open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tri koloroj: Ruĝa

***Tri koloroj: Ruĝa*** (en franca: *Trois couleurs: Rouge*, en pola: *Trzy kolory: Czerwony*) estas mistera filmo de 1994 reĝisorita de kaj kunverkita de pola Krzysztof Kieślowski. Ĝi estas la tria de tri filmoj kiuj formas parton de la trilogio *Tri koloroj*, kiu temas pri la idealoj de la Franca Revolucio nome libero, egalo kaj frateco, reprezentataj per la tri koloroj de la Flago de Francio, antaŭita de Tri koloroj: Blua kaj Tri koloroj: Blanka. Kieślowski estis anoncinta, ke tiu estos lia fina filmo, kio iĝis certa pro la subita morto de la reĝisoro en 1996. La temo de la filmo estas frateco, kion ĝi aliras montrante rolulojn kies vivoj laŭgrade interkonektiĝas per ligiloj inter du roluloj kiuj ŝajnis havi malmulton komune.

Tiu filmo ricevis ĝeneralan kritikan laŭdon kaj estis nomumita por tri Oskar-premioj, inter kiuj tiu al la Plej Bona Reĝisoro por Kieślowski. Ĝi estis ankaŭ elektita kiel svisa kandidato por la Plej Bona Fremdalingva Filmo en la 67a okazo de la Oskar-premioj, sed ĝi estis malkandidatigita kiel ne majore svisa produktoraĵo.

## Intrigo 
Valentine, juna manekeno, reportas ĉe ĝia posedanto hundinon kiun ŝi ĵus vundis per aŭtofrapo. Tiu estas solulo kiu aspektas ekstravaganca homo. Post kelkaj vizitoj, ŝi ekkonas, ke temas pri emerita juĝisto, kiu konfesas al ŝi, ke li dumlonge faris eksterleĝajn telefonajn aŭdadojn de la konversacioj de siaj najbaroj. Post malkomforta ŝia sinteno, ili finfine amikiĝas. La miskonfido iom post iom malaperas, kio ebligas la interŝanĝon de konfesoj.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Jean-Louis Trintignant: Joseph Kern (la juĝisto)
* Irène Jacob: Valentine Dussaut
* Jean-Pierre Lorit: Auguste Bruner
* Frederique Feder: Karin

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

* *Three Colors: A Hymn to European Cinema* eseo de Colin MacCabe ĉe Criterion Collection

* 

Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Polaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1994
Kategorio:Svisaj filmoj
Kategorio:Juĝistoj
Kategorio:Filmoj pri adultoj
Dalešice (distrikto Třebíč)

**Dalešice** () estas kampurbo en Ĉeĥio, en Moravio, kun  (). 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1101.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Akva rezervujo Dalešice
* baroka kastelo kun parko
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo 
* Kapelo de sankta Kruco el la jaro 1708
* bronza busto de poeto Vítězslav Nezval de Jan Simota
* rekonstruita bierfarejo Dalešice – oni kuiras ĉi tie dalešican bieron
* Čalonice – burgejo ĉe&nbsp;Dalešica valbaraĵo

## Pluaj fotoj

Dalešický pivovar, pohled od příjezdové cesty.JPG|Bierfarejo en Dalešice, vido de alvetureja vojo 
Overview of Church of Saint Peter and Paul in Dalešice, Třebíč District.jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Dalesice zamek 04.jpg|Kastelo Dalešice

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Kampurboj en distrikto Třebíč
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Belorusia linio

La **Belorusia linio** estas fervoja linio de Moskvo al Smolensk kaj plu al la limo kun Belorusio (al stacio Krasnoje). La longo de la ĉefa trairejo estas .

La linio administre apartenas al du regionoj de la Moskva Fervojo: la sekcio de Moskvo ĝis stacio Moĵajsk - ĝis Moskva-Smolensk (meze - Moskva-Passaĵirskaja-Smolenskaja), la sekcio de stacio Borodino ĝis la limo kun Belorusio - ĝis Smolensk (meze - ).

La sekcio Moskva-Passaĵirskaja-Smolenskaja - Odincovo estas kvartraka, poste dutraka laŭlonge de sia tuta longo. Ĉiuj branĉoj estas unutrakaj, escepte de la sekcio Smolensk - Rakitnaja, kie ambaŭ paralelaj linioj estas dutrakaj.

La sekcio de la  ĝis la stacio Borodino (inkluzive de la linioj Usovskaja kaj Zvenigorodskaja) estas ekipita per altaj pasaĝeraj kajoj. En la stacidomo Borodino mem, unu kajo estas alta, la alia estas malalta. Du altaj kajoj ankaŭ estas haveblaj en stacio Smolensk, unu en stacio Vjazma. La plej multaj el la kajoj sur la sekcio Vjazma-Krasnoje estas mallongigitaj. La nura alta mallongigita kajo en la Belorusia linio estas en la stacio .

## Eksteraj ligiloj 
* Skemo

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskva fervojo
Kategorio:Ŝpuro 1520 mm
Evika Siliņa

**Evika SILIŅA** (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1975 en Rigo, Latva SSR,  Sovetunio) estas latvia politikisto . En septembro 2023, ŝi estis nomumita Ĉefministro de Latvio . Ŝi antaŭe estis Ministro de Sociaj Aferoj en la registaro de Krišjānis Kariņš . 

Siliņa studis juron ĉe la Universitato de Latvio de 1993 ĝis 1997. Ŝi tiam magistriĝis pri sociaj sciencoj, internacia juro kaj Eŭropunia juro . Ŝi havas la latvan kiel sia gepatra lingvo, kaj ankaŭ estas flua en la angla kaj la rusa. Siliņa laboris kiel komerca advokato de 2003 ĝis 2012 kaj poste de 2013 ĝis 2019 en la Ministerio de Eksterlandaj Aferoj.

En 2022, ŝi reprezentis senatelektojn por la Unuecpartio (Vienotība) kaj estis elektita al la 14-a Saeima. En decembro 2022, ŝi estis nomumita Ministro de Sociaj Aferoj. Post la eksiĝo de Kariņš, ŝi estis petita fare de prezidanto Edgars Rinkēvičs por formi novan registaron en septembro 2023 .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ĉefministroj de Latvio
Kategorio:Nuntempaj naciaj ĉefministroj
Dubutila malonato

**Dubutila malonato** aŭ **dubutila malonato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **dubutokso-metano** kaj karbona unuoksido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, malmulte solvebla en akvo. Dubutila malonato posedas 11 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Dubutila malonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj kiel antaŭaĵo de la barbiturata acido.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **dubutila malonato** per traktado de **dubutokso-metano** kaj **karbona unuoksido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **dubutila malonato** per traktado de **butanolo** kaj **malonata acido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **dubutila malonato** per traktado de **klorobutanolo** kaj **malonata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **dubutila malonato** per traktado de **dubutila karbonato** kaj **malonata acido**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **dupropila malonato** per traktado de **natria cianoacetato** kaj **propanolo** en ĉeesto de klorida acido:

## Vidu ankaŭ 
* Malonatoj

## Referencoj 
D
Tiobarbiturata acido

**Tiobarbiturata acido** aŭ **tiobarbiturata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la malonata acido kaj tioureo. Ĝi estas senkolora, blanka aŭ flava, lum- kaj aer- sensiva solidaĵo, 50 g/l en akvo. Tiobarbiturata acido posedas 4 karbonatomojn, 4 hidrogenatomojn, 2 oksigenatomojn, 2 nitrogenatomojn kaj 1 sulfuratomon. Tiobarbiturata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **tiobarbiturata acido** per traktado de **tioureo** kaj **malonata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **tioureo** per traktado de **malonila klorido** kaj **tioureo**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **tiobarbiturata acido** per traktado de **malonila aldehido** kaj **tioureo**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **klorida acido** per traktado de **malonila aldehido** kaj **tiourea klorido**:

## Sintezoj 
### Sintezo 5 
* Preparado de la **tiobarbiturata acido** per traktado de **barbiturata acido** kaj **sulfida acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Tioarbituratoj

## Referencoj 
T
Častohostice

**Častohostice** estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1459.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Devene romanika paroĥa preĝcejo de sankta Barboro 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka el tempo ĉirkaŭ la jaro 1800

## Pluaj fotoj 

Overview of center in Častohostice, Třebíč District.jpg|Centro de Častohostice

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Rod Steiger

**Rodney Stephen "Rod" STEIGER** (/ˈstaɪɡər/, *STY-gər*; la 14-an de aprilo ‏ 1925 - la 9an de julio 2002) estis usona aktoro.

Li aktoris en pli ol 100 filmoj kaj gajnis la gajnis la Akademian Premion por Plej Bona Aktoro, la Premion Oran Globon kaj la Premion BAFTA en 1967 pro sia ludado en la filmo *In the Heat of the Night *. Li estas konata pro siaj aperoj en filmoj kiuj gajnis al li pliajn nomumojn por la Oskaro, kaj ĉefrolis, inter aliaj, en la filmoj: *On the Waterfront* (1954), *Oklahomo!* (1955), *Heroes Fall Too* (1956), *The Longest Day* (1962), *The Pawnbroker* (1964), ''Billy Mitchell's Trial* (1955), *Where America?* kaj *Doctor Zhivago* (1965), *Gideon's Sword* (1986), *The Invasion from Mars* (1996), *The End of the World* " (1999) kaj *The Last Producer* (2001).

Steiger interpretis plurajn famajn personojn, kiel Napoléon Bonaparte en *Waterloo* (1970) kaj la diktatoro Benito Mussolini en *The Last Four Days* (1974) kaj en *Lion of the Desert* (1981). Li havis la rolon de Poncio Pilato en la miniserialo *Jesus of Nazareth* de reĝisoro Franco Zeffirelli (1977) kaj mafiestro Sam Giancana en la miniserialo *Sinatra* (1992). Li ankaŭ ĉefrolis en pluraj italaj filmoj, inkluzive de *Bolighaien* (1963), *Lucky Luciano* (1973) kaj en la filmo de reĝisoro Sergio Leone *A Fistful of Dynamite* (1971).

Steiger estis naskita en Novjorko, Usono kiel la solinfano de kristan-lutera familio .

## Aliaj filmoj 
* *Les innocents aux mains sales*, 1975

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* "Li blovis vere bona "—TCM Filmo Morlocks pri Rod Steiger en *Hennessy*
* Vergo Steiger intervjuo sur BBC Radio 4 *Desert Island Discs'', la 14a de julio, 2002

Kategorio:Akademia Premio por plej bona aktoro
Kategorio:BAFTA-premiitoj
Kategorio:Skotaj usonanoj
Kategorio:Germanaj usonanoj
Kategorio:Francaj usonanoj
Kategorio:Mortintoj en 2002
Kategorio:Naskiĝintoj en 1925
Kategorio:Usonaj militistoj de la Dua Mondmilito
Čechočovice

**Čechočovice** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* En ĝardeno de domo n-ro 19 situadis burgejo el la 14-a jarcento, ĝi devis est neniigita post la jaro 1499.
* Fiŝlago Steklý
* Zadní hora – monteto proksime de la municipo

## Pluaj fotoj 

Stream in Čechočovice, Třebíč District.JPG|Rojo
Playfield in Čechočovice, Třebíč District.JPG|Ludejo
Wayside cross in Čechočovice, Třebíč District.JPG|Kruco
Municipal office in Čechočovice, Třebíč District.JPG|Municipa ofico
Library and belltower in Čechočovice, Třebíč District.JPG|Biblioteko kaj sonorilejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Gorkija linio

La **Gorkija linio** de la Moskva Fervojo estas fervoja linio de la  en Moskvo ĝis . Ĝi trapasas la teritoriojn de Moskvo, Moskva provinco, Vladimira provinco. La longo de la ĉefa trairejo estas  (de Kurska stacidomo ĝis stacio Petuŝki).

Antaŭurbaj trajnoj sekvas la Gorkijan linion, same kiel longdistancaj trajnoj al urboj kiel Novij Urengoj kaj Niĵnij Novgorod (de la Kurska stacidomo en Moskvo), Kirov, Permjo, Novosibirsko, Jekaterinburgo, Niĵnij Tagil, Serov, Kemerovo, Krasnojarsko, Tomsk, Irkutsko, Niĵnevartovsko, Vladivostoko, Ulaanbaataro, Pekino, Pjongjango (de la  en Moskvo tra Frjazevo).

centra|400px|eta|Mapo

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskva fervojo
Kategorio:Ŝpuro 1520 mm
Laimdota Straujuma

**Laimdota STRAUJUMA** (naskita la 24-an de februaro 1951) estas latva ekonomikisto kiu funkciis kiel la Ĉefministro de Latvio de 2014 ĝis februaro 2016 . Ŝi estas la unua virino kiu funkciis kiel ĉefministro en Latvio .

## Vivo 
Post fino de lernejo ŝi studis matematikon en la Universitato de Latvio en Rigo kaj diplomiĝis en 1973. Ŝi laboris en registaraj institucioj kaj specialiĝis pri ekonomiko. En 1992 ŝi finis sian doktorigan disertacion en tiu ĉi fako.

De 2000 ĝis 2006 ŝi funkciis kiel la Ŝtata Sekretario de la Ministerio de Agrikulturo, kaj de 2007 ĝis 2010 ŝi funkciis kiel la Ŝtata Sekretario de la Ministerio de Regiona Evoluo. Antaŭ esti elektita ĉefministro, ŝi funkciis kiel ministro pri agrikulturo de 2011 ĝis 2014 .

En 2014, Straujuma estis kandidato de la "Unueco" partio por ĉefministro, pro la eksiĝo de Valdis Dombrovskis (kiu estis la antaŭa ĉefministro) . Ŝi venkis pro la subteno de la partio "Reforma", la partio "Nacia Alianco" kaj la partio "Unuiĝo de Verduloj kaj Kamparanoj" .

La 7-an de decembro 2015, ŝi abdikis de sia pozicio kiel Ĉefministro de Latvio .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ministrara profilo  Enarkivigis  

Kategorio:Ĉefministroj de Latvio
Tamás Toót-Holló

**Tamás Toót-Holló** [tamAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Toót-Holló Tamás** estas hungara verkisto, redaktoro, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Tóth Zsolt* ĝis 2007, liaj postaj nomvariantoj estis (same hungare) *Tót H. Zsolt, Toót H. Zsolt*.

Zsolt Tóth naskiĝis  en Ózd.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1984, poste li studis en Scienca Universitato Lajos Kossuth (1985-1987) kaj li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1990. Post la diplomo li esploris literaturaĵojn 3 jarojn helpe de stipendio. Li kandidatiĝis (CSc) en 1994 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1993 kaj 1996 li estis asistanto en Universitato Loránd Eötvös, inter 2013 kaj 2016 li instruis en Katolika Universitato Péter Pázmány, inter 2014 kaj 2018 en Nacia Universitato pri Publikaj Servoj, inter 2006-2020 li estis ankaŭ redaktoro. Liaj filinoj naskiĝis en 1991 kaj 1996. Li ricevis premiojn inter 1994-2023.

## Elektitaj libroj 
* *Pályaháborgások* (1994)
* *Apasorban* (eseoj, 2003)
* *Üsse kő - Mámor, mágia, magasság* (2012)
* *Garabonciások könyve és szerelme* (2015)
* *Csillan a hab - A Forrás Könyve II.* (2017)
* *Csordul a csepp* (2021)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kazana linio

La **Kazana linio** estas fervoja linio de stacio  (kie la linio branĉiĝas de la Rjazana linio) tra la kunliga stacio de Vekovka, Arzamaso, Murom al stacio Kanaŝ, kie la Kazana linio kunligas kun la "malnova" linio tra Rjazan--Saransko. Tamen, la kilometraĵo sur la tuta linio al Kazano estas kalkulita de la . La distanco de Moskvo al stacio  estas . stacio Ĉerusti limas la Gorkijan fervojon. De la forko mem kun la Rjazana linio en stacio  ĝis , la Jegorjevska ŝoseo kuras paralele al la Kazana fervoja linio.

centra|400px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Rjazana linio

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskva fervojo
Kategorio:Ŝpuro 1520 mm
Nový Telečkov

**Nový Telečkov** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1236.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Virgulino Maria
* Fera kruco antaŭ la kapelo
* Grejsa monumento super la municipo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Overview of center of Nový Telečkov, Třebíč District.jpg|Centro de la municipo
NovyTeleckov.jpg|Nový Telečkov

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Mihály Balogh (vikario)

**Mihály Balogh** [mihAj balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh Mihály** estis rusina hungaria a grek-katolika pastro, vikario.

 naskiĝis  en Nagyláz (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Veliki Lazi en Ukrainio), li mortis  en Máramarossziget (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Sighetu Marmației en Rumanio).

## Biografio 
 apartenis al la rusina minoritato de la lando. Li maturiĝis en Ungvár, poste li frekventis seminarion en Budapeŝto. Li pastriĝis en 1884, sed li pli frue estis ankaŭ eduka inspektoro en Ungvár. Li estis subpastro komence en Felsőveresmart, baldaŭ pastro, inter 1884–1898 preĝeja dekano, pli poste vikario en Máramarossziget, ekde 1901 titulara preposto. En 1905 li estis elektita parlamenta deputito, sed en la sekva jaro li ne reelektiĝis. Li agis multe por la rusinoj, li establis plurajn manfaraĵojn kiel hejma industrio, ankaŭ kooperativojn (teksaĵoj, brodaĵoj).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare legebla en la 2-a alineo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj grek-katolikaj pastroj
Kategorio:Hungariaj rutenoj
Snět

**Snět** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov proksimume 28&nbsp;km oriente de urbo Vlašim. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Snět - kostel.jpg|Parto de preĝejo videbla el la vilaĝplaco

Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Horní Heřmanice (distrikto Třebíč)

**Horní Heřmanice** ( aŭ *Ober Hermanitz*, latine *Superius Herzmanicze*) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1447.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto kun kruco en la vilaĝplaco
* Memoriga ŝtono kun reliefo de greka kruco

## Pluaj fotoj 

Municipal office in Horní Heřmanice in 2015, Třebíč District.JPG|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Ocmanice

:*Eble vi serĉas: Oucmanice.*

**Ocmanice** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1101.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo en la vilaĝplaco
* Monumento al falintoj en la unua mondmilito
* Historia tombejo
* Belvedero el la jaro 2004

## Pluaj fotoj 

Ocmanice (04).jpg|Belvedero
City signs of Naloučany and Ocmanice in Ocmanice, Třebíč District.jpg|Komenco kaj fino de la municipo
Municipal office in Ocmanice, Třebíč District.jpg|Municipa ofico
Belltower and cross in Ocmanice, Třebíč District.jpg|Sonorilejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
János Tomcsányi

**János Tomcsányi** [jAnos tomĉAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Tomcsányi János** estis hungara instruisto, oficisto, inspektoro, tradukisto. Lia nobela antaŭnomo estis *tomcsányi,* lia origina familia nomo estis *Marmula* ĝis 1899, poste li uzis sian nobelan nomon kiel familia nomo. Lia edzino estis Róza Czukrász ekde 1899.

 naskiĝis  en Pekelnik (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Piekielnik en Pollando), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 supozeble apartenis al la pola minoritato de la lando. Li akiris pedagogian licencon kaj li estis instruisto province. Li kontribuis pedagogiajn artikolojn, tial li laboris ekde 1903 en la edukministerio. De 1908 ĝis la pensiuliĝo li estis lerneja inspektoro. Ekde 1909 li ofte vojaĝis al Varsovio, kie li prezentis siajn kontribuojn pri la reciprokaj hungaraj-polaj literaturaj rilatoj. De 1920 li laboris en ministerio pri eksterlandaj aferoj en la sekcio polaj aferoj. Li multe tradukis el la pola lingvo, krome liaj artikoloj aperis pole en Pollando.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Lengyelország* (skizoj, studoj, 1933)
* tradukaĵoj de Henryk Sienkiewicz, Maria Rodziewiczówna, Maria Konopnicka, Władysław Reymont, Juliusz Kaden-Bandrowski, Stefan Żeromski

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* biografio pole

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj inspektoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pozďatín

**Pozďatín** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de Virgulino Maria
* Kapeleto de sankta Johano Nepomuka
* Burgejo Pozďatín (14-a – 15-a jarcento) 

## Pluaj fotoj 

Overview of house Pozďatín 32 in 1933 in Pozďatín, Třebíč District.jpg|Vido al Pozďatín en 1933
Overview of Soukromá střední škola zemědělská in Pozďatín, Třebíč District.jpg|Privata agrikultura mezlernejo 

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Rohy

**Rohy** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1377.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapeleto – komplimento en kampoj
* Kapelo en municipo Rohy

## Pluaj fotoj 

Center of Rohy, Třebíč District.JPG|Centro de Rohy
Down part of Rohy, Třebíč District.JPG|Suba parto de Rohy

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Slavíkovice (apartigilo)

Nomon **Slavíkovice** havas pluraj setlejoj:
* Slavíkovice, municipo en distrikto Třebíč
* Slavíkovice (Černíkov), parto de municipo Černíkov en distrikto Klatovy
* Slavíkovice (Rousínov), parto de urbo Rousínov en distrikto Vyškov
Slavíkovice

**Slavíkovice** (antaŭe *Slawicovicz*, *Slawikowicze*, *Slawikowitz*, *Lainkowitz*, *Laukowitz*, *Slawikowice*) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Katarina

## Pluaj fotoj 

Overview of cemetery chapel at cemetery in Slavíkovice, Třebíč District.jpg|Tombeja kapelo

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Ramgar (Ĝarkando)

**Ramgar,** estas urbo en nordorienta Barato, en subŝtato Ĝarkando, en la samnoma distrikto Ramgar, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Ramgar havis  (kun la aglomeraĵo ).

## Geografio 
Ramgar situas laŭ Damodar (rivero) sur montetaro laŭ averaĝa alteco de 226 m super la marnivelo. Subŝtata ĉefurbo Ranĉio troviĝas 34, Bokaro 42, Hazaribag 72, Dhanbad 95, Singrauli 296, Kolkato 315, tutlanda ĉefurbo Delhio 997, Mumbajo 1412 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En tiu loko arkeologoj trovis restaĵojn antaŭ naskiĝo de Kristo. En la 14-a jarcento la loko estis jam sidejo, ekde 1771 signifa garnizono. Dum la 2-a mondmilito ĉinaj soldatoj estis trejnitaj ĉe Ramgar fare usonanoj. Ankaŭ brita militkaptitejo funkciis por plurmil germanaj kaj italaj kaptitoj. La distrikto Ramgar estis kreita en 2007.

## Lingvoj 
La oficiala lingvo en Ramgar estas la hindia.

## Eduka 
La plej altnivela eduko okazis en Ramgar en altlernejo.

## Trafiko 
Ramgar havas fervojajn liniojn el pluraj direktoj. 4 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Ranĉio.
eta|

## Vidindaĵoj 
* diversaj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Ĝarkando
Sudusona Malriĉeca Jura Centro

eta|La Civila Rajta Monumento en Montgomery|283x283raLa **Sudusona Malriĉeca Jura Centro** (, konata pere de ĝia inicialoj **SPLC**) estas usona neprofitocela organizaĵo kiu funkciigas per laŭleĝaj rimedoj kaj kontrolas rasismajn grupojn, malamajn organizaĵojn kaj ekstremismajn milicojn . La Suda Malriĉeca Jura Centro estas, inter aliaj aferoj, estas konata pro ĝiaj edukaj programoj por toleremo kaj ĝia laboro kontraŭ radikaliĝo kaj ekstremismo .

## Historio 
La organizaĵo estis fondita en 1971 fare de Morris Dees kaj Joseph G. Levine kiel advokatfirmao en Montgomery, Alabamo. Homrajta aktivulo Julian Bond aliĝis al la duopo kaj funkciis kiel prezidanto de la organizaĵo en 1971-1979 . La metodo de operacio de la centro devis registrigi jurprocesojn kontraŭ organizaĵoj de malamo aŭ aktivuloj por ricevi kompenson por viktimoj damaĝitaj per iliaj agadoj, kaj tiel finance kolapsi la organizaĵojn aŭ individuojn. La unua celo de la organizaĵo estis agi kontraŭ organizaĵoj de Ku-Kluks-Klano kiuj antaŭenigas blankulan superecon, sed kun la tempo la organizaĵo ankaŭ komencis agi kontraŭ rasapartigo de institucioj (usonangle Separate but Equal, signifanta separataj sed egalaj), kontraŭ diskriminacio, kontraŭ ĉikanado al enmigrintoj kaj por aliaj temoj en la kampo de homarajtoj .

En 1983, bombo estis plantita en la oficejoj de la organizaĵo, igante la konstruaĵon kaj la arkivojn de la organizaĵo bruli, sed neniu estis vundita aŭ mortigita en la okazaĵo. Du jarojn poste, Klan-membro konfesis kaj estis sendita al malliberejo por farado de la krimo.

La centro monitoras diversajn malamgrupojn ĉie en Usono kaj estas konsiderita unu el la plej aŭtoritataj korpoj en la kampo. Difini malaman organizaĵon laŭ la centro estas organizaĵo, kiu tenas kredojn aŭ praktikojn kiuj atakas aŭ provas ekskludi tutan grupon de homoj, kutime pro trajtoj preter ilia kontrolo." . La retejo de Federacia Buroo de Enketado (FBI) havas ligon al ĝi kiel unu el la fontoj de informoj pri la temo . Nuntempe, proksimume 926 malsamaj malamaj organizaĵoj estas registritaj en la datumbazo de la organizaĵo.

Ekde 1981, la centro publikigas revuon publikigitan kvar fojojn jare, nomitan Intelligence Report.

Inter la jaroj 2006-2008, la organizaĵo estis implikita en la jura agado prezentita kontraŭ la rasisma organizaĵo *Imperial Klans of America, Knights of the Ku Klux Klan*, kiu estas filio de la Ku-Kluks-Klano. Kadre de la proceso, la Jura Centro ricevis proksimume dekduon da eksplicitaj minacoj, kiuj promesis plenumi "la plej danĝeran minacon" . Ankaŭ, dum la dua tago de la proceso, iama membro de la movado atestis antaŭ la tribunalo, ke altrangaj aktivuloj en la movado taskigis lin murdi la ĉefprokuroron de la Jura Centro por la Malriĉa Sudo, Maurice Dees .

## Fontoj 
* 
* 
* 
* 

## Por plia legado 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1971
Kategorio:Homrajtprotektaj organizaĵoj
Rjazana linio

La **Rjazana linio** estas fervoja linio de Moskvo al Rjazan tra la urboj Luberci, Ĵukovskij, Ramenskoje, Beloozjorskij, Voskresensko, Kolomna, Ozjori, Luĥovici, Zarajsk, Ribnoje. Ĝi trapasas Moskvon (Centra, Orienta, Sud-Orienta distriktoj), Moskvan provincon kaj Rjazanjan provincon. Konstruita en 1862 inter Moskvo kaj Kolomna, ĝi estis la 19-a fervoja linio funkcianta tiutempe en Rusio kaj unu el la plej malnovaj ĉe la Moskva fervojkruciĝo.

La sekcio  -  estas kombinita kun la Kazana linio. Estas kvar ĉefaj trakoj inter la Kazana stacidomo kaj la stacio  (Ramenskoje), la sekcioj Faustovo-Vinogradovo kaj Ribnoje-Rjazan estas tritrakaj, la cetero de la linio estas dutraka. Ĝi estas la nura linio de la Moskva fervojo kun maldekstra trafikflanko.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Kazana linio

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskva fervojo
Kategorio:Ŝpuro 1520 mm
Saint-Bihy

''''* (jen france, prononco , , galoe * Saent-Mehi*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Brieuc kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Côtes-d'Armor

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Alipatra zorgado

[eta|Makako kun junulo en [Tanzanio.]]
**Alipatra zorgado** estas termino uzita por klasi ajnan formon de gepatra prizorgado provizita de individuo al infano kiu ne estas ties rekta ido. Ĉi tiuj ofte estas ofte menciataj kiel "neposteulaj" idoj, eĉ kvankam genepoj povas esti inter ili. Inter homoj, aligepatrado estas ofte farata de geavoj kaj pli maturaj samfamilianoj. Individuoj provizantaj ĉi tiun prizorgon estas menciataj uzante la neŭtralan terminon de alipatro (aŭ "helpanto"). Tiu tipo de prizorgo postulas kelkajn kostojn, inkluzivantaj tempo- kaj energiŝparon por zorgi pri nepropra idaro kun neniuj rektaj utiloj de ĝi. Tamen ĉi tiu formo de gepatra zorgado estas vidita ofte inter homoj. Kvankam, ĝi ne estas tiel populara inter aliaj specioj. Aligepatrado estas malofta okazaĵo inter klasoj de bestoj kiel birdoj kaj mamuloj, kun nura 3% el mamuloj elmontrantaj ĉi tiun gepatradan stilon, sed tio ĉi ne signifas, ke ĝi ne okazas. Ĉe homoj, aligepatrado estas vidita abunde kaj ĝi plejparte priskribiĝas per ĉi-termino. Aliaj gepatroj kaj homoj rigardas malproprajn idojn kaj prizorgas ilin dum la faktaj gepatroj estas okupataj. Tio ĉi estas vidita ankaŭ en kaĉalotoj. Permesi la patrinon subakviĝi por arigi manĝaĵojn kaj rimedojn, dum la kaĉalotoj en sia socia grupo arigas subakviĝojn, ebligas, ke la ido estu ĉiam kontrolita de almenaŭ unu kaĉaloto. Ĉi tiuj kondutoj permesas al la gepatroj havi pli da libereco sciante, ke la ido estas prizorgita. Aligepatroj zorgas ĝin mem enhavas certajn kondutojn de la individuoj partoprenantaj en ĉi tiu prizorgo. En homoj kaj ĉimpanzoj, tio ĉi povas signifi zorgi, kunpromeni, purigi kaj fizike kontakti la idon. Ĉe aliaj bestoj kiel balenoj, birdoj kaj indianaj terhundoj ĉi tiuj kondutoj povas esti nutrado (manĝigado), regurgitado de manĝaĵo, varmigo kaj gardado. Ĉe maraj leonoj, kondutoj kiel aliflegado povas esti viditaj. Konduto estas la centro de aligepatrado, ĉar sen gepatra prizorgo, multaj idoj ne supervivus.

## Utiloj 
### Al la aligepatro 
Utiloj akiritaj de la aligapatrado dependas de la formo de aligepatra prizorgo, sed jenas:

* Nerekta prepariteco akirita per vida selektado.
* Gepatra sperto: akirita gepatra sperto tra 'flegado' povas pliprobabligi ke la estonta propra ido supervivos.
* Plialtiĝo en socia rango.
* Kroma reprodukta ŝanco ĉe kunuloj.
* Protekto de atako dum kunlabora reproduktado aŭ komuna idarprizorgado.
* 'Agonia protektado': individuoj povas uzi idon kiel protektilon dum agresaj interagoj.
* Akiro de hejma teritorio pro kunlabora reproduktado.
* Plialtigita supervivo de ido dum komuna idara prizorgo.

### Al la ido 
[dekstra|eta|Idoj de [nigradorsa ŝakalo dum ludado.]]
En preskaŭ ĉiuj formoj de aligepatrado, la ido ricevas entutan preparitecon de la provizita prizorgado. En kunlabora reproduktado aŭ komuna idara prizorgo, la ĉeesto de 'helpantoj' ĉe la nesto kutime pliigos la idan supervivan probablon. Tio ĉi estis observita en granda kiomo da specioj.

## Kostoj 
### Al la ido 
### Al la aligepatro 
## Referencoj 
Kategorio:Patrozorgo
Kategorio:Zoologio
Shambles Square (Manĉestro)

*Shambles Square* (en Esperanto "buĉeja placo" aŭ pli precize "placo de buĉistaj budoj") estas historieca placo en Manĉestro, Anglio, rekreita en 1999 ĉirkaŭ la rekonstruita antikva gastejo *Old Wellington Inn* kaj la trinkejo ''Sinclair's Oyster Bar* apud hotelo *The Mitre*.

## Etimologio 
"Shambles" estis nomo origine utiligita por strato de buĉistaj butikoj kie viando estis buĉita kaj vendita. Ĝi estas derivita de la mezangla vorto *schamel* , kiu signifis benko, kiel por montri viandon por vendo. De la venda benko malorde sango, pecoj de viando kaj visceraĵoj falis flanken, kaj kvankam la origina signifo de la vorto maluziĝis, ĝi pluvivis kiel vorto signifanta scenon de malordo. Ekzistas ankaŭ stratoj konataj kiel *Shambles* en aliaj urboj en Britio, kiel ekzemple Jorko, Worcester, Sevenoaks, Chesterfield kaj Armagh.

## Historio 
La konstruaĵo kiu nun estas la gastejo *The Old Wellington Inn* estis konstruita en 1552 apud la antikva merkata placo de Manĉestro. En 1554, ĝi estis aĉetita fare de la familio *Byrom* kaj iĝis parte loĝejo kaj parte ŝtof-vendejo. La verkisto *John Byrom* estis naskita tie en 1692. La konstruaĵo estis etendita en 1738 por la vendo de forta alkohola punĉo kaj iĝis rendevuejo por tradiciaj britaj konservativuloj kaj eventuale anoj de jakobitismo. Ekde 1862 la gastejo nomiĝis unue *The Vintners Arms*, tiam *The Kenyon Vaults* kaj poste *The Old Wellington Inn*.  Ĉe la alia flanko de la placo, en la 18-a jarcento situis la taverno *Fleece* , ekde 1807 taverno *The King's Head Tavern*. Ĝi poste iĝis konata kiel *Sinclair's*, ĝis ostroj estis enkondukitaj al la menuo en 1845 kaj ĝi iĝis *Sinclair's Oyster Bar* - la nomon ĝi konservas ĝis hodiaŭ.

dekstra|eta|
La budoj de la buĉistoj estis movitaj de la doma ensemblo *Old Shambles* al nova regiono en Brown Street en 1827.

Multaj el la trabfakaj konstruaĵoj en la merkata placo estis malkonstruitaj en la viktoria epoko por fari vojon por pli larĝaj stratoj kaj la resto estis detruita en la dua mondmilito en 1940, forlasante la doman ensemblon *Old Shambles* kiel unu el la malmultaj antaŭ-19-a-jarcentaj konstruaĵoj en la urbocentro de Manĉestro. La konstruaĵoj estis nomumitaj monumente protektitaj konstruaĵoj en 1952.

En 1974, la plej granda parto de la malnova posedaĵo inter la urbocentraj stratoj *Shudehill* kaj *Market Street* estis disfaligita por konstrui novan betonan butikocentron. La doma ensemblo *Old Shambles* estis apogita per betona fundamento kaj levita supren 145 centimetrojn por kongrui kun ĉirkaŭaj modernecaj domoj.

En junio 1996, la terorisma grupo provizora irlanda respublika armeo eksplodigis bombon en proksima butikuma strato kaj grave difektis multajn el la ĉirkaŭaj modernaj konstruaĵoj, sed la doma ensemblo *Old Shambles'' estis protektita per la betonaj konstruaĵoj ĉirkaŭ ĝi kaj spertis nur minimuman difekton. En 1998 oni decidis historiece rekonstruigi la trabfakan ensemblon. Tiel fakte terorisma bombo helpis reveni al pli tradicia konstrua stato kaj malfari la betonajn "arkitektajn pekojn" de la 1970-aj jaroj.

## Referencoj 
Kategorio:Manĉestro
Sŭedo

eta|Paro de bluaj sŭedaj ŝuoj
dekstra|eta|275x275ra|Sŭeda boto**Sŭedo** estas ledo kaj krudaĵo produktita el la haŭto de bestoj.

Male al normala ledo, sŭedo estas karakterizita per pli mola kaj pli malglata teksturo. Normala ledo estas produktita de la epidermo, la ekstera haŭtotavolo de la besto kies celo estas protekti la beston de la ekstera medio. Aliflanke, en sŭedo, estas uzata la dermo, kiu estas la interna parto de la haŭto de la besto. Ĉi tio faras ĝin malpli fortika, ĉar ĉi tiu parto estas pli mola kaj delikata kaj havas malfermajn porojn, kio faras ĝin vundebla al malpuraĵo kaj humideco. Ĉi tio, male al normala ledo, kiu estas konsiderata imuna al humideco kaj plej multaj specoj de malpuraĵo.

## Produktado kaj uzo 
La sŭedo estas plejparte produktita de la haŭto de ŝafo, sed la haŭto de cervoj, kaproj kaj bovidoj ankaŭ povas esti uzata por fari ĝin. Kelkaj partoj de bovinfeloj ankaŭ povas esti uzitaj por fari sŭedo.

Simile al ledo, sŭedo ankaŭ pasas tra procezo de tanado. Oni povas forlasi la eksteran tavolon de la haŭto kaj uzi la internan tavolon, sed ĉi tiu tipo de sŭedo (populare konata kiel "inversa ledo") ne estas konsiderata altkvalita kompare kun sŭedo kie la tavoloj de la haŭto estas tute apartigitaj, por lasu nur la molan parton.

La sŭedo estas ĉefe uzata por pli delikataj produktoj, kiuj ne bezonas montri fortikecon similan al tiu de la ledo, kiel gantoj, ŝuoj, remburaĵoj, kurtenoj, sakoj kaj similaj.

## En kulturo 
* En la fama kanto de la kantisto Elvis Presley, " Blue Suede Shoes ", li substrekas serion da damaĝoj kiuj povas esti kaŭzitaj al li de lia partnero, kaj deklaras ke li povos malsovaĝigi ilin ĉiujn, tiel longe kiel ŝi faras. ne informi pri siaj bluaj suedaj ŝuoj.
* En la epizodo "The Jacket", la tria epizodo en la dua sezono de la serialkomedio " Seinfeld ", Jerry aĉetas novan velurjakon je ekstreme alta prezo, sed eliras en la neĝon kun ĝi, kiu makulas ĝin kaj kaŭzas ĝin neriparebla damaĝo kaj devigas lin rezigni ĝin.
* La brita Britpop- grupo " Swede " estas nomita laŭ la substanco.

Kategorio:Ledo
Kategorio:Bestaj produktoj
Kategorio:Materialoj
Kieva linio

La **Kieva linio** estas fervoja linio de la  en Moskvo tra Brjansko - Navlja - Suzemka, ĝis la landlimo kun Ukrainio. Ĝi havas longon de .

centra|400px|eta|Skemo

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskva fervojo
Kategorio:Ŝpuro 1520 mm
Kurska linio

La **Kurska linio** estas fervoja linio de Moskvo al Kursk tra  kaj Orjolo kun longo de . Ĝi trapasas la urbon Moskvo, Moskvan, Tulan, Orjolan kaj Kurskan provincojn.

centra|400px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Kurska stacidomo (Moskvo)

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskva fervojo
Kategorio:Ŝpuro 1520 mm
Paveleca linio

La **Paveleca linio** estas fervoja linio de la  en Moskvo al la stacio Oĵerelje. De la stacio  estas branĉo al la samnoma flughaveno. En la stacio Oĵerelje la linio disbranĉiĝas: unu branĉo iras en la sudan direkton (Venjov - Uzlovaja - Jefremov - Jelec), la dua - en la sud-orienton (Uzunovo - Miĥajlov - Pavelec).

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskva fervojo
Kategorio:Ŝpuro 1520 mm
Rezső Tóth

**Rezső Tóth** [reĵO tOt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Tóth Rezső** estis hungara instruisto, vojaĝisto. Lia familia nomo ŝanĝiĝis al *Thótt* ekde 1908.

 naskiĝis en 1875 en Beregszász (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Berehove en Ukrainio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1893, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1897. Post la diplomo li instruis daŭre ĝis sia abrupta morto en gimnazio en Budapeŝto. Li multe vojaĝis somere kaj aranĝis eksterlandajn studvojaĝojn al la lernantoj. Li multe kontribuis pri literaturaĵoj kaj pedagogiaĵoj, krome li estis signifa zorganto pri la junulara literaturo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Deákiskola. (Latin olvasmányok).* (1900, 1901)
* *Északafrikai kikötők. Tunisztól Tangerig.* (1904)
* *A magyar ifjúsági irodalom s a népiskolai ifjúsági könyvtárak* (1904, 1905)
* *Az újabb ifjúsági irodalomról* (1906)
* *Budapesti séták. Három fiú naplója.* (junulara romano, 1907)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj vojaĝistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Komárovice

**Komárovice** (; alie ankaŭ *Komarovice*, *Komarowice*, *Chobot*, *Nová Ves*) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1366.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Jozefo Laboristo 
* Memoriga ĉambro de Vincenc Lesný

## Personecoj
* Vincenc Lesný – baratologo, orientalisto, tradukisto, membro de Akademio de sciencoj, profesoro de Universitato de Karolo
* František Kaláb – soldato, persona gardisto de Edvard Beneš

## Pluaj fotoj 

Overview of Sokol house in Komárovice, Třebíč District.jpg|Sokol-domo
Municipal office and native house of Vincenc Lesný in Komárovice, Třebíč District.JPG|Municipa ofico kaj naskodomo de Vincenc Lesný

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Riga linio

La **Riga linio** estas fervoja linio de  en Moskvo al stacio Ŝaĥovskaja. Ĝi trapasas la urbojn , ,  kaj Volokolamsk. La longo de la linio estas 155 kilometroj. La linio de la stacio Ŝaĥovskaja okcidente al la stacio Posin (limo kun Latvio) apartenas al la Oktjabrjskaja fervojo. Ĝi estis konstruita kiel parto de la Moskva-Vindava fervojo.

Sur la linio veturas navedotrajnoj ligantaj la okcidenton de la Moskva provinco kun Moskvo kaj la sudon de la regiono (per la Aleksejevka liglinio en la Kurska linio).

centra|400ra|eta|Mapo

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskva fervojo
Kategorio:Ŝpuro 1520 mm
Marie Jean François Philibert Le Carlier d'Ardon

'''Marie Jean-François Philbert Le Carlier d'Ardon'*, naskiĝinta la 20-an de novembro 1752 en Laon (Aisne) kaj mortinta la 22-an de aŭgusto 1799 en Parizo en la eksa 12-a arondismento de Parizo, estis politikisto dum la franca Revolucio.

## Biografio 
En majo 1789, dum la Ĝeneralaj Ŝtatoj, Le Carlier, tiam urbestro de Laon kaj reĝa sekretario, estas elektita kiel reprezentanto de la tria stato por la bajulolando Vermandois el ses kandidatoj entute. Li voĉdonis favore al la aneksado de Comtat Venaissin fare de Francio.

En septembro 1792, Le Carlier fariĝis deputito de la departemento Aisne en la nacia Konvencio. Dum la proceso de Ludoviko la 16-a, li voĉdonis favore al mortigo, kontraŭ la alvoko al la popolo kaj kontraŭ prokrasto. Li detenis sin voĉdoni dum la balotoj pri la akuzigo de Marat kaj pri la restarigo de la Komisiono de la 12.

Li daŭre seĝis kiel deputito de Aisne en la konsilio de la Kvin-Cent, sed nur dum kelkaj tagoj, de la la 26-a de oktobro ĝis la 2-a de novembro 1795. Li estis same ministro pri polico kelkajn monatojn, de la 16-a de majo ĝis la 29-a de oktobro 1798.

Li edziĝis la 12-an de majo 1777 kun Jeanne Henriette Geneviève Mahieu de Vauvillé, kun kiu li naskis interalie filon, Marie-Charles-Henri-Philibert (1778-1860), kiu poste fariĝis ĝenerala konsilisto kaj deputito de Aisne.

## Referencoj 
[maldekstra|eta|Marie Le Carlier fare [Amédée Doublemard, Muzeo de arto kaj arkeologio de Laon.]]

## Literaturo 
* « Marie Jean François Philibert Le Carlier d&#39;Ardon », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français'', eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

## Eksteraj ligiloj 
* Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo

Kategorio:Franciaj ministroj pri polico
Kategorio:Deputitoj de Aisne
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Plourhan

''''* (jen france, prononco , ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Brieuc kaj al la kantono *''. 

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra|
La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Blatnice (distrikto Třebíč)

**Blatnice** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1046.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Baroka kapelo de Virgulino Maria el fino de la 18-a jarcento
* Statuo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1780
* Monumento de falintoj en la 1-a mondmilito el la jaro 1921
* kruco ĉe ŝoseo al Jaroměřice nad Rokytnou

## Pluaj fotoj 

Municipal office in Blatnice, Třebíč District.JPG|Municipa ofico
Bus stop in Blatnice, Třebíč District.JPG|Aŭtobusa haltejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Le hussard sur le toit

***Le hussard sur le toit*** (La husaro sur la tegmento) estas franca filmo de 1995 reĝisorita de Jean-Paul Rappeneau en kiu stelulas Juliette Binoche kaj Olivier Martinez. Bazita sur samnoma romano de 1951 *Le hussard sur le toit* de Jean Giono, la filmo rakontas la aventurojn de juna itala nobelo en Francio kolektanta monon por la Italia revolucio kontraŭ Aŭstrio en epoko de ĥolero. La itala luktado por sendependeco kaj la ĥolera pandemio en suda Francio en 1832 estas historie realaj okazaĵoj. La filmo ricevis César-premiojn en 1996 pro la Plej Bona Kinematografio kaj pro la Plej Bona Sono, same kiel aliaj ok nomumoj al César nome pro la Plej Bonaj Filmo, Kostumdesegnado, Aktorino, Reĝisoro, Eldonado, Muziko, Produktordesegnado, kaj Plej Promesplena Aktorino.

## Intrigo
Angelo Pardi, juna itala aristokrato 25-jaraĝa, kolonelo de husaroj kaj de karbonaria ideologio, devis fuĝi el sia denaska Piemonto, post la konkero fare de Aŭstrio kaj sia partopreno en revoluciaj komplotoj, same kiel aliaj opoziciantoj. Nombroj el tiuj venis en Provencon.

[eta|maldekstre|220px|[Manosque.]]
En 1832, instalita en Aix-en-Provence, li diskretemas ĝis grupeto de kvar aŭstriaj agentoj venas serĉante lin kun intenco murdi lin. Li refŭgas ĉevalrajde laŭ vojoj en momento kiam eksplodas epidemio de ĥolero. Li klopodas por retrovi Giuseppe, sia amiko kaj preskaŭfrato. Li alvenas al Manosque, tiam terurigita pro la epidemio. Akuzita je venenigo de la fontoj, li devis rifuĝiĝi sur la tegmentoj de la urbo por savi sian vivon. Dum hazardo de unu el tiuj altaĵaj ekspedicioj, li trafas en ŝia hejmo junan nobelulinon, la markizo Pauline de Théus, kiu gastigas lin sentime al la kontaĝo.

Devigitaj de la cirkonstancoj de fuĝo el la urbo en kvaranteno, ili klopodas trairi la barierojn de la armeo. Li volas reveni en Italion kaj ŝi volas alveni al sia bieno, kastelo norde de Gap, kie eble estas ŝia edzo Laurent. Ili kune vojaĝas kaj konstatas kiel la situacio aperigas la plej malbonan kaj la plej bonan de preteraj individuoj: perfidoj, batadoj, memoferoj, ktp., estas la kontraŭaj facetoj de provinco damaĝegita per la mortiga epidemio…

## Geaktoraro kaj roluloj
* Juliette Binoche: Pauline de Théus, markizino
* Olivier Martinez: Kolonelo Angelo Pardi
* Claudio Amendola: Maggionari
* Isabelle Carré: dommastrino
* François Cluzet: kuracisto
* Jean Yanne: vagvendisto
* Pierre Arditi: M. Peyrolle
* Christiane Cohendy: Mme Peyrolle
* Tony Lemiere: Adrien Peyrolle
* Gérard Depardieu: komisaro de polico de Manosque
* Carlo Cecchi: Giuseppe

## Eksteraj ligiloj
* 

* 
* 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1995
Kategorio:Epidemioj
Kategorio:Francaj aventuraj filmoj
Kategorio:Francaj historiaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Marie Charles Henri Philibert Le Carlier d'Ardon

'''Marie-Charles-Henri-Philbert Le Carlier d'Ardon''' estas franca politikisto naskiĝinta la 19-an de septembro 1778 en Laon (Aisne) kaj mortinta la 25-an de januaro 1860 en Presles (Aisne).

Filo de Marie Jean François Philibert Le Carlier d'Ardon, li estis departementa konsilisto kaj deputito de la departemento Aisne en 1815 dum la Cent-Tagoj, poste de 1819 ĝis 1824 kaj de 1827 ĝis 1834. Li seĝis kun la liberalaj membroj de la ĉambro dum la Resurtronigo kaj subskribis la adreson de la 221. Li subtenis la julian monarkion.

## Literaturo 
* « Marie Charles Henri Philibert Le Carlier d&#39;Ardon », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

## Eksteraj ligiloj 
* Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo

Kategorio:Deputitoj de la franca Resurtronigo
Kategorio:Deputitoj de la julia monarkio
Kategorio:Deputitoj de Aisne
Lukov (distrikto Třebíč)

**Lukov** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1235.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Memoriga ĉambro de pastro Jan Bula
* Preĝejo de Naskiĝo de sankta Johano Baptisto el la jaro 1716
* Statuoj de sankta Floriano kaj sankta Johano Nepomuka
* Dia torturo ĉe tombejo

## Naskiĝintoj
* Michal Pizur (1914–1943), piloto de la 311-a ĉeĥoslovaka bombarda skvadrono de RAF

## Pluaj fotoj 

Municipal office in Lukov, Třebíč District.JPG|Municipa ofico
Lukov svaty Vit letohradek.jpg|Somerrestadejo de sankta Vito

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Savjolova linio

La **Savjolova linio** estas fervoja linio de  en Moskvo al stacio Savjolovo (urbo Kimri)  longa. La sekcio al stacio Dmitrov estas dutraka, poste unutraka. Stacio Savjolovo estas la limo inter la Moskva fervojo kaj la Oktjabrjskaja fervojo (la stacio mem apartenas al la Rusiaj Fervojoj). Ĝi estas elektrizita ĉie. Post la stacio Savjolovo la linio estas unutraka, neelektrizita. La sekcio Ikŝa - Jaĥroma/Dmitrov estas kombinita kun la Granda Ringo de la Moskva Fervojo.

Ĝi havas dutrakan branĉon al Aeroport Ŝeremetjevo (nur por trajnoj "Aeroexpress") kaj unutrakan branĉon de stacio Verbilki ĝis stacio Dubna,  longa.

La Moskva Kanalo parte etendiĝas laŭ la ĉeflinio, same kiel laŭ la branĉo al Dubna.

Administre, la linio estas parto de la Moskva-Smolensk regiono de la Moskva fervojo. La administrado de la vojo Moskvo-Savjolovskaja troviĝas ĉe la stacio Moskva-Butirskaja ĉe la adreso: Savjolovskaja linio, 23.

Dum konstruo, la linio estis parto de la Moskva-Jaroslavla-Arĥangelska Fervojo (1900-1906), tiam la Nordaj Fervojoj (1907-1936), la Jaroslavla Fervojo (1936-1953), kaj la Norda Fervojo (1953-1959). Ĝi estas parto de la Moskva fervojo ekde 1959.

centra|400ra|eta|Mapo

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskva fervojo
Kategorio:Ŝpuro 1520 mm