open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
16079 Imada

'*16079 *Imada'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Keith Imada*, mentoron en 2003 de unu finalisto de *Intel Science Talent Search*, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo.
Li estas instruisto ĉe la *Maui High School'' en Kahului (Havajo, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Hospitala preĝejo Sankta Spirito (Innsbruck)

La romkatolika **Hospitala preĝejo Sankta Spirito** (germane: *Spitalskirche zum Heiligen Geist*) troviĝas en Innsbruck, en la urbocentra Maria-Theresien-strato nr 2.

## Priskribo 
maldekstre|eta|Hospitala kirpreĝejo insbruka
La preĝejo konstruitis ekde 1700 laŭ planoj de Johann Martin Gumpp la Maljuna anstataŭanta gotikan antaŭulan konstruaĵon. Ambaŭ portaloj havas imponajn lignoskulptaĵojn, la internon dominas riĉegaj stukaĵoj.

Post la Dua mondmilito necesis nove pentri la freskojn: tion faris en 1962 Hans Andre. Integritis en la ĉefaltaron de 1705 krucifikso farita ĉ. en 1500.

## Historio hospitala 
maldekstre|eta|Interno baroka
Unuafoje menciitis en 1307 en dokumento urba Hospitalo Sankta Spirito troviĝante ankoraŭ en la urba periferio. Ĝi pli estis maljunulejo ol hospitalo. Admonis la suvereno la civitanojn malvare donaci monon por ĝi. Preĝejo hospitala unuafoje menciitis en 1320 kies aspekto - krom gotika turo - hodiaŭ ne plu konatas. En 1700/01 la tuto novkonstruitis sub la estrado de ĉefarkitekto Gumpp.

Malantaŭ la hospitalo estis ekde 1328 tombejo sur kiu entombigitis unue nur la forpasintaj pacientoj, poste ĉiuj. En la kuro de la novaranĝo de la urbodomo en la 2000-aj jaroj elfositis tomboj sur la Adolf-Pichler-placo kies konservo tamen ne eblis pro konstruo de subterenaj garaĝoj.

En 1817 ŝanĝitis la oldulflegejo en veran hospitalon sub la gvidado de la universitata medicinfakultato. Flegantoj iĝis aninoj de la ordeno *Karitataj filinoj de Sankta Vincento de Paul* kiuj pro tio fondis ĉefdomon en Insbruko. En 1869-70 la konstruo pligrandiĝis sed pro spaca malabundo tamen ne plu kapablis pretigi ĉiujn servojn. Tial akiritis en 1879 la nuna klinikaj grundoj sur kiuj konstruitis pavilone la klinikerjoj: en 1914 ekzistis jam ses. Ĝis la jaro 1922-a la urbo estis devigita pagi ĉiujn kostojn, nur poste ekposedantis la Lando Tirolo la klinikojn.

Simila institucio en senpera ĉirkaŭaĵo de la urba hospitalo konstruitis en 1350 fare de certa fratio: ĝi funkciis ĝis 1895. Samtempe iĝis en la urbokvartalo St. Nikolaŭs malsanulejo. Ĝi malkonstruitis en 1789.

## Eksteraj ligiloj 
* Situo de la preĝejo sur *Tiroler Kunstkataster*
* Katolika komunumo Sankta Spirito
* 360-grad Bildoj de la interno
* Hejmpaĝo de la ordeno Barmherzige Schwestern (Aŭstrio) 

Hospitala preĝejo
Innsbruck
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Aŭstrio
Sankta Spirito (Innsbruck)
Tuluá

**Tuluá** estas urbego, universitata urbo, grava industria kaj komerca centroj en Kolombio, en departemento Valo de Kaŭko. La urbego estas vaste konata kiel grava centro de salsdancado.

## Bazaj informoj 
eta|Panoramo en urbomezo de Tuluá
* Loĝantaro: 206,610 en 2013
* Supermara alteco: 960 m
* Areo: 911 km²
* Telefonkodo: 57 + 2
* Poŝtkodoj:
* Horzono: UTC – 5
* 

## Geografio 
eta|maldekstre|Panoramo en ĉirkaŭaĵo de Tuluá
Tuluá situas en okcidenta parto de la lando en Andoj laŭ la samnoma rivero Tuluá. Armenia (Kindio) troviĝas 76, Santiago de Cali 81, Pereira 98, Ibagué 114, Manizales 133, Neiva 161, Soacha 226, Itagüí 241, **Bogoto** 242, Bello (Kolombio) 260, Medeĝino (Kolombio) 256, Villavicencio 285, San Juan de Pasto 341, Floridablanca 478, Bucaramanga 480, Monteria 521, Sincelejo 587, Cúcuta 588, Kartageno (Kolombio) 706, Barranquilla 780, Valledupar 7822, Santa Marta 826 km.

## Historio 
eta|Panoramo en Tuluá
eta|Biblioteko en Tuluá
eta|Palaco pri justico en Tuluá
eta|Kirko Sankta Bartolomeo en Tuluá
En tiu ĉi loko jam indiĝenoj loĝis antaŭ ol hispanoj atingis nunan lokon de Tuluá en la 16-a jarcento. La indiĝenoj longe rezistis al la hispanaj konkeroj. La hispana fondo okazis en 1741, poste en 1636 granda bredejo ekfunkciis, kie oni administris ankaŭ la ĉirkaŭaĵon. Nun la krimo estas granda problemo en la urbego.

## Ekonomio 
Ekonomio de Tuluá gravas la agrikulturo kaj bredado de bovoj. Dank' al la varia klimato, multaj malsamaj legomoj kaj fruktoj kreskas en la ĉirkaŭaĵo.

## Klimato 
En Tuluá regas tropika klimatoj kun varmaj, sunaj tagoj, foje kun intensaj ŝtormoj. La averaĝa temperaturo estas 28 celsiusgradoj.

## Transportado 
Tuluá havas regionan flughavenon, internacia flughaveno funkcias en Santiago de Cali. La voja kontakto kun la ĉefurbo estas bona.

## Vidindaĵoj 
* kirko Sankta Bartolomeo
* botanika ĝardeno
* lago
* futbalstadiono
* ĉiujara festivalo

## Ĝemelurboj 
*  Chillicothe, Usono

## Fontoj 
* http://www.tulua.gov.co/index.shtml  
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/608731/Tulua 
* mapo, distancoj 
* Angla Vikipedio helpe de WikiTrans

Kategorio:Urboj de Kolombio
Kategorio:Valo de Kaŭko
Elektra Fervojo Hanshin

**Elektra Fervojo Hanshin** (japane: 阪神電気鉄道株式会社 [Hanŝin denkitecudō kabuŝiki-gajŝa], angle: *Hanshin Electric Railway Co., Ltd.*) estas japana privata fervoja kompanio en la regiono Kansajo. Ĝiaj fervojaj linioj situas en Osako kaj sud-orienta parto de la gubernio Hiogo.

La nomo "Hanshin" (阪神 [hanŝin]) estas siglo de "Osaka" (大**阪**) kaj "Kobe" (**神**戸).

## Linioj 
eta|700px|maldekstra

Image:Hanshin-Series8000-8211.jpg|Serio 8000
Image:Hanshin-Series9000-9201.jpg|Serio 9000
Image:Hanshin-Series9300-9501.jpg|Serio 9300
Image:Hanshin-Series1000-1606.jpg|Serio 1000
Image:Hanshin-Series5001-5021.jpg|Serio 5001
Image:Hanshin-Series5500-5509.jpg|Serio 5500
Image:Hanshin-Series5550-5551.jpg|Serio 5550
Image:Hanshin-Series5700-5717.jpg|Serio 5700

## Prezoj 
La prezoj por unu adoltulo (ekde la 1-a de aprilo 2014 — ĝis nun):

Linio Namba estas 90 jenoj pli malmultekosta ol supraj prezoj.

Hanshin
Hanshin
Hanshin
Hanshin
Aurel Vlaicu (Sighișoara)

**Aurel Vlaicu** [aŭrel vlajku] estas vilaĝo en la rumana distrikto Mureș. Administre ĝi apartenas al la urbo Sighișoara. Ĝi situas 5 km sude de la urbo en arbaro.

La vilaĝo portas la nomon de la rumana aviada pioniro Aurel Vlaicu.

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Mureș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Mureș
(16082) 1999 TR5

**(16082) 1999 TR5** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la kroataj astronomoj Korado Korlević kaj Mario Jurić elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Korado Korlević
Kategorio:Malkovrita de Mario Jurić
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Eduardas Mieželaitis

**Eduardas Mieželaitis** (naskiĝis la 3-an de oktobro 1919 en la vilaĝo *Kareiviškis*, municipo Pakruojis, mortis la 6-an de junio 1997 en Vilno) estis litovlingva lirikisto.

## Vivo 
Mieželaitis studis juron en Kaŭno kaj en la Universitato Vilno. Kiel studento li publikigis politikajn eseojn.

De 1960 ĝis 1989 li estis membro en la centra komitato de la Komunisma partio de Litovio (*Lietuvos komunistų partija*). De 1955 ĝis 1963 kaj de 1975 ĝis 1989 li estis deputito en la Supera Soveto de Litova SSR kaj de 1962 ĝis 1970 deputito en la Supera Soveto de Sovetunio. Dum la tiel nomata periodo de "degelo" li estis sekretario kaj prezidanto de la litova asocio de verkistoj. Li konsideriĝas noviganto de la moderna litovlingva poezio.

En 1962 li pro sia poezia verkado honoriĝis per la ordeno de Lenin de Sovetunio.

Lia tombo troveblas en la tombejo *Antakalnis* en la nordoriento de Vilno.

## En Esperanto aperis 
* *Homo*, ciklo de poemoj, laŭ la kvara litova eldono tradukita de Petras Čeliauskas, kun ilustraĵoj de Stasys Krasauskas, Vilno 1986

William Auld tiel reeĥis pri la libro: 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Litovaj verkistoj
Kategorio:Litovaj poetoj
Agogoo

eta|Agogoo strukturas afrikobrazilan muzikon
eta|Agogoo.
**Agogoo** (portugale: **agogô**) estas frapinstrumento de brazila muziko konsistanta el du longecaj kaj konusaj metalaj sonorilo sen frapiloj, kiujn kunligas elasta arko.

La du sonoriloj estas de malsamaj grando kaj tonaltoj, kaj oni frapas ilin per mallonga bastono. La tona intervalo de la du sonoriloj riĉaj je suprotonoj estas depende de la prilaboriĝo de la instrumento agordita kiel trito, kvarto aŭ kvinto. Agogoo estas frapata per bastono el ligno, malpli ofte el metalo. Alian perkutsonon oni povas generi kunprenante la du sonorilojn dum la ludado unu kontraŭ la alian.

Oni ludas la perkutinstrumenton ĉefe en sambo, je kapoejro kaj en afoŝeo. Agogoo ludas ritman linion kompareblan kun la kleo. Male al ĉi tiu ĝi tamen ofte ĉirkaŭludas la bazan skemon, dum kiam en kandomblea muziko bovtintilo nomata *gã* aŭ *gonguê* ludas veran kleon.

Agogoo estas afrikdevena, ĝin enportis la joruboj en Brazilon. Ankaŭ en la joruba kaj aliaj lingvoj en Niĝerio la instrumento nomiĝas *agogo*, ĉe la Bantuoj (konga lingvo) *ngonge*, kio signifas „tempo“ kaj „atento!“.
## Literaturo 
* Töm Klöwer: *Die Welten der Trommeln und Klanginstrumente.* 3-a eldono. Binkey Kok, Havelte 1999, ISBN 90-74597-24-6, p. 62sj.
* Dudu Tucci, Tiago de Oliveira Pinto: *Samba und Sambistas in Brasilien.* Noetzel, Wilhelmshaven 1992, ISBN 3-7959-0619-9, pj. 73-76
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Idiofonoj
Kategorio:Brazilaj muzikinstrumentoj
Kategorio:Frapinstrumentoj
Kategorio:Sonoriloj
Azia ŝafo

***Ovis orientalis*** estas la diskutinda specio, de la familio de la bovedoj, en kiu oni inkludas la **aldomigitajn ŝafojn** kaj diversajn naturajn ŝafojn eŭraziaj nomigitaj **muflonoj** kaj **urialoj**.

## Taksonomio 
[eta|maldekstra|Virŝafo de [Merino|merina raso.]]
Linneo klasigis la aldomigitajn ŝafojn en 1758 en la specio *Ovis aries*. Kiam poste oni pruvis ke la nunaj aldomigitaj ŝafoj apartenas al la sama specio kiel ties natura praulo, la azia muflono klasigita kiel *Ovis orientalis* (orienta ŝafo), oni devis atribui ununuran sciencan nomon por ambaŭ. Ĝenerale en tiaj kazoj oni aplikus la principon de antaŭeco uzita en la scienca nomenklaturo, kiu regulas ke restu kiel specifa nomo tiu dekomence registrita, tiukaze *aries*. Sed la Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo decidis en 2003 en la opinio 2027 ke la ŝafoj, same kiel aliaj 17 aldomigitaj specioj, devis esti nomigitaj laŭ ties natura varianto, tiukaze *Ovis orientalis*, por eviti la paradokson ke la antaŭaj stirpoj, nome la naturaj, estu nomigitaj kiel subspecioj de siaj posteuloj. Tiele la specifa nomo kiu restis por la hejmaj ŝafoj, muflonoj kaj urialoj estas *Ovis orientalis*, dum restis la termino *aries* kiel trinoma nomo kiu aludas al la hejma subspecio.

### Subspecioj 
eta|maldekstra|280px|Grupo de urialoj (*O. orientalis vignei*).
Oni agnoskas naŭ subspeciojn de *Ovis orientalis*:
* *Ovis orientalis aries*, hejma ŝafo.
* *Ovis orientalis arkal*, Transkaspia urialo.
* *Ovis orientalis cycloceros*, Afgana urialo.
* *Ovis orientalis isphahanica*, Esfahana muflono.
* *Ovis orientalis laristanica*, Laristana muflono.
* *Ovis orientalis musimon*, Eŭropa muflono.
* *Ovis orientalis ophion*, Kipra muflono.
* *Ovis orientalis orientalis*, Ruĝa muflono.
* *Ovis orientalis vignei*, Ladaka urialo.

## Notoj 
Kategorio:Kaprenoj
Kategorio:Ovio
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kategorio:Faŭno de Italio
Kategorio:Mamuloj de Pollando
Stasys Krasauskas

**Stasys Krasauskas** estis litova desegnisto kaj grafikisto. Li naskiĝis la 1-an de junio 1929 en Kaŭno kaj mortis la 10-an de februaro 1977 en Moskvo. Antaŭ ol iĝi artisto, en sia juneco li estis konata kiel elstara naĝisto kaj akvopilkisto: li estis kapitano de la nacia teamo de akvopilkado kaj respublika ĉampiono de naĝado.eta|280ra|lia tombo en la tombejo *Antakalnis* en Vilno montras tipan desegnaĵon de li

## En Esperanto aperis 
* *Homo*, ciklo de poemoj, de Eduardas Mieželaitis laŭ la kvara litova eldono tradukita de Petras Čeliauskas, kun ilustraĵoj de Stasys Krasauskas, Vilno 1986

## Referencoj 
Kategorio:Litovaj artistoj
Kvartalo Konohana

**Kvartalo Konohana** aŭ **Konohana-ku** (此花区 [Konohana-ku]; Hepburn/Kunrej: *Konohana*) estas kvartalo en la urbo Osako de Japanio. Kiel la tuta urbo ĝi situas en la samnoma gubernio Osaka kaj en la administra regiono Kansajo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon interalie kun . 

## Industrio 
* Dai Nippon Toryo
* Okcidenta JR Aŭtobuso

## Transporto 
### Fervojoj 
* JR Okcidenta:
** Ringlinio de Osaka: Stacio Nishikujō
** Linio Sakurajima (Linio Yumesaki): Stacio Nishikujō - Stacio Ajikawaguchi - Stacio Universal City - Stacio Sakurajima
* Elektra Fervojo Hanshin:
** Linio Hanshin-Namba: Stacio Nishikujō - Stacio Chidoribashi - Stacio Dempō
* Osaka Urba Subtera Fervojo:
** Linio Chūō: Stacio Yumeshima

### Vojoj 
* Aŭtovojoj
** Aŭtovojo de Hanshin
* Naciaj vojoj:
** Nacia vojo 43

## Turismo 
### Famaj ejoj 
* Universal Studios Japan

image:USJ 5years.JPG|Universal Studios Japan

## Lernejoj en la Kvartalo 
* Elementaj lernejoj: 8 (publikaj: 8)
* Mezlernejoj: 5 (publikaj: 4, privata: 1)
* Superaj mezlernejoj: 2 (publika: 1, privata: 1)

Konohana
Konohana
Kategorio:Municipoj de Japanio
Hans Andre

dekstra|eta|Tombo ĉe la baziliko en Innsbruck-Wilten
**Hans ANDRE** (naskiĝinta la 21-a de januaro 1902 en Innsbruck, mortinta samloke la 15-an de majo 1991) estis aŭstra skulptisto kaj pentristo.

Li estis kunlaboranto de Clemens Holzmeister kaj inter 1954-67 profesoro ĉe la artaltlernejo viena *Akademie der bildenden Künste Wien*. Lia stilo estis simpliganta objektivismo.

## Verkoj 
eta|Erzherzog-Eugen-monumento en Innsbruck (1957)

* Bronza fontano *Goldenes Dachl* en Innsbruck
* Monumento por falintaj soldatoj ĉe Centra Tombejo de Vieno
* Madonofiguro *Neustädter Madonna* en la Kirko Savinto (Wiener Neustadt) - antaŭe ĉe la Aŭstria Katolika Foiro (1930) en Vieno-Schönbrunn
* Altaro kun baldakeno el arĝenta latuno kun madona figuro en la Paroĥa kirko Mario Helpantino (Bregenz)
* Viacrucis-stacioj kaj ujo por benita akvio en la Paroĥa kirko Dornbach (Vieno-Hernals; 1931/32)
* Paroĥa kirko Sandleiten (Vieno-Ottakring): Fresko *St. Josef, Schutzherr und Helfer der Bedrängten* ĉe la altarvando kaj reliefo *Schweißtuch der Hl. Veronika* ĉe la ĉefenirejo al la paroĥestrejo (1935/36)
* Plafonaj freskoj (1947) kaj Gnadenstuhl-fresko (ekstere) ĉe la Kirko de la Servantoj de Mario en Innsbruck
* Statuoj de ĉefepiskopoj en la Katedralo Sankta Stefano (Vieno) (1957)
* Erzherzog-Eugen-monumento en Innsbruck (1957)
* Hannes-Schneider-monumento en St. Anton am Arlberg (1957)
* Bildoj de Via crucis por la monakejo Vomp-St. Georgenberg
* Freskoj en la Hospitala kirko Sankta Spirito (Innsbruck)
* Figuroj de tirolaj sanktuloj en la Katedralo de Innsbruck (1941-60)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aŭstraj skulptistoj
Kategorio:Aŭstraj pentristoj
Kategorio:Aŭstraj profesoroj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Tirolanoj
Stacio Mukogawadanchimae

**Stacio Mukogawadanchimae** (japane: 武庫川団地前駅 [Mukogaŭadanĉimae-eki], angle: *Mukogawadanchimae Station*) estas fervoja stacio en Niŝinomija, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin-Mukogawa.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Hanshin**:
*** Linio Hanshin-Mukogawa

## Historio 
* 3-a de aprilo 1984: Malfermiĝis la stacio de Elektra Fervojo Hanshin.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Hanshin 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Hjogo
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Hanshin
Gottfried M. Wolff

eta|Monogramo de la Servistoj de Mario Patro **Gottfried M. WOLFF** OSM (naskiĝinta en 1958 en Bayreuth) estas provincestro de la Tirola Provinco de la romkatolika ordeno Servistoj de Mario. Li ankaŭ responsas pro 5 aliaj monakejoj en Aŭstrio kaj unu en Germanio (la ununura tie, en Gelsenkirchen-Buer.

## Vivo 
Deklaris P. Wolff post la novicado en Kanado la unuan religian voton en la 4.6.1981. Post la studo de teologio en Innsbruck li ordinitis sacerdoto en la 25.6.1988 en Regensburg. Poste li estis subpastro en Viehhausen (Bavario) kaj poste en Gelsenkirchen-Buer.

Ekde 1991 Wolff estis animzorganto en la ordena paroĥo en Düsseldorf-Rath kaj ekde 1997 denove en Buer. En la 6.2.2006 li enoficigitis kiel nova provincestro. Post reelekto en novembro 2008 la tiama generalprioro Ángel M. Ruiz Garnica konfirmis la provincestrado por la periodo de 2009-12. Ekde la 21.9.2013 Wolff mem estas generalprioro de la Servistoj de Mario. Sidejo provinca estas la monakejo en la tirola ĉefurbo Innsbruck.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la Servistoj en Aŭstrio

Kategorio:Germanaj romkatolikaj pastroj
Kategorio:Germanaj monaĥoj
Kategorio:Abatoj
Homo (poemaro)

***Homo*** estas ciklo de poemoj de la litova lirikisto Eduardas Mieželaitis. Ĝin laŭ la kvara litova eldono tradukis kaj verse adaptis al Esperanto Petras Čeliauskas, kun ilustraĵoj de Stasys Krasauskas, kaj en 1986, en la periodo de "degelo", eldonis ĝin en Litova SSR la eldonejo *Vaga* en Vilno. La unua eldono de la litova originalo je titolo *Žmogus* en la sama eldonejo aperis jam en 1965.

 

William Auld tiel reeĥis pri la libro: 

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por  Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Verkoj el la esperantigita litovlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
BB met R

eta|Brunaj fazeoloj kun rizo
**BB met R** (Bruine Bonen met Rijst) Brunaj fazeoloj kun Rizo estas surinama (kreola) manĝaĵo en kiu oni kuiras kok(in)on kune kun brunaj fazeoloj.
Krom la kvar surinamaj spicoj (buljonkubo, freŝa pipro, ethakita cepo kaj freŝa ajlo) ĝi ankaŭ enhavas freŝan tomaton, pimentograjnojn, celerion, salamfolion (indonezia laŭro) kaj guteton da kokoslakto. La tuto estas surtabligata kun blanka rizo.

Origine la manĝaĵo estas farata kun salviando anstataŭ kok(in)o.

Se la indonezia laŭro ne haveblas vi povas aanstataŭi ĝin per nobla laŭro.

## Vidu ankaŭ
* Rizo kaj fazeoloj

## Eksteraj ligiloj
 recepto (aŭtomate tradukebla)  

Kategorio:Kuirarto
Kategorio:Surinamo
Vaga (eldonejo)

**Vaga** estas inter la gvidaj eldonejoj de litovlingva literaturo kaj krome funkcias ankaŭ kiel reto de librovendejoj en Litovio. Ĝi fondiĝis en 1945 en Kaŭno kaj ekde 1949 havas sian sidejon en la bulvardo *Gedimino prospektas* en Vilno. Ekde 1994 ĝi funkcias kiel akcia kompanio de litova juro (*UAB*). Antaŭe de 1965 ĝis 1994 ĝi havis la titolon "Ŝtata eldonejo „Vaga“" *(Valstybinė leidykla „Vaga“)*, antaŭ tio ekde la fondiĝo en 1945 simple titoliĝis "Ŝtata eldonejo de bela literaturo" *(Valstybinė grožinės literatūros leidykla)*. Ĉiujare ĝi laŭ la stato de 2015 publikigas proksimume 200 novajn librojn.

Inter la eldonaĵoj ankaŭ estas pluraj publikaĵoj en Esperanto: unu el ili estas la ciklo de poemo "Homo" de Eduardas Mieželaitis, kiun ĝi en la originala litovlingva versio publikigis en 1965 kaj en esperantlingva traduko de Petras Čeliauskas en 1986.

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

Kategorio:Litovaj firmaoj
Sofonisba Anguissola

**Sofonisba Anguissola** (oni ankaŭ literumas ĝin **Anguisciola**) (ĉ. 1532 – 16 novembro 1625) estis itala Renesanca pentristo, kiu naskiĝis en Kremono. Ŝia edukiĝo estis bona, kaj inkluzivis la belajn artojn, kaj ŝia studado en la laborejoj de lokaj pentristoj fariĝis modelo por la akcepto de virinoj kiel studentoj de arto. Dum ŝia junaĝo, Anguissola vojaĝis al Romo, kie ŝi renkontis Mikelanĝelon, kiu tuj rekonis ŝian talenton, kaj al Milano, kie ŝi pentris la portreton de la Duko de Alba. Ŝi interŝanĝis desegnaĵojn kun Mikelanĝelo.
eta|maldekstra|Tri geknaboj kun hundo.
eta|maldekstre|Portreto de la Infantinoj de Hispanio nome Izabela kaj Katalina.
Izabela de Valois, edzino de la reĝo Filipo la 2-a de Hispanio, estis entuziasma ne-profesia pentristo, kaj oni instigis Anguissolon vojaĝi al Madrido por instrui ŝin, kun la rango de atenda sinjorino. Ŝi poste fariĝis oficiala kortuma pentristo de la reĝo, kaj ŝanĝis ŝian stilon laŭ la pli formalaj bezonoj de oficialaj portretoj por la Hispana kortego. Post la morto de la reĝino, Filipo helpis aranĝi ŝian edziĝon al nobelo. Ŝi transloĝiĝis al Palermo, kaj poste Pizo kaj Ĝenovo, kie ŝi daŭrigis la pentradon, verŝajne kun la subteno de siaj du sinsekvaj edzoj. Ŝi vivis ĝis la aĝo de naŭdek tri, kaj mortis ĉe Palermo.

Memportretoj kaj familianoj estis ŝiaj plej oftaj temoj, sed en sia malfrua vivo ŝi ofte pentris religiajn temojn. Multaj el ŝiaj religiaj bildoj perdiĝis. Post kiam ŝia vido-kapablo malfortiĝis, ŝi fariĝis patronon de la artoj. La bildaro de Anguissola daŭre influis sekvajn generaciojn de artistoj, kaj ŝia granda sukceso malfermis la vojon al sukcesaj profesiaj artaj karieroj por virinoj. Oni povas vidi ŝiajn pentraĵojn en galerioj en Bostono (ĉe la Isabella Stewart Gardner Muzeo), Bergamo, Breŝo, Budapeŝto, Madrido (Prado-Muzeo), Napolo, Sieno, kaj ĉe la Galerio Uffizi en Florenco.

## Notoj 
Kategorio:Italaj pentristoj
Kategorio:Renesancaj pentristoj
Panvendeja Domo

eta|Fasado de la Panvendeja Domo.
eta|Fachada de la Panvendeja Domo.
La **Panvendeja Domo** () estas konstruaĵo kvaretaĝa, kun portikara teretaĝo, kaj la lasta etaĝo kun formo de subtegmento, kaj la flankoj kronitaj per angulaj turoj. Ĝi estas situanta en la centro de la norda flanko de la Plaza Mayor, Madrido, Hispanio.

## Historio 
La *Casa de la Panadería* estis starigita dum la konstruado de la Plaza Mayor, kaj Juan Gómez de Mora estis la respondeculo pri ties konstruado, kio finis en 1619. Post la dua incendio de la placo en 1670 ĝi estis rekonstruita de Tomás Román, kaj la pentristoj Claudio Coello kaj José Jiménez Donoso zorgis pri la interna dekorado kaj pri la freskoj de la fasado. Post la tria incendio de la placo en 1790, kiu ne tuŝis la Panvendejan Domon, ĝi utilis kiel referenco al Juan de Villanueva por la rekonstruado de la domaro de la placo.

La pentraĵoj de la fasado estas verko de Arturo Mélida.

Kategorio:Monumentoj de Madrido
Buĉodomo

eta|320px|Fasado de la Buĉodomo.

La **Buĉodomo** aŭ **Viandodomo**, kaj en hispana *Casa de la Carnicería*, estas kvaretaĝa konstruaĵo, kies lasta etaĝo montras formon de subtegmento, krom portikara teretaĝo, kaj flankoj kronitaj per angulaj turoj. Ĝi situas en la centro de la suda flanko de la Plaza Mayor de Madrido, Hispanio.

## Historio 
Oni ne scias la precizan daton de la konstruado de la aktuala konstruaĵo, kvankam oni supozas, ke ĝi estis tute rekonstruita post la unua incendio de la *Plaza Mayor* en 1631. Por ties rekonstruado oni sekvis la stilon de la Panvendeja Domo, kiu estas situanta ĝuste antaŭe.

Dekomence ĝi gastigis la ĝeneralan stokejon de viando el kiu oni liveris al la urbaj bazaroj, kaj de tio devenas la nomo de la konstruaĵo.

Kategorio:Monumentoj de Madrido
Préguillac

**Préguillac** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 451 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Préguillac situas  sude de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Sopa boba

**Sopa boba** (stulta supo) aŭ **bodrio** en la hispana lingvo estas la aro de diversaj pladoj mikse kiu komponis la restaĵojn de la manĝo de la monaĥejoj, kiu estis disdonita al malriĉuloj kiuj venis tiuintence ĉe ties pordoj, kiel karitato. Ricevis tiun nomon ankaŭ la restaĵoj nekonsumitaj de la klientoj de trinkejo aŭ gastejo, kiuj estis disdonita al la nomitaj supistoj, kiuj interŝanĝe ludis aŭ kantis, deklamis aŭ diris versojn.

Por komparo, oni nomigas ankaŭ "sopa boba" tiun kiu, el akvo kaj manĝorestoj, manke de nutraĵoj, estas aŭ estis disdonata al diversaj homaj grupoj en cirkonstancoj de malabundo, ĉefe en institucioj (prizonuloj de karcero, studentoj de gastejo -kiel aperas en *El Lazarillo de Tormes*-, soldatoj de kaaerno, maristoj de ŝipo - famas la kina sceno de *Kirasŝipo Potjomkin*-, aŭ al rifuĝintoj aŭ malliberigitoj en koncentrejoj).

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *La sopa boba* , pentraĵo de Leonardo Alenza en la Muzeo Lázaro Galdiano.
* *Sopa boba en La Oliva*, foto de 1936.
* *Sopa boba - Ávila* , foto (A. R. Z.)

Kategorio:Kuirarto
Kategorio:Malriĉeco
Postmilito

[eta|275px|Franca familio revenanta al sia urbo Buron nordokcidente de Caen kiu ege suferis atakojn dum la [18-a de julio de 1944. Post la antaŭeniro de la fronto en la Dua Mondmilito la situacio de la areo iĝis de **postmilito** post la venkoj de la aliancanoj.]]
La **postmilito** estas la periodo kiu okazas post milito sufiĉe intensa por okazigi situacion de malriĉego, ekonomia kaj socia krizoj kiu ne finas ĝis la atingo de rekupero ekonomia kaj supero de aro de sociaj problemoj, kiaj povas esti la renormaligo de la produktoliverado simila al la periodo de antaŭmilito kaj multaj aliaj faktoroj rilataj nerekte kiuj tuŝas la superadon de la socia krizo.

La postmilito okazigas tutan aron da konsekvencoj kiuj ampleksas praktike al ĉiaj medioj de socio (ekonomia, socia, demografia...). Depende de la resursoj de ĉiu lando kelkaj ŝtatoj povas bezoni pli aŭ malpli da tempo por rekuperiĝi el situacio de krizo. Kvankam ĉiuj landoj implikitaj (ĉu luktantoj aŭ ne) suferas la konsekvencoj de milito, evidente, ĉefe tio tuŝos plie la landon aŭ landojn venkitajn ol tiujn venkintajn.

## Vidu ankaŭ 
* Milito
* Malvarma milito

## Referencoj 
Kategorio:Militoj
Sergej Djagilev

**Sergej Djagilev**, plennome: **Sergej Pavloviĉ Djagilev** () (naskiĝis  en Seliŝĉi, Rusia Imperio, mortis  en Venecio, Italio) estis rusa organizanto de spektakloj nome *impresario*, interalie de la Rusaj Baletoj.

## Vidu ankaŭ 
* Rusaj Baletoj
* 4005 Dyagilev

Kategorio:Rusiaj entreprenistoj
(16084) 1999 TY18

**(16084) 1999 TY18** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio de Črni Vrh en la vilaĝo Črni Vrh, apud Idrija (Slovenio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Črni Vrh
16085 Laffan

'*16085 *Laffan'''* estas asteroido
de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko,
Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *John Laffan*, mentoro en 2003 de unu finalisto de *Intel Science Talent Search*, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe la *Clinton Senior High School'' en Clinton (Nov-Jorkio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Ĉarola

eta|desktre|200ra|Ĉarola bovino kun sia bovido
La **ĉarola** (*Charolais* en franca prononcita [ʃaʁɔlɛ]) estas raso de bovo indiĝena de Francio, kaj pli precize de la distrikto Charolles. Ĝi estas konsiderata unu el la plej bonkvalitaj bovorasoj produktantaj viandon.

## Morfologio 
Ili montras blankan aŭ kremokoloran uniforman mantelon. La kornoj estas mallongaj.

La brutoj estas grandaj (145&nbsp;cm kaj 1000 al 1400&nbsp;kg ĉe maskloj kaj 140&nbsp;cm kaj 710 al 900&nbsp;kg ĉe bovinoj).

## Eksteraj ligiloj 
* ARCA, Ministerio de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente de Hispanio

Kategorio:Bovorasoj
16083 Jórvik

'*16083 *Jórvik''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥaj geedzastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la vikinga kolonio Jórvik, en la 9-a jarcento, kiu antaŭis la modernan York en norda Anglio. La gemalkovrintoj vizitis York, inklude la arkeologiajn restaĵojn de Jórvik, dum la ĝenerala asembleo de IAU en 2000.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Jana Tichá
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Hereford

**Hereford** - prononco laŭ sistemo IFA ,  - estas la ĉefurbo, do la kultura kaj administra centro de la graflando Herefordshire de Anglio. Ĝi situas en la okcidenta parto de Anglio, proksimume 26 kilometrojn oriente de la limo al Kimrio kaj 39 kilometrojn sudokcidente de la urbo Worcester - la nacia ĉefurbo Londono situas en distanco de 135 kilometroj.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Kategorio:Urboj de Britio
Limoĝia

[eta|dekstre|340px|Grupo de bovoj *Limousin* en la zono de [Chamborand, en la departemento Creuse, en Francio.]]

La **Limoĝia** aŭ en franca **Limousin** estas bovoraso indiĝena de la sudo de Francio, ĉefe de la zono de Limoĝio.

## Karakteroj 
La raso limoĝia havas hararon aŭ mantelon de koloro ruĝa alazana, kiu pliheliĝas al la kruroj kaj en la interna zono de la ventro. La kornoj havas formon de elipso kaj eniras malantaŭ la nuko, dum la mukozoj havas nuancojn de roza koloro. Ili ne montras makulojn. Ili havas mallongan kapon, larĝajn frunton kaj muzelon, mallongan kolon kaj tre bone markatan postaĵon.

Ties viando karakteriziĝas pro sia produktokvanto, malabunda ŝirmaĵo de graso kaj pro sia bona kvalito.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.unaga.org.co/asociados/limousin.htm 
* http://www.ganaderiapotosi.com 
* http://www.ganaderiadelaravalle.com/
* ARCA, *Ministerio de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente* de Hispanio 

Kategorio:Bovorasoj
Marmoreco

eta|Bovaĵo "marmoreca".
**Marmoreco** estas la kvanto de intermetita graso ene de la viando videbla ĉefe en la areo de la okulo de la ripo en tranĉo farita inter la 12a kaj 13a ripoj. La marmoreco estas la ĉefa konsiderenda faktoro fare de la konsumanto por determini la kvaliton de la viando. Dum la nivelo de marmoreco estas pli granda, la viando estas pli bonkvalita, ĉar tiu havas pli bonan guston kaj ĝi estas pli sukeca. Marmoreco, tamen estas ankaŭ asocia de konsumantoj en kelkaj landoj kiel riskofaktoro kontraŭ la sano.

La ĝusta determinado de marmoreco fare de elektronikaj rimedoj dependas grandmezure de la determinado de la konturo de la *longissimus dorsi*. Determini la konturon komplikiĝas kiam ne ekzistas klara limigo de tiu muskolo fare de linioj de graso intermuskola. Tiu problemo postulas prilaboritajn teknikojn por procezado de bildoj.

## Vidu ankaŭ 
* Viando

Kategorio:Viando
Kategorio:Graso
Kianina

eta|dekstra|300px|Virbovo de raso *Kianina*
La **Kianina** aŭ en itala **Chianina** [kjaˈniːna] estas itala raso de bovo, iam ĉefe de oksecaj prauloj, nune bredata ĉefe por viandaĵo. Ĝi estas la plej granda aŭ unu el plej malnovaj bovorasoj el la mondo. La fama bovaĵo *Bistecca alla Fiorentina* estas produktita el ties viando.

## Historio 
Kiel unu el la plej malnovaj bovorasoj el la mondo, la Kianina originiĝis en la areo de Valdichiana aŭ Valo de Chiana, el kio devenas ties nomo, kaj el mezo de la valo de la rivero Tibero. Kianinoj estis bredataj en la italaj regionoj Toskanio, Umbrio kaj Latio dum almenaŭ 2200 jaroj.

## Bibliografio 
* Borgioli, Elvio kaj Aldo Olivetti (1975). *Origini, evoluzione e prospettive attuali e future della razza bovina chianina* Bologna: Edagricole (en itala).

Kategorio:Bovorasoj
Fileo (manĝo)

[eta|200ra|La du fileoj de [Ĉielarka truto.]]
En la medio de kuirarto kaj de gastronomio, **fileo** (de la franca *filet*) estas distranĉita peco kiu povas esti ĉu el viando aŭ el fiŝaĵo.

* Kiam temas pri ruĝa viando: vidu Fileo (ruĝa viando).

* Kiam temas pri blanka viando aŭ viando de birdoj (kortobirdoj aŭ ĉasbirdoj) oni nomas *fileo* la distranĉitajn brustaĵojn transverse el meleagro, koko, ansero aŭ numido. En la kazo de la anaso oni uzas foje la francismon *magret* por la brustaĵo de la animalo.

* Kiam temas pri fiŝaĵo la fileo estas longitudina tranĉaĵo de preskaŭ tuta flanka duono de la animalo, ekde la bazo de la vosto al la bazo de la kapo, sen enkalkuli la brankojn kaj plej pura eble el fiŝ-ostoj, kio havigas du fileojn por unuopulo, po unu por ĉiu flanko simetria de la korpo de la fiŝo. Ambaŭ fileoj konstituas, ĝenerale, la plej parton de la muskola maso de fiŝo. Tiele kutime prepariĝas kaj konsumiĝas la fileoj de truto, de salmo, de ezoko, de labro ktp.

Kategorio:Kuirarto
Kategorio:Viandaĵoj
Kategorio:Fiŝaĵoj
Stacio Tsukaguchi (JR)

**Stacio Tsukaguchi** (japane: 塚口駅 [Cukaguĉi-eki], angle: *Tsukaguchi Station*) estas fervoja stacio en Amagasaki, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Fukuchiyama.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Fukuchiyama (Linio JR Takarazuka)

## Historio 
* 6-a de marto 1894: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Hankaku.
* 1-a de aŭgusto 1907: Fervojo Hankaku unuiĝis al Japana Nacia Fervojo.
* 1-a de aprilo 1987: Iĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
## Sekvaj stacioj 
Tsukaguchi jr
Tsukaguchi
Puy-du-Lac

**Puy-du-Lac** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 453 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|Preĝejo en Puy-du-Lac
Puy-du-Lac situas  oriente de Rochefort.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Stacio Inano

**Stacio Inano** (japane: 稲野駅 [Inano-eki], angle: *Inano Station*) estas fervoja stacio en Itami, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Itami.

## Linioj 
* **La fervoja reto
** **Fervojo Hankyū''':
*** Linio Hankyū-Itami

## Historio 
* 10-a de majo 1921: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Hankyū.

## Kajoj 
### Fervojo Hankyū 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Universitato Otemae
* Kolegio Otemae

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Hjogo
Kategorio:Stacioj de Fervojo Hankyū
Stacio Itami

**Stacio Itami** (japane: 伊丹駅 [Itami-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Itami, Gubernio Hjogo, Japanio:

* Stacio Itami (Hankyū) — stacio de Fervojo Hankyū
* Stacio Itami (JR) — stacio de JR Okcidenta
Stacio Nishinomiya

**Stacio Nishinomiya** (japane: 西宮駅 [Niŝinomija-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Niŝinomija, Gubernio Hjogo, Japanio:

* Stacio Nishinomiya (Hanshin) — stacio de Elektra Fervojo Hanshin
* Stacio Nishinomiya (JR) — stacio de JR Okcidenta
Linio Hankyū-Itami

**Linio Hankyū-Itami** ( [Hankjū Itami-sen], ) estas linio de la fervojo reto Fervojo Hankyū en la regiono Kansajo de Japanio.

## Stacioj 
* Ĉiuj stacioj lokiĝas en Gubernio Hiogo.
* Ĉiuj trajnoj haltas ĉe ĉiu stacio.

Itami
Hankyuitami
Judit Csehák

**Judit Csehák** [ĉehAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csehák Judit** estas hungara kuracisto, politikisto, vicĉefministro, ministro, parlamentano. Ŝia edzo estas László Békesi.

Judit Csehák http://www.tortenelmitar.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=3762&catid=70%3Acs&Itemid=67&lang=hu naskiĝis la  1940 en Szekszárd.

## Biografio 
Judit Csehák frekventis gimnazion en Tolna (urbo), poste universitaton en Budapeŝto ricevinta kuracistan diplomon en 1964. Ŝi laboris komence en hospitalo de Szekszárd, poste en Fadd. Ŝi aliĝis al la komunistoj en 1967, en la 1970-aj jaroj ŝi havis diversajn postenojn en la sindikato aŭ en la administrado pri kuraco. Inter 1984 kaj 1987 ŝi estis vicĉefministro, poste ĝis 1990 ministro pri sano, sed tiutempe ŝi havis signifajn partiajn postenojn. En 1989 ŝi aliĝis al la socialistoj (ĝuste tiam establitaj). Ŝi estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 2006 (kun kvarjara interrompo).

## Elektitaj publikaĵoj 
* ''Hagyományosan és újszerűen" (2008) – kuirlibro kune kun László Békesi

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Amagasaki

**Amagasaki** (尼崎市 [Amagasaki-ŝi], Hepburn: *Amagasaki-shi*, Kunrej: *Amagasaki-si*) estas urbo de Japanio. Ĝi situas en suda parto de la gubernio Hiogo, en la regiono Kansajo (ankaŭ nomata *Kinki*), kaj geografie troveblas en la centro de la insulo Honŝuo, la plej granda el la insuloj de Japanio. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Transporto
### Fervojoj
*JR Okcidenta:
**Linio Tōkaidō (ĉefa) (Linio JR Kōbe): Stacio Amagasaki - Stacio Tachibana
**Linio Fukuchiyama (Linio JR Takarazuka): Stacio Amagasaki - Stacio Tsukaguchi - Stacio Inadera
**Linio JR Tōzai: Stacio Amagasaki
*Fervojo Hankyū
**Linio Hankyū-Kōbe (ĉefa): Stacio Sonoda — Stacio Tsukaguchi - Stacio Mukonosō
**Linio Hankyū-Itami: Stacio Tsukaguchi
*Elektra Fervojo Hanshin
**Linio Hanshin (ĉefa): Stacio Kuise - Stacio Daimotsu - Stacio Amagasaki - Stacio Deyashiki - Stacio Amagasaki Center Pool-mae - Stacio Mukogawa
**Linio Hanshin-Namba: Stacio Daimotsu - Stacio Amagasaki

### Vojoj
*Aŭtovojoj
**Aŭtovojo Meishin
**Aŭtovojo de Hanshin
*Naciaj vojoj:
**Nacia vojo 2
**Nacia vojo 43
**Nacia vojo 171

## Interamikaj urboj
### Ekster Japanio
* 20px Anŝano, Ĉinio
* 20px Aŭgsburgo, Germanio

## Lernejoj en la urbo
*Elementaj lernejoj: 44 (publikaj: 43, privata: 1)
*Mezlernejoj: 21 (publikaj: 19, privataj: 2)
*Supera mezlernejo: 16 (publika: 14, privata: 2)

### Universitatoj
*Universitato Sankta Thomas (privata)
*Virina Universitato Sonoda (privata)
*Internacia Universitato de Kansajo (privata)
*Universitato de Industria Teknologio (privata)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Gubernio Hiogo
Periș

**Periș** estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
* Periș (Ilfov) en distrikto Ilfov
* Periș (Mureș) en distrikto Mureș
Frigyes Berecz

**Frigyes Berecz** [fridjeŝ berec], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Berecz Frigyes** estis hungara politikisto, vicĉefministro, ministro, inĝeniero.

Frigyes Berecz http://allamszocializmus.lapunk.hu/?modul=oldal&tartalom=718655  naskiĝis la  1933 en Budapeŝto. Li mortis la  2005 en Budapeŝto.

## Biografio 
Frigyes Berecz frekventis metilernejon, poste li soldatiĝis, sed li frekventis ankaŭ oficiran lernejon. Li restis ĝis 1956 en la armeo, poste li eklaboris en fabriko pri telefonio. En la 1960-aj jaroj li akiris inĝenieran diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. En 1962 li aliĝis al la komunistoj, poste li frekventis partian altlernejon. En la 1970-aj jaroj li havis paŝo post paŝo pli altajn postenojn en la fabriko, fine inter 1981 kaj 1986 li gvidis ĝin. En 1987 Li estis vicĉefministro unu jaron, poste ministro pri industrio. Tiutempe li havis ankaŭ signifajn partiajn postenojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Tévúton* (En falsa vojo) - rememoroj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri industrio
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bignay

**Bignay** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 445 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Bignay situas  norde de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Filhos de Gandhy

**Filhos de Gandhy** (eo „filoj de Gandhi“) estas membroj de brazila karnavala grupo aŭ bloko („bloco“). Kiel afoŝeo-bloko ĝi partoprenas la karnavalon de Salvador de Bahio kune kun pluraj miloj da partoprenantoj.

Filhos de Gandhy fondiĝis la 18-an de februaro 1949 kaj estis la ununura karnavala grupo de Salvador, kiu ludis afrikobrazilan muzikon, ĝis kiam en 1974 ekestis la *bloco afro* Ilê Aiyê. La nomado laŭ Mahatma Gandhi devis programe ekpreni la principon de senperforto. La radikoj de afoŝeomuziko kuŝas en la afrikobrazila religio kandombleo, ties muzikon de la bloko volis surstratigi. Tradicie la grupo sin vestas per blanko kun bluaj turbanoj, dediĉitaj al la kandombleaj dioj Obatalo kaj Oguno.

Filhos de Gandhy estas ĝis nun la plej konata afoŝeobloko de Salvador, la asocio havas plurajn milojn da membroj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala hejmpaĝo 

Kategorio:Brazilaj muzikaj grupoj
Parathormono

280px|eta|bildigo de la molekula strukturo de parathormono
La **parathormono** aŭ per pli longa nomo **paratiroida hormono** estas peptida hormono, konsistanta el 84 aminoacidoj. Ĝi kreiĝas en glando, kiu en mamuloj kaj birdoj situas apud la tiroido kaj sekve ricevis la anatomian nomon paratiroido. 

Precipa funkcio de la hormono estas plialtigi la koncentraĵon de kalcio en la sango. Ekzakte la kontraŭan efikon havas la hormono kalcitonino - la du hormonoj do kune reguligas la kalcian metabolismon en la korpo de birdoj kaj mamuloj inkluzive kompreneble de homoj.

Kategorio:Peptidaj hormonoj
Kalcitonino

[280px|eta|bildigo de la molekula strukturo de kalcitonino el [salmo]]
**Kalcitonino** estas peptida hormono, konsistanta el 32 aminoacidoj. Ĝi en **mamuloj** inkluzive de la homoj kreiĝas en la tiroida glando en la kola regiono de la korpo. En **aliaj** vertebruloj la hormono produktiĝas en malgranda glando nomata *ultimobranka glando* aŭ *korpo* (latine *glandula ultimobranchialis*) same en la kola regiono de la korpo.

Precipa funkcio de la hormono estas malaltigi la koncentraĵon de kalcio en la sango. Ekzakte la kontraŭan efikon en la korpo de birdoj kaj mamuloj inkluzive kompreneble de homoj havas la hormono parathormono - la du hormonoj en tiuj grupoj de vertebruloj do kune reguligas la kalcian metabolismon.

Kategorio:Peptidaj hormonoj
Kategorio:Tiroido
István Horváth (ministro)

**István Horváth** [iŝtvAn horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horváth István** estis hungara politikisto, vicĉefministro, ministro, parlamentano, juĝisto.

István Horváth http://www.tortenelmitar.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=4361&catid=66%3Ah&Itemid=67&lang=hu naskiĝis la  1935 en Paks.

## Biografio 
István Horváth frekventis gimnazion, poste universitaton en Budapeŝto. Li eklaboris en la ŝtata administrado en Kecskemét, ekde 1957 li laboris en la departementa juĝejo. Li aliĝis al la komunistoj en 1956. Ekde 1960 li havis partiajn postenojn. Inter 1971 kaj 1975 li estis parlamenta deputito. Li estis ankaŭ partiestro de Bács-Kiskun inter 1973 kaj 1980, poste li estis ministro pri enlandaj aferoj 5 jarojn. Tiutempe li frekventis trijaran partian lernejon. En 1987 en Kabineto Grósz li estis vicĉefministro, poste denove ministro. En la malfrua 1989 lia ministerio kaŭzis signifan skandalon, tial li abdikis kaj pensiuliĝis.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj de Hungario‎
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Paratiroido

[eta|300px|anatomia skemo de la [faringo, la ezofago kaj la du loboj de la tiroido de homo: ruĝ-oranĝe videblas la kvar **paratiroidaj glandoj** (krome flave koloriĝas pluraj nervoj, verde pluraj limfataj nodoj kaj malhelruĝe la suba tiroida arterio)]]
La **paratiroidoj** (latine *glandulae parathyroideae*) estas glandoj ekzistantaj en birdoj kaj mamuloj inkluzive de la homoj. Ili situas en la kola regiono de la korpo, apud la du loboj de la tiroido kaj sekve ricevis la anatomian nomon *paratiroido*. Homoj kutime havas po kvar el tiuj glandoj. Ĉefa tasko de la glandoj estas krei la hormonon parathormono (aŭ per pli longa nomo *paratiroida hormono*): La funkcio de tiu hormono estas plialtigi la koncentraĵon de kalcio en la sango. Ekzakte la kontraŭan efikon havas la hormono kalcitonino - la du hormonoj do kune reguligas la kalcian metabolismon en la korpo de birdoj kaj mamuloj inkluzive kompreneble de la homoj.

Kategorio:Anatomio
Kategorio:Homa anatomio
Kategorio:Endokrinaj glandoj
Ŝabu ŝabu

eta|*Ŝabu-ŝabu*.

La ***ŝabu-ŝabu*** (), transskribita ankaŭ kiel ***sjabu-sjabu***, estas varianto en Japanio de *hot pot* (nome ĉina *fondue* aŭ fonduo). La plado estas rilata kun la *sukijaki* laŭ stilo, ĉar ambaŭ uzas viandon kaj legomojn tre fajne distranĉite, kaj ili kutime estas servitaj kun tremposaŭco. Tamen, ili ege diferencas laŭ gusto: la *ŝabu-ŝabu* estas pli gusta kaj malpli dolĉa ol la *sukijaki*. Oni konsideris ĝin vintra plado sed ĝi konsumiĝas la tutan jaron.

## Ingrediencoj 
La plado kuiriĝas tradicie kun oksaĵo tre fajne distranĉita, sed la variantoj pli modernaj uzas foje porkaĵon, krabon, kokaĵon, anasaĵon aŭ palinuron. Krom viando de diversaj devenoj, oni povas uzi pli multekostan viandon, kia tiu de *ŭagju*, pro sia gusto kaj teksturo pli bonkvalitaj.

La *ŝabu-ŝabu* kutime estas servata kun tofuo kaj legomoj, inklude *hakusai* (ĉina brasiko), foliojn de krizantemo, *nori* (manĝeblaj algoj), cepo, karoto, fungoj *ŝitako* kaj *enokitake*. En kelkaj lokoj ĝi povas esti servata ankaŭ kun *udono*, *moĉio* kaj vermiĉeloj *harusame*.

Kategorio:Japana kuirarto
Sukijako

eta|Detalo de la sukijakujo.
eta|Sukijako preparita hejme.
La **sukijako** ( aŭ  aŭ , *sukiyaki* ) estas japana plado ene de la stilo *nabemono* (japana vaporkuirarto).

## Ingrediencoj 
La sukijako konsistas en viando (normale tre fajnaj pecoj de bovaĵo) boligita surtable, kun tofuo kaj legomoj kaj aliaj ingrediencoj, en malprofunda kaserolo laŭ mikso de sojsaŭco, sukero kaj *mirino*. Sukijako tradicie estas plado por viando sed nuntempe estas vegetarana versio farita sen viando. Antaŭ manĝi, la ingrediencoj metiĝas en malprofunda bovlo kun nekuirita ovo batita. Je la fino, oni ofte boligas udonon en la kaserolo.

## Servo 
Ĝenerale la sukijako estas servita kiel nura plado en la plej malvarmaj tagoj de la jaro kaj kutime troviĝas en *bōnenkai*, nome japanaj festoj de jarfino. Ofta afero en la japana kuirarto estas ke iu ajn povas sukijaki eĉ tre malmultekosta.

## Etimologio kaj historio 
La japanlingva nomo de la plado, *sukiyaki*, laŭlitere signifas “ŝpatrostaĵon”, el la morfemoj  *suki* “ŝpato” kaj  *yaki* “rost[aĵ]o”, malgraŭ ke oni nuntempe ne uzas ŝpaton por kuiri, nek rostas ion ajn (la plado estas fakte boligita). Unu teorio asertas, ke la plado sukijako devenas de kamparana plado de viando rostita sur ŝpato (malsimile al la nuntempa plado).

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Recepto de sukikaki je stilo de Kantō
* Pli pri la historio de la Sukijako 

Kategorio:Japana kuirarto
Aŝija

**Aŝija** (芦屋市 [Aŝija-ŝi], Hepburn: *Ashiya-shi*, Kunrej: *Asiya-si*) estas urbo de Japanio. Ĝi situas en suda parto de la gubernio Hiogo, en la regiono Kansajo (ankaŭ nomata *Kinki*), kaj geografie troveblas en la centro de la insulo Honŝuo, la plej granda el la insuloj de Japanio. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Transporto 
### Fervojoj 
* JR Okcidenta:
** Linio Tōkaidō (ĉefa) (Linio JR Kōbe): Stacio Ashiya
* Fervojo Hankyū
** Linio Hankyū-Kōbe (ĉefa): Stacio Ashiyagawa
* Elektra Fervojo Hanshin
** Linio Hanshin (ĉefa): Stacio Ashiya - Stacio Uchide

eta|maldekstra|300ra|
### Vojoj 
* Aŭtovojoj
** Aŭtovojo de Hanshin
* Naciaj vojoj:
** Nacia vojo 2
** Nacia vojo 43

## Interamikaj urboj 
### Ekster Japanio 
* 20px Montebello, Usono

## Lernejoj en la Kvartalo 
* Elementaj lernejoj: 8 (publikaj: 8, privata: 0)
* Mezlernejoj: 6 (publikaj: 4, privataj: 2)
* Supera mezlernejo: 5 (publikaj: 2, privataj: 3)

### Universitatoj 
* Universitato Ashiya (Aŝija, privata)
* Kolegio Ashiya (Aŝija, privata)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Aszija
Albrecht Kauw

**Albrecht Kauw** (1621–1681) estis svisa pentristo de mutaj naturoj, kartografiisto kaj pentristo de *vedute*.[eta|250px|*Muta naturo* de Albrecht Kauw, *Kunstmuseum Bern* de [Berno]]

## Biografio 
Kauw naskiĝis en Strasburgo, poste translokiĝis al Berno en 1640. Li pentris grandan nombron de verkoj por publikaj konstruaĵoj kaj por kelkaj kasteloj. Kauw ĉefe pentris mutajn naturojn kaj pejzaĝojn. Li trejnis sian filon Albrecht Kauw la Juna por ke ankaŭ tiu iĝu pentristo. Li mortiĝis en Berno.

## Referencoj
Kategorio:Svisaj pentristoj
Niraj

**Niraj** [niraĵ] ( Njárád,  Niersch) estas rivero, maldekstra alfluanto de Mureș en Rumanio. Ĝi fontas en la montaro *Munții Gurghiului* en alto de 1.239 metroj. Post 82 kilometroj ĝi fluas iom malsupre de Ungheni en riveron Mureș.

Dosiero:Nyárád1.jpg|Niraj ĉe Grâușorul

Kategorio:Karpat-basenaj riveroj
Kategorio:Riveroj en Rumanio
Kategorio:Akvokolekta areo de Mureș