open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bolíkovice (Babice)

**Bolíkovice** (, iam ankaŭ *Bulíkovice*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Babice en distrikto Třebíč. Ĝi etendiĝas proksimume 1 km norde de Babice. En la vilaĝo vivas  ().

**Bolíkovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,20&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

En kampo ĉe Bolíkovice estis pafmortigita Ladislav Malý, unu el la ĉefaj partoprenantoj de la tn. "Kazo Babice", laŭ kiu estis filmita la deka parto de 30 kazoj de majoro Zeman - Vrah se skrývá v poli (*Murdisto kaŝas sin en kampo*).

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Ligna sonorilejo
* Statuo de sankta Vendelino

## Pluaj fotoj 

Center of Bolíkovice, Babice, Třebíč District.jpg|Bolíkovice
Overview of road III 4102 near Bolíkovice, Babice, Třebíč District.jpg|Bolíkovice
Overview of road in Bolíkovice, Babice, Třebíč District.jpg|Bolíkovice

Kategorio:Babice (distrikto Třebíč)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Tóbiás Mollik

'*** [tObiAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Mollik Tóbiás*' estis hungara pastro, benediktana monaĥo, instruisto.

 naskiĝis  en Győr, li mortis  en Győr.

## Biografio 
 en sia aĝo 16 aliĝis al la benediktanoj en Pannonhalma, kie li kompletigis siajn filozofiajn kaj teologiajn studojn. Li monaĥiĝis en 1768 kaj pastriĝis en 1775, poste li doktoriĝis pri teologio en 1777 en Universitato de Vieno. Hejmenveninta li instruis en sia naskiĝurbo, sed Jozefo la 2-a (Sankta Romia Imperio) ĉesigis la benediktanan ordenon. Mollik instruis plu kiel pastro en liceo de Győr, inter 1786-1790 en seminario de Eger, inter 1786 kaj 1790 en la Reĝa Universitato de Pest. Post reestablo de la monaĥa vivo en 1802 li denove instruis en Győr, eĉ li estis seminariestro kaj gimnaziestro ĝis 1808. Inter 1807–1815 li estis bibliotekisto, poste monaĥeja pastro ĝis sia morto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Dissertationes locupletissimae de religione naturali ...* (1785)
* *Incarnatio, vita et mors veri redemptoris.* (1790)
* *Sacrosanctum missae sacrificium rite ac pie celebrandi ratio dum dissertatione...* (1819)
* *Elementa scientiae sanctorum collecta a s. theologiae doctore eiusdemque emerito...* (1822)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio germane
* mencio
* mencio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Rufa niktibio

**Rufa niktibio** (*Phyllaemulor bracteatus*) estas specio de niktibioj. Ĝi estas la nura membro de la genro ***Phyllaemulor***. Ĝi troviĝas en Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Franca Gujano, Surinamo, Gujano, Peruo, kaj Venezuelo.

Tre simila al strigoj, ĉi tiu specio estas noktula. Ĝi predas grandajn insektojn, kiujn ĝi kaptas per flugosaltoj de altaj ripozejoj.

## Taksonomio kaj sistematiko
Publikaĵo el 2009 sugestis, ke la Rufa niktibio sufiĉe diferencis laŭ krania strukturo kaj genetika diverĝo de aliaj niktibioj (en la genro *Nyctibius*) por ke ĝi meritu esti en sia propra genro, *Phyllaemulor*. Ĉi tiu genro estis oficiale priskribita de Costa et al. en 2017. En 2022, la verko de BirdLife International nome *Handbook of the Birds of the World*, la Internacia Ornitologia Komitato (IOC), kaj la Sudamerika Klasifika Komitato de la Usona Ornitologia Societo (AOS-SACC) sekvis kaj reklasifikis ĝin kiel *Phyllaemulor*. La taksonomio de Clements retenis ĝin en la genro *Nyctibius*.

La Rufa niktibio estas monotipa.

## Distribuado kaj habitato
La Rufa niktibio troviĝas en Amazonio ekde Venezuelo suden ĝis Peruo kaj orienten en Brazilon, Francan Gujanon kaj Gujanon. La AOS-SACC ankaŭ registras ĝin kiel "Hipotezan" en Bolivio. Ĝi estas konata nur el disaj lokoj, kvankam ĝi probable troviĝas pli vaste ol tie. Ĝi ĉefe loĝas en arbaroj sur nutraĵ-malriĉaj grundoj, kiel tiuj kun alta sabloenhavo kaj tiuj en nigrakvaj regionoj. Ĝi plejparte troviĝas en la sub- kaj mezaj etaĝoj de kaj primara kaj matura sekundara *terra firme*-arbaro. Ĝi ankaŭ troviĝas en marĉaj palmarbaroj de la Campinarana. Laŭ alteco ĝi atingas nur 550 m. Ĝi estas "verŝajne ne grave minacata kondiĉe ke vastaj areoj de amazonia arbaro restu sendifektaj".

## Referencoj
* Borerro, J. 1974. "Notes on the structure of upper eyelid of potoos". *The Condor*, 76: 210–211.
* Holyoak, D.T. (2001): *Nightjars and their Allies: the Caprimulgiformes*. Oxford University Press, Oxford, New York. 
*Clements, James F. (2007) *The Clements Checklist of Birds of the World*, 6a eld., Cornell University Press, Ithaca, New York.
* Hilty, Steven L. (2003): *Birds of Venezuela*. Christopher Helm, London. 

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj, filmetoj kaj observado ĉe Cornell Lab of Ornithology, *Birds of the World*
* Foto; Artikolo mindobirds.com

Kategorio:Niktibioformaj
Kategorio:Birdoj de Peruo
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Podoliby

**Podoliby** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Králíky, en distrikto Hradec Králové. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordoriente de Králíky. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Podoliby** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,17&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1363.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Podoliby čp. 45.JPG|Domo n-ro 45
Podoliby čp. 7.JPG|Domo n-ro 7
Podoliby čp. 11a.JPG|Domo n-ro 11

Kategorio:Králíky (distrikto Hradec Králové)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Hradec Králové
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Bertalan Vid Molnár

**Bertalan Vid Molnár,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Molnár Bertalan Vid** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, instruisto.

 naskiĝis  en Győrszentiván, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 aliĝis al la benediktanoj en 1897, post la novicado li studis teologion en Pannonhalma, pli poste li monaĥiĝis kaj pastriĝis en 1904. Post siaj studoj li instruis en benediktana gimnazio de Sopron, sed en la lernojaro 1917 li estis tie zorgisto, inter 1918-1922 en Pannonhalma. En la lernojaro de 1922 li instruis en gimnazio en Kőszeg, poste en Pannonhalma li instruis la novicojn. De 1930 li estis ĉefkasisto ĝis la pensiuliĝo en 1934.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Sancti Benedicti regula monasterium. Szt Benedek rendszabályai.* (1929)

## Memorigiloj 
* kulturcentro de Gyór portas la nomon "Molnár Bertalan Vid"

## Fontoj 
* katolika leksikono (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dub (Mžany)

**Dub** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mžany, en distrikto Hradec Králové. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km norde de Mžany. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Dub situas en katastra teritorio **Dub u Mžan** kun areo 1,54&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Dub čp. 24.JPG|Vilaĝo Dub
Dub čp. 27.JPG|Vilaĝo Dub
Dub čp. 39.JPG|Vilaĝo Dub

Kategorio:Mžany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Hradec Králové
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Dub (Velké Popovice)

**Dub** estas vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Prago-oriento, ĝi estas parto de municipo Velké Popovice. Ĝi troviĝas proksimume 3,6 km sudoriente de Velké Popovice. Estas ĉi tie registritaj 7 adresoj. Vivas ĉi tie  (). 

Dub situas en katastra teritorio **Lojovice** kun areo 5,13 km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Dub (Velké Popovice), zvířata.jpg|Bestoj
Dub (Velké Popovice), úvoz.jpg|Kava vojo

Kategorio:Velké Popovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Lojovice

**Lojovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Prago-oriento, ĝi estas parto de municipo Velké Popovice. Vivas ĉi tie  (). 

**Lojovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,13 km². En la katastra teritorio Lojovice situas ankaŭ partoj Dub, Dubiny, Krámský kaj Křivá Ves.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo

## Pluaj fotoj 

Lojovice 23, 68, 66.jpg|Lojovice
Lojovice 9, 10, 58.jpg|Lojovice
Lojovice 8.jpg|Lojovice
Velké Popovice, Lojovice.jpg|Lojovice

Kategorio:Velké Popovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Řehoty

**Řehoty** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Králíky, en distrikto Hradec Králové. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km okcidente de Králíky kaj proksimume 4,5 km nordoriente de Nový Bydžov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Řehoty situas en katastra teritorio **Králíky u Nového Bydžova** kun areo 1,00&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1549.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Řehoty čp. 3.JPG|Domo n-ro 3
Řehoty čp. 27.JPG|Domo n-ro 27
Řehoty čp. 1.JPG|Domo n-ro 1
Řehoty fotovoltaická elektrárna.JPG|Elektrejo

Kategorio:Králíky (distrikto Hradec Králové)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Hradec Králové
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Szulpic Dezső Molnár

**Szulpic Dezső Molnár** [sulpic deĵO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Molnár Szulpic Dezső** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, instruisto. Lia familia nomo estis *Fischer* [fiŝer] ĝis 1886.

 naskiĝis  (laŭ alia fonto en 1870) en Magyargencs, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 aliĝis al la benediktanoj en 1887, post la novicado li studis teologion en Pannonhalma, en 1894 li monaĥiĝis kaj pastriĝis, 2 jarojn poste li doktoriĝis en Scienca Universitato de Budapeŝto. Li instruis en benediktanaj gimnazioj en Kőszeg (1894—1898) kaj Györ (1898—1910), poste li estis monaĥejestro kaj gimnaziestro en Esztergom (1910—1924) kaj Győr ĝis sia morto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Zermegh János és emlékirata.* (1896)
* *A Pannonhalmi Főapátság története.* (1906)
* *A pannonhalmi Szent Benedek-rend története IV.* (1906)

## Fontoj 
* [biografio hungare](https://www.gyorikonyvtar.hu/gyel/index.php/Moln%C3%A1r_(1886-ig_Fischer)_Szulpic_Dezs%C5%91,_dr.)
* biografio hungare
* katolika leksikono (legebla pli malsupre)
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Brtnice (Velké Popovice)

**Brtnice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Prago-oriento, ĝi estas parto de municipo Velké Popovice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sude de Velké Popovice. Estas ĉi tie registritaj 201 adresoj. En la ĉirkaŭaĵo de vilaĝo troviĝas kelke da fiŝlagoj. Vivas ĉi tie  (). 

Brtnice situas en katastra teritorio **Velké Popovice** kun areo 6,43 km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Velké Popovice, Brtnice, north.jpg| La norda parto de vilaĝo
 Velké Popovice, Brtnice.jpg| Brtnice de sudo
 Velké Popovice, Brtnice, Common.jpg | Vilaĝplaco kun fiŝlago

Kategorio:Velké Popovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Pasporta Indico de Henley

La **Pasporta Indico de Henley** (, plennome: ) estas tutmonda rangotabelo de ŝtatoj kaj teritorioj bazita sur la vojaĝlibereco (libero de moviĝo, d:Q1344824), kiun iliaj civitanoj ĝuas per siaj pasportoj. 

En kunlaboro kun la Internacia Aertransporta Asocio, *Henley & Partners*, tutmonda konsulta firmao bazita en Ĵerzejo, analizis la vizajn regularojn de ĉiuj landoj kaj teritorioj tutmonde ekde 2006. Ĝis 2017, ĉi tiu indico nomiĝis la *Indico de Vizaj Restriktoj de Henley & Partners*.

La rangolisto de pasportoj inkluzivas datumojn pri 199 landoj. Ekde 2018, la rangolisto estas ĝisdatigata ĉiukvaronjare (antaŭe, ĉiujare).

## metodaro 
Por determini la poentaron por ĉiu lando aŭ teritorio, la IATA- datumbazo estas pridemandita jene: 

# Por ĉiu lando, oni kontrolas, kiaj enirkondiĉoj ekzistas por ĝiaj civitanoj enirante ĉiujn aliajn landojn.
# La jenaj kondiĉoj estas supozataj por ĉiu individua testo:
#* La pasportposedanto estas civitano de la ŝtato, kiu eldonis la pasporton. La pasporto ne estis eldonita eksterlande.
#* La pasporto estas valida.
#* La pasportposedanto estas plenaĝa.
#* La eniro estas planita por turismaj aŭ komercaj celoj.
#* La restado devas daŭri almenaŭ tri tagojn.
# La jenaj aldonaj kondiĉoj estas konsiderataj dum la serĉdemandoj:
#* La demandoj estas faritaj nur por posedantoj de normaj pasportoj.  ne estas konsiderataj.
#* Specialaj postuloj por pasportoj, kiel ekzemple valideco preter la vojaĝperiodo aŭ la nombro de malplenaj paĝoj, estas ignorataj.
#* Landoj kun limigoj por virinaj vojaĝantoj ne estas konsiderataj.
#* Sanbezonoj, sufiĉaj financoj aŭ ekzistantaj revenaj flugbiletoj de la vojaĝanto ne estas konsiderataj.
#* Antaŭaprobaj proceduroj de aviadkompanioj, kiel ekzemple la antaŭa pasaĝerinformsistemo, ne estas konsiderataj vojaĝrestriktoj.
# Se vizo ne estas bezonata por la vojaĝanto laŭ la supre menciitaj kondiĉoj, poentaro (valoro = 1) estos asignita al la lando de la pasportposedanto.
# Post kiam ĉiuj individuaj serĉoj estas faritaj, la totala poentaro de ŝtato respondas al la nombro da senvizaj vojaĝeblecoj por ĝiaj civitanoj.

## Rezulto por 2026 
La jena superrigardo montras kiom da landoj kaj teritorioj pasportposedantoj povas vojaĝi sen antaŭa vizo, akiri vizon ĉe alveno aŭ uzi elektronikan vizon. La tabelo estas datita je la 17-a de januaro 2026.

Singapuro estas ĉe la supro de la listo kun aliro al 192 ŝtatoj kaj teritorioj. Japanio kaj Sud-Koreio estas egalaj por la dua loko kun aliro al 188 ŝtatoj kaj teritorioj, sekvataj de Danio, Luksemburgo, Hispanio, Svedio kaj Svislando, ĉiu kun 186 ŝtatoj kaj teritorioj. Irako, Sirio kaj Afganio okupas la malsuprajn tri lokojn en 2026 kun aliro al 29, 26 kaj 24 ŝtatoj kaj teritorioj, respektive.

Unuafoje oni rimarkis malkongruon inter formala kaj fakta moviĝlibereco, kaŭzita de limigoj al limtransirejoj ene de la senviza reĝimo kaj kun vizoj por kontraŭbatali la KOVIM-19 pandemion.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* La Pasporta Indico (d:Q41498539)

## Eksteraj ligiloj 
* Pasporta Indico de Henley kaj Partneroj
Kategorio:Pasportoj
Kategorio:Homaj rajtoj
Kategorio:Internaciaj rilatoj
Jincheng

**Jincheng,** laŭ simpligita ĉina skribo **晋城,** laŭ tradicia ĉina skribo **晉城,** kun tonsignoj *Jìnchéng* estas prefektujnivela milionurbo en provinco Ŝanŝio, en Ĉina Popola Respubliko limante oriente al la provinco Hebejo. Ĝi estas agnoskita kiel industria centro kun karbominado, kiel unu el ĝiaj ŝlosilaj industrioj.
eta|maldekstre|

## Loĝantaro 
En 2020 en la prefektujnivela urbego loĝis  homoj.

## Geografio 
Jincheng kuŝas sur malaltaj kaj mezaj montoj, montetoj kaj rivervaloj sur areo de  km² kaj konsistas el 6 dividoj. 

## Historio 
eta|maldekstre|
Tiu ĉi areo estas unu el la naskiĝlokoj de la ĉina civilizo. Multaj legendoj en la ĉina mitologio havas siajn originojn el tiu loko. Arkeologoj trovis restaĵojn el la malfrua paleolitiko pruvante, ke homoj vivis ĉi tie antaŭ pli ol 20 mil jaroj. Post diversaj administraj ŝanĝoj faritaj de pluraj imperiestroj Jincheng en 1985 estis deklarita prefektujnivela urbego.

## Ekonomio 
Pro la vasta karboindustrio tiu teritorio akiris fifamecon pro la aerpoluado. Tamen, la loka registaro lastatempe faris signifajn investojn, ekzemple arboplantado, evoluigo kaj bontenado de vastaj parkoj kaj ekologiaj rezervejoj, fermo aŭ translokigo de kelkaj el la plej poluantaj fabrikoj kaj antaŭenigo de la uzo de karbometano, kiu estas pli pura fuelfonto, ol la karbo. La industrio produktas precipe fibro-optikajn partojn. La agrikulturo kultivas grenojn, fruktojn, krome oni bredas hejmbestojn.

## Edukado 
La sola altnivela edukejo estas kampuso.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Ĉinĉen estas facile alirebla fervoje kaj ĉefvoje, sed la plej proksimaj flughavenoj situas en Ĝengĝoŭo, Changzhi kaj Luoyang.

## Klimato 
La klimato estas sufiĉe seka, musoninfluita humida kontinenta klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen: Dwa, kun malvarmaj kaj tre sekaj vintroj, kaj varmaj, humidaj someroj. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter . En la plena jaro pluvas averaĝe 583 mm, en ĉiuj monatoj estas iom precipitaĵoj. La pluvo kulminas julie kaj aŭguste, dum inter decembro-februaro apenaŭ estas precipitaĵo.
eta|

## Vidindaĵoj 
* temploj
* pitoreskaj montoj, ŝatataj de turistoj
* muzeo

## Ĝemelurboj 
*  (2005)
*  (2008)

## Fontoj
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Ládví (Kamenice)

**Ládví** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kamenice en distrikto Prago-oriento. La vilaĝo troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudoriente de Kamenice. Estas ĉi tie registritaj 412 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

**Ládví** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,05 km². En la katastra teritorio Ládví situas ankaŭ Olešovice kaj Ládeves.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de sankta Johano Nepomuka
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Belvedero Vlková – ligna ĉasista paviliono kun belvedero sur la pinto de la samnomata monteto 
* baroka bieno
* klasicisma somerrestadejo
* Belvedero Ládví sur la pinto de Vlková (survoje al Ládeves)

## Ĉirkaŭaĵo
* Řepčice
* Mokřany
* Klenové

## Pluaj fotoj 

Kamenice-Ládví, Benešovská 174, penzion U Vlkové.jpg|Pensiono
Kamenice-Ládví, Benešovská 175, 173, pumpa, Jan Nepomucký.jpg|Ládví
Kamenice-Ládví, Letní 166 a kaplička.jpg|Kapeleto
Výhled z rozhledny Ládví u Kamenice - Ládví (04).jpg|Belvido el belvedero Ládví u Kamenice

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Kamenice (distrikto Prago-oriento)
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Ŝjuanĉen

**Ŝjuanĉen,** ĉine **宣城,** laŭ pinjino *Xuānchéng* estas prefektujnivela milionurbo, kaj universitata urbo en provinco Anhujo en Ĉina Popola Respubliko.
eta|maldekstre|Riverbordo en Ŝjuanĉen

## Loĝantaro 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
Ŝjuanĉen kuŝas sur ebenaĵo, montetoj, montoj, valoj kaj basenoj en la malsupra akvokolekta baseno de la rivero Jangzio kaj la delto de ties rivero. La areo konsistas el sep distriktnivelaj dividoj sur areo de  km². Vuĥu troviĝas 58, provinca sidejo Hefejo 172, Ŝanhajo 257, ĉefurbo Pekino 1021 km aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
eta|maldekstre|Urba panoramo kun parko
Arkeologiaj elfosaĵoj sugestas, ke la teritorio estis loĝata dum pli ol kvar mil jaroj. La konata ĉina historio ĉi tie komenciĝis ekde 109 a.K. Komandejo estis establita en 281 p.K. Ŝjuanĉen fariĝis prefektujnivela urbego en 2000.

## Ekonomio 
La ĉefaj industriaj produktoj inkluzivas trinkaĵojn, ŝtofojn, betonon, elektronikajn komponantojn, sterkaĵojn, paperojn. Tiu loko estas historia centro por la produktado de paperoj por kaligrafio kaj pentrado.

## Edukado 
Po unu universitato kaj altlernejo certigas la altnivelan edukon.

## Trafiko 
eta|maldekstre|Stacidomo de Ŝjuanĉen
Ŝjuanĉen estas bone alirebla trajne kaj voje. Pri ebla flughaveno informo mankas.

## Klimato 
La prefektujnivela milionurbo havas subtropikan humidan musonan klimaton (Cwa) kun kvar apartaj sezonoj kaj abunda precipitaĵo. El la kvar sezonoj la somero estas la plej longa. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 1398 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La pluvo kulminas junie kaj malkulminas decembre.

## Vidindaĵoj 
* ĝemela pagodo

## Ĝemelurboj 
* 

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Křivá Ves

**Křivá Ves** estas vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Prago-oriento, ĝi estas parto de municipo Velké Popovice. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sudoriente de Velké Popovice. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. Vivas ĉi tie  (). 

Křivá Ves situas en katastra teritorio **Lojovice** kun areo 5,13 km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Křivá Ves, dům u cesty.jpg|Křivá Ves
Křivá Ves, stavení.jpg|Konstruaĵoj en Křivá Ves
Křivá Ves, stodola.jpg|Garbejo en Křivá Ves

Kategorio:Velké Popovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Ládví (apartigilo)

Nomon **Ládví** havas pluraj lokoj:

* Ládví, monteto en Prago-Ďáblice
** Ládví (naturmemorindaĵo), naturmemorindaĵo sur altaĵo Ládví en Prago-Ďáblice
** Ládví (Praga metroo), stacio de metroo en loĝdomaro Ďáblice en Prago-Kobylisy
* Ládví (Kamenice), parto de municipo Kamenice en distrikto Prago-oriento
** belvedero Ládví, al publiko nealirebla ligna belvedero sur pinto de monteto Vlková (521 m) ĉe Ládví, parto de municipo Kamenice en distrikto Prago-oriento 
** belvedero Ládví, ŝtala telekomunikila turo kun belvedero sur monteto Vlková (521 m)
Membrana glomerulonefrito

**Membrana glomerulonefrito** (MGN) ankaŭ nomata **membrana nefropatio** estas rena malsano, kies histologia karakterizo estas difuza dikiĝo de la glomerula baza membrano sekve de subepitelia ŝoviĝo de imunaj kompleksoj kaj komplemento, kaj sedimentiĝo de matrikso, produktata de la damaĝitaj podocitoj. Ĝi estas la precipa kaŭzo de la nefroza sindromo ĉe la homoj aĝaj 40 ĝis 60 jarojn.

## Etiologio 
La primara MGN konsistigas 70–80% de la kazoj. La sekundara MGN estiĝas malpli ofte kaj estas kaŭzata de aŭtoimunaj malsanoj, precipe de lupuso, foje de malignaj tumoroj, infektoj aŭ kuraciloj. 

Proksimume 80% de la pacientoj kun la primara MGN havas IgG4-antikorpojn al la podocita transmembrana receptoro de fosfolipazo A2 de la tipo M (PLA2R), kies alta titro asociiĝas kun estiĝo de la nefroza sindromo, pli alta risko de la kronika rena malsufiĉo kaj pli malbona respondo al la imunosubprema terapio. Krome ĉeesto de la antikorpoj al PLA2R konfirmas la diagnozon de la primara MGN kaj ebligas plani la terapion sen histologia konfirmo. 

Estas konataj proksimume 20 antigenoj, kiuj povas kaŭzi imunan reagon ĉe la primara kaj sekundara MGN, interalie:
* domajno de trombospondino de la 1-a tipo, enhavanta 7A (THSD7A);
* ekzostozino 1 / ekzostozin 2 (EXT1/EXT2);
* nerva proteino 1 simila al la epiderma kreskofaktoro (NELL-1);
* semaforino 3B (SEMA3B);
* protokaderino 7 (PCDH7);
* protokaderino FAT1 (FAT1);
* molekulo de adhero de nervaj ĉeloj 1 (NCAM-1);
* receptoro de la transforma kreskofaktoro b (TGFBR3);
* alttemperatura rekombina proteino A1 (HTRA1);
* kontaktino-1 (CNTN1);
* netrino G1 (NTNG1).

Estas trovita genetika dispozicio al la estiĝo de la primara MGN, kiu en granda kompletgenoma serĉado de asociojen asociiĝis kun 3 aleloj de HLA, inkluzive de DRB1*1501 (ĉe la mongoloidoj), DQA1*0501 (ĉe la eŭropoidoj) kaj DRB1*0301 (ĉe ambaŭ rasoj).

## Terapio 
eta|Filmeto pri membrana glomerulonefrito (angle).

Se la primaran MGN akompanas la nefroza sindromo, haveblas alta (ĝis 37%) risko de vejnaj trombemboliaj komplikiĝoj. Se kaze de la primara MGN estiĝis nefroza sindromo, kiu estas vivminaca aŭ akompanata de malboniĝo de la rena funkciado kaj altaj titroj de la antikorpoj al PLA2R, tio estas signo de alta risko de progresanta rena malsufiĉo kaj bezonas reagon forme de imunosubprema terapio (rituksimabo aŭ ciklofosfamido + glukokortikoidoj aŭ inhibantoj de kalcineŭrino + rituksimabo) aldone al nefroprotektiloj. Parto de la pacientoj ne daŭre respondas al tiu ĉi terapio, do estas serĉataj novaj vojoj de la kuracado, interalie kadre de:
* anti-B-ĉela terapio kun apliko de novaj monoklonaj antikorpoj
** belimumabo (anti-BLyS);
** obinutuzumabo (anti-CD20);
** daratumumabo (anti-CD38).
* komplementoblokiloj:
** iptakopano (elektema inhibanto de la B-faktoro de la komplemento);
** narsoplimabo (monoklona antikorpo al MASP-2 — serina proteazo, dispartiganta C2 kaj C4 komponantojn de la komplemento).

## Vidu ankaŭ 
* Glomerulonefrito
* Lupusa nefrito

## Referencoj 
Kategorio:Glomerulaj malsanoj
Kategorio:Inflamoj
Wincent Weiss

**Wincent Weiss** estas germana popmuzika kantisto kaj kantaŭtoro, kiu pasintece ankaŭ laboris kiel modelulo. Li naskiĝis la 21-an de januaro 1993 en Bad Oldesloe, distrikto Stormarn, Ŝlesvigo-Holstinio, do nun estas -jaraĝa. Publike li konatiĝis kiam li en 2013 19-jara partoprenis en la 10-a sesio de la televida kantistotalenta konkurso *Deutschland sucht den Superstar*.

Post kiam li kreskis en la infanaĝo kun sole edukanta patrino, jam ekde la 16-a vivjaro li vivis sole en Eutin, tie per abitura ekzameno finis la mezlernejon en 2013 kaj tiam translokiĝis al Munkeno. Lia publika konateco altiĝis kiam li publikigis akustikan pianan version de la kanto *Unter meiner Haut* ("Sub mia haŭto") de la german-turka kantistino *Elif Demirezer*, kiu en 2015 remiksiĝis per du diskĵokeoj - tiu remiksaĝo en julio 2015 havis la 6-an randon en la germana muzika ranglisto, restis pli ol jaron en tiu ranglisto kaj honoriĝis per tri oraj diskoj. Ekde tiam la muzika kariero daŭre avancis. Tamen li aldone en la aĝo de 20 ĝis 22 jaroj ankoraŭ ankaŭ laboris kiel modelulo; ekzemple li defilis sur la podio kiel ekskluziva modelo por la moda entrepreno Versace en Milano dum la sezono printempo/somero 2016. En 2017 lia kantado honoriĝis per la Eŭropaj Muzikaj Premioj de MTV. Aparte de tio, li ekde 2021 ankauŭ televide elstaris kiel kanta trejnisto de la germana infana kantistotalenta konkurso *Voice Kids*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Germanaj kantistoj
Diplomatia pasporto

**Diplomatia pasporto** (foje ankaŭ nomata **diplomata pasporto**) estas pasporto eldonita de suverena ŝtato al ĝiaj diplomatoj por ilia profesia vojaĝo, same kiel al homoj akompanantaj ilin, same por altrangaj ŝtatoficistoj, kiel ekzemple parlamentanoj aŭ ministeriaj oficistoj kun politikaj funkcioj kaj estas uzata por oficialaj vojaĝoj. 

## Priskribo 
La posedanto de diplomatia pasporto ĝenerale profitas de la diplomatia imuneco donita de la Viena Konvencio pri Diplomatiaj Rilatoj de la 18-an de aprilo 1961. La du terminoj tamen ne tute interkovriĝas, ĉar diplomatian pasporton eldonas la lando por kiu la diplomato laboras, dum diplomatian imunecon (eble) donas la gastiganta lando, ĉu per duflankaj aŭ internaciaj interkonsentoj, ĉu per persona enirpermeso rekonante la diplomatian rolon de la posedanto de ĉi tiu tipo de pasporto (rajto ofte formaligita pervizo). Imuneco kaj netuŝebleco estas protektoj rezervitaj por ambasadoroj kaj karieraj diplomatoj, kiuj estas identigitaj per specifa titolo.

Se posedanto de diplomatia pasporto vojaĝas pro personaj kialoj, ili devas prezenti malsaman pasporton. Diplomatiaj pasportoj estas rezervitaj por diplomatoj por oficiala afero.

Diplomatiaj pasportoj plej ofte validas dum tri jaroj kaj havas malsaman koloron ol ordinaraj pasportoj.

## Vidu ankaŭ 
* Viena Konvencio de Diplomatiaj Rilatoj

Kategorio:Pasportoj
Eduardo Berti

**Eduardo BERTI** (naskiĝis en 1964 en Bonaero) estas argentina verkisto, tradukisto, muzikĵurnalisto kaj scenaristo de dokumentaj filmoj.

Berti estis ĉefredaktoro de la sudamerika eldono de la revuo Rolling Stone kaj fondis sendependan radiostacion en Argentino. Liaj noveloj kaj romanoj estis tradukitaj en plurajn lingvojn. Ekde 1988, li loĝas en Parizo kaj laboras tie kiel korespondanto por la revuo *3 puntos*. 

En 2006, li revenis al Argentino. Li laboras en eldonado, tradukas el la franca kaj la angla (inkluzive de prozo de Dickens, malmulte konata romano de Jane Austen , la *Notlibroj* de Nathaniel Hawthorne, *Proksime de Borges* de Alberto Manguel*,* kaj aliaj), kompilis plurajn antologiojn de franca kaj anglalingva prozo en la hispana, kaj hispanlingva prozo en la franca, kaj verkas scenarojn. Li nuntempe loĝas en Madrido.

Li membro de la verkista rondo Oulipo ekde 2014. 

## Verkaro 
* *Los pájaros* , Bonaero 1994, Eldonejo: Beas
* *Agua* , Barcelono 1997, Eldonisto: Tusquets, tradukita en la italan, francan kaj anglan lingvojn
* *La mujer de Wakefield* , Barcelono 1999, Tusquets, tradukita en la francan kaj la japanan
* *La vida imposible* , Bonaero 2002, tradukita en la francan fare de Emecé Editores
* *Todos los Funes* , 2004, Eldonisto: Anagrama, tradukita en la anglan kaj la francan
* *Los pequeños espejos* , 2007, Eldonejo: Renkontu
* *La sombra del púgil* , 2008, Eldonejo: Norma/La otra orilla
* *Galaxy Flaubert* , 2015, Eldonejo: La Marelle

## Eksteraj ligiloj 
* Persona Blogo (hispane)
* Paĝo de Oulipo (france)
* Pri lia romano *Tous Les Funes* (france)
* Recenzo de la New York Times pri lia romano "Agua" (en la angla)

Kategorio:Argentinaj verkistoj
Kategorio:Argentinaj tradukistoj
Rubkolekta kamiono

eta|Malantaŭ vido, kie la rubo eniras.
[dekstra|eta|Fronta kaj flanka vido de Peterbilt 520 Amrep rubkamiono en [Los-Anĝeleso]]
**Rubkolekta kamiono**, aŭ simple **rubkamiono** estas motorveturilo uzata en rubkolekto por kolekti rubon el loĝdomoj, komercaj kaj industriaj establaĵoj kaj transporti ĝin al transiga stacio aŭ ordiga aŭ prilabora instalaĵo.

Rubveturilo estas destinita por transporti rubon de loĝataj areoj al rubodeponejoj, rubtranslokigaj stacioj aŭ forbruligiloj.

## Priskribo kaj funkcio 
Efektive temas pri kamiono aŭ alia speco de transporto destinita por ŝarĝi, kompaktigi, transporti kaj malŝarĝi rubon. Tipe, ĉi tiuj veturiloj havas grandan karoserion de ĝis 20, aŭ malpli ofte, ĝis 50 kubaj metroj, en kiun rubo estas ŝarĝita mane aŭ meĥanike, el rubujo aŭ alia rubujo.

Por tiu celo, la rubveturilo havas superstrukturon sur la ĉasio de la kamiono , konsistantan el ŝarĝilo, la t.n. *renversmekanismo*, kaj kargospaco. Por pli bone utiligi la kargospacon, la rubo kutime estas kompaktigita ene de la rubveturilo.

Ili kutime estas ekipitaj per hidraŭlika mekanismo por levi la tipan stratan aŭ loĝdoman rubujon kaj poste renversi ĝin por deponi la rubon en la ŝarĝan aperturon. Ili ankaŭ povas oferti funkcion por kunpremi la rubon por atingi pli grandan stokan kapaciton.

Ekzistas specialaj versioj por purigi ujojn, kiuj sekvas malantaŭ kolektokamiono kaj ilia funkcio estas purigi kaj desinfekti la ujojn post kiam la kolektokamiono malplenigis ilin.

Ili estas tre oftaj en urbaj areoj kaj ankaŭ provizas servon en kamparaj areoj, kvankam en ĉi-lastaj ili kutime uzas baskulkamionojn por ĉi tiu celo.

Estas 3 tipoj:

* Flanka ŝarĝado: rubo estas kolektita de la flanko de la kamiono
* Malantaŭa ŝarĝado: rubo estas kolektita de la malantaŭo de la kamiono
* Malantaŭa ŝarĝado per gruo: la rubo estas kolektita de la malantaŭo de la kamiono, kiu estas ekipita per gruo kiu alproksimigas la ujon.

Ili povas havi unuopan aŭ tandeman malantaŭan akson, ĉiam kun duoblaj radoj ĉe la flankoj.

## Vidu ankaŭ 
* Reciklado
* Rubmasturmado
* Baskulkamiono

## Eksteraj ligiloj 
* Historio de rubkolekto - historiaj informoj kaj multaj bildoj

Kategorio:Ŝarĝaŭtomobiloj
Kategorio:Rubmastrumado
Kategorio:Radveturiloj
Vojoj en Norda Makedonio

En Norda Makedonio, la "Publika Entrepreno por Ŝtataj Vojoj" estis establita per la amendoj al la Leĝo pri Publikaj Vojoj de la 27a de decembro 2012. Ĉi tiu entrepreno respondecas pri la administrado, konstruado, rekonstruo, bontenado kaj protekto de vojoj tra la tuta lando.

La vojaro konsistas el ŝtataj vojoj de nacia, regiona kaj loka karaktero.

Laŭ datumoj de 2019, la ŝtata vojaro havas totalan longon de 14 182 km. El kiuj 242 km estas aŭtovojoj, 911 km estas ĉefaj vojoj, 3 771 km estas regionaj vojoj kaj 9 258 km estas lokaj vojoj.

Laŭ la decido de la Registaro de la Respubliko Norda Makedonio de 2011, la vojoj en la lando estas dividitaj en la jenajn kategoriojn:

1) **A-vojoj** - aŭtovojoj / rapidvojoj / ĉefvojoj - kiuj havas la nomon AX, (X estas           nombro de 1 ĝis 4) 

2) **R-vojoj** - regionaj vojoj

a) **R1-vojoj** - ĉi tiuj estas vojoj de la 1-a kategorio (ili estas nomitaj en la formo   R1X01 - R1X31, kie X estas 1 - 4 depende de kiu A-tipa vojo ili disbranĉiĝas )   

b) **R2-vojoj**- ĉi tiuj estas vojoj de la 2-a kategorio (ili estas nomitaj en la formo                            R2Х31 - R2Х70, kie X estas 1 - 4 depende de kiu A-tipa vojo ili disbranĉiĝas ) 

c) **R29-vojoj**- ĉi tiuj estas regionaj vojoj, kiuj ne plenumas la bazajn kriteriojn por                          regionaj vojoj. Tamen, ili konektas lokojn de kultura kaj historia valoro. (Ili estas                      nomitaj 29Х71-R29Х99, kie X estas 1 - 4 depende de kiu tipo A - vojo ili disbranĉiĝas )                       

3)**L-vojoj**- ĉi tiuj estas lokaj vojoj, kiuj ligas individuajn partojn de municipoj (setlejoj) kun municipaj centroj aŭ kun regionaj vojoj (ili estas nomitaj en la formo LBB01 - LBB99, kie BB estas la seria numero de la municipo).

## Referencoj 
Ĉi tiu afiŝo baziĝas sur traduko de la artikolo Патишта во Македонија en la makedona Vikipedio.
Olešovice (Kamenice)

**Olešovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kamenice en distrikto Prago-oriento. La vilaĝo troviĝas en orienta parto de Kamenice. Estas ĉi tie registritaj 263 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Olešovice situas en katastra teritorio **Ládví** kun areo 6,05 km².

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* vapormuelejo Olešovice
* kastelo Olešovice (kasteleto Hvězda)

## Pluaj fotoj 

 File:Kamenice, Olešovice, Mlýnský pond.jpg| Fiŝlago Mlýnský rybník
 File:Kamenice, Olešovice 3.jpg| Duobla vilao
 File:Kamenice, Olešovice, Pražská str.jpg| Strato Pražská ulice – ŝoseo II/603

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Kamenice (distrikto Prago-oriento)
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Universitato San Francisko de Kito

La **Universitato San Francisko de Kito** (, akronime **USFQ**) estas privata universitato en Kito. Ĝi estis la unua tute privata memfinancita universitato en Ekvadoro kaj la unua liberalarta institucio en la andoj.

Ĝi estis fondita en 1980 de Santiago Gangotena González, sed ne estis oficiale registrita kiel tia ĝis la 28-a de junio 1985. La 1-an de septembro 1988 , la universitato malfermis siajn pordojn al siaj tiam 130 enskribitaj studentoj. En 2012, ĝi havis proksimume 4 000 bakalaŭrajn studentojn kaj 430 postbakalaŭrajn studentojn . 

La privata universitato situas en orienta Kito, en la valo Cumbayá.

Ĝis 2005, la antaŭa prezidanto de Ekvadoro, Rafael Correa, estis profesoro kaj direktoro de la fakultato pri ekonomiko ĉe tiu ĉi universitato.

## Organizo 
La universitato havas universitatan etendaĵon en la Galapagoj, kaj ankaŭ Biodiversecan Stacion () en Tiputini en Amazonio (Ekvadora amazonio, d:Q7102414).

Ekde 2012, la USFQ havis la jenajn fakultatojn: 

* Colegio de Administración y Economía - CADE (Komerca Administrado)
* Colegio de Arquitectura y Designo Interior - CADI (Arkitekturo kaj Interna Dezajno)
* Colegio de Ciencias Biológicas y Ambientales - COCIBA (Biologio)
* Kolegio de Sciencoj de la Sano - COCSA (Sano)
* Colegio de Ciencias e Ingeniería - El Politécnico (Teknologio)
* Kolegio de Sociaj Sciencoj kaj Homaroj - COCISOH (Homarscienco)
* Kolegio de Komunikado kaj Nuntempa Arto - COCOA (Arto)
* Colegio de Hospitalidad, Arte Culinario y Turismo - Babilejo (Turismo kaj Hotelindustrio)
* Colegio de Jurisprudencia - JUR ( jurisprudenco )
* Muzika Altlernejo - COM (Muziko)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universidad San Francisco de Quito USFQ - Oficiala retejo usfq.edu.ec (hispana)

Kategorio:Universitatoj en Ekvadoro
Erara informo

[eta|Afiŝo kampanjanta por la sukcesa "Vote Leave" (Eliro) en la [Britelira referendumo de 2016|referendumo pri membreco en la Eŭropa Unio de Unuiĝinta Reĝlando en 2016. La aserto farita de la ŝildo estis ĝenerale konsiderata ekzemplo de misinformado.]]
**Misinformo**, **erara**, **falsa** aŭ **misgvida informo** estas malĝusta aŭ misgvida informo. Misinformo kaj misinformado ne estas la samaj: Misinformo povas ekzisti kun aŭ sen malica intenco, dum misinformado estas *intence* misgvida kaj kundividata. 

## Priskribo 
Misinformado povas inkluzivi malprecizajn, nekompletajn, misgvidajn aŭ falsajn informojn, same kiel selektemajn aŭ duonverojn. En januaro 2024, la Monda Ekonomia Forumo identigis misinformon kaj misinformadon, disvastigitajn de kaj internaj kaj eksteraj interesoj, por "plilarĝigi sociajn kaj politikajn disiĝojn" kiel la plej gravajn tutmondajn riskojn dum la venontaj du jaroj.

Multe da esplorado pri kiel korekti misinformadon fokusiĝis al faktokontrolado. Tamen, tio povas esti malfacila ĉar la modelo de *informa deficito* ne nepre bone kongruas kun la misinformado, kiun homoj kredas. Esploristoj ankaŭ esploris kio igas homojn sentemaj al misinformado. Homoj eble pli emas kredi misinformadon ĉar ili estas emocie ligitaj al tio, kion ili aŭskultas aŭ legas. Sociaj retejoj igis informojn facile haveblaj al la publiko en ajna momento, kaj tio rapide konektas grandajn grupojn de homoj kaj iliajn informojn.  Progresoj en teknologio influis la manieron kiel homoj komunikas informojn kaj la manieron kiel misinformado estas disvastigita. Misinformado povas influi la kredojn de homoj pri komunumoj, politiko, medicino kaj pli.  La termino ankaŭ havas la potencialon esti uzata por obskuri legitiman paroladon kaj distordi politikan diskurson.

La termino akiris pli da atento de la mezo de la 1990-aj jaroj ĝis la fruaj 2020-aj jaroj, kiam la efikoj de ideologia influo sur la publiko komencis esti ekzamenitaj. Tamen, misinformaj kampanjoj ekzistis dum centoj da jaroj. 

## Erara informo/misinformo pri Esperanto 
Vidu *Esperanto sen antaŭjuĝoj*

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Misinformoj pri la pandemio de KOVIM-19 (d:Q85173778), el la 50 artikoloj titolitaj kun la vorto *misinformation* en la anglalingva vikipedio, tiu ĉi estas la plej pritraktita, de entute 34 lingvoj.
* Misinforma efiko (d:Q1401274)

* Trompo
* Falsaj novaĵoj
* Orienta StratCom Specialtrupo
* Post-vereca politiko
* Trola armeo
* Agnotologio
* Rebato-Servo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Informo
Kategorio:Militado
Kategorio:Amaskomunikila manipulado
Duonvero

**Duonvero** estas misgvida aserto, kiu inkluzivas fragmenton de la vero. La aserto povas esti parte vera, aŭ tute vera sed nur parto de la tuta vero, aŭ ĝi povas uzi misgvidan elementon, kiel ekzemple malĝustan interpunkcion aŭ duoblan signifon, precipe se la intenco estas trompi, eviti, kulpigi aŭ misprezenti la veron. Efektive temas pri trompo, kiu enhavas iun elementon de vero.

Duonveroj, same kiel veroj prenitaj el kunteksto, havas pli potencajn efikojn ol rektaj mensogoj, ĉar ili povas pli facile konvinki la mesaĝricevanton danke al la elemento de vero, kiun ili enhavas. La nazioj, kaj precipe Goebbels, konscie uzis kaj rektajn mensogojn kaj duonverojn kaj verojn prenitajn el kunteksto en sia propagando.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* SNSF-esplora projekto *Duonveroj.* ''vero, fikcio kaj konspiro en la 'postfakta epoko''', gvidata de Prof. D-ro Nicola Gess (Universitato de Bazelo, CH).
* Mensogi per Statistiko - ekzemploj de misuzo de statistikaj, matematikaj kaj sciencaj principoj
* Duonveroj kaj la Disvolviĝo de Impostpolitiko 
Kategorio:Pejorativoj
Kategorio:Vero
Kategorio:Propagandaj teknikoj
Francisco Serrão

**Francisco Serrão** (ankaŭ **Francisco Serrano**) (m. 1521) estis portugala kapitano, esploristo, kaj aŭ kuzo aŭ amiko de Ferdinando Magelano. 

Ambaŭ partoprenis en la konkero de Malako en 1511. Serrão estis nomumita kapitano de unu el tri ŝipoj en ekspedicio al la Spicaj Insuloj sub la komando de António de Abreu. Tiu vojaĝo estis la unua eŭropa vela ekspedicio orienten de Malako al Indonezio, al la profitdonaj Spicaj Insuloj de Molukoj. 

Tie li alianciĝis kun Sultano Bayanullah, la reganto de Ternate, kaj fariĝis lia persona konsilisto. Li restis en Ternate, kie li mortis sub misteraj cirkonstancoj ĉirkaŭ la sama tempo kiel Magelano.

Kategorio:Sen indiko de naskiĝdato
Kategorio:Mara historio de Portugalio
Kategorio:Esploristoj de Azio
Kategorio:Navigistoj
Kategorio:Portugalaj esploristoj
António de Abreu

[eta|305x305ra|Portugala ĉeesto en [Sudorienta Azio de 1511 ĝis 1975.]]
**António de ABREU** (naskita ĉ. 1480 en Madejro; mortis ĉ 1514, en Acoroj) estis portugala navigisto kaj esploristo. Li gvidis la unuan eŭropan spicekspedicion  celantan atingi Timoron kaj la Insulojn Banda en 1512.

Sub Afonso de Albuquerque, la dua guberniestro de Portugala Barato, li partoprenis en la konkero de Hormuz en 1507 kaj Malako en 1511, dum kiu li estis vundita. En la sama jaro, li ekvelis el Malako kun Francisco Serrão (*Francisco Serrano*) por malkovrvojaĝo kun tri ŝipoj. Abreu faris desegnaĵojn de pluraj el la Malgrandaj Sundaj Insuloj, esploris la marbordon de Javo, kaj atingis la okcidentan Pacifikon.

Abreu povas esti konsiderata la eŭropa malkovrinto de Timoro (1512), Ambon, Seram (*antaŭe Ceram*), la Banda-Insuloj, kaj Alor. Ĉi tiuj malkovroj signife plifortigis la komercan pozicion de Portugalio en Molukoj (tiam ankaŭ konataj kiel la *Spicaj Insuloj*) kaj la Malgrandaj Sundaj Insuloj en la sekvaj jardekoj. Li ankaŭ priskribis la marbordon de Nov-Gvineo, sed ne surteriĝis tie. Estis Jorge de Meneses, kiu unue paŝis sur la insulon en 1526 kaj estas konsiderata la eŭropa malkovrinto de Nov-Gvineo.

Nenio estas konata pri la resto de la vivo de Abreu.

Li havas lokon sur la Monumento al Malkovroj de Henriko la Navigisto en Lisbono (kvara de dekstre). 

## Referencoj 
Kategorio:Mara historio de Portugalio
Kategorio:Mortintoj en 1510-1519
Kategorio:Naskiĝintoj en 1480-1489
Kategorio:Esploristoj de Azio
Kategorio:Navigistoj
Kategorio:Portugalaj esploristoj
Erythropitta

***Erythropitta*** estas genro de birdoj el la familio de pitedoj. Ĝi enhavas 13 speciojn, el kiuj 10 troviĝas en sudorienta Azio kaj tri en Oceanio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu genro, kaj ties Esperantaj nomoj:

*Passeriformes - paseroformaj
**Pittidae - pitedoj
****Erythropitta* Bonaparte, CLJL, 1854
*****Erythropitta kochi* (Brüggemann, F, 1876) - liphara pito
*****Erythropitta erythrogaster* (Temminck, CJ, 1823) - filipina pito
*****Erythropitta dohertyi* (Rothschild, LW, 1898) - sulaa pito
*****Erythropitta celebensis* (Müller, S; Schlegel, H, 1845) - sulavesa pito
*****Erythropitta rufiventris* (Heine, F, 1860) - nordmoluka pito
*****Erythropitta rubrinucha* (Wallace, AR, 1862) - sudmoluka pito
*****Erythropitta macklotii* (Temminck, CJ, 1834) - papua pito
*****Erythropitta novaehibernicae* (Ramsay, EP, 1878) - bismarka pito
*****Erythropitta meeki* (Rothschild, LW, 1898) - luiziada pito
*****Erythropitta venusta* (Müller, S, 1836) - gracia pito
*****Erythropitta ussheri* (Gould, J, 1877) - sabaha pito
*****Erythropitta arquata* (Gould, J, 1871) - blubenda pito
*****Erythropitta granatina* (Temminck, CJ, 1830) - granata pito

Tiu genro antaŭe estis kunfandita kun la granda genro *Pitta*, sed surbaze de la rezultoj de genetika studo publikigita en 2006, la familio Pittidae, tiam unugenra, estis dividita en tri genrojn.

## Etimologio
La scienca genra nomo *Erythropitta* estas vortokunfando de la antikva greka *ἐρυθρός* (*erutros* = ruĝa) kun la genro *Pitta* (pito), kiu estas latina transskribo fare de Vieillot de telugua nomo signifanta "birdeto". Efektive, tiuj pitoj havas ruĝajn subajn partojn.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Esplorbiblioteko

dekstra|eta|Aŭstria nacia biblioteko (2018)
**Esplorbiblioteko** estas biblioteko, kiu enhavas detalan kolekton de materialoj pri unu aŭ pluraj sciencaj disciplinoj. Ĝi ĉefe celas servi la bezonojn de universitato aŭ alia institucio, kie oni faras esploradon. Tio povas ankaŭ inkluzivi akademiojn kaj registarajn agentejojn. 

Ĉar esplorbibliotekoj ofte estas fizike situas ene de universitato, la termino **universitata biblioteko** estas ankaŭ foje uzata. Ekzistas multaj esplorbibliotekoj, kaj ili varias multe laŭ grandeco, larĝo kaj profundo de kolektoj, dungitaro, ktp. Estas malfacile distingi esplorbibliotekojn de dokumentadcentroj, sciocentroj kaj informcentroj. Bibliotekoj nun devas havi ampleksajn ciferecajn kolektojn konsistantajn el elektronikaj ĵurnaloj, e-libroj kaj virtualaj referencservoj. Ili devas disponigi siajn katalogojn interrete, por ke uzantoj povu rapide konstati, ĉu la biblioteko havas la materialojn, kiujn ili bezonas, kaj kiam kaj kiel tiuj materialoj estos haveblaj por ilia uzo. 

Akademiaj bibliotekoj povas esti aŭ *referencbibliotekoj* , kiuj ne permesas pruntedonadon de siaj posedaĵoj, aŭ *pruntbibliotekoj* , kiuj pruntedonas iujn aŭ ĉiujn siajn materialojn. Kelkaj ekstreme grandaj aŭ tradicie esplorbibliotekoj estas tute referencaj en la senco, ke ili ne pruntedonas iujn ajn el siaj materialoj; la plej multaj akademiaj esplorbibliotekoj, almenaŭ en Usono , hodiaŭ pruntedonas librojn sed ne periodaĵojn aŭ aliajn materialojn.

Esplorbibliotekoj ankaŭ povas esti alireblaj por la ĝenerala publiko, kiu deziras akiri profundan scion pri specifaj temoj. Ili devas certigi, ke ne ekzistas kopirajtaj problemoj kun siaj materialoj, certigi, ke kiel eble plej multe da materialo estas libere alirebla, kaj certigi, ke ĉiu esplorado, kiun ili faras, devenas de fidindaj fontoj. 

## Ekzemploj 
Kelkaj ekzemploj de esplorbibliotekoj kiuj posedas kolektojn kiuj gravas esti utiligataj por fari seriozajn esplorojn rilate al Esperanto:

* Kolekto por Planlingvoj de la Aŭstria Nacia Biblioteko, Vieno
* Kongresa Biblioteko de Usono (*Library of Congress*) kvankam neoficiala nacia biblioteko de Usono, estas unu el la plej grandaj esplorbibliotekoj en la mondo.
* Brita Biblioteko (*British Library*), Londono
* Biblioteko de la Universitato de Masaĉuseco Amherst, Usono
* Biblioteko de la Universitato Princeton, Usono

Kelkaj publikaj bibliotekoj aŭ specialigitaj bibliotekoj kiuj funkcias sendepende sen esti aligitaj al iu ajn institucio, ankaŭ povas esti esplorbibliotekoj pro sia longa historio kaj abundaj kaj profundaj esplorkolektoj ekzemple la Esperanto-fako en la heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience (Antverpeno).

## Bibliografio 
(angle) Young, Heartsill. 1983. ALA Glossary of Library and Information Science. American Library Association. Chicago, IL. . OCLC 8907224

## Vidu ankaŭ 
* Esperanto-arkivo
* Esperanto-biblioteko
* Esperanto-muzeo

## Eksteraj ligiloj
(anlge) Asocio de Esplorbibliotekoj

## Referencoj 
Kategorio:Bibliotekoj
Emilián Pál Mórocz

**Emilián Pál Mórocz** [mOroc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Mórocz Emilián Pál** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, prioro, instruisto. Lia persona nomvarianto estis *Emilán*.

 naskiĝis  (laŭ alia informo ) en Pápa, li mortis  en Celldömölk.

## Biografio 
 aliĝis al la benediktanoj en 1878, post la novicado li studis teologion en Pannonhalma kaj li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1888. Intertempe li monaĥiĝis en 1884, jaron poste pastriĝis. Post la diplomo li predikadis en Pannonhalma, poste li instruis en benediktanaj gimnazioj de Pápa (1886-1893), Komárom (1893-1894) kaj Esztergom. Inter 1895-1903 li instruis la novicojn en Pannonhalma, krome li estis eduka inspektoro, poste subprioro de Pannonhalma ĝis 1912. Inter 1920-1923 li estis monaĥejestro en Komárno, poste prioro ĝis sia morto en Celldömölk. Libertempe li muzikadis.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Isten Igéje* (4 predikoj, 1883-1884)
* *A magyar és latin nyelv párhuzamos tanítása a gimnázium első osztályában I-III.* (1890-1893)
* *A pápai katholikus gimnázium története.* (1892-1894)
* *Szent Gellért* (27 predikoj, 1898-1916)
* *Háborúnk tanúlságai.* (1915)

## Fontoj 
* biografio hungare
* katolika leksikono (legebla en la 2-a alineo)
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj prioroj