open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
705 Erminia

'*705 *Erminia'''* estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Emil Ernst, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝia nomo venas de la komika opero *Erminie'' de la brita komponisto Edward Jakobowski.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1910
Gibson-Dezerto

**Gibson-Dezerto** estas dezerto de Aŭstralio. Ĝi okupas surfacon je ĉirkaŭ 155 900&nbsp;km² kaj troviĝas inter la lago Disappointment kaj la lago Macdonald laŭ la Tropiko de Kaprikorno, en okcidentaj regionoj de la lando. La areo entenas sablajn montetojn subdividatajn de sekaj herbejoj. La dezerto konstituas tersupraĵan ekoregionon el la aŭstralia-tasmania ekoprovinco de la aŭstralazia ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Tiu ekoregiono estas parto de la tutmondaj 200-unuo "tanamia kaj grand-sabla dezertoj". Biome ĝi apartenas al dezertoj kaj kserofitaroj.

La ununuraj popoloj, kiuj vivas ĉi tie estas la aŭstraliaj indiĝenoj. Pro grava senpluveco en 1984, kiu sekigis ĉiujn akvofontojn kaj elĉerpis la nutrajn provizojn, duonnomada tribo, la Pintupoj, kiuj kutime havis Gibson-Dezerton kiel loĝejon, unuafoje kontaktiĝis kun okcidenta aŭstralia socio. Oni opinias, ke ĝi estis la unika aŭstrala tribo, kiu ne konis la blankan homon.

## Klimato 
La precipitaĵoj en Gibson-Dezerto varias de 200&nbsp;mm ĝis 250&nbsp;mm por jaro. La klimato estas kutime varma: somere maksimumaj temperaturoj estas super . (.), dume vintre la temperaturoj povas malaltiĝi ĝis  () 

## Historio 
Gibson-Dezerto estis nomita laŭ la esploristo Alfred Gibson kiu forpasis dum ekspedicio tie ĉi kondukita fare de Ernest Giles en 1874.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Dezertoj de Aŭstralio
* Ekoregionoj en Aŭstralio
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono
* Provizora Biogeografia Regiono-klasifiko por Aŭstralio

## Eksteraj ligiloj 
*  Gibson-Dezerto (WWF)
*  Gibson-Dezerto (*WWF-Wildworld*)
*  Gibson-Dezerto (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Gibson-Dezerto (*The Encyclopedia of Earth*)
*  Gibson-Dezerto (*Globalspecies*) 
*  Situo de la ekoregiono : tajpu *Gibson desert*
*  Tutmondaj Tanamia kaj grand-sabla dezertoj ( WWF )  

Kategorio:Dezertoj en Aŭstralio
Kategorio:Dezertoj kaj kserofitaroj
Kategorio:Ekoregionoj de la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Dezertaj ekoregionoj
Kategorio:Global 200
Lajos Tamás

**TAMÁS Lajos**, Treml (tama:ŝ) estis hungara lingvisto naskita en Temeŝvaro la 23-an de marto 1904 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de septembro 1884.

## Kariero 
Tamás ĝis 1933 portis la nomon Treml Lajos. Li edukiĝis en trilingva medio (hungara, germana kaj rumana). La mezlernejon li finis en Arado. De 1922 en Budapeŝto komence li pristudis du jarojn matematikon-fizikon, poste germanan, francan kaj rumanan lingvojn. Kiel stipendiulo li studis plurajn jarojn en Vieno, Berlino kaj Parizo. Post doktoriĝo en 1930 li estis kunlaboranto ĝis 1936 de la Tutlanda Biblioteko Széchényi. De 1936 li laboris en la katedro de romanistiko kaj la rumana lingvo de la ELTE. De 1940 ĝis somero de 1944 li estis direktoro de la Erdélyi Tudományos Intézet kaj prelegis ankaŭ en la Universitato de Koloĵvaro. En jaroj 1949-51 li estis dekano de Filologia fakultato de ELTE (Eötvös Loránd Tudományegyetem), inter 1951-61 rektoro de ELTE, inter 1963-66 sekretario de sekcio de MTA, inter 1966-73 direktoro de la MTA Nyelvtudományi Intézet (Instituto pri lingvoscienco de akademio).

## Distingoj, premioj 
* Sámuel Kölber-premio (1934),
* Corvin-krono (1941),
* Ŝtata premio, 2-a grado (1973),
* Révai Miklós-memormedalo (1979).

## Verkoj 
* *Rómaiak, románok és oláhok Dácia Trajánában* (Bp., 1935, en franca lingvo, Bp., 1936);
* *Fogarasi István kátéja. Fejezet a bánsági és hunyadmegyei ruménség művelődéstörténetéből* (Kolozsvár, 1942);
* *A magyar eredetű rumén kölcsönszavak művelődéstörténeti értékelése* (Kolozsvár, 1942);
* *Ugocsai magyar-rutén kapcsolatok* (Kolozsvár, 1944);
* *Albán-magyar szótár* (Bp., 1953);
* *Etymologisch-historisches Wörterbuch der ungarischen Elemente im Rumänischen* (Bp., 1966);
* *Bevezetés az összehasonlító neolatin nyelvtudományba* (Bp., 1969);
* *Einführung in die Historisch-vergleichende romanische Sprachwissenschaft* (Gebrunn bei Würzburg, 1983);

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
707 Steina

'*707 *Steina '''* estas malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝi estis nomata "*Steina*" en honoro al Sro *Stein'', la mecenato, kiu monhelpis la kreon de la observatorio de Vroclavo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1910
Primara imuna deficito

**Primara imuna deficito** PID estas en la medicino, la simptomaro (aŭ sindromo) de malforta imuna sistemo de homoj ekde nasko. 

* La imune malfortaj personoj devas serioze respekti la danĝerojn de certaj kuraciloj kaj manĝaĵoj kun certaj bakterioj. 
* Junaj, aĝaj, gravedaj personoj povas havi imunan deficiton IDS. 
* Grava speciala formo de akirita imuna deficito estas la Aidoso AIDS. 

## Vidu ankaŭ 
* JAGI
* *Listeria monocytogenes*
* Aminoglikozido
* Aidoso
* Akirita imuna deficito, *Acquired immunodeficiency* (AID) (en angla vikipedio)

## Eksteraj ligiloj 
* [populara paĝo en germana lingvo pri PID(https://eo.wikipedia.org/wiki/PID)]
* listeriablogo
* PID en angla lingvo
* NGZH Novjarfolio 1987 *"Seuchen in alter und neuer Zeit"* pri PIDS, IDS kaj Aidoso  en germana lingvo, enhavo en angle;

Kategorio:Imunologio
Kategorio:Higieno
Svrčinovec

**Svrčinovec** (hungare *Fenyvesszoros* [fenjveŝsoroŝ], pole *Świerczynowiec*) estas vilaĝo en Slovakio.

## Situo 
Svrčinovec situas laŭ la ĉeĥa landlimo, kaj estas nodo voje kaj fervoje, dume aŭtoŝoseo konstruiĝas. Ĉefvojoj kaj fervojoj funkcias al Ĉeĥio, Pollando kaj Čadca. La lasta urbo troviĝas je 5&nbsp;km.

## Historio 
Paŝtistoj loĝis tie ekde 1635. La unua mencio okazis pri la memstara vilaĝo en 1658. En 1784 loĝis tie 951 vilaĝanoj en  136 domoj, en 1828 1558 vilaĝanoj en 165 domoj. En 1871 la fervojo atingis la vilaĝon. Post 2 jaroj pro ĥolero multaj mortis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Szvrcsinovecz,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Fenyvesszoros 1700 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Čadca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1939 Pollando okupis la fervojon (pro la bataleto mortis kelkaj). En 1993 limpasejo ekfunkciis. En 2001 vivis en Svrčinovec 3382 homoj, (3324 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Reĝino de Rozario) de 1937
* kapelo omaĝe al Dipatrino (Reĝino de Rozario) de 1854
* kapelo omaĝe al Dipatrino (Sepdolora) de 2003

## Ĝemelkomunumo 
*  Mosty u Jablunkova, Ĉeĥio
 

Kategorio:Municipoj en distrikto Čadca
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio
708 Raphaela

'*708 *Raphaela''''' estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Joseph Helffrich, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la bankiston kaj mecenaton Raphaël Bischoffsheim, kiu monhelpis plurajn franciajn observatoriojn, kaj fondis la observatorion de Nico.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Joseph Helffrich
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1911
John McCormick (politik-sciencisto)

**John McCORMICK** estas brita sciencisto pri politiko kaj nun tenas la katedron *Jean Monnet* pri eŭrop-unia politiko de la Indianaa Universitato/Purdue-Universitato en Indianapolo. Inter 2001 kaj 2008 li estris sian tiean fakon.

McCormick studis ĉe Universitato Rhodes en Sud-Afriko, ĉe la Universitata Kolegio Londono en Britio kaj ĉe la Indianaa Universitato, unu el la tenantoj de lia nuna agejo.

En 2007 McCormick publikigis libron kun la titolo *The European Superpower* (la eŭropa superpotenco), en kiu li diras, ke la ekesto de Eŭropa Unio kiel politika potenco ŝanĝis la internacian signifon de politika potenco. En sia libro *Europeanism* (eŭropismo), aperinta en 2010, li provas skizi la komunajn valorojn kaj normojn de eŭropanoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Lia universitata retpaĝo 

Kategorio:Usonaj politologoj
Ĉina lariko

La **ĉina lariko** (*Larix potaninii*) estas orientalisa kaj palearktisa specio de konifero el la familio de la pinacoj. Oni trovas ĝin en la Sudokcident-ĉinaj Montaroj kaj Nepalo.

## Varioj 
Ekzistas pluraj varioj :
* **Himalaja vario** (*Larix potaninii* Batalin var. *himalaica* (W. C. Cheng & L. K. Fu) Farjon & Silba, 1990); tiu vario estas ankaŭ konsiderata kiel apartan specion : *Larix himalaica* aŭ Langtangan larikon;
* **Ĉina vario** (*Larix potaninii* Batalin var. *chinensis* (Beissn.) L. K. Fu & Nan Li), 1997);
* **Grandstrobila vario** (*Larix potaninii* Batalin var. *macrocarpa* Y. W. Law, 1975);
* **Potaninii-vario** (*Larix potaninii* Batalin var. *potaninii* Batalin);
* **Aŭstralis-vario** (*Larix potaninii* Batalin var. *australis* Henry ex Handel - Mazzetti, 1929).

## Vidu ankaŭ 
* Flaŭro de Junano

## Eksteraj ligiloj 
*  Conifer Specialist Group 1998. Larix potaninii. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 10 July 2007.

Kategorio:Pinacoj
Kategorio:Arboj
Kategorio:Orientalisa flaŭro
Kategorio:Palearktisa flaŭro
710 Gertrud

'*710 *Gertrud'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la aŭstria astronomo Johann Palisa elde la observatorio de Vieno.

## Nomo 
"*Gertrud''" estis la antaŭnomo de la nepino de Johann Palisa.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1911
Anton Hansen Tammsaare

eta|A. H. Tammsaare
**Anton Hansen TAMMSAARE** (naskiĝis **Anton HANSEN** la  en la bieno Tammsaare, komunumo Albu, distrikto Järvamaa, Estonio; mortis la  en Talino, Estonio) estis estona verkisto. Lia kvinparta romanaro *Tõde ja õigus (Vero kaj justo),* verkita de 1926 ĝis 1933, apartenas al la ĉefverkoj de la estona literaturo.

## En Esperanto aperis 
* *La korvo kaj la idoj.* Tradukis Hilda Dresen. En: *Legu kaj parolu! Esperanto legolibro,* Prago: Šolc a Šimáček, 1925, paĝoj 19–21.
* *La mastro de Kõrboja. (Kõrboja peremees.)* Tradukis Benita Kärt. Talino: Eesti Raamat, 1976. 154 paĝoj.
* *Knabo kaj papilio. (Poiss ja liblikas.)* Tradukis Jaan Ojalo. En: *Esperanto,* Talino: Eesti Raamat, 1987, paĝoj 50–51.

Kategorio:Estonaj verkistoj
Saicourt

**Saicourt** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 586 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Saicourt situas en la sudo de Berna Ĵuraso ĉe la bordo de la rivero Trame, alfluanto de Birs.
Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Saicourt mem la vilaĝoj Bellelay, kie situas la fama Abatejo de Bellelay, Le Fuet, La Bottière kaj Montbautier.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Saicourt limas en nordo al Lajoux (JU), en nordoriento al Châtelat, en oriento al Sornetan, en orientsudoriento al Saules, en sudoriento al Reconvilier, en sudsudokcidento al Tavannes, en sudokcidento al eksklavo de Mont-Tramelan, en okcidentsudokcidento al Tramelan, kaj en okcidento al Les Genevez (JU).

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo 1368 de Tavannes al Bassecourt. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la buslinio de Tavannes al Les Genevez.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Saicourt datiĝas el la jaro 1262 kiel *Zacurt*. Dum mezepoko la interezojn en Saicourt enkasigis la Abatejo de Bellelay. Jam en mezepoko en Bellelay oni komencis produkti la famkonatan fromaĝon *Tête de Moine*. Saicourt apartenis kiel la tuta regiono dum mezepoko al la Princepiskopejo Bazelo, kiu en la jaro 1793 estis aneksita de Francio. Saicourt unue apartenis al la departemento *Mont-Terrible*, kiu en la jaro 1798 estis integrita al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1798 la ĝis tiam memstara komunumo Bellelay estis integrita al Saicourt. En la jaro 1815 Saicourt per la Viena Kongreso estis atribuita al la svisa Kantono Berno.

## Bildaro 

Dosiero:Saicourt Gemeindehaus 7905.jpg|Komunuma domo de Saicourt
Dosiero:Bellelay Tete-de-Moine-Muzeo 182.JPG|Tête-de-Moine-Muzeo en Bellelay
Dosiero:Abatejo de Bellelay 174.JPG|Abatejo de Bellelay
Dosiero:Bellelay lageto (komunumo Saicourt) 177.JPG|Lageto de Bellelay

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Saicourt
* Saicourt en la Historia Leksikono de Svislando
La Bottière

**La Bottière** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **La Bottière (Corgémont)** estas vilaĝo de la komunumo Corgémont de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno en Svislando.

* **La Bottière (Saicourt)** estas vilaĝo de la komunumo Saicourt de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno en Svislando.
San Silvestre de Guzmán

250ra|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**San Silvestre de Guzmán** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Onubo, regiono de Andaluzio.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *sansilvestreños*. La censita populacio en 2009 estis de 747 loĝantoj kaj la denseco estas de 15,24 loĝ/km².

## Situo 
San Silvestre de Guzmán estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Okcidenta Marbordo (Onubo) en la sudokcidenta parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 34 m; je 69 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 49 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 28' N, 7º 28' Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://sansilvestredeguzman.blogspot.com/
* Retejo de la Municipo de San Silvestre de Guzmán
* San Silvestre de Guzmán  - Sistemo de Informaro de Andaluzio
699 Hela

'*699 *Hela'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Joseph Helffrich, la  elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo venas de tiu de la diino Hel, de la nord-ĝermana mitologio.

Oni ne konfuzu kun *435 Elao* nek *1370 Hella.

## Orbito 
Ĉar, rigardita orte al la ekliptiko, ĝia orbito ŝajnas tanĝi tiun de Marso, ĝi estas klasifikata kiel marsrenkonta asteroido.

## Vidu ankaŭ 
* 949 Hel

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Gigantoj de la nord-ĝermana mitologio
Kategorio:Malkovrita de Joseph Helffrich
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1910
Urba komarko de Onubo

eta|dekstra|250ra|Urba komarko de Onubo, la dua plej sudokcidenta komarko kaj areo en Hispanio.
La *Urba komarko de Onubo* aŭ **Urba komarko**, hispane *Comarca Metropolitana de Huelva*, estas komarko hispana situa en la sudo de la provinco de Huelva, en Andaluzio. Ĝi situas inter Andévalo (norde), la Graflando (oriente) kaj la Okcidenta Marbordo (okcidente), krom la Atlantika Oceano (sude).

Ĝi enhavas la municipojn de Aljaraque, Gibraleón, Huelva, Moguer, Palos de la Frontera, Punta Umbría kaj San Juan del Puerto.

Temas pri komarko kiu enhavas la grandan trafikon al la urbo Onubo, la danĝeregan problemon de la poluado el ties industria zono kaj agrikulturan areon de najbaraj tipaj vilaĝoj.

## Vidu ankaŭ 
Aliaj komarkoj de la provinco de Onubo estas la jenaj:
* Mineja Zono (Onubo)
* Graflando
* Andévalo
* Sierra de Aracena
* Okcidenta Marbordo

## Eksteraj ligiloj 
* Artikolo en ĵurnalo Huelva Información: *El Área Metropolitana ha aumentado sus habitantes cuatro veces más de lo previsto* (22/10/2007)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la municipoj de la provinco de Onubo

Kategorio:Andaluzio
Kategorio:Municipoj de Onubo
Kategorio:Provinco de Onubo
Kategorio:Komarkoj de Onubo
Akirita imuna deficito

**Akirita imuna deficito** AID estas en la medicino, la simptomaro (aŭ sindromo) de malforta imuna sistemo de homoj ** malantaŭ** de nasko.

* Primara imuna deficito PID estas formo ekde nasko.
* La imune malfortaj personoj devas serioze respekti la danĝerojn de certaj kuraciloj kaj manĝaĵoj kun certaj bakterioj. 
* Junaj, aĝaj, gravedaj personoj povas havi imunan deficiton IDS, aŭ AID. 
* Grava **speciala formo** kun HIV - viruso de **akirita imuna deficito** estas la Aidoso AIDS.

## Vidu ankaŭ 
* JAGI
* *Listeria monocytogenes*
* Aminoglikozido
* Aidoso
* Primara imuna deficito

## Eksteraj ligiloj 
* [populara paĝo en germana lingvo pri PID(https://eo.wikipedia.org/wiki/PID)]
* listeriablogo
* pri PID en angla lingvo
* NGZH Novjarfolio 1987 *"Seuchen in alter und neuer Zeit"* pri PIDS, IDS kaj Aidoso  en germana lingvo, enhavo en angle;

Kategorio:Imunologio
Kategorio:Higieno
Coxcatlán (San Luis Potosí)

**Coxcatlán** estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500&nbsp;km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Coxcatlán*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24014.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17038 loĝantojn. El tiuj estis 8538 viroj kaj 8500 virinoj. La komunumo havas surfacon de 88,82&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 160 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 2488,3&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 15222 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 12807 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 84,13 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

El la 15222 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 9299 apartenis al la katolika religio kaj 5017 al la evangelia religio. 906 personoj apartenis al aliaj religioj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Coxcatlán  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de San Luis Potosí
Klaus Schädelin

**Klaus Schädelin** (naskiĝis la 17-an de septembro 1918 en Berno; mortis la 13-an de decembro 1987 samloke) estis svisa reformita pastro, politikisto kaj verkisto.

En 1955 publikiĝis lia plej konata verko, la junulara romano *Mein Name ist Eugen*, kiu en 2004 sub sama titolo estis transformita al kineja filmo.

En 1958 li kiel reprezentanto de la alternativa-ekologia partio Junges Bern ("juna Berno" estis elektita en la urban registaron de Berno. Tie li respondecis pri socia helpo kaj sano, parte ankaŭ pri polico kaj urba konstruado. De 1962 ĝis 1970 li krome estis membro de kantona parlamento. En 1973 li pro malsaneco retiriĝis el la loka politiko kaj el sia pastra laboro. Samjare li estis fondomembro de la socia fondaĵo *Terra Vecchia* kaj ĝia unua prezidanto. De 1983 ĝis 1985 li estis kritika aŭturo kaj parolisto de la satira programo *Zytlupe* ("lentmova rapideco") de de la unua svisa radiokanalo.

## Verkaĵoj 
* *Mein Name ist Eugen*, eldonejo Zwingli, Zuriko 1955; eldonejo TVZ, Zuriko 29-a eldono 2005, ISBN 3-290-11470-8
* *Wenn Sie nach Syrien gehen* ("kiam vi iras al Sirio", fotoj de *René Gardi*), eldonejo Scherz, Berno 1961
* *Bern von oben herab* ("Berno de supre", tekstoj pri fotoj de *Fernand Rausser*), eldonejo Benteli, Berno 1976
* *Zeitlupe – Zytlupe* ("lentmova rapideco"), eldonejo Cosmos, Muri ĉe Berno 1986

## Eksteraj ligiloj 
* retejo pri la filmo "Mein Name ist Eugen" 
* retejo pri la historio de la fondaĵo *Terra Vecchia* 

Kategorio:Svisaj verkistoj
Kategorio:Svisaj politikistoj
Sudokcident-ĉinaj Montaroj

eta|220ra|Situo de la biodiverseco-riĉaĵejo.
[eta|220ra|[Ĉina lariko en Huluhajo, Siĉuano]]
La **Sudokcident-ĉinaj Montaroj** estas biodiverseco-riĉaĵejo, signita de Naturprotekto Internacie (angle : *Conservation International*) kiu ampleksas plurajn mezvarmajn koniferarbarojn en Ĉinujo, kiuj troviĝas en la riveraj valoj je la sudorienta angulo de Tibeta Altebenaĵo, inter la altmontaraj arbustaroj kaj stepoj de Tibeta Altebenaĵo kaj la mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de centra kaj sudorienta Ĉinujo kaj norda Birmo. La riĉaĵejo plejofte troviĝas en Ĉinujo, en la provincoj de Tibeto, Siĉuano, Ĉinghajo, kaj Gansuo, kaj etendiĝante en nordokcidentan Birmon.

La ekoregionoj en la riĉaĵejo inkluzivas :

* Hengduan-Montaraj subaltamontaraj koniferaroj
* Kanjonaj altamontaraj koniferaj kaj miksaj arbaroj de Nuĵiang Langkang
* Koniferaroj de Kjonglaj-Min (en Kjonglaj-Montaroj kaj Min-Montaroj de centra kaj norda Siĉuano; la ekoregiono gastigas naturprotektejojn por la granda pando).

La riĉaĵejo parte interkovriĝas kun la hengduanŝanaj koniferaroj, tutmondaj 200-regiono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF) kaj de la Nacia Geografia Societo.

## Eksteraj ligiloj 
*  Sudokcident-ĉinaj Montaroj (Naturprotekto Internacie) 
*  Tutmondaj 200; numero 80 : Hengduanŝanaj koniferaroj (WWF)
*  Biodiversity of the Hengduan Mountains and Adjacent Areas of South-Central China (Harvard University Herbaria; Institute of Botany, Beijing; Kunming Institute of Botany; Field Museum of Natural History) 
*  Ekoregiono PA0509 : Hengduan-Montaraj sub-altamontaraj koniferaroj
*  Ekoregiono PA0516 : Kanjonaj altamontaraj koniferaj kaj miksaj arbaroj de Nuĵiang Langkang
*  Ekoregiono PA0518 : Koniferaroj de Kjonglaj-Min

Kategorio:Biodiverseco-riĉaĵejoj
Kategorio:Mezvarmaj koniferarbaroj
Kategorio:Palearktisaj ekoregionoj
Kategorio:Global 200
Kategorio:Geografio de Ĉinio
Kategorio:Geografio de Birmo
Hlboké nad Váhom

eta|250px|maldekstra|Akvofalo ĉe Hlboké nad Váhom
**Hlboké nad Váhom** (hungare *Vágmélyesd* [vágmEjeŝd]) aŭ pli mallonge *Mélyesd* estas malgranda unuigita vilaĝeto en Slovakio.

## Situo 
Hlboké nad Váhom situas apud ĉefvojo kaj fervojo Bratislavo-Žilina, aŭtovojo preteriras, Váh preterfluas. Bytča troviĝas preskaŭ kontraŭe de la rivero je 3&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1268 en formo *"Hulbuka"*. La apuda vilaĝo ("Supra-Mélyesd") menciiĝis en 1347. Paro de tiu vilaĝo ("Suba-Mélyesd") fondiĝis en la 16-a jarcento. En 1784 loĝis en Supra-Mélyesd 155 vilaĝanoj en 19 domoj, en 1828 213 vilaĝanoj en 28 domoj. En 1784 loĝis en Suba-Mélyesd 109 vilaĝanoj en 14 domoj, en 1828 132 vilaĝanoj en 17 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Suba-Mélyesd 204, en Supra-Mélyesd 217 homoj, (en ambaŭ plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Považská Bystrica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1960 la 2 vilaĝoj unuiĝis. En 2001 vivis en Hlboké nad Váhom 927 homoj, (922 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Bytča
Hvozdnica

**Hvozdnica** (hungare *Fűrészfalu* [fUrEsfalu]) estas vilaĝo en Slovakio.

## Situo 
Hvozdnica situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Bytča troviĝas je 5&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam 4000 jarojn. Ekde la 6-a jarcento slavoj alvenis. La hungara erao komenciĝis en la 11-a jarcento. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1250 en formo *"Hoznucha"*. En 1605 hajdukoj de Stefano Bocskai prirbis la vilaĝon. En 1784 loĝis tie 547 vilaĝanoj en 90 domoj, en 1828 757 vilaĝanoj en 97 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Hvozdicz,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Fűrészfalu 602 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bytča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hvozdnica 1117 homoj, (1110 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Bytča
Jablonové (distrikto Bytča)

**Jablonové** (hungare *Almásfalu* [almAŝfalu]) estas malgranda vilaĝeto en Slovakio.

## Situo 
Jablonové situas preskaŭ komence de sakovojo sub monto 816 m alta. Bytča troviĝas je 6&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1268 en formo *"Jabluna"*. En 1784 loĝis tie 226 vilaĝanoj en 37 domoj, en 1828 272 vilaĝanoj en 31 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Jablonófalu,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Almásfalu 278 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Považská Bystrica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 partizanoj batalis tie. En 2001 vivis en Jablonové 854 homoj, (852 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* sonorilostablo el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Bytča
Kolárovice

**Kolárovice** (hungare *Kolaróc*) estas vilaĝo en Slovakio.

## Situo 
Kolárovice situas laŭ ĉefvojo Makov-Bytča. La lasta urbo troviĝas je 4&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1312 en formo *"Henrici villa"*, tiutempe apartenanta al Mateo Csák. En 1784 loĝis tie 2020 vilaĝanoj en 439 domoj, en 1828 2065 vilaĝanoj en 436 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kollárovicz,* poste ĝi ricevis (iomete) hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kolaróc 2141 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bytča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kolárovice 1915 homoj, (1898 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao de 1873
* paroĥo el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Bytča
Ĝenerala striko de 2010 en Hispanio

[eta|250ra|Propaganda afiŝo pri la ĝenerala striko, farita de la [sindikato UGT.]]
**Ĝenerala striko de 2010 en Hispanio** estas ĝenerala striko ekigita kontraŭ la labormerkata reformo de José Luis Rodríguez Zapatero kaj kunvokita ĉefe de la sindikatoj UGT kaj CCOO por la 29-an de septembro 2010. Ĉefaj kialoj de la protesto estis la ŝanĝo de la sistemo por maldungigo (nun plej favoraj al entreprenoj kaj malfavoraj al laboristoj), detranĉo de socialaj elspezoj fare de la ŝtato kaj malbonigo de la kondiĉoj por emeritiĝo. Kvankam la kialoj estas sufiĉe gravaj, la sintenoj de la sindikatoj estis ankaŭ sufiĉe mildaj kaj ne celas tiom faligi la reformon, sed plumontri sian bildon de sindikatoj reprezentantaj de la laborista klaso.

Krome la akcepto de la striko estis meza, ĉar iom funkciis en industriaj zono kaj ne tiom en centro de urboj. Krom la agado de la ĉefaj oficialaj sindikatoj CCOO kaj UGT, ankaŭ aliaj ne tiom gravaj, sed eble pli luktemaj kiaj CNT kaj CGT partoprenis en la striko. La plej gravaj okazaĵoj okazis en Barcelono, kie policanoj profitis la subpremadon de la striko por malokupigi konstruaĵon antaŭe "okupita" de alternativa movado. Tiam okazis batado, arestoj, bruligado kaj detruado de montrofenestroj kaj alia urba ekipaĵo ktp. Krome en kelkaj industriaj areoj kelkaj nestrikantoj surveturigis sur strikantoj.

Kategorio:Politiko en 2010
Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Strikoj
Georgo Tatrosy

**TATROSY György** (tatroŝi) estis hungara kronikisto naskita en Gyulafehérvár la 26-an de aprilo 1599 kaj mortinta en ? inter 1645 kaj 1653.
## Kariero
Tatrosy paŝis la servon de Stefano Kassay en Koloĵvaro dum la regado de Gabrielo Báthori. Oni sendis lin de Vieno ĝis la turkan kortegon, eĉ Azion. Li priskribas en sia aŭtobiografio kaj historiaj notoj la eventojn de Transilvanujo inter 1560 ĝis 1564. La tri epikaj poemoj en Kodekso Tatrosy (*Báthory Gábor*, *Apolloniusz és Argirus királyfi*) postrestis en sia manuskripto.
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon - Tatrosy György

Tatrosy, G.
La Matanza

**La Matanza** estas antaŭurbo de Bonaero (nome Granda Bonaero) en Bonaera Provinco en Argentino.

## Bazaj informoj
* Areo: 326&nbsp;km²
* Supermara alteco:  m
* Loĝantaro: 1 307 000 en 2005
* Horzono: UTC -3
* Aŭtokodo: 
* Poŝtkodo:B1625 
* Telefonkodo: 02 202

## Situo 
La Matanza troviĝas de Bonaero je 16 km-oj.

## Urboj 
* Veinte de Junio
* Aldo Bonzi
* Ciudad Celina
* Ciudad Evita
* González Catán
* Gregorio de Laferrere
* Isidro Casanova
* La Tablada
* Lomas del Mirador
* Rafael Castillo
* Ramos Mejía
* San Justo (ĉefurbo)
* Tapiales
* Villa Luzuriaga
* Villa Madero
* Virrey del Pino

## Historio 
La unua mencio pri la loko okazis en 1536. La komunumo fondiĝis en 1784.

## Vidindaĵoj 
## Klimato 
La Matanza havas malsekan subtropikan klimaton havanta 4 sezonojn. La averaĝa temperaturo estas . La plej varma monato estas januaro kun . La plej malvarma monato estas julio kun , tiam malofte frostas kaj neĝas. Jare pluvas po 1200&nbsp;mm.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj
* Agustín de Elía (stacidomo)
* Aldo Bonzi (stacidomo)
* González Catán (stacidomo)
* Independencia (Belgrano Sur) (stacidomo)
* Ingeniero Castello (stacidomo)
* Isidro Casanova (stacidomo)
* José Ingenieros (stacidomo)
* Justo Villegas (stacidomo)
* Km. 12 (stacidomo)
* Laferrere (stacidomo)
* María Sánchez de Mendeville (stacidomo)
* Marinos del Fournier (stacidomo)
* Querandí (stacidomo)
* Rafael Castillo (stacidomo)
* Ramos Mejía (stacidomo)
* San Justo (stacidomo)
* Tapiales (stacidomo)
* Villa Madero (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Partioj de la Provinco Bonaero
Kategorio:Milionurboj
Vilmos Tauffer

**TAUFFER Vilmos** (taufer) estis hungara kuracisto, ginekologo, universitata profesoro naskita en Koloĵvaro la 2-an de julio 1851 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de decembro 1934.

## Kariero 
Tauffer pristudis medicinon en Budapeŝto kaj Vieno kaj li iĝis praktikanto de 1874 en la kliniko de obstetriko de Budapeŝto. Inter 1876 kaj 1878 li estis asistanto en Freiburg, en 1879 en Budapeŝto. Inter 1881 kaj 1918 li estis profesoro en Universitato de Budapeŝto. Li estis la fondinto de la operativa ginekologio en Hungarujo.

## Verkoj 
* *A nőgyógyászat kézikönyve* (kun István Tóth, Bp., 1916).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 
* http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/099/pc009923.html#10

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj akuŝistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj obstetrikistoj
Ciudad Valles

**Ciudad Valles** estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500&nbsp;km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Valles, kiu estas la dua plej granda urbo de la federacia subŝtato San Luis Potosí. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24013.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 156859 loĝantojn. El tiuj estis 75631 viroj kaj 81228 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2396,5&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 70 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 1400,0&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 130321 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 11787 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 9,04 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

El la 130321 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 118588 apartenis al la katolika religio kaj 6435 al la evangelia religio. 5298 personoj apartenis al aliaj religioj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Ciudad Valles  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de San Luis Potosí
Artur Resizade

**Artur Rasizadə** aŭ plennome **Artur Tahir oğlu Rasizadə**, rusa formo Артур Таир оглы Расизаде [Artur Tair ogli Rasizade], ofte laŭ la rusa formo angle literumita *Artur Rasizade*, kvankam laŭ intensa diskuto en la angla vikipedio alternative *Artur Rasizade* kaj en Esperanto pli trafe **Artur Rasizade**, estas azerbajĝana politikisto naskiĝinta en 1935. Ekde la 15-a de oktobro 2003 li estas la ŝtata ĉefministro de Azerbajĝano. 

Antaŭ la disfalo de Sovetunio, en Azerbajĝana SSR, li dum multaj jaroj estis aktiva membro de la Azerbajĝana Komunista Partio. Li estis ĉefministro inter la 20-a de julio 1996 ĝis la 4-a de aŭgusto 2003, kiam li demisiis, oficiale pro sanaj kialoj, ebligante al la filo de la tiama ŝtata prezidanto Hejdar Alijev, Ilham Alijev, transpreni la ĉefministran postenon. Praktike li tamen pluplenumis la ĉefministrajn taskojn, kaj kiam Ilham Alijev estis elektita nova ŝtata prezidanto, Artur Rasizade formale reprenis la ĉefministran postenon la 4-an de novembro 2003.  

Kategorio:Homoj de Nova Azerbajĝana Partio
Kategorio:Ĉefministroj de Azerbajĝano
Kategorio:Azerbajĝanaj inĝenieroj
Kategorio:Azerbajĝananoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Azerbajĝananoj de la 21-a jarcento
Ferenc Taucher

**TAUCHER Ferenc** estis hungara astronomo, jezuita monaĥo naskita en Koloĵvaro la 16-an de julio 1738 kaj mortinta en Buda la 20-an de oktobro 1820.

## Kariero 
Taucher post siaj studoj laboris en la instituto de observatorio de la universitato Nagyszombat. Post la malpermeso de jezuita ordeno (1773) li iĝis la gvidinto kaj instruisto de la observatorio de Buda. Li retiriĝis en 1806. Liajn verkojn publikis Maksimiliano Hell en la *Ephemerides* en Vieno.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Hungaraj astronomoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Mein Name ist Eugen (filmo)

**Mein Name ist Eugen** ("Mia nomo estas Eŭgen") estas svisa filmo el la jaro 2004 de la reĝisoro Michael Steiner. La scenaro orientiĝas je la samnoma romano "Mein Name ist Eugen" de Klaus Schädelin, sed tre libere interpretas la romanan enhavon.

## Enhavo 
En la 1960-aj jaroj en la svislanda ĉefurbo Berno vivas la kvar 11- aŭ 12-jaraj knaboj Eugen ["OJgn"], Wrigley ["VRIGlej"] (jen nur moknomo donita fare de la aliaj infanoj, fakta persona nomo Franz), Bäschteli ["BEŜteli"] kaj Eduard. Ili pripensas unu friponaĵon post alia, kaj la gepatroj de Wrigley pro tio decidas forsendi la filon al internulejo. Wrigley kaj Eugen malkovras trezorotrovan mapon de Fritzli Bühler ["FRICli BÜla"], kiu laŭ la rakontoj inter la knaboj estu la "reĝo de friponaj knaboj" kaj laŭdire antaŭ jardekoj vivis en la sama domo kiel nun Wrigley kaj Eugen, kaj nun onidire estas plenkreskulo en Zuriko. Por eviti punon de siaj patroj koleraj pro la lasta knaba friponaĵo, kiu detruis signifan parton de tri loĝejoj en pluretaĝa domo, la du junuloj decidas forkuri kaj vojaĝi al Zuriko por trovi la legendan heroon. Aventura fuĝo kondukas la du knabojn tra granda parto de Svislando, kaj ili estas persekutataj de koleraj kamparanoj, zorgiĝantaj gepatroj kaj de multaj policistoj - survoje la pliaj du knabaj amikoj aliĝas al la duopo. Dum sia aventura fuĝo la kvar knaboj patose ĵuras eterne fideli unu al la alia, laŭ la modelo de la solena ĵuro kiu kreis la svisan konfederacion. Fine ili estas tutlande serĉataj per policaj afiŝoj, kaj do famiĝas en tuta Svislando, kiam ili fine atingas Zurikon.

En la urbo ili serĉas je Fritzli Bühler. Unue ili trafas malĝustan personon, samnoman policiston, sed fine ili renkontas la veran, kiu intertempe komercas per nefunkciantaj televidiloj. Kune kun Fritzli ili forsendas malŝatatan najbaron per transoceana ŝipo, sed nokte la plenkreskulo Fritzli malaperas kun la trezorotrova mapo, kaj al la kvar knaboj ne restas alia alternativo ol reveni al siaj gepatroj en Berno.

Multloke la filmo, farita en la svisgermana lingvo, amikeme primokas stereotipojn pri Svislando. Pli ol duonmiliono da svisoj vidis la filmon en Svislando, tiel ke ĝi estas inter la plej sukcesaj svisaj filmaj produktaĵoj.

## Premioj 
* *Mein Name ist Eugen* en 2006 en Solothurn estis premiigita per la Svisa Filmpremio (germanlingve nomata *Schweizer Filmpreis*).

## Literaturo 
* Klaus Schädelin: *Mein Name ist Eugen*. 29-a eldono, eldonejo TVZ, Zuriko 2005, ISBN 3-290-11470-8
* Maria Cecilia Keller, Simone Häberling, Meret Burger: *Das Eugen-Filmbuch*, eldonejo Weltbild, Olten 2005, 128 p., ISBN 3-03812-137-1

## Eksteraj ligiloj 
* 
* recenzo en la retejo *moviemaze* (germane)

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2004
Kategorio:Svisaj filmoj
Kategorio:Junularaj filmoj
Kategorio:Berno
Kategorio:Svisio en fikcio
Konisi Gaku

**KONISI Gaku** (naskiĝis en 1934 en Minoo, mortis la ) estis japana universitata profesoro pri fiziko kaj esperantisto. Li eklernis Esperanton en la aĝo de 13 jaroj (1948). Movade aktiva en SAT kaj Kansaja Ligo de Esperanto-Grupoj. Li estis interalie membro de la Akademio de Esperanto kaj ano de la konsilio de Japana Esperanto-Instituto.

Li amplekse tradukis el la japana, interalie prozon de Yasunari Kawabata (*La Neĝa Lando*), Miyazawa Kenzi k.a. Li tradukis multajn kantojn kaj kompilis kantarojn, komponis originalajn kantojn (kaj melodion kaj poezion). Li ankaŭ verkis originale en Esperanto. Kolekto de liaj sciencfikciaj verkoj aperis sub la titolo *Vage tra la Dimensioj*. Li verkis krome lernolibrojn, estis prezidanto de la redakta komisiono de *Esperanto-Japana Vortaro*. kaj ĝenerale aktivis plurkampe. Li verkis japane pri la Esperanta gramatiko. Li ankaŭ kontribuis per gramatika edifado per libro kaj gazetartikoloj, organizado de la movado.

## Premioj 
Premiita en la Belartaj Konkursoj. Li estis elektita honora membro de UEA en la inaŭguro de la Universala Kongreso de Esperanto en Jokohamo en 2007.

La Premio Ossaka por la jaro 2000 estas aljuĝita al Konisi Gaku, pro . La premiado okazis oktobre de 2000, kadre de la Japana Esperanto-Kongreso.

## Verkoj 
*kompilita de Mine Yositaka*

### Originalaj 
* *La Kosmoŝipo*, Edeno n-ro 5 : sciencaj fikcietoj (1971)
* *Vage tra la Dimensioj* : sciencaj fikcietoj (1976)
* *Promenado en Gramatiko*, gramatiko de Esperanto, japana, Japana Esperanta Librokooperativo, Ôsaka, 1986, 104 paĝoj.
* *Pado de Gramatiko*, lernolibro, esearo pri gramatiko
* redakto de kantaroj, inkl. originalaĵoj
** *Venu Amikoj*
** *Kantoj Karmemoraj*

### Tradukoj 
* *Neĝa Lando* (雪国) Kawabata Yasunari, Nobel-premiito, Japana Esperanto-Instituto , 1971, 119p, Serio Oriento-Okcidento 11, Dua eldono 1992
* 2 noveloj el *Postmilita Japana Antologio*
** *Nokto de la Galaksia Fervojo*, kaj aliaj fabeloj de Miyazawa Kenzi
** *La ĝemelaj Steloj* kaj aliaj fabeloj de Miyazawa Kenzi
* kaj aliaj *Kvar Fabeloj* de Miyazawa Kenzi
** *Notoj de la Delto*, raportaĵo de atombombita urbo Hirosima
** *La ĉevalo de Motizuki*, korusa suito parte el *Vilaĝo en Batalkampo* de Honda Katuiti, raportaĵo de la vjetnama milito
* tradukado parta kaj editorado de la fotoalbumo *Hirosima-Nagasaki* pri la 2 atombombitaj urboj
* *La Edzino de Kuracisto Hanaoka Seisyû*, Ariyosi Sawako, Tokio, Japana Esperanto-Instituto, 2008, 157 p., Serio Oriento-Okcidento 45, ISBN 9784888870566

## Bibliografio 
* *Ordeno de Verda Plumo*, 2006

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* ''De Kant' al Kanto''

## Eksteraj ligiloj  
* Konisi Gaku en Originala Esperanto Literaturo
* Konisi Gaku kaj Endre Dudich honoraj membroj de UEA en Libera Folio, 2007-08-06

Kategorio:Japanaj esperantistoj
Kategorio:Tradukistoj al Esperanto
714 Ulula

'*714 *Ulula'''* estas mezgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Maria familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Joseph Helffrich, la  elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo venas de *Surnia ulula'', la "latina" nomo de la nizostrigo: noktobirdo de la familio de la strigedoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Joseph Helffrich
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1911
Georgo Tectander

**TEKTANDER Georgo** estis hungara diplomato, vojaĝisto naskita en Transilvanujo proksimume en 1570 kaj mortinta en 1620.

## Kariero 
Georgo Tectander en 1602 ekiris je komisio de imperiestro Rudolfo la 2-a (Sankta Romia Imperio) en persan kortegon en akompano de István Zalánkeményi Kakas kaj revenis en aŭtuno de 1604 en Pragon.

## Verkoj 
* *Iter Persicum* (Lepsiko, 1609), (hungare: Temesvár, 1892).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Tectander Gy.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Markuspassion (Bach)

La **Markus-Passion** aŭ Pasiono laŭ Marko, BWV 247, estas oratoria pasiono de Johann Sebastian Bach, kies temo estas la sufero kaj morto de Jesuo Kristo laŭ la evangelio de Marko. Dum kiam la libreto de Picander komplete konserviĝis en poemkolekto, la muziko validas kiel perdiĝinta, male al la komplete konserviĝinta Pasiono laŭ Mateo kaj Pasiono laŭ Johano; la Pasiono laŭ Luko validas kiel plejparte ne aŭtenta. *Markus-Passion* estis unuafoje prezentata Sanktan Vendredon la 23-an de marto 1731 en Lepsiko.

Kvankam la muziko perdiĝis, la verko tamen estas certagrade rekonstruebla per la komplete konserviĝinta libreto. Male al la du aliaj aŭtente konserviĝintaj pasionoj Markus-Passion estus parodio, tio signifas, ke ĝi reutiligas movimentojn el jam antaŭe komponitaj verkoj, ekzemple el du sakralaj kantatoj („Widerstehe doch der Sünde“, BWV 54; „Lass Fürstin, lass noch einen Strahl“, BWV 198). Du ĥoralojn el Markus-Passion Bach reutiligis en la kristnaskoratorio. Tiel restas ankoraŭ kelkaj mankantaj arioj, kiujn oni je rekonstruprovoj prenis el aliaj komponaĵoj de Bach. La recitativoj tamen perdiĝis, tiel ke la plej multaj rekonstruprovaĵoj uzas la recitativojn el Markus-Passion de Reinhard Keiser. Bach mem almenaŭ du fojojn prezentis la pasionon de Keiser.

Al la multaj rekonstruprovoj apartenas tiuj de Diethard Hellmann (1964/1976), Andor Gomme (1997), Rudolf Kelber (1998), Ton Koopman (1999), Johannes Koch (1999; baziĝanta sur la versio de Hellmann el 1976) kaj Alexander Ferdinand Grychtolik (2007).

Krom la rekonstruprovoj la moderna kompletigo *Und ich erzähle* (1993) de Otfried Büsing, laŭ tekstoj de Walter Jens (transskribado de la evangelio laŭ Marko), prezentas pluan eblecon de la okupiĝo pri la fragmento de Bach.

## Eksteraj ligiloj 
* Text und Gliederung der Markus-Passion
* Markus-Passion BWV 247 (englisch)

Kategorio:Oratorioj
Markus Bach
Kategorio:Verkoj de Johann Sebastian Bach
Průhonice

**Průhonice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prago-okcidento, Mezbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unuaj skribmencioj pri la municipo aperas en la jaro 1187 en konekso kun konsekro de romanika preĝejeto de Naskiĝo de Sankta Maria kaj en la jaro 1270, kiam estis kiel burggrafoj de Praga burgo nomumitaj Zdislav kaj Oldřich z Průhonic.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Průhonice kun romanika preĝejo de Naskiĝo de Sankta Maria
* Kastela parko Průhonice
* Dendrologia ĝardeno en Průhonice
* Statuo de sankta Johano Nepomuka sur Maja placo – en la jaro 2008 solene senvualigita post restaŭro

## Partoj de municipo 
* **Průhonice**
* Rozkoš

## Ĉirkaŭaĵo
* Šeberov
* Újezd u Průhonic

## Pluaj fotoj

Pruhonice Kvetnove namesti 73 OU.jpg|Municipa ofico
Pruhonice Kvetnove namesti.jpg|Placo Květnové náměstí
Dendrological garden8.jpg|Dendrologia ĝardeno


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Ordeno de verda plumo

***Ordeno de Verda Plumo*** estas leksikono pri Esperantlingvaj verkistoj, kiu enhavas pli ol 900 biografi(et)ojn pri aŭtoroj verkintaj beletron sed originale Esperantlingve. 

La libro estas ilustrita per portretfotoj, aperis en la jaro 2006 kaj estas prezentita dum la Universala Kongreso de Esperanto en Florenco.

Pro tiu ĉi verko, Josip Pleadin (Kroatio), la aŭtoro ricevis la OSIEK-premion de la Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj en 2017.

## Vidu ankaŭ 
* Josip Pleadin
* Beletristiko
* Ĥristo Gorov

## Externa ligiloj 
* *Ordeno de Verda Plumo* en UEA-katalogo

* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Esperantaj enciklopedioj
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
715 Transvaalia

'*715 *Transvaalia'''* estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la sud-afrika astronomo Harry Edwin Wood, la  elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo. 

## Nomo 
Ĝia nomo venas de tiu de la sud-afrika provinco Transvalo.

La , ĝi estis remalkovrita sed ne tuj rekonita. Ĝi ricevis la provizoran nomon *1920 GZ*, kaj poste estis nomita *933 Susi*. Nur en 1928 oni konstatis, ke la objekto 1920 GZ ne estis alia ol *715 Transvaalia*. La nomo *933 Susi* estis tiam redonita al la objekto *1927 CH'' malkovrita la  de Karl Reinmuth.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Harry Edwin Wood
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1911
Langtanga lariko

La **Langtanga lariko** (*Larix himalaica*) estas orientalisa kaj palearktisa specio de konifero en la genro lariko. Ĝi estas indiĝena en la regionoj de Jilong kaj Dingri de Nepalo kaj Tibeto, kaj vegetas je altitudoj de 2 800-3 700 metroj.

Iuj aŭtoroj priskribis ĝin kiel *Larix potaninii* Batalin var. *himalaica* (W.C. Cheng et L.K. Fu) Farjon et Silba (Wu and Raven 1999).

## Referencoj 
Kategorio:Arboj
Kategorio:Pinacoj
Kategorio:Orientalisa flaŭro
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Tampamolón

**Tampamolón Corona** estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500&nbsp;km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Tampamolón Corona. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24039.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13760 loĝantojn. El tiuj estis 6874 viroj kaj 6886 virinoj. La komunumo havas surfacon de 257,58&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 100 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 1213,0&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 11929 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 8128 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 68,14 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

El la 11929 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 10316 apartenis al la katolika religio kaj 1255 al la evangelia religio. 358 personoj apartenis al aliaj religioj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Tampamolón Corona en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de San Luis Potosí