open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Akva rezervujo Těrlicko

**Akva rezervujo Těrlicko** (ĉeĥe *Těrlická přehrada*) estas valbaraĵa rezervujo en Ĉeĥio konstruita inter la jaroj 1955 ĝis 1964 pro celo de provizado minejoj kaj Ferfabriko Třinec per trafika akvo. Ĝia pluaj celoj estas ŝirmo antaŭ inundoj, plibonigado de trafluoj en rivero Stonávka kaj nuntempe precipe por refreŝigado. En la 1970-aj jaroj estis en konekso kun sekurigado de la trafika akvo por Elektrejo Dětmarovice konstruita alkondukilo el Ropičanka. Dum la konstruado okazis inundigo de parto de municipo Těrlicko, sur kies teritorio la valbaraĵo troviĝas, kaj ankaŭ ŝoseo I/11 el Ostrava ĝis Český Těšín. Tial estis konstruita alilokigo de tiu ĉi ŝoseo, kiu kondukas laŭlonge laŭ la suda rando de la valbaraĵo. 

## Refreŝigado 
La akva rezervujo Těrlicko donas eblecojn de la tutjara refreŝigado. Vintre eblas post frostiĝo sketi, somere la valbaraĵo estas uzata al baniĝado, fiŝkaptado, traveturoj per ŝipetoj aŭ akvoskiado. Ĉe la suda bordo de la valbaraĵo kaj laŭlonge laŭ meandroj de Stonávka apud ties enfluejo ĝis la valbaraĵo kondukas instrua pado  Těrlicaj malsekejoj. La vizitantoj interkonatiĝos sur informtabuloj ne nur kun rivero Stonávka, sed ankaŭ kun ĉefaj lignaĵoj kaj kreskaĵoj de ĉeriveraj arbaroj kaj akvaj areoj kaj iliaj interesaj loĝantoj. Ĉirkaŭ la valbaraĵo ankaŭ kondukas biciklista vojo n-ro 56, sur kiu kondukas biciklista rondo tra eŭroregiono Teŝina Silezio.

## Pluaj fotoj

Těrlicko, přehrada, U Chavíka.JPG| Akva rezervujo Těrlicko, U Chavíka
File:Těrlicko přehrada.JPG|Valbaraĥa lago
File:Těrlicko Přehrada.JPG|Vido al la valbaraĵa lago direkte al digo

Kategorio:Akvaj rezervujoj en distrikto Karviná
Těrlicko
Kategorio:Akvejo de Olše
Kategorio:Těrlicko
Terra nullius

eta|Simpligita mapo montranta la egiptan postulon (flava kaj verda), la postulon de Sudano (blua kaj verda), la Halajeban Triangulon (verda) kaj Bir Taŭil (blanka).
**Terra nullius** estas termino, kiu originis en romia juro kaj signifas: "nenies lando" Ĝi nun estas uzata en la kampo de lnternacia juro por priskribi teritorion, kiu neniam estis submetita al suvereneco de ŝtato, aŭ pri kiu iu suverena korpo antaŭe eksplicite aŭ implicite rezignis pri sia suvereneco. Apliki suverenecon super teritorio konsiderata "Terra Nulius" eblas per okupado, kvankam ĝi povas esti malobservo de internacia traktato aŭ leĝo.

La malmultaj teritorioj de la mondo nuntempe difinita kiel "Terra Nulius" estas Bir Taŭil, certaj areoj laŭ la bordoj de la rivero Danubo apud la Kroata - Serba landlimo (sur certa areo konata kiel Gornia Siga, estas la mikroŝtato nomita Liberland), kaj la Lando de Marie Byrd en Antarkto - kiu ampleksas 1.610.000 kvadratajn kilometrojn (Inkluzive de Aites plaĝo oriente de Marie Byrd).

## Vidu ankaŭ 
* nenieslando
*Triangulo Halaib
*Bir Tawil
*Nacia Parko Gabal-Elba
*Lando de Marie Byrd

Kategorio:Latinaj juraj esprimoj
Kategorio:Internacia juro
Haoro

eta|dekstra|Nigra haoro por viroj
eta|dekstra|Viro portanta haoron
eta|dekstra|Virinoj portantaj haorojn super kimonoj
En japana kulturo, **haoro** () estas tradicia longa jako, portata sur aliaj kimonaj vestaĵoj.

## Priskribo 
La haoro estas malstrikta vestaĵo, kovranta la brakojn kaj la torson ĝis pugo aŭ supraj partoj de la kruroj. La haoro ne estas fermita (malsimile al la *yukata*) sed estas portata malfermite, aŭ fiksita per ŝnuro.

## Historio 
[eta|dekstra|[Samurajo kun haoro super kiraso]]
La haoro estas antikva vestaĵo. Dum la epoko Sengoku, samurajoj portis senmanikajn haorojn super la kiraso. Dum la epoko de Edo, la pliriĉiĝo de la ekonomio ebligis nenobelajn etburĝojn porti haorojn. Tio kaŭzis la kreon de leĝoj kontraŭ paradaj, ornamaj vestaĵoj; al tio respondis la etburĝoj per haoroj, kiuj estis ekstere simplaj, sed kies internoj estis plenornamitaj.

Dum la frua 19-a jarcento, la gejŝoj de Tokio ekportis haoron super kimono; antaŭ tio, nur viroj portis la haoron. Tio kaŭzis furoron; en la 1930-aj jaroj, virinoj jam ofte vestadis sin per haoroj, kaj la gejŝoj ne plu portis la eksmodiĝintan haoron.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tradiciaj vestoj de Japanio
Tanga (haveno)

**Haveno Tanga** estas la dua plej granda haveno en Tanzanio, unu el la tri internaciaj haveno de la lando. Ĝi estas ankaŭ unu el la plej malnovaj ekzistantaj havenoj en la lando. La haveno de Tanga estis konstruita de la germana Kompanio de Orienta Afriko kiel fino de la Usambara fervojo. La haveno havas jaran kapaciton de 500.000 tunoj kaj funkcias je 90% de siaj kapabloj. Grandskala renovigo estas planata por pligrandigi la kapaciton de la haveno kaj provizi alternativan itineron por la varoj enirantaj la landon, por tiu laboro estas elektita kompanio NIRAS. 

## Naftodukto Tanzanio-Ugando 
Tanzania prezidento John Magufuli kaj uganda prezidento Yoweri Kaguta Museveni interkonsentis konstrui naftodukton al Ugando ĉe la 17-a Pintkunveno de Orient-Afrikaj Ŝtatoj en Arusha la 6-an de marto 2016. La dukto etendiĝos je 1.400 km de la baseno de la lago Albert ĝis la haveno de Tanga. La origina plano estis konstrui la dukton de Ugando al Kenjo ĝis la haveno de Lamu kaj la transporta koridoro Lamu-Sud-Sudano-Etiopio. La dukto kostos pli ol 4 miliardojn da usonaj dolaroj kaj provizos 1.500 laborpostenojn tra la regiono. Tri kompanioj, kiuj interesiĝas pri la projekto — Total SA, KSHNK kaj Tullow Oil, preferis la tanzanian itineron pro problemoj de sekureco en la norda koridoro de Kenjo. Konstruado jam komenciĝis. 

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Tanzanio
Kategorio:Havenoj en Afriko
Bernières-le-Patry

**Bernières-le-Patry** estas malaperinta franca  situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Bernièrois*.

Ĝi nun formas parton de Valdallière.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
*  (Valdallière/Bernières-le-Patry)

Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Calvados
Bernières-d'Ailly

''''*  estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento *Kalvadoso* kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Caen kaj al la kantono **. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *bernérois''.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
* Bernières-d'Ailly ĉe CdC Pays de Falaise

Kategorio:Komunumoj de Calvados
Valdallière

**Valdallière** estas nova franca  situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Konsisto 
* Vassy (sidejo)
* Bernières-le-Patry
* Burcy
* Chênedollé
* Le Désert
* Estry
* Montchamp
* Pierres
* Presles
* La Rocque
* Rully
* Saint-Charles-de-Percy
* Le Theil-Bocage
* Viessoix

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Valdallière ĉe CdC Intercom de la Vire au Noireau

Kategorio:Novaj komunumoj de Calvados
Ekdeiokoleacoj

La **ekdeiokoleacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (*Poales*). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 3 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Poales* Small - poaloj
****Ecdeiocoleaceae* D.W.Cutler & Airy Shaw - ekdeiokoleacoj
*****Ecdeiocolea* F. Muell. - ekdeiokoleo
*****Georgeantha* B.G. Briggs & L.A.S. Johnson - georgeanto

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Kolonoj de Aŝoko

La **kolonoj de Aŝoko** estas kolonoj starigitaj tra hinda subkontinento de la imperiestro Aŝoko de la Maŭrja dinastio inter ĉ. la jaroj –268 kaj –232. Por priskribi siajn kolonojn, la imperiestro Aŝoko uzis la esprimon *dhaṃma thaṃbhā* (darma stambo), *kolonoj de la darmo*.

Ĉiu kolono de Aŝoko estis starigita ĉe bikŝuejoj, gravaj lokoj de la vivo de la budho Gotamo kaj budhismaj pilgrimejoj. Kelkaj kolonoj havas skribaĵon adresitan al la bikŝuoj.

La kapiteloj de la kolonoj de Aŝoko, nomataj *lāt*, estas nuntempe unu el la simboloj de la barata respubliko. Ili bildiĝas en la nacia emblemo. La simboligita rado de Aŝoko krome bildiĝas en la flago de Barato.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Boardman, John (1998), "Reflections on the Origins of Indian Stone Architecture", Bulletin of the Asia Institute, pp.&nbsp;15–19, 1998, New Series, Vol. 12, (Alexander's Legacy in the East: Studies in Honor of Paul Bernard), p.&nbsp;13-22, JSTOR
* "Companion": Brown, Rebecca M., Hutton, Deborah S., eds., A Companion to Asian Art and Architecture, Volume 3 of Blackwell companions to art history, 2011, John Wiley & Sons, 2011, ISBN 1444396323, 9781444396324, google books
* Harle, J.C., The Art and Architecture of the Indian Subcontinent, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art, ISBN 0300062176

Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Historio de budhismo
Rapateacoj

La **rapateacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (*Poales*). Ĝi enhavas 17 genrojn kaj ĉirkaŭ 100 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Poales* Small - poaloj
****Rapateaceae* Dumort. - rapateacoj
*****Amphiphyllum* Gleason - amfifilo
*****Cephalostemon* R.H. Schomb. - cefalostemono
*****Duckea* Maguire - dukeo
*****Epidryos* Maguire - epidrio
*****Guacamaya* Maguire - gvakamajo
*****Kunhardtia* Maguire - kunhartio
*****Marahuacaea* Maguire - marahuakao
*****Maschalocephalus* Gilg & K. Schum. - maskalocefalo
*****Monotrema* Körn. - monotremao
*****Phelpsiella* Maguire - felpsielo
*****Potarophytum* Sandwith - potarofito
*****Rapatea* Aubl. - rapateo
*****Saxofridericia* - saksofridericio
*****Schoenocephalium* Seub. - skenocefalio
*****Spathanthus* Desv. - spatanto
*****Stegolepis* Klotzsch ex Körn. - stegolepido
*****Windsorina* Gleason - vindsorino

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Momčilo Tapavica

**Momčilo Tapavica** [momĉilo], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj tiama ortografio **Tapavicza Momcsilló,** serbe **Момчило Тапавица** estis hungaria serba arkitekto, sportisto (tenisisto, luktisto, halterlevisto), olimpiano.

Momčilo Tapavica naskiĝis la  en Nádalja (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Serbio, li mortis la  en Pula (Jugoslavio, nun en Kroatio).
eta|Konstruaĵo en Novi Sad fare de Tapavica
eta|Kastelo en Kulpin rekonstruita de Tapavica

## Biografio 
Momčilo Tapavica maturiĝis en Újvidék. En 1891 li translokiĝis al Budapeŝto kaj akiris arkitekturan diplomon helpe de serba stipendio. Dum lernado li ankaŭ sportadis, li ofte gajnis en pluraj sportobranĉoj, ekzemple eĉ en atletiko. Li partoprenis en Somera Olimpiko 1896 en la hungara teamo, kie li gajnis la bronzan medalon en la unuopa teniso, krome li atingis malpli gravajn lokojn en halterlevo kaj luktado. En Somera Olimpiko 1912 li partoprenis en la neoficiala serba teamo. Krom la sporta kariero Tapavica estis bonkonata arkitekto. En 1908 li edziĝis kaj revenis al Újvidék, iam poste li ricevis inviton al Montenegro. Komence de la 1-a mondmilito Tapavica vojaĝis tra Romo kaj Laŭzano al Maroko, kie li aliĝis al la franca Fremdula Legio. Li estis amiko de Francisco Franco. Post la milito li revenis al Novi Sad (jam serba), kie li faris arkitekturajn taskojn. En 1948 li moviĝis al Poreč, kie li partoprenis en la postmilitaj rekonstruoj. En Montenegro li estis ministro pri trafiko.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* domo "Matica srpska" (1912 Újvidék/Novi Sad)
* malnova fervoja ponto en Újvidék/Novi Sad
* nacia banko en Cetinje
* hotelo en Herceg Novi
* rekonstruado de kastelo en Kulpin (1912)

## Memorigiloj 
* busto en Novi Sad (2020)
* strato en Novi Sad
* memortabulo en Herceg Novi
* busto en Herceg Novi (1999)

## Vidu ankaŭ 
* filmo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Serbaj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Serbaj olimpianoj
Kategorio:Hungariaj serboj
Kategorio:Hungaraj tenisistoj
Kategorio:Hungaraj luktistoj
Kategorio:Hungaraj halterlevistoj
95219 Borgman

'*95219 *Borgman'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Dennis Borgman*, maŝiniston, ĉarpentiston, elektriston, tubiston, programiston,  kaj gvidanton, kiu malavare donis el sia tempo kaj talento por la publiko, la Observatorio George kaj la Astronomia Klubo de *Fort Bend''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio George
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Icek Jurysta

**Icek (Jakób) JURYSTA** (n. la  en Częstochowa, m. la  en Aŭŝvico) estis pollanda juda esperantisto kaj tradukisto.

Jurysta estis aktivulo de Sennacieca Asocio Tutmonda (n-ro 227), Literatura Kunlaboranto de Internacia Informservo kaj aŭtoro de pluraj tekstoj kaj tradukoj en Esperanto-gazetoj (interalie Sennaciulo, Sennacieca Revuo kaj Literatura Mondo), por kiuj li tradukis polajn kaj jidajn tekstojn de Ŝalom Aŝ, Icĥok Lejbuŝ Perec kaj aliaj.

El Pollando Icek Jurysta elmigris al Parizo. Post la atako de nazia germanio al Francio li estis arestita la  kaj malliberigita en la koncentrejo Pithiviers apud Parizo. En junio 1942 li estis forportita al la ekstermejo Aŭŝvico kaj gasumita.

## Tekstoj 
### Originalaj 
* *Esperanto — la sola tutmonda lingvo en jaro 1950*, Esperanto Triumfonta, majo 1923
* *Ni forĝu Jubileo-ĉenon*, Sennaciulo, aŭgusto 1926
* *Zamenhof — pioniro de la moderna juda lingvo*, Heroldo de Esperanto, septembro 1927
* *Sennacieca muzeo*, Sennaciulo, junio 1930

### Tradukoj 
* Dawid Frischmann: *Lumo!*, Esperanto Triumfonta, julio 1922
* Hirsz Dawid Nomberg: *La Feliĉo*, Esperanto Triumfonta, oktobro 1922
* Icĥok Lejbuŝ Perec: *Simioj*, Sennaciulo, novembro 1922
* Icĥok Lejbuŝ Perec: *La porcelana knabineto*, Sennaciulo, aprilo 1923
* Jerzy Żuławski: *El taglibro de lunano*, Literatura Mondo, aŭgusto 1923
* G. Ĉorny: *La lokaŭto*, Sennacieca Revuo, oktobro 1923*
* Szymon An-ski: *La vivo de homo*, Literatura Mondo, novembro 1923
* Hirsz Dawid Nomberg: *Venu, amato!*, Literatura Mondo, decembro 1923
* Icĥok Lejbuŝ Perec: *La diamanto*, Literatura Mondo, februaro 1924
* Stanisław Brzozowski: *La defendo de la komuno*, Sennacieca Revuo, marto 1924
* Icĥok Lejbuŝ Perec: *La eterna paco en Ie-lando*, Literatura Mondo, aprilo 1924
* Leib Malach: *Gejunulara ĵurkanto*, Proletaria Kantaro, 1924
* Icĥok Lejbuŝ Perec: *La pia kato*, Sennacieca Revuo, junio 1924
* Ŝaĥno Epstein: *La unua standardo de l’Internacionalo*, Sennacieca Revuo, majo 1926
* Icĥok Lejbuŝ Perec: *En marĉujo*, Heroldo de Esperanto, februaro 1928
* Ŝalom Aŝ: *Trompita*, Literatura Mondo 1931
* Ŝamŝl Ferŝt: *Kelo k mansardo*, Sennacieca Revuo, marto 1938
* Leib Malach: *Misisipi'', 1939

## Referencoj 
Kategorio:Polaj esperantistoj
Kategorio:Polaj tradukistoj
Kategorio:Tradukistoj al Esperanto
Kategorio:Judaj esperantistoj
Kategorio:Mortintoj en Aŭŝvico
Kategorio:Membroj de SAT
Kategorio:Murditaj esperantistoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Sango kaj sablo

***Sango kaj sablo. Romano de tipaj, hispanaj moroj*** () estas romano de Vicente Blasco Ibáñez. Ĝi aperis en 1935 eldonita de Aragona Esperanto-Federacio en Zaragozo. La libron tradukis en Esperanton Ramón de Salas Bonal.

La hispanlingva originalo estis publikigita en 1908 kaj ties redakto estis inspirita parte en la vivo de la sevila taŭrludisto Manuel García Cuesta *El Espartero*, mortinta pro taŭratako en la taŭrludejo de Madrido en 1894. La intrigo rakontas la vivon de malriĉa junulo kiu sukcesegas per taŭrludista kariero. Ĉio komplikiĝas per amafero kun amantino, kio rezultas en lia morto ludante.

Pro la populareco de la temo, la historio estis kelkajn fojojn adaptita al kino, inter aliaj en filmoj de 1916, filmita de la propra Blasco Ibáñez kun helpo de Max André; de 1922, reĝisorita de Fred Niblo kaj protagonistigita de Rodolfo Valentino; de 1941 reĝisorita de Rouben Mamoulian kaj protagonistigita de Tyrone Power kaj Rita Hayworth; de 1989 reĝisorita de Javier Elorrieta, kun aktorado de Sharon Stone, Ana Torrent, Antonio Flores kaj José Luis de Vilallonga.
## En Esperanto
*Vicente Blasco Ibáñez. **Sango kaj Sablo** trad. Ramón de Salas. Eldonis Aragona Esperanto-Federacio, 1936, 232 pĝ.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* **Skanaĵo de la libro** (pdf) ĉe Vikimedia Komunejo
* Recenzo en Heroldo de Esperanto (6.10.1935) verkita de José Fernando Berenguer
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj

Kategorio:Esperantlingvaj romanoj
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1935
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Verkoj el la esperantigita hispanlingva literaturo
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Hispanio en fikcio
Ede Toroczkai Wigand

**Ede Toroczkai Wigand** [torockai vigand], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Toroczkai Wigand Ede** estis hungara arkitekto pri internaj spacoj, arkitekto, vitralisto, meblisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Wiegand*, depost 1907 li prenis la plian nomon Toroczkai kun nomvariantoj *Thoroczkay, Toroczkói*.

Ede Wigand naskiĝis la  (laŭ alia informo en 1869) en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la  (laŭ alia informo en la 22-an) en Budapeŝto.
eta|Memortabulo pri Ede Toroczkai Wigand

## Biografio 
Ede Wigand apartenis al la germana minoritato de la lando. Li studis pentroarton en Reĝa Industriarta Lernejo inter 1886-1889. Post la diplomo li estis eklezia pentristo, iom poste li partoprenis jardekon en ornamaj laboroj de la Parlamentejo (Budapeŝto). En 1900 li studvojaĝis kun ŝtata stipendio al Londono, Munkeno kaj Parizo, tiutempe li jam okupiĝis pri meblofasonadoj. Li vojaĝis ankaŭ en Hungario, kie li kolektis hungarecajn motivojn. Li apartenis al artistkolonio de Gödöllő inter 1901-1920, sed ekde 1918 li instruis ankaŭ en la Industriarta Lernejo. Inter 1907 kaj 1914 li vivis en Marosvásárhely, kie li havis multe da laboroj. Li ricevis plurajn medalojn en ekspozicioj. Li havis edzinon ekde 1908. Li mortis ĝuste dum sieĝo de Budapeŝto en 1945 en nebula cirkonstanco, li estis provizore entombigita en sia korto.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* *Székelyföldi Ipari és Kereskedelmi Kamara* (1910)
* pluraj popolaj (vilaĝaj) domoj
* lernejoj
* kazino en Tatabánya (1922)
* vilao por János Vaszary (pentristo)

## Liaj elektitaj libroj 
* *Butorok* (1902)
* *Négyféle mívekről* (1914)
* *Öreg csillagok* (1915; 1988)
* *Hímes udvar* (1917)
* *A kert* (1923)
* *Architektura* (1936)

## Elektitaj disĉiploj 
* Gyula Tálos

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva aprezo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* https://web.archive.org/web/20071219140536/http://www.holnapkiado.hu/Webaruhaz/Scripts/prodView.asp?idProduct=555
* http://www.magyarszemle.hu/cikk/20090728_toroczkai_wigand_ede_az_elfelejtett_epitesz 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj vitralistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj

Ede wigand (gruppo di gödöllo), poltroncina, budapest 1912, 01.JPG|seĝo
Ede wigand (gruppo di gödöllo), tavolino, budapest 1912, 01.JPG|tablo
Tata Vaszary villa.jpg|vilao de János Vaszary (pentristo)
Restionacoj

La **restionacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (*Poales*). Ĝi enhavas 47 genrojn kaj ĉirkaŭ 480 speciojn, ĉar la planto havas maldikajn tigojn, kvazaŭ ŝnurojn. La genitiva formo de tiu latina vorta estas neregula (*restionis*), kio klarigas la neregulan nomon de la familio (*Restionaceae*), kaj la esperantigon (restiono).

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (12 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

* *Angiospermae* - angiospermoj
** *Poales* Small - poaloj
*** *Restionaceae* R.Br. - restionacoj
**** *Alexgeorgea* Carlquist - aleksgeorgeo
**** *Anthochortus* Endl. - antokorto
**** *Apodasmia* B.G. Briggs & L.A.S. Johnson - apodasmio
**** *Askidiosperma* Steud. - askidiospermo
**** *Baloskion* Raf. - baloskio
**** *Calorophus* Labill. - kalorofo
**** *Cannomois* P. Beauv. ex Desv. - kanomoiso
**** *Catacolea* - katakoleo
**** *Ceratocaryum* Nees - ceratokario
**** *Chaetanthus* R. Br. - ketanto
**** *Chordifex* B.G. Briggs & L.A.S. Johnson - kordifo
**** *Coleocarya* S.T. Blake - koleokario
**** *Cytogonidium* - citogonidio
**** *Dapsilanthus* B.G. Briggs & L.A.S. Johnson - dapsilanto
**** *Desmocladus* Nees - desmoklado
**** *Dielsia* Gilg - dielsio
**** *Elegia* L. - elegiao
**** *Empodisma* L.A.S. Johnson & D.F. Cutler - empodismo
**** *Eurychorda* B.G. Briggs & L.A.S. Johnson - eŭrikordo
**** *Harperia* W. Fitzg. - harperio
**** *Hydrophilus* H.P. Linder - hidrofilo
**** *Hypodiscus* Nees - hipodisko
**** *Hypolaena* R. Br. - hipoleno
**** *Kulinia* - kulinio
**** *Lepidobolus* Nees - lepidoboluso
**** *Leptocarpus* R. Br. - leptokarpo
**** *Lepyrodia* R. Br. - lepirodio
**** *Loxocarya* R. Br. - loksokario
**** *Mastersiella* Gilg-Ben. - mastersielo
**** *Meeboldina* Suess. - meboldino
**** *Melanostachya* - melanostakio
**** *Nevillea* Esterh. & H.P. Linder - nevileo
**** *Onychosepalum* Steud. - onikosepalo
**** *Platycaulos* H.P. Linder - platicaŭloso
**** *Platychorda* - platikordo
**** *Restio* Rottb. - restiono
**** *Rhodocoma* Nees - rodokomo
**** *Soroveta* - soroveto
**** *Sporadanthus* F. Muell. - sporadanto
**** *Staberoha* Kunth - staberoho
**** *Stenotalis* - stenotalido
**** *Taraxis* B.G. Briggs & L.A.S. Johnson - tarakso
**** *Thamnochortus* P.J. Bergius - tamnokorto
**** *Tremulina* - tremulino
**** *Tyrbastes* - tirbasto
**** *Willdenowia* Thunb. - vildenovio
**** *Winifredia* L.A.S. Johnson & B.G. Briggs - vinifredio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Éva Tétényi

**Éva Tétényi** [tEtEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Tétényi Éva Edit** estas hungara arkitekto, urbestro, pentristo.
eta|Éva Tétényi en 2011
Éva Tétényi naskiĝis la  en Esztergom.

## Biografio 
Éva Tétényi iĝis arkitekto post la necesaj studoj. Ŝi estis ĉefarkitekto de Terézváros, poste de Győr-Moson-Sopron. Inter 2010 kaj 2014 ŝi estis urbestro de Esztergom kun plena opozicia apogo kiel sendependa politikisto. Tamen en la municipa kunsido ŝi ne havis la necesajn voĉojn. En la sekva baloto ŝi perdis, ĉar la opozicio jam ne apogis ŝin. Ŝi ŝatas pentradi.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj urbestroj
Jack Kirby

**Jacob Kurtzberg** (Nov-Jorko; 28an de aŭgusto 1917 - Thousand Oaks, Kalifornio; 6an de februaro 1994), konita sub la plumnomo **Jack Kirby**, estis desegnisto de usonaj komiksoj. Oni konsideras lin unu el la plej influaj aŭtoroj el la historio de la usona *bildliteraturo*, kaj la antonomazia desegnisto de superherooj. Apud Stan Lee, li kreis dum la sesdekaj jaroj grandan parton el la plej gravaj ĉefroluloj el Marvel, kiel La Mirinda Kvaropo, Thor, La Venĝantoj aŭ la X-Men, antaŭenpuŝante la renaskiĝon de la genro dum la tiel nomita arĝenta aĝo de la komiksoj.

## Biografio 
Kirby komencis sian profesian karieron en la 1930-aj jaroj, laborante kiel desegnisto en gazetaro kaj studoj de bildstrioj. Li laboris kiel helpanto por la desegnoj de Popeye la maristo en la skipo de Max Fleischer. Poste li konis Joe Simon kiam ambaŭ laboris en Fox Komiksoj, kaj sekvis lin ĝis Timely, poste konata kiel Marvel Comics. Kun la eksplodo de la famo de la superherooj, kreita per la apero de Superman en 1938, Kirby komencis labori en ĝenro ĉiufoje pli orientita al la lukto kontraŭ la naziismo, kreante apud Joe Simon la Kapitanon Ameriko en 1940.
[maldekstra|eta|322x322ra|Kovrilo de Young Romance n-ro 11 de [1949.]]
Post sia reveno de la Dua Mondmilito, Kirby kultivis ĉiu tipon de ĝenroj kiel la nigra serio, infanrakontoj, romantikaj verkoj, sciencfikcio (Challengers of the Unknown, Sky Masters), de monstroj, ... Ĉio ĉi ŝanĝiĝis en 1961, kiam sekvante la ekzemplon de la Ligo de la Justeco de DC Komiksoj, la eldonejo Marvel decidas krei novan grupon de superherooj, kaj komisias ilin al Stan Lee kaj Jack Kirby.

La unua numero de la Mirinda Kvaropo aperis en novembro de 1961, kaj la homeco de la personecoj, plus la kombino de elementoj de aliaj multe pli komercaj ĝenroj de la epoko, katapultis la serion en la vendolistojn. Post la sukceso de la Mirinda Kvaropo, Lee kaj Kirby komencis kunlabori kune en la kreado de pli kaj pli da serioj por Marvel, ĝis en 1970 Kirby lasas la eldonejon por labori pri siaj propraj scenaroj en DC Comics.

La plej persona etapo de Kirby estas probable tiu de DC, kie li kreas seriojn kiel "Kamandi" aŭ "La Kvara Mondo".

En 1975 Kirby revenas al Marvel kaj kreas "La Eternaj", inspirante sin en parto en la teorioj de Erich von Däniken kaj en la Novaj Dioj de DC. En 1978 Kirby komencas dediĉi sin al la desegnofilmo, kaj liaj laboroj en la bildstrio estos ĉiufoje pli sporadaj kaj kun pli malgranda sukceso.

* *Avengers: Endgame* (2019)

Kategorio:Usonaj bildliteraturistoj
Kategorio:Marvel Comics
Germana ormarko

200px|eta|Monero de 5 ormarkoj.
200px|eta|Monero de 1 ormarko de arĝento de 1875.
La **ormarko** (en germana: *Goldmark*, kvankam oficiale nomita nur *Mark*) estas la nomo uzita por la valuto (nome leĝa valuto) de la Germana Imperio ekde 1873 ĝis 1914. Post la komenco de la Unua Mondmilito ĝi estis anstataŭita de la *Papiermark* (papermarko), kaj poste per la *Reichsmark* (regnomarko), post la starigo de la Vajmara Respubliko.

La moneroj de nomvaloroj inter 1 *pfennig* kaj 1 marko estis stampitaj laŭ normiga desegno por la tuto de la imperio, dum tiuj kiuj superis 1 markon estis stampitaj fare de la unuopaj landoj, uzante normigan desegnon por la reversoj (nome la *Reichsadler*, la agla emblemo de la Germana Imperio) kun specifia desegno de la lando en la averso, ĝenerale portreto de la monarko, dum la liberaj urboj Bremeno, Hamburgo kaj Lubeko uzis sian propran municipan blazonon. Multaj el la moneroj elsenditaj en tre malgrandaj kvantoj, fare de la plej malgrandaj landoj, estas nun tre raraj kaj valoraj. La princlando Lippe estis la nura ŝtato kiu ne elsendis ormoneron en tiu periodo.

## Literaturo
* Krause, Chester L. kaj Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18a eld.). Krause Publications. ISBN 0-87341-150-1.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
* Louis Rothschild: Handbuch der gesamten Handelswissenschaften für ältere und jüngere Kaufleute, sowie für Fabrikanten, Gewerbetreibende, Verkehrsbeamte, Anwälte und Richter. Bearb. von M. Haushofer [u.a.], Verl. für Sprach- u. Handelswiss., 1.–4. Aufl. Berlín 1889, Online-Ausgabe: Frankfurt am Main: Max-Planck-Institut für europäische Rechtsgeschichte, 2002.
* Arthur Suhle: Die Münze. Von d. Anfängen bis zur europäischen Neuzeit. Verlag Koehler & Amelang, Leipzig 1970
* R. Telschow (Eld.:): Der gesamte Geschäftsverkehr mit der Reichsbank. Ein Handbuch f. d. Publikum. Verlag Dürr'sche Buchhandlung, Leipzig 1893 (11. Auflage, Leipzig: Gloeckner 1912)
* Reinhold Zilch: Die Geschichte der kleinen Reichsbanknoten zu 20 und 50 Mark. Staatliche Museen zu Berlin, Münzkabinett, Heft 7, 1979
* Georg Obst: Geld-, Bank- und Börsenwesen. 1. Auflage 1900; 32. Aufl. Poeschel, Stuttgart 1948 (40., völlig überarb. Aufl.), hrsg. von Jürgen von Hagen und Johannes Heinrich von Stein, Stuttgart: Schäffer-Poeschel, 2000, ISBN 3-7910-1246-0
* Friedrich Heinrich Schloessing: Der Kaufmann auf der Hoehe der Zeit. C. Regenhardt, Berlín 1908

## Vidu ankaŭ 
* Germana marko (1948-2002)
* Germana marko (1924-1948)
* German-sudokcidentafrika marko (1914-1915)

Kategorio:Oraj moneroj
Kategorio:Ekonomio de Germanio
Kategorio:Germana Imperiestra Regno
Kategorio:Historiaj monunuoj
Preĝejo Koro de Jesuo (Békéscsaba)

La **paroĥa preĝejo Koro de Jesuo** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Békéscsaba, en ties urboparto Jamina aŭ Erzsébethely.

## Historio 
En la menciita urboparto nova paroĥo estis establita kaj nova kirko estis konstruita en 1938. Interne la kapucenoj faris la servojn. Bombo trafis la kirkon en 1944, tial poste en aparta ĉambro okazis la mesoj. En 1966 oni konstruis novan paroĥon, en 1977 la domo (kie okazis la mesoj) ekstere renoviĝis. Pli nova preĝejo estis konstruita en la jaroj 1992 kaj 1993.  

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en parko. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo parte reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La turo ĉe la sonorilo ne havas muron, nur la necesajn kolonojn. La turopinto estas piramida. En loko de la absido - ŝajnas - estas la plurlatera sakristio (malpli larĝa kaj alta, ol la navo) kun enirejo. Interne estas videbla sekpentraĵo sur 500 m2 fare de László Patay, kie estas videblaj pli ol 500 figuroj.

Kermeso okazas en tago de Koro de Jesuo.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* vidu!
* aŭdu la sonoradon!

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* http://bekescsaba.varosom.hu/latnivalok/vallasi-epuletek/Jezus-Szive-Romai-Katolikus-Templom-1.html 
* http://lexikon.katolikus.hu/B/B%C3%A9k%C3%A9scsaba-Erzs%C3%A9bethely.html

Bekescsaba
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Békéscsaba
Émile Schuffenecker

**Émile SCHUFFENECKER** (8a de decembro 1851 – 31a de julio 1934) estis franca postimpresionisma artisto, pentristo, artinstruisto kaj artokolektanto. Amiko de Paul Gauguin kaj Odilon Redon, kaj unu el la unuaj kolektantoj de verkoj de Vincent van Gogh, Schuffenecker ludis gravan rolon en la establado de la Ekspozicio Volpini, en 1889. Lia propra verkaro, tamen, estis iom forgesita post lia morto — kaj eĉ pli malbone pro gazetarkampanjoj ekde la 1920-aj jaroj antaŭen, kiuj distrumpetis la aferon ke Schuffenecker estas suspektita imitanto (artofalsisto) de la verkaro de siatempaj artistoj, inter kiuj, ĉefe Van Gogh. Tamen ankoraŭ ne estis certigita ĉu li produktis aŭ ne produktis falsaĵojn. Dume, serioza esplorado fare de fakuloj almenaŭ havigis la bazon por historia alproksimiĝo al la vivo kaj verkaro de Schuffenecker.

En 1880, Schuffenecker edziĝis al sia kuzino, Louise Lançon (1860-); ilia filino Jeanne naskiĝis en 1882, ilia filo Paul en 1884. En tiuj jaroj, tamen, la ekonomia situacio malaltiĝis. Ĉirkaŭ 1880, kaj Schuffenecker kaj lia amiko Gauguin evidente estis enspezante sufiĉe da mono por lasi sian komerciston Bertin - ĝuste antaŭ ekonomia krizo. Gauguin decidis iĝi sendependa artisto, dum Schuffenecker iĝis instruisto.

[eta|maldekstre|[Paul Gauguin, *La familio Schuffenecker* (1889), Musée d'Orsay. Analizo de tiu pentraĵo sugestis tensiojn inter la geedzoj Schuffenecker, kiuj finfine disiĝis.]]
Multo oni diris pri la pentraĵo de Gauguin nome "le bon Schuff" kaj lia familio, pentrita komence de 1889 en la studio de Schuffenecker, tuj post la reveno de Gauguin el Arles: por kelkaj per analizo de la pentraĵo de Gauguin, oni povas kompreni, ke la personaj rilatoj de la paro estas klare konsiderataj kiel malfacilaj. Ekde la reveno de Gauguin el Danio, en 1885, li estis estinta bonvene resti ĉe Schuffenecker, sed tuj post sia reveno el Bretonio en 1890, Gauguin devis serĉi hejmon aliloke. Onidiroj (plej probable komencitaj de Émile Bernard) disvastigis, ke Schuffenecker estis perfidita de sia edzino, kaj dum jaroj, li apartiĝis el sia familio, ĝis en 1899, lia edzino postulis divorcon kaj ricevis la rajton zorgi la gefilojn.

## Bibliografio 
* Boudot-Lamotte, Maurice: Le peintre et collectionneur Claude-Emile Schuffenecker (1851-1934), L'Amour de l'Art XVII/8, October 1936, pp. 284
* Puget, Catherine, & Grossvogel, Jill-Elyse: Emile Schuffenecker 1851-1934, Musée de Pont-Aven & (Saint-Germain-en-Laye,) Musée Maurice Denis "Le Prieuré", 1996 ISBN 2-910128-08-3 [1]
* Grossvogel, Jill-Elyse: Claude-Emile Schuffenecker, Catalogue raisonné, volume I, Alan Wofsky Fine Arts, San Francisco, 2000 ISBN 1-55660-297-9
* Grossvogel, David I.: Behind the Van Gogh Forgeries, Authors Choice Press (March 2001) ISBN 0-595-17717-4 / ISBN 978-0-595-17717-2

Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Postimpresionismaj pentristoj
Kategorio:Francaj artkolektistoj
Habutajo

eta|dekstra|Strukturo de habutajo
La **habutajo** () estas tradicie japana silka teksaĵo.

## Priskribo 
La habutajo estas silka teksaĵo, en kiu la varpo kaj la vefto alternas. En ordinara tolo, la vefto alternas unufoje kun la samlarĝa varpo; en habutajo, tamen, la vefto alternas dufoje, tiel kreante leĝeran, brilan teksaĵon.

La denso de habutajo estas inter 20 kaj 70 gramoj en kvadrata metro, kiu estas pli malpeza ol ordinara krepo.

La habutajo estas tradicie uzata por silkaj kimonoj, sed nun estas uzata por aliaj vestaĵoj — T-ĉemizoj, ekscitvestoj — kaj eĉ lampŝirmiloj. Habutajo estas facile tinkturebla.

## Historio kaj etimologio 
La nomo “habutajo” () devenas de la morfemoj *ha*  “plumo”, *futa*  “du”, kaj *e*  “fojo”. La “plumo” priskribas la brilon kaj malpezecon, kaj la “du fojoj” priskribas la strukturon de la veftoj.

Habutajo originis en la malfrua 19-a jarcento en Japanio, origine el Kioto kaj Kirju, kaj poste en aliaj partoj de Japanio; multo da habutajo estis eksportita al Eŭropo. Post la Dua Mondmilito, nuntempe la plejparto de habutajo estas produktata en Ĉinio.

## Referencoj 
Kategorio:Silko
Kategorio:Teksaĵoj
Kategorio:Tradiciaj vestoj de Japanio
Hans Wacker

**Hans WACKER**, aŭ **Hans Wacker-Elsen** (21a de decembro 1868 kiel *Johann Heinrich Wacker* en Düsseldorf; 26a de marto 1958 en Ferch ĉe Schwielowsee), estis germana pentristo. 

Li havis ankaŭ du filojn en la mondo de arto nome Otto Wacker kaj la same pentristo Leonhard Wacker. En 1928 la Wacker-skandalo skuis la artomondon. La erotik-dancisto Otto Wacker, filo de Hans, ofertis en Berlino aron de pentraĵoj de Vincent van Gogh, kiujn pentris verŝajne lia patro Hans Wacker aŭ lia frato Leonhard Wacker. Skandalo estiĝis, ĉar la aŭtenteco de tiuj bildoj estis unue atestita de fakuloj. La en 1928 publikigita Van-Gogh-verkaro de Jacob Baart de la Faille entenis 33 Wacker-falsaĵojn, kies aŭtenteco estis poste revokita. La lasta eldono de la verkaro de la Faille publikiĝis en 1970 kaj estas ĝis nun referenca verko. Ĝi entenas 913 olebildojn, kiuj tamen ŝajne ne ĉiuj rezistas al kritika kontrolo. 

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Vincent van Gogh
Kategorio:Pejzaĝistoj
Kategorio:Marpentristoj
350-aj jaroj

3-a jarcento |
**4-a jarcento** |
5-a jarcento

Jaroj 330 | Jaroj 340 | **Jaroj 350** | Jaroj 360 | Jaroj 370

350 | 351 | 352 | 353 | 354 | 355 | 356 | 357 | 358 | 359

## Eventoj 
### Romia Imperio 
* **351** : Batalo de Mursa. Constantius la 2-a venkas la uzurpanton Magnentius en la valo de la Dravo. La batalo estas unu el la plej sangelverŝaj en la romia milita historio, tiom ke la romia milita potenco neniam revigliĝis kaj ebligis atakojn de ĝermanaj triboj.
* **351-352** : Juda ribelo en Galileo, severe subpremita  .
* **352-358** : invadetoj de Alamanoj kaj Frankoj en Gaŭlio. Pli ol 40 romiaj urboj estas detruitaj.
* **353-357** : persekutado de paganoj en la Romia Imperio .
* **Ĉirkaŭ 355** : post la morto (en Gaŭlio aŭ en Hispanio), de Donat, skisma episkopo de Casae Nigrae en Numidio, lia posteulo Parmenus daŭrigas sian batalon en Afriko kontraŭ la oficiala eklezio. Li batalas kun la berbera princo Firmo, kiu ekstaris kontraŭ la romia aŭtoritato, precipe kontraŭ la afrika grafo Romanus. Mauretanio ekskismas kaj Firmo okupas Caesarea (nun Ĉerĉelo) kaj Icosium (nun Alĝero).
* **357-359** : Triumfo de arianismo en la koncilioj de Sirmium (357- 359) kaj Rimini (359).

* **358** : batalo de Argentoratum (nun Strasburgo), grava venko de Juliano la 2-a kontraŭ la Alamanoj.
* **359** : Malsatego en Supra Rejnlando: Floto de 800 riverŝipoj, konstruitaj por la Rejno, transiras al la brita orienta marbordo kaj forportas sufiĉe da cerealoj por helpi al la loĝantoj.
* **Ĉirkaŭ 350** :
** La Ostrogotoj fondas imperion oriente de la Dniepro.
** Hillel la 2-a, patriarko de la sinedrio (330-365) rezignas fiksi la judajn festojn kaj proklamas fiksan kalendaron, Rezultas la fino de ĉia centra ordonpovo ĉe la Judoj.

### Azio 
* Ĉirkaŭ 350: La Hunoj (Kionitoj aŭ Kidaritoj) invadas la Kushano-Sasanidan Reĝlandon. La reĝo de Persio Ŝapur la 2-a luktas kontraŭ ili en 356-358, kaj ili ŝajnas akcepti lian suzerenecon. Li partoprenas kun la Alanoj al la predo de Amida en 359.

* 350: Reĝo Pushyavarman establas la Varman-dinastion en Asamo.
* 351: En Barato, nova procezo ebligas la ĉerpadon de sukero el sukerkano.
* 352: La plej frua ekvidado de supernovao okazas en Ĉinio.
* Uzo de stirpo en Ĉinio

### Afriko 
* Ĉirkaŭ 350: La Aksuma reĝlando detruis la regnon de Kuŝ, en Nubio.

## Gravaj personoj 
* Atanazio
* Klaŭdio Silvano
* Constantius Gallus
* Konstantino la 2-a (romia imperiestro)
* Fú Jiān
* Hilario de Potevo
* Juliano la Apostato (romia imperiestro)
* Libero (papo)
* Magnentius

## Notoj kaj referencoj 
#
95593 Azusienis

'*95593 *Azusienis''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la litovaj astronomoj Kazimieras Černis kaj Justas Zdanavičius elde la Observatorio de Molėtai (Molėtai, Litovio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la litova astrofizikisto Algimantas Ažusienis, instruisto dum 50 jaroj ĉe la Pedagogia Universitato Vilno, kiu studis la  kaj la fotometriajn sistemojn. Kun Vytautas Straižys, li plibonigis la determinon de la responda kurbo kaj parametroj de la fotometria sistemo UBV.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazimieras Černis
Kategorio:Malkovrita de Justas Zdanavičius
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Clannad

**Clannad** [klaNAD] estas irlanda rok-grupo el Gweedore (Gaoth Dobhair), en la Graflando Donegal (Dún na n'Gall), formita de la fratoj Moya Brennan, Ciaran Brennan kaj Pol Brennan kun la onkloj Noel Duggan kaj Pádraig O'Dugáin. Eithne Ní Bhraonáin (Enya Brennan), la fratino de Máire, Pól, kaj Ciarán, estis membro de la grupo dum du jaroj nome 1979-1982.

## Diskaro 
* *Clannad* (1973)
* *Clannad 2* (1974)
* *Dúlamán* (1976)
* *Crann Úll* (1980)
* *Fuaim* (1982)
* *Magical Ring* (1983)
* *Legend* (1984)
* *Macalla* (1985)
* *Sirius* (1987)
* *Atlantic Realm* (1989)
* *The Angel and the Soldier Boy* (1989)
* *Anam* (1990)
* *Banba* (1994)
* *Lore* (1996)
* *Landmarks* (1997)
* *Nádúr* (2013)

## Eksteraj ligiloj 
* "Oficiala" retejo (anglalingva)

Kategorio:Irlandaj muzikaj grupoj
Kategorio:Rok-muziko
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1970
Jan Hulsker

**Jan HULSKER** (2a de oktobro 1907, Hago – 9a de novembro 2002, Vankuvero) estis nederlanda arthistoriisto specializita en laboro pri Vincent van Gogh. Li studis nederlandan literaturon en Leiden kaj doktoriĝis per disertacio pri la aŭtoro Aart van der Leeuw. En 1953, li estis nomumita en la Ministerio de Kulturo, por distraj servoj en *Maatschappelijk*, zorge de la arta departemento. En 1959, li iĝis ĝenerala direktoro zorge de ĝenerala kulturo ("directeur-generaal voor culturele zaken"). La establado de la Fondaĵo Vincent van Gogh kaj de la Muzeo Van Gogh en Amsterdamo estis inter liaj plej gravaj taskoj.

Ekde la 1950-aj jaroj, Hulsker kontribuis al la esplorado pri van Gogh, koncentrite en la datado de la korespondado de van Gogh. En 1973, la plej grava studo de Hulsker estis publikigita, nome *Van Gogh door Van Gogh*, kiu ne estis tradukita el la nederlanda.

Li estas la aŭtoro de agnoskita katalogo de la verkaro de van Gogh, publikigita en 1978, reviziita en 1989 kaj denove en 1996. Liaj katalogciferoj estas antaŭataj de 'JH': tiel JH1731 referencas al la olepentraĵo de 1889 nome Stela nokto (nome antaŭe katalogita de Jacob Baart de la Faille kiel F612).

En la 1980-aj jaroj, Hulsker lasis Nederlandon kaj setliĝis en Vankuvero, Brita Kolumbio, Kanado, kie li mortis en 2002.

## Libroj 
* Hulsker, Jan. *Wie was Vincent van Gogh*, Den Haag, 1958
* Hulsker, Jan. *Van Gogh door Van Gogh*, Amsterdam, 1973
* Hulsker, Jan. *Van Gogh en zijn weg, Het Complete Werk*, 1978
* Hulsker, Jan. *Vincent van Gogh, een leven in brieven*, Amsterdam, 1980, in 2015 kwam de 15e druk uit
* Hulsker, Jan. *Lotgenoten: het leven van Vincent en Theo van Gogh*, Weesp, 1985
* Hulsker, Jan. *Van Gogh in close-up*, 1993
* Hulsker, Jan. *The new complete Van Gogh*, 1996
* Hulsker, Jan. *Vincent and Theo van Gogh; A dual biography*. Ann Arbor: Fuller Publications, 1990. ISBN 0-940537-05-2
* Hulsker, Jan. *The Complete Van Gogh*. Oxford: Phaidon, 1980. ISBN 0-7148-2028-8.

## Notoj 
Kategorio:Vincent van Gogh
Kategorio:Nederlandaj artkritikistoj
Kategorio:Nederlandaj pentristoj
(95569) 2002 EC114

**(95569) 2002 EC114** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).

Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
John Hurt

*Sir* **John Vincent Hurt** OBI (22a de januaro 1940 – 25a de januaro 2017) estis brita aktoro kies kariero daŭris pli ol 50 jaroj.

## Kariero
Hurt famiĝis pro sia rolo kiel Richard Rich en la filmo *A Man for All Seasons* (1966) pri la lastaj jaroj de Thomas More kaj ricevis nomumojn por premioj BAFTA pro siaj portretoj de Timothy Evans (supozita murdisto ekzekutita) en la filmo *10 Rillington Place* (1971) kaj de Quentin Crisp en la televida filmo "The Naked Civil Servant" (1975) – kio havigis al li lian unuan premion BAFTA. Li ludis la rolon de Kaligulo en la televidserio de BBC "I, Claudius" (1976). La ludado de Hurt en la prizondrama *Midnight Express* (1978) famigis lin internacie kaj havigis al li premiojn Ora Globo kaj BAFTA, kun nomumo al Oskar-premio. Lia BAFTA-nomumita portreto de astronaŭto Kane, en la scienc-fikcia hororfilmo *Alien* (1979), pintis en sceno en kiu alieno eltrudiĝas el lia brusto. Ĝi estis nomita de kelkaj publikaĵoj kiel unu el la plej memorindaj momentoj en la kinhistorio.

maldekstra|eta|Hurt en la Londona premiero de *Tinker Tailor Soldier Spy*, 2011.
Hurt atingis sian trian konkurencon al BAFTA, kun siaj nomumoj al dua Oskar-premio kaj al Ora Globo, kiel John Merrick en la biografia filmo de David Lynch nome The Elephant Man (1980). Aliaj gravaj roloj dum la 1980-aj jaroj estis tiu de la ĉevalsaltisto Bob Champion en la biografia filmo *Champions* (1984), tiu de Mr. Braddock en la drama filmo de Stephen Frears nome *The Hit* (1984), tiu de la protagonisto Winston Smith en la filmo *Nineteen Eighty-Four* (1984) laŭ la samnoma romano de George Orwell kaj tiu de Stephen Ward en la dramo pri la Afero Profumo, nome *Scandal* (1989). Hurt estis denove nomumita al BAFTA pro sia laboro en la irlanda dramo *The Field* (1990) kaj ludis simplan malbonulon, nome skota nobelo James Graham, en la eposa aventura filmo *Rob Roy* (1995). Liaj lastaj filmoj estis la serio de filmoj pri Harry Potter (2001–11), la filmoj pri Hellboy (2004 kaj 2008), la filmoj pri supernaturaj aferoj *The Skeleton Key* (2005), la vakera filmo *The Proposition* (2005), la politika fikcio V for Vendetta (2005), la scienc-fikcia aventura Indiana Jones kaj la Reĝlando de la Kristala Kranio (2008) kaj la spionfilmo pri la Malvarma Milito nome *Tinker Tailor Soldier Spy* (2011). Hurt reprenis sian rolon kiel Quentin Crisp en *An Englishman in New York* (2009), kio havigis la sepan nomumon al premio BAFTA. Li portretis la Militan Doktoron en la televidserio de BBC *Doctor Who* en 2013.

## Aliaj filmoj
* *The Oxford Murders* (2008)

## Notoj 
Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de la Brita imperio
Kategorio:Anglaj anglikanoj
Kategorio:Aktoroj en filmoj pri Harry Potter
Turniacoj

La **turniacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (*Poales*). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 4 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Poales* Small - poaloj
****Thurniaceae* Engl. - turniacoj
*****Prionium* E. Mey. - prionio
*****Thurnia* Hook. f. - turnio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Adam Bujak

**Adam Tadeusz Bujak** (naskiĝis la 12-an de majo 1942 en Krakovo – pola fotisto. Kavaliro de Ordeno de la Blanka Aglo.

## Vivo 
Filo de la soldato de Polaj Legioj. De la 60-aj jaroj fotis Karol Wojtyła, kaj post lia elekto al la papo akompanis lin – kiel Johano Paŭlo la 2-a – en liaj multnombraj pilgrimadoj. Aŭtoro de pli ol 130 fotografiaj albumoj, kaj krome de afiŝoj kaj kalendaroj. Li publikigis en „Tygodnik Powszechny”, kun kiu li en 1989 tamen rompis kunlaboron. Krom tio liaj fotoj aperis en albumoj de eldonejo Calvarianum, germana Verlag Herder kaj aŭstria Verlag Styria. De 1996 senrompe kunlaboras kun la krakova eldonejo Biały Kruk, en kiu aperis preskaŭ 100 volumoj kun la fotoj de Bujak. De 2010 estas membro de la redakcio de monatrevuo „Wpis”.

De 1967 membro de la Asocio de Polaj Artistoj Fotistoj. De 1970 apartenas al Royal Photographic Society en Londono, kaj de 1965 al Arkifrataro de Pasiono en Krakovo. De 2009 estas membro de Socia Komitato pri renovigo de Historiaj Monumentoj de Krakovo.

Adam Bujak estas laŭreato de pluraj landaj kaj internaciaj premioj.

En 2005 estis membro de Honora Apog-Komitato de Lech Kaczyński en prezidenta voĉdonado.

Ankaŭ eniris al Defend-Komitato pri Bona Nomo de Pollando kaj Poloj.

Kategorio:Polaj fotistoj
Ksiridacoj

La **ksiridacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (*Poales*). Ĝi enhavas 5 genrojn kaj ĉirkaŭ 390 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Poales* Small - poaloj
****Xyridaceae* C.Agardh - ksiridacoj
*****Abolboda* Bonpl. - abolbodo
*****Achlyphila* Maguire & Wurdack - aklifilo
*****Aratitiyopea* Steyerm. & P.E. Berry - aratitiopeo
*****Orectanthe* Maguire - orektanto
*****Xyris* Gronov. - ksirido

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
(95625) 2002 GX32

**(95625) 2002 GX32** estas granda transneptuna objekto malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Amy B. Jordan, Marc W. Buie kaj James L. Elliot elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

Michael E. Brown listigis ĝin kiel verŝajne ne nanplanedon kun estimata diametro de 150 km.

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Neptuno, ĝia neptuna MOID estas 2,96872 , aŭ 444,114 milionoj da kilometroj, sed la orbita resonanco tenas ĝin al pli ol 11 astronomiaj unuoj de Neptuno por daŭro de almenaŭ 14 000 jaroj.

Ĝi pasis ĉe sia perihelio la .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj ; el la paĝaroj de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002