open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Košarovci

**Košarovci**, hungare **Kosárháza** estas tre malgranda vilaĝeto en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Občina Gornji Petrovci.
eta|220px|Kapelo de Košarovci
## Bazaj informoj
* Supermara alteco: 323 m
* Koordinatoj: 
* Poŝtkodo: 9206
* Loĝantaro: 72
* Aŭtokodo: MS

## Situo 
Košarovci situas sur deklivoj apud Gornji Petrovci.

## Historio 
En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 153 homoj, plejparte slovenoj. Ĝis Traktato de Trianon Kosárháza apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.

## Vidindaĵoj 
* luterana kapelo

## Vidu ankaŭ 
* Respubliko Prekmurje

## Fontoj 
* nederlanda, slovena Vikipedioj

Kategorio:Vilaĝoj de Slovenio
Volker Zotz

**Volker Zotz** (naskiĝis la 28-an de oktobro 1956 en Landau in der Pfalz) estas aŭstra filozofo.

Post la abituro li studis filozofion, historion kaj budhismon en la universitato de Vieno. En la jaro 1956 Zotz doktoriĝis en Vieno per sia laboraĵo pri *Germanaj filozofoj influita de budhismo*. Poste Zotz habilitiĝis en Saarbrücken. Li estis profesoro kaj scientisto en multaj lokoj, ekzemple *Visiting Scholar* kaj *Research Associate* en Universitato Ryukoku de Kioto kaj profesoro en Tokio. Li skribis pli ol dudek kvin librojn kaj multnombrajn artikolojn. Ekde 1999 li estas profesoro de filozofio en Luksemburgo.

## Verkoj 
* *Maitreya. Kontemplationen über den Buddha der Zukunft*. Mit einem Vorwort von Lama Anagarika Govinda. Hannoversch Münden 1984, ISBN 3-87998-054-3
* *Zur Rezeption, Interpretation und Kritik des Buddhismus im deutschen Sprachraum vom Fin-de-Siècle bis 1930. Historische Skizze und Hauptmotive.* Wien: Phil. Diss., 1986
* *Maitréja. Elmélkedések a jövö Buddhájáról.* Körösi Csoma Sandor Buddhológiai Intézet, Budapest 1986
* *Freiheit und Glück. Buddhas Lehren für das tägliche Leben.* München 1987, ISBN 3-8138-0090-3
* *André Breton.* Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1990, ISBN 3-499-50374-3
* *Erleuchtung im Alltag.* München 1990, ISBN 3-8138-0175-6
* *Buddha.* Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1991, 6. Auflage 2001, ISBN 3-499-50477-4
* *André Breton.* Préface de José Pierre. Paris: Édition d'art Somogy, 1991, ISBN 2-85056-199-1.
* *Der Buddha im Reinen Land. Shin-Buddhismus in Japan.* Diederichs, München 1991, ISBN 3-424-01120-7
* *Buddha.* Votobia, Olomouc 1995, ISBN 80-85885-72-7
* *Geschichte der buddhistischen Philosophie.* Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1996, ISBN 3-499-55537-9.
* *Buddha.* Hangilsa, Seoul 1997, ISBN 89-356-0136-5.
* *Mit Buddha das Leben meistern. Buddhismus für Praktiker.* Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1999, 4. Auflage 2003, ISBN 3-499-60586-4
* *Konfuzius.* Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 2000, ISBN 3-499-50555-X
* *Auf den glückseligen Inseln. Buddhismus in der deutschen Kultur.* Theseus, Berlin 2000, ISBN 3-89620-151-4
* *Totus tuus. Marianisches Lesebuch zur Luxemburger Muttergottes-Oktave.* Kairos, Luxembourg 2004, ISBN 2-9599829-9-1
* *Die neue Wirtschaftsmacht am Ganges.* Redline, Heidelberg 2006, ISBN 3-636-01373-4
* *Buda, Maestro de Vida.* Ellago Ediciones 2006, ISBN 84-95881-87-X
* *Konfuzius für den Westen. Neue Sehnsucht nach alten Werten.* O.W. Barth, Frankfurt am Main 2007, ISBN 978-3-502-61164-6
* *Die Suche nach einem sozialen Buddhismus.* Kairos, Luxembourg 2007, ISBN 2-9599829-6-7
**Historia Filozofii Buddyjskiej.* Wydawnictwo WAM, Kraków 2007,ISBN 978-83-7318-878-5
* *Business im Land der aufgehenden Sonne.* Redline, Heidelberg 2008, ISBN 978-3-636-01449-8
* *Kamasutra im Management. Inspirationen und Weisheiten aus Indien.* Campus Verlag, Frankfurt am Main 2008, ISBN 978-3-593-38515-0

## Eksteraj ligiloj 
*Volker Zotz 

*Literaturo de kaj pri Volker Zotz  en katalogo de la “Bibliothèque nationale de Luxembourg“

Zotz, Volker
Zotz, Volker
Zotz, Volker
Vladislav Listjev

**Vladislav LISTJEV** ( ofte mallonge ; 10-a de majo 1956 — 1-a de marto 1995) estis rusia televida ĵurnalisto.

Li estis murdita la . La murdisto(j)n oni neniam arestis.
Sekvan tagon kelkaj televidaj stacioj ĉesigis siajn programojn dum la tuta tago, montrinte nur sur nigra fono la foton de Listjev kun la surskribo ВЛАДИСЛАВ ЛИСТЬЕВ УБИТ (Vladislav Listjev estas murdita)

## Memorigo 
La asteroido 4004 List'ev estis nomita omaĝe al li.

## Vidu ankaŭ 
* Aleksandr Men
* Galina Starovojtova
* Pavel Ŝaramet

## Referencoj 
Kategorio:Sovetiaj ĵurnalistoj
Kategorio:Rusiaj ĵurnalistoj
Kategorio:Sovetiaj televidprezentistoj
Kategorio:Rusiaj televidprezentistoj
Kategorio:Sovetiaj komunistoj
Kategorio:Rusiaj entreprenistoj
Kategorio:Murditoj en Moskvo
Kategorio:Murditaj ĵurnalistoj
Ceolwulf

**Ceolwulf** estas la nomo de pluraj anglosaksaj reĝoj:

* Ceolwulf (Wessex), kiu regis Wessex de 597 al 611
* Ceolwulf (Northumbria), kiu regis Northumbria de 729 al 737
* Ceolwulf la 1-a, reĝo de Mercia de 821 al 823
* Ceolwulf la 2-a, kiu regis Mercia sub la vikingoj de ĉirkaŭ 874 al ĉirkaŭ 883
Ceawlin

**Ceawlin** (mortis ĉirkaŭ 593) estis reĝo de Wessex, Anglio de 560 al ĉirkaŭ 591.

## Familio kaj frua vivo 
Li estis filo de Cynric, reĝo de 534 al 560. En 556 li kaj Cynric venkis britojn ĉe Bernaburh (verŝajne la ferepoka terfortikaĵo Kastelo Barbury, Wiltshire).

## Regado 
Li altroniĝis post la morto de sia patro en 560.

En 568 li kaj sia filo (aŭ eble frato) Cutha venkis Aethelberht, reĝo de Kent.

Dum lia regado plurfoje la anglosaksoj de Wessex venkis keltajn armeojn. La unua venko raportita en la Anglosaksa Kroniko okazis ĉe Bedcanford (oni ne scias kie tiu loko situis) en 571, kiam Cuthwulf kaptis Limbury, Aylesbury, Benson kaj Eynsham, tiel konkerante teritorion en Bedfordshire kaj Oxfordshire.

Plua batalo okazis ĉe Dyrham, Gloucestershire en 577, kiam Ceawlin kaj Cuthwine (verŝajne alia filo de Ceawlin) mortigis tri keltajn reĝojn, Coinmail, Condidan kaj Farinmail, kaj kaptis Gloucester, Cirencester kaj Bath. Per tiu venko Ceawlin apartigis la keltojn de Kimrio de tiuj de Dumnonia.

Tria venko kontraŭ la keltoj okazis ĉe Fethan Leag en 584, eble en Oxfordshire. Laŭ la Anglosaksa Kroniko Ceawlin kaptis multe da urboj, sed lia filo Cutha mortis dum la batalo.

Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, la aliaj anglosaksaj reĝoj sude de Rivero Humber agnoskis Ceawlin kiel sia superulo. Tamen Wessex ne povis reteni ĉiujn teritoriojn konkeritajn de Ceawlin: post ties morto Mercia kaj Kent kaptis partojn de tiuj regionoj.

## Detroniĝo kaj morto 
Ĉirkaŭ 591 Ceawlin malvenkis kaj estis detronigata. Ceol, filo de Cutha, gajnis la tronon de Wessex. Ceawlin mortis ĉirkaŭ 593.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Reĝoj de Wessex
Kategorio:Mortintoj en 593
Kukeč

**Kukeč**, hungare **Újkökényes** estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco **Prekmurje**, en statistika regiono **Pomurska**, en Občina Gornji Petrovci.

## Bazaj informoj
* Areo: 3 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 318 m
* Loĝantaro: 63
* Poŝtkodo: 9206
* Aŭtokodo: MS
* Koordinatoj: 

## Situo
La vilaĝo situas sur deklivoj, laŭ flankovojoj.

## Historio
Dum la mezepoko la loknomo estis germane *"Kuchetzvelg"*, hungare *Kicevölgye*, slave *Kicsacdolja*, poste dum la Habsburgoj *Kükecs*. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝeto apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. 

Kategorio:Vilaĝoj de Slovenio
Ceol

**Ceol** (m. 597) estis reĝo de Wessex, Anglio de 591 aŭ 592 al sia morto.

Li estis filo de Cutha, kiu estis filo, aŭ eble frato, de Ceawlin kiu regis Wessex de 560. En 591 aŭ 592 li ribelis kontraŭ Ceawlin, kiun li venkis kaj forpelis. Tiel li gajnis la tronon. Pri lia regado restas malmultaj informoj.

Kiam li mortis lia filo Cynegils ankoraŭ junis, kaj pro tio Ceol estis sekvata de sia frato Ceolwulf.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Reĝoj de Wessex
Kategorio:Mortintoj en 597
Junas kaj pli Junas

**Junas kaj pli Junas** estas Esperanta muzikgrupo fondita en 2001. La grupo ludas ritmajn, dancigajn melodiojn. La muziko plejparte konsistas el popolaj melodioj de diversaj landoj. Membroj de la grupo estas Jonas Dalmose kaj lia frato Mathias Dalmose. 

## Eksteraj ligiloj
* Neoficiala TTT-ejo pri la grupo

Kategorio:Esperantaj muzikaj grupoj
Kategorio:Danaj muzikaj grupoj
Ceolwulf (Wessex)

**Ceolwulf** (m. 611) estis reĝo de Wessex, Anglio de 597 al sia morto.

Li altroniĝis post la morto de sia frato Ceol, ĉar ties filo Cynegils estis tiam knabo. Pri lia regado restas neniuj informoj. Verŝajne li mortis senfile, kaj li estis sekvata de Cynegils.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Reĝoj de Wessex
Kategorio:Mortintoj en 611
Seaxburh (Wessex)

**Seaxburh** mallonge regis Wessex, Anglio ĉirkaŭ 574.

Ŝi estis la dua edzino de Cenwalh, reĝo de Wessex de 643 al 645 kaj denove de 648 al 675. Post ties morto ĉirkaŭ 674 ŝi regis Wessex, eble kiel regento por nekonata filo. Ŝajne nepost 675 ŝi estis anstataŭata de Aescwine.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Reĝoj de Wessex
Kategorio:Britaj reĝedzinoj kaj reĝinedzoj
Chris Martin

**Christopher Anthony John** "**Chris**" **MARTIN**  (naskita la  en Exeter) estas brita kantisto-kantoverkisto, muzikisto kaj membro de la grupo Coldplay. Li estas konata ankaŭ pri sia aktivado en kampanjoj por justa komerco kaj kontraŭ malriĉo kaj malsato en la mondo.

## Vidu ankaŭ 
* Tutteismo (angle Alltheist)

Kategorio:Alternativrokaj muzikistoj
Kategorio:Anglaj rokkantistoj
Kategorio:Anglaj rokgitaristoj
Kategorio:Anglaj rokpianistoj
Kategorio:Anglaj kantverkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Britio
Preĝejo de sankta Venceslao (Ostrava)

**Preĝejo de sankta Venceslao** apartenas al la plej malnovaj kaj la plej signifaj kulture-historiaj ostravaj memorigaĵoj. Temas pri trinava konstruaĵo kun apudaj kapeloj kaj gotika turo finita per renesancaj kreneloj.

## Historio 
Konstruita ĝi estis en la 13-a jarcento en malfrue gotika stilo. La plej malnova dokumentita mencio estas el la jaro 1297, sed la konstruaĵo mem situas sur pli aĝa romana fundamento. Laŭ mito foje temis pri pagana sanktejo, en kiu agadis sanktaj Cirilo kaj Metodo. Presbiteriejo de la nova konstruaĵo estis konstruita ĉirkaŭ la jaro 1310 kaj la templa navo estis finita ĉirkaŭ la jaro 1340. La nova preĝejo estis konstruita kiel trinava kun reigita presbiterio finita per kvin edroj de okangulo. La interno restis neenvolbigita kaj ĝi estis fermita sole per traba plafono. La transversa navo kaj la turo estis alkonstruitaj komence de la 14-a jarcento.

La preĝejo estis disvastigita en la 16-a jarcento. La origine traban plafonon anstataŭis en la jaro 1539 brika retvolbo. En 1583 la konstruaĵo estis nove tegmentita, en 1603 enkonstruita ĥorejo. En la sama tempo la interno estis ekipita per renesancaj plenigaĵoj, ekz. du kolonetoj kun korintaj kapoj, subvolbigo per kombileta volbo kaj dekoraj pentraĵoj en pendentivoj de arkadoj. En baroko estis alkonstruitaj flankaj centraj kapeloj kun tri absidoj finitaj per kupolo kun lanterno. Okazis ankaŭ reguligo de fenestroj kaj plilongigo de la turo.

En la 19-a jarcento okazis rekonstruado en stilo de klasicismo, kiu forigis kelkajn gotikajn elementojn. En 1803 estis detruita gotika sakristio sur evangelia (= norda) flanko, en 1839 la ligna tegmento estis anstataŭita per lada kaj en la jaroj 1893-1898 okazis ĉefa riparo en spirito de novgotiko.

Influe de longdaŭra submalsekigo, trafiko de peza transporto en la ĉirkaŭaĵo kaj nesufiĉaj riparoj okazis grava difektigo de statiko. Tial ekde la jaro 1997 okazis ampleksa rekonstruo, kiu finis en la jaro 2004. En 1998 oni ĉi tie trovis homan skeleton, kies brusto estis pezigita per ceramika tabulo kaj en la buŝo ĝi havis tri monerojn. Historiistoj opinias, ke temis pri timo, por ke el la mortinto ne fariĝu vampiro.

Proksime de la preĝejo troviĝas nova episkopujo de Ostrava-Opava.

## Eksteraj ligiloj 
* Preĝejo de sankta Venceslao – la plej malnova kaj la plej bela 
* Kostel sv. Václava – Arkivo de urbo Ostrava

Dosiero:Kostel svatého Václava, Ostrava, 1728.jpg|Preĝejo de sankta Venceslao sur detalo de veduto de Moravia Ostrava el la jaro 1728
Dosiero:Ostrava, Kostel svatého Václava 2.jpg|Pli proksima vido
Dosiero:Sv vaclav ostrava.JPG|Preĝejo de sankta Venceslao

Venceslao
Venceslao
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Ostrava-urbo
Venceslao
Ostrava
Kategorio:Moravia Ostrava
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en la 13-a jarcento
Kategorio:Romkatolikaj preĝejoj en Ĉeĥio
Annaberg

* Annaberg estas vilaĝo en Silezio kiu ĝis la jaro 1945 germane havis tiun nomon kaj de tiam pole nomatas Chałupki.
* Annaberg estas unu el du historiaj partoj de la urbo Annaberg-Buchholz, administra centro de la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio en Germanio.
* Annaberg (Malsupra Aŭstrio) estas komunumo de Aŭstrio.
Bakverioj

La **bakverioj** estas etno en Kameruno kiu vivas plejparte en la regiono anglalingve administrata de Buea, okcidente en la lando, ĉirkaŭ la monto Fako.

## Historio 
Oni taksas, ke la bakverioj estas en tiu regiono de preskaŭ 4000 jaroj.

La bakverioj aktive rezistis kontraŭ la Germanoj dum la koloniigo fine de la 19-a jarcento.

## Kulturo 
[eta|maldekstra|Domo de la bakverioj (gravuraĵo el la [1870-aj jaroj]]
La socio de la bakverioj estas patrolinia. Tradicie ili estis poligamaj.

La bakveria lingvo ankaŭ estas nomata Mòkpè (Bakweri), ĝi estas bantua lingvo. La bakverioj estas etne kaj kulture proksime parencaj kun la dualaoj, kun kiuj ili precipe havas komune la kulton de la "miengu" (spiritoj de la akvo).

## Personoj el la etno bakverioj 
* Peter Mafany Musonge, ĉefministro de Kameruno inter 1996 kaj 2004
* Ephraïm Inoni, ĉefministro de Kameruno inter 2004 kaj 2009

## Bibliografio 
*  Joanna Edwards Ambaye, « The Kpe : Bambuko and Bakweri », en *Bibliographic surveys of African peoples*, Department of Fine Arts, Indiana University, Bloomington, 1981, volumo 2, paĝoj 7-8
*  Edwin Ardener, « Kingdom on Mount Cameroon : the Bakweri and the Europeans », en Shirley Ardener (dir.), *Kingdom on Mount Cameroon : studies in the history of the Cameroon Coast, 1500-1970*, Berghahn Books, Providence, 1996, p. 41-150 (skribita en 1969)
*  Edwin Ardener, « Bakweri fertility and marriage », en Shirley Ardener (dir.), *op. cit.*, p. 227-242 (teksto de konferenco de 1958)
*  Edwin Ardener, « The Bakweri elephant dance », en Shirley Ardener (dir.), *op. cit.*, p. 227-242 (unue publicita en *Nigeria* (Lagos), n° 60, 1959)
*  Daniel Lyonga Matute, *The socio-cultural legacies of the Bakweris of Cameroon*, The Publishing and Production Centre for Teaching and Research, Yaoundé, 1988, 66 p.
*  Renaud Paulian, « Bakwirian tales of the bush », *Folk-Lore* (Londres), volumo 51, septembro 1940, p. 213-219
*  G. Courade, « Marginalité volontaire ou imposée? Le cas des Bakweri (Kpe) du mont Cameroun », *Cahiers de l’ORSTOM*, Série Sciences humaines, 1981, volumo 18, n° 3, p. 357-388
*  Michel Damon, *Les états dépressifs en pays Bakweri*, Université de Franche-Comté, Faculté de médecine et de pharmacie, 1981, 57 p. (disertacio)

### Filmografio 
*  *Kuva Likenye*, historia dokumentfilmo realigita de Kome Epule Mathias kaj produktita de AFRICAphonie, 2008, 30' (la esploroj pri Kuva Likenye, heroo de la rezisto de la bakverioj kontraŭ la koloniigo per Germanio)

## Eksteraj ligiloj 
*  Bakwerirama 
*  BakweriLands (archives numériques du BLCC, Bakweri Land Claims Committee)

Kategorio:Etnoj
Kategorio:Etnoj en Afriko
Bakverioj
Kategorio:Etnologio
Kategorio:Etnografio
Kategorio:Kameruno
Bakoleoj

La **bakoleoj** (**Bakole**, ankaŭ: **Bakolle**, **Kole**) estas etno en Kameruno. Ili apartenas al la etnaro savaoj (Sawa), aŭ kamerunaj marbordaj etnoj.

La bakolea lingvo apartenas al la bantuaj lingvoj en la familio Niĝer-Kongaj-lingvoj. La bakolea estas almenaŭ parte interkomprenebla kun la bakveria lingvo. Bakoleoj, kiuj vizitis lernejon aŭ vivis en urbo, ordinare parolas la kamerunan kreolan lingvon aŭ norman anglan lingvon. Fakte kreskanta nombro de kamerunanoj el la anglalingve administrata parto de Kameruno plenkreskas kun la kameruna kreola lingvo kiel unua lingvo.

[eta|maldekstra|200px|Mapo montranta la situon de la diversaj etnoj el la etnaro [dualoj en Kameruno]]

## Notes 
## Literaturo 
* Fanso, V. G. (1989). *Cameroon History for Secondary Schools and Colleges, Vol. 1: From Prehistoric Times to the Nineteenth Century.* Hong Kong: Macmillan Education Ltd.
* Gordon, Raymond G., Jr. (eldoninto)(2005): "Bakole". *Ethnologue: Languages of the World*, 15-a eldono. Dallas: SIL International. Aliro 6-a de junio 2006.
* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.) (2005): "Pidgin, Cameroon". *Ethnologue: Languages of the World*, 15-a eldono. Dallas: SIL International. Aliro 6-a de junio 2006.

## Eksteraj ligiloj 
* Bakwerirama 
* Peuple Sawa (france)

Kategorio:Etnoj
Bakoleoj
Bakoleoj
Kategorio:Etnologio
Kategorio:Etnografio
Kategorio:Kameruno
Cuthwine

**Cuthwine** (n. ĉ. 565, m. post 645) estis princo de Wessex, Anglio.

## Patro 
Verŝajne li estis filo de Ceawlin, kiu regis Wessex de 560 al ĉirkaŭ 591.

## Vivo 
En 577 Ceawlin kaj Cuthwine mortigis tri keltajn reĝojn, Coinmail, Condidan kaj Farinmail, dum batalo ĉe Dyrham, Gloucestershire kaj kaptis Gloucester, Cirencester kaj Bath. Per tiu venko Ceawlin apartigis la keltojn de Kimrio de tiuj de Dumnonia.

Ĉirkaŭ 581 Ceawlin detroniĝis kaj Ceol gajnis la tronon de Wessex. Ŝajne dum ties regado, kaj la sekva regado de lia frato Ceolwulf, Cuthwine posedis parton de Wessex. Eblas ke en 605 Ceowulf devis eniri akordon per kiu li agnoskis Cuthwine kiel reganto de parto de la regno.

Cuthwine restis potenculo dum la resto de sia vivo. En 645 Penda venkis kaj forpelis Cenwalh, tiam reĝon de Wessex: Cuthwine kaj siaj filoj ĉeestis la pacdiskutojn.

## Filoj 
Cuthwine havis almenaŭ tri filojn:
* Cynebald (n. 585)
* Cedda (n. 590)
* Cutha Cathwulf (n. 592)

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Princoj
Pesilo por sorĉistinoj

[eta|dekstra|200px|La originala pesilo el 1482 por sorĉistinoj en [Oudewater]]
La **Pesilo** de Oudewater Nederlando ankaŭ nomata **Pesilo por sorĉistinoj** ĉar dum la 16-a jarcento ĝis en la 18-a jarcento tie oni pesis virinojn akuzatajn de sorĉado.

## Historio 
La pesilejo estis konstruita en 1482 kiel pesilejo por varoj. Imperiestro Karlo la 5-a donis al Oudewater, en 1545 kiel ununura loko en Eŭropo, la privilegion por honesta pesprocedo. Neniu estis tie kondamnita por esti sorĉistino.

## Muzeo 
Nuntempe ĝi estas turista vidindaĵo kie oni povas ricevi ateston ke la pesito ne estas tro malpeza do ne estas sorĉistino. La vizitanto poste ricevas *Certificaet van Weginghe* (Atesto de Pesado). Sur la plej alta etaĝo de la pesilejo estas ekspozicio pri "Ĉasado de la sorĉistinoj en Eŭropo" (1300-1720).

## Vidu ankaŭ 
* Ĉasado de la sorĉistinoj
* Brulŝtiparo

## Eksteraj ligiloj 
Retejo "Pesilo por sorĉistinoj" Oudewater

Kategorio:Iloj
Kategorio:Magio
Kategorio:Ĉasado de sorĉistinoj
Aŭstria Eksterlanda Servo

La asocio **Aŭstria Eksterlanda Servo** estas agnoska respondeca organizo de la Federacia Ministerio por Internaj Aferoj, kiu proponas 12-monatan alternativon al la respektinda civila deĵoro de enlandaj civitaj deĵordevonaj Aŭstrianoj. Tiu ĉi deĵoro sin eblas plenumi en la fakoj memorservo, sociala zorgado kaj pacservo. La ideo de tiu akcio en repaciĝa signo de pacservo proponis la politika sciencisto Andreas Maislinger el Innsbruck. La 1-an de septembro 1992 povos fari kiel unuan memordeĵoron aŭstria civila deĵordeviganto en la muzeo Auschwitz-Birkenau.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.auslandsdienst.at

Kategorio:Aŭstrio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1992
Cardeña

**Cardeña** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 512 km2 kie loĝas 1717 geloĝantoj, do loĝdenso estas 3.4 loĝ./km2.
Cardeña situas je 80 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1717 geloĝantoj de la municipo **Cardeña** estas 861 inoj kaj 856 viroj. En la 512-kvadratkilometra teritorio estas 4 setlejoj, kie loĝas 1643 geloĝantoj, kaj aliaj 74 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 15, 9 inoj kaj 6 viroj, kaj mortis 26, 13 inoj kaj 13 viroj. Tiel la natura kresko estis -11 (-0.6%). La laborkapabla loĝantaro estis 727 homoj (42.3%).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Cardeña - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Castro del Río

**Castro del Río** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 218 km2 kie loĝas 8058 geloĝantoj, do loĝdenso estas 37.0 loĝ./km2.
Castro del Río situas je 42 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 8058 geloĝantoj de la municipo **Castro del Río** estas 4053 inoj kaj 4005 viroj. En la 218-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 8051 geloĝantoj, kaj aliaj 7 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 71, 41 inoj kaj 30 viroj, kaj mortis 86, 37 inoj kaj 49 viroj. Tiel la natura kresko estis -15 (-0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 3470 homoj (43.1%).

## Eksteraj ligiloj 
* Castro del Río - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Ried-Brig

**Ried-Brig** estas svisa komunumo en germanlingva parto de Kantono Valezo, ĉirkaŭ 148&nbsp;km (birdfluge) oriente de Ĝenevo kaj ĉirkaŭ 130&nbsp;km (birdfluge) sude de Zuriko.

En Ried-Brig rojo *Ganterbach* fontas kaj kunfluas kun rojo *Taferna* por formi riveron Saltina (maldekstra alfluanto de Rodano).

La najbaraj komunumoj estas okcidente: Brig-Glis; norde: Termen; nord-oriente: Grengiols; sud-oriente: la itala komunumo Varzo; kaj sude: Zwischbergen kaj Simplon

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Ried

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de Ried-Brig
Maĵoreto

maldekstra|eta|Grupo de maĵoretoj

**Maĵoretoj** aŭ **paradistinoj** aŭ **defilistinoj** estas dancistinoj en uniformoj, marŝantaj kaj dancantaj laŭ marŝ-muziko kaj turnantaj bastonon en la mano.

Ilia parada marŝo defilanta tra stratoj kaj placoj ofte malfermas solenaĵojn, ekz. kongresojn, festivalojn, futbalajn matĉojn k.s.

La marŝo kaj danco de maĵoretoj fariĝis moderna sporto, en kiu okazas ankaŭ konkursoj. La soldatan uniformon ofte anstataŭas vesto simila al baleta kostumo kaj ankaŭ la soldatan blovmuzikon elpuŝas pli modernaj muzikaj ĝenroj.

Kategorio:Danco
Kategorio:Sporto
Cañete de las Torres

**Cañete de las Torres** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 103 km2 kie loĝas 3182 geloĝantoj, do loĝdenso estas 30.9 loĝ./km2.
Cañete de las Torres situas je 49 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 3182 geloĝantoj de la municipo **Cañete de las Torres** estas 1573 inoj kaj 1609 viroj. En la vilaĝo loĝas 3177 geloĝantoj, kaj aliaj 5 geloĝantoj loĝas dise en la municipa teritorio. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 21, 8 inoj kaj 13 viroj, kaj mortis 26, 9 inoj kaj 17 viroj. Tiel la natura kresko estis -5 (-0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 1480 homoj (46.5%).

## Eksteraj ligiloj 
* Cañete de las Torres  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Lucova

**Lucova**, hungare **Lakháza** estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Občina Gornji Petrovci.

## Bazaj informoj 
* Areo: 3&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 284 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 140
* Poŝtkodo: 9203
* Aŭtokodo: MS

## Situo 
Lucova situas sur deklivoj, laŭ flankovojoj.

## Historio 
Dum la hungara regado oni nombris en Lakháza 41 domojn kaj 221  homojn. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. Inter 1941-1945 Lakháza denove aparternis al Hungario, fine ekde 1991 al Slovenio. En 1954 vilaĝa festego okazis.

## Fontoj 
* slovena Vikipedio
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.geopedia.si

Kategorio:Vilaĝoj de Slovenio
Šulinci

**Šulinci**, hungare **Sándorvölgy** (pli frue *Sülincz*) estas malgranda vilaĝeto en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Gornji Petrovci.

## Bazaj informoj 
* Areo: 6&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 292 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo: 9203
* Aŭtokodo: MS

## Situo 
Šulinci situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Gornji Petrovci troviĝas 3, Murska Sobota 25 km.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1387 en formo „Sulynch”, tiam apartenanta al Hungara reĝlando. 
Dum la hungara regado oni nombris en *Sülincz* 70 domojn kaj 451 homojn. La domoj dise situis. En 1910 oni nombris en Sándorvölgy 467 homojn, plejparte slovenojn. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. En 1932, 1956, 1966, 1971 kaj en 2003 vilaĝaj festegoj okazis.

## Vidindaĵoj 
* lernejo konstruita en 1913

## Fontoj 
* slovena Vikipedio
* www.vasidigikonyvtar.hu
* www.geopedia.si

Kategorio:Vilaĝoj de Slovenio
Cortex-A9

**Cortex-A9** estas procesoro fabrikata de firmao ARM. La procesoro estas plurkerna kaj produktata laŭ 45-nanometra teknologio. Laŭ vortoj de James Bruce la procesoro devas uzi nur je 10-20% pli multe da energio ol unukerna procesoro, tamen esti multe pli komputopova.

Kategorio:Procesoroj
Kategorio:Integraj cirkvitoj
Muri (distrikto)

La **distrikto Muri** estas administra unuo de Kantono Argovio. Ĝi havis 30538 loĝantojn la 31-an de decembro 2007. Ĝia ĉefloko estas la samnoma komunumo Muri.

## Geografio 
La distrikto Muri situas en la sudoriento de Kantono Argovio. Ĝian orientan limon formas la rivero Reuss de la suda pinto ĝis tute en la nordo. La distrikto etendiĝas sur areo de 138,96&nbsp;km².

## Najbaraj distriktoj 
La distrikto Muri limas en nordo al la distrikto Bremgarten, en oriento al la distrikto Affoltern (Kantono Zuriko), en sudoriento al Kantono Zugo (kiu ne havas distriktan subdividon), en sudo al la distrikto Lucerno (Kantono Lucerno), en okcidento al la distrikto Hochdorf (Kantono Lucerno), kaj en nordokcidento al la distrikto Lencburgo.

## Historio 
Dum mezepoko en la regiono ĉirkaŭ Muri regis la Habsburgoj. Plej grava bienposedanto en Muri kaj la ĉirkaŭaj vilaĝoj estis la Monaĥejo Muri, kiu estis ankaŭ ĉiam la centro de la regiono. Kiam en la jaro 1415 Argovio estis konkerita fare de la Svisa Ĵurkomunumo la teritorio de la hodiaŭa distrikto Muri konkgruis kun la ekstera parto de la *Libera Distrikto*, kiu estis teritorio sub komuna regado kaj servuto de la tiamaj membroj de la Svisa Ĵurkomunumo. La distrikto Muri estiĝis 1798 post la Helveta Revolucio kiel distrikto de la helveta Kantono Baden kaj en 1803 fariĝis distrikto de la nova Kantono Argovio, al kiu la kantono Baden estis integrita. Antaŭ la helveta revolucio la hodiaŭa distrikto formis parton de la tiel nomita *Libera Distrikto* (germane *Freiamt*) de la Grafejo Baden, nomo kiu ĝis hodiaŭ konserviĝis por la regiono.

## Trafiko 
Tra la distrikto pasas la fervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lencburgo al Rotkreuz, linio de la iama *Sudfervojo*. Por la fajna distribuo zorgas diversaj poŝtaŭtolinioj. Pri aŭtoŝosekonekto la distrikto ne disponas.

## Komunumoj de la distrikto Muri 
La distrikto Muri konsistas el 19 komunumoj (stato 2013). Jen la aktuala listo:

## Iamaj komunumoj de la Distrikto Muri 
La komunumo Benzenschwil kun efiko de la 1-a de januaro 2012 estis integrita al la komunumo Merenschwand:

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la distriktoficejo Muri 

!
Camarón de la Isla

eta|dekstra|Camarón de la Isla kaj Paco de Lucía
**El Camarón de la Isla ** (naskiĝis la 5-an de decembro 1950 — mortis la 2-an de julio 1992) — estas la kromnomo de **José MONJE**, fama hispana kantisto de cigana deveno.

Li naskiĝis en la urbo San-Fernando (Kadizo, Hispanio). Ekde sia infanaĝo li konis la flamenkan etoson, lia patro laboris en forĝejo kaj lia patrino estis korbo-faristino. La infana José, pro sia maldikeco kaj sia blonda hararo, ricevis la kromnomon *Camarón*, vorto kiu en la hispana lingvo signifas "etan salilokon", tiu malgranda kaj blankeca krustaco. La nomo "de la isla" indikas la naskiĝ-lokon de Camarón, tio estas San Fernando, urbo ankaŭ konata kiel "la insulo".

La frua morto de lia patro kaŭzis ekonomiajn problemojn en la familia de José Monge, do li, apenaŭ dekjaraĝa, devis ekkanti ĉe la gastejoj proksimaj al la urbo San-Fernando por gajni iom da mono. 12-jaraĝa li atingis la unuan premion okaze de Flamenka Konkurso en la kordova vilaĝo Montilla kaj 16-jaraĝa, post la atingo de la prestiĝa unua premio de la flamenka festivalo de Mairena del Alcor en la Provinco de Sevilo, li dediĉis sin profesie al la flamenka kantado.

Li foriris en Madridon kiel membro de la Flamenka Kompanio de Miguel de los Reyes kaj Dolores Vargas. Li kantis en la plej fama loko de Madrido pri flamenko, la flamenkejo "Torres Bermejas", tie li konis la faman gitariston Paco de Lucía, kun kiu li surdiskigis naŭ diskojn inter la jaroj 1969 kaj 1977. En la jaro 1979 li aperigis sian plej faman diskon "La leyenda del tiempo" (internacie, La legendo de la tempo), revolucia disko kie li miksis flamenkon kun ĵazo kaj rokenrolo. Entute li surdiskigis 19 diskojn unu el ili "Soy gitano" (internacie, Mi estas cigano) de la jaro 1989 estis la plej vendata en la historio de la Flamenko. En la jaro 1992 li aperigis sian lastan diskon kaj en tiu sama jaro li, 41-jaraĝa, mortis en Barcelona.

Kategorio:Hispanaj ciganoj
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Szorosad

**Szorosad** [soroŝad] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Tab. Szoros signifas en la loknomo: strikta.
eta|Panoramo al Szorosad

## Bazaj informoj 
* Areo: 7&nbsp;km²
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 100
* Poŝtkodo: 7285
* Telefonprefikso: 84

## Situo 
Szorosad situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Igal troviĝas 12, Tab 18, Tamási 24 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1866 incendio okazis. En 1945 la Ruĝa Armeo deportis vilaĝanojn al gulago, post 2 jaroj deportitaj hungaroj alvenis el Ĉeĥoslovakio. Vilaĝservoj - escepte la municipan administracion kaj migran poŝton - mankas en Szorosad.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Jozefo de 1835
* monumento de falintoj dum la mondomilitoj
* kolektaĵo pri la malnova vilaĝa vivo

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.szorosad.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Guroj

eta|Masko kun sep kornoj

La **guroj** estas etno en Ebur-Bordo, en la centra-okcidenta regiono. Ili vivas je la bordo de la rivero Bandama. La guroj apartenas al la etnaro mandeoj.

Ili estas prefere konataj pro liliaj maskoj, lastatempe tre koloraj. Ili okazigas de longa tempo tre gravajn ritojn en kiuj maskoj estas uzataj.

La guroj neniam konis regnon. Nur ekde la invado de la eŭropanoj kaj la ekkoloniigo ili elektis tribestron. Pro tio la vilaĝestro nomiĝas "dugutigvi" (france skribite dougoutigui), kio laŭvorte en la gura lingvo signifas "terestro". La plej grandaj ĉefoj estas la kantonestroj, instalitaj ekde la koloniigo.

## Vidu ankaŭ 
* Maskoj de Ebur-Bordo

## Bibliografio 
* A. Deluz, ''Organisation sociale et tradition arabe : Les Guro de la Côte-d'Ivoire*, Paris, 1970
* Joseph Eysséric, *Exploration et captivité chez les Gouros, la côte, le Baoulé, Côte d'Ivoire*, 1900, 108 p.
* Claude Meillassoŭ, *Anthropologie économique des Gouro de Côte d'Ivoire : de l'économie de subsistance à l'agriculture commerciale*, Mouton, Paris, 1974, 382 p. (pluraj eldonoj)
* Louis Taŭier, *Nègres gouro et gagou : centre de la Côte d'Ivoire'', Librairie orientaliste P. Geuthner, 1924, 370 p.

## Eksteraj ligiloj 
*  « Âges de la vie et accomplissement individuel chez les Gouro (Nord) de Côte-d'Ivoire »  (resumo de la artikolo de Claudie Haxaire, ''L'Homme'', 2003, p. 167-168)

Kategorio:Etnoj
Guroj
Guroj
Kategorio:Etnologio
Kategorio:Etnografio
Kategorio:Ebur-Bordo
Stalden VS

**Stalden** estas svisa komunumo en la germanparolanta parto de kantono Valezo,
ĉirkaŭ 136 km (birdfluge) oriente de Ĝenevo, ĉirkaŭ 88 km (birdfluge) sude de Bern, kaj ĉirkaŭ 144 km (birdfluge) sude de Zuriko.

Ĝi situas en la valo de Saas, kie fluas rivero Saaservispa (au Saaser Vispa). En Stalden riveroj Saaservispa kaj Matervispa (aŭ Matter Vispa) kunfluas por formi riveron Vispa. Pluraj pontoj trairigas valojn.

Linio de poŝtaŭto ligas la urbon kun *Moosalp*, skiad-vilaĝo de komunumo Törbel, kaj Telfero iras al Staldenried kaj *Gspon*.

La komunumo entenas la vilaĝojn *Ackersand* kaj *Neubrück*. Najbaraj komunumoj estas norde: Zeneggen; oriente Visperterminen kaj Staldenried; sude: Eisten kaj Grächen; kaj okcidente: Törbel.

## Vidu ankaŭ 
* Stalden-Saas (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de Stalden
Bandama (rivero)

frame|Mapo de Ebur-Bordo, centre de la lando la rivero Bandama

La **Bandama** estas proksimume 1000 kilometrojn longa rivero en meza Ebur-Bordo en Okcidentafriko. Ĝi ekestas el la fontriveroj **Blanka Bandama** (france *Bandama Blanc*) kaj **Ruĝa Bandama** (Marahoué, france *Bandama Rouge*), kiuj fontas en la, proksimume 900 m alta, seka savano kaj unuiĝas sudoriente de Bouafle.

La suden fluanta rivero akvoriĉiĝas per la apudriveroj Solomougou, Kan kaj Nzi, fluas tra la barillago Kossou, kies retendigo apud Kossou estis konstruita en 1973, kaj enbuŝiĝas en la lagunon Tagba ĉe la Golfo de Gvineo. La rivero Bandama estas la plej longa rivero de Ebur-Bordo.

## Literaturo 
Wolf Tieltze: *Lexikon der Geographie*. Braunschweig: Westermann, 1968. volumo 1, paĝo 336.

## Eksteraj ligiloj 
(anglalingva) Bandama river, Ccncise Encyclopaedia Britannica

(anglalingva) Country-study, mongabay.com

Kategorio:Riveroj en Ebur-Bordo
Cwichelm

**Cwichelm** eble regis parton de Wessex, Anglio, sub Cynegils (reĝo de Wessex 611 - ĉ. 643). Eble li estis filo de Cynegils.

La unua mencio de Cwichelm rilatas la jaron 614: la Anglosaksa Kroniko raportis ke Cynegils kaj Cwichelm batalis ĉe Bampton (vilaĝo de Devon) kaj mortigis 2046 kimrojn. Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, en 626 dungmurdisto sendita de Cwichelm, "reĝo de Wessex", malsukcese penis mortigi Edwin de Northumbria. Paulinus, episkopo de Jorko, persvadis Edwin konsenti al la bapto de sia nova filino Eanflaed (kune kun 11 aliaj anoj de la reĝa domanaro), kaj Edwin ĵuris ke, se li venkus Cwichelm, li konvertiĝus. Edwin ja venkis, kaj la 12-an de aprilo 627 li baptiĝis.

La sekvantan jaron Cynegils kaj Cwichelm batalis kontraŭ Penda, reĝo de Mercia. La Anglosaksa Kroniko - kiu plejparte favoris Wessex - ne raportis kiu venkis: do verŝajne Penda estis la venkanto.

En 636 Cynegils kaj Cwichelm baptiĝis ĉe Dorchester, kaj Oswald de Northumbria estis ilia baptopatro. Oswald edziĝis al Kyneburga, filino de Cynegils. La fontoj ne mencias Cwichelm rilate postajn jarojn, kaj eble li mortis nelonge post sia baptiĝo.

Li havis filon Cuthred kiu eble regis parton de Wessex sub Cynegils kaj Cenwalh.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Princoj
Kategorio:Mortintoj en la 7-a jarcento
Täsch

**Täsch** estas svisa komunumo en la germanparolanta parto de kantono Valezo, ĉirkaŭ 128 km (birdfluge) oriente de Ĝenevo, ĉirkaŭ 105 km (birdfluge) sude de Bern, kaj
ĉirkaŭ 160 km (birdfluge) sude de Zuriko.

Ĝi situas en la valo de Matervispa, aŭ Matter Vispa, apud ĝia kunfluejo kun rojo *Täschbach* (ankaŭ nomata *Mellichbach*).

Täsch estas grava etapo sur la vojo al Zermatt: ĉi-tiu turisma urbo estas sen-aŭtomobila. Oni lasu sian veturilon en Täsch kaj uzi la fervojlinion Matterhorn-Gotthard Bahn.

La komunuma teritorio etendiĝas de la valo ĝis montoj: *Zinalrothorn* (4 221 m) okcidente, kaj *Allalinhorn* (4 027 m), *Rimpfischhorn* (4 199 m) kaj *Alphubel* (4 206 m) oriente.

La najbaraj komunumoj estas norde: Randa kaj Saas-Fee; oriente: Saas-Almagell; sude: Zermatt; kaj okcidente: Ayer (en la pinto de *Zinalrothorn*).

## Vidu ankaŭ 
* Täsch (stacidomo)
* Täsch Monte Rosa (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de Täsch
Topolovci

**Topolovci** () estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika

regiono Pomurske, en Občina Cankova.
eta|dekstra|280ra|Municipo Cankova en Slovenio, kie Topolovci troviĝas

## Bazaj informoj 
* Areo: 3&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 214 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 70
* Poŝtkodo: 9261
* Aŭtokodo: MS

## Situo 
Topolovci situas sur deklivoj, laŭ flankovojoj.

## Historio 
Dum la hungara regado oni nombris en Jegenyés 16 domojn kaj 124 homojn. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. En 1959 vilaĝa festego okazis.

## Fontoj 
* slovena Vikipedio
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.geopedia.si

Kategorio:Vilaĝoj de Slovenio
Tristan & Isolde (filmo)

***Tristan & Isolde*** estas germana-brita-usona filmo de Kevin Reynolds aperinta en 2006.

## Temo 
Temas pri kina adapto de la kelta legendo pri *Tristan kaj Iseult*, datiĝanta de la malluma epoko de Britannia, post la disfalo de la Romia Imperio. Donnchadh, reĝo de Irlando minacas Anglion. Reĝo Marke provas malhelpi lin. Tristan, lia plej bona kavaliro, kaj Isolde, filino de la irlanda suvereno enamiĝas unu la alian...

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Tristan & Isolde*
* Reĝisoro: Kevin Reynolds
* Scenaro: Dean Georgaris
* Produktado: Ridley Scott, Tony Scott, Jim Lemley
* Produktaj firmaoj: Scott Free Productions, Franchise Pictures
* Distribuo: 20th Century Fox
* Muziko: Anne Dudley
* Foto: Artur Reinhart
* Muntado: Peter Boyle
* Dekoroj: Johnny Byrne kaj Mark Geraghty
* Kostumoj: Maurizio Millenotti
* Devenlandoj: Germanio, Ĉeĥio, Unuiĝinta Regno, Usono
* Formato: Kolora - 1.85:1 - SDDS - 35&nbsp;mm
* Ĝenro: Aventura, historia
* Daŭro: 125 minutoj
* Aperdato:
**  en Usono
**  en Francio

## Rolularo 
* James Franco: Tristan
* Sophia Myles: Isolde
* Rufus Sewell: Marke
* David O'Hara: Donnchadh
* Mark Strong: Wictred
* Henry Cavill: Melot
* Bronagh Gallagher: Bragnae
* Ronan Vibert: Bodkin
* Lucy Russell: Edyth
* JB Blanc: Leon
* Graham Mullins: Morholt
* Leo Gregory: Simon
* Dexter Fletcher: Orick
* Richard Dillane: Aragon
* Hans Martin Stier: Kurseval

## Eksteraj ligiloj 
* Tristan & Isolde en IMDb
* Oficiala retejo de la filmo

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2006
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
LMMS

**Linux Multi Media Studio**, aŭ **LMMS**, estas libera alternativo (sub licencio GPL) al la komercaj programaroj (FL Studio, Cubase aŭ Logic Pro).

## Vidu ankaŭ 
* FL Studio
* Cubase

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo
*  Wiki 

Kategorio:Libera programaro
Randa

**Randa** estas svisa komunumo
en la germanparolanta parto de kantono Valezo,
ĉirkaŭ 128 km (birdfluge) oriente de Ĝenevo,
ĉirkaŭ 100 km (birdfluge) sude de Bern, kaj
ĉirkaŭ 158 km (birdfluge) sude de Zuriko.

## Geografio 
Randa situas en la valo de la rivero Matervispa, aŭ Matter Vispa,
ĝia kulmino estas monto Dom, kiu alteco de 4545 metroj estas unu el la plej altaj montopintoj de Svislando kaj la plej alta monto, kiu situas komplete sur svisa teritorio. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Randa la vilaĝoj Wildi, Lerch kaj Attermänze.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 54,51 km², de kiuj 8,9% estas kovritaj de arbaro, 7,2% servas por agrikulturo kaj 1,0% por setlado. Pli ol 80% de la komunuma teritorio konsistas el altmontara dezerto kaj glaĉeroj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Randa limas en nordo al Oberems kaj St. Niklaus VS, en oriento al Saas-Fee, en sudo al Täsch, kaj en okcidento al Ayer.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 213, kiu finiĝas iomete pli sude en Täsch. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Matterhorn-Gotthard-Fervojo de Zermatt al Disentis.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Randa datiĝas el la jaro 1305 jam sub la hodiaŭa nomo. De la 13-a jarcento ĝis 1552 Randa apartenis al la majorejo Naters kaj poste al la samnoma kastlanejo. Poste ĝi formis kun Täsch apartan kastlanejon de la majorejo kaj libertribunalo Sankt Niklaus. Ekzistas kamparana gildo, kiu fondiĝis en la jaro 1593. En la jaro 1798 Randa fariĝis memstara komunumo.

## Montofalo de Randa 
La 18-a de aprilo 1991, grava terglito okazis apud Randa, kaj dua okazis 9-an de majo de sama jaro. Pluraj domoj estis detruitaj kaj bestoj mortigitaj en vilaĝeto *Lerch*. La vojo al Zermatt kaj la fervojo estis blokitaj.

La damaĝoj kostis 80 milionojn da svisaj frankoj

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Randa (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Randa
* Retpaĝo pri la terglito de Randa
Zofingo (distrikto)

La **distrikto Zofingo** (germane **Bezirk Zofingen**) estas administra unuo de Kantono Argovio. Ĝi havis 62135 loĝantojn la 31-an de decembro 2007. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Zofingo.

## Geografio 
La distrikto Zofingo situas en nordokcidento de Kantono Argovio. Ĝian okcidentan limon formas la rivero Aro al kiu alfluas en la okcidento de la distrikto la rivero Wigger. En oriento la distrikton trafluas la rivero Suro. La okcidentan limon de la distrikto formas la rivero Murg.

## Najbaraj distriktoj 
La distrikto Zofingo limas en nordo al la distriktoj Gäu kaj Olten (ambaŭ en Kantono Soloturno), en oriento al la distriktoj Araŭo kaj Kulm, en sudo al la distriktoj Sursee kaj Willisau (ambaŭ en Kantono Lucerno), kaj en okcidento al la Aarwangen (Kantono Berno).

## Trafiko 
En okcidento laŭlonge de la rivero Aro pasas la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Berno kaj paralele al ĝi la nacia aŭtoŝoseo A1. De nordo al sudo la distrikton trapasas la fervojlinio de Bazelo tra Olten al Lucerno kaj al ĝi paralele la nacia aŭtoŝoseo A2 de Bazelo al Tiĉino. Estante en la kruco de la du plej gravaj trafikkonektoj de Svislando la distrikto havas strategian pozicion en Svislando. Ne mirigas, ke pro tio tie situas la ĉefsidejo de la plej grava svisa eldonejo Ringier kaj ankaŭ grava disdoncentro de la Svisa Poŝto.

## Komunumoj de la distrikto Zofingo 
La distrikto Zofingo konsistas el 18 komunumoj (stato en 2009). Jen la listo:

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la distriktoficejo Zofingo 
* Retejo pri la regiono Zofingo
Rheinfelden (distrikto)

La **distrikto Rheinfelden** estas administra unuo de Kantono Argovio. Ĝi havis 41487 loĝantojn la 31-an de decembro 2007. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Rheinfelden.

## Geografio 
La distrikto Rheinfelden situas en nordokcidento de la kantono ĉe la suda bordo de la rivero Rejno norde de la Argovia Ĵuraso kaj formas la nordokcidentan parton de la tiel nomita Frick-Valo. La distrikto apartenas plejparte al la aglomeraĵo de la urbo Bazelo.

## Najbaraj distriktoj 
La distrikto Rheinfelden limas en nordo al la distriktoj Lörrach kaj Waldshut (ambaŭ en Germanio), en oriento al la distrikto Laufenburg, kaj en sudo al la distriktoj Sissach kaj Liestal (ambaŭ en Kantono Bazelo Kampara).

## Trafiko 
Tra Rheinfelden pasas la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bazelo tra Rheinfelden al Frick, Brugg, Baden al Zuriko kaj la regiona trajnlinio de Bazelo al Laufenburg. Por la fajna disdono zorgas diversaj poŝtaŭtolinioj.

Tra la distrikto pasas ankaŭ la nacia aŭtoŝoseo A3 de Bazelo tra Zuriko al Koiro.

## Historio 
En mezepoko ĝis 1797 la regiono apartenis al la Habsburgoj.
Tiam ĝi estis okupita de la trupoj de Napoleono. En la jaro 1802 ĝi estis integrita al la Helveta Respubliko kaj fariĝis en la jaro 1803 distrikto de la tiam fondita Kantono Argovio.

## Komunumoj de la distrikto Rheinfelden 
La distrikto Rheinfelden konsistas el 14 komunumoj (stato en 2009). Jen la listo:

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de la distriktoficejo Rheinfelden
* La Frick-Valo en la Historia Leksikono de Svislando 

!
Sabatorgio

[eta|300ra|Bildo de Sabatorgio el la kroniko de [Johann Jakob Wick]]
**Sabatorgio**, laŭ konstantaj diversfontaj tradicioj, estas renkontiĝo de sorĉistinoj kun la diino Diana, laŭ paganaj rakontaĵoj, kaj kun Satano en epokoj kristanaj, kiu okazas precipe en la sabata tago kaj, pli precize, dum la nokto kiu antaŭas la dimanĉon. Antaŭ la imagita flugo, la sorĉistinoj (kaj ŝorĉistoj) sin ŝmiras per grasaĵoj kaj magiaj oleoj kiuj ebligas iliajn ŝvebojn en la aero, kaj transformiĝon, eventuale, al kreaĵoj kaj bestoj monstraj.

## Ekscesoj de fantazio 
eta|230ra|Kavernoj de Zugarramurdi, loko kie Sabatorgio okazis.
[eta|dekstra|230ra|*El Bailadero*, [Anaga (Tenerife), loko kie Sabatorgio okazis.]]
La sorĉistinoj alkuras al la antaŭestablita loko rajde de besto aŭ bastono aŭ balailo. Tie ili trovas la Diablon atendanta (ofte aspekte kapre) kaj lin salutas per fia kiso, krome kune praktikas apostazion, kiu kunportas la neadon pri la kristana kredo, kaj parodias la meson, kaj sakras tretante la krucon, kaj ili sekskuniĝas inter si kaj ankaŭ kun la diablo.

Se tiaj estis la konvinkoj de la popolo, eĉ nivele de intelektuloj, ne mankis dokumentoj je ekleziecaj fontoj subtenantaj tiujn fantaziaĵojn. Oni kutimas citi la Canon episcopi, dokumenton de la fino de la unua jarmilo, kies fonto tamen estas diskutata kaj kies enhavo necerta: se ĝi emas ekskludi la sabatorgion, tamen ĝin akceptas nivele de menso, pro kio la sorĉistino almenaŭ pekas nivele de deziro kaj aspiro. Krome, kutime estas citata Malleus maleficarum, kiu montras akcepti la realon de la sabatorgio.

Kiom tiuj konvinkoj influis kaj determinis la establiĝon de la sorĉistpersekuto, estas diskutata inter esplorantoj de la fenomeno.

Rilate la ŝmiradon, praktikitan de sorĉistinoj, historiistoj emas kredi vera, ankaŭ se ne okazigis la flugon. Ekzistas jena opinio: ĉar diversaj subprocesaj maljunulinoj deklaris ke mem praktikis la oleumadon kaj poste vere flugis eblas ke ili vere imagis flugi ekscititaj de drogo. Oni trovis en bastonoj tiuepokaj spurojn de elherbaj oleoj, kun veraj spuroj de drogo, kiu estus penetritaj el oleumita bastono en la korpa organismo tra la sfinkteroj, rapide absorbantaj, sur kiuj, nudaj, apogiĝis la bastono.

## Reagoj kontraŭ la kredo je la sabatorgio 
Tamen, la sabatorgiaj ritoj renkontis ĉiutempajn dubantojn kaj neantojn, ankaŭ inter nekontraŭuloj de la persekuto kontraŭ sorĉistinoj.

Kristanaj kredantoj, kaj ofte iliaj eklezioj, ne konfuzas sabatorgion kun la diabla influo en la homa vivo kaj precipe kun demonposediĝo; rilate kiujn, diversaj kristanaj eklezioj konservas kaj praktikas ritajn ekzorcojn.

La sabatorgiaj ritoj ofte estis priskribitaj pere de diversaj artismaj formoj, ekde la literaturo kaj pentro (Goya) ĝis muziko: oni pensu pri (Faust de Goethe muzikigita de Charles Gounod kaj reprenita de Hector Berlioz en la perdiĝo de Faust, aŭ pri Mefistofele de Arrigo Boito.

## Vidu ankaŭ 
* Viko
* Magio
* Diabla kontrakto
* Ĉasado de la sorĉistinoj
* Zugarramurdi

## Eksteraj ligiloj 
* Sabatorgio laŭ Malleus maleficarum

Kategorio:Esoterismo