open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Listo de urbestroj de Montpellier

Tiu artikolo listigas ĉiujn **urbestrojn de Montpellier**, ĉefurbo de departemento Hérault (Francio), kaj la personojn, kiuj provizore oficis kiel urbestro, de februaro 1790.

## Listo de urbestroj 
La perturbitaj partoj de la historio de Francio de la franca Revolucio de 1789 ĝis la unuaj jaroj de la 3-a respubliko vidiĝas per la nombro de provizoraj urbestroj. La Cent-Tagoj estigis sinsekvajn ŝanĝojn inter la du urbestroj Granier kaj Dax de Axat. Se la Revolucio de 1830 estigis nur du ŝanĝojn de urbestro, en 1848 (malrapida starigo de la 2-a respubliko) kaj en la periodo 1870-1876 (falo de la 2-a Imperio, poste pro debato pri la formo de la politika reĝimo inter monarkiistoj kaj respublikistoj) multiĝis la nomumojn de urbestro, certe depende de la partioj regantaj en Parizo.

Pluraj el tiuj urbestroj estas honoritaj per nomo de avenuoj, stratoj, placoj kaj pontoj en la urbo. Unu el ili profunde ŝanĝis la aspekton de la urba centro : simile al barono Haussmann en Parizo, David-Jules Pagézy (1852-1869), kiu lanĉis laborojn pri strata plilarĝigo en la malnova Montpellier, el ĝi restas strato Foch, netipa kompare al la aliaj partoj de la kvartalo Écusson pro sia larĝeco.

**Klarigo** :
* blue estas la plenrajtaj urbestroj,
* rozkolore estas la personoj, kiuj oficis kiel urbestro.

## Vidu ankaŭ 
* Montpellier
* Municipa Konsilio
* Municipa baloto en Francio

## Notoj kaj referencoj 
### Fonto 
* Laŭ listo de urbestroj de Montpellier publikigita sur la interretejo de la urbodomo (ville-montpellier.fr), alirdato en januaro 2005 kaj poste malaperinta. 

Kategorio:Montpellier
Montpellier
Naturhistoria Muzeo de Schleusingen

eta|Kastelo Bertholdsburg en 2008. 
La **Naturhistoria muzeo de Schleusingen** () troviĝas en la kastelo *Bertholdsburg* en Schleusingen, Germanujo (Burgstraße nr 6).

## Historio de la kastelo kaj de ĝia uzo 
La kastelo *Bertholdsburg* konstruitis de 1226-1232. De 1274-1583 ĝi estis la rezidejo de la grafoj de Henneberg (linio dinastia de Schleusingen). Sekve ĝi estas la plej malnova ankoraŭ ekzistanta rezidejo en Turingio. Ĝis la 16-a jarcento la burgo pligrandiĝis al fortimpresa komplekso kun kvar aloj.

Muzea utiligo komenciĝis en la 1934-a jaro kun geologia regionhistoria muzeo nomita *Franke-Zimmer* (laŭ Hermann Franke). En 1953 sekvis la *Hennebergisches Heimatmuseum*, kiu ĝis nun liveras la fundamenton por la regionhistoriaj partoj de la elmontritaĵoj.

## Muzeo pri naturscienco 
La naturhistoria sekcio fonditis en 1984 kun speciala fokuso pri Suda Turingio. Ekde 1988 ĉi tie ĉiuj grandaj kolektoj natursciencaj de tiu regiono estas unuiĝintaj. Ofertatas jenaj daŭraj ekspozicioj:
* **Mineraloj - fascino forma kaj kolora**
Sur 250 kvadratmetroj montratas (ekde 1990) ĉ. 1000 mineraloj kaj valorŝtonoj ŝuldataj al la historia elminado, kiel: aŭro, kupro, urania erco, fero, mangano, spato kaj salo.

Informas oni la vizitantojn ankaŭ pri la estiĝo de la turingia montaro. Pluse admireblas (ekde 2006) la juvelaj ŝtonoj de duko *Anton Ulrich de Meiningen* (1687-1763).
* **Turingio aĝa 300 milionojn da jaroj**
Ekde 2001 pejzaĝekologia ekspozicio de 800 kvadratmetroj kompletigas la rondiradon natursciencan. Ĝian instalon subtenis la fondaĵo *Deutsche Bundesstiftung Umwelt*.

Prezentatas tempovojaĝo tra prahistoriaj pejzaĝoj kun modeloj kaj fosilioj de arbofilikoj, saŭroj, ŝarkoj, praelefantoj ĝis la nunaj vivospacoj en la Liberŝtato Turingio. Eblas aŭdi, flari, vidi, tuŝi la tuton. Kulmino estas la skeletoj de sudturingiaj dinosaŭroj kun longo de inter 5-6 metroj.

## Aliaj muzeaj sekcioj 
Krom ekspozicio pri la urba historio (600 kvadrametroj) eblas postflari la spurojn de la grafolando de Henneberg, la henneberg-ajn agadon en monstampado, paperfarado kaj libropresado (ekde 1555). Videblas krome belega kaj granda vandpentraĵo pri Herkulo.

Juvelo estas ankaŭ la publike ne alirebla kaj kvazaŭ komplete konserviĝinta historia gimnazia biblioteko (1577-1958) kiun fondis Joachim Zehner. Tamen el ĝi videblas almenaŭ kelkaj libroj.

Sub la titolo *La henneberg-a dinastio kaj la evoluo de henneberg-a eturbo* malfermitis ekspoziciero kiu substrekas la profilon de Kastelo Bertholdsburg kiel regionhistorie grava elmontrejo.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 144-145

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo.
* La fosilio de la jaro 2011 sur la retpaĝoaro de la *Paläontologische Gesellschaft*. 
* Pri la kastelo ĉe *Stiftung Thüringer Schlösser und Gärten*. 
* La objektoj de la muzeo.

Schleusingen
Kategorio:Schleusingen
Schleusingen
Kasio Diono

**Lucio** (aŭ **Klaŭdio**) **Kasio Diono** eble kun kromnomo (*cognomen*) **Koksejano**; ( *Dion Kassios Kokkeianos*, latine *Lucius (*aŭ* Claudius) Cassius Dio (Cocceianus)*, ĉ. 155 – 235 de nia erao), konata simple kiel **Kasio Diono**, **Diono Kasio**, aŭ **Diono**, estis Roma konsulo kaj fama historiisto kiu verkis en la antikva greka. Diono publikigis historion de Romo en 80 volumoj, komence per la legenda alveno de Eneo en Italio; la volumoj poste dokumentis la sekvan fondon de Romo (753 aK), la formadon de la Respubliko (509 aK), kaj la kreadon de la Imperio (31 aK), ĝis la jaro 229 de nia erao. La tuta periodo kovrita de la verko de Diono estas proksimume 1 400 jaroj. El la 80 libroj, verkitaj dum ĉirkaŭ 22 jaroj, multaj survivas en la moderna epoko, ĉu sentuŝe, aŭ kiel fragmentoj, havigante al modernaj studentoj detalajn konojn de la Romia historio.

## Notoj 
## Fontoj 
* Alain Gowing, "Dio's Name". Classical Philology,Vol. 85, No. 1 (Jan., 1990), pp.&nbsp;49–54. JSTOR link.
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Cassius Dio, *Roman History* (angla traduko ĉe LacusCurtius)
* Greka teksto kaj Franca Traduko
* Dio Cassius: the Manuscripts of "The Roman History"
* Dionis Romanarum historiarum (Roma Historio) , Greka teksto eldonita de Robert Estienne, 1548. http://www.cmog.org/library/n-dio-nos-ro-maiko-n-historio-n-eikositria-biblia-dionis-romanarum-historiarum-libri-xxiii ĉe Corning Museum of Glass.

Kategorio:Historio de Romo
Kategorio:Helenaj historiistoj
Kategorio:Romiaj konsuloj
Heksludo

**Heksludo** estas abstrakta strategia ludo por du ludantoj. La ludpleto estas lozanĝo formita el sesangulaj ĉeloj. Kutime la flanko estas larĝa je 11 ĉeloj sed povas esti alia kvanto (unu el la kreintoj, John Nash, konsilas 14x14). Tiu ludo posedas similecojn kun goo.

## Ludaj Reguloj 
Komence de la ludo, la ludpleto estas malplena. Ĉiuj ludantoj ludas per unu dediĉita koloro (ruĝa kaj blua ekzemple). Laŭvice, ludantoj devas pozicii unu peonon sur ne okupata ĉelo. La celo estas krei unu vojon de unu flanko al la alia. Precize, kiam unu ludanto celas interligi per vojo la horizontalojn flankojn, la alia devas interligi la vertikalajn flankojn. La unua ludanto havas grandan avantaĝon, kaj ordinare estas uzata la regulo de kuko por egaligi la ŝancojn de ambaŭ ludantoj.

## Historio 
La unua formulaĵo de la ludo estis farita de Piet Hein en 1942 dum prelego al la "Parenthesis" ("parentezo"), la matematika klubo de la Kopenhaga universitato. La kreinto volis imagi justa, progresanta, finita, klara, strategia kaj decida ludo. La unua nomo estis tiam "Poligon" ("Poligono").
Poste kaj sendepende, en 1948, John Nash, juna matematikisto el universitato "Princeton", rekreis la ludon kaj proponas ĝin al la komuna ĉambro de la studentoj kaj instruistoj de la matematika fako. Li komprenis la intereson de tiu ludo rilate al la Ludoteorio kaj pruvas ke ekzistas gajna strategio por la komencanta ludanto. Tamen, la pruvo estas ne konstruiga, tio signifas ke la pruvo ne permesas koni eltrovi la gajnanta strategio. En la jaro 1952, la firmao Parker Brothers enmerkatigas la ludon usone.

## Strategio kaj luda teorio 
Unue, Nash pruvis ke la ludo ne povas finiĝi per egalvenko uzante Grafeteorio. Tio signifas ke venkstrategio ekzistas por la unua aŭ dua ludanto.
Imagu ke ekzistas venkstrategio por la dua ludanto: La unua ludante povas ludi la unuan movon en arbitra loko ne utila por la luda daŭrigo. Li tiel prenas la rolon de la dua ludanto. Oni nomas tion tiun argumenton "strategia ŝtelado".
Se la dua ludanto havus venkstrategion, per la "strategia ŝtelado" la unua ankaŭ havus ĝin. Tiel la unua ludanto havas ĉiam venkstrategion.

## Eksteraj ligiloj 
* T. Maarup *Everything You Always Wanted to Know About Hex But Were Afraid to Ask * Universitato de suda Danio
* Vikio pri Heksludo .
* Little Golem Retejo kie oni povas koresponde ludi Hekludon kaj aliajn ludojn (goo, sako…)
* R. Kirkland ''Reta heksludo (7 ĉeloj larga) 
* Studo pri heksludo  Matematika pensado el Edouard Rodrigues

Kategorio:Tabulludoj
Bégadan

''''* - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone *Vegadan* - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono *''. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Geografio 
Bégadan situas en la nordoriento de la duoninsulo Médoc, ĉe Ĝirondo, la larĝa estuaro de la rivero Garono.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Kategorio:Médoc
Anicio Maksimo

**Anicio Maksimo** aŭ **Flavius Anicius Maximus** (mortiĝis en 552) estis romia senatano kaj patricio dum la Ostrogota Regno, kiu celebris la lastajn ludojn en la Flavia Amfiteatro. 

Maksimo edziĝis la unuan fojon en 510, poste akiris, eĉ tre juna, la konsulecon en Okcidento *sine collega* (senpartnere) por la jaro 523: tiam li ricevis permeson el la reĝo Teodoriko por celebri la eventon per *venatio* en la Koloseo, nome la lastaj ludoj tie, sed poste la reĝo plendis pri la troa kosto kiujn tiuj okazigis.

Poste li edziĝis al ostrogota princino. En 537 li estis elpelita el Romo kun aliaj senatanoj dum la gota sieĝo al Romo.

## Referencoj 
## Bibliografio
* Sundwall, Johannes, *Abhandlungen zur Geschichte des ausgehenden Römertums*, Helsinki 1919 (New York 1975), p.&nbsp;140.
* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Fl. Maximus 20", *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Volume 2, Cambridge University Press, 1992, ISBN ISBN 0-521-20159-4, pp.&nbsp;748–749.

Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Ostrogotoj
Guldenbach

La rojo **Guldenbach** estas orografie maldekstra flankrivero de la rivero Nahe en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Geografio 
La rojo fontas en la *Ŝtata forsto Sankt Goar* kiel *Volkenbach* nordokcidente de Erbach sur alteco de 486m super marnivelo. De ĉi-tie la rojo fluas unue suden. Ĝin alfluas multajn mallongajn flankriverojn. Sude de Erbach enfluas la samnoman flankriveron Erbach. Ekde tie la rojo nomiĝas „Guldenbach“.

Poste ĝi pasas Rheinböllen kaj fluas tra Stromberg, Schweppenhausen kaj Windesheim al Guldental. Ĝi formas la limon inter Soonwald en la sudokcidento kaj Binger Wald en la nordoriento. ambaŭ estas partoj de la mezmontaro Hunsrück. Plu ĝi fluas je la suda rando de Langenlonsheim. Ĉe la norda rando de Bretzenheim la rojo enfluas de maldekstre en la riveron Nahe en alteco de 90 m s.m. .

Sur sia longeco de 32,7&nbsp;km la rojo trpasas altecodiferencon de 305 m,kiu egalas al meza dekliveco de 9,3 ‰ . La rojo deakvigas areon de 172,733&nbsp;km².

## Flankriveroj 
La plej gravaj flankriveroj estas Neubrühlbach, Dichtelbach, Seibersbach, Dörrebach, Welschbach kaj Hahnenbach kun po pli ol 10&nbsp;km² granda akvokolekta areo. La sekvanta tabelo montras la flankriverojn de Guldenbach de la fonto al la enfluejo. Indikita estas la orografia studo de la enfluejo kaj germana akveja kodo

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Preĝejo Sankta Jozefo (Dorog)

**Kirko Sankta Jozefo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Dorog.

## Historio 
En la tiutempa *Durug* havis kirkon jam en 1332, kiun la turkoj okupis en la 16-a jarcento. Baldaŭe oni konstruis malgrandan preĝejon en 1775. La nun videbla kirko estis konstruita inter 1767-1775. La orgeno estis farita en 1933. Interne en 1967 pentradoj okazis. Signifaj renovigoj okazis en 1976 kaj 1990.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola en placo antaŭ parko. La konstruaĵo havas unusolan turon super la enirejo en mezo de la fasado kaj unusolan navon. La sanktejo estas kvadrata kaj pli mallarĝa, ol la navo. Ĉe la sanktejo estas la sakristio. Sur la ekstera muro kruco farita en 1889 estas videbla. Interne tuj post la enirejo galerio etendiĝas.

Kermeso okazas en la 19-an de marto.

## Fontoj 
* http://lexikon.katolikus.hu/D/Dorog.html 
* kun fotoj 
* kun fotoj 
* http://www.esztergomi-ersekseg.hu/?fm=1&am=4&op=plebaniaview&p_id=76  

Dorog
Dorog
Decio Mario Venancio Basilio

[eta|200px|Surskribaĵo starigita de Basilio ĉe la [Koloseo en Romo, nome unu el du kopioj produktitaj okaze de restaŭrado financita de Basilio post la damaĝoj fare de tertremo pri kio konserviĝis du surskribaĵoj (CIL, 6, 1716).]]
**Mario Venancio Basilio** aŭ **Decius Marius Venantius Basilius** (*floruit* 484) estis romia oficiro en la epoko de la regado de Odoakro.

## Biografio 
Li estis el familio de konsuloj. Basilio estis *Praefectus urbi* kaj konsulo en 484, kun Teodoriko la Granda kiel patrono.

## Bibliografio 
* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Decius Marius Venantius Basilius 13", *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0-521-07233-6, p.&nbsp;218.

Kategorio:5-a jarcento
Kategorio:Homoj de la romia Imperio
Listo de urbestroj de Strasburgo

## 20-a jarcento 
## 21-a jarcento 
## Vidu ankaŭ 
* Municipa Konsilio
* Municipa baloto en Francio

### Eksteraj ligiloj 
* Urbestroj de Strasburgo de 1790  (Arkivoj de Strasburgo)
* Oficiala interretejo de la asocio de urbestroj de Francio
* Urbestroj de Strasburgo, de la franca Revolucio en 1789 ĝis nun  (Arkivoj de la urbo kaj urbeca komunumaro Strasburgo)

## Referencoj 
Strasburgo
*
Frangipani

La familio **Frangipani** estis pova romia klano de patricioj en la Mezepoko. Tiu familio estis firme partiana de Gelfoj

## Referencoj 
Kategorio:Mezepoka Romo
Kategorio:Nobelaj familioj de Italio
Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:12-a jarcento
Kategorio:Gelfoj kaj Gibelinoj
12539 Chaikin

'*12539 *Chaikin'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan sciencan verkiston Andrew Chaikin, faman historiiston pri kosmo, kies interesoj inkludas la . Lia referenca libro * A Man on the Moon* servis kiel bazo por la televida serieto *From the Earth to the Moon'', kiu dramigis la unuan lunan esploron.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Alberto la 3-a Pio (Savojo)

**Alberto la 3-a Pio (1475-1531)** (naskiĝis en Carpi, en la 23-a de julio 1475 - mortis en Parizo, en la 1531) estis filo de la kondotiero Lionello la 1-a di Savojo (1440-1480), Princo de Carpi kaj Katerina Piko, fratino de Piko de la Mirandolo. Lia patro mortis kiam li esti 5-jara, do, lia patrino konfidis lian edukecon en la manojn de Aldo Manuzio, kiu estis amiko de lia pripatrina onklo. En 1509, li heredis sian rajton sur la regno de Karpi kaj la permeson pri stampado de moneroj. Li devenis el la kasto da sinjoroj de Karpi, ĉiam engaĝitaj en la milito kaj en la familiaraj disputoj.

## Vidu ankaŭ 
* Jacopo Berengario da Carpi (1466-1530)
* Pietro Pomponazzi (1462-1525)
12561 Howard

'*12561 *Howard'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan aktoron kaj reĝisoron Ron Howard, kiu faris filmojn kiel *Apollo 13* kaj *A Beautiful Mind*. Li komencis sian karieron kiel infana aktoro en *The Andy Griffith Show*, pli malfrue en la televida serio * Happy Days'' antaŭ komenci karieron de reĝisoro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Dek unu estas pli, ol tri

**Dek unu estas pli, ol tri,** origine hungare *Tizenegy több mint három* estis grava televizia filmo dum la socialismo en Hungario.

## Rolantoj 
* Margit Dajka
* Róbert Koltai
* Lili Monori
* János Zách
* Géza Polgár kaj aliaj

## Historia epoko 
La filmo estis kreita en la tiam unusola televizio. La historio okazas en la tiama nuntempo, en malgranda minista komunumo, kie ĉiuj konas ĉiujn. Nemirinde estas videbla vivo de la ministoj dum la socialismo, pri kio neniu atendu kritikon.

## Historio 
La historio disvolviĝas en la sistemo In medias res (en la mezo de la aferoj), tial rekte nur tiu komprenas la filmon, kiu perfekte konas vivon dum la socialismo.

Dum minado de karbo fajro estiĝas, ŝajnas, multe da ministoj mortos. Tuj ekagas la savista grupo, kies ĉefo ĝuste estas tiu, kiu sekrete amindumas al tiu ministo, kiu laboras ĉe la fajro. La ĉefsavisto konstatas la eblecojn. Estas jam du fajroj, ie laboras 11, en la alia fajro nur 3. Pro la interna vento aŭ ili savos 11, aŭ 3, savi ĉiujn ne eblas. Li ordonas ŝanĝi direkton de la vento, sekve estas granda ŝanco savi 11.opo. Okazas heroa savado, tiu grupo atingas la elirejon helpe da la savistoj, nur 3 homoj mortas (ankaŭ la menciita ministo).

La ĉefsavisto teorie bone agis, ja 11 estas pli, ol tri. Tamen laŭmore li iĝis kadavro, ja tiam li devis transdoni la estrecon al la vicsavisto. Supozeble ankaŭ li savos 11 kaj ne 3, sed li havas egalajn rilatojn al ĉiuj ministoj.

## Fontoj 
* hungare
* hungare
* hungare 

Kategorio:Hungaraj filmoj
Ambrogio Fiandino

**Ambrogio Fiandino (1467-1532)** (naskiĝis en Napolo, 1467 - mortis en Napolo, en la 3-a de decembro 1467) estis komentisto de Platono, episkopo de Mantovo kaj atakinto de Pietro Pomponazzi.

En 1509, li partoprenis en disputo kontraŭ la skotaj teologoj en la Preĝejo de Sankta Aŭgusteno, en Napolo. Komence de 1509 li estis direktoro de la monaĥejo de Sankta Jakobo, en Bolonjo, sed en la sama jaro, la generalo de la ordeno, Egidio da Viterbo, lin sendis kiel *magister senior* al Florenco, kaj en aŭgusto li fariĝas administranto de tiu sama monaĥejo. En marto 1510, Egidio lin devigas al publika malkonfeso rilate al duboj eldiritaj de li pri kelkaj indulgencoj faritaj de Julio la 2-a, kaj dum la Karesmo de la jaro 1510 lin venigis kiel predikanto al Napolo.

## Vidu ankaŭ 
* Pietro Pomponazzi (1462-1525)

Kategorio:Teologoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Episkopoj
12562 Briangrazer

'*12562 *Briangrazer'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona televida kaj filma reĝisoro Brian Grazer, ofte kunlaboranta kun Ron Howard kiel direktoro, inkludante *Splash* , *Apollo 13*, la serieto *From the Earth to the Moon* kaj *A Beautiful Mind''. Lia kariero daŭris pli ol 24 jarojn, kaj li estis nomumita por pli ol 23 Oskar-premioj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Esperantotago

**Esperantotago** povas referenci al la tri diversaj datoj:  

* la 2-a de junio: Tago de la lingvo Esperanto
* la 26-a de julio: Tago de la Unua Libro kaj Tago de Esperanto
* la 15-a de decembro: Zamenhof-tago

## Tago de la lingvo Esperanto (Esperanta lingvo) 
La 2-a de junio***:***  **Tago de la lingvo Esperanto** aŭ **Tago de la Esperanta Lingvo** pro la ***unua aprobo*** fare de la rusa cenzuro por la publikigo de la Unua Libro (la 'Fundamento') la 2-an de junio 1887. 
La -an de Junio la Esperantianoj celebras la Tagon de la Esperanta Lingvo, ĉar tiu estas la unusola certa dato pri la apero de la Unua Libro. 

## Tago de la Unua Libro 
La 26-a de julio estas la **Tago de la Unua Libro** pro la aperigo de la unua lernolibro de la Lingvo Internacia (la Unua Libro) verkita de *D-ro Esperanto* (kaŝnomo de L. L. Zamenhof).  La dato (la *26-an de julio 1887* laŭ Gregoria kalendaro aŭ la *14-an de julio 1887* laŭ la rusa Julia kalendaro) estas tiu de la ***dua aprobo*** fare de la rusa cenzuro por la publikigo de la lernolibro, kun la permeso de disvastigo.

## Tago de Esperanto 
La 26-a de julio estas ankaŭ konata por esti '''*"*Tago de Esperanto"** (ankaŭ nomata **"Esperanta tago"** aŭ **"Esperantotago"**). Universala Esperanto-Asocio ĉiujare proklamas tiun tagon ankaŭ kiel la **Tago de Esperanto'*, foje proponita kune kun la Internacia Tago de la Gepatra Lingvo (la *21-an de februaro* ĉiujare) fare de la UEA-Komitato

En tiu tago (aŭ en alia konvena semajntago ĉirkaŭ ĝi) esperantistoj tra la mondo okazigas specialajn renkontiĝojn por festi la okazon. La idearo de Esperanto kaj la proksimeco de la Zamenhofa tago al Kristnasko instigas la kunvenintojn interŝanĝadi donacojn (prefere librojn verkitajn en Esperanto) kaj bondezirojn. Foje okazas dum tiaj kunvenoj ankaŭ prelegoj pri L. L. Zamenhof.  

## Zamenhof-tago aŭ Tago de Esperanto (15a de decembro) 
La 15-a de decembro estas la Zamenhofa Tago ankaŭ nomata **Zamenhof-festo** aŭ **Zamfesto** estas festotago por esperantistoj. Tiu ĉi tago estas la pli vaste celebrata internacia tago en *decembro* (la 15-a de decembro, naskiĝtago de L. L. Zamenhof).

Por la Esperanta Civito ĝi estas oficiala festotago sub la nomo **Tago de la Esperanto-Kulturo** kaj samtempe **"Tago de Esperanto-literaturo"**,

Sub diversaj aliaj nomoj la Zamenhoffesto estas ankaŭ konata por esti la *'"Tago de la Esperanto-libro"*,*** "**Tago** **de la Esperanta libro"** aŭ "**Esperanto-Librotago"** aŭ **"Tago de Esperanto"*,* "Esperanta tago"''' aŭ simile.

En Brazilo en pluraj urboj kaj ŝtatoj la 15a de decembro estas ŝtate rekonita festotago. Tio validas ekzemple por Rio de Ĵanejro (urbo) kaj Rio de Ĵanejro (ŝtato).

## Referencoj
## Vidu ankaŭ 
* Esperanto-festotagoj

## Eksteraj ligiloj 
* (eo) 
* (eo) Esperanto-tago kaj la Internacia Tago de Amikeco 2021 afiŝo de UN Esperante

Kategorio:Esperanto-festoj
Kategorio:Sociolingvistiko
12542 Laver

'*12542 *Laver''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (, Kvinslando, Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la aŭstralian tenisiston Rod Laver, naskiĝinta en Kvinslando kaj larĝe rigardita kiel unu el la plej grandaj de la ludo. Nomita la "Raketo de Rockhampton", Laver estas la ununura ludanto kiu gajnis la Grandan Ŝlemon dufoje, kiam en 1962 kaj 1969 li gajnis ĉiujn la kvar grandajn turnirojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John Broughton
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
(12551) 1998 QQ39

**(12551) 1998 QQ39** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Joseph Lutumba

**Joseph Lutumba** kune kun Simon-Pierre Boka aŭtoris du naciajn himnojn de Demokratia Respubliko Kongo: la kantojn *Debout Congolais* (*Leviĝu konganoj*) en 1960 kaj *La Zaïroise* (*La zairianino*) en 1971. 

Lutumba naskiĝis en la provinco Bas-Congo kaj estis profesoro en la universitato de Lubumbashi.

Lutumba, Joseph
Ferdinando la 1-a (Napolo)

**Ferdinando la 1-a, reĝo de Napolo**, ankaŭ konata kiel "Ferrante de Aragono" aŭ "Ferrando Vecchio", (naskiĝis en Valencio, en la 2-a de junio 1423 - mortis en Napolo, en la 28-a de januaro 1494) estis reĝo de Napolo inter 1458 kaj 1494.

Li estis filo de Gueraldona Carlino kaj Alfonso la 5-a, reĝo de Napolo inter 1458 kaj 1494. Li enoficiĝis kiel regnestro de Napolo kaj Jerusalemo, sukcedinte sian patron, en 1458, kiam li estis 35-jara, sed la papo Kaliksto la 3-a (1378-1458) deklaris estingiĝinta la aragonan linion kaj la regnon feudo de la papaj ŝtatoj. Kaliksto mortis antaŭ ol konkretigi sian pledon kaj la nova papo Pio la 2-a agnoskis la titolojn de Ferdinando.

Ferdinando suferis seriozan malvenkon de la anĵua dinastio kaj la ribeluloj en la Batalo de Sarno, en la 7-a de junio 1460, sed, kun la helpo de Aleksandro Sforza kaj Skanderbeg (1405-1468), la albana komandanto, kiu venis helpe de la princo, kies patro estis helpinta lin, kaj Ferdinando venkis sur siajn malamikojn, kaj ĉirkaŭ 1464 li restarigis sian aŭtoritatecon en la regno.

## Vidu ankaŭ 
eta|*Esortazione di insorgere contro i baroni ribelli*, 1486
* Leonor de Aragono (1450-1493) edzino de Herkulo la 1-a
* Alfonso la 5-a
* Alessandro Sforza (1409-1473)
* Konstantinos Laskaris (1433-1501)

## Referencoj 
Kategorio:Reĝoj de Napolo
Hrabove

**Hrabove** (, ) estas vilaĝo en Donecka provinco (Ukrainio). La vilaĝo situas oriente de la urbo Donecko ĉe la rivero Mius, kiu ankaŭ estas la limo inter Donecka kaj Luhanska provincoj. Laŭ la ukraina censo de 2001 la vilaĝo havis  loĝantojn.

Je ĵaŭdo, la 17-a de julio 2014 Flugo 17 de Malaysia Airlines kraŝis apud la vilaĝo. Aviadilaj ruinaĵoj estas dissemitaj sur areo de 15 km. Ĉiuj 298 pasaĝeroj kaj skipanoj pereis dum la katastrofo.

Post batalado, la 30-an de septembro 2022 la registaro de Rusio deklaris la lokon aneksita al la teritorio de Rusio kune kun la tuta Donecka provinco kaj tri aliaj provincoj de Ukrainio. Ĉar tio estas nur postulo de agrese militanta najbara ŝtato, klaras ke la registaro de Ukrainio kaj la internacia juro neniel akceptas tion. Necesas atendi internacie akceptitan traktaton pri paco.

Kategorio:Urboj en Donecka provinco
Debout Congolais

**Leviĝu konganoj** () estas la nacia himno de Demokratia Respubliko Kongo. Por la unua fojo ĝi estis akceptita kiel himno en la jaro 1960, kiam Kongo sendependiĝis de Belgio. En 1971 la himnon anstataŭis la kanto *La Zaïroise* (*La zairianino*), kiam la landnomo ŝanĝiĝis al Zairio. Post la elpostenigo de Mobutu kaj reveno de la nomo Kongo en 1997, la kanto *Debout Congolais* denove iĝis la himno de la respubliko.

La tekston de la himno verkis Joseph Lutumba kaj la melodion ''*.

## Teksto 
:*Debout Congolais,
:*Unis par le sort
:*Unis dans l'effort pour l'indépendance.
:*Dressons nos fronts, longtemps courbés
:*Et pour de bon prenons le plus bel élan,
:*Dans la paix
:
:*Ô peuple ardent
:*Par le labeur
:*Nous bâtirons un pays plus beau qu'avant
:*Dans la paix
:
:*Citoyens
:''Entonnez l'hymne sacré de votre solidarité
:*Fièrement
:*Saluez l'emblème d'or de votre souveraineté
:
:*Don béni, Congo !
:*Des aïeux, Congo !
:*Ô pays, Congo !
:*Bien aimé, Congo !
:
:*Nous peuplerons ton sol
:*et nous assurerons ta grandeur
:
:*Trente juin, ô doux soleil
:*Trente juin, du trente juin
:*Jour sacré, soit le témoin,
:*Jour sacré, de l'immortel
:*Serment de liberté
:*Que nous léguons
:*À notre postérité
:*Pour toujours

## Eksteraj ligiloj 
* *Debout Congolais* kantata de Adjina kaj Joujou Walu (mp3-formato), arkivigite en aŭgusto 2012

Demokratia Respubliko Kongo
Kategorio:Naciaj simboloj de la Demokratia Respubliko Kongo
Muzeo Kastelo Wilhelmsburg (Schmalkalden)

eta|En la kastela kirko.
eta|Ekzemplo de la internaj salonoj. 
La **Muzeo Kastelo Wilhelmsburg** () troviĝas sur monteto supre de la faktrabaĵoza urbocentro de Schmalkalden, Schloßberg nr 9.

## Historio de la kastelo kaj de ĝia uzo 
La inter 1585 kaj 1590 kiel flanka rezidejo de la hesaj landgrafoj konstruita kastelo estas - pro sia kvazaŭ komplete konservita ekstera konstruaĵaro, originala ĉambrostrukturo interne kaj impresaj vandpentralĵoj kaj stukaĵoj - unika juvelo inter la renesancaj kasteloj de Germanio.

La festsalonegoj, la sinjora kuirejo kaj aparte la impona trietaĝa kastelo kirko estas vera okuldorlotilo. Tie la protestanta kredokonfeso kvazaŭ arkitekture prezentiĝas: altaro, ambono kaj orgeno estas aranĝitaj en vertikala akso. Rekte kontraŭe la landgrafoj de sur propra galerio la diservojn partoprenadis.

La unuafoje en la 23-a de majo 1590 aŭdita orgeno nombriĝas inter la plej malnovaj ankoraŭ ludeblaj orgenoj el ligno en Eŭropo. Regule okazas tie ĉi orgenkoncertoj internaciaj.

En Schmalkalden gravaj historiaj momentoj pasis: la *Ŝmalkalda Ligo* estas la unua granda defendema konfederacio de la reformitaj landoj. Marteno Lutero publikigis surloke en 1537 la t.n. *Ŝmalkaldajn artikolojn*, je kiuj ankoraŭ hodiaŭ protestantaj pastroj ĵuras dum ordinado.

## Ekspozicioj 
La daŭra ekspozicio ne nur enmergigas onin en la tempon de Reformacio, de Lutero, de la Tridekjara milito aŭ de la Ŝmalkalda Ligo sed konatigas onin ankaŭ kun la vivo ĉe la kortego de la hesaj landgrafoj, kiuj samtempe estas la sinjoroj de Turingio. La nocio *kortego* inkluzivas la ĉekortegan ĉiutagan vivon, la loĝadon kaj ĉion koncerne la grafojn kaj la ilin ĉirkaŭantajn personojn.

Sur la kastelo Wilhelmsburg multaj aspektoj de la nobela klaso en la 16-a kaj la 17-a jarcentoj videblas. Oni lernas pri la tiamaj festoj, la ĉasoj, la muziko, la teatro, la edukado de la tronheredantoj, la ĉetablaj kutimoj, la kuirado.

Prezentatas instrumentoj por ĉasado, vazaro, trinkglasoj kaj kruĉoj sed ankaŭ sciencaj iloj. Impresas la loĝejaj kaj prestiĝaj ĉambroj de la landgrafoj kaj kuirejo kun rekonstruita ekipaĵo.

## Kelkaj vandpentraĵoj 
Ekzistas en la urbocentra domo nomita *Hesa korto* kela trinkhaleto, kie estas videbla unu el la plej malnovaj profanaj pentraĵoj el la germana Mezepoko. La freska ciklo malfruromanika montras epizodojn el la romano "Iwein, la kavaliero kun la leono" de Hartmann von Aue. Pro konservadaj kialoj la ciklo en la originala loko jam ne alireblas. Anstataŭe ties kopio en freŝaj koloroj estas admirota en kelo sur la kastelo Wilhelmsburg.

## Literaturo 
* Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 146
* Dieter Eckardt, Helmut-Eberhard Paulus, Willi Stubenvoll: *Schloss Wilhelmsburg in Schmalkalden.* Deutscher Kunstverlag, München 1999, ISBN 3-422-03066-2.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la kastelo ĉe *Stiftung Thüringer Schlösser und Gärten*. 
* Hejmpaĝo de la muzeo.

Wilhelmsburg
Wilhelmsburg
Schmalkalden
Aleksandro Sforza

**Aleksandro SFORZA**, , (naskiĝis en Cotignola, en la 29-a de oktobro 1409 - mortis en Pesaro, en la 3-a de aprilo 1473) estis itala kondotiero kaj la unua Princo de Pesaro el la Sforza liniaro. Li estis nelegitima filo de Muzio Attendolo Sforza (1369-1424) kaj Lucia Terziani da Marsciano.

## Biografio 
Aleksandro aktive kunlaboris kun sia frato Francesco (1401-1466) en liaj militaj kampanjoj, kaj per lia helpo li konkeris Milanon, Aleksandrio kaj Pesaro. En 1435, en Fiordimonte, li venkis batalon kie la kondotiero Niccolò Fortebraccio (1375–1435) mortiĝis. En 1444, en Asizo li komandis la trupojn sieĝitajn de Niccolò Piccinino (1386-1444), kondotiero de la papo Eŭgeno la 4-a. Li estis devigata forlasi la urbon, kiu forbalaiĝis de la fortoj de la detruo kaj masakroj. En tiu sama jaro li fariĝis Sinjoro de Pesaro vendita de Galeazzo Malatesta (1385–1461). Tie li pligrandigis la dukan palacon por konformigi ĝin al la renesancaj normoj.

## Vidu ankaŭ 
* Lucrezia Borgia
* Muzio Sforza (1369-1424)
* Filippo Maria Sforza (1449-1492)
* Ludoviko Sforza (1452-1508)
* Francisko Sforza (1401-1466)
* Francesco Maria Sforza (1491-1512), Grafo de Pavio
* Francisko la 2-a Sforza (1495-1535)
* Francisko Sforza (kardinalo) (1562-1624)

## Referencoj 
Aleksandro
Kondotiero

[eta|250px|La kondotierodesegno de [Leonardo da Vinci]]

**Kondotiero** (itale: condottiero) Laŭ PIV, kondotiero estis itala aventurema bandestro de dungitaj soldatoj dum Mezepoko kaj Renesanco. Ĝenerale temis pri soldulo kiu kontrolis trupon, sur kiu li havis senliman povon, kaj starigis kontraktojn kun ajna Ŝtato interesita je liaj servoj. Dum la 15-a kaj 16-a jarcentoj, la tiel nomataj Grandaj Kompanioj formis verajn militajn lernejojn, kiuj realigis grandajn progresojn rilate al strategiaj kaj militaj taktikoj.

## Vidu ankaŭ 
* Uguccione della Faggiuola (ĉ. 1250–1319)
* Cante Gabrielli (ĉ. 1260 – ĉirkaŭ 1335)
* Castruccio Castracani (1281-1328)
* Cangrande della Scala (1291–1329)
* John Hawkwood (ĉ. 1323–1394)
* Muzio Attendolo Sforza (1369-1424)
* Bartolomeo Kolleoni (1395-1475)
* Francisko Sforza (1401-1466)
* Aleksandro Sforza (1409-1473)
* Gian Giacomo Trivulzio (1442-1518)
* Vitellozzo Vitelli (1458-1502)
* Guidobaldo da Montefeltro (1472–1508)
(12558) 1998 QV63

**(12558) 1998 QV63** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
12556 Kyrobinson

'*12556 *Kyrobinson'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Kylan Thomas Robinson*, finalisto de la *Intel International Science and Engineering Fair* 2002 pro lia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la *Washington High School'' de Tacoma, Vaŝingtonio, Usono.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Francisko Maria Sforza

**Francisko Maria SFORZA**, , nomata ankaŭ "la duketo", (naskiĝis la 30-an de januaro 1491 - mortis en Angoulême, en 1512) estis Grafo de Pavio.

Li estis la sola virfilo de Gian Galeazzo Maria Sforza (1469-1494) kaj nevo de Galeazzo Maria Sforza (1444-1476). Kiam lia patro mortis, Ludoviko il Moro (1452-1508) regis kiel lia mentoro. En 1494, la imperiestro Maksimiliano la 1-a (1459-1519) faris sekretan pakton kun Ludoviko: la imperiestro formale investis lin kiel duko de Milano, interŝanĝe li devus oferi sian aliancon kontraŭ la francoj. La pakto estis sigelita per la edziĝo de la duko kun Bianca Maria Sforza (1472-1510), filino de la mortinta duko Galeazzo Maria Sforza, frato de Ludoviko. La investituro okazis la 5-an de septembro 1494, kaj per legitimigi ĝin la nova duko trovis juran subtilecon: kiam Ludoviko naskiĝis, lia patro jam estis duko de Milano, kaj tiu kondiĉo ne ekzistis kiam naskiĝis Galeazzo, lia frato pli aĝa.

Kiam la duko Gian Galeazzo mortis la 20-an de oktobro 1494, la konsilio preferis Ludovikon anstataŭ la etan Fransciskon, kaŭze de eventuala minaco de Karlo la 8-a, kiu, antaŭ unu monato, estis lasinta Francion por la konkero de Italio.

Francisko mortis en Angoulême pro ĉevalfalo.

## Vidu ankaŭ 
* Muzio Sforza (1369-1424)
* Francisko Sforza (1401-1466)
* Galeazzo Maria Sforza (1444-1476)
* Ludoviko Sforza (1452-1508)
* Gian Galeazzo Maria Sforza (1469-1494)
* Francisko la 2-a Sforza (1495-1535)
* Francisko Sforza (kardinalo) (1562-1624)
* Alessandro Sforza (1409-1473)

## Referencoj 
Francisko Maria
Philippe Saurel

**Philippe Saurel**, naskiĝinta la  en Montpellier (Hérault), estas franca politikisto . Li estas urbestro de Montpellier de la  kaj prezidanto de la Aglomeraĵo de Montpellier.

## Politika kariero 
Por la municipaj balotoj de Montpelleir en 2014, Philippe Saurel sin prezentas kiel la « kontraŭsistema » kandidato. Li estas la dua en la unuavica baloto malantaŭ la oficiala kandidato de la Unuiĝo de la Maldekstro Jean-Pierre Moure, urbestro de Cournonsec kaj prezidanto de la Aglomeraĵo, venkinta en kandidatelekta baloto. En la dua balotvico, li trudiĝas kun 37,54 % de la voĉoj, antaŭ la listo de Jean-Pierre Moure, kiu gajnis nur 27,40 % da voĉoj.

Aliĝante 48 horojn antaŭ la dua balotvico, Hélène Mandroux donis baton al Jean-Pierre Moure, kvankam ŝi subtenis lin en la unua balotvico.

eta|Philippe Saurel, flanke de Hélène Mandroux, en la halo de la urbodomo vespere de la duavica baloto.

## Mandatoj kaj respondecoj 
* 2001 : elektita urba konsiliano sur la listo gvidita de Georges Frêche.
* 2001-2004 : adjunkto al la urbestro komisiita pri solidareco kaj CCAS (Komunuma Centro pri Sociala Agado), vicprezidanto de la komisiono pri solidareco, vicprezidanto de CCAS de Montpellier, vicprezidanto de CHU (Universitata Hospitala Centro).
* 2004 : adjunkto al la urbestro komisiita pri solidareco ĉe Hélène Mandroux fariĝinta urbestro post la elekto de Georges Frêche al la regiono.
* 2005-2008 : adjunkto al la urbestro, komisiita pri urboplanado, vicprezidanto de la urboplana komisiono.
* 2008 : elektita urba konsiliano sur la listo gvidita de Hélène Mandroux, responsanto pri urboplanado, urba projekto, konservita sektoro kaj historia heredaĵo de la urbo, daŭriva organizado.
* 2011 : adjunkto de la urbestro de Montpellier Hélène Mandroux, komisiita pri kulturo kaj kultura heredaĵo.
* 2012 : deputito anstataŭanto de Anne-Yvonne Le Dain.
* 2014 : urbestro de Montpellier kaj prezidanto de aglomeraĵo Montpellier.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Listo de urbestroj de Montpellier
* Baronoj de Karaveto

### Eksteraj ligiloj 
* Oficiala interretejo de kampanjo
* Interretejo de la asocio de baronoj de Karaveto

Kategorio:Urbestroj de Montpellier
Kategorio:Homoj de PS (Francio)
Kategorio:Naskiĝintoj en Montpellier
Billy Joel

**William Martin** "**Billy**" **JOEL** (naskiĝis la 9-an de majo 1949) estas usona pianisto, kantisto, kaj komponisto. Ekde la aperigo de sia unua sukceso, "Piano Man," en 1973, Joel iĝis la sesa plej bone vendita registr-artisto kaj la tria plej bone vendita soloartisto en Usono. Lia kompila albumo *Greatest Hits Vol. 1 & 2* estas la tria plej bone vendita albumo en Usono laŭ diskoj aperigitaj.[dekstra|eta|Joel ludanta en 2007 en [Florido]]

## Diskaro 
* *Cold Spring Harbor* (1971)
* *Piano Man* (1973)
* *Streetlife Serenade* (1974)
* *Turnstiles* (1976)
* *The Stranger* (1977)
* *52nd Street* (1978)
* *Glass Houses* (1980)
* *The Nylon Curtain* (1982)
* *An Innocent Man* (1983)
* *The Bridge* (1986)
* *Storm Front* (1989)
* *River of Dreams* (1993)
* *Fantasies & Delusions* (2001), klasikaj komponoj
[dekstra|eta|250px|Billy Joel ricevante Honoran Doktoriĝon pri *Fine Arts* el [Universitato de Sirakuso, la 14-an de majo 2006]]

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Billy Joel ĉe Rolling Stone.com
* History of Live Performances by Billy Joel 
* Intervjuo  ĉe TonyAwards.com

Kategorio:Usonaj muzikistoj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Thomas Cole

**Thomas Cole**  (naskiĝis la 1-an de februaro 1801, mortis la 11-an de februaro 1848) estis usona artisto, ĉefe pentristo. Li estis konsiderata kiel fondinto de la Hudsonrivera Skolo, nome usona arta movado kiu flori en la mezo de la 19a jarcento. La Hudsonrivera Skolo de Cole, same kiel lia propra verko, estis konata pro ties realisma kaj detala portretado de usonaj pejzaĝo kaj naturo, kio aperigas temojn de romantismo.

## Biografio 
## Pentrado 
## Elektitaj verkoj 
eta|*Vido de Monto Etna* (ĉ. 1842), Birmingham Museum of Art

Cole Thomas The Oxbow (The Connecticut River near Northampton 1836).jpg|eta|250ra|*La Meandro (Rivero Connecticut ĉe Northampton)* (1836)
Cole Thomas The Garden of Eden 1828.jpg|*The Garden of Eden* (1828)
Cole, Thomas - Der Pokal des Riesen - hi res - 1833.JPG|eta|250ra|*La Titana Pokalo* (1833). Oleo sur tolo; 49 × 41 cm. Metropolitan Museum of Art, New York
Thomas Cole - Subsiding of the Waters of the Deluge - Smithsonian.jpg|*The Subsiding of the Waters of the Deluge* (1829), Smithsonian American Art Museum
Distant View of Niagara Falls 1830 Thomas Cole.jpg|*Distant View of Niagara Falls* (1830)
Cole Thomas Romantic Landscape with Ruined Tower 1832-36.jpg|*Romantic Landscape with Ruined Tower* (1832–36)
Cole Thomas The Course of Empire The Savage State 1836.jpg|*The Course of Empire: The Savage State* (1836)
Cole Thomas The Consummation The Course of the Empire 1836.jpg|*The Course of Empire: Consummation* (1835–1836)
Cole Thomas The Course of Empire Desolation 1836.jpg|*The Course of Empire: Desolation* (1836)
Cole Thomas The Departure 1837.jpg|*The Departure* (1837)
Cole Thomas The Return 1837.jpg|*The Return* (1837)
Cole Thomas The Past 1838.jpg|*The Past* (1838), Mead Art Museum
The Vesper Hymn by Thomas Cole.jpeg|*The Vesper Hymn* (ca. 1838)
Cole Thomas The Present 1838.jpg|*The Present* (1838), Mead Art Museum
The Fountain of Vaucluse - Cole.jpg|*The Fountain of Vaucluse*, 1841, Dallas Museum of Art
Cole Thomas The Temple of Segesta with the Artist Sketching 1843.jpg|*Temple of Segesta* (1843)
Cole Thomas Il Penseroso 1845.jpg|*Il Penseroso* (1845)
Home in the Woods 1847 Thomas Cole.jpeg|*Home in the Woods* (1847), Reynolda House Museum of American Art

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hiking Thomas Cole Mountain  Catskill 3500 Club
* Cedar Grove – The Thomas Cole National Historical Site in Catskill, NY
* Find-A-Grave profile for Thomas Cole
* Works by Thomas Cole at the Cincinnati Art Museum 
* White Mountain paintings by Thomas Cole 
* Reynolda House Museum of American Art 

Kategorio:Usonaj pentristoj
Lili Monori

**Lili Monori** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Monori Lili** estas hungara aktoro. Ŝia vivkunulo estis Miklós Székely B., ŝia iama edzo estis Péter Horváth.

Lili Monori http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz15/481.html naskiĝis la  1945 en Törökszentmiklós.

## Biografio 
Lili Monori akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo 1969. Komence ŝi aktoradis en Teatro Thália (Budapeŝto) kaj Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Inter 1976–1990 ŝi apartenis al produktejo de filmoj, sed en 1980 ŝi plulernis en Parizo. Baldaŭe si fondis teatreton, kie ŝi kune ludis kun ŝia filino. Ŝi ricevis diversajn valorajn premiojn ekde 1976.

## Ŝiaj elektitaj teatraj roloj 
* Zsigmond Móricz  Ĝismorte estu bona – ĉefrolo (Nyilas Misi - knaba rolo)
* Bertolt Brecht: Kurázsi mama - Kattrin
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Nataŝa

## Ŝiaj elektitaj kinejaj filmroloj 
* La atestanto (1969)
* Azonosítás (1976)
* Eldorádó (1988)
* Ni neniam mortos! (1992)
* Jadviga párnája (2000)
* Fehér isten (2014) 

## Ŝiaj elektitaj televiziaj filmroloj 
* Dek unu estas pli, ol tri (1976)
* Tiszazug (1991)
* Fekete fehér (2006)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Klasika mitologio

[eta|300px|''Le Rapt d'Europe* ("La Forkapto de [Eŭropa," 1750) de Jean-Baptiste Marie Pierre *(Dallas Museum of Art)'']]
**Klasika mitologio** aŭ **Grek-romia mitologio** estas la korpo de mitoj de la malnovgrekoj kaj romianoj kiel ili estas utiligitaj aŭ transformitaj per kultura ricevo. Kune kun filozofio kaj politika pensaro, mitologio reprezentas unu el la plej gravaj supervivoj de grek-romia antikvo ĉie en pli posta okcidenta kulturo.

Klasika mitologio disponigis temon por ĉiuj formoj de vida, muzika, kaj literatura arto en la Okcidento, inkluzive de poezio, teatro, pentrarto, skulptarto, opero, kaj baleto, same kiel por formoj de popola kulturo kiel ekzemple Holivudaj filmoj, televidprogramoj, komiksoj, kaj videoludoj. Klasikaj mitoj ankaŭ estas aluditaj en scienca nomado, precipe en astronomio, kemio, kaj biologio, kaj en la psikanaliza teorio de Freud kaj la arketipa psikologio de Jung.

Dum la Mezepoko kaj Renesanco, kiam la latina restis la domina lingvo en Eŭropo por internacia klera diskurso, mitologiaj nomoj preskaŭ ĉiam aperis en latinigita formo. Kun la greka reanimado de la 19-a jarcento, aliflanke, grekaj nomoj komencis esti utiligitaj pli ofte, kaj "Zeŭso" povas esti pli konata ol "Jupitero" kiel la nomo de la supera dio de la klasika panteono.

## Referencoj 
Kategorio:Romia mitologio
Kategorio:Helena mitologio
Tajvano (apartigilo)

**Tajvano** povas signifi:

***Tajvano** - ŝtato Tajvano (oficiale "Respubliko de Ĉinio", RĈ)
***Historio de Respubliko Ĉinio post 1949** - historio de ŝtato Tajvano ĝis nun
***Geografio de Tajvano** - geografio de Tajvana Insulo (d:Q22502)
***Provinco Tajvano** - kaj Provinco de Popolrespubliko de Ĉinio (ĈPR) kaj Provinco de RĈ
***Gubernio Tajvano**
***Respubliko Tajvano (1895)**
***2169 Tajvano** - Malgranda asteroido de la ĉefzono
Schwarzach (Vorarlbergo)

**Schwarzach** estas vilaĝa komunumo en la distrikto Bregenz en la aŭstra federaciero Vorarlbergo. Komence de [[]] en la komunumo vivis .

## Geografio 
Schwarzach situas en la plej okcidenta federacia lando de Aŭstrio, Vorarlbergo, en la distrikto Bregenz sude de la Bodenlago sur nivelo de 433 metroj. 29,1 elcentoj de la areo estas arbaraj.
Ĝi limiĝas kun du vilaĝoj en la sama distrikto, nome  Wolfurt kaj Bildstein, kaj kun la urbo Dornbirn en la samnoma distrikto Dornbirn.
## Historio 
Schwarzach estis dokumente menciata unuan fojon en 1249 kiel „Swarzahe“. La nomo signifas nigra akvejo/rivereto; vidu ankaŭ la blazonon. Kune kun parto de la reglando Bregenz la loko en 1451 iris al la regno de la Habsburgoj, kiuj regis ĝin alterne de Tirolo aŭ Freiburg. De 1805 ĝis 1814 la vilaĝo apartenis al Bavarujo, post tio denove al Aŭstrujo. Post deviga statiĝo de Aŭstrujo en 1918 Schwarzach apartenas al la federaciero Vorarlbergo. Inter 1945 ĝis 1955 ĝi estis ero de la franca okupozono.
## Ekonomio 
En 2003 ĉe la loko ekzistis 82 ekonomiaj entreprenoj kun entute 1.454 dungitoj kaj 78 metilernantoj. Krom tio la terkulturado ludas gravan rolon: ĝi prizorgas 47 elcentojn el la tuta vilaĝa teritorio.

Grava entrepreno, ekde loĝanta en Schwarzach, estas la orgenkonstrua firmao *Rieger Orgelbau*. Ĝi konstruas orgenojn por preĝejoj kaj koncertejoj tutmonde, daŭrigante tiel la orgenkonstruan tradicion de Schwarzach.

En Schwarzach ankaŭ loĝas la firmao *Vorarlberger Medienhaus*, kiu per tri gazetoj kaj radiodissendejo superregas la amaskomunikilojn de Vorarlbergo.

Kategorio:Distrikto Bregenz
Kategorio:Komunumoj de Vorarlbergo
Veturila muzeo en Suhl

eta|Enirejo al la muzeo. eta|La veturilo *Simson Supra V8*. La **Veturila muzeo** (germane: *Fahrzeugmuseum Suhl*) troviĝas ene de la kongresejo CCS en Suhl, Germanujo (Meininger Straße 222). La tuto estas en intima konekso kun la pereinta loka firmao *Simson*.

## Priskribo 
La veturila muzeo estas en la monumentprotektita klubejo de la iama fabriko de la entrepreno *Simson*. Ĝi estas specialigita pri la veturila produktado en la urbo Suhl kun ties pli ol 100 jarojn daŭrinta historio.

Pri tio informas amplekse la daŭraj ekspozicioj *Motorcikloj el la tuta mondo* kaj *Aŭtomobiloj el Eisenach kaj Zwickau*. La elmontra surfaco estas ĉ. 1030 kvadratmetrojn granda kaj etendiĝas je du etaĝoj. Sume videblas 170 objektoj, el kiuj 15 aŭtoj, 121 motorcikloj, 21 bicikloj kaj 13 specialaj modeloj.

Krome riceveblas informoj pri la unuopaj produktojaroj de veturiloj de la markoj Simson respektive AWO kaj pri teknikaj detaloj, pri ties lakado kaj aspektaj liniigoj. Ekster tio prezentas sin liverantoj de rezervaj partoj de diversaj historiaj markoj kaj por lernantoj ekzistas subtenado, se ili intencas skribi seminarfaklaboro pri tiu produktobranĉo.

## Literaturo 
* Ulrike Schulz: *Simson. Vom unwahrscheinlichen Überleben eines Unternehmens 1856–1993.* Wallstein Verlag, Göttingen 2013, ISBN 978-3-8353-1256-2. Recenzo ĉe "Sehepunkte"
* Landeszentrale für politische Bildung Thüringen (eld.), Ulrike Schulz: *Die Enteignung der Firma „Simson &Co“ 1929–1935.* Ĉe: *Thüringer Blätter zur Landeskunde.* 60, Erfurt 2006. (PDF; 79&nbsp;kB)
* Erhard Werner: *Simson-Fahrzeuge von der Wende bis zum Ende.* MZA, 2006, ISBN 3-9809481-6-1.
* Erhard Werner: *Simson-Ratgeber. S 50, S 51, S 70 und SR 50/SR 80.* MZA, Vellmar 2004, ISBN 3-9809481-2-9.
* Erhard Werner: *Das Schwalbe-Buch. Ein Ratgeber.* MZA, Vellmar 2004, ISBN 3-9809481-0-2.
* Erhard Werner: *Simson-Vogelserie. Ein Ratgeber für Spatz, Star, Habicht, Sperber.* MZA, Vellmar 2004, ISBN 3-9809481-1-0.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo

Suhl
Kategorio:Suhl
Suhl
Attila Fazakas

**Attila FAZAKAS** [fazakaŝ] estas rumania hungara dramaturgiisto, bibliotekisto, poeto. Li naskiĝis en Sovata en 1974. 
## Kariero
Attila Fazakas 
## Volumo
**Őszi halrajok*, poemoj Mentor Kiadó, Târgu Mureș, 2007.
## Fonto
*Biografiaj indikoj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj