open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ledce (distrikto Kladno)

**Ledce** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono. Ĝi etendiĝas en milda valkaldrono sur teritorio naturparko Džbán kaj apartenas al ĝi ankaŭ eksa banloko Šternberk. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1400.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Menhiroj
* Kapelo de sankta Johano Baptisto

## Personecoj
* Baldandorj Ariunzul (* 1976), mongola belartistino, partoprenintino de praga AVU, tradukistino, fotografistino. En Ledce ŝi estas direktorino de Malgranda azia muzeo.

## Pluaj fotoj

Oúledce.jpg|Municipa ofico
Obchod v Ledcích.JPG|Vendejo en Ledce
Pension Hrádek.JPG|Pensiono Hrádek
Ledce - obecní úřad.JPG|Municipa ofico
Cesta do Ledec od Smečna.JPG|Vojo de Ledec de Smečno
Ledce domeček čp. 28.jpg|Ledce, domo n-ro 28
Bývalé usedlosti Ledeckých sedláků.JPG|Eksaj domoj de bienulo el Ledec
Menhir Ledce.jpg|Menhiro, kiu situas sur rando de katastra teritorio Ledce, Přelíc kaj Řisuty

## Referencoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Džbán
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Pereintaj banlokoj en Ĉeĥio
Kalvinana preĝejo (Balatonszárszó)

La **Kalvinana preĝejo** estas historia monumento en grandvilaĝo Balatonszárszó (Hungario).

## Historio 
La unua mencio pri kalvinanoj en la iama Szemes okazis en 1734, sed post 6 jaroj la aktuala pastro estis forigita pro la kontraŭreformacio. Tamen en 1791 oni konstruis propran kalvinanan kirkon. La pli nova, ankaŭ nun videbla kirko konstruiĝis inter 1840-1843, sed nova turo estis konstruita en 1897 anstataŭ la malnova.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ la ĉefstrato. La fasado estas simetria, meze la turo nur iomete reliefas. En la turo 2 sonoriloj loĝas. La enirejo funkcias tra la turo, sed estas alia enirejo ĉe la navoflanko. La absido estas malpli larĝa, ol la navo.

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* koncerna video

Balatonszarszó
Christiane Schmidt-Rose

**Christiane SCHMIDT-ROSE** (naskiĝinta en 1959 en Olpe) estas germana politikistino de CDU kaj de 2018 landa konsilistino por distrikto Weimarer Land. De novembro 2023 estas ŝi krome ĉefino de la distrikta CDU-partifilio.

## Vivo 
Schmidt-Rose estas diplomiĝinta ĝardenfakulino. En 1994 ŝi sekvis la edzon, kiu estis karieronta en la ministerio pri financoj de Turingujo. Kelkajn jarojn deĵoris ŝi kiel memstara konsilistino pri hortikulturo antaŭ ol labori kiel sekciestrino je *Lehr- und Versuchsanstalt Erfurt* apud Krämpfer-ĝardenoj.

### Politikista kariero 
Schmidt-Rose regionpolitkiste jam pli malfrue aktivis. Okaze de la balotadoj por landa konsilistado de 2006 ŝi nesukcese kandidatis kontraŭ Hans-Helmut Münchberg. Ĝis elektiĝo je edukadkomisiono en 2013 ŝi gvidis la financan komisionon de distrikto Weimarer Land. Kvin jarojn ŝi sekve respondecis gvide pri lernejara administrado.

En 2018 okazis la dua kandidatiĝo pri landdistrikta konsilisteco. Kun 60,4 elcentoj ŝi klare venkis kaj iĝis sekvanto de Münchberg. En julio 2023 estis anoncita ŝi denovan sinpretigon por la sama ofico.

En la 4.11.2023 posteulis ŝi Mike Mohring kiel distriktan partiestron. En la 9.6.2024 ŝi estis je dispono je elektiĝo kune kun Dirk Geyer de AfD por nova periodo kiel supera konsilisto de la distrikto Weimarer Land. 58,6 elcentoj de la voĉdonintaj manifestis la volon ke ŝi daŭrigu sian laboron.

Schmidt-Rose havas du plenkreskulajn infanojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Landrätin - CDU Weimarer Land
* Klaus Jäger: "Christiane Schmidt-Rose hat die Wahl angenommen" - ĉe: TA . 16.4.2018
* Sascha Margon: "Landratswahl: Christiane Schmidt-Rose verweist auf viele Jahre in der Kommunalpolitik" - ĉe: TA, 12.4.2018

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Distrikto Weimarer Land
Kategorio:Naskiĝintoj en 1959
Kategorio:Hortikulturo
Ordeno de la Blanka Rozo de Finnlando

eta|125ra|thumb|Grandkruco de la Blanka Rozo de Finnlando
La **Ordeno de la Blanka Rozo de Finnlando** (; ) estas unu el tri oficialaj ordenoj en Finnlando, kune kun la *Ordeno de la Kruco de Libereco* kaj la *Ordeno de la Leono de Finnlando*. Ĝi ekzistas ekde 1919. La Prezidanto de Finnlando estas la grandmajstro de ĉiuj tri ordenoj. La ordenoj estas administrataj de estraroj konsistantaj el kanceliero, vic-kanceliero kaj almenaŭ kvar membroj. La ordenoj de la Blanka Rozo de Finnlando kaj la Leono de Finnlando havas komunan estraron.

Kategorio:Ŝtataj honorigoj
Hermann Kraußer

**Hermann Emil KRAUSSER** (naskiĝinta la  en Gräfenroda, mortinta la  en Bad Nauheim) estis germana sindikatfunkciulo kaj politikisto socialdemokratia (USPD, SPD). Ĉirkaŭ 1900 edzigis lin en Coburg, poste Rosa Neubert. Patrino lia nomiĝis Hermine Kraußer; li trejniĝis kiel mueleja laboristo.

Inter 1913 kaj 1919 estis li en Arnstadt afergvidanto de la partiorgano "Volkszeitung" por la regiono Schwarzburg-Sondershausen En 1914 li ekestris ĉe la filio de la Societo de bierfaristoj en Arnstadt kie li (inter 1991 kaj 1928) sekretariis. Inter 1922 kaj 1927 Kraußer gvidis la lokan filion de la ŝirmorganizaĵo de liberaj sindikatoj ADGB en Arnstadt. 

De la fino de la 1890-aj jaroj Kraußer ege gravis ene de la socialdemokrataroj de Arnstadt. En 1917 li partimembre ŝanĝis je la pli radika alo USDP antaŭ reveno al SPD en 1922. Inter la 24.2.1919 kaj la 24.2.1921 li estis deputito en la parlamento de la Liberŝtato Schwarzburg-Sondershausen kaj poste li troviĝis en la oficiala reprezentataro pro Schwarzburg-Sondershausen. Krome li estis membro de la urba konsilio de Arnstadt. 

## Literaturo 
*BIOSOP-dataro 
* Jochen Lengemann k.a.: *Landtag und Gebietsvertretung von Schwarzburg-Sondershausen 1843–1923. Biographisches Handbuch*, 1998, ISBN 3437353683, p. 216

Kategorio:Homoj rilataj al Arnstadt
Kategorio:Germanaj socialdemokratoj
Kategorio:Gräfenroda
Kategorio:Germanaj sindikatistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1881
Kategorio:Mortintoj en 1928
Gata (stacidomo)

**Gata** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Beira Alta, kiu priservas la urbon Gata, en la fregezio Casal de Cinza, apartenanta al la municipo Guarda kaj distrikto Guarda, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Guarda (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Guarda (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
József Révay (filozofo)

Grafo **József Révay** [jOĵef rEvai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Révay József** estis hungara filozofo, altlerneja instruisto, gazonhokeisto, glacihokeisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *szklabinyai* [sklabinjai] kaj *blatnicai*.

József Révay naskiĝis  en Tajna (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Tajná en Slovakio), li mortis  en Gyömrő.
 
## Biografio 
József Révay maturiĝis en Nové Zámky en 1920, poste li estis gazonhokeisto kaj glacihokeisto ĝis 1939. En 1928 li estis vintra olimpiano, krome dufoje li estis hungara ĉampiono en glacihokeo kaj dekfoje li apartenis al la nacia hungara teamo, li estis partoprenanto de Vintra Olimpiko 1928. Somere li estis hungara ĉampiono en gazonhokeo kaj naŭfoje li apartenis al la nacia hungara teamo. Intertempe li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1936. Post la diplomo li estis asistanto ĝis 1940 en la universitato, poste ĝis sia morto li havis pli altan instruan rangon. Li traktis filozofian etikon, filozofiajn kaj etikajn temojn de sporto. Li malakcepti la metodon de Hegel kaj li pensadis laŭ paradoksoj. En la frua 1945 la komunista polico mortigis lin.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A sport metafizikája. 1–2.* (1931–1932)
* *A megismerés antinómiája Kantnál.* (disertaĵo, 1936)
* *Az erkölcs dialektikája.* (1940, 1988)
* *Kisnemesek Tajnán. Adatok egy felvidéki falu és egy társadalmi réteg monográfiájához.* (1942)
* *A munka és a szórakozás lélektana.* (1946)
* *Mások megértéséről.* (elektitaj eseoj, 1999).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj glacihokeistoj
Kategorio:Hungaraj gazonhokeistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Duamidino

**Duamidino** aŭ **dumetoksobenzamidino** estas organika kombinaĵo rezultanta apartenanta al klaso de la aromataj eteraminoj, blanka solidaĵo, solvebla en akvo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas du benzamidinajn grupojn {50px|benzamidina grupo} interligitajn al la 1,2-etanoduola grupo. Duamidino estas aromata estero kaj posedas 16 karbonatomojn, 18 hidrogenatomojn, 4 nitrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Duamidino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

## Proprecoj
Duamidinoj estas grupo de organikaj komponaĵoj, kies tipa strukturo konsistas je du benzimidinaj grupoj interligitaj de unu 1,3-etanoduola grupo. Ili unue estis enkondukitaj en medicinon en la 1920-aj jaroj kiel eblaj insulinaj anstataŭaĵoj ĉar ili malaltigas la nivelojn de sang-sukeroj en homoj. Poste, oni malkovris ke ili posedas internan tripanosomocidan agadon kaj el tio ekestis enketo pri ilia mikrobicida agado. El tiuj studoj du kunmetaĵoj, propamidino kaj dubromopropamidino, aperis kiel utilaj mikrobicidaj kunmetaĵoj, estante aktivaj kontraŭ kaj bakterioj kaj fungoj.

Duamidinoj pruviĝis malhelpi oksigenan konsumon kaj stimuli aminoacidan elfluadon. Krome, konsiderinda difekto en la ĉelkoverto de kelkaj Gram-negativaj bakterioj estis priskribita. Ankaŭ, aromaj duamidinoj pruviĝis ligi al DNA kaj kelkaj el ili estas selektemaj ligantoj sekvencaj nukleozidoj.

## Vidu ankaŭ
* Karbamatoj

## Referencoj 
Kategorio:Tioacidoj
Karl Fischer

**Karl FISCHER** (naskiĝinta la  en Berlino, mortinta la  en Steglitz) estis germana eldonisto kaj gvidanto de Wandervogel.

## Vivo
Estante filo de magistrata geodeziisto li frekventis la gimnazion de Steglitz kaj aktivegis en la adoleskanta societo *Stenografia* kiu entreprenis marŝadojn (komence sub la gvidado de la helpinstruisto Hermann Hoffmann-Fölkersamb). Tiaj ekskursoj konvinkis Fischer ellabori kaj pliperfektigi vivostilon taŭgan kaj allogan por junuloj kaj li registrigis en la 4.11.1901 la societon *Wandervogel. Ausschuß für Schülerfahrten*. Tiel li daŭrigis la iniciatojn de Hoffmann. Fischer fariĝis ĉefo de la vagantoj *(Oberbachant)* sed lia aŭtoritatemo provokis kverelojn. En la 21.3.1904 li abdikis kaj la praa grupo de  *Wandervogel* ĉesis en la 29.6.1904. Posteulan grupon fonditan en la 2.11.1904 Fischer ne plu partoprenis, estigante mem trian grupon *Altwandervogel* (18.11.1904). Li nomumis sin denove estron de ĝi *(Großbachant)*. Ankaŭ tiu ĉi riskis fiaski pro troa hegemoniemo de Fischer; poste li jesis malaltrangiĝon de si antaŭ definitiva forlaso de ĉi aro en julio 1906; tiutempe *Altwandervogel* havis 78 filiojn kun 1500 membroj.

Fischer ekstudis jursciencojn (kaj ĝis 1902 sinologion) sed ĉesigis la studentan vivon preferante fariĝi volontulo en mararmea taĉmento je Qingdao. Poste (1910-1914) li estis ĵurnalisto ĉe la germanlingva monatgazeto "Ostasiatischer Lloyd" de Carl Fink en Ŝanghajo. Li eĉ ĉefredaktistis ĉe la reforma gazeto "Shibao". En 1914 la japanaj soldatoj kaptis lin; post reveno al Germanujo en 1920 kontaktoj al Wandervogel-anoj jam ne estiĝis kvankam kelkaj migrademuloj ja estis pretaj re-agnoski specialan enkluban rolon de li, malgraŭ ĉiuj egocentraj trajtoj. 
Postmilite li kuneldonis la nacieman periodaĵon "Der neue Bund"; post ties neniiĝo Fischer engaĝiĝis sensukcese en fondo de libera lernejo *Freie Schule Grün-Rot-Gold*. 
Ĝismorte li vivis nekonata kaj forgesata en Steglitz.

## Fonto
Stenzel, Arnold: "Fischer, Karl" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 5 (1961), p. 196-197 
## Notoj
Hermann Hoffmann-Fölkersamb

**Hermann HOFFMANN-FÖLKERSAMB** (naskiĝinta la  en Strasburgo, mortinta la  en Kilo) estis germana juristo kaj diplomato. Li ĉefiniciatis la fondon de Wandervogel-movado.

## Vivo 
Estante filo de prusia fortikaĵsekretario li frekventis gimnazion en Magdeburg. En 1890 li entreprenis kun la frato kaj samklasanoj migradon tra Harco dum 18 tagoj. Sekvis diversaj aliaj ekskursoj. La lasta migrado kiel lernanto estis por li sur la itinero disde Fiĥtela montaro tra Šumava ĝis Venecio.

En 1894 li studis jursciencojn kaj orientalajn lingvojn en Berlino. Paralele li honorofice instruis ĉe gimnazio en Steglitz stenografion ofertante - inter 1896 kaj 1899 - al la lernantoj partopreni migradojn je Harco, Brandenburgio, Rhön, Spessart kaj laŭlonge de Rejno. En somero 1899 pli ol du dekoj da lernantoj sekvis la vokiĝon, i.a. Karl Fischer, Hans Breuer, Wolfgang Meyen und Richard Weber. En 1895 fondis la adoleskantoj enlerneje la societon *Stenografia*.

Tiaj tradicioj interrompiĝis pro ekdeĵoro diplomata; Wandervogel-ĉefo iĝis Karl Fischer kaj en la 4.11.1901 okazis formala jura registriĝo kiel societo.

De februaro 1900 Hoffmann laboris kiel interpretisto kaj tradukisto ĉe la Ambasadejo de la Germana Regno en Istanbulo; en 1905 edzigis lin Elfriede Schrey, filino de la stenografo Ferdinand Schrey, kiu naskis du filojn kaj du filinojn. Hoffmann ankoraŭ laboris en Bejruto, Tesaloniko, Izmir, İskenderun, Halepo, Damasko, Haifo, Lodz, Pilzeno, Trabzon kaj Adana kaj karieris ĝis la rango de konsulo kaj ĝenerala konsulo.

Estante vica konsulo en İskenderun kaj Halepo li vidis kruelaĵojn kontraŭ armenoj prio kio li raportis antaŭ la germana ambasadoro en Istanbulo respektive la registaro berlina.  Franz Werfel prilaboris tiaĵojn en sia furora romano La Kvardek Tagoj de Musa Dagh; en ĝi ankaŭ li informas pri helpagado de Hoffmann mem (tra libro, kvina ĉapitro).

Inter 1931 kaj 1932 Hoffmann estis ano de la partio *Volkskonservativen Vereinigung*. En la 1.4.1936 li fariĝis membro de NSDAP (numero 3.709.276). Post retiriĝo en 1941 li ankoraŭ du jarojn aktivis en la konsulejo de Adana.

## Literaturo 
* Walther Gerber: *Zur Entstehungsgeschichte der Deutschen Wandervogelbewegung. Ein kritischer Beitrag.* Deutscher Heimat-Verlag Gieseking, Bielefeld 1957.
* Gerber, Walther: "Hoffmann-Fölkersamb, Hermann" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 9 (1972), p. 439-440
* Gerhard Ille/Günter Köhler, *Es begann in Steglitz: Der Wandervogel.* Stapp, Berlin 1987, ISBN 3-87776-901-2
* Winfried Mogge: *Ihr Wandervögel in der Luft...*. Königshausen & Neumann, Würzburg 2009, ISBN 978-3-8260-4023-8
* Kai Seyffarth: *Entscheidung in Aleppo – Walter Rößler (1871-1929), Helfer der verfolgten Armenier.* Donat-Verlag, Bremen 2015, ISBN 978-3-943425-53-6

## Notoj 
Kategorio:Wandervogel
Kategorio:Germanaj diplomatoj
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj stenografistoj
Kategorio:Membroj de NSDAP
Kategorio:Armena Genocido
Kategorio:Interpretistoj
András György Szabó

**András György Szabó** [andrAŝ djordj sabO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szabó András György** estis hungara marksista filozofo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1949, poste li akiris diplomon en Ekonomika Universitato Károly Marx en 1953. Post la diplomo li estis asistanto en aliaj universitatoj, inter 1959–1972 li laboris en filozofia instituto, poste en Teknikuniversitato de Budapeŝto li estis docento ĝis 1990, fine profesoro en la sekva jaro. Intertempe li akiris plian diplomon en instituto pri Lenino en 1957, li kandidatiĝis en 1965, li doktoriĝis en 1988 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Liaj ĉeftemoj estis historio de la marksisma filozofio, laborista movado kaj stalinismo. Lia edzino naskis filon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A tudományos gondolkodás és a vallás.* (1959)
* *A törvény és az ember.* (monografio kaj disertaĵo, 1964, angle: 1965)
* *A proletárforradalom világnézete. A filozófia bírálata.* (ankaŭ disertaĵo, 1977)
* *Kiegészítő olvasmányok a filozófia törzsanyagához.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1982, 5-a eldono: 1987)
* *Marxizmus és etika.* (studo kaj disertaĵo, 1987)
* *Antimilitáns militánsok. – Marxizmus és liberalizmus.* (1996)

## Fontoj 
* biografio hungare
* libroj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Hungaraj marksistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Universitato Nelson Mandela

La **Universitato Nelson Mandela** (antaŭe **Nelson Mandela Metropola Universitato**, akronime **NMMU**), estas publika universitato en Sud-Afriko. Establita en 2005, ĝi konsistas la eksan Universitaton de Port Elizabeth, la Port Elizabeth Technikon kaj la universitatejo de la Vista Universitato de Port Elizabeth. Ĉi tiu universitato havas ties ĉefan administracion en la marborda urbo Gqeberha (Port Elizabeth) . La universitato estas nomita laŭ Nelson Mandela.

La tiama NMMU estis fondita en 2005, igante ĝin unu el la plej junaj universitatoj en Sudafriko. Kiel parto de la tutlanda restrukturado de alteduko, la universitato estis kreita de la fuzio de la *Port Elizabeth Technikon* ( *PE Technikon* ), fondita en 1882, la *University of Port Elizabeth* (UPE), fondita en 1964, kaj la loka kampuso de *Vista University*, fondita en 1982 . La 20-an de julio 2017, la nomo estis mallongigita al *Nelson Mandela University* .

## Organizo 
La NMU estas gvidita fare de vickanceliero. La administrado ankaŭ inkludas tri vicrektorojn, CFO kaj CHRO.  La kanceliero havas reprezentajn kaj simbolajn taskojn.

La NMU havas sep kampusareojn en Gqeberha kaj Georgo,  kie la sep kapabloj situas:
* Homecoj
* Sciencoj pri Sano
* Inĝenieristiko kaj informa teknologio
* Ekonomiko
* pedagogio
* Jurisprudenco
* natursciencoj

La fakultatoj estas dividitaj en *lernejojn*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Universitatoj en Sud-Afriko
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Juncal (stacidomo)

**Juncal** () estas fervoja stacio sur la Linio de Doŭro, kiu priservas la urbojn Paredes de Viadores kaj Manhuncelos, en la municipo Marco de Canaveses, Distrikto Porto, Portugalio. Ĝi estis malfermita la .

## Vidu ankaŭ 
* Marco de Canaveses

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Marco de Canaveses
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Universitato de Venda

La **Universitato de Venda** (mallongigite **Univen**; , ) estas sud-afrika estas publika ampleksa universitato, trovita en Thohoyandou en Limpopo provinco . Ĝi estis establita en 1981 sub la tiama registaro de la Respubliko Venda.

Ĝi estis fondita en 1982 en kio tiam estis la hejmlando (bantustano) Venda, kaj ekde 1995 la akademia fokuso estas sur natursciencoj kaj teknologio . En 2002 ĝi estis konvertita en ampleksan universitaton .

## Organizo 
La Univen estas gvidita fare de vickanceliero la administrado ankaŭ inkludas du vicrektorojn kaj ekzamenoficiron. Administrado respondecas al la Universitato-Konsilio, kiu metas gvidliniojn kaj respondecas pri financa planado kaj akademiaj aferoj.

La universitato estas dividita en ok kolegiojn:
* agrikulturo
* pedagogio
* ekonomiko
* jurisprudenco
* matematiko kaj natursciencoj
* pedagogio
* media scienco
* sciencoj pri sano
* homaj sciencoj kaj socia scienco

La kolegioj estas dividitaj en fakojn.

## Referencoj 
Kategorio:Universitatoj en Sud-Afriko
Universitato Walter Sisulu

La **Universitato Walter Sisulu** (, akronime **WSU**) estas ampleksa universitato bazita en Mthatha en la provinco Orienta Kablando de Sud-Afriko. Ĝiaj antaŭaj institucioj estis la *Universitato de Transkei (Unitra)*, la *Lima Technikon* kaj la *Orienta Kablando Technikon*. Ĝi estas nomita laŭ Walter Sisulu .

## Organizo 
WSU estas gvidata de vicrektoro. La kanceliero havas reprezentajn kaj simbolajn taskojn. Administrado estas respondeca al la Universitata Konsilio. La universitato havas pli ol  studentojn kaj proksimume  dungitojn .

La universitato konsistas el la jenaj fakultatoj:
* fakultato de Administra Scienco kaj Juro
* fakultato de Inĝenierio, Natursciencoj kaj Teknologio
* fakultato de Sansciencoj
* fakultato de Edukado

La fakultatoj estas dividitaj en *lernejojn*.

La 175 akademiaj programoj de la universitato estas plene akredititaj fare de la Konsilio pri Supera Eduko, kiu kontrolas altedukkvaliton tra Sud-Afriko. Krome, multaj el la programoj ankaŭ estas akredititaj de siaj respektivaj profesiaj korpoj. Estas programoj ofertitaj en la sekvaj kampoj:
* Inĝenieristiko - Mekanika inĝenierado, Elektrotekniko, Konstruinĝenierado, Konstruita Medio ktp.
* Scienco
* Sano
* Informadiko
* Komerca administrado
* Edukado
* Modo kaj Arto
* Ĵurnalismo kaj dissendado
* Administrado pri Turismo kaj Gastamo

Fondaĵo estis kreita por la universitato en 2009, kiu estas bazita en Johanesburgo.

## Referencoj 
Kategorio:Universitatoj en Sud-Afriko
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Universitato de Zululando

La **Universitato de Zululando** (, akronime UZ aŭ mallonge **Unizulu**), estas ŝtata ampleksa universitato en la teritorio Zululando de Sud-Afriko kaj la nura universitato en la norda parto de la provinco Kvazulu-Natalo.

La Universitato de Zululand spuras siajn radikojn al loka fakultato de la Universitato de Sud-Afriko fondita en 1960 kaj estis sendependa universitato ekde 1970. Ekde 1993, afrikaj kaj internaciaj universitataj partnerecoj ĉiam pli disvolviĝis, tial hodiaŭ alta procento de studentoj venas de najbaraj landoj kiel Namibio, Niĝerio, Kenjo, Lesoto kaj Esvatinio. La Universitato de Zululando estas ampleksa universitato ofertanta kaj komercan kaj profesian trejnadon.

## Organizo 
La universitata kampuso kaj la studentaj loĝejoj estis konstruitaj en la arkitektura stilo de la fruaj 1960-aj jaroj; Ĉiuj universitatinstalaĵoj situas sur la ĉefkampuso. En 2009, dua kampuso estis malfermita en Richards Bay kiel urbokerna kampuso . La universitato estas dividita en kvar fakultatojn:
* Homecoj
* Ekonomiko kaj juro
* Naturaj kaj agrikulturaj sciencoj
* Pedagogio

La fakultatoj estas dividitaj en fakojn.

## Elektitaj instruistoj 
* Emil Katona

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Universitato de Zululand

Kategorio:Universitatoj en Sud-Afriko
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1960
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Sándor Székely (partilaboristo)

**Sándor Székely** [ŝAndor sEkej], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Székely Sándor** estis hungara politikisto, altlerneja instruisto.

Sándor Székely naskiĝis  en Békéscsaba, li mortis en 2009 en Szeged.

## Biografio 
Sándor Székely maturiĝis en gimnazio en Szeged en 1951, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1955, post 5 jaroj li doktoriĝis samloke. Post la diplomo li gvidis jaron la junularan organizaĵon en la universitato, poste li estis asistanto (1956–1960), lektoro (1960–1966), docento (1966–1970),ankaŭ katedrestro ekde 1967, universitata laboratoriestro (1970–1985). Intertempe li kandidatiĝis en 1971 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ekde 1985 ĝis fino de la socialismo li havis signifan partian postenon en Szeged. Li edziĝis en 1956, post 2 jaroj filo naskiĝis. Li ricevis premiojn en 1960 kaj 1966.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A modern természettudomány filozófiai kérdései.* (1960)
* *A mozgásformák visszavezethetetlensége és az ún. gondolkodó gépek kérdése.* (parte disertaĵo, 1960)
* *A kibernetika filozófiai alapproblémáihoz.* (disertaĵo, 1965)
* *A számítógépek negyedik generációja. Állítások és indoklások.* (kunkompilanto, 1973)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto (legebla pli malsupre)
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj partilaboristoj
Pchery

**Pchery** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono, 5&nbsp;km norde de Kladno. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1222.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Formale la municipo dividiĝas en du partojn:
* Pchery
* Humny

kaj du bazajn setlejunuojn:
* Pchery (la propraj Pchery kaj Humny)
* Pchery-u dolu* (ĉirkaŭaĵo de eksa minejo Theodor)

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Stefano
* Baroka sonorilejo el duono de la 18-a jarcento

## Personecoj 
* Oldřich Duras, la unua ĉeĥa grandmajstro naskiĝis en Humny en la jaro 1882.

## Pluaj fotoj

Pchery CZ belfry 171.jpg|Masonita baroka sonorilejo
Pchery CZ view from belfry towards N over St Stephen church 167.jpg|Vido de la sonorilejo al preĝejo de sankta Stefano
Pchery CZ St Stephen church 185.jpg|Preĝejo de sankta Stefano de malantaŭe
Pchery CZ main road in the centre looking towards NE 178.jpg|Akdo de la municipo, *strato&nbsp;5.&nbsp;května'', ĉe vojkruciĝo en la centro de Pchery
Pchery CZ road entering Pchery from Jemniky and Knoviz 197.jpg|Ŝoseo de Knovíz eniras en Pchery
Pchery CZ house No 7 192.jpg|Domo n-ro&nbsp;7 kun niĉaj statuetoj de sanktuloj
Pchery Theodor CZ road to Brandysek 148.jpg|Ĉefa ŝoseo sur Theodor, direkte al Brandýsek
Pchery Theodor CZ fmr Theodor Mine 152.jpg|Konstruaĵoj de eksa minejo Theodor
Pchery_CZ_wind_farm_E_tower_017.jpg|Orienta masto

## Referencoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Minado de nigra karbo en Ĉeĥio
Pri Adopto kaj Omaĝo al Prof. Juan Régulo Pérez

Urbestraro de La Laguna. **Pri Adopto kaj Omaĝo al Prof. Juan Régulo Pérez** tradukis Leandro Trujillo Casañas. La Laguna, 1984.

Parolado eldirita la 26-an de oktobro 1984, en la publika akceptado kiel adoptita filo de la urbo kaj de la eldona omaĝo de la Universitato, de Prof-ro S-ro D-ro Juan Régulo Pérez kaj la respondoj de Moŝta Rektoro S-ro Gumersindo Trujillo Fernández kaj de Urbestro S-ro Pedro González y González. Enestas dokumenta apendico.

Kategorio:Bibliografio de Esperanto
Kategorio:Biografiaj verkoj
Páleč

**Páleč** (antaŭe *Velký Páleč*, ) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono, troviĝas inter municipoj Vraný kaj Zlonice, proksimume 10&nbsp;km norde de urbo Slaný. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Kruco en vilaĝplaco

## Pluaj fotoj

Páleč, domy.jpg|Domoj en Páleč
Páleč, domy II.jpg|Domoj en Páleč
Páleč, ulice.jpg|Strato en Páleč
Páleč, ulice II.jpg|Strato en Páleč

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Propamidino

**Propamidino** aŭ '''4,4'-duamidinofenoksopropano''' estas organika kombinaĵo apartenanta al klaso de la aromataj eteraminoj, blanka solidaĵo, solvebla en akvo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas du benzamidinajn grupojn {50px|benzamidina grupo} interligitajn al la 1,3-propanoduola grupo. Propamidino estas grava mikrobicido kaj posedas 17 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn, 4 nitrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Propamidino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

## Proprecoj
4,4'-duamidinofenoksopropano, estas kutime provizita kiel la du(2-hidroksopropano-sulfato), la izetionato, kiu havas pli bonan solveblecon. Ĉi tiu produkto estas blanka higroskopa pulvoro, kiu estas solvebla en akvo en la proporcio 1:5. Mikrobicida agado kaj klinikaj aplikoj estas priskribitaj de Thrower kaj Valentine. Tiu molekulo havas kontraŭbakteriajn kaj kontraŭfungajn agadojn kiel oni povas konstati.

Ĝia agado estas reduktita far la serumo, sango kaj malaltaj pH-valoroj. Mikroorganismoj eksponitaj al propamidino rapide akiras reziston al ĝi per seria subkulturo en ĉeesto de kreskantaj dozoj. La klopodoj de bakteriaj kolonioj povas montri konsiderindan reziston al propamidino.

Ĝi estas ĉefe uzata en formo de kremo enhavanta 0,15% kiel topika apliko por vundoj. Propamidino estas konsiderata la unualinia terapio por Keratitis, kornea malsano asociita al la uzo de kontaktlenso. Kutime, ĝi estas uzata en kombinaĵo kun poliheksametilenabiguanido aŭ neomicino por trakti tiajn okulinfektojn.

## Heksamidina duizetionato
Heksamidina duizetionato estas uzata kiel konservativaĵo en kosmetikaĵoj ĉe koncentriĝoj de 0,03% ĝis 0,1% p/v. Ĝi havas pli grandan kistocidan aktivecon kontraŭ Acanthamoeba ol propamidino.

## Vidu ankaŭ
* Aminoj

## Referencoj
Preĝejo Sankta Andreo (Békésszentandrás)

**Preĝejo Sankta Andreo** estas religia historia monumento en Hungario, en grandvilaĝo Békésszentandrás.

## Historio 
La iama Szentandrás havis kirkon ekde la 14-a jarcento. Dum dominado de turkoj la vilaĝo plurfoje senhomiĝis kaj detruiĝis. La refondintoj estis jam kalvinanoj, ili uzis la ruinan didomon. En 1746 jam ankaŭ katolikoj alvenis kaj reakiris la kirkon. Ili renovigis la kirkon, la paroĥo estis refondita en 1748. Baldaŭ en 1784 kaj 1868 signifaj trakonstruoj okazis, tial parte la barokeco perdiĝis. En 2001 renovigaj laboroj okazis. La orgeno estis kreita en 1916.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto laŭ placo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo funkcias. Pli supre granda fenestro, apude po unu malplenaj niĉoj videblas. La plej supre la kvadrata turo altiĝas. En la turo 4 sonoriloj sonoras laŭnecese. Ferenc Chiovini pentris la freskojn en 1938.

Kermeso okazas en la 30-an de novembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto 
eta|maldekstre|

Bekesszentandrás
Bekesszentandrás
Tiofentanilo

**Tiofentanilo** aŭ **tiofentanilo** estas organika kombinaĵo, psikoaktiva drogo kaj opioida analgeziko kaj analogaĵo de la fentanilo. Ĝi estas kristalblanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Ĝi estas formita ĉefe de la cikloheksila grupo {50px|cikloheksano}, karbamata grupo {50px|karbamata acido}, tiofuranila grupo {50px|tiofurano} kaj benzena ringo {50px|benzeno}. Tiofentanilo estas aromata estero kaj posedas 20 karbonatomojn, 26 hidrogenatomojn, 2 nitrogenatomojn, 1 sulfuratomon kaj 1 oksigenatomon. Tiofentanilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

Tiofentanilo estis vendita nelonge sur la nigra merkato en la fruaj 1980-aj jaroj, antaŭ la enkonduko de la Federacia Analoga Leĝo kiu por la unua fojo provis kontroli tutajn familiojn de medikamentoj bazitaj sur ilia struktura simileco prefere ol plani ĉiun medikamenton individue laŭmezure kiel ili ekaperis. Tiofentanilo estas farita kun la sama sinteza procedmaniero kiel fentanilo, sed anstataŭigante 2-(2-bromoetil)tiofeno per fenetila bromido en la sintezo.

Flankaj efikoj de la fentanilaj analogoj estas similaj al tiuj de fentanilo mem, kiuj inkluzivas jukadon, naŭzon kaj eble gravan spiran depresion, kiuj povas esti vivdanĝeraj. Fentanilaj analogaĵoj mortigis centojn da homoj ĉie en Eŭropo kaj la antaŭaj sovetiaj respublikoj ekde la plej lastatempa revigliĝo en uzo komenciĝis en Estonio en la fruaj 2000-aj jaroj, kaj novaj derivaĵoj daŭre ekaperas.

## Referencoj
Cours rationnel et complet d'Esperanto

'''Cours rationnel et complet d'Esperanto** estas populara lernolibro de Esperanto en Francio. Ĝia unua eldono estis

:**Cours rationnel et complet d'Esperanto'* kun antaŭpa­rolo de Henri Barbusse. Eld. Revoluciana Federacio Esper­antista, Paris, 1921, 208 paĝoj.

La titolo *Cours rationnel et complet d'Esperanto* signifas *Racia kaj kompleta kurso de esperanto'', ĝi estas kursolibro elpensita por proletaj franclingvanoj. Tiu anonima verko estas tre populara, jam en 1926 aperis la dua eldonoj de la libro. La Librarie Centrale Esperantiste reeldonis ĝin 15 fojojn ĝis 1938. Post la Dua Mondmilito SAT ofte reeldonis la verkon, en 1948 la libro atingis la 7-an eldonon je SAT, post ĝi estis reeldonita en 1973 kaj denove en 2006 kun postparoloj de Albert Jacquard.

Ĝi enhavas 15 lecionojn en siaj unuaj eldonoj kaj 17 en la lastaj.
## Recenzoj
Kategorio:Esperanto-lernolibroj
Kategorio:Esperanto-movado en Francio
Kategorio:Eldonaĵoj de Esperantista Centra Librejo
Poŝatlaso de la mondo

**Poŝatlaso de la mondo** estas malgranda libro, eldonita esperantlingve en 1971 en Prago, Ĉeĥoslovaka socialisma respubliko, ĉe la eldonejo Kartografie. Ĝi enhavas 80 fizikajn kaj politikajn mapojn kaj donas politikajn, administrajn kaj ekonomiajn informojn. Krome troveblas en ĝi pli ol  geografiaj nomoj kaj informoj pri internaciaj organizoj, valutoj kaj flagoj. Ĉe la unuopaj landoj estas menciitaj la areo en km² kaj la nombro de loĝantoj kun jarindiko. 

Ĝi konsistas el la jenaj partoj
* Enhavo sur 2 paĝoj
* dupaĝa antaŭparolo
* Klarigo de la simboloj sur 2 paĝoj
* mapoj sur la paĝoj 4 ĝis 41 
* registro kun 55 paĝoj

La poŝlibra formato de 16,6 x 11 cm estas intence kompakta, la 212 libraj paĝoj ne estas numerigitaj, sed numerigitaj estas la 41 grandaj mapaj tabuloj, el kiuj multaj ankaŭ estas elfaldeblaj kaj pluraj havas aldonajn mapojn grupigitajn kun la grandaj mapaj tabuloj. Listaj politikaj, administraj kaj ekonomiaj informoj troveblas tuj post la gvidaj mapaj tabuloj. La registro kun 55 paĝoj havas apartan numerigon. Ĝis nun temas pri la sola tiaspeca esperantlingva atlaso, kiu do havas altan renomon esti referenca verko. La nomoj de maroj, golfoj, lagoj, riveroj kaj montaroj, landoj kaj regionoj estas esperantlingvaj, sed urbonomoj indikiĝas foje nacilingve (en kazo de origine nelatinalfabeta skribo latinliterigitaj) kaj foje esperantlingvaj - kutime pli grandaj urboj, internacie pli konataj, estas esperantlingvaj, provincaj urboj restas nacilingvaj.

Respondeca redaktorino estis d-rino Ludmila Jiroušková. Teknika redaktoro estis Bohumil Stehlík.

## Recenzo 
* ampleksa artikolo de 1972 el Scienca Revuo pri la verko

## Vidu ankaŭ
* Atlaso

## Eksteraj ligiloj 
* En la katalogo de UEA, trovita la 
* En la katalogo de "Retbutiko", trovita la 

Kategorio:Atlasoj
Kategorio:Esperantlingva literaturo
Lugy

**Lugy** [] estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais ([],  *Kaleza Markolo*) kaj en la regiono Hauts-de-France ([],  *Norda Francio*). Ĝi havis  laŭ censo plenumita en [[]].

## Geografio 
Lugy etendiĝas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun . Lugy cetere situas en la influareo de Fruges, de kiu ĝi estas ĉirkaŭkomunumo.

Lugy situas en kampara areo : ĝi apartenas al la kategorio de « maldensaj aŭ tre maldensaj » komunumoj laŭ la difino de la denseca komunuma tabelo de la nacia instituto de statistiko kaj ekonomiaj studoj (Insee). Ĝi havas minimuman altecon de 81 metroj kaj maksimuman altecon de 168 metroj : malaltaj reliefoj kaj ebenaĵoj plejparte karakterizas la departementon Pas-de-Calais. 

 
## Administrado 
Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montreuil kaj al la kantono Fruges. Ĝi cetere estas membro de la komunumaro Haut Pays du Montreuillois.

La municipa konsilio de Lugy konsistas el 11 membroj. Ĝi administras lokajn aferojn kaj elektas la urbestron de la komunumo post ĉiu municipa baloto.

## Demografio 
|| 
|| Eblas koni la historian evoluon de la loka loĝantaro de Lugy pro oftaj oficialaj censoj plenumitaj ekde la jaro 1793. Koncerne malgrandajn francajn komunumojn kun malpli ol 10 000 loĝantoj, censaj enketoj pri la tuta loĝantaro daŭre okazas je ĉiu kvinjara periodo. La loĝantaron de la intercensaj jaroj oni sekve kalkulas per interpolo aŭ eksterpolo. Tiu nova popolnombrada sistemo estis uzita en Lugy por la unua fojo en la jaro 2004. En , la komunumo havis .
|}

## Vidindaĵoj 

Dosiero:Moulin de Lugy.jpg|center|Akvomuelejo
Dosiero:Lugy église.jpg|Preĝejo
Dosiero:Lugy église11.jpg|Memorplato ene de la preĝejo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kantono Fruges
* Komunumoj de Pas-de-Calais

## Eksteraj ligiloj 
* () [Publikaj statistikoj pri Lugy (Insee(https://eo.wikipedia.org/wiki/INSEE_%28Francio%29))

Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Ordeno (honora)

**Ordeno** estas distingo aŭ honorigo donita de registaro, korporacio aŭ familio (reĝa aŭ nobela) al individuo, kutime kiel maniero distingi lin aŭ ŝin por servo al nacio aŭ homaro - en pli vasta senco, ĉiuj homoj tiel distingitaj konsistigas societon de aparte meritplenaj personoj. La modernaj ordenoj havas sian rektan precedencon en la kavaliraj ordenoj, kiu siavice derivis de la historiaj armeaj ordenoj kreitaj kiel societoj de kavaliroj en la kunteksto de la krucmilitoj.

Dum la renesanco, la plej multaj eŭropaj monarkoj fondis unu aŭ plurajn kavalirajn ordenojn por rekompenci civilajn meritojn kaj servojn sed ĉefe ili celis armeajn oficirojn.

Kelkaj el la plej altaj modernaj eŭropaj honoroj estas tiaj korporacioj, kiel ekzemple la Ordeno de la Ĝartero de Britio aŭ tutformale la Unuiĝinta Reĝlando, la Ordeno de la Ora Ŝaffelo de Hispanio kaj la Habsburga dinastio, la Ordeno de la Elefanto de Danio kaj la Ordeno de la Kardo el Britio.

Nuntempe, kiam multaj monarkioj estis renversitaj, la plej multaj ordenoj estas administrataj kaj atribuataj fare de la ŝtatoj sendepende de sia sistemo de registaro. 

La ordenoj, ankaŭ pro sia origino, kutime havas hierarkian strukturon, organizitan en diversajn kategoriojn, ĝenerale nomatajn "*gradoj*". La plej oftaj gradoj estas kutime, en kreskanta ordo de graveco: *medalo*, *simpla kruco* aŭ *kavalira kruco*, *oficira kruco*, *insigno de komandanto*, *grandkruco* kaj *koliero* (kiu baze estas simple dekora kolĉeno). Estas ornamadoj kiuj havas plurajn klasojn, sed ĉi tiuj estas klasifiko de la agoj aŭ servoj rekompencitaj kaj ne establas hierarkion inter iliaj posedantoj.

Ordenoj kutime havas estraron, internan aŭtoritaton, nomitan la *registaro de la ordo*. La renkontiĝo de la kavaliroj, konsilistoj kaj aliaj membroj de iuj ordenoj por diskuti la komunajn aferojn estas ofte nomata "ordena ĉapitro", fakte asembleo. La ordonoj kiuj estas aŭ estis donitaj de socialismaj ŝtatoj, malhavas tian registaron kaj asembleon.

## Fonto 
* La unua versio de tiu ĉi teksto ekestis la 5-an de junio 2024 baze laŭ modelo de la enkonduka ĉapitro de la koncerna hispanlingva teksto de tiu tago.

Kategorio:Ŝtataj honorigoj
Mametz

***Mametz** estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais.
***Mametz** estas franca komunumo en la departemento Somme.
Mariano Cantalapiedra

**Mariano CANTALAPIEDRA** (mortis la 4-an de majo 1988) estis esperantisto en Vailladolid, fondinto de loka grupo "Fido kaj Espero" kies Prezidanto li estis dum pluraj jaroj. Aŭtodidakte li lernis Esperanton en Oviedo en la jaro 1927, kie tiam li laboris kaj translokiĝinte al Valladolid, pro profesiaj devoj, en la jaro 1957. Li dum pluraj jaroj estis membro de la estraro de HEF, kaj aktive partoprenis en la organizado de du Kongresoj en sia urbo. Li estis Sekretario de la organiza komitato de la 23-a Hispana Kongreso de Esperanto okazinta en Valladolid en 1962, kaj Prezidanto de la 34-a Kongreso okazinta en 1973.
Li verkis multajn artikolojn, prelegojn kaj gvidis kursojn per la radio.

## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Robert Lück

**Robert LÜCK** (naskiĝinta la  en Meinerzhagen-Mühlhofe, mortinta la  en Berlino) estis germana gimnazia instruisto kaj unua lernejestro de la gimnazio je Steglitz.

Estante filo de bienposedanto, li trapasis en 1872 la abiturientan ekzamenon en Soest antaŭ ol studi klasikan filologion, protestantisman teologion kaj historion ĝis la 1877-a jaro. Doktoriĝo sukcesis en 1878. La provan jaron li pasigis en Salzwedel. En 1866 li fondis la gimnazion de Steglitz estronte ĝin ĝis 1919. Li ĉiam konsideriĝis fidela ano de la Evangelia Eklezio.

Kiam li direktoris, okazis la fondo de la lernanta klubo Wandervogel, kion Lück unue malŝatis, ekz. pro la legado de aĵoj de Friedrich Nietzsche fare de la klubanoj. Sed tiu "malpermeso" eĉ pli allogigis la tuton kaj Nietzsche iĝis favorita verkisto de multaj, kiel atestis Hans Blüher. La interkonsento de Lück kun la helpinstruisto Karl Fischer, ke ekde 1901 la klubanoj ankaŭ sen profesora observado povus ekskursumi (kio fakte estis kontraŭleĝa!), iĝis la vera fundamenta ŝtono de aŭtonoma junulara movado.

## Eksteraj ligiloj
* 
* persona dataro de Lück ĉe BBF

## Notoj
Kamýk nad Vltavou

**Kamýk nad Vltavou** (en la loka dialekto *Kamejk*) estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio, proksimume 20 kilometron oriente de Příbram kaj 12&nbsp;km okcidente de urbo Sedlčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1285.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Kamýk nad Vltavou konsistas el du partoj sur du katastraj teritorioj:
* **Kamýk nad Vltavou** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Velká (k. t. *Velká nad Vltavou*)

## Memorindaĵoj
* Burgo Vrškamýk – nun jam nur ruino
* Akva rezervujo Kamýk – ĝi estas konsisto de komplekso de akvaj laboraĵoj sur Vultavo, vultava kaskado 
* Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria 
* Malfrue baroka konstruaĵo de poŝto el la 2-a duono de la 18-a jarcento
* Ponto en Kamýk el la jaroj 1887–1889 rekonstruita en la jaroj 1957 kaj 1999

## Pluaj fotoj 

File:Kamýk nad Vltavou 1.jpg|Ĉefa strato en Kamýk nad Vltavou, vido direkte al sudo, jaro 2004
File:KamykNadVltavou-2007-06-11-HlavniUlice.JPG|Ĉefa strato en Kamýk nad Vltavou, vido direkte al nordo, jaro 2004
File:Church in Kamýk nad Vltavou.jpg|Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria
File:Kamýk nad Vltavou 4.jpg|Ŝtupoj kondukantaj de la preĝejo
File:Vrškamýk 2.jpg|Ligna ponto kuniganta la antaŭan kaj la malantaŭan burgon Vrškamýk
File:Vrškamýk 4.jpg|Reliktoj de perimetra remparo ŝirmanta spacon inter la antaŭa kaj la malantaŭa burgo 


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
4-Fenilfentanilo

**Fenilfentanilo** aŭ **4-fenilfentanilo** estas opioida analgeziko, kiu estas derivaĵo de la fentanilo. Ĝi estis disvolvigita dum la kurso de esplorado kiu finfine rezultigis super-potencajn opioidajn derivaĵojn kiel ekzemple karfentanilo, kvankam ĝi estas sufiĉe malpli potenca analogaĵo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. En fenilfentanilo ĉeestas pluraj kemiaj grupoj tiaj kiaj piridina {50px|piridino} , benzena ringo {50px|fenila grupo}, karbamata grupo {50px|karbamila grupo} krom aliaj. Fenilfentanilo estas aromata estero kaj posedas 28 karbonatomojn, 32 hidrogenatomojn, 2 nitrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Fenilfentanilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

4-Fenilfentanilo estas ĉirkaŭ ok fojojn pli potenca ol fentanilo en analgezikaj testoj sur bestoj, sed pli kompleksaj 4-heteroarilaj derivaĵoj kiel anstataŭitaj tiofenoj kaj tiazoloj estas pli potencaj ankoraŭ, ĉar ili estas bioizosteroj pli proksimaj al la 4-karbometoksa grupo de la karfentanilo.

Flankaj efikoj de fentaniaj analogoj estas similaj al tiuj de fentanilo mem, kiuj inkluzivas jukadon, naŭzon kaj eble gravan spiran depresion, kiuj povas esti vivdanĝeraj. Fenilfentanilo estas klasifikita kiel fentanila analogo kaj nova opioido. Fentanil-analogoj estas modifitaj surbaze de la strukturo de fentanilo. Fentanil-analogoj estis raportitaj kaŭzi psikoaktivajn efikojn, similajn al fentanilo kaj aliaj opioidoj.

Fentanil-analogoj ankaŭ kaŭzis malfavorajn eventojn, inkluzive de mortoj, kiel priskribite en la literaturo. Strukture similaj kunmetaĵoj inkludas fentanilon kaj aliajn fentanil-analogojn. Fentanilo estas en la 2-a Listo de kontrolitaj substancoj en Usono dum pluraj fentanilaj analogoj sidas eksplicite en la 1-a Listo de Substancoj Kontrolitaj, kvankam lastatempa leĝaro provizore metis ĉiujn fentanil-rilatajn substancojn en 1-a Listo.

## Referencoj
Butzenscheibenlyrik

-muzeo en Schwarzenberg]]
**Butzenscheibenlyrik** (laŭvorte: *Bovokula liriko*; alia germanlingva faktermino estas *Goldschnittlyrik*) estas malestimanta-moka nomo por ĝenro de sentimentaj, historiigaj kantoj, baladoj kaj versrakontoj estiĝintaj en la dua duono de la 19-a jarcento. La poeziaĵoj temigas idealigitajn, naciheroajn motivojn de kavalira kulturo, de mezepoka amkanto kaj de pseŭdo-mezepoka romantiko kie rolulas vino, burgoj kaj vagantoj. Tiaj revigoj speguliĝas ankaŭ ekstere, per la uzo de latinaj kaj mezaltgermanaj vortoj, arkaismaj frazoj kaj pentranta retoriko.

Kaŭzo estas versimile ankaŭ la estiĝo de la Germana Imperiestra Regno en 1871. Tiam plifortiĝis la intereso pri germana mezepoko kiel fonto kaj bazo kaj difinhelpilo de pura germaneco. Similaj tendencoj ekzistas ankaŭ en aliaj ĝenroj, ekz. je historia romano kaj dramo.

Elpensis la terminon la germana verkisto, "poeta princo" kaj nobelpremiito Paul Heyse.

Pioniroj estis Gottfried Kinkel, Otto Roquette kaj precipe Joseph Victor von Scheffel. Ĉefreprezentantoj estis Rudolf Baumbach kaj Julius Wolff. Partaj imitantoj estis Wilhelm Jordan, Karl Stieler kaj Friedrich Wilhelm Weber. Ege kontraŭis la ĉi movadon ekde 1890 favorantoj de naturalismo, ekz. ĉirkaŭ Hermann Conradi kaj Arno Holz.

## Notoj
## Eksteraj ligiloj
*Wiktionary

Kategorio:Germanlingva literaturo
Kategorio:Literaturaj temoj
Tiofuranilfentanilo

**Tiofuranila fentanilo** estas organika kombinaĵo, potenca analgeziko por bestaj traktadoj. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Tiu substanco prezentas plurajn kemiajn strukturojn tiaj kiaj tiofeno {50px|tiofeno}, benzeno {50px|benzena ringo}, piridino {50px|piridino} kaj anilino {40px|anilino}. Tiofuranila fentanilo estas aromata opioido prezentanta ankaŭ kelkajn heteroatomojn tiaj kiaj sulfuro, nitrogeno kaj oksigeno. Ĝia molekulo posedas 24 karbonatomojn, 26 hidrogenatomojn, 2 nitrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Tiofuranila fentanilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.  Tiofuranila fentanilo estas komerce trovebla kiel blanka solidaĵo kaj pere de sia klorida formo: Tiofuranilfentanila klorido. Tiofuranilfentanilo sidas en la Listo I de kontrolataj substancoj en Usono.

## Vidu ankaŭ
* Opioidoj
## Referencoj 
Kategorio:Tioacidoj
Mencas

**Mencas** [] estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais ([],  *Kaleza Markolo*) kaj en la regiono Hauts-de-France ([],  *Norda Francio*). Ĝi havis  laŭ censo plenumita en [[]].

## Geografio 
Mencas etendiĝas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun . Mencas cetere situas en la influareo de Saint-Omer, de kiu ĝi estas ĉirkaŭkomunumo.

Mencas situas en kampara areo : ĝi apartenas al la kategorio de « maldensaj aŭ tre maldensaj » komunumoj laŭ la difino de la denseca komunuma tabelo de la nacia instituto de statistiko kaj ekonomiaj studoj (Insee). Ĝi havas minimuman altecon de 62 metroj kaj maksimuman altecon de 108 metroj : malaltaj reliefoj kaj ebenaĵoj plejparte karakterizas la departementon Pas-de-Calais. 

 
## Administrado 
Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montreuil kaj al la kantono Fruges. Ĝi cetere estas membro de la komunumaro Haut Pays du Montreuillois.

La municipa konsilio de Mencas konsistas el 7 membroj. Ĝi administras lokajn aferojn kaj elektas la urbestron de la komunumo post ĉiu municipa baloto.

## Demografio 
|| 
|| Eblas koni la historian evoluon de la loka loĝantaro de Mencas pro oftaj oficialaj censoj plenumitaj ekde la jaro 1793. Koncerne malgrandajn francajn komunumojn kun malpli ol 10 000 loĝantoj, censaj enketoj pri la tuta loĝantaro daŭre okazas je ĉiu kvinjara periodo. La loĝantaron de la intercensaj jaroj oni sekve kalkulas per interpolo aŭ eksterpolo. Tiu nova popolnombrada sistemo estis uzita en Mencas por la unua fojo en la jaro 2004. En , la komunumo havis .
|}

## Vidindaĵoj 
thumb|right|200px|La memormonumento pri militmortintoj.
* Preĝejo Notre-Dame-de-la-Visitation.
* Memormonumento pri militmortintoj

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kantono Fruges
* Komunumoj de Pas-de-Calais

## Eksteraj ligiloj 
* () [Publikaj statistikoj pri Mencas (Insee(https://eo.wikipedia.org/wiki/INSEE_%28Francio%29))

Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Alilfentanilo

**Alilfentanilo** aŭ **3-alila fentanilo** estas organika kombinaĵo kaj potenca analgeziko por bestaj traktadoj. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Tiu substanco prezentas plurajn kemiajn strukturojn tiaj kiaj du benzenaj ringoj {50px|benzena ringo}, karbamata grupo {50px|karbamata grupo}, piridino {50px|piridino} kaj alila grupo, {50px|alila grupo}. Alilfentanilo estas aromata opioido kaj posedas 25 karbonatomojn, 32 hidrogenatomojn, 2 nitrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Alilfentanilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Vidu ankaŭ
* Karbamatoj

## Referencoj 
Kategorio:Tioacidoj