Yoram Kaniuk

**Yoram Kaniuk** (; naskita la 2-an de majo 1930 en Tel-Avivo; mortis la 8-an de junio 2013 samloke) estis israela verkisto, pentristo, ĵurnalisto kaj teatra kritikisto.

La fokuso de lia verkado estis la rilato inter judismo kaj Israelo kaj la konflikto kun la Holokaŭsto. Li estis konsiderata antaŭulo de la literaturo de la "dua generacio", en kiu infanoj de pluvivantoj prilaboras la traŭmaton de siaj gepatroj. 

## Verkado 
Kaniuk publikigis dek sep romanojn, ses volumojn da noveloj, kaj kvar infanlibrojn. Liaj libroj longe malsukcesis en Israelo, dum ili estis tradukitaj kaj publikigitaj eksterlande en dudek lingvoj. Nur en siaj pli postaj jaroj li akiris rekonon en sia patrujo kiel grava figuro en nuntempa hebrea literaturo. La Universitato de Tel-Avivo aljuĝis al li honoran doktorecon en 2011. 

Kvankam laŭ sia aĝo, Kaniuk apartenas al la Palmach-generacio, el literatura vidpunkto li kutime identiĝas kun la literaturo de la t.n. Ŝtata Generacio, kiu komenciĝis en la 1960-aj jaroj, la jaroj en kiuj lia verkaro komencis prosperi. Liaj libroj estas plejparte skribitaj laŭ la tekniko de la konscifluo. Lia verkado ofte moviĝas inter la reala kaj la iluzia, inter mito kaj sperto. Kune kun tio, oni povas identigi en lia verkado konstantan miksaĵon inter fikcio, biografia kaj aŭtobiografia verkado.

Komence de sia literatura kariero, Kaniuk publikigis novelojn, kaj en 1963 li publikigis sian unuan libron en la hebrea lingvo, la kolekton de rakontoj "Tiu, kiu malsupreniras" (ĉi tiu libro estis publikigita antaŭe en la angla). Inter liaj konataj libroj:

* "Hem, Reĝo de Jerusalemo" (1965), neebla amrakonto inter kompata flegistino kaj letale vundita viro, lokita kontraŭ la fono de la sieĝo de Jerusalemo dum la Sendependeca Milito. La libro estis adaptita en filmon en 1986, reĝisorita de Amos Gutman kaj ĉefrolita de Alona Kimchi kaj Dov Navon.
* " Adam Ben Kelev " (1968), en kiu li portretis rolulojn de holokaŭsto-pluvivantoj en mensa malsanulejo. En 2009, la libro estis adaptita en samnoman filmon, reĝisorita de Paul Schroeder.
* "Sussetz" (1974), romano en kiu li rekreas la Tel-Avivon de sia infanaĝo. La libro estis adaptita en filmon en 1978 kun Ŝmulik Kraus kaj reĝisorita de Yaki Joŝa.
* En la epopeo " La Lasta Judo " (1982), Kaniuk kunfandis la temon de la Holokaŭsto kun la mito de juda setlejo kaj motivoj el la israelaj militoj. Ĉapitroj el la libro estis adaptitaj en filmon nomitan " La Aglo ", ankaŭ reĝisorita de Yaki Joŝua.
* En 2004, lia libro " La Lasta Berlinano " estis publikigita. En la libro, Kaniuk kolektis impresojn pri siaj multaj vojaĝoj en Germanio.
* En 2010, lia libro " 558 " estis publikigita, kiu temas pri liaj spertoj kiel Palmach -soldato en la Sendependeca Milito ; la libro gajnis al Kaniuk la Sapir-premion kaj estas adaptita en teatraĵon, kiu estas prezentita ĉe la Ĥajfa Teatro ekde la printempo de 2011, reĝisorita kaj adaptita de Noya Lancet.

La verkado de Kaniuk povas esti dividita en tri ĉefajn ĝenrojn : longajn fikciajn romanojn, rakontojn kaj novelojn, kaj biografian-(aŭto)biografian verkadon. Tamen, la divido ne estas klara, ĉefe pro la skribstilo de Kaniuk, kiu konstante rompas la distingon inter imago kaj realeco.

Krome, li ankaŭ laboris en tradukado kaj tradukis, ekzemple, la muzikalon *La Reĝo kaj Mi*, kune kun Naomi Shemer, kiu estis surscenigita en Israelo, produktita de Giora Godik en 1966.

La libroj de Kaniuk, kiuj gajnis multajn literaturajn premiojn, estis tradukitaj en dudek lingvojn. Kaniuk ankaŭ verkis ĵurnalistajn artikolojn kaj publikigis en diversaj gazetoj, inkluzive de: Haaretz, Davar, Tel Aviv Newspaper, Yedioth Ahronoth kaj Maariv.

La persona arkivo de Yoram Kaniuk estas deponita ĉe la Instituto Gnazim.

### Laŭleĝa statuso kiel israelano 
En majo 2011, Kaniuk prezentis peticion al la israela Ministerio pri Internaj Aferoj, petante ke lia religia statuso en lia pasporto estu ŝanĝita de "judo" al "senreligia". Li argumentis, ke lia infano kaj nepo ambaŭ devenis de jud-kristanaj geedzecoj kaj tial havis la enskribon "senreligia" en siaj pasportoj, kaj ke li mem, pro solidareco kun ili, postulis la saman statuson.  Krome, li deklaris, ke li ne volis esti civitano de "juda Irano" kaj ne volis aparteni al tio, kio nun nomiĝas la "religio de Israelo".  En oktobro 2011, administra tribunalo decidis favore al Kaniuk, tiel ke de tiam lia pasporto listigis lian naciecon kiel "judo" sed forigis la enskribon por "religio". Centoj da israelanoj sekvis la ekzemplon. La forigo de ies religia aparteno fariĝis familiare konata en Israelo kiel "hitqanjeq" (). 

## Verkaro 
* 1963 היורד מלמעלה (Hayored melemaala) - The Acrophile, romano (unue aperis en la angla sub la titolo The Acrophile )
* 1965 חימו מלך ירושלים (Himo meleh Yerushalaiym) - Himo, la reĝo de Jerusalemo
* אדם בן כלב 1968 (Adam ben kelev) Adamo, la filo de la hundo aŭ Adamo la resurektita - romano
* מות העיר 1973 (Mot Ha'ir) La Morto de la Urbo - kolekto de noveloj
* سوسعت 1974 (Susetz) Ligna ĉevalo, romano
* עפר ותשוקה 1975 (Afar ut'shuká) Lando kaj Pasio - kolekto de ĵurnalismaj artikoloj-rakontoj
* 1976 La Rakonto de la Praonklino Shlomtzion (Hasipur al hadoda Shlomtzion hagdola) - La Rakonto de la Praonklino Shlomtzion - Romia
* לילה על האפים אם טרנזיסטור - 1979 (Layla al hof im transistor) Nokto ĉe la marbordo kun transistoro, romano 
* 1982 - היהודי האחרון (Hayehudí haaharon) La lasta judo
* קמו סיפורים - 1983 (K'mo sipurim) Speco de rakontoj
* ערבי טוב - 1983 (Araví tov) - bona arabo, romano (publikigite sub la araba pseŭdonimo Yussef Sherara)
* ערבא סיפורים ושיר - 1985 (Arbaá sipurim veshir) Kvar rakontoj kaj poemo
* סיפורי סוף שבוע - 1986 (Sipurey sof shavua) Semajnfinaj rakontoj
* בתו - 1987 (Bitó), Lia filino, romano
* אהבת דוד - 1990 (Ahavat Davíd), The Love of David, romano
* פוסט-מורטם - 1992 (Postmortem), romano
* 1995 - טייגרהיל Tigerhill, romano
* עוד סיפור אהבה - 1996 Od sipur ahava (Alia amrakonto)
* נבלות - 1997 Nevelot - hasipur ha'amiti (La Fiuloj - La Vera Rakonto)
* אקסודוס אודיסיאה של מפקד (רומן תיעודי-היסטורי) - 1999 Eliro, Odiseado shel mefaked, histori-romano, kapitano, histori-romano
* המלכה ואני - 2001 Hamalka veani - La Reĝino kaj mi
* חיים על נייר זכוכית - 2003 Haim al nyar zhuhit - Vivo sur glaspaperp
* הברלינאי האחרון - 2004 Haberlinai haaharon - La lasta berlinano
* הנעדרת מנחל צין - 2005 Haneederet Minahal Tzin - La Malaperintino de Nahal Tzin
* עיטים ונבלות - 2006 Eitim unevelot - Agloj kaj kadavroj
* על החיים ועל המוות - 2007 Al Hahaim veal hamavet - Pri vivo kaj morto
* 2008 - קסם על ים כנרת, La Sorĉo sur la Maro de Galileo (Kineret) (origine publikigita en 1994 sub la ina pseŭdonimo Ravital Beck)

* תש"ח - 2010 Taŝaĥ (Jaro 1948)
* בא בימים - 2013 Ba bayamim (Pli aĝa)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mallonga biografio kun vasta listo de verkaĵoj
* angla eltiraĵo de lia aŭtobiografia romano "Mia Vojo"

Kategorio:Israelaj ateistoj
Kategorio:Israelaj pentristoj
Kategorio:Israelaj verkistoj
Kategorio:Israelaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Israelaj literaturkritikistoj