open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
David Linarès

. Li profesie ludis futbalon de 1996 ĝis 2010.
Li estis ano de "Olympique Lyonnais" de 1996 ĝis 2002, kaj eĉ estis ĉampiono de Francio en 2002 kun tiu teamo.
De 2002 ĝis 2004 li ludis en teamo de Troyes ("Espérance sportive Troyes Aube Champagne") kaj kelkajn monatojn dum 2004 en Club Deportivo Tenerife en Tenerifo ( Kanarioj).
Finfine li subskribis en Dijon ĉe "Dijon Football Côte-d'Or",kie li restis 6 sezonojn ĝis sia emeritiĝo en 2010.

## Trejnisto
De 2010 ĝis 2012, David Linarès trejnis futbalistinojn de "Dijon FCO".
9993 Kumamoto

**9993 Kumamoto** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Juro Kobayashi elde la Civita Observatorio de Kumamoto, en Ĵonan (gubernio Kumamoto, Japanio)

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon Kumamoto, tiu ambaŭ de la gubernio Kumamoto kaj tiu de ties ĉefurbo, Kumamoto, kie loĝas la malkovrinto, en la insulo Kjuŝuo. Tie, la monto Aso havas la plej grandan krateron de aktiva vulkano en la mondo. La Civita Observatorio de Kumamoto (japane 熊本県民天文台) estis konstruita en 1982 per kolekto de fonduso el la civitanoj de Kunmamoto.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Froideville

**Froideville** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Froideville VD** estas komunumo de la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo en Svislando.
* **Froideville (Ballens)** estas vilaĝo de la komunumo Ballens de la Distrikto Morges en Kantono Vaŭdo en Svislando.
* **Froideville (Jura)** estas komunumo de la Departemento Jura en la regiono Franĉkonteo en Francio.
Clemens Krauss

**Clemens Heinrich Krauss** (naskiĝinta la 31-an de marto 1893 en Vieno; mortinta la 16-an de majo 1954 en Meksikurbo) estis aŭstra orkestrestro kaj teatrestro. Krauss fariĝis konata precipe kiel interpretisto de la verkoj de sia amiko Richard Strauss; li kunverkis la libreton por ties opero *Capriccio*.

## Vivo 
La ekstergeedzeca filo de dancistino kaj posta kantistino Clementine Krauss kaj Hector Baltazzi (1851–1916) fariĝis en 1902 kantoknabo ĉe la Viena Ŝtata Opero. Li studis pianon, kompozicion kaj ĥordirektadon ĉe la viena konservatorio de la Societo de la Muzikŝatantoj kaj fariĝis en 1913 ĥordirektisto en Brünn. Post stacioj ĉe la Germana Teatro en Rigo (1913–1914), Nurenbergo (1915–1916), Stettin (1916–1921) kaj Graz (1921) li estis ekde 1922 ĝis 1924 apud Franz Schalk orkestrestro ĉe la Viena Ŝtata Opero, kie likonatiĝis kun Richard Strauss. En 1924 Krauss fariĝis intendanto de la opero je Frankfurto ĉe Majno kaj direktis samtempe la muzeokoncertojn. En 1929 li sekvis vokon kiel muzikdirektisto ĉe la Viena Ŝtata Opero, en 1935 li translokiĝis sampostene al la Berlina Ŝtata Opero.

En la finofazo de la Dua Mondmilito, kiam ekde la 1-a de septembro 1944 la teatrejoj estis fermataj, Krauss staris sur la listo de difavoratoj. Tio ĉi liberigis li de la militservo.

## Agado dum la epoko de la naziismo 
Clemens Krauss estis intimulo de propagandoministro Joseph Goebbels, kiu transdonis al li en 1941 la estradon de la festivalo de Salcburgo. Krauss tenis en nazia Germanujo multajn artistajn postenojn. Ekde 1936 li laboris ĉe la Bavara Ŝtata Opero en Munkeno, fariĝis en 1937 ĉefa muzikdirektoro kaj tenis tie ĝis 1940 ankaŭ la intendantecon.

## Elektitaj disĉiploj 
* Zoltán Pongrácz
* Lajos Rajter

## Literaturo 
* Erik Maschat: Krauss, Clemens. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 12, Duncker & Humblot, Berlin 1980, ISBN 3-428-00193-1, S. 712–714
* Götz Klaus Kende, Signe Scanzoni: *Der Prinzipal. Clemens Krauss. Fakten, Vergleiche, Rückschlüsse*. Hrsg. v. Clemens Krauss-Archiv Wien. Schneider, Tutzing 1988. ISBN 3-7952-0549-2

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* http://krauss.main.jp/index.php

## Referencoj 
Kategorio:Orkestrestroj
Kategorio:Aŭstraj libretistoj
Kategorio:Aŭstraj dirigentoj
Kategorio:Aŭstraj klasikaj muzikistoj
Kategorio:Savintoj de judoj dum Holokaŭsto
Kategorio:Grekdevenaj aŭstroj
Jadranovo

**Jadranovo** estas vilaĝo je la norda marbordo de Kroatio. La turistejo estas parto de la komunumo Crikvenica.

## Geografio 
Jadranovo troviĝas ĉ. 9 km norde de Crikvenica kaj 25 km sude de Rijeka. Jadranovo konsistas el longa "rubando" laŭlonge la norda Adriatiko je la longa marbranĉo kiu separas la insulo Krk de la kontinento. La vilaĝo konsistas (de nordo al sudo) el la kvartaloj Neriz, Šiljevica, Ivani, Banija, poste estas duoninsulo kaj sekvas la kvartaloj Havišće, Kloštar kaj Perhati; supre je la interliga vojo kiu de Rijeka iras suden situas Katun, Krasa kaj Smokovo. La duoninsulo ĉirkaŭas la golfeto de Lokvišće. Dum la vintro Jadranovo havas ĉa. 1200 loĝantojn, somere tiu nombro kreskas ĝis 3000 aŭ pli; multaj kroatoj, ekzemple el Zagreb, havas tie somerdom(et)on.

Koordinatoj: 

eta|maldekstra|400px|Jadranovo

Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Superokula glando

eta|200ra|Magelana pingveno montrante rozkoloran areon ĉe la Superokula glando
**Superokula glando** estas tipo de flanka naza glando troviĝanta en kelkaj specioj de marbirdoj, ĉefe pingvenoj, kiu forigas la salon el la sangofluo. La glanda funkcio estas simila al tiu de renoj, kvankam ĝi estas multe pli efika por formovi salon, permesante pingvenojn survivi sen aliro al nesala akvo. Kontraŭe al populara kredo, tiu glando ne rekte konvertas salan akvon al nesala.

## Eksteraj ligiloj 
* 2010, nasal gland http://www.britannica.com/EBchecked/topic/403785/nasal-gland Encyclopædia Britannica
* Jim Cummins, 1a Aprilo, 1996, Urogenital and Endocrine Systems http://numbat.murdoch.edu.au/Anatomy/avian/avian5.html  http://web.archive.org/web/20060918171110/ http://numbat.murdoch.edu.au/Anatomy/avian/avian5.html  18a Septembro, 2006

Kategorio:Birda anatomio
Schalkenmehrener Maar

eta|maldekstre|la tri maaroj de Daun
eta
La **Schalkenmehrener Maar** (prononcu: ŝalkenmErener ma:r) aŭ **maaro de Schalkenmehren** estas maaro situante ĉ. 3&nbsp;km sudoriente de la urbo Daun en la mezmontaro Ejfelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi situas rande de la komunumo Schalkenmehren.

Ĝi estas unu el la tri *maaroj de Daun*. La maaro de Schalkenmehren estas duobla maaro konsistanta el okcidenta maara lago kaj el orienta seka maaro. Ambaŭ ekestis antaŭ ĉ. 10.500 jaroj post freatomagma eksplodo aŭ vulkana vaporeksplodo. La lago en la okcidenta parto varias en sia diametro inter 500 kaj 575 m kaj profundas averaĝe 21 m. La alteco de la laga surfaco super marnivelo estas 420 m (meza akva nivelo). La orienta parto de la duobla maaro estas altmarĉo. La duobla maaro estas la nura maaro de Daun, kiu havas forfluejon.

1200ra|panoramo

## Vidu ankaŭ 
* Weinfelder Maar
* Gemündener Maar
* maaro

## Literaturo 
* Werner D´hein: *Natur- und Kulturführer Vulkanlandeifel. Mit 26 Stationen der "Deutschen Vulkanstraße".* Gaasterland-Verlag, Düsseldorf 2006. ISBN 3-935873-15-8

## Eksteraj ligiloj 
* Die Schalkenmehrener Maare 

Kategorio:Maaroj en la Ejfelo
Kategorio:Akvejoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Akvejoj en Rejnlando
Kategorio:Geografio (distrikto Vulkaneifel)
Kategorio:Naturprotektejoj distrikto Vulkaneifel
Kategorio:Schalkenmehren
Kategorio:Geografio de Germanio
Kategorio:Rejnlando-Palatinato
Ichida

**Ichida** estas la nomo de la sekvantaj personoj:

* Ichida Tadayoshi (* 1942), japana politikisto
* Ichida Sōichi (1910–1986), japana filatelisto
Panola

**Panola** estas la nomo de kelkaj lokoj en Usono:

* Panola (Alabamo)
* Panola (Georgio)
* Panola (Ilinoiso)
* Panola (Kentukio)
* Panola (Luiziano)
* Panola (Miĉigano)
* Panola (Oklahomo)
* Panola (Suda Karolino)
* Panola (Teksaso)
* Panola Township (Kantono Woodford, Ilinoiso)
* Panola Village (Suda Karolino)

## Vidu ankaŭ
* Kantono Panola
9997 COBE

'*9997 *COBE'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar-Leiden Trojan Survey*.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la usona kosma observatorio COBE (*Cosmic Background Explorer''), lanĉita la , kiu helpis respondi al bazaj demandoj pri la disdono de la materio en la universo, pri la unua apero de galaksioj kaj pri la rotacio de la universo. Tiu satelito faris ankaŭ mapojn de la nuboj da interstela polvo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Krucifikso de Padovo

La ***Krucifikso de Padovo*** estas kruco pertempere aranĝita kun ora fono sur popla tabulo dimensie (223x164 cm) de Giotto, datebla je 1304 ĉirkaŭ kaj videbla en la Muzeo de la Eremitani (en) de Padovo, devenanta el la Kapelo de Scrovegni.

## Historio 
La Kruco eble samtempas kun la friskoj de la tiu kapelo (1303-1305 ĉirkaŭ), kun kiuj montras fortajn afinecojn, kvankam kelkaj estintaj kritikistoj iam emis pensi pri posta epoko, ĝis 1317.

Ĝi origine devis esti alkroĉita centre de la kapelo, super la bariero de la ikonostazo. La atribuo al Giotto reiras al 1864, zorge de Cavalcaselle, sed estis kontraktata de la samtempa kritiko [ankaŭ pro la malbonaj konservadaj kondiĉoj. Hodiaŭ tamen, ĝenerale la “Giotta” atribuo estas akceptita.

La Kruco de Padovo trovis sian nunan muzean lokiĝon post trezorge farita restaŭrado.

## Priskribo kaj stilo 
Pentrita ambaŭflanke, ĝi estas muntita sur miksitligna-metala kornico kun ĉe la bordoj rafinitaj vegetalaj motivoj. Kompleta ankaŭ en la akcesoraj tabuloj, la pentraĵo montras la krucon kun Kristo, la Golgoton kun la kranio de Adamo sube (sur kiu gutas la sango elaĉetanta la pekon de la prapatro), la plorantojn (*Marian* kaj *Johanon*) ĉeflanke, kaj la *Elaĉetinton* en la cimatio. Ĉeflanke de Kristo aperas ornamaj motivoj prenita el la tekstila arto.

La figuro de Kristo, renovigita en la figura lingvaĵo kompare kun la antaŭa jarcento, rezultas, kiel en la antaŭaj verkoj de la artisto, nome la (Krucifikso de *Baziliko Santa Maria Novella*, *Krucifikso de Rimini*), pli naturalista, malpli dolormontra kaj ŝirita pro sufero, sed ne malpli efika. La korpo aperas senkarna kaj plilongigita, kun pasaĵoj de koloroj morbidaj kaj mezuritaj, kaj kun virtuozaj eroj kiel la diafana Ŝnurkalsoneto. La lumo estas samtempe intensa kaj morbida kaj reliefigas la korpajn membrojn, zorge pentritajn en kiuj videblas ankaŭ la vejnoj, la tendenoj, la ostoj de la toraka skemo. La esprimo de Kristo estas suferanta sed digna, grande spiritecoplena.

La malantaŭa parto estas multe pli ruiniĝinta kaj montras la Dian Ŝafidon kun la simboloj de la evangeliistoj ĉe la ekstremoj de la krucaj branĉoj.

## Bibliografio 
* Maurizia Tazartes, *Giotto*, Rizzoli, Milano 2004.
* Edi Baccheschi, ''L'opera completa di Giotto*, Rizzoli, Milano 1977.
* C. Gnudi, *Giotto'', 1958.

## Vidu ankaŭ 
* Krucifikso de Sankta Maria Novella
* Kruco de Rimini
* Listo de la pentraĵoj de Giotto

Kategorio:Pentraĵoj de Giotto
Kategorio:Prezentado de Kristo en kruco
Kategorio:Italaj pentristoj
Kantono Panola

**Kantono Panola** estas nomo de du kantonoj en Usono nome la jenaj:

* Kantono Panola (Misisipio) 
* Kantono Panola (Teksaso)
Kabo Virgenes

250px|Kvarangulaj kaboj de AmerikoKvarangulaj kaboj de Ameriko

**Kabo Virgenes** (, nome Kabo Virgulinoj) estas plej sudorienta pinto de kontinenta Argentino. La portugala maristo Fernão de Magalhães atingis ĝin la 21an de oktobro 1520 kaj malkovris markolon, nune nomata Magelana Markolo. Ĉar la 21a de oktobro estas festotago katolika de Sankta Ursula kaj la 11,000 Virgulinoj, li nomiĝis la kabon en ties honoro.

**Kabo Virgenes** situantas en Provinco Santa Cruz, Patagonio, Argentino. La lumturo de *Kabo Virgenes* funkcias ekde 1904. En 1884, oni trovis tie oron kio okazigis orimpetegon ĉe Fuegio.

## Bildaro 

File:133 - Cap Virgenes - Manchot de Magellan - Janvier 2010.JPG|Magelanaj pingvenoj ĉe sia nestotruo en Kabo Virgulinoj

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Argentino
Kategorio:Kaboj de Ameriko
Insuloj Ballestas

eta|La Kandelabro
eta|Naturo en Insuloj Ballestas
eta|Insuloj Ballestas
**Insuloj Ballestas** [bajEstas] (signife arbalestoj) estas grupo de malgrandaj insuloj ĉe la urbo Paracas situanta ene de la Distrikto Paracas ĉe Provinco Pisco en la Departamento Ika, ĉe la suda marbordo de Peruo. Komponita ĉefe de rokoj kaj kovrante ĉirkaŭkalkulitan areon de 0.12&nbsp;km², tiuj insuloj estas grava rifuĝejo por mara faŭno kiel la Blukrura naivulo kaj aliaj specioj kiaj la Humboldta pingveno kaj du specoj de fokoj (nome ledofokoj kaj marleonoj), inter aliaj mamuloj.

## Literaturo
*  
* 

Kategorio:Geografio de Peruo
Franz Meyen

**Franz Julius Ferdinand Meyen** (naskiĝis la 28-an de junio 1804, mortis la 2-an de septembro 1840) estis germana kuracisto kaj botanikisto.eta|Bildo por *Ueber die neuesten Fortschritte der Anatomie und Physiologie der Gewächse* (1834).Meyen naskiĝis en Tilsit. En 1830 Li verkis *Phytotomie*, la unua revizio de planta anatomio. Inter 1830 kaj 1832 partoprenis en ekspedicio al Sudameriko per ŝipo *Prinzess Luise*, vizitante Peruon kaj Bolivion, kaj priskribante speciojn tiam novaj por la scienco kiaj la Humboldta pingveno. Li mortis en Berlino.

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj botanikistoj
Kategorio:Germanaj ornitologoj
Kategorio:Prusio
Kategorio:Botanikistoj
Burgo Are

eta|la ruino burgo Are
La **burgo Are** estas ruino de altaĵburgo. Ĝi situas en alteco de 240 m super marnivelo supre de la komunumo Altenahr en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La burgo estas konstruita ĉ. la jaro 1100 de grafo Dietrich I. von Are kaj estis menciita en dokumento unuafoje en 1121.
eta|maldekstra|La hodiaŭa burgruino

## Konstrupriskibo 
La fundamenta skizo de la burgo estas kvarangulo. Krom parto de la antaŭburgo kaj de turo - la tiel nomata – die sogenannten Gymnicher Porz – konserviĝis ankaŭ restaĵoj de la defendomuro. Je la suda flanko de la konstruaĵo staras malnova pordegoturo (ankaŭ nomata *Schellenturm* (sonorila turo), apude la ruino de la palasto, kiu iam havas hejteblan episkopan kameron. Sur akra rokkupolo en la norda angulo supozeble staris la unua burgfrido. Norde de tie konserviĝis restaĵoj de romanika burgkapelo el la 12a jarcento.

## Pordega domo Gymnicher Porz) 
eta|maldekstra|upright|Gymnicher Porz (maldekstre malsupre) kun la ruino de la burgdomo
Supre de la burgo situas la restaĵoj de la Gymnicher Porz (pordego de Gymnich). Temas pri malsupra pordega konstruaĵo ĉe la enirejo al la burgo, kiu gardas ĝin kombine kun la muro. La pordega konstruaĵo konsistis el la enirejo kun kelo kaj duetaĝa loĝdomo. Ĝi nomiĝas laŭ la familio de la Gymnich. Kelkaj anoj de tiu gento estis feŭdoprenantoj en la 14a kaj 16a jarcento. Parte la pordega konstruaĵo servis kiel memstara burgkonstruaĵo de la familio de Gymnich.

## Laboroj por konservi la ruinon 
Inter 1997 kaj 1999 la ruino estis sekurigita kun grandaj monelspezoj. Ekde tiam ĝi estas sub leĝa protekto kiel kulturmonumento. Ekde tiam ĝi estis ree vizitebla. Menciinda estas grava akcidento dum la konstrulaboroj. Helikoptero de la tipo Hughes 500, kiu transportis konstrumaterialon al la ruino, kraŝis post 30 flugoj. La piloto pereis.

Are, burgo
Kategorio:Kulturmonumento en Altenahr
Are
Kategorio:Ahr
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
9998 ISO

'*9998 *ISO'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la eŭropa kosma observatorio ISO (*Infrared Space Observatory''), lanĉita la  por studi la universon per larĝa serio da ondolongoj. Inter ties multenombraj malkovroj estas la akvovaporo sur la saturna luno Titano, la infraruĝaj galaksioj je grandegaj distancoj, la junaj steloj en la Nebulozo de Oriono kaj la ecoj de la surfacoj de planedoj kaj asteroidoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Emil Ramann

**Emil Otto Paul Bruno RAMANN** (naskiĝinta la 30-an de aprilo 1851 en Dorotheenthal apud Arnstadt, mortinta la 19-an de marto 1926) estis germana agrikulturkemiisto kaj grundosciencisto.eta|Grundoscienco - kies unu pionira fakulo estis Ramann.

## Vivo scienca 
Ekde 1895 li estis profesoro de grundoscienco ĉe la Supera Forstoscienca lernejo en Eberswalde. En 1900 li fariĝis profesoro de agrikulturkemio kaj grundoscienco ĉe la Universitato de Munkeno. Li deĵoris ĝis 1925 kiel katedrestro. Krome li gvidis la ĉi-rilatajn sekciojn de la instituto *Bayerische Forstliche Versuchsanstalt*. Ties institutoj translokiĝis en 1992 al Freising.

Li okupiĝis ĉefe pri la iĝo de humo kaj strukturo de grundoj, pri la akvo-mastrumado de grundoj kaj la kemia kvalito de teroj. Li rigardatas kiel kunfondinto de la moderna grundoscienco, kune kun la ruso Vasilij Vasiljeviĉ Dokuĉajev kaj la amerikano E. W. Hildgard. Li helpis fondi ankaŭ la *Internacian grundosciencan societon* (Internationale Bodenkundliche Gesellschaft).

## Honoroj 
Li estis membro de diversaj akademioj. En Freising oni nomis straton laŭ li.

## Verkoj (elekto) 
* * Forstliche Bodenkunde und Standortslehre*, 1893

## Eksteraj ligiloj 
* Ramann-memorigo sur la scienckampuso de Weihenstephan.
* Datreveno 130-a de la fondo de la *Versuchsanstalt* en Freising; artikolo gratula de 2011 kun superrigardo historia.

Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1851
Kategorio:Mortintoj en 1926
Kategorio:Grundoscienco
Kategorio:Homoj rilataj al Arnstadt
Kategorio:Germanaj sciencistoj
Pál Sennyey

**Barono Pál Sennyey** [ŝenjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sennyey Pál** estis hungara magnato, politikisto, reĝa juĝisto, membro direktora de Hungara Scienca Akademio (1853). Lia nobela antaŭnomo estis *kis-sennyei*.

Pál Sennyey http://parlament.hu/elnok/tort_elnok/sennyei.pdf  naskiĝis la  1824 en Buda. Li mortis la  1888 en Battyán (?).

## Biografio 
Pál Sennyey studis en Reĝa Jura Akademio (Kassa), poste en 1841 li ricevis postenon honora notario de Zemplén. En 1846 li ricevis jam kortegan postenon. Ekde 1847 dum la parlamenta laboro li strebis por politiko de la Habsburgoj, tial post la hungara revolucio de 1848 li abdikis. Post realveno de la Habsburgoj foje-foje li ricevis diversajn altajn postenojn. En 1864 li edziĝis baldaŭe havanta 4 gefilojn. Ekde 1867 li denove politikadis en la parlamento. En 1885 li estis nomita reĝa juĝisto kaj prezidanto de la senato. Li ricevis premiojn en 1867 kaj 1887.

## Verkaro (elekto) 
* diversaj parlamentaj paroladoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj magnatoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Reĝaj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Béla Buzogány

**Béla BUZOGÁNY** [buzogAnj] rumania hungara/hungara aktoro, redaktoro. Li naskiĝis en Ŝegeŝvaro la 1-an de oktobro 1963.

## Kariero 
Béla Buzogány vivis ĝis sia 26-a jaraĝo en Târgu Mureș. Li diplomitiĝis en aktorakademio kaj unu jaron li estis aktoro en Oradea, poste en Teatro Csokonai de Debreceno. En 1996 li fondis propran teatron en Nyírbátor (Talán Teátrum). Li estis ĉefredaktoro de gazeoj *Pócsi Újság* kaj *Bátor Újság*, ĵurnalisto de *Kállói Hírmondó*.

## Fonto 
* Biografiaj indikoj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
9996 ANS

'*9996 *ANS'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" ().

Tom Gehrels fotis ĝin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio) ; la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten malkovris ĝin sur unu el la fotografiaj platoj senditaj en la observatorion de Leiden (Nederlando).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la unua nederlanda artefarita satelito ANS (*Astronomische Nederlandse Satelliet*), lanĉita la . Tiu kosma observatorio observis dum 20 monatoj la ĉielajn objektojn per ultraviola kaj iksa radiadoj. ANS malkovris la  kaj detektis Ikso-radiojn elsenditaj de *Capella'' (α Koĉera)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Fenestro (apartigilo)

**Fenestro** estas regulforma aperturo en dommuro. Tio ankaŭ povas signifi:

* **Fenestro** - internacia literatura Interreto-revuo.
* **Fenestroj** - aŭ Vindozo (angle Windows) de Microsoft. 
* **Fenestra Sistemo X**
* **Fenestro de Bonifaco** en la Katedralo de Erfurto.
* **Overton-a fenestro** estas alegorie "fenestro" de diskurso, t.e. aro da ideoj permesantaj influon de publika opinio.
Jenő Szabó (poeto)

**Jenő SZABÓ** [sabO] hungara reformita pastro, poeto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 17-an de aprilo 1867 kaj mortis en Târgu Secuiesc la 18-an de novembro 1934. Li estis la pli aĝa frato de verkisto Dezső Szabó.

## Kariero
Jenő Szabó pristudis teologion en Nagyenyed (1890). Li estis pastro Nagyenyed, Békésgyula, Barátos, Illyefalva, de 1901 ĝis sia pensiuliĝo (1915) en Kézdivásárhely.

## Verkoj
**Az elsodort falu kritikája* Kézdivásárhely, 1925–26.
**Versek*. 1882–1892 (Nagyenyed 1893);
**Újabb versek*. 1892–1896 (Nagyenyed, 1896);
**Magyar szívvel* (Kézdivásárhely, 1906);
**A mélységből* (Brassó, 1920);
**Virágok a Golgotáról* (Kézdivásárhely, 1923);
**Sóhajok hídján* (Kézdivásárhely, 1923).

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Alois Mock

**Alois MOCK** (naskiĝinta la 10-an de junio 1934 en Euratsfeld/Distrikto Amstetten, mortinta la ) estis aŭstra politikisto.

## Vivo politika 
La juristo membriĝis al la Aŭstruja Popola Partio en 1967. De 1966-69 li estis kabinetestro sub la kanceliero Josef Klaus. De 1969-70 li estis ministro pri edukado. De 1970-99 Mock estis deputito de la Nacia Konsilio kaj de 1971-79 prezidento nacia de la kristandemokrataj sindikatoj (ÖAAB).

Kiel estro de la ÖVP (1979-89) li kondukis sian partion ĝis 1987 en opozicio. De 1978-83 li estris la Eŭropan Demokratian Union.

## Vickanceliereco kaj internaciaj sukcesoj 
Li iĝis vickanceliero sub Franz Vranitzky en 1987 kaj ĉefresponsis kiel ministro pri eksteraj aferoj (1987-95) pri la preparlaboroj de aniĝo de Aŭstrujo al Eŭropa Unio. Krome li forme finis kun la registaro en Romo la lastajn ankoraŭ nesolvitajn kverelojn koncerne la en 1919 itale okupitan Sudtirolon kaj batalis por la internacia agnosko de Bosnio kaj Hercegovino. Kune kun la hungara ministro Gyula Horn li en la 27-a de junio 1989 simbole forigis la Feran Kurtenon ĉe la landlimo inter Hungario kaj Aŭstrio.

## Verkoj (elekto) 
* *Die Zukunft der Volkspartei.* Molden, Wien, 1971
* *Durchbruch in die Moderne.* Styria, Graz, 1981
* *Standpunkte.* Styria, Graz, Köln 1982.
* *…für Österreich.* Multiplex Media, Wien, 1986

## Literaturo 
* Martin Eichtinger, Helmut Wohnout: *Alois Mock – Ein Politiker schreibt Geschichte*, Styria, Wien, Graz, Klagenfurt 2008, ISBN 978-3-222-13234-6 (Biographie).
* Jörg Mahlich, Robert Schediwy (eld.):* Zeitzeugen und Gestalter österreichischer Wirtschaftspolitik*, Lit, Wien 2008, ISBN 978-3-7000-0790-6 (Berlin, ISBN 978-3-8258-1076-4, Austria: Forschung und Wissenschaft: Wirtschaft 3 – lebensgeschichtliches Interview mit Alois Mock).
* Herbert Vytiska: *Der logische Nachfolger – Eine politische Biografie*, Multiplex Media, Wien 1983, ISBN 3-7048-0009-0 (Biografio).
* Herbert Vytiska: *Heimat Europa*, Edition S, Wien 1994, ISBN 3-7046-0515-8 (Countdown von Wien nach Brüssel).
* Hubert Wachter: *Alois Mock – Ein Leben für Österreich*, NÖ Pressehaus, St. Pölten 1994, ISBN 3-85326-014-4 (Biografio).
* Herbert Vytiska: ''Das Balkan-Dossier##; Wien 1997, ISBN 3-85436-224-2 (Dokumentado).

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de Mock. 
* Eŭropofondaĵo de Mock. 

Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Aŭstraj juristoj
Naturparko Cotswold

La **Naturparko Cotswold**, en angla *Cotswold Wildlife Park and Gardens*, montras ĉirkaŭ 260 diferencajn speciojn de animaloj kaj estas la plej granda privata zoologia kolekto en Unuiĝinta Reĝlando (laŭ specinombro). La Parko estas en 0.65&nbsp;km² de parka tereno kaj ĝardenoj 2 mejlojn sude de Burford ĉe la A361, Oxfordshire, Anglio. Ĉirkaŭ  homoj vizitis la parkon en 2012.

## Bildaro 
Ĉiuj fotoj estis faritaj en la parko.

Image:Bactrian.camel.sideon.arp.jpg|Baktria kamelo *Camelus bactrianus*
Image:morelets.crocodile.arp.jpg|Moreleta krokodilo *Crocodylus moreletii*
Image:white-naped crane arp.jpg|Blankanuka gruo *Grus vipio*
Image:scarlet ibis arp.jpg|Skarlata ibiso *Eudocimus ruber*
Image:southern lapwing arp.jpg|Sudamerika vanelo *Vanellus chinensis*
Image:brown wood owl arp.jpg|Leptograma strigo *Strix leptogrammica*
Image:black stork arp.jpg|Nigra cikonio *Ciconia nigra*
Image:tawny frogmouth arp.jpg|Grizbruna podargo *Podargus strigoides*

## Referencoj 
Cotswold Wildlife Park & Gardens Guidebook

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de Cotswold Wildlife Park
* [Cotswold Wildlife Park Facebook www.facebook.com/cotswoldwildlifepark]
* Cotswold Wildlife Park Twitter www.twitter.com/cotswildtweets

Kategorio:Bestoĝardenoj de Anglio
Josef Klaus

**Josef KLAUS** (naskiĝinta la 15-an de aŭgusto 1910 en Mauthen, mortinta la 25-an de julio 2001 en Vieno) estis aŭstra politikisto. 

## Vivo politika 
La advokato estis de 1934 ĝis la Anschluss en 1938 agadante en la sindikataro. Post la restarigo de Aŭstrio en 1945 li revenis sur la scenejon politikan kaj membriĝis al Aŭstria Popola Partio. De 1949-61 li estis ministroprezidanto de Salcburgio posteulante Albert Hochleitner, de 1952-64 tie samtempe estro de sia partio ÖVP.

Favorante reformadojn li iĝis ministro pri financoj en 1961 sed retiriĝis jam en 1963 post malkonsentegoj kun la kanceliero Alfons Gorbach. Kontraŭ ties volo la partiestrarano elektis Klaus kiel partiestron nacian.

## Kanceliereco 
Post la demisio de Gorbach li iĝis kanceliero de koalicia registaro kun la socialdemokratoj en la 2-a de aprilo 1964. De 1966-70 li gvidis registaron konsistantan nur el konservativistoj pro absoluta plimulto ĉe elektoj. Tian aŭtokratian registarpovon de ununura partio poste nur atingis la socialdemokratoj (de 1970/71-83).

Li famis pro sobreco politika kaj konfideco kaj intencis fari kontrakton kun Eŭropa Ekonomia Komunumo por solvi la problemojn en Sudtirolo - parte sukcesite en 1969. En 1970 li tute retiriĝis el la politikista vivo post la malsukceso elekta kaj ekverkis.

## Literaturo 
* Helmut Wohnout (eld.): *Demokratie und Geschichte.* (Jahrbuch des Karl von Vogelsang-Institutes zur Erforschung der Geschichte der christlichen Demokratie in Österreich, vol 3), Böhlau Wien-Graz 1999 (i.a. kun biografia intervjuo)

## Eksteraj ligiloj 
* Prelego en 1968 pri la futuro de la lando.
* Intervjuo kun M. Gehler kaj H. Wohnout

Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Kancelieroj de Aŭstrio
Kastelo Brohleck

eta|„Augustaburg“
**Kastelo Brohleck** , ankaŭ nomata „Augustaburg“, estas vilaeca kastelo ĉe la Rejno supre de la komunumo Brohl-Lützing en la distrikto Ahrweiler, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato) el la jaro 1891. Sur la sama loko jam staris ekde la mezepoko (ĉiukaze antaŭ 1325) burgo.

## Literaturo 
* Joachim Gerhardt, Heinrich Neu, Edmund Renard und Albert Verbeek: *Kunstdenkmäler der Rheinprovinz, Kreis Ahrweiler.* Düsseldorf 1938, S.&nbsp;213f.
* Matthias Röcke: *Burgen und Schlösser an Rhein und Ahr*. ARE Verlag, Bad Neuenahr-Ahrweiler 1991, S. 32f., ISBN 3-9802508-3-0
* Alexander Thon, Stefan Ulrich: *„... wie ein Monarch mitten in seinem Hofstaate thront“. Burgen am unteren Mittelrhein*. Schnell & Steiner, Regensburg 2010, ISBN 978-3-7954-2210-3, S. 38-41.

## Eksteraj ligiloj 
## Referencoj 
Brohleck
Kategorio:Kulturmonumento en Brohl-Lützing
Brohleck
Kastelo Gelsdorf

eta|kastelo Gelsdorf, sinjora domo
**Kastelo Gelsdorf** estas malgranda sinjora sidejo en la komunumparto Gelsdorf de la komunumo Grafschaft en la distrikto Ahrweiler, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La kastelo kun sia malpompa brika fasado kaj la naturŝtona dekoraĵo estas raraĵo de malfrubaroka konstruarto.

## Historio 
La akvoburgo Gelsdorf estas menciita unuafoje en 1220 kiel origina sidejo de la senjoroj de Gelsdorf.

## Eksteraj ligiloj 
* Homepage Schloss Gelsdorf
* Geschichte des Schlosses Gelsdorf

Gelsdorf
Gelsdorf
Kategorio:Kulturmonumento en Grafschaft (Rejnlando)
Kategorio:Germanaj kasteloj
Regna burgo Landskron

eta|la burgomonto Landskrone ĉ. 1900

La **burgo Landskron**, aŭ **ruino Landskrone**, estas la ruino de malfrumezepoka altaĵburgo sur alteco de 272 m super marnivelo apud la distrikta ĉefurbo Bad Neuenahr-Ahrweiler en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La altaĵburgo estis la origina burgo de la burggrafoj von Are. Ĝi ludis rolon en la kvereloj inter ŝtaŭfoj kaj velfoj.

## Geografia situo 
La ruino situas sur de malproksime videbla bazalta konuso rande de la valo de la rivero Ahr, nordoriente de Bad Neuenahr, inter Gimmigen en la nordo, Heppingen en la okcidento kaj Lohrsdorf en la oriento. La monto iam nomiĝis „Gimmiger Berg“ (t.e. monto de Gimmigen) kaj hodiaŭ nomo estas „Landskrone“ laŭ la iama burgo.

## Eksteraj ligiloj 
* Wie es vor 777 Jahren zum Bau der Burg Landskron kam 
* Herrschaft und Kirchspiel Kirchdaun 
* 150 Jahre Kreis Ahrweiler

## Literaturo 
* Gottfried Kinkel: *Die Ahr.*, J. P. Bachem, Köln 1999, (bearbeitete Neuauflage der ersten Ausgabe von 1849), paĝo 209 kaj sekvaj Ausgabe 1858 als Online-Ausgabe *dilibri* Rheinland-Pfalz
* *Denkwürdiger und nützlicher rheinischer antiquarius...*, Teil 3, Band 9, hg. von Christian von Stramburg, Anton Joseph Weidenbach, paĝo 412 kaj sekvaj, Koblenz 1862
* *Quellen zur Geschichte der Herrschaft Landskron a. d. Ahr*, 1. Band: Regesten 1206—1499 gesammelt von Hans Frick, überarbeitet und aus dem Nachlaß herausgegeben von Theresia Zimmer, Bonn 1966, Peter Hanstein Verlag; 2. Band: Rechnungen, Inventare, Güter- und Zinsverzeichnisse 1242—1500, bearbeitet von Theresia Zimmer, Bonn 1966, Peter Hanstein Verlag
* Alexander Thon, Stefan Ulrich: *„... wie ein Monarch mitten in seinem Hofstaate thront“. Burgen am unteren Mittelrhein*. Schnell & Steiner, Regensburg 2010, ISBN 978-3-7954-2210-3, paĝoj 94-99.

## Referencoj 
Kategorio:Distrikto Ahrweiler
Dolomitoj

[eta|upright=3.2|center|360° panoramo de la Dolomitoj fotita de la okcidenta kresto de [Marmolada.]]

La **Dolomitoj** (ladine: *Dolomites*; ; ) estas montara sistemo situanta en nordorienta Italio.

La Dolomitoj formas parton de la orientaj Alpoj kaj etendiĝas de la rivero Adiĝo en la okcidento ĝis la valo de la rivero Piave (Pieve di Cadore) en la oriento. La nordaj kaj sudaj limoj estas difinitaj fare de la Puster Valo kaj la Sugana Valo (*Val Sugana*). La Dolomitoj troviĝas preskaŭ sampartaj en la provincoj Beluno, Sudtirolo kaj Trentino.

Ekzistas ankaŭ aliaj montogrupoj de simila geologia strukturo. En oriento, trans la rivero Piave la ''Dolomiti d'Oltrepiave* kaj en okcidento trans la rivero Adiĝo la *Dolomitoj de Brenta* (okcidentaj Dolomitoj). Ekzistas ankaŭ alia pli malgranda grupo nomita *Piccole Dolomiti'' (Malgrandaj Dolomitoj) situanta inter la regionoj de Trentino, Verono kaj Vicenza.

Unu nacia parko kaj multaj aliaj regionaj parkoj situas en la Dolomitoj. En aŭgusto 2009, la Dolomitoj estis deklaritaj Monda heredaĵo de Unesko.

Kategorio:Geografio de Italio
Kategorio:Alpoj
Kastelo Marienfels

eta|kastelo Marienfels (2009)
eta|elaera bildo
La **kastelo Marienfels** estas en la novgotika stilo konstruita kastelo en n Remagen, urbo en la nordo de la germana federacia landeo Rejnlando-Palatinato. Ĉirkaŭ la kastelo estas parko de 100.000 m². La kastelo situas inter la urbo Remagen kaj ties urboparto Unkelbach supre de la federacia strato B 9 kaj la trajnlinio Kolonjo –Koblenco je la maldekstra flanko de la Rejno. Kastelo Marienfels estas monumentprotektita.

## Historio 
## Legendo 
## Literaturo 
* Paul-Georg Custodis: *Schloß Marienfels in Remagen*. In: *Rheinische Kunststätten.* Heft 382. Neuss 1993.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Detlev Kess: Schlossterrasse auf unsicherem Boden. In: Heimatjahrbuch des Kreises Ahrweiler 1989, S. 11 
* Doris Pfaff: Botschafter entschieden sich für den Kreis Ahrweiler. In: Heimatjahrbuch des Kreises Ahrweiler 1996, S. 36 
* Egon H. Rakette: Vom Leben der angeblich toten Dinge. In: Heimatjahrbuch des Kreises Ahrweiler 1989
* www.regionalgeschichte.net/mittelrhein/remagen/kulturdenkmaeler/schloss-marienfels.html
* Ansgar Sebastian Klein: *Paul Spinat (1904-1989), Unternehmer und Schlossherr.*  Biographie beim Landschaftsverband Rheinland, 2013

Marienfels
Marienfels
Kategorio:Konstruaĵo en Remagen
Kategorio:Kulturmonumento en Remagen
Kategorio:Kasteloj
Thomas Albert Sebeok

**Thomas Albert Sebeok** estis hungara-usona lingvisto, profesoro, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1993). Lia origina hungara nomo estis **Sebők Tamás** [ŝebOk tamAŝ].
eta|Thomas Albert Sebeok
Thomas Albert Sebeok http://www.matud.iif.hu/02maj/voigt.html  naskiĝis la  1920 en Budapeŝto. Li mortis la  2001 en Bloomington (Indianao).

## Biografio 
Thomas Albert Sebeok forlasis Hungarion en 1936 por studi en Kembriĝo. En la sekva jaro li elmigris al Usono, li lernis en Ĉikago, dume li fariĝis civitano en 1944. Li doktoriĝis en 1945 en Princeton. Pli frue jam en 1943 li ricevis lingvistajn taskojn, krome li instruis en la universitato ĝis 1991. Post falo de hungara revolucio de 1956 li vojaĝis al Vieno por helpi al la hungaraj rifuĝintoj. Baldaŭe li ofte vizitis Hungarion, sed li neniam estis arestita. En 1962 li aranĝis konferencon en Bloomington, kie oni akceptis la vorton semiotiko. Ties periodaĵon li redaktis inter 1969-2001.

Li estis ankaŭ inter la fondintoj de biosemiotiko. Li havis edzinon, kiu ne nur naskis 3 filinojn, sed ankaŭ estis kunaŭtoro de la artikoloj.

## Memorigiloj 
* premio Sebeok

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Usonaj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
József Tódor

**József TÓDOR** [tOdor] (Ujfalusy), hungara romkatolika teologo, kanoniko. Li naskiĝis en Kézdivásárhely la 12-an de decembro 1852 kaj mortis en Gyulafehérvár la 17-an de marto 1909. 

## Kariero
József Tódor finis teologion en Vieno kaj samloke li akiris doktortitolon pri teologio. Reveninte en Transilvanion, li fariĝis profesoro pri teologio en Gyulafehérvár. En 1889 li estiĝis kanoniko. En 1892 oni elektis lin deputito en Csíkkarcfalva kun liberalpartia programo. Li redaktis la gazeton *Közművelődés* en Gyulafehérvár (1879-1888).

## Verkoj
* A friedlingeni káplán. Oktató beszély. Molitor Vilmos után németből ford. Károly-Fehérvár, 1879.
* Vezérkönyv a jubileumi teljes búcsú alkalmára. Gyula-Fehérvár, 1881.
* Compendium Theologiae moralis. U. ott, 1903. (Ujfalusy-Tódor József tanár által).

## Fonto
*Szinnyei József: Magyar írók élete és munkái

 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj ekleziaj verkistoj
9999 Wiles

'*9999 *Wiles'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (angle : *Second Trojan Survey'').

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita matematikisto Andrew Wiles, profesoro en la Universitato Princeton. Lia kampoj de esploro estas la nombroteorio kaj la aritmetika geometrio. Li fariĝis tutmonde fama en 1993 pro sia matematika pruvo de la Lasta Teoremo de Fermat, unu plej malfacilaj matematikaj problemoj nesolvitaj de pli ol 350 jaroj. En 1994 li sukcesis ŝtopi breĉon en sia demonstro helpate de Richard Taylor. Tiu sukceso venis tro malfrue, por ke li ricevis la Medalon Fields ĉar li  preterpasis la liman aĝon de 40 jaroj ; sed li ricevis la plej prestiĝaj rekompenson de la Internacia Matematika Unio  : la Arĝentan Platon.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Kristóf Simai

**Kristóf Simai** [kriŝtOf ŝimai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Simai Kristóf** estis hungara monaĥo, instruisto, dramisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1832). Lia origina nomo estis **Sima Márton** ĝis 1765.

Kristóf Simai http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/s/s24050  naskiĝis la  1742 en Hungara reĝlando en Komárom (nuntempa Komárno Slovakio). Li mortis la  1833 en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio).

## Biografio 
Kristóf Simai frekventis gimnazion precipe en sia naskiĝurbo. En 1765 li aliĝis al la piaristoj. Post 2 jaroj li monaĥiĝis kaj li instruis komence en Nagykanizsa, baldaŭe en diversaj aliaj urboj. En Debrecen li pastriĝis. Li verkis dramojn por la lernantoj, baldaŭe ankaŭ por veraj aktoroj. En 1790 lia teatraĵo estis la unua teatra (ne lerneja) prezentado en Hungario fare de trupo de László Kelemen (aktoro) en Buda. Baldaŭe li interesiĝis ankaŭ pri kompilado de vortaroj.

## Verkaro (elekto) 
* *Igazházi* (1790) - komedio
* *Végtagokra szedett szó tár* (1809 – 1810) - vortaro
* *Gazdagszótár* vortaro restanta en manuskripto
* 6 teatraĵoj (kiuj ne perdiĝis)
* kuirlibro (1795 - 1799) restanta en manuskripto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj dramistoj
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
10000 Myriostos

'*10000 *Myriostos'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Albert George Wilson elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono)

## Nomo 
Ĝi estis nomita la  per la greka vorto por "dek-mila" : Myriostos (*μυριοστός'') ; en honoro de ĉiuj astronomoj, pasintaj kaj nunaj, ĉie tra la mondo, profesiaj kaj amatoraj, observantoj kaj kalkulistoj de orbitoj, kiuj kunlaboris, dum tempdaŭro de 198 jaroj, por plenumi la amasigon de 10&nbsp;000 malgrandaj planedoj kun orbita determino de plej alta kvalito.

Tiu nomigo faris debaton : Kiam Plutono ne plu estis rigardita kiel planedo, estis pripensita atribui al ĝi la numeron 10000. Tiu ideo estis forlasita, kaj la nanoplanedo Plutono ricevis la numeron 134340 la .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Albert George Wilson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1951
Jorat (montaro)

eta|dekstra|300px|Landa radio sendilo Sottens, sur la montetoj de Jorat

**Jorat** estas molasa montaro en la Vaŭda Mezlando en oriento de la regiono Centro de Vaŭdo kaj sudokcidento de la regiono Brojo-Vully inter la valoj de la riveroj Mentue en okcidento kaj Brojo en okcidento.

## Geografio 
La suda limo de Jorat estas la baseno de la Lago Lemano. Jorat situas sur la akvodislimo inter la riversistemoj de Rejno en nordo kaj Rodano en sudo. Granda parto de la montetoj de Jorat estas kovritaj de la tiel nomita *Bois de Jorat* (Arbaro de Jorat). Al nordo, oriento kaj okcidento la montoj iom post iom transiras al la ebenaj regionoj de la Svisa Mezlando, dum en sudo ĝi falas relative abrupte ĝis al la Lago Lemano. La plej alta punkto de Jorat situas sur alteco de 929 m s.m. En la Arbaro de Jorat fontas diversaj riveroj kiel Mentue, Talent kaj Bresonne. La montaro etendiĝas sur la teritorio de la komunumoj Laŭzano en sudo, Corcelles-le-Jorat, Froideville, Hermenches, Jorat-Menthue, Montpreveyres, Moudon kaj aliaj.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Jorat datiĝas el la jaro 1140 kiel *Jurat*. Dum mezepoko la regiono apartenis grandparte al la Katedrala Kapitolo de Laŭzano kaj diversaj abatejoj kaj monaĥejoj kaj senjoroj en la regiono. Ek de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 ĝi estis sub berna regado kaj dividita inter diversaj bernaj voktejoj. Poste ĝi ĝis 1803 apartenis al Kantono Lemano, kiu tiam estis integrita al la nova Kantono Vaŭdo.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Montaroj en Svislando
Jorat-Menthue

**Jorat-Menthue** estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2012. La ĉefloko de la komunumo estas Sottens.

## Geografio 
La komunumo Jorat-Menthue situas en la Vaŭda Mezlando en oriento de la regiono Centro de Vaŭdo (en la franca lingvo *Gros-de-Vaud*) sur la molasaj montetoj nomitaj Jorat ĉe la supra parto de la rivero Mentue, kiu formas ĝian okcidentan komunumolimon, proksimume 5 kilometrojn nordnordoriente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj 4 kilometrojn okcidentsudokcidente de la distriktĉefurbo Echallens. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Chardonney, Montaubion, Montmeillan, Peney-le-Jorat, Sottens, Villars-Mendraz kaj Villars-Tiercelin, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 17,65 km², de kiuj 34,8% estas kovritaj de arbaro, 58,6% servas por agrikulturo kaj 6,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Jorat-Menthue limas en nordo al Montanaire, en nordoriento al Moudon, en oriento al Hermenches, en sudoriento al Corcelles-le-Jorat, en sudokcidento al Froideville, en okcidento al Poliez-Pittet, kaj en nordokcidento al Montilliez.

## Trafiko 
Jorat-Menthue situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas diversaj konektaj vojoj ek de ĝiaj najbaraj komunumoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 4 kilometrojn sude de la komunumo apud Laŭzano. Pere de la poŝtaŭtolinio de Echallens al Thierrens kaj de Froideville al Thierrens la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Jorat datiĝas el la jaro 1140 kiel *Jurat*.

La nuna komunumo Jorat-Mentue estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 2011 per kuniĝo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Montaubion-Chardonney, Peney-le-Jorat, Sottens, Villars-Mendraz kaj Villars-Tiercelin.

## Vidindaĵoj 
La ĉefa vidindaĵo sur la teritorio de la komunumo Jorat-Mentue estas la sendoturo de la franclingva nacia radiosendilo Sottens. Al la fondintoj de radio Sottens cetere apartenis la esperanto-pioniro Edmond Privat.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Jorat

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Jorat-Menthue

## Bildoj 

Dosiero:Peney-le-Jorat.jpeg|Peney-le-Jorat, komunumo Jorat-Menthue
Dosiero:Vue de Villars-Mendraz.JPG|Villars-Mendraz, komunumo Jorat-Menthue
Dosiero:Chardonney.jpeg|Chardonney, komunumo Jorat-Menthue
Dosiero:Montaubion.jpeg|Montaubion, komunumo Jorat-Menthue
Jusztinián Serédi

**Jusztinián SERÉDI** [justiniAn ŝerEdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Serédi Jusztinián** estis hungara pastro, monaĥo, ĉefepiskopo, primaso, kardinalo, juristo, membro (direktora en 1928, honora en 1934) de Hungara Scienca Akademio. Lia origina nomo estis *Szapucsek György*.
eta|Jusztinián Serédi
Jusztinián Serédi http://lexikon.katolikus.hu/S/Serédi.html naskiĝis la  1884 en Hungara reĝlando en Deáki (nuntempa Diakovce en Slovakio). Li mortis la  1945 en Esztergom.

## Biografio 
Jusztinián Serédi devenis el malriĉa slovaka familio. En 1901 li aliĝis al benediktanoj. Post gimnazio li lernis juron kaj teologion. Li pastriĝis en 1908, poste li ricevis gravan juristan taskon en Vatikano. Li revenis en 1916 kaj li estis armea pastro post 2 jaroj en Esztergom, kie li servis al italaj militkaptitoj. Post la 1-a mondmilito li denove vojaĝis al Vatikano, ekde 1923 li instruis juron. En 1927 Pio la 11-a nomis lin ĉefepiskopo de Esztergom antaŭ ol ne esti episkopo. En 1938 li kritikis la kontraŭjudajn leĝojn en la senato. En 1939 li helpis la polajn rifuĝintojn (ankaŭ la judajn polojn). En 1944 li ne akceptis reĝimon de Ferenc Szálasi. Li mortis malsana post kelkaj tagoj de alveno de Ruĝa Armeo.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla iomete pli malsupre)

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Esztergom
Kategorio:Hungaraj primasoj
Kategorio:Hungaraj kardinaloj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Virtuous Pedophiles

***Virtuous Pedophiles*** (*Virtaj pedofiloj*) estas subtengrupo kreita en Interreto en 2012 por personoj agnoskantaj senti sin sekse altiritaj al infanoj. Ĝiaj membroj kundividas la kredon, ke la seksaj rilatoj inter plenkreskuloj kaj infanoj estas neadekvataj. Ili subtenas sin reciproke en la intenco havi normalan vivon sen enmiksiĝi en seksaj rilatoj kun infanoj kaj provas helpi aliajn pedofilojn por fari la samon. La grupo laboras ankaŭ por mildigi la socian infamiadon kiu ĉirkaŭas pedofilojn. Unu el ĝiaj du fondintoj uzas la pseŭdonimon Ethan Edwards kaj ne rivelas sian veran identecon, kiel Jesse Bering kaj James Cantor, kiuj opinias ke ĝiaj politikoj kaj kredoj estas avantaĝaj kaj povas helpi por preventi la infanan seksan misuzon.

## Referencoj 
Kategorio:Pedofilia movado
Kategorio:Pedofilio
Sylvain Curinier

. Li estis kajakisto en la klubo de Oyonnax. Li ricevis la arĝentan medalon dum Somera Olimpiko 1992 en Barcelono, kaj bronzan medalon dum mondĉampionado 1993 ĉe Mezzana (Italio).
De 1997 li iĝis trejnisto, notinde de Benoît Peschier, Fabien Lefevre, Boris Neveu, Emilie Fer kaj Tony Estanguet.
Mex VD

**Mex** estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 640 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Mex situas en sudokcidento de la regiono Centro de Vaŭdo, proksimume 5 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Mex kaj la nova loĝsetlejo Les Esserts.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,83 km², de kiuj 27,4% estas kovritaj de arbaro, 55,2% servas por agrikulturo kaj 16,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Mex limas en nordo al Sullens, en oriento al Crissier, en sudo al Villars-Sainte-Croix, kaj en okcidento al Vufflens-la-Ville.

## Trafiko 
Tra Mex pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 kaj la svisa aŭtovojo A1, kiel plej proksima alveturejo estas la vojnodo Villars-Sainte-Croix kun la svisa aŭtovojo A9, situanta 1 kilometron sude de la komunumo. Pere de la loka buslinio n-ro 32 de la regiona transportentrepreno Laŭzano la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Mex datiĝas el la jaro 1154 kiel *Mais*. Sur la komunuma teritorio estis trovitaj setlejaj ŝpuroj, kiuj datiĝas supozeble el la romia epoko. En la 14-a jarcento Mex estis dividitaj al du feŭdoj, kiuj en la 15-a jarcento denove estis kunigitaj. La fortikaĵo, la tiel nomita Suba Kastelo estis ligita feŭdo de la Senjoroj de Cossonay. Inter 1585 kaj 1798 Mex estis havaĵo de la familio de Charrière. En la 18-a jarcento Salomon kaj Catherine de Charrière transformis sian sidejon, la Supran Kastelon al centro de la mondeca vivo en la regiono de Laŭzano. De 1475 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Mex estis parto de la komuna berna kaj friburga Senjorujo Orbe kaj Echallens. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Cossonay, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Mex

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Mex