open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Thurgood Marshall

**Thurgood MARSHALL** (naskiĝis la 2-an de julio 1908, en Baltimoro, Marilando, Usono, mortis la 24-an de januaro 1993, samloke) estis la unua afrik-usona juĝisto de la Usona Supera Kortumo. Li okupis ĉi tiun postenon de 1967 ĝis 1991, kiam li eksiĝis pro malsano.

Li estis edukita en Universitato Howard en Vaŝingtono (diplomiĝis en 1933), havis privatan praktikon en Baltimoro, kaj iĝis advokato por la civitanrajta movado NAACP la sekvan jaron . Ĉi-rilate, li sekvis, interalie, la civilkortuman kazon Brown kontraŭ la lerneja estraro en la jaroj de 1951 ĝis la konkludo de la juĝo en 1954, kie nigruloj ricevis la laŭleĝan rajton al integra edukado kun blankuloj en usonaj lernejoj .

Li venkis en kelkaj procesoj pri malegalecaj kazoj antaŭ la tribunaloj, iĝis apelacia juĝisto en 1961, kaj iĝis la Generaladvokato de Usono (United States Solicitor General) en 1965. Du jarojn poste, li iĝis juĝisto de la Supera Kortumo. Interalie, li estis parto de la plimulto de 5 juĝistoj kiuj adoptis la plimultan verdikton en *Roe v. Wade* kaj tiel leĝigis aborton en Usono.

Marshall funkciis kiel juĝisto de la supera kortumo dum la venontaj 24 jaroj, establante klare liberalan rekordon de konstitucia protekto de individuaj rajtoj, precipe la rajtojn de krimsuspektatoj .

## Por plia legado 
* 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Voĉa intervjuo kun Thurgood Marshall, de la Lyndon Baines Johnson Biblioteko
* FBI dosiero pri Thurgood Marshall

Kategorio:Anglikanaj sanktuloj
Kategorio:Mortintoj en 1993
Kategorio:Naskiĝintoj en 1908
Kategorio:Afrik-usonanoj
Kategorio:Juĝistoj
Kinakademio de Hispanio

**Akademio de Kinematografio de Hispanio**, en hispana *Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas de España* (AACCE), populare konata kiel *Academia de Cine* (**Kinakademio de Hispanio**), estas hispana organizaĵo kies ĉefa celo estas promocii la disvolvigon de la hispana kinarto, defendi ĝiajn profesiulojn kaj analizi la situacion de la kinindustrio kaj de la propra hispana kino.

Plej populare ĝi estas konata ĉefe kiel atribuanto ĉiujare de la premioj de la hispana kino, tio estas, la Goya-premioj.

La Akademio enhavas ĉirkaŭ 1 900 membrojn, ĉiuj el ili profesiuloj laborantoj en la diversaj fakoj de la kinkreado.​ 

Krom la Goya-premioj, ekde 1991, la Akademio atribuas po unu Ormedalon al diversaj profesiuloj, nome la jenaj:
* 1991: Fernando Rey (aktoro)
* 1992: Carlos Saura (reĝisoro)
* 1993: Francisco Rabal (aktoro)
* 1994: Alfredo Matas (produktoro)
* 1995: Ana Belén (aktorino)
* 1997: Sara Montiel (aktorino)
* 1998: Elías Querejeta (produktoro)
* 1999: Gil Parrondo (dekoraciisto)
* 2000: José Luis Borau (reĝisoro, scenaristo kaj produktoro)
* 2001: Fernando Fernán Gómez (aktoro, reĝisoro kaj verkisto)
* 2002: Carmelo Bernaola (muzikisto kaj komponisto)
* 2003: Concha Velasco (aktorino)
* 2004: Antonio Banderas (aktoro)
* 2005: Basilio Martín Patino (reĝisoro, produktoro, verkisto kaj esploristo)
* 2006: Geraldine Chaplin (aktorino)
* 2007: Pablo Núñez (reĝisoro, animaciisto, desegnisto kaj teknikisto de videfektoj)
* 2008: Maribel Verdú (aktorino)
* 2009: Carmen Maura (aktorino)
* 2010: Rosa María Sardà (aktorino)
* 2011: José Luis Alcaine (direktoro de fotografio)
* 2012: Manuel Gutiérrez Aragón (reĝisoro)
* 2013: Ángela Molina (aktorino)
* 2014: Antón García Abril (muzikisto kaj komponisto)
* 2015: Aitana Sánchez-Gijón (aktorino) kaj Juan Diego (aktoro)
* 2016: Santiago Segura (aktoro)
* 2017: José Salcedo Palomeque (muntisto)
* 2018: Diego Galán (ĵurnalisto, reĝisoro kaj kinkritikisto)
* 2019: Esperanza Roy (aktorino) kaj Javier Aguirre (reĝisoro, produktoro, direktoro de fotografio kaj scenaristo)
* 2022: Latinamerikaj geaktoroj fundamentaj en la historio de la hispana kino, reprezentitaj de Cecilia Roth (aktorino) kaj Jorge Perugorría (aktoro)https://www.europapress.es/cultura/cine-00128/noticia-academia-cine-otorga-medalla-oro-actores-actrices-latinoamericanos-forman-parte-cine-espanol-20220330182003.html

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Academia de Cine oficiala retejo

* 

Kategorio:Hispana kino
Kategorio:Akademioj en Hispanio
Ben Shapiro

**Benjamin Aaron SHAPIRO** (naskita la 15-an de januaro 1984 en Los-Anĝeleso) estas usona konservativa politika komentisto, verkinto, advokato kaj intervjuspektaklestro.

## Frua vivo 
Shapiro estis naskita en Los-Anĝeleso, Kalifornio, en konservativan judan familion de rus-juda kaj litov-juda deveno. Kiam li estis 9-jaraĝa, lia familio konvertis al ortodoksa judismo .

Shapiro studis ĉe la Universitato de Kalifornio kaj Harvard Law School . Li skribis plurajn politikajn librojn, estis redaktisto por la dekstrula Breitbart News kaj estas la ĉefredaktisto de la konservativa novaĵretejo *The Daily Wire*.

## Kariero 
[eta|Shapiro parolas ĉe [Conservative Political Action Conference|CPAC 2018]]
Shapiro iĝis interesita pri politiko en juna aĝo kaj antaŭ la aĝo de 21 skribis du librojn .

Shapiro estas kontraŭulo de aborto  kaj subtenanto de la mortopuno . Li kredas, ke transuloj suferas de mensaj malordoj .

### *La Ben Shapiro Show* 
*The Ben Shapiro Show* estas ĉiutaga konservativa politika podkasto kaj radioprogramo produktita fare de *The Daily Wire*, gastigita fare de Ben Shapiro. La podkasto estis lanĉita en septembro 2015. En marto 2019, *The Ben Shapiro Show (La Ben Shapiro Spektaklo)* estas vicigita fare de Podtrac kiel la due plej populara podkasto en Usono . La programo konsistas el ĉiumonata *Sunday Special,* kie Shapiro alportas gaston por paroli pri populara/kontestata temo.

## Verkaro
* 2004: ''Brainwashed: How Universities Indoctrinate America's Youth*
* 2005: *Porn Generation: How Social Liberalism Is Corrupting Our Future*
* 2008: *Project President: Bad Hair and Botox on the Road to the White House*
* 2011: *Primetime Propaganda: The True Hollywood Story of How the Left Took Over Your TV*
* 2013: *Bullies: How the Left's Culture of Fear and Intimidation Silences Americans*
* 2014: *The People Vs. Barack Obama: The Criminal Case Against the Obama Administration*
* 2014: *The Left's Phantom Wars*
* 2014: *A Moral Universe Torn Apart*
* 2015: *What's Fair and Other Short Stories*
* 2016: *True Allegiance*
* 2017: *Evil in America*
* 2017: *The Establishment Is Dead: The Rise and Election of Donald Trump*
* 2019: *The Right Side of History: How Reason and Moral Purpose Made the West Great*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* The Daily Wire
* Kalifornia Bar-o profilo
* 
* *In Depth'' interview with Shapiro, la 1a de septembro 2013

Kategorio:Personoj de Los-Anĝeleso
Kategorio:Usonaj cionistoj
Kategorio:Usonaj jutubistoj
Kategorio:Usonaj politikaj verkistoj
Kategorio:Usonaj libertarianoj
Kategorio:Usonaj politikaj aktivuloj
Kategorio:Usonaj kontraŭabortaj aktivuloj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1984
Bangaon

**Bangaon,** bengale: **বনগাঁ** estas urbego kaj municipo en orienta Barato, en sudorienta parto de subŝtato Okcidenta Bengalio, en distrikto Norda 24 Parganas, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Bangaon havis  da loĝantoj kun legopovo 90% (laŭ Germanlingva Vikipedio).

## Geografio 
Bangaon situas laŭ rivero sur ebenaĵo en averaĝa alteco de 7 m super la marnivelo. Limo de Bangladeŝo estas proksime. Habra troviĝas 29, Kriŝnanagar (Okcidenta Bengalio) 32, Kaljani 40, Ŝantipur (Okcidenta Bengalio) 46, Bordoman 53, subŝtata ĉefurbo Kolkato 71, Bordoman 101, tutlanda ĉefurbo Delhio 1317, Mumbajo 1721 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La administra unuo estis formita en 1863 fare de britoj. Hindio akiris sendependecon en 1947, sed la urbo Bangaon daŭre estis parto de Orienta Pakistano. Iom poste Bangaon tamen aliĝis al Barato. Tiutempe multe da homoj migris al Bangaon el Orientpakistano. La municipo estis establita en 1954. Denove multe da homoj rifuĝis en 1971 dum la Bangladeŝa Liberiga Milito. La tuta urbo kaj la ĉirkaŭaj kamparaj areoj estis inunditaj per granda inundo en 2000.

## Ekonomio 
Granda nombro da laboristoj okupiĝas pri transportado de varoj kaj ŝarĝado kaj malŝarĝado de varoj. Neniu granda industrio troviĝis en Bangaon, nur malgrandaj. Ekzistas ekzemple rizmuelejo.

## Religio 
eta|
La hinduismo estas la ĉefa religio en Bangaon kun preskaŭ 97%, poste sekvas la islamo kun preskaŭ 3%.

## Eduko 
En Bangaon la plej altnivela instruado okazas en unusola altlernejo.

## Lingvoj 
La oficialaj lingvoj en Bangaon estas la bengala kaj angla lingvoj.

## Klimato 
Bangaon situas en savanoklimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (Aw) kun influo de musono. La pluvsezono kutime daŭras de majo ĝis oktobro averaĝe po 1469 mm. La temperaturo varias inter 21-32 °C.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
Al Bangaon kuras tri fervojaj linioj el Ranaghat, Bangladeŝo kaj Kolkato. La unua fervojo alvenis en 1884. 5 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego. La rivero havas ponton. La plej proksima flughaveno funkcias en Kolkato.

## Vidindaĵoj 
* hinduaj preĝejoj
* festivalo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Okcidenta Bengalio
Magda Jóború

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jóború Magda** estis hungara bibliotekisto, politikisto, altlerneja instruisto, parlamentano, subministro. Ŝia dua edzo estis Miklós Ajtai (kemiisto), tiam ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Ajtai Miklósné*.

 naskiĝis  en Csáktornya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Čakovec en Kroatio), ŝi mortis  en Budapeŝto.
   
## Biografio 
 estis edukita en Kunszentmiklós, kie ŝi maturiĝis en gimnazio en 1936, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1941, post 2 jaroj ŝi doktoriĝis samloke. Inter 1941–1946 ŝi instruis en gimnazio de Mezőtúr, sed en 1945 ŝi aliĝis al la komunistoj, iom poste ŝi finis duonjaran partian lernejon. Inter 1947–1953 ŝi estis parlamenta deputito, ankaŭ subministro (1950–1958). En 1957 ŝi finis partian altlernejon, poste inter 1958-1982 ŝi estis bibliotekestro (escepte la jaron 1967), krome inter 1963–1972 ŝi estis docento en Scienca Universitato Loránd Eötvös. En 1959 ŝi estis aspiranto, ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1962 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Jam ekde 1954 ĝis sia morto ŝi partoprenis en laboro de Unesko, dum ŝi havis postenojn. Ŝi edziĝis dufoje, depost morto de la dua edzo ŝi mortigis sin. Ŝi ricevis premiojn inter 1948-1975, el kio menciindas premio Kossuth kaj ormedalo de Unesko.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Akadémiai drámai pályaművek* (disertaĵo, 1942)
* *Fasizmus és a második világháború* (gvidlibro, 1947)
* *Egy szovjet pedagógus – N. K. Goncsarov – útmutatásai* (1953)
* *A magyar köznevelés jelenlegi szervezete és problémái* (1958)
* *A középiskola szerepe a Horthy-korszak művelődéspolitikájában* (monografio, ankaŭ disertaĵo, 1963)
* *A kapitalista országok közoktatásügye 1918-tól napjainkig* (monografio, 1964)
* *A köznevelés a Horthy-korszakban. Alsó- és középfokú oktatás.* (monografio, 1972)
* *Gondolatok a gimnáziumról* (1980)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Todos a la cárcel

***Todos a la cárcel*** (Ĉiuj prizonen) estas hispana komedia filmo de 1993, reĝisorita de Luis García Berlanga.

## Intrigo
Klopode al ricevo de ŝuldopago el la Publika Administracio atendita delonge, malgrava entreprenisto nome Artemio Bermejo (José Sazatornil) ĉeestas al la Internacia Tago de la Politika Malliberulo celebrata en la interno de prizono de Valencio. La festo, organizita de Quintanilla (José Sacristán), ruzula organizanto de tia tipo de kolektivaj kaj distrumpetaj eventoj, estas fakte politika okazaĵo al kiu venas aŭtoritatoj, kun aliaj gravuloj de la kulturo, financoj kaj katolika eklezio. Dum Quintanilla baraktas por ke ĉio iru glate, Artemio profitas la okazon por paroli kun alta funkciulo. Dume, en la ekstero de la prizono oni organizas la fuĝon de mafiulo, nome Paolo Tornicelli (Torrebruno), influa itala bankisto kaj ĉefo de kompleksa internacia reto de deliktoj. La prizonestro mem (Agustín González) kunordigas la operacon, helpita de alia bankisto, kiu "hazarde" same troviĝas en la evento. Ĉiu ĉeestanto havas apartajn interesojn kaj specifajn celojn, sed ĉiuj venas al la celebro kun la ekskuzo de la solidareco kaj kunfesti kun la malliberuloj. Post multaj hazardoj kaj tumultaj epizodoj, oni interplektas enorman konfuzon kiu rezultas en fuŝa ribelo de la malliberulo, la fuĝo de Tornicelli, de la prizonestro kaj de lia transĝenra amantino.

## Geaktoraro kaj roluloj
* José Sazatornil (Artemio)
* José Sacristán (Quintanilla)
* Agustín González (prizonestro)
* Manuel Alexandre (Modesto)
* Rafael Alonso (falangisto)
* Inocencio Arias (Casares)
* José Luis Borau (pastro)
* Gaspar Cano (televidisto)
* Luis Ciges (Ludo)
* Joaquín Climent (ministro)
* Marta Fernández Muro (Matilde)
* Juan Luis Galiardo (Muñagorri)
* Antonio Gamero (Cerrillo)
* Chus Lampreave (Chus)
* Eusebio Lázaro (Alcázar)
* José Luis López Vázquez (pastro Rebollo)
* Teresa Lozano (ĵurnalisto)
* Francisco Maestre (Iñaki)
* Aitor Mazo (Azuara)
* Francisco Merino (sekretario)
* Germán Montaner (Rogelio)
* Guillermo Montesinos (Pajarito)
* Pilar Ortega (Pilar Barrachina)
* Mónica Randall (Sonsoles)
* Miguel Rellán (Perales)
* Antonio Resines (Mariano)
* José Sancho (policestro)
* Amparo Soler Leal (Elvira)
* Torrebruno (Tornicelli)
* Fernando Vivanco (De la Fuente)
* José Quilis (Landero)
* Víctor de la Rosa (Jaramillo)
* David Delfín (Vanessa)
* Candela Montesinos (Deborah)
* Santiago Segura (ekologiisto) 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1993
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Politikaj filmoj
Kategorio:Nigra humuro
Plibonigita kalendaro

La Plibonigita Kalendaro estas variaĵo de la gregoria kalendaro kiu devias de la norma gregoria kalendaro en tiu pasko estas determinita per la vera printempa ekvinokso kaj vera plenluno. La plibonigita kalendaro estis inventita en Germanlingvio en la 17-a jarcento, ĉar protestantaj landoj ne povis adopti la gregorian kalendaron kiel tian, sed ĝiaj avantaĝoj kompare kun la julia estis klaraj.

## Svedio 
Svedio, kiu en tiu tempo ankaŭ inkludis Finnlandon, ŝanĝis al plibonigita kalendaro en 1753 preterlasante 11 tagojn de la fino de februaro. Multaj kredis tiam ke ili perdis 11 tagojn de siaj vivoj. Kiam Finnlando estis aneksita al Rusio, ĝi ne ŝanĝis reen al la julia kalendaro, kiu ankoraŭ estis uzata en Rusio, sed kiel aŭtonoma Grandduklando povis konservi ne nur la leĝojn de la tempo de sveda regado, sed ankaŭ la plibonigitan kalendaron.

Kiam Svedio ŝanĝis al la gregoria kalendaro kun reĝaj proklamoj eldonitaj en 1823 kaj 1844, Finnlando restis la nura lando en la mondo kiu daŭre uzis la plibonigitan kalendaron.

## Finnlando 
Ĉar la plibonigita kalendaro diferencas de la gregoria nur surbaze de la paska regulo, aŭtonoma Finnlando ĝenerale vivis samrapide kiel landoj uzantaj la gregorian kalendaron, sed en 1818, 1825, 1829 kaj 1845, la pasko de la plibonigita kalendaro estis je la sama ritmo, malsama semajnfino ol la gregoria. En 1818, la Pasko determinita de la plibonigita kalendaro estis festita ne nur de Finnlando, sed ankaŭ de Svedio, kaj en 1825 kaj 1829, la Pasko de la plibonigita kalendaro hazarde estis la sama kiel tiu de la julia kalendaro, sed en 1845, Finnlando festis Paskon la 30-an de marto (uzantoj de la gregoria kalendaro la 23-an de marto kaj julia la 27-an de aprilo 1845).

La okazaĵo - speciala Pasko en unu aŭtonoma Grandduklando - eĉ altiris internacian atenton. Tamen nuntempe ankaŭ en Finnlando preskaŭ neniu scias pri la plibonigita kalendaro. La sekvan fojon same estus okazinta en 1869 (la 4-an de aprilo, la 28-an de marto laŭ la gregoria kalendaro), sed komence de 1869, Finnlando ŝanĝis al la gregoria kalendaro.

## Fonto 
* La baza teksto de la koncerna finna artikolo je la stato de la 2-a de oktobro 2023. Pri eksteraj referencoj vidu tie. 

Kategorio:Finnlando
Kategorio:Gregoria kalendaro
Heikki Oja

**Heikki OJA** (naskiĝinta la 20-a de majo 1945 en Helsinko) estas finna astronomo. Longe li regis la almanakan oficejon de la Universitato de Helsinko. Li skribis multajn librojn pri astronomio. Li efikas forte al la finna astronomia asocio *Ursa* ekde la 1970-aj jaroj kaj estas unu el la personoj, laŭ kies agoj fariĝis scienca centro *Heureka* en Vantaa. Eble la plej konata el liaj libroj estas *Aikakirja*, kiu nuntempe estas legebla interrete. Frome li ankaŭ aktivis kiel sciencfikcia verkisto.

Kategorio:Finnaj astronomoj
Herman Bang

**Herman Joachim BANG** (naskiĝinta la  en Asserballe sur Als, mortinta la  je Ogden en Utaho) estis dana verkisto.

## Vivo kaj agado 
eta|maldekstre|Herman Bang en la 1880-aj jaroj.
Bang aktivis ĵurnaliste, verkiste kaj dramaturge. Kelkan tempon li pasigis ekstere de Danujo. Poste li revenis patrujen, laboronte en Kopenhago. Dum mallonga tempo estis lia koramiko la germana aktoro Max Eisfeld.

Li verkis, krom kritikaj laboraĵoj (kiuj parte estis kolektitaj sub la titolo »Realisme og realister« kaj »Kritiske studier«, 1879–80), serion da naturalismaj romanoj kaj noveloj kiuj ne malofte esploras la voluptojn.

Menciindas jenaj romanoj: »Håbløse slægter« (1880); »Fædra« (1883); »Stuk« (1887); »Tine« (1889: pri la tempo de la Dania-Germana Milito); »Ludvigsbakke« (1896); »Det hvide hus« (1898); »Det grå hus« (1901); »Englen Michael« (1902); la novelaj kolektoj »Excentriske noveller« (1885), »Stille eksistenser« (1886, en kiu aperas ankaŭ lia majstroverko »Ved vejen«); »Under åget« (1890); »De fire djævle« (1895); »Liv og dod« (1899).

Li ankaŭ eldonis volumon kun poemoj (»Digte«, 1889) kaj la dramon »Ellen Urne« (1885). Membiografie li skribis »Ti år. Erindringer og hændelser« (1891).

## Literaturo 
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 2. Leipzig 1905, p.&nbsp;330-331 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* verkoj en la dana
* kelkaj verkoj en germana traduko
* paĝaro dediĉita al Bang

Kategorio:Danaj verkistoj
Kategorio:Danaj ĵurnalistoj
Kategorio:GLAT-verkistoj
Saint-Alban (Ain)

**Saint-Alban** - prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Ain*, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj ( []. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nantua kaj al la kantono. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Ain

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Ain
Max Eisfeld

**Max EISFELD** (naskiĝinta *Gustav Max Appel* en 1863, mortinta en 1935 en Berlino) estis germana aktoro. 

## Vivo
Sen iu profesia trejniĝo Eisfeld deĵoris ĉe la tiutempe avangarda  teatro je Meiningen. Poste li aktoris en Vieno, Parizo, Londono kaj Novjorko. En la 1903-a jaro Eisfeld ludis en Berlino la rolon de la profeto Joĥanaan en la teatraĵo *Salome* de Oscar Wilde sub la reĝisorado de Max Reinhardt.

Li ankaŭ konatiĝis kiel la koramiko de la dana verkisto Herman Bang (inter 1885 kaj 1887). Ambaŭ iris de Meiningen al Prago kaj Vieno. Bang aludis lin en la verkoj *Nytår* (1887), *Tine* (1889; novelo) kaj *Digte*  (1891). Bang sentis baldaŭ ke Eisfeld estas malfidela kio kaŭzis ĉe li depriman humoron.

Eisfeld mortis en oldulejo berlina.

## Literaturo 
*biografieto en listo de kviraj lokoj
*pri Eisfeld ĉe la leksikono *Den store danske*

Kategorio:Germanaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1863
Kategorio:Mortintoj en 1935
Kategorio:GLAT-aktoroj
Ĉefministro de Litovio

La **Ĉefministro de Litovio** () estas la registarestro de la lando .

Litovio estas parlamenta respubliko kie la ĉefministro kaj la registaro devas akiri subtenon en la leĝdona asembleo *Seimas* por resti en registaro. Ene de 15 tagoj de esti nomumita ĉefministro, li devas nomumi 13 ministeriajn kandidatojn por gvidi la dek tri ministeriojn al la prezidanto. Ĝenerale, estas la Ĉefministro kiu regas la landon, efektivigas decidojn de la Prezidanto kaj Seimas, kaj konservas diplomatiajn rilatojn kun eksterlandaj ŝtatoj kaj interregistaraj organizaĵoj. La Ĉefministro reprezentas Litovion en la Eŭropa Konsilio .

Inga Ruginienė estas la ĉefministro de Litovio ekde la 26-a de aŭgusto 2025.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (litove)

Kategorio:Ĉefministroj de Litovio
Kategorio:Politiko de Litovio
Ĉefministro de Slovakio

La **Ĉefministro de la Slovaka Respubliko** () estas la registarestro en Slovakio. Oficiale, tio estas la tria ranga konstitucia pozicio (post la prezidanto kaj la prezidanto de la parlamento), sed praktike ĝi estas la gvida politika pozicio en la lando. Elders la sendependiĝo de Slovakio en 1993, 9 politikistoj servis kiel ĉefministro.

## Historio 
La ofico de la Ĉeĥoslovaka Ĉefministro estis fondita en 1969 ŝanĝante la konstitucion de la Ĉeĥoslovaka socialisma respubliko dum luktoj por sovetia kontrolo de la lando, periodo konata kiel la Praga Printempo. Kun la sendependiĝo de Slovakio en 1993, la ofico de la Slovaka Ĉefministro estis fondita kaj ekde tiam 9 ĉefministroj deĵoris en ĝi.

Ĉar Slovakio estas parlamenta demokratio, la Ĉefministro ankaŭ respondecas pri la laboro de la Nacia Konsilio de la Slovaka Respubliko. La slovaka konstitucio deklaras ke la ĉefministro bezonas la fidon de la parlamento dum sia oficperiodo. Kiam ĉefministro perdas la fidon de la Parlamento, la prezidanto devas eksigi la ĉefministron kaj nomumi novan ĉefministron aŭ lasi lin kun limigitaj potencoj ĝis decido pri nova ĉefministro estas farita. Krome, ne la ĉefministro nomumas la ministrojn de sia registaro sed la prezidanto, kvankam tio estas sufiĉe oficiala paŝo kaj la ĉefministro estas tiu, kiu fakte rekomendas al la prezidanto kiun nomumi.

## Referencoj 

Kategorio:Registaro de Slovakio
Kategorio:Politiko de Slovakio
Atlaso de Farnese

La **Atlaso de Farnese** estas Romia marmora skulptaĵo el la 2-a jarcento p.K. de Atlaso tenanta "ĉielan globon". Verŝajne kopio de pli frua verko de la helenisma periodo, ĝi estas la plej malnova ekzistanta statuo de Atlaso, titano de la greka mitologio kiu estas reprezentita en pli frua ceramika vazopentraĵo de antikva Grekio, kaj la plej malnova konata reprezentado de "ĉiela globo" kaj la klasikaj stelaj konstelacioj. La skulptaĵo situas ĉe la Nacia Arkeologia Muzeo de Napolo, en Italio.

La statuo estas datita ĉirkaŭ 150 p.K., dum la Romia Imperio. Ĝi ekestis post kiam la helenisma astronomo Ptolemeo verkis la astronomian traktaton *Hē Megalē Sintaksis* (Ἡ Μεγάλη Σύνταξις) (‘la granda kompono’), nomata la *Almagesto*. Tamen la ideo de "ĉiela globo" por reprezento de stelaj konstelacioj estis konata jam en pli frua helenisma astrologio, precipe en la verko de Hiparko en la 2-a jarcento a.K.

Atlaso laboras sub la pezo ĉar li estis kondamnita de Zeŭso teni la ĉielon. La sfero montras bildigon de la nokta ĉielo kiel vidite de ekster la plej ekstera ĉiela sfero, kun reliefoj prezentantaj 41 (kelkaj fontoj kalkulas 42) el la 48 klasikaj grekaj konstelacio distingitaj fare de Ptolemeo, inkluzive de Ŝafo, Cigno kaj Herkulo la heroo. La skulptaĵo altas 210 centimetrojn, kaj la sfero havas diametron de 65 centimetroj.

La nomo *Atlaso de Farnese* reflektas ĝian akiron fare de la kardinalo *Alessandro Farnese* en 1562, kaj ĝia posta ekspozicio en la impona kvinangula Vilao *Farnese* en la urbo Caprarola, proksimume 50 kilometrojn de Romo.

Kategorio:Romia kulturo
Kategorio:Historio de skulptarto
Kategorio:Helenisma epoko
Kategorio:Skulptarto en Antikva Grekio
Prezidanto de Slovakio

La **Prezidanto de la Slovaka Respubliko** () aŭ mallonge la **Prezidanto de Slovakio** estas la prezidanto kaj ŝtatestro de la Slovaka Respubliko. La prezidanto estas la ĉefkomandanto de la Armitaj Fortoj de Slovakio kaj estas konsiderata la ĉefa reprezentanto de Slovakio eksterlande. La prezidanto estas elektita en rektaj elektoj de la popolo por fiksa oficperiodo de kvin jaroj, kaj li povas esti elektita por maksimume du sinsekvaj terminoj (signifante, 10 jaroj). La rolo de la prezidanto estas plejparte reprezenta kaj simbola, sed la prezidanto havas tiajn kaj aliajn potencojn kiuj influas la slovakian registaron. La oficiala loĝejo de la prezidanto estas la Palaco Gershalkovic situanta en Bratislavo.

Ĝis 1998, la prezidanto estis elektita fare de la Slovaka Parlamento, la Nacia Konsilio de la Slovaka Respubliko. En la sama jaro, la metodo de elektado de la prezidanto ŝanĝiĝis kaj la civitanoj komencis elekti la prezidanton en rektaj elektoj.

La nuna prezidanto de Slovakio (ekde 2020) estas Zuzana Čaputová.

## Slovakio ekde 1993 
La Prezidanto de Slovakio estas la ŝtatestro de la Slovakio. La plej granda parto de la potenco de la prezidanto estas ceremonia. Kiam Slovakio konstante sendependiĝis pro la Dissolvo de Ĉeĥoslovakio en 1993, la ĉefministro fariĝis la plenuma prezidanto. La prezidanto tiam estis elektita fare de parlamento por kvinjara oficmandato. En 1998, la parlamento estis nekapabla elekti prezidanton, kaj la ĉefministro same kiel la parolanto de la parlamento iĝis administraj prezidantoj. Kiam, post unu jaro, la parlamento ankoraŭ ne interkonsentis pri kiu fariĝi prezidanto, la konstitucio estis ŝanĝita, por ke la prezidanto povu esti elektita de la popolo, kaj ne la parlamento. Prezidant-elektoj estis okazigitaj en 1999, 2004 kaj 2009. Por fariĝi prezidanto, kandidato devas ricevi 50% de la voĉoj. Se tio ne okazas en la unua balota raŭndo, plia balota raŭndo estas okazigita.

## Respondecoj 
La prezidanto de Slovakio plejparte havas reprezentantajn kaj sekundarajn potencojn kaj lia potenco estas limigita kiam temas pri politikofarado dum la prezidenta oficejo estas plejparte ceremonia. Laŭ la konstitucio, la prezidanto estas la supera reprezentanto de Slovakio, kaj en Slovakio kaj eksterlande.

Inter liaj konstituciaj povoj, la prezidanto atribuas la taskon formi la registaron al la gvidanto de la plej granda partio en la parlamento. La Prezidanto povas nomumi tri juĝistojn al la Konstitucia Kortumo. La prezidanto povas vetoi ajnan leĝproponon (ne inkluzive de proponoj koncerne la Slovakan Konstitucion) en la Nacia Konsilio de la Slovaka Respubliko. La Prezidanto ankaŭ estas difinita kiel la Ĉefkomandanto de la Armitaj Fortoj de Slovakio, kvankam tiu titolo havas neniun laŭleĝan signifon. Simile al la kutimoen aliaj landoj, la prezidanto povas doni amnestion al krimuloj kaj lia subskribo pri leĝoj estas necesa por leĝdoni.

## Referencoj 
Kategorio:Registaro de Slovakio

Kategorio:Politiko de Slovakio
Saint-Jean-le-Vieux

**Saint-Jean-le-Vieux** - prononco [], , kun signifo "sankta Johano la malnova" - signifas la sekvajn komunumojn:

## En  
* Saint-Jean-le-Vieux (Ain), en la departemento Ain
* Saint-Jean-le-Vieux (Pyrénées-Atlantiques), en la departemento Atlantikaj Pireneoj
* Saint-Jean-le-Vieux (Isère), en la departemento Isère

## En  
* *Saint-Jean-le-Vieux* estas historia franca nomo de Malnov-Sankt-Johano, germane kaj alemane *Alt St. Johann*, en la Kantono Sankt-Galo
Saint-Alban

**Saint-Alban** - franca prononco [] - en geografia senco povas aludi al la sekvaj

Lokoj en :
* Saint-Alban (Ain), en la departemento Ain
* Saint-Alban (Côtes-d'Armor), , galoe *Saent-Alban*, en la departemento Côtes-d'Armor de Bretonio
* Saint-Alban (Haute-Garonne), en la departemento Haute-Garonne
* Saint-Alban-Auriolles, en la departemento Ardèche
* Saint-Alban-d'Ay, en la departemento Ardèche
* Saint-Alban-de-Montbel, en la departemento Savoie, Savojo
* Saint-Alban-de-Roche, en la departemento Isère
* Saint-Alban-des-Villards, en la departemento Savoie
* Saint-Alban-d'Hurtières, en la departemento Savoie
* Saint-Alban-du-Rhône, departemento Isère, interalie loko de samnoma nuklea centralo
* Saint-Alban-en-Montagne, departemento Ardèche
* Saint-Alban-les-Eaux, departemento Luaro
* Saint-Alban-Leysse, departemento Savoie, interalie la ĉefloko de samnoma kantono
* Saint-Alban-sur-Limagnole, departemento Lozère, ankaŭ interalie la ĉefloko de samnoma kantono
* Saint-Julien-en-Saint-Alban, en la departemento Ardèche

Loko en franclingva :
* Saint-Alban (Kebekio), komunumo en la kanada provinco Kebekio

**Vidu ankaŭ:**
* Sankta Albano, pri la historia sanktulo
* *Saint Albans* resp. *St Albans* (geografia nomo en la angla)
** interalie de St Albans, Hertfordshire, en Anglio, Britio
* *Sankt Alban* resp. *St. Alban* (geografia nomo en la germana)
** interalie de Sankt Alban (Palatinato), en Rejnlando-Palatinato, Germanio
* ''Sant'Albano'' (geografia nomo en la itala)
** interalie de Sant'Albano Stura en Piemonto, Italio
Viorica Dăncilă

**Vasilica-Viorica DĂNCILĂ** (naskiĝis la 16-an de decembro 1963 en Roşiorii de Vede en Rumanio) estas rumana politikisto de la Socialdemokrata Partio. Ŝi estis ĉefministro de la lando de januaro 2018 ĝis novembro 2019 .

Ŝi estis la unua virino en la historio de Rumanio kiu funkciis kiel ĉefministro. Dăncilă estis elektita kiel la tria ĉefministro de Rumanio en periodo de unu jaro. Ŝiaj du antaŭuloj en ĉi tiu posteno estis forigitaj pro konfliktoj kun la gvidanto de la Socialdemokrata Partio, Liviu Dragnea. Post la kondamno kaj malliberigo de Dragnea en majo 2019 pro malobservo de fido, Dăncilă, kiu komence provizore sukcedis lin, estis elektita kiel prezidanto de la Sociala Partio - Demokrata .

## Vivo 
Viorica Dăncilă estas diplomiĝinto de *Institutul de Petrol și Gaze* en Ploiești (1983-1988) kaj studis de 2003 ĝis 2006 ĉe *Școala Națională de Studii Politice și Administrative* en Bukareŝto, kie ŝi akiris magistrecon en eŭropa ŝtatadministrado. Ŝi laboris kiel instruisto en supera mezlernejo kaj en la petrolo kaj gasindustrio ĝis kiam ŝi iĝis EU-politikisto .

## Politika kariero 
Dăncilă iĝis membro de la Socialdemokrata Partio en 1996. Ŝi estis membro de la municipa konsilio en Videle kaj la distrikta konsilantaro en Teleorman antaŭ iĝi membro de la Eŭropa Parlamento en 2009. En la Eŭropa Parlamento, Dăncilă sidis en la grupo por la Progresema Unio de Socialdemokratoj. En la Socialdemokrata Partio, ŝi aktivis en la virina organizo kaj en 2005 estis elektita al la centra partigvidado .

**Ĉefministro:** La 29an de januaro 2018, Viorica Dăncilă estis elektita kiel ĉefministro fare de la Parlamento de Rumanio, cetere post internaj disputoj ene de sia propra partio. Ŝi sukcedis Mihai Tudose, kiu eksiĝis post konflikto kun la partiestro Liviu Dragnea. Dăncilă estis konsiderita proksima aliancano de Dragnea. En 2017, Dăncilă defendis ŝanĝojn al koruptleĝaro kiun kritikistoj kredis malfaciligus procesi pri altnivela korupto.

En oktobro 2019, mocio de malfido kontraŭ ŝia registaro gajnis plimulton en la parlamento. La ​​4an de novembro 2019, ŝi estis sukcedita kiel ĉefministro de Ludovic Orban.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉefministroj de Rumanio
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento
Kategorio:Rumanaj inĝenieroj
Kategorio:Socialdemokratoj
Rose Christiane Raponda

**Rose Christiane Ossouka Raponda** (naskita la 30an de junio 1963 ) estas gabona politikisto kiu servis kiel la vicprezidanto de Gabono de januaro ĝis aŭgusto 2023, iĝante unua virina vicprezidanto de la lando . Ŝi antaŭe servis kiel Ĉefministro de Gabono de julio 2020 ĝis januaro 2023, ŝi estis ankaŭ unua virina ĉefministro de la lando . Ŝi ankaŭ servis kiel la urbestro de Librevilo kaj poste kiel ministro de defendo de februaro 2019 ĝis julio 2020. Raponda reprezentas la regantan partion *Parti démocratique gabonais*.

## Vivo 
Raponda naskiĝis en Libervilo kaj apartenas al la etno de Mpongwe . Reponda havas akademian gradon en ekonomiko kaj financo de la Gabona Instituto de Ekonomiko kaj Financo. Funkciis kiel Vicprezidanto de Diskuto kaj Vicprezidanto de Ekonomiko ĉe la Loĝada banko. En februaro 2012, ŝi estis nomumita Ministro de la Buĝeto, Publikaj Kontoj kaj Publika Servo, pozicio kiujn ŝi tenis ĝis januaro 2014 .

En februaro 2012, ŝi estis nomumita al la pozicio de Financministro kaj Ekonomio. En januaro 2014, Reponda estis elektita urbestro de Librevilo, reprezentante la Parti démocratique gabonais . Ŝi estas la unua virino kiu okupis la postenon de urbestro en Gabono ekde 1956. En 2019, ŝi ankaŭ iĝis la prezidanto de la Organizo de Unuiĝintaj Urboj kaj Komunaj Registaroj en Afriko .

La 12-an de februaro 2019, la Prezidanto de Gabono, Ali Bongo, nomumis Rafonda kiel ministro pri defendo de Gabono, post la malsukcesa puĉo. Reponda anstataŭigis Etienne Massard Cabinda Makaga, membron de la Bongo-familio, kiu tenis la pozicion ekde 2016.

La 16-an de julio 2020, Raponde estis nomumita al la posteno de Ĉefministro de Gabono, post kiam la antaŭa ĉefministro, Julien Nkoghe Bekale, eksiĝis de sia posteno. Raponda estas la unua virino se temas pri teni tiun pozicion. Ŝia nomumo konsistigas la kvaran ŝanĝon de administrado farita de la prezidanto ekde la malsukcesa puĉo . La nomumo de Raponda estis farita dum sanaj kaj ekonomiaj krizoj, sur la fono de la koronvirusa pandemio kaj la kolapso de la naftoprezoj, unu el la ĉefaj rimedoj de la lando .

La 9-an de januaro 2023, Raponda estis nomumita Vicprezidanto de Gabono, kaj estis anstataŭigita en ŝia pozicio kiel ĉefministro fare de Alain-Claude Bilie-By-Nze .

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1963
Kategorio:Ĉefministroj
Victoire Tomegah Dogbé

**Victoire Sidémého Dzidudu Dogbé Tomegah** (la 23an de decembro 1959) estas togolanda politikisto kiu servis kiel la ĉefministro de Togolando ekde 28 septembro 2020. Ŝi estas la unua virino de sia lando por teni la oficon.

Antaŭ ol fariĝanta kapo de registaro, Tomegah Dogbé estis antaŭe la Ministro de kulturo, manmetioj kaj junularo en la registaro de Komi Sélom Klassou kaj la Ministrara Direktoro de Prezidanto Faure Essozimna Gnassingbé .

## Kariero 
En 2008, dum ŝi estis en la oficejo de la Disvolva Programo de Unuiĝintaj Nacioj en Benino, la Prezidento de la Respubliko Por Nyasengbe kaj Ĉefministro Gilbert Hongbo petis al Madugbe Toma administri la dosieron de la ministrio en la Ĉefministro-Ofico zorge de evoluado 

En 2010, post la reelekto de prezidanto Faure Gnassingbé, Tomegah Dogbé estis nomumita Ministro por la Disvolviĝo de Enradikiĝinta Kulturo, Junulara Laboro kaj Junulara Dungado en la dua oficperiodo de Gilbert Hongbo. Ŝi ankaŭ konservis siajn ministeriajn postenojn en la unua registaro de Kwesi Ahoomey-Zunu inter 2012-2013 kaj la dua registaro de Ahoomey-Zunu en 2013-2015. Post la prezidant-elekto de aprilo 2015, Komi Sélom Klassou anstataŭigis Ahoomey-Zunu kiel Ĉefministro la 5an de junio 2015. Klassou formis sian kabineton la 28an de junio 2015, en kiu Tomegah Dogbé daŭre retenis la ministerion de popola kulturevoluo, manmetioj, kaj junularo. 

Tuba Dogbé estis nomumita al la posteno de ĉefministro la 28-an de septembro 2020 fare de prezidanto Faure Gnassingbé post la eksiĝo de Kumi Salome Claso .

## Referencoj 
Kategorio:Politiko de Togolando
Kategorio:Ĉefministroj
Matías, juez de línea

***Matías, juez de línea*** (Matías, liniarbitrulo) estas hispana filmo de 1996, verkita kaj reĝisorita de La Cuadrilla — duopo formita de Santiago Aguilar Alvear kaj Luis Guridi. 

## Intrigo
Matías estas futbala liniarbitrulo de senmakula honesteco, ĉar li promesis al sia patrino en ŝia mortolito, ke li neniam mensogos. Arbitrante futbalmatĉon de la nacia teamo de futbalo, li fajfas penalo en la lasta minuto kontraŭ la lokanoj, kiu forigis de la monda ĉampioneco la hispanan teamon. Por eviti linĉadon fare de la sekvantaro, rifuĝiĝas en sia naskoloko, San Amancio, malgranda domaro de la galega marbordo, kies loĝantoj dediĉas sin ekskluzive al kontrabando de «likvoro de la Sanjtulo». La ebriula patro de Matías, nome El Pellejo, vidas en la alveno de sia filo la oportunon plivalorigi sin antaŭ la lokanoj. Kaŝante la aferon de lia vera profesio, krom la aferon de la penalo, lia patro ŝajnigas lin juĝisto anstataŭ "linijuĝisto", kio rezultos en konfuzoj kaj problemoj, pro la kontraŭleĝaj agadoj de la lokanoj. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Carlos de Gabriel (la liniarbitrulo, Matias)
* Ramón Barea (la patro, "Pellejo")
* Alicia Sánchez (dommastrino)
* Paco Algora ("Metralla")
* Manuel Manquiña (la pastro, don Aurelio)
* Álex Angulo (la urbestro, Eliseo)
* Sonia Jávaga (la filino, Elvirita)
* Antonio Durán "Morris" (la ĉarpentisto, Lázaro)
* Bruto Pomeroy (la mekanikisto, Benito)
* Carlos Lucas (la telefonisto, Celso)
* Santiago Segura (policano)
* José Luis Torrijo (aŭtobusisto)

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
*oficiala retejo de La Cuadrilla

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1996
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Sportaj filmoj
Kategorio:Kulturo de Galegio
Villes

''''*  estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Ain'', en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj ( []. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nantua kaj al la kantono. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Ain

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Ain
Airbag (filmo)

***Airbag*** (Aerkuseno) estas hispana filmo de 1997, reĝisorita de Juanma Bajo Ulloa kaj rolulita de Karra Elejalde, Fernando Guillén Cuervo kaj Alberto San Juan. 

## Intrigo
Juantxo (Karra Elejalde) apartenas al la altnivela socio, havas universitatan karieron, bonan laborpostenon kaj estas geedziĝonta al riĉa belulino. Li celebras feston de fraŭlofesto kun siaj amikoj Paco (Alberto San Juan) kaj Konradín (Fernando Guillén Cuervo)  diboĉege en bordelo; tiukadre li perdas la gefianĉan ringon (fakte en la pugo de prostitutino) kaj li devas serĉi ĝin tra serio de aventuroj, kaj ĉefe tra aŭtomobilaj persekutadoj kaj trairoj tra krimetosoj (tiel temas pri ŝosefilmo); en unu el tiuj epizodoj okazas aŭtombilakcidento kaj eksplodas la aerkuseno, kie kaŝiĝis kokaino, kiu dispulvoriĝas okazigante neatenditajn efikojn. Tiu epizodo titoligas la filmon.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Karra Elejalde (Juan José "Juantxo" Ortiz de Zárate) 
* Fernando Guillén Cuervo (Konradín) 
* Alberto San Juan (Paco) 
* Manuel Manquiña (Pazos) 
* Maria de Medeiros (Fátima do Espírito Santo) 
* Francisco Rabal (João Villambrosa) 
* Rosa María Sardà (Aurora) 
* Luis Cuenca (Souza) 
* Pilar Bardem (Hermenegilda, bordelestrino) 
* Karlos Arguiñano (don Serafín Ortiz de Zárate) 
* Albert Pla (pastro) 
* Vicenta Ndongo (Vanessa) 
* Raquel Meroño (Araceli de Alda) 
* Fernando Sansegundo (Touriño) 
* Aitor Mazo (Pintinho)
* Santiago Segura (kandidato Santiago Paíño)
* Javier Cansado (Cady Palomeque)
* Carmen de la Maza (patrino de Konradín) 
* Nathalie Seseña (Argentina 'Scandalo')
* Juanjo Puigcorbé (kartoludisto)
* Alaska (kartoludistino)
* Javier Bardem ("José Alberto")
* David Trueba (ĵurnalisto)
* José Luis Torrijo (Toñín)

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
*Airbarg se estrena en una cárcel de mujeres

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Portugalaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1997
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Ŝosefilmoj
Zsigmond Zalabai

**Zsigmond Zalabai** [ĵigmond], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Zalabai Zsigmond** estis Ĉeĥoslovakia hungara kritikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Pastovce (Ĉeĥoslovakio), li mortis  en Šamorín (Slovakio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li maturiĝis en Šahy en 1966, li akiris pedagogian diplomon en Universitato Komenio en Bratislavo en 1972, fine li kandidatiĝis samloke en 1988. Inter 1972–1975 li laboris ĉe revuo, inter 1975–1989 li havis signifan postenon en hungarlingva eldonejo. Ekde 1988 li instruis en la menciita universitato kiel lektoro, poste docento. Inter 1990–1992 li estis katedrestro. Li doktoriĝis (DSc) en 1995 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis ĉeĥoslovakiajn kaj hungarajn premiojn inter 1981-2004, la lastan jam postmorte.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A vers túloldalán* (studo, 1974)
* *Tűnődés a trópusokon* (monografio, 1981)
* *Mindenekről számot adok* (monografio, 1-a parto, 1984) 
* *Hazahív a harangszó* (monografio, 2-a parto, 1985) 
* *Verstörténés* (disertaĵo, 1995) 
* *Irodalom és iroda-lom* (studo, 2001)

## Memorigiloj 
* biblioteko de Šamorín prenis la nomon Zsigmond Zalabai en 2008
* en naskiĝdomo de Zalabai memormuzeo malfermis en 2009

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* aprezo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Péter Zircz

'*** [zirc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Zircz Péter*' estis hungara bibliotekisto.

 en 1927 en Bratislavo (Ĉeĥoslovakio), li mortis  en Hungario.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li rifuĝis al Hungario pro senespera situo de la hungareco. Li studis juron, sed jam ekde sia aĝo 20 li ankaŭ laboris en pluraj ŝtataj administraj organizaĵoj, eĉ en ministerio. Plej ofte li respondecis pri bibliotekaj aferoj. Baldaŭ 6 jarojn li estis vicbibliotekestro en Pezindustria Universitato, poste 8 jarojn en edukministeria biblioteko. Inter 1977-1984 li estis vicbibliotekestro de Tutlanda Biblioteko Széchényi, sed en 1982 estis li la ĉefo. Li pensiuliĝis en 1984 kaj vivis en Budajenő. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Műszaki könyvtárak, műszaki ismeretterjesztés* (1962)
* *Kaffka Margit Miskolcon és Miskolcról* (1964)
* *Miskolc kulturális szerepköre* (1970)
* *Könyvtári kiadványok-más szemmel* (1987)

## Fontoj 
* biografio hungare
* kontribuoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Metroo de Santiago de Ĉilio

La **Metroo de Santiago de Ĉilio** () estas metroo, kies reto kovras parton de la ĉefurbo de Ĉilio. Tiu ĉi transportsistemo estas administrita de la ŝtata kompanio "Metro S.A.". Ĝi estas la unua el la du ĉiliaj metroaj sistemoj, kune kun  Trajno Limache-Puerto de Valparaiso (inaŭgurita en 2005), kaj estas parto de "Red Metropolitana de Movilidad" (Metropola Movebleca Reto).

centra|450px|eta|Mapo de metroo

## Vidu ankaŭ 
* Bibliometro
* Listo de metrooj en la mondo
* NS-93
* Metroo sur pneŭoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Metrooj en Ĉilio
Santiago de Ĉilio
Kategorio:Santiago de Ĉilio
Kategorio:Ŝpuro 1435 mm
Santiago de Ĉilio
Oscilado

[kadro|Animacia ilustraĵo de ideala [simpla vibra movo de risorto laŭ gravito]]
eta|Animacia ilustraĵo de ideale svinganta disko tenita pere de tri ŝnuroj
**Oscilado** estas periodaj ŝanĝoj en stato, movado aŭ signalvarioj, ekzemple movado aŭ vibrado kiu varias ĉirkaŭ ekvilibra pozicio. Pezo pendanta de ŝnuro (pendolo), kiu estas movita de sia ekvilibra pozicio , oscilas en oscila movo. Alterna kurento varias rilate al la direkto de la kurento. Ankaŭ la movoj de la planedoj, ŝpiniradoj, la piŝtaj movoj en motoro kaj la korbatado estas ekzemploj de oscilado.

Oscilado estas fenomeno kiu ripetas sin post certa tempo. Oscilado estas ripeta tien kaj reen movado ĉirkaŭ ekvilibropunkto aŭ averaĝa valoro kaj povas esti pli-malpli regula. Tiaj ritmaj movoj estas karakterizitaj per la tempo, la periodo, kiu pasas ĝis la baza movo ripetas sin.

Oscilado povas esti ordigita aŭ hazarda. Ordigita oscilado povas esti perioda kun la periodtempo *T*, tio estas, la tempintervalo kun kiu la variado (oscilado) estas ripetita. Oni povas vastigi la koncepton kaj interpreti ĉiujn ordigitajn movojn kiel periodajn kun senlime longa periodo (vidu Fourier-an analizon).

Periodaj signaloj estas prefere analizitaj kun Fourier-a analizo, kiu disponigas informojn pri la frekvenckomponentoj de la signalo. Sinusoida oscilado estas karakterizita en mekaniko kiel simpla harmonia moviĝo.

Oscilado povas esti harmonia aŭ neharmonia. La plej simplaj periodaj movoj povas esti priskribitaj uzante sinusajn kaj kosinusajn funkciojn kaj estas nomitaj simpla harmonia moviĝo kaj la oscila sistemo tiam povas esti nomita harmonia oscilatoro.

La specoj de oscilado plej ofte konsiderataj en fiziko estas vibrado, elektraj oscilaj cirkvitoj, kvantumaj mekanikaj partikloj kaj ondomovo. 

## Vidu ankaŭ 
* Oscilatoro [??]
* Herco
* Harmonia oscilatoro [??] 
* Alterna kurento
* Pendolo
* Metronomo
* Osciloskopo

## Eksteraj ligiloj 
* Vibrado  &#x2013; ĉapitro de enreta lernolibro 

Kategorio:Oscilado
Tunelo Tamiza

eta|Ene de la tunelo (2010)
eta|En la tamiza tunelo en la mez-19a jarcento
eta|Subtera vojo kaj alproksimiĝoj (reliefigita en ruĝa) al la Thames Tunelo
La **Tamiza Tunelo** () estas subakva tunelo kiu kuras sub la rivero Tamizo en Londono . Ĝi estas 11 metrojn larĝa, 6 metrojn alta kaj 396 metrojn longa kaj situas 23 metrojn sub la akvosurfaco (mezurita ĉe fluso). Konstruita inter 1825 kaj 1843, la tunelo estis la unua tunelo estanta kompletigita sub navigebla rivero .

La tunelo laŭsupoze estis uzita por ĉevalĉaroj, sed neniam estis uzita por tiu celo. Hodiaŭ ĝi estas parto de la London Overground fervoja reto sur la East London linio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Tamizo
Kategorio:Tuneloj en Britio
NS-93

La **NS-93** (Neumático Santiago 1993) estas la tria modelo de trajno de la Metroo de Santiago de Ĉilio kaj estas samtempe la tria metroo sur pneŭoj. Ĝi estis dezajnita kaj konstruita de GEC-Alsthom en Francio. Entute estis 34 trajnoj, 236 unuoj, kvankam nuntempe restas nur 33 trajnoj: 10 kun ses unuoj, 9 kun sep unuoj kaj 14 kun ok unuoj, kie 3 vagonoj estas elservigitaj. Ĝi estas bazita sur la modelo MP 89 de la Metroo de Parizo. Ili veturas sur la linioj 1 kaj 5 de la Metroo de Santiago de Ĉilio.

## Bildgalerio 

Interior NS-93 en Linea 1.jpg|NS-93 - interno
Metro Santiago L4.JPG|NS-93 - stirejo
Placa tren NS-93.jpg|GEC-Alsthom

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Santiago de Ĉilio
* Alstom
* MP 89
* Metroo sur pneŭoj

## Eksteraj ligiloj 
* Metroo de Santiago

Kategorio:Fervojaj veturiloj de Alstom
Kategorio:Metrooj sur pneŭoj
Irén Lajos Zoltvány

*Averto:spite la personan nomon Irén li estis viro!*

**Irén Lajos Zoltvány** [lajoŝ zoltvAnj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Zoltvány Irén Lajos** estis hungara pastro, monaĥo, abato, altlerneja instruisto. Lia pseŭdonimo estis *Ujváry*.

 naskiĝis  (laŭ alia informo la naskiĝdato estas la 24-a) en Érsekújvár (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Nové Zámky en Slovakio), li mortis  en Balatonfüred (Hungario).
 
## Biografio 
 maturiĝis en Győr, sed pli frue li jam aliĝis al la benediktanoj en 1875. Li monaĥiĝis en 1880, pastriĝis kaj akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto post 2 jaroj, fine li doktoriĝis en 1884. Inter 1882–1910 li instruis en altlernejo de Győrszentmárton, poste li estis altlernejestro ĝis 1921, pli poste li estis abato en Zirc ĝismorte. Intertempe li kontribuis pri literaturo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Nádor-codex nyelve* (1883)
* *Guzmics Izidor életrajza * (1884)  
* *Zola naturalismusa és Lourdes cz. regénye* (1895)
* *Czuczor Gergely összes költői művei* (3 volumoj,1899)
* *Czuczor Gergely költői munkái* (1903)
* *Arany János emlékezete* (1917)   
* *Erotika és irodalom* (1924)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare legebla post klako al majusklo Z, poste serĉu la nomon
* biografio hungare legebla post klako al majusklo Z, poste serĉu la nomon

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Tiszalök)

La **paroĥa preĝejo Nomo de Sankta Maria**, origine hungare *Szűz Mária Neve-templom* estas sakrala historia monumento (deklarita en 1996) en Tiszalök (Hungario).

## Historio 
En tiu loĝloko jam ekzistis paroĥa kirko dediĉita al Sankta Nikolao en 1332 laŭ eklezia fonto. La baldaŭ patrono estis :en:Saint Kilian. La loĝantoj konvertiĝis al la kalvinismo ĉirkaŭ 1550. Denove nova kirko konstruiĝis en 1890, sed la paroĥo jam estis refondita en 1790. En 1944 la preĝejo estis eksplodita, en la sekvaj jardekoj la diservoj okazis en provizora kapelo. La nuna preĝejo estis konstruita en 1989.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola ĉe stratangulo en korto, sed ankaŭ alia konstruaĵparto (supozeble la paroĥo) aliĝas al la preĝejo. La formo estas malkutima. La fasado estas malsimetria, la enirejo estas iom maldekstre. La kvarangula simpla turo meze altiĝas. Tamen ankaŭ sonorilostablo estas videbla en la korto. 

Kermeso okazas en 12-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* datenoj hungare

Tiszalok
Tiszalok