open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
10090 Sikorsky

'*10090 *Sikorsky''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina kaj de la rusa astronomino Galina Riĉardovna Kastel' elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la rusdevena usona projektisto de aviadiloj Igor Ivanoviĉ Sikorskij (cirile: *Игорь Иванович Сикорский*, 1889–1972), kiu konstruis kaj flugigis la unuajn plur-motorajn aviadilojn. En 1919 li migris en Usonon kaj kreis ĉirkaŭ 15 malsamajn tipojn de aviadiloj. Liaj helikopteroj estis la unuaj, kiu flugis tra la Atlantiko kaj la Pacifiko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Kategorio:Malkovrita de Galina Riĉardovna Kastel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Ágoston Szalay

**Ágoston Szalay** [Agoŝton salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szalay Ágoston** estis hungara juristo, kolektanto de historiaĵoj, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1858). Lia nobela antaŭnomo estis *kéméndi*. Lia frato estis László Szalay.

Ágoston Szalay http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/095/pc009527.html#8 naskiĝis la  1811 en Buda. Li mortis la  1877 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ágoston Szalay frekventis universitaton en Pest (urbo), kie li ricevis diplomon pri juro en 1831. Post 2 jaroj li advokatiĝis, poste li estis komencanta advokato, sed li interesiĝis pri historiaĵoj kaj arkeologiaĵoj, kiujn li kolektis. Inter 1833-1848 li laboris en grava ŝtata aŭ reĝa oficejo. En 1848 li laboris jam en la ministerio. Inter 1850-1854 pro malsano li ne laboris, sed poste li havis diversajn juĝejajn postenojn en Győr, Sopron kaj Pest. Li ricevis premion en 1873.

## Verkaro (elekto) 
* *Levelek a XVI. és XVII. századból* (Leteroj el la 16-a kaj 17-a jarcentoj), (1830)
* *Magyar régiségek* (1831)
* *Négyszáz magyar levél a XVI. századból. 1504-1560* (Kvar cent hungaraj leteroj el la 16-a jarcento. 1504-1560), (1861)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
10091 Bandaisan

'*10091 *Bandaisan'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la monto Bandai (japane : 磐梯山, *Bandai-san''), aktiva vulkano alta je 1819 metroj, emblema monto de la gubernio Fukuŝima. La grandega erupcio de la  kaŭzis gravajn damaĝojn. Kvazaŭ por kompensi tion, la monto donacis al la gubernioj ĉirkaŭ 300 admirindajn lagojn, inklude la lagon Hibara kaj la lagetojn Goŝiki-numa.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
10094 Eijikato

'*10094 *Eijikato'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Eiji Kato*, kiu kune kun sia edzino *Naomi*, mastrumas gastejon en Aŭstralio kaj enkondukas siajn gastojn al la mirindaĵoj de la nokta ĉielo elde sia endoma observatorio. Li ankaŭ tradukis la retpaĝon de la malkovrinto : *Comet hunter Seki's webpage'' en la anglan por atingi pli vastan publikon ekster Japanio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Hervé Balland

.

Li venkis dum  " Transjurassienne " en 1991 kaj 1996.

En 2013, li prezidentiĝis en " Trans'Organisation ", asocio, kiu zorgas pri " Transjurassienne " kaj " Transju'trail " kaj " Trans'roller ".

## interna ligoj
*Vasaloppet

Kategorio:Skikurado
Serendipa Rezervejo

eta|dekstra|300ra|Serendipa Lago kaj Pigaj Anseroj
**Serendipa Rezervejo** aŭ en angla *Serendip Sanctuary* estas 227 ha protektita areo en Viktorio (Aŭstralio), ĉe la montetoj You Yangs kaj la urbo Lara, ĉirkaŭ 22 km norde de Geelong kaj 60 km sudokcidente de Melburno.

Origine uzita por farmado kaj aliaj celoj, ĝi estis aĉetita en 1959 de la subŝtata registaro de Viktorio por natura scienca studado kaj administrado de kaptivaj bestoj kaj bredado de specioj minacitaj en Viktorio, kiaj la Brolgogruo, la Piga ansero, la Aŭstralia otido, kaj la Aŭstralia trielo. La rezervejo enhavas multajn diversajn tipojn de humidejoj kaj estas hejmo de multaj plantospecioj, kiaj la Rivera eŭkalipto, la genro *Eleocharis*, kaj diversaj herbotufoj. Serendipo nune fokuzas plie al media edukado pri flaŭro kaj faŭno de humidejoj kaj malferma herbejaj arbaroj de la vulkanaj Okcidentaj Ebenaĵoj de Viktorio. Ĝi malfermiĝis al publiko en 1991 kaj estas nune administrata de *Parks Victoria*.

## Eksteraj ligiloj 
* Serendipa Rezervejo
* Birdorabado en Serendipa Rezervejo

Kategorio:Geelong
Kategorio:Naturo en Aŭstralio
Kategorio:Naturrezervejoj en Viktorio (Aŭstralio)
Kategorio:Faŭno de Aŭstralio
10102 Digerhuvud

'*10102 *Digerhuvud''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj"
(, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la naturrezervejo Digerhuvud en Gotlando, loko, kie la klifinsuletoj estas abundaj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Surtera animalo

eta|Artropodoj (kiaj muŝoj) estas la plej abundaj surteraj animaloj laŭ specikalkulo.
**Surteraj animaloj** estas animaloj kiuj vivas ĉefe aŭ entute surtere (ekz., katoj, formikoj, emuoj), kompare kun akvaj animaloj, kiuj vivas ĉefe aŭ entute en akvo (ekz., fiŝoj, omaroj, polpoj), aŭ amfibioj, kiuj fidas al kombino de akvaj kaj surteraj habitatoj (ekz., ranoj). La termino surtera aŭ surterema estas ankaŭ ofte uzita por specioj kiuj vivas ĉefe surgrunde, kontraste al arboloĝantaj specioj, kiuj vivas ĉefe sur arboj.

## Literaturo 
* Clark J. A. (2002). *Gaining ground: the origin and evolution of tetrapods*. Indiana University Press, 369 pp., ISBN 978-0-253-34054-2.
* Cloudsley-Thompson J. L. (1988). *Evolution and adaptation of terrestrial arthropods*. Springer, 141 pp., ISBN 978-3-540-18188-0.
* Dejours P. et al. (1987). *Comparative physiology: life in water and on land*. Liviana Editrice, Italy, 556 pp., ISBN 978-0-387-96515-4.
* Gordon M. S. & Olson E. C. (1995). *Invasions of the land: the transitions of organisms from aquatic to terrestrial life*. Columbia University Press, 312 pp., ISBN 978-0-231-06876-5.
* Little C. (1983). *The colonisation of land: Origins and adaptations of terrestrial animals*. Cambridge University Press, Cambridge. 290 pp., ISBN 978-0-521-25218-8.
* Little C. (1990). *The terrestrial invasion. An ecophysiological approach to the origin of land animals*. Cambridge University Press, Cambridge. 304 pp. ISBN 978-0-521-33669-7.

This article incorporates CC-BY-2.0 text from the reference:
* Kameda Y. & Kato M. (2011). "Terrestrial invasion of pomatiopsid gastropods in the heavy-snow region of the Japanese Archipelago". *BMC Evolutionary Biology* **11**: 118. .

and CC-BY-2.5 text from the reference
* Raz S., Schwartz N. P., Mienis H. K., Nevo E. & Graham J. H. (2012). "Fluctuating Helical Asymmetry and Morphology of Snails (Gastropoda) in Divergent Microhabitats at ‘Evolution Canyons I and II,’ Israel". *PLoS ONE* **7**(7): e41840. .

Kategorio:Zoologio
VEGA (Belgio)

**VEGA**, por *«Verts & à gauche»* (france *«Verdaj kaj maldekstremaj»*), estas belga politika movado fondita en januaro 2012 en Lieĝo. Ĝi sekvas radikalan maldekstreman ekologiistan orientiĝon. Oktobre de 2012, la movado unuafoje partoprenis balotadon, i.e. municipa balotado en Lieĝo, kaj atingis 3,6 % el voĉdonoj kun unu elektito, nome François Schreuer.

Fine de 2013, VEGA fariĝis nacinivela movado kaj anoncis dum sia unua kongreso ke ĝi prezentos kandidatojn en la venontaj regionaj kaj eŭropaj balotadoj de majo 2014 sed ne sukcesis elektigi deputitojn.

Notinde estas ke en Bruselo ekzistis inter 1986 kaj 1995 alia politika partio ankaŭ nomita **VEGA** (por *«Verts pour une Gauche Alternative» - «Verduloj por alternativa maldekstremo»*).

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝaro en la franca

## Notoj kaj referencoj 
V
V
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2012
Temperaturdependa seksdetermino

**Temperaturdependa seksdetermino** (TS) estas tipo de media seksdetermino per kiu la temperaturoj espertitaj dum embriona disvolviĝo determinas la sekson de ido. Ĝi estas plej hegemonia kaj komuna inter amniulaj vertebruloj kiuj estas klasitaj sub la klaso de reptilioj, sed forestas inter birdoj, inklude la specion de la Lathama alekturo, kiu supozeble montras tiun fenomenon, ĝis kiam oni pruvis la malon. TS diferencas el la kromosoma seksdetermina sistemo komuna inter vertebruloj. Ĝi estas tipo de media seksdetermino (MS); en aliaj MS sistemoj, kelkaj faktoroj kiaj la populacio determinas la sekson de organismoj.

## Referencoj
Kategorio:Zoologio
Kategorio:Temperaturo
Zaleso (Simferopola distrikto)

**Zaleso** (, , ) estas relative nova vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1085 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la centra parto de la Simferopola distrikto, tuj sude de Simferopolo (kies fakta antaŭurbo ĝi nun estas) en la ravino inter du kuestoj de la Interna montoĉeno de la Krimea montaro. Krom Simferopolo mem la plej proksimaj loĝlokoj al Zaleso estas la vilaĝoj Obrivo, Novonikolajevko, Ukrainko kaj Fontano (ĉiuj tiuj vilaĝoj same kiel Zaleso situas tre proksime al la limoj de Simferopolo).

## Historio 
La vilaĝo aperis kiel setlejo de agrikulturaj laboristoj de la novkreita sovĥozo komence de la 1950aj jaroj (kvankam la unuaj domoj kaj malgrandaj agrikulturaj entreprenoj aperis ĉi tie, verŝajne, jam en la 1930aj jaroj).

La 8an de septembro 1958 per la decido de la Krimea plenum-komitato la setlejo ricevis statuson de vilaĝo kun la nomo *Zalesje* (la rusa nomo signifas laŭvorte *transarbara loko*).

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1085 homoj). La areo de la vilaĝo estas 19,6 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 371.

La ĉefa ekonomia branĉo de la vilaĝo estas agrikulturo kaj birdobredado (en la vilaĝo funkcias kelkaj birdofabrikoj). La vilaĝo estas transporte ligita al Simferopolo per la enurbaj busaj linioj.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
Topolno (Simferopola distrikto)

**Topolno** (, , ) estas relative nova vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 211 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la suda parto de la Simferopola distrikto proksimume 4,5 kilometrojn sude de Simferopolo ĉe la negranda rivero *Sablinka* (kiu estas dekstra alfluanto de Almo). La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Partizansko (situanta proksimume duonkilometron sud-okcidente) kaj Konstantinovko (situanta ĉ. 1,5 kilometrojn nord-oriente).

## Historio 
La vilaĝo aperis baldaŭ post la Dua mondmilito kiel setlejo de la agrikulturistoj de la novkreita sovĥozo.

La 8an de septembro 1958 per la decido de la Krimea plenum-komitato la setlejo ricevis statuson de loĝloketo kun la nomo *Topolnoje* (la rusa nomo signifas laŭvorte *popla, poploriĉa*). Ekde la jaro 1965 ĝi apartenas al la Perova komunumo.

Per la decido de la Parlamento de Aŭtonoma Respubliko Krimeo la 19an de decembro 2007 la loĝloketo ricevis oficialan statuson de vilaĝo.

### Dinamiko de la loĝantaro 
* 1989 — 170 homoj
* 2001 — 211 homoj

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 211 homoj). La areo de la vilaĝo estas 7,1 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 76.

La loĝantaro de la vilaĝo okupiĝas pri agrikulturo. Krome en la vilaĝo funkcias negranda brik-uzino kaj argil-minejo.

Per la busa trafiko la vilaĝo estas ligita al Simferopolo kaj al la aliaj vilaĝoj de la Perova komunumo.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
Vatikana Eldona Librejo

La **Vatikana Eldona Librejo** (itale: *Libreria Editrice Vaticana*; latine: *Officina libraria editoria Vaticana*) estas la oficiala eldonejo de Vatikano.

Ĝi estiĝis en 1926 el la t.n. Presejo vatikana. La fokuso estas pri la eldonado kaj vendo de dokumentoj papaj. En 1984 estis malfermita librovendejo sur la Placo Sankta Petro, kiu alinomitis en 2005 *Libreria Internazionale Giovanni Paolo II*. Pojare pli ol 450.000 vizitantoj surlokaj interesiĝas pri ĝiaj ofertoj .

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo. 
* Sur la vatikana retpaĝaro - informoj.
* Pri la institucio ĉe *kathpedia*. 
* Katalogo interreta por mendoj. 

## Subnotoj 
Kategorio:Vatikano
Kategorio:Eldonejoj
Premio Ratzinger

La **premio Ratzinger** (aŭ *Fondaĵo Vatikana Joseph Ratzinger – Benedikto la 16-a*) estas literatura premio kreita en la Vatikano la 1-an de marto 2010 cele stimuli la scion kaj studon pri teologio. Inter la celoj difinitaj: *kvazaŭ nobelpremio de la teologio* **por porti Dion eksteren de la kutima ĥoro.** .

La havaĵojn de la Fondaĵo nutras la sumoj ĉiujare devenantaj de la administrado de la aŭtorrajtoj, pasintaj kaj estontaj, sur la tekstoj de la verkoj de Ratzinger kaj da donacoj publikaj kaj privataj. En 2007 la sumo estis 1,6 milionoj da britaj pundoj, gajnitaj el la vendado de la libro “Jesuo de Nazareto” verkita de Benedikto la 16-a, kiuj estis asignitaj al organizaĵoj por malriĉuloj.

La Fondaĵo estas mastrumata de:
* Administra koncilio en kiu partoprenas:
** direktantoj de de diversaj kongregacioj de la Roma Kurio,
** la ĝenerala direktoro de la Vatikana Eldona Librejo
** kaj ankaŭ laikoj.

Al tiuj estas konfidita la selektado de la verkoj premieblaj.

Okaze de la unua premiado estis asignitaj (junio 2011) tri premioj al tri teologoj: la itala Manlio Simonetti, la hispana Olegario González de Cardedal kaj la germana Maximilian Heim.

En 2012 la premio Ratzinger estis aljuĝita al la franca filozofo Rémi Brague kaj al la usona jezuito patrologo Brian Edward Daley.

La Premio Ratzinger 2013 estis aljuĝita al Richard A. Burrige (1955) angla bibliisto, membro de la anglikana kristana konfesio kaj dojeno de la King's College, pro lia *granda kontribuo al la agnosko, historia kaj teologia, pri la neeliminebla ligo inter la Evangelioj kaj Jesuo de Nazareto*, kaj al Christian Schaller (1967), katolika laiko, germana scienca kunlaboranto kaj nun vicprefekto de la Kongregacio por la doktrino de la kredo kaj docento pri dogma teologio *pro la rolo de redaktanto de la “Plena verkaro” (Opera Omnia) de Joseph Razinger*. 

La nuna (oktobro 2013) prezidanto de la Premio Ratzinger estas monsinjoro Angelo Antonio Scotti.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Teologio
* Kristana teologio
* Teologio fenomenologia
* Modernismo teologia
* tomisma teologio

## Eksteraj ligiloj 
* Benedetto XVI: Reveno de la teologio per la Premio Ratzinger  Itallingva

Kategorio:Teologio
Kategorio:Katolika teologio
Kategorio:Literaturpremioj
Laborjura tribunalo de Erfurto

eta|La erfurta justiccentro, kie i.a. troviĝas la sidejo de la Arbeitsgericht Erfurt. La **Laborjura tribunalo de Erfurto** () estas kortumo kiu prizorgas aferojn koncerne laboran juron. Ĝi estas unu el sume ses tiaj kortumoj en la Liberŝtato Turingio.

## Sidejo kaj distrikto tribunala 
La sidejo troviĝas en Erfurto en la strato *Rudolfstraße* nr. 46. Sub la estrado de Andreas Walter ĝi respondecas pri kvereloj juraj en Erfurto, la Distrikto Weimarer Land kaj la Distrikto Sömmerda. Ĝiaj taskoj detale estas fiksitaj en la *Leĝo pri laborjuraj tribunaloj* (germane: *Arbeitsgerichtsgesetz*).

## Tribunaloj superordigitaj 
Rangas supre de la *Arbeitsgericht Erfurt* la *Turingia landa laborjura tribunalo* (germane: *Thüringer Landesarbeitsgericht*) kaj la *Federacia laborjura tribunalo de Germanujo* (germane: *Bundesarbeitsgericht*). La laste menciita troviĝas ankaŭ en Erfurto.

## Eksteraj ligiloj 
*Hejmpaĝo de la juĝejo kun regione limigita responso.

Kategorio:Labora juro
Kategorio:Tribunaloj en Erfurto
Novonikolajevko (Simferopola distrikto)

**Novonikolajevko** (, , ) estas relative nova vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 316 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la centra parto de la Simferopola distrikto, tuj sude de Simferopolo (kies fakta antaŭurbo ĝi nun estas) sur la norda deklivo de unu el la kuestoj de la Interna montoĉeno de la Krimea montaro. Krom Simferopolo mem la plej proksima loĝloko al Novonikolajevko estas la vilaĝo Obrivo (kun kiu Novonikolajevko jam fakte kunkreskiĝis).

## Historio 
La vilaĝo aperis proksimume en la komenco de la 20a jarcento; la unua oficiala mencio pri ĝi datiĝas je la 1922 jaro.

Ekde la 1990aj jaroj la vilaĝo fakte tuŝas la novan urbodistrikton de Simferopolo, nomatan Akmeĉeto (kiu aperis en la 1990aj jaroj kiel loĝloko de krime-tataroj, revenintaj post la deportado de la jaro 1944, kaj poste estis oficiale aligita al la teritorio de Simferopolo).

### Dinamiko de la loĝantaro 
* 1989 — 294 homoj
* 2001 — 316 homoj

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 316 homoj). La areo de la vilaĝo estas 24,8 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 99.

Historie la loĝantaro de la vilaĝo okupiĝis pri agrikulturo kaj birdobredado en la entreprenoj, situantaj en la proksima vilaĝo Zaleso. Tamen nuntempe la plimulto de la loĝantaro laboras en Simferopolo mem; krome, la vilaĝo iom post iom iĝas populara somerdoma kaj luks-vilaĝa setlejo. Iuj rimarkindaj ekonomiaj entreprenoj en Novonikolajevko mankas.

La vilaĝo estas transporte ligita al Simferopolo per la enurbaj busaj linioj.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
Patrologio

La **patrologio** estas teologia scienco kiu studas la vivon kaj la verkojn de la patroj de la Eklezio vidpunkte kaj de la historio, de la doktrino kaj de la prieklezia koncepto. Kune kun la patristiko kaj la kristana antikva literaturo, la patrologio estas branĉo de patristikaj sciencoj: la termino estis forĝita unuafojon de la luterana teologo Johann Gerhard .

Spertuloj pri tiu branĉo de la kristana literaturo distingas:
*Patrologia Graeca Temas pri la verkoj de la greka ekleziaj patroj kiuj verkis en la greka lingvo.
*Patrologio Latina. Temas pri la verkoj de la ekleziaj patroj kiuj verkis en la latina lingvo. 
*Orienta patrologio. Temas pri la verkoj verkitaj en la aramea, siria, kopta, araba, slava kaj kartvela lingvoj.
Oni kutimas distingi ankaŭ: 
*Patrologio apostola kaj
*Patrologio subapostola

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
*Apostola epoko
*Franz Loidl
*Kristana literaturo
**Mil jaroj de kristana filozofio*
*Patristiko
*Sankta Tradicio

## Eksteraj ligiloj 
*Christianismus.it – Itallingvaj studoj pri kristanismo.
*http://www.patristique.org/ Franclingvaj patristikaj dokumentoj.

Kategorio:Dokumentoj de la Katolika Eklezio
Kategorio:Patristikaj sciencoj
Imre Szalay

**Imre Szalay** [salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szalay Imre** estis hungara teologo, romkatolika pastro, kanoniko, profesoro, membro (korespondanta en 1831, ordinara en 1832, honora en 1834) de Hungara Scienca Akademio.

Imre Szalay http://lexikon.katolikus.hu/S/Szalay.html naskiĝis la  1787 en Szombathely. Li mortis la  1848 en Veszprém (urbo).

## Biografio 
Imre Szalay lernis en sia naskiĝurbo kaj Pest (urbo). En 1809 li jam instruis, en la sekva jaro li pastriĝis, tamen li instruis plu. En 1812 li iĝis pastro de Vámoscsalád. En 1816 li doktoriĝis el teologio, en la sekva jaro li instruis jam en la episkopa altlernejo en Szombathely. Ekde 1825 li instruis en universitato, kie estis dekano en la studjaro 1827. En 1834 li translokiĝis al urbo Veszprém por esti kanoniko.

## Verkaro (elekto) 
* *Dissertatio de providentia Dei* (1816)
* *A magyar nyelvtudomány rövid foglalatja* (1828)
* *Egyházi beszéd a keresztény hit becséről* (1836)
* *Észrevételek a vegyes házasságokról* (1841)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Csaba Szántay

**Csaba Szántay** [ĉaba sAntai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szántay Csaba** estis hungara kemiisto, inventisto, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1982).

Csaba Szántay http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19502 naskiĝis la  1928 en Salgótarján.

## Biografio 
Csaba Szántay frekventis teknikuniversitaton en Budapeŝto inter 1946-1950. Post la diplomo li restis por labori samloke en la universitato. En 1965 li doktoriĝis antaŭ la akademio, poste li instruis en Novjorko. Post 2 jaroj li profesoriĝis, baldaŭe li estis katedrestro. Li okupiĝas precipe pri organika kemio kaj pri inventadoj de novaj medikamentoj. Li havas edzinon, kiu naskis filon. Li ricevis premiojn inter 1975-2011.

## Verkaro (elekto) 
* *Elméleti szerves kémia* (1970, 1996)
* *Természetes szerves anyagok szintézise* (1984)
* *Sythetic Studies in Alkaloid Chemistry* (1997)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj inventistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
László Szalay

**László Szalay** [lAslO salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szalay László** estis hungara historiisto, juristo, politikisto, arkivisto, bibliotekisto, ĵurnalisto, membro (korespondanta en 1836, ĉefsekretaria en 1861) de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy. Lia frato estis Ágoston Szalay.
[eta|Pentraĵo pri László Szalay fare de [Bertalan Székely]]
László Szalay http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/sz/sz25565.htm naskiĝis la  1813 en Buda. Li mortis la  1864 en Salzburg.

## Biografio 
László Szalay frekventis universitaton en Pest (urbo). Post la jura diplomo li laboris ĉe Ferenc Kölcsey. Baldaŭe li aliĝis al politika rondo de József Eötvös. Malofte li verkis poemojn kaj prozojn, kiuj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo). Li studvojaĝis al okcidenta Eŭropo inter 1836-1839. En la 1840-aj jaroj li estis parlamenta deputito. En 1843 li sendis parlamentajn artikolojn al Pesti Hírlap, poste Lajos Kossuth transdonis al li la redaktadon. En 1845 li edziĝis. Dum la hungara revolucio de 1848 li laboris en la jam memstara ministerio, krome li ricevis ankaŭ diplomatajn taskojn. Post falo de la liberecbatalo li migris al Svislando, kie li okupiĝis pri historio. En 1855 li hejmenvenis kaj en 1861 li estis elektita parlamenta deputito.

## Verkaro (elekto) 
* *Státusférfiak és szónokok könyve* (1846, 1850) - premiita en 1847
* *Magyarország története* (Historio de Hungarujo), (1852-1854), premiita en 1855 - pluredaktita inter 1857-1859, premiita en 1861
* *II. Rákóczi Ferenc bujdosása* (1864)

## Memorigiloj 
* memortabulo kun strato en Budapeŝto
* skulptaĵo en Szeged

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 8-a punkto)

[eta|maldekstre|Skulptaĵo pri László Szalay fare de [Jenő Bory en 1930]]
eta|Memortabulo pri László Szalay

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
10105 Holmhällar

'*10105 *Holmhällar'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj"
(, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la naturrezervejo *Holmhällar'', en paroko Vamlingbo (Gotlando), kie troviĝas nekutime multenombraj klifinsuletoj. Unu el la ekspedicioj de la Observatorio de Upsalo por la suneklipso de la  estis bazita tie.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
László Csaba Szarka

**László Csaba Szarka** [lAslO ĉaba sarka], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szarka László Csaba,** ofte nur *Szarka László* estas hungara terfizikisto, profesoro, membro (korespondanta en 2013, ordinara en 2019) de Hungara Scienca Akademio.

László Csaba Szarka http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=7097 naskiĝis la  1954.

## Biografio 
László Csaba Szarka frekventis universitaton en Miskolc inter 1972-1977, poste li laboris en terfizika instituto en Sopron. En 1982 li doktoriĝis antaŭ la universitato, poste antaŭ la akademio en 1997. Inter 1997-1999 li instruis en universitato en Parizo. Hejmenveninta li profesoriĝis en Miskolc. Ekde 2001 li instruas en universitato en Transdanubio. Li redaktas fakrevuon *Acta Geodetica et Geophysica Hungarica*. Li ricevis premiojn inter 1988-2010.

## Verkaro (elekto) 
* *Potenciáltérképezés analóg modellezése* (1978)
* *Analogue modelling of DC mapping methods* (1984)
* *Háromdimenziós földtani szerkezetek geofizikai leképezésének lehetőségei elektromágneses kutatómódszerekkel* (1994)
* *Early analogue modeling experiments and related studies to today’s problems of geo-electromagnetic exploration* (2009)
* *Környezetipar, újraiparosítás és regionalitás Magyarországon* (2012)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

 
Kategorio:Hungaraj geofizikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
10123 Fideöja

'*10123 *Fideöja'''* estas tre malgranda sed neordinare hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de du malgrandaj vilaĝoj: *Fide* kaj *Öja'' en la sveda insulo Gotlando. La kirko de Öja entenas tre faman krucifikson de la 13-a jarcento.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  per observoj de ĝia luma kurbo fare de Petr Pravec, Petr Scheirich, Peter Kušnirák, Kamil Hornoch kaj A. Galad; anoncita la .

Ĝia diametro estas 1,18&nbsp;km (kiam la ĉefa korpo havas diametron de 3,27&nbsp;km), la granda duonakso de ĝia orbito estas ĉirkaŭ 13&nbsp;km. Ĝia orbita periodo estas 2,354 tagoj (56,5 horoj) kaj ĝia rotacia periodo 38,8 horoj. La discentreco de tiu orbito ŝajnas tre febla.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (10123) Fideöja; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Radio-fonto SHGb02 + 14a

**Radio-fonto SHGb02 + 14a** estas kandidato en la projekto SETI, kiu estis trovita en 2003-03 en SETI@home. Ĝi estis anoncita 2004-09-01 en la ĵurnalo *New Scientist*.

Tiu signalo estis observita tri foje je frekvenco de ĉirkaŭ 1420 MHz,, unu de la frekvencoj en la akvotruo.

La angla artikolo, la referencoj kaj la retaj ligiloj ne mencias ion pri modulado de tiu signalo, do ebla informo. Ankaŭ ne diras, ke modulado ne estas en la signalo. Tiu detalo ja estas treege grava, des pli stranga estas ĝia nemencio. Komparu la saman temon en la artikolo Wow!-signalo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Wow!-signalo

## Eksteraj ligiloj 
* Signal Candidate SHGb02+14a
* SETI@home (classic)'s Best Gaussians 
* SETI range calculator

Kategorio:Astronomio
Kategorio:Radio
Kategorio:Eksterteranoj
Plena verkaro

**Plena verkaro** korespondas al la latina lokucio *Opera omnia* kaj referencas al la amplekso de la verkoj de iu aŭtoro.

Ekzemple: «*De la **plena verkaro** de Aristotelo oni deduktas ke li reĵetas la teorion de la ideoj de Platono.*»

Ĝenerale, laŭsenca malpli abstrakta, tiu esprimo aludas al unika eldono de volumoj, aŭ muzikaĵoj ktp, kiu kolektas la tutecon de la verkoj de determinita verkisto, filozofo, romanisto, poeto, muzikisto.

Posedi la plenan verkaron de aŭtoro, signifas ankaŭ posedi la tuton de la verkoj, ankaŭ en eldonoj aŭ formatoj malsamaj.
http://ilgalilei.xoom.it/index.html .
Ekzemploj: plena verkaro de Tomaso de Akvino, plena verkaro de Galilejo

Kutime la plena verkaro de aŭtoro estas akompanata de notoj, biografiaj skizoj, enkonduko kaj kritikaj informoj.

Evidente, plena verkaro ne identiĝas kun antologio kiu entenas nur selektitajn erojn de la verkoj de iu aŭtoro, krom en la japana, kie «全集» («ぜんしゅう», *zenshū*) signifas literale «plenan verkaron» sed povas ankaŭ celi antologiojn. Ekzemple, la serio «nihon bungaku zenshū» («*zenshū* de la japana literaturo») eldonita de la fama verkisto Ikezawa Natsuki ne temas pri serio kiu publikigus ĉion verkitan en la japana memkompreneble, sed pri vera antologio.

## Vidu ankaŭ 
* Nacia eldono
* Listo de latinaj eldiroj
* Antologio
* Ĉefverko

## Referencoj 
Kategorio:Latina lingvo
Kategorio:Latinaj esprimoj
10128 Bro

**10128 Bro** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la vilaĝo Bro en Gotlando, kie troviĝas, inter aliaj, malnova kairno de la bronzepoko. De pli ol 40 metroj de diametro ; oni diras, ke estus la tombo de la estro Baldur.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
10076 Rogerhill

'*10076 *Rogerhill'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Roger Hill*, ano de la Centro de Hamiltono de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado dum dekjaroj kaj kiu servis en la Estraro por plejparto el tiu periodo, inklude kiel Prezidento. Li eldonis la monatan bultenon *Orbits'' dum jardekoj kaj partoprenis al amaso da popularigaj agadoj, inklude kuso pri pervida astronomio al novaj observantoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Metropola areo Santandero-Torrelavega

eta|250px|Santandero.
eta|250px|Torrelavega.

La **Metropola areo Santandero-Torrelavega** estas metropola areo konsistanta el pluraj municipoj en Kantabrio. Tiuj plej loĝataj estas Santandero (284.962) kaj Torrelavega (114.849). Sume, ĝia tuta loĝantaro en 2012 estis 399.811 homoj, en areo 664,3 km².

La aglomeraĵo enhavas du ĉefajn urbojn: Santandero kaj Torrelavega. Santandero estas la ĉefurbo de la aŭtonoma komunumo Kantabrio kaj ties serva sektoro estas plej aktiva, kun grava turismo. Torrelavega estas industria urbo kun grava duaranga sektoro kaj ankaŭ kun grava komerco.

La plej gravaj satelitaj municipoj estas Camargo, El Astillero kaj Santa Cruz de Bezana rilate al Santandero; kaj Reocín, Suances, Los Corrales de Buelna kaj Cabezón de la Sal rilate al Torrelavega.

## Municipoj apartenantaj al aglomeraĵo 
Ekzistas diversaj kriterioj por konsideri municipon apartenanta al aglomeraĵo. Jen oni markas per kursiva tipo tiujn municipojn kies aparteneco estas disputa.
300px|eta|Municipoj apartenantaj al la Aglomeraĵo Santandero-Torrelavega en Kantabrio.

* **Santandero**:
** Camargo
** Santa Cruz de Bezana
** El Astillero
** Piélagos (nordoriento)
** Marina de Cudeyo
** Villaescusa
** *Medio Cudeyo*
** *Ribamontán al Mar*
* **Torrelavega**:
** Cartes
** Los Corrales de Buelna
** Reocín
** Polanco
** Miengo
** Piélagos (sudokcidento)
** Puente Viesgo
** Suances
** Santillana del Mar
** *Castañeda*
** *Alfoz de Lloredo*
** *Cabezón de la Sal*

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Santandero
* Torrelavega
* Administra divido de Kantabrio

## Eksteraj ligiloj 
* Esploro de la Universitato de Kantabrio pri la aglomeraĵo Santandero-Torrelavega Artikolo en la ĵurnalo El Diario Montañés.

Kategorio:Kantabrio
Kategorio:Santandero
Santandero-Torrelavega
10107 Kenny

'*10107 *Kenny'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la brit-aŭstralia astronomo Duncan I. Steel elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Kenneth Robert Steel '' patro de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Duncan I. Steel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Attila Ambrus (ĵurnalisto)

**Attila AMBRUS** rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Braŝovo la 15-an de marto 1965.

## Premio 
* Pro Cultura Hungarica

## Kariero 
Attila Ambrus akiris kvalifikon de ĵurnalisto en la kurso organizita de Magyar Újságírók Országos Szervezete en Oradea (1993), pri amaskomunikada etiko en Pointer Institute de Tampa (Usono). De julio de 1990 li estis ĵurnalisto, 1994 vicĉefredaktoro, de 1999 ĉefredaktoro de Brassói Lapok. Li estas raportisto de radioj de Kluĵo kaj Bukareŝto, de Magyar Szó de Novisado, komentisto de Új Magyar Szó de Bukareŝto kaj Hét Nap de Novisado. De 1990 li estas ano de direktora konsilantaro, vicprezidanto (1998-200, 2002-2004), poste prezidanto (2004-2010) de la ĵurnalista unuiĝo de rumaniaj hungaraj ĵurnalistoj (Magyar Újságírók Romániai Egyesülete).

## Fonto 
* káfé főnix 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Dániel Csernátoni Gajdó

** Dániel CSERNÁTONI GAJDÓ** [ĉernAtoni gajdO] hungara reformita pastro, dekano. Li naskiĝis en Alsócsernáton en 1696 kaj mortis en Gyulafehérvár la 6-an de septembro 1749. 

## Kariero
Dániel Csernátoni Gajdó studis en Nagyenyed, poste en Frankfurto ĉe Odro kaj Leiden. Li revenis en Transilvanion en 1726, kaj de 1738 li estis pastro en Gyulafehérvár, de 1749 li estis elektita dekano.

## Verkoj
**Keserűség sírhalma…* (Gyászbeszéd gr. Gyulai Kata felett 1730.). (Kolozsvár, 1734.) 
**A meghalásról és feltámadásról…* (Gyászbeszéd Kendeffi Gábor felett 1747.). (Uo. 1749.) 
*Üdvözlő vers Vásárhelyi Baba Ferenchez (1722.), 
*Gyászvers Pápai Páriz Ferenc halálára (1717.).

## Fonto
*Digit.drk.hu 
*Ppf.mtak.hu

 
Kategorio:Hungaraj pastroj 
Kategorio:Hungaraj ekleziaj verkistoj
Kaiserliederbuch

La "popolkantaro por virĥoro" − eldonita laŭ ordono de la germana imperiestro Vilhelmo la 2-a − aperis unuafoj en 1906. En popola dirmaniero ĝi ankaŭ nomiĝis *Des Kaisers Liederbuch* (kantaro de la imperiestro) aŭ mallonge „Kaiserliederbuch“ (imperiestrokantaro). 
## Historio 
La popolkantaro estas treege ampleksa kolekto el 610 popolkantoj en malnovaj kaj novaj komponaĵoj, kiu post trijara ekesto aperis en la jaro 1906 en pluraj volumoj. Ĝi estis la komenco de serio, al kiu sekvis − la imperiestra ordono – laŭ la modelo de la popolkantaro por virĥoro sekvis en 1915 la "popolkantaro por miksita ĥoro" same kiel pli malfrue en 1930 la "popolkantaro por la junularo".

Por ĉi tiu projekto oni starigis apartan labora kaj selekta komisiitaro. Komisiitoj estis interalie la prezidantoj Max Friedlaender kaj Rochus Freiherr von Liliencron same kiel Johannes Bolte, muzikdirektoro Ferdinand Hummel kaj la direktoro de la Kantakademio, Georg Schumann, ĉiuj el Berlino. De februaro ĝis oktobro de 1904 ili kunsidis entute 25 fojojn. Krom tio alvenis skribaj ekspertizoj kaj voĉdonoj pri pli ol 8000 kantoj, ĉar la abundo da kantoj alimaniere ne estis subigebla.

El inter la "plej lertaj kaj pruvitaj fakuloj" de la tiama epoko oni krome elektis priverkantoj por popolkantoj, kiuj tiam ne ekzistis en konvenaj komponaĵoj por virĥoro. Krom la unuialinie envolvitaj membroj de la komisiitaro, el kiuj Georg Schumann, de la imperiestro mem vokita en la komisiitaron, liveris la plej multajn priverkaĵojn interalie apartenis Engelbert Humperdinck, Max Bruch, Gustav Schreck kaj Richard Strauss.

En 1955 en GDR aperis reference al la historia modelo *Nova popolkantaro por miksita ĥoro.*
## Publikaĵoj 
* Kommission für das deutsche Volksliederbuch (eldoninto): *Volksliederbuch für Männerchor.* Herausgegeben auf Veranlassung Seiner Majestät des Deutschen Kaisers Wilhelm II. C. F. Peters, Lepsiko 1906
* Kommission für das deutsche Volksliederbuch (eldoninto): *Volksliederbuch für gemischten Chor.* Herausgegeben auf Veranlassung Seiner Majestät des  Deutschen Kaisers Wilhelm II. C. F. Peters, Lepsiko 1915
* Staatliche Kommission für das Volksliederbuch (eldoninto): *Volksliederbuch für die Jugend.* Verlag C. F. Peters, Lepsiko 1930
* Ernst Hermann Meyer, Karl Schleifer, Wilhelm Weismann (eldonintoj): *Neues Volksliederbuch für gemischten Chor.* Im Auftrag der Deutschen Akademie der Künste. Peters, Lepsiko 1955

Kategorio:Germanaj kantaroj
Kantabra Kornico

dekstra|eta|350px|La Kantabra Kornico situas en la ruĝa kadro, en la nordo de Hispanio.
[dekstra|eta|250px|La klimato de tiu ĉi regiono estas plejparte [oceana|oceana klimato, milda kaj humida.]]

La **Kantabra Kornico** estas monta kaj longa kornico en la nordo de Iberio, ĉe la Kantabra Maro. Ties suda limo estas la Kantabra Montaro kaj ĝi enhavas la plejparton de hispana teritorio kun oceana klimato. Ĝia samlima regionaro ofte estas nomata **Verda Hispanio**.

Ĝi konsistas el la aŭtonomaj komunumoj Asturio kaj Kantabrio, la provincoj Biskajo kaj Gipusko (Eŭskio), la provinco Lugo (Galegio) kaj la nordo de la provincoj Leono, Palencio kaj Burgoso (Kastilio kaj Leono).

## Klimato 
La klimato estas tipe oceana, milda kaj humida. La averaĝa temperaturo estas  kaj tiu plej granda malsamo estas , inter aŭgusto kaj januaro. Tial, ĝi estas la iberia regiono kun plej malgranda temperaturo-ŝanĝo.

## Bildaro 

Image:Somiedo.jpg|Somiedo, Asturio.
Image:Playa de Berria.JPG|Strando Berria, Santoña, Kantabrio.
Image:San Sebastian from Igeldo.jpg|Donostio, Gipusko.
Image:Lamedo I.jpg|Montaro Picos de Europa.

## Vidu ankaŭ 
* Aŭtoŝoseo de la Kantabra Maro

Kategorio:Geografio de Hispanio
Kategorio:Montaroj en Hispanio
10110 Jameshead

'*10110 *Jameshead''''' estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, en orbita resonanco 3:1 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Gregory J. Leonard elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona geologo James W. Head, kiu partoprenis en esploroj pri geologio kaj surfaco de la sunsistemaj korpoj deposte la epoko Apollo. Li partoprenis al la selekto de alterigaj lokoj por Apollo, trenis kosmonaŭtajn teamojn pri geologiaj kaj surfacaj esploroj, planis surlunajn eksperimentojn kaj analizis alvenigitajn lunajn secimenojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Gregory J. Leonard
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Karl Henckell

**Karl Friedrich Henckell** (naskiĝis la  en Hanovro; mortis la  en Lindau ĉe Boden-Lago) estis germana poeto kaj verkisto.

## Vivo 
Henckell studis filozofion, filologion kaj nacian ekonomion en Berlino, Hajdelbergo, Lepsiko, Munkeno kaj Zuriko. Li havis kontakton kun Michael Georg Conrad, Martin Greif, Hermann Conradi, Otto Erich Hartleben, John Henry Mackay, Hermann Sendelbach, Adolf Bartels k.a. Kaj estis kuneldonanto de *Moderne Dichtercharaktere* (1885). Pli malfrue li vivis pli longan tempon en Milano, poste en Vieno, Bruselo kaj ekde 1890 denove en Zuriko. En 1895 li fariĝis tie eldonejo-librokomercisto kaj geedziĝis en 1897 kun Anny Haaf-Haller. En 1902 Henckell transloĝiĝis al Charlottenburg, en 1908 al Munkeno. Laste li loĝis en Muri ĉe Berno.

## Verkoj 
* *Umsonst. Ein sociales Nachtstück*, 1884
* *Die neue Lyrik* , 1885
* *Poetisches Skizzenbuch*, 1885; Antaŭparolo de Heinrich Hart 
* *Strophen*, 1887
* *Amselrufe*, 1888
* *Diorama*, 1890
* *Gründeutschland. Eine litterarische Flugschrift in Versen*, 1890
* *Trutznachtigall*, 1891
* *Aus meinem Liederbuch*, 1892
* *Zwischenspiel*, 1894
* *Gedichte*, 1898
* *Neues Leben*, 1900
* *Gipfel und Gründe*, 1904
* *Schwingungen*, 1906
* *Mein Lied*, 1906
* *Deutsche Dichter seit Heinrich Heine. Ein Streifzug durch fünfzig Jahre Lyrik*, 1906
* *Weltlyrik. Ein Lebenskreis in Nachdichtungen*, 1910
* *Ein Lebenslied. Dichtungen*, 1911
* *Im Weitergehen. Neue Gedichte*, 1911
* *Weltmusik. Neue Gedichte*, 1918
* *Gesammelte Werke in 5 Bänden*, 1921–1923

### Eldonista agado 
* *Sonnenblumen*, 1895/96 – 1898/99 (revuo)

## Literaturo 
* *Karl Henckell im Spiegel seiner Umwelt. Aufsätze, Briefe, Gedichte als Gedenkschrift*, eldonita de Karl Friedrich Schmid. Hirschfeld, Lepsiko 1931.
* Magda Janssen: *Karl Henckell, ein Dichterbild.* Die Lese, Munkeno 1911.

## Fontoj 
* Autorenlexikon: Digitale Bibliothek Band 13
* Wilpert: Lexikon der Weltliteratur; (komp. Wilpert-LdW, aŭtoroj p.&nbsp;646 © Alfred Kröner Verlag)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Muzikigoj de la poeomo de Karl Henckell

Kategorio:Germanaj verkistoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Germanaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Germanaj literaturkritikistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
El Diario Montañés

**El Diario Montañés** (mallonge, **El Diario** aŭ **DM**) estas hispana ĵurnalo kun sidejo en Santandero. Ĝi estas hispanlingva kaj paga. Ĝi estas precipe vendita kaj legita en Kantabrio.

Dum la jaro 2013, la ĉiutaga nombro de legantoj estis 190.000  , tio estas, 9 el 10 ĉiutagaj legantoj en Kantabrio. Ĝi estas la plej legita ĵurnalo en la regiona ĉefurbo Santandero kaj en la tuta regiono ĝi okupas pli ol 60% el la merkato. De la jaro 1999 la novaĵoj publikigitaj en la ĵurnalo estas ankaŭ legeblaj en ties retejo.

La nomo *Montañés* devenas de *La Montaña* (Esperante, *La Monto*), kiu estas kromnomo de la regiono Kantabrio.

Kategorio:Kantabrio
Kategorio:Hispanaj gazetoj
Kategorio:Hispanlingvaj gazetoj
10127 Fröjel

'*10127 *Fröjel'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Fröjel : paroko de Gotlando. En ties vilaĝo Gannarve troviĝas la ŝtona ŝipo de Gannarve (svede : *Gannarve skeppssättning'') : ŝtona ŝipo longa je 29 metroj, datiĝanta de la bronzepoko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Chevigny-Saint-Sauveur

**Chevigny-Saint-Sauveur** estas franca komunumo situanta en Departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
### Najbaraj komunumoj 
### Demografio 
### Ekonomio 
#### Mustardo 
[eta|maldekstra|Diĵona [mustardo sur kulero]]
Mustardejo fabrikas diĵonan mustardon.
Diĵona mustardo estas nur recepto (ĝi ne estas fabrikata en Diĵono).

#### Lernejo 
En la kastelo estas lernejo por junaj plenkreskuloj, kiuj havis malfacilaĵojn en tradicia lernejo.

## Historio 
La unua skriba mencio de la vilaĝo datiĝas el 878 kiel *Chevigniacum*.

## Religio 
La nova katolika preĝejo Vizito de Maria estas ankaŭ uzata de pluraj komunumo, Quetigny, Crimolois kaj Sennecey. Ĝi datiĝas de 1997.

## Partneraj urboj 
* 

## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 5 voĉdonojn (0,19 % de voĉoj) en 2004, kaj 3 voĉdonojn (0,12 % de voĉoj) en 2009.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Salomon Müller

D-ro **Salomon MÜLLER** (naskiĝis la 7-an de aprilo 1804, mortis la 29-an de decembro 1864) estis germana naturalisto. Li naskiĝis en Heidelberg kaj mortis en Freiburg.

Müller estis filo de harnisisto en Heidelberg. Kun Heinrich Boie kaj Heinrich Christian Macklot, li estis sendita de Coenraad Jacob Temminck kolekti specimenojn en Karibion. Tie li laboris kiel helpisto por la *Natuurkundige Commissie* (Komisio por Naturaj Sciencoj), organizo kies membro li iĝis.

Müller alvenis en Batavio en 1826, poste veturis al Novgvineo kaj Timoro en 1828 per ŝipo *Triton*. Oktobre de 1828, li restis en Kupango, kaj penetris interne de Timoro dum la venonta jaro. En 1831 li estis en Javo, kaj poste esploris okcidentan Sumatron el 1833 al 1835.

En 1837 Hermann Schlegel nonigis la specion *Aspidomorphus muelleri* (Mulera kronoserpento) al lia honoro. Simile ankaŭ la Koluma imperikolombo (*Ducula mullerii*) omaĝas lin en la scienca nomo.

## Verkaro 
* *Reizen en onderzoekingen in Sumatra, gedaan op last der Nederlandsche Indische regering, tusschen de jaren 1833 en 1838*, 1855. 
* *Reizen en onderzoekingen in den Indischen archipel, gedaan op last der Nederlandsche Indische regering, tusschen de jaren 1828 en 1836*, 1857.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj ornitologoj
Kategorio:Germanaj sciencistoj
Kategorio:Hajdelbergo
Moluka nestamasulo

La **Moluka nestamasulo** (*Eulipoa wallacei*) konata ankaŭ kiel **Moluka megapodo** aŭ **Bunta megapodo**, estas malgranda, proksimume 31&nbsp;cm longa, olivecbruna megapodo. La genro *Eulipoa* estas monotipa, sed la Moluka nestamasulo estas foje lokita en la genron *Megapodius* anstataŭe.

Ambaŭ seksoj estas similaj kun olivecbruna plumaro, bluecgrize sube, blankaj subvostaj kovriloj, brunaj irisoj, nudaj rozkoloraj vizaĝoj, bluecflavaj bekoj kaj malhelaj olivecaj kruroj. Estas helgrizaj strioj en ruĝec-maronaj plumoj dorse. Junuloj havas brunecan plumaron, nigrajn bekon, krurojn kaj avelkolorajn irisojn.

Ĝi estas endemia ĉe Indonezio, kaj estas limigita al arbaroj de montoj kaj montetoj en Molukoj nome Halmahero, Buruo, Seramo, Ambono, Ternato, Harukuo kaj Bakanoj. Ĝi troviĝas ankaŭ en insulo Misool de provinco Okcidenta Papuo.

La Moluka nestamasulo estas la ununura megapodo konata ĝis nun kiu demetas siajn ovojn nokte. La nestejoj estas kutime en sun-eksponitaj strandoj aŭ vulkanaj grundoj.

Pro pliiĝanta habitatoperdo, limigita arealo kaj troa ĉasado en kelkaj areoj, la Moluka nestamasulo estis pritaksita kiel Vundebla en la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet 

Kategorio:Megapodedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Indonezo
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Valo Passeier

[eta|325ra|dekstra|Vidaĵo de la vilaĝo [Moos in Passeier]]

La **Valo Passeier** ({itale:*Val Passiria*; ) estas la valo de rivero Passer, en Sudtirolo, norda Italio. La rivero Passer estas maldekstra alfluanto de la rivero Adiĝo. Proksime al kunfluejo de la du riveroj, troviĝas la urbo Merano.

De Merano (altitudo 320 m) la valo direktiĝas ĉirkaŭ 20 km norden ĝis St. Leonhard (680 m), kie ĝi disbranĉiĝas. La ĉefa valo, tiu de la rivero Passer, direktiĝas nord okcidenten ĝis Moos in Passeier. De tie la altitudo rapide kreskas ĝis la montpasejo Timmelsjoch (2474 m) kie troviĝas la landlimo inter Italio kaj Aŭstrio. La alia branĉo de la valo de St. Leonhard direktiĝas nordorienten al montpasejo Jaufen (2094 m) de kie oni povas malsupreniri al Sterzing.

La sekvaj komunumoj troviĝas en la valo: Kuens, Riffian, St. Martin in Passeier, St. Leonhard in Passeier kaj Moos in Passeier.

La plejmulto de la loĝantoj parolas la germanan kiel denaska lingvo.

Kategorio:Geografio de Sudtirolo