open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eisenzicken

eta|
eta|
eta|
**Eisenzicken,** kroate **Njemački Cikljin,** hungare **Németciklény** [nEmetciklEnj] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Unterwart. La historiaj hungaraj loknomoj estis: *Vasverőszék, Vasszék, Vas-Cziklin*.

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 240

* Poŝtkodo: 7501
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Eisenzicken situas ĉe kunfluejo de 2 rojoj. Oberwart troviĝas je 2 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1352 en formo *"Wosuereuzek"*. Tiu hungara nomo aludas pri feroprilaborado. En la 15-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis pro la konstantaj konfliktoj de Aŭstrio. Baldaŭe germanoj refondis la komunumon. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis ĝin. En 1910 vivis en Németciklény 358 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Eisenzicken aliĝis al Unterwart en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Sankta Fabiano kaj Sankta Sebastiano

## Famuloj 
En la iama Németciklény naskiĝis hungara jezuito Ferenc Kunics.

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Hochart

**Hochart,** hungare **Pinkadombhát**, estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Pinkafeld.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 595 m
* Loĝantaro: 340
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7423
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Oberwart troviĝas je 12, Pinkafeld je 3 km-oj.

## Historio 
La vilaĝo fondiĝis en la 16-a jarcento. En 1910 vivis en Pinkadombhát 208 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Hochart aliĝis al Pinkafeld.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Serpa) de 1970, la turo estas 15 m-ojn alta

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Harmisch

**Harmisch,** kroate **Vardeš,** hungare **Hovárdos** [hovArdoŝ], estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Kohfidisch.
eta|Preĝejo de Harmisch
eta|Orienta flanko de Harmisch
eta|Norda flanko de Harmisch

## Bazaj informoj 
* Areo: 7,71&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 259 m
* Loĝantaro: 132
* Telefonprefikso: 03366
* Poŝtkodo: 7512
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Harmisch situas en valo de rojo inter deklivoj. Oberwart troviĝas je 25, Szombathely je 20 km-oj.

## Historio 
Antaŭ la loĝado fornoj por kalkoŝtonoj funkciis tie. Kroatoj fondis la vilaĝon en 1680. La loknomo aperis en 1773 en formoj *"Hovardos"* kaj *"Harmis"*. En 1910 vivis en Hovárdos 192 homoj (aŭstroj, kroatoj kaj hungaroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Harmisch aliĝis al Kohfidisch en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo de 1822, en 1831 turo alkonstruiĝis

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Großbachselten

**Großbachselten,** hungare **Nagykarasztos** [nadjkarastoŝ] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Mischendorf.

## Bazaj informoj 
* Telefonprefikso: 03366
* Poŝtkodo: 7511
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Großbachselten situas laŭ rojo. Oberwart troviĝas je 15 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1387 laŭ tiama hungara ortografio *"Karasztus"*. En 1910 vivis en Nagykarasztos 217 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Großbachselten aliĝis al Mischendorf.

## Galerio 

WTSB Großbachselten von NW.jpg|Vido de Großbachselten
WTSB Großbachselten Straße Am Teichbach.jpg|*Am Teichbach*, strato en Großbachselten
WTSB Großbachselten Teichbach 02.jpg|*Teichbach*, rivereto en Großbachselten
WTSB Großbachselten Friedhof 02.jpg|Tombejo
WTSB Großbachselten Wegkapelle 03.jpg|Kapelo

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Kitzladen

**Kitzladen,** hungare **Kicléd** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en la komunumo Loipersdorf-Kitzladen.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7411
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Pinkafeld troviĝas je 6 km-oj.

## Historio 
Laŭ la onidiro slava princo Kocelj fondis la vilaĝon en 850. La unua mencio okazis en 1334 en hungara formo *"Kecel"*. La germana loknomo *"Kitzlarn"* aperis en 1455. La turkoj detruis ĝin en 1532. En 1910 vivis en Kicléd 372 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Kitzladen unuiĝis kun Loipersdorf.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika pilgrimloka paroĥa preĝejo omaĝe al Sankta Jakobo de 1844, nuntempe oni ne aranĝas pilgrimadon

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Holzschlag

**Holzschlag** [HOLCŝlak], hungare **Vágod**, estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Unterkohlstätten.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 502 m

* Poŝtkodo: 7435
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Holzschlag situas inter montoj. La hungara landlimo ĉe Kőszeg troviĝas je 12 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1634. La unuaj loĝantoj estis arbohakistoj, kiuj liveris lignon por vitrofarado. En 1910 vivis en Vágod 524 homoj (aŭstroj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Holzschlag aliĝis al Unterkohlstätten.

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Günseck

**Günseck,** hungare **Gyöngyösfő**, estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto Oberwart kaj en la komunumo Unterkohlstätten.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7435
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Günseck situas laŭ rojo. La hungara landlimo ĉe Kőszeg troviĝas je 10 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1645. En la 17-a jarcento vitrofarejo funkciis tie. En 1910 vivis en Gyöngyösfő 229 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg (), poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Günseck aliĝis al Unterkohlstätten.

250px|eta|maldekstra|

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Peter Schmidt

**Peter Schmidt** estas la nomo de jenaj personoj:

* Peter Schmidt (pentristo) (1931–1980), angla pentristo kaj grafikisto
* Peter Schmidt (ĵurnalisto) (* 1938), germana ĵurnalisto kaj aŭtoro
* Peter Schmidt (tersciencisto) (1939–1999), germana tersciencisto kaj bibliotekisto
* Peter Schmidt (juristo) (* 1943), germana juristo
* Peter Schmidt (aŭtoro) (* 1944), germana aŭtoro
* Peter Schmidt (politikisto) (* 1945), germana politikisto
Kleinzicken

**Kleinzicken,** hungare **Kisciklény** [kiŝciklEnj], kroate **Mali Cikljin**, estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en la distrikto Oberwart, kaj en la komunumo Großpetersdorf. Klein, kis kaj mali signifas: malgranda.
eta|dekstra|300px|Kleinzicken en la mapo
300px|eta|dekstra|Vido de Kleinzicken
300px|eta|Strato en Kleinzicken

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7503
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Kleinzicken situas 15 km-ojn de Oberwart.

## Historio 
Kroatoj fondis la vilaĝon ĉirkaŭ la jaro 1560, sed la unua skriba mencio aperis nur en 1697 en germana formo *"Kleinzitten"*. En 1910 en Kisciklény vivis 136 homojn, precipe (aŭstroj. Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Vas, al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, dume inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Kleinzicken aliĝis al Großpetersdorf.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna de 1951
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj de 1953

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Denis Fonvizin

**Denis Ivanoviĉ Fonvizin** () (naskiĝis en Moskvo la  (n.s.), mortis la  en Sankt-Peterburgo) estis rusa verkisto, dramisto kaj tradukisto.

Lia praulo estis germana kruca kavaliro *von Wisien*, veninta en Rusion en la 16-a jarcento. Tiam lia familia nomo estis rusigita kiel Fonvizin.

Elementan edukadon al juna Denis donis lia patro *Ivan Andrejeviĉ Fonvizin*, kiu tre ŝatis literaturon. Ekde 1755 Denis lernis en moskva gimnazio de Moskva Universitato kaj ekde 1760 li iĝis studento de ĝia filozofa fakultato. Tiam li jam bone regis la francan kaj la germanan lingvojn, kio malkovrigis al li ĉefverkojn de la granda eŭropa literaturo.

Ekde 1761 en kelkaj moskvaj ĵurnaloj aperis liaj tradukoj de iuj famaj eŭropaj literaturaĵoj. Li preferis publiki satiron.

En 1762 Fonvizin lasis la Universitaton kaj komencis militservi. Samtempe li multe versis kaj tradukis ĉefe el la franca.

Ekde 1769 Fonvizin oficis en Ministerio pri eksterlandaj aferoj kiel sekretario de ĝia ĉefo, grafo Nikito Panin.

En 1783 Denis Fonvizin eksiĝis kiel Ŝtata Konsilisto, oficisto de la alta 5-a rango (meze de kolonelo kaj generalo en la rusa armeo).

Tiam li plu publikis multajn artikolojn kaj samtempte verkas siajn ĉefverkojn: *“Juna nobelido”* ( *Недоросль*) kaj *“Brigadestro”* (  *Бригадир*). Ambaŭ librojn plenigas satiro pri tiamaj rusaj estado kaj moroj. Ili ne plaĉis al la rusa imperiestrino Katerina la 2-a, sed  tamen *“Juna nobelido”* estis eldonitaj en 1781 kaj *“Brigadestro”* en 1783.

Ekde 1763 li iĝis akademiano de Peterburga Akademio.

La sano de Fonvizin ne estis perfekta; tial li foje kuracis sin eksterlande, sed bedaŭrinde sen grava sukceso.

En 1792 li mortis, kaj estis enterigita en *Aleksander Nevskij Laŭro* de Sankt Peterburgo.

Liaj ĉefverkoj estas lernobjektoj en moderna Rusio.

## Memoraĵoj pri Fonvizin 
* En Moskvo ekzistas strato kun lia nomo.
* Fonvizinskaja (stacio de Moskva metroo)

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.museum.ru/M148    sekcio de St.Peterburga muzeo pri literatura kaj teatra belatro dediĉita al agado de Denis Fonvizin
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/212565/Denis-Ivanovich-Fonvizin   lia biografio 

Kategorio:Ruslingvaj verkistoj
Kategorio:Rusiaj publicistoj
Kategorio:Rusiaj dramistoj
Kategorio:Tradukistoj al la rusa lingvo
Kategorio:Tradukistoj el la germana lingvo
Kategorio:Tradukistoj el la franca lingvo
Kategorio:Rusiaj tradukistoj
Kategorio:Rusiaj poetoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Moskvo
Kategorio:Mortintoj en Sankt-Peterburgo
Miedlingsdorf

**Miedlingsdorf,** hungare **Mérem,** kroate **Milištrof** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Großpetersdorf.
eta|dekstra|300px|Miedlingsdorf en la mapo
300px|eta|dekstra|Panoramo de Miedlingsdorf

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7503
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Miedlingsdorf situas en valo de rojo. Oberwart troviĝas je 10 km-oj.

## Historio 
La unua skriba mencio okazis en 1325 laŭ tiama hungara ortografio *"Meren"*. La germana formo *"Mellersdorf"* aperis en 1574. La turkoj detruis la vilaĝon en 1529 kaj en 1532. Poste kroatoj refondis ĝin. En 1859 lernejo ekfunkciis. En 1907 pro incendio la tuta vilaĝo cindriĝis. En 1910 en Mérem vivis 358 homoj, (aŭstroj en minoritato, kroatoj en majoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Vas, al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, dume inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Miedlingsdorf aliĝis al Großpetersdorf.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apostolo Sankta Jakobo de 1866, en 1966 kaj en 1988 renovigita
* ligna tombeja kapelo omaĝe al Sankta Jakobo de 1697

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
IJK 1976

eta|200px|urbocentra strato de Tesaloniko
La **32-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis dum somero 1976 en la urbo Tesaloniko en la nordo de Grekio. La kongreson partoprenis 350 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.

Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1976

32-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Grekio
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 1976
Kategorio:Tesaloniko
Kategorio:1976 en Grekio
IJK 1978

eta|200px|Veliko Tarnovo
La **34-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis dum somero 1978 en la urbo Veliko Tarnovo en Bulgario. La kongreson partoprenis 450 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Temis pri la dua IJK en Bulgario, post tiu de 1963 en Vraca.

Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato. En epoko, kiam ankoraŭ malfacilis vojaĝi inter la komunistaj kaj nekomunistaj ŝtatoj de Eŭropo, la kongreso estis aparte favora ŝanco por renkontigo de junaj esperantistoj el ambaŭ politikaj blokoj, kaj por multaj junuloj el la industriigitaj landoj de nordokcidenta Eŭropo respektive norda Ameriko la ekkono de la balkana tradicia kulturo de Bulgario, aparte bone spertebla en la historia montara urbo Veliko Tarnovo, estis forte impresiga.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1978

34-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Bulgario
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 1978
Kategorio:1978 en Bulgario
IJK 1990

eta|Memortabulo IJK 1990, Matanzas.
eta|
La **46-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis de la 22-a ĝis la 29a de julio 1990 en la loĝloko Playa Girón en Kubo. La kongreson partoprenis 153 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.

Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.

Dum tiu IJK, la estraro de TEJO akceptis pro ĝia ekstrema populareco en la junulara esperanto-kulturo la kanton La Bamba kiel oficialan himnon de TEJO. Tiu decido estis nuligita de alia estraro kelkajn jarojn poste.

Laŭ rememoroj de tiama kongreseja dungito rakontitaj en la jaro 2010, multaj el la partoprenintoj de la IJK en 1990 severe malsaniĝis pro malpura akvo.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1990

## Fontindikoj 
46-a IJK
Kategorio:Kuba Esperanto-Asocio
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Kubo
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 1990
Kategorio:1990 en Kubo
IJK 1979

eta|240ra|
eta|180ra|
La **35-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis inter la 20-a kaj 27-a de julio 1979 en la urboparto Austerlitz en Nederlando. La kongreson partoprenis 672 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Kadre de la kongreso okazis eksterordinare densa kaj serioza tema programo, pro tio ke tiu tema programo deklariĝis seminario - subtenita finance kaj per iuj prelegantoj per la Eŭropa Junulara Fonduso de la Konsilio de Eŭropo kaj per Unesko.

Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de la komitato de TEJO, kaj aldone variaj prelegoj kaj diskutrondoj (kompreneble malfermaj por ĉiuj interesatoj) pri la kongresa temo,
"interŝtataj unuiĝoj - kiucele?". La dua informilo de la kongreso pri tio skribis

Antaŭ la kongreso, speciala numero de la revuo Kontakto aperigis artikolaron pri la kongresa temo.

Neesperantistaj gastaj prelegantoj estis interalie Peter Kuenstler, tiutempe interfaka prijunulara kunliga oficisto de la Fako pri Sociaj Aferoj de la Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo, Richard Corbett, tiam ĝenerala sekretario de la Eŭropa Kunordiga Buroo de Internaciaj Junularaj Organizaĵoj en Bruselo, unu de la plej gravaj forumoj por ekstera reprezentiĝo de TEJO dum jardekoj, kaj John Catling, gvidanto de la personara divizio de la Eŭropa Ekonomia kaj Socia Komitato en Bruselo - ĉiuj tri eksteraj prelegantoj estis britoj, tiam ankoraŭ estis multaj insulanoj en altaj eŭropaj funkcioj de Bruselo, Strasburgo, Ĝenevo, Vieno kaj aliaj internaciaj institucioj de la eŭropa kontinento. Inter la kulturaj programeroj de la IJK aparte elstaris teatra vespero kun la pariza esperantlingva teatra grupo TESPA en subĉiela teatro.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1979

## Referencoj 
35-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Nederlando
Kategorio:1979 en Nederlando
IJK 1992

eta|200ra|
La **48-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis inter la 2-a kaj 9-a de aŭgusto 1992 en la urbo Montrealo de Kanado. La kongreson partoprenis 104 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.

eta|maldekstra|130ra|
La kongreso estis la unua de TEJO en Nord-Ameriko, kaj la dato estis pripense elektita: la IJK memoris pri la malkovro de Ameriko fare de eŭropanoj en la fama vojaĝo de Kristoforo Kolumbo 500 jarojn antaŭe, kaj ankaŭ pri la fondo de la urbo Montrealo, la plej granda urbo de la franclingva kanada regiono Kebekio, antaŭ 350 jaroj.

eta|130ra|
Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo "libertempado", kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato. La kongresejo estis la *College de Maisonneuve*, proksime al la olimpia stadiono - moderna kaj klimatizita altlernejo kun sportaj ebloj.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1992


48-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Kanado
Kategorio:Montrealo
Kategorio:1992 en Kanado
IJK 1994

eta|240px|ĉefa konstruaĵo de la universitato Dan Kook, en kiu okazis la IJK
La jubilea **50-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis de la 30-a de julio ĝis la 6-a de aŭgusto 1994 en la urbo Ĉonano (천안시) en Sud-Koreio. La kongreson partoprenis 241 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Kongresejo estis la urba universitato Dan Kook, kies ĉefa konstruaĵo bildiĝas dekstre.

Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo "Kia popolo, tia kulturo", kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato. La temo, kies esencon eble ne ĉiu leganto tuj kaptas, celis elstarigi kaj komparigi la proprajn kutimojn, pensmanierojn kaj vivmanierojn de la etnoj de la kongresanoj, por helpi eviti interkulturajn miskomprenojn kaj por pli kompreniĝi en la nuntempa tergloba "internacia lando".

Kongresanoj post la evento aparte amuzite raportis, ke la kuiristoj en la universitata restoracio jam monatojn antaŭe estis instruitaj prepari malpli spicajn manĝaĵojn por la sentemaj eksterlandanoj, kaj laŭ la sud-koreaj IJK-anoj ili bone sukcesis, kvankam la plejparto de ne-sud-koreaj IJK-anoj tamen apenaŭ povis elteni la spicecon de la servitaj manĝaĵoj - jam tio videbligis ke praktike ne tiom facilas interekvilibrigi la kutimojn de diversetnanoj.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1994

50-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Sud-Koreio
Kategorio:1994 en Sud-Koreio
Chad Trujillo

Li lernis en la Oak Park and River Forest High School, en Oak Park (Ilinojo), fariĝis bakalaŭro pri sciencoj en la Masaĉuseca Instituto de Teknologio en 1995 kaj doktoro de filozofio en la Universitato de Havajo en 2000.

Li laboras en la Observatorio Gemini de Havajo.

Li malkovris, kun Mike Brown kaj David L. Rabinowitz plurajn transneptunajn objektojn, inter kiuj Erison, plej granda nun konata nanoplanedo, kaj Haŭmeo, kvankam ties malkovro estis oficiale atribuata al José Luis Ortiz Moreno.

Li ankaŭ trovis asteroidan lunon : Paha (S/2001 (47171) 1), kiu orbitas ĉirkaŭ la transneptuna objekto 47171 Lempo (aŭ (47171) 1999 TC36)

La asteroido 12101 Trujillo estis nomita en lia honoro.

## Noto kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Chad Trujillo

## Eksteraj ligiloj 
*  Persona paĝo de Chad Trujillo

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Hugh Edwin Strickland

**Hugh Edwin Strickland** (2a Marto 1811 - 14a Septembro 1853), estis angla geologo, ornitologo kaj sistematikisto.

Strickland naskiĝis ĉe Reighton, ĉe *East Riding* de Yorkshire, kaj estis nepo de Sir George Strickland. Knabo jam akiris emon por natura historio kio hegemonios en sia vivo. Li ricevis fruan edukadon el privataj instruistoj kaj en 1829 li eniris en Oriel College, Oksfordo. Li sekvis anatomian instruadon de John Kidd kaj geologian de William Buckland kaj li ege interesiĝis pri kaj zoologio kaj geologio. Li edziĝis al la filino de William Jardine. Li estis unu el la plej fruaj homoj murditaj de trajno.

Li studis ĉefe geologion sed ankaŭ ornitologion. Lia *Ornithological Synonyms* estis publikita en 1855. Lia kolekto de 6,000 birdoj iris al la Universitato de Kembriĝo en 1867.

Dum veturado en 1835 li malkovris la speciojn de la Olivhipolao en la insulo de Zante, kaj de la Flavgriza emberizo ĉe Izmiro en okcidenta Turkio.

## Referencoj 
* *Biographies for Birdwatchers* de Barbara kaj Richard Mearns ISBN 0-12-487422-3
* 
* *Memoirs of H. E. Strickland*, de Sir William Jardine, Bart. (1858).

## Eksteraj ligiloj 
* Strickland's *The Dodo and its Kindred* (London: 1848)  - digitala faksimilo, Linda Hall Library

Kategorio:Anglaj geologoj
Kategorio:Anglaj zoologoj
Kategorio:Anglaj ornitologoj
Lemurio (kontinento)

**Lemuria** aŭ Lemurio  estis la nomo de hipoteza "perdita tero" diverse situa en la Hinda kaj en la Pacifika Oceanoj. Tiu koncepto de la 19a jarcento devenas el klopodoj klarigi diskonstantaĵojn en biogeografio, tamen, la koncepto de Lemuria iĝis eksmoda pro la moderna kompreno de la funkciado de Platotektoniko. Kvankam dronitaj kontinentoj ja ekzistas — kiel Zelando en la Pacifiko kaj la Kergelena Ebenaĵo en la Hindia Oceano — ne estas konata geologia formaĵo sub la Hindia aŭ la Pacifika Oceanoj kiuj korespondus kun la hipoteza Lemuria.

Kvankam Lemuria ne estas jam konsiderata valida scienca hipotezo, ĝi estis adoptata de verkistoj interesataj je Okultismo, same kiel de tamilaj verkistoj de Barato. Priskriboj de Lemuria diferenciĝas, sed ĉiu kunhavas komunan kredon je kontinento ekzistanta en antikva epoko kaj dronis en la oceano kiel sekvo de geologia ŝanĝo, ofte de katastrofo. Ne estas scienca pruvo kiu subtenas tiujn teoriojn.

En 1864 la zoologo kaj biogeografiisto Philip Sclater verkis artikolon pri "The Mammals of Madagascar" (La mamuloj de Madagaskaro) en *The Quarterly Journal of Science*. Uzante klasigon li parolas pri lemuroj kiuj inkludus la grupon de primatoj, kaj uzis la ekziston de fosilioj kaj en Madagaskaro kaj en Barato sed ne en Afriko aŭ Mezoriento, el tio Sclater proponis ke Madagaskaro kaj Barato iam estis parto de pli granda kontinento.

## Notoj 
## Pli da legado 
* 
* Frederick Spencer Oliver, *A Dweller on Two Planets*, 1905

## Eksteraj ligiloj 
* The Stanzas of Dzyan, de H.P. Blavatsky 
* Manufactured folklore: Shasta Lemuria. 

Kategorio:Biogeografio
Kategorio:Mitaj lokoj
Kategorio:Fikciaj kontinentoj
Markemblemo

[eta|Markemblemo de la [Fondaĵo Vikimedio]]
eta|Infana tago inspirita je la markoemblemo de vikipedio.
eta|La fama "diamanta" markoemblemo de la SRG SSR.
**Markemblemo** estas speciala signo uzita de firmao aŭ institucio, metita sur ion kaj servanta por rekonigi kaj distingigi ĝin. Markemblemo estas originala desegnaĵo, vorto, kombino de literoj, nombro k.a. kiu ebligas distingi la varojn de unu fabriko disde tiuj de la aliaj.  Multaj firmaoj uzas kiel markemblemon la nomon skribitan en karakteriza skribotipo.

## Origino
La uzo de markemblemo rapide progresas dum industria epoko. Konkurenco kaj tutmonda merkata ekonomio devigis firmaojn esti videblaj. Reklamo estis pli kaj pli uzita. Ĉiu entrepreno bezonis krei sian propran videblan identecon. Por esti rekonita, fabrikistoj markis siajn produktojn per simbolo, signo aŭ emblemo kaj la nomo de sia firmao.

## Fasonado
Bona markemblemo estas atentokapta, facile rekonebla kaj internacie uzebla sen tro da lingvodependeco. Krei markemblemon estas grafik-fasonada laboro.

## Markemblemoj kaj Esperanto 
alternative=Esperanta eldono de la Vikipedia emblemo|eta|Esperanta eldono de la Vikipedia emblemo
Ekzistas publikaĵo en la nederlanda lingvo kiu donas superrigardon de pli ol 100 belgaj firmaoj kaj asocioj kiuj elektis nomon en Esperanto por sia aktivado.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ
* Emblemo

Kategorio:Emblemoj
Kategorio:Fasonado
Bulea logika konkluda sistemo

**Bulea logika konkluda sistemo** estas sistemo de logiko inventita de brita matematikisto de 19-a jarcento George Boole, kiu provis asimili la malplenan aron, kiu estas, klason de neekzistantaj aĵoj, kiel ekzemple rondaj kvadratoj, sen apero de necertaj verecoj.

En bulea logiko, la universalaj deklaroj "ĉiu S estas P" kaj "neniu S estas P" (kontrastoj en la tradicia aristotela skemo) estas kune eblaj kondiĉe ke la aro de S estas la malplena aro. "ĉiu S estas P" estas konstruita por signifi ke "ekzistas nenio kiu estas S kaj ne-P"; "neniu S estas P" estas konstruita por "ekzistas nenio kiu estas kaj S kaj P". Ekzemple, ĉar ekzistas nenio kiu estas ronda kvadrato, estas vere ambaŭ ke nenio estas ronda kvadrato kaj purpura, kaj ke nenio estas ronda kvadrato kaj ne-purpura. Tial, ambaŭ universalaj deklaroj, ke "ĉiuj rondaj kvadratoj estas purpuraj" kaj "neniuj rondaj kvadratoj estas purpuraj" estas vera.

Simile, la subkontrasta rilato estas dissolvita inter la ekzistecaj deklaroj "iu S estas P" kaj "iu S ne estas P". La unua estas interpretita kiel "ekzistas iu S tia ke S estas P" kaj la lasta "ekzistas iu S tia ke S ne estas P", kiuj ambaŭ estas klare falsaj se S estas neekzistanta.

Tiel, la subalternaj rilato inter universalaĵoj kaj ekzistecoj ankaŭ ne veras, ĉar por neekzistanta S, "ĉiu S estas P" estas vera sed ne implicas "iu S estas P", kio estas falsa. De la aristotela dua potenco de opozicio, nur la malkongruaj rilatoj restas sendifektaj.

## Vidu ankaŭ 
* Bulea logiko
* Aristotela logiko
* Bulea algebro

Kategorio:Logiko
Hula danco

eta|250px|Hula kahiko ĉe Vulkana Nacia Parko
eta|250px|Hula kahiko ĉe Vulkana Nacia Parko
 
**Hula danco** estas havaja danco. 

"Hula-Kahiko" estas dancoj tradiciaj. "Hula-'Aŭana" estas modernaj dancoj. "Ĉanten" en havaja lingvo estas modo kanti: oni kantas pri sanigo de homoj kaj oni dancas "sanigajn dancojn". La hula danco estas ankaŭ modo de saniga danco por homoj.

Sur aliaj polineziaj insuloj ekzistas samspecaj dancoj. 

## Vidu ankaŭ 
* Havaja kolĉeno
* Hulringo

## Eksteraj ligiloj 
* pri havajaj dancoj, kantoj,  lingvo, historio kaj kulturo angle
* pri havaja kulturo  itale, germane 
* havaja muziko kaj kulturo angle
* pri kulturo angle
* Hula danco

 
Kategorio:Havaja muziko
Kategorio:Havajaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Kulturo de Havajo
Kategorio:Danco
Krokus

250 px|eta|dekstra|La grupo en jaro 2008
**Krokus** estas svisa rokgrupo de metalroko ekde 1975.

En bildo oni vidas la rokgrupo en jaro 2008.
La grupo ludas muziko en stilo "ŝtonroko".

La grupo estis kaj estas fama en Eŭropo kaj Usona.

## Fondistoj 
Fondistoj estis la kantisto Chris von Rohr,ĝis 1983 & 1987–1989, 2008, li estas kantisto, tamburisto, E-Basisto kaj ludas sintezilon/klavaron;
la gitaristo Tommy Kiefer, ĝis 1981,  †  24-a Decembro 1986  kaj la gitaristo Hansi Droz
kaj la basisto Remo Spadino. (germana Vikipedio)

## La rokgrupo Krokus ekde 2008 
Hodiaŭ  ludas la kantiston Marc Storace (1979–1988, 1994–1996, ekde  2002); 
la gitariston  Fernando von Arb (1976–2004, 2008;
la gitariston Mark Kohler (1982–1988, 1994–1996, 2008;
la basiston  Chris von Rohr ĝis  1983, 1987–1989, 2008; la tamburiston
Freddy Steady 1976–1982, 1994–1996, 2008. (germana Vikipedio)

### Reveno 2008 kun Chris von Rohr, Fernando von Arb, Freddy Steady kaj Mark Kohler 
Bildo en germane Vikipedio: Krokus  Koncerto en Berno svisujo en jaro 2008
http://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Datei:Krokus2008.jpg&filetimestamp=20081106202401

## Antaŭaj muzikistoj de la rokgrupo 
Antaŭe ludis

la kantiston Henry Friez (1979)

la kantiston Björn Lodin (1988–1989)

la kantiston Peter Tanner (1990–1992)

la kantiston Carl Sentance (1999–2001)

la gitariston Hansi Droz (1976)

la gitariston Tommy Kiefer (1976-1981)

la gitariston Mandy Meyer (1981 & 2004–2008)

la gitariston kaj basisto Dominique Favez (2002–2007)

la gitariston Patrick Mason(1983)

la gitariston kaj basisto Many Maurer (1989–2000)

la gitariston Tony Castell (1990–1992)

la gitariston Chris Lauper (1999)

la gitariston Dave Stettler (2000)

la basiston kaj sinteziliston Jürg Nägeli (1976–1980)

la basiston Remo Spadino (1974–1976)

la basiston Andy Tanas (1984–1985)

la basiston Tommy Keiser (1985–1986)

la basiston Tony Castell (2002–2007)

la tamburiston Stefan Schwarzmann (2006–2007)

la tamburiston Steve Pace (1983)

la tamburiston Jeff Klaven (1983–1986)

la tamburiston Dani Crivelli (1987–1989)

la tamburiston Peter Haas (1990–1992, 1999–2001)

la tamburiston Cliff Rodgers (1999)

la tamburiston Marcel Kopp (2000)

la tamburiston Patrick Aeby (2002–2005).(germana Vikipedio)

## Diskografio 1980 - 2010 
En reto oni trovas la diskografion pri jaroj 1980-2010. La nova albumo de jaro 2010 estas "Hoodoo".

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo en germane kaj en angle 
* [Bildoj](http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Krokus_(band)?uselang=eo)
* diskografio 1980-2010
* Chris von Rohr angle
* Fernando von Arb  germane, angle
* Marc Storace angle
* Mandy Meyer angle
* nova Albumo Hoodoo de jaro 2010

Kategorio:Metalrokaj muzikaj grupoj
Kategorio:Svisaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1975
IJK 1995

eta|220px|emblemo de la IJK (origine desegnita de *Martin Markarian*)
La **51-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis de la 31-a de julio ĝis la 7-a de aŭgusto 1995 en la ripozloko Serovo borde de la Balta Maro norde de Sankt-Peterburgo en Rusio. La kongreson partoprenis 303 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.

Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo "Aktivismo: Junularo, kiu ne nur dancas", kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato. La kongresa temo celis prilumi, kial iuj homoj pretas investi multan tempon por fari ion tute ne pagatan, kio estas ilia premio por la elspezitaj fortoj kaj tempo, kiaj aktivadoj ekzistas kaj - nelaste - kiel oni aktivu por Esperanto, helpante al la movado de la internacia lingvo kaj samtempe ne sentante sin eluzita aŭ senrevigita poste.

eta|maldekstra|porpersona ŝildo de la 51a IJK
Koncertis pluraj esperantlingvaj muzikgrupoj, inter ili *Persone*, kaj la partoprenantoj ankaŭ havis ŝancon viziti la famajn vidindaĵojn de Sankt-Peterburgo kaj ties ĉirkaŭaĵon - interalie la palacon Peterhofo.

## Eksteraj ligiloj 
* artikolo (dupaĝa) pri la preparo de la IJK en "tejo tutmonde" 2 / 1995

## Vidu ankaŭ 
* UK 1995


51-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Rusio
Kategorio:1995 en Rusio
Elm GL

**Elm** estis ĝis la 31-a de decembro 2010 komunumo en Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 698 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumo Elm estis integrita al la nova komunumo Glaruso Sudo.

## Geografio 
Elm situas en la supra parto de la valo de la rivero Sernf, alfluanto de Linth. La iama komunumo estas ĉirkaŭata de montoj de la Glarusaj Alpoj kiel Piz Sardona, Hausstock, Vorab kaj Kärpf. Ĉi lasta estas konata pro la tiel nomita *Truo de Martino*, tra kiu dufoje en la jaro en aŭtuno kaj en printepo brilas la suno al la preĝejo en la vilaĝo. En la sudo de Elm situas la Vorab-Glaĉero.

## Najbaraj komunumoj ĝis la komunuma reformo 
Antaŭ la komunuma reformo la komunumo Elm limis al en nordo al Matt, en nordoriento al Mels (SG), en oriento al Pfäfers (SG), en orientsudoriento al Flims (GR), en sudoriento al Laax (GR), en sudsudoriento al Ruschein (GR), en sudo al Siat (GR) kaj Pigniu (GR), en sudsudokcidento al Andiast (GR), en sudokcidento al Linthal, en okcidento al Betschwanden, en okcidentnorokcidento al Luchsingen, kaj en nordnordokcidento al Schwanden.

## Trafiko 
Ĝis en la jaro 1969 inter Schwanden kaj Elm ekzistis la tiel nomita *Sernfvalo-Fervojo*, kiu tiam estis anstataŭigita per aŭtobuslinio. Kabinotelfero kondukas de Elm al *Ämpächli*.

## Ekonomio 
Tradicie Elm estis agrikultura vilaĝo, kiu vivis de la alpopaŝtado. La ĉefa elspezofonto de Elm nuntempe estas la turismo. Elm estas konata skiregiono kaj la hejma komunumo de la konata skiĉampionino Vreni Schneider, kiu gajnis en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj trifoje oran medalon dum Vintraj Olimpikoj kaj krome tri mondĉampionajn titoloj en slalomego kaj slalomo. Ŝi hodiaŭ en Elm gvidas ski- kaj neĝtabulolernejon.

Elm estas ankaŭ konata pro sia mineralakvo kaj precipe pro la limonado *Elmercitro*.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Elm datiĝas el la jaro 1344 kiel *Elme*.

La 11-an de septembro 1881 en Elm okazis terura katastrofo kiam giganta montofalo mortigis 114 homojn kaj detruis 83 domojn. 

Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumoj Betschwanden, Braunwald, Elm, Engi, Haslen, Linthal, Luchsingen, Matt, Mitlödi, Rüti, Schwanden, Schwändi, kaj Sool estis surbaze de la glarusa komunumreformo kunigitaj al la nova komunumo Glaruso Sudo.

## Monda naturheredaĵo 
Elm apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de la esprimo Elm.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Elm
* Elm en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Glaruso Sudo
Kleinbachselten

eta|280ra|Vidaĵo de Kleinbachselten
eta|upr180raight|Sonorilostablo
**Kleinbachselten,** hungare **Kiskarasztos** [kiŝkarastoŝ] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Mischendorf.

## Bazaj informoj 
* Telefonprefikso: 03366
* Poŝtkodo: 7511
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Kleinbachselten situas laŭ rojo. Oberwart troviĝas je 15 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1387 laŭ tiama hungara ortografio *"Karasztus"*. La germana loknomo *"Bachselten"* aperis en 1720. En 1910 vivis en Kiskarasztos 226 homoj (aŭstroj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1938 la faŝistoj deportis duonon de la ciganoj. En 1971 Kleinbachselten aliĝis al Mischendorf.

## Vidindaĵoj 
* sonorilostablo
* monumento de deportitaj ciganoj en la tombejo

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Beechey-insulo

**Beechey Island**  estas  insulo situanta en la  Kanada arkta insularo  de  Nunavuto, Kanado, en  Wellington-kanalo. Ĝi estas apartigita de la sudokcidenta angulo de Devon-insulo disde Barrow-marvojo.

La insulon malkovris en 1819 kapitano William Edward Parry kaj estis nomumita laŭ Frederick William Beechey (1796-1856), kiu tiam agadis kiel leŭtenanto de Parry.

Ĝi estas la loko de pluraj tre signifaj okazaĵoj en la historio de Arkto-esplorado. En 1845, la brita esploristo Siro John Franklin, komandante la novan serĉon por la Nordokcidenta pasejo surŝipe de HMS Erebus kaj Terro, elektis la protektitan havenon de Beechey Island por lia unua travintrumado. La ejo ne estis malkovrita ĝis 1851 kiam britaj kaj usonaj serĉoŝipoj ankris proksime. Ili trovis grandan ŝtonpiramideton, kune kun la tomboj de tri el la veturteamo de Franklin - serĝento John Torrington, *Royal Marine Private* William Braine kaj ĉefkaporalo John Hartnell - sed neniu skribaĵo aŭ indiko, kien volis ŝipi Franklin en la venonta sezono. Ekzistas monumentoj al Franklin kaj aliaj polusaj esploristoj kaj maristoj sur la insulo, inkluzive de Joseph René Bellot.

## 20a jarcento
En 1903, donante respekton al Franklin, norvega esploristo Roald Amundsen haltis ĉe la insulo ĉe la komenco de lia sukcesa vojaĝo en serĉo por la Nordokcidenta pasejo.

En la 1980-aj jaroj, Kanada krimmedicina antropologo Dr. Owen Beattie ekzamenis la tri korpojn, trovante ilin (ekstere) rimarkinde bone konservitaj. Nekropsioj determinis pulman malsanon kaj plumbotoksiĝon, kio estis inter la verŝajnaj mortokaŭzoj; la plumbo ŝajnis veni de la miloj de lutitaj ladskatoloj de la provizo.

Beechey-insulo estis deklarita "teritorio kun historia signifo" de la registaro de la Nordokcidentaj Teritorioj en 1979. Ekde 1999, ĝi estis parto de la nove kreita Kanada teritorio de Nunavuto.

## En fikcio
En fikcio, la esploristoj en la romano de Jules Verne *Voyages et aventures de capitaine Hatteras* vizitas la Beechey -insulon. Krome, romano de Clive Cussler el 2008, la *Arctic Drift*, havis rolulojn kiuj vizitus tiun insulon en la serĉado de la ŝipoj de Franklin.

Kategorio:Insuloj en Kanado
Kategorio:Geografio de Nunavuto
Kategorio:Naciaj Historiejoj de Kanado
Kategorio:Polusaj esploradoj
IJK 1975

eta|240px|bieno en la etnografia muzeo de Fredericia
La **31-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis inter la 19-a kaj 26-a de julio 1975 en la urbo Fredericia en la centro de Danio. La kongreson partoprenis 265 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.

Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo "kultura interŝanĝo kaj la signifo kaj ebloj de Esperanto en ĉi-tiu kampo", kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.

eta|maldekstra|120px|kongresa libro de la IJK 1975 (kovrilpaĝo)
Laborgrupoj interalie diskutigis la temojn "la dan-germana minoritatoproblemo - ĉu modelo por Eŭropo?", "tensio inter kulturinterŝanĝo kaj konservo de la propra kulturo en la ekzemplo de Japanio", "kulturinterŝanĝo en edukaj sistemoj de diversaj landoj", "kulturinterŝanĝo inter industrie evoluintaj kaj evoluiĝantaj landoj" kaj "lingvoj kaj malkoloniigo". La kultura programo unuflanke elstarigis la lokan kulturon de la duoninsulo Jutlando kaj la regiono Suda Danio, kaj aliflanke plurajn kulturojn de relative malmultaj anoj, ekzemple en la "vespero de malmulte konataj kulturoj", kiun la kongresanoj nomis "kontraŭ-kokakolaa vespero", iom kritike pri la ĉie sameca troveblo de la "tutmondaj" produktaĵoj kokakolao, frititaj terpomoj aŭ hamburgeroj de McDonalds. Multe pli ol en postaj generacioj de junaj esperantistoj en la 1970-aj jaroj fortis kontraŭo al komerca tutmondeco de usonaj produktoj unuflanke kaj de la usone angla lingvo aliflanke - esperantistoj de la 1980-aj jaroj kontraŭe ofte argumentis ke "lernante Esperanton ni ne forgesas la antaŭe lernitan anglan lingvon, sed ni sekve havas alternativon, povas elekti inter komerce multuzata nacia kaj vere internacia neŭtrale ponta lingvo".

Pluraj ekskursoj pliprofundigis la ekkonon de la loka kulturo, interalie tuttaga ekskurso al la insulo Fueno (*Fyn*), kiu troviĝas vidalvide de la marborda urbo Fredericia, aliflanke de la markolo Eta Belto.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1975
* Dana Esperantista Junulara Organizo (DEJO)


31-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Danio
Kategorio:1975 en Danio
Malgranda hilofilo

La **Malgranda hilofilo**, *Hylophilus decurtatus*, estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Hylophilus, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Sudameriko, pli verdecaj birdoj ol la tipa en la familio genro de Vireoj, el kiu ĝenerala koloro devenas la nomo, esperantigita kiel Hilofiloj aŭ pli kompreneble verduloj. 

Ĝi reproduktiĝas el nordorienta Meksiko suden al okcidenta Ekvadoro. 

Tiu estas komuna specio de malaltaj teroj kaj montetoj ĝis 1200 m de altitudo, kie ĝi loĝas en arbarkanopeo kaj arbarbordoj, en altaj duarangaj arbaroj aŭ duonmalfermaj areoj. La nesto estas profunda tasforma konstruaĵo el mortintaj folioj kaj araneretoj ligitaj je la bordo al branĉoj 10–15 m alte en arbo. La normala ovodemetado estas de du brunmarkataj blankaj ovoj.

Plenkreskulo de Malgranda hilofilo estas 10 cm longa kaj pezas 9 g. Ĝi havas olivverdecajn suprajn partojn kaj palgrizan kapon kun blanka okulringo. Subaj partoj estas blankecaj kun flava nuanco en brusto kaj iom oliveca en flankoj. Junuloj estas pli senkoloraj kaj brunaj supre, kaj havas sablokoloran nuancon en flankoj de kapo kaj brusto. 

Estas du rasoj. La nomiga *H. d. decurtatus* kiu reproduktiĝas el centra Panamo suden havas **verdan kronon** kaj la **grizkrona** *H. d. minor* okupas la nordan parton de la birda teritorio. Tiu lasta subspecio estis konsiderata kiel plena specio kiel Grizkrona hilofilo, *H. minor*, sed la du formoj interreproduktiĝas etende en centra Panamo kaj estas nune konsiderata kiel samspecifa.

Malgrandaj hilofiloj manĝas araneojn kaj insektojn kaptitajn el la arbofoliaro. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn fruktojn kaj semojn. Ili kuniĝas al miksitaj kunmanĝantaroj, kaj ofte akompanas arojn de Polioptiledoj, de Paruliedoj kaj de Traŭpedoj.

La Malgranda hilofilo havas nazecan alvokon *neeah-neeah-neeah-neeah* kaj la kanto estas fajfeca *ĉi ĉi ĉer ĉer ĉer ĉer ĉiri ĉer ŭiĉ ĉeri*, pli malrapida kaj pli melodia ol tiu de la Flavverda vireo.

## Referencoj 
*  Malplej Zorgiga.
* Stiles kaj Skutch,  *A guide to the birds of Costa Rica* ISBN 0-8014-9600-4

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Vireedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Engi

**Engi** estis ĝis la 31-a de decembro 2010 politika komunumo de Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 635 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumo Engi estis integrita al la nova komunumo Glaruso Sudo.

## Geografio 
Engi situas ĉe la bordo de la rivero Sernf suda flankorivero de Linth. La iama komunumo konsistas el la tri partoj Vorderdorf, Dörfli kaj Hinterdorf.

## Najbaraj komunumoj ĝis la komunumreformo 
La komunumo Engi limis al en nordo al Quarten (SG), en nordoriento al Flums (SG), en oriento kau sudo al Matt, en sudokcidento al Schwanden, kaj en nordokcidento al Sool.

## Trafiko 
Ĝis en la jaro 1969 inter Schwanden kaj Elm ekzistis la tiel nomita *Sernfvalo-Fervojo*, kiu tiam estis anstataŭigita per aŭtobuslinio. Per tiu buslinio Engi estas hodiaŭ konektita al la publika transportreto.

## Vidindaĵoj 
En la iama ardezominejo *Landsplattenberg* estis regule trovitaj fosilioj, ĉefe fiŝoj sed ankaŭ testudoj kaj birdoj. La iama minejo hodiaŭ viziteblas por turistoj.

Sur la teritorio de la iama tekstilfabriko *Weseta* hodiaŭ troviĝas la *Glarusa Naturscienca Muzeo* (germane: *Glaner Naturkundemuseum*).

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Engi datiĝas el la jaro 1350 kiel *ze engi*.

Ekde la 16-a jarcento en Engi funkciis Ardezo-Minejo, kiu pro ekonomiaj kialoj estis fermita en la jaro 1961. Hodiaŭ la minejo *Landsplattenberg* estis turimse vizitebla.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumoj Betschwanden, Braunwald, Elm, Engi, Haslen, Linthal, Luchsingen, Matt, Mitlödi, Rüti, Schwanden, Schwändi, kaj Sool estis surbaze de la glarusa komunumreformo kunigitaj al la nova komunumo Glaruso Sudo.

## Monda naturheredaĵo 
Engi apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Engi
* Engi en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Glaruso Sudo
Kotezicken

**Kotezicken,** hungare **Sárosszék** [ŝAroŝsEk] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Mischendorf.
eta|300px|Panoramo de Kotezicken
eta|upright|Romkatolika preĝejo

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 395
* Telefonprefikso: 03366
* Poŝtkodo: 7511
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Kotezicken situas laŭ rojo. Oberwart troviĝas je 17 km-oj.

## Historio 
La unuaj loĝantoj estis la keltoj. La unua mencio okazis en 1469 laŭ tiama hungara ortografio *"Soroszelk"*. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis la komunumon, poste germanoj refondis ĝin. En 1910 vivis en Sárosszék 399 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1951 lernejo konstruiĝis. En 1971 Kotezicken aliĝis al Mischendorf.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Laŭrenco de 1654

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Kroisegg

**Kroisegg,** **Hidasrákosd** [hidaŝrAkoŝd] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Grafenschachen.

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 280

* Poŝtkodo: 7423
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Kroisegg situas laŭ rojo meze de arbaro. Pinkafeld troviĝas je 7 km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. La romianoj postlasis tie ponton. La unua mencio okazis en 1388. La komunumo apartenis al Aŭstrio inter 1490-1644. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis ĝin. En 1910 vivis en Hidasrákosd 303 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Kroisegg aliĝis al Grafenschachen.

## Vidindaĵoj 
* ponto de romianoj
* kapelo

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Zoological Society of London

eta|Zoological Society of London (ZSL), Main Building
eta|Zoological Society of London (ZSL), Main Building, Entrance
eta|Domo de Sir Joseph Banks estis la komenca renkontiĝejo de la *Zoological Society*
La **Zoological Society of London** (foje konata laŭ mallongigo **ZSL**) aŭ Zoologia Societo de Londono estas faka societo fondita en Londono en aprilo de 1826 fare de Stamford Raffles, Henry Petty-Fitzmaurice, George Eden, Humphry Davy, Robert Peel, Joseph Sabine, Nicholas Aylward Vigors kaj aliaj gravuloj aŭ naturalistoj. Raffles estis ankaŭ la unua voĉparolanto kaj prezidanto sed mortis tuj poste, julie de 1826. Li estis sukcedata de la Markizo de Lansdowne kiu kontrolis la konstruadon de la unuaj bestejoj, ĉe Regent's Park.

## Kelkaj prezidantoj 
* Arthur Hay, 9a Markizo Tweeddale estis prezidento de la Zoological Society of London el 16a de Januaro 1868.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de ZSL
* Retejo de Instituto de Zoologio
* 21st Century Tiger 

Kategorio:Londono
Kategorio:Zoologiaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj en Britio
Neustift bei Schlaining

eta||Neustift bei Schlaining
**Neustift bei Schlaining,** hungare **Szalónakújtelek** [salOnakUjtelek] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Mariasdorf.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7433
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Neustift bei Schlaining situas de Oberwart je 8, de Mariasdorf je 2 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1388 en formo *"Hoffh"*. En 1532 la turkoj detruis ĝin. En 1910 vivis en Szalónakújtelek 166 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al nazia Germanio. Neustift bei Schlaining aliĝis al Mariasdorf en 1971.

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Minska Grupo

La **Minska Grupo** estis fondita en 1992 de la Konferenco por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo (KSKE, nune Organizo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo (OSKE)) kun la celo serĉi pacan negocatan rezolucion inter Armenio kaj Azerbajĝano pro la milito en Montara Karabaĥo. 
 
La Grupo estis kunprezidata de Usono, Francio kaj Rusio. Ĝiaj kunprezidantoj estis la ambasadoroj Matthew Bryza (Usono), Bernard Fassier (Francio), kaj Juri Merzljakov (Rusio). Al la grupo ankaŭ apartenis Germanio, Belorusio, Finnlando, Italio, Nederlando, Portugalio, Svedio, Turkio, kaj Azerbajĝano kaj Armenio. 

La Minska Grupo de OSKE estis formale fermita la 1an de septembro 2025 per unuanima decido de la Ministra Konsilio de OSKE, post komuna apelacio por ĝia dissolvo fare de Armenio kaj Azerbajĝano. 

## Vidu ankaŭ 
*Milito en Montara Karabaĥo
*Organizo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo

Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1992
Kategorio:Organizaĵoj malfonditaj en 2025
Kategorio:Historio de Montara Karabaĥo