open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Provinco Panĝŝir

**Panĝŝir** (ankaŭ *Panjshir, Panjshar* kaj *Panjsher*, laŭvorte "kvin leonoj", perse پنجشیر) estas unu el la la 34 provincoj de Afganio. Ĝi fondiĝis kiel memstara provinco la 13-an de aprilo 2004. La provinco en 2007 havis proksimume 145 000 loĝantojn kaj la provinca teritorio kovras areon de 3.610&nbsp;km². La provinca ĉefurbo estas Bazarak. En la provinco precipe parolatas la persa lingvo (*Farsi*) kaj la loĝantoj estas plejparte taĝikoj. La provinco kaj ties ĉefurbo situas ĉirkaŭ 100 km nordoriente de la afgania ĉefurbo Kabulo.

*Ahmad Ŝah Masud*, konata kiel "la leono de Panĝŝir", estis konata afgana armeestro, kiu estis murdita la 9-an de septembro 2001 per suicidaj atakistoj. Li organizis la defendon de la valo dum la afgania interna milito kaj la sovetunia invado de Afganio ĝis la retiriĝo de la Ruĝa Armeo. Ankaŭ dum la ŝtata regado de la Talibanoj la provinco Panĝŝir neniam povis esti konkerita.

## Eksteraj ligiloj 
* la provinco auf kabulguide.net 
* detalaj informoj pri la provinco de la nacia ministerio de malurba evoluo (formato PDF, stato 2007)
* provinca mapo fare de la institucio AIMS (Afghanistan Information Management Services)

## Notoj 
Kategorio:Provincoj de Afganio
Zelimĥan Jandarbijev

**Zelimĥan JANDARBIJEV** (naskiĝis la 12-an de septembro 1952 en Kazaĥa SSR, Sovetunio — mortis la 13-an de februaro 2004 en Doho, Kataro) estis ĉeĉena poeto kaj politikisto, prezidento de la neagnoskita Ĉeĉena Respubliko Iĉkerio.

Li estis kunlaboranto de generalo Ĝoĥar Dudajev kaj ekde 1991 vic-prezidanto de la neagnokita Ĉeĉena Respubliko Iĉkerio, separiĝinta de Rusio. li estis ĉefo de delegitaro por pacintertrakto kun Rusio. La 27-an de januaro 1997 li malgajnis balotadon je prezidenteco, kiun gajnis lia vic-prezidento Aslan Masĥadov, do transiris al opozicio. Li estas konsiderata unu el respondeculoj pri ĉeĉena atako al Dagestano plenumita la 7-an de aŭgusto 1999. Post komenco de la Dua Ĉeĉena milito li forveturis eksterlanden, unue al Pakistano, poste al Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj finfine al Kataro en 2001.

Li estis konsiderata organizanto de kunlaboro de ĉeĉenaj teroristoj kun la islama mondo. Ekde 2001 li estis serĉata de Interpolo, kaj en 2003 enskribita en la liston de mondaj teroristoj.

Li pereis en bomba atenco pretigita kaj plenumita de du agentoj de la FSB Anatolij Jabloĉkov kaj Vasilij Bogaĉov helpe de rusia ambasadejo en Doho. Ambaŭ atencintoj tuj post la atenco estis kaptitaj de la katara polico kaj kondamnitaj je ĝismorta malliberigo. Post duonjaro tamen ili revenis al Rusio surbaze de interkonsento pri ekstradicio por plu subiĝi al puno. Ili estis tie alsalutitaj kiel herooj kun speciala soldatara ceremonio. Ilia plua sorto estas nekonata.

## Prezidentoj de Iĉkerio 
* Ĝoĥar Dudajev (1944-1996), murdita
* Zelimĥan Jandarbijev (1952-2004), murdita
* Aslan Masĥadov (1951-2005), murdita
* Abdul Halim Sadulajev (1967-2006), murdita
* Doku Umarov (1964-2013), murdita

## Eksteraj ligiloj 
* Obituary: Zelimkhan Yanderbiyev BBC News

Kategorio:Ĉeĉenaj poetoj
Kategorio:Ĉeĉenaj verkistoj
Kategorio:Sovetiaj poetoj
Kategorio:Sovetiaj verkistoj
Kategorio:Ĉeĉenaj politikistoj
Kategorio:Ĉeĉenaj teroristoj
Kategorio:Porinfanaj verkistoj
Kategorio:Regnestroj de eksaj landoj
550 Senta

'*550 *Senta'''* estas granda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la 16-an de novembro 1904.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de "*Senta*", rolulino en la opero *Der Fliegende Holländer'' de Richard Wagner.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1904
August Kopff

.
Inter 1905 kaj 1908, elde la "*Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl*" (Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl), li malkovris plurajn kometojn, el kiuj la kometon 22P/Kopff kaj la  C/1906 E1 ; kaj 68 asteroidojn
inter kiuj la  617 Patroklon kaj 624 Hektoron.

De 1924 ĝis 1945 li estis la 18-a direktoro de la *Astronomisches Rechen-Institut* en Berlino, kaj pli malfrue en Hejdelbergo.

En lia honoro, oni donis lian nomon al:
* La asteroido 1631 Kopff,
* La kratero Kopff sur Luno.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de August Kopff

## Eksteraj ligiloj 
*  Biografio
*  Nekrologo

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Supra Argovio (administra distrikto)

La '*administra distrikto Supra Argovio* (germane: **Verwaltungskreis Oberaargau**) estas administra unuo de la kantono Berno en Svislando. Ĝi havis 77181 loĝantojn la 31-an de decembro 2010. Ĝia ĉefurbo estas la urbo Wangen ĉe Aro, kaj ĝi apartenas al la administra regiono Emme-Valo-Supra Argovio.

## Geografio 
La administra distrikto Supra Argovio etendiĝas inter la kantonoj Soloturno en okcidento kaj Argovio en oriento de la Ĵurasa Montaro en nordo kaj la valo de la rivero Langete en sudo.

## Historio 
La administra distrikto Supra Argovio estis fondita la 1-an de januaro 2010 per kunigo de la malnovaj distriktoj Aarwangen kaj Wangen (distrikto) kaj kvar komunumoj de la iama distrikto Trachselwald.

## Komunumoj de la administra distrikto Supra Argovio 
La distrikto Oberaargau konsistas (stato en 2012) el 47 komunumoj. Jen la listo:

## Iamaj komunumoj de Supra Argovio 
La sekvantaj lokoj estas iamaj komunumo de Supra Argovio, kiuj pro kunigo kun aliaj komunumoj perdis sian komunuman statuson:

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo pri la adiministra distrikto Supra Argovio en la kantona retejo

Kategorio:Supra Argovio (administra distrikto)
554 Peraga

'*554 *Peraga'''* estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Paul Götz elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al itala vilaĝeto "*Peraga''", en la komunumo de Taurianova.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Götz
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1905
Honŝuaj alpaj koniferaroj

La **honŝuaj alpaj koniferaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la orientazia  ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj koniferarbaroj de Japanujo.

## Priskribo
La ekoregiono okupas 11 396 da kvadrataj kilometroj en la altaj montaroj de centra Honŝuo kaj de Oŝima Duoninsulo de Hokajdo.

## Flaŭro
[eta|220px|maldekstra|Maries-abio en Jacugtake-Montaro, [Nagano (gubernio)|Nagano]]
La diversfolia cugo vegetas kun specioj de rododendro kaj menziesio. La Maries-abio, *Abies veitchii*, kaj la *Picea jezoensis* vegetas en arbaroj kun abundeco de herboj kaj filikoj en ĝiaj subarbaraĵoj. Sasao-gresoj loke estas tre densaj . La limoj de la ekoregiono kongruas kun tiuj de la arealo de la abiaroj-picearoj . Tiuj ĉi, en siaj alt-montaraj altitudoj, limtuŝas la plantajn komunumojn de siberia nana pino kiuj montras similecojn kun kontinenta vegetaĵaro . En ejoj kie troviĝas abunda akvo, deciduaj foliarboj kiel alno, frakseno kaj acero aliĝis al pinoj.

## Faŭno
La makula cervo kaj la azia nigra urso vivas en tiu ekoregiono. Rimarkindaj birdoj inkluzivas la montan lagopon, la nuksrompulon, la nordan filoskopon kaj la reĝan aglon.

## Minacoj
[eta|220px|[Kriplarbo|Kriplaj diversfoliaj cugoj (hele verde, antaŭe) en Jacugatake-Montaro.]]
La arboj en multaj arbaroj el la ekoregiono estis dehakataj por konstruoligno, kaj la terenoj estis rearbarigataj kun arboj kiaj la japana lariko. La plimulto de la alpa vegetaĵaro je pli altaj altitudoj estas ankoraŭ relative sendifekta, tamen, ĉar tiuj areoj estas malfacile atingeblaj. La montaraj pintoj kaj altebenaĵoj estas bone protektataj ene de la reto de Naciaj Parkoj, sed  pligrandiĝantaj minacoj de turisma disvolviĝo kaj de vojokonstruado postulas zorgemajn mastrumadplanojn.

## Referencoj
## Bibliografio
* Miyawaki, A. 1975 : Outline of Japanese vegetation. Pages 19–27 *in* K.Numata, K.Yoshida, and M.Kato, editors. Studies in conservation of natural terrestrial ecosystems in Japan. JIBP Synthesis volume 8. *University of Tokyo Press*, Tokyo. 
* Shimizu, T. 1975 : Flora of Japan. Pages 16–18 *in* K.Numata, K.Yoshida, and M.Kato, editors, Studies in conservation of natural terrestrial ecosystems in Japan: Part I Vegetation and its Conservation. JIBP Synthesis volume 8. *University of Tokyo Pres*, Tokyo, Japan.

## Vidu ankaŭ
*Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
*Konservada stato de ekoregiono
*Japana biodiverseco-riĉaĵejo

## Eksteraj ligiloj
* Ekoregiono PA0511 : Honŝuaj alpaj koniferaroj (WWF)
* Honŝuaj alpaj koniferaroj (*WWF-Wildworld*)
* Honŝuaj alpaj koniferaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo  

* Honŝuaj alpaj koniferaroj (*Globalspecies*) 

Kategorio:Palearktisaj ekoregionoj
Kategorio:Mezvarmaj koniferarbaroj
Kategorio:Geografio de Japanio
Kategorio:Honŝuo
Kategorio:Hokajdo
Podhořany u Ronova

Municipo **Podhořany u Ronova** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, sur relative kruta okcidenta deklivo de montetaro Železné hory, 10&nbsp;km okcidente de la urbo Heřmanův Městec, 10&nbsp;km oriente de la urbo Čáslav, ĉe la ŝoseo n-ro 17 liganta tiujn urbojn. Vivas ĉi tie  (). Teritoria morfologio, deklivo orientita kontraŭ superregantaj okcidentaj ventoj estas aparte favora por sporta aviado el ĉi tie situanta sporta aviadejo.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Podhořany u Ronova**
* Bílý Kámen
* Nový Dvůr

## Vidindaĵoj 
Ĉi tiea kastelo ekestis en 19-a jarcento per rekonstruo de fortikaĵeto. En la jaro 1898 ĝi estis rekonstruita en novrenesanca stilo.

## Naturo 
Laŭ la vilaĝo estas nomata komplekso de gnejsaj petroj inter Týnec na Labem kaj Březinka kiel Bazemento de Podhořany. La vilaĝo troviĝas sur dekstra flanko de rivereto Čertovka. En la vilaĝo situas malgranda fiŝlago.

## Vilaĝpartoj 
### Bílý Kámen 
Nomo de la vilaĝo Bílý Kámen *(Blanka Ŝtono)* estas laŭ granda, kelkkubometra blanka silico situanta en la vilaĝo. De la vilaĝo estas belega panoramo je kaldronvalo de Čáslav, je ĉirkaŭaĵo de Kutná Hora kaj de Havlíčkův Brod.

### Nový Dvůr 
Super Podhořany, ĉe la ĉefa ŝoseo al Chrudim troviĝas vilaĝeto Nový Dvůr. Apud ĝi estas sporta aviadejo de Východočeský aeroklub Pardubice *(Orientbohemia aviadklubo Pardubice)*. Ĝi havas herban supraĵon kaj uzas ĝin motoraj kaj senmotoraj aviadiloj, motoraj glisoplanoj kaj supermalpezaj aviadiloj.

## Turismo 
Trans la domaro Nový Dvůr gvidas flave sigita turisma pado el Konopáč apud Heřmanův Městec al Semtěš.
En Podhořany kaj en proksima ĉirkaŭaĵo kruciĝas biciklismaj padoj n-ro 4188, 4179, 4129 kaj 4128.

## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de mikroregiono Železné hory 
* Mapo
* Militista pietloko 


Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj en Fera montaro
Georgo Válaszuti

**VÁLASZUTI György** (va:lasuti djoerdj) estis hungara unitariisma pastro vivinta en la 16-a jarcento.
## Kariero
Válaszuti instruis en 1571 en Koloĵvaro, poste de 1574 li estis helppastro de Pécs, de 1588 gvidpastro. Li estis adepto de Ferenc Dávid. Li priskribis la tiel nomatan disputon de Peĉo kun Máté Skaricza (kalvinista predikisto de Ráckeve) je la fino aŭgusto 1588. Tiu manuskripto enhavas valorajn dokumentojn pri la tiama vivo. El tiu verko publikis fragmentojn Miklós Jankovich  (Tudományos Gyűjt. 1829). Eble li estis la aŭtoro ankaŭ de la Válaszuti Komédia.
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Antal Valentiny

**VALENTINY Antal** (valentini) estis rumanuja hungara literaturhistoriisto, lingvisto, bibliografo naskita en Samac la 1-an de aprilo 1883 kaj mortinta en Kluĵo la 26-an de junio 1948.

## Kariero 
Antal Valentiny finis la mezlernejon en Kalocsa kaj Segedo, la universitaton en Koloĵvaro pri helena kaj latina lingvoj en 1909. De 1901 li estis bibliotekisto de la universitata biblioteko de Koloĵvaro, de 1920 ĉefbibliotekisto, de 1940 direktoro. Li pensiuliĝis en 1942. En jaroj 1925-1927 li publikis sian vortaron rumana-hungara kaj hungara-rumana en Kluĵo, en 1924 la morfologion de la rumana lingvo kun titolo *Tüzetes román alaktan*. Li eldonis kune kun György Bónis la libron de Johano Jacobinus kanceliero de Transilvanujo (Kolozsvár, 1947). En 1934 aperis en la Erdélyi Tudományos Füzetek de li la kunmetaĵo bibliografia *Az erdélyi magyar irodalom bibliográfiája* ĝis 1939.

## Verkoj 
* *Az Erdélyi Múzeum Egyesület kiadványainak könyvészeti leírása 1859-1934* (Kolozsvár, 1934);
* *Az Erdélyi Múzeum név- és szakmutatója 1874-1917.* 1930-1937 (Kolozsvár, 1942).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj bibliografoj
Samtgemeinde Emlichheim

**Samtgemeinde Emlichheim** estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Grafschaft Bentheim, proksime de la limo al Nederlando. Fine de  la komunumaro sume havis  loĝantojn.

Membraj komunumoj de la komunumaro estas (nombroj de loĝantoj laŭ stato de  inter krampoj):

# Emlichheim ()
# Hoogstede ()
# Laar ()
# Ringe ()

eta|maldekstra|300ra|situo de la komunumaro ene de la distrikto

[eta|maldekstra|250ra|historia eklezio el la jaro 1150 en la loĝloko [Emlichheim, ekde la 16-a jarcento sidejo de la loka reformita paroĥo]]

Kategorio:Distrikto Grafschaft Bentheim
Kategorio:Komunumaroj de Malsupra Saksio
Kategorio:Komunumaroj de Germanio laŭ alfabeto
557 Violetta

'*557 *Violetta'''* estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estas malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de "*Violetta*", ĉefrolulino de la opero *La Traviata'' de Giuseppe Verdi.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1905
János Valentiny

**VALENTINY János** [valentini jAnoŝ] estis hungara pentristo naskita en Nagylak la 1-an de januaro 1842 kaj mortinta en Nádasdladány la 25-an de februaro 1902.

## Kariero 
Valentiny studis komence en Pest (urbo) en privata lernejo de Jakab Marastoni, poste li estis familia desegna instruisto ĉe Leó Festetics. Baldaŭ li studis en Parizo, poste li pentradis en Nádasdladány. En 1873 li plulernis en Munkeno, poste li studvojaĝis al Italio. Hejmenveninta li pentris ĝenrojn cigantemajn en stilo naturalista (Cigano mortanta; La muzikestro de venonto, ktp.). Malofte li pentradis portretojn kaj pejzaĝojn. Liajn plurajn pentraĵojn posedas la MNG (Hungara Nacia Galerio).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 
* http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/104/pc010451.html#6

## Elektitaj pentraĵoj 

Valentiny János Cigányfiatalság.jpg|Cigana juneco
Valentiny János Cigányiskola.jpg|Ciganlernejo
Valentiny János Fiú hegedűvel.jpg|Knabo kun violono
Valentiny János Italiai lány.jpg|Italino
Valentiny Olasz tengerparton 1875.jpeg|En itala marbordo

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Brestovany

**Brestovany,** hungare **Bresztovány** [brestovAnj] estas unuigita vilaĝo en Slovakio.
300px|eta|Brestovany situas en la plej griza parto

## Situo 
Brestovany situas laŭ traira flankovojo (aŭtovojo Bratislavo-Nové Mesto nad Váhom preteriras), laŭ fervojo Leopoldov-Trnava. La lasta urbo troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri vilaĝo Felsőszil en 1113 en latina formo *"villa Bristem"*, pri proksima vilaĝo Alsószil en formo *"Sila"*. Pro la mongola invado en Hungarujo en 1241 ambaŭ detruiĝis. En 1533 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1811 incendio okazis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Brestovany 1961 homoj, (1945 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1778
* kapelo omaĝe al Sankta Marteno de 1767
* baroka kastelo de 1826, ekde 1948 funkcias, kiel lernejo

## Eksteraj ligiloj 
* Brestovany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trnava
Australonuphis

La **aŭstralia stranda vermo** estas kaptita por uzi kiel fiŝ-allogaĵo dum la fiŝkaptado. Kelkaj specioj povas longi pli ol unu metron. Ĝi estas blinda, sed havas tre bonan sensadon pri odoraj kaj putriĝantaj karnoj, fiŝoj kaj maralgoj, kiujn alportis maro sur la bordon. 

Ĝi apartenas al genro *Australonuphis*, el familio *Onuphidae*, ordo *Aciculata*, klaso Poliketoj (*Polychaeta*), filumo Anelidoj (*Annelida*). La plej kutima specio de la genro estas *Australonuphis teres*, pluaj specioj estas *A. casamiquelorum*, *A. hartmanae* kaj *A. parateres*.

Kategorio:Poliketoj
Bučany

**Bučany,** hungare **Bucsány** [buĉAnj] estas vilaĝo en Slovakio.

## Situo 
Bučany situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Nové Mesto nad Váhom-Trnava. La lasta urbo troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Oni trovis ŝtonan skulptaĵon 6.5&nbsp;cm-ojn alta, nun nomata Venuso. Dum la bronzepoko keltoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1258. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bucsány 1562 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Galgóc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Bučany 2118 homoj, (2098 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario) de 1700
* kastelo

## Famuloj 
En la iama Bucsány mortis hungara juĝisto Károly Zay.

## Eksteraj ligiloj 
* Bučany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
eta|maldekstre|Kastelo en Bučany

Kategorio:Municipoj en distrikto Trnava
György Vályi

**VÁLYI György** (va:ji djoerdj) estis hungara inĝeniero naskita en Koloĵvaro en 1756 kaj mortis en ? post 1830.

## Kariero
Vályi studis en la *Collegium Oeconomicum* de Szempc. Li estis verŝajne la inĝeniero de la grandbieno Esterházy. Li faris mapon en 1788 pri la regiono de Tarna, en la sekvaj jaroj pri la regiono de Ipoly, poste pri la parto de Danubo en ĉirkaŭaĵo de Visegrád. Lia mapo farita en 1790-aj jaroj montras la malnovan akvoreton de la Hanság kaj ĝia ĉirkaŭaĵo kun la malsupera fluo de Rába kaj Répce. Li laboris ĉe Garam, poste de 1823 kune kun Keresztély Raisz li mezuris la akvoregionon de Tisza, Zagyva kaj Tarna inter Tiszakürt – Jászkisér – Újszász - Szolnok. Li estis unu el la plej elstaraj kartografiaj inĝenieroj de la 18-a jarcento.

## Fonto
* Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Sablovermo

La **sablovermo** *(Arenicola marina)* estas specio el klaso poliketoj *(Polychaeta)*, ordo *Capitellida*, familio de Arenikoledoj.

## Disvastiĝo 
La sablovermo vivas grandnombre en malhela, ŝlima sablo de protektataj margolfoj, maraj riverfaŭkoj. Ĝia disvastiĝa areo estas la marbordo de la Atlantiko en okcidenta, norda Eŭropo kaj en la Mediteraneo. Oni uzas la sablovermon kiel fiŝallogaĵon dum fiŝkaptado, ĝian ekziston minacas ne la homo, sed la naftaĵoj, kemiaĵoj, kiuj penetras la maron.

## Aspekto 
La sablovermo longas 10-20, malofte 25 centimetrojn, dikas 1-1,5 cm. La vermo estas verd-flava aŭ bruneta, ĝia korpo navas rondan kversekcon. La brankoj situas sur la sablovermo mezkorpe, paralele al la longo. Ili estas fajne disbranĉiĝantaj kaj abunde vejnaj, tiel ili povas akcepti plej multon el oksigeno. La besto havas 13 ruĝajn brankajn parojn. La fosadon en la sablo helpas etaj ĥetoj.

## Konduto 
La sablovermo vivas sola en loĝeja tubo, kiu havas du elirejojn, tiel U-formon. Ĉe la antaŭa elirejo, la tajdo alportas freŝan sablon en la tubon, kiun konsumas la vermo kaj nutras sin el la organikaĵoj en ĝi. Ĝi utiligas ĉiujn nutrantan materialon. Ĉe la malantaŭa elirejo, la sablovermo produktas mukon, kiu gluiĝas kun sableroj kaj firmigas la tubomuron. La besteto suĉpumpas per vermomoviĝo freŝan akvon en la tubon. Ĉiu alta tajdo (mara alfluo) alportas freŝan akvon kaj tiel oksigenon, kaj samtempe forigas la superfluan karbonan dioksidon.

La ekskremento de la sablovermo konsistas ĉefe el sablo, kiun ĝi eligas post kiam ĝi jam forkonsumis el ĝi la nutreblajn materialojn. Tio okazas ĉiujn tri-kvaronajn horojn. La eligitan sablon forportas la sekva tajdo.

## Generado 
La gonoĥorismaj bestoj eligas en mezo de oktobro ovojn kaj spermojn en la maron, el la loĝtuboj. La generada periodo daŭras du semajnojn, la larvo evoluas al plenkreska besto sur la marfundo.

## Naturaj malamikoj 
Okaze de maltajdo, aperas la birdoj kiel hematopo, granda kalidro kaj bunta kalidro por nutri sin mem el la sablovermo.

Kategorio:Poliketoj
Buková (distrikto Trnava)

**Buková** (hungare *Bikszárd* [biksArd]) estas vilaĝo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis *Biksárd*.

## Situo 
Buková situas laŭ traira flankovojo inter montoj 480 kaj 767 m altaj. Trnava troviĝas je 26&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1256 en formo *"Byk"*. En 1336 la vilaĝo estis ankaŭ doganprena loko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bikszárd 947 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Trnava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Buková 706 homoj, (698 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika malfrubaroka preĝejo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) de 1790
* kapelo omaĝe al Koro de Jesuo de 1999
* kapelo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) de 1961
* skulptaĵo pri Dipatrino (Virga Maria) de 1758
* lago (somera banloko)

Kategorio:Municipoj en distrikto Trnava
Cífer

**Cífer,** (ankaŭ hungare) estas vilaĝo en Slovakio. Ankaŭ 2 vilaĝetoj apartenas al la municipo.
300px|eta|Cífer situas en la plej griza parto

## Situo 
Cífer situas laŭ rojo, apud ĉefvojo Senec-Trnava (aŭtovojo preteriras), laŭ fervojo Pezinok-Trnava. La lasta urbo troviĝas je 10&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1291. En 1529 la turkoj rabadis tie. Baldaŭe rifuĝintaj kroatoj alvenis. En 1638 incendio okazis. En 1846 ĉevaltira fervojo Pozsony-Nagyszombat ekfunkciis tra Cífer. Tiutempe Cífer estis kampurbo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Cífer 1827 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Cífer 3806 homoj, (3753 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1935
* kapelo omaĝe al Johano Nepomuko el la 18-a jarcento
* kastelo

## Famuloj 
En Cífer naskiĝis:
* hungara-juda orientalisto Ede Mahler
* hungara arkivisto Károly Moenich
* hungara-juda logopedo Dezső Kanizsai.

## Ĝemelkomunumo 
*  Prellenkirchen, Aŭstrio

## Eksteraj ligiloj 
* Cífer sur mapo de Slovakio
300px|eta|Preĝejo en Cífer

## Fontoj 
* Hungara kaj ĉeĥa Vikipedioj
240px|eta|maldekstra|Kastelo de Cífer

Kategorio:Municipoj en distrikto Trnava
562 Salomeo

**562 Salomeo ** estas granda, meze hela, eosa asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Salomeo (filino de Herodo Antipa), la virino, kiu petis, en la nova testamento, ke oni senkapigu .
(*Salomeo* estas ankaŭ opero de Richard Strauss.)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1905
Eofonoj

La **Eofonoj** aŭ Orientaj dikbekuloj (***Eophona***) estas genro de birdoj de la familio de Fringedoj kiu enhavas nur la du jenajn speciojn:

* Flavbeka dikbekulo *Eophona migratoria*
* Japana dikbekulo *Eophona personata*

Kiel la nomo de la specioj sugestas, tiuj birdoj havas tre **dikajn kaj mallongajn bekojn**, ege fortikajn ĉe baze kaj laŭ la muskoloj, kio permesas al ili rompi ege malmolajn semokernojn. Tio okazas ankaŭ ĉefe ĉe la aliaj du genroj, nome Kokotraŭstoj kaj Mycerobas, kun kiuj tiu formas la grupon de tipaj dikbekuloj.

## Referencoj 
* **Arnaiz-Villena**, A., Moscoso, J., Ruiz-del-Valle, V., Gonzalez, J., Reguera, R., Wink, M., I. Serrano-Vela, J. 2007. Bayesian phylogeny of Fringillinae birds: status of the singular African oriole finch Linurgus olivaceus and evolution and heterogeneity of the genus Carpodacus. Acta Zoologica Sinica, 53 (5):826 - 834. PDF plena teksto

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
563 Suleika

'*563 *Suleika'''* estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Paul Götz elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
"*Suleika*", kiu donis al ĝi sian nomon, estas rolulino en la verko *Also sprach Zarathustra'' de Nietzsche.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Götz
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1905
Montfaucon

**Montfaucon** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* Montfaucon JU estas komunumo en la svisa Kantono Ĵuraso.
* Montfaucon (Aisne) estas komunumo en la franca departemento Aisne.
* Montfaucon (Doubs) estas komunumo en la franca departemento Doubs.
* Montfaucon (Gard) estas komunumo en la franca departemento Gard.
* Montfaucon (Lot) estas komunumo en la franca departemento Lot.
* Montfaucon-d’Argonne estas komunumo en la franca departemento Meuse.
* Montfaucon-en-Velay estas komunumo en la franca departemento Haute-Loire.
* Montfaucon-Montigné estas komunumo en la franca departemento Maine-et-Loire.
Montfaucon JU

**Montfaucon** estas komunumo en la distrikto Franches-Montagnes en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 584 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
La komunumo Montfaucon situas sur alteco de preskaŭ mil metroj s.m. sur la altebenaĵo de la Liberaj Montoj en la Ĵurasa Montaro sude de la profunda valo de la rivero Doubs. Al Montfaucon ekde la 1-a de januaro 2009 ankaŭ apartenas la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Montfavergier kaj la vilaĝeto Pré-Petitjean, kie troviĝas la stacidomo.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Montfaucon limas en nordo al Clos du Doubs, en nordoriento al Saint-Brais, en oriento al Lajoux, en sudoriento al Les Genevez, en sudo al Tramelan (BE), en sudokcidento al Le Bémont, en nordokcidento al Les Enfers, kaj en nordnordokcidento al Soubey.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 18 de La Chaux-de-Fonds al Delemonto. En la vilaĝeto Pré-Petitjean situas stacidomo de la mallarĝŝpura trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj de Saignelégier al Glovelier.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Montfaucon datiĝas el la jaro 1139 kiel *Mons Falconis*.

Dum mezepoko Montfaucon apartenis al la Senjorejo Liberaj Montoj, kiu troviĝis sub la regado de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 Montfaucon apartenis dum unu jaro al la Raŭraka Respubliko kaj tiam de 1793 ĝis 1800 al la franca departemento *Mont-Terrible*, kiu tiam estis integrita al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la komunumon Montfaucon al la distrikto Franches-Montagnes de la svisa Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 Montfaucon apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2001 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Montfavergier estis kunigita kun Montfaucon.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Montfaucon
* La Combe (stacidomo)
* Pré-Petitjean (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Montfaucon
* Montfaucon en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:Montfaucon preghejo 066.JPG|La preĝejo interne
Dosiero:Montfaucon preghejo 070.JPG|Orgeno en la preĝejo
Dosiero:Montfaucon tombejo 065.JPG|Tombejo
Dosiero:Montfaucon Hotelo du Lion d Or 058.JPG|Hotelo du Lion d'Or [Ora Leono]
Dosiero:Montfaucon Hotelo de la Pomme d Or 055.JPG|Hotelo de la Pomme d'Or [Ora Pomo]
Dosiero:Pré-Petitjean 4.tif|Stacidomo 
Dosiero:Montfaucon dolino apud Pre-Petitjean 089.JPG|Dolino apud Pré-Petitjean
Dosiero:Montfaucon vilagheniro 053.JPG|Vilaĝeniro de Montfaucon ĉe la kantona ĉefvojo 18
566 Stereoskopio

**566 Stereoskopio ** estas granda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Cibela grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Paul Götz elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝia nomo "*Stereoskopia*", aludas al la tekniko de stereoskopado, kiu permesas vidi reliefan vidon el du ebenaj bildoj, kaj utilis por la malkovro de novaj asteroidoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Götz
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1905
Miceroboj

**Miceroboj** aŭ *Mycerobas* estas dikbekuloj, tio estas birdoj de la familio de Fringedoj.

Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
* Koluma dikbekulo aŭ Koluma micerobo (*Mycerobas affinis*)
* Blankaflugila dikbekulo aŭ Blankaflugila micerobo (*Mycerobas carnipes*)
* Nigraflava dikbekulo aŭ Nigraflava micerobo (*Mycerobas icterioides*)
* Flavanigra dikbekulo aŭ Flavanigra micerobo (*Mycerobas melanozanthos*)

Ĉiuj estas specioj kiuj kombinas nigran kaj flavan kolorojn, kun tipe nigraj kapoj kaj flugiloj.

## Referencoj 
* **Arnaiz-Villena**, A., Moscoso, J., Ruiz-del-Valle, V., Gonzalez, J., Reguera, R., Wink, M., I. Serrano-Vela, J. 2007. Bayesian phylogeny of Fringillinae birds: status of the singular African oriole finch Linurgus olivaceus and evolution and heterogeneity of the genus Carpodacus. Acta Zoologica Sinica, 53 (5):826 - 834. PDF plena teksto

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Flavbeka dikbekulo

[eta|*Eophona migratoria* [MHNT]]

La **Flavbeka dikbekulo** aŭ Ĉina dikbekulo (*Eophona migratoria*) estas specio de birdo de la familio de Fringedoj. Ĝi povas troviĝi en la jenaj landoj: Ĉinio, Japanio, Koreio, Laoso, Birmo, Rusio, Tajvano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties habitato estas  moderklimataj arbaroj.

Temas pri ĝenerale griza birdo kun klara seksa duformismo facile konstatebla pro la tre **nigra kapo** de la masklo. Ambaŭ seksoj havas vintre tre **flavan bekon** (kio nomigas la specion en la komuna nomo), mallonga, larĝega, konusecforma kaj fortika ĉebaze, kun fortegaj muskoloj, kio permesas al ili rompi malmolajn semo- aŭ fruktokernojn. Tiu beko akiras nigrecan pinton somere. Ili estas tre similaj al la plej proksima parenco, la aliaj samgenranoj, nome la Japana dikbekulo, sed diferenco estas ke tiuj havas nigran kapuĉon nur ĝis la okuloj, dum la Flavbeka dikbekulo havas pli etendan nigran kapuĉon kiu enhavas ankaŭ la orelareon.

La nuko estas grizeca kiu nuanciĝas al pli grizbruna en dorso. Ĝenerale la supraj partoj estas pli malhelgrizaj, dum la subaj partoj estas pli helgrizaj kun markataj helbrunaj ventroflankoj. Pugo kaj subpugo estas blankaj. Flugilplumoj estas nigraj kun malgrandaj blankaj markoj, ne tiom etendaj kiom la blankaj flugilzonoj de la Kokotraŭstoj. Ankaŭ la vosto estas nigreca. La irisoj estas malhelbrunaj kaj la kruroj ruĝecaj.

Ili manĝas ĉefe semojn, sed ankaŭ vermojn.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 5an de julio 2007.

## Eksteraj ligiloj 
*Bildoj ĉe ADW

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Koluma dikbekulo

La **Koluma dikbekulo** aŭ **Koluma micerobo** (***Mycerobas affinis***) estas specio de birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Miceroboj, kiu enhavas speciojn kiuj kombinas nigran kaj flavan kolorojn kaj havas dikajn bekojn.

eta|maldekstra|Ilustraĵo fare de John Gould.
Ĝi povas troviĝi ĉe Himalajo kaj najbaraj regionoj, tio estas ĉefe en Butano kaj Nepalo, suda Ĉinio, norda Barato, norda Birmo, norda Pakistano kaj norda Tajlando. Ties natura habitato estas borealaj arbaroj de koniferoj aŭ miksitaj de koniferoj kun larĝafoliaj arboj ĉefe inter **2,000 kaj 4,000** metroj super marnivelo.

Temas pri specio kun dika, mallonga kaj fortika ĉebaze beko, kiel aliaj dikbekuloj, kiu estas ebureca al arĝentkolora; la kruroj estas rozkolorecaj. Krom tio estas tre markata seksa duformismo. La masklo estas 22 cm longa kaj kombinas belege **flavan kaj nigran kolorojn**, nome subaj partoj, dorso, nuko kaj kolo estas flavaj (de tio devenas la komuna nomo), dum estas tre nigraj kapuĉo, flugiloj kaj vosto. Kio estas flava ĉe masklo ĉe la ino estas olivecverdeca korpo, dum la flugiloj kaj vosto estas nigrecaj kaj la kapo griza.

## Referencoj
* BirdLife International 2004. Mycerobas affinis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 19an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
San Bartolomé de la Torre

250ra|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**San Bartolomé de la Torre** (San Bartolomeo de la Turo) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *bartolinos*. La censita populacio en 2009 estis  loĝantoj kaj la denseco estas 60,84 loĝ/km².

## Situo 
San Bartolomé de la Torre estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Andévalo en la centra parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 128 m; je 29 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 57 km². La geografiaj koordinatoj estas 37°26.75′N 7°6.44′Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
Ĝi fondiĝis en 1589.

## Ĝemelitaj urboj 
**San Bartolomé de la Torre** ĝemeliĝis kun kvar urboj nome la jenaj:
* Tavira de Portugalio.
* Perpignan de Francio.
* Kenitra de Maroko.
* Porto Novo de Benino.

## Notoj
Santa Bárbara de Casa

250ra|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Santa Bárbara de Casa** estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *caseños*. La censita populacio en 2009 estis  loĝantoj kaj la denseco estas 7,89 loĝ./km². Inter 1900 kaj 1950 kreskis la populacio ĝis 1.131 loĝantoj en 1.900 kaj 2.466 en 1.940. Post tio elmigrado senhomigis la areon, kaj en 1.970 estis jam nur 1.650 loĝantoj. Kaj en 1.981 ĉirkaŭ 1.400.

## Situo 
Santa Bárbara de Casa estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Andévalo en la okcidenta parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 316 m; je 80 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 147 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 48' N, 7º 11' Ok. Ĝi limas norde kun Rosal de la Frontera, sude kun Puebla de Guzmán, oriente kun Cabezas Rubias, okcidente kun Paymogo kaj Portugalio.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. Tradicie abelbredado (mielo kaj vakso).

## Historio 
Estis setlejoj el prahistorio, ĉar estas dolmeno de La Zarcita en la municipa teritorio. Ekzistis tiam (Ĥalkolitiko) domaro kun fortikaĵo.

En 1504 Santa Bárbara de Casa ricevis la kategorion de vilaĝo. Antaŭe estis formata de du domaroj nome El Hornacho kaj Los Palacios kiuj finfine unuiĝis. Santa Bárbara de Casa aperas fine de la 16a jarcento kun populacio de 72 *vecinos* (anoj), kiuj korespondas al faktaj 360 loĝantoj proksimume.

## Vidindaĵoj 
* Ventomuelejoj ĉe ermitejo.
* Preĝejo de la 18a jarcento.

## Notoj
Tharsis

**Tharsis** aŭ **Minas de Tharsis** (Minoj) estas submunicipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio, apartenanta al Alosno.

eta|maldekstra|Tranĉo Norda Vejno.
eta|maldekstra|Atelieroj de la minoj.

eta|maldekstra|Monumento al ministo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Tharsileños*. La censita populacio en 2007 estis  loĝantoj kaj la denseco ne estas konata pro manko de propra areo.

## Situo 
Tharsis estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Andévalo en la okcidenta parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 265 m. La geografiaj koordinatoj estas 37º 35' 59'' N, 7º 7' 16* Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. Sed ĉefe minoj de pirito.

## Historio 
## Eksteraj ligiloj 
* *Pueblos de España'' (THARSIS)
* Municipo de Tharsis

## Notoj
Dechtice

**Dechtice,** hungare **Dejte,** germane **Dechtitz** estas vilaĝo en Slovakio.
300px|eta|Dechtice situas en la plej griza parto

## Situo 
Dechtice situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Trnava troviĝas je 20&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1258 en latina formo *"villa Degce"*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Dejte 1214 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dechtice 1771 homoj, (1753 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika mezepoka rotondo
* romkatolika paroĥa preĝejo el la 14-a jarcento, en 1612 barokiĝis
* preĝejo de 1172, en 1741 kaj en 1932 renoviĝis
* abateja ruino (iam) omaĝe al Sankta Katerino de 1618
* kapelo omaĝe al Dipatrino (Granda) de 1736
* kastelo

## Fontoj 
* Hungara kaj slovaka Vikipedioj
300px|eta|La abatejaj ruinoj en Dechtice

Kategorio:Municipoj en distrikto Trnava
Japana dikbekulo

La **Japana dikbekulo** aŭ Maska dikbekulo, *Eophona personata*, estas specio de birdo de la familio de Fringedoj. Ĝi povas troviĝi indiĝene en Orienta Azio kaj ĉefe en Japanio, de kio devenas la komuna nomo.

alternative=Japana dikbekulo|eta|maldekstra|Japana dikbekulo
[eta|*Eophona personata personata* [MHNT]]
Temas pri ĝenerale **grizbruna birdo** ege rimarkinda pro tre **nigra kapo**. Ili havas tre **flavan bekon**, mallonga, larĝega, konusecforma kaj fortika ĉebaze, kun fortegaj muskoloj, kio permesas al ili rompi malmolajn semo- aŭ fruktokernojn. Ili estas tre similaj al la plej proksima parenco, la aliaj samgenranoj, nome la Flavbeka dikbekulo, sed diferenco estas ke la Japana dikbekulo havas nigran kapuĉon nur ĝis la okuloj, dum la Flavbeka dikbekulo havas pli etendan nigran kapuĉon kiu enhavas ankaŭ la orelareon. Tiele la nigra kapareo vere aspektas kvazaŭ masko kio estas tialo por la alternativa komuna nomo kaj por la latina scienca nomo kie *personata* devenas el radiko de la antikva greka kio signifas ja "masko".

La nuko estas grizecbruna same kiel la dorso. Pugo kaj subpugo estas blankaj. Flugilplumoj estas nigraj kun malgranda blanka marko, ne tiom etenda kiom la pli supraj blankaj flugilzonoj de la Kokotraŭstoj. Ankaŭ la vosto estas nigreca. La irisoj estas malhelbrunaj kaj la kruroj rozkolorecaj.

## Referencoj 
*  Malplej Zorgiga.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Pintumo

eta|Humura bildstrio pri trovado de informoj en la interreto. Bildstrioj kutime konsistas el la klasika formo de la ŝerco, kiu fine inkluzivas pintumon, frapan linion, esprimitan en la lasta panelo.
**Pintumo** – ne atendata frazo, kiu substrekas sencon de literatura vero, lokita en fino de verko. Pintumo kiel formala maniero estas uzata ĉu en epigramoj, humoreskoj, ĉu en noveloj. Estis unu el plej gravaj stilaj iloj en barokaj verkoj.

Mallonga, ofte rakontofina spritaĵo, kiu postulas bonan komprenon: *ĉu Avinjo Byrne kaptis la pintumon?* (ReTa Vortaro)

## La strukturo de la ŝerco kaj la rolo de la pintumo 
La tipa kaj ofta formo de ŝerco konsistas el tri partoj, foje nomataj AAB. Kutime, la unuaj du partoj de AAB-ŝerco dividos iun komunan denominatoron. la unua servas kiel malfermo por ŝerco en kiu la roluloj estos prezentitaj (se ili ekzistas) aŭ la eventoj, kiel ekspozicio, dum la alia prezentos fiksan rakonton, laŭ kiu la detaloj rivelitaj en la malfermo antaŭenigos apartan intrigon. La tria parto de la ŝerco estos la pintumo, kiam fariĝos devio de la komuna denominatoro de partoj A kaj B, kio kaŭzos surprizon inter la aŭskultantoj kaj tiel kreos humuron.

Sekvas ekzemplo de ŝerco de AAB:

* A - Unu sciencisto volis testi, ĉu araneo povas salti eĉ sen kruroj. Li mallevis ĉiujn krurojn al la araneo kaj diris al li: "Saltu!". La araneo ne saltis.
* A - La sciencisto diris al li denove "Saltu!". La araneo ne saltis.
* B - Do la sciencisto tiris konkludojn: araneo sen kruroj ne aŭdas.

Etapoj A reklamas ripetan rakonton, dum kiu la scienculo ordonas al la araneo salti sen kruroj. Laŭ tio, kio estas dirita en la unua parto A, la formita konkludo estas ke araneo sen kruroj ne kapablas salti, sed tiam parto B, la pintumo, devias de ĉi tio kaj alportas neatenditan konkludon, do la humuron.

Ekzistas ankaŭ AB aŭ AAAB-ŝercoj, sed ili estas malpli oftaj. Eĉ en aliaj ŝercoj la frapa linio ĉiam tenos la kondiĉojn de la kontraŭdiro, kiu kondukas al la surprizo, kiu kreas humuron.

Kategorio:Komedio
Kategorio:Teorio de literaturo
Puebla de Guzmán

**Puebla de Guzmán** (Vilaĝo de Guzmán -el ĝermana *gut man*, bona viro) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *puebleños*. La censita populacio en 2009 estis  loĝantoj kaj la denseco estas 9,19 loĝ./km².

## Situo 
Puebla de Guzmán estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Andévalo en la plej okcidenta parto de la provinco de Onubo, lime kun Portugalio, je altitudo de 214 m; je 63&nbsp;km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 337&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 36' N, 7º 15' Ok. Ĝi limas norde kun Paymogo kaj Santa Bárbara de Casa kaj okcidente kun Portugalio.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
En la 13a jarcento kreiĝis senjorlando kiu enhavis la lokojn de Puebla de Guzmán, Paymogo, Villanueva de las Cruces, Cabezas Rubias, Calañas, Alosno kaj El Almendro. Tamen Puebla de Guzmán tiam nomiĝis Alcaria (*alquería*, domareto) de Juan Pérez. En 1445, don Juan de Guzmán, grafo de Niebla, sidejo de la senjorlando, cele revivigi loĝe sian senjorlandon, donis privilegiojn al la tieaj loĝantoj unuafoje setlitaj. En 1481 aperas unuafoje dokumente la nomo de la Puebla de Guzmán, supoze ke la nomŝanĝo havis tialon en la intereso de la duko de Medina Sidonia montri ties posedrajton pere de sia familinomo. En 1481 aperas jam oficiale la nomo de Puebla de Guzmán. Kaj en 1796 la vilaĝon ricevis tian titolon el la Reĝo Karlo la 4-a de Hispanio.

Dum la 16a jarcento la teritorio suferis invadojn el Portugalio dum la sekvaj militoj por akiro de la portugala sendependiĝo. Komence de la 19a jarcento la franca armeo trapasis la teritorion por konkero de Badajoz kaj Sevilo.

eta|250ra|maldekstra|Urbodomo de Puebla de Guzmán
Fine de tiu jarcento disvolviĝis minagado en la areo kaj ĉefe de mangano, kupro kaj piritoj en Herrerías, Cabezas del Pasto kaj La Mina del Toro, kaj oni kreis novajn setlejojn kiaj tiu de Minas de Herrerías, kio pliigis konsiderinde la tiaman populacion, kio haltis komence de la Hispana Enlanda Milito en 1936 kaj la sekvaj malriĉegaj jaroj.

Kurioze la 15an de decembro 1930 la vilaĝanoj de Puebla de Guzmán, proklamis je sia konto la komencon de la Dua Hispana Respubliko, kio fakte okazis nur post kvar monatoj aprile de 1931.

Puebla de Guzmán atingis sian maksimuman populacion en 1950 kun 6.661 loĝantoj. Post tio dum la 1960-aj jaroj elmigrado senhomigis la areon pro krizo kaj en agrikulturo kaj minado kaj tiele ĉirkaŭ 2.000 personoj elmigris al la provinca ĉefurbo Onubo aŭ al Barcelono, Madrido, Bilbao, Valencio aŭ eĉ eksterlande.

## Notoj
Aserta teologio

**Aserta teologio** estas aparta aspekto de la ĝenerala teologio, kiu, kiel scieble, trairas vastajn kampojn de scio pri Dio kaj pri aferoj koncernantan la rilatojn inter Dio kaj mondo kaj inter Dio kaj la homo: fakte ĝi dividiĝas inter teologio natura kaj teologia revelaciita (supernatura), teologio spekulativa kaj pozitiva, teologio asketa kaj mistika ktp. Inter tiuj specialaĵoj oni renkontas ankaŭ teologion negativan kaj teologion asertivan aŭ afirman.

Aserta teologio aŭ afirma aŭ pozitiva aŭ **katafatika**, aŭ ankaŭ katafatismo (el la antikva greka * kατά φημι katàphasis*, kiu signifas “aserto”),  estas teologia metodo filozofii ekante el la antaŭkondiĉo laŭ kiu Dio estas konebla per la racio argumentanta el la realaĵoj de la sensa sperto. La kreaĵaro, konsiderita kiel verko de Dio, fariĝas la bazo per kiu eblas determini la atributojn de la Kreinto. Tiu teorio, konata ankaŭ kiel “via positionis” (vojo de la konstato)  havas kiel kontraŭfronta altaro Apofatan teologion (el la greka άπό φημι) laŭ kiu ne eblas kapti el kreaĵoj elementojn atribueblajn al Dio ĉar Li tro malsamas ol la kvalitoj kreitaj.

Spuroj de tiuj filozofia vidpunkto oni kredas malkovri en *Peri hermêneias* (Pri interpreto) de la *Logiko* (*Organon*) de Aristotelo. Certe ĝi troviĝas en diversaj postaj filozofioj kaj teologioj precipe en la antikva kristana kaj mezepoka filozofioj kaj teologioj.

La du teologioj, aserta kaj negativa, vojaĝis ĉiam kune sed pli malpli separitaj. La unua fluo, la aserta, estas argumentata precipe de tiuj, kiaj la skolo de sankta Tomaso de Akvino, multe fidas pri la kapablo de la racio: kapablo purigi, per la principo de analogio, la limigojn kaj ambigvecojn de la atributoj de la aĵoj kreitaj; al dua inklinas precipe kiuj preferas aliri al Dio per la koro kaj volo kaj ne multe sin forlasas la racio ĉar Dio tro transcendas la kreaĵaron kaj la kapablojn de la homa racio. Estas enlkalkulitaj en tiu fluo la pensado de Pseŭdo-Dionizo la Areopagisto, Majstro Eckhart, Mateo el Kuzo, kaj ĝenerale mistikuloj.

La kristanaj eklezioj akceptas ambaŭ la vojojn kondiĉe ke ĉiukaze la nocio pri Dio laŭiras la revelacion kaj la tradicion, laŭ kiu Dio estas konebla laŭ maniero sufiĉa por al li adheri racie motivite.

Oni povas pridiskuti kiom da katafatismo kaj apofatismo en la islama religio kaj en la teologioj de Islamismo Budhismo kaj Hinduismo-

## Bibliografio 
* http://fr.wikipedia.org/wiki/Th%C3%A9ologie
* http://en.wikipedia.org/wiki/Theology
* http://de.wikipedia.org/wiki/Theologie

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Agnostikismo
* Apostateco
* Asketa teologio
* Ateismo
* Apologetiko
* Kristana teologio
* Teologio
* Kreismo
* Ekzegezo
* Esoterismo
* Feminisma teologio
* Herezo
* Hierologio
* Historio pri teologio

Kategorio:Kristana teologio
Kategorio:Teologio
Drosera regia

eta|dekstra|Reĝa sunroso (*drosera regia*
alternative=DroseraRegia.jpg|eta|DroseraRegia
eta|Hoja envuelta en torno a su presa.
***Drosera regia*** aŭ **reĝa sunroso** estas karnovora planto el la genro drozero (*drosera*). Ĝi estis unue priskribita de Edith Layard Stephens en 1926.

## Eksteraj ligiloj 
* Datumoj pri reĝa drosero ĉe www.fleischfressendepflanzen.de

Kategorio:Drozeracoj
Kategorio:Flaŭro de Afriko