open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ruslan Gelajev

*Ruslan (Ĥamzat) Germanoviĉ Gelajev*' (; , ''Ruslan German-vo' Gelaevher*) estis konata komandanto en la ĉeĉena rezista movado kontraŭ Rusio, en kiu li ludis signifan, tamen polemikan, armean kaj politikan rolon en la 1990-aj jaroj kaj fruaj 2000-aj jaroj. Gelajev estis ofte rigardata kiel bon-respektata, senkompata batalanto. Liaj operacioj disvastiĝis preter la limoj de Ĉeĉenio kaj eĉ ekster la Rusa Federacio kaj en Kartvelion. Li estis mortigita gvidante atakon en la Rusia Respubliko Dagestano en 2004.

## Fonto 
La unua versio de la artikolo, konceptita nur kiel artikola ĝermo, baziĝis sur la unuaj, enkondukaj frazoj de la koncerna angla artikolo en la versio de la 22-a de septembro 2024, kun referenco al la citita artikolo en la usona magazino *Time''. En tiu momento, sep artikoloj kaj 2 diskutpaĝoj prezentis ruĝan ligilon pri lia nomo, kaj pli bonas minimuma artikolo ol tute nenio.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĉenaj militistoj
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Mezőfalva)

La **paroĥa preĝejo Patrono de Hungaroj** (hungare *Magyarok Nagyasszonya-templom*) estas romkatolika konstruaĵo en grandvilaĝo Mezőfalva (Hungario).

## Historio 
Laŭ eklezia dokumento en la areo en 1417 estis konsekrita kirko sub patroneco Dipatrino, sed poste ĝi neniiĝis dum dominado de turkoj. Baldaŭ la areo estis farmbieno de cistercianoj. Didomo estis konstruita en 1787. En la sekva jaro ankaŭ la paroĥo estis establita, ekde tiam ekzistas la matrikulo. Komence franciskanoj el Dunaföldvár, ekde 1784 cistercianoj el Előszállás, ekde 1787 cistercianoj el Nagyvenyim faris la necesajn ekleziajn servojn. La sismo en 1911 kaŭzis damaĝojn. La preĝejo videbla ankaŭ nun estis konstruita en la jaroj 1937 kaj 1938. La orgeno estis kreita en 1939, la unua sonorilo estis farita en 1795, la dua en 1925.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola ĉe stratangulo en korto, sed la dekstra navoflanko rekte tuŝas la trotuaron. La fasado estas malsimetria, ĉar la turo maldekstre malreliefas. La turpinto estas bulboforma. La fasado havas ornaman enirejon, pli supre statuo estas videbla. La absido estas kvarlatera, pli malalta kaj pli mallarĝa, ol la navo. supozeble sakristio aliĝas maldekstre al la absido. La muroj ne estas pentritaj.
 
Kermeso okazas en la 8-an de oktobro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* leksikono
eta|maldekstre|Statuo Dipatrino super la enirejo

Mezofalva
Mezofalva
Trolebusa linio Rimini-Riccione

La **Trolebusa linio Rimini-Riccione** () estas intermunicipa trolebusa linio, kiu ligas la centron de Rimini al la banurbo Riccione.

Ĝi estas indikita de la operacianta firmao, Start Romagna, kiel linio 11 de la baseno de Rimini.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Rimini
* Riccione
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Transporto en Rimini
Rimini
Solvo (apartigilo)

La terrmino **solvo** originas de antikva greka lingvo *lusis*.  

Ĝeneralsence, ĝi rilatas al ago, kiu permesas transpasi problemon.  Ĝi troviĝas en pluraj domajnoj : kemio, informadiko, ktp.

Figursence, solvo estas respondo al dubo  aŭ demando,  klarigo de implikita situacio.)  

## Kemio 
En kemio, solvo estas ago miksi kun likvo solidon, alian likvon aŭ gason, tiamaniere ke la rezulto estas stabila kaj homogena likvo : la solvaĵo.

## Informadiko 
En informadiko, solvo estas programaro destinita por resursa administradproblemo. Trovi la solvon al problemo signifas trovi la vojon inter la komenca stato kaj la fina stato. Optimumigi la solvon implicas trovi pli mallongan vojon por plenumi la saman aron da taskoj. 

## Matematiko  
En matematiko, solvo estas aro da objektoj (ofte nombroj) respektantaj donitajn kondiĉojn; oni parolas, ekzemple, pri la solvoj de ekvacio; kaj en pedagogio, la solvo de problemo.

## Homa scienco 
### Historio 
La Fina solvo indikas la planon ekstermi la judojn fare de Nazia Germanio. 
### Memetiko 
La kultura solvo indikas, en memetiko, ofte partan kulturan respondon al la nunaj trudaĵoj de situacio (mensa, socia, fizika). 
### Prakseologio 
En prakseologio (scienco de agado), solvo estas ago por venki problemon.
Anura Kumara Dissanayake

**Anura Kumara Dissanayake** (; ; naskita LA 24an de novembro 1968, en Thambuthegama, Anuradhapura, tiama Cejlono, nuna Srilanko) estas srilanka politikisto . Li estas la elektita prezidento de Sri-Lanko, post la prezidant-elekto de la lando en 2024  .

Ekde 2008, Dissayanake estas la parlamenta gvidanto de la JVP en la opozicio en Sri-Lanko . En la eksterordinara prezidant-elekto en 2022, li kuris kiel gvidanto de la JVP kaj la National People's Power (NPP) alianco. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Parlamenta profilo
* 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1968
Kategorio:Srilankaj politikistoj
Valerij Gerasimov

**Valerij Vasiljeviĉ Gerasimov** (, prononco laŭ sistemo IFA , n. la 8-an de septembro 1955 en Kazano) estas rusia armea generalo funkcianta kiel la ĉefo de la ĝenerala stabo de la Rusia Armeo kaj unua vic-ministro pri defendo en la registaro de Rusio. Li estis nomumita fare de prezidanto Vladimir Putin la 9an de novembro 2012, anstataŭigante Nikolajon Makarov (). En januaro 2023, la tiama defenda ministro Sergej Ŝojgu (ruse kaj tuve *Сергей Шойгу*) aldone transdonis al Gerasimov la superan komandon de ĉiuj rusaj trupoj en la invado de Rusio en Ukrainion ekde 2022, kiu antaŭe estis tenita fare de Sergej Surovikin ().

Li konsideriĝas unu el la plej potencaj personoj en Rusio, kaj unu el tri homoj kiuj havas aliron al la nukleaj armiloj de Rusio, kune kun Putin kaj la nuntempa ministro pri defendo *Andrej Belousov* (), servanta ekde majo 2024. Gerasimov estis priskribita kiel lojala sekvanto de Putin.

La 25-an de junio 2024, la Internacia Puna Tribunalo emisiis arestordonon pro eblaj militkrimoj kaj krimoj kontraŭ la homaro.

## Antaŭaj armeaj pozicioj (elekto) 
De 1993 ĝis 1995, Gerasimov estis komandanto de motorizita fusildivizio de la rusiaj trupoj en Ĉebaltio kaj en aŭgusto 1994 li komandis la translokigon de la divizio reen al Rusio, al la Moskva armea distrikto en Jelnja.

De 1995 ĝis 1997 Gerasimov studis en la Milita Akademio de la ĝenerala stabo. En 1997 kaj 1998 li estis unua vickomandanto de la 1-a gvardia tanka armeo en la Moskva armea distrikto.

Ekde 1998 li estis nomumita kiel vickomandanto, ekde februaro 1998 kiel stabestro kaj ekde februaro 2001 kiel komandanto de la 58-a armeo de Rusio en la Norda Kaŭkazo. Dum tiu ĉi tempo la armeo gvide partoprenis en la Dua Ĉeĉenia Milito.

## Referencoj 

Kategorio:Sovetiaj militistoj
Kategorio:Rusiaj militistoj
Gavroche

eta|Gavroche, desegnis Gustave Brion en 1862
***Gavroche*** estas romano de Victor Hugo kaj samtempe fikcia rolulo.

## Intrigo 
La dek unu jara Gavroche vivis dum la junia revolucio de 1832 sur la parizaj stratoj elhejmigite fare de la gepatroj. Lia retiriĝejo estas la ligna skafaldo de la Bastila Elefanto perlaborante la vivon per ŝtelado kaj almozpetado. Inverse estas li kiu helpis infanojn kaj aliajn bezonantulojn, inter kiuj troviĝas ankaŭ du liaj fratoj (kion Gavroche mem ne scias). Batalante ĉian nejuston li nature partoprenis bravege la atakojn kontraŭ la Nacia Gardaro.

## Fono 
La franco Hugo verkis la famegan romanon *Les Misérables* inter 1845 kaj 1862. Unu rollulo en ĝi estas Gavroche. El ĉi ampleksa epopeo pli malfrue elfluis kurtaj eltiraĵoj kun la titolo *Gavroche*. En 1934 aperis tia versio en Bielefeld, verisimile en la franca lingvo *(Le petit Gavroche)*. Germana versio de ĝi aperis en 1957 en Orienta Berlino; sekvis ĉ. 18 pluaj eldonoj. Ĝi estiĝis enlerneja literatura rekomendataĵo. Malgraŭ sia nekonformemo, Gavroche iĝis modelo de kuraĝa revoluciulo. En 1982 aperis licenca eldono en Okcidenta Berlino. Ekzistis krome tradukoj en la rumana kaj la malsuprasoraba idiomoj kaj eĉ televidfilmo (1987). Kanton pri li kreis Bernd Rump por anoj de la GDR-Kantomovado En 1986 kreiĝis radidramo de Erhard Preuk sub la titolo *Gavroche* (40 minutoj, reĝisoris Klaus Zippel).

## Germanlingvaj eldonoj 
* *Gavroche. Die Geschichte eines Pariser Jungen 1832*, prilaboris Edith Zenker, Kinderbuchverlag Berlin, 1957, sesa eldono 1987; de tio pluraj poŝlibraj eldonoj
* *Gavroche. Die Geschichte eines Pariser Jungen 1832*, versio iom mallongigita, Volk und Welt, Berlin 1960; ĉ. 16 pluaj eldonoj ĝis 1987
* *Gavroche*, Elefanten Press, Berlin 1982, licenceldono por nesocialisma Germanujo

## Eksteraj ligiloj 
* DNB
* originala franclingva tekstero pri la surbarikada morto de Gavroche

## Notoj 
Kategorio:Franclingva literaturo
Kategorio:Romanoj
Kategorio:Victor Hugo
Skvama arbalciono

**Skvama arbalciono** (*Actenoides princeps*), ankaŭ iam nomata **princa arbalciono**, estas specio de alcionoj el subfamilio arbalcionoj, endemia en centraj kaj sud-uestaj partoj de Sulaveso (Indonezio). Ĝia natura habitato estas tropikaj pluvarbaroj kaj montanaj arbaroj.

## Priskribo 
Plenkreska skvama arbalciono estas ĉirkaŭ 24&nbsp;cm longa. Ĝi havas bluan kapon, ruĝece brunan kolumon, malhele brunan dorson kun helaj makuloj, kaj malsuprajn partojn de plumaro el sablokoloraj plumoj kun brunaj marĝenoj, kiuj efektive aspektas kiel skvamoj, donante al la specio ĝian kutiman nomon. En koloro de plumaro estas ioma seksa duformismo: inoj estas iom pli malhelkoloraj ol iĉoj kaj havas sablokolorajn striojn sur frunto kaj super la okuloj, kiujn iĉoj ne havas. Oni agnoskas kelkajn subspeciojn, diferencajn je koloro de beko kaj detaloj de kolorigo de la plumaro. 

En sia arealo skvama arbalciono estas malfacile konfuzebla kun iu alia birdo; la sola alia alciono sur Sulaveso estas la verddorsa arbalciono (*Actenoides monachus*), sed ĝi havas draste malsaman kolorigon: ĝia dorso estas malhele verda, kaj la ventro solidkolore rufece bruna.

## Distribuo kaj habitato 
Skvama arbalciono estas endemia en insulo Sulaveso de Indonezio. Du el la subspecioj preferas malsekajn montanajn arbarojn: *A. p. princeps* en la nordeosto de la insulo, kaj
*A. p. erythrorhamphus* en ĝiaj nordeostaj kaj centraj partoj. En la sudeostaj partoj troveblas *A. p. regalis*, kiun iuj esploristoj konsideras aparta specio soliddorsa arbalciono (*Actenoides regalis*). 
La noma subspecio *A. p. princeps* centriĝas en Minahasa duoninsulo en nordo de Sulaveso en naturrezervejo Gunung Ambang sur altecoj de 1050–1550&nbsp;m super marnivelo. 
Ĝi preferas vivi en la malsupra etaĝo de densaj netuŝitaj praarbaroj.

## Konduto 
Voĉo de skvama arbalciono estas serio de malgaje sonataj fajfoj. Plej ofte oni povas aŭdi ĝin dum la sunleviĝo, kiam la birdoj vekiĝas. Plejparton de la tago la birdo sidas surbranĉe embuskante predon, aŭ flugas mallongajn distancojn kun aŭdebla zumo. Ĝi ĉasas plejparte skarabojn kaj aliajn malgrandajn senvertebrulojn, kiujn ĝi aŭ kaptas en flugo aŭ prenas de branĉoj aŭ grundo. Ekzistas observoj ke iam ili ankaŭ kaptas kaj manĝas vertebrulojn, ekzemple lacertojn. 

Skvamaj arbalcionoj nestas en ternestoj en teraj deklinaĵoj de riverbordoj.

## Statuso 
Arealo de skvama arbalciono estas limigita al insulo Sulaveso de Indonezio, kaj ekzistas evidentaĵoj ke ĝia populacio malkreskas pro habitatdetruo. IUCN, tamen, por nun konsideras la specion malplej zorgiga.

Image:Actenoides princeps princeps, adult male.JPG | Plenkreska iĉo
Image:Scaly-breasted Kingfisher, female.JPG | Iĉo
Image:Actenoides princeps princeps, female.JPG | Ino
Image:Actenoides princeps princeps, male.JPG | Iĉo

## Referencoj 

Kategorio:Koracioformaj
Teresa Ribera

**Teresa RIBERA Rodríguez** (naskiĝis la  en Madrido) estas hispana politikistino de la Partido Socialista Obrero Español (PSOE). En junio 2018 ŝi ekoficis kiel ministro pri ekologia transiro en la registaro de Pedro Sánchez. Ekde la 1-a de decembro 2024 ŝi estas EU-komisionano.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Hispanaj politikistoj
Kategorio:Hispanaj ministroj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Komisiono
Kategorio:Komisiono von der Leyen 2
S-Bahn Mitteldeutschland

**S-Bahn Mitteldeutschland** () estas fervoj-bazita sistemo de loka publika transporto en la Leipzig/Halle (Saale) kunurbaĵo kaj estas, laŭ la longo de la itinerreto, la plej granda S-Bahn-reto en Germanio. La liniostrukturo estas duradiala la subtera ĉefitinero en la urbocentro de Leipzig kaj vicigita per la ĉefa fervoja stacidomo de Halle.

La S-Bahn-reto estas funkciigata nome de "Zweckverbands für den Nahverkehrsraum Leipzig" (ZVNL) kaj "Verkehrsverbundes Mittelsachsen" (VMS) en Saksio same kiel "Nahverkehrsservice Sachsen-Anhalt" (NASA), "Nahverkehrsservicegesellschaft Thüringen" (NVS) kaj "Verkehrsverbundes Berlin-Brandenburg" (VBB) funkciigata fare de DB Regio Südost, Centra Germana Transportadminstracio. Bombardier Talent 2 elektraj multoblaj unuoj estas uzataj.

Halle (Saale) kaj Leipzig ambaŭ ricevis S-Bahn servon en 1969, origine nomitaj "Stadtschnellbahn Halle (Saale)" kaj "Stadtschnellbahn Leipzig" respektive. La du retoj estis ligitaj en 2004 per nova S-Bahn-linio S10 kaj de tiu momento ĝi estis konata kiel "S-Bahn Leipzig–Halle". Jam ekzistis S-Bahn-simila rapidservo inter la du urboj, sed sen speciala tarifo ĝis la enkonduko de la Centra Germana Transporta Asocio. La , la unua funkciiga stadio de S-Bahn Mitteldeutschland finfine komencis operaciojn. La reto estis reorganizita kaj signife vastigita. La Urba Tunelo de Leipzig, kiu malfermiĝis samtempe, funkcias kiel ĉeflinia tunelo kaj gvidas la S-Bahn-liniojn rekte tra Leipzig urbocentro por la unua fojo.

Laŭ informoj de Deutsche Bahn, en la unua jaro de funkciado, ĉirkaŭ  pasaĝeroj ĉiutage uzis la trajnojn kiuj veturis sur la proksimume 430&nbsp;km longa reto tiutempe. En la unuaj du jaroj da funkciado, ĉirkaŭ 20 milionoj da pasaĝeroj estis nombritaj. Laŭ la propraj informoj de la kompanio, estis preskaŭ 25 milionoj da pasaĝeroj en 2017.

centra|400ra|eta|S-Bahn Mitteldeutschland

## Vidu ankaŭ 
* S-Bahn
* Halle (Saale)
* Leipzig
* Tramtransporto en Leipzig
* Tramtransporto en Halle (Saale)

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

Kategorio:Lepsiko
Mitteldeutschland
Mitteldeutschland
Erich Weinert

**Erich Bernhard Gustav WEINERT** (naskiĝinta la  en Magdeburgo, mortinta la  en Berlino) estis germana verkisto, desegnisto kaj de 1943 prezidanto de la komumisma Nacia Komitato por Libera Germanio.

## Vivo 
Post lernejfrekvento li estis ĝis 1908 lernoknabo pri lokomotivkonstruo ĉe *Buckauer Maschinenfabrik Wolf*. Sevkis ĝis 1910 lernantado ĉe la Artmetia kaj metiista lernejo je Magdeburgo. En 1912 li finekzameniĝis ĉe la Reĝa Artakademio en Berlino por esti akademia desegno-instruisto. De 1913 li estis liberprofesiulo; en 1918 li soldatadis je Unua mondmilito. En 1919/20 Weinert helpantis ĉe la magdeburga artmetilernejo, kunfondis la porartistan klubon "Die Kugel" kaj eĉ aktoris en Bad Kissingen. En 1920 li publikigis la unuajn poemojn kaj sursceneje deklamadis kaj recitadis. Ekde 1923 legeblis aferoj de li en pluraj komunismaj kaj maldekstraj gazetoj; Weinert mem admireblis en la berlina kafejo *Küka*.

En 1924 Weinert fariĝis daŭra artikolverkisto por "Rote Fahne". En 1928 li kunfondis la porverkistan ligon *Bund proletarisch-revolutionärer Schriftsteller*; jaron poste Weinert fariĝis membro ĉe Komunista Partio de Germanio. Sovetunion li unuafoje vizitis en 1931; okaze de turneo en Svislando li fuĝis kun la dua edzino Elisabeth kaj filino tra Francujo al Sarlando: pro sekureckialoj ili intertempe loĝis en Forbach. Por la komunistoj li engaĝiĝis dum la preparo de la plebiscito rilate al ebla enkorpiĝo de Sarlando al Germanujo. Famis ekz. lia kanto *Das Rote Saarlied* muzikigita de Paul Arma. En 1935 la Sovetia Porverkista Ligo invitis lin veni al Moskvo. Sevkis deĵoro propaganda por la germanlingva redakcio de *Radio Moskvo*.

Inter 1937 kaj 1939 Weinert anis ĉe la Internaciaj Brigadoj. Post malliberiĝo en Francujo kaj ekmalsaniĝo pulma li sukcesis atingi Sovetion fine de 1939. Tie li estis propagandisto kaj tradukisto. En 1942 li vizitis la fronton stalingradan kaj parolis kun pluraj soldatoj de Wehrmacht. En 1943 li estis elektita ĉefo de *Nacia Komitato por Libera Germanujo*. Grave malsaniĝinte li fariĝis vicprezidanto de la centra administrado pri popol-klerigo en 1946 en la sovetie okupita zono de Germanujo.

## Honoroj (elekto) 
* 1949: *Nationalpreis* (tria klaso)
* 1950: orda membro artakademia *Deutsche Akademie der Künste*
* 1950: honora civitaneco en Magdeburgo
* 1950: ricevo de la premio *Andersen-Nexö-Preis*
* 1952: premio *Nationalpreis* (unua klaso) pri arto kaj literaturo
* 1953: nomo de domo magdeburga pri germana-sovetia amikeco *Erich-Weinert-Haŭs*
* 1975: dokumentada filmo *Er könnte ja heute nicht schweigen* de Volker Koepp
* 1989: ekdisdono de medalo de FDJ *Erich-Weinert-Medaille*

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
* Gina Pietsch: "Platz für den roten Feuerwehrmann", okaze de la 60-a datreveno mortotaga
* berlina arkivo de ADK
* *Saarland-Biografien*

Kategorio:Germanaj komunistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Redaktoroj
Kategorio:Personoj de GDR
Kategorio:Mortintoj en Berlino
Kategorio:Magdeburgo
Kategorio:Germanaj aktoroj
Trolebusa transporto en Teherano

La **Trolebusa transporto en Teherano** () priservas Teheranon, la ĉefurbon de Irano. Malfermita en 1992, ĝi estas la nura trolebussistemo iam ekzistinta en Irano. Ĉe ĝia maksimuma amplekso, la sistemo havis kvin itinerojn, servitajn per almenaŭ 65 trolebusoj. La sistemo fermiĝis en 2013, sed remalfermis en 2016 kun unu itinero kaj aro de proksimume 30 modernigitaj Škoda 15Tr.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Teherano
* Metroo de Teherano
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo  (, plurlingva)

Kategorio:Teherano
Teherano
Trolebusa linio de Tunelo Tatejama

La **Trolebusa linio de Tunelo Tatejama** () estas japana trolebuslinio en Tatejama, Gubernio Tojamo, funkciigata fare de la firmao Tateyama Kurobe Kankō. La linio estas tute subtera (en tunelo), inkluzive de ambaŭ finstacioj. Ĝi estas la lasta restanta trolebuslinio en Japanio post la transformo de la Trolebusa linio de Tunelo Kanden al bateria funkciado en novembro 2018. Ĝi ankaŭ estas la lasta restanta dekstraflanka trolebuslinio en la mondo. La linio estas parto de Tatejama Kurobe Alpa Itinero. La linio origine malfermiĝis kiel normala (dizela) buslinio en aprilo 1971, sed poste estis re-ekipita por trolebusoj. La trolebuslinio malfermiĝis la .

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Tatejama (urbo)
* Trolebusa linio de Tunelo Kanden
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Tateyama Kurobe Alpine Route) (, plurlingva)

Kategorio:Tatejama
Tatejama
Trolebusa transporto en Chieti

La **Trolebusa transporto en Chieti** () nuntempe ligas la pli malaltan kaj pli novan urboparton, Chieti Scalo, inkluzive de la stacidomo, la polikliniko kaj la universitata kampuso, kun la antikva historia centro, situanta sur monteto. Nomita linio 1, ĝi estas administrata de la firmao "La Panoramica", funkciigisto de urba publika transporto en Chieti, kiu en 1985 transprenis de la antaŭa administranto, "Società per le Ferrovie Adriatico Appennino" (FAA).

Ĝi daŭre estas la nura trolebuso en funkciado en Abruco hodiaŭ.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Chieti
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Chieti
Chieti
Tatejamo

**Tatejama** () estas urbo situanta en Distrikto Nakaniikawa, Gubernio Tojamo, Japanio. En oktobro 2020, la urbo havis populacion de  loĝantoj kaj loĝdenson de  personoj je km². La urbo havis areon de  kvadrataj kilometroj.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebusa linio de Tunelo Tatejama

## Eksteraj ligiloj 
*  (, plurlingva)


Kategorio:Urboj de Gubernio Tojama
Trolebusa transporto en Almato

La **Trolebusa transporto en Almato** () estas trolebusa kompanio en la kazaĥa urbo Almato. Funkciado komenciĝis en 1944 kaj ĉe ĝia plej granda amplekso ĝi inkludis reton de 25 linioj. Hodiaŭ ĝi estas la sola restanta trolebussistemo en Kazaĥio.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Almato

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (, plurlingva)
* Neoficiala retejo ()

Kategorio:Almato
Almato
Masud Pezeŝkian

**Masoud PEZEŜKIAN** (‎, ; naskiĝis la 29-an de septembro 1954, Mehabad, Shahanshaha Irano) estas irana politikisto kaj Prezidanto de Irano ekde la 30-a de julio 2024 . Profesie li estas korkirurgo kaj politike li estas konsiderata reformisto. 

Li reprezentis la balotdistriktojn de Tabrizo, Osku kaj Azarshahr en la irana parlamento. Li funkciis kiel Unua Vicprezidanto de Parlamento de 2016 ĝis 2020, kaj de 2001 ĝis 2005 li estis Ministro de Sano kaj Medicina Eduko en la registaro de Mohammad Khatami .

Li kandidatiĝis en la prezidant-elektoj en 2013, sed reprenis sian kandidatecon. Li denove kuris en la elektoj de 2021, sed lia kandidateco estis malakceptita . Por la fruaj prezidant-elektoj de 2024, kiuj okazis post la kraŝo de la helikoptero de la antaŭa prezidanto Ebrahim Raisi la 19-an de majo 2024, Pezeshkian kvalifikiĝis kaj estis permesita partopreni. Kune kun Said Jalili, li avancis al la dua raŭndo kaj venkis per pli ol 53% de la voĉoj  .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Iranaj kurdoj
Kategorio:Iranaj ministroj
Kategorio:Prezidantoj de Irano
Kategorio:Iranaj politikistoj
Bódog Ábel

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ábel Bódog,** estis hungara ekonomikisto, fabrikestro. Lia origina familia nomo estis *Abeles* ĝis 1901.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1898, poste li studis ekonomikon du jarojn en Komerca Akademio, poste juron en Scienca Universitato de Budapeŝto, li foriris sen diplomo. Ekde 1903 li estis oficisto en fabriko, ekde 1907 postenulo, inter 1913–1932 fabrikestro. Ekde 1932 ĝis la emeritiĝo en 1948 li estris naftan kompanion. Iom poste li estis false akuzita kaj kondamnita je prizono. Lia edzino naskis filinon en 1923.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Petar Tanĉev

**Petar Tanĉev** (; plennome ***Petar Zhelev Tanĉev***; naskiĝis la 12-an de julio 1920 en Gledka - la 21-an de julio 1992 en Sofio) estis bulgara politikisto.

## Vivo 
Tanĉev estis membro de la Bulgara Kamparana Unio ekde 1945. En 1948 li iĝis membro de la Nacia Konsilio de la Patrujo Fronto. De 1962 ĝis 1966 li estis bulgara Justicministro kaj de 1966 ĝis 1971 Vicprezidanto de la Konsilio de Ministroj. De 1971 ĝis 1974 li estis unua vicprezidanto de la Konsilio de Ministroj. En 1974 li transprenis la postenon de sekretario de la Bulgara Kamparana Unio kaj iĝis unua vicprezidanto de la Ŝtata Konsilio.
Tanĉev estis premiita kun la Ordeno de Georgi Dimitrov (1970, 1980), la Ordeno "13 Jarcentoj de Bulgario" (1984), la Internacia Lenin Premio por Paco, la Stelo de Amikeco inter Popoloj (1986) kaj la Ordeno de Karlo Markso (1989).

Funkcianta kiel la unua vicprezidanto de la Ŝtata Konsilantaro de Bulgario, en la UK 1978 li estis la Alta Protektanto.

## Referencoj 
Kategorio:Bulgaraj ministroj
Kategorio:Mortintoj en 1992
Kategorio:Naskiĝintoj en 1920
Gerdi Verbeet

**Gerardina Alida (Gerdi) VERBEET** (naskiĝis la 18-an de aprilo 1951 en Amsterdamo ) estas nederlanda politikisto el la socialdemokrata Partio de la Laboro (PvdA). De 2006 ĝis 2012 ŝi estis Prezidanto de la Parlamento (Prezidantino de la Dua Ĉambro) .

Funkciante kiel la Prezidanto de la Dua Ĉambro de la Regna Delegitaro, t.e. la nederlanda parlamento, ŝi estis la Alta Protektanto de la UK 2008.

## Vivo 
La patrino de Gerdi Verbeet jam aliĝis al la PvdA en 1946. Ŝi frekventis mezlernejon en Amsterdamo kaj poste laboris kiel instruisto. De 1994 ĝis 2001 ŝi estis konsilisto de socialdemokrataj politikistoj. Post la eksiĝo de partia kolego ŝi venis al la Dua Ĉambro la 11-an de decembro 2001. Ŝi perdis la sidlokon en la elekto de 2002, sed denove iĝis ĉambra membro la 26-an de julio per eksiĝo.

La 6-an de decembro 2006, ŝi estis neatendite elektita gvidanto de la Dua Ĉambro en sekreta elekto, kontraŭ la kristandemokrata Maria van der Hoeven kaj la dekstrula liberalulo Henk Kamp . Post la elekto de 2010, ŝi estis reelektita al tiu ĉi posteno la 22-an de junio. Ŝi ricevis 94 voĉojn (el 150 sidlokoj entute), dum ŝia kontraŭulo, Charlie Aptroot de la dekstrulaj liberaluloj, ricevis 54 voĉojn.

En la senatelektoj la 12-an de septembro 2012, Verbeet ne plu kandidatiĝis por la Dua Ĉambro de la Ĝeneralaj Ŝtatoj kaj eksiĝis de ĝi la 19-an de septembro 2012 kune kun 50 aliaj parlamentanoj. Ŝia posteulo estis Anouchka van Miltenburg de la VVD .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Mw. G.A. (Gerdi) Verbeet Parlement & Politiek

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1951
Kategorio:Nederlandaj politikistoj
Trolebusa transporto en Budapeŝto

La **Trolebusa transporto en Budapeŝto** () estas la trolebusa sistemo de la hungara ĉefurbo Budapeŝto. Ĝi estas la plej granda kaj plej malnova en la lando kaj estas funkciigata fare de "Budapesti Közlekedési Központ" (BKK). La reto ekfunkciis en 1933 kaj 1949, respektive, kaj de tiam kompletigis la Budapeŝtan tramon, kiu malfermiĝis en 1866, la Budapeŝtan Metroon, kiu malfermiĝis en 1896, la antaŭurban fervojon BHÉV, kaj la urban busservon.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Budapeŝto
* Publika trafiko de Budapeŝto
* Budapesti Közlekedési Központ
* BHÉV
* Metroo de Budapeŝto
* Tramtransporto en Budapeŝto
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (BKK) (/)

Kategorio:Budapeŝto
Budapeŝto
Trolebusa transporto en Rigo

La **Trolebusa transporto en Rigo** () estas unu el la specoj de publika transporto en la ĉefurbo de Latvio, kiu disponigas pasaĝertransportadon ene de la urbolimoj de Rigo. Ekde la , post la reorganizo de "Tramvaju un trolejbusu pārvaldi", trolebusa transportado estas farata de la urba kompanio "Rīgas satiksme". En 2017,  pasaĝeroj estis transportitaj per trolebusoj. Nuntempe, pasaĝertransporto okazas sur 19 trolebusaj itineroj, kies totala longo atingas 323&nbsp;km. La , la trolebusa aro de "Rīgas Satiksmes" konsistis el 302 transportunuoj. Estas 2 trolebusparkoj en Rigo, unu en Sarkandaugava, la alia en Torniakaln. Fine de 2016, ĉiuj veturiloj estas ekipitaj per gvatkameraoj kaj monitoroj por montri reklamojn kaj haltejojn.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Rigo
* Tramtransporto en Rigo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Rigo
Rigo
Park Joo-sun

**Park Joo-sun** (; naskita la 23an de julio 1949, en Boseong-gun, Jeollanam-do) estas sud-korea politikisto de la Bareunmirae Partio kiu estis la prezidanto de la partio kune kun Yoo Seong-min kaj la dua-vic proparolanto de la Nacia Asembleo .

Funkciante kiel vicestro de la Parlamento de la Korea Respubliko, li estis Alta Protektanto de la UK 2017.

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1949
Kategorio:Sudkoreaj politikistoj
Marian Rembowski

**Marian REMBOWSKI** (naskiĝis la 9-an de junio 1878 en Nowa Wieś, mortis la 20-an de aprilo 1961) estis pola ŝtataktivulo, vojevodo de Lodzo kaj Bjalistoko.

Dum la UK 1927, li kiel provincestro estis la Alta Protektanto de la postkongreso en Bjalistoko.
eta| La tombo de Marian Rembowski ĉe la armea tombejo ĉe ul. Prandoty en Krakovo

## Vivo 
Post diplomiĝo de mezlernejo en Lodzo, Marian eniris la Fakultaton de Maŝina Konstruado de la Lviva Universitato de Teknologio, kie li akiris inĝenieran diplomon en 1903. Li geedziĝis kun Jadwiga Kopystyńska la 18-an de junio 1904, kun kiu li havis filon, Marian Stanisław.

## Piednotoj 
Kategorio:Mortintoj en 1961
Kategorio:Naskiĝintoj en 1878
Kategorio:Polaj inĝenieroj
László Abelovszky

**László Abelovszky** [lAslO abelovski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Abelovszky László,** estis hungara ekonomikisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Abelovszki* kaj *Abelovszkij,* liaj personaj nomvariantoj estis *Vladimir, Vlagyimir*.

 naskiĝis  en Novjorko, li mortis  en Tihany.
 
## Biografio 
 maturiĝis en Tula (Rusio), krome li estis laboristo 2 jarojn en Tomsko, poste li studis inter 1942–1944 en trafika universitato en Moskvo. Li interrompis sian studadon kaj aliĝis al la Ruĝa Armeo, kie li estis propagandisto aŭ li faris kvazaŭdiplomatajn taskojn. Li venis al Hungario en 1947 kaj akiris postenon en karbominejo en Pécs. Inter 1949-1951 li praktikadis en Hungara Ekonomia Universitato kaj fine li akiris diplomon. Post la diplomo li estis partilaboristo, inter 1956–1964 li havis postenon en la ŝtata administracio, poste li laboris en akademia instituto, inter 1970–1976 li estis konsilisto en Moskvo ĉe Konsilio de Reciproka Ekonomia Helpo, fine li estis postenulo denove en minejo de Pécs. Intertempe li kandidatiĝis en 1969 en Moskvo. Li havis filon kaj li ricevis 3 premiojn inter 1958-1985.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szovjet ipar újabb fellendülése.* (1955)
* *Ipari izotópalkalmazások gazdasági hatékonysága Lengyelországban.* (1965)
* *A sugárzástechnikának a KGST-tagországok népgazdaságában való alkalmazásának gazdasági hatékonysága.* (disertaĵo ruse, 1968)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj partilaboristoj
Luís Filipe de Castro Mendes

**Luís Filipe Carrilho de Castro Mendes** (naskita la 21-an de novembro 1950 en Idanha-a-Nova) estas portugala politikisto, diplomato kaj verkisto. De april, 2016 ĝis oktobro 2018, li estis Ministro de Kulturo en la la 1-a Kabineto de Costa, la 21-a konstitucia registaro de Portugalio gvidita fare de ĉefministro António Costa .

Por la UK 2018, li estis la Alta Protektanto de la Kongreso .

## Kariero 
Mendes diplomiĝis pri juro de la Universitato de Lisbono. 

Li estis Ĝenerala Konsulo en Rio-de-Ĵanejro de 1998 ĝis 2000, kaj poste servis kiel la portugala ambasadoro al Budapeŝto de 2003 ĝis 2007 kaj kiel la ambasadoro al Nov-Delhio de 2007 ĝis 2009.

## Verkado 
Mendes komencis eldoni poezion en la junulara suplemento de la gazeto *Diário de Lisboa* kaj en la literatura aldono de la gazeto *República* meze de la 1960-aj jaroj.

Lia unua libro, *Recados,* estis publikigita en 1983. Ekde tiam li publikigis grandan nombron da libroj, kiuj estas ligitaj al la lirika tradicio en la portugala literaturo. Per persona rakonto, li traktas individuan kaj , kun forta konscio pri amo kaj morto.

Lia laboro, kiu estas ĉefe klasifikita kiel postmoderna kaj karakterizita per kultura dialogo kaj estetika interŝanĝo, lastatempe montris kreskantan atenton al la sorto de la homaro kaj demandas demandojn pri la evoluoj de nuntempa socio. 

Ekde 1985, Mendes ricevis kelkajn literaturajn premiojn, plej lastatempe la *Prémio António Quadros* por *Lendas da Índia* (2012). La portugala PEN-Klubo aljuĝis al li la Poezio-Premion en 1992 kaj la novelojn-Premion en 1996. 

## Verkaro 
* *Recados*, 1983
* *Areias Escuras*, 1984
* *Seis Elegias e Outros Poemas*, 1985
* *Quadras ao Gosto Pessoano*, 1987
* *A Ilha dos Mortos*, 1991
* *Viagem de Inverno*, 1993
* *O Jogo de Fazer Versos*, 1994
* *Correspondencia Secreta*, 1995
* *Modoj de Música*, 1996
* *Outras Canções*, 1998
* *Os Dias Inventados*, 2001
* *Lendas da Hindio*, 2011
* *A Misericórdia dos Mercados*, 2014
* *Outro Ulisses Regressa a Casa*, 2016
* *Poemas Reunidos*, 2018

## Referencoj 
Kategorio:Portugalaj politikistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1950
Kategorio:Portugalaj poetoj
Kategorio:Portugalaj verkistoj
Trolebusa transporto en Arnhem

La **Trolebusa transporto en Arnhem** () estas trolebusa sistemo en la urbo Arnhem. Ĝi estas unika en Nederlando kiel la nura trolebussistemo daŭre funkcianta en tiu lando. Ĝi malfermiĝis la .

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Arnhem
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Arnhem
Arnhem
Peter Malden Studd

**Siro Peter Malden STUDD** GBEa KCVO DL (la 15an de septembro 1916 &#x2013; la 22an de junio 2003) estis  angla kriketisto kaj la 643a Lordo-Urbestro de Londono .

Li estis la Alta Protektanto de la UK 1971.

## Vivo 
Peter Malden Studd naskiĝis la 15-an de septembro 1916. La patro de Studd, brigadgeneralo Maldon A. Studd DSOMC, estis ADC al Reĝo George la 6-a dum la frua parto de la Dua Mondmilito. Siro Peter Studd estis Lordo-Urbestro de la Urbo de Londono de 1970-1971 kaj oficulo de la monbiletpresanta firmao De La Rue. Kiel junulo li estis elstara kriketisto kiu komandis kaj Harrow- kaj Kembriĝajn teamojn. Dum lia urbestroofico, la transplantita London Bridge en Lake Havasu City, Arizono estis remalfermota. La malnova ponto, kiu devenas de 1831, estis vendita fare de urboficistoj por 1,025,000 £ kaj ekspedita al Usono por iĝi la ĉefornamaĵo de nova komunumo.

### Pozicioj kaj honoroj 
* Prezidanto, Florence Nightingale Hospital
* Prezidanto de la Brita Kiropraktika Akcelo-Asocio
* Vicprezidanto de Artaj Edukaj Lernejoj
* Guberniestro de Hero
* Prezidanto de la King George Jubilee Trust

Studd estis nobeligita en 1969 kaj avancis al la GBE en 1971. En rekono de lia laboro por la Fido de la Princo, li estis nomumita KCVO en 1979 kaj iĝis Vicleŭtenanto de Wiltshire en 1983.

### Heredaĵo 
Estis la espero de Studd ke li estus memorita por lia laboro kiel la gvidanto de la kampanjo savi la strukturon de Katedralo de Sankta Paŭlo. La tegmento kaj ŝtofo de la konstruaĵo estis trafitaj per la ruinigadoj de tempo kaj la konstanta kampanjo de Londontrafiko. Dum lia urbestroofico li sukcesis helpi akiri 3 milionoj £ por la projekto kaj por li ĝi estis kulminaĵo de lia jaro en ofico. Liaj monkolektaj klopodoj estis imponaj kaj li eĉ sukcesis konvinki prezidanton Richard Nixon iĝi la patrono de la projekto en Usono. Financo estis akiritaj kiel rezulto, inkluzive de 10 USD donaco de usona pensiulo kiu vizitis la katedralon en 1917 dum la Unua Mondmilito. Ŝia Moŝto Reĝino Elizabeto la Reĝino Patrino partoprenis okazaĵojn ĉe la Domego por pagi tributon al Siro Peter antaŭ ol li forlasis oficon.
## Referencoj 
Kategorio:Mortintoj en 2003
Kategorio:Naskiĝintoj en 1916
Kategorio:Urbestroj de Londono
Stjepan Mesić

**Stjepan "Stipe" MESIĆ** [stjêpaːn stǐːpe měːsit͡ɕ] (naskiĝis la 24-an de decembro 1934 en Orahovica, Jugoslavio) estas kroata politikisto. Li estis Prezidanto de la Socialisma Federacia Respubliko Jugoslavio (SFRY) de la 1-a de julio ĝis la 3-a de oktobro 1991 kaj Prezidanto de Kroatio de la 18-a de februaro 2000 ĝis la 18-a de februaro 2010. Li transprenis kiam la antaŭa prezidanto, Franjo Tuđman, mortis en decembro 1999.

Li estis membro de la Kroata Demokratia Unio (HDZ) de 1990 ĝis 1994, kaj estis, interalie, prezidanto de la parlamento de 1992 ĝis 1994. En 1994, li kaj pluraj aliaj membroj rompis kun la HDZ kaj fondis sian propran partion., la Sendependaj Demokratoj de Kroatio (HND). La kialo estis ke li forte malkonsentis kun, interalie, la politiko de la lando direkte al Bosnio kaj Hercegovino. Poste, pluraj da la membroj de HND aliĝis al la Kroata Popola Partio (HNS) .

Mesic ankaŭ estis prezidanto de Jugoslavio por mallonga periodo de 30 junio 1991 ĝis 6 decembro 1991. En totalo, Jugoslavio havis dek kvar prezidantojn inter la morto de Josip Broz Tito en 1980 kaj ĝia dissolvo en 1992.

Dum la UK 2001, li estis la Alta Protektanto de la kongreso .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Stjepan Mesić – biografio

Kategorio:Prezidantoj de Jugoslavio
Kategorio:Prezidantoj de Kroatio
Kategorio:Ĉefministroj de Kroatio
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1934
K. A. Trypanis

**Konstantine Athanasius Trypanis** (, konata kiel K. A. Trypanis; la 22an de  januaro 1909, en Ĥio, Grekio  – la 18an de januaro 1993, en Ateno) estis greka klasikisto (klasika filologo_, literaturrecenzisto, tradukisto, poeto, kaj akademiano.

Akademiano de la Atena Akademio (1974). Honora Membro de la Brita Akademio (1978). Por la UK 1976, li estis la Alta Protektanto, ministro pri kulturo kaj sciencoj.

## Vivo 
Sur sia naskiĝ-insulo li studentiĝis ĉe klasika gimnazio. Li studis en la universitatoj de Ateno, Berlino kaj Munkeno .

Li doktoriĝis en 1937 ĉe la Universitato de Ateno, kaj ekde tiam ĝis 1945 li instruis en la Universitato de Ateno .

En 1947-1968. Oksforda Profesoro ĉe Exeter College. En 1968-1974. Profesoro pri Klasikaĵo ĉe la Universitato de Ĉikago, Emerito .

En 1974-1977, dum la metapolitefsi- periodo, li estis Ministro de Kulturo kaj Scienco de Grekio.

De 1981 ĝis 1985 li estis Ĝenerala Sekretario de la Akademio de Ateno kaj ĝia Prezidanto en 1986.

## Referencoj 
Kategorio:Mortintoj en 1993
Kategorio:Naskiĝintoj en 1909
Kategorio:Grekaj poetoj
Nguyễn Thị Doan

**Nguyễn Thị Doan** (naskiĝis la 11-an de januaro 1951 en Xã Chân Lý ) estas vjetnama politikisto, membro de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Vjetnamio. De 1976 ĝis 1979 ŝi studis ekonomikon ĉe la Vjetnama Universitato de Komerco. Ŝi aliĝis al la komunista partio la 11-an de julio 1981. La 25-an de julio 2007, ŝi estis elektita vicprezidanto de Vjetnamio fare de la Nacia Asembleo.

Dum la UK 2012 ŝi estis la Alta Protektanto por la kongreso .

## Referencoj 
Kategorio:Vicprezidantoj de Vjetnamio
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1951
Miĥaela Monaĥinejo (Jena)

**Miĥaela Monaĥinejo** (germane: *Michaeliskloster*) ekzistis inter 1301 kaj 1525 en Jena; tenadis ĝin la ordeno de la cistercianinoj. 
## Historio
La senjoroj de Lobdeburg fondis ĝin en 1301; la unuaj fratinoj venis el la monaĥejo Roda. Kvankam oni vivis laŭ reguloj cisterciaj, la klostro ne figuris sur listo de oficialaj ordenfilioj. Ĉar ekde 1220 ĉi ordeno ne plu akceptis novajn klostrojn kaj sekve la konvento de Jena menciiĝis en neniu dokumento de la ĉiujara ĝenerala kapitula kunveno.

Bone ekipite kaj iam estinte sufiĉe grava ĝi spertis krizon fine de la 15-a jarcento. En 1525, dum matenruĝo de Reformacio, ĝi estis neniigita. Novkonstruon de Miĥaelo-kirko ekde 1380 ebligis mondonacoj de urbanoj. Tion partoprenis i.a. la fama ŝtonskulptisto Peter Heierliß. De la monaĥinejo tuj apudinta la kirkon nenio estis konservita.

## Literaturo 
* Enno Bünz: *Klosterkirche - Bürgerkirche*. Che: Leppin, Volker u. Werner, Matthias (eld.): *Inmitten der Stadt. St. Michael in Jena. Vergangenheit und Gegenwart einer Stadtkirche*, Michael Imhof Verlag, Petersberg 2004, p. 105–137
* Elke-Ursel Hammer: "Jena". Che: Jürgensmeier, F. / Schwerdtfeger, E.: *Die Mönchs- und Nonnenklöster der Zisterzienser in Hessen und Thüringen* (=Germania Benedictina, IV-2), EOS Verlag, Erzabtei St. Ottilien 2011, p. 1007–1044 
* Gereon Christoph Maria Becking: *Zisterzienserklöster in Europa, Kartensammlung.* Lukas Verlag, Berlin 2000, ISBN 3-931836-44-4, p. 54 B
* Bernard Peugniez: *Guide Routier de l’Europe Cistercienne.* Editions du Signe, Strasburgo 2012, p. 499.
* Peter Pfister: *Klosterführer aller Zisterzienserklöster im deutschsprachigen Raum.* Dua eldono, Kunstverlag Josef Fink, Lindenberg 1998, p. 502

## Eksteraj ligiloj
* lokalizado kaj fotoj 
* lokalizado kaj fotoj
* projekto pri cisterciajhoj, fare de la fotisto Carsten Gier
* pri la historio klostra  

Kategorio:Konstruaĵoj en Jena
Kategorio:Aperis en 1301
Kategorio:Malaperis en 1525
Jena
Jena
Araŝ

**Araŝ**, ankaŭ transskribite **Arash**, havas plurajn signifojn, interalie:

* **Araŝ** la arkpafisto () , legenda heroo el la irana mitologio
* **Araŝ** ( [], do ), populara irana vira persona nomo
* pluraj homoj kun tiu persona nomo, inter ili:
** Araŝ Sadeki, irana politika aktivisto pri homaj rajtoj kaj malliberulo
** Araŝ Labaf, artista nomo simple **Arash**, irana-sveda artisto
** ...
Trolebusa transporto en Biŝkeko

La **Trolebusa transporto en Biŝkeko** () estas trolebusa sistemo malfermita la  en la urbo Biŝkeko. Ĝi estas la unua trolebusa sistemo en Kirgizio kaj la tria en Centra Azio (post Almato kaj Taŝkento).

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Biŝkeko
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Троллейбус Бишкека, Нарына, Оша ()

Kategorio:Biŝkeko
Biŝkeko
Trolebusa transporto en Narin

La **Trolebusa transporto en Narin** () estas la ĉefa urba publika transporto en la kirgiza urbo Narin kaj unu el la tri trolebusfunkciigistoj en Kirgizio. Ĝi veturas sur linio kun longo de ĉirkaŭ  kilometroj.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Narin
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Троллейбус Бишкека, Нарына, Оша ()
* Бишкекский Троллейбус. Нарын ()

Kategorio:Narin
Narin
Rebecca Zadig

**Rebecca ZADIG** (naskita la 27-an de julio 1982 en la urboparto *Limhamn* de Malmö en Svedio) estas sveda kantistino kaj kantoverkistino, kiu kantiste publike aktivis inter 2004 kaj 2010 (do 21-jara ĝis 28-jara). 

## Kariero 
Rebecca Zadig estis prezentita en la kanto de la irana-azera-sveda kantisto Araŝ *"Temptation"* (angle "tentiĝo"). Tiu kanto de 2005 estas pli nova versio de ŝia propra kanto *"Temptation"* de la sama jaro en kiu ankaŭ kunkantis Araŝ (tiam konata kiel "Alex"). Kantotekstoj de la du kantoj malsamas konsiderinde, kaj la lingvoj kaj kantovoĉoj speguliĝis: dum la kanto de Rebecca estas en la angla kun soloo de Araŝ en la persa, la versio de Araŝ estas persa kanto kun angla refrenkoruso kantata de Rebecca. Ambaŭ versioj tamen estas reludversioj de la kanto *Baila Maria* de la franca-araba-israela muzikgrupo *Alabina* (kun ilia kantistino Iŝtar, ) de 1996.

Rebecca Zadig ankaŭ kantis en la kanto *"Bombay Dreams"* kun *Aneela* en 2004 kaj estis prezentita en la kanto *"Mitarsam"* (svede "engaĝita", ankaŭ titolita *"Suddenly"*, angle "subite") - kiu prezentiĝis en 2008 kiel unuopaĵoj je titolo *Mitarsam* kaj samjare ankaŭ je la angla titolo en muzikalbumo *Donya* de Araŝ.

En vivaj prezentoj de Araŝ, ekzemple tiu kiun li faris en "Live in Sopot" en la pola televido, kaj en aliaj, Rebecca Zadig kantis la kanton kun Araŝ, kvankam la registrita versio de la kanto "Araŝ" estas normale kantata fare de la kantistino Helena, kiu ne aperas publike.

Ekde 2010, ŝi precipe laboras en moda dezajno.

Kategorio:Svedaj kantistoj
Trolebusa transporto en Oŝo

La **Trolebusa transporto en Oŝo** () estas trolebusa sistemo en la urbo Oŝo. La sistemo malfermiĝis la  kaj iĝis la dua trolebussistemo en Kirgizio (post Biŝkeko).

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Oŝo (urbo)
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Троллейбус Бишкека, Нарына, Оша ()
* Бишкекский Троллейбус. Ош ()

Kategorio:Oŝo
Oŝo
József Hunyady (verkisto)

**József Hunyady** [jOĵef hunjadi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hunyady József,** estis hungara verkisto, ĵurnalisto.

József Hunyady naskiĝis  en Pécs, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Hunyady lernis en sia naskiĝurbo, sed li ne finis la jezuitan gimnazion. En la jaroj 1941 kaj 1942 li estis instruisto kaj kantoro en Badacsonytomaj, poste li batalis en la 2-a mondmilito, sed inter 1943-1945 li estis militkaptito. Hejmenveninta li havis plurajn okupiĝojn, poste li translokiĝis al Budapeŝto. Ekde 1948 ĝis la pensiuliĝo en 1980 li estis ĵurnalisto en pluraj gazetoj, escepte inter 1956–1960, tiam li estis dramaturgo. Li ankaŭ kontribuis, liaj debutaj novelo aperis en 1942, romano en 1949, teatraĵo en 1952. Li ankaŭ tradukis, sed liaj porjunularaj romanoj estis la plej popularaj. Li havis 2 filinojn kaj li ricevis 3 premiojn inter 1947-1983.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Keleti front.* (novelo, 1942)
* *Szerencsétlen emberek.* (novelaro, premiita, 1947)
* *Elsüllyedt ország.* (romano, 1949)
* *Bányászbecsület.* (teatraĵo, 1951)
* *Hollós vitéz.* (romano, 1957)
* George Bernard Shaw: *Lord Augustus.* (tradukaĵo, 1957)
* *A fekete lovag.* (romano, 1959; 3-a eldono: 1976)
* :de:Hedda Zinner: *Egy kis bécsi kávéház.* (teatraĵo, 1961)
* *Pepito.*  (romano, 1961; 2-a eldono: 1976; bulgare: 1964)
* *Hét tenger vándora. Jetting Károly, a „pozsonyi Robinson” kalandjai.* (romano, 1964; 2-a eldono: 1972; 3-a eldono: 2003; pole: 1969; slovake: 1972)
* *Az égig érő vár. Kőszeg, 1532.* (romano, 1982)
* *A második honalapító. Hunyady József tollából* (2013)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Apotekista Turo (Heldburg)

**Apotekista Turo** (germane: *Apothekerturm*) troviĝas en Heldburg, Germanujo, je la orienta urborando. Ĝi stariĝis kiel parto de la urba ĉirkaŭfortikaĵo en la 16-a jarcento. Temas pri monumentprotektotaĵo. Nomdoninto estis la apotekisto Ludwig Hoffmann, kiu aĉetis ĝin en 1852 kaj alikonstruigis ĝin. 

La turo kun teretaĝo kaj du supraj etaĝoj posedas ankoraŭ mezepokan parapeton kaj ŝtonan konzolon por la defendkoridoro. La kupola spajro, kiu origine ne apartenis al la turo, estas tegmentita per ardezo. Ĝi venas el parte  en la 1870-aj jaroj malkonstruita kastelo en Hellingen. Tie aĉetis ĝin Hoffmann por metigi ĝin surturen. Eĉ hodiaŭ ĝin posedas privatuloj. 

## Eksteraj ligiloj 
* Apothekerturm Heldburg - ĉe: *outdooractive.com* 

Heldburg
Heldburg
Abu El Matamir

**Abu El Matamir** () estas loĝloko en la provinco Buhajra de Egiptio. En 2006 ĝia loĝantaro atingis 44 415 homojn, laŭ oficiala takso de julio 2018 estis 58 576 kaj en julio 2023 temis pri 69 338 loĝantoj, kiuj vivas sur areo de 10,9 km². La urbo ekzistis antaŭ la islama konkero de Egiptio kaj en la romia epoko oni kutimis konservi grenojn tie. Aleksandrio kaj la bordo de la Mediteranea Maro situas en distanco de 48 kilometroj nordokcidente, kaj la nacia ĉefurbo Kairo atingeblas en distanco de 160 kilometroj sudoriente.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Egiptio
Trolebusa transporto en Ulanbatoro

La **Trolebusa transporto en Ulanbatoro** estas publika transportsistemo en la ĉefurbo de Mongolio - Ulanbatoro, kaj la sola en la lando. Ĝi estis malfermita la , en 2016 ekzistas 2 trolebusdeponejoj, 53 trolebusoj kaj 3 itineroj.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Ulaanbaataro
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (, plurlingva)

Kategorio:Ulanbatoro
Ulanbatoro
Kurri Kurri

**Kurri Kurri** (pro simpleco ofte nur nomata *Kurri*) estas urbeto de Aŭstralio. Ĝi situas en la subŝtato Novsudkimrio, en la sudokcidenta parto de la kontinento. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Rilatoj al Esperanto 
En 1924 okazis en Kurri unu el la unuaj internaciaj geedziĝoj esperantistaj, inter la angla aktivulo Frank V. Taylor kaj la aŭstralia esperantistino Adelaide E. Hughes. Kiel kutime en tiaj ankoraŭ maloftaj interkulturaj okazoj, la esperantlingva gazetaro amplekse raportis pri la internacia movada geedziĝo, la paro estis ´komence de la 1930-aj jaroj amplekse enketataj de Lajos Kökény kaj Ernest Edward Yelland  pri la spertoj de hejma ĉiutaga uzo de Esperanto, kaj la Enciklopedio de Esperanto de 1934 menciis ĝin.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Novsudkimrio