open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Švarcava (Rybník)

**Švarcava** (germane *Schwarzach*) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Domažlice. Ĝi situadis rekte sur bohemia-bavaria limo, okcidente de Rybník. Konstrue ĝi rekte ligis al ĝis nun situanta bavaria municipo Schwarzach, apartigis ilin de si nur rojo Schwarzbach.

## Historio
La vilaĝo estis fondita verŝajne en duono de la 17-a jarcento kaj jam en la komencoj de sia ekzistado oni ĉi tie prenis vojimposton. Krome situadis ĉi tie gastejo. En la jaro 1899 trafis la vilaĝon incendio, do antaŭ la dua mondmilito estas ĉi tie indikata nur dek naŭ konstruaĵoj. La limpasejo funkciis ĝis la jaro 1945, kiam ĝi estis fermita kaj la  germanaj loĝantoj estis ellandigitaj. En la 1950-aj jaroj Švarcava troviĝis en limzono, do la konstruaĵoj devis esti egaligitaj kun la tero. En la 1990-aj jaroj la limpasejo ĝisatendis renovigon, ĉifoje sub la nomo Rybník/Stadlern.

## Partoj de municipo 
* Dolní Huť
* Dianin Dvůr
* Hansadl
* Horní Huť
* Hraničná
* **Švarcava**

## Rilataj artikoloj
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio

## Pluaj fotoj 

Zaniklá Švarcava - panoramio.jpg|Švarcava, tabulo pri la pereinta vilaĝo
SchwarzachMauerReste 05.JPG|Švarcava
SchwarzachMauerReste 03.JPG|Švarcava
InfotafelBoehmSchwarzach.jpg|Švarcava


Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia arbaro
Kategorio:Pereintaj setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Hraničná (Švarcava)

**Hraničná** (germane *Paadorf*) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Domažlice. Ĝi situadis en arbaroj sur bohemia-bavaria ĉelimejo, sur deklivo de monteto nomata Záseky, proksimume unu kilometro de ŝtatlimo. Laŭ administra flanko ĝi estadis parto de Švarcava. La nomon de la pereinta domaro portas nun kadukiĝantaj konstruaĵoj de ĉeĥoslovaka Limgardistaro.

## Historio 
La domaro estis fondita en la jaro 1875 fare de Václav Paa tiel nomite "nigre", do sen konsento de posedantoj de parceloj. La rezulto estis disputo, kiu tiriĝis vicon da jaro, kaj definitivan rekonon la domaro ĝisatendis nur en la jaro 1921. Antaŭ la dua mondmilito ĉi tie situadis 36 domoj, post ellandigo de germanoj ĝi estis neniam reloĝigita kaj komence de la 1950-aj jaroj dum kreo de limzono ĝi estis egaligita kun la tero. Ĝis nuntempo el la devena konstruareo konserviĝis ununura domo, kiu estis alikonstruita kaj enmembrigita en la areon de Pohraniční stráž. La areo estas hodiaŭ forlasita  kaj ĝi kadukiĝas. Netuta kilometro de la domaro, direkte al domaro Závist, situas kapelo de Binhak el komenco de la 18-a jarcento, parte renovigita post la jaro 1990.

## Rilataj artikoloj
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio

## Pluaj fotoj 

Rota od vjezdu - panoramio.jpg|Hraničná, konstrŭajo de roto de Limgardistaro
Bývalé ubykace pohraničníků - panoramio.jpg|Hraničná, eksaj loĝigejoj de limgardistoj
Takhle se zakousl čas - panoramio.jpg|Hraničná, tiel ĉi enmordiĝis la tempo
Zbytky původního stavění - panoramio.jpg|Hraničná, restaĵo de devena konstruaĵo

Kategorio:Švarcava (distrikto Domažlice)
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia arbaro
Kategorio:Pereintaj setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
László Kordos

**László Kordos** [lAslO kordoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kordos László** estas hungara geologo, paleontologo, speleologo, altlerneja instruisto, institutestro.

László Kordos naskiĝis la  en Mezőcsát.

## Biografio 
László Kordos maturiĝis en geologia mezlernejo en Budapeŝto en 1969, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1974. En la sekva jaro li akiris geologian diplomon en Scienca Universitato Attila József, fine li doktoriĝis en la Universitato Lajos Kossuth. Ekde la unua diplomo li eklaboris en la geologia instituto en Budapeŝto, kie li estis institutestro inter 2006-2010. Ekde 1975 li ankaŭ instruis en la Universitato Lajos Kossuth, ekde 1976 en Scienca Universitato Loránd Eötvös, ekde 1997 en Universitato Reĝo Sankta Stefano, ekde 2010 en Universitato de Okcidenta Hungario. Intertempe li kandidatiĝis en 1984, doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio en 1993, la habilitiĝo okazis en 1996. Li okupiĝis pri kavernoj, prahomoj kaj prasimioj. Li ricevis premiojn inter 1981-2014 kaj dufoje li ricevis stipendiojn. Li estas eksedziĝinta, lia edzinon naskis filon.

## Elektitaj libroj 
* *Az első ötvenmillió év* (1985)
* *Az emberiség kezdetei* (1989)
* *A diósgyőri vár és környéke* (1979)
* *Magyarország barlangjai* (kunaŭtoro, 1984)

## Elektitaj artikoloj 
* *A budai Várhegy és a Várbarlang földtani viszonyairól* (1969)
* *Jelentés a Vártetői-barlangban és a Fényeskő II.sz. víznyelőbarlangban végzett üledékföldtani vizsgálatokról* (1975)
* *Some New Late Cenozoic Chronological Data from Hungary Tested by Thermal Analysis Method* (1985)
* *A rudabányai ősmajmok: Rudi és társai* (1993)
* *Dinoszauruszok a Mecsekben* (2004)
* *Állatcsontok és szájpatológiás esetek Balatonudvari avar- és honfoglalás kori temetőjében* (2016)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj paleontologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj speleologoj
Molina de Segura

[eta|230px|maldekstre|[Municipa teritorio de Molina de Segura en la Murcia Regiono.]]
eta|230px|maldekstre|Fasado de la Preĝejo Asunción.
**Molina de Segura** estas hispanuja municipo apartenanta al la Murcia Regiono. Ĝi lokas en komarko Huerta de Murcia kaj havas etendon de 169 km2. La limoj de la municipo estas ĉeaj de Fortuna, Murcio, Torres de Cotillas, Alguazas, Lorquí, Archena, Ulea kaj Blanca. La loĝantaro de Molina konsistis de 70964 personoj en la jaro 2018.

Laŭ tio ĝi estas la kvara municipo en loĝantaro de la Regiono Murcia, kun 71 890 loĝantoj (INE, 2019), post Murcio, Kartaĥeno kaj Lorko. De la totala loĝantaro, proksimume 65 % loĝas en la urba kerno, kaj la cetero en 14 submunicipoj, ĉefe en Romeral, Ribera de Molina kaj El Llano. Molina formas parton de la Metropola areo de Murcio. La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Segura.

Ĉirkaŭe estas naturaj lokoj, montaroj, malsekejoj, kavoj, ravinoj ktp. Vizitindaj estas preĝejoj, ermitejoj, restaĵoj de murego, muzeoj, domoj de riĉuloj, industriaj kamenoj, surstrataj skulptaĵoj ktp.

## Historio 
Molina formis parton de la teritorioj de la Infanto Don Juan Manuel, kie li pasigis longajn periodojn. La gravo de la loko rilatis al ties proksimeco de Murcia ĉefurbo, survoje al tiu. Plej verŝajne tie estis verkita almenaŭ plejparte lia fama verko *El conde Lucanor*.

## Ekonomio 
La ekonomio estas bazata sur la agrikulturo de irigacio, kio ebligis industrion ekzemple de konservaĵoj. Poste aliaj industrio ariĝis. Krom irigacio, aliaj kultivoj propraj de la mediteraneaj neirigaciaj areoj estas migdalarboj, olivarboj kaj vitejoj kaj cerealoj kiel hordeo. En fruktoĝardenoj estas fruktarboj (ĉefe persiko nome 10% de la regiono, aprikoto, pruno), citrusoj (citrono kaj oranĝo), legomoj (artiŝoko, brokolo, florbrasiko, spinaco), tuberoj (terpomo), fruktoj (melono) kaj cerealoj (maizo).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Murcia Regiono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Murcia Regiono
Duobla O (cirila alfabeto)

**Duobla O** (Ꚙ ꚙ; kursive *Ꚙ ꚙ*) estas arkaika varianto de la signobildo por la cirila litero О. Oni uzis ĝin en kelkaj malnovslavaj manuskriptoj ne tre malofte. Ofte oni uzis ĝin en vortoj, kiuj iel estas ligitaj kun la senco de la vorto "du", ekzemple: *двꚙе* (du), *обꚙе* (ambaŭ), *ꚙбанадесять* (dek du), kaj *двꚙюнадесять* (dek du), sed iufoje о duopiĝis en ordinaraj vortoj. La cirila duobla o similas latinan ligaturon ꝏ.

## Kodoj 
## Vidu ankaŭ 
* Unuokula O
* Duokula O
* Duobla unuokula O
* Multokula O

## Referencoj 
О
Micuko Aojama

eta
**Micuko, grafino Coudenhove-Kalergi** (germane *Mitsuko, Gräfin von Coudenhove-Kalergi*; 7-an de julio 1874 – 27-an de aŭgusto 1941), unue konata kiel **Micu Aojama** (青山みつ), estis post tio, kiam ŝi edziniĝis al aŭstra diplomato Heinrich Coudenhove-Kalergi en Tokio, unu el la unuaj japaninoj, kiu venis Eŭropon. Ŝi estis patrino de Richard Coudenhove-Kalergi.

## Vivo 
Ŝi naskiĝis en familio Aojama – en la familio de komercisto kun antikvaĵoj en Tokio. Kiam ŝi estis deksepjara, ŝi renkontis aŭstra-hungaran diplomaton Heinrich, grafo von Coudenhove (ekde la jaro 1903 Coudenhove-Kalergi). Heinrich unue okupigis ŝin en ambasadorejo kiel hejm-zorgantino, poste ili enamiĝis unu la alian. Peto pri permeso de geedziĝo estis unue malaprobita, sed pli poste konsento estis donita, kaj do la 16-an de majo 1892 ili geedziĝis en Tokio kun konsento de aŭstra kaj japana ministerioj de enlando. Pro la geedziĝo ŝi konvertiĝis al katolika kredo, baptis ŝin katolika ĉefepiskopo Pierre Osouf. En la jaro 1896 estis fare de imperiestrino Eishō akceptita en klubon de edzinoj de eksterlandaj diplomatoj (normale ŝi neniam ricevus tian atentemon, sed kiel la baronino kaj edzino de ambasadoro jes).

Ankoraŭ en Japanio al la geopo naskiĝis du infanoj. Kiam la diplomata misio de Heinrich Coudenhove-Kalergi finiĝis, ili ekvojaĝis reen Eŭropon, kie la grafo-edzo transprenis administradon de sia familia senjorujo en Poběžovice. Micuko intense klerigis sin, ŝi lernis france, germane, matematikon, geografion kaj historion. Post morto de la edzo en la jaro 1906 ŝi krom edukado de la infanoj dediĉis sin al administrado de la familia posedaĵo. Tial ŝi komencis studi ankoraŭ juron kaj ekonomikon. Post estiĝo de Ĉeĥoslovakio en 1918 ŝi foriris kun filino Olga Aŭstrion kaj ili ekloĝis en Vieno.

Ŝi jam neniam revenis Japanion, kaj kiam ŝi en la jaro 1941 mortis, ŝi estis entombigita en viena tombejo en Hietzing.

## Idoj 
* Hans  (1893–1967)
* Richard (1894–1972), fondinto de Paneŭropa Unio
* Gerolf (1896–1978), patro de ĵurnalistino Barbara kaj artisto Michael
* Elisabeth  (1898–1936)
* Olga  (1900–1976)
* Ida Friederike Görres (1901–1971), verkistino de katolikaj romanoj
* Karl Coudenhove-Kalergi (1903–1987), tradukisto

## Memoro 
Micu estas populara figureto en japana filmo. Ŝi estas ankaŭ ĉefa rolulo en komikso de mangao kun nomo *Lady Mitsuko* de aŭtorino Waki Yamato.

## Literaturo 
* Vlasta Čiháková Noshiro: *Mitsuko*, Jota, Brno, 2015, ISBN 978-80-7462-709-5, 384+64 s.

## Rilataj artikoloj
* Coudenhove-Kalergi
* Poběžovice
* Dianin Dvůr

⚭Micuko
Kategorio:Naskiĝintoj en Tokio
Kategorio:Japanaj romkatolikoj
Kategorio:Konvertitoj de budhismo al romkatolikismo‎
Kategorio:Japandevenaj aŭstroj
Kategorio:Japandevenaj ĉeĥoj
Alhama de Murcia

**Alhama de Murcia** estas hispanuja municipo apartenanta al la Murcia Regiono. Ĝi lokas en komarko *Bajo Guadalentín*. Alhama estas aree 311,5 km2. Tiu estas ĉea de Fuente Álamo de Murcia, Librilla, Mula, Totana kaj Mazarrón. Dudek unu mil personoj rezidis en la municipo en la jaro 2018.
[eta|230px|maldekstre|[Municipa teritorio de Alhama de Murcia en la Murcia Regiono.]]

## Geografio 
La municipa teritorio de Alhama de Murcia okupas areon de 311,55 km², preskaŭ en la centro de la Regiono Murcia. Ties alteco super la marnivelo estas de 176 metroj. La municipa teritorio etendas ekde la pintoj de Sierra Espuña ĝis la pinto de la Sierra de Carrascoy, trairante la centran parton de la antaŭmarborda ebenaĵo murcia konata kiel valo de Guadalentín.

La sidejo de la municipo estas je 30 km de la provinca kaj regiona ĉefurbo de la Regiono, Murcio, kaj je la sama distanco de la urbo Lorca; je 50 km de Cartagena, je 22 km de Fuente Álamo de Murcia kaj je 30 km de Mula. En direkto al sudo, estas la sama distanco disde la strandoj de Mazarrón.

La Regiona Parko de Sierra Espuña estis rearbarigita fine de la 19a jarcento de la esperantisto Ricardo Codorniu.

## Vidu ankaŭ 
* Alhama de Murcia (stacidomo)
* Listo de municipoj de Murcia Regiono

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de Murcia Regiono
Nord Stream

**Nord Stream** (el la germana nomo *"nord"*, norda, kaj la angla *"stream"*, rivereto aŭ rojo (iamaj anglaj nomoj: *"North Transgas"*, Norda Transgaso kaj *"North European Gas Pipeline"*, Nordeŭropa Gasdukto; , *Severnij potok*) estas sistemo de enmaraj duktoj por natura gaso de Rusio ĝis Germanio. Ĝi inkluzivas du liniojn, kiuj iras de Viborg ĝis Greifswald, formantaj la originan projekton (*Nord Stream 1*), kaj du pliaj liniojn, nomataj *Nord Stream 2*, kiuj iras de *Ust-Luga* (Усть-Луг, 40 kilometrojn norde de Kingisepp) ĝis Greifswald. Nord Stream estas posedata kaj funkciigita de la akcia kompanio *Nord Stream AG* laŭ germana juro, kies plej granda akciulo estas la rusia ŝtata kompanio Gazpromo, kaj *Nord Stream 2* estas posedata kaj estos operaciata de *Nord Stream 2 AG*, tute posedata filio de Gazpromo.

La unua linio de Nord Stream (1) estis metita antaŭ majo 2011 kaj inaŭgurita la 8-an de novembro 2011. La dua linio de Nord Stream (1) estis metita en 2011–2012 kaj inaŭgurita la 8-an de oktobro 2012. Entute 1 222 kilometrojn longa, *Nord Stream* estas la plej longa submardukto en la mondo, superante la Langeled-dukton. Metado de la duktoj de *Nord Stream 2* estis efektivigita en 2018-2019, kaj antaŭ la trudo de usonaj sankcioj, kiuj prozizore haltigis la projekton, oni atendis, ke ĝi funkcios meze de 2020. *Nord Stream* kaj *Nord Stream 2* ambaŭ havas pojaran kapaciton de 55 miliardoj da kubaj metroj da gaso. Ambaŭ projektojn kontraŭstaris Usono kaj pluraj centraj kaj orient-eŭropaj landoj pro zorgoj, ke ĝi pliigos politikan influon de Rusio en la regiono. Krome la usona rezisto al Nord Stream 2 estas influita de la pliigita produktado de natura gaso el Rusio, kio donas al la usona Kongreso ekonomian stimulon kontraŭstari la rusan provizon de gaso al la Eŭropa Unio, favore al skistogaso el Usono.

La nomo "Nord Stream" aŭ "Norda Rojo" foje estas iom mise uzata por referenci pli ĝenerale al pli larĝa dukto-reto, inkluzive de la nutrado surŝipa transporto el la Rusa Federacio, kaj de pluaj ligoj en Okcidenta Eŭropo. Pri la detruo de ĉi gazkondukto raportis novajn detalojn i.a. Bojan Pancevski.

## Eksteraj ligiloj 
* nord-stream.com (,  kaj )

Kategorio:Gazpromo
Kategorio:Ekonomio de Rusio
Kategorio:Ekonomio de Germanio
Kategorio:Balta maro
Kategorio:Rilatoj de Germanio kaj Rusio
79826 Finardi

'*79826 *Finardi''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la itala astronomo Vittorio Goretti elde la Observatorio de Pianoro, proksime de Bolonjo, Italio.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la itala blusa kaj pop-roka kantisto Eugenio Finardi. Granda amanto de astronomio, li komponis multenombrajn popularajn kantojn rilatajn al la kosmo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Vittorio Goretti
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Walter Ruttmann

**Walter RUTTMANN** (28a de decembro 1887 – 15a de julio 1941) estis germana kina reĝisoro kaj kun Hans Richter, Viking Eggeling kaj Oskar Fischinger estis frua germana praktikanto de eksperimenta kinarto. Li laboris ankaŭ per nur sono (*Wochenende*, 1930).

Liaj bazoj por la eksperimentemo estis en abstraktismo kaj avangardo. Ruttmann fakte elstaris en avangardaj arto kaj muziko. Liaj pioniraj abstraktaĵoj luditaj en 1929 en la Baden-Baden Festivalo altiris internacian atenton kiam li estis nur preskaŭ ok-jaraĝa. Kun Erwin Piscator, li laboris por la filmo Melodio de la Mondo (1929), kvankam li estas plej bone memorita pro *Berlin: Die Sinfonie der Großstadt* (Berlino: Simfonio de grandurbo, 1927).

Dum la periodo de Nazia Germanio li laboris kiel helpanto de la reĝisoro Leni Riefenstahl por *Triumph des Willens* (Volvenko, 1935). Li mortis en Berlino pro vundoj kiam li estis laborante kiel milit-fotisto.

## Kelkaj filmoj 
* Lichtspiel: Opus I (1921)
* Der Sieger (1922)
* Das Wunder (1922)
* Lichtspiel: Opus II (1923)
* Lichtspiel: Opus III (1924)
* Lichtspiel: Opus IV (1925)
* Das wiedergefundene Paradies (1925)
* Der Aufstieg (1926)
* Spiel der Wellen (1926)
* Dort wo der Rhein... (1927)
* Berlin: Die Sinfonie der Großstadt (1927) kunlabore kun Alberto Cavalcanti
* Melody of the World (Melodie der Welt) (1929)
* Wochenende (1930) [eksperimenta filmo kun nur sono, senbilda]
* Feind im Blut (1931)
* In der Nacht (1931)
* Steel (1933)
* Blut und Boden - Grundlagen zum neuen Reich
* Altgermanische Bauernkultur (1934)
* Metall des Himmels (1935)
* Schiff in Not (1936)
* Mannesmann (1937)
* Henkel, ein deutsches Werk in seiner Arbeit (1938)
* Waffenkammern Deutschlands (1940)
* Deutsche Panzer (1940)
* Krebs (1941)

## Bibliografio 
* Cowan, Michael. Walter Ruttmann and the Cinema of Multiplicity: Avant-garde-Advertising-Modernity. Amsterdam, NL: Amsterdam University Press, 2014. ISBN 9789089645852
* Dombrug, Adrianus van. Walter Ruttmann in het beginsel. Purmerend, NL: J. Muusses, 1956.
* Goergen, Jeanpaul. Walter Ruttmann: eine Dokumentation. Berlin: Freunde der deutschen Kinemathek, 1989. ISBN 9783927876002
* Rogers, Holly kaj Jeremy Barham The Music and Sound of Experimental Film. Oxford: Oxford University Press, 2017. Template:9780190469900
* Quaresima, Leonard, eldonisto. Walter Ruttmann: cinema, pittura, ars acustica. Calliano (Trento), Italio: Manfrini, 1994. ISBN 9788870245035

Kategorio:Germanaj reĝisoroj
Parc de Montsouris (stacidomo)

dekstra|280px|eta|Fervojo apud *Parc de Montsouris*
**Parc de Montsouris** estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 13-a arondismento de Parizo, ĉe n-ro 67, Strato de l'Amiral-Mouchez, en regiono Francilio.

## Stacidomo 
La stacio Parc de Montsouris situis ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Petite Ceinture, nuntempe elservigita, inter la stacioj '** kaj **'.

## Historio 
La unua stacio malfermis la  kaj nomiĝis "La Glacière-Gentilly". Ĝi estis alinomita "Parc de Montsouris" en 1900.

Kiel la cetero de Fervojo Petite Ceinture, la stacidomo fermiĝis al pasaĝera trafiko la  . Ĝi estis detruita kaj domkonstruaĵo okupas la lokon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Fervojo Petite Ceinture
* Stacidomoj de Fervojo Petite Ceinture
* Parko Montsouris

## Eksteraj ligiloj 
* Association Sauvegarde Petite Ceinture - Station Parc de Montsouris (1867)

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojo Petite Ceinture
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:13-a arondismento de Parizo
Švarcava

**Švarcava** estas nomo por pluraj subjektoj:
* Švarcava (alfluanto de Berounka), maldekstra alfluanto de Berounka en Černošice, distrikto Praha-okcidento
* Švarcava (alfluanto de Elbo), maldekstra alfluanto de Elbo en Přelouč, distrikto Pardubice
* Švarcava (Rybník), pereinta domaro ĉe bavaria municipo Schwarzach sur bohemia-bavaria limo en regiono de Horšovský Týn, distrikto Domažlice. Ĝis nun ĉi tie ekzistas katastra teritorio Švarcava, hodiaŭ falanta sub municipon Rybník.

Švarcava estas ankaŭ iama alterna nomo de rivero Svratka.
Bay City (Teksaso)

**Bay City** ("golfa urbo") estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Matagorda, en la sudokcidenta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de [[]] ĝi havis  loĝantojn. 

## Vidu ankaŭ
* Bay City (Miĉigano)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Teksaso
Jefferson (Teksaso)

**Jefferson** estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Marion, en la okcidenta parto de Teksaso, 30 kilometrojn okcidente de la limo al Luiziano. Laŭ censa takso de [[]] ĝi havis  loĝantojn. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Teksaso
Eagle Pass (Teksaso)

**Eagle Pass** ("agla pasejo") estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Maverick, en la sudokcidenta parto de Teksaso, proksime de la limo al Meksiko. Kontraŭe etendiĝas meksika urbego Piedras Negras (urbo), do Eagle Pass kaj Piedras Negras estas duoblaj urboj.

## Loĝantaro 
Laŭ censa takso de [[]] ĝi havis  loĝantojn. 

## Geografio 
La urbeto situas laŭ la meksika landlimo, tio estas la rivero Rio Grande. Tra la limo kelkaj pontoj estas.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
eta|maldekstre|Interna urboparto de Eagle Pass

Kategorio:Urboj de Teksaso
Philip Reeve

**Philip REEVE** (naskiĝis la 22-a de februaro 1966 en Brajtono) estas brita verkisto kaj ilustristo de porinfanaj libroj. Li estas plej konata pro sia libro *Mortal Engines* ("Mortemaj motoroj") kaj postaj libroj en la sama serio, kiuj prezentas aventurojn de roluloj en sciencfikcia vaporpunka universo.

## Verkoj 
nekompleta bibliografio:

## Eksteraj ligiloj 
* www.philip-reeve.com oficiala paĝo


Kategorio:Anglaj verkistoj
Pathé

220px|eta|dekstra|La Fratoj Pathé de Adrien Barrère.
**Pathé** aŭ **Pathé Frères** (franclingva prononco [pate fʁɛʁ], Fratoj Pathé, stiligita kiel **PATHÉ!**) estas la nomo de variaj francaj negocoj kiuj estis fonditaj kaj origine estritaj de la Fratoj Pathé de Francio starte en 1896. Komence de la 1900-aj jaroj, Pathé iĝis la plej granda film-ekipaĵa kaj produktor-kompanio, same kiel la ĉefa produktanto de gramofondiskoj. En 1908, Pathé inventis la kinoĵurnalon kiu estis montrita en kinejoj antaŭ la ĉefa filmo.

Pathé estas grava kompanio por filmo-produktado kaj distribuado, kiu posedas nombrajn kinejarojn pere de sia filio "Les Cinémas Gaumont Pathé" kaj televidajn kanalojn en Eŭropo. Ĝi estas la dua plej malnova funkcianta kinkompanion malantaŭ Gaumont kiu estis establita en 1895.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Abel, Richard. The Red Rooster Scare: Making Cinema American, 1900–1910. Berkeley, California: University of California Press, 1999. ISBN 0-520-21478-1.
* Gant, Tina. International Directory of Company Histories, Volume 8; Volume 29. Farmington Hills, Michigan: Gale, 1999. ISBN 1-5-586-2392-2.
* Researcher's Guide to British Newsreels. London: British Universities Film & Video Council. 1993. ISBN 0-901299-65-0.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kinaj firmaoj
Kategorio:Franca kino
Paris-Gobelins (stacidomo)

**Paris-Gobelins** estis franca stacidomo por vartrajnoj de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 13-a arondismento de Parizo, ĉe n-ro 103, Strato de Tolbiac, en regiono Francilio.

## Stacidomo 
La stacidomo Paris-Gobelins situis ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Petite Ceinture.

centra|280px|eta|Mapo de *Paris-Gobelins*

## Historio 
La stacidomo estis malfermita la  kaj fermita en 1993. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Fervojo Petite Ceinture
* Stacidomoj de Fervojo Petite Ceinture

## Eksteraj ligiloj 
* Association Sauvegarde Petite Ceinture - Gare aux marchandises de Paris-Gobelins (1903)

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojo Petite Ceinture
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:13-a arondismento de Parizo
Rubí

**Rubí** estas hispanuja municipo lokanta en Katalunio, provinco Barcelono. Ĝi ankaŭ lokas en komarko El Vallès Occidental.  Tiu havas etendon de 32,30 km². La municipo limas al Sant Quirze del Vallès, Terrassa, Ullastrell, Castellbisbal kaj Sant Cugat del Vallès. Sepdek ses mil kvarcent dudek tri personoj estis enregistritaj estantaj loĝantoj de la municipo.
 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rubí Can Vallhonrat (stacidomo)
* Listo de urboj de Katalunio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Vallès Occidental
Ferma filmistolisto

eta|dekstra|Ekzemplo de ferma filmistolisto.
**Ferma filmistolisto** aŭ **fina filmistolisto** estas la listo de geaktoroj kaj filmistoj de partikulara filmo, televidprogramo, aŭ videoludo. Dum la malferma filmistolisto aperas komence de la verko kaj listigas nur plej gravajn kaj altirajn nomojn, la fina filmistolisto aperas proksime al, aŭ en la certa fino de la verko. La kompleta listo povas inkludi la tutan aktoraron kaj laboristaron, sed ankaŭ produktor-patronojn, distribukompaniojn, muzikaĵojn ĉu prunteprenitajn ĉu intence kreitajn por la verko, filmejojn, variajn jurajn anoncojn, kiel la kopirajto kaj plie.

Tipe, la fina filmistolisto estas tajpita (kaj ne artigita) kaj aperas en blanka leteraro sur klara nigra fono, sen aparta sonefekto aŭ dialogo, nur kun la muzika fono, foje la muziktemo de la verko. La listo aperas statece kaj iras el paĝo al paĝo, aŭ moviĝas kiel unusola listo el la malsupro al la pinto de la ekrano. Foje la fina filmistolisto apartiĝas el tiu normigo por disvolviĝi en alia direkto, inkludante ilustraĵojn, kromajn scenojn, scenerojn (foje neuzitajn por la filmo), humoraĵojn aŭ post-listajn scenojn (foje veran finon aŭ informon pri la post vivo de la roluloj, aparte de la personoj en filmoj faritaj sur realaj okazaĵoj). Bedaŭrinde lastatempe disvastiĝis la kutimo interrompi la projekciadon de tiu listo en duarangaj kinejoj aŭ televidkanalo, tiele malhavigante al la spektanto gravajn informojn aŭ bildojn.

## Vidu ankaŭ 
* Interteksto

## Eksteraj ligiloj 
* Reguloj por Ferma filmistolisto de BBC

Kategorio:Kina terminologio
Kategorio:Televida terminologio
Poběžovice (kastelo)

**Poběžovice** (ankaŭ *Ronšperk*) estas burgo alikonstruita en barokan kastelon en samnomata urbo en&nbsp;distrikto Domažlice. Ĝi situas en centro de la urbo sur nekarakteriza monteto en supermara alteco proksimume 440&nbsp;m. Ĝi estas protektata kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.

## Historio 
En la urbo menciata unuafoje en la jaro 1359 ekzistis burgejo de neklara lokumigado. La burgon fondis Dobrohost z&nbsp;Ronšperka, kiu akiris Poběžovice-on en la jaro 1459. En la jaro 1510 konkeris la burgon reĝa soldataro de Vladislao Jogajlido gvidata de Zdeněk Lev z Rožmitálu, por ke ili haltigu rabemajn ekskursojn de  Zdeněk Dobrohost z&nbsp;Ronšperka, filo de Dobrohost, kiu fuĝis el la lando kaj la senjorujon dividis liaj fratoj Volf kaj&nbsp;Václav. Plej malfrue en la jaro 1526 la burgon akiris Albrecht z&nbsp;Gutštejna, kiu pli poste lombardis ĝin, sed fine en la jaro 1542 vendis al fratoj Bartoloměj kaj&nbsp;Jan ze Švamberka. Švamberkidoj la burgon renesance alikonstruis, sed post malsukceso de nobelara ribelo ili perdis la posedaĵon, kaj la reĝa kamerao en la jaro 1522 vendis ĝin al Severin Táhlo z&nbsp;Horšteina. Post li alternis vico da posedantoj, el kiuj pilzena hetmano kaj praga advokato Matyáš Bohumír z&nbsp;Vunšic post edziĝo kun Anna Feliciánová Pachtová z Rájova meritis pri baroka alikonstruo en la jaroj 1682–1695. Pluaj familioj, al kiuj Poběžovice apartenis, estis ekzemple grafoj el&nbsp;Königsfeld, Thun-Hohensteinidoj aŭ grafoj el Coudenhoven. En la kastelo restadis grafino Mitsuko Coudenhove-Kalergi, kiu estas ankaŭ konata el kastelo en Horšovský Týn.

## Pluaj fotografioj 

Poběžovice zámek(3).jpg|Rondaspekta bastiono en angulo de pli nova konstruaĵo
PobezoviceSchlossDetails 03.JPG|Kuniga pordego inter antaŭburgejo kaj interna kastelo
Poběžovice - zámek obr4.jpg|Ŝtuparejo
Poběžovice zámek(6).jpg|Interna kastelo

Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Burgoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Kasteloj en distrikto Domažlice
Kategorio:Barokaj kasteloj en Ĉeĥio
Kategorio:Burgoj fonditaj en la 15-a jarcento
Kategorio:Konstruaĵoj en Poběžovice
Coudenhove

eta|250px|Max kaj Karl Coudenhove kiel victenantoj en Bohemio

**Coudenhove** [*kudnhof* aŭ ankaŭ *kaudnhof*] estas aŭstra nobela familio devenanta el norda Brabanto.

## Historio 
La unuaj mencioj pri la familio devenas el la 13-a jarcento sur teritorio de hodiaŭa Belgio. Fine de la 18-a jarcento ili fariĝis imperiestraj grafoj, pli grandan signifecon ili atingis nur en lastaj du jarcentoj. Ili havis bienojn en Hungario, Bavario, en Bohemion ili venis en la dua duono de la 19-a jarcento, kiam ĉi tie Francisko Karolo en la jaro 1864 aĉetis senjorujon Poběžovice (germane Ronsperg) en la nuna distrikto Domažlice de la familio Thun und Hohenstein. Li edziĝis kun greka nobelino Maria Felicitas von Kalergi, lia filo post aprobo de la imperiestro rajtis uzi nomon Henriko Johano Maria grafo von Coudenhove-Kalergi. Henriko havis kvar filojn, el kiuj Richard Coudenhove-Kalergi estis kunfondinto de movado de Paneŭropa Unio kaj li fariĝis ties unua prezidanto.

Max Julius Coudenhove (lia praavo estas samtempe la avo de la pli supre menciita Francisko Karolo) fariĝis aŭstria i.r. sekreta ĉambelano, kaj post sia frato Karl li estis lasta victenanto de Bohemio. La anojn de la familio post la jaro 1945 oficejoj forŝovis al Germanio, kie ili vivas ĝis hodiaŭ. Parence ili kuniĝis precipe kun fremdaj familioj.

## Coudenhove-Kalergi 
## Referencoj
Miklós Kretzoi

**Miklós Kretzoi** [miklOŝ krecoj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kretzoi Miklós** estis hungara geologo, paleontologo, paleoantropologo, altlerneja instruisto.
eta|Memortabulo pri Miklós Kretzoi
Miklós Kretzoi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Kretzoi maturiĝis en 1925, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1929, en la sekva jaro li doktoriĝis. Jam ekde 1926 li estis sensalajra praktikanto en la geologia instituto, ekde 1930 li partoprenis en arkeologiaj elfosaĵoj. En 1933 li eklaboris en nafta kompanio, kie li faris ĉefe geografiajn kaj geologiajn laborojn. Inter 1941 kaj 1950 li havis altan postenon en la Hungara Nacia Muzeo, poste en la geologia instituto (li estis institutestro inter 1956-1958). Li estis nomumita katedrestro en 1970 en Scienca Universitato Lajos Kossuth, post 4 jaroj li pensiuliĝis, tamen li estis konsilisto en la instituto. En tiu periodo inter 1970-1978 li estis estro de la arkeologiaj elfosaĵoj en Rudabánya kaj publikigis artikolojn pri la trovitaĵoj, kiuj estis trapaso inter prasimioj kaj prahomoj. Li ricevis premiojn en 1969 kaj 1992. Li havis edzinon, kiu naskis gefilojn.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (2007)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj paleontologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj paleoantropologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Drama filmo

**Dramo** estas kina subĝenro kiu temas pri situacioj ĝenerale ne-epopeaj en serioza kunteksto, kun tono kaj orientigo pli proksima al la inspiro de tristo kaj kompato ol de rido aŭ amuzo. Tamen, ekde la etimologia vidpunkto, la dramo postulas intrigon, agadon kaj dialogon.

Tiu tipo de filmoj ĵus atingis plian popularecon en variaj landoj de la tuta mondo, per televidserioj kiaj *Prison Break*, *Dro. House*, ktp. Ĝenerale, drama filmo estas bazita sur scenaro kiu enhavu minimuman humoron kaj tion nur nature; la ĉefa temo rilatas al serioza kaj transcenda afero (venĝo, morto, malriĉo, malfidelo, perforto, sekso, drogo, alkoholismo, moralo, rasaj antaŭjuĝoj, religia maltoleremo, sociekonomia diferencoj, kontraŭvirina violento, politika koruptado…) kun orientigo kortuŝa aŭ skandala, kiu preskaŭ ĉiam precizigas ian tipon de socia maljusteco. La verko povis inspiriĝi el historia okazaĵo (kun temoj kiel Holokaŭsto) aŭ aliaj aferoj de la aktualo. Tamen, oni ne konfuzu dramon kun tragedio (tiu lasta ne tiom ofta en kinarto, per adaptoj de romanoj aŭ teatraĵoj), ĉar tragedio ĉiam finas per la morto de almenaŭ unu de la protagonistoj (kiel por ekzemplo en *Romeo kaj Julieto (1968)* aŭ *The Hunchback of Notre Dame* (1923)).

Dramo en kino okazas en filmo en kiu oni disvolvigas klare la roluligo de la roluloj, laŭ realisma maniero, montrante emociojn kaj sentojn, kio iel generas konfliktojn inter ili kaj eĉ kun si mem, aŭ kun la socio, aŭ kun la propra naturo.

Dramo estas sendube tre ampleksa filma ĝenro, (por ekzemplo la filmo de Barato de la jaro 2010 titolita *Mia nomo estas Ĥan*, reĝisorita kaj scenarigita de Karan Johar), la filmoj pri sportoj kaj partikulare pri bokso (por ekzemplo *School Ties*), la ĝenrisma dramo (por ekzemplo *Dublinanoj – La mortintoj–*), la juĝofilmo (por ekzemplo la filmo de 1957 titolita *12 Angry Men* reĝisorita de Sidney Lumet), kaj la policdramo (por ekzemplo la filmo de 2003 titolita *Las horas del día* reĝisorita de Jaime Rosales).

## Notoj 

Kategorio:Filmĝenroj
Magnolialoj

La **magnolialoj** () estas planta ordo el angiospermoj. Tiu ordo enhavas 6 familiojn, ĉirkaŭ 150 genrojn kaj pli ol 2500 speciojn.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (1 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

* *Angiospermae* - angiospermoj
** *Magnoliales* Bromhead - magnolialoj
*** *Annonaceae* Juss. - anonacoj
*** *Degeneriaceae* I.W.Bailey & A.C.Sm. - degeneriacoj
*** *Eupomatiaceae* Orb. - eŭpomatiacoj
*** *Himantandraceae* Diels - himantandracoj
*** *Magnoliaceae* Juss. - magnoliacoj
*** *Myristicaceae* R.Br. - miristikacoj

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Magnolialoj
79864 Pirituba

'*79864 *Pirituba'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la venezuela astronomo Orlando A. Naranjo elde la Nacia Astronomia Observatorio de Llano del Hato en Merido (Venezuelo)

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kvartalo Pirituba de San-Paŭlo, Brazilo, kies nomo devenas el tupiaj vortoj "*piri*" (specio de marĉa planto) kaj "*tuba*", kiu signifas "multe da". La nomo estis sugestita de lernantoj de la lernejo *Cleo Dos Santos'' de Pirituba.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Orlando A. Naranjo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Devio

La vorto **devio** havas plurajn signifojn laŭ la kunteksto:
* Ĝeneralsence, nenormala delokiĝo: spina devio; devio disde politika linio, disde socia normo.
* Pri navigado, diferenco inter la direkto de la magneta poluso kaj la direkto montrata de magneta kompaso, influata de la ŝipa aŭ aviadila fermaso.
* Pri artilerio, grado de mistrafo de pafaĵo (ekarto).
* Pri meteologio, diferenco en iu loko inter la direkto de la vento, teorie deduktebla el la aerprema distribuo, kaj la vera direkto de la vento, influata de la forto de la Terrotacio.
* Pri mezurado, diferenco inter valoro kaj ia mezvaloro.
* Pri elektroniko, deflankiĝo for de la centra frekvenco dum frekvenca aŭ faza modulado.
* **Absoluta devio**, absoluta diferenco inter tiu ero kaj donita punkto .
* **Norma devio**, nenegativa kvadrata radiko (matematiko) de la varianco.
Ohnišťovice

**Ohnišťovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Poběžovice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km oriente de Poběžovice. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Staňkov–Poběžovice. Estas ĉi tie registritaj 28 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Ohnišťovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,77&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1186.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Wonischen 05.jpg|Ohnišťovice
Wonischen 07.jpg|Ohnišťovice
Wonischen 09.jpg|Ohnišťovice
Wonischen 13.jpg|Ohnišťovice, ponto

Kategorio:Poběžovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Poběžovice

**Poběžovice** (antaŭe ***Ronšperk***, ) estas urbo en Ĉeĥio, en distrikto Domažlice. Ĝi situas en submontaro de Bohemia arbaro, proksime de limoj kun Bavario. Tra la urbo trafluas rojo Pivoňka. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1359.

En la jaro 1864 aĉetis senjorujon Poběžovice la familio Coudenhove por prezo preskaŭ miliono da guldenoj. Grafo Heinrich Coudenhove-Kalergi agadis kiel ambasadoro en Japanio, kie li interkonatiĝis kun bela Micuko Aojama, kun kiu li edziĝis kaj en la jaro 1896 ili komune alveturis ĝis Poběžovice. Heinrich kaj Mitsuko havis 7 infanojn. La plej signifa el ili, Richard Coudenhove-Kalergi, estis unua prezidanto de Paneŭropa Unio. En la jaro 1945 estis ĉiu posedaĵo de la familio Coudenhove konfiskita laŭ dekretoj de Beneš.

En Poběžovice vivs multnombra juda komunumo, kiu tamen ne supervivis nazian okupacion. Post la jaro 1945 okazis ellandigo de plimulto de la germana loĝantaro kaj la urbo estis ĝisloĝigita de ĉeĥoj. La kastelo komune kun la senjorejo estis post la milito konfiskita al familio de Coudenhoveidoj kaj ŝtatigita. Dum komunisma reĝimo Poběžovice pro sia situo en periferio falas.

Nuntempe Poběžovice fariĝas turisma celo ne nur pro la alirebligita kastelo kaj renovigita juda tombejo, sed ankaŭ pro bela kaj nedifektita naturo de Bohemia arbaro.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Poběžovice - Post la jaro 1945 okazis konfisko de la kastelo al familio de Coudenhoveidoj kaj la objekton transprenis por mallonga tempo Pohraniční stráž. Komence de la 1980-aj jaroj estis decidite pri ĝia detruo, kiu fine ne okazis. En la jaro 1989 oni komencis rekonstrui ĝin. En julio kaj aŭgusto ĉi tie okazas vizitoj.
* Sinagogo, hodiaŭ jam neniigita memorindaĵo, estis fondita en la jaro 1806.
* Juda tombejo proksime de la urbo
* Malgrandan la plej okcidentan parton de la katastra teritorio, sur nordorienta deklivo de monteto Skalka, trafas naturrezervejo Drahotínský les.

## Partoj de urbo 
* **Poběžovice**
* Ohnišťovice
* Sedlec
* Sezemín
* Šibanov
* Šitboř
* Zámělíč

## Rilataj artikoloj
* Micuko Aojama
* Dianin Dvůr

## Famuloj 
En la iama Ronsperg naskiĝis rabeno Mózes Bloch.

## Pluaj fotografioj 

Poběžovice zámek(3).jpg|Kastelo
Poběžovice 54-fara.jpg|Paroĥestrejo
Poběžovice (train station).JPG|Stacidomo


Kategorio:Municipoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Urboj en distrikto Domažlice
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Dianin Dvůr

**Dianin Dvůr** (germane *Dianahof*; aperas ankaŭ kiel **Diana**) estas pereinta domaro kaj ruino de ĉasista kasteleto en Ĉeĥio, en distrikto Domažlice. Ili situadis en arbaroj ĉe bohemia-bavaria limoj sur monteto super valo de rojo Černý potok, netuta 1 kilometro de hodiaŭ ankaŭ pereinta municipo Švarcava, sub kiu ili administre falis. Hodiaŭ la restaĵoj de la kasteleto apartenas al Rybník kaj kondukas apud ĝi biciklovojo 36 kaj biciklovojo EV 13 el Rybník al pereinta domaro Úpor.

## Historio
Sur loko de la kastelo devene situis senjora korto, kiu estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1736 fare de Jan Bedřich Vidršpergár kaj Kryštof Václav Vidršpergár. Dum jarŝanĝoj 1737–1738 estas unuafoje menciata, nome ankoraŭ sub nomo *Schwarza Hof*, laŭ proksima municipo Schwarzbach (Švarcava). Ĝia konsisto estis ankaŭ ŝafejo. Kiel *Diana Hoff* ĝi unuafoje aperas en la jaro 1763 kaj evidente jam tiam situadis en la areo de korto malgranda kasteleto. Dum numerumado de Švarcava la korto ricevis numerojn 1 kaj 2, pluaj numeroj poste falis nur al konstruaĵoj en Dolní Huť. Post incendio en la jaro 1812 lasis en la jaro 1819 Kryštof Vidršpergár konstrui ĉasistan kasteleton, plenigita kun mastrumaj konstruaĵoj. Kastela kapelo estis poste en la jaro 1825 konsekrita al sankta Kristoforo. Krom tio situis ĉi tie ankaŭ lernejo, kiun vizitis lernantoj el Horní Huť kaj Dolní Huť, Švarcava kaj Františkova Studánka. En la jaroj 1857–1869 ĉi tie vivis tiama posedanto barono Beck.

Aŭtune de 1870 grafoj el familio Coudenhove-Kalergi konstruis en la ĉirkaŭaĵo de la kasteleto ĉasarbaron por damaoj kaj cervoj, kiu perimetre mezuris 18 km. En la jaro 1916 ankaŭ la kasteleto ĝisatendis alikonstruon. Tiun poste ekŝatis precipe grafino Micuko Coudenhove-Kalergi, devene el Japanio. Post la dua mondmilito uzis ĝin limgardistoj de Pohraniční stráž, post ilia translokigo al Bernštejn ĝi estis fare de la soldatoj forrabita kaj ĉar ĝi troviĝis en limzono, lasita al sia sorto. Laŭ dokumentita informoj ĝi havis ankoraŭ en la 1970-aj jaroj tegmenton kaj ankaŭ la internojn estis parte konservitaj. Ĝis la 1990-aj jaroj situis en ties proksimeco metala anoncilo. Post la jaro 1945 la kasteleto aperas jam nur sub nomo *Diana*. La ekipaĵaro de la kasteleto venis al Limgardistaro iom post iom en iliajn pluajn sidejojn - krom en la jam menciitan Bernštejn ekz. en kastelon en Poběžovice. Kelkaj pecoj ankoraŭ en la 1990-aj jaroj troviĝis disĵetatitaj en la ĉirkaŭaĵo de la kastela ruino.

## Pluaj fotoj 

Diana (Rybník nad Radbuzou).JPG|Diana, tabulo pri la pereinta vilaĝo

## Vidu ankaŭ
* Diana - parto de municipo Rozvadov

## Rilataj artikoloj
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio

## Eksteraj ligiloj
* Dianin Dvůr en zanikleobce.cz

Kategorio:Švarcava (distrikto Domažlice)
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Ĉasistaj burgetoj kaj kasteletoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia arbaro
Kategorio:Pereintaj setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Sezemín

**Sezemín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Poběžovice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km okcidente de Poběžovice. Estas ĉi tie registritaj kvar adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Sezemín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,46&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1586.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Poběžovice, Sezemín, protected lime tree 2.jpg| Memorinda tilio en Sezemín
 Poběžovice, Sezemín, old gate.jpg| Detruita pordego
 Poběžovice, Sezemín, crucifix.jpg| Kruceto ĉe tilio

Kategorio:Poběžovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia arbaro
Goĝra

**Goĝra** () estas urbego en provinco Panĝabo (Pakistano), en kantono de Toba Tek Sing, kie ĝi estas sidejo de la samnoma distrikto.
eta|maldekstre|Lernejo en Goĝra
## Bazaj informoj 
* areo:  km²
* supermara alteco: 465 m
* loĝantaro: 174,860 (2017 https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_St%C3%A4dte_in_Pakistan)
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo: 36120 
* telefonkodo: +9246

## Geografio 
Goĝra situas 32 kilometrojn norde de Toba Tek Sing, 50 kilometrojn de Fajsalabado, 125 kilometrojn de Burevala, 157 kilometrojn de Vehari, 170 kilometrojn de Lahoro.

## Historio 
Goĝra estis establita en 1896, kiam la koloniigo de Fajsalabado komenciĝis. La fervoja linio el Fajsalabado estis konstruita en 1899. La urbo ricevis la statuson de "sciigita areo" en 1904 kaj municipo en 1925. En 1947 Barato kaj Pakistano atingis sendependecon. Tumultoj kaj loka batalado sekvis la rapidan retiron de la britoj. El Goĝra hinduoj kaj sikoj migris al Barato, dum islamaj rifuĝintoj el Barato alvenis ankaŭ tien. En 1982 Goĝra iĝis distrikta ĉefurbo.
eta|maldekstre|Domo en Goĝra
## Ekonomio 
Goĝra estas centro de kultivitaj teroj, la urbo mem estas konata pro la merkato por monkultivaĵoj, sed estas ankaŭ kun muelejoj, kiuj prilaboras sukeron, farunon kaj kuiroleon. La ĉirkaŭa irigaciita kamparo produktas kotonojn, tritikojn, sukerkanojn, legomojn kaj fruktojn. 

En Goĝra kelkaj kolegioj kaj aliaj lernejoj funkcias.

## Loĝantaro 
eta|Malnova akvoturo en Goĝra

Inter 1998 kaj 2017 la averaĝa jara kresko estis 2.1% (sub la nacia mezumo de 2.4%).

## Klimato 
Goĝra havas senpluvan klimaton, la musono portas pluvojn en julio kaj aŭgusto. Tio kaŭzas inundojn en certaj lokoj, kiuj daŭras kelkajn tagojn.

## Trafiko 
Goĝra situas laŭ flanka fervoja linio inter Fajsalabado kaj Toba Tek Sing. Ĉefŝoseo mankas ĉe Goĝra, sed vojaj ligoj estas al la menciitaj urbegoj, krome estas aliaj du vojoj al aliaj urboj.  En Fajsalabado internacia flughaveno funkcias.

## Vidindaĵoj 
* moskeo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Pakistano
Giuseppe Conte

**Giuseppe CONTE** (naskiĝis la  en Volturaro Appulo) estas itala politikisto, juristo, akademiano kaj advokato, ĉefministro de la Itala Respubliko ekde la 1-a junio 2018 ĝis februaro 2021.

Li estis universitata profesoro ekde la 1990-aj jaroj. Li ekkarieris en politiko pere de la MoVado 5 Steloj.

Kategorio:Italaj juristoj
Kategorio:Italaj romkatolikoj
Kategorio:Ĉefministroj de Italio
Sedlec (Poběžovice)

**Sedlec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Poběžovice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Poběžovice. Estas ĉi tie registritaj 27 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Sedlec situas en katastra teritorio **Sedlec u Poběžovic** kun areo 3,07&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Poběžovice, Sedlec, side street.jpg| Flanka strato
 Sedlec, road to Poběžovice.jpg| Ŝoseo al Poběžovice
 Poběžovice, Sedlec, common 2.jpg| Fiŝlageto en vilaĝplaco

Kategorio:Poběžovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Bhaktisiddhanta Sarasvati

**Bhaktisiddhanta Sarsvati Thakura** ; [bʱɔktisiddʱanto ʃɔrɔʃbɔti]; naskiĝita **Bimala Prasad Datt** (*Bimalā Prasāda Datta*, [bimola prɔʃɑd dɔtto])  (1874-1937) estis hindua spirita instruisto (guruo, spirita majstro) en tradicio de bengala gaudija vajŝnavismo, ācārya (filozofiinstrukciisto), kaj reviglanto de vedaj tradicioj en frua 20-a jarcento Hindio. Interalie li ankaŭ okupiĝis pri astronomio kaj veda astrologio. 

## Vivo
Naskiĝinta kiel **Bimal Prasad Dhutt** en apudmara sankta viŝnuisma urbo – Puri (Odiŝo) en Barato. Lia patro, viŝnuista sciencisto Kedarnath Dhutt, konata poste kiel Bhaktivinode Thakur kiel unua komencis popularigon de viŝnuisma filozofio kaj religio.

Bhaktisiddhanta Sarsvati Thakur konkordigis scion kaj tradicion de viŝnuismo kun sociaj kaj teknikaj atingaĵoj de la 20-a jarcento. Plej efika rimedo por disvastigo de viŝnuismo opiniis eldonan agadon kaj tial mem estis aŭtoro de pluraj tradukoj, komentoj kaj filozofiaj eseoj. 

## Famaj citaĵoj 
"... Herbo do povas esti rigardata kiel simbolo de humileco inter ĉiuj objektoj de ĉi tiu mondo. Sed, tamen, ĝi havas sian propran statuson en ĉi tiu mondo se nur por servi kiel ekzemplo de humileco al aliaj. La animo povas pretendi neniu loko, alta aŭ malalta, en ĉi tiu mondo..."

## Disĉiploj
Inter liaj disĉiploj troviĝis A.C. Bhaktivedanta Svami Prabhupada.

## Vidu ankaŭ
* hinduismo
* hinda filozofio
* Gaudija Vajŝnavismo
* Viŝnuo
* Marian Żelazek

Kategorio:Bengaloj
Kategorio:Barataj filozofoj 
Kategorio:Hinduismaj filozofoj 
Kategorio:Hinduistaj verkistoj
Kategorio:Barataj viŝnuistoj
Kategorio:Viŝnuistaj sanktuloj
Kategorio:Barataj hinduismaj monaĥoj
Religia maltoleremo

[eta|dekstra|250ra|Religia maltoleremo: la vera religio bojligas [judon, islamanon kaj paganon, reliefo de katolika preĝejo en Vilno, Litovio.]]
[eta|300ra|La ekzekuto de la Inkao [Ataŭalpo fare de hispanoj. La indiĝenaj religioj estis malpermesitaj de la katolikismo enkondukita de la konkistadoroj. Ilustraĵo de A.B. Greene (1891). Tamen tie oni konfuzas la religiajn kun la socipolitikajn tialojn.]]
**Religia maltoleremo** estas formo de maltoleremo, kiun oni plenumas kontraŭ la religiaj kredoj aŭ praktikoj (aŭ kontraŭ la manko de tiuj) fare de persono aŭ grupo partikularigita kontraŭ persono aŭ grupo. Ĝi estas motivita ĉefe de diferenca religia kredo, normale konsiderita la ununura "vera", sed ankaŭ de alia klaso de ideologio, nome politika, ekonomika ktp., same kiel de etnaj tialoj foje asociaj al religio, aŭ inverse.

Speciale sangelverŝaj kaj malraciaj estas la okazoj de konfliktoj inter diversaj branĉoj de la sama religio, kiel ekzemple el historia vidpunkto la militoj inter katolikoj kaj protestantoj ene de kristanismo, aŭ la konfliktoj inter sunaistoj kaj ŝijaistoj en Islamo.

Bigoteco, aŭ bigotismo, el kiu bigoto aŭ bigotulo, koncernas religiecajn praktikojn pli eksteraspekte praktikitajn ol interne sentitajn. Se en religiaj praktikoj iu kondutas strange aŭ neoportune aŭ afektdevote, tiu jam eniris bigotismon. Tiu psika kondiĉo, tial, rekte kontraŭas al devoteco kaj karakteriziĝas per io nereligia aŭ banaliganta religion. Foje ĝi estas asimilita al io troeca, tial bigoteco identiĝus kun tro da religiemo. Tamen religiemo similas al sano: samekiel rilate sanon neniu fartas tro bone, tiel ankaŭ rilate devotecon neniu povas ekscesi pro tro da religiemo, ĉiu male povas devii el vera religieco per strangaĵoj kaj superstiĉoj aŭ sensencaĵoj aŭ maloportunaĵoj: tial ne konfuzenda bigotismo kun tro da religiemo aŭ devoteco. Se al bigoteco aldoniĝas ŝajnigo kaj trompiga aŭ vanta afektado por akiri estimon de virtulo, tiam bigoteco konkretiĝas al hipokriteco.

## Vidu ankaŭ 
* Afableco
* Fanatikismo
* Ĝihado
* Holokaŭsto
* Inkvizicio
* Krucmilito
* Multkulturismo
* Paradokso pri toleremo
* Pogromo
* Religia milito
* Religia persekutado
* *Traité sur la tolérance*

## Eksteraj ligiloj 
* Lars Gustafsson: La logiko de toleremo (germane)
* Aktuala literaturo pri toleremo (germane)
* Esploro pri toleremo (germane)
* Bibliografio pri toleremo kaj ties esploremo
* Ideo pri toleremo en Aŭstrio
* Klarigoj de la principoj de toleremo 

Kategorio:Religio kaj socio
Kategorio:Religia diskriminacio
Kategorio:Religia persekutado
Kategorio:Sociaj problemoj