open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hildebranda frankolino

La **Hildebranda frankolino** (***Francolinus hildebrandti***) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj. Ĝi formas superspecion kun *F. natalensis*, kun kiu eventuale hibridiĝas. Foje estis situa en genro *Chaetopus*, aŭ alternative en *Notocolinus*. Oni ĵus proponis reorganizadon de tiu specio de Francolinus en la genro *Pternistis* kun 23 aliaj specioj. Proponitaj rasoj, kiaj *johnstonii*, ne validas, ĉar variado estas klina. Tiele la specio estas konsiderata monotipa. 

Ĝi troviĝas en Burundio, sudorienta Demokratia Respubliko Kongo, centra kaj okcidenta Kenjo, Malavio, Mozambiko, Ruando, Tanzanio kaj nordorienta Zambio. Tiu specio estas tiel nomata pro Johannes Hildebrandt, kiu kolektis la unuajn specimenojn en Kenjo.

Ĝi estas frankolino de densa arbustaro, arbaroj, arbarbordoj kaj roka grundo ĝenerale super 1000 m. Ili manĝas tuberojn, semojn, bulbojn, insektojn kaj insektolarvojn. Kvankam ĝi povas esti facile pretervidata en densa kovro, ĝi estas nombraj kaj kompare facile videbla ĉe la Nacia Parko Lago Nakuru.

Ĝi estas tre grizbruna frankolino, pli griza supre kaj pli bruna sube, kun nigreca fruntostrio al okuloj kaj plue al orelareo, helbrunaj superokula kaj subokula strioj kaj gorĝareo, fajne strieca kaj skvameca kolo, brusto kaj flankoj kaj ruĝaj kruroj. La beko estas nigra supre kaj ruĝa sube.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Francolinus hildebrandti.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Harvuda frankolino

La **Harvuda frankolino** (***Francolinus harwoodi***) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj. Oni ĵus proponis reorganizadon de tiu specio de Francolinus en la genro *Pternistis* kun 23 aliaj specioj. Ĝi formas superspecion kun la *F. icterorhynchus*, *F. bicalcaratus* kaj la *F. clappertoni*.

Ĝi estas grizbruna birdo kun ruĝaj beko, kruroj, kaj nuda haŭtaĵo ĉirkaŭokula. Ambaŭ seksoj havas similan koloron, kvankam la ino estas pli pala kun pli  etenda sablokolora ventro. 

Tiu frankolino estas endemia de Etiopio, kaj havas teritorion limigitan al la Etiopiaj Altaj Teroj ambaŭflanke de la Blua Nilo inter la lago Tana kaj ties kunfluo kun la rivero Jamma, same kiel ties alfluantoj inter tiuj punktoj. Dekomence oni supozis, ke ĝi loĝas en ejoj de *Typha* ĉe malgrandaj, neprofundaj akvofluejoj kaj arbustaroj de Akacio, studoj de 1996 trovis *F. harwoodi* en lokoj diferencaj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo, ĉar populacipremoj devigas lokanojn al marĝenajn arbustarojn favore de la birdo kiel sia habitato. *F. harwoodi* estas tre ĉasata por manĝo kaj foje estas kaptata por vendo en lokaj merkatoj; ankaŭ ties ovoj estas manĝoresurso.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Flavkola frankolino

eta|maldekstra|Ilustraĵo fare de Joseph Smit, 1893
La **Flavkola frankolino** (***Francolinus leucoscepus***) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj. Oni ĵus proponis reorganizadon de tiuj specioj de Francolinus en la genro *Pternistis* kun 23 aliaj specioj.

Ĝi troviĝas en Ĝibutio, Eritreo, Etiopio, Kenjo, Somalio, Sudano, Tanzanio kaj Ugando.

Temas pri tre malhelbruna frankolino tre markata per blanka strieco en nuko, kolo kaj subaj partoj, dum la supraj estas pli malhelbrunaj kun ne tiom markata blankeca strieco. La kapobildo estas tre rimarkinda pro tre ampleksa kaj markata flaveca gorĝareo (antaŭa kolo, kio nomigas la specion) kun iom pli ruĝeca mentono kaj tre ruĝa nuda haŭtaĵo okularea, dum la resto de la vizaĝo estas same strieca ol la korpo kaj la krono pli malhelbruna.

## Referencoj 
## Bildaro 

File:Francolin.jpg|Ĉe Nacia Rezervejo Samburu, Kenjo, Afriko
File:Yellow-necked Spurfowl (Francolinus leucoscepus).jpg|Ĉe Nacia Parko Cavo Orienta, Kenjo, Afriko
File:Francolinus leucoscepus1.jpg|El Fiŝkapta kaj Natura Servo de Usono
File:Francolinus leucoscepus -Denver Zoo, Colorado, USA-8a.jpg|Ĉe Bestoĝardeno de Denver, Usono

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Francolinus leucoscepus. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Jaromír Hoffner

**Jaromír HOFFNER** (naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1899 en Kvasice apud Kroměříž - mortis la 26-an de julio 1976 en Brno) estis ĉeĥa esperantisto, profesie kateĥisto kaj kleriko de Ĉeĥoslovaka eklezio.

Ekde 1919 li lernis Esperanton aŭtodidakte, poste en Kroměříž kiel kursano de Antonie Janalíková, fama esperantistino el Bystřice pod Hostýnem. En Kvasice li preparis ekspozicion pri Esperanto. 

Kiam li membris mallonge en la praga klubo, li verkis artikolon pri Esperanto por *Nový lid* (Nova popolo) kaj partoprenis en Esperanto-konferenco en Holešov.

Ekde 1930 li membris en Esperantista klubo de Brno, ekde 1934 ankaŭ lia edzino. En 1934 li estis elektita kiel kluba prezidanto, ekde 1936 kiel kluba vicprezidanto. En 1935 li inaŭguris la tutŝtatan Esperanto-kongreson en Brno en la nomo de Loka Kongresa Komitato. 

En aprilo 1939 gestapo alvenis al la kluba prezidanto de Brno Theodor Kilian kaj aliaj gestapanoj samtempe al Jaromír Hoffner, postulante la kluban korespondaĵon. Ambaŭ respondis, ke la kluba korespondaĵo troviĝas ĉe la kluba sekretario Josef Vondroušek, sed tiu - lerte informita de Kilian - forigis leterojn, kiuj povus esti danĝeraj.

Post la milito li kun la edzino remembriĝis en la klubo de Brno. En la lernojaro 1948-1949 li instruis Esperanton en la urba lernejo en Tuřany, lecionojn li donis ankaŭ al unuopuloj kaj grupetoj. Kun siaj lernantinoj li preparis literaturajn vesperojn en la klubejo kaj du prelegojn (*La revolucia jaro 1848, Naskiĝtago de K. Gottwald*) . 

En 1949 li partoprenis kun la edzino kaj unu lernantino Someran Esperanto-Lernejon en Rožnov pod Radhoštěm kaj frekventis instruistan kurson ĉe Antonín Sattek el Příbor, kiun li finis per ekzameno pri esperantismo. 

En 1950 li submetiĝis en Brno al ekzameno pri instruado de Esperanto ĉe Ekzamena Komisiono de Ĉeĥoslovaka Esperanto-Asocio. Samjare li salutis la tutŝtatan Esperanto-kongreson en Brno en la nomo de la praga episkopo de la Ĉeĥoslovaka Eklezio d-ro Miroslav Novák.

En 1959 li verkis artikolon pri centjara datreveno de L. L. Zamenhof en la gazeto „Český zápas“ (*Ĉeĥa lukto*).

Ekde 1964 li laboris kiel membro de Paca Rondeto de Esperantistoj-klerikoj de Ĉeĥoslovaka Eklezio kaj kunlaboris kun Rudolf Horský.

La 28-an de marto 1969 estis fondita ĉeĥa sekcio de KELI en la konstitucia kongreso de ĈEA en Brno li estis nomumita honora membro de la sekcio.

Lia poresperanta laboro estis plurfoje rompita pro okulmalsano.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Prezidantoj de la Esperantista klubo en Brno
Mario Camus

**Mario CAMUS** (naskiĝinta la 20-a de aprilo 1935 en Santander, Kantabrio; mortinta la 18-a de septembro 2021 en Santander) estis kinreĝisoro kaj scenaristo de hispana kino.

## Biografio 
Li studis juron kaj poste kinstudojn en la Oficiala Lernejo de Kino. Li apartenis al la generacio de la Nova Hispana Kino de kiu formis parton, inter aliaj, Carlos Saura, Basilio Martín Patino, José Luis Borau, Julio Diamante, Miguel Picazo kaj Manuel Summers.

Estas agnoskata kiel sperta adaptisto de literaturaj tekstoj al kino, kiel pruvas filmoj bazitaj sur teatraj aŭ rakontaj tekstoj de Calderón de la Barca kaj Lope de Vega (*La leyenda del alcalde de Zalamea*, 1972), Ignacio Aldecoa (*Young Sánchez*, 1964, *Con el viento solano*, 1967 kaj *Los pájaros de Baden-Baden*, 1975), Pérez Galdós (televidserio *Fortunata y Jacinta*), Camilo J. Cela (*La colmena*, 1982), Miguel Delibes (*Los santos inocentes*, 1984), García Lorca (*La casa de Bernarda Alba*, 1987).

Ĉe pli komerca kino je la servo de la kantisto Raphael kaj de Sara Montiel en la 1960-aj jaroj kaj vakeraj filmoj kiaj *La cólera del viento* (1970) aŭ konfliktaj amhistorioj *Volver a vivir* (1968) kaj *La joven casada* (1975), li faris pli personajn filmojn de la 1990-aj jaroj kun analizo de la terorismo de ETA ĉe *Sombras en una batalla* (1993) kaj *La playa de los galgos* (2002) kaj kritikoj de la kapitalisma socio *Después del sueño* (1992), *Adosados* (1997) kaj *El color de las nubes* (1998). Li verkis rakontolibrojn *Un fuego oculto* (Madrid, 2003) kaj *Apuntes del natural* (Santander, 2007).

Li estis ankaŭ reĝisoro teatra, kiel por la teatraĵo de *¿Por qué corres, Ulises?* (1975), de Antonio Gala.

## Filmaro 
### Televido 

(D) - Reĝisoro; (G) - Scenaristo

## Referencoj
## Literaturo
* Sánchez Noriega, J.L. *Mario Camus*. Madrid: Cátedra, 1998.
* Sánchez Noriega, J.L. *Mario Camus. Oficio de director*. Santander: Valnera, 2007.
* Frugone, J.C. *Oficio de gente humilde… Mario Camus*. Valladolid: Seminci, 1984.
* Martínez González, F. *Cine y literatura en Mario Camus*. Bilbao: Universidad del País Vasco, 1989 (edición policopiada).
* Sánchez Noriega, J.L. *Cine en Cantabria. Las películas de Mario Camus y los rodajes en Comillas*. Santander: Tantín, 1994.

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
Lago Hoan Kiem

eta|240px|Ponto Huc
[eta|dekstra|300px|Junulinoj vestantaj [aŭzaĵojn ĉe la Lago Hoan Kiem.]]
La **lago Hoan Kiem** () aŭ Glavo-lago (vjetname *Hồ Gươm*) estas plej fama lago de Hanojo kaj dividas la malnovan hanojan urboparton de la iama franca kolonia kvartalo.

La lago longas ĉ. 700 m kaj estiĝis kiel baraĵlago de la Ruĝa rivero. Ankoraŭ en la 18-a jarcento, la lago estis plurfoje pli granda ol hodiaŭ, havis rektan fluiron al la Ruĝa rivero, servis kiel loko por flotoparadoj kaj estis ligita per kanaloj al aliaj lagoj de la urbo. En la 18-a jarcento, la Trinh–princoj havis 52 palacojn ĉe ties bordoj. La lago estis parte plenigita en la 19-a kaj 20-a jarcentoj.

La nomo de la lago (**„Lago de la redonita glavo“**) aludas je variant-riĉa legendo.

Komence de la 15-a jarcento – sub ĉina okupado -, laŭ la legendo, transdonis ora, grandega en la lago vivanta testudo al la malriĉa fiŝisto Le Loi (vjetname Lê Lợi) magian glavon, kiu igis lin nevenkebla. Li bezonis tiun miraklan glavon por venki, neniigi la trupojn de la Ming-dinastio en forta batalo (1418–1428). Li iĝis poste en 1428 reĝo. Post la venkoparado, la juna reĝo aliris la lagon por danki la dian helpon. Tie elakviĝis la ora testudo denove kaj postulis la redonon de la glavo. Antaŭ ol Le Loi povintus decidi, la glavo eliĝis la glavingon, leviĝis al la ĉielo kaj transformiĝis al granda jadokolora drako, kiu ŝvebis super la lago kaj poste falis en la profundon.

Le Loi nomumis la beston al protekta spirito de la lago. Por esprimi dankon kaj rememorigi tiun eventon, Le Loi konstruigis sur eta insulo en mezo de la insulo trietaĝan testudan turon (Thap Rua), kiu estas ĝis hodiaŭ simbolo de Hanojo.

Oni trovis en 1968 fakte testudon en la lago, kiu longis 2,10 m kaj pezis 250 kg. Oni kalkulis ties aĝon je 400 jaroj. Oni preparis ĝin kaj ekspoziciis en vitroskatolo en la Jadomonto-templo.

La testudo estas molkarapaca testudo, nome specio ***Rafetus swinhoei*** aŭ kiel aparta specio **Rafetus leloii** honore al la iama imperiestro.

La Jadomonto-templo troviĝas sur eta insulo, sur kiun kondukas la ruĝkolorigita, ligna Ponto Huc.

File:Vietnam - Ha Noï - lac Hô Hoàn Kiêm (1).JPG|
File:Vietnam - Ha Noï - lac Hô Hoàn Kiêm (2).JPG|
File:Vietnam - Ha Noï - lac Hô Hoàn Kiêm (8).JPG|
File:Vietnam - Ha Noï - lac Hô Hoàn Kiêm (7).JPG|

Kategorio:Hanojo
Kategorio:Vizitindaĵoj en Vjetnamio
Kategorio:Lagoj en Vjetnamio
Armin van Buuren

**Armin van Buuren** (naskiĝis la 25-an de decembro 1976, en Leiden, Nederlando) estas nederlanda diskĵokeo.

## Diskaro 
### Albumoj 
Kategorio:Nederlandaj muzikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Nederlando
Luis García Berlanga

eta|dekstra|300px|Omaĝo en la vilaĝo kie Berlanga filmis sian plej konatan filmon
**Luis García-Berlanga Martí** (Valencio, 12-a de junio de 1921 – Madrido, 13-a de novembro de 2010) estis scenaristo kaj kinreĝisoro de kino hispana.

## Biografio 
Li naskiĝis el familio de terposedantoj centruloj kaj dekstruloj, sed respublikaj. La patro fuĝis el konflikto kun anarkosindikatistoj al Tanĝero, kie li estis arestita de frankistoj.

Luis García Berlanga studis juron kaj poste Filozofion kaj Beletrojn, sed poste, en 1947, ekstudis kinon en Madrido. Dum sia junaĝo li aliĝis al la frankisma Blua Divizio kiu helpis al Hitlero laŭdire por eviti politikajn subpremojn ĉar lia patro estis guberniestro en Valencio dum la Respubliko Hispana. En 1990 García-Berlanga mem rekonis sian aliĝon ĉar multaj amikoj estis membroj de la Hispana Falango.

Debutis kiel reĝisoro en 1951, dum la frankismo per la filmo *Esa pareja feliz*, kie li kunlaboris kun Juan Antonio Bardem. Kun tiu li estas konsiderata unu de la renovigantoj de la hispana kino postmilita. Inter liaj filmoj elstaras *El verdugo* (La ekzekutisto) aŭ *Bienvenido, Mister Marshall*. Li kunlaboris sepfoje kun la scenaristo Rafael Azcona.

Aliaj filmoj estis *Los jueves, milagro* kaj *Plácido*. En la filmoj de tiu epoko Berlanga elstaris pro sia lerteco eviti la cenzuron per diroj kaj situacioj nerekte kritikaj, kiujn la spektantoj povus poste deĉifri.

Dum sia kariero kaj ĉefe post la alveno de la Hispana transiro li ricevis multajn premiojn kaj omaĝojn.

Li mortis hejme en Madrido la 13-a de novembro de 2010 je 89 jaroj, pro natura tialo.

## Filmoj 
* *Esa pareja feliz* (1951). Kunreĝisorita kun Juan Antonio Bardem.
* *Bienvenido, Mister Marshall* (1952).
* *Novio a la vista* (1954).
* *Calabuch* (1956).
* *Los jueves, milagro* (1957).
* *Plácido* (1961).
* *El verdugo* (1963).
* *Las pirañas* (*La boutique*, 1967).
* *¡Vivan los novios!* (1970).
* *Tamaño natural* ("Grandeur nature", 1974).
* *La escopeta nacional* (1977).
* *Patrimonio nacional* (1981).
* *Nacional III* (1982).
* *La vaquilla* (1985).
* *Moros y cristianos* (1987).
* *Todos a la cárcel* (1993).
* *París Tombuctú* (1999).

## Notoj 
## Bibliografio 
* Jesús Franco: *Bienvenido Mister Cagada*, Aguilar, Madrid, 2005. ISBN 84-03-09580-5.

## Eksteraj ligiloj 
* [Premio Princo de Asturio de la Artoj(https://eo.wikipedia.org/wiki/Premio_Princo_de_Asturio_de_la_Artoj) 1986] 
* Biografio
* Ŝlipo en IMDb
* Especial: Berlanga, maestro de maestros
* Berlanga: muere uno de los más grandes del cine 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
Rovné (distrikto Humenné)

**Rovné** (hungare *Zemplénróna*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Rovné situas laŭ rojo, fine de tre mallonga sakovojo. Humenné troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1543. En 1715 13, post 5 jaroj 8 familioj pagis imposton. En 1828 loĝis tie 403 vilaĝanoj en 54 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Rovna*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zemplénróna 400 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rovné slovakoj, rutenoj kaj ciganoj.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1853

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
Grizbrusta frankolino

alternative=Pternistis rufopictus (Serengeti, 2009).jpg|eta|Pternistis rufopictus (Serengeti, 2009)
La **Grizbrusta frankolino** (***Francolinus rufopictus***) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj. Oni ĵus proponis reorganizadon de tiu specio de Francolinus en la genro *Pternistis* kun 23 aliaj specioj.

Ĝi troviĝas nur en Tanzanio.

Temas pri grizbruna frankolino markata per nigra kaj helbruna striecoj en nuko, kolo kaj subaj partoj, dum la dorso estas pli malhelbruna kun ne tiom markata strieco. La kapobildo estas tre rimarkinda pro tre ampleksa kaj markata **oranĝa gorĝareo** kun tre ruĝa nuda haŭtaĵo okularea, dum la resto de la vizaĝo estas same strieca ol la korpo kaj la krono pli malhelbruna. La supra makzelo estas nigreca, dum la suba estas ruĝeca. La kruroj estas nigrecaj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Francolinus rufopictus. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Endemiaj birdoj de Tanzanio
Bonaduz

## Pri la komunumo 
**Bonaduz** (prononcu ***bo**naduc*; en romanĉa lingvo *Panaduz*) estas komunumo de la komunumaro Rhäzüns kaj la distrikto Imboden en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 2762 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Bonaduz situas en la ebenaĵo de la kunfluejo de la du fontriveroj de Rejno, Malantaŭa Rejno kaj Antaŭa Rejno. Sur la teritorio de la komunumo Bonaduz situas la ruino de la Burgo Wackenau.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bonaduz limas en nordo al Tamins, en oriento al Domat/Ems, en sudo al Rhäzüns, en okcidento al Versam, kaj en nordokcidento al Trin.

## Trafiko 
Tra Rhäzüns pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 kaj paralele al ĝi la svisa aŭtovojo A13. Rhäzüns disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Retia Fervojo de Koiro al Filisur.

## Lingvoj 
Origine la komunumo Bonaduz estis romanĉlingva. En la jaro 1880 ankoraŭ 75% de la loĝantaro parolis la romanĉan lingvon. Ĝis 1900 la parto de la romanĉlingvanoj malkreskis al 55%. Tial la parto de la germanlingvanoj kun la kreskanta loĝantaro rapide grandiĝis. Okaze de la popolnombrado de la jaro 2000 parolis la germanan 87,96% de la loĝantaro, la romanĉan 5,38% kaj la italan 2,14%. La resto parolis aliajn lingvojn.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bonaduz datiĝas el la jaro 960 kiel *Beneduces*.

La historio de Bonaduz estas forte ligita kun la historio de la Senjorujo Rhäzüns. Kiel parto de la Senjorujo Rhäzüns Bondaduz fariĝis en la jaro 1497 havaĵo de la imperiestro Maksimiliano la 1-a de Habsburgo kaj tiel parto de Aŭstrio. Per verdikto de la Viena Kongreso Bonaduz en la jaro 1819 estis atribuita al Kantono Grizono kaj tiel fariĝis parto de Svislando.

La 11-an de julio 1908 grava inscendio detruis grandan parton de la vilaĝo Bonaduz. 562 homoj post la fajro restis sen loĝejo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bonaduz (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bonaduz
Ruská Poruba

**Ruská Poruba** (hungare *Oroszvágás* [orosvAgAŝ], rutene *Руська Поруба* [ruska poruba]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Ruská Poruba situas meze de sakovojo. Humenné troviĝas je 31&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1454. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *"Orosz-Poruba"*, poste ĝi ricevis jam tute hungaran nomon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Oroszvágás 304 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Medzilaborce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ruská Poruba 285 homoj (178 rutenoj, 82 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
Remi Rudaitytė

**Remi Rudaitytė** - naskiĝis  en Užventis - estas litovdevena psikologino, filologino kaj esperantistino. Ŝi de 1973 vizitis mezlernejon en Kaŭno, de 1982 studis anglistikon en la Universitato Vilno, kaj en la 1980-aj jaroj estis aktivulino kaj kursestrino kaj de la junulara Esperanto-klubo *Juneco* en Vilno kaj de la junulara Esperanto-klubo *Ondo* en Kaŭno. En 1990 ŝi elmigris al Germanio, aktivis en la junulara Esperanto-klubo de Bonno, en la tiuurba centra oficejo de GEJ kaj GEA, kaj de 1991 ĝis 1993 kun Klaus Dahmann kaj Thomas Pusch estis redaktorino de la revuo TEJO Tutmonde. En 2014 ŝi en Darmstadt finis studon pri psikologio kaj ekde tiam en Majenco laboras kiel psikologino.

## Referencoj 
Kategorio:Litovaj esperantistoj
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Germanaj psikologoj
Kategorio:Esperantistaj psikologoj
Endemiaj birdoj de Novzelando

dekstra|eta|Aŭklanda tufkormorano
dekstra|eta|Nigra himantopo
Sube estas listo de birdospecioj endemiaj aŭ preskaŭendemiaj de la insularoj de Novzelando.

Por pliaj detaloj pri tiu temo vidu artikolon Endemiismoj ĉe birdoj.

## Endemiaj taksonaroj
Novzelando havas tre altan procenton de endemiaj birdoj. Almenaŭ 87 % de ĉiuj taksonoj estas endemiaj.

## Endemibirdaj areoj 
Birdlife International difinis la jenajn Endemibirdajn areojn (EBA) en Novzelando:

* Aŭklandoj
* Chatham-insularo
* Norda Insulo de Novzelando
* Suda Insulo de Novzelando

Krome la jenaj estas klasitaj kiel duarangaj Endemibirdaj areoj:

* Antipodaj Insuloj
* Snaroj Insuloj kaj Stewart-insulo

Duarangaj Endemibirdaj areoj havas almenaŭ unu limigitan birdospecion, sed ne havas sufiĉajn kriterion por EBA.

## Listo de kelkaj specioj
dekstra|eta|Mantela apterigo

* Aŭklanda tufkormorano
* Duzona pluvio
* Ĉathama turdeto
* Nigra himantopo (Kaki)
* Nigrabeka mevo
* Nigrafrunta ŝterno
* Novzelanda blua anaso
* Buntia tufkormorano
* Novzelanda bruna anaso
* Kampbela tufkormorano
* Kampbela skolopo
* Hematopo de insulo Chatham
* Ĉathama tufkormorano
* Ĉathama skolopo
* Ĉathama gerigono
* Filikobirdo (Matata)
* Novzelanda pingveno
* Haasta apterigo
* Riroriro
* Kakarikoj
* Kako
* Kakapo
* Kea
* Kereruo
* Reĝa tufkormorano
* Kokako
* Ovena apterigo
* Longvosta koelo (Koekoea)
* Korimako
* Novzelanda pluvio
* Novzelanda falko (Karearea)
* Novzelanda grebo
* Novzelanda pipio (Pihoihoi)
* Novzelanda tufanaso
* Mantela apterigo
* Rovia kivio
* Paradiza tadorno
* Pipipio
* Pita kormorano
* Tarapungo
* Titipoŭnamu
* Tokoeko
* Makula tufkormorano (Parekareka)
* Stevarda tufkormorano
* Hihio
* Novzelanda galinago
* Takaheo
* Tiekeo
* Miromiro
* Unukolora hematopo
* Novzelanda ralo
* Gutuparore
* Flavokula pingveno (Hoiho)

La jenaj marbirdaj specioj estas endemiaj kial reproduktuloj:
dekstra|eta|Suda albatroso

* Nigra petrelo
* Bulera albatroso
* Bulera pufino
* Ĉathama petrelo
* Kukia petrelo
* Sklatera pingveno
* Dikbeka pingveno
* Magenta petrelo
* Makulpetrelo
* Pikrofta petrelo
* Forta pingveno
* Suda albatroso
* Novzelanda petrelo
* Blankakola petrelo
* Flavokula pingveno (Hoiho)

## Vidu ankaŭ
* Birdoj de Novzelando

Novzelando
Kategorio:Birdoj de Nov-Zelando
Slovenská Volová

**Slovenská Volová,** hungare **Kisökrös** [kiŝokroŝ] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Slovenská Volová situas laŭ traira flankovojo. Humenné troviĝas je 7&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1451. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *"Tót-Volova"*, poste ĝi ricevis jam tutan hungaran nomon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisökrös 227 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Homonna, poste jam kiel Slovenská Volová al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Slovenská Volová 478 homoj (438 slovakoj, 34 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Nomo de Dipatrino (Virga Maria) de 1973

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
Valdonė Čapek-Budraitytė

**Valdonė ČAPEK-BUDRAITYTĖ** - de 1985 ĝis post 2011 **Valdonė  KASPERIŪNIENĖ**, naskiĝis , do nun -jara - estas litova statistikistino kaj esperantistino. Ŝi studis ekonomikon kaj statistikon en la Universitato Vilno, kaj en la 1980-aj jaroj estis inter la gvidaj membroj de la junulara Esperanto-klubo *Juneco* de Vilno.

Post fino de la studo en 1985, ŝi komencis profesian karieron en la Statistika Instituo de Litovio. En 1992 ŝi membriĝis en ties unuo pri statistikoj de ekstera komerco, kaj respondecis pri la metodologia evoluo de pridoganaj statistikoj kaj realigo de la internaciaj rekomendoj pri ili. Ekde la jaro 1995 ŝi gvidas tiun unuon.

En 2005 Valdonė Kasperiūnienė eklaboris en la Eŭropa Statistika Oficejo Eurostat, samtempe plutenanta sian postenon en Litovio, kaj en Luksemburgo respondecis pri la evoluigo kaj realigo de statistikaj projektoj kunlaboraj inter membroŝtatoj de la Eŭropa Unio kaj najbaraj nemembroŝtatoj (aparte en orienta Eŭropo kaj la mezaziaj landoj de eksa Sovetunio). Plie ŝi laboris pri la metologia pluevoluigo de la statistikoj pri komerco ene de la Eŭropa Unio.
Laŭ la stato de 2011, ŝi estis gvidantino de la sekcio pri statistiko de internacia komerco pri varoj kaj servoj en la unuo pri internaciaj transakcioj (angle *Section of International Trade in Goods and Services Statistics within the International Transactions unit*) de Eurostat en Luksemburgo. Inter ŝiaj plej gravaj respondecoj estis la starigo de eŭropaj reguligoj, de metodologiaj iloj, de ligoj kaj kunigoj de statistikoj je internacia komerco pri varoj kaj servoj. Post tio ŝi divorcis de la esperantisto *Arvydas Kasperiūnas*, mallongan tempon rehavis la denaskan familian nomon *Budraitytė*, en Luksemburgo duafoje edziniĝis kaj nun nomiĝas *Čapek-Budraitytė*. Nun ŝi laboras kiel libera konsilisto pri ekonomiko kaj statistiko en *Waldbillig-Christnach*, parto de la luksemburgia kantono Echternach. Du plenkreskaj infanoj de ŝi, Jonė kaj Jurgis, estas studentoj, respektive en Vieno kaj Luksemburgo.

## Eksteraj ligiloj 
* prelego anglalingva de ŝi en Monda Forumo pri Komercaj Statistikoj la 2-an ĝis 4-an de februaro 2011 en Ĝenevo
* biografieto anglalingva pri ŝi en retejo de la Statistika Divizio de Unuiĝintaj Nacioj

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Kategorio:Luksemburgaj esperantistoj
Warri

**Warri** estas milionurbo en Niĝerio pli precize en ties Delta Ŝtato.

## Bazaj informoj 
* Areo: km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 1.014.403 en 2012
* Horzono: UTC +1
* Telefonkodo:

## Geografio 
Warri situas en suda parto de Niĝerio laŭ navigebla rivero same tiel nomata Warri. La maro estas ne tro for.

## Historio 
En Warri portugalaj misiistoj alvenis en la 15-a jarcento. Poste ĝi funkciis kiel la bazo por portugalaj kaj nederlandaj sklavistoj. Poste la urbo estis grava enlanda haveno de komercado pri palmoleo kaj aliaj varoj. Komence de la 20-a jarcento la britoj nomumis la urbon provinca ĉefsidejo. Ekde la 1960-aj jaroj pro la nafto Warri ekprosperis. La unusola universitato okupiĝas pri nafto.

## Trafiko 
En Warri flughaveno kaj stacidomo funkcias. Por aŭtoj la kontakto estas bona.

## Ekonomio 
En Warri rafinejo funkcias, sed estas ankaŭ prilaborado de ŝtalo, vitro, ceramikaĵoj kaj cemento. En la urbo estas bazo de Mararmeo.

## Klimato 
Warri troviĝas inter tropika pluvarbaro kaj marĉo, kie la klimato estas ekvatora. Estas nur 2 sezonoj: pluvsezono kaj seka sezono. La seka sezono daŭras de novembro ĝis aprilo. Jare pluvas ĉ. 2500&nbsp;mm.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo

## Esperanto 
En la urbo la 23-an de aprilo 1906 naskiĝis inĝ. Kola Ajayi, esperantisto kaj aktoro el Niĝerio kiu esperantiĝis en la jaro 1931, do 25-jara, danke al la germandevenaj fratoj Fethke en Bydgoszcz / Pollando kaj depost 1932 prelegis en Esperanto pri Afriko, ĉefe pri kulturo, religio, moroj kaj kutimoj de siaj samlandanoj en i.a. en Pollando, Ĉeĥoslovakio kaj Jugoslavio.

## Fontoj 
* https://archive.is/20121204183538/http://world-gazetteer.com/wg.php?x=&men=gcis&lng=en&des=wg&geo=-153&srt=pabn&col=abcdefghinoq&msz=1500&geo=-158

Kategorio:Urboj de Niĝerio
Kategorio:Havenurboj
Kategorio:Milionurboj
Endemiaj birdoj de Tajvano

Sube estas listo de birdospecioj endemiaj aŭ preskaŭendemiaj de la insularo de Tajvano.

Por pliaj detaloj pri tiu temo vidu artikolon Endemiismoj ĉe birdoj.

## Endemibirdaj areoj 
Birdlife International difinis la tutan insulon de Tajvano kiel Endemibirdan areon (EBA).

Krome la insulo de Ponso no Tao estas klasita kiel duaranga Endemibirda areo ĉar estas du limigitaj specioj (Fajfa verda kolombo kaj  Rjukjua orelstrigo) kiuj loĝas tie.

Duarangaj Endemibirdaj areoj havas almenaŭ unu limigitan birdospecion, sed ne havas sufiĉajn kriterion por EBA.

## Listo de kelkaj specioj endemiaj de Tajvano
* Tajvana perdriko
* Blua fazano
* Nigra longovosta fazano
* Tajvana piknonoto
* Kolumtarsigero
* Tajvana aktinoduro
* Tajvana juhino
* Tajvana arbustosilvio
* Tajvana regolo
* Tajvana paruo
* Formosa blua pigo

Krome la Fajfa verda kolombo, kvankam ne endemia de Tajvano estas limigita specio.

Aldone la jenaj dek subspecioj povus esti traktataj kiel specioj, laŭ Collar (2004):

* Ĉina bambuperdriko *Bambusicola thoracicus sonorivox*
* Nigrobrova barbulo *Megalaima oorti nuchalis*
* Taivana insula turdo *Turdus poliocephalus niveiceps*
* Blankabrova muŝkaptulo *Brachypteryx Montana goodfellowi*
* Brunflanka ĉetio *Cettia fortipes robustipes*
* Blankagorĝa garulakso *Garrulax albogularis ruficeps*
* Ruĝeca garulakso *Garrulax poecilorhynchus poecilorhynchus*
* Huamei *Garrulax canorus taewanus*
* [[]] *Pomatorhinus erythrogenys erythrocnemis*
* [[]] *Pomatorhinus ruficollis musicus*

## Referencoj
Collar, N.J. (2004), **Endemic Subspecies of Taiwan birds — first impressions**, BirdingASIA No. 2, December 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.birdingintaiwan.com/
* http://taiwanbirding.com/ 

Tajvano
Kategorio:Tajvano
1942 Jablunka

'*1942 *Jablunka''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 30-an de septembro 1972 de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉeĥa vilaĝo Jablůnka, en la Distrikto Vsetín.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Luboš Kohoutek
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
1943 Anteroso

**1943 Anteroso** estas tre malgranda, meze hela amora asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo James B. Gibson elde la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la helena dio Anteroso, frato de Eroso, kaj personigo de la reciproka amo.

## Orbito 
Ĝi trairas la orbiton de Marso kaj tanĝas tiun de Tero, sed ne trairas ĝin.

La , ĝi pasis al 9,7943 milionoj da km de Tero, kaj la , ĝi pasos al 9,5188 milionoj da km de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de James B. Gibson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
1944 Günter

'*1944 *Günter'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 14-an de septembro 1925 de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "*Günter''" en omaĝo al la filo de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
1945 Wesselink

'*1945 *Wesselink'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la nederlandan astronomon *Adriaan Jan Wesselink''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hendrik van Gent
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1930
São José do Alegre

**São José do Alegre** (prononco: *saunĵozee dŭalegre*) estas urbo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Sul e Sudoeste de Minas* kaj en la mikroregiono *Santa Rita do Sapucaí*. Fondita en 1838, laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En 2010 estis  loĝantoj. La teritorio havas komunan limon kun .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo  ()

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
São José do Divino (Minas-Ĝerajso)

**São José do Divino** (prononco: *saunĵozee dodivino*, oficiale ) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Vale do Rio Doce* (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono *Governador Valadares*. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun Nova Módica, São Félix de Minas kaj Itabirinha.

La loĝloko fondiĝis en 1932 kaj estis levita al la rango de municipo la . La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 441 kilometroj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Juktesvar Giri

Sri **Juktesvar Giri** (naskiĝis la 10-an de majo 1855 en Serampore, Okcident-Bengalo, mortis la 9-an de marto 1936 en Puri, Oriso) – barata jogano, svami (respondas al kristana patro) de la ordeno Giri, spirita majstro de Paramahanso Jogananda, veda astrologo. Lia guruo estis Lahiri Mahasaja. Juktesvar ricevis de sia disĉiplo titolon: "Ĝnjanavatar", kio signifas "malsupreniĝo (avataro) de saĝeco (ĝnjana)".

## Biografio 
eta|dekstra|Juktesvar Giri
Sri Jukteswar naskiĝis kiel Priyanath Karar. Liaj gepatroj estis Ksethranath Karar kaj Kadambini Karar. Lia patro mortis frue. Priyanath studis ĉe Christian Missionary College en Serampore, kie komencis interesiĝi pri Biblio.

Li edziĝis kaj naskigis filinon. Post kelkaj jaroj lia edzino mortis. Iom poste li aliĝis al la ordeno de svami el la tradicio Giri.

En 1884 renkontis sian guruon – Lahiri Mahasaj, kiu inicis lin en krijajogo.

En 1894 Sri Juktesvar renkontis Mahawataron Babaĝi dum religia festo kumbhamela en Allahabad. Li petis lin verki libron por kompari sanktajn librojn de kristanismo kun hinduismo. La saman jaron finis la libron kaj titolis ĝin *Kaivalja darŝanam*, kies ĉefa temo estas komparo de instruo de kristanismo kaj hinduismo. Analogie al *Jogasutroj* de Patanĝali ĝi konsistas el kvar ĉapitroj kun sutroj kaj komentarioj.

Sri Juktesvar verkis plurajn libroj pri klerigado.

En 1903 establis aŝramon en Puri, en la barata ŝtato Oriso.

Li mortis en sia aŝramo la 9-an de marto 1936. Tie troviĝas lia templo de mahasamadhio (tombo) .

## Interesaĵoj 
Sri Juktesvar Giri aperas surkovrile de la albumo ''Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band'' de la muzika grupo The Beatles en la maldekstra-supra angulo.

## Vidu ankaŭ 
* Hariharananda Giri

Kategorio:Jogo
Kategorio:Hinduistaj guruoj
Kategorio:Hinduistaj verkistoj
Kategorio:Barataj astrologoj
Kategorio:Joganoj
České Petrovice

Municipo **České Petrovice** () situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, 12&nbsp;km nordoriente de la urbo Žamberk en la suda parto de Orlica montaro. Vivas ĉi tie  (). Averaĝa jara temperaturo estas nur .

## Historio 
200ra|eta|maldekstra|Preĝejo en České Petrovice
Pri ekesto de la vilaĝo ne estas konata multo, ekzistas nur legendoj kaj konsideroj. Legendoj estas du. Laŭ la unua legendo setlantojn onidire gvidis ĉeĥo Petr, laŭ kiu la vilaĝo estas nomata. Laŭ la dua legendo Petr estis ununura homo, kiu postvivis en la vilaĝo nekonatan infektan malsanon kaj laŭ li la vilaĝo nomiĝas.

Pro serĉado de nova feliĉo en la jaroj 1860 - 1914 kelkaj homoj forlasis siajn grundojn kaj hejmojn kaj foriris en Amerikon, Germanion kaj Banaton.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
200ra|eta|maldekstra|Preĝejo en České Petrovice

### Memorŝtono 
Sur limo inter sinjorejoj Kyšperk kaj Žamberk troviĝas memorŝtono, kie perdis la vivon per falo sub radoj de sia peza veturilo kamparano. La surskribo estas sur unu flanko de la ŝtono ankoraŭ nun legebla.

### Krucoj 
Apud vojo al monto Adam staras kruco sur loko, kie perdis la vivon veturigisto, kiun trenmortigis lia frenezumita ĉevalo. Alia kruco estas apud vojo de bieno n-ro 102, kie estis mortigita homo per fulmo.

### Preĝejo 
En la vilaĝo troviĝas simpla preĝejo, kiu jam preskaŭ 200 jarojn invitas kamparanojn kaj gastojn al pia preĝo.
200ra|eta|maldekstra|Preĝejo en České Petrovice

### Kapelo 
Pri intenco kaj fondo de la kapelo sur monto Adam rakontas kronikistoj, ke negocisto Anton Baier el České Petrovice malsaniĝis malagrable sur nazo kaj ekintencis starigi sur monto Adam koloneton kun bildo de resurekto. Pli malfrue, por protekti la bildon, li konstruis sur la loko lignan kapeleton. Baier resaniĝis kaj mortis 76 jarojn aĝa.

### Fortikaĵsistemo 
Memorindaĵo en tiu ĉi apudlima regiono estas linio de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj, konstruitaj inter jaroj 1935–1938. Ni povas sekvi ĝin de Králíky ĝis Rokytnice v Orlických horách. En katastra distrikto de České Petrovice estas 13 fuortoj kaj multaj objektoj de malpezaj fortikaĵoj. En Orlické hory kaj apud Králíky estas 60&nbsp;km de fortikaĵlinio, entute 96 pezaj fuortoj kaj 525 objektoj de leĝeraj fortikaĵoj.
Granda fuortaro estas sur monto Adam super České Petrovice. Artileria fuortaro Adam estas ankoraŭ nuntempe en armea administrado kaj nealirebla. La plej proksimaj alireblaj fuortaroj estas Bouda apud Těchonín kaj Hanička ĉe Rokytnice v Orlických horách.

## Turismo 
Trans la vilaĝo gvidas kelkaj signitaj turismaj vojoj kaj cikloturismaj traceoj. Sur monto Adam estis nove malfermita limpasejo en najbaran Pollandon.

## Eksteraj ligiloj 
* Militista pietloko 


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Municipoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Kategorio:Setlejoj en Orlica montaro
Carlos Torres (astronomo)

**Carlos TORRES** estas ĉilia astronomo en la Universitato de Ĉilio. Inter 1968 kaj 1982 li malkovris (aŭ kun-malkovris) pluraj asteroidojn elde la Observatorio de Cerro El Roble, kiu apartenas al la Universitato de Ĉilio.

La asteroido 1769 Carlostorres estis tiel nomita en lia honoro (kaj en la honoro de la argentina astronomo Carlos G. Torres)

## Publikaĵoj
*H. Wroblewski, C. Torres, and S. Barros, *Minor Planet Positions*, Publicaciones Departmento de Astronomia Universidad de Chile, Vol. II, No. 7,  215-244, (1977)
*H. Wroblewski, C. Torres, S. Barros, and M. Wischnjewsky, *Minor planet positions obtained at Cerro Calan Observatory during 1978-1980*, Astronomy and Astrophysics Supplement Series, vol. 51,  93-95 (januaro 1983)
*H. Wroblewski, and C. Torres, *New proper-motion stars south of declination -40 deg and right ascension between 00 H and 04 H 30 M*, Astronomy and Astrophysics Supplement Series (ISSN 0365-0138), vol. 78, no. 2,  231-247 (majo 1989)
*H. Wroblewski and C. Torres, *New proper motion determination of Luyten catalogue stars (LTT) south of declination -40 degrees and right ascension between 00 H and 04 H 30 M*, Astronomy and Astrophysics Supplement Series (ISSN 0365-0138), vol. 83, no. 2,  317-329 (majo 1990)
*H. Wroblewski and C. Torres, *New proper-motion stars south of declination -40 deg and right ascension between 04h 30m and 16h 00m*, Astronomy and Astrophysics Supplement Series (ISSN 0365-0138), vol. 91, no. 1,  129-169 (novembro 1991)
*H. Wroblewski and C. Torres, *New proper motion determination of Luyten catalogue stars (LTT) south of declination -40 deg and right ascension between 04 H 30 M and 16 H 00 M*, Astronomy and Astrophysics Supplement Series (ISSN 0365-0138), vol. 92, no. 3,  449-472 (februaro 1992)
*H. Wroblewski and C. Torres, *Proper motion LTT stars -5<DE<30, 0<RA<13h30*, VizieR On-line Data Catalog: J/A+AS/128/457

## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Carlos Torres

Kategorio:Ĉiliaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Ruská Kajňa

**Ruská Kajňa** (hungare *Oroszkánya* [oroskAnja], rutene *Руська Кайня* [ruska kajnja]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Ruská Kajňa situas en valo de rojo laŭ traira flankovojo. Medzilaborce troviĝas je 27, Humenné je 30&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1582. En 1787 loĝis tie 103 vilaĝanoj en 16 domoj, en 1828 168 vilaĝanoj en 21 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Oroszkánya 175 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Medzilaborce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Pro la partizanoj en 1944 la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon. En 2001 vivis en Ruská Kajňa 150 homoj (116 slovakoj, 34 rutenoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
Trins (komunumaro)

La **komunumaro Trins** estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Imboden. Ĝi havis 7228 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Trin.

## Geografio 
La komunumaro Trins situas ĉe la nordokcidenta flanko de Rejno respektive ĝia fontrivero Antaŭa Rejno. En Nordo la komunumaro etendiĝas al la Glarusaj Alpoj.

## Monda naturheredaĵo 
La norda parto de la komunumaro Trins, nome la komunumoj Flims, Trin kaj Tamins apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.

## Komunumoj de la komunumaro Trins 
La komunumaro Trins konsistas (stato en 2011) el 4 komunumoj, el kiuj Felsberg estas la plej granda. Jen la listo:

## Historio 
Dum mezepoko Trins estis Senjorujo, kies centro estis la fortikaĵo *Crap Sogn Barcazi* en la hodiaŭa komunumo Trin. La hodiaŭa komunumaro Trins estis fondita surbaze de la tiama nova leĝo pri la administra organizo de Kantono Grizono en la jaro 1851.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Trins 

!
Antarkta flaŭro

[eta|220px|*[Nothofagus fusca*, Nov-Zelando.]]
eta|Mapo montranta la ses florajn regnojn. Malsupre vi povas vidi la Antarktan Regnon
La **Antarkta flaŭro** estas aparta komunumo de vaskulaj plantoj kiuj disvolviĝis antaŭ milionoj da jaroj en la superkontinento de Gondvano, kaj kiu nuntempe troveblas en pluraj apartaj areoj de la Suda duonglobo, inkluzive suda Sudameriko, ekstrem-suda Afriko, Nov-Zelando, Aŭstralio kaj Nov-Kaledonio.

## Priskribo 
Bazita sur la similecoj pri ilia flaŭro, botanikisto Ronald Good identigis apartan Antarktan Flaŭran Regnon, kiu ampleksas sudan Sudamerikon, Nov-Zelandon, kaj iujn sudajn insularojn. Good identigis Aŭstralion kiel ĝian propran flaŭran regnon, kaj inkludis Nov-Gvineon kaj Nov-Kaledonion en la Paleotropikan Flaŭran Regnon, kaŭze de la enfluo de tropika eŭrazia plantaro kiu plejofte estis anstataŭinta la Antarktan flaŭron.

La lignecaj plantoj de la Antarkta flaŭro ampleksas koniferojn de la familioj de podokarpacoj, araŭkariacoj kaj de la subfamilio *Callitroideae* de cipresacoj, kaj angiospermojn kiel la familiojn *Proteaceae*, *Griseliniaceae*, *Cunoniaceae*, *Atherospermataceae*, kaj *Winteraceae*, kaj genrojn kiel notofagon kaj fuksion. Multaj aliaj familioj de angiospermoj kaj filikoj, inkluzive la arba filiko *Dicksonia*, estas karakterizaj por la Antarkta flaŭro.

## Flaŭro de Antarkto 
La kontinento de Antarkto mem estas estinta tro malvarma kaj seka por subteni virtuale iujn ajn vaskulajn plantojn dum milionoj da jaroj, kaj sia plantaro nuntempe konsistas el proksimume 250 likenoj, 100 muskoj, 25-30 hepatikoj, ĉirkaŭ 700 tersupraĵaj kaj akvaj algaj specioj. Du angiospermoj, antarkta hargreso kaj antarkta perloradiko, troviĝas en la nordaj kaj okcidentaj partoj de Antarkta duoninsulo. Specioj de muskoj, endemiaj de Antarkto ampleksas *Grimmia antarctici*, *Schistidium antarctici*, kaj *Sarconeurum glaciale*.

## Referencoj 
* Cox, C. Barry, Peter D. Moore 1985 : Biogeography: An Ecological and Evolutionary Approach (4th ed.), *Blackwell Scientific Publications*, Oxford. 

## Vidu ankaŭ 
* Kvinslandaj tropikaj pluvarbaroj
* Malesio

Kategorio:Fitogeografio
Kategorio:Botaniko
Vrahovice

**Vrahovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio. Ĝi estas municipa parto de Prostějov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Vrahovice estis unuafoje menciita en 1337.

La vilaĝo spertis signifan disvolviĝon dum la intermilita periodo, sub la ĉefeco de urbestro Josef Stříž, kiam vojoj al Prostějov kaj Vrbátky kaj nova urbodomo estis konstruita. Dum la Dua Mondmilito, okupante naziaj fortoj konstruis observo-punkton sur la monteto supre Vrahovice, kontrolante la fervojon. Post la Dua Mondmilito, estis koncentrejo en la vilaĝo por Germanoj el Prostějov regiono atendante transporton al Germanio.

La 9a de decembro 2004, kvin homoj estis mortigitaj en la vilaĝo kiam kamiono portanta soldatojn frakasis en trajno.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* Sankta Bartoloměj Preĝejo, 19a jarcento
* Ĉeĥoslovakaj Legioj Monumento
* Roma Katolika Vikariato, 18a jarcento
* Sankta Florian Statuo, 18a jarcento
* Briko fabriko, komenco de 20-a jarcento
* Arbovartejo Vrahovice

## Libervolaj asocioj 
En Vrahovice estas multaj kluboj, kiel ekzemple Sokol, la Volontula Fajrobrigado kaj *Spolek za staré Vrahovice*, asocio dediĉita al loka historio esploro, media protekto, kaj la promocio de la vilaĝo. Ĝi dediĉas al la procezo doni novajn nomojn al stratoj. La stratoj estis nomita laŭ grava Vrahovice loĝantoj - nome Josef Stříž, František Kopečný kaj Zdeněk Tylšar. De 2010 ĝis 2015 *Spolek za staré Vrahovice* kreis novan parkon, nome "Arboretum Vrahovice".

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Prostějov
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
1948 Kampalo

**1948 Kampalo** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson elde Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Kampalo, ĉefurbo de Ugando.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cyril V. Jackson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
1950 Wempe

'*1950 *Wempe'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon *Johann Wempe''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1942
Ruĝkola frankolino

alternative=Francolinus afer cranchii|eta|Francolinus afer cranchii
La **Ruĝkola frankolino** (***Francolinus afer***) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj. Oni ĵus proponis reorganizadon de tiu specio de Francolinus en la genro *Pternistis* kun 23 aliaj specioj.

La Ruĝkola frankolino reproduktiĝas tra la centra zono de Afriko al la orienta marbordo de Tanzanio.

Ĝi estas 25–38&nbsp;cm longa, kun gravaj diferencoj inter la grandoj de diversaj subspecioj, el kiuj estas sep. Ĝi estas ĝenerale malhela frankolino, bruna supre kun nigrastriecaj grizaj aŭ blankecaj kolo kaj subaj partoj. La orelareo estas bruna makulo. La beko, nuda vizaĝa haŭtaĵo, kolmakuleto kaj kruroj estas brilruĝaj.

La Ruĝkola frankolino estas timida specio, kiu kaŝemas, kvankam ĝi foje manĝas en malfermaj arbustaroj aŭ terkultivejoj se ĝenado estas limigita kaj estas arbustoj proksime. La nesto estas nuda skrapaĵo, kaj la ino demetas 3 al 9 ovojn.

Disvastigata kaj komuna en sia granda teritorio, la Ruĝkola frankolino estas taksata kiel Malplej Zorgiga ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.

## Referencoj 
*  Malplej Zorgiga
* *Pheasants, Partridges and Grouse* de Madge kaj McGowan, ISBN 0-7136-3966-0

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet 
* IUCN Red List

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko