open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adolf Henselt

eta|Adolph Henselt
[eta|Monumento pri Adolph von Henselt (de [Clemens Heinl) en Schwabach]]
**Adolph von HENSELT** (origine Georg Martin Adolph von *Hänselt*; * 9-an de majo 1814 en Schwabach; † 10-an de oktobro 1889 en Warmbrunn) estis germana komponisto kaj pianovirtuozo de la malfruromantikismo.

## Vivo 
En la jaro 1817 la familio transloĝis al Munkeno, kie Henselt unuafoje ricevis pianoinstruon. Nur tri jarojn aĝa li eklernis violonon, en la aĝo de kvin li lernis la pianoludadon ĉe Josepha von Flad, kiu same kiel Weber kaj Meyerbeer estis lernanto de Abbé Vogler. En 1832 Henselt ricevis reĝan stipendion fare de Reĝo Ludoviko la 1-a kaj sekvis sesmonatan pianostudon en Vajmaro ĉe la lerninto de Mozart, Johann Nepomuk Hummel.

Lia unua oficiala prezentado, kiu okazis la 29-an de novembro 1832 en Munkeno, rikoltis frenezan (ap)laŭdon.

Ĝis la jaro 1834 Henselt studis kompozicion en Vieno ĉe Simon Sechter (posta instruisto de Anton Bruckner). Li restis tie du jarojn kaj evoluigis sian virtuozecon kaj teknikon. En 1836 li renkontiĝis kun Chopin en Karlsbad. Sekvis kvarjara koncertvojaĝo kiel pianisto en germanaj kaj rusaj muzikcentroj kun fabela sukceso. La *kapturna nivelo* de lia teknika kaj la *animplena* de lia prezentado estis laŭdata. Robert Schumann kaj Franz Liszt estis fervoraj pri liaj komponaĵoj.

En 1837 Henselt restis plurajn monatojn en Breslau. La 24-an de oktobro 1837 li geedziĝis en Obersalzbrunn (Silezio) kun la eksgeedziĝinta Rosalie Vogel (nask. Manger), amikino de Goethe.

En 1838 Adolf Henselt estis nomumita cara kortega pianisto de la carino kaj ĝenerala muzikinspektisto de la caraj filinedukejoj en Sankt Petersburg. Ekde ĉi tiu pozicio li laboris la sekvajn kvardek jarojn kiel instruisto en la muzikcentroj de Rusujo kaj donis al la rusa pianovirtuozeco esencajn impulsojn. Li interrompis ĉi tiun agadon per ripozaj someraj vojaĝoj precipe al Germanujo (ĉefe al Silezio). En 1876 Henselt estis akceptata en la rusa nobelklaso.

La 10-an de oktobro 1889 Henselt mortis pro kormalsano dum bankuracado en Warmbrunn (silezio).

Laŭ li nomiĝas la Adolph-von-Henselt-Musikschule en Schwabach.

## Verkoj (elekto) 
* Duo por piano kaj violonĉelo (op. 14)
* Trio por piano, violono kaj violonĉelo(op. 24)
* Pianokonĉerto f-minora (op. 16)

## Eksteraj ligiloj 
* Internationale Adolph-Henselt-Gesellschaft 
* Henselt-Archiv 
* Eintrag zu Adolf Hensel auf Klassika - die deutschsprachigen Klassikseiten

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Romantikaj komponistoj
Kategorio:Klasikaj pianistoj
István György

**GYÖRGY István** (djoerdj) estis hungara inĝeniero pri kemio naskita en Marosújvár la 7-an de julio 1899 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de junio 1986. 
## Biografio
István György studis en la teknikuniversitato de Brno (1918-24). Inter 1924- 32 li estis direktoro de la porcelanfabriko de Herend, inter 1932-1949 uzingvidanta ĉefinĝeniero de la fornofabriko *Nagybátony-Újlaki Egyesült Iparművek Romhányi*, samtempe en jaroj 1947-49 ĉefinĝeniero uzinestro de *Óbudai Tégla-és Nagyfrekvenciás Gyár*, ĉefinĝeniero uzinestro en 1950-52 de la *Gránit Kőedény- és Cserépgár*, en de la 1952-54 de la *Kőbányai Porcelángyár*, de 1954 ĝis 1959 sekciestro terknika de la Silikatiindustria Centra Esplorinstituto. En jaroj 1961- 63 li kunagadis en Tuzla por ekigi de nova ceramikfabriko. Li estis ano de la *Szilikátipari Tudományos Egyesület* (Scienca Instituto pri Silikatindustrio) (1986).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Gyorgy, I.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Thielle

**Thielle** havas la sekvantajn signifojn:

* **Thielle (rivero)** estas rivero kaj kanalo en la kantonoj Vaŭdo, Neŭŝatelo kaj Berno, kies supra parto nomiĝas Orbe.

* **Thielle NE** estas vilaĝo de la komunumo La Tène de la distrikto Neŭŝatelo en Kantono Neŭŝatelo en Svislando.
Orbe

**Orbe** havas la sekvantajn signifojn:
* **Orbe (rivero)** estas rivero en la Ĵurasa Montaro en Francio kaj Svislando.
* **Orbe VD** estas historia urbo kaj iama ĉefurbo de la malnova distrikto Orbe en la nuna distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo en Svislando.
** **Orbe (stacidomo)** estas fervoja stacio en Orbe VD.
* La **Grotoj de Orbe** pli bone konataj kiel Grotoj de Vallorbe estas kavernosistemo tra kiuj la rivero Orbe subtere elfluas el la Lago de Joux refontante apud Vallorbe.
1489 Attila

'*1489 *Attila''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la hungara astronomo György Kulin elde la Konkoly Observatorio, en Budapeŝto.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Attila, reĝo de la Hunoj en la 5-a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de György Kulin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1939
Grotoj de Vallorbe

eta|dekstra|285px|Grotoj de Vallorbe
La **Grotoj de Vallorbe**, ankaŭ konataj kiel **Grotoj de Orbe**, estas kavernosistemo de la rivero Orbe apud Vallorbe en Kantono Vaŭdo Svislando. La kavernoj estiĝis pro la subtera elfluo de Orbe el la Lago de Joux. Sudokcidente de Vallorbe el la kaverno refontas la rivero Orbe el granda riverfonto.

## Prahistorio 
Antaŭ 150 milionoj da jaroj la regiono estis kovrita de la Ĵurasa Maro. La 200 metra tavolo da kalkaj sedimentoj de la maro formis la prakondiĉon por la estiĝo de la kavernosistemo. Kiel sekvo de la alpofaldiĝo antaŭ 7 milionoj da jaroj estiĝis la Ĵurasa Montaro kaj la maro definitive retiriĝis. Per la erozio estiĝis dum pluraj jarmilionoj la hodiaŭa kavernosistemo.

## Malkovro de la kavernosistemo 
Jam dum jarcentoj ekzistis la riveroj *Supra Orbe* kaj *Suba Orbe*. La loĝantaro ĉiam intuitive supozis, ke devas ekzisti konekto inter la Lago de Joux kaj la fonto de la Suba Orbe.

Fine de la 19-a jarcento per akvokolorigo estis pruvita la ekzisto de konekto inter la Lago Brenet kaj la suba fonto de la rivero Orbe. Por ne sufiĉa ekipaĵo la unua plonĝado en la jaro 1893 sukcesis nur ĝis profundece de 11 metroj. Nur en la jaro 1961 la tri plongistoj *Michel Gallet*, *Jean-Claude Protta Protta* kaj *Alain Sauty* sukcesis per kvin plonĝekskuros esplori la kavernosistemon ĝis al profundeco de 140 metroj. En la jaro 1966 alia teamo sukcesis malkovri supre de la *Lago de Silento* jam kelkcentmetrojn da sekaj galerioj.

## Informoj pri la kavernosistemo 
La enirejo de la kaverno situas sur alteco de 750 m s.m.. La fonto de Orbe, kiu tra sifono senakivgas la kavernon situas sur alteco de 776 m s.m. La kavofluo de Orbe tra la kaverno estas inter 2&#160;m³/s kaj 80&#160;m³/s. La ekzakta longeco de la kavernosistemo ne estas konata, ĉar ĝis nun estas esplorita nur parto de ĝi, sed ĝi devas superi 4 kilometrojn. La alteco diferenco de la vizitebla parto estas 228 m. La aera temperaturo en la kaverno la tutan jaron estas konstante inter 8° kaj 10&nbsp;°C, dum la kavotemperaturo varias inter 4° kaj 13&nbsp;°C.

## Turismo 
La 6-an de aprilo 1974 parto de la kaverno estis malfermita kiel turisma allogaĵo por la publiko. Ĉe la elirejo situas la *Trezoro de la Feinoj*, tio estas ekspozicio de mineraloj elfositaj el samtipa ŝtono ĉirkaŭ la mondo en kvar kupolaj haloj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri la Grotoj de Vallorbe 

## Bildoj 

Dosiero:Vallorbe-Groto 047.JPG|La Lago de la Silento
Dosiero:Vallorbe-Groto 084.JPG|La Fontosalonego
Dosiero:Vallorbe-Groto 071.JPG|Stalagmitoj formantaj manon apud la ŝtuparo de la kavernpado
Dosiero:Vallorbe-Groto 168.JPG|Feino, kiu gardas la Feinan Trezoron

Kategorio:Vallorbe
Kategorio:Kantono Vaŭdo
Vallorbe
Vallorbe
Carl Schalén

**Carl Adam Wilhelm Schalén**, n. 22-a januaro 1902 en Hedvig Eleonora, Stokholmo, m. 11-a decembro 1993 en Lunds Allhelgona, estis sveda astronomo.

## Biografio 
* Li estis filo de Claës Adam Schalén kaj Vivica Ebpa Charlotta Strokirk. En 1940 li edziĝis al Agnes Carmen Elisabeth Rosenblad.
* Carl Adam Wilhelm Schalén estis profesoro kaj astronomo en Universitato de Lund en 1955-1968, li estis en 1949 deputito en Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj, Stokholmo, en sveda lingvo:(KVA Kungliga Vetenskapsakademien).
* Schalén ricevis la doktorecon pri astronomio en Universitato de Upsalo en 1929, li estis studento ĉe profesoro Östen Bergstrand.
* Alia studentoj estis Bertil Lindblad kaj Knut Lundmark.
* Schalén estis observatoriisto en la Astronomia Observatorio de Upsalo en 1941 ĝis 1955 kaj profesoro pri astronomio en Lunda Universitato de 1955 ĝis la pensiigo en 1968.
* En la historio de ESO, li estis tre frua membro de la konsilantaro de ESO.

## Verko 
* Carl Schalén eltrovis sendepende de Robert Trumpler, la ĝenerala interstelaran absorbon, sed lia verko estis ofte forgesita.

## Honoro 
* La asteroido 1542 Schalén estis nomita en lia honoro.

## Vidu ankaŭ 
* Wolfgang Gleissberg
* Robert Julius Trumpler

## Referencoj - Libroj 
* Holmberg, Gustav, (1999). ***Reaching for the Stars: Studies in the History of Swedish Stellar and Nebular Astronomy***, 1860‐1940. Lund: Lund University. Jaro 1999
* Ardeberg, Arne. **“Schalén, Carl Adam Wilhelm.”** En Sveda biografia leksikono.

## Eksteraj ligiloj 
* Lunds universitato pri biografio
* pri biografio, angle de **Gustav Holmberg**
* [ESO en Svisujo(https://eo.wikipedia.org/wiki/Svisujo) en jaro 2006, mallonga historio de ESO en angla, germana, kaj franca lingvoj]
* Austrio nova membro de ESO 2008 
* ESO oficiala retejo

Kategorio:Svedaj astronomoj
1490 Limpopo

**1490 Limpopo** estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la orient-afrika rivero Limpopo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cyril V. Jackson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1936
1491 Balduinus

'*1491 *Balduinus'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

Kvankam malkovrita en la dua duono de februaro, ĝi erare ricevis la provizoran nomon *1938 EJ* anstataŭ *1938 D...* kiel volas la regulo de nomigo.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la reĝon de la Belgoj Balduenon la 1-an, sub latiniga formo "*Balduinus''".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eugène Joseph Delporte
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Ezker abertzalea

La termino ***ezker abertzalea*** estas uzata por referenci al la partioj aŭ organizaĵoj de eŭska naciisma ideologio, kiuj siavice estas de maldekstro, ĉu en formo de komunismo, socialismo aŭ socialdemokratio. En ĉi tiuj oni rimarkas ilian maldekstrisman karakteron kontraste kun la kutima tradicia karaktero, konservativa kaj kristan-demokrata de la koncerna kaj historie hegemonia partio de la eŭska naciismo, la Eŭska Naciisma Partio (PNV).

## Maldekstra suverenista poluso 
En la lastaj tempoj, la naciismaj fortoj al la maldekstra de la Naciisma Partio Eŭsko estas debatido la konstitucio de suverenista poluso, kies fino estus peli la sendependeco de Euskal Herria. La propono inkludus al Batasuna, Eusko Alkartasuna (EA), Aralar kaj al la bazoj de la Eŭska Naciisma Partio, kaj ĝi ekskludus al la direkto de ĉi tiu lasta, montrante partianinoj de lia kreo la maldekstra* abertzale* eksterleĝigita kaj EA. Tamen, tiel EA kiel Aralar metis kiel antaŭa kondiĉo la malproksimigo de Batasuna de ETA kaj la ĉesas de la terorisma aktiveco de ĉi tiu. Same, de Aralar lasis klara lia ideo de ne interpreti la suverenista poluso en ŝlosilo de elekta fronto.

## Vidu ankaŭ
* *Abertzale*

Kategorio:Politiko de Eŭskio
Flago de San-Marino

eta
La ŝtata kaj milita **Flago de San-Marino** estas formitaj el du egalaj horizontalaj strioj: blanka (pinto) kaj helblua koloroj kun la nacia blazono metita en la centro. La blazono havas ŝildon (havante tri turojn sur tri pintoj) laŭflankitaj per girlando, sub krono kaj portante la vorton *Libertas* (Libereco).

Sanmarino
Kategorio:Naciaj simboloj de San-Marino
Flago de Ukrainio

eta
La** Flago de Ukrainio** (; transliterumita kiel *derzhavni prapor Ukrayiny*, laŭlitere "ŝtatflago de Ukrainio") estas la nacia flago de Ukrainio. La nacia flago estis oficiale adoptita por la unua fojo en 1918 fare de mallongdaŭra Ukraina Popola Respubliko. En tiu tempo la ofte uzita blu-flava flago jam iĝis blua kaj flava kaj elmontris tridenton en supra maldekstraflanka angulo. La insigno restis senŝanĝa de sinsekva registaro de Pavlo Skoropadskij, kaj tiam de la Ukraina Popola Respubliko. Dum la soveterao, bolŝevikoj utiligis ruĝajn kaj poste ruĝbluajn flagojn kiel la oficialan flagon de Ukraina SSR. La blua kaj flava flago estis oficiale restarigita en 1992 post la ukraina sendependeco. Ukrainio festas Flagtagon ĉiun jaron la 23-an de aŭgusto. La flago prezentas simpligitan bluan ĉielon kaj kampon kun matura, flava greno. La koloraro protestas kontraŭ Rusio, kiu vere multe persekutis Ukrainion: kvankam ankaŭ ukrainoj estas slavoj, ili ne havas en sia flago panslavan koloraron, kiun multaj aliaj slavoj uzas laŭ antaŭbildo de flago de Rusio.

Ukrainio
Kategorio:Naciaj simboloj de Ukrainio
Flago de Liĥtenŝtejno

La **nacia flago de Liĥtenŝtejno** (germane: Flagge Liechtensteins ) estas flago el du egalaj horizontalaj strioj de blua (pinto) kaj ruĝa koloroj kun ora duka krono sur la his-flanko de la blua strio. La koloroj supozeble venas de la reĝa regado de la Princlando en la 18-a jarcento.

La krono estis aldonita en 1937, post kiam ĝi estis malkovrita de teamo de Liĥtenŝtejno ĉe la Somera Olimpiko 1936 ke la flago tiam en uzo estis identa al la flago de Haitio. La dizajno de la krono estis iomete modifita en 1982. La flago povas pendi vertikale aŭ horizontale, sed la krono ĉiam restas vertikala.

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Liĥtenŝtejno

Liĥtenŝtejno
Kategorio:Naciaj simboloj de Liĥtenŝtejno
Flago de Svedio

La **nacia flago de Svedio** konsistas el blua tuko kun flava kruco. La nuna normo kiu reguligas la kolorojn kaj venas de la *Leĝo pri Flagoj* de 1982.

La antikveco de la flago ne estas ekzakte determinita. Ĝia uzo estas dokumentita kiel blua tuko kun flava kruco kiel simbolo ekde la 16-a jarcento. Laŭ reĝa ordono en 1569, la flava kruco ĉiam devis aperi en la svedaj emblemoj, ĉar la monarka blazono havis orkoloran inter bluaj kampoj. La modelo de la flago estis la flago de Danio, kiu verŝajne ankaŭ venis de la koloroj de la blazono de la monarko. Sed laŭ iuj taksoj flago de Svedio venis el Finnlando. Ĝi estis atesteble unuafoje vidita en la blazono de Origina Finnlando, provinco en sudokcidenta Finnlando. En la 20-a jarcento kaj komence de la sekvanta jarcento en la flago estis ankaŭ uniona simbolo de Svedio kaj Norvegio.

Svedio
Kategorio:Naciaj simboloj de Svedio
Flago de Slovakio

eta
La nuna formo de la** nacia flago de Slovakio** estis adoptita de la konstitucio de Slovakio, kiu estis aprobita la 3-an de septembro 1992. La flago, ofte kiel aliaj slavaj nacioj, uzas la kolorojn blanka, blua kaj ruĝa.

La flago de Slovakio en la nuna formo (sed kun alia blazono sur ĝi) povas veni de la revolucia jaro 1848. Ĝi ankaŭ estis uzita duonoficiale en Ĉeĥoslovakio antaŭ la Dua Mondmilito, fare de la Slovaka ŝtato, kaj finfine adoptita (sen la blazono) la 1-an de marto 1990 kiel la flago de Slovakio ene de Ĉeĥoslovakio. La blazono estis aldonita la 3-an de septembro 1992 kaj speciala leĝo priskribante la detalojn de la flago estis adoptita en februaro 1993.
 

Slovakio
Kategorio:Naciaj simboloj de Slovakio
1492 Oppolzer

'*1492 *Oppolzer''''' estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la austria astronomo Theodor von Oppolzer (1841–1886) en lia honoro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Flago de Nord-Makedonio

eta
eta|Antaŭa flago 1991-1995
La **nacia flago de Nord-Makedonio** (makedone: Знаме на Северна Македонија) prezentas flavan sunon sur ruĝa kampo, kun ok sunradioj kiuj etendiĝas de la centro ĝis la kamporando. Ĝi estis kreita de Miroslav Grčev kaj estis adoptita la 5-an de oktobro 1995 post unujara ekonomia blokado trudita de Grekio kiu devigis la Respublikon Makedonio forigi la antikvan makedonan Verĝinan Sunon de la flago, tiel ĝi estas unu el la plej novaj flagoj de la mondo. Ruĝa kaj flava ĉiam estis konsideritaj ĉefkoloroj reprezentante Makedonion, verŝajne pro la koloroj de la historia blazono de Makedonio. La nova ok-pinta suno reprezentas "la novan sunon de Libereco" referita en la nacia himno de Nord-Makedonio.

La ŝanĝo de la flago estis unue ne akceptita de konservativaj makedonoj kaj mem-deklaritaj patriotoj. En la unuaj jaroj post la ŝanĝo, ambaŭ flagoj estis oficiale hisitaj por longa tempo. Inter 1995 kaj 1998, en la municipoj kie tiama opozicia partio VMRO-DPMNE regis, nur la malnova flago estis hisita ĉe de instituciaj ejoj. Populara opinio estis malsama koncerne la ŝanĝadon de la flago. Tamen, la plimulto de la loĝantaro, 56.33 procento, apogis la adopton de nova flago.

Nord-Makedonio
Kategorio:Naciaj simboloj de Nord-Makedonio
Anna Rossinelli

**Anna ROSSINELLI**, n. 20-a aprilo 1987, Bazelo, Svisujo, estas svisa ĵaza kantistino.

## Biografio 
### Profesia edukado 
* Ekde jaro 2006 Anna faris ankaŭ profesian edukadon pri flego de infanoj.

### Muzika edukado 
* Ekde aĝo de 15 jaroj por 3 jaroj Anna havis edukadon pri kanto, muzika teorio, aŭdedukado kaj piano en ĵaza lernejo en Bazelo, Svisujo.

## Bando 
* Anna estas ankaŭ kantisto de svisa bando Anne Claire.

## Eŭrovido-Kantokonkurso 
* Anna gajnis en 11 decembro 2010 la svisan prakonkurson por la Eŭrovido-Kantokonkurso *(Eurovision Song Contest 2011)*.
* La Eŭrovido-Kantokonkurso estis en Duseldorfo, Germanujo, en 10-a kaj 12-a majo 2011 la duonaj-finaloj, kaj en 14-majo la finalo.
* Anna Rossinelli estas la oficiala svisa kandidato.
* Anna Rossinelli estis en finalo.
* Anna Rossinelli, kun grupo, la oficiala svisa kandidato, ricevis en finalo 19 poentojn en 25-a ejo de 43 gekandidatoj. Por la Svisujo la rezultato estas bona. De Britujo Anna ricevis 10 poentojn. La eŭropa gusto estas tre diversa.

## Disko kaj video 
* „IN LOVE FOR A WHILE“ disko kaj video ekde 18.02.2011, nur disko estas nun pagable elŝutebla, vidu la oficialan retejon.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo de Anna
* video
* anna video 
* Bando anneclaire
* [ĵaza lernejo, Bazelo(https://eo.wikipedia.org/wiki/Bazelo), Svisujo]
* Eŭrovido-Kantokonkurso 2011

Kategorio:Svisaj kantistoj
Kategorio:Ĵazaj kantistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2011
Kategorio:Naskiĝintoj en Svislando
Horné Strháre

**Horné Strháre,** hungare **Felsőesztergály** [felŝOestergAj], germane **Oberstracherau** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Horné, felső kaj ober signifas: supra.
300px|eta|Horné Strháre situas en la plej griza parto

## Situo 
Horné Strháre situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Veľký Krtíš troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1243 en formoj *"Estergur, Vztugar"*. Inter 1554-1594 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 964 vilaĝanoj en 127 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőesztergály 621 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Balassagyarmat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horné Strháre 221 homoj, (215 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo el la 18-a jarcento, en 1879 trakonstruiĝis
* luterana preĝejo de 1791

## Eksteraj ligiloj 
* Horné Strháre sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Veľký Krtíš
Flago de Malto

[eta|250ra|[Dosiero:FIAV 111011.svg|23ra 2:3]]
La **nacia flago de Malto** (malte: Bandiera Ta Malta) estas dukolora, kun blanko en la hisflanko kaj ruĝa en la dekstro. Ĉi tiuj koloroj aperas en la blazonado de Malto. Tradicio deklaras ke la koloroj de la flago estis donitaj al Malto de la Grafo Roĝero de Sicilio, en 1091. Standardo de grafo Roger estis kvadrata ruĝa kaj blanka flago.

Grava fortikejo dum la Krucmilitoj, multe de la heraldiko de Malto estas influita de la koloroj kaj aparatoj de la Ordeno de Malto. Ilia insigno estis la karakteriza malta kruco, blanka kruco sur ruĝa kampo. De tiuj koloroj venis la ruĝa kaj blanka ŝildo kiu estis uzita dum la kolonia periodo de Malto. En la supra angulo estas la Georga kruco, en ruĝa koloro, kun la devizo "For Gallantry" ĉirkaŭanta la krucon.

## Historio 
En la jaro 1798, kiam Napoleono marŝis en Egiption por ekigi la konkeron de tiu granda teritorio, li decidis halti unue en la insulo Malto, meze de la Mediteranea maro. La kavaliroj de la Malta ordeno, suverenoj de la insulo, rajtigis lin, ĉefe pro la fakto, ke Malto ne povus lukti kontraŭ la impona franca armeo. Jam en Malto, Napoleono decidis alproprigi al Francio la insularon, do Malto eniris en la Francan Imperion dum du jaroj. Maltanoj tute ne favoris al tiu invado kaj multaj el ili rifuĝis en fortresoj. Brita ŝiparo alvenis en la insulon por bloki la francajn invadantojn, kiuj en la jaro 1800 kapitulacis. Tiam Malto fariĝis brita protektorato kaj poste kolonio de Granda Britio en la Mediteraneo. Tuj post la brita konkero la nova administracio ekuzis la antaŭan maltan flagon, al kiu oni aldonis mast-angule la britan standardon. La konstruo meze de la 19-a jarcento de la Sueza Kanalo rapidigis la kontaktojn, do la komerco, inter la orientaj britaj kolonioj kaj la metropolo. Tiel, la britaj kolonioj en la Mediteraneo fariĝis ege gravaj por Britio, kompreneble inter ili elstariĝis Malto. Dum tiuj jaroj la ﬂago de la kolonio ŝanĝiĝis. Tiuj koloniaj ﬂagoj unuamente aperigis tradician maltan simbolon, nome la malta kruco, kune kun la koloroj ruĝa kaj blanka de la flago de la Malta Ordeno. En la postaj versioj de la kolonia ﬂago la malta kruco malaperis, do, nur la koloroj ruĝa kaj blanka reprezentas la insularon. Dum la dua mond-milito la brita reĝo aljuĝis la Georgan Krucon al la malta popolo, pro ties kuraĝo dum la atakoj ricevitaj de la naziaj trupoj. Tiu insigno aperas en la kolonia ﬂago de Malto depost la jaro 1943 kaj eĉ nuntempe sur la ﬂago de la sendependa Malto.

## Referencoj 
Malto
Kategorio:Naciaj simboloj de Malto
Flago de Moldavio

eta|250ra
La** nacia flago de Moldavio** estas vertikala trikoloro (koloroj blua, flava, kaj ruĝa) ŝargita kun la blazono de Moldavio (aglo tenanta ŝildon kun uro). La flagoproporcio estas 1:2. La blua, ruĝa, kaj flava trikoloro de Moldavio estas preskaŭ identa al la flago de Rumanio, reflektante la kulturan familiecon de la du landoj. Sur la flago de Moldavio la flava strio havas la nacian simbolon. Kiel la rumana blazono, la moldavia blazono adoptis en 1990 ecojn de reĝa aglo prenanta kristan-ortodoksan krucon en la beko. Anstataŭ glavo, la aglo tenas olivbranĉon, simbolanta pacon. La blua kaj ruĝa ŝildo ankaŭ estas malsama kun tradiciaj simboloj de Moldavio. Tiuj du flagoj ankaŭ estas tre similaj al la flagoj de Ĉado, Andoro, kaj la flago de Queen's University en Ontario, Kanado, kiuj estas faritaj surbaze de vertikalaj strioj de blua, flava, kaj ruĝa.

Kune kun la flago el Paragvajo kaj la flago de Sauda Arabio, la flago de Moldavio estas la nura nacia flago kun malsamaj inversaj versioj. Kvankam la inversigo de la flago estas oficiale deklarita ne enhavante ajnan blazonon, moldovaj flagoj kun blazono presitaj sur la reverso ankaŭ estas uzitaj.

Moldavio
Kategorio:Naciaj simboloj de Moldavio
Flago de Monako

eta
La **nacia flago de Monako** (france: Drapeau de Monaco) havas du egalajn horizontalajn striojn de ruĝaj (pinto) kaj blankaj koloroj, kiuj estis la heraldikaj koloroj de la dinastio Grimaldi, ekde almenaŭ 1339. La nuna dukolora dizajno estis adoptita la 4-an de aprilo 1881, sub Princo Karlo la 3-a.

Antaŭe Monako uzis flagon, kie estis ruĝaj kaj blankaj romboj.

Post la dua mondmilito Monako protestis forte, ĉar Indonezio ekuzis preskaŭ saman flagon. Kimmo Kiljunen skribis, ke oni povis stile solvi la problemon, se Monako prenus al uzo sian eksan flagon.

La origina flago de Monako, kiu estis simila al la nuna ŝtatflago portis pli malnovan version de la blazono. Ĝin estis uzita de la fruaj tempoj de la princlando (krom la tempo de la aneksado al Francio de 1793 ĝis 1814) ĝis la nuna, pli simpla dizajno adoptita en 1881.

Flag of Monaco (state).svg| Nuna oficiala flago
Personal standard of Prince Alberto II of Monaco.svg|Standardo de Princo Alberto.
Lozenge flag of Monaco.svg| Eksa oficiala flago, nuntempe ne-oficiala diamanta flago

Monako
Kategorio:Naciaj simboloj de Monako
Anne Claire (bando)

**Anne Claire (bando)** estis svisa muzika bando kun 3 muzikistoj de Bazelo, en Svisujo.

## Muzikistoj de Bando
*Anna Rossinelli n. 1987 en Bazelo, Svisujo, estas kantistino. Anna gajnis en 11 decembro 2010 la svisan prakonkurson por la Eurovisiona kanto konkurso *(Eurovision Song Contest 2011)*.  La Eurovisiona kantokonkurso estos en Duseldorfo, Germanujo, en 10-a kaj 12-a majo 2011 la duonaj-finaloj, kaj en 14-majo la finalo. Anna Rossinelli estos la oficiala svisa kandidato.
*Georg Dillier n. 1982 en Bazelo, Svisujo, ludas elektran bazon, gitaron kaj pianon. 
*Manuel Meisel n. 1983 en Bazelo, kantas kaj ludas frapinstrumentojn, gitaron kaj elektran bazon. 
*La 3 muzikistoj havis edukadon de ĵazolernejo de Bazelo, Svisujo.

## Eksteraj ligiloj
*oficiala retejo kun bildoj, kaj biografioj
*[ĵazolernejo de Bazelo(https://eo.wikipedia.org/wiki/Bazelo), Svisujo]
*oficiala retejo de anna rossinelli
*Eurovisiona kanto konkurso 2011

Kategorio: Ĵazo
Kategorio: Svisaj muzikaj grupoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Svislando
Il corsaro nero (filmo de 1976)

***Il corsaro nero*** - **La korsaro nigra** - (en itala lingvo *(Il Corsaro Nero)* estas itala pirata - kaperisto filmo de 1976 laŭ la libro de Emilio Salgari. La ludogvidisto estis Sergio Sollima.
(La paĝo estas traduko de germana vikipedio).

## La libroj pri "La korsaro nigra"
*Il corsaro nero*, **La korsaro nero** - pozitive  *Cavaliere Emilio di Roccabruna, Sinjoro de  *Valpenta* kaj *Ventimiglia'**, estas    apud la figuro de malaja  pirato  Sandokan la plej popula figuro  de itala  aventura verkisto 
Emilio Salgari. **La korsaro nero'* estas la ĉefa heroo de la unua dua volumoj, de serio de kvin libroj pri „ La piratoj de Antiloj “. 

## La kvin libroj 
### La piratoj de Antiloj  
# 1898: *Il Corsaro Nero* – La korsaro nera 
# 1901: *La Regina dei Caraibi* – La reĝin de Kariboj
# 1905: *Jolanda la figlia del Corsaro Nero* – La filino de nera Korsaro 
# 1908: Il figlio del Corsaro Rosso – La filo de ruĝa  Korsaro
# 1908: *Gli ultimi filibustieri'' – La ultimaj  korsaroj 

### La filmoj
Laŭ romano oni faris - en Italujo multajn filmojn de la libroj.
La plej konata filmo estas la filmo de 1976 kun ludogvidisto  Sergio Sollima kaj kun  la "kosaro" Kabir Bedi.

## Vidu ankaŭ
*Emilio Salgari

## Eksteraj ligiloj
*pri filmo,en germana lingvo 

Kategorio: Italaj filmoj
Kategorio: Filmoj aperintaj en 1976
Leena Lehtolainen

**Leena LEHTOLAINEN** (Vesanto, 11-a de marto 1964-) estas Finna verkistino de krimliteraturo.

## Verkoj 
* Ja äkkiä onkin toukokuu (1976)
* Kitara on rakkauteni (1981)
* Ensimmäinen murhani (1993)
* Harmin paikka (1994)
* Kuparisydän (1995)
* Luminainen (1996)
* Kuolemanspiraali (1997)
* Tuulen puolella (1998)
* Tappava säde (1999)
* Ennen lähtöä (2000)
* Sukkanauhatyttö ja muita kertomuksia (2001)
* Kun luulit unohtaneesi (2002)
* Veren vimma (2003)
* Jonakin onnellisena päivänä (2004)
* Rivo Satakieli (2005)
* Viimeinen kesäyö ja muita kertomuksia (2006)
* Luonas en ollutkaan (2007)
* Väärän jäljillä (2008)
* Henkivartija (2009)
* Minne tytöt kadonneet (2010)

## Eksteraj ligiloj 
* Site de Leena Lehtolainen 

Kategorio:Finnaj verkistoj
Kategorio:Finnaj feministoj
Rufabrusta perdriko

La **Rufabrusta perdriko** aŭ Siĉuana perdriko (***Arborophila rufipectus***) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.

Ĝi troviĝas nur en tre malgranda teritorio de centrasuda Ĉinio (Siĉuano). Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

## Aspekto 
Tiu specio estas 28-30.5&nbsp;cm longa kaj estas tipa, ĝenerale grizbruna, perdriko kun distingila bildaro en kapo kaj brusto, tio estas, montras tre **rimarkindan kapobildon** konsista je ruĝecbruna krono, blankaj frunto kaj subkrona strio, nigraj beko, brido kaj traokula zono al vizaĝo kie videblas klare markata **ruĝecoranĝa makulo** en orelareo, mustaĉa blanka strieto kaj blanka gorĝareo kun nigreca strieco. La brusto estas tre markata ruĝecbruna (rufa) strizono, kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo. La resto de subaj partoj estas blankecaj kun brunaj strioj en flankoj. La dorso estas brunstrieca kaj la flugiloj malhelbrunaj. La vosto estas tipe tre mallonga.

La ino estas simila, sed iom pli senkolora. Similaj specioj estas la Montoperdriko, *Bambusicola fytchii*, kaj la Ĉina bambuperdriko, *B. thoracica*, kiuj estas pli grandaj, pli longvostaj kaj havas distingajn diferencajn kapobildojn kaj brustojn.

La voĉo estas teritoria alvoko (ofte elsendata kiel pardueto) estas trenata serio de laŭtaj, ascendaj fajfoj, ripetataj regule.

## Habitato 
Ĵusa prisesplorado en la Natura Rezervejo Laojunŝan trovis, ke tiu specio loĝas en duarangaj nubarbaroj larĝafoliaj, ĉefe miksita kun ĉiamverdaj kaj deciduaj, je 1,100-2,250 m. sed ne en setlejoj, koniferaj plantejoj aŭ farmoj. La sama studo trovis, ke la birdoj tipe loĝas inter 1400 kaj 1800 m super marnivelo en rezervejo, kaj ĉefe ĉe milda deklivaro ĉe akvofontoj.

Por manĝado ili preferas neĝenatajn, fermokanopeajn arbarojn kun malferma arbargrundo, disa bambuo kaj humida mortinta foliaro.

## Statuso kaj konservado 
La Siĉuana perdriko estas listita kiel Endanĝerita en la IUCN Ruĝa Listo.

Studocensoj de 1996 kaj 1997 ĉirkaŭkalkulis densecojn de 0.48 kaj 0.24 alvokantaj maskloj por km², respektive. La totala areo de taŭga habitato ene de ties konata teritorio estis tiam ĉirkaŭkalkulata je 1,793&nbsp;km², kaj sur la bazo de la denseco konstatita, kaj se ĉiu alvokanta masklo reprezentas unu paron, la totala populacio estis ĉirkaŭkalkulata je 860-1,722 birdoj. Tamen post tiam la specio estis konstatita ĉe kelkaj novaj lokoj en la Naturrezervejo de Laojunŝan kun densecoj de 4.24 ± 0.6 individuoj por km².

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* En angla  Konsultita la 9an de januaro de 2010.
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
1494 Savo

**1494 Savo** estas malgranda asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la finna regiono Savonio, *Savo* en finna lingvo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Brunbrusta perdriko

La **Brunbrusta perdriko** (*Arborophila mandellii*) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj. Ĝi estas endemia de orienta Himalajo norde de Bramaputro, el Butano, Okcidenta Bengalo (nur Darjeeling), Sikimo kaj Arunaĉal Pradeŝ, nordorienta Barato, Nepalo Himalajo kaj sudorienta Tibeto.

Ĝi estas distinga perdriko kun **bruna brustozono** kaj griza ventro de brunstriecaj flankoj. En kapo montras blankan superokulan strion, ĝenerale ruĝecbrunan kapon kun punktecaj vizaĝo kaj kolflankoj, kaj ruĝecan okulringon. La gorĝo estas oranĝeca kaj sub ĝi videblas unue horizontala blanka rando kaj pli sube nigra dua rando. La dorso estas griza kaj la flugiloj tre punktecaj nigre. La kruroj estas ruĝecaj.

Ĝi distingiĝas el la simila kaj parenca Ruĝecgorĝa perdriko , *A. rufogularis*, pro pli ruĝeca krono kaj kapoflankoj, blanka gorĝorando kaj tutbruna supra brusto. Spite la simila nomo la ankaŭ parenca Rufabrusta perdriko aŭ Siĉuana perdriko, *Arborophila rufipectus*, estas iom diferenca kun pli distinga kapobildo de markataj blankaj strioj kaj tre markata vizaĝomakulo.

Tiu orientalisa birdo estis klasita kiel Vundebla, kun ĉirkaŭkalkulata populacio de **malpli da 10,000**. Ĝi estas minacata pro arbara degradado, kiu estas fragmentanta la populacion, kaj pro troa ĉasado kompare kun la malgranda populacio. Ili estis konstatitaj en almenaŭ tri protektitaj areoj, kiaj la Nacia Parko Singalila (Okcidenta Bengalo).

## Vidu ankaŭ 
*Himalajaj subtropikaj pinaroj
*Orient-himalajaj subalpaj koniferaroj

## Referencoj
* BirdLife Species Factsheet 
 

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Azio
Fatou Keïta

**Fatou KEÏTA** (Soubré, 1965) estas ebur-borda verkistino.

Ŝi faris siajn bazajn studojn en Bordozo kie ŝi patro estis studis kirurgion, ŝi moviĝis poste al Anglio kaj al Usono kaj studis en la Universitato de Cocody. Ŝia unua romano, *Rebelle*, estas pri ablacio.

## Verkoj 
* 1996 : *Le petit garçon en bleu*, *La voleuse de sourires*, *Sibani la petite dernière*
* 1998 : *Rebelle*
* 1999 : *Le coq qui ne voulait plus chanter*
* 2002 : *Le billet de 10 000 F*
* 2004 : *Un arbre pour Lollie*
* 2006 : ''Et l'aube se leva…*
* 2009 : *Le chien qui aimait les chats!*
* 2011 : *La petite pièce de monnaie''

## Eksteraj ligiloj 
*  Info

Kategorio:Eburbordaj verkistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1927
Ruĝecgorĝa perdriko

La **Ruĝecgorĝa perdriko** (*Arborophila rufogularis*) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.

Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Butano, Ĉinio, norda Barato, Laos, Birmo, Nepalo, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montarbaroj.

Temas pri tre helgriza perdriko kun tre griza brusto, pli helgriza ventro kun markata brunablanka flanka strieco, la supra dorso estas griza kun iom da strieca kaj la suba dorso pli strieca. La flugiloj montras tri striojn de plumoj kun nigra pinto, helgriza centro kaj ruĝoranĝa bazo. La kruroj estas ruĝecaj. La kapobildo montras sur strieca fono tre markatajn blankajn striojn kaj superokulan kaj mustaĉan; krome estas ruĝecoranĝa gorĝareo, kiu nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo, kaj tre markatan ruĝan okulringon.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Arborophila rufogularis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio de 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Bantoperdriko

La **Bantoperdriko** (*Arborophila gingica*) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.

Ĝi troviĝas kiel endemio nur en sudorienta Ĉinio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Ĝi estas 25-30 cm tipa perdriko, ĝenerale grizbruna, kun distingaj kapo- kaj brustobildoj. Masklo havas rimarkindajn blankan frunton kaj grizecan superokulon (nigrablanka strieco) al la nuko, brunajn kronon kaj nukon, flavecan gorĝareon kaj sube  tre distingan antaŭkolumon (kio nomigas la specion per la komuna nomo) konsistan je nigra supra brusto (larĝa zono) kiu pluas al brustoflankoj per nigra strieco, sube mallarĝa sed rimarkinda blanka strio inter la nigra areo kaj la bruna  brustomakulo: la trikolora areo komponas **brustobildon flagecan**. La ventro estas griza kun bruneca flanka strieco, kiel ĉe multaj parencoj. La dorso estas griza kaj la flugiloj striecaj (nigra, blankeca, bruna). La kruroj estas ruĝaj. La ino estas pli malgranda kun bruna (ne nigra) kaj blanka subvosto.

Simila specio estas la Ĉina bambuperdriko, *Bambusicola thoracica*, kiu estas pli granda kaj longvosta kun ruĝecaj vizaĝo kaj gorĝo, larĝa griza superokulo kaj tre markata malhela brustoflanko kaj flanka punkteco.

La voĉo de tiu specio estas teritoria alvoko de serioj de plendecaj, dunotaj fajfoj, ripetaj regule, ofte en dueto. 

Ĝi troviĝas en lokoj de montaj teritorioj de sudorienta Ĉinio, en Zhejiang, Fuĝiano, Jianĝi, Guanĝi kaj Guangdongo, kun konsiderinda variado en populacidensecoj en diferencaj partoj de sia teritorio, parte pro altituda variado, sed ankaŭ pro diferencoj en habitato kaj eĉ en observa klopodo. Ĝi estas konsiderata rara en partoj de sia teritorio, kaj restaj populacioj estas ege fragmentataj ĉar plej parto de arbaro estis perdita, kun sekva malpliiĝo. Tamen ĝi estas ankoraŭ surloke komuna en Fuĝjano, kaj ties populacio povus esti pli granda ol la nuna konserveca ĉirkaŭkalkulo de 2,500-10,000 individuoj. 

La tipa habitato estas larĝafolia, kaj miksita kun konifera arbaro, bambuejo kaj arbustaro je 500 m al 1,700 m en la pli altaj montoj de sudorienta Ĉinio. Ĝi estas limigita al densaj arbaraj areoj, kie ĝi restas surgrunde inter densa subkreskaĵaro dumtage, sed ripozas komunume en arboj.   

## Referencoj 
* En angla  Konsultita la 9an de januaro de 2010.
* BirdLife International 2004.  Arborophila gingica.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio de 2007.

## Eksteraj ligiloj 
*BirdLife Species Factsheet. 

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Nigragorĝa perdriko

La **Nigragorĝa perdriko** aŭ **Blankavanga perdriko** (***Arborophila atrogularis***) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.

Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Ĉinio, Barato, kaj Birmo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montarbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Tiu perdriko havas grizajn subaj partojn kun flanka strieco kaj pli bruna suba ventro. La dorso estas brunstrieca. La flugiloj montras nigrajn makulojn. La kapobildo estas la karaktero plej distingila, kun nigreca kapo kaj blankaj superokula longa strio el frunto al nukoflanko kaj mustaĉa strio, kiel ĉe aliaj samfamilianoj, sed kiu ĉe tiu ĉi formas **grandan vangan makulon** tre kontrastan kun la **nigra gorĝo** (kiu nomigas la specion) kaj samkolora kolflanko kie ĝi streĉiĝas. La krono estas grizbruna kaj strieca. La kruroj estas ruĝaj kaj la beko nigreca. Estas ankaŭ ruĝeca ne tiom markata okulringo.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Arborophila atrogularis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio de 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Tajvana perdriko

La **Tajvana perdriko** (***Arborophila crudigularis***), estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.

Ĝi troviĝas nur en Tajvano. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj de 700 - 2,300 m. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Tiu perdriko estas **plumbogriza** ĝenerale, kun tre brunaj flugiloj montrantaj duoblan flugiltrion de grizaj kaj nigraj makuloj. La subaj partoj estas tre plumbogrizaj kun blanka strieco en flankoj. La dorso kaj mallonga vosto estas tre striecaj. La kapobildo montras sur nigra fono blankajn markojn nome frunto kiel komenco de hela superokula strio, kaj mustaĉa strio kiu pluas kiel vanga makulo, ambaŭ markoj kiel ĉe la proksime parenca Nigragorĝa perdriko aŭ Blankavanga perdriko (*Arborophila atrogularis*), sed ĉikaze krome estas alia blanka gorĝomakulo kaj super ĝi estas **ruĝa gorĝomakulo** kiu estas kialo por la latina scienca nomo *A. crudigularis*. La kruroj estas ruĝaj, la beko nigreca kaj la okulringo malhelbruna.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Arborophila crudigularis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio de 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Ekumena Rogate-monaĥejo

La **ekumena Rogate-monaĥejo** (Ökumenisches Rogate-Kloster Sankt Michael zu Berlin) estis fondita la 29-a de septembro 2010, je la tago de ĉefserafo Mikaelo. Li estas la patrono de la ideo fondi monaĥejon por ĉiuj religioj en la germana metropolo, lokon de espero, kie oni povus preĝi kaj soleni sanktan eŭkaristion sen disigon. Impulsa forto de la fondo estas la luterana aŭgustenano-frato Franziskus M. Schaar. La kirko kolektas donacojn por proksimigi la realiĝon de la projekto.

Kategorio:Monaĥejoj en Germanio
Kategorio:Ekumenismo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2010
Kováčovce

**Kováčovce,** hungare **Szécsénykovácsi** [sEĉEnjkovAĉi] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Kováčovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Kováčovce situas laŭ dekstra bordo de Ipeľ, kiu estas ankaŭ la hungara landlimo (kontraŭe Hugyag etendiĝas), fine de sakovojo. Veľký Krtíš troviĝas je 19&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1295 en formo *"Koachy"*. En 1828 loĝis tie 351 vilaĝanoj en 29 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szécsénykovácsi 579 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Balassagyarmat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Szécsénykovácsi rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Kováčovce apartenas al Slovakio, kie en 2001 vivis 380 homoj, (251 hungaroj, 119 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika moderna preĝejo de 2004
* nobeldomo de Szentiványi [sentivAnji] el la 18-a jarcento, en la sekva jarcento ĝi trakonstruiĝis
* nobeldomo de Hermann el la 18-a jarcento, en 2005 renoviĝis
* neloĝata nobeldomo de Himmler
* muelejo nomata Drexler

## Eksteraj ligiloj 
* Kováčovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Veľký Krtíš
Greenpoint (Brooklyn)

[eta|dekstra|240px|Greenpoint kaj [East River riverbordo kaj Manhattan en la fondo.]]
**Greenpoint** estas la plej norda najbaraĵo de Novjorka kvartalo de Brooklyn. Greenpoint estas la dua plej granda grupo de poloj kiuj loĝas en Usono post Chicago. Tiu najbaraĵo ankaŭ nomiĝas "Little Poland" kio signifas "malgranda Pollando" (proksimume 40% de la loĝantoj deklaras sin poloj.

Kategorio:Geografio de Novjorko
Malá Čalomija

**Malá Čalomija,** hungare **Kiscsalomja** [kiŝĉalomja] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Malá kaj kis signifas: malgranda.
300px|eta|Malá Čalomija situas en la plej griza parto

## Situo 
Malá Čalomija situas laŭ traira flankovojo. Veľký Krtíš troviĝas je 25&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko kaj ferepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1247 laŭ tiama hungara ortografio *"Kyschalamiya"*. En la 15-a jarcento la husanoj havis la vilaĝon, poste ĝi senhomiĝis ĝis 1694. En 1828 loĝis tie 642 vilaĝanoj en 107 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kiscsalomja 297 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Ipolynyék, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Kiscsalomja rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Malá Čalomija apartenas al Slovakio, kie en 2001 vivis 248 homoj, (210 slovakoj, 35 hungaroj).

## Vidindaĵoj 
* luterana novklasikisma preĝejo de 1884
* novklasikisma paroĥo de 1850
* nobeldomo de Kondor el la 20-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Malá Čalomija sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Veľký Krtíš
Veľké Straciny

**Veľké Straciny,** hungare **Nagyhalom** [nadjhalom] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Veľké kaj nagy signifas: granda.
300ra|eta|Veľké Straciny situas en la plej griza parto

## Situo 
Veľké Straciny situas en valo, laŭ flankovojoj, fervojo preteriras. Veľký Krtíš troviĝas je 6&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1236 en formo *"Stracin"*. Inter 1554-1594 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En 1828 loĝis tie 255 vilaĝanoj en 26 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Nagy-Sztraczin,* poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyhalom 333 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Balassagyarmat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Veľké Straciny 164 homoj, (160 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1776, en la 19-a jarcento renoviĝis
* kastelo el la 17-a jarcento, nun ruina

## Eksteraj ligiloj 
* Veľké Straciny sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Veľký Krtíš
József György

**GYÖRGY József** (djoerdj) estis hungara kuracisto, natursciencisto naskita en Sátoraljaújhely la 13-an de julio 1813 kaj mortinta en Máramarossziget la 21-an de decembro 1862. 
## Biografio
József György studis en Sárospatak, poste juron en 1830 en Peŝto, sed baldaŭ medicinon. De 1835 li estis asistanto-preleganto pri botaniko. Li iĝis doktoro pri medicino en 1836, ĉefkuracisto de la departemento Máramaros. Li esploris ankaŭ la mineralakvojn de la departemento kaj priskribis ĝis 1843 170-specajn de tiuj. Li kolektis plantojn kaj faris mikroskopajn esploradojn, sed liaj notaĵoj kun lia herbarkolekto iĝis viktimo de incendio en 1859. Li fervoris la establon de muzea asocio en Máramarossziget, kiu estiĝis nur en 1872. En sia doktordisertacio *A természeti testeknek lépcsőnkénti kifejlődéséről* (Pest, 1836) li anticipis sian epokon kun siaj evoluciaj konceptoj.
## Fontoj
*Magyar Életrajzi Lexikon
*hungare kun bildo
*http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/g/g07276.htm 

Gyorgy, J.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Distriktoj de Kantono Apencelo Interna

eta|dekstra|200ra|Mapo de la komunumoj respektive distriktoj de Kantono Apencelo Interna
En Kantono Apencelo Interna, Svisio, la komunumoj nomiĝas distriktoj. La kantono konsistas el 6 distriktoj respektive komunumoj, kies limoj parte ne kongruas kun la limoj de la setlolokoj. Tiel ekzemple la teritorio de la setloloko Apencelo estas dividita inter tri distriktoj.

## Listo de la komunumoj respektive distriktoj 
Jen la listo de la komunumoj respektive distriktoj kun la ciferoj laŭ la stato de la 31-a de decembro 2009:

Apencelo Interna
!
Kategorio:Kantono Apencelo Interna