open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
126315 Bláthy

'*126315 *Bláthy''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:9 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la hungaraj geastronomoj Heiner Zsuzsanna kaj Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara elektra inĝeniero Bláthy Ottó (1860–1939), kiu faris signifajn kontribuojn al la disvolvo de la transformatoro, la tensia regulatoro, la vatmetro kaj la alternkurenta elektromotoro. Li ankaŭ estis pasia pri ŝako, konata pro mastrado de longaj sekvencoj da movoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Krisztián Sárneczky
Kategorio:Malkovrita de Heiner Zsuzsanna
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Saint-Martin-de-Crau (stacidomo)

**Saint-Martin-de-Crau** estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon - , situanta en  Saint-Martin-de-Crau, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Martin-de-Crau

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Bouches-du-Rhône
Kategorio:Saint-Martin-de-Crau
Prisencolinensinainciusol

"**Prisencolinensinainciusol**" (elparolita *Prisenkolinensinajnĉusol,* stiligita sur la kovrilo de la unuopaĵo kiel "**PRİSENCÓLİNENSİNÁİNCIÚSOL**")  estas kanto verkita de la itala kantisto Adriano Celentano, kaj prezentita de Celentano kaj lia edzino Claudia Mori, kantistino/aktorino, kiu iĝis diskoproduktisto. Ĝi estis eldonita kiel unuopaĵo en 1972.

## Lingvo 
La kanto celas soni al ties itala aŭdantaro kvazaŭ ĝi estas kantita en la angla parolita kun usona akĉento, kiel "Bob Dylan-eca"; tamen, la kantoteksto estas intence nekomprenebla sensencaĵo kun la escepto de la vortoj "all right" (kiuj signifas "enorde" aŭ "bone"). La intenco de Celentano kun la kanto ne estis krei humuran novaĵan kanton sed esplori komunikadajn barojn. "Ekde mi komencis kanti, mi estis tre influita de usona muziko kaj de ĉio, kion usonanoj faris. Do ĉe certa tempo, ĉar mi ŝatas usonan slangon — kiu, por kantisto, estas multe pli facila kantebla ol la itala — mi pensis, ke mi verkus kanton, kiu nur temus pri la malkapablo komuniki. Kaj fari tion, mi devis verki kanton en kiu la kantoteksto ne signifu ion ajn."

## Notoj 
Kategorio:Italaj kantoj
Kategorio:Muziko en 1972
Brazila dalbergio

**Brazila dalbergio**, *Dalbergia nigra*,  estas specio de legumeno en la familio Fabacoj (*Fabaceae*) kaj el la genro dalbergio.

En Brazilo ĝi estas ofte konata kiel Bahia rozarbo, jacarandá-da-Bahia, brazila rozarbo, Rio rozarbo, jacarandá-do-brasil, pianowood, caviúna, graúna, jacarandá-una aŭ obuina, 

## Priskribo 
*Dalbergia nigra* produktas tre malmolan kaj pezan lignon, karakterize diverskoloran de brikruĝa tra diversaj nuancoj de bruna (meza ĝis preskaŭ nigra). Pecoj, kiuj havas vejnojn de nigra koloro nomataj "araneaĵo" aŭ "pejzaĝa greno", estas aparte estimataj. Alia distinga trajto estas ĝia elstara resonanco. Egale tranĉita peco, kiun oni frapetas, elsendas brilan metalan persistan tono. Ĉi tiu propreco, kunigita al sia beleco, igis brazilan jakarandarbon ŝatata de muzikinstrumentistoj dum jarcentoj. 

Brazila dalbergio tre rezistas al insektaj atakoj. Ĝi ankaŭ povas esti konfuzita kun *Machaerium*, kiu havas pli kompaktan parenkimon kaj malhavas grandajn porojn.

## Iamaj uzoj 
La ligno de ĉi tiu specio estis tre serĉata de kiam ĝi estis enkondukita unue en la eŭropa kaj poste en la monda merkato, antaŭ centoj da jaroj. Dalbergia nigra populariĝis en altkvalitaj mebloj, kiel tiu produktita dum la regencia periodo de malfrua 18-a kaj frua 19-a jarcentoj - kaj pli ĵuse de skandinavaj fabrikantoj, kiuj produktis meblojn laŭ la dana moderna stilo. Ĉi tiu specio ankaŭ estis uzata en diversaj muzikaj instrumentoj, ornamaj lignaj vazoj, tranĉilaj teniloj kaj tornitaj objektoj. Granda parto de la plej alte taksita materialo estis segita en plakaĵojn, kiuj ornamis erojn kiel hejmaj kaj oficejaj mebloj, muraj paneloj kaj pianframoj; ĝi ankaŭ estis ŝatata de marketraĵaj artistoj. [citaĵo bezonas] Malnovkreska brazila dalbergio restas tre aprezita de klasikaj kaj ŝtalaj kordaj gitarproduktantoj, kiuj konsideras ĝin kiel eble la plej bonan sonan lignon por gitaraj partoj. Ĝi estis uzata en instrumentoj jam antaŭ la malfruaj renesancaj kaj barokaj epokoj, kiam instrumentfaristoj uzis ĝin por liutaj dorsoj (ripoj) kaj diversaj partoj de aliaj kordaj muzikiloj. Ĝi ankaŭ estis uzita en lignaj blovinstrumentoj, kiel ekzemple fagotoj, flutoj, kaj bekflutoj.

## Habitato kaj disvastigado 
*Dalbergia nigra* estas endemia de Brazilo, apartenanta al la ekoregiono de enlandaj arbaroj de Bahio. 

Ĝi estas endemia de la atlantika arbara biomo de sudorienta Brazilo, kaj troviĝas nur en sudaj ŝtatoj Bahio, Sankta Spirito, Minas-Ĝerajso kaj Rio-de-Ĵanejro.

## Referencoj 
## Fontoj 
* ARKive.org: *Dalbergia nigra* (Brazilian Rosewood)

Kategorio:Fabacoj
Espéraza

**Espéraza** () estas franca  situanta en departemento Aude, regiono .

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Espérazannais*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Aude
* Espéraza (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Aude
Quillan (stacidomo)

**Quillan** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Quillan, en departemento Aude, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Carcassonne - Rivesaltes (676000).

## Vidu ankaŭ 
* Quillan
* Quillan (Aude)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Aude
Kategorio:Quillan
George Edwards

**George EDWARDS** (3a de Aprilo 1694 – 23a de Julio 1773) estis angla natursciencisto kaj ornitologo, konata kiel la "patro de la Brita ornitologio".

