open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antal Steinhardt

**Antal Steinhardt,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Steinhardt Antal** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Steinhart*.

Antal Steinhardt naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Antal Steinhardt studis de 1876 ĉe la Teknika Universitato en Stuttgart kaj faris studvojaĝojn en Germanio, Italio kaj Francio. (Laŭ hungara fonto li studis en Reĝa Teknikuniversitato József). Hejmenveninta li projektis en propra ateliero, sed de la malfruaj 1880-aj jaroj li laboris kun Adolf Láng. Post longa laboro Steinhardt estis barita pro malsano kaj financaj problemoj dum siaj lastaj jaroj, fine li mortigis sin.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* domo de katolika rondo (Budapeŝto)
* domo de Kass (Szeged)
* banejo de Szeged (kun Láng)
* domo de Chmel-Deutsch (Budapeŝto, 1891 kun Láng)
* Teatro Magyar (Budapeŝto, kun Láng, jam plene trakonstruita)
* Nacia Teatro (Pécs) (kun Láng)

Budapesti Katolikus Kör épülete1.JPG|Katolika rondo
KassKáváházKJ.jpg|Domo de Kass
AnnafürdőSzeged06.jpg|Banejo
Chmel-Deutsch ház (1891) - Budapest, Erzsébet körút, 15.JPG|Domo de Chmel-Deutsch
Magyar theatre old.jpg|Teatro Magyar
Hungary Pecs 2005 June 068.jpg|Nacia Teatro (Pécs)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto
* http://www.kitervezte.hu/tervezok/steinhardt-antal/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mahabodio

**Mahabodio** (*Mahābodhi Mahāvihār*) estas bikŝuejo kaj sanktejo en Bodgajo, kiu indikas la lokon kie la budho Gotamo vervekiĝis. Ĝi estas Monda heredaĵo de Unesko.

En Mahabodio estas posteulo de la bodiarbo sub kiu la budho Gotamo vervekiĝis, kaj estas grava budhisma pilgrimejo. Ĝi estas ankaŭ pilgrimejo por hinduistoj.

## Referencoj 
Kategorio:Budhismaj pilgrimejoj
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Konstruaĵoj en Barato
Ŭang Ĉiu-ĉiang

**Ŭang Ĉiu-ĉiang** aŭ **Ŭang Ĝiu-ĝiang** (tradicia kaj simpligita ĉina , siĉŭana latinigo **Uang Chiu-chiang**, bopomofo ㄨㄤˊ ㄐㄧㄡˇ ㄐㄧㄤ, Wade-Giles *Wang Chiu-chiang*, pinjino *Wáng Jiǔjiāng*; n. 1957, Santaj), ankaŭ konata kiel  (**Wang Chiu-chiang** aŭ **Wang Jiujiang**), estas siĉŭana pentristo kies artaĵoj plejparte baziĝas sur la pejzaĝoj de Siĉŭano kaj Tibeto, per reinterpretado de la tradicia Ŝanŝui-stilo.

Lia artaĵo *Ĉanto de sutro*, la «novŝanŝui»-stilo pentraĵo, pro kiu li ricevis en 2003 la superan premion de Ĉina Asocio de Artistoj. Li estas klasifikita kiel membro de naciaj unuaklasaj artistoj. Li ankaŭ estas antikvaĵkolektanto.

## Galerio 

Dosiero:Sutra-chanting.jpg|*Ĉanto de sutro*
Dosiero:Tibetan Landscape Series - 3rd Painting.jpg|*Tibeta pejzaĝo n-ro 3*
Dosiero:Tibetan Landscape Series - 4th Painting.jpg|*Tibeta pejzaĝo n-ro 4*
Dosiero:Replica of a Fresco of a Buddhist Figure of the Mo-kao Grottoes.jpg|Repliko de fresko de budhana figuro de la grotoj de Mo-kao

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Pejzaĝistoj
Kategorio:Ĉinaj pentristoj
Kategorio:Premiitoj per artaj premioj
Lutyně

**Lutyně** (, ) estas nordokcidenta parto de urbo Orlová en Teŝinio, de 1920 en la Ĉeĥio. Antaŭe nomo de tiu ĉi vilaĝo estis *Lutynia Polska*/*Polská Lutyně* (Pola Lutyně) dum la Dua mondmilito la nomo estis ŝanĝita al *Ober Leuten,* kaj poste al *Horní Lutyně* (Supra Lutyně). En la jaro 1960 *Horní Lutyně* estis unuiĝinta kun urbo Orlová, kaj de tiu ĉi jaro estas uzita mallongigita nomo *Lutyně*.

Nuntempe Lutyně estas plej granda parto de la urbo, kun 76,1% populacio, tiu estas  ().

## Historio 
Lutyně estis menciita la unuan fojon en la latina dokumento *Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis*, verkita en la tempoj de episkopo Henryk de Wierzbno ĉirkaŭ 1305 inter kelkaj vilaĝoj devigitaj pagi dekonaĵojn al la episkopejo en Wrocław. Tiu ĉi vilaĝo estis en la Teŝina princlando, kiu estis kreita en 1290 rezulte de la divido Silezia princlando. La regantoj de la princlando venis de pola (piasta) dinastio. La lasta piasta princino Elizabeto Lukrecio mortis en la jaro 1653, kaj novoj reĝoj de la princlando estis Habsburgoj, kiu reĝis ĝin ĝis la jaro 1918. Post la dispartiĝo de Teŝinio en 1920 la vilaĝo estis ene de la limoj de Ĉeĥoslovakio, kaj en la jaro 1938 mallongatempe estis en Pollando. Dum la Dua mondmilito Lutyně kun la pli granda parto de Teŝinio estis en Tria imperio kiel *Bezirk Teschen*. Post la milito la limoj en la rivero Olza revenis (kiel estis en jaroj 1920-1938), kaj Lutyně estas en Ĉeĥio ĝis nun.

En la jaro 1896 en Lutyně naskiĝis pola artisto kaj folkloristo Gustaw Fierla, kaj en 1908 Adolf Fierla, kaj en 1909, luterana pastro, Władysław Fierla.

## Loĝantaro 
## Gravaj konstruaĵoj kaj monumentoj 
En la Lutyně situas kapelo sankta Johano Nepomuka konstruita en la jaro 1854, kiu estas la plej malnova konstruaĵo en tiu ĉi urboparto. Proksime al la kapelo staras monumentoj al la falintoj dum la unua kaj la dua mondmilitoj. Tuta urboparto estas karakterizata per socialismaj kaj modernaj konstruaĵoj.

## Vidu ankaŭ 
* Ĉeĥoslovaka-pola disputo je Tešinio
* Gustaw Fierla
* Adolf Fierla
* Władysław Fierla

## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Lutyně (Orlová) 13 – Zátiší.jpg|Lutyně
Lutyně (Orlová) 03 – panelový dům.jpg|Lutyně
Albert Hypermarket Orlová.jpg|Lutyně
Kaple sv. Jana Nepomuka v Orlové.jpg|Kapelo de sankta Johano Nepomuka

## Referencoj 
Kategorio:Orlová
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Kategorio:Silezio
Doucy-en-Bauges

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes''), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Savoie

eta|maldekstra|300px|la valo de Doucy, vidata de la nordo
eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Savoie
(94891) 2001 YC5

**(94891) 2001 YC5** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝia discentra klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,294091 astronomia unuo, tie estas 43,995 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Dyjákovičky

**Dyjákovičky** (, ) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1220.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Vito
* Statuo de sankta Floriano
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Mariana kolono
* Paroĥo en vilaĝplaco

## Naskiĝinto 
* Ferdinand Kauer (1751 - 1831) - muzika komponisto, violonisto, pianisto kaj dirigento

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Płyniesz Olzo po dolinie

[eta|Olza en [Kopytov]]
eta|Jan Kubisz (1848-1929).|237x237ra
***Płyniesz Olzo po dolinie*** (Fluas Olzo tra la valo) estas neoficiala himno de Teŝinio, precipe de poloj, kiuj loĝas en ties ĉeĥa parto. La himnon verkis Jan Kubisz (1848-1929) en la jaro 1889 kiel manifestaĵo de la poleco de ĉi tiu regiono. La kanto traktas pri sennaciigon de la loka loĝantaro, kaj pri esperon por inversigo de tiu ĉi procezo. La rivero Olza estas komparita al la rivero Jordano, tiu komparo aldonas al la ideo de nacia reviviĝo novan religian aspekton.

## Vidu ankaŭ 
* Teŝinio
* Olše
* Pola minoritato en Ĉeĥio

## Bibliografio
* Cicha, Irena; Kazimierz Jaworski; Bronisław Ondraszek; Barbara Stalmach; Jan Stalmach (2000). Olza od pramene po ujście. Český Těšín: Region Silesia. ISBN 80-238-6081-X.
* Hierowski, Zdzisław (1947). 25 lat literatury na Śląsku 1920-1945. Katowice - Wrocław: Wydawnictwa Instytutu Śląskiego. OCLC 69489660.
* Wierzgoń, Józef (2007). Śpiewamy wszyscy. Český Těšín - Cieszyn: Wydawnictwo Beskidy, Bronisław Ondraszek. ISBN 978-80-254-1043-1.

Kategorio:Aperis en 1889
Kategorio:Pollingvaj kantoj
Kategorio:Pola minoritato en Ĉeĥio
Kategorio:Naciaj himnoj
Kategorio:Polaj poemoj
Kategorio:Teŝinio
Saint-Rémy-de-Provence

**Saint-Rémy-de-Provence** (en la provenca okcitana: *Sant Romieg de Provença* en klasika kaj *Sant Roumié de Prouvènço* en mistralia) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane *Bocas de Ròse*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (, prononcata , okcitane ''Provença-Aups-Còsta d'Azur*). Fine de  en la komunumo vivis .

La urbonomo rilatas al Sankta Remiĝo de Reims.

## Priskribo 
Saint-Rémy-de-Provence estas ĉirkaŭ 20 km sude de Avignon, ĝuste norde de la montaro Alpilles. La trajnstacio de  estas same je 20 km el la urbo. La plej proksimaj flughavenoj estas en Avignon, Nîmes kaj Marsejlo.
[eta|maldekstre|Ruinoj de la [Romio|romia urbo *Glanum*, kun triumfa arko dekstre kaj maŭzoleo maldekstre kaj fone.]]

La mistralo estas vento kiu blovas violente el nordo aŭ nordokcidento, speciale dum vintro kaj printempo. Forta vento okazas 100 tagojn jare averaĝe, kaj pli malforta vento pluajn 83 tagojn. Tio lasas ĉirkaŭ 182 tagojn senventajn. Estas du tipoj de "mistralo": nome la blanka mistralo kiam la ĉielo klaras kaj la natura lumo pliiĝas, kaj la nigra mistralo kiu estas pli rara sed venas akompanata de pluvo.

Je suda areo de la urbo, la ruinoj de la romia urbo *Glanum* videblas ankoraŭ, kun triumfa arko.

## Famuloj 
eta|maldekstra|*Stela nokto'', pentrita de van Gogh en Junio, 1889, dum li estis en Saint-Rémy.
* Saint-Rémy-de-Provence estis naskoloko de Nostradamus, 16a-jarcenta aŭtoro de profetaĵoj.
* La pentristo Vincent van Gogh estis traktita tie en la psikiatra centro de la Monaĥejo Saint-Paul (1889–1890).
* Princino Karolino de Monako kaj ŝiaj filoj loĝis en Saint-Rémy dum kelkaj jaroj post la morto de sia dua edzo, nome Stefano Casiraghi.
* Nobel-premiita pensulo Albert Schweitzer estis loĝigita tie el marto al julio 1918.
* La populara metal-roka bando Rammstein registris sian sepan albumon (2019) en studio de Saint-Rémy nome "La Fabrique".

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Saint Rémy de Provence, Turisma oficejo
* Verkaro de Van Gogh, Saint-Rémy
* Oficiala retejo
* Google aera vido
* Informaro kaj fotoj el retejo ProvenceBeyond

Kategorio:Komunumoj de Bouches-du-Rhône
Kategorio:Vincent van Gogh
Longutao

En japana poezio, la **longutao** (, ) estas longa formo de la utao: fiksforma poemo, konsistanta el mallongaj versoj, kies longoj estas kvin aŭ sep moraoj alterne, finiĝantaj per du sepmoraj versoj.

## Priskribo 
Je japana lingvo, la poezia metro estas kalkulata laŭ moraoj, ne silaboj; unu silabo povas esti unu morao (se la vokalo estas mallonga kaj la fina konsonanto mankas) aŭ du (se la vokalo estas longa aŭ la fina nazalo ĉeestas), kaj rimo ne ekzistas. Por la longutao, ĉiu verso devas konsisti el kvin aŭ sep moraoj. La unua verso estas ĉiam kvinmoraa, la dua ĉiam sepmoraa; poste, la kvinmoraa kaj sepmoraa versoj alternas, ĝis la fino, ĉe kiu la lastaj du versoj ĉiam finiĝas per per po sep  moraoj:
:5–7–5–7–5–7–5–7–⋯–5–7–7
La longo de longutaoj varias; la plej mallonga longutao en Manjoŝu (n-ro 802; vidu ĉi-sube) konsistas el naŭ linioj, t.e. trio de la kvin-sepmoraaj versparoj, sekvata de la kvin-sep-sepmoraa fina strofo. Utaoj pli mallonga ol tio estas klasifikita kiel alispecaj utaoj, ne longutaoj (tankaoj, ktp).

La longutao estas kelkfoje sekvata de **reutaoj** (), mallongaj “postskribaj” utaoj.

## Longutaoj en Esperanto 
La formo de la longutao adaptiĝis al Esperanto, kun la modifo ke la poezia metro estas kalkulata laŭ ordinaraj silaboj, ne moraoj, konforme al la fonetiko de Esperanto.

En Esperanto, la japana poeto Miyamoto Masao verkis la faman longutaon “Pri enotero (Kun du reutaoj)”, kiu gajnis la Unuan premion de poezio de la Belartaj Konkursoj de la Universala Esperanto-Asocio en 1965. Ĉi tiu longutao konsistas el 27 versoj, de kvin aŭ sep silaboj, krom la du reutaoj, kiuj estas tankaoj. Ĉi tiu longutao estis tradukita al la portugala de S. Chaves.

Krom tio, Miyamoto ankaŭ verkis plurajn longutaojn, kiuj troviĝas en liaj noveloj pri utaistoj.

Aliaj poetoj, ekzemple Sibayama Zyun'iti, ankaŭ verkis Esperantajn longutaojn. Kálmán Kalocsay tradukis japanlingvan longutaon de Takahaŝi no Muŝimaro () el Manjoŝu pri la legendo de la Virgulino Unai.

## Ekzemplo 
Jen la plej mallonga longutao trovebla en Manjoŝu (n-ro 802), far Jama-no-Ue no Okura ():

La longutao estas sekvata de la jena reutao, far la sama aŭtoro:

La traduko observas la regulojn de longutaoj en Esperanto, t.e. la kalkulo de Esperantaj silaboj egalas tiun de originalaj japanlingvaj moraoj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
*  (Anglalingvaj tradukoj de klasikaj japanlingvaj utaoj)
*  (Laŭtlego de la longutao “Susura maro” far Miyamoto Masao dum la 77a Hispana Kongreso de Esperanto, 2018)

Kategorio:Japanlingva poezio
Reesto

**Reesto** en budhismo estas la koncepto, ke ago rezultas en ekesto ree kaj ree, en eterna ciklo, sansaro, kiu estas malkomforta kaj finiĝas nur per nirvano. Ĝi estas unu el la fundamentoj de budhismo.

## Referencoj 
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Reenkarniĝo
95008 Ivanobertini

'*95008 *Ivanobertini'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Asiago-DLR Asteroid Survey* elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, apud Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan astronomon Ivano Bertini, aktivan membron de la *Asiago-DLR Asteroid Survey*, kiu kunlaboris al la planado de observoj uzante la sistemon de du fotiloj *OSIRIS* ĉe la misio *Rosetta'' de la Eŭropa Kosma Agentejo. Lia ĉefa kampo de esploroj estas la studo de la polva ĉirkaŭaĵo en kometoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Asiago-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Opština Konče

**Opština Konče** ĝi estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. Ĝi situas en la sudoriento de la stato en la Sudorienta regiono. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 2 725 homoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas la samnoma loĝloko Konče.

## Loko, priskribo 
La komunumo situas sur la deklivo de la Serta Montoj, je altitudo de ĉirkaŭ 400 - 1150 m.
alternative=Opština Konče|maldekstra|eta
La komunumo konsistas el la vilaĝo Konče kaj aliaj 13 vilaĝoj:

Gabrevci, Garvan, Gorna Vraštica, Gorni Lipovik, Dedino, Dolna Vraštica, Dolni Lipovik, Dolni Radeš, Zagorci, Lubnica, Negrenovci, Rakitec kaj Skoruša.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Štip en la nordo, Opština Radoviš kaj Opština Vasilevo en la oriento, Opština Negotino kaj Opština Demir-Kapija en la okcidento, Opština Strumica kaj Opština Valandovo en la sudo.

## Diversaj 
En la norda parto de la komunumo estas lago super la digo de Mantova.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Korsiacoj

La **korsiacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lilialoj (*Liliales*). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 27 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Liliales* Perleb - lilialoj
****Corsiaceae* Becc. - korsiacoj
*****Arachnitis* Phil. - araknito
*****Corsia* Becc. - korsio
*****Corsiopsis* - korsiopso

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Stade Rennais F.C.

**Stade Rennais Football Club**, mallonge **Stade Rennais**, estas la plej konata futbalklubo de la urbo Renno en Francio.

## Eksteraj ligiloj 
* 

eta|maldekstra|500ra|La teamo de la klubo en la tagiĝo de la 20a jarcento.

 

Kategorio:Francaj futbalteamoj
Kategorio:Rennes
Kategorio:Futbalteamoj fonditaj en 1901
Montaro Kajlaŝo

eta|Mapo kun la montaro Kajlaŝo, 1971.
**Montaro Kajlaŝo** estas montaro en Tibeta Altebenaĵo en Tibeto. Ĝi estas okcidenta submontaro de la Transhimalaja Sistemo. La monto Kajlaŝo estas sanktejo por kvar religioj. 

## Referencoj 
Kategorio:Montaroj en Tibeto
Apalit

**Apalit** -  - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en regiono Centra Luzono, en provinco Pampango. 
eta|maldekstre|
## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015) 
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodoj: 2016   
* telefonkodo: +63 (0)45 
* Supermara alteco:  m
* Areo: 61,47 km²

## Geografio 
Apalit kuŝas sur ebenaĵo laŭ rivero, la mara golfo estas proksime https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=14.950642180123175%2C120.76396596953123&z=11. Meksikurbo (Filipinoj) troviĝas 13, Guagua 15, Lubao kaj la provinca sidejo San Fernando (Filipinoj) po 18, Angeles 29, Kezonurbo 44, ĉefurbo Manilo 47 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.  
eta|
## Historio 
Apalit unue estis establita kiel unu el la misiaj kapeloj supozeble en 1597. Post longa hispana dominado Apalit travivis usonan, poste japanan dominadon. Ĉirkaŭ 2010 Apalit atingis la internacian klasifikadon urbego (pli, ol cent mil).
eta|
## Religio kaj eduko 
En Apalit vivas kristanoj plejparte kun plimulto de katolikoj. Ankaŭ metodismaj preĝejoj funkcias.

Krom la elementa kaj mezlerneja edukado Apalit havas instituton kaj kolegion.

## Trafiko 
Apalit iam havis fervojan kontakton kun Manilo, sed la reloj estas malkonstruitaj. La urbego havas trairan vojon el San Fernando kaj malgravajn flankovojojn. Ene de Apalit oni uzas triciklojn, busetojn kaj aŭtobusojn.

## Klimato 
La klimato de Apalit estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas 792 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, inter majo-oktobro ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
## Vidindaĵoj 
* preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

01038jfSaint James San Vicente Apalit Market Pampangafvf 18.JPG|Merkato
476Apalit, Pampanga Roads 19.jpg|Vedejego
FvfApalit9732 02.JPG|Vojo
Jf9421Seventhday Adventist church Apali15tfvf.JPG|Adventista preĝejo
Sulipanjf345.JPG|Katolika preĝejo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
José Andrade

**José Andrade** (naskiĝis , mortis ) estis urugvaja futbalisto. Li de 1923 ĝis 1930 membris en la urugvaja nacia teamo de futbalo.

