open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Los muertos no se tocan, nene

***Los muertos no se tocan, nene*** (Mortintoj ne tuŝendas, filĉjo) estas hispana komedia filmo de nigra humuro de 2011 reĝisorita de José Luis García Sánchez. La filmo estis ekfilmita tutkolore, sed por plej ĝuste portreti la etoson de la 1950-aj jaroj, oni konvertis ĝin al nigrablanka versio. La filmo estas bazita sur samnoma verko de Rafael Azcona kaj ĝi finfine kompletigas trilogion kun El pisito kaj El cochecito, komencita en 1958, kvankam ĝi ne povis esti kinigita en sia epoko ĉar la cenzuro ne permesis tion tiam. La kinisto José Luis García Sánchez kaj David Trueba, kunlabore kun Bernardo Sánchez, reentreprenis la projekton. 

## Intrigo 
En provinceca urbo (Logroño) mortas la jarcentaĝa avo, kion fakte la familianoj esperas. La kerno de la intrigo konsistas en la sinsekva apero de la plej absurdaj roluloj, parte vere proksimuloj, sed aliaj tute altiritaj de la "evento", kio rezultas en superrealismaj, amuzaj, absurdaj scenoj. Fone estas la realisma portreto de mezklasa familio (avo kaj tri pliaj generacioj, servistino, pordistino, abandonita fratino ktp.), de la provinceca socio ktp., kun fokuso al armeo, eklezio, sociaj rilatoj ktp.

## Geaktoraro
* Blanca Romero
* Airas Bispo
* Silvia Marsó
* Javier Godino
* Carlos Älvarez Novoa
* Carlos Iglesias
* Mariola Fuentes
* Álex Angulo
* Pepe Quero
* Carlos Larrañaga
* Fernando Chinarro
* Tina Sainz
* Juan Jesús Valverde
* Pedro Civera
* Maxi Rodríguez
* Juan Polanco
* Félix Corcuera
* Mary Paz Pondal
* Priscilla Delgado
* María Galiana

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri morto
Kategorio:Nigra humuro
Nikela (III) oksido hidroksido

**Nikela oksido-hidroksido** aŭ **oksido-hidroksido de nikelo (III)** estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratigado de la **nikela (III) oksido** aŭ hidrolizo de **nikelaj (II) saloj**. Nikela oksido-hidroksido estas nigra solidaĵo, nesolvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj. Ĝi estas komponaĵo en la produktado de nikelo-fera baterio. Nikela oksido-hidroksido prezentas unu hidroksilan grupon kaj unu oksigenatomon ligitan al nikelatomo. Ĝi konsistas je 1 nikelatomo, 1 hidrogenatomo kaj 2 oksigenatomoj. Nikela oksido-hidroksido ofte estas nebone karakterizita kaj supozeble ĝi estas nestekiometria kunmetaĵo, t. e. ĝia molekulo ne obeas la proporcia-regulon.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **nikela(III) oksido hidroksido** per traktado de '**nikela(III) oksido** kun **kalia hidroksido** kaj bromo:

### Reakcio 2 
* Preparado de **nikela oksido hidroksido** per hidratigado de **nikela (III) sulfido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **nikela oksido-hidroksido** per traktado de **akvo** kun **nikela(III) oksido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **benzoata acido** per oksidado de la **benzila alkoholo**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **fumarata acido** per oksidado de la **krotonata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Hidroksidoj

## Referencoj 
Kategorio:Hidroksidoj
Martin Modéus

**Martin MODÉUS**  (naskiĝis la  en Jönköping) estas ekde 2022 ĉefepiskopo de Upsalo kaj primaso de la Eklezio de Svedio.

Modéus ordiniĝis en 1986 kaj estis episkopo de Linköping ekde 2011 ĝis 2022.

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Upsalo
Kategorio:Svedaj luteranaj episkopoj
Kategorio:Primasoj
Morena

**Morena,** laŭ () estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto Morena, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Morena havis populacion de  en 2011 kun legopovo de 80%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.

## Geografio 
Morena situas en norda parto de la subŝtato tre proksime al Raĝastano 177 metrojn super la marnivelo. Dolpur troviĝas 24, Gvalior 36 (voje 39), Agra 74 (voje 82), Bhind 77, Hindaun 101, tutlanda ĉefurbo Delhio 250 (voje 312), subŝtata ĉefurbo Bopalo 366, Indaur 473, Mumbajo 991, Kolkato 1136 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La ĉirkaŭaĵo de Morena antaŭe estis okupita fare de la pluraj princaj ŝtatoj.

## Ekonomio 
En Morena la plej oftaj okupiĝoj estas prilaboradoj de tritikoj, olesemoj, kotonoj.

## Lingvoj 
En Morena la oficiala lingvo estas la hindia.

## Religioj 
En Morena plejparto de la populacio estas hinduoj (90%), krome islamanoj (8%).

## Eduko 
Morena havas kvin altlernejojn aligitajn al du universitatoj.

## Trafiko 
Morena havas trairan fervojan linion. 2 ĉefvojoj kruciĝas ĝuste en Mortena. Flughaveno estas plej proksime ĉe Gvalior.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* fortikaĵo (proksime)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Madja-Pradeŝo
Branislaŭ Taraŝkeviĉ

**Branislaŭ Taraŝkeviĉ** (beloruse (en ambaŭ kutimaj ortografioj) *Браніслаў Тарашкевіч*, science ankaŭ latinliterigita *Branisłaŭ Taraškievič*, oficiala pasporta nomo *Браніслаў Адамавіч Тарашкевіч*, litove Bronislavas Taraškevičius kaj pole Bronisław Taraszkiewicz) estis belorusa lingvisto. Li naskiĝis la 8-an de januaro 1892 en la vilaĝo Mačiuliškės, tiam en la vilna gubernio de la Rusia Imperio, nun en la vilna subdistrikto de Litovio, mortis en aĝo de 46 jaroj la 29-an de novembro 1938 en Minsko. Branislaŭ Taraŝkeviĉ aparte konatas pro la kreo kaj diskonigo de la Belorusa klasika ortografio, kiu nun portas lian nomon. La unua normigo de la belorusa klasika ortografio estis farita de li en 1918 kaj estis en ĉiutaga uzo de oficiala ĝis belorusa ortografia reformo en 1933. La nomo "Taraŝkevica" emfazas la grandan similecon de la nuna ortografio kun la laboro de Branislaŭ Taraŝkeviĉ de 1918 kaj ĝi estis enkondukita en la lingvouzo en la jaroj 1980-aj de belorusa lingvisto Vincuk Vjaĉorka.

Kategorio:Belorusaj lingvistoj
Malvola orgasmo

eta|Virino kiu konsentas al malvola orgasmo dum ŝi estas retenita kaj buŝblokita. Demonstro ĉe Exxxotica Ekspozicio 2008.
eta|Malvola orgasmo povas esti helpita uzanta vibrilan zonon.**Malvola orgasmo** aŭ **devigita orgasmo**, estas formo de seksa kontrolo en kiu la aktiva partnero (ofte nomata la dominanta) sekse stimulas submetiĝeman partneron (la submetiĝemulo) al la punkto de la orgasmo. Ankaŭ povas okazi ke la submetiĝemulo provas rezisti kaj reteni la komencon de orgasmo. La praktiko povas esti aplikata al ĉiuj orgasmantaj seksorganoj, kaj al peniso kaj al vegino. Ne temas pri kuna masturbado, ĉar tie ĉi unu orgasmigas la alian, sed la praktiko povas esti parto de senpenetra seksumado.

En BDSM aŭ aliaj seksaj praktikoj, fizikaj limoj regule estas metitaj sur la submetiĝeman partneron por permesi al la aktiva partnero kontroli la ritmon kaj tempigon de la stimulo. Malvola orgasmo estas akirita per metodoj kiel: palmtuŝado, vibra tenilo, fingrumado, ktp. La reganta seksa partnero povas apliki formon de sufokado por pliigi la senton de sendefendo ĉe la partnero regata, kiu je fino de la praktiko orgasmos.

## Nevola orgasmo 
Nevola orgasmo kiu okazas kiel rezulto de malvola seksa kontakto, kiel ekzemple dum seksperforto aŭ seksatenco, ofte povas esti asociita kun sentoj de honto kaŭzita de internigado de sintenoj kiuj kulpigas la viktimon. Pro tio homoj kiuj spertas tiun ofte ne raportas pri la sperto pro honto aŭ embaraso. Nevolaj orgasmoj povas okazi sendepende de sekso. 

Medicinaj studoj montras, ke la genitala reflekso estas parto de la mjelo kaj tial ne ĉiam povas esti sub konscia kontrolo. Nevola orgasmo ankaŭ povas esti seksa medicina problemo kiu rilatas al malordo de la genitaloj. 

## Bildaro 

Forced Orgasm 2.jpg
Otto - BDSM illustration 2.png
Ashley Fires and girls AVN Adult Entertainment Expo 2010.jpg
Forced orgasm 3.jpg

## Vidu ankaŭ 
* orgasmo, kaj vola kaj nevola

## Referencoj 
Kategorio:BDSM
Kategorio:Orgasmo
Vincuk Vjaĉorka

**Vincuk Vjaĉorka** - beloruse (en ambaŭ kutimaj ortografioj) Вінцук Вячорка, prononco , science ankaŭ latinliterigita *Vincuk Viačorka*, oficiala pasporta nomo *Валянцін Рыгоравіч Вячорка*, Valjancin Rihoraviĉ Vjaĉorka - estas belorusa lingvisto kaj politika aktivulo. Li naskiĝis la 7-an de julio 1961 en Bresto. Interalie li en 1989 kaj 1993 aktive kunlaboris en la Belorusa Popola Fronto "Reviviĝo" (, BNF) - socia kaj politika movado en Belorusio en la malfruaj 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj kiuj kondukis Belorusion al ĝia sendependeco el Sovetunio, kaj plu membras en la sekva politika partio BNF, opozicia al la registaro de Belorusio. Krome aparte li engaĝiĝas favore al la belorusa klasika ortografio surbaze de la laboraĵo de Branislaŭ Taraŝkeviĉ.

Kategorio:Belorusaj lingvistoj
Kategorio:Belorusaj politikistoj
34558 Annasavelyeva

'*34558 *Annasavelyeva'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 27-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Anna Savelyeva*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair'' de 2018 pro sia projekto pri matematiko. Ŝi estis lernantino ĉe la Ŝtata Lernejo 57 de Moskvo, Rusio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Fera (III) oksido hidroksido

**Fera (III) oksido-hidroksido** aŭ **oksido hidroksido de fero (III)** neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratigado de la **fera (III) oksido** aŭ hidrolizo de feraj (III) saloj. Fera (III) oksido-hidroksido estas malheloranĝa aŭ flava vivanta solidaĵo, nesolvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj. Fera (III) oksido-hidroksido prezentas 1 hidroksilan grupon ligitan alferatomo. Ĝi konsistas je 1 feratomo, 1 hidrogenatomo kaj 2 oksigenatomoj.

Johann Georg Lenz (1748-1832) el la Universitato de Jena malkovris goetiton, kiu estas la erco de ferika oksido hidroksido, en 1806. Lenz nomis ĝin laŭ sia amiko, la verkisto kaj filozofo Johann Wolfgang von Goethe (1799-1832). Goethe fariĝis obsedita pro mineralogio en siaj dudekaj jaroj, kiel rezulto de sia plano remalfermi mezepokan arĝento-minejon en la Montaroj Harco. Okaze de la tempo kiam Goethe mortis, li amasigis 17,800 specimenojn de mineraloj - la plej granda privata kolekto de ŝtonoj kaj ercoj en Eŭropo.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **fera (III) oksido hidroksido** per traktado de '**fera (III) oksido** kun **kalia hidroksido** kaj bromo:

### Reakcio 2 
* Preparado de **fera (III) oksido hidroksido** per hidratigado de '*fera sulfido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de **fera (III) oksido-hidroksido** per traktado de **akvo** kun **fera (III) oksido**:

### Reakcio 4 
* Reduktado de **nitrobenzeno** al **anilino**:

## Vidu ankaŭ 
* Hidroksidoj

## Referencoj 
Kategorio:Hidroksidoj
Kategorio:Transirmetalaj oksidoj
Mont des Avaloirs

La  alta **Mont des Avaloirs** estas la plej alta punkto de la Armorika montaro. Ĝi situas en Pré-en-Pail, en la departemento Mayenne, en la regiono Luarlandoj, kaj limas kun la departemento Orne. Ĝi formas la daŭrigon de la *Collines de Normandie* (Normandaj Montetoj), konsistantaj el erikejoj kaj dezertaj paŝtejoj.

Belvedero konstruita en 1994 ofertas al vizitantoj vidon laŭ 360°:
* nordokcidente: arbaro de Monaye kaj la baseno de Pré-en-Pail tra kiu fluas la rivero Mayenne.
* nordoriente: Montaro de la Arbaro de Écouves, precipe butte Chaumont kaj Signal d'Écouves, dua plej alta punkto de la Armorika montaro.
* oriente: Monto Souprat, kamparo de Alençon kaj arbaro de Perseigne.
* sude: *Alpes mancelles* (Alpoj de le Mans), kaj arbaro de Pail.
* okcidente: heĝkamparo de Javron.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Pré-en-Pail-Saint-Samson
Marlofa

**Marlofa** estas loĝloko en la municipo La Joyosa, en la provinco Zaragozo. Ĝi situas je 1,9 km de la ĉefloko de la komunumo kaj ĉirkaŭ 20 km nordokcidente de Zaragozo, inter la riveroj Jalón kaj Ebro. Estas 6 521​ loĝantoj (INE 2021).

## Historio 
Marlofa havas siajn originojn en majesta biendomo, kie oni starigis konstruaĵojn por la farmistoj. En 1845 ĝi aliĝis al la komunumo La Joyosa, konstituita en 1834.

## Monumentoj 
La plej grava monumento en Marlofa estas la preĝejo de *Nuestra Señora del Carmen* (Nia Sinjorino el Karmelo), en la Baroka stilo, konstruita en la 17-a jarcento.

## Festoj 
* "Virgen del Rosario" (Virgulino de la Rozario), de la 2-a ĝis la 6-a de oktobro.
* "Virgen del Carmen" (Virgulino de la Karmelo), de la 11-a ĝis la 14-a de julio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Historio de Aragono
Kategorio:Baroka arto
Belorusa Popola Fronto

La **Belorusa Popola Fronto "Reviviĝo"** (BPF, ; *Bjelaruski Narodni Front "Adradĵenje", BNF*, en Esperanto ankaŭ nomebla **Belorusa Nacia Fronto "Reviviĝo"** por konservi la belorusan mallongigon "BNF") estis socia kaj politika movado en Belorusio en la malfruaj 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj kiuj kondukis Belorusion al ĝia sendependeco el Sovetunio. Ĝi estis simila al la Latvia Popola Fronto kaj Popola Fronto de Estonio, kaj la movado Sąjūdis en Litovio. Aparte konataj membroj estis la homrajta aktivulo Ales Bjaljacki, kiu en 2022 honoriĝis per la Nobel-premio pri paco, la arkeologo kaj socia aganto Zianon Pazniak, la verkisto Vasil Bykaŭ kaj la lingvisto kaj politika aktivulo  Vincuk Vjaĉorka, kiu aparte engaĝiĝas favore al la belorusa klasika ortografio. La partio fondiĝis la 24-an de junio 1989 kaj dissolviĝis la 30-an de majo 1993 per transformo al Partio BNF.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la sekva partio Belorusa Popola Fronto ( kaj )

Kategorio:Politiko de Belorusio
Kategorio:Historio de Belorusio
Kategorio:Kontraŭkomunismo
Kategorio:Movadoj pri sendependeco
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1989
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 1993
Kategorio:20-a jarcento en Belorusio
Purujosa

**Purujosa** [puruĤOsa] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko Aranda kies ĉefurbo estas Illueca, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
eta|maldekstre|230ra|Panoramo.
eta|maldekstre|200ra|Ravino Valcongosto.
Purujosa estas municipa teritorio en la nordokcidento de la komarko Aranda, kie ĝi estas okcidente de Calcena. Parto de la municipa teritorio estas okupata de la Natura Parko Moncayo.

La loĝloko Purujosa mem estas je 116 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 978 msm en la Iberia Sistemo sur la valo de la rivero Isuela, alfluanto de la rivero Jalón. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-2302 kiu sekvas la fluejon de la rivero kaj laŭ kiu estas inter Calcena sudoriente. Aliflanke estas jam la provinco Sorio kaj la plej proksima loĝloko estas Beratón. Ambaŭ alirejoj estas malfacilaj montarŝoseoj.

## Historio 
Estis loĝado en Bronzepoko kaj de keltiberoj en la areo.

Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Purujosa estis donita de Alfonso la 2-a, kun aliaj lokoj al la Monaĥejo de Veruela en junio 1177 "Laudo etiam atque concedo vobis Perillosam cum terminis heremis et populatis scilicet, a Pinna de Águila usque ad Pinnan Perforatam et castello de Oliveto usque ad Chovas de Alondas..." En 1247 la abato de la monaĥejo de Veruela ŝanĝis kun Jakobo la 1-a Purujosa kontraŭ Bulbuente.​ Poste ĝi estis parto de la heredo de la grafoj de Morata, kiu apartenis al la nobela familio Martínez de Luna formita de Morata, Chodes, Villanueva de Jalón, Arándiga, Illueca, Gotor, La Vilueña, Valtorres kaj Purujosa.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Purujosa kie oni plialtiĝis el 425 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 26 censitaj loĝantoj en 2021, kvankam la veraj konstantaj loĝantoj estas nur 5 aŭ 6. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud. Multaj rekonstruitaj domoj estas por dua loĝejo.

## Aktualo 
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj, migdalarboj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Altiraĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, krucmonumento, popola arkitekturo kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.

## Kuriozaĵoj 
eta|maldekstre|200ra|La semaforo.
Spite la malmultajn loĝantojn (nur 5 aŭ 6 veraj konstantaj loĝantoj), Purujosa estas la plej malgranda loĝloko en Hispanio kiu disponas de semaforo; fakte la centra strato estas longa (500 m) kaj mallarĝa pro kio semaforo utilas ĉar du aŭtoj ne povas veni en kontraŭaj direktoj.

Purujosa estas menciita en la verko *Cartas desde mi celda* de Gustavo Adolfo Bécquer.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Valdejalón

[170ra|eta|Loko de la komarko *Valdejalón* en la centr-okcidento de la [provinco Zaragozo en centro de Aragono.]]
**Valdejalón** [baldeĥaLON] estas komarko de komunumo Aragono, en Hispanio, en la centr-okcidento de la Provinco Zaragozo. Ĝi lokiĝas en la Ebra baseno kaj ĝia ĉefurbo estas La Almunia de Doña Godina. La loknomo *Valdejalón* estas etimologie komprenebla kiel *Valo de la rivero Jalón*.

## Municipoj 
eta|400ra|Municipoj en *Valdejalón*.
La komarko ampleksas jenajn 17 municipojn:

* Almonacid de la Sierra
* La Almunia de Doña Godina
* Alpartir
* Bardallur
* Calatorao
* Chodes
* Épila
* Lucena de Jalón
* Lumpiaque
* Morata de Jalón
* La Muela
* Plasencia de Jalón
* Ricla
* Rueda de Jalón
* Salillas de Jalón
* Santa Cruz de Grío
* Urrea de Jalón

## Geografio 
Ĝi limas norde kun la komarkoj *Ribera Alta del Ebro* kaj *Campo de Borja*, okcidente kun Aranda, sudokcidente kun la *Comunidad de Calatayud*, sudoriente kun *Campo de Cariñena* kaj oriente kun la Centra Komarko.

La ekonomio baziĝas sur la industrio de transformado de agrikulturo de La Almunia kaj, en Épila, sur la helpindustrioj de la fabriko de Opel de Figueruelas. En agrikulturo, elstaras la kultivo de la cerealoj kaj vitejoj en la valo de la rivero Jalón. Krome estas en la komarko la altlernejo *Escuela Universitaria Politécnica* de La Almunia, en kiu studas pli ol mil lernantoj.

El la kultura heredaĵo menciendas multaj monumentoj de mudeĥara stilo, ĉefe sonorilturoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Komarko Valdejalón, en comarcaacomarca.com
* Komarkoj de Aragón, Valdejalón 

Kategorio:Provinco Zaragozo
Kategorio:Geografio de Aragono
Kategorio:Komarkoj de provinco Zaragozo
OpenAI

**OpenAI LP** estas esplorfirmao pri artefarita intelekto (AI) kontrolita de la neprofitcela organizaĵo OpenAI Inc.

La ĉefaj sponsoroj de la organizo estas la investanto kaj entreprenisto Elon Musk kaj la kompanio Microsoft. La celo de OpenAI estas evoluigi kaj surmerkatigi malferman artefaritan intelekton en maniero kiu helpas la socion kaj ne damaĝas ĝin.

OpenAI traktas la demandon de la "ekzista minaco de artefarita intelekto" - do la ebla superado kaj anstataŭigo de homa intelekto per artefarita intelekto. Por kontraŭbatali ĉi tiun riskon en la evoluo de artefarita intelekto, OpenAI estis kreita kiel malfermkoda neprofitcela organizo. Ĉi tio devus certigi ke la organizo estas sendependa de devoj al sponsoroj kaj iliaj interesoj. Tio donu al esploristoj la liberon havi pozitivan efikon al socio longtempe.

## Produktoj 
### DALL-E 
[eta|Bildo de Zamenhof ignorante krokodilon kreita per [DALL-E 2.]]

DALL-E estas sistemo por krei bildojn.

### GPT kaj ChatGPT 
GPT estas sistemo por krei tekston, ChatGPT estas babilroboto
eta|ChatGPT respondas al la demando: "Kio estas la estonteco de la esperanta Vikipedio?"

### Whisper 
Whisper estas transskribilo aŭ voĉ-al-teksta sistemo kiu ankaŭ kapablas traduki.

### Sora 
Sora estas sistemo por krei videojn.

## Open AI kaj Esperanto 
Kelkaj produktoj de Open AI parte aŭ tute subtenas Esperanton. La teksta sistemo GTP-3 kaj ChatGTP-4 tre bone funkcias en Esperanto kaj kapablas krei Esperantajn tekstojn kun malmultaj eraroj. La transskribilo aŭ voĉ-al-teksta sistemo "Whisper" nur parte subtenas Esperanton. Ĝi kapablas traduki Esperanton, sed ĝi ne ĝuste transskribas ĝin.

## Polemiko 
Ĉar la teknologio ChatGPT-4 estas memlerna, ankaŭ misinformado povas esti disvastigata, tiel ke homoj eble longdaŭre ne plu vere scios kio estas vera kaj falsa.

## Vidu ankaŭ 
* Artefarita intelekto
* Artefarita neŭra reto
* Sora (artefarita intelekto)
* Bildarta kapablo de artefarita intelekto
* Anthropic
* DeepMind

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Esploraj institutoj
Kategorio:Artefarita intelekto
Kategorio:Neprofitcelaj organizaĵoj
Kategorio:Aperis en 2015
Vita Latina

**Asocio Vita Latina** () estis kreita en 1957 en Montpellier, Franclando, fare de Édouard Théodore-Aubanel, tuj post la okazigo de kongreso pri Latinitas viva en Avinjono kun la celo antaŭenigi kaj flegadi la modernan latinon. Post abandono de tiaj idealoj oni fokusiĝas nuntempe pri la konatigo de la romana kulturo kaj ties plej bona instruado. Ĝi ankaŭ publikigas organon por instruistoj, studentoj kaj amatoroj.

## Organo samnoma 
La artikoloj prezentas oftege aĵojn de la plej konataj romiaj verkistoj al kio oni alkproksimiĝas diversmaniere (literature, historie, ideologie). Ankaŭ iliaj efektoj ekde Renesanco prilumigatas. La tuto helpu ankaŭ pli kritike observi nuntempajn aktualaĵojn per la spegulo de la Antikvo.

Ekzemploj relative freŝaj:
* Danke al Katilino ĉe Seneko, la cezara verko pri la Interna milito kaj la traktado seneka pri la mildeco de regantoj ekas diskutado pri la bona efektivigo de politika potenco kaj la rolo de historiografo kaj filozofio ĉi-rilate.
* La elegioj de Propercio helpas kompreni la amorajn sentojn en Romo.
* La bukolikoj de Vergilio invitas onin spekti la ĉirkaŭaĵojn kaj naturmediojn laŭ malnovaj receptoj.
* Vojaĝrakonto de Rutilius Claudius Namatianus helpas senvualigi ideojn kaj celojn de sinmovo.
* Ambrozio de Milano renkontigas la mondon de la paganoj kun la kristana kulturo, do ekzemplo por interkultura lernado.
Ankaŭ informatas pri la mondo de Kartago kaj la Etruskoj.

Oni eldonas po du numeroj por jaro. Specialaj ligoloj ekzistas kun la kolekto *Bibliothèque d’Études Classiques* (ĉ. 50 titoloj, ĉe Peeters-France/Parizo). Universitata apogo garantiatas.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo 
* paĝaro de CERCAM

## Notoj 
Kategorio:Latinlingvaj gazetoj
Kategorio:Universitato de Montpellier
Kategorio:Francaj asocioj
Kategorio:Didaktiko
Partio BNF

La partio **Belorusa Popola Fronto** (BPF, ; *Partija Bjelaruski Narodni Front, Partija BNF*, ruse *Партия БНФ*, Partija BNF, en Esperanto ankaŭ nomebla **Belorusa Nacia Fronto** por konservi la belorusan mallongigon "BNF") estas politika partio en Belorusio. Temas pri rekta posteulo de la socia kaj politika movado Belorusa Popola Fronto "Reviviĝo" (BPF, ; *Bjelaruski Narodni Front "Adradĵenje", BNF*) el la malfruaj 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj kiuj kondukis Belorusion al ĝia sendependeco el Sovetunio - tiu movado similis al la Latvia Popola Fronto kaj Popola Fronto de Estonio, kaj la movado Sąjūdis en Litovio. Aparte konataj membroj estis la homrajta aktivulo Ales Bjaljacki, kiu en 2022 honoriĝis per la Nobel-premio pri paco, la arkeologo kaj socia aganto Zianon Pazniak kaj la lingvisto kaj politika aktivulo  Vincuk Vjaĉorka, kiu aparte engaĝiĝas favore al la belorusa klasika ortografio. 

Post dekreto de la ŝtata prezidanto Aleksandr Lukaŝenko en 2005 pri la limigo de la uzado de la vortoj Беларускі ("Belorusa", "Belorusia") kaj Народны ("Nacia", "Popola", "Populara") en la nomoj de politikaj partioj kaj movadoj, la partio devis ŝanĝi sian oficialan nomon al "Partio BNF". Ekde 2017 la partia prezidanto estas Rihor Kastusjoŭ.

## Eksteraj ligiloj 
*  ( kaj )

Kategorio:Politikaj partioj de Belorusio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1993
Kategorio:20-a jarcento en Belorusio
Dzmitrij Vus

**Dzmitrij Ivanaviĉ Vus** - , naskiĝis la 10-an de junio 1971 en Minsko - estas belorusa politikisto kaj socia aktivulo.

Dum la prezidantaj elektoj de Belorusio 2010 li estis unu el la kandidatoj. En la nokto de la 19-a al la 20-a de decembro, li kaj preskaŭ ĉiuj aliaj opoziciaj kandidatoj estis arestitaj por organizi kaj partopreni en protestoj kontraŭ fraŭdo de elekto. La kunkandidato Rihor Kastusjoŭ estis la sola el tiuj kandidatoj kiu sukcesis kontesti la voĉdonajn rezultojn, ĉar kandidato devas doni la plendon persone, sed  kaj la aliaj kandidatoj ne povis fari tion, ĉar ili estis jam en malliberejo.

Kategorio:Belorusaj politikistoj
Alpartir

**Alpartir** [alparTIR] estas municipo de Hispanio, en la sudo de la komarko Valdejalón kies ĉefurbo estas La Almunia de Doña Godina, en la centro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Alpartir estas municipa teritorio en la sudo de la komarko Valdejalón, kie ĝi estas inter Santa Cruz de Grío kaj Morata de Jalón okcidente kaj Almonacid de la Sierra oriente. Krome La Almunia de Doña Godina estas norde.

La loĝloko Alpartir mem estas je 59 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 490 msm en la Iberia Sistemo, sude de la valo de la rivero Jalón. Ĝi estas alirebla nur el La Almunia de Doña Godina norde.

## Historio 
Araboj kreis reton por irigacio. Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. La loĝantaro estis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj. Krome estis ankaŭ juda komunumo. Ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano. Ĝia superulo fray Pedro López de Luna havigis la loĝĉarton de Alpartir en 1178, cele al establado de reguloj por kunvivado. En la sekvaj jarcentoj regis la lokon nobelaj gravuloj.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Alpartir kie oni plialtiĝis el 1 004 loĝantoj en 1920 ĝis nunaj 102 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.

## Aktualo 
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, ĉerizarboj, olivarboj, migdalarboj), kaj brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Aparte, en diversaj epokoj kaj ekde la romianoj estis ekspluatado de mino de diversaj mineraloj, kun foja produktado de arĝento. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Altiraĵoj estas la preĝejo, popola arkitekturo, ermitejo, fontan-trinkujo, krucmonumento, ruinoj de konvento, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj ĉe la montaroj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Nomoj de Valkirioj

eta|Valkirio parolas kun korako(1906),Frederick Sandys
En Nord-Ĝermana mitologio,valkirioj estas inaj figuroj kiuj elekti kiu militiston povi eniri Valhalo,la domo de Odino post ili mortigi en batalo aŭ milito. En Valhalo,militistoj estos Einherjar,batalos por Odino dum la fino de la mondo, Ragnarök. Valkirioj ankaŭ aperis kiel korako aŭ amanto de herooj kaj aliaj personoj.Kelkfoje ili estis princinoj kaj kelkfoje ilin konektitajn kun cignoj. Ili estis centro de mitiologio pri Valhalo,ke estiĝi ekde periodo antaŭ vikinga erao.Ili estis maĝora elemento en ĉi tiu ideologio.Ĉi tiu ideologio havis grandan sternon ĝis kristanigo de Skandinavio.

Poemoj de malnovnordlanda lingvo kiel *Völuspá*,*Darraðarljóð, Grímnismál*,*Nafnaþulur* ,ĉi tiuj verkoj provizis ŝiajn nomojn.Aliaj nomoj sole aperis ekster listoj,kiel Sigrún,ŝia nomo aperis en poemoj *Helgakviða Hundingsbana I kaj Helgakviða Hundingsbana II*.

## Nomoj 
## Referencoj 
## Bibliografio 
* Davidson, Hilda Roderick Ellis(1988).*Myths and Symbols in Pagan Europe: Early Scandinavian and Celtic Religions*. Manchester University Press. ISBN 0719025796
* Lindow, John (2001). *Norse Mythology: A Guide to the Gods, Heroes, Rituals, and Beliefs*. Oxford University Press. ISBN 0-19-515382-0
* Orchard, Andy (1997). *Dictionary of Norse Myth and Legend*.  ISBN 0304345202
* Simek, Rudolf (2007) translated by Angela Hall. *Dictionary of Northern Mythology*. D.S. Brewer.ISBN 0859915131
Kategorio:Nord-ĝermana mitologio
Kategorio:Valkirioj
Agramonte

**Agramonte** estas enklavo de la municipa teritorio de Tarazona kaj antaŭe malgranda loĝloko. Estas disaj konstruaĵoj, kiel la malnova Tuberkulozo-Sanatorio, domoj *Casa de los Guardas* (nun Informejo kaj Interpretejo de la Natura Parko Moncayo), *Casa de los Forestales* kaj trinkejo-restoracio.

## Historio 
La Reĝa Letero por la reloĝigo de Agramonte (*Acrimontis*) estas datita 1113, laŭ dokumentaro gardita en la "Corpus Diacrónico del Español", de la Reĝa Hispana Akademio. En mezepokaj tekstoj ĉi tiu loknomo estis menciita kiel *Torre de Agramont*.

## Interesaj konstruaĵoj 
* Tuberkulozo-Sanatorio:

: La registaro de la Dua Hispana Respubliko konstruis ĉi tiun ejon en 1934, kun la celo igi ĝin libertempa centro por la laborista klaso. En tiu tempo la hotel-rifuĝejo havis fluakvon, banĉambrojn, hejtadon kaj elektran energion. 
: En majo 1938, ankoraŭ dum la Hispana Enlanda Milito, estis inaŭgurita la Kontraŭ-Tuberkuloza Sanatorio fare de la frankisma ministro pri Publika Ordo, Generalo Martínez Anido. En aŭgusto, la monaĥinoj de Sankta Ana alvenis tien por funkciigi la Sanatorion Agramonte, kun la helpo de la *Ŝparkaso de Zaragozo, Aragono kaj Riojo* (nuna Ibercaja), kiuj dungis flegistinojn. La sanatorio servis tiujn, kiuj ne povis pagi la traktadon, ĉar tiutempe ĝi ne estis kovrita de Sociala Asekuro. Komence oni traktis nur virinojn kaj infanojn, kvankam poste oni komencis trakti ankaŭ virojn. 
: Ĝi estis forlasita en 1978 kaj, ekde tiam, ekzistas multaj rakontoj, kiuj priskribas ĝin, kiel hantitan konstruaĵon. 
: Interne, parto de ĝiaj malnovaj mebloj estas konservita, kio faras la promenadon tra ĝiaj ĉambroj tre sinistra.

## Festoj 
* "Virgen del Moncayo" (Virgulino de la Moncayo), la du lastaj sabatoj de junio kaj aŭgusto. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Historio de Aragono
Rugrats

***Rugrats*** estas usona televida serio kreita de Arlene Klasky, Gábor Csupó kaj Paul Germain por Nickelodeon.

La serio temigas grupon de infanetoj, plej elstare Tommy, Chuckie, Angelica kaj ĝemelojn Phil kaj Lil. La intrigo temas pri iliaj ĉiutagaj vivoj, kutime implikante vivspertojn kiuj iĝas multe pli grandaj aventuroj en la imagoj de la ĉeffiguroj.

Elsendo de la serio komenciĝis la 11-an de aŭgusto 1991, kiel la dua Nicktoon - post *Doug* kaj antaŭ *The Ren & Stimpy Show*. La unuaj tri sezonoj enhavis 65 epizodojn. Produktado tiam estis haltita en 1993 kaj la lasta epizodo elsendiĝis la 12-an de novembro 1994. En 1995 kaj 1996, du speciala epizodoj rilate al judisma kulturo elsendiĝis : *A Rugrats Passover* kaj *A Rugrats Chanukah*.

Kategorio:Usonaj televidaj serioj
Ricla

**Ricla** [RIkla] estas municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Valdejalón kies ĉefurbo estas La Almunia de Doña Godina, en la centro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Ricla estas municipa teritorio en la okcidento de la komarko Valdejalón, kie ĝi estas okcidente de Calatorao kaj de La Almunia de Doña Godina kaj sude de Épila. Ĝi estas sur la valo de la rivero Jalón.

La loĝloko Ricla mem estas je 56 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 364 msm en la Iberia Sistemo. Ĝi estas alirebla laŭ la aŭtoŝoseo A-2 el apuda La Almunia de Doña Godina sude; krome la ŝoseo A-121 norden kondukas al Navaro.

## Historio 
eta|maldekstre|230ra|Arko kiu iam separis la islaman kaj la kristanan kvartalojn.
Estis setlejo de keltiberoj en la areo nome Nertobriga, sed de preciza loko nekonata. De romia epoko estas ruinoj de ponto kaj tomboj. Araboj kreis reton por irigacio kaj la urban planadon. Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud.

La loĝantaro estis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Krome estis ankaŭ juda komunumo.

Dekomence murego separis la islaman kaj la kristanan kvartalojn, kaj du pordegoj estis malfermitaj tage sed fermitaj nokte; restas unu el la pordegarkoj.

Inter senjoroj oni konas Ato Orella, Lope López kaj poste liaj filoj, Arnal Mir kaj García Ortiz de Albero. Almenaŭ dufoje estis virinoj: nome Teresa, en 1144, kaj Mayor, en 1178. Ĝi apartenis ankaŭ al la Templanoj kaj poste al diversaj senjoroj.

En la 19-a jarcento estis malgranda industrio.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Ricla oni retenis la loĝantaron ĉirkaŭ 3 000 loĝantoj. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud. Sed ĉiuokaze ĝi plutenis loĝantaron pli ol ĉe aliaj samkomarkaj loĝlokoj.

## Aktualo 
eta|maldekstre|230ra|La preĝejo.
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe ĉerizoj), kaj brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ malgranda industrio, natura, kultura kaj rura turismo.

Altiraĵoj estas la mudeĥara turo de la preĝejo kun gravaj retabloj, la restaĵoj de la kastelo, la urbodomo en dom-palaco, placo, arko, vinkeloj, sanktulmonumentoj, paleontologiaj kuŝejoj, naturaj lokoj ĉefe ĉe la riveroj, groto ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo
* Ricla-La Almunia (stacidomo)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Municipo Ricla


Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Péter Biros

**Péter Biros** [biroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Biros Péter** estas hungara akvopilkisto (avanulo), olimpiano, trifoja olimpika ĉampiono, mondĉampiono, golreĝo, trejnisto, flagtenanto de la hungara teamo estis en Olimpiko en 2012.

Péter Biros naskiĝis la  en Miskolc.

## Biografio 
Péter Biros maturiĝis en cisterciana gimnazio de Eger en 2004, sed ekde sia aĝo 14 li jam estis akvopilkisto en sia naskiĝurbo. Li daŭre estis sportisto ĝis 2015, ankaŭ eksterlande. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono okfoje inter 2002-2014, jugoslavia ĉampiono (2001), kroata golreĝo (2000), hungara golreĝo post 2 jaroj, mondĉampiono en 2003. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 2000, Somera Olimpiko 2004 kaj Somera Olimpiko 2008 kun 3 oraj medaloj. En 2016 li ŝanĝis sian profesion el sportisto al trejnisto. Lia edzino naskis 2 filojn en 2004 kaj 2007. Li ricevis premiojn ekde 2000.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Princo Marko

**Marko Mrnjavčević** (serbe cirile: Марко Мрнявчевић, prononcita laŭ IFA [] (); naskiĝis ĉ. 1335 kaj mortis la 17-an de majo 1395 - estis la laŭjure serba reĝo de 1371 ĝis 1395, dum li estis la fakta reganto de multe pli malgranda teritorio en okcidenta Makedonio centrita je la urbo Prilep. Li estas konata kiel princo Marko (makedone: Крале Марко; serbe cirile: Kraljeviћ Marko, Kraljević Marko, prononco laŭ IFA [krǎːʎeʋit͡ɕ mâːrko]) kaj kiel legenda "reĝo Marko" (; serbe cirile *Краљ Марко*; ) en la parola tradicio de la sudslava lingvaro, en kiu li fariĝis grava karaktero dum la periodo de la regado de la otomana imperio super la Balkana duoninsulo. La patro de Marko, reĝo Vukašin, estis kunreganto kun serba caro Stefan Uroš la 5-a, kies regado estis karakterizita per malfortigado de centra aŭtoritato kaj la laŭpaŝa disrompiĝo de la serba imperio. La posedaĵoj de Vukašin inkludis terojn en nordokcidenta Makedonio kaj Kosovo. En 1370 aŭ 1371, li kronis Marko'n "juna reĝo"; tiu titolo inkludis la eblecon ke Marko sukcedus la seninfanan Uroš sur la serba trono.

La 26-an de septembro 1371, Vukašin estis mortigita kaj liaj soldatoj venkitaj en la "batalo de Maritsa". Proksimume du monatojn poste, la serba reĝo Uroš mortis. Tio formale igis Markon la reĝo de la serba lando; tamen, serbaj nobeloj, kiuj fariĝis efike sendependaj de la centra aŭtoritato, eĉ ne pripensis rekoni lin kiel ilia supera reganto. Antaŭ 1376, signifaj partoj de la teritorio kiun li heredis de Vukašin estis konfiskitaj fare de aliaj nobeloj; iam post 1976 li iĝis otomana vasalo. Marko, fakte, estis regiona sinjoro kiu regis pri relative malgranda teritorio en okcidenta Makedonio. Li financis la konstruadon de la Monaĥejo de Sankta Demetrio proksime de Skopjo (pli konata kiel la Monaĥejo de Marko), kiu estis kompletigita en 1376. Du jardekojn poste Marko kiel otomana vasalo mortis la 17-an de majo 1395, batalante kontraŭ la valaĥoj en batalo nomata "batalo de Rovine", en ne ekzakte konata loko ie en la regiono de la rivero Argeș.

Kvankam reganto de modesta historia signifo, Marko iĝis grava karaktero en sudslava buŝa tradicio. Li estas honorita kiel nacia heroo fare de la serboj, makedonoj kaj bulgaroj, kaj memoriĝas en balkana folkloro kiel sen-tima kaj potenca protektanto de la malfortuloj, kiu batalis kontraŭ maljusto kaj alfrontis la turkojn dum la otomana okupo.

Kategorio:Historio de Nord-Makedonio
Kategorio:Kulturo de Nord-Makedonio
Kategorio:Kulturo de Serbio
Kategorio:Kulturo de Bulgario
Lucky (filmo, 2020)

[dekstra|eta|[Biglo simila al Lucky]]
***Lucky*** estas belga filmo reĝisorita de Olivier Van Hoofstadt, aperinta en 2020.

## Temo 
Willy kaj Tony estas du amikoj, ĉiam enŝuldiĝintaj kaj implikitaj en diversaj problemoj. Willy perdis sian hundon kaj sian laboron kaj estas tuj elĵetota sur la straton. Tony, siaflanke, ŝuldas plurajn monatojn da malfrua infansubteno pagota al sia eksedzino. Krome, Caroline Jamar, ambicia kaj komplete koruptita policistino, ĉantaĝas lin. Por provi eltiriĝi, Willy havas la ideon ŝteli detektan hundon de la Narkota Taĉmento por eltrovi drogojn kaj revendi ilin. Willy nomas ĝin Lucky, kiel ĉiujn siajn antaŭajn hundojn. Post kelkaj tagoj sen sukceso, Lucky trovos grandegan stokon da drogoj en parkumejo. Timigitaj de la eblaj reprezalioj de la narkotistoj, ili decidas alvoki Caroline, kiu trovos en tiu ĉi okazo facilan rimedon por promocio.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Lucky*
* Reĝisoro: Olivier Van Hoofstadt
* Scenaro: Olivier Van Hoofstadt kaj Mourad Dhoir
* Dialogoj: Mourad Dhoir
* Foto: Jérôme Alméras 
* Muntado: Amélie Massoutier 
* Dekoroj: Samuel Teisseire
* Kostumoj: Annie Perier
* Muziko: Agoria kaj Sacha Rudy
* Produktado: Gaëtan David, André Logie, Xavier Rigault kaj Marc-Antoine Robert 	
* Produktaj firmaoj: Tchin Tchin Productions, 2.4.7. Films, kunproduktita de Apollo Films, Panache Productions, CN8 Productions, C8
* SOFICA: LBPI 13, Manon 10
* Distribuado: Apollo Films (Francio)
* Lando: 
* Ĝenro: Komedio
* Daŭro: 
* Aperdatoj: 
** :  (Film-Festivalo de L'Alpe d'Huez)
** : 
** : 

## Rolularo 
* Michaël Youn: Tony
* Alban Ivanov: Willy
* Florence Foresti: Caroline Jamar
* Sarah Suco: Julia
* François Berléand: Komisaro Daran 
* Corinne Masiero: Alice Deschamps
* Daniel Prévost: Sinjoro Roger
* Kody Kim: Trésor
* Fred Testot: Motorciklista policano
* Estéban: Narcos
* Laura Laune: Muzikistino
* Yoann Blanc: Maxime
* Sébastien Pierre: Thierry
* Arsène Mosca: Mous

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Belgaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2020
Florence Foresti

**Florence FORESTI** [flɔʁɑ̃s fɔʁɛsti] (naskiĝis  en Vénissieux) estas franca komikulo kaj aktorino.

## Filmaro 
* 2006: *Dikkenek*, de Olivier Van Hoofstadt: Komisaro Laurence
* 2007: *Détrompez-vous*, de Bruno Dega: Brigitte
* 2007: ''Si c'était lui...*, de Anne-Marie Etienne: Roseline
* 2008: *Mes amis, mes amours*, de Lorraine Lévy: Sophie
* 2009: *King Guillaume*, de Pierre-François Martin-Laval: Magali
* 2011: *Hollywoo*, de Frédéric Berthe kaj Pascal Serieis: Jeanne
* 2013: *Paris à tout prix*, de Reem Kherici: Gigi
* 2014: *Barbecue*, de Éric Lavaine: Olivia
* 2016: *La folle histoire de Max et Léon*, de Jonathan Barré: Rezistantino
* 2016: *À fond*, de Nicolas Benamou: Kapitano Peton
* 2017: *De plus belle*, de Anne-Gaëlle Daval: Lucie
* 2020: *Lucky*, de Olivier Van Hoofstadt: Caroline Jamar
* 2020: *Le Bonheur des uns...'', de Daniel Cohen: Karine

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Francaj humuristoj
Kategorio:Francaj aktoroj
András Bodnár (akvopilkisto)

**András Bodnár** [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bodnár András** estas hungara akvopilkisto, naĝisto, kvarfoja olimpiano, olimpika ĉampiono, mondĉampiono, kuracisto (kirurgo).

András Bodnár naskiĝis la  en Ungvár (Hungara reĝlando, nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio).

## Biografio 
András Bodnár maturiĝis en gimnazio en Eger, post jaroj li akiris medicinan diplomon en Universitato Semmelweis en 1968. Post la diplomo li laboris en pluraj kuracejoj, hospitaloj, baldaŭ kiel ĉefkuracisto. Li pensiuliĝis en 2006. Li havis postenojn en la hungara sporta vivo. Li edziĝis en 1966. Li ricevis premiojn inter 1960-2018.

### Sporta kariero 
Ekde 1952 li naĝis kaj akvopilkadis en Eger, inter 1962–1979 en Budapeŝto. Li estis membro de la nacia teamo inter 1960–1976 kaj li estis hungara ĉampiono sepfoje (1969-1978). En universiado lia teamo estis la unua en 1965. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1960, Somera Olimpiko 1964, Somera Olimpiko 1968 kaj Somera Olimpiko 1972 kun po ora, arĝenta kaj 2 bronzaj medaloj, krome en mondĉampionumo en 1973 li estis la unua.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Édouard Théodore-Aubanel

**Joseph Gabriel Édouard THÉODORE-AUBANEL** (naskiĝinta la  en Avinjono, mortinta samloke la ) estis eldonisto laborante en Avinjono meze de la 20-a jarcento. Lia avo estis la fama felibriĝa poeto Théodore Aubanel.

## Vivo 
Li eklaboris en la familia presejo ekde 1926 kaj pli malfrue (1956/57) li fondis la latinlingvan respektive romi-kulturreklamantan periodaĵon Vita Latina post kiam okazis en Avinjono granda kongreso de latinistoj. . Lia humanisma kaj bibliofila karaktero tre senteblis en la orientiĝo oferta.

## Preseja historio kaj muzeo 
Komenco de la aubanel-a presadentrepreno estis en 1744 fare de Antoine Aubanel (1724-1804) kies tradicio restis tra ses generacioj, pli ol du jarcentoj. Jen la aliaj estroj:
* Laurent Aubanel (1784-1854) ekflorigis la firmaon per aldono de prestipafarejo kaj specialiĝo pri religiaj libroj. Charles Théodore Aubanel sekvis kaj alinomis la entreprenon *Aubanel frères*.
* Jean Théodore-Aubanel (1865-1942) instalis eksterfranclandan retejon por pli ampleksa surmerkatigo de siaj produktoj kaj etendis la gamon per sekcioj de moderna literaturo kaj aplikata psikologio. Li ankaŭ adoptis modernan reklamometodojn.
* Laurent Théodore-Aubanel (1943-2000) komencis firma-estradon en 1970 kaj provis modernigi multon; tamen ja restis fokuso pri literaturo kaj regiona historio. Pro konkurenco nesuperebla la firmao fermiĝis en 1992. En 1999 nuligitis ankaŭ la apuda muzeeto literatura.

## Notoj 
Kategorio:Francaj eldonistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Avignon
Kategorio:Francaj entreprenistoj
Kategorio:Francaj presistoj
Kategorio:Tipografoj
34559 Aldossary

'*34559 *Aldossary'''* estas  asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 5:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 28-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Faisal Adel Aldossary*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2018 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Lernejo *Dhahran Ahliyya'' de Dammam, Sauda Arabio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Luterana preĝejo (Ózd)

La **luterana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Ózd (Hungario).

## Historio 
La nun videbla kirko estis konsekrita en 1902. La orgeno estis kreita en 1934.

## Konstruaĵo 
Tiu luterana kirko situas sola en granda korto. La fasado estas malsimetria, ĉar pro financaj problemoj turo estis konstruita nur ĉe la maldekstra angulo. Estas 2 enirejoj por la navo kaj por la turo, al ambaŭ enirejoj kelkaj ŝtupoj kuras. En la turo 3 sonoriloj loĝas, la turpinto estas plurlatera alta piramido. La navo sur la fasado havas grandan fenestron super la enirejo, krome estas nur blindfenestroj. Rita Böhm pentris la altaran bildon pri Kristo sur la Monto de Olivarboj.

## Fontoj 
* hungare kun foto  
* hungare kun foto 
* hungare kun foto 

Ozd
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Ózd
Antal Bolvári

**Antal Bolvári,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bolvári Antal** estis hungara akvopilkisto, naĝisto, dufoja olimpiano, olimpika ĉampiono kaj posta trejnisto.

Antal Bolvári naskiĝis la  en Kaposvár, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Antal Bolvári ekde 1945 estis naĝisto, ekde 1951 ankaŭ akvopilkisto. En la sekvaj jaroj li estis hungara ĉampiono dufoje (1965, 1968), kiel naĝisto ankaŭ en naĝisto en 1952 (varia stafeto) kaj li estis membro de la nacia akvopilka teamo inter 1952-1956. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1952 kaj Somera Olimpiko 1956 kun po unu oraj medaloj. Depost la hungara revolucio de 1956 li disidis al Aŭstralio - ankaŭ tie li estis akvopilkisto - sed en 1961 li hejmenvenis. Intertempe li estis ankaŭ oficiro en rango leŭtenanto. Li finis la aktivan sporton en 1969, poste li estis trejnisto. Jam en 1966 li akiris trejnistan licencon, poste diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1976. Li edziĝis en 1964. Li ricevis premiojn inter 1954-2004.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Budapeŝtanoj
András Bodnár (pastro)

**András Bodnár** [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bodnár András** estis laŭvice hungara katolika pastro, aktoro, kalvinana pastro. Lia persona nomvarianto estis *Endre*.

András Bodnár naskiĝis en 1827 en Kiszte (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Kysta en Slovakio), li mortis la  en Kunágota (Hungario).

## Biografio 
András Bodnár maturiĝis en gimnazio de Kassa, poste li akiris teologian diplomon en Temeŝvaro. Komence li estis subpastro en Szőreg, Kistelek, Battonya, Makó, Apátfalva, poste li estis levita pastro en Kunágota. Li estis motoro de la preĝejkonstruo en 1869 en Kunágota. Tamen pro vivstilo de Bodnár Sándor Bonnaz forigis lin en 1871, tial Bodnár aktoriĝis. Pro lia baritona voĉo li iĝis populara en muzikaj teatraĵoj. Kalvinanaj delegitoj venis al li por inviti lin kalvinana pastro en Kunágota. Bodnár faris la necesajn ekzamenojn en Debrecen, poste li estis kalvinana pastro 2 jardekojn ĝis sia morto. Inter 1874-1876 li denove estis motoro de konstruo de kalvinana preĝejo en Kunágota.

## Elektitaj roloj 
* Ede Szigligeti: *A csikós* - titolrolo, 1872 en Arad (urbo), Gyula, Szeged, Budao (urbo)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Surtegmenta kofrujo

[eta|[Mercedes-Benz|Mercedes-Benz E 500 T kun Surtegmenta kofrujo.]]
**Surtegmenta kofrujo** estas kofrujo por stoki aĵojn, kutime metita sur la tegmenton de kvarrada motorveturilo, per tegmentorako. Ĉi tio estas sekundara stoksekcio, kiu ne estas taŭga por ĉiuj veturiloj.

Kvankam ĝia formo estas aerodinamika por limigi la efikon al la fuelkonsumo de la veturilo, ĉi tio povas pliiĝi je 15 ĝis 40% pro tio.

Ĝi ofte estas uzata por kunporti skiojn al la vintrosportejo.

## Vidu ankaŭ 
* Tegmentorako

Kategorio:Veturiloj
Kategorio:Aŭtomobiloj
Kategorio:Aŭtopartoj