open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Franz Anton Adolph von Wagensperg

**Franz Anton Adolph von WAGENSPERG** (naskiĝinta la  en Graz, mortinta la  en Voitsberg) estis aŭstra teologo, episkopo de Seckau (1702–1712) kaj de Chiemsee 1712–1723.

## Vivo 
eta|episkopa blazono sur la soklo de Nepomuka statuo, Sankt Johann in Tirol, 1717
Estante filo de imperiestra guberniestro, li studis en Graz kaj Romo. De 1690 li estis katedrala kapitulano en Salcburgo kaj de 1699 konsistoria konsilisto. Ordinacio sacerdota okazis en la 2.2.1700.

Post la morto de episkopo Rudolf Josef von Thun, lia arkiepiskopa moŝto Johann Ernst von Thun und Hohenstein nomumis lin estro de la sufragana episkoplando Seckau kaj samtempe ĝenerala vikario de la salcburgiaj partoj de Stirio. Konsekron faris la nuncio en Varsovio, Francesco Pignatelli, kiu hazarde troviĝis en Salcburgo. En 1703 Wagensperg fariĝis sekreta konsilisto. Dum la regado en Seckau, kiun ĝeni ĝis 1711 de tempo al tempo enmarŝantaj Kurucoj, li reglamentis la starigon de kirkoj: tio nur eblas kaze de aprobo de la planoj fare de la konsistorio post konsulto de spertaj arĥitektoj. Li ankaŭ metis la fundamentan ŝtonon por la klostro de la kapucenoj en Knittelfeld en la jaro 1705-a.

En la 18.2.1722 nomumiĝis li fare de Franz Anton von Harrach posteulo je Chiemsee por Johann Sigmund von Kuenburg. Konfirmo venis en la 29.5., kaj la deĵor-enkondduko estis en la 25.7.1712. En 1713 li okazigis diocezan sinodon en St. Johann (Tirolo), kie la decidoj de sinodo de 1709 estis konfirmitaj kaj novaj aĵoj estis aldonitaj.

En 1715 li inspektis la aŭgustenanan konventon je Herrenchiemsee. Samjare li vendis la bienon *Voregger Au* en Oberalm kiun estis akirinta Sigmund Ignaz von Wolkenstein-Trostburg (iama chiemsee-a episkopo). En 1722 Wagensperg havigis al si la bienojn de Kastelo Kammer (Maishofen) kaj Kastelo Prielau.

Li estis entombigita en la kirko de la karmelanoj en Voitsberg; li forpasis en la familia Kastelo Greißenegg.

## Literaturo 
* biografio ĉe BLKÖ
* Erwin Naimer: "Wagensperg, Franz Anton Adolph Graf von (1675–1723)". Ĉe: Erwin Gatz: Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches, Bd. 4: 1648–1803, Berlin 1990, p. 543. ISBN 3-428-06763-0.

## Eksteraj ligiloj 
* statuso ene de la katolika hierarkio

Kategorio:Episkopoj de Chiemsee
Kategorio:Episkopoj de Seckau
Boliqueime (stacidomo)

**Boliqueime** () estas fervoja stacio sur la Linio de Algarve, kiu priservas la urbon Boliqueime, en la distrikto Faro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

2017-08-16 Boliqueime railway station (1).JPG|Ĉirkaŭaĵo
2017-08-16 Boliqueime railway station (2).JPG|Stacio
2017-08-16 Boliqueime railway station (4).JPG|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Loulé

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Loulé
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Maçainhas (stacidomo)

**Maçainhas** () estas fervoja stacio ĉe la Linio de Beira Baixa, kiu priservas la urbon Maçaínhas, en la distrikto Castelo Branco, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Belmonte (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Belmonte (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Les Valls (stacidomo)

**Les Valls** (, valencie *Les Valls*) estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Sagunto, plej proksime al la intersekciĝo de Camino Viejo de Almenara kaj aŭtovojo CV-320. Ĝi priservas la urbojn Benifairó de los Valles kaj Faura, kvankam ĝi troviĝas pli ol tri kilometrojn for de la respektivaj urbaj centroj. Ĝi ​​estas parto de la linio C-6 de Cercanías Valencia (funkciigata de Renfe).

## Vidu ankaŭ 
* Sagunto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Sagunto
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
István Abonyi (arbarinĝeniero)

**István Abonyi** [iŝtvAn abonji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Abonyi István** estis hungara inĝeniero pri arbaroj. Lia origina familia nomo estis *Ruff* ĝis 1943.

István Abonyi naskiĝis  en Bezdán (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bezdan en Serbio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Abonyi maturiĝis en gimnazio en Subotica en 1931, poste li akiris arbarkulturanan diplomon en Zagreba universitato en 1936. Post la diplomo li laboris en pluraj arbaroj en Jugoslavio, sed ekde 1944 jam en Hungarlando. Inter 1951–1972 li havis ministeriajn postenojn. Li pensiuliĝis en 1973, tamen poste li laboris kelkajn jarojn en instituto. Li edziĝis en 1939, lia edzino naskis 4 gefilojn inter 1941–1949.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A bérezés hatása a fakitermelési munka minőségére.* (1957)
* *Erdészeti üzemtan.* (lernolibro, kunaŭtoro, 1965, 1968, 1970)
* *Erdészhivatásom.* (1986)
* *Erdészeti együttműködés Horvátországgal.* (1997)
* *Szlovákia vadászata.* (2001)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Massalfassar (stacidomo)

**Massalfassar** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Massalfassar en la provinco Valencio, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de linio C-6 de la reto de Cercanías Valencia.

## Bildgalerio 

2019 09 12 Estació de tren de Massalfassar 04.jpg|Stacio
2016 11 20 Estació de Massalfassar 2.jpg|Trako kaj kajo
2019 01 05 Nit de reis a Massalfassar 2019 16.jpg|Tri reĝoj

## Vidu ankaŭ 
* Massalfassar

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Massalfassar
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Aŭtoŝosea flegejo je Legefeld

eta|historia ĉefa ejo (live)

Historia **Aŭtoŝosea flegejo** (germane: *Autobahn- und Fernmeldemeisterei*) troviĝas en Legefeld, urbokvartalo de Vajmaro (Legefelder Haŭptstraße 2-10 kaj 14), Germanujo. Ĝi eĉ hodiaŭ plene respondecas por eron de la federacia aŭtovego A4 en Turingio. Pli frue en Nazia Germanujo ĝi nomiĝis *Autobahnmeisterei Weimar*.

## Historio 
Estiĝis inter 1936 kaj 1939 la stratega parto inter Jena kaj Erfurto tra Gelmeroda (nun kvartalo vajmara) kiam necesis krei elirejon por aŭtistoj forlasantaj la ŝoseon en la direkto de la pli norda Vajmaro. La tuto apartenis al la aŭtovoja ero inter Dresdeno kaj Eisenach. Elfaris onin la konkretan flegejan punkton inter 1939 kaj 1941 laŭ planoj de Friedrich Tamms laŭ la moda stilo de patrujprotekta arkitekturo.

## Aranĝo 
Utiligante regionajn materialojn (ardezo tegmente, travertino sokle kaj fenestre kaj por blazonornama agle) oni kreis longajn pucitajn ejojn kun regula trufasado kaj kruta selotegmento). Oni metis remizojn, buroojn, maŝinardeponejojn ĉirkaŭ korto kun benzinstacio. Loĝejoj kun ĝardenoj estiĝis iomete sude (nun de privatuloj ne plu apartenante al la nuna oficejo). Rigore tiel oni plenumis postulojn de arĥitektoj favorantaj la patruprotektan movadon kombini modernecon kun regionaj metioj, tradicioj kaj harmonia enkorpigo en la natura ĉirkaŭaĵo.

Krom oficialaj ejoj estas komplekse ankaŭ halo por ĉaroj, kamionoj, servicveturiloj. Alkonstruaĵoj post la dua mondmilito iomete fremdigis la konstruan unuecon. La tuto estas nuntempe monumentprotektota.

## Eksteraj ligiloj 
* elaera foto de la apuda fabriko *MHI Asphalt GmbH*

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Kategorio:Aperis en 1941
Kategorio:Aŭtovojoj en Germanio
Massalfassar

**Massalfassar** (, valencie *Massalfassar*) estas komunumo en la Valencia Komunumo, Hispanio. Ĝi situas en la provinco Valencio, en la komarko Huerta Norte. Ĝi havas populacion de  loĝantoj en 2023.

## Vidu ankaŭ 
* Massalfassar (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (valencie/)


Kategorio:Municipoj de provinco Valencio
Albuixech

**Albuixech** (valencie *Albuixec*) estas komunumo en la Valencia Komunumo, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Huerta Norte, en la provinco Valencio kaj situas 11&nbsp;km de Valencio. Ĝi havis censitan populacion de  loĝantoj en 2023.

## Vidu ankaŭ 
* Albuixech (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/valencie)


Kategorio:Municipoj de provinco Valencio
József Andor (arbarinĝeniero)

**József Andor** [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Andor József** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, altlerneja instruisto.

József Andor naskiĝis  en Zalalövő, li mortis  en Nagykanizsa.

## Biografio 
József Andor maturiĝis en gimnazio en Zalaegerszeg en 1949, poste li akiris arbarinĝenieran diplomon en Arbarkultura Altlernejo (Sopron) en 1953. Inter 1954–1989 li havis postenojn (precipe altajn) en arbaraj firmaoj en Lenti aŭ Nagykanizsa, poste li pensiuliĝis. Intertempe li doktoriĝis en 1986 en la universitato (la iama altlernejo). Li ankaŭ instruis en la universitato kiel docento (1983–1990), poste profesoro, en la arbaroj li okupiĝi pri moderna elhakado de arboj, krome li fondis arboreton kaj parkon. Li havis edzinon kaj li ricevis premiojn inter 1967-2007.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Stabilizált gyűjtőutak építése a Dél-zalai Állami Erdőgazdaságban.* (kunaŭtoro, 1960)
* *Az erdőgazdálkodás-fejlesztés gyakorlati kérdései.* (1977)
* *A korszerű erdőgazdálkodás és vállalatirányítás eredménynövelő modellvizsgálati módszerei.* (disertaĵo, 1986)
* *Erdállományok állapota a Zalai EFAG területén.* (kunaŭtoro, 1988).

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Petroupim

**Petroupim** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). En distanco 6&nbsp;km sudokcidente situas Benešov kaj 15&nbsp;km sude Vlašim.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Petroupim**
* Petroupec
* Sembratec

En la jaroj 1880–1950 apartenis al la municipo ankaŭ Bedrč.

## Pluaj fotoj 

Petroupim, obecná škola.jpg|Lernejo en Petroupim
Petroupim, hospůdka Za Potokem.jpg|Gastejo Za Potokem


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Petroupec

**Petroupec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Petroupim en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas nordoriente de Petroupim. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 15 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Petroupec situas en katastra teritorio **Petroupim** kun areo 9,51&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Petroupec, vesnice.jpg|Petroupec
Petroupim, Petroupec, kříž.jpg|Kruco en Petroupec

Kategorio:Petroupim
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Almancil (stacidomo)

**Almancil** (), antaŭe nomita **Vale Formoso**, estas fervoja stacio sur la Linio de Algarve, kiu priservas la urbon Almancil, en la municipo Loulé, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Almancil Halt 26 August 2015 (3).jpg|Trako
Almancil Halt 26 August 2015 (2).jpg|Traknivela pasejo

## Vidu ankaŭ 
* Loulé

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Loulé
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
1-Oktino

**1-Oktino** aŭ **heksilacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per senklorigo de la **1-** kaj **1-okteno**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas acetilenan grupon ligitan al heksila grupo. 1-Oktino estas alkina hidrokarbonido kaj posedas 8 karbonatomojn kaj 14 hidrogenatomojn. 1-Oktino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-oktino** per senhidrogenigo de la **1-oktano** sekvata per senhidrogenido de la okteno:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-oktino** per senklorigo de la **1,1-duklorooktano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-oktino** per traktado de **etilnatrio** kaj **1-bromo-1-hekseno**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-oktino** per traktado de **propargila klorido** kaj **pentano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **1-oktino** per traktado de **4-kloro-1-butino** kaj **butano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkino

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Belmonte-Manteigas (stacidomo)

**Belmonte-Manteigas** () estas fervoja stacio sur la Linio de Beira Baixa, kiu priservas la municipon Belmonte, en la distrikto Castelo Branco, en Portugalio.

centra|280ra|eta|stacio

## Vidu ankaŭ 
* Belmonte (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Belmonte (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
László Barányi

**László Barányi** [lAslO barAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barányi László** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, ĉasisto.

 naskiĝis  en Alberti, li mortis en majo de 2008 en Kecskemét.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en 1950, poste li akiris arbarinĝenieran diplomon en Arbarkultura Altlernejo (Sopron) en 1954. Post la diplomo li laboris jaron en arbaroj de Gyöngyöstarján, poste en Kunadacs. Inter 1958-1962 li estis arbarestro en Szabadszállás, poste en Kerekegyháza, ekde 1968 li estis estro de ĉiuj arbaroj en la departemento ĝis la pensiuliĝo en 1990. Intertempe li doktoriĝis en la universitato (la iama altlernejo) en 1982. Dum lia laborperiodo okazis en la departemento granda arbarigado, krome li fondis muzeon pri arbarigado en 1984. Menciindas, ke li ĉasadis eĉ en Namibio kaj Kanado. Li havis edzinon kaj li ricevis premiojn inter 1971-1988.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Törpe, de óriás. Kistraktor az erdőművelésben.* (1972)
* *Kiskunsági fenyőtermesztés.* (1979)
* *Nagyüzemi fenyőtermesztés alapjai a Duna-Tisza közi homokháton.* (disertaĵo, 1982)
* *A fenyő termesztése és hasznosítása.* (1987)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografieto kaj aprezo hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj ĉasistoj
Poříčí nad Sázavou

**Poříčí nad Sázavou** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Hvozdec. En distanco 6&nbsp;km norde situas urbo Pyšely, 6&nbsp;km sude urbo Benešov, 17&nbsp;km norde urbo Říčany, 22&nbsp;km sude urbo Vlašim kaj&nbsp;27&nbsp;km sudokcidente urbo Sedlčany.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1351.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov. La tuŝita parto de la municipo situis sur la maldekstra bordo de Sázava kaj okcidente de tiama ŝtata ŝoseo Prago–Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Petro 
* Preĝejo de sankta Galo
* Paroĥestrejo
* Lernejo el la jaro 1757 (hodiaŭ sidejo de municipa ofico)
* Ŝtona ponto trans rivero Sázava el la jaro 1850, nomita "Most Františka Josefa I."
* Ŝtona ponto trans rojo Bystrý (Konopišťský potok) el la jaroj 1857–1858
* Fervoja ponto trans rojo Bystrý el la jaroj 1895–1896

## Pluaj fotoj 

Poříčí nad Sázavou, chaty.jpg|Kabanoj en Poříčí nad Sázavou
Poříčí nad Sázavou, hlavní cesta II.jpg|Ĉefa ŝoseo
Poříčí n. Sázavou most Fr. Josefa.jpg|Ponto Františka Josefa I. trans Sázava
Poříčí n. Sázavou most přes Kon. potok.jpg|Pomnto trans Konopišťský potok
 Poříčí n. Sáz. kostel sv. Petra a Pavla 3.jpg|Preĝejo de sankta Petro
Poříčí n. Sázavou sv. Petr.jpg|Preĝejo de sankta Petro, la suda flanko
Poříčí n. Sázavou sv. Havel.jpg|Preĝejo de sankta Galo


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj sur Sázava
Aŭtoŝosea kirko je Gelmeroda

eta|interno
eta|luma instalaĵo

La protestantisma **vilaĝa kirko de Gelmeroda** (germane: *Dorfkirche Gelmeroda*) situas en Gelmeroda, urbokvartalo sudokcidenta de Vajmaro, Germanujo. Ĝi partas de la eklezia etkomunumaro de Buchfart-Legefeld. Tuj sude troviĝas elirejo al la federacia aŭtoŝoseo A4 kun la historia aŭtoŝosea flegejo je Legefeld; la ĉirkaŭaĵon oni utiligas agrikulture. La alteta ebeno de Gelmeroda ankoraŭ plikrutiĝas suden.

## Historio 
Komence de la 13-a jarcento estiĝis la plej malnova parto de la ĥorejtura kirko. Baldaŭ poste oni pligrandigis la altarejon orienten. Tie spekteblas restaĵoj de mezepoka sekpentraĵo. La longan navon oni starigis en la 14/15-a jarcento kaj pli malfrue ankoraŭfoje alikonstruis.

Dum GDR-tempoj la konstruaĵo estis ege kaduka kiu saviĝis nur danke al civitana engaĝiĝo. Rekonsekro sukcesis en 1991; en 1994 ĝi fariĝis oficiale *aŭtovoja kirko*, la unua siaspece en la Novaj Federaciaj Landoj.

## Sonorilaro kaj orgeno 
En 1999 oni akiris duan sonorilon kiun planis la fakuloj Franz Peter Schilling kaj Margarete Schilling; la artisto kaj sonoril-ornamisto Horst Jährling kreis ties dekoracion; ĝi estis muldita de la firmao Perner el Passau, publike sur la centra foirejo de Vajmaro.

La orgenon surgaleria kun ses registroj estis farita en 1972 fare de Klaus Kopetzki el Steinheim an der Murr; kirke ĝi troviĝas de 1990, aĉetita ĝi estis en 2012.

Ĉiujare po dek miloj da homoj vizitas tiun ĉi specialan kirkon.

## Preĝejo de Feininger 
La tura formo allogis la usonan pentriston Lyonel Feininger kaj inspire influris eĉ postajn kreivaj periodoj de li. Sekve juste nia kirko en Gelmeroda kromnomiĝas *Feinigerkirche*. La mondfama konateco de la pentristo igis onin krei daŭran luman skulptaĵon kiu estas en komunikado kun la ejo. Dediĉo de ĝi *(Lichtskulptur LS9803)* estis en 1999, kiam Vajmaro fariĝis Eŭropa Kultura Ĉefurbo.

## Literaturo 
* Michael von Hintzenstern: *Kirchen im Weimarer Land – 22 Porträts.* Hain-Verlag, Rudolstadt 1999, ISBN 978-3-930215-84-3, p. 62 ss.

## Eksteraj ligiloj 
* "Autobahnkirche Gelmeroda"

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Gelmeroda
Kategorio:Aŭtovojoj
Kategorio:Preĝejoj en Vajmaro
3-Nonino

**3-Nonino** aŭ **pentil-1-butino** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1-kloro-1-butino** kaj **pentano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas 1-butinilan grupon ligitan al pentila grupo. 3-Nonino estas alkina hidrokarbonido kaj posedas 9 karbonatomojn kaj 16 hidrogenatomojn. 3-Nonino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3-nonino** per traktado de **1-kloro-1-butino** kaj **pentano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3-nonino** per traktado de **1-kloro-2-pentino** kaj **butano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **3-nonino** per traktado de **butilmagnezia klorido** kaj **1-kloro-2-pentino**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3-nonino** per traktado de **1-kloro-3-heksino** kaj **propano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **3-nonino** per traktado de **3-heksino** kaj **kloropropano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkino

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Šibenice

**Šibenice** povas esti:

* Šibenice (artileria fuortaro) – nefinita artileria fuortaro por defendi Ĉeĥoslovakion
* Šibenice (belvedero) – belvedero ĉe Jamnice en distrikto Opava, en la loko de la nefinita artileria fuortaro
Grek-katolika preĝejo Metamorfozo de Kristo (Mándok)

**Noto: la informkesto prezentas la malnovan preĝejon!**
  
La **preĝejo Metamorfozo de Kristo** (origine hungare Urunk színeváltozása) estas grek-katolika konstruaĵo en urbo Mándok (Hungario).

## Historio 
En Mándok estis konstruita ligna kirko laŭdire en 1550 aŭ 1640 aŭ 1670 dediĉita al Sankta Nikolao. En 1806 la parĥa rajto ĉesis, poste ĝi estis filio de Tornyospálca, sed en 1941 la paroĥa rajto revenis. La kirko estis renovigita en 1913. Dum la socialismo en 1968 la Subĉiela Etnografia Muzeo de Szentendre aĉetis la preĝejon kaj post restaŭrado ekde 1978 ĝi estas videbla en Szentendre. En Mándok pli nova ŝtona kirko konstruiĝis inter 1968-1974.

## Preĝejo 
La preĝejo situas sola en korto, kie estas videbla ankaŭ krucifikso. Plejparto de la fasado estas nur alta muro, sed supre estas 2 aperturoj po 1 sonoriloj. La enirejo troviĝas en maldekstra flanko de la navo. La absido finiĝas en triangulo. Bildoj de la ikonostazo estis pentrita en 1996. Viktória Monostory kreis la fenestrajn bildojn.

Kermeso okazas en la 6-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
eta|maldekstre|La malnova ikonostazo (nun en Szentendre)

Mandok
Mandok
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Mándok
Roca-Cúper (stacidomo)

**Roca-Cúper** () estas fervoja haltejo situanta en la distrikto Roca en la hispana municipo Meliana norde de la urbo Valencio. Ĝi estas parto de linio C-6 de la reto de Cercanías Valencia.

## Vidu ankaŭ 
* Meliana

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Meliana
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Meliana

**Meliana** estas komunumo en la Valencia Komunumo, Hispanio, apartenanta al la provinco Valencio, en la komarko Huerta Norte. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2023.

## Vidu ankaŭ 
* Roca-Cúper (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (valencie/)


Kategorio:Municipoj de provinco Valencio
Chilches (stacidomo)

**Chilches** (, valencie *Xilxes*) estas fervoja haltejo situanta en la samnoma hispana municipo en la provinco Castelló, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de la linio C-6 de Cercanías Valencia funkciigata fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Estación de Chilches - 02.jpg|Stacio
Estación de Chilches - 03.jpg|Parkumejo

## Vidu ankaŭ 
* Chilches

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Chilches
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Pyšely

**Pyšely** estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Benešov proksimume 15&nbsp;km sudoriente de la rando de  Prago kaj 10&nbsp;km norde de Benešov. Ĝi havas  ().

## Historio
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1295.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo
* **Pyšely**
* Zaječice
* Kovářovice
* Nová Ves
* Borová Lhota

## Memorindaĵoj 
* Kastelo
* Preĝejo de Avanco de sankta Kruco
* Paroĥestrejo
* Loretana kapelo

## Pluaj fotoj 

Image:Pysely (Celkovy pohled).jpg|Suma vido al la urbo
Pysely (Husova ulice).jpg|Strato Husova ulice
Pyšely, Loreta se hřbitovem (02).jpg|Loretana kapelo kun tombejo
Pysely (Detsky domov).jpg|Infana hejmo
Image:Pysely (Namesti).jpg|Parto de placo de TGM
Pyšely zámek 02.JPG|Kastelo
Image:Pysely (Rybnik Pradlo).jpg|Fiŝlago Prádlo
Image:Pysely (Kaplicka).jpg|Kapeleto
Image:Pysely (Krajina v okoli).jpg|Ĉirkaŭa pejzaĝo


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Urboj en distrikto Benešov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Chilches

**Chilches** (valencie *Xilxes*) estas municipo en la provinco Castelló en la Valencia Komunumo, Hispanio, situanta en la komarko Plana Baixa. Ĝi havas  loĝantojn (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Chilches (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/valencie)


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
5-Dekino

**5-Dekino** aŭ **pentinilpentano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1-kloro-1-heksino** kaj **butano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas heksinilan grupon ligitan al butila grupo. 5-Dekino estas alkina hidrokarbonido kaj posedas 10 karbonatomojn kaj 18 hidrogenatomojn. 5-Dekino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **5-dekino** per traktado de **1-kloro-1-heksino** kaj **butano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **5-dekino** per traktado de **1-kloro-1-penteno** kaj **zinko**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **5-dekino** per traktado de **1-kloro-1-penteno** kaj **natrio**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **5-dekino** per traktado de **1,2-dukloroacetileno** kaj **butano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **5-dekino** per traktado de **1,4-dukloro-2-buteno** kaj **propano**:

### Sintezo 6
* Preparado de la **5-dekino** per traktado de **2-buteno** kaj **propila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Alkino

## Referencoj 
Kategorio:Alkinoj
4-Dekino

**4-Dekino** aŭ **pentilpentino** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1-kloro-1-pentino** kaj **pentano**. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas acetilenan grupon ligitan al propila kaj pentila grupoj respektive en la 1-a kaj 2-a karbonatomo de la acetilena grupo. 4-Dekino estas alkina hidrokarbonido kaj posedas 10 karbonatomojn kaj 18 hidrogenatomojn. 4-Dekino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **4-Dekino** per traktado de **1-kloro-1-pentino** kaj **pentano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **4-Dekino** per traktado de **1-pentino** kaj **kloropentano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **4-Dekino** per traktado de **pentilmagnezia klorido** kaj **1-kloro-1-pentino**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **4-Dekino** per traktado de **1-kloro-pentano** kaj **1-butino**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **4-Dekino** per traktado de **1-kloro-1-pentino** kaj **pentila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Alkino

## Referencoj 
Kategorio:Alkinoj
Ludwig von Jordan

**Ludwig Heinrich Ernst Erdmann von JORDAN** (naskiĝinta la  en Pawlau (ekde 1946 pole Pawłów) apud Ratibor, prusa Silezio (ekde 1946 Racibórz), mortinta la  en Vajmaro) estis germana pentristo, ilustristo, verkisto kaj oficiro. 

Estante filo de prusa subkolonelo li ĝis la 1880-a jaro mem faris karieron oficiran. Komenco de la soldatservo estis en 1868. De 1881 kaj 1884 li studis ĉe la Artakademio de Dresdeno, i.a. ĉe Paul Mohn kaj Friedrich Preller la Juna. De  1886 ĝis 1892 sekvis studo je la Artolernejo vajmara ĉe Max Thedy kaj Theodor Hagen; sekve Jordan ekloĝis en Vajmaro. Unu lia domicilo estis je la strato Kurthstraße 8. En 1893 kaj 1896 li partoprenis ĉe la Granda Berlina Artekspozicio estante membro de *Regna ligo de vidaj artistoj* kaj de *Turingia eksponista ligo de vidaj artistoj* Jordan takseblas do reprezentanto de la t.n. *Vajmara Skolo*. Oftege kreis Jordan pejzaĝbildojn laŭ impresionisma stilo kaj portretojn. 

Jordan en 1903 li prenis en sinorientiĝkvereloj de vajmaraj artistoj la partion de Harry Graf Kessler. Jordan prezidantis ĉe la Tagoj de Bayreuth] de la Societaro de Germanaj artostudentoj. Jordan apartenis al la rondoj de Max Slevogt.

Tombo lia troviĝas sur la Historia tombejo vajmara.

## Verkoj (elekto) 
### Pentraĵoj 
* *Am Wittgenstein*, 1908
* *Kanal in flacher Landschaft*, 1899

### Skribaĵoj 
* *Heinrich von Jordan, Erinnerungsblätter und Briefe eines jungen Freiheitskämpfers aus den Jahren 1813 und 1814*. Eldonis kaj komentis Ludwig von Jordan, Berlin 1914.
## Literaturo 
* Jordan, Ludwig von. In: Hans Vollmer (eld.): *Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart*. Volumo 19: Ingouville–Kauffungen. E. A. Seemann, Leipzig 1926, p. 160. https://repozytorium.biblos.pk.edu.pl/resources/38187/browse#page/168

## Eksteraj ligiloj 
* dataro ĉe la universitato de Jena
* informoj ĉe Livejournals

## Notoj 
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Ilustristoj
Kategorio:Pejzaĝistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1849
Kategorio:Mortintoj en 1941
2-Undekino

**2-Undekino** aŭ **propiniloktano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1-propinila klorido** kaj **oktano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas acetilenan grupon ligitan al metila kaj oktila grupoj respektive en la 1-a  kaj 2-a karbonatmoj de la acetilena grupo. 2-Undekino estas alkina hidrokarbonido kaj posedas 11 karbonatomojn kaj 20 hidrogenatomojn. 2-Undekino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2-undekino** per traktado de **propino** kaj **klorooktano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **2-undekino** per traktado de **propinila klorido** kaj **oktano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **2-undekino** per traktado de **2-butino** kaj **jodoheptano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **2-undekino** per traktado de **propinila natrio** kaj **1-jodooktano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **2-undekino** per traktado de **1-kloro-2-butino** kaj **heptano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkino

## Referencoj 
Kategorio:Alkinoj
1-Undekino

**1-Undekino** aŭ **etinilnonano** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidrogenigo de la **undekano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en acetono, etero, etanolo, kloroformo kaj benzeno, iomete solvebla en metanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas acetilenan grupon ligitan al nonila grupo. 1-Undekino estas alkina hidrokarbonido kaj posedas 11 karbonatomojn kaj 20 hidrogenatomojn. 1-Undekino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-undekino** per senhidrogenigo de la **undekano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-undekino** per kataliza senhidrogenigo de la **1-undekeno**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-undekino** per senklorigo de la **1,1-dukloroundekano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-undekino** per traktado de **kloroacetileno** kaj **nonano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **1-undekino** per traktado de **acetileno** kaj **klorononano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkino

## Referencoj 
Kategorio:Alkinoj
Moncofa

**Moncofa** (, valencie *Moncofa*) estas municipo de la provinco Castelló en la Valencia Komunumo, Hispanio, apartenanta al la komarko Plana Baixa. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2023.

## Vidu ankaŭ 
* Moncófar (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (valencie/)


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
Nules-Villavieja (stacidomo)

**Nules-Villavieja** (, valencie *Nules-La Vilavella*) estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Nules en la provinco Castelló, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de la linio C-6 de Cercanías Valencia funkciigata fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Estación de Nules-Villavieja - Nombre.jpg|Nomo
Estación de Nules-Villavieja - Lateral 2.jpg|Flanko
Estación de Nules-Villavieja - Lateral.jpg|Kovrita kajo

## Vidu ankaŭ 
* Nules

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Nules
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Nules

**Nules** estas hispana municipo apartenanta al la provinco Castelló kaj al la komarko Plana Baixa, en la Valencia Komunumo. Ĝi havas  loĝantojn (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Nules-Villavieja (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/valencie)


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
Algemesí

**Algemesí** estas municipo kaj urbo en la Valencia Komunumo (Hispanio), situanta en la komarko Ribera Alta, provinco Valencio. Ĝi situas oriente de la Ibera Duoninsulo, sur la valencia marborda ebenaĵo, apud la enfluejo de la rivero Magro en la riveron Júcar, kaj kun parto de sia municipa areo en la Natura Parko Albufera.

## Vidu ankaŭ 
* Algemesí (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (valencie/)


Kategorio:Municipoj de provinco Valencio
Gyula Barthos

**Gyula Barthos** [djula bartoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barthos Gyula** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, ornitologo. Lia familia nomvarianto estis *Bartos*.

 naskiĝis  en Nagykanizsa, li mortis  en Nagykanizsa.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1901, poste li akiris arbarkulturan diplomon en Hungara Reĝa Minada kaj Arbarkultura Altlernejo en 1905. Post la diplomo li laboris en Malomvíz ĝis fino de la hungara dominado, poste en sia naskiĝurbo. Intertempe en 1941 li faris onitologiajn esplorojn en la nordaj landoj. Li pensiuliĝis en 1948. Li okupiĝis pri gardado de arbaroj en altaj montaroj, kreado de verdaj koridoroj (arbarstrioj) kaj Eta Balatono, samtempe li faris ornitologiajn esplorojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A saskeselyű pusztulása a Retyezát hegységben.* (1908)
* *A barázdabillegető teljes albinója.* (1917)
* *Ugartyúkok állandó átvonulása.* (1928)
* *A vörösfenyő természetes felhúzódása Zalában.* (1948)
* *Adatok Dél-Erdély madárvilágához.* (1957)
* *Tőkésréce különös fészkelőhelyei.* (1967)
* *Elhagyott Ádámok – kívül a Paradicsomon. Korabeli vázlatok a kárpáti erdőkben dolgozók küzdelmes életéről. B. Gy. naplójegyzetei. 1907–1919.* (notlibro, 2000)

## Memorigiloj 
* busto en Nagykanizsa (2007)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
1-Heptino

**1-Heptino** aŭ **propinilbutano** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidrogenigo de la **1-heptano** sekvata per senhidrogenido de la hepteno. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas acetilenan grupon ligitan al pentila grupo. 1-Heptino estas alkina hidrokarbonido kaj posedas 7 karbonatomojn kaj 12 hidrogenatomojn. 1-Heptino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-heptino** per senhidrogenigo de la **1-heptano** sekvata per senhidrogenido de la hepteno:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-heptino** per senklorigo de la **1,1-dukloroheptano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-heptino** per traktado de **metilnatrio** kaj **1-bromo-1-hekseno**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-heptino** per traktado de **propargila klorido** kaj **butano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **1-heptino** per traktado de **4-kloro-1-butino** kaj **propano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkino

## Referencoj 
Kategorio:Alkinoj
Heřmaničky

**Heřmaničky** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). Tra Heřmaničky trafluas rojo Mastník, la dekstra alfluanto de Vultavo. En distanco 13&nbsp;km nordokcidente situas urbo Sedlčany, 21&nbsp;km norde urbo Benešov, 23&nbsp;km sude urbo Tábor kaj&nbsp;24&nbsp;km sudokcidente urbo Milevsko.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el duono de la 13-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Membrigo de municipo 
Heřmaničky konsistas el 13 partoj situantaj sur tri katastraj teritorioj:
* *Heřmaničky* – partoj Heřmaničky, Číšťovice, Jiříkovec, Jíví, Karasova Lhota kaj Loudilka
* *Arnoštovice* – partoj Arnoštovice, Durdice, Jestřebice kaj Peklo
* *Velké Heřmanice* – partoj Velké Heřmanice, Dědkov kaj Křenovičky

## Pluaj fotoj 

 Image:Nádraží Heřmaničky.jpg | Stacidomo en Heřmaničky apud marŝado Prago–Prčice
 File:Heřmaničky, hermitage, Mastník Creek.jpg | Solejo Strašík ĉe rojo Mastník
 File:Heřmaničky, middle part.jpg | Domoj meze de la vilaĝo


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
3-Heptino

**3-Heptino** aŭ **etilpropilacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1-kloro-1-butino** kaj **propano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas acetilenan grupon ligitan al etila kaj propila grupoj respektive en la  1-a kaj 2-a karbonatomoj de la acetilena grupo. 3-Heptino estas alkina hidrokarbonido kaj posedas 7 karbonatomojn kaj 12 hidrogenatomojn. 3-Heptino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3-heptino** per traktado de **1-kloro-1-butino** kaj **propano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3-heptino** per traktado de **1-kloro-2-pentino** kaj **etano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **3-heptino** per traktado de **etilmagnezia klorido** kaj **1-kloro-2-pentino**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3-heptino** per traktado de **1-kloro-3-heksino** kaj **metano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **3-heptino** per traktado de **3-heksino** kaj **klorometano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkino

## Referencoj 
Kategorio:Alkinoj
Salomonsborn

**Salomonsborn** estas nordokcidenta kvartalo de Erfurto, Germanujo. Havante ne tute 1100 enloĝantoj kaj kuŝante sur alteco de inter 293 kaj 313 metroj ĝi apartenas al Erfurto de 1994. Ĝia etendiĝo estas de 4,68 kvadrataj kilometroj. La lokuloj nomas la vilaĝon ankaŭ *Salomé*. 

Sude de ĝi estas granda etĝardenaro tra kiu kondukas la strato *Marbacher Chaussee* ĝis Marbach. Sudokcidente situas Alach, norde estas la federacia aŭtoŝoseo A 71. En distanco de 1,5 kilometroj troviĝas la Flughaveno Erfurt-Weimar. La norda kaj orienta randoj estas ekde la fruaj 1990-aj jaroj karakterizitaj per modernaj loĝdomoj. Ĝis tiam Salomonsborn kvazaŭ nur el idilieca kerno konsistis. 

## Historio 
Arĥeologiaj elfosadoj atestis setlejojn jam de la bronza epoko. La unua dokumenta mencio *Salemannesbrunnen* datumas de 1143; de la 15-a jarcento Salomonsborn apartenas al la teritorio erfurta. En 1664 Salomonsborn, kune kun la urbo Erfurto, ekestis sub la regado de la majencanoj.  De 1706 ĝi apartenis al Alach, En 1802 suverenis la prusoj, inter 1807 kaj 1813 ĝi estis parto de la Princlando Erfurto. Post la Viena kongreso denove ĝi prusiĝis. En la 11.4.1945 ĝi liberiĝis fare de usonanoj. Okupiĝo soveta venis komence de julio 1945. Intertempe vivis en Salomonsborn alvenintoj el uest- kaj nordgermanaj grandurboj kies loĝejoj estis bombade detruitaj. Postmilite ekloĝis en Salomonsborn krome ĉ. 200 forpelitaj germanoj el Orienta Eŭropo. En 1950 Salomonsborn denove iĝis parto de Alach perdante sian memstarecon. 

Longan tempon la vilaĝanoj ne sufiĉe bonstaris por permesi al si la postenon de paroĥestro - tio signifis raran celebron de diservoj kaj kadukiĝo de la preĝejo (franka origino verŝajne pro la patroneco de Denizo de Parizo). Ankaŭ propra fajrobrigadejo mankis. En 1738 oni metis fundamentan ŝtonon por nova kirko (konsekro en julio 1747). Fine de la 19-a jarcento ĝi iĝis propra paroĥo kaj ricevis ankaŭ lernejon. Taverno ankaŭ ne ekzistis ĝis la fino de la 18-a jarcento kaj la gastejestro devis elverŝi bieron en sia privata domo.

## Ekonomio kaj societoj
La salomonsborn-anoj longe vivis de agrikulturo, dume bestobredado maloftis. Nun estas tie kelkaj etmetiistoj kaj farmisto kun pensiono. 
La sekvaj societoj aktivas en Salomonsborn: *Kirmesgesellschaft Salomonsborn* (kermesen), *SG Salomonsborn 04 / Marbach - Sektion Fußball* (piedpilken), *Förderverein der St.-Dionysius-Kirche* (preĝejprotektaden).
## Vidindaĵoj
*Preĝejo Sankta Denizo (Salomonsborn) 

## Eksteraj ligiloj
* vilaĝa hejmpaĝo
*informoj sur la municipa paĝaro erfurta 
## Notoj
Kategorio:Urbopartoj de Erfurto
Ješetice

**Ješetice** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj  Báňov, Hlaváčkova Lhota, Radíč kaj Řikov. Tra la municipo trafluas rojo Mastník.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Ješetice (0001).jpg|Domoj
Ješetice (007).jpg|Disvojiĝo
Ješetice (008).jpg|Infana ludejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Alzira

**Alzira** (, valencie *Alzira*) estas urbo kaj hispana municipo en la provinco Valencio, en la Valencia Komunumo. La urbo estas la ĉefurbo de la komarko Ribera Alta de Júcar, estante samtempe la komunumo kun la plej granda nombro da loĝantoj, kun populacio de  loĝantoj (2023).

## Loknomo 
La loknomo devenas de la araba  (), «la insulo». La kompleta nomo en araba, tamen, estis  (), «la insulo de Júcar» sen la artikolo  () ĉar la araba forigas ĝin en genitivo, posedo aŭ aparteno.

## Geografio
La distanco al la provinca ĉefurbo estas de proksimume 44 km. La municipa teritorio de Alcira estas trapasata de la rivero Júcar, al kiu alfluas la rivero *de los Ojos* (de la Okuloj) aŭ Verde (Verda) maldekstre kaj la torento Barcheta dekstre. La rivero Júcar estis navigebla ĝis Alcira fare de malgrandaj ŝipoj ĝis la 16-a jarcento. 

## Vidu ankaŭ 
* Alzira (stacidomo)

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
*  (valencie/)


Kategorio:Municipoj de provinco Valencio
Montohotelo Gabelbach

**Montohotelo Gabelbach** (germane: *Berghotel Gabelbach*), funkciante de 1912, situas proksime de Kickelhahn en Ilmenau, Germanujo. 
## Historio
Planadoj unuaj por hotelo en la bela valo de la rojo *Gabelbach* ekis jam en 1909, laŭ komisio de la registaro de Saksio-Vajmaro-Eisenach. Baldaŭ poste komenciĝis la konkretaj stariglaboroj kiujn finis en 1912 la solena inaŭguro de *Kurhotel Gabelbach*. Rolo ĝia estas esti loko somerferia por riĉuloj, vintre por sportemuloj. Tiutempe oni ŝatis la ĉirkaŭaĵon pro ke tie mankis malsanigaj industriaj haladzoj.

En 1942 la nazioj arestis surloke la nederlandan ministroprezidanton Hendrikus Colijn malpermesante al li foriri. Akompanis lin tiam lia edzino. Do Colijn pasigis la lastajn vivojarojn en hotela mallibereco antaŭ forpaso en 1944 pro korinfarkto. Por li oni metis memorŝtonon en 2006 sur la hotela areo.

Post la Dua mondmilito publika alireblo ne plu estis, ĉar la hotelo ekservis kiel ripozumejo por anoj de la Centra Komitato de Socialista Unueca Partio de Germanio. Bonvenaj estis ankaŭ eksterlandaj ŝtataj gastoj de la komunistoj.

En 1990, post Turniĝo, la nurenberga entreprenisto Karl Gaydoul aĉetis la gastejegon remalfermonte ĝin al ĉiuj. De 1998 ĝi intertempe estis en la manoj de la tranokteja ĉeno *Romantik Hotels* famiĝante sub la nomo *Romantik Berg- und Jagdhotel Gabelbach*. En novembro 2011 Peter Schulz, aferisto el Gräfenroda, akiris la hotelon, modernigis ĝin kaj pretigis ĝin je feniksa reestiĝo en novembro 2013. De 2019 la nova nomo estas *Berg- und Spahotel Gabelbach*. La hotelo havas kapaciton de 90 ĉambroj ofertante servojn kiuj meritas kvar kvalitosteloj. 
## Eksteraj ligiloj
* hejmpaĝo

Kategorio:Hoteloj en Turingio
Kategorio:Turingia Arbaro
Kategorio:Ilmenau 
Kategorio:Aperis en 1912
Ferenc Béldi

**Ferenc Béldi,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Béldi Ferenc** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Tata (Hungario), li mortis  en Sopron.
 
## Biografio 
 akiris arbarinĝenieran diplomon en Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron) en 1951. Post la diplomo li estis asistanto samloke, inter 1956-1959 li partoprenis en ekspedicio en Ĉinio. Hejmenveninta li estis altigita lektoro, en 1962 docento, krome ekde 1964 li estis katedrestro, inter 1978–1981 fakultatestro. Intertempe li doktoriĝis en la universitato (iama altlernejo) en 1964. Lia ĉefa esplorkampo estis kompara laboratoria maljuniĝo de la lignomaterialoj kaj ligneraj platoj. Li ricevis premion de Ĉinio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A faanyag víztartalom-eloszlásának és szöveti hibájának meghatározása elektromos úton.* (disertaĵo, 1964)
* *Fizika. I. A. Hőtan.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1965; 5-a eldono 1981)
* *Kétlépcsős mérnökképzés az Erdészeti és Faipari Egyetem Faipari Mérnöki Karán.* (1974)
* *University of Forestry and Wood Sciences.* (redakto, 1987).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Izoheksino

**Izoheksino** aŭ **izobutilacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,1-dukloro-4-metilpentano** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas x-ilan grupon ligitan al x-ila grupo. Izoheksino estas alkina hidrokarbonido kaj posedas 6 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 1  . Izoheksino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **izoheksino** per traktado de **1,1-dukloro-4-metilpentano** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **izoheksino** per traktado de **kloroacetileno** kaj **izobutano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **izoheksino** per traktado de **acetileno** kaj **izobutila klorido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **izoheksino** per traktado de **propargila klorido** kaj **izopropila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Alkinoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkinoj
Carcaixent

**Carcaixent** (, valencie *Carcaixent*) estas hispana municipo kaj urbo en la provinco Valencio, en la Valencia Komunumo, apartenanta al la komarko Ribera Alta. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Carcaixent (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (valencie/) 


Kategorio:Municipoj de provinco Valencio
Carcaixent (stacidomo)

**Carcaixent** () estas haltejo situanta en la hispana municipo Carcaixent en la provinco Valencio, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de la linio C-2 de Cercanías Valencia funkciigata fare de Renfe. Ĝi ankaŭ havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

Estación de Carcagente 2009.jpg|Ekstero
Estación de ferrocarriles de Carcaixent 01.jpg|Kovrita kajo
Estación de ferrocarriles de Carcaixent 03.jpg|Konstruaĵo

## Vidu ankaŭ 
* Carcaixent

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Carcaixent
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Tradicia scio

[197px|eta|dekstra|Tribaj altlernejoj konservas kaj pludonas kaj ĝeneralan scion kaj, per dungado de komunumaj Aĝestroj, tradician indiĝenan scion. ([Leech Lake Tribal College, Minesoto)]]
**Tradicia scio** (TK), **indiĝena scio** (IK), **popolscio**, kaj **loka scio** ĝenerale rilatas al sciosistemoj enkonstruitaj en la kulturtradicioj de regionaj, indiĝenaj, aŭ hejmkomunumoj. 

Tradicia scio inkludas specojn de scio pri tradiciaj teknologioj de areoj kiel ekzemple vivtenaĵo (ekz. iloj kaj teknikoj por ĉasado aŭ agrikulturo), akuŝistino, etnobotaniko kaj ekologia scio, tradicia medicino, ĉiela navigacio, metiokapabloj, etnoastronomio, klimato, kaj aliaj. Tiuj sistemoj de scio estas ĝenerale bazitaj sur amasiĝoj de empiria observado kaj sur interagado kun la medio.

En multaj kazoj, tradicia scio estis pludonita dum generacioj de persono al persono, kiel parola tradicio. La Monda Organizaĵo de Intelekta Propraĵo (MOIP) kaj la Unuiĝintaj Nacioj (UN) inkluzivas **tradiciajn kulturajn esprimojn** (TCE) en siaj respektivaj difinoj de indiĝena scio. Tradiciaj sciosistemoj kaj kulturaj esprimoj ekzistas en la formoj de kulturo, rakontoj, legendoj, folkloro, ritoj, kantoj, kaj leĝoj, lingvoj, kantolinioj, danco, ludoj, mitologio, dezajnoj, bildarto kaj arkitekturo.

## Referencoj 
Kategorio:Tradicia scio
Kategorio:Historio de scienco
Kategorio:Indiĝenaj popoloj
Kategorio:Juro pri intelekta proprieto
Kategorio:Parola tradicio
Attila Benedek

**Attila Benedek,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Benedek Attila** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Nagybánya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Baia Mare en Rumanio), li mortis  en Sopron.

## Biografio 
 maturiĝis en Mezőtúr, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1939. Post la diplomo li estis ministeria oficisto jaron, pli poste li laboris en pluraj lokoj, sed inter 1951-1955 denove en la ministerio jam en alta posteno, pli poste inter 1955-1960 en priarbara direktorado. Inter 1960-1977 li estis docento kaj katedrestro en Arbarkultura kaj Lignaĵindustria Universitato, poste li pensiuliĝis. Liaj ĉefaj interesoj estis la arbara utiligo kaj administrado. Li edziĝis en 1941, lia edzino naskis 3 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Fakitermelés.* (1951)
* *Fagyártmánytermelés az erdőgazdaságban.* (Az Erdő, 1957)
* *A termelési érték növelési módszereinek néhány kérdése tölgyeseink ipari termelésében.* (disertaĵo, 1966)
* *Erdőhasználattan. I–II. köt.* (studenta lernolibro, 1967)
* *Szabványok alkalmazása.* (studenta lernolibro, 1977)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj