open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Listo de famuloj naskiĝintaj en Rákospalota

Listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Rákospalota (iama urbo):
*Noto: ekde 1950 la naskiĝintoj troviĝas en similaj listoj de Budapeŝto!*

## A 
* Mária Aggházy, arthistoriisto

## B 
* Zoltán Bánhidi, lingvisto
* József Bártfay (kemiisto)
* Tibor Berczelly, skermisto
* Géza Boross (pentristo) 
* László Budai (futbalisto)

## C 
* László Cselőtei, agronomo

## F 
* György Fukász, filozofo

## G 
* György Garay, violonisto
* Geyza Grubicy, oficisto

## J 
* Elemér Jónás, muzeologo

## K 
* Lajos Kardos, psikologo
* Zsuzsa Kertész, radioparolisto
* Mária Kliburszkyné Vogl, geokemiisto

## L 
* Ágost Lubrich, pedagogo

## M 
* Mihály Mészáros, skulptisto
* Róbert Muray, pentristo

## S 
* György Simon, aktoro
* Erika Sziklay, operkantisto
* János Szolnoki, mikrobiologo
* Sándor Szőnyi G., reĝisoro
 
## T 
* Klára Tabódy, aktoro
* Éva Takács, redaktoro
 
## Z 
* Ferenc Zentay, aktoro

## Fontoj 
* kompilaĵo el Vikipedio

Kategorio:Listoj de homoj
Modlivý důl (naturrezervejo)

**Modlivý důl** estas naturrezervejo proksime de municipo Potštejn en distrikto Rychnov nad Kněžnou. La kaŭzo de protekto estas konservo de arbara kreskaĵaro kun devena lignaĵaro de arbaroj de Střední Poorličí.

## Historio 
thumb|left|upright|Monumento

En tempo de malpermeso de protestantaj eklezioj en Modlivý důl kunvenis Bohemiaj fratoj, pri kio verkas ankaŭ Alois Jirásek en libro Poklad. Por la memoro de tiuj ĉi eventoj estas en la valo lokigita monumento.

Tra la valo kondukas  verda turisma marko el Potštejn ĝis Brandýs nad Orlicí. Proksime de la monumento troviĝas altaneto.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Potštejn
Kategorio:Naturrezervejoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Naturparko Orlice
Filmfestivalo de Telluride

La **Telluride Filmfestivalo** (, akronime **TFF**) estas filmfestivalo okazanta ĉiujare dum la semajnfino antaŭ la Nordamerika Tago de Laboro (la unua lundo de septembro) en Telluride, Koloradio, ekde 1974.

## Programo 
La programo konsistas el filmoj, kaj ekzistas neformala tradicio, ke por ke novaj filmoj estu elekteblaj por la festivalo, ili devas esti premierintaj en Usono. La Telluride Filmfestivalo estas bone poziciigita en la internacia rangolisto de filmfestivaloj, dua nur post Cannes sed antaŭ la Toronto International Film Festival kaj la New York Film Festival. Ĝia emfazo pri premieroj igis la festivalon esti asociita kun la malkovro de novaj filmoj kaj reĝisoroj. Ĉi tio certe veras en la kazo de Michael Moore (kiu montris sian unuan filmon, *Roger and Me*, tie en 1989) kaj Robert Rodriguez (kiu prezentis sian unuan filmon, *El Mariachi*, ĉe festivalo por la unua fojo en 1992). La festivalo ankaŭ prezentis premierojn de usonaj filmoj kiel *My Dinner with André* (Louis Malle, 1981), *Blue Velvet* (David Lynch, 1986), *Brokeback Mountain* (Ang Lee, 2005), *The Imitation Game* (Morten Tyldum, 2014), *Moonlight* (Barry Jenkins, 2016), kaj *Lady Bird* (Greta Gerwig, 2017).

Ekde 1995, speciala medalo estas ĉiujare aljuĝita al, kutime, iu aŭ io (specife ne reĝisoro), kiu havis gravan efikon sur usona aŭ internacia filmkulturo. Inter la antaŭaj ricevantoj estis HBO, la franca filmrevuo *Positif*, Ted Turner kaj *Janus Films*.

### La Arĝenta Medalo 
Ĉiujare, la festivalo ankaŭ omaĝas tri malsamajn individuojn, ĉiu ricevante la Arĝentan Medalon de la Telluride Filmfestivalo. En 1974, Francis Ford Coppola, Gloria Swanson kaj Leni Reinholdstahl estis honoritaj, kaj de tiam, figuroj kiel Penélope Cruz, Clint Eastwood, Jodie Foster, Ang Lee kaj David Lynch ankaŭ ricevis la premion.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Telluride Film Festival records, Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences

Kategorio:Filmfestivaloj en Usono
Internacia Filmfestivalo de San-Francisko

La **Internacia Filmfestivalo de San-Francisko** (, akronime **SFIFF**) estas filmfestivalo okazanta ĉiujare ekde 1957 en San-Francisko, Kalifornio, Usono. Ĝi estas la plej malnova ĉiujara filmfestivalo en Usono.

Dum sia dek kvin-taga daŭro, ĝi ankaŭ estas unu el la plej longdaŭraj internaciaj filmfestivaloj en Usono. Organizita ĉiujare de la Filmsocieto de San-Francisko ekde 1957, ĝi okazas dum du semajnoj printempe. Ĉirkaŭ 200 filmoj el pli ol 50 landoj estas montrataj, ĉefe produktaĵoj ankoraŭ ne publikigitaj en Usono. Premioj inkluzivas la Premion por Novaj Reĝisoroj, la Premion Golden Gate, kaj Premion FIPRESCI.

La festivalo elstarigas nunajn tendencojn en internacia film- kaj videoproduktado, kun emfazo al verkoj kiuj ankoraŭ ne certigis distribuon en Usono. Ekde sia komenco, la festivalo kreskis por servi pli ol 70 000 spektantojn, kun projekcioj en San-Francisko kaj Berkelio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Filmfestivaloj en Usono
Kategorio:Kulturo de San-Francisko
Internacia Federacio de Filmkritikistoj

La **Internacia Federacio de Filmkritikistoj** (**FIPRESCI**, mallongigo por ) estas tegmenta organizaĵo de naciaj organizaĵoj de profesiaj filmkritikistoj kaj filmĵurnalistoj el la tuta mondo por "la antaŭenigo kaj disvolviĝo de filmkulturo kaj por la protektado de profesiaj interesoj." 

La organizo estis fondita la 6-an de junio 1930 en Bruselo, Belgio, laŭ iniciato de belgaj kaj francaj filmkritikistoj. Ĝi havas membrojn en pli ol 50 landoj tutmonde.

La oficialaj lingvoj de FIPRESCI estas la angla kaj la franca, kaj ĝia ĉefsidejo estas en Munkeno.

Ĝia laŭleĝa celo estas antaŭenigi kaj evoluigi filmkulturon kaj reprezenti la profesiajn interesojn de siaj membroj. Aparte, tio inkluzivas pledadon por la libereco kaj etikaj normoj de filmĵurnalismo.

Membroj estas naciaj asocioj de filmkritikistoj kaj filmĵurnalistoj. Se tiaj asocioj ne ekzistas en iu lando, ankaŭ individua membreco eblas. 

La Internacia Federacio de Filmkritikistoj premias sian propran premion, prezentitan ĉe pluraj filmfestivaloj kiel Toronto, Cannes, Venecio kaj Varsovio, por rekoni elstarajn filmproduktadojn. 

## Filmpremioj 
Ĵurioj konsistantaj el FIPRESCI-membroj agadas ĉe multaj internaciaj filmfestivaloj kaj aljuĝas specialajn premiojn al elektitaj filmoj. La unua FIPRESCI-Premio por la plej bona filmo, laŭ juĝo de filmkritikistoj, estis aljuĝita en 1946 ĉe la unua Internacia Filmfestivalo de Cannes. FIPRESCI-premioj havas signifan pezon en la filmmondo.

* *FIPRESCI-Premio*, kritikista premio aljuĝita ĉe kelkaj internaciaj filmfestivaloj
* *Grandpremio de la FIPRESCI* por "Filmo de la Jaro" (ekde 1999)
* *Eŭropa FIPRESCI-Premio* (1993–2009)

Inter la pasintaj gajnintoj elstaras Pedro Almodóvar, Paul Thomas Anderson, Nuri Bilge Ceylan, Jean-Luc Godard, Michael Haneke, Kim Ki-duk, Aki Kaurismäki, Terrence Malick, Cristian Mungiu, Jafar Panahi, Roman Polanski, Krzysztof Kieślowski, Woody Allen kaj Wong Kar-wai.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Undercurrents* surreta ĵurnalo

Kategorio:Ne-profitaj organizaĵoj en Germanio
Kategorio:Internaciaj kulturaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1930
Kategorio:Kinokritiko
Jenő Putnoky

**Jenő Putnoky** [jenO putnoki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Putnoky Jenő** estis hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  (laŭ alia informo la 12-an) en Szeged, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Pedagogia Altlernejo de Pécs en 1952, psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1957. Inter la du diplomoj li instruis en bazlernejo kaj altlernejo en Pécs, poste en mezlernejo en Budapeŝto, krome li doktoriĝis en la budapeŝta universitato en 1958, ekde 1960 li estis aspiranto, ekde 1963 lektoro, ekde 1973 docento ĝis sia morto. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1965 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. La gvida esplortereno estas la rolo de ago kaj movo en la apero de abstrakta pensado.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tanulás és motiváció.* (kunaŭtoro, 1966, 1984)
* *Bevezetés a pszichológiai kísérletezés módszereibe.* (1971)
* *Szavak mozgáskiváltó hatásának mérése osztályozási eljárással.* (1975) 
* *A „motoritás” a szójelentés három főbb működési körében.* (1978)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Přední Důl

**Přední Důl** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de kampurbo Kunvald en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudoriente de Kunvald. 

Přední Důl situas en katastra teritorio **Kunvald** kun areo 29,21&nbsp;km².

El multaj ĉi tieaj valetoj kuntiriĝas pli granda sennomata rojo, kiu trafluas tra Modlivý důl, en kiu Bohemiaj fratoj servis siajn diservojn. Unu el la fontoj de la jam menciita rojo nomiĝas Jordán – Bohemiaj fratoj baptiĝis en ĝi. Sed en la naŭdekaj jaroj de la 19-a jarcento la fonto estis surfosita kaj ĝi sekiĝis, kion subtenis ankaŭ grundoplibonigoj de la ĉirkaŭaj herbejoj. En la tempoj, kiam la fonto de Jordán ankoraŭ ekzistis, la rojo fluis tra Modlivý důl la tutan jaron, sed somere ĝi sekiĝas. 

## Pluaj fotoj 

Kunvald, Přední Důl, north part.jpg|Přední Důl
 Kunvald, Jordán sanctuary, south view.jpg| Pilgrima loko Jordán
 Landscape by Přední Důl.jpg| Pejzaĝo nordoriente de la domaro

Kategorio:Kunvald
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Mihály Racsmány

**Mihály Racsmány** [mihAj raĉmAnj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Racsmány Mihály** estis hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Gyula.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris psikologiajn magistrojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1998, jaron poste MPhil-n en Universitato de Bristolo. Inter 1999 – 2005 li estis lektoro en Scienca Universitato de Szeged, respektive en ties instituto, inter 2005 – 2007 docento. En tiu periodo en 2002 li akiris sciencan gradon Ph.D. en Universitato Loránd Eötvös, jaron poste en Bristolo, lia habilitiĝo okazis en 2009. Intertempe li havis statuson ekde 2003 en Teknikuniversitato de Budapeŝto, kie li estis levita docento en 2008, 2 jarojn poste ankaŭ katedrestro, fine profesoro en 2018. Same en 2018 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Liaj esplortemoj estis skizofrenio kaj forgesoj en la memoro. Li ricevis stipendiojn inter 2003-2010, premiojn inter 1997-2019.

## Elektitaj libroj 
* *Architektúra és patológia a megismerésben* (kunredaktoro, 2002)
* *Az elme sérülései ognitív neuropszichológiai tanulmányok* (kunredaktoro, 2001)
* *A munkamemória szerepe a megismerésben* (2004)
* *A fejlődés zavarai és vizsgálómódszerei* (redaktaĵo, 2007)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj hungare
* video hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Şerif Gören

**Şerif GÖREN** (, naskiĝis la 14-an de oktobro 1944 en la urbo Ksantio (d:Q210296), ĉefurbo de samnoma provinco Ksantio en Grekio; mortis la 8-an de decembro 2024 en Mersin, ankaŭ  ĉefurbo de samnoma provinco en sudoriento de Turkio) estis turka reĝisoro de pluraj premiitaj filmoj. Li ankaŭ estis scenaristo de preskaŭ kvindek plenlongaj kaj televidaj filmoj.

## Kariero 
Lia kontakto kun la filmindustrio okazis hazarde en 1962, kiam, dum li serĉis laboron, konato aranĝis por li laboron ĉe la *Erman Film Studio* . Li laboris tie kiel filmredaktisto de 1962 ĝis 1968. Poste, li komencis labori kiel vicreĝisoro kaj poste kiel reĝisoro. Lia kunlaboro kun Yılmaz Güney komenciĝis en 1966. Gören reĝisoris filmojn kiel *Deprem* (1976), *Duvar* kaj *Köprü* (1975).

Li mem foje aperis sur ekrano. Li akceptis malgrandajn rolojn en kelkaj el siaj filmoj kaj ludis la ĉefrolon en unu filmo (*Sen Türkülerini Söyle*).

De 1979 ĝis 1980, li funkciis kiel prezidanto de la Turka Asocio de Filmreĝisoroj, kio kaŭzis lian areston baldaŭ post la militista puĉo de 1980.

La plej konata filmo de Şerif Gören estas *Yol* (La Vojo). Kiel kunreĝisoro kune kun Yılmaz Güney, li ricevis la Oran Palmon ĉe la Festivalo de Cannes en 1982 kaj la *Premion de Francaj Kritikistoj* en 1983 pro ĉi tiu filmo.

Gören ankaŭ kontribuis al la scenaro de la Oskar-premiita svisa-turka-brita plenlonga filmo *Journey of Hope* el 1990.

## Filmaro 
* *:en:Umut* (1970) (*Espero*, kunreĝisoro por Yılmaz Güney)
* *Endişe* (*La Maltrankvilo*) (1974)
* *Köprü* (*La Ponto*) (1975)
* *Deprem* (*La Tertremo*) (1976)
* *İki Arkadaş* (*Du Amikoj*) (1976)
* *Taksi Şoförü* (*Taksiisto*) (1976)
* *Stacio* (1977)
* *Nehir* (*La Rivero*) (1977)
* *Derdim Dünyadan Büyük* (1978)
* *Gelincik* (1978)
* *Almanya, Acı Vatan* (1979)
* *Aşkı Ben mi Yarattım?* (1979)
* *Kır Gönlünün Zincirini* (1980)
* *Feryada Gücüm Yok* (1981)
* *Herhangi Bir Kadın* (1981)
* *Yılanı Öldürseler* (1981)
* *:en:Yol* (1982) (*La vojo*, nome de Yılmaz Güney)
* *Alişan* (1982)
* *Tomruk* (1982)
* *Derman* (1983)
* *Güneşin Tutulduğu Gün* (1983)
* *Firar* (*La Fuĝo*) (1984)
* *Güneş Doğarken* (*Dum La suno leviĝas*) (1984)
* *Kurbağalar* (*La Ranoj*) (1985)
* *Adem İle Havva* (*Adamo kaj Eva*) (1986)
* *Kan* (*La Sango*) (1986)
* *On Kadın* (*Dek virinoj*) (1987)
* *Polico* (1988, Germanio)
* *Abuk Sabuk Bir Film* (1990)
* *Amerika* (*La amerikano*) (1993)
* *Kırık Ayna* (2002) (mini) televidserio
* *Serseri Aşıklar* (2003) (mini) televidserio
* *Ah Istanbulo* (2006)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Kiu estas kiu datumaro – *Biografio de Şerif Gören* (en la turka)

Kategorio:Turkaj reĝisoroj
Internacia Filmfestivalo de Varsovio

La **Varsovia Internacia Filmfestivalo** (, akronime **WMFF** aŭ **WFF**), ankaŭ konata kiel la **Varsovia Filmfestivalo**, estas internacia filmevento daŭranta ĉirkaŭ dek tagojn kaj okazas ĉiujare meze de oktobro en Varsovio ekde 1985. Ĝi prezentas novajn filmojn el la tuta mondo, el Eŭropo kaj el Pollando. Ekde 2009, la Varsovia Internacia Filmfestivalo estas parto de la internaciaj festivalaj konkursoj de FIAPF, igante ĝin unu el la plej gravaj filmfestivaloj de la mondo, la A-listaj festivaloj.

Fondita de membroj de la filmklubo *Hybrydy*,ekde 1995, la festivalon organizas la Varsovia Filmfondaĵo. 

En 2001, la festivalo ricevis akrediton de la Internacia Federacio de Kinoproduktoroj. Ekde 2005, la festivalo aljuĝas la Premion de la Internacia Federacio de Filmkritikistoj (FIPRESCI) por Plej Bona Filmo de Centra kaj Orienta Eŭropo. 

Dum la festivalo okazas publika balotenketo. Estas tradicio, ke la gajnintaj filmoj, kiuj antaŭ la festivalo ne havis polan distribuiston, trovu tian kaj poste estu montrataj en polaj kinejoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Filmfestivaloj en Pollando
Kategorio:Kulturo de Varsovio
Cristian Mungiu

**Cristian MUNGIU** (naskita la 27-an de aprilo 1968 en Iași) estas rumana filmreĝisoro, scenaristo kaj filmproduktoro. Li famiĝis al vasta publiko per sia plenlonga filmo *4* *monatoj, 3 semajnoj kaj 2 tagoj* (*4 luni, 3 săptămâni și 2 zile*, 2007), kiu gajnis, inter aliaj premioj, la Oran Palmon ĉe la Festivalo de Cannes kaj la Eŭropan Filmpremion. Tio igis Mungiu la unua kaj sola (aktuale de 2024) rumana filmisto kiu gajnis ĉiujn tri premiojn.

Kune kun Cristi Puiu, Radu Muntean, Cristian Nemescu, Corneliu Porumboiu kaj Cătălin Mitulescu, li estas konsiderita unu el la plej gravaj eksponentoj de la rumana Nova Ondo de kino.

Pro sia debuta filmo *Okcidento* (2002), li gajnis la ĉefan Transilvanian Trofeon ĉe la Transilvania Internacia Filmfestivalo en Rumanio.

Li servis en la ĉefa konkursa ĵurio ĉe la 66-a Internacia Filmfestivalo de Cannes (2013). Li prezidis la ĵurion de la sekcio "Cinéfondation" ĉe la 70-a Internacia Filmfestivalo de Cannes (2017).

Mungiu diris, ke Miloš Forman kaj Robert Altman estas gravaj filmistoj, kiuj influis lin. Li ankaŭ respektas la realismon de *Bicikloŝtelistoj*, inter aliaj famaj realismaj filmoj.

## Filmaro 
### Kiel reĝisoro 
* 2000: SS Zapping (mallonga filmo)
* 2000: Nici o s'accidente (mallonga filmo) "No Accident"
* 2000: Corul pompierilor (mallonga filmo) "La koruso de fajrobrigadistoj"
* 2002: *Occident*  (Okcidento)
* 2005: Perdita kaj Trovita (Epizodo: *Meleagra knabino*)
* 2007: 4 monatoj 3 semajnoj kaj 2 tagoj
* 2009: Rakontoj el la Ora Epoko
* 2012: Preter la Montetoj
* 2016: Diplomiĝo
* 2022: R.M.N

### Kiel scenaristo 
* 2000 Telesurfado
* 2000 Neniu Akcidento
* 2000 La koruso de fajrobrigadistoj 
* 2002 Okcidento
* 2022: R.M.N

### Kiel produktoro 
* 2005 *Bukareŝto-Berlino*
* 2006 *Ofseto*
* 2022: R.M.N

### Kiel vicreĝisoro 
* 1996 *Capitaine Conan* de Bertrand Tavernier
* 1998 *Train de vie* de Radu Mihăileanu

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* (rumana) 7 scenarii (7 scenaroj), Editura LiterNet 
* intervjuo kun la reĝisoro de *4 monatoj 3 semajnoj kaj 2 tagoj* ĉe european-films.net
* Profunda analizaĵo de filmoj de Mungiu kaj de 4 monatoj, 3 semajnoj kaj 2 tagoj

Kategorio:Rumanaj reĝisoroj
Filmofestivalo de Nov-Jorko

La **Filmfestivalo de Novjorko** (konata en la angla kiel **New York Film Festival** aŭ akronime **NYFF**) estas nekonkurenciva filmfestivalo establita de la reĝisoro Amos Vogel kaj la verkisto Richard Roud en Novjorko en 1963 kaj, kune kun la Internacia Filmfestivalo de San-Francisko (fondita en 1957), estas unu el la plej malnovaj kaj plej prestiĝaj internaciaj filmfestivaloj en Usono. Partoprenantaj filmoj estas selektitaj de la Film Society of Lincoln Center.

La sSelektan komitaton inkluzivas kritikistojn kiel Dennis Lim, Melissa Anderson, kaj Scott Foundas de *LA Weekly*, kaj J. Hoberman de *The Village Voice*. La festivalo ankaŭ estas konata pro siaj diversaj programoj okazantaj kune kun la ĉefa evento. La ĉiujara projekcio "Views from the Avant-Garde ", kiu prezentas ne-rakontajn eksperimentajn filmojn, okazas ekde 1997.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Novjorka Filmfestivalo (2016)
* Filma Societo de Lincoln Centro Prezentanta organizaĵan retejon
* New York Film Festival  
* Afiŝoj de la Filmfestivalo de Novjorko Listo de ĉiuj oficialaj festivalaj afiŝoj

Kategorio:Filmfestivaloj en Usono
Kategorio:Kulturo de Novjorko
Dlabočica (Kriva Palanka)

**Dlabočica** (makedone Длабочица ) estas vilaĝo situanta en la opština Kriva Palanka, en la Nordorienta regiono de Norda Makedonio.

## Loko, priskribo 
La vilaĝo situas en la regiono Slavište, en la okcidenta parto de la municipo Kriva Palanka. Ĝi estas ĉirkaŭ 12 kilometrojn okcidente de la urbo Kriva Palanka mem. La vilaĝo estas disa, kun setlejoj je altitudo de 600 ĝis 1000 metroj.  

La vilaĝo situas en la monteta kaj monta regiono de Slavište, je alteco de 600 - 1000 m. La rivero Kriva Reka fluas tra ĝia suda parto. Laŭlonge de la rivero iras la ĉefvojo E 871/A2, konektante la urbojn Kriva Palanka kaj Kumanovo.

La vilaĝo konsistas el la setlejoj Klisarsko, Adžijsko, Deda-Mitrevsko, Brdačko kaj Čankina. Kelkaj el ili konsistas el pli malgrandaj grupoj de domoj, kiuj estas sufiĉe malproksimaj unu de la alia

La najbaraj vilaĝoj estas Petralica okcidente, Baštevo norde, Gabar norde kaj T'lminci oriente, Moždivnjak kaj Psača sude.

La vilaĝo estas granda, kovrante areon de 12 km². La areon dominas kultivebla tero, kun areo de 516,6 hektaroj, paŝtejoj konsistigas 434 hektarojn, kaj arbaroj nur 56,5 hektarojn. La loka loĝantaro okupiĝis pri agrikulturo kaj brutbredado, sed lastatempe multaj kampoj restis nekultivataj pro la elmigrado de la loĝantaro.

## Loĝantaro 
En 1961, la vilaĝo havis 510 loĝantojn. En la sekvaj jaroj, la loĝantaro iom post iom malpliiĝis. Do, en 1994, la nombro malpliiĝis al 208 makedonoj. Laŭ la censo de 2002, nur 144 loĝantoj loĝis ĉi tie, ĉiuj makedonoj. Laŭ la lasta censo en 2021, nur 77 loĝantoj loĝis en la vilaĝo, el kiuj nur 59 estis makedonoj kaj 18 estis de nekonata nacieco.

Kategorio:Vilaĝoj de Nord-Makedonio
Kim Ki-duk

**Kim Ki-DUK** (; naskiĝis la 20-an de decembro 1960 en Bonghŭa - mortis la 11-an de decembro 2020 en Rigo) estis sudkorea filmreĝisoro, scenaristo kaj produktoro kaj unu el la plej konataj reprezentantoj de la kinematografia avangardo de sia lando. Liaj filmoj estis tre sukcesaj tutmonde, kaj li estas konsiderata unu el la plej elstaraj reĝisoroj el Sud-Koreio.

De la mezo de la 1990-aj jaroj ĝis 2020, li reĝisoris pli ol dekduon da plenlongaj filmoj, plejparte dramoj, pro kiuj li ricevis internacian atenton kaj laŭdon. Li estis la unua korea filmisto kiu gajnis la Oran Leonon ĉe la Venecia Filmfestivalo pro sia plenlonga filmo *Pieta* (2012).

## Verkado 
Naskita en laborista familio kaj sen formala filmtrejnado, Kim komencis sian karieron kiel scenaristo kaj reĝisoro en la aĝo de 33 jaroj. Malgraŭ tio, ke li ne havas filman edukadon, li reĝisoris pli ol 20 filmojn, ofte gajnante premiojn ĉe filmfestivaloj. Kim gajnis, interalie, la Arĝentan Urson por Plej Bona Reĝisoro ĉe la 54-a Internacia Filmfestivalo de Berlino por *La Samariano* (2004), la Arĝentan Leonon por Plej Bona Reĝisoro ĉe la 61-a Internacia Filmfestivalo de Venecio por *La Malplena Domo* (2004), kaj la Oran Leonon ĉe la 69-a Internacia Filmfestivalo de Venecio por *Pieta* (2012).

Kim kutime laboris en la ĝenroj dramo aŭ suspensfilmo. Liaj filmoj estas tre longedaŭraj, ofte kun longaj scenoj. Li estis ŝparema pri la uzo de dialogo en siaj filmoj. En *La Arko* (2005), ekzemple, la ĉefrolulo ne diras eĉ unu vorton dum la tuta filmo.

Liaj filmoj kutime estis lokitaj en pesimisma-lakona tono, plena de arkanaj eksplodoj de perforto de liaj ofte komunike perturbitaj ĉefroluloj. En Sud-Koreio, precipe post la filmo *Bad Guy*, li ricevis mizoginan bildon, kiun li mem konsideris miskompreno.

## Filmaro 
* 1996: Krokodilo *(Ageo)*
* 1996: Sovaĝaj bestoj *(Yasaeng dongmul bohoguyeog)*
* 1998: La Birdokaĝo-Gastejo *(Paran daemun)*
* 2000: Reala Fikcio *(Shilje sanghwang)*
* 2000: Seom - La Insulo *(Seom)*
* 2001: Adreso Nekonata *(Suchwiin bulmyeong)*
* 2001: Fiulo *(Nappeun namja)*
* 2002: La Marborda Gvardio *(Hae anseon)*
* 2003: Printempo, Somero, Aŭtuno, Vintro… kaj Printempo *(Bom, Yeorum, Gaeul, Gyeowool… Geurigo Bom)*
* 2004: Samario
* 2004: La malplena domo *(Bin-jip)*
* 2005: Hwal - La Arko *(Hwal)*
* 2006: Tempo *(Sigan)*
* 2007: Spiro *(Sumo)*
* 2008: Sonĝo *(Bi-mong)*
* 2011: Arirang - Konfesoj de Filmisto *(Arirang)*
* 2011: Amen
* 2012: Pieta
* 2013: Möbius
* 2014: Unu kontraŭ Unu (일대일 *Il dae il* )
* 2015 Haltu (Seutop)
* 2016: Reto (그물 *Geumul* )
* 2018: Homo, Spaco, Tempo kaj Homo (인리고 인간 )
* 2019: Dissolvu
* 2022: Voko de Dio *(Kõne taevast)*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Kim Ki-Duk: the past, the persistent problems and the near future Pri la polemikaj deklaroj de Kim Ki-Duk en 2006
* Recenzo de *Time* de Kim Ki-duk
* Labora biografio 

Kategorio:Sudkoreaj reĝisoroj
Internacia Filmofestivalo de Barato

La **Barata Internacia Filmfestivalo** (, akronime **IFFI**) estas ĉiujara filmfestivalo kun specialigita konkurso. Ĝi estas la plej malnova filmfestivalo en Barato.

La unua festivalo okazis en 1952, kaj ĝi okazas ĉiujare ekde 1975. La ĉefaj organizantoj estas la barata Direktoraro de Filmfestivaloj kaj la barata Ministerio pri Informo kaj Dissendado. La loko ŝanĝiĝas ĉiujare (plejparte Nov-Delhio); tamen, ekde 2004 ĝi troviĝas konstante en la barata ŝtato Goao. Ekde tiam, la festivalo fariĝis konkurenciva kaj okazas ĉiujare.

La Internacia Filmfestivalo de Barato estas akreditita de la Internacia Federacio de Kinoproduktoroj (FIAPF).

La konkurso prezentas filmojn produktitajn en Azio fare de reĝisoroj de azia deveno. La du ĉefaj premioj estas:

* la Ora Pavo por plej bona filmo de azia reĝisoro
* la Arĝenta Pavo por la plej esperiga azia reĝisoro

Aldone al aliaj sekcioj kiel omaĝoj, omaĝoj kaj ĉefa barata kino (*Bollywood*), ekzistas ankaŭ internacia panorama sekcio ("Kino de la Mondo") prezentanta filmojn, kiuj antaŭe ne estis montritaj en Barato. Entute, proksimume 200 filmoj estas prezentitaj en ĉiu sekcio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala festivala Retejo funkciigita de Entertainment Society of Goa
* Memorante la unuan eldonon de IFFI - rompita ligilo
* Pandit Nehru inaŭgurante la unuan IFFI, NPL-aŭditorion, la 21-an de februaro 1952
* IFFI ĉe IMDb

Kategorio:Filmfestivaloj en Barato
Kategorio:Goao
Kategorio:Barata kino
Kategorio:Azia kino
Eŭro-Arkta Konsilio de Barents

La **Eŭro-Arkta Konsilio de Barenco** (, akronime BEAC) estas interregistara organizaĵo kiu realigas la internacian kunlaboron inter regionaj administracioj en la regiono de Barenco (d:Q808091). Kune kun la Regiona Komitato de Barenco (BRK), la Konsilio formas tion, kio kutime nomiĝas *la Kunlaboro de Barenco*.

La Konsilio de Barents estis lanĉita en 1993, kiam Danio, Finnlando, Islando, Norvegio, la Rusia Federacio, Svedio kaj la Eŭropa Komisiono, ĉe Konferenco de Ministroj pri Eksterlandaj Aferoj en Kirkenes, subskribis la tiel nomatan Deklaracion de Kirkenes establantan la Eŭro-Arktan Konsilion de Barenco (*Konsilio de Barentco*) kiel kadron por kunlaboro. Samtempe, la politikistoj, guberniestroj kaj ekvivalentoj de la regiono, kune kun reprezentantoj de la indiĝenaj popoloj de la regiono, subskribis protokolon establantan la Regionan Komitaton de Barents (KAR).

Naŭ ŝtatoj - Britio, Germanio, Italio, Kanado, Nederlando, Pollando, Francio, Usono kaj Japanio - havas  observantan statuson. La 18-an de septembro 2023, Rusio iniciatis sian retiriĝon el la Konsilio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo – Eŭro-Arkta Konsilio de Barenca
* Hejmpaĝo – Regiona Junulara Konsilio de Barenca

Kategorio:Interregistaraj organizaĵoj
Kategorio:Barenca maro
Vince Gilligan

**George Vincent "Vince" GILLIGAN Jr.** (naskita la 10-an de februaro 1967 en Richmond, Virginio) estas usona scenaristo, televida produktoro kaj reĝisoro. Li estas plej konata kiel la programisto de la kritike aklamita televida serio *Breaking Bad* (2008–2013) kaj ĝia kromprodukto *Better Call Saul* (2015–2022), *One of Many*, kaj verkisto kaj produktanto por *The X* - *Files**.*

La plej nova televida serio de Gilligan, *Pluribus ,* sciencfikcia dramo, premieris ĉe Apple TV en 2025. 

En 1995, li aliĝis al la teamo malantaŭ *The X-* Files, komencante kiel konsultisto, poste verkisto (dum preskaŭ 30 epizodoj), poste kiel kunproduktanto, kaj fine kiel administra produktanto. Li estis la kreinto, kune kun Chris Carter kaj John Shiban, de la kromprodukto de X-Files, *The Lone Gunmen* (2001).

Gilligan gajnis kvar Primetime Emmy Awards, ses Writers Guild of America Awards, du Critics' Choice Television Awards, du Producers Guild of America Awards, unu Directors Guild of America Award, kaj unu BAFTA Television Award. Ekster televido, li kunaŭtoris la scenaron por la filmo *Hancock* el 2008 kaj verkis, produktis kaj reĝisoris *la daŭrigon de Breaking Bad*, *El Camino*, publikigita la 11-an de oktobro 2019.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Vince Gilligan ĉe amctv.com

Kategorio:Eksaj katolikoj
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Kategorio:Usonaj televidaj verkistoj
Kategorio:Usonaj televidproduktoroj
Kategorio:Usonaj agnostikuloj
Dani Karavan

**Dani KARAVAN** (‎, naskiĝis la 7-an de decembro 1930 en Tel-Avivo - mortis la 29-an de majo 2021 samloke) estis israela skulptisto kaj artisto, kiu estis aljuĝita internaciaj premioj pro siaj verkoj. Li kreis grandskalajn, enireblajn artaĵojn, kiuj estas foje konsiderataj parto de Landarto.

Liaj monumentaj verkoj celas pli kiel invito al vojaĝo ol kiel reprezentado de tio, kio estas observata: la vizitanto estas invitata moviĝi ene de la kompleksa strukturo. Ankaŭ notindas, ke li ofte uzas krudmaterialojn, kiel akvon, sablon, betonon, ŝtalon... aŭ eĉ venton.

Inter liaj famaj verkoj:

* Skulptaĵo *- medio* en la dezerto Negevo, Israelo, instalita de 1963 ĝis 1968 (d:Q456424).
* Bareliefo en la Knesset, Jerusalemo, 1965.
* Diversaj scenejoj por Martha Graham, Novjorko, de 1961 ĝis 1974.
* Ekspozicio- *medio* ĉe la Belvedere Fortikaĵo, Florenco, 1978.
* *Reflektado*, uzante spegulojn kaj laserojn.
* Muzeo de Moderna Arto de la Urbo Parizo, 1983.
* *La Vojo de Homaj Rajtoj*, Nurenbergo, 1993.
* La *Loko de Toleremo* kaj la Ĝardenoj de Unesko, Parizo, de 1993 ĝis 1998.
* *Omaĝo al Walter Benjamin*, Tombejo de Portbou, Hispanio, 1994.
* *Omaĝo al la deportitoj*, Tendaro Gurs, 1994.
* Majaa (1993-1995, Mijazaki, Japanio)
* *Sekreta Ĝardeno*, Sapporo, Japanio, 1999.
* La *Urba Placo* en la Parko de la Fontanoj de Bíbaro en Guyancourt, Yvelines, 2000.
* *Pacvojo*, ĉe la limo inter Israelo kaj Egiptio, 2000.

* *Bereŝit* (2000, Kagoŝima, Japanio)
* Memore al la Regensburga Sinagogo (d:Q15281518, 2005, Regensburg, Germanio)
* Monumento al la Sintioj kaj Romaoj Viktimoj de Nacisocialismo (d:Q151785, 2012, Berlino)

## Bildaro 

Dosiero:PikiWiki Israel 12800 White square in Tel Aviv.jpg|Blanka Placo ("Kikar Levana"), Edith Wolfson Park, Givatajim
Dosiero:Monument to the Negev Brigade10.JPG|Monumento al la Negeva Brigado, Be'er Ŝeba
Dosiero:WayOfPeace.JPG|"Vojo de Paco" konstruita 1996–2000 inter Israelo kaj Egiptio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Dani Karavan
* Retejo de Praemium Imperiale
* *Traireja* monumento

Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo
Kategorio:Israelaj skulptistoj
Clara Reeve

**Clara REEVE** (naskiĝis je 1729 en Ipswich; mortis la 3-an de decembro 1807 samloke) estis angla romanverkistino, kiu verkis en la stilo de la gotika romano.

Reprezentantino de la gotika ĝenro, kaj sekvantino de Horace Walpole, Clara Reeve estas tre grava en la historio de la gotika romano; ŝi estis la unua, kiu distingis inter la ĝenroj kaj emfazis la gravecon de moraleco en la gotiko.

## Verkado 
Clara Reeves komencis labori kiel tradukistino kaj verkistino. Influite de la romano de Horace Walpole *La Kastelo de Otranto*, ŝi publikigis sian unuan romanon, *La Ĉampiono de Virto*, en 1777, kiu poste estis represita kiel *La Malnova Angla Barono*. Ambaŭ verkoj havis gravan influon sur la ĝenro de gotika literaturo. 

Samuel Richardson ankaŭ estis inter ŝiaj literaturaj rolmodeloj. Ŝia verkado servis kiel inspiro por la verko *Frankenstein* de Mary Shelley el 1818. 

En 1785, ŝia duvoluma verko, *The Progress of Romance, Through Times, Countries, and Manners* (La Progreso de Romanco, Tra Tempoj, Landoj kaj Manieroj), studo pri la ĝenro de romanoj, estis publikigita. La verko estis netradicia, ĉar estis nekutime tiutempe por virinoj verki en dialoga formo. Ĝi ofte estas menciita kune kun la pli fruaj publikaĵoj de Elizabeth Rowe kaj Susannah Dobson, kies tradicion ĝi sekvas. *The Progress of Romance* (La Progreso de Romanco), siavice, inspiris Siro Walter Scott, Nathaniel Hawthorne, Joseph Conrad, kaj Walter Savage Landor. 

## Verkaro 
* *The Phoenix* (1772), mallongigita traduko de *Argenis* de John Barclay
* *The Champion of Virtue* (1777), reeldonita kiel *The Old English Baron* (1778)
* *The Two Mentors: A Modern Story* (1783)
* *The Progress of Romance* (1785)
* *The Exiles, or, Memoirs of the Count de Cronstadt* (1788)
* *The School for Widows: A Novel* (1791)
* *Plans of Education* (1792)
* *The Memoirs of Sir Roger de Clarendon* (1793)
* *Destination, or, Memoirs of a Private Family* (1799)
* *Edwin, King of Northumberland: A Story of the Seventh Century* (1802)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Verkistoj de gotika fikcio
Kategorio:Anglaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Bajin

**Bajin,** per simpligita ĉina skribo **白银,** per tradicia ĉina skribo **白銀,** per pinjino *Báiyín* estas milionurbo je prefektuja nivelo en provinco Gansuo en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo signifas: "Blanka-Arĝenta".
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La kuntirita milionurbo kuŝas parte en la Leŭsa Altebenaĵo, parte en dezerto sur areo  km² averaĝe 1 698 m super la marnivelo kaj varias de 1 275 ĝis 3 321 m super la marnivelo. La Flava Rivero fluas de sudo al nordo dum 214 km tra Bajin. La prefektujnivela urbego administras 5 dividojn. Provinca sidejo Lanĝoŭo troviĝas 67, ĉefurbo Pekino 1129, Ŝanhajo 1699 km laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/baiyin_china/lanzhou_china.

## Historio 
De la antikvaj tempoj la areo estis sinsekve loĝata de triboj. Dum la ĉinaj dinastioj pluraj ŝanĝoj okazis en la administraj limoj. Bajin estis establita en la 1950-aj jaroj kiel bazo por minado de neferaj metaloj. Ĝiaj minejoj elĉerpiĝas plejparte, tamen ĝi fariĝis prefektujnivela urbego en 1986.

## Ekonomio 
En tiu teritorio oni minadis kupro-, zinko- kaj seleno- minejojn ĝis la elĉerpiĝo, sed la karobminado ne haltis. Financita per evoluigaj fondusoj altteknologia parko estas konstruata, kiu gastigis kontaktlensfabrikon. La areo estas parto de la Lanĝoŭa-Bajina Ekonomia Zono.

## Edukado 
Informo ne estis trovita pri universitato aŭ altlernejo en la prefektujnivela milionurbo.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
La milionurbo estas atingebla voje kaj trajne spite la montaran areon, sed pri flughaveno mankas informoj.

## Klimato 
La klimato estas parte malvarmeta arida laŭ la klimata klasifiko de Köppen: BWk, parte malvarmeta duonarida klimato laŭ Köppen: BSk. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas nur 210 mm, la pluvo kulminas julie kaj aŭguste, dum inter novembro-februaro praktike mankas precipitaĵo.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* statuo
* kvardek kilometrojn kuŝas la Nacia Parko "Ŝtona Arbaro" fama pro siaj naturaj ŝtonaj kolonoj

## Ĝemelurboj 
*  (ekde 2018)
* 
* 
* 
* 

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Internacia Filmfestivalo de Kairo

La **Kaira Internacia Filmfestivalo** (, angle: Cairo International Film Festival, akronime **CIFF**) estas ĉiujara internacia filmfestivalo okazigita en la ĉefurbo de Egiptio, Kairo.

Ĝi estas la sola A-lista filmfestivalo en la araba mondo kaj Afriko, tiel akreditita de la Internacia Federacio de Asocioj de Kinoproduktoroj.

La festivalo estas konsiderata tre serioza ŝanco por egiptoj esti eksponitaj al filmoj ekster Egiptio, krom usonaj filmoj el Holivudo, kaj tiel koni novajn kulturojn.

Ekde 1988, la Kaira Filmfestivalo okazas ĉe la Kaira Nacia Kultura Centro, specife ĉe la Kaira Operejo.

Ĝia ĉefa premio estas la Ora Piramido.

## Historio 
La festivalo komenciĝis en 1976 kaj estis la unua internacia filmfestivalo okazinta en la araba mondo, kaj ĝenerale, en la tuta Mezoriento. Ĝi ankaŭ estas la plej malnova kaj sole internacia konkurenciva filmfestivalo agnoskita de FIAPF en la Proksima Oriento kaj Afriko.

Ĝi okazis ĉiujare ekde sia komenco, en la vintraj monatoj (novembro-decembro), krom en 2011 kaj 2013, kiam ĝi estis nuligita pro buĝetaj limigoj kaj politika malstabileco (vidu Araba printempo).

Unu el la inspiroj de la filmfestivalo estis la kritikisto Kamal el-Mallakh, kiu ĉeestis la Berlinale en 1975. Ĉi tiu periodo markis la oran epokon de egipta kino kaj la komencon de bonega nacia kaj arablingva filmindustrio, ankoraŭ la plej granda en la araba mondo nuntempe.

Je la unua festivalo en 1976, ĉirkaŭ 100 filmoj el 33 landoj estis prezentitaj, 14 filmoj el 14 landoj konkuris pri la ĉefa premio. Tra la jaroj, la asocioj administrantaj la festivalon ŝanĝiĝis sed ekde ĝia komenco ĝi estis sub la patroneco de la Egipta Ministerio de Kulturo.

Multaj steluloj de la monda kino fariĝis gastoj kaj gajnintoj de la Internacia Filmfestivalo de Kairo: Omar Sharif, Claudia Cardinale, John Malkovich, Nicolas Cage, Sophia Loren, Gina Lollobrigida, Salma Hayek, Marcello Mastroianni, Kurt Russell, Peter O'Toole, kaj ankaŭ mondfamaj filmreĝisoroj - Robert Wise, Elia Kazan, Oliver Stone, Michelangelo Antonioni kaj multaj aliaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Cairo International Film Festival ĉe la Interreta filma datumbazo
* Historio kaj fono de la Kaira Filmfestivalo

Kategorio:Filmfestivaloj en Egiptio
Kategorio:Kairo
La Kastelo de Otranto

**La Kastelo de Otranto** () estas romano de la brita politikisto kaj verkisto Horace Walpole, publikigita en 1764. Per ĉi tiu verko, Walpole establis la pli postan tre sukcesan ĝenron de la gotika romano. La romano rompis kun la idealoj de la Klerismo, kiu emfazis naturalismajn bildigojn kaj naturajn klarigojn en literaturo. Ĝi estas antaŭulo de la romantikaj rakontoj kaj rakontoj de la malfrua 18-a kaj frua 19-a jarcentoj kaj daŭre influas literaturon ĝis nuntempe. La romano baziĝis sur la Kastelo de Otranto (d:Q3239505) en Suda Italio.

## Fono 
[dekstra|eta|300x300ra|Strawberry Hill, angla vilao en la gotika-renesanca stilo, konstruita de la gotika verkisto [Horace Walpole.]]
Ĉar la termino " Gotikismo " havis sufiĉe negativajn konotaciojn en la 18-a jarcento (kiel periodo de barbareco kaj nescio), Walpole, timante publikan kaj kritikan reagon, publikigis la libron anonime per sia propra presejo. La unua eldono elvendiĝis post nur kelkaj tagoj, do la verkisto publikigis la libron duan fojon. Ĉi-foje, li atribuis la aŭtorecon al sia inventita rolulo, Onuphrio Muralto, kaj identigis sin nur kiel la tradukisto de "mirakle" trovita manuskripto en Italio en 1529. La populareco de la romano igis Walpole publikigi ĝin trian fojon du monatojn poste, sub sia propra nomo.

Neatendite, montriĝis, ke legantoj sopiris la misteran kaj la mirindan. La termino "gotika" asociiĝis kun la supernatura mondo kaj la hororo eneca en ĝi, kies travivado fariĝis ia katarso por la publiko. La romano iniciatis novan literaturan ĝenron nomatan la horora romanco (aŭ - laŭ la subtitolo - la gotika romano) kaj ĝian unuan variaĵon, la historian romanon.

La romano iniciatis literaturan ĝenron, kiu fariĝus ekstreme populara en la malfrua 18-a kaj dum la tuta 19-a jarcento, kun aŭtoroj kiel Clara Reeve, Ann Radcliffe, William Thomas Beckford, Matthew Gregory Lewis, Mary Shelley, Bram Stoker, Edgar Allan Poe, Robert Louis Stevenson kaj George du Maurier.

## Intrigo 
La romano prenas sian nomon de sia ĉefa loko — la reala Kastelo de Otranto en suda Italio. La posedanto de la kastelo, Princo Manfredo de Otranto (kelkaj akademiuloj sugestas, ke Walpole aludis al Manfredo de Sicilio, kies regno inkluzivis Otranton), trovas sian filon morta en la tago de sia planita geedziĝo: giganta kavalira kasko falis el nenie sur la princon, dispremante lin. Ĉi tiu neklarigebla evento montriĝas esti nur la unua en ĉeno de same nekredeblaj eventoj.

## Referencoj 
Kategorio:Pseŭdonimaj verkoj
Kategorio:Mezepoko en populara kulturo
Otranto
Kategorio:Libroj aperintaj en 1764
Philibert Delorme

'''Philibert de l'Orme**, aŭ **Delorme'*, naskiĝinta en Liono ĉirkaŭ 1514 kaj mortinta en Parizo la 8-an de januaro 1570, estis franca renesanca arkitekto.

La regentino Katerino de Mediĉo konfidis al li la taskon desegni la *Tuileries''-palacon, kiu estis parto de la nuntempa Palaco Luvro. Tiu parto estis detruita pro bruligo en majo 1871 dum la Pariza Komunumo.

Kategorio:Francaj arkitektoj
Jacques II Androuet du Cerceau

**Jacques II Androuet du Cerceau** naskiĝinta en 1550 kaj mortinta en 1614 en Parizo, estis franca arkitekto. Pli juna filo de Jacques I Androuet du Cerceau, komence li helpis sian fraton Baptisto en ties laboro por la kastelo Luvro (li konstruis la Grandan Galerion de Luvro kaj la Pavilonon de Flore ĉe la Palaco Tuilerio).

Kategorio:Francaj arkitektoj
La akvodivenisto

**La akvodivenisto** (*The Water Diviner* en Aŭstralio, *Son Umut[* en Turkio) estas turk-aŭstralia drama historia filmo de 2014 reĝisorita de Russell Crowe kaj verkita de Andrew Anastasios kaj Andrew Knight. La ĉefaj geaktoroj estas Crowe mem, Olga Kurilenko, Jai Courtney, Cem Yılmaz kaj Yılmaz Erdoğan.

## Intrigo
Turkio, 1919, iom post la Unua Mondmilito. La ĉefrolulo estas Joshua Connor (Russell Crowe), aŭstralia kamparano kaj akvodivenisto. Liaj tri filoj, Arthur (Ryan Corr), Edward (James Fraser) kaj Henry (Ben O'Toole) partoprenis kun la Armeo de Aŭstralio kaj Nov-Zelando (ANZAC), en la Batalo de Kalipolis kvar jarojn antaŭe kaj oni supozas, ke ili estas mortintaj. Post memmortigo de lia edzino pro la doloro, Joshua venas en Turkion por kunporti la korpojn de siaj filoj hejmen por entombigi ilin kun ilia patrino. Li trafas malmultajn malfacilaĵojn, sed finfine kun helpo de turka oficiro kaj liaj divenkapabloj li trovas la kadavraĵojn de du el la filoj, entombigas ilin digne, sed ankoraŭ volas trovi la trian filon, kiu eble estis prizonulo. Dume li amikiĝis kun la gastejestrino Ajŝe (Olga Kurilenko) kaj ŝia filino; ankaŭ ili pedis edzon kaj patron en la milito. Kaj nun ŝia bofrato volas edzinigi ŝin.

Joshua fuĝas kun la turka oficito, kiu nun batalas grekojn kaj ili finfine trovas la trian filon, kiu ne volas reveni, ĉar li sentas sin kulpa pro la morto de siaj fratoj, fakte li devis pafmortigi sian suferantan vunditan mortantan fraton. Post atako de grekoj Joshua kaj lia filo povis fuĝi kaj kunporti sian filon en Istambulon.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Russell Crowe kiel Joshua Connor
* Olga Kurylenko kiel Ayshe
* Dylan Georgiades kiel Orhan
* Yılmaz Erdoğan kiel Maĵoro Hasan
* Cem Yılmaz kiel Sarĝento Jemal
* Jai Courtney kiel Lieutenant Colonel Cyril Hughes
* Ryan Corr kiel Arthur Connor
* Jacqueline McKenzie kiel Eliza Connor
* Isabel Lucas kiel Natalia
* Mert Fırat kiel Militoficiro
* Daniel Wyllie kiel Kapitano Charles Brindley
* Damon Herriman kiel McIntyre
* Megan Gale kiel Fatma
* Deniz Akdeniz kiel Imam
* Steve Bastoni kiel Ömer
* James Fraser kiel Edward Connor
* Ben O'Toole kiel Henry Connor
* Robert Mammone kiel Kolonelo Demergelis
* Charlie Allan kiel Soldato en Stacio
* Michael Dorman kiel Greeves
* Sophia Forrest kiel Edith
* Christopher Sommers kiel Tucker

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2014
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Militaj filmoj
Kategorio:Turka kino
Kategorio:Aŭstraliaj filmoj
Filmofestivalo de Istanbulo

La **Filmfestivalo de Istanbulo** (, ĝis 2011 internacia) estas konsiderata la plej malnova kaj plej grava internacia filmfestivalo en Turkio. La festivalo okazas ĉiujare en pluraj kinejoj en Istanbulo. Ĝi nuntempe okazas de la komenco ĝis la mezo de aprilo.

Ĝi estis fondita en 1982 de la Istanbula Fondaĵo por Kulturo kaj Artoj. De 1984 ĝis 1988, ĝi nomiĝis la Internaciaj Istanbulaj Filmaj Tagoj. Kiel deklarite en ĝia regularo, la festivalo celas kreskigi la disvolviĝon de la filmindustrio en Turkio kaj promocii kvalitajn filmojn en la turka filmmerkato.

La filmfestivalo prezentas naciajn kaj internaciajn filmojn. Akreditita de la Internacia Federacio de Filmproduktantoj-Asocioj en 1989, la ĉefa premio de la festivalo estas la Ora Tulipo.

La elekton de filmoj kaj la programadon faras elektokomitato kaj konsila komitato. Nur filmoj, kiuj plenumas la specialiĝajn postulojn de FIAPF, estas prezentitaj en la internacia konkurso. Ekzistas ankaŭ nacia konkurso, panorama sekcio kaj diversaj specialaj programoj. 

En 2011, la festivalo forigis la terminon "internacia" el sia titolo. En 2016, la festivalo ŝanĝis la temon de la internacia konkurso al "novaj perspektivoj en kino". 

## Cenzuro 
En 1988, registaraj inspektistoj devigis la retiron de kvin el la 160 filmoj planitaj por esti montritaj ĉe la festivalo. *Betty Blue* de Jean-Jacques Beineix kaj *Vedreba* de Tengiz Abuladze estis inter tiuj kvin cenzuritaj verkoj. *Vedreba* estis malpermesita pro sia kontraŭ-islama enhavo. La aliaj kvar filmoj devis sperti fortranĉojn pro siaj erotikaj scenoj.

Post sciigo de la cenzura komitato, ke certaj filmoj en la programo estos malpermesitaj, la tiama prezidanto de la ĵurio, Elia Kazan, organizis protestan marŝon kun partopreno de pluraj turkaj filmistoj. La Turka Ministerio pri Kulturo poste eldonis dekreton deklarante, ke ĉiuj internaciaj filmfestivaloj en la lando estos esceptitaj de cenzuro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala festivala retejo

Kategorio:Filmfestivaloj en Turkio
Kategorio:Istanbulo
Pál Rókusfalvy (psikologo)

**Pál Rókusfalvy** [rOkuŝfalvi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Rókusfalvy Pál** estis hungara psikologo, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Rókusfalvi* (sama prononco).

Pál Rókusfalvy naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis .

## Biografio 
Pál Rókusfalvy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1955. Lia ĉefinstruisto estis Hildebrand Dezső Várkonyi. Post la diplomo li povis esti jaron tornisto, poste li ekzamenis taŭgecojn por karieroj ĝis 1963, pli poste li instruis en mezlernejo kaj estis laboratoriestro. Inter 1963-1970 li laboris en akademia psikologia instituto, poste li estis psikologo, iom poste ankaŭ instruis en Gimnastika Universitato de Budapeŝto, kie inter 1973-1987 li estis profesoro kaj katedrestro. Li ankaŭ instruis en Universitato Loránd Eötvös 17 jarojn ekde 1965, krome en Munkeno inter 1987-1990. Intertempe li doktoriĝis en 1959 en Universitato Loránd Eötvös, li kandidatiĝis (CSc) en 1966, li doktoriĝis en 1976 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Depost fino de la socialismo (1990) li havis altan postenon en la ministerio dum jaro. Post la pensiuliĝo ekde 1994 li faris kursojn en pluraj hungaraj universitatoj. Lia edzino naskis 6 gefilojn inter 1956-1975. Li ricevis premiojn inter 2001-2017.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ábrák szerepe a matematikai problémamegoldó gondolkodásban.* (1959)
* *Pályaválasztás és pályaválasztási érettség.* (1969)
* *Sportpszichológia.* (1974; germane: 1980)
* *Emberré válni – embernek maradni : válogatott tanulmányok.* (elektitaj studoj, 1994)
* *Sajátos pedagógiai feladatok. Vezetéslélektan. Egészséges emberkép, személyi vezetés* (2006)
* *Európában vagyunk* (2018)
* *Környezetvédelem multidiszciplinárisan integrált pszichológiai megközelítésben* (2022)

## Fontoj 
* membiografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto kaj video
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Udo Kier

**Udo KIER** (naskita la 14-an de oktobro 1944 en Kolonjo kiel *Udo Kierspe;* mortis la 23-an de novembro 2025 en Palm Springs, Kalifornio) estis germana aktoro kaj voĉaktoro, kiu aperis en pli ol 270 filmaj kaj televidaj produktadoj ekde la 1960-aj jaroj. 

Ĉefe konata pro sia laboro en hororaj kaj ekspluatadaj (d:Q4843694) filmoj, estis unu el la malmultaj germanaj aktoroj, kiuj regule laboris en Holivudo kaj specialiĝis pri strangaj subtenaj roloj apud gravaj steluloj. Li ankaŭ laboris en la sendependaj kaj artkinejaj filmsektoroj kun reĝisoroj kiel Andy Warhol, Lars von Trier, Rainer Werner Fassbinder, Paul Morrissey, Werner Herzog, Christoph Schlingensief kaj Gus Van Sant.

Kvankam li neniam subtenis grandajn Holivudajn produktaĵojn ("Komercaj usonaj filmoj estas produkto, kiel lavmaŝinoj aŭ panrostilo," li kutimis diri), li partoprenis en filmoj kune kun tiaj kinaj steluloj kiel Nicole Kidman, Michael J. Fox, Keanu Reeves, River Phoenix, Bruce Willis, Dolph Lundgren, John Malkovich kaj Arnold Schwarzenegger.

## Filmaro (elekto) 
* 1981 – *Lili Marleen*
* 1991 – *Europa*
* 1995 – *Johnny Mnemonic*
* 1998 – *Armageddon*
* 2000 – *Dancer in the Dark*
* 2000 – *Shadow of the Vampire*
* 2021 – *Swan Song*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Udo Kier ĉe la germana dublada karto-indekso

Kategorio:Germanaj aktoroj
Kategorio:GLAT-aktoroj