open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Chlumec (Olešník)

**Chlumec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Olešník en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas proksimume 7,5 km nordokcidente de Hluboká nad Vltavou. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

Chlumec situas en katastra teritorio **Olešník** kun areo 23,49&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1423.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kvar tumuloj
* Bieneto n-ro 7
* Kapelo de sankta Venceslao

## Pluaj fotoj

Chlumec (Olešník) čp46.jpg|Chlumec
Chlumec (Olešník) čp26.jpg|Chlumec
Chlumec (Olešník) čp29.jpg|Chlumec
Chlumec (Olešník) čp1.jpg|Chlumec

Kategorio:Olešník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Nová Ves (Olešník)

**Nová Ves** (antaŭe ankaŭ **Nevděkov**) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Olešník en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km nordoriente de Olešník kaj proksimume 5 km sude de Nuklea elektrejo Temelín. Estas ĉi tie registritaj 24 adresoj. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

Nová Ves situas en katastra teritorio **Olešník** kun areo 23,49&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1583.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotoj

Nová Ves, Olešník (01).jpg|Nová Ves
Nová Ves, klubovna.jpg|Klubejo
Nová Ves, hřiště.jpg|Ludejo
Chapel in Nová Ves, Olešník (01).jpg|Kapelo

Kategorio:Olešník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
György Almássy (radiologo)

**György Almássy** [djordj almAŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Almássy György** estis hungara radiologo.

György Almássy naskiĝis  en Debrecen, li mortis  en Orosháza.

## Biografio 
György Almássy akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1925. Post la diplomo li praktikadis en pediatra kliniko en Debrecen 5 jarojn, poste li estis radiologo en kirurgia kliniko 8 jarojn kiel asistanto. Inter 1938–1941 li laboris en laboratorio de la kliniko, poste li estis levita lektoro, samtempe li estis radiologo en proksima hospitalo. Intertempe li akiris licencojn pri pediatrio (1930), pri kirurgio (1938) kaj radiologio (1940). Inter 1946–1967 li estis radiologia ĉefkuracisto en hospitalo de Nyíregyháza. Li laboris pri la metodika disvolviĝo de rentgena ekzameno de la stomako kaj evoluigis novan metodon - aerplenan balonon - por la rentgena ekzameno de la stomako. Li estis viktimo de trafikakcidento.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Hashártya áttételeiben elmeszesedett és osteroid szövetet termelő gyomorrák.* (kunaŭtoro, 1956)
* *Klippel–Trenaunay–P. Weber-syndromával szövődött Kaposi-sarcoma.* (kunaŭtoro, 1957)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj radiologoj
Mór Klein

'*** [klejn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Klein Mór*' estis hungara rabeno, altlerneja instruisto. Lia pli konata filo estis Arnold Kiss.

 naskiĝis  en Miskolc, li mortis  en Nagybecskerek (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Zrenjanin en Serbio).

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo, kiun li interrompis kaj vojaĝis al Prago, kie li maturiĝis, poste li studis teologion en instituto de Solomon Judah Loeb Rapoport, samtempe li studis en Universitato de Karolo. Li akiris filozofian diplomon en 1863, tiutempe li ankaŭ rabeniĝis. Hejmenveninta li estis lernejestro, krome li predikis en la loka sinagogo. Inter 1869-1875 li estis ĉefrabeno en Ungvár, inter 1876-1879 en Pápa, fine en Nagybecskerek ĝis sia morto. Ekde 1880 li havis postenon en Tutlanda Rabena Instituto. Li multe kontribuis kaj li ricevis reĝan premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Beth-El oder die jüdische Synagoge. Rede zur Vertheidigung des Miskolczer israel.* (1865)
* *Gyászbeszéd dr. Löw Lipót emlékezetére.* (1875)
* *Gyászbeszéd Rudolf koronaörökös ő cs. és kir. felsége emlékére.* (1889)
* *A három koporsó. Templomi beszéd Kossuth Lajos emlékezetéül.* (1894)
* *Ezer év. Miskolcz, 1896.* (1896)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 6-a punkto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rabenoj
Holubovská Bašta

**Holubovská Bašta** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čakov en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi situas proksimume dek tri kilometrojn nordokcidente de České Budějovice sur mallarĝa istmo inter fiŝlagoj Dehtář kaj Posměch. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

Holubovská Bašta situas en katastra teritorio **Čakov u Českých Budějovic** kun areo 5,92&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1527.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Ligna sonorilejo

## Pluaj fotoj

Holubovská Bašta č. 4.jpg|Holubovská Bašta
Holubovská Bašta - stodola.jpg|Holubovská Bašta, garbejo
Holubovská Bašta - zvonička.jpg|Holubovská Bašta, sonorilejo

Kategorio:Čakov (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Federacio Moldavia de Futbalo

La **Futbala Federacio de Moldavio**, , estas la nacia futbala asocio en Moldavio, unuavice federacio de la landaj futbalkluboj. Ĝi estas la landa asocio de la Federacio Internacia de Futbalo Asocia aŭ mallonge FIFA kaj de la Unio de Eŭropaj Futbal-Asocioj aŭ mallonge UEFA, kaj fondiĝis en 1993. La vira moldavia nacia teamo de futbalo kaj paralela virina nacia teamo konkuras nome de la federacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Futbalo en Moldavio
Čakovec (Čakov)

:*Estas ankaŭ Čakovec.*

**Čakovec** (antaŭe en la jaroj 1850–1889 ankaŭ *Malý Čakov*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čakov en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi situas sur nura okcidenta rando de Ĉeskobudejovica baseno, proksimume dek unu kilometrojn okcidente de České Budějovice. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

**Čakovec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,10&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1407.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Senjora korto n-ro 6 
* Bieno n-ro 18 kun riĉe ornamitaj volutaj ŝildoj en stilo de kampula baroko 
* Akva muelejo n-ro 9

## Naskiĝintoj
* Jaroslav Pouzar (* 1952), glacihokeisto, duobla majstro de maondo kaj triobla venkinto de Stanley Cup.

## Pluaj fotoj

Podevrážský mill by Čakov.jpg|Muelejo

Kategorio:Čakov (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Kategorio:Kampula baroko
Carl Ludwig Fernow

**Carl Ludwig FERNOW** (naskiĝinta la  en Blumenhagen, mortinta la  en Vajmaro) estis germana artteoriisto.

Estinte sekretario je Paswalk kaj lernoknabo en apoteko je Anklam li iris Lubekon. Tie li sin dediĉis (krom la farmaciaj aferoj, je *Ratsapotheke*) al pentrado kaj poezio. Tie li ankaŭ konatiĝis kun Asmus Carstens kun kiu li amikiĝis pli malfrue en Romo. Printempe en 1788 li transloĝiĝis al Ratzeburg kie li perlaboris la vivon kiel portretisto kaj desegnad-instruisto. Sekvis restadoj en Vajmaro kaj Jena de kiu kunprenis kun sin al Italujo Jens Immanuel Baggensen.

Rome li studis ekde 1794 artajn teorion kaj historion kiel ankaŭ la italajn lingvon kaj literaturon. Dum la vintro 1795/96 li prelegis Rome pri estetiko laŭ principoj de Immanuel Kant. Carstens donacis al li la artistain postlasitaĵojn kiujn Fernow poste (laŭ instigo de Johann Wolfgang von Goethe) vendis al grandduko Karlo Aŭgusto. Reveninte Germanujon en la jaro 1802-a li fariĝis eksterorda profesoro pri filozofio ĉe la universitato de Jena kaj en 1804 bibliotekisto de dukino Anna Amalia. Vajmare li partoprenis grupojn de artŝatantoj malŝatante la romantikismon. Pri Carstens li verkis gravan biografion.

Verkis li i.a.: 
* »Römische Studien« (Zürich 1806–1808),
* »Leben des Künstlers Carstens« (Leipzig 1806),
* »Über den Bildhauer Canova und dessen Werke« (Zürich 1806),
* »Francesco Petrarca« (eldonis Hain, Leipzig 1808),
* »Ariostos, des göttlichen, Lebenslauf« (Zürich 1809). 

Fernow krome komencis eldonon de la verkoj de Johann Joachim Winckelmann. 
## Fonto
"Fernow" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* volumo 6, Leipzig 1906, p. 436

## Eksteraj ligiloj
*Einem, Herbert von: "Fernow, Carl Ludwig" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 5 (1961), p. 98-99 
*Vikifontaro
*ligiloj ĉe DDB
Siwa (vendejo)

**Siwa** estas finna varvaria butika grupo. Ĝiaj unuaj butikoj estis malfermitaj en Jyväskylä en 1981. Originale ili estis pomalgrandaj vendejoj, sed baldaŭ ili iĝis vendejaraj butikoj. La nomo *Siwa* estas mallongigo el *sinivalkoinen* (blu-blanka). Poste oni eksciis, ke Siwa estas ankaux oazo en Egiptujo, sed tio ne havas kontakton al la vendeja nomo. Siwa iĝis la plej populara varvaria vendeja grupo en Finnlando. Kesko aĉetis Siwa en 2016. La vendeja nomo *Siwa* malaperis. Multaj antaŭaj Siwaj ricevis kiel nova nomo *K-market*

Kategorio:Vendejoj
Kategorio:Ekonomio de Finnlando
Futbala Mondpokalo 2030

La **Futbala Mondpokalo de 2030** estos la dudek-kvara eldono, kaj la centjara eldono, de la vira Futbala Mondpokalo organizita de FIFA. 

Por la unua fojo, Mondpokalo okazos sur tri kontinentoj, kun Maroko, Portugalio kaj Hispanio kiel la ĉefaj gastigantoj. Tri pliaj matĉoj estas planitaj por esti luditaj en Sudameriko por marki la centjariĝon de la Futbala Mondpokalo: la centjariĝa matĉo en Urugvajo, kiel gastiganto kaj gajninto de la unua Mondpokalo en 1930, kaj po unu en Argentino, kiel finalistoj en la Mondpokalo de 1930, kaj en Paragvajo, kiel la ĉefsidejo de la Sudamerika Futbala Konfederacio (CONMEBOL). Fina konfirmo pri la gastigantaj urboj estis donita la 11-an de decembro 2024, kune kun la decido pri la gastiganto de la Mondpokalo 2034. 

La prezidanto de FIFA, Gianni Infantino, diris en marto 2021: "ju pli da kandidatoj ni havas, des pli bone..." kaj promesis fari la elekton de la gastiganto de la turniro de 2030 "pura" kaj "travidebla".

48 teamoj partoprenos en la turniro, kiel en la antaŭa Mondpokalo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Partoprenantaj teamoj al Futbala Mondpokalo 2030
* Futbala Mondpokalo
* Stratinfana Mondpokalo
* FIFA
* MSC World Europa

## Eksteraj ligiloj 
* Futbala Mondpokalo 2030, FIFA.com

Kategorio:Okazontaĵoj
Kategorio:Futbala Mondpokalo
Kategorio:Futbala Mondpokalo 2030
Kategorio:Futbalo en 2030
Kategorio:Futbalo en Hispanio
Kategorio:Futbalo en Portugalio
Kategorio:Futbalo en Maroko
Dehtář

**Dehtář** estas la sepa plej granda fiŝlago en Sudbohemia regiono kaj la deka en la tuta Ĉeĥio. Tio estas la tria plej granda fiŝlago en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas 15&nbsp;km okcidente de České Budějovice, sur teritorio de municipo Žabovřesky (katastra teritorio Dehtáře u Českých Budějovic).

La akva areo havas areon 233&nbsp;ha. La tera digo estas longa 234&nbsp;m kaj alta 10&nbsp;m. La volumeno de akvo estas 6,5&nbsp;mil.&nbsp;m³. La plej granda profundo estas 6,0&nbsp;m. Ĝi situas en supermara alteco 406&nbsp;m.

En la jaro 2009 estis enkadre de kreado de sistemo Natura 2000 proklamita birda regiono Dehtář (kodo de loko CZ0311038) kun areo 351.95 ha, nome en la katastraj teritorioj Čakov u Českých Budějovic, Dehtáře u Českých Budějovic, Radošovice u Českých Budějovic, Záboří u Českých Budějovic kaj Žabovřesky u Českých Budějovic. Troviĝas ĉi tie krom aliaj hirunda ŝterno *(Sterna hirundo)* kaj griza ansero *(Anser anser)*.

## Historio 
La konstruadon de fiŝlago komencis laŭleĝa kuratoro de rožmberkidaj heredantoj, la plej supera hofmajstro de reĝlando ĉeĥa Bohuslav ze Švamberka, kiu ankaŭ mezuris la fiŝlagon Dehtář. Finis ĝin nur nove veninta reganto Vok II. z Rožmberka en la jaro 1483. Solejo Holubovská Bašta estiĝis el fiŝkaptista bastiono inter fiŝlagoj Dehtář kaj Posměch, fondita en la jaro 1485. La unua skribencio pri ĝi estas el la jaro 1527, kiam havis ĝin en administrado certa Vojtěch Holub.

## Insulo 
En la meza parto de la fiŝlago estas insulo, kiu servis al bredado de anasoj. La insulo estas dense arbarigita de faga kreskaĵaro.

## Turismo 
Agrablan promenon ĉirkaŭ la fiŝlagoj proponas  flava turisma marko de kastelo Ohrada u Hluboké nad Vltavou ĝis Dehtář. Sur la digo de la fiŝlago kondukas biciklovojo 1085 el Zliv, kiu daŭrigas ĝis Holašovice kaj Brloh.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 
* Societo por popularigo de suda Bohemio, Dehtář

Kategorio:Fiŝlagoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Fiŝlagoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Birdaj regionoj en Ĉeĥio
Kategorio:Lokoj Natura 2000 en Ĉeĥio
Kategorio:Akvokolekta areo de Vultavo
Kategorio:Žabovřesky
Eila Roine

**Eila ROINE** (naskiĝinta la 26-a de oktobro 1931 en Turku, mortinta la 8-a de decembro 2025 en Tampereo) estis finna multflanka aktorino kaj televida prezentisto. Fortan realismon el siaj roloj montras almenaŭ la roloj *Elina* kaj *Alma* en dramoj je la trilogio *Täällä Pohjantähden alla* de Väinö Linna. Humuraj ŝiaj roloj estis ekzemple la roloj Eliza en la dramo *Pygmalion* kaj Leonarda en la dramo *Rakkautta ja magiaa äidin keittiössä* kaj ŝia trarompa rolo Maija en la komedio *Suutarin tyttäret*. Ekde 1961 ŝi aktoris televide en vivaj studioelsendoj. Televide ŝi aktoris ankaŭ en la serioj *Sirkuspelle Hermanni* kaj *Kotikatu*. Post sia pensiuliĝo sxi iĝis por infanoj konata kiel *Eila-mummi* ("avino Eila"), prezentisto de la infanprogramo *Pikku Kakkonen*.

Kategorio:Finnaj aktoroj
Ransu

**Ransu Karvakuono** estas en la finna porinfana televidprogramo *Pikku Kakkonen* aperinta antropomorfa hundfiguro. En 1978 oni necesis paron por tiutempa prezentisto kaj oni decidis akiri voĉan pupon. Tiun pupon nome Franciscus faris Eevaliisa Holma-Kinnunen. Ŝi faris ankaŭ du aliajn membrojn de la hundgrupo *Karvakuonot*, Riku kaj Eno-Elmeri. Ransu ankaŭ intervjuis la prezidantojn Mauno Koivisto kaj Tarja Halonen. Unu grava evento je ĝia vojaĝo estis, kiam Berlina muro estis rompita, kiam Ransu estis en Berlino. Voĉaktoro de Ransu estis Pertti Nättilä. Verŝajne ne estos novaj programoj en kiuj Ransu aperus - baldaŭ post la morto de Nättilä, estis forta deklaro, ke Ransu ne dungos novan voĉaktoron por anstataŭigi Nättilä.

Kategorio:Fikciaj hundoj
Ormanli

**Ormanli** (makedone: Орманли) estas vilaĝo en la municipo Strumica, Norda Makedonio.

## Loko, priskribo 
Ormanli situas en la sudorienta parto de Norda Makedonio. Ĝi estas 17 kilometrojn de la urbo Strumica. La alteco de la vilaĝo estas de 450 m en la suda parto kaj 850 m en la mezo. La loĝata parto estas je alteco de ĉirkaŭ 650 m super marnivelo. La tuta areo de la vilaĝo estas 682 ha.

Najbaraj vilaĝoj estas Kukliš, Kosturino, Memešli, Dorlombos kaj Tri Vodi .

## Ekonomio 
La ĉefa okupo de la loĝantaro en la vilaĝo estas agrikulturo. La kultivebla tero en la vilaĝo kovras areon de 42 ha.

## Loĝantaro 
Laŭ la censo de Norda Makedonio en 2002, la vilaĝo havis 34 loĝantojn, ĉiuj turkoj.
Laŭ la lasta censo en 2021, la vilaĝo havis 7 loĝantojn, ĉiuj turkoj.

## Sociaj institucioj 
En la vilaĝo troviĝas la bazlernejo Dame Gruev.

## Referenco 
En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el vikipedia artikolo *Дорломбос* (makedona).

Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Kategorio:Vilaĝoj de Nord-Makedonio
Caroline Ludecus

**Johanna Caroline Amalie LUDECUS** (pseŭdonimo: *Amalie Berg*; naskiĝinta la  en Schöppenstedt, mortinta la  en Vajmaro) estis germana verkistino. Lia pataro estis la brunsviga majoro Friedrich Kotzebue. 

Veninte kun sia patro en la sekvantaro de la dukino Anna Amalia ŝi fariĝis kamerlingino de la dukino, kaj en 1793 edziniĝis al la duka impostkonsilisto (poste kortega konsilisto kaj financdirektoro) Johann August Ludecus. Kiel verkistino ŝi aperis nur en pli matura aĝo. Anonime ŝi eldonis en 1801 en Lepsiko en du partoj: *Luise oder die unseligen Folgen des Leichtsinns. Eine Geschichte, einfach und wahr*.

La romano dediĉita al la bona sinjorino Sophie von La Roche estiĝis sub la influo de la rakontoj de Kotzebue kaj Lafontaine. Ĝi estis morale bonintenca, sed kiel literatura verko sensignifa. Mankas al ĝi artisma kunmeto, regula konstruo de la intrigo, natura ligo de la partoj, varia aranĝo de la situacioj kaj karakteroj. Similaj motivoj senĉese ripetiĝas. La disvolviĝo, laciga pro sia eterna unueco, dependas plejparte de hazardaj eksteraj okazoj. La karakteroj estas plej ofte skeme desegnitaj, la viraj eĉ malpli nature kaj individue ol la inaj. Enhavo kaj formo portas klare inan stampilon. La prezento estas tro vaste disvolvita, la lingvaĵo sufiĉe glata kaj flua, sed sen vera ĉarmo — seka kaj sen signifo.  

En la pli postaj romanoj kaj noveloj, kiujn ŝi publikigis ĉefe sub la nomo *Amalia Berg*, la stilo fariĝis pli agrabla, kvankam neniam elstara aŭ profunde kortuŝa. La kompono sukcesis iom pli kohere ol ĉe la unua provo, kaj la aŭtorino iom pli singarde evitis ripeton de la samaj motivoj ene de unu sola rakonto. Tamen la baza karaktero de ŝiaj verkoj restis la sama. La samaj tipoj revenas ĉiam denove sub aliaj nomoj kaj havas preskaŭ la samajn sortojn. Ankaŭ la morala tendenco restis konstanta: Ludecus klopodis montri la malfortojn de la homa, precipe ina naturo, kaj iliajn malutilajn sekvojn. Sed fine ŝi ĉiam gvidis ĉion al gaja kaj repaciga fino.  

Ekde 1801 ŝi kontribuis plurajn mallongajn rakontojn al *Erholungen* de Wilhelm Gottlieb Becker, poste al *Erheiterungen* (Erfurto 1816), al *Frauenzeitung*, ktp. Sendepende ŝi eldonis: en 1806 *Sophie von Normann* kaj *Johanne Gray. Trauerspiel in fünf Aufzügen* (tragedio), en 1812 *Eleonore. Ein Familiengemälde*, en 1815 *Über weibliche Erziehung und Bildung. An deutsche Frauen von einer deutschen Frau*, en 1816 *Caroline, Gräfin von Thorenberg, oder die Erbin des stillen Tales, und der Jokey*, kaj en 1819 *Dienstbotenkatechismus für die Schulen des Frauenvereins*.

## Eksteraj ligiloj
* 
*Art. *Ludecus, Caroline* - fare de Franz Muncker, je: *Allgemeine Deutsche Biographie,*  volumo 19 (1884), p. 367–369
X (apartigilo)

**X** povas signifi

* X (ikso) estas la 24-a litero de la latina alfabeto
* X estas la nombro 10 en la romaj ciferoj
* X (mikrobloga servo) kiu ĝis 2023 nomiĝis "Twitter"
* Fenestra Sistemo X
* Kromosomo X
* X-Generacio

## Vidu ankaŭ 
* X kun nombro
* X-sistemo
* Ĥio (litero) estas litero en la greka alfabeto (Χχ)
* Ĥa (cirila alfabeto) estas litero en la cirila alfabeto (Хх)
Eileen Higgins

**Eileen HIGGIN** (naskita ĉirkaŭ 1963-1964 en Dayton, Ohio) estas usona politikisto, kiu estis elektita urbestro de Miamo la 9-an de decembro 2025. Ŝi decide venkis la Respublikanan kandidaton Emilio T. Gonzalez en dua raŭndo de baloto, precipe pro ŝia forta subteno inter la hispanlingva loĝantaro. Ŝi estas la unua virino kaj la unua Demokrato kiu okupas ĉi tiun oficon en 28 jaroj.  Ŝi sukcedas Francis Suarez kiel urbestro de Miamo.

Antaŭe ŝi servis kiel Komisaro de la Kantono Miami-Dade por Distrikto 5 ekde 2018.

## Elekto por urbestro 
En la unua raŭndo de voĉdonado la 4-an de novembro 2025, Higgins ricevis 35.9% de la voĉoj; Emilio T. Gonzalez (naskita en 1956, Respublikana) ricevis 19.5%, Ken Russell (naskita en 1973, Demokrata) 17.6%, kaj Joe Carollo (naskita en 1955, Respublikana) 11.5%; la ceteraj 15.5% estis distribuitaj inter naŭ aliaj kandidatoj.  En la dua raŭndo inter Higgins kaj Gonzalez la 9-an de decembro 2025, Higgins venkis per 59.5% de la voĉoj, dum Gonzalez ricevis 40.5%.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La retejo de la urbestro de Miamo
* Oficiala kampanja retejo
* Oficiala paĝo de la Kantona Komisiono
* Higgins apogita de GLAT-PAC
* La prospera malegaleco de Miamo estas centro de la kandidateco de Eileen Higgins por la Kantona Komisiono

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Wilhelm Gottlieb Becker

**Wilhelm Gottlieb BECKER** (naskiĝinta la  en Callenberg, mortinta la  en Dresdeno) estis germana verkisto.

Frue orfigita li edukiĝis komence en Gera; Poste studis li inter 1773 kaj 1776 ĉe la universitato de Lepsiko jursciencojn. Sed anoj de la rondoj de Oester direktigis lin al la okupiĝo pri artoj kaj beletro. Becker do deĵoris mallongan tempon je Philanthropinum je Dessau (1776) restonte inter 1778kaj 1882 en eksterlande (je Strasburgo, Bazelo kaj Zuriko, Norda Italujo). Jam antaŭe li furoris tradukinte la bardon-an verkon *Kostüm der ältesten Völker* kaj fakeseon  *Vom Kostüme an Denkmälern*. Bazelo, kie danke al Mecheln li konatiĝis kun klasikaj kuprogravuristoj kaj pentristoj, li trovis en biblioteko ekzempleron de la erasmo-an libron *Encomium moriae* (kun ilustraĵoj de Holbein). Ĝin li noveldonis en 1780/81. Reveninte Lepsikon li fariĝis en 1782 profesoro pri moralo kaj historio ĉe la dresdena altlernejo *Ritterakademie* kaj en 1785 postanto de Wacker kiel inspektoro de la aktivaĵoj kaj de la moneraj kolektoj. En 1805, iĝinte kortega konsilisto, li ankaŭ inspektadis la trezorojn de la dresdena Verda Volbo. Bone enplektite en la dresdena intelektularo li rifuzis iĝi edukisto de la posta prusuja reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a. Nur unufoje en 1784 li pli longe forestis de Dresdene por akompani polan nobelinon; post ŝia ekmalakompano en Vieno li memstare iris al Italujo veninte ĝis Napolo.

Becker estis multflanka interesato (por poezio, natursciencoj kaj vidaj artoj) kaj ofte legata poeto kaj rakontisto (*Taschenbuch zum geselligen Vergnügen,* 1791–1814; *Erzählungen,* 1796–1810; *Darstellungen,* 1798–1808). Laŭ Hirschfeld li verkis malinbron hortikulturan *Taschenbuch für Gartenfreŭnde,* 1795–1799 (modelis por tio *Plauischer Grund* kaj  la valo *Seifersdorfer Tal*) kaj aktivis kiel arta amiko. Riĉan kolekton de desegnaĵoj liaj (el Italujo) li vendis al la enviena duko Alberto (Saksio-Teŝino). Lia longa deĵoro artinspektada en Dresdeno igis lin elfari diversajn fakeseojn. Lia ĉefverko *Augusteum. Dresdens antike Denkmäler,* (tri volumoj, Dresdeno 1804) brilis per siaj gravuraĵoj superantaj antaŭajn skizojn de Le Plat. La aldonitaj komentoj estas ĉarmaj havante etajn malkorektaĵojn. Fine li okupiĝis pri mezepokaj moneroj. Lia verko *Zweihundert seltene Münzen des Mittelalters in genauen Abbildungen mit historischen Erläuterungen* de 1813 estas tre helpa kaj trafoliuminda. 

## Eksteraj ligiloj
*Art. "Becker, Wilhelm Gottlieb" - fare de Karl Ludwig Urlichs, je: *Allgemeine Deutsche Biographie,* volumo 2 (1875), p. 228–229 
*ligiloj ĉe DDB
*verkoj ĉe *archive.org*

Kategorio:Philanthropinum (Dessau)
Ja'an

**Ja’an,** per simpligita ĉina skribo **雅安,** per pinjino ''Yǎ'ān,* per Wade–Giles *Ya-an'' estas prefektujnivela milionurbo en provinco Siĉuano en Ĉina Popola Respubliko.
eta|maldekstre|

## Loĝantaro 
En 2020 en la prefektujnivela areo vivis  homoj.

## Geografio 
Ja’an situas en rendo de baseno sur areo  km² super la marnivelo 580 m. Ĝi konsistas el 8 administraj dividoj. Provinca sidejo Ĉengduo 128, ĉefurbo Pekino 1643, Ŝanhajo 1768 km aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Dum la Dinastio Zhou tiu teritorio unue estas menciita. Ĝi funkciis, kiel distrikta sidejo dum pluraj dinastioj, sed poste nomadaj triboj okupis ĝin. Post oftaj administraciaj limŝanĝoj Ja’an estis kreita kiel prefektejnivela urbego. La 20-an de aprilo 2013 granda tertremo okazis kaŭzante multajn viktimojn kaj gravajn damaĝojn al loĝejoj kaj infrastrukturo.

## Ekonomio 
La prefektujnivela milionurbo estas grava centro por la aŭtomobila, metalurgia, kemia, elektraĵa, farmacia, nutraĵa, vestaĵa industrioj. Pluraj grandaj kaj mezgrandaj hidroelektraj centraloj estis konstruitaj ĉe la montaj riveroj. El la agrikulturo la fiŝkaptado, bredado kaj teofarmoj signifas, aparte menciindas prilaborado de la kaviaro. La turismo aldonas al la buĝeto.
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|

## Edukado 
Ja’an gastigas la Siĉuanan Agrikulturan Universitaton.

## Trafiko 
La prefektujnivela milionurbo havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn ligojn al la lando. Pontoj helpas la trafikon.

## Klimato 
La klimato estas humida subtropika klimato kun musona influo laŭ klimata klasifiko de Köppen: Cwa. La montoj ŝirmas la areon de la siberiaj ventoj. Kelkfoje frostas, la neĝo estas malofta. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 1649 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, julie kaj aŭguste kulminas la pluvo, dum decembre kaj januare malkulminas.

## Vidindaĵoj 
* bazo pri granda pando
* muzeo
* statuo

Ya'an Museum 2014-09.JPG|Muzeo
雨城观音阁.jpg|Preĝejo

## Fontoj 
* WikiTrans

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Lhota (Dynín)

**Lhota** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dynín en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas 2,5 km oriente de Dynín. Estas ĉi tie registritaj 37 adresoj. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Lhota situas en katastra teritorio **Lhota u Dynína** kun areo 5,22&nbsp;km². En tiu ĉi katastra teritorio troviĝas ankaŭ aligita solejo Lhota Dvůr.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1355.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Bieneto n-ro 11

## Naturrilatoj 
La vilaĝo troviĝas en PPR Třeboňsko. Kelke da centoj de kilometroj nordoriente de Lhota troviĝas naturmemorindaĵo Lhota u&nbsp;Dynína,

## Pluaj fotoj

Lhota u Dynina in 2011 (1).JPG|Lhota u Dynína
Lhota u Dynina in 2011 (4).JPG|Lhota u Dynína
Natural monument Lhota u Dynina in 2011 (19).JPG|Lhota u Dynína, naturmemorindaĵo

Kategorio:Dynín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Tikkurila

**Tikkurila** (*Dickursby*) estas urboparto kaj administra centro de Vantaa. Tie loĝas proksimume 9000 homoj. La areo estas proksimume 1 kvadrokilometro. Tie estas proksimume 7000 laborlokoj.

Kategorio:Vantaa
Blankfrunta orelstrigo

**Blankfrunta orelstrigo** (*Otus sagittatus*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi havas malkreskantan populacion pri kiu oni scias malmulte, kaj dependas de malaltebenaĵaj kaj antaŭmontaraj arbaroj, kiuj rapide detruiĝas. Ĉi tiu specio de strigo estas konsiderata vundebla specio kaj havas populacion de ĉirkaŭ 2 500–10 000. Ĝi troviĝas okcidente de Tajlando kaj ankaŭ en duoninsula Malajzio. Ĝia teritorio kovras 149 000 km² da arbaro je altitudoj de 0–700 m super marnivelo.

La blankfrunta orelstrigo estis priskribita de la usona ornitologo John Cassin en 1849 kaj ricevis la dunoman nomon *Ephialtes sagittatus*. La specio estas monotipa.

Ĉi tiu speco de strigo havas du defendmanierojn. La unua estas, ke ĝi povas ŝveligi siajn plumojn por triobligi sian korpograndecon. La dua estas, ke ĝi povas etendi sian korpon supren kaj turni sian kapon laŭ angulo en la direkto de la predanto, de kiu ĝi kaŝiĝas, reduktante videblecon.

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.

## Eksteraj ligiloj 
* Blankfrunta orelstrigo ĉe OwlPages.com

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Tajlando
Kategorio:Birdoj de Malajzio
Flavbeka orelstrigo

**Flavbeka orelstrigo** (*Otus icterorhynchus*) ankaŭ *Cinama orelstrigo* kaj *Sabla orelstrigo* estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas en Afriko.

## Taksonomio
Oni supozas, ke la Flavbeka orelstrigo estas baza en la genlinio de la genro *Otus*, kune kun la Sokoka orelstrigo (*Otus ireneae*), sed ne ekzistas genetika materialo por testi pri la Flavbeka orelstrigo. Krome, kelkaj fakuloj konsideras, ke la subspecioj de Flavbeka orelstrigo devus esti traktataj kiel du malsamaj specioj.

## Subspecioj
Oni agnoskas du jenajn subspeciojn:
**Otus icterorhynchus icterorhynchus*: Okcidenta Afriko
**Otus icterorhynchus holerythrus*: nordokcidenta centra Afriko.

## Aspekto
Malgranda strigo, kiu havas ĝenerale palan ruĝecbrunan koloron, simplan vizaĝon, palflavan bekon kaj flavajn okulojn. La pala strio laŭlonge de la ŝultroj estas sufiĉe evidenta. La plenkreskuloj estas palruĝbrunaj, fajne makulecaj per blanko kaj striecaj per flavecbruna koloro. La subaj partoj estas pli palaj kaj pli ruĝecbrunaj kun flavecbrunaj strioj kaj blankaj makuloj sur la ventro kaj pugo. La vosto, flugilplumoj kaj pli grandaj supraflugilaj kovriloj estas ruĝecbrunaj kaj striecaj per nigra koloro. Longo estas ĉirkaŭ 15 cm, kaj enverguro estas 45 cm.

### Voĉo
La sono estas longa fajfa "dŭu" kiu malsupreniras laŭ tonalto.

La Flavbeka orelstrigo troviĝas en ĉiamverdaj arbaroj de malaltaj teroj, malfermaj kanopeaj arbaroj kaj veprejoj, aŭ en mozaikaj terenoj de malfermaj arbaroj.

## Kutimaro
La Flavbeka orelstrigo malofte videblas kaj malmulte oni scias pri ĝiaj kutimoj. Ĝi estas probable krepuskema kaj insektovora, manĝante plejparte akridojn kaj grilojn. La reprodukta sezono estas probable dum februaro kaj marto.

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.
*BirdLife Species Factsheet

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Karlov-Nepomuk

**Karlov-Nepomuk** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dražíč en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km norde de Dražíč. Estas ĉi tie registritaj 51 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Karlov-Nepomuk situas en katastra teritorio **Dražíč** kun areo 11,35&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Ĉe domo n-ro 18 troviĝas ligna sonorilejo.

## Pluaj fotoj 

Karlov-Nepomuk v okrese České Budějovice. (001).jpg|Karlov-Nepomuk
Karlov-Nepomuk DP 04.jpg|Karlov-Nepomuk
Karlov-Nepomuk DP 01.jpg|Karlov-Nepomuk

Kategorio:Dražíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
Carl Wilhelm Kolbe

**Carl Wilhelm KOLBE** (naskiĝinta la  en Berlino, mortinta la  en Dessau) estis germana gravuristo kaj verkisto. Arthistoriistoj nomas lin "la Maljuna" por distingi lin de lia nevo, la pentristo Carl Wilhelm Kolbe, konata kiel "la Juna" (1781-1853).

Li fariĝis en 1780 instruisto je Philanthropinum (pri artoj kaj la franca lingvo), poste forsta sekretario kaj bibliotekisto de la ministro Schulenburg-Kehnert en Berlino. Sed baldaŭ li reiris al Dessau; de 1793 li frekventis la Berlinan Akademion de Artoj, kies membro orda li fariĝis en 1795. Poste en Dessau li dediĉis sin al literaturaj kaj artistaj aferoj.

Liaj pejzaĝaj gravuraĵoj montras vivan interpreton de naturo kaj egan talenton. Tiel li imitis la arton de A. Waterloo kaj S. Geßner, laŭ ties modeloj kreiĝis serio de 25 verkoj (Zürich 1806–11). Kolbe verkis *Über den Wortreichtum der deutschen und französischen Sprache und beider Anlagen zur Poesie* (Berlino 1804) kaj kiel konekson *Über Wortmengerei* (Berlino 1809). En 1825 Berline aperis lia membiogrario *Mein Lebenslauf und mein Wirken im Fach der Sprache und Kunst*.

thumb|tomboŝtono en Dessau

## Fonto
"Kolbe 2" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* volumo 11, Leipzig 1907, p. 256 ()

## Eksteraj ligiloj
*Hufnagl, Florian: "Kolbe, Carl Wilhelm" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 12 (1980), p. 451-452 ()
Pašinovice

**Pašinovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Komařice en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudokcidente de Komařice. Estas ĉi tie registritaj 69 adresoj. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

**Pašinovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,13&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Naturmemorindaĵo Pašínovická louka
* Sonorilejo kun sonorilo el la jaro 1886.
* kapeleto
* Fiŝkaptista bastiono n-ro&nbsp;15
* Nova muelejo n-ro 17 kun kastela vilao

## Pluaj fotoj

Pašínovice 2.JPG|Pašinovice
Pašinovice zvonička.JPG|Sonorilejo
Obec Pasinovice.jpg|Pašinovice

Kategorio:Komařice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Sedlo (Komařice)

**Sedlo** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Komařice en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sude de Komařice. Estas ĉi tie registritaj 41 adresoj. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

Sedlo situas en katastra teritorio **Sedlo u Komařic** kun areo 4,16&nbsp;km². En la katastra teritorio Sedlo u Komařic situas ankaŭ Stradov.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1293.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Sedlo u Komařic 06.jpg|Sedlo
Sedlo u Komařic 12.jpg|Sedlo
Sedlo u Komařic 04.jpg|Sedlo

Kategorio:Komařice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Strážkovice (Malé Svatoňovice)

:*Estas ankaŭ Strážkovice.*

**Strážkovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malé Svatoňovice, en distrikto Trutnov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km oriente de Malé Svatoňovice. Estas ĉi tie registritaj 65 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Strážkovice situas en katastra teritorio **Strážkovice v Podkrkonoší** kun areo 1,78 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kamparana domo n-ro 51
* Malpezaj fortikaĵoj en la ĉirkaŭaĵo

## Pluaj fotoj

Strážkovice venkovský dům 02.jpg|Kamparana domo
Opevnění v Jestřebích horách.jpg|Malpeza fortikaĵo
Opevnění mezi Odolovem a Žaltmanem.jpg|Malpeza fortikaĵo

Kategorio:Malé Svatoňovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Broumova montetaro
Mihály Barabás (radiologo)

**Mihály Barabás** [mihAj barabAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barabás Mihály** estis hungara radiologo, pulmonologo.

Mihály Barabás naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Mihály Barabás akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Erzsébet en 1928, en la 1930-aj jaroj ankaŭ radiologian licencon. Post la diplomo li laboris en Budapeŝto en sanatorio, kliniko kaj malsanulejo, ekde 1950 ĝis la pensiuliĝo en 1971 li estis ĉefradiologo en tutlanda pulmonologia hospitalo. Li enkondukis la tavolan rentgenan bildon en la pulman medicinon. Li ricevis premion en 1971.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Apextumor.* (kunaŭtoro, 1949)
* *Clinical Aspects and X-ray Diagnosis of Paragonimiasis.* Kulka sel. (kun Frigyes Kulka, 1955)
* *A klinikai lelet és a tüdőresectio utáni szövettani lelet közötti eltérés okai.* (kunaŭtoro, 1969)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj radiologoj
Kategorio:Hungaraj pulmonologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Virina Futbala Mondpokalo 2031

La **Virina Futbala Mondpokalo 2031** estos la dekunua mondpokalo por futbalistinaj naciaj teamoj. Ĝi laŭplane okazos inter julio kaj aŭgusto 2031.

Ĝi estos la unua eldono, kiu havos 48 naciajn teamojn. La gastiganta lando(j) estos decidita(j) en 2026.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Virina Futbala Mondpokalo
Kategorio:Futbalo en 2031
Futbala Federacio de Kosovo

La **Futbala Federacio de Kosovo**,  (FFK), , Fudbalski savez Republike Kosovo, estas la nacia futbala asocio en la respubliko Kosovo, unuavice federacio de la landaj futbalkluboj. Ĝi estas la landa asocio de la Federacio Internacia de Futbalo Asocia aŭ mallonge FIFA kaj de la Unio de Eŭropaj Futbal-Asocioj aŭ mallonge UEFA, kaj fondiĝis en 1946 kiel branĉo de la *Futbala Societo Jugoslavia* (FSJ, , Fudbalski savez Jugoslavije, , , , Fudbalski Sojuz na Jugoslavija). La organizaĵo kaj entute la futbalado kaj la ĝenerala vivo en la lando estas forte infuita de la Kosova Milito de 1999. En 2008 la federacio formale refondiĝis kiel sendependa nacia organizaĵo, kaj nur en 2016 ĝi internacie akceptiĝis kaj iĝis membro de UEFA. La vira kosova nacia teamo de futbalo kaj paralela virina nacia teamo konkuras nome de la federacio.

## Eksteraj ligiloj 
*  ( kaj )

Kategorio:Futbalo en Kosovo
Řevňovice

**Řevňovice** (antaŭe ankaŭ ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Strážkovice en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Strážkovice. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

Řevňovice situas en katastra teritorio **Strážkovice** kun areo 7,74&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Řevňovice 05.jpg|Řevňovice
Řevňovice 06.jpg|Řevňovice

Kategorio:Strážkovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
György Almássy (elektrinĝeniero)

**György Almássy** [djordj almAŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Almássy György** estis hungara elektrinĝeniero, altlerneja instruisto. Lia filino estis Zsuzsa Almássy.

György Almássy naskiĝis  en Várpalota, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Almássy maturiĝis en piarista gimnazio en Veszprém (urbo) en 1937, poste li akiris maŝininĝenieran diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1942. Inter 1941–1946 li estis asistanto, respektive lektoro en la universitato, sed post la diplomo li havis ankaŭ inĝenierajn taskojn en privata uzino, poste li estis inĝeniero 4 jarojn en ŝtata uzino. Inter 1951-1984 li havis postenon en esplora instituto, krome li daŭris la instruadon kiel lektoro ĝis 1963, poste docento ĝis 1965, fine profesoro. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1959, li doktoriĝis en 1968 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li evoluigis plurajn oscilografojn kaj elektronike stabiligitan energifonton. Li edziĝis en 1946, 4 jarojn poste filino naskiĝis. Almássy ricevis premiojn inter 1955-1978, aparte menciinda premio Kossuth en 1962.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szélessávú erősítők.* (1947)
* *Repülőgépek villamos berendezései.* (3 volumoj, 1949–1951)
* *Mikrohullámú mérések.* (3 volumoj, 1952–1955)
* *Felületi finomság mérése mikrohullámok útján.* (disertaĵo, 1959)
* *Finommechanika.* (2 volumoj, 1961–1962)
* *Mikrohullámú konstrukció és technológia.* (1966; 3-a eldono: 1982)
* *Mikrohullámú méréstechnika.* (ankaŭ disertaĵo, 1967)
* *Mikrohullámú kézikönyv.* Főszerk. (ĉefredaktoro, 1973)
* *Mikrohullámú berendezések tervezése.* (1985; 2-a eldono: 1986)

## Liaj patentoj 
* *Mikrohullámú koaxiális üvegrezonátor.* (1957)
* *Villamos rezgőkörök jósági tényezőjének mérésére alkalmas berendezés.* (1958)
* *Szélessávú mirohullámú zajgenerátor.* (1958-1959)
* *Vátoztatható jósági tényezőjű üvegrezonátor.* (kun kolego, 1962)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Memeŝli

**Memeŝli** (makedone: Мемешли) estas vilaĝo en la municipo Strumica.

## Loko, priskribo 
Memeŝli situas en la sudorienta parto de Norda Makedonio. Ĝi estas 22 kilometrojn for de la urbo Strumica.

La areo de la municipo estas 1 047 ha. Ĝi situas je alteco de 250 m en la suda parto kaj preskaŭ 600 metroj en la nordo. La loĝata parto estas je alteco de ĉirkaŭ 530 m.

La ĉefa okupo de la loĝantaro estas agrikulturo kaj bredado. La kultivebla tero en la municipo kovras areon de 107 ha.

## Loĝantaro 
Laŭ la censo de 2002, la municipo havis 44 loĝantojn, ĉiuj turkoj.

Tamen, laŭ la lasta censo en 2021, nur 16 loĝantoj loĝis en la municipo, el kiuj 15 turkoj kaj 1 persono sen datumoj.

## Sociaj institucioj 
Loka bazlernejo Dame Gruev

## Referenco 
En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el vikipedia artikolo *Мемешли* (makedona).

Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Kategorio:Vilaĝoj de Nord-Makedonio
Adolf Árpási

'*** [ArpAŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Árpási Adolf*' estis hungara radiologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Árpás, li mortis  en Győr.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1908, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1912. Post la diplomo li praktikadis en la kliniko 9 jarojn, sed dum la unua mondmilito li havis armean statuson. En la kliniko li estis asistanto (1921–1923), poste en hospitalo de Győr li estis ĉefkuracisto kaj laboratoriestro ĝis sia morto. Li laboris pri radiologiaj diagnozaj ekzamenoj kaj estis organizanto kaj estro de la rentgena laboratorio de Győr, kiu fariĝis nacie konata. Li mortigis sin. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vizsgálatok a Sachs–Georgi-reactióval. Az antigen beállításának a módosítása.* (1922)
* *Peliosis rheumaticával kapcsolatos ileus paralyticus.* (1923)
* *Heilung der Conjunctivitis vernalis durch einmalige Behandlung mit Höllenstein.* (1924)
* *Eine einfache Methode zum Nachweise der Adhäsionen der Bauchorgane im Röntgenbilde.* (1925)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj radiologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Jeff Wall

**Jeff WALL** (naskiĝis la 29-an de septembro 1946 en Vankuvero) estas kanada fotisto, kiu loĝas kaj laboras en sia naskiĝurbo. Li estas centra figuro en la arta scenejo de Kanado. En 2002 li ricevis la Premion Hasselblad.

## Kariero
Formita en Belaj Artoj kaj Historio de Arto ĉe la Universitato de Brita Kolumbio (Vankuvero), li doktoriĝis en Historio de Arto ĉe la Courtauld Institute en Londono. En 1977 li ekkomencis fari fotojn en Cibachrome-diapositiveoj. Ekde tiam, lia verko kontribuis al difinado de fotokonceptismo kaj la tiel nomata nova fotografia objektiveco.

Wall traktas siajn fotojn kvazaŭ ili estus scenoj el filmo. Li interesiĝas pri sociaj kaj politikaj temoj. La rakonta dramo de liaj bildoj evokas konvenciojn de la kino kaj samtempe referencas al la lingvaĵo de la pentraĵo. Li mem deklaris en 1990: “Devas esti drameca mediacio de la koncepta elemento en arto. Sen tiu mediacio, restas nur konceptoj unuflanke kaj bildoj aliflanke. La bildoj fariĝas nuraj ilustraĵoj, sen dramo.”

La dimensioj, la komponado kaj la bildoj kiujn li rekreas, rememorigas la tableaux vivants de la pentra tradicio. Liaj estas fotografiaj tableaux kiuj aktualigas konvenciajn tipologiojn de la pentraĵo. Ankaŭ aŭtoro de teoriaj tekstoj, Wall estas vaste rekonata kiel unu el la grandaj renovigantoj de la fotografio.

Liaj fotoj estas planitaj detale, kiel kinaj scenoj, kun kontrolo de ĉiuj elementoj. Multaj komponaĵoj inspiriĝas de klasikaj pentristoj kiel Édouard Manet. Granda parto de liaj bildoj estas grandformataj travidebloj, muntitaj en lumskatoloj — ideo kiu aperis al li vidante lumigitan reklamon ĉe bushaltejo. La traktataj temoj estas sociaj kaj politikaj: urba perforto, rasismo, malriĉeco, konfliktoj de sekso kaj klaso.

La laboro de Wall enskribiĝas en la “nova fotografia objektiveco”. Lia arto markis turnopunkton en la fotografio de la lastaj jardekoj. Kun solida formiĝo en la moderna pentra tradicio kaj profunda kono de la Historio de Arto, li evoluigis propran lingvaĵon situantan inter la dokumenta tradicio kaj la straight photography.

## Eksteraj ligiloj 
* Jeff Wall (angla)

Kategorio:Kanadaj fotistoj
Dunjin

**Dunjin,** per simpligita ĉina skribo **东营,** per tradicia ĉina skribo **東營,** per pinjino *Dōngyíng* estas prefektujnivela milionurbo, signifa industria urbego en provinco Ŝandongo en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo signifas: "Orienta Milita Tendaro". 
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
eta|maldekstre|
Dunjin situas laŭ la Bohaj-maro kun 350-kilometra marbordo sur areo 7 923 km², ankaŭ ĉe riverdelto de Flava Rivero. Dunjin administras kvin distriktnivelajn dividojn. Binĝou troviĝas 43, Vejfang 99, provinca sidejo Ĝinano 159, Tjanĝino 219, ĉefurbo Pekino 327, Ŝanhajo 744 km laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/dongying_china/binzhou_china.

## Historio 
Imperiestro establis tie militan tendaron dum la Dinastio Tang, poste en tiu loko vilaĝo formiĝis. En 1961 naftoesploristoj trovis nafton, post 3 jaroj la ĉina naftoesplorada firmao loksidiĝis ĝuste ĉi tie por evoluigi la riverdelton.eta|maldekstre| La prefektujnivela urbo estis deklarita en 1982. Eksplodo okazis ĉe kemia fabriko en 2015, dek tri homoj mortis.

## Ekonomio 
Dunjin estas hejmo de signifaj naftoputoj. La nafto kreis tuj petrokemian industrion, krome aperis ankaŭ aliaj industriaj branĉoj: pneŭindustrio, maŝinproduktado, paperfabrikado, konstruindustrio, nutroprilaborado kaj malpeza industrio.

## Edukado 
Pro la naftoputoj tie funkcias la Ĉina Universitato de Petrolo kaj ankaŭ pluraj altlernejoj.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Dunjin estas ligita per fervojaj kaj ĉefvojaj linioj, krome ankaŭ flughaveno funkcias.

## Klimato 
La klimato estas humida kontinenta musona klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen: Dwa. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 583 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed julie kaj aŭguste pli ofte, dum decembre kaj januare apenaŭ estas precipitaĵo.
eta|
eta|

## Vidindaĵoj 
* muzeo pri geografio establita en 1993
* botanika ĝardeno

## Ĝemelurboj 
*  Midland, Usono, Teksaso
*  Samĉeok, Sud-Koreio
*  Madisonville, Usono, Kentukio

## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Petrovice (Malé Svatoňovice)

**Petrovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malé Svatoňovice, en distrikto Trutnov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Malé Svatoňovice. Estas ĉi tie registritaj 41 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Petrovice situas en katastra teritorio **Petrovice u Strážkovic** kun areo 1,16 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de sanktaj Tri Reĝoj
* Malpezaj fortikaĵoj en la ĉirkaŭaĵo

## Pluaj fotoj

Opevnění v Jestřebích horách (3).jpg|Malpeza fortikaĵo
Opevnění v Jestřebích horách (2).jpg|Malpeza fortikaĵo
Opevnění v Jestřebích horách (4).jpg|Malpeza fortikaĵo

Kategorio:Malé Svatoňovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Broumova montetaro
Březí (Dražíč)

**Březí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dražíč en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km okcidente de Dražíč. Estas ĉi tie registritaj 12 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Por diferencigi de nur 200 metrojn situanta Březí en alia distrikto ĝi estas iam markata kiel **Dražíčské Březí**.

Březí situas en katastra teritorio **Dražíč** kun areo 11,35&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1482.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Dražíč, Březí, house No4 (01).jpg|Březí
Dražíč, Březí, south view.jpg|Březí
Dražíč, Březí, small pond.jpg|Malgranda fiŝlago
Dražíč, Březí, sign.jpg|Tabulo

## Referencoj
Kategorio:Dražíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Micheál Martin

**Micheál MARTIN** (; naskiĝis la 1-an de aŭgusto 1960 en Cork) estas irlanda politikisto kaj, ekde januaro 2011, gvidanto de la liberala-konservativa partio Fianna Fáil. De 2008 ĝis 2011, li estris la Ministerion pri Eksterlandaj Aferoj. De 2020 ĝis 2022, li funkciis kiel Ĉefministro de Irlando por la unua fojo, gvidante la 1-an registaron de Martin; li denove plenumis ĉi tiun oficon ekde 2025 (la 2-a registaro de Martin). De 2022 ĝis 2025, li estis vicĉefministro (Tánaiste) kaj ministro pri eksterlandaj aferoj kaj defendministro en la registaroj de Varadkar la 2-a kaj Harris.

Antaŭe en sia politika kariero li funkciis kiel la Eduko kaj Scienca ministro (1997-2000), Sanministro kaj Infanoj (2000-2004), Ministro de Dungado kaj Komerco, Ministro de Entrepreno (2004).

Li unue estis elektita al la Irlanda Parlamento en 1989. En 1992 li estis elektita urbestro de Cork, sed demisiis post unu jaro.

## Fontoj 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Micheál Martin's page on the Fianna Fáil website

Kategorio:Ĉefministroj de Irlando
Kategorio:Nuntempaj naciaj ĉefministroj
Kategorio:Irlandaj ministroj
Kategorio:Irlandaj politikistoj
Ruĝa orelstrigo

**Ruĝa orelstrigo** (*Otus rufescens*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas en Sudorienta Azio, nome en duoninsula Malajzio kaj Indonezio (Sumatro, Javo kaj Borneo). Ĝi vivas en tropikaj arbaroj.

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.
*BirdLife Species Factsheet
*ITIS Report

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de Malajzio