open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gumiel de Izán

eta|maldekstra|200px|Vidaĵo de la "calle Real" kaj la turo de la preĝejo
**Gumiel de Izán** estas vilaĝo kaj municipo, kodo-151, en la provinco Burgoso, memstara komunumo Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 75.54 km2 kun 633 enloĝantoj. Je 12 km de Aranda de Duero kaj 68 de Burgoso ĉefurbo.

## Geografia situo 
Norda Aŭtoŝoseo 25px de Madrido al Iruno.

## Ekonomio 
Vilaĝo plene dediĉata al la agrikulturo, ĝi ankaŭ havas malgrandan disvolviĝantan industrion kaj vinkelojn.

eta|maldekstra|300px|Vidaĵo de la preĝejo

## Vidindaĵoj 
* La paroĥejo:
La plej grava monumento estas la paroĥejo dediĉata al la Supreniro de la Virgulino Maria, ĝi estas en la norda flanko de la plejgranda placo.

* Ermitejo de Sankta Kristo de Reveche

## La vilaĝo 
La municipo havas riĉan historion, granda parto estas dokumentita ĉe la Municipa Historia Arkivo kun pli ol 1000 dokumentoj inter la plej konata «Libro Becerro», kompilaĵo de la plej gravaj dokumentoj, de la ĝenerala historio de la vilaĝo; en la arkivo ankaŭ troviĝas interesaj pergamenoj, la plej antikva venas de la jaro 1184.

Gumiel de Izán havas municipan bibliotekon, municipan muziklernejon, ekspoziciejon, kulturcentron kaj sportejon.

La Urbodomo de Gumiel de Izán eldonas dumonatan revuon *Nos Interesa* per 550 ekzempleroj kaj estas disdonata al la vilaĝanoj kiu funkcias kiel unuigilo en la regiono.

### Historio 
Gumiel de Izán venas de la romia epoko. Pri la origino de ĝia nomo estis tre esplorata sensukcese ĉar ĝis nun ne estis precizigata ĉu la nomo estas romia, gota, araba aŭ eĉ eŭska.

La unua historia dokumento kie estas menciita Gumiel de Izán datumas de la jaro 1042. La araba influo en la tuta regiono kaj en *Gumiel de Izán* estis tre ravaj ĝis la mezo de la 15a jc. De tiu ĉi epoko ankoraŭ restas kelkaj topografiaj atestoj, internoj de la Kastelo, vinkeloj kaj galerioj, kaj super ĉio la toponimio de multnombraj lokoj. Eble *Izán* venas de la nomo de la unua feŭdulo de la vilaĝo ĉ. 1066.

## Eksteraj ligiloj 
* Urbodomo de Gumiel de Izán

Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Kampino (regiono)

**Kampino** () estas seka sabla regiono, kiu etendiĝas en la belgaj provincoj Antverpeno, Limburgo kaj la plej supra parto de Flandra Brabanto, kaj en la sudo de la nederlandaj provincoj Nord-Brabanto kaj Limburgo, oriente de la urbo Antverpeno kaj okcidente de Eindhoven. La suda limo estas la rivero Demer, la orienta la valo de Mozo, la norda pli-malpli la aŭtovojo A2 kaj la okcidenta la rivero Skeldo.

Turnhout estas nomata la ĉefurbo de Kampino.

Vidu ankaŭ: Kalmthoŭta erikejo

Kategorio:Regionoj de Nederlando
Kategorio:Geografio de Limburgo (Nederlando)
Kategorio:Geografio de Norda Brabanto
Kategorio:Geografio de Flandrio
Kategorio:Provinco Antverpeno
Kategorio:Flandra Brabanto
Kategorio:Limburgo (Belgio)
Bahabón de Esgueva

[eta|100px|maldekstra|Blazono de la familio Téllez-Girón, [dukoj de Osuna]]

**Bahabón de Esgueva** estas vilaĝo kaj municipo, kodo-033, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. Ĝi apartenis historie al la familio Téllez-Girón, dukoj de Osuna.

## Geografio 
[eta|maldekstre|170px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Ribera del Duero, plej sude.]]
eta|maldekstre|240px|La preĝejo.
Je 57 km de la ĉefurbo (Burgoso) tra la Norda Aŭtoŝoseo 25px de Madrido al Iruno. Ĝi havas areon de 21.39 km² kun 125 loĝantoj. Ĝi situas en la sudoriento de la provinco, pli konkrete ĉe la valo de la rivero Esgueva, subdistrikto de Ribera del Duero. Bahabón estas proksime de Roa kaj de Aranda de Duero.

Ĝi limas kun Comunidad de la Aynosa, Fontioso, Pineda Trasmonte, Santibáñez de Esgueva, Pinilla Trasmonte kaj Oquillas.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, ermitejoj, restaĵoj de la kastelo, ponto super la rivero Esgueva, bestotrinkujo, vinkeloj, blazondomoj kaj urbodomo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Jastrebarsko

eta|dekstra|300px|Jastrebarsko troviĝas en la plej malhela departemento
eta|dekstra|300px|Kastelo de Erdődy
eta|dekstra|300px|Preĝejo de Jastrebarsko

**Jastrebarsko,** hungare **Jaska** estas urbo en Kroatio, en departemento de Zagrebo. Ankoraŭ 58 komunumoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Areo: km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro en la municipo: 16&nbsp;680, en la urbo: 5&nbsp;410
* Poŝtkodo: 10 450
* Telefonprefikso: 01
* Aŭtokodo: ZG

## Situo 
Jastrebarsko situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Zagrebo-Karlovac. Aŭtoŝoseo al Split troviĝas 25, la ĉefurbo 22 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1249. En 1256 la komunumo ricevis rangon "libera reĝa urbo" kaj diversajn privilegiojn de Béla la 4-a. Fortikaĵo konstruiĝis en la 15-a jarcento, baldaŭe la urbo situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Fine de la militadoj la fortikaĵo trakonstruiĝis burgo. En 1910 loĝis tie 1&nbsp;565 da homoj, (1&nbsp;456 kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Jastrebarsko apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio. Jastrebarsko reurbiĝis en 1995.

## Vidindaĵoj 
* burgo de Erdődy (erdOdi)
* paroĥa preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao el la 13-a jarcento
* abatejo kun biblioteko
* abateja preĝejo omaĝe al Dipatrino
* muzeo

eta|maldekstra|265px|Jastrebarsko

Kategorio:Urboj de Kroatio
Nacia Parko Harco

eta|
La **Nacia Parko Harco** -  - estas la plej granda arbara nacia parko en Germanio. Ĝi ampleksas 24.700 hektarojn: 15.800 hektaroj pli okcidente situas en la federacia lando Malsupra Saksio kaj 8.900 hektaroj pli oriente en la federacia lando Saksio-Anhalto.

Entute la parko ampleksas proksimume 10 procentojn de la tuta areo de la mezalta montaro Harco, ĉirkaŭ la plej alta monto de la regiono, kiu nomiĝas Brocken. La parka areo situas inter la komunumoj Herzberg sude kaj Bad Harzburg respektive Ilsenburg norde.

La parko estas parto de la eŭropa protektoareo *Natura 2000*. 95 procentoj de la areo kovratas de arbaroj, ĉefe de piceoj kaj fagoj. Krom la arbaraj areoj ekologie gravas regionaj marĉoj. La pejzaĝon krome difinas klifoj de granito] kaj montaraj rojoj.

Ambasadoro de la nacia parko deklaritis la rekorda migristo Benno Schmidt.
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la nacia parko Offizielle Webpräsenz der Nationalparkverwaltung
* oficiala retejo de la projekto resovaĝigi linkojn en la nacia parko (ĉiuj retejoj germanlingvaj)

Dosiero:Lynx lynx.jpg|
Dosiero:Harz_Eckerlochstieg.jpg|
Dosiero:Harz_Schwarzes_Schluftwasser.jpg|
Dosiero:Harz_Leistenklippe_Brocken.jpg|

Kategorio:Distrikto Goslar
Kategorio:Distrikto Harco
Harco
Kategorio:Harco
Robert Volkmann

**Friedrich Robert Volkmann** (* 6-an de aprilo 1815 en Lommatzsch ĉe Meißen; † 30-an de oktobro 1883 en Budapeŝto) estis germana komponisto.

## Vivo 
Robert Volkmann studis muzikon ĉefe en Lejpcigo. Post siaj studoj li estis instruisto en Prago. En 1841 li translokiĝis al Pest (urbo), kie li partoprenis en la urba muzika vivo. Post fondo de la Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio li estis tuj instruisto.

## Elektitaj disĉiploj 
* Szidor Bátor
* József Bloch
* Ferenc Gaál
* Gyula Major
* Lajos Serly
* Mór Vavrinecz

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto

## Verkoj 
* Orkestroverkoj
** Simfonio n-o 1 d-minora op. 49 (1862/63)
** Simfonio n-o 2 Bb-maĵora op. 53 (1864/65)
** Serenado n-o 1 C-maĵora op. 62 por arĉinstrumentoj (1869)
** Serenado n-o 2 F-maĵora op. 63 por arĉinstrumentoj (1869)
** Serenado n-o 3 d-minora op. 69 por violonĉel kaj arĉinstrumentoj (1870)
** Uverturo C-Dur op. posth. (1863)
** Uverturo "Richard III." op. 68 (1870)
** Violonĉelokonĉerto a-minora op. 33 (1853-55)
** Konĉertaĵo C-maĵora op. 42 por piano kaj orkestro (1861)
* Voĉkanta muziko
** "Weihnachtslied aus dem 12. Jahrhundert", moteto por solokantistoj kaj ĥoro op. 59 (1867)
** Lidoj
* Ĉambromuziko
** Pianotrio n-o 1 F-maĵora op. 3 (1842/43)
** Pianotrio n-o 2 bb-minora op. 5 (1850)
** Arĉkvarteto n-o 1 a-minora op. 9 (1847/48)
** Arĉkvarteto n-o 2 g-minora op. 14 (1846)
** Arĉkvarteto n-o n-o 3 G-maĵora op. 34 (1856/57)
** Arĉkvarteto n-o 4 e-minora op. 35 (1857)
** Arĉkvarteto n-o 5 f-minora op. 37 (1858)
** Arĉkvarteto n-o 6 Eb-maĵora op. 43 (1861)
* Piano sola
** Sonato c-minora op. 12
** 6 Fantasiebilder op. 1
** Buch der Lieder op. 17
** Deutsche Tanzweisen op. 18
** Kavatine und Barkarole op. 19
** Ungarische Lieder op. 20
** "Visegrád", 12 tonpoemoj op. 21
** Fantasie op. 25a
** Variacioj pri temo de Händel op. 26 (pri *la harmonia hufferisto* el la 5-a suito por klavaro de Händel)
** Lieder der Großmutter op. 27
* Piano je 4 manoj
** Sonateto G-maĵora op. 57 (1868)
** Musikalisches Bilderbuch op. 11 (1852/53)
** 7 ungarische Skizzen op. 24 (1861)
** Die Tageszeiten op. 39 (1859)
** 3 Märsche op. 40 (1859)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* retejo pri Volkmann kun MIDI-datumaroj, recenzoj ktp. 
* retejo pri Robert Volkmann kun muzikaj ekzemploj  

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Romantikaj komponistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Berlangas de Roa

**Berlangas de Roa** estas vilaĝo kaj municipo, en la provinco Burgoso, memstara komunumo Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi havas areon de  15.71 km² kun 180 loĝantoj (2021).

## Historio 
La vilaĝo Berlangas portas en sia nomo la devenon de la unuaj loĝantoj en la historio de Kastilio. Dum la enloĝiga avanco ĝis Ribera del Duero, la kristanoj el la nordo establiĝis ĉi tie fondante multnombrajn vilaĝetojn. Kies evidentaĵojn videblas ĉe la regiono de malsupra Arlanza, Arlanzón kaj Ebro de kie devenis la antikvaj loĝantoj.  Tiamaniere, Berlangas estis koloniigita de homoj el Santa María de Valeria de Berlangas aŭ Valeramica ĉe la maldekstra bordo de la rivero Arlanza.

## Festoj 
Patronaj festoj:

*23an de aprilo honore al la Virgulino de Los Huertos, estas la ĉefa festo (kune kun la festo de Sankta Andreo) de la vilaĝo, tiuj ĉi tagoj estas celebrataj per mesoj, procesioj kun la tradiciaj dancoj omaĝe al la Virgulino, verbenoj, teatro, infanaj amuzparkoj, sportaj konkuroj, ktp. Ofte tiuj ĉi festoj translokiĝas al la plej proksima semajnfino de la festotagoj

*30an de novembro honore al Sankta Andreo Apostolo, patrono de la vilaĝo.

## Demografio
## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Coruña del Conde

**Coruña del Conde** estas vilaĝo kaj municipo, kodo-112, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi situas en la sudoriento de la provinco, en la valo de la rivero Arandilla. Ĝi havas areon de  kun 155  loĝantoj

## Demografio 
En 1843 apartenis al la jurisdikcio de Aranda de Duero kaj havis 209 loĝantojn. En 2021 ĝi havis 105 loĝantojn.

## Kulturheredaĵoj 
* Romia urbo Clunia:
* Ermitejo de Sankta Kristo de Sankta Sebastiano (romaniko), en la foto de la tabelo.
* Kastelo Coruña del Conde: originoj en la 10-a jarcento.
* Enireja Arko: mezepoka pordo.
* Preĝejo de Sankta Marteno: konstruita en la 16-a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Hejmpaĝo de Coruña del Conde 
* Hejmpaĝo de Jorge Serrano Pérez pri Coruña del Conde. 
* Oficiala Hejmpaĝo de la romia urbo Clunia. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Caleruega

eta|maldekstra|250px|Preĝejo de Sankta Sebastiano.
**Caleruega** estas vilaĝo kaj municipo, kodo-064, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 47.63 km² kun 419 loĝantoj (2021).

## Demografio 
En 1843 apartenis al la jurisdikcio de Aranda de Duero kaj havis 176 loĝantojn.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

Inter vizitindaĵoj menciindas la preĝejo kaj la konventoj, la vinkeloj en la monteto, romia ŝoseo, ermitejo ktp.

## Eksteraj rilatoj 
* Oficiala Hejmpaĝo de Caleruega 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Gene Brewer

**Gene BREWER** (naskiĝis en 1937) estas usona biokemiisto kaj verkistoj de libroj por junularo kaj pri scienc-fikcio, el kiuj lin famigis romano K-PAX pri la mistera estaĵo „proto“.

Gene Brewer naskiĝis en Muncie, ŝtato Indiana, studis kemion en Universitato DePauw kaj biokemion en Universitato de Viskonsino en Madisono, kie li konatiĝis kun sia edzino Karen. Dum kelkaj jaroj li partoprenis esploradon de DNA, poste li decidis fariĝi verkisto. Nun li vivas alterne en Vermont kaj Novjorko.

En la romano K-PAX li prezentas sin kiel kuraciston de psikiatria instituto en Manhattan. En 1990 oni venigas al li trovitan tridekjaran viron, kies identeco estas nekonata, ĉar li asertas, ke li nomiĝas „proto“ kaj devenas el la planedo K-PAX en la konstelacio Liro, de kie li alflugis sur lumradio. Sur la planedo estas ĉiuj estaĵoj egalrajtaj ekde insektoj ĝis mamuloj inkluzive de la homsimilaj, neniu mortigas nek opresas aliajn estaĵojn, ne ekzistas ŝtatoj, registaroj, polico, mono, profesioj, fabrikoj, lernejoj - ĉiuj helpas unu la alian, ĉiu faras, kio estas fakte bezonata, alie ĉiuj okupiĝas per siaj hobioj kaj interesoj. La proto asertas, ke lia civilizacio havas aĝon de milardo da jaroj kaj li mem iom pli ol tricent. Lia konduto estas tia, ke ĉiuj bestoj kaj pacientoj en la instituto tuj sentas konfidon al li, li scias amike paroli ne nur kun hundoj kaj katoj, sed ankaŭ kun psikopatoj, aŭtistoj kaj aliaj psike malsanaj pacientoj, rilate al kiuj la profesiaj kuracistoj estas senkonsilaj. Liaj scioj pri astronomio mirigas la astronomojn, kiujn la kuracisto Brewer ekkontaktis. Tiu estas kompreneble certa, ke la paciento travivis en la pasintecon iun tragedian traŭmaton, kiu kaŭzis, ke en lia cerbo aperis nova persono el elrevita paradizo, dum la origina egoo kaŝiĝas ie en la angulo de lia animo. La romano estas rakontata kvazaŭ travivaĵoj de la efektiva doktoro Gene Brewer, estas tie mencioj pri lia edzino Karen, pri la gefiloj kaj en la dua volumo eĉ aludoj pri la filmo kun Kevin Spacey kaj Jeff Bridges, kiu dume estis filmita. La leganto do estas tenata en iluzio, ke li legas rememorojn de la efektiva psikiatro rakontanta efektivan kazon.

## Verkoj 
* **K-PAX** (1995)
* **On a Beam of Light** (Sur la lumradio - dua volumo, 2001)
* **Creating K-PAX** (Pri verkado de K-PAX)
* **K-PAX Redux**
* **Ben and I**
* **Murder on Spruce Island**
* **Wrongful Death**
* **Watson‘ God**
* **The American Way**
* **3 Early Novels**

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la verkisto

Kategorio:Usonaj biokemiistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
San Felipe Tejalapam

** San Felipe Tejalapam** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Felipe Tejalapam*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 135.

## Geografio 
**San Felipe Tejalapam** apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6221 loĝantojn. El tiuj estis 2948 viroj kaj 3273 virinoj. La komunumo havas surfacon de 76.60 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1640 metroj super la marnivelo. maldekstra|eta|300ra|Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 92 indiĝenoj. El tiuj 68 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 68 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*San Felipe Tejalapam  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Oaxaca
Brocken

eta|maldekstra|130ra|
La **Brocken** [prononco *BROKn*] estas la plej alta monto en la nordo de Germanio. Ĝi altas 1141 metrojn kaj estas la centro de la mezalta montaro Harco. Ĝia pinto situas en la pleja okcidento de la federacia lando Saksio-Anhalto, tuj ĉe la limo al la okcidenta najbara federacia lando Malsupra Saksio - inter la jaroj 1945 kaj 1990 ĝi tre proksimis al la arde gardita limo inter ambaŭ partoj de Germanio, kiu centre distranĉis la mezaltan montaron Harco. La monto kaj sia ĉirkaŭaĵo estas parto de la Nacia Parko Harco.

Laŭ la mezeŭropaj legendoj pri sorĉistinoj, la monto havas la literaturan nomon **Blocksberg** [prononco *BLOKSberk*] - en Esperanto **Blokmonto** - kaj estas la loko, en kiuj ĉiuj mezeŭropaj sorĉistinoj kolektiĝas en la Valpurga Nokto kaj sur siaj flugaj balailoj ĉirkaŭas grandegan fajron. La scenon sur la monto priskribas interalie la dramo Faŭsto de Johann Wolfgang von Goethe, kaj ankaŭ la infana libro *La malgranda sorĉistino* de Otfried Preußler , kiu estas klasikaĵo ne nur en la germanlingva, sed ankaŭ en esperanta traduko en la esperantlingva infana literaturo.

## Uloj rilataj al Brocken
*Brocken-Benno, montogrimpisto kiu atingis la pinton pli ol 9000 fojoj

Dosiero:BrockenTopFromWest.jpg|la montopinto kaj
Dosiero:BrockenWarteFromTopWinter.jpg|monta meteologia stacio dumvintre
Dosiero:Brockenbahn.jpg|la montopinto, malfone monta vaportrajno
Dosiero:Harz_Brockenstrasse_Schilder.jpg|arbaraj vojmontriloj
Dosiero:Suno-Brocken.jpg|la montopinto en sunbrilo

Kategorio:Montoj en Germanio
Kategorio:Harco
Kategorio:Distrikto Harco
Vojnić

**Vojnić** (vojnitj) estas vilaĝo kaj municipo en Kroatio. Ankoraŭ 45 komunumoj apartenas al la municipo.

* Areo de la municipo: 239&nbsp;km²
* Supermara alteco:  m
* Loĝantaro en la municipo: 5&nbsp;490, en la vilaĝo: 1&nbsp;150
* Poŝtkodo: 47 220
* Telefonprefikso: 47
* Aŭtokodo:

## Situo
Vojnić situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Sisak-Karlovac. La lasta urbo troviĝas 17&nbsp;km-ojn.

## Historio
Post la mezepoko Vojnić situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Vojnić apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Modrus-Fiume, kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.

Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Castrillo de la Vega

**Castrillo de la Vega** [kasTRIljo delaBEga] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-085, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Castrillo de la Vega* estas komprenebla kiel Fortikaĵeto de la Valo.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 26.40 km² kun 648 enloĝantoj (2021).

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. 

Estis fervoja stacio de 1895 ĝis 1985.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. 

## Monumentoj 
* Preĝejo de Sankta Jakobo Apostolo  
* Ermitejo de la Virgulino de la Vega
* Ponto de Roque
* Turo de la Monto, nome restaĵoj de iama kastelo
* Tipaj vinkeloj

## Festoj 
* Sankta Semajno
* Festoj honore al la Virgulino de la Vega
* Festoj honore al Sankta Jakobo
* Festoj honore al Sankta Roĥo kaj Sankta Anna

## Eksteraj ligiloj 
* Castrillo de la Vega 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Jan Brueghel la pliaĝa

eta|maldekstra|300px|Vazo kun floraro (1606/7)
**Jan Brueghel** (naskiĝis en 1568 en Bruselo, mortis la  en Antverpeno) estis flandra artpentristo, fojfoje kromnomata *La velura Brueghel*.

Li estis la filo de Pieter Bruegel la pliaĝa, patro de Jan Brueghel la malpliaĝa kaj frato de Pieter Bruegel la malpliaĝa.

## Eksteraj ligiloj 
*  Web Gallery of Art: Jan Brueghel the Elder
*  Brueghel bij Artcyclopedia

## Vidu ankaŭ 
* Aliajn pentristojn de la familio Brueghel.
* Floroj en arto

Kategorio:Flandraj pentristoj
Eilhart von Oberge

**Eilhart von Oberge** estis germana poeto de la malfrua dekdua jarcento. Li verkis romancon, *Tristrant*, kiu estis la plej malnova restanta kompleta versio en iu ajn lingvo de la legendo de Tristan kaj Iseult, kaj la unua versio en la germana. Tamen ĝi estas superombrata de la *Tristan* de Gottfried von Strassburg.

*Tristrant* estis la ĉefa fonto de la proza *Tristrant und Isalde* de 1484, la unua presita germanlingva versio de la legendo.

Kategorio:Mezepokaj poetoj
Kategorio:Germanlingvaj poetoj
Gottfried de Strasburgo

**Gottfried de Strasburgo**, germana poeto (m. ĉ. 1210) kiu verkis longan romancon, *Tristan*, pri la legendo de Tristan kaj Iseult. Oni taksas la poemon majstroverko de la mezepoka germana literaturo, kaj ĝi inspiris la operon Tristano kaj Izoldo de Richard Wagner.

Gottfried de Strasburgo mortis antaŭ ol li finis la poemon: ĝin kompletigis Ulrich von Türheim de Augsburg kaj Heinrich von Freiberg. Pri la vivo de Gottfried oni scias nur ke li devenis de, aŭ loĝis en, Strasburgo. La plej fruaj manuskriptoj de la poemo enhavas iometon da la dialekto de Alzaco.

Gottfried diris en la poemo ke lia fonto estas la verko de Tomaso de Anglio pri la legendo. Gottfried verkis 19,548 liniojn antaŭ sia morto, plejparte en rimantaj distikoj.

Kategorio:Mezepokaj poetoj
Kategorio:Germanlingvaj poetoj
Maria de Bulonjo

**Maria, grafino de Bulonjo** (n. 1136, m. 1182), estis filino de reĝo Stefano de Anglio kaj Matilda de Bulonjo.

Kiam ŝi ankoraŭ junis oni metis ŝin en monaĥinejo, sed ŝia frato Vilhelmo la 1-a mortis seninfane en 1159 kaj ŝi heredis la graflandon de Bulonjo. Oni devigis ŝin forlasi la monaĥinejon kaj tiun jaron ŝi edziĝis al Mateo de Alzaco. La geedzeco estis ne feliĉa kaj ili eksedziĝis en 1170, kvankam ŝi naskis du filinojn. Poste ŝi denove eniris monaĥinejon ĉe Montreuil. Mateo daŭre regis la graflandon ĝis sia morto en 1173, kiam ilia filino Ida iĝis grafino. La alia filino, Matilda, heredis ŝiajn bienojn en Anglio.

Iuj sugestas ke Maria estis Maria de Francio, la mezepoka poetino.

Kategorio:Domo de Blois
Kategorio:Grafoj de Bulonjo
Dezertalaŭdo

[eta|*Ammomanes deserti algeriensis* [MHNT]]

La **Dezertalaŭdo**, *Ammomanes deserti*, estas specio de birdo de la familio de Alaŭdedoj, kiu reproduktiĝas en dezertoj kaj duondezertoj el Saharo orienten tra la Arabia duoninsulo kaj Mezoriento al Irano, Afganio kaj Pakistano.

Ĝi estas nemigranta escepte pro lokaj movoj en aridaj ŝtonaj areoj, kaj evitas sablajn ebenaĵojn. Ĝi nestumas surgrunde en roka fendo aŭ inter ŝtonoj, kie la ino demetas 3-4 ovojn. La manĝo estas semoj kaj insektoj, tiuj lastaj ĉefe dum la reprodukta sezono.

Temas pri malgranda, sed diketa, specio de alaŭdedo 15 – 16,5 cm longa. Ĝi estas sablokolora supre (kun iomete striita kapo) kaj hele rozgriza (okra) sube, kun dika flavbaza beko longa kaj akrapinta kaj iomete da punktaro en gorĝo. La vosto estas ruĝecbruna kun neklara malhela fina bordo. Ankaŭ la pugo kaj unuarangaj flugilplumoj estas ruĝecaj kaj videblaj dumfluge.

Ambaŭ seksoj estas similaj, sed estas konsiderenda geografia variado. Ekzemple, *A. d. payni* de suda Maroko estas pli griza supre ol la nomiga *deserti*, kaj havas oranĝecajn flankojn. *A. d. annae* de norda Jordanio havas malhelgrizajn suprajn partojn, kapon kaj bruston.

La kanto estas plendeca *ĉu-gvii-ĉaĉa gvii*. Ĉiukaze temas pri sufiĉe silentema specio.

## Referencoj 
*  Malpli zorgiga

Kategorio:Alaŭdedoj
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Mez-Oriento
Suba Unuiĝo

La **Suba Unuiĝo**, , estis alianco por kontraŭstari la ekspansiismon de Karlo la Brava, duko de Burgundio. Dum la Burgundiaj militoj 1474–1477 la Suba Unuiĝo fine venkis Burgundion, Karlo la Brava mortis en la batalo de Nancio kaj Burgundio poste estis dividita.

Aliancanoj de la Suba Unuiĝo estis la liberaj urboj Strasburgo, Bazelo, Kolmaro kaj Selestado, la episkopoj de Bazelo und Strasburgo, la Svisa Ĵurkomunumo kaj duko Sigismondo de Aŭstrio.

## Historio 
La dukoj de Burgundio estis potencaj regantoj en la 15-a jarcento. Ilia regejo estis du neligitaj partoj: la "Subaj landoj" (hodiaŭ: Benelukso) kaj la "Supraj landoj" (Burgonjo, Franĉ-Konteo kaj kelkaj malgrandaj). Inter tiuj situis memstara Loreno, ĝi estis la ĉefa celo de Burgundia ekspansiemo.

[eta|maldekstra|250ra|[Sigismundo (Tirolo)|Sigismundo lombardas siajn aŭstriajn teritoriojn en Alzaco al Karlo la Brava, 1469]]
En 1467 Karlo la Brava fariĝis duko de Burgundio. En 1469 li faris pruntkontrakton kun grandduko Sigismondo de Aŭstrio: la bankrota grandduko ricevu monon kaj subtenon por siaj svisaj posedaĵoj, Karlo la Brava ricevu regadon en "Antaŭa Aŭstrio" (la aŭstraj posedaĵoj en Alzaco kaj Brisgovio). Karlo tiel celis ĉirkaŭiri Lorenon ankaŭ de la orienta flanko. Per sia vokto Peter von Hagenbach li starigis severan reĝimon en la novaj landoj, draste altigis la impostojn kaj kruele insistis pri ties pagado.

Ne nur Loreno sentis sin minacata de tiu kontrakto. Ankaŭ la kvar liberaj urboj Strasburgo, Bazelo, Kolmaro kaj Selestado en Alzaco timis la novan najbaron kaj tial faris la kontrakton de la Suba Unuiĝo. Iom post iom pliaj partneroj aliĝis, tiel malgrandaj urboj en Alzaco kaj la episkopoj de Strasburgo kaj Bazelo, kaj fine - la 31-an de marto 1474 - ankaŭ la ok urboj de la Svisa Ĵurkomunumo aliĝis por 10 jaroj.
Eĉ duko Sigismondo post vana provo reaĉeti sian lombarditan teritorion aliĝis al tiu alianco kontraŭ Karlo la Brava. Fine ankaŭ duko Renato la 2-a de Loreno kunkontraktis.

La Suba Unuiĝo subtenis la alzacan ribeladon kontraŭ Burgundio en 1474 kaj en serio de bataloj (Burgundiaj militoj) fine sukcesis venki Karlon la Bravan, kiu mortis dum la batalo de Nancio.

La alianco disfalis post la venko en la Burgundiaj militoj kaj la fino de la kontrakto de la svisaj urboj.

## La renovigo de la *Suba Unuiĝo* 
En 1493 nova samnoma alianco estis interkontraktita. Al ĝi apartenis nur la alzacaj urboj kaj la reganto de *Antaŭa Aŭstrio*. Tiu alianco estis pakto kontraŭ la Svisa Ĵurkomunumo kaj batalis en la Ŝvaba milito flanke de germana reĝo Maksimiliano la 1-a kontraŭ la ĵurkomunumanoj.

## Aliancanoj 
* Svisa Ĵurkomunumo:
** 20ra Zuriko
** 20ra Berno
** 20ra Lucerno
** 20ra Urio
** 20ra Ŝvico
** 20ra Untervaldo
** 20ra Glaruso (komunumo)
** 20ra Zugo
* 20ra Bazelo
* 20ra Strasburgo
* 20ra Kolmaro
* 20ra Selestato
* 20ra Episkopo de Bazelo
* 20ra Episkopo de Strasburgo
* 20ra Duko Sigismondo de Aŭstrio
* 15ra Duko Renato la 2-a

Kategorio:Burgundiaj militoj
Kategorio:Strasburgo
Kategorio:Bazelo
Kategorio:Alzaco
Kategorio:Kolmaro
Kategorio:Sélestat
Kategorio:Loreno
Kategorio:15-a jarcento
Personaj nomoj de Ĉeĥio

Jen estas listo de personaj nomoj de Ĉeĥio, kiuj estas indikataj en ĉeĥaj kalendaroj.

!
Kategorio:Listoj
Kategorio:Kalendaro
Kategorio:Ĉeĥio
Makaronioj

[eta|*[Penne*, tre konata speco de *maccheroni* en Italio]]
**Makaronioj** (itale: *Maccheroni*) estas italdevena manĝaĵo el pasto. Multe pli mallonga ol spagetoj kaj tubformaj. Makaronioj ne enhavas ovojn. Kvankam ekzistas maŝinoj por hejme fari makaroniojn, kutime ili estas komerce fabrikataj.

Dosiero:Macaroni_closeup.jpg|Makaronioj
Dosiero:Macaroni_and_cheese.jpg|Makaronioj kun fromaĝo

Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Itala kuirarto
Kategorio:Tipoj de pasto
Fuentespina

**Fuentespina** estas vilaĝo kaj municipo, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 12.03 km² kun 770 loĝantoj (2021). Ĝi estas atingebla per la Norda Aŭtoŝoseo 25px de Madrido al Iruno. Ĝi limas kun Aranda de Duero, Fresnillo de las Dueñas, Campillo de Aranda, Milagros kaj Fuentelcésped.

## Demografio 
## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Mikaelo, la ermitejoj, la pilorio kaj la placoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Pola landvojo n-ro 44

La **pola landvojo n-ro 44** (**DK44**) estas landvojo, kiu trairas tra du provincoj en Pollando. Ĝi estas unu el kvar aŭtovojoj kiu kunigas Supra Slezio kaj Kraków.

## Pli gravaj urboj laŭ DK44 
* Gliwice (, , )
* Mikołów (, )
* Tychy (, , )
* Bieruń ()
* Oświęcim
* Zator ()
* Skawina
* Kraków (, , , , , )
Ludwig Mies van der Rohe

**Ludwig Mies van der Rohe** naskiĝis la  en Aĥeno kiel **Maria Ludwig Michael Mies** kaj mortis la  en Ĉikago. Li estis germana arkitekto, unu el la plej gravaj arkitektoj de la modernismo.

Mies van der Rohe dediĉis sin al la esprimado de logiko kaj spaca libero en konstruado. Pro tio li ofte uzis grandajn vitrajn areojn kaj portajn strukturojn el ŝtalo, kiuj malmulte ĝenis la impreson de la vitraĵoj. Multaj liaj kolegoj imitis tiujn rimedojn. Principo lia estis koncentriĝo al malmultaj esencaĵoj; tiun principon li esprimis per sia konata diraĵo "malpli estas pli".

## Gravaj konstruaĵoj 
[eta|Domo Lange kaj domo Esters en [Krefeld]]
[eta|[Vilao Tugendhat en Brno]]
[eta|Mies-van-der-Rohe-Domo en [Berlino]]
[eta|Highfield House en [Baltimore (Marilando)|Baltimore]]
* Domo Riehl, Pocdamo-Neubabelsberg (1907)
* Domo Perls, Berlino (1911)
* Domo Werner, Berlino (1913)
* Domo Urbig, Pocdamo-Neubabelsberg (1917)
* Domo Ryder, Wiesbaden (1923)
* Domo Mosler, Pocdamo-Neubabelsberg (1924)
* Domo Wolf (detruita), Gubin (1926)
* Plurfamiliaj domoj en strato Afrikanische Straße, Berlino (1927)
* Plurfamiliaj domoj en strato Am Weißenhof, Stutgarto (1927)
* Barcelona-Pavilono, Barcelono (1929)
* Domo Lange kaj domo Esters, Krefeld (1930)
* Vilao Tugendhat, Brno (1930)
* Domo Lemke (nun Mies-van-der-Rohe-Domo), Berlino (1933)
* Plano de la universitatejo de Illinois Institute of Technology (IIT), Ĉikago (1941)
* Minerals and Metals Research Building (IIT), Ĉikago (1943)
* Alumni Memorial Hall (IIT), Ĉikago (1946)
* Perlstein Hall (IIT), Ĉikago (1946)
* Promontory Apartments, Ĉikago (1949)
* ELektrocentralo de IIT, Ĉikago (1950)
* Farnsworth House, Plano (Ilinojo) (1951)
* 860–880 Lake Shore Drive Apartments, Ĉikago (1951)
* Kapelo St. Savior (IIT), Ĉikago (1952)
* Domo Mc Cormick, Elmhurst (1952)
* Carman Hall (IIT), Ĉikago (1953)
* Commons Building (IIT), Ĉikago (1953)
* Domo Morris Greenwald, Westport (1953)
* Cullinan Hall de Museum of Fine Arts, Hjustono (1954)
* Cunningham Hall kaj Bailey Hall (IIT), Ĉikago (1955)
* Crown Hall, Ĉikago (1956)
* Plano de Lafayette Park, Detrojto (1956)
* 900–910 Lake Shore Drive Apartments, Ĉikago (1956)
* Siegel Hall (IIT), Ĉikago (1957)
* Domo Seagram, Novjorko (1958)
* Oficeja domo Bacardi, Meksikurbo (1961)
* Lafayette Towers, Detrojto (1963)
* 2400 Lakeview Apartments, Ĉikago (1963)
* One Charles Center, Baltimore (1963)
* Federal Center, Ĉikago (1964)
* Highfield House, Baltimore (1964)
* Meredith Memorial Hall (Universitato Drake), Des Moines (1965)
* Social Service Administration Building, Universitato de Ĉikago (1965)
* *Neue Nationalgalerie*, Berlino (1967)
* Westmount Square, Montrealo (1968)
* Martin Luther King Memorial Library, Vaŝingtono (1968)
* Dominion Centre, Toronto (1969)
* IBM Regional Office Building, Ĉikago (1969)
* Apartment Building Nr. 1 Nuns Island, Montrealo (1969)
* Alo Brown en Museum of Fine Arts, Hjustono (1974)

Kategorio:Arkitektoj de moderno
Kategorio:Germanaj arkitektoj
Kategorio:Bauhaus
Brueghel

**Brueghel**, **Bruegel** aŭ **Breughel** estas la nomo de pluraj pentristoj el la sama familio.

* Pieter Bruegel la pliaĝa (ca.1525-1569) (la sola, kiu fine de sia vivo ŝanĝis sian nomon de Brueghel al Bruegel)
* Pieter Brueghel la malpliaĝa (1564-1638) 
* Jan Brueghel la pliaĝa (1568-1625) 
* Jan Brueghel la malpliaĝa (1601-1678) 
* Abraham Brueghel (1631-1690)
Partido de Aranda de Duero

La **Distrikto de Aranda de Duero** estis distrikto (*partido judicial*) de la provinco Burgoso en Kastilio kaj Leono (Hispanio). Ĝi situis en la sudoriento de la provinco, sed post la malapero de la distrikto de Roa okupas la sudon.
eta|maldekstra|Distrikto de Aranda sude de la provinco
eta|200px|dekstra|Urboŝildo de Aranda de Duero.

## Geografio 
En Ribera del Duero.

## Historio 
Estis unu el la 14 distriktoj kiu formis Burgoson, dum la periodo inter 1785 kaj 1833, laŭ la Censo de Floridablanca 1787.

### Vilaĝoj 
### Lokoj 
### Vilaĝetoj 
## Aliaj jurisdikcioj, komunumoj, valoj kaj vilaĝoj 
[eta|100px|dekstra|Urboŝildo de [Ciruelos de Cervera ]]
Tiuj ĉi ankaŭ apartenis al ĝi:
* Comunidad y Tierra de Roa
* Konsilo de San-Leonardo.
* Jurisdikccio de Los Arauzos.
* Jurisdikccio de Espeja.
* Jurisdikccio de Hontoria.
* Jurisdikcio de Torregalindo.
* Valle de Valdelaguna.

La plej loĝataj municipoj estis Aranda de Duero kun 4.122 loĝantoj, Gumiel de Hizán kun 1.417 kaj Gumiel del Mercado y Ventosilla kun 1.190. La malplej loĝata estis Valverde de Aranda kun nur 20 loĝantoj.

## Progresiva reduktiĝo de la municipokvanto 
Antaŭ 1858 estis neniigitaj **6** municipoj, restante 35 urbodomoj kun **29.337** loĝantoj:

### La 35 municipoj de 1858 
Entute estas 29 337 loĝantoj el kiuj 5 179 loĝas en la ĉefurbo de la distrikto:

## Postaj alteriĝoj 
Inter 1858 kaj 1969 en la distrikto estis kreata nova municipo Arauzo de Torre, kiu disiĝis de Arauzo de Salce, al kiu antaŭe apartenis. Tiamaniere la distrikto havos **36 urbodomojn**.

Poste La Aguilera aniĝas al Aranda de Duero kaj Peñalba de Castro al Huerta de Rey municipo kiu apartenas al Salas de los Infantes.

## Nuntempa situacio 
Post la malaperigo de la distrikto de Roa, 20 novaj municipoj eniris en tiun ĉi distrikton, kiu konsistas el **64 municipoj**, subdividitaj en vilaĝoj apartenantaj al Aranda de Duero, Ciruelos de Cervera, Pedrosa de Duero, San Juan del Monte, Sotillo de la Ribera, Tórtoles de Esgueva kaj La Vid y Barrios:

[200px|eta|dekstra|Vinkeloj en [Zazuar kaj la Preĝejo de Sankta Andreo]]

## Bibliografio 
* Concepción Camarero Bullón, *Burgoso y el Catastro de Ensenada*, Caja de Ahorros Municipal de Burgos, Biblioteca Burgalesa de Tesis Doctorales, Burgos, 1.989, ISBN 84-87152-01-5.
* *Censo de 1.787 "Floridablanca".* Burgos, Madrid, 1989. ISBN 84-260-1869-6.
* Gonzalo Martínez Díez, *Génesis Histórica de la provincia de Burgos y sus divisiones administrativas*, Aldecoa, Burgos, 1983. ISBN 84-7009-214-6
* Pascual Madoz, *Diccionario Geográfico-Estadístico de España y sus posesiones de ultramar*, Madrid, 1849.
* Andrés Merino Alegre, *Manual informativo Burgos y provincia*, Burgos, 1998. ISBN 84-605-7685-X
* Dionisio Ridruejo, Castilla la Vieja 2, Burgos, Destino, Barcelona, 1.973, ISBN 84-233-1063-9

Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Kategorio:Provinco Burgoso
Segorbe

**Segorbe** () estas municipo en Hispanio, en la provinco Castelló en la Valencia Komunumo.

La municipan teritorion trafluas, de nord-okcidento al sud-oriento, rivero Palancia.

## Historio 
Segorbe jam ekzistis dum la regado de Romio kaj de la Visigotoj, sed ĝia unua prospera periodo estis dum la islama regado. Ĝia strategia situo pligraviĝis, kaj ĝi iĝis la rezidejo de Zayd Abu Zayd, lasta islama reĝo de la reĝlando (*taifa*) Valencio. Li en 1238 kapitulacis antaŭ Jakobo la 1-a de Aragono. En 1245 kristanoj transprenis la regadon.

Segorbe estis nomumita sidejo de episkopo, transprenante tiun econ de Albarracín. Tio kaŭzis la kontraŭecon de la episkopejo Valencio, kiu protestis ĉe la papo. En 1259 la du episkopejoj estis kunigitaj.

Segorbe pligraviĝis kaj iĝis rezidejo de reĝo Marteno la 1-a de Aragono, edzo de la segorbanino María de Luna.

Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo Segorbe estis okupita de marŝalo Suchet. La Karlistaj Militoj kaj la Hispana Enlanda Milito kaŭzis gravajn detruojn al la urbo kaj ĝia kultura heredaĵo.

En la 19-a jarcento komenciĝis periodo de malprospero, en kiu la loĝantaro stabiliĝis inter 7 mil kaj 8 mil. Komence de la 21-a jarcento okazis kresko de la loĝantaro; la loko iĝis unu el la plej gravaj ne-marbordaj turismejoj en Valencilando.

## Trafiko 
Segorbe situas ĉe la aŭtovojo A-23 (Zaragoza – marbordo) kaj ĉe fervoja linio inter Valencio kaj Teruelo.

## Vidu ankaŭ 
* Segorbe-Arrabal (stacidomo)
* Segorbe-Ciudad (stacidomo)
* 64553 Segorbe


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
Kategorio:Urboj de Hispanio
La Horra

**La Horra** estas vilaĝo kaj municipo, kodo-168, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 29.991 km² kun 312 enloĝantoj (2021).

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

## Ekonomio 
La ekonomio ĉefe baziĝas sur la vinberkultivado. Nuntempe estas naŭ vinkeloj ene de protektita devennomo Ribera del Duero, kaj du pliaj estas konstruataj. Tiu ĉi nombro kontrastas kun la malmulta enloĝantaro.

## Vidindaĵo 
La Horra havas muzeon dediĉita al la vino. Tie estas ekspozicio pri la vino de la vilaĝo kaj ties kultivilojn.

## Festoj 
* Festo de Sankta Eŭlalia, celebrata la duan dimanĉon de februaro.
* Festo de la Malĉeesta denaskulo, ekcelebriĝis kiel omaĝo al la elmigrintoj kaj estas festata dum la tria semajno de aŭgusto.

## Eksteraj ligiloj 
* La Horra 
* Informado pri La Horra

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Hornachos

eta|dekstra|150px|Blazono de la vilaĝo
300px|eta|dekstra|Pejzaĝo de la vilaĝo
**Hornachos** [ornAĉos] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *Hornachegos*. La censita populacio en 2007 estis de 3.829 loĝantoj.

## Situo 
Hornachos situas en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 538 m; je 99 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 295,9 km².

Hornachos pli precize situas en la sudorienta parto de Ekstremaduro. La vilaĝo troviĝas ĉe la sudo de la *Sierra Grande* (Granda montetoĉeno), inter du valoj, tiu de *Los Moros* (La Maŭroj) kaj tiu de *Los Cristianos* (La Kristanoj), kio rememorigas pri la kunvivado de ambaŭ etnoj ĉefe post la Rekonkero. Ĝi estas proksime de Villafranca de los Barros do ene de la distrikto Tierra de Barros.

## Historio 
Estis iam romia setlejo trapasa al *Augusta Emerita* (Mérida) kaj Alange, kie troviĝis distraj romiaj balokoj. En tiu epoko, ĝi ricevis la nomon de *Fornacis*.

Majoritata parto de la populacio de tiu vilaĝo ekziliiĝis en la 17a jarcento pro la dekreto de Forpelo de la moriskoj fare de Filipo la 3-a. Tiu ĉi estis ĝis tiam socio klare islama kiel la cetero de la lokoj de la provinco partenantaj al la Ordeno de Santiago ĉar ĝis la 16a jarcento estis *encomienda* (lokanoj devis labori por la senjoro, sed povis vivi laŭ sia kutimaro). Post la forpelo la vilaĝo ruiniĝis, estis postlasitaj moriskoj kiuj nur teorie kristaniĝis kaj la vilaĝo kaj la apuda montetaro iĝis rifuĝejo de ŝtelistoj kaj deliktuloj.

La forpelitaj moriskoj fondis piratan respublikon kiu ĉikanis kaj la hispanian kaj la francan flotojn en la Mediteraneo, tiom ke la moriskoj eĉ ĉantaĝis al la hispanaj monarkoj por revenoi al Hornachos, sed sensukcese. Kelkaj fondis la kvartalon de Salé, kiu estis kerno de la aktuala ĉefurbo de Maroko nome Rabato. Multaj el tiuj familioj konservis en Maroko kutimojn aŭ eĉ nomojn kaj tiel oni povas konstati, ke la hispanaj familioj Carrion kaj Vargas en Maroko alinomiĝis kiel Karioun kaj Bargach respektive. Lastatempe oni organizas aktivadon de rekunigo de tiuj eksvilaĝanoj kaj kongresoj pro tiu historiero.

## Ekonomio 
Sektoro de servoj, ĉefe, kun ekpliiĝanta industrio de kampa turismo pro la natura medio. Aktivaĵo kaj agrikultura kaj bredista, ĉefe de iberia porko.

## Vidindaĵoj 
* La turo de la preĝejo estas de bela stilo mudeĥara, konstruita orname el briko, kiel tiuj de aliaj ĉirkaŭaj vilaĝoj.
* ESta interesa loko la Sierra Grande de Hornachos ekde 1998 deklarita kiel *Zona de especial protección para las aves* (ZEPA) (Birdoprotektejo).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de natural lokoj de Ekstremaduro
* Tierra de Barros

## Eksteraj ligiloj 
* Akvobaraĵo de Los Molinos
* Asocio de *hornachegos* en Madrido - Festo de Hornachos en Madrido 

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
San Francisco Cajonos

**San Francisco Cajonos** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Francisco Cajonos*. Ambaŭ havas sian nomon de la kristana sanktulo Francisko el Asizo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 138.

## Geografio 
San Francisco Cajonos apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono *Sierra Norte*), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 371 loĝantojn. El tiuj estis 161 viroj kaj 210 virinoj. La komunumo havas surfacon de 25,52 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1700 metroj super la marnivelo.
maldekstra|eta|300ra|Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 373 indiĝenoj. El tiuj 342 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 342 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* San Francisco Cajonos  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Oaxaca
Kategorio:Norda montaro de Oaĥako
Petrinja

eta|dekstra|300px|Petrinja troviĝas en la plej malhela departemento
eta|dekstra|300px|Parko kaj preĝejo en Petrinja
**Petrinja,** serbe **Петриња** estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 54 komunumoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj
* Areo: 42&nbsp;km²
* Supermara alteco: 106 m
* Loĝantaro en la municipo: 23&nbsp;410, en la urbo: 13&nbsp;800
* Poŝtkodo: 44 250
* Telefonprefikso: 44
* Aŭtokodo:

## Situo
Petrinja situas sur ebenaĵo, laŭ Kupa, laŭ ĉefvojoj al Sisak Zagrebo kaj Bosnio. Sisak troviĝas 13, la ĉefurbo 60&nbsp;km-ojn.

## Historio
Pli frue romianoj vivis tie. En la 8-a jarcento kroatoj alvenis. La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1240. Post la mezepoko la urbeto situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Inter 1809-1813 la francoj okupis la komunumon. Ĝis Traktato de Trianon Petrinja apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1995 al Kroatio. Inter 1991-1995 la tuta regiono apartenis al batelejo inter serboj kaj kroatoj.

## Vidindaĵoj
* preĝejo omaĝe al Sankta Laŭrenco
* monumento pri falintoj inter 1991-5

Kategorio:Urboj de Kroatio
Lockerbie

**Lockerbie** (gaele: *Logarbaidh*), estas urbeto en la skota distrikto *Dumfries kaj Galloway*. Ĝi situas en sud-okcidenta Skotlando, ĉirkaŭ 120 kilometrojn sud-okcidente de Glasgow, 32 kilometrojn malproksime de la landlimo al Anglio. 

Laŭ la stato de  en la urbo vivis .

## Eksplodo-Atenco de Lockerbie 
eta|250px|maldekstra|La viktimoj de la atenco
En 1988, la 21-an de decembro, okazis super Lockerbie eksplodo-atenco fare de libiaj teroristoj. Mortis 259 homoj, kiuj estis en la aviadilo, kaj 11 homoj en la urbeto, kiujn trafis eksplodantaj aviadil-partoj.

La "ĝardeno de la memoroj" en la tombejo de Lockerbie memorigas la katastrofon.

Sub la premo de la Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj, Libio, kiu tamen insistis pri juĝado ne en Skotio, sed en alia lando, transdonis du agentojn de la libia Sekreta servo al nederlanda kortumo en Hago, kie en 1999 kondamniĝis unu el la du imputitoj, Abdelbaset Ali Mohmed al-Megrahi. En 2010 la ministro pri justico en la skota registaro liberigis lin pro la fakto ke kuracistoj opiniis, ke Megrahi baldaŭ mortos pro prostata kancero. Restas duboj inter iuj politikistoj kaj iuj parencoj de la viktimoj pri iuj atestaĵoj kiuj kondukis al la kondamniĝo de Megrahi.

## Historio 
eta|maldekstra|250px|Lockerbie
Kvankam la urbo estas mondfama pro tiu katastrofo, Lockerbie havas longan historion. Certe ĝi ekzistis depost la periodo de vikinga influo en ĉi tiu regiono de Skotlando ekde la jaro 900 de nia epoko. La nomo signifas "la vilaĝo de Loki" en la antikva norena lingvo, kaj ĝi unue menciatas en skribaj rekordoj kiel *Lokardebi* en 1306. Romiaepokaj restaĵoj tuj okcidente de la urbo sugestas, ke ĝiaj originoj estas tamen multe pli fruaj. Ekde la 18a jarcento komenciĝis granda kresko de la signifeco de la urbo kiel komunikad-centro, unue sur la ĉefa kaleŝvojo inter Londono kaj Glasgovo, kaj pli poste kiel fervoja halto sur tiu grava linio. Alia potenca elemento en la ekonomio de Lockerbie ankaŭ depost tiu tempo estis kiel merkatejo por ŝafidoj. En suna tago, la ruĝaj ŝtonoj de la imponaj 19a-jarcentaj konstruaĵoj de la centro de la urbo buntigas la aspekton de la centro de la urbo, kaj ĉirkaŭe estas aparte bela pejzaĝo.

## Esperantaj Eventoj en Lockerbie 
* En junio de 2011 la 106a Skota Kongreso de Esperanto okazis en Lockerbie.
* En 30a de novembro 2017 la Esperanto-Asocio de Skotlando festis sabatrondon en la King's Arms Hotel, Lockerbie.

Kategorio:Urboj de Britio
Kategorio:Urboj de Skotlando
Dvor

## Bazaj informoj
**Dvor,** serbe **Двор** estas vilaĝo kaj municipo en Kroatio. Ankoraŭ 63 komunumoj apartenas al la municipo.

* Areo: 504 km²
* Supermara alteco:  m
* Loĝantaro en la municipo: 5&nbsp;740, en la vilaĝo: 1&nbsp;310
* Poŝtkodo: 44 440
* Telefonprefikso: 44
* Aŭtokodo: SK

## Situo
Dvor situas laŭ maldekstra bordo de Una (kiu estas samtempe landlimo de Bosnio kaj Hercegovino), laŭ vojo al Bosnio kaj Hercegovino. Limpasejo kaj ponto troviĝas inter ambaŭ landoj, kontraŭe troviĝas Bosanski Novi.

## Historio
En la 8-a jarcento kroatoj alvenis. Post la mezepoko la vilaĝo situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Dvor apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1995 al Kroatio. Inter 1991-1995 la tuta regiono apartenis al batelejo inter serboj kaj kroatoj.

Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Pola landvojo n-ro 45

La **pola landvojo n-ro 45** (**DK45**) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 200 km. Ĝi trairas tra tri provincoj en Pollando.

## Pli gravaj urboj laŭ DK45 
*Złoczew ()
*Wieluń (, ) - pretervojo de N-S (planata)
*Praszka () - pretervojo (planata)
*Gorzów Śląski ()
*Kluczbork (, ) - pretervojo N-S (planata)
*Opole (, ) - parta pretervojo
*Dąbrówka Górna ()
*Krapkowice - pretervojo
*Większyce ()
*Reńska Wieś () - pretervojo
*Racibórz
*Zabełków ()
Gustav Lindau

**Gustav LINDAU** (naskiĝis la 2-an de majo 1866 en Dessau, mortis la 10-an de oktobro 1923 en Berlino) estis germana botanikisto kaj mikologo (fungo-sciencisto). Li estis profesoro en Berlino. Lindau estas lia botanikista aŭtor-noma mallongigo.

## Verkoj 
* Kun Paul Sydow : *Thesaurus litteraturae mycologicae et lichenologicae*. (1908-1917)
* En *Handbuch der Pflanzenkrankheiten*. 1908
* *Kryptogamen Flora für Anfänger*. (1911-1914)

* 

Kategorio:Botanikistoj
Kategorio:Germanaj fungosciencistoj