open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sankt Nikolaus

**Sankt Nikolaus,** kroate **Sveti Mikula,** hungare **Várszentmiklós** [vArsentmiklOŝ] estas iama vilaĝo, nun urboparto de Güssing en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en la distrikto Güssing.
eta|300ra|Situo de Sankt Nikolaus en Aŭstrio

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7540
* Telefonkodo: 03322
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro:
* 

## Situo 
Sankt Nikolaus situas sur tre mildaj deklivoj laŭ rojo, de centro de Güssing je 1 km.

## Historio 
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La vilaĝo formiĝis en 1545 fare de kroatoj. En 1605 hajdukoj de Stefano Bocskai detruis la komunumon. En 1643 vivis tie 159 homoj en 33 domoj, en 1828 169 homoj en 27 domoj, en 1857 233 homoj en 39 domoj. En 1897 incendio okazis. En 1910 Várszentmiklós havis 250 loĝantojn (plejparte aŭstrojn). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao de 1907

## Komunumoj pri Sankta Nikolao en Hungara reĝlando 
Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Girolamo Savonarola

eta|250px|Skulptaĵo de Savonarola en Ferrara.
**Girolamo Maria Francesco Matteo Savonarola** naskiĝis en Ferrara la 21-a de septembro de 1452 kaj mortis en Florenco la 23-a de majo de 1498.

Savonarola estis religiulo de la dominikanoj, predikisto itala, konfes-prenisto de la guberniestro de Florenco, nome Lorenzo de Mediĉo, organizanto de la famaj vantofajroj, (aŭ "vantobruloj") kie la florencanoj estis invitataj forĵeti fajren siajn luksaĵojn, krome librojn nedecajn, kiaj tiuj de Giovanni Boccaccio. Li predikis kontraŭ lukso, lukro, malvirto de la povuloj kaj de la Eklezio, kontraŭ la pasi-serĉado de gloro kaj kontraŭ samseksemo, tiam nomata *sodomio*, kiu laŭ li estis en la tuta socio de Florenco, kie li loĝis.

Laŭ Marteno Lutero ankaŭ multaj aliajn Protestistojn, Girolamo Savonarola estis praprotestantisto.

Kategorio:Dominikanoj
Kategorio:Homoj ekskomunikitaj de romkatolika eklezio
Kategorio:Katolikismo en Italio
Kategorio:Italaj pastroj
Kategorio:Florencanoj
Kategorio:Mortokondamnitoj pro herezo
Kategorio:Mortintoj en Florenco
Limbach im Burgenland

**Limbach im Burgenland,** hungare **Hárspatak** [hArŝpatak] estas iama vilaĝo, nun parto de Kukmirn en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto Güssing.

## Situo 
Limbach im Burgenland situas laŭ rojo sur mildaj deklivoj. Güssing troviĝas je 12 km-oj.

## Historio 
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio okazis en 1346. En 1910 Hárspatak havis 705 loĝantojn (plejparte aŭstrojn). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Limbach im Burgenland aliĝis al Kukmirn en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al (Serpa) Dipatrino de 1834, en 1973 renovigita
* luterana preĝdomo

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Partio por Nacia Sendependeco de Estonio

La **Partio por Nacia Sendependeco de Estonio** - estone **Eesti Rahvusliku Sõltumatuse Partei**, kutime mallongigita **ERSP** - estis gvida politika partio en Estonio dum la lastaj jaroj de la sovetunia okupo de la lando fine de la 1980-aj jaroj kaj komence de la 1990-aj jaroj. Kune kun la paralela, similcela movado Popola Fronto de Estonio, estone nomata *Rahvarinne*, ĝi ludis gvidan rolon en la re-establiĝo de la Respubliko Estonio (unuafoje fondita post la Unua Mondmilito) kiel sendependa ŝtato.

La partio ERSP gajnis la plejmulton de la parlamentaj seĝoj en la elektoj de la "Kongreso de Estonio" (estone *Eesti Kongress*) en februaro 1990 - 18 monatojn antaŭ ol kiam la politika gvidantaro de Sovetunio agnoskis la ŝtatan sendependiĝon de Estonio en aŭgusto 1991.

Kategorio:Movadoj pri sendependeco
Kategorio:Malaperintaj politikaj partioj de Estonio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1988
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 1995
Petro la 2-a (Portugalio)

**Petro la 2-a de Portugalio**, kromnome "la Pacema", (Lisbono, 26-a de aprilo 1648 - Alcântara, 9-a de decembro 1706), estis regento kaj reĝo de Portugalio.

Li estis la plej juna filo de la reĝo Johano la 4-a. En 1668 li estis nomumita regento de lia frato Afonso ĉar tiu prezentis simptomojn de frenezeco, tuj post kiam Hispanio agnoskis la sendependon de Portugalio. Petro sendis sian fraton al ekzilo kaj surtroniĝis post la morto de tiu en 1683. Tiam la malkovro de minoj de arĝento en Brazilo permesis pligrandigi la trezoron de Petro kiu vidis sin kapabla dissolvi la Parlamenton en 1697 kaj regi sen la enspezoj, kiujn tiu havigis al li, dum sia tuta regado.

Dekomence Petro apogis Francion dum la Milito de hispana sukcedo (1702-1715), sed la 16-a de majo 1703, Portugalio subskribis traktaton kun Britio. Tiu traktato garantiis la privilegiojn komercajn de Portugalio pri vino kaj la britajn interesojn pri la komerco de teksaĵoj. En decembro de 1703, alianco formita de Portugalio, Britio kaj Aŭstrio invadis Hispanion. La aliancanoj konkeris Madridon el kiu urbo ili poste estis forpelitaj.

Petro ne nur posedigis la tronon de sia frato sed ankaŭ fine edziĝis al lia edzino, la reĝino Maria Franciska de Savojo Nemours. Ili havis unu filinon nome:
* **Isabel Luiza** (?-?), konata kiel *la senfina fianĉino* ĉar ŝiaj projektoj de geedzigo neniam sukcesis.

## Idoj 
La reĝino mortis iom post la nasko de Isabel kaj, ĉar ŝi estis malsaneca infanino, la reĝo decidis denove geedziĝi. La elektita estis Maria Sofia de Palatinato-Neuburg, filino de princo-elektisto Filipo Vilhelmo de Palatinato-Neuburg. Tiuj geedzoj havis ses gefilojn:
* **Johano de Portugalio** (1688), Princo de Brazilo, Duko de Braganzo;
* **Johano** (1689-1750), kiu sukcedis sian patron en la trono en 1706 laŭ la nomo de **Johano la 5-a**;
* **Francisko** (1691-1742), duko de Beja kaj Konestablo de Portugalio konata kiel la *Princo Francisko Ksavier*. Granda Superulo de Krato, Duko de Beira, Granda Superulo de la Ordeno de Malto;
* **António** (1695-1747);
* **Tereza** (1696-1704);
* **Manuel** (1697-1766);
* **Franciska Jozefino** (1699-1736).

Petro havis ankaŭ tri eksteredzajn gefilojn:
Kun Maria da Cruz Mascarenhas:
* **Luisa de Braganzo** (1679-1732) kiu edziniĝis al Jakvo Ludoviko de Melo Dua Duko de Cadaval.
Kun Ana Armanda du Verger franca:
* **Mikaelo de Braganzo** (1699-1724) agnoskata de lia frato Johano la 5-a, edziĝis al Luisa Kasimiro de Ligne kaj Nassau, heredontino de la Arrochar.
Kun Karla Franciska da Silva:
* **Josefo de Braganzo** (1703-1756), Ĉefepiskopo de Braga, doktoro en teologio.

Kategorio:Braganzo
Kategorio:Portugalaj reĝoj
Kategorio:Brazilaj princoj
Meglenorumana lingvo

eta|350px|Areo de meglenorumana lingvo en Grekio kaj Nord-Makedonio
eta|350px|Areo de meglenorumana kaj arumana lingvoj
eta|350px|Rumanaj lernejoj por arumanoj kaj meglenorumanoj en la Otomana Imperio (1886)

La **meglenorumana lingvo** estas latinida lingvo parolata en Grekio, Nord-Makedonio, Rumanio, kaj Turkio. Ĉirkaŭ 5000-12000 da homoj parolas ĝin. Ĝi rilatas al la rumana, la arumana, kaj la istrorumana.
Malgranda Megleni islama grupo kiu konvertiĝis dum otomana regado reprezentis la loĝantojn de la urbeto de Nânti (nun la vilaĝo de Nótia), kiuj nomas sin Nântinets. Ili estis reloĝigitaj, 4000-5000 en nombro, en la jaroj post 1922 dum la Interŝanĝo de loĝantaro inter Grekio kaj Turkio 1923 en Turkio (ĉefe Orienta Trakio). Ili ne diferenciĝas de aliaj reloĝantoj pro sia turka ĉirkaŭaĵo kaj kune kun ilin laŭ ilia devenregiono * nomita Karacaovalı(lar) *. Depende de kie ili ekloĝis, ili estas preskaŭ tute asimilitaj; En 2002 estis atendita la malapero de la lingvaj kaj kulturaj proprecoj de la Meglenovlaĥoj en Turkio. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vikipedio en la meglenorumana lingvo

Kategorio:Balkanlatinida lingvaro
Kategorio:Lingvoj de Grekio
Kategorio:Lingvoj de Nord-Makedonio
Kategorio:Lingvoj de Rumanio
Kategorio:Lingvoj de Turkio
Urbersdorf

**Urbersdorf** () estas iama vilaĝo, nun urboparto de Güssing en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.
eta|300ra|Situo de Urbersdorf en Aŭstrio

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7540
* Telefonkodo: 03322
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro: 240

## Situo 
Urbersdorf situas sur mildaj deklivoj laŭ rojo, de centro de Güssing je 5 km-oj.

## Historio 
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. Laŭ dokumentoj la vilaĝo jam ekzistis en la 16-a jarcento. En 1643 vivis tie 301 homoj en 64 domoj, en 1787 251 homoj en 36 domoj, en 1804 251 homoj en 35 domoj, en 1828 346 homoj en 46 domoj, en 1857 290 homoj en 47 domoj. En 1858 incendio okazis. En 1910 Orbánfalu havis 377 loĝantojn (plejparte aŭstrojn). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio. En 1971 Urbersdorf aliĝis al Güssing.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de 1908

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Orbrusta sturno

La **Orbrusta sturno**, *Cosmopsarus regius* estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj. Ĝi troviĝas en Orienta Afriko kaj estas mezgranda, ĝis 35cm longa, paserina birdo.

Plenkreskulo havas **metalecverdajn kapon kaj nukon, brilajn sulfurflavajn bruston kaj ventron** (kio nomigas la specion en Esperanto kaj same metafore -reĝa- en la latina scienca nomo), malhelajn bekon kaj krurojn, violan supran bruston, blankajn irisojn (kiuj rimarkindas en nigreca vizaĝo) kaj tre metalecan violbluan koloron en flugiloj kaj dorso dum la longaj vostoplumoj estas pli senbrilaj kaj nigrecaj. Ambaŭ seksoj estas similaj. Junuloj estas pli senkoloraj ol plenkreskuloj.

maldekstra|150px|eta
La Orbrusta sturno distribuiĝas tra herbejoj, savano kaj arbustaroj de Orienta Afriko, en Somalio, Etiopio, Kenjo kaj norda Tanzanio.

La Orbrusta sturno estas sociema animalo, kiu vivas en grupoj de 3 al 12 individuoj. Ties dieto konsistas ĉefe el insektoj kaj termitoj. La Orbrusta sturno plumoŝanĝas unufoje jare, post la reprodukta sezono.

La ino kutime demetas 3 al 5 palverdajn ovojn kun ruĝaj punktoj. Ili nestumas en arbotruoj. La nesto estas farita el folioj, radikoj kaj aliaj vegetalaj materialoj.

Ĉar disvastigitas tra sia habitata teritorio, la Orbrusta sturno estas taksata kiel Malplej Zorgiga fare de la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.

## Referencoj 
* IUCN2006, BirdLife International, 2004, 51900, Cosmopsarus regius, 12a Februaro 2007. Malplej Zorgiga.

## Bildaro 

File:Lamprotornis regius close-up.jpg
File:Cosmopsarus regius02.jpg
File:Stavenn Cosmopsarus regius 00.jpg

File:Golden-breasted Starling RWD.jpg|Birds of Eden aviary, South Africa
File:Golden-breasted Starling Cosmopsarus regius Back 1000px.jpg
File:Golden-breasted Starling Cosmopsarus regius Side 2800px.jpg

File:Cosmopsarus regius.jpg
File:Golden Breasted Starling.jpg
File:Golden-breasted Starling.jpg

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet 
* Filmetoj de Orbrusta sturno ĉe Internet Bird Collection

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Cindrosturno

La **Cindrosturno** (***Cosmopsarus unicolor***) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj temas pri ĝenerale griza koloro kio pravigas la latinan sciencan nomon “unukolora” kaj apartenas al la sama genro *Cosmopsarus* kiel la Orbrusta sturno kiu male havas tre belajn kolorojn sulfurflavan en subaj partoj kaj brilpupuraj aŭ brilverdaj respektive en dorso kaj kapo.

Ĝi troviĝas en Kenjo kaj Tanzanio.

Kiel dirite estas ĝenerale **griza kun tre nigreca vizaĝo** ĉirkaŭ la okulo el la beko kaj ĝis la orelareo. En flugiloj foje videblas malfortaj verdecaj briletoj kaj foje malhelbrunaj nuancoj. Beko kaj kruroj estas nigrecaj. La iriso estas centre iom bruna kaj ĝenerale blanka kaj tre rimarkinda en la nigreca fono. La vosto estas tre longa kaj samkolora kiel la cetero de la korpo.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Cosmopsarus unicolor. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Allenby-ponto

La **Allenby-ponto** aŭ Alenbi-ponto () aŭ **Ponto Reĝo Husejno** (), estas ponto, kiu etendas super la Jordan-rivero kaj interligas Jeriĥon en Cisjordanio al Jordanio. Ĝi estas la sola limtrapasejo al Jordanio por la palestinanoj, kiuj vivas en la Israel-okupaciataj teritorioj de Palestino.

La originala ponto estis konstruita en 1918 sur restaĵo de malnova otomana ponto, direktita de brita generalo *Edmund Allenby*. Ĝi estis detruita dum nokto de la tiel nomita "operaco de Palmaĥ" aŭ "nokto de la pontoj" la 16-an de junio 1946, kaj estis detruita denove dum la sestaga milito, sed estis anstataŭigita en 1968 per provizora krad-ponto. Danke al la jordana-israela packontrakto de 1994 kaj la monhelpo de la japana registaro, oni konstruis novan kvar-stratan ponton el betono. 

Opening of the Allenby Bridge (1918).jpg |Inaŭguro de la originala Allenby-ponto en 1918
Allenby Bridge LOC Matson 22904.jpg |Larĝa ponto konstruita en la 1930-aj jaroj, la originala videbla en la fono
King Hussein Bridge.jpg |La ponto post detruado en 1946
Allenby-Brücke.jpg|Nuntempa ponto, 2006

Kategorio:Pontoj en Jordanio
Kategorio:Palestino
Kategorio:Israelo
Kategorio:Jordano
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1968
Jono Bacon

**Jono BACON** ([/dʒ'oʊnoʊ 'bɛɪkɘn/] ; naskiĝis la 17-an de septembro 1979 en Wolverhampton; vera nomo Jonathan Edward James Bacon) estas usona programisto kaj verkisto.

Li laboris unue per la komunumo Linukso. Ĝis la 1-a de septembro 2006, li laboradis por OpenAdvantage. Nuntempe li laboras por Canonical Ltd..

## Muziko 
Bacon estas la kantisto kaj la gitaristo de Seraphidian. En junio 2008, li fondis Severed Fifth, mortmetalroka muzikgrupo kiu eldonis albumon disvastigita per aliaj metodoj malsamaj ol tradiciaj. Lia unua albumo *Denied By Reign* estis publikigita la 21-an de oktobro 2008

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo 
* Oficiala retejo de Severed Fifth 

Kategorio:Usonaj komputikistoj
Adligenswil

**Adligenswil** estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 5472 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Adligenswil estas setlejaro oriente de la urbo Lucerno. Sudokcidenten la vilaĝo senakvigas la rivereto *Würzbach*, kiu en Lucerno alfluas al Kvarkantona Lago, nordokcidenten per la rivereto *Ron*. Krom la ĉefvilaĝo Adligenswil mem, al la komunumo apartenas la setlejoj Dottenberg kaj Stuben.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,99&nbsp;km², de kiuj 24,3% estas kovritaj de arbaro, 54,5% servas por agrikulturo kaj 19,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Adligenswil limas en nordo al Dierikon, en nordoriento al Udligenswil, en oriento al Küssnacht, en sudo al Meggen, en sudokcidento al Lucerno, kaj en nordokcidento al Ebikon.

## Trafiko 
Adligenswil situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la loka busreto de la urbo Lucerno.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Adligenswil datiĝas el la jaro 1243 kiel *Adelgeswiler*.

En la 13-a jarcento Adligenswil troviĝis sub la regado de la Abatejo Lucerno kaj la Monaĥejo Murbach. En la jaro 1291 la majora bieno Adligenswil estis vendita al la Habsburgoj. Inter la bataloj de Morgarten 1315 kaj de Sempach la habsburga influo en Adligenswil konstante malkreskis. En la jaro 1395 kaj 1406 la urbo Lucerno definitive akiris la privilegiojn kaj rajtojn pri Adligenswil.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Adligenswil
* Profilo de la komunumo sur la kantona retejo
* Adligenswil en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:2013-09-04 Adligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 118.JPG|Preĝejo Sankt-Marteno en Adligenswil
Dosiero:2013-09-04 Adligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 104.JPG|Preĝejo Sankt-Marteno interne
Dosiero:2013-09-04 Adligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 105.JPG|Plafona fresko en la preĝejo Sankt-Marteno
Dosiero:2013-09-04 Adligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 097.JPG|Vilaĝocentro de Adligenswil
Ikofono

La **ikofono** estas instrumento de parolsintezo elpensita de Émile Leipp en 1964.  La du komencaj ikofonoj estis fabrikitaj en la laborejo de meĥaniko fizika de Lernejo Saint-Cyr en Francujo.

La principo de la ikofono estas la reprezentado kiun spektrometro faras de la sono. La spektrogramo analizas parolon, frazon, aŭ pli ĝenerale sonon, kaj montras la distribuon de la variajn frekvencojn kun iliaj rilataj intensecoj. La komencaj maŝinoj kiuj sintezis parolojn fabrikiĝis per la montro de la formo de la spektrogramo sur rubandeto travidebla, kiu kontrolis serion de oscililoj sekvantaj la ĉeeston aŭ foreston de nigra marko sur la rubandeto. Leipp sukcesis distingi la segmentoj de parolita sona fenomeno, kaj sintezi ilin de tre simpligita montraĵo.

Pli vaste konata estis la **Pattern playback**http://www.haskins.yale.edu/featured/patplay.htmlhttp://www2.ling.su.se/staff/hartmut/kemplne.htm , kiu funkciis laŭ la sama principo kaj estis konstruita de Franklin S. Cooper kaj inter aliaj John M. Borst kaj Caryl Haskins, en Haskins Laboratories (Usono) jam fine de la 1940aj jaroj. 

Kategorio:Akustiko
Kategorio:Signal-prilaborado
Kroatisch Ehrensdorf

**Kroatisch Ehrensdorf,** kroate **Hrvatski Hašaš,** hungare **Horváthásos** [horvAthAŝoŝ] estas iama vilaĝo, nun parto de Eberau en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.
300px|eta|Preĝejo de Kroatisch Ehrensdorf
300px|eta|Panoramo de Kroatisch Ehrensdorf

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7521

* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro: 90
* 

## Situo 
Kroatisch Ehrensdorf situas sur tre mildaj deklivoj. Güssing troviĝas je 16 km-oj.

## Historio 
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. Kroatoj fondis la vilaĝon en 1545. En 1787 loĝis tie 170 homoj en 26 domoj, en 1828 192 homoj en 27 domoj, en 1857 179 homoj en 34 domoj. En 1910 Horváthásos havis 272 loĝantojn (kroatoj en majoritato, aŭstroj en minoritato). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szombathely, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Kroatisch Ehrensdorf aliĝis al Eberau en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Winten

**Winten,** hungare **Pinkatótfalu** estas iama vilaĝo, nun parto de Eberau en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7521
* Telefonkodo:
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro: 80
* 

## Situo 
Winten situas sur deklivoj. Eberau troviĝas je 2 km-oj.

## Historio 
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio okazis en 1221 laŭ latina formo *"Villa Sclavorum"*. La hungara loknomo aperis en 1297: *"Tothfolu"*. En 1787 loĝis tie 111 homoj en 20 domoj, en 1828 125 homoj en 19 domoj, en 1857 143 homoj en 25 domoj. En 1910 loĝis en Pinkatótfalu 188 loĝantoj (precipe aŭstroj). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szombathely, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Winten aliĝis al Eberau en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Apoteozo de Sankta Kruco de 1951
* surmonta kapelo de 1724
* kapelo omaĝe al Sankta Floriano

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Steinfurt (Burgenlando)

**Steinfurt,** hungare **Lipóc,** kroate **Lipovac** estas iama vilaĝo, nun parto de Strem en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7522
* Telefonkodo: 03324
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro: 120
* 

## Situo 
Steinfurt situas sur deklivoj. Güssing troviĝas je 12 km-oj.

## Historio 
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. Kroatoj fondis la vilaĝon en la 16-a jarcento. En 1643 loĝis tie 156 homoj en 27 domoj, en 1787 159 homoj en 25 domoj, en 1828 208 homoj en 39 domoj. En 1910 loĝis en Lipóc 210 loĝantoj (kroatoj en majoritato, aŭstroj en minoritato). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Steinfurt aliĝis al Strem en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Georgo

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Onychognathus

***Onychognathus***,  estas genro de afrikaj sturnoj.

Ĉiu specioj estas tre similaj, kaj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo.

## Specioj en taksonomia ordo 
*Ruĝecflugila sturno (*Onychognathus morio*)
*Fajnbeka sturno (*Onychognathus tenuirostris*)
*Brunflugila sturno (*Onychognathus fulgidus*)
*Ŭalera sturno (*Onychognathus walleri*)
*Somalia sturno (*Onychognathus blythii*)
*Sokotra sturno (*Onychognathus frater*)
*Tristrama sturno (*Onychognathus tristramii*)
*Palflugila sturno (*Onychognathus nabouroup*)
*Hirtokrona sturno (*Onychognathus salvadorii*)
*Blankabeka sturno (*Onychognathus albirostris*)
*Neŭmana sturno (*Onychognathus neumanni*)

## Referencoj 
*

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Sturnedoj (scienca nomo)
Kategorio:Birdoj de Afriko
Deutsch Ehrensdorf

**Deutsch Ehrensdorf,** hungare **Némethásos** [nEmethAŝoŝ], kroate **Njemački Hašaš**, estas iama vilaĝo, nun parto de Strem en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.
300px|eta|Preĝejo de Deutsch Ehrensdorf
300px|eta|Panoramo de Deutsch Ehrensdorf

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7522
* Telefonkodo: 03324
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro: 170
* 

## Situo 
Deutsch Ehrensdorf situas sur tre mildaj deklivoj. Güssing troviĝas je 14 km-oj.

## Historio 
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio okazis en 1369 laŭ tiama hungara ortografio *"Hassas"*. En 1787 loĝis tie 158 homoj en 27 domoj, en 1828 183 homoj en 32 domoj, en 1857 197 homoj en 35 domoj. En 1910 loĝis en Némethásos 280 loĝantoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Deutsch Ehrensdorf aliĝis al Strem en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al apostolo Sankta Johano

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Unterbildein

eta|Panoramo de Unterbildein
eta|Romkatolika preĝejo de Unterbildein
**Unterbildein,** hungare **Alsóbeled** [alŝObeled] estas iama vilaĝo, nun parto de Bildein en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing. Unter kaj alsó signifas: suba.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7521
* Telefonkodo: 03323
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro: 160
* 

## Situo 
Unterbildein situas laŭ rojo, laŭ la hungara landlimo.

## Historio 
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio okazis en 1498 laŭ tiama hungara ortografio *"Also Beled"*. En 1787 loĝis tie 362 homoj en 59 domoj, en 1828 413 homoj en 69 domoj. En 1910 loĝis en Alsóbeled 407 loĝantoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szombathely, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Unterbildein kun Oberbildein formis novan komunumon Bildein en 1993.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika paroĥa preĝejo omaĝe al Sankta Vito, en 1746 trakonstruiĝis, en 1993 renoviĝis

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Internacia Tago de Muzeoj

**Internacia Tago de Muzeoj** - ĉiujare celebrata festo proklamita en Moskvo la 28-an de majo 1977 fare de Internacia Konsilio de Muzeoj (ICOM: International Council on Museums) aganta ĉe Unesko.

La festo donas okazon al fakuloj pri muzeoj por plenumi devojn favore al la socio kaj ties disvolvo kaj por atentigi pri devioj frontataj de muzeistoj laŭ la devizo de la Konsilantaro: *Muzeoj estas grava perilo de kultura interŝanĝo, riĉigado de kulturoj kaj disvolvo de reciproka kompreno, kunlaboro kaj paco inter la nacioj.*

La organizado de celebroj apartenas al kulturejoj en diversaj landoj. Ĉi-tage en la tuta mondo estas organizataj ekspozicioj, seminarioj kaj renkontoj. Ekde 1992 la tago estas festata laŭ diversaj signalvortoj fiksataj de la Konsulta Komitato de ICOM.

## Signalvortoj de Internacia Tago de Muzeoj 
1992 Muzeoj kaj Medio

1993 Muzeoj kaj Varbado

1994 Muzeoj malantaŭ la kurteno

1995 Respondo kaj respondeco

1996 Kolektado por hodiaŭ kaj morgaŭ

1997-1998 Batalado kontraŭ ne laŭleĝa interŝanĝo de kulturaĵoj

1999 Plezuro de malkovrado

2000 Muzeoj por Paco kaj Harmonio en Socio

2001 Muzeoj: kreado de komuneco

2002 Muzeoj kaj Terglobigo

2003 Muzeoj kaj Amikoj

2004 Muzeoj kaj Spirita Heredaĵo

2005 Muzeoj kiel ponto inter kulturoj

2006 Muzeoj kaj junuloj

2007 Muzeoj kaj universala heredbieno

2008 Muzeoj kiel faktoro de sociaj ŝanĝoj kaj evoluo

2009 Muzeoj kaj turismo

2010 Muzeoj por socia harmonio

2011 Muzeo kaj memoro

2012 Muzeoj ŝanĝas la mondon. Novaj defioj, novaj inspiroj

2013 Muzeoj (memoro + kreiveco) = socia ŝanĝo

## Nokto de Muzeoj 
Ekde 1997 dum maja semajnfino antaŭanta la Tagon de Muzeoj estas celebrata "Europa Nokto de Muzeoj" (angle: *The European Nights of Museums*), en Pollando konata kiel Nokto de Muzeoj, sub aŭspicio de la Konsilio de Eŭropo. Tiu ĉi agado estas strikte ligita al Internacia Tago de Muzeoj.

En Madrido la Internacia Tago de Muzeoj okazigas malfermon de gravaj muzeoj, kiaj la Muzeo de Prado dum la tutan nokton, kio bone akordigas kun la noktemaj kutimoj de hispanoj printempe kaj somere, krome senpage.

Kategorio:Festoj
Kategorio:Muzeoj
Burgauberg

**Burgauberg,** hungare **Burgóhegy** [burgOhedj] estas iama vilaĝo, nun parto de Burgauberg-Neudauberg en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando kaj en la distrikto Güssing.

## Bazaj informoj
* Poŝtkodo: 8291
* Telefonkodo: 03326
* Aŭtokodo: GS

## Situo
Burgauberg situas laŭ rojo. Güssing troviĝas je 23 km-oj.

## Historio
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. Longe tie ne formiĝis vilaĝo, nur estis vitejo kun kelke da domoj. En 1713 pesto okazis. Nur en 1795 la loko iĝis vilaĝo. En 1782 loĝis tie 320 homoj en 66 domoj, en 1804 464 homoj en 83 domoj. Ĝis fine de la hungara erao doganejo funkciis tie. En 1910 loĝis en Burgóhegy 742 loĝantoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Burgauberg kaj Neudauberg formis novan komunumon *Burgauberg-Neudauberg* en 1971.

## Vidindaĵoj
* kapelo nomata Bleier de 1927
* ligna vojranda kruco nomata Laschalt
* ligna vojranda kruco nomata Kruiss

Kategorio:Distrikto Güssing
Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Neudauberg

**Neudauberg,** hungare **Magashegy** [magaŝhedj] estas iama vilaĝo, nun parto de Burgauberg-Neudauberg en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en la distrikto Güssing. La historia hungara loknomo estis *Neudóhegy*.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 8291
* Telefonkodo: 03326
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro: 590
* 

## Situo 
Neudauberg situas laŭ rojo. Güssing troviĝas je 24 km-oj.

## Historio 
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. Longe tie ne formiĝis vilaĝo, nur estis vitejo kun kelke da domoj. En 1713 pesto okazis. Nur en 1795 la loko iĝis vilaĝo. En 1804 loĝis tie 360 homoj en 52 domoj, en 1869 481 homoj en 82 domoj. En 1910 loĝis en Magashegy 637 loĝantoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Burgauberg kaj Neudauberg formis novan komunumon *Burgauberg-Neudauberg* en 1971.

## Vidindaĵoj 
* kapelo nomata Schmidt de 1951 memore al la falintoj dum la 2-a mondmilito
* kolono bilda
* kolono bilda de 1900

Kategorio:Distrikto Güssing
Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Gerersdorf bei Güssing

**Gerersdorf bei Güssing,** hungare **Németszentgrót** [nEmetsentgrOt] estas iama vilaĝo, nun parto de Gerersdorf-Sulz en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.

## Bazaj informoj 
eta|Gerersdorf bei Güssing
* Poŝtkodo: 7542
* Telefonkodo: 03328
* Aŭtokodo: GS
* Loĝantaro: 590
* 

## Situo 
Gerersdorf bei Güssing situas en valo. Güssing troviĝas je 8 km-oj.

## Historio 
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1193 en formo *"Gerolt"*. En 1529 kaj 1532 la turkoj detruis la vilaĝon, poste germanoj refondis la komunumon. En nekonata tempo ĝi estis kampurbo, fine grandvilaĝo. En 1910 loĝis en Németszentgrót 917 loĝantoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Gerersdorf bei Güssing, Rehgraben kaj Sulz im Burgenland formis novan komunumon *Gerersdorf-Sulz* en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika paroĥa preĝejo omaĝe al Sankta Marteno de 1810
* laŭvoja kapelo omaĝe al apostolo Sankta Matiaso
* skanzeno, la plej granda en Burgenlando

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
La sola absolvita / L'unico assolto

'''La sola absolvita / L'unico assolto''' estas novelaro fare de Massimo Acciai, en Esperanto kaj en la itala, eldonita en Italio fare de Faligi dum 2009.

Sep mallongaj rakontoj fantastaj kaj sciencfikciaj; homo restas sola post katastrofa evento, kiu detruis (eble) la tutan homaron; estonteca urbo zorgas pri la lasta pretervivinto, dum estonteco en kiu la teletransporto estas tute ordinara. Italaj urboj deziras "interŝanĝi" sian artisman havaĵon, kaj ili kaŭzas grandan katastrofon, stranga nebula nokto lanĉas la ĉefan rolanton en mondon preterreale premsonĝa, verkanto povas ŝanĝi la estontecon kaj li estas metita antaŭ dilemo, el kiu dependas multe pli ol li mem pensas, homo revenanta hejmen dum la transiro de fama kometo. La verkinto, ŝatanto de fantastaj noveloj, doktoriĝinta per disertacio pri komunikado en sciencfikcio, alfrontas hipotezojn "ĉe la limo de realeco", kiuj ja surprizos la legantojn kaj entrenos ilin en etoson misteran kaj sugestia...

Legu ankaŭ la recenzon de Donald Broadribb en Literatura Foiro (n. 246, aŭgusto 2010, pp. 212-213)

Kategorio:Sciencfikcio
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Verkoj el la itallingva literaturo
Sifono (biologio)

eta|Marheliko de la familio de la *Volutidae* (*Cymbiola magnifica*). La sifono estas bone videbla.
En besta anatomio, **sifono** estas tubforma mekanike moviĝebla organo ĉe iuj bestoj (ĉefe moluskoj, larvoj de moskitoj kaj tunikuloj), kies ĉefa funkcio estas la enpreno aŭ elĵeto de fluidaĵoj, kiel marakvo aŭ surfaca aero, al aŭ el la interno de la bestokorpo.

La funkcio de sifonoj diferencas laŭ la vivmaniero de la besto.
Ĉe la kapopieduloj sifonoj situas inter la kapo kaj la korpo kaj helpas la moviĝon per enpreno kaj elĵeto de akvo kaŭzitaj de kuntiriĝoj de la mantelo. Tiuj bestoj povas orientigi siajn sifonojn diversdirekten por ŝanĝi sian moviĝdirekton..
La sifono de polpo funkcias laŭ la sama skemo kiel reakcia motoro de aviadilo.

Iuj maraj gastropodoj, kiel tiuj de la familio de la *Conidae*, uzas sifonon kovritan de kemiaj ricevantoj, kiujn ili elmetas el sia konko por analizi substancojn en la ĉirkaŭa maro kaj tiel trovi eventualajn predaĵojn.

eta|maldekstra|Dolĉakva heliko (*Pomacea canaliculata*) uzanta sifonon por spiri surfacan aeron
Marhelikoj kaj moskitaj larvoj uzas sifonon por ebligi spiradon de surfaca aero kiam la besto restas subakve.

La *Panopea abrupta* duvalva mara molusko, kiu vivas en la submaraj sabloj ĉe la nordorientaj marbordoj de la Pacifiko, posedas sifonon, kiu povas atingi longecon de unu metro.

En planta anatomio, **sifono** estas, aparte pri fungoj kaj algoj, granda ĉelo, ofte tubforma, multanuklea, sensepta.

## Referencoj 
Kategorio:Besta anatomio
Kategorio:Moluskoj
Konservativa Partio (Armenio)

**Konservativa Partio de Armenio** (armene '''') estas konservativa politika partio en Armenio. Ĝia estro estas Mikael Hairapetian (en 2010).

Ĝi fondiĝis la  kun la nomo Nacia Konservativa Partio de Armenio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Konservativaj partioj
Choi Jin Sil

**CHOI Jin Sil** (naskiĝis la  en Seulo, Sud-Koreio, mortis la  samloke) estis populara sudkorea aktorino, kiu ekde la 1980-aj jaroj aktoris en multaj kino- kaj televidfilmoj.
En Sud-Koreio oni nomis ŝin *"aktorino de la nacio"*. Oni trovis ŝin pendumitan en sia banĉambro. La polico suspektas memmortigon. Sekvis tutlanda debato pri la temo *":en:Cyberbullying"*, tio estas interreta ĉikanado, ĉar oni supozas, ke personaj atakoj per interreto estis la kaŭzo de la memmortigo. Choi Jin Sil postlasas du gefilojn.

## Filmaro 
* 1990: The South Korean Army
* 1990: KokchiTtan
* 1990: My Love, My Bride
* 1991: You Know What? It's a Secret 2
* 1991: Susanne Brink
* 1992: Jealousy (televidserio)
* 1992: The Room in the Forest
* 1992: Mister Mama
* 1993: The Girl for Love and the One for Marriage
* 1994: Scent of Love (televidserio)
* 1994: How to Top My Wife
* 1994: I Wish for What Is Forbidden to Me
* 1995: Asphalt Man (televidserio)
* 1995: Mom Has a Lover
* 1995: Who Makes Me Crazy
* 1996: Ghost Mama
* 1997: Wish Upon a Star (televidserio)
* 1997: Beibi Seil
* 1997: You and I (televidserio)
* 1997: The Letter
* 1997: Holiday in Seoul
* 1998: Memories (televidserio)
* 1999: Roses and Bean Sprouts (televidserio)
* 1999: Mayonnaise
* 2000: The Legend of Gingko
* 2002: Since We Met (televidserio)
* 2004: War of the Roses (televidserio)
* 2007: Bad Woman, Good Woman (televidserio)
* 2008: The Last Scandal of My Life (televidserio)

## Eksteraj ligiloj 
* Choi Jin-Sil ĉe ofdb.de (interreta filmdatumaro)
* Foto-1
* Foto-2
* Foto-3

## Referencoj 
Kategorio:Sudkoreaj aktoroj
Kategorio:Sudkoreaj fotomodeloj
Kategorio:Sinmortigintoj
Kategorio:Homoj el Seulo
Latvia Kamparana Unio

La **Latvia Kamparana Unio** (, ankaŭ tradukebla Unio de Kamparanoj de Latvio aŭ Unio de Terkultivistoj de Latvio) estas centrisma politika partio en Latvio, aparte orientita je la interesoj de agrikulturistoj. Fondita en 1917, ĝi estis la plej influa konservativa politika partio inter la Unua kaj Dua Mondmilitoj, dum la periodo de la latvia milito de sendependeco de la Rusia Soveta Federacia Socialista Respubliko en 1918 ĝis la armea okupo de Latvio fare de Sovetunio en 1940, post kiam la partio estis malpermesita de la komunistaj okupantoj. La partio reformiĝis kaj reeklaboris en 1990 kiam en Latvio duafoje fortiĝis la lukto pri ŝtata sendependiĝo. Ekde la jaro 2002 ĝi kune kun la Latvia Verda Partio konsistigas politikan koalicion nomatan "Unio de Verduloj kaj Kamparanoj" (); tiu koalicio gajnis 9,5 procentaĵojn el la balotaj voĉoj kaj 12 el 100 parlamentaj seĝoj de la nacia parlamento Saeima en la baloto de 2002, kaj 18 parlamentajn seĝojn en la baloto de 2006.

## Gvidantoj
* Zigfrīds Anna Meierovics

## Vidu ankaŭ
* Latvia Verda Partio

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo

Kategorio:Kamparanaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj de Latvio
Kategorio:Politikaj partioj en la Rusia revolucio
Kategorio:Sendependismaj partioj de Sovetunio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1917
Latvia Popola Konsilio

La **Latvia Popola Konsilio** (latve *Latvijas Tautas padome*) estis la politika organizaĵo, kiu en novembro 1918 deklaris la sendependiĝon de la ŝtato Latvio kaj funkciis kiel provizora parlamento, ĝis kiam konsilio pri kreo de ŝtata konstitucio povis esti elektata. 

La organizaĵo Tautas padome kreiĝis la 17-an de novembro 1918 per la fandiĝo de la kunvenoj de du latviaj organizaĵoj, la Latvia Provizora Nacia Konsilio (*Latvijas Pagaidu Nacionalā padome* aŭ *LPNP*) kaj la Bloko de Demokratoj (*Demokrātiskais bloks*). Origine la kunveno Tautas padome havis 40 membrojn, kiuj reprezentis ĉiujn pli grandajn politikajn partiojn de Latvio escepte de tiuj ekstreme dekstraj kaj ekstreme maldekstraj. Pli poste la kunveno ampleksiĝis ĝis 245 reprezentantoj.

La 18-an de novembro 1918 la Popola Konsilio deklaris Latvion sendependa respublika ŝtato. Jānis Čakste iĝis prezidanto de la konsilio kaj Kārlis Ulmanis unua ĉefministro de la lando. La organizaĵo Tautas padome ĝis la 1-a de majo 1920 funkciis kiel provizora parlamento: tiam elektiĝis la membroj de la Konstitucion-krea Konsilio (latve *Satversmes sapulce*).

## Eksteraj ligiloj 
*pri la historio de la organizaĵo Tautas Padome (latve)  

Kategorio:Politiko de Latvio
Kategorio:Historio de Latvio
Popola Partio de Latvio

La **Popola Partio** de Latvio (latve **Tautas partija**, TP) estas konservativisma respektive liberale konservativisma politika partio en Latvio. 

La partio estis fondita en 1998 fare de Andris Šķēle, komercisto kaj antaŭa ĉefministro de Latvio, kiu gvidis la partion ĝis la jaro 2002. Pro la forta personeco de la partiestro, multaj voĉdonantoj dum tiu komenca periodo identigis la partion kun la partiestro. En 2002, Andris Šķēle foriris el la aktiva politikumado, kaj Atis Slakteris iĝis partiestro. En la parlamenta baloto de oktobro 2002, la partio iĝis la tria plej granda forto en la nacia parlamento Saeima, gajnante 16,7 procentaĵojn de la voĉdonoj kaj 20 parlamentanajn seĝojn. En 2004, la partiano Aigars Kalvītis iĝis ĉefministro.

En la parlamenta baloto de oktobro 2006, la partio gajnis 19,49 procentaĵojn de la voĉdonoj kaj 23 el 100 parlamentanaj seĝoj en la nacia parlamento Saeima, iĝante la plej forta partio en la parlamento kaj tenante sian statuson kiel gvida forto de koalicia registaro, kun Aigars Kalvītis kiel ĉefministro. La postenon de la ĉefministro la partio perdis en 2007, sed la partio tenis sian lokon en registara koalicio sub Ivars Godmanis de la partio Latvia Vojo, kaj nun sub Valdis Dombrovskis de la partio Jaunais Laiks ("Nova Erao"). 

Tautas partija estas membro de la Eŭropa Popola Partio (EPP).

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo

Kategorio:Konservativaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1998
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 2011
Ruĝecflugila sturno

La **Ruĝecflugila sturno**, *Onychognathus morio*, estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro *Onychognathus* de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo. Tiu ĉi estas birdo indiĝena de Orienta Afriko el Etiopio al Kablanda Provinco en Sudafriko. Origine reproduktiĝas ĉefe sur rokaj klifoj, elstaraĵoj kaj kanjonoj, sed ĝi estas nuntempe komuna en urbaj areoj, kie uzas konstruaĵojn kaj aliajn artefaritajn strukturojn kiel nestolokoj.
 
La Ruĝecflugila sturno konstruas neston kovritan el herbo kaj bastonetoj kun elkota bazo, sur natura aŭ struktura kornico. La ino demetas 2–4, kutime 3, bluajn ovojn, kun ruĝecbrunaj punktoj. La ino kovas la ovojn dum 13–14 tagoj, kaj elnestiĝo okazas post pliaj 22–28 tagoj. Tiu sturno estas komune parazitata de la Tufkukolo.

La Ruĝecflugila sturno estas teritoriema, agresema kaj netolerema dum la reprodukta sezono, kaj atakas aliajn speciojn, inklude hejmajn animalojn kaj homojn.

La masklo de tiu 27–30&nbsp;cm longa sturno havas ĉefe irizecan nigran plumaron, kun **brikruĝaj flugilplumoj**, kiuj estas rimarkindaj ĉefe dumfluge. La ino havas cindrogrizajn kapon kaj supran bruston. Junulo similas al masklo, sed ĝi estas malpli brila ol plenkreskulo, kaj havas brunajn pli ol malhelruĝajn okulojn. La etiopia subspecio  *O. m. rupellii* estas pli longvosta ol la nomiga formo kaj interreproduktiĝas kun ĝi. Ĉiuj havas fortikajn bekojn iom korvecajn kaj nigrajn; ankaŭ la kruroj estas nigraj.

Tiu specio havas nombrajn fajfajn alvokojn, sed la plej familiara estas la kontaktalvoko, *ĉer-leeeoo*.

Kiel ĉe aliaj sturnoj, ankaŭ la Ruĝecflugila sturno estas ĉiomanĝanta, kaj prenas ampleksan gamon de semoj, beroj, nektaron kaj senvertebruloj. Kiel ties parencoj nome Bufagedoj, ĝi ripozas sur gregoj kaj antilopoj, serĉe de ektoparazitoj kiaj iksodoj. Ili manĝas ankaŭ kadavraĵojn kaj homajn manĝorubaĵojn. Ĝi estas tre gregema kaj formas grandajn arojn for de la reprodukta sezono.

## Referencoj 
* 
* Sinclair, Hockey kaj Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa*, ISBN 1-86872-721-1

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Fajnbeka sturno

La **Fajnbeka sturno** (***Onychognathus tenuirostris***)  estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro *Onychognathus* de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo.

La proponita raso *theresae* (priskribata el norda Aberdares, en Kenjo) estas konsiderata tre neseparebla el la birdoj de la resto de la teritorio de la specio kaj pro tio ĝi estas traktata kiel monotipa. 

Tiu ĉi estas birdo indiĝena de Burundo, orienta Demokratia Respubliko Kongo, suda kaj centra Eritreo, suda kaj centra Etiopio, okcidenta kaj centra Kenjo (Monto Elgon), norda Malavio, Ruando, nordorienta kaj suda Tanzanio, sudokcidenta Ugando, kaj nordorienta Zambio.

La masklo de tiu sturno havas ĉefe irizecan nigran plumaron, kun brikruĝaj flugilplumoj, kiuj estas rimarkindaj ĉefe dumfluge. La ino havas cindrogrizajn kapon kaj supran bruston. Junulo similas al masklo, sed ĝi estas malpli brila ol plenkreskulo, kaj havas brunajn pli ol malhelruĝajn okulojn. Ĉiuj havas fortikajn bekojn nigrajn, sed diference de la tre proksima parenco nome la Ruĝecflugila sturno, tiu specio ne havas tiom fortikan bekobazon korvecan, kaj tio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *tenuirostris* aludas al fajna beko. Ankaŭ la kruroj estas nigraj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Onychognathus tenuirostris.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Ŭalera sturno

La **Ŭalera sturno** (***Onychognathus walleri***)  estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro *Onychognathus* de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo. 

Tiu ĉi estas birdo indiĝena de Burundo, Kameruno, Demokratia Respubliko Kongo, Ekvatora Gvineo, Kenjo, Malavio, Niĝerio, Ruando, Sudano, Tanzanio, Ugando kaj Zambio.

Estas agnoskataj du subspecioj, kiuj estas la jenaj:
* *preussi* (Reichenow, 1892) - sudorienta Niĝerio (Ebenaĵo Obudu), okcidenta Kameruno kaj Insulo Bioko (Ekvatora Gvineo). 
* *elgonensis* (Sharpe, 1891) - suda Sudano, orienta DRKongo, sudokcidenta Ugando, okcidenta Ruando, okcidenta Burun­do, kaj Monto Elgon (limo Uganda-Kenja) kaj okcidenta Kenjo (okcidente de la valo Rift). 
* *walleri* (Shelley, 1880) – Altaj Teroj de Kenjo oriente de la Riftvalo, suden tra Tanzanio orienten al norda Malavio.

La masklo de tiu sturno havas ĉefe irizecan nigrecan plumaron (briloj estas foje bluecajn en dorso), kun brikruĝaj flugilplumoj, kiuj estas rimarkindaj ĉefe dumfluge, kaj vostopinto; la vizaĝo estas pli nigra kie rimarkindas la brunaj irisoj. La ino havas cindrogrizajn kapon kaj supran bruston. Ĉiuj havas fortikajn ĉebaze fajnan bekojn nigrajn iom subenkurbecan pinte. Ankaŭ la kruroj estas nigraj.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Onychognathus walleri.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Somalia sturno

La **Somalia sturno** (***Onychognathus blythii***)  estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro *Onychognathus* de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo. 

Tiu ĉi estas birdo indiĝena de Ĝibutio, Eritreo, nordorienta kaj centra Etiopio, norda Somalio, kaj eĉ en la insulo Sokotro de Jemeno (sed oni ne konfuzu kun la tre proksima parenco Sokotra sturno).

La masklo de tiu sturno havas ĉefe irizecan nigrecan plumaron (briloj estas foje bluecajn en dorso), kun brikruĝaj flugilplumoj, kiuj estas rimarkindaj ĉefe dumfluge; la vizaĝo estas iom pli nigra ĉefe ĉe la orelareoj. La ino havas cindrogrizajn kapon (kie rimarkindas la malhelaj okuloj) kaj supran bruston. Ĉiuj havas fortikajn ĉebaze fajnan bekojn nigrajn iom subenkurbecan pinte. Ankaŭ la kruroj estas nigraj. La vosto estas longa.

## Vidu ankaŭ 
*Sokotraj kserofitaroj

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Onychognathus blythii.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Liberala Partio

Pluraj liberalaj politikaj partioj en la mondo havas aŭ havis la nomon **Liberala Partio**. Interalie:

* '***: Liberala Partio de Aŭstralio
* ****: Social-Liberala Partio
* ****: Popola Partio - La Liberaluloj
* ****: Liberala Demokrata Partio
* ****:
** Liberala kaj Centra Unio
** Liberala Movado de la Respubliko Litovio
* ***': Liberala Partio

## Vidu ankaŭ 
* Demokrata Partio
* Konservativa Partio
Brunflugila sturno

La **Brunflugila sturno** (***Onychognathus fulgidus***)  estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro *Onychognathus* de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo. 

Tiu ĉi estas birdo indiĝena de Angolo, Benino, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Ganao, Gvineo, Liberio, Niĝerio, Santomeo kaj Princo, Sieraleono, Sudano, Tanzanio, Togolando kaj Ugando.

Estas agnoskataj du subspecioj, kiuj estas la jenaj:
* *fulgidus* (Hartlaub, 1849) – Insulo Santomeo, en Golfo de Gvineo. 
* *hartlaubii* (Hartlaub, 1858) – suda Gvineo, norda kaj suda Sieraleono kaj Liberio orienten al Ganao, suda Niĝerio, kaj suda Kameruno suden, inklude Insulon Bioko al norda Angolo (oriente al nordokcidenta Norda Lundao) kaj orienten al suda Sudano (Begengai), okcidenta Ugando kaj nordorienta kaj oriente DRKongo. 

Tiuj rasoj foje estas traktataj kiel du separataj specioj. Notinda variado, sed multa loka koincido malhelpas signifan klasifikadon en pli da unu kontinenta subspecio: birdoj el orienta kaj suda Kameruno foje estas separataj kiel raso *intermedius*, supozeble intermeza laŭ grando inter la nomiga kaj *hartlaubii* kaj kun pli da blueca irizeco en kapo.

La masklo de tiu sturno havas ĉefe irizecan nigrecan plumaron (briloj estas foje verdecaj en kapo kaj nuko kaj brunaj en ŝultroj), kun **brikruĝaj flugilplumoj**, kiuj estas rimarkindaj ĉefe dumfluge, sed ne tiom kiom ĉe parencaj specioj; la vizaĝo estas pli nigra. La ino havas cindrogrizajn kapon kaj supran bruston. Ĉiuj havas fortikajn ĉebaze fajnan bekojn nigrajn iom subenkurbecan pinte. Ankaŭ la kruroj estas nigraj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Onychognathus fulgidus.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Buchrain

**Buchrain** signifas en la germana lingvo *fagoarbaro*. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Buchrain LU** estas komunumo de la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno en Svislando.
** **Buchrain (stacidomo)** estas fervoja stacio en Ebikon.

* **Buch am Buchrain** estas komunumo de la distrikto Erding en la federacia lando Bavario en Germanio.
Althof

**Althof** signifas en la germana lingvo *Malnovbieno*. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Althof (Buchrain)** estas setlejo de la komunumo Buchrain de la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno en Svislando.

* **Althof (Horw)** estas setlejo de la komunumo Horw de la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno en Svislando.