Blanknigra kormorano

La **Blanknigra kormorano**, **Blanknigra tufkormorano** aŭ **Kavaupaka** (*Microcarbo melanoleucos* aŭ *Phalacrocorax melanoleucos*) estas komuna akvobirdo de Aŭstralazio, troviĝanta ĉe la marbordoj, insuloj, estuaroj, kaj internaj akvoj de Aŭstralio, Nov-Gvineo, Novzelando, Malajzio, kaj Indonezio, kaj ĉe insuloj de sudokcidenta Pacifiko kaj ĉe Ĉeantarkto. Ĝi estas malgranda mallongbeka kormorano ĉefe nigra supre kaj blanka sube kun flava beko kaj malgranda kresto, kvankam ĉefe nigra blankagorĝa formo hegemonias en Novzelando. Oni agnoskas tri subspeciojn. Ĝis ĵuse plej fakuloj menciis tiun specioj kiel *Phalacrocorax melanoleucus*.

## Taksonomio 
La specio estas konata kiel Blanknigra kormorano en Aŭstralio, kaj kiel Malgranda tufkormorano aŭ per la maoria nomo de Kavaupaka en Novzelando. La termino Blankagorĝa tufkormorano estas uzata ankaŭ por la melanisma formo tie.

La Blanknigra kormorano estis origine priskribita de la franca naturalisto Louis Jean Pierre Vieillot en 1817. Ties latina specifa epiteto devenas el la grekaj vortoj *melano-* "nigra", kaj *leukos* "blanka". En 1931, usona ornitologo James Lee Peters estis la unua kiu konsideris ĝin en separata genro kun la Pigmea kormorano *(M. pygmaeus)*, la Eta kormorano *(M. niger)*, kaj la Longavosta kormorano *(M. africanus)*. Ekde tiam, molekulaj studoj fare de Sibley kaj Ahlquist montris, ke la Eta kormorano kaj la Longavosta kormorano formis grupon kiu frue evoluis disde la aliaj kormoranoj. Tiu grupo de "mikro-kormoranoj" ricevis la genran nomon de *Microcarbo*, dekomence priskribita de la franca naturalisto Charles Lucien Bonaparte en 1855. La genra nomo devenas el la antikva greka *mikros* "malgranda", kaj el la latina *carbo* "karbonigra". Tamen, plej maljunaj fakuloj ankoraŭ aludas al la specio kiel *Phalacrocorax melanoleucus*.

Komune oni agnoskas tri subspeciojn:
* *M. m. melanoleucos*. Loĝanta tra la teritorio de la specio escepte en Novzelando kaj la ĉeantarktaj insuloj
* *M. m. brevicauda* Mayr 1931. Endemia de la insulo Rennell, en la Salomonoj
* *M. m. brevirostris* Gould 1837 (Malgranda tufkormorano). Loĝanta tra Novzelando kaj regule vidata en la ĉeantarktaj insuloj; reproduktiĝis sur la Kampbela Insulo. Kelkaj fakuloj traktas tiun formon kiel distinga specio, *P. brevirostris*.

## Aspekto 
eta|maldekstra|Malhela beko estas netipa.
eta|Kapo de detale
La Blanknigra kormorano estas malgranda kormorano 56–58&nbsp;cm longa kun pli mallonga beko 3&nbsp;cm kaj pli longa vosto ol la Eta kormorano; ĝi havas malgrandan nigran kreston. Estas du morfoj en Novzelando. Subspecioj *melanoleucos* kaj *brevicauda* troviĝas nur en nigrablanka morfo, nigra (kun iomete da verda nuanco) supre kaj blanka sube. Tio troviĝas ankaŭ en subspecio *brevirostris*, sed en tiu formo la melanisma morfo estas multe pli komuna. En tiu formo la tuta plumaro estas nigra kun verdeca nuanco escepte ĉe la flankoj de la kapo, mentono, gorĝo kaj supra kolo; la beko estas flava kun nigra supre. Troviĝas ankaŭ intermezaj formoj. La nigrablanka formo estas rara en Novzelando, kaj estas plej komuna tie en Nordio, kie ĝi estas ĝis unu el kvar birdoj pli malpli.

## Referencoj 
## Literaturo 
*  Kriterioj kial tiu specio estas Malplej Zorgiga
* Johnsgaard, P. A. (1993). *Cormorants, darters and pelicans of the world*. Washington, D.C., Smithsonian Institution Press.

Kategorio:Kormoranoj
Kategorio:Falakrokorakedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Kategorio:Birdoj de Melanezio