open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ministraro tria de Pierre Messmer

La **ministraro tria de Pierre Messmer** estis:
* la 11-a ministraro de la Kvina Franca Respubliko
* la 4-a ministraro nomumita de prezidento Georges Pompidou

Ĝi oficis de la 1-a de marto 1974 ĝis la 27-a de majo 1974, t.e. dum 87 tagoj.

## Konsisto laŭ la ministraj kategorioj 
### Ŝtatministroj 
* Ŝtatministro pri justico: s-ro Jean Taittinger
* Ŝtatministro pri ekonomio kaj financo: s-ro Valéry Giscard d'Estaing
* Ŝtatministro pri teritoria aranĝado, infrastrukturoj kaj transporto: s-ro Olivier Guichard

### Ministroj 
* Ministro pri eksterlando: s-ro Michel Jobert
* Ministro pri enlando: s-ro Jacques Chirac
* Ministro pri armeoj: s-ro Robert Galley
* Ministro pri nacia edukado: s-ro Joseph Fontanet
* Ministro pri agrokulturo kaj kampara evoluigo: s-ro Raymond Marcellin
* Ministro pri kulturaj aferoj kaj medio: s-ro Alain Peyrefitte
* Ministro pri industrio, komerco kaj metiistaro: s-ro Yves Guéna
* Ministro pri rilato kun la parlamento: s-ro Hubert Germain (ankaŭ ministro pri poŝto kaj telekomunikado de la 11-a de aprilo 1974)
* Ministro pri laboro, dungado kaj popolo: s-ro Georges Gorse
* Ministro pri publika sano kaj socia sekureco: s-ro Michel Poniatowski
* Ministro pri poŝto kaj telekomunikado: s-ro Jean Royer (ĝis la 11-a de aprilo 1974)
* Ministro pri informado: s-ro Jean-Philippe Lecat

### Ŝtatsekretarioj 
* Ĉe la ĉefministro:
** Ŝtatsekretario pri transmaraj departementoj kaj teritorioj: s-ro Joseph Comiti
** Ŝtatsekretario pri publika oficistaro: s-ro Christian Poncelet
* Ĉe la ŝtatministro pri ekonomio kaj financo:
** Ŝtatsekretario pri buĝeto: s-ro Henri Torre
* Ĉe la ŝtatministro pri teritoria aranĝado, infrastrukturoj kaj transporto:
** Ŝtatsekretario pri loĝado: s-ro Christian Bonnet
** Ŝtatsekretario pri transporto: s-ro Aymar Achille-Fould
* Ĉe la ministro pri eksterlando:
** Ŝtatsekretario: s-ro Jean de Lipkowski
* Ĉe la ministro pri armeoj:
** Ŝtatsekretario pri eksmilitistoj kaj militviktimoj: s-ro André Bord
* Ĉe la ministro pri nacia edukado:
** Ŝtatsekretario pri junularo kaj sporto: s-ro Pierre Mazeaud
** Ŝtatsekretario: s-ro Jacques Limouzy
* Ĉe la ministro pri agrokulturo kaj kampara evoluigo:
** Ŝtatsekretario: s-ro Jean-François Deniau
* Ĉe la ministro pri kulturaj aferoj kaj medio:
** Ŝtatsekretario pri medio: s-ro Paul Dijoud
* Ĉe la ministro pri rilato kun la parlamento:
** Ŝtatsekretario: s-ro Olivier Stirn
* Ĉe la ministro pri publika sano kaj socia sekureco:
** Ŝtatsekretario: s-ino Marie-Madeleine Dienesch

## Vidu ankaŭ 
* Ministraroj de Francio
* Antaŭa ministraro: ministraro dua de Pierre Messmer
* Posta ministraro: ministraro unua de Jacques Chirac

Messmer
Daisaku Ikeda

**Daisaku IKEDA** (n. 1928 - 15-an de novembro 2023) estis Internacia Prezidanto de la organizo Soka Gakkai.

## Citaĵoj 
"La grandioza homa revolucio en unu nura persono iros iun tagon impulsi totalan ŝanĝon sur la destino de nacio kaj, pli, kaŭzos ŝanĝon sur la destino de la homaro." Homa Revolucio - aŭtoro Daisaku Ikeda

"Nenio estas tiel noblega kiel la paco. Nenio estas pli feliĉa ol la paco. Paco - jen la unua fundamenta paŝo por la progreso de la homaro." Nova Homa Revolucio - aŭtoro Daisaku Ikeda

“Al junaj homoj en aparta mi deziras diri: La mondo estas via por ŝanĝi. Viaj sonĝoj, viaj esperoj kaj aspiroj - ĉi tiu kreos la futuron. Ĉi tiu estas la futuro. La futuro jam ekzistas - en la koroj kaj mensoj de la gejunuloj." Nia Povo por Paco – aŭtoro Daisaku Ikeda

## Vidu ankaŭ 
* Cintio Vitier

## Eksteraj ligiloj 
* Daisaku Ikeda
* Universitato Soka
* Soka Gakkai Internacia

Kategorio:Japanaj verkistoj
Kategorio:Japanaj religiuloj
Kategorio:Japanaj pacistoj
Kategorio:Budhismo en Japanio
Vulpa cinikto

**Vulpa cinikto** (*Cynictis penicillata*), ankaŭ nomata, laŭ diversaj lingvoj, **Flava mungoto** aŭ **Ruĝa surikato**, estas malgranda mamulo el familio Herpestedoj. Ĝi estas averaĝe 0.5 kilogramojn peza kaj longas ĉirkaŭ 20 centimetrojn. Vulpaj ciniktoj troveblas en vastaj malfermaj areoj de Afriko, de duondezertaj arbustaroj ĝis herbejoj en Angolo, Bocvano, Sud-Afriko, Namibio kaj Zimbabvo.

Vulpa cinikto estas monotipa specio, t.e. la sola specio en sia genro *Cynictis*. Oni priskribis ĝis 12 subspeciojn, iom malsamajn je aspekto. Ĝenerale, vulpa cinikto havas iom pli helan koloron ĉe la ventra parto de la korpo kaj harozan voston, kaj seksa duformismo tute mankas. Pli sudaj subspecioj estas iom pli grandaj, kun flava aŭ ruĝeca felo, iom pli longaj haroj kaj pli longa vosto kun karakteriza blanka pinto. Pli nordaj subspecioj estas pli malgrandaj, kurtharaj kaj tendencas al griza koloro por pli bone adaptiĝi al varmega, arida klimato.

Vulpa cinikto estas karnovora specio. Plejparto de ĝia predo estas artropodoj, sed ĝi ankaŭ volonte manĝas pli malgrandajn mamulojn, serpentojn, lacertulojn kaj ĉiujn specojn de ovoj.

Plejparte, vulpa cinikto estas taga specio, sed ankaŭ nokta aktiveco estas observata. Ili estas sufiĉe sociemaj animaloj kaj vivas kiel kolonioj de ĉ. 20 anoj en sistemoj de subgrundaj tuneloj. Ofte ili kunekzistas en sama reto de tuneloj kun aliaj specioj, kiel tersciuroj kaj surikatoj. Por vulpa cinikto tiu kunekzisto estas profitdona, ĉar surikatoj emas "pikedi" siajn koloniojn kaj averti pri danĝeroj per laŭtaj blekoj.

La socio de vulpaj ciniktoj havas rigoran hierarkion, pinto de kiu estas la centra reproduktanta alfa paro kaj iliaj plej junaj idoj. Iom pli suban pozicion prenas plenkreskaj parencoj de la dominanta paro. Ĝenerale, iĉaj rangoj estas malpli rigoraj ol la inaj. Ĉiutage la alfa-iĉo markas siajn subulojn per odora sekrecio de sia ĉeanusa glando. Li ankaŭ markas sian teritorion per sekrecioj de anusa kaj vanga glando kaj per urino. Krome, li frotas sian dorson kontraŭ pli altaj objektoj, lasante harojn kiel vidan markilon de teritorio. Nedominantaj membroj de la grupo ankaŭ odor-markas siajn partojn de la tunelaro per sekrecioj el vangaj glandoj.

Naturaj malamikoj de vulpaj ciniktoj estas rabobirdoj, serpentoj kaj ŝakaloj. Timigite, vulpa cinikto murmuregas kaj elĵetas sekrecion el ĉeanusa glando. En incitita stato ĝi ankaŭ krias kaj blekas. Ĝenerale, tamen, ĝi estas silentema besto kaj montras siajn humoron kaj statuson per pozoj kaj gestoj de vosto.

Vulpaj ciniktoj pariĝas inter julio kaj septembro kaj la inoj naskas idojn subgrunde iam inter octobro kaj decembro. La nasko okazas en pura ĉambro de la subgrunda tunela reto. Plej kutime naskiĝas po du idoj, kiuj ne plu bezonas lakton post 10 semajnoj kaj estas sekse fekundaj post 10 monatoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*Bildo de Vulpa cinkito 

Kategorio:Karnomanĝuloj
Kategorio:Mamuloj de Afriko
Elektro (apartigilo)

**Elektro** venas de la antikva greka vorto 
ηλεκτρον = sukceno. Oni tiel nomis la naturan fenomenon de elektro ĉar ĝi ĉefe
manifestiĝas ĉe frotita sukceno.

**Elektro** (Ἠλέκτρα) estas la nomo de pluraj virinoj aŭ nimfoj de la helena mitologio:
*Elektro, unu el la Atridoj, filino de Agamemno kaj Klitemnestro;
*Elektro, unu el la Plejadoj;
*Elektro, unu el la Oceanidinoj.

En astronomio, oni donis tiun nomon al
*Elektro : stelo el la Plejadoj;
*130 Elektro : asteroido.

En muziko, "elektro" estas mallongigo de "elektromuziko".
Wilfried Huismann

**Wilfried HUISMANN** (nask. la , en Godenshold apud Apen) estas esploranta ĵurnalisto, aŭtoro, filmfaristo kaj trifoja laŭreato de la Premio Adolf Grimme.

## Filmaro
* 2007: *Schnappschuss mit Che*
* 2006: *Rendezvous mit dem Tod: Warum John F. Kennedy sterben musste*
* 2004: *Russisch Roulette - Die Agenten, der Kreml und das Kanzleramt*
* 2003: *Verrat ins Santiago - Wer erschoss Salvador Allende?*
* 2003: *Eiskalt - Pinochets Plan Z*
* 2002: *Des Teufels Lehrling*
* 2001: *Der Fall Henry Kissinger*
* 2000: *Lieber Fidel - Maritas Geschichte*
* 1999: *Machtspieler - Friedrich Hennemann und der Untergang des Bremer Vulkan*
* 1996: *Gesucht wird… Das Geheimnis um das Olympia-Attentat 1972*
* 1994: *Das Totenschiff*

Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Germanaj reĝisoroj
Reinhard Mohr

**Reinhard MOHR** (nask. 1955) estas germana ĵurnalisto kaj aŭtoro. Mohr studis sociologion en Frankfurto ĉe Majno. Tie li estis membro de la studenta reprezento (*AStA*) kaj verkis por la *AStA*-proksima revuo *PflasterStrand*. Finstudinte, Mohr laboris por la *tageszeitung*, la *Frankfurter Allgemeine Zeitung* kaj la *Stern*. De 1996 ĝis 2004 li estis kulturredaktoro ĉe *Der Spiegel*. De 2006 Mohr estas libera kunlaboranto de *Spiegel Online*. Interalie li verkis kabaretajn tekstojn por Michael Quast kaj Matthias Beltz. Mohr loĝas en la berlina kvartalo Prenzlauer Berg.

## Verkoj 
* *1968 Die letzte Revolution, die noch nichts vom Ozonloch wußte* (1988) ISBN 3-8031-2161-2 (kun Daniel Cohn-Bendit)
* *Zaungäste.* (1992) ISBN 3-10-040207-3
* *Generation Z oder Von der Zumutung, älter zu werden.* (2003) ISBN 3-596-15932-6
* *Das Deutschlandgefühl.* (2005) ISBN 3-498-04501-6
* *Der diskrete Charme der Rebellion* (2007) ISBN 978-3-937989-31-0

Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
130 Elektro

**130 Elektro** estas granda kvaropa asteroido de la asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estas malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, la , en la observatorio de Clinton.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Elektro (aŭ Elektra), filino de Agamemno kaj Klitemnestro, fratino de Oresto en la helena mitologio.

## Ecoj 
Laŭ ĝia G-spektro, ĝi havas verŝajne komponiĝon proksiman de tiu de Cereso. La spektro de organikaj kemiaĵoj aperas ĉe la surfaco de Elektro.

En la 1990-aj jaroj, reto da astronomoj studis la lumajn kurbojn de dek asteroidoj inter kiuj 130 Elektro, observoj kiuj permesis konstrui modelojn de iliaj formoj kaj rotacioj.

La orbito de ĝia satelito ebligis kalkuli la mason de 130 Elektro: 6,6 × 1018 kg indikante denson de 1&nbsp;600 ± 130&nbsp;kg/m3. Optikaj observoj montris ankaŭ la neregulan formon de la asteroido kun varioj de albedo de 5 al 15 % de ĝia surfaco.

## Satelitoj 
eta|Orbita diagramo de la Elektra satelitaro
La unua satelito estis malkovrita, la , per la teleskopo Keck II de la observatorio W.M. Keck de Mauna Kea. Ĝi havas diametron de 6,0 ± 1,5&nbsp;km kaj orbitas je 1298 ± 0,54&nbsp;km de la centra korpo kun orbita periodo de 5,287 ± 0,001 tagoj; ĝi ricevis la provizoran nomon **S/2003 (130) 1**.

La dua satelito, provizore nomita ** S/2014 (130) 1** estis malkovrita la  per la Tre Granda Teleskopo de la Observatorio de Cerro Paranal (Eŭropa suda observatorio). Ĝi havas diametron de 2,0 ± 1,5&nbsp;km kaj orbitas kun periodo de 1,256 ± 0,003 tago je distanco de 497,6 ± 0,33&nbsp;km de la ĉefa korpo.

La tria satelito, la plej interna, estis malkovrita la  de A. Berdeu, M. Langlois kaj F. Vachier uzante  de la Tre Granda Teleskopo de la Observatorio de Cerro Paranal, anoncita la . Ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 1,6&nbsp;km kaj orbitas kun periodo de 0,7 tago je distanco de 345&nbsp;km de la ĉefa korpo.

La  de ĉiuj tri satelitoj estas ankoraŭ nekonataj.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  130 Elektro, S/2003 (130) 1 kaj S/2014 (130) 1, paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Christian Heinrich Friedrich Peters
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1873
Gerd Koenen

**Gerd KOENEN** (nask. la  1944, Marburg) estas germana publicisto kaj liberprofesia historiisto. Lia ĉefa kampo de okupiĝo estas la germanaj-rusaj rilatoj en la 20-a jarcento kaj la historio de la komunismo. Li fariĝis konata al iom larĝa publiko per la libroj *Kommunismus als Utopie der Säuberung* [Komunismo kiel utopio de purigo] (1998) kaj la aŭtobiografieca priskribo de la radikalmaldekstra medio de la 70-aj jaroj *Das rote Jahrzehnt* [La ruĝa jardeko] (2001).

## Vidu ankaŭ 
* Studenta movado de 1960-aj jaroj en Germanio

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Medvedivci

**Medvedivci,** ukraine **Медведівці,** rutene **Медведôвцï** [medvedovcji], ruse **Медведевцы** [medvedevci], slovake **Medvedovce,** hungare **Fagyalos** [fadjaloŝ] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Kalnjik.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 1&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 159 m
* Loĝantaro: 470
* Poŝtkodo: 89633
* Telefonprefikso: +380&nbsp;3131

## Situo 
## Historio 
La historia hungara loknomo estis *"Medvegyóc"*, kiu pro la hungariga politiko ŝanĝiĝis al hungara nomo. Ĝis Traktato de Trianon Fagyalos apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Medvedivci. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo el la 18-a jarcento

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
131 Vala

**131 Vala** estas ne tre granda asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estas malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, la  , en la observatorio de Clinton (Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo venas de la nord-ĝermana mitologio: La "*vala*-j" aŭ "*völva-j*" estis profetinoj aŭ ŝamaninoj ĉe la antikvaj Ĝermanoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Christian Heinrich Friedrich Peters
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1873
133 Cireno

**133 Cireno** estas mezgranda sed tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estas malkovrita, la , de la usona astronomo James Craig Watson de la observatorio de Ann Arbor (Miĉigano, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo estas tiu de Cireno aŭ Kireno (greke: *Κυρήνη*), filino de Hipseo reĝo de la Lapitoj, kaj amata de Apolono en la helena mitologio.

*Oni ne konfuzu kun 1009 Sireno*

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de James Craig Watson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1873
Stein AR

## Pri la komunumo 
**Stein** (prononcu: *ŝtajn*, en la apencela dialekto de la alemana lingvo **Schtää**) estas komunumo en Kantono Apencelo Ekstera, Svislando. Ĝi havis 1346 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Stein situas sude de la komunumo Sankt-Galo ĉe la bordo de la rivero Sitter, kies profunda abismo formas ĝian nordan kaj nordorientan limon. Altega ponto por piedirantoj, la tiel nomita *Ganggelibrugg*, ligas Stein kun la urbo Sankt-Galo. Tiu ponto estas fifama, ĉar de ĝi sin jam ĵetis multnombraj sinmortigantoj al la cent metrojn profunda abismo de Sitter.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Stein limas en nordo al Sankt-Galo (SG), en oriento al Teufen, en sudoriento al Schlatt-Haslen (AI), en sudokcidento al Hundwil, kaj en nordokcidento al Herisau.

## Vidindaĵoj 
Vizitinda en Stein estas la fame konata apencela demonstracia fromaĝofarejo, kie la ŝatata apencela fromaĝo estas produktata antaŭ la okuloj de la turistoj. La apencela fromaĝo de Stein estas unu el la plej uzataj fromaĝoj por la nacia svisa specialaĵo fonduo.

## Trafiko 
Stein situas ĉe la kantona ĉefvojo de Sankt-Galo al Herisau. Per poŝtaŭtolinio sur tiu vojo, ĝi estas konektita al la publika transportreto. Aliflanke de la piediranta ponto al Sankt-Galo krome situas la stacidomo Sankt-Galo-Bruggen de la trajnlinio de Svisaj Orientaj Fervojoj de Sankt-Galo al Rapperswil.

## Historio 
La komunumo Stein estiĝis en la jaro 1749 per disiĝo de la komunumo Hundwil.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Stein.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Stein
Kordofana pasero

La **Kordofana pasero**, konata ankaŭ kiel **Kordofana ruĝecbruna pasero**, (*Passer cordofanicus*) estas birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, troviĝanta endemie en Sudano kaj aliaj apudaj regionoj. Ĝi estas ofte konsiderata subspecio de la Kenja pasero, kiu siavice estas konsiderata subspecio de la Punkteca pasero. Dum ne estas klara la taksonomio inter tiuj ruĝecbrunaj afrikaj paseroj la pritaksado kiel “Malplej Zorgiga” specio estas provizora kaj dependas de la kalkulota taksono.

Reproduktado okazas inter junio kaj septembro en Ĉado, kaj el septembro al novembro en Sudano. La ino demetas 3-5 ovojn. La habitato troviĝas en arida kamparo, kutime ĉe vilaĝoj kaj ĉirkaŭaj kultivejoj. Ne estas multa informo pri ties dieto, sed oni supozas ke ili manĝas ĉefe grenojn kaj semojn.

Kiel ĉe la proksimaj parencaj samgenranoj, ankaŭ ĉe tiu ĉi specio temas pri ĝenerale griza birdo kun nigrecaj dikega (ĉebaze) beko, traokula strio kaj tragorĝa vertikala strizono (kvazaŭ “antaŭtuko”), dum estas malhelgrizaj krono, nuko kaj vangoj. Kiel ĉe aliaj ruĝecbrunaj afrikaj paseroj estas tre markata **ruĝecbruna strizono** el malantaŭokule kurbe paralele al malantaŭa kolo kaj ĉirkaŭe la vangon al la kolflankoj.

## Referencoj 
* 
*

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paseredoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kenja pasero

La **Kenja pasero**, konata ankaŭ kiel **Kenja ruĝecbruna pasero** (*Passer rufocinctus*) estas birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, troviĝanta en Kenjo kaj Tanzanio. Ĝi kutime troviĝas en seka arbara savano kaj en urboj. Kelkaj fakuloj kunigis la speciojn de la Punkteca pasero (*P.&nbsp;motitensis*), la Kenja pasero, kaj la Sokotra pasero (*P.&nbsp;insularis*) ene de *P.&nbsp;motitensis* laŭ Dowsett kaj Forbes-Watson (1993). Aliaj kelkaj fakuloj enmetas ankaŭ la speciojn de la Ŝelia pasero kaj de la Kordofana pasero kun tiu specio, aŭ ĉiujn tri kun la Punkteca pasero. Dum ne estas klara la taksonomio inter tiuj ruĝecbrunaj afrikaj paseroj la pritaksado kiel “Malplej Zorgiga” specio estas provizora kaj dependas de la kalkulota taksono.

Reproduktado okazas en ĉiuj monatoj, sed ĉefe inter aprilo kaj junio, kaj inter novembro kaj decembro (koincide kun la pluvsezono). La nesto estas konstruita de ambaŭ seksoj, kaj la ino demetas ovaron de 3-5 ovoj. Habitato okupas sekan akacisavanon, malferman arbaron, kultivejojn, vilaĝojn kaj urbojn, je 1000–3000 m. Ili kutime manĝas laŭ paroj, sed foje en malgrandaj grupoj de ĝis 10 individuoj for de la reprodukta sezono. Dieto inkludas grenon, malgrandajn semojn kaj hejmajn rubaĵojn. La idojn oni manĝigas per insektoj.

Kiel ĉe la proksimaj parencaj samgenranoj, ankaŭ ĉe tiu ĉi specio temas pri ĝenerale griza birdo kun nigrecaj dikega (ĉebaze) beko, traokula strio kaj tragorĝa vertikala strizono (kvazaŭ “antaŭtuko”), dum estas malhelgrizaj krono, nuko kaj vangoj. Inter la vango kaj la nigra gorĝostrio estas helgriza areo kiu kuniĝas al helgrizaj subaj partoj. Kiel ĉe aliaj ruĝecbrunaj afrikaj paseroj estas tre markata **ruĝecbruna strizono** (de kio venas la nomo en la latina scienca nomo kie *rufocinctus* signifas “kun ruĝecbruna zono”) el malantaŭokule malantaŭen kaj kurbe paralele al malantaŭa kolo kaj ĉirkaŭe la vangon al la kolflankoj; krome estas alia similkolora areo en ŝultro kaj sub ĝi tre nigra flugilstrio; la flugilplumoj estas nigrecaj. La irisoj estas tre helaj kaj la kruroj grizecaj.

## Referencoj 
*
*

## Eksteraj ligiloj 
*Kenja pasero  ĉe Internet Bird Collection

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paseredoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko
Abdalkuria pasero

La **Abdalkuria pasero** (*Passer hemileucus*) estas birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, troviĝanta endemie en la malgranda insulo de Abd al Kuri (ankaŭ malsame literumita) en la Hinda Oceano, ĉe la Korno de Afriko. Kvankam tiu specio estis origine priskribata kiel distinga specio. Ĝi estas kutime konsiderata sama kiel la Sokotra pasero. Tamen, BirdLife International agnoskas ĝin kiel specio, ĉar ties morfologio distingas. Ĝi estas tre limigita specio, kun populacio sub 1,000 individuoj, sed ĉar ĝi ne suferas konatan minacon ĝi estas konsiderata nur kiel vundebla specio fare de BirdLife International.

## Literaturo 
* 
* 
* 

Kategorio:Paseredoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
134 Sophrosyne

'*134 *Sophrosyne'''* estas granda sed tre malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 27-an de septembro 1873 de la germana astronomo Karl Theodor Robert Luther elde Duseldorfo (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo "Sophrosyne" (greke *σωφροσύνη'') estas termino de la platona filozofio, kiu ampleksas nociojn pri modereco kaj sindevigo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Theodor Robert Luther
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1873
Jon Lee Anderson

**Jon Lee ANDERSON** (n. 15-an de januaro, 1957) estas usona biografiisto, aŭtoro, internacia esplorĵurnalisto kaj verkisto por *The New Yorker*, ĉefe pri militaj lokoj kiaj tiuj de Afganio, Irako, Ugando, Israelo, Salvadoro, Irlando, Libano, Irano, kaj tra Mezoriento. Anderson verkis ankaŭ por *The New York Times*, ''Harper's*, *Life*, kaj *The Nation*.

Anderson eklaboris kiel ĵurnalisto en 1979 por *Lima Times* en Peruo. Dum la 1980-aj jaroj li laboris ĉefe ĉe Centrameriko, unue por Jack Anderson kaj poste por Time magazine.

Anderson verkis ankaŭ la definitivan 800-paĝan biografion de la ikona marksista revoluciulo Che Guevara. Titole *Che Guevara: A Revolutionary Life*, ĝi estis unuafoje publikita en 1997. Dum serĉado por la libro en Bolivio, li malkovris la kaŝitan lokon de la tombo de Guevara el kiu ties restaĵoj estis elfositaj en 1997 kaj redonitaj al Kubo.

## Libroj 
* *Guerrillas: Journeys In the Insurgent World.* (malmola) 1992. (mola) Penguin Books, 2004. ISBN 0142004979
* *Che Guevara: A Revolutionary Life.* Grove Press, 1997. ISBN 0802116000
* *The Lion's Grave: Dispatches from Afghanistan.* Grove Press, 2002. ISBN 0802117236
* *The Fall of Baghdad* New York: The Penguin Press, 2004. ISBN 1594200343

## Eksteraj ligiloj 
* Intervjuo pri Che Guevara ĉe *State of Nature*, Majo 2010
* The Observer: November 2009 article on Rio de Ĵaneiro narkotistoj
* *Che Guevara: A Revolutionary Life*,de Jon Lee Anderson 
* Jon Lee Anderson pri Iraka milito
* *Jon Lee Anderson on Chavez, Che, and Colombia*, 31an de januaro 2008
* LA Times: *Fidel's Slow Fade*, de Jon Lee Anderson, Feb 20-a 2008
* NY Times: *Questions For: Jon Lee Anderson*, Majo 4-a 1997
* Kun Aŭtoro: Jon Lee Anderson 
* PBS: *Beyond Baghdad*, Intervjuo kun Jon Lee Anderson el Irako, Dec 7-a 2003
* PBS Forum: *The Legacy of Che Guevara*  kun Jon Lee Anderson
* The Morning News: Robert Birnbaum v. Jon Lee Anderson
* The Nation: Che Guevara: *Guerrillero Heroico*  de Jane Franklin, Majo 19-a 1997
* The New Yorker: *Castro’s Last Battle*, de Jon Lee Anderson, Julio 31-a 2006
* The New Yorker: *The Power of Gabriel García Márquez*, de Jon Lee Anderson, Sept 27-a 1999 
* The New Yorker: *The Taliban's Opium War*, de Jon Lee Anderson, Julio 9-a 2007
* The New Yorker: *Letter from Mogadishu, “The Most Failed State”*, Decembro 14-a, 2009, p. 64
* Audio Interview: Babile kun Jon Lee Anderson Ĉe *La Trobe University'' 26-a Majo, 2008.

http://www.newyorker.com/archive/2005/09/19/050919fa_fact Leaving Desire 'The Ninth Ward After the Hurricane: Letter from New Orleans'

Kategorio:Che Guevara
Kategorio:Usonaj biografoj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Kategorio:Primilitaj ĵurnalistoj
Kategorio:New York Times
Kategorio:Novjorkanoj
132 Etro

**132 Etro** estas ne tre granda, meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estas malkovrita de la usona astronomo James Craig Watson de la observatorio de Ann Arbor, (Miĉigano, Usono) la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Etro, filino de Piteo, reĝo de Trezeno. Ŝi estis la patrino de Tezeo en la helena mitologio.

## Orbito 
Ĝi havas tre discentran kaj tre klinitan orbiton, kies perihelio estas pli malgranda ol tiu de la orbito de Marso. Ĝi do pli proksimiĝas al Suno ol Marso. Ĝi estas la unua trovita marsrenkonta asteroido. Ĝi tamen neniel minacas Marson ĉar ĝia orbito, tre klinita, nenie renkontas tiun de Marso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de James Craig Watson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1873
Steven Soderbergh

**Steven Andrew SODERBERGH** (prononce [ˈsoʊdərbɜrɡ]); n. 14-a de januaro, 1963) estas usona filmoproduktoro, scenaristo, kinisto, eldonisto, aktoro, kaj ricevis Oskar-premion kiel plej bonkvalita filmoreĝisoro. Li estas plej konata pro reĝisorado de holivudaj filmoj kiaj *Erin Brockovich*, *Traffic*, ''Ocean's Eleven* kaj la resto de la serio de Ocean. Sed li ankaŭ reĝisoris multajn pli malkostajn sendependajn verkojn kiaj *Sex, Lies, and Videotape*, *Schizopolis* kaj *Bubble''.

## Filmaro 
* Erin Brockovich (2000)
* Ocean's Eleven (2001)
* Ocean's Twelve (2004)

## Eksteraj ligiloj 
*  *(recenzo pri la filmo *La bona germano*)*
*  ()
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Usonaj ateistoj
Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Kategorio:Usonaj kinproduktoroj
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Svedaj usonanoj
Kategorio:Akademia Premio por plej bona reĝisoro
Jorge Castañeda Gutman

**Jorge Castañeda Gutman** (Meksikurbo, 24-a de majo de 1953) estas intelektulo kaj politikisto de Meksiko kiu okupis la postenon de Sekretario de Eksteraj Rilatoj de 2000 al 2003.eta|dekstra|250px|Jorge Castañeda GutmanLi estas filo de Jorge Castañeda y Álvarez de la Rosa —diplomato kaj historiisto kiu okupis la Sekretarion de Eksteraj Rilatoj de 1979 al 1982, dum la sesjara registado de José López Portillo— kaj de Neoma Gutman, devena de Belorusio. Li studis Ekonomikon en la Universitato de Princeton kaj la Doktorecon en Ekonomika Historio en la Universitato de Parizo (Panteono - Sorbono). Post fino de la studo, li estis vizitanta profesoro en variaj universitatoj, inter ili la Universidad Nacional Autónoma de México, la Universitato de Princeton, la Universitato de Novjorko kaj la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley. Li estas aŭtoro de pli da dekduo de libroj kaj verkas kutime en la ĵurnaloj *Reforma* (Meksiko), *El País* (Hispanio), *Los Angeles Times* kaj en la revuo *Newsweek* (Usono). Li estis edzo de la ĉilia Miriam Morales kun kiu li havis filon, Jorge Andrés.

## Verkoj 
* Nicaragua: contradicciones en la Revolución (1980).
* Los últimos capitalismos. El capital financiero: México y los "nuevos países industrializados" (1982).
* México: el futuro en juego (1987).
* Límites de la amistad: Estados Unidos y México (1989).
* La casa por la ventana (1993).
* El shock mexicano (1995).
* La utopía desarmada (1995).
* The Estados Unidos Affair. Cinco ensayos sobre un "amor" oblicuo (1996).
* La vida en rojo, una biografía del Che Guevara (1997).
* La herencia. Arqueología de la sucesión presidencial en México (1999).
* Somos muchos: ideas para el mañana (2004).
* La diferencia, radiografía de un sexenio (en coautoría con Rubén Aguilar) (2007).
* Ex Mex: From Migrants to Immigrants (2008).

Kategorio:Che Guevara
Kategorio:Meksikaj diplomatoj
Kategorio:Meksikaj politikistoj
Kategorio:Meksikaj ekonomikistoj
Kategorio:Meksikaj verkistoj
Kategorio:Meksikaj judoj
Kategorio:Meksikaj politologoj
Kloĉki

**Kloĉki** (, rutene ''* [kloĉki],  [kloĉki], ,  [lakatosfalva]) estas malgranda, ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Verĥnja Viznicja.

## Bazaj informoj
* Areo: 1&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 264 m
* Loĝantaro: 300
* Poŝtkodo: 89644
* Telefonprefikso: +380&nbsp;3131
* Aŭtokodo: AO

## Situo
## Historio
La historia hungara loknomo estis *"Klocskófalva"'', kiu pro la hungariga politiko ŝanĝiĝis al Lakatosfalva. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Kloĉki. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Kuĉava

**Kuĉava,** ukraine kaj ruse **Кучава,** rutene **Нïмицька Кучова** [njimicka kuĉova], slovake **Nemecká Kučová,** germane **Deutschkutschau,** hungare **Németkucsova** [nEmetkucsova] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Verĥnij Koropec.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 0.7&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 269 m
* Loĝantaro: 290
* Poŝtkodo: 89661
* Telefonprefikso: +380&nbsp;3131
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
## Historio 
La ukrainia historia loknomo estis *"Німецька Кучава"* [nimecka kuĉava] (germana Kuĉava). Ĝis Traktato de Trianon Németkucsova apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Kuĉava. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Lingva disciplino

[dekstra|eta|180px|La alvoko de [Garik Kokolija pri lingva disciplino en tendaroj OkSEJT]]

**Lingva disciplino** estas postulo uzi Esperanton dum Esperanto-aranĝoj kaj konversacioj. La roblemo de lingva disciplino rimarkeblas dum renkontiĝoj, en kiuj partoprenas samlingvanoj.
La problemo de regula uzado de Esperanto dum renkontiĝoj estas konata ekde la komenco de la vivo de la lingvo.

Kompreneble, tia lingva fenomeno okazas nur en lingvaj komunumoj, kiuj uzas minoritatan lingvon en la medio, en kiu oni pli ofte uzas alian, pli kutiman lingvon.

## Vidu ankaŭ 
* Krokodili

Kategorio:Esperanto-kulturo
135 Hertha

'*135 *Hertha'''* estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, la , elde la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de *Hertha'', alia nomo de Nertus, diino de la fekundeco de la nord-ĝermana mitologio.

## Orbito 
Ĝiaj orbitaj parametroj similas tiujn de la Nisa familio, tamen, ĝia M-tipo, kiu ne kongruas kun la F-tipaj asteroidoj de tiu asteroida familio, pensigas ke ĝi povus esti entrudulo.

## Ecoj 
Spektra analizo montras ĉeeston de silikataj hidroksidoj, tio kiu indikas, ke la asteroido estus eble ne M-tipa sed W-tipa ("malseka M-tipa") kiu povus enteni inter 0,14 % kaj 0,24 % da akvo. La luma kurbo montras platigitan korpon,
kaj radaraj observo indikas, ke 135 Herto estas ne metala.

Plej freŝa studo montras variojn de spektro laŭ la rotacio de la asteroido, tio, kio sugestas heterogenan surfacon, kie miksiĝas "hidrataj" kaj sekaj regionoj.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Christian Heinrich Friedrich Peters
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1874
Lavki

**Lavki,** ukraine kaj ruse **Лавки,** rutene **Лавкы** [lavki], slovake **Lávky,** hungare **Lóka** estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 162 m
* Loĝantaro: 1290
* Poŝtkodo: 89635
* Telefonprefikso: +380&nbsp;3131
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1360 en formo *"Lauka"*, kiu ŝanĝiĝis en 1904 je Lóka. En 1910 loĝis tie 605 rutenoj. Ĝis Traktato de Trianon Lóka apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Irŝava, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Lavki. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
136 Aŭstrio

**136 Aŭstrio** estas ne tre granda asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estas la unua el la multenombraj asteroidoj malkovritaj de la aŭstra astronomo Johann Palisa. Ĝi estis malkovrita en la Aŭstria-Hungaria Mararmea Observatorio de Pula (nun, en Kroatio) la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la lando de ĝia malkovrinto ("Aŭstrio", aŭ, ).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Aŭstrio
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1874
137 Melibeo

**137 Melibeo** estas granda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Malkovris ĝin la aŭstria astronomo Johann Palisa, elde la Observatorio de Pula (tiam, en Aŭstrio-Hungario, nun, en Kroatio) la .

## Nomo 
"Melibeo" (greke *Μελίβοια*) estas la nomo de pluraj nimfoj aŭ virinoj de la helena mitologio, inter kiuj la filino de Niobo, kiu postvivis al la murdo de siaj gefratoj far de Apolono kaj Artemiso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1874
Johann Palisa

**Johann PALISA** (naskiĝis la 6-an de decembro 1848 en Troppau (nun Opava), mortis la 2-an de majo 1925 en Vieno) estis aŭstra astronomo. Li estis unu el plej fruktodonaj malkovrintoj de asteroidoj de sia tempo.

## Vivo 
Li lernis pri matematiko kaj astronomio en la Universitato de Vieno. Li estis mallongtempe astronomo helpanto en la observejo de Vieno kaj en tiu de Ĝenevo. En 1871 li iĝis direktoro de la Aŭstria-Hungaria Mararmea Observatorio de Pula (nun en Kroatio). Tie, per teleskopo de nur 6 coloj de diametro li malkovris en 1874 sian unuan "malgrandan planedon", kiun li nomis 136 Aŭstrio, honore al la Imperio de Aŭstrio-Hungario. Li malkovris entute 27 objektojn en Pula.

De 1880 al 1919, li reiris en la teamon da astronomoj de la observejo de Vieno, tie li malkovris per vidaj observoj 94 aliajn objektojn kaj evidentigas la .

## Malkovroj 
Unu el lia malkovraĵo, la asteroido 719 Albert estis perdita pro malbona kono de ĝia orbito. Malgraŭ intensaj serĉoj far de Palisa mem en 1912 kaj
H. D. Curtis en 1913, kaj pli malfrue de Christensen kaj West en 1989, ĝi estis retrovita nur en 2000 per teleskopo de la universitato de Arizono en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

253 Mathilde estis fotita en 1997 de la kosmosondilo NEAR Shoemaker, kiu superflugis la asteroidon je distanco de 1&nbsp;200&nbsp;km kaj faris pli ol 500 fotoj.

243 Ida estis fotita de Galileo en 1993, la kosmosondilo proksimiĝis je 2&nbsp;390&nbsp;km de la asteroido.

216 Kleopatra estis observita per radaro, la observado montris ĝian longigitan formon, kiu similas tiun de osto.

140 Siwa esti antaŭvidita kiel celo de la kosmosondilo Rosetta. Pro ŝanĝo de programo tiu celo estis forlasita kaj la sondilo iris rekte al la kometo 67P/Ĉurjumov-Gerasimenko.

## Honoroj 
En lia honoro, oni donis lian nomon al:
* La luna kratero Palisa,
* La asteroido 914 Palisana.

## Noto kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa

## Eksteraj ligiloj 
*  Fruaj serĉoj pri asteroidoj en Aŭstrio
*  Johann Palisa, plej sukcesa pervida malkovrinto de asteroidoj 
*  Johann Palisa (1848 - 1925) : celebrante la 150-an datrevenon de lia naskiĝo


Kategorio:Aŭstraj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Henri Micard

**Henri MICARD** estis franca esperantisto, fondinto de la esperantista centro Greziljono.

Li estis filo de laboratori-helpanto ĉe Instituto Pasteur.
Kiam li estis infanaĝa, la gepatroj sendis lin al la patrinaj geavoj, apud La Flèche.
Post kiam li estis 3-jara, la gepatroj venis loĝi en tiu ĉi regiono (Sarthe) kaj Henri povis vivi ĝoje kun ili, ĝuante la kamparon. Li ankaŭ bone lernis kaj intencis fariĝi inĝeniero.

Malfeliĉe, kiam li aĝis je 12 jaroj, li ricevis kuglon en la genuo (ĉas-akcidento) kaj fariĝis kriplulo. Sekvis multe da klopodoj kaj zorgoj, sed li sukcesis per sia volo, kaj la helpo de sia kuzino Marie-Thérèse, denove paŝi.

Finfine (1918), li fariĝis instruisto en la elementaj lernejoj. En aŭgusto 1919, li edziĝis kun Marie Thérèse.

Dum sia kariero, Henri Micard estis ankaŭ vilaĝa administra sekretario, sed li multe agis por helpi siajn samvilaĝanojn (precipe la infanojn kaj junulojn) distriĝi kaj kleriĝi. Li senlace laboris kun sia edzino, eĉ dimanĉe, por organizi festojn kaj vojaĝojn. Li estis ano de la pedagogia movado de Celestin Freinet (''Institut Coopératif de l'Ecole Moderne*). Li ankaŭ aliĝis al la sindikato (SNI, *Syndicat National des Instituteurs'') kaj agadis en ĝi.

Ekde 1921, li fariĝis esperantisto, eklernis la lingvon. En 1934 li partoprenis en la "somera lernejo" organizita de Honoré Bourguignon en Bretonujo. En la sekvaj jaroj fondiĝis la GEE (Grupo de Esperantistaj Edukistoj) kies Ĝenerala Sekretario estis Henri Micard. Post la dua mondmilito, la someraj lernejoj denove okazis, sed estis malfacile trovi ĉiujare novan lokon por organizi tiujn aranĝojn.

Pro tio, Micard proponis la kreon de asocio, kiu estis leĝe starigita la 16an de septembro 1951. 

En oktobro, li trovis la kastelon Greziljono, vizitis ĝin... Post diversaj malfacilaĵoj (ne estis sufiĉe da mono), finfine okazis la aĉeto. Komence de 1952 la franca esperantistaro havis sian domon.

En 1953 oni povis aĉeti meblojn, kaj de tiam la geedzoj Micard dediĉis siajn tutajn fortojn al pluvivado kaj komforto de Greziljono.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Mallonga biografio de Micard ĉe la retpaĝo de Greziljono
*  Biografio de Micard

Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Francaj framasonoj
Kategorio:Francaj instruistoj
138 Tolosa

'*138 *Tolosa'''* estas hela sed ne tre granda asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estas malkovrita, la  de la franca astronomo Henri Joseph Anastase Perrotin elde la observatorio de Tuluzo.

## Nomo 
Ĝi estis nomita *Tolosa'', latina nomo de la francia urbo Tuluzo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Tuluzo
Kategorio:Malkovrita de Henri Joseph Anastase Perrotin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1874
Niĵnij Koropec

**Niĵnij Koropec,** ukraine **Нижній Коропець,** rutene **Нижньый Коропиць,** ruse **Нижний Коропец,** (grava diferenco prononce ne estas) slovake **Nižný Koropec,** hungare **Alsókerepec** estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 111 m
* Loĝantaro: 823
* Poŝtkodo: 89670
* Telefonprefikso: +380&nbsp;3131
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
## Historio 
La vilaĝo fondiĝis proksimume en 1300. Ĝis Traktato de Trianon Alsókerepec apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Munkács, poste al Ĉeĥoslovakio. La komunumo rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Henri Joseph Anastase Perrotin

**Henri Joseph Anastase PERROTIN** (naskiĝis la 19-an de decembro 1845 en Saint-Loup (Tarn-et-Garonne), mortis la 29-an de februaro 1904 en Nico) estis franca astronomo. Laŭ iaj fontoj, lia tria antaŭnomo estus **Athanase**.

Li komencis sian karieron, kun Guillaume Bigourdan kiel adjunkto de Félix Tisserand en la observatorio de Tuluzo.

En 1880 li iris studi 31 observatoriojn en Eŭropo, laŭ invito de Raphaël-Louis Bischoffsheim por organizi la observatorion de Nico, kies la unua direktoro li iĝis en 1884, ĝis sia morto en 1904.

Li faris observojn de Marso kaj provis determini la rotacian periodon de Venuso. Li kalkulis ankaŭ la perturbojn de la orbiton de 4 Vesta.

En la astronomia literaturo li estas menciita jen kiel **Henri Perrotin** jen kiel **Joseph Perrotin**. En la Minor Planet Center li estas menciita kiel "**J. Perrotin**".

## Honoroj 
Oni donis lian nomon al:
* La marsa kratero Perrotin
* La asteroido 1515 Perrotin,

## Noto kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Henri Joseph Anastase Perrotin

## Eksteraj ligiloj 
*  Nekrologio (angla)
*  Nekrologio (germana)

Kategorio:Francaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Škoda 21Tr

eta|maldekstra|Trolebuso Škoda 21TrAC en Hradec Králové
eta|maldekstra|Veturilo 21Tr en Brno
eta|maldekstra|Vido en kabinon de ŝoforo

**Škoda 21Tr** estas malaltplanka trolebuso fabrikata per kompanio Škoda en ŝanĝo de la 20-a kaj la 21-a jarcentoj en ĉeĥa fabriko en Ostrov nad Ohří.

## Konstrukcio 
Evoluo de nova vico de trolebusoj Škoda estis komencita en la jaro 1991. Interese estas, ke kiel la unua estis fabrikita prototipo de duartika veturilo Škoda 22Tr (en 1993), dum prototipo de standarda veturilo 21Tr sekvis ĝin nur post du jaroj. Kun la tipo 21Tr estis unifikita malaltplanka aŭtobuso Škoda 21Ab, kies prototipo estis ankaŭ fabrikita en la jaro 1995. Dezajno de ĉiuj ĉi tipoj de veturiloj proponis inĝ. ark. Patrik Kotas.

## Trafiko 
En la jaroj 1995 ĝis 2004 estis fabrikitaj sume **135** veturiloj (inkluzive de versioj 21TrACG, 21TrACI kaj 21TrAC) kaj unu **unu** skeleto.

### Bosnio kaj Hercegovino 
###  
###  
###  
## Referencoj 
21Tr
Kategorio:Ĉeĥaj trolebusoj
Tekno-muziko

**Tekno-muziko** - en multaj lingvoj laŭ anglalingva modelo nomata *Techno* [] - estas stilaro de elektronika muziko. La termino ne estas tutprecize difinita kaj kutime karakterizas plurajn, inter si proksime parencajn stilojn de elektronika muziko. Ĉirkaŭ la fenomeno de tekno-muziko evoluiĝis propra junulara kulturo; kaj krom en specifaj tekno-muzikaj dancejoj la muzika stilo publike videbliĝas aparte en publikaj strataj tekno-muzikaj paradoj kiel la *"Loveparade"* en Germanio, en kiuj granda nombro da junuloj surstrate celebras la muzikan stilon.

## Stilaj trajtoj 
La stilaro de tekno-muziko celas sintetike produktitan, unuavide tre ritme orientitan, modernan dancan muzikon. Karakteriza estas kvarbata (4/4) takto, en kiu ĉiu el la kvar batoj estas akcentata per elektronika tamburego, kaj aldonaj aktencetoj per elektronikaj cimbaloj en la paraj okonaj takteroj. Povas aldoniĝi cimbalaj akcentoj sur ĉiuj deksesonaj takteroj, kaj akcentoj per manfrapoj je ĉiu dua kvarona taktero. Akordoj laŭ la muzika harmoniscienco kutime ne havas gravan rolon, sed ofte la muzikistoj eksperimentas per unuopaj tonoj, sonoj kaj ties kunsonado. La komponaĵoj baziĝas je tiel nomataj "ripetaj aranĝaĵoj" - la ripetoj tamen variiĝas per aldono de sonaj efikoj, sonaroj kaj unuopaj perkutaj ritmoj, kaj tiel ŝtupe plifortiĝas ĝis kulmino fine de la komponaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* historio de Tekno-muziko (germane)
* gvidilo pri de Tekno-muziko (same germane) 

## Referencoj 
Kategorio:Muzikaj ĝenroj
Kategorio:Elektronika muziko
Kategorio:Dancmuziko
Dekstrometorfano

eta|dekstra|250px|Strukturo de dekstrometorfano**Dekstrometorfano** (aŭ enantiomero de levometorfano) estas opieca analgeziko uzata kiel kontraŭtusilo. Ĝi ankaŭ estas uzata ekster kuracaj celoj kiel disocia drogo.

## Historio 
Dekstrometorfano unue uziĝas kiel kontraŭtusa medikamento en 1958 en Usono kaj poste en la resto de la mondo. Ĝi tiam estis bona kromsolvo kontraŭ tusado kontraŭ kodeino, kiu estas opiido dependiga kaj anesteza. Origine produktata en pastela formo, dekstrometorfano tamen estas deprenita de libera komerco pro sia kromuzado kiel drogo. Oni tiam havis ideon disponigi ĝin nur kiel siropo, kun espero malkuraĝigo drogan uzon de ĝi (sed piloloj kaj pasteloj de ĝi reproduktiĝis en la 1990-aj jaroj).

La medikamento nun estas libere disponebla senpreskribe en multaj landoj (krom Danio, i.a.) kiel medikamento kontraŭ tuso.

Ĝia uzo kiel drogo estas ĝenerale nemulte disvastigata.

## Vidu ankaŭ 
* Kodeino
* Drogo

Kategorio:Medikamentoj
139 Juewa

'*139 *Juewa''''' estas granda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estas la unua asteroido malkovrita elde Ĉinio. Malkovris ĝin, la , la usona astronomo James Craig Watson, veninta en Ĉinion por observi la pasadon de Venuso. Watson petis siajn gastigantojn proponi nomon; estis proponita 瑞華星 (en moderna pinjin "ruìhuá xīng"): "Stelo de Ĉina Fortuno".

## Nomo 
La nomo estis mallongigita en 瑞華 ("ruìhuá"), transliterumita en la angla per "Juewa".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de James Craig Watson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1874
Agrostis capillaris

***Agrostis capillaris*** estas specio de la subfamilio de Pooideae.

## Priskribo 
Ĝi altas 70-70 cm. Ĝi estas staŭda kun malgrandaj rizomoj kaj kelkfoje kun stolonoj. Liguloj estas mallongaj.

## Disvastiĝo 
La specio devenas la palearkta ekozono.

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
## Referencoj 
* Tela Botanica 

Kategorio:Poeoj
141 Lumen

'*141 *Lumen'''* estas granda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita, la  en la observatorio de Parizo (Francio) farde la fratoj Paul kaj Prosper Henry, kiuj interkonsentis por atribui la malkovron de ĉiu asteroido jen al unu jen al la alia frato. La malkovro de 141 Lumeno estas atribuita al Paul-Pierre Henry.

## Nomo 
Ĝia nomo estas inspirita de libro de Camille Flammarion: "*Lumen: Récit de l'infini''" (Lumen, rakontoj pri la infinito).

## Ecoj 
Ĝiaj orbitaj parametroj similas tiujn de la Eŭnomia familio, sed ĝia spektra klaso C ne kongruas kun tiu de la aliaj anoj de tiu asteroida familio.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul-Pierre Henry
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1875
Biskupice (distrikto Chrudim)

Municipo **Biskupice** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, 2&nbsp;km sude de urbo Ronov nad Doubravou. Vivas ĉi tie  ().

Origine arbara huba vilaĝo de la jaro 1960 ĝis sia memstariĝo en la jaro 1992 urboparto de Ronov nad Doubravou. Kiel memstara komunumo la vilaĝeto bone prosperas, sed ekipaĵojn de la proksima najbara urbo kompreneble plu uzas. El vidindaĵoj en Biskupice estas nur kapeleto konsekrita en la jaro 1900. Ĉirkaŭaĵo estas taŭga por bicikla kaj pieda turismoj.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Literaturo 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de mikroregiono Železné hory 

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
140 Siwa

'*140 *Siwa'''* estas granda malhela, ne tre rapide rotacianta asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Malkovris ĝin la aŭstria astronomo Johann Palisa, la  elde la Observatorio de Pula (tiam en Aŭstrio-Hungario, nun en Kroatio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ *Siwa'' aŭ Ŝiwa, unu diino de la amoro kaj de la fekundeco en la slava mitologio.

Oni ne konfuzu ŝin kun la hinduisma dio Ŝivao.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono

Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1874
142 Polana

'*142 *Polana''''' estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Malkovris ĝin la  la aŭstria astronomo Johann Palisa.

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ la latina nomo de la urbo Pula, (tiam, en Aŭstrio-Hungario, nun en Kroatio), elde kie ĝi estis malkovrita.

## Orbito 
Ĝi estas la ĉefa ano de la Polana familio, kiu estas sub-familio de la Nisa familio.

Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso, tio signifas ke, dum ĝi faras unu rondiron ĉirkaŭ Suno, Marso faras du rondirojn. Tio, kiu faras, ke ĝia orbito estas pli stabila. Signifante granda nombro da asteroidoj (pli ol 1 500) estas en resonanco 2:1 kun Marso kongruante kun granda duonakso ĉirkaŭ 2,419 AU.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1875
Kategorio:Pula