Makiskukolo

La **Makiskukolo**, *Cacomantis variolosus*, estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro *Cacomantis*. Ĝi estas indiĝena de Malesio, Salomonoj, norda kaj orienta marbordo de Aŭstralio kaj norda Nov-Gvineo. Ĝi estas grizbruna kun avelkolora brusto kaj ties alvoko estas tre populara kaj aŭdata en la aŭstralia makiso, de kie venas ties nomo.

## Taxonomy
Oni agnoskis ok subspeciojn:
* *C. v. major* Salvadori, 1880 – nordaj Molukoj (Morotai ĝis Obi-insuloj)
* *C. v. tymbonomus* (Müller, S, 1843) – Rote, Timoro kaj Vetaro (orientaj Malgrandaj Sundoj)
* *C. v. infaustus* Cabanis & Heine, 1863 – Nov-Gvineo kaj satelitaj insuloj
* *C. v. obscuratus* Stresemann & Knud Paludan, 1932 – Numforo (insuloj de Golfo Sarera, nordokcidenta Nov-Gvineo)
* *C. v. variolosus* (Vigors & Horsfield, 1827) – nordorienta Okcidenta Aŭstralio ĝis suda Viktorio (norda, orienta Aŭstralio)
* *C. v. macrocercus* Stresemann, 1921 – Nov-Irlando, Nov-Britio kaj satelitaj (orientaj Bismarkoj)
* *C. v. websteri* Hartert, EJO, 1898 – Nov-Hanovero (centraj nordaj Bismarkoj)
* *C. v. fortior* Rothschild & Hartert, EJO, 1914 – D'Entrecasteaux (oriento de sudorienta Nov-Gvineo)

La Milda kukolo (*Cacomantis blandus*) kaj la Salomona kukolo (*Cacomantis addendus*) estis iam traktitaj kiel subspecioj.

La konvencio unuigi la subspeciojn sub *C. variolosus* datiĝas almenaŭ de la kontrollisto de Peters, sed ekzistas necerteco ĉu ili ĉiuj apartenas tien aŭ ne. Ekzemple, iuj ornitologoj traktas *sepulcralis* kiel specion en si mem (la Ruĝbrusta kukolo). Simile, *aeruginosus* estas levita de iuj al specio-nivelo (la Moluka kukolo), sed estas metita de aliaj sub *C. sepulcralis*. Iuj ornitologoj traktas *infaustus* kiel parton de *C. variolosus* kaj aliaj kiel parton de *C. sepulcralis*. La necerteco ekestas ĉar diferencoj inter la subspecioj en karakterizaĵoj kiel plumarkoloro povas esti minimumaj, dum diferencoj en voĉoj ofte estas signifaj. La ​​okulo havas mallarĝan, palan ringon ĉirkaŭ ĝi, kaj la piedoj estas olivecrozkoloraj. Junula plumaro estas forte strieca malhelbruna. La flugiloj estas akre pintaj kaj malantaŭen svingitaj dumfluge. Subflugiloj estas grizbrunaj kun palflavaj subflugilaj kovriloj kaj blanka aŭ palflava strio.

En Aŭstralio, ĝi estas loĝanto de diversaj medioj, inkluzive de pluvarbaroj, randoj de pluvarbaroj, manglejoj, sekundaraj arbaroj kaj plantejoj.

## Ekologio
La Makiskukolo estas nestoparazito. Ĝiaj ovoj estas polimorfaj, kio signifas, ke inoj demetas specifajn ovtipojn por specifaj gastigantoj. En Aŭstralio, inoj demetas tri ovotipojn depende de sia ĉefa gastiganto en la koncerna regiono de sia distribuo. kvankam nur malgranda nombro da specioj estis observitaj zorgantaj kukolidojn tra elnestiĝo. La specioj observitaj zorgantaj kukolidojn tra elnestiĝo varias laŭ subspecioj de la Makiskukolo. Por *C. v. dumetorum* ili inkluzivas la purpurkronan maluron, la brundorsan mielmanĝanton (*Ramsayornis modestus*), la stribrustan mielmanĝanton (*Ramsayornis fasciatus*) kaj por *C. v. variolosus* ili inkluzivas la rozan ruĝgorĝulon (*Petroica rosea*), la norfolkan ruĝgorĝulon (*Petroica multicolor*), la plumban muŝkaptulon (*Myiagra rubecula*), la senĉesan monarkon, la satenan muŝkaptulon (*Myiagra cyanoleuca*), la ruĝfruntan ruĝvostulon (*Rhipidura rufifrons*) kaj la grizan ventumilvostulon (*Rhipidura albiscapa*).

En Indonezio, observitaj gastigantoj de la loka subspecio de Makiskukolo inkluzivas la grizkapan kulicikapon, la javan bluan muŝkaptulon (*Cyornis banyumas*), la neĝbrovan muŝkaptulon, la striecan megaluron, kaj la sangkaran zosteropon (*Zosterops melanurus*).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ABID Bildoj 
* Ĉe HBW Interreta Birdokolekto 

* ABID Bildoj

Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo