open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pastuchovice

**Pastuchovice** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 2,5&nbsp;km norde de Žihle. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1558.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* statuo de Kristo Suferanto el la jaro 1771
* agrikultura bieneto n-ro 19
* malnova fajroestingista armilejo kun sonorilejo
* garbejo en bieneto n-ro 7

## Ĉirkaŭaĵo 
Pastuchovice najbaras norde kun Blatno, nordoriente kun Velečín, sude kun Pohvizdy kaj plu kun Žihle. Okcidente de la vilaĝo komenciĝas naturparko Horní Střela, oriente poste naturparko Jesenicko.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Kaple v Pastuchovicích (Q66055354).jpg|Kapelo en Pastuchovice
Pomník osvobození v Pastuchovicích (Q66055352).jpg|Monumento de liberigo en Pastuchovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
János Győrvári

**János Győrvári** [jAnoŝ djorvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Győrvári János** estis hungara aktoro. Lia familia nomvarianto estis *Győrváry*.

János Győrvári naskiĝis la  en Tényő, li mortis la  en Eger.
 
## Biografio 
János Győrvári akiris aktoran diplomon en Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo en 1946. Post la diplomo li estis membro ekzemple de Nacia Teatro (Szeged), Nacia Teatro (Pécs), Teatro Kisfaludy, Teatro Petőfi (Sopron), Nacia Teatro (Miskolc). Ekde 1986 ĝis sia morto li apartenis al Teatro Gárdonyi Géza. Li ricevis premion de Eger kaj titolon "eterna membro de Teatro Gárdonyi".
 
## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Oberon; Theseus
** Hamleto - Claudius
** La gajaj edzinoj de Windsor - Page
* Anton Ĉeĥov: La mevo - Dorn (kuracisto)
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Ádám (unu el la ĉefroloj)
* József Katona: *Bánk bán* - Ottó
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - vira titolrolo
* Sándor Bródy: *A tanítónő* - instruisto
* Kálmán Mikszáth: Ombrelo de Sankta Petro (romano) (teatra adapto) - municipa servisto
* Mór Jókai: *Az aranyember* (teatra adapto) - Galambos (fiŝisto)

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *A menekülő herceg* (televida filmo, 1973)
* *Família Kft.* (televida serio, 1996) - pastro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Podilsko (stacidomo)

**Podilsko** () (ĝis la  **Kotovsk**, ) estas fervoja stacio en Podilsko (Odesa provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Podilsk-Pivniĉnij (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Podilsko en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Podilsko
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1865
Kategorio:1865 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Odesa provinco
Brajiliv (stacidomo)

**Brajiliv** () estas fervoja stacio en Brajiliv (Vinica provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Brajiliv en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Brajiliv
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1879
Kategorio:1879 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vinica provinco
Dodekila fluoroacetato

**Dodekila fluoroacetato** aŭ **C14H27FO2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la fluoroacetata acido kun **dodekanolo**, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Dodekila fluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la fluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan kloron, kloroformon kaj karbonan duoksidon.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **dodekila fluoroacetato** per traktado de **fluoroacetata acido** kun **dodekila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **dodekila fluoroacetato** per traktado de **fluoroacetata anhidrido** kun **dodekila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **dodekila fluoroacetato** per traktado de **fluoroacetata acido** kun **dodekila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **dodekila fluoroacetato** per traktado de **fluoroacetata anhidrido** kun **dodekila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Fluoroacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Fluoroacetatoj
Podilsk-Pivniĉnij (stacidomo)

**Podilsk-Pivniĉnij** (, "Podilsk-Norda") (antaŭe **Kotovsk-Pivniĉnij**, ) estas fervoja stacio en Podilsk (Odesa provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Podilsko (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Podilsk-Pivniĉnij en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Podilsko
Kategorio:Fervojaj stacioj en Odesa provinco
Dolinska

**Dolinska** () estas urbo en Kirovohrada provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2024.

## Vidu ankaŭ 
* Dolinska (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio


Kategorio:Urboj en Kirovograda provinco
Lajos Győző

**Lajos Győző** [lajoŝ djOzO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Győző Lajos** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis *Kohn*.

Lajos Kohn naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Győző devenis el juda familio. Li akiris aktoran diplomon en Tutlanda Reĝa Teatra kaj Muzika Akademio en 1893. Li komencis sian aktoran karieron province, poste en teatra kompanio de Lajos Pesti Ihász, ekde 1895 en Népszínház. En 1897 li estis membro de Teatro Magyar, samtempe ĵurnalisto en teatra revuo. Inter 1898–1926 li apartenis al Gaja Teatro, poste li pensiuliĝis. Li ankaŭ instruis en privata aktorlernejo kaj verkis dramojn. Li edziĝis en 1907, katolikiĝis en 1919. Li mortis pro korvaskula malsano.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Ede Tóth: *A falu rossza* - Gáspár Feledi
* :en:Paul M. Potter: *Trilby* - Geckó (cigano)

## Liaj mutaj filmaj roloj (elekto) 
* *A szabadkai dráma* (1909) - Antal Vojtha
* *Benjámin karrierje* (1912) - hararisto
* *Az iglói diákok* (1918) - Tircsák (instruisto)
* *Pán* (1920)

## Liaj dramoj 
* *Trónvesztett* (tragedio, 1896)
* *Megtört szívek* (1897)
* *A múlt* (1899)
 
## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
144907 Whitehorne

'*144907 *Whitehorne'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la kanadaj geastronomoj Wendee Levy, David H. Levy kaj Tom Glinos elde la Observatorio Jarnac en Vail (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Mary Lou Whitehorne'', dua vic-prezidentino de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado kiu dediĉis multe el sia vivo por eduki junulojn pri la bazoj de astronomio. Ŝia originala kaj interesa alpaŝo revivigis intereson pri astronomio inter la junuloj tra Kanado.

Ŝi aliflanke estas pentristino.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de David H. Levy
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Tatiná

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en ĉirkaŭaĵo de Nýřany. Pri parto de municipo Bitozeves temas artikolo Tatinná.*

**Tatiná** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1823

## Pluaj fotoj 

Kaple v Tatiné (Q38147221) 01.jpg|Kapelo en Tatiná

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Chříč

**Chříč** (antaŭe **Křic**, , en la jaroj 1939-1945 *Kreitsch*) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 10&nbsp;km oriente de Kralovice. En Chříč, ensumiganta krom la vilaĝo Chříč ankaŭ najbaran Lhota, vivas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318 kiel konsisto de posedaĵo de burgo Krašov.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Chříč
* Preĝejo de sankta Johano Nepomuka
* Statuo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1767

## Sporto 
Sur la orienta rando de la vilaĝo troviĝas konkursa motokrosejo.

## Ĉirkaŭaĵo 
Chříč najbaras kun vilaĝoj Slatina kaj Lhota norde, kun Dubjana korto sudoriente, Studená sude kaj Holovousy okcidente. La vilaĝo situas sur la sudokcidenta rando de PPR Křivoklátsko kun valoj de riveroj Javornice kaj Berounka. Super ilia kunfluejo troviĝas naturrezervejo Dubensko.

## Pluaj fotoj 

Chříč, zámek.JPG|Kastelo Chříč
Chříč, zámecký areál, sýpka.JPG|Grenejo de la kastelo
Chříč - socha sv. Jana Nepomuckého.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka survoje al tombejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Křivoklátsko
Podilsko

**Podilsko** () (antaŭe **Kotovsko**, ) estas urbo en Odesa provinco de Ukrainio. Laŭ la stato de  en la loĝloko vivis .  kovras areon de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

Du fervojaj stacidomoj servas la urbon:
* Podilsko (stacidomo)
* Podilsk-Pivniĉnij (stacidomo)

## Vidu ankaŭ 
* Odesa provinco


Kategorio:Urboj en Odesa provinco
Wilhelm Meyer-Lübke

**Wilhelm MEYER-LÜBKE** (naskiĝinta la  en Dübendorf, mortinta la  en Bonno) estis svisa romanisto kaj lingvisto. Lia onklo estis la fama verkisto Conrad Ferdinand Meyer.

## Vivo 
Estante filo de kuracisto li studis inter 1879 kaj 1881 komparan lingvosciencon en Zuriko kaj inter 1882 kaj 1883 en Berlino. Zurike li doktoriĝis en la 1883-a jaro. Privatdocentecon pri kompara lingvoscienco ĉe la Universitato de Jena li plenumis ekde 1887. Ĉe la Universitato de Vieno li iĝis en 1890 eksterorda profesoro. Samloke li estis orda profesoro inter 1892 kaj 1915 pri romanistiko. Rektoreco je Vieno lia estis dum la altlerneja jaro 1906/07. Inter 1915 kaj 1928 Meyer-Lübke estis orda profesoro pri lingviko ĉe Bonna universitato.

## Graveco 
Meyer-Lübke nombriĝis inter la plej konataj lingvistoj siatempe verkante fundamentajn verkojn pri gramatiko kaj etimologio. Lia merito estas ankaŭ la apliko de atingoj de hindeŭropaj studoj al la latinida lingvaro. Inter liaj verkoj ege furoris *Romanisches etymologisches Wörterbuch* (1911-1920), kritika manlibro pri dialektoj de latinidaj lingvoj. Ĝia valoro scienca koncerne la vorttrezoran superrigardon de la kompleta latinida lingvofamilio eĉ hodiaŭ daŭras.

## Fonto 
Mario Frasa: "Meyer-Lübke, Wilhelm", ĉe: *Dizionario storico della Svizzera*, (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* Liaj prelegoj en Zuriko inter 1884 kaj 1887
* 

Kategorio:Romanistoj
Kategorio:Svisaj filologoj
Kategorio:Profesoroj
Kategorio:Bonna Universitato
Kategorio:Universitato de Vieno
Kategorio:Historiaj lingvistoj
Tis u Blatna

**Tis u Blatna** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 13&nbsp;km oriente de Žlutice. La municipo ensumigas ankaŭ vilaĝojn Balková kaj Kračín. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

Post akcepto de Munkena interkonsento Tis fariĝis konsisto de Regna govio Sudetio. Post la dua mondmilito la germanoj estis forŝovitaj kaj la nombro de loĝantoj sinkis.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Avanco de sankta Kruco
* Statuo de sankta Joahno Nepomuka (1825)
* gisfera kruceto kun germana skribaĵo *Dio ŝirmu nian municipon* (1889)

## Ĉirkaŭaĵo 
Tis najbaras kun Blatno nordoriente kaj Kračín okcidente. Tis u Blatna situas en naturparko Horní Střela, en arbaroj estas granita rokurbo kun grupoj kaj solaj ŝtonegoj.

## Pluaj fotoj 

Tis u Blatna 1.jpg|Tis u Blatna
Tábor La Venta.jpg|Infana tendaro La Venta
Viklan11.jpg|Ŝancelŝtono


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Piperazina fluoroacetato

**Piperazina fluoroacetato**  aŭ **C8H12F2O4N2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la fluoroacetata acido kun **piperazina duklorido**, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj.  Piperazina fluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la fluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan kloron, kloroformon kaj karbonan duoksidon.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **piperazina fluoroacetato** per traktado de **fluoroacetata acido** kun **1,4-piperazina duklorido**:

### Reakcio 2
* Preparado de **piperazina fluoroacetato** per traktado de **fluoroacetata anhidrido** kun **1,4-piperazina duklorido**:

## Vidu ankaŭ
* Fluoroacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Fluoroacetatoj
Castrejón de Trabancos

**Castrejón de Trabancos** [kastreĤON detraBANkos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Vintero* (Tero de Vino, en hispana *Tierra del Vino*) en la sudokcidento de la provinco. *Castrejón de Trabancos* estas komprenebla etimologie kiel *Kasteleto de Trabancos* alude al trapasanta rivero Trabancos.

180px|eta|maldekstra|Castrejón de Trabancos en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La *Vintero* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, oranĝe, sudokcidente.]]
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 30,20 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 170 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 115 el 1991. Ĝi distas 69 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento kaj certe sur monteto ĉe la rivero ĉirkaŭ la 11-a jarcento sur strategie defendebla loko. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En tiu periodo, la separo inter Leono kaj Kastilio faris ĝin landlima kaj fortikita loko, scenejo de ofta militagado. Poste, en la jaro 1265 jam oni registris dokumentojn pri la tiam nomita Villa de Castrilon kiu en la 15-a jarcento estis posedo de la Senjorlando de la familio Fonseca, gravaj kastiliaj nobeloj. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la baroka preĝejo de la 18-a jarcento el briko kun novklasikisma ĉefretablo. Krome estas blazondomoj, la urbodomo, kaj ruinoj de iama preĝejo de la Kastelo, ruinigita ekde la Hispana Milito de Sendependigo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Fresno el Viejo

**Fresno el Viejo** [FRESno elBJEĥo] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Vintero* (Tero de Vino, en hispana *Tierra del Vino*) en la sudokcidento de la provinco. *Fresno el Viejo* estas komprenebla etimologie kiel *Malnova Frakseno* kaj alude al tio estas frakseno en la blazono.

180px|eta|maldekstra|Fresno el Viejo en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La *Vintero* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, oranĝe, sudokcidente.]]
230px|eta|maldekstra|La preĝejo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 64,46 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 848 loĝantojn. Ĝi perdis 1 100 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 74 km de Valadolido, provinca ĉefurbo, kaj 30 km de Medina del Campo.

Ĝi limas kun la provincoj Salamanko kaj Avilo kaj precize kun la municipoj Torrecilla de la Orden, Castrejón de Trabancos, Carpio, Tarazona de Guareña, Cantalapiedra (Salamanko), Madrigal de las Altas Torres (Avilo). 

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Dum la Mezepoko, Fresno el Viejo formis dekomence parton de la Regno Leono kiel la ĉefurbo de la *Encomienda de Fresno el Viejo* de la Ordeno de Sankta Johano, kiu estis orienta limo de la leona regno kun la *Comunidad de Villa y Tierra* de Medina del Campo en la kastlia regno. Pro tia teritoria situacio, en la tiam parlamenta *Cortes*, Fresno estis reprezentita de Toro, apartenanta ĝis la 19-a jarcento fakte al la tiama Provinco de Toro.​ Je la kreado de la aktualaj provincoj en 1833 Fresno el Viejo estis atribuita al la provinco Valadolido, kaj al la tiama regiono Malnova Kastilio. Fine, je la kreado de la aktualaj regionoj en 1983 kiel "aŭtonomaj komunumoj" ĝi estis atribuita al Kastilio-Leono, kun la ceteraj municipoj de la provinco Valadolido.​ 

Tradicie lokanoj estis kestistoj (vimeno) kaj meblistoj, kaj la loko havis du mil loĝantoj meze de la 20-a jarcento. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, terpomoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la romanik-mudeĥara preĝejo, kolombejo, kaj muzeo en la Kulturdomo en barokstila palaceto.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido
* Fresno el Viejo (stacidomo)

## Notoj

Kategorio:Municipoj de Valadolido
Matapozuelos

**Matapozuelos** [matapoZŬElos] estas municipo en la sudcentro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Vintero* (Tero de Vino, en hispana *Tierra del Vino*) en la sudokcidento de la provinco. *Matapozuelos* estas komprenebla etimologie ne kiel absurda laŭvorta "Murdo de putetoj" sed devena el *Mota de Pozuelos*, tio estas *Montetoj de putetoj* alude al la tradiciaj vinkeloj kun spirkamenoj, iom similaj al putetoj.

180px|eta|maldekstra|Matapozuelos en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La *Vintero* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, oranĝe, sudokcidente.]]
230px|eta|maldekstra|La preĝejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 50,5 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 039 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 38 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝia municipa teritorio estas ebena trapasata de riveroj Adaja kaj Eresma.

## Historio 
Estis restaĵoj de Ferepoko (vakceoj) kaj de romianoj. En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, kikeroj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas fervoja stacio de la linio Madrid-Irún, inter tiuj de Pozaldez kaj Valdestilla.

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas ermitejo kaj ĉefe la preĝejo de la 16-a jarcento kun malfrugotika volbo kaj svelta turo finigita per lanterno kaj bulpinaklo. Aparta interesaĵo estas la vinkeloj (en Julio 2018 oni katalogis 90) ĉefe sub la urba monteto de la lernejo San Gregorio.

## Bildaro 

Matapozuelos - Estación de Adif 1.jpg|Fervoja stacio.
Iglesia de Matapozuelos desde el pueblo.jpg|Strato kaj sonorilturo de la preĝejo.
Fachada, atrio y crucero de la iglesia de Matapozuelos.jpg|Ĉefa pordego de la preĝejo.
Fachada sur de la iglesia de Matapozuelos.jpg|Suda fasado de la preĝejo.
Torre de la iglesia de Matapozuelos.jpg|Sonorilturo de la preĝejo.
Retablo mayor de la iglesia de Matapozuelos.jpg|Interno de la preĝejo.
Órgano (iglesia de Matapozuelos).jpg|Baroka orgeno.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido
* Matapozuelos (stacidomo)

## Notoj 
## Bibliografio 
* Urrea Fernández, Jesús (1987). «El templo, la torre y el retablo de Matapozuelos (Valladolid)». Boletín del Seminario de Estudios de Arte y Arqueología: BSAA (tomo 53): 259-270. ISSN 0210-9573.


Kategorio:Municipoj de Valadolido
Oleksandrija (stacidomo)

**Oleksandrija** () estas fervoja stacio en Oleksandrija (Kirovohrada provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Oleksandrija en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Oleksandrija
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1901
Kategorio:1901 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Kirovograda provinco
Kastelo de Kapuvár

La **kastelo de Kapuvár** (konata ankaŭ pri la iama posedanto *Kastelo de Esterházy* [esterhAzi]) estas historia monumento, ankaŭ urbodomo kaj muzeo en Kapuvár.
eta|maldekstre|Aerfoto pri la kastelo en Kapuvár
eta|Aerfoto pri la kastelo en Kapuvár
## Historio 
En la loknomo Kapuvár vár signifas fortikaĵo aŭ burgo. Ne hazarde la unua mencio pri la fortikaĵo okazis en 1162. Dum la sekvaj jarcentoj ĝi apartenis al magnataj familioj Kanizsai, Nádasdy. Pro proksimiĝo de la turkoj la burgo estis fortigita, tamen ili okupis ĝin depost okupo de Győr (1594). Post 4 jaroj ĝi estis reokupita. En 1681 familio Esterházy ricevis la fortikaĵon kaj post 2 jaroj la turkoj jam ne povis okupi ĝin. En 1705 János Bottyán (generalo) okupis ĝin, sed en 1709 ĝi estis detruita. Tiam finiĝis la burga erao. Esterházy el la ruinoj konstruis pli malgrandan kastelon. En 1843 pro incendio la tegmento bruldetruiĝis, sed okazis ankaŭ la necesaj renovigaj laboroj. En 1864 barono Berg ekluis la kastelon kaj faris signifajn trakonstruojn, ankaŭ moda parko estis kreita. Depost la 2-a mondmilito la kastelo ŝtatiĝis (kiuj ĉiuj hungaraj kasteloj), komence ĝi estis kunvenejo, aranĝejo, en kelkaj ĉambroj loĝejoj. Inter 1957-1960 renovigaj laboroj okazis, sed tiam plejparto de la baroko malaperis. Nuntempe en la kastelo funkcias la urbodomo kaj historia-etnografia muzeo.
eta|Urbodomo en Kapuvár

## Konstruaĵo 
La unuetaĝa baroka konstruaĵo situas en mezo de la urbo. La kastelo formas majusklon I, la fasado estas simetria. La meza kaj la angula partoj iom reliefas. Interne el la baroka stilo restis nenio.

## Parko 
La parko estas nun kvazaŭ ĝardeno. La origina parko estis distranĉita pro konstruo de la apuda ĉefvojo en 1941. Dum la frua socialismo oni dishakis iom da arboj.  

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare 

Rábaköz Museum, entry with reliefs, 2019 Kapuvár.jpg|Muzea enirejo
Rábaköz Museum, Route 85, 2019 Kapuvár.jpg|Muzeo
Védett támfalrendszer, 85-ös főút és a Rábaközi Múzeum, 2019 Kapuvár.jpg|Apogmuro

Kapuvar
Kapuvar
Kapuvar
Kategorio:Kapuvár
Nasim Khaksar

**Nasim ĤAKSAR**, plumnomo foje **Behrooz Azar** (n. la 1-an de januaro 1944 en Abadan) estas irana-nederlanda verkisto kaj dramaturgo.

Li estis arestita de SAVAK (sekreta polico de Irano) en 1952 kaj restis en malliberejo ĝis 1957. Post la irana revolucio, en 1968, li estis arestita pro politikaj agadoj de la Islama Kortumo de Ĥuzestan kaj post tio li estis devigita ekziliĝi kaj vivi en Nederlando ekde 1983.

## Verkaro 
Krom 5 romanoj (2022) li verkis poezion, teatraĵojn, tradukojn, infanlibrojn, novelojn kaj vojaĝlibrojn i.a. " *ما و جهان تبعید*، مجموعه مقاله، سال انتشا" (Ni kaj la mondo de ekzilo, 2000), kolekto de artikoloj. Li tre lerte montras la sentojn de disociiĝo, perdo de lingvo kaj la malkapablo esprimi sin kaj siajn sentojn kiuj akompanas la sperton de ekzilulo.

### Tradukoj 
Pluraj verkoj de Khaksar ankaŭ estis tradukitaj en la nederlandan, kelkaj el liaj rakontoj, teatraĵoj kaj artikoloj estis tradukitaj en la germanan, la anglan, la francan, la svedan kaj la nederlandan.

### Verkoj en la nederlanda 
* *De kruidenier van Kharzavil* (La nutraĵbutikisto de Kharzavil,1991), kolekto de noveloj pri ekzilo
* *Reis naar Tadzjikistan* (Vojaĝo al Taĝikio, 1994), vojaĝrakonto

* *Weerhanen en Zweepslagen (Turkokoj kaj vipoj*, 1997)
* *Onder Dak, Sterren op aarde* *(Sub tegmento, steloj surtere*, 1997)
* *Tussen twee deuren (Inter la du pordoj*, 2000), novelo
* *De laatste Brief* (La lasta letero, 2021)

## Vidu ankaŭ 
* Persa literaturo

## Eksteraj ligiloj 
* (nl) Colet van der Ven, *Een verrot systeem baart verknipte mensen* (Putra sistemo naskas torditajn homojn), Trouw, 20/12/97
* (en) Virtual International Authority File (VIAF)

* (fa) گفتگو با نسیم خاکسار در سایت بی‌بی‌سی
* (fa) فراز مسند خورشید. نقد رمان نسیم خاکسار در رادیو زمانه
* (fa) نقد دیگری بر رمان نسیم خاکسار در رادیو زمانه
* (fa) درباره نسیم خاکسار در سایت گویا
* (fa) رنگ و بوی تبعید در آثار نسیم خاکسار ۱۳۸۶-۰۳-۰۲ نویسنده سانی فرد- شهرزاد نیوز

Kategorio:Iranaj verkistoj
Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Kategorio:Dramaturgoj
Kategorio:Ekzilitoj
(144908) 2004 YH32

**(144908) 2004 YH32** estas malgranda nekutima objekto malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Siding Spring Survey* elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Orbito 
Ĝi estas rimarkinda pro sia eksterordinare klinata orbito, preskaŭ orta al la ekliptiko. Ĝi estas klasifikata kaj kiel Centaŭro, kaj kiel damokloido, ĝi pasos ĉe sia perihelio la .

Ĝi estas proksima de la  2:1 kun Jupitero kaj 5:4 kun Saturno, ĝia orbito kucas tiujn de ĉi tiuj ambaŭ planedoj, ĝi do estus jupiterrenkonta kaj saturnrenkonta asteroido sed ĝia grandega klinangulo tenas ĝin malproksima de ambaŭ planedoj:

* Ĝia jupitera MOID estas 1,414 astronomia unuo (211,536 milionoj da km).
* Ĝia saturna MOID estas 2,564 astronomiaj unuoj (383,638 milionoj da km).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston
*  Listo de aliaj nekutimaj objektoj, de *Minor Planet Center*

Kategorio:Centaŭroj (asteroidoj)
Kategorio:Damokloidoj
Kategorio:Jupiterrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Saturnrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Kategorio:Malkovrita de Siding Spring Survey
Nava del Rey

**Nava del Rey** [NAba delREJ] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Vintero* (Tero de Vino, en hispana *Tierra del Vino*) en la sudokcidento de la provinco. *Nava del Rey* estas komprenebla etimologie kiel *Altbieno de la Reĝo*.

180px|eta|maldekstra|Nava del Rey en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La *Vintero* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, oranĝe, sudokcidente.]]
230px|eta|maldekstra|Panoramo.
230px|eta|maldekstra|Preĝejo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 126,13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 968 loĝantojn. 

Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 350 el la 1996. Ĝi distas 54 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun municipoj Pollos, Tordesillas, Rueda, Siete Iglesias de Trabancos, Villaverde de Medina, Alaejos, Castrejón de Trabancos kaj Nueva Villa de las Torres. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trapasata de la rivero Trabancos. 

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento kaj certe en la 12-a jarcento kiel Nava de Medina, ligita kaj subigita al la *Comunidad de Villa y Tierra* de Medina del Campo. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. 

En 1560 ĝi liberiĝis el la jurisdikcio de Medina del Campo, pasante de kategorio de domaro al tiu de *villa* kun nomo ekde tiam Nava del Rey. Dum jarcentoj oni senarbarigis montetojn por kultivado ĉefe de vitejoj. Tial vino iĝis ĉefa ekonomia enspezo dum la 18-a jarcento, rezulte en la riĉa arta heredo de la loko, same kiel nombraj subteraj vinkeloj, kelkaj el kiuj ankoraŭ viziteblaj.​ 

En 1833 ĝi iĝis ĉefurbo de la samnoma jurisdikcia partio kaj en 1864 alvenis la fervojo, kiu ludis fundamentan rolon en la komerco dum la venonta jarcento. En 1877 la reĝo Alfonso la 12-a havigis la titolon de urbo. 

Fine de la 19-a jarcento, la plago de filoksero rezultis en la krizo de la vinprodukta sektoro kaj etende de la propra urbo. Ekde 1980 la vino de Nava apartenas al la protektita devennomo *Denominación de Origen de Rueda*.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo, ermitejoj, konventoj, blazondomoj kaj vinkeloj. 

## Bildaro 

Fundación Joaquín Díaz - Iglesia de los Santos Juanes - Nava del Rey (Valladolid).jpg|La turo
Nava del Rey sacristia nueva Santos Juanes ni.jpg|Volbo de sakristio
Nava del Rey iglesia Santos Juanes retablo mayor ni.jpg|Ĉefretablo

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido
* Nava del Rey (stacidomo)

## Notoj

Kategorio:Municipoj de Valadolido
Myslinka

**Myslinka** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1239.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Myslinka u 36.jpg|Myslinka
Myslinka 33.jpg|Myslinka
Památník oběti pochodu smrti v Myslince (Q66055531).jpg|Monumento de viktimoj de marŝo de morto en Myslinka

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
La Seca

**La Seca** [laSEka] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Vintero* (Tero de Vino, en hispana *Tierra del Vino*) en la sudokcidento de la provinco. *La Seca* estas komprenebla etimologie kiel *La Seka* kaj pri ebla etimologio vidu malsupre.

180px|eta|maldekstra|La Seca en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La *Vintero* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, oranĝe, sudokcidente.]]
## Etimologio
La termino "seka" povas deriviĝi el antaŭromia radiko sik-, sek- kiu signifus fonton aŭ riveron.​ Krome la nomo povas aludi kiel popola etimologio al la loko kie oni faris la sekigo de la forhakitaj araboj. Tiukadre en la blazono aperas pino kaj hakilo. 
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 65,9 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 066 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 1 350 el la 1920-aj jaroj. Ĝi distas 35 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, ĉefe vitejoj, kaj beto kaj terpomo en irigacio) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la 16-a jarcento, ermitejoj, ruinoj de iama preĝejo, blazondomoj kaj vinkeloj. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Oleksandrija

**Oleksandrija** () estas urbo en Kirovohrada provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2013.
## Historio 
En la 16-a kaj unua duono de la 18-a jarcentoj, la teroj de la moderna urbo kaj la ĉirkaŭaj teritorioj apartenis al ukrainaj kozakoj. La grandurbo unue estis menciita en 1746 kiel la setlejo de Usivka (ukraine: Усівка). Laŭ datumoj de la 18-a jarcento, en la 1740-aj jaroj, regimento de Kremenchuk kozakoj de la Myrorodsky Regimento "Hryhoriy Usyk kun sia frato Sidor, Pylyp Usyk kaj lia frato Kyrylo" ekloĝis en la grandurbo. Kvankam ili ne estis la unuaj setlantoj en ĉi tiuj teritorioj .

Tial, la dato de la fondiĝo de la kompromiso povas esti konsiderita 1739, kiam la najbaroj de Mykhailo Ovramenko Stepan Tereshchenko kaj Roman Kasyan, kozako de la Kremenchuk Regimento, komencis vivi ĉi tie. En 1752, la kompromiso havis proksimume 256 homojn. Dum la fondo de la kolonio de Nova Serbio en 1752-64, la tria Firmao de Nova Serbio estis kvaronigita en Usivka. La tendaro Bečej (nomita laŭ la samnoma grandurbo en Serbio) estis establita en la loko de Usivka .

En 1764, Nova Serbio estis likvidita, kaj Usivka iĝis parto de la elizabeta provinco de Novorossia Governorate, kiu ekzistis ĝis 1783, kiam ĝia teritorio estis inkludita en la Jekaterinoslav Vicreĝeco. En 1784, la registaro donis al la kompromiso nomon de Oleksandriisk kaj pli posta Oleksandrija. En 1793 ĉi tie loĝis 738 homoj . En 1858, 7,800 homoj vivis en Oleksandrija.Komence de la 20-a jarcento loĝis en Oleksandrija 14.007 homoj. De 1806 ĝis 1922, Oleksandrija estis distrikto (uyezd) sidloko .

Estis ĉi tie ke la Ribelo de Grigorjev komenciĝis en majo 1919 .

Dum la Holodomor de 1932-1933, almenaŭ 1,729 loĝantoj de la grandurbo mortis .

Dum 2-a Mondmilito la 6an de aŭgusto 1941, la Ruĝa Armeo de Sovet-Unio lasis la grandurbon al la Wehrmacht sen batalo. Dum la nazia okupado, la grandurbo perdis preskaŭ sian tutan judan populacion (est. ~2,500). La nazia administracio ankaŭ ekzekutis pli ol 5,500 sovetiajn militkaptitojn. La grandurbo estis reakirita fare de la sovetiaj armetrupoj la 6an de decembro 1943.

La 15an de aprilo 2022, je 22:26, ​​du rusaj misiloj trafis la infrastrukturon de la flughaveno de la urbo .

## Vidu ankaŭ 
* Oleksandrija (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio

## Referencoj 

Kategorio:Urboj en Kirovograda provinco
Buĉa

**Buĉa** (ukraine kaj ) estas urbo en Kieva provinco en Ukrainio kun signifa loka vitrafareja industrio. Ĝi situas borde de la rojo *Buĉa* proksimume 25 kilometrojn okcidente de Kievo kaj estas enkalkulata en Kievan aglomeraĵon. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis . La urbanoj etendiĝas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La mezuma supermara alteco de la urba areo estas  metroj. La loĝloko havas kromnomon Urbo-Heroo de Ukrainio kaj ĝis 2020 estis urbo de provinca signifo. Ĝi estas la administra centro de samnoma Buĉa distrikto, en julio 2020 signife ampleksigita.

## Historio 
Sur loko de la hodiaŭa urbo ekzistis vilaĝo ukraine skribite Jablunka aŭ pole Jabłuńka, menciita en 1630 kiel la propraĵo de J. Lasota.

La loĝigo ĉi tie estiĝis fine de la 19-a jarcento ĉirkaŭ fervoja stacio sur konstruata fervojlinio el Sarni al Kievo.

Oktobre 1943 troviĝis ĉi tie komandejo de la 1-a Ukraina Fronto sub gvido de armea generalo Nikolaj Vatutin.

Buĉa estas memstara urbo ekde la 9-a de februaro 2006, antaŭe temis pri urbotipa loĝloko kaj ĝi estis en konsisto de la proksima Irpin.

Dum la rusa invado, en la periodo februaro-marto 2022 soldatoj de la Armitaj Fortoj de Rusia Federacio militkrimis kontraŭ civila loĝantaro, murdante pli ol 400 personojn.

## Rusia agreso 2022 
Dum la invado de Rusio en Ukrainion en la jaro 2022 okazis en Buĉa pezaj bataloj enkadre de Kieva ofensivo, kies sekvo estis pezaj rusaj perdoj. La rusaj fortoj ekatakis kontraŭ urba monumento de milito en Afganio, kiun ili eble erarigis kun ukraina armea veturilo. Post liberigo de la urbo komence de aprilo 2022 estis anoncite, ke ĉirkaŭ 270 lokaj loĝantoj estis sepultitaj en amastomboj. La korpoj de kelkaj viktimoj estis fare de retiriĝantaj okupantoj lasitaj nesepultitaj en la stratoj de la urbo.
[centra|eta|Parolo de ukraina prezidento [Volodimir Zelenskij pri la masakro de Buĉa.]]

## Ĝemelurboj 
* Kovel, Ukrainio
* Tjaĉiv, Ukrainio
* Tuszyn, Pollando
* Jasło, Pollando

## Vidu ankaŭ 
* Buĉa (stacidomo)
* Kieva provinco
* Listo de urboj en Ukrainio
* Masakro de Buĉa

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* La mondo skuita pro la masakro en Buĉa. Volodimir Zelenskij al rusaj patrinoj: vidu, kiajn friponojn vi edukis pollingve kun fotoj


Kategorio:Urboj en Kieva provinco
Kategorio:Militkrimoj
Fröbelin palikat

**Fröbelin palikat** estas finna porinfana muzika grupo. Ĝiaj kantoj estas ekzemple *Sätkyukko*, *Haisunäätä*, *Sutsisatsi*, *Matkailu avartaa*, *Sormitaputus*, *Rouva Huttunen*, *Kirppu kotieläimeksi*, *Laivan lastaus* kaj *Perhonen*. Ĝi publikigis dek diskojn. Ĝi estas fondita 1987. Ĝiaj membroj estis pri sia edukado infanĝardenaj instruistoj. Ĝi faras muzikon, kie estas ecoj el rok-muziko. Membroj de *Fröbelin palikat* estas kantisto kaj gitaristo Mats Lillrank, gitaristo kaj basisto Timo Nuutinen, klavarinstrumentisto kaj kantisto Ari Bergström kaj drumisto Hannu Mäkelä. *Fröbelin palikat* ludis ekzemple en porinfanaj televidaj programoj Pikku Kakkonen kaj Veturi. Iliaj membroj iĝis tuttagaj karier-muzikistoj en 1995.

## Albumoj 
* Fröbelin Palikat (1991)
* Sutsisatsi (1993)
* Sätkyukot (1994)
* Hippulat vinkumaan (1996)
* Zupadibum (1998)
* Saa tonttuilla! (2000)
* Pii-paa (2004)
* Hui hai (2009)
* Joulu joutuu (2016)
* Jee-jee 30-vee (2017)
* Lits läts (2020)

Kategorio:Finnaj muzikaj grupoj
Kategorio:Porinfanaj muzikaj grupoj
Torrecilla de la Abadesa

**Torrecilla de la Abadesa** [toreZIlla delabaDEsa] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Vintero* (Tero de Vino, en hispana *Tierra del Vino*) en la sudokcidento de la provinco. *Torrecilla de la Abadesa* estas komprenebla etimologie kiel *Tureto de la Abatino* alude al tiu de la Monaĥejo de Sankta Klara de Tordesillas, posedanto de ties teroj ĝis 1868, kiam ĝi revenis al la stato post la tiujara revolucio.

180ra|eta|maldekstra|Torrecilla de la Abadesa en la provinco Valadolido.
[eta|180ra|maldekstra|La *Vintero* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, oranĝe, sudokcidente.]]
230ra|eta|maldekstra|Ermitejo.
230ra|eta|maldekstra|Brikkota kabano.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 26,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 270 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 40 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trapasata de la rivero Doŭro; ĝi disiĝas en du samgrandaj partoj, separataj per eksklavo apartenanta al la municipa teritorio de Tordesillas.

## Historio 
Estas restaĵoj de romianoj. En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.

Estas industrio de ceramiko dum la 16-a al 18-a jarcentoj. Oni fabrikis tegolojn kaj brikojn.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la lastaj jaroj de la 16-a-17-a jarcentoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Valadolido
(144922) 2005 CK38

**(144922) 2005 CK38** estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research)* elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 3:5 kun Marso.

Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero.

* Ĝia marsa MOID estas 0,11598 astronomia unuo (17,350 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,2618 astronomia unuo (39,161 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,26968 astronomia unuo (40,344 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,25876 astronomia unuo (38,710 miliono da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
145062 Hashikami

'*145062 *Hashikami''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 2:9 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Kin Endate elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbeto Haŝikami en la montoj de la gubernio Ivato, naskiĝa loko de la patro de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Fastiv-1 (stacidomo)

**Fastiv-1** () estas fervoja stacio en Fastiv (Kieva provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Fastiv-2 (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Fastiv-1 en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fastiv
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1870
Kategorio:1870 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Kieva provinco
Fastiv

**Fastiv** () estas urbo en la Kieva provinco de Ukrainio. Ĝi estas la administra centro de samnoma Fastiva distrikto, en julio 2020 signife ampleksigita.  Laŭ la stato de  en la komunumo vivis . La urbanoj etendiĝas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La mezuma supermara alteco de la urba areo estas  metroj.

## Famuloj 
* Alexandru Bernardazzi (1831-1907), arĥitekto
* Efraim Skljanskij (1892-1925), soveta politikisto

## Vidu ankaŭ 
* Fastiv-1 (stacidomo)
* Fastiv-2 (stacidomo)
* Kieva provinco
* Listo de urboj en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Urboj en Kieva provinco
Bojarka

**Bojarka** () estas urbo en la Kieva provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2021.

## Konataj urbanoj 
* Oleksandra Matvijĉuk

## Vidu ankaŭ 
* Bojarka (stacidomo)
* Kieva provinco
* Listo de urboj en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Urboj en Kieva provinco
Slovjanskij Kurort (stacidomo)

**Slovjanskij Kurort** (, ) estas fervoja stacio en Slovjansko (Donecka provinco), la 37-a plej granda urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Slovjansk (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Slovjanskij Kurort en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Donecka provinco
Kategorio:Slovjansko
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1911
Kategorio:1911 en Ukrainio
Nereta

**Nereta**, en loka dialekto **Narata**, estas vilaĝo (grandvilaĝo) en Latvia historia regiono Selonio, en la sudo de Latvio. Ĝi situas en distrikto Aizkraukle sur la bordoj de rivero Dienvidsusēja kaj 4 km de la Litovia limo. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 51 km de Aizkraukle kaj 121 km de Rigo. Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis .

## Historio 
Nereta situas en la parto de Selonio kiu estis rekte subigita fare de la krucistoj de la Livonia Ordeno en la 13-a jarcento. Nereta unue estis menciita en historiaj fontoj (kiel *Nirica*) en 1298. Ĉe la suda limo de la Livonia Ordeno kun la teroj de la Grandprinclando Litovio, la fortika grandbieno de Nereta estis establita. En 1564, la nomo de Nereta en skribaĵoj estis *Narite*. Post la kolapso de Livonio, la teritorio estis inkludita en la Duklando Kuronio kaj Zemgalio. En 1584-1593 la nuna ŝtonkonstruaĵo de la lutera preĝejo estis enkonstruita. En 1596, laŭ la postulo de duko Gotthard Kettler, la unua latina lernejo por la infanoj de la servistoj de la grandbieno kaj pastrejo estis establita en Nereta, kiu daŭris por mallonga tempo, en 1607 paroĥa lernejo por kamparanaj infanoj estis establita. En 1672 Nereta estas menciita kiel urbeto.

La vilaĝo malaperis dum la Granda Pesta epidemio de 1709-1711. Kvar jarojn post la epidemio, nur kelkaj homoj vivis en Nereta grandbieno.

En 1795 la vilaĝo venis sub la kontrolon de Rusia Imperio.

Dum la Unua Mondmilito, germanaj soldatoj konstruis etŝpuran fervojreton ligantan Daudzeva, Nereta kun Jēkabpils kaj Suvainišķi en Litovio por provizi la fronton. (La linio al Nereta estis fermita en 1961.) En 1918-1920 Nereta estis inkludita en la Respubliko Latvio.

En 1927, Nereta akiris la statuson de dense loĝata areo (vilaĝo), sed en 1950 - la statuso de urbovilaĝo, kiu estis perdita en 1990, aboliciante ĉi tiun statuson tra Latvio kaj dividante la antaŭajn urbovilaĝojn en urbojn kaj vilaĝojn. Kvankam Nereta renkontis la postulojn por la urbo, ilia administrado elektis la statuson de vilaĝo.

## Geografio 
La vilaĝo situas en okcidento de Augšzemes altebenaĵo proksime de Meza Latvia malaltebenaĵo.

Averaĝa temperaturo estas -6°C en januaro kaj +17°C - +17,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 700 mm jare.

## Bildoj 

Neretaskulturasnams.JPG|Kulturdomo.
Neretaspirts.JPG|Saŭno.
Неретское водохранилище Neretas ūdenskrātuve - panoramio.jpg|Nereta akvorezervujo.
Neretas luterāņu baznīca (1).jpg|Lutera preĝejo.
Neretaskatolubaznica.JPG|Katolika preĝejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Vilaĝoj de Latvio
Kijiv-Volinskij (stacidomo)

**Kijiv-Volinskij** () estas fervoja stacio en Kievo (Kieva provinco), ĉefurbo de Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Urba elektrotrajno de Kievo
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Kijiv-Volinskij en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Kievo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1900
Kategorio:1900 en Ukrainio
Sándor György-Rózsa

**Sándor György-Rózsa** [ŝAndor djordj-rOĵa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **György-Rózsa Sándor** estis hungara muzikalkantisto, voĉoaktoro.

Sándor György-Rózsa naskiĝis la  en Gheorgheni (Rumanio).

## Biografio 
Sándor György-Rózsa apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li maturiĝis en katolika liceo de Alba Iulia en 1999 kune kun licenco pri kantoro, poste li frekventis muziklernejon de Kamilla Dévai Nagy en Budapeŝto. Ekde 2000 li estis videbla sur pluraj scenejoj. Li akiris aktoran diplometon en studio de Operetoteatro (Budapeŝto) en 2003, post roladoj li ricevis aktoran licencon, sed li faris sukcesan ekzamenon ankaŭ en teatroakademio de Teatro Magyar. Ĝis 2014 li estis membro de la Operetoteatro, poste li estis liberprofesiulo.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo (adaptita de Béla Szakcsi Lakatos) - Gyalu
** La Dresado de la Megero (adaptaĵo) – Lucentio
** Romeo kaj Julieta (adaptaĵo) – titolrolo; Escalus
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* – Arnold Schulteis
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* – titolrolo
* Ferenc Lehár: *Luxemburg grófja* – René
* Jenő Huszka: *Mária Főhadnagy* – Herbert von Waldhausen
* Andrew Lloyd Webber-Tim Rice: Jesus Christ Superstar – titolrolo
* Leonard Bernstein: West Side Story – Bernardo
* Jerry Bock: Violonisto sur la tegmento - ĝendarmo

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Csárdáskirálynő* (adapto, 2009) – Arnold Schulteis
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Jorge Gallegos, Hamish Michael, Patrick Vo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj muzikalkantistoj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Rumaniaj hungaroj