open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sek-Butanolo

**Sek-butanolo** aŭ **2-butanolo** estas organika kombinaĵo, sekundara alkoholo, brulema, senkolora likvaĵo solvebla en tri partoj de akvo kaj tute solvebla en polaraj organikaj solvantoj tiaj kial duetila etero kaj aliaj alkoholoj. Ĝi estas larĝaskale produktata ĉefe kiel antaŭanto al la industria solvanto MEK.

2-butanolo estas ĥiralo kaj do ĝi estiĝas kiel unu el la du stereoizomeroj desegnitaj kiel (R)-(−)-2-butanolo kaj (S)-(+)-2-butanolo. Ordine ĝi trovatas kiel egala miksaĵo de la du stereoizomeroj, konata kiel racema miksaĵo.

## Sintezoj 
* Metodo de S. W. Chaikin kaj W. G. Brown:2-Butanolo sintezeblas per reduktado (aŭ hidrogenigo) de la butanono:

* 2-Butanolo industrie sintezeblas per hidratigo de la 1-buteno aŭ 2-buteno:
500ra|eta|centre|Sintezo de Sek-butanolo ekde la **2-buteno**.

* La racema formo de la 2-butanolo kaj ties du enantiomeroj estiĝas per reduktado de la **2-butanono:
[500ra|eta|centre|Sintezo de Sek-butanolo ekde la **2-[butanono**.]]

* Per interagado de la **etil-magnezia bromido** kaj la etanalo:

[500ra|eta|centre|Sintezo de Sek-butanolo ekde la **2-[etanalo**.]]

* Per aldona reakcio inter la **metil-magnezia bromido** kaj la propanalo:
[500ra|eta|centre|Sintezo de Sek-butanolo ekde la [propionaldehido**.]]

## Reakcio 
* 2-butanolo povas esti katalize senhidratigita al 1-buteno en ĉeesto de fosfata acido:

* Butanono povas esti preparita per oksidado de la 2-butanolo kun perdo de 2 hidrogenatomoj:
500ra|eta|centre|Sintezo de Butanono ekde **2-butanolo**.

## Literaturo 
* Chemical Book
* NIST Chemistry WebBook
* Chemicalland21
* Manual of Elementary Chemistry, Theoretical and Practical, George Fownes
* The Encyclopaedia Britannica: A Dictionary of Arts, Sciences, and ..., Volume 5
* Lewis' Dictionary of Toxicology, Robert Alan Lewis

## Kunrilataj kemiaĵoj 

|**xxx**
|**xxx**
|**xxx**
|**xxx**
|**xxx**
|**xxx**

## Vidu ankaŭ 
* Butanolo
* Izobutanolo
* Terc-butanolo
* Butano
* Buteno
* Butanodiolo

## Referencoj 
Kategorio:Alkoholoj
Dota 2

***Dota 2*** (*Defense of the Ancients 2*) estas enreta videoludo por multludantoj de Valve Corporation por Vindozo aŭ Linukso aŭ Mac OS X.

## Ludmaniero 
Ludantoj ordiĝas en du paraj teamoj de herooj (angle: *Heroes*), kvin kontraŭ kvin. Ekde la 12-a de decembro 2016, kiam la versio 7.0 estis elsendita, ekzistas 113 herooj por elekti. Ĉiu ludanto komencas ĉe kontraŭaj flankoj de mapo en areo nomata la "fonto" (angle : "Fountain"), proksime tiel nomata la *Ancient*. Teamo venkas la matĉon kiam la *Ancient* de la kontraŭa teamo estas detruita. Por detrui la *Ancient*, ĉiu teamo devas batali tra turoj kiuj lokas laŭ pado al ĉiu bazo, nomita *vojeto* (angle: *Lane*). Survoje, ĉiu ludanto gajnas nivelojn per mortigado de Herooj kaj Sbiroj (angle: *Creeps*, roluloj kiuj senĉese regeneras kaj atakas la kontraŭan teamon, ne kontrolita de ludantoj) de la kontraŭa teamo, kaj per mortigado de neŭtralaj monstroj. Kompletigante objektivojn rekompencos oro (angle: *gold*) al ludantoj, kiu estas uzata por aĉeti utilaĵojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Multludantaj enretaj batalarenaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Vindozo
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Linukso
Ahmed Ŝukeiri

eta|Ahmed Ŝukeiri (1965)
**Ahmed Ŝukeiri** (en araba: أحمد الشقيري, Libano, 1-a de januaro 1908 - Amano, 26-a de februaro 1980), estis araba politikisto, unua prezidento de la Organizo por la Liberigo de Palestino ekde ties fondo en 1964 ĝis 1967.

Naskiĝinta en Libano de patro palestina kaj de turka patrino, Ŝeiĥ As'ad Ŝukeiri, estis membro de la turka parlamento kiel reprezentanto de Akko inter 1908 kaj 1912. Ŝukeiri studis juron en Jerusalemo. Inter 1949 kaj 1951 li estis membro de la delegitaro de Sirio en la UN, kaj poste, inter 1950 kaj 1956, ĝenerala sekretario de la Araba Ligo kaj ambasadoro de Sauda Arabio en la UN (1957-1962). En 1964 li estis elektita kiel unua prezidento de la OLP en Kairo dum renkonto de arabestroj.

Kategorio:Arabaj politikistoj
Kategorio:Siriaj politikistoj
Kategorio:Libanaj politikistoj
Kategorio:Palestinaj politikistoj
Kategorio:Turkaj politikistoj
Kategorio:Organizaĵo por Liberigo de Palestino
Ernest Bevin

**Ernest BEVIN** (9-a de marto de 1881 - 14-a de aprilo de 1951) estis brita politikisto kaj sindikatisto memorita ĉar estis unu el ĉefaj ministroj pri Laboro kaj Nacia Servo.

Neriĉa, li aliĝis fruaĝe al la Laborista Partio. En 1922 li estis unu el la kreintoj de la Transporta Sindikato kiu poste estos rapide unu el la sindikatoj plej povaj de la Unuiĝinta Reĝlando. Post esti elektita kiel ĝenerala sekretario de tiu sindikato, Bevin iĝis unu de la sindikatistoj plej influaj en la lando kaj forta reprezentanto de la sindikataj rajtoj en la Laborista Partio. Politike li estis modera socialisto, forte kontraŭa al komunismo kaj al la rekta agado. Tamen li partoprenis en la granda ĝenerala striko de 1926, sed ne tre entuziasme. Li pensis ke estas pli certa atingi profitojn pere de negocado, rezervante la strikojn kiel lasta ilo.

Winston Churchill nomumis lin Ministro de Laboro (1940) en la registaro de uueco dum la Dua Mondmilito.

Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Anglaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Britaj sindikatistoj
Kategorio:Britaj ministroj
Kategorio:Ministroj pri laboro
Kategorio:Britoj de la Dua Mondmilito
Ari Jósefsson

**Ari Jósefsson** estis islanda poeto. Li naskiĝis en Blönduós, malgranda vilaĝo en Norda Islando, la 28an de Aŭgusto 1939. Liaj gepatroj estis Jósef Indriðason, laboristo, kaj lia edzino, Soffía Stefánsdóttir. Li komencis studi en la Gimnazio de Akureyri sed tie ĉesis sian studadon kaj transloĝis al Rejkjaviko kie li baldaŭ vekis atenton kiel esperdona poeto. En Februaro 1959 li iris al Barcelona en Hispanio kaj tie komencis studi latinidan civilizon. En Aŭgusto la saman jaron li revenis al Islando kaj en la jaro 1961 li finis sian abiturientan ekzamenon ĉe la Gimnazio en Rejkjaviko kaj tiam li ankaŭ eldonis sian unuan poemlibron *Nei* (Ne). Post tio li komencis studi islandajn sciencojn (literaturon, lingvistikon kaj historion). Dum la vintro 1963–1964 li studis rumanan lingvon en Bukareŝto en Rumanio. Dum sia mara reveturo hejmen, li falis en la maron kaj dronis. Tiu akcidento okazis la 18an de Junio 1964.

## Referenco 
* Interparolo kun Brynja Jósefsdóttir, n. 1948, fratino de Ari Jósefsson.

## Eksteraj ligiloj 
* http://bragi.info/esperanto/hofundur.php?U=a0&ID=82

Kategorio:Islandaj poetoj
Araba Legio

[eta|dekstre|La Araba Legio en Irako durante la [Angl-Iraka Milito en 1941.]]
La **Araba Legio** () estis la regula armeo de Transjordanio kaj respektive Jordanio en la unua duono de la 20a jarcento.

## Historio 
Ĝi estis formita de la kolonia brita administrado en la 1920-aj jaroj, kunigante fortojn kiuj estis servintaj por la Otomana Imperio kun aliaj arabaj, kiuj estis estritaj de britaj oficiroj. La Legio formiĝis kiel polico por pluteni la ordon inter la triboj de Transjordanio kaj por protekti la gravan ŝoseon Jerusalemo-Amano.

En 1939, John Bagot Glubb, plej konata kiel Glubb Paŝa, iĝis komandanto de la Legio kun la generalo Abdul Kadir Paŝa Al-Ĝundi kiel helpokomandanto; tiele la Legio iĝis la araba armeo plej bone trejnita.

Dum la Dua Mondmilito, la Araba Legio partoprenis en la brita militklopodo kontraŭ la fortoj de la Akso en la Fronto de Mediteraneo kaj Mezoriento. Tiam ties fortoj estis pliiĝantaj al 1 600 homoj.

La Araba Legio partoprenis aktive en la Arab-israela milito de 1948. El totalo de iom pli ol 6 000 soldatoj, la milita truparo de la Araba Legio konsistis el 4 500 homoj en kvar batalionoj kun tankoj kaj helpo trupoj.

Finfine la fortoj integriĝis en la estontaj Militaj Fortoj de Jordanio.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Dupuy, Trevor N, Elusive Victory, The Arab-Israeli Wars, 1947–1974, Hero (1984)
* Glubb, John Bagot, The Arab Legion, Hodder & Stoughton, London (1948)
* Roubicek, Marcel, Echo of the Bugle, extinct military and constabulary forces in Palestine and Trans-Jordan 1915, 1967, Franciscan (Jerusalem 1974)
* Avi Shlaim (2007). Lion of Jordan: The Life of King Hussein in War and Peace, Allen Lane. ISBN 978-0-7139-9777-4
* P.J. Vatikiotis, (1967). Politics and the Military in Jordan: A Study of the Arab Legion, 1921-1957, New York, Praeger Publishers. ISBN
* The Arab Legion (Men-at-arms) (Paperback) de Peter Young, 48 pages, Osprey Publishing (15 Jun 1972) ISBN 0-85045-084-5 and ISBN 978-0-85045-084-2

Kategorio:Historio de Jordanio
Kategorio:Armeoj
Kernburgo

[eta|mapo de la ekstera kaj interna partoj de la malnova burgo [Trauchburg (Germanujo).]]
[eta|burgo [Topoľčany (Slovakujo) kun interna kaj ekstera burgoj.]]
[eta|la frumoderna fortreso de la [Hohensalzburg (Aŭstrio) kun malnova interna kerno centre.]]
La **kernburgo** (ankaŭ nomata **ĉefa burgo**, **alta burgo** aŭ **interna burgo**) estas ĉe grandaj burgoj, tiu parto de la burgo, kiu, estas speciale protektita de antaŭburgo, ĉirkaŭfermejo, fosaĵoj, ringmuro kaj pliaj defendaj konstruaĵoj kaj tiel estas la kerno de mezepoka fortikaĵo.

Ĝi konsistas el gravaj loĝkonstruaĵoj kaj defendkonstruaĵoj kiel ekzemple la halo, la palaco, la loĝturo kaj la burgfrido. Ofte tie troviĝas ankaŭ burgputo aŭ cisterno, ĉar akvorezervejoj estis tre gravaj dum la sieĝo de la burgo.

Ofte la kernburgo estas la plej malnova parto de burgo. Ofte ĝi havas flankajn turojn.
Ĉe kompleksaj burgaj konstruaĵoj la konstruaĵoj staras ringforme ĉirkaŭ la burga korto, servas kiel centra ejo de burgo kaj, se sufiĉe granda ankaŭ kiel turnira placo.

La nomo “alta burgo” ekzistas, ĉar la kernburgo ĉe montburgoj kaj ĉe akvoburgo estas pli alta ol la antaŭburgo.

## Literaturo 
* Horst Wolfgang Böhme, Reinhard Friedrich, Barbara Schock-Werner (Eld.): *Wörterbuch der Burgen, Schlösser und Festungen*. Philipp Reclam, Stuttgart 2004, ISBN 3-15-010547-1, S.&nbsp;169.

Kategorio:Burgoj
Araba Liberiga Armeo

175px|eta|Ĉevalrajda foto de Al-Qawuqji en 1948.
eta|maldekstre|Simbolo de la Araba Liberiga Armeo.
La **Araba Liberiga Armeo** (Jaysh al-Inqadh al-Arabi) estis armeo de volontuloj de la arabaj landoj estritaj de Fawzi al-Qawuqji. Ili luktis ĉe la araba flanko en la Arab-israela milito de 1948 kaj ili estis ekipitaj de la Araba Ligo por opozicio al la nomita Sankta Armeo de la Alta Araba Komitato, kvankam la Ligo kaj la arabaj registaroj malpermesis ke miloj de homoj unuiĝi al tiu forto de volontuloj.

En kunveno okazinta en Damasko en la 5-a de februaro 1948 por organizi la lukton, la nordo de Palestino, inklude Samarion, estis atribuita al la fortoj de al-Qawuqji; kvankam fakte Samario jam estis sub la kontrolo de Transjordanio.

La celo de rekrutitoj estis 10 000, sed meze de marto de 1948 la nombro de volontuloj kiuj estis unuiĝintaj al tiu armeo ĉirkaŭis 6 000 kaj ne pliiĝis plie. La reala nombro eble estis malpli ol 3 500 laŭ la generalo Safŭat. Inter tiuj estis sirianoj, libananoj, inter kiuj kelkaj centoj de druzoj kaj adigeoj, irakanoj, transjordanianoj, Islamaj Fratoj de Egiptio kaj palestinanoj trejnitaj en Sirio. Ene de la armeo estis ankaŭ kelkaj hispanoj, jugoslavianoj, germanoj, turkoj kaj dizertintaj britoj.

## Referencoj 
* Levenberg, Haim (1993). *Military Preparations of the Arab Community in Palestine: 1945-1948*. Londres: Routledge. ISBN 0-7146-3439-5.
* Sayigh, Yezid (2000). *Armed Struggle and the Search for State: The Palestinian National Movement, 1949-1993*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-829643-6.

Kategorio:Historio de Israelo
Kategorio:Historio de Palestino
Kategorio:Historio de Jordanio
Kategorio:Armeoj
Jigael Jadin

**Jigael JADIN** [jigaˈel jaˈdin] (, nasknomo **Jigael SUKENIK**, naskiĝis la  en Jerusalemo - mortis la , samloke) estis israela arkeologo, politikisto kaj militisto, kiu iĝis la dua *ramatkal* nome ĉefkomandanto en la historio de la Armitaj Fortoj de Israelo inter la jaroj 1949 kaj 1952.

Li estis ankaŭ, kun William F. Albright, unu el la ĉefaj reprezentantoj de la Biblia arkeologio, fama pro la elfosado de la fortikaĵo de Masada.

## Bibliografio 
* Yadin, Yigael (1977). Masada. La fortaleza de Herodes y el último bastión de los Zelotes. Barcelona: Ediciones Destino. ISBN 84-233-0537-6. ()

Kategorio:Israelaj militistoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj arkeologoj
Kategorio:Likud
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Abdelkader al-Husajni

**Abdelkader al-Husajni** (en araba عبد القادر الحسيني; literumita ankaŭ kiel Abd al-Qadir, Husseini, kaj aliaj versioj) (1907-1948) estis politikisto kaj naciisma estro de la arabaj palestinanoj en la unua duono de la 20a jarcento. Li estis aktiva partoprenanto en la tumultoj de la 1930-aj jaroj en la Brita Mandato Palestino, partikulare dum la Granda Araba Ribelo. Poste, al-Husajni estris la neregulajn palestinajn fortojn en la Arab-israela milito de 1948, ĝis li mortiĝis en la Batalo de Kastal en la 8-a de aprilo de 1948.

Kategorio:Jerusalemanoj
Kategorio:Arabaj militistoj
Kategorio:Palestinanoj
Kategorio:Historio de Palestino
Kategorio:Arabaj naciistoj
Larry Collins

**Larry COLLINS**, denaske John Lawrence Collins Jr., (14a de Septembro, 1929, Hartford, Konektikuto – 20a de Junio, 2005, Fréjus, Francio), estis usona verkisto.

En 1965, Collins kaj Dominique Lapierre kunpublikigis sian unuan kunan verkon, nome *Is Paris Burning?* aŭ *Paris brûle-t-il?*, nome rakonto pri la nazia okupado de la franca ĉefurbo dum la Dua Mondmilito kaj la planoj de Hitler por detrui Parizon antaŭ ties falo en la manoj de Aliancanoj. La libro estis tuja sukceso kaj estis adaptita al filmo en 1966 fare de la reĝisoro René Clément, kun aktoroj Kirk Douglas, Glenn Ford kaj Alain Delon.

En 1967, ili kun-aŭtoris ''Or I'll Dress you in Mourning* pri la hispana *torero* Manuel Benítez El Cordobés.

En 1972, post kvin jaroj de esplorado kaj intervjuoj, ili publikigis *O Jerusalem!* pri la nasko de la ŝtato Israelo en 1948, kiu poste iĝis filmo de Elie Chouraqui.

En 1975, ili publikigis *Freedom at Midnight'', nome historio de la Sendependeco kaj Dispartigo de Hindio en 1947, kaj la posta murdo de Mahatma Gandhi en 1948.

Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj historiistoj
Dominique Lapierre

**Dominique LAPIERRE**, (naskiĝis  en Châtelaillon (Charente-Maritime), mortis ) estis franca verkisto kaj filantropo.

Li verkis ankaŭ kun aliaj verkistoj kaj ĉefe kun Larry Collins, ekzemple *Ô Jérusalem*, 1972, kiu popularigis en Eŭropo la problemojn kaj disvolviĝon de la Arab-israela konflikto, sed ĉefe el la juda flanko.

Post la sukceso de lia romano *La Cité de la Joie* (La urbo de la ĝojo), 1985, vendita laŭ multaj milionoj da ekzempleroj, li donis la duonon de la enspezoj pri aŭtor-rajtoj por lukti kontraŭ la malriĉo en Barato, li kreis sian propran asocion samnoman. Tiu romano estis adaptita al kino, samtitole. Dominique Lapierre flue parolis la bengalan.

## Verkoj 
### Individue 
* Un dollar les mille kilomètres, romano 1949
* Chessman m'a dit, 1960
* La Cité de la joie, 1985
* Plus grands que l'amour, 1990
* Mille soleil, 1997
* Un arc-en-ciel dans la nuit, 2008

### Kun Larry Collins 
* Paris brûle-t-il ?, rakonto, 1965
* ...Ou tu porteras mon deuil, rakonto, 1968
* Ô Jérusalem, 1972
* Cette nuit la liberté, rakonto pri la sendependeco de Hindio, 1975 (ISBN 2266061399)
* Le Cinquième Cavalier, rakonto, 1980
* New York brûle-t-il ?, romano, 2004, (ISBN 2-7441-7404-1)

### Kun Jean-Pierre Pedrazzini 
* Il était une fois l'URSS, 2005

### Kun Javier Moro 
* Il était minuit cinq à Bhopal, rakonto, 2001

## Eksteraj ligiloj 
* *The Hindu* 
* *Thaindian News* 

Kategorio:Charente-Maritime
Kategorio:Francaj historiistoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj politikaj verkistoj
Hotelo Reĝo David (Jerusalemo)

La **Hotelo Reĝo David** () estas hotelo kvinstela kiu troviĝas en Jerusalemo, Israelo. Inaŭgurita en 1931, la hotelo estis fondita de Ezra Mosseri, riĉa juda bankisto egipta. Ĝi troviĝas en la strato Reĝo David en la centro de Jerusalemo, kun vido al la Malnova Urbo kaj al la Monto Cion.

La hotelo ludis gravan rolon en la juda historio de Jerusalemo, en la lukto por la atingo de la israela ŝtato, tra la Milito de Sendependeco, la divido de Jerusalemo, kaj la reunuigo, ĝis nuntempe. Inter aliaj aferoj, la hotelo estis konata ĉar estis la scenejo de atenco per bombo en 1946, kaj ĉar estis ofta sidejo de ŝtatestroj, altaj funkciuloj kaj aliaj gravuloj dum ties vizitoj al Jerusalemo. La hotelo estas propraĵo kaj funkciigata de la grupo de hoteloj Dan.

## Vidu ankaŭ 
* Arab-israela konflikto

Kategorio:Konstruaĵoj en Jerusalemo
Reĝo David
Kategorio:Araba-israela konflikto
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1931
Imperia grafo

**Imperia grafo** estis – neoficiala – statonomo en la Sankta Romia Imperio de Germana Nacio. Unuflanke oni distingis per tio nur la tenantojn de imperie senpereca graflando (kiujn oni ankaŭ nomis *princigitaj grafoj*) kaj kiuj plejparte je la komenco de la 19a jarcento perdis sian suverenecon kaj imperian staton, tamen plue apartenis al la altnobelaro; aliaflanke foje ankaŭ la ordinaraj grafo estis tiel nomataj, kondiĉe ke tiu ĉi titolo estis disdonita kiel nobeligo fare de la romia-germana imperiestro kaj per tio validis en la tuta imperio. Laŭ ĉi tiu formo tamen neniam temis pri oficiala titolo.

*
Kategorio:Nobelaj titoloj
Kategorio:Sankta Romia Imperio
*
KIM-11 Ĉapitro 12 : malsanoj de la spira sistemo

Ĉi tiu artikolo provizore disvolvas **Ĉapitro 12 : malsanoj de la spira sistemo** de prova versio 11 de la klasifiko internacia de malsanoj (KIM-11), publikigita de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS).

*Kategoristrukturo:
12 spiraj malsanoj (C..)
*
## Vidu ankaŭ 
* KIM-10 Ĉapitro 10 : malsanoj de la spira sistemo
## Eksteraj ligiloj 
*  prova versio 11 de la Klasifiko Internacia pri Malsanoj

 
Kategorio:Klasifiko KIM-11
Anikó Nagy

**Anikó NAGY** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Anikó** estas hungara aktoro, kantisto. Ŝia edzo estis Tibor Miklós.

Anikó Nagy http://www.imdb.com/name/nm0619432/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Anikó Nagy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, ŝi jam tiam deklamis kaj kantis en koruso. Ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1976, ŝia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Szeged), kie ŝi ricevis nur prozajn rolojn. Inter 1978 kaj 1982 ŝi apartenis al Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), kie ŝi jam ankaŭ kantadis. Spite la sukcesojn ŝi aliĝis al ĵus fondita "Teatro Rock". En 1996 la teatro estis integrita al Operetoteatro (Budapeŝto). post 3 jaroj ŝi forlasis la Opetetoteatron kaj aliĝis al malgranda teatro. Ŝi ricevis premiojn en 1989 kaj 1994. Ŝi edziniĝis en 1984, poste ŝi naskis filinon, en 2013 ŝi vidviniĝis.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo - Babvirág
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Kamilla
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* - Szilvia
* Leonard Bernstein: West Side Story - Anita; Graciella; Doc

## Elektitaj filmaj roloj 
* ''Petőfi '73* (1973)
* *Fényérzékeny történet* (1993)
* *Páternoszter* (2004)
* *Amikor sötétedni kezd…'' (2011)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj muzikalkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bill Irwin

**William Mills** "**Bill**" **IRWIN** (n. ) estis populara usona komikulo kaj aktoro.

Li ekkarieris per stilo de vodevilo kaj famis pro sia kontribuo al la renasligo de usona cirko dum la 1970-aj jaroj. Li ofte aperis en kino kaj televido, kaj ricevis unu Premion Tony pro sia rolo en ''Who's Afraid of Virginia Woolf'' de Edward Albee en Brodvejo. Li estas konata kiel Mr. Noodle en "Elmo's World" de Sesame Street,  kaj regule aperas kiel terapiisto en *Law and Order: SVU*.

## Filmoj
* *Rachel Getting Married*, 2008

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Bill Irwin ĉe imdb.com

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj humuristoj‎
Kategorio:Akademia Premio por plej bona subtena aktoro
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Kolfosaĵo

kun kolfosaĵo (Germanujo)(D= kolfosaĵo)]]
**Kolfosaĵo** estas la nomo de artefarita burgfosaĵo, kiu ne ĉirkaŭas komplete burgon, sed nur baras la vojon al la burgo, kiu ne estas protektita per natura obstaklo. Ĝi estas grava parto de la defenda sistema de multaj montburgoj.

Origine la esprimo *kolfosaĵo* estas uzata nur por spronburgoj. Tiuj burgoj estas protektataj pro ilia situo de tri flankoj sur akraj deklivoj. Sukcesa atako povis okazi nur de la monta flanko. Apartigo de la burgo de la montdorso okazis el praktikaj kialoj ĉiam ĉe la plej mallarĝa loko de la montsprono, la tiel nomata „botelkolo“. La burgo nur povas esti atingata trans levponto.

 (Hungarujo)]]
Hodiaŭ oni uzas ankaŭ la esprimon kolfosaĵon por okazo ke la burgo havas ĉe du flankoj profundan sekfosaĵon kaj ili estas protektataj de la aliaj flankoj per akraj deklivoj. Dum la jaroj la iamaj kolfosaĵoj estas kovrataj de arboj kaj arbustoj kaj apenaŭ videblas.

Ekzemploj de burgoj kun kolfosaĵoj estas la burgo Liebenstein, la kastelo Rochlitz, la burgo Kriebstein kaj la burgo Isenburg.

## Literaturo 
* Horst Wolfgang Böhme, Reinhard Friedrich, Barbara Schock-Werner (Eld.): *Wörterbuch der Burgen, Schlösser und Festungen*. Reclam, Stuttgart 2004, ISBN 3-15-010547-1, S. 145–146.
* Friedrich-Wilhelm Krahe: *Burgen des deutschen Mittelalters. Grundriss-Lexikon*. Flechsig, Würzburg 2000, ISBN 3-88189-360-1, S. 24.

Kategorio: Burgoj
Anna Nagy (aktoro)

**Anna Nagy** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Anna** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
[eta|Anna Nagy en [2011]]
Anna Nagy http://www.imdb.com/name/nm0619434/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Anna Nagy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi estis oficisto kelkajn jarojn. Ŝi akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1963, ŝi lernis ĉefe de Ottó Ádám, László Vámos, Zoltán Várkonyi. Post siaj studoj ŝi tuj havis titolrolon en filmo, poste ŝi aliĝis al trupo de Teatro Csokonai (Debrecen). Inter 1966 kaj 1994 ŝi apartenis al Teatro Madách, sed pro persona konflikto ŝi ne ricevis rolojn inter 1975–1983. Ŝi pensiuliĝis en 1994, tamen poste ŝi havis rolojn en ĉefurbaj kaj provincaj teatroj.

Ŝi vivis kune kun Zoltán Huszárik, tiam ŝi naskis filinon Kata Huszárik, kiun ŝi edukis sola por aktoro. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1987-2013.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - kortegano de Paris (1962)
** Somermeznokta sonĝo
* Alan Jay Lerner–Loewe: My Fair Lady (teatra versio) - Elisa
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Anfisa
* István Örkény: *Tóték* - S-ino Tót

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* *Pacsirta* (debuto, titolrolo, 1963)
* Patro (filmo) (1966)
* *Holnap lesz fácán* (1974)
* *Küldetés Evianba* (1988)
* *Szamba* (1996)
* *Telitalálat* (2003)
* *Harmadnapon* (2013)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Május* (1963)
* *Székács a köbön* (1978)
* *Elveszett paradicsom* (1986)
* *Tiszazug* (1991)
* *Valaki kopog* (2000)
* *Pillangó* (2012)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Chus Lampreave kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=7440&lap=munkassag

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* aprezo kun fotoj
* http://port.hu/adatlap/szemely/nagy-anna/person-5536

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tünde Murányi

**Tünde Murányi** [murAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Murányi Tünde** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia edzo estas Artúr Kálid.

Tünde Murányi http://www.imdb.com/name/nm0615507/ naskiĝis la  en Tatabánya.

## Biografio 
Tünde Murányi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1991, kie ŝi lernis ĉefe de István Horvai. Ŝi komencis sian aktoran karieron en malgranda teatro, poste inter 1992-1997 ŝi estis membro de Gaja Teatro. Inter 1997 kaj 2001 ŝi apartenis al alia malgranda teatro, poste al Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1998 ŝi edziniĝis kaj naskis 2 gefilojn. Ekde 2013 ŝi ne ligiĝas al trupo. Ŝi ricevis 5 teatrajn premiojn inter 1990-2006.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - ina ĉefrolo
** La dresado de la megero - Katerino
* Ibsen: Peer Gynt - Solvejg
* Molière: Tartufo - Dorine
* Gábor Presser: Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo (teatra versio) - S-ino Hűvös; gazetvendisto; loĝejposedanto

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* Ni neniam mortos! (1992)
* *Noé bárkája* (2006)
* *Munkaügyek* (2011)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *A Biblia* (1990)
* *Az Alef labirintusa* (2008)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Shannon Elizabeth, Penélope Cruz, Cynthia Cleese, Sylvie Testud kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=7416

## Fontoj 
* http://port.hu/adatlap/szemely/muranyi-tunde/person-26737
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Dharan

eta|center|Larĝa panoramo de Dharan|700x700ra

**Dharan,** nepale: **धरान** estas universitata urbego en la sudorienta parto de Nepalo. La loknomo signifas laŭlitere: loko kie vi vidis konstrulignon.
eta|448x448px|center|Mapo pri Nepalo, kie estas videbla Dharan en la sudorienta parto
eta|Panoramo en Dharan
eta|Templo en Dharan

## Bazaj informoj 
* Areo: 132&nbsp;km²
* Supermara alteco: 366 m (en 4 kilometroj la alteco ŝanĝiĝas de 305 m ĝis 700 m)
* Loĝantaro: 141,439 en 2011
* Horzono: UTC +5:45
* Telefonkodo: 025
* Poŝtkodoj: 56700 (Sunsari), 56702 (Mangalbare)
* 

## Geografio 
Dharan situas en valo inter montara kaj ebenaĵa regionoj. Biratnagar troviĝas 40, Katmanduo 219 km.

## Historio 
eta|maldekstre|Templo en Dharan
En tiu regiono homoj vivis jam en la antikva epoko. Baldaŭ diversaj princlandoj kaj reĝlandoj etendiĝis en tiu regiono. Bijaypur-urbo situanta plej proksime al Dharan estis fondita en 1584 kaj ĝi estis ĉefurbo de reĝlando ĝis 1774. En la moderna epoko estis grava komerca stacio inter la monta kaj ebena regionoj. Samtempe alvenis diversaj popoloj. La loko estis rekrutadcentro por la gurkoj ekde 1953. La municipo estis establita en 1951. Dharan estis deklarita urbo en 1960.

## Trafiko 
El Dharan kuras 2 vojoj, la urbego havas la plej proksiman flughavenon en Biratnagar. En la urbego aŭtobusoj, taksioj kaj aŭtorikiŝoj liveras la pasaĝerojn.

## Fontoj 
* WikiTrans
* mapo, distancoj 

Kategorio:Urboj de Nepalo
Tram-metroo de Volgogrado

La **Tram-metroo de Volgogrado** (, nome rapidtramo) estas malpeza trajno veturanta en Volgogrado, Rusio. Ĝi konsistas el 22 stacioj sur unu linio, laŭlonge de Volgo de la nordaj suburboj de Volgogrado al ĝia urbocentro por entuta longeco de  kilometroj. La plej granda parto de la tram-metroa linio dividas grund-nivelan veturprioritaton kun antaŭe konstruita fervoja linio de  kilometroj, en maniero simila al tiu de la suda branĉo de C-Trajno en Kalgario, ekzemple; kvin urbocentraj stacioj, aliflanke, estis konstruitaj subtere en du sekcioj (malfermitaj en 1984/2011), super totala longeco de  kilometroj, konforme al normaj dezajnoj kongruaj kun ekzistantaj Rusiaj metroaj sistemoj.

La tram-metroo de Volgogrado estis inaŭgurita la , kaj transportis 50 milionojn da pasaĝeroj jare kiam la plilongigo de 2011 estis malfermita.

## Linioj 
## Stacioj 
Listo de stacioj de nordo suden:

## Vidu ankaŭ 
* Volgogrado
* Tramtransporto en Volgogrado
* Trolebusa transporto en Volgogrado
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Volgogrado en *UrbanRail.net*
* Volgograd metrotram 3D  – interaktiva Web3D modelo de tram-metroo
* Volgograd Rapid Tram Underground – fotoj de la tram-metroo ()
* Neoficiala retejo – ()
* Volgograd Metrotram Track Map  – ()
*  video
*  video

## Tradukfonto 
Kategorio:Volgogrado
Volgogrado
Volgogrado
Volgogrado
King Crimson

eta|King Crimson, Madrido, en Eŭropa Turneo 2016.
**King Crimson** (karmezina reĝo) estas bando de progresiva roko fondita en Londono en 1969. Ĝi estis konsiderata unu de la pioniraj rok-grupoj kaj unu de la pilieroj de la ĝenro, trans ties diversigo sona kaj mutacioj stilismaj.

## Historio 
eta|dekstra|upright|Fripp koncerte en 1974.
La bando adoptis diversajn sonostilojn laŭlonga de sia historio, produkto de la diversa instrumentaro uzita kaj havis grandan influon sur multaj artistoj de nuntempa muziko. Krome, ĝi sukcesis akiri grandan nombron de sekvantoj spite sia malgranda aperado en radio, televido aŭ aliaj amaskomunikiloj.

Kvankam origina de Anglio, la bando havis mikson de personaro el Anglio kaj Usono ekde sia renaskiĝo de 1981. La grupo karakteriziĝas ankaŭ pro konstanta membroŝanĝoj, ĉar en ĝi partoprenis pli ol dudek muzikistoj, kaj pro longaj periodoj de neagado. Robert Fripp, la gitaristo kaj estro, estas la sola kiu formis parton de *King Crimson* dum ĝia tuta longa historio, ses ankaŭ kelkaj aliaj muzikistoj kiel Bill Bruford, Adrian Belew aŭ Tony Levin havis longan partoprenadon en la grupo.

La nomo King Crimson (karmezina reĝo) estis ideo de la vortumisto Peter Sinfield kiel sinonimo de Belzebuto, princo de diabloj. Laŭ Fripp, Belzebuto estas anglismigo de la araba esprimo B'il Sabab, kiu signifus “homo kiu ambicias”.

## Albumoj 
eta|dekstra|Robert Fripp en 2007.
* *In the Court of the Crimson King* (1969)
* *In the Wake of Poseidon* (1970)
* *Lizard* (1970)
* *Islands* (1971)
* ''Larks' Tongues in Aspic* (1973)
* *Starless and Bible Black* (1974)
* *Red* (1974)
* *Discipline* (1981)
* *Beat* (1982)
* *Three of a Perfect Pair* (1984)
* *THRAK* (1995)
* *The ConstruKction of Light* (2000)
* *The Power to Believe'' (2003)

## Bibliografio 
* Buckley, Peter (2003). The Rough Guide to Rock. London: Rough Guides. ISBN 1-85828-201-2.

## Eksteraj ligiloj 
* Discipline Global Mobile Live
* Crimson Jazz Trio 
* Elephant Talk
* Discography
* King Crimson and the Marquee Club 
* ProjeKction 
* LinkedIn Group King Crimson

Kategorio:Anglaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1968
Joseph Franz von Allioli

**Joseph Franz von ALLIOLI** (naskiĝinta la  en Sulzbach, mortinta la  en Augsburg) estis romkatolika pastro, biblia fakulo kaj tradukisto. Pro la larĝa disvastiĝo de lia traduko de la Biblio li nomiĝis *la katolika Lutero*.

## Vivo 
Estante filo de komercisto li studis teologion en Landshut (ĉe Johann Michael Sailer) kaj ordinitis en la 11.8.1816 en Regensburg. Post du jaroj da animzorgado li iris al Vieno, Romo kaj Parizo - kun subteno de la bavaria registaro - por trejniĝi en bibliaj-orientalismaj konoj. Sekve li konatiĝis kun Joseph von Hammer-Purgstall, Angelo Mai kaj Antoine-Isaac Silvestre de Sacy. Post reveno en la patrujon li komencis en 1821 akademian prelegadon kiel privata docento ĉe la universitato de Landshut. Samloke li iĝis en 1824 orda profesoro pri teologio en la fakoj de orientalismaj lingvoj, de bibliaj arkeologio kaj ekzegezo. En 1826 li iris - same kiel la tuta tiea universitato - al Munkeno. Post kiam li en 1829 ne respondis al voko je profesoreco en Freiburg im Breisgau, li iĝis membro de la Akademio de sciencoj munkena en 1830.

## Graveco 
Bremsite en la instrua profesio per grava sufero en la kolo, li iĝis kapitulano katedrala en Augsburg. Post longa kaj fruktudona laboro por la sciencoj li mortis tie. Lia plej grava verko estas la traduko kaj la ekzegezo de la Biblio. Instigite de Johann Michael Sailer li eldonis sian tradukon en la jaro 1830-a. La verko ricevis aprobon fare de la Apostola Seĝo kaj disvastiĝis sub tre diversaj formoj kaj eldonoj en Germanujo kaj Usono. Ĝiaj komentoj tradukistis en multajn aliajn lingvojn. Krom manlibro pribibliaĵa *Handbuch der biblischen Alterthumskunde* (1844; prilaborita de Peter Alois Gratz kaj Daniel Bonifaz von Haneberg) aperis ankaŭ volumetoj kun predikoj kaj multaj mallongaj studoj de teologia, arkeologia aŭ asketisma enhavoj.

## Fonto 
*Anton von Steichele: "Allioli, Joseph Franz von" - ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie,* vol. 1 (1875), p. 350 
## Eksteraj ligiloj
*kompleta biblia teksto - laŭ Allioli-Arndt (1914)

Kategorio:Germanaj orientalistoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Germanio
Kategorio:Tradukistoj de la Biblio
Paronomazio

**Paronomazio** (el la latina *paronomasĭa*, derivita el la greka παρονομασία), agnominacio, adnominacio, annominacio, aŭ prozonomazio, estas vortoludo kiu uzas similsonajn vortojn, kiuj havas malsamajn signifojn; tio estas vortofiguro kiu konsistas el kombino de paronimoj. La celo estas krei konfuzon, ambiguecon, kontraston aŭ ian rilaton inter ambaŭ (aŭ eĉ pliaj) vortoj.

## Ekzemploj 
### En Esperanto 
* *Unuversaj universoj* estas la poemaro kaj poemformo kreita de Gaston Waringhien.
* di+amanto/diamanto
* edz+peranto/Esperanto
* kriznasko/kristnasko (de Raymond Schwartz)
* In+sekto/insekto

### En aliaj lingvoj 
* *magnates e mangantes* (gravuloj kaj ŝtelistoj, verso 23 de "Poema nuclear" de Celso Emilio Ferreiro) en galega
* „Ein Knabe fährt im Kahne“ (Heinrich Heine) en germana
* *El erizo se irisa, se eriza, se riza de risa* (La erinaco irizacias, erinacas, friziĝas proride, Octavio Paz, "Trabajos del poeta, V" en Libertad bajo palabra, 1949) en hispana
* *esta selva selvaggia e aspra e forte* (en "Dia Komedio" de Dante Alighieri) en itala

## Vidu ankaŭ 
* Kalemburo
* Paronimo

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Helmut Glück (Eld.): Metzler-Lexikon Sprache. 4. Auflage; Verlag J.B. Metzler, Stuttgart kaj Weimar, 2010, ISBN 3-476-02335-4.
* Gerd Schäfer: König der Könige, Lied der Lieder. Studien zum Paronomastischen Intensitätsgenitiv. Abh. d. Heidelb. Ak. d. Wiss. 1973,2; Carl Winter Universitätsverlag, Heidelberg 1974, ISBN 3-533-02282-X.
* FERREIRA, A. B. H. Novo Dicionário da Língua Portuguesa. 2ª edição. Rio de Janeiro. Nova Fronteira. 1986. p. 1 272.

Kategorio:Leksikologio
Kategorio:Parolfiguroj
Listo de kultivataj bambuoj

En listo de la kultivata bambuoj  trioviĝas lignaj poacoj
*Kultivataj lignoplantoj (foliarboj kaj filiarbustoj) vidu: listo de kultivataj lignoplantoj (foliplanto).
*Kultivataj pingloarboj kaj pingloarbustoj (pinaloj): vidu: listo de kultivataj pinaloj
*Kultivataj rododendroj vidu: listo de kultivataj rododendroj
*Kultivataj rozoj, vidu: listo de kultivataj rozoj

## Literaturo
Lappen , die Baumschule, Katalog, 2009, p. 667-678



Kategorio:Poacoj
Haraiki

**Haraiki** estas malgranda atolo de la Tuamotua arkipelago en Franca Polinezio. Ĝi situas 42&nbsp;km sudokcidente de Marutea Nord.

Haraiki preskaŭ havas triangulan formon. Ĝi longas 7&nbsp;km kaj maksimume larĝas 5&nbsp;km. Estas tri insuletoj sur ĝia rifo kun entuta land-areo de proksimume 4&nbsp;km². La laguno havas pasejon en la sudo.

Haraiki estas permanente neloĝata. Tamen, Google Maps malkovras ke estas kelkaj konstruaĵoj je la norda marbordo (-17.446343,-143.455739) kaj ke la tri insuletoj estas plenplantitaj per arboj aŭ grandaj arbustoj.

## Historio 
La unua registrita eŭropano kiu vizitis Haraiki atolon estis la hispana navigisto Domingo de Boenechea je la 31-a de oktobro 1772, sur la ŝipo *Aguila*. Li nomis la atolon "San Quintín".

## Administracio 
Haraiki apartenas al la komunumo Makemo, kiu konsistas el la atoloj Makemo, Haraiki, Marutea Nord, Katiu, Tuanake, Hiti, Tepoto Sud, Raroia, Takume, Taenga kaj Nihiru.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Listo de atoloj (france) 
* Oceanpunktoj
* Hispanaj vojaĝoj

Kategorio:Insuloj en Franca Polinezio
Carl Alexander Clerck

**Carl Alexander CLERCK** (1709 – 22a de Julio 1765) estis sveda entomologo kaj araneologo.
eta|dekstra|Titolpaĝo de la eldono de 1757 de la verko de Clerck nome *Svenska Spindlar*.
Clerck devenis el familio de malalta nobelaro kaj eniris en la Universitato de Upsala en 1726. Oni konas malmulton pri liaj studoj; kvankam samtempulo de Lineo, ne oni konas ĉu li havis kontakton kun li dum sia epoko en Upsala. Lia malriĉeco devigis lin lasi la universitaton frue kaj eniri en la registara servo, kaj poste eniris al laboro en la administrado de la urbo Stokholmo.

eta|dekstra|Originala figuro de masklo kaj femalo de *Araneus angulatus* sur la Plato 1 en la verko de Clerck nome *Svenska Spindlar*.
Lia intereso pri natura historio ŝajne venis je matura aĝo, influita de legado de la verkaro de Lineo fare en Stokholmo en 1739. En la venontaj jaroj li kolektis kaj kategoriigis grandan nombron de araneuloj, kaj publikigis ĝin kune kun pli ĝeneralaj observoj pri morfologio kaj kutimaro de araneoj, en sia verko *Svenska Spindlar* ("svedaj araneoj", 1757, konata ankaŭ laŭ sia latina subtitolo, *Aranei Suecici*). Li startis ankaŭ la publikigon de *Icones insectorum rariorum*, nome serio de detala sed senkomentaj platoj kiuj ilustracias nombrajn speciojn de papilioj, lasis nefinitajn verkojn post la tria kajero (1766) pro la morto de Clerck.

Pro la escepta serioza traktado de araneaj specioj, la sciencaj nomoj proponitaj de Clerck en *Svenska Spindlar* (kiuj estis adoptitaj de Carl Linnaeus en sia *Systema Naturae* en 1758 kun nur minoraj modifoj) estis tradicie agnoskitaj de araneologoj kiel dunomaj kaj disponeblaj, poste tio estis oficiale agnoskita en la Internacia Kodo de Zoologia Nomenklaturo. Tio signifas ke en okazo de dubo la literumado de aranea nomo laŭ la verko de Clerck de 1757 havas prioritaton super tiu proponita de Lineo en 1758 (ekzemplo estas *Araneus* anstataŭ *Aranea*), kaj ke la arameoj de Clerck estis la unuaj animaloj en moderna zoologio kiu akiris disponeblan sciencan nomon en la Linea sistemo. La nomo de la unua specio kiu akiris disponeblan sciencan nomon en la dunoma sistemo estis *Araneus angulatus*.

Li finfine iĝis amiko kaj korespondanto de Lineo, kiu ege aprezis lian verkon, kaj danke al lia sponsoreco li estis elektita membro de la Reĝa Societo de Sciencoj en Upsalo en 1756 kaj de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj en 1764.

La kolekto de Clerck estas en la Sveda Muzeo de Natura Historio.

## Eksteraj ligiloj 
* Svenska spindlar Online at GDZ

## Referencoj 
* Alb. Tullgren, "Clerck, Carl Alexander", *Svenskt biografiskt lexikon*, vol. 8 (1929).
* *Nordisk familjebok*, 2a eld., vol. 5 (1906), col. 432 f.
* F. Pleijel & G. W. Rouse, *Ceci n´est pas une pipe - names clades and phylogenetic nomenclature*, J. Zool. Syst. Evol. Research, 41 (2003), 162-174.

Kategorio:Svedaj entomologoj
Kategorio:Araneologio
Kategorio:Svedaj zoologoj
Kategorio:Svedaj nobeloj
Kategorio:Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj
Mesothelae

alternative=Ryuthela.tanikawai.female.-.tanikawa.jpg|eta|Ryuthela.tanikawai. ino.
***Mesothelae*** estas subordo de araneuloj (ordo *Araneae*) kiu inkludas unusolan vivantan familion, nome Lifistiedoj aŭ *Liphistiidae*, kaj nombrajn formortintajn familiojn. Tiu subordo ŝajne formas la fratan grupon de ĉiuj aliaj vivantaj araneuloj, kaj retenas praularajn karakterojn, kiaj segmentata abdomeno kun teksiloj en la mezo kaj du paroj de libraj pulmoj. Membroj de Lifistiedoj estas mez- al grandaj araneoj kun ok okuloj grupigitaj en tuberkulo. Ili troviĝas nur en Ĉinio, Japanio, kaj Sudorienta Azio.

La Heptateledoj estis iam konsiderata propra familio; nuntempe ili estas konsiderata subfamilio de la Lifistiedoj (t.e. kiel Heptatelenoj).

## Taksonomio 
Reginald Innes Pocock en 1892 estis la unua kiu konstatis ke la esceptaj karakteroj de la genro *Liphistius* (la nura membro de la grupo tiam konata) signifis ke ĝi estas pli diferenca el la ceteraj araneoj ol ili estas inter si. Laŭe, li proponis dividi araneojn en du subgrupojn, nome *Mesothelae* por *Liphistius*, kaj *Opisthothelae* por ĉiuj aliaj araneoj. La nomoj referencas al la situacio de la teksilaj organoj, kiuj estas en la mezo de la abdomeno en *Liphistius* kaj pli proksime de la fino ĉe ĉiuj aliaj araneoj. En greka, μέσος (mesos) signifas "mezo", kaj θήλα (thēla) "cico".

## Referencoj 
Kategorio:Araneuloj
Migalomorfuloj

[eta|Ĥeliceroj de *Aname atra* ([Nemeziedoj)]]
eta|*Sphodros rufipes*, netipa migalomorfulo.
La *Mygalomorphae* aŭ **Migalomorfuloj** estas subordo de araneuloj. La nomo estas derivita el la greka mugalē, signife "soriko", plus morphē signife *formo*. Pli malnova nomo por la grupo estas *Orthognatha*, derivita el la orientado de la kaninoj kiuj indikas rekte suben kaj ne trapasas unu la alian (kiel okazas ĉe Araneomorfuloj).

Estas 15 familioj nome:
* Dipluredoj
* Heksateledoj
* Ktenizedoj
* Terafosedoj

## Vidu ankaŭ 
* Araneomorfuloj

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Raven, R.J. (1985). The spider infraorder Mygalomorphae: Cladistics and systematics. Bull. Am. Mus. Nat. Hist. 182:1-180.
* Goloboff, P.A. (1993). A Reanalysis of Mygalomorphae Spider Families (Araenae). American Museum Novitates 3056. PDF

Kategorio:Araneuloj
KiVa (lernejo)

**KiVa **estas derivata de la finnaj vortoj "Kiusaamisen Vastainen" aŭ "Kiusaamista Vastustava" (kontraŭ ĉikanado). La vorto 'kiva' staru por 'amuza' aŭ 'bonetosa' KiVa-lernejoj estas lernejoj kiuj estas amuzaj kaj kie ĉiuj sentas sin hejme.

**KiVa Koulu** signifas en la finna lingvo 'lernejo kontraŭ ĉikanado' per esploro-bazitaj programoj por redukti kaj preventi ĉikanadon.

La programo estis evoluigita ĉe la universitato de Turku kaj kiun financis la finna ministerio de edukado.  La programo celas provizi konkretajn ilojn por pritrakti la temon ĉikanadon dum la lecionoj. Instruistoj ricevas trejnadon por pli facile rekoni ĉikanadon. Ankaŭ la gelernantoj estas enplektitaj en la programo pere de kundiskutoj, ekzercoj kaj komputilan ludon per kiuj ili povas kompreni kiel ĉikanado funkcias kaj ekscii kio fareblas kontraŭ ĉikanado. Dum la lecionoj oni parolas pri respekto, funkciado en grupo kaj pri ĉikanado.

La kontraŭĉikanada programo estis efika en Finnlando kaj tial oni pristudas ĝin en Belgio, Nederlando, Italio, Nov-Zelando, Estonio kaj Kimrio kaj en iuj Eŭropaj Lernejoj i.a. tiu en Luksemburgo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.kivakoulu.fi/
* http://www.kivaprogram.net/

## Vidu ankaŭ 
* Ĉikanado

Kategorio:Agreso
Kategorio:Edukado en Finnlando
Kategorio:Lernejoj
Kategorio:Mallongigoj
Kategorio:Finnaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Artikoloj kun senfontaj asertoj
Kategorio:Artikoloj kun senfontaj asertoj ekde nekonata dato
Agentejo de Unuiĝintaj Nacioj por la Palestinaj Rifuĝintoj

La **Agentejo de Unuiĝintaj Nacioj por la Palestinaj Rifuĝintoj** (UNRWA) estas organizaĵo de la Unuiĝintaj Nacioj kiu havigas kaj zorgas la disvolvigon, la edukon, la sanon, la socialajn servojn kaj la urĝan helpon de pli ol kvar milionoj de palestinaj rifuĝintoj kiuj loĝas en Jordanio, Libano, Sirio, Cisjordanio kaj la Gaza Sektoro, estante la ĉefa organizaĵo kiu plenumas tiun engaĝiĝon.

Ĝi establiĝis post la Arab-israela milito de 1948 fare de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj laŭ ĝia rezolucio 302, de 8-a de decembro 1949. Tiu rezolucio aprobiĝis unuanime, kun la helpo de Israelo kaj arabaj ŝtatoj, kun la sindeteno de la Orienta Bloko kaj Sudafriko.

Ĝi ekfunkciis en la 1-a de majo 1950, kaj la Ĝenerala Asembleo renovigis sekve ties mandaton.

## Vidu ankaŭ 
* Arab-israela konflikto
* Palestinaj rifuĝintoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo

Kategorio:Misioj de la Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Araba-israela konflikto
Kategorio:Palestinaj rifuĝintoj
Kategorio:Organizaĵoj de Unuiĝintaj Nacioj
Mari Nagy

**Mari NAGY** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Mari** estas hungara aktoro, reĝisoro. Ŝia origina persona nomo estis *Mária* (Mari estas ties karesnomo).

Mari Nagy http://www.imdb.com/name/nm0619496/ naskiĝis la  en iama vilaĝo Toponár (nuntempa urboparto de Kaposvár).

## Biografio 
Mari Nagy jam dum la gimnaziaj jaroj deklamadis. Post la abituriento ŝi anonciĝis en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1979, sed poste ŝi aliĝis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Ŝi komence estis sufloro kaj statisto, ekde 1983 vicaktoro. Post 3 jaroj ŝi ricevis la statuson aktoro. En 1994 ŝi forlasis la teatron pro filma rolo, poste ŝi ne ligiĝis al trupo. Ekde 2008 ŝi apartenas al Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi ricevis plurajn aktorajn premiojn inter 1991-2016. Ŝi estas edziniĝinta, ŝi naskis filon en 1988.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Rikardo la 3-a - duko Edward; Eduardo la 5-a (1982)
** Makbeto - Lady Macbeth (1993)
** Somermeznokta sonĝo - feino (1994)
** Romeo kaj Julieta - S-ino Capulet (2006)
** Reĝo Lear - Goneril (2010)
** Hamleto - aktorino (2012)
* Molière:
** La Mizantropo - Éliante (1991)
** La Avarulo - Claude (2007)
** Georgo Dandin - Madame de Sotenville (2008)
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Irina (2004); - Anfisa (2010) 

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Kabala* (1982)
* *Sztracsatella* (1996) - asistanto de dentkuracisto
* *Indián nyár* (2006) - patrino
* 1945 (2017) - onklino Juli

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* Endre Fejes - Gábor Presser: Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo (muzikala versio)
* András Visky: *Pornó* (2011)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto kun foto
* http://port.hu/adatlap/szemely/nagy-mari/person-5541

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj sufloroj
Funikularo de Kievo

La **Funikularo de Kievo** (, ) priservas urbon Kievo, kunligante la historian "Malnovan Kijivon" supre, kun la malsupra kvartalo de "Podil" tra la kruta Monteto "Volodimirska" superrigarde al Dnepro. La linio konsistas el nur du stacioj kaj estas operaciita de la urba komunuma entrepreno de Kievo "Kyivpastrans".

## Historio 
La funikularo estis konstruita en 1902-1905, kaj estis unue malfermita al publiko la  (aŭ la ). La konstrukosto, proksimume 230.000 Rusiaj rubloj, estis kovrita de Belga posedanto de la Tramoj de Kievo. La funikularo estis la projekto de Arthur Abrahamson, kiu ricevis profesian trejnadon pri fervoja inĝenierscienco en Zuriko, Svislando kaj Sankt-Peterburgo, Rusio. La staciaj vestibloj estis komence starigitaj fare de N. Pjatnickij kaj la fervoja strukturo estis dizajnita fare de N. Bariŝnikov.

Pro ĝia proksimeco al la Katedralo Sankta Mikaelo, ĝi iam estis nomata *Miĥajlivskij Meĥaniĉnij Pidjom* (, laŭvorte *Sankt-Mikaela Meĥanika Lifto*). Post kiam la katedralo estis detruita de Sovetuniaj aŭtoritatoj en 1935-1936, la nomo de la funikularo estis ŝanĝita.

En 1984 la malsupra stacio ŝanĝis sian aspekton. Ĝi estis renovigita de arkitektoj Janoŝ Vig, Valentin Jeĵov, kaj aliaj.

## Diversaj faktoj 
La funikularo uzas du-relan kaj preterpasan sistemon. La du veturiloj estas nomitaj per la cirilaj literoj ***Λ*** kaj ***П***, kiuj signifas *maldekstra* kaj *dekstra* respektive. La funikularo estis renovigita trifoje: en 1928, 1958, kaj 1984.

Ŝpuro: . Tuta longo de la trako: . La tuta procento de la deklivo sur kiu veturas la funikaro estas 36%. La funikularaj veturiloj estas pelataj de elektromotoro kiu situas ene de la supra stacio.

La daŭro de vojaĝo inter stacioj estas proksimume 3 minutoj. La itinero iras de la Placo Miĥajlivska en la supro ĝis la Placo Poshtova en Podil. La prezo de la bileto estas tre simila al tiu de la aliaj urbaj publikaj transportoj, 3 hrivnoj (ĉirkaŭ  usonaj dolaroj - komence de majo 2015). La funikularo provizas ĉiutagan servon al - pasaĝeroj, kaj ĉiujare al  milionoj da pasaĝeroj.

La funikularo estis fermita la  por restaŭrado, kio estas kutime farata ĉiujare. La tuta atendita kosto de la restaŭrado estis  hrivnoj (*ĉirkaŭ  usonaj dolaroj *). La funikularo estas operaciata de Kievpastrans.

## Bildgalerio 

Київський фунікулер 1.jpg|Malsupra stacio
Верхняя станция киевского фуникулёра.jpg|Supra stacio
Фунікулер 1.JPG|Supra stacio kun nokta lumigado
Киевский фуникулёр.JPG|Malsupra stacio
Фунікулер 3.JPG|Malsupra stacio kun nokta lumigado
Київський фунікулер 2.jpg|Veturilo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Trolebusa transporto en Kievo
* Transporto en Ukrainio
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
* Київський фунікулер  en [Київський фунікулер *Wiki-Encyclopedia Kyiv*] 
* Fotoj de Funikularo de Kievo  

## Tradukfonto 
Kievo
Kategorio:Transporto en Kievo
Kievo
Kategorio:Fervojo en Ukrainio