open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Félines-sur-Rimandoule

**Félines-sur-Rimandoule** estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 69&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.

__TOC__
## Geografio 
Félines-sur-Rimandoule etendiĝas sur 8.46&#160;km², kaj havis 69&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8.2&#160;homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.

## Historio 
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Patrick Cuer, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Félines-sur-Rimandoule apartenas al la kantono de Bourdeaux, kies ĉefurbo estas Bourdeaux. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Drôme
*Kantono de Bourdeaux

Kategorio:Komunumoj de Drôme
Ferenc Szabó (kuracisto)

**Ferenc SZABÓ** [sabo:] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Satmaro la 31-an de oktobro 1929 kaj mortis la 28-an de januaro 1996.

## Biografio 
Ferenc Szabó diplomitiĝis en OGYI de Târgu Mureș (1954). Li estis kuracisto en Micula, poste en Satmaro ĝis sia pensiuliĝo (1989). En 1994 li elmigris en Germanujon.

## Libroj 
* *Dr. Lükő Béla* (Szatmárnémeti 2002).
* *Egészségügy-történeti dolgozatok*. Szatmárnémeti 1997 = Otthonunk, Szatmár megye).

## Fonto 
* RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Ferenc Szabó

**Ferenc Szabó**

* Ferenc Szabó (fizikisto)
* Ferenc Szabó (jezuito)
* Ferenc Szabó (komponisto)
* Ferenc Szabó (kuracisto)
* Ferenc Szabó (piaristo)
Vojtěch Merunka

Dr. Ing. **Vojtěch MERUNKA**, Ph.D. () estas profesoro de universitato, eksperto laŭ programiko, aŭtoro de sciencaj artikoloj, aŭtoro kaj propagandisto de lingvo novoslovienski, poste interslava.

## Biografio 
Vojtěch Merunka naskiĝis je 1967 en urbo Čáslav kaj post la fino de lernado en loka gimnazio, li studis inĝenierikon ĉe Ĉeĥia Teĥnika Universitato en Prago. Li estas doktoro pri datentraktado kaj matematika modelado; li ankaŭ estas profesoro pri regado de informo. Inĝeniera instruisto en Agrokultura Universitato de Prago.

Li estas kreinto de internacia konversacio **Objekty**, kia estis kreinta je 1995.

Ekde 2015, li estas la prezidanto de la Slava Unio.

## Libroj 
* Novoslovienskij jazyk. 1. vyd. České Budějovice : Nová Forma, 2009. 128 s. 400 výtisků. ISBN 978-80-87313-51-0. cnb002087164
* Neoslavonic zonal constructed language. 1. vyd. České Budějovice : Nová Forma, 2012. 164 p. 500 výtisků. ISBN 978-80-7453-291-7.
* Interslavic zonal constructed language: an introduction for English speakers. Prague : Lukáš Lhoťan publishing, 2018. 166 p. ISBN 978-80-907005-9-9; ISBN 978-80-904932-7-8
** Traduko en la rusa: Межславянский искусственный зональный язык: Учебное пособие для русскоязычных / Войтех Мерунка; пер. с англ. и комментарии Н.В. Кузнецова, С.C. Калинина, А.И. Лазарева. – Воронеж: Кварта, 2018. – 130 с.; илл.

## Honorigoj 
maldekstra|75ra|eta|
* Medalo de Josef Dobrovský, 12.11.2013
* Medalo de Aleksej Ĥovanski «Viva vorto», 01.06.2018
* Medalo de memoro de 75-a datreveno de mortira morto de Sankta Gorazd, 01.06.2018

## Ligiloj 
Kategorio:Interslava movado
Kategorio:Lingvokreintoj
Kategorio:Tutslavistoj
Kategorio:Ĉeĥaj instruistoj
Truinas

''''* - jen france kaj okcitane - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Drôme*, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono [[kantono |]].  

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Lokaj famuloj 
* André du Bouchet (1924-2001, franca poeto, mortis en Truinas kaj estis enterigita tie.
* Geneviève de Gaulle-Anthonioz (1920-2002), rezistulino dum la Dua mondmilito kaj eksa prezidantino de la internacia organizaĵo "ATD Quart Monde" (Agi ĉiuj por la digno de la Kvara mondo), en Truinas verkis sian libron *La Traversée de la Nuit'' pri sia vivtempo en naziaj koncentrejoj.

## Administrado 
Truinas apartenas al la kantono de Bourdeaux, kies ĉefurbo estas Bourdeaux. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Drôme
*Kantono de Bourdeaux

Kategorio:Komunumoj de Drôme
Flundro

alternative=Platichthys flesus 1.jpg|eta|251x251ra|Platichthys flesus 1
**Flundroj** estas grupo de fiŝoj el la ordo de Pleŭronektoformaj. Ili estas fundakvaj fiŝoj troviĝantaj ĉe la fondo de marbordaj lagunoj kaj estuaroj de Norda Atlantiko kaj Pacifiko.[eta|250px|dekstra|[Vintra flundro, *Pseudopleuronectes americanus*]]

## Taksonomio 
Nombraj geografiaj kaj taksonomiaj specioj estas aluditaj kiel flundroj nome la jenaj ekzemple.

* Okcidenta Atlantiko
** Golfoflundro - *Paralichthys albigutta*
** Suda flundro - *Paralichthys lethostigma*
** Somera flundro (konata ankaŭ kiel *fluke*) - *Paralichthys dentatus*
** Vintra flundro - *Pseudopleuronectes americanus*

* Eŭropaj akvoj
** Eŭropa flundro - *Platichthys flesus*

* Nordokcidenta Pacifiko
** Oliveca flundro - *Paralichthys olivaceus*

## Okulmigrado 
## Habitato 
## Minacoj 
Kategorio:Pleŭronektoformaj fiŝoj
Kategorio:Fiŝoj
Géza Szabó

**Géza SZABÓ** [sabo:] estis rumania hungara fabelkolektisto, fabelverkisto. Li naskiĝis la 5-an de aprilo 1904 kaj mortis la 11-an de aprilo 1991 en Gherla.

## Biografio
Géza Szabó pristudis reformitan teologion en Kluĵo kaj estis pastro en pluraj vilaĝoj.

## Volumoj
*Az aranyszívű pásztor (Buk. 1971; = Mesetarisznya); 
*Az *igazság tölgyfája. Kalotaszegi mesék és népmondák (samloke 1978). 

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Subaru

**Subaru** estas japana vorto rilate al la malfermita stelamaso de la Plejadoj, kaj ankaŭ servas kiel antaŭnomoj por ambaŭ seksoj. Cetere, kiel propra nomo :

***Subaru** estas japana firmo kaj veturilmarko.
***Subaru** estas japana teleskopo lokita sur la vulkano Mauna Kea en Havajo.
***Subaru** estas literatura premio.
****Pink Subaru*** estas komedia filmo aperinta en 2009.
Subaru (teleskopo)

eta|dekstra|250ra|Teleskopo Subaru en Havajo.
**Subaru** (japanlingve すばる望遠鏡) estas japana teleskopo lokita sur flanko de la vulkano Mauna Kea en Havajo. Ĝi estas teleskopo de la tipo Cassegrain, kaj havas diametron de 8.2 metroj. Subaru do viciĝas inter la plej grandaj surteraj optikaj teleskopoj.

La konstruado iĝis en 1991, kaj ĝi estis unuafoje uzita la 28-an de januaro 1998.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Teleskopoj
Bruna truto

alternative=טרוטה חומה|eta|*Salmo trutta*
eta|Arealo en Usono
La **Bruna truto**, **Salmotruto** aŭ **Trutosalmo** (*Salmo trutta*) estas origine el Eŭropo specio de fisoj el la familio Salmonedoj. Ĝi inkluda kaj pure nesalakvajn populaciojn, nomataj *Salmo trutta* morfo *fario* kaj *S. trutta* morfo *lacustris*, kaj migrantajn formojn konatajn kiel **martruto**, *S. trutta* morfo *trutta*. Tiu lasta migras al oceanoj dum multe el sia vivo kaj revenas al nesala akvo nur por ovodemetado. Martruto en Britio kaj Irlando havas multajn regionajn nomojn krom *Brown trout* (Bruna truto), nome *sewin* (Kimrio), *finnock* (Skotlando), *peal* (Okcidento), *mort* (Nordokcidenta Anglio) kaj *white trout* (Blanka truto, Irlando).

La specifa epiteto *trutta* derivas el la latina *trutta*, signife, laŭvorte, "truto".

## Teritorio 
## Konservostatuso 
## Karakteroj 
## Dieto 
## Bredado 
## Notoj 
Kategorio:Salmonedoj
Esprimisma arkitekturo

[eta|Einstein-Turo en [Potsdamo]]
[eta|Het Schip en [Amsterdamo]]
**Esprimisma arkitekturo** estas preskaŭ nure germana aperaĵo, kiu produktis en la jaroj post la Unua Mondmilito ĝis la fino de la 1920-aj jaroj plej diversajn konstruaĵojn.

Por unua fojo en 1913 Adolf Behne komparis la arkitekturon de Bruno Taut en la revuo *PAN* kun la samtempa evoluo de la pentrarto kaj nomis ĝin *laŭ ĝia plej ena senco „esprimisma“*. Multaj el la arkitektoj aktivis ekde 1907 en la artista asocio *Deutscher Werkbund* kaj estis stampitaj de la stilo, la plej multaj pli malfrue sin turnis al la Nova Konstruo.

Aparta formo precipe disvastiĝinta en norda Germanujo kaj en Nederlando estas la brikoesprimismo.

## Literaturo 
* Wolfgang Pehnt: *Die Architektur des Expressionismus.* Hatje Cantz Verlag, Ostfildern-Ruit 1998, ISBN 3-7757-0668-2

Kategorio:Ekspresionismo
Kategorio:Arkitekturaj stiloj
Lopra

eta|Situo de Lopra
eta|Lopranseiði. La *Istmo de Lopra* ĉe ties okcidenta rando
**Lopra** (dane: **Lobra**) estas komunumo sur insularo Ferooj, sur insulo Suðuroy. Ĝi havis 104 loĝantojn en 2007.

Lopra situas sude ĉe la orienta parto de Suðuroy, ĉe fino de la fjordo **Lopransfjørður**, kiu trairas al **Vágsfjørður**. Tie ekzistas istmo, antaŭ la okcidenta marbordo situas la 3,4&nbsp; hektarojn granda **Lopranshólmur**.

La komunumo estis fondita en 1834, kiam komencis la laboron tie cetaca stacio. Post kiam la aro de cetoj reduktiĝis en la 20-a jarcento, oni fermis la stacion de Lopra en 1953. Hodiaŭ tie funkcias fiŝoprilabora uzino.

La vojoj al sudo kondukas tra serpentumaj vojoj, preter birdorokoj Beinisvørð.

Kategorio:Geografio de Ferooj
GJ 504 b

**GJ 504 b** estas ekstersunsistema planedo kiu orbitas ĉirkaŭ la stelo GJ 504. Ĝi estis malkovrita per rekta bildigo de la sunsistemo en 2013 fare de la sciencista teamo de la japana teleskopo Subaru.

Ĝi verŝajne estas rozkolora kaj estas la plej malpeza ekstersunsistema planedo malkovrata ĝis nun.

Kategorio:Ekstersunsistemaj planedoj detektitaj per rekta bildigo
Kategorio:Ekstersunsistemaj planedoj malkovritaj en 2013
Trøllhøvdi

**Trøllhøvdi** estas insuleto de Ferooj, situanta norde de Sandoy. Ĝi havas la areon de 19 hektaroj, longante 850 metrojn kaj kun plej larĝa parto de 320 metroj.

La insuleto ne estas loĝata, sed vivas, nestas sur ĝi multaj birdoj.

Kategorio:Ferooj
Preĝejo Anĝela Sankta Maria (Nyírbátor)

**Minoritana preĝejo de Anĝela Sankta Maria** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Nyírbátor.

## Preĝejo 
Ekde la 14-a jarcento kirko de Sankta Georgo funkciis en tiu urbo http://lexikon.katolikus.hu/N/Nyírbátor.html. En 1488 franciskanoj konstruis malfrugotikan kirkon en tiu loko, tial la turo situas ne ĉe la enirejo, sed ĉe la sanktejo. Aliaj supozas, ke en 1479 (tra)konstruiĝis la nun videbla preĝejo http://www.nyirbator.hu/a_minorita_templom_es_kolostor. Inter 1717-1725 ĝi estis tra- kaj rekonstruita. En la 18-a jarcento minoritanoj alvenis kaj ili transprenis la taskojn. En 1737 oni faris altaron honore al la loka bienulo "Krucsay", en 1751 oni faris altarojn pri Sankta Anna kaj Pietá, post 2 jaroj pretiĝis la ĉefaltaro. En 1834 skismo, en 1889 incendio okazis. Oni faris orgenon en 1895. En 1957, poste en la 1970-aj jaroj oni renovigis la preĝejon, 2011 oni plene renovigis la preĝejon.

## Monaĥejo 
La monaĥejo por franciskanoj konstruiĝis kune kun la preĝejo. En 1514 armeo de György Dózsa disrabis la monaĥejon. Ankaŭ en 1527 ĝi estis disrabita, poste en 1566 ĝi forlasiĝis, poste iomete ruiniĝis. Alia informo diras, ke en 1587 oni prirabis kaj ruinigis la konstruaĵon kun la preĝejo. La monaĥejo rekonstruiĝis en 1744. En 1911 lernejo ekfunkciis en la konstruaĵo. En la 1990-aj jaroj oni renovigis la monaĥejon, pli precize la muzeon.
 
## Konstruaĵoj 
La preĝejo kun la monaĥejo formas U-literon. Apude situas skulptaĵo pri Gabrielo Bethlen. Menciindas, ke estas vojeto al la simila Kalvinana preĝejo (Nyírbátor). La enirejo troviĝas en la preĝeja parto. Iom post la enirejo aliĝas la L-majuskla monaĥejo. Navo de la preĝejo estas pli larĝa, ol la tre longa plurlatera sanktejo. La malalta turo formas kvadraton. Interne menciindas la skulptitaj altaroj, same la predikejo.

La konstruaĵoj jam ne apartenas al la minoritatoj, en la monaĥejo muzeo funkcias.

## Legendo pri la altaro 
En la preĝejo estas videbla skulptita malfrugotika altaro nomata Passio aŭ Krucsay [kruĉai] http://vendegvaro.utazom.com/minorita-templom-angyalos-boldogasszony-nyirbator. Laŭ la onidiro János Krucsay estis kapitano de Francisko Rákóczi la 2-a. Sinjorino Kruĉay ofte estis malfidela. Baldaŭe Sinjoro Krucsay iris al juĝisto, kiu kondamnis la edzinon je morto. La edzino tamen pluvivis, ĉar la edzo pardonis al ŝi. La edzino devis surskribi dokumenton: se denove okazos malfideleco, ŝi mortos. Tio okazis kaj la juĝisto denove kondamnis ŝin je morto. Ŝi senkapiĝis en 1728. Post 3 monatoj Krucsay denove edziĝis, poste li financis la altaron havantan la nomon Krucsay.

## Fontoj 
* hungare
* hungare
* hungare kun multe da fotoj
* hungare
* hungare kun multe da fotoj
* hungare
* hungare

Anĝela
Nyirbator
Kategorio:Minoritanaj preĝejoj
Nyirbator
59 Virginis

**59 Virginis** (ankaŭ konata kiel ***e Virginis***, ***HR 5011*** aŭ ***Gliese 504***) estas G-tipa stelo (flava nano) lokita en la konstelacio Virgo. Ĝi situas proksimume 57 lumjaroj el la Tero.

En 2013, gazplanedo GJ 504 b estis malkovrita pere de teleskopo Subaru en Havajo. Ĝi verŝajne estas rozkolora kaj estas la plej malpeza ekstersunsistema planedo malkovrata ĝis nun.

Kategorio:Virgo (konstelacio)
Kategorio:Steloj
Châtillon-en-Diois

**Châtillon-en-Diois** estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 561&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.

__TOC__
## Geografio 
Châtillon-en-Diois etendiĝas sur 28.02&#160;km², kaj havis 561&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 20&#160;homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.

La vilaĝo staras sur teramaso, apud monteto nomata Glandasse.

## Historio 
La ĉirkaŭmuroj de Châtillon-en-Diois estis konstruitaj inter 1379 kaj 1426 pro ordo de la episkopo de Die.

La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Régine Oddoz, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Lokaj famuloj 
Franca pentristo Alfred Courmes estis enterigita tie.

Pierre Devoluy (1862-1932), franca verkisto kaj poeto, naskiĝis en la vilaĝo.

## Administrado 
Châtillon-en-Diois estas la ĉefurbo de la kantono de Châtillon-en-Diois. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Drôme
*Kantono de Châtillon-en-Diois

Kategorio:Komunumoj de Drôme
8964 Corax

'*8964 *Corax'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la
Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la korako aŭ granda korvo (*Corvus Corax'').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Ĥelidredoj

alternative=Common Snapping Turtle Close Up.jpg|eta
La **Ĥelidredoj**, nome *Chelydridae*, estas familio de testudoj kiu havas sep formortintajn kaj du vivantajn genrojn. La nunaj genroj estas *Chelydra*, nome Serpentotestudoj, kaj *Macrochelys*, el kiu ties plej granda parenco nome la aligatora testudo (*Macrochelys temminckii*) estas la ununura specio. Ambaŭ estas endemiaj de la Okcidenta Hemisfero. La formortintaj genroj estas la jenaj: *Acherontemys*, *Chelydrops*, *Chelydropsis*, *Emarginachelys*, *Macrocephalochelys*, *Planiplastron*, kaj *Protochelydra*.

Kategorio:Testudoj
Imre Szabó (verkisto)

**Imre SZABÓ** [sabo:] estis rumania hungara verkisto, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Érsekújvár en 1882 kaj mortis la 19-an de septembro 1943 en Koloĵvaro.

## Biografio
Imre Szabó estis ĵurnalisto en Budapeŝto, ĉe la Új Kelet de Kluĵo. En 1930–31 li redaktis la revuon Kelet Népe de Kluĵo. 

## Verkoj
*Zsidócskák (Kv. 1921); Szent Eliz. Egy modern lány regénye (uo. 1923); Orrlik és Hebegő (unuakta ŝercaĵo, uo. 1924); A piros zubbony. A varázspokróc. Wranyovsky mester (uo. 1924); Zsidó komédiások (noveloj, uo. 1925); A házmesterlány (teatra romaneto, uo. 1926); A légvárak urai (rakontoj, uo. 1926); Kelet kapujában (vojaĝnotaĵoj, uo. 1927); Az utolsó máglya (romano, uo. 1928); Az új Balkán. Útijegyzetek a háború utáni Romániáról, Bulgáriáról, Jugoszláviáról, Görögországról és Törökországról (uo. 1929); Aki bírja, marja (uo. 1931); A piros belépő (uo. 1932); A zsidó Marx (Arad 1932); Toledo (romano, Kv. 1934); Bélyeges irodalom (antologio de judaj miniaturoj, kunm. I. Sz. Kv. 1934); Új zsidók (uo. 1936); Erdély zsidói (uo. 1938); A pozsonyi zsidó utca (epokpriskribaĵo, uo. 1939); Simon kancellár (uo. 1940); Gábort ünneplik (unuakta ŝercaĵo, uo. é. n.); Zsidó almanach (uo. é. n.); Babylon és Júdea (romano, uo. 1942); Róma és Júdea (rakontoj, uo. 1943).

## Tradukaĵoj
* Ŝolom Alejĥem: Leégett nemesek (Kv. 1922); Oszip Dimov: Szomorúságának énekese (uo. 1927); Louis Golding: Magnolia Street. 

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Cimbalario

**Cimbalario** (*Cymbalaria*) estas genro, kiu grupigas dekon da specioj de plantoj el la familio Plantagacoj. Temas pri plurjaraj herboj, kiuj rampas sur muroj kaj ŝtonoj. Oni trovas ilin en Eŭropo kaj okcidenta Azio, ĉefe ĉirkaŭ Mediteraneo.

Tiu genro tre proksimas al Linario, en kiun oni foje ĝin inkluzivas. Cimbalarioj diferencas de linarioj per sia rampa vivmaniero, siaj izolitaj floroj kaj siaj palmaj riparanĝoj.

Ĝia latina nomo, *Cymbalaria*, referencas al la folioj, kiuj rondas kiel cimbalo.

La plej konata kaj tipa specio estas la Mura cimbalario, *Cymbalaria muralis*.

Aliaj specioj:
* *Cymbalaria aequitriloba*
* *Cymbalaria hepaticifolia*
* *Cymbalaria longipes*
* *Cymbalaria microcalyx*
* *Cymbalaria muelleri*
* *Cymbalaria pallida*
* *Cymbalaria pilosa*

Kategorio:Plantagacoj
Jenő Szabó (ĵurnalisto)

**Jenő SZABÓ** [sabo:] estis rumania hungara verkisto, publicisto. Li naskiĝis en Mv. la 29-an de januaro 1891 kaj mortis la 8-an de junio 1965 en Târgu Mureș.

## Biografio
Jenő Szabó en 1921–22 kunlaboranto de Előre, poste ĝis 1924 de Ellenőr, inter 1924–26 respondecredaktoro de Világ, li estis raportisto inter 1929–38 de Brassói Lapok, en 1932–33 de 6 Órai Újság, inter 1934–40 Jóestét kaj Famunkás. Dum la persona kulto oni eligis lin el komunista partio.

## Teatraĵoj
*Autonómia, Majális, Pacalisták, A Síber, Nincs megállás, Berlin felé, Mar­shall-demokrácia, Választunk, Fapadon, Besurranók, A telefon, A rendőr, Sza­bad­­szerelem, Árnyvonalak. 

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Imre Szabó

**Imre Szabó**

* Imre Szabó (episkopo)
* Imre Szabó (episkopo, 1901)
* Imre Szabó (esperantisto)
* Imre Szabó (juristo)
* Imre Szabó (ministro)
* Imre Szabó (trejnisto)
* Imre Szabó (verkisto)
Saas-Fee

**Saas-Fee** estas komunumo en la distrikto Vispo en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1759 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Saas-Fee situas sur suna platejo super la valfundo je la okcidenta flanko se la Saas-Valo. La plej alta punkto de la komunumo estas kun alteco de 4545 m s.m. la kulmino de Dom, kiu estas la plej alta monto plene situanta en Svislando. Sub la kulmino de Dom fontas la Hohberg-Glaĉero. Entute 13 pli ol 4000 metrojn altaj montopintoj de la Mischabel-Masivo ĉirkaŭas la komunumon, kiu pro sia unika panoramo ankaŭ estas nomata *Perlo de la Alpoj*. Tra la komunumo fluas la rivero Fee-Vispa, unu el la fontriveroj de Saaservispa. Ĝi fontas de la Fee-Glaĉero en sudo de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Saas-Fee kaj la setlejoj Chalbermatten, Honegg kaj Wildi.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 40,60 km², de kiuj 8,8 % estas kovritaj de arbaro, 5,2 % servas por agrikulturo kaj 1,9 % por setlado. Pli ol 80 % de la komunuma teritorio konsistas el altmontara dezerto kaj glaĉeroj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Saas-Fee limas en nordo al Saas-Balen, en nordoriento al Saas-Grund, en oriento kaj sudoriento al Saas-Almagell, en sudokcidento al Täsch, en okcidento al Randa, kaj en nordokcidento al Sankta Niklaus.

## Trafiko 
Al Saas-Fee kondukas montara vojo, kiu komenciĝas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 212 en Saas-Grund. Pere de poŝtaŭtolinio al Vispo la komunumo estas konektita al la publika transportreto. En la loko la aŭtomobila trafiko estas malpermesita. De Saas-Fee aertelfero kondukas al la alpopaŝtejo Hannig sur alteco de 2245 m s.m.. De Chalbermatten aertelfero kaj kabintelfero kondukas al la montara stacio Felskinn, de kie subtera funikularo, la tiel nomita Metro Alpin, kondukas flanke de la Fee-Glaĉero ĝis sub la Alalinhorno je alteco de 3456 m s.m. kaj estas nomita la plej alte situanta metroo de la mondo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Saas-Fee datiĝas el la jaro 1304 kiel *vee*. Restaĵo de lignokarbo en la marĉo de Saas-Fee pruvas, ke en la loko jam en la 4-a jarmilo antaŭ Kristo setlis homoj. Dum mezepoko Saas-Fee apartenis al la grandkomunumo Saas, kiu estis parto de la Majorujo Vispo. Saas en la jaro 1392 estis dividita al kvar kvartaloj, kiuj estas la hodiaŭaj kvar komunumoj de la Saas-Valo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Saas-Fee

## Bildoj 

Dosiero:Herz Jesu - Kirche in Saas Fee.jpg|Preĝejo
Dosiero:Allalinhorn 4027 2007 04 17.JPG|Alalinhorno
Dosiero:Heimatmuseum Saas-Fee.jpg|Hejmlandomuzeo en Saas-Fee
Georg Metzendorf

**Georg Metzendorf** (naskiĝinta la 25-an de septembro 1874 en Heppenheim; mortinta la 3-an de aŭgusto 1934 en Essen) estis germana arĥitekto.

## Vivo 
[eta|rekta|Tombo sur la [Sudokcidenta Tombejo de Essen]]
Post en 1896 plenumita lernotempo masonista Metzendorf studis arĥitekturon ĉe la Ĉefduka Badena Konstrumetia Lernejo en Karlsruhe, en 1898 li daŭrigis la studon ĉe la Teknologia Universitato je Darmstadt. Ekde 1897 ĝis 1905 li estis kunlaboranto en la regione sukcesa kaj konata arĥitektura oficejo de sia frato Heinrich Metzendorf en Bensheim, en 1900/1901 li estis tie oficestro kaj ekde 1901 ĝis 1905 kunsocietano. Precipe la vilaokonstruaĵoj influitaj de la secesiostilo fariĝis distingilo de la du arĥitektoj kaj de la regiono.

Metzendorf ricevis aŭguston de 1908 de la estraro de la Margarethe-Krupp-Fondaĵo por Loĝeja Prizorgado la komision, plani la kolonion Margarethenhöhe en Essen. La deĵorkontrakto kun la urbo Essen, reprezentata per ĉefurbestro Wilhelm Holle, datiĝas je la 1-a de januaro 1909. Per ĉi tiu „dumviva tasko“ li rikoltis landvaste kaj tutmonde renomon. Lia juna kunlaboranto Richard Kauffmann je tio kolektis unuajn praktikajn spertojn kiel arĥitekto. Samtempe Metzendorf konstruis per la ĝardenurbo Hüttenau la unuan ĝardenurbon laŭ la ideoj de Ebenezer Howard en Germanujo.
* 1927–1929: katolika preĝejo Sankta Jozefo en Hattingen-Welper
* 1927–1930: Iama ĉefa administrejo de la ŝparbanko en Essen
* 1928–1930: Urba biblioteko kun teatra restoracio en Essen
* 1929–1932: Lupus-Sanigejo „Haus Hornheide“ en Monastero

### Traktaĵoj 
* *Das neue niederrheinische Dorf auf der Deutschen Werkbundausstellung in Köln 1914.* Berlino 1914.
* *Kleinwohnungsbauten und Siedlungen.* Darmstadt 1920.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Rainer Metzendorf: *Georg Metzendorf 1874–1934. Siedlungen und Bauten.* Selbstverlag der Hessischen Historischen Kommission u. a., Darmstadt u. a. 1994, ISBN 3-88443-185-4 (*Quellen und Forschungen zur hessischen Geschichte* 96), (Samtempe: Akeno, Tekn. Altl-ejo., Doktortezo, 1993).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Listo  dede la domoj konstruitaj de Georg Metzendorf en la Moltke-Kvartalo de Essen

Kategorio:Urboplanistoj
Kategorio:Arkitektoj de Essen
Crupies

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Drôme'', en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono [[kantono |]].  

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Historio 
En la jaro 1276, la grafo de Valentinois konstruigis lignan kastelon en tiu strategia loko por aserti sian potencon kontraŭ la episkopo de Die. Sekve aperis ŝtonkastelo. Ambaŭ konstruaĵoj tamen malaperis jam antaŭ la 16-a jarcento.

La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Louis Armand, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Monumentoj 
La kapelo Saint-Jean de Crupies famas pro sia romanika stilo. Ĝi estis menciita por la unua fojo en la jaro 1107, kaj estas verŝajne la plej malnova preĝejo de la tuta departemento. Ĝi fariĝis Monumento historia en 1980.

## Administrado 
Crupies apartenas al la kantono de Bourdeaux, kies ĉefurbo estas Bourdeaux. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Drôme
*Kantono de Bourdeaux

Kategorio:Komunumoj de Drôme
Saas-Balen

**Saas-Balen** estas komunumo en la distrikto Vispo en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 418 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Saas-Balen situas en Supra Valezo en la mezo de la Valo de Saas, kiun trafluas la rivero Saaservispa. Sur la komunuma teritorio situas en okcidento la Balfin-Glaĉero kaj Bider-Glaĉero, kiuj estas konektitaj kun Ried-Glaĉero, kaj en oriento la Gruben-Glaĉero. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Saas-Balen kaj Bidermatten, kaj la setlejoj Niederguet, Meiggerli, Brend, Rittmal kaj Tewaldji.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 30,18 km², de kiuj 21,3% estas kovritaj de arbaro, 10,8% servas por agrikulturo kaj 1,3% por setlado. Du trionoj de la komunuma teritorio Estas kovritaj de altmontara dezerto kaj de glaĉeroj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Saas-Balen limas en nordo al Eisten, en oriento al Sempiono, en sudoriento al Saas-Grund, en sudokcidento al Saas-Fee, kaj en okcidento al Sankt Niklaus.

## Trafiko 
Tra Saas-Balen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 212, kiu kondukas de Vispo al la Saaser-Valo. Per de la poŝtaŭtolinio de Saas-Grund al Vispo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Saas-Balen datiĝas el la jaro 1304 kielo *Baln*. Sur la teritorio de Saas-Balen estis trovita hakilo el la neolitiko. Dum mezepoko Saas-Balen apartenis al la grandkomunumo Saas, kiu estis parto de la Majorujo Vispo. Saas en la jaro 1392 estis dividita al kvar kvartaloj, kiuj estas la hodiaŭaj kvar komunumoj de la Saas-Valo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Saas-Balen

## Bildoj 

Dosiero:Kirche Saas Balen1.jpg|Saas-Balen
Haus Zur Hohen Lilie (Erfurt)

eta|La plej malnova gastejo de Erfurto.
[eta|maldekstra|La unua domo en la vico estas la *Grüne Apotheke* apudanta nian domon *Zur Hohen Lilie*; fone videblas la [Preĝejo Sankta Severo (Erfurt)|Severo-kirko.]] La **Domo ĉe la Alta lilio** troviĝas sur la Katedralplaco de Erfurto.

## Historio 
Iam estis sur la placo de la nuna *Hohe Lilie* monaĥineja korto (cistercianinoj). La verdkolora domo rekonstruiĝis post la incendio de 1472, kun kela etaĝo el la 13-a jc. En 1538 renoviĝis la fasado. La plej malnova renesancstila konstruaĵo de la urbo kun siaj vostaj gabloj diferencas de la pli malgrandaj trabfakaĵoj. Impona portalo montras medalionojn de Kristo kaj Sankta Paŭlo.

Ĝi estas la plej malnova gastejo en Erfurt (1341) kiu gastigis amason da altranguloj kiel Martin Luther, Gustavon la 2-an Adolfon de Svedujo dum la Tridekjara Milito aŭ reĝon Jérôme de Vestfalio dum la Kongreso de la princoj en 1808. Maldekstre estas la **Verda Apoteko** *(Grüne Apotheke)*, kiu funkciis ĝis 1993. La historioza restoracio malfermitis post dujara restaŭrado kaj 11 jarojn daŭrinta nefunkcio, en la 9-a de septembro 2002.

## Eksteraj ligiloj 
Pri la domo ĉe porturisma paĝaro

Kategorio:Konstruaĵoj en Erfurto
Kategorio:Iamaj monaĥejoj en Germanio
Fortress 2

***Fortress 2*** estas pafanta videoludo programita kaj eldonita de CCR. La sekva ludo en ĉi tiu serio, *Fortress 3*, estis eldonita en 2003.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* fortress2.x2game.com

Kategorio:Videoludoj
István Környey

**István Környey** [iŝtvAn kornjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Környey István** estis hungara kuracisto, patologo, neŭrokirurgo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1973).

István Környey http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/08707.htm naskiĝis la  1901 en Habsburga Imperio en Görz (nuntempa Gorico en Italio). Li mortis la  1988 en Budapeŝto.

## Biografio 
István Környey frekventis kuracistan universitaton en Budapeŝto inter 1918-1923, poste li eklaboris en la universitata instituto. En 1926 li esploris en Vieno. Inter 1930-1934 li kuracadis en Germanio. Hejmenveninta li instruis en universitato de Szeged, sed li samtempe kuracadis kaj esploris. En 1936 li laboris monatojn en Norvegio kaj Usono. En 1940 li eklaboris en Universitato Kolozsvár, ekde 1947 en universitato de Pécs. En 1972 li pensiuliĝis.

Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li okupiĝis komence pri genetiko, poste pri patologio kaj pri kirurgado de la cerbo. Li ricevis premion en 1981 krome hungaran kaj germanan memormedalojn.

## Elektitaj disĉiploj 
* Péter Gaszner

## Verkaro (elekto) 
* *Zur Histopathologie der menschlichen Poliomyelitis* (1933)
* *A csigolyaközötti korong úgynevezett sérvképződéséről és a sárga szalag túltengéséről* (1941)
* *Az ágyéki csigolyaközti korongok megbetegedése okozta kórképek* (1959)
* *Acut kórképek az ideggyógyászatban* (1962)
* *History of neurological sciences in Hungary* (1976)
* *Neuropathologia* (1987)

## Memorigiloj 
Fondiĝis "Societo Környey" kiu fondis memormedalon kaj premion memore al Környey.

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj patologoj
Kategorio:Hungaraj neŭrokirurgoj
Kategorio:Hungaraj histologoj
Kategorio:Hungaraj neŭrologoj
Gyula Kőnig

**Gyula KŐNIG** [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kőnig Gyula** (naskiĝis la  1849 en Győr, mortis la  1913 en Budapeŝto http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html) estis hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1889). Unu el lia filo estis Dénes Kőnig.
eta|Gyula Kőnig

## Biografio 
Gyula Kőnig devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitatojn en Vieno, Heidelberg, fine en Berlino. Hejmenveninta en 1871 li ekinstruis en Universitato de Pest, baldaŭ li atingis la rangon rektoro. En 1876 li estis unu el la fondintoj de matematika revuo. Li okupiĝis precipe pri analitiko, aroteorio, matematika logiko. Li strebis por prezenti al la mondo János Bolyai.

## Verkaro (elekto) 
* *Bevezetés a felsőbb algebrába* (Enkonduko al la pli supera algebro), (1876)
* *A másodrendű és két független változót tartalmazó parcziális differenciálegyenletek elmélete* (1885)
* *Az algebrai mennyiségek éltalános elméletének alapvonalai* (1903), (ankaŭ germane: *Einleitung in die allgemeine Theorie der algebraischen Grössen*
* *Neue Grundlagen der Logik, Arithmetik und Mengenlehre* (1914)

## Memorigiloj 
* Liaj ambaŭ filoj fondis premion "Konig Gyula" en 1917.
* Neegalaĵo de Kőnig: se a_i nombraroj (i\in I), tiam \sum_{i\in I}a_i.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero K kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero K kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Haus zum Goldenen Einhorn (Erfurt)

eta|La ĉefa ejo de la urba biblioteko en la centro de la ĉefurbo turingia.
eta|Filia biblioteko en la erfurta nordo.
eta|Interno de la filio norda.
La **Domo de la ora unukornulo** troviĝas sur Katedralplaco de Erfurto (Germanujo).

La dum 1908 laŭ la planoj de la erfurta arkitekto Max Deutschmann finkonstruita domo frapas la atenton per sia impona voluta gablo. La konstruaĵo estis diversmaniere uzita: kiel teatro, gastejo (de la bierfarejo Treitzschke kun koncerta ĝardeno por pli ol 1000 gastoj), loĝejo, vendejo kaj ekde 1966 kiel urba biblioteko kun diversaj filioj en aliaj urbokvartaloj.

## Biblioteko 
En la 3-a de oktobro 1897 inaŭguritis en la Michaelis-strato nr. 14 la *Popola biblioteko de Erfurto*, kiu tiam havis 3000 volumojn. Escepte de la Unua mondmilito daŭre kreskinta nombro da legantoj permesis kontinuan plilarĝigon de la biblioteko kaj la malfermon de diversaj filioj ene de Erfurto. Nova turnopunkto estis la potencakiro de la nazioj ligita kun kulturpolitika ŝanĝo. Maljam en septembro 1946 nova regula pruntedonservo ekfunkciis.
En 1956 oni fondis bindistan kaj libroriparistan atelierojn. Nova muzikaĵbiblioteko de 1957 permesis la prunteprenadon de gramofondiskoj. En 1969 kunfandiĝis la tuto kun sciencaj bibliotekoj de Erfurto al "Scienca Ĝenerala Biblioteko de Erfurto". Prunteprenado de bildoj ekzistas ekde 1976, tiu de kompaktdiskoj ekde 1990, tiu de videoj ekde 1993.
En 1997, nelonge antaŭ sia centjara fondiĝdatreveno, ĝi alinomitis "Urba kaj Regiona Biblioteko de Erfurto". Pliriĉigis la ofertojn de la biblioteko elektraj komunikiloj, telepruntado, interretlaborejoj por vizitantoj, kafejo ene de la biblioteko, teraso por legado. En la 10-a de aŭgusto 2000 dekmiloj da libroj detruitis fajrege, kiam ili estis - pro restaŭradlaboroj - provizore en la Neuerbe-lernejo.

## Vidu ankaŭ 
* Haus zum Großen Pflug und Großen Siebenbürgen (Erfurt)
* Topf & Söhne

## Literaturo 
* Andreas Schareck: *Erfurt*, eldonejo Mitteldeutscher Verlag, 3-a eldono, Halle 2013, ISBN 3954620057
* Hermann H. Saitz: *Erfurt zu Fuß, 5-a eldono, Erfurt 2010
* Gerd Schöneburg: *Erfurt. Führer durch die historische Altstadt*, 4-a eldono, Erfurt 2009
* Kristina Kogel: *Erfurt an einem Tag. Ein Stadtrundgang*, eldonejo Lehmstedt, Leipzig 2011, ISBN 3942473070
* Ulrich Seidel: *Erfurt: Rundgänge durch die Geschichte*, eldonejo Sutton, 2004, ISBN 3897027607
* Ulrich Seidel: *Erfurt: Neue Rundgänge durch die Geschichte*, eldonejo Sutton, 2009, ISBN 3866804571
* Wolfgang Knape: *Erfurt: Ein Führer durch die thüringische Landeshauptstadt*, 5-a eldono, eldonejo Schmidt-Buch-Verlag, Wernigerode 2007, ISBN 3936185344
* Georg Dehio / Stephanie Eißing / Franz Jäger: * Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen'', eldonejo Deutscher Kunstverlag, 2003, ISBN 3422030506

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la biblioteko. 
* [Historio detalega de la biblioteko erfurta.](http://fabian.sub.uni-goettingen.de/?Stadt-_Und_Regionalbibliothek_(Erfurt))

Kategorio:Konstruaĵoj en Erfurto
Erfurt
Gaja tombejo

eta|Gaja tombejo en Săpânța
La **Gaja tombejo** () estas tombejo kun specife dekoritaj tombejaj lignaj steleoj (tomboŝtono) en la komunumo Săpânța en la distrikto Maramureș en la norda Rumanio. La dekorado estas dankenda al la plur-jardeka laboro de la loka artisto Stan Ioan Pătraș (1908—1977). Li dekoris la tradiciajn lignajn tombejajn steleojn per manpentritaj, koloraj, naivaj bildoj, kiuj prezentas la vivon de la mortintoj. Li ĉizis sur la steleo eĉ versojn, dialogojn rilate al la mortinto.

La tombejo estas subĉiela muzeo kaj turisma allogaĵo.

Kategorio:Subĉielaj muzeoj
Boulc

**Boulc** estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 125&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.

__TOC__
## Geografio 
Boulc etendiĝas sur 57.35&#160;km², kaj havis 125&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 2.2&#160;homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.

La montpasejo Miscon situas je 2 kilometroj el la vilaĝo.

## Historio 
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Olivier Tourreng, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Boulc apartenas al la kantono de Châtillon-en-Diois, kies ĉefurbo estas Châtillon-en-Diois. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Drôme
*Kantono de Châtillon-en-Diois

Kategorio:Komunumoj de Drôme
Mobula

eta
eta
La genro **Mobula-rajoj** aŭ mobuloj (*Mobula*) apartenas al familio adlo-rajoj (*Myliobatidae*), al subfamilio diablo-rajoj (*Mobulinae*). Ties specioj vivas dismonde en la tropikaj kaj subtropikaj maroj en la marborda proksimo, ĝis profundo de 150 metroj. La bestoj povas atingi longon de 5 metroj.

Sepsioj de tiu genro estas ofte nomataj "flugantaj mobuloj" aŭ simple "flugantaj rajoj", ĉar ili kapablas „salti” el maro. La diabla fiŝo (*Mobula mobular*) povas atingi salto-alton de 5,2 metroj.

## Karakterizaĵoj 
Mobula-rajoj longas de 1 ĝis 5 metroj (inkluzive la voston). Ilia larĝa kapo portas aduflanke relative rigidan, pli-malpli pintan aŭ rondfinan, kornosimilajn kapoetendaĵojn, kiuj servas por alkonduki planktonojn al la granda buŝo. Ilia buŝo – male al la fin-stara buŝo de manta-rajoj – estas sube situas kaj en la supra aŭ ambaŭ makzeloj estas denta(j). La kapo estas pli mallarĝa ol tiu de la Manta-rajoj. La vosto povas porti unu pikilon aŭ estas senpikila.

## Specioj 
La genro *Mobula* konsistas el 9 specioj:
* *Mobula eregoodootenkee* (Bleeker, 1859).
* *Mobula hypostoma* (Bancroft, 1831).
* Japana diabla rajo (*Mobula japanica*) (Müller & Henle, 1841).
* *Mobula kuhlii* (Müller & Henle, 1841).
* *Mobula mobular* (Bonnaterre, 1788).
* *Mobula munkiana* Notarbartolo-di-Sciara, 1987.
* *Mobula rochebrunei* (Vaillant, 1879).
* *Mobula tarapacana* (Philippi, 1893).
* *Mobula thurstoni* (Lloyd, 1908)

## Literaturo 
* Eschmeyer, Herald, Hamann: *Pacific Coast Fishes*, Peterson Field Guides, ISBN 0-395-33188-9
* Kurt Fiedler: *Lehrbuch der Speziellen Zoologie, Band II, Teil 2: Fische*, Gustav Fischer Verlag Jena, 1991, ISBN 3-334-00339-6

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Adlo-rajoj
Domo ĉe la Granda Arkeo de Noa kaj Kastelo de Sankta Anĝelo

eta|La domo en la Michaelis-strato nr. 38.
La **Domo ĉe la Granda Arkeo de Noa kaj Kastelo de Sankta Anĝelo** (en la germana: *Haus zur Großen Arche Noah und Engelsburg*) estas historia domo en la urbocentro de Erfurto, Michaelisstraße 38.

## La domo kiel lulilo de biblioteko 
Amplonius Rating de Berka, rektoro de la universitato, ĉi tie ekde 1392 farigis multajn manuskriptojn. Iĝis - kune kun aliaj libroj el la privata biblioteko 600 volumojn granda - fundamento de unu el la plej belaj kaj famaj fakulaj bibliotekoj de germana mezepoko: la t.n. **"Amploniana"**, kiu estas nuntempe enkorpigita en la moderna biblioteko altlerneja.

## La domo kiel grava presejo 
Poste la domo estis grava presejo de Melchior Sachse kie oni fabrikis la luteran biblion de 1522 aŭ la Popollibron de Doktoro Faŭsto. Li laŭdire eĉ loĝis tie ĉi. Meze dominas la blazono de Sachse kaj de sia edzino Elisabeth Lange, medalokapoj montras Kriston maldekstre kaj Petron.

## Funkcio hodiaŭa 
Nuntempe (inaŭguro en la 2-a de oktobro 2000) la domo estas internacia renkontiĝcentro kaj tranoktejo (17 ĉambroj) de la gastoj de la altlernejo. Inter la domo kaj la Collegium Maius estas la Furtmühl-strateto kiu kondukas onin al romantika insuleto sur la rivero Gera.

## Eksteraj ligiloj 
* La paĝaro de la *Bibliotheca Amploniana*. 
* La gastejo de la universitato. 

Kategorio:Konstruaĵoj en Erfurto
Kategorio:Presado
Preĝejo Sankta Mikaelo (Erfurto)

eta|La orienta fasado de la kirko.
eta|La ĉefa enirejo.
[eta|La kapelo de la Triunuo, donacita de [Johannes Bonemilch]]
La **preĝejo Sankta Mikaelo** (germane: *Michaeliskirche*) estas unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto.

## Historio 
La unuafoje en 1183 menciita preĝejo estis ekde 1392 universitata kirko kaj ekde 1520 la unua protestanta preĝejo de la urbo! Kirkoj sub la patroneco de la arkianĝelo Mikaelo ofte estis konstruataj - kvazaŭ kiel kejlo ĝenanta - en la mezo de judaj kvartaloj; fakte ni troviĝas en urboparto kun iam granda juda loĝantaro kaj sinagogoj en la ĉirkaŭaĵo.

## Protestantismo 
Luther, kiu familiariĝis kun la ejo jam dum sia studentaj tagoj en Erfurto, predikis tie ĉi la 21-an de oktobro 1522 kaj en 1523 okazis la unua Sankta Manĝo laŭ protestanta maniero.

## Vidindaj aferoj 
La altaro montranta la Krucumiton originas de la Dominikana preĝejo. Vidindas sesangula baptopelvo kaj diversaj tomboslaboj. Malantaŭ la preĝejo estas eksa tombejo kun parte detruata reliefo de Sankta Marteno, kie okazas eventetoj kulturaj. Marteno estis la privilegiita sanktulo de la majencaj ĉefepiskopoj kaj sekve ofte aperas en urboj sub la regado de Mainz.

La kampanilo de 1300 kaŝas Katarinon, la plej malnovan sonorilon de Erfurto (muldita en la Palmofesto de 1380). Sankta Katarino estas ankaŭ la patronino de ĉiuj scienculoj kaj (alt)lernejanoj. Pro malabundo de spaco por ĉiuj universitatanoj la preĝejeto pligrandiĝis per nesimetria alo je la norda flanko kaj galerio.

## Revivigo post 1989, oazo de paco urbokerne 
Antaŭ la paca revolucio de 1989 la preĝejo estis renkontiĝloko de opoziciantoj. En 2000 oni restaŭris la barokan Compenius-orgenon laŭ la originalaj sonkoloroj kaj reekfunkciigis la ejon kiel universitatan preĝejon. Ĵus apud la kirko troviĝas la kapelo de la Sankta Triunuo, konstruita je la kosto de episkopo Johannes Bonemilch (kiu ordinis Luteron), vera oazo de paco en la urbo kun delikataj gotikaj orieloj. Hodiaŭ uzas la preĝejon ankaŭ la Prakatolika Eklezio.

## Literaturo 
* Otto-Arend Mai: *Die evangelischen Kirchen in Erfurt.* 2-a eldono, Evangelische Verlagsanstalt, Berlin 1989, ISBN 3-374-00936-0, p.&nbsp;106–113.
* Christian Garbe: *Michaeliskirche Erfurt.* Kunstführer. Schnell und Steiner, Regensburg 2001, ISBN 3-7954-6235-5.
* Andreas Schareck: *Erfurt*, eldonejo Mitteldeutscher Verlag, 3-a eldono, Halle 2013, ISBN 3954620057
* Georg Dehio / Stephanie Eißing / Franz Jäger: * Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen*, eldonejo Deutscher Kunstverlag, 2003, ISBN 3422030506

## Eksteraj ligiloj 
* Detaloj pri la preĝejo.
* Pri la unua universitata diservo en 2007.

Mikaelo
Erfurto
Władysław Turowicz

**Władysław TUROWICZ**  (naskiĝis la 23-an de aprilo 1908 en Zubir, Siberio, mortis la 8-an de januaro 1980 en Karaĉio, Pakistano) estis polo, kunkreinto kaj generalo de la Pakistana Aerarmeo (PAF), kies kunlaborantino estis ankaŭ lia edzino Zofia, instruistino de pakistana junularo pri glisflugo kaj paraŝutado.

## Vivo
De la plej junaj jaroj li estis fascinita pri aviado. Finis Fakultaton de Inĝeniera Aviado ĉe Varsovia Politekniko. Kiam komenciĝis la dua mondmilito li estis rezervisto. Dum la milito soldatservis en brita aviado kiel teknika inspektoro, organizante kaj testante aviadilojn. Pro malbona vidkapablo ne povis esti piloto. Post fino de la milito, kiam politika situacio en Pollando ne estis interesa por poloj, partoprenantaj batalon de Anglio, kun kontento li akceptis proponon de forveturo al Pakistano. Władysław Turowicz kiel spertulo pri organizado kaj provizo de armeaj aerfortoj, kion lernis en Anglio (Farnborough), kune kun grupo de 30 polaj pli altrangaj oficiroj kaj teknikistoj pri aviado alvenis fine de 1948 al Karaĉio. Lia tasko estis organizado kaj instruado ĉi-kampe. Trijara kontrakto kun Pakistana Aerarmeo transformiĝis al konstanta kaj plena de avancoj 18-jara laboro. Komence li gvidis teknikan instruadon en aviada bazo kun parto de polaj spertuloj en teknika sekcio en Karaĉio. Poste ili estis translokigitaj al Peŝavaro.

En 1952 kiel leŭtenanto ricevis postenon de komandanto de Pakistana Aerarmeo en Chaklala. La edzino Zofia Turowicz komence ankaŭ laboris en Pakistana Aerarmeo kiel instruktorino pri glisflugo, sed poste iĝis instruistino de natursciencoj en Usona Lernejo en Karaĉio. Kvaropo de iliaj infanoj solide edukiĝis en lernejoj de Karaĉio kaj Britio.

En 1959 Władysław Turowicz avancis ĝis grado Air Wing Captain (kolonelo). En 1960 enposteniĝas kiel anstataŭanto de la komandanto de Stabo de Aerarmeo pri instruado (Assistent Chief of Air Staff).

En 1965 li funkciigis produktadon de rezervaj partoj por aviadiloj, pro kio ricevis ordenojn: Sitara-i-Pakistan, Tamgha-i-Pakistan kaj Sitara-i-Khidmat.

Władysław Turowicz pensiiĝis en 1967 en rango de Air Commodore (generalo) kaj ankoraŭ laboris kiel ĉefdirektoro (Executive Director) en fama kaj prestiĝa Space & Upper Atmosphere Research Committee (SUPARCO).

Li mortis en 1980 kaj estis entombigita en kristana tombejo en Karaĉio. La 14-an de aŭgusto 2006 (en la tago de Sendependec-Festo de Pakistano kaj antaŭtago de la Tago de Pola Militistaro) oni malkovris monumenton al Generalo Władysław Turowicz, memoriganta meritojn de la generalo, kiu kun grupo de polaj aviadilistoj kaj teknikistoj kunkreis PAF.

## Eksteraj ligiloj
* http://thekarachiwalla.com/2011/10/06/city-secret-hello-wladyslaw-turowicz The Karachi Walla, 2011-10-06
* http://www.defence.pk/forums/military-forum/15669-documentary-services-air-commodore-w-turowicz-completed.html 

Kategorio:Polaj generaloj
Domo de la granda pesilo

eta|Dekstre la domo Zur Großen Waage, apude la domo Zur Kleinen Waage; fone maldekstre la gastejo *Feuerkugel*. 
La **Domo de la granda pesilo** (germane *Haus zur Großen Waage*) estas unu el la multnombraj monumentprotektataj domoj en la urbocentro de Erfurto, Germanujo (Michaelisstraße nr. 6).

## Evoluo danke al la komerco 
Komercistoj enirintaj la urbon unue tien ĉi veturis. Nepris pesi kaj mezuri siajn varojn por kalkuli la necesan imposton. Jam Karolo la granda nomis Erfurton en 805 komerccentro ĉe la landlimo. Situante ĉe la orienta landlimo de la regno de la Frankoj, Erfurto estis finstacio por la komercistoj. Tie ĉi oni renkontiĝis kun la slavoj por komerci brokanti marĉandi.

Erfurto iĝis staplo-urbo kaj eĉ post la disfalo de la regno de la Frankoj oni devigis la fremdulojn oferti iliajn varojn minimume tri tagojn, ekzemple en la najbara domo "Zur Kleinen Waage".

## Kromefikoj 
Ĉar la vendistoj devis ankaŭ tranoktadi kaj manĝadi, la lukritaj enspezoj por multaj aliaj profesioj (ekz. la manĝigantoj de la ĉevaloj) ankaŭ kreskis. Regis vigla moviĝo, ĉar ofte oni priservis po 100 ĉarojn por unu tago. En 1712 translokiĝis tiuj servoj al la pescentro sur la Anger-placo, ekzakte tien, kie troviĝas hodiaŭ la Anger-muzeo.

## Eksteraj ligiloj 
*informoj ĉe Erfurt-Lese
*alikonstruoj post 2017
Kategorio:Konstruaĵoj en Erfurto
Kategorio:Historio de ekonomio