open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anomio

[eta|dekstra|[Emile Durkheim, unu de la fondintoj de la moderna sociologio kaj enkondukinto de la termino "anomio".]]
Kiel internacia neologismo **anomio** (de la greka ἀνομία / anomía: prefikso ἀ- a- «foresto de» kaj νόμος / nómos «leĝo, ordo, strukturo») estas la manko de normoj aŭ malkapablo de la socia strukturo por provizi al difinitaj individuoj ĉion necesan por atingi la celojn de la socio. La termino estas uzata en sociologio kaj sociaj sciencoj.

Temas pri koncepto kiu faris grandan influon sur la nuntempa sociologia teorio. Ĝi proponis unu el la plej konvinkaj klarigoj pri kondutoj devojigitaj en individuo kaj en la socio.

## Bibliografio 
* Carlos Santiago Nino, *Un país al margen de la ley: estudio de la anomia como componente del subdesarrollo argentino*. Buenos Aires: Emecé Editores, 1992.
* Emile Durkheim, *De la division du travail social*, PUF, Paris, 1991.
* Emile Durkheim, *Le suicide: étude de sociologie*, PUF, Paris, 1999.
* Jean Duvignaud, *Herejía y subversión. Ensayos sobre la anomia*, Icaria, 1990 isbn=9788474261707
* Marco Orrù, *Anomie: history and meanings*, Allen kaj Unwin, Boston Mass, 1987.
* Marshall Barron Clinard, eld. *Anomie and deviant behavior: a discussion and critique*, Free Press of Glencoe, London, 1964.
* Peter Atteslander, eld., *Comparative Anomie Research: hidden barriers, hidden potential for social development*, Ashgate, Aldershot, 1999.
* Peter Waldmann, *El estado anómico: derecho, seguridad pública y vida cotidiana en América Latina*, Iberoamericana, Madrid, 2006.
* Philippe Besnard, *L’anomie: ses usages et ses fonctions dans la discipline sociologique depuis Durkheim*, PUF, Paris, 1987.
* Realino Marra, *Suicidio, diritto e anomia. Immagini della morte volontaria nella civiltà occidentale*, Edizioni Scientifiche Italiane, Napoli, 1987, ISBN 209776.
* Realino Marra, *Geschichte und aktuelle Problematik des Anomiebegriffs*, en «Zeitschrift für Rechtssoziologie», XI-1, 1989, pp. 67-80.
* Robert King Merton, *Social theory and social structure*, The Free Press, New York, 1968.
* Rüdiger Ortmann, *Abweichendes Verhalten und Anomie: Entwicklung und Veränderung abweichenden Verhaltens im Kontext der Anomietheorien von Durkheim und Merton*, Iuscrim, Freiburg, 2000.

Kategorio:Kultura sociologio
Kategorio:Socia filozofio
Kategorio:Sociologia terminologio
Kategorio:Sociologiaj teorioj
Slup

**Slup** (ĝis la jaro 1949 *Čule*, ) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Znojmo en Sudmoravia regiono apud Dija-mueleja kanalo proksimume 14&nbsp;km sudoriente de Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1046.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Slup**
* Oleksovičky

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Nomo de Virgulino Maria el la 15-a jarcento, en la 17-a jarcento barokigita
* Senjora fiŝejo en lokoj de eksa burgejo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Kolono kun statuo de sankta Sebastiano
* Akva muelejo el renesanca periodo
* Muzeo de ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj 1935–1938

## Pluaj fotoj 

GuentherZ 2012-08-04 3689 Slup Kirche.jpg|Preĝejo de Nomo de Virgulino Maria
GuentherZ 2012-08-04 3685 Slup Kirche.jpg|Domyój en vilaĝplaco kaj turo de la preĝejo
Slup, svatý Šebestián.jpg|Kolono kun statuo de sankta Sebastiano
Slup, Jan Nepomucký.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Slup, OÚ.jpg|Municipa ofico

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Godo Lieberg

**Godo LIEBERG** (naskiĝinta la  en Kaarma sur la insulo Saaremaa, mortinta la  en Bochum) estis germana-estona filologo kaj universitata profesoro el familio de germanaj baltoj.

## Vivo 
Godo Lieberg studis post la Dua mondmilito klasikan filologion ĉe la altlernejoj de Göttingen kaj Tübingen, kie li doktoriĝis en 1954 ĉe Wolfgang Schadewaldt. En 1960 Lieberg iris Romon kaj habilitiĝis en 1962 en Tübingen. En 1965 li sekvis vokon je la ĵus fondita Ruhr-Universitato de Bochum je la katedro pri latinistiko. En 1981 li ekdeĵoris en Sieno. Post emeritiĝo li daŭre laboris kiel docentadkomisiito ĉe la universitato de Bochum.

## Fokusoj sciencaj 
Liaj sciencaj interesoj koncentriĝis pri la latinlingva poezio de (Katulo kaj Tibulo) kaj pri verkoj de Julio Cezaro. En sia disertaĵo li estis okupiĝinta pri la aristotela idearo pri hedonismo. Krome Lieberg engaĝiĝis pri la viva uzo de la latina lingvo. Li ankaŭ verkis kontribuaĵojn por la novlatinaj gazetoj Vox Latina, Melissa kaj Latinitas.

Li estis edzo de Marisa Lieberg *fraŭline* Dal Lago (1930-2013) ekde decembro 1956.

## Verkoj 
* *Die Lehre von der Lust in den Ethiken des Aristoteles* (= *Zetemata.* Heft 19). Beck, München 1958 (pligrandigita disertaĵo, Tübingen 1954: *Über die Lehre von der Lust in den Ethiken des Aristoteles.*).
* *Puella divina. Die Gestalt der göttlichen Geliebten bei Catull. Im Zusammenhang der antiken Dichtung.* Schippers, Amsterdam 1962 (Samtempe habilitiĝaĵo Tübingen 1962).
* *Poeta creator. Studien zu einer Figur der antiken Dichtung.* Gieben, Amsterdam 1982, ISBN 90-70265-53-2.
* *Zu Idee und Figur des dichterischen Schöpfertums.* Eigenverlag, Bochum 1985.
* *Strukturalistische Analyse von Tibull I 5.* Eigenverlag, Bochum 1988.
* *Caesars Politik in Gallien. Interpretationen zum Bellum Gallicum*. Brockmeyer, Bochum 1998, ISBN 3-8196-0564-9.
* *Tersus atque elegans maxime Tibullus. Eine umfassende Sammlung der Urteile und Darstellungen von Dichtern und Gelehrten über den Stil Tibulls von der Antike bis zur Gegenwart. Mit einer Entwicklungsskizze seiner Beurteilung, auch im Vergleich mit Catull, Properz und Ovid, zahlreichen Anmerkungen und einem Anhang über Tibull und die deutsche Dichtung*. Eigenverlag, Bochum 2009
* *Ästhetische Theorien der Antike, des Mittelalters und der Neuzeit. Darstellungen und Interpretationen*. Brockmeyer, Bochum 2011, ISBN 978-3-8196-0789-9

## Referencoj 
## Literaturo 
* *Who’s Who in Germany.* 7-a eldono (1980), p.&nbsp;656.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Germanaj baltoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Jaroslavice

**Jaroslavice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo apud Dija-mueleja kanalo proksimume 18&nbsp;km sudoriente de Znojmo 2&nbsp;km de limo kun Aŭstrio. Vivas ĉi tie  (). En la okcidenta parto de la municipo malantaŭ la tombejo kaj ĉe ŝoseo al Slup estas kelke da stratoj de vinkeloj.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1249. En la jaro 1516 ĝi estis avancita je kampurbo.

En la jaroj 1938-1945 estis la etne plejparte germana Joslowitz alligita al nazia Tria regno kiel konsisto de govio Malsupra Danubio. Post la dua mondmilito estis la devenaj loĝantoj el la urbo ellandigitaj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Jaroslavice – devene renesanca, pli poste baroke kaj klasicisme alikonstruita (Domenico Martelli; en la jaroj 1730-1736 Josef Emanuel Fischer z Erlachu), sur loko de burgo el la 13-a jarcento fondita de znojma kastelano Boček, antaŭulo de Kunštátidoj. En la ĉirkaŭaĵo pejzaĝa parko. En la kapelo plafona fresko de Franz Anton Maulpertsch. La fakuloj konsideras la kastelon kiel unu el la plej valoraj endanĝerigitaj memorindaĵoj. La kastelo havas la plej ampleksan renesancan arkadan kortegon en la ĉeĥaj landoj, super la urbeto belvideja arkada teraso sur masivaj brikaj pilieroj. Posedanto de la kastelo estas aŭstra kuracisto Sigurd Hochfellner, al la rekonstruo defendas plendo pri redono de la kastelo, kiun donis filino de lasta posedanto, grafo Augustin von Spee, la okdekkvarjara Felicitas Spee.
* Preĝejo de sankta Egidio kunigita per kovrita ŝtuparejo kun la kastelo, el la jaroj 1788-1791.
* Punpilorio, ĉe kinejo
* Dia torturo
* Kolono kun statuo de virgulino Maria en la placo el la 18-a jarcento
* Statuo de Antonio de Padovo
* Statuo de sankta Donato
* Statuaro de Pietato

## Pluaj fotoj 

Jaroslavice, kavárna.jpg|Placo
Jaroslavice, radnice.jpg|Urbodomo
Jaroslavice, kostel.jpg|Preĝejo de sankta Egidio
Jaroslavice, Antonín Paduánský.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Jaroslavice, škola.jpg|Lernejo
Jaroslavice, Dolní Jaroslavický rybník (1).jpg|Malsupra fiŝlago de Jaroslavice

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
22752 Sabrinamasiero

**22752 Sabrinamasiero** estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Sabrina Masiero*, astronomino kaj direktorino de la strukturo por eduka scienca popularigo de la Internacia Centro por Astronomia Esploro *GAL Hassin* (Isnello, Sicilio). *GAL Hassin* plenumis grandan sukceson en astronomia popularigo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Andrea Boattini
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Oleksovičky

**Oleksovičky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Slup. Ĝi troviĝas apud Dija-mueleja kanalo netuta kilometro oriente-nordoriente de Slup kaj 15&nbsp;km sudoriente de Znojmo. Estas ĉi tie registritaj 39 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

**Oleksovičky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,98&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
En la vilaĝo situas statuaro de La plej sankta Triunuo kaj kapelo de sanktaj Cirilo kaj Metodo.

## Pluaj fotoj 

Oleksovičky, tabule.jpg|Oleksovičky, alveturejo
Oleksovičky, kaplička.jpg|Kapeleto
Oleksovičky, Dyjsko-mlýnský náhon.jpg|Dija-mueleja kanalo en Oleksovičky

## Referencoj 
Kategorio:Slup
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Sandra Mason

**Sandra MASON** (naskiĝis la ) estas civitanino, juristino kaj politikistino de la ŝtato Barbado en Karibio. Ekde januaro 2018 ŝi estis la ĝenerala guberniestro de Barbado, do la loka reprezentanto de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, kiu estis la ŝtatestro de Barbado - ekde 1953 la reĝino Elizabeto la 2-a. Guberniestroj estas deklarataj de la monarko laŭ la konsilo de la ĉefministro. La 30-an de novembro 2021 ŝi iĝis la unua ŝtata prezidanto de Barbado, kiam la lando ĉesis esti konstitucia monarkio kaj fariĝis respubliko.

## Vivo kaj kariero 
Ŝi estis trejnata advokato kiu funkciis kiel Apelacia kortuma juĝisto en Sankta Lucio kaj kiel juĝisto en Barbado. Plue ŝi funkciis kiel prezidanto de la komisiono de la Karibia Komunumo por analizi regionan integriĝon, iĝis ambasadoro de Barbado, kaj estis la unua virino en juĝeja posteno de la plej supra jura kortumo de la lando. Ŝi estis la unua nomumito de Barbado en la arbitracia kortumo de la sekretariejo de la Komunumo de Nacioj. Fine de 2017, ŝi estis nomumita kiel la 8-a ĝenerala guberniestro de Barbado, kun oficperiodo komenciĝanta la 8-an de januaro 2018. Samtempe kun ŝia nomumo, ŝi estis premiita per la Lorda Grandkruco en la Ordeno de Sankta Mikaelo kaj Sankta Georgo. Poste ŝi iĝis la kanceliero de la Ordeno de Naciaj Herooj, la Ordeno de Barbado kaj la Ordeno de Libereco.

## Notoj 
Kategorio:Politiko de Barbado
Kategorio:Ĝeneralaj guberniestroj de Barbado
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Sociologio de lingvo

Ne kondonfu kun socilingvistiko

**Sociologio de lingvo** estas la studo de la rilatoj inter lingvo kaj socio. Ĝi proksime rilatas al la kampo de socilingvistiko, kiu fokusas la efikon de socio sur lingvo. Unu el ties plej longa kaj plej produktemaj favorantoj estis Joshua Fishman, kiu estis fonda redaktoro de la *International Journal of the Sociology of Languag [en.wikipedia]*, krom aliaj gravaj kontribuaĵoj. La sociologio de lingvo pristudas la socion en rilato al lingvo, dum socilingvistiko pristudas lingvon en rilato al socio. Por la unua, socio estas la studobjekto, dum por la lasta lingvo estas la studobjekto. Alivorte, socilingvistiko pristudas lingv(aĵ)o kaj kiel ĝi varias surbaze de sociologia fono de la uzanto, kiel sekso, etna deveno kaj sociekonomika klaso. Aliflanke, sociologio de lingvo (ankaŭ konata kiel markosocilingvistiko) pristudas socion kaj kiel lingvo efikas sur ĝi. La baza ideo estas ke lingvo reflektas, inter pluraj aliaj aferoj, sintenojn kiujn parolantoj deziras interŝanĝi aŭ kiuj estas reflektitaj tra la lingva uzo. Ĉi tiuj sintenoj de la parolantoj estas la informo de la sociologo.

Sociologio de lingvo serĉas kompreni la manieron kiel socia dinamiko estas influita de individua kaj grupa lingvouzoj. Laŭ Su-Chiao Chen de la *National Taiwan University of Science and Technology*, lingvo estas konsiderata esti socia valoro ene de ĉi tiu kampo, kiu faras esplorojn en sociaj grupoj por fenomenoj kiel plurlingveco kaj lingva konflikto. Ĝi rilatas al kiu estas 'rajtigita' uzi kiun lingvon, kun kiu kaj sub kiuj kondiĉoj. Ĝi ankaŭ rilatas al kiel individua aŭ grupa identecoj estas kreitaj pere de la lingvo disponebla pro ilia uzo.

## Vidu ankaŭ 
Socilingvistiko

Lingvovario

Hipotezo de Sapir-Whorf

Literatursociologio

Antropologia lingvistiko

Lingva antropologio

Interkultura komunikado

Komunikada scienco

## Bibliografio 
*International Journal of the Sociology of Language*. Mouton de Gruyter. Eldonisto: Ofelia Garcia Otheguy. ISSN (Print) 0165-2516.

*Readings in the Sociology of Language*. Fishman, Joshua A. (1968-01-01), Eld. Walter de Gruyter. .

## Referencoj 
Kategorio:Studfakoj de sociologio
Kategorio:Studfakoj de lingvistiko
Elisabeth Albertsen

**Elisabeth ALBERTSEN** (naskiĝinta la ) estas germana verkistino.

## Vivo 
Elisabeth Albertsen pasigis la junulajn jarojn en la protestantisma paroĥestrejo de Breitenberg (Holstinio), poste ŝi germanistikon ĉe la Universitato de Tübingen. Samloke ŝi doktoriĝis pri la temo *Ratio und Mystik im Werk Robert Musils*.

Albertsen partoprenis en 1980 la kvaran Ingeborg-Bachmann-konkurson en Klagenfurt. Ŝia edzo estas la verkisto Karl Corino kun kiu ŝi havas du infanojn, inter kiuj Eva Corino.

## Verkoj (elekto) 
* *Ratio und Mystik im Werk Robert Musils*. Nymphenburger Verlagshandlung, 1968.
* *Das Dritte*. Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1977.
* (kune kun Karl Corino): *"Nach zwanzig Seiten waren alle Helden tot". Erste Schreibversuche deutscher Schriftsteller*. Marion von Schröder, Düsseldorf 1995. Neuausgabe: Autorenhaus Verlag, Berlin 2007.
* *Lust auf Täuschung*. Basilisken-Presse, Marburg an der Lahn 2008.
* *Unruhiger Stillstand*. Radius, Stuttgart 2015.
* *Gehorsame Feuer*. Radius, Stuttgart 2019.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanistoj
26883 Marcelproust

'*26883 *Marcelproust'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estas malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca romanisto Marcel Proust (1871–1922), larĝe rigardita kiel unu el plej influaj verkistoj de la 20-a jarcento. Lia monumenta romano *À la recherche du temps perdu'' estis publikigita en sep volumoj inter 1913 kaj 1927, la tri lastaj volumoj estis publikigitaj de lia frato, Robert.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Marcel Proust
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
124368 Nickphoenix

'*124368 *Nickphoenix''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la britan komponiston Nick Phoenix, kiu komponis pli ol milon da filmomuzikoj kaj . Lia muziko havas tipan epopean econ.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Roy A. Tucker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Vekoma

eta|246x246ra|Emblemo
**Vekoma Rides Manufacturing B.V.** estas unu el la ĉefaj produktantoj de libertempaj instalaĵoj bazitaj en Vlodrop, Nederlando. Vekoma estas precipe specialigita pri fabrikado de ondaj fervojoj. Kiel regulo, certaj altiroj ne estas faritaj individue por ĉiu amuzparko, sed versioj de la sama altiro estas venditaj al la respektiva kliento.

## Historio 
Vekoma estis fondita en 1926 fare de Hendrik op het Veld kiel **Veldkoning** kaj komence konstruis agrikulturan ekipaĵon. En la 1950-aj jaroj, sub la administrado de ilia filo Gerard, la firmao ŝanĝis al akcesoraĵoj por la minindustrio kaj ŝanĝis la nomon al Vekoma (de Veld Koning Machinefabriek). Daŭris ĝis 1967 ke la firmao membrigis la distran industrion kun la konstruado de ferrisa rado. Vekoma komencis konstrui ondajn fervojojn en la mez-1970-aj jaroj. La unuaj trakoj estis produktitaj sub licenco de la amerika firmao Arrow. Vekoma tiel funkciis kiel la eŭropa filio de Arrow. Ekde tiam, la firmao kreskis por iĝi unu el la plej gravaj ludantoj en la industrio. Kontraste al ĝiaj konkurantoj, kiuj generas altan vendon kun siaj rekordaj altiroj, precipe en Usono, Vekoma havis siajn plej grandajn vendomerkatojn en Eŭropo kaj Azio, precipe ekde la fruaj 1990-aj jaroj. La kialo de tio estas la signife pli malaltaj investeblecoj por amuzparkoj ekster Usono. Tial ili ofte dependas de produktoj, kiuj ne estas speciale evoluigitaj por la respektiva parko. Ĉi tio reduktas evoluajn kaj produktadkostojn kaj Vekoma povas oferti kompleksajn ondajn fervojojn je malalta prezo.

En marto 2018, Vekoma estis transprenita de la japana firmao Sansei Technologies (antaŭe Sansei Yusoki Co., Ltd.), kiu mem produktas veturojn kaj rulmontojn. Vekoma promesas povi malfermi novajn merkatojn per la transpreno. Tamen nenio ŝanĝiĝos laŭ nomo, produktado kaj dungitaro.

## Modeloj de rulmontoj 
La plej fama kaj plej vendita onda fervojo estas Boomerang. Vekoma povis vendi ĉi tiun ondan fervojon pli ol 40 fojojn. La trajno proponas tri inversiĝojn sur relative malgranda areo de proksimume 90 m × 30 m, sed ĉi tiuj estas trairataj ambaŭ antaŭen kaj malantaŭen, per kio la pasaĝero estas renversita entute ses fojojn.

Kun kvar liveraĵoj, la Invertigo, la inversa versio de la Boomerango, en kiu la ŝoforoj veturas sub la reloj kaj sidas unu kontraŭ la alia en paroj, estas multe malpli ofta. Ekzistas ankaŭ kvar Giant Inverted Boomerang-liftoj, la 60 m alta versio de la Invertigo kun vertikalaj enveturejoj.

La Suspended Looping Coaster (SLC) de Vekoma estas precipe grava en Eŭropo. Dank' al amasproduktado, la unua Inverted Coaster ankaŭ povis trovi sian vojon en Germanion en 1999. Vekoma jam povis vendi la SLC pli ol 30 fojojn entute - 23 el ili la norma versio kun longo de 689 m kaj kvin inversioj.

### Ferrisaj radoj 
## Retaj ligiloj 
* Oficiala retejo (Angla)
* Vekoma en la Roller Coaster Database (Germana)

Kategorio:Fabrikisto de rulmontoj
Kategorio:Fabrikisto de amuzekipaĵoj
Kategorio:Vekoma
Starý Petřín

**Starý Petřín** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Senkapigo de sankta Johano Baptisto
* Statuo de sankta Johano Nepomuka ĉe ŝoseo al Šafov

## Partoj de municipo 
* **Starý Petřín**
* Jazovice
* Nový Petřín

## Pluaj fotoj 

Starý Petřín čp. 3.JPG|Starý Petřín
Starý Petřín pomník padlých.JPG|Monumento al falintoj
Starý Petřín čp. 9.JPG|Starý Petřín


Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Literatursociologio

**Literatura sociologio** estas subfako de la kultursociologio (sociologio de kulturo) okupiĝanta pri literaturaj studoj kaj kultura sociologio kaj kiu pristudas la rilaton inter la socia produktado de literaturo kaj ĝiajn sociajn sekvojn. Literatursociologio signifas "sisteman pristudon de literaturo kiel socia fenomeno kaj kiel sistemo kaj institucio en socio". Literatursociologoj estas interesitaj pri la kreado, perceptado kaj interpretado de literatura verko kaj ĝia socia fono.

* Sistema pristudo - Planado kiu iras preter la individua kazo.
* Literaturo - io historie grava ĉar tio kion oni konsideras literaturo malsamas inter diversaj epokoj.

## Kampoj de aplikado 
La literatursociologio interesiĝas pri la literatura vivo, la literatura kreado, la akcepto de verkoj, la sociaj reprezentoj en la teksto samkiel kritiko de "formoj de kultura hegemonio".

## Bibliografio 
(franca) Paul Aron kaj Alain Viala, *Sociologie de la littérature*, Presses universitaires de France, kolekto «Que sais-je ?», 2006, 127 p. (ISBN 978-2-13-054409-8).

(germana) Fritz Schütze: *Sprache - Soziologisch Gesehen.* Band 1, Wilhelm Fink Verlag, München 1975, urn:nbn:de:0168-ssoar-56223

(germana) Fritz Schütze: *Sprache - Soziologisch Gesehen.* Band 2, Wilhelm Fink Verlag, München 1975, urn:nbn:de:0168-ssoar-56233

## Referencoj 
Kategorio:Interdisciplineco
Kategorio:Studfakoj de sociologio
Kategorio:Kultura sociologio
Joshua Fishman

[eta|330x330px|Joshua Fishman prelegante pri la gaela lingvo ĉe la [Universitato de Aberdeen.]]
**Joshua Aaron Fishman** (jida: שיקל פֿישמאַן — Shikl Fishman; n. la 18-an de julio 1926 en Philadelphia, Usono &#x2013; m. la 1-an de marto 2015 en Novjorko) estis lingvisto kaj sociologo kiu specialiĝis pri la lingvosociologio, socilingvistiko, lingvoplanado, dulingva edukado, lingva revivigo kaj "lingvo kaj etneco". mo estos ma fondinto de la revuo " *International Journal of the Sociology of Language*"  .

Li studis en la Universitato de Pensilvanio (1944-1948), kie li diplomiĝis pri historio kaj akiris magistron en psikologio. En 1948 li estis studento de la jida lingvisto Max Weinreich.

En 1953, li doktoriĝis en socia psikologio ĉe la Universitato Kolumbio.

Ĝis lia morto, li estis Profesoro Emerito de Sociaj Sciencoj en la Universitato Yeshiva en Novjorko kaj profesoro pri edukado ĉe la Universitato de Novjorko kaj Universitato Stanford.

En 2004 li estis gajninto de la Premio Linguapax.

## Verkaro (elekto) 
Li verkis centojn da verkoj kaj artikoloj ĝenerale pri la stato de malgrandaj lingvoj.

* *Readings in the sociology of language.* The Hague, Paris: Mouton, 1968.
* *Sociolinguistics: a brief introduction.* Rowley, Mass.: Newbury House, 1970.
* *Advances in the sociology of language.* The Hague: Mouton, 1971.
* *Can Threatened Languages Be Saved?* Clevedon, Multilingual Matters, 2000

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo de Joshua A. Fishman

Fondumo Joshua Fishman

Kategorio:Lingvistoj
Kategorio:Jida lingvo
27061 Wong

'*27061 *Wong'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 3:5 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  16-an de septembro 1998 en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Curtis G. Wong'', ano de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell. Curtis donis siajn tempon kaj talenton por helpi la Observatorion Lowell plenumi sian mision

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
René-Antoine Houasse

**René-Antoine HOUASSE** (ĉirkaŭ 1645-1710) estis franca pentristo kaj dekoraciisto, de la epoko de la Baroko, de tendenco kaj akademisma kaj klasikisma.

## Kariero 
Lernanto de Charles Le Brun, li laboris sub liua direktorado en la Manufakturo Gobelin (nome la fabriko de murtapiŝoj de Parizo) kaj en la dekoracio de la Palaco de Versajlo.

Ĝi aliĝis al la *Académie royale de peinture* la 13an de Majo 1672, kaj gradiĝis la 15an de Aprilo 1673. Li estis direktoro de la Franca Akademio en Romo inter 1699 kaj 1704.

La 5an de Februaro 1673 li edziĝis al Marie Le Bé, parencino de sia instruisto Charles Le Brun. Ili havis filon Michel-Ange Houasse, pentristo de ĝenrismajn scenojn, kiu venis al Hispanio al la kortego de Filipo la 5-a.

## Verkoj 
eta|maldekstre|''L'Abondance et la Libéralité* (1683).
eta|maldekstre|*Surĉevala portreto de Ludoviko la 14-a* (ĉirkaŭ 1679).
eta|*Boree enlevant Orythe*, dekoracio de la *Salon de Venus* (ĉirkaŭ 1678).
* Dekoracio de la *Grands Appartements* de la Palaco de Versajlo:
** *Salon de l'Abondance*: murpentraĵoj sur plafono, sekvante la desegno de Le Brun.
** *Salon de Vénus* totale.
** *Salon de Mars*, kie li pentris *La Terreur, la Fureur et la Colère épouvantant les puissances de la Terre* kaj du oleojn sur tolo (*en camaïeu or*): *Alexandre Sévère dégrade un officier* kaj *Le Triomphe de Constantin*.
* *Allégorie de la magnificence Royale* (1678)
* *Morphée & Iris*, (1688), Trianon
* *Cyané changée en fontaine* 1688, Trianon
* *Minerve enseignant la sculpture aux Rhodiens*, 1688, Versajlo
* *Appolon et Daphné*, 1677, oleo sur tolo, 158x120cm, Versajlo, *Musée national des châteaux de Versailles et de Trianon*
* *Louis XIV à cheval devant le siège d'une ville vers 1679-1690*, oleo sur *enduit*, 1708-1710, Versajlo, *Musée national des châteaux de Versailles et de Trianon*
* * Minerve naissant toute armée du cerveau de Jupiter*

## Bibliografio 
* Édith Dauxerre, *Recherches sur le peintre René-Antoine Houasse'', Université de Paris IV Sorbonne, 1987, 143 p. (disertacio)

## Eksteraj ligiloj 
* Category:René-Antoine Houasse

Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Novklasikaj pentristoj
Civila religio

La termino **civila religio** estas politika koncepto uzata de pensuloj kiel Benjamin Franklin, George Washington kaj Jean-Jacques Rousseau, kaj ĵus rekuperita de la usona sociologo Robert Neelly Bellah, por determini la religian aspekton de la politika vivo de difinita kulturo.

La ĝeneva verkisto Jean-Jacques Rousseau uzis la terminon «civila religio», en la 8a ĉapitro de la Kvara Libro de sia verko *Pri la socia kontrakto* (1762), por kontraŭi la religiajn valorojn establitajn de la kristanismo al tiuj kiuj devus hegemonii en la civitanoj de ŝtato por ebligi la daŭrecon de la socia kontrakto, aplikitaj de la suvereno kaj garantioj de la socia kohero.

Tial la praktiko de tia religio permesos la personan kredon de la individuo, sed sen rezigni sian statuson de civitano, sed male elstarigante siajn devojn. Por tio, oni devas establi kelkajn dogmojn kiuj permesos tian ekvilibron:​
* La ekzisto de Dio
* La kredo en transvivo.
* La premio al la virto kaj puno al malvirto.
* La ekskludo de la religia maltoleremo.

## Naciaj ekzemploj 
En revolucia Francio, la unua respubliko, Robespierre provis krei civilan religion: li establis, per leĝaro en la Nacia Asembleo, la Nacian Eklezion kaj establis la kulton al la Supera Estaĵo. Ankaŭ memortagoj, ferioj kaj datoj dediĉitaj al politikaj kaj familiaj valoroj, estis fiksitaj kaj festitaj en gloraj ceremonioj.

En Usono, en 1941, la Usona Kongreso deklaris Dankfeston nacia festo. Ĉi tiu festo estas komuna al ĉiuj usonanoj: ĉiu laŭ sia maniero, protestanta, katolika, juda aŭ budhana, estas vokita danki sian Dion pro tio, ke li venigis lin aŭ liajn praulojn al la "Promesita Lando" - la lando de libereco kaj abundo.

En 1986, la Kongreso realigis leĝon difinantan la Tagon de Martin Luther King kiel oficialan Tagfesto, por honori la memoron pri Martin Luther King kaj la , kiujn li gvidis, kaj por doni al la afro-amerikana komunumo senton de partnereco. Hodiaŭ, Martin Luther King Tagfesto estas parto de la usona civila religio.

Tiuj, kiuj konsideras Israelon laika ŝtato, indikos, ke ĝi havas relative bonevoluintan civitanan religion, kiu inkluzivas Tagon de Sendependeco, Memortagon de Holokaŭsto-Martiroj kaj Herooj, kaj Memortagon por la viktimoj de la israela militistaro. Pro la manko de apartigo inter religio/eklezio kaj ŝtato en Israelo, judaj festoj ricevis ŝtatan karakteron kaj diversaj ŝtataj ceremonioj ricevis religian tonon.

## Vidu ankaŭ 
* Religio
* Filozofio de la religio
* Sociologio de la religio

## Notoj 
Kategorio:Religio kaj politiko
Kategorio:Sociologio de religio
Kategorio:Jean-Jacques Rousseau
Anthony D. Smith

**Anthony David Stephen SMITH** (23a de Septembro 1939 – 19a de Julio 2016) estis brita histori-sociologo kiu, je la tempo de sia morto, estis emerita profesoro pri naciismo kaj etneco en la *London School of Economics*. Li estas konsiderata unu el la fondintoj de interfaka kampo de naciismo-studoj.

Smith por unua fojo akiris sian gradigon en klasikaj studoj kaj filozofio en la Oksforda Universitato kaj sian magistrigon kaj doktorigon en sociologio en la *London School of Economics*, per disertacio titolita "The strike for the People's Charter in 1842". Li estis la unua prezidanto de la *Association for the Study of Ethnicity and Nationalism* (Asocio por la studo de etneco kaj naciismo).

Anthony D. Smith proponas sintezon de postmodernismaj kaj tradiciaj starpunktoj. Laŭ Smith, la antaŭkondiĉoj por la elformiĝo de nacio estas fiksita hejmlando (aktuala aŭ historia), alta grado de aŭtonomio, malamika ĉirkaŭaĵo, rememoroj de bataloj, sanktaj lokoj, lingvoj kaj skribsistemoj, apartaj kutimoj kaj pensado. Smith taksas, ke nacioj formiĝas per la inkluzivo de la tuta loĝantaro (kaj ne nur la elitoj), konstituado de juraj kaj politikaj institucioj, naciisma ideologio, internacia agnosko kaj fiksado de landlimoj. Estu notite ankaŭ, ke Smith uzas la terminon "etna naciismo" por neokcidentaj konceptoj de naciismo, kiujn li kontrastigas kun okcidentaj manieroj difini la nacion surbaze de ĝia geografia teritorio.

## Referencoj 
## Literaturo 
* "An Intellectual Journey: Anthony D. Smith interviewed by John A. Hall". *Nations and Nationalism*. 22 (1): 6–19. 2016. doi:10.1111/nana.12158.
* "In Memoriam: ANTHONY D. SMITH (1939-2016)  | Politička misao". politickamisao.com. Alirita la 5an de Novembro 2021.
* Boeva, Luc (2016). "Anthony D. Smith (1939-2016)". WT. Tijdschrift over de Geschiedenis van de Vlaamse Beweging. 75 (3): 266–268. doi:10.21825/wt.v75i3.12051.
* Maxwell, A. (2020). Primordialism for Scholars Who Ought to Know Better: Anthony D. Smith's Critique of Modernization Theory. Nationalities Papers, 48(5), 826–842. doi:10.1017/nps.2019.93

Kategorio:Esploristoj de naciismo
Kategorio:Eŭropaj sociologoj
Kategorio:Britaj sociosciencistoj
Regionoj de Eŭropa Unio

La Eŭropa Unio kreis Komitaton de regionoj por reprezenti la **Regionojn de Eŭropo** kiel institucio de la administracio de EU rekte sub la nivelo de la nacia ŝtato. La komitato havas sian sidejon en Bruselo.

Tialoj por tio estas jenaj:
* historiaj kaj kulturaj postuloj por aŭtonomio en multaj regionoj tra la tuta EU
* plifortigi la politikan kaj ekonomian situacion en tiuj regionoj

La termino 'regiono' uzita tiukadre inkludis Anglion, Skotlandon, Kimrion kaj Nord-Irlandon (antaŭ la Briteliro), kiuj estas referencataj kiel apartaj landoj, kaj ne kiel regionoj, fare de la Brita registaro kvankam kolektive ili formas la teritorion de la Unuiĝinta Reĝlando (nome suverena ŝtato).

Kelkaj naciaj ŝtatoj kiuj historie havis fortan centrigitan administracion transigis politikan povon al la regionoj. Ekzemploj de tio estas la redono de povo en Unuiĝinta Reĝlando (denove antaŭ la Briteliro, per la *Scotland Act 1998* -Leĝo de Skotlando de 1998-, la *Government of Wales Act 1998* -Leĝo de la Registaro de Kimrio de 1998-) kaj la nuntempaj negocadoj en Francio rilate al pliiĝanta aŭtonomeco por Korsiko. Kelkaj aliaj ŝtatoj tradicie havis fortajn regionajn sentojn, kiel la Federacia Respubliko Germanio aŭ la aŭtonomaj komunumoj de Hispanio; aliaj ŝtatoj estis strukturitaj sur la bazo de nacia kaj municipa regado.

## Kompetenco
Regionaj kaj lokaj aŭtoritatoj elektas delegitojn por la Komitato de regionoj. Tiu komitato estas konsulta ento, kaj oni petas ties opinion al la konsilio aŭ al la komisiono pri novaj politikoj kaj juro en jenaj areoj:
* Edukado
* Trejnado
* Kulturo
* Publika Sano
* Kontraŭ-droga helpo
* Trans-Eŭropaj retoj
* Socia kaj Ekonomia Kohero
* Strukturaj Financoj

pri kelkaj aferoj ĝi funkcias partnerece kun la Eŭropa Ekonomia kaj Socia Komitato.

## Referencoj
*Loughlin, John et al.: *Subnational Democracy in the European Union: Challenges and Opportunities*. Oxford University Press. Oxford, 2004.

## Eksteraj ligiloj
*Eurostat - Statistics Explained: ĉiuj artikoloj kun informo je regiona nivelo

Kategorio:Eŭropa Unio
Propila izovalerato

**Propila izovalerato** aŭ **propila izopentanato**, estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izovalerata acido kaj n-propanolo, senkolora brulema likvaĵo kun fruktodoro uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. n-Propila izovalerato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, etero, kloroformo, acetono, benzeno kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propila izovalerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de izovalerata acido kaj propanolo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *izovalerata anhidrido* kaj propanolo:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de *propila klorido* kaj izovalerata acido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de "natria izovalerato" kaj propila klorido:

### Sintezo 5 
* Preparado per transesterigo inter etila izovalerato kaj propila acetato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transigo inter propila acetato kaj izovalerata acido:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transigo inter etila izovalerato kaj propanolo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *propila izovalerato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *propila izovalerato*:

### Reakcio 3 
* Preparado per acida transigo inter *propila izovalerato* kaj acetata acido:

### Reakcio 4 
* Preparado per alkohola transigo inter *propila izovalerato* kaj etanolo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *propila izovalerato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun amoniako:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun klorida acido:

## Vidu ankaŭ 
* Valeratoj
* Izovaleratoj

## Literaturo 
* ChemNET
* FAO Food and Agriculture Organization of the United States
* Encyclopedia of Food and Color Additives
* Fenaroli's Handbook of Flavor Ingredients
* A Consumer's Dictionary of Food Additives
* World Health Organization

## Referencoj
Kuchařovice

**Kuchařovice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1220.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Floriano
* Kapelo de Virgulino Maria Helpantino
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Statuaro de La plej sankta Triunuo
* Krucifikso surrande de la municipo

## Pluaj fotoj 

Kuchařovice, obecní úřad (2017-08-05; 01).jpg|Municipa ofico
Kuchařovice, hasičská zbrojnice (2017-08-05; 01).jpg|Fajroestingista armilejo
Kuchařovice, baseballové hřiště (2017-08-05; 01).jpg|Basbala ludejo
Kuchařovice, kostel sv. Floriána (2017-08-05; 03).jpg|Preĝejo de sankta Floriano
Kuchařovice, kaple Panny Marie Pomocné (2017-08-05; 01).jpg|Kapelo de Virgulino Maria Helpantino
Kuchařovice socha sv. Jana Nepomuckého.JPG|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Kuchařovice, sloup Nejsvětější Trojice (2017-08-05; 02).jpg|Kolono de La plej sankta Triunuo
Kuchařovice.JPG|Kuchařovice komence de la 20-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Plenkovice

**Plenkovice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1343.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Laŭrenco

## Pluaj fotoj 

Plenkovice, zastávka.jpg|Mezo de la municipo kun municipa ofico kaj aŭtobusa haltejo
Plenkovice, před kostelem.jpg|Preĝejo de sankta Laŭrenco
Plenkovice, ulička.jpg|Strateto
Plenkovice, most.jpg|Ponto super ellasejo de fiŝlago
Plenkovice, střed.jpg |Domoj ĉe la preĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Andrea Szulák

**Andrea Szulák** [sulAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szulák Andrea** estas hungara aktoro, ŝlagrokantisto, televizia prezentisto.

Andrea Szulák naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Andrea Szulák en la 1980-aj jaroj estis ŝlagrokantisto en Nederlando, Britio kaj Okcidenta Germanio. Hejmenveninta ŝi daŭrigis tiun laboron. Baldaŭ ŝia kariero estis varia, ŝi havis teatrajn kaj filmajn rolojn, ankaŭ grava figuro en pluraj televizioj, kantas muzikalojn, ktp. En 2007 ŝi naskis filinon. Ekde 2009 ŝi vivis en Solymár. Ŝi ricevis premiojn inter 1991-2013.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Pierre Barillet-Jean-Pierre Grédy: *Cactus Flower* - Stéphanie
* Jerry Bock: Violonisto sur la tegmento - Golde
* Károly Nóti: Hyppolit, la lakeo (teatra versio) - S-ino Schneider
* Jenő Heltai: *Naftalin* - S-ino Kabócza
* Victor Hugo: *Les Misérables* (muzikala versio) - S-ino Thenardier

## Ŝiaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Ballagás* (1980) - Vali
* *Elektra mindörökké* (1995) - Klüteimnesztra
* *Psycho 60* (2020) - patrino
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Leslie Jones, Peggy Lee, Marta Sandoval

## Ŝiaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Linda* (serio, 1984) - fianĉino
* *Űrgammák* (serio, 1995-1997) - ĉefrolo
* *Presszó* (serio, 2008) - kantisto
* *Drága örökösök* (serio, 2020)

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/szulak-andrea/person-20789

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokantistoj
Kategorio:Hungaraj prezentistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kató Szőnyi

**Kató Szőnyi** [sOnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szőnyi Kató** estis hungara pupisto, pupreĝisoro. Ŝia origina familia nomo estis *Schlinder* [ŝindler], ŝia mallonga geedziĝa nomo estis *Gátiné*.

Kató Schlinder naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Kató Szőnyi studis ĉe la "Nacia Lernejo de Aktorasocio", poste ŝi estis aktoro, samtempe ŝi studis dancon. Dum la nazia erao (1944) ŝi estis deportita (supozeble ŝi estis judino). En 1947 ŝi iĝis pupisto de "Mesebarlang" (=Kaverno de Fabeloj). En 1949 ŝi aliĝis al la ĵus fondita Ŝtata Pupteatro (Budapeŝto). Ŝi partoprenis seminarion de ĉeĥa pupisto :sk:Jan Malík, poste aliĝis al Pupteatro de Győr kiel artdirektoro kaj reĝisoro. Tiu pupteatro estis la vera unua provinca pupteatro en Hungario. En 1958 ŝi revenis al la Pupteatro de Budapeŝto, kie ŝi laboris ĝismorte. Ŝi estis levita ĉefreĝisoro en 1965, sed ŝi ankaŭ kontribuis en trejnado de la novaj pupistoj. Sub ŝia agado la muzika repertuaro de la Pupteatro estis alte aprezita. Ŝi ricevis premiojn inter 1960-1985. Ŝi havis edzon.

## Ŝiaj pupteatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde*
* Béla Bartók:
** *A fából faragott királyfi* (La Ligna Princo)
** *A csodálatos mandarin* (La Mirakla Mandareno)
** *Cantata Profana*
* Zoltán Kodály: *Háry János*
* Jonathan Swift:
** *Gulliver Liliputban*
** *Gulliver az Óriások földjén*
* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij: La Nuksrompilo
* Igor Stravinski: Petruŝko
* Bertolt Brecht: *A kispolgár hét főbűne* (La Sep Ĉefpekoj)
* Benjamin Britten: *A pagodák hercege* (Princo de la Pagodoj)
 
## Ŝia televiziaj reĝisoraĵoj 
* *Mi újság a Futrinka utcában?* (porinfana serio, 1962-1964)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pupteatristoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pavlice (distrikto Znojmo)

**Pavlice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1252.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Filipo kaj Jakobo
* Kapelo de Dia Tombo el la jaro 1675, alkonstruita al la preĝejo. La kapelo estis konstruita laŭ templo de Dia Tombo en Jerusalemo.
* Dia torturo ĉe ŝoseo al Boskovštejn
* Statuaro de La plej sankta Triunuo
* Ekskursa gastejo

## Naskiĝintoj 
* Bohumír Pokorný (1877–1968), muzika komponisto
* Karel Pokorný (1891–1962), skulptisto

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Plaveč (distrikto Znojmo)

**Plaveč** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1234.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Ruino de burgo Lapikus en montetoj okcidente de la municipo
* Kruco en kampoj malantaŭ la municipo
* Statuoj
** Statuo de sankta Isidoro
** Statuo de sankta Jozefo
** Statuo de sankta Leonardo
** Statuo de sankta Donato
** Statuo de sankta Floriano
** Statuo de sankta Vendelino
** Statuo de sankta Johano Nepomuka ĉe ponto
** Statuo de sidanta virina figuro kun infano en arbarparko "Fazanejo"
** Statuo – ŝtona rompita arbo en armilaro
** Statuo de sankta Linharto
* Rotondo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Kastelo Plaveč
* restaĵoj de ŝtona ponto

## Pluaj fotoj 

Center of Plaveč, Znojmo District.jpg|Centro de Plaveč

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kinga Szűcs

**Kinga Szűcs** [sUĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szűcs Kinga** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, ĵazkantisto, muzikalkantisto. Ŝia edzo estis Csaba Molnár.

Kinga Szűcs naskiĝis la  en Tarcea (Rumanio).

## Biografio 
Kinga Szűcs apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi akiris aktoran diplometon en privata lernejo de Mária Gór Nagy en 1999. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Petőfi (Sopron). Inter 2001-2009 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Győr), inter 2009-2018 de Teatro Magyar. En tiu periodo ŝi havis rolojn ankaŭ en Nacia Teatro (Miskolc), intertempe en 2003 ŝi iĝis oficiale aktoro. Ŝi fondis ankaŭ ĵazorkestron, kie ŝi kantis, krome ŝi plulernis kaj akiris kulturistan diplomon en Universitato de Okcidenta Hungario en 2005, majstrodiplomon en Kalvinana Universitato Gáspár Károli en 2018. Ŝi edziniĝis kaj naskis filon en 2014.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Titania
** Romeo kaj Julieta - S-ino Capulet
* Ferenc Molnár:
** *Liliom* – Marika
** *Az ibolya* – f-ino Márkus
* Tim Rice: *Evita* (muzikalo) - titolrolo
* Victor Hugo: *Les Misérables* (muzikala versio) - Eponine
* :fr:Georges Feydeau: :fr:La Puce à l'oreille - Lucienne Homenides de Histangua

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Diplomatavadász* (televizia serio, 2010) - Eszter
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Emma de Caunes, Ewa Telega 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://archive.today/20130628210941/http://www.whoiswho-verlag.ch/versionnew/ungarn/verlag/63.php?txt_Language=HU&real_str_PersID=48000471&uniqueID=32fab9bf-e34a-495d-bf08-7c63a82c9fc9

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj ĵazokantistoj
Kategorio:Hungaraj muzikalkantistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
27083 Alethialittle

'*27083 *Alethialittle'''* estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:7 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Alethia Little'', Mult-Kultura Populariga Faciligistino ĉe la Observatorio Lowell kaj edukistino/direktorino por la Programo de Popularigo de Astronomio por Indiĝenaj Amerikanoj (NAAOP). Ŝi ĉerpas el sia navaha fono por iniciati kaj funkciigi la libran klubon de NAAOP, modelojn de rolo, somerajn kaj vintrajn tendarojn kaj aliaj novaĵojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Džbánice

**Džbánice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1253.

El tempo de la unuaj agrikulturistoj estis ĉi tie trovita en la jaro 1937 unika amastombo. En la malkovrita kavo kun diametro 1,5 m kaj kun profundaĵo 1 m ĉi tie ĥaose kuŝis en kaŭriĝinta pozicio 12 skeletojn de plenkreskuloj kaj infanoj. Krom la homaj skeletoj ĉi tie estis trovita kranio de hundo, kelke da tutaj kaj disbatitaj ujoj kaj kolĉeno el ŝtonaj bidoj. La ujoj estis ornamitaj per blanka geometria ŝablono. Ili estas brila ekzemplo de potista arto kaj ili apartenas en la tn. moravian pentritan ceramikon. Tiuj ĉi trovaĵoj estas metitaj en Moravia landa muzeo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Gothardo el la jaro 1846

## Pluaj fotoj 

Džbánice, sýpka (2016-09-28; 01).jpg|Grenejo
Džbánice, náves (2016-09-28; 02).jpg|Vilaĝplaco
Džbánice-J část obce.jpg|Suda parto de la municipo
Džbánice-kaple.jpg|Kapelo de sankta Gothardo

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Mackovice

**Mackovice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1228.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Gefianĉiĝo de Virgulino Maria
* Kapeleto de La plej sankta Triunuo surrande de la municipo
* Niĉa kapeleto ĉe ponto
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

Mackovice, škola.jpg|Lernejo
Mackovice 5754.JPG|Mackovice
Mackovice 5749.JPG|Mackovice
Mackovice 5753.JPG|Mackovice
Wikiměsto Hustopeče 20150509 Mackovice 3218.jpg|Mackovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Chvalovice

Nomon **Chvalovice** havas pluraj municipoj: 

* Chvalovice (distrikto Znojmo) – municipo en distrikto Znojmo;
* Chvalovice (distrikto Prachatice) – municipo en distrikto Prachatice;

… aŭ partoj de municipoj:
* Chvalovice (Kovanice) – parto de municipo Kovanice en distrikto Nymburk.

Vorto **Chvalovice** aperas ankaŭ en la nomoj de municipoj:
* Žlebské Chvalovice – municipo en distrikto Chrudim;

… aŭ partoj de municipoj:
* Klucké Chvalovice – parto de municipo Zbýšov en distrikto Kutná Hora;
* Velké Chvalovice – parto de urbo Pečky en distrikto Kolín.
Franca korpuso de pontoj kaj vojoj

La **Franca korpuso de pontoj kaj vojoj** () estas franca inĝenierlernejo.

Kreita en 1747 fare de Daniel-Charles Trudaine sub la nomo "*École royale des ponts et chaussées*" por trejni inĝenierojn por la korpoj de pontoj kaj vojoj, ĝi estas unu el la plej malnovaj kaj plej prestiĝaj francaj grandlernejoj. Ĝi estas plej konata pro sia inĝenieristiktrejnado, kies studentoj kaj eks-studentoj estas nomitaj "*Ingénieur des Ponts et Chaussées*".

Ĝi estas kutime referencita kiel "*Ponts et Chaussées*", "*les Ponts*" aŭ la "*École des Ponts ParisTech*"-metonimioj adoptitaj en julio 2008.

## Famaj diplomiĝintoj 
* Antoine Henri Becquerel, franca fizikisto
* Élisabeth Borne, franca politiskino
* Augustin Louis Cauchy, franca matematikisto
* Charles-Marie Gariel, franca medicinisto kaj profesoro pri medicina fiziko
* Stanisław Kierbedź, pola konstruisto, generalo-majoro, inĝeniero, efektiva sekreta konsilisto
* Henri Navier, franca inĝeniero
* Gyula Kubik, hungara inĝeniero, parlamentano
* Jenő Kvassay, hungara hidrologo
* Philippe Lebon, franca kemiisto
* Jean-Rodolphe Perronet, franca inĝeniero kaj arkitekto
* Marie François Sadi Carnot

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Supera instruado en Francilio
Kategorio:Seine-et-Marne
Kategorio:Inĝenierartaj lernejoj en Francio