open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ivanovce

**Ivanovce,** hungare **Ivánháza,** germane **Iwanowetz** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Ivanovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Ivanovce situas laŭ traira flankovojo, aŭtovojo, ĉefvojo kaj fervojo preteriras, Váh preterfluas. Trenčín troviĝas je 12&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1398 en formo *"Iwany"*. En 1784 loĝis en tiama Ivanócz 700 vilaĝanoj en 107 domoj, en 1828 981 vilaĝanoj en 99 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ivánháza 911 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ivanovce 800 homoj, (787 slovakoj).

## Famuloj 
En Ivanócz naskiĝis juristo György Gyurikovits.

## Eksteraj ligiloj 
* Ivanovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trenčín
Opatovce

**Opatovce,** hungare **Vágapáti,** germane **Opatowetz am Waag** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Opatovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Opatovce situas laŭ maldekstra bordo de Váh, fine de mallonga sakovojo, proksime estas ĉefvojo, aŭtovojo kaj fervojo. Trenčín troviĝas je 6&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la loko en 1113 en latina formo *"villa Trensciniensis sancti Ypoliti"*, tiam apartenanta al la eklezio. La hungara formo aperis en 1378: *"Apaty"*. En 1784 loĝis tie 132 vilaĝanoj (20 familioj) en 18 domoj, en 1828 199 vilaĝanoj en 22 domoj. En 1880 kaj post 10 jaroj incendioj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágapáti 283 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Opatovce 385 homoj, (382 slovakoj). Ĉe la vilaĝo kampadejo funkcias.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al (Sepdolora) Dipatrino de 1896, en la 1980-aj jaroj trakonstruiĝis
* kapelo omaĝe al Sankta Familio de 1916

== Komunumoj pri *apát* (= abato) en Hungara reĝlando ==

## Eksteraj ligiloj 
* Opatovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trenčín
Buj (vilaĝo)

[eta|dekstra|300px|Situo de departemento [Szabolcs-Szatmár-Bereg en Hungario]]
**Buj** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Ibrány.

## Geografio 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Nyíregyháza situas 10, Gávavencsellő kaj Ibrány po 12, Nagyhalász 17, Budapeŝto 247 km.

## Historio 
La vilaĝo estas konata ekde la 14-a jarcento. La unua mencio okazis en 1327, tiam la bienoj apartenis al familio Buji.

## Turismaj allogaĵoj 
* Nyírvidéki Kisvasút (Njir-regiona etŝpura fervojo)
* grekokatolika preĝejo el 1825
* postbaroka kalvinana preĝejo el 1850
* kverkoj plantitaj en 1896

## Famuloj 
En Buj naskiĝis:
* Károly Ballagi, instruisto
* Sándor Nagy (skulptisto).

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝaro_
* turismaj informoj 

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Slopná

**Slopná,** hungare **Szolopna** [solopna] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Slopná situas en la plej griza parto

## Situo 
Slopná situas sub monto 481 m-ojn alta laŭ rojo, fine de mallonga aĉa sakovojo, (aŭtovojo estas tre proksime). Považská Bystrica troviĝas je 10&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1277 en latina formo *"possessio Szlopna"*. En 1784 loĝis tie 397 vilaĝanoj (73 familioj) en 64 domoj, en 1828 477 vilaĝanoj en 52 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szolopna 346 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Illava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Slopná 475 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Andreo de 1797
* baroka paroĥo de 1757

## Eksteraj ligiloj 
* Slopná sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Považská Bystrica
Csaholc

**Csaholc** [ĉaholc] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en la regiono Norda Ebenaĵo, en la departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Fehérgyarmat.

## Geografio 
Ĝi kovras areon de 27,24&nbsp;km². Csaholc situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Vásárosnamény troviĝas 18&nbsp;km-ojn.

## Historio 
eta|Blazono de Csaholc
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1418 en formo *Chahowcz*. En 1662 en la preĝejo okazis departementa kunsido.

En Csaholc migra poŝto servas.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo de 1867, en 2002 renovigita

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Ilk

[eta|dekstra|300px|Situo de departemento [Szabolcs-Szatmár-Bereg en Hungario]]
**Ilk** estas vilaĝo en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en la Norda Grand-Ebenaĵa regiono de orienta Hungario, en subregiono de Vásárosnamény.

## Situo 
Ilk situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj.

## Historio 
La unua mencio devenis pri Ilk en 1416 en formo *"Elk"*.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo de 1840

## Eksteraj ligiloj 
* Ilk 

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Radobica

**Radobica,** hungare **Radóc,** germane **Radobitz** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Radobica situas en la plej griza parto

## Situo 
Radobica situas fine de aĉa sakovojo. Prievidza troviĝas je 27&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1324 en slava formo *"Radobicza"*. En 1828 loĝis tie 401, en 1888 393 vilaĝanoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Radóc 731 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Oszlány, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Radobica 589 homoj, (539 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Radobica sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Malé Hoste

**Malé Hoste,** hungare **Kisvendég** [kiŝvendEg], germane **Kleinhoste** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Malé, kis kaj klein signifas: malgranda.
300px|eta|Malé Hoste situas en la plej griza parto

## Situo 
Malé Hoste situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 11&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1329 laŭ tiama hungara ortografio *"Wendegy"*. En 1828 loĝis tie 263 vilaĝanoj en 48 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisvendég 435 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Malé Hoste 446 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Sankta Marteno de 1787

## Eksteraj ligiloj 
* Malé Hoste sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Bánovce nad Bebravou
Selec

**Selec,** hungare **Szelec** [selec], germane **Seletz** [selec] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Selec situas en la plej griza parto

## Situo 
Selec situas inter montoj 535 kaj 1042 m-ojn altaj, fine de longa sakovojo. Trenčín troviĝas je 13&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1439 en latina formo *"possessio seu villa Selcz"*. En 1742 paperofarejo ekfunkciis. En 1831 kaj en 1866 pro ĥoleroj mortis loĝantoj. En 1900 loĝis tie 896 vilaĝanoj en 120 domoj. Ĝis 1891 la oficiala hungara loknomo estis *Szelc(z)*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en 1950 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Selec 949 homoj, (946 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Apostolo Bartolomeo de 1780, en 1634

## Eksteraj ligiloj 
* Selec sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trenčín
Omastiná

**Omastiná,** hungare **Csermely** [ĉermej] estas tre malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Omastiná situas en la plej griza parto

## Situo 
Omastiná situas inter montoj 469 kaj 1010 m-ojn altaj, fine de sakovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 13&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1389 en formo *"Lehota"*. En 1598 11 domoj estis tie, en 1784 287 vilaĝanoj vivis en 50 familioj en 35 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Omasztina,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csermely 337 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 pro apogado de partizanoj la faŝistoj detruis 9 domojn, murdis 14 vilaĝanojn kaj deportis 42 vilaĝanojn. En 2001 vivis en Omastiná 50 homoj, (48 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Omastiná sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Bánovce nad Bebravou
Pravenec

**Pravenec,** hungare **Kispróna** [kiŝprOna], germane **Klein-Proben** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Pravenec situas en la plej griza parto

## Situo 
Pravenec situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Nitrianske Pravno-Prievidza. La lasta urbo troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1267 laŭ tiama hungara ortografio *"Prona"*. En 1675 loĝis tie 139 vilaĝanoj en 25 domoj, en 1787 401 vilaĝanoj en 55 domoj, en 1828 357 vilaĝanoj en 51 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kispróna 496 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Privigye, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Pravenec 1172 homoj, (1108 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika novgotika preĝejo omaĝe al Katarino de Aleksandrio de 1891
* baroka-klasikisma kastelo de 1780
* malfrubaroka kastelo de 1787, en la 19-a jarcento renoviĝis
* baroka nobeldomo

## Eksteraj ligiloj 
* Pravenec sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Kemecse

**Kemecse** [kemeĉe] estas urbo en Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Kemecse, kies administra centro ĝi estas.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Kemecse situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Nyíregyháza-Záhony, laŭ flankovojoj. Nagyhalász troviĝas je 8, Ibrány je 13, Nyíregyháza je 16, Budapeŝto je 242 km-oj.
eta|200px|Blazono de Kemecse

## Historio 
La unua skriba mencio devenis el 1222. La komunumo iĝis urbo en 2005.

## Vidindaĵoj 
* Kalvinana preĝejo (Kemecse) el 1809
* Preĝejo Stefano la 1-a (Kemecse) el 1824

## Famuloj 
En Kemecse naskiĝis:
* József Juhász (aktoro)
* episkopo Endre Kriston
* piedbatboksisto Rita Takács.

## Ĝemelurboj 
*  Lăzarea, Rumanio

Kategorio:Kemecse
Kispalád

[eta|dekstra|300px|Situo de departemento [Szabolcs-Szatmár-Bereg en Hungario]]
**Kispalád** [kiŝpala:d] estas vilaĝo en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en la Norda Grand-Ebenaĵa regiono de orienta Hungario, en subregiono de Fehérgyarmat.

## Geografio 
Kispalád situas sur ebenaĵo, laŭ la ukraina landolimo (sen trapasejo), laŭ flankovojoj. Nyíregyháza troviĝas 112, Fehérgyarmat 29 km-ojn.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo el la 15-a jarcento, en 1815 bruldetruiĝis, poste renoviĝis, en 1910 pli nova preĝejo konstruiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* turisma informo 

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kanianka

**Kanianka,** hungare **Kányahegy** [kAnjahedj], germane **Genkingen** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Kanianka situas en la plej griza parto

## Situo 
Kanianka situas sub monto 935 m-ojn alta, laŭ traira flankovojo. Prievidza troviĝas je 9&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1479 laŭ tiama hungara ortografio *"Kanyanka"*. En 1784 loĝis tie 306 vilaĝanoj en 41 domoj, en 1828 306 vilaĝanoj en 44 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kanyánka,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kányahegy 393 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Privigye, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kanianka 3823 homoj, (3791 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kanianka sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Zlatníky (distrikto Bánovce nad Bebravou)

**Zlatníky,** hungare **Aranyosd** [aranjoŝd] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Zlatníky situas en la plej griza parto

## Situo 
Zlatníky situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 13&nbsp;km-oj.

## Historio 
Nobeloj fondis la vilaĝon en la 12-a jarcento. La unua skriba mencio okazis en 1390 laŭ tiama hungara ortografio *"Aranyas"*. Tiutempe oni minadis oron. En 1828 loĝis tie 435 vilaĝanoj en 63 domoj. Ĝis 1898 la oficiala hungara loknomo estis *Zlatnik,* poste ĝi rericevis sian originan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Aranyosd 854 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Zlatníky 733 homoj, (726 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Zlatníky sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Bánovce nad Bebravou
Rybany

**Rybany,** hungare **Ribény** [ribEnj] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Rybany situas en la plej griza parto

## Situo 
Rybany situas en vasta valo de rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Partizánske-Bánovce nad Bebravou. La lasta urbo troviĝas je 6&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1323 en latina formo *"terra Riblyen"*. En 1784 loĝis tie 709 vilaĝanoj (128 familioj) en 83 domoj, en 1828 761 vilaĝanoj en 84 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ribény 1230 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rybany 1479 homoj, (1448 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo el la 14-a jarcento, baldaŭe renesanciĝis
* tombeja kapelo el la 18-a jarcento
* skulptaĵo pri Johano Nepomuko de 1786
* kruco de 1787
* lernejo de 1857

## Eksteraj ligiloj 
* Rybany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Bánovce nad Bebravou
Brodzany

**Brodzany** (hungare: '** [brodjAn], germane: **') estas municipo de la regiono Trenčín, en Slovakio.

## Situo 
Brodzany situas apud Partizánske laŭ maldekstra bordo de Nitra (rivero) ĉe monto 551 m alta, laŭ traira flankovojo. Partizánske troviĝas je 3&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam antaŭ Kristo 5000 jarojn. Antaŭ la hungara dominado slavoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1293 en formo *"Borogen"*. En 1828 loĝis tie 636 vilaĝanoj en 91 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Brogyán 802 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Oszlány, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Brodzany 797 homoj, (786 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo el la 18-a jarcento, turo alkonstruiĝis en 1753, en 1790 klasikismiĝis
* luterana preĝejo de 1895
* renesanca kastelo de 1669, en la 18-a jarcento barokiĝis, post jarcento renoviĝis, ekde 1979 la konstruaĵo estas muzeo pri Aleksandr Puŝkin kaj pri slovakaj literaturistoj
* kapelo de 1895

## Famulo 
* Aleksandr Sergejeviĉ Puŝkin kelkfoje estis gasto en la kastelo

## Eksteraj ligiloj 
* Brodzany sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Kocsord

**Kocsord** [koĉord] estas vilaĝo en orienta Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Mátészalka.
eta|maldekstre|Ponto ĉe Kocsord

## Geografio 
Kocsord situas sur ebenaĵo laŭ Crasna (rivero), laŭ ĉefvojo Nyíregyháza-Vilok, fervojo trafikas al Nyíregyháza, Zajta kaj Csenger. Mátészalka troviĝas 4, Nyíregyháza 58, Debrecen 79, Budapeŝto 282 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=7445&i2=9566.

## Historio 
Kocsord estis unuafoje menciita en 1270, en testamento. ĝi konsistis en la 15-a jc. el du partoj *Kis-Kocsord (Hidas-Kocsord)* kaj *Nagy-Kocsord*, kies lasta jam havis preĝejon en la 14-a jarcento. La vilaĝo en la 16-17-aj jc. estis preskaŭ senhoma.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* Unitariisma preĝejo (Kocsord)
* Kastelo de Kocsord, la apuda parko estas protektata

## Konataj vilaĝanoj 
* Géza Bernáth, juĝisto
* Miklós Szentkirályi, pentristo
* Árpád Fogarassy

## Eksteraj ligiloj 
* turisma paĝo de Vendégváró 
* oficiala paĝo
Uhrovec

**Uhrovec** (hungare *Zayugróc*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Uhrovec situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 7&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1258 en formo *"Vgrovg"*. Ekde 1295 ĝi estis ankaŭ centro de bieno kaj ekde la 16-a jarcento ĝi iĝis kampurbo kun rajto de bazarado. Tiutempe familio **Zay** akiris la kampojn kaj profitis ĝin ĝis 1945. En 1784 loĝis tie 869 vilaĝanoj (188 familioj) en 112 domoj, en 1828 905 vilaĝanoj en 64 domoj. En la 19-a jarcento 2 vitrofarejoj funkciis tie. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zayugróc 1833 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bánovce nad Bebravou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la partizanoj okupis la urbeton, sed post 6 tagoj la faŝistoj reokupis ĝin. En 2001 vivis en Uhrovec 1523 homoj, (1508 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo de 1817
* luterana preĝejo de 1940
* klasikisma kastelo el la 19-a jarcento
* renesanca kastelo kun parko de familio Zay de 1613, en 1767 pligrandiĝis, en 1977 renoviĝis (nun muzeo), interne estas kapelo de 1746, en 1904 trakonstruiĝis
* klasikisma vitrofarejo el la 19-a jarcento
* naskiĝdomo de Ľudovít Štúr kaj ankaŭ Alexander Dubček, nun muzeeto

## Famuloj 
* tie naskiĝis en 1815 Ľudovít Štúr
* tie naskiĝis Alexander Dubček

Kategorio:Municipoj en distrikto Bánovce nad Bebravou
Nadlice

**Nadlice,** hungare **Nádlány** [nAdlAnj], germane **Nadlitz** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Nadlice situas en la plej griza parto

## Situo 
Nadlice situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Topoľčany-Partizánske. La lasta urbo troviĝas je 10&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj ferepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 laŭ tiama hungara ortografio *"Nadlan"*. En 1778 loĝis tie 352 vilaĝanoj en 37 domoj, en 1828 377 vilaĝanoj en 54 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nádlány 687 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nadlice 653 homoj, (639 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Senmakula Virgulino) de 1864
* romkatolika kapelo kaj pilgrimloko omaĝe al Dolora Patrino
* skulptaĵo pri Johano Nepomuko
* paroĥo

## Eksteraj ligiloj 
* Nadlice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Kálnica

**Kálnica,** hungare **Kalános** [kalAnoŝ], germane **Nadlitz** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Kálnica situas en la plej griza parto

## Situo 
Kálnica estas alirebla fine de sakovojo. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1396 en formo *"Kabucza"*, poste en 1422 en formo *"Kalnicz"*. En 1598 oni komputis tie 23 domojn. En 1784 loĝis tie 410 vilaĝanoj (65 familioj) en 58 domoj, en 1828 641 vilaĝanoj en 64 domoj. Tiutempe apude estis alia vilaĝo, ili baldaŭe unuiĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kalános 952 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kálnica 1003 homoj, (992 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kálnica sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nové Mesto nad Váhom
Brunovce

**Brunovce,** hungare **Brunóc,** germane **Brunotz** [brunoc] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Brunovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Brunovce situas laŭ dekstra bordo de Váh, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Bratislavo-Nové Mesto nad Váhom. La lasta urbo troviĝas je 9&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1374 en formo *"Barnoch"*. En 1787 loĝis tie 275 vilaĝanoj en 30 domoj, en 1828 320 vilaĝanoj en 46 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Brunóc 315 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Brunovce 558 homoj, (553 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* kastelo de Mednyánszky [mednjAnski] de 1689

## Eksteraj ligiloj 
* Brunovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nové Mesto nad Váhom
Lubina

:
**Lubina,** hungare **Lobonya** [lobonja] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Lubina situas en la plej griza parto

## Situo 
Lubina situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1392. En la 15-a jarcento husanoj alvenis. En 1753 loĝis tie 146 vilaĝanoj (26 familioj), en 1787 2313 vilaĝanoj loĝis en 263 domoj, en 1828 2376 vilaĝanoj en 138 domoj. Ĝis 1907 la oficiala hungara loknomo estis *Lubina*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lobonya 3420 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lubina 1457 homoj, (1443 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1784

## Eksteraj ligiloj 
* Lubina sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nové Mesto nad Váhom
Podolie

**Podolie,** hungare **Felsőleszéte** [felŝOlesEte] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ alia vilaĝo apartenas al la municipo.
300px|eta|Podolie situas en la plej griza parto

## Situo 
Podolie situas laŭ traira flankovojo. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 10&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la pratempoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en la 13-a jarcento laŭ tiama hungara ortografio *"Leszete"*. En 1792 pro incendio la vilaĝo cindriĝis. En 1828 vivis tie 1217 vilaĝanoj en 174 domoj. En 1898 la oficiala hungara loknomo iĝis la origina *Felsőleszéte,* anstataŭ la longe uzata *Podola*. La vorteto Felső (=supra) aldoniĝis pro peto de poŝto por fari diferencon de la alia *Leszéte*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőleszéte 1423 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Podolie 2049 homoj, (1994 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo kun ĉirkaŭa muro omaĝe al Sankta Georgo pli frue, ol 1332, en 1758 barokiĝis, en la 20-a jarcento pligrandiĝis
* klasikisma paroĥo el la 19-a jarcento
* klasikisma sonorilostablo el la 19-a j.c.
* kolono pri Sankta Triunuo
* spektaklejo de malgrandaj konstruaĵoj (vidu la foton)

## Eksteraj ligiloj 
* Podolie sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nové Mesto nad Váhom
Kótaj

**Kótaj** estas vilaĝo en orienta Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Nyíregyháza.
eta|maldekstre|Preĝejo en Kótaj 
## Situo
Kótaj situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Dombrád-Nyíregyháza. La lasta urbo troviĝas 10 km-ojn.

## Historio 
En 1411 familio Csapy [ĉapi] ricevis la vilaĝon de la reĝo. En 1447 la vilaĝo estis menciita sub nomo *Keresztút*. Tiu loknomo restis ĝis 1800, poste la nuna formo Kótaj.

## Vidindaĵoj
* katolika preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Kótaj)
* kalvinana preĝejo (Kótaj) kun mezepoka origino
* Grek-katolika preĝejo Aŭspicio de Dipatrino (Kótaj)

## Famuloj 
Naskiĝis en Kótaj:
* Albert Kövessy, aktoro
* Géza Marton (dirigento).

## Ĝemelkomunumo
*  Flumeri, Italio

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo 
* Kótaj, turisme
Kocurany

**Kocurany,** hungare **Kocurány** [kocurAnj], germane **Kotzuran** [kocuran] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Kocurany situas en la plej griza parto

## Situo 
Kocurany situas fine de sakovojo. Prievidza troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 en formo *"Cozuran"*. En 1787 loĝis tie 217 vilaĝanoj en 33 domoj, en 1828 129 vilaĝanoj en 18 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kocurány 194 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Privigye, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kocurany 393 homoj, (383 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kocurany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Nová Lehota

**Nová Lehota,** hungare **Újszabadi** [Ujsabadi], germane **Neulehota** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Nová, Új kaj neu signifas: nova.
300px|eta|Nová Lehota situas en la plej griza parto

## Situo 
Nová Lehota situas inter montoj 743 kaj 574 m-ojn altaj, meze de sakovojo. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 22&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la ferepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1453 en parte hungara, parte slava formo *"Wylehota"*. En 1715 oni komputis tie 33, en 1753 45 familiojn. En 1787 loĝis tie 624 vilaĝanoj en 88 domoj, en 1828 402 vilaĝanoj en 58 domoj. En 1806 farejo pri papero, en 1870 farejo pri vitro ekfunkciis. Ĝis 1907 la oficiala hungara loknomo estis *Új-Lehota,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Újszabadi 684 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nová Lehota 250 homoj, (242 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Antonio el Padovo de 1903
* luterana novromanika preĝejo de 1866

## Eksteraj ligiloj 
* Nová Lehota sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nové Mesto nad Váhom
Kostolné

**Kostolné** (hungare *Nagyegyházas* [nadjedjhAzaŝ], germane *Kesseldorf bei Miawa*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Kostolné situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Myjava troviĝas je 12, Senica je 35&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1392 en formo *"Koztolna"*. En 1753 oni komputis tie 117 familiojn. En 1787 loĝis tie 1712 vilaĝanoj en 221 domoj, en 1828 1946 vilaĝanoj en 278 domoj. Ĝis 1902 la oficiala hungara loknomo estis *Kosztolna,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyegyházas 2181 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Myjava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kostolné 684 homoj, (669 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1784, turo alkonstruiĝis en 1807, en la 19-a jarcento trakonstruiĝis
* monumento pri falintoj dum la militoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Myjava
Levelek

**Levelek** estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Ebenaĵo**, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en subregiono Baktalórántháza.

## Situo 
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Nyíregyháza-Vásárosnamény, Baktalórántháza estas proksime.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1067. Ŝajnas, la hungaroj trairintaj la Karpatojn en 895 tuj fondis tie setlejon.

## Vidindaĵoj 
* mezepoka gotika romkatolika Preĝejo de Sankta Triunuo (Levelek)
* grekokatolika preĝejo de 1790
* kalvinana preĝejo de 1998
* kastelo de Molnár ĉirkaŭ el 1770
* akvorezervujo (lago)
eta|maldekstra|265px|Kastelo de Levelek

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Grandvilaĝoj en Hungario
Vrbovce

eta|maldekstra|250ra|Palaco en Vrbovce
250ra|eta|maldekstra|Katolika preĝejo en Vrbovce
250ra|eta|maldekstra|Luterana preĝejo en Vrbovce
**Vrbovce** (hungare *Verbóc*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Vrbovce situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj, laŭ la landlimo de Ĉeĥio. Myjava troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
La loko antaŭ dominado de hungaroj apartenis al Grandmoravia Regno. Supozeble la vilaĝo fondiĝis en la 12-a jarcento. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1394 en formo *"Vrbowich"*. En la 15-a jarcento la husanoj okupis la vilaĝon. En 1757 incendio okazis. En 1787 loĝis tie 4493 vilaĝanoj (813 familioj) en 665 domoj, en 1828 4627 vilaĝanoj en 650 domoj. En 1810 Verbóc ricevis la rangon kampurbo kun rajto de bazarado. En 1831 epidemio pri ĥolero okazis, tamen post 5 jaroj 5207 loĝantoj vivis tie. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Verbóc 3326 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Senica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vrbovce 1608 homoj, (1556 slovakoj).

## Domaro Šance (U Sabotů) 
Surbaze de loka referendumo estis la 25-a de julio 1997 al Slovakio aligvidita kaj al Vrbovce almembrigita historie moravia domaro Šance, ĝis tiu tempo apartenanta al Ĉeĥa respubliko sub nomo U Sabotů.

Konsisto de la aligvidata teritorio estis ankaŭ fervoja stacio Vrbovce, kiu post pereo de Ĉeĥoslovakio en la jaro 1993 troviĝis sur la ĉeĥa teritorio, kvankam ĝi estis uzata plejparte loĝantoj de 4,5 km malproksima Vrbovce.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika renesanca preĝejo omaĝe al Elizabeto de Hungario de 1590, en 1760 rekonstruiĝis
* luterana preĝejo de 1784, turo alkonstruiĝis en 1841, en 1879 rekonstruiĝis

## Vidu ankaŭ
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio


Kategorio:Municipoj en distrikto Myjava
Magosliget

[eta|dekstra|300px|Situo de departemento [Szabolcs-Szatmár-Bereg en Hungario]]
**Magosliget** [magoŝliget] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Fehérgyarmat.

## Situo 
Magosliget situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ la ukrainia ŝtatlimo. Milota troviĝas 11, Fehérgyarmat 34, Nyíregyháza 104, Debrecen 126, Budapeŝto 329 kilometrojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1493 en formo *Magaslyged*. En 1920 la vilaĝo trovis sin apud nova limo de nova ŝtato Ĉeĥoslovakio.

Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo de 1928, en 1988 renoviĝis

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Krajné

**Krajné** (hungare *Karaj*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Krajné situas laŭ traira flankovojo. Myjava troviĝas 12, Senica kaj Nové Mesto nad Váhom po 25&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1392. En 1568 oni komputis tie 19 familiojn, en 1598 60 domojn. En 1787 loĝis tie 2199 vilaĝanoj, en 1828 2260 vilaĝanoj en 368 domoj. En 1831 kaj en 1866 ĥoleroj okazis. Ĝis 1907 la oficiala hungara loknomo estis *Krajné,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Karaj 2996 homoj, (2925 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Myjava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Krajné 1709 homoj, (1693 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1786, en 1806 pro ruiniĝo plene rekonstruiĝis, en 1867 renoviĝis
* renesanca romkatolika preĝejo de 1595, en la 18-a jarcento barokiĝis
* klasikisma nobeldomo el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Myjava
Váhovce

**Váhovce,** hungare **Vága** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Váhovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Váhovce situas laŭ Váh (ĝuste ĉe akvorezervujo), laŭ traira flankovojo apud aŭtovojo Trnava-Nitra (urbo) (tiu vojo ĝuste tie havas ponton al la alia bordo). Sereď troviĝas je 5&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1259 laŭ tiama hungara ortografio *"Waga"*. Longe ĝi estis eklezia bieno. En la 1660-aj jaroj la vilaĝo estis posedaĵo de la Osmana Imperio. En 1825 incendio, inundoj tre ofte okazis. En 1869 loĝis en la tiama grandvilaĝo 1644 vilaĝanoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vága 2036 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Galánta, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Tamen tiu vilaĝo restis ĉe Slovakio pro geografiaj vidpunktoj, sed en 1939 Vága iĝis hungara. Post la 2-a mondmilito Váhovce denove apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis tie 2021 homoj, (1558 hungaroj, 444 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao de 1778

## Eksteraj ligiloj 
* Váhovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Galanta
Kajal

**Kajal,** hungare **Nemeskajal** [nemeŝkajal] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ alia vilaĝo apartenas al la municipo.
300px|eta|Kajal situas en la plej griza parto

## Situo 
Kajal situas laŭ ĉefvojo Šaľa-Galanta. La lasta urbo troviĝas je 5&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1297. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kajal,* poste ĝi ricevis pli longan nomon pro peto de poŝto. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nemeskajal 1457 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Galanta, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Nemeskajal rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Poste Kajal denove apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. En 1947 parto de la hungaroj deportiĝis al Hungario, la restintaj hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 vivis en Kajal 1417 homoj, (1004 hungaroj, 358 slovakoj), la junularo povas lerni en hungarlingva lernejo kaj en infanĝardeno.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika renesanca preĝejo omaĝe al Dipatrino (Reĝino de Rozario) el la 16-a jarcento, post 3 jarcentoj plene trakonstruiĝis, en 1995 renoviĝis
* luterana novgotika templo de 1898, en 1998 renoviĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Kajal sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Galanta
Hostie

**Hostie,** hungare **Keresztúr** [kerestUr] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Hostie situas laŭ rojo fine de sakovojo. Zlaté Moravce troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
### Fortikaĵo Hrussó/Hrušov 
La fortikaĵo konstruiĝis antaŭ ol 1293. En 1403 la reĝo okupis ĝin de la ribelantoj. En 1446 la husanoj okupis ĝin. Proksimume dum la fortikaĵokonstruado ankaŭ apuda vilaĝo formiĝis. La Habsburgoj detruis ĝin en 1708 kaj neniam ĝi rekonstruiĝis.

### La vilaĝo 
Oni loĝis tie jam dum erao de la romianoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1332 en latina formo *"Ecclesia Sancte Crusis"*, en 1388 en hungara formo *"Keresztwr"* apartenanta al la supre menciita fortikaĵo. En 1424 la setlejo estis doganprena loko. En 1714 oni komputis tie 44 familiojn, post 5 jaroj jam 137 familiojn. En 1828 loĝis tie 715 vilaĝanoj en 104 domoj. Lernejo ekfunkciis en 1831. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Keresztúr 924 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Zlaté Moravce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la vilaĝanoj apogis la partizanojn. En 2001 vivis en Hostie 2537 homoj, (2522 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika mezepoka rotondo, baldaŭe preĝejo omaĝe al Sankta Kruco alkonstruiĝis
* ruinoj de la burgo sur monto 488 m alta

## Famuloj 
En fortikaĵo de Hrussó mortis hungara jezuito Gáspár Szarka.

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce
Mánd

**Mánd** estas vilaĝo en orienta Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Fehérgyarmat.

## Situo 
Mánd situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Nyíregyháza-Vilok, 87&nbsp;km nordoriente de Nyíregyháza. Fehérgyarmat troviĝas 7, Nyíregyháza 79, Debrecen 100, Budapeŝto 303 &nbsp;kilometrojn.

## Historio 
La nomo Mánd unuafoje aperas en 1181. Ĝin posedis i.a. familioj Mándy [ma:ndi], Fábián kaj Dancs [danĉ].

En Mánd migra poŝto servas.

## Gravaj personoj 
* István Gáti, *Gáty* (Mánd, 8-a de aprilo 1749 – Szatmárnémeti, 17-a de februaro 1843): fakverkisto, ellaboranto de la unua hungara stenografisistemo, ref. pastro, instruisto.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo de 1787

## Eksteraj ligiloj 
* pri la vilaĝo, hungare 
* distancoj 

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Mankovce

**Mankovce,** hungare **Mankóc,** germane **Mankowitz** [mankovic] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Mankovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Mankovce situas en valo de rojo sur deklivoj, meze de sakovojo. Zlaté Moravce troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1345 en formo *"Mangya"*. En 1601 oni komputis tie 23 domojn. En 1828 loĝis tie 254 vilaĝanoj en 39 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Mankóc 322 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Aranyosmarót, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Mankovce 537 homoj, (529 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce
Soblahov

**Soblahov,** hungare **Cobolyfalu** [cobojfalu], germane **Soblahof** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Soblahov situas en la plej griza parto

## Situo 
Soblahov situas sub monto 486 m-ojn alta laŭ traira flankovojo, fervojo al Trenčín preteriras. Tiu urbo troviĝas je 4&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1393 en formo *"Sablaho"*. En 1421 la husanoj okupis ĝin. En 1671 tertremo okazis. En 1828 loĝis tie 741 vilaĝanoj en 102 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Szoblahó,* poste ĝi ricevis novan nomon pri la iama posedanto. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Cobolyfalu 988 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Soblahov 1933 homoj, (1904 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika frugotika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao el la 14-a jarcento, en 1537 parte renesanciĝis kaj pligrandiĝis
* tombeja kapelo el la 18-a jarcento
* skulptaĵo pri Johano Nepomuko de 1789

## Ĝemelkomunumo 
*  Rudniki, Pollando

## Eksteraj ligiloj 
* Soblahov sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara kaj itala Vikipedioj

Kategorio:Municipoj en distrikto Trenčín
Neverice

**Neverice,** hungare **Néver,** germane **Nüweritz** [nuveric] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Neverice situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Nitra (urbo)-Zlaté Moravce. La lasta urbo troviĝas je 9&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1156 en formo *"Neuerci"*. En 1828 loĝis tie 420 vilaĝanoj en 65 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Néver 585 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Aranyosmarót, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Neverice 662 homoj, (644 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika preĝejo el la 12-a jarcento, post 3 kaj 5 jarcentoj, fine en 1760 trakonstruiĝis
* renesanca kastelo el la 17-a jarcento, en 1830 klasikismiĝis

## Famuloj 
En la iama Néver naskiĝis hungaria piarista monaĥo Glicér Spányik.

## Eksteraj ligiloj 
* Neverice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce
Volkovce

**Volkovce,** hungare **Valkóc,** germane **Walkowitz** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankoraŭ vilaĝeto apartenas al la municipo.
300ra|eta|Volkovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Volkovce situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Kozárovce-Zlaté Moravce. La lasta urbo troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1275 en formo *"Wolkouch"*. En 1358 la loĝantoj nobeliĝis. En 1535 incendio okazis, en 1599 la turkoj bruldetruis la setlejon. En 1601 oni komputis tie 53 domojn. En 1828 loĝis tie 330 vilaĝanoj en 50 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Valkóc 516 homoj, (plejparte slovakoj). En 1912 stacidomo ekfunkciis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Aranyosmarót, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Volkovce 1036 homoj, (1002 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Jakobo el la 14-a jarcento, en 1754 barokiĝis
* ŝtona kruco de 1777

## Famuloj 
En la iama Balkóc naskiĝis hungara arkitekto Fülöp Weinréb.

## Eksteraj ligiloj 
* Volkovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce
Bádice

**Bádice,** hungare **Béd** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Bádice situas en la plej griza parto

## Situo 
Bádice situas fine de mallonga aĉa sakovojo. Nitra (urbo) troviĝas je 12&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1235, poste en 1295 laŭ tiama hungara ortografio *"Beed"*. En 1751 oni komputis tie 30 familiojn. En 1828 vivis tie 316 vilaĝanoj en 45 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Béd 361 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1960-2002 la municipo estis en Podhorany (Nitra).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de 1903

## Eksteraj ligiloj 
* Bádice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
Obyce

**Obyce,** hungare **Ebedec** germane **Obitz** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Obyce situas en la plej griza parto

## Situo 
Obyce situas laŭ Žitava, laŭ traira flankovojo. Zlaté Moravce troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1075. En la 19-a jarcento karbominejo, ŝtonminejo, paperofarejo kaj vitrofarejo funkciis tie. Tiutempe la tutlanda geografia priskribo taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ebedec 1001 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Aranyosmarót, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Obyce 1565 homoj, (1554 slovakoj). En la vilaĝo lernejo kaj infanĝardeno funkcias.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Kristo de 1942
* kapelo omaĝe al Sankta Anna de 1750

## Eksteraj ligiloj 
* Obyce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara kaj slovaka Vikipedioj

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce
Lovce

**Lovce** (hungare *Kislóc* [kiŝlOc], germane *Lotze*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Lovce situas laŭ traira flankovojo. Zlaté Moravce troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1323 en formo *"Vlog"*. En 1601 oni komputis tie 15 domojn. En 1828 loĝis tie 278 vilaĝanoj en 44 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kislóc 457 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Zlaté Moravce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lovce 692 homoj, (680 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario) de 1780, en la 20-a jarcento ĝi pligrandiĝis
* 2 laŭvojaj kapeloj el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce