open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Johano Baptisto (Pacsa)

La **paroĥa preĝejo Johano Baptisto** estas sakrala konstruaĵo en urbo Pacsa (Hungario).

## Historio 
La unua mencio pri la loka pastro okazis en 1333. Dum la mezepoko la patrono estis Sankta Georgo. Dum la kontraŭturkaj bataloj la preĝejo plene ruiniĝis, la paroĥo estis refondita en 1710, poste en 1750 oni rekonstruis la kirkon el la ruinoj. La matrikulaj notoj komenciĝis en 1766. Denova rekonstruo okazis en La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1875. La orgeno estis farita en 1875.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, kie estas videblaj ankaŭ kruco kaj monumento. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iom reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. Super la enirejo estas granda fenestro, ĉe la tegmenta nivelo ronda fenestro, la plej supre sonorilfenestro kaj horloĝo. En la turo 2 sonoriloj sonoras. La turpinto estas piramida.

Kermeso okazas en la 24-an de junio.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* mallonge hungare kun foto
* leksikono

Pacsa
Pacsa
Plasencia de Jalón

**Plasencia de Jalón** [plaSENzja deĥaLON] estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko Valdejalón kies ĉefurbo estas La Almunia de Doña Godina, en la centro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Plasencia de Jalón estas municipa teritorio en la nordo de la komarko Valdejalón, kie ĝi estas norde de Rueda de Jalón, Urrea de Jalón kaj Bardallur. Ĝi estas sur la valo de la rivero Jalón kun loĝloko inter Bardallur oriente kaj Urrea de Jalón sude.

La loĝloko Plasencia de Jalón mem estas je 39 km okcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 274 msm. Ĝi estas ĉe la rivero Jalón kaj atingebla el Urrea de Jalón (ŝoseo A-122) sudokcidente kaj Bardallur oriente.

## Historio 
eta|maldekstre|210px|Restaĵoj de la araba kastelo Caulor.
eta|maldekstre|240px|La preĝejo.
Araboj kreis reton por irigacio kaj kastelon por kontroli la aliron al la ĉefurbo Zaragozo en la nuna senhomejo Coglor. La kastelo ludis gravan rolon por defendo de la areo. La loko estis konkerita por kristanoj fare de la aragona reĝo Alfonso la 1-a en la 12-a jarcento kiu donis la lokon al la templanoj. Post ilia dissolvo, ĝi apartenis al la hospitalanoj. Kaj la kastelo kaj la loĝloko Coglor abandoniĝis post la forpelo de la moriskoj.​

La unua mencio al Plasencia estas de la jaro 1125,  kaj ekzistis diversaj literumoj nome Placencia, Placença, Placencia de Rivo Xalonis kaj Plazencia de Rivo Xalonis. Ekde la 14-a jarcento ĝi estis senjorlando de la Grafoj de Luna ĝis 1429 kiam ĝi estis de Lanuza. En la jaro 1611, Filipo la 2-a donis al Pedro de Lanuza la titolon de Grafo de Plasencia. Ankoraŭ videblas la influo de la mudeĥara arto en la loko.

La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo.

Plasencia de Jalón demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Profite de la internacia manko pro la filoksero en Francio, kreskiĝis la kultivado de vitejoj. Poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Plasencia de Jalón oni malaltiĝis ĝis nunaj 325 loĝantoj.

## Ekonomio 
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo kaj brutobredado, kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Altiraĵoj estas tre diversaj, nome popola arkitekturo, la preĝejo kun barokaj retabloj, restaĵoj de la kastelo de Caulor, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Plasencia de Jalón (stacidomo)
* Municipoj de la provinco Zaragozo
* Plasencia

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Ybbs

**Ybbs** estas rivero en Aŭstrio. Ĝi fluas en la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj estas suda, do dekstra, alfluanto al la Danubo. La rivero havas longvon de  kilometroj kaj akvokolektan areon de 1 300 kvadrataj kilometroj.

 

Kategorio:Riveroj en Aŭstrio
Kategorio:Akvokolekta areo de Danubo
Kategorio:Alfluantoj de Danubo
Sonnet (KDE)

**Sonnet** estas plurlingva literumilo de KDE. Ĝi estas parto de KDE Frameworks 5 kaj KDE Software Compilation 4. Sonnet anstataŭigis kspell2, kiu estis kreita por KDE3. La du ĉefaj celoj por la evoluigo de Sonnet estis pli simpla API, subteno por pli multaj lingvoj kaj efikeco. Sonnet subtenas detektadon de Esperanto ekde versio 5.102.0.

Rimarkindaj plibonigoj de Sonnet kompare al kspell2 estas:
* Aŭtomata lingvodetektado, lingvo povas esti identigita per nur 20 signoj de teksto. Eĉ pluraj lingvoj en la sama dokumento povas esti detektataj kaj literume kontrolataj.
* Pli bona rendimento.
* Plibonigoj de literuma kontrolado de lingvoj kiel la taja kaj la japana.
* Pli simpla arĥitekturo, kspell2 konsistis el 7 moduloj kaj malsimpla API. Sonnet estas ununura modulo kaj celas provizi pli simplan API.
* La uzanto povas elekti ĉefan kaj rezervan vortaron, ekzemple kuracisto, kiu ofte uzas terminojn de medicina vortaro. Vortoj, kiuj ne aperus en la ordinara vortaro estus korektitaj per la rezerva vortaro, kiu enhavas medicinajn terminojn.

Kategorio:KDE
András Székely (naĝisto)

**András Székely** [andrAŝ sEkej], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Székely András** estis hungara naĝisto, olimpiano, akvopilkisto, oficisto. Lia origina familia nomo estis *Szmuk* [smuk] ĝis 1916.

András Szmuk naskiĝis la  en Tatabánya, li mortis en januaro de 1943? en Ĉernihivo (Sovetunio, Ukrainio).

## Biografio 
 devenis el juda familio. En la ekstersporta vivo li estis oficisto, sed dum la 2-a mondmilito li estis trudlaboristo. Li mortis en nekonataj cirkonstancoj. 

### Sporta kariero 
 estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1932 kun bronza medalo teame en konkurso stafeta rapidnaĝo 4 × 200 m, pli frue en 1931 en eŭropa ĉampionumo en la sama branĉo ili estis la unuaj. En la studentaj mondĉampionumoj resume li akiris 5 orajn, du arĝentajn kaj bronzan medalojn, eli ili unu por la dua loko de akvopilkado. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1936.

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingvaj datenoj kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Televido en Francio

dekstra|180ra
Pri **Televido en Francio**, la unuaj televidkanaloj estis ŝtataj kanaloj ("Radiodiffusion Française", poste "Radiodiffusion-Télévision Française", poste "Office de Radiodiffusion-Télévision Française"). La malfermo de novaj kanaloj en 1984 por privataj kanaloj kaj la privatigo de TF1 en 1987 ebligis la aperon de komercaj kanaloj financitaj per reklamado, post la liberaj radioj aperintaj en 1981. En februaro 2021, 207 kanaloj estas rajtigitaj, kontraktitaj aŭ deklaritaj al la Supera Konsilio pri Aŭdvido por nacia elsendo en metropola Francio. Ili dispartiĝas jene: 31 kanaloj rajtigitaj en Tera Cifereca Televido, 117 aprobitaj kanaloj kaj 59 deklaritaj kanaloj.

## Televidkanaloj 
### Antaŭ la 6-a de junio 2025 
### Post la 6-a de junio 2025 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* France Télévisions
* Supera Konsilio pri Aŭdvido (Francio)
Isák

eta
**Isák estas** samea-norvega muzikgrupo kiu kantas dulingve, samea kaj angla kaj kombinas *joik* kun elektronika muziko. La grupo konsistas el la sameaj muzikistoj Elle Marie Hætta Isaksen, Daniel Eriksen kaj Aleksander Kostopoulos. Isák estas unu el la plej popularaj sameaj muzikgrupoj. La adaptoj kiujn ili faris de la kantoj Máze kaj *Elle* de Mari Boine igis la grupon populara.

En 2018 la grupo gajnis la sameajn muzikpremiojn (*Sami Music Awards*) en la kategorio de la plej bona nova grupo kaj partoprenis en la samea muzikfestivalo Riddu Riđđu.

En 2019 ili publikigis sian unuan albumon *Ealán* kun kantoj en la angla kaj norda samea .

En 2021, la dua albumo de la grupo estis publikigita: *Roasut* (Katastrofoj). La tekstoj de la kantoj, verkitaj de Isaksen, traktas politikajn kaj vivmediajn aferojn, sed ankaŭ amon.

## Diskografio 
* 2019: *Ealán*
* 2021: *Ruosut*

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Riddu Riđđu

Ulla Pirttijärvi-Länsman, samea-finna muzikgrupo

Multlingveco en muziko

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo de Isák (Isakband.no)

Isák ĉe Discogs

Kategorio:Sameoj
Kategorio:Indiĝenaj lingvoj
Flatrock

***Flatrock** estas rivero en la Usona ŝtato de Indianao, Usono.
***Flatrock** estas urbeto en Novlando kaj Labradoro, Kanado.
József Szabó (naĝisto)

**József Szabó** [jOĵef sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó József** estas hungara naĝisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, komercisto.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 depost sia naĝkariero malfermis butikon pri sportaĵoj. Li akiris ankaŭ trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1985, poste li estis gvidanto de sportklubo, krome li havis postenojn en la hungara sporta vivo. Li ricevis premiojn en 1988 kaj 1993.

### Sporta kariero 
 inter 1975-1992 estis naĝisto en ĉefurbaj sportkluboj, plej longe li trejnisto estis Tamás Széchy. Li estis hungara ĉampiono 17-foje inter 1984-1990, dum li apartenis al la hungara nacia teamo 85-foje inter 1979-1992. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988 kun ora medalo en brustonaĝo 200 m, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1986 en la sama branĉo. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1993.

## Fontoj 
* hungarlingvaj datenoj kun foto
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Béla Szabados (naĝisto)

**Béla Szabados** [sabadoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabados Béla** estas hungara naĝisto, trifoja olimpiano, mondĉampiono.

Béla Szabados naskiĝis la  en Békéscsaba (Hungario).

## Biografio 
Béla Szabados atingis la unuan naĝsukceson en 1991 en eŭropa ĉampionumo, teame li estis la 3-a en varia naĝo 4 × 100 m. Li estis hungara ĉampiono 14-foje en la 1990-aj jaroj parte individue, parte teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1992, Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 sen medaloj. Lia plej granda sukceso okazis en 25 metra naĝejo en mondĉampionumo li estis la unua en 2000 (200 m rapidnaĝo) en Ateno. En la sama jaro li finis la aktivan naĝon kaj li akiris ekonomian diplomon en Universitato de Suda Kalifornio, pli poste li trovis laborlokon. Spite tion li daŭre konkursis kiel naĝanto en la 35-39 aĝoklaso en Usono. Intertempe lia edzino naskis filon kaj gajnis en nacia lotumo usonan ŝtatanecon, kiu faris pli facila la lokajn vivkondiĉojn de la familio.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* WikiTrans

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
(159859) 2004 LE23

**(159859) 2004 LE23** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito ekstere  tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la marsa orbito : ĝia marsa MOID estas 0,33534 astronomia unuo, tie estas 50,166 milionoj da km. Kvankam klasifikata kiel marsrenkonta, ĝi restas malproksima de la ruĝa planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Añesa

**Añesa** situas proksimume dek kilometrojn sude de Ejea de los Caballeros. Ĝi estas neloĝata vilaĝeto en la municipo Ejea de los Caballeros de provinco Zaragozo, en la komarko Cinco Villas de la historia hispana regiono Aragono. 

## Loknomo 
Añesa aperas en sia unua mencio (1110) kiel defendo aŭ gardoturo: Tor de Anniassa.  En antikvaj dokumentoj de la jaro 1117 la nuna loknomo "Añesa" aperas kiel "Annessa", "Anniesse" kaj "Anniessia". 

## Geografio 
Ĝia distanco al Ejea estas proksimume iom pli ol sep kilometrojn sude, je malpli ol okcent metroj de la aŭtovojo de Ejea al Tauste, direkto ueste, en loko inter tiu ŝoseo kaj la rivero Arba. 

Añesa havis propran fervojan stacidomon, kiam apud la loko pasis la fervojo Sádaba-Gallur (1915-1970). En ĝia proksimeco nun restas la ruinoj de la fervojhaltejo, la nomo pentrita sur ĝia muro malaperis, kvankam kelkaj kaheloj konservas ĝin ĉe la enirejo de la loko, kie estas la puto kaj la naĝejo. 

## Historio 
Añesa estis la centro de grava aro de templanaj aktivaĵoj. Ĝi estis cedita en 1117, fare de la aragona reĝo Alfonso la 1-a al Lope Garcés Pelegrino, kiu antaŭe estis lia tutoro. 

Añesa venis en konflikton kun Ejea ekde ĝia komenco: inter 1117 kaj 1133 ĝiaj kondiĉoj devis esti zorge difinitaj, pro la asertoj de la guberniestro de Ejea. En la dokumento de interkonsento surprizas la rolo de la islamanoj de Ejea, difinante la terminon; estas la nura fojo, kiam tia komunumo aperas en la dokumentoj.  La senpopoliĝo de Añesa evidentiĝis en 1149, kiam la episkopo de Pamplono cedis al la "Ordeno de la Templo" (templanoj) la preĝejon, kiun ili povis konstrui post ĝia establado. En la jaro 1414 la loko de Añesa estas menciita kiel posedaĵo de la "Ordeno de la Hospitalo".

Juan Bautista Labaña, kiu faris gravan mapon de Aragono, skribis la 13-an de novembro 1610: "AÑESA. De S. al W; 34-a. Ligo kaj duono. Estis loko. Ĝi estas detruita. Ĝi estas de Octavio López de Baylo". 

## Referencoj 

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Historio de Aragono
Luterana preĝejo (Paks)

La **luterana preĝejo** estas religia historia monumento en urbo Paks (Hungario).

## Historio 
Luteranaj grupoj en ĉirkaŭaĵo de Paks formiĝis ekde la 1550-aj jaroj. Paks mem jam en 1574 havis luteranan kirkon. Tamen en la sekvaj jardekoj pro dominado de turkoj la loĝantoj malpliiĝis, nur en la pli pacaj tempoj ekde la 1720-aj jaroj alvenis luteranaj germanoj. Ili eklezie unuiĝis kun similaj en Fadd kaj Dunaszentgyörgy ĉirkaŭ 1780, tial ili ricevis eklezian statuson. En la jaroj 1787 kaj 1788 ili konstruis preĝdomon kovritan per kanoj. En 1800 ankaŭ malgranda orgeno alvenis. La preĝdomo ekbrulis kaj cindriĝis en 1808 kune kun la paroĥo kaj luterana lernejo, sed la sakralaj havaĵoj estis savitaj. La dua preĝdomo funkciis inter 1812-1880, poste ĝi same cindriĝis. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1881-1884, sed la nova orgeno en 1897. En 1944 militaj damaĝoj estiĝis, poste oni aĉetis harmoniumon anstataŭ la detruita orgeno. Ekde 1949 jam la riparita orgeno sonas. En 1969 la kirko estis renovigita, en 1983 pli nova paroĥo konstruiĝis. 

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, ŝtuparo kuras al la enirejo. En mezo de la fasado altiĝas la kvadrata turo. Dum la 1950-aj jaroj oni rigardis el la turo la ĉirkaŭaĵon por tuj anonci eblajn fajrojn. La ĉefenirejo troviĝas ĉe piedo de la turo. La turpinto estas okangula piramido, en la turo 3 sonoriloj sonoras. Interne super la tura enirejo estas videbla galerio por la orgeno. Interne la muroj estas blankaj. La ĉefaltara bildo prezentas krucifikson.

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto
* hungara priskribo 

Lutheran school and church, 2018 Paks.jpg|Luteranaj preĝejo kaj lernejo en Paks
Evangelikus templom a József Attila utca felőli bejárat, 2018 Paks.jpg|Flankenirejo
Karzat, evangélikus templom, 2018 Paks.jpg|Galerio
Lutheran Church nave, 2018 Paks.jpg|Interna parto

Paks
Ĥolonivska (stacidomo)

**Ĥolonivska** () estas fervoja stacio en  (Vinica provinco), vilaĝo en Ukrainio.

[450ra|centra|eta|Fervoja reto de [Vinica provinco]]

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Ĥolonivska en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Ivaniv (Kalinivskij rajon)
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1938
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vinica provinco
Ivaniv (Kalinivskij rajon)

**Ivaniv** () estas vilaĝo en Vinica provinco, Ukrainio. Ĝi havis 3 871 loĝantojn en 2025.

## Famuloj 
* Oleh Ĉornohuz (1936-2022), verkisto

## Vidu ankaŭ 
* Ĥolonivska (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio
* Vinica provinco

## Referencoj 
Kategorio:Ivaniv (Kalinivskij rajon)
Kategorio:Urboj en Vinica provinco
159865 Silvialonso

**159865 Silvialonso** estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la hispana astronomo José Manteca elde la Observatorio de Begues, en Begues (proksime de Barcelono, Katalunio, Hispanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Silvia Alonso Perez*, de La Laguna (Tenerifo), responsulino de instruo pri astrometrio al multenombraj hispanaj . Tio estis la komenco de la atribuo far´de *Minor Planet Center* de multenombraj novaj kodoj de observatorioj en Hispanio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de José Manteca
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Malón

**Malón** [maLON] estas municipo de Hispanio, en la plej norda parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo* kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Malón estas municipa teritorio en la plej norda parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo*, kie ĝi okupas malgrandan teritorion. Ĝi estas sur la valo de la rivero Huecha. Fakte ĝi formas parton de aro de tri malgrandaj municipaj teritorioj norde de tiu de Tarazona, nome Novallas, Malón kaj Vierlas, kiuj estas tre proksimaj, ĉefe la du unuaj, al la limo kun Navaro kaj ties loĝlokoj Ablitas kaj Cascante.

La loĝloko Malón mem estas je 83 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 8 km de Tarazona, komarka ĉefurbo norde, per la nacia ŝoseo N-121 kaj je 3 km de Novallas, plej proksima loĝloko. Ĝi estas sur 427 msm. Ĝi estas ĉe la rivero Queiles kaj ĝia alfluanto Naón, kaj pli kruta zono okcidente.

## Historio 
La araboj, certe la kreintoj de la nuna urba kerno, restis tie ĝis 1610 (dato de la forpelo de la moriskoj el Aragono). De la islama epoko devenas granda parto de la reto de irigaciaj kanaletoj kiuj nutras la fruktoĝardenojn kaj ankaŭ la urba strukturo en sia plej antikva parto.

La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Malón estis konkerita de kristanoj samjare. La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Ili estis majoritato kaj havis juran entecon propre, kun decidoj fare de la "aljama", islama komunumo, kaj ili rajtis partopreni en la kunsidoj de la konsilantaro.

Kiel teritorio lima inter Navaro kaj Aragono, eble por ioma periodo ĝi apartenis al Navaro post la morto de Alfonso la 1-a kaj la separo de ambaŭ regnoj. Fakte estas certa, ke kaj Malón kaj Vierlas ja apartenis al Navaro. Irazoqui estis la klano de la senjoroj.

En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. Malón demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Malón oni malaltiĝis ĝis nunaj 392 loĝantoj.

## Ekonomio 
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kortobirdoj), kaj sekva nutrindustrio, krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Altiraĵoj estas tre diversaj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Kálmán Szekrényessy

**Kálmán Szekrényessy** [sekrEnjeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szekrényessy Kálmán** estis hungara naĝisto, oficiro. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *székelyhidi kaj kémeri* [sEkejhidi]. Oni aprezas lin, kiel la unua hungara naĝisto. Liaj konataj fratoj estis Árpád Szekrényessy kaj Lajos Szekrényessy.
 
 naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  (estas konataj ankaŭ aliaj mortodatenoj) en Budapeŝto.
eta|maldekstre|
eta|
eta|

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en Universitato de Pest, sed interrompe li aliĝis al la aŭstra armeo en 1866. Post 3 jaroj li akiris armean diplometon en Hainburg an der Donau kun rango leŭtenanto. Pli poste li batalis en diversaj lokoj. En 1873 li estis la unua hungaro, kiu tranaĝis la Ĝibraltaran Markolon, post 3 jaroj la Bosporon, en 1879 la Bodenlagon, iom poste la Balatonon. En 1881 internacia naĝkonkurso okazis inter Vác kaj Budapeŝto, kie li atingis la duan lokon, tamen li estis la unua kiel hungaro. Krom la naĝadoj li kontribuis en gazetoj, baldaŭ li fondis gazetojn, eĉ li verkis teatraĵojn, fondis ankaŭ sportklubon kaj estis motoro de la hungara naskiĝanta naĝsporto. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magyarország és a délszláv tartományok* (1878)
* *Utirajzok* (1879)
* *Ermini* (dramo, 1882)
* *Teleki Mihály* (dramo, 1903)

## Memorigiloj 
* statuo en Siófok (1997)
* memortabuloj en Budapeŝto kaj Siófok
* strato en Siófok

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj kaj bildoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (legebla post klako al digrafo Sz, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (legebla post klako al digrafo Sz, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
eta|maldekstre|

Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Interstela medio

eta|300px|Distribuado de jonigita hidrogeno en la interstela medio videbla de la norda hemisfero de la Tero.
En astronomio, la **interstela medio** (**ISM**) estas la materio kaj radiado, kiuj ekzistas en la kosmo inter la stelsistemoj en galaksio. Ĉi tiu matiero inkluzivas gason en jona, atoma kaj molekula formoj, same kiel polvon kaj kosmajn radiojn. Ĝi plenigas interstelan kosmon kaj miksas glate en la ĉirkaŭan intergalaksian kosmon. La energio kiu okupas la saman volumenon, en la formo de elektromagneta radiado, estas la **interstela radiada kampo**.

La interstela medio estas kunmetita de multoblaj fazoj distingitaj de materio ĉu estas jona, atoma aŭ molekula, kaj la temperaturo kaj denseco de la materio. La interstela medio estas kunmetita, ĉefe, de hidrogeno, sekvita de heliumo kun spurkvantoj de karbono, oksigeno, kaj nitrogeno. La termikaj premoj de tiuj fazoj estas en proksimuma ekvilibro unu kun la alia. Magnetaj kampoj kaj turbulaj moviĝoj ankaŭ disponigas premon en la ISM, kaj estas tipe pli gravaj, dinamike, ol la termika premo estas. En la interstela medio, materio estas ĉefe en molekula formo, kaj atingas nombrajn densecojn de 106 molekuloj je cm3 (1 miliono da molekuloj je cm3). En varmaj, difuzaj regionoj de la ISM, materio estas ĉefe jonigita, kaj la denseco povas esti tiel malalta kiel 10−4 jonoj je cm3. Komparu tion kun nombra denseco de ĉirkaŭ 1019 molekuloj je cm3 por aero ĉe marnivelo, kaj 1010 molekuloj je cm3 (10 miliardoj da molekuloj je cm3) por laboratoria altvakua kamero. Laŭ maso, 99% de la ISM estas gaso en ajna formo, kaj 1% estas polvo. De la gaso en la ISM, laŭ nombro 91% de atomoj estas hidrogeno kaj 8,9% estas heliumo, kie 0,1% estas atomoj de elementoj pli pezaj ol hidrogeno aŭ heliumo, konataj kiel "metaloj" en astronomia lingvaĵo. Laŭ maso tio sumiĝas al 70% hidrogeno, 28% heliumo, kaj 1,5% pli pezaj elementoj. La hidrogeno kaj heliumo estas ĉefe rezulto de pranukleosintezo, dum la pli pezaj elementoj en la ISM estas plejparte rezulto de riĉiĝo (pro stela gravito kaj radiada premo) en la procezo de stela evoluo.

La ISM ludas decidan rolon en astrofiziko ĝuste pro sia meza rolo inter stelaj kaj galaksiaj skvamoj. Steloj formiĝas ene de la plej densaj regionoj de la ISM, kiu finfine kontribuas al molekulaj nuboj kaj plenigas la ISM per materio kaj energio tra planedaj nebulozoj, stelaj ventoj kaj supernovaoj. Ĉi tiu interagado inter steloj kaj la ISM helpas determini la rapidecon kun kiu galaksio malplenigas sian gasan enhavon, kaj tial ĝian vivotempon de aktiva stelformado.

## Referencoj 
Kategorio:Astrokemio

Kategorio:Kosmo
Kategorio:Konceptoj en astronomio
Viadukto de linio 2

La **Viadukto de linio 2** () estas franca fervoja ponto en Parizo. Tiu ĉi preskaŭ du kilometrojn longa viadukto subtenas la linion 2 de la Metroo de Parizo ĉe la limo de la 9-a, 10-a, 18-a kaj 19-a arondismentoj. La stacioj , ,  kaj  havas superterajn haltejojn tie.

## Bildgalerio 

Ligne-2-Barbes-Rochechouart2.JPG|'**
La Chapelle stacija Parīzē - panoramio.jpg|**'
Paris Metro 2 Stalingrad Bahnsteig.JPG|'**
Ligne-2-Jaures-1.jpg|**'

## Vidu ankaŭ 
* Linio 2 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Linio 2
(159882) 2004 RQ289

**(159882) 2004 RQ289** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 14-an de septembro 2004 de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.

Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,23534 astronomia unuo, tie estas 35,206 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Roy A. Tucker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Nacia Muzeo de Pakistano

La **Nacia Muzeo de Pakistano** (, IAST-e *qaumī ajāyaba ghara pākistāna*) estas muzeo situanta en Karaĉio (Sindo, Pakistano).

## Historio kaj priskribo 
La Nacia Muzeo de Pakistano estis starigita la 17-an de aprilo 1950, anstataŭigante la Viktorian Muzeon. La muzeo moviĝis al sia nuna loko — en *Burns Garden*, strato D-ro *Zia-ud-din Ahmed* — en 1970.

La baza celo de la kreado de la Nacia Muzeo estis la kolekto, konservado, studo kaj ekspozicio de la dokumentoj de la kultura historio de Pakistano.

En 1970 ekzistis nur kvar galerioj en la Muzeo. Tra la jaroj la muzeo kreskis kaj nun gastigas totalon de dek unu galerioj. La muzeo ankaŭ enhavas kolekton de artefaktoj ligitaj al la kultura heredaĵo de Pakistano, inkluzive de Induso-civilizaciaj artefaktojn, Gandara-civilizaciaj skulptaĵoj, islama arto, antikvaj moneroj kaj manuskriptoj, kiuj dokumentas la politikan historion de Pakistano. Ekzistas ankaŭ etnologia galerio kun statuoj laŭ realaj dimensioj skulptitaj fare de la malsamaj etnoj nun vivantaj en la kvar provincoj de moderna Pakistano.

La muzeo havas kolekton de sigeloj kaj statuoj trovitaj ĉe la arĥeologia situo Mohenĝo-daro .

La muzeo havas kolekton de 58 000 antikvaj moneroj kaj centojn da skulptaĵoj. Krome, proksimume 70 000 publikaĵoj, libroj kaj aliaj materialoj de la departemento pri arĥeologio kaj muzeoj moviĝis al la Nacia Muzeo, por ke vizitantoj kaj publiko povu vidi kaj konsulti ilin.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nacia Muzeo de Pakistano, en la retejo de la gubernio de la urba distrikto de Karaĉio
* [La Nacia Muzeo de Pakistano, en caroun.com, Vankuvero(https://eo.wikipedia.org/wiki/Vankuvero), Kanado]
* 

Kategorio:Kulturo de Pakistano
Los Fayos

**Los Fayos** [losFAĝos] estas municipo de Hispanio, en la centrorienta parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo* kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
eta|maldekstre|230px|Loĝloko ĉe la ravino kaj kavaĵoj.
Los Fayos estas municipa teritorio en la centrorienta parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo*, kie ĝi okupas tre malgrandan teritorion sudokcidente de tiu de Tarazona, lime kun la municipaj teritorioj de Tarazona, Torrellas kaj Santa Cruz de Moncayo.

La loĝloko Los Fayos mem estas je 89 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 6 km de Tarazona, komarka ĉefurbo. Ĝi estas sur 569 msm, alirebla nur el Torrellas. Apud la loĝloko estas la Akvobaraĵo de Val (1996), kiu kolektas akvon el riveroj Val kaj Queiles.

## Historio 
eta|maldekstre|200px|La preĝejo.
eta|maldekstre|230px|La akvobaraĵo.
Estas multaj enrokaj kavaĵoj, kelkaj konektitaj artefarite kaj eble uzitaj kvazaŭ enroka kastelo.

La araboj okupis la lokon dum jarcentoj. La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Los Fayos estis konkerita de kristanoj samjare. En tiu epoko estis gvatoturo, el kio restas nur malmulto el fundamento.

La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Ĉirkaŭ la 16-a jarcento oni konstruis la preĝejon.

En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. Los Fayos demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Los Fayos oni malaltiĝis ĝis nunaj 131 loĝantoj.

## Ekonomio 
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun mudeĥarstila sonorilturo de la 18-a jarcento; ermitejo de la 12-a jarcento, elfosita enroke; restaĵoj de kastelo kaj de monaĥejo same elfositaj enroke; la palaco de la dukoj de Villahermosa,​ konstruita el briko dum la 17-a jarcento; kaj restaĵoj de la Akvedukto de Los Fayos.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Eggendorf im Traunkreis

**Eggendorf im Traunkreis** estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono *Traunviertel* kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Supra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Linz-Land
Henri Manhès

**Henri MANHÈS**, kromnomite *Frédéric* (naskiĝinta la  en Étampes, mortinta la  en Nico) estis franca ĵurnalisto, kolonelo kaj rezistomovadano kontraŭnazia. En la koncentrejo Buchenwald li gvidis la francian brigadon de la Internacia soldata organizo (IMO; kaŝaj armilportantaj grupoj inter la kaptitoj). Li estis krome honora prezidanto de *Fédération Internationale des Résistants* (FIR).

## Vivo 
Estante filo de librotenisto Manhès studis du jarojn jursciencojn kaj (post militoservo) ĵurnalistikon kaj anis en 1936 en la kabineto de Pierre Cot en la ministerio pri aviado. Tie li amikiĝis kun Jean Moulin. Post la okupiĝo fare de Wehrmacht li iniciatis la grupon *Ceux de la Libération*. En 1941 li fariĝis viculo por Jean Moulin. Post reveno el vojaĝo disde Londono Franclandon li arestitis en la 3.3.1943 kaj venis en Frontstalag-prizonon je Compiègne. En januaro 1944 li transportitis koncentrejen al Buchenwald kie Marcel Paul nomumis lin estron de la komitato por franclandanaj interesoj. Post kiam la plejparto de la SS-anoj fuĝis en la 11.4.1945 antaŭ la alproksimiĝanta Usona Armeo li troviĝis en la viraro kiuj prenis por kelkaj horoj la kontrolon de la internigejon ĝis la fakta alveno de la liberigantaj usonanoj.

Post kiam li revenis Franclandon li fondis FIR; en 1952 li iĝis ties honora prezidanto. Kiam Marcel Paul iĝis ministro pri industrio Manhès kunlaboris. En septembro 1958 li iĝis honora civitano de Vajmaro. Monumento por li starigitis en majo 1961 tuj ĉe obelisko komence de la strato Blutstraße kondukanta en la direkto de la pli okcidenta koncentrejo.

## Verkoj 
* 1947: ''Buchenwald: l'organisation et l'action clandestines des déportés français (1944-1945)*, FNDIRP (Fédération nationale des déportés et internés résistants et patriotes)
* 1948: *L'Allemagne restera t'elle un danger pour la paix?* (kolekto «Se souvenir»), FNDIRP
* 1952: *Fascisme'' (kolekto Fiat Lux), Sens

## Honoroj soldataj 
* Commandeur de la Légion d'Honneur
* Compagnon de la Libération (19.10.1945)
* Croix de Guerre 14/18
* Croix de Guerre 39/45
* Médaille de la Résistance
* Médaille des Evadés
* Croix du Combattant 14/18
* Croix du Combattant Volontaire 14/18
* Croix du Combattant 39/45
* Croix du Combattant Volontaire de la Résistance
* Médaille de la Victoire (alinome: Interalliée)
* Médaille Commémorative de la Grande Guerre
* Médaille Commémorative de la Guerre 39/45
* Médaille Commémorative des Services Volontaires dans la France Libre
* Croix de guerre 14/18 (Belgujo)
* Croix de Guerre (Ĉeĥoslovakujo)

## Literaturo 
* Heinz Koch, Udo Wohlfeld: *Das deutsche Buchenwaldkomitee. Die Periode von 1945 bis 1958*, Heft 7 der Reihe „gesucht“ der Geschichtswerkstatt Weimar-Apolda, Weimar 2010, ISBN 3-935275-14-5.
* Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner (eld.): *Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte.* Weimar 1998, ISBN 3-7400-0807-5.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* "Kranzniederlegung für Weimars Ehrenbürger Henri Manhès".  (2009)
* biografiego kun foto

Kategorio:Francaj oficiroj
Kategorio:Francaj rezistantoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ĵurnalistoj
El Buste

**El Buste** [elBUSte] estas municipo de Hispanio, en la nordorienta parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo* kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
El Buste estas municipa teritorio en la nordorienta parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo*, kie ĝi okupas malgrandan teritorion.

La loĝloko El Buste mem estas je 76 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 13 km de Tarazona, komarka ĉefurbo norde, kaj je 12 km de Borja, ĉefurbo de la apuda komarko. Ĝi estas sur 750 msm.

## Historio 
La araboj, certe la kreintoj de la nuna urba kerno, restis tie ĝis 1610 (dato de la forpelo de la moriskoj el Aragono). De la islama epoko devenas granda parto de la reto de irigaciaj kanaletoj kiuj nutras la fruktoĝardenojn kaj ankaŭ la urba strukturo en sia plej antikva parto. La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ El Buste estis konkerita de kristanoj samjare. La plej frua referenco al la loĝloko estas de 1382. La preĝejo estis konstruita ĉirkaŭ la 12-a jarcento je malfrua romaniko kvankam estis ampleksita en la 18-a jarcento per barokaj kaj renesancaj elementoj.

La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Ili havis juran entecon propre, kun decidoj fare de la "aljama", islama komunumo, kaj ili rajtis partopreni en la kunsidoj de la konsilantaro.

Kiel teritorio lima inter Navaro kaj Aragono, eble por ioma periodo ĝi apartenis al Navaro post la morto de Alfonso la 1-a kaj la separo de ambaŭ regnoj. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. El Buste demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en El Buste oni malaltiĝis ĝis nunaj 71 loĝantoj.

La 14an de marto 1972 la loĝloko preskaŭ suferis katastrofon kiam du usonaj ĉasaviadiloj McDonnell Douglas F-4 Phantom II kraŝis tute apud El Buste, kaj restaĵoj falis sur la loĝloko, post la aviadiloj superflugis la tegmentojn inter nebulo.​

## Ekonomio 
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Altiraĵoj estas tre diversaj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Añón de Moncayo

**Añón de Moncayo** [aNJON demonKAĝo] estas municipo de Hispanio, en la plej suda parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo* kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Añón de Moncayo estas municipa teritorio en la plej suda parto de la komarko *Tarazona y el Moncayo*, kie ĝi okupas preskaŭ la tutan sudan duonon de la komarko, estante la dua plej etenda teritorio en la komako, malantaŭ nur Tarazona. Ĝi estas sur la valo de la rivero Huecha. Parto de ĝia teritorio estas okupita de la Natura Parko Moncayo.

La loĝloko Añón de Moncayo mem estas je 84 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 19 km de Tarazona, komarka ĉefurbo norde. Ĝi estas sur 276 msm. Ĝi estas ĉe la rivero Huecha kaj atingebla nur el apuda Alcalá de Moncayo.

## Historio 
eta|maldekstre|210px|Kastelo de Añón de Moncayo, nune rura domo.
eta|maldekstre|250px|Natura areo ravino Morana.
eta|maldekstre|320px|Panoramo.
Añón estis ekde la 12-a jarcento la unua aragona fortikaĵo antaŭ Kastilio en la vojo de la valo Huecha, natura trapasejo inter ambaŭ regnoj. Tiam ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano. Ŝajne la nuna kastelo estus de la 14-a jarcento, post la abandono post la Milito de la du Petroj.​

La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo.

Añón de Moncayo demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Profite de la internacia manko pro la filoksero en Francio, kreskiĝis la kultivado de vitejoj. Poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Añón de Moncayo oni malaltiĝis ĝis nunaj 202 loĝantoj.

## Ekonomio 
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo kaj brutobredado, kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

Altiraĵoj estas tre diversaj. Distra kaj natura loko Las Cuevas enhavas du karstajn kavaĵojn ĉe la rivero, unu el kiuj estas hejmo de subtera fonto kiu fluas al Huecha.

La kastelo de Añón, same kiel tiu apuda de Trasmoz, estas ekzemplo de mezepoka defendofortikaĵo konstruita en la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj de la meza valo de Ebro; ĝi enhavas kvin turojn.

Ĉe la montareto Peñas de Herrera estas ankaŭ restaĵoj de aliaj du kasteloj de la 12-a jarcento nome Ferrera kaj Ferrellón.

En la teretaĝo de la urbodomo estas Interpretejo de Añón de Moncayo, pri la Natura Parko Dehesa del Moncayo kaj ties medio.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Tarazona y el Moncayo

[170ra|eta|Loko de la komarko *Tarazona y el Moncayo* en la okcidento de la [provinco Zaragozo en centro de Aragono.]]
**Tarazona y el Moncayo** [taraZOna jelmonKAĝo], en Esperanto eble *Tarazono kaj Monkaĝo*, estas komarko de komunumo Aragono, en Hispanio, en la okcidento de la Provinco Zaragozo. Ĝi lokiĝas en la Ebra baseno, sude de la fluejo, kaj ĝia ĉefurbo estas Tarazona.

## Municipoj 
eta|400ra|Municipoj en *Tarazona y el Moncayo*.
La komarko ampleksas jenajn 16 municipojn:

* Alcalá de Moncayo
* Añón de Moncayo
* El Buste
* Los Fayos
* Grisel
* Litago
* Lituénigo
* Malón
* Novallas
* San Martín de la Virgen de Moncayo
* Santa Cruz de Moncayo
* Tarazona
* Torrellas
* Trasmoz
* Vera de Moncayo
* Vierlas

## Geografio 
Ĝi limas norde kun la provincoj Navaro, Sorio kaj Rioĥo, kaj sude kaj oriente respektive kun la aragonaj komarkoj Aranda kaj *Campo de Borja*. Ĝia teritorio kuŝas sur la norda deklivaro de la Iberia Sistemo en la baseno de la rivero Queiles. Parto de ĝia teritorio estas okupita de la Natura Parko Moncayo.

La ĉefa natura kaj turisma heredaĵo estas Moncayo, montaro kies ĉefa montopinto estas 2316 m.s.m. alta, nome la plej alta de la Iberia Sistemo. Ties medio, deklarita natura parko en la aragona deklivaro, posedas grandan biodiversecon kun pli ol 1 500 plantospecioj, kelkaj el kiuj praktike endemiaj de tiu montaro.

El la kultura heredaĵo menciendas multaj monumentoj de mudeĥara stilo, ĉefe sonorilturoj. Elstaras la mezepoka historia kerno de Tarazona, kaj speciale la mudeĥara katedralo de Santa María de la Huerta, la episkopa palaco, kaj la fasado de la urbodomo. Menciendas ankaŭ la kastelo de Trasmoz, el la 12-a jarcento, kaj la Monaĥejo de Veruela, nome unu de la tri grandaj cisteraj monaĥejoj aragonaj kiu estas ene de la municipa teritorio de Vera de Moncayo.

Gustavo Adolfo Bécquer kaj lia frato Valeriano Bécquer uzis Veruela kaj Moncayo ofte kiel inspiro kaj kunteksto por siaj verkoj. Inter famuloj naskiĝintaj en la komarko, menciindas aktoroj de la 20-a jarcento Paco Martínez Soria kaj Raquel Meller.

## Eksteraj ligiloj 
* Comarca Tarazona y el Moncayo, en comarcaacomarca.com
* Comarca Tarazona y el Moncayo en aragonesasi.com
* Tierras del Moncayo
* Komarkoj de Aragono, Tarazona y el Moncayo

Kategorio:Provinco Zaragozo
Kategorio:Geografio de Aragono
Kategorio:Komarkoj de provinco Zaragozo
Joe Sinduhije

**Joe SINDUHIJE** (naskita la 20-a de aprilo 1997) estas burunda-nederlanda aktoro.

## Vivo 
Sinduhije estis naskita kaj edukita en Buĵumburo. Li studentiĝis ĉe la Akademio de Kinaj Aktoroj de Amsterdamo en 2017. Li estas konata pro sia ĉefrolo en *SpangaS* en kiu li pozis kiel Jip Baltus. Nuntempe Joe povas esti vidita en Outsiders, la prezento en la klasĉambro de Teatro Utrecht.

Sinduhije trejnis kiel kinaktoro ĉe la "Media College" de Amsterdamo, en la grandurbo kie li vivas.

Sinduhije komencis sian aktoran karieron en 2016, kie li ludis la rolon de Jip Baltus en la junulserio *SpangaS*. En 2019, li ludis la rolon de Kenneth en la televidserio *Vermist!*. Li ankaŭ ludis la rolon de Maikel en la televidserio *NOOD*.

## Filmaro 
* *SpangaS* (2016-2020) - Jip Baltus
* *Spangas op Zomervakantie* (2018-2019) - Jip Baltus
* *Vermist!* (2019) - Kenneth
* *Niet Gegumd* (2020) - Leo (Mallonga filmo)
* *NOOD* (2021) - Maikel

## Eksteraj ligiloj 
*Joe Sinduhije ĉe IMDb
*Joe Sinduhije sur Instagram

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1997
Kategorio:Televidaktoroj
Kategorio:Burundanoj
Viadukto de linio 18

La **Viadukto de linio 18** () estas franca fervoja ponto konstruata en Essonne. Tiu ĉi  kilometrojn longa viadukto ebligos ekde 2026 la transiron de la altebenaĵo de Saclay per la linio 18 de la Metroo de Parizo.

## Vidu ankaŭ 
* Linio 18 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Société du Grand Paris)

Linio 18
Viadukto de quai de la Rapée

La **Viadukto de quai de la Rapée** () estas kurba fervoja ponto situanta en la 12-a arondismento de Parizo, Francio.

## Fervoja situo 
Situanta sudoriente de la stacio ''*, ĝi estas uzata de la linio 5 de la Metroo de Parizo. Tiu ĉi, venante de la nordo, trairas la Metroo-ponton Morland supertere, transiras la stacion *Quai de la Rapée'', iras subteren por trapasi sub ponton de Austerlitz kaj eliras surteren por trairi deklivon de 40‰ finiĝantan en du helikformaj metalinterspacoj konsistigantaj tiun viadukton. Post turniĝo je 90° dekstren tie, la linio aliras la Viadukton de Austerlitz kiu ebligas al ĝi transiri Sejnon.

## Vidu ankaŭ 
* Linio 5 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Quai de la Rapée
Tamás Sors

**Tamás Sors** [tamAŝ ŝorŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sors Tamás** estas hungara naĝisto, trifoja paralimpiano, paralimpika ĉampiono, juristo.

 naskiĝis la  en Pécs.

## Biografio 
 naskiĝis kun misformitaj membroj. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo. Baldaŭ li akiris juran diplomon en Universitato de Pécs, baldaŭ li trovis laborlokon ĉe fondaĵo. Li ricevis ŝtatajn premiojn inter 2008-2016.
 
### Sporta kariero 
 ekde sia aĝo sep naĝis, ekde 2001 jam en sportklubo. En 2002 li startis unue en konkurso. Li estis hungara ĉampiono sesfoje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1966-1975 91-foje. Li estis paralimpiano en Somera Olimpiko 2008, Somera Olimpiko 2012 kaj Somera Olimpiko 2016 kun 2 oraj, 2 arĝentaj kaj 4 bronzaj medaloj, krome en similaj nondĉampionumoj li estis la unua dufoje. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2017.

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto kaj videoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj paralimpianoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj paralimpikaj ĉampionoj
Viadukto de Bulvardo Auguste Blanqui

La **Viadukto de Bulvardo Auguste Blanqui** () estas fervoja ponto situanta en la 13-a kaj 14-a arondismentoj de Parizo, Francio.

Ĝi estas uzata de linio 6 de la Metroo de Parizo. La stacioj '** kaj **' havas superterajn haltejojn tie.

## Bildgalerio 

P1320579 Paris XIII ligne 6 station glaciere bw rwk.jpg|'**
P1320202 Paris XIII station Corvisart bd Auguste-Blanqui rwk.jpg|**'

## Vidu ankaŭ 
* Linio 6 de la metroo de Parizo
* Auguste Blanqui

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Bulvardo Auguste Blanqui
Kategorio:Konstruaĵoj en la 13-a arondismento de Parizo
György Schirilla (patro)

**György Schirilla** [djordj ŝirila], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schirilla György** estis hungara apostolo de la sana vivo, naĝisto, kuristo, instruisto. Lia patro estis György Schirilla (advokato), lia filo estis György Schirilla (filo).

György Schirilla naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Schirilla naskiĝis kun malsana koro, krome post jaroj lia piedo paraliziĝis. Pro mokado li ĵetis sin en la glacian Danubon, sed li ne mortis, eĉ en la malsana piedo revenis la normala sangofluo. Li serioze komencis sportadi, tamen ne laŭ la kutimoj. Li apartenis al ĉefurba sportklubo inter 1952 kaj 1980. Dum 35 jaroj li ĉiujare tranaĝis la Danubon vintre inter glacioj. Li akiris sportpedagogian diplomon en 1973, poste li instruis gimnastikon. Li estis ankaŭ vegetarano kaj jogisto. Li havis edzinon.

## Liaj sportaj rezultoj 
* inter 1975 kaj 1982 ĉiujare li ĉirkaŭkuris la Balatonon
* en 1967 li kuris inter Budapeŝto kaj Moskvo dum 32 tagoj (2216 km)
* en 1968 li kuris inter Budapeŝto kaj Kenderes

## Memorigiloj 
* statuo en Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj longdistancaj kuristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj vegetaranoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj jogistoj