open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kastelo Schönstein

eta|Kastelo Schönstein
eta|Kastelo Schönstein
eta|Urboparto Schönstein kun kastelo kaj rivero Sieg
[eta|Kastelo Schönstein ĉ. 1860, kolekto de [Alexander Duncker]]

La **kastelo Schönstein** situas en la urboparto Schönstein de la urbo Wissen, distrikto Altenkirchen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia unua mencio estis en la jaro 1255. Hodiaŭ la kastelo estas administra sidejo de la „Fürstlich-Hatzfeldt-Wildenburg'schen Kammer“ (t.e.princelektista ĉambro de Hatzfeld- Wildenburg) kaj loĝloko de la familio de la grafoj von Dönhoff.

## Historio 
De 1281 la burgo *Sconensteyne* servis al la princelektejo Kolonjo kiel garantiaĵo. 1589 Hermann von Hatzfeld-Werther ricevis la kastelon pro siaj meritoj. Intertempe la kastelo kadukiĝis, 1594 Hermann von Hatzfeldt-Werther nomas sumon de  guldenoj por restaŭri la konstruaĵon. Dum la tridekjara milito sveda trupoj okupis la kastelon. Post bruldifektiĝo Wilhelm von Hatzfeld rekonstruigis la kastelon.

## Arĥitekturo 
## Literaturo 
* Jens Friedhoff: *Bauliche Unterhaltung und Ausstattung der Schlösser Wildenburg und Schönstein im späten Mittelalter und in früher Neuzeit*, in: Landschaftsmuseum Westerwald (Hrsg.): Burgen und Schlösser im Westerwald. Historische Wohnbauten zwischen Sieg, Lahn, Dill und Rhein, Hachenburg 1999, S. 33-40.

## Eksteraj ligiloj 
* Beschreibung auf "urlaub-in-rheinland-pfalz.de" 
* Schloss Schönstein in der Sammlung Alexander Duncker  (PDF-Datei; 248 kB)

Schönstein
György J. Szondi

**György J. SZONDI** [sondi] rumania hungara poeto. Li naskiĝis en 1971 en Miercurea Ciuc.
## Kariero
György J. Szondi akiris diplomon pri angla lingvo en Altlernejo Eszterházy Károly de Eger. Li instruis ĝis 2011. Li publikigas de 1994 (*Székelyföld*, *Hitel*, *Hargita Népe*, *Helikon*, *Ifi Fórum*, *Zabhegyező*). Li estas unu el aŭtoroj de prozantologio *Próbaidő* (Palatinus Kiadó, 2008).

## Libro
**Az öröm emlékezete*, poemoj, Pallas-Akadémia Könyvkiadó, Miercurea Ciuc, 2013. 
## Fonto
*Biografiaj indikoj 

 
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Lorde

**Lorde** (naskiĝnome '''Ella Marija Lani Yelich-O'Connor'*) (n. , Auckland) estas Nov-Zelanda kantistino kaj komponistino.

## Diskaro 
### Albumoj 
* 2013 *Pure Heroine*
* 2017: *Melodrama*
* 2021: *Solar Power*
* 2025: *Virgin*

### Unuopaĵoj 
* 2013 *Royals''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* 

Kategorio:Novzelandanoj
László Somfai

**László Somfai** [lAslO ŝomfai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Somfai László** estis hungara muzikhistoriisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).

László Somfai http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19470 naskiĝis la  1934 en Jászladány.
 
## Biografio 
László Somfai frekventis muzikan altlernejon inter 1953-1958, kie li lernis precipe de Bence Szabolcsi, Lajos Bárdos. Post la diplomo li eklaboris en Tutlanda Biblioteko Széchényi. En 1963 li ricevis postenon en la akademia arkivejo. En 1969 li ekinstruis en la muzika altlernejo, kie li profesoriĝis en 1980. Baldaŭe kelkfoje li estis gastoprofesoro en Usono. Li doktoriĝis en 1982 antaŭ la akademio. Li okupiĝas precipe pri Béla Bartók kaj Joseph Haydn. Li ricevis 4 premiojn inter 1961-1999.

## Verkaro (elekto) 
**Haydn als Opernkapellmeister* (1960)
**Joseph Haydn zongoraszonátái* (1979, angle: 1995)
**Tizennyolc Bartók-tanulmány* (1981)
**Béla Bartók: Composition, Concepts and Autograph Sources* (1996)
**Bartók Béla kompozíciós módszere* (2000)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
 

Kategorio:Hungaraj muzikhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Preĝejo Stefano la 1-a (Kistelek)

**Preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas romkatolika Monumento historia (ekde 1958) en Hungario, en urbo Kistelek, en la urbomezo.

## Historio 
En 1782 oni konsekris la preĝejon laŭ Sanktaj Petro kaj Paŭlo. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1831. La ĉefaltaro estis farita en 1835. La unua orgeno estis aŭdebla inter 1858-1896, poste jam la dua orgeno funkcias. En 1929 la turo estis plialtigita, parto de la turo similas al turo de urbodomo en Szeged.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas unu turon super la ĉefenirejo, malantaŭe unusolan navon. La sanktejo estas komence rekta, sed ĉe la fino duonronda. En la vestiblo staras skulptaĵo pri Sankta Antonio el Padovo. En la navo troviĝas du skulptaĵoj: Sankta Francisko el Asizo kaj Sankta Rita. Supre estas videblaj freskoj pri vivo de Stefano la 1-a (pentritaj en 1940). La ĉefaltara bildo prezentas instruadon de Stefano la 1-a. Estas ankaŭ flankaltaro dediĉita al Koro de Jesuo, kontraŭe la alia flankaltaro estas dediĉita al Ĉieliro de Maria.

Kermeso okazas la 20-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare
* hungare kun bildoj
* hungare kun multe da bildoj
* [hungare kun bildo](http://hu.wikipedia.org/wiki/Szent_Istv%C3%A1n-templom_(Kistelek))
* hungare
eta|maldekstre|Preĝejo en Kistelek
eta|maldekstre|En la fono estas preĝejo de Kistelek

Kistelek
Kistelek
Kadavrobruligejo

eta|Kadavrobruligejo de la firmao, siatempa bildigo el 1874
**Kadavrocindrigejo** aŭ **kadavrobruligejo** estas instalaĵo por la bruligo de homaj aŭ bestaj kadavroj kaj alternativo al enterigo. Ĉar bruligo de homaj mortintoj laŭ PIV ankaŭ nomiĝas kremacio, alia nomo por la instalaĵo estas **kremaciejo**.

La historio de la kadavrobruligo originas jam en la ŝtonepoko. La disvastiĝo de la kremado tamen dependas ankaŭ de la kulturo kaj aparte de la regantaj religioj. Dum kiam judismo, islamo kaj bahaismo plene malpermesas ĝin ĝis nun, la parenca al ili kristanismo ekde la epoko de la modernismo ĝin ne plu malpermesas, tamen rekomendas la entombigon. En budhismaj kaj en hinduismaj landoj kaj kulturoj kremacio estas laŭtradicia.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Historio de kremacio
* Kremaciejo en Gotha

Kategorio:Entombigaj konstruaĵoj
10017 Jaotsungi

'*10017 *Jaotsungi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la tutmonde faman ĉinologon, pentriston kaj kaligrafon Rao Zongyi (ĉine: 饒宗頤, *Ráo Zōngyí*, aŭ *Jao Tsung-I'' en transskribo Wade-Giles). Li faris prelegojn en konataj universitatoj de Azio, Eŭropo kaj Nordameriko kaj verkis pli ol 80 sciencajn publikaĵojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Opuŝko (Simferopola distrikto)

**Opuŝko** (, , ) estas sufiĉe nova vilaĝo en la Mazanka komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 103 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la orienta parto de la Simferopola distrikto sur la nordaj ekstremaĵoj de la Dolgorukova altebenaĵo proksime al la rivero Beŝtereko ĉirkaŭ 11 kilometrojn oriente de Simferopolo. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Solovjovko (situanta tuj prosikme, ĉirkaŭ 300 metrojn oriente), Lesnoselo (situanta ĉirkaŭ 1,2 kilometrojn norde) kaj Lazarevko (situanta ĉirkaŭ 2 kilometrojn sude).

## Historio 
La vilaĝo estas relative nova. Plej verŝajne ĝi aperis en la 1930-aj jaroj, ĉar la unua dokumentita mencio pri ĝi aperis nur en la jaro 1948 (kiam post la deportado de la krime-tatara popolo per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la nomo de la loĝloketo estis ŝanĝita de *Tolban* al *Opuŝki* (la rusa nomo *Opuŝki* signifas laŭvorte *arbaraj kampetoj*).

En la jaro 1967 en la vilaĝo estis organizita samnoma porinfana kontraŭtuberkuloza sanatorio.

La 16an de septembro 2009 la parlamento de Ukrainio ŝanĝis la statuson de la loĝloko Opuŝko, farinte ĝin vilaĝo.

### Dinamiko de la loĝantaro 
* 1989 — 201 homoj
* 2001 — 103 homoj

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 103 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias la saman nombron). La areo de la vilaĝo estas 17,46 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 48.

La ĉefa ekonomia entrepreno de la vilaĝo estas la samnoma porinfana kontraŭtuberkuloza sanatorio.

Per la busa transporto la vilaĝo estas ligita al Simferopolo kaj al la apudaj vilaĝoj.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
10032 Hans-Ulrich

'*10032 *Hans-Ulrich'''* estas malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Hans-Ulrich Auster*, estro de la Laboratorio pri Kosma Magnetometro ĉe la Brunsviga Universitato de Teknologio, konata pro esploro kaj disvolvo de magnetometroj sur pluraj kosmosondiloj inklude la alterigilon *Philae'' de Rosetta.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Kastelo Alzey

eta|upright=1.4|kastelo de Alzey
La **kastelo de Alzey** estas kastelo en la urbo Alzey, distrikto Alzey-Worms, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi verŝajne originas en ŝtaŭfa regna burgo kaj estas ŝanĝkonstruita en la 16 jarcento al kastelo.

Ĝi estis detruita en 1689 dum la milito de la palatinata sukcedo. Maljam en la 20a jarcento ĝi estas rekonstruita de la grandduklando Hesio. La kastelo estis antaŭ la detruo administrejon. Hodiaŭ enestas juĝejo kaj internulejo de knabina gimnazio.

## Ekesto 
La ekzakta dato de la ekesto de la burgo en Alzey ne estas konata. Plej frue staris post la apero de la ŝtaŭfoj kidl posedantoj de la regna bieno en 1125.

Antaŭ la transpreno de la regna posedo fare de la ŝtaŭfa duko Frederiko la 2-a en Alzey ekzistas floranta bieno. Ĉu ĝi jam estis fortikita ne estas klara . Duko Frederiko la 2-a estis sperta en konstruo de burgoj kaj li havus politikan intereson je burgo. Tial eblas, ke li estis la konstruiganto de la burgo.
Eble lia filo, grafo Konrad, kiu travivis sian infanaĝon en Alzey, konstruigis la burgon.

### Legendo de la raŭgrafa burgo 
## Unua dokumentita epoko 
## Eksteraj ligiloj 
* Stefan Grathoff: *Burg und Schloss Alzey – Residenz der Pfalzgrafen bei Rhein*
* Stadtrundgang Alzey (Punkt 4) 

## Referencoj 
Kategorio:Alzey
Kategorio:Historio de Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Burgo Abenheim

La  **burgo Abenheim**, ankaŭ nomita  *Dalberger Hof* (bieno de Dahlenberg), estas iam burgo en la urboparto  Abenheim de la urbo Worms, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis  vala burgo, kiu superkonstruiĝis de la „Dalberger Amtshof“ en  1556. Hodiaŭ ĝi estas en privata posedo.
## Literaturo 
* Jürgen Keddigkeit (Hrsg.): *Pfälzisches Burgenlexikon*. Bd. I. Institut für Pfälzische Geschichte und Volkskunde, Kaiserslautern 2003, ISBN 3-927754-48-X

Abenheim
Kategorio:Worms
Burgo Wachenheim

La **burgo Wachenheim**, nomata ankaŭ **Oberburg Wachenheim**, **Schloss Wachenheim (Pfrimm)** aŭ **Schlossgut Lüll** estas en sia kerno mezepoka burgo aŭ. kastelo en Wachenheim, en la distrikto Alzey-Worms, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Ne intermiksu ĝin un Wachenburg, Wachtenburg aŭ kun kastelo Wachenheim en la pli suda vilaĝo Wachenheim an der Weinstraße.

## Situo 
## Historio 
## Priskribo 
 An der nördlichen Seite ist ein halbrunder Treppenturm angebaut, der bis zur dritten Etage reicht. Ein Seitentrakt wird in seiner Erbauung auf das Jahr 1572 datiert.

## Hodiaŭa utiligado 
## Literaturo 
* Friedrich Wilhelm Krahe: *Burgen des Deutschen Mittelalters, Grundriss-Lexikon*. Weidlich/Flechsig, Würzburg 1994, ISBN 3-8035-1372-3. S. 630.

## Eksteraj ligiloj 
* Homepage von Schlossgut Lüll 
* Die Oberburg in Wachenheim

## Referencoj 
Kategorio:Wachenheim (Pfrimm)
Kategorio:Kulturmonumento en la distrikto Alzey-Worms
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
10020 Bagenal

'*10020 *Bagenal'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de Frances Bagenal, profesorino ĉe la Universitato de Koloradio ĉe Boulder, fakulino en la studo de kosmaj plasmoj kaj planedaj magnetosferoj. Ŝi estis anino de la scienca teamo por *Voyager*, Galileo kaj *New Horizons''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
10021 Henja

'*10021 *Henja'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Karin Henja'', svedan kreantinon de krucvortenigmoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Claes-Ingvar Lagerkvist
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
Hendrik Petrus Berlage

eta|H.P. Berlage
eta|La borso de Berlage en Amsterdamo
**Hendrik Petrus Berlage** (Amsterdamo, 21-an de februaro 1856 – Hago, 12-an de aŭgusto 1934), Hein Berlage por intimuloj, estis influhava nederlanda arkitekto kaj urbanizisto.

Li studis je la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio en Zuriko, kie li kontaktis kun la ideoj de la arkitektoj Gottfried Semper kaj Eugène Viollet-le-Duc. En lia klasika konstrustilo antaŭ ĉio la teorioj de Semper klare videblas. Post lia studado Berlage eklaboris en la oficejo de Th. Sanders, kun kiu li asociiĝis en 1884. Kune ili formplanis diversajn konstruaĵojn en novrenesanca stilo.

Berlage edziĝis je la 28-a de julio 1887 de Marie Bienfait (Goor, 1864 - Hago, 1937). La geedzoj ricevis kvar infanojn: tri filinojn kaj filon. En 1914 la familio transloĝiĝis de Amsterdamo al Hago.

En 1889 Berlage eklaboris memstare. En la komenco li formplanis ĉefe en la tiam kutimaj novstiloj, sed iom post iom li komencis eksperimenti en miksformo de raciismo kaj novarto. Tio antaŭ ĉio videblas en la projektoj por la asekura kompanio De Nederlanden van 1845, por kio li laboris kiel hejmarkitekto, ekzemple je la Muntplein en Amsterdamo. Tiuj konstruaĵoj jam anoncis la borson, kaj ankaŭ estis la kaŭzo kial skabeno Willem Treub antaŭenŝovis Berlage-n kiel la arkitekton de la nova komerca borso en Amsterdamo. La stilo de Berlage montris la ideojn kiuj Berlage kaj Treub kune havis: la radikala liberalismo, nova politika tendenco kiu povas esti vidata kiel la antaŭiranto de la socialdemokratio. Berlage konsideris sian lastan laboron, la komunuma muzeo en Hago, kiel la plej bona. Li ne plu partoprenis ĝian finkonstruon en 1935.

eta|maldekstra|Komunuma muzeo en Hago
[eta|meza|Ĉaskastelo [Huberto#Sankta_Huberto|Sankta Huberto en Hoenderloo]]

Kategorio:Nederlandaj arkitektoj
Cruschedula

La genro de pingvenoj el komenca Oligoceno nome *Cruschedula* estis iam supozata apartenanta al Sfeniskedoj, tamen reekzameno de la holotipo en 1943 rezultis en tio ke la genro estis lokita en Akcipitredoj. Plua ekzameno en 1980 rezultis en lokigo kiel Aves *incertae sedis*.

***Cruschedula*** estas enigma birdogenro konsiderata *nomen dubium*

La genro estis unuafoje priskribita de Florentino Ameghino en sia volumo de 1899 nome *Sinopsis geológico-paleontológica. Suplemento. (Adiciones y correcciones.)*. Tiu nomo estis pensita de Ameghino laŭ kombino de la latinaj *crus* signife "tibio" kaj *schedula* signife "paperpeceto". La etimologio de la specifa epiteto ne estas klara, sed eble venas el latina *revolare* (flugeti). Kaj genro kaj specio estis priskribita el nura parta osto kiun Ameghino konsideris peco de tarsometatarso. Tiu osto estis trovita en kuŝejoj de Deseado Formaĵo ĉe la Golfo Sankta Georgo en Suda Patagonio, Argentino. Deklarita kiel holotipa specimeno ĝi eniris al la Naturscienca Muzeo Bernardino Rivadavia kun granda parto de la fosilia kolekto de Ameghino.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Agnolin, Federico (2006). "Notas sobre el registro de Accipitridae (Aves, Accipitriformes) fósiles argentinos". Studia geologica salmanticensia 42: 67–80. Konsultita la 4an de Septembro 2012.

Kategorio:Sfeniskedoj
Kategorio:Pingvenoj
Kategorio:Sfeniskoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Formortintaj birdoj
Kategorio:Neflugaj birdoj
Golfo Sankta Georgo

eta|Situo de la Golfo Sankta Georgo norde de la provinco Santa Cruz (ruĝa) kaj sude de Ĉubutio.
[[Dosiero:Limite con zona norte.JPG|eta|250ra|El monteto Chenque [ĉEnke] videblas parto de la marbordo de Comodoro.]]
La **Golfo Sankta Georgo** () estas ampleksa marborda duoncirkla golfo ĉe la Atlantiko en Argentino, ĉe Patagonio antaŭ la Argentina Maro. Administre, la marbordo kaj ties akvoj apartenas al la provincoj Ĉubutio kaj Santa Cruz.

## Toponimio kaj historio 
## Geografio 
La **Golfo Sankta Georgo** limas norde kun la kabo Dos Bahías () kaj sude kun la kabo Tres Puntas (). Ĝi estas 148 km longa kaj 244 km larĝa. Ĝi havas profundojn inter 73 kaj 101 metroj.

Ties norda marbordo estas klifa kaj havas kelkajn strandetojn (Leones, San Roque, Horno, Inglesa, Córdova, Malaspina, Visser, Olivares, Olivia); golfetojn (Bustamante, Solano) kaj protektitajn havenetojn, for el ventoj sudorientaj. Ties centra kaj suda marbordoj alternas kelkajn strandojn kaj altajn klifojn.

Preskaŭ en la centro de la golfo troviĝas la plej grava urbo de la golfo, nome Comodoro Rivadavia, havenurbo por transporto kaj fiŝkaptado. Ĝi estas la tria marborda urbo de Argentino.

## Turismo 
## Nafto 
## Bibliografio 
* Derrotero Argentino, parte II, Pág. 257 y subsiguientes (extracto). Publicación H 202. Servicio de Hidrografía Naval, Armada de la República Argentina.

Kategorio:Geografio de Argentino
Penthalaz

**Penthalaz** estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Penthalaz situas en la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando ĉe la orienta flanko de la valo de la rivero Venoge en oriento de la regiono nomita Centro de Vaŭdo (en la franca lingvo *Gros-de-Vaud*). La komunumo situas 12 kilometrojn okcidentsudokcidente de la distriktĉefurbo Echallens kaj 20 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Penthalaz, la laborista kvartalo Sous la Ville, la vilaĝa kvartalo Bellevue kaj la industrizono Cossonay-Gare.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,87 km², de kiuj 15,2% estas kovritaj de arbaro, 56,3% servas por agrikulturo kaj 25,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Penthalaz limas en nordo al Lussery-Villars, en oriento al Daillens, en sudoriento al Penthaz, en sudo al Gollion, kaj en okcidento al Cossonay.

## Trafiko 
Tra Penthalaz pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Laŭzano al Vallorbe. La alveturejo Cossonay al la svisa aŭtovojo A1 situas sur la oriente de la orienta komunumolimo sur la teritorio de Pailly VD. La stacidomo  de la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Laŭzano al Yverdon-les-Bains. De Cossonay-Gare funikularo kondukas al la urbocentro de Cossonay kaj buslinioj kondukas al L'Isle kaj Cheseaux-sur-Lausanne.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Penthalaz datiĝas el la jaro 1182 kiel *Pentala*. Ĝis la komenco de la 15-a jarcento Penthalaz apartenis al la familio de Cossonay, kiu koncedis al vilaĝo en la jaro 1216 kaj 1227 al siaj vasalo ĉevalisto de Penthalaz. Poste la komunumo estis parto de la savoja Subvoktejo Cossonay. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Penthalaz apartenis al la Voktejo Morges. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Cossonay, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Cossonay-Penthalaz (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Penthalaz

## Bildoj 

Dosiero:Temple de Penthalaz - 3.jpg|Preĝejo de Penthalaz
Naturscienca Muzeo Bernardino Rivadavia

La **Naturscienca Muzeo Bernardino Rivadavia** aŭ en hispana *Museo Argentino de Ciencias Naturales Bernardino Rivadavia* estas publika muzeo situanta ĉe la kvartalo *Caballito* [kabajIto] (ĉevaleto), de Bonaero, Argentino.

## Historio kaj priskribo 
La muzeo, plej grava el ties tipo en Bonaero kaj dua nur post la Muzeo La Plata, ŝuldas ekziston al propono farita de Bernardino Rivadavia antaŭ la Unua Triopo en 1812.

## Referencoj 
* *macn.gov.ar: museum* hispane 
* history* hispane 

## Bildaro 

File:El Toba meteorite - 2.jpg|
File:MACNBR007.JPG|
File:MACNBR011.JPG|
File:MACNBR012.JPG|
File:MACNBR013.JPG|
File:MACNBR026.JPG|
File:MACNBR031.JPG|
File:MACNBR036.JPG|
File:Toxodon skeleton in BA.JPG|

Kategorio:Muzeoj en Argentino
Kategorio:Konstruaĵoj en Bonaero
Filogenetika nomenklaturo

**Filogenetika nomenklaturo**, ofte nomata **kladistika nomenklaturo**, estas metodo de nomenklaturo por taksonoj en biologio, kiu uzas filogenetikajn difinojn por taksonaj nomoj per sistemo sube klarigita. Tio kontrastas kun la tradicia metodo, per kiu taksonaj nomoj estis difinitaj de *tipo*, kio povas esti specimeno aŭ taksono de pli malalta rango, kaj de *diagnozo*, nome kriterio haviganta trajtojn, kiuj diferencigu la taksonon disde aliaj, kun kiuj ĝi povus esti konfuzata.

La unuaj laboroj pri filogenetika nomenklaturo aŭ kladika klasado celis senerarigi la arojn de la klasika klasado, sed nun oni plejofte faras arbojn sen rilatoj kun la klasika hierarkio, kaj tio igas ke la klasika sistemo uzatas nur en malnovaj lernolibroj kaj ĉe kelkaj redaktistoj kiuj ŝanĝas la arojn de la klasika sistemo laŭ la novaj rezultoj de la filumgenetika (kladika) klasado.

## Notoj 
Kategorio:Taksonomio
Kategorio:Nomenklaturo
Kategorio:Biologio
Munkena Orienta Tombejo

eta|Orienta Tombejo de Munkeno
La **Orienta Tombejo**, , de la urbo Munkeno estis instalita en 1821 kaj estas uzata ĝis en la nuntempo. Ĝi troviĝas en la munkena urboparto Obergiesing. La tombejo etendiĝas sur pli ol 30 hektaroj da kompleta areo kaj entenas proksimume 34.700 tombojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la tombejo 
* Eminentuloj enterigitaj sur la tombejo 

Kategorio:Tombejoj en Bavarujo
Kategorio:Konstruaĵoj en Munkeno
10033 Bodewits

'*10033 *Bodewits'''* estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Dennis Bodewits'',, scienca esploristo ĉe la Universitato de Marilando, kiu plenumis observajn studojn pri la aktivo kaj evoluo de la kometoj kaj aktivaj asteroidoj, uzante la  de  Swift.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Lando de Marie Byrd

eta|Glaĉeroj kaj rokaj elstaraĵoj en Lando de Marie Byrd vidataj el aviadilo de NASA, oktobre de 2011
**Lando de Marie Byrd** () estas la parto de Okcidenta Antarkto oriente de Ross-glacikampo kaj la Maro de Ross kaj sude de la Pacifika Oceano, etende oriente proksimume ĉe linio inter la pinto de la Ross-glacikampo kaj la marbordo Eights. Ĝi etendas inter 158°W kaj 103°24'W. La inkludo de tiu areo inter la Altebenaĵo Rockefeller kaj la marbordo Eights estas bazita sur la grava rolo de *Rear Admiral* Richard E. Byrd en la esploro de tiu areo. La nomo estis origine aplikita de la Admiral Byrd en 1929, honore al lia edzino, al la nordokcidenta parto de la areo, nome la parto kiu estis esplorita en tiu jaro.

La Lando Reĝo Eduardo la 7-a aŭ *Duoninsulo Reĝo Eduardo la 7-a*' estas granda, glacio-kovrita duoninsulo kiun formas la nordokcidenta pinto de la Lando de Marie Byrd.

La Maro Amundsen, branĉo de la Suda Oceano ĉe la Lando de Marie Byrd, kuŝas inter la Kabo Flugofiŝo (nome nordokcidenta pinto de la insulo Thurston) oriente kaj la Kabo Dart en insulo Siple okcidente.
## Referencoj 

Kategorio:Okcidenta Antarkto
Prinzregententheater

''''* aŭ en Esperanto *Teatro de la Princa Regento'' estas teatrejo en Munkeno, urboparto Bogenhausen, en Germanujo. Ĝi nomiĝas laŭ la reganta princo Luitpold de Bavarujo. La domon, kiu estis konstruata inter 1900 kaj 1901, planis la tiutempe jam treege sukcesa arĥitekto Max Littmann. Tiu ĉi orientiĝis je siaj konceptoj aparte laŭ la Richard-Wagner-Festivalejo en Bayreuth kaj transprenis de ĉi tiu modelkonstruaĵo ekzemple la amfiteatran spektantejon.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝaro kun virtuala rondiro

Kategorio:Teatroj en Bavario
Kategorio:Konstruaĵoj en Munkeno
Kategorio:Secesia arkitekturo en Germanio
Kategorio:Operejoj en Bavario
Ferenc Somhegyi

**Ferenc Somhegyi** [ŝomhedji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Somhegyi Ferenc** estis hungara pastro, piarista monaĥo, historiisto, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1858). Lia origina nomo estis *Schröck [ŝrok] Ferenc* ĝis 1861.

Ferenc Somhegyi http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/092/pc009290.html#7 naskiĝis la  1813 en Bánd. Li mortis la  1879 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Somhegyi frekventis gimnazion en Veszprém (urbo), poste li aliĝis al piaristoj en 1832. Li ekinstruis en Nagykanizsa en 1835, baldaŭe li plulernis en Vác kaj Pest (urbo), fine li pastriĝis. En 1840 li instruis jam en diversaj gimnazioj, post 2 jardekoj li iĝis gimnazia direktoro. Li strebis por la hungarlingva instruado. Ekde 1866 li instruis jam en Reĝa Universitato de Pest. En la sekva jaro li estis elektita estro de la hungaraj piaristoj.

## Verkaro (elekto) 
* *Universala Mondhistorio* (1847) - tradukaĵo
* *Mondhistorio* (1851-57) - sepfoje eldonita

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
László Somlyódy

**László Somlyódy** [lAslO ŝomjOdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Somlyódy László** estas hungara inĝeniero pri maŝinoj, hidrologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1998). Lia praavo estis Gusztáv Thirring.

László Somlyódy http://www.matud.iif.hu/08maj/03.html  naskiĝis la  1943 en Kecskemét.

## Biografio 
László Somlyódy frekventis teknikan universitaton en Budapeŝto inter 1962-1967, poste li eklaboris en uzino. Inter 1972-1994 li laboris en hidrologia instituto, dume en 1992 li komencis instrui en la teknika universitato. Li estis elektita katedrestro en 1996, vicdekano en 1997. Li doktoriĝis en 1995 antaŭ la akademio. Li ricevis 7 premiojn inter 1986-2010.

## Verkaro (elekto) 
* *Dispersion Measurement on the Danube* (1977)
* *An Approach to the Study of Transverse Mixing in Streams* (1982)
* *Vízminőség-szabályozás az ezredfordulón* (1991)
* *Sciences and Arts in Hungary, 1848–2000* (2002)

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Plej ĵusa komuna praulo

En genetiko, la **plej ĵusa komuna praulo**, konata angle kiel *most recent common ancestor* (**MRCA** do **PĴKP**), el ajn serio de organismoj estas la plej ĵusa individuo el kiu ĉiuj organismoj en la grupo estas rekte descenda. La termino estas ofte aplikita al homa genealogio.

La PĴKP de serio de individuoj povas foje esti determinata per aludo al genealogia skemarbo. Tamen ĝenerale, maleblas identigi la specifan PĴKP de granda serio de individuoj, sed ofte oni povas fari ĉirkaŭkalkulon de la tempo kiam la PĴKP vivis. Tiaj ĉirkaŭkalkuloj por *tempo al PĴKP* (**TPĴKP**) povas rezulti baze sur ekzamenoj pere de DNA kaj starigitaj mutaciindicoj kiel praktikitaj en genetika genealogio, aŭ per referenco al negenetika, matematika modelo aŭ komputila ŝajnigo.

## Ĉe homoj 
## Ĉe diversaj specioj 
## Vidu ankaŭ also 
* Klado, grupo konsista el organismo kaj ĉiuj ties descendantoj
* Komuna descendinto
* Genealogio, studo de familioj kaj la vojo de ties stirpoj kaj historio
* Genetika genealogio, apliko de genetiko al tradicia genealogio
* Filogeneza arbo, branĉa diagramo aŭ "arbo" montranta la evoluan rilataron inter variaj biologiaj specioj

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
;Documentaj filmoj
* DNA Mysteries – The Search for Adam – de Spencer Wells – National Geographic, 2008
* The Real Eve: Modern Man's Journey Out of Africa – de Stephen Oppenheimer – Discovery Channel, 2002
* Journey of Man: A Genetic Odyssey (filmeto) de Spencer Wells – PBS kaj National Geographic, 2003

Kategorio:Genetiko
Károly Somogyi (teologo)

**Károly Somogyi** [kAroj ŝomodji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Somogyi Károly** estis hungara pastro, kanoniko, bibliotekisto, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1858).
eta|Memortabulo pri Károly Somogyi
Károly Somogyi http://www.sk-szeged.hu/statikus_html/sk/somogyi.html  naskiĝis la  1811 en Tiszaföldvár. Li mortis la  1888 en Esztergom.

## Biografio 
Károly Somogyi frekventis piaristan gimnazion en Pest (urbo), poste li pastriĝis en 1834, fine li lernis teologion. En 1841 li ekinstruis en Esztergom. Li doktoriĝis en 1847 en universitato en Pest. Post 3 jaroj li iĝis eklezia arkivisto kaj bibliotekisto en Esztergom. En 1861 li estis nomita kanoniko de Pozsony, post 4 jaroj kanoniko de Esztergom. En 1881 li donacis sian altvaloran bibliotekon al Szeged. Tiu biblioteko baldaŭe prenis la nomon Somogyi Károly.

## Verkaro (elekto) 
* *A törvények iránti engedelmességről. Különös tekintettel korunkra.* (1841) - premiita verko
* *Piros tojások. Iskolai ajándékul jó gyermekeknek.* (1853) - tradukita el la germana lingvo, dufoje eldonita
* *A magyar korona országaihoz tartozó római kath. papság és szerzetesrendek Egyetemes Névtára* (1878)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Phycomycetaceae

***Phycomycetaceae*** (esperante **fikomicetacoj**) estas familio de fungo. Du genroj estas : *Phycomyces* kiu estas sapreja kaj *Spinellus* kiu parazitas sporoforojn de fungoj.

## Priskribo 
Sporangioforoj estas ege longaj (> 2 cm). Pendigantoj de zigosporoj estas kompleksaj.

## Notoj kaj referencoj 
*  Index fungorum priskribo
* 
* 
* .

Kategorio:Mukoraloj
Soveta Rusio (apartigilo)

**Soveta Rusio** povas esti:
* **Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko** (RSFSR) - la oficiala nomo de la plej granda el la dek-kvin respublikoj kiuj formis parton de la Sovetunio.

* **Bolŝevika Rusio** - la neformala nomo de la rusia socialisma ŝtato en la periodo post la Oktobra Revolucio de 1917 kaj antaŭ la formado de la Sovetunio en 1922.

* ***Sovetskaja Rossija*** - gazeto en la Sovetunio kaj Rusio

* ***Soviet Russia*** (1919) - revuo de la *Friends of Soviet Russia* en Usono

* ***Soveta Rusio*** - respublika eldonejo en RSFSR (ekde 1957)

* ***Soveta Rusio*** - respublika arta ekspozicio, pasinta en Moskvo en 1960 (la unua), 1965 (la dua) kaj 1967 (la tria)
Péter Somogyi

**Péter Somogyi** [ŝomodji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Somogyi Péter** estas hungara biologo, profesoro, membro (ekstera en 1993, korespondanta en 2004, ordinara en 2013) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea (2009).

Péter Somogyi http://www.matud.iif.hu/01maj/freund.html naskiĝis la  1950 en Szentendre.

## Biografio 
Péter Somogyi frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1970-1975. En 1976 li doktoriĝis en Universitato de Budapeŝto. Li eklaboris en la universitata anatomia instituto. Inter 1977-1979 li esploris helpe de stipendio de Oksfordo. En 1983 li ekinstruis en universitato en Aŭstralio, post 2 jaroj li revenis al Oksfordo, kie li iĝis instituta direktoro, krome li ankaŭ instruis. Li doktoriĝis en 1987. Li okupiĝas pri la cerbo kaj nervoj. Li ricevis precipe eksterlandajn premiojn inter 1982-2011.

## Fontoj 
* biografio kun foto 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Burgo Battenberg

eta|la burgruino Battenberg, vidata el la sudo (2007)
eta|la „fulmtuboj“ malsupre de la burgruino

La **burgo Battenberg** estas burgruino en la distrikto Bad Dürkheim, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi apartenas kune kun la samnoma komunumo Battenberg al la zur komunumaro Grünstadt-Land.

## Geografio 
### Geografia Situo 
La ruino de la montoburgo situas sur antaŭmonto de la Haardt ĉe la nordorienta rando de la palatinata arbaro kaj la okcidenta ŝultro de la malaltebenaĵo de Supra Rejno. En alteco de 300 m de la dekstra riverbordo de Eckbach, etendiĝas tuj okcidente de la burgo la malgranda vilaĝo.

### Ĉirkaŭejo 
## Instalaĵo 
eta|maldekstre|ŝtupara turo (2005)
eta|skizo de la fundamentaj muroj

## Historio 
## Literaturo 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Website der Gemeinde Battenberg mit den Sehenswürdigkeiten in Text und Bild

## Referencoj 
Battenberg
Burgo Altleiningen

eta|interna burgo, hodiaŭ junulargastejo
eta|ŝtaŭfaj restaĵoj de la kirasmuro (ruĝkolora)

La burgo **Altleiningen** estas burgo en la Palatinata arbaro, en la suda parto de la federacia lando Rejnlando-Palatinato de Germanio. Ĝi situas en la distrikto Bad Dürkheim kaj apartenis kune kun la samnoma komunumo Altleiningen en la komunumaro Hettenleidelheim.

## Geografia situo 
La komunumo Altleiningen situas 300 m alta en la valo de la rivero Eckbach. La montoburgo staras sur montpinto en alteco de 400 metroj.

## Historio 
La nomo venis – kiel tiu de la 5 km fora burgo Neuleiningen – de la franka nobela gento Leiningen, al kiu apartenis antaŭe la Leiningerland, t.e. „la lando de la Leininger“.

## Hodiaŭa utiligado 
### Libertempo 
eta|naĝejo en la iama burgfosaĵo kaj tiun de la palasto

### Kulturo 
### Naturo 
## Literaturo 
* Jürgen Keddigkeit, Alexander Thon, Karl Scheurer Rolf Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon, Band 1: A-E*. 2-a eldono, Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde Kaiserslautern, Kaiserslautern 2003, ISBN 3-927754-51-X
* Hans Heiberger: *1200 Jahre Altleiningen. 780–1980*. Heidelberger Verlagsanstalt, Heidelberg 1980.
* Hans Heiberger: *Die Grafen zu Leiningen-Westerburg. Ursprung, Glanz, Niedergang*. Kiliandruckerei Dinges, Grünstadt 1983, ISBN 3-924386-00-5.
* Alexander Thon (eld.): *Wie Schwalbennester an den Felsen geklebt. Burgen in der Nordpfalz*. 1-a eldono, Schnell und Steiner, Regensburg 2005, ISBN 3-7954-1674-4, p.&nbsp;22–25.

## Eksteraj ligiloj 
* Burg-Jugendherberge Jugendgästehaus Altleiningen

Altleiningen
Episkopa kastelo (Dirmstein)

eta|aspekto el la sudoriento: bieno kun la restaĵoj de la episkopa kastelo (antaŭe la ronda *ŝtelistoturo*, dekstre la *Amtshaus*)
La **episkopa kastelo** en la rejnlando-palatinata komunumo Dirmstein estis somera rezidejo de la princelektisto-episkopoj de Worms. Ekzistas nur malmultaj originaj restaĵoj kiuj estas integritaj en la bieno kaj estas sub monumentprotekto .

## Geografia Situo 
## Instalaĵo 
eta|“Amtshaus“ kaj ekonomia domo kun ŝtelista turo, de oriento
eta|“Amtshaus“ de la interna korto, maldekstre de la ŝtupara turo staris la ĉefa konstruaĵo

## Konstruhistorio 
eta|restaĵo de la malfrugotika ŝtupara turo de la ne plu ekzistanta ĉefa konstruaĵo
eta| malfrugotika enirejo al la ŝtupara turo

## Literaturo 
* Georg Peter Karn, Ute-Konstanze Rasp: *Burgen und Schlösser in Dirmstein – Fürstbischöflich-Wormsisches Schloss*. In: Michael Martin (Hrsg.): *Dirmstein. Adel, Bauern und Bürger*. Chronik der Gemeinde Dirmstein. Selbstverlag der Stiftung zur Förderung der pfälzischen Geschichtsforschung, Neustadt an der Weinstraße 2005, ISBN 3-9808304-6-2, S.&nbsp;443&nbsp;ff. (*Stiftung zur Förderung der Pfälzischen Geschichtsforschung* B 6).
* Georg Peter Karn, Ulrike Weber: *Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland. Kulturdenkmäler in Rheinland-Pfalz*. Band 13: *Kreis Bad Dürkheim*. Teil 2: *Stadt Grünstadt, Verbandsgemeinden Freinsheim, Grünstadt-Land und Hettenleidelheim*. Werner, Worms 2006, ISBN 3-88462-215-3.

## Eksteraj ligiloj 
* Webseite zum Bischöflichen Schloss Dirmstein

## Referenco 
Kategorio:Kasteloj en la distrikto Bad Dürkheim
Kategorio:Kulturmonumentoj en Dirmstein
Kategorio:Konstruaĵoj en Dirmstein
Erik Lehmann

.
Li ludis profesie korbopilkadon en Besançon de 1990 ĝis 1994.
Kaj poste li iĝis trejnisto en 1995 de Besançon Basket Comté Doubs, kiu iĝis ĉampiono de Francio tiun jaron.
Li trejnis poste en Francio :

    *1997-2001 Besançon Basket Comté Doubs (Pro A)
    *2001-2002 Paris Basket Racing (Pro A)
    *2002-2003 Élan sportif chalonnais (Pro A)
    *2006-2007 Besançon Basket Comté Doubs (responsulo de la formadejo)
    *2007-2009 Pays d'Aix Basket 13 (LFB)

kaj en Svislando :

    2009-2010  Sierre Basket (LNB Féminine)
    2010-2013  Hélios Sion (LNB Féminine)
Kastelo Deidesheim

eta| restaĵo de la kastelo vidata de la preĝeja turo
La **kastelo Deidesheim** en la palatinata urbo Deidesheim, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato) ekestis el akvoburgo de la 13a jarcento. Dum la jarcentoj ofte okazis konstruŝanĝojn kaŭzita de gravaj domaĝoj dum la milito de la palatinata sukcedodo en 1689 kaj dum la unua koalicia milito en 1794.

## Situo 
## Historio 
### Ekesto de la Burgo 
### Alta kaj Malfrua Mezepoko 
### Rekonstruo dum Baroko 
eta|skizo de la kastelo Deidesheim (1739)

### Rekonstrua al la Hodiaŭa Aspekto 

 dosiero:SchlossTurmDeidesheim.JPG|Rezidejo de la turskribisto
 dosiero:SchlossBrueckeDeidesheim.JPG|kastela ponto

## Literaturo 
* Kurt Andermann, Berthold Schnabel: *Deidesheim - Beiträge zu Geschichte und Kultur einer Stadt im Weinland*. Jan Thorbecke Verlag, Sigmaringen 1995, ISBN 3-7995-0418-4

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Infos zum Deidesheimer Schloss auf der offiziellen Deidesheimer Webseite 

Deidesheim
Kategorio:Kulturmonumento en Deidesheim
Burgo Breitenstein

eta| burgo Breitenstein
La ruino de la **burgo Breitenstein** situas sur 220 m alta deklivo ĉe la norda flanko de la valo de la rivero Speyerbach en la Palatinata arbaro kvar kilometrojn oriente de Elmstein en la distrikto Bad Dürkheim, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Historio 
La roka burgo verŝajne estis konstruita en 1246 dum la kvereloj pri la detronigo de imperiestro Frederiko la 2-a fare de papo Inocenco la 4-a. Maljam en 1257 grafo de Leiningen kune kun kavaliro von Kropsberg, kastelano de Breitenstein kaj servanto de la grafo havis sian unuan mencion. La kavaliro nomas sin en la jaro 1265 Burkhard von Breitenstein. En 1339 Jakob von Flörsheim fariĝis burgulo.

## Instalaĵo 
eta|fundamenta skizo

## Literaturo 
* Magnus Backes, Heinz Straeter: *Staatliche Burgen, Schlösser und Altertümer in Rheinland-Pfalz*. Schnell & Steiner, Regensburg 2003, ISBN 3-7954-1566-7.
* Manfred Czerwinski: *Burgen – stolze Zeugen einer großen Zeit − Pfalz und Umgebung*. Verlag Superior, Kaiserslautern, 2002, ISBN 3-936216-07-X.
* Walter Eitelmann: *Rittersteine im Pfälzerwald*. 4. überarb. und wesentlich erw. Aufl. Pfälzerwald-Verein, Neustadt/Weinstraße 1998, ISBN 3-00-003544-3.
* Arndt Hartung, Walter Hartung: *Pfälzer Burgenrevier*. 6., erg. Aufl. Pfälzische Verlagsanstalt, Ludwigshafen 1985, ISBN 3-9801043-0-3.
* Walter Herrmann: *Auf rotem Fels. Ein Führer zu den schönsten Burgen der Pfalz und des elsässischen Wasgau*. Braun, Karlsruhe 2004, ISBN 3-7650-8286-4.
* Friedrich-Wilhelm Krahe: *Burgen des Deutschen Mittelalters*. Bechtermünz-Verlag, Augsburg 1996, ISBN 3-86047-219-4.
* Elena Rey: *Burgenführer Pfalz*. Superior, Kaiserslautern 2003, ISBN 3-936216-15-0.
* Alexander Thon (Hrsg.): *Wie Schwalbennester an den Felsen geklebt. Burgen in der Nordpfalz*. 1. Aufl. Schnell + Steiner, Regensburg 2005, S.&nbsp;40–43, ISBN 3-7954-1674-4.

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj de Burgo Breitenstein
* Burg Breitenstein auf historische-orte.de
* Rekonstruktionszeichnung  von Wolfgang Braun
* Auszug aus dem pfälzischen Burgenlexikon: Burg Breitenstein

Breitenstein
Breitenstein
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
Kategorio:Esthal
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Bad Dürkheim
Miklós Móricz

**Miklós MÓRICZ** [mOric] estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, statistikisto, publicisto. Li naskiĝis en Prügy la 7-an de decembro 1886 kaj mortis la 5-an de majo 1966. Li estis la pli juna frato de verkisto Zsigmond Móricz.

## Kariero
Miklós Móricz akiris diplomon pri jur- kaj ŝtatscienco en Budapeŝto. Kiel politika elmigranto li alvenis en Rumanujon kaj fariĝis redaktoro de la gazeto Brassói Lapok (1923-28). Reveninte en Budapeŝton, li estiĝis fondinto-ĉefredaktoro de revuo STUD (Statisztikai Tudósító) (Statistika Sciigilo). 

## Verkoj ĉefaj
*Gandhi, a nagy lélek (Kv. 1927); Erdély és a Regát (Brassó, 1928); Világgazdaság és demográfia (Magyar Statisztikai Szemle, Bp. 1931); Nagybirtok, népszaporodás, népsűrűség (Magyar Statisztikai Szemle, Bp. 1936); Móricz Zsigmond indulása (Bp. 1959); Móricz Zsigmond érkezése (Bp. 1966). 

## Fonto
*Biografio kaj poemoj 

 
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj statistikistoj
Moskva ĉirkaŭiganta aŭtovojo

**Moskva ĉirkaŭiganta aŭtovojo** () estas cirkla aŭtomobila ŝoseo, kiu dekomence ĉirkaŭas administran teritorion de Moskvo (nun al Moskvo estas aldonitaj multaj eksteraj teritorioj). Ĝia longo estas 108,9 km.

Kategorio:Stratoj de Moskvo
Kategorio:Aŭtovojoj
Kategorio:Transportaj cirkloj de Moskvo
Lesnoselo (Simferopola distrikto)

**Lesnoselo** (, , ) estas vilaĝo en la Mazanka komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 560 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la orienta parto de la Simferopola distrikto en la valo de la rivero Beŝtereko ĉirkaŭ 6,5 kilometrojn oriente de Simferopolo. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Mazanko (situanta ĉirkaŭ 1 kilometron norde) kaj Krasnovko (situanta ĉirkaŭ 1 kilometron okcidente).

## Historio 
La unuaj historiaj informoj pri la vilaĝo aperis en la jaro 1778 (sub la nomo *Dairi*); laŭ tiuj informoj el la vilaĝo elmigris 4 grekoj (la Rusia imperio, ĵus aneksinta Krimeon, entreprenis transloĝigon de la kristana loĝantaro sur la nordajn bordojn de la Azova maro). En la fontoj de la jaro 1784 la vilaĝo estas menciita jam sub la nomo *Taŝli-Dajir*.

Laŭ la informoj de la jaro 1805 la vilaĝo (menciita sub la nomo *Dajir*) konsistis el 51 kortoj kaj estis loĝata de 298 homoj (ĉiuj — krime-tataroj). La informoj de la jaro 1864 mencias du vilaĝojn situantajn sur la loko de moderna Lesnoselo: *Aŝaga-Dajir* (4 kortoj, 18 loĝantoj) kaj *Juĥari-Dajir* (26 kortoj, 108 loĝantoj). La nomo *Tav-Dajir* unuafoje estas menciita en la jaro 1892.

Maje 1944 la krime-tatara loĝantaro de Krimeo estis deportita en la mez-aziajn respublikojn de USSR. Jam la 12an de aŭgusto 1944 oni decidis kompensi mankon de la loĝantoj en la vilaĝo per transloĝigo de kolĥozanoj el diversaj regionoj de RSFSR. La 21an de aŭgusto 1945 per la decido de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la vilaĝo estis alinomita kiel Lesnoselo (la rusa nomo laŭvorte signifas *arbara vilaĝo*).

Ekde la jaro 1965 la vilaĝo apartenas al la Mazanka komunumo de la Simferopola distrikto.

### Dinamiko de la loĝantaro 
* 1805 — 298 homoj
* 1864 — 136 homoj
* 1887 — 344 homoj
* 1926 — 242 homoj (el ili 104 krime-tataroj, 81 rusoj, 31 grekoj, 18 ukrainoj, 8 germanoj)
* 1939 — 236 homoj
* 1989 — 533 homoj
* 2001 — 560 homoj

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 560 homoj). La areo de la vilaĝo estas 61,2 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 196.

La ĉefa ekonomia branĉo de la vilaĝo estas agrikulturo. Per la busa transporto la vilaĝo estas ligita al Simferopolo kaj al la apudaj vilaĝoj.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
Tutmonda malvarmiĝo

eta|dekstra|Ĉefaj temperaturaj strangaĵoj dum la periodo de 1965 al 1975 kun rilato al averaĝaj temperaturoj el 1937 al 1946. Tiu datumbazo ne estis disponebla tiame.
eta|Sciencaj artikoloj antaŭvidantaj tutmondajn varmiĝon (ruĝe) kaj malvarmiĝon (blue) el 19656 al 1979. Fonto:SkepticalScience
**Tutmonda malvarmiĝo** estis ĉefe konjekto dum la 1970-aj jaroj pri tuja malvarmiĝo de la surfaco de la Tero kaj de la atmosfero finante periodon de etenda glacialo. Tiu hipotezo havis malmultan subtenon en la scienca komunumo, sed akiris portempan popularan atenton pro kombino de iometa subira tendenco de temperaturoj el la 1940-aj jaroj al komenco de la 1970-aj jaroj kaj gazetaraj informoj kiuj ne akurate montris la tutan panoramon de la sciencklimata literaturo, i.a., pli granda kaj rapide kreskanta literaturo projektante futuran varmigon pro la forceja efiko de gaselsendoj. La nuna scienca opinio pri klimata ŝanĝo estas, ke la Tero ne daŭre malvarmiĝis, sed male suferis tutmondan varmiĝon laŭlonge de la 20a jarcento.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 
* http://tvnews.vanderbilt.edu/program.pl?ID=52903 Vanderbilt Television News Archive

## Eksteraj ligiloj 
* Detala historia prezento de Tutmonda malvarmiĝo ĉe populara gazetaro 
* Citaro pri "1970s prediction of an imminent ice age"
* SCOPE 13 - The Global Carbon Cycle, Scientific Committee on Problems of the Environment, SCOPE, 1976.
* SCOPE 27 - Climate Impact Assessment , 1984.
*  
*  
* http://www.saveportland.com/Climate/index.html - gazetara skanaro
* http://www.climatemonitor.it/wp-content/uploads/2009/12/1974.pdf - CIA informo el 1974

Kategorio:Klimato
Kategorio:Historiaj hipotezoj
Penthaz

**Penthaz** estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Penthaz situas sur la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando ĉe la orienta flanko de la valo de la rivero Venoge en okcidento de la regiono Centro de Vaŭdo (en la franca lingvo *Gros-de-Vaud*), en distanco de proksimume 12 kilometroj nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj 10 kilometrojn okcidentsudokcidente de la distriktĉefurbo Echallens. La komunumo konsistas el la vilaĝo Penthaz kaj kelkaj novaj loĝokvartaloj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,83 km², de kiuj 11,9% estas kovritaj de arbaro, 67,6% servas por agrikulturo kaj 17,4% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Penthaz limas en nordo al Penthalaz, en nordnordoriento al Daillens, en oriento al Bournens, en sudoriento al Sullens, en sudo al Vufflens-la-Ville, kaj en okcidento al Gollion.

## Trafiko 
Tra Penthaz pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Vallorbe al Laŭzano, kaj de Penthaz konekta vojo kondukas al la kantona ĉefvojo n-ro 5 en Cheseaux-sur-Lausanne. Laŭlonge de la orienta komunumlimo kondukas la svisa aŭtovojo A1, kies alveturejo Cossonay situas ĉe la trilima punkto inter Sullens, Penthaz kaj Bournens. Pere de poŝtaŭtolinio de Cossonay-Gare al Cheseaŭ-sur-Lausanne kaj loka buslinio al Cossonay-Gare, Penthalaz kaj Daillens la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Penthaz datiĝas el la jaro 1011 kiel *Penta*. De la romia vojo de Laŭzano al Orbe estis konservita mejloŝtono. Dum mezepoko la senjorujo Penthaz apartenis grandparte al la familio de Cossonay. En la jaro 1001 reĝo Rudolfo la 3-a de Burgonjo faris donacon de bienoj en Penthaz al la Abatejo Romainmôtier. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Penthaz apartenis al la Voktejo Morges. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Cossonay, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Penthaz
Butovo Norda (distrikto de Moskvo)

**Butovo Norda** () estas distrikto en la Sud-Okcidenta administra arondismento de Moskvo, Rusio. Kune kun Butovo Suda ĝi situas ekster la Moskva ĉirkaŭiganta aŭtovojo en historia urboparto Butovo.

Najbaraj distriktoj: Butovo Suda, Jasenevo, Ĉertanovo Suda. Butovo Norda limas ankaŭ kun Nov-Moskva administra arondismento kaj kun Moskva provinco.

## Nomo 
La nomo "Butovo" devenas de familinomo Butov.

## Transporto 
### Metroo 
Metrostacioj en la distrikto:
*  Bulvar Dmitrija Donskogo
*  Ulica Starokaĉalovskaja

## Vidindaĵoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de distriktoj de Moskvo