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Urugvajaj futbalistoj
Vygandas Laugalys

**Vygandas LAUGALYS** estas litova astronomo.

*Minor Planet Center* kreditigas lin pro la malkovro de la asteroido 124192 Moletai la  en kunlaboro kun Kazimieras Černis.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  IAU Slipo de Vygandas Laugalys 
*  Vygandas Laugalys, publikaĵoj ; el *ResearchGate*
*  Vygandas Laugalys ; el *Enciklopedija Lietuvai ir pasauliui (ELIP)*

Kategorio:Viroj
Kategorio:Litovaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Distrikto Tunduro

**Distrikto Tunduro** estas unu el la kvin distriktoj en la regiono Ruvumo de Tanzanio. Ĝi limas norde kun la regiono Lindi, oriente kun la regiono Mtwara, sude kun Mozambiko kaj okcidente kun la distrikto Namtumbo. En 2012 la populacio de la distrikto Tunduro estis 298.379 loĝantoj. La plimulto de la loĝantaro apartenas al la etno de la jaoj.

## Balotdistriktoj 
Listo de la 35 balotdistriktoj de la distrikto Turundo: 

* Jakika, 
* Kalulu, 
* Kidodoma, 
* Ligoma, 
* Ligunga, 
* Lukumbule, 
* Majengo (Tunduru), 
* Marumba, 
* Masonya, 
* Matemanga, 
* Mbati, 
* Mbesa, 
* Mchangani, 
* Mchesi, 
* Mchoteka, 
* Mchuluka, 
* Mindu, 
* Misechela, 
* Mlingoti Magharibi, 
* Mlingoti Mashariki, 
* Mtina, 
* Muhuwesi, 
* Nakapanya, 
* Nakayaya, 
* Nalasi Magharibi, 
* Nalasi Mashariki, 
* Namasakata, 
* Namiungo, 
* Nampungu, 
* Namwinyu, 
* Nandembo, 
* Nanjoka, 
* Ngapa, 
* Sisikwasisi, 
* Tuwemacho.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Tanzanio
Akva rezervujo Žermanice

**Akva rezervujo Žermanice** (ĉeĥe *Žermanická přehrada*) estas valbaraĵo sur rivero Lučina ĉe Žermanice. Ĝi estis konstruita en la jaroj 1951 ĝis 1958 por provizado de ostrava industrio per trafika akvo. Por digo estis uzita 116&nbsp;600&nbsp;m³ da betono. Ĝi estas longa 314&nbsp;m kaj alta 38&nbsp;m. La akva areo prenas 248&nbsp;ha kaj la suma volumento de valbaraĵo faras 25&nbsp;300&nbsp;000&nbsp;m³ da akvo. La maksimuma profundeco estas 28&nbsp;m. Sekve de la konstruado de valbaraĵo estis inundigitaj vilaĝoj Horní kaj Dolní Soběšovice. Dum la konstruado de la valbaraĵo estiĝis natura memorindaĵo Minejo de Žermanice, kiu estis en la jaro 1992 proklamita kiel natura memorindaĵo.

## Akva reĝimo 
Nesufiĉa akvoabundeco de la propra *Lučiny* necesigis konstruadon de alkondukilo Morávka-Žermanice el rivero Morávka, kiu estis finita en la jaro 1959. La sistemon de akvoekonomiaj laboraĵoj en akvejo de *Morávka* kaj *Lučina* plenigis pli poste konstruita rezervujo sur Morávka.

## Uzo 
La celo de la akva laboraĵo *Žermanice* estas provizi entreprenojn en la ostrava regiono per trafika akvo, plu poste plibonigi trafluojn en fluo sub la valbaraĵo kaj produkti elektran energion. Ĝi estis solene trafikigita la 8-an de novembro 1958 kaj de komence ĝi donis la akvon al la ostrava Nová huť kaj al paperfarejo en Vratimov. La akva rezervujo ankaŭ servas kiel provizujo por firmao Biocel Paskov, ĝi estas konvena kaj abunde eluzata por refreŝigado, al baniĝado, al akvaj sportoj kaj fiŝkaptado. En la rezervujo vivas granda nombro de fiŝoj, eblas ĉi tie ĉasi tradician karpon aŭ albramon, sed eĉ grandajn ezokojn kaj sanderojn, tinkojn, angilojn kaj multajn aliajn speciojn de fiŝoj.

La valbaraĵo estas riĉa refreŝigeja rifuĝejo de la ostrava aglomeraĵo. En la ĉirkaŭaĵo estas konstruitaj multaj privataj kabanoj kaj hoteloj, kampadejoj, aŭtokampadejo kaj kelke da restoracioj. En proksima ĉirkaŭaĵo troviĝas sur areo 1,95 ha forlasita kaj parte inundigita minejo kun rara flaŭro kaj faŭno.. Limojn de la valbaraĵo kreas municipoj Lučina, Dolní Domaslavice, Soběšovice kaj Žermanice.

## Panoramo 
## Referencoj 
Kategorio:Akvaj rezervujoj en distrikto Frýdek-Místek
Žermanice
Kategorio:Akvejo de Ostravice
Kategorio:Dolní Domaslavice
Kategorio:Lučina (distrikto Frýdek-Místek)
Kategorio:Soběšovice
Kategorio:Žermanice
Bir Taŭil

eta|Mapo kiu montras la postulon de Egiptio (flava kaj verda), de Sudano (blua kaj verda), la Triangulo Halaib (verda), kaj Bir Tawil (la blanka areo inter Egiptio kaj Sudano).
**Bir Tawil** aŭ **Bir Taŭil** (en egipta araba: بير طويل‎, latinigita: *Bīr Ṭawīl*, laŭlitere 'alta akva puto', [biːɾ tˤɑˈwiːl]) estas 2060&nbsp;km2 areo apud la bordo inter Egiptio kaj Sudano. Ĝi estas sen loĝantoj, kaj nek Egiptio nek Sudano postulas ĝin. Bir Tawil lokiĝas apud la Triangulo Halaib, kiun ambaŭ Egiptio kaj Sudano pretendas.

Ĝia stato de *terra nullius* estas pro malakordo inter la rekta politika bordo inter Egiptio kaj Sudano establita je 1899, kaj la nerekta administra bordo establita je 1902. Egiptio asertas la politikan bordon, kaj Sudano asertas la administran bordon, do rezulte la Triangulo Halaib estas postulata de ambaŭ, kaj Bir Tawil de neniuj.

## Historio 
alternative=|maldekstra|eta|Mapo de la Triangulo Halaib kaj de Bir Taŭil de 1912.
Je 19 januaro 1899, akordo inter la Unuiĝinta Reĝlando kaj Egiptio difinis "Soudan" kiel la "teritorioj sud de la 22-a cirklo de latitudo". Je 4a de novembro 1902, la UR desegnis alian "administran bordon", kiu pli taŭgis por la efektiva land-uzado de la regionaj triboj.

## Geografio kaj klimato 
Bir Taŭil ampleksas 2060&nbsp;km2. Ĝia norda bordo estas 95&nbsp;km longa, ĝia suda bordo 46&nbsp;km, ĝia orienta bordo 26&nbsp;km kaj ĝia okcidenta bordo 49&nbsp;km. En la nordo de la areo estas la monto Jabal Taŭil (جبل طويل), kiu estas 459 m alta. En la oriento estas Jebel Hagar ez Zarqa, la plej alta loko de Bir Taŭil, kiu havas altecon de 662 m. En la sudo estas la ŭadi Taŭil (), kiu ankaŭ nomiĝas *Khawr Abū Bard.*

La klimato de Bir Taŭil estas, laŭ la Köppen klimata klasado, BWh varma seka dezerto. Dum la someraj monatoj, la temperaturo kutime superas 40&nbsp;. Dum la mallongaj vintroj (Decembro-Februaro), Bir Taŭil estas plej malvarma, kun ĉiutagaj plej altaj temperaturoj de 26-28&nbsp;. La ĉiutaga temperatura gamo estas granda, kiel estas kutima en dezertoj; la noktaj temperaturoj kutime estas 18-20&nbsp; pli malaltaj ol la pinto.

## Postuloj 
Pro ĝia *de jure* stato kiel nepostulata teritorio, pluraj personoj kaj organizaĵoj provis postuli Bir Taŭil kiel mikronacio. Tamen, neniu estas serioze konsiderata de la internacia komunumo, kaj pro ĝia foreco kaj malfacila klimato de la regiono, la grandparto de la postuloj estas deklaritaj interrete de aliaj lokoj. Neniu registaro aŭ internacia organizaĵo akceptas ajnan de tiuj postuloj.

En la esperantlingva gazeto pri flagoj nome VENTO aperis artikolo pri la flagoj uzitaj en tiuj postuloj.

## Vidu ankaŭ 
* Triangulo Halaib, apuda areo postulata de Egiptio kaj Sudano

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* (angla) Google Sightseeing - Bir Tawil Triangle
Ganzedijk

eta|Ganzedijk
**Ganzedijk** (Anserdigo) (groninge: *Ganzediek*) estas setlejo kun proksimume 170 loĝantoj (2009) en la municipo Oldambt en la provinco Groningeno (Nederlando). Ĝi situas iom nordoriente de Finsterwolde.

## Historio
La nomo Ganzedijk supozeble estas derivita de la mezepoka sabloaltaĵo (*garst*), uzata kiel kulturita tero. La lerneja instruisto de  Finsterwolde supozis en 1828 ke la setlejo antaŭe nomiĝis Garstdijk, sed ke ĝi tiam nomiĝis tiel "pro la multaj anseroj, kiuj povis facile sin paŝti sur la ekstera kamparo, kaj kiuj al la loĝantoj, kies domoj situas flanke de la digo, servis kiel ilia pluekzisto".

La setlejo Ganzedijk ekestis je la fino de la 18-a jarcento kiam kamparlaboristoj, fiŝkaptistoj kaj etfarmistoj setlis laŭlonge la Dolarddigo.

## Eksteraj ligiloj
 Historio kaj malnovaj fotoj de Ganzedijk

Dollard Molen Ganzedijk.jpg|La muelejo de Udema vidata trans la Beerster Zijldiep

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Groningo
Karnalio

[eta|Karnalio en [Nepalo.]]
**Karnalio** (*Karṇālī* aŭ *Ghāghrā*) estas transnacia rivero, kiu komenciĝas en Ĉinio, en la Tibeta Altebenaĵo proksime de la lago Manasarovar kaj la monto Kajlaŝo, fluas trans Himalajo en Nepalo ĝis ĝi kuniĝas kun la rivero Ŝarado en Barato post kiam ĝi estas konata kiel rivero Sarajuo —kiu estas menciita en la *Ramajano* kiel la rivero ĉe Ajodjo, la ĉefurbo de Kosalo—, kaj fine enfluas en la riveron Gangon. Ĉe la kuniĝo estas po unu grupo de domoj ĉe ĉiu rivero kaj po unu ponto por piedirantoj. Ĝi estas la plej larĝa rivero en Nepalo, kun 507 kilometrojn larĝa. La tuta longeco de la rivero ĝis la Gango en Biharo estas 1080 kilometrojn longa. Ĝi estas la plej larĝa enfluanta rivero en la Gangon laŭ volumeno, kaj la dua plej longa enfluanto laŭ longeco post la rivero Jamuno.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Azio
Kategorio:Riveroj en Barato
Kategorio:Internaciaj riveroj
Jacob-Bellecombette

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes''), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Savoie

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Savoie
Gréville-Hague

**Gréville-Hague** estis malaperinta komunumo en la departemento Manche en Normandio nome en nordokcidenta Francio. La 1an de januaro 2017, ĝi estis kunigita en la nova komunumo La Hague. Domaro (Gruchy) de la vilaĝo estis la naskoloko de Jean-François Millet, elstara impresionista pentristo. Kelkaj el liaj plej gravaj pentraĵoj priskribas lokajn pejzaĝojn aŭ ruran laboron.

Loko de grava artileria loko en la Dua Mondmilito, same kiel de amasaj francaj fortikaĵoj (neniam finkompletigitaj) por protekti la stokejon de profunda akvo por Ĉerburgo.

Inter ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo Sainte-Colombe, la kastelo Vendon, la naskodomo de Jean-François Millet ktp.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficiala retejo (La Hague/Gréville-Hague)

Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Manche
Petermaniacoj

La **petermaniacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lilialoj (*Liliales*). Ĝi enhavas ununuran genron (petermanio) kaj ununuran specion, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Liliales* Perleb - lilialoj
****Petermanniaceae* Hutch. - petermaniacoj
*****Petermannia* F. Muell. - petermanio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Smilakacoj

La **smilakacoj**.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (8 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Liliales* Perleb - lilialoj
****Smilacaceae* Vent. - smilakacoj
*****Heterosmilax* - heterosmilako
*****Smilax* L. - smilako

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Eduardo Camavinga

**Eduardo Camavinga** (naskiĝis  en Miconje, Angolo) estas franca futbalisto.

Ekde la jaro 2018 li estas membro de la futbalteamo Stade Rennais F.C.. De 2019 ĝis 2022 membris en la nacia teamo de sub-21-jaruloj, kaj ekde la jaro 2020 ankaŭ estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li inter alie kunkonkuris en la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro kaj en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2024 en Germanio, kie la franca teamo duonfinale malvenkis kontraŭ la hispana teamo kaj akiris la trian lokon.

Kategorio:Francaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Angolo
Edwina Sandys

**Edwina Sandys** (naskiĝis la 29-an de decembro 1938) estas brita verkistino kaj skulptistino. Ŝi estas nepino de Clementine Churchill kaj Winston Churchill.[eta|"Breakthrough" (Trarompo) memore al la falo de la [berlina muro.|alternative=|300x300ra|maldekstra]]

## Frua vivo 
Sandys estis prezentita al Reĝino Elizabeth II kiel unu el la eblaj edziniĝeblaj virinoj | angla vikipedio. Post lerneja diplomiĝo ŝi iris al Parizo, kie ŝi trovis laborpostenon ĉe vesto dezajnisto kaj deĵoris kiel sekretariino. Ŝi poste fariĝis komunistino kaj verkistino ĉe la brita gazeto Sunday Telegraph. Sia kariero kiel artistino komencis en 1970.

## Rimarkindaj artverkoj 
eta|Edwina Sandys: la pomo de Eva en Odette Skulptaĵa Parko en Windsor, Ontario|alternative=|maldekstraEn 1979 por la "Jaro de la Infano' de Unuiĝintaj Nacioj, ŝi kreis tri monumentajn skulptaĵojn, instalitajn en la tri UN-centroj, en Novjorko, Ĝenevo, kaj Vieno.

En 1989, tuj post la falo de la berlina muro, ŝi kreis la skulptaĵon titolitan " Breakthrough ", ĉe Kolegio Westminster, Fulton, Misouri, prezentas ok sekciojn de la Berlina Muro. La kolegio estis la loko de la fama parolado pri la "Fera Kurteno " de ŝia avo Sir Winston Churchill en 1946 , kaj kie nun situas la Nacia Churcihill-Muzeo

Por krei la skulptaĵon *Millenium Arch* (Jarmilan Arkaĵan) ŝi uzis novan labormanieron por fari profundajn incizojn en granito, staranta en la kampuso de *Missouri University of Science and Technology*.

## Publikaĵoj 
* *Edwina Sandys Art*
* *Social Intercourse*, ilustrita kvizolibron

## Honoroj 
Ordeno de la Brita Imperio 1984 por servoj al britaj kulturaj interesoj en Novjorko.

## Vidu ankaŭ 
* Clementine Churchill
* Winston Churchill

## Eksteraj ligiloj 
* Edwina Sandys en tate.org.uk, 

## Referencoj 
Kategorio:Spencer-Churchill-familio
Kategorio:Britaj skulptistoj
Pikuaĥ nefeŝ

***Pikuaĥ nefeŝ*** (hebree: פיקוח נפש, "savi vivon") estas la principo en juda juro, ke la konservo de homa vivo superregas preskaŭ ĉiun ajn alian religian regulon. Kiam la vivo de specifa persono estas en danĝero, preskaŭ ĉiu *micva lo taase* (ordono ne fari agon) de la Torao fariĝas neaplikebla.

## Toraa fonto
La Torao, en Levidoj 18:5, deklaras, "Kaj observu Miajn leĝojn kaj Miajn decidojn, kiujn plenumante, la homo vivas per ili: Mi estas la Eternulo."  Jeĥezkelo 20:11 ankaŭ deklaras ĉi tiun frazon: "Kaj Mi donis al ili Miajn leĝojn, kaj Mi konigis al ili Miajn         decidojn, per kies plenumado homo vivas." La implico ĉi tie estas, ke judoj devas vivi per Torao prefere ol morti pro ĝi.

### Talmuda diskuto 
La Talmudo diskutas diversajn okazojn, kiel ekzemploj, en kiuj oni povas malobservi biblie postulitajn leĝojn por savi homan vivon (B.Joma 84b). Ĉiuj el ĉi tiuj ekzemploj rilatas al ŝabataj malpermesoj: savi infanon de la maro, disrompi muron, kiu falis sur infanon, rompi pordon fermontan sur infano, kaj estingi fajron por savi vivon.

La *Miŝno* diskutas, kiam oni rajtas rompi sian faston sur Jom Kipur: "Se iun kaptas vivo-minaca malsato, al tiu oni povas doni eĉ malkoŝerajn manĝaĵojn por manĝi, ĝis liaj okuloj estas senpezigitaj." (B.Yoma 83)

## Necerteco
Se oni ne povas certiĝi, ĉu situacio estas vivminaca, la situacio nepre estu konsiderata vivminaca ĝis la kontraŭo pruviĝos, tiel permesante, ke ago estu farita. Ĉefe gravas, ke se oni kredas, ke vivo povas esti minacata, kaj sekundoj povas determini la rezulton, oni nepre ne hezitu helpi la viktimon pro timo malobservi halaĥon. Se oni faras agon kontraŭ halaĥo por savi vivon, kiam ili kredas, ke la situacio estis vivminaca, sed poste lernas, ke neniu minaco al homa vivo ekzistis, oni ne pekis kaj ne sentu sin kulpa.

## Referencoj
Kategorio:Juda juro
Spikumado

[eta|300ra|dekstra|*Les glaneuses*, fare de Jean-François Millet, [1857, Musée d'Orsay.]]
**Spikumado** estas kutima rajto en agrikulturo, kiu en kelkaj landoj konsistas en rikoltado de forlasitaj spikoj da tritiko, kaj ankaŭ de granoj, kaj pajlo, post la fino de la rikolto. Tiu kutimo estas dokumentita ekde la Mezepoko. Tio ne damaĝas la rajtojn de la terposedantoj, kiuj jam faris sian negocon kaj utilis al multaj malriĉaj sociaj tavoloj, kiuj profitis el tiaj restaĵoj. La rajto estis plenumita ĉefe de virinoj kaj infanoj. Tia kolektado estas laŭrajta, se la kolektaĵo estas tombita surgrunde. En disvolviĝintaj landoj, tiu kutimo estas apenaŭ uzata en la kultivoj de cerealoj, kie precize iam estis plej ofta.

Unu el la plej bone konataj el la pentraĵoj de Jean-François Millet, nome *La spikumistinoj* (1857). Kian Millet vagadis trakampare ĉe Barbizon, tiu temo revenis al sia pentrilo dum sep jaroj. Li komprenis la temon kiel io jarcenta, ligita al historioj de la Biblio.

Tio distingiĝas el simila agado, kiu okazas pri la restaĵoj lasitaj ne surgrunde sed sur arboj, vitoj ktp. Tiel simila agado koncernas terpomojn, vinberojn, pomojn kaj fruktojn ĝenerale.

Oni distingas akceptitan laŭleĝan spikumadon disde eksterleĝa spikumado, farita ĉefe de fruktoj, legomoj kaj simile kiam ankoraŭ ne estis farita la rikolto.

Estas specifaj kulturo kaj rakontoj pri tiu agado ekde biblia literaturo.

## Bibliografio 
* Paul Degrully. Le droit de glanage, grappillage, râtelage, chaumage et sarelage: patrimoine des pauvres. V. Giard kaj E. Brière, 1912

Kategorio:Agrikulturo
Kategorio:Sociala bonfarto
Kategorio:Rikolto
Kategorio:Nutra sekureco
Kategorio:Manĝaĵoj kaj trinkaĵoj en kristanismo
Privata kolekto

[eta|300ra|Pentraĵo de ĉirkaŭ 1651 de [David Teniers la juna priskribanta parton de fama kolekto formita de Leopoldo Vilhelmo de Aŭstrio kiam li estis Guberniestro de la Habsburga Nederlando ekde 1647 ĝis 1656.]]
**Privata kolekto** estas private posedata kolekto de verkoj (kutime artaĵoj). En kunteksto de muzeo aŭ arta galerio, tiu termino signifas, ke iu verko ne estas posedata de tiu institucio, sed estas prunto el unuopulo aŭ organizo, ĉu por portempa ekspozicio aŭ por longdaŭro. Tiu fonto estas kutime **artokolektisto**, kvankam ĝi povas esti ankaŭ lernejo, eklezia institucio, banko, aŭ alitipa kompanio aŭ organizo. Kontraste, kolektantoj de libroj, eĉ se ili kolektas pro estetikaj tialoj (fajnaj librobindaĵoj aŭ ilustritaj manuskriptoj por ekzemplo), estas nomataj bibliofiloj, kaj iliaj kolektoj estas tipe referencataj kiel libraroj.

Privataj kolektoj jam estis iel popularaj inter kleruloj en la Renesanco kaj plue estis en diversaj epokoj kaj landoj. Lastatempe tre multekostegaj artaĵoj estas aĉetataj de la plej riĉaj kaj influaj gravuloj de la tuta mondo. Fakte artaĵoj estas inter la plej multekostegaj varoj en la tuta mondo kaj ili estas vendataj/aĉetataj plej ofte pere de aŭkcio. Plej ofte tio rezultas en fiskaj profitoj por la artokolektisto.

## Vidu ankaŭ 
* Kolektado
* Librokolektado
* Mecenato
* Muzeo

Kategorio:Kolektado
Kategorio:Arto
Sekvorajto

[eta|*La Anĝeluso* estis vendita de Millet por 1 000 frankoj en 1865, sed nur 14 jarojn post la morto de [Jean-François Millet|Millet en 1889 ĝi estis vendita de la kuprokomercisto Secrétan por 553 000 frankoj.]]
**Sekvorajto**, en franca *Droit de suite*, estas rajto garantiita al artistoj aŭ iliaj heredantoj, en kelkaj jurisdikcioj (ekzemple en Francio), ricevi monon el la revendo de iliaj verkoj. Tio kontrastas kun aliaj praktikoj kiel la usona unuavenda doktrino, laŭ kiu artistoj ne havas rajton kontroli aŭ profiti el postaj vendoj.

La sekvorajto estis unuafoje proponita en Eŭropo ĉirkaŭ 1893, reage al pliigo en la gravo de la Salono, la fino de la privata patrono, kaj la defendo de la interesoj de la "malsatanta artisto". Multaj artistoj, kaj iliaj familioj, suferis pro militoj kaj malriĉo, kaj la sekvorajto estis rimedo solvi sociajn malfacilaĵojn.

Laŭ Renaud Donnedieu de Vabres, la *droit de suite* estis kreita en Francio post la vendo de la pentraĵo de Millet de 1858, nome "Anĝeluso", en 1889 al Eugène Secrétan. La posedanto de la pentraĵo faris grandan profiton el tiu vendo, dum la familio de la artisto vivis malriĉe.

## Notoj 
Kategorio:Kopirajta juro
Kategorio:Juro en Francio
Kategorio:Arta kaj kultura juro
Barbizon

**Barbizon** estas komunumo en la departemento Seine-et-Marne en nordcentra Francio. Ĝi estas proksime de la Arbaro de Fontainebleau.

La Barbizona skolo de pentristoj nomitaj laŭ la vilaĝo; Théodore Rousseau kaj Jean-François Millet, estroj de la skolo, faris siajn hejmojn kaj mortis en la vilaĝo. Tiel la pentrarto estas grava por la komunumo kaj aperas simbole en la blazono.

File:Jean-François Millet - The Sheepfold, Moonlight - Walters 3730.jpg|*La ŝafejo, lunlumo* de Jean-François Millet. The Walters Art Museum.
File:Jean-François Millet - The Potato Harvest - Walters 37115.jpg|*La terpomrikolto* de Jean-François Millet. The Walters Art Museum.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-et-Marne

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Seine-et-Marne
Ripogonacoj

La **ripogonacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lilialoj (*Liliales*). Ĝi enhavas ununuran genron (ripogono) kaj 6 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Liliales* Perleb - lilialoj
****Rhipogonaceae* Conran & Clifford - ripogonacoj
*****Rhipogonum* J.R. Forst. & G. Forst. - ripogono

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Gyula Sváb

**Gyula Sváb** [djula ŝvAb], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sváb Gyula ** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Schwáb* [ŝvAb].

Gyula Sváb naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|Gimnazio en Gödöllő fare de Gyula Sváb
eta|Bazlernejo en Nagymaros fare de Gyula Sváb

## Biografio 
Gyula Sváb akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato. Post siaj studoj li estis samloke asistanto. Ekde 1908 li ricevis postenon en la religia kaj eduka ministerio. Li respondecis pri la lernejaj konstruaĵoj. Li ofte projektis kune kun Károly Róbert Kertész. Ekde 1929 li denove instruis en la teknikuniversitato.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* observatorio de Budapeŝto (kunarkitekto)
* gimnazio en Gödöllő (1923-1929, kunarkitekto, nun jam kampuso)

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar parasztház* (kunaŭtoro, 1907)
* *Újabb tanyai iskolák* (1928)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La Hague

**La Hague** estas nova franca  situanta en departemento Manche, regiono Normandio.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Konsisto 
* Beaumont-Hague (sidejo)
* Acqueville
* Auderville
* Biville
* Branville-Hague
* Digulleville
* Éculleville
* Flottemanville-Hague
* Gréville-Hague
* Herqueville
* Jobourg
* Omonville-la-Petite
* Omonville-la-Rogue
* Sainte-Croix-Hague
* Saint-Germain-des-Vaux
* Tonneville
* Urville-Nacqueville
* Vasteville
* Vauville

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Novaj komunumoj de Manche
Portretpentrarto

[eta|[Leonardo da Vinci: *La Gioconda*, 1503-06, olepentraĵo sur tolo, 77 × 53 cm, Muzeo Luvro, Parizo. Eble la plej fama portreto en la tuta mondo.]]
**Portretpentrarto** estas ĝenro ene de la pentrarto, en kiu oni klopodas reprezenti la vidan ŝajnon de la celita subjekto, partikulare kiam la portretito estas homa estaĵo, kvankam estas reprezenteblaj ankaŭ animaloj kaj fikciaj estaĵoj. La portretistoj laboras plej ofte laŭ komisio, ĉu de privatuloj ĉu de publikaj instancoj, aŭ inspirite de admirado kaj aprezo al la protagonisto. Ofte temas pri dokumentoj de familio aŭ de ŝtato, same kiel memoroj de la portretita persono. Kiam la artisto portretas sin mem temas pri memportreto.

Historie, oni reprezentis ĉefe riĉulojn kaj povulojn. Sed poste, disvastiĝis inter la meza klaso la kutimon komisii portretojn de familianoj kaj kolegoj. Ankoraŭ pluas nuntempe la portretpentrarto kiel mendo de registaroj, korporacioj, asocioj aŭ unuopuloj; plej ofte tiuj komisioj estas ricevitaj (kaj eĉ arde proponitaj) de jam famkonataj portretistoj. Tiel foje okazis renverso de la gravo inter portretisto kaj portretito.

## Vidu ankaŭ 
* Portreto

Kategorio:Portretoj
Kategorio:Pikturaj ĝenroj
Soběšovice

:*Pri parto de municipo Chrášťany en distrikto Benešov temas artikolo Soběšovice (Chrášťany).*

**Soběšovice** (, ) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono. Soběšovice troviĝas sur dekstra bordo de akva rezervujo Žermanice. Parto de la municipo estis inundigita ĝuste pro la konstruado de tiu ĉi valbaraĵo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1305. El la jaro 1447 devenas la unua skribmencio pri paroĥa preĝejo en Soběšovice; tiu transiris en tempo de reformacio en la manojn de luteranoj. Kiam ĝi estis forprenita al ili en la jaro 1654, ĝi perdis statuson de paroĥa preĝejo. En la 19-a jarcento tenis la vilaĝon en la manoj familio de Primusidoj (Prymusidoj).

## Loĝantaro 
## Partoj de la municipo 
La municipo membriĝas en tri bazajn sidejunuojn, ĉiuj kun propra katastra teritorio:
* Soběšovice (k. t. *Horní Soběšovice*)
* Dolní Soběšovice (k. t. *Dolní Soběšovice*)
* Pitrov (k. t. *Pitrov*)

## Pluaj fotoj 

Soběšovice (3).JPG|Soběšovice
Soběšovice (9).JPG|Soběšovice
Soběšovice (8).JPG|Soběšovice
Soběšovice, Žermanická přehrada 01.jpg|Soběšovice, valbaraĵo Žermanice
Soběšovice.JPG|Soběšovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Sinhahanuo

**Sinhahanuo** estis ŝakja kŝatrijo de la suna dinastio, patro de Ŝudodano kaj avo de la budho Gotamo.

## Familio 
Sihahanuo estis filo de Ĝahaseno kaj frato de Jaŝodaro.

Li edziĝis kun Kaccanā el Devadaho, filino de Devadahasakka.

Kaccanā kaj Sihahanuo havis la jenajn infanojn:
*Ŝudodanon
*Dhotodana
*Sakkodana
*Sukkadana
*Amitodana
*Amitā
*Pamitā

## Referencoj 
Kategorio:Parencoj de la Budho
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Suna dinastio
Ĝetavano

[eta|300ra|La restaĵoj de la kabano de la [budho Gotamo.]]
**Ĝetavano** (la arbaro de Ĝeto), estis unu el la plej gravaj bikŝuejoj en Barato, donacita al la budho Gotamo de riĉa sekvanto, la vajŝjo Anatapindado, en arbaro ekster Ŝravastio, la ĉefurbo de Kosalo. Ĝi estis la dua bikŝuejo donacita al la budho Gotamo post Venuvano en Raĝagriho, kaj li pasigis 19 el 45 pluvrifuĝojn tie.

## Referencoj 
Kategorio:Bikŝuejoj
Kategorio:Budhismaj pilgrimejoj
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kapelo de sankta Johano Nepomuka (Lutyně)

La **kapelo de sankta Johano Nepomuka** (Lutyně) situas en moderna parto de urbo Orlová en distrikto Karviná en Ĉeĥio.

## Historio 
Tiu kapelo estas konstruita en la jaro 1854, kaj ĝi estas unu el la plej malnovaj konstruaĵoj en la urbo. Estas en bona stato, ĉar ĝi estas uzata por diservoj ĝis hodiaŭ. La kapelo apartenas al Orlová paroĥo en Karviná dekanujo en diocezo de Ostrava-Opava.

Sanktaj mesoj estas festataj ĉi tie pole kaj ĉeĥe.

## Referencoj 
Lutyně
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Karviná
Kategorio:Konstruaĵoj en Orlová
Kategorio:Kapeloj en distrikto Karviná
Jenő Szendrői

**Jenő Szendrői** [jenO sendrOi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szendrői Jenő** estis hungara arkitekto, statikisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Straubert*.

Jenő Straubert naskiĝis la  en Makó, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Jenő Szendrői maturiĝis en Szeged, poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1935. Liaj plej gravaj instruistoj estis Iván Kotsis kaj Pál Csonka. Li plustudis en simila universitato en Vieno (1935-1937) de :de:Siegfried Theiss. Hejmenveninta li laboris 2 jarojn en pluraj atelieroj, poste li memstariĝis en 1939. Dum la socialismo li povis labori nur en ŝtataj entreprenoj. Inter 1949 kaj 1971 li estis ĉefinĝeniero, poste ĝis 1978 li estis katedrestro en la teknikuniversitato. Li mortis en Budapeŝto sed estis entombigita en Csobánka. Li ricevis premion Kossuth en 1963, inter 1955-1997 ankaŭ aliajn premiojn.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* oficejo en Budapeŝto (kunarkitekto, 1942)
* aerodromo en Kolozsvár (tiam en Hungario)
* loĝdomoj en Budapeŝto kaj Szeged
* kuracejo en Budapeŝto (kunarkitekto, 1949)
* ministerio pri defendo (kunarkitekto, 1949-1950)
* fabriko (kunarkitekto, 1962)
* instituto en Budapeŝto
* naĝejo en Budapeŝto (kunarkitekto, 1976)
* haveno en Badacsony (kiel statikisto, 1996)
* familiaj domoj en Csobánka

Magyar Királyi Ipari Anyaghivatal székháza.jpg|oficejo en Budapeŝto
Fehérvári úti rendelő 004.jpg|kuracejo en Budapeŝto
HM 4.jpg|ministerio pri defendo
Fehérvári úti Beloiannisz-gyár 002.jpg|fabriko
Vas- és Fémipari Kutató Intézet épülete.jpg|instituto

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az ipari épülettervezés fejlődése 1951-ben* (1952)
* *Magyar építészet 1945–1955* (kunaŭtoro)
* *Ipari építészetünk* (1965)
* *Magyar építészet 1945–1970* (kunaŭtoro, 1972)
* *Ipari épülettervezés* (studenta lernolibro, 1972)
* *Neue Architectur in Ungarn 1945–1970* (1978)

## Memorigiloj 
* premio Szendrői fondita en 2005

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj statikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj