open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alĝebroido de Courant

En diferenciala geometrio, **alĝebroido de Courant** konsistas el vektora fasko kune kun interna produto kaj krampo pli ĝenerala ol la krampo de alĝebroido de Lie.

## Historio 
En 1990, la Usona matematikisto Theodore Courant malkovris malsimetrian krampon sur \mathrm TM\oplus\mathrm T^*M, la unuan ekzemplon de alĝebroido de Courant. La ĝenerala koncepto de alĝebroido de Courant estis difinita de Zhang-Ju Liu, Alan Weinstein kaj Ping Xu en 1997.

## Difino 
**Alĝebroido de Courant** konsistas el la jenaj datenoj:
* Vektora fasko E\twoheadrightarrow M
* Nedegenerita interna produto E\times_ME\to M\times\mathbb R, kies komponantoj estas \kappa_{ij}
* Dulineara krampo [-,-]\colon\Gamma E\times\Gamma E\to\Gamma E
* Faska bildigo \rho\colon E\to\mathrm TM al la tanĝa fasko, kies komponantoj estas \rho_i^\mu
La datenoj devas plenumi la jenajn aksiomojn:
* Identeco de Jacobi: [\phi ,[\chi ,\psi ]]=[[\phi ,\chi ],\psi ]+[\chi ,[\phi ,\psi ]] por ĉiuj sekcioj \phi,\chi,\psi\in\Gamma E
* Lejbnica regulo: [\phi ,f\psi ]=\rho (\phi )f\psi +f[\phi ,\psi ]
* Obstrukco al malsimetrieco: ([\phi ,\psi ]+[\psi ,\phi ])^i=\tfrac12\kappa^{ij}\rho_j^\mu\partial_\mu\langle \phi ,\psi \rangle
* Invarianteco de la interna produto: \rho (\phi )\langle \psi ,\chi \rangle =\langle [\phi ,\psi ],\chi \rangle +\langle \psi ,[\phi ,\chi ]\rangle
en kiu \phi,\chi,\psi\in\Gamma E kaj f estas glata reelvalora funkcio sur M.

## Eksteraj ligiloj 
* Dimitry Roytenberg 

Kategorio:Diferenciala geometrio
Sepp Rothauer

**Sepp Rothauer** - prononco  - estis aŭstra arkitekto kaj filmdekoracifaristo, kiu aparte multe kunlaboris en germaniaj filproduktaĵoj. Li naskiĝis la 15-an de marto 1916 en Bad Ischl kaj mortis la 12-an de junio 1975 samloke. Interalie li ofte kunlaboris kun la norvega kolego Arne Flekstad.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aŭstraj artistoj 
Kategorio:Scenejdekoraciistoj
Ernst H. Albrecht

**Ernst H. Albrecht** - prononco  - estis germana filmdekoracifaristo. Li naskiĝis la  9-an de septembro 1906 en Leipzig (Lepsiko) kaj mortis 76-jaraĝa la 25-an de oktobro 1982 en Seeheim-Jugenheim sude de Darmstadt, Hesio, FR Germanio. Interalie li ofte kunlaboris kun la norvega kolego Arne Flekstad.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj artistoj 
Kategorio:Scenejdekoraciistoj
Wierchmłynne

**Wierchmłynne** aŭ **Wierch Młynne** estas montopasejo sur la flanko de Monto Gorc en la orienta parto de la montaro Turbacz, siavice parto de la montaro Gorce, en Malgrandpollanda Provinco, ĉe la limo inter distrikto Nowy Targ kaj distrikto Limanowa. Tra ĝi pasas asfaltita vojo konektanta la urbetojn Zasadne, norde de la pasejo, kaj Ochotnica Dolna, sude de la pasejo. Ĝi estas vizitata survoje al la pinto de Gorc kaj pro ĝia rigardo al la montaro Tatroj.

Wierchmłynne formas parton de la limo inter la botanikaj provincoj de Turbacz kaj Lubań. En ĝi troviĝas flaketoj inter sfagnaj tufoj, kio estas malofta mikrohabitato en la Montaro Gorce.

## Referencoj
Kategorio:Montpasejoj kaj seloj en Pollando
Edmund Sinnhuber

**Edmund SINNHUBER** (naskiĝinta la  la salcburga kvartalo Riedenburg, mortinta la  en Salcburgo) estis aŭstra teologo kaj inter 1673 kaj 1702 abato de la arkiabatejo Sankta Petro de la benediktanoj. 

Estante filo de dratisto, li frekventis la gimnazion de la salcburgaj benediktanoj. En 1673 li postantis la abaton Amand Pachler. En julio 1686 li celebris la unuan sanktan meson en la ĵus finkonstruita Antonio-kapelo de ĉe Kastelo Söllheim apud Hallwang (financo fare de la komercisto Johann Kaŭfmann). Sinnuber ordonis la alikonstruon de kelkaj kadukaj ejoj ĉirkaŭ la konventa korto: sian formon la korto ricevis tiam. En 1696 li konstruigis sur la urba monto *Mönchsberg* la domon *Edmundsburg* kiel someran rezidejon kaj pensionon por dignaj klostranoj. Ĝi anstataŭis du pli etajn ejojn samlokajn.

En majo 1696 li metis la fundamentan ŝtonon por la konstruo de la preĝejo Senmakula koncipiĝo: ĝi estiĝis la oficiala kirko de la benedikatana altlernejo. Lia ĉefepiskopa moŝto Johann Ernst von Thun und Hohenstein nomumis lin inspektoro de la kvar monaĥinejoj de la diocezo: je Nonnberg, Göß (Leoben), Längsee (Kärnten) kaj je Frauenchiemsee. 

Posteulis lin, post 29 jaroj da abateco, Karl Schrenk von Notzing. 

## Fontoj 
* artikolo ĉe SalzburgWiki 
*"Sinnhuber, Edmund" - ĉe: *Biographia Benedictina* 
* Christoph Brandhuber: "Art. Sinnhuber Edmund (1631–1702)", ĉe: *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*, vol. 30. - Nordhausen 2009. interreta legado post eniro  

Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio
Kategorio:Mortintoj en Salcburgo
Kategorio:Aŭstraj benediktanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Salcburgo 
Kategorio:Aŭstraj abatoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1631
Kategorio:Mortintoj en 1702
Fermín Zanón Cervera

**Fermín Zanón CERVERA** (Godelleta, Valencio, 1875 – 1944) estis hispana zoologo. 

Li militis en Kubo en la Hispan–usona milito kaj poste restis tie kiel profesia natursciencisto. Li laboris por la Kuba Ministerio de Agrikulturo kaj Agronomio, kie li estis konservisto de la entomologia kolekto.

La usona herpetologo Thomas Barbour akompanis Zanón Cervera en liaj vizitoj tra Kubo, kaj por aŭskulti la strangajn birdojn troveblajn en la Zapata Marĉo, li sendis la hispanon al serioj de vojaĝoj en la regionon. Tie li malkovris tri birdospeciojn novajn por la scienco kion li sendis al Barbour por formala priskribo.

La duvortaj nomoj havigitaj de Barbour al du el tiuj novaj specioj omaĝas ilian malkovrinton.
* Zapata ferminio (*Ferminia cerverai*)
* Zapata pasero (*Torreornis inexpectata*)
* Zapata ralo (*Mustelirallus cerverai*)
La ferminio, la ralo kaj unu subspecio de la pasero estas endemiaj de tiu marĉo. Cervera trovis ankaŭ multajn novajn insektojn, ĉefe de la ordo *Neuroptera*.

En 1927 Cervera revenis al Hispanio kaj plue laboris kiel entomologo, kaj restis en sia naskoloko Godelleta ĝis sia morto en 1944.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*Bildo de Cervera kaj liaj Zapataj birdoj ĉe Birding  Cuba

Kategorio:Kubaj zoologoj
Kategorio:Hispanaj biologoj
Kategorio:Kubaj entomologoj
Carsten Schnathorst

2024/2025 (dekstre, kun Kim Henriksen)]]
**Carsten SCHNATHORST**, konata en Esperantio kiel **Kaŝi** (naskiĝis la 20-an de marto 1977 en Osnabrück) estas germana esperantisto, muzikisto kaj poligloto. Li vivas en Hamburgo. 

Dufoje, en 2023 kaj 2024, li gajnis la unuan lokon en la esperanta Kantoparado de Heinz-Wilhelm Sprick.

Li kantas akompanante sin per elektra klavaro aŭ piano. Plurajn el liaj kantoj tradukis aŭ originale verkis la pola esperantistino Halina Kuropatnicka-Salamon, dum li komponis la muzikon.

## Eksteraj ligiloj
*Kanalo de Kaŝi ĉe YouTube

Schnathorst, Carsten
Kolombia musteliralo

La **Kolombia musteliralo** (laŭ la latina scienca nomo *Mustelirallus colombianus*, sed ankaŭ *Kolombia ralo*) estas birdospecio de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj. Ĝi troviĝas en Kolombio, norda Ekvadoro, kaj dise en Panamo, prefereble ĉe marbordaj regionoj.

## Taksonomio kaj sistematiko
La taksonomio de la Kolombia ralo ne estas ankoraŭ definitiva. La *North American Classification Committee* de AOS (NACC), la Internacia Ornitologia Komitato (IOC), kaj la verko de BirdLife International nome *Handbook of the Birds of the World* (HBW) metas ĝin en la genron *Neocrex*. Tamen, en 2015 la Sudamerika Klasigkomitato de la *American Ornithological Society* (AOS) kaj la Klementa taksonomio movis ĝin kun la Ruĝbeka musteliralo (*M. erythrops*) en la genron *Mustelirallus*.

Tiu artikolo uzas la genron de IOC/NACC/HBW. La IOC, HBW, kaj Clements interkonsentas, ke tiu specio havas du subspeciojn, la nomiga *M. c. colombianus* kaj *M. c. ripleyi*.

## Referencoj 
## Bibliografio
* Jobling, James A. (1992). *A Dictionary of Scientific Bird Names*. Oxford University Press. ISBN 0-19-854634-3.
* Raffaele, Herbert A; Wiley, James; Garrido, Orlando H; Keith, Allan R; Raffaele, Janis I (2003). *Field Guide to the Birds of the West Indies*. Christopher Helm. ISBN 0-7136-5419-8.
* Taylor, Barry; van Perlo, Ber (2000). *Rails*. Pica / Christopher Helm. ISBN 1-873403-59-3.

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Raledoj
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Faŭno de Sudameriko
Halina Kuropatnicka-Salamon

[eta|Halina Kuropatnicka-Salamon en la [Esperantaj Tagoj de Krakovo 2024, kun Wojtek Ławnikowicz]]
**Halina KUROPATNICKA-SALAMON** (naskiĝis en 1941) estas pola esperantistino kaj poetino. Ŝi loĝas en Vroclavo.

Krom verki poemojn en Esperanto kaj la pola, ŝi tradukis kaj verkis ankaŭ kantotekstojn, kiujn kantas Carsten Schnathorst.

## Verkoj 
Ŝi verkis plurajn poemarojn en Esperanto:
* *Renkontoj* (1992)
* *Verdaj aventuroj / Zielone przygody* (dulingva, 2009)
* *Gutoj* (2013)

## Eksteraj ligiloj 
* Kanalo de Halina Kuropatnicka-Salamon ĉe YouTube

Kategorio:Polaj esperantistoj
Bento da Silva Lisboa

**Bento da Silva Lisboa** estis 2-a Vicgrafo de Kajruo, brazila diplomato, filo de la brazila ekonomikisto José da Silva Lisboa, respondeca pri la malfermado de la havenoj en Brazilo, en 1808. Lia patrino nomiĝis Ana Benedita de Figueiredo kaj li edziĝis kun Ana Rita Lisboa. En 1840, li iris en diplomatia misio por kontrakti la geedziĝon de D. Petro la 2-a kun Teresa Cristina de Bourbon de la Du Sicilioj. Li estis Ministro por eksteraj aferoj en 1846.

## Biografia resumo
La 22-an de aŭgusto 1809, kun la aĝo de dekkvin jaroj, li estis nomumita oficiro de la Ŝtata Sekretariejo por Milito kaj Eksterŝtataĵoj fare de la Grafo de Linhares. Kvar jarojn poste, li komencis helpi la ministron Grafo das Galvêas kiel direktoro de la institucio. En 1821, li estis nomumita sekretario de la legacio en Berlino, ĉar li parolis la germanan flue. Li vojaĝis el Brazilo al Eŭropo, sed tamen ne prenis la postenon: la portugala revolucio, kiu kaŭzis la kunvokon de la Konstituciaj Kortumoj, nuligis ĉiujn postenojn de ambasadoroj, eksterordinaraj senditoj kaj loĝantaj diplomatoj, anstataŭigante ilin per tiuj komisiitaj de Politikaj kaj Komercaj Aferoj.

Tamen li alprenis postenon ĉe la Sekretariejo pri Eksteraj Aferoj en Lisbono, tiam estrita de Silvestre Pinheiro Ferreira. La 18-an de April, 1823, li eksiĝis kaj revenis al Brazilo, estante integrita en la postenon de oficiro ĉe la Ŝtata Sekretariejo fine de la jaro. Meze de 1826, li ekprenis la pozicion de ĉefoficiro laŭ provizora bazo, sed estis efektivita per dekreto de la 13-an de decembro 1827. En 1832, li okupis la estrecon de la Ministrejo pri la Fremduloj, pozicio en kiu li restis ĝis 1834, kaj, en 1838, li estis invitita por esti unu el la fondintoj de IHGB, de kiu li iĝis dua vicprezidanto.

Reveninte al la posteno de ĉefoficiro, li restis en tiu pozicio ĝis 1840, kiam li foriris al Eŭropo por aranĝi la geedziĝon de D. Petro la 2-a kun eŭropa princino. Revenante al militservo kiel ĉefa oficiro, la imperiestro donis al li la titolon de Barono de Kajruo. En 1846, li okupis la ministrecon dum mallonga tempo, lian lastan gravan pozicion. Reveninte al la posteno de ĉefoficiro, li retiriĝis la 11-an de aprilo 1849. Li mortis la 26-an de decembro 1864-a.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1793
Kategorio:Mortintoj en 1864
Kategorio:Naskiĝintoj en la 18-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 19-a jarcento

Kategorio:Naskiĝintoj la 4-an de februaro
Kategorio:Mortintoj la 26-an de decembro 
Kategorio:Brazilaj diplomatoj
Kategorio:Brazilaj politikistoj
Kategorio:Brazilaj ministroj
Megawati Sukarnoputri

eta|oficiala vicprezidenta portreto de Megawati
**Dia Permata Megawati Setiawati SUKARNOPUTRI** - prononco laŭ sistemo IFA [) (naskita la 23-an de januaro 1947 en Jogjakarto, Indonezio) estas indonezia ŝtatisto kaj politikisto kaj estis prezidanto de ŝia lando de julio 2001 ĝis oktobro 2004, kaj la unua prezidanto naskita post la sendependeco de la lando. Vicprezidanto de Indonezio (1999-2001), membro de la Indonezia Popola Konsilio (1987-1992). Prezidanto de la Indonezia Demokrata Partio (1993-1996), fondinto kaj konstanta (ekde 1998) prezidanto de la Indonezia Demokrata Partio de Lukto .

Filino de la unua prezidanto de la lando, Sukarno. Vaste konata per la mallongaj versioj de la nomo **Megawati Soekarnoputri** kaj **Megawati**, same kiel sub la simpla kromnomo **Mega **.

Tuj post ŝia elekto al Prezidento, ŝi nomumis la gvidanton de la islama partio kiel sia vicprezidanto, por eviti kontraŭstaron al sia altranga posteno pro la kialo de ke ŝi estas virino.

En la unua rekta prezidant-elekto en oktobro 2004, ŝi estis venkita en la dua raŭndo fare de sia kontestanto kaj posteulo Susilo Bambang Yudhoyono. Tamen ŝi restas aktiva en politiko. Megawati estas nuntempe la gvidanto de la partio PDI-P, kiun ŝi fondis en 1996.

Megawati Sukarnoputri kuris kiel prezidenta kandidato en la elekto de julio 2009, sed perdis al aktuala prezidanto Susilo Bambang Yudhoyono. Kune kun la tria prezidenta kandidato, ŝi asertis ke la elekto havis gravajn neregulaĵojn, kaj postulis ke la elektovenko de Yudhoyono estu nuligita. En aŭgusto 2009, la aserto estis malaprobita fare de la Konstitucia Tribunalo de Indonezio .

En 2004, ŝi estis vicigita kiel la 8-a virino en la listo de la revuo *Forbes* de la 100 plej potencaj virinoj en la mondo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* (Arkiva) Westminster Paperoj en Komunikado kaj Kulturo. 2006 (Universitato de Westminster, Londono), Vol. 3(2): 41–59. ISSN 1744-6708 (presita); 1744–6716 (enreta). p. 41–59.
* *Forbes*.
* Karon, Tony. "La Princino kiu akceptis la Prezidantecon." *Tempa Revuo*. vendredo 27 julio 2001.
* Biografio de Megawati Sukarnoputri ĉe SekolahVirtual

Kategorio:Soekarno
Kategorio:Prezidantoj de Indonezio
Kategorio:Vicprezidantoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1947
Helkola musteliralo

La **Helkola musteliralo** (laŭ la latina scienca nomo *Mustelirallus albicollis*, sed ankaŭ *Grizkola ralo* kaj *Cindrogorĝa ralo*) estas birdospecio de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj. Ĝi troviĝas en ĉiu kontinenta sudamerika lando escepte Ĉilio.

## Taksonomio kaj sistematiko
La taksonomio de la genro *Mustelirallus* kaj aparte tiu de la Helkola musteliralo ne estas ankoraŭ definitivaj. La Internacia Ornitologia Komitato (IOC), la Sudamerika Klasigkomitato de la *American Ornithological Society* (SACC), kaj la Klementa taksonomio movis la specion el genro *Porzana* en 2015. La SACC kaj Clements movis la Kolombian musteliralon kaj la Ruĝbekan musteliralon el la genro *Neocrex* al *Mustelirallus* dum la IOC retenis ilin en *Neocrex*. Krome, la verko de BirdLife International nome *Handbook of the Birds of the World* (HBW) retenas la Helkolan musteliralon en *Porzana* kaj la aliajn du speciojn en *Neocrex*.

## Distribuado kaj habitato
La subspecioj de la Helkola musteliralo havas tute apartajn teritoriojn. *M. a. typhoeca* estas la plej norda. Ĝi troviĝas el Kolombio orienten tra Venezuelo, plej norda Brazilo, kaj Gujanoj kaj suden en tre nordorienta Ekvadoro. Ĝi iam ekzistis en Trinidado sed poste formortiĝis tie. *M. a. albicollis* troviĝas en orienta kaj suda Brazilo, sudorienta Peruo, norda kaj orienta Bolivio, orienta Paragvajo, tre norda Argentino, kaj plej norda Urugvajo. La specio loĝas en ampleksa vario de malsekejoj, kiel nesalakvaj marĉoj, ekzemple de *Mauritia flexuosa*, rizkampoj, savano kaj paŝtejoj, kvankam ĝi tendencas esti en la plej sekaj partoj de marĉoj. Laŭ alto ĝi gamas el marnivelo ĝis 1200 m.

## Referencoj 
## Bibliografio
* Jobling, James A. (1992). *A Dictionary of Scientific Bird Names*. Oxford University Press. ISBN 0-19-854634-3.
* Raffaele, Herbert A; Wiley, James; Garrido, Orlando H; Keith, Allan R; Raffaele, Janis I (2003). *Field Guide to the Birds of the West Indies*. Christopher Helm. ISBN 0-7136-5419-8.
* Taylor, Barry; van Perlo, Ber (2000). *Rails*. Pica / Christopher Helm. ISBN 1-873403-59-3.

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Raledoj
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Faŭno de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Kategorio:Birdoj de Paragvajo
Terno (spira reflekso)

eta|Homo ternanta
**Terno** estas subita kaj refeksa elspiro de aero per la nazo kaj la buŝo. Terni forigas nazan mukaĵon same kiel polverojn kaj aliajn fremdaĵojn el la nazo.

## Vidu ankaŭ 
* Tuso

## Referencoj 
Kategorio:Refleksoj
Kategorio:Fiziologio
Újezd (Manětín)

**Újezd** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Újezd situas tri kilometrojn nordokcidente de Manětín. Oriente ĝi najbaras kun Manětín, sude kun Holubovův Mlýn kaj Lešovice, sudokcidente kun Doubravice kaj nordokcidente kun Mezí. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

Újezd situas en katastra teritorio **Újezd u Manětína** kun areo 4,17&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1175.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Kaple v Újezdu (Q66054953).jpg|Kapelo en Újezd
Manětín, Újezd, silnice 19310, stodola u čp. 5 (01).jpg|Garbejo
Manětín, Újezd, čp. 15.jpg|Újezd

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Märket

**Märket** - proksimuma prononco  - estas malgranda roka insulo en la Alanda Maro ĉe la limo de Finnlando kaj Svedio. En 1885, la Märket-lumturo estis konstruita sur la insuleto. La insulo havas areon de iom pli ol tri hektaroj, kaj ĝi estas la plej okcidenta punkto de solida tero en Finnlando.

Ekde 2007, la lumturo estis renovigita fare de la Finna Lumturo-Asocio. La laboro estas farita de volontulaj lumturistoj, kiuj ankaŭ ofertas gvidadon al turistoj alvenantaj al la insuleto.

eta|maldekstra|150ra|
La ŝtatlimo estis origine ordonita pasi tra la insulo en 1810: tiam la reĝlando Svedio post perdo de la svedia-rusia milito pri Finnlando devis cedi la tutan orientan parton de la regno inkluzive de la Alanda insularo kaj la orienta parto de tiu ĉi roka insuleto al Rusio. La lumturo estis konstruita en 1885 per finnaj konstruistoj nome de Rusio, sed erare oni starigis la konstruaĵon simple sur la plej alta parto de la roko, sence por lumturo kiu ne subakviĝu, kaj ne atentis ke tiu punkto estis sur la "sveda parto" de la insulo. En 1985, la kurso de la limo sur la insulo estis ŝanĝita, tiel ke ĝi nun zigzage dividas la okcidentan parton en Svedio de la orienta parto en Finnlando (vidu la skeleblan mapon en la informkesto) - la lumturo pro la malrekta limo nun tute formale apartenas al Finnlando.

eta|centra|300ra|

Kategorio:Maraj insuloj en Svedio
Kategorio:Maraj insuloj en Finnlando
Kategorio:Insuloj en Botnia golfo
Kategorio:Alando
Cindra poliolimno

La **Cindra poliolimno** (laŭ la latina scienca nomo *Poliolimnas cinereus*, sed ankaŭ *Blankabrova ralo* kaj *Blankabrova poliolimno*) estas birdospecio de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj. Ĝi troviĝas en Aŭstralio, Brunejo, Kamboĝo, Fiĝioj, Hongkongo, Indonezio, Japanio, Barato, Malajzio, Mikronezio, Nov-Kaledonio, Palaŭo, Papuo-Nov-Gvineo, Filipinoj, Samoo, Singapuro, Salomonoj, Tajlando, kaj Vanuatuo.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj arbaroj de mangrovoj. La Ivojiva ralo, dubinda valida subspecio iam indiĝena de Iwo Jima, estas nune formortinta.

Tiu ralo havas cindrogrizajn kapoverton, nukon, vangon, kolon kaj bruston, brunecajn suprajn partojn, kaj tre buntan vizaĝon. La irisoj estas ruĝaj kaj ĉirkaŭitaj de pli malhelgrizaj areoj en brido kaj kapoverto kaj ĉefe du tre blanak strioj el la ruĝeca bekobazo, unu super la okulo kaj la aliaj sub la okulo al la nuko.

## Referencoj 
## Bibliografio
* Jobling, James A. (1992). *A Dictionary of Scientific Bird Names*. Oxford University Press. ISBN 0-19-854634-3.
* Raffaele, Herbert A; Wiley, James; Garrido, Orlando H; Keith, Allan R; Raffaele, Janis I (2003). *Field Guide to the Birds of the West Indies*. Christopher Helm. ISBN 0-7136-5419-8.
* Taylor, Barry; van Perlo, Ber (2000). *Rails*. Pica / Christopher Helm. ISBN 1-873403-59-3.

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Raledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Melanezio
Pardiralo

La **Pardiraloj** (laŭ la latina scienca nomo *Pardirallus*) estas birdogenro de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj. Ĝi enhavas tri speciojn indiĝenajn de marĉaj areoj de Suda, Centra Ameriko kaj Karibio, kvankam fosilia pruvaro indikas, ke ili iam havis teritoriojn pli norden ĝis tio kio estas nun Idaho. Ili estas 25–38&nbsp;cm longaj kaj havas longajn verdecajn bekojn kaj ruĝecajn krurojn. La Makula pardiralo estas nigrec-bruna kun blankaj markoj dum la aliaj du specioj estas brunaj supre kaj malhelgrizaj sube. La genronomo kombinas la grekan vorton *pardos* kun la signifo "leopardo" kun la genro *Rallus*.

## Specioj
La genro enhavas tri speciojn, nome la jenaj:
* Makula pardiralo, *Pardirallus maculatus* (Boddaert, 1783); Argentino, Belizo, Bolivio, Brazilo, Kajmanoj, Ĉilio, Kolombio, Kostariko, Kubo, Dominika Respubliko, Ekvadoro, Salvadoro, Franca Gujano, Gujano, Jamajko, Meksiko, Panamo, Paragvajo, Peruo, Surinamo, Trinidado kaj Tobago, Urugvajo, Venezuelo, kaj eble Honduro.
* Nigra pardiralo, *Pardirallus nigricans* (Swainson, 1838); pli suda: nordorienta Brazilo suden ĝis sudorienta Brazilo kaj okcidenten ĝis norda Argentino kaj orienta Paragvajo.
* Plumbogriza pardiralo, *Pardirallus sanguinolentus* (Loddiges, 1832); pli suda: Argentino, Bolivio, Brazilo, Ĉilio, Ekvadoro, Paragvajo, Peruo kaj Urugvajo, kaj estas vaganto en Malvinojn.

## Referencoj 
## Bibliografio
* Jobling, James A. (1992). *A Dictionary of Scientific Bird Names*. Oxford University Press. ISBN 0-19-854634-3.
* Raffaele, Herbert A; Wiley, James; Garrido, Orlando H; Keith, Allan R; Raffaele, Janis I (2003). *Field Guide to the Birds of the West Indies*. Christopher Helm. ISBN 0-7136-5419-8.
* Taylor, Barry; van Perlo, Ber (2000). *Rails*. Pica / Christopher Helm. ISBN 1-873403-59-3.

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Raledoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Olivera (stacidomo)

**Olivera** estas fervoja stacio en la samnoma urbo, distrikto Luján, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estacion Olivera.jpg|Stacio
Luján Partido, Buenos Aires Province, Argentina - panoramio (7).jpg|Nomŝildo

## Vidu ankaŭ 
* Olivera

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Olivera
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Olivera

**Olivera** estas argentina urbo en la provinco Bonaero, apartenanta al la distrikto Luján.

Ĝi situas proksimume 20&nbsp;km de Luján, sekvante la Nacian ŝoseon 5, inter du grandaj urboj kiel Luján kaj Mercedes. Ĝi estas atingebla de la urbo Bonaero sekvante la Aŭtovojon del Oeste kaj poste la Aŭtovojon Luján-Mercedes (RN5).

Ĝi havas  loĝantojn (2010), kio reprezentas pliiĝon de 25&nbsp;% kompare kun la  loĝantoj (2001) de la antaŭa popolnombrado.

## Vidu ankaŭ 
* Olivera (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Makula pardiralo

La **Makula pardiralo** (laŭ la latina scienca nomo *Pardirallus maculatus*, sed ankaŭ *Makula ralo*) estas birdospecio de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj. Ĝi troviĝas en Meksiko, Centrameriko, Karibio, kaj Sudameriko.

## Taksonomio
La Makulan pardiralon priskribis la franca polimato Georges-Louis Leclerc de Buffon en 1781 en sia *Histoire Naturelle des Oiseaux* el specimeno kolektita en Franca Gujano. La birdo estis ankaŭ pentrita per mankolorigita plato gravurita de François-Nicolas Martinet en ''Planches Enluminées D'Histoire Naturelle* kiu estis produktita sub superrigardo de Edme-Louis Daubenton por akompani la tekston de Buffon. Nek la plato nek la priskribo de Buffon inkludis sciencan nomon sed en 1783 la nederlanda natursciencisto Pieter Boddaert stampis la duvortan nomon *Rallus maculatus* en sia katalogo de *Planches Enluminées*. La Makula pardiralo estas nune metita en la genron *Pardirallus* kiu estis starigita de la franca natursciencisto Charles Lucien Bonaparte en 1856. La genronomo kombinas la grekan vorton *pardos* kun la signifo "leopardo" kun la genron *Rallus*. La specia epiteto *maculatus* estas Latino por "makulhava" aŭ "punktohava"

Oni agnoskis jenajn du subspeciojn: La junulo havas pli flavecan bekon, brunan irison, ĝenerale pli nepuran, precipe ĉe siaj kruroj kaj piedoj kaj varian plumaron de tri morfoj. La junuloj de ĉi tiuj subspecioj estas identigeblaj pro la griza aŭ blanka pinto en la sablokoloran subvostkovrilon en *P.m. maculatus* kaj blankapintaj grizaj subvostaj kovriloj en *P.m. insolitus*.

## Referencoj 
## Bibliografio
* Jobling, James A. (1992). *A Dictionary of Scientific Bird Names*. Oxford University Press. ISBN 0-19-854634-3.
* Raffaele, Herbert A; Wiley, James; Garrido, Orlando H; Keith, Allan R; Raffaele, Janis I (2003). *Field Guide to the Birds of the West Indies*. Christopher Helm. ISBN 0-7136-5419-8.
* Taylor, Barry; van Perlo, Ber (2000). *Rails''. Pica / Christopher Helm. ISBN 1-873403-59-3.

## Eksteraj ligiloj
* Bildo ĉe ADW

Kategorio:Raledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Kategorio:Birdoj de Paragvajo
Kategorio:Birdoj de Urugvajo
Gerli (stacidomo)

**Gerli** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estación Gerli.jpg|Nomŝildo
J37 430 Bf Kilo 5, M2 5064.jpg|Trajno
J37 440 Bf km 4, abgestellte Reisezugwagen.jpg|Pasaĝeraj vagonoj

## Vidu ankaŭ 
* Gerli

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Gerli
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Gerli

**Gerli** estas urbo dividita inter la distriktoj Lanús kaj Avellaneda en la suda areo de la metropola areo de Bonaero. Ĝi situas en kio antaŭe estis konata kiel *Paraje del Ombú de Preciado*, kiu ankaŭ estas citita kiel *Ombú Preciado* aŭ *Ombú Despreciado*.

Gerli havas entute &nbsp;km², de kiuj &nbsp;km² estas ene de la distrikto Lanús kaj &nbsp;km² estas parto de la distrikto Avellaneda.

La loĝantoj de Gerli havas grandan moviĝeblon en la areo, ĉar ĝi havas, krom la stacio  de la Fervojo Roca, diversajn busliniojn.

Gerli havas  loĝantojn (2001), distribuitajn jene:  loĝantoj en la distrikto Avellaneda kaj  en la distrikto Lanús, tiel rezultigante densecon de  loĝantoj/km². Ĉi tio reprezentas 9% kaj 7% de la totalo por ĉiu distrikto respektive. En ambaŭ distriktoj, Gerli estas la 5-a urbo laŭ nombro de loĝantoj, kvankam tio reprezentas la lastan lokon en Lanús kaj en Avellaneda estas tri malsuperaj urboj.

En la antaŭa censo, ĝi havis  (1991) (Avellaneda  kaj Lanús ), do en la dek jaroj inter la lastaj censoj la populacio malpliiĝis je % (% en Avellaneda kaj % en Lanús).

## Vidu ankaŭ 
* Gerli (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Česká Doubravice

**Česká Doubravice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo, tri kilometrojn sudoriente de Manětín. Nordoriente ĝi najbaras kun domaro Kocanda, oriente kun Štichovice kaj sudokcidente kun Vladměřice. Tra la vilaĝo kondukas suda limo de naturparko Horní Střela. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

**Česká Doubravice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,76&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1192. En la jaro 1908 August Sedláček en sia Místopis verkis pri vilaĝo kun nomo Česká Doubravice.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Du pentaj krucoj

## Rilataj artikoloj 
* Doubravice

## Pluaj fotoj 

Česká Doubravice 2015-06-17 Vjezd na náves.jpg|Enveturejo en la vilaĝplacon

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Imre É. Kiss

**Imre É. Kiss** [kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **É. Kiss Imre,** estis hungara agronomo, plibonigisto.

 naskiĝis  en Hajdúhadház, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Debrecen) en 1941, poste li batalis en la 2-a mondmilito. Li havis agronomiajn postenojn en Hajdú (1945–1948) kaj en signifa oficejo en Budapeŝto (1948–1957). Inter 1957 kaj 1960 li gvidis ŝtatan bienon en Borsós, poste en Tiszasüly (1960–1962), pli poste li laboris en instituto ĝis la pensiuliĝo en 1980. Intertempe li doktoriĝis en 1963 en la universitato kaj li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1983. Lia plej grava laboro estis plibonigado de la rizoj. Lia edzino naskis 2 gefilojn en 1949 kaj 1955.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Termeljünk sok lucernát! – A lucerna története és elterjedése.* (1949)
* *Alapvető tudnivalók a műtrágyáról.* (1954)
* *A rizs biztonságos termesztésének lehetőségei a Hortobágyon.* (disertaĵo, 1963)
* *Rizsfajták csírázásának vizsgálata különböző hőmérsékleten.* (1965)
* *A fajtaösszetétel alakulása a magyarországi rizstermesztésben. 1964–1970.* (1973)
* *A fajtaösszetétel és az éghajlati elemek hatása a hazai rizstermésátlagokra.* (disertaĵo, 1982)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj plibonigistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Remedios de Escalada (stacidomo)

**Remedios de Escalada** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, distrikto Lanús, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

J37 396 Bf Remedios de Escalada, M.4104.jpg|Trajno
Edificio de los Talleres Ferroviarios de Remedios de Escalada, Buenos Aires.jpg|Fervojaj laborejoj
La estación.jpg|Stacio dum pluva tago

## Vidu ankaŭ 
* Remedios de Escalada

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Remedios de Escalada
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Lipí (Manětín)

**Lipí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Lipí najbaras norde kun Manětín, nordoriente kun Švendův Mlýn kaj sudoriente kun Radějov. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

Lipí situas en katastra teritorio **Lipí u Manětína** kun areo 7,31&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1169.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Statuo de sankta Kristoforo

## Pluaj fotoj 

File:Lipí (Manětín), chalupa I.jpg|Domo
Lipí (Manětín), chalupa IV.jpg|Domo
File:Lipí (Manětín), dům II.jpg|Domo
File:Lipí (Manětín), roubenka.jpg|PLektita domo
File:Lipí (Manětín), socha V.jpg|Statuo de sankta Kristoforo
Lipí (Manětín), roubenka II.jpg|Domoj
File:Lipí (Manětín), statek.jpg|Bieno

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Kotaneč

**Kotaneč** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo, 5 kilometrojn nordoriente de Manětín. Norde ĝi njbaras kun Rabštejn nad Střelou, sude kun Vysočany, sudokcidente kun Hrádek kaj nordokcidente kun Stvolny. Nordoriente de Kotaneč troviĝas naturrezervejo Střela. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

**Kotaneč** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,52&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1338.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Kotaneč 2015-06-17 Vjezd do osady.jpg|Enveturejo en la vilaĝon
Kotaneč 2015-06-17 východní část.jpg|Orienta parto de la vilaĝo
Kotaneč 2015-06-17 Náves.jpg|Vilaĝplaco

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Luková (Manětín)

**Luková** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo, ses kilometrojn nordokcidente de Manětín. Norde ĝi najbaras kun Domašín, sude kun Mezí kaj sudokcidente kun Zhořec. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

Luková situas en katastra teritorio **Luková u Manětína** kun areo 3,18&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.

Sur kampo malantaŭ la preĝejo estis trovita denaro de Břetislav la 1-a, kies datigo falas en periodon ĉirkaŭ la jaro 1050. La monero estis transdonita en Okcidentbohemian muzeon en Plzeň.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Georgo

## Pluaj fotoj 

Luková (Manětín), náves.jpg|Vilaĝplaco
Luková 2018-10-07 Náves od východu.jpg|La vilaĝplaco de oriento
Luková (Manětín), stodola.jpg|Garbejo
Luková (Manětín), kostel II.jpg|Preĝejo de sankta Georgo
Luková u Manětína (07).jpg|Luková u Manětína

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Norda Kimrio

**Norda Kimrio** (ankaŭ **Nordkimrio**, , ) estas la nomo de regiono en Kimrio. Ĝi esence kovras la historian domajnon de la mezepoka Regno de Gwynedd en Nord Kimrio kaj proksimume egalrilatas al la hodiaŭaj ĉefaj areoj de Wrexham County Borough, Flintshire, Denbighshire, Conwy County Borough, Gwynedd kaj Anglesey .

La elstaraj turismaj vidindaĵoj de Norda Kimrio inkludas la Nacian Parkon Snowdonia, kun la plej alta monto sude de Skotlando, kaj la du ejoj de Monda heredaĵo de Unesko Akvedukto Pontcysyllte kaj la kasteloj kaj remparoj de reĝo Eduardo en Gwynedd. Ĉi-lasta inkluzivas precipe la kastelojn Kastelo Beaumaris, Kastelo Caernarfon , Kastelo Conwy kaj Kastelo Harlech, konstruitaj de Eduardo la 1-a (Anglio) en la 13-a jarcento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Go North Wales* - oficiala (registara) turisma retejo
* Ambicio Norda Kimrio
* Aferoj por fari en Norda Kimrio

Kategorio:Geografio de Kimrio
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
Árpád Koltay

'*** [koltai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Koltay Árpád,*' estis hungara agronomo, instruisto.

 naskiĝis  en Szarvas, li mortis en aprilo de 1987 en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Békéscsaba en 1939, poste li akiris agronomian diplomon en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1943, post 3 jaroj pedagogian diplomon en Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Inter 1944–1946 li instruis en mezlernejo de Orosháza, poste 4 jarojn en simila lernejo en Szarvas, dum li gvidis ambaŭ lernejajn bienojn. Inter 1950 kaj 1954 li daŭris la instruadon en similaj lernejoj laŭvice en Baja, Szentes kaj Mohács, fine li esploris en instituto en Martonvásár ĝis 1980. Intertempe li doktoriĝis en 1959 en Agrarscienca Universitato, li kandidatiĝis (CSc) en 1969 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefa tasko estis esplori kultivadon de la tritikoj. Lia edzino portis 2 gefilojn el sia pli frua geedziĝo naskitaj en 1944 kaj 1950.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *A gyapot helye a vetésforgóban.* (1951)
* *Művelési és talajtakarási kísérlet kukoricával.* (1958)
* *A kapálás és a talajtakarás hatása a talaj különböző tulajdonságaira és a növényre.* (disertaĵo, 1959)
* *A búza fejtrágyázása.* (1965)
* *Termesztési tényezők hatása búzafajták szemtermésére és terméselemeire.* (disertaĵo, 1966)
* *Búzatermesztés és -nemesítés.* (monografio, kunaŭtoro, 1975; 2-a tralaborita eldono: 1982)
* *A búzakutatások újabb eredményei Martonvásáron.* Balla Lászlóval. (kunaŭtoro, 1976)
* *Búzatermesztési kísérletek. 1970–1980.* (kunredaktoro, 1985)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Centra Kimrio

**Centra Kimrio** (foje **Meza Kimrio** aŭ **Mez-Kimrio**,  aŭ simple , signifante "Meza Lando") estas areo aŭ regiono en centra Kimrio . Ĝi inkludas la teritoriojn de Ceredigion kaj Powys .

Ĝi estas areo regata de la pejzaĝo de la kambriaj montoj, tiu ĉi monotona kaj senfrukta pejzaĝo estas ofte nomata Kimra Dezerto aŭ Kimra Verda Dezerto . 

La regiono estas maldense loĝata, kaj la loka ekonomio dependas de agrikulturo kaj malgrandaj komercoj .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* baraĵlago Llyn Brianne

## Eksteraj ligiloj 
* Kreskanta Mid Kimrio

* La BBC paĝo de Centra Kimrio
* Superrigardo de Ceentra Kimrio de la Kimra disvolviĝa agentejo
* Centra Kimrio ĉe Wales.com
Kategorio:Geografio de Kimrio
Hrádek (Manětín)

**Hrádek** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo, 3 km nordoriente de Manětín. Hrádek situas sur okcidenta rando de naturparko Horní Střela. Hrádek najbaras norde kun Stvolny, nordoriente kun&nbsp;Kotaneč, oriente kun&nbsp;Vysočany, sude kun&nbsp;Brdo kaj sudokcidente kun&nbsp;Manětín. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

Hrádek situas en katastra teritorio **Hrádek u Manětína** kun areo 2,35&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1337.

Post akcepto de Munkena interkonsento la vilaĝo estis alligita al&nbsp;Regna govio Sudetio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Sepultejo el meza halŝtata kulturo ĝis frua periodo de latena kulturo en regiono de kampo nomata Na Hrobcích, kiu troviĝas okcidente de la vilaĝo, estis malkovrita hazarde de traktoristo en la jaro 1964 kaj en la jaroj 1965–1982 esplorata de Eva Soudská. Traesplorita estis 221 tomboj kaj 21 koneksantaj kun ili objektoj sur la okcidenta kaj norda rando de la sepultejo, kies granda parto estis neniigita per profunda erpado. La plej signifa trovaĵo estas bronza maska fibolo en formo de vira figureto, kiu estas konsisto de kolektaro de Nacia muzeo en Prago.

## Pluaj fotoj 

Kaplička v Hrádku (Q66055366).jpg|Kapeleto
Kříž nad Hrádkem (Q66057232).jpg|Kruco super Hrádek
Bronze fibula, La Tène culture, NM Prague, 188144.jpg|Bronza frue latena fibolo el la praepoka sepultejo

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Vysočany (Manětín)

**Vysočany** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. La vilaĝo situas kvar kilometrojn nordoriente de Manětín sur la okcidenta rando de naturparko Horní Střela. Vysočany najbaras norde kun&nbsp;Kotaneč, sudoriente kun&nbsp;domaro Kocanda kaj Frantův Mlýn, okcidente kun&nbsp;Brdo kaj Hrádek. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

Vysočany situas en katastra teritorio **Vysočany u Manětína** kun areo 3,97&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1252.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Ĉirkaŭaĵo
* Černá Hať

## Pluaj fotoj 

File:Vysočany (Manětín) 2015-06-17 Kaple.jpg|Kapelo
File:Vysočany (Manětín) 2015-06-17 Náves 2.jpg|Malsupra rando de la vilaĝplaco
File:Vysočany (Manětín) 2015-06-17 Domy na návsi.jpg|Domoj en la vilaĝplaco
File:Vysočany (Manětín) 2015-06-17 Severní část.jpg|La norda rando de la vilaĝo
File:Socha sv. Jana Nepomuckého(Vysočany).jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Aimé-Patrick Manirakiza

**Aimé-Patrick MANIRAKIZA** estas burunda esperantisto. Li naskiĝis en 1987 en Makamba Provinco, Nyanza-Lac Komunumo , Kabondo kvartalo . Lia profesio estas informatikisto. Li havas edzinon kaj tri filojn. 

## Aimé-Patrick MANIRAKIZA en la Esperanto-Movado 
Li estas prezidanto de ANEB, la landa asocio de Burundo: Asocio Nacia por Esperanto en Burundo en 2024, kunordiganto de la Afrika Komisiono de UEA 2024-2027 kaj estrarano de ILEI, la Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj, ekde 2024.

Kategorio: Burundaj esperantistoj
Kategorio: Esperantistoj laŭ landoj
Vladměřice

**Vladměřice** (antaŭe ankaŭ *Ladiměřice*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Vladměřice najbaras nordoriente kun&nbsp;Česká Doubravice, oriente kun Štichovice kaj Křečov, sudoriente kun&nbsp;Hodoviz kaj nordoriente kun domaro Nový Ovčín kaj Manětín. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

**Vladměřice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,98&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1204. Komence de la 20-a jarcento oni minis ĉe la vilaĝo nigran karbon.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Kaple ve Vladměřicích (Q66054797) 02.jpg|Kapelo en Vladměřice
Viewpoint near Vladmerice (4).jpg|Kapeleto super Vladměřice

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Kategorio:Minado de nigra karbo en Ĉeĥio
Radějov (Manětín)

**Radějov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Radějov situas meze de arbaroj de Naturparko Manětínská en valo de la dekstraflanka alfluanto Malý potok 4&nbsp;km sude de Manětín. Sudoriente ĝi najbaras kun Hvozd, sudokcidente kun mastruma korto Libenov kaj nordokcidente kun Lipí. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

Radějov situas en katastra teritorio **Radějov u Manětína** kun areo 14,13&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1483.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Bieneto n-ro 18

## Pluaj fotoj 

File:Radějov 3.JPG|Radějov
File:Radějov 5.JPG|Radějov
File:Radějov 6.JPG|Radějov
File:Radějov 7.JPG|Radějov
File:Radějov 8.JPG|Radějov

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Okcidenta Kimrio

[eta|Mapo de Okcidenta [Kimrio]]
**Okcidenta Kimrio** ( kaj ) estas regiono en la sudokcidento de Kimrio. Konvencie, ĝi konsistas el la distriktoj de Pembrokeshire, Ceredigion kaj Carmarthenshire, dum aliaj inkludas Swansea kaj Neath Port Talbot ene de tiu regiono kaj ekskludas Ceredigion, igante ĝin parto de Centra Kimrio .

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Kimrio
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
Zhořec (Manětín)

**Zhořec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Ĝi situas sep kilometrojn okcidentnordokcidente de Manětín. Tra la vilaĝo kondukas ŝoseo II/193. Norde ĝi najbaras kun Zbraslav, nordoriente kun Luková, oriente kun Mezí, sudokcidente kun Potok kaj nordokcidente kun Vlkošov. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

Zhořec situas en katastra teritorio **Zhořec u Manětína ** kun areo 3,42&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Zhořec (Manětín), dům.jpg|Zhořec
Zhořec, náves II.jpg|Vilaĝplaco
Zhořec, střechy domů.jpg|Tegmentoj de domoj
Zhořec, z Kozelky (01).jpg|Belvido el Kozelka al Zhořec

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
József Viktorián Pituk

**József Viktorián Pituk** [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pituk József Viktorián,** estis hungara pentristo, grafikisto, vitralisto. En la 1960-aj jaroj - laŭ la peto de sia edzino - li prenis la duan antaŭnomon Viktorián.

 naskiĝis  en Selmecbánya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1932. Lia majstro estis Oszkár Glatz. Inter 1936-1938 kaj 1963-1965 li vivis en Vieno. Inter 1943 kaj 1985 li kreis precipe pentraĵojn (ĝenropentraĵoj, pejzaĝoj), grafikaĵojn kaj vitralojn. Li ricevis premion en 1965 en Milano.

## Individuaj ekspozicioj (elekto) 
* Budapeŝto (1942, 1948, 1959, 1967, 1971, 1982, 1985, 1997)
* Banská Štiavnica (1956, 1958, 1964, 1965-1966, 1984, 1993)
* Vieno (1969, 1985)
* Padova (1970)
* Firenze (1973)
* Lahti (1974, 1976)
* Milano (1975)
* Parizo (1979)
* Bochum (1980)
* Debrecen (1987)
* Százhalombatta (1998, memorekspozicio 2011)

## Elektitaj pentraĵoj, grafikaĵoj 
* Csavargók
* Család
* Orfeus (akvaforto)
* Penelopé
* Erdő
* Horgász
* Velence, St Mar tér (akvarelo)
* Falusi udvar (akvarelo)
* Csendélet fekete kakassal, (akvarelo, aĵpentraĵo)
* Sörözők (akvaforto)
* Európa elrablása! (tuĉo)
* Hortobágy (1940)

## Elektitaj vitraloj 
* Budapeŝto en seminario (1943-1947)
* Preĝejo Sankta Kruco (Kaposvár) (1968-1969)
* Preĝejo Sankta Anna (Kecskéd) (1985-1986)
* Preĝejo Sankta Anna (Taksony)

## Alia verko 
* A zarándok énekei (propraj poemoj kun ilustraĵoj)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj vitralistoj
Stvolny

**Stvolny** (antaŭe *Stvolno*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Manětín, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo, kvin kilometrojn nordoriente de Manětín. Nordoriente ĝi najbaras kun korto Vranov kaj plu Rabštejn nad Střelou, sudoriente kun Kotaneč, sude kun Hrádek, sudokcidente kun Manětín, okcidente kun Novosedly kaj nordokcidente kun Močidlec. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

**Stvolny** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,94&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1321.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Ruino de preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo super domaro Víska proksimume 2&nbsp;km nordokcidente de Stvolny
* Grenejo
* Bieneto n-ro 16

## Pluaj fotoj 

Stvolny - rybník na návsi.jpg|Fiŝlago en Stvolny
Stvolny, roubenka.jpg|Plektita domo en Stvolny
Stvolny 01.jpg|Stvolny
Kaplička svatého Josefa jižně od Stvolen (Q66050412) 02.jpg|Kapeleto de sankta Jozefo sude de Stvolny

Kategorio:Manětín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Janick Gers

**Janick Gers** - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas brita muzikisto, unuavice aktiva kiel gitaristo. Li naskiĝis la 27-an de januaro 1957 en la marborda urbeto Hartlepool, graflando Durham, do nun estas -jara. Ekde 1990 li estas membro de la  brita metalroka muzikgrupo *Iron Maiden*, prononco , per sistemo IFA [].

Kategorio:Britaj rokmuzikistoj
Kategorio:Gitaristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Britio
Nicko McBrain

**Nicko McBrain** - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas brita muzikisto, unuavice aktiva kiel frapinstrumentisto, precipe drumisto. Li naskiĝis la 5-an de junio 1952 en la urbodistrikto Hackney de Granda Londono. Ekde 1982 li estas membro de la  brita metalroka muzikgrupo *Iron Maiden*, prononco , per sistemo IFA [].

## Eksteraj ligiloj 
*  de lia druma vendejo *Drum One* ()
* 

Kategorio:Britaj rokmuzikistoj
Kategorio:Frapinstrumentistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Britio
Didier Drogba

**Didier Yves DROGBA Tébily** (naskita la 11an de marto 1978 en Abidjan) estas eburborda iama futbalisto. Drogba ludis kiel avanulo por la angla klubo Chelsea FC dum du periodoj, respektive 2004-2012 kaj 2014-2015 . En 2006 kaj 2009 li estis nomita Afrika Futbalisto de la Jaro. Li nun laboras kiel ambasadoro por Yokohama Tyres. Li laste ludis por Phoenix Rising Star .

Li translokiĝis al Francio kiel infano kaj ankaŭ havas francan civitanecon. Li faris sian profesian piedpilkan debuton kun Le Mans FC en Ligue 2. Post jaro kun EA Guingamp en Ligue 1, Drogba translokiĝis al Olympique Marseille kaj trafis ses golojn por helpi la klubon atingi la 2004-datita UEFA-pokalan finalon, kiu estis perdita kontraŭ FC Valencio. Ĉi tio estis sekvita per translokiĝo al Anglio al Chelsea FC en la aĝo de 26, por kiu li estis aktiva dum la plej longa periodo de sia kariero. Li estis sub kontrakto kun Chelsea ĝis 2012 kaj denove - post du jaroj kun Shanghai Shenhua kaj Galatasaray Istanbul - de 2014 ĝis 2015. Drogba ludis 254 partiojn de la Premier League por la *Bluso*, trafante 104 golojn kaj disponigante 63 helpojn. Drogba gajnis la anglan ĉampionecon kvar fojojn kun Chelsea. En la Ĉampionligo-finalo (2012) Drogba kondukis la klubon al ilia unua Ĉampionligo- venko kun la egaligilo kaj decida puno en la golŝota konkurso en la finalo kontraŭ FC Bayern Munkeno, post la finalo (2008) en kiu al li estis montrita ruĝa karto en kromtempo. estis perdinta. De 2015 ĝis 2018 li finis sian karieron kun Montreal Impact kaj Phoenix Rising .

Sur internacia nivelo, Drogba ludis en 104 internaciaj matĉoj por la eburborda nacia teamo de 2002 ĝis 2014 kaj estas ilia rekorda golinto kun 65 goloj. Li partoprenis en tri Mondaj Pokaloj (2006, 2010, 2014) kaj kvinfoje en la Afrika Pokalo de Nacioj (2006, 2008, 2010, 2012, 2013) kaj dufoje estis voĉdonita Afrika Futbalisto de la Jaro. Liaj plej grandaj sukcesoj en la nacia teamo atingis la Afrika Pokalo de Nacioj-finalo en 2006 kaj 2012, kiuj ambaŭ estis perditaj je punoj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de Didier Drogba – havebla () (enarkivigis 16 februaron 2015)
* BBC Monda Servo: afrika Futbalisto de la Jaro 2008
* Profilo ĉe SoccerSurfer.Com (enarkivigita la 19an de marto 2011)
* ESPNa profilo (enarkivigita la 13an de februaro 2010)

Kategorio:Eburbordaj futbalistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1978
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo