Listo de misprononcadoj en Esperanto

Ĉi tiu artikolo enhavas **liston de misprononcadoj** en Esperanto. Kvankam la lingvo ne havas dialektojn, depende de la gepatra lingvo de la parolanto, aparte en komenca fazo de la lingvolernado foje okazas misprononcado. 

## Misprononcado de multaj diversaj parolantoj 
* Prononci finan "-io" kiel "-jo". Ekzemple homoj de diversaj landoj emas misprononci "familio" (fa-mi-LI-o) kiel "familjo" (fa-MI-ljo). (Fina "-io" funkcias tiel en multaj eŭropaj lingvoj, do eble tiu misprononco temas specife pri eŭroplingvanoj.)
* Prononci duoblan vokalon kiel unuopan, pro miskompreno ke ĉiu vokalo kreas propran silabon. Ekzemple misprononco de "scii" (SCI-i) kiel "sci".
* Akcenti malĝustan silabon. Kiam vorto similas al nacilingva vorto, homoj fojfoje akcentas malĝustan silabon pro nacilingva influo, sendepende de la specifa denaska nacia lingvo. Ekzemple fojfoje oni aŭdas la malĝustan "ma-te-MA-ti-ka" anstataŭ la ĝustan "ma-te-ma-TI-ka". Aparte en romanidaj lingvoj kiel la itala, kie nemalofte nacilingvaj vortoj havas ekzakte la saman formon kiel en Esperanto, estas la tento akcenti laŭ la nacia lingvo, ne laŭ Esperanto, ekzemple "te-LE-fo-no" itale anstataŭ "te-le-FO-no" esperante.

## Misprononcado de afriklingvaj parolantoj 
## Misprononcado de azilingvaj parolantoj 
## Misprononcado de eŭroplingvaj parolantoj 
### Angla 
* Fermi vortojn, kiuj finiĝas per 'o', per 'oŭ'
: hom*o* → hom*oŭ*
* Fermi vortojn, kiuj finiĝas per 'e', per 'ej'
: bon*e* → bon*ej*
* Prononci 'j' kiel aŭ unu aŭ la alia angla sono por 'j' (ekzemple en *juice* aŭ *justice*)
: bona*j* → bona*ĵ*/bona*ĝ*

### Finna 
* Ĉiam akcenti la unuan silabon de vorto
: Mi pa**ro**las Esper**an**ton → **Mi** **pa**rolas **Es**peranton
* Plilongigi silabojn
: ma*l*am*ik*o → ma*l:*am*i:k:*o
* Prononci la voĉajn sonojn b, d, g, ĝ kaj z kiel la senvoĉajn sonojn p, t, k, ĉ kaj c, respektive
: *b*eni → *p*eni
: *d*an*ĝ*era → *t*an*ĉ*era
: *g*a*z*eto → *k*a*c*eto

### Franca 
* Prononci *i* kiel *j* 
: *i*am → *j*am
* Prononci *kv* kiel *gv* 
: a*kv*o → agvo
* Ne prononci *h* 
: *H*omo → omo
: Mi *h*avas *h*undon → Mi avas undon
* Prononci *e* nazale (pli malferme, do preskaŭ kiel *a*), precipe antaŭ *n* kaj *m*
: v*e*ndi → v*ã*di, at*e*nto → at*ã*nto, intelig*e*nta → intelig*ã*nta, m*e*mbro → m*ã*mbro
* Prononci *am* aŭ *an* nazale 
: espe*ran*to → espe*rãn*to (aŭ, pli malbone: esper*ã*to)
* meti la akcenton en la lastan silabon
: espe*ran*to → esperan*to*

### Germana 
* Prononci *eŭ* kiel *oj*
: *Eŭ*ropo → *Oj*ropo, *eŭ*ro → *oj*ro

* Prononci silabofinan aŭ antaŭkonsonantan *r* → *a* aŭ, post vokalo *a*, tute ne
: no*r*male → no*a*male, v*ar*ma → v*a*ma

* Prononci *g*, *d*, *b* kiel *k*, *t*, *p* silabofine:
: su*b* → su*p*, se*d* → se*t*

### Hispana 
* Prononci *h* kiel *ĥ* aŭ ne prononci *h*
: *h*omo → omo
: *h*omo → *ĥ*omo
* Prononci *e* ĉe la vortoj, kiuj komenciĝas per *s* aŭ *ŝ* sekvata de alia konsonanto
: *ŝt*ono → *eŝt*ono
: *sk*ui → *esk*ui
* Ne prononci la finajn *s*. (kelkaj dialektoj, ĉefe en Hispanameriko kaj partoj de Andaluzio)
: Mi esta*s* → Mi esta 
* Prononci mezajn *s* kiel *h*. (kelkaj dialektoj, ĉefe en Hispanameriko)
: be*s*to → be*h*to
* Ne distingi *v* kaj *b*, ĉar ambaŭ prononciĝas kiel malferma  (alivorte kiel nurlipa *ŭ*)
: bo*v*o → *β*o*β*o
* Ne distingi *z* kaj *s*
: de*z*erto → de*s*erto

### Itala 
* Prononci *s* kiel *z* kiam ĝi estas inter du vokaloj aŭ antaŭ *r*, *d*, *g*, *v*, *b*, *l*, *n* kaj *m*
: ru*s*a → ru*z*a
: *S*vedio → *Z*vedio
: *s*lava → *z*lava
: I*s*mo → I*z*mo
* Prononci *z* kiel  kiu ne ekzistas en Esperanto
: *z*ono → 

### Litova 
* Prononci *kz-* kiel *gz-* (senvoĉa kaj voĉa vokaloj iĝas du voĉaj vokaloj, pluraj aliaj lingvoj havas la saman tendencon)
: *ekz*ameno → *egz*ameno

* Prononci la literon "l" palatigite antaŭ konsonanto aŭ vokalo a, u respektive o, do kiel IFA-sono 
: baldaŭ → baɫdaŭ (komparu la similsonan, kvankam komplete alisignifan litovan vorton baldai [baɫdej], "mebloj")

### Pola 
* Prononci *h* kiel *ĥ*
: *h*oro → *ĥ*oro
* Prononci (kaj skribi) *ekz-* kiel *egz-*
: *ekz*ameno → *egz*ameno
* Prononci *konsonanto + i + vokalo* kiel *konsonanto + j + vokalo* (kaj tiel perdante silabon)
: fami*li*o → fa*mi*ljo
* Emfazi antaŭantaŭlastan silabon en vortoj finiĝante per *-ika*, *-iko*, ktp
: poli*ti*ka → po*li*tika

### Nederlanda 
* Prononci *g* kiel voĉan *ĥ*
: ta*g*o → ta*gĥ*o
* Prononci *g*, *d*, *b* kiel *k*, *t*, *p* silabofine:
: su*b* → su*p*, se*d* → se*t*

### Portugala 
* Prononci finan *o* kiel *u*:
: dom*o* → dom*u*
* Prononci finan *e* kiel *i* :
: dom*e* → dom*i*
* Prononci *r* en komenco de vorto aŭ fino de silabo kiel *h* (Brazilo) aŭ *ĥ* (Rio de Janeiro, Lisbono):
: *r*evi → *h*evi/*ĥ*evi
: se*r*vo → se*h*vo/se*ĥ*vo
* Prononci *d* kiel *ĝ* antaŭ *i *(kelkaj regionoj de Brazilo, ĉefe Rio de Janeiro):
: *D*io → *Ĝ*io
: *D*iablo → *Ĝ*iablo
* Prononci *t* kiel *ĉ* antaŭ *i* (kelkaj regionoj de Brazilo, ĉefe Rio de Janeiro):
: *T*io → Ĉio;
* Prononci *i* antaŭ konsonanta grupo komenciĝanta de *s* aŭ *ŝ*:
:*s*kolo → *is*kolo;
:*ŝ*ranko → *iŝ*ranko;
:*s*trato → *is*trato;
:*ŝ*tato → *iŝ*tato;
* Prononci *s* kiel *ŝ* aŭ *z* (depende de la regiono) en fino de silabo:
: e*s*ta*s* → e*z*ta*z*/e*ŝ*ta*ŝ*
* Prononci *kv* kiel *kiv*:
:*K*vin → *Ki*vin
* Ne prononci *n* kaj *m* post nazala vokalo:
:k*a*mpo → k*ã*po;
:*a*ntaŭ → *ã*taŭ;

### Rusa 
* Prononci *o* kiel *a* en senakcenta silabo:
: *o*ranĝ*o* → *a*ranĝ*a*, *o*kcident*o* → *a*kcident*a*
* Prononci *h* kiel *g* aŭ *ĥ*:
: *h*imno → *g*imno, *H*itlero → *G*itlero
: *h*imno → *ĥ*imno, *H*itlero → *Ĥ*itlero
* Prononci *g*, *d*, *b* kiel *k*, *t*, *p* silabofine:
: su*b* → su*p*, se*d* → set
* Prononci *l* tro mole.
* Prononci la rusan vokalon *Ы* post konsonantoj, kiuj en la rusa lingvo ne povas esti molaj, ekzemple, post *c* kaj *ŝ*:
: sc*i*as → sc*Ы*as, revoluc*i*o → revoluc*Ы*o, ŝ*i* → ŝ*Ы*.
* Moligi konsonantojn antaŭ *i* kaj *e* aŭ antaŭ mola konsonanto (kiu mem devintus ne esti mola):
: ma*n*ĝi → (proksimume) ma*nj*ĝi.
* Prononci *ĝ* malmole, kiel *dĵ*. Tiam konforme al la antaŭa misprononco *ĝis* iĝas *dĵЫs*.
* Prononci *ŭ* kiel *u*, rezulte de kio ĝi formas silabon:
: *aŭ*-skul-ti → a-*u*-skul-ti.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de falsaj amikoj
* Listo de paronimoj
* Prononco de Esperanto

## Eksteraj ligiloj 
* forumo pri prononcado de Esperanto en la retejo *lernu.net* 
* Komento pri diversaj akĉentoj diverslandaj en Esperanto

Kategorio:Esperanto
Kategorio:Ortografio
Kategorio:Fonetiko
Kategorio:Lingvoscienco
Kategorio:Listoj
Kategorio:Listoj pri Esperanto