open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
San Marcello Piteglio

**San Marcello Piteglio** -  - estas nova komunumo de Italio, kiu ekestis komence de 2017 el la antaŭaj komunumoj San Marcello Pistoiese kaj Piteglio. 

La komunumo apartenas al la provinco Pistojo kaj al la regiono Toskanio. Laŭ la stato de  en la teritorio vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristanaj patronoj estas en San Marcello la sanktigita papo Marcelo la 1-a kaj en Piteglio la festo ĉielenpreno de Maria, kaj kiel la komunumaj festotagoj koresponde fiksiĝis la memortagoj, nome en San Marcello la 8-a de septembro kaj en Piteglio la 15-a de aŭgusto.

eta|300ra|maldekstra|
Najbaraj komunumoj estas  Abetone Cutigliano, Marliana, Lizzano in Belvedere (BO), Fanano (MO), Bagni di Lucca (LU), Pistoia (Pistojo) kaj Pescia.

## Partneraj komunumoj 
* , Saône, Francio
* , La Guera aŭ Al-Kavira, fantoma hispana urbo en okcidenta Saharo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Toskanio
Kategorio:Komunumoj de Provinco Pistoia
Suda Nederlando

[eta|280x280ra| Mapo de la [Malaltaj Landoj t.e. regiono en nordokcidenta Eŭropo, konsistanta el la landoj Nederlando, Belgio kaj Luksemburgio.|dekstra]]
**Suda Nederlando** aŭ **Katolika Nederlando** estis la parto de la tn. Malaltaj Landoj (nederlande: *Lage landen*) kontrolita de Hispanio (1556-1714) (Hispana Nederlando), pli poste de Aŭstrio (1714-1794) (Aŭstria Nederlando) kaj poste aneksita fare de Francio (1794–1815). 

En 1815, la areo estis reunuigita kun la nederlandaj provincoj de la Reĝlando de la Unuiĝintaj Nederlandoj, por esti inkluzivita en Belgio kiam ĝi iĝis sendependiĝis en la 1830-aj jaroj. La regiono konsistis ĉefe el tio kio poste iĝis Belgio.
Kategorio:Kristanismo en Belgio
Kategorio:Politika historio de Belgio
Kategorio:Paĝoj tradukitaj el Vikipedio en la angla
Baptista preĝdomo (Kétegyháza)

La **baptista preĝdomo** estas sakrala historia monumento (deklarita en 2016) en grandvilaĝo Kétegyháza (Hungario).

## Historio 
La baptistoj vivis en Hungarlando ekde la 1870-aj jaroj. En Kétegyháza en 1891 kelkaj homoj kunvenis por konatiĝi kun la nova religio. La kunvenoj oftiĝis kaj en 1893 la baptista grupo estis fondita en privata domo. La preĝdomo videbla ankaŭ nun estis finkonstruita en 1912. Apud la preĝdomo loĝejo por la pastro konstruiĝis en 1977. La preĝdomo plene estis renovigita en la 1990-aj jaroj kaj en 2012 la interna aspekto plene ŝanĝiĝis. La pastra loĝejo estis pligrandigita kun kunvena ĉambro kaj ceteraj ĉambroj en 2016. 

## Konstruaĵo 
La didomo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze funkcias la enireja pordo, apude po 1 fenestroj, ankaŭ pli supre sola fenestro. spite la kutimojn la absido finiĝas en absido. Ene pli ol centjaraj orkestro kaj koruso funkcias.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj  
* hungare kun foto (legebla pli malsupre) 
* datenoj hungare

Ketegyháza
Kategorio:Preĝdomoj en Hungario
Mistral AI

**Mistral AI** estas franca softvarfirmao, kiu traktas *artefaritan intelekton* (*AI*) kaj okupiĝas pri gvidaj produktoj en la kampo de grandaj lingvomodeloj (). Mistral AI estis fondita en aprilo 2023 de la esploristoj Arthur Mensch, Timothée Lacroix kaj Guillaume Lampe, antaŭe dungitaj ĉe Meta kaj Google DeepMind .  La firmao akiris 385 milionojn da eŭroj, aŭ proksimume 415 milionoj USD, en kapitalo de investantoj en oktobro 2023. En decembro 2023, ĝi atingis valoron de pli ol 2 miliardoj USD. 

La softvaro povas esti testita ĉe la paĝo Le Chat. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* DeepSeek
* ChatGPT
* Gemini (chatbot)
* Genera artefarita intelekto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Le Chat

Kategorio:Artefarita intelekto
Kategorio:Firmaoj pri komputiko
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2023
Kategorio:Francaj firmaoj
Muzeo de la franclingvio

eta|Fasado de la malnova konstruaĵo
**La Internacia Centro de la Franca Lingvo,** aǔ **Muzeo de la franclingvio** (france: *Cité internationale de la langue française*) estas kultura loko tute dediĉita al la franca lingvo kaj al la franclingvaj kulturoj. Ĝi situas ĉe la kastelo de Villers-Cotterêts, en la departemento Aisne, en la regiono Hauts-de-France. Tiu ĉi kastelo estas la loko mem, kie la reĝo Francisko la 1-a subskribis la gravan ordonon de 1539, igante deviga la uzon de la franca en la administraciaj kaj juraj agoj en Francio.

Anoncita en 2018 far Emmanuel Macron, Prezidento de la Franca Respubliko, kaj inaŭgurita de li en novembro 2023, la Centro estas administrata far la Centro de la Naciaj Monumentoj (fr: ''Centre des Monuments Nationaux).

## Vidu ankaŭ 
* Franclingvio
* Internacia Organizaĵo de la Franclingvio

Kategorio:Villers-Cotterêts
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2023
Casciana Terme Lari

eta|300ra|maldekstra|
eta|300ra|maldekstra|
**Casciana Terme Lari** -  - estas komunumo de Italio, kiu ekestis komence de 2014 per fuzio de la antikva banloko Casciana Terme (jen moderne itale, antikve latine *Castrum ad Aquas* aŭ *Balneum ad Aquas*) kaj la loĝloko Lari, kiu ekd etiam estas la komunuma centro. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patroneco estas la sankta kruco aŭ vera kurco, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.

Najbaras la komunumoj Capannoli, Cascina, Chianni, Crespina Lorenzana, Santa Luce, Ponsacco, Pontedera kaj Terricciola.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Toskanio
Kategorio:Komunumoj de Provinco Pisa
Mihály Gurmai

**Mihály Gurmai** [mihAj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gurmai Mihály,** estis hungara metalurgo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Debrecen, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en 1928 en sia naskiĝurbo, poste li laboris en vitroproduktejo de Salgótarján. Inter 1935-1937 li estis fornestro en simila uzino de Tokod, poste li havis postenon en Budapeŝto, dum en 1941 li akiris ekonomian diplomon en Scienca Universitato Miklós Horthy. Post la diplomo li estris vitroproduktejon en Pădurea Neagră ĝis 1949, poste li havis altan postenon en Salgótarján. Inter 1952–1958 li estis en vitrouzino de Miskolc, poste ĝis 1970 li laboris en pluraj vitroproduktaj kooperativoj. Intertempe li akiris plian metalurgian diplomon en Pezindustria Universitato de Miskolc en 1963, post 3 jaroj li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ekde 1969 li instruis en Industriarta Altlernejo. Li ricevis 2 premiojn en 1965.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az üveg.* (parte disertaĵo, 1943)
* *Vörös jelzőüvegek gyártása.* (1950)
* *Színes opálüveg falburkoló üvegcsempék olvasztása és gyártása hazai nyersanyagokból.* (manuskripto, 1957)
* *Az üvegolvasztás alatt lejátszódó reakciók termodinamikai vizsgálata.* (disertaĵo, 1964)
* *Finomüveggyártásunk műszaki problémái.* (1968)
* *Ólomüvegek szerkezetének kutatása nascens ólomüvegolvadékokban és szilárd ólomüvegekben.* (disertaĵo, 1970)
* *Üvegszerkezetkutató kísérletek.* (disertaĵo, 1975)
* *Az üvegművészet technikája.* (5 volumoj, studenta lernolibro, 1976)
* *Iparművészeti szilikát technológiák.* I–IV. köt. Főisk. tankönyv. (4 volumoj, studenta lernolibro, 1986–1991)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj metalurgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
DeepMind

**Google DeepMind** estas brita firmao por la disvolviĝo de artefarita intelekto, fondita en septembro 2010 sub la nomo **DeepMind Technologies**, kaj akirita de Google en 2014 . En 2015 ĝi estis transdonita de Guglo al Alphabet. La kompanio estas konata pro pluraj gravaj evoluoj en la kampo de artefarita inteligenteco kaj kalkulado .

La kompanio respondecas pri la disvolviĝo de artefarita neŭra reto kapabla lerni kiel ludi komputilajn ludojn en simila maniero al homoj, krom artefarita neŭra reto kapabla aliri eksteran memoran aparaton, simila al klasika maŝino de Turing, kiu esence " kreas" komputilon kapablan simuli/manipuladon de mallongdaŭra memoro simila al tio, kiu estas en homa cerbo  . La firmao akiris vastan diskonigon en 2016, post kiam ĝia AlphaGo-programaro venkis profesian homan ludanton en la ludo Goo por la unua fojo. Post tio, la programaro venkis la mondĉampionon en Goo Lee Sedol . Alia programaro de la kompanio, AlphaZero, venkis la plej bonajn programojn en Go, Ŝako kaj Ŝogio . En 2020 ŝi respondecis pri multaj progresoj en la kampo de la dinamiko de proteina faldado kaj ŝia AlphaFold-softvaro gajnis la CASP-konkuradon  .

En junio 2024, ĝi rivelis novan kaj komencan modelon de konvertiĝo de video en aŭdsonon, muzikon kiu akompanas ĝin kaj identigos objektojn viditajn en la video laŭ artefarita inteligenteco.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* GitHub Deponejoj
Kategorio:Artefarita intelekto
Kategorio:Firmaoj
Kategorio:Google
Niederwillingen

**Niederwillingen** estas kvartalo de Stadtilm, Germanujo. Ĝi situas ĉe Wipfra en alteco de ĉ. 370 metroj. Norde de ĝi troviĝas ebenaĵoj de la Turingia Baseno, sudokcidente komenciĝas ĉe al 502 metrojn alta monto *Willinger Berg* la unuaj anoncantoj de la montaro *Reinsberge* kaj Turingia Arbaro. Sudoriente troviĝas ĉ. 440 metrojn alta ĝibaro post kiu etendiĝas Ilm-valo. Ĉarma estas la tie ofta geografia ŝanĝiĝo inter arbaroj kaj agroj. Rande estiĝis de 1993 tri loĝadzonoj venigintaj pli ol du cent freŝajn loĝantojn. Invitas la ĉirkaŭaĵoj al marŝado kaj biciklado.

## Historio 
Ĝia unua dokumenta mencio estis jam en 1286; ĝis 1920 ĝi apartenis al la Admininistradujo Arnstadt ene de la Dukujo (respektive mallonge de la Liberŝtato) Schwarzburg-Sondershausen. Formiĝis en 1922 Distrikto Arnstadt ĝis kreiĝo de Distrikto Ilm en la 1994-a jaro. Memstareco komunuma estis inter 1922 kaj 1996 (kun la intertempe englutitaj vilaĝoj Behringen kaj Oberwillingen. En la 1.6.1996 Niederwillingen venis al Ilmtal, kio iĝis makulaturo en la 6.7.2018: ĉar tiun tagon Niederwilligen fariĝis kvartalo de Stadtilm.

## Kulturo kaj vidindaĵoj
*Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo estas de romanika origino ĝuinte profundan alikonstruon en 1786. Kadukeco akriĝis dum GDR-tempoj malhelpote post 1990. Ĝis 1994 restaŭriĝis ankaŭ grupo de la Krucumito, la ĉefaltarbldo (de 1772) kaj la orgeno.
*Multo da trabfakaĵoj venkigis la niederwillingen-anojn en 1995 okaze de la konkurso pri estonta envilaĝa vivo kaj vilaĝa beleco *Unser Dorf hat Zukunft - Unser Dorf soll schöner werden*.
*Interesega estas krome speciala Tunelmuzeo, kion instigis la konstruado de la federacia aŭtoŝoseo A 71 inter Sangerhausen kaj Bergrheinfeld.
*Muzeo pri regiona historio (apud la kirko) klarigas la vilaĝan historion en ĉiuj detaloj.

## Ekonomio kaj trafiko  
Estante agrikultura vilaĝo, Niederwillingen sendas multajn vilaĝanojn labori al Stadtilm aŭ al Arnstadt. De 1894 ekzistas fervoja haltejo ĉe la fervojlinio Arnstadt-Saalfeld: la stacidomo necentra en la 1990-aj jaroj ekmalfunkciis kaj cedis al pli centra haltejo. Vagonaroj de la linio RB 23 haltas ĉiun horon po unu fojo. Vilaĝrande troviĝas eĉ eta flugkampo.

Por trajnmalŝatantoj moderna strataro ofertas koneksojn al Stadtilm, Griesheim, Arnstadt, Oberwillingen kaj Marlishausen. Ne tro foras la aŭtoŝoseo A 71 (kun la plej proksimaj enirejoj *Arnstadt-Süd* kaj *Ilmenau-Ost*).

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retpaĝaro

## Notoj 
Kategorio:Stadtilm
Kategorio:Aperis en 1286
Abetone Cutigliano

**Abetone Cutigliano** estas nova komunumo de Italio, kiu ekestis komence de 2017 el la antaŭaj komunumoj Abetone kaj Cutigliano. En 2004 la 28-a Internacia Junulara Festivalo de Itala Esperantista Junularo okazis en Abetone.

La komunumo apartenas al la provinco Pistojo kaj al la regiono Toskanio. Laŭ la stato de  en la loko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristanaj patronoj estas en Abetone la sanktulo Leopoldo la 3-a de Aŭstrio kaj en Cutigliano la apostolo Bartolomeo, kies memortagoj sekve estas la komunumaj festotagoj.

Najbaraj komunumoj estas Bagni di Lucca (LU), Coreglia Antelminelli (LU), Fanano (MO), Fiumalbo (MO) kaj San Marcello Piteglio.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Toskanio
Kategorio:Komunumoj de Provinco Pistoia
Proteina faldado

[dekstra|eta|360x360ra|[Proteino antaŭ kaj post faldo]]
dekstra|eta|360x360ra|Rezultoj de proteina faldadoEn biokemio kaj molekula biologio, **proteinfaldado** (proteina faldado*)* estas la procezo de spontanea faldado de polipeptidĉeno en unikan (*naturan*) spacan strukturon (la tielnomita terciara strukturo) . Ĝi okazas dum kaj post la sintezo de la peptida ĉeno kaj estas antaŭkondiĉo por la senerara funkcio de la proteino. La faldado estas kaŭzita de la plej malgrandaj movoj de la solvmolekuloj (akvaj molekuloj) kaj de elektraj allogaj fortoj ene de la proteinmolekulo. Iuj proteinoj povas faldi ĝuste nur helpe de certaj enzimoj aŭ ĉaperonaj proteinoj .

Tiu biokemia procezo rezultas en tridimensia strukturo kreita en la proteino, post la tradukprocezo. Kiam proteino estas sintezita en la ĉelo de la ribosomo, ĝi troviĝas en sia primara strukturo, tio estas, kiel longa ĉeno de aminoacidoj sen difinita strukturo. En ĉi tiu stato la proteino estas neaktiva kaj por plenumi sian celon ĝi devas faldi, t.e. krei tridimensian strukturon. Ĉe la fino de faldado, la proteino estas en strukturo konata kiel la nativa stato (), kaj havas terciaran aŭ kvaternaran strukturon, faldita en tridimensia strukturo .

Komprenado kaj stimulado de la proteina faldada procezo estis grava defio por komputa biologio ekde la malfruaj 1960-aj jaroj.

## Referencoj 
Kategorio:Proteina strukturo
Kategorio:Biokemiaj reakcioj
Jacques Bol

**Jacques BOL** (naskiĝinta la  en Walcourt-Berzee, mortinta la  en Wavre) estis belga inĝeniero kaj ano de la Ido-movado.

Post edukiĝo en humanisma gimnazio de la jezuitoj li diplomigis pri tekniko en Charleroi ĉe la altlernejo *Université du Travail*. Post soldatado li laboris por la ministerio de agrikulturo (fako hidraŭliko) ĝis pensiiĝo en la aĝo de 65 jaroj.

Private estis li amanto de lingvoj: krom la franca kaj la germana li regis ankaŭ la araban, la ĉinan kaj la hebrean. Kun Andreas Juste fondis li grupon de junuloj interesiĝantaj pri planlingvoj: ili komencis per Esperanto antaŭ komuna idistiĝo. Por Ido li laboris ĝismorte. Lia engaĝiĝo estis dum tre grava periodo de la mondlingva movadaro. Li havis multajn postlasitaĵojn: 12 skatoloj kun leteroj kaj privataj libroj estas nun en Vieno ĉe Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj. 

Bol ankaŭ estis redaktisto de la periodaĵo *Progreso* inter la jaroj 1987 kaj 2000..

## Notoj
Crespina Lorenzana

**Crespina Lorenzana** -  - estas komunumo de Italio, kiu ekestis komence de 2014 el la antaŭaj komunumoj Crespina kaj Lorenzana - la administrejo situas en la parto Crespina. Ĝi apartenas al la provinco Pizo kaj al la regiono Toskanio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la apostolo Bartolomeo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.

eta|280ra|maldekstra|
Najbaras la komunumoj Casciana Terme Lari, Cascina, Collesalvetti (LI), Fauglia, Orciano Pisano kaj Santa Luce.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  de la unuigita komunumo ()

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Toskanio
Kategorio:Komunumoj de Provinco Pisa
Michael Schmidt-Salomon

eta|Schmidt-Salomon ĉe Rana Ahmad libra prezento en januaro 2018.**Michael SCHMIDT-SALOMON** (naskita la 14-an de septembro 1967 en Treviro kiel *Michael Schmidt*) estas germana filozofo, verkisto kaj ateisma aktivulo, kiu estas kunfondinto kaj proparolanto de la humanisma Fondaĵo Giordano Bruno. Li interalie estis identigita kiel ĉefateisto de "Germanio" 

Li verkis la *Manifest des evolutionären Humanismus* (Manifesto de Evolua Humanismo - parolado por domina kulturo taŭga por niaj tempoj) kaj *Die Kirche im Kopf* (*La Eklezio en la kapo*) . En la manifesto, li formulis *la 10 Proponojn de Evolua Humanismo* kiel alternativon al La Dekalogo. Lia infanlibro ''Wo bitte geht's zu Gott? fragte das kleine Ferkel* ("*Kie ni povas trovi Dion? demandis la eta porkido*") kaŭzis polemikon por ties prezento de religio .

## Vivo 
Schmidt-Salomon kreskis en liberala katolika familio en Treviro. Li studis pedagogion en la Universitato de Treviro, en 1992 li akiris pedagogian diplomon, kaj en 1997 li ricevis la titolon de doktoro pri filozofio pro la disertaĵo *Erkenntnis aus Engagemant* (Kogno kiel rezulto de engaĝiĝo. Fundamentoj de la teorio de novmodernismo). De 1992 ĝis 2001 li estis esploristo kaj lekciisto ĉe la Universitato de Treviro. Lia laboro temigas la filozofion de scienco, antropologio, estetiko, teorio de socio, futurologio, kritiko de religio kaj ideologio, kaj praktika etiko. Ekde 2002 li estas interalie lektoro ĉe *la Institut D'Etudes Educatives et Sociales* (IEES) en Luksemburgo.

## En Esperanto aperis 
"La porkida libro" ("Das Ferkelbuch"):
* *Kie ni povas trovi Dion? demandis la eta porkido* publikigita de eldonejo Alibri en Aschaffenburg en 2011. Tradukis Libera Pensantino. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Salomons Hejmpaĝo persona retejo
* *Kion ni rakontu al niaj infanoj?* Sheila Spielhofer, Esperanta Retradio, la 21-an de aŭgusto 2024.
* La porkida libro en Germana Nacia Biblioteko
* La porkida libro en Katalogo de UEA
* "Rasisma infanlibro en Esperanto": Recenzo de Rudolf Fischer pri la porkida libro en *Esperanto aktuell'' 2014/4, p. 24

Kategorio:Germanaj filozofoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Germanaj humanistoj
Kategorio:Germanaj ateistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1967
Kaspijskaja (Birjulovskaja linio)

**Kaspijskaja** () estas estonta stacio de la Metroo de Moskvo sur Birjulovskaja linio, ĝi situas inter la stacioj '** kaj **' sude de Moskvo. Ĝi estos malfermita post 2028.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de stacioj de Moskva metroo

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

Kategorio:Stacioj de Moskva metroo
Kategorio:Birjulovskaja linio (Moskvo)
László Jakóby

**László Jakóby** [lAslO jakObi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jakóby László,** estis hungara metalurgo. Lia familia nomvarianto estis *Jakoby* [jakobi].

 naskiĝis  en Lúzsna (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Liptovská Lúžna en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en Selmecbánya en 1914, poste li batalis dum la 1-a mondmilito, pli poste li akiris metalurgian diplomon en Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron) en 1924. Post la diplomo li laboris jaron en Miskolc, poste li estis ĉefinĝeniero en fabriko de urbo Csepel la universitato. En 1931 li malfermis privatan metalurgian kontoron kun entrepreno, kiu jam ne povis funkcii pro la komenciĝanta socialismo en 1949. Li laboris plu en instituto ĝis sia morto. Intertempe li kandidatiĝis en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia laboro fokusiĝis al la sabloj uzataj en gisado, krome al metaloj, alojoj. Li ricevis premion en 1947.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A fémöntödei homokokról.* (1926)
* *Az ólombronzcsapágyak metallurgiája.* (1935)
* *A magyar magnézium-kohászat.* (1942)
* *A magnézium és ötvözeteinek olvasztása és öntése.* (1948)
* *Könnyűfémek kovácsolása.* (monografio, kunaŭtoro, 1951)
* *Fehérfémhulladékok feldolgozása.* (monografio, 1953)
* *A magyar szoboröntészet – műöntészet – története. 1–6.* (1957)
* *A Bányászati és Kohászati Lapok alapítása és fejlődése az Országos Magyar Bányászati és Kohászati Egyesület megalakulásáig.* (1992)

## Memorigiloj 
* bronza busto en Budapeŝto

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* aprezo
* biografio hungare (legebla pli malsupre) 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj metalurgoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kapturno

eta|250x250ra|Piktrogramo
**Kapturno** estas malagrabla sento, kiu kutime okazas kiam oni turnas la kapon ripete, kliniĝas aŭ staras.​ La termino estas malpreciza, kaj povas esti konfuzita kun sento de disorientiĝon en spaco, vertiĝo kaj movmalsano. Ĝi ankaŭ povas referenci al malekvilibro, foje kun naŭzo kaj vomado, sento de sveno. La kapturno estas konsiderata severa kiam estas klara sento, ke la ĉirkaŭanta medio turniĝas kaj emas fali . 

## Referencoj 
Kategorio:Sindromoj en neŭrologio
Aurél Horváth

**Aurél Horváth** [aŭrEl horvAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Horváth Aurél,** estis hungara metalurgo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Zurndorf (Aŭstrio, Burgenlando), li mortis  en Budapeŝto (laŭ alia informo en Dunaújváros).

## Biografio 
 frekventis bazlernejon en Hegyeshalom, poste li maturiĝis en gimnazio en Győr en 1940, pli poste li akiris metalurgian diplomon en kampuso de Sopron apartenanta al Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1944. Post la diplomo li laboris 2 jarojn en fabriko de Salgótarján, poste en la ĉefurbo li faris administrajn laborojn en la ministerio aŭ en ties organizaĵoj. Inter 1952–1959 li estis docento kaj plejparte katedrestro en Pezindustria Universitato de Miskolc, poste ĝis 1975 li havis postenojn en metalurgia fabriko de Dunaújváros. Tamen interrompe li establis Metalurgian Altlernejon same en Dunaújváros (1962–1964), eĉ li instruis tie inter 1969–1989. Intertempe li doktoriĝis en Miskolc en 1969, li kandidatiĝis en 1976 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis la metaloj kaj ŝtaloproduktado. Pro divorco li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis 2 gefilojn en 1948 kaj 1950, la dua filinon en 1958. Li ricevis premiojn inter 1950-1973.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A vanádium dezoxidálóképessége.* (1950)
* *Az égéshőmérséklet kiszámításának fizikai-kémiai módszerei.* (1958)
* *Kohászati fizikai kémia.* (monografio ankaŭ studenta lernolibro, 1961; 2-a eldono: 1964)
* *A vasötvözetekben levő kísérő-, szennyező- és ötvözőelemek vákuumkezelés hatására tanúsított viselkedésének fizikai-kémiai értelmezése.* (disertaĵo, 1969)
* *A fizikai kémia elméletének és technológiai alkalmazásának fejlesztése a vaskohászatban.* (disertaĵo, 1975)
* *A vasércek direktredukálásának általános világhelyzete és lehetőségei vaskohászatunkban.* (kunaŭtoro, 1987)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj metalurgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Rakovnika montetaro

**Rakovnika montetaro** (ĝis la jaro 1979 *Jesenická pahorkatina*) () estas geomorfologia tutaĵo, kreanta la nordan parton de Pilzena montetaro. Ĝi etendiĝas en mezokcidenta enlando de Bohemio, kie ĝi prenas la nordan parton de distrikto Plzeň-nordo, la okcidentan parton de distrikto Rakovník, sudokcidenton de distrikto Louny kaj sudorientan terangulon de distrikto Karlovy Vary. La plej alta montopinto estas monteto Lišák (677&nbsp;m) ĉe Štipoklasy.

Rakovnikan montetaron karakterizas agrikultura trajto kaj minimuma grado de urbanizado; ununura pli granda urbo de la tutaĵo estas Rakovník sur la orienta rando mem. El pluaj malpli grandaj urboj menciindas Jesenice, Kryry, Lubenec, Žihle kaj Manětín.

Plej granda parto de Rakovnika montetaro apartenas al akvokolekta areo de rivero Berounka (la plej signifajn fluantojn ĉi tie prezentas ĝiaj maldekstraj alfluantoj Střela kaj rojo Rakovnický potok), la nordan randon de la teritorio (distrikton Kryrská pahorkatina) deakvigas rivereto Blšanka en Ohře.

La montetaro ricevis la nomon laŭ urbo Rakovník.

## Pluaj fotoj 

File:021019 Vlci vrch u Jesenice z rozhledny.JPG|Vido el belvedero Na Vlčím vrchu ĉe Jesenice
File:Odlezelske Lake, Czech Republic.jpg|Lago Odlezelské jezero ĉe Odlezly


Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Montetaroj en Ĉeĥio
Kategorio:Pilzena montetaro
Kategorio:Geografio de distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Geografio de distrikto Louny
Kategorio:Geografio de distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Geografio de distrikto Rakovník
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Kevermes)

La **paroĥa preĝejo Naskiĝo de Maria** estas religia historia monumento en Hungario, en grandvilaĝo Kevermes.

## Historio 
Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis, poste tabakkulturistoj alvenis en 1815. Ili konstruis malgrandan preĝdomon. La katolikoj eklezie apartenis al paroĥo de Elek. En 1835 paroĥa kirko estis konstruita, sed ĝi plene kadukiĝis post jaroj. La didomo videbla ankaŭ nun konstruiĝis en la jaroj 1947 kaj 1948. Ĝi estis renovigita en 1884 kaj 1935, krome interne la muroj estis pentritaj en 1990. La orgeno estis kreita en 1912.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto, antaŭ la korto krucifikso videblas. La fasado estas simetria, meze funkcias la kvarangula enireja porto, pli supre fenestro, jam en la tegmenta alto ronda fenestro donas lumojn. La plej supre la turo altiĝas.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* leksikono
* hungare kun foto

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* prezento

Kevermes
Kevermes
Křivoklata montetaro

**Křivoklata montetaro** () estas geomorfologia tutaĵo en Mezbohemia regiono kaj Regiono Plzeň. Tiu ĉi ondiĝinta altaĵaro estas konsisto de Brda regiono en Berouna sistemo. Plimulto de la teritorio estas kreata de proterozoikaj skistoj kun enmetaĵoj de liditoj, kvarcitoj kaj spilitoj. Sur la nordokcidenta rando elstaras al surfaco magmorokaĵoj (riolitoj) el periodo de pli malnova paleozoiko. Karakteriza trajto de la reliefo estas mallongaj montodorsoj en direkto okcidentsudo - orientnordo, profundaj kanjonaj valoj de rivero Berounka kaj ĝiaj alfluantoj.

La plej alta montopinto, montodorso Radeč inter Rokycany kaj Zbiroh, estas iam konsiderata kiel konsisto de Brdy. Pli ol 84 % de teritorio estas konsisto de PPR Křivoklátsko.

La montetaro ricevis sian nomon laŭ kampurbo Křivoklát.

## Referencoj

Kategorio:Montetaroj en Ĉeĥio
Kategorio:Geografio de Mezbohemia regiono
Kategorio:Geografio de distrikto Beroun
Kategorio:Geografio de distrikto Kladno
Kategorio:Geografio de distrikto Rakovník
Kategorio:Geografio de Regiono Plzeň
Kategorio:Geografio de distrikto Rokycany
Kategorio:PPR Křivoklátsko
Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Brda regiono
Muzeo de Aleksandrio

eta|300px|

La **Muzeo de Aleksandrio** (, *"Museion"*, laŭvorte ***templo de la muzoj***), estis centro dediĉita al la muzoj, kie ĉio necesa estis aranĝita por ke la plej bonaj poetoj, verkistoj kaj sciencistoj de la Antikva Mondo vivu kaj laboru. Ĝi estis fondita de Ptolemeo la 1-a Soter ĉirkaŭ la jaro 300 antaŭ nia erao kaj fermita sep jarcentojn poste en 391 de la patriarko Teofilo, kiu estis submetita al la ordonoj de la romia imperiestro Teodozio la Granda.

eta|maldekstre|300ra|
La *templo de la muzoj* en la metropolo Aleksandrio, en Antikva Egiptio tiutempe forte influita per la helenisma epoko kaj do kulture grekigita, havis diversajn ĉambrojn je la servo de kleruloj kaj saĝuloj. Estis konferencaj salonoj, laboratorioj kaj observatorioj, krom la loĝejo kaj manĝejo. Sed super ĉiuj elstaris ĝia biblioteko, kiu estis konata kiel la "granda Biblioteko de Aleksandrio". La *templo de la muzoj* povis plenumi instruan funkcion, sed ankaŭ propagandan - la grekoj ĉiam konsideris sian kulturon supera kaj per la klerejo povis demonstri tion. Sed estas nekonate kio estis ĝia strukturo, ĝia preciza loko, la devoj truditaj al ĝiaj gastoj aŭ ĝiaj precizaj fontoj de financado. Ĉiukaze klaras ke temas pri unu el la plej fruaj formoj de universitato, eble paralele al similaj institucioj en Mezopotamio kaj Levantenio, pri kiuj en la moderna epoko ne restis konvinkaj scioj kaj pruvoj.

## Originoj de la *"Museion"* 
La Muzoj, la filinoj de la dio Zeŭso ​​en la greka mitologio, estis tiuj, kiuj disponigis saĝon kaj inspiron al la poetoj kaj, en pli vasta senco al ĉiuj leteruloj, sciencistoj kaj filozofoj. Aristotelo kaj aliaj saĝuloj de Klasika Grekio adoris tiujn diaĵojn en malgrandaj arbaroj proksime de siaj edukaj centroj. Kun la tempo ili konstruis altarojn en sia honoro aŭ eĉ malgrandajn konstruaĵojn nomitajn "muzeoj, "temploj de la muzoj".

Memore al tiuj sanktaj lokoj, la ptolemeaj reĝoj uzis tiun nomon por la aro da instalaĵoj, konstruitaj ene de sia palaco, kie ili volis loĝigi kaj konservi la plej bonajn mensojn de sia tempo. Tial, ĝi ne estis unu konstruaĵo konsekrita al tiuj diaĵoj, sed pluraj, kun malsamaj celoj.

Kategorio:Scienco de Antikva Egiptio
Kategorio:Egiptaj temploj
Citadelo de Koburgo

**Koburga Citadelo** (germane: *Veste Coburg*) estas ĉefa emblemo de Koburgo, Germanujo. 
Ĝi gastas nun gravajn artkolektojn (armiloj, vitroj, sledoj, ĉaroj, kuprogravuraĵoj). Spekteblas artaĵoj i.a. de Albrecht Dürer, Lucas Cranach la Maljuna, Matthias Grünewald, Tilman Riemenschneider, Martin Schongauer.

## Historio
La unua mencio burga estis en 1056; ekposedis en 1353 dinastio Wettin. Ĝis la estiĝo de la envala Kastelo Ehrenburg (laŭ ideo de Johano Ernesto), germana dukoĝi estas ankaŭ rezidejo kaj ĉiuokaze ĝuis pli kaj pli da fortikado.

En 1530 gastis en ĝi Marteno Lutero kiu surloke daŭrigis la tradukadon de la Biblio atendante la rezultojn de la dieto je Augsburg (kiu formuliĝis finfine la Aŭgsburga konfeso). Lia duka moŝto Ernesto la 1-a restartigis la konstruadojn surcitadelajn. Novgotiko komencis superregi danke al Carl Alexander Heideloff kaj arĥitekto Bodo Ebhardt kontinuigis ties modernigon.

Muzee gravegas la arthistoriaj kolektoj. Filio troviĝas en Rödental, nome la Eŭropa muzeo pri modernaj vitraĵoj.

## Eksteraj ligiloj
*artmuzea paĝaro
*municipa paĝaro
*virtuala rondgvidado
Eckardtsturm

**Eckardtsturm** estas tura belvedero en Koburgo starigite en la 1873-a jaro, sur la monteto *Eckardtsberg* (nivelo de 432 metroj super la mara nivelo kaj) kun propra alteco de 21 metroj. Kune kun la koburga citadelo, Kastelo Callenberg, Bismarck-turo ĝi formas turan rektangulon sur koburgaj altaĵoj. Ekzistas inter ĉiuj reciproka spektebleco.  

## Historio 
Pri unua planofaro por gotikstila turo sur monto *Eckardtsberg* komisiis duko Ernesto la 1-a ĉirkaŭ 1810 la arĥitekton Peter Speeth. Inter 1839/40 skizis Carl Alexander Heideloff maŭzoleon por la duka familio. La planoj pri novgotika entombigkirko kun duobla turfasado tamen ne plu postsekviĝis por la morto de Ernesto la 1-a. Lia filo kaj posteulo Ernesto la 2-a ne lasis forgesi la ideojn pri iu konstruaĵo por la monto *Eckardtsberg*. Je ties mendo planis en 1852 kortega ĉefkonstruisto Carl Friedrich Wilhelm Streib artefaritan ruinon; sed tio ne plaĉis. En la 1.10.1872 fine la duko akiris de Paul Julius Reuter (ĉi homo nboeliĝis en septembro 1871) grundon de 0,0591 hektaroj por turokonstruo sur montspronsimila ero okcidenta. Sekve estiĝis kontraŭ la sumo de 5544 guldenoj belvidejon laŭ planoj de Streib. Meto de fundamenta ŝtono okazis en la 3.5.1873, finkonstruo en 15.10.1873. En 1917 ekposedis la tuton la citadelanoj. Malsupre de la turo troviĝis inter 1892 kaj 1979 la ekskursotaverno *Ekckardtsklause* (posta nomo *Amerika-Klause*). 

Inter 1955 kaj 1960 gastigis ĝi publikan observatorion *(Volkssternwarte)*. Restaŭrado esti en 1980/81 kun kreo de novaj plafonoj kaj starigo de ŝtala helika ŝtuparo. Ekde 1993 estas radiotelefono-anteno de la amatora klubo *Deutscher Amateur Radio Club* (filio koburga). La interno tura ne plu viziteblas.

## Arkitekturo 
Sur kvadrata horizontala projekciaĵo estiĝis en 1872 novgotika turo de 21 metroj kun grejsa brikmuraro. Pro siaj lum-embrazuroj ĝi similas al mezepoka ĉirkaŭfortikaĵturo. La avankorpa sokla etaĝo karakteriziĝas per bosoza muraĵo. Ĉe la vala flanko estas romp-arka enirejportalo kun la enskribo *S D 1873*. Supre de la enirejo estas orelsimila antaŭ-aĵo kun iam buntaj vitraloj. Plej supre troviĝas brustŝirmilo kun platformo belvedera.

Aliroj estas aŭ tra nordeosta aleo kaj okcidente per ŝtuparo.

## Literaturo 
* Peter Morsbach, Otto Titz: *Stadt Coburg. Ensembles-Baudenkmäler-Archäologische Denkmäler*. Denkmäler in Bayern. Volumo IV/48. Karl M. Lipp Verlag, München 2006, ISBN 3-87490-590-X, p. 65

## Eksteraj ligiloj 
*turismaj informoj fare de tuturba reklamagentejo
*informoj ĉe *komoot.com* kun 70 fotoj

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Coburg
Kategorio:Belvederoj en Germanio
Vladikavkaz (stacidomo)

**Vladikavkaz** () estas fervoja stacio de la regiono Mineralovodsk de la Norda Kaŭkaza Fervojo, situanta en la urbo Vladikavkazo, ĉefurbo de Nord-Osetio. La stacio estas la finstacio sur la linio de la nodstacio Beslan.

La stacidomo estas inkludita en la registro de arkitekturaj monumentoj kiel identigita objekto de kultura heredo de Rusio.

## Bildgalerio 

Владикавказ. Железнодорожный вокзал.jpg|Ekstero
Vladikavkaz railroad station.JPG|Enirejo
Железнодорожный вокзал. Интерьер 02.jpg|Interno

## Vidu ankaŭ 
* Vladikavkazo

## Eksteraj ligiloj 
* Vladikavkaz en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Vladikavkazo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1875
Adler (stacidomo)

**Adler** () estas stacio en la regiono Tuapse de la Norda Kaŭkaza Fervojo en la distrikto Adler de la urbo Soĉi, Krasnodara regiono. Ĝi estis malfermita por regula persona trafiko en 1929 sur la Nigra Mara Fervojo.

## Bildgalerio 

Большие Сочи (Сочи), Сочи 24.JPG|Stacio
Adler Railway Station (2018) - interior.jpg|Interno
2ES4K-081, 062 and 061, Adler station.jpg|Lokomotivoj

## Vidu ankaŭ 
* Soĉi
* Soĉi (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Adler en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Soĉio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1929
Ĉeskobudejovica baseno

**Ĉeskobudejovica baseno** () estas geomorfologia tutaĵo en la nordokcidenta parto de  Sudbohemiaj basenoj. Temas pri preskaŭ 70&nbsp;km longa tektonika grabeno tratiriĝinta en direkto nordokcidento-sudoriento kaj larĝa en diametro dek ĝis dek du kilometrojn. Ĝia reliefo estas plej parte plata aŭ milde ondiĝinta en supermara alteco plej ofte 380–410&nbsp;metroj, surrande ĝi estas fermita de proporcie karakterizaj faŭltaj deklivoj.

La baseno ricevis sian nomon laŭ urbo České Budějovice.

## Pluaj fotoj

Dehtář v létě.jpg|Fiŝlago Dehtář

## Referencoj

Kategorio:Sudbohemiaj basenoj
Kategorio:Basenoj en Ĉeĥio
Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Geografio de distrikto České Budějovice
Kategorio:Geografio de distrikto Strakonice
Kategorio:Geografio de distrikto Písek
Batajsk (stacidomo)

**Batajsk** () estas krucvojo de la Rostova regiono de la Norda Kaŭkaza Fervojo, situanta en la urbo Batajsk, Rostova provinco. Laŭ la ĉefa naturo de la laboro, ĝi estas ranĝadstacio, laŭ la volumeno de laboro, ĝi estas klasifikita kiel eksterklasa.

## Bildgalerio 

Г. Батайск, привокзальная площадь.jpg|Ekstero
Su252-20.jpg|Vaporlokomotivo
Станция Батайск(1).jpg|Ranĝadstacio

## Vidu ankaŭ 
* Batajsk

## Eksteraj ligiloj 
* Batajsk en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Batajsk
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1875
Mattoni

thumb|Mattoni
thumb|upright|150px|Mineralakvo Mattoni
thumb|Mattoni kun diversaj gustoj
**Mattoni** estas ĉeĥa mineralakvo el municipo Kyselka ĉe Karlovy Vary, kiu estas abunde vendata kiel pakumita akvo. Nuntempe proprumas registritan markon kompanio **Mattoni 1873**.

## Historio
En la jaro 1522 unuafoje aperas skribmencio pri mineralakvo el Kyselka.

## Vidu ankaŭ
* Heinrich Mattoni

## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj paĝoj de Mattoni
* 

Kategorio:Fontoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Kyselka
Kategorio:Akvokolekta areo de Ohře
Kategorio:Ĉeĥaj mineralakvoj
America's Army

'''''America's Army*** (ankaŭ konata kiel **AA** aŭ **la United States Government Military Game Project*' ) estas plurludanta unuapersona pafludo, kun emfazo de alta realismo en la modeligado de armiloj kaj scenaroj, evoluigita fare de la Usona Federacia Registaro. Ĝi povas esti elŝutita kaj ludita senpage de iu ajn komputilo. Ĝia celo estas plibonigi publikan opinion pri la usona militistaro kaj kuraĝigi rekrutadon en ĝi.

La ludo havas pli ol 10 milionojn da registritaj uzantoj, el kiuj ĉ. duono kompletigis "Bazan Trejnadon" (ia virtuala rekrutlernejo) por kvalifiki por normala interreta videoludado.

Pluraj verkintoj  substrekis ke la ludo devas esti konsiderita propagandinstrumento, donita la propran difinon de la usona Departamento de Defendo pri propagando :"Propagando: Ajna formo de komunikado en subteno de naciaj celoj dezajnitaj por influi la opiniojn, emociojn, sintenojn, aŭ konduton de iu grupo por profitigi la sponsoron, aŭ rekte aŭ nerekte." ( *Departemento de Defendo Vortaro de Milita kaj Rilata Kondiĉoj* : Propagando)La unua versio de la ludo (1.0), kiu estis titolita *Recon*, unue estis publikigita la 4-an de julio 2002. Aktuale en 2014, pli ol 41 versioj kaj aldonoj estis publikigitaj. Ĉiuj versioj de la ludo estis evoluigitaj per la ludmaŝino Unreal Engine, kaj uzas ( Punkbuster ) por kontraŭi trompadon. Financita de la usona registaro, la ludo estas distribuita senpage per cifereca elŝuto, nuntempe per STEAM.

La ludo estas tre realisma kaj estas uzata por agitado kaj propagando. Surbaze de la ludoj, dekoj da trejnado kaj simulado sistemoj estis evoluigitaj por usona armeo dungitaro. '' La America's Army* serio, origine havebla sur komputilo, inkludas versiojn por Xbox kaj Xbox 360, same kiel porteblaj platformoj . 

En majo 2022, oficiala enreta funkcio kaj subteno por la plej lasta ludo en la serio, *America's Army: Proving Grounds'', estis retirita .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* La platformo de America's Army por registaraj aplikoj
* La MOVES Instituto(eksaj ellaborantoj)
* "Militaj ludoj en tempo de milito", *MSNBCa* artikolo (la 18a de julio 2004)
* America's Army versio 2.5 ĉe helpa retejo
Kategorio:Videoludaj serioj
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj aperintaj en 2002
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Vindozo
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per PlayStation 2
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per PlayStation 4
Tuapse-Passaĵirskaja (stacidomo)

**Tuapse-Passaĵirskaja** () estas fervoja stacio de la Tuapse-regiono de la Nord-Kaŭkaza Fervojo (antaŭe la Armavir-Tuapsea Fervojo), situanta en la centro de la urbo Tuapseo, Krasnodara regiono.

La stacio vendas pasaĝerbiletojn, akceptas kaj liveras pakaĝojn.

## Bildgalerio 

Tuapse, Krasnodar Krai, Russia - panoramio (48).jpg|Nokte
Г. Туапсе, жд вокзал.jpg|Stacio
Tuapse, Krasnodar Krai, Russia - panoramio (30).jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Tuapseo
* Tuapse-Sortirovoĉnaja (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Tuapse-Passaĵirskaja en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Tuapseo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1915
Mihály Ágoston (elektrinĝeniero)

**Mihály Ágoston** [mihAj Agoŝton], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ágoston Mihály,** estis hungara elektrinĝeniero, bibliotekisto.

Mihály Ágoston naskiĝis  en :en:Mužlja (nuntempa urboparto de Zrenjanin), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mihály Ágoston apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li akiris maŝininĝenieran diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1954, baldaŭ li kompletigis sian diplomon kun elektrinĝeniera diplomo. Post la diplomo li estis asistanto en la universitato inter 1954–1959, poste li havis postenon en laboratorio (1959–1969), poste en simila alia laboratorio same jardekon. Tiutempe li kreis hungarajn medicinajn elektrajn aparatojn pri diagnozoj, krome li partoprenis en la hungara spacesplora programo. En la 1980-aj jaroj li estis bibliotekestro de tutlanda teknika biblioteko, kie li kreis la hungaran komputilliteraturan datumbazan sistemon. Li partoprenis en establado de Altlernejo Dénes Gábor en 1989. Li edziĝis en 1955, post 2 jaroj filo naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szakirodalmi információ a vezetés erőforrása.* (1983)
* *A vállalati információs rendszerekről.* (1988)
* *Tudni vagy nem tudni! Gondolatok egy nemzeti információpolitikához.* (kunaŭtoro, 1989)

## Fontoj 
* biografio hungare
* file:///D:/Downloads/journalmanager,+Eml%C3%A9kez%C3%A9s+%C3%81goston+Mih%C3%A1lyra.pdf

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Jugoslavaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mihály Káldor

**Mihály Káldor** [mihAj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Káldor Mihály,** estis hungara metalurgo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris metalurgian diplomon en kampuso de Sopron apartenanta al Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1948. Post la diplomo li laboris nelonge en fabriko pri aluminio kaj fabriko de urbo Csepel, poste li estis asistanto (1949–1954), lektoro (1954–1957), docento (1957–1964), profesoro (1964–1990), ankaŭ katedrestro (1968–1987) en Pezindustria Universitato de Miskolc. Intertempe li kandidatiĝis en 1957, li doktoriĝis en 1974 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En 1991 li pensiuliĝis, tamen li prelegis poste en Miskolc kaj en 2 universitatoj en Budapeŝto. Liaj ĉeftemoj estis metaloj, alojoj kaj ŝtaloj. Li edziĝis en 1950, lia edzino naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1963-1996.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Módszer a rúdsajtolás jelenségeinek kísérleti vizsgálatára.* (disertaĵo, 1959)
* *Vasötvözetek fémtana. III. köt. A vasötvözetek tana.* (monografio kaj studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1963)
* *Vasötvözetek fémtana.* (monografio, kunaŭtoro, 1966; 4-a eldono: 1987)
* *Fémtan.* (monografio, studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1977; 2-a tralaborita eldono: 1996)
* *Bevezetés a kristályosodás fémtanába.* (1988; 2-a eldono: 1990)
* *Fizikai metallurgia.* (monografio, 1990)
* *Az acélok izotermás ausztenitesedésének vizsgálata.* (kunaŭtoro, 1997)

## Memorigiloj 
* busto en Miskolc (2021)

## Fontoj 
* file:///D:/Downloads/AVI_1998_III_16_Kaldor_nekrolog.pdf nekrologo kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj metalurgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tuapse-Sortirovoĉnaja (stacidomo)

**Tuapse-Sortirovoĉnaja** () estas stacio en la regiono Tuapse de la Norda Kaŭkaza Fervojo de Rusiaj Fervojoj, situanta en la nordo de la urbo Tuapseo, Krasnodara regiono, Rusio.

## Videoj 

2ES4K with trains, Tuapse freight station.webm|Trajnoj
Water flood at Tuapse freight station.webm|Inundo 

## Vidu ankaŭ 
* Tuapseo
* Tuapse-Passaĵirskaja (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Tuapse-Sortirovoĉnaja en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Tuapseo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1914
Pjatigorsk (stacidomo)

**Pjatigorsk** () estas fervoja stacio de la regiono Mineralovodsk de la Norda Kaŭkaza Fervojo, situanta en la urbo Pjatigorsk, Stavropola regiono. La stacio situas sur la dutraka fervoja linio Mineralnije Vodi - Kislovodsk.

## Bildgalerio 

Железнодорожный вокзал Пятигорска и ЭП1П с поездом Кисловодск - Тында. Вид с горы Машук.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Станция Пятигорск (вокзал).jpg|Stacio
04 На станции.JPG|Turo

## Vidu ankaŭ 
* Pjatigorsk

## Eksteraj ligiloj 
* Pjatigorsk en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Pjatigorsk
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1894
Mihály Ágoston (lingvisto)

**Mihály Ágoston** [mihAj Agoŝton], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ágoston Mihály,** estas hungara lingvisto, altlerneja instruisto longe en Jugoslavio.

 naskiĝis  en Horgoš (Jugoslavio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li maturiĝis en gimnazio en Subotica, poste li akiris pedagogian diplomon en Pedagogia Altlernejo de Novi Sad en 1951. Inter 1952-1957 li instruis la hungaran lingvon en sia naskiĝvilaĝo, poste en Subotica. Inter 1960-1995 li havis postenon en universitato en Novi Sad, dum en 1964 li akiris similan, sed pli valoran diplomon, krome li doktoriĝis en 1989. Li pensiuliĝis en 1995 kaj translokiĝis al Budapeŝto en 2000. Lia edzino naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1989-2001.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Rendszerezés vagy fölismerés?* (1966)
* *Az -n toldalékú melléknevek alaki és szófaji megoszlása* (1971)
* *Mai magyar írás. Helyesírási kézikönyv az általános iskolák felső osztályai és a középiskolák számára.* (1979, 1982, 1984)
* *A földrajzi nevek írásmódja. Helyesírási kézikönyv.* (1984)
* *A magyar halmaznevek: kategóriájuk, helyük a melléknevek osztályában a szófaji rendszerben, belső rendszerük.* (1993)

## Fontoj 
* biografio hungare (legebla pli malsupre)
* aprezo kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Jugoslaviaj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Jugoslavaj hungaroj
Preĝejo Sankta Nikolao (Hausen)

**Preĝejo Sankta Nikolao** (germane: *Dorfkirche St. Nikolaus*) estas evangelia kirko en Hausen, kvartalo de Arnstadt, Germanujo. 
## Historio 
Ĝi datumas, en formo de romanika kapelo, el la 12-a jarcento. Nordflanke troviĝas la iama portalo kun belega timpano, ja sub la ternivelo: fakte la kirko estas sur la plej malalta loko de la tuta vilaĝo. Antaŭ kelkaj jaroj la planko ankoraŭ estis fosata por gajni spacon. Ĉirkaŭ la kirko estas sekigfoso kiu dum pluvozaj jaroj eĉ parte pleniĝas. 

Temas pri defend-preĝejo kiu dum la malfrua mezepoko ricevis eosten direktitan ĥorejon. Dekoracias la eostan vandon parte bunta vitralo. La navo estis konsiderinde plialtigita kaj ricevis la nunan altecon ĉ. en 1700. Iama sakristio ĉe la norda flanko estis forigita.

Nave staras mezepoka triptiko el la tempo de ĉ. 1500. En 1700 la galerioj kaj la benkaro alvenis, en 1802 orgeno.

La lastaj arkitekturaj ŝanĝoj okazis en 1900. Dum la 20-a jarcento estis restaŭrita la tegmento kaj forprenita la predikeja muro: tio tuj pliheligis la maleksteron. Du grandaj bildoj superregas la internon. En 1917 oni plantis tilion malpost la kirko, honore al Marteno Lutero..

## Eksteraj ligiloj 
*informoj por marŝemuloj
## Notoj 
Hausen
Hausen
Hausen
Hausen
Zaudinskij (stacidomo)

**Zaudinskij** () estas stacio de la Orienta Siberia Fervojo ĉe la Transsiberia fervojo (5649 kilometroj).

Ĝi situas en la distrikto Oktjabrskij de la urbo Ulan-Ude, la ĉefurbo de la Respubliko Burjatio. La suda branĉo de la Orienta Fervojo Ulan-Ude - Nauŝki komenciĝas de la stacio en direkto al la sudokcidento.

centra|280ra|eta|Trakoj kaj vagonoj

## Vidu ankaŭ 
* Ulan-Ude
* Ulan-Ude (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Zaudinskij en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Ulan-Ude
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1900
Kategorio:Transsiberia fervojo
Señora de rojo sobre fondo gris

***Señora de rojo sobre fondo gris*** (*Sinjorino en ruĝo sur griza fono*) estas novelo de la hispana verkisto Miguel Delibes kiu publikiĝis en 1991 fare de Ediciones Destino, la eldonejo kiu publikigis plimulton de liaj verkoj. Ĝi estas lia verko kun pli granda membiografia enhavo, ĉar li iel omaĝas sian edzinon, Ángeles de Castro, mortinta la 22an de novembro 1974 estante 51-jaraĝa pro cerba tumoro.​ 

## Intrigo
La libro, kun agado okazanta en la somero kaj aŭtuno de 1975, rakontas tra Nicolás, fama pentristo meze de krekrizo, la memorojn kiuj venas al sia kapo pri du okazaĵoj gravaj en sia vivo: la malliberigo de siaj filino kaj bofilo pro politikaj tialoj (estas la epoko de la morto de la diktatoro) kaj la malsano kaj finfina morto de sia edzino, Ana, neatendite kaj subite, pro cerba tumoro.​

Nicolás rakontas ĉion tion laŭ speco de monologo-dialogo al sia filino, nome Ana kiel la patrino, ĵus elprizonigita. Ĉefe li centriĝas al la morto de Ana. Nicolás rakontas ĉion ekde la ekkonatiĝo kaj nasko de la filoj, ĝis la ekscio pri la malsano de la patrino, la procezo de adiaŭo kaj funebro kiujn suferis ambaŭ kaj kiun plue li ankoraŭ suferas. Ĝuste kiam la filino estis enkarcerigita ekaperis la unuaj simptomoj de la malsano de Ana, tiel ke la filino vivis la tutan procezon en prizono. Ana estis, por la pentristo, virino ne nur bela, sed ankaŭ kiu "per nura ĉeesto malpazigis la vivopenon de aliuloj".​ En tiu novelo tiel parte membiografia oni rekreas la lastajn monatojn de la vivo de lia edzino Ángeles, Ana en la libro, dum Delibes estas la pentristo kaj rakontisto, laŭnome Nicolás.​ 

## La verko
La titolo *Señora de rojo sobre fondo gris* (*Sinjorino en ruĝo sur griza fono*) aludas al reala pentraĵo nome *Sinjorino en ruĝo* kiun amika pentristo pentris pri la edzino de la verkisto. Tamen nun *sur griza fono* pro la alveno de la morto. Nun tiu pentraĵo estas ekspoziciata en eskpoziciejo de Valadolido, loĝurbo de la familio.

En 2028 oni adaptis la novelon al teatraĵo, kies ĉefan rolon ludis aktoro José Sacristán.

La romano *Señora de rojo sobre fondo gris* estis tradukita al Esperanto en aprilo 2023, kun la titolo *Sinjorino en ruĝo sur griza fono*. La tradukisto estis Antonio Valén.

## Referencoj
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1991
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Romanoj adaptitaj al teatro
Kategorio:Libroj de Miguel Delibes