open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Oiartzun

**Oiartzun** (, ) estas municipo en la Provinco Gipusko (Eŭskio), Hispanio. Ĝi havis  loĝantojn en 2022.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Oiartzuar*.

## Vidu ankaŭ 
* Oiartzun (Euskotren)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Municipoj de Gipusko
Irun Ficoba (Euskotren)

**Irun Ficoba** estas stacio sur linio E2 de la Topo (Donostio), situanta en Iruno.

## Vidu ankaŭ 
* Iruno
* Topo (Donostio)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Donostio
Kategorio:Iruno
Thoirette-Coisia

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Jura*, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (). Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono *''.  

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* informa paĝeto en la departementa retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Jura

Kategorio:Komunumoj de Jura
Le Haillan

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Bordozo (france *Bordeaux*, okcitane *Bordeus*), la centra parto, kaj al la kantono *''. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Imre Zoltán

**Imre Zoltán,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Zoltán Imre** estis hungara ginekologo, altlerneja instruisto. Lia frato estis László Zoltán.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1933. Post la diplomo li estis praktikanto, ekde 1941 asistanto en la ginekologia kliniko. Li gvidis la klinikon ekde 1947. Li kandidatiĝis en 1952, li doktoriĝis en 1961 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ekde 1970 li gvidis ankaŭ la koncernan instituton. Li estis dekano inter 1963-1967, rektoro inter 1967-1973 de Budapeŝta Medicina Universitato. Li pensiuliĝis en 1981. Li edziĝis en 1938. Li ricevis premiojn inter 1948-2001. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nőgyógyászati műtéttan* (1949, 1967)
* *Szülészet* (1951)
* *Nőgyógyászat* (1953)
* *A császármetszés a mai szülészet keretében* (1962)
* *Semmelweis élete és munkássága* (monografio, 1966, angle: 1966)
* *Nőgyógyászat* (studenta lernolibro, 1975)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ginekologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ábel Szocska

'*** [soĉka], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun la origina persona nomo **Szocska Antal Ábel,** ukraine **Авель Сочка*' estas hungara grek-katolika pastro, baziliana monaĥo, episkopo. Lia prenita monaĥa nomo estis *Ábel* ekde 1995.
eta|

 naskiĝis  en Vinogradov (Sovetunio, nuntempa Vinohradiv en Ukrainio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritaro en Sovetunio, respektive en Ukrainio kaj li estis edukita en Botar. Li aliĝis al la baziliana ordeno en 1995. Post siaj studoj li monaĥiĝis en 2001, poste li estis pastro en Kispest. Inter 2004-2008 li estis paroĥestro en Kispest, inter 2009-2011 en Máriapócs, poste li havis postenon en eparĥio de Miskolc. Li estis la Apostola Administranto de eparkio de Nyíregyháza inter 2015-2018, poste li estis ties unua episkopo. Ekde 2016 li gvidis la bazilianojn en Hungarlando. Li ricevis premiojn en 2016 kaj 2021.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj grekokatolikaj monaĥoj
Celia Doerner

**Celia Doerner** (naskiĝis en 1853 - mortis la 18-an de aprilo 1918) estis usona esperantistino el Ohio en la komenco de 20-a jarcento. Ŝi estis instruistino en urbo Cincinnati. En 1909, pro malsano, ŝi translokiĝis al Florido. Poste ŝi translokiĝis al Grants Pass (d:Q143405), Oregono, kie ŝi restis ĝis la morto. Ŝi verkis multajn artikolojn por instruistaj gazetoj kaj la lernolibron "Treasury of General Knoledge" uzata en publikaj lernejoj, verkis poemojn en la anglan, la germanan kaj en Esperanto. En la angla ŝi publikiĝis la poemaron "Little Ripples of Song". Ŝi estis enlistigita de Adam Zakrzewski en lia "Historio de Esperanto".

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj esperantistoj
Amara (Euskotren)

**Amara** estas stacio sur linioj E1, E2, E5 de la Topo (Donostio), situanta en Donostio.

## Vidu ankaŭ 
* Donostio
* Topo (Donostio)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Donostio
Kategorio:Donostio
Association aéronautique et astronautique de France

La ***Association aéronautique et astronautique de France*** (3AF) estas tutmonda institucio laboranta pri la diversaj aspektoj de kosmovojaĝado. Ĝi estis fondita en 1971.

Akademiuloj, produktproduktantoj, servaj provizantoj, kaj aliaj tutmondaj civilaj kaj armeaj aerspacaj profesiuloj estas reprezentitaj ĉe 3AF. La ĉefsidejo de la organizo estas en Parizo.

## Konataj membroj 
* Paul Andreu, franca arkitekto
* Jean-François Clervoy, franca astronaŭto laboranta por la ESA
* Hubert Curien, franca fizikisto kaj esenca fakulo en eŭropa scienca politiko
* *Institut polytechnique des sciences avancées*, lernejo de aeronaŭtika kaj aerspaca inĝenierado
* Nicolas Tenoux, franca piloto, aviadila inĝeniero kaj estro

## Referencoj 
## Fontoj 
* Hejmpaĝo de Association aéronautique et astronautique de France

Kategorio:Aviado
Kategorio:Parizo
30278 Gazeas

'*30278 *Gazeas'''* estas mezgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:5 kun la Tero kaj en resonanco 12:5 kun Jupitero.

Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la grekan astrofizikiston *Kosmas Gazeas'',
 de la Nacia kaj Kapodistria Universitato de Ateno, Grekio. Li kontribuis al la studo pri plej malnovaj asteroidoj, al scienca popularigo kaj publika engaĝiĝo rilate al scienco pri sunsistemo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Gratifiko (mono)

**Gratifiko** (aŭ foje alparolita simple **monsubvencio**) estas mono donita de unuo, ofte publika korpo, bonfara fondaĵo aŭ speciala gratifiko-institucio al individuo aŭ alia korpo (kutime neprofitcela organizaĵo, foje komerco aŭ loka administracio) por specifa celo rilata al la publika utilo. Male al pruntoj, monaj gratifikoj ne estas redonitaj.

La gratifiko estas mona kontribuo. La persono aŭ ento, kiu asignas la gratifikon, funkcias kiel la donacanto de la gratifiko al la gratifikanto. Ekonomiaj unuoj kiel ekzemple kompanioj aŭ privataj domanaroj rajtas ricevi monajn gratifikojn. La gratifikoj povas esti donitaj kun kondiĉa repago aŭ tute sen kondiĉoj . 

Ekonometria indico montras, ke publikaj gratifikoj al kompanioj povas krei pliigon de laborpostenoj, vendoj, aldonvaloro, novigado kaj kapitalo . 

## Vidu ankaŭ
* Subvencio
* bonifiko (bonuso)

## Referencoj 
## Por plia legado 
* Wolf, Sandra. Bilanzierung von Zuschüssen nach HGB und IFRS. Vol. 24. Springer-Verlag, 2010.

## Eksteraj ligiloj 
* Grants.gov Usona Registaro Grant Rimedo
* Eŭropa Komisiono Kontraktoj kaj gratifikoj de la EU

Kategorio:Filantropio
Kategorio:Financoj
Ali Smith

**Ali SMITH** (naskita en 1962) estas skota verkisto kaj dramisto.

## Vivo 
Smith estis naskita en Inverness al laboristaj gepatroj. Ŝi studis ĉe Universitato de Aberdeen kaj tiam ĉe Newham College ĉe Universitato de Kembriĝo, sed ne kompletigis ŝiajn doktorajn studojn. Ŝi laboris kiel preleganto ĉe la Universitato de Strathclyde ĝis ŝi kontraktis kronikan lacecsindromon kaj estis plentempa verkisto ekde tiam. Krome, ŝi skribas kolumnojn por la *The Guardian* kaj la literatura semajnĵurnalo *The Times Literary Supplement* .

Smith nuntempe vivas en Kembriĝo kun ŝia partnero, produktoro Sarah Wood.

En 2007 Smith estis elektita kiel membro de la Reĝa Societo de Literaturo.

En 2015 al ŝi estis premiita la titolo de Damo Komandanto de la Ordeno de la Brita Imperio pro ŝia literatura verkado.

En 2019, ŝi ricevis honordoktorecon de Universitato de Newcastle.

Smith ĝis nun publikigis kvin kolektojn de rakontoj, dek romanoj kaj sep teatraĵoj. Tri el ŝiaj verkaĵoj estis prioritatitaj por Premio Booker kaj multaj el ili gajnis plurajn aliajn lokajn premiojn.

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Like* (1997)
* *Hotel World* (2001)
* *The Accidental* (2005)
* *Girl Meets Boy* (2007)
* *There But For The* (2011)
* *Artful* (2012)
* *How to Be Both* (2014)
* *Autumn* (2016)
* *Winter* (2017)
* *Spring* (2019)
* *Summer* (2020)
* *Companion Piece* (2022)

### Kolektoj de mallongaj rakontoj 
* *Free Love and Other Stories* (1995)
* *Other Stories and Other Stories* (1999)
* *The Whole Story and Other Stories* (2003)
* *Public Library and Other Stories* (2015)

### Teatraĵoj 
* *Stalemate* (1986), unpublished, produced at the Edinburgh Festival Fringe
* *The Dance* (1988), unpublished, produced at the Edinburgh Festival Fringe
* *Amazons* (1990), Cambridge Footlights
* *Just* (2005)

### Nefikcio 
* *Shire* (2013)

## Referencoj 
Kategorio:Skotaj ĵurnalistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1962
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Kategorio:Damoj Komandoroj de la Ordeno de Brita Imperio
Kategorio:GLAT-verkistoj
Ayguemorte-les-Graves

''''* - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone *Aigamòrta de las Gravas* - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Bordozo (france *Bordeaux*, okcitane *Bordeus*), la centra parto, kaj al la kantono *''. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Andor Szécsény

'*** [sEĉEnj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szécsény Andor*' estis hungara kirurgo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Fadd, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Nagykőrös, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1944. Post la diplomo li eklaboris en hospitalo en Budapeŝto, pli poste li soldatiĝis en milithospitalo. Plej laste li estis militkaptito, tamen li faris kirurgiajn laborojn en usona hospitalo en Germanio. Hejmenveninta en 1946 li eklaboris en kirurgia kliniko kaj post 2 jaroj li akiris kirurgian diplomon, en 1959 pulmokirurgian diplomon. Li kandidatiĝis en 1961 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li estis altigita docento en 1965, profesoro en 1970, klinikestro, ankaŭ institutestro ekde 1975. Li estis rektoro de Universitato Semmelweis inter 1979-1985. Li pensiuliĝis en 1990. Li ricevis premiojn inter 1951-1990.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Sebészet és Traumatológia* (studenta lernolibro, dufoje eldonita)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun bildo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Soucia

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Jura*, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (). Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono *''.  

## Eksteraj ligiloj 
* informa paĝeto en la departementa retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Jura

Kategorio:Komunumoj de Jura
Premio Aŭstrio por eŭropa literaturo

**La Aŭstra Premio por Eŭropa Literaturo** () estas literatura premio aljuĝita fare de la Aŭstra Edukministerio kaj la Artoj al eŭropaj verkistoj. La premio estis fondita en Vieno en 1965. Flanke de la premio estas gratifiko de 25 mil eŭroj (ekde 2007).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Literaturpremioj
Cambes

**Cambes** estas la nomo de pluraj geografiaj lokoj en la teritorio de la nuntempa Francio:

* en romia tempo la nomo de la hodiaŭa komunumo Kembs (la germana kaj alemana nomo uzatas ankaŭ france) en la departemento Haut-Rhin en la historia regiono Alzaco

La nomo de pluraj francaj komunumoj:
* Cambes (Gironde) en la departemento Ĝirondio
* Cambes (Lot) en departemento Lot
* Cambes (Lot-et-Garonne) en la departemento Lot-et-Garonne
* Cambes-en-Plaine en la departemento Kalvadoso
Oh My Girl

eta|Oh My Girl
**Oh My Girl** (hangule: 오마이걸; stiligita en ĉiuj ĉapoj aŭ **OMG**) estas sudkorea knabingrupo formita fare de WM Entertainment. La grupo estas kunmetita de ses membroj: **Hyojung**, **Mimi**, **YooA**, **Seunghee**, **Yubin** kaj **Arin**. Origine ok-peca grupo, **JinE** forlasis la grupon en oktobro 2017 pro sanproblemoj, kaj **Jiho** foriris en majo 2022. Oh My Girl debutis la 20-an de aprilo 2015, kun eponima muzikalbumeto.

Oh My Girl estis diskonigita kiel la fratingrupo de etikedo-kungrupo B1A4. La 26-an de marto 2015, gustumaĵbildoj de la ok membroj estis publikigitaj same kiel iliaj konceptbildoj. La 20-an de April, la grupo publikigis sian unuan muzikalbumeto, *Oh My Girl*, kiu inkludis la unuopaĵon "Cupid". Ili okazigis sian debutekspoziciaĵon la saman tagon. Ili unue prezentis la unuopaĵon sur *The Show* de SBS MTV la 21-an de aprilo.

La 21-an de junio, la grupo sciigis ke ili nuntempe preparas novan albumon. Ilia dua EP, *Closer*, estis publikigita la 8-an de oktobro La unuopaĵo de la sama nomo estis prezentita sur *M Countdown* de Mnet la 7-an de oktobro.

Kategorio:Sudkoreaj kantistoj
Gaintxurizketa (Euskotren)

**Gaintxurizketa** estas stacio sur linio E2 de la Topo (Donostio), situanta en Lezo.

## Vidu ankaŭ 
* Lezo (Hispanio)
* Topo (Donostio)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Donostio
Kategorio:Lezo
La Lastaj Tagoj de Pompejo

**La Lastaj Tagoj de Pompejo** () estas anglalingva romano verkita de la brita verkisto Edward Bulwer-Lytton .

La romano estis verkita en 1834 surbaze de la spertoj kaj impresoj de la verkinto ĉe la elfosejo de la romia urbo Pompejo, kiu estis kovrita per amasoj da vulkana cindro je la erupcio de Vezuvio en 79 p.K. 

En 1748, la restaĵoj de la urbo estis malkovritaj por la unua fojo. Bulwer-Lytton restis ĉe la elfosejo kaj loĝis en proksima Napolo dum periodo de du jaroj, kaj en sia romano li priskribas fikcian raporton pri vivo en la urbo en la periodo ĵus antaŭ la erupcio.

La romano uzas siajn rolulojn por kontrasti la dekadencan kulturon de la 1-a jarcenta Romio kun kaj pli malnovaj kulturoj kaj tendencoj de la tiama socio. La protagonisto, Glaucus, reprezentas la grekojn kiuj estis subigitaj fare de Romio, kaj lia nemezo Arbaces la ankoraŭ pli malnovan kulturon de Egiptujo. Olinto estas la ĉefa reprezentanto de la naskiĝanta kristana religio, kiu estas prezentita favore sed ne senkritike. La Sorĉistino de Vezuvio, kvankam ŝi havas neniujn supernaturajn potencojn, montras la intereson de Bulwer-Lytton en okultismo - temo kiu aperos en lia pli posta verkaĵo, precipe *The Coming Race*.
[eta|400x400ra|*La Lastaj Tagoj de Pompeii*, pentrita en [1833 fare de Karl Bryullov kaj laŭdire servis kiel inspiro al la verkisto,]]
La romano ricevis plurajn filmadaptiĝojn, kaj eble la plej fama el kiuj estas la samnoma filmo de 1959 reĝisorita fare de Sergio Leone.

## Por plia legado 
* Sherson, Erroll.  ''London's Lost Theatres of the Nineteenth Century*, Chapter IX (Ayer Publishing, 1925) 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
**The Last Days of Pompeii'', ĉe Internet Archive. 
* 

Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Romanoj adaptitaj al teatro
Kategorio:Pompejo
Kategorio:Historiaj romanoj
Kategorio:1-a jarcento en fikcio
Kategorio:Fikciuloj de la Antikva epoko
Kategorio:Britaj libroj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1834
Dogmo kaj Rito de la Alta Magio

[dekstra|eta|[Sigelo de Salomono, kovrililustraĵo de Volumo 1 (*Dogme*)]]
[eta|[Bafometo, kovrililustraĵo de Voluma 2 (*Rituel*)]]
**Dogmo kaj Rito de la Alta Magio** () estas libro verkita de Éliphas Lévi pri la temo de magio . La libro estis publikigita en du volumoj: la unua volumo, kiu traktis la teorion de magio, estis publikigita en 1854. La dua volumo, kiu traktis la kultadon de la magiistoj, estis publikigita en 1856.

En 1896, la libro estis tradukita en la anglan fare de Arthur Edward White.

La verkaĵo altiris la atenton de sciencistoj, scienculoj kaj aliaj kleruloj pro la esprimitaj  opinioj pri la studo de magio, religio kaj la naturscienco. Dum tempo, la verko fariĝis la precipa referenca punkto por la sinsekvaj studoj de okultismo kaj en revivigis la popularan intereson ĉe la ĝenerala publiko pri la temo, ĉefe en la okcidento dum granda parto de la 20-a jarcento.

Éliphas Lévi prezentas magion kiel kampo kiu situas inter scienco kaj religio, kaj kredas ke ĝi havas la potencialon akordigi kaj ligi religion kaj scienco .

La libro konsistas el 22 ĉapitroj, kiuj ŝajne respondas al la 22 kartoj de la granda arcana de la taroka ludkarto .

## Referencoj 
## Literaturo
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
*  ĉe la interreta arkivo

Kategorio:Okultaj libroj
Kategorio:Magio
Ĉapra

**Ĉapra,** ,  estas urbego en norda Barato, en okcidenta parto de subŝtato Biharo, kie ĝi estas kantona kaj distrikta sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Ĉapra havis  da loĝantoj kun legopovo 81%. Ĉapra atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en fino de la 2000-aj jaroj.

## Geografio 
Ĉapra situas sur ebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 40 m super la marnivelo en proksimeco de subŝtato Utar-Pradeŝo sur la norda bordo de Gango nur kelkajn kilometrojn post kunfluo de flankorivero. Arrah troviĝas 27, subŝtata ĉefurbo Patnao 45, Haĝipur 50, Ballia 58, Sivan 61, Muzaffarpur 75, Motihari 99, Kolkata 515, tutlanda ĉefurbo Delhio 807, Mumbajo 1439 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Laŭ la mitologio en tiu areo okazis batalo, la fakto estas, ke arkeologoj trovis plurjarmilajn restaĵojn. Dum la konata historio ĉi tie estis signifa foiro pri bestoj. Ĉapra formiĝis kiel foirejo laŭ la riverbordo post kiam la nederlandanoj, francoj, portugaloj kaj britoj establis salpetro-rafinajn unuojn en la 18-a jarcento. En 1864 la municipo estis formita.

## Ekonomio 
Ĉapra estas agrikultura komerca centro, dum salpetro-produkto estas la ĉefa industrio. Relradoj kaj fervojaj motoroj ankaŭ estas produktitaj, fine estas ankaŭ sukeruzinoj.

## Eduko 
En Ĉapra la plej altnivelaj instruoj okazas en universitato, altlernejo, seminario kaj akademio.
eta|maldekstre|

## Lingvoj 
En Ĉapra la oficialaj lingvoj estas la hindia, urdua kaj bojpura lingvo.

## Religioj 
La ĉefa religio en Ĉapra estas hinduismo kun 81,5%, poste islamo 11%, la ceteraj religioj estas malpli ol 1%.
eta|

## Trafiko 
Al Ĉapra alvenas 4 fervojaj linioj el Haĝipur, Ballia (tra ponto), fine 2 linioj el Sivan. 5 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego el Muzaffarpur, Haĝipur, Ballia (tra ponto), Sivan kaj Motihari. La menciita ponto estis plene preta en 2022. La mapo anoncas flughavenon loke, sed dateno mankas. La plej proksima flughaveno fakte funkcias en Patnao.
eta|maldekstre|

## Klimato 
Ĉapra situas en humid subtropika klimato (Cwa), kiu taŭgas por la agrikulturo. La temperaturo varias jare averaĝe inter 18-31 °C. Jare pluvas mezume 1166 mm, en ĉiuj monatoj pluvas iomete, sed inter junio kaj septembro tre ofte pro la musono.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj, precipe hinduaj temploj kaj islamaj moskeoj
eta|

## Famuloj 
En Ĉapra naskiĝis politikisto Ĝajaprakaŝ Naraĝan.

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Biharo
30286 Klesman

'*30286 *Klesman'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono ne malproksima de la  1:5 kun la Tero, 3:8 kun Marso kaj 7:3 kun Jupitero.

Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (*Lowell Observatory Near-Earth-Object Search*) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronominon *Alison Klesman*, ĉefredaktorino de la revuo *Astronomy'' traktante esplorajn novaĵojn pri kometojn kaj asteroidojn. Ŝi tenas Ph. D. de la Universitato de Florido. La esplora fono de Klesman inkludas spektroskopiajn studojn de kometoj-asteroidoj kaj lumkurbajn mezurojn de la Koronisa familio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Tukuo

La tukuo el la ordo de ronĝuloj kaj familio de tukuedoj troveblas en Sudameriko sude de Peruo kaj centra Brazilio. Ĝia nomo estas onomatopeo - ĉi tiu vorto venas de la sonoj “tuku-tuku-tuko”, kiuj tukuoj faras por komunikado. Tiu genro inkludas 60 malsamaj specoj proksimume.

Tukuo estas malgranda besto kun masiva korpo, granda kapo sur mallonga, dika kolo, fortaj kruroj kaj 6-8 centimetra vosto. Ties korpolongo estas 15-25 centimetroj kaj korpopezo de kelkaj tukuoj atingas 1 kilogramon (C. conover), sed povas egali 100 gramoj (C.pundti). Tiu mamulo estas bone adaptita al la subtera vivo kaj pasigas subtere proksimume 90% de sia vivo.

Kategorio:Ronĝuloj
Business Insider

***Business Insider*** estas usona ekonomia novaĵejo, kiu funkciigas 14 naciajn eldonojn kaj unu internacian eldonon.

## Historio 
La retejo estis fondita en 2007 en Novjorko fare de Kevin Raine, iama ĉefoficisto de *DoubleClick*, Dewitt Merriman kaj Henry Blodgett. Ĝi estis bazita sur fuzio de ekonomiaj blogoj inkluzive de *Silicon Alley Insider* (ekde majo 2007) kaj *Clusterstock* (ekde marto 2008). Krom analizado de komercaj novaĵoj, la retejo prezentas novaĵojn el la tuta interreto. En junio 2012, la retejo havis 5.4 milionojn da unikaj vizitantoj.

En 2015 la germana eldonejo Axel Springer aĉetis la retejon .

Business Insider ankaŭ organizas konferencojn kiel IGNITION, kiuj revizias kreskantajn komercajn modelojn de ciferecaj amaskomunikiloj.

## Por plia legado 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Retejoj en Usono
Kategorio:Retaj gazetoj
Kategorio:Financoj
Kategorio:Negoco
Kategorio:Komerco
Kategorio:Transnaciaj firmaoj
Anoeta (Euskotren)

**Anoeta** estas stacio sur linioj E2 kaj E5 de la Topo (Donostio), situanta en Donostio.

## Vidu ankaŭ 
* Donostio
* Topo (Donostio)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Donostio
Kategorio:Donostio
La Aldea de San Nicolás

**La Aldea de San Nicolás** [lalDEa desannikoLAS] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la okcidenta parto de la insulo Gran Canaria.

La municipa ĉefurbo same nomiĝas La Aldea de San Nicolás, sed la lokanoj nomas ĝin populare kiel La Aldea.

## Geografio
eta|maldekstre|230px|Valo de La Aldea.
eta|maldekstre|230px|Güigüí.
La Aldea de San Nicolás estas en la okcidenta parto de la insulo Gran Canaria, je 70.9&nbsp;km de la provinca kaj insula ĉefurbo. Ĝi enhavas areon de 123.58&nbsp;km², kiel la tria plej granda teritorio de la insulo.

La municipa teritorio limas kun tiuj de Artenara (nordoriente), Tejeda (oriente) kaj Mogán (sudoriente). Tiuj lokoj estas inkluditaj en la Reto Natura 2000 kiel Zono de speciala konservado (ZSK). En la marbordo de la municipo estas ankaŭ la ZSK Sebadales de Güigüí kaj parto de la marbordo de Mogán-La Aldea, kiu estas ankaŭ birdoprotektejo ZEPA.​

La tuta marbordo de la municipo estas konsiderata Grava Areo por la Konservado de Marbirdoj. La municipa teritorio formas parton de la Rezervejo de la Biosfero de Gran Canaria. La Aldea posedas ankaŭ parton de la publika monto Inagua.​

Kvankam la nomo ekde la komencoj estis La Aldea de San Nicolás, en 1957 la frankismaj aŭtoritatoj, cele al prestiĝigo de la loknomo anstataŭ La Aldea (la domaro) kaj eĉ al emfazo de la katolika nomo, decidis ŝanĝi ĝin al San Nicolás de Tolentino.​ Tio pluis ĝis 2004 kiam la urbestraro demarŝis por reveno al la origina nomo, kio ekvalidiĝis per interkonsento de la insula registaro de Gran Canaria la 28an de julio 2005.​ La oficiala ceremonio okazis la 6an de majo 2006.​

## Demografio
La municipo havis 7 516 loĝantojn je 2020, estante la 25a en la provinco kaj la 15a en la insulo.

Historie el ĉirkaŭ 5 000 loĝantoj en la 1950-aj jaroj oni kreskiĝis ĝis nunaj pli ol 7 000 loĝantoj, tio estas oni ne duobligis la populacion, male al tio okazinta plej granda parto de aliaj municipoj de la insulo.

### Teritoria organizado
La Aldea de San Nicolás dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:

### Turismo
La izoliteco paradokse helpis al la konservado de la tipa etoso kaj de la natura heredo. La turisma disvolviĝo okazis ĉefe el la 2010-aj jaroj. Nun estas du hoteloj kaj multaj aliaj gastejoj. Eblas montara piedirado, kultura turismo, kaj stelobservado; krome estas 33&nbsp;km de strandoj kaj privata kaktoparko Cactualdea.

Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.

### Arkeologio 
* Montaña de Horgazales
* Los Caserones (BIC)

### Civilaj 
* Ventomuelejoj Los Majanos, Los Machitos kaj El Hoyo
* Akvomuelejo La Ladera
* Tradicia arkitekturo en la kerno de La Aldea
* Malnova kajo

### Naturaj lokoj 
* El Charco de La Aldea (BIC)
* Strando de Guguy o Güigüí
* Strando de La Aldea

## Referencoj
## Vidu ankaŭ
* Listo de la municipoj de provinco La Palmoj

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la municipo

* 

Kategorio:Municipoj de Gran Canaria
Kategorio:Municipoj de provinco Las Palmas
La murdoj en la Kadavrejo-strato

***La murdoj en la Kadavrejo-strato*** () estas novelo de Edgar Allan Poe publikigita en la revuo ''Graham's Magazine* en 1841. La rakonto estas konsiderita la unua moderna detektiva rakonto .

La rakonto rondiras ĉirkaŭ la rolulo de brilega detektivo G. Augustine Dauphin, kiu solvas la misteron de la brutala duopa murdo de du virinoj, kies brutale murditaj kadavroj estas trovita en ilia loĝeja apartamento en Parizo. Ĉe la murdoloko, Dauphin trovas haron kiu ne aspektas homa.

Kiel la unua fikcia detektivo, Dauphin de Poe elmontras multajn trajtojn kiuj iĝis literaturaj konvencioj en postaj fikciaj detektivoj, inkluzive de Sherlock Holmes kaj Hercule Poirot. Ekzemple, lia persona amiko kiu funkcias kiel la rakontanto de la rakonto kaj la fina eltrovo prezentita antaŭ la rezonado kondukanta al ĝi.

## En Esperanto aperis 
* *La murdoj en la Kadavrejo-strato''. Esperantigis Edwin Grobe. Tempe, Ariz.: Arizona-Stelo-Eld., 1998. 24 p.

## Fontoj 
* 
* 
* 

* Booker, Christopher (2004). . London: Continuum. ISBN&nbsp;978-0-8264-8037-8.
* 
* 
* . Harrowitz discusses Dupin's method in the light of Charles Sanders Peirce's logic of making good guesses or abductive reasoning.
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Plena teksto ĉe PoeStories.com
* Unua apero in ''Graham's Magazine'', April 1841, p. 166.
* History of publications ĉe la Edgar Allan Poe Society online

Kategorio:Rakontoj
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Edgar Allan Poe
Kategorio:Libroj aperintaj en 1841
Kategorio:Krimfikcio
Kategorio:Detektiva fikcio
Agaete

**Agaete** [agaEte] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la nordokcidenta parto de la insulo Gran Canaria. La loknomo *Agaete* plej verŝajne devenas de la guanĉoj, sed fakuloj ne interkonsentas pri la preciza signifo, dum aliaj fakuloj proponas korupton el la hispana aŭ eĉ el la itala.

En la municipa teritorio elstaras la ĉefurbo — la kerno de Agaete mem —, la haveno Las Nieves – komunikita regule per pramo kun la insulo Tenerife – kaj Los Berrazales supren montare – kun abunda vegetaĵaro –.

## Geografio
eta|maldekstre|230px|Agaete kaj la haveno el Tamadaba.
Agaete estas en la nordokcidenta parto de la insulo Gran Canaria, je 36.2&nbsp;km de la provinca kaj insula ĉefurbo. Ĝi enhavas areon de 45.5&nbsp;km², kiel la 11a plej granda teritorio de la insulo.

La municipa teritorio limas kun tiuj de Artenara (sude) kaj Gáldar (oriente). Tiu loko estas inkludita en la Reto Natura 2000 kiel Zono de speciala konservado (ZSK).​

La municipa teritorio formas parton de la Rezervejo de la Biosfero de Gran Canaria. Agaete posedas ankaŭ parton de la publika monto Tamadaba.

## Demografio
La municipo havis 5 526 loĝantojn je 2017, estante la 29a de la provinco Las Palmas kaj la 18a de la insulo Gran Canaria.

Historie oni preskaŭ atingis 5 000 loĝantoj jam en la 1960-aj jaroj kaj ekde tiam oni kreskiĝis nur iomete.

### Teritoria organizado
Agaete dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:

### Arkeologio 
* Nekropolo de Maipés de Arriba (BIC).
* Arkeologia Kuŝejo Roque de Guayedra.
* Arkeologia Zono La Palmita.

### Religiaj kaj civilaj 
eta|dekstre|200px|Ermitejo de *Nuestra Señora de las Nieves*.
* Preĝejo de *Nuestra Señora de la Concepción*.
* Ermitejo de *Nuestra Señora de las Nieves* (BIC).
* Ermitejo de Sankta Sebastiano.
* Historia kerno de Agaete
* Sukermuelejo Las Candelarias
* Ruĝa Domo
* Salproduktejoj
* Ponto de León kaj kastelo
* Muelejoj de El Sao
* Kanaleto Los Chorros

### Naturaj lokoj 
* Natura Parko Tamadaba
* Risco de Faneque
* Fruktoĝardeno Las Flores
* Padoj El Hornillo-Valle de Agaete kaj Camino a San Pedro
* Distrejoj de Valle de Agaete kaj Lomo Caraballo
* Parko La Palmita
* Dedo de Dios (Difingro)

## Difingro 

Dedo de Dios am 30.09.2005.jpg|Iama Difingro, septembro 2005.
Dedo de Dios am 05.12.2005.jpg|Nuna Difingro, post Tropika Ŝtormo Delta 2005.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ
* Listo de la municipoj de provinco La Palmoj

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la municipo Agaete 

* 

Kategorio:Municipoj de Gran Canaria
Kategorio:Municipoj de provinco Las Palmas
Georges Berthoin

**Georges Berthoin** (naskiĝis la 17-an de  en Nérac (Lot-et-Garonne) estas franca politikisto kaj diplomato kiu funkciis kiel stabestro de Jean Monnet de 1952 ĝis 1955. Li fariĝis oficiro de la Honora Legio en 2006 kaj komandanto de la Nacia Ordeno de Merito (Francio) en 2013.

## Biografio 
Georges Berthoin estas la filo de Jean Berthoin, alta funkciulo kaj franca politikisto. Kiel lia patro, Georges Berthoin studis ĉe la universitato de Grenoble, kie li atingas magistron pri filozofio kaj magristron pri juro (licence en droit).

En 1946, post liaj studoj en Grenoble, li prezentas sin al la konkurso de la nacia lernejo de administracio (Ecole nationale d'administration), sed li malsukcesis pro malbona scio de la angla. Li daŭrigas siajn studojn ĉe la Instituto de Politikaj Studoj de Parizo. En 1947 li dum jaro ankaŭ en Usono por gvidi esploradojn ĉe la universitato Harvard (*John F. Kennedy School of Government*) por prepari doktoriĝon en politika scienco. Ĉar la stipendio sole validis por unu jaro, li ne povis fini la doktoriĝon. En intervjuo kun la *Gazette de Lausanne* dum la 2-a "Simpozio de la internacia gazetaro" organizita de la usona grupo Sperry Rand en Saint-Paul-de-Vence en novembro 1978, li donis klarigojn pri la ligoj inter la Triflanka Komisiono kaj la usona prezidento Jimmy Carter, same kiel pri la financado de la Triflanka Komisiono .

## Verkaro 
* ''Un destin d'européen, De l'utopie à l'espérance, Entretien'' (Destino de eŭropano, De la utopio al la espero), (broŝurita), Georges Berthoin kune kun Gérard D. Khoury, Danielle Sallenave, eld. Albin Michel, 2014

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
(18 lingvoj) Historio de la Eŭropa Unio, Kla.tv
Kategorio:Komandoroj de la franca nacia Ordeno de Merito
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Francaj diplomatoj
Kategorio:Francaj supraj ŝtatoficistoj
La krajono de naturo

**La krajono de la naturo** () estas la nomo de ses-albuma serio publikigita fare de la angla fotisto kaj fotarta pioniro William Henry Fox Talbot. La albumoj, kiuj enhavis kolotipajn (calotype) fotojn kiuj estis mane presitaj de negativoj kaj gluitaj al la albumoj, konsistigas la unuan publikigon de libro kiu estas tute ornamita per fotoj . La unua parto de la albumo estis publikigita en junio 1844. La ses albumoj kune enhavis 24 platojn da fotoj.

Tiu ĉi verkaĵo estas rigardita kiel grava kaj influa laboro en la historio de fotografio kaj estis priskribita de la Metropola Muzeo de Arto kiel "mejloŝtono en la arto de la libro pli granda ol iu ajn ekde la invento de Gutenberg de moveabla tipo." 

## Priskribo 
En la enkonduko, Talbot priskribis la inventon de la kolotipo kaj la instigon por kreado de la albumo. "La fotografiaj platoj en ĉi tiu verko", skribis Talbot, "ĉerpas ilian inspiron de lumo sole, sen la helpo de la krajono de ilustristo. Tiuj estas sunpentraĵoj, kaj ne, kiel pluraj homoj supozis, kuprogravuroj en alivestiĝo."

Ĉiu foto estas akompanata de titolo kaj mallonga klarigo pri la krea procezo. La temoj de la fotoj prezentis diversajn eblecojn por uzi la Calotypan procezon. Kune kun la teknika reproduktado de presaĵoj, Talbot ankaŭ priskribis, en kelkaj el la klarigoj, la artan valoron de la fotoj. La plej multaj el la fotoj prezentas malferman pejzaĝon aŭ mortvivon. Granda parto de la fotoj estis prenita ĉe la familia biendomo de Talbot en Lacock Abbey.

Nur kelkaj el la fotoj prezentas figuron. Unu el ili montras homan figuron en la alivestiĝo de biblia priskribo. En alia foto figuroj aperas apud ŝtupetaro.

## Listo kaj fotoj 
La kompleta listo de platoj estas kiel sekvas:

* Unua parto
** I. Parto de Queen's College, Oksfordo
** II. Vido de la Bulvardoj en Parizo
** III. Artikoloj de Porcelano
** IV. Artikoloj de Vitro
** V. Busto de Patroklo
* Dua parto
** VI. La Malferma Pordo
** VII. Folio de Planto
** VIII. Sceno en Biblioteko
** IX. Faksimilo de Malnova Presita Paĝo
** X. La Fojnamaso
** XI. Kopio de Litografia Presaĵo
** XII. La Ponto de Orléans
* Tria parto
** XIII. Queen's College, Oksfordo: Enirejo
** XIV. La Ŝtupetaro
** XV. Lacock Abbey en Wiltshire
* Kvara parto
** XVI. Klostroj de Lacock Abbey
** XVII. Busto de Patroklo
** XVIII. Pordego de Christchurch
* kvina parto
** XIX. La Turo de Lacock Abbey
** XX. Punto
** XXI. La Monumento de la Martiroj
* Sesa parto
** XXII. Abatejo Westminster
** XXIII. Hagar en la Dezerto
** XXIV. Fruktopeco

## Galerio 

Dosiero:A_View_of_the_Boulevards_at_Paris.jpg|*Vido de la Bulvardoj ĉe Parizo*
Dosiero:Articles_of_China.jpg|*Artikoloj de Porcelano*
Dosiero:Talbot_open_door.jpg|*La Malferma Pordo*
Dosiero:Fac-simile_of_an_Old_Printed_Page.jpg|*Fac-similaĵo de malnova presita paĝon*
Dosiero:The_Haystack.jpg|*La fojnamaso*
Dosiero:The_Ladder.jpg|*La Ŝtuparo*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Nefinitaj libroj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1846
Kategorio:Libroj aperintaj en 1844
30288 Conelalexander

'*30288 *Conelalexander'''* estas meze granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:5 kun Marso.

Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la britan sciencan esploriston *Conel Michael O'Donel Alexander'', de la Instituto Carnegie por Scienco, kie li estas gvidanto en studo pri organikaj materialoj en asteroidoj, kometoj, meteorŝtonoj kaj ĉirkaùstelaj grajnoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
112 (kriza telefonnumero)

eta|dekstra|La telefonnumero 112 estas la universala kriza telefonnumero en EU-landoj
**112** estas kriza telefonnumero uzata en pluraj landoj por alvoki krizajn servojn (ambulancon, fajrobrigadistojn, policon). La telefonnumero servas por alvoki la krizajn servojn en la kazo de bezono kaj neceso. Intenca misuzado de la numero povas esti punebla laŭ lokaj leĝoj.

La telefonnumero 112 estas parto de la GSM-normo, do ĉiuj poŝtelefonoj kongruaj kun GSM devas esti kapablaj alvoki la numeron 112 ankaŭ kiam la telefono estas ŝlosita aŭ en kelkaj landoj eĉ sen enigita SIM-karto.

## Uzo 
[eta|Uzo de la du de [Internacia Telekomunika Unio aprobitaj krizaj telefonnumeroj en la mondo:]]
### Afriko 
* 
* 
*  – nur polico
* 
* 
* 
* 

### Azio 
* 
* 
* 
*  – alidirektas al 999
* 
* 
* 
* 
*  – nur polico
* 
* 
*  – nur polico
*  – nur polico,
* 
* 
*  – disponeblas en la ĉeĥa, angla aŭ en la germana lingvo, ekde 2022 eblas uzi ankaŭ SMS-ojn
*  – inkluzive  kaj 
* 
*  – inkluzive 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  – apud 999
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  – apud 999
* 

### Nord-ameriko 
* 
*  – apud 911
*  – alidirektas al 911

### Oceanio 
*  – alidirektas al 000
*  – alidirektas al 111
* 

## Adopto 
La kriza numero **112** estas en Eŭropa Unio prizorgata de la membroŝtatoj, kiuj financas ĝin kaj decidas pri la organizo de la telefon-centraloj. La numero estas ankaŭ adoptita de la kandidataj ŝtatoj por membriĝo en Eŭropa Unio kaj de la ŝtatoj en Eŭropa Ekonomia Areo.

La Internacia Telekomunika Unio rekomendas al siaj membroŝtatoj elekti aŭ la numeron 112, 911, aŭ ambaŭ kiel sia ĉefa aŭ aldona kriza telefonnumero.

## Eŭropa Tago de la Numero 112 
**Eŭropa Tago de la Numero 112** estas la tago por atentigi pri la ekzisto de la unueca kriza telefonnumero 112 en Eŭropa Unio. Ĝi estis adoptita de Eŭropa Parlamento, Konsilio de la Eŭropa Unio kaj Eŭropa Komisiono en 2009. Kiel la tago estis elektita la 11-a de februaro ĉar ĝi aspektas simile al la telefonnumero (11.2.).

## Referencoj 
Kategorio:Porkrizaj servoj
Kategorio:Telefono
Civila malobeo (eseo)

**Civila Malobeo** () estas la nomo de fama eseo de Henry David Thoreau.

La eseo unue estis publikigita en 1849 en la ĵurnalo *Aesthetic Papers* sub la nomo *Resistance to Civil Government*. La nomo "civila malobeo" ricevis al ĝi nur kiam ĝi estis represita en la kolekto "Jankio en Kanado", kiu estis publikigita en 1866, post la morto de Thoreau .

La eseo reflektas la opinion de Thoreau ke civitanoj ne devas lasi la registaron kontroli iliajn konsciencojn kaj ili havas la respondecon kontraŭstari ajnan manifestiĝon de maljusto en la lando. Estas akceptite ke Thoreau verkis la eseon post sia opozicio al la  Meksik-usona milito kaj lia forta malŝato de la institucio de sklaveco en Usono .

En la eseo, Thoreau vokas trarompi la limojn de rezisto akceptitaj en demokratio, sen la uzo al perforto. La provo de Thoreau pligrandigi la dimensiojn de opozicio al la reĝimo poste iĝis la difina precedenco de civila malobeo, rifuzoj al ordoj kaj obĵeto al kunlaborado, laŭ kiuj funkciis radikalaj opozicioj kaj rezistaj rondoj, inter ili Martin Luther King, kontraŭuloj de la Vjetnama milito kaj nuntempe kontraŭuloj de tutmondiĝo.

La eseo malfermiĝas kun la fama trairejo:"Tute koro, mi konsentas kun la devizo - la plej bona inter la registaroj estas tiu, kiu subtaksas la registadon, kaj mi ŝatus vidi, ke ĝi estas sekvata en pli rapida kaj sistema maniero. Kiam tio realiĝas, ĝi fine atingas etapon, en kiu mi ankaŭ kredas - la plej bona inter la registaroj estas tiu, kiu tute ne regas, kaj kiam homoj estos pretaj por tio, ĉi tiu estas la tipo de registaro kiun ili havos"

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* A complete collection of Thoreau's essays, including Civil Disobedience at Standard Ebooks
* Plena teksto ĉe Projekto Gutenberg
* Civil Disobedience public domain audiobook at LibriVox
* *Civil Disobedience* de Thoreau – Britannica

Kategorio:Senperforto
Kategorio:Civila malobeo
Kategorio:Politikaj libroj
Kategorio:Filozofia literaturo
Kategorio:Libroj aperintaj en 1849
Herrera (Euskotren)

**Herrera** estas stacio sur linioj E2 kaj E5 de la Topo (Donostio), situanta en Donostio.

## Vidu ankaŭ 
* Herrera (stacidomo)
* Donostio
* Topo (Donostio)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Donostio
Kategorio:Donostio
Anarchy in Action

***Anarkio en Ago*** () estas verko esploranta anarkiisman pensadon kaj praktikon, verkita de Colin Ward kaj unue eldonita en 1973 .

La verko estas  enkonduko al anarkiismo sed konsiderinde malsama ol aliaj verkoj pro ĝia fokusiĝo sur la ebleco de anarkiismo enradikiĝinta en ĉiutaga sperto kaj ne nepre ligita al industriaj kaj politikaj luktoj (vidu klasbatalo). Liajn ideojn signife influis ideoj de Petro Kropotkin kaj ties koncepto de reciproka helpo https://en.wikipedia.org/wiki/Mutual_aid_(organization_theory). Ward bazas sian tekston sur sociologio, antropologio, kibernetiko, industria psikologio kaj la sperto de urba planado, edukado, laboro, ludado kaj socia bonfaro. Ward argumentas por anarkiismaj alternativoj al la registaraj kaj hierarkiaj sistemoj universalaj en socia organiziĝo . Ĉi tiuj kontraŭstaras al nombro de tradiciaj tendencoj de la socialisma maldekstro, ĉar li estas tre kritika de la bonfara stato.

## Kritiko 
"La argumento de ĉi tiu verko estas ke anarkiisma socio, socio kiu organizas ĝin mem sen aŭtoritato, estas ĉiam en ekzisto, kiel semo sub la neĝo, entombigita sub la pezo de la ŝtato kaj ties burokratismo, kapitalismo kaj ties rubigado, privilegio kaj ties maljustoj, naciismo kaj ties suicidemaj lojalecoj, religiaj diferencoj kaj ilia superstitĉa separismo."

## Referencoj 
## Literaturo
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1973
Kategorio:Anarkiismo
Kategorio:Anarkio
Albin Moroder

[eta|Statuo de la Virgulino, en la [Preĝejo Sankta Pio la 10-a (Schüttdorf)]]
**Albin MORODER** (naskiĝinta la  en Schlitters / Distrikto Schwaz, mortinta la  en Mayrhofen / Distrikto Schwaz) estis aŭstra skulptisto.

## Vivo kaj agadoj 
Estante la dua filo de la skulptisto Otto Moroder kaj nepo de la ladina artisto Josef MoroderJumbiërch li venis en la 1927-a jaro al nove konstruita familia domo je Mayrhofen. Ĉar la pli maljuna frato Klaus jam fariĝis lernoknabo en la patra ateliero eblis por Albin frekventi superan lernejon en Innsbruck, nome la Peter-Anich-metilernejon. Estris ĝin tiam Hans Pontiller. Pro sento de neglekto fare de la instruistoj Albin jam duonan jaron pli malfrue revenis disde la lernejo preferante trejniĝi hejme. Intertempe li ĝuis kun la fratoj Klaus kaj Rudolf privatan instruon fare de profesoro pri anatomio de la Universitato de Innsbruck.

Baldaŭ Albin Moroder intencis plifaciligi kaj plimodernigi artaĵajn formojn. Sekve li kreis multajn modernajn aferojn kiuj tamen ĉiam restis ene de la limoj de figura arto. Ilin li montris ĉe ekspozicioj en Vieno, Parizo, Londono kaj Salcburgo. Ĉefa motivo de li estis la krucifikso, kaj oftege li uzis materiale lignon krom bronzo.

En 1945 edzinigis li Erika Kuss kun kiu li havis kvin infanojn; post ŝia morto li denove edziĝis. En 1948 li rajtis partopreni studo-restadon en Anglujo kie li renkontis Henry Moore kun kiu estis dum certa tempo en ties ateliero fruktodona kunlaboro.

En 1986 Moroder eldonis en la tradicio de menestreloj sondiskon kun la titolo *Lieder von Herz zu Herz*. Furoris lia kanto *Blumen der Liebe*.

La bronza skulptaĵo *Trauer – Hoffnung – Zuversicht* estis en la 2002-a jaro starigita antaŭ la katolika preĝejo de Mayrhofen; komisiinto estis la magistrato mem. Ĝismorte Moroder artiste aktivis kaj okaze de privata aŭdienco ĉe lia papa moŝto Benedikto la 16-a enmanigis li krucifikson al la episkopo de Romo.

En februaro 1994 li honore ektitoliĝis profesoro fare de la federacia prezidanto.

## Literaturo 
* Annette Wagner-Wilke: "Moroder, Albin". Ĉe: *Allgemeines Künstlerlexikon. Die Bildenden Künstler aller Zeiten und Völker* (AKL). Band 90, de Gruyter, Berlin 2016, ISBN 978-3-11-023256-1, p. 520-521

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* hejmpaĝo

Kategorio:Aŭstraj skulptistoj
Kategorio:Tirolanoj
Kategorio:Aŭstraj kantistoj
Miklós Kun (kirurgo)

**Miklós Kun** [miklOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kun Miklós** estis hungara kirurgo, altlerneja instruisto. Liaj gepatroj estis Béla Kun kaj Irén Gál, lia filo estis Miklós Kun (historiisto).

 naskiĝis  en Bolonjo (Italio), li mortis  en Linz (Aŭstrio).

## Biografio 
 devenis el juda familio, ĵus rifuĝintaj el Hungario. Li studis en medicina universitato en Moskvo, sed pro la mondomilito li akiris medicinan diplomon en simila universitato en Kirgizio en 1942. (La diplomo estis akceptita en Hungario en 1961.) Post la diplomo li laboris en pluraj hospitaloj en Sovetunio. En 1959 li rajtis hejmenveni al Hungario, kie li estis docento 2 jarojn en Budapeŝta Medicina Universitato, poste li laboris en instituto, ekde 1966 en instrua rango profesoro ĝis 1990, poste li pensiuliĝis. Intertempe li kandidatiĝis en 1969 ĉe la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn en 1972 kaj 1979. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Diagnosztikai tévedések a hasűri szervek heveny sebészi megbetegedéseiben* (ankaŭ angle, 1961)
* *Hüvelyképzés sigmabélből* (disertaĵo por kandidatiĝo, 1969)
* *Colpopoiesis from the Colon* (monografio, 1975)
* *Egyszerű izotóp módszer a szilárd táplálék gyomorürülésének vizsgálatára* (kunaŭtoro, 1989)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
(G)I-dle

eta|(G)I-dle
**(G)I-dle** (hangule: (여자)아이들), prononcita: (Joĝa)Aidul; stiligita en ĉiuj ĉapeloj), estas sudkorea knabingrupo formita fare de Cube Entertainment en 2018. La grupo konsistas el kvin membroj: **Miyeon**, **Minnie**, **Soyeon**, **Yuqi** kaj **Shuhua**. Origine seksteto, **Soojin** forlasis la grupon la 14-an de aŭgusto 2021. (G)I-dle debutis la 2-an de majo 2018, kun la unuopaĵo "Latata" de ilia unua muzikalbumeto (EP) *I Am*. Ili debutis en Japanio sub U-Cube kun *Latata* la 31-an de julio 2019. Ekde sia debuto, ili estas konsiderataj unu el la plej sukcesaj sudkoreaj knabingrupoj ekster la "grandaj tri" muzikeldonejoj.

## Nomo 
En intervjuo kun *The Star*, grupgvidanto Soyeon rivelis ke la nomo "Idle" (아이들) venis al ŝi kiam ŝi komponis la "Idle Song". Ŝi sugestis ĝin al Cube Entertainment, kaj la nomo estis finpretigita post spertado de interna konkurado. Tamen, la nomo ricevis miksitajn reagojn en Sud-Koreio kaj internacie ĉar "아이들" (*aideul*) signifas "infanoj", kaj "idle" en la angla rilatas al iu kiu evitas laboron. Sekve, la grupo estis renomita (G)I-dle, kie la "mi" signifas individuecon, la streketo montrante ke la nomo estis dividita en du partojn, kaj "Dle" (*deul*) kiel la plurala formo de "mi" en la korea por indiki grupon de ses malsamaj personecoj kunvenantaj. Kiam la nomo estas deklarita laŭte, la "G" enfermita inter krampoj ne estas inkluzivita. Sekvante ilian revenon kiel kvinopo, en epizodo de IDDP de 1theK Original publikigita la 15-an de marto 2022, la grupo konfirmis ke ili ŝatus esti referitaj vorte kiel "I-dle".

Kategorio:Sudkoreaj kantistoj