open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Damphreux

**Damphreux** estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 169 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Damphreux situas proksimume 7 kilometrojn nordnordokcidente de la distriktĉefloko Porrentruy en valkaldrono de la rivereto *Coeuvatte*, kiu senakvigas la vilaĝon norden al Allaine. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,62 km², de kiuj 32% estas kovritaj de arbaro, 64% servas por agrikulturo kaj 3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Damphreux limas en nordo al Lugnez, en nordoriento al Beurnevésin, en oriento al Bonfol, en sudoriento al Vendlincourt, en sudo al Coeuve, kaj en okcidento al Basse-Allaine.

## Trafiko 
Damphreux situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto ĝi estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Porrentruy al Beurnevésin. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A16 situas 7 kilometrojn sude apud Porrentruy.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Damphreux datiĝas el la jaro 1161 kiel *Damfriol*. Dum mezepoko la monaĥejoj de St. Ursanne, Bellelay kaj Moutier-Grandval posedis bienoj en Damphreux. Ekde la 13-a jarcento la vilaĝo Damphreux apartenis al la princepiskopejo de Bazelo kaj estis submetita al la majoro de Coeve. Post la franca revolucio de 1792 ĝi dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departamento *Mont Terrible* estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 Damphreux apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 Damphreux apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri Damphreux en la kantona retejo
* Damphreux en la Historia Leksikono de Svislando
Andor Czupor

**CZUPOR Andor** (cupor) estis rumanuja, hungara inĝeniero pri minejoj naskiĝinta en Torockó la 6-an de oktobro 1902 kaj mortinta en Budapeŝto la 27-an de aŭgusto 1960.

## Kariero 
Andor Czupor estis eminenta fakulo pri produkto de nafto kaj gaso. Li havigis diplomon en Sopron (1926). Poste ĝis 1941 li laboris en la naftominado de Rumanio en Boldeşti kaj Ochiuri, post 1941 en Zala kaj Demjén.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Győző Czigler

**CZIGLER Győző** [cigler] estis hungara arkitekto, teknikuniversitata profesoro naskita en Arado la 19-an de julio 1850 kaj mortinta en Budapeŝto la 28-an de marto 1905.
## Kariero 
Czigler unue lernis de sia patro poste en Vieno. Ekde 1887 ĝis sia morto li estis profesoro pri la arkitekturo en la Teknikuniversitato de Budapeŝto. Post gajnitaj konkursoj li projektis precipe publikkonstruaĵojn (Komerca Akademio, kemia konstruaĵo de Teknikuniversitato, Statistika Oficejo, Pázmáneum en Vieno, Kuracbanejo Széchenyi, trakonstruo de Malnova kalvinana preĝejo (Hajdúböszörmény), ktp.), ludomojn en Budapeŝto en novrenesanca stilo. Li estis redaktoro ekde 1903 kune kun Gyula Kabdebó de la libro *Az építészet története* (Historio de Arkitekturo).

## Elektitaj disĉiploj 
* Gyula Haász

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=czigler

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Tibeta emberizo

La **Tibeta emberizo** (***Emberiza koslowi***) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj. 

## Aspekto 
Ĝi estas tre bela emberizo kun tre klare markata **nigrablanka kapobildo**, tre helbruna aŭ ruĝecbruna dorso, grizeca suba dorso kaj pugo, nigrecbrunaj flugiloj kaj nigreca mezlonga vosto. En kapo estas tre helbruna brido al okulo kaj mentono, pure nigraj krono, vango (al orelareo kaj kolflankoj) kaj supra brusto kiel inversa triangulo, kaj tre pure blankaj superokula strizono el beko al nuko kaj gorĝareo.

## Teritorio kaj populacio 
Tibeta emberizo estas limigitaj al orientaj partoj de la Tibeta Altebenaĵo, en orienta Tibeto kaj suda Ĉinghajo, Ĉinio, kie kelkaj grandaj valoj enfluas en la Altebenaĵo, inklude tiujn de la Rivero Tongtjano (supraj partoj de Ĉang Jiang aŭ Jangzio), Lankang Jiang (supra Mekong) kaj Nu Jiang (supra Salŭin). Ĝi estas konata nur pro kelkaj disaj vidaĵoj en tiu neatingebla kaj malmulte konata areo, sed ĝi ŝajnas tre malabunda kaj limigita.

## Ekologio 
Ili loĝas en sterilaj areoj, de juniperoj kaj rododendroj en valdeklivoj super la arbolinio je ĉ.3,600-4,600 m. Ili malkutime inter emberizedoj konstruas kupolan neston kaj ŝajne reproduktiĝas malfrue enjare, ĉar eloviĝo okazas meze de julio.

## Minacoj kaj konservado 
Ŝajne ne estas tujaj minacoj pro habitatoperdo. Oni postulas kontrolon de la specioj en kaj ĉirkaŭ la limigita konata teritorio. Oni postulas kontrolon de la habitatajn necesojn kaj de la eventualaj minacoj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Emberiza koslowi.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio de 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Godlevska emberizo

La **Godlevska emberizo** (***Emberiza godlewskii***) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj. 

Ĝi troviĝas en Ĉinio, Pakistano, Barato, Kazaĥio, Mongolio, Birmo kaj orienta Rusio en Siberio. Ties natura habitato estas moderklimata arbustaro.

Ĝi estas birdo kun grizaj vizaĝo kaj supra brusto, strieca krono kaj nuko, bruna strieca dorso kaj helbrunaj subaj partoj. En vizaĝo estas nigraj traokula kaj mustaĉa strioj kiuj kuniĝas per malhelbruna strio en orelareo. La supra makzelo estas pli malhela. 

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Emberiza godlewskii.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Herbejemberizo

[eta|*Emberiza cioides* [MHNT]]
La **Herbejemberizo** aŭ **Siberia herbejemberizo** (*Emberiza cioides*) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.

Ĝi estas 15 al 16.5&nbsp;cm longa. La masklo estas ĉefe ruĝecbruna kun malhela strieco en dorso. La kapobildo estas bunta kun bruna mallarĝa kronostrio, **blankaj superokula strizono, mustaĉa strio kaj gorĝareo** dum plej rimarkindas tre **nigra traokula strizono** kiu plilarĝiĝas al orelareo kaj pli mallarĝa submustaĉa strieto kiu kuniĝas al orelareo kaj grizaj kolflankoj. La malhela dorsa strieco malaperas el suba dorso kaj pugo, kiuj estas senmarka ruĝecbruna. Ankaŭ la brusto estas helbruna, dum suba ventro estas pli blankeca. La eksteraj vostoplumoj estas blankaj kaj la kruroj estas rozkoloraj. Ino estas simila sed pli senkolora kaj pli pala kun malpli markata kapobildo.

La kanto estas mallonga kaj rapida frazo elsendita el elstara ripozejo. La alvoko estas serio de ĝis kvar akraj notoj.

Ili reproduktiĝas en suda Siberio, norda kaj orienta Ĉinio, orienta Kazaĥio, Kirgizio, Mongolio, Koreio kaj Japanio. Ĝi estas ĉefe nemigranta specio, sed pli nordaj birdoj moviĝas suden ĝis suda Ĉinio kaj Tajvano. Estas kelkaj vidaĵoj el Eŭropo sed multaj el tiuj estas konsiderataj fuĝintoj el kaptiveco pli ol veraj vagantoj. Ili loĝas en sekaj malfermaj habitatoj kiaj arbustaro, farmoj, herbejoj (kio nomigas la specion) kaj malferma arbaro.

La nesto estas konstruita malalte en arbustoj aŭ surgrunde. La ino demetas 3 al 5 ovojn kiuj estas kovataj dum 11 tagoj. Elnestiĝo okxas post pliaj 11 tagoj. Paroj estas monogamaj kaj uzas la saman areon por reproduktado dum kelkaj jaroj sinsekvaj.

## Literaturo 
*  (1991) *The Birds of Japan*, Christopher Helm, London.
*  (1991) *A Field Guide to the Rare Birds of Britain and Europe*, HarperCollins.
*  (2000) *A Field Guide to the Birds of China*, Oxford University Press, Oxford.

## Eksteraj ligiloj 
* Oriental Bird Images: Herbejemberizo 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Rokemberizo

[eta|* Emberiza cia * - [MHNT]]
alternative=Emberiza cia.jpg|eta|Emberiza cia
La **Rokemberizo**, *Emberiza cia*, estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.

Ili reproduktiĝas en nordokcidenta Afriko, suda Eŭropo orienten al centra Azio, kaj Himalajo. Ĝi estas parte migranta, kaj nordaj populacioj vintrumas suden, ĉefe ene de la reprodukta teritorio de la loĝantaj sudaj populacioj. Ĝi estas rara vaganto en okcidenta Eŭropo.

La Rokemberizo reproduktiĝas en malfermaj sekaj rokaj montaraj areoj. La ino demetas 3-5 grizecajn ovojn en kovrita nesto surgrunda aŭ eventuale en malalta arbusto. Ties natura manĝo konsistas el insektoj dum idomanĝigado kaj krome el semoj.

Tiu birdo estas 16 cm longa. La reprodukta masklo havas helbrunajn suprajn kaj subajn partojn, kaj **helgrizan kapobildon markatan per nigra striajzo**. Pli precize estas helgrizaj mallarĝa krona strio, superokula strio kaj vango, dum estas **nigraj subkrona, traokula kaj subvanga strioj**; la brusto kaj kolo estas pli malhele cindrogrizaj (mentono pli hela), dum la suba brusto kaj **ventro estas brunoranĝecaj same kiel la pugo**, dum la supra dorso estas nigre strieca sur griza fono en nuko kaj sur helbruna fono en supra dorso. La vosto estas nigreca kaj la kruroj oranĝecaj. La supra makzelo pli malhela ol la suba.

La ino de Rokemberizo estas kiel eluzita versio de masklo, kun pli palaj subaj partoj, grizbruna dorso kaj malpli kontrasta kapo. Junulo estas simila al ino, sed kun strieca kapo.

Estas kvar rasoj diferencaj ĉefe pro plumarnuancoj, kvankam la subspecio kiu reproduktiĝas en Eŭropo, Afriko kaj okcidenta Turkio estas la ununura kiu montras blankajn flugilstriojn.

La alvoko estas akra *ciii*, kaj la la kanto estas paroleca * ĉurrrr-ĉirrriiii-itt*.

## Referencoj 
*  Malplej Zorgiga

* *Buntings and Sparrows* de Byers, Olsson kaj Curson, ISBN 1-873403-19-4

## Eksteraj ligiloj 
* Diferencoj laŭ aĝoj kaj seksoj (PDF) fare de Javier Blasco-Zumeta 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Emil Buchar

Li laboris en la instituto pri astronomio kaj terfiziko de la
Ĉeĥa Teknika Universitato Prago.

La , dum lernoservo en la
Observatorio de Alĝero, li
malkovris la asteroidon 1055 Tynka, al kiu li donis la antaŭnomon de sia patrino.

En 1958 li determinis la ekzaktan formon de Tero el la mezuroj de la orbitoj de
artefaritaj satelitoj.

La asteroido 3141 Buchar
estis tiel nomata en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Biografio de Emil Buchar
Jankovska emberizo

La **Jankovska emberizo** (***Emberiza jankowskii***) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj. 

Ĝi troviĝas en Ĉinio, Norda Koreio kaj Rusio. Ties natura habitato estas moderklimata arbustaro kaj herbejo. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Tiu birdo estas bruneca supre kun malhela strieco dorse, kio iĝas nigreca en supra dorso, nigreca en flugiloj kaj vosto. La subaj partoj estas blankecaj kun helbruna nuanco en flankoj kaj malhelbruna makulo en centra ventro. La kapobildo montras brunajn kronostrion al nuko, alokula strio el bekobazo kaj tre markata kaj longa mustaĉa strio. La orelareo estas grizeca.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Emberiza jankowskii.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
1053 Vigdis

'*1053 *Vigdis'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan skandinavan antaŭnomon "*Vigdis''", respektante la tradicion doni inajn nomojn al asteroidoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
1052 Belgica

'*1052 *Belgica'''* estas malgranda, treege hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio).

## Nomo 
En tiu tempo, la asteroidoj ricevis latinajn nomojn: *Belgica'' estas la latina nomo de la lando, elde kie ĝi estis malkovrita.

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de L. Franco, P. Pravec, A. Ferrero kaj J. Oey uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de ĉirkaŭ 3.53&nbsp;km, orbitan  taksata je 34&nbsp;km kaj  de 1,969 tago (47,26 horoj). La rotacia periodo de la satelito estas ankoraŭ nekonataj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (1052) Belgica; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Belgio
Kategorio:Malkovrita de Eugène Joseph Delporte
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
Bukanana emberizo

eta|*Emberiza buchanani*

La **Bukanana emberizo** aŭ Grizkapuĉa emberizo (***Emberiza buchanani***) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.

Ili reproduktiĝas laŭlonge de ampleksa distribua teritorio el Kaspia Maro al Altajo en Centra Azio kaj vintrumas en partoj de Suda Azio. Kiel ĉe aliaj emberizoj, ankaŭ tiu ĉi formas malgrandajn arojn.

## Aspekto 
Tiu emberizo havas longan rozkoloran bekon kaj estas grizeca supre kaj bruneca sube. La masklo havas distingan **blankan okulringon kiu elstaras kontraste kun la griza kapuĉo**. La mentono kaj gorĝareo estas helrozaj kaj bordataj de grizaj submustaĉaj strioj. La subaj partoj estas rozbrunaj. La ino estas pli senkolora. La eksteraj vostoplumoj estas blankecaj.

Tiu specio estis priskribata de Edward Blyth baze sur desegno de Francis Buchanan-Hamilton laŭ kiu oni nomigis la specion. Supozata tipa specimeno de la Indian Museum neniam estis trovata.

## Habitato kaj distribuado 
Afganio, Armenio, Azerbajĝano, Butano, Nepalo, Ĉinio, Barato, Irano, Israelo, Kazaĥio, Mongolio, Omano, Pakistano, Rusio, Sirio, Taĝikio, Turkio, Turkmenio kaj Uzbekio.

Oni priskribis kvar subspeciojn nome - nomiga *buchanani*, *neobscura*, *ceruttii*, kaj *obscura*.

Tiu palearktisa birdo estas tre rara vaganto norde de sia reprodukta teritorio, kun ĵusaj vidaĵoj el Finnlando kaj Nederlando, kvankam oni povas trovi tro da vagantoj pro simileco, en nereprodukta plumaro, al tre proksime rilata kaj multe pli komuna Hortulano.

Ili vintrumas en partoj de Afriko, Okcidenta Azio, etende al partoj de Suda Azio tiom suden kiom ĝis Srilanko.

Ties natura biotopo estas moderklimata herbejo precipe sub 7000 futojn. Vintre ĝi troviĝas en herbejaj aŭ stoplaj kampoj. Ili nestumas surgrunde sub densa vegetaĵaro. La nesto estas kovrita per herbo kaj haroj. La kanto elsendita el ripozejo estas serio de mallongaj kaj stridaj notoj kiuj plilaŭtiĝas.

Claud Ticehurst notis ke maskloj kaj inoj migras separate.

## Vidu ankaŭ 
* Eŭrazia Stepo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj kaj filmetoj
* Alvokoj

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Azerbajĝano
Borušov

Municipo **Borušov** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en montetaro Třebovské mezihoří 7&nbsp;km oriente de urbo Moravská Třebová. Per limoj de la vilaĝo finiĝas Regiono Pardubice kaj komenciĝas Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  ().

## Partoj de municipo 
* **Borušov**
* Prklišov
* Svojanov

## Historio 
Borušov estis origine germana vilaĝo. Ĝia nomo estas derivita de familia nomo de posedanto de la sinjorejo Borš el Rýznburk, kiu en la duono de 13-a jarcento koloniigis ĝin. La nomo de la vilaĝo estis de ĝiaj loĝantoj diversforme germanigata. Ĝi estis Porussow, Borussow, Pahres, Pohres, Pores, sed ankaŭ Borušov.

Administrado de Borušov, Prklišov kaj Svojanov diversforme ŝanĝiĝis. Al Borušov apartenas ankaŭ izolitaj domoj Nový Borušov - Borušovská kovárna kaj domaro Na Kopci.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Borušov, bývalá hospoda.jpg| Eksa gastejo
Borušov, trafostanice.jpg| Trafostacio
Borušov, hřiště.jpg| Plurcela sportejo
Borušov, č. p. 32.jpg| Domo n-ro 32


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Imre Czibak

**CZIBAK Imre** (cibak) estis hungara grandbienulo, magnato naskita en ? la ? kaj mortinta en Felmér la 12-an de aŭgusto 1534.
## Kariero
Imre Czibak edukiĝis en kortego de vojvodo de Transilvanio, Johano Szapolyai, la pli posta reĝo, Johano la 1-a. Li komencis sian soldatkarieron flanke de Paŭlo Tomori en fortikaĵo de Fogaras. Li partoprenis en la trupo de Szapolyai por faligi la ribelon sikulan de 1506 kaj de kamparanribelo de 1514. Li ĉeestis en la batalo de Mohács. En 1526 li iĝis pastro kaj ricevis kiel donaco la abatecon de Kolozsmonostor. La reĝo Johano la 1-a (Hungario) nomumis li kapitano de Temeŝvaro kaj prefekto de departemento Temeŝvaro, same li ricevis la titolon de episkopo de Várad. La 15-an de julio 1527 li disigis la kamparanajn ribelantojn ĉe Szabadka de Jovan Cerni. En 1534 li iĝis vojvodo-anstataŭanto de Transilvanio. Li kontraŭstaris de nomumido de Ludoviko Gritti al gubernatoro kaj tiu mortigis lin.

Nomportanto estas Cibakháza (domo de Cibak).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Czibak, I.
Czibak, I.
Czibak
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Episkopoj de Oradea
Ferenc Czeyda-Pommersheim

**CZEYDA-POMMERSHEIM Ferenc** (cejda-pomershajm) estis hungara kuracisto, kirurgo naskita en Arado la 9-an de julio 1891 kaj mortinta en Budapeŝto la 24-an de septembro 1974.

## Kariero 
Ferenc Czeyda-Pommersheim diplomitiĝis en Budapeŝto (1914) kaj li laboris en la Instituto pri Patologio, sed en la sama jaro li fariĝis soldato en la Unua mondmilito. Li revenis el militkaptiteco en 1919. Li estis praktikanto ĉe Tibor Verebélÿ en la kirurga kliniko no. 3-a, ekde 1923 asistanto, en 1933 universitata privatprofesoro. Poste li estis ĉefkuracisto de kirurga kliniko de la Malsanulejo László (1933-38), poste de la Malsanulejo Rókus (hodiaŭ Semmelweis) (1938-1968), titulata eksterordinara universitata profesoro (1944). En jaroj 1954–58 li estis prezidanto de la Sebész Szakcsoport (Kirurgfakgrupo), sekve fakkonsilanto.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Skačany

**Skačany,** hungare **Szkacsány** [skaĉAnj] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Skačany situas en la plej griza parto

## Situo 
Skačany situas laŭ rojo, fine de tre mallonga sakovojo. Partizánske troviĝas je 6&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1078 en formo *"Scachan"*. La kampoj longe apartenis al la eklezio. En 1410 fortikaĵo konstruiĝis. Supozeble en la 16-a jarcento ĝi iĝis kampurbo. En 1767 loĝis tie 849 vilaĝanoj, en 1828 779 vilaĝanoj en 112 domoj. En 1834 la urbeto ricevis rajton por tutlanda bazarado. En 1865 bierofarejo ekfunkciis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szkacsány 1203 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la partizanoj kontraŭstaris la germanojn. En 2001 vivis en Skačany 1293 homoj, (1288 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo ĉirkaŭita per muro omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj de 1803
* baroka kapelo de 1731

## Famuloj 
En la iama Szkacsány naskiĝis hungara komponisto Ferenc Gaál.

## Eksteraj ligiloj 
* Skačany sur mapo de Slovakio
* Fotoj pri Skačany

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Täby

eta|Komunumo Täby en Stockholms län
**Täby** [ˈtɛːˌbyː] estas komunumo, paroĥo kaj urbo (svede *tätort* 'denssetlejo') en Svedio, provinco Uplando, gubernio Stockholms län. Täby estas konsiderata antaŭurbo de Stokholmo. La komunumo havis 67 000 loĝantojn meze de la jaro 2014.

## Geografio 
La komunumo bordas al la Balta maro interne de la Stokholma arkipelago. Gi ankaŭ enhavas kaj bordas al kelkaj lagoj. La alteco de la tereno varias inter 0 kaj 57 m super la marnivelo, se oni esceptas rubŝutejon kiu estas pli alta.

## Historio 
90ra|dekstra|
Täby estas malnova loĝloko. Ekzistas restaĵoj el la bronzepoko. Aro da runŝtonoj informas pri loĝantoj el la vikinga erao, kiam kristanismo disvastiĝis en la regiono. La blazono de la komunumo reproduktas rus-bizancan krucon, kiu troviĝas sur unu el la runŝtonoj.

Täby restis kampara regiono ĝis la konstruado de plurlinia loka fervojo al Stokholmo, plilongigita en 1885. Ek de tiam Stokholmanoj konstruis al si somerajn dometojn en la komunumo kaj poste ankaŭ kreskis la daŭra enloĝantaro. Urbecan karakteron Täby ekhavis nur en la 1960-aj jaroj, kiam konstruiĝis nova centro kun interalie kelkaj unike altaj kaj grandaj loĝdomoj kun duoncirkla formo (*Storstugan* kaj *Grindtorp*). La duono de la enloĝantaro tamen loĝas en unufamiliaj domoj.

## Notindaĵoj 
En Täby troviĝas
* preĝejo el la 13-a jarcento (*Täby kyrka*) kun murpentraĵoj de Albertus Pictor (15-a jarcento);
* kastelo Näsby (*Näsby slott*), menciita jam en la 14-a jarcento, rekonstruita post incendio en 1904;
* eksa hidroplana eskadro F2 de la sveda aerarmeo (1926-1974);
* ĉevala vetkurejo, inaŭgurita en 1960, plej granda en Svedio;
* butikuma centro subtegmenta, inaŭgurita en 1968, la unua tia en Eŭropo, la plej granda butikuma centro de Svedio.

## Konatuloj el Täby 
* Jarlabanke, grandulo vivanta en la 11a jarcento. Lia nomo kaj tiuj de pluraj el lia klano troviĝas sur multaj runŝtonoj. La tombo de lia patraflanka avino, Estrid, estis trovita kaj ŝia vizaĝo rekonstruita.
* Eric Prydz, diskĵokeo.
* Fredrik Reinfeldt, ĉefministro de Svedio inter la  kaj la .

Dosiero:U_161,_Risbyle.JPG|Risbyle runŝtono
Dosiero:Taby_kyrka_ceiling_painting3.jpg|Murpentraĵoj en Täby kyrka
Dosiero:N%C3%A4sby_slott.jpg|Näsby slott (17-a jarcento)
Dosiero:Storstugan (building) 2009 Täby (3).jpg|Storstugan

## Partneraj urboj 
* 20ra Rødovre, Danio
* 20ra Viimsi, Estonio
* 20ra Järvenpää, Finnlando
* 20ra Reinbek, Germanio
* 20ra Lørenskog, Norvegio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo http://www.taby.se/
* Estrid http://epo.wikitrans.net/Estrid?eng=Estrid
* Runŝtonoj de Jarlabanke http://epo.wikitrans.net/Jarlabanke_Runestones?eng=Jarlabanke+Runestones

Kategorio:Komunumoj de Svedio
Kategorio:Komunumoj de la provinco Stockholms län
Kategorio:Uplando
Kategorio:Stokholmo
Kategorio:Urboj de Svedio
Turčianky

**Turčianky,** hungare **Turcsány** [turĉAnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Turčianky situas en la plej griza parto

## Situo 
Turčianky situas laŭ traira flankovojo. Partizánske troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1293 en latina formo *"Nova Villa Turchan"*. En 1828 loĝis tie 240 vilaĝanoj en 35 domoj. Ĝis 1898 la oficiala hungara loknomo estis la iom pli longa *Turcsánka*. Tiutempe ŝtonminejo funkciis apud la vilaĝo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turcsány 142 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Turčianky 152 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* ruinoj de mezepoka preĝejo
* novgotika kapelo el la 19-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Turčianky sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Pažiť

**Pažiť,** hungare **Pázsit** [pAĵit] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Pažiť situas en la plej griza parto

## Situo 
Pažiť situas inter maldekstra bordo de Nitra (rivero) kaj ĉefvojo kaj fervojo inter Nováky-Partizánske. La lasta urbo troviĝas je 4&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Fine de tiu epoko keltoj loĝis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1351 en formo *"Pasyth"*. En 1601 oni komputis tie 14 loĝdomojn. En 1828 loĝis tie 123 vilaĝanoj en 20 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pázsit 164 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Oszlány, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Pažiť 393 homoj, (383 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dominiko Savio de 1991

## Eksteraj ligiloj 
* Pažiť sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Kunduz

**Kunduz** (perse kaj paŝtoe کندز) estas grava urbo en la nordo de Afganio. La urbo estas la administra centro de la samnoma provinco Kunduz. En 2003 Kunduz havis proksimume  loĝantojn, plejparte taĝikoj kaj uzbekoj. 

Kunduz situas proksimume 250 kilometrojn  norde de la urbo Kabulo en samnoma valo Kunduz, proksime de la limo al Taĝikio. La urbo situas 397 metrojn super la marnivelo. La regiono estas fekunda kaj kompare al aliaj regionoj de Afganio nekutime verda.

Kategorio:Urboj de Afganio
Odiŝaj kvazaŭĉiamverdaj arbaroj

La **odiŝaj kvazaŭĉiamverdaj arbaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la hinda ekoprovinco de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de orienta Barato.eta|220px|Arbaroj en Gandhamardan-Montetoj.
eta|220px|Situo de la tropikaj humidaj arbaroj en la mondo.La ekoregiono kovras areon de 22 300 kvadratajn kilometrojn en la marborda ebenaĵo de la subŝtato Odiŝo, limigita norde kaj okcidente de la barataj orient-altaĵaj humidaj deciduaj arbaroj kaj sude kaj okcidente de Bengala Golfo.

La ekoregiono estis vaste senarbarigita por agrikulturo kaj urbanizado. Pluraj de la plej grandaj odiŝaj urboj, inkluzive de Bhubaneswar, Kataka, Puri (Odiŝo), Chhatrapur, Kendrapara, kaj Bhadrak, troviĝas en la ekoregiono. Laŭ la Monda Natur-Fonduso, 96% de la ekoregiona areo estis senarbarigata, kaj nur 4% restas kiel kvazaŭĉiamverda arbaro. La restanta arbaro plejparte estis degradata per paŝtado kaj rikolto de brulligno  .

## Referencoj
## Vidu ankaŭ
*Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
*Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj
* Ekoregiono IM0142 : Orisaj kvazaŭĉiamverdaj arbaroj (WWF) 
* Orisaj kvazaŭĉiamverdaj arbaroj (*WWF-Wildworld*)
* Orisaj kvazaŭĉiamverdaj arbaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo 

* Orisaj kvazaŭĉiamverdaj arbaroj (*Globalspecies*) 
* Situo de la ekoregiono : tajpu *Orissa semi-evergreen forests* 

Kategorio:Orientalisaj ekoregionoj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
Kategorio:Geografio de Barato
La bankuvo de Beuys

**la bankuvo de Joseph Beuys**, originale netitolita bankuvo (1960), estas arta objekto de Joseph Beuys.

## Historio 
La bankuvo por beboj estis parto de ekspozicio de la muzeo Von der Heydt-Museum en Wuppertal, kiun la kolektanto Lothar Schirmer donacis al la muzeo kiel daŭra pruntaĵo. La bankuvo estis ornamita de Beuys kun vundplastro kaj bandaĝoj. Tabulo havis la tekston, ke Beuys kiel bebo estis banita en ĝi. Iu aldonis "evidente tro varmege". 
.
Por alia ekspozicio en la kastelo Morsbroich la verko estis sendita tien kaj tie stokigita.
1973-11-3 la loka grupo de la partio SPD festis en tiu muzeo. Por purigi la glasojn du membroj, sinjorinoj.
Müller kaj Marianne Klein, serĉis ujon kaj malkovris la malpurigitan bankuvon, ne rimarkinte, ke ĝi estis arta objekto. Ili purigis ĝin, "ĉar, kiel ĝi estis, ni ne povis uzi ĝin" ili rakontas. Skandalo rezultis. Proceso okazis. La arta objekto ja havis grandan valoron, detruita per la purigado. Fine Beuys denove prilaboris ĝin.

Similan sperton ricevis lia *grasa angulo* en la Düsseldorfer Kunstakademie, kiu estis forigita de zorgema purigistino.

## Akcepto 
Tiu okazo eniris en la tiatempan trezoron de anekdotoj. Ĝi estis vaste disigita en ĵurnaloj en diversaj variantoj.

Al la populareco de la afero kontribuis varba filmo de kompanio ATA, kiu dum du jaroj rakontis similan skeĉon varbanta pri puriga polvo ATA.

## Literaturo 
* AP: *Wenn Putzfrauen im Museum wüten*, FAZ, 18. März 2008, Nr. 66, S. 40
* Eugen Blume/ Cathrine Nichols (Hrsg.): *Beuys. Die Revolution sind wir*, Hamburger Bahnhof – Museum für Gegenwart, Berlin, 3. Oktober 2008 bis 25. Januar 2009. Steidl, Göttingen 2008, ISBN 978-3-88609-649-7
* Harald Keller: *Wenn Putzfrauen im Museum wüten*, *Frankfurter Allgemeine Zeitung* vom 18. März 2008, Nr. 66, S. 40
* Lothar Schirmer (Hrsg.), Alain Bohrer (Einf.): *Joseph Beuys. Eine Werkübersicht, 1945–1985*, Schirmer/Mosel, München, Paris, London 1996; ISBN 3-88814-810-3

## Eksteraj ligiloj 
* Skulptur oder Sperrmüll? – Fatale Verwechslungen… 

Kategorio:Joseph Beuys
Kategorio:Verkoj de 1960
Kategorio:Artaĵoj
Kategorio:Moderna arto
Ĝalalabado

**Ĝalalabado** (perse جلال آباد, latinlitere *Ĝalāl-Ābād*; paŝtoe جلالکوټ, latinlitere *Ĝalālkoť*) estas grava urbo en la orienta Afganio. La urbo estas la administra centro de la provinco Nangarhar. 

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En 2007 Ĝalalabado havis proksimume  loĝantojn, do estas inter la pli grandaj urboj de la lando.

Ĝalalabado situas proksimume 150 kilometrojn oriente de la urbo Kabulo borde de la rivero Kabulo kaj proksime de la montpasejo Ĥajber. La urbo situas pli-malpli 600 metrojn super la marnivelo. 

La urba flughaveno situas 5 kilometrojn sude de la urbocentro. 

Kategorio:Urboj de Afganio
Márton Czelder

**CZELDER Márton** (celder) estis hungara reformita pastro, misiisto, eklezia verkisto, redaktoro naskiĝinta en Ugornya la 11-an de novembro 1833 kaj mortinta en Nagybánya la 23-an de aŭgusto 1889. 

## Kariero
Czelder estis mezlernejano en Sárospatak kaj 15 aĝe li partoprenis en la hungara liberecbatalo de 1848-1849. Poste li estis helpinstruisto en Nagyrozvágy, en 1857 helppastro en Losonc. En 1857 oni ordonis lin pastro. En 1860 li estis por dek jaroj en Rumanio inter la elmigrintoj hungaroj kaj organizis ekleziejojn kaj lernejojn (Piteşti, Ploieşti, Szászkút, Galaţi, Brăila, Călăraşi, Focşani, Craiova ktp.). En 1871 li revenis kaj estis pastro en Felsőbánya, en 1884 en Kecskemét. Li redaktis la ekleziajn gazetojn *Missziói Lapok* (1866), *Magyar Protestáns Egyházi és Iskolai Figyelő* (1879-1887), *Evangéliumi Lelkészi Tár* (1880-1889), *Vasárnap* (1880-1888).  

## Fonto
* Magyar Életrajzi Lexikon

Czelder, M.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
1054 Forsitio

**1054 Forsitio** estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la ĝardenplanto forsitio (latine, *Forsythia*).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
Centra Grekio

**Centra Grekio** () estas historia regiono en Grekio kaj nuntempe estas ŝtata termino por administra "geografia regiono" (greke γεογραφικό διαμέρισμα, *geografiko diamerisma*). La regiono ampleksas la areon de la kontinenta parto de Grekio, kiu senpere post la sendependiĝo de la moderna ŝtato Grekio apartenis al ties ŝtata teritorio (escepte de la duoninsulo Peloponezo kaj inkluzive de la insulo Eŭbeo kaj la insulo de la provinca distrikto Pireo de Atiko. Grekoj ofte neformale laŭvorte nomas la teritorion "**Kontinenta Grekio**" (greke Στερεά Ελλάδα, *Sterea Ellada*, aŭ Χέρσος Ελλάς, *Chersos Ellas*), kvankam la vorto Στερεά Ελλάδα ankaŭ estas la nocio por la administra regiono Meza Grekio kaj do iom misgvidas. Plia nomo por la regiono estas **Roŭmeli** (greke Ρούμελη), de la turka vorto *Vilayet Rumeli* por "suda Balkano".

Al la regiono apartenas

* el la administra regiono Okcidenta Grekio la provinco Etolio-Akarnanio
* la administra regiono Atiko
* la administra regiono Meza Grekio kun la provincoj ("prefektujoj", νομοί - *nomí*):
** Beotio (Nomos Viotias), administra centro *Levadia*
** Evritanio (Nomos Evrytanias), administra centro *Karpenisi*
** Eŭbeo (Nomos Evvias), administra centro *Ĥalkida*
** Focido (Nomos Fokidas), administra centro *Amfisa*
** Ftiotido (Nomos Fthiotidos), administra centro *Lamia*

## Situo 
La geografia regiono norde limas al la regionoj Epiro kaj Tesalio, sude al la duoninsulo Peloponezo, okcidente al la Ionia Maro kaj la Golfo de Korinto, kaj oriente al la Egea Maro.

## Statistika regiono 
Kiel statistika regiono de la normo NUTS-1, Centra Grekio ampleksas la administrajn regionojn:

* Epiro
* Ioniaj Insuloj
* Okcidenta Grekio,
* Meza Grekio kaj
* Peloponezo

Laŭ tiu normo, la administra regiono Atiko estas memstara statistika unuo.

Kategorio:Geografio de Grekio
Ioanino (provinco)

**Ioanino** ( respektive  - *Nomos Ioanninon*) ĝis administra reformo efektivigita komence de 2011 estis unu el la 51 grekaj provincoj ("prefektujoj", kiuj greke nomiĝas , do "nomos"). Ĝi kovras areon de  kaj dum la jaro 2010 havis  loĝantojn. Ĉefa loĝloko estas la samnoma urbo Ioanino. La teritorio apartenas al la administra regiono ("periferio") Epiro, kaj situas en la pleja okcidento de la kontinenta parto de Grekio, lime al Albanio kaj proksime sed ne tute borde de la Ionia Maro.

## Eksteraj ligiloj 
* elaeraj fotoj (arkivigite)

Kategorio:Provincoj de Grekio
ISO 3166-2:GR

**ISO 3166-2:GR** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Grekion. La kodojn havas 13 administraj regionoj kaj la sendependa monaĥa respubliko Athos. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas GR, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Grekio. La dua parto estas unu litero por administra regiono kaj du ciferoj por Athos. Antaŭ la  la duaj partoj de la regionoj estis skribitaj per romaj ciferoj, ekde I ĝis XIII. Antaŭ la  la kodojn ankaŭ havis 51 provincoj (aŭ "prefektujoj"), kiuj ekde administra reformo efektivita komence de 2011 jam ne plu havis praktikan signifon. La dua parto de la kodo de provinco estis du ciferoj aŭ la litero "A" kaj cifero.

## Kodoj por Grekio 
### 13 administraj regionoj 
### La sendependa monaĥa respubliko Athos 
### 51 provincoj (eksaj kodoj) 
Por la provincoj kaj la sendependa monaĥa respubliko Athos, la unua cifero aŭ litero indikas la geografian regionon de Grekio en kiu situas la provinco respektive respubliko:

* 0: Centra Grekio
* 1: Peloponezo
* 2: Ioniaj Insuloj
* 3: Epiro
* 4: Tesalio
* 5, 6: Makedonio
* 7: Trakio
* 8: Egeaj Insuloj
* 9: Kreto
* A: Atiko

## Kodoj por najbaraj landoj 
* Albanio — ISO 3166-2:AL (norde),
* Bulgario — ISO 3166-2:BG (norde),
* Nord-Makedonio — ISO 3166-2:MK (norde),
* Turkio — ISO 3166-2:TR (oriente).

## Vidu ankaŭ 
* Regionoj de Grekio
* Regionaj unuoj de Grekio
* .gr

## Referencoj 
GR
*
*
Endre Czeglédy

**CZEGLÉDY Endre** (cegle:di) estis hungara inĝeniero, tribunala aŭtentiga fakulo, parlamentano naskita en Nagyszalonta la 30-an de novembro 1874 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de septembro 1965.
 
## Kariero
Endre Czeglédy studis en la militteknika akademio de Vieno, en la teknikuniversitatoj de Berlino kaj Munkeno (1910). Unue li laboris en Bosnio, poste en Felvidék ĉe la fervojkonstruaĵoj. Li partoprenis en la movado de etbienuloj gvidita de István Szabó Nagyatádi. En 1920 li estis landkunvena deputito de distrikto Sárbogárd kaj li urĝis la konsekvencan terbienreformon. Pli poste li estis unu el la gvidantoj de la maldekstra flanko de la partio, organizanto, prezidanto de la Országos Gazdakör, same de Országos Gazdavédelmi Front. Poste li agadis en Budapeŝto kiel privatinĝeniero kaj tribunala aŭtentiga fakulo. Li publikis plurajn artikolojn pri agro- kaj socialpolitiko.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon
*http://mpgy.ogyk.hu/mpgy/alm/al920_22/30.htm  

Czegledy, E.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Simileco (kemio)

**Simileco** ĉe kemio, nomata ankaŭ **kemia simileco** aŭ **molekulara simileco** rilatas al la simileco de kemiaj elementoj, molekuloj aŭ kemiaj kombinaĵoj respektante aŭ strukturan aŭ funkciajn kvalitojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Small Molecule Subgraph Detector (SMSD)  - estas softvara biblioteko bazinta je Javo por kalkuli MCS-on inter malgrandaj molekuloj. Tio helpos trovi similecon/distancon inter du molekuloj. 
* Kemia simileco  (QSAR World)
* Principo de simileco 
* Fingrospurobazita simileco uzata en QSAR modeligo 
* Brutus  estas ilo por analizi similecon bazita je molekulaj interagaj kampoj.

Kategorio:Kemio
1055 Tynka

'*1055 *Tynka'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeha astronomo Emil Buchar elde la observatorio de Alĝero.

## Nomo 
Ĝi estis nomita per la antaŭnomo de *Tynka'', patrino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
Veľký Klíž

**Veľký Klíž,** hungare **Nagykolos** [nadjkoloŝ] estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Veľký kaj nagy signifas: granda.
300ra|eta|Veľký Klíž situas en la plej griza parto

## Situo 
Veľký Klíž situas fine de sakovojo. Partizánske troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La vilaĝo konsistas el la subaj 3 iamaj vilaĝoj. Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

### Apátkolos 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1230, sed laŭ la onidiro abatejo fondiĝis jam en 1074. En 1715 oni komputis tie 54 domojn, en 1755 vivis tie 455 vilaĝanoj, en 1828 434 vilaĝanoj en 62 domoj. Tiutempe oni minadis marmoron. Ĝis 1898 la oficiala hungara loknomo estis la simpla *Kolos*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Apátkolos 515 homoj, (plejparte slovakoj).

### Nagykolos 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1244, kiel abateja bieno. En 1775 oni vivis tie 384 vilaĝanoj, en 1828 388 vilaĝanoj en 56 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagykolos 670 homoj, (plejparte slovakoj).

### Jánosújfalu 
La vilaĝo menciiĝis unuafoje en 1430. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Jánosújfalu 361 homoj, (plejparte slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo el la 11-a jarcento, en 1936 renoviĝis
* romkatolika klasikisma preĝejo de 1803
* ruinoj de la abatejo

## Eksteraj ligiloj 
* Veľký Klíž sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Paulinho da Viola

**Paulinho da Viola**, kies vera nomo estas **Paulo César Batista de FARIA** (naskiĝis en Rio de Janeiro, Brazilo, la 12-an de novembro 1942) estas brazila muzikisto kaj kantisto.

## Biografio 
eta|esquerda|Paulinho Viola en Projekto Ses kaj Meia, okazigita ĉe la Teatro João Caetano en Rivero de Janeiro, la 27-an de decembro 1977. "Ĝi devas kanti" programon. Bildo de la Fondaĵo de la Brazila Centro por Edukado de Televido-Fondaĵo.
Je la komenco de sia kariero Paulinho estis la partnero de eminentaj nomoj de la sambo de Rio, kiel Cartola, Zé Keti, Elton Medeiros kaj Candeia.

Li estas konata kiel samba kantisto kaj komponisto, sed lia repertuaro inkludas ankaŭ la choron kaj estas konsiderata unu el la plej talentaj reprezentantoj de la MPB.

Lia sambolernejo estas en *Portela* kun Beth Carvalho kaj Tia Surica. Li zelotas la teamon Vasco da Gama.

## Diskaro 
* 1965 - Rosa de Ouro,
* 1965 - Roda de Samba, grupo "A voz do morro",
* 1966 - Roda de Samba Vol. 1,
* 1967 - Rosa de Ouro Vol. 2,
* 1968 - Os Sambistas, grupo "A voz do morro",
* 1968 - Samba na Madrugada, Paulinho da Viola e Elton Medeiros,
* 1968 - Paulinho da Viola,
* 1970 - Foi Um Rio Que Passou em Minha Vida,
* 1971 - Paulinho da Viola,
* 1971 - Paulinho da Viola,
* 1972 - Dança da Solidão,
* 1973 - Nervos de Aço,
* 1975 - Paulinho da Viola, ankaŭ konata kiel *Amor à Natureza*,
* 1976 - Memórias Chorando,
* 1976 - Memórias Cantando,
* 1978 - Paulinho da Viola,
* 1979 - Zumbido,
* 1981 - Paulinho da Viola,
* 1982 - A Toda Hora Rola Uma estória,
* 1983 - Prisma Luminoso,
* 1989 - Eu canto Samba,
* 1993 - Paulinho da Viola & Ensemble (Internacional),
* 1996 - Bebadosamba,
* 1997 - Bebadachama (Ao vivo),
* 1999 - Sinal Aberto com Toquinho,
* 2003 - Meu tempo é Hoje (Trilha Sonora)
* 2007 - MTV Acústico Paulinho da Viola

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo de Paulinho da Viola

Kategorio:Brazilaj kantistoj
Kategorio:Brazilaj gitaristoj
Tertremo de Hoei (1707)

La **tertremo de Hoei**, okazis je 14:00 loka tempo la 28-an de oktobro 1707 kaj estis la plej vasta en la historio de Japanujo.
Ĝi okazigis fortajn damaĝojn tra sudokcidenta Honŝuo, Ŝikokuo kaj sudita Kiuŝuo.
La tertremo kaj la sekva detruema cunamo mortigis pli ol 5.000 homojn.
Tiu evento rompis samtempe ĉiujn segmentojn de la Nankai fendego. Ĝi estas la ununura, kiu faris tion, la magnitudo laŭ la skalo Richter estas taksata je ML=8,6.
Ĝi eble ankaŭ iniciis la lastan erupcion de la monto Fuĵi, kelkajn 49 tagojn poste.

## Fono 
La suda marbordo de Honŝuo estas paralela al la Nankai-fendego, kiu indikas la subiro de la Filipina plato sub la Eŭrazian platon. Moviĝoj ĉe tiu platlimo ofte okazigis tertremojn, kelkaj el ili klasigitaj kiel ''''. Ĉe la Nankai-fendego ekzistas kvin apartaj segmentoj (A-E), kiuj povas rompiĝi sendepende, tiuj segmentoj rompiĝis aŭ individue aŭ kune reen dum la lastaj 1.300 jaroj.
Tertremoj ĉe Nankai okazis ofte pare, kun relative malgranda tempointervalo inter ili. aldone al la du eventoj en 1854 similaj tertremoj okazis en 1944 kaj 1946. En ĉiu kazo la nordorienta segemento rompiĝis antaŭ la sudokcidenta. En 1707 la tertremoj okazis aŭ samtempe aŭ sufiĉe proksime laŭtempe por ke historiaj fontoj ne diferencigis ilin.

## Damaĝoj 
29.000 domoj estis detruitaj kaj pli ol 5.000 homoj mortis. Almenaŭ unu granda terglito estis kaŭzita de la tertremo, la Ohya-terglito en la gubernio Ŝizuoka.
Tiu terglito, unu el la tri plej grandaj en Japanujo sterniĝis sur areo de 1,8&nbsp;km2, kun volumeno taksita je 120 milionoj da m3.
La baseno de la gubernio Nara montras spurojn de likviĝo kaŭzitajn de tiu evento.

## Ecoj 
### Tertremo 
La magnitudo de la tertremo en 1707 superis tiujn de la tertremoj de Ansei-Tokai kaj de Ansei-Nankai en 1854 , laŭ diversaj observoj. La supreniĝo ĉe la kabo Muroto en la gubernio Koĉi estas supozita de 2,3 metroj en 1707 kompare al 1,5 en 1854.

### Cunamo 
Laŭ la sudokcidenta marbordo de Koĉi, ondoj atingis mezajn altojn de 7,7 metroj kaj ĝis 10 metrojn en iuj lokoj.

### Ligo al la erupcio de la monto Fuĵi 
Ekzistas pruvoj, ke ŝanĝiĝoj pro vastaj tertremoj povas esti sufiĉe grandaj por okazigi vulkanajn erupciojn, se la koncernita magma sistemo jam alproksimiĝis al kritika stato.
Tiel eblas, ke la granda tertremo en la jaro 1707 okazigis ŝanĝojn en premoj en la magmoĉambro super la monto Fuĵi.

## Referencoj 
Kategorio:Tertremoj en Japanio
Kategorio:Cunamoj
Kategorio:1707
Kategorio:Tertremoj en la 18-a jarcento
1047 Gejŝo

**1047 Gejŝo** estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Amnerisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo referaj al la gejŝoj, japanaj akompanaj fraŭlinoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
Meropo (apartigilo)

**Meropo** aŭ ***Meropa*** (greke *Μερόπη*) estas la nomo de pluraj virinoj kaj nimfoj de la helena mitologio, inter kiuj :
* Meropa, unu el la Plejadoj, edzino de Sizifo,
* Meropa, unu el la oceanidinoj, patrino, laŭ iuj mitoj, de Faetono kaj de la Heliadinoj,
* Meropa, filino de la mita reĝo Ereĥteo de Ateno, patrino, laŭ iuj mitoj, de Dedalo,
* Meropa, filino de la reĝo Cipselo de Arkadio, edzino de Kresfonto.
* Meropa, filino de la reĝo Enopio de Ĥio,
* Meropa, kaj ŝia edzo la reĝo Polibo de Korinto, adoptaj gepatroj de Edipo, en la dramo Reĝo Edipo de Sofoklo.

;En astronomio :
* Meropo (32 Tauri) estas stelo de la Plejadoj.
* 1051 Meropo estas asteroido.

;En zoologio:
* Meropo estas birdo.

;En literaturo:
* *Meropo* estas tragedio de Voltaire
Győző Csomay

**CSOMAY Győző** (ĉomai) estis hungara landkunvena stenografisto naskiĝinta en Satmaro la 12-an de julio 1883 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de marto 1942. 

## Kariero
Csomay studis kiel memlernanto la Gabelsberger–Markovits-sisteman stenografion. En 1903 li estis praktikanto en la Stenografioficejo de la Landkunveno. Ĉar li ne estis dungita, revenis Satmaron por iĝi ĵurnalisto. Je lia inicio dum la unua mondmilito fondiĝis en Satmaro militmalsanulejo. Ekde 1907 ĝis 1919 li instruis stenografion en lernejoj de Satmaro. Ekde 1929 ĝis sia morto li estis stenografirevizoro.

## Verkoj
* *A gyorsírászat praxisa* (Szatmár, 1899)

## Fonto
* Magyar Életrajzi Lexikon

Csomay, Gy.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
János Csiszér

**CSISZÉR János** [ĉisEr] estis hungara skulptisto naskita en Héjjasfalva la 18-an de aprilo 1883 kaj mortinta en Budapeŝto la 30-an de aprilo 1953.
[eta|Statuo pri [Antal Csengery en Budapeŝto]]

## Kariero 
János Csiszér post la fino de ŝton- kaj argilmetilernejo de Székelyudvarhely studis en la Industriarta Lernejo de Budapeŝto, poste en la Grande Chaumiére de Parizo ĉe Auguste Rodin. Hejme li laboris ĉe György Zala, poste li laboris memstare. Li faris heroecajn monumentojn, portretojn, ĝenrajn kaj eklezitemajn skulptaĵojn, plakadojn, konstruaĵ-reliefojn, tombmonumentojn, memortabulojn. Li modelis la memormonumenton de Artúr Görgey de Visegrád (1933) kaj de skulptaĵon de Ányos Jedlik de Urba bosko (Budapeŝto) (Művészsétány) (1951-52). La Hungara Nacia Galerio konservas ok laboraĵojn liajn.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
1059 Mussorgskia

'*1059 *Mussorgskia''''' estas meze granda asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Vladimir Aleksandroviĉ Albickij, elde la Simeiza observatorio (Rusio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan komponiston Modest Petroviĉ Musorgskij.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Vladimir Aleksandroviĉ Albickij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
Denssetlejo

**Denssetlejo**, **dense loĝata loko**, dane *byområde*, norvege *tettsted* (bokmål), *tettstad* (nynorsk), svede *tätort*, finne *taajama*, estas kohera setlejo kun difinita minimuma nombro da loĝantoj. La areo inter la denssetlejoj nomiĝas "rura areo" aŭ "kamparo".

Depost 1960, en Danio, Norvegio, Svedio kaj Finnlando, "denssetlejo" estas difinita kiel areo kun almenaŭ 200 loĝantoj, kie la distanco inter la domoj, inkluzive de laborejoj, estas malpli ol 200 metroj. Denssetlejo (dense loĝata areo) difiniĝas tute sendepende de la administracia divido en komunumojn. 

En la jaro 2000 en Svedio ekzistis 1 936 denssetlejoj. La plej granda, Stokholmo, inkluzivis partojn de 13 komunumoj. Aliflanke, multaj komunumoj inkluzivas plurajn denssetlejojn.

En Francio estas difinita **urba unuo** (*unité urbaine*) en simila maniero, nome kiel areo kun almenaŭ 2 000 loĝantoj, kie la distanco inter la domoj estas malpli ol 200 metroj.

## Vidu ankaŭ
Urba areo

Kategorio:Geografiaj objektoj
Kategorio:Demografio
Kategorio:Setlejo
Kategorio:Urbo