Edwards naskiĝis en Stratford, Essex. Dekomence li veturis etende tra kontinenta Eŭropo, studante naturan historion, kaj akirante reputacion pro siaj koloraj desegnoj de animaloj, speciale de birdoj.eta|Desegno el *Gleanings*, vol. I*: strigeto.*En 1733, je rekomendo de Hans Sloane, li estis nomumita bibliotekisto de la Reĝa Kolegio de Kuracistoj en Londono. Edwards regule vizited Sloane por kiu li estis naturahistoria pentristo kaj estis bibliotekisto dum tridek ses jaroj. Li estis nomumite membro de la Royal Society kaj de la Londona Societo de Antikvaĵistoj kaj ricevis la Medalon Copley.

## Ornitologio 
En 1743 Edwards publikigis la unuan volumon de sia *A Natural History of Uncommon Birds*, kies kvara volumo aperis en 1751; tri suplementaj volumoj, kun la titolo *Gleanings of Natural History*, aperis en 1758, 1760 kaj 1764. Ambaŭ verkoj enhavas bildojn kaj priskribojn de pli ol 600 subjektoj en natura historio ne priskribitaj aŭ difinitaj ĝistiame.

Li verkis ankaŭ *Essays of Natural History* (1770), *Elements of Fossilogy* (1776).

Ŝarko, kiun la unua priskribis Edwards en 1760, estas nune nomita *Haploblepharus edwardsii*.

*Diadophis punctatus edwardsii*, subspecio de ringokola nordamerika serpento, estas tiel nomita honore de George Edwards.

## Verkoj 
*  Publication dates on title pages: Part I 1743, Part II 1747, Part III 1750, Part IV 1751
* 
* 
* 
* 
* 

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Exhibition catalogue of the Royal College of Physicians, London 
* Animal Base SUB Göttingen Link to digital version of *Natural History of Birds*
* Digital Library for the Decorative Arts and Material Culture *Natural History of Birds* and *Gleanings of Natural History*.
* Gaedike, R.; Groll, E. K. & Taeger, A. 2012: Bibliography of the entomological literature from the beginning until 1863 : online database – version 1.0 – Senckenberg Deutsches Entomologisches Institut.

Kategorio:Anglaj ornitologoj
Kategorio:Anglaj entomologoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Frédéric de Lafresnaye

Barono **Nöel Frédéric Armand André de LAFRESNAYE** (24a de Julio 1783 - 14a de Julio 1861) estis franca ornitologo kaj kolektisto.

Lafresnaye naskiĝis en aristokrata familio en la Kastelo de La Fresnaye en Falaise, Normandio. Li tuj interesiĝis en natura historio, partikulare en entomologio. Sed post akiri kolekton de eŭropaj birdoj, li turnis sian atenton al ornitologio.

Lafresnaye priskribis science nombrajn novajn birdospeciojn, kelkaj kun Alcide d'Orbigny. Li akumulis kolekton de ĉirkaŭ 8000 birdofeloj en sia hejmo. Post lia morto, la kolekto estis aĉetita de la usona kolektisto Henry Bryant kaj poste donacita al la Bostona Naturhistoria Societo. Ĝi estis poste transigita al la Muzeo de Kompara Zoologio, ĉe la Harvard Universitato en Kembriĝo, Masaĉuseco, en 1914.

La Lafresneja pikumno (*Picumnus lafresnayi*), la Lafresneja ksiforinko (*Xiphorhynchus guttatus guttatoides*) la Lafresnea kabalo aŭ Novkaledonia ralo (*Cabalus lafresnayanus*) kaj la Lafresneja ksenopirostro (*Xenopirostris xenopirostris*) estas birdospecioj kiuj estis nomitaj liahonore.

## Kelkaj verkoj 
* ''Contributions à l'ornithologie*, 1832
* *Catalogue des oiseaux de la collection de feu Mr. le bon. de Lafresnaye de Falaise*, 1833
* *Essai d'une nouvelle manière de grouper les genres et les espèces de l'ordre des passereaux (Passeres L.) d'après leurs rapports de moeurs et d'habitation*, 1838 
* *Monographie du genre Dendrocolaptes*, 1849
* *Sur quelques espèces d'oiseaux nouveaux ou peu connus du Chili et de la Colombie'', 1855.

## Notoj 
Kategorio:Francaj sciencistoj
Kategorio:Francaj ornitologoj
Kategorio:Francaj zoologoj
Viola koturnokolombo

La **Viola koturnokolombo**, *Geotrygon violacea*, estas specio de kolombo de la familio de Kolombedoj, *Columbidae*, kiu enhavas kaj kolombojn kaj turtojn. Ĝi estas trovebla en Argentino, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Nikaragvo, Panamo, Paragvajo, Peruo, Surinamo kaj Venezuelo. Ties naturaj habitatoj estas tropikaj kaj subtropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.

Tiu kolombo estas 30 cm longa kaj la plenkreskuloj pezas 100 ĝis 280 g. Estas kolombo kun tre brunaj supraj partoj kaj blankaj subaj partoj kaj griza kapoverto. En brusto estas grizeca nuanco kaj pli rimarkinde tre violaj briloj en kolflankoj kaj supra dorso, kio nomigas la specion kaj en la komuna kaj en la scienca nomoj. La beko kaj kruroj estas ruĝecaj. La iriso estas flaveca, fajna okulringo ruĝa kaj pli larĝa okulringo blankeca same kiel vango kaj gorĝo.

Ili estas videblaj ĉu solaj aŭ en malgrandaj grupoj. La ino demetas du ovojn.

Oni konas du subspeciojn de *Geotrygon violacea*:

* * Geotrygon violacea albiventer * - De Nikaragvo ĝis nordo de Kolombio kaj okcidento de Venezuelo.
* * Geotrygon violacea violacea * - De Surinamo al oriento de Brazilo, Peruo, Bolivio, Paragvajo kaj nordoriento de Argentino.

## Notoj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
(126398) 2002 BP9

**(126398) 2002 BP9** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi ne estas malproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝia discentra orbito ekstere proksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,06405 astronomia unuo, tie estas 9,582 milionoj da km.

* La  ĝi pasis al 0,05800 astronomia unuo (8,677 milionoj da km) de Marso.
* La  ĝi pasos al 0,09665 astronomia unuo (14,459 milionoj da kilometroj) de Marso.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Ferenc Karsai (bestokuracisto)

**Ferenc Karsai** [karŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Karsai Ferenc** estas hungara altlerneja instruisto.

Ferenc Karsai naskiĝis la  en Újpest.
 
## Biografio 
Ferenc Karsai akiris bestokuracistan diplomon en veterinara fakultato de Agrikultura Universitato en 1951. Post la diplomo li instruis en la sama loko ĝis la emeritiĝo en 1993, eĉ ankaŭ poste li instruis. Li kandidatiĝis en 1961 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li atingis la rangon profesoro en 1979. Inter 1984-1991 li estis katedrestro kaj klinikestro, inter 1976-1984 vicrektoro en la Veterinara Universitato de Budapeŝto, kiu estis pli frue fakultato. Li ricevis memormedalon en 1993. Li havis edzinon ekde 1951.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vizsgálatok egyes háziállatfajok májbetegségeinek kórhatározására* (disertaĵo, 1961)
* *Állatorvosi kórélettan* (studenta lernolibro, 1974, 1983)
* *Állatorvosi belgyógyászat* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1993, 1999, 2002)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Sebestyén Neumann

**Sebestyén Neumann** [ŝebeŝtjEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Neumann Sebestyén** estis hungara bestokuracisto, oficiro.

Sebestyén Neumann naskiĝis eble en 1819, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Oni scias nenion pri lia naskiĝo, lia familio. Li estis imperia kaj reĝa unuaklasa armea ĉefa bestokuracisto, kapitano ĉe la ĉevalaro en Mezőhegyes, kie li estis ekde 1839. Li finis kurson pri hufumo en Vieno en 1844. Baldaŭ li laboris en Bukovino naŭ jarojn, poste li akiris bestokuracistan diplomon same en Vieno en 1855 kaj ekde 1859 li jam estis la ĉefa bestokuracisto en Mezőhegyes. Pro siaj agadoj li akiris signifajn meritojn pri bredadoj de ĉevaloj kaj bovoj. Li signife reduktis la infektajn malsanojn, reduktante mortecon de 10% al 3%. Li instalis bestohospitalon modernan. En 1872 Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio) inspektis la bestojn en Mezőhegyes. Li estis tre kontenta. Tiu vizito estis registrita sur bronza reliefo, kie ankaŭ Sebestyén Neumann videblas. Li ricevis reĝan ordenon.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* http://konyvtar.univet.hu/panteon/reszletek.php?id=192&kereses=

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
(126410) 2002 BU18

**(126410) 2002 BU18** estas tre malgranda, ne tre hela marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,31239 astronomia unuo, tie estas 46,733 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Angéla Németh

**Angéla Németh** [angEla nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Németh Angéla** estis hungara sportisto (lancoĵetisto, korbopilkisto), olimpiano, altlerneja instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Ránky Mátyásné*.

Angéla Németh naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Angéla Németh estis sportisto en pluraj branĉoj ekde 1959. Inter 1965-1972 ŝi apartenis al la hungara nacia elektita teamo kiel lancoĵetisto, ŝi faris trifoje hungarajn rekordojn. Ŝi apartenis ankaŭ lu hungara junulara nacia teamo en korbopilko. Ŝi estis ĉampiono en Somera Olimpiko 1968, poste ĉampiono de Eŭropo en 1969. En 1970 pro nasko ŝi ne sportis kaj en 1972 pro sporta malsaneto ŝi forlasis la sporton. Intertempe en 1968 ŝi akiris sportopedagogian diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto, poste ŝi estis sporta pedagogo en la Scienca Universitato Loránd Eötvös, baldaŭ en la Veterinara Universitato de Budapeŝto. En la lasta universitato ŝi estis katedrestro ekde 1990.

## Memorigiloj 
* du memortabuloj en Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://sport365.hu/egyeni-sportok,hirek,65-eves-nemeth-angela-a-mexikoi-olimpia-gerelyhajito-bajnoka,7054
* https://index.hu/sport/alapvonal/2020/04/22/nemeth_angela_mexiko_1968_gerelyhajitas/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj lancoĵetistoj
Kategorio:Hungaraj korbopilkistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mimozfolia jakarando

La **mimozfolia jakarando** (*Jacaranda mimosifolia*) estas specio de la genro Jakarando (*Jacaranda*) en la familio de Bignoniacoj (*Bignoniaceae*). Ĝi venas el Sudameriko kaj estas uzata preskaŭ tutmonde kiel ornama planto en senfrostaj lokoj.

Oni ne konfuzu palisandro kiel nomon por ligno de arbospecioj de la genro *Dalbergia*, kiu ne rilatas al *Jakarando*, sed apartenas al la fabacoj (*Fabaceae*).

En sia indiĝena teritorio en naturo, *J. mimosifolia* estas listigita kiel Vundebla fare de IUCN.

## Eksteraj ligiloj kaj noto 
* *Missouri Botanical Garden* .
*    
*  Listigita kiel Vundebla (VU B1 + 2ac v2.3)
*    
* Foto de herbario el Novsudkimrio.
* 

Kategorio:Arboj
Kategorio:Bignoniacoj
Kategorio:Ornamaj arboj
Kategorio:Arboj de Argentino
Kategorio:Arboj de Brazilo
Kategorio:Arboj de Bolivio
Kategorio:Arboj de Gvatemalo
Waalsdorpervlakte

eta|Waalsdorpervlakte je la 5-a de majo 2013
eta|Waalsdorpervlakte
La **Waalsdorpervlakte** estas ebenaĵo en la dunareo Meijendel apud Wassenaar kaj apud Hago kie dum la Dua Mondmilito pli ol 250 homoj estis pafekzekutitaj fare de la germana okupanto. La Waalsdorpervlakte estas unu el la plej gravaj nederlandaj militrememorlokoj. La tereno estas protektata naturareo kaj parto de Natura 2000 areo “Meijendel & Berkheide”.

## Referencoj 
Kategorio:Ekzekutejoj
Sputaĵo

alternative=Sputaĵo nenormala|eta|Sputaĵo nenormala
**Sputaĵo** estas la mukaĵo, kiu, miksita kun salivo, estas eltusita de la profundaj aervojoj en kazo de spira infekto kiel pulminflamo aŭ bronkito; ĝi enhavas blankajn globulojn, fibrinon, sangon kaj mikro-organismojn . Sputaĵo taŭga por ekzameno enhavas malmulte da salivo, tiel ke neniu poluado okazas kun bakterioj de la buŝa kavo.

## Vidu ankaŭ 
KOVIM-19
Kategorio:Korpaj likvaĵoj
Kategorio:Simptomoj
Boroviĉeskij (distrikto)

La **distrikto de Boroviĉi** aŭ **Boroviĉeskij distrikto** () estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbo Boroviĉi. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 62 502 homoj.

## Geografio 
[eta|250px|maldekstra|[Rapidfluo de la rivero Msta]]
La distrikto de Boroviĉi situas sud-oriente en la Novgoroda provinco, sur la Valdaja altaĵo. Tiun lastan la valo de Msta (la plej granda rivero de la distrikto) disigas je du partoj: Valdaja sude kaj Tiĥvina norde. La areo de la distrikto estas 3 137,90 km². Okcidente ĝi najbaras kun la distrikto de Okulovka, nord-okcidente – kun la distrikto de Lubitino, nord-oriente – kun la distrikto de Ĥvojnaja, oriente – kun distrikto de Moŝenskoje; sude kaj sud-oriente – kun la Tverja provinco.

La flago de la distrikto de Boroviĉi havas la proporcion 3:2 inter la longo kaj la alto. La flago estas simple blanka, en ties centro troviĝas la blazono, kiu okupas okonon da la flaga areo.

## Vidindaĵoj 
250px|eta|maldekstra|La muzeo de Aleksandr Suvorov
Je 35 km de la urbo Boroviĉi situas la vilaĝo Suvorovo-Konĝanskoe, en kiu troviĝas la muzeo de Aleksandr Suvorov. Tie situis lia bieno, en kiun li estis ekzilita ekde la  ĝis la .

En la urbo Boroviĉi troviĝas la historia muzeo de la Boroviĉi kaj de ties ĉirkaŭaĵoj, fondita en 1918.

En la teritorio de la distrikto situas kelkaj arkeologiaj kaj arkitekturaj objektoj.

Je 6 km post (laŭ la fluo) la vilaĝo *Opeĉenskij Posad*, je 20 antaŭ la urbo Boroviĉi, en Msta-on enfluas la subtera rivero *Poneretka* (ruse *Понеретка*), elfluante el la borda deklivo. Oni deklaris ĝin naturmonumento. La rivero estas konata de amatoroj de nekutima akva turismo: dum unu kilometro en la rivero eblas subtera navigado per kajakoj.

## Referencoj 
Kategorio:Distriktoj de Novgoroda provinco
The Smiths

eta|Morrissey, Johnny Marr, Andy Rourke & Mike Joyce

***The Smiths*** (esperante: La Forĝistoj) estis angla rokbando, kiu formiĝis en Manĉestro en la jaro 1982. La ĉefkantisto de The Smiths estis Morrissey, la gitaristo Johnny Marr, la basgitaristo Andy Rourke, kaj la drumisto Mike Joyce. Ili publikigis kvar sukcesajn albumojn kaj multajn aliajn sukcesajn muzikaĵojn antaŭ sia malformiĝo en 1987. Kelkaj de iliaj muzikaĵoj estis "How Soon Is Now?" ("Kiel Baldaŭ Estas Nun?"), "There Is a Light That Never Goes Out" ("Estas Lumo ke Neniam Finas"), "William, It Was Really Nothing" ("Vilhelmo, Ĝi Vere Estis Nenio"), kaj "This Charming Man" ("Ĉi Tiu Ĉarma Viro").

La Smiths estas agnoskitaj kaj de muzikaŭskultantoj kaj de muzikkritikistoj kiel unu el la plej elstaraj britaj muzikbandoj de la 1980-aj jaroj, malgraŭ sia mallonga vivdaŭro. Dum tiuj jaroj, la Smiths sukcesis kunfandi gitarrokon kun ironiaj kaj spritaj kantotekstoj, kaj tiel ili efike metis la fundamentojn por la Britpop (d:Q189045)-revolucio, kiu plene esprimiĝis en la 1990-aj jaroj, en la verkoj de bandoj kiel Blur (d:Q485820), Pulp (d:Q504464), Suede (d:Q826255) kaj Oasis. La muziko, kiun la bando kreis, estis antitezo al la komerca elektronika popmuziko, kiu estis tre populara en la 1980-aj jaroj.

## Eldonaĵoj 
### Albumoj 
* *The Smiths* (*La Forĝistoj*, d:Q974045) (1984)
* *Meat Is Murder* (*Viando Estas Murdo*, d:Q1065599) (1985)
* *The Queen Is Dead* (*La Reĝino Estas Morta*, d:Q853308) (1986)
* *Strangeways, Here We Come* (*Strangvojoj, Ekvenas Ni*, d:Q1065130) (1987)

### Kolektoj 
* Hatful Of Hollow - 1984
* The World Won't Listen - 1987
* Louder Than Bombs - 1987
* Rank (live) - 1988 (registraĵo de prezentado el oktobro 1986)
* Best Of 1 - 1992
* Best Of 2 - 1992
* Singles - 1995
* The Very Best Of The Smiths - 2001

Kategorio:Anglaj muzikaj grupoj
Kategorio:Manĉestro
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1982
La Trinidad (Filipinoj)

**La Trinidad** -  - estas kvinaklasa urbego (municipo) en Filipinoj, en insulo Luzono, en Kordilera Administra Regiono, kie ĝi estas sidejo de provinco Bengeto. La Trinidad konsistas el 16 distriktoj.
eta|maldekstre|
## Geografio 
La Trinidad kuŝas en la orienta flanko de la insulo for de la marbordo en montaro laŭ rivero https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=16.421850460698124%2C120.52147060703125&z=10. Regiona sidejo Baguio troviĝas nur 5, San Fernando (La-Unio) (kun marbordo) 28, Laoag 196, Kezonurbo 204, ĉefurbo Manilo 213, Cebuurbo 773, Dabao 1180, General Santos 1254 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|
## Historio 
La valo ampleksanta La Trinidadon estis origine nomita "Benguet", kie indiĝenoj interŝanĝis lokajn produktojn, eĉ orojn kun la hispanoj. Ĉirkaŭ 1616 la hispanoj en Manilo  interesiĝis pri oro. En 1620 alvenis la unua hispana ekspedicio. Alia ekspedicio en 1624 trovis orminejojn, sed la domoj estis jam forlasitaj. La Trinidad estis fondita en 1874 sub nomo "Valle de La Trinidad", sed la distrikto jam pli frue en 1846. Dum la Filipina Revolucio en 1898 la filipinaj revoluciaj trupoj liberigis La Trinidadon, sed en 1900 Usono okupis ĝin. Inter 1901-1909 Baguio estis la provinca ĉefurbo, poste denove La Trinidad. Inter 1942-1945 la japanoj regis. Ekde 1950 la statuso estis municipo. En la malfruaj 2000-aj jaroj la municipo atingis la internacian klasifikadon urbego (pli, ol cent mil).

## Ekonomio 
La Trinidad estas konata pro produktadoj de fragoj, iomete pri tranĉitaj floroj. La fragoj allogas ankaŭ turistojn.

## Religio kaj eduko 
Minglanilla havas romkatolikan plimulton, sed ekzemple ankaŭ ĉina templo funkcias. La urbo krom la apuda Baguio estas la centro de alteduko en la provinco. La ĉefa kampuso de universitato  situas en la komunumo.
eta|maldekstre|
## Klimato 
La klimato de La Trinidad estas klasifikita kiel subtropika altebenaĵa klimato. Jare pluvas 1046&nbsp;mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter majo-oktobro pli ofte pluvas. La temperaturo estas  kaj varias inter 15-. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
 
## Vidindaĵoj 
eta|
* kirkoj
* festivalo

## Ĝemelurboj 
*  Hitaĉiota, Japanio
*  Minamimaki, Japanio
*  Mijako, Japanio

## Fontoj 
* WikiTrans

Bell Church, Baguio City.jpg|Ĉina templo
StoBoSa houses.jpg|Koloraj domoj
Halsema Highway - Benguet State University (La Trinidad, Benguet)(2018-11-26).jpg|Universitata enirejo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Kibucaj volontuloj

**Kibucaj volontuloj** estas homoj venintaj el la tuta mondo kiuj volas vivi kaj labori en kibuco en Israelo. Ĉi tiuj volontuloj, plejparte junaj homoj, kutime restas ĉe la kibuco por mallonga periodo, laborantaj en diversaj filioj de la kibuca ekonomio (agrikulturo, kuirejo, ĝardenado kaj fabriko). Plejparto de la volontuloj tipe venas al Israelo por mallonga periodo de du al tri monatoj sub volontula vizo. Volontuloj ricevas manĝaĵon kaj gastigadon kaj foje poŝmonon. Iuj volontuloj kombinas laboron kun la studado de la hebrea lingvo ĉe kibuca *ulpan* (hebrea: אולפן‎). Kelkaj kibucoj organizas vizitojn kaj kulturajn eventojn por la volontuloj. La plimulto de kibucaj volontuloj komence originis de judaj diasporaj komunumoj.

Dum la pinto de la kibuca volontula fenomeno en la 1970-aj jaroj, ĉirkaŭ 12 000 volontuloj alvenis ĉiujare kaj laboris en centoj de diversaj kibucoj en Israelo.

Entute 350 000 volontuloj el 35 malsamaj landoj volontulis en diversaj kibucoj tra Israelo ekde 1967, kun plejparto de la volontuloj tra la jaroj venintaj de Britio (ĉirkaŭ 50 000), Sud-Afriko (ĉirkaŭ 40 000), Svedio (ĉirkaŭ 25 000), Danio (ĉirkaŭ 20 000) kaj Germanio (ĉirkaŭ 15 000).

## Rimarkindaj volontuloj 
* Michele Bachmann, usona parlamentanino kaj usona prezidenta kandidato en 2012, volontulis someron ĉe la kibuco Be'eri kiam ŝi estis 18-jara en 1974.
* Noam Chomsky, usona profesoro pri lingvistiko, paca aktivulo, volontulis en 1953 ĉe la kibuco HaZore'.
* Sacha Baron Cohen, brita komediisto plej bone konata pro la roloj de Ali G kaj Borat volontulis en kibucoj Rosh HaNikra kaj Beit HaEmek en la 1980-aj jaroj.
* Heinz Fischer, aŭstria prezidinto, volontulis en 1963 ĉe la kibuco Sarid en la aĝo de 25.
* Bob Hoskins, brita aktoro kaj la stelulo de Who Framed Roger Rabbit (Kiu kadrigis Roĝer Kuniklo) volontita ĉe Kibbutz Zikim ĉe la aĝo de 25 en 1967.
* Annie Leibovitz, usona portretfotisto, volontulis en 1969 ĉe la kibuco Amir kiam li estis 20-jarulo;
* Bernie Sanders, usona senatano de Vermonto, volontulis ĉe la kibuco Sha'ar HaAmakim en 1963.
* Sigourney Weaver, usona aktorino kiu ĉefrolis en la serio Alien (fikcia universo), volontulis en kibuco por pluraj monatoj kiam 18-jaraĝa en 1967.
* Boris Johnson, la eksurbestro de Londono kaj nuna brita ĉefministro, volontulis en la someron de 1984 ĉe la kibuco Kfar HaNassi en Norda Israelo.

## Vidu ankaŭ 
* Internacia volontulado

## Referencoj 
Kategorio:Kibucoj
Licania

***Licania*** estas  genro de pli ol 200 specioj de arboj kaj arbedoj en la familio Chrysobalanaceae. Specioj estas trovitaj nature en Neotropisaj arbaroj de suda Meksiko ĝis Brazilo kaj la Malgrandaj Antiloj. Pro pliigita senarbigo kaj perdo de vivejo, pluraj specioj malpliiĝis, kelkaj rimarkeble sekve kaj *L. Caldasiana* de Kolombio formortis en lastatempaj jaroj. Multaj specioj estas aŭ maloftaj aŭ restriktitaj en disdonado kaj sekve potenciale minacitaj kun estonta malapero.

Pluraj specioj estas uzataj kiel ornamplantoj. Frukto de *Licania* estas grava manĝaĵo por multaj bestoj kaj ankaŭ povas esti manĝata de homoj. Raŭpoj de  ebla nova taksono de la specikomplekso *Astraptes fulgerator* estis trovitaj sur *L. Arborea* sed ne ŝajnas manĝi ilin regule. Kiel aliaj membroj de sia familio, la genro estas konata por produktado de diversa aro de flavonoidaj kombinaĵoj.

## Elektitaj specioj 
Specioj inkluzivas:
&nbsp;
* *Licania arborea*
* *Licania caldasiana*
* *Licania chiriquiensis*
* *Licania conferruminata*
* *Licania fasciculata*
* *Licania grandibracteata*
* *Licania hedbergii*
* *Licania humilis*
* *Licania kunthiana*
* *Licania longicuspidata*
* *Licania longipetala*
* *Licania megalophylla*
* *Licania michauxii* – Gopher apple, ground oak
* *Licania morii*
* *Licania platypus* – Sansapote
* *Licania pyrifolia* – Merecure
* *Licania rigida* – *oiticica* (Brazilo)
* *Licania salicifolia*
* *Licania splendens*
* *Licania tomentosa* – *oitizeiro* (Brazilo)
* *Licania vasquezii*
* *Licania velutina*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Malpigialoj
126444 Wylie

'*126444 *Wylie'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo John V. McClusky elde la Observatorio *Kingsnake* en Seguin (Teksaso, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Wylie Erwin Reeves'' (1967 – 2006), publikigita historiisto kaj inspiranta instruisto pri monda historio en duagrada lernejo. Li kontaktis kaj motivis studentojn, kiuj estis en danĝero. Li ŝatis la muzikon, la eksteron kaj vojaĝis el sia denaska Teksaso ĝis Kilimanĝaro.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John V. McClusky
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Sausset-les-Pins (stacidomo)

**Sausset-les-Pins** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Sausset-les-Pins, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Miramas - L'Estaque (935000).

## Vidu ankaŭ 
* Sausset-les-Pins

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Bouches-du-Rhône
Kategorio:Sausset-les-Pins
Arsuf

eta|450px|Restaĵoj de la kastelo.
**Arsuf** aŭ **Apollonia** (; en ‎), konata ekde la frua islama periodo kiel *Arsuf* (, latinigite: Arsūf) kaj en la krucmilita epoko de la Jerusalema reĝlando kiel *Arsur*, estis iama urbo sur la marbordo de Mediteraneo en Palestino, en tio kio estas nuntempe Israelo. Por la israela arkeologio ĝi estas konata kiel *Tel Arŝaf* (). Fondita de fenicianoj dum la Persia periodo fine de la 6-a jarcento a.K., ĝi estis loĝata sinsekve ĝis la krucmilita epoko, tra la Helenisma, Romia kaj Bizanca periodoj, kaj dum tiu lasta estis renomita Sozusa (Σώζουσα, aŭ Sozusa en Palestino por diferencigi ĝin el Sozusa en Libio). Ĝi estis sur sableca areo kiu finas ĉe la maro per klifo, ĉirkaŭ 34 kilometrojn sude de Cezareo.

La areo estis konkerita de islamaj araboj en 640, estis fortikita kontraŭ atakoj de Bizanco kaj ekde tiam estis konata kiel Arsuf. En 1101 ĝi estis siavice konkerita de la Jerusalema reĝlando, kaj estis strategie grava loko por la luktoj de la Tria Krucmilito, dum kiu okazis apude la Batalo de Arsuf (1191). La fortikaĵo kaj la urbo mem estis konkeritaj de la Mamlukoj en 1265, kaj ekde tiam ambaŭ ruiniĝis.

La loko de Arsuf (ankaŭ kiel Apollonia–Arsuf אַפּוֹלוֹנְיָה-אַרְסוּף) estas nuntempe en la municipo Herzlija, Israelo (ĝuste norde de Telavivo). La loko estis intense elfosita ekde 1994. En 2002 la Apolonia Nacia Parko malfermiĝis al la publiko.

## Notoj 
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Israelo
Kategorio:Krucistaj burgoj
Kategorio:Eksaj loĝlokoj de Azio
Kategorio:Naciaj parkoj de Israelo
Kategorio:Fenicaj urboj
Olivero de Paderborn

**Olivero de Paderborn**, konata ankaŭ kiel *Oliver von Paderborn*, *Thomas Olivier* aŭ *Oliver*, *Olivero la Saksa*, aŭ *Olivero de Kolonjo*, estis episkopo de Paderborn de 1223 ĝis 1225. La papo Honorio la 3-a faris lin kardinalo en 1225. Li estis la unua episkopo de Paderborn kiu ekestis kardinalo. Oliver ludis gravan rolon en la krucmilitoj.

En 1207 li studis mallonge en Parizo kaj poste predikis por la Albigensa krucmilito. Li poste predikis por la Kvina krucmilito.
eta|400px|maldekstre|Frisaj krucistoj atakantaj kontraŭ Damietta. La turo estis sturmita de krucistoj pere de ŝipo modifita laŭ estreco de Olivero.
En la jaro 1218 venis germana armeo gvidita de Olivero de Kolonjo kaj nederlandaj, flandraj kaj frisaj taĉmentoj subgvide de Vilhelmo la 1-a, la grafo nederlanda. Estis decidite ekataki kontraŭ haveno Damietta en Egiptio, per kio ajubidoj perdis sian plej riĉan dependujon kaj samtempe eblis ekataki kontraŭ la islama Palestino de sude, kaj samtempe fermi aliancon kun ikonija sultano en Anatolio, kiu ekatakus kontraŭ Sirio, pro kio la ajubidoj estus devigitaj batali en du batalfrontoj.

Poste li restis dum kelkaj jaroj en Mezoriento dediĉita al erudicio kaj religia polemiko kontraŭ islamanoj. Reveninte al Germanio, el 1223 li predikis por la Sesa krucmilito estrota de la imperiestro Frederiko la 2-a kaj kvankam li klopodis aliĝi al tio en 1227, li mortis pro malsano, kiu suferigis krucmilitistojn.

Kategorio:Episkopoj de Paderborn
Kategorio:Germanaj kardinaloj
Kategorio:Personoj de krucmilitoj (kristanoj)
Oiticiko

**Oiticiko**, *Licania rigida*, estas specio de arbo de la familio de Krizobalanacoj (*Chrysobalanaceae*). Ĝi estas endemio de Brazilo kaj Porto-Riko. Oiticiko kreskas dense en inundoj de riveroj kaj riveretoj, formante longajn, mallarĝajn avenuojn al la rando de ravinoj aŭ ebenaĵoj krovante ilin per la malhelverda koloro de sia granda kaj densa foliaro.

## Priskribo 
*Licania rigida* estas ĝenerale konsiderata arbo, kaj povas atingi 15 m de alteco. Folioj alternas, estas 12 cm longaj per 6 cm larĝaj. Floroj en diametro de 3 mm, flavaj, aranĝitaj en spikaj branĉoj. Frukto estas drupeca, ovala, de 2–7 cm. La ŝelo de la frukto estas verda eĉ kiam matura sed fariĝas malhelflava kiam seka. La folioj, ekstreme rigidaj kaj ledecaj, oni uzas por poluri artefaktojn el korno.

La ligno estas blanka kaj fibre interplektita, tre rezistema al dispremado. Ĝia valoro en la pasinteco devenis de siaj semoj, riĉaj je oleo (60%) taŭgaj por farbo kaj glazuro. Averaĝe, unu oiticika planto produktas 75 kg da nuksoj por sezono, sed escepte oni registris specimenojn produktantajn ĝis 1500 kilogramoj.

## Habitato 
*Licania rigida* estas planto endemia en la kaatingo (biomo) kaj en la tipa vegetaĵaro de la transira strio inter la duonarida landinterno de nordoriento kaj la amazona regiono de palmara arbaro. En ĉi tiu arbaro estas la babasu-palmo, el kiu oni ĉerpas la oleon uzatan en la fabrikado de kosmetikaĵoj, margarinoj, sapoj kaj lubrikaĵoj. Ĝi nature okazas de Piauio kaj Cearao ĝis Bahio, en la kaatinga kaj en la palmar-arbaro, ĉiam proksime al riveraj inundaj ebenaĵoj, alta tero, karnaûba kaj babasuoa lokoj (nur Piauio kaj Cearao, en ĉi tiuj du lastaj kazoj).

## Karakterizaĵoj 
Arbo, kiu povas atingi ĝis 15 metroj alte, ĉiam verda, simplaj folioj kun densa kutiklo kaj rezinaj vejnoj. Subaj stomatoj  protektitajn en kriptoj sur malsupra supraĵo de la folioj (videblaj nur uzante optikan mikroskopon). 

## Uzoj 
La oiticikaj nuksoj estas uzataj por fari oiticikan oleon (Brazilo). Oiticika-oleo trovas limigitan uzon kiel anstataŭanto de tungoleo aŭ linoleo kiam la prezo de iu el ĉi tiuj produktoj malpermesas ĝian uzon. Oiticika oleo estas multe pli malhela en koloro kaj permesas  transformadon en pastecan, duon-solidan staton ĉe ĉambra temperaturo, ĉi tio postulas hejtadon antaŭ uzo. Ĝiaj fruktoj povas esti uzataj por ĉerpi naturajn tinkturaĵoj kaj produkti biodizelon. Ĝi havas grandan uzon kiel ornama arbo, pro sia ĉiamverda foliaro kaj flavaj infloreskoj.

## Galerio 

Oiticica.jpg
Oiticica no Boqueirão.jpg
Licania rigida fruits.jpg

## Referencoj 
*https://web.archive.org/web/20090228212234/http://zipcodezoo.com/Plants/L/Licania_rigida/

## Eksteraj ligiloj 
* Oiticica Oil Biodiesel Production [ligo neaktiva]
* 
* 

Kategorio:Malpigialoj
Kategorio:Arboj de Brazilo
Campagne (stacidomo)

**Campagne** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Campagne-sur-Aude, en departemento Aude, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Carcassonne - Rivesaltes (676000).

## Vidu ankaŭ 
* Campagne-sur-Aude

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Aude
Kategorio:Campagne-sur-Aude
126445 Prestonreeves

'*126445 *Prestonreeves'''* estas tre malgranda, sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo John V. McClusky elde la Observatorio *Kingsnake* en Seguin (Teksaso, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *W. Preston Reeves'', emerita profesoro pri kemio ĉe la Luterana Universitato de Teksaso, kiu helpis fondi la departementon kaj instruis studentojn pri organika kemio dum pli ol 30 jaroj. Pli ol 120 el liaj studentoj ricevis antaŭenirajn gradojn. Li ankaŭ faris esplorajn kontribuojn al la katalizo en faza delokigo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John V. McClusky
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Montazels

**Montazels** estas franca  situanta en departemento Aude, regiono .

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Montazelois*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Aude
* Couiza - Montazels (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Aude
Néstor Grindetti

**Néstor Osvaldo GRINDETTI** (Lanús, Bonaero; 24-a de Februaro 1955) estas argentina politikisto, li estis urbestro de Lanús Partio ekde 2015 ĝis 2023. Nuntempe li okupas posizion en la registaron de Bonaera Urbo kune al Jorge Macri. Li apartenas al la partio *Propuesta Republicana* de Mauricio Macri. Li estis procesita en diversaj kazoj de korupto. 

Kategorio:Argentinaj politikistoj
Filipka (Oldřichov v Hájích)

**Filipka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Oldřichov v Hájích en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordoriente de Oldřichov v Hájích. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 39 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Filipka situas en katastra teritorio **Oldřichov v Hájích** kun areo 16,25&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Filipka (Oldřichov v Hájích), dům číslo 328.jpg|Filipka
Filipka (Oldřichov v Hájích), dům číslo 324.jpg|Filipka

Kategorio:Oldřichov v Hájích
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Jizera montaro
Velenice

Nomon **Velenice** havas pluraj setlejoj:

* Velenice (distrikto Česká Lípa) – municipo en&nbsp;distrikto Česká Lípa
* Velenice (distrikto Nymburk) – municipo en&nbsp;distrikto Nymburk

*  České Velenice – urbo en&nbsp;distrikto Jindřichův Hradec, konsisto estas iama Dolní Velenice

aŭ plua geografia objekto:
*  Velenice (burgo) – ruino de  burgo troviĝas super rivero Svitávka norde de samnomata municipo proksime de urbo Zákupy en distrikto Čeká Lípa
Jenő Kováts (bestokuracisto)

**Jenő Kováts** [jenO kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kováts Jenő** estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto, oficiro.

Jenő Kováts naskiĝis la  en Lesencetomaj, li mortis la .
 
## Biografio 
Jenő Kováts maturiĝis en gimnazio en Zalaegerszeg, poste li akiris bestokuracistan diplomon en la translokita fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1945 en la nazia Germanio, en la sekva jaro denove jam akceptitan diplomon en Budapeŝto. Dum la studentaj jaroj li estis ankaŭ asistanto aŭ armea bestokuracisto. Post la diplomo li estis bestokuracisto en Csonkahegyhát (1946–1949), Pókaszepetk (1949–1952), Szécsény (1952-1955), Paks (1955–1962), fine li estis ĉefo de veterinara stacio de Tolna ĝis la emeritiĝo en 1981. En tiu periodo li ofte studvojaĝis eksterlande, eĉ li prelegis enlandaj kaj eksterlandaj universitatoj. Dum la emeritaj jaroj li estis konsilisto kaj inter 1994-2003 li instruis germane en la Veterinara Universitato de Budapeŝto. Li kandidatiĝis en 1992 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, samtempe li ricevis la titolon titulara profesoro. Li ricevis premiojn kaj medalojn. Lia oficira rango estis majoro.

## Elektitaj libroj 
* *A falu orvosai* (1965)
* *Állatról emberre terjedő betegségek* (1976)
* *A tőgygyulladás elleni védekezés* (1982)
* *Állategészségügyi emlékek Tolna megyében* (1987)
* *Az állatorvosi hivatás kialakulásának fénykora Magyarországon* (1999)
* *Emlékezel?* (2004)
* *Az állat és orvosa a hadseregben* (2006)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* http://konyvtar.univet.hu/panteon/reszletek.php?id=251&kereses=

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Gyula Kazár

**Gyula Kazár** [djula kazAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kazár Gyula** estis hungara bestokuracisto, higienisto.

Gyula Kazár naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  (supozeble en Budapeŝto).

## Biografio 
Gyula Kazár ekstudis en la Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1899. Post la bestokuracista diplomo li estis praktikanto en la altlerneja instituto apud István Rátz, pli poste li ekzamenis la viandojn en buĉejo ĉe Albert Breuer. Li doktoriĝis en la altlernejo en 1925. Kelkfoje li studvojaĝis al Danio kaj Svislando. Ekde 1934 li estris ĉiujn buĉejojn en Hungario ĝis la trudemeritiĝo en 1942. Post la politika ŝanĝo en 1945 li iĝis ĉefa bestokuracisto de Budapeŝto. En 1948 li normale emeritiĝis. Li havis edzinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Budapest székesfővárosi közvágóhidak és állatvásárok* (kunaŭtoro, 1931)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* http://konyvtar.univet.hu/panteon/reszletek.php?id=149&kereses=

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj higienistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Oitio

**Oitio**, *Licania tomentosa* (Benth. Fritsch), estas brazila ĉiamverda arbo de la familio Krizobalanacoj (*Chrysobalanacae*) el la Atlantika Arbaro, kiu aperas en la ŝtatoj Amazono, Parao, Bahio, Cearao, Sankta Spirito, Minas-Ĝerajso, Paraibo, Pernambuko, Piauio kaj Rio-de-Janejro. La oitio povas atingi inter ok kaj dek kvin metrojn alte, ofertante areojn kun abunda ombro kaj sekve kreante bioklimatan komforton.

## Etimologio 
"Oiti" kaj "goiti" devenas el la tupia ''uï'tï*.

## Sinonimoj 
Taksonomiaj sinonimoj: *Licania tomentosa var.angustifolia (Benth.) Cowan; Moquilea tomentosa Benth.; M. tomentosa var. angustifolia Hoko.f.; M.tomentosa var. latifolia Hoko.f. kaj Pleragina odorata Arruda.''

## Karakterizaĵoj 
[eta|maldekstre|Oitis ĉe Avenuo Magalhães Pinto, en Coronel Fabriciano, en [Brazilo.]]
Specio indiĝena de la Atlantika Arbaro, populara en urbaj areoj, ĝi estas vaste uzata en la arbarigado de kelkaj brazilaj urboj en la nordoriento kaj aliaj diversaj regionoj de la lando. Ĝia trunko havas rezisteman lignon, de grandega daûrebleco, konsilinda por la domkonstruado, fostoj, ŝpaloj, konstruoj de malgrandaj boatoj kaj pluraj aliaj uzoj.

En pluvaj cikloj kun stabila temperaturo, foliaj rondigitaj makuloj kun hela mezo malgrandigas sian pejzaĝan valoron.

Oitio estas silicia amasiganta planto (50% de la trunko konsistas el SiO2) kaj ĝiaj cindroj estas uzataj de la brazilaj indianoj por fari argilajn uzaĵojn por eviti fendojn en la pecoj.

## Disvastiĝo 
eta|direita|upright|La frukto de Oitio

La planto aperas nature de Pernambuko ĝis la Nordo de Sankta Spirito kaj Valo de la rivero Doce en la ŝtato Minas-Ĝerajso, asociita kun la atlantika pluvarbaro. Ĝi estas simile en malsamaj arbarejoj, je perfekta harmonio, en areoj de pli varma klimato, tiaj kiaj regionoj en la nordo kaj nordoriento de Brazilo.

## Uzoj 
Ĝi estas vaste uzata en urba arbarigado pro sia frondoriĉa krono, kiu donas grandan ombron, kiu pozitive efikas sur la urban medion en la somera periodo. Ĝi estas utila en forstado, regenerado de difektitaj areoj aŭ kiel bioindikilo. Ĉi tiu lasta aparteco videblas per iuj foliaj ŝanĝoj, kiuj donas indikojn pri aerkvalito en urbaj spacoj. Oitio ankaŭ efikas en pasiva biokontrolado. La folioj estas tre ŝatataj de faŭno ĝenerale. Ĝia ligno prezentas bonegajn propecojn por sennombraj uzoj, kiel la produktado de fostoj, stangoj, traboj kaj en domkonstruaĵoj. Ĝiaj fruktoj estas manĝeblaj kaj la flava pulpo kaj la nukso interne de la kerno kiu estas riĉa en graso. Iuj raportas, ke la frukto similas al la gusto de la mango. Ĝia seka pulpo povas esti manlaborita por farado de multaj manĝaĵoj.

## Referencoj 
## Fontoj kaj noto 
* Lorenzi, Harri: Árvores brasileiras: manual de identificação e cultivo de plantas arbóreas do Brasil, vol. 1. Instituto Plantarum, Nova Odessa, SP, 2002, 4a. edição. ISBN 85-86174-16-X
* 

Kategorio:Arboj de Brazilo
Kategorio:Malpigialoj
Jestřabí v Krkonoších

**Jestřabí v Krkonoších** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1562.

## Loĝantaro 
## Partoj de la municipo 
* **Jestřabí v Krkonoších**
* Křížlice
* Roudnice

## Memorindaĵoj 
* Naskodomo de Jan Kadavý

## Pluaj fotoj 

Jestřabí v Krkonoších, domy II.jpg|Ĉefa vojo
Jestřabí v Krkonoších, domy.jpg|Domoj
Jestřabí v Krkonoších, dům.jpg|Domo


Kategorio:Municipoj en distrikto Semily
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Leucate-La Franqui (stacidomo)

**Leucate-La Franqui** estas franca stacidomo sur linio  -  (landlimo), situanta en  Leucate, en departemento Aude, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Narbonne - Port-Bou (frontière) (677000).

## Vidu ankaŭ 
* Leucate

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Aude
Kategorio:Leucate
Listo de asteroidoj (136001–137000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 136001 ĝis 137000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (136001-137000) 
### 136001-136050 
### 136051-136100 
### 136101-136150 
### 136151-136200 
### 136201-136250 
### 136251-136300 
### 136301-136350 
### 136351-136400 
### 136401-136450 
### 136451-136500 
### 136501-136550 
### 136551-136600 
### 136601-136650 
### 136651-136700 
### 136701-136750 
### 136751-136800 
### 136801-136850 
### 136851-136900 
### 136901-136950 
### 136951-137000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 135 001 - 140 000
Gyula Huszenicza

**Gyula Huszenicza** [djula husenica], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Huszenicza Gyula** estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.

Gyula Huszenicza naskiĝis la  en Miskolc, li mortis en oktobro de 2010.

## Biografio 
Gyula Huszenicza akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Universitato de Budapeŝto en 1974. Post la diplomo li eklaboris en bestohospitalo de Berettyóújfalu, iom poste li estis jam la ĉefa bestokuracisto. En 1979 li revenis al la universitato, kie li esploris kaj instruis ĝismorte jam kiel profesoro. Plej ofte li okupiĝis pri reproduktado de bovinoj. Ekde 1994 li estis vicrektoro, post jaroj vicdekano. Li kandidatiĝis, post jaroj doktoriĝis en 2006 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis plurajn premiojn aŭ medalojn. Lia edzino naskis 2 filinojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Adatok a petefészek-működés ellés utáni időszakban előforduló egyes zavarainak kórtanához és klinikumához kérődzőkben és lóban* (1983)
* *Acceleration of ovulation with ovuplant TM following treatment of anaestrus mares with a progestin in the transition phase* (kunaŭtoro, 1996)
* *Adatok a petefészek-működés ellés utáni időszakban előforduló egyes zavarainak kórtanához és klinikumához kérődzőkben és lóban* (disertaĵo, 2003)

## Memorigiloj 
* premio "Huszenicza Gyula" estis fondita en 2012

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj