open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nikela (II) jodido

**Nikela (II) jodido** aŭ **jodido de nikelo (II)** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la (jodida acido kaj **nikela (II) hidroksido**. Nikela (II) jodido estas blanka aŭ malhela, higroskopa, lumsensiva, senodora solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nikela (II) jodido prezentas jodatomon ligitan al nikelatomo. Ĝi konsistas je 1 karbonatomoj, MgI2 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **nikela (II) jodido** per traktado de **nikela (II) hidroksido** kun **jodida acido**:

### Reakcio 
* Preparado de **nikela (II) jodido** per traktado de **etila jodido** kun **nikela (II) hidroksido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **nikela (II) jodido** per traktado de **jodida acido** kun **nikela klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **nikela (II) jodido** per traktado de **natria jodido** kun **nikela klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Jodidoj

## Referencoj 
Kategorio:Jodidoj
Myslkovice

**Myslkovice** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. Municipo Myslkovice etendiĝas proksimume 16 km sudoriente de Tábor kaj 5 km nordoriente de urbo Soběslav. En  ĉi tie vivis . 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1367.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Juda tombejo estis fondita antaŭ la jaro 1750.
* Kastelo 
* Domo de distilfaristo Siegmund Fischl

## Personecoj
* Siegmund Fischl (1847–1905), ĉeĥa-aŭstra industriisto, kiu partoprenis en evoluo de distilfarado en Bohemio kaj Aŭstrio 
* juda familio de Grosslichtidoj, el kiu devenis la antaŭmilita ĉeĥa aktorino Truda Grosslichtová (1912–1995)

## Pluaj fotoj 

Myslkovice 2020-07-31 Zámek.jpg|Myslkovice, kastelo
2.8.20 03 Myslkovice 10 (50181447698).jpg|Myslkovice, kastelo
2.8.20 03 Myslkovice 18 (50181994546).jpg|Myslkovice
2.8.20 03 Myslkovice 21 (50181456633).jpg|Myslkovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Nuno Álvares Pereira

**Nuno Álvares PEREIRA**, konata ankaŭ kiel *Santo Condestável*, formale *Sankta Nuno de Santa Maria* aŭ pli simple ''Nun'Álvares* (Paço do Bonjardim aŭ Flor da Rosa, 24-a de junio 1360 – Lisbono, 1-a de novembro 1431]), estis portugala nobelo kaj generalo. Li ludis fundamentan rolon en la krizo de 1383-1385, kiam Portugalio eniris en interna milito inter partianoj de la Reĝlando Kastilio kaj defendantoj de la sendependeco, por kiuj baraktis Pereira. Nuno Álvares Pereira estis ankaŭ 2a Konestablo de Portugalio, 38a *Mordomo-Mor do Reino*, 7a grafo de Barcelos, 3a grafo de Ourém kaj 2a grafo de Arraiolos.

Kiel militisto, ofte komandis fortojn pli malmultnombrajn ol tiuj de la malamiko, tamen li venkis kaj precize en la fama Batalo de Alĵubaroto, kiu markis definitive la sendependecon de Portugalio. Lia komandostilo estis karaktera ĉefe per la kuraĝa ekzemplo, dum en la persona vivo per la religiema sinteno.

Luís de Camões aludis lin 14 fojojn en «Os Lusíadas». Pluraj omaĝoj estas statuoj kiel ekzemple ĉe la Arko de Rua Augusta, ĉe la Praça do Comércio, en Lisbono, alia en la kastelo de Ourém kaj alia surĉevala en la ekstero de la Monaĥejo de Batalha. Aliaj statuoj estas en lia naskareo: Cernache de Bonjardim kaj Flor da Rosa. Lia naskiĝtago estas feritago en Sertã.

Dekomence li estis entombigita en la Konvento *do Carmo*, en Lisbono. Pro parta detruo de la konvento, pro la Tertremo de Lisbono de 1755 (ankoraŭ videbla), la restaĵoj estis translokigitaj kaj aktuale ili kuŝas en la Preĝejo de *Santo Condestável'', en Lisbono, ekde la 14a de Aŭgusto 1951, 566a datreveno de la venko en la Batalo de Aljubarrota. Fine de lia vivo Nuno iĝis mistikulo, pro kio li estis beatigita de la papo Benedikto la 15-a, en 1918, kaj kanonigita kiel katolika sanktulo fare de la papo Benedikto la 16-a en 2009.

## Bibliografio 
* Fernão Lopes. Crónica de el-rei D. João I
* CARDOSO, Elias (1958), A Bibliografia Condestabriana, Roma
* MARTINS, J. P. Oliveira (1893), A Vida de Nun'Alvares, Lisboa
* CORDEIRO, Valério Aleixo (1921). Vida do Beato Nuno Alvarez Pereira, 2a eldono. Lisboa: Livraria Catholica

Kategorio:Portugalaj nobeloj
Kategorio:Portugalaj militistoj
Lajos Csordás

**Lajos Csordás** [lajoŝ ĉordAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csordás Lajos** estis hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.

Lajos Csordás naskiĝis la  en Budafok, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Csordás futbalis en la loka junulara teamo inter 1945-1950, poste jam en ĉefurba plenkreska futbalklubo ĝis 1962 en 226 matĉoj kun 104 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono dufoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1952–1959 19-foje kun 8 goloj. En la Somera Olimpiko 1952 lia nacia teamo ricevis ormedalon. Li estis trejnisto nur 2 jarojn, ĉar li mortis tre frue.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Samaria (II) jodido

**Samaria (II) jodido** aŭ **reakciaĵo de Kagan** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj **samaria (II) hidroksido**. Samaria (II) jodido estas verdece blua solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Samaria (II) jodido prezentas jodatomon ligitan al samaria grupo. Ĝi konsistas je 1 samariatomo, 2 jodatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Kiam uzata kiel solvaĵo por organika sintezo, tiam ĝi estas konata kiel la reakciaĵo de Kagan. Samaria jodido estas verda solido kaj ĝia solvaĵoj ankaŭ estas verdaj. Ĝi estas forte unu-elektrona reduktagento, kiu estas uzata en organikaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **samaria (II) jodido** per traktado de **samaria (II) hidroksido** kun **jodida acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **samaria (II) jodido** per traktado de **etila jodido** kun **samaria (II) hidroksido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **samaria (II) jodido** per traktado de **jodida acido** kun **samaria (II) klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **samaria (II) jodido** per traktado de **natria jodido** kun **samaria (II) klorido**:

### Reakcio 5 
* Reakcio de **samario** kun **jodoetileno** donante **samarian jodidon**:

## Vidu ankaŭ 
* Jodidoj

## Referencoj 
Kategorio:Jodidoj
Ajaccio (stacidomo)

**Ajaccio** () estas franca stacidomo sur linio  - Ajaccio, situanta en  Ajaccio, en departemento Corse-du-Sud, regiono Korsiko.

Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).

## Vidu ankaŭ 
* Ajaccio
* Fervojaj stacioj en Korsiko

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corse
Kategorio:Transporto en Ajaccio
Sarrola-Carcopino

**Sarrola-Carcopino** () estas franca komunumo en la departemento Corse-du-Sud, en la regiono Korsiko.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Sarrolais*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corse-du-Sud
* Effrico (stacidomo)
* Mezzana (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Corse-du-Sud
Lajos Kocsis (futbalisto)

**Lajos Kocsis** [lajoŝ koĉiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kocsis Lajos** estis hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.

Lajos Kocsis naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Lajos Kocsis futbalis en 2 lokaj junularaj teamoj inter 1958-1964, poste jam en plenkreska provinca futbalklubo (1965). Li apartenis al teamo de Budapest Honvéd FC inter 1967 kaj 1977. Li estis tie en 263 matĉoj kun 91 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono trifoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1969-1975 33-foje kun 7 goloj. En la Somera Olimpiko 1968 lia nacia teamo ricevis ormedalon, en la sekva olimpiko arĝentan medalon. Li akiris trejnistan diplomon en 1976 en Gimnastika Altlernejo, en 1982 restoraciestran diplomon en alia altlernejo. Li estis trejnisto ĉe 2 teamoj (1997-1998). Li frue mortis pro kormalsano.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Szeged (2017) https://szegedma.hu/2017/06/felavattak-kocsis-lajos-emlektablajat-fotok

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.magyarfutball.hu/hu/szemelyek/adatlap/450/kocsis_lajos
* https://patria.rtvs.sk/clanky/rangado-derby/248174/a-zsenialis-karmester-aki-rakodomunkas-lett-a-lehel-teri-piacon

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hans Rudolf Herren

**Hans Rudolf Herren** - naskiĝis la 30-an de novembro 1947 en Mühleberg BE - estas entomologo, agrikultura kaj mediprotekta aktivulo en Svislando. En 2013 al li kaj al la fondaĵo *Biovision* estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“. Hans Rudolf Herren membras en la Usona Nacia Akademio de Sciencoj kaj en la Klubo de Romo.

## Referencoj 
Kategorio:Svisoj
Raji Sourani

**Raji Sourani** - arabe *راجي الصوراني*, prononco , naskiĝis la 31-an de decembro 1953 - estas advokato kaj homrajta aktivulo en Gaza-urbo. En 2013 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Referencoj 
Kategorio:Palestinanoj
Sima Samar

**Sima Samar** - darie *سیما سمر*, naskiĝis la 3-an de februaro 1957 - estas politikistino, kuracistino kaj homrajta aktivulino en Afganio. Ŝi funkciis kiel ministro de Virinaj Aferoj de Afganio de decembro 2001 ĝis 2003. Ŝi estas la antaŭa Prezidanto de la Afgania Sendependa Homrajta Komisiono kaj, de 2005 ĝis 2009, speciala raportisto de la Unuiĝintaj Nacioj pri la situacio de homaj rajtoj en Sudano. Ekde 2011, ŝi estis parto de la tiam fondita politika partio Vero kaj Justeco, darie nomata حزب حق و عدالت, paŝtune د حق او عدالت گوند. En 2012 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

Kategorio:Afganoj
Sebastián Cortés (koreografo)

**Sebastián Cortés** [kortes], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Cortés Sebastián** estas hungara koreografo, dancisto, instruisto, altlerneja instruisto.

Sebastián Cortés naskiĝis la  en Karakaso.
eta|maldekstre|

## Biografio 
Sebastián Cortés devenis el varia ĉilia-hungara familio. Li venis en Hungarion en 1991 kaj li dancadis. Inter 2000–2003 li lernis en privata aktorlernejo de Mária Gór Nagy, poste li akiris koreografian diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2007. Liaj plej signifaj instruistoj estis Antal Fodor kaj István Iglódi. En 2009 li akiris ankaŭ ĉiĉeronan diplomon en Altlernejo János Kodolányi, baldaŭ li akiris sciencan gradon DLA en la universitato en 2019. Li faris koreografiajn laborojn ekde 2005 por muzikaloj, operetoj, modernaj spektakloj. Ekde 2009 li instruis en mezlernejoj kaj en la menciitaj aktorlernejo kaj universitato. Li ricevis premiojn en 1971 kaj 1978.

## Lia kontribuo 
* *A színész teste - A színészképzés fizikai módszerei*

## Liaj elektitaj koreografiaĵoj 
* *Bolha a fülben* (2005)
* *Legyetek jók, ha tudtok!* (2014)
* * Szeretkezz, ne háborúzz! (LÜZISZTRÁTe vagy az oka / KUPAKOLJ, NE ÖLJ)* (2020)

## Liaj elektitaj reĝisoraĵoj 
* *Lakatok* (2009)
* *Dajkamese* (2019)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* hungare

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.htdb.hu/adatlap/szemelyes/Cortes_Sebastian/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Hayrettin Karaca

**Hayrettin Karaca** - naskiĝis la 4-an de aprilo 1922 en Bandırma, mortis 97-jara la 20-an de januaro 2020 en Istanbulo - estis entreprenisto kaj mediprotekta aktivulo en Turkio. En 2012 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

Kategorio:Turkoj
Adoniran Barbosa

**Adoniran Barbosa**, realnome **João Rubinato** (naskiĝis  en Valinhos, mortis  en San-Paŭlo), estis brazila komponisto, kantisto kaj aktoro. Same kiel Toquinho, Pixinguinha kaj Alcione, Barbosa estas konsiderata unu el la plejuloj de brazila paŭlista sambo, kvankam liaj verkoj estas diversstilaj.

## Vivo 
Li naskiĝis en 1910, liaj gepatroj estis italaj enmigrintoj el Cavarzere, en la provinco de Venecio.

Li debutis kiel kantisto en 1949. En la 1950-aj jaroj li aperis en tri filmoj, post kiuj li dediĉis sin ekskluzive al muziko.

Adoniran Barbosa estas unuanime rekonita en Brazilo kiel la patro de la paŭlista sambo. Inter liaj plej famaj komponaĵoj, Samba do Arnesto, Joga a chave, Trem das Onze kaj Tiro ao Álvaro (verkita en duopo kun Osvaldo Moles), plejparte konfiditaj al la voĉo de Elis Regina.

Li mortis en 1982 pro pulmoemfizemo.,

## Referencoj 
Kategorio:Literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Portugallingva literaturo
Kategorio:Brazilaj muzikistoj
Kategorio:Brazilaj aktoroj
Kategorio:Kantverkistoj
Kategorio:Brazilaj verkistoj
Batalo de Alkazarkibir

eta|dekstre|250px|Batalo de Alkazarkibir: kristanoj maldekstre kaj maŭroj dekstre.
La **batalo de Alkazarkibir**, nomita ankaŭ *batalo de la Tri Reĝoj*, estis batalo kiu okazis la 4-an de Aŭgusto 1578, inter portugalaj fortoj kaj tiuj de pretendantoj al la trono de Maroko. En tiu batalo mortis amabaŭ koncernitaj reĝoj: nome la portugala reĝo Sebastiano la 1-a, la sultano de Maroko Abu Marŭan Abd al-Malik la 1-a kaj la eks-sultano saadia Muhammad Al-Mutaŭakil, aliancano de la portugaloj.

Tiu batalo estas la origino de la mito de la *sebastianismo*, tio estas, la ideo ke la reĝo don Sebastiano, nur malaperinta en tiu batalo, revenos inter nebulo iun tagon por regi en Portugalio. En la batalo ludis gravan rolon la maroka kavalerio, inter kiuj maŭroj el Al Andalus, fortaj malamikoj de kristanoj, dum en la kristana armeo gravis kavalerio estrita de portugalaj nobeloj. La rezulto de ĉirkaŭ 9 000 mortoj inter kristanoj kaj ĉirkaŭ 16 000 prizonuloj, inter kiuj gravuloj de la portugala nobelaro impresis la kristanajn eŭropajn kortegojn.

La malapero de la reĝo Sebastiano, krom la milit-politikaj konsekvencoj ĉar okazis dinastia krizo, estigis art-kulturajn sekvojn, nome legendoj, literaturaj verkoj, ktp.

Kategorio:Bataloj de Portugalio
Kategorio:Bataloj de Maroko
Ponte-Leccia (stacidomo)

**Ponte-Leccia** () estas franca stacidomo sur linioj  -  kaj Ponte-Leccia - , situanta en  Morosaglia, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.

Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Ponte-Leccia - Calvi (ligne de la Balagne) (996000).

## Vidu ankaŭ 
* Morosaglia
* Fervojaj stacioj en Korsiko

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corse
Kategorio:Morosaglia
Afonso la 6-a (Portugalio)

**Afonso la 6-a de Portugalio**, kromnomita *la Venkinto*, (24-a de Aŭgusto 1643​ - 12-a de Septembro 1683) estis reĝo de Portugalio, nome la dua de la Dinastio de Braganzo. Li estis la sesa el 8 filoj de la duko Johano la 2-a de Braganzo — kiu poste estos la reĝo Johano la 4a de Portugalio — kaj de Luisa Francisca de Guzmán.

Tamen liaj fizikaj kaj mensaj malkapabloj lasis lin submetita al Luís de Vasconcelos e Sousa, 3a Grafo de Castelo Melhor. En palaca puĉo organizita de la edzino de la reĝo nome Maria Franciska de Savojo, kaj lia frato, Petro, Duko de Beja, la reĝo Afonso la 6-a estis deklarita mense malkapabla kaj ekzilita unue al Azoroj kaj poste al la Reĝa Palaco de Sintra, norde de Lisbono. Post la morto de Afonso, Petro surtroniĝis kiel reĝo Petro la 2-a.

## Vidu ankaŭ
* Portugala Restaŭriga Milito

Kategorio:Portugalaj reĝoj
Kategorio:Braganzo
Morosaglia

**Morosaglia** () estas franca komunumo en la departemento Haute-Corse, en la regiono Korsiko.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Merusaglinchi*.

## Famuloj 
* Pasquale Paoli (1725-1807) militisto kaj politikisto el Korsiko, "La Patro de la Patrio".

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haute-Corse
* Ponte-Leccia (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Haute-Corse
Maksi

**Maksi,** laŭ () estas urbego en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en distrikto de Ŝajapur.  

## Demografio 
Maksi havis populacion de  en 2001, sed en 2022 neoficiale superis jam cent mil. La legopovo estis 63%, pli alta, ol la landaveraĝo.

## Geografio 
Maksi situas 480 metrojn super la marnivelo. Distrikta sidejo Ŝajapur troviĝas 23, Devas 33, Uĝĝen 39, Indaur 67, subŝtata ĉefurbo Bopalo 130, Guna 194, Mumbajo 589, tutlanda ĉefurbo Delhio 608, Kolkato 1253 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En tiu loko oni konstruis preĝejon antaŭ 500 jaroj. Apude oni komencis loĝi, paŝo post paŝo la ejo iĝis urbego.

## Ekonomio 
Maksi havas industrion, sed la apudaĵo estas pure agrikultura. La malnovaj preĝejoj tiras la pilgrimantojn kaj la fremdultrafikon, la fervoja nodo la komercon.

## Lingvoj 
En Maksi la ĉefa lingvo estas la hindia lingvo.

## Religioj 
En Maksi 76% de la populacio estas hinduoj, krome islamanoj 21% kaj ankaŭ aliaj religioj.

## Trafiko 
En Maksi kruciĝas la fervojaj linioj inter Sehore-Uĝĝen kaj Guna-Devas. La aŭtovojo Agra-Mumbajo tuŝas la urbegon. La plej proksima flughaveno funkcias en Indaur.

## Klimato 
Devas havas humidan subtropikan klimaton kun influo de musono. La plenjara pluvokanto estas ĉirkaŭ 930-1360 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro pro la musono. Ekzemple en julio pluvas 557 mm, novembre nur 3 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 17-33.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj, la plej interesa estas la ĝajnista templo

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://www.latlong.net/place/maksi-madhya-pradesh-india-21597.html
* https://www.census2011.co.in/data/town/802240-maksi-madhya-pradesh.html

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Madja-Pradeŝo
Ina May Gaskin

**Ina May Gaskin** - naskiĝis la 8-an de marto 1940 en Iovao - estas akuŝistino kaj homrajta aktivulino en Usono. En 2011 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo de ŝi en *facebook*
* prezento per la premia komisiono ()

Kategorio:Usonanoj
Nnimmo Bassey

**Nnimmo Bassey** - naskiĝis la 11-an de junio 1958 en la subŝtato Akva Ibom - estas politikisto, verkisto, arkitekto, poeto, klimata kaj mediprotekta aktivulo en Niĝerio. En 2010 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Eksteraj ligiloj 
* prezento per la premia komisiono ()

Kategorio:Niĝerianoj
Malliberala demokratio

**Malliberala demokratio** (aŭ **elekta demokratio**) estas regada sistemo, en kiu, kvankam balotoj ade okazas, civitanoj estas apartigitaj de scio pri la aktivaĵoj de tiuj kiuj reale plenumas la regpovon pro manko de civila libereco, tiel ĝi malhelpas malferman socion. Ĝi do estas *ŝajna demokratio*, diktaturo maskita kiel demokratio.

La regantoj de malliberala demokratio povas ignori aŭ preteriri konstituciajn limojn de sia povo. Ili ankaŭ emas ignori la volon de la malplimulto. Balotoj en malliberala demokratio estas ofte manipulitaj, estante uzataj por legitimi kaj plifirmigi la oficantaron prefere ol elekti la gvidantojn kaj politikojn de la lando.

## Vidu ankaŭ 
* Diktatoreco
* Jurŝtato

Kategorio:Politikaj sistemoj
Kategorio:Tipoj de demokratio
Imre Komora

**Imre Komora,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Komora Imre** estas hungara futbalisto (mezulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.

Imre Komora naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Komora futbalis en junulara teamo de Szombathely inter 1952-1959, poste jaron jam en la plenkreska prestiĝa futbalklubo. Inter 1961 kaj 1972 li ludis en Budapest Honvéd FC en 277 matĉoj kun 64 goloj. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1964-1968 nur dufoje. En la Somera Olimpiko 1964 lia nacia teamo ricevis ormedalon. Lia lasta futbalmatĉo okazis en 1972. Post 6 jaroj li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo. Li estis trejnisto de Honvéd FC, hungara nacia teamo kaj Olimpiakos Pireo FK inter 1982-1999, dum li havis postenojn en la hungara futbala vivo.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Slověnice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Benešov. Pluaj signifoj estas indikitaj en paĝoj Dolní Slověnice kaj Horní Slověnice.*

**Slověnice** () estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov proksimume 15&nbsp;km oriente de Benešov kaj proksimume 6&nbsp;km norde de urbo Vlašim. Vivas ĉi tie  (). En valo, proksimume 500&nbsp;metrojn sude de la municipo, sur la maldekstra bordo de rivereto Chotýšanka troviĝas muelejo Slověnský mlýn.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1544.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Slověnice, zastávka.jpg|Slověnice, haltejo
Slověnice, č.p. 4.jpg|Slověnice

Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Sendependigo de Brazilo

eta|300ra|dekstra|*Independência ou Morte!*, konata ankaŭ kiel *la krio de Ipiranga*, 4,15×7,6m, 1888, *Museu Paulista da Universidade de São Paulo*
La **Sendependigo de Brazilo** estis serio de politikaj kaj militaj okazaĵoj kiu kondukis al la sendependeco de la Regno Brazilo disde la Unuiĝinta Reĝlando de Portugalio, Brazilo kaj Algarvo kiel Brazila Imperio. Plej el la okazaĵoj okazis en Bahia, Rio de Janeiro, kaj San-Paŭlo inter 1821 kaj 1824.

Ĝi estas celebrata en la 7-a de Septembro, kvankam estas polemiko ĉu la reala sendependigo okazis post la Sieĝo de Salvador la 2an de Julio 1823 en Salvador, Bahia, kie fakte okazis sendependiga milito. Tamen, la 7a de Septembro estas la datreveno de la tago en 1822 kiam la princo regento Dom Pedro deklaris la sendependigon de Brazilo disde sia reĝa familio en Portugalio kaj la iama Unuiĝinta Reĝlando de Portugalio, Brazilo kaj Algarvo. Formala agnosko okazis per la Traktato de Rio de Janeiro tri jarojn poste, subskribita de la nova Imperio Brazilo kaj la Reĝlando Portugalio fine de 1825.

Temas pri grava periodo en la Historio de Brazilo kiu diferenciĝas de la militoj de Sendependigo de Hispanameriko je tio ke ĝi estis paca sendependiga procezo kaj ke krome ĝi estis estrita de membro de reĝa familio, nome la princo Petro la 1-a, kiu iĝos imperiestro. La rezultinta reĝimo estis la Imperio Brazilo, nome konstitucia monarkio kiu daŭris ĝis 1889 estante tial la monarkia reĝimo sendependa plej longdaŭra de Ameriko.

## Bibliografio 
* Armitage, John (1981). *História do Brasil*. Belo Horizonte: Itatiaia.
* Barman, Roderick J. (1999). *Citizen Emperor: Pedro II and the Making of Brazil, 1825–1891.* Stanford: Stanford University Press.
* Diégues, Fernando. (2004). *A revolução brasílica*. Río de Janeiro: Objetiva.
* Dolhnikoff, Miriam (2005). *Pacto imperial: origens do federalismo no Brasil do século XIX*. São Paulo: Globo.
* Holanda, Sérgio Buarque de (1976). *O Brasil Monárquico: o processo de emancipação*. 4a. eld. São Paulo: Difusão Européia do Livro.
* Lima, Manuel de Oliveira (1997). *O movimento da independência*. 6. ed. Río de Janeiro: Topbooks.
* Lustosa, Isabel (2007). *D. Pedro I*. São Paulo: Companhia das Letras.
* Vainfas, Ronaldo (2002). *Dicionário do Brasil Imperial*. Río de Janeiro: Objetiva.
* Vianna, Hélio (1994). *História do Brasil: período colonial, monarquia e república*. 15a. eld. São Paulo: Melhoramentos.

Kategorio:Historio de Brazilo
Oeiras

**Oeiras** estas urbo de la Distrikto Lisbono, regiono Lisbono kaj subregiono Granda Lisbono, Portugalio, kun ĉirkaŭ 34 800 loĝantoj.

Ĝi estas sidejo de malgranda municipo de 45,75 km² de areo kaj 171 767 loĝantoj (2021), subdividita en 5 *freguesias*.​ La municipo limas norde kun la municipoj Sintra kaj Amadora, oriente kun Lisbono, okcidente kun Cascais kaj sude havas marbordon en la zono de la rivero Taĵo, ĝuste kie finas la estuaro kaj ekas la Atlantiko, antaŭ Almada, trans la estuarfino.

La municipo estis kreita la 15an de Aprilo 1760 fare de la reĝo Jozefo la 1-a favore al sia ministro Sebastião José de Carvalho e Melo, kiu iĝis Grafo de Oeiras kaj iĝos la 1-a Markizo de Pombal.

## Fregezioj 
eta|maldekstre|250ra|*Freguesias* de Oeiras post la teritoria reorganizado de 2013.
eta|maldekstre|250ra|Modernaj konstruaĵoj LGPK.
eta|250ra|maldekstra|
La *freguesias* kiujn enhavas la municipo estas jenaj:
* Algés, Linda-a-Velha e Cruz Quebrada-Dafundo
* Barcarena
* Carnaxide e Queijas
* Oeiras e São Julião da Barra, Paço de Arcos e Caxias
* Porto Salvo

## Demografio 
La proksimeco al la portugala ĉefurbo, kune kun la loko inter Lisbono, sude la river-oceano kaj okcidente la ferilokoj Estoril kaj Cascais, helpis la disvolvigon de la areo, tiel ke el 10 000 loĝantoj en kampar-marborda areo en la komenco de la 20-a jarcento oni supreniris ĝis 171 802 loĝantoj (2021) en la komenco de la 21-a jarcento. Tio estas, oni 17-obligis la populacion.

## Ĝemelurboj 
*  Sankta-Stefano (*Saint-Étienne*, ekde 1996)
*  Saint-Étienne-au-Mont (same ekde 1996)
*  Inhambane en Mozambiko
*  Benguela en Angolo
* Quinhamel 
* Sal 
* Prajo
* Principeo
* Mindelo
* São Vicente
* Pombal
* San-Joseo
* Vila Real

Por pli da informoj, ankaŭ pri la ĝemelurboj kiuj ĝis nun ne havas propran esperantlingvan tekston, vidu la informkeston dekstre.

## Vidu ankaŭ 
* Oeiras (stacidomo)
* Algés (stacidomo)
* Caxias (stacidomo)
* Cruz Quebrada (stacidomo)
* Massamá-Barcarena (stacidomo)
* Paço de Arcos (stacidomo)
* Santo Amaro (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Lisbono
Monda Ekspozicio de 1998

'''EXPO'98**, **Monda Ekspozicio de 1998'*, aŭ, oficiale, *Exposição Internacional de Lisboa de 1998*, kies moto estis "Os oceanos: um património para o futuro" (La oceanoj: heredo por la estonteco), okazis en Lisbono, Portugalio de 22a de Majo ĝis 30a de Septembro 1998. Ĝi celis la datrevenon de 500 jaroj de la Portugalaj malkovroj.

maldekstre|eta|Pavilono de Portugalio en la Monda Ekspozicio de 1998 kun cementa vual-tegmento.La zono elektita kiel sidejo de la ekspozicio estis la orienta limo de la urbo ĉe la rivero Taĵo. Oni konstruis diversajn pavilonojn, kelkaj el kiuj ankoraŭ servas al loĝantoj kaj vizitantoj, integritaj en la nune nomita *Parque das Nações* (Parko de la Nacioj), el kiuj elstaras la *Oceanário'' (unu el plej grandaj akvarioj de la mondo kun reproduktado de 5 oceanoj kaj multnombraj specioj de mamuloj, fiŝoj, birdoj ktp., verko de la arkitekto Peter Chermayeff) kaj komplekso de transportoj kun ligiloj al metroo kaj fervojo (Estação do Oriente (Orienta Stacio), de la arkitekto Santiago Calatrava).

Tiu ekspozicio altiris ĉirkaŭ 11 milionojn da vizitantoj, spite de komencaj ĉirkaŭkalkuloj de 15 milionoj, kio rezultis en kritikoj kaj perdoj ĉe entreprenoj. Parto de la sukceso estis rilata al la kultura vigleco - por ekzemplo, ĉirkaŭ 5000 muzikeventoj konsistigis unu el plej grandaj muzikfestivaloj de la historio de la homaro. Arkitekture la Ekspo revoluciis tiun parton de la urbo kaj influis la strategiojn de urba reformo en Portugalio.

Kategorio:Historio de Portugalio
Kategorio:Eventoj en Lisbono
Kategorio:Festivaloj en Portugalio
Kategorio:Internaciaj ekspozicioj en Eŭropo
Vizzavona (stacidomo)

**Vizzavona** () estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Vivario, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.

Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).

## Vidu ankaŭ 
* Vivario
* Fervojaj stacioj en Korsiko

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corse
Kategorio:Vivario
Vivario

**Vivario** () estas franca komunumo en la departemento Haute-Corse, en la regiono Korsiko.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Vivariais*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haute-Corse
* Camping Savaggio (stacidomo)
* Tattone (stacidomo)
* Vivario (stacidomo)
* Vizzavona (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Haute-Corse
Lucciana

**Lucciana** () estas franca komunumo en la departemento Haute-Corse, en la regiono Korsiko.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Luccianais*.

## Vidu ankaŭ 
* Lucciana (stacidomo)
* Complexe sportif de Lucciana (stacidomo)
* Casamozza (stacidomo)
* Komunumoj de Haute-Corse

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Haute-Corse
Odivelas

**Odivelas** (portugallingva prononco: [oðiˈvɛlɐʃ] aŭ [ɔðiˈvɛlɐʃ]) estas urbo kaj municipo de la Distrikto Lisbono, regiono Lisbono kaj subregiono Granda Lisbono, Portugalio, kun ĉirkaŭ 144 500 loĝantoj. Ĝi estas 10 km nordokcidente de Lisbono kaj atingebla per la reto de metroo.

La areo estas monteta kun iom da agrikulturo (forcejoj kaj pinarbaroj) kaj iomete da brutobredado (ŝafoj). La proksimeco al la ĉefurbo ebligas funkciadon de dormurbo.

## Fregesioj
eta|maldekstre|330px|Panoramo.
La *freguesias* kiujn enhavas la municipo estas jenaj:
* Odivelas
* Pontinha e Famões
* Póvoa de Santo Adrião e Olival de Basto
* Ramada e Caneças

## Historio
Dolmeno de Pedras Grandes kaj Batalhas (en la fregesio Caneças), kastrumo de Amoreira (en la fregesio Ramada), restaĵoj de romiaj setlejoj en Póvoa de Santo Adrião, arabaj restaĵoj en subgrundo de Paiã (en la fregesio Pontinha), indikas, ke la teritorio de Odivelas estis okupita kontinue laŭlonge de jarcentoj, pro sia fekunda tero kaj modera klimato. 

eta|maldekstre|230px|Monaĥejo.
Estas du teorioj pri la etimologio de la loknomo. Laŭ unu, pli legenda kaj amuza, la reĝo Denizo havis kutimon eliri nokte viziti virinojn, kaj tiukadre unu nokton la reĝino Izabela surprizis lin kaj diris al li: "**Ides vê-las** senhor...?" (Cu vi iras vidi iŝin, sinjoro?). La alia teorio, pli serioza kaj verŝajna, kombinas araban radikon *ŭadi* (rivero) kun latinida "velas" (veloj), alude al iamaj rivero kaj muelejoj, kies veloj ankoraŭ videblas en la areo. 

## Geografio
Ĝi estas inter la Flughaveno de Lisbono, la ponto Vasco da Gama kaj Sacavém oriente, Loures norde, Lisbono sude kaj Amadora kaj Sintra okcidente.

## Notoj
Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Lisbono
Károly Palotai

**Károly Palotai** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Palotai Károly** estis hungara futbalisto (mezulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, arbitraciisto. Lia origina familia nomo estis *Priskin* [priŝkin].
eta|

Károly Priskin naskiĝis la  en Békéscsaba, li mortis la  en Győr.

## Biografio 
Károly Palotai devenis el slovaka familio. Li futbalis en la loka junulara teamo inter 1950-1953 kaj li maturiĝis en 1953 en mezlernejo. Pli poste li futbalis jam inter la plenkreskuloj ĝis la hungara revolucio de 1956, poste li disidis al Okcidenta Germanio kaj li futbalis en Freiburg kaj li laboris en fabriko. En 1958 li revenis en Hungarion kaj inter 1959-1967 li futbalis en prestiĝa teamo de Győr en 171 matĉoj kun 45 goloj (aldoniĝis la jaroj en 1955 kaj 1956). Li neniam estis membro de la nacia hungara teamo, sed en la Somera Olimpiko 1964 lia nacia teamo ricevis ormedalon. En 1967 lia genuo iom rompiĝis, tial lia futbala kariero plene finiĝis. Intertempe en 1959 li akiris licencojn pri arbitracio kaj trejno. Li estis trejnadis nur infanojn, sed li estis elstara arbitraciisto inter 1970-1983, ankaŭ en internaciaj matĉoj. Li ricevis premiojn inter 1963-2015. Li edziĝis en 1960, lia edzino naskis dufoje.

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto](http://bekeswiki.bmk.hu/index.php/Palotai_K%C3%A1roly_(1935%E2%80%932018))
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj arbitraciistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Hungariaj slovakoj
Bocognano

**Bocognano** () estas franca komunumo en la departemento Corse-du-Sud, en la regiono Korsiko.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Bocognanais*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corse-du-Sud
* Bocognano (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Corse-du-Sud
Queluz

**Queluz** (portugallingva prononco: [kɛˈluʃ]) estas urbo de la Distrikto Lisbono, regiono Lisbono kaj subregiono Granda Lisbono, Portugalio, en la municipo Sintra, kies *freguesia* ĝi estas, kun ĉirkaŭ 78 273 loĝantoj (2001). Ĝi famas kiel hejmo de Nacia Palaco de Queluz, plezurpalaco de la 18-a jarcento de la Portugala Reĝa Familio, same kiel de elstaraj institucioj kiel la Portugala Lernejo de Rajdado.

## Historio 
La origino de la loknomo *Queluz* estas malklara. Ĉefa tezo, de David Lim kaj José Pedro Machado, sugestas, ke la nomo devenas el arabaj radikoj *kâ* (por valeto) kaj *lûs* (por migdalarbo), nome Valo de Migdalarbo. Alia sugesto indikus Monto de Lumo, *Monte Abraão* (Monto de Abrahamo), ktp.

[eta|maldekstre|altdekstre|[Petro la 3-a de Portugalio konstruigis la Nacian Palacon de Queluz.]]
Estas arkeologiaj restaĵoj el Ĥalkolitiko en la areo. En 1147, kiam fortoj de Afonso la 1-a de Portugalio konkeris Lisbonon, simila kampanjo al la montoj de Sintra efektive kaptis la montetojn de Queluz, metante tiun teron sub kristana kontrolo. Dekomence kaj ĝis la 18-a jarcento, la regiono estis ĉefe rura, okupita de kampardomoj, farmoj kaj kelkaj bienoj de pastroj aŭ nobeloj.

Tiam la Infanto Pedro de Braganzo (estonta reĝo Petro la 3-a de Portugalio) akiris bienon en Queluz, iam apartenanta al la Markizo de Castelo Rodrigo, kaj konstruis tie ĉasdomon. Post sia geedziĝo al la reĝino Maria la 1-a de Portugalio, la bieno estis forte ŝanĝita en rokoka plezurpalaco, nune konata kiel la Nacia Palaco Queluz. Post la translokigo de la Portugala Kortego al Queluz, dum la regado de Maria la 1-a kaj Petro la 3-a, nombraj membroj de la portugala nobelaro establis bienojn kaj palacojn en la areon, dum Sintra estis la longdaŭra retirejo de la portugala aristokrataro.

## Aktualo 
eta|maldekstre|Azuleĥa kanalo ĉe la Nacia Palaco de Queluz.
Nun estas diversaj vidindaĵoj, servoj kaj interesaĵoj en Queluz, nome la Portugala Lernejo de Rajdado, parkoj *Matinha de Queluz*, *Parque de Salgueiro Maia*, *Parque de Felício Loureiro*, dolmenoj *Antas de Belas*, Palaceto Pombal, Horloĝturo, bieno *Quinta Nova da Assunção*, estas gravaj teamoj de futbalo kaj korbopilko, estas tri trajnstacioj, buslinioj ktp.

En la palaco oni filmis kelkajn scenojn de la hispana filmo *El perro del hortelano* (1996) reĝisorita de Pilar Miró laŭ samnoma komedio de Lope de Vega.

## Notoj 
### Bibliografio 
* Ferro, Maria Inês (1999). *Queluz: The Palace and Gardens* (en angla). Philip Wilson Publishers Ltd. ISBN 978-1857591743.

## Eksteraj ligiloj 
* Junta de Freguesia de Massamá
* Junta de Freguesia de Monte Abraão
* Junta de Freguesia de Queluz
* Cidadania Queluz
* Queluz urbogvidilo
* Queluz Nacia Palaco

Kategorio:Urboj de Portugalio
Miklós Páncsics

**Miklós Páncsics** [miklOŝ pAnĉiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Páncsics Miklós** estis hungara futbalisto (defendisto), olimpiano, olimpika ĉampiono, juristo.

Miklós Páncsics naskiĝis la  en Gara, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Páncsics futbalis en junulara teamo de prestiĝa futbalklubo en Ferencváros inter 1960-1963, poste jam en la plenkreska teamo ĝis 1974 en 211 matĉoj kun sola golo. Tiutempe li estis hungara ĉampiono trifoje. Inter 1974-1977 li futbalis en Budapest Honvéd FC, fine li ludis 4 jarojn en malgranda teamo. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1967-1973 37-foje. En la Somera Olimpiko 1968 lia nacia teamo ricevis ormedalon, post 4 jaroj arĝentan medalon. En 1976 li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, poste li estis juristo ankaŭ eksterlande. Pro malsano li pensiuliĝis pli frue en 2000. Li havis edzinon, kiu naskis idon.

## Memorigiloj 
* busto (1999)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Asha Haji Elmi

**Asha Haji Elmi** - , , naskiĝis en 1962 en Galguduud - estas homrajta aktivulino en Somalio. En 2008 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de ŝia organizaĵo "Savu Somaliajn Virinojn kaj Infanojn" ()
* prezento per la premia komisiono ()

Kategorio:Somalianoj
István Énekes (koreografo)

**István Énekes** [iŝtvAn Enekeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Énekes István** estas hungara dancisto, koreografo, reĝisoro.

István Énekes naskiĝis la  en Ózd.
 
## Biografio 
István Énekes akiris pedagogian diplomon en altlernejo en 1983, sed dum la studentaj jaroj li estis amatora popoldancisto. Post la diplomo li jam estis profesia popoldancisto en signifaj dancaj ensembloj. Iom poste li faris ankaŭ koreografiajn laborojn en Dunaújváros, inter 1988-1993 en Budapeŝto, kie li estis ankaŭ arta gvidanto. En 1989 li akiris kulturistan diplomon en Universitato de Pécs. En la 1990-aj jaroj li ricevis koreografiajn taskojn ankaŭ en Nacia Teatro (Budapeŝto), inter 2002-2004 en Zalaegerszeg, pli poste en Dunaújváros kaj Budapeŝto. Li ricevis premiojn en 1983 kaj 2006. Li edziĝis en 1985, lia edzino naskis 3 gefilojn.

## Liaj koreografiaĵoj (elekto) 
* *Vérnősző Barom visszatér*
* *Állami Lábszínház*
* *Egy Kiállítás Képei*
* *Szerelem, szerelem*
* Somermeznokta sonĝo (baleto, 2001)
* *Ballada a Vasgyárról* (2005)
* *Úton Bartókkal* (2007) ankaŭ reĝisoro
* *Bolero* (2010) ankaŭ reĝisoro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/enekes-istvan/person-25635

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj kulturistoj
Krishnammal kaj Sankaralingam Jagannathan

**Krishnammal** (1926-, ina) kaj **Sankaralingam** (1912-2013, vira) **Jagannathan** estas sociaj aktivuloj por socia justeco kaj daŭrigebla homa evoluo, laborante kun socie marĝenigitaj kaj vundeblaj populacioj  en Barato. Ili portis la Gandhian heredaĵon en la 21-an jarcenton, neniam ĉesante servi la bezonojn de dalitoj, senteruloj kaj tiuj minacataj de la avideco de luigantoj kaj multnaciaj entreprenoj.

En 2008 al ili estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Eksteraj ligiloj 
* prezento per la premia komisiono ()

Kategorio:Baratanoj
Luterana preĝejo (Nagyatád)

La **luterana preĝejo** estas sakrala historia monumento (deklarita en 2003) en urbo Nagyatád (Hungario).

## Historio 
Pri luteranoj en Nagyatád la unua mencio okazis en 1875, tiam ili eklezie apartenis al Vése. Ili fondis luteranan filion en 1910, samtempe la loka bienulo donacis parcelon por konstruado de preĝejo. Tamen pro problemoj nur preĝdomo estis kreita en la 1920-aj jaroj, la kirko mem en 1930. La unua sonorilo pretiĝis en 1936. La kirko estis renovigita en 1956, inter 1985-1987 kaj en 1992. En 2002 interne nova galerio estis kreita, malsupre aparta ĉambro, kiu estas konvena kunvenejo.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en parko proksime al la kalvinana preĝejo (Nagyatád). La fasado estas simetria. La turo kun piramida turpinto plene reliefas meze. Ĝuste tie funkcias la enirejo, kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo. La absido estas plurlatera.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* https://nagyatad.lutheran.hu/gyulekezet-toertenet/gyulekezet-toertenet
* nur fotoj

Nagyatád
Kategorio: Kristanaj preĝejoj en Nagyatád
René Ngongo

**René Ngongo** - naskiĝis la 1-an de oktobro 1961 en Goma - estas mediprotekta aktivulo en Demokratia Respubliko Kongo. En 2009 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de lia organizaĵo ''Cercle d'Art des Travailleurs de Plantation Congolaise'' (CATPC) ( kaj )
* prezento per la premia komisiono ()

Kategorio:Personoj de Demokratia Respubliko Kongo‎
Gramin Ŝakti

**Gramin Ŝakti** (bengale গ্রামীণ শক্তি, prononco , "vilaĝa energio"), estas organizaĵo en Bangladeŝo, kiu evoluis el la sukcesa projekto Gramin-Banko (bengale: গ্রামীণ ব্যাংক, Grāmīṇ Byāṃk, "vilaĝa banko"), kiu kune kun sia iniciatinto Muhammad Junus ricevis la Nobel-Premion pri Paco en 2006. Intertempe kaj la banko kaj la projekto *Gramin Ŝakti* estas parto de tegmenta "Gramin-familio de organizaĵoj". En 2007 al la projekto *Gramin Ŝakti* estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* oficiala paĝo en la retejo *facebook*
* prezento per la premia komisiono ()

Kategorio:Organizaĵoj en Bangladeŝo
Dekha Ibrahim Abdi

**Dekha Ibrahim Abdi** - naskiĝis en 1964, mortis la 14-an de julio 2011 en Najrobio - estis homrajta aktivulino en Kenjo. En 2007 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Eksteraj ligiloj 
* prezento per la premia komisiono, kun portreta foto ()

Kategorio:Kenjanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Kenjo
Vivario (stacidomo)

**Vivario** () estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Vivario, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.

Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).

## Vidu ankaŭ 
* Vivario
* Fervojaj stacioj en Korsiko

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corse
Kategorio:Vivario
Catherine Hamlin

**Catherine Hamlin** - naskiĝis la 24-an de januaro 1924 en Sidnejo, mortis 96-jara la 18-an de marto 2020 en Adisabebo - estis fama aŭstralia obstetrikisto kaj ginekologo, kiu iniciatis la kirurgian terapion de obstetrika fistulo. Origine de Aŭstralio, Hamlin kaj ŝia forpasinta edzo Reginald Hamlin (1908-1993) moviĝis al Adis-Abebo, Etiopio, en 1959.

eta|maldekstra|300ra|

Kune, ili iniciatis kirurgiajn teknikojn por trakti obstetrikan fistulon, kondiĉon ekestiĝantan de longedaŭra obstrukcita laboro kiu lasas la afektajn virinojn sen regado pri la urinveziko, ofte ankaŭ la sfinktero de la anuso, do kaŭzas inkontinencon kiu malebligas kontrolon de urinado kaj ofte ankaŭ fekado. En 2009 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Eksteraj ligiloj 
* prezento per la premia komisiono ()

Kategorio:Aŭstralianoj
Percy kaj Louise Schmeiser

**Percy** - naskiĝis la 5-an de januaro 1931 en Bruno, Saskaĉevano, mortis la 13-an de oktobro 2020 - **kaj Louise** - naskiĝis en 1931 - **Schmeiser** (prononco origine ) estas terkultivista geedza paro kaj aktivuloj kontraŭ monopolado de genetike modifitaj semoj en Kanado. La edzo Percy estas nepo de germana farmista familio, kiu en la dua duono de la 19-a jarcento alvenis el Rosenheim en Bavario kaj en Saskaĉevano starigis novan farmejon, kiun heredis la edzo kaj pluuzis la paro. Sur siaj propraj konvenciaj kolzokampoj kaj la organikaj kolzokampoj de la edzino Louise iumomente troviĝis spuroj de genetike modifita kaj patentita kolzo de la biokemia firmao Monsanto, kiu laŭ Schmeiser neniam estis semita de ili - evidente semoj alflugiĝis el kampoj de najbaraj farmejoj aŭ de preterveturantaj kampionoj de la firmao Monsanto. Pro tio, ke li pliuzis la parte originan kaj parte genetike modifitan kolzon, li estis jurpersekutita fare de Monsanto pro patent-malobservo. La geedza paro ne kliniĝis al la ĉantaĝaj provoj de Monsanto. Poste verdikto de la kanada supera kortumo apogis la internacian konzernon en sia aserto posedi la genon. Tamen, la paro ne devis pagi al Monsanto ĉar ili neniel profitis el havado de la semoj sur sia posedaĵo.

Tiu jura proceso estis unu el la unuaj kaj plej elstaraj kazoj implikantaj firmaon postulantan posedi patentojn sur vivo. Ĝi malkaŝis, kiel tradicia semado cediĝas al dependeco de nur kelkaj grandaj multnaciaj entreprenoj, tiel ke finfine la tuta nutraĵproduktada ĉeno povos esti dominata de kelkaj gigantaj nutraĵaj entreprenoj, fidante je tre malmultaj genetike difinitaj kultivaĵoj.

En 2007 al la geedza paro pro sia rezisto ne subiĝi al la jura premo de la internacia konzerno estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Eksteraj ligiloj 
* prezento per la premia komisiono ()
* informo de la premia komisiono okaze de la morto de Percy Schmeiser

Kategorio:Kanadanoj
Venaco

**Venaco** (, *Vènacu*) estas franca komunumo en la departemento Haute-Corse, en la regiono Korsiko.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Venacais*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haute-Corse
* Venaco (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Haute-Corse
Zernove (stacidomo)

**Zernove** () estas fervoja stacio en Seredina-Budao (Sumia provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Zernove en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Seredina-Buda
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1895
Kategorio:Fervojaj stacioj en Sumia provinco
Christopher Weeramantry

**Christopher Weeramantry** - naskiĝis la 17-an de novembro 1926 en Kolombo, mortis la 5-an de januaro 2017 - estis srilanka mondfama jura akademiulo, pledadvokato, universitata instruisto kaj juĝisto, interalie inter 1991 kaj 2000 juĝisto kaj inter 1997 kaj 2000 vicprezidanto de la Internacia Kortumo en Hago, kiu ludis decidan rolon en plifortigo kaj vastigo de la regado de internacia juro. Lia laboro montris kiel internacia juro povas esti uzita por trakti aktualajn tutmondajn defiojn kiel ekzemple la daŭra minaco de nukleaj armiloj, la protekto de homaj rajtoj kaj la protekto de la medio. En 2007 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Eksteraj ligiloj 
* prezento per la premia komisiono ()

Kategorio:Srilankanoj