open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Edmundo González Urrutia

**Edmundo González Urrutia** (la 29an de aŭgusto 1949) estas venezuela politikisto, diplomato kaj politika analizisto. Li servis kiel la venezuela ambasadoro al Argentino kaj Alĝerio. González ankaŭ sidas sur la redakcio de *El Nacional* . 

Li estis la prezidenta kandidato de la politika alianco Platformo Unuiĝinta por la 2024 Venezuela prezidenta baloto . La 1an de aŭgusto, la Usona Departemento de Ŝtato eldonis komunikaĵon dirante ke González Urrutia gajnis la baloton kaj gratulante lin pro lia sukcesa kampanjo .

## Kariero 
González komencis sian diplomatian karieron laborante por la venezuela Ministerio de Eksterlandaj Aferoj . Li laboris en Salvadoro kaj Belgio antaŭ iĝi unua sekretario al la venezuela ambasadoro al Usono en 1978. 

De 1991 ĝis 1993, Gonzalez funkciis kiel venezuela ambasadoro al Alĝerio . De 1994 ĝis 1999, li estris la ĉefdirekcion pri Internacia Politiko de la Eksterlandaj Aferoj. Fine de februaro 1999, Gonzalez alvenis en Argentino kun la lastatempe inaŭgurita Prezidanto de Venezuelo, Hugo Chavez, ricevante siajn akreditaĵojn por la posteno de ambasadoro. Dum en Argentino, li antaŭenigis la eniron de Venezuelo en Merkosudo . 
De 2013 ĝis 2015, González estis la internacia reprezentanto de la venezuela opozicia politika alianco, la Ronda Tablo de Demokrata Unueco .

En April 2024, González diris en intervjuo kun France Presse ke Venezuelo devas forlasi siajn internajn konfliktojn kaj batali por rekonstruo kaj transiro. Li pravigis sian partoprenon en la elektoj per kontribuo al unueco kaj al la batalo por demokratiigo . En la sama intervjuo, la politikisto diris, ke li ne havas personajn aspirojn kaj neniam en sia vivo imagis, ke li trovos sin en tia pozicio. Tamen, li nomis siajn spertojn malĉefaj al la venontaj taskoj. González nomas María Machado "la gvidanto de la opozicio" kaj "la gvidanto de tiu unueca procezo" . Edmundo Gonzalez ankaŭ deklaris ke li konsideras sian celon esti la unuiĝo de venezuelanoj kaj la reveno de politikaj ekzilitoj kun la posta restarigo de la ekonomio kaj demokratio .

En julio 2024 li estis la opozicia kandidato en la venezuelaj prezidant-elektoj. La registaro gvidata de Nicolás Maduro sciigis ke Maduro venkis en la elekto, dum la opozicio asertas, ke okazis granda balota fraŭdo kaj ke Gonzalez venkis per plimulto de ĉirkaŭ 70%, kiel la modeloj montris. Amasprotestoj ekis kriante ke la balotoj estis rigitaj.
 
En la 2024 il ricevis Saĥarov-Premio kun María Corina Machado.
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Venezuelaj romkatolikoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1949
Kategorio:Ambasadoroj
Kategorio:Pordemokratiaj aktivuloj
Kategorio:Venezuelaj politikistoj
Khaleda Zia

Begum  **Khaleda ZIA** (, en IPA : kʰaleda dʒia; naskita en 1945 - mortis la 30-an de decembro 2025) estis bangladeŝa politikisto, kiu funkciis kiel Ĉefministro de Bangladeŝo inter 1991 ĝis 1996, kaj denove inter 2001 ĝis 2006. De ŝia unua oficperiodo en 1991, ŝi estis la unua virino en la historio de sia lando, kaj la dua en la islama mondo (post Benazir Bhutto) se temas pri estri demokratan registaron. Zia estis la prezidentedzino de Bangladeŝo dum la prezidanteco de ŝia edzo Ziaur Rahman. Ŝi estis la prezidanto de la Bangladesh National Party (BNP) fondita fare de Rahman en la malfruaj 1970-aj jaroj.

Post la militista puĉo en 1982, gvidita fare de armeestro Hussain Muhammad Ershad, Zia helpis gvidi la stabilan movadon por demokratio ĝis la falo de la armea diktaturo de Ershad en 1990.  Zia fariĝis ĉefministro post la venko de ŝia partio en la parlamenta balotado en 1991 . Krome, ŝi deĵoris por mallonga periodo en la mallongdaŭra registaro en 1996, kiam aliaj partioj bojkotis la elektojn. En la venonta raŭndo de parlamentaj balotadoj en 1996, la Popola Ligo estis elektita por regi. La partio de Khaleda Zia revenis al potenco en 2001. Ŝi estis elektita en kvin apartaj balotdistriktoj en la 1991, 1996 kaj 2001 parlamentaj balotadoj. 

Zia aperis plurajn fojojn en la listo de la revuo Forbes de la 100 plej potencaj virinoj en la mondo, kaj estis vicigita dekkvara en 2004 , en la dudek-naŭa loko en 2005 , kaj en la tridek-tria loko en 2006 .

Post la fino de ŝia dua oficperiodo en 2006, la elektoj planitaj por januaro 2007 estis prokrastitaj pro politika perforto kaj internaj luktoj, kiuj finiĝis en armea transpreno de la transira registaro. Dum la permanenta ofico de tiu registaro, Zia kaj ŝiaj du filoj estis akuzitaj je korupto .

En la lastaj du jardekoj, la ĉefa rivalo de Khaleda Zia estis la gvidanto de la "Popola Ligo" Sheikh Hasina. La du virinoj servis alterne kiel ĉefministro ekde 1991 .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Ĉefministroj de Bangladeŝo
Kategorio:Naskiĝintoj en 1945
Kategorio:Vivantaj homoj
Mohammad Shahabuddin

**Mohamed** **Ŝahabuddin** (; la 10an de decembro 1949) estas bangladeŝa juristo, civila servanto kaj politikisto kiu estas la 16a kaj aktuala Prezidanto de Bangladeŝo. Li estis elektita senkontraŭe en la 2023 prezidenta baloto en la kandidatigo de la reganta Aŭamia Ligo. Antaŭ lia prezidanteco, li servis kiel distrikto kaj sesia juĝisto kaj komisionestro de la Kontraŭkorupta Komisiono de 2011 ĝis 2016 .

## Referencoj 
Kategorio:Prezidantoj de Bangladeŝo
Kategorio:Homoj de la Bangladeŝa Liberiga milito
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1949
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Universitato Jagannath

**Universitato Jagannath** (akronime **JnU**) (: ) estas publika universitato trovita en Sadarghat, Dhaka, la ĉefurbo de Bangladeŝo . Fondita kiel Dhaka Brahma Lernejo en 1858 kaj renomis Jagannath Lernejo en 1872, la institucio estis transprenita de la Pakistana registaro en 1968, dum Bangladeŝo estis ankoraŭ parto de Pakistano. Ĝi malfermis diplomitan kaj poŝto-diplomitaj programoj en 1975 kaj estis aprobita kiel plena publika universitato en 2005.

## Organizo 
Estas ses fakultatoj, 36 departementoj kaj du institutoj ĉe Universitato  Jagannath .
dekstra|eta| Aera vido de Universitato Jagannath
eta|Monumento por la Martiroj de 1857

## Konataj eksaj studantoj 
* Shamim Hossen

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Ministerio de Edukado 
* Universitata Gratifika Komisiono Bangladesh
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Bangladeŝo
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
Jaworzynka

**Jaworzynka** (ĉeĥe: *Javořinka*) estas vilaĝo en suda Pollando en Silezia provinco en distrikto Cieszyn en komunumo Istebna situanta sur ĉeĥa-pola-slovaka dislimejo. Ĝi troviĝas en teritorio de Teŝina Silezio en Jablunkova intermontaro kaj komune kun Istebna kaj Koniaków ĝi kreas la tn. *Beskidan trivilaĝon*. Vivas ĉi tie 3 230 loĝantoj kaj ĝia areo faras 22,15 km², el kio plejpartan parto okupas montaraj arbaroj.

Jaworzynka konsistas el tri partoj: la centra laŭlonge laŭ ĉefa ŝoseo direkte al Istebna, kaj ankaŭ domaroj ***Trzycatek*** kaj ***Zapaseky***. Zapaseky troviĝas en la orienta arbarigita parto de la vilaĝo malantaŭ rivero Czadeczka, dume Trzycatek estas markigo por la plej supera kaj la plej suda parto de la vilaĝo. La nomo *Trzycatek* devenas el tempoj, kiam ĉi tie troviĝis doganejo sur limo inter Hungara reĝlando kaj Teŝina princlando kaj oni ĉi tie prenis doganon en alteco 30&nbsp;%. Konsisto de Jaworzynka estis devene ankaŭ **Hrčava** forŝirita en la jaro 1924 post protestoj de tiea loĝantaro kontraŭ alligo de la regiono al Pollando. Ŝosean komunikon kun la resto de ĉeĥoslovaka teritorio Hrčava akiris nur en la jaro 1965.

La lima punkto inter Jaworzynka, Hrčava kaj Čierne (sude de la domaro Trzycatek) kreas polan-ĉeĥan-slovakan trilandan punkton, kiu estas la plej granda loka turisma allogaĵo, vidu Trilanda punkto de Ĉeĥio, Pollando kaj Slovakio.

## Vidu ankaŭ
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio

## Pluaj fotoj 

Jaworzynka Trzycatek.jpg|Trzycatek
Jaworzynka, Poland - panoramio.jpg|Jaworzynka vintre
Jaworzynka, Poland - panoramio (12).jpg|Jaworzynka vintre


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cieszyn
Kategorio:Komunumo Istebna
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Kategorio:Setlejoj en Jablunkova intermontaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Georg Hirth

**Georg HIRTH** (naskiĝinta la  en Gräfentonna, mortinta la  en Tegernsee) estis germana statistikisto, politikekonomika fakverkisto, ĵurnalisto kaj eldonisto.

## Agadoj 
Inter 1863 kaj 1866 redaktoris li en Lepsiko por "Deutsche Turnzeitung", antaŭ ol esti sekretario de la porinvalida societo *Viktoria-National-Invalidenstiftung* en Berlino. Samloke li fondis en 1867 la periodaĵon "Parlamentsalmanach" (18-eldono en 1887) kaj en 1868 "Annalen des Norddeutschen Bundes", de 1871 "Annalen des Deutschen Reichs"; ilin li eldonis inter 1882 kaj 1900 kune kun Max von Seydel. Inter 1869 kaj 1870 li membris en komisiono pri etendigo de statistiko de Germana Doganunio kaj en 1870/71 kunredaktisto de "Allgemeine Zeitung" en Augsburg.

De 1871 Hirth estis libropresejposedanto (*Buchdruckerei Knorr & Hirth*, ekde 1875), kompaniano de "Neueste Nachrichten", eldonejlibristo kaj eldonisto de la munkena secesistilema gazeto "Jugend" (ekde 1896; por ĝi laboris ankaŭ Franz Langheinrich).

Verkis li i.a.: *Statistisches Jahrbuch der Turnvereine* (Leipzig 1863 kaj 1865); *Das gesamte Turnwesen* (Leipzig 1865); *Freisinnige Ansichten der Volkswirtschaft* (tria eldono, Leipzig 1876). Kun Julius von Gosen eldonis li la militdokumentadan taglibron *Tagebuch des deutsch-französischen Kriegs* (Leipzig 1870–74). De post la mezo de la 1870-aj jaroj li subtenadis artmetiojn pri kiuj li mem verkis altvalorajn faklibrojn respektive prizorgis fakgazetojn, ekz.: *Der Formenschatz der Renaissance* (1877 ss.; de 1879 sub la titolo *Der Formenschatz*), *Das deutsche Zimmer der Gotik und Renaissance* (1880), *Kulturgeschichtliches Bilderbuch aus drei Jahrhunderten* (1883–90), diversaj faksimiloj pri malnovaj ksilografioj el kvar jarcentoj (kun Richard Muther, 1890–93), *Der schöne Mensch in der Kunst aller Zeiten* (1898 ss.).

Krome verkis li *Ideen über Zeichenunterricht* (tria eldono, 1887); *Cicerone* por pinakotekoj munkena kaj berlina (1888 kaj 1890, kun Richard Muther); *Aufgaben der Kunstphysiologie* (1891); *Das plastische Sehen als Rindenzwang* (1892; kun nova teorio pri vidado), *Die Lokalisationstheorie angewandt auf psychologische Probleme* (dua eldono, 1893), *Energetische Epigenesis und epigenetische Energieformen, insbes. Merksystem und plastische Spiegelungen* (1898), *Entropie der Keimsysteme und erbliche Belastung* (1900).

Kolektitaj aperis liaj pli malgrandaj skribaĵoj s.t. *Kleinere Schriften* (du volumoj, 1902–03).

## Fonto 
"Hirth" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 9. Leipzig 1907, p. 374-375

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* ligiloj ĉe DDB

## Notoj 
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj arthistoriistoj
Kategorio:Statistikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1841
Kategorio:Mortintoj en 1916
Franz Langheinrich

**Franz LANGHEINRICH** (naskiĝinta la  en Lepsiko, mortinta la  en Rottach-Egern) estis germana rakontisto kaj lirikisto.

## Vivo 
Famiĝis li laborante kiel bildredaktoro de la secesistila gazeto "Jugend". Li do same gravis kiel Fritz von Ostini, Albert Matthäi kaj Georg Hirth. Langheinrich vivis en Munkeno kaj Gauting kiel verkisto. Lia populara kanto *Rauscht ihr noch, ihr alten Wälder?* de 1912 estis muzikigita fare de pluraj komponistoj. En siaj tekstoj por la turisma gvidlibro de la valo *Würmtal* oni sentis kritikan sintenon antaŭ troa hektikeco enurba kaj pledo por loĝado en propraj domoj kampare.

En la 11.1.1935 la naciema artsocieto *Deutsche Kunstgesellschaft* invitis lin fari paroladon Munkene en la salonegoj de *Künstlerhaus am Lenbachplatz* bolŝevismo: *Bolschewismus in der Politik und in der Zukunft*. Ĝi alvokas artistojn batali kontraŭ marksismaj tendencoj en la artoj. La akcepto de ĝi estis tiom granda inter la munkena artistaro, ke decidiĝis skribo de komuna programo adresota al Alfred Rosenberg kiu estris la Regnan kulturofico pri kulturfledago.

## Nuntempa uzo de tekstoj 
La partio Alternativo por Germanio (AfD) utiligis en somero 2024 la kantotekston de *Rauscht ihr noch, ihr alten Wälder?* dum sia kampanjo pri la balotoj je la Turingia Landa Parlamento.

## Verkoj 
* *An das Leben*. Poemoj. Kun artistaj kontribuaĵoj kaj ilustraĵoj de Max Klinger kaj Otto Greiner. 1907
* *Gedichte*. 1924
* *Käthchen Schönkopf. Erzählungen aus Goethes Leipziger Studentenzeit*. 1925
* *Friederike Brion. Erzählungen aus Goethes Straßburger Studentenzeit*. 1926
* *Im Herzen des Würmtales*. Wanderungen durch Geschichte des Würmtales von Gräfelfing bis Gauting. Amtlicher Führer in Wort und Bild. 1929
* *Der Maler Otto Pippel* (kune kun Otto Pippel). 1932

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* poemoj ĉe *Die Deutsche Gedichtebibliothek*
* ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Lepsiko
Nithya Nagarajan

**Nithya NAGARAJAN** (Gobichettipalayam, Tamilnado) estas esploristo kaj instruisto. Ŝi studis por doktoriĝi en Kanado kaj esploris la maldekstran naciisman movadon en Galegio. Ŝi instruis en pluraj universitatoj en Palestino kaj laboris kun sindikatoj en Cisjordanio.

Ŝi havas sperton en la laborista movado en Palestino, precipe dum la tempo de la Interkonsentoj de Oslo, kiam okazis multaj bataloj kaj konfliktoj. Nagarajan parolas pri la problemoj kaj estonteco de la laborista movado en Palestino, bazante siajn opiniojn sur siaj propraj spertoj.

Ŝi estas konata pro siaj analizoj pri la politikaj kaj sociaj aferoj en Palestino kaj pro sia kontribuo al la studo de naciaj liberigaj movadoj kaj sindikatismo en la Mezoriento.

En 2024, ŝi ĉeestis la 97-an Kongreson de SAT en Porto, kie ŝi faris paroladon pri la laborista movado en Palestino.

## Referencoj 
Kategorio:Esploristoj
Espinosa de los Monteros (stacidomo)

**Espinosa de los Monteros** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Espinosa de los Monteros en la provinco Burgoso, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono, komarko Las Merindades. Ĝi estas parto de la metro-ŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn sur linio R-4f, kiu ligas  kun .

centra|280ra|eta|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Espinosa de los Monteros

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Espinosa de los Monteros
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Trilanda punkto de Ĉeĥio, Pollando kaj Slovakio

**Trilanda punkto de Ĉeĥio, Pollando kaj Slovakio**, ankaŭ **Trilanda punkto Hrčava** respektive **Trilanda punkto Hrčava - Jaworzynka - Čierne** (pollingve **Trójstyk granic Polski, Czech i Słowacji**) estas trilanda punkto (komuna punkto) de ŝtatlimoj de Ĉeĥio, Pollando kaj Slovakio. Tio estas populara turisma celo, kiu troviĝas inter vilaĝoj Hrčava (distrikto Frýdek-Místek, Moraviasilezia regiono), Čierne (distrikto Čadca, Regiono Žilina) kaj Jaworzynka (distrikto Cieszyn, Silezia provinco). Pli malgranda trilanda obelisko situas sur malbone alirebla loko en riverfluo de rojo Valov potok, tial en ĝia proksimeco estiĝis tri simbolaj limaj ŝtonaj obeliskoj, ĉiu sur teritorio de apartenanta ŝtato.

## Vidu ankaŭ
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio

## Pluaj fotoj 

Trojmezí u Hrčavy, Polská strana.jpg
Trojmezí, Česko-Polsko-Slovensko.jpg
Tripoint CZ-PL-SK.jpg
Trójstyk Trojmezí - PL CZ SK 2.JPG
Trójstyk Trojmezí - PL CZ SK.JPG
Dreiländereck-Jaworzynka.jpg
Slovenská strana Trojmezí u Hrčavy.jpg
Slovenská strana Trojmezí u Hrčavy (1).jpg
Slovenská strana Trojmezí u Hrčavy (2).jpg
Hraniční kámen kousek od Trojmezí.jpg
Trojmezí u Hrčavy, Česko polská část.jpg
Trojmezí u Hrčavy, Česká strana.jpg
Trojmezí u Hrčavy reklamní poutač.jpg
Trojmezí u Hrčavy, Most na Slovenskou stranu.jpg
Trojmezí u Hrčavy, Pohled ze Slovenské strany na Polsko a Česko.jpg
Trojmezí u Hrčavy, Přístřešek na České straně.jpg
Trojmezí u Hrčavy, cedule upozorňující na statní hranici.jpg

## Referencoj
Kategorio:Trilandaj punktoj en Pollando
Kategorio:Trilandaj punktoj en Ĉeĥio
Kategorio:Trilandaj punktoj en Slovakio
Kategorio:Setlejoj sur trilanda punkto
Kategorio:Hrčava
Kategorio:Čierne
Kategorio:Jaworzynka
Kategorio:Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio
Kategorio:Landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Kategorio:Landlimo de Pollando kaj Slovakio
Kategorio:Sileziaj Beskidoj
Kategorio:Obeliskoj en Pollando
Kategorio:Obeliskoj en Ĉeĥio
Kategorio:Obeliskoj en Slovakio
Gergely Siklósi

**Gergely Siklósi** [gergej ŝiklOŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Siklósi Gergely**, estas hungara skermisto (spadisto), olimpika, monda kaj eŭropa ĉampionoj.

 naskiĝis  en Tapolca.

## Biografio 
 akiris sian oran medalon inter la junuloj en 2013 teame en Budapeŝto en eŭropa ĉampionumo, poste en 2016 Novi Sad individue kaj teame. Kiel plenkreskulo en 2019 en Budapeŝto en mondĉampionumo li venkis individue, poste en 2023 en Krakovo (eŭropa ĉampionumo). En la sekva jaro teame denove venkis en Hungario en la Somera Olimpiko 2024. Intertempe en la Universiado lia teamo atingis la duan lokon. En la hungaraj ĉampionumoj li venkis individue en 2016, teame en 2013, 2015, 2017, 2019 kaj 2021. Li ricevis ŝtatan peremion en 2021. Lia trejnisto estis Gyöngyi Szalay.

## Fontoj 
* datenoj angle kun foto 
* datenoj angle kun foto
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Anna Almásiné Törőcsik

'*** [almAŝinE torOĉik], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Almásiné Törőcsik Anna*' estis hungara oficisto, prokuroro, oficiro. Ŝia origina nomo estis (ĉiuj nomoj laŭ la hungarlingve kutima nomordo:) *Törőcsik Anna*, ŝiaj ambaŭ geedziĝaj nomoj estis *Horváth Józsefné* kaj *Almási Ferencné*.

 naskiĝis  (laŭ alia informo la naskiĝtago estas la 25-a) en Gádoros, ŝi mortis  en Várpalota.

## Biografio 
 frekventis bazlernejon en Jászberény, poste ŝi maturiĝis en komerca mezlernejo en Orosháza en 1943, pli poste ŝi havis porokazajn laborojn. En la lernojaro 1944 ŝi instruis en lernejo en Nagyszénás, poste ŝi estis oficisto en Békéscsaba, ekde 1946 en la ĉefurbo en ministerio. Ŝi akiris juĝejan-akuzistan licencon en akademio en 1950, poste ŝi havis rangon kapitano laborinta en la armea prokurorejo. En 1951 ŝi akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, baldaŭe pedagogian diplomon en 1964 kaj psikologian diplomon en 1967. Intertempe ŝi estis altigita ĉefprokuroro kun rango subkolonelo en 1962, fine ŝi pensiuliĝis en 1980. Ŝi edziĝis dufoje, almenaŭ unufoje ŝi naskis filon. Ŝi ricevis premiojn inter 1948-1979.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A sorkatonák nemi erkölcs elleni bűncselekményeinek néhány jellemzője. A katonák megismerésének, értékelésének pszichológiai kérdései.* (1980)
* *Fegyelmi nevelés és közösségi élet az alegységben.* (1982)
* *Hatalom és konfliktus a katonai környezetben.* (kunaŭtoro, 1990)

## Fontoj 
* biografio hungare
* aprezo hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj prokuroroj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Manuela Burghelea

**Manuela Burghelea** estas rumana esperantistino, esperantiĝinte en 2015. Manuela studis lingvojn kaj interkulturan mediacion. Krom la studado, ŝi volontulis en pluraj asocioj kaj tradukis, interalie antaŭ 2018 volontulante ĉe Esperanto-Kultur-Centro en Tuluzo (Francio), kaj ankaŭ agadante en Esperanto-asocioj de Brazilo, pli ekzakte en Rio-de-Ĵaneiro kaj San Paŭlo. Laŭ la stato de 2018 ŝi estis redaktoro kaj administranto ĉe Tutmondaj Voĉoj, por la rumanlingva sekcio.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Rumanaj esperantistoj
Kategorio:Volontuloj de TEJO
Cizurmayor (stacidomo)

**Cizurmayor** () estis fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Zizur Mayor-Zizur Nagusia en la Forua Komunumo Navaro. Ĝi havis servojn de Mezlonga Distanco funkciigitajn fare de Renfe. La stacio estis fermita en 2013 kaj en decembro de tiu sama jaro la fervoja ŝedo estis disfaligita.

## Vidu ankaŭ 
* Zizur Mayor-Zizur Nagusia

## Eksteraj ligiloj 
* CIZURMAYOR

Kategorio:Zizur Mayor-Zizur Nagusia
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Zizur Mayor/Zizur Nagusia

**Zizur Mayor/Zizur Nagusia** (, ) estas hispana urbo kaj municipo en la Forua Komunumo Navaro, situanta en la areo de Pamplono, en komarko Cuenca de Pamplona kaj 5&nbsp;km sudokcidente de Pamplono, formante parton de ĝia metropola areo. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj. Tio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Cizurmayor (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)


Kategorio:Municipoj de Navaro
Trilanda punkto de Aŭstrio, Ĉeĥio kaj Germanio

**Trilanda punkto de Aŭstrio, Ĉeĥio kaj Germanio** (, ) estas montara selo en Šumava sur la plej alta montodorso de la ĉeĥa kaj la aŭstria parto de Šumava, inter montoj Plechý (1378 m s. m.) kaj Trojmezná (1361 m s. m.). Renkontiĝas ĉi tie ŝtatlimoj de Aŭstrio, Ĉeĥio kaj Germanio.

Jam ekde la jaro 1756 situis en tiuj ĉi lokoj limŝtono. Tiu estis anstataŭigita en la jaro 1993 per nova, pli moderna triflanka granita koloneto, sur kiu estas bildigitaj ŝtatmarkoj kaj nomoj de unuopaj ŝtatoj skribitaj ĉiam en la patrina lingvo de la donita lando.

## Vidu ankaŭ
* Triseĝa monto
* Pleĥa lago
* Plechý
* Landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio

## Pluaj fotoj

Tripoint Austria - Czechia - Germany.jpg|Trilanda punkto
Dreiländereck auf dem Dreisesselbergkamm.JPG|Trilanda punkto
Dreiländereck Tschechische Republik-Österreich-Deutschland.JPG|Trilanda punkto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Montpasejoj kaj seloj en Šumava
Kategorio:Trilandaj punktoj en Aŭstrio
Kategorio:Trilandaj punktoj en Ĉeĥio
Kategorio:Trilandaj punktoj en Germanio
Kategorio:Landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Kategorio:Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Nová Pec
István Bárdosi

**István Bárdosi** [iŝtvAn bArdoŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bárdosi István** estis hungara juristo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Burkus* [burkuŝ].

 naskiĝis  en Debrecen, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
 maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo en 1947, poste li studis 2 jarojn en Universitato de Debrecen, fine li akiris diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1951. Post la diplomo li praktikadis jaron en la universitato, poste li estis asistanto (1952–1961) kaj lektoro (1961.–1976). Intertempe li doktoriĝis el juro en 1957 kaj li kandidatiĝis en 1975 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1958–1968 li havis edzinon, poste ili divorcis, sed en 1964 filo naskiĝis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az ügyész szerepe a polgári perben.* (1953)
* *A fellebbviteli rendszerek kérdéséhez a polgári eljárásban.* (1958)
* *A perbeli egyesség és a perjogi alapelvek kapcsolata.* (1965)
* *Polgári eljárásjogi példa és iratmintatár.* (studenta lernolibro, kunkompilisto, 1967, 3-a eldono: 1974)
* *Polgári perrendtartásunk fellebbviteli rendszere.* (disertaĵo, 1975)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Apogflugila ventsurfado

eta|Apogflugila ventsurfanto
**Apogflugila ventsurfado** estas formo de surfado, per kiu oni estas pelata sur surfotabulo per plenblovebla kajto aŭ flugilo. La tabulo ŝvebas proksimume 50 ĝis 90 cm super la akvo per flugilkonstruaĵo. La ligo inter la flugilo kaj la tabulo (= la masto) determinas precize kiom alte oni eliras el la akvo. Sur enlandaj akvoj masto de 75 cm sufiĉas kaj sur la maro 90 cm estas pli bone. Male al ventsurfado, apogflugila ventsurfado ne postulas, ke oni kapablas ventsurfi.

La flugilo estas plenblovebla kaj estas tenata loze en la manoj sen ŝnuroj. Multaj teknikoj kaj materialoj estas uzataj por la flugilo. La rigideco aŭ "framo" de la flugilo konsistas el tuboj, ekzakte kiel en kajtsurfado. Depende de la speco de flugilo, oni havas bumon aŭ kelkajn tenilojn por teni la flugilon dum la surfado. Depende de la kvanto da vento, sperto kaj staturo de la persono, la ĝusta grandeco estas elektita.

*Knotoj -- Flugiloj
*22-35 --  2m²
*20-30 --  3m²
*14-22 --  4m²
*10-17 --  5m²

Ĉar flugilo estas plenblovebla, ĝi povas esti faldita en malgrandan pakaĵon. La plej granda defio per apogflugila ventsurfado estas trovi ekvilibron en la aero. Normala tabulo restas stabila pro la kontakto kun la akvo. Per apogflugila ventsurfado ĉi tiu kontakto ne ekzistas kaj oni pendas super la akvo. Stirado estas do pli intensa ol kun tabulo kiu restas en la akvo.

## Vidu ankaŭ 
* Apogflugila surftabulo
* kajta apogflugila ventsurfado de la klaso *Formula Kite*, oficiala regatta evento en/ekde la Somera Olimpiko 2024

Kategorio:Surfado
Gagnières

''''* (jen france, ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]) kaj en la historia regiono Langvedoko. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Alès kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Trilanda punkto de Aŭstrio, Ĉeĥio kaj Slovakio

**Trilanda punkto de Aŭstrio, Ĉeĥio kaj Slovakio** (, , ) troviĝas sur ŝtatlimo de Aŭstrio, Ĉeĥio kaj Slovakio. Ĝi troviĝas sur kunfluejo de riveroj Moravo kaj Dijo en suda parto de Dija triangulo; rivero Moravo ĉi tie kreas ĉeĥa-slovakan kaj aŭstra-slovakan ŝtatlimon, rivero Dijo limon aŭstra-ĉeĥan. La ilia kunfluejo estas samtempe la plej suda punkto de Moravio. Ĝi situas en katastra teritorio de urbo Lanžhot.

La historia limŝtono de margrafujo moravia lokigita nordokcidente de la kunfluejo devenas el la jaro 1755.

## Vidu ankaŭ
* Dija triangulo
* Landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio

## Pluaj fotoj

Ropik at AT-CZ-SK border 01.jpg|Malpeza fortikaĵo
Tripoint AT-SK-CZ.jpg|La kunfluejo
Soutok Moravy a Dyje - hraniční tabule.jpg|La kunfluejo de Moravo kan Dijo
Zusammenfluss von March und Thaya, Dreiländereck AT-CZ-SK 02.jpg|La kunfluejo de Moravo kaj Dijo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Trilandaj punktoj en Aŭstrio
Kategorio:Trilandaj punktoj en Ĉeĥio
Kategorio:Trilandaj punktoj en Slovakio
Kategorio:Landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Kategorio:Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio
Kategorio:Moravo
Kategorio:Dijo
Kategorio:Lanžhot
Llano (stacidomo)

**Llano** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Las Rozas de Valdearroyo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi estas parto de la metro-ŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn sur linio R-4f, kiu ligas  kun .

## Vidu ankaŭ 
* Las Rozas de Valdearroyo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Las Rozas de Valdearroyo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Macudo

**Macudo,** (japane 松戸市) estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝuo, en regiono Kanto, en gubernio Ĉiba.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 Macudo havis populacion de . En la 1960-aj jaroj ĝi atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

## Geografio 
Macudo situas sur ebenaĵo, rivero preterfluas. Funabaŝi troviĝas 13, ĉefurbo Tokio 24, Sajtama 26, gubernia sidejo Ĉiba 39 kilometrojn laŭ https://www.thedistancenow.com/matsudo_japan/funabashi_japan .
eta|maldekstre|

## Historio 
La areo ĉirkaŭ Macudo estis loĝita ekde la prahistorio, kion la trovitaj arkeologioj restaĵoj pruvas. La loko iĝis poŝta laŭvoja stacio, kie oni liveris legomojn kaj industriaĵojn ankaŭ helpe de rivero. Macudo estis kreita laŭ la moderna municipa sistemo en 1889 kaj ekhavis urborangon en 1943. La metalindustrio ekzistas ekde la 2-a mondmilito. En la 1960-aj jaroj la rapida ekonomia kresko en Japanio faris navedurbon de Tokio el Macudo.

## Ekonomio 
Macudo estas navedurbo pro proksimeco de Tokio kaj Ĉiba, krome regiona komerca centro. Proksimume 37% de la populacio navedas al Tokio. La urbego havas miksitan industrian bazon.
eta|

## Eduko 
En Macudo pluraj universitatoj aŭ ties kampusoj funkcias.

## Klimato 
Macudo situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La meza jara temperaturo estas  kaj varias laŭ la sezonoj . La jarpluvo averaĝas 1399 milimetrojn.  

## Trafiko 
Macudo ligiĝas fervoje kaj aŭtovoje al la landa reto.
eta|

## Vidindaĵoj 
* budhana templo
* muzeo

## Ĝemelurboj 
*  :en:Box Hill (Victoria), ekde 1971
*  :en:Kurayoshi, ekde 2004

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Trilanda punkto de Ĉeĥio, Germanio kaj Pollando

**Trilanda punkto de Ĉeĥio, Germanio kaj Pollando** (,  aŭ *Dreiländereck*, ) sur landlimo de Ĉeĥio, Germanio kaj Pollando troviĝas inter urboj Hrádek nad Nisou, Zittau kaj vilaĝo Kopaczów. Ĝi situas en montarpiedo de Luzacia montaro en supermara alteco 235 m s. m. sur rivero Luzacia Niso en lokoj, kie enfluiĝas en ĝin rojo Oldřichovský potok; Luzacia Niso ĉi tie kreas ĉeĥa-germanan kaj germana-polan ŝtatlimon, Oldřichovský potok la limon de ĉeĥa-polan.

## Vidu ankaŭ
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando

## Pluaj fotoj

Zi-dreilaendereck7.jpg|Trilanda punkto
Trójstyk Pomnik.JPG|Trilanda punkto
Trojmezí CZ-PL-DE.jpg|Trilanda punkto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Kategorio:Landlimo de Germanio kaj Pollando
Kategorio:Trilandaj punktoj en Ĉeĥio
Kategorio:Trilandaj punktoj en Germanio
Kategorio:Trilandaj punktoj en Pollando
Kategorio:Hrádek nad Nisou
Kategorio:Zittau
Kategorio:Komunumo Bogatynia
Kategorio:Luzacia Niso
Artzentales (stacidomo)

**Artzentales** (, ) estas fervoja haltejo situanta en la samnoma urbo de la hispana municipo Artzentales, provinco Biskajo. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM kaj administrata fare de Adif. Ĝi havas regionajn servojn (linio R-3f de Santandero ĝis Bilbao).

## Vidu ankaŭ 
* Artzentales

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Artzentales
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Rutula lingvo

**La rutula** apartenas al unu de la sep branĉoj de la Naĥ-dagestana lingvaro (nordorienta kaŭkaza lingvaro), parenca al la Caĥura lingvo. Ambaŭ lingvoj estas literaturaj lingvoj. La rutula estas parolata de la Rutuloj en la suda parto de la rusia respubliko de Dagestano. Ekzistas 3 ĉefaj dialektoj. La rutula estas unu el la oficialaj lingvoj de Dagestano kaj Azerbajĝano.

## Alfabeto 

## Vidu ankaŭ
* Latinliterigo en Sovetunio

Kategorio:Aglutinaj lingvoj
Kategorio:Lingvoj de Dagestano
Kategorio:Lingvoj de Rusio
Kategorio:Naĥ-dagestana lingvaro
Artzentales

**Artzentales** (, ) estas hispana municipo en la provinco Biskajo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi havas areon de &nbsp;km² kaj populacion de 726 loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Artzentales (stacidomo)
* Traslaviña (stacidomo)
* Villaverde de Trucios (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de Biskajo
Luterana preĝejo (Hegyeshalom)

La **luterana preĝejo** estas religia historia monumento (deklarita en 1979) en grandvilaĝo Hegyeshalom (Hungario).

## Historio 
En Hegyeshalom la luteranoj estis plejparte germanoj, tial la diservoj okazis germane ĝis 1945. La luteranoj havis lignan kirkon inter 1649 kaj 1849, sed pli frue ankaŭ 2 aliajn. En 1850 la malnova didomo estis malkonstruita kaj pli nova videbla ankaŭ nun konstruiĝis dum duonjaro. Post 2 jaroj la orgeno estis kreita, en 2012 ĝi estis renovigita. La turo estis trakonstruita inter 1910-1912. La preĝejo estis renovigita en 1950 kaj 2012. En 1979 la luteranoj rezignis pri la memstara paroĥa statuso kaj ili aliĝis al kuntirita paroĥo Mosonmagyaróvár-Levél-Rajka.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze malsupre troviĝas la enireja pordo, apude po unu duopaj fenestroj, pli supre 3 duonrondaj fenestroj. La plej supre en la triangulo ronda fenestro videblas. La plej supre la turo altiĝas. En ambaŭ flankoj de la navo estas trioblaj fenestroj, pli supre duonrondaj fenestroj. La absido estas hufoforma. La altarbildo prezentas Jesuon irantan sur la maro kaj levas la sinkantan Petron.

La kirko estas ankaŭ diserva loko de la kalvinanoj, krome kelkfoje oni aranĝas ankaŭ koncertojn.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Hegyeshalom
Meyrannes

''''* (jen france, ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]) kaj en la historia regiono Langvedoko. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Alès kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Ŝanĝo per komerco

"**Ŝanĝo per komerco**" aŭ "Ŝanĝo per proksimiĝo" (origine en la germana: *Wandel durch Handel*) estas politika koncepto, kiu ekfunkciis en la Federacia Respubliko Germanio dum la Malvarma Milito, kiel parto de la "Neue Ostpolitik" (Nova politiko al la Orienta bloko). La formuliĝo kaj la evoluo revenas al la estro de la gazetara kaj informa oficejo de Berlino, nome la SPD-politikisto Egon Bahr.

*Ŝanĝo per proksimiĝo* estis la bazo por la malstreĉpolitiko de la social-liberala koalicio de SPD kaj FDP, kiu regis ekde 1969. Ĝi estis unue formulita en 1963 en parolado de Egon Bahr ĉe la Evangelia Akademio en Tutzing. Bahr poste komentis la historion de ĝiaj originoj kaj la gvidprincipon en "retrospektivo" jene:

Kategorio:Politiko de Germanio
Kategorio:Malvarma milito
Massanes

La loknomo **Massanes** povas aludi al
* 	Massanes, komunumo de Katalunio en la komarko *Selva* kaj la provinco Ĝirono, Hispanio
* Massanes, komunumo de Francio en la kantono *Quissac / Quiçac* kaj la arondismento Alès en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]) kaj en la historia regiono Langvedoko
Mialet

**Mialet** estas la nomo de la sekvaj loĝlokoj en Francio:

* Mialet (Dordogne), komunumo en la departemento Dordogne
* Mialet (Gard), komunumo en la departemento Gard
* Mialet, iama komunumo en la departemento Lot, nun parto de la komunumo Saint-Bressou
* Méallet, komunumo en la departemento Cantal, en la okcitana lingvo
Ortolph Fomann la Maljuna

**Ortolph Fomann la Maljuna** (latinigite: *Ortholphus Fomannus*; naskiĝinta la  en Schleusingen, mortinta la  en Jena) estis germana filozofo kaj jursciencisto. 
## Vivo 
Patro lia estis la paroĥestro, dekano kaj supera inspektoro de Hennebergia Gimnazio Jacob Fomann (1533-1589 ) Post ĝuo de doma edukado li frekventis la gimnazion en sia naskiĝurbo kaj ekstudentis en 1580 ĉe la universitato de Jena kie li magistriĝis en la 1582-a jaro. Post prelegadoj en Jena li fariĝis en 1588 adjunkto de la filozofia fakultato kaj en 1589 profesoro. Tiufunkcie li devis inspekti kaj taksi la elekto-princujajn stipendiricevantojn.

Doktoriĝo pri juro venis en la 20.10.1595 kaj en 1599 li ekprofesoris ĉe la juristoj. Ĉi-konekte li fariĝis asesoro ĉe la Saksa kortega kortumo kaj en 1619 popola asesoro. En 1619 Fomann iĝis katedrestro. Krome estis li asesoro ĉe la eklezia konsistorio kaj konsilisto de la kortegoj de Schwarzburg kaj Reuß. Krome li engaĝiĝis pri altlerneja organizado: trifoje estis li dekano de la fakultato pri juro kaj rektoro universitata dum la someraj semestroj 1595, 1606, 1616 kaj 1626. Tombo lia kun epitafo troviĝis en la (pereinta) Universitata Kirko.

En siaj skribaĵoj temas ekz. pri donacoj, heredoj, geedziĝoj, servutoj, feŭdoj, privilegioj de la palatinaj grafoj. Lia faklibro pri feŭdo dum multaj jardekoj en uzo estis. 

Dufoje Fomann edziĝis: en aŭgusto 1587 de Christina Schober kaj en aprilo 1609 de Christina Schober. Li havis almenaŭ ok infanojn. Töchter.

## Verkoj (elekto) 
* *Synopsis iuris Iustinianei.* Jena 1610.
* *Collegiae disputationes super institutiones imperatorias, digesta et consuetudines feudales.*
* *Disputatio de iure et privilegiis Scholarium.* Jena 1614.
* *Diss. de comitiis.* Gießen 1615.
* *Diss. de comitibus palatinis eorumque iuribus.* Jena 1625, 1635.
* *Diss. de iure pignorum et hypothecarum.* Jena 1631.
* *Diss. de pacto retrovenditionis.* Jena 1623.
* *Disp. de iure emphyteutico.* 1624.

## Literatur 
* Johann Caspar Zeumer, Christoph Weissenborn: *Vitae Professorum Theologiae, Jurisprudentiae, Medicinae et Philosophiae qui in illustri Academia Jenensi, ab ipsius fundatione ad nostra usque tempora vixerunt et adhuc vivunt una cum scriptis a quolibet editis quatuor classibus.* Johann Felici Bieleck, Jena, 1711, p. 77   
* Fritz Roth: *Restlose Auswertungen von Leichenpredigten und Personalschriften für genealogische und kulturhistorische Zwecke.* Selbstverlag, Boppard am Rhein, 1967, vol. 5, p. 48, R 4072 kaj 1970, volulmo 6, p. 324, R 5557
* *Professor Ortholph Fomann zu seinem 300. Todestage am 19. Mai 1934.* (zs.thulb.uni-jena.de).

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB

## Notoj 
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj profesoroj 
Kategorio:Rektoroj 
Kategorio:Homoj rilataj al Jena
Kategorio:Naskiĝintoj en  1560
Kategorio:Mortintoj en 1634
Enpotigita viando

eta|Viando enpotigita en glasa bokalo
**Enpotigi viandon** estas formo de tradicia manĝaĵa konservo en kiu varma kuirita viando estas metita en ujo (ekz. kruĉo, bokalo, k.s.), streĉe plenplenigita por forigi aeron, kaj tiam kovrita per varma graso. [citaĵo bezonata] Dum la graso malvarmetiĝas, ĝi malmoliĝas kaj sigeliĝas hermetike, malhelpante malbonigon fare de aeraj bakterioj. 
Antaŭ ol la tagoj de fridigo, oni evoluis la procezon de enpotigi viandon kiel maniero por konservi viandon kiam la viando de ĵusbuĉita beston ne povus esti plene manĝita tuj.

Sporoj de *Klostridium botulinum* povas supervivi kuiradon je 100 °C (212 °F) kaj, en la anaerobia konservmedio de neŭtrala pH, botulismo povas rezulti.

Ofte, kiam oni faras enpotigitan viandon, la viando de nur unu besto estas uzata, kvankam aliaj receptoj, kiel la flandra *potjevleesch*, uzas tri aŭ kvar malsamajn specojn de viando.

## Komercaj produktoj 
dekstra|eta|Ladskatolo da vianda manĝaĵprodukto de Kirasa Stelo
**Enpotigita vianda manĝaĵprodukto** estas manĝaĵo konservita de enladigo kaj konsistas el diversaj spicitaj, kuiritaj viandoj--ofte likvigitaj, haketitaj, aŭ muelitaj--kiuj estas varmpretigitaj kaj hermetikigitaj en malgrandaj ladskatoloj.

Diversaj viandoj, ekzemple bovaĵo, porkaĵo, kokaĵo kaj meleagraĵo, estas uzitaj. Ĉi tia manĝaĵo estas produktita unuavice kiel fonto de malmultekosta viando. Ties jamkuirita stato kaj longa bretvivo faras ĝin taŭga por krizaj manĝaĵaj provizoj, tendumado kaj militistaj uzoj. Enpotigitaj viandaj manĝaĵproduktoj enhavas altajn kvantojn de graso, salo kaj konservigaĵoj kiuj povas fari ilin nesanaj por ofta konsumo. Ĝi tipe havas molan, ŝmireblan teksturon, simila al pasteĉo kaj kutime estas manĝita en sandviĉoj aŭ ŝmirita sur biskvitojn.

### Reputacio 
Enpotigitaj viandoj havas iom dubindan reputacion pro siaj gusto, teksturo, ingrediencoj, preparo kaj nutrado. La enladiga procezo produktas produkton kun ĝenerale homogena teksturo kaj gusto. Ĝi utiligas malmultekostajn ingrediencojn kiel mekanike apartigita kokaĵon aŭ meleagraĵon, kiuj estas malestimataj en kelkaj komunumoj.

Kategorio:Konservado
Kategorio:Viando
Traslaviña (stacidomo)

**Traslaviña** () estas fervoja stacio situanta en la urbo Traslaviña ĉe la okcidenta limo de la hispana municipo Artzentales, provinco Biskajo. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn (linio R-3f de Santandero ĝis Bilbao).

*Traslaviña* signifas en la hispana "Malantaŭ la vitejo".

## Vidu ankaŭ 
* Artzentales

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Artzentales
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Gibaja (stacidomo)

**Gibaja** () estas fervoja stacio situanta en la kvartalo Estación de la urbo Gibaja en la hispana municipo Ramales de la Victoria, en Kantabrio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco disponigitajn per regionaj trajnoj sur linio R-3f, kiu ligas Santanderon kun Bilbao.

centra|240ra|eta|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Ramales de la Victoria

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Ramales de la Victoria
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Terglitoj de distrikto Wayanad en 2024

La **terglitoj de distrikto Wayanad** estis serio da terglitoj kiuj okazis ĉe la vilaĝoj Punjirimattom, Mundakkai, Chooralmala, Attamala, Meppadi kaj Kunhome de la distrikto Wayanad en Keralo, Barato, en la fruaj horoj de la . Pezaj pluvoj kaŭzis la disfalon de deklivoj, rezultanta en torentoj de koto, akvo kaj rokoj kaskadantaj malsupren al la areo. La terglitoj markis unu el la plej mortigaj naturaj katastrofoj en la historio de Keralo, kun komencaj raportoj de almenaŭ 413 mortoj (224 mortintaj korpoj kaj 189 korpaj partoj, sume 413), aldone 273 vunditoj kaj 138 laŭdire mankantaj. La terglitoj estas inter pluraj ekstremaj veteraj eventoj kiuj okazis en Barato en lastatempaj jaroj.

 { "type": "ExternalData",  "service": "geoshape",  "ids": "Q101204029,Q101204030"} 

Wayanad Rescue Operation-07 July 2024.webm
Rescue work after Mundakkai devastation.webm
ECDM 20240805 India Kerala.pdf
Rescue operation in the Wayanad landslide 2024 -White Guard Volunteers.jpg
White Guard Volunteers -rescue operation in the Wayanad landslide 2024 Choorlmala.jpg
White guard volunteer in Chooralmala wayanad landslides 2024.jpg
Mundakkai, Chooralmala, Wayanad Landslide rescue team.jpg
White Guard Volunteers rescue operation in the Wayanad landslide 2024.jpg
Rescue workers pass through Mundakai and Churalmala landslide area in Wayanad.jpg
Narendra Modi Wayanad August 2024.jpg

Kategorio:Keralo
Kategorio:Naturaj katastrofoj en Azio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:2024 en Barato
Kategorio:Naturaj katastrofoj en la 21-a jarcento
Kategorio:Katastrofoj en 2024
Servas

**Servas** povas interalie rilati al la sekvaj temoj:
* Servas (Ain), en la departemento Ain de Francio
* proksime de ĝi, la fervoja stacidomo Servas - Lent (stacidomo)
* Servas (Gard), en la departemento Gard de Francio

kaj 

* Servas aŭ Servas International, neregistara organizaĵo fondita en 1949, kiu ekde 1952 portas sian esperantlingvan nomon
Servas (Gard)

**Servas** (jen france, ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]) kaj en la historia regiono Langvedoko. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Alès kaj al la kantono ''*. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝeto en la retejo *ales.fr'' () 

eta|centra|300pxra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Vabres

**Vabres** estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
* Vabres (Cantal) en la departemento Cantal
* Vabres (Gard) en la departemento Gard kaj
* Vabres-l’Abbaye en la departemento Aveyron.
György Gábor (kardiologo)

**György Gábor** [djordj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gábor György** estis hungara kardiologo. Lia origina familia nomo estis *Grünwald* [grunvald].

György Gábor naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
György Gábor devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, inter 1931–1933 li studis en Veterinara Altlernejo, inter 1933–1938 en Scienca Universitato Péter Pázmány, fine li akiris medicinan diplomon en 1938 en Universitato de Pécs. Post la diplomo li laboris en ĉefurbaj hospitaloj, inter 1941-1944 en hospitalo de Baja, dum en 1943 li akiris internistan licencon. Ekde 1945 li laboris en Budapeŝto en hospitalo aŭ en kliniko, kie li estis levita asistanto en 1949, docento en 1951, profesoro kaj institutestro en 1966. Intertempe li kandidatiĝis en 1952, li doktoriĝis en 1965 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1949, poste filo naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1964-1977.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A nikotinsav hatása a gyomor sósavának termelésére.* (1941)
* *A bőr és a belső szervek vasomotoros reakciójának kérdéséhez.* (kunaŭtoro, 1949)
* *Laboratóriumi röntgen- és EKG-vizsgálatok indicatiója és értékelése.* (kunaŭtoro, 1954)
* *A szívverés dinamikája egészségeseken és cardialis decompensatioban szenvedőkön.* (kunaŭtoro, 1958)
* *A systole dinamikája a szív ép és kóros állapotaiban.* (disertaĵo, 1964)
* *Kardiológia az orvosi gyakorlatban.* (1972 2-a eldono: 1975)
* *A szabaddá vált CPK és CPK/MB isoenzym meghatározása myocardialis infarctusban.*  (kunaŭtoro, 1980)

## Memorigiloj 
* premio kaj fondumo estis fonditaj memore al György Gábor

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kardiologoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ekstremaj punktoj de Ĉeĥio

**Ekstremaj punktoj de Ĉeĥio** estas la plej okcidenta, la plej orienta, la plej norda, la plej suda, la plej alta kaj la plej malalta punktoj de Ĉeĥio.

## Longitudo kaj latitudo 
* La *plej okcidenta* punkto troviĝas sur ĉeĥa-germana limo, en Regiono Karlovy Vary ĉe municipo Krásná (). Tiu ĉi punkto estas ankaŭ la plej okcidenta punkto de la eksa Ĉeĥoslovakio kaj la plej okcidenta punkto de la historia lando Bohemio.

* La *plej orienta* punkto troviĝas sur ĉeĥa-pola limo, en Moraviasilezia regiono ĉe municipo Bukovec (). Tiu ĉi punkto estas ankaŭ la plej orienta punkto de la historia lando Ĉeĥa Silezio kaj de la ĉeĥa parto Teŝinio.

* La *plej norda* punkto troviĝas sur ĉeĥa-germana limo, en Regiono Ústí nad Labem ĉe domaro Severní, parto de municipo Lobendava (). Tiu ĉi punkto estas ankaŭ la plej norda punkto de eksa Ĉeĥoslovakio kaj de Aŭstrio-Hungario kaj la plej norda punkto de la historia lando Bohemio.

* La *plej suda* punkto troviĝas sur aŭsta-ĉeĥa limo, en Sudbohemia regiono ĉe vilaĝo Dolní Drkolná, parto de urbo Vyšší Brod (). Tiu ĉi punkto estas ankaŭ la plej suda punkto de la historia lando Bohemio.

Nejzápadnější bod Česka.jpg|La plej okcidenta punkto de Ĉeĥio
Nejvýchodnější bod Česka.jpg|La plej orienta punkto de Ĉeĥio
Memorial of Northern point of Czech republic near Severní, Lobendava, Děčín District.jpg|La plej norda punkto de Ĉeĥio
Nejjižnější bod Česka.jpg|La plej suda punkto de Ĉeĥio

## La plej alta kaj la plej malalta punkto 
* La *plej alta* natura punkto estas loko sur ĉeĥa-pola limo proksime de monto Sněžka (montopinto en Pollando) en Regiono Hradec Králové kun supermara alteco 1603 m s. m. Tiu ĉi punkto estas ankaŭ la plej alta punkto de la historia lando Bohemio.
** Absolute plej alta punkto de Ĉeĥio estas pinto de elsendilo sur Praděd, kiu troviĝas en supermara alteco 1 638 m s. m.

* La *plej malalta* natura punkto estas surfaco de rivero Elbo ĉe Hřensko sur ĉeĥa-germana limo, en Regiono Ústí nad Labem, kiel Elbo forlasas la ĉeĥan teritorion, kun supermara alteco 115 m s. m. Tiu ĉi punkto estas ankaŭ la plej malalta punkto de la historia lando Bohemio.
** Absolute la plej malalta punkto sur surfaco de Ĉeĥio estas la plej profunda loko de minejo kavo Minejo Bílina en Regiono ˇUstí nad Labem, situanta en alteco 20 m s. m.
** Ĝis nun mezurita profundaĵo de Abismo ĉe Hranice faras 519,5 m, kio estas proksimume supermara alteco –220 m s. m. (la fundo ne estis atingita, oni taksas ankoraŭ je centoj da metroj pli profunde).

Śnieżka z zachodu.jpg|La plej alta punkto de Ĉeĥio
Blick von der Elbe aus auf Hrensko.jpg|La plej malalta punkto de Ĉeĥio

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Projekt KrajníBodyČR.cz
* Ekstremaj punktoj de Ĉeĥio
* Výprava na nejzápadnější bod České republiky
* Výprava na nejjižnější bod České republiky
* Výprava na nejsevernější bod České republiky
* Nejvýchodnější bod Česka, malé „státní tajemství“
* La plej norda punkto, La plej suda punkto, La plej orienta punkto kaj La plej okcidenta punkto sur ttt pri ŝtatlimoj
* Praha, Číhošť, teď i Bojanovice. Kde je opravdový ,střed‘ Česka?


Kategorio:Geografio de Ĉeĥio
Kategorio:Koordinatoj