Bendoflugila kaprimulgo

**Bendoflugila kaprimulgo** (*Systellura longirostris*, laŭ kio ankaŭ *Longbeka kaprimulgo*) estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj kaj ununura specio de la genro *Systellura*. Ĝi estas disvastigita en Sudameriko, kie ĝi troviĝas en Andoj, Venezuela Marborda Montaro, Sankta-Marta Montaro, Tepui, plimulmto de Ĉilio, Argentino, Paragvajo, Urugvajo, kaj orienta Brazilo. Ĝi troviĝas en vasta gamo de vivejoj, de la rando de humidaj montaj arbaroj ĝis arbustaj duondezertoj kaj urbaj tegmentoj.

## Taksonomio
La Bendoflugila kaprimulgo estis formale priskribita en 1825 kiel *Caprimulgus longirostris* fare de la franca natursciencisto Charles Lucien Bonaparte. La specia epiteto kombinas la latinan *longus* signifantan "longa" kun -*rostris* signifanta "beka". La Bendoflugila kaprimulgo nun estas la sola specio lokita en la genro *Systellura*, kiu estis enkondukita en 1912 de la usona ornitologo Robert Ridgway kun *Stenopis ruficervix*, Sclater, PL, 1866, kiel la tipa specio. Ĉi tio nun estas konsiderata kiel subspecio de la Bendoflugila kaprimulgo. La genronomo *Systellura* kombinas la grekajn συστελλω/*sustellō* signifantan "mallongigi" kun ουρα'*oura* signifanta "vosto".

### Subspecioj
Oni agnoskis ok subspeciojn, kaj alian el Brazilo kiuj estis priskribitaj en la lastaj jaroj. La Kaprimulgo de Tschudi estis iam konsiderita subspecio, sed ĝi nuntempe estis plialtigita al rango de specio. Ĵuse, oni sugestis, ke kaj *S. l. roraimae* kaj *S. l. ruficervix* estu traktitaj kiel apartaj specioj.
* *S. l. ruficervix* (Sclater, 1866) - Kolombio, Venezuelo kaj Ekvadoro
* *S. l. roraimae* Chapman, 1929 - tepui de suda Venezuelo
* *S. l. atripunctata* Chapman, 1923 - Peruo ĝis nordokcidenta Argentino
* *S. l. bifasciata* (Gould, 1837) - Ĉilio, okcidenta Argentino
* *S. l. pedrolimai* (Grantsau, 2008) - nordorienta Brazilo
* *S. l. longirostris* (Bonaparte, 1825) - sudorienta Brazilo, Paragvajo, Urugvajo kaj nordorienta Argentino
* *S. l. mochaensis* (Cleere, 2006) - centra Ĉilio
* *S. l. patagonica* (Olrog, 1962) - centra kaj suda Argentino

## Aspekto
Tra ĝia larĝa teritorio, ekzistas signifaj varioj en ĝia morfologio, sed, kiel sugestas ĝia ordinara nomo, ĝi ĉiam havas distingan bendon en la flugilo (plej bone videbla dumfluge), kiu estas blanka ĉe la masklo kaj flavbruna ĉe la ino.

Tiu ĉi kaprimulgo havas longon, kiu varias de 20 ĝis 27 cm (por Ekvadoro, 21,5 ĝis 23 cm). La irisoj, beko, kruroj kaj piedoj varias de brunaj ĝis nigrecbrunaj. Sur la supra flanko, oni povas distingi grizecbrunan, nigrecbrunan, brunoranĝan, palflavecbrunan kaj grizecblankan kolorojn. La malantaŭo de la kolo estas de brunoranĝa ĝis flavecbruna. Flugilkovriloj akiras grizecbrunan koloron akompanatan de densaj makuloj flavecaj ĝis grizecbrunaj. La skapularoj estas nigrecbrunaj. Ĉe maskloj foje estas blankaj kaj ĉe inoj foje flavecbrunaj markoj ĉirkaŭ la malsupra gorĝo.

La ventro kaj flankoj fariĝas brunaj aŭ flavecbrunaj. Dumfluge, la masklo havas blankajn markojn ĉe la rando de la unuaj kvar unuarangaj flugilplumoj, kaj ankaŭ blankan bendon sur la unua kaj kvara vostoplumoj. La ino ne posedas la blankan markon sur la vosto.

### Voĉo
La specio havas diversajn kriojn. La teritoria tono estas alt-akra fajfo, *sŭiirt sŭiirt sŭiirt*, konstante ripetata ĉiun 1an ĝis 3an sekundojn. Fajfoj aŭdeblas ĉe krepusko aŭ tagiĝo. La flugfajfo kutime aŭdeblas dum la reprodukta sezono kiel alta *ĉiit*. Inoj, kiam ili estas flugforigitaj, produktas nazan sonon kiel *ĉri-i*.

## Kutimaro kaj ekologio
### Manĝado
Bendoflugilaj kaprimulgoj manĝas insektojn, ĉefe tineojn, skarabojn kaj termitojn.

### Reproduktado
La reprodukta sezono varias laŭ regiono. En okcidenta Venezuelo, ĝi estas de februaro ĝis septembro; por Ekvadoro, Kolombio kaj Ĉilio, oni kredas, ke ĝi estas ĉirkaŭ malfrua julio, februaro ĝis novembro kaj novembro, respektive; kaj por Argentino kaj sudorienta Brazilo (Rio-de-Ĵanejro) de septembro ĝis oktobro. Bendoflugilaj kaprimulgoj ne konstruas neston, anstataŭe la ovoj estas demetitaj sur grunda kavaĵo en densa vegetaĵaro, nuda grundo aŭ apud vojoj. Kutime, ili demetas 1-2 elipsajn ovojn ĉiun reproduktan sezonon, kiuj varias en koloro de kremrozkolora, blankeca, makulita bruna, lila kaj griza.

La ovoj estas proksimume 25 mm longaj kaj 20 mm larĝaj kaj pezas ĉirkaŭ 5 g. La nesinkroneco de la demetitaj ovoj povas kaŭzi diferencojn en la dimensioj inter la ovoj de la sama ovodemetado. Dum amindumado, la masklo kliniĝas al la tero, rivelante la blankajn makulojn sur la vostoplumoj. La ovoj eloviĝas post periodo de 17 tagoj. Inoj investas intensajn tempoperiodojn dum la tago (ĉirkaŭ 14 horoj), dum maskloj normale pasigas nur 20% de sia tempo kun la ovodemetado. Gepatroj normale forlasas la neston dum krepusko aŭ tagiĝo; ne estas indikoj, ke gepatroj movas ovojn el la nesto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko