open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lakta kardo

La **lakta kardo** aŭ *maria kardo* ( ***Silybum marianum*** (L.) Gaertn., 1791 ) estas dujara herbo de la familio Asteracoj (*Asteraceae*). 

## Priskribo 
maldekstra|eta| Botanika skema bildo
Ĝi estas planto kun fortika aspekto, kiu en la unua jaro estigas bazan rozedon de folioj kaj en la dua jaro tigon ĝis pli ol 150 cm alta. La tuta planto estas senhara kaj riĉa je dornoj. 

La folioj havas blankajn makulojn; iliaj randoj havas triangulajn lobojn kun dornaj pintoj. La bazaj folioj povas atingi 40 cm de longo, tiuj de la tigo estas pli malgrandaj kaj ĉirkaŭprenas la tigon je la bazo sen petiolo. 

La floroj estas ambaŭseksaj, kun tuba korolo purpura, kaj kunkreskas en kapituloj globaj, ĉirkaŭataj de fortikaj brakteoj. Ili elburĝonas printempe, kutime de aprilo ĝis majo de la dua jaro. 

La fruktoj estas oblongaj folikloj, pli mallarĝaj ĉe la bazo, kun papusoj riĉaj je longaj haroj ĉe la verto. Ili maturiĝas somere kaj estas disvastigataj de la vento. 

La radiko estas fortika. 
maldekstra|eta| Rozedo de folioj

## Vivareo 
La lakta kardo kreskas nature en ĉiuj mediteraneaj regionoj, inkluzive de Kanarioj, Madeira kaj Acoroj kaj oriente ĝis Irano. Nuntempe tamen ĝi spontaneiĝis en multaj aliaj landoj, eĉ en pluraj areoj de Norda kaj Suda Amerikoj kaj en suda Aŭstralio. 

## Kulturado 
La semoj estas prenataj skuante la kapojn (simile al la ago de la vento). 

La lakta kardo estas taksata ĉarma en la ĝardenoj pro siaj unuajaraj folioj kun blankaj desegnoj. Dornoj tamen postulas iom da atento. 

Kiam la celo estas la kolekto de semoj, oni ofte plantas tiujn kardojn laŭ vicoj kun denso de 8-10 plantoj en kvadrata metro. 

La laktaj kardoj kreskas en ĉia grundo, en lokoj sub plena suno; ili ne bezonas akvumadon krom se pluvoj tute mankas dum longa tempo.

## Kuraca herbo 
eta| Floro de lakta kardo
La lakta kardo estas kuraca herbo, kies semoj estas uzataj por hepataj problemoj kaj malsanoj. 

Ĝi estas uzata ankaŭ en herbaj likvoroj. 

La uzo de ĉi tiu herbo kiel kuracilo estas konata ekde antikvaj tempoj, sed la identigo de la aktivaj substancaj entenataj en ĝi datiĝas je la 1970-aj jaroj. 

La plej grava inter la entenaj ingrendiencoj estas silibinino.

Kategorio:Kuracplantoj
Kategorio:Carduoideae
Kategorio:Plantoj de Israelo
Kategorio:Plantoj de Libano
Kategorio:Kristana folkloro
Lahiĝan

**Lahiĝan** () estas universitata urbego, distrikta ĉefurbo kaj mara feriejo en la Provinco Gilano, en norda Irano. La loknomo signifas: loko, kie silko akireblas.
eta|maldekstre|Panoramo en Lahiĝan

## Bazaj informoj 
* Areo: 1,428&nbsp;km²
* Supermara alteco: 4 m
* Loĝantaro: 101,073 en 2016 https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_largest_cities_of_Iran
* Horzono: UTC + 3:30; somere UTC + 4:30
* Telefonkodo: +98-13

## Geografio 
eta|maldekstre|Panoramo en Lahiĝan
Lahiĝan situas ĉe la Kaspia Maro sur ties marborda ebenaĵo kaj iom sur la norda deklivo de la Montaro Elborz. Raŝto troviĝas 37, Teherano 212 km https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En la antikvaj tempoj Lahiĝan estis unu el la plej gravaj silko-produktantaj centroj de Irano. Inter la konkerintoj menciindas la mongoloj kaj rusoj. Sub brita koloniado de Hindio ruza iranano spionadis teknologion de teokultivo, poste en Lahiĝan komenciĝis produktado de la teoj. La urba municipo estis fondita en 1928.
eta|Muzeo pri teo

## Ekonomio 
Lahiĝan historie estis turismocentro de la islama mondo dum malsamaj epokoj, krome ofte grava komerca centro de la regiono. Pri la silko kaj teo jam estas priskribo pli supre. Nuntempe pro la kulturo kaj favora klimata kondiĉo Lahiĝan estas grava turistnabo en norda Irano.

## Klimato 
Lahiĝan havas kaspian aŭ subtropikan klimaton. La averaĝa precipitaĵo varias inter 1200 kaj 1800 mm. La klimata privilegio de Lahiĝan prezentas fekundan naturan vegetaĵaron.
eta|tombo de ŝejko *Zahed*

## Trafiko 
En Lahiĝan trairas la ĉefvojo inter Raŝto-Ŝario, krome estas lokaj vojoj al Kaspia Maro respektive al interno de la lando.
 
## Vidindaĵoj 
* maŭzoleoj
* moskeoj
* nacia muzeo pri teo
* brika ponto
* ŝtataj kaj privataj universitatoj

## Fontoj 
* interalie WikiTrans

## Eksteraj ligiloj 
*  (

Chahar Padeshah 2.jpg|moskeo
مسجد و بقعه چهار پادشاهان 01.jpg|moskeo
بقعه پیر علی.JPG|maŭzoleo
پل خشتی لاهیجان 04.jpg|brika ponto

Lahijan Pool - Gilan IRAN.jpg|akvorezervujo

Kategorio:Urboj de Irano
Abimeleĥ

**Abimeleĥ** (literumita ankaŭ **Abimelek** aŭ **Avimeleĉ**; en hebrea: אֲבִימֶלֶךְ / אֲבִימָלֶךְ, moderne Aviméleḵ / Avimáleḵ, tiberie ʼAḇîméleḵ / ʼAḇîmāleḵ, "patro/estro de regno; mia patro/estro, reĝo") estas la nomo de pluraj reĝoj de Filiŝtoj menciitaj en la Hebrea Biblio.

Ĉefa el tiuj estas en Genezo, rilate al Abraham (ĉap. 20) kaj Isaak (ĉap. 26).

## Biblia rakonto 
eta|maldekstre|250px|Abimeleĥ grumblante Abrahamon.
eta|maldekstre|250px|Abimeleĥ kaj Isaak.

Abraham setliĝis inter Kadeŝ kaj Ŝur en la tero de Filiŝtoj. Dum li estis loĝanta en Gerar, Abraham malferme asertis, ke Sarah estis lia fratino. Malkovrinte tion, la reĝo Abimeleĥ portis ŝin al si. Dio tiam venis al Abimeleĥ en sonĝo kaj deklaris ke preni ŝin rezultos en morto ĉar ŝi estas la edzino de viro. Abimeleĥ ne tuŝis ŝin, kaj demandis ĉu li detruos ankaŭ justan nacion, speciale ekde Abraham diris, ke li kaj Sarah estas fratoj. Reage, Dio diris al Abimeleĥ, ke li estas justa. Tamen, se li ne redonos la edzinon al Abraham, Dio certe detruos Abimeleĥon kaj lian tutan parencaron. Oni informis al Abimeleĥ ke Abraham estas profeto kiu preĝos por li.

Frue la venontan matenon, Abimeleĥ informis al siaj servistoj pri sia sonĝo kaj alproksimiĝis al Abraham demandante kial li portis kulpon al lia regno. Abraham asertis, ke ne estas timo de Dio en tiu loko, kaj ke ili povas mortigi pro lia edzino. Tiam Abraham defendis, ke li ne mensogis: "Kaj fakte *ŝi estas* mia fratino; ŝi *estas* la filino de mia patro, sed ne la filino de mia patrino; kaj ŝi iĝis mia edzino." Abimeleĥ revenigis Sarah-on al Abraham, kaj donacis al li ŝafojn, oksojn kaj servistojn; kaj invitis lin setliĝi kie plaĉos al li en la terojn de Abimeleĥ. Krome, Abimeleĥ donis al Abraham milon da pecoj de arĝento kiel justigo por Sarah. Abraham tiam preĝis por Abimeleĥ kaj lia parencaro, ĉar Dio estis frapinta la virinojn per nefekundeco pro la preno de Sarah.

Post loĝi dum iom da tempo en la tero de Filiŝtoj, Abimeleĥ kaj Fikol, la ĉefo de liaj trupoj, alproksimiĝis al Abraham pro disputo kiu rezultis en violenta polemiko ĉe puto. Abraham tiam plendis al Abimeleĥ pro la agresemaj atakoj de la filiŝta servanto kaj la kapto de la puto de Abraham. Abimeleĥ pledis nescion pri la okazo. Tiam Abraham proponis pakton por havigi ŝafojn kaj oksojn al Abimeleĥ. Krome, por atesti ke Abraham estis la nura kiu elfosis la puton, li ankaŭ donis al Abimeleĥ sep ŝafinojn kiel pruvo. Pro tiu ĵuro, ili nomis la lokon de tiu puto: Be'er Ŝeba, kio signifas "puto de la ĵuro" aŭ "sep putoj". Post Abimeleĥ kaj Fikol revenis al Filiŝtio, Abraham plantis fruktoĝardenon en Beerŝeba kaj nomis ĝin "la nomo de la Senjoro, la ĉiamdaŭra Dio."

## Referencoj 
Kategorio:Filiŝtoj
Kategorio:Abrahamo
Kategorio:Genezo
Kategorio:Roluloj de la Malnova Testamento
Kategorio:Roluloj de la Tanaĥo
Bukovice (Písařov)

**Bukovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Písařov en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie  (). En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 57 adresoj.

Bukovice situas en katastra teritorio **Bukovice u Písařova** kun areo 3,85&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1521.

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Kaplička Bukovice.JPG|Kapelo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Písařov
Kategorio:Setlejoj en Hanuŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Valkaldrono Klodsko
Drozdov

## Loknomo
Nomon **Drozdov** havas pluraj lokoj:
* Drozdov (distrikto Beroun) – municipo en distrikto Beroun
* Drozdov (distrikto Šumperk) – municipo en distrikto Šumperk
* Drozdov (Krásno nad Kysucou) – parto de urbo Krásno nad Kysucou

## Familinomo
Familinomon *Drozdov* havas:

*Aleksandr Drozdov autoro de Krucumo (verko);
71483 Dickgottfried

'*71483 *Dickgottfried'''* estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la *Catalina Sky Survey* : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la usona mikrobiologiisto *Richard "Dick" Gottfried*, emeritiĝinta de la korporacio *Sigma Aldrich'' kaj de la Malsanulejo Carondelet Sankta Jozefo en Tucson (Arizono) ; li estas aktiva kun la Spektaklo de Gemoj kaj Mineraloj de Tucson, ekspozicio de gemoj, mineraloj kaj fosilioj, kiu okazas ĉiujare en Tucson. Amatora paleontologo, li zorge katalogas kaj pristudas sian kolekton preter la kvalito kaj kapablo de ordinara « amatoro ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Julius Schnorr von Carolsfeld

**Julius Schnorr von Carolsfeld** (la 26-an de marto 1794 – la 24-an de majo 1872) estis germana pentristo, asocia kun la Nazareana movado.

Komence de sia epoko en Romo, Schnorr estis partikulare influita de sia detala studo de la Itala pentrarto de la 15a jarcento, speciale la verkaro de Fra Angelico. Poste li forlasis tiun rafinitan simplecon, kaj ekrigardis al pli prilaboritaj modeloj de la Alta Renesanco.

Post sia apartigo de la Nazareana movado li faris klopodojn por rekuperi pentradon de freskoj kaj de monumenta arto, kaj Schnorr trovis oportuojn montri siajn eblojn komisiita por dekoradi la enirsalonon de Villa Massimo ĉe Laterano per freskoj ilustrantaj la verkojn de Ludoviko Ariosto.

eta|maldekstra|*Fuĝo al Egipto*.
La dua periodo de la arta kariero de Schnorr ekis en 1825, kiam li lasis Romon, setliĝis en Munkeno, eniris en la servon de Ludoviko la 1-a de Bavario, kaj transmetis en Germanion la arton de murpentrado kiun li estis lerninta en Italio. Li montriĝis kiel ia poet-pentristo en la Bavaria kortego; li organizis atelieron de trajnitaj artistoj, kaj kovris kvin salonojn en la nova palaco – nome la "Residenz" – per freskoj kiuj ilustris scenojn de La Kanto de la Nibelungoj. Li pentris ankaŭ serion da scenoj el la vivoj de Karolo la Granda, Frederiko la 1-a kaj Rudolfo de Habsburgo. Schnorr dekomencis deziris kreadi kompleksan simbolan programon en kiu tiuj germanaj historiaj temoj estus kombinitaj kun scenoj el la Malnova Testamento. Tio tamen estis malakceptita de Ludpviko, pro kio Schnorr plendis, ke oni lasis al li la taskon pentri simplan "gazetaran informon de la Mezepoko" ("Zeitungsartikel des Mittelalters"). Kritikoj konsideris tiujn komponojn kiel kreivaj, lertaj laŭ kompono, majstrecaj en desegno, sed ankaŭ troigitaj en signifo kaj ekstravaganca en stilo.

eta|maldekstra|200px|La vizio de Dio adresanta al Abraham por kalkuli la stelojn (lignogravuraĵo de Julius Schnorr von Carolsfeld el la verko de 1860 nome *Biblio en bildoj*).

En 1846 Schnorr translokiĝis al Dresdeno por iĝi profesoro en la tiea akademio. La venontan jaron li estis nomumita direktoro de la Gemäldegalerie.

## Verkoj 

File:1845 von Carolsfeld Weiblicher Rueckenakt anagoria.JPG|*Nuda studaĵo*
File:Julius Schnorr von Carolsfeld 002.jpg| *La nupto de Kanao* (1820)
File:Julius Schnorr von Carolsfeld 005.jpg| *Portreto de Klara Bianka von Quandt* (1820), 
File:Julius Schnorr von Carolsfeld - Madonna and Child - WGA21014.jpg|*Dipatrino kun Infano
File:Julius Schnorr von Carolsfeld - The Family of St John the Baptist Visiting the Family of Christ - WGA21012.jpg|*La familio de Johano la Baptisto vizitanta la familion de Kristo''

## Notoj 
Kategorio:Germanaj pentristoj
Písařov

**Písařov** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1278.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Písařov**
* Bukovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Hanuŝovica montetaro
Listo de asteroidoj (78001–79000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 78001 al 79000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Esceptokaze, kelkaj raraj asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj havas nenian menciindecon.

## Plena listo 78001-79000 
### 78001-78050 
### 78051-78100 
### 78101-78150 
### 78151-78200 
### 78201-78250 
### 78251-78300 
### 78301-78350 
### 78351-78400 
### 78401-78450 
### 78451-78500 
### 78501-78550 
### 78551-78600 
### 78601-78650 
### 78651-78700 
### 78701-78750 
### 78751-78800 
### 78801-78850 
### 78851-78900 
### 78901-78950 
### 78951-79000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 75 001 - 80 000
Al-Ĥatib al-Bagdadi

*Abu Bakr Ahmad ibn `Ali ibn Thabit ibn Ahmad ibn Mahdi al-Shafi`i*, komune konata kiel **al-Ĥatib al-Bagdadi** (en araba: الخطيب البغدادي) aŭ "la preleganto el Bagdado" (10a de majo 1002 – 5a de septembro 1071; en islama kalendaro 392-463), estis sunaisma islama fakulo kaj historiisto.

Li studis sciencojn sed lia ĉefa intereso estis Hadito. Al-Baghdadī origine apartenis al la Hanbalisma teologia skolo Fikho (religia juro) sed li poste adoptis la teologion de Ŝafiismo. Ne klaras ĉu tiu ŝanĝo sekvis veturon al Nahraŭan en 1038, sed ajnaokaze ĝi okazigis malamikecon el kelkaj Hanbalistoj. Spite tiun minacon, sub la protekto de la kalifo Al-Kaim al-Baghdadī prelegis pro hadito en la Manṣūr Moskeo.
* ''al-Kifaya fi ma'rifat usul 'ilm al-riwaya*: frua verko pri Hadita terminaro, kiun Ibn Hajar laŭdis kiel influa en la fako
* *al-Djami' li-akhlak al-rawi wa-adab al-sami*
* *Takyid al-'ilm*: Ĉu meti tradiciojn skribe estas malpermesita
* *Sharaf ashab al-hadith*: Pri la gravo de tradiciistoj
* *al-Sabik wa 'l-lahik*: Pri haditaj rakontistoj de partikulara tipo
* *al-Mu'tanif fi takmilat al-Mu'talif wa 'l-mukhtalif*: Pro ĝusta literumado kaj prononco de nomoj
* *al-Muttafik wa 'l-muftarik*
* *Talkhis al-mutashabih fi 'l-rasm wa-himayat ma ashkala minhu min nawadir al-tashif wa 'l-wahm*
* *al-Asma' al-mubhama fi 'l-anba' al-muhkama*: identigi nenomitajn individuojn menciitajn en hadito
* *al-Rihla fi talab al-hadith*
* *Iktida' al-'ilm al-'amal''

## Notoj 
Kategorio:Bagdadanoj
Kategorio:Sunaistoj
Kategorio:Irakaj verkistoj
Kategorio:Verkistoj de la 11-a jarcento
Muzeo de kloakoj (Parizo)

La **Muzeo de kloakoj** () kiu estas parto de la muzeoj de urbo Parizo, situas sur la esplanado Habib-Bourguiba ĉe la Ponto de l'Alma, fronte al n-ro 93, Quai d'Orsay, en la 7-a arondismento de Parizo.

## Priskribo 
[maldekstra|180px|eta|[Eugène Belgrand, inĝeniero]]
La muzeo de kloakoj estas dediĉita al la j de Parizo. Jam en 1889, vizitoj de kloakoj estis organizitaj dufoje monate de la administracio
sur ŝipoj kaj vagonetoj.

La muzeo prezentas la kloakojn de Parizo ekde Hugues Aubriot, provosto de Parizo ĉe la origino de la unua volbita kloako de Parizo direkte al la strato Montmartre, kun Eugène Belgrand, inĝeniero de la 19-a jarcento, ĉe la origino de la nuna reto de kloakoj.

Ĝi ankaŭ priparolas la laboron de la kloakistoj de la urbo Parizo kaj la purigadon de akvo.

En 2007 la muzeo akceptis preskaŭ  vizitantojn.

## Aktualaĵo 
La muzeo estas fermita pro renovigaj laboroj ekde la . Ĝia denova malfermo estas planita por la fino de 2020.

## Publikaj transportoj 
*  '**
*  **'
*  RATP 63, 80 *Alma-Marceau*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

## Tradukfonto 
Kategorio:Konstruaĵoj en la 7-a arondismento de Parizo
kloakoj
Kategorio:Kanalizo
Jivina

Nomon **Jivina** havas pluraj sidejoj:
* Jivina (distrikto Beroun) – municipo en&nbsp;distrikto Beroun
* Jivina (distrikto Mladá Boleslav) – municipo en&nbsp;distrikto Mladá Boleslav

* Jivina (Vlastibořice) – parto de municipo Vlastibořice en distrikto Liberec
* Jivina (Troskovice) – parto de municipo Troskovice en distrikto Semily
71489 Dynamocamp

'*71489 *Dynamocamp'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Luciano Tesi elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Tendaro Dinamo (*Dynamo Camp*), italia situejo de la *SeriousFun Children's Network'', neprofitcela organizaĵo, kiu laboras tra la mondo por promocii kaj funkciigi librajn somerajn kampojn por infanoj kun gravaj kaj kronikaj malsanoj. Tiu speciala kampo troviĝas en Toskanio proksime de la Observatorio de San Marcello Pistoiese.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Luciano Tesi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
László Hara (pli aĝa)

**László Hara (pli aĝa)** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hara László** estis hungara fagotisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto. Lia samnoma filo estis same fagotisto.

László Hara naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
László Hara ekstudis en la nacia muziklernejo en 1930 en sia naskiĝurbo, post jardeko li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Liaj gravaj instruistoj estis Ernő Dohnányi, Dénes Bartha, Leó Weiner, Rezső Kókai (komponisto), Jenő Ádám, Ervin Major kaj Lajos Rajter. Post siaj studoj li aliĝis al orkestro de la Reĝa Operejo. Post la 2-a mondmilito li estis fagotisto (ankaŭ solisto) de la ĉefurba simfonia orkestro, inter 1952-1977 de la ŝtata koncerta orkestro. En 1974 li estis fondinta membro de blovista kvinopo. Kune kun la menciitaj orkestroj li turneis en Eŭropo. Inter 1946 kaj 1987 li instruis en muziklernejo kaj Muzikarta Altlernejo. Li ricevis premiojn inter 1954-1987.

## Lia libro 
* *Fagottiskola I.* (1983)

## Elektitaj disĉiploj 
* György Lakatos

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fagotistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Araba poezio

La **araba poezio** (en araba: الِشعر العربي) estas la plej antikva ĝenro de la araba literaturo. Ĝi estas komponita kaj verkita en araba lingvo fare de verkistoj kaj arabaj kaj nearabaj.

La plej fruaj montroj de poezio verkita en araba datas el la 6a jarcento, kvankam oni supozas, ke la parola poezio estis kultivata ekde multe antaŭe.

Tiu poezio estis klasita en du grandaj tipoj, kun rimo kaj kun metriko, el kiuj estas pli antikva la unua ol la dua.

La poezio rima esprimiĝas tra dekkvin diversaj tipoj de metrikoj, kolektitaj kaj klarigitaj de Al-Farahidi en la verko konata kiel “علم العروض” (La scienco de Arood). Poste, al-Zamajshari, aldonis unu metrikon plie. Tiu metrikoj de la ritma poezio estas konataj en araba kiel “بحور” aŭ maroj. La mezurunuo de maroj estas konata kiel “تفعيلة” (Taf’eela), tiel ke ĉiu maro enhavas certan nombron de Taf’eela kiun la poeto devas zorgi en ĉiu verso (bajt) de la poemo. La proceduro por mezuro de poemo estas tre rigora. Foje, aldonante aŭ forigante konsonanton aŭ vokalon oni povas ŝanĝi la bajt de unu metriko al alia. Krome, en la rima poezio, ĉiu bajt devas fini per la sama ritmo (kafija) laŭlonge de la tuta poemo.

Dum la ekspansio de Islamo en Persio, la araba lingvo estis pliriĉigita grandmezure fare de la arablingvaj gramatikistoj kaj verkistoj de persa deveno. Ankaŭ la novaj konvertitoj influis en la poezio. La kvalito de la kompono en la araba poezio estis foje malbonigita speciale en epoko de la mamlukoj kaj poste. En la 20a jarcento, kun Al-Nahda, okazis revivigo de la lingvo en la literaturo kaj de la poezio, partikulare en Egiptio kaj Sirio.

## Poetoj 
* Wallada bint al-Mustakfi
* Abu Nuŭas
* Abu Tammam
* Al-Mutanabi
* Ibn Tufajl

## Bibliografio 
* Roger Allen, "The beginnings of the Arabic Novel", en The Cambridge History of Modern Arabic Literatura, ed. M.M. Badawi, Nueva York, Cambridge University Press, 1992, pp. 180-192.
* Pedro Martínez Montávez, Introducción a la literatura árabe moderna, Revuo Almenara, Madrid, 1974.
* The Encyclopedia of Islam, Nova Eldono, vol. VII, paĝoj 129-130, B. Lewis, Ch. Pellat kaj J. Schacht eldonoj, Leiden, E.J. Brill, 1994.
* Juan Vernet, Literatura árabe, Barcelona, El Acantilado, 2002.
Dolní Roblín

**Dolní Roblín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Beroun kaj ĝi estas parto de municipo Mořina. Ĝi troviĝas proksimume 1,8&nbsp;km de Mořina en PPR Bohemia karsto. Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Dolní Roblín situas en katastra teritorio **Mořina** kun areo 6,45&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1338.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Roblín

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Mořina
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia karsto
Bítov (Koněprusy)

**Bítov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Beroun kaj ĝi estas parto de municipo Koněprusy. Vivas ĉi tie  (). Estas ĉi tie registritaj 24 adresoj.

Bítov situas en katastra teritorio **Bítov u Koněprus** kun areo 1,68&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1267.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Bitov2.jpg| Bítov
Bitov1.jpg| Bítov
Bitov3.jpg| Bítov

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Koněprusy
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Ento (Mez-Tero)

La **Entoj** estas fikcia speco kreita de J.R.R. Tolkien en la La Mastro de l' Ringoj. Ili estas tre antikva, preskaŭ formortinta raso de tre altaj, arbo-similaj estaĵoj. Ili parolas la entan lingvon.[eta|La ento **Arbobarbo** kun du [hobitoj. Arto: Tom Loback]]

Kategorio:Fikciaj arboj
Kategorio:Rasoj de Mez-Tero
Záhrabská

**Záhrabská** estas vilaĝo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Beroun kaj ĝi estas parto de municipo Svatý Jan pod Skalou kaj ĝi troviĝas proksimume 1,1&nbsp;km nordokcidente de Svatý Jan pod Skalou. Nordokcidente de la vilaĝo kondukas aŭtostrado D5. Vivas ĉi tie  (). Estas ĉi tie registritaj 112 adresoj.

Záhrabská situas en katastra teritorio **Svatý Jan pod Skalou** kun areo 3,64&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1960.

## Loĝantaro 
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Svatý Jan pod Skalou
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Tamás Benkócs

**Tamás Benkócs** [tamAŝ benkOĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Benkócs Tamás** estas hungara fagotisto.

Tamás Benkócs naskiĝis en 1971 en Budapeŝto.

## Biografio 
Tamás Benkócs akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1995, krome li partoprenis en majstrokursoj de Brian Pollard, :en:Milan Turkovic kaj Dag Jensen. Dum la studentaj jaroj en 1992 li estis jam primara fagotisto de la Budapeŝta Festivala Orkestro. De 1998 ĝis 2003 li estis la ĉefa fagotisto de la nove fondita Malajzia Filharmonia Orkestro. En 2004 li revenis al Hungario kaj denove aliĝis al la festivala orkestro. Kiel gastomuzikisto, li muzikadis eĉ kun simfonia orkestro de BBC. Pli frue ekde 2001 li registras 39 konĉertojn de Antonio Vivaldi en muzikeldonejo :en:Naxos Records.

## Aŭdu ankaŭ 
* (post la reklamo)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fagotistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kleštěnice

**Kleštěnice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Beroun, parto de kampurbo Komárov. Ĝi troviĝas 1&nbsp;km sude de Komárov. Okcidente de la vilaĝo fluas rojo Jalový potok. Vivas ĉi tie  (). Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj.

**Kleštěnice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,51&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1586.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Komárov, Kleštěnice, old pub.jpg| Eksa gastejo
Komárov, Kleštěnice, house No 5.jpg| Memorige protektata domo
Komárov, Kleštěnice, west part.jpg| Okcidenta parto de la vilaĝo, en fono Jivina

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Komárov (distrikto Beroun)
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Alex Cruz (astronomo)

**Alex CRUZ** estas usona amatora astronomo.

*Minor Planet Center* atribuas al li la malkovron de la asteroido 77185 Cherryh la  en kunlaboro kun Don J. Wells.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Usonaj astronomoj
----
Grušino

**Grušino** (makedone Грушино, albane Grushinë) estas vilaĝo en la komunumo de Aračinovo, en la Skopjo regiono, en Norda Makedonio.

## Loko, priskribo 
Ĝi situas ĉirkaŭ 7 km nordoriente de Aracinovo,la centro de la komunumo.

La teritorio de la vilaĝo situas ĉe la suda piedo montaro de la Skopska Crna Gora en alteco de proksimume 450–500 m.

Laŭ la censo en 2002 la vilaĝo havis entute 1128 loĝantojn. Etnoj en la vilaĝo inkluzivas: 1126 albanojn kaj 2 aliajn naciecojn.

## Tradukfonto 
Statistikoj:   http://www.stat.gov.mk/pdf/kniga_13.pdf

https://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf

eta|280x280px|Grušino en Opština Aračinovo|alternative=|maldekstra

Kategorio:Loĝlokoj de Nord-Makedonio
Emília Csánky

**Emília Csánky** [ĉAnki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csánky Emília** estas hungara hobojisto, altlerneja instruisto.

Emília Csánky naskiĝis la  en Hódmezővásárhely.

## Biografio 
Emília Csánky maturiĝis en muzikarta mezlernejo en Szeged en 1970, poste ŝi akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt post 5 jaroj. Ŝia ĉefinstruisto estis Péter Pongrácz. Jam dum la studentaj jaroj en 1973 ŝi aliĝis al orkestro de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Post la diplomo ŝi ekinstruis en la Muzikarta Altlernejo, kie ŝi akiris sciencan gradon DLA en 2001. Ŝi estas hobojisto ankaŭ en aliaj simfoniaj orkestroj, kun kiuj ŝi faris koncertojn kiel solisto aŭ ĉambra muzikisto en Eŭropo, Ameriko kaj Japanio. Ŝi muzikadis kune kun ekzemple :en:Maurice André, Henryk Szeryng, :en:Igor Oistrakh, :en:James Galway. Ŝi ricevis premiojn inter 1971-2002.

## Ŝia disertaĵo 
* *A zenekari oboajáték problémái az előadóművész szemszögéből*

## Aŭdu, vidu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=LNanSkbFjG0

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* teksteto kun fotoj (la koncerna teksto estas legebla en la 5-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj hobojistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Franz Albert Eder

** Franz de Paula Albert EDER** OSB (naskiĝinta la  en Hallein sub la nomo *Albert Eder*, mortinta la  en Salzburg) estis aŭstra teologo kaj salcburga arkiepiskopo inter 1876 kaj 1890.

## Vivo 
eta|tombo de Eder
Albert Eder estis filo de la oficejkontrolisto Peter Paul Eder kaj de ties edzino Theresia (fraŭline: *Hintner*) studonte en Salzburg. Tie li ankaŭ iĝis membro de la Arkiabatejo Sankta Petro kie li alinomiĝis je *Franz de Paula* kaj faris la religian voton en 1842. Ordiniĝo pastra iĝis en 1843 kaj en 1857 li iĝis abato de la salcburgaj benediktanoj. Inter 1860 kaj 1865 li estis deputito parlamenta je la viena *Reichsrat* kaj pluse inter 1861 kaj 1867 kaj 1870-71 kiel ankaŭ ekde la 5.4.1877 deputito de la landa parlamento salcburgia. Fine li havis la t.n. virilistan voĉdonrajton ĉefepiskopan (temas pri sinprezentiĝrajtoj de ekleziuloj ĉe ŝtataj instancoj). En la 27.5.1876 li nomumitis posteulo de Maximilian Joseph von Tarnóczy; post papa konfirmo li konsekritis fare de lia praga arkiepiskopa moŝto Friedrich zu Schwarzenberg en la 22.10.1876.

Eder ege ŝatis eklezimuzikon kaj dumliturgian komunuman kantadon. Li ankaŭ eldonigis novan kantolibron titolita *Alleluja*. Lia tombo estas en la katedrala kripto en Salcburgo.

## Literaturo 
* Biografieto ĉe BLKÖ
* Christian Greinz: *Die fürsterzbischöfliche Kurie und das Stadtdekanat zu Salzburg.* Verlag des fürsterzbischöflichen Konsistoriums, Salzburg 1929.
* Biografio ĉe ÖBL

## Eksteraj ligiloj 
* Albert Eder ene de la katolika hierarkio

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo
Kategorio:Katolikaj teologoj
Kategorio:Aŭstraj teologoj
Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Dolní Bušínov

**Dolní Bušínov** estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Zábřeh en distrikto Šumperk. Ĝi situas proksimume 6,5&nbsp;km sudokcidente de Zábřeh. Vivas ĉi tie  (). En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 124 adresoj. En la jaro 2001 ĉi tie daŭre loĝis neniu loĝanto. 

**Dolní Bušínov** situas en katastra teritorio Dolní Bušínov kun areo 1,9&nbsp;km².

## Loĝantaro 
Kategorio:Zábřeh
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Japana kumkvato

**Kumkvato** (*Fortunella*) aŭ ‘‘‘Fortunelo‘‘‘ (Fortunela), ankaŭ nomata  **nana oranĝo**, estas plantgenro ene de la  familio de la   Rutacoj (Rutaceae). Ĝi estas proksime parenca al la citrusoj. La nomo kumkvato venis de la ĉina **kam kwat** (=ora oranĝo).

La frukto estas manĝata kune kun la ŝelo kaj kernoj; la ŝelo havas amaran-dolĉan guston, la fruktkarno estas acideca.

## Priskribo 
### Vegetativaj karakterizaĵoj 
Kumkvato kreskas kiel ĉiamverda arbusto aŭ malgranda arbo. Ĝi kreskas malrapide kaj atingas altecon de 2,5 ĝis 4,5 metrojn. La densaj branĉoj havas malgrandajn dornojn. La folioj estas malhelverde brilantaj. La floroj estas blankaj kaj similas al la aliaj *Citrus*-florojn. Depende de la grandeco kumkvat-arbo  povas havi centojn  ĝis plurajn milojn da fruktoj po jaro.

### Generativaj karakterizaĵoj 
La fruktoj de la kumkvatoj estas pir- kaj ovformaj de maksimuma longeco de 5 cm, ĝia koloro varias inter malhelruĝa kaj orflava. La acideta kaj dolĉa fruktkarno.

## Disvastigo 
Kumkvato hejmiĝas en  Azio ,sed hodiaŭ ĝi estas kultivata  ankaŭ en Ameriko, Afriko kaj la plej varmaj regionoj de Sudeŭropo (ekzemple en Korfuo).

## Sistematiko 
La kumkvatoj  (*Fortunella*) estas ne sistinebla de la genro citruso (*Citrus*). Ĉiuj specioj povas esti engrupigita en la nomo *Citrus japonica*
Kelkaj aŭtoroj  distingas jenajn speciojn de  *Fortunella*:
* *Fortunella crassifolia* SWINGLE 
* Honkonga kumkvato (*Fortunella hindsii* (CHAMP. EX BENTH.) SWINGLE)
* Marumi-Kumkvato (*Fortunella japonica* (THUNB.) SWINGLE, sin.: *Citrus japonica* THUNB.)
* Ovala kumkvato (*Fortunella margarita* { (LOUR.) SWINGLE)
* *Fortunella obovata* hort. ex TANAKA 
* *Fortunella polyandra* (RIDL.) TANAKA

Ankaŭ ekzistas hibridoj; ekzistas ankaŭ genraj hibridoj *Citrus* × *Fortunella*, nomataj  *Citrofortunella*, al kiu apartenas al la Limkvatoj.

La floro havas nur diametron de 1,5 – 2 cm. Ĝi estas blanka kaj kreskas en la foliakseloj de la antaŭa jaro ĉe longbranĉoj. Ĝi floras nur ekde majo aŭ junio. Por ke ĝi floras bone, la planto bezonas malvarmetan, helan lokon.

## Sistematiko 
La portugala botanikisto João de Loureiro priskribas la planton kiel unua en la jaro 1790 en sia verko *Flora cochinchinensis*. Li donis al la planto la nomon *Citrus margarita*. La hodiaŭan nomon ĝi ricevis en la jaro 1915 de la usona botanikisto Walter Tennyson Swingle.

La ovala fortunelo estas la plej ŝatata kaj plej ofte vendata fortunelo. La fruktoj samgrandas kiel daktiloj kaj gustas dolĉe-acide. La beroj estas manĝeblaj freŝe.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Walter T. Swingle, Philip C. Reece (1967): *The Botany of Citrus and Its Wild Relatives*. In: W. Reuther, H. J. Webber, L. D. Batchelor (Hrsg.): *The Citrus Industry*. Bd. 1. University of California. http://lib.ucr.edu/agnic/webber/ 
* Bernhard Voß (1997): *Citruspflanzen von Tropisch bis Winterhart*. Humbach & Nemazal, ISBN 3-9805521-3-6
* Bernhard Voß (2005): *Zitruspflanzen*. Franckh-Kosmos Verlags-GmbH, ISBN 3-440-10174-6

## Eksteraj ligiloj 
* [PFAF, Fortunella margarita. Artikolo] kaj Datumslipo ĉe Plants for a Future

Kategorio:Citruso
Kategorio:Ornamaj plantoj
Kategorio:Rutacoj
Alojzov

**Alojzov** () estas municipo en Ĉeĥio situanta 8&nbsp;km sudokcidente de urbo Prostějov en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La municipo estis fondita en la jaro 1783.

Ŝoseo estis konstruata inter la jaroj 1960–1963.

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Obecní úřad, Alojzov, okres Prostějov.jpg|Municipa oficejo
Hasičská zbrojnice, Alojzov, okres Prostějov.jpg|Fajroestingista armilejo
Rybník v horní části obce, Alojzov, okres Prostějov (02).jpg|Fiŝlago en supra parto de la municipo
Rybník v horní části obce, Alojzov, okres Prostějov.jpg|Fiŝlago en supra parto de municipo
Svatý obrázek u silnice do Určic, Alojzov, okres Prostějov.jpg|Sankta bildeto ĉe ŝoseo ĝis Určice

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Setlejoj nomitaj laŭ personoj
Preĝejo de Marteno de Tours (Isaszeg)

La **preĝejo de Marteno de Tours** estas romkatolika monumento historia en urbo Isaszeg (Hungario), en la tombejo.

## Historio 
Laŭ la onidiro la unua ligna kirko konstruiĝis dum regado de Stefano la 1-a (Hungario). Laŭ arkeologia esploro ronda ŝtona romanika kirko estis konstruita en la 12-a jarcento, en la sekva jarcento oni alkonstruis plian rondan kapelon. La historiistoj tiun ligas al batalo en 1265. Dum renkontiĝo de la 14-a kaj 15-a jarcentoj la preĝejo gotikiĝis kaj post jardekoj iomete estis pligrandigita. Ĝuste tiam estis konstruita la turo kaj la apogpilieroj. La ornama pordo estis trovita nur en 1939. Dum dominado de turkoj kaj dum la sekvaj internaj militoj faris ruina la konstruaĵon. Komence de la pacaj tempoj en 1716 la loka barono renovigis ĝin. Antal Grassalkovich (krongardisto) (la nova bienulo) en 1734 faris baroka ĝin kaj en 1758 denovaj renovigaj laboroj okazis, ankaŭ pliaj apogpilieroj estis alkonstruitaj. Nur en 1902 okazis signifa renoviĝo de la preĝejo. Inter 1968–1971 arkeologiaj esploroj, poste restaŭrado okazis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola sur monteto en la tombejo. En mezo de la simetria fasado la turo plene reliefas. La turo estas sube kvadrata, pli supre oklatera. La enirejo funkcias tra la turo, sed estas ankaŭ historiaj enirejoj en flanko de la navo. La absido duonronda. La sakristio aliĝas al flanko de la absido. La tegmento estas kovritaj per ŝindoj. Interne la predikejo kaj la meblaro estas barokaj.

Kermeso okazas en la 11-an de novembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Isaszeg szent márton karzat 01.jpg
Isaszeg szent márton karzat 02.jpg
Isaszeg szent márton karzat 03.jpg
Isaszeg szent márton szószék 02.jpg

Isaszeg
Isaszeg
Vishnu Reddy

**Vishnu REDDY** (naskiĝis en 1978) estas barata astronomo.

Pasia pri astronomio de sia junaĝo, li komencis sian profesian vivon kiel ĵurnalisto en Nov-Delhio. Dum intervjuo li renkontis Tom Gehrels kaj konvinkiĝis fariĝi sciencesploristo. Li plenumas siajn aktivojn ĉe la Universitato de Norda Dakoto.

Ĉe la *Lunar and Planetary Laboratory*, li fakiĝis en la spektroskopio de la asteroidoj kaj analizis la komponiĝon de 4 Vesta en preparo de la misio *Dawn*.

*Minor Planet Center* atribuas al li la malkovron de 22 asteroidoj inter 2002 kaj 2005. La asteroido 8068 Vishnureddy estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Vishnu Reddy

## Eksteraj ligiloj 
*  Vishnu Reddy, el la paĝaro de la *Lunar and Planetary Laboratory* (Universitato de Arizono)
*  Profesia paĝaro de Vishnu Reddy ĉe la *Lunar and Planetary Laboratory*
*  Persona paĝaro de Vishnu Reddy

----

Kategorio:Barataj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Radioaktiva rubo

eta|Transporto de alte radioaktiva, forbrulinta nuklea bruligaĵo el brita NE Hinkley Point

**Radioaktiva rubo** estas materialo, kiu havas radioaktivajn ecojn kaj kiu ne havas pluan valoran eluzon.

## Specoj de la rubo 
**Oni kutime dividas la rubon laŭ ĝia aktiveco**:
* malaltaktivaj — kutime restaĵoj de malmulte kontaminitaj materialoj
* meze aktivaj — pluraj kontaminitaj materialoj kun pli granda enhavo, laŭ speco eblas deponi en supraĵan aŭ profundan deponejon
* alte aktivaj — ekzemple forbrulinta nuklea bruligaĵo aŭ restaĵoj post ties alilaborigo

**Laŭ deveno de la rubo oni eblas dividi ĝin:**
* *Forbrulinta nuklea bruligaĵo* — kiu estas deponata post eluzo en nukleja elektrejoj kaj poste ĝi estas deponita en ŝirmajn kontenerojn en subterejo. Fakte ne temas pri rubo, ĉar eblas ties plua eluzo.
* *Restaĵoj el diagnostiko en sansistemo* — resta materialo el sansistemo uzita dum diagnostiko aŭ dum kuracado de malsanoj — radiologio *(ekz.: gama tranĉilo)*

Kategorio:Radioaktiveco
Kategorio:Nuklea energio
Aračinovo

**Aračinovo** (albane Haraçinë) estas loĝloko en la regiono Skopjo  en Norda Makedonio.
Laŭ stato de la jaro  ĝi havis . El tiuj, ĉirkaŭ 91% estis albanoj. La vilaĝo estas la administra centro de la komunumo Aračinovo.

## Loko, priskribo 
Ĝi situas ĉirkaŭ 12 km oriente de la centro de la ĉefurbo Skopje. Ĝi situas sur milda deklivo ĉe la suda piedo de la montaro Črna gora ĉe alteco de ĉirkaŭ 240 - 350 m.

Ĉirkaŭ 2 km okcidente de la vilaĝo pasas la aŭtovojo A2, kiu estas konektita.

En la vilaĝo estas konstruita la Ortodoksa Eklezio de St Talaleje.

## Tradukfonto 
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php

Naciecoj :   http://www.stat.gov.mk/pdf/kniga_13.pdf

https://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf

Kategorio:Loĝlokoj de Nord-Makedonio
Kastelo Freisaal

eta|Kastelo Freisaal disde nordo
**Kastelo Freisaal** kuŝas ene de viridaĵbelto en la sudo de Salcburgo/Aŭstrio. Tre proksimas la fakultato de la salcburga universitato pri natursciencoj. La kastelo estas ene de eta lageto. 

## Historio 
La nomo *Freisaal* etimologias el *plezurdomo*; aliaj skribmanieroj jenas: *Freyensall, Freysahl, Freudensall*. Ĝia unua menciiĝo estis en 1392 servante jam al princĉefepiskopo Pilgrim la 2-a de Puchheim kiel plezurdomo. Liaj posteuloj ŝatis uzi ĝin je kampara sidejo ilia. La kastelo estis ankaŭ la loko kie la nove elektitaj princarkiepiskopoj flegis ricevi la signojn de la novaj potencoj; de tie ĉi komenciĝis la solena eniro enurben. Venditis ĝi en 1491 de Georg Zandl. kaj refaritis en 1549 laŭ manierisma stilo sub la regado de la provizora episkopo Ernst von Bayern.

De tiu ĉi tempo temas pri akvokastelo.  Diritis en 1839 pri privata posedo kaj uzo de la najbaraj grundoj je soldatara trejnado. En 1898 konstruitis najbare la Hellbrunn-kazerno, hodiaŭa maljunulejo. En 1906 la multajn jarojn malenloĝita kastelo restaŭritis laŭ komisio de la posedanto Alfred Hyra fare de la arkitekto Josef Schubauer; tiam iĝis novstiliĝo je vilaĝa aspekto kaj starigis trabfakaĵo en la interna koro. Tio parte neniigitis poste. Fuŝa ĉeriverborda brikŝtonmeto anstataŭigu la naturan kanaĵojn pro laŭdiraj leĝaj necesoj.

Troviĝas en la supera etaĝo vandpentraĵoj el kiuj monumenta fresko de Hans Bocksberger la pli maljuna (1558), montrante la solenan eniron de princarkiepiskopo Michael von Kuenburg je Salcburgo en la jaro 1558-a, emfazas la iaman signifon gravan de la konstruaĵo.

En la jaroj 1967 ĝis 1989 vivis kaj laboris la pentristo Lucas Suppin enkastele. Antaŭ 1970 li provis sub la gvidado die la federacia oficejo pri monumentprotektado, la post malfeliĉa restaŭro de post 1950 damaĝitajn freskojn reigi originaj. Estante akademia artisto li ege interesiĝas kaj pri la kastelo kaj pri la pentraĵo en ĝi. Nuntempe la tuto estas sub privata posedo kaj malalirebla por la publiko. Tenadas tion fondaĵo, kies estro, la eldonisto Erich Schumann, ĉefo de la eldongrupo de WAZ, mortis en 2007.

 Schloss Freisaal from north 01.jpg|vido disde la nordo
 Schloss Freisaal from northeast 01.jpg| vido disde la nordeosto
 Schloss Freisaal from south 01.jpg|vido disde la sudo von Süden
 Schloss Freisaal from south 02.jpg|malsama vido denove disde la sudo
 Schloss Freisaal frontview 01.jpg|fasado
 Schloss Freisaal inner court 01.jpg|korto interna

## Fonto 
## Literaturo 
* Ronald Gobiet (eld.): *Freisaal, das Schloss im Spiegel der Geschichte*. Salzburger Beiträge zur Kunst und Denkmalpflege, Band 5, . Pustet, Salzburg 2012, ISBN 978-3-7025-0661-2. – [surrete (PDF)](http://media.obvsg.at/p-AC087 enhavotabelo).

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Prie sur tutaustria burga pagharo

Kategorio:Konstruaĵoj en Salcburgo
Freisaal
Listo de famuloj mortintaj en Eger

Jen, listo de elektitaj famuloj, kiuj mortis en Eger:

## A 
* Ferenc Albert, astronomo

## B 
* Sándor Babocsay, prokuroro
* Ferenc Bakó, muzeologo
* József Bakos, pedagogo
* Pál Balkay, pentristo
* Géza Bárány, arkitekto
* Béla Bartakovics, ĉefepiskopo
* Gyula Bartalos, pastro
* Remig Békefi, abato
* József Bihari (lingvisto)
* János Böhm, preposto

## D 
* János Danielik, episkopo
* Imre Sixtus Debreczeni, pastro
* Tóbiás Dirner, jezuito

## E 
* Károly Eszterházy, episkopo

## F 
* György Foglár, titulara episkopo
* Máté Fortunatus, klasika filologo
* Ferenc Fuchs, ĉefepiskopo

## G 
* Géza Gáspárdy, nobela juĝisto
* István Genthon, arthistoriisto
* Jenő Grőber, vitisto, vinfaristo
* János Győrvári, aktoro

## H 
* Margit Haraszti, restaŭristo
* Sándor Hevesi (arkitekto)
* Károly Hibay, kuracisto
* Zsigmond Lajos Horváth, monaĥo

## I 
* György Gábor Ihász, pastro
* Gyula Isaák (pli aĝa), politikisto

## J 
* György Jakusics, episkopo
* Norbert János Juhász, monaĥo

## K 
* László Gábor Kádár, ĉefepiskopo
* Sándor József Karle, monaĥo
* Ferenc Király (vitisto)
* Alajos Kiss, pentristo
* Mátyás Kováts, kanoniko

## L 
* Miklós Lengyel, episkopo

## M 
* Valér Ignác Maczki, monaĥo
* János Madarassy, astronomo
* Ferenc Markhot, kuracisto
* Olivér Markos, ministro
* Ludwig Mooser, orgenfaristo

## P 
* József Pálmay, genealogo
* Dénes Pócsik, akvopilkisto

## R 
* Rajmund Rapaics, kanoniko

## S 
* Alajos Sajósy, pentristo
* József Samassa, ĉefepiskopo
* Gyula Sebestény, kirurgo
* Géza Szigritz, naĝisto
* Miklós Szmrecsányi, arthistoriisto
* József Szvorényi, prioro

## T 
* Béla Tárkányi, poeto-pastro
* István Telekessy, episkopo

## Z 
* József Zalár, poeto
* Endre Zsasskovszky, komponisto
* Ferenc Zsasskovszky, komponisto

## Vidu ankaŭ 
* Listo de famuloj naskiĝintaj en Eger

Eger
Leavenworth (Vaŝingtonio)

eta|maldekstre|La ĉefstrato de Leavenworth; rimarku la bavareskan arkitekturon
**Leavenworth** estas urbo en Kantono Chelan, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi estas parto de la Metropola Statistika Zono Wenatchee-East Wenatchee. La loĝantaro nombris  laŭ la censo de 2010. La tuta urbocentro estas ŝablonita laŭ bavara vilaĝo kiel parto de civita iniciato komencita en la 1960-aj jaroj. La regiono estas grava turisma cel-loko dum la vintro, precipe dum Oktobrofesto kaj la Adventa-Kristnaska sezono.

Kategorio:Urboj en Vaŝingtonio
James Whitney Young

. Li laboris preskaŭ 47 jarojn ĉe la Observatorio de *Table Mountain* de la *Jet Propulsion Laboratory*, li emeritiĝis la .

## Kariero 
Li estis teknika gvidisto dum la *Century 21 Exposition* organizita de la NASA en Seatlo en 1962. Tie, li estis kuraĝigita kandidatiĝi por posteno de " helpanta observanto " kaj " teknikisto en malhela ĉambro " ĉe la ĵus disvolvita Observatorio de *Table Mountain*, kun teleskopo de 41 cm, kiu komencis plenajn observojn je komenco de 1962. Tie, li realigis fotografiajn superrigardojn de Venuso, Marso, Jupitero kaj Saturno en specifaj koloroj de UV ĝis IR. Kiam nova teleskopo de 61 cm estis instalita en 1966, li komencis observojn de asteroidoj kun la astronomoj Ellis D. Miner kaj Alan W. Harris. La rotaciaj rapidoj de asteroidoj iĝis lia fako : Liaj pli ol 30 publikaĵo en *Icarus* generis la duonon de la tiu-epokaj konataj rotaciaj rapidoj de la malgrandaj korpoj de la Sunsistemo.

Kun la apero de potencaj laseroj, Young engaĝiĝas en pluraj sukcesaj projektoj uzantaj laserojn, unue por la kosmosondilo Surveyor 7 sur la Luno (1968), poste por du programoj de lasera telemetrio al satelitoj disvolvitaj de
JPL en la 1990-aj jaroj, kaj fine por la misio Galileo je kelkaj 6 milionoj da km for de Tero. En ĉiuj kazoj, Young estis responsulo por direkti la teleskopon kaj sekvi la celojn.

James Whitney Young partoprenis al la instalado en 1969 de granda planeda spektroskopo en la fokuso de la teleskopo de 61 cm. Li pro tio disvolvis teknikon de stokado en malvarmo por plakoj de tre granda sentemo.

En 1998, Young estis enoficigita oficiala observanto por la *2-Micron All Sky Survey* (2MASS), kampanjo de ĉiela infraruĝa
observado,kunlaboro inter la Kalifornia Instituto de Teknologio kaj la Universitato de Masaĉuseco en Amherst. Li faris observojn elde la Monto Hopkins (sudo de Tucson) kaj elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio ĝis 2000 ; dum tiu tempo li gardis siajn respondecojn por JPL ĉe la Observatorio de *Table Mountain*.

Je la fino de 2002, Young komencis studojn pri asteroidoj precipe la  kaj la kometoj malkovrita de kampanjoj kiel NEAT, LINEAR, LONEOS, *Catalina Sky Survey* kaj Spacewatch.

*Minor Planet Center* atribuas al li la malkovron de 256 asteroidoj inter 2002 kaj 2009. Li krome malkovris la supernovaon SN 2004eg.

La asteroido 2874 Jim Young estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de James Whitney Young

## Eksteraj ligiloj 
*  Persona paĝo de James Whitney Young
----

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Kategorio:Malkovrintoj de supernovaoj
Nóra Salvi

**Nóra Salvi** [ŝalvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Salvi Nóra** estas hungara hobojisto, altlerneja instruisto.

Nóra Salvi naskiĝis en 1977 en Budapeŝto.

## Biografio 
Nóra Salvi maturiĝis en muzikarta mezlernejon en 1995 en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1999. Ŝia ĉefinstruisto estis Péter Pongrácz. Intertempe kaj poste ŝi studis en majstrokursoj: Siena (1996, 1997), Budapeŝto (1998), Madrido (2000-2002), Madrido, Durham, Prago (2003). Inter 1999 kaj 2000 ŝi estis la primara hobojisto en simfonia orkestro de Hungaraj Ŝtatfervojoj, same ekde 2002 en orkestro de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ekde 2008 ŝi ofte muzikadas kun la festivala orkestro, en 2014 ŝi estas membro de ĉambra orkestro. En 2012 ŝi akiris sciencan gradon DLA en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt. En 2015 ŝi ekinstruis en muzika instituto de Universitato István Széchenyi. Ŝi atingis la unuajn lokojn en muzikkonkursoj (1995-1998) kaj ricevis ŝtatajn premiojn inter 1998-2015. Ŝi parolas angle, japane, hispane, germane.

## Elektitaj koncertoj 
* Madrido, Santandero (Hispanio) (2001-2002)
* Hungara Radio (2005, 2006, 2008)
* Muzikarta Universitato Ferenc Liszt (2012)
* Edinburgo (2017)
* Honkongo (2018)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj hobojistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj