open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La friponaĵoj de Skapeno

[eta|250px|bildigo de la personaĵoj *Scapin* kaj *Crispin*, pentrita fare de [Honoré Daumier]]
**La friponaĵoj de Skapeno** (france *Les Fourberies de Scapin*) estas komedio en tri aktoj de la franca verkisto Molière. Unuafoje ĝi publike prezentiĝis en la origina franclingva versio la  en la Reĝa Palaco *(Palais Royal)* de Parizo. La teatraĵo parte baziĝas je la komedio *Phormio* de la latinlingva verkisto Terencio kaj krome enprenis multajn ideojn de la itala improviza teatro Delarto.

La ĉefrolulo Skapeno (france *Scapin*, itale *Scappino*) estas komika servista rolo, variaĵo de la personaĵoj *Brighella* respektive *Mezzetino* de la itala improviza teatro Delarto. La esperantlingva versio de la komedio, tradukita de Srdjan Flego kaj Jana Ravŝelj-Flego, unuafoje publike prezentiĝis kadre de la 44-a UK 1959 en Varsovio, Pollando, per aktoroj de la Internacia Arta Teatro. La sama enscenigo ripetiĝis kadre de la sekvajara 45-a UK 1960 en Bruselo, Belgio.

Kategorio:Komedioj
Kategorio:Teatraĵoj de Molière
Kategorio:Verkoj el la franclingva literaturo
Skapeno
Kategorio:Libroj de Molière
Stasys Sabalis

**Stasys Sabalis** (naskiĝis 1908 en Vilnius; mortis la  en Vilnius) estis instruisto de eksterlandaj lingvoj.

Al Esperanto-movado aliĝis en 1923 kaj estis unu el organizintoj de junulara Esperanto-societo en Vilnius (1923). Poste li gvidis konstantajn Esperanto-disaŭdigojn en radiofonio de Kaunas. Post la reviviĝo de Esperanto li estis unua, kiu aperigis priesperantajn artikolojn en porjunulara gazeto "Komjaunimo tiesa" (1957, n-ro 4). Tiuj artikoloj forte akcelis renaskiĝan proceson de Esperanto en Litovio. S. Sabalis preparis kaj aperigis "Litovan-Esperantan vortareton" kun enkonduka gramatika kurso (1960, 15000 ekz.). Li komencis esperantigi poemon "La jaro", verkitan heksametre de Kristijonas Donelaitis.
## Fontoj 
* Povilas Stašys, *Litova Stelo*, 1998, n-ro 1, paĝo 22.

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Disproporcio (kemio)

En kemio **disproporcio**, dismutacio aŭ misproporcio estas specifa tipo de redoksa reakcio kie iu specio estas samtempe reduktita kaj oksidata al du malsamaj produktoj.

## Ekzemplo de disproporcio 
* Disproporcio de natria dutionito en akvosolvaĵo:
~2\;\mbox{Na}_2\mbox{S}_2\mbox{O}_4+\mbox{H}_2\mbox{O}\longrightarrow2\;\mbox{NaHSO}_3+\mbox{Na}_2\mbox{S}_2O_3
* Saloj de hipojodita acido estiĝas per traktado de jodo kun alkaloj, kiu rapide disproporcias estigante jodidojn kaj jodatojn.

I2 + 2 KOH → 2 KIO + H2

* Hipoklorita acido suferas misproporcion kiam en akvosolvaĵo:

**2 HClO2 → HClO + HClO3**

Kategorio:Kemiaj reakcioj
Kategorio:Kemiaj procezoj
Kategorio:Biokemio
Urbodomo de Sátoraljaújhely

La **Urbodomo de Sátoraljaújhely** estas signifa baroka historia monumento en Sátoraljaújhely, laŭ la ĉefplaco.
eta|maldekstre|Urbodomo de Sátoraljaújhely

## Historio 
Sátoraljaújhely estis nomumita administra centro de Zemplén en mezo de la 18-a jarcento, tial oni konstruis departementan domon inter 1754 kaj 1768. En la domego havis lokon ankaŭ la arkivo kaj la prizono. La konstruaĵo estis renovigita en 1832. En la jaro 1843 tertremo okazis, poste oni renovigis la departementan domon. Pli nova alo estis konstruita en 1859 por la prizono, sed en la 1980-aj jaroj ĝi malkonstruiĝis. En 1905 dum la politikaj krizoj ankaŭ tie okazis akraj disputoj.

La origina urbodomo ekde 1894 funkciis en la nuna muzeo. En 1950 Zemplén ĉesis, la urba kaj la distrikta administradoj translokiĝis al la iama departementa domo. Inter 1966 kaj 1974 la konstruaĵo estis renovigita. En 1999 oni oficiale deklaris ĝin loko de la municipa administrado.

Apartenas al la historio, ke en Lajos Kossuth en 1831 el la balkono parolis al la popolo kaj en la arkivejo laboris longe Ferenc Kazinczy.
eta|La arkivo ankaŭ nun funkcias en la domego

## Konstruaĵo 
La urbodomo situas laŭ la trotuaro. En mezo de la fasado funkcias la enirejo, pli supre estas ornama balkono. Malantaŭe etendiĝas la kunvena ĉambrego. En la arkivejo la ŝrankoj (faritaj en 1776) ankaŭ nun funkcias. Malantaŭ la domego korto etendiĝas, iam estis tie puto, nun estas busto pri Ferenc Kazinczy (farita de Pál Pátzay).

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun foto 
* oficiala paĝo pri la administrado 

Satoraljaujhely
Satoraljaujhely
Kategorio:Sátoraljaújhely
Sámuel Hetyey

**Sámuel Hetyey** [ŝAmuel hetjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hetyey Sámuel** estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, abato. Lia nobela antaŭnomo estis *makkoshetyei*.

Sámuel Hetyey http://lexikon.katolikus.hu/H/Hetyey.html naskiĝis la  1845 en Hetye. Li mortis la  1903 en Karlsbad (nun Karlovy Vary).

## Biografio 
Sámuel Hetyey frekventis gimnaziojn en Szombathely kaj Esztergom, poste li lernis teologion en altlernejo de Esztergom. Li pastriĝis en 1870. Post siaj studoj komence li estis pastro, poste li instruis en gimnazio de Nagyszombat, poste li estis inspektoro en liceo de Esztergom, ekde 1885 en Pázmáneum li estis spirita direktoro. En 1893 li ricevis gravan postenon en la primasa administrado, en la sekva jaro li estis nomumita kanoniko, en 1896 titulara abato, en 1897 episkopo de Pécs. En Püspökszentlászló li renovigis la episkopan kastelon, apude li establis arboreton. Li permesis al turistoj vizitadon de la episkopejaj arbaroj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A tanítók szellemkincseinek gyüjteményéről* (1869)

## Memorigiloj 
* strato en Pécs
* fonto en Mecsek

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero H, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero H, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio kun bildo
* http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bhetyey.html 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Ksuto

**Ksuto** (helene *Ξοῦθος*, latine **Xuthus**) estis en la helena mitologio nepo de Deŭkaliono kaj lia edzino Pirro, kiuj fariĝis fondintoj de la nova generacio de homoj post inundo de la mondo.

Pro volo de la plej alta dio Zeŭso estis elektitaj Deŭkaliono kaj Pirro kaj estis ŝparigitaj de pereo kaŭze de inundo de la mondo. Ili savis sin en granda ŝrankokesto, kiu post naŭ tagoj de grandaj pluvoj kaj akvaj torentoj albordiĝis sur verto de la monto Parnaso. Ili petis pri eblo de nova popolplenigo de la mondo. Laŭ konsilo de dioj ili ĵetadis malantaŭ sin ŝtonojn, figure "ostojn de la Patrino de Tero" el kiuj devenis novaj homoj.

Deŭkaliono kaj Pirro havis propran filon Helenon, kiu fariĝis prapatro de ĉiuj helenoj. Kiam Heleno edziĝis al nimfo Orseo, naskigis tri filojn:
* Eolon - fondinton de la tribo Eolianoj
* Doron - fondinton de la tribo Doroj, tiu estis verŝajne sen propraj posteuloj
* Ksuton - kies filoj Aĥeo kaj Jono (mitologio) estis fondintoj de la triboj nomataj Aĥajoj kaj Ionoj

Ksuto estis la meza filo de Heleno. Oni rakontas, ke li devis fuĝi en Atenon, ĉar liaj fratoj kulpigis lin pro ŝtelo. Li edziĝis kun Kreŭzo, filino de la atena reĝo Ereĥteo. Liaj filoj Jono kaj Aĥeo donis siajn nomojn al helenaj triboj Aĥajoj kaj Ionoj.

## Tradukfonto 
Kategorio:Popoloj de la helena mitologio
Pri la malutilo de la tabako

***Pri la malutilo de la tabako*** (ruse О вреде табака ; 1886) estas unuakta teatraĵo de Anton Ĉeĥov de unu personaĵo, la rolo *Ivan Ivanoviĉ Njuĥin*. Unue publike prezentita en la origina ruslingva versio en 1886, la teatraĵo estis reviziita fare de Ĉeĥov kaj plej bone konatas la versio de 1902. La esperantlingva versio de la teatraĵo unuafoje publike prezentiĝis kadre de la 42-a UK 1957 en Marsejlo, Francio, per la aktoro Srdjan Flego de la Internacia Arta Teatro. La sama enscenigo ripetiĝis kadre de la 48-a UK 1963 en Sofio, Bulgario kaj kadre de la 51-a UK 1966 en Budapeŝto, Hungario.eta|140ra|Anton Ĉeĥov en ilustraĵo de 1905

## Enhavo 
La teatraĵo okazas en urbodomo. Sinjoro *Njuĥin* estis premata de sia edzino fari prelegon pri "la malutilaj efikoj de tabako," kvankam li estas fumanto. Li substrekas ke temos pri seka kaj enuiga prelego, sed ĉiam prokrastas la temon, parolante pri liaj problemoj kun lia edzino dominema.

Li volas opozicii kontraŭ sia edzino, li volas forkuri, forgesi kaj esti sola. Li ĵetas sian malnovan, eluzitan veŝton (metaforo por si mem), sed subite revestas ĝin, ĉar fine tamen li timas konflikton kun ŝi, kaj tamen cedas al la edzinaj postuloj. Ĝis la fino de la monologo, sinjoro *Njuĥin* diris preskaŭ nenion gravan pri la malutilaj efikoj de tabako, sed petas la spektantaron ne perfidi lin.

Kategorio:Teatraĵoj de Anton Ĉeĥov
Kategorio:Libroj aperintaj en 1886
Kategorio:Verkoj el la esperantigita ruslingva literaturo
Kategorio:Anton Ĉeĥov
István Madarász

**István Madarász** [iŝtván madarAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Madarász István** estis hungara pastro, episkopo, instruisto, abato, prelato, kanoniko. Lia familia nomo estis *Maszárovits* [masAroviĉ] ĝis 1907.
eta|Blazono de István Madarász
eta|Blazono de István Madarász
István Madarász http://epa.oszk.hu/01300/01397/00009/pdf/EPA_01397_MSion_2011_01_087-096.pdf naskiĝis la  1884 en Hungara reĝlando en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio). Li mortis la  1948 en Hejce.

## Biografio 
István Madarász frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis teologion en Pázmáneum inter 1901 kaj 1905. Li doktoriĝis, en 1907 li pastriĝis. Inter 1905 kaj 1915  li instruis en Budapeŝto, poste li estis arkivisto apud la primaso, en 1920 sekretario same apud la primaso. Li ricevis la titolon papa ĉambelano, en 1926 abato. En la sama jaro li estis pastro en Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto) 3 jarojn. Inter 1929 kaj 1939 li havis signifan postenon en la ministerio, dume li iĝis prelato en 1932, kanoniko en la sekva jaro. En 1939 Pio la 12-a nomumis lin episkopo de la denova hungara urbo Kassa. Post la 2-a mondmilito li rifuĝis al la episkopa somerumejo al Hejce.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Apologetika v. a kat. vallás alapigazságainak védelme* (1907, 5-a eldono en 1921) – kunlaboranto
* *A modern materializmus és a theisztikus világnézet* (1912) – lernolibro
* *Életproblémák* (1925-37) – prelegoj
* *Vallásváltoztatás m. közjogi szempontból* (1938) 
* *A hősiesség eszménye és a kerség* (1942)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj prelatoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Tago de Solidareco kaj Libereco

**Tago de Solidareco kaj Libereco** (pole: *Dzień Solidarności i Wolności* – pola ŝtata festo, celebrata ĉiujare la 31-an de aŭgusto datrevene de la Aŭgustaj interkonsentoj, fiksita por memorigi historian ekmoviĝon de poloj al libereco kaj sendependeco de 1980, kiu komencis procezon de falo de komunismo kaj liberigon de la nacioj de Mezeŭropo kaj Orienta Eŭropo.

La tago estas labor-labortago.

## Signifo de la dato
Kulmina punkto de la Strikoj en la Pola Marbordo en 1980 estis subskribo de interkonsentoj laŭvice - en Szczecin (la 30-an de aŭgusto), en Gdańsk (la 31-an de aŭgusto) kaj en Jastrzębie-Zdrój (la 3-an de septembro). Kiel simbolan daton oni akceptas la tagon de 31-a de aŭgusto - subskribo de la interkonsento en Gdańsk.

## Proklamo de la festo
La tago de 31-a de aŭgusto estis fiksita ŝtata festo fare de Pola Sejmo la 27-an de julio 2005.

## Historio de celebrado
La festo la unuan fojon estis celebrata dum la 25-a datreveno de la aŭgustaj interkonsentoj la   31-an de aŭgusto 2005. Ĉefaj solenaĵoj okazis en Gdańsk.

## Vidu ankaŭ
* Tago de Solidareco kun Pollando

Kategorio:Historio de Pollando
Kastelo Elgersburg

eta|Kastelo Elgersburg eta|Kastelo Elgersburg sur monbileto **Kastelo Elgersburg** (germane: *Schloß Elgersburg*) estas majesta kastelo en Elgersburg, Germanio.
  
## Historio
De longe videblas kastelo Elgersburg sur 500 metrojn alta roko meze en la samnoma komunumo. Ĝia endokumente unua mencio estis en 1139, antaŭula konstruaĵo kiu servis al la grafoj de Käfernburg sekurigi la historian komercan vojon tra la Turingia Arbaro. En 1288 aĉetis ĝin la grafoj de Henneberg. Inter 1437-1802 posedis ĝin la dinastio von Witzleben. Ili konstruigis en 1438 la malsupran kastelon kun la portala konstruaĵo, kiu alikonstruitis kaj en 1567 kaj en la 17-a jarcento. Ekde 1520 estiĝis la supra kastelo. En 1802 akiris ĝin la dukaj kortegaj ĉambroj de Gotha kun ĉiuj aneksitaj rajtoj.

## Priskribo
Konsistas la kastela tuto el du angulaj, plurpartaj kaj neregulaj konstruaĵeroj estantaj je 3 respektive 4 etaĝoj kaj el rompŝtono. La fasadojn de la interna korto karakterizas novromanikaj orieloj, fenestroj kaj reliefoj. Arkitektura apartaĵo en burgokonstruado germana estas la duonronda belfrido kun 6 metrojn profunda karcero kaj moveblaj globformaj embrazuroj de 1567.

La nunan aspekton ŝuldas la kastelo al alikonstruo je loĝejkastelo en la periodo inter 1903-06 fare de la grafo von Frege-Welzin. Dum la tempo de GDR ĝi servis kiel feria hejmo de la orientgermana sindikato FDGB. En 1998 ekposedis tiun ĉi belegan kastelon la komunumo Elgersburg mem.

## Literaturo 
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3*, 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9,  p.&nbsp;58-59

## Eksteraj ligiloj
Pri la kastelo sur porturista retpaĝaro 

Elgersburg
Natria heksametafosfato

|-
|Denseco||2,484 g/cm3
|-
|Refrakta indico||
|-
|Fandopunkto|| (; 901 K)
|-
|Bolpunkto|| (; 1,770 K)
|-
|Solvebleco||Akvo:solvebla
|-
|Nesolvebleco||organikaj solvantoj
|-
|pH||5.5 - 7.7
|-
|Mortiga dozo (LD50)||3053&nbsp;mg/kg (muso, buŝa)
|-
|Nutro-aldonaĵo||E452i
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |**Sekurecaj Indikoj**
|-
|Risko||R24 R25 R36
|-
|Sekureco||S24/25 S36/37/39 S45
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |**Pridanĝeraj indikoj**
|-
|colspan="2" style="text-align: center;" | **Danĝero** 
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |**GHS etikedigo de kemiaĵoj**
|-
|GHS Damaĝo-piktogramo||
|-
|GHS Signalvorto||Damaĝa substanco
|-
|GHS Deklaroj pri damaĝoj||
|-
|GHS Deklaroj pri antaŭgardoj|| 
|-style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center with=50%;"|Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo( kaj 100 kPa)
|}

**Natria heksametafosfato**, **heksametafosfato de natrio** aŭ **[NaPO3]6** estas neorganika komponaĵo, blanka salo kaj heksamero de natria metafosfato. Ĝi estas komerce disponebla kiel miksaĵo da polimeraj metafosfatoj, el kiu la heksamero estas nur unu, kaj kutime la komponaĵo estas konata per tiu alnomo.

## Sintezoj 
### Sintezo 1
* Hejtado de dunatria pirofosfato:

### Sintezo 2
* Senhidratigo de natria bifosfato:

## Uzoj 
Natria heksametafosfato uzatas kiel nutro-sekvestranto kaj havas aplikojn ene de vasta variaĵo da industrioj, inkluzive kiel nutro-aldonaĵo. Kelkfoje natria karbonato aldonatas al natria heksametafosfato por plialtigi la pH inter 8.0 kaj 8.6, estigante serion da natriaj heksametafosfatoj uzataj kiel akvomoligantoj kaj likvosapoj.

Signifoplena uzo por natria heksametafosfato estas kiel flokomalformigante en produktado de partikloj por ceramikoj surbaze de argilo. Ĝi same uzatas kie dispersagento por disiĝo de argilo kaj aliaj grundotipoj.

Ĝi uzatas kiel aktiva ingredienco en dentokremoj kiel anti-makulilo kaj produkto por tartra preventado.

## Nutro-aldonaĵo 
Artefarita acera siropo, enujigita lakto, pulvoroj por fromaĝoj kaj tremposaŭcoj, imito-fromaĝoj, desertoj batmiksitaj, enpakigitaj ovoblankoj, rostaj bovaĵoj, fiŝo-fileoj, frukto-ĵeleo, frostaj desertoj, salato-spicaĵoj, haringoj, cerealoj por matenmanĝo, glaciaĵoj, biero, kaj enboteligitaj refreŝigiloj, inter aliaj manĝaĵoj, povas enhavi natrian heksametafosfaton.

## Literaturo 
* BeFoodSmart 
* FreeDrinkinWater
* ChemicalLand21
* Chemical Book
* Codex Alimentarius 
* Sodium Hexametaphosphate from China
* International School on Crystal Growth of Technologically Important ..., K. Byrappa

## Vidu ankaŭ 
* Na3PO4
* Na2HPO4
* NaH2PO4
* NaPCl6
* Na3PO3S
* Na3PO2S2

## Referencoj 
Kategorio:Natriaj kombinaĵoj
Kategorio:Fosforaj kombinaĵoj
Kategorio:Fosfatoj
Asturoj

eta|280px|Asturoj en Iberio
[eta|dekstra|280px|[Teito (konstruaĵo simila al la malnovaj asturaj domoj en Somiedo.]]
La **asturoj** (*asturi* en latino) estis antikva popolo kiu loĝis en la nordokcidento de la Iberia duoninsulo kaj kies teritorio troviĝis en plejparto el la nuna aŭtonoma regiono Asturio, la provincoj Leono kaj Zamoro en Kastilio kaj Leono, la oriento de Lugo kaj Oŭrenso (Galegio) kaj parto de la portugala distrikto Bragança.

Oni kredas ke la origino kaj formado de tiu ĉi kulturo radikas, inter aliaj aferoj, sur la miksado de indiĝena loĝantaro, kies devenoj ne estas klaraj, kun homgrupoj el la centr-eŭropaj regionoj. Tamen, la etneco por tiu ĉi grupo  ne ŝajnas tute klara kaj la plejmulto el la esploristoj preferas pensi ke la nomumo *asturoj* estis nura konvenciismo uzata de la romianoj alveninte en la iberian nordokcidenton.

Temus pro grupoj de lokaj komunumoj, organizitaj laŭ valoj kaj malpli grandaj administraj teritoriaj dividoj. Tio ĉi estas konfirmebla pro la singulareco de la ornamaĵoj de la keramikaĵoj de la Ferepoko kiuj montras distriktajn malsamecojn. El dubinda lingva aparteno, ekzistas evidenta ĉeesto de vortoj rilataj al la kelta lingva grupo.

Pere de la klasikaj tekstoj eblas scii pri kelkaj el ĝiaj triboj, kiaj la pesikoj, la tiburoj aŭ la giguroj. Iliaj najbaroj estis la galaikoj, kantabroj kaj vakceoj. Konserviĝis kelkaj el la asturaj trajtoj, kiel la sistemo je densa loĝado kaj disa bazita sur memsufiĉaj vilaĝoj, la kolektiva ekspluatado de la tero aŭ la komunumaj tradicioj.
  
La ekiĝo de tiu ĉi kulturo fiksiĝas je la 6a jarcento a.K., kiu iel rilatis al la konfrontiĝo inter la oestrimnoj kaj la saefoj, laŭ rakonto de Avieno. La saefoj estis la unua kelta popolo kiu atingis Galegion en la 11a jc. a.K., kaj subigis la oestrimnoj, sed ĉi tiu influis sur la unuan ĉefe pri religiaj aferoj, la politika organizado kaj la permaraj rilatoj kun Bretonio kaj Irlando. Ilia karaktero, precipe militema igis ke Strabono diru ke ili estis la plej malfacile venkeblaj el tuta Luzitanio.

Kategorio:Indiĝenaj popoloj de Iberio
József Zsigmond Berényi

**Barono József Zsigmond Berényi** [joĵef ĵigmond berEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Berényi Zsigmond József** (Lia nobela antaŭnomo estis *karancsberényi* [karanĉberÉnji]) (naskiĝis la  1694 en Hungara reĝlando en Bodok (nuntempa Dolné Obdokovce en Slovakio), mortis la  1748 en Pécs) estis hungara pastro, episkopo, abato, kanoniko.http://lexikon.katolikus.hu/B/Ber%C3%A9nyi.html
eta|Blazono de József Zsigmond Berényi

## Biografio 
József Zsigmond Berényi lernis en jezuita lernejo, poste en Pázmáneum, fine en Jezuita Universitato de Nagyszombat, kie li doktoriĝis el teologio. Li lernis ankaŭ en Romo inter 1715-1718, kie li pastriĝis. Pli frue en 1714 li iĝis abato. Liaj sekvaj ĉefaj postenoj aŭ titoloj estis:
* kanoniko en Esztergom en 1719
* vicdepartementestro, samtempe titulara episkopo en 1728
* episkopo de Pécs en 1739 (la 65-a episkopo de la diocezo)
* ĉefdepartementestro en 1740.
Li establis seminarion kun biblioteko (kiu estis ĝermo de Librejo Klimo) en Pécs. Li estis entombigita en Baziliko-katedralo de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo en Pécs.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *C. Sig. Berényi, eppus Mallensís, archidiaconus Neogradiensis, etc. officiose refert canonicana visitationem, quamproximo se suscepturum* https://demo.edit.elte.hu/xmlui/handle/123456789/8145/browse?value=Ber%C3%A9nyi+Zsigmond+J%C3%B3zsef+(1694-1748)&type=author

## Memorigiloj 
* puto malantaŭ la baziliko-katedralo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* hungarlingva biografio kun bildo 
* hungarlingva biografio kun bildo 
* http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bberenyi.html 

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Miklós Széchenyi

**Grafo Miklós Széchenyi** [miklOŝ sEĉEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Széchenyi Miklós** estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, prelato. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *sárvári kaj felsővidéki*. Lia familia nomo estas konata ankaŭ *Széchényi*.

Miklós Széchenyi http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC14240/14625.htm naskiĝis la  1868 en Sopron. Li mortis la  1923 en Budapeŝto, sed li estis entombigita en Orosháza.

## Biografio 
Miklós Széchenyi frekventis mezlernejojn en Szombathely, Sopron kaj Győr, poste li studis teologion en seminario de Győr. Li pastriĝis en 1890, poste li estis pastro 2 jarojn en Kismarton. En 1892 li respondecis pri abatejo en Ják, samtempe li estis arkivisto, poste sekretario en diocezo de Esztergom. En 1894 li doktoriĝis en Universitato de Budapeŝto. Li estis nomumita rektoro de Pázmáneum en 1898, samtempe kanoniko. Li iĝis prelato, ankaŭ episkopo de Győr en 1901, de Nagyvárad en 1911. Li estis membro de la hungara senato.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A lelkészi congrua ügye, 1885-1895* (1895)
* *Trauungs-Rede gelegentlich der feierlichen Trauung des Grafen Nikolaus Zichy...* (1895)
* diversaj ekleziaj paroladoj
* *A Szent György vértanúról nevezett jaáki apátság története* (1901)

## Memorigiloj 
* busto en Győr fare de Miklós Ligeti en 1904 https://www.kozterkep.hu/~/18816/Grof_Szechenyi_Miklos_puspok_Gyor_1904.html

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero SZ, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bszec.html 
eta|maldekstre|Blazono de Miklós Széchenyi
eta|Blazono de Miklós Széchenyi

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj prelatoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Episkopoj de Oradea
Auguste Frédéric Louis Viesse de Marmont

**Auguste Frédéric Louis VIESSE DE MARMONT** (naskiĝis la 20-an de julio 1774 en Châtillon-sur-Seine, mortis la 22-an de marto 1852 en Venecio) estis franca marŝalo.

Li estis leŭtenanto dum la francaj revoluciaj militoj. En 1793 li partoprenis al la sieĝo de Toulon kaj li iĝis kapitano. En 1800 post la batalo de Marengo li iĝis generalo. En 1806 li partoprenis al la konkeron de la Respubliko de Dubrovnik, kaj en 1808 li iĝis duko de Dubrovnik. En 1809 post la batalo de Znojmo li iĝis marŝalo. En 1813 li partoprenis al la Batalo de Leipzig. En 1814 li perfidis kontraŭ Napoleono.
Steneloso

**Steneloso** (helene *Σθένελος*, latine *Sthenelus*) estis en la helena mitologio nomo de kelkaj figuroj:
## Steneloso - mikena reĝo 
Li estis filo de la heroo Perseo kaj ties edzino Andromedo. Li edziĝis al Nicipo.

Sed lian nomon en mitoj pli eternigis lia filo Eŭristeo, kiu laŭ volo de diino Hera kaj pro ŝiaj intrigoj fariĝis mastro de la heroo Heraklo. Tiu en servoj pro li devis senhonore plenumi dek du gigantajn taskojn. Pro lia sintenado al Heraklo kaj al liaj infanoj Eŭristeo elmeritis la venĝon de atenanoj kaj de Herakla patrino Alkmeno, kiu elskrapis liajn  okulojn kaj trapikis lin per ponardo.

## Steneloso - filo de Kapaneo 
Tiu ĉi Steneloso estis filo de la reĝo Kapaneo, kiu estis unu el la estroj en la milito "Sep kontraŭ Tebo". Li mem ĉeestis la Trojan militon en militistaro de argea reĝo Diomedo, apud kiu li brave kaj sindone batalis.

## Steneloso - ligura reĝo 
Li estis patro de Faetona amiko Kikno, kiun dioj transformis en cignon pro lia granda bedaŭro pri la morto de la amiko. Tio okazis, kiam Faetono prunteprenis al si ĉielan veturilon de sia patro, dio Helios, ne kapablis ĝin regi kaj estis ĵetita de la plej alta dio Zeŭso per fulmoj en maron.

## Tradukfonto 
Kategorio:Batalantoj en la Troja milito
Kategorio:Mitaj reĝoj de Mikeno
Kategorio:Sep kontraŭ Tebo
Jules Joffrin (pariza metrostacio)

**Jules Joffrin** [ʒyl ʒɔfʁɛ̃] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 12, en la 18-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1912.

Ĝi troviĝas en la kvartalo de Clignancourt proksime al Montmartre, inter la Urbodomo de la 18-a arondismento kaj Preĝejo Notre-Dame de Clignancourt (Parizo).

Ĝi havas la nomon de Jules Joffrin (1846-1890) kiu estis municipa konsilanto kaj deputito de la 18-a arondismento.

## Alirejoj 
* 2, Placo Jules Joffrin
* 115, Strato Ordener

## Interkonektoj 
*  RATP 31 40 60 80 85

## Proksime 
* Urbodomo de la 18-a arondismento
* Preĝejo Notre-Dame de Clignancourt (Parizo)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 12 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  (RATP)

Kategorio:Linio 12 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 18-a arondismento de Parizo
Gáspár Szarka

**Gáspár Szarka** [gAŝpAr sarka], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szarka Gáspár** estis hungara pastro, monaĥo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *lukafalvi*.

Gáspár Szarka http://lexikon.katolikus.hu/S/Szarka.html naskiĝis la  1635 en Lukafalva (nun urboparto de Szombathely). Li mortis la  1683 en fortikaĵo de Hrussó (nuntempa Hostie en Slovakio).

## Biografio 
Gáspár Szarka aliĝis al la jezuitoj en Laibach en 1653. Li akiris filozofian (komprenu sciencan) kaj teologian diplomojn. Post siaj studoj li instruis en la jezuita lernejo de Trencsén, same en Jezuita Universitato de Nagyszombat. Li estis rektoro inter  1677 kaj 1681 en la universitato, krome li havis signifajn edukajn postenojn en ambaŭ lernejoj. Soldatoj de Emeriko Thököly kaptis lin kaj li mortis kiel arestito.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Assertiones Ex Universa Philosophia...* (1671)
* *Liber de vera religione* - sen eldonjaro; : *Az igaz vallásról*
* *Regulai a Jésus Társaságának Azokkal együtt, mellyek kiváltképpen az Coadjutorokhoz tartozandók* (1681) - tradukaĵo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero SZ, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
 

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kapelo Sankta Koro de Jesuo (Pázmáneum)

**Kapelo Sankta Koro de Jesuo** estas romkatolika konstruaĵo en Vieno, en konstruaĵo de Pázmáneum.

## Historio 
La kapelo estis konstruita kune kun Pázmáneum por la pastraj studentoj en 1900.

## Konstruaĵo 
La kapelo troviĝas ene de la konstruaĵo en la 3-a kaj 4-a etaĝoj. La ĉambro (komprenu navo) estas simpla brikoforma, sed la muroj estas pentritaj riĉe. En la sankteja muro en la malsupra parto estas bildo pri Kristo montranta koron inter anĝeloj. Pli supre estas videbla Patrono de hungaroj kun Stefano la 1-a (Hungario), Emeriko de Hungario, Ladislao la 1-a (Hungario), Elizabeto de Hungario. Tie estas surskribo: „Patrona Hungariae ora pro nobis!” Plej supre en la angulo estas videblaj blazonoj de Hungario kaj de Péter Pázmány.

La kapelo havas galerion, kiu estas kutima loko de preĝado, krome tie staras la malnova altaro de la kapelo farita en 1773. La bildo prezentas Marian de la Neĝo.

## Fontoj 
* http://pazmaneum.katolikus.hu/?page_id=163 , , , 
* informoj kun bildoj  

Kategorio:Konstruaĵoj en Vieno
Pazmaneum
Taniso

[eta|300ra|Taniso en la [Nila Delto sur mapo de antikva Suba Egiptio]]
**Taniso** () estas la greklingva nomo de la ĉefurbo de la 19-a nomoso de la Suba Egiptio. Ĝi situis oriente de la Nildelto.
Egipta nomo: **Ĝanet**, **Per-Uaĝet**. Greke: **Tanis**. Arabe: **San el-Haggar**. La biblia urbo **Coan**.

Ĝi estis la ĉefurbo de Antikva Egiptio dum la 21-a kaj 23-a dinastioj, kies reĝoj devenis el *Ĝanet* (Taniso). Grava urbo, komerca kaj strategia ĝis la 6a jarcento kiam estis fine abandonita pro minacoj je inundoj de la lago Manzalo. Ĝi estis ankaŭ enterig-loko de la reĝoj de la 21a kaj 22a dinastioj.

La precipaj gedioj adoritaj en Taniso estis Amono, lia edzino Mut kaj lia filo Ĥonsu, kiuj formis la *Tanisan triopon*, kiu similis al la triopo de Tebo.

La urbo Taniso estas citita kiel *Coan* en pluraj libroj de la Biblio:
* 
* 
* 

## Popola kulturo 
* En la filmo *Ĉasantoj de la Perdita Arkeo*, de la filmreĝisoro Steven Spielberg, la arkeologo Indiana Jones eltrovis la Keston de Interligo en la urbo Taniso.

Kategorio:Urboj de Antikva Egiptio
Landskrone

**Landskrone** estas nomo de kelkaj geografiaj objektoj:

* Landskrone (Ahr), monto en Ahrgebirge, Rejnlando-Palatinato
* burga ruino Landskrone sur la sama monto, vidu regna burgo Landskron
* Landskrone (Düsseldorf), Teich im Hofgarten
* Lanškroun urbo en Ĉeĥio, situanta en orienta parto de Bohemio, en Regiono Pardubice

**Vidu ankaŭ:**
* Landskron
* Landeskrone (apartigilo)
* Landskrona, urbo en Svedio
Jean-Pierre Rosnay

**Jean-Pierre Rosnay**, naskiĝis la  en Liono kaj mortis la  en Parizo, estis franca dudekjarcenta poeto kaj verkisto. Persiste luktanta por "fari poezion kontaĝa kaj neevitebla", lia nomo fariĝis nedisigebla de la "Klubo de poetoj" (*Club des poètes*) en Parizo. Liajn franclingvajn programojn en la nacia radio kaj televido li ĉiam ceremonie komencis per la vortoj "bonan vesperon, amikoj, bonan vesperon!", kio iĝis lia tipa rekonilo.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj verkistoj
Dudekunua dinastio de Egiptio

eta|250px|Funebra masko de Psusenes la 1-a
[eta|250px|Funebra masko de [Amenemope, nun en la Egipta muzeo en Kairo]]
La **dudekunua dinastio** de Antikva Egiptio regis de 1070 ĝis 945 antaŭ nia erao (laŭ Jürgen von Beckerath). Per ĝi komenciĝis la Tria Meza Periodo de Egiptio.

Dum regis Ramseso la 11-a, ĉirkaŭ la jaro 1070&nbsp;a.&nbsp;K., Herihor, kiu estis la armeestro, veziro de la Supra Egiptio, vicreĝo de Nubio kaj Alta sacerdoto de Amono, memproklamiĝis reĝo de Egiptio en Tebo, kvankam tio influis nur en la regiono. Samtempe, Esmendes, veziro de la Suba Egiptio, la Nildelto, ekigis duan dinastion de regantoj, kun ĉefurbo en Taniso. Tiu ĉi familio el altranguloj estis nomita de Manetono la 21a dinastio.

En tiu ĉi epoko, la israelidoj gvidataj de Davido, metis finon al disputo kun Sirio, venkis super la filiŝtoj, subigis la etajn najbarajn naciojn kaj fondis israelan imperion kiu ampleksiĝis ekde la duoninsulo de Sinajo ĝis la nordo de la rivero Eŭfrato, inkluzive de la orienta marbordo de la Mediteraneo.

## Faraonoj de la 21-a dinastio 
Nobela familio de faraonoj kun ĉefurbeco en Taniso:


!21 
Kategorio:10-a jarcento a.K.
Kategorio:11-a jarcento a.K.
Natria sulfido

**Natria sulfido**, **sulfido de natrio** aŭ **Na2S** estas kemia komponaĵo ordinare trovebla sub la formo naŭhidratohava aŭ Na2S . 9 H2O. Ambaŭ estas senkoloraj kiam puraj, akvosolveblaj donante fortajn alkalajn solvaĵojn. Kiam ekspoziciita en humida aero, natria sulfido kaj ĝiaj hidratoj estigas sulfidan acidon, kiu posedas odoron je putrantaj ovoj. La komerca produkto elmontras ioman flavecan koloron pro la ĉeesto de polisulfidoj. Ĉi-specimenoj de natria sulfido estas komercigitaj sub la formo de flokoj. Kvankam la solido estas flava, solvaĵoj de natria sulfido estas senkoloraj.

## Sintezo 
### Sintezo 1 
* Kiam hejtata, natria bisulfido malkomponiĝas por estigi natrian sulfidon:
* Preparado de *natria sulfido* per sensulfurigo de *natria bisulfido*'

### Sintezo 2 
* Per reduktiĝo de natria sulfato kaj hidrogeno:

### Sintezo 3 
* Per reduktiĝo de natria sulfato kaj karbono:

### Sintezo 4 
* Per reduktiĝo de natria sulfato kaj karbona monooksido:

### Sintezo 5 
* Neŭtraliga reakcio inter natria hidroksido kaj natria bisulfido:

### Sintezo 6 
* Neŭtraliga reakcio inter natria hidroksido kaj sulfida acido

### Sintezo 7 
* Sub altaj temperaturoj natria sulfito suferas malkomponiĝon por estigi natrian sulfaton kaj natrian sulfidon:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Natria sulfido reakcias kun acidoj:

### Reakcio 2 
* Fortaj acidoj atakas natrian sulfidon:

### Reakcio 3 
* Natria sulfido estas oksidata pere de kalia permanganato:

### Reakcio 4 
* Per hejtado kun jodo natria sulfido estas reduktata:

### Reakcio 5 
* Natria sulfido oksidiĝas per ago de natria hipoklorito:

### Reakcio 6 
* Kiam ekspoziciita en aero, natria sulfido facile konvertiĝas al natria tiosulfato:

## Uzoj 
Natria sulfido estas ĉefe uzata en pulpo kaj papera industrio pere de la Procezo Krafft.

Ĝi uzatas en akvotraktado kiel oksigenforiga agento kaj ankaŭ kiel metalprecipitanto, en fotografio per kemia procezo, en tekstila industrio kiel blankigilo, malsulfuriganto, malklorigagento kaj en ledo-tanado. Ĝi ankaŭ uzatas en kemia manufakturado kiel sulfonatiga kaj sulfometiliga agento. Ĝi uzatas en kaŭĉuko-fabrikado, tinkturoj surbaze de sulfuro kaj aliaj kemiaj komponaĵoj. En mineralogio, ĝi uzatas kiel flosagento, oleo-rekuperado, inko-fabrikado kaj farado de likva sapo. Ĝi trovas bonan aplikon ankaŭ kiel senhariga agento en ledo-procezado.

## Literaturo 
* Sigma Aldrich
* Chemical Book
* ChemicalLand21 
* Santa Cruz Biotechnology 
* Sodium, Anne O'Daly
* Handbook of Flotation Reagents: Chemistry, Theory and Practice: Volume 1 ..., Srdjan M. Bulatovic
* Concise Encyclopedia Chemistry, Mary Eagleson
* A Laboratory History of Chemical Warfare Agents, Jared Ledgard
* Industrial Inorganic Chemistry, Karl Heinz Büchel, Hans-Heinrich Moretto, Dietmar Werner

## Referencoj 
Kategorio:Natriaj kombinaĵoj
Kategorio:Sulfidoj
17001 Braydennoh

'*17001 *Braydennoh'''* estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, proksima de la  1:2 kun Marso kaj 3:1 kun Jupitero.

Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Brayden Noh*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2019 pro sia projekto en teamo pri energio. Li estis lernanto ĉe la *Auburn High School'' de Auburn (Alabamo Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
17003 Poojanpandya

'*17003 *Poojanpandya'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Poojan Pandya*, plej bonan en lia Kategorio, kiu gajnis la unuan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2019 pro sia teama projekto pri mikrobiologio. Li ricevis ankaŭ la Premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Li estis lernanto ĉe la *Half Hollow Hills High School West'' de Dix Hills (Nov-Jorkio Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Baigneux-les-Juifs

**Baigneux-les-Juifs** estas franca komunumo, kiu situas en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
La rivero Sejno limas oriente la komunumon.

## Historio kaj vidindaĵoj 
eta|maldekstra|Lavejo
La origino de la vilaĝo devenas de la abatejo de Oigny, kiu donis en 1243 grundojn al la duko de Burgonjo por fondi novan vilaĝon. Dum mezepoko vivis tie kelkaj judaj familioj. En la jaro 1259, la duko Hugo la 4-a donis al la vilaĝo la rajton de komunumo. Dum mezepoko vivis tie kelkaj judaj familioj ; ĉi tiu fakto klarigas la nomon de la komunumo.

La lavejo kun tegmento por rikolti la pluvon datiĝas de 1872.

## Famuloj 
* Jean Bernard Bossu (1720-1792) naskiĝis tie.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Interna ligilo 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro écho des communes

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
17002 Kouzel

'*17002 *Kouzel'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Ivan U. Kouzel*, kiu gajnis la kvaran rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair'' 2003 pro sia projekto en scienco de la medio. Li estis lernanto ĉe la "Ekologia Centro de la Studentoj" en Minsko (Belorusio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
La homa voĉo

***La Homa Voĉo*** (france *La Voix Humaine*) estas teatraĵo de Jean Cocteau, verkita en 1930 kaj samjare unuafoje publike prezentita, en la teatrejo Franca Komedio en Parizo. Temas pri monologo de mezaĝa virino en Parizo, kiu telefone parolas kun sia amanto de la lastaj kvin jaroj. Li planas edziĝi al alia virino la sekvan tagon, kio igas ŝin malesperi. La monologo vidigas la iom-post-ioman mensan kolapson de la virino.

En 1948, Roberto Rossellini direktita la antologian filmon ''L'Amore*, kiu havis du segmentojn, "Il miracolo" (*la miraklo*) kaj "Una Voce Umana" (*homa voĉo*), el kiuj la lasta baziĝis sur la teatraĵo de Cocteau. En 1959, Francis Poulenc komponis operan adapton de la teatraĵo. La 4-an de majo 1967, la fina epizodo de la televida serio *ABC Stage 67*, prezento de 26 diversaj teatraĵoj kaj dokumentaj filmoj, estis enscenigo de la teatraĵo, ĉefroligante la aktorinon Ingrid Bergman, kiu ankaŭ registris sondosieran version de la teatraĵo.

La esperantlingva versio de la teatraĵo unuafoje publike prezentiĝis kadre de la 46-a UK 1961 en Harrogate, Britio, per la aktorino Jana Ravŝelj-Flego de la Internacia Arta Teatro. La sama enscenigo ripetiĝis kadre de la sekvajara 47-a UK 1962 en Kopenhago, Danio.

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing''

Kategorio:Teatraĵoj de Jean Cocteau
Kategorio:Verkoj el la esperantigita franclingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Nordpalatinata montolando

**Nordpalatinata montolando** aŭ germane **Nordpfälzer Bergland**, mallonge ankaŭ *Palatinata montolando*, estas mezmontaro en la germanaj federaciaj landoj Rejnlando-Palatinato kaj Sarlando. La plej granda parto situas en Palatinato.

## Geografio 
### Situo 
eta|links|Nordpalatinata montolando kaj ĉirkaŭo.
La nordpalatinata montolando etendiĝas de sudokcidento al nordoriento. Ĝi situas inter la sarlanda urbo St. Wendel en la okcidento kaj kaj la jenaj tri rejnlando-palatinataj urboj Alzey, Kaiserslautern kaj Bad Kreuznach. La regiono ligas la pejzaĝojn Palatinata arbaro, Naturparko Saar-Hunsrück, Naheland kaj Rheinhessen.

La teritorioj de jenaj distriktoj etendiĝas komplete al la nordpalatinata montolando :distrikto Kusel kaj distrikto Donnersberg. Ankaŭ partoj de jenaj distriktoj apartenis parte al la nordpalatinata montolando St. Wendel, Kaiserslautern, Birkenfeld kaj Bad Kreuznach.

### Montoj 
eta|Donnersberg.
La plej alta monto estas Donnersberg, (alteco 686,5m).

Aliaj montoj estas:
* Donnersberg (686,5 m).

## Ekonomio kaj infrastrukturo 
### Ekonomio kaj setlado 
eta|La malnova kvartalo de Meisenheim.
En la regiono agrikulturo estas grava faktoro. Urboj kun pli ol 10.000 loĝantoj mankas. gravaj urboj estas la distrikturboj Kirchheimbolanden kaj Kusel kaj la sidejoj de komunumaroj, Alsenz, Altenglan, Lauterecken, Meisenheim, Rockenhausen, Winnweiler kaj Wolfstein.

Historie gravaj lokoj en la regiono estas la prepostejo St. Remigius kaj la graflando Veldenz.

eta|600px|Panoramo ĉirkaŭ la vilaĝo Münchweiler,

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Naheland
* Palatinata arbaro

## Eksteraj ligiloj 
* Outdoorwiki: Ein Wanderweg quer durch die Nordpfalz 

Kategorio:Palatinato
Kategorio:Naheland
Kategorio:Pejzaĝoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Montaroj en Germanio
Pavel Durov

**Pavel Valerjeviĉ DUROV** (), naskiĝis en Leningrado (Sankt-Peterburgo) la , estas entreprenisto plej konata por fondado de la interkona retejo VKontakte kaj poste Telegram. Li estas la pli juna frato de Nikolaj Durov.

## Persona vivo 
Pavel Durov estas vegetarano.

La 24-a de januaro 2012 dum la konferenco « *Digital Life Design* » en Munkeno, Pavel renkontiĝis kun Jimmy Wales kaj faris donacon de unu miliono da dolaroj al la fondumo Vikimedio.

Ĉar li opiniis en 2014 ke Rusio estis nekongrua kun la interreta komerco, li forlasis Rusion por instali sin en la insuloj de Sankta-Kito kaj Neviso, federacio de Karibio (karibaj insuloj) kies civitanecon li akiris.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Telegram (aplikaĵo)
* VKontakte (rusa varianto de Fejsbuko)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Facebook-konto
* Oficiala Twitter-konto

Kategorio:Libertarianoj
Kategorio:Rusiaj entreprenistoj
Kategorio:Rusiaj miliarduloj
Kategorio:VKontakte
Ĝoser

**Neĉerĥet - Ĝeser**, aŭ la plej komuna **Ĝoser** estis la dua faraono de la 3a dinastio kaj de la Malnova imperio de Egiptio. Li regis ekde la jaro 2665 ĝis 2645&nbsp;a.&nbsp;K., laŭ iuj egiptologioj ankaŭ malmultajn jardekojn antaŭe aŭ iom poste, sed ĉiukaze ĉiam minimume 20 jarojn.

[250ra|eta|[Ŝtupa Piramido de Ĝoser en Sakkara, Egiptio]]En la enskriboj de lia epoko, la nomo aperas kiel *Neĉerĥet* (nṯr ẖt), tio es "dia korpo". En postaj dokumentoj, dum la Nova Imperio, oni nomis lin *Ĝeser* (ḏsr) «Sublima», rakontanta okazintaĵojn de lia regado kaj la konstruadon de la piramido kiu portas lian nomon (piramido de Ĝoser). Konfirmante tiel ke Neĉerĥet kaj Ĝeser aŭ Ĝoser estas la sama persono.

Kiel la reĝino Nemaathapi, edzino de Ĥaseĥemuj, lasta reĝo de la dua dinastio, aperas kun la titolo "Patrino de la Reĝo", kelkaj aŭtoroj asertas ke ŝi estis la patrino e Ĝeser kaj ke Ĥaseĥemuj estus lia patro. Eble li estis la plej juna frato de Sanaĥt, aŭ sia filo (laŭ la egiptologoj Jürgen von Beckerath kaj Nicolas Grimal). Laŭ W. Helck, Ĝoser estis bofilo de Ĥaseĥemuj per la geedziĝo kun Hetephernebti.

Tri damoj estas konataj dum lia regado: Hetephernebti, Inetkaues kaj alia tria, kies nomo perdiĝis, kiu eble estis Nimaethap. La unua povis esti lia edzino. Laŭ W. Helck, Ĝoser estis bofilo de Ĥaseĥemuj per geedziĝo kun Hetephernebti. La rilatoj inter Ĝoser kaj lia sukcedinto, Seĥemĥet Ĝeser Teti, estas nekonata.

## Politikaj aktivecoj 
Komence de lia regado, li loĝis en Abidozo, kie li ekstarigis sian tombon, en Bet Ĥalaf. Tamen, io poste li translokigis sian loĝejon al la proksima Memfiso, la landa ĉefurbo.

Tiu ĉi faraono ordonis realigi plurajn ekspediciojn al Sinajo, pro kiuj la nomadaj triboj estis subpremitaj, por ekspluati la valorajn mineralojn de la regiono, kiaj turkiso kaj kupro. Ankaŭ estis strategie grava kiel konekto inter Azio kaj la valo de Nilo. Eble li fiksis la sudan landlimon de la reĝlando en Elefantina, kune al la *unua akvofalo* de Nilo.

## La unua monumenta piramido 
Fama pro la mendo al sia veziro, Imhotepo, konstruigi la komplekson de piramidoj de Sakkara, konsiderata la unua granda monumenta komplekso surŝtona de Egiptio kaj ankaŭ de la mondo.

Seksto Julio Afrika komentis: 

Pro la majesteco kaj grandeco de la konstruaĵoj dum lia regado, precipe la piramido de Sakkara, kelkaj erudiciuloj defendas la teorion ke Ĝoser minimume regis 29 jarojn.

## Referencoj 
Kategorio:Faraonoj
Kategorio:3-a egipta dinastio
Preĝejo Sankta Triunuo (Gräfenhain)

eta|La preĝejo vintre.
La **preĝejo Sankta Triunuo** (germane: *Dreifaltigkeitskirche*) estas belega protestantisma preĝejo en la vilaĝocentro de Gräfenhain, Germanio.

## Historio 
La inter 1727-48 laŭ planoj de la gotaa supera landĉefarkitekto Johann Erhard Straßburger konstruita preĝejo estas ekzemple elstara de baroka arto en malurba protestanta regiono.

Ekde la restaŭro de la orgeno de inter 1993-96 kaj danke al la agadoj de la amikara Thielemann-societo la preĝejo estas internacie konata intertempe. Jam inter 1986-91 oni estis restaŭrina la internon kaj denove surtaglumigis la belecon de tiu ĉi edifigejo.

## Priskribo 
La interno altvalora faritis de la gotaa kortega orgenfabrikanto Johann Christoph Thielemann, de la gotaa skulptisto Graff (1731- figuraj ornamaĵoj de la orgena fasado), de la gotaa kortega pentristo Georg Conrad Dörffling (1744 - ambonaltaro kaj orgena fasado) kaj de la schwarzburg-a kortega pentristo Gottfried Wunderlich (1745 - plafono). Lia duka moŝto mem partoprenis la meton de la fundamenta ŝtono kaj stampigis monerojn specialajn por la festotagoj.

Post konstrulaboro daŭrinta ĉ. 18 monatojn la preĝejo konsekritis en la ĉeesto de la duko Frederiko la 2-a (Saksio-Gotao-Altenburg) en la . Frederiko la 2-a, nepo de duko Ernesto la Pia, konsideris tiun ĉi preĝejkonstruon post la Tridekjara milito grava paŝosigno por ŝtata rekonstruo.

## Orgeno fama 
La Thielemann-orgeno nombriĝas hodiaŭ inter la plej gravaj kaj belsonaj orgenoj el la tempo de Johann Sebastian Bach en Turingio. Samtempe ĝi estas unu el la malmultaj originalaj instrumentoj el la Thielemann-ateliero. La belega fasado orgena montras en la mezo kvazaŭ kiel koronilon du blazontabulojn kun la duka-saksia blazono kaj el la stuka foliaro farita litero F. Ĝi mallongigu la nomon de duko Frederiko, preĝejkonstrukomisiinto.

## Literaturo 
* Ellrich/Heinke/Hoerenz: *Zwischen Hörsel und Wilder Gera*, ISBN 3-86160-167-2

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la Thieleman-orgenaj amikoj
* Pri la preĝejo, kun bildoj de la interno

Kategorio:Protestantismaj preĝejoj en Germanio
Kategorio:Distrikto Gotha
grafenhain
Alzeyer Hügelland

**Alzeyer Hügelland**, **Rheinhessisches Hügelland**. **Rheinhessisches Tafel- und Hügelland** aŭ **montetarlando de Alzey** estas regiono en la distrikto Alzey-Worms kaj distrikto Donnersberg en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia surfaco estas ĉirkaŭ 275&nbsp;km²

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Rejnhesio
Kategorio:Alzey
Kategorio:Pejzaĝoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Mezaltaj montaroj
17008 Anamariaperez

'*17008 *Anamariaperez'''* estas meze granda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *AnaMaria Perez*, plej bona en ŝia kategorio, kiu gajnis la unuan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2019 pro sia projekto pri matematiko. Ŝi estis lernantino ĉe la *Albuquerque Academy'' de Albuquerque (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Parazita planto

[eta|dekstra|upright|*[Cuscuta*, surtiga holoparazito, sur akaciarbo en Pakistano.]]
**Parazita planto** estas planto kiu fidas ĉiujn aŭ kelkajn el sia nutropostuloj al kaj el alia vivanta planto. Ĉiuj parazitaj plantoj havas specialajn organojn, nome haŭstorioj, kiuj konektas ilijn al la kondukta sistemo de ties gasto kaj havigas ilin per la kapablo elpreni akvon kaj nutraĵon el la gastigantoj.

Oni konas ĉirkaŭ 4,100 speciojn en proksimume 19 familiojn de florplantoj. Parazitaj plantoj havas modifitan radikon, nome haŭstorion, kiu penetras kaj la gastigantan planton kaj konektas al la ksilemo, floemo, aŭ al ambaŭ.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Joel D.M. et al. Eds.(2013) Parasitic Orobanchaceae: Parasitic Mechanisms and Control Strategies. Springer, Heidelberg
* Digital Atlas of Cuscuta (Convolvulaceae)
* The Parasitic Plant Connection
* The Strange and Wonderful Myco-heterotrophs
* Parasitic Flowering Plants 
* The Mistletoe Center 
* Parasitic Plants Biology Study Guide
* Nickrent, Daniel L. 2002. Parasitic plants of the world. 
* Calladine, Ainsley and Pate, John S. 2000. Haustorial structure and functioning of the root hemiparastic tree *Nuytsia floribunda* (Labill.) R.Br. and water relationships with its hosts. *Annals of Botany* 85: 723-731.
* Milius, Susan. 2000. Botany under the mistletoe: Twisters, spitters, and other flowery thoughts for romantic moments. *Science News* 158: 411. 
* Hibberd, Julian M. kaj Jeschke, W. Dieter. 2001. Solute flŭ into parasitic plants. *Journal of Experimental Botany* 52: 2043-2049.

Kategorio:Plantoj
Kategorio:Parazitoj