open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Emilio Massera

**Emilio Eduardo MASSERA** (Paranao, 19-a de oktobro de 1925 – Bonaero, 8-a de novembro de 2010) estis militisto argentina apartenanta al la Argentina Mararmeo, estis argentina registo kaj elpostenigita pro rezulti kulpulo de krimoj kontraŭ la homeco. El 1976 al 1978 li formis parton, kun Jorge Rafael Videla kaj Orlando Ramón Agosti, de la militista junto kiu elpostenigis la prezidentinon María Estela Martínez de Perón kaj regis *de facto* en Argentino dum la memnomita *Procezo de Nacia Reorganizado*.

La Lernejo pri Mekaniko de la Mararmeo (ESMA), sub la estreco de Massera, estis unu el la plej grandaj kaj elstaraj kontraŭleĝaj arestejoj de la lando pri kiu juĝoj kaj liberigitoj poste diskonigis sangoverssajn praktikojn estritaj de tiu militisto.

Massera estis ankaŭ kulpulo pri aferoj de murdoj por akiri koruptan monon, de kromamatinoj ktp.

## Bibliografio 
* Sebastián Roca (1983). El Caso Massera, secretos de una conspiración. Tríptico. ISBN 978-950-9395-00-8.
* Emilio Eduardo Massera (1981). El país que queremos. Fundación para el Estudio de los Problemas Argentinos. LCCN 85183784.
* Martín Edwin Andersen (1993). Dossier Secreto: Argentina's Desaparecidos and the Myth of the Dirty War. Westview Press.

## Eksteraj ligiloj 
* Diskurso de Massera en 1981
* Artikolo ĉe El Mundo, Hispanio
* BBC News
* National Security Archive Documents
* Patricia Derian y las mentiras de Massera, diario Clarín 
* ¿El almirante Maceta?, de Horacio Verbitsky, 10a de februaro de 2008.
* Nada que festejar, de Horacio Verbitsky, 13a de decembro de 2002.
* El infierno es poco. Obituario de Página 12. 9a de novembro de 2010
* Murió Massera, símbolo del terrorismo de estado - Clarín, 9a de novembro de 2010
* Feinmann - Necrológica sobre Massera | Audios | AM 750 
* Obituario de The Independent - Londono

Kategorio:Argentinaj politikistoj
Kategorio:Argentinaj militistoj
Cabo Machichaco

[dekstra|eta|250px|La vaporŝipo *Cabo Machichaco* dum brulego en la [haveno de Santandero.]]

**Cabo Machichaco**  estis vaporŝipo konstruita en 1882 en Newcastle (nordorienta Anglio). En 1885 la ŝipkompanio Compañía Ybarra aĉetis kaj uzis ĝin por marborda ŝiptrafiko inter Bilbao kaj Sevilo (Hispanio). La unua haveno vizitita de la ŝipo estis la haveno de Santandero. Ĝi estas grava parto de la historio de la urbo Santandero kaj Hispanio ĉar la 3-an de novembro 1893 ĝi bruege eksplodis ĉe la loka haveno. En la katastrofo 590 homoj mortis kaj 525 estis vunditaj.

## Vidu ankaŭ 
* Incendio de Santandero de 1941, granda katastrofo okazinta en Santandero
* Kabo Maĉiĉako

## Referencoj 
Kategorio:1893
Kategorio:Santandero
Kategorio:Historio de Kantabrio
Kategorio:Transportaj akcidentoj en Hispanio
Kategorio:Hispanaj ŝipoj
Vilfredo la Harplena

[eta|dekstra|Statuo en [Madrido (L.S. Carmona), (1750-1753)]]
**Vilfredo la 1-a de Barcelono** ankaŭ konata kiel Wilfredo, Vifredo, Guilfredo, Guifredo aŭ "**Vilfredo la Harplena**" (830 — ) estis Grafo de Barcelono de 878 ĝis 897, jaro de lia morto.

## Familio 
Li estis filo de Sunifredo la 1-a de Narbono, Grafo de Barcelono, Urgel kaj Ĝirono (785 — 849) kaj de Ermesenda de Karkasuno, filino de Roĝero la 1-a grafo de Karkasuno kaj de Adelaide de Rouerge. Li edziĝis en 877 kun Gunilda de Barcelono filino de Sunifredo de Barcelono, vicgrafo de Barcelono de kiu naskiĝis:

# Rodolfo de Barcelono, (870 aŭ 885 — 940), li estis la 34-a episkopo de Urgel de 914 al 940 kaj abato en Monaĥejo Santa Maria de Ripoll.
# Vilfredo la 2-a Borrell (874 - 911), grafo de Barcelono (860 — 911) edziĝinta kun Gersenda de Tuluzo.
# Sunjer la 1-a de Barcelono, (890 - ) grafo de Barcelono, Ausone kaj Ĝirono, edziĝinta du fojojn, la 1-an kun Aimildis de Gevaudan kaj la 2-an kun Riquilda de Rouerge (905 - 955) filino de Ermengol la 1-a de Rouerge kaj de Adelaida.
# Sunifredo la 2-a de urgel (ĉ. 880 - 948), grafo de Urgel (870 — 948) edziĝinta kun Adelaide de Rouerge (880 -?), filino de Armengol de Rouerge kaj de Tuluzo.
# Gunilda de Barcelono (ĉ. 870 — 923 aŭ 926) edziniĝinta kun Rajmundo la 2-a de Tuluzo kaj Rouerge (870 - 923), grafo de Tuluso kaj de Rouerge.
# Miró la 2-a de Cerdanjo (ĉ. 878 – 927), grafo de Barcelono, Berga kaj Besalú edziĝinta kun Ava de Ribagorza (ĉ. - 962), filino de Rajmundo la 2-a de Ribagorza, grafo de Ribagorza
# Emma de Barcelono (880 - 942) abatino en Monaĥejo de São João das Abadessas.
# Ermesenda de Barcelono (? — 925)
# Cixilona de Barcelono (?- 945), abatino en Monaĥejo de Santa Maria do Caminho, fondita de sia fratino Emma.
# Riquilda de Barcelono.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* geneall.net

## Tradukfonto 
Kategorio:Historio de Katalunio
Spörl

**Spörl** aŭr **Spoerl** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Alexander Spoerl (1917–1978), germana verkisto
* Gerhard Spörl (* 1950), germana ĵurnalisto
* Harald Spörl (* 1966), germana futbalisto
* Heinrich Spoerl (1887–1955), germana verkisto
* Johann Spörl
* Johannes Spörl (1904–1977), germana historiisto
* Max Spörl (1909–1997), germana entreprenisto kaj politikisto (CSU)
* Volkmar Daniel Spörl (1733–1807), germana evangelia teologo

## Vidu ankaŭ
* Sperl
* Spörli
Preĝejo Klemento la 1-a (Bük)

**Kirko Klemento la 1-a** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en la urbo Bük.

## Historio 
La preĝejo estis konstruita en la frua 13-a jarcento, sed en la sama jarcento ĝi pligrandiĝis. En 1408 oni konstruis gotikan sakristion, sed tiutempe ankaŭ la sanktejo estis plene trakonstruita. Inter 1595-1673 la luteranoj profitis la kirkon. En tiu periodo la turo estis konstruita en 1658. Inter 1732-1757 la kirko parte barokiĝis. En 1938 la orgeno ekfunkciis. En 1979 nova sakristio konstruiĝis, en la sekva jaro la konstruaĵo estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. Apude troviĝas skulptaĵo pri Sankta Maria kaj baroka kolono el la 18-a jarcento. La fasado komenciĝas kun kvadrata turo, ĉe la piedo la enirejo estas videbla. Malantaŭ la turo la navo etendiĝas, kiu finiĝas en plurlatera absido. Interne sur la muroj restis fragmentoj de bildoj, la plej malnovaj el la mezepokoj. La ĉefaltara bildo prezentas Klementon.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* kun foto 
* kun fotoj
* hungare
* http://teszt2.utazzitthon.hu/latnivalo.php?
* hungare kun foto

Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Klemento la 1-a
Buk
11251 Ikario

**11251 Ikario** estas troja asteroido, orbitante ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Ikario (antikve greke *Ικάριος*), filo de la reĝo Ebalo de Sparto en helena mitologio. Kun la nimfo Periboia, Ikario estis la patro de Penelopo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Renneisen

**Renneisen** estas la familia nomo de jenaj personoj:

* Erich Renneisen (1907–1970), germana diplomato kaj funkciulo pri eksterlanda komerco; komerckonsilisto de GDR en Hindio kaj Britio
* Jakob Renneisen (1899–1973), germana politikisto
* Walter Renneisen (* 1940), germana aktoro

**Vidu ankaŭ:**
* Rennofen
Fesca

**Fesca** estas la familia nomo de jenaj personoj:

* Alexander Fesca (1820–1849), germana komponisto kaj pianisto
* Friedrich Ernst Fesca (1789–1826), germana komponisto kaj violonisto 
* *Jenő Fesca,* pseŭdonimo por Willy Metschke, germana muzikkapelestro 
* Max Fesca (1846–1917), german grundosciencisto kaj plantkultivologo
* Ursula Fesca (1900–1975), germana ceramikistino

kaj la nomo de firmaoj:

* Fesca
11249 Etna

'*11249 *Etna''''' estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la aktiva stratovulkano Etna, proksime de la sicilia urbo Katanio, alta de 3350 metroj. La oftaj erupcioj de Etna estis konataj depost la antikva epoko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Drei Höfe

**Drei Höfe** estas komunumo en la Distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 726 loĝantojn je la 1-a de januaro 2013.

## Geografio 
La komunumo Drei Höfe situas en la Svisa Mezlando oriente de la flotebenaĵo de la rivero Emme en sudoriento de la soloturna Distrikto Wasseramt. La komunumo konsistas el la setlejoj Heinrichswil, Mösli kaj Winistorf de la iama komunumo Heinrichswil-Winistorf kaj la du setlejoj Hersiwil kaj Rütihof de la iama komunumo Hersiwil.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,56 km², de kiuj 34,6% estas kovritaj de arbaro, 55,1% servas por agrikulturo kaj 7,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Drei Höfe limas en nordo al Oekingen, en nordnordoriento al Horriwil, en nordoriento en unu punkto al Etziken, en okcidentnordokcidento al Aeschi, en oriento al Seeberg (BE), en sudoriento al Hellsau (BE), en sudo al Höchstetten (BE), en sudokcidento al Willadingen (BE), en okcidento al Recherswil, kaj en nordokcidento al Halten.

## Trafiko 
Tra Drei Höfe situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la vilaĝo kondukas flanka vojo de Oekingen al Winistorf. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 4 kilometrojn nordokcidente apud Kriegstetten. Per la buslinio n-ro 16 de Aeschi al Kriegstetten la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Sub la vilaĝo Hersiwil pasas tra tunelo la linio de fervojo 2000 de la orient-okcidenta rapidlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Berno al Zuriko.

## Historio 
La hodiaŭa komunumo Drei Höfe estiĝis kun efiko de la 1-a de januaro 2013 per kunigo de la malnovaj komunumoj Heinrichswil-Winistorf kaj Hersiwil.

La iama komunumo Heinrichswil-Winistorf estis kreita la 1-an de januaro 1993 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Heinrichswil kaj Winistorf. Mösli ĝis tiam estis parto de Winistorf. Sub la malnova reĝimo ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Heinrichswil formis komunumon kune kun Hersiwil. Ek de tiam ĝis 1854 ekzistis triopa komunumo Hersiwil-Heinrichswil-Winsitorf. En la jaro 1854 el la tri vilaĝoj fariĝis memstaraj komunumoj.

La unua dokumenta mencio de Heinrichswil datiĝas el la jaro 1317 per mencio de *Cristan von Heinrichswile*. Kiel parto de la senjorujo Kriegstetten-Halten Heinrichswil kaj Winistorf fariĝis en la jaro 1466 havaĵo de la urbo Soloturno, kiu en 1665 ankaŭ akiris al superan jurisdikcion pri la du vilaĝoj. 

La unua dokumenta mencio de Hersiwil datiĝas el la jaro 1324 kiel *Hersenwile*. Kiel parto de la senjorujo Kriegstetten-Halten Hersiwil fariĝis en la jaro 1466 havaĵo de la urbo Soloturno, kiu en 1665 ankaŭ akiris al superan jurisdikcion pri la vilaĝo. Sub la malnova reĝimo ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Hersiwil formis komunumon kune kun Heinrichswil. Ek de tiam ĝis 1854 ekzistis triopa komunumo Hersiwil-Heinrichswil-Winsitorf. En la jaro 1854 el la tri vilaĝoj fariĝis memstaraj komunumoj. 

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Drei Höfe 

## Bildoj 

Dosiero:Hersiwil b Hauptstrasse.jpg|Ĉefvojo de Hersiwil
Duran

**Duran** nomiĝas jenaj geografiaj objektoj:
* Durán, urbo en Ekvadoro
* Dorno (Lombardio), komunumo en la provinco Pavia en Italio (lombarde:  *Duran*)
* Passo Duran, pasejo en la sudaj Dolomitoj, Italio

**Duran** aŭ  **Durán** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Agustín Durán (1789–1862), hispana literatursciencisto 
* Antonio Durán (1924–2009), hispana futbalisto
* Arkaitz Durán (* 1986), hispana biciklisto
* Carlos Durán Cartín (1852–1924), 1889/90 prezidento de Kostariko
* Cassius Duran (* 1979), brazila akvosaltisto
* Diego Durán (1537–1588), hispana historiisto, verkisto kaj dominikano
* Eddie Duran (* 1925 als Edward Lozano Duran), usona ĵazgitaristo
* Émile Auguste Carolus-Duran (1837–1917), franca pentristo
* Enver Duran (* 1945), turka medicinisto 
* Fatih Duran (* 1987), german-turka futbalisto
* Fernando Torres Durán (* 1937), kolumbia sacerdoto kaj episkopo de  Chitré
* Guillermo Durán (* 1988), argentina tenisisto
* Hilario Durán (* 1953), kanada muzikisto
* Iulia Cibișescu-Duran (* 1966), rumana komponistino
* José Manuel Durán (* 1945), hispana boksisto
* Julián Durán (* 19**), meksika futbalisto 
* Marconi Durán (* 1980), kostarika biciklisto
* Roberto Durán (* 1951), panama boksisto
* Roxane Duran (* 1993), aŭstra-franca aktorino
* Salvador Durán (* 1985), meksika biciklisto
* Simeon ben Zemah Duran (1361–1444), hispana teologo
* Sixto E. Durán-Ballén (* 1899), ekvadora ambasadoro
* Tomás López Durán (* 1961), meksika sacerdoto kaj vicepiskopo en  Puebla de los Ángeles
* Vicente Rodrigo Cisneros Durán (* 1934), ekvadora sacerdoto kaj ĉefepiskopo de Cuenca

**Vidu ankaŭ:**
* Durán-Ballén
* Duran Duran, brita muzikgrupo
Anĝaro

**Anĝaro** ( kaj ), estas antikva umajada urbo en Libano, deklarita Monda heredaĵo de Unesko en 1984. La urbo ankaŭ estas konata kiel (). Ĝi situas en la Beka-valo.

La nuna loĝloko havas ĉirkaŭ  loĝantojn, kiuj plejmulte devenas el la ĉirkaŭ 6.000 armenoj ekzilitaj de Turkio pro la okazinta Armena genocido en 1915.

Ĝia arkitektura stilo estas ponto inter la bizanca kaj la araba artoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Anĝaro 

Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Libano
(11250) 1972 AU

**(11250) 1972 AU** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf (Germanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Luboš Kohoutek
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
Endre Kemény

**Endre KEMÉNY** [kemEnj] hungara landkunvena deputito, poeto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 28-an de novembro 1845 kaj mortis en Magyarbükkös en 1898.

## Kariero 
Endre Kemény grafo pristudis juron en Reĝa Universitato de Pest. Li publikigis poemojn, rakontojn, sociajn kaj politikajn artikolojn. La Nacia Teatro de Koloĵvaro prezentis plurajn el liaj tragediojn (*Tenger fiai*, *Törvénytelen*, *Nagy napokból*). De 1875 li estis deputito de distrikto Marosújvár.

## Libroj 
* *Egy költői beszély*, *Két költői beszély*, *Az áldozat, *Eszményi szerelem*, *Fivérek''.

## Fontoj 
* Familileksikono
* http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Komploto de Katilino

Inter 65 kaj 62 a.K., la aristokratulo Katilino organizis komploton por mortigi la romajn konsulojn kaj alproprigi al si la potencon. Tamen Cicerono sciiĝis pri la konspiro kaj avertis al la Senato.

## Antaŭaĵoj 
Lucio Sergio Katilino estis aristokrata kaj enŝuldiĝinta. Li miksiĝis en politikon, favore al la popol-flatado. 
En la jaro 65 a.K. li kandidatiĝis al konsuleco, sed li malvenkis.

Tiam la romia socio elstariĝis pro sociaj kaj politikaj diferencoj: malgranda homopo, kiu havis povon, honorojn kaj monon, dominis ŝuldintan amason sen ebleco por plibonigi sian ekonomian situacion. Katilino proponis ĉefe elimini ĉiujn ŝuldojn.

Lia politika programo akceptatis de senomonaj aristokratuloj, malriĉaj kolonianoj kaj iuj aventuremuloj. La sukceso de liaj ekstremaj ideoj montris la krizo kaj degenerado de la romia respubliko.

Katilino rekandidatiĝis al la elektado en 63 a.K., kaj venkitas denove. La aliaj aristokratuloj, antaŭ liaj radikalaj ideoj, preferis voĉi por Cicerono, advokato, kaj por Kajo Antonio.

## Komploto 
### Komenco 
Post la dua malsukceso, Katilino preparis sin por la elektado en 62 a.K., dum kuras la famo, ke li organizantis komploton.
 
Efektive, Katilino formitis komplicopon kaj pagis al Manlio, koloniano el Fiesolo, por krei armeon en Etrurio, kie jam antaŭ 10 jaroj
Marko Lepido organizintis armitan ribelon.

### Cicerono 
Unu amanto de iu konspiranto kaj iuj leteroj informis al Cicerono pri la katilina projekto. La komploto pretendis mortigi la konsulojn, iujn patriciulojn kaj ankaŭ planis la eniron de Katilino en Romon kun armeo.

La 20a de oktobro 63 a.K. Cicerono petis al la Senaton prokrasti la elektadon. La senatuloj proklamis la statox de urĝo
(*senatusconsultum ultimum*). La elektado okazis sub soldata viglado. Cicerono portis kirason sub sia togo.

Katilino venkitas unu plian fojon; Julio Silano kaj Lucio Mureno elektatis. La 8an de novembro Cicerono akuzis Katilinon en la Senato, kaj Katilino eskapis el Romo kaj rifuĝis ĉe Manlio en Etrurio. La Senato deklaris Katilinon kaj Manlion malamikoj de la patrujo kaj ordonis rekruti la armeon.

### Malsukceso 
Kvin konspirantoj arestatis kaj kondamnatis al morto. La Senato nomumis Cicerono Patro de la patrujo. La januaro de 62 a.K., Katilino mortis batalinte kontraŭ la armeo de Kajo Antonio ĉe Pistojo.

La decembro en 62 a.K., pli komplicoj de Katilino arestatis kaj la Senato ekhavis dokumentoj, kiu pruvis la komploton.

Kategorio:Antikva Romio
Kategorio:Komplotoj
Greetsiel

eta|280ra|Mapo de la ĉirkaŭaĵo
**Greetsiel** estas eta havenloko ,kun 1534 loĝantoj (2006), en la okcidenta parto de Orienta Frislando, Germanio. La vilaĝo situas en la komunumo Krummhörn, kiu ekestis en 1972. Ĝis tiu jaro Greetsiel estis memstara komunumo.

Greetsiel havas pitoreskan vilaĝovidaĵon kaj estas kun distanco la plej turisma loko en la komunumo Krummhörn. Escepte de la turismo Greetsiel vivas de la salikokokaptado. Tuj apud la vilaĝo situas okulfrapa, plumpa flava kaj ruĝa lumturo, kie oni povas geedziĝi.

Dosiero:Greetsiel landscape 2003 05.jpg|Norde de Greetsiel
Dosiero:Het fort van Griet-Zijl (Greetsiel) in Oost-Friesland (Atlas van Loon).jpg|Bildo de plifortigita Greetsiel el la 17-a jarcento (J.Blaeu).
Dosiero:emmius_geboortehuis.jpg|Naskiĝdomo de Ubbo Emmius
Dosiero:Greetsieler Zwillingsmühlen 2010.jpg|Ĝemelaj muelejoj
Dosiero:GreetsielHafen2-28062009.JPG|Salikokokutroj en la haveno de Greetsiel
Dosiero:Port greetsiel.jpg|Fiŝista haveno

## Naskiĝis en Greetsiel 
* Ubbo Emmius (1547–1625), teologo, historiisto, pedagogo kaj la unua universitata rektoro de la Regna Universitato Groningen.

## Eksteraj ligiloj 
* Greetsiel

Kategorio:Distrikto Aurich
Kategorio:Havenoj
11253 Mesyats

'*11253 *Mesyats'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio)

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la sovetunian fizikiston Gennadij Andrejevich Mesjac (cirile : *Геннадий Андреевич Месяц''), konata pro lia laboro pri la fiziko de  en gasoj kaj vakuo, elektronaj elsendoj, alt-kurentaj akceliloj de elektronoj kaj tekniko pri la alt-potencaj impulsoj. Ekde 1987 li estis vic-prezidanto de la Rusia Akademio de Sciencoj. (Ŝtata premio de Sovetunio 1978, Ŝtata premio de Rusia Federacio 1998 ktp).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
11254 Konkohekisui

'*11254 *Konkohekisui'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la japana poeto *Konko Hekisui'' (1909–1989), iama direktoro de la biblioteko de Konko en gubernio Okajama.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroki Kosaj
Kategorio:Malkovrita de Kiiĉiro Furukaŭa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Ripetilo

[dekstra|250ra|Repeater eines Unterseekabels, Telekommunikationsmuseum in [Pleumeur-Bodou]]
dekstra|250ra|Querschnittszeichnung eines Repeaters für optische Unterseekabel

**Ripetilo** estas en la komunikad-tekniko amplifilo por pligrandigi la atingeblan distancon de signalo. La ripetilo troviĝas en iom da distanco al la sendilo, ricevas ties signalojn kaj transsendas ilin en pritraktita kaj plifortigita formo.

## Ripetiloj en komputila tekniko 
## Ripetiloj en reta tekniko 
## Ripetiloj en vitrofibra tekniko 
eta|dekstra|
En optikaj transmaraj kabloj la lumo estas amplifita ĉiujn ĉ. 50 ĝis 80 km per optikaj amplifiloj.
Krome post distanco de 500 ĝis 1000 km specialaj ripetiloj devas reformigi la signalojn, plibonigi ties kvaliton al la originala.

La ripetiloj ricevas sian elektran energion per la kupra mantelo de la kablo.

## WLAN-Ripetiloj 
eta|dekstra|WLAN-ripetilo

## Ripetiloj en TK-retoj 
## Ripetiloj en porteblaj radio-retoj 
dekstra|250ra|Principo de ripetilo en radiotekniko. Signalo estas ricevita kaj plifortigite pretersendita.
En portebla radio ripetiloj estas uzataj por atingi forajn regionojn kaj speciale regionojn malantaŭ montoj.
Aliaj similaj lokoj estas tuneloj kaj altaj konstruaĵoj.

## Ripetiloj en la amatora radio 
Ankaŭ la radioamatoroj uzas ripetilojn. Oni nomas ilin ankaŭ relajsoj. Ripetiloj por digitaj modoj estas nomitaj digipiteroj.

Ripetiloj por voĉo kaj datoj estas konektitaj al kompletaj retoj. Tiel oni povas havi kontaktojn de aŭtomobilo tra ĉiuj landoj kaj aliaj kontinentoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* paket-radio

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Amatora radio
11256 Fuglesang

'*11256 *Fuglesang''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Christer Fuglesang, unuan svedan kosmonaŭton.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Svedaj kosmonaŭtoj
Kategorio:Malkovrita de Claes-Ingvar Lagerkvist
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Ouro Branco

**Ouro Branco** estas portugala vorto por "blanka oro". Ĝi povas ankaŭ aludi al:

## Lokoj
### Brazilo
* Ouro Branco (Alagoaso)
* Ouro Branco (Minas-Ĝerajso)
* Ouro Branco (Norda Rio-Grando)
Orlando Ramón Agosti

200px|eta|Agosti enpostenigante kiel membro de la *Junta Militar*.
**Orlando Ramón AGOSTI** (San Andrés de Giles, provinco Bonaero, 22-a de aŭgusto de 1924 – Bonaero, 7-a de oktobro de 1997) estis militisto argentina, elpostenigita kaj juĝata kiel kulpulo de krimoj kontraŭ la homeco, integrinto de la unua militista stabanaro de la memproklamita *Proceso de Reorganización Nacional*, nome diktaturo kiu regis *de facto* en Argentino el 1976 al 1983 post la puĉo kiu elpostenigis la prezidentinon María Estela Martínez de Perón.

La 24-an de marto de 1976, kun la generalleŭtenanto de la Armeo Jorge Rafael Videla kaj la admiralo Emilio Eduardo Massera de la Mararmeo okazigis la puĉo. Malhele malantaŭ siaj kunuloj en la *Junta*, li estis la malplej respondeca pri la agadoj de regado, kaj ĉefe pri la kontraŭleĝa subpremado. La 25-a de januaro de 1979 Orlando Agosti retiriĝis. Lialoke oni nomumis la brigadgeneralon Omar Domingo Rubens Graffigna, kiu ekestris ĉe la Aerarmeo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Puĉo en Argentino de 1976

Kategorio:Militkrimoj
Kategorio:Argentinaj politikistoj
Kategorio:Argentinaj militistoj
Revaz Gabriadze

**Revaz (Rezo) Gabriadze** (; naskiĝis la  en Kutaiso - 6-an de junio 2021) estis kartvelia pentristo, teatra kaj kina reĝisoro, scenaristo, verkisto kaj skulptisto.

## Biografio 
Rezo Gabriadze naskiĝis la  en urbo Kutaiso en Kartvela Soveta Socialisma Respubliko (Sovetunio).

En 1981 li fondis pupteatron en Tbiliso, en kiu li estis aŭtoro kaj reĝisoro de spektakloj.

En 1990-aj jaroj li laboris en Svislando kaj Francio. Li prezentis siajn spektaklojn en Théâtre Vidy-Lausanne (Svislando) kaj en Parizo.

Li estis konata ankaŭ kiel pentristo kaj skulptisto, prezentis siajn verkojn en multaj landoj.

## Verkitaj filmoj 
### Kiel reĝisoro 
**Filmoj laŭ jaroj:**
* 1975 — Кавказский романс
* 1977 — Покорители гор
* 1977 — Лимонный торт

### Kiel scenaristo 
**Filmoj laŭ jaroj:**
* 1968 — Серенада
* 1968 — Необыкновенная выставка
* 1969 — Не горюй!
* 1970 — Феола
* 1971 — Кувшин
* 1972 — Белые камни
* 1973 — Чудаки
* 1974 — Родник у дороги
* 1974 — Пари
* 1975 — Вальс на Мтацминде
* 1975 — Кавказский романс
* 1975 — :ru:На прошлой неделе
* 1975 — Лестница
* 1975 — Субботний вечер
* 1975 — Странствующие рыцари
* 1976 — Сюита
* 1976 — Термометр
* 1976 — Три рубля
* 1977 — Бабочка
* 1977 — Mimino
* 1977 — Покорители гор
* 1977 — Лимонный торт
* 1977 — Пожар, любовь и помпиеро
* 1978 — Три жениха
* 1979 — Дюма на Кавказе
* 1980 — Удача
* 1984 — Футбол нашего детства
* 1986 — Кин-дза-дза!
* 1990 — Паспорт
* 2013 — Кин-дза-дза!

## Prozaj literaturaj verkoj 
* «Кутаиси — город», romano (2002)
* «Чито ГК—49-54, или Врач и больной», romano (2003)

## Verkitaj skulptaĵoj 
* Ĉiĵik-Piĵik en Sankt-Peterburgo, kadra|20ra (starigita la )
* Skulptaĵo "Nazo de majoro Kovalov" en Sankt-Peterburgo, kadra|20ra Rusio (starigita en oktobro 1995)
* "Monumento al protagonisto de Odesaj anekdotoj Rabinoviĉ", skulptaĵo en Odesa, kadra|20ra Ukrainio (malfermita la  apud Literatura muzeo)

## Premioj 
Gabriadze ricevis kelkajn rusiajn premiojn:
* en 1996 — Царскосельская художественная премия;
* en 1997 — Золотая маска pro pupa spektaklo ("Verso pri Volgo", Teatro de Satiro, Sankt-Peterburgo).

Kategorio:Kartvelaj reĝisoroj
Kategorio:Kartvelaj scenaristoj
Kategorio:Kartvelaj skulptistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Kartvelio
Ferenc Fülöp (kemiisto)

**Ferenc FÜLÖP,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fülöp Ferenc** estis hungara kemiisto, profesoro, membro (korespondanta en 2007, ordinara en 2013) de Hungara Scienca Akademio.

Ferenc Fülöp http://www2.pharm.u-szeged.hu/gyki/Magyar/Munkatars/fulop.htm naskiĝis la  1952 en Szank, mortis la 17-an de julio 2021.

## Biografio 
Ferenc Fülöp akiris diplomon en universitato en Szeged en 1975, poste li havis postenon en uzino pri medikamentoj en Budapeŝto. Li ekinstruis en universitato en Szeged en 1981, kie li profesoriĝis en 1991, li estis elektita dekano en 2006. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1983, li doktoriĝis en 1990 antaŭ la akademio. Li partoprenas en la laboro de universitata medikamenta instituto ekde 1996. Li studvojaĝis al Turku kaj Bonn. li partoprenas en redaktadoj de fakrevuoj, ekzemple *Mini Reviews in Organic Chemistry*. Li okupiĝas precipe pri medikamentoj. Li ricevis premiojn inter 1975-2009.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Nitrogen Bridgehead Compounds. Part 8. Ring Transformations, IV. Synthesis and * *Reactions of 2,3-Cycloalkylene-4H-pyrido[1,2-alpha]pyrimidin-4-ones* (1979)
* *2-Szubsztituált 2-azapirakridon származékok szintézise* (1988)
* *Chemistry of hydrazinoalcohols and their heterocyclic derivatives. Part 1.*
* *Synthesis of hydrazinoalcohols* (2005)
* *Synthesis of carbocyclic and heterocyclic β-aminocarboxylic acids'' (2014)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Jenő Gaál

**Jenő Gaál** [janO gAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gaál Jenő** estis hungara ekonomikisto, politikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1896, ordinara en 1908, direktora en 1931) de Hungara Scienca Akademio.

Jenő Gaál http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/039/pc003932.html#8 naskiĝis la  1846 en iama loĝloko *Pusztagerendás* en Békés (historia departemento). Li mortis la  1934 en Budapeŝto.

## Biografio 
Jenő Gaál frekventis universitatojn en Pest (urbo) kaj Vieno akirinta  diplomojn pri juro kaJ ŝtatoscienco en 1871, poste li plulernis en komerca akademio en Vieno. Ekde 1872 li havis postenon en Arad. Inter 1878-1893 li estis parlamenta deputito, poste li laboris en ministerio. Inter 1894-1816 li instruis en teknikuniversitato en Budapeŝto en instrua rango publika ordinara profesoro. Ekde 1908 li apartenis ankaŭ al la supera ĉambro. Li pensiuliĝis en 1916.
 
## Elektitaj publikaĵoj 
* *Carlyle Tamás társadalompolitikai rendszere* (1897)
* *Magyarország közgazdasági és társadalmi politikája a második ezredév küszöbén*  (Ekonomia kaj socia politikoj de Hungarlando en komenco de la 2-a miljaro, (1907)
* *Thessedik Sámuel élete, alkotásai és művei* (Vivo, kreoj kaj verkoj de Sámuel Tessedik, (1918)
* *Élmények és tanulságok (Önéletrajz, Magyarország Újabbkori Történetének Forrásai* (1940) 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj G, GY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
San Sebastián (apartigilo)

**San Sebastián** estas la hispana formo por Sankta Sebastiano. Ĝi povas ankaŭ aludi al:

## Lokoj 
### Meksiko 
#### Jalisco 
* San Sebastián del Oeste

#### Oaxaca 
* San Sebastián Abasolo
* San Sebastián Coatlán
* San Sebastián Ixcapa
* San Sebastián Nicananduta
* San Sebastián Río Hondo
* San Sebastián Tecomaxtlahuaca
* San Sebastián Teitipac
* San Sebastián Tutla

#### Sinaloa 
* San Sebastian (Sinaloa)

### Hispanio 
* San Sebastián (alinome Donostio) Eŭskio
* San Sebastián de La Gomera, Kanarioj
* San Sebastián de los Reyes, Madrido

### Ameriko 
* San Sebastián (Aragua), Venezuelo
* San Sebastián (Kaŭko), Kolombio
* San Sebastián (Comayagua), Honduro
* San Sebastian (Lempira), Honduro
* San Sebastián (Puerto Rico), Puerto-Riko
* San Sebastián (San Vicente), Salvadoro
* San Sebastián, Retalhuleu, Gvatemalo
* San Sebastián de Buenavista, Magdalena, Kolombio

### Filipinoj 
* San Sebastian (Samar)
Hans Hopf (psikoterapiisto)

**Hans Heinz Hopf**, kutime nomata nur **Hans Hopf** (naskiĝis la 9-an de septembro 1942 en Teplitz-Schönau (Teplice), nuna Ĉeĥio), estas germana psikoanalizisto kaj priinfana psikoterapiisto.

## Vivo 
Post la abituro li studis pedagogion kun la fokusaj fakoj matematiko kaj fiziko, kaj plurajn jarojn laboris kiel instruisto en elementaj lernejoj kaj bazaj mezlernejoj de Germanio. En Stutgarto li edukiĝis kiel psikoanaliza psikoterapiisto de infanoj kaj adoleskuloj, kaj en 1979 iĝis fondomembro de la psikoanaliza instrua kaj eduka instituto "stutgarta grupo", kiu poste rebaptiĝis Psikoanaliza Instituto Stutgarto. En la instituto li transprenis funkciojn de preleganto kaj kontrolanalizisto. Ekde la jaro 1987 li studis medicinan psikologion, fiziologion kaj psikiatrion en la Universitato de Ulm kaj en 1989 doktoriĝis – samtempe kaj en la fakultato pri teoria medicino de tiu universitato kaj en la esplorejo pri psikoterapio en Stutgarto, pri montro de la psikologiaj konceptoj de "oknofilismo" kaj "filobatismo" (pri tio vidu la artikolon pri Michael Balint) en la sonĝoj de infanoj kaj adoleskuloj.

Sekve li laboris kiel psikoterapiisto de infanoj kaj adoleskuloj en memstara praktikejo, kaj inter la jaroj 1995 kaj 2003 krome estis terapia direktoro en porinfana terapia vivejo nomata "Osterhof" en Baiersbronn.

Hans Hopf verkis sciencajn publikaĵojn precipe pri agresoj, sonĝoj kaj specifaj neŭrozoj de infanoj kaj adoleskuloj, krome verkis literaturajn artikolojn, radiofoniajn kaj foje televidajn programojn. Ekde la jaro 1999 li eksperte juĝas la financindon de profundpsikologiaj kaj psikoanalizaj psikoterapioj de infanoj fare de aliaj terapiistoj. Intertempe al la funkcioj de preleganto kaj kontrolanalizisto en la Psikoanaliza Instituto Stutgarto aldoniĝis samaj funkcioj en parencaj institutoj ankaŭ en Frajburgo kaj Würzburg. Sed ankaŭ ekster la kadroj de tiuj institutoj li ofte prelegas kaj gvidas fakajn seminariojn, ekzemple en la tradiciaj ĉiujaraj psikoterapiaj konferencoj en Lindau borde de la Bodenlago.

## Fontoj 
* persona retejo 
* ampleksa artikolo de li en la retejo de la germana porkuracista periodaĵo "Deutsches Ärzteblatt" okaze de lia 70-a naskiĝdato en oktobro 2012, paĝo 468/2012, en formato PDF 
* ekzempla faka artikolo de li: "Novaĵoj pri timaj perturboj kaj novaj timoj: prilerneja timo kaj prilerneja fobio" (2013)  
* personaj notoj el prelega serio de li de la 7-a ĝis 11-a de aprilo 2014 en la psikoterapia konferenco en Lindau borde de la Bodenlago

Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Germanaj psikoterapiistoj
Kategorio:Germanaj psikoanalizistoj
Hans Hopf

La nomo **Hans Hopf** povas interalie aludi al

* Hans Hopf (psikoterapiisto), naskiĝinta en 1942, kaj al
* Hans Hopf (tenoro), naskiĝinta en 1916, mortinta en 1993.
Deutsche Oper Berlin

eta|la Germana Operejo en Berlino
eta|Berlina speciala poŝtmarko de 1965 bildigas la konstruaĵon
La ** Germana Operejo Berlino** - germane *Deutsche Oper Berlin* - estas la plej granda el la tri operejoj en la metropolo Berlino. La konstruaĵo ĉe la avenuo *Bismarckstraße* en la centra urboparto Charlottenburg malfermiĝis en la jaro 1961 kaj estis anstataŭaĵo por la samloke dum la Dua Mondmilito en 1943 per bombado detruita historia *Deutsche Oper*. La nuna operejo havas 1859 sidlokojn por operaj aŭskultantoj kaj sekve estas inter la plej grandaj teatrejoj en Germanio.

La Germana Operejo kune kun la Ŝtata Operejo Unter den Linden, la *Komika Operejo Berlino*, la *Ŝtata Baleto Berlino* kaj plia societo pri scenejaj servoj konsistigas tegmentan institucion, kiu havas la nomon *fondaĵo Opero en Berlino*.

## Gravuloj 
* Kenneth MacMillan

## Bildaro 

dosiero:Bundesarchiv Bild 146-1998-015-34A, Berlin, Deutsches Opernhaus, Bismarkstraße.jpg|la antaŭmilita Germana Operejo en 1936
dosiero:Deutsche Oper Berlin, Strassenfront Kaiserdamm.jpg|ĉefa fasado Bismarckstraße
dosiero:Berlin Deutsche Oper Zuschauerraum.jpg|la spektantejo
dosiero:Deutsche Oper Berlin, Blick von Osten.jpg|flanka fasado

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* kanalo de la Germana Operejo Berlino en la retejo Youtube
http://www.youtube.com/user/DeutscheOperBerlin?feature=mhee

Kategorio:Konstruaĵoj en Berlino
Kategorio:Operejoj en Germanio
Hans Hopf (tenoro)

**Hans Hopf** (naskiĝis la 2-an de aŭgusto 1916 en Nurenbergo; mortis la 25-an de junio 1993 en Munkeno) estis germana tenoro, specialiĝinta kiel herotenoro.

Post la lernejaj jaroj, li studis kantadon ĉe Paul Bender en Munkeno kaj ĉe Ragnvald Bjärne en Oslo. Sian scenejan debuton kiel tenoro li havis 1936 en Munkeno en la rolo de s-ro Pinkerton en la opero *Madame Butterfly* de Giacomo Puccini. Inter la jaroj 1939 kaj 1942 li kiel lirika tenoro estis membro de la ensemblo de la teatraj scenejoj de Augsburg, kaj poste plulaboris en la stabo de la Semper-Operejo en Dresdeno, kie li specialiĝis kiel herotenoro. Inter la jaroj 1946 kaj 1949 li apartenis al la teamo de la Germana Operejo en Berlino kaj sekve al la Bavara Ŝtata Operejo en Munkeno kaj ĉiujare krome plurfoje gastis en la Ŝtata Operejo de Vieno.

Ekde la jaro 1951 li regule kantis en la ĉiujara Festivalo de Bayreuth, en la unua postmilita festivalo de 1951 la tenoran voĉon de la 9-a sinfonio de Beethoven. En 1952 li debutis en la Metropola Operejo de Novjorko. Ankaŭ al la Teatro alla Scala en Milano, al la Royal Opera House Covent Garden en Londono kaj al aliaj renomaj scenejoj invitiĝis la tenoro aparte aprezata pro sia interpreto de roloj el la operoj de Richard Wagner. Tiu internacia aprezo de liaj Wagner-roloj iom forgesigas, ke fakte li ankaŭ estis elstara interpreto de tenoraj roloj el italaj operaj.

Ekde la jaro 1950 li estis per regulaj gastaj roloj kontrakte forte ligita a la Germana Operejo ĉe la Rejno en Duseldorfo kaj Duisburg. En la Festivalo de Salcburgo de 1954 li kantis la rolon de *Max* en la opero *Der Freischütz*. Inter la tenoraj roloj en operoj de Richard Wagner, Hans Hopf precipe brilis kiel heroo Tannhäuser en la samnoma opero, kiel *Siegfried* en la opero La ringo de la Nibelungo kaj kiel vira ĉefrolo en la opero Tristano kaj Izoldo. Lia voĉo havis solidan baritonan fundamenton kaj brile regis la altajn tenorajn kantopartojn, kaj lia kantado ŝajnis tute senpena, radianta je energio - tiel li konsideriĝas unu el la "lastaj" geniaj germanaj Wagner-tenoroj.

Post la adiaŭa opera prezento en 1988, du jarojn post la jubileo de 50 scenejaj jaroj, li en Munkeno laboris kiel pedagogo. Lia nepo Dominique Hopf same iĝis profesia kantisto.

## Reta sonekzemplo 
* Hans hopf kantas *"Ja ihr seid es, nein du bist es"* el la opero Meistersinger, 2-a sceno, de Richard Wagner (formato MP3; 875&nbsp;kB)

## Eksteraj ligiloj 
* pli ampleksa germanlingva biografio  (teksto en formato PDF; 2,16 MB)

Kategorio:Tenoroj
Kategorio:Operkantistoj
Kategorio:Germanaj kantistoj
Insulo Horadada

La **insulo Horadada**  () estas roka kaj tre malgranda insulo en la Golfo de Santandero, en la hispana urbo Santandero. Ĝi situas antaŭ la strando Bikinis. Sur ĝi estas eta funkcianta lumturo.

Ĝi havis faman naturan arkon, kiun tempesto malkonstruis la 19-an de januaro 2005. Oni kalkulis, ke rekonstrui la naturan arkon kostas 300.000 eŭrojn. Tial, pro multkosteco, fine oni decidis ne rekonstrui ĝin.

Oni povas naĝi ĝis la insulo kaj suriri per tiea ŝtuparo.

## Legendo 
Estas legendo pri la roka arko de la insulo (malaperinta en 2005). Onidire, oni detranĉis la kapojn de la sanktuloj Sankta Emeterio kaj Sankta Celedonio, kiuj estas sanktaj patronoj de Santandero sed devenaj de la Romia urbo Calagurris (hodiaŭa Calahorra, en Rioĥo). Ĵetite en la riveron Ebro, la kapoj flue venis en Mediteraneon, poste en Atlantikon kaj alvenis al la Kantabra Maro. Irinte en la Golfon de Santandero, ili koliziis kun la insuleto kaj kreis la arkon (en la hispana, la vorto *horadada* signifas *traborita*n). Pro tio oni deklaris la sanktulojn patronoj de la urbo. Oni metis ties relikvajn restaĵojn en monaĥejon, kiu poste iĝis la nuna Katedralo de Santandero, kie ili estas nun.

## Referencoj 
Kategorio:Santandero
Horadada
Palaco de Festivaloj de Kantabrio

300px|eta|dekstra|Ekstera panoramo de la Palaco de Festivaloj de Kantabrio.

La **Palaco de Festivaloj de Kantabrio** (hispane: *Palacio de Festivales de Cantabria*; mallongige: **PFC**) estas teatrejo en la urbo Santandero, en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi estis konstruita en 1991 laŭ projekto de arĥitekturisto Sáenz de Oiza. Ĝi situas ĉe la marbordo en la Golfo de Santandero.

La tutjara programo kovras diversajn artojn, kiel teatron, kinon, dancon kaj muzikon de lokaj kaj eksteraj artistoj. Krom teatraĵojn, en ĝi oni organizas ankaŭ koncertojn, kongresojn kaj ĉiaspecajn kunvenojn. Plej rimarkinde, oni celebras ĉiun jaron la Internacian Festivalon de Santandero (FIS).

Ĝi estas kultura kaj arĥitektura simbolo de Santandero.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Palaco de Festifaloj de Kantabrio
* Situo de la konstruaĵo, laŭ Wikimapia.

Kategorio:Santandero
Kategorio:Konstruaĵoj en Kantabrio
Viktorija Tokareva

**Viktorija Tokareva** (, naskiĝis la  en Leningrado) estas rusa verkistino kaj scenaristino.

## Verkitaj libroj 
* *О том, чего не было: Рассказы*. М., 1969 (*Junaj verkistoj*)
* *Когда стало немножко теплее* (*Kiam iomete plivarmiĝis*) (1972)
* *Летающие качели: Ничего особенного* (*Fluganta balancilo: Nenio unika*) (1987)
* *Сказать — не сказать* (*Diri aŭ ne diri*) (1991)
* *Джентльмены удачи* (*Ĝentlemanoj de fortuno*) (1993)
* *Коррида* (*Korido*) (1993)
* *День без вранья* (*Unu tago sen mensogo*) (1994)
* *На черта нам чужие* (*Diablo prenu la fremdulojn*) (1995)
* *Хеппи энд* (*Ĥeppi End*) (1995)
* *Вместо меня* (*Anstataŭ mi*) (1995)
* *Не сотвори* (*Ne faru idolon*) (1995)
* *Римские каникулы* (*Romiaj ferioj*) (1996)
* *Лошади с крыльями* (*Flugilhavaj ĉevaloj*) (1996)
* *Телохранитель* (*Persongardisto*) (1997)
* *Ничего особенного* (*Nenio unika*) (1997)
* *Лавина* (*Lavango*) (1997)
* *Летающие качели* (*Fluganta balancilo*) (1997)
* *Можно и нельзя* (*Permesite kaj malpermesite*) (1997)
* *Кино и вокруг* (*Kino kaj ĉirkaŭ*) (1998)
* *Один из нас* (*Unu el ni*) (1998)
* *Я есть* (*Mi estas*) (1998)
* *Лиловый костюм* (*Violkolora kostumo*) (1999)
* *Розовые розы* (*Rozkoloraj rozoj*) (1999)
* *Гладкое личико* (*Glata vizaĝeto*) (1999)
* *Звезда в тумане* (*Stelo en nebulo*) (1999)
* *Этот лучший из миров* (*Ĉi tiu plej bona el mondoj*) (1999)
* *Всё нормально. Всё хорошо* (*Ĉio normalas. Ĉio bonas*) (2000)
* *Стрелец* (*Sagitario*) (2000)
* *Первая попытка* (*Unua provo*) (2001)
* *Своя правда* (*Propra vero*) (2002)
* *Из жизни миллионеров* (*El vivo de milionuloj*) (2003)
* *Птица счастья* (*Birdo de feliĉo*) (2004)
* *Мало ли что бывает…* (*Ne eblas antaŭdiri okazontaĵojn*) (2005)
* *Сентиментальное путешествие* (*Sentimentala vojaĝo*) (2005)
* *Террор любовью* (*Teroro per amo*) (2006)
* *О любви* (*Pri amo*) (2006)
* *Мои враги* (*Miaj malamikoj*) (2007)
* *Одна из многих* (*Unu el multaj*) (2007)
* *О любви и не только* (*Pri amo kaj ne nur*) (2008)
* *И вновь о любви* (*Denove pri amo*) (2009)
* *Дерево на крыше* (*Arbo sur tegmento*) (2009)

Tokareva Viktorija
Tokareva Viktorija
11258 Aoyama

'*11258 *Aoyama'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Kōichirō Tomita elde la Observatorio de la Altebenaĵo de Calern, proksime de Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al Aoyama Gakuin (japane 学校法人青山学院,
*Gakkō Houjin Aoyama Gakuin''), kristiana eduka instituto fondita en 1874, kie lernis la malkovrinto. Li ekkonis la ĝojojn de la astronomio dum sia tempo en altlernejo sub la gvidado de bonegaj instruistoj kaj fariĝis profesia astronomo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kōichirō Tomita
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
11259 Yingtungchen

'*11259 *Yingtungchen'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Ying-Tung "Charles" Chen*, post-doktora esploristo ĉe la Instituto de Astronomio kaj Aplikata Astrofiziko de la *Academia Sinica'' en Tajvano, kie li uzas datumojn de grandaj enketoj por studi objektojn de la ekstera sunsistemo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Bergenia

***Bergenia*** (esperante **bergenio**) estas palearktisa staŭda genro de saksifragacoj ofte uzata kiel ornamplanto.

La genron unuafoje klasifikis la germana botanikisto Conrad Moench en 1794. La nomo estas omaĝo al la same germana medicinisto kaj botanikisto Karl August von Bergen (1704-1759).

## Priskribo 
La floraro estas cumo. Floroj havas kvin apartajn petalojn kaj kvin kuniĝajn sepalojn. Ĝi havas du stilusojn kaj dek stamenojn. La du (kelkfoje tri) supraj ovolujoj estas kuniĝaj. Ĝiaj karnodikaj radikoj permesas facilan enradikiĝon. Ĉiuj folioj estas tutbazaj.
11260 Camargo

'*11260 *Camargo'''* tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Júlio Ignácio Bueno de Camargo'', esploristo ĉe la Nacia Observatorio de Brazilo, kiu fakiĝis en astrometrio de korpoj de la sunsistemo kaj en referencaj kadroj, precipe en la antaŭkalkulo kaj observo de stelaj kaŝadoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
11262 Drube

'*11262 *Drube'''* estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Line Drube*, post-doktora esplorsistino ĉe la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado (germane : *Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt'') en Berlino, kies enketoj inkludas la termikajn ecojn de asteroidoj kaj la aera polvo de Marso, uzante datumojn de la alterigilo Fenikso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
11266 Macke

'*11266 *Macke'''* estas malgranda ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Robert J. Macke SJ'', scienca esploristo kaj konservisto pri meteorŝtonoj ĉe la Observatorio Astronomia Vatikana, kies ĉefaj kontribuoj inkludas la studon de la rilatoj inter stato de alfrapo kaj poreco en la karbonecaj kondritoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Franz von Sickingen

eta|hochkant|Franz von Sickingen, 1520
La imperia kavaliro **Franz von Sickingen** (2-a de marto 1481 sur Burgo Ebernburg apud Bad Münster am Stein-Ebernburg; 7-a de majo 1523 sur Burgo Nanstein apud Landstuhl) estis gvidanto de la rejnlanda kaj ŝvaba kavaliraro. Estante subtenanto de la reformacio li batalis por la sekularigo de la ekleziaj terposedaĵoj kaj gvidis la kavaliraron dum la kavalirmilito. Post sieĝado kaj konkerado de la burgo Nanstein li mortis pro la gravaj vundoj, kiujn li ricevis dum la pripafado de la burgo. Li estis amiko de Godfredo de Berlichingen.

## Historio 
### Gento Sickingen 
eta|hochkant|blazono de la familio Sickingen
La gento Sickingen origine devenas el *Sickingen* en Kraichgau, hodiaŭ norda Badeno. La loko Sickingen enkomunumiĝis en 1936 al *Flehingen*, kiu hodiaŭ estis parto de Oberderdingen.

La en la jaro 1606 avancita al regna barono kaj en 1784 al regna grafo estas la sola linio de la domo *Sickingen zu Hohenburg* kiu ankoraŭ hodiaŭ ekzistas. La linio *Sickingen-Schallodenbach* estingiĝis en 1668, *Sickingen-Ebernburg* 1768, *Sickingen-Sickingen* 1834.

## Monumento 
* Busto, farita en 1827 fare de Ernst von Bandel, troviĝas en la memorejo Walhalla apud Donaustauf.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj nobeloj
Kategorio:Imperiaj kavaliroj
Kategorio:Reformacio
Kategorio:Historio de Rejnlando-Palatinato
(11273) 1988 RN11

**(11273) 1988 RN11** estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la Troja Tendaro.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
11274 Castillo-Rogez

'*11274 *Castillo-Rogez'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la planedsciencistinon*Julie Castillo-Rogez*, de la *Jet Propulsion Laboratory*, kiu plenumis ampleksajn termikajn kaj geokemiajn modeligojn de Cereso por interpreti la internan strukturon bazitajn sur datumoj de la kosmosondilo *Dawn''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
11438 Zeldovich

'*11438 *Zeldovich'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia teoria fizikisto Jakov Borisoviĉ Zeldoviĉ (cirile: *Яков Борисович Зельдович'', 1914–1987), aŭtoro de klasikaj verkoj pri nuklea fiziko, la fiziko de brulo kaj eksplodo, la astrofiziko kaj kosmologio. (Trifoje Heroo de Socialisma Laboro, trifoje Ordeno de Lenin, kvarfoje Premio Stalin, Premio Lenin 1957 ktp).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973