open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
István Möller

**István Möller** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Möller István** estis hungara arkitekto, inĝeniero, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1927).

István Möller http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09732/10823.htm naskiĝis la  1860 en Mór (urbo). Li mortis la  1934 en Budapeŝto.

## Biografio 
István Möller frekventis universitatojn en Vieno kaj Karlsruhe. Post lernado li okupiĝis parte pri planado de novaj konstruaĵoj, parte pri restaŭroj de historiaj monumentoj. Inter 1914-1932 li instruis en Reĝa Teknika Universitato József.

## Planitaj konstruaĵoj 
* Preĝejo Emeriko de Hungario (Kalocsa) (1936)
* Preĝejo Sankta Margareta (Angyalföld)

## Verkaro (elekto) 
* *A vajda-hunyadi vár építési korai* (1913)
* *Erdély nevezetesebb műemlékei* (Pli konataj historiaj monumentoj de Transilvanio), (1929)
* plano pri Preĝejo Sankta Margareta (Angyalföld)
* restaŭraj laboroj ekzemple en Pécs, Zsámbék

## Memorigiloj 
* memormmedalo fondita en 2009

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ercofervojo (Bochum)

eta|rekta=1.7|Fervojliniaj vojoj en la meza Ruhr-Regiono, alikonstruitaj kiel biciklovojoj
eta|rekta=1.0|Niveloprofilo de la ercfervoja pasejo
eta|rekta=1.0|Informtabulo de la Regiona Ligo Ruhr ĉe la ercfervoja ponto 6 kun mapo kaj fonaj informoj
La **ercofervojo** en Bochum estis fervojlinio por la provizado de la altfornoj de pezindustria entrepreno *Bochumer Verein* kun fererco. Ĝi komenciĝis en Gelsenkirchen ĉe la Rejn-Herne-Kanalo kaj pasis trans proksimume naŭ kilometroj suden al la iama *Bochumer Verein* rande de la urbocentro de Bochum.

La fervojolinio estis konstruita ekde la Rejn-Herne-Kanalo en pluraj paŝoj, kaj per tio la pontoj donas enrigardon en la respektivan pontkonstruan teĥnikon trans tempospaco de tridek jaroj. La konstruo komencis en 1901, kaj oni konektis interalie la ŝtalfabrikon *Schalker Verein* kun la fervojo. Pro multaj ekzistantaj trafikaj konektoj en orient-okcidenta direkto sur la pasejo de la ercofervojo, oni metis la vojon sur digon altan proksimume 15 metrojn. Per starigo de la kolonoponto oni ligis en 1918/19 la Minejon *Alma* en Gelsenkirchen al la vojon. Nur en la lasta konstruetapo en 1930 la vojo estis finkonstruata ĝis la ŝtalfabriko *Bochumer Verein* kaj servis por la ercotransporto. Samtempe ĝi estis grava fervojkonekto por Minejo *Carolinenglück* kaj koaksigejo, kiu troviĝis nur 1,5 kilometrojn norde de la altfornoj de *Bochumer Verein*.
## Ekesto de la biciklovojo 
Post finado de la altforna produktado de la Bochumer Verein en la 1960-aj jaroj la ercofervojo ne plu estis bezonata kaj kadukiĝis iom post iom. Pli fruajn planojn por alimaniera uzado de la pasejo ne estis realigataj, kaj per tio konserviĝis verdaĵozono en nord-suda direkto en dense loĝata regiono. Von 2002 bis 2008 oni alikonstruis la vojon al biciklovojo, kiu ligas la Okcidentan Parkon sen vojkruciĝejoj al la Emscher-Biciklovojo. La paso de la vojo sur digo eblikgas elstaran vidaĵon de la ĉirkaŭa industrian kaj loĝterenan pejzaĝon. Sur la paso de la vojo troviĝas kelkaj pli grandaj, parte spektindaj pontkonstruaĵoj, al kiuj apartenas la novkonstruitaj pontoj *Erzbahnschwinge* trans la strato *Gahlensche Straße*, *Pfeilerbrücke* kaj *Grimberger Sichel*. En la jaro 2012 la vojo estis seninterrompe asfaltata sur la sekcio *Erzbahnschwinge* (Bochum) ĝis *Pfeilerbrücke* (Gelsenkirchen).
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Reta bildoprezentado pri la alikonstruo de la ercfervoja linio 
* Projekta datenbanko 
* Piedira kaj bicikla vojo trans la Rejn-Herne-Kanalo 

Kategorio:Fervojaj linioj en la Ruhr-Regiono
Kategorio:Bicikladejoj
Kategorio:Gelsenkirchen
Kategorio:Herne
Kategorio:Bochum
Kategorio:Itinero de la industrikulturo
9545 Petrovedomosti

'*9545 *Petrovedomosti'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, ekde 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo de Ukraino).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la plej malnova taggazeto de Rusio : *Sankt-Peterburgskie Vedomosti'' ("Novaĵoj de Sankt-Peterburgo") fondita en 1728. La fama rusa sciencisto Miĥail Lomonosov estis unu el ĝiaj unuaj ĉef-redaktoroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
9184 Vasilij

'*9184 *Vasilij'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Vasilij Rumjancev'', rusan astronomon de la Krimea Astrofizika Observatorio, observanton de  kaj kometoj. Li fariĝis spertulo pri CCD-a astronomio. En 1995, la malkovrinto renkontis lin unuafoje en Tungusko, Siberio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Fondaĵo ch

La "Fondaĵo *ch* por konfederacia kunlaboro" (en la germana: ***ch*** Stiftung für eidgenössische Zusammenarbeit; en la franca: Fondation ***ch*** pour la Collaboration confédérale) estas privata establo de ĉiuj svisaj kantonoj. Ĝia sidejo estas en la urbo Soloturno. La fondaĵa konsilio konsistas el reprezentantoj de ĉiuj registaroj de la 26 kantonoj. La fondo okazis en la jaro 1967. Ĝia celo estas stimuli la kunlaboron inter la kantonoj kaj inter la kantonoj kaj la Svisa Konfederacio. Plie ĝi mastrumas la "domon de la kantonoj" en Berno, zorgas por la mastrumado de la Konferenco de la Kantonoj, kiu arigas po unu membron el la 26 kantonaj registaroj. Ĝi organizas por tiu Konferenco lertigajn kolokvojn.
La Fondaĵo subtenas kiel ponto la konojn de ĉiu svisa etno pri la aliaj svisaj etnoj. Ĝi kuraĝigas la kulturan buntecon de la lando. Cele al tio ĝi zorgas pri tradukado de svisaj literaturaj verkoj en la aliajn svisajn lingvojn. Ekde 1976 la Fondaĵo organizas interŝanĝojn inter svisaj gelernantoj.

Nuntempe la Fondaĵo ofertas plurajn eblojn por lernejaj, studentaj kaj profesiaj interŝanĝoj en niveloj nacia kaj internacia. Por ensvisaj lernejaj interŝanĝoj (por plenaj klasoj aŭ por individuoj) ekzistas jenaj programoj: Pestalozzi, Rousseau kaj Piaget. La partopreno en programoj de Eŭropa Unio (al kiu Svislando ne apartenas) estas ekde 2011 eblaj por svisaj personoj. Temas pri Comenius, Erasmus, Leonardo da Vinci kaj Grundtvig. Plie la Fondaĵo zorgas pri junulara volontula laboragado "Junularo en Agado".

Svisa Esperanto-Societo partoprenis dum 2 jaroj (2011-2013) ĉe la programo Grundtvig per projekto "Interkultura Edukado, defio por diverseca Eŭropo". Vidu la retejon de tiu agado.www.noos.ch/ideo

Retpaĝo de la Fondaĵo ch  www.chstiftung.ch

Retpaĝo de la centra oficejo de la Fondaĵo por la interŝanĝaj programoj: www.ch-go.ch

Kategorio:Fondaĵoj
Kategorio:Asocioj de Svislando
Kategorio:Edukado
9161 Beaufort

'*9161 *Beaufort''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la brita meteologo Francis Beaufort (1774–1857), kontradmiralo de la Brita mararmeo kiu elpensis skalon por klasifiko la fortojn de la ventoj en maro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (9161) Beaufort, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
9171 Carolyndiane

'*9171 *Carolyndiane'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Carolyn Diane Young'', kiu alportis grandan kuraĝigon al sia edzo, la nov-zelanda veterano kaj amatora astronomo Albert F. A. L. Jones (1920–2013), en ties klopodo por gvati  kaj kometojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
9194 Ananoff

'*9194 *Ananoff'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca-rusa spertulo pri kosmo Alexandre Ananoff (1910–1992), aŭtoro de *L'Astronautique'' (1950) kaj organizanto de la unua Internacia Kosmonaŭtika Kongreso. En 1950 li estis la unua ricevanto de la Medalon Hermann Oberth kaj li estis konsilisto por "La Aventuroj de Tinĉjo sur la Luno" de sia kamarado verkisto Hergé.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Naciisma Partio de Kantabrio

La **Naciisma Partio de Kantabrio** (hispane *Partido Nacionalista de Cantabria* kaj mallongige **PNC**) estis politika partio aktiva en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (norda Hispanio) inter 1988 kaj 1994. Ties ideologio estis rilata al kantabrismo kaj konservismo.

La PNC kreiĝis per skismo en la Regionisma Partio de Kantabrio (PRC), en komenco de 1988. Post regiona baloto en 1987, PRC ekhavis 5 parlamentanojn en la Regiona Asembleo de Kantabrio, kaj du registojn en la loka registaro de la regiona ĉefurbo Santandero. Post malkonsento inter partianoj, la du partianoj en Santandero (Miguel Pérez Bustamante kaj Ángel Díaz Ocejo) kaj unu en la regiona parlamento (Esteban Solana Lavín), forlasis la partion kaj kreis novan, tio estas, PNCn. Sekve, pluraj politikistoj aliĝis al ĝi (ekzemple, la regionisma registo José Antonio Solar en la urbodomo de municipo Santoña, kiu permesis ekregon de Popola Partio post mocio pri deklaro de nekonfido je la urbestro de PSOE).

Dum la resta ofic-periodo, la naciisma parlamentano estis decida je la regebleco de Kantabrio, ĉar li apogis la prezidenton Juan Hormaechea, kune de la 19 parlamentanoj de Popola Alianco.

En la sekvaj regiona kaj municipa balotoj de 1991, la Naciisma Partio de Kantabrio havis 0,21% el voĉdonoj kaj tial ties ununura parlamentano eliris el la regiona parlamento. Pro la malbona rezulto de tiu ĉi baloto kaj de tiu okazinta en 1993, la partio malvigliĝis kaj malaperis.

## Balotaj rezultoj 
* Baloto de la Parlamento de Kantabrio de 1991: 623 voĉdonoj (0,21%) - sen parlamentano.
* Baloto de municipoj de Kantabrio de 1991: 503 voĉdonoj (0,17%) - sen ano en lokaj registaroj.
* Ĝenerala baloto de Hispanio de 1993: 383 voĉdonoj (0,12%) - sen parlamentano.

## Vidu ankaŭ 
* Kantabrismo
* Politiko de Kantabrio

## Referencoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Kantabrio
Kategorio:Regionaj partioj
Kategorio:Malaperintaj politikaj partioj de Hispanio
Lussy-sur-Morges

**Lussy-sur-Morges** estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 638 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Lussy-sur-Morges situas sur deklivo de la Vaŭda Mezlando proksimume 3 kilometrojn norde de Lago Lemano kaj proksimume 3,5 kilometrojn okcidente de la distriktĉefurbo Morges. La komunumo konsistas el la vilaĝo Lussy kaj la setlejoj Coinsin, La Croix kaj La Vignette, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,34 km², de kiuj 16,5% estas kovritaj de arbaro, 75,0% servas por agrikulturo kaj 10,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Lussy-sur-Morges limas en nordo al Denens, en oriento al Lully, en sudo al Saint-Prex, kaj en okcidento al Villars-sous-Yens.

## Trafiko 
Lussy-sur-Morges situas flanke de la gravaj trafikvojoj, tamen ĝis bone atingeblas. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Lully al Villars-sous-Yens. La svisa aŭtovojo A1 pasas sude de la komunumo. La plej proksima alveturejo al ĝi situas apud Morges, en distanco de proksimume 3 kilometroj de la komunumocentro. Pere de poŝtaŭtolinio de Lavigny al Morges la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Lussy-sur-Morges datiĝas el la jaro 1026 kiel *in villa Luciaco*. En 1026 la Abatejo Romainmôtier estis bienposedanto en Lussy. Tiu havaĵo estis ĝis la berna invado en la jaro 1536 submetia al la Abatejo Saint-Maurice. En 1177 estis menciita la pastra Preĝejo Sankt-Petro, kiu apartenis al la Rifuĝejo Granda Sankta Bernardo. Sur ĝia loko en la jaro 1761 de la arkitketo Abraham Burnand estis konstruita la nuna reformita preĝejo kaj en la jaroj 1757 ĝis 1759 la apuda pastra domo. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Lussy-sur-Morges estis propra senjorujo, kiu troviĝis sub la administrado de la Voktejo Morges.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Lussy

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Lussy-sur-Morges
Mazeray

**Mazeray** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 862 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Mazeray situas en la oriento de Charente-Maritime, najbare de Saint-Jean-d'Angély.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
9164 Colbert

'*9164 *Colbert''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff, Usono.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona paleontologo Edwin H. Colbert, kiu grave kontribuis al nia kono pri la evoluo de la dinosaŭroj kaj la geologia historio de Tero, ĉefe pruvinte la kontinentan ligon de Antarkto kun suda Afriko en frua triaso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Sougères-en-Puisaye

**Sougères-en-Puisaye** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis &#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2010.

__TOC__
## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
Sougères-en-Puisaye etendiĝas sur 26,5&#160;km², kaj havis 341&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 13&#160;homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

La komunumo enhavas la vilaĝon Sougères kaj la vilaĝetojn Les Simons, Pesselières, Les Billards, Les Roches, Chauminet kaj Fougilet.

## Historio 
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jacky Chevau, kiu do fariĝis la loka urbestro.

Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon (0,33%) en 2004.

## Administrado 
Sougères-en-Puisaye apartenas al la kantono Saint-Sauveur-en-Puisaye. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yonne
* Kantono Saint-Sauveur-en-Puisaye

Kategorio:Komunumoj de Yonne
9162 Kviilo

**9162 Kviilo** estas tre malgranda apolona asteroido de la malkovrita la  de la usona astronomino Jean Mueller elde la Observatorio de la Monto Palomar, Kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la mita *Kwiila*, unu el la unuaj homoj laŭ la mito pri kreado de la mitologio de la indianoj *Luiseño*. *Kwiila* signifas "nigra kverko", lokala specio, kies glanojn la *Luiseño* kolektas tradicie somere sur la Monto Palomar

## Proksimaj pasoj
* La , tiu terrenkonta asteroido pasis al 0,08611 AU (12,882 milionoj da km) de Tero.
* La , ĝi pasos al 0,08015 AU (11,990 milionoj da km) de nia planedo.

Ĝi ankaŭ estas venusrenkonta kaj marsrenkonta asteroido: Ĝi povas pasi al 0,04551 AU (6,8080 milionoj da km) de Venuso kaj al 0,02845 AU (4,2567 milionoj da km) de Marso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Novaj asteroidoj homoras la etnon Luiseño, praloĝanto de Palomar

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Jean Mueller
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Mauraz

**Mauraz** estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 56 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Mauraz situas ĉe la suda flanko de la Ĵurasa Montaro ĉe la transiro al la Vaŭda Mezlando proksimume 12 kilometrojn nordnordokcidente de la distriktĉefurbo Morges kaj 20 kilometrojn okcidentnordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La sudan komunumlimon formas la rivero Veyron. En sudoriento la rojo Morand formas la komunumolimon. La komunumo konsistas el la vilaĝo Mauraz kun la du partoj Le Croset kaj Sur le Crêt, kaj kelkaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 0,50 km², de kiuj 10,0% estas kovritaj de arbaro, 76,0% servas por agrikulturo kaj 8,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Mauraz limas en nordo al L'Isle, en oriento kaj sudo al Pampigny, kaj en okcidento al Montricher.

## Trafiko 
La komunumo Mauraz situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Mauraz pasas konekta vojo de Pampigny al Cuamens, kaj alia vojo kondukas de Mauraz al L'Isle.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Mauraz datiĝas el la jaro 1324 kiel *Moraz*. La vilaĝo, kiu konsistas el du domgrupoj estiĝis dum la malfrua mezepoko ĉirkaŭ du mueliloj, kiuj estis dokumente menciitaj en la jaro 1685. Ĝi apartenis al la Monaĥejo Romainmôtier kaj formis parton de la Senjorujo Montricher. En la jaro 1719 la barono de Montricher rekonis Mauraz kiel komunumo. Sub la berna regado de 1536 ĝis 1798 Mauraz apartenis al la Voktejo Morges. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Cossonau, kiu en la jaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la Distrikto Morges.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Mauraz
Ĉapelruĝa tinamo

La **Ĉapelruĝa tinamo** aŭ **Makulbrusta tinamo** (*Nothocercus julius*) estas tipo de surgrunda birdospecio troviĝanta en humida montararbaro. Ties teritorio estas nordokcidenta Sudameriko.

## Taksonomio
Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj je pli granda etendo estas ankaŭ Strutoformaj, kvankam kelkaj fakuloj atribuas propran ordon Tinamoformaj. Malkiel aliaj Strutoformaj (respektive ĉiuj Strutoformaj), la Tinamedoj povas flugi, kvankam ĝenerale, ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiu Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj Tinamedoj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.

## Aspekto
La Ĉapelruĝa tinamo havas malhelbrunajn suprajn partojn striece je nigra, kaj ties flugiloj havas sablokolorajn punktojn. Sub ties brila helbruna kapo, ĝi havas blankan gorĝon. Ties brusto kaj flankoj estas olivecbrunaj, dum la resto de ties subaj partoj estas brilrufa. Tiu tinamo estas proksimume 38&nbsp;cm longa.

## Kutimaro
Kial ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la Ĉapelruĝa tinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el tiom multaj kiom el ĝis 4 diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem, kutime 2–3 semajnoj. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj.

## Referencoj
## Literaturo
* BirdLife International (2008(a)). "Tawny-breasted Tinamou - BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita 06 Feb 2009.
* Brands, Sheila (Aŭg 14 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Genus Nothocercus". Project: The Taxonomicon. Konsultita Feb 04 2009.
* Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
* Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp.&nbsp;57–59. ISBN 0-7876-5784-0.

Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Pataŝooj

La **Pataŝooj** (*Pataxó* aŭ *Pataxó-Ha-Ha-Hae*) estas indiana tribo en Brazilo. Ili estis la unua tribo kiu kontaktiĝis kun la portugala konkeranto Pedro Álvares Cabral en 1500. Nun ankoraŭ vivas 3000 Pataŝooj en la rezervejo Monte Pascoal 62 km de Porto Seguro en la ŝtato Bahia. Ili vivas de fiŝkaptado agrikulturo kaj la vendado de ornamaĵoj kiel kolĉenoj.

## Lingvo 
La pataŝoa lingvo aŭ maŝakalia lingvo apartenas al la makro-ĵea lingvaro. La lingvo dum longa tempo estis malpermesata kaj nun estas parolata de kelkcentoj da tribanoj.
* *atekua:* morgaŭ
* *maguta:* manĝi
* *hamia:* danci
* *au iri:* dankon
* *boló kuan:* bonan nokton
* *panhé:* donu min
* *baika:* malbela
* *ta moché:* por mi
* *coiamba:* mono
* *che é:* mi
* *bachecha:* mi iras
* *na cho chi:* hejmen
* *meré tà chi:* pliposte
* *paraná:* maro
* *juah:* arbo
* *garapijopa:* biero

## Bildoj 

Dosiero:Pataxo001.jpg
Dosiero:Pataxo002.jpg
Dosiero:Pataxo003.jpg
Dosiero:Pataxo004.jpg

## Vidu ankaŭ 
Indiĝenaj etnoj en Brazilo

Kategorio:Indianoj
Kategorio:Indianaj etnoj en Brazilo
(9163) 1987 RB1

**(9163) 1987 RB1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Léopold Robert

eta|Léopold Robert
Louis **Léopold ROBERT** estas gravuristo kaj pentristo el Svislando. Li naskiĝis la 13an de majo 1794 en La Chaux-de-Fonds, Svislando, kaj mortis la 20an de marto 1835 en Venecio, Italio.

Li naskiĝis en protestanta franclingva familio, 7 tagojn post la incendio, kiu detruis la tutan urbon. Lia patro estis horloĝfaristo.

Li unue studis en Porrentruy, poste en Yverdon-les-Bains. En la jaro 1810 li iris al Parizo, kie li studis ĉe gravuristo el Le Locle Girardet. Ekde 1812 li studis ĉe la pentristo Jacques-Louis David. En 1814 li ricevis la duan grandan premion de Romo pro sia gravurado.

De 1818 al 1831 li studis kaj pentris en Romo. Tie li ĉefe pentris banditojn kaj belajn virinojn en tradiciaj kostumoj. Li rikoltis grandan sukceson.

Li provis pentri pri la kvar sezonoj per kvar grandegaj pentraĵoj:
* ''Le retour du pèlerinage de la Madone de l'Arc*
* *L'Arrivée des moissonneurs dans les marais Pontins*
* *Le départ des pêcheurs de l'Adriatique''

Karlo la 10-a, (france: Charles X), reĝo de la Francoj, transdonis al li la Honoran Legion.

Li havis kiel lernantojn Louis-Napoléon Bonaparte kaj Charlotte Bonaparte. Léopold enamiĝas en Charlotte, tamen tiu amo tute ne eblis.

Li ekloĝis en Venecio kaj tie mortigis sin en 1835 per tranĉado de sia kolo.

La ĉefa avenuo de lia naskiĝurbo La Chaux-de-Fonds nomiĝas "Avenue Léopold-Robert".

La svisa filmisto Jean-Blaise Junod faris filmon pri Léopold Robert. La filmo nomiĝas "Léopold R." (1998).

Léopold havis fraton Aurèle Robert, same pentristo kaj gravuristo. Aurèle havis plurajn filojn, inter ili Léo-Paul Robert, pentristo.
Léo-Paul Robert havis plurajn filojn, inter ili tri estis pentristoj: Théophile, Philippe kaj Paul-André. Philippe Robert estis la avo de Mireille Grosjean - Robert. Philippe Robert estis rivalo de Ferdinand Hodler.

Kategorio:Svisaj pentristoj
Crypturellus reai

***Crypturellus reai*** estas birdospecio el fosilioj de Mioceno apartenanta al la familio de Tinamedoj. Ĝi estis priskribita en 2012 el materialo origine elfosita de la usona paleontologo Barnum Brown en 1899 en Patagonio. La specifa epiteto honoras Amadeo M. Rea, edukisto kaj amiko de la priskribinto.

## Historio
La holotipa maldekstra humero estas en la Usona Muzeo de Natura Historio (AMNH), kiu sponsoris la Patagonian ekspedicion de 1898-99, estrita de John Bell Hatcher, ĉe kiu Brown estis reprezentanton de AMNH. La loko de la malkovro estis rojo ĉe Cañadón de las Vacas, sudoriente de la provinco Santa Cruz. Ĝi troviĝis ĉe kuŝejoj de komenca al meza Mioceno (antaŭ 16.3–17.5 milionoj da jaroj) de la kuŝejaro Santa Cruz. La loko estas konsiderinde pli suda ol la teritorioj de la nunaj membroj de *Crypturellus*, kiuj loĝas en tropikaj aŭ subtropikaj medioj.

## Referencoj
Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Formortintaj birdoj
Kategorio:Patagonio
Nord-kordileraj arbaroj

eta|220px|Situo de la ekoregiono.
La **nord-kordileraj arbaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la okcident-nordamerika ekoprovinco de la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tajgoj aŭ borealaj arbaroj de okcidenta Kanado. Tiuj arbaroj okupas la plej nordan parton de Kordilero. La ekoregiono estas parto de tutmondaj 200-unuo "tajgoj de Lago Muskva-Slave".

## Priskribo 
eta|220px|maldekstra|Arbaroj apud Munĉo-Lago, Brita Kolumbio.
La nord-kordileraj arbaroj etendiĝas en la nordo de Brita Kolumbio, la sudoriento de Jukonio kaj la ekstrema sudokcidento de la Nordokcidentaj Teritorioj.

La averaĝa jartemperaturo sumiĝas je -2 °C. La averaĝa somertemperaturo estas 10 °C dum la averaĝa vintrotemperaturo varias inter -13 °C kaj -18,5 °C. La jarprecipitaĵoj varias inter 350 mm kaj 600 mm, sed ili laŭaltitude povas atingi 1000 mm.

La nord-kordileraj arbaroj reprezentas plurajn fiziografiajn elementojn, nome la nordo de Rokmontaro, la baseno de Liard-Rivero kaj de Kasiar-Montaro. La ĉiamfrosta grundo kelkfoje ĉeestas sur la norda deklivaro de la montaro.

## Flaŭro 
Krom la rokaj malfermejoj, la altamontaraj zonoj ĝenerale estas dominataj de kriplaj komunumoj de erikacoj, de salikoj kaj de betuloj same kiel de poacoj kaj de likenoj.

La sub-altamontaraj arbaroj konsistas el rokmontara abio, *Picea mariana*, *Picea glauca* kaj arbedoj kun, okaze, *Picea engelmannii*. Je la pli malaltaj altitudoj, la arbaroj, pli maturaj kaj pli densaj, konsistas el *Picea mariana* kaj *Picea glauca*, *Pinus contorta*, *Betula papyrifera* kaj la ŝajntremola poplo.

## Konservado 
Oni konsideras tiun ekoregionon sendifektan je 85 %.

## Vidu ankaŭ 
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj 
*  Nord-kordileraj arbaroj (WWF)
*  Nord-kordileraj arbaroj (*WWF-Wildworld*)
*  Nord-kordileraj arbaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Nord-kordileraj arbaroj (*The Encyclopedia of Earth*)
*  Nord-kordileraj arbaroj (*Globalspecies*)
*  Situo de la ekoregiono : tajpu *Northern Cordillera forests*
*  Tutmondaj 200; numero 81 : Tajgoj de Lago Muskva-Slave (WWF) 

Kategorio:Nearktisaj ekoregionoj
Kategorio:Tajgoj
Kategorio:Global 200
Kategorio:Arbaroj de Kanado
Kategorio:Geografio de Brita Kolumbio
Kategorio:Geografio de Jukonio
Kategorio:Geografio de la Nordokcidentaj Teritorioj
Eŭrovido-Kantokonkurso 2014

La **Eŭrovido-Kantokonkurso 2014** estos la 59-a Eŭrovido-Kantokonkurso, tuteŭropa muzikspektaklo. Ĝi okazis je la 6-a, 8-a kaj la 10-a de majo 2014, en Kopenhago, Danio. Danio gajnis la rajton por gastigi la konkurson post la venko de Emmelie de Forest ĉe la Eŭrovido-Kantokonkurso 2013, per la kanto "Only Teardrops" (*Nur larmaĵoj").*

## Partoprenantaj landoj 
### Unua duonfinalo 
La unua duonfinalo okazis je mardo, la 6-an de majo 2014, inter 19:00 kaj 21:00 UTC. Entute 16 landoj partoprenis, kaj konkuris por 10 lokoj en la granda finalo. Ĉiuj 16 partoprenantaj landoj, plus Danio, Francio kaj Hispanio, voĉdonis en tiu ĉi duonfinalo. La tuta rezulto enhavis la voĉdonojn per telefono kaj SMS en ĉiu voĉdonanta lando (50%), kaj la voĉdonojn de la kvinhoma nacia ĵurio en ĉiu voĉdonanta lando (50%). La 10 kantoj, kiuj ricevis la plej poentojn, trapasis al la finalo.

La poentoj kaj lokoj de ĉiuj landoj estos kaŝita ĝis post la granda finalo.

### Dua duonfinalo 
### Granda finalo 
## Aliaj landoj 
‡ Inter 1961–1976, 1981–1984, kaj 1986–1991, Bosnio kaj Hercegovino, Kosovo, Kroatio kaj Serbio partoprenis 26-foje en la konkurso kiel subŝtatoj de . Serbio ankaŭ partoprenis pli trifoje (1992, 2004 kaj 2005) kiel parto de .

## Revenantaj gekantistoj 

2014
Kategorio:Eventoj en Kopenhago
Kategorio:Muziko en 2014
Kategorio:2014 en Danio
Kategorio:Kulturo de Danio
Walla Walla (Vaŝingtonio)

eta|250ra|La urbocentro de Walla Walla
**Walla Walla** estas la plej granda urbo kaj la administra sidejo de la samnoma Kantono Walla Walla en la sudokcidenta parto de la usona subŝtato Vaŝingtonio. Laŭ la usona Buroo Censa, ĝi havis  loĝantojn en 2010.

## Famuloj 
* Adam West

Kategorio:Urboj en Vaŝingtonio
Bellingham (Vaŝingtonio)

eta|250px|La urbocentro de Bellingham
**Bellingham** estas la administra sidejo de Kantono Whatcom, Vaŝingtonio, Usona. Kun  loĝantojn en 2010 (laŭ la usona Buroo Censa), ĝi estas la plej granda urbo en la kantono kaj la dek-dua plej granda urbo en Vaŝingtonio. Ĝi situas proksime de la kanada landlimo.

Kategorio:Urboj en Vaŝingtonio
Institut für Sexualwissenschaft

La **Institut für Sexualwissenschaft** (Esperante **Instituto pri Seksologio**) estis neprofitcela privata institucio en Germanio dediĉita al seksologia studado kaj esplorado, kiu ekzistis inter 1919 kaj 1933, kun la sidejo ĉe la parko Tiergarten de Berlino. Ĝia direktoro estis la juda kuracisto Magnus Hirschfeld (1868-1935), kiu ekde 1897 direktis la *Wissenschaftlich-humanitäres Komitee* (Humana Scienca Komitato), la unua organizaĵo por la defendo de samseksemuloj kaj transseksuloj.

Post kiam la nazioj gajnis la kontrolon de Germanio dum la 1930-aj jaroj, la Instituto kaj siaj bibliotekoj estis detruitaj kiel parto de la nacia programo de cenzuro. La nazia bruligado de libroj en Berlino inkludis la arkivojn de la Instituto.

## Referencoj 
Kategorio:GLAT
Kategorio:GLAT-historio
Kategorio:Transgenreco kaj medicino
Margarita Insulo

La **Margarita Insulo** (en hispana *Isla de Margarita*) estas la plej granda insulo de Venezuelo, kaj kiu konsistas la venezuela ŝtato Nova Sparto, la ununuran insulan ŝtaton de Venezuelo. 

La insulo situas ĉe la nordorienta marbordo de la lando, en la Kariba Maro kaj pli precize norde de la duoninsulo Araja de la ŝtato Sucre kaj ĉe la insuloj Coche kaj Cubagua. 

La ĉefurbo de Nova Sparto, nome La Asunción, situas enlande de la insulo kaj ĉe ĝia oriento. Ĉefaj industrioj estas turismo, fiŝkaptado kaj konstruado.

Laŭ la stato de  en la  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².  En 2011 la loĝantaro estis 425 000 loĝantoj.

eta|Strando Puerto Cruz
eta|maldekstra|520px|Panoramo

## Historio 
La 12an de decembro 2001, la ŝtatestroj de la landoj membroj de la Asocio de Karibaj Ŝtatoj, kunvenintaj en la Insulo Margarita, adoptis la Deklaracion de Margarita, «agnoskante la Kariban maron kiel komuna heredo de la regiono, kaj supervalora havaĵo al kiu ni donas prioritaton por ties konservado», cele al la «plifirmigo de propra kariba identeco». Ili engaĝiĝis «por establi la regionon de la Granda Karibo kiel Zono de Kunlaborado», kiu «konsistos dekomence el kuna agado en la prioritataj areoj de la AKŜ, tio estas, komerco, eltenebla turismo, transporto kaj naturaj katastrofoj».​

## Geografio 
### Urboj 
* Porlamar

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Venezuelo
Gp91phox

**gp91phox** estas sukera proteino, kiu oksidas NADPH. Ĝi estas citokromo. *phox* signifas angle *phagocytic oxidase* tio estas fagocita oksidazo kaj *gp* *glycoprotein*, tio estas glukoproteino.

## Eksteraj ligiloj 
* http://jgp.rupress.org/content/120/6/773.full.pdf+html 
* http://www.lcp.u-psud.fr/IMG/pdf/JScientifiques2008_MarieErard_NADPHoxidase-3.pdf  

Kategorio:Biomolekuloj
Kategorio:Molekula biologio
Pasco (Vaŝingtonio)

eta|250px|Situo de Pasco en Kantono Franklin kaj en Vaŝingtonio
**Pasco** estas la administra sidejo de Kantono Franklin, Vaŝingtonio, Usono. Kun Kennewick kaj Richland, Pasco formas parton de la "Tri-Cities" regiono. En 2010, Pasco havis  loĝantojn, laŭ la usona Censa Buroo.

Pasco situas proksime de la Rivero Kolumbio.

Kategorio:Urboj en Vaŝingtonio
Arteaga

La vorto **Arteaga **havas plurajn signifojn:

* Arteaga, komunumo en la meksika subŝtato Coahuila kaj ties samnoma ĉefa urbo
* Arteaga, komunumo en la meksika subŝtato Michoacán kaj ties samnoma ĉefa urbo
Viktor Myskovszky

**Viktor Myskovszky** [miŝkovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Myskovszky Viktor** estis hungara arthistoriisto, instruisto, arkitekto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1880).

Viktor Myskovszky http://mek.niif.hu/03600/03630/html/m/m17095.htm naskiĝis la  1838 en Hungara reĝlando en Bártfa (nuntempa Bardejov en Slovakio). Li mortis la  1909 en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio).

## Biografio 
Viktor Myskovszky frekventis universitatojn en Buda kaj Vieno. Li akiris diplomon en 1866, poste li eklaboris kiel arkitekto, sed pro problemoj li komencis instrui en sia naskiĝurbo, poste en aliaj urboj. Tiutempe li jam okupiĝis ankaŭ pri protektadoj de historiaj monumentoj. En 1878 lia libro pri renesanca hungara arkitekto ricevis arĝentan medalon en Parizo. En 1897 li pensiuliĝis, tiam li ricevis premion.

## Verkaro (elekto) 
* *Bártfa középkori emlékei I–II.* (1879–1880)
* *A Renaissance kezdete és fejlődése, különös tekintettel hazánk építészeti műemlékeire* (1881)
* *Magyarország középkori és renaissance-stilű műemlékei I–V.* (1885)
* *Felsőmagyarorszgi régiségek és műemlékek* (1895)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Tenancingo

La nomo **Tenancingo** havas diversajn signifojn.

Interalie temas pri
* la komunumo Tenancingo (Tlaxcala) kaj ties ĉefa loĝloko en la subŝtato Tlaxcala de Meksiko, kaj pri
* la komunumo Tenancingo (Meksikŝtato) kaj ties ĉefa loĝloko (plennome Tenancingo de Degollado) en la subŝtato Meksikŝtato same de Meksiko.
San Lucas

**San Lucas** estas la hispana nomo de Sankta Luko (hebree לוקא; greke Λουκᾶς Loukas), frua kristano kiun oni tradicie konsideras la aŭtoro de ambaŭ la *Evangelio laŭ Luko* kaj la *Agoj de la Apostoloj*, la tria kaj kvina libroj en la Nova Testamento.

La nomo uzatas por diversaj toponimoj. Interalie povas temi pri:

:
* San Lucas, komunumo de la meksika subŝtato Chiapas kun ties ĉefa urbo *San Lucas el Zapotal*
* San Lucas, komunumo de la meksika subŝtato Michoacán kaj ties ĉefa urbo

Kun iuj nomaj aldonoj:
* San Lucas Camotlán, komunumo de la meksika subŝtato Oaxaca kaj ties ĉefa urbo
* San Lucas Ojitlán, komunumo de la meksika subŝtato Oaxaca
* San Lucas Tecopilco, komunumo de la meksika subŝtato Tlaxcala
* San Lucas Quiaviní, komunumo de la meksika subŝtato Oaxaca
* San Lucas Zoquiapam, komunumo de la meksika subŝtato Oaxaca
* Cabo San Lucas, urbo de la meksika subŝtato Baja California Sur ĉe la ekstrema sudo de la duoninsulo
Miklós Müller

**Miklós Müller** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Müller Miklós** estis hungara kuracisto, biologo, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2001).

Miklós Müller http://www.matud.iif.hu/2011/11/09.htm  naskiĝis en 1930 en Hungario.

## Biografio 
Miklós Müller frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li samtempe lernis kuracadon kaj biologion. Li doktoriĝis en 1955 en la universitato, poste li ekinstruis samloke en la universitato. Tiutempe li konatiĝis kun biologiaj skoloj de Sovetunio, precipe pri Trofim Lisenko. Inter 1964-1990 li laboris en universitato de Novjorko, kie li esploris precipe parazitojn de homoj. En 1990 li pensiuliĝis, sed tamen li okupiĝas pri historio de la biologio dum la 20-a jarcento, ĉefe pri Lisenko. Li ricevis germanan nedalon en 2006, hungaran premion en 2007.

## Verkaro (elekto) 
* *The hydrogen hypothesis for the first eukaryote* (1998) - kunaŭtoro

## Fontoj 
* http://www.matud.iif.hu/2011/11/09.htm  
* http://www.rockefeller.edu/research/faculty/labheads/MiklosMuller/ 

 
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Usonaj universitatanoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
(9303) 1986 QH3

**(9303) 1986 QH3** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Béla Nagy (bestokuracisto)

**Béla NAGY** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **NAGY Béla** estas hungara bestokuracisto, biologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).

Béla Nagy http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19311 naskiĝis la  1941 en Debrecen.

## Biografio 
Béla Nagy studis en Veterinara Universitato de Budapeŝto inter 1960-1965, poste li eklaboris en ŝtata laborejo en Monor, post jaro en instituto en Miskolc. En 1971 li estis nomita direktoro en instituto de Szombathely. Post 8 jaroj li ricevis postenon en Budapeŝto. Li profesoriĝis en 1996. Li dufoje estis en Usono. En 1993 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li partoprenas en redaktado de fakrevuo *Acta Veterinaria Hungarica*. Li okupiĝas precipe pri infektaj malsanoj de novnaskitaj bestoj.

## Verkaro (elekto) 
* *Occurence of K99 antigen on Escherichia coli isolated from pigs and colonization of pig ileum by K99+ enterotoxigenic E. coli from calves and pigs* (1977)
* *Studies on cryptosporidial infection of goat kids* (1984)- ĉapitro
* *A Salmonella elleni védekezést célzó integrált minőségszabályozási rendszer a baromfiszektor számára Magyarországon* (1995) - libro
* *mproved Diagnostic and Real-time PCR in Rapid Screening For Salmonella in the Poultry Food Chain* (2006)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj mikrobiologoj
Saint-Julien-de-l'Escap

**Saint-Julien-de-l’Escap** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 859 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Saint-Julien-de-l’Escap situas en la oriento de Charente-Maritime, apud Saint-Jean-d'Angély.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Ferenc Nádasdy (ĉefepiskopo)

Grafo **Ferenc Nádasdy** [nAdaŝdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nádasdy Ferenc** estis hungara ĉefepiskopo, membro direktora de Hungara Scienca Akademio (1836). Lia frato estis Lipót Nádasdy.

Ferenc Nádasdy http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm naskiĝis la  1785 en Habsburga Imperio en Vieno. Li mortis la  1851 en Kalocsa.

## Biografio 
Ferenc Nádasdy lernis teologion en Hungario en urbo Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio). En 1807 li pastriĝis, poste li eklaboris en preĝejo de Drégelypalánk. En 1817 li iĝis abato en Szekszárd. Post du jaroj li estis nomita lernejestro en Pest (urbo). En 1823 li iĝis episkopo de Vác, en 1845 ĉefepiskopo de Kalocsa. Fine de la hungara liberecbatalo en 1849 li kunvokis koncilion, tial li poste devis kaŝiĝi. Li ricevis premion unuafoje.

## Verkaro (elekto) 
* *Dicsőséges szent István Magyarország első királyának és apostolának tiszteletére intézett beszéd* (1812) - festparolo
* *Sermo inauguralis* (1846)
* *Epistolae pastorales… ad clerum regularem et saecularem* (1849)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero N, NY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Makipukuna

**Makipukuna** aŭ en hispana **Maquipucuna** estas pluvarbara naturrezervejo en Ekvadoro kiu enhavas areon de 6,000 hektaroj. Situanta en la Provinco Pichincha, ĝi estas la plej proksima prapluvarbaro al Kito, landa ĉefurbo. La rezervejo konsistas el praaj, sekundaraj montaraj pluvarbaroj kaj nubarbaroj.

## Naturo 
La rezervejo inkludas kvar diferencajn habitatajn zonojn, el 1,800 al 2,800 metroj super marnivelo, kaj estas hejmo al ampleksa diverseco de flaŭro kaj faŭno. Situanta ene de la Ĉoko-Anda Koridoro, ĝi estas en areo konata de sciencistoj kiel unu el la tutmondaj kvin plej gravaj biodiverseco-varmpunktoj.

## Notoj
Kategorio:Geografio de Ekvadoro
Kategorio:Naturo de Ekvadoro
Ekologia Rezervejo Kotakaĉi Kajapas

La **Ekologia Rezervejo Kotakaĉi Kajapas**, en hispana **Reserva ecológica Cotacachi Cayapas**, enhavas areon de 3,044 km² kaj situantas en la provincoj Imbabura kaj Esmeraldas de Ekvadoro je ĉirkaŭ 140 km el Kito. Tiu naturrezervejo estas parte pluvarbaro. La parko estas mikso de multaj biologiaj zonoj, sed, la Anda (averaĝe 15 C) kaj la Subtropika (averaĝe 25) estas plej komunaj. La simbolo de la rezervejo estas kondoro. Tiu estas unu el multaj protektitaj areoj en Ekvadoro.

Tiu rezervejo estas parto de la de Ekvadoro sistemo de rezervejoj kaj konservas kaj etendas el la montoj Sierra al la okcidenta bordo de la marborda pluvarbaro de la regiono Esmeraldas. Tiu regiono ne estis etende dediĉita al agrikulturo kaj replantita per eŭkalipto aŭ pino, kiel bedaŭrinde okazis ĉe multe el la interandaj altaj teroj, kaj tiele la konservado de la plantospecioj tie estas tre grava klopodo. La plantoj tie evoluigis adaptojn al alta altitudo (malpliigita akvodisponeblo, malaltaj temperaturoj kaj fortaj ventoj), sed ĉar tiuj kondiĉoj ne estas tie tiom akraj kiom tiuj de pli altaj altitudoj, la adaptoj de tiuj plantoj ne estas tiom akraj kiom tiuj de la paramo, ĉe 3600–4800 metroj.

## Ekosistemoj
Tiu rezervejo estas partikulare grava ĉar ĝi protektas unu el la restantaj ekzemploj de marborda pluvarbaro el Ekvadoro, nome tre minacata ekosistemo kiu formas parton de Ĉokoo, nome internacie agnoskita bio-regiono kiu etendas el Suda Panamo al norda Peruo kaj estas konsiderata grava loko por tutmonda biodiverseco.

## Eksteraj ligiloj
*http://www.cayapas-adventures.com/reserve.htm - http://www.cayapas-adventures.com/reserve.htm 
*http://www.planetecuador.net/reserves.htm  - http://www.planetecuador.net/reserves.htm 

Kategorio:Geografio de Ekvadoro
Kategorio:Naturo de Ekvadoro
Mont-la-Ville

**Mont-la-Ville** estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 349 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Mont-la-Ville situas ĉe la suda flanko de la Ĵurasa Montaro, proksimume 20 kilometrojn nordnordokicdente de la distriktĉefurbo Morges kaj 30 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Mont-la-Ville kaj la setlejo Chaume, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 19,75 km², de kiuj 48,7% estas kovritaj de arbaro, 48,0% servas por agrikulturo kaj 2,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Mont-la-Ville limas en nordo al Vaulion, en nordnordoriento al Juriens, en nordoriento al La Praz, en oriento al Moiry, en sudoriento al Cuarnens, en sudo al L'Isle, kaj en okcidento al L'Abbaye.

## Trafiko 
Tra Mont-la-Ville pasas la kantona ĉefvojo n-ro 124 de Cossonay trans la Mollendruz-Pasejo al Le Pont. Flankaj vojoj kondukas al Moiry la La Praz.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Mont-la-Ville datiĝas el la jaro 1140 kiel *Monte Villa*. Dum la paleolitiko kaj la mezolitiko de la 10-a ĝis la 5-a jarmilo a.K. kaj ankaŭ dum la neolitiko kaj la bronzepoko setlis homoj sub la roktegmento *Abri Freymond* en Mont-la-Ville. Dum mezepoko Mont-la-Ville apartenis al la Senjorujo Les clées. Sub la berna regado al la Subvoktejo Les-Clées sub la regado de la Voktejo Yverdon kiel enklavo en la Voktejo Romainmôtier. Ĝin administris komunuma asembleo. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝi estis atribuita al la Distrikto Cossonay, ĝis ĝi kun efiko de 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis atribuita al la Distrikto Morges.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Mont

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Mont-la-Ville

## Bildoj 

Dosiero:Mont-la-ville, abri sous roche du Mollendruz, ruisseau intérieur.jpg|Roktegemento en Mont-la-Ville, kie dum paleolitiko setlis unuaj homoj.
Johann Hermann

**Johann**, aŭ **Jean**, **HERMANN**, aŭ **HERRMANN**, (naskiĝis la 31-an de decembro 1738 en Barr, Alzaco, mortis la 4-an de oktobro 1800 en Strasburgo) estis francia kuracisto kaj naturalisto. Li estis la patro de la naturalisto Jean-Frédéric Hermann (1768-1793).eta|Rekonstruo de la kabineto de natura historio de la Profesoro Hermann en la Zoologia Muzeo de Strasburgo.Li estis profesoro de medicino en la Universitato de Strasburgo. Li estis la aŭtoro de *Tabula affinitatum animalium * (1783) kaj de *Observationes zoologicae quibus novae complures*, publikigita postmorte en 1804. Lia zoologia kolekto estis aĉetita de la urbo Strasburgo en 1804 kaj utilis kiel bazo por la Zoologia Muzeo de Strasburgo.

La nomo de Hermann survivas ĉefe danke al la fama Hermana testudo.

## Referencoj 
* Damkaer, D. M. 2002 ''The Copepodologist's Cabinet. A Biographical and Bibliographical History*. Philadelphia, American Philosophical Society : XIX+1-300, Figs. 93-96, Portrait
* Rose, H. J. 1850, * New General Biographical Dictionary''. 8

Kategorio:Francaj ornitologoj
Kategorio:Francaj zoologoj
Kategorio:Homoj de Strasburgo
Kategorio:Universitato de Wittenberg
Montricher

**Montricher** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Montricher-Albanne** estas komunumo de la Departemento Haute-Savoie en la regiono Rodano-Alpoj en Francio.
* **Montricher VD** estas komunumo de la Distrikto Morges en Kantono Vaŭdo en Svislando.
** **Montricher (stacidomo)** estas fervoja stacio en Montricher VD.
* **Burgo Montricher** estas burgo en Kantono Vaŭdo en Svislando.