open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Horní Újezd (distrikto Svitavy)

Municipo **Horní Újezd** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, ĉe la ŝoseo n-ro 359 inter Litomyšl kaj Proseč, 10&nbsp;km oriente de Proseč kaj 3&nbsp;km okcidente de Dolní Újezd. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
En tempoj ĉirkaŭ la 10-a kaj 11-a jarcentoj estis prisetlata arbarriĉa baseno de la rivero Desná kaj ekestis pluraj malgrandaj domaroj sub komuna nomo Aujezd. Post nomoj de la domaroj restis konservitaj nomoj de vilaĝpartoj de Horní Újezd kaj ankaŭ de Dolní Újezd. Origine tiuj de Horní Újezd nomiĝis iom alie:
* Čiku, Čikow, Cíkov
* Lubnischek, Lubníček, Podlubníček
* Krasínova Ves, Grasniowes, Krasnowes, Krásnoves
* Wiska, Wyska, Vísky, Víska

La unuaj mencioj pri vilaĝoj de nuna komunumo Horní Újezd estas el la jaro 1398. Unue skribe la nomo Horní Újezd (Ober Aujezd) aperas en la jaro 1548 kaj temas pri divido de Aujezd je supera Horní Újezd kaj malsupra Dolní Újezd.

En tridekjara milito Horní Újezd ege suferis. Post la milito restis en la vilaĝo nur 2 bienoj el 31 da ili. Ceteraj 29 bienoj estis forbruligitaj.

Pro bestia traktado de superularo per subuloj ekestis en Horní Újezd kaj ĉirkaŭaĵo en la jaro 1680 leviĝo de kampanuloj sub gvido de muelisto Lukáš Pakosta el estinta muelejo n-ro 10. La leviĝo estis subpremita kaj kelkaj kampanuloj ekzekutitaj.

## Loĝantaro
## Domaroj
* Cíkov
* Podlubníček
* U kulturního domu
* Krásnoves
* Víska

## Memorindaĵoj 
### Kapelo 
En la vilaĝparto Krásněves situas kapelo de "Leviĝo de Sankta Kruco" el la jaroj 1893 - 1894.

### Monumento 
En Cíkov troviĝas monumento al viktimoj de la unua mondmilito. El ĉirkaŭ 850 loĝantoj de Horní Újezd devis en la jaro 1914 soldatiĝi 169 viroj kaj dum la milito falis 34 da ili. Sur "nova lernejo" troviĝas memortabulo je naskiĝinto de Horní Újezd, ĉefleŭtenanto de ĉeĥoslovakaj legioj Jan Švec, kiu falis en la jaro 1918 en Siberio.

### Groto 
Groto proksime de Horní Újezd estas signifa vintra restadejo de vespertoj - rinolofo malgranda (Rhinolophus hipposideros), kiu aperas ĉi tie en nombro de 300 ekzempleroj, plu aperas ĉi tie granda mioto (Myotis myotis) kaj mioto brovoza (Myotis emarginatus). La groto estas kreita per sistemo de fendaĵoj en mezozoikaj sedimentoj.

### Ceteraj vidindaĵoj 
* Fialový pramen (*Viola fonto*) kun lageto kaj statuo de Sankta Maria en Cíkov.
* Fonto Barborka en valo de Lubenský rivereto
* Grupo de kvin tilioj kun sabloŝtona kruco apud vojo el Víska al Krásnoves. Ĝi rememoras malfacilajn tempojn de la tridekjara milito. Okazis ĉi tie batalo inter aŭstriaj kaj svedaj trupoj, en kiu falis multaj viroj.

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Alfred Schmitt

**Alfred SCHMITT** (naskiĝis la 30-an de novembro 1907 en Bust, mortis la 2-an de aprilo 1973 en Cévennes) estis franca astronomo.

Li komencis labori en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj en la
Observatorio de Alĝero,
Tie, li edzinigis sian koleginon Odette Bancilhon.

Li ricevis postenon de helpanto astronomo en la Observatorio de Strasburgo. Li
poste laboris en la reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

La asteroido 1617 Alschmitt
malkovrita de Louis Boyer, estis tiel nomata en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Biografio de Alfred Schmitt, (far de Pierre Lacroute). L'Astronomie, Vol. 93, pp.441-442
Claire Pérot

**Claire PÉROT** (naskiĝis la ) estas franca aktorino kaj kantistino.

## Biografio 
Claire Pérot studis en municipa Konservatorio (1995 ĝis 1998), sekvis staĝojn en "Studio des Variétés" (1999 ĝis 2004) kaj en "Ateliers de Chaillot" kun Azize Kabouche (2000).

Ŝi ludas en teatro kaj en filmoj kaj telefilmoj. De 2006 ĝis 2008, ŝi ĉefrolis en muzikalo *Cabaret*.

Ŝi partoprenis la trupon de ''Mozart, l'opéra rock* (produktita de Dove Attia kaj Albert Cohen, ludata ekde septembro 2009), en rolo de Constanze Weber, la edzino de Mozart. Tamen, ŝi forlasis la trupon por turniĝi al kino, kaj estis anstataŭita de Diane Dassigny en rolo de Constanze.

## Teatro 
* 1996: La Religieuse (Diderot) - Kompanio Théâtre du Confluent Kreado Avignon OFF kaj poste turneo
* 1997: 36 Font Populaire. Kompanio MSM
* 1998: Émilie Jolie. Kompanio MSM
* 2000: *Le Maître des rêves et des couleurs*, reĝisoris Roger kaj Vava Candy
* 2002-2003: *Concha Bonita* reĝisoris Alfredo Arias en théâtre national de Chaillot kaj en turneo: *Dolly*
* 2005: *Peter Pan* (théâtre des Variétés)
* 2006-2007: *Cabaret*: *Sally*
* Septembro 2009: *Mozart, l'opéra rock* (D. Attia, A. Cohen): *Constanze*

## Kino 
* 2001: *Le Doux Amour des hommes* de Jean-Paul Civeyrac: *Jeanne*
* 2010: *Les Aventures extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec* de Luc Besson: * Nini les Gambettes *
* 2010: *À bout portant* de Fred Cavaye: *Anais Susini*

## Televido 
* 2000: Blues de JP. Gibrat
* 2002: *Sami, le pion*: *Clotilde*
* 2002: *Patron sur mesure*: *Camille*
* De aŭtuno 2002 ĝis 2004: Prezentistino de elsendo *Lollytop*, produktita de Bertrand Amar, en Canal J
* 2003: *Louis la brocante*: *Lili Deniau*
* 2008: *Joséphine, ange gardien*, epizodo 40 (3-a de la 11-a sezono), *Paris-Broadway*: *Olympe*
* 2009: *Action spéciale douanes*: *Céline*
* 2009: *Des gens qui passent*: *Sylvette*
* 2010: *La Maison des Rocheville* de Jacques Otmezguine: *Margot*
* 2010: *Second Seuil* de Loic Nicoloff: *Delphine''

## Eksteraj ligiloj 
* Claire Pérot en IMDb

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Francaj kantistoj
Kostoľany pod Tribečom

**Kostoľany pod Tribečom,** hungare **Gímeskosztolány** [gImeŝkostolAnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Kostoľany pod Tribečom situas en la plej griza parto

## Situo 
Kostoľany pod Tribečom situas en valo sub monto 546 m-ojn alta, fine de sakovojo. Zlaté Moravce troviĝas je 20&nbsp;km-oj.

## Historio 
Dum la bronzepoko estis tie fortikaĵo. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1113 en formo *"Costelan"*. En la 13-a jarcento konstruiĝis apude fortikaĵo nomata Gímeŝ. En la 16-a jarcento kelkfoje la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1600 oni nombris tie 14 domojn, en 1714 44 familiojn, en 1751 19 familiojn. En 1787 loĝis tie 267 vilaĝanoj en 39 domoj, en 1828 432 vilaĝanoj en 62 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gímeskosztolány 574 homoj, majoritate slovakoj, minoritate hungaroj. Ĝis la Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kostoľany pod Tribečom 368 homoj, (356 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika preĝejo omaĝe al Sankta Georgo el la 9-a jarcento, post 4 jarcentoj ĝi pligrandiĝis, en la 17-a jarcento renoviĝis, en la 1960-aj jaroj okazis gravaj arkeologiaj esploroj.

## Eksteraj ligiloj 
* Kostoľany pod Tribečom sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
eta|290px|Preĝejo de Kostoľany pod Tribečom
eta|maldekstra|200px|Enirejo de la preĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce
UIC-Landokodoj

La **UIC-Landokodoj** estas 2-cifera numero uzata por identigi membro-landojn de la Internacia Fervoja Unio (UIC). La UIC elfaris numeran sistemon por fervojaj veturiloj kaj stacioj kiuj ambaŭ enhavas la UIC-landokodon. Valoroj estas difinitaj en UIC-flugfolio 920-14.

Pormemore, landokodo okupas la duan cifer-duopon de fervoja vagon-numero:
**xx&nbsp;XX&nbsp;xx-xx&nbsp;xxx-x**

La lasta cifero estas kontrolcifero kalkulita per algoritmo de Luhn.

## Listo de landokodoj 
dekstra|eta|La registra numero de ĉeĥa vagono - la kontrolcifero "8" post la streketo estas kalkulita per algoritmo de Luhn de la antaŭaj 11 ciferoj
dekstra|eta|"55" identigas hungaran veturilon
dekstra|eta|"80" identigas germanan veturilon
dekstra|eta|"84" identigas nederlandan veturilon
dekstra|eta|"85" identigas svisan veturilon
dekstra|eta|"87" identigas francan veturilon
dekstra|eta|"94" identigas portugalan vagonon

## Vidu ankaŭ 
* Algoritmo de Luhn
* Internacia Fervoja Unio
* Raporta marko

## Eksteraj ligiloj 
* Landokodoj – UIC
* Codes d'oblitération UIC SNCF (Transilien et Grandes Lignes) ()
* Désignation et numérotation du matériel marchandise de la SNCF  ()
* OSJD - O 920-2 ()
* Bilet.ru ()
* DIUM  UIC (PDF)
* Eurostat (PDF)
* Gares et connexions (PDF)
* IBNR-Nummern deutscher Bahnhöfe, Stand 01.10.2014
* Abkürzungen der Betriebsstellen
* bazakolejowa.pl ()

Kategorio:Fervojo
Kategorio:Internacia Fervoja Unio
Miklós Esztó

**ESZTÓ Miklós** (esto:) estis hungara priminada inĝeniero naskita en Petrozsény la 8-an de oktobro 1913 kaj mortinta en Budapeŝto la 12-an de aŭgusto 1986. Li estis pliaĝa frato de primineja inĝeniero Zoltán Esztó.

## Kariero
Miklós Esztó havigis la diplomon en Ŝoprono en 1935 kaj li doktoriĝis pri ŝtatsciencoj en la Universitato de Segedo en 1939. Ĝis 1949 li laboris en la minejinstanco de Budpeŝto kiel helpsekretario, poste kiel ĉefkonsilanto. Poste li estis esplorinĝeniero, ĉefinĝniero, inter 1955 kaj 1957 sekciestro scienca de la *Országos Bányaműszaki Főfelügyelőség* (Landa Ĉefinspektorado pri Minejtekniko, de 1967 ĝis 1976 scienca esploristo ĉe la *Bányászati Kutató Intézet* (Esplorinstituto pri Minejoj). Li ricevis la memormedalon Zorkóczy (1977).  

## Libroj
**Bányaműveléstan* (lernolibro, kune kun Zoltán Esztó , Bp., 1950, 1951, 1953).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Socialdemokratia Partio de Kirgizio

La **Socialdemokratia Partio de Kirgizio** ( [Kirgizstan social-demokratijaljk partijasi],  [Social-demokratiĉeskaja partija Kirgizstana], СДПК) estas socialdemokratia politika partio en Kirgizio. Laŭ la stato de decembro 2010 gvidas ĝin la politikistino Roza Otunbajeva, la nuna ŝtata prezidantino de Kirgizio. 

La unuaj membroj fondis la partion la 1-an de oktobro 1993, sed ne registris ĝin ĉe la ministerio pri justico ĝis la 16-a de decembro 1994. La unua partiestro estis Abdigani Erkebajev. Almaz Atambajev anstataŭigis lin la 30-an de julio 1999. Plimulto de la partianaro estas kirgizaj entreprenistoj. 

Kategorio:Socialdemokratiaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1993
1148 Rarahu

'*1148 *Rarahu'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eosa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Aleksandr Nikolajeviĉ Dejĉ (konata sub la nomo de *A. Deutsch*) elde la Simeiza observatorio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la tahitian virinan nomon "*Rarahu*", famigita de la romano de Pierre Loti "*Le mariage de Loti*" (*La edziĝo de Loti'').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1929
Respublika (partio de Kirgizio)

La partio **Respublika** - kirgize kaj ruse cirile *Республика* - estas politika partio en Kirgizio. Fondis kaj gvidas ĝin la politikisto Omurbek Babanov (cirile Омурбек Бабанов), unu el la plej riĉaj entreprenistoj de Kirgizio. La partio fondiĝis en junio 2010. Por la parlamenta baloto de 2010 la partio kampanjis per programo substrekanta la etnan diversecon de Kirgizio. La partio ricevis la voĉojn el 13 procentaĵoj de la voĉdonintoj en tiu parlamenta baloto - el tio rezultis 23 el la 120 parlamentanaj seĝoj por la partio. Tiubalote ĝi estis la kvara el kvin partioj, kiu ricevis pli ol 5 procentaĵojn de ĉiuj voĉoj kaj sekve rajtas reprezentiĝi en la parlamento.

Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2010
Zoltán Esztó

**ESZTÓ Zoltán** (esto:) estis hungara primineja inĝeniero naskita en Petrozsény la 19-an de septembro 1919 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de februaro 1990. Li estis la pli juna frato de primineja inĝeniero Miklós Esztó.

## Kariero
Zoltán Esztó abiturientiĝis en Ŝoprono kaj li havigis diplomon same tie en 1942. Li komencis labori kiel inĝeniero en Tatabánya. De 1942 li plenumis soldatservon kaj li finis inĝenier-oficiran lernejon kaj li servis en Budapeŝto en la *Haditechnikai Intézet* (Instituto pri Milittekniko). En 1944 oni transkoloniigis la instituton une al Rábatamási,  poste al Germanio. Reveninte unue li laboris denove en Tatabánya, poste ĝis 1950 li estis uzinestro en Síkvölgy. En 1951 li estis ĉefinĝeniero direktor-anstataŭanto de la *Tatabányai Felső Szénbányák Nemzeti Vállalat*, de januaro 1952 direktoro-ĉefinĝeniero de la Várpalota Szénbányák. En junio 1952 oni arestis kaj kondamnis lin, sed redonis lian liberecon. Li iĝis uzinestra ĉefinĝeniero en Tatabánya. Dum la hungara revolucio de 1956 la 28-an de oktobro 1956 oni elektis lin sekretario de la Laborkonsilantaro. La 30-an de decembro 1956 oni arestis lin kaj kondamnis al dekjara malliberejo. Li liberiĝis kondiĉe la 30-an de junio 1964. Li laboris plue ĉe la *Bányászati Tervező Intézet*, poste ĝis sia pensiuliĝo (1988) kiel gvidista projektisto. Li estis ekstera kunlaboranto de la gazeto *Bányászati és Kohászati Lapok*.

## Libroj
**Bányaműveléstan* (lernolibro, kune kun Miklós Esztó, Bp., 1950, 1951, 1953).
**Nagy mélységű bányák szellőztetése és klimatizálása 1-3.* (Bp., 1974-1977); 
**Számítógépes információrendszerek tervezési és módszertani eszközei* (kun pluraj, Bp., 1975); 
**A kőzethorgonyzás általános irányelvei és hazai fejlesztési feladatai* (Bp., 1983)

## Fontoj
*Magyar Életrajzi Lexikon
* hungare kun foto
* hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
1149 Volgo

**1149 Volgo** estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Evgenij Fjodoroviĉ Skvorcov elde la Simeiza observatorio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la granda rivero Volgo. Tiu nomo estis proponita de la Instituto pri Teoria Astronomio de Leningrado.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1929
Kategorio:Volgo
1150 Aĥeo

**1150 Aĥeo** estas malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de greka regiono Aĥeo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Aĥeo
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1929
Rachel Maddow

eta|dekstra|Rachel Maddow
**Rachel MADDOW** estas gravulo de la radio, anoncistino de televido, kaj progresema komentisto en Usono.

Maddow estas la unua usona gejo kiu estris gravan novaĵprogramon.

Kategorio:Usonaj moderigistoj
Kategorio:GLAT-ĵurnalistoj
Kategorio:Kanaddevenaj usonanoj
Pompa vjolo

eta|250px|Viola da spalla
**Pompa vjolo** estas arĉinstrumento en tenorregistro. Je la varieco de nomoj, kiujn donis la muzikteoriistoj al la instrumento, ofte okazas konfuzo. Ekzemple en la germana lingvosfero oni trovas depende de la regiono la nomojn *violoncello piccolo*, *viola*, *violoncello da spalla*, *viola di collo*, *Fagottegeige* aŭ *bassetto*.

La instrumento, longa proksimume 60&nbsp;cm, estas ludata en brakoteno aŭ ĉe bendo pendanta ĉirkaŭ la kolo. Oni uzis ĝin ĉefe en la barokepoko. La uzado de la bendo montras uzadon kiel basinstrumento dum procesioj. Male al kutima vjolo aŭ violonĉelo ĝi havas kvin kordojn. La kordoj estas agorditaj je kvintodistanco, nome je la tonoj C, G, d, a kaj e'.

Laŭ samtempaj raportoj Johann Sebastian Bach ĉe instrumentkonstruisto Johann Christian Hoffmann el Lepsiko mendis tiajn tenorviolonojn, kiuj havu la konstruajn kaj sonajn kvalitojn de violonĉelo. Bach verkis por ĉi tiu instrumento komponaĵojn, kiuj nuntempe estas plejparte prezentataj per violonĉelo, tiam tamen je manko de taŭgaj muzikistoj povis esti ludataj per pompa vjolo.

Violonisto kaj komponisto Franz Benda (1709-1786) skribis: "Ĉi tiu instrumento estas agordata kiel violonĉelo, sed havas en la alteco unu kordon pli, estas iomete pli granda ol vjolo kaj estas fiksata per bendo tiamaniere, ke oni povas teni ĝin antaŭ la brusto kaj sur la brako. La beata kapelmajstro Sinjoro Bach inventis ĝin en Lepsiko."

Johann Nikolaus Forkel (1748-1818) konjektis en sia *Musikalischen Almanach für das Jahr 1782*, ke je la pompa vjolo temas pri la *violoncello piccolo* aplikita de Bach en diversaj verkoj.

Nun oni malofte ludas la pompan vjolon, la belga barokviolonisto kaj dirigento Sigiswald Kuijken konstruigis en 2003 kopion de la instrumento, kiun li kaj intertempe ankaŭ aliaj muzikistoj aplikas en diversaj kantatoj de Bach, sed ankaŭ en ties solosuitoj por violonĉelo.

Kategorio:Arĉinstrumentoj
Dean Kamen

eta|Dean Kamen sur la Segway
**Dean L. KAMEN** (Rockville Centre (Novjorkio), 5-an de aprilo 1951) estas usona entreprenisto kaj inventisto. Li studis je la Worcester Polytechnic Institute en Worcester (Massachusetts), sed ne finis la studadon. Lia patro estas Jack Kamen, ilustristo de bildstrilibroj "Weird Science" kaj aliaj EC bildstrirakontoj.

Kamen plej famiĝis pro la invento de la starveturilo (Segway). Li ankaŭ estas fondinto de FIRST, programo kiu ĉiujare organizas robotkonkurson por lernejanoj.

Kategorio:Usonaj entreprenistoj
Kategorio:Usonaj inventistoj
Kategorio:Usonaj judoj
La Paz (Baja California Sur)

**La Paz** estas unu el la 5 komunumoj de la meksika subŝtato Suda Malsupra Kalifornio, kiu situas sur Kalifornia Duoninsulo en la plej nord-okcidenta parto de Meksiko. 

La nomo de la ĉefurbo de la komunumo ankaŭ estas La Paz. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 03002. 

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI)  219.596 loĝantojn. El tiuj estis 109.827 viroj kaj 109.769 virinoj. La komunumo havas surfacon de 20274,98 km². Tio estas 27,51% de la surfaco de la subŝtato. Tiel ĝi estas la dua plej granda komunumo en la subŝtato Baja California Sur kaj la kvara plej granda de Meksiko (antaŭ Ensenada en la subŝtato Baja California, Mulegé, kaj Ocampo en la subŝtato Coahuila. 

Norde ĝi limas al la komunumo Comondú kaj sude al la komunumo Los Cabos. Al la komunumo apartenas diversaj insuloj.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 196907 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1865 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,95 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado). 

## Vidu ankaŭ
*Meksikaj loknomoj

## Eksteraj ligiloj 
* La Paz en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Baja California Sur
Villa de Álvarez

**Villa de Álvarez** estas unu el la 10 komunumoj de la meksika subŝtato Colima, kiu situas en la centro-okcidenta parto de Meksiko ĉe la pacifika oceano, ĉirkaŭ 500 kilometroj okcidente de la urbo de Meksiko (aere). La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Ciudad **Villa de Alvarez**. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 06010.
eta|maldekstra|300ra|urbocentra impreso de Villa de Álvarez

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 100121 loĝantojn. El tiuj estis 48535 viroj kaj 51586 virinoj. La komunumo havas surfacon de 428,4&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1600 Y 400 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 1,194&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 67474 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 180 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,27 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Villa de Álvarez en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Colima
ROMO

**ROMO** estas arta nomo por elektra RObotMObil.

## ROMO - la robota elektromovebla aŭteto
La ROMO aŭteto estas prova aŭteto kun unu sidloko. La ROMO havas centran stiradon de kvar radrobotoj. La stirado enhavas dek aŭtonomajn - veturajn - dinamikajn - robotajn - agantojn. 

## Radroboto
La radroboto enhavas impulson (elektran motoron), bremson, stiradon kaj amortizilon. La radroboto povas stiri 90 gradojn, la aŭteto povas veturi flanken. 

## Veturado 
Oni donas ordonon per la stangeto kaj donas la celon en  sistemo. La diversaj videokameraoj helpas pri la parte aŭtomata kaj plene aŭtomata veturado. 

## Modula konstruado 
La aŭteto enhavas la 
* aksomodulojn, la 
* akumulatoran pakaĵon kaj la 
* ĉasion kun (en germana lingvo: *CFK*) - (karba-fibra-plasto) - strukturoj kaj kun la 
*centra stirado.  

La germana centro pri aera kaj spaca irado - (Kosmoesplorado) - kun la instituto pri robotiko kaj mekatroniko D - 82234 Weissling (Profesoroj Gerhard Hirzinger kaj Jonathan Brembeck) konstruas la ROMO-aŭteton.  

## Vidu ankaŭ 
* Lunoĥod (en rusa lingvo:  Луноход pri luna iristo) 
* Rover - kosmoesploro "landa-aŭtetoj"
* Mekatroniko

## Eksteraj ligiloj 
*[ http://www.automatica-munich.com/link/de/p.21484980/21549331/~/brixlent_eprb2-action/navigate/page/detail/prid/23492206 ROMO en (AUTOMATICA)  "aŭtomatika"  ekspozicio Munkeno, 5-a fakfoiro pri automatiko kaj meĥatroniko 12-15 junio 2012, informado de 21a junio 2010 de ekspoziciisto]
* [? simpozio pri elektra moviĝeco en ETH(https://eo.wikipedia.org/wiki/ETH), 2-a decembro 2010]

Kategorio:Aŭtomobiloj
Kategorio:Robotoj
Kategorio:Komputiko
Kategorio:Elektrotekniko
Kategorio:Aŭtomatiko
Kategorio:Tekniko
Kategorio:Mekatroniko
Acora laŭro

La **acora laŭro** (*Laurus azorica*) estas plantospecio el la familio de la laŭracoj.

Tiu palearktisa arbo altas ĝis 25 metrojn kaj ĝi hejmas en la Laŭrisilvaj arbaroj de Acoroj, Madejro, Kanarioj en Makaronezio, kaj en Maroko. Acora laŭro estas karakteriza specio de la ekoregiono kanariaj sekaj duonarbaroj kaj arbaroj. Ĝi estas endanĝerigata pro habitatodetruo.

## Sinonimo 
*  *Persea azorica* Seub. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Laŭro *en* : Die Pflanzenwelt der Azoren 

## Bibliografio 
*  Monda Konserveja Observa Centro 1998 : *Laurus azorica*. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 22 August 2007.
*  Schönfelder 2002 : Kosmos Atlas Mittelmeer- und Kanarenflora, Stuttgart, ISBN 3-440-09361-1
*  Hohenester & Welss 1993 : Exkursionsflora für die Kanarischen Inseln, Stuttgart, ISBN 3-8001-3466-7

Kategorio:Arboj
Kategorio:Laŭracoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Kategorio:Endanĝeritaj specioj
Kategorio:Endemiismoj
1153 Wallenbergia

'*1153 *Wallenbergia'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano, laŭ ĝiaj orbitaj elementoj, de la Flora familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan matematikiston *Georg James Wallenberg''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
1152 Pawona

'*1152 *Pawona'''* estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

Ĝi estis sendepende remalkovrita la  de la itala astronomo Luigi Volta elde Pino Torinese kaj la  de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde Simeizo.

## Nomo 
Ĝia nomo, "*Pawona''" estis konstruita per la komencaj silaboj de la nomoj de Johann **Pa**lisa kaj Max **Wo**lf, por celebri la kunlaboradon de ambaŭ astronomoj.

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "Sl" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1930
1154 Astronomio

**1154 Astronomio** estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Cibela grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la scienco *astronomio*.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1927
GFAJ-1

eta|GFAJ-1 bakterioj, kulturitaj per arseno
eta|Bakterioj kulturitaj per fosfero
**GFAJ-1** estas stangoforma bakterio en la familio *Halomonadaceae* en *Gammaproteobacteria*, kiam malsatege de fosforo, kapablas enkorpigi la ofte toksan elementon arseno. Ĝia malkovro fortigas la ideon ke vivo ĉe aliaj planedoj eble estus radike malsama kemia konstruo, kaj eble helpos pri la serĉo por ekstertera vivo.

## Malkovro 
La GFAJ-1 mikroorganismo estis kulturita kaj malkovrita de Felisa Wolf-Simon, kosmobiologiisto de NASA ĉe Menlo Park, Kalifornio. La organismo estis izolita kaj kulturita ekde 2009 de sedimentoj kolektitaj per ŝi kaj ŝiaj kunlaborantoj de la lagbordo de Lago Mono, Kalifornio, Usono. Mono Lago estas salega kaj alkalinega. Ĝi ankaŭ havas unu el la plej nature koncentritaj lokoj de arseno en la mondo (200 μM). La malkovro estis mondvaste publikigita la 2-an de decembro, 2010.

Kategorio:Bakterioj
Kategorio:Astrobiologio
Courchapoix

**Courchapoix** estas komunumo en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 421 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Courchapoix etendiĝas en la vasta valujo de la *Val Terbi*, kiu estas la orienta parto de la valkaldrono de Delemonto. Tra la komunumo fluas de oriento al okcidento la rivero *Scheulte*, alfluanto de Birs. En nordo al teritorio de la komunumo etendiĝas al la kresto de la ĵurasa montarĉeno *Fringeli*, kie sur alteco de 940 m s.m. situas la plej alta punkto de la komunumo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,40 km², de kiuj 45% estas kovritaj de arbaro, 52% servas por agrikulturo kaj 3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Courchapoix limas en nordo al Bärschwil (SO), en oriento al Corban, en sudo al Vermes, kaj en oriento al Vicques.

## Trafiko 
Courchapoix situas ĉe la pasejvojo tra Schelten-Pasejo de Delemonto al Mümliswil en Kantono Soloturno. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinio de la stacidomo de Delemonto al Montsevelier.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Courchapoix datiĝas el la jaro 1435 kiel *Curchappoix*. Dum la mezepoko ĝis la jaro 1797 Courchapoix estis majorejo de la paroĥaro Grand-Val kaj parto de la majorejo Courrendlin, kiu konservis la katolikan kredon. La paroĥaro Grand-Val siavice troviĝis sub la regado de la Princabatejo Bazelo. De 1797 ĝis 1815 Courchapoix apartenis al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste ek de 1800 de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno, kaj Courchapoix estis atribuita al la berna distrikto Moutier. En la jaro 1975 la loĝantaro de Corban voĉdonis por la aliĝo al la fondota Kantono Ĵuraso. Tial la komunumo ekde la 1-a de januaro 1979 apartenas al la distrikto Delemonto de la tiam fondita nova kantono.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 estis fondita el Montsevelier, Vermes kaj Vicques la nova komunumo Val Terbi. Origine volis partopreni ankaŭ komunumoj Corban, Courchapoix, Courroux kaj Mervelier, sed iliaj loĝantaroj dum la baloto de la 7-a de februaro 2012 malakceptis la kuniĝon, kial la nova komunumo nun konsistas nur el tri de la sep komunumoj de la valo. Pro la rezulto de la baloto la komunumo  konservis sian aŭtonomion.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Courchapoix
* Paĝo pri Courchapoix sur la retejo Juranet 

## Bildoj 

Dosiero:Courchapoix preghejo 338.JPG|Preĝejo de Courchapoix
Dosiero:Courchapoix preghejo 342.JPG|Preĝejo interne
Dosiero:Courchapoix preghejo 351.JPG|La vilaĝo vidita de la preĝejo
Dosiero:Courchapoix rivero Scheulte 336.JPG|La rivero Scheulte en Courchapoix
Adolphe Yvon

Laŭ aliaj fontoj lia naskiĝdato estis la 1-a aŭ la 12-a de februaro. Naskiĝurbo estis la franca urbo Eschwiller en Loreno. Li mortis la 11-an de septembro 1893 en Parizo.

## Vivo 
Yvon estis lernanto de la pentristo Paul Delaroche. En la jaro 1843 li faris studvojaĝon al Rusio. Pro tio multaj pentraĵoj rilatas al tiu vojaĝo. En la jaro 1855 li partoprenis kiel oficiala militpentristo de la franca registaro en la Krimea milito. Yvon havis filon, kiu naskiĝis je la 8a de aŭgusto 1857 en Parizo. En 1883 Yvon fariĝis profesoro ĉe la politeknika lernejo en Parizo. 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1817
Kategorio:Mortintoj en 1893
Machulince

**Machulince,** hungare **Maholány** [maholAnj], germane **Mahulintz** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis **Mailáth Prestavlky**.
300px|eta|Machulince situas en la plej griza parto

## Situo 
Machulince situas en valo de Žitava, laŭ flankovojoj. Zlaté Moravce troviĝas je 4&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1275 en formo *"Mohala"*. En 1601 oni komputis tie 21 domojn. En 1631 kaj en 1643 la turkoj bruldetruis la setlejon. En 1828 loĝis tie 326 vilaĝanoj en 50 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Maholány 559 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Aranyosmarót, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Machulince 1048 homoj, (1040 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo de 1833

## Eksteraj ligiloj 
* Machulince sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce
Dániel Fábián

**FÁBIÁN Dániel** (fa:bia:n) estis hungara redaktoro, oficisto registara de Transilvanio naskita en 1749 kaj mortinta en Szászsebes la 29-an de aprilo 1830. 

## Kariero
Dániel Fábián redaktis kune kun Elek Cserey la gazeton *Erdélyi Magyar Hírvivő*, la unuan hungarlingvan gazeton de Transilvanio, kiu aperis en 1790 dufoje en la eldono de Martin Hochmeister en Sibio, sed ĝi ĉesis en 1791 pro manko de abonintoj.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Fabian, D.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Malé Vozokany

**Malé Vozokany,** hungare **Kisvezekény** [kiŝvezekEnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Malé kaj kis signifas: malgranda.
300px|eta|Malé Vozokany situas en la plej griza parto

## Situo 
Malé Vozokany situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Zlaté Moravce troviĝas je 9&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1209 laŭ tiama hungara ortografio *"Wezeken"*, la plena hungara loknomo *"Kyswezeken"* aperis en 1489. En 1601 oni komputis tie 23 domojn. En 1828 loĝis tie 265 vilaĝanoj en 39 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisvezekény 282 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Verebély, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Malé Vozokany 311 homoj, (308 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna de 1752
* baroka kastelo de 1710
* baroka kastelo de 1904, nun hotelo

## Famuloj 
En Kisvezekény mortis hungara juristo Tivadar Botka.

## Eksteraj ligiloj 
* Malé Vozokany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce
Rudolf Fabinyi

**FABINYI Rudolf** (fabinji) estis menskuracisto naskita en Koloĵvaro la 31-an de majo 1879 kaj mortinta en Budapeŝto la 30-an de oktobro 1936.
 
## Kariero
Rudolf Fabinyi diplomiĝis en la Universitato de Koloĵvaro en 1902 kaj de 1906 li estis tie asistantprofesoro ĉe la kliniko pri mens- kaj neŭromalsanoj, poste li estis ĉefkuracisto en la malsanulejo de Dicsőszentmárton, poste de 1911 en la mensmalsanulejo de Lipótmező, de 1925 ties direktoro, de 1924 privatprofesoro de la praktika mensmalsano. Sekve de lia laboro komencis en Hungario la fakinstruado de la mensmalsanflegistoj. Al lia propono kaj planoj konstruiĝis la neŭromalsanulejo en Hárshegy.

## Libro
**Hogyan ápoljunk elmebetegeket?* (Bp., 1914).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Fabinyi, R.
Chmelík

Municipo **Chmelík** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en valo de rivero Loučná, 13&nbsp;km okcidente de urbo Svitavy kaj 14&nbsp;km sude de urbo Litomyšl. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua raporto en historia dokumento pri Chmelík estas el la jaro 1314. Tiam ĝi estis havaĵo de abato Konrád, kiu en nomita jaro vendis liberan vilaĝestrejon al sinjoro Jirza. En la jaro 1550 la vilaĝo apartenis al sinjorejo de Litomyšl. Loĝantaro de Chmelík, germane Hopfendorf, ĝis la jaro 1945 estis plejparte germanoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
### Preĝejo 
Sur monteto en supra sudorienta parto de la vilaĝo troviĝas malfrubaroka preĝejo de Sankta Johano Nepomuka, konstruita en la jaroj 1780 - 1782. Ĝi estas ununava kun duoncirkle fermita presbiterejo, en okcidenta fronto kun prisma turo ornamita sur ambaŭ flankoj per pinjonoj kun volutaj aloj. Sakristio troviĝas sur norda flanko. Eksteraj muroj estas membrigitaj per lizenaj kadroj, internaj per lizenoj. La presbiterejo estas volbita per konĥo, la navo barele kun segmentoj, ĥorejon portas du lignaj kolonoj, la sakristio estas volbita per plataĵo.

La ekipaĵo el la dua duono de 18-a jarcento ne estas memorinde aparte signifa. La ĉefaltaron ornamas statuoj de Sankta Maria kaj Sankta Jozefo kaj bildo de Neumann el la jaro 1911. La predikejo kun rokoka dekoraĵo estas metiista laboro, bildo de "Murdo de Sankta Adalberto" el la 1-a duono de 18-a jarcento kaj bildo de "Murdo de Sankta Venceslao" de Langr el la jaro 1907. Kalvaria vojo estas el la 40-aj jaroj de la 19-a jarcento.

### Statuo 
Originala statuo de sidanta dolorplena Kristo el la jaro 1713, kiu troviĝis ĉe vojkruciĝo antaŭ la preĝejo, estas nun en la preĝejo kaj sur la origina loko estas kopio.

### Popola arĥitekturo 
N-ro 21 estas du teretaĝaj domoj el la jaro 1853, ligitaj per pordego kun ornamaj pinjonoj, dekstre en niĉo estas popoldevena statuo de Sankta Johano Nepomuka. Frontalan formon de du domoj ligitaj per pordego havas plejparto da bienoj en la vilaĝo.

### Naturaj memorindaĵoj 
En katastra distrikto de la vilaĝo troviĝas du naturaj memorindaĵoj "Sněženky ve Vysokém lese" (*Galantoj en Alta arbaro*) kaj "V bukách" (*En fagoj*).

### Ceteraj memorindaĵoj 
En la vilaĝo troviĝas malnova nuntempe neuzata **tombejo**, kapeleto de t.n.**"Rozaria gefrataro"**, unika gotika **humilejo** kaj kelkaj **krucoj**.

## Literaturo 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

## Pluaj fotoj 

 Chmelík, church.jpg| Preĝejo de sankta Johano Nepomuka
 Chmelík, house No. 52.jpg| Domoj ĉe ludejo
 Chmelík, house No. 50.jpg| Domo n-ro 50

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de mikroregiono Litomyšlsko  

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Karl Fabritius

**Karl Fabritius ** estis saksa historiisto, evangelia pastro en Transilvanio, ano korespondanta de MTA (1872) naskita en Segesvár la 28-an de oktobro 1826 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de februaro 1881.

## Kariero
Fabritius finis teologion en Lepsiko (1849). Li laboris unue en la redakcio de *Pressburger Deutsche Zeitung* de Pozsony, poste je la fino de 1850 li estis instruisto de la gimnazio de Segesvár. En 1855 oni elektis lin pastro. En 1868 li iĝis    pastro en Apold. De 1866 ĝis 1878 li estis landkunvena deputito, gvidisto de hungaramika grupo de junaj saksuloj. La saksa konsistorio kritis lin, eĉ atakis, pro tio li abdikis de sia posteno de pastro en 1879. Li eldonis la kronikon de Ŝegeŝvaro de Georg Kraus. Liaj pluraj verkoj restis en manuskripto (Die Geschichte des Jesuiten Ordens in Siebenbürgens ktp.). Li publikis plurajn artikolojn en la revuoj *Archiv des Vereins für Siebenbürgische Landeskunde* (1853–1879), *Századok*, *Történelmi Tár* ktp.

## Verkoj
**Der Prozess des Schässburger Bürgermeisters Johann Schuller von Rosenthal* (Wien, 1852); 
**Pemfflinger Márk szász gróf élete…* (Bp., 1875); 
**Erdélynek Honter János által készített térképe 1532-ből* (Akad. ért. a tört. tud. köréből, Bp., 1878)

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Transilvaniaj saksoj
Veľké Vozokany

**Veľké Vozokany,** hungare **Nagyvezekény** [kiŝvezekEnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Veľké kaj magy signifas: granda.
300ra|eta|Veľké Vozokany situas en la plej griza parto

## Situo 
Veľké Vozokany situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Zlaté Moravce troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1209 laŭ tiama hungara ortografio *"Wezeken"*. Inter 1618-1652 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En 1652 ĝuste tie oni venkis la turkojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyvezekény 471 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Verebély, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Veľké Vozokany 526 homoj, (514 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika mezepoka gotika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao, en 1742 barokiĝis
* monumento de la batalo de 1652
* malgranda lago

## Eksteraj ligiloj 
* Veľké Vozokany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce
Béla Fái Jakab

**FÁI JAKAB Béla**, (fa:i) *Goldberger* estis ĵurnalisto naskiĝinta en Nagyvárad en 1853 kaj mortinta en Budapeŝto la 21-an de decembro 1904.

## Kariero 
Béla Fái Jakab studis en la teknikuniversitato, poste en la jura fakultato de la Universitato de Budapeŝto. De 1873 li laboris en la redakcioj de la gazetoj *Egyetértés*, poste *Hazánk*, pli poste *Budapesti Napló*. De 1897 li estis sekretario de la Magyar Színház, de 1899 de la Népszínház, de 1901 de la Operaház. Li tradukis multe (Alphonse Daudet, Dumas (patro), Bret Harte, Mark Twain, Zola ktp.). La teatraĵoj prezentitaj en tiu tempo en la Nemzeti Színház plejparte estis tradukitaj hungaren de li.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Sámuel Falka

**FALKA Sámuel** estis hungara tipografo kaj akvafortisto naskita en Fogaraŝo la 4-an de majo 1776 kaj mortinta en Buda la 20-an de januaro 1826.
 
## Kariero
Sámuel Falka komencis studi la desegnadon en Sibio, poste de 1791 en Vieno li priokupiĝis akvofortadon. Li konatiĝis tie per la presstereotipio. En 1798 li laboris en la Universitata Presejo de Buda. Tie li iĝis unu el la plej elstaraj majstroj de la hungara litertranĉado. Proksimume ĝis 1830 per liaj literoj fariĝis la plej bongustaj eldonaĵoj de la Egyetemi Nyomda.Li estis la unua hungara majstro de la presstereotipio.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj presistoj
Kategorio:Hungaraj tipografoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj akvafortistoj
Reiss-Engelhorn-Muzeoj

La **Reiss-Engelhorn-Muzeoj** (mallonge REM, ofte minuskle *rem*) estas publika organizaĵo kun pluraj muzeoj en la urbo Mannheim de la germana federacia lando Baden-Virtembergo.eta|Muzeo C5

## Muzeoj 
La organizaĵo enhavas 6 muzeojn kaj 1 instituton.

* '''*Bassermann*-domo por muziko kaj arto'* C 4, 8 - *Bassermannhaus für Musik und Kunst C 4, 8* (ekde jaro 2010)
* Muzeo mondaj kulturoj D 5 - *Museum Weltkulturen* D 5
* Muzeo arsenalo C 5 - *Museum Zeughaus* C 5
* Muzeo Schiller-domo B 5, 7 - *Museum Schillerhaus* B 5, 7
* ZEFIRO spaco por fotografio * ZEPHYR – Raum für Fotografie!* (Vidu ankaŭ fotarton, fotografarton).
* Centro por internacia arta kaj kultura historio C 4 - *Zentrum für internationale Kunst- und Kulturgeschichte* C 4
* *Curt-Engelhorn*-centro pri arkeometrio - aneksa instituto de Universitato Tübingen, D 6, Klaus Tschira-laboratorio por fizika aĝodifino (ekde la 21-a de junio 2010) - (*Curt-Engelhorn-Zentrum gGmbH Archäometrie*)

## Specialaj ekspozicioj 
### Loko 
Ekde jaro 2007 oni denove malfermis la muzeon "Arsenalo". La
* Muzeo arsenalo **C 5** kaj la
* Muzeo mondaj kulturoj **D 5** estas lokoj pri
* grandaj specialaj ekspozicioj.

### Ekspozicioj en jaro 2010 
Inter septembro 2010 ĝis februaro 2011 en la muzeo Arsenalo en Mannheim montriĝis vaste atentata historia ekspozicio pri "La Ŝtaŭfoj kaj Italio". Aparta retejo (vidu sube) ankoraŭ nun donas impreson pri ĝi.

### Libroj 
* Wieczorek, Alfried / Schneidmüller, Bernd / Weinfurter, Stefan (eld.) *Die Staufer und Italien'' 2010. 1-a eldono, 2 volumoj kun 800 paĝoj kun ĉirkaŭ 900 bildoj. Konrad Theiss Verlag Stuttgart ISBN 978-3-8062-2366-8
* Aliaj libroj estas en muzea paĝo.

## Eksteraj ligiloj 
* Reiss-Engelhorn-Muzeoj - oficiala paĝo
* [retejo pri la ekspozicio "La Ŝtaŭfoj(https://eo.wikipedia.org/wiki/%C5%9Cta%C5%ADfoj) kaj Italio" 2010-2011] 

Kategorio:Muzeoj en Baden-Virtembergo
Kategorio:Arkeologiaj muzeoj en Germanio
Kategorio:Literaturaj muzeoj
Marguerite Laugier

**Marguerite LAUGIER** (naskita Marguerite **Lhomme**; naskiĝis la 12-an de septembro 1896 en Boulogne-sur-Mer, mortis la 10-an de junio 1976 en Nico) estis franca astronomo.

Ŝi laboris en la observatorio de Nico dum la 1930-aj al 1950-aj jaroj, kaj faris plurajn observadojn elde la reĝa observatorio de Belgio en Uccle. Ŝi estis citita en la tiamaj astronomaj artikoloj sub la nomo de « Madame Laugier ».

Ŝi malkovris plurajn asteroidojn. La asteroido 1597 Laugier
estis (verŝajne) tiel nomata en ŝia honoro.

Oni ne konfuzu ŝin kun la astronomo Paul Auguste Ernest Laugier, « M. Laugier » en la astronomiaj artikoloj ; kie « M. » signifas « Monsieur » (*Sinjoro*).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Marguerite Laugier

## Eksteraj ligiloj
*  Kalendaro 2010 de la francaj astronominoj  (Marguerite Laugier estas inter junio kaj julio)

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Kálmán F. Rácz

**F. RÁCZ Kálmán** (esto:) estis hungara verkisto, tradukisto naskita en Lugos la 1-an de septembro 1910 kaj mortinta en Budapeŝto la 12-an de februaro 1980.
## Kariero
Kálmán F. Rácz la mezlernejon finis en Debreceno. Je la komenco de la 30-aj jaroj li vivis en Vieno, poste en Parizo, kie en Sorbonne li studis lingvistikon kaj literaturhistorion. Liaj unuaj verkoj aperis en la gazeto Népszava. Inter 1938 kaj 1944 li estis kunlaboranto de la gazetoj *Újság*, post 1945 *Szabadság*. Post la milito li publikis en *Népszava*, *Híd*, poste en *Fórum*, *Csillag* kaj *Kortárs*. En 1949-50 li estis sekretario de la Verkistasocio, inter 1952-57 sekciestro de Népművelési Intézet (Instituto pri Popolkultivado). De 1964 li estis literatura redaktoro de la Központi Sajtószolgálat (Centra Presarservo). Kiel tradukisto li hungarigis precipe la verkojn de francaj verkistoj (Zola, Sartre kaj aliaj; li verkis dramon laŭ la romano *Eugénie Grandet* de Balzac).

## Libroj
**Köd a Szajnán* (romano, Bp., 1941);
**Barátom, Bögölye* (r., Bp., 1943);
**Szent Mihály útja* (r., Bp., 1947);
**Lázadók* (r., Bp., 1948);
**Barátok és ellenségek* (r., Bp., 1950);
**Férfihűség* (r., Bp., 1956);
**Csak Párizsban történhetett* (rakontoj, Bp., 1958);
**Utolsó alkalom* (r., Bp., 1959);
**Éjszakai vallomás* (r., Bp., 1960);
**Időhúzás (etromano, Bp., 1976);
**Eszter mosolya'' (rakontoj, Bp., 1979).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

F. Racz, K.
F. Racz, K.
Ferenc Faluhelyi

**FALUHELYI Ferenc** (faluheji) estis hungara juristo, universitata profesoro naskita en Nadjvarado la 29-an de oktobro 1886 kaj mortinta en Pécs la 24-an de decembro 1944.

## Kariero 
Ferenc Faluhelyi post siaj juraj studoj laboris ĉe tribunaloj, poste de 1914 li iĝis profesoro de jurakademio de Peĉo (publikjuro, politiko, jurfilozofio). En 1921 li iĝis privatprofesoro de la Universitato de Budapeŝto (internacia juro). Inter 1922–44 li estis profesoro pri internacia juro en Peĉo. En 1936 li estigis la instituton *Pécsi Egyetemi Kisebbségi Intézet*, kaj eldonis la revuon ĝian *Kisebbségi Körlevel* (I–VIII. évf.). Li estis membro de la angla *Grotius Society* kaj estis kunlaboranto de la *Annual Digest of Public International Law Cases (I–V.)* eldonita de universitato de Londono.

## Verkoj 
* *Az örök semlegesség és a világháború* (Pécs, 1918);
* *Az országgyűlési képviselőválasztásokról szóló 1918. évi XVII. törvénycikk* (Bp., 1918);
* *A nemzetközi jog alaptételei* (Pécs, 1923);
* *Magyarország békeszerződései* (Pécs, 1923);
* *Locarno* (Pécs, 1926);
* *Magyarország közjoga* (I–II., Pécs, 1927);
* *A honosság problémái* (Pécs, 1928);
* *A Kellogg-egyezmény és nemzetközi jelentősége* (Bp., 1929);
* *Államközi jog* (I., Pécs, 1936);
* *Jus civium in Hungaria habitantium nationum* (Pécs, 1946)

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
1155 Aënna

'*1155 *Aënna'''* estas malgranda sed tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo estis konstruita el la literoj "A. N." (Germane, prononcataj [a en]) inicialoj de la nomo de la scienca revuo *Astronomische Nachrichten''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1928
Christoph Cuntzius

**Christoph CUNTZIUS** (ankaŭ Contius aŭ Cuncius) (* 1676 en Wernigerode; † 8-an de novembro 1722 en Halle (Saale)) estis germana orgenkonstruisto.

Perite far Andreas Werckmeister li agordis en 1704 la orgenon en Gröningen "temperita", per kio li rikoltis multan laŭdon.

Ekde 1704 ĝis 1710 li estis orgenkonstruisto en Wernigerode, ekde 1710 ĝis 1713 en Halberstadt.

Ekde 1713 lia metiejo staris en Halle.

## Dokumentitaj verkoj 
## Literaturo 
* Wolf Hobohm: Ein unbekanntes Gutachten Johann Sebastian Bachs. In: Bach-Jahrbuch. 63, 1977, S. 135–138.
* Christoph Wolff, Markus Zepf: Die Orgeln J. S. Bachs - Ein Handbuch. Evangelische Verlagsanstalt, Leipzig 2008, ISBN 978-3-374-02407-0.
* Uwe Pape (Hrsg.): Lexikon norddeutscher Orgelbauer, Band 1 Thüringen und Umgehung. Pape Verlag, Berlin 2009, ISBN 978-3-921140-86-4.

Kategorio:Germanaj orgenkonstruistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1675
Liberala Partio (Moldavio)

La **Liberala Partio** - moldave (do rumane) *Partidul Liberal*, ruse *Либеральная партия* - estas liberalisma politika partio en Moldavio. Ĝis la jaro 2005 la partio nomis sin "Partio de Reformo" kaj havis kristandemokratian politikan programon. Ekde la jaro 1997 gvidas ĝin la politikisto Mihai Ghimpu, kaj ankaŭ post la adopto de la nova partia nomo "Liberala Partio" li restis la partiestro. La 11-an de septembro 2009 Mihai Ghimpu fariĝis la oficanta ŝtatprezidanto de Moldavio. En la parlamenta baloto de la 28-a de novembro 2010 la partio atingis 10 procentaĵojn de la voĉoj kaj iĝis la kvara plej forta politika partio de la lando.

Kategorio:Liberalaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1993