open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten!

|-
! Teksto
|-
| class="Person" | unbekannt
|}

[eta|Maria Jozefa, ĉefdukino de Aŭstrujo, elektoprincino de Saksujo kaj rexino de Polujo – bopatrino kaj prakuzino de [Aŭgusto la 2-a (Pollando-Litovio)|Aŭgusto la forta]]
**Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten!** (BWV 214 resp. BC G19), ankaŭ konanta kiel *reĝino-kantato*, estas profana kantato de Johann Sebastian Bach.

## Ekesto 
La verko estis prezentata la 8-an de decembro 1733 kiel bondezirkantato okaze de la naskiĝdatreveno de Maria Jozefa, elektoprincino de Saksujo kaj reĝino de Polujo, kun la subtitolo *Dramma per musica*. Bach reuzis la movimentojn 1, 5, 7 kaj 9 kun alia teksto kaj nur malmultaj muzikaj adaptadoj in la 1-a, 2-a kaj 3-a parto de la Kristnask-oratorio laŭ la procedo de Parodio; tiuj ĉi do spertis vastan konatecon.

## Temo 
En la naŭmovimenta verko, kies libretisto ne estas konata, kvar diinoj el la antikva mitaro laŭdas la reĝinon.

## Ensemblo 
* Bellona, diino de la milito (soprano)
* Atena, diino de la muzoj kaj de la scienco (aldo)
* Ejreno, diino de la paco (tenoro)
* Fama, diino de la gloro (baso)
* orkestro kun 3 trumpetoj, timbaloj, 2 transversaj flutoj, 2 hobojoj, hobojo de amoro, 2 violonoj, vjolo, ĝeneralbaso

Bach ne eksplicite preskribis plurfoje okupitan ĥoron.

## Apartaĵoj 
Temas pri unu el la multaj bondezirkantatoj ekestintaj inter 1733 kaj 1744, kiuj kiel okazaj komponaĵoj estis destinitaj por nur unufoja prezentado. Eble Bach volis per la reuzado en *Weihnachtsoratorium* konservi la elstarajn kaj por li plej gravajn partojn de la verko. La teksto „Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten!“ (Eksonu, timbaloj! eksonu trumpetoj!) estas impone antaŭenigata en la enkonduka ĥoro per la sinsekvo de la menciitaj instrumentoj. La transigado de profana origino al ciklo de sakralaj kantatoj destinata por la kristnasktempo laŭ la baroka mondkompreno ne estis problema. Ekzemple timbaloj kaj trumpetoj estis uzeblaj kaj kiel atributoj de la monda reĝeco kaj ankaŭ por la glorado de la "reĝo" Kristo. La verko estas pregita de ĝoje festa humoro konvena al la okazo kaj apartenas al la ĝis nun plej popularaj profanaj kantatoj de Bach.

## Literaturo 
* Alfred Dürr: *Johann Sebastian Bach: Die Kantaten.* Bärenreiter-Verlag, Kassel 1999, ISBN 3-7618-1476-3
* Werner Neumann: *Handbuch der Kantaten J.S.Bachs*, 1947, 5. Aufl. 1984, ISBN 3-7651-0054-4
* Hans-Joachim Schulze: *Die Bach-Kantaten: Einführungen zu sämtlichen Kantaten Johann Sebastian Bachs*. Leipzig: Evangelische Verlags-Anstalt; Stuttgart: Carus-Verlag 2006 (Edition Bach-Archiv Leipzig) ISBN 3-374-02390-8 (Evang. Verl.-Anst.), ISBN 3-89948-073-2 (Carus-Verl.)
* Christoph Wolff, Ton Koopman: *Die Welt der Bach-Kantaten*. Verlag J. B. Metzler, Stuttgart, Weimar 2006, ISBN 978-3-476-02127-4

## Eksteraj ligiloj 
* Aufbau und vollständiger Text der Kantate
* 

Kategorio:Verkoj de 1733
Kategorio:Verkoj de Johann Sebastian Bach
Kategorio:Kantatoj de Johann Sebastian Bach
Jeto

La vorto **Jeto** havas la jenajn sencojn:
* **Jeto** estas aviadilo movigita per jetmotoro,
* **544 Jeto** estas asteroido.

## Vidu ankaŭ 
* Ŝprucfluo ankaŭ nomata *ĵetfluo*
* Ĵeto (apartigilo)
Frédéric Sy

**Frédéric SY** estis franca astronomo.

Li laboris en la Observatorio de Parizo de 1879 al 1887 kaj estis
helpanta astronomo en la 
Observatorio de Alĝero, de 1887 al 
1918, kie li estis kolego de la astronomo François Gonnessiat.

Li verkis artikolojn pri la kometojn kaj la asteroidojn kaj malkovris du asteroidojn.

Honore al li, la asteroido 1714 Sy ricevis lian nomon.

Kategorio: Viroj
Kategorio: Francaj astronomoj
Secu (Caraș-Severin)

**Secu** [seku] (ankaŭ *Secul*; germane *Sekul*, hungare: *Székul* aŭ *Szék*) estas vilaĝo en distrikto Caraş-Severin en Rumanio. Ĝi apartenas al Reşiţa, kiu situas 5&nbsp;km nord-okcidente. Secu situas je . Ĝia poŝtkodo estas 320005. En 2002 ĝi havis 485 loĝantojn.

## Historio 
En 1795 karbo estis trovita en la tiuregionaj montoj, proksime de apuda vilaĝo Cuptoare, kaj loĝ-setlejo estis fondita por la ministoj. Unua administranto de la minejoj estis Georg Herglotz, tial konsiderata kiel fondinto de Secu; la monto super la karbominejo nun portas lian nomon. Por ekspluati la minejon alvenis laboristoj el Supra Hungario (regiono de Spiš, nun Slovakio), Stirio kaj Tirolo.

Signifan influon al la evoluo de la vilaĝo havis la viena societo StEG (ŝtata fervoja), kiu transprenis la minejon; ĝi konstruis domojn por la laboristoj kaj en 1870 donis al meritplenaj ministoj terenon por konstrui propran domon. La societo inter 1865 kaj 1868 konstruis ankaŭ preĝejon, dediĉitan al Sankta Barbara, patrono de la ministoj.

En 1862 Secu estis kunigita kun la najbara vilaĝo Cuptoare sub la hungara nomo Kuptore-Szekul; tiu nomo poste estis rumanigita al Cuptoare-Secu. En 1898 lernejo estis fondita en Secu; ĝis 1918 oni tie instruis hungare, poste rumane.

En 1963 la karbominejo estis fermita; tiam Secu havis 1 539 loĝantojn. En 1968 la aŭtoritatoj anigis la vilaĝojn Secu kaj Cuptoare al Reşiţa.

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Caraș-Severin
Gibraleón

250ra|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Gibraleón** estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *olontenses*. La censita populacio en 2009 estis  loĝantoj kaj la denseco estas 37,37 loĝ/km².

## Situo 
Gibraleón estas situa en la sudokcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Urba komarko de Onubo en la suda parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 26 m; je 14 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 328 km². La geografiaj koordinatoj estas k.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
Ĝi jam ekzistis en la 6a jarcento a.K. Estis grava setlejo en islama epoko de Al Andalus. Konkerita de Alfonso de la Cerda en 1257. Definitive elprenita al araboj por Kastilio en epoko de Alfonso la 10a "La Saĝulo" en 1282, kiu donis ĝin kiel feŭdo al sia filino Beatríz. Poste la vilaĝo vidis disputojn inter la nobelaj familioj de Medinaceli kaj de Medina-Sidonia aŭ Guzmán. Gibraleón iĝis Markislando de Gibraleón por Don Alfonso de Zúñiga (Duko de Béjar), dum la regado de Karlo la 5a. Kun Niebla estis unu el la plej antikvaj vilaĝoj de la provinco onuba.

En Gibraleón (kaj ankaŭ en aliaj najbaraj vilaĝoj) estis sufiĉe grava populacio de posteuloj de afrikaj sklavoj, kiuj estis elrabitaj en Afriko (eble ĉe Gvineo) kaj alportitaj tien por posta transportado al Ameriko el la haveno de Palos de la Frontera, kio poste ne okazis. Multaj restis en tiu sudokcidenta areo de Iberio kaj integriĝis iom post iom.

## Vidindaĵoj 
* Kastelo ege ruinigita
* Preĝejo Karmen, de la 14a jarcento, gotika mudeĥara.
* Preĝejo Santiago, de la 16a jarcento, renesanca.
* Preĝejo Sankta Johano, de la 14a jarcento, konstruata sur la tereno de iama moskeo.
* Monaĥejo *Madre de Dios del Vado*, de la 16a jarcento.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Gibraleón (stacidomo)
* Belmonte (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Municipo
* Gibraleón - Sistemo de Informaro de Andaluzio
Somalia kardelo

La **Somalia kardelo** (***Carduelis johannis***) estas malgranda paserina birdo, membro de la familio de Fringedoj.

Ĝi troviĝas nur en limigita teritorio de altaj teroj de norda Somalio (centra Somalilando). Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj de junipero, malferma kamparo kaj altaltitudaj arbustaroj. La specio estas minacata pro habitatoperdo de arbaroj de junipero kaj pro malordo pro konstanta politika krizo. La populacio povas esti ĉ. **250-1000** kaj malpliiĝas en malgranda teritorio de 2,400&nbsp;km² (nur kvin lokoj de du areoj).

Ĝi estas 13&nbsp;cm mezgranda fringedo kun helgrizaj supraj partoj kun nigraj flugiloj kaj vosto. La flugiloj havas blankajn makulojn baze de la unuarangaj flugilplumoj. Kaj estas **ruĝeca suba dorso (antaŭ blanka pugo)**. La subaj partoj estas tutblankaj kun ruĝecaj ventraj flankoj. La kanto estas miksa kanarieca pepado, dum la alvoko sonas kvazaŭ *cii ŭit*, *tŭiik* kaj *sis sis sis*.

Ili manĝas ĉefe semojn de graminacoj (*Salvia salvia*). Ili videblas ripoze elstare kaj alte, trinkante ktp.

## Referencoj 
* Angle, priskribo, bildo, mapo, disvastiĝo  Konsultita la 12an de oktobro 2010.
* BirdLife International 2004.  Carduelis johannis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kostolná-Záriečie

**Kostolná–Záriečie,** hungare **Vágegyháza-Alsózáros** [vAgedjhAza-alŝOzAroŝ] estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Kostolná–Záriečie situas en la plej griza parto

## Situo 
Kostolná–Záriečie situas en dekstra bordo de Váh apud ĉefvojo, aŭtovojo kaj fervojo inter Bratislavo-Trenčín. La lasta urbo troviĝas je 4&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La vilaĝo formiĝis en 1952 el la 2 subaj vilaĝoj. Pli frue ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kostolná–Záriečie 351 homoj, (3422 slovakoj).

### Vágegyháza/Kostolná 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1318 en formo *"Dregma"*. En 1784 loĝis tie 134 vilaĝanoj (24 familioj) en 18 domoj, en 1828 219 vilaĝanoj en 22 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kosztolna,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágegyháza 184 homoj, (plejparte slovakoj).

### Alsózáros/Dolné Záriečie 
Tiu vilaĝo fondiĝis en la 16-a jarcento apud *Kosztolna*. En 1784 loĝis tie 149 vilaĝanoj (30 familioj) en 23 domoj, en 1828 214 vilaĝanoj en 23 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Zárjecs,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsózáros 196 homoj, (plejparte slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1735, en la 19-a jarcento klasikismiĝis
* kapelo omaĝe al (Sepdolora) Dipatrino de 1924

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trenčín
Kategorio:Municipoj en Slovakio kun kunmetita nomo
Neporadza (distrikto Trenčín)

**Neporadza,** hungare **Neporác,** germane **Borschan-Neporatz** estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Neporadza situas en la plej griza parto

## Situo 
Neporadza situas sub monto 768 m-ojn alta, laŭ traira flankovojo. Trenčín troviĝas je 21&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1269. Dum la hungara erao 2 apudaj vilaĝoj formiĝis: Bosányneprőd [boŝAnjneprOd] (slovake Bošianska Neporadza) kaj Rozsonyneprőd [roĵonjneprOd] (slovake Rožnová Neporadza). En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bosányneprőd 396, en Rozsonyneprőd 313 homoj, (en ambaŭ plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Neporadza 775 homoj, (773 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) de 1743

## Eksteraj ligiloj 
* Neporadza sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trenčín
843 Nicolaia

'*843 *Nicolaia'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la dana astronomo Holger Thiele elde la Observatorio de Hamburgo, en Hamburg-Bergedorf.

Ĝi estis perdita dum 65 jaroj, antaŭ esti remalkovrita

en 1981 de la Instituto de Astronomia Kalkulo de Hejdelbergo (*Heidelberg Astronomisches Rechen-Institut*).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon "*Nicolaia''" en honoro al la matematikisto kaj astronomo Thorvald Nicolai Thiele, patro de la malkovrinto.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1916
Omšenie

**Omšenie,** hungare **Nagysziklás** [nadjsiklAŝ], germane **Mißen** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historiaj loknomoj estis hungare *Misén*, slovake *Mšenné*.
300px|eta|Omšenie situas en la plej griza parto

## Situo 
Omšenie situas en valo de rojo laŭ traira flankovojo. Trenčín troviĝas je 16, Trenčianske Teplice je 5&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1332. Dum la historio ofte okazis inundoj kaj incendioj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagysziklás 1417 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Omšenie 1958 homoj, (1938 slovakoj). Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, sportejo, bakejo, vendejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Naskiĝo de Dipatrino de 1800, en 1986 renoviĝis
* paroĥo de 1765
* 2 kapeloj
* naturprotektaj terenoj

## Famuloj 
En la iama Misén naskiĝis superintendanto Dániel Krmann.

## Eksteraj ligiloj 
* Omšenie sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trenčín
844 Leontina

'*844 *Leontina'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Verita familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la aŭstria astronomo Joseph Rheden elde la observatorio de Vieno.

## Nomo 
Ĝia nomo derivas de "*Lentia''", latina nomo de la urbo Linz.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1916
Laspia kreko

**Laspia kreko** () estas unu el negrandaj krekoj de la Nigra maro ĉe la Suda bordo de Krimeo. Ĝi troviĝas okcidente de la loĝloko Foroso inter la kaboj Sariĉo kaj Ajo sur la teritorio de la Sebastopola municipo proksimume 30 km. for de Sebastopolo kaj 40 km. for de Jalto. La nomo de la kreko havas helenan devenon; laŭ unu el la versioj ĝi venas de la vorto "koto, malpuraĵo" (antaŭe la valo ĉirkaŭ la kreko havis multajn akvofontojn, kiuj "malpurigis" la krekon).

maldekstre|eta|Subsubiro en la Laspia kreko
maldekstre|eta|Vidaĵo de la kreko
La kreko estas ŝirmita kontraŭ okcidentaj, nordaj kaj orientaj ventoj fare de kelkaj montoj, kiuj ĉirkaŭas ĝin: *Kuŝ-Kaja* (663 m.), *Kalaniĥ-Kaja* (625 m.) kaj *Ilja-monto* (739 m.) - ĉiuj apartenantaj al la Krimea montaro. La geografia situo de la kreko kreas unikan mikroklimaton, kiu ebligas la ekziston de kelkaj maloftaj kreskaĵoj de la subtropika flaŭro kaj kelkaj protektataj planto-specioj.

En la antikva kaj mezepoka tempo la kreko estis sufiĉe dense loĝata (oni trovis kelkajn spurojn de antikvaj homaj setlejoj kaj multajn restaĵojn de mezepokaj muroj, temploj kaj aliaj konstruaĵoj). La valo, ĉirkaŭanta la krekon, antaŭe riĉis je akvofontoj, tamen ili malpleniĝis post la tertremo en la jaro 1790, kio kaŭzis la senhomiĝon de la valo. Pro manko de oportunaj vojoj la Laspia valo dum longa tempo estis relative kaŝita kaj malmulte vizitata, ĝis oni konstruis la modernan aŭtoŝoseon Jalto-Sebastopolo en 1972.

Nuntempe apud la kreko troviĝas kelkaj ripozejoj (ankaŭ la porinfana). En la kreko funkcias
delfinejo. La kreko estas populara ripoz-loko kaj bela natura vidindaĵo, fama pro sia pura kaj diafana akvo. Unu el la plej bonaj punktoj por rigardi la krekon troviĝas ĉe la t.n. "roko de Garin-Miĥajlovskij", kiu troviĝas ĉe la Laspia montpasejo - la plej alta punkto de la ŝoseo Jalto-Sebastopolo.

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj de la Laspia kreko
* Panoramiaj fotoj de la kreko
* Pri la kreko (ruse) 

Kategorio:Geografio de Krimeo
Siklo

250ra|eta|Arĝenta **siklo** el la epoko de la militoj kontraŭ Romio
**Siklo**  aŭ **ŝekelo** - hebree שקל, do konsonante "s-k-l" respektive "ŝ-k-l", plurale שקלים, do "s-k-lim" aŭ "ŝ-k-lim" - estas kaj antikva kaj moderna monunuo de **Israelo**. La vorton "siklo" (komparu france *sicle*, itale kaj hispane *siclo*) enkondukis L. L. Zamenhof en lia esperantlingva traduko de la judisma kaj kristanisma Biblio (Torao kaj Tanaĥo respektive Malnova Testamento). Foje en esperanta lingvouzo ankaŭ uzatas la formo "ŝekelo".

1 siklo egalas 100 **agorojn** (singulare: **agoro**, hebree: **agora**).

La nova siklo estas la oficiala monunuo de la ŝtato **Israelo**.

Kategorio:Ekonomio de Israelo
Kategorio:Monunuoj
Vyžice

Vilaĝo **Vyžice** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, sur norda deklivo de montetaro Železné hory, 5&nbsp;km sudokcidente de la urbo Heřmanův Městec, ĉe neĉefa ŝoseo inter Heřmanův Městec kaj Třemošnice. Vivas ĉi tie  ().

## Vilaĝpartoj 
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
* **Vyžice**
* Slavkovice

## Naturo kaj turismo 
La municipa komunumo estas kreita el du vilaĝoj, kiuj ambaŭ situas sur norda deklivo de montareto Železné hory, proksime de la limo de protektata pejzaĝa regiono. Tereno en tiu ĉi regiono estas ondoforma kun riveretoj en la valoj, sur ili estas lagetoj taŭgaj por banado. Proksime de la vilaĝoj estas grandaj arbaroj. Bedaŭrinde bonkvalita natura medio estas uzata nur por privata semajnfina ripozado en kabanoj. Por turismo ankoraŭ mankas bezonataj servoj.

Tra Vyžice gvidas biciklismaj traceoj 4127 kaj 4182 kaj proksime de Slavkovice traceo 4129. Tiuj gvidas:
* 4127 Dolní Raškovice - Heřmanův Městec - Konopáč - Vyžice - Prachovice - Třemošnice
* 4182 Jezbořice - Klešice - Heřmanův Městec - Kostelec u Heřmanova Městce - Vyžice - Slavkovice - Jetonice - Zbyslavec- Lichnice
* 4129 Poběžovice u Přelouče - Urbanice - Turkovice - Nový Dvůr - Březinka - Slavkovice - Jetonice

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de mikroregiono Heřmanoměstecko 1  
* Paĝaro de mikroregiono Heřmanoměstecko 2  
* Paĝaro de mikroregiono Heřmanoměstecko 2 - biciklovojoj  
* Mapo
* Paĝaro de biciklovojo 4182  

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Suvon

**Suvon,** estas universitata urbo kaj provinca ĉefurbo en Sud-Koreio.
300ra|eta|Panoramo de Suvon
[300ra|eta|[Universitato de Suvon]]
300ra|eta|Fortikaĵo de Suvon
300ra|eta|Urbomuro de Suvon

## Bazaj informoj 
* Areo: 121 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 66 m
* Loĝantaro: 1&nbsp;089&nbsp;900 en 2008
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo: +82 31
* Aŭtokodo:
* 

## Situo 
Suvon situas sur ebenaĵo. La Flava Maro troviĝas nur je 6, Seoulo je 30 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 757. En 1592 la japanoj invadis la urbon. En la 1950-aj jaroj pro la militado la urbo multe suferis, dume ŝanĝis la armeoj kvarfoje. Ekde 1967 Suvon estas provinca administrejo.

## Trafiko 
Tra Suvon trairas ĉefvojo kaj fervojo inter la ĉefurbo kaj la suda landparto.

## Klimato 
La klimato de Suvon estas tre simila al tiu de Seoulo. Tamen, pro la signifa urba varmeco de la ĉefurbo, Suvon estas iomete pli freŝa.

## Ekonomio 
En Suvon fabriko de Samsung funkcias. La Aerarmeo havas bazon ĉe la urbo.

## Vidindaĵoj 
* urbomuro (unusole restis en la lando)
* fortikaĵo de 1796
* Universitato de Suvon

## Ĝemelurboj 
*  Curitiba, Brazilo
*  Niĵnij Novgorod, Rusio
*  Asahikava, Japanio
*  Fukui (urbo), Japanio
*  Jinano, Ĉinio
*  Townsville, Aŭstralio
*  Bandungo, Indonezio
*  Cluj-Napoca Rumanio
*  Toluca, Meksiko
*  Yalova, Turkio
*  Fes, Maroko
*  Hai Duong, Vjetnamo
*  Hajderabado, Barato
*  Freiburg, Germanio

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Milionurboj
845 Naëma

'*845 *Naëma'''* estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ĉefa ano de la Naema familio (subfamilio de la Flora familio).

## Malkovro 
Malkovrita la  de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Naëma''" por nekonata kialo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1916
Likvala

**Likvala** (ankaŭ Ekwala, Kwala kaj Likouala) estas Bantua lingvo. Ĝi estas parolata de ĉirkaŭ 45.000 homoj en la Respubliko Kongo, en la Departemento Cuvette je la suba parto de la riveroj Sangha, Likouala-Mossaka kaj Likouala-aux-Herbes.

## Klasifiko 
Likvala faras grupon Mbosi kun la lingvoj Akwa, Koyo, Likuba, Mboko. Laŭ la grupigo de Malcolm Guthrie Likvala apartenas al la Guthrie-zono C30.

Parolantoj de Likvala povas interkomuniki kun tiuj de Likuba.

## Eksteraj ligiloj 
* pri Likvala
* lingvo-karto

Kategorio:Bantua lingvaro
Kategorio:Lingvoj laŭ alfabeto
Kategorio:Lingvoj de la Respubliko Kongo
Fagonukso

[eta|200ra|Fagonuksoj de [eŭropa fago (*Fagus sylvatica*)]]
eta|200ra|Unuopaj fagonuksoj
eta|200ra|Rostitaj fagonuksoj
**Fagonukso** estas la frukto de eŭropa fago. Ĝi estas varianto de la akeno. La fruktoj estas trieĝaj kaj situas duope en kvarloba kupulo (*cupula*). Ili estas manĝeblaj sed ne en granda kvanto pro la enhavo de tanino.

Kategorio:Fruktoj
Amália Szákfy-Szabó

**SZÁKFY-SZABÓ Amália** (sa:kfi-sabo:) estis hungara aktorino naskita en Arado la 15-an de marto 1830 kaj mortinta en Debrecen la 3-an de decembro en 1901. Ŝia edukpatro estis József Szákfy, ŝiaj edzoj estis Miklós Feleky kaj Vilmos Foltényi.

## Kariero 
Szákfy-Szabó jam de 1837 ludis malgrandajn rolojn, en la fino de la 30-aj jaroj ŝi estis en la trupo de Elek Pály en Transilvanio, en 1845 edzino de Miklós Feleky, ŝi naskis filon, sed post kelkaj jaroj ili divorcis. En 1846 ŝi gastludis en la Nacia Teatro de Pest, en 1856 ŝi estis anino de la trupo de József Szabó (teatrestro) kaj estis ankaŭ en Vieno kun ili. En 1861 ŝi edziniĝis kun aktoro Vilmos Foltényi, de tiam ŝi ludis alterne kaj en Debrecen kaj en Nagyvárad. En 1887 ŝi retiriĝis.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Altaj Marĉoj

eta|Pejzaĝo de Altaj Marĉoj
**Altaj Marĉoj** aŭ **Alta Feno** estas altaĵo en la limregiono inter Belgio kaj Germanio. Ĝi nomiĝas , ,  kaj .

La platdiĉa vorto Venn en diversaj skribmanieroj (Venn, Veen, Fenn, Fehn) signifas marĉo, marĉlando, torfejo aŭ torfgrundo.
Eble la formo **Feno ** estu la kompromisforma vorto por tiu regiono.

## Vidu ankaŭ 
* pluvmarĉo
* marĉo

Kategorio:Geografio de Belgio
Kategorio:Geografio de Germanio
Kategorio:Montaroj en Eŭropo
Privatdocento

**Privatdocento** aŭ libera docento estas privata docento, kiu ricevis permeson fari kurson en universitato kaj estis frue  salajrata nur de la kursanoj mem. Hodiaŭ estas en Svisujo unua grado de docento en universitato. 

Tituloprofesoro (germane: *Titularprofesssor*) estas ebla grado post 6 jaroj de instruado kiel  privatdocento en medicina fakultato kun (14) horoj(n) de instruado laŭ "§19".  La privatdocenta ricevas la - ("vorto en latina lingvo") - *"venia  legendi"*(-n), la rajton kaj la devon (de)  fari kursojn pro studentoj en universitato laŭ plano.  

## Vidu ankaŭ 
*Docento
*Profesoro
*Tituloprofesoro 

## Eksteraj ligiloj
*privatodocento / medicina tituloprofesoro en Svisujo
*(pdf) ekzemplo de svisa medicina fakultato §19
*[vidu  § 19](http://www2.zhlex.zh.ch/appl/zhlex_r.nsf/WebView/51EDA3187376995EC12574C7003D79BA/$File/415.438_30.8.04_(Vollversion)_62.pdf) 

Kategorio: Universitato
Kategorio: Instruado
846 Lipperta

'*846 *Lipperta'''* estas mezgranda, malhela kaj tre malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sveda astronomo K. Gyllenberg elde la Observatorio de Hamburgo, en Hamburg-Bergedorf.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan entrepreniston *Eduard Lippert'' kiu monhelpis la Observatorion de Hamburgo.

## Ecoj 
Ĝia rotacia periodo estas unu plej longa el tiuj de asteroidoj; malfacile mezurebla, ĝi estas konata nur kun precizo de 30%.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1916
847 Agnia

'*847 *Agnia'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la inan antaŭnomon *Agnia* honore al la rusa fizikistino *Agnia Ivanovna Badina''.

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio, kun pirokseno kaj malpli ol 20% de olivino, La piroksenoj riĉaj je kalcio indikas magmaan devenon. Tio pensigas, ke la asteroido suferis  pro fandiĝo, kiu kreis surfacon da bazalto.

## Orbito 
Ĝi estas ano de la Liberatriksa familio (ankaŭ foje nomita "Agnia familio"), verŝajne kreita pro la diseriĝo de bazalta objekto. Aliaj anoj de tiu familio estas 1020 Arkadio, 1228 Skabiozo, 2401 Aehlita kaj 3395 Jitka.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Grigorij Neujmin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1915
Tigran Sargsjan

**Tigran Sargsjan** - armene Տիգրան Սարգսյան, latinliterigite ankaŭ *Tigran Sargsyan*,  - estas armena politikisto naskiĝinta  en Kirovakan, Armena SSR, nuntempe Vanadzor, Armenio, do nun -jara. Ekde la 8-a de aprilo 2008 li estas la ĉefministro de Armenio. Antaŭe li ekde marto 1998 estis la prezidanto de la Centra Banko de la Respubliko Armenio (Հայաստանի Կենտրոնական Բանկ, latinliterigite *Hajastani Kentronakan Bank*). Li ne estas membro de politika partio.

Kategorio:Armenaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Armenio
848 Inna

'*848 *Inna'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, en Krimeo, kaj sendepende remalkovrita la  de la germana astronomo Max Wolf, kiu anoncis pli frue la malkovron.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon *Inna* honore al la rusa astronomino *Inna Nikolajevna Leman-Balanovskaja''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Grigorij Neujmin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1915
Bârzava (Timiș)

**Bârzava** [bırzava] (rumana nomo; serbe *Brzava*/*Брзава*; ) estas rivero en la sud-okcidento de Rumanio kaj Serbio. Ĝi fontas en la montaro *Semenic* kaj fluas en la riveron Timiș. De ĝia longo de 166&nbsp;km 127&nbsp;km situas en Rumanio, 35&nbsp;km en Serbio kaj 3,8&nbsp;km sur la limo de la du landoj.

La lasta peco de la rivero estas parto de la kanalo Danubo-Tiso-Danubo.

Kategorio:Riveroj en Rumanio
Kategorio:Riveroj en Serbio
Kategorio:Akvokolekta areo de Danubo
Die Weihnachtsgeschichte (Distler)

**Die Weihnachtsgeschichte** (eo: **La kristnaskhistorio**) estas akapela ĥorverko de la germana komponisto kaj eklezimuzikisto Hugo Distler (1908-1942). Distler finfaris la verkon kun la verknumero 10 por kvarvoĉa ĉambroĥoro kaj kvar soloistoj en la jaro 1933.

La evangelian rakonton (laŭ Lukas kaj Mateo) prezentas la tenoro alterne kun la ceteraj soloistoj kaj la ĥoro. Kiel gvidlinio 6 ĥoral-variacioj de la himno „Es ist ein Ros entsprungen“ trairas la komponaĵon. La kadron formas po unu moteteca enkonduka kaj finala ĥoraĵoj (Pri la tekstoj *Das Volk, so im Finstern wandelt, siehet ein Licht* kaj *Also hat Gott die Welt geliebet, daß er seinen eingeborenen Sohn gab*).

Male al la *ĥoralpasiono op. 7* ekestinta en la pasintjaro 1932 la *Kristnaskhistorio* efikas plejparte pastorale serena. Distler mem nomis ĝin „oratorio de ĉambromuzika karaktero“.

La laŭforma strukturo rermontras sur akapelokomponaĵoj de Heinrich Schütz. La esprimiva sonlingvo de Distler tamen utiligas nepretervideble la rimedojn de la 20-a jarcento. Karakterizaj estas kvartovokoj, kvintonisma melodiaro kaj linea, ofte plurmetrikan tonmetaĵon.

La prezentado daŭras proksimume 35 ĝis 40 minutojn.

## Literaturo 
* Hans Joachim Moser: *Die evangelische Kirchenmusik in Deutschland*. Carl Merseburger, Berlin und Darmstadt 1954
* Werner Oehlmann: *Reclams Chormusikführer*. 2. Auflage. Philipp Reclam jun., Stuttgart 1976, ISBN 3-15-010017-8

## Ligoj eksternen 
* Medien zur Weihnachtsgeschichte im Katalog des Deutschen Musikarchivs

Weihnachtsgeschichte (Distler)
Kategorio:Verkoj de 1933
849 Ara

'*849 *Ara'''* estas mezgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.

## Nomo 
Ĝia nomo, "*Ara*", celebras la *A.R.A.*: *American Relief Administration'', usona helpa misio en Eŭropo post la unua mondmilito.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1912
Fervoja linio Karso-Tbiliso-Bakuo

la fervoja linio|eta|dekstra|250px
La **Fervoja linio Karso-Tbiliso-Bakuo** estas konstruata fervoja linio inter Turkio kaj Azerbajĝano, tra Kartvelio.

La prezidentoj de la tri landoj interkonsentis en 2007 pri la projekto, kiu entenas 68 km novan linion en Turkio, 30 km en Kartvelio kaj renovigadon de malnovaj linioj en Kartvelio kaj Azerbajĝano. La azerbajĝana registaro donis krediton de 220 milionoj da USD, kun 25-jara repaga tempolimo, kun 1 % de jara interezo, por rapidigi la konstruadon de la kartvela parto. Poste la azerbajĝana registaro denove donis krediton de 575 milionoj da USD al la kartvelia registaro, kun 5 % de jara interezo.

La solena malfermo, inaŭguro okazis la 30-an de oktobro 2017, je datreveno de okupo de iam armenia Kars fare de Turkio (1920).

Ĉar la fervojo en Turkio uzas norman spuron (trakan larĝon), dum en la iamaj sovetaj landoj larĝan spuron, oni devas tramunti la vagonaron ĉe la turka-kartvela limo.

Kategorio:Fervojoj en Azerbajĝano
Kategorio:Fervojoj en Turkio
Kategorio:Fervojoj en Kartvelio
Kategorio:Fervojaj linioj
IGNITOR

**IGNITOR** estas la itala nomo de nuklea esplora projekto pri magneta kuntena fuzio, evoluigata ĉe Laboratorioj de ENEA en Frascati.

La projekto estas bazita je sparkita plasmo en tokamako. Ĝin ekis en 1977 prof. Bruno Coppi MIT kaj baziĝis je la Alcator-maŝino de la 1970-aj jaroj ĉe MIT, kiu avangardis en la grand-magneta kampa proksimiĝo al la  plasma magneta kunteno, daŭrigita kun Alcator C/C-Mod ĉe MIT kaj ĉe FT/FTU en serioj de eksperimentoj. Kompare al la internacia projekto ITER, IGNITOR estas pli malgranda kaj malmultekosta. La ITER-reaktoro pezas 19.000 tunojn, dum IGNITOR nur 500 tunojn. IGNITOR estas planata por produkti ĉ. 100 MW da fuzia energio. 

La projekto ricevis en 2010 apogon de Rusio kaj la itala kaj la rusia partneroj subskribis kontrakton pri komuna Ignitor-programo.

## Eksteraj ligiloj
* IGNITOR technical specs on ENEA Laboratories in Frascati 
* Paolo Detragiache, teknika reprezentado 

Kategorio:Nuklea fuzio
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Italio
850 Altona

'*850 *Altona'''* estas meze granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.

Ĝi estis malkovrita dum la unua mondmilito, kiam la observatorio de Simeizo ne plu povis komuniki kun la Astronomisches Rechen-Institut (tiam en Berlino). Ĝi ricevis provizoran numeron entenanta la grekan literon Σ, kiu estis ŝanĝita al S.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la distrikto Altona de Hamburgo, tie kie la germana astronomo Heinrich Christian Schumacher komencis la eldonon de la
revuo *Astronomische Nachrichten'' en 1821.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1916
851 Zeissia

'*851 *Zeissia'''* estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.

Tiam, pro la unua mondmilito, la observatorio de Simeizo ne povis plu komuniki kun la Astronomisches Rechen-Institut de Berlino. La asteroido ricevis provizoran numeron kun la grekan literon Σ, kiu estis ŝanĝita al S.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon "*Zeissia''", en honoro al la germana optikisto kaj firmaestro Carl Zeiss.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1916
Toše Proeski

**Todor »Toše« Proeski** (makedone *Тодор »Тоше« Проески;* naskiĝis je la 25-a de januaro 1981 en Prilep, Nord-Makedonio (tiam parto de Jugoslavio); mortis je la 16-a de oktobro 2007 en Nova Gradiŝka, Kroatio, pro aŭtomobila akcidento) estis makedonia multĝenra kantisto-kantverkisto, kantokomponisto kaj aktoro. Li estis populara sur la tuta Balkana duoninsulo kaj norde de ĝi, kaj loke li estis konsiderita pintulo de la nord-makedonia muziko sceno.

Kategorio:Nord-makedonoj
Krivosúd-Bodovka

**Krivosúd-Bodovka,** hungare **Bodóka** germane **Kriwosud-Kleinbodwe** estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Krivosúd-Bodovka situas en la plej griza parto

## Situo 
Krivosúd-Bodovka situas laŭ maldekstra bordo de Váh sub monto 535 m-ojn alta, fine de tre mallonga sakovojo. Trenčín troviĝas je 12&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la loko en 1398 laŭ tiama hungara nomo *"Kys-Rauazd"*. Baldaŭe 2 apudaj vilaĝoj formiĝis: Krivoszúd/Krivosúd kaj Bodóka/Bodovka. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Krivoszúd-Bodóka,* poste la pli mallonga formo uziĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bodóka 352 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Krivosúd-Bodovka 305 homoj, (303 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Krivosúd-Bodovka sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trenčín
Kategorio:Municipoj en Slovakio kun kunmetita nomo
Reichenburg

**Reichenburg** estas komunumo en la distrikto March en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Reichenburg situas ĉe la marĝeno de la Svisaj Antaŭalpoj en la okcidenta flanko de la Linth-Ebenaĵo ĉe la trilima punkto de la kantonoj Ŝvico, Glaruso kaj Sankt-Galo. De la komunuma teritorio de 11,59&nbsp;km², 3,96&nbsp;km² estas kovritaj de arbaro, 6,42&nbsp;km² servas al agrikulturo kaj 1,03&nbsp;km² por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Reichenburg limas en nordo aliflanke de la Linth-Kanalo al Benken (SG), en oriento al Bilten respektive ekde la unua de januaro 2011 al Glaruso-Nordo (GL), kaj en okcidento al Schübelbach.

## Trafiko 
Sur la teritorio de la komunumo situas la aŭtovoja triangulo de la svisa aŭtovojo A3 kaj la svisa aŭtovojo A53. La komunumo disponas pri propra alveturejo al ambaŭ aŭtovojoj. La stacidomo de la Svisaj Federaciaj Fervojoj estas servata de la regiona trajnlinio S2 de Ziegelbrücke al Pfäffikon, Zuriko al la Flughaveno Zuriko.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Reichenburg datiĝas el la jaro 1300 kiel *Richenburg*. Jam en la jaro 1116 estis menciitaj posedaĵoj de la Monaĥejo Pfäfers en la hodiaŭa setlejo *Hirschlen*.

## Bildaro 

Dosiero:Reichenburg Restoracio Rössli 079.JPG|Restaŭracio Rössli
Dosiero:Reichenburg Trafikcirklo117.JPG|Trafikcirklo
Dosiero:Reichenburg vendejcentro Hirzli Park 114.JPG|Vendejocentro Hirzli Park
Dosiero:Reichenburg Pacokapelo.JPG|Pacokapelo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Reichenburg (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Reichenburg
* Reichenburg en la Historia Leksikono de Svislando
Petrova Lehota

**Petrova Lehota,** hungare **Péterszabadja** [pEtersabadja], germane **Petershau** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Petrova Lehota situas en la plej griza parto

## Situo 
Petrova Lehota situas fine de sakovojo. Trenčín troviĝas je 22&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1346 en formo *"Lyhota Petri"*. La unuaj loĝantoj estis germanoj. En 1784 loĝis tie 270 vilaĝanoj (41 familioj) en 33 domoj, en 1828 269 vilaĝanoj en 24 domoj. Ĝis 1898 la oficiala hungara loknomo estis *Petri-Lehota,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Péterszabadja 412 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Petrova Lehota 182 homoj, (180 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Petrova Lehota sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trenčín
Melčice-Lieskové

**Melčice-Lieskové,** hungare **Melcsicmogyoród** [melĉicmodjorOd] estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Melčice-Lieskové situas en la plej griza parto

## Situo 
Melčice-Lieskové situas preter Váh, laŭ traira flankovojo apud ĉefvojo, aŭtovojo kaj fervojo. Trenčín troviĝas je 12&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri Melcsic/Melčice en 1398 en formo *"Myliche"* apartenanta al fortikaĵo de Beckó. Apuda vilaĝo Nemeslieszko(Nemesmogyoród)/Zemianske Lieskové menciiĝis en 1478. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Melcsic 853, en Nemesmogyoród 493 homoj, (plejparte slovakoj). En 1912 Nemesmogyoród kaj alia vilaĝeto Vágzsámbokrét [vAgĵAmbokrEt] unuiĝis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Melčice-Lieskové 1517 homoj, (1470 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo de 1611 en Melčice
* kapelo omaĝe al Sankta Triunuo en Melčice
* iama juda komuna domo
* kastelo de familio Szilvay [silvai] en Lieskové
* malfruklasikisma kastelo el la 19-a jarcento en la iama vilaĝo Zsámbokrét

## Eksteraj ligiloj 
* Melčice-Lieskové sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trenčín
Kategorio:Municipoj en Slovakio kun kunmetita nomo
Serĵ Sargsjan

**Serĵ Azati Sargsjan** (, latinliterigite ankaŭ *Serž Azati Sargsyan*) estas armena politikisto naskiĝinta  en Stepanakerto, Montara Karabaĥo, do nun -jara. Ekde februaro 2008 li estas la prezidanto de Armenio.

Antaŭe li inter la jaroj 1993 kaj 2007 estis nacia ministro pri defendo. Inter marto 2007 kaj aprilo 2008 li estis ĉefministro de la ŝtato. En februaro 2008 li elektiĝis posteulo de la antaŭa ŝtata prezidanto Robert Koĉarjan. Kvankam la balotaj observantoj de la Organizo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo (OSKE) juĝis la baloton plejparte justa, la kandidato Levon Ter-Petrosjan post la baloto alvokis al manifestacioj kaj postulis nuligon de la laŭ li manipulitaj balotaj rezultoj. La 1-an de marto 2008 amasa manifestacio estis perforte finita.

La 9-an de aprilo 2008 Serĵ Sargsjan per solena ĵuro en celebraĵo oficiale ekdeĵoris kiel prezidanto de Armenio.

## Referencoj 
Kategorio:Prezidantoj de Armenio
Kategorio:Ĉefministroj de Armenio
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Kreko (apartigilo)

**Kreko** povas aludi al:
* birdospecio de la familio de Anasedoj nomata ankaŭ Krekanaso, (*Anas crecca*).
* malgranda golfo, uzebla kiel natura haveneto, vidu ekzemple Laspia kreko.
Gojang

**Gojang** aŭ **Kojan** (koree: 고양시) estas universitata urbo (ankaŭ milionurbo) en Sud-Koreio.
300ra|eta|Strato en Kojan

## Bazaj informoj 
* Areo: 267 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 1&nbsp;073&nbsp;000 en 2005
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodo:410003-412836
* Telefonkodo: +82 31
* Aŭtokodo:
* 

## Geografio 
Gojang situas en la nord-okcidenta parto de la lando sur ebenaĵo. La landlimo estas proksime.

## Historio 
Dum epoko de triopa lando Gojang apartenis al lando Ŝilla. Baldaŭe ĝi iĝis administrejo, en 1471 departementejo. Kojan ricevis urborajton en 1992, post 4 jaroj municipoj formiĝis.

## Klimato 
La klimato de Gojang estas tre simila al tiu de Seoulo. Tamen, pro la signifa urba varmeco de la ĉefurbo, Gojang estas iomete pli freŝa.

## Vidindaĵoj 
* fortikaĵo, la muro estas 11 km-ojn longa, 3 m-ojn alta; interne estas viziteblaj temploj
* internacia flora ekspozicio
* artefarita parko

## Ĝemelurboj 
*  Qiqihar, Ĉinio
*  Heerhugowaard, Nederlando
*  San Bernardino, Kalifornio, Usono

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Milionurboj
Otoni

**Otoni** aŭ **Othoni** aŭ **Othonoi** (novgreke Οθωνοί) estas greka insulo kun 100 konstantaj loĝantoj sur ĉirkaŭ 10&nbsp;km², ĝi estas la plej granda insulo de la Diapontaj insuloj (aŭ Otoniaj insuloj). Ĝi formas samtempe memstaran komunumon (novgreke κοινότητα, *Kinotita*) ene de la Korfua prefektujo.

Otoni estas la plej okcidenta insulo kaj komunumo de Grekio. Ĝi situas ĉirkaŭ 20&nbsp;km nordokcidente de Korfuo kaj ĉirkaŭ 69&nbsp;km de Kabo Otranto de la itala duoninsulo. La insulo havas longon de 5,6 km en orienta-okcidenta direkto, ĝi larĝas ĉirkaŭ 3,6&nbsp;km. Ĝia plej alta monteto estas Fano aŭ Merovigli kun alto de 393 m.

Plimulto de la insulanoj vivtenas sin el agrikulturo (ĉefe per kultivado de olivarboj), el fiŝkaptado kaj etaparte el turismo. Ekzistas trafika kontakto al urbo Korfuo (transportas ankaŭ aŭtomobilojn) kaj al Agios Stefanos, turisma loko en norda Korfuo, de kie oni organizas ekskursajn veturojn. Krom la havenloko Ammos, ekzistas ankaŭ la iama ĉefloko Chorio kaj multaj disaj setlejoj sur la insulo.

## Eksteraj ligiloj 
* Historiaj kaj geografiaj informoj pri la insulo Otoni

Kategorio:Insuloj en Grekio
Kategorio:Ioniaj insuloj
Huabei

[eta|Regionoj de Ĉinio (inkl. [Tajvanon)]]

**Huabei** () estas la nomo de la centra areo de **Norda Ĉinio**. Ĝi ampleksas la sekvantajn administrajn unuojn (provincojn):
#Interna Mongolio (Nèi Měnggǔ) Nej Menggu
#Shanxi (Shānxī) Ŝanŝi
#Beijing (Běijīng) Beiĵing
#Tianjin (Tiānjīn) Tienĵing
#Hebei (Héběi) Hebej

## Urboj kiuj enhavas pli ol milionon da loĝantoj 
Distriktoĉefurboj estas montritaj malsupre kun **grasa teksto**.


Kategorio:Regionoj de Ĉinio
Akala-samea lingvo

La **Akala-samea lingvo** estis finn-ugra lingvo parolata en Rusio, parto de la sameaj lingvoj. La lasta parolantino, Marja Sergina, mortis la 29-an de decembro 2003, estingante la lingvon . Ĝi estis skribata per la cirila alfabeto.

## Notoj 
Kategorio:Samea lingvaro
Kategorio:Lingvoj de Rusio
Kategorio:Mortintaj lingvoj de Eŭropo
853 Nansenia

'*853 *Nansenia''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio la , dum la unua mondmilito.

Ĉar la observatorio de Simeizo ne povis plu komuniki kun la Astronomisches Rechen-Institut, la asteroidoj tiam malkovritaj ricevis provizorajn numerojn kun la grekan literon Σ, kiu estis ŝanĝita al S.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la norvegan polusan esploradiston Fridtjof Nansen.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1916
Historio de kopirajto

La **historio de kopirajta monopolo** kaj de aŭtorrajto estas tre ligitaj al la plibonigo de kopiteknikoj de skribaĵoj kaj al la estiĝo de la nocio de aŭtoro kaj de la fundamento unuo de la aŭtoro kaj de la verko.

## Estiĝo de morala juro
La unua konata disputo pri aŭtoreco de teksto okazis ĉirkaŭ la jaro  560 inter la sanktuloj Kolumbao kaj Finnian. La unua sekrete kopiintus psalmaron, kiun pruntedonis la dua al li. Finnian malkonfirmis la rajton de Kolumbao kopii la verkon kaj Diarmaid mac Cearbhaill, reĝego de Irlando juĝis la aferon favore al Finnian, kvankam la kopio mem ja estis frukto de la laboro de Kolumbao. La historio (ne konfirmebla) estas raportita de Charles de Montalembert en sia verko ''Les Moines d'Occident, depuis saint Benoît jusqu'à saint Bernard (La monaĥoj de la okcidento, de sankta Benedikto ĝis sankta Bernardo)*, 1860.

## Antaŭ la 18-a jarcento
Antaŭ la 18-a jarcento arta kreado baziĝis ĉefe je la propraj financaj rimedoj de la artisto (kiel ekzemple Michel de Montaigne) aŭ je mecenata sistemo. Inter la diversaj artoj, nur skribaĵoj povis esti kopiitaj multnombre ekde la estiĝo de la presarto. Presado de liaj verkoj estis honoro al la aŭtoro kaj pligrandigis lian famon, kio ebligis lin trovi pli bonajn mecenatojn aldone al la estimo de aliaj aŭtoroj. La prezo de la libro reprezentis tiel la laboron de la presisto, la aŭtoro havis malmultan aŭ nenian rektan financan enspezon pro la vendado de siaj verkoj.

La deveno de la parto de la aŭtora rajto estas kutime ligit al la praktiko de eŭropaj monarkoj, kiuj disdonis *patentojn*, kiuj garantiis al la ricevanto monopolon sur aparta ekonomia afero. Tiaj monopoloj estis portempe donitaj al aŭtoroj kaj presistoj antaŭ la 18-a jarcento por apartaj verkoj.

En Britujo tio fine estigis en 1662 la *Licensing Act*, kiu donis la monopolon de la angla presado al la  *Worshipful Company of Stationers and Newspaper Makers* de Londono, sub preteksto de organizaĵo cenzuranta herezajn tekstojn. Fakte la kompanio konsistis el granda nombro de eldonistoj, kiuj elverkis internan sistemon de rajtoj oficialigita per la monopolo.
La glora revolucio, kontraŭante monopolojn, abolis tiun sistemon kaj starigis konkurencon inter la presistoj de Londono kaj de tiuj en aliaj partoj de la reĝlando, kiuj produktis librojn malpli alte kostajn.

## Eksteraj ligiloj 
*International Copyright and Neighbouring Rights: The Berne Convention and Beyond'' TTT-ejo kun historiaj dokumentoj ligitaj al internacia kopirajto

## Referencoj 
Kategorio:Juro pri intelekta proprieto
Kategorio:Historio de juro
Kategorio:Historio de libroj
Tokamako

**Tokamako** estas instalaĵo, kiu kapablas kunteni grand-temperaturan plasmon en magneta kampo, estigitan per toroforma elektromagneto. La plasmo povas atingi la temperaturon de 100 milionoj °C kaj ŝvebas en la tokamaka interno. Ĝi estas ĝis nun la plej sukcesa instalaĵo de la magneta kuntena fuzio. La magneta geometrio konsistas el helicaj fortolinioj, irantaj sur toroidaj magnetaj surfacoj, plektiĝantaj unu kun la alia.

La vorto *tokamako* estas laŭlitera transskribo de la rusa *токамак*, kiu estas mallongigo de *тороидальная камера в магнитных катушках* (toroidalnaja kamera v magnitnih katuŝkah) (en Esperanto: *tora kamero en magneta rulaĵo*).

La ellaboro de tokamak estas ligita al sovetiaj fizikistoj Igor Tamm kaj Andrej Saĥarov.

## Gravaj tokamakoj 
* JET - Eŭropa esplora tokamako
* ITER – internacia eksperimenta tokamako; supozata kiel la unua liveri pli multe da energio ol ĝi bezonos por sia funkciado

## Vidu ankaŭ 
* Stelaratoro (alia sistemo por magneta kuntena nuklea fuzio)


Kategorio:Nuklea fuzio
Kategorio:Rusaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Sovetunio
Simona de Silvestro

## Kariero 
Ŝi konkuris por la teamo Stargate Worlds en la Atlantic Championship en 2008 kaj 2009. Ŝi venkis en 2008 la ĉefkuron en Long Beach, iĝante la dua virino, kiu venkis kuron en tiu serio . En 2009 ŝi venkis kvar kurojn kaj gajnis la trian pozicion en klasifiko.

De Silvestro partoprenis en testo por IRL la 8-an kaj 9-an de decembro 2009 ĉe la kurejo de Sebring . Ŝi konkursis ĉiujn kurojn en IRL por HVM Racing en 2010. La 5-an de junio 2010 ŝi estis viktimo de akcidento: la motoro de ŝia aŭto eksplodis kaj la aŭto estis ĉirkaŭvolvata de la flamoj. Fortune ŝi havis nur brulvundon je la manoj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo
* Statistikoj de Simona de Silvestro

Kategorio:Naskiĝintoj en Svislando
Unio svisa de artoj kaj metejoj usam

**Unio svisa de artoj kaj metejoj usam** (, ) estas la ĉapela (ĉefa)- organizo de svisaj malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj, en germana "KMU": *Schweizer Kleine und mittlere Unternehmen - KMU*.
La usam estas la plej granda ĉapela societo kaj estas la reprezentiva kaj gvidanta ekonomia organizo de Svisujo.
La seĝo de asocio estas en Berno, Svisujo.

La usam / sgv reprezentas ĉirkaŭ 280 formaciojn kun ĉirkaŭ 300000 entreprenoj.

La seĝo de asocio estas en Berno. La prezidanto estas la nacia konsilisto Bruno Zuppiger, la direktoro estas Hans-Ulrich Bigler.

-----------------------------------------------------------------------------
* Nomo **Unio svisa de artoj kaj metejoj usam** -
* Nomo ** Schweizerischer Gewerbeverband sgv**
* Nomo **Union suisse des arts et métiers usam**
* Fondaĵo 1879
* Loko Bern, Svisujo
* Prezidanto Bruno Zuppiger
* Direktoro Hans-Ulrich Bigler
* Membroj 280 aliaj societoj
---------------------------------------------------------------------

## Eksteraj ligiloj 
* www.sgv-usam.ch oficiala paĝo

Kategorio:Ekonomiaj organizaĵoj
Kategorio:Asocioj de Svislando