open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Maria Magdala

**Maria Magdala** aŭ **Maria Magdalena** (aŭ simple Magdaleno aŭ Magdalena), probable kun la signifo **Maria el Magdalo**, estas ĉefrolulo en la evangelioj de la kristana Biblio. Ŝi aperas kiel unu el disĉiplinoj de Jesuo, kiu ludis gravan rolon kiel atestanto de la krucumado (Johano 19:25) kaj post la releviĝo de Jesuo (Johano 20:1-2). En la tradicio de la okcidentaj Eklezioj oni foje miksas ŝian rolon kun aliaj rolulinoj de la evangelioj, pro kio ekestis granda adorado kaj en postaj etapoj aperis tre diversaj legendoj pri ŝi.

Ŝi estas konsiderata sanktulino de kristanoj, kaj ŝia festotago estas je la 22-a de julio. La nomo Magdalena estas ofta virinnomo en okcidentaj lingvoj en diversaj variantoj; ankaŭ ekzistas Magdaleno kiel vira nomo, sed malpli ofte.

## Evangeliaj atestadoj pri Maria Magdala 
laŭ la nomo oni konjektas ke ŝi originis de la urbo Magdalo (alie *Magadan*) en Galileo, apud Kafarnao.

En la Nova Testamento aperas roluloj kun la nomo Maria, kiun okcidentaj tradicioj identigas kun Maria Magdala:
* Jesuo Kristo sanigis ŝin de posedo de 7 demonoj — Luko 8:2; Marko 16:9.
* Poste ŝi komencis sekvadi la Kriston, servi al li kaj dividi per ŝia havaĵo (Marko 15:40-41, Luko 8:2).

## Literaturaj verkoj
En 2003, Dan Brown verkis furoran fikcian libron *The Da Vinci Code*, kiu diras ke Jesuo estis la edzo de Maria Magdalena. La temo de la romano estas esence, ke Jesuo edziĝis kaj naskis filinon, de kiu devenas la franca merovida dinastio.

## Honoroj
* La Madeleine (Parizo)

## Bildaro 

Dosiero:Maria Magdalene praying.jpg|Maria Magdalena, en populara drameca 19-jarcenta bildo de la artisto *Ary Scheffer*
Dosiero:Maria Magdalene icon.jpg|bizanca ikono pri ŝi (14-a ĝis 17-a jarcento)
Dosiero:Tizian 050.jpg|Ticiano: *«Noli me tangere»* ("ne tuŝu min"), ĉirkaŭ 1512
Dosiero:Mariya Magdalena.jpg|*bildigo* fare de Anthony Sandys, ĉirkaŭ 1860
Dosiero:Canova-Magdalene 45 degree view.jpg|Antonio Canova: Maria Magdalena (ĉ. 1806-1813)

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.magdalene.org
* http://www.earlychristianwritings.com/gospelmary.html Frukristanaj Skriboj
* http://www.catholic.org/saints/saint.php?saint_id=83 Maria Magdalena
* http://ramon_k_jusino.tripod.com/magdalene.html 

## Referencoj
Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Naskiĝjaro nekonata
Kategorio:Homoj de la Nova Testamento
Kategorio:Mortintoj en la 1-a jarcento
Kategorio:Virinoj de la Biblio
Daniele Marignoni

**Daniele MARIGNONI** [marinjoni] (naskiĝis la ; mortis la  en Crema, Lombardio) estis itala doktoro pri juro, stenografo, eksvolapukisto kaj esperantisto.

la unua kaj dum sufiĉe longa tempo la sola itala esperantisto. Li verkis kaj eldonis la unuan lernolibron de Esperanto en itala lingvo en 1890, kiu ankaŭ enhavas la unuajn vortaretojn Esperanto-itala kaj itala-Esperanto.

## Esperanto 
eta|La unua gramatiko de esperanto en itala lingvo, eldonita de Daniele Marignoni en marto 1890.
Li loĝis ĉiam en Crema kaj vojaĝis ofte eksterlande. Li ekkonis la ekziston de esperanto dum vojaĝo al Parizo kaj tuj decidis lerni ĝin en 1888 kaj en 1890 li jam eldonis la unuan gramatikon en itala lingvo. kun la itala titolo: *La unua gramatiko de esperanto, la plej oportuna internacia lingvo * - IT ''''.

Marignoni partoprenis la Unuan Universalan Kongreson en 1905, al Boulogne-sur-Mer (Francio). Li estis membro de la Lingva Komitato .

Li multe korespondis perletere kun esperantistoj interalie kunZamenhof kaj finance kontribuis al la itala esperantista movado.

Li estis entombigita en la tombejo de lia naskiĝurbo, Crema. La , danke al interesiĝo de Itala Esperanto-Federacio, liaj restaĵoj estis transmovitaj al la funebra templeto kiu arigas la restaĵojn de la plej elstaraj urbanoj; sub lia nomo, naskiĝdato kaj mortodato ankaŭ aperas verda stelo.

## Honorigoj 
La 22a de decembro 1956 ĉe la ŝtata Komerca Profesia Istituto  de strato Melzi d'Eril en Milano, estis dediĉita marmotabulon al Daniele Marignoni. En klostro marmoŝtono rememorigas lin per tiuj skribaĵoj: "''A Daniele Marignoni, che primo introducendo in Italia lo studio dell'esperanto, lingua universale, offrì agli uomini di buona volontà un efficace mezzo per meglio conoscersi ed affratellarsi, docenti ed alunni dedicano''". Tio okazis dank'al strebado de ĝia rektoro Leandro Taccani (1901-1993) , esperantisto. Nuntempe la mezlernejo nomiĝas IISS Marignoni-Polo, post unuiĝo de mezlernejo D. Marignoni kaj alia Marco Polo (eks Stendhal/Voltaire).

En 1970 la urbo Crema dediĉis straton al li (*via Daniele Marignoni*).

## Verkoj 
* 1890 IT- *Esperanto, ossia la più pratica delle lingue internazionali*
* 1902 IT La Stenografia
* 1903 IT- *Campane a campanilismo in Crema*, pri preĝejo S. Antonio abate 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Il primo esperantista italiano  (italalingva informo)
* Ceremonio honore al Daniele Marignoni  (en Esperanto)
* Grafoanalizo pri Marignini https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/tag/grafoanalizo-pri-marignoni-en-esperanto/

### Rete legeblaj verkoj 
* Verkoj de Daniele Marignoni en la skan-projekto  de la Kolekto por Planlingvoj  de la Aŭstra Nacia Biblioteko.

Kategorio:Italaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Kategorio:Volapukistoj
Kategorio:Interlingvistoj
Mariavitismo

**Mariavitismo**. Religia movado naskiĝinta en Polujo (Płock) en 1887, en la naskiĝjaro de Esperanto. La Mariavitoj vidas en tio signon, ke ĉiu adepto de Mariavitismo devas posedi Esperanton. 

[eta|maldekstra|Paroĥa preĝejo (de malnov-katolikaj mariavitoj) de Sankta Johano Baptisto en Leszno apud [Varsovio]]
[eta|maldekstra|La mariavita [arĥiepiskopo d-ro Johano Mario Miĥaelo Kowalski, sanktulo, martiro kaj doktoro de la Eklezio, esperantisto]]
[eta|dekstra|Episkopo esperantisto en la mariavita religio [Maria Filip Feldman]]
Iniciatinto estis „Panjo“ Feliksa Kozłowska, antaŭe katolika monaĥino, estis pluraj pastroj esperantistoj /ekz. pastro **Furmanik Adam Maria Bazyli** (1870-1957), estinte paroĥestro en paroĥejo en Leszno apud Varsovio li organizis E-kongreson sub gvido de Felikso Zamenhof kaj ekz. sekva pastro, grafo Maria Wawrzyniec Rostworowski (1924-2008). /, ankaŭ pluraj episkopoj: episkopo-esperantisto Maria Filip Feldman li loĝis en Płock (ĉe la strato Dobrzyńska 27) li i.a. prizorgis la "**Mariavitan Junularon**" (li persone partoprenis la UK de Esperanto kaj aliajn E-aranĝojn), sekva episkopo-esperantisto estis Maria Michał Sitek, kaj eĉ estis unu arĥiepiskopo d-ro Johano Mario Miĥaelo Kowalski (aŭ Maria Michał Kowalski), ĉefulo de mariavita religio (li ankaŭ loĝis en Płock), esperantisto kaj li instruis persone Esperanton, laŭ lia ordono ĉiuj mariavitaj pastroj devas posedi Esperanton kaj en ĉiuj mariavitaj lernejoj Esperanto estis instruata, krome 6 aliaj episkopoj-esperantistoj: Maria Feliks Tułaba, Maria Franciszek Rostworowski, Maria Szymon Bucholc, Maria Jakub Próchniewski, Maria Andrzej Gołębiowski, Maria Tytus Siedlecki kaj Maria Bartłomiej Przysiecki. Komence la mariavita movado estis kaŝa, sed post la ekskomuniko de la Roma papo en 1906 ĝi malkaŝe deklaras sin kiel nova (registrita) eklezio. Mariavitismo distingiĝas de la romkatolikismo: Celibato estis forigita, la pastroj edziĝas kun pastrinoj. Pastroj povas esti ne nur viroj (iam ekzistis 57 pastrinoj kaj 1 arĥiepiskopino). Pekkonfesoj okazas ne antaŭ pastro, sed senpere antaŭ Dio mem. Estas permesite al ĉiuj legi ĉiujn librojn. Forestas devigaj fastoj. La pastroj ne estas pagataj. Ĉefa sidejo: la **Sanktejo de Mizerikordo kaj Amo en Płock**. La pastro devige posedas Esperanton. La eklezio la gazetojn „La Juna Mariavito“ kaj „Renkonte al la Suno“ en Esperanto.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Katarzyna Tempczyk, *"Nowe przymierze uczynił Pan z nami..." Teologia Kościoła Katolickiego Mariawitów*, Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2011
* S. Rybak, *Mariawityzm - studium historyczne* (książka w formacie PDF)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Malnova Katolika Mariavitismo (Feldman-Grupo)
* Katolika Enciklopedio, 1911 pri Pollando kun mencio de la komenciĝanta skismo de la Mariavitoj 
* La Franca provinco de la Malnova Katolika Mariavitismo 
* Ordeno de la Mariavitoj en Germanio 


Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Kristanismo en Pollando
Emil Gustav Adolf Markau

**Emil Gustav Adolf MARKAU** (naskiĝis la 26-an de septembro 1877 en Dierberg, mortis la 31-an de aŭgusto 1959 en Hamburgo) estis germano, popollerneja instruisto kaj preĝeja orgenisto.

## Vivo 
Esperantisto li  estis ekde 1908, prezidanto de la Esperanto-Societo en Potsdam de 1909. Post la Unua Mondmilito li komencis instrui Esperanton en lernejo kaj fondis *Laborsocieton de Potsdamaj Esperanto-instruistoj*. Tiu eldonis ilustritan *Gvidlibron tra la Park- kaj Ĝardenurbo Potsdam*. 

Markau verkis germane	malgrandan Esperanto-instruilon por la gasteja profesio. Li tradukis la duvoluman romanon *La Reĝo de Rothenburg* (nepublikigita).

En 1928 li estis LKK-ano de la 17-a Germana Esperanto-Kongreso en Potsdamo.

Li fariĝis membro de la ekzamenkomisiono Berlino kaj de la konsilantaro de GEA. En 1946 li fuĝis al Hamburgo, kie li aniĝis al la Esperanto-Societo kaj fondis trivoĉan virinan ĥoron, kiu brile elpaŝis dum la 34-a Germana Esperanto-Kongreso en Hamburgo en 1956.

Markau aktivis en KELI kaj kiel prezidanto de la ekzamenkomisiono Hamburgo.

## Verkoj 
* *Kleiner Esperanto-Lehrer für das Gastwirtsgewerbe: zum Selbstunterricht.* Ellersiek 1927.

* *Ist die Sprache Esperanto für die Übersetzung dramatischer Literatur geeignet?* En: Germana Esperanto-Revuo 8/1957, p. 92–93 kaj 10/1957, p. 117–118.

## Fontoj 
* *Emil Markau 80jara*. En Germana Esperanto-Revuo 10/1957, p.113.
* *Emil Markau mortis*. En: Germana Esperanto-Revuo 10/1959, p..18.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj instruistoj
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Rhodes Marriott

**Alfred Rhodes MARRIOTT** (marjot) estis anglo, kontisto. Li naskiĝis je la 24a aŭgusto 1856 en Manchester. Li estis ŝakĉampiono, iama prezidanto de MES, konsilanto de BEA kaj dumviva membro de UEA. Li tradukis diversajn literaturaĵojn por la Esperanto-gazetaro.

MARRIOTT, Rhodes
Nikolaj Jakovleviĉ Marr

eta|250px|Juna Marr
**Nikolaj Jakovleviĉ Marr** (naskiĝis la , Kutaisi, Kartvelio - mortis la , Leningrado, USSR) estis sovetia lingvisto, orientalisto kaj arkeologo,
eminenta fakulo pri la kaŭkazaj lingvoj.

**Rimarkigo**: Laŭ la rusa kalendaro li naskiĝis en 1864, kiel oni povas legi en diversaj enciklopedioj.

Ekde 1912 membro de la rusa, poste sovetia akademio de sciencoj. Li verkis sciencajn verkojn pri la kaŭkazaj lingvoj, kaŭkaza etnografio, pri la arkeologio kaj historio.

Sed li bedaŭrinde famiĝis pro pluraj malsciencaj lingvoteorioj, ekzemple, ke el kvar elementoj **sal, ber, jon, roŝ** evoluis esprimoj de ĉiuj lingvoj.

En 1924 li provis apliki la marksisman filozofion al lingvistiko asertante, ke la lingvo havas klasan karakteron, ke ekzistas lingvoj de ekspluatantoj kaj ekspluatatoj. Li estis eltrovinto de la jafetida lingvoteorio (v. *Revolucio en la Lingvoscienco*), kiu longe estis konsiderata kiel sola „marksisma lingvoscienco" kaj tiel ĝi blokis disvolviĝon de la lingvistiko en Sovetio. Stalin mem devis rifuzi la teorion en 1950 por ebligi novan pensadon pri la lingvoj. La **marrismo** faris grandan damaĝon ankaŭ pro tio, ke ĝi politike subpremis ĉiun diferencan opinion.

## Verkoj 
* *Jazyk i myŝlenije* - Lingvo kaj pensado(Moskvo, 1934)
* *Armjanskaja kul’tura: jeje korni i doistoričeskije svjazi po dannym jazykoznanija*
* *Kavkazskij kul’turnyj mir i Armenija = Kovkasean mğakuthajin ağharer k Hajasphanr* - Kaŭkaza mondo kultura kaj Armenio

## Eksteraj ligiloj 
* Stalin kontraŭ Marr
* Ulrich Lins, La danĝera lingvo

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kategorio:Mortintoj en Sankt-Peterburgo
José Martinez Aloy

**José MARTINEZ ALOY** [aloj] (naskiĝis la  en Valencio; mortis la ) estis hispana esperantisto, historiisto kaj politikisto. Li atingis daŭran subvencion por Esperanto ĉe la Valencia urbestraro.

Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Marto (revuo)

**Marto** estis gazeto en Esperanto kaj germana lingvo. Ĝi ekpublikiĝis en 1912 en Graz, dummilite ne aperis, kaj post la unua Mondmilito ĝin reeldonis kaj redaktis Josef Taubmann ekde la jaro 1920 en *Bor u České Lípy* (germane *Haida*, ekde 1948 nomata *Nový Bor*). Inter la pluaj signifaj kunlaborantoj estis ekzemple Otto Simon. La revuo ĉesis aperi en 1934. Formato de la periodaĵo estis 28 x 21 centimetroj.
 

Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Germanlingvaj gazetoj
Zefirio

**Zefiro** estas "Vakanta Sidejo", t. e., loko kie estis katolika episkopo sed ne estas nur hodiaŭe, aŭ ĉar ne ekzistas, aŭ ĉar tie ne estas plu kristanoj. Titola sidejo de Antonín Eltschkner.

La nomo venas el la antikva greka urbo *Zephyrion* (Ζεφύριον), hodiaŭ Mersin en Turkio.

Kategorio:Katolikismo
Marta

La vorto **Marta** en baza senco estas virina persona nomo. 
Kial tia, ĝi estas la nomo de pluraj **sanktulinoj Marta**, interalie de Marta de Betania, kaj lege al tie ankaŭ de pluraj geografiaj lokoj, el kiuj la plej granda urbo estas Sankta-Marta en Kolombio.

Aparte de tio, esperantlingvaj biografiaj artikoloj ekzistas pri la sekvaj virinoj:
* Márta Ábrahám
* Márta Bakó
* Marta Bastianelli, itala biciklistino
* Marta Colvin
* Marta Cywińska
* Márta Fónay
* Marta Hillers
* Márta Jánoskúti
* Marta Kaczyńska
* Márta Lacza
* Márta Martin
* Marta Mölke
* Marta (futbalistino), laŭ pasporto *Marta Vieira da Silva*
* Márta Pán
* Márta Sebestyén
* Marta Sordi
* Márta Szabó Bokor
* Márta Szirmay
* Márta Záray
* Zoltánné Katona Márta Soltész

Krome ĝi havas plurajn signifojn:
* **Marta (romano)** estas romano de Eliza Orzeszko
* **Marta** estas opero de Friedrich von Flotow
* **Marta (Italio)** estas komunumo en Italio
* Rivero **Marta** estas la elfuaĵo de Lago Bolsena.
Duŝan Maruzzi

**Duŝan MARUZZI** [maruci] (en kroata literumo *Dušan Maruzzi*, naskiĝis la ; mortis en 1956) estis kroata esperantisto, doktoro de juro kaj ĉefo de la statistika oficejo en Zagreb. 

Li estis esperantisto de 1919. Tuj li okupis plej elstaran rolon. Li organizis la unuan jugoslavan Esperanto-kongreson en 1923 kaj estis unu el ĉefaj preparintoj de la tutŝtata asocio Jugoslava Esperanto-Ligo (JEL), fondita en 1923. Dum multaj jaroj li estis prezidanto de la zagreba societo kaj de JEL. Krome li fondis Sudslavan Esperanto-Servon en 1922. Li estis iniciatinto de unuaj jugoslavaj Esperanto-organoj *Provo* kaj *Konkordo* (1921). Krome li verkis Esperanto-gramatikon (tri kroataj kaj unu slovena eldonoj) kaj (kunlabore kun Ivo Rotkviĉ) la unuan Kroatan-Esperantan vortaron. En 1929 li akiris ĉe la komerca fakultato en Zagreb docentecon pri Esperanto. Al li dankiĝas sennombraj propagandaj paroladoj en multaj jugoslavaj urboj, multego da artikoloj en naciaj gazetoj kaj pluraj Esperanto-kursoj.

Kategorio:Kroataj esperantistoj
William Herbert Matthews

**William Herbert MATTHEWS** (mathjuz),   en Hither Green. Anglo, komercisto, desegnisto, radioamatoro. Sekretario de BEA Radio komitato de 1926, membro de Radio-Statistika Komisiono de ICK, iama sekr. de IRA kaj IRS por Britujo. Kunlaboranto de kvinlingva Radioamatora Vortaro (Otto Ginz).

MATTHEWS, William Herbert
MATTHEWS, William Herbert
Kategorio:Radioamatoraj esperantistoj
Pierre Ernest Matton

** Pierre Ernest MATTON** (maton) (nask. la  en Grasse apud Nico) estis franca generalo kaj esperantisto. 

Matton estis militista reprezentanto de Francio apud la franca ambasadoro en Rusio, poste komandanto de Besançon. 

Jam en 1902 li fervore propagandis per multegaj paroladoj, gvidis kursojn kaj sendis poŝtkarton, kiu trakuris la tutan mondon. Matton estis membro de la Lingva Komitato de 1905. Li verkis: ,Cours complet d' Espéranto', 1906. 

## Referencoj
Francaj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
József Mátyás

## 1
**József MÁTYÁS** (matjaŝ) (ps. M-as; -isto), hungaro, instruisto en Debrecen. Nask. 13 jul. 1899 en Aak. E-isto de 1929. Kursoj, prop. artikoloj. Kompilis 25 bildo-albumojn Elingvajn por eksterlandaj lernejoj. Malgrandaj literaturaĵoj en la Verda Stelo; HDE; Pola E-isto.

## 2
**József MÁTYÁS** (1923-1995), prezidanto de la fervojista fakgrupo en Debrecen ekde la 50-aj jaroj, honora membro de Hungara E-Asocio, iama delegito pri fervojoj, plurjardeka E-instruanto, forpasis la 2-an de aprilo.

Matyas, Jozsef
Matyas, Jozsef
Eric Gordon Mawson

**Eric Gordon MAWSON** (mason) estis brita sekretario de norda kaj mezlanda Federacio de Societoj por helpo al ekskrimuloj. Li naskiĝis 1894 en Birkenhead. Esperantistiĝis en 1918 dum lsia malliberiĝo kiel pacifisto. De 1921 li multe instruis. Sekretario de Eduka Komitato de BEA. Ekzamenisto pri Esperanto por la Reĝa Societo de Artoj.

MAWSON, Eric Gordon

MAWSON, Eric Gordon
Paul Matthews

**Paul MATTHEWS** [mathjuz] ( en Stourbridge en la angla regiono Okcidentaj Mezlandoj () – ) estis angla esperantisto.  Li interesiĝis pri Esperanto en 1890 kaj faris multajn pionirajn paroladojn. Li estis la prezidanto de Esperanto-grupoj en Letchworth kaj Luton. Laŭ la historia Adresaro de la personoj kiuj ellernis la lingvon „Esperanto” li vivis en la urbo Rochester de la historia graflando Kent kaj havis la esperantistan n-ron 7799.

## Tradukoj
* Edwin Abbott Abbott. *Platlando: Romano de Multaj Dimensioj*, Eld. Libera, 2022.

## Piednotoj 
Kategorio:Britaj esperantistoj
Manuel Maynar

**Manuel MAYNAR Barnolas** (majnar) advokato (naskiĝis 1875 en Ejea de los Caballeros- mortis la 22-a de aŭgusto 1961 en Zaragozo) estis hispana advokato, esperantisto. Li estis rektoro de la Universitato de Zaragozo.

Li esperantistiĝis en 1909, kaj estis dum longa tempo prezidanto de la Esperanto-grupo "Frateco" en Zaragozo. 

Li favoris la organizadon de la hispana movado pere de konfederacio, kaj li havis fortajn diskutojn kun la partianoj de pli centrigita strukturo, notinde kun Julio Mangada Rosenörn. Maynar estis prezidanto de la Hispana Esperantista Konfederacio. Li estis membro de la Hispana Esperanto-Instituto.

Li plu aktivis post la civila milito, kaj prezidis la hispanan kongreson de 1954 en Zaragozo.

Maynar, Manuel
Maynar, Manuel
Maynar, Manuel
John Eyton Bickersteth Mayor

**John Eyton Bickersteth MAYOR** (mejr) ( en Beddegawa, Cejlono –  estis angla esperantisto kaj profesoro de latina lingvo en la Universitato de Kembriĝo. Prezidento de la Vegetara Societo. Eldonis diversajn tradukojn aŭ komentariojn pri latinaj aŭtoroj, precipe Juvenal. E-istiĝis en 1907. Lia parolado en la UK en C. fariĝis historia. 

Li studadis en Shrewsbury kaj en la St John's College (Kembriĝo), kie li funkciadis kiel profesoro de la jaro 1863.

En la fino de sia vivo, li interesiĝis pri Esperanto kaj partoprenis la 3-a Universala Kongreso de Esperanto en Kembriĝo, kiam li paroladis omaĝe al Zamenhof:
:*Mi vidis, laŭ la voĉo de tiu nova Josuho, fali la murojn, kiuj disigas la homojn de diversaj nacioj ; mi vidis renovigi la miraklon de Pentekosto : la lingvakireblecon donitan al la plej humilaj ; mi transportigis en novan mondon, en la mondon de la universala-interkonsento kaj interpaco, kies nova Kristoforo Kolombo estas D-ro Zamenhof...*

Forte li subtenis Esperanton kontraŭ reformistoj kaj pledis por ĝia enkonduko en la lernejojn. Pri reformemo li diris:
:*Kara sinjoro, ne permesu ke iu iam tuŝu al via bela lingvo, tio estus la komenco de ĝia morto. Oni povas ŝanĝi projekton sed, *a priori*, ne lingvon. Nu Esperanto estas lingvo, ne projekto. *

## Referencoj 
Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj
F. R. A. McCormick

**F. R. A. McCORMICK** (mak kormik), M. A., irlandano, subprofesoro ĉe Univ. Dublin, inĝ. Naskiĝis en 1895, mortis en januaro 1951. Esperantisto de 1913. Fondis IEA, 1925 kaj estas ĝia sekr. Redaktis ,Irlanda Esperantisto'. Tradukis kun William Brown, ''Pri la origino de l' homo'' de prof. A. Keith. Lia biblioteko enhavas pli ol 2500 Esperantajn librojn.
## Referencoj
MacCormick
Kategorio:Naskiĝintoj en 1895
Alessandro Mazzolini

**Alessandro MAZZOLINI** (macolini), naskiĝis la 28-an de februaro 1857 en Pievetorina (Macerata), mortis la 16-an de januaro 1934 en Fano (Italio), estis itala profesoro (instruisto) de desegno, belskribado, lerneja manlaboro kaj Esperanto-terminaristo. Mazzolini estis membro de la Lingva Komitato.

Mazzolini pretigis verkon pri „RADO“ (Rapida Skribo), speco de stenografio, malpli rapida, sed multe pli facile lernebla. Li unue aliĝis al Volapuko, poste transiris al Esperanto. Dum sia multjara laborado por Esperanto, vere modela kaj nelacigebla, li kunlaboris en la redaktado de 8 Esperanto-gazetoj, verkis 3 gramatikojn kaj 4 vortarojn, kaj gvidis pli ol 20 kursojn en Terni, Citta di Castello kaj en Perugia. Interalie li kunlaboris en Esperanto de UEA, en Literatura Mondo kaj en 'Ondo de Daŭgava'. Unu el liaj vortaroj estis la 'Geometria Terminaro' kun multaj figuroj. Petita de Théophile Cart li zorgis kun aliaj Esperantistoj pri la itala parto de la Oficiala Klasika Libro de Esperanto.

## Bibliografio 
* "Komerca vortaro en esperanto" Alessandro Mazzolini kaj Robert Kreuz, San Vito al Tagliamento, (Paolet, 1927)
* "Ekzercilo por supera praktika kurso de esperanto" Alessandro Mazzolini, San Vito al Tagliamento, (Paolet, 1923)
* "Helpilo" Alessandro Mazzolini, San Vito al Tagliamento (Paolet, 1923)
### Recenzoj
Pri *Ekzercilo por supera praktika kurso de esperanto*

Kategorio:Italaj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Kategorio:Stenografio
Mazepa

Antoni Grabowski (sidanta) kun aktoroj ludantaj en la spektaklo Mazepa dum la UK en Krakovo|eta|300px
***Mazepa***  estas tragedio en 5 aktoj de Juliusz Słowacki. El la pola tradukis ĝin Antoni Grabowski. La 87-paĝa libreto estis eldonata de Hachette en Parizo en la jaro 1912 en la serio "Kolekto de la Revuo". Tiu teatraĵo estas prezentita dum la Universala Kongreso de Esperanto de Krakovo en 1912.

En 2020 la Esperanto-traduko estas reeldonita de Bjalistoka Esperanto-Societo (Bjalistoko), Libro-Mondo (Świdnik) kaj Ars Libri (Lublin).

## Recenzoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Mazepa* en *Enciklopedio de Esperanto*
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience

Kategorio:Esperanto-teatro
Kategorio:Verkoj el la esperantigita pollingva literaturo
Kategorio:Libroj de Antoni Grabowski
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 2020
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Eldonaĵoj de Bjalistoka Esperanto-Societo
Kategorio:Polaj teatraĵoj
Kategorio:Ivan Mazepa
János Medgyesi

**MEDGYESI János** (medjeŝi), hungaro, estas profesoro de surdmutula instituto, loĝis en Hódmezövásárhely, Hungario. Antaŭ Unua mondmilito, tre agema propagandisto, kursgvidanto, sekretario de HES. Redaktoro de Hungara Esperantisto, 1910; Sciiganto', 1908 kaj tiu de , Hungara Studento', 1910-12. Verkis detalan gramatikon kun vortaroj, 1910.

Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Paŭlo Medem

**Paŭlo Medem** (naskiĝis la 8-an de decembro 1862 en Kaŭno, mortis la 1-an de januaro 1925 en Kaŭno) estis litova germano, vickolonelo en la rusa armeo kaj de 1906 bankisto.

Esperantisto de 1910, li multajn jarojn estis gvidinto de la Esperanto-movado en Kaŭno; post la unua mondmilito la Kaŭna Esperanto-Societo kunvenadis en lia loĝejo. Li estis prezidanto de Litova Esperanto-Asocio, kaj en la universitato gvidis kursojn. Verkis lernolibron por rusoj. Multe kunlaboris en diversaj Esperantaj gazetoj, precipe en "Esperanto Triumfonta" kaj Heroldo de Esperanto. En apartaj libretoj aperis tradukaĵoj el Lev Tolstoj: ĉapitro el "La vojo de l' vivo" kaj de Vasilij Avsejenko "Fraŭlino Suzano". Li subtenis la eldonon de pluraj lernolibroj, ankaŭ de la "Litova Almanako". Paŭlo Medem estis membro de la Lingva Komitato kaj de la Akademio de Esperanto.

## Libroj eldonitaj fare de Paŭlo Medem aŭ kun lia partopreno 
* ''La vojo de l' vivo* (ĉapitro XXI) de Lev Tolstoj. Tradukis Paŭlo Medem. - Kaŭno: Esperantista Societo, 1913.
* "Fraŭlino Suzano", de Vasilij Avsejenko. Tradukis Paŭlo Medem. - Kaŭno, 1920.
* Полный самоучитель языка Эсперанто (Plena memlernilo de la lingvo Esperanto) - Petrogrado (Rusio), 1918; dua eldono Kaŭno, 1920
**Gramatiketo por rusoj''. Eld. la aŭtoro, Kaunas, 1921?

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Esperanto-mecenatoj

Esperanto-mecenato estas homo kiu apogas finance la agadon de la Esperanto-movado.

La ĝenerala nomo estas mecenato, sed oni foje trovas la vorton *meceno*.

## Artikolo de la Enciklopedio de Esperanto pri la mecenatoj ĝis 1934
**Mecenoj**. Per la vorto „meceno“ oni indikas larĝaniman bonfaranton de arto, de scienco, de movado.  Ĝi devenas de persona nomo romana, aristokrato el tempo de imperiestro Aŭgusto, Maecenas, kiu havis tiun kvaliton de subtenemo. Ankaŭ la E-Movado havas siajn mecenojn. Tute precizajn detalojn oni ne povas trovi, sed pri jenaj bonfarantoj la informoj estas tute fidindaj.
	
D-ro Emile Javal (1839-1907) kuracisto, postlasis al la tiama Centra Oficejo (v.) en Parizo sumon de 80 000 Fr. (ora valoro).

Generalo H. Sebert, la fondinto de la Centra Oficejo E-ista, dum jaroj larĝe subtenis finance. Laŭ prudentaj taksoj (ciferoj ne estis publike konigitaj) li donacis tiel sumegon de 200.000 Fr (antaŭmilita valoro).

René de Saussure, ĝeneva patriciano, nepo de la fama naturisto kaj scienculo Horace de Saussure, fondis en Genève Sciencan Oficejon E-istan, eldonis la tiutempe imponan Sciencan Revuon kaj ĉiel subtenis la movadon.

Hector Hodler, kunfondinto de UEA, profesie sed sensalajre laboris kiel dir. de la Asocio. Postlasis al UEA kapitalon de l80.000 Fr. sv. plie la riĉan bibliotekon kaj donacis al ĝi la gazeton ,E'.

Harold Bolingbroke Mudie (London) multe subtenis finance la Britan Asocion kaj UEA, kies unua prez. li estis. Lia patro testamente je memoro de filo donacis al BEA kaj UEA belan sumon.

D-ro Albert Steche, Leipzig, eksprezidanto de la GEA, donacis al GEA antaŭ la milito la sumon de l0.000 markoj.

Kuracisto John Buchanan en London donacis sumon de 4000 funtoj (1930) por fondi katedron de E ĉe la Universitato de Liverpool, donacis al BEA 1000 funtojn.
G. AGRICOLA.

Krom la nomitaj mecenoj troviĝas multegaj E-istoj, kiuj per grandaj aŭ malgrandaj sumoj subtenas diversajn E-societojn, aliaj - kiel lastatempe ekz. Gino Catarzi - ebligas eldonon de valoraj libroj.

## Post 1934
Multaj homoj tutmonde apogis finance la movadon en ĉiuj epokoj.

Nuntempe estas tre konata la laboro de Miyoshi Etsuo el Japanio

Oni foje utiligas la servojn de Fondaĵoj. Ekzemple, la Fondumo por Esperantologiaj Studoj (angle *Esperantic Studies Foundation*, ESF), kiun multe helpis la heredaĵo de la geedzoj Cathy kaj William H. Schulze, aŭ Fundación Esperanto de Hispanio
## Vidu ankaŭ 
* Mecenatismo
* Mecenato
 
*
Kategorio:Esperanto-movado
Hendrik Coenraad Mees

**Hendrik Coenraad MEES** [mes] (naskiĝis la 6-an de julio 1865 en Wildervank, mortis la 5-an de novembro 1939) estis nederlanda esperantisto kaj kuracisto.

Li estis redaktanto de *Holanda Pioniro* de 1913 ĝis 1922 kaj gvidis ekzercrubrikon en *Holanda Esperantisto*. Li verkis libreton *La kaŭzo de la senlaboreco* (Genève: Universala Esperantia Librejo, 1913) kaj libreton por nederlandanoj pri malfacilaĵoj ĉe la traduko (*Struikelblokjes,* Hago: Centrale Esperanto-Boekhandel, 1925). Li tradukis fragmentojn el la Camera Obscura de Hildebrand de Nicolaas Beets kaj reviziis la Vortaron Nederlandan-Esperantan *(Woordenboek Nederlandsch-Esperanto)* de la Roterdama Esperanto-klubo Merkurio.

## Verkoj
**Struikelblokjes. Een kleine verzameling moeilijkheden bij het vertalen in Esperanto*. Eldonis Centrale Esperanto-Boekhandel, Hago, 1925.

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Basil P. Megahy

**Basil Petras MEGAHY** (megaj), irlandano. Naskiĝis la 3-an de januaro 1854 en County Antrim, mortis la 20-an de junio 1941 en Preston. Edziĝis kun Sarah Marianne Megahy, anglino, (naskiĝis la 22-an de januaro 1855 en Warwick. Ambaŭ Esperantistiĝis en 1908.

Kategorio:Nord-irlandaj esperantistoj
Kategorio:Irlandaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj
John Edgar McFadyen

**John Edgar McFADYEN** (naskita la  en Glasgovo; mortinta la ), B. A. (Oxon), M. A., D. D., estis skota esperantisto kaj profesoro pri la lingvo, la literaturo kaj la teologio de la *Malnova Testamento* ĉe la Universitato de Glasgovo. 

Li produktis tradukojn de kelkaj libroj de la Biblio en tio, kion li nomis "moderna parolado". Liaj tradukoj de Ijobo kaj Psalmoj strebis esti metrikaj, por reflekti siajn poeziajn originalojn.

Li esperantistiĝis en 1907 en Chautauqua, Nov-Jorkio, kaj estis elstara propagandanto de tiu lingvo. 

## Skribaĵoj 
* *The Messages of the Prophetic and Priestly Historians*, Vol. 4 in *The Messages of the Bible*, 1901, published by Scribner & Sons
* *In the Hour of Silence*, 1902.
* *Old Testament Criticism and the Christian Church*, 1903.
* *The Prayers of the Bible*. London: Hodder & Stoughton, 1906
* "The Prophets and the Priestly Historians" and "The Psalmists" in *The Messages of the Bible*, 1909, published by Kent and Sanders.
* *The Epistles to the Corinthians and Galatians* in the series "The Interpreters Commentary of the New Testament", 1909.
* *The Problem of Pain: a study in the Book of Job*, c. 1910.
* *The Epistles to the Corinthians*, (translation) 1911.
* *A Cry for Justice: a study in Amos*, 1912.
* *The Psalms in Modern Speech and Rhythmical Form*, 1916.
* *The Wisdom Book in Modern Speech* (Job, Proverbs, Ecclesiastes, Lamentations, and Song of Solomon), 1917.
* *Isaiah in Modern Speech*, 1918.
* *Jeremiah in Modern Speech*, 1919.
* *The Use of the Old Testament in the Light of Modern Knowledge*, 1922.
* *The Approach to the Old Testament*, 1926.
* *A Guide to the Understanding of the Old Testament*, 1927.
* *Old Testament Scenes and Characters*, 1928.
* *The Message of Israel: The Chalmers lectures*, 1931.
* *Learning and Life*, 1934.
* *Studies in Psalms*, 1936.
* ''Key to the Exercises in the Late Professor A. B. Davidson's "Revised Introductory Hebrew Grammar"'' , 1951.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Introduction to the Old Testament (lia verko: enkonduko al la Malnova Testamento, en)

Kategorio:Skotaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Esperanto-movado en Glasgovo
Ludwig Emil Meier

**Ludwig Emil MEIER** [majer] (naskiĝis la  en Munkeno, mortis en 1919 en Munkeno) estis germana esperantisto, ekskapitano kaj verkisto.

Meier partoprenis en la Prusia-Aŭstria milito en 1866 kaj estis vundita.

Li estis jam almenaŭ depost 1883 volapükisto, sed fariĝis vere grava germana aktivisto por Esperanto, ne nur en Munkeno. Jam en 1889 li konatiĝis kun Esperanto. La „nestoro“ de la germanlingva Esperanto-movado fondis en 1891 la „Societon Esperantistan“ en Munkeno, kiu ankoraŭ en  aktivas sub la nuna nomo Esperanto-Klubo Munkeno. Jam de februaro 1891 li kunlaboris per artikoloj en la tiuepoke sola esperanta periodaĵo *La Esperantisto,* kaj zorgis, ke tiu gazeto troviĝis en kelkaj publikaj legadĉambroj de Munkeno. Li ankaŭ varbe parolis ĉiam denove. En la Marta numero de *La Esperantisto* tiam krome aperis varbanonco por *La Lingvo Internacia Esperanto*.

Antaŭe ankoraŭ dum marto Meier varbparolis tiom sukcese publike en la komercista societo *Merkur* en Munkeno, ke oni decidis baldaŭ komenci instruan Esperanto-kurson en tiu ĉi societo, kaj fakte aperis poste en *Lokal-Anzeiger der Münchener Neuesten Nachrichten* No. 189 anonco pri senpaga instruado de Esperanto en la societo Merkur. Varbado laŭŝajne ankaŭ estis iom sukcesa.

Poste translokiĝinte al Nürnberg, li tie daŭrigis sian agadon. En 1903 li intencis fondi tutlandan asocion GES, sed je lia alvoko adresita al 100 konataj de li esperantistoj alvenis nur 10 aliĝoj. En 1904 li revenis al Munkeno. En la ĵurnaloj *Münchener Neuesten Nachrichten*, *Allgemeine Zeitung* kaj en *Neues Münchener Tageblatt* aperis artikoloj pri Esperanto skribitaj de L. E. Meier. En 1905 li estis nomumita de Zamenhof membro de la unua (ĝis 1906 ankoraŭ provizora) Lingva Komitato (LK).

Meier fariĝis idisto en 1908, sed du jarojn poste revenis al Esperanto.

## Verkoj 
Meier verkis lernolibron por germanlingvanoj (unua eldono 1891, dua eldono 1903) Li kunlaboris al *La Esperantisto, Revuo Internacia* kaj *Danubo;* en 1904 li redaktis la gazeton *Münchena Esperantisto.*

### Originale
**Esperantista Kantaro* (unua eldono 1907, dua eldono 1913);

### Tradukoj 
* Friedrich Schiller. *Wilhelm Tell*  (1906);
* Paul Heyse. *Edziĝa festo en Capri* (1906);
* Wilhelm Bölsche. Ĉapitro el la *Ama vivo* de  (1906);
* Franz Grillparzer. *La monaĥejo de Sendomir*  (1907);
* Gustave Gautherot. *Esperanto kaj Ido* 1911;
**Kvin Noveloj* (1912), la kompleta libro de 261 paĝoj haveblas en la vikimedia komunejo;
eta|
* Gotthold Ephraim Lessing. *Fabloj* 1921

#### Recenzoj
Pri *Kvin Noveloj*

## Rete legeblaj verkoj 
* Libroj kaj aliaj dokumentoj de kaj pri Ludwig Emil Meier en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo de la Aŭstria Nacia Biblioteko ()

## Referencoj 

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Kategorio:Volapukistoj de Germanio
Kategorio:Germanaj idistoj
Esperanto-movado en Madagaskaro

eta|La Esperanto-grupo de Antananarivo en 1906
Pioniroj de la **Esperanto-movado en Madagaskaro** estis P. Bourdier kaj M. Ravelojaona en Antananarivo en 1901 kaj P. Lemoine en Diego-Suarez en 1903. En 1905 en Antananarivo estis fondita Esperanto-grupo, samjare fondiĝis Esperanto-grupo ankaŭ en Ankadifotsy. La gazeto *Le Courrier de Tananarive* (Antananarivo) presis Esperanto-kronikon kaj artikolojn. En 1907 estis fondita grupo malagasa kaj grupo en la 13-a regimento de kolonia infanterio kun 30 membroj. Laŭ Dietterle-statistiko en 1928 nur unu esperantisto troviĝis sur la insulo. Laŭ ICK-raporto 1929 „troviĝas jam notinda nombro de esperantistoj indiĝenaj.“ En 1933 delegito de UEA estis nur en Fianarantsoa.

En 1960 estis fondita Unuiĝo de Malagasaj Esperantistoj kaj Junulara Esperantista Organizo Madagaskara estis fondita en 1963, kaj aliĝis al TEJO en 1988.

Hodiaŭ estas vigla Esperanto-movado tie. En Antananarivo estas minimume 5 kluboj, krome aparte aktivas la klubo en Mananara. 

En la jaroj 2024 kaj 2025 okazis entute 4 Malagasaj Esperanto-Seminarioj kun po 30 ĝis 50 partoprenantoj. Ilin organizis Miora Raveloharison kaj Ranja Zafinifotsy.

**Inter Ni** estis oficiala revuo de malagasa Esperanto-movado.

Nuntempe Henriel Fidilalao eldonas la dumonatan revueton Panoramo de la Granda Insulo.

En 2025 la Eldonejo Lemuro publikigis entute 6 librojn verkitajn de malagasaj esperantistinoj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de malagasaj esperantistoj
* Esperanto en Mananara (urbo)

Kategorio:Esperanto-movado laŭ landoj
Esperanto-movado
Félicien Menu de Ménil

La franca barono **Félicien MENU DE MÉNIL** [mönü dö meni] naskiĝis la 16-an de julio 1860 en Boulogne-sur-Mer kaj mortis la 28-an de marto 1930 en Neuilly (apud Paris) estis konsulo kaj muzikisto.

Li esperantistiĝis en 1901, abunde skribis artikolojn en preskaŭ ĉiuj Esperanto-gazetoj, same kiel propagandajn tekstojn en franca lingvo, kaj fariĝis komitatano de Societo Franca por la Propagando de Esperanto. Krome li estis direktoro de *Franca Esperantisto* kaj *France Esperantiste* kaj ĉefredaktoro de *La Revuo*. Ekde 1919 Menu de Ménil membris en Lingva Komitato. Li estas precipe konata kiel „la muzikisto de Esperanto“. Li verkis multajn melodiojn kaj kantojn kaj ĉiuj esperantistoj konas lian muzikon de la himno *La Espero*, kiu kvankam ne la unua iom post iom oficialiĝis.
eta|maldekstra|karikatura bildkarto el ĉ. 1913
## Verkoj
Krome li verkis:

* L'Heritage Klodarec, unuakta prop. komedio, 1906
* La mortigistoj de Stradella, rakonto, samjare en la septembra numero de *La Revuo*
* Les préjugés contre l'Espéranto, 1908
* Muzika Terminaro, 1908

Ankaŭ lia edzino Sophie (1870-1925) estis aktiva en Esperanto-movado.
### Recenzoj
Pri ''L'Heritage Klodarec''

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Francaj komponistoj
Kategorio:Francaj diplomatoj
K. H. Meijer

**K. H. MEIJER** estis nederlanda esperantisto kaj stukisto. Li kunfondis la unuan laboristan Esperanto-grupon en Hago kaj estis sekretario-kasisto de Federacio de Laboristaj Esperantistoj (1911-14). Li redaktis ties organon *Arbeider Esperantist* kaj kunlaboris al *Internacia Socia Revuo.* Li estis membro de la Loka Kongresa Komitato por la 12-a Universala Kongreso en Hago.

## Referencoj 
Meijer, K. H.
Sophie Marie Aline Menu de Ménil

**Sophie Marie Aline MENU DE MÉNIL** [fraŭlina familinomo: Grandsart] (naskiĝis la 10-an de decembro 1870 en Strasburgo, mortis la 22-an de julio 1925 en Parizo) estis franca esperantistino kaj baronino. 

Ŝi sin dediĉis varme al sociaj agadoj kaj helpis al sia edzo Félicien en liaj Esperantaj laboroj kaj propagando. Al Félicien ŝi edziniĝis en Château-Thierry la 19-an de aprilo 1892.

Ŝi zorgis pri kongresoj, nome pri la UK en 1907, ĉe kiu ŝi faris paroladojn. Ŝi multe helpis al la Katolikaj Kongresoj kaj al starigo de IKUE. Verkoj: *La Morala Edukado de la popola infano* (france kaj Esperante), 1907.

Kategorio:Francaj esperantistoj
Raymond Van Melckebeke

**Raymond VAN Melckebeke** (naskiĝis la 21-an de junio 1877 en Antwerpen, mortis la 30-an de decembro 1935 en Edegem) estis flandra doktoro pri ĥemio kaj membro de la Lingva Komitato.

## Familio 
Lia avo Guillaume (1811-1886) estis apotekisto en Mechelen. Lia onklo Prosper (1844-1907) transprenis la apotekon de Guillaume; poste ĝin ekspluatis Oscar Van Schoor. Tri generacioj (la patro Edmond, Raymond, kaj la filo Fernand (1909-1997) estis doktoroj pri ĥemio kaj posedis laboratorion en Antwerpen.

Kun liaj gepatroj, Edmond Van Melckebeke (1843-1915) kaj Mathilde Van Hove (1848-1906), li estis inter la unuaj esperantistoj en Antverpeno. Edmond partoprenis la unuan universalan kongreson en Boulogne-sur-Mer; Raymond (verŝajne kunlaborante kun la gepatroj) tradukis parton de *Paĝoj el la Flandra Literaturo* (1904); Mathilde tradukis *Blinda Rozo* de Hendrik Conscience (1906). De Raymond aperis la rakonto *Noktaj Fantomoj en la Kastelo de Rhode-Saint-Pierre* en la kolekto *Laŭroj* (1908). Li tradukis la poemon "Sankta Nikolao" de la flandra poetino Hilda Ram.

## Movadaj funkcioj 
En 1903 Raymond Van Melckebeke estis kunfondinto kaj unua prezidanto de la Antverpena Grupo Esperantista. (Vicprezidanto estis Oscar Van Schoor.) En 1905 li estis kunfondinto kaj membro de la komitato de Belga Ligo Esperantista. En 1914 li estis menciita kiel membro de la honora komitato de tiu ligo.
Li kunlaboris je *Belga Katoliko* (1912-1913), *Espero Katolika*, *Internacia Scienca Revuo* (1904-1911, 1922-1923), *Belga Sonorilo* (1902-1908) kaj *La Revuo* (1906-1914).

## Post la Unua Mondmilito 
Kvankam *Belga Esperantisto* en aprilo 1936 skribis ke post la milito Van Melckebeke *tute malinteresis sin pri la Esperanta movado*, ankoraŭ aperis artikoloj verkitaj de li. En 1923 li estis listigita inter la membroj de la Lingva Komitato.
## Verkoj
* R. Van Melckebeke. *Lula kanteto* (Wiegelied), flandraj paroloj de L. Boucherij, (ankaŭ kun franca kaj germana teksto) muziko de Edward Keurvels. Eld. Vlaamsche muziekhandel, Antverpeno, 1910?

### Kunlaboro
Renard & Van Melckebeke. **Projekto de kemia vortareto**.  Eld . « Scienca Revuo, Paris, 1903.

## Referencoj 
## Bildaro 

Dosiero:1904 Flandra Literaturo.jpg|*Paĝoj el la Flandra Literaturo*, 1904
Dosiero:1904 Antv Grupo Esp.jpeg|Fondo de "Antverpena Grupo Esperantisto", 1904
Dosiero:Artikoleto pri Raymond Van Melckebeke.jpg|Artikoleto pri Raymond Van Melckebeke
Dosiero:Slipo pri Raymond Vanmelckebeke.jpg|Arĥivaĵo el FelixArchief, Antverpeno
Dosiero:1911 OvS 04 Van Melckebeke.jpeg|Subskriboj de Edmond kaj Raymond Van Melckebeke en 1911
Dosiero:1936 Belga Esperantisto 22(1936)4 p 29.jpg|Mortanonco en *Belga Esperantisto*, 1936

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/ V en sia originala formo en la Interreto

Kategorio:Belgaj esperantistoj
Kategorio:Flandraj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Merkado la azenpelisto

**Merkado la azenpelisto** (hebree: מרקדו החמר) estas romano de Naum Jeruŝalmi (נחום ירושלמי), kiun el la moderna hebrea tradukis Levi Wiener (Leono Vienano). La 104-paĝa libro aperis en 1933. Scenejo en Palestino, rakonto el la vivo de sefaradaj judoj en Ĥebrono, tempo: la unua mondmilito, rakonto: interesa, lingvo: facila.
## Recenzoj
Kategorio:Literaturo
William Percy Merrick

**William Percy MERRICK** (prononco laŭ sistemo IFA , naskiĝis la  en Shepperton, urbeto en la tradicia graflando Surrey en suda Anglio, mortis la ) estis angla blindulo kaj esperantisto, kiu kolektis tradiciaĵojn. Li esperantistiĝis en 1903 kaj aktive propagandis favore al Esperanto inter blinduloj. Kasisto de la blindula gazeto Esperanta Ligilo.

## Verkoj
* ''A Blind Esperantist's trip to Finland and Sweden to attend the Fourthenth International Esperanto Congress''. Eld. Esperanta-grupo de Hastings, Hastings, 1923

## Referencoj 
Kategorio:Britaj esperantistoj
Marcel Merckens

**Marcel MERCKENS**, franco. Nask. 1873, mortis la 19-an de majo 1911. Estis sekretario de la periodaĵo ,Lingvo Internacia', verkis kun Théophile Cart kaj Paul Berthelot la vortaron *Vocabulaire Français-Esperanto* (1903), elfrancigis *La Vendetta* de Honoré de Balzac. (UEA, 1927). En la antaŭparolo de tiu verko diris Théophile Cart pri li:« Granda estis lia deziro akiri plej simplan, plej klasikan Fundamentan stilon..... Vortojn novajn li ne ŝatis, kaj el ni ĉiuj konservativuloj, li estis eble la plej konservema. » 

La gazeto Juna Esperantisto, n-ro 6/1911, p.&nbsp;82, informas:

"Juna Esperantisto" kun doloro sciigas sian legantaron pri la tre bedaŭrinda morto de unu el siaj ĉefaj kunlaborantoj, S-ro M. Merckens, kiu, 37-jara, mortis en Parizo, dum la nokto inter la 19-20. de Majo lasta. Lia morto estas profunde kortuŝa: el sia loĝurbo Avon li venis Parizon por definitive presaranĝi sian verktradukaĵon "La Vendetta" (de Balzac), kaj tie lin subite atingis lia malnova pulmomalsano, kiu lin igis morti post du tagoj. Je lia enterigo,la 21-an de Majo, S-ro Th. Cart eldiris emocian paroladon, memorante pri la servoj faritaj al Esperanto de la amata, neforgesebla amiko. Nian plej sinceran kondolencon al lia familio! La Red.

MERCKENS, Marcel
MERCKENS, Marcel
MERCKENS, Marcel
Merckens, Marcel
René Mesny

**René MESNY** (meni), franco, eksoficiro marista, profesoro ĉe la Supera Elektra Lernejo en Paris. Naskiĝis en la 19-a de julio 1874 en Brest. Laboras super teorio kaj aplikadoj de radio; altvalora scienculo, faris i. a. gravajn laborojn pri uzo de radio por determini la pozicion de ŝipo sur maro per mallongaj ondoj. Esperantiĝis 1902. Provis fondi Esperantistan Maristan Ligon, 1907- Komitatano de la Pariza Grupo. Prezidanto la „Radio-Club Espérantiste de France“. Kunlaboris en ,Internacia Scienca Revuo'. Redaktas la Esperantajn resumojn en la „Bulletin de la Société Française des Electriciens.“

Mesny, Rene
Mesny, Rene
John Merchant

**John MERCHANT**  (naskiĝis la  en Sheffield, mortis tie la ) estis angla esperantisto originale verkanta en Esperanto.

Profesie komercisto, dekjara li eniris la mondfaman firmon de John Adams kiel oficeja knabo, grade fariĝis direktoro, kaj restis en ĝia servo la tutan vivon.  

## Sociaj movadoj
Frue en la vivo li aliĝis al la YMCA, de kiu li fariĝis Konsilantarano dum 25 jaroj. Li tenis en ĝi multajn oficojn kaj multmaniere partoprenis en ĝia socia kaj eduka agado, ĝis 1930, kiam
li devis ĉion rezigni pro premo de aliaj aferoj. 

Li ageme partoprenis multajn movadojn. Li estis Prezidanto de Reformklubo de Sheffield. Kasisto de la fama Sheffield Wednesday Kriketa Klubo. Prezidanto de SEA dum 14 jaroj. Prezidanto de Esperanto-Federacio de Yorkshire, 1921. P
### Esperanto
Prezidanto de BEA, 1922-31; honora Prezidanto de ICK de 1928 ĝis 1933, li ekkonis Esperanton en 1904. Li verkis pri esperanto artikolaron en *The Sheffield Telegraph* kaj en *The Sheffield Weekly Telegraph,*

## Familia vivo
Li unue edziĝis kun F-ino Crookes. Ili havis du infanojn, John kaj Marjorie May. En 1927 li edziĝis kun Alice M. Bewley el Wallasey, sekretario de la Esperantista Federacio de Lancashire kaj Cheshire, kaj en Decembro, 1929, naskiĝis al ili filo Donald.

## Biografio el urba ĵurnalo 
Iu urba ĵurnalo aperigis (sen dato, sed oni komprenas, ke dum la militjaroj 1914-1918) tekston pri Merchant. Jen traduko de la artikoleto.

## Verkoj 
* *Tri Angloj Alilande* (1912)
* *Joseph Rhodes kaj la fruaj tagoj de Esperanto en Anglujo* (1923) esperanten tradukita de Louise Briggs.
* *Kompatinda Klem* (1931)
### Recenzoj
Pri *Joseph Rhodes kaj la fruaj tagoj de Esperanto en Anglujo*.

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo en revuo Esperanto (UEA) Jan. 1936, p.&nbsp;11 (kun foto).
## Fontoj
*John Merchant. La Brita Esperantisto - Numero 370, Februaro (1936), pĝ. 234.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj
Károly Mezei

## Verkoj
**Az Eszperantó Nyelvtana olvasmanyokkal es Szójegyzékkel*. Eld. Kokaj Lajos Kiadas, Budapest, 1946(?)

Mezei, Károly
Mezei, Károly
Franz de Paula Mestán

**Franz de Paula MESTÁN** , ankaŭ konata kiel *F. Meŝtan*, (naskita la  en Hlinsko, Bohemio; mortinta la  en Krems ĉe la Danubo) estis aŭstra esperantisto kaj katolika pastro. Dum 18 jaroj li estis provincialo de la ordeno de piaristoj por Aŭstrio kaj konsistoria konsilisto en Krems. 
## Religia kariero
Li fariĝis la 21an junio 1888 ekleziulo, estis 1889—99 kapelano en Maria Treu, poste
vicrekloro kaj rektoro en Krems, provincialo por la aŭstria provinco de l’ ordeno de piaristoj de 1906— 1924, intertempe dum 1907 ankaŭ paroĥestro en Maria Treu. Pastro Mestan ricevis en 1919 la titolon „Konsistorialrat“ kaj post denove estis ĉefo de la novicoj
en Krems.

## Esperanto
Li multe laboris en la Esperanto-movado. Li estis prezidanto de IKUE, vicprezidanto de AED kaj komisaro de ŝtata Ekzamen-komisiono de Esperanto en Vieno. Li verkis *Tabelojn por intua instruado de Esperanto,* aprobitaj de la ministerio por instruaferoj, krome multe uzatan preĝareton.

Kategorio:Aŭstraj esperantistoj
Kategorio:Prezidantoj de IKUE
Haldor Midthus

**Haldor MIDTHUS** [haldur mithus] (naskiĝis la 6-an de oktobro, 1841, mortis la 31-an de marto, 1906) estis norvego, instruisto, en Lysekloster ĉe Bergen. Konata kiel la iniciatinto de la Esperanto-movado en Norvegio. Studis Volapukon antaŭ 1900; en tiu jaro konatiĝis kun Esperanto, rapide ellernis ĝin kaj poste fervore propagandis precipe inter instruistoj. L. K. de 1905. Preparis lernolibron - ne eldonitan - kaj kunverkis la lernolibron de la dana pioniro Frederik Skeel-Giørling.

## Eksteraj ligiloj 
* La fondinto de la Esperantomovado en Norvegujo 

Kategorio:Volapukistoj de Norvegio
Kategorio:Norvegaj esperantistoj
Mia poezio

***Mia Poezio*** estas originale esperantlingve poemaro verkita de Rafael de San Millán Alonso. Ĝi estas eldonita 62-paĝe ĉe Chulilla y Angel en Madrido en la jaro 1932, do postmorte. Ĝia signifo estas pli en la fakto, ke ĝi apartenis al la unuaj poemaroj en Esperanto ol en la arta valoro.

## Recenzoj 
## Bildaro 

Dosiero:1932 Mia Poezio 2.jpg

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/M en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Esperanto-poeziolibroj
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio