open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
79086 Gorgasali

'*79086 *Gorgasali''''' estas tre malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la dana astronomo Richard Martin West elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de la reĝo Vaĥtang la 1-a Gorgasali (440 – 502) de Kartli (Iberio), fondinto de Tbiliso, ĉefurbo de Kartvelio. Kanonizita de la Kartvela Ortodoksa Eklezio, li estis tre admirata kaj respektata en sia adopta lando.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Richard Martin West
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
László Gallé (botanikisto)

**László Gallé** [lAslO galE], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gallé László** estis hungara botanikisto, instruisto. Li estis pioniro de la hungara likenesplorado.

László Gallé naskiĝis la  en Zenta (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Senta en Serbio), li mortis la  en Szeged (Hungario).

## Biografio 
László Gallé maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li studis en universitato en Beogrado inter 1925-1928 kaj Scienca Universitato Ferenc József (1928-1930). Post la pedagogia diplomo li estis asistanto en la universitata instituto en Szeged. En 1936 li ekinstruis en gimnazio, kie li estis gimnaziestro inter 1945-1955. En la sekvaj jaroj li estis inspektoro en pluraj mezlernejoj en Szeged. En 1963 li eklaboris en la urba muzeo, en 1967 li doktoriĝis en la universitato, en 1979 li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. En 1970 li pensiuliĝis, sed li esploris ĝis sia morto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szegedi zuzmóasszociatiók* (1930)
* *Növényi rendellenessegek, III.* (1955)
* *A szegedi Fehértó zuzmóflórája* (1957)
* *Die Flechten des Theiss-Maros Winkels (A Tisza-Maros szög zuzmói)* (1967)
* *Die FJechtenvegetation der jugoslawischen Woiwodina (Eine floristische und F1echten-conologische Abhandlung)* (1976)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Cirusstratuso

**Cirusstratuso** aŭ **cirostratuso** (, mallonge **Cs**) estas genro de travideblaj maldikaj nuboj troveblaj en grandaj altitudoj.

## Aspekto 
La cirusstratuso estas tre maldika kaj aspektas kiel blakneca sentrajta tavolo kovranta la ĉielon. Ĝi konsistas el kristaloj de glacio. Ofte ĝi estigas haloon ĉirkaŭ la suno.

Cirusstratusoj troviĝas inter 6 kaj 13 kilometroj super marnivelo.

## Klasifiko 
Jen la du speciojn de la genro cirusstratuso.
* La **fibra cirusstratuso** (, mallonge **Cs fib**) montras iom da fibreco, simile al la ciruso, sed la fibroj estas duonsolvitaj aŭ duonkunfanditaj.
* La **nebuleca cirusstratuso** (, mallonge **Cs neb**) estas sentrajta vualo kovranta la tutan ĉielon.
Jen la du variojn de la genro cirusstratuso.
* La **duobla cirusstratuso** (, mallonge **Cs du**) konsistas el pluraj tavoloj.
* La **ondoforma cirusstratuso** (, mallonge **Cs un**) montras iom da ondeco.
La genro ne montras ajnajn suplementajn trajtojn.

Dosiero:22 degrees halo 03-29-08.jpg | Nebuleca cirusstratuso kun 22-grada haloo
Dosiero:Cirrostratus fibratus undulatus.jpg | Ondoforma fibra cirusstratuso
Dosiero:Cirroestratos Fibratus con halo solar (1).jpg | Duobla fibra cirostratuso kun haloo

## Historio 
La cirusstratuso estas unu el la sep originalaj nubgenroj proponitaj de Luke Howard en 1803, kune kun la kumuluso, la stratuso, la ciruso, la ciruskumuluso, kaj du ne plu uzataj genroj (kumulusstratuso, nimbuso). "Cirusstratuso" estas kunmetitaĵo de ciruso kaj stratuso.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Nuboj
László Gallé (biologo)

**László Gallé** [lAslO galE], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gallé László** estas hungara biologo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
eta|László Gallé en 2012
László Gallé naskiĝis la  en Szeged.

## Biografio 
László Gallé maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1961, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1966. En la sekva jaro li doktoriĝis en la universitato. Inter 1966-1971 li instruis en mezlernejo kaj gimnazio, inter 1971-1975 li estis asistanto, inter 1975-1982 lektoro, inter 1982-1997 docento, poste profesoro kaj katedrestro en la universitato. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1981 kaj doktoriĝis (DSc) en 1997 ĉe la Hungara Scienca Akademio. La habilitiĝo okazis en 1997, inter 1997-2000 li ricevis stipendion. Plej ofte li esploris la formikojn kaj li ofte prelegis ankaŭ eksterlande. Li ricevis premiojn inter 1990-2016. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.

## Liaj disertaĵoj 
* *Tisza-völgyi Formicoidea tanulmányok* (1967)
* *Formicoidea populációk denzitása és produktivitása gyepcönózisokban* (1981)
* *Formicoidea közösségek szerveződése* (1997)

## Elektitaj libroj, ĉapitroj 
* *Az állatökológia alapjai (Foundamentals of Animal Ecology)* (1973)
* *A rovarok társas viselkedésének formái* (1983)
* *Ökológia. Biológiai alapismeretek VIII.* (1993)
* *Ecology of River valleys* (2000)
* *Entomológia: kutatás, szemléletformálás, ismeretterjesztés* (2009)
* *A szupraindividuális biológia alapjai: Populációk és közösségek ökológiája* (2013)

## Elektitaj artikoloj 
* *Respiration as one of the manifestations of the group effect in ants* (1978)
* *Dispersion of high density ant populations in sandy soil grassland* (1980)
* *Assembly of sand-dune forest ant communities* (1990)
* *A check list of Hungarian ants* (kun aliaj, 1998)
* *A comprehensive list of the ants of Romania (Hymenoptera: Formicidae)* (kun aliaj, 2006)
* *Climate change impoverishes and homogenizes ants’ community structure: a long term study* (2017)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://doktori.hu/index.php?menuid=192&sz_ID=3090

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Gotki

**Gotki** () estas urbego en provinco Sindo (Pakistano). Ĝi estas sidejo de la samnomaj kantono kaj distrikto.
eta|maldekstre|Mirinda domo en Gotki
## Bazaj informoj 
* areo:  km²
* supermara alteco: 72 m
* loĝantaro:  (2017)
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo: 
* telefonkodo:

## Geografio 
Gotki situas sur ebenaĵo malpli ol 8 mejlojn de la Induso. **Karaĉio** troviĝas 418, Fajsalabado 527, Lahoro 626, Peŝavaro 700, Rawalpindi 717, **Islamabado** 728 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Gotki estis fondita en 637, sed iom poste la vilaĝo forlasiĝis. En 695 fiŝkaptistoj alvenis kaj nomis la vilaĝon kiel "Miani". Sed kiam la rivero ŝanĝis sian kurbon, la homoj foriris. Post la brita konkero en 1847 la grundo estis irigaciita, la urbeto estis municipo kaj sidejo de distrikto en 1855. Fervoja akcidento okazis en 2005 kun iom pli, ol cent viktimoj.
eta|maldekstre|Pordego

## Ekonomio 
Gotki estas komerca centro pri agrikulturaj varoj. En la najbareco la fekunda grundo produktas tritikojn, kotonojn, rizojn, sukerkanojn. En la urbego oni produktas potojn, pipokapojn kaj ĉizitajn kaj kolorigitajn lignojn. Ĉirkaŭ 10 km for de Gotki estas gastavolo en la profundo.
  
## Loĝantaro 
eta|Faruno-muelejo en Gotki
## Trafiko 
Gotki situas laŭ la arteriaj fervojo kaj aŭtovojo Karaĉio-Lahoro.

## Klimato 
En Gotki somere estas varmego kun mezaj ĉiutagaj temperaturoj de 35 °C. La vintro estas milda, neniam frostas. La jara precipitaĵo ne estas sufiĉa por la agrikulturo.

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Pakistano
Platero kaj mi

eta|Platero kaj mi
**Platero kaj mi** (*Platero y yo*) estas lirika verko de 1914 de la hispana poeto Juan Ramón Jiménez, kiu rekreas poezie la vivon de la azeno Platero, kvankam certe la verkisto havis diversajn azenetojn. La libro estas konstituita de mallongaj bild-epizodoj kiuj inter si ne trudas teman aŭ intrigan ordon kaj prezentas nur impresojn, sensaciojn kaj rememorojn de Moguer (Sudokcidenta Andaluzio) el infana kaj juna epokoj de Juan Ramón Jiménez mem. La verko aspektas taglibro en kiu oni detaligas la plej gravajn aspektojn de la realo, de la pensaro kaj de la sentoj de la verkisto. Tamen, ĝi estas nek taglibro nek membiografio, sed nur elekto de historioj el reala medio kaj inter multaj memoroj de la pasinteco.

*Platero y yo* estis tradukita en Esperanton fare de Liven Dek kiel 9a volumo de la kolekto Hispana literaturo. 

*Platero kaj mi* estas la plej populara verko de la poeto, estis ofte eldonita (ekzemple kiel porinfana literaturo kvankam la verko mem ne estas tio), tradukita al multaj lingvoj kaj konvertita en ĉefa kultura elemento de la devenloko Moguer, kie estas muzea domo *Casa Museo Zenobia y Juan Ramón Jiménez* kiu ekspozicias multajn tradukojn, inter kiuj la esperantlingvan.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Unua ĉapitro en Jutubo
* *Casa Museo Zenobia y Juan Ramón Jiménez* 
* Fundación

Kategorio:Libroj aperintaj en 1914
Kategorio:Hispanaj libroj
Kategorio:Azenoj
Kategorio:Hispana poezio
Komia Tje

eta|maldekstra|La alfabeto de Molodcov
**Komia Tje** (Ԏ ԏ, kursive *Ԏ ԏ*) estas dekdua litero de la komia cirila alfabeto de Molodcov, kiu estis oficiale aprobita en 1918 kaj uzita ĝis 1930, kaj poste en 1936–1939. Ԏ signifas la palataligitan senvoĉan alveolaran plozivon . En la moderna komia alfabeto por skribi tiu ĉi fonemon oni uzas la digrafon “*ть*”.

Ԏ estas derivita de la cirila litero Т.

## Kodoj 
## Referencoj 
Tje
Kategorio:Komia lingvo
Mazarrón

[eta|230px|maldekstre|[Municipa teritorio de Mazarrón en la Murcia Regiono.]]
eta|230px|maldekstre|Pejzaĝo "Gredas de Bolnuevo".
**Mazarrón** estas urbeto kaj municipo de Murcia Regiono. Tiu lokas en la komarko *Bajo Guadalentín*. Ĝiaj limoj estas ĉeaj de Kartaĥeno en ĝia sudoriento, Fuente Álamo de Murcia en ĝia nordoriento, Alhama de Murcia en ĝia nordo, Totana en ĝia nordokcidento, Lorca en ĝia okcidento kaj la Mediteraneo (maro) en ĝia sudo. La surfaco de Mazarrón estas 318,7 km². Tridek unu mil kvincent sesdek du personoj loĝis en la municipo en la jaro 2018.

La lokanoj distribuiĝas inter la kerno de Mazarrón, kie loĝas proksimume 12 000 loĝantoj, kaj la Haveno de Mazarrón kun 10 000. La cetero disas inter diversaj submunicipoj La urba kerno de Mazarrón estas je 55 metroj super la marnivelo kaj distas 72 km de la regiona ĉefurbo, Murcio.

La ekonomio estas bazata sur la agrikulturo, la fiŝkaptado kaj ĉefe turismo, ĉar Mazarrón estas unu de la ĉefaj turismaj centroj de la Regiono Murcia, kaj atingas pli ol 130 000 loĝantojn en somero pro la altiro de la pli ol tri dek strandoj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Murcia Regiono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Murcia Regiono
Kategorio:Urboj de Murcia Regiono
Treculia africana

**Treculia africana** estas plantspecio el la genro *Treculia* ene de la familio de la Morusacoj (*Moraceae*). La semo estas en Afriko ofta nutraĵo. La genronomo honoras la francan botanikiston Auguste Adolphe Lucien Trécul (1818–1896).

## Priskribo 
eta|ilustraĵo

### Vegetativaj aspektoj 
La afrika trekulio estas rapide kreskanta, granda kaj ĉiamverda arbo, kiu atingas altecon de 20 ĝis 25, malofte ĝis 30 metroj kaj pli. La trunka perimetro atingas 2 ĝis 4 metroj. La arbokrono estas granda kaj densa. La dika arboŝelo estas bruneca ĝis helgriza kaj relative glata.

La novaj branĉetoj estas ruĝaj aŭ flavaj. La folioj havas tigojn kaj estas ledecaj. La malsupra surfaco estas pli hela ol la supra surfaco. La folio estas ovoforma ĝis lanceta ĝis elipsa. La stipuloj defalas frue. La junaj filioj estas ruĝecaj.

### Generativaj aspektoj 
La afrika trekulio estas monoika aŭ plej ofte dioika. La floraroj estas umbeloj kun blankecaj ĝis flavecaj floroj. La floraroj havas perimetron de 5–10 cm. La brakteoj estas ledecaj.

La kukurbecaj ŝajnfruktoj havas grandecon de 20 ĝis 40 cm kaj pezas 9 ĝis 25 kg. La semoj enhavas cianidan acidon kaj tial oni ne manĝu ĝin krudaj.

## Disvastigo 
*Treculia africana* kreskas en Okcidenta Afriko de Senegambio ĝis Angolo. Tiu arbo ankaŭ kreskas en Centrafriko.

## Uzado 
La semoj enhavas ĉ. &nbsp;19 % altvalora proteino, 15 ĝis 19 % gradoj, 40 ĝis 45 % amelo krome 3 ĝis 9 % sukero, 3 ĝis 5 % fibroj kaj ĉ. 2,5 % mineralaj saloj.

La agrable gustumeblaj semoj estas manĝataj de lokanoj, en Angolo kaj Santomeo kaj Principeo; la fruktoj ofte troviĝas sur lokaj foiroj. En okcidenta Afriko oni faras farunon el la kernoj de la arbo. Tiu faruno povas esti miksata kun manioko aŭ saguo - por fari panon kaj pastaĵojn. Ankaŭ oni povas premi oleon el la semoj, el kiu oni povas far margarinon.

## Sistematiko 
La unua priskribo de *Treculia africana* okazis fare de Joseph Decaisne ex Auguste Trécul. Sinonimoj de *Treculia africana* DECNE. EX TRÉCUL estas: *Treculia affona* N.E.BR., *Treculia africana* var. *nitida* ENGL., *Treculia africana* var. *engleriana* (DE WILD. & TH.DUR.) ENGL., *Ficus whytei* STAPF, *Treculia erinacea* A.CHEV. nom. nudum, *Treculia dewevrei* DE WILD. & TH.DUR., *Ficus welsitschii* MIQ.

Varioj de *Treculia africana* estas:
* *Treculia africana* var. *africana*
* *Treculia africana* var. *inversa* OKAFOR
* *Treculia africana* var. *sambiranensis* (LEANDRI) C.C.BERG
* *Treculia africana* var. *ilicifolia* (LEANDRI) C.C.BERG
* *Treculia africana* var. *mollis* (ENGL.) J.LÉONARD

## Literaturo 
* Wolfgang Franke: *Nutzpflanzenkunde*. Thieme, Stuttgart/New York 1992, ISBN 3-13-530405-1.
* A. Engler: *Monographieen Afrikanischer Pflanzen-Familien und -Gattungen.* I: *Moraceae (excl. Ficus)*, Engelmann, Leipzig 1898, S. 31 ff, 45–50, 76, 78, 80, 

## Retligiloj 
* *Treculia africana* bei Useful Tropical Plants, abgerufen am 10a de aprilo 2019.

## Referencoj 
Kategorio:Morusacoj
Kategorio:Kuracplantoj
Kategorio:Arboj
Kleinbasel

eta|Centra Ponto kaj Kleinbasel.
**Kleinbasel** (iam *minderes Basel*; bazel-germane *Glaibasel*) estis la parto trans Rejno de la urbo Bazelo, Svisio. Tiu bazela parto estis komponita de Antikva Kleinbasel, la kvartaloj Clara, Rosental, Matthäus, Klybeck, Wettstein, Hirzbrunnen kaj Kleinhüningen. En tiu areo oni trovis restaĵojn de la Ferepoko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Retejo de Stadtteilsekretariats Kleinbasel 

Kategorio:Geografio de Svislando
Kategorio:Bazelo
Kategorio:Ferepokaj lokoj en Eŭropo
Whakatane

**Whakatane** estas urbo kun ĉ.  loĝantoj en la regiono Golfo de Abundeco en Nov-Zelando. En la Whakatane-distrikto loĝas pliaj  homoj, per tio Whakatane havas  loĝantojn.

## Historio
La Maoria-setlejo en tiu areo datas el ĉ. 1200. Laŭ Maorio-rakontoj *Toi te Huatahi*, ankaŭ nomata *Toi Kairakau*, surteriĝis apud Whakatane, ĉirkaŭ 1150, por serĉi sian nepon *Whatonga*. Li ne trovis Whatonga-n kaj decidis konstrui *pa-on* (vilaĝon) je la plej alta pinto.

La regiono ĉirkaŭ Whakatane estis grava dum la Maorimilitoj meze en la 19-a jarcento.

## Industrio kaj turismo
eta|Haveno de Whakatane
La plej gravaj industrioj de la urbo estas: arbarkulturo, laktoproduktado, hortikulturo, fiŝkaptado, turismo kaj industrio mem. Whakatane estas la alirejo al la Blanka Insulo (Whakaari), la plej aktiva vulkano de Nov-Zelando, situas 48 kilometrojn norde de Whakatane. Aliaj popularaj turismaj altiraĵoj estas: naĝado kun delfenoj, rigardi balenojn, ondorajdado, ĉasado kaj marŝado.

## Eksteraj ligiloj
* Whakatane District Council
* Whakatane Informoj

 
Kategorio:Urboj de Nov-Zelando
Biskupin

eta|250px|Rekonstruitaj pordo kaj murego.
**Biskupin** estas arkeologia kuŝejo kaj natur-granda modelo de fortifikita setlejo de la fino de la Bronzepoko en nord-centra Pollando kiu servas ankaŭ kiel arkeologia subĉiela muzeo. Kiam por la unua fojo oni malkovris ĝin, oni supozis, ke temas pri setlejo de Okcidentaj Slavoj, sed arkeologoj poste konfirmis, ke ĝi apartenas al la grupo Biskupin de la Luzacia kulturo el la 8-a jarcento a.K. La elfosado kaj rekonstruado de la prahistoria setlejo ludis gravan rolon en la historia konscio de Pollando.

La muzeo situas en marĉa duoninsulo en la Lago Biskupin, ĉirkaŭ 90 kilometrojn nordoriente de Poznań kaj 8 km sude de la malgranda urbo Żnin. Ĝi estas divizio de la Nacia Muzeo de Arkeologio en Varsovio.

En la setlejo estis domoj por 10–12 personoj ĉirkaŭitaj de murego el ligno de kverkoj.

Jam en 1933 oni malkovris restojn de la Bronzepoko. Kaj tuj la loko estis konataj de la gravuloj de la tiama Pollando. Post la okupacio fare de Nazia Germanio, la retiriĝontaj germanoj inundis la lokon, sed ironie tio helpis la konservadon de la ligno.

## Bibliografio 
* Danuta Piotrowska, Biskupin 1933–1996: archaeology, politics and nationalism. *Archaeologia Polona* 35–36, 1997/98, 255–285, ISSN 0066-5924
* Józef Kostrzewski "Osada bagienna w Biskupinie w pow. żnińskim", Poznań 1936
* "Gród prasłowiański w Biskupinie", Poznań 1938,
* Z. Rajewski "Biskupin – osiedle obronne sprzed 2500 lat", Arkady, Warszawa 1970,
* Z. Rajewski "Osadnictwo ludności z kulturą łużycką we wczesnym okresie epoki żelaznej w Biskupinie i okolicy" Archeologia Polski, t. II 1958,
* Z. Rajewski "10 000 lat Biskupina i jego okolic", Warszawa 1965,

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Biskupin Arkeologia Muzeo
* Biskupina arkeologiejo en Google Maps
* Hipoteza rekonstruado de Luzacikultura setlejo – Wola Radziszowska (apud Krakovo)- Pollando 
* Biskupin

Kategorio:Prahistoriaj lokoj en Pollando
Kategorio:Subĉielaj muzeoj en Pollando
Kategorio:Distrikto Żnin
Juvisy (Tramtransporto en Parizo)

**Juvisy** estas estonta haltejo de tramvojo T7, situanta en komunumo Juvisy-sur-Orge, en departemento Essonne, regiono Francilio. Estas projektite, ke ĝi fariĝu la suda fina haltejo de Tramvojo T7 en 2021.

## Interkonektoj 
*    ''''
*  RATP 285 385 399 486 487 488
*  Seine Sénart 11L 12 13 14 16 17 18 19 RD LM2 LP2 191.100
*  Daniel Meyer DM3A DM3B DM4 DM5
*  KSVM 10
*  N22 N131 N133 N135 N144

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T7
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Kronologio de tramtransporto en Parizo
* Juvisy-sur-Orge
* Juvisy (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  T7 RATP
* grand pôle intermodal juvisy 2020  ()

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T7
Kategorio:Juvisy-sur-Orge
Glauberg

[eta|maldekstra|la kapo de la homgranda statuo de kelta princo el la epoko de la [La-Tène-kulturo, el la 5-a jarcento antaŭ nia erao]]
[eta|maldekstra|germania [poŝtmarko de 2005 bildigis la statuon de la kelta princo de monto *Glauberg*]]
eta|maldekstra|La Kelta Princo de Glauberg (ĉirkaŭ 500 a.K.).
**Glauberg** estas kelta opidumo en Hesio, Germanio, konsistanta el fortifikita setlejo kaj kelkaj tombaj teramasoj, "princlanda sidejo de la periodoj de la fino de Hallstatt kaj komenco de La Tène." Arkeologiaj malkovroj en la 1990-aj jaroj metis la lokon inter la plej gravaj fruaj keltaj centroj en Eŭropo. Ĝi havigis senprecedencan pruvaron de kelta entombigado, skulptarto kaj monumenta arkitekturo.

La monteto estas inter la riveroj Nidder kaj Seeme kaj apartenas al la komunumo Glauburg. La montetopinto formas preskaŭ horizontalan altebenaĵon de 800 por 80–200m.

Glauburg aparte konatiĝis pro arkeologia trovo de tombo kun statuo de kelta princo el la epoko de la La-Tène-kulturo, el la 5-a jarcento antaŭ nia erao. Sur la monto ankaŭ troveblis atestaĵoj de pli postaj jarcentoj ĝis la mezepoko. Aparte pridisputata estas ensemblo de 16 lignaj palisoj, kiuj laŭ iuj sciencistoj estas prahistoria kalendaro, sed eble ankaŭ havis alian funkcion.

Sistema arkeologia esplorado ekis en 1933–1934 per elfosado kondukta de Heinrich Richter (1895–1970) kiu fokusis al la fortikaĵo. Pluaj studoj direktoritaj de F.-R. Hermann ekis en 1985 kaj pluis ĝis 1998. Estis dum tiu fazo kiam la grava tombamaso estis ekzamenita.

## Notoj 
Kategorio:Opidumoj
Kategorio:Keltaj arkeologiaj lokoj
Kategorio:Kelta arto
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Germanio
Kategorio:Muzeoj en Hesio
Kategorio:Arkeologiaj muzeoj en Germanio
Kategorio:Tumuloj en Germanio
Milos Milos

**Milos MILOS**, naskonome **Miloš Milošević** () (naskiĝis , mortis ) estis serbdevena usona aktoro, stuntisto kaj korpogardisto de aktoro Alain Delon.

## Unuaj jaroj 
En la 1950-aj jaroj, Milošević kaj lia amiko Stevan Marković estis implikitaj en stratbatalo en Beogrado. Ili renkontis Alain Delon, kiu faris filmon en Beogrado. Delon dungis Milošević kaj Marković kiel korpogardistojn, kaj Milošević poste translokiĝis al Holivudo, Kalifornio. Tie li renkontis gangsteron Nikola Milinković. Milinković donis al Milos  dolarojn por batali por li en stratbataloj, per kio Milinković gajnis  dolarojn.

## Holivudo 
Kiel juna aktoro de Holivudo, Milos estas plej konata pro sia aktorado kiel sovetia mararmea oficiro en la komedio de 1966 *The Russians Are Coming, the Russians Are Coming*, same kiel pro sia titolrolado en la Esperanta horora filmo, *Incubus*.

### Film-roloj 
## Privata vivo kaj morto 
Milos estis edziĝinta al Cynthia Bouron de 1964 ĝis 1966; ili havis infanon.

En 1965, Barbara Ann Thomason (aktora nomo Carolyn Mitchell) komencis amaferon kun Milos, malgraŭ la fakto, ke ŝi estis edziniĝinta tiutempe al Mickey Rooney. Ambaŭ estis trovitaj mortintaj en la domo de Rooney en Los-Anĝeleso en 1966. La oficiala enketo trovis, ke Milos mortpafis Thomason per la kromita revolvero kun kalibro .38 de Rooney kaj tiam faris sinmortigon. La oficiala enketo estigis onidirojn, ke ili fakte estis ambaŭ murditaj pro venĝo ke ili havis amaferon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Cara Jepson, "Curse of the 'Incubus'", Salon.com, 3 majo 2000.

## Tradukfonto 
Kategorio:Serbaj aktoroj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj stuntistoj
Tibor Gánti

**Tibor Gánti,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gánti Tibor** estis hungara biokemiisto, speleologo, altlerneja instruisto.
eta|Tibor Gánti
Tibor Gánti naskiĝis la  en Vác, li mortis la  en Nagymaros.
 
## Biografio 
Tibor Gánti maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris diplomon pri kemio en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1958. Post siaj studoj li laboris en uzina laboratorio. En 1964 li doktoriĝis en la universitato, inter 1965-1974 li havis gravan postenon en uzino. En 1974 li kandidatiĝis, poste li estis konsilisto en akademia laborgrupo. Li estis ankaŭ preleganto pri teoria biologio en Universitato Attila József inter 1975 kaj 1979. En 1980 li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Inter 1982-1999 li instruis kaj esploris en la Scienca Universitato Loránd Eötvös. Depost fino de la socialismo li fondis propran firmaon, kiu okupiĝis pri naturprotektaj studoj kaj raportoj. Li inventis teorion "kemoton," kiu estas kemia modelo por difinado de minimuma naturo de la vivo. Li ricevis premiojn inter 1982-2007. 

## Verkoj 
; Disertaĵoj
* *Ipari szintézisek enzimes reakció¬hálózatok irányított működtetésével* (1974)

; Libroj
* *Forradalom az élet kutatásában* (1966)
* *Az élet princípiuma* (ekde 1971 sepfoje eldonita, ankaŭ pole kaj angle)
* *Kvarkoktól a galaktikus társadalmakig* (1974)
* *A Theory of Biochemical Supersystems and its Application to Problems of Natural and Artificial Biogenesis* (1979)
* *Az élet és születése* (1980, ruse: 1984)
* *Chemoton elmélet I. kötet A fluid automaták elmélete* (1980; dua volumo en 1989)
* *Kontra Crick, avagy az élet mivolta* (1989)
* *Váci eltűnő szigetek* (1994)
* *Az élet általános elmélete* (2000; angle: 2003)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Vác (2010)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto 
* https://www.origo.hu/tudomany/20091106-megemlekezes-a-chemotonelmelet-kidolgozojarol.html 

Kategorio:Hungaraj biokemiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj speleologoj
Protivanov

**Protivanov** estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Ĝi situas proksimume 15&nbsp;km de Boskovice, 25&nbsp;km de Prostějov kaj 23&nbsp;km de Blansko. Ĝi estas plej multe situanta municipo en la tuta Drahana montetaro. Plej alta punkto estas Skalky 735 m s. m. Ĝi ne membriĝas en partojn. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1505.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Naturrilatoj 
En la katastro de municipo troviĝas naturrezervejoj Skály, Skelná Huť, naturmemorindaĵoj U žlíbku, Louky pod Skalami kaj Protivanov. Tra la teritorio de municipo trafluas riveretoj Luha kaj Zábrana.

## Pluaj fotoj 

ProtivanovMiniMAPA.jpg|Elaviadila vido al la municipo
Protivanov - pohled na vesnici od rozcestníku Protivanov - Zadky, okres Prostějov.jpg|Vido al municipo de vojmontrilo Protivanov - Zadky
Fara, Protivanov, okres Prostějov.jpg|Paroĥejo
Kříž na ulici Bukovská, Protivanov, okres Prostějov.jpg|Kruco en strato Bukovská
Kříž před domem čp. 257, Boskovická, Protivanov, okres Prostějov.jpg|Kruco antaŭ domo n-ro 257, Boskovická
Socha Jana Nepomuckého na náměstí, Protivanov, okres Prostějov.jpg|Statuo de Johano Nepomuka en placo
Výklenková kaplička v poli u silnice směr na Nivu, Protivanov, okres Prostějov (03).jpg|Niĉa kapeleto en kampo ĉe ŝoseo direkte al Niva
Všechny tři protivanovské větrné elektrárny - v popředí elektrárna Svatého Eliáše, Protivanov, okres Prostějov.jpg|Ĉiuj tri aerelektrejoj en Protivanov - en antaŭaĵo elektrejo de Sankta Eliaŝo
Přírodní rezervace Skelná Huť, Protivanov, okres Prostějov (05).jpg|Domaro kaj naturrezervejo Skelná Huť
Oborský dvůr, Protivanov, okres Prostějov.jpg|Domaro Oborský dvůr
Protivanovský rybník - u hlavní silnice na Žďárnou, okres Prostějov.jpg|Fiŝlago ĉe ŝoseo al Žďárná, malantaŭ ĝi tendaro Metra
Přírodní památka Protivanov, okres Prostějov (06).jpg|Naturmemorindaĵo Protivanov

### Panoramo 
Kategorio:Kampurboj en distrikto Prostějov
Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Epipaleolitiko

[300px|eta|maldekstre|[Konkoido|Konkoidaj rompoj de siliko kaj akraj tranĉiloj.]]

La termino **Epipaleolitiko**, kiu signifas "super Paleolitiko", estis ne trolonga etapo en la prahistorio, kiu ekzemple en Iberio daŭris nur ekde la 8000 a.K. ĝis la 6000 a.K. kaj ŝanĝis la vivmanierojn kiel por ekzemplo la brutobredado kaj la agrikulturo kiuj markis la komencon de la transiron el kadavromanĝantoj al agrikulturistoj kaj ankaŭ la komencon de la novaj tombejoj. La termino estis stampita komence de la 20a jarcento por difini fazon de la Ŝtonepoko kiu ĝis tiam estis nomita Mezolitiko. Tiu nova termino intencis rimarki la kulturan kontinuecon kiu laŭ pruvoj estis ekzistinta inter ambaŭ periodoj, tre malproksima de la percepto de trarompo kaj dekadenco kiu ĝis tiam hegemoniis pri tiu epoko.

## Bibliografio 
* Simmons, Alan H., The Neolithic Revolution in the Near East: Transforming the Human Landscape, 2007, University of Arizona Press, ISBN 978-0816529667, google books
* M. H. Alimen kaj M. J. Steve, Historia Universal siglo XXI. Prehistoria. Siglo XXI Editores, 1970 (reviziita kaj korektita en 1994) (originala germana eldono, 1966, titole Vorgeschichte). ISBN 84-323-0034-9

Kategorio:Malfrua Paleolitiko
Kategorio:Mezolitika Azio
Kategorio:Arkeologio de Proksima Oriento
Kategorio:8-a jarmilo a.K.
Kategorio:7-a jarmilo a.K.
Malhelaj jarcentoj

**Malhelaj jarcentoj** aŭ **Malhela epoko** estas esprimo uzita por la periodo de la Historio de Grekio kiu estas ekde la falo de la Mikena civilizo (inter 1200-1100 a.K.) ĝis la greka Arkaika Epoko (8-a jarcento a.K.), karakterizita per la malabundo de historiaj fontoj kiuj referencas al la tre malfacila rekonstruado de la historia realo de tiu periodo.

Ĝia nomo montras la dekadencon, laŭ riĉo kaj materia kulturo, kontraŭ la antaŭa kaj posta periodoj.

Estas diversaj teorioj kiuj klopodas klarigi la falon de Mikeno kaj ekon de la malhelaj jarcentoj. La tradicia teorio aludas al la invado fare de Doroj, sed oni indikas kontraŭ tiu kronologiajn malĝustaĵojn: doroj estis jam antaŭe kaj la definitiva detruo okazos poste. Alia teorio aludas al invado fare de Maraj popoloj kiuj uzus pli efike ferajn glavojn anstataŭ la ĉaron kiel ĉefa armilo. Oni indikis ankaŭ aliajn faktorojn kiel la rivaleco inter la diversaj mikenaj palacoj, la malpliigo de la naturaj rimedoj kaj eblaj civilaj ribeloj kontraŭ la aristokrataro. Oni parolis ankaŭ pri ebla forta tertremo aŭ krizo en agrikulturo pro klimata ŝanĝo aŭ malpliigo de kultivebla tero.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Drews, Robert (1995). The End of the Bronze Age. Princeton University Press.
* García Iglesias, Luis (2000). Los orígenes del pueblo griego. Síntesis. ISBN 84-7738-520-3.
* Murray, O. Historia del mundo antiguo: Grecia arcaica, Pp. 64-66, Taurus, España, 1988

Kategorio:Ferepoko en Eŭropo
Kategorio:Mikena Grekio
Kategorio:Aperis en la 12-a jarcento a.K.
Kategorio:Malaperis en la 8-a jarcento a.K.
Kategorio:Historio laŭ periodoj
Maria Ressa

**Maria A. RESSA** (naskiĝis la 2-an de oktobro 1963) estas filipina ĵurnalistino kaj verkistino. Ŝi estas kunfondinto, administra direktoro kaj ĉefredaktoro de *Rappler,* Interreta novaĵa portalo. Ŝi ankaŭ laboris dum preskaŭ du jardekoj kiel ĉefa esploranta ĵurnalistino por CNN Internacia en sudorienta Azio. Ŝi ricevis la Nobel-premion pri paco en 2021 kun Dmitrij Muratov pri libereco de esprimo.

## Referencoj 
Kategorio:Filipinaj ĵurnalistoj
Kategorio:Gazetarlibereco
Kategorio:Disidentoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri paco
Kategorio:Nobel-premiitinoj
Béla Gróf

**Béla Gróf,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gróf Béla** estis hungara biologo, agronomo, altlerneja instruisto.

Béla Gróf naskiĝis la  en Farád, li mortis la  en Magyaróvár.
 
## Biografio 
Béla Gróf maturiĝis en gimnazio en Győr en 1902, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1906, post 5 jaroj li doktoriĝis. Li akiris plian diplomon en 1909 en Ekonomia Akademio (Debrecen). En la lernojaro 1906 li estis asistanto en la universitato, poste 5 jarojn en la akademio, pli poste en Ekonomia Akademio de Kolozsvár. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li instruis en akademio de Debrecen. Inter 1922 kaj 1927 li estis institutestro en Szeged, poste ĝismorte li estis katedrestro en Ekonomia Akademio (Magyaróvár). Li okupiĝis precipe pri protektado de kreskaĵoj kontraŭ insektoj. Li havis edzinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A fekete csíkbogár – Hydrophilus piceus – női ivarkészülékének alaktana* (disertaĵo, 1911)
* *Radioaktív műtrágyák. – A japán menta.* (1914)
* *Növénykórtan* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1929)
* *A lisztes répabarkó élete és irtása* (1933)
* *A rét és legelő növényei. Fűmagtermesztés.* (kunaŭtoro, 1936).

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kantono Gratiot

La **kantono Gratiot** - prononco laŭ sistemo IFA  - situas en la subŝtato Miĉigano de Usono. Laŭ censa takso de  ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefurbo nomiĝas *Ithaca*, kvankam la plej larĝa urbo estas Alma. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Miĉigano
79087 Scheidt

'*79087 *Scheidt''''' estas malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana orgenisto kaj komponisto Samuel Scheidt (1587–1654), kiu naskiĝis kaj mortis en Halle, naskiĝa urbo ankaŭ de la malkovrinto. Scheidt grave influis la sanktan voĉan muzikon kaj la orgenan  per sia unua publikado en Germanio de sia orgena laboro per moderna notacio en kvin-linia liniaro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Dünsberg

**Dünsberg** estas monteto iom nordokcidente de Gießen en Hesio, Germanio. Estante 498 metrojn alte, ĝi estas la plej alta monto en la areo de Gießen kaj Wetzlar.

maldekstre|eta|300px|Dünsberg vidita el la kastelo Gleiberg.
Sur la suda deklivo de la monteto, oni trovis tombamasojn de la Neolitiko kaj Bronzepoko. Fortifikaj sistemoj de la monteto estas detekteblaj el la Kulturo Urnokampa (8a jarcento a.K.). La eksteraj remparoj de la montofuorto havis 14 pordegojn. La kelta setlejo (opidumo) atingis sian pinton dum la epoko de La Tene (ĉirkaŭ la 3a jarcento a.K.).

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Bronzepoko
Kategorio:Hesio
Kategorio:Montoj en Germanio
Kategorio:Arkeologio en Germanio
Kategorio:Distrikto Gießen
Preĝejo Stefano la 1-a (Alsópetény)

La **romkatolika preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas eklezia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Alsópetény.

## Historio 
La gotika kirko estis konstruita en la 15-a jarcento (aŭ en la antaŭa jarcento). Dum dominado de turkoj ĝi ruiniĝis, poste en 1724 kaj 1759 la loka bienulo rekonstruis ĝin. En 1759 estis konstruita la aparta baroka kampanilo, apude en 1791 monumento pri István Werbőczy, fine ankaŭ krucifikso estas videbla. Pli frue sonorilostablo funkciis apud la kirko. En 1924 la kirko ekstere estis renovigita, pli novaj renovigaj laboroj okazis inter 1960-1963, tiam oni trovis mezepokajn niĉojn. En la 1990-aj jaroj plenaj restaŭraj laboroj okazis (kun la kampanilo kaj monumento).

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola sur monteto apud ĉe jam forlasita tombejo. La ĉefenirejo kun tri fenestroj troviĝas en la fasado. La gotika absido estas oklatera kaj havas apogpilierojn. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido. La baroka navo estas iomete pli larĝa, sed same alta, ol la absido. Ankaŭ la navo havas enirejon, sed tra vestiblo. Interne la ĉefaltaro estas baroko el la 18-a jarcento, ties pentraĵo prezentas Stefanon kun la krono. Estas ankaŭ flankaj altaroj.

Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Alsopetény
Alsopetény

Alsópetény 11.jpg|Aerfoto
Alsópetény katolikus temploma, légi fotó.jpg|Aerfoto
Alsópetény torony gúla.jpg|Kampanilo kaj monumento
Harangtorony (6504. számú műemlék).jpg|Kampanilo
Federación de Radioaficionados de Cuba

La **Federación de Radioaficionados de Cuba** (FRC) () estas nacia neprofitcela organizaĵo por radioamatoroj el Kubo fondita . La membroj de FRC estas organizitaj en 180 lokaj radioamatoraj kluboj, kiuj estas aligitaj kun la FRC. Membroj de FRC inkludas QSL-buroon por tiuj radioamatoroj kaj aŭskultantoj en regulaj komunikadoj kun aliaj amatorradiaj funkciigistoj en eksterlando kaj sponsorado de premioj, ekspedicioj kaj radioamatoraj konkursoj. FRC funkcias kiel partnereco inter kubaj radioamatoroj kaj kubaj reguligaj aŭtoritatoj (MIC Ministerio pri Komunikado). FRC estas la nacia membrosocio reprezentanta Kubon en la IARU.

## Esperantistaj radioamatoroj 
Ekde 2013 la FRC akceptis la Specialan radioklubon Esperanto kiel fakgrupo kiu atentas pri Esperanto kaj lingvoj ĝenerale. Ĝi havas sidejon en Kuba Esperanto-Asocio. KLERA (Kuba Ligo de Esperantistaj Radioamatoroj) flanke de KEA atentas pri e-agadoj en radioondoj, kontaktoj kun ILERA, radioamatoraj aranĝoj, tradukoj kaj disvastigo de Esperanto inter la kubaj radioamatoroj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 

organizoj
Schnippenburg

eta|maldekstra|Skizo de la arkeologo Carl Schuchhardt de la fino de la 19a jarcento.
**Schnippenburg** estas arkeologia kuŝejo de 1,4 hektaroj nome Remparburgo el la Ferepoko en la komunumo Ostercappeln en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osnabrück de la federacia lando Malsupra Saksio; ĝi estas de la tipo de altaĵburgoj. Nuntempe ĝi estas kovrita de arbaro.

## Bibliografio 
* Wolfgang Schlüter: Burgen In: Archäologische Denkmäler zwischen Weser und Ems, Isensee 2000, ISBN 3-89598-752-2, S. 138–139.
* Sebastian Möllers: Die Schnippenburg bei Ostercappeln, S. 15, in: Archäologie in Niedersachsen, 2002
* Sebastian Möllers: Die Schnippenburg bei Ostercappeln, Ldkr. Osnabrück In: Mamoun Fansa, Frank Both, Henning Haßmann (Herausgeber): Archäologie|Land|Niedersachsen. 400.000 Jahre Geschichte. Landesmuseum für Natur und Mensch, Oldenburg 2004. Seite 254–257.
* Sebastian Möllers, Bodo Zehm (Herausgeber): Rätsel Schnippenburg, Schriftenreihe zur Archäologie des Osnabrücker Landes, Band V, Bonn, 2009
* Friedrich-Wilhelm Wulf: Archäologische Denkmale und Fundstellen im Landkreis Osnabrück, Teil 2 in der Reihe Materialhefte zur Ur- und Frühgeschichte Niedersachsens, Band 43, Rahden/Westfalen, 2011
* Sebastian Möllers: Im Schatten des großen Nachbarn in: Archäologie in Niedersachsen, S. 70–73, 2012

Kategorio:Keltaj arkeologiaj lokoj
Kategorio:Ferepokaj lokoj en Eŭropo
Kategorio:Prahistoriaj fortikaĵoj
Kategorio:Distrikto Osnabrück
Magdalenenberg

eta|dekstra|Magdalenenberg vidita el la Sudo.
eta|dekstra|Ligna tomboĉambro de la centra tombo ekspoziciata en la *Franziskanermuseum*.
**Magdalenenberg** estas la nomo de tumulo el la Ferepoko apud la urbo Villingen-Schwenningen en Baden-Virtembergo, Germanio. Ĝi estas konsiderata la plej granda tumulo el la periodo de Hallstatt-kulturo en Centra Eŭropo kun volumo de 33 000 kubaj metroj.

## Historio 
La centra tombo, kie frua kelta princo (*Keltenfürst*) estis entombigita, estis dendrokronologie datita el la 616 a.K. La amaso, kiu estas ankoraŭ klare siluete videbla en la pejzaĝo, iam havis alton de 10–12 m (nune ĉirkaŭ 8 m) kaj diametron de 104 metroj. Oni konas malmulton pri la popolo kiu starigis tion, kaj nuna esplorado fokusas al identigo de ties setlejo. En la jardekoj post la morto de la Princo, oni muntis 126 pliajn tombojn samcentre ĉirkaŭ la centra tombo. Ĉirkaŭ la 500 a.K., tiu tombo estis rabita de tomboŝtelistoj, kies lignaj fosiloj estis poste trovitaj de arkeologoj.

Dum la Mezepoko kaj komenco de la Moderna epoko, Magdalenenberg estis ankoraŭ grava loko, kvankam la sciaro pri ties iama celo estis perdita. En la 1640-aj jaroj, kiam Villingen estis skuita per serio de kontraŭsorĉistinaj procesoj, kelkaj virinoj konfesis subtorture esti dancintaj kun la diablo sur la pinto de tiu monteto.

Arkeologoj ekinteresiĝis en la loko tiom frue kiom jam en la 1880-aj jaroj. En 1890, teamo estrita de forsta funkciulo Hubert Ganter fosis truon el la montopinto en la centran tombon, esperante trovi kaŝitajn trezorojn. Tamen, pro la iama rabado de la tombo, aperis nur malmultaj trovitaĵoj. Inter tiuj estis partoj de ligna ĉaro, ostojn de la Princo kaj la skeleto de porkido.

El 1970 al 1973, la arkeologo Konrad Spindler kondukis alian sciencan esploradon, nune ne nur fokuse al la centra tombo, sed ankaŭ al la ĉirkaŭaj tomboj. Elfosante la tutan monteton, ĉiuj 127 tomboj povis esti esploritaj kaj estis trovitaj bronzaj ponardoj, glavopomeloj, ibera zonbuko kaj valorega sukcena koliero. Kelkaj el tiuj objektoj estas pruvoj de komercaj konektoj al la Mediteranea areo kaj la orientalpa regiono, dum aliaj estas raraj informiloj pri la keltaj tomboritoj. Ili estas nune ekspoziciataj en la *Franziskanermuseum* (Franciskana Muzeo) en Villingen, kun la ligna tomboĉambro de la princa tombo (unu el la plej grandaj lignaĵoj el tiu epoko en ajna muzeo).

Ekde 2011, Magdalenenberg altiris novan internacian atenton kiel ebla loko de frua luna kalendaro. Pri tio ankoraŭ oni pridiskutas.

## Notoj 
Kategorio:Keltaj arkeologiaj lokoj
Kategorio:Tumuloj en Germanio
Kategorio:Ferepokaj lokoj en Eŭropo
Kategorio:Baden-Virtembergo
Kategorio:Arkeologio en Germanio
Plešovec

**Plešovec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chropyně en distrikto Kroměříž. Ĝi troviĝas proksimume 2,6&nbsp;km sudoriente de Chropyně. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 80 adresoj.

**Plešovec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,78&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Fotografioj 

Plešovec, hospoda.jpg|Plešovec, gastejo

Kategorio:Chropyně
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Vektora fasko

Je geometrio kaj analitiko, **vektora fasko** estas fibra fasko, kies fibroj portas la strukturojn de reelaj vektoraj spacoj.

## Difino 
Se B estas sternaĵo, kaj k estas nenegativa entjero, **vektora fasko de rango k super B** konsistas el la jena dateno:
* sternaĵo E
* surjekcia kontinua funkcio \pi\colon E\twoheadrightarrow B
* por ĉiu b\in B, strukturo de reela k-dimensia vektora spaco sur la malbildo \pi^{-1}(b)
Tio devas plenumi la jena aksiomon (**lokan trivialecon**):
* ekzistas malfermita kovrilo (U_i)_{i\in I} de B tia ke, pri ĉiu i\in I, ekzistas homeomorfio \phi_i\colon U_i \times \mathbb R^k \to \pi^{-1}(U_i)  kiu plenumas la jenajn du postulojn:
** (**akordo kun projekcio**) \pi\circ\phi_i(x,v) = x pri ĉiu (x,v)\in U_i\times \mathbb R^k
** (**lineareco**) pri ĉiu x\in U_i, la bildigo v \mapsto \phi(x,v) estas izomorfio inter reelaj vektoraj spacoj \mathbb R^k kaj \pi^{-1}(x) (t.e. bijekcia lineara transformo).

Se E kaj B estas glataj sternaĵoj kaj la ĉi-supraj bildigoj estas ankaŭ glataj, do oni difinas **glatan vektoran faskon**.

## Ekzemploj 
Ĉiu glata sternaĵo M havas la **tanĝan faskon** \mathrm TM, kiu estas glata vektora fasko, kies rango estas sama kiel la dimensio de la sternaĵo.

## Vidu ankaŭ 
* Alĝebroido de Courant

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
*
Homeomorfio

En topologio, **homeomorfio** estas kontinua bijekcio kies inverso estas kontinua. Ekzisto de homeomorfio nomiĝas **homeomorfeco**; tio estas ekvivalentrilato, kaj la ĝusta koncepto de izomorfio inter topologiaj spacoj: **homeomorfaj** topologiaj spacoj estas topologie nedistingeblaj.

## Difino 
Se X kaj Y estas topologiaj spacoj, **homeomorfio** de X al Y estas kontinua funkcio f\colon X\to Y, kiu estas bijekcio, kaj kies inversa funkcio f^{-1}\colon Y\to X estas ankaŭ kontinua funkcio.

Du topologiaj spacoj X kaj Y estas **homeomorfaj** (aŭ X estas **homeomorfa al** Y) se iu homeomorfio ekzistas de X al Y. Homeomorfeco estas ekvivalentrilato.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Topologio
(79096) 1981 EM20

**(79096) 1981 EM20** estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Gainesville

La loknomo **Gainesville** povas interalie rilati al

* Gainesville (Florido), la plej loĝata el ĉiuj samonomaj loĝlokoj
kaj al
* Gainesville (Teksaso).
Alanoud Alsharekh

**Alanoud Alsharekh** (Alanud Alŝareĥ, ) estas kuvajta aktivulino pri virinaj rajtoj kiu estas fondinta membro de *Abolish 153*, kampanjo kiu alvokas por haltigi honorajn mortigojn en Kuvajto. Ŝi ricevis la francan premion Nacia Ordeno de Merito kaj estis unu el la "100 plej gravaj virinoj" de BBC en 2019.

Ŝi studis anglan literaturon ĉe King's College en Londono kaj laboris kiel genra konsilistino por du UN-programoj: *UN Women* kaj la programo Disvolviĝo. Ŝi faris TED-prelegon en Kuvajturbo kie ŝi parolis pri sia feminista aktivismo. Alŝareĥ estas la fondanta direktoro de la *Abolicii 153,* kampanjo kiu rigardas finigi honorajn mortigojn en Kuvajturbo. Ŝi apartenas al la konsila direktoraro de la *Tutmonda Diplomatia Forumo*.

## Premioj kaj honoroj 
* 2013 Doha Institute for Graduate Studies araba premio por la plej bona publikaĵo en eksterlanda revuo.
* 2015 Premio Chaillot por Homaj Rajtoj de la Eŭropa Unio 19
* 2016 Nacia Ordeno de Merito (Francio) 9
* 2019 *Elstara araba Virino* 20
* 2019 BBC 100 Virinoj 21 22

## Elektitaj eldonoj 
* Alanoud, Alsharekh (2012), Popular Culture and Political Identity in the Arab Gulf States, Saqi, ISBN 978-0863568626.
* Alanoud, Alsharekh (2005), Challenging Limitations: Conference on the Redefinition of Roles for Women in the GCC, Saffron Books, ISBN 1872843352.

## Referencoj 
* Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la samnoma artikolo en la anglalingva vikipedio, listo de aŭtoroj.

Kategorio:Virinrajtaj aktivuloj
Kategorio:Studentoj de King's College (Londono)
Kategorio:Vivantaj homoj
Yumi Ishikawa

estas japana aktorino, modelo kaj verkistino. Ŝi estas fondinto de la movado *KuToo*. En 2019, ŝi estis unu de la BBC 100 virinoj.

## Referencoj 
Kategorio:Japanaj fotomodeloj
Kategorio:Japanaj aktoroj
Kategorio:Japanaj verkistoj
Hiyori Kon (sumoisto)

**Hiyori Kon** estas sumoisto kiu luktas por egalaj rajtoj por ke inaj sumoistoj povu konkurenci profesie en Japanio. Ŝia nomo troviĝas en la BBC-listo de la 100 inspiraj kaj influaj virinoj tra la mondo en 2019. 

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Japanaj sumoistoj
Juda tombejo de Bleicherode

eta|Parto de la juda tombejo de Bleicheroda
La **Juda tombejo Bleicheroda** (germane: *Jüdischer Friedhof Bleicherode*) situas ĉe Vogelberg-monto en Bleicherode, Germanujo.

## Priskribo 
La 1800 m² granda, terasforma aranĝita juda tombejo troviĝas supre de la sudurba Schustergasse-strateto. Ĝi atingeblas tra arbara vojo elvenanta el Vogelberg-strato. Sur la tombejo, kiu datumas de ĉ. 1660. Tie estas ĉ. 220 tomboŝtonoj, duma la suda ero tombeja malabrupte iĝas mem arbarero.
En la jaro 2012 lernantoj de la loka Friedrich-Schiller-gimnazio esploris la historion de la juda tombejo kaj nove katalogis la restintajn tombojn. La terenfaligitaj tomboŝtonoj restarigitis post 1945.

## Historiaj detaletoj 
Por la tombejo devis la komunumo pagi (ĉ. la jaro 1728) po 12 groŝojn por jaro. Sur la kvar malsupraj terasoj entombigitis la pli bonstataj anoj de la juda komunumo. Juda vivo en Bleicherode ekis je la fino de la 13a jarcento per enmigrintoj el Italujo kaj Francujo; post forpelo ĉ. la jaro 1590 resetlo estis en la 1720aj jaroj kio ekflorigis la tekstilindustrion surlokan. En 1942 la juda vivo en Bleicherode ĉesis denove.

## Eksteraj ligiloj 
* Prie ĉe *Alemannia Judaica* kun multe da fotoj
* Prie ĉe *steinheim-institut.de* 
* Prie ĉe *jüdische-gemeinden.de*

Bleicherode
Kategorio:Distrikto Nordhausen
San Nicolas

**San Nicolas** (, ) estas loĝloko en la sudorienta parto de Arubo. San Nicolas situas 19 kilometrojn sudoriente de Oranjestado. Ĝi estas la dua plej granda loĝloko de Arubo.

## Petrolrafinejo 
En la loĝloko troviĝas ekde 1924 petrolrafinejo, kio donis laboron al multaj homoj. La rafinejo estas de la teksasa kompanio Valero. Ĉiutage ĝi rafinis 275 000 barelojn da petrolo.
eta|maldekstra|300ra|Strando de San Nicolas (Bebostrando)
eta|maldekstra|300ra|Strando de Seroe Colorado
eta|Loĝkvartalo en San Nicolas (Sint Nicolaas) kun je la fono la Lago-petrolrafinejo

Dum la Dua Mondmilito la rafinejo estis vane atakita fare de la germanoj, kiuj tamen sukcesis sinkigi kelkajn petrolŝipojn.

Post la milito la rafinejo kaŭzis ke Arubo nun estas unu el la plej bonfartaj insuloj en la karibia areo. Post kiam en 1986 la kompanio forlasis la rafinejon, i.a. pro la malmoderna rafiniloj, ankaŭ la dungitoj forlasis la insulon kaj iliaj vilaoj en la vilaĝo Seroe Colorado grandparte estas forlasitaj kaj neglektitaj.

En 1991 la rafinejo estis remalfermita, ĉifoje sub gvido de *Coastal Oil Company*. En 2004 la ankoraŭ ĉeestanta kompanio Valero transprenis ĝin. Ekde 2012 la rafinejo estas fermita.

## Prostituado 
San Nicolas estas la nura loko en Arubo kiu havas laŭleĝan prostituadon. Tio originis de la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj kaj eble rilatas al la ĉeesto de multaj eksterlandaj laboristoj.

## Referencoj 
Kategorio:Loĝlokoj de Arubo
János Györgyey

**János Györgyey** [jAnoŝ djordjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Györgyey János** estas hungara botanikisto.

János Györgyey naskiĝis la  en Szőny.

## Biografio 
János Györgyey maturiĝis en gimnazio en Szolnok, poste li akiris biologian diplomon en la Scienca Universitato Attila József en 1985. Post siaj studoj li eklaboris en biologia esplorcentro en Szeged. En 1996 li kandidatiĝis (CSc) ĉe la Hungara Scienca Akademio, en la sekva jaro li doktoriĝis (PhD) en la universitato. Interrompo okazis inter 1997-1999, tiam li estis gastesploristo de laboratorio en Francio gvidata de Éva Kondorosi. Tamen pli frue li estis gasto monatojn en 1987 en Gent, en 1989 en Vieno, en 1991 en Trieste, en 1992 en Kolonjo. Li okupiĝas pri herboj kaj tritikoj.

## Fontoj 
* https://www.facebook.com/Arthur29
* anglalingva biografio 
* https://www.linkedin.com/in/janos-gyorgyey-13549549/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj botanikistoj