open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Prago 21

**Prago 21** estas urba parto situanta sur orienta rando de Prago, en la urba distrikto Prago 9, kaj ties teritorio estas kreata de la katastra teritorio Újezd nad Lesy. Kiel mem-administra urba parto ĝi estiĝis la 24-an de novembro 1990 kaj ĝis la 31-an de decembro 2001 ĝi havis oficialan nomon **Prago-Újezd nad Lesy**. Sed ĝi ligas al identeco de iama municipo Újezd, kiu estiĝis la 14-an de aŭgusto 1921 kaj eĉ post la alligo al Prago en la jaro 1974 ĝi konservis sian lokan nacian komitaton.

## Administra distrikto Prago 21 
La urba parto plenumas disvastigitan transprenitan agadecon de la ŝtata administrado ankaŭ por urbaj partoj Klánovice, Koloděje kaj Běchovice.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Ratborska str, Prague Újezd n.Lesy.jpg|Vilao sur angulo de stratoj Ratbořská kaj Starokolínská ulice
Overview of municipal office of Běchovice at Českobrodská street in Běchovice, Prague.jpg|Ofico de Běchovice


Kategorio:Urbaj partoj de Prago
Aromokologio

**Aromakologio** (aromaĥologio, el la antikva greka vorto *aroma* por 'spico', 'parfumo', kaj **la** *antikva* greka vorto *psȳchḗ* por 'animo', 'menso') estas la scienco pri la influo de odoroj sur homajn emociojn kaj ilian rilaton al konduto.

Aromaĥologoj analizas emociojn kiel rilakso, ekscito, sensualeco, feliĉo kaj bonfarto, kiujn elvokas odoroj, kiuj stimulas la flarajn vojojn en la cerbo, kaj precipe la limban sistemon.  Oni kredas, ke malsamaj portantoj havas unikajn fiziologiajn kaj psikologiajn respondojn al odoroj, precipe tiuj, kiuj ne estas sinteze produktitaj sed bazitaj sur realaj odoroj. 

La vorto "aromaĥologio" devenas de "aromo" kaj "fizio-psikologio", ĉi-lasta estante la studo de aromo.  Ĉi tiu termino estis kreita en 1989 de tio, kio nun estas la *Sense of Smell Institute (SSI)*, divido de la *Fragrance Foundation. * La SSI difinas aromatakologion kiel "koncepton bazitan sur sistemaj, sciencaj datumoj kolektitaj sub kontrolitaj kondiĉoj." La termino estas difinita kiel la science observebla influo de odoro sur emocioj kaj humoroj. Konsumantoj uzas aromatakologion por malpezigi tempopremon, por rilaksi aŭ stimuli, kaj kiel parton de aliaj agadoj, kiuj kreas senton de bonfarto. 

Kvankam certaj plantoj estas konataj per studoj pri aromoterapio pro siaj stimulaj aŭ malstreĉigaj efikoj, esplorado pri pli vastaj aplikoj por terapiaj celoj estas ankoraŭ en siaj fruaj stadioj. Subtenantoj de aromatakologio deziras kompreni kiel psikologiaj efikoj de odoro estas transdonitaj al la cerbo, kaj ankaŭ kiel pozitivaj kondutaj efikoj povas esti induktitaj per odoro. Maria Lis-Bachin, aŭtoro de *Aromatherapy Science: a Guide for Healthcare Professionals* (Aromaterapia Scienco: Gvidilo por Sanprofesiuloj), notas interkovron inter la celoj de aromaterapio kaj tiuj de aromatakologio. Malgraŭ ĉi tiu ŝajna interkovro, akademiaj aŭtoroj kredas, ke ili estas apartaj branĉoj de studo kaj apliko, ĉiu kun siaj propraj esplormetodoj kaj direktoj. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sinestezio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Usona Nacia Kancera Instituto
* Belga Instituto de Sinestezio
* Usona Instituto de Sinestezio
Kategorio:Parfumoj
Kategorio:Aromoterapio
Alan Smithee

**Alan SMITHEE** (ankaŭ **Allen Smithee**) estas pseŭdonimo por fikcia filmisto, kutime reĝisoro, respondeca pri filmoj, en kiuj la efektiva reĝisoro ne volas, ke lia nomo estu asociita kun la verko. De 1968 ĝis 2000, ĝi estis rekomendita de la Directors Guild of America (DGA) por tiaj situacioj.  

Alternativaj literumoj inkluzivas la originalan variaĵon *Allen Smithee **,*** same kiel *Alan **Smythee*** kaj *Adam **Smithee**.* Du parte azie sonantaj literumoj, *Alan Smi Thee* kaj *Sumishii Aran*, ankaŭ estas, laŭ IMDb. 

Kvankam Alan Smithee estas fikcia rolulo, li ja havas propran profilon en la retejo IMDB. Interalie, li estas listigita en kelkaj el siaj filmkreditoj kiel: reĝisoro - okdek unu, scenaristo - dek ok, aktoro - naŭ, kaj produktoro - ok.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* *An Alan Smithee Film: Burn Hollywood Burn*, filmo de 1997

## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Neekzistantaj homoj
Kategorio:Nomoj
Kategorio:Fikciuloj
Kategorio:Filmoreĝisoroj
Rapidkubumado

alternative=|eta|rapidkubuma konkurso
thumbtime=20|alternative=Erik sentado, resuelve un Rubik’s Cube mientras un juez de la WCA supervisa su resolución.|eta|Erik Akkersdijk solvas la 3×3×3 kubon ene de 10.50 sekundoj.
**Rapidkubumado** (angle: *speed* + *cubing*, ankaŭ konata kiel **rapidsolvado**) estas sporto de altrapida muntado de la Rubik-kubo kaj kelkaj aliaj ĉarnirumitaj mekanikaj puzloj. Oficialajn konkursojn okazigas *la Monda Kubo-Asocio* (Usono).  Ĉiujn du jarojn okazas eŭropaj, aziaj kaj mondaj ĉampionadoj. 

Temas pri la ŝatokupo solvi serion da tordaj puzloj, la plej fama estas la 3x3x3 puzlo aŭ Rubik-kubo, kiel eble plej rapide. Por la plej multaj puzloj, la tasko implikas plenumi serion da movoj, kiuj ŝanĝas miksitan puzlon al stato, kie ĉiu faco de la puzlo estas solida koloro. Kelkaj puzloj havas malsamajn postulojn por esti solvitaj, kiel ekzemple la horloĝo, kie ĉiuj ringoj devas esti movitaj al la dekdua horo.  Normaj puzlograndecoj estas 2x2x2, 3x3x3, 4x4x4, 5x5x5, 6x6x6, kaj 7x7x7. Ekzistas ankaŭ variaĵoj de la famaj puzloj, inkluzive de la Pyraminx, Megaminx, Skewb, kaj Square-1. 

Persono, kiu konkuras en rapidkubumado, estas konata kiel rapidkubisto.

Rapidkubumado estas populara agado inter la tutmonda komunumo de Rubik-kubo. Membroj kunvenas por okazigi konkursojn, disvolvi novajn problemsolvajn metodojn kaj perfektigi siajn kapablojn. *Kiel* parto de la komunumo, puzlokreintoj provas inventi novajn manierojn rafini siajn puzlojn, igante ilin pli rapidaj kaj pli flekseblaj. Ekzistas pluraj markoj specialiĝantaj pri ĉi tiu kampo, kiel Moyu, Qiyi kaj Gan, kiuj estas konsiderataj la plej bonaj markoj en la mondo, sponsorante la plej bonajn rapidkubumistojn de la mondo.

La plej populara metodo en rapidkubigado estas la CFOP -metodo, en kiu la kubo estas solvita en kvar paŝoj laŭorde ripetataj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Speedsolving.com
* Speedsolving.com Vikio
* Fridrich Metodo
* Roux Metodo
* ZZ Metodo
Kategorio:Intelektaj sportoj
Kategorio:Mekanikaj enigmoj
Administra divido de Prago

en registra parto de municipo Hradčany kaj en la distrikto Prago 1]]
**La ĉefurbo Prago** kutime dividiĝas en 112 katastrajn teritoriojn, 57 urbajn partojn, 22 administrajn distriktojn kaj 10 distriktojn.

112 katastraj teritorioj estas okaze de Prago el la leĝo teritorie identaj kun la registraj partoj de municipo.

57 urbaj partoj sur sia teritorio plenumas sian mem-administran agadecon, el tio 22 pli grandaj urbaj partoj havas la nomojn similaj al nomoj de administraj distriktoj (Prago 1 – Prago 22).

22 administraj distriktoj (Prago 1 – Prago 22) plenumas transprenitan agadecon de la ŝtata administrado por teritorio de la samnomata urba parto, kaj eventuale por teritorio de unu aŭ de pluraj pli malgrandaj urbaj partoj.

10 distriktoj, kiuj estas en nivelo de distriktoj, ne havas propran mem-administradon. Ili estas uzataj ĉefe por statistikaj celoj (LAU1), uzas ilin poŝto kaj estas limigitaj laŭ ili juĝejaj distriktoj.

La membrigo de la ĉefurbo ne estas simpla, ĉar en valideco estas samtempe kelke da diversaj tipoj de la membrigado: la katastraj, registraj, ŝtate-teritoriaj, mem-administraj kaj kelke da niveloj kaj specoj de administra, la teritorio de Prago laŭ siaj bezonoj membrigas ankaŭ diversajn organizaĵojn. Kelkaj membrigadoj reciproke precipe en la centra regiono de la urbo ne korespondas. Sed kelkaj kvartaloj estas eĉ ne memstaraj registraj unuoj kaj ili estas konsisto de pli granda kvartalo, kiu registra aŭ mem-administra teritoria unuo estas.

## Listo de katastraj teritorioj 
Al la 1-a de julio 2016 estis en ŝtataj registroj kaj sur tabuloj nomoj de tri partoj de Prago indikitaj en harmonio kun la nomoj de katastraj teritorioj (Nedvězí u Říčan, Hájek u Uhřínevsi, Újezd u Průhonic).

En krampoj estas indikitaj urbaj partoj, en kiujn la katastra teritorio kaj parto de municipo enfalas (diference de distriktoj je nivelo de distriktoj kaj adminisraj distriktoj).

## Referencoj
Kategorio:Partoj de Prago
Star Fox Adventures

***Star Fox Adventures*** estas agada-aventura videoludo publikigita en 2002, evoluigita de Rare kaj eldonita de Nintendo. Ĝi komenciĝis kiel du esence apartaj projektoj evoluigitaj samtempe : proponita agada-aventura daŭrigo de *Star Fox 64*, kiu estis disvolvata ĉe Nintendo EAD en Kioto, kaj *Dinosaur Planet*, originala verko de Rare evoluigita ekde 1997. La produktoro de Nintendo, Shigeru Miyamoto, konvinkis Rare kunfandi la du projektojn kaj transloki la disvolvadon al GameCube, tiel nuligante la komence planitan eldonon por Nintendo 64.

La ludo estis publikigita la 23-an de septembro 2002 kiel la sola ludo de Rare por GameCube, kaj kiel la lasta ludo evoluigita de Rare por hejma konzolo de Nintendo, antaŭ ol la firmao estis aĉetita de Microsoft la tagon post la usona lanĉo de *Star Fox Adventures*. La rakonto de la ludo okazas ok jarojn post la eventoj de *Star Fox 64*. La ludanto regas Fox McCloud, kiu estas sendita al planedo en la Lylat-Sistemo por malhelpi ĝian detruon.

*Star Fox Adventures* estis komerca sukceso kaj ricevis ĝenerale pozitivajn recenzojn, precipe pro sia detalema grafiko, novaj dezajnoj de la roluloj (inkluzive de Fox) kaj siaj dinamikaj medioj. Tamen, la voĉaktorado kaj la foriro de la tradicia ludstilo de *Star Fox* ricevis kelkajn kritikojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
**Star Fox Adventures* ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 2002
Kategorio:Agadaj-aventuraj videoludoj
Kategorio:Videoludoj de Rare
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Britio
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per GameCube
Haktranĉa videoludo

[eta|dekstra|250ra|La videoludo *Crawl*. En ĝi, la ĉefrolulo portas [katanon, per kiu li tranĉas kaj mortigas la malamikojn per sinsekvaj atakoj, kiuj montriĝas surekrane.]]
**Haktranĉa videoludo**,  '''''Hack 'n' slash'''* (mallongigo de *hack and slash*, laŭvorte « tranĉu kaj haketu »), estas videoluda ĝenro kaj specifa tipo de rola videoludo, kies ludomaniero fokusiĝas sur batalo kontraŭ hordoj da monstroj, kiuj ebligas al la ludanto progrese plibonigi sian rolulon akirante spertpoentojn por pliigi siajn kapablojn kaj akiri ĉiam pli potencan ekipon, tiel ke li/ŝi alfrontu ĉiam pli fortajn monstrojn, kaj tiel plu.

La ĝenro kaptas la atenton de la ludanto per la konstanta optimumigo de sia rolulo kaj la akiro de malofta ekipaĵo. Pro tio la rakonto ĝenerale estas sufiĉe dua-ranga kaj servas nur por prezenti la kuntekston : plejmultaj haktranĉaj videoludoj necesas senĉese rekomenci la ludon ekde la komenco post kiam la historio finiĝis (pliigante la malfacilecon kaj/aŭ aldonante kelkajn novaĵojn), por ke la ludantoj povu evoluigi sian rolulon ankoraŭ pli.

La ĝenro havas siajn fontojn en la rolaj tabulludoj, kaj estas plej influita de la universo de fantasto (kiu estas la bazo por multaj H&S). La unua referenco pri tiu ĝenro ŝajnas esti artikolo de la magazino *Dragon*, datita je julio 1980 kaj subskribita de Jean Wells kaj Kim Mohan, kiu rakontis pri sesioj de Drakoj kaj Galerioj kie la ludantoj tiel kondutis, igante la aŭtorojn diri ke «*estas en D&G pli da potencialo ol la klasika modelo pordo-monstro-trezoro ("hacking and slashing") [...]''».

## Vidu ankaŭ 
* Tipoj de videoludoj

## Referencoj 
Kategorio:Videoludaj ĝenroj
Square des Batignolles

La **Square des Batignolles** estas verda spaco situanta en la 17-a arondismento de Parizo, en la kvartalo Batignolles, proksime al la nova Parko Martin Luther King.

Ĝi estis konstruita dum la Dua Imperio laŭ peto de Barono Haussmann, responde al la deziro de Napoleono la 3-a krei plurajn angla-stilajn ĝardenojn en la ĉefurbo. Napoleono la 3-a kunportis sian amon al ĝardenoj de vojaĝo al Anglio.

Ĝin kreis Jean-Charles Alphand, kun la helpo de inĝeniero Jean Darcel, arkitekto Gabriel Davioud, kaj hortikulturisto Jean-Pierre Barillet-Deschamps, sur la loko de la Placo de la Promenejo, vasta vaka tereno.

## Publikaj transportoj 
*  metrostacio:  Pont Cardinet

## Vidu ankaŭ 
* Listo de parkoj kaj ĝardenoj de Parizo

## Referencoj
Batignolles
Kategorio:17-a arondismento de Parizo
Kalipo de Kiziko

**Kalipo de Kiziko** estis greka astronomo kaj matematikisto, kiu precize kalkulis la daŭron de la jarsezonoj kaj konstruis kalendaron uzatan de ĉiuj pli postaj astronomoj.

## Biografio
Kalipo naskiĝis en Ciziko, Turkio, kaj studis sub Eŭdokso de Knido ĉe la Akademio de Platono. Li ankaŭ laboris kun Aristotelo ĉe la Liceo, kio signifas, ke li aktivis en Ateno antaŭ la morto de Aristotelo en 322 a.K. Li observis la movojn de la planedoj kaj provis uzi la skemon de Eŭdokso pri konektitaj sferoj por klarigi iliajn movojn. Tamen, li kredis, ke 27 sferoj ne sufiĉis por klarigi la planedajn movojn, kaj tial li aldonis sep pliajn por doni totalon de 34. Laŭ la priskribo en la Metafiziko de Aristotelo, li aldonis du sferojn por la Suno, du por la Luno, kaj po unu por Merkuro, Venuso kaj Marso.

Kalipo faris zorgemajn mezuradojn de la daŭroj de la sezonoj, trovante ilin (komencante per la printempa ekvinokso) esti 94 tagoj, 92 tagoj, 89 tagoj kaj 90 tagoj. Ĉi tiu variado en la sezonoj implicas varion en la rapido de la Suno, nomata la "suna anomalio". Li ankaŭ daŭrigis la laboron faritan de Metono de Ateno por mezuri la daŭron de la jaro kaj konstrui precizan lunsunan kalendaron. La Metona ciklo havis 19 tropikajn jarojn kaj 235 sinodajn monatojn en 6 940 tagoj. La Kalipa ciklo sinkronigas tagojn kaj rotaciojn laŭ orbito ene de la Metona ciklo, notante la diferencon de unu post 4 Metonaj cikloj, daŭro de 76 jaroj. Distingi rotaciojn kaj tagojn sugestas scion pri la precesia ciklo.
eta|maldekstre|400px|Liceo de Aristotelo, fondita de Aristotelo en 335 a. K.
Kalipo komencis sian observado-ciklon en la somera solstico en 330 a.K. (28-a de junio en la prolepsa julia kalendaro). La komenca pozicio de la ciklo, la stela pozicio kaj la sidera horo determinanta la eklipson, estas uzataj de pli postaj astronomoj por kalibri iliajn observojn rilate al postaj eklipsoj. La Kalipa ciklo de 76 jaroj ŝajnas esti uzata en la mekanismo de Antikitero, antikva astronomia mekanika horloĝo kaj observada helpilo de la 2-a jarcento a.K. (malkovrita en mediteraneaj akvoj de Grekio). La mekanismo havas ciferplaton por la kalipa ciklo kaj la 76 jaroj estas menciitaj en la greka teksto de la manlibro de ĉi tiu malnova aparato. La kratero Kalipo sur la Luno estas nomita omaĝe al li.

## Vidu ankaŭ
* Eŭdokso el Knido (408 a. K. - 355 a. K.)
* Sostrato de Knido (336 a. K. - 275 a. K.)
* Ktezio de Knido (441 a. K. - 397 a. K.)

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 370 a.K.
Kategorio:Mortintoj en 300 a.K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.
Kategorio:Naskiĝintoj en Kiziko
Kategorio:Mortintoj en Turkio
Kategorio:Grekaj verkistoj
Kategorio:Grekaj matematikistoj
Kategorio:Grekaj helenistoj
Religia komunumo

[eta|Kelkaj religioj, reprezentitaj per siaj religiaj [Simbolo|simboloj, dekstrume: Judismo (Stelo de Davido), Islamo (Nomo de Alaho), Budhismo (Darmorado), Hinduismo (Om), Taoismo (Jino kaj Jango), Kristanismo (Kruco)]]
**Religia komunumo** estas komunumo, grupo de homoj kiuj konfesas aŭ praktikas la saman religion.

Religia komunumo povas konsisti el unu aŭ pluraj kongregacioj, sed kongregacio povas esti aligita kun unu aŭ pluraj religiaj komunumoj.

Religia komunumo estas koncepto de religiaj studoj kaj jura. Por iĝi registrita religia komunumo, la religia agado devas ankaŭ organizi religiajn servojn.

Religia komunumo ne bezonas esti registrita religia komunumo por povi funkcii kiel religia komunumo kaj aranĝi religiajn servojn, kaj absoluta konfidenco validas por pastroj kaj similaj eĉ ene de religiaj komunumoj, kiuj elektis funkcii kiel alia jura ento.

En pli larĝa senco, ĝi povas priskribi membrojn de unu religio, aŭ movadon (konfesion) ene de ĝi, kiuj vivas kune kun aŭ intermiksiĝas kun membroj de aliaj religioj, ofte miksiĝante en la ĉiutaga vivo sed adorante aparte. Oni povas paroli, ekzemple, pri la ŝebaanoj (d:Q2144747), Kvakeroj, la "Grek-katolika komunumo de Lvivo" aŭ la "Juda komunumo de Francio".

Religia komunumo povas esti difinita neformale - homoj, kiuj praktikas, ekzemple, katolikismon, konsideras sin membroj de la katolika komunumo de sia regiono. En judismo, kiel en kelkaj aliaj religioj, la divido en komunumojn okazas aŭ surbaze de aparteno al certa religia movado (ekzemple, la litova movado, Ĥasidismo) aŭ sur teritoria bazo (ekzemple, la judoj de Odeso, Moskvo, Israelo). En aliaj kazoj, la distingo estas pli formala. Ekzemple, por esti parto de baptista preĝeja komunumo, oni devas esti akceptita en ĝiajn rangojn. En iuj ŝtatoj kaj landoj, nur membroj de unu oficiale agnoskita religia komunumo povas geedziĝi unu kun la alia.

En la Katolika Eklezio, religiaj komunumoj inkluzivas, aparte: diocezojn, paroĥojn, personajn prelatarojn, institutojn de konsekrita vivo, societojn de apostola vivo kaj asociojn de fideluloj. Iliaj agadoj estas reguligitaj de la *Kodo de Kanona Juro* en Libro II, "La Popolo de Dio".

En pli mallarĝa senco, religia komunumo estas grupo de homoj, kiuj vivas rekte kune por religiaj celoj, ekzemple, en monaĥejo aŭ kiel paroĥanoח de templo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Religio
* Teologio
* Kristanaro
* Islamanaro

Kategorio:Tipoj de organizaĵoj
Kategorio:Religiaj organizaĵoj
Alajos Könnye

**Alajos Könnye** [alajoŝ konje], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Könnye Alajos** estis hungara piarista monaĥo, instruisto. Lia persona nomvarianto estis *Lajos,* lia pseŭdonimo estis *Vajti*.

 naskiĝis  en Jánosháza (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempe en Hungario), li mortis  en Szolyva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Svaljava en Ukrainio).

## Biografio 
 frekventis gimnaziojn en Pápa kaj Veszprém (urbo), en 1837 li aliĝis al la piaristoj. La novicado okazis en Trencsén, post jaro li instruis en katolika gimnazio de Debrecen. Inter 1840-1845 li studis filozofion kaj teologion en Kolozsvár, Nitro kaj Szentgyörgy, poste li pastriĝis en 1846 en Kalocsa, supozeble pli frue li monaĥiĝis. Liaj instruaj stacioj estis Sátoraljaújhely (1847), Máramarossziget (1850 kaj 1870), Nagykároly (1855), Debrecen (1860), Veszprém (1862), Nagykanizsa (1864), dum li estis ankaŭ gimnaziestro aŭ monaĥejestro.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Népszerű ásványtan, kapcsolatban a gazdászat- s iparüzlettel, az új tantervezet nyomán...* (lernolibro, 1854)
* *Magyar verstan s a felolvasás és szavalat alapszabályai* (1856)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Oranĝmentona papago

**Oranĝmentona papago** (*Brotogeris jugularis*) ankaŭ *Tovipapago* estas specio de papagoj en la familio papagedoj, latine *Psittacidae* indiĝenaj de Sudameriko. Ĝi troviĝas el sudokcidenta Meksiko tra Centra Ameriko ĝis norda Kolombio kaj okcidenta Venezuelo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Oranĝmentona papago havas du subspeciojn, nome la nomigan *B. j. jugularis* (Müller, 1776) kaj *B. j. exsul* (Todd, 1917). La Oranĝmentona papago kaj la Grizvanga papago (*B. pyrrhotera*) estas frataj specioj.

## Aspekto
La oranĝmentona papago estas 18 ĝis 19 cm longa kaj pezas inter 53 kaj 65 g. Plenkreskuloj de la nomiga subspecio havas helverdan kapon kun blueta nuanco sur la krono, blankan okulringon, oranĝkoloran mentonon kaj palan bekon. La mentonmakulo ofte estas malfacile videbla. Iliaj supraj partoj kaj vosto estas bluetverdaj kun brunaj flugilkovriloj, kiuj montriĝas kiel "ŝultroj" kiam ili ripozas surloke. Iliaj malsupraj partoj estas plejparte helverdaj kun bluetaj ventro kaj femuroj. Iliaj subflugilaj kovriloj estas flavaj. Nematuraj birdoj similas al plenkreskuloj. Subspecio *B. j. exsul* havas tute verdajn malsuprajn partojn kaj pli malgrandan kaj pli palan oranĝkoloran mentonmakulon, pli malhelajn "ŝultrojn" kaj pli olivkoloran mantelo ol la nomiga. 

### Manĝado
La oranĝmentona papago ofte manĝas kun la pli granda oranĝfrunta konuro (*Eupsittula canicularis*). Ĝi manĝas vastan gamon da manĝaĵoj, ĉefe fruktojn kaj semojn, sed ankaŭ florojn, herbojn, nektaron, insektojn kaj algojn. Ĝi povas damaĝi kultivitajn fruktojn. Kiel multaj aliaj papagoj, ĝi manĝas mineralriĉan teron.

### Reproduktado
La reprodukta sezono de la oranĝmentona papago daŭras de januaro ĝis aprilo. Ĝi nestas en malnova pegotruo, natura kavaĵo, aŭ en truo, kiun ĝi elfosas en arbara termitejo. Komunuma nestado en granda putra barilo estis observita. La tipa ovodemetado estas kvar ĝis sep ovoj. En kaptiteco la kovada periodo estas de ĉirkaŭ 21 ĝis 26 tagoj kaj elnestiĝo okazas ĉirkaŭ du ĝis tri semajnojn post eloviĝo.

## Referencoj
* *Parrots: A Guide to Parrots of the World*; 1998, 
* *Handbook of the Birds of the World Vol 4*, Josep del Hoyo editor, 
* "National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, de David Allen Sibley, 

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Meksiko
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Sabre Wulf (videoludo, 2004)

***Sabre Wulf*** estas platforma videoludo eldonita en 2004 fare de Rare por Game Boy Advance. La ludanto regas la safaran aventuriston Sabreman, kiu kuras kaj saltas inter platformoj por reakiri trezorojn gardatajn de malamika monstro nomata Sabre Wulf. La ludo estas refaro de la samnoma videoludo de 1984. Kvankam la recenzoj pri la refaro estis ĝenerale favoraj, la vendoj estis malfortaj. Recenzistoj rimarkis la simplecon de la ludo kaj ĝiajn malprofundajn enigmojn. Dum kelkaj opiniis ĝin amuza kaj laŭdis la karakterajn animaciojn, aliaj konsideris la ludadon ripetema.

## Ludomaniero 
*Sabre Wulf* estas tradicia platformludo, en kiu la ludanto, rolante kiel la safara aventuristo Sabreman, kuras kaj saltas inter platformoj por reakiri trezoron gardatan de la Sabre Wulf, kiu poste persekutas Sabreman reen al la komenco de la nivelo. Sabreman antaŭe aperis en ZX Spectrum-ludoj dum la 1980-aj jaroj, inkluzive de la originala *Sabre Wulf*, en kiu li serĉis pecojn de amuleto uzata por subigi la gardiston Sabre Wulf. 

La refaro de 2004 etendas tiun fonrakonton: la malbona D-ro Dolittle-Goode ŝtelas la amuleton kaj liberigas Sabre Wulf, kiu timigas urbanojn kaj ŝtelas trezorojn. Kiel Sabreman, la ludanto batalas tra ok mondoj, ĉiu konsistanta el serio de platformaj niveloj kaj fine laboratorio-nivelo — por reakiri okonon de la amuleto kaj revenigi Sabre Wulf al kaptiteco. La ludanto vojaĝas inter la niveloj ekde baza vilaĝo, en kiu Sabreman povas paroli kun loĝantoj kaj prepari sin por la sekva ekspedicio.

## Vidu ankaŭ 
**Sabre Wulf* (1984)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
**Sabre Wulf* ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 2004
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Game Boy Advance
Kategorio:Platformaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj de THQ
Kategorio:Videoludoj de Rare
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Britio
Parauapebas

**Parauapebas** estas urbego kaj municipo en la subŝtato Parao en Brazilo. La loknomo estas referenco al la samnoma rivero Parauapebas, kiu signifas "malprofunda alfluanto de la granda rivero".
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2022 la loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La urbego situas sur montetaro 150 m super la marnivelo. La municipo enhavas parton de nacia arbaro, krome la minejo Carajás situas ene de la municipaj limoj. Marabá troviĝas 117, subŝtata ĉefurbo Belém 536, Santarém (Parao) 668, aktuala ĉefurbo Braziljo 1101, Manaŭso 1169, Rio-de-Ĵaneiro 2006 km aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Dekomence ĉasistaj indiĝenoj vivis en la areo tre sporade. Malkovro de unu el la plej grandaj mineralaj rezervoj en la mondo en la proksima montaro en la 1960-aj jaroj okazis, la rajto donita al la kompanio Vale SA esplori ferercon, oron kaj manganon en la areo. La kompanio konstruis pavimitan aŭtovojon inter Marabá kaj instalaĵoj de la kompanio. Homoj amase uzis tiun ĉi vojon por komenci agrikulturon laŭ la vojo. La kompanio konstruis urbeton por loĝigi siajn dungitojn. La oficiala urbofondo okazis en 1976. La fervoja ligo okazis en 1985.

## Ekonomio 
En proksimeco de la minurbo oni daŭre minas ercojn. La agrikulturaj produktoj estas ananasoj, tomatoj kaj maniokoj.
eta|maldekstre|

## Religio 
La plimulto de la loĝantoj estas la katolikoj.

## Eduko 
En la urbego universitato funkcias.

## Trafiko 
Ekzistas rektaj vojaj konektoj kun Marabá nordoriente, krome oriente kaj sude. La fervoja kontakto ankoraŭ vivas. La flughaveno situas 17 km de la urbego.

## Klimato 
La urbego situas en savanoklimato (Aw) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare pluvas ĉirkaŭ 1 700 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed inter junio-aŭgusto pli malofte.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* besta-botanika ĝardeno

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Brazilo
Flavgriza

**Flavgriza** aŭ **grizflava** () estas helbruna koloro, kun krema (flaveca) aŭ grizeca nuanco, variaĵo de la koloro de lano. Apartenas al la familio de neŭtralaj koloroj, kiuj estas nuancoj sen koloro kaj forestantaj de la kolorrado.

La nomo de la koloro devenas de la franca vorto *beige*, signifante naturan lanon, kiu ne estis submetita al tinkturado aŭ blankigo. En la signifo de nuanco de koloro, la vorto "beige" aperis en Anglio en 1891.

En parollingvo, ĝi nomiĝas *"kafo kun lakto"* pro sia simileco al la koloro de la trinkaĵo. En iuj kazoj, ĝi ankaŭ nomiĝas *kremo* aŭ *sablo*, kvankam ĉi tiuj ankaŭ indikas malsamajn nuancojn.

Devenante de la tradicia ikonolingva heredaĵo de la franca kulturo, ĉi tiu koloro disvastiĝis al la internacia kromata repertuaro.

maldekstra|eta|La koloro de AT&T-telefono
La koloro estis vaste uzata en komputila ekipaĵo en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj, kaj ĝis hodiaŭ. Ĝi estas konsiderata trankvila koloro, kaj akompanas plej multajn fortajn kolorojn rilate al mebloj kaj interna arkitekturo. Ĝi malofte estas uzata en pentrado ĉar la koloro postulas multan diluon kaj provizas malmulte da dezirata kontrasto.

Ĝi kutime estas uzata por priskribi gamon da helaj nuancoj elektitaj pro ilia varma aŭ neŭtrala aŭ pala aspekto.

Ekde la 19-a jarcento ĝis la 1930-aj jaroj, la koloroj ekruo kaj flavgriza estis identigitaj kiel unu, sub la flavec-kremkolora nuanco montrita kiel "beĝo". La vorto ekruo estis uzata por priskribi ŝtofojn, kiel linaĵon kaj silkon, en ilia neblankigita stato. Ekruo devenas de la franca vorto écru, signifante kruda kaj neblankigita.

## En naturo 
dekstra|eta|Ĉevalo kun glavgriza felo

* Flavgriza emberizo

## Vidu ankaŭ 
* Ekruo
* Pakol
Kobaltflugila papago

**Kobaltflugila papago** (*Brotogeris cyanoptera*) laŭ kio ankaŭ *Bluflugila papago* estas specio de papagoj en la familio papagedoj, latine *Psittacidae* indiĝenaj de Sudameriko. Ĝi troviĝas en Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Gujano, Peruo, kaj Venezuelo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Internacia Ornitologia Kommitato kaj la Taksonomio Clements atribuis la unuan priskribon de la Kobaltflugila papago al August von Pelzeln, datita je 1870. Pelzeln nomis ĝin *Sittace cyanoptera* kaj apartigis ĝin el tio kio estas nun la Oranĝmentona papago (*Brotogeris jugularis*). Peters, en sia verko *Check-list of Birds of the World*, citis Tommaso Salvadori (1891) kiel kreinton, kaj tiun citaĵon uzis la verko de BirdLife International nome *Handbook of the Birds of the World*.

La Kobaltflugila papago havas la jenajn tri subspeciojn:

## Aspekto
La kobaltflugila papago estas 18 ĝis 20 cm longa kaj pezas averaĝe 67 g. La specio estas preskaŭ tute verda, pli malhela sur siaj supraj partoj. Plenkreskuloj de la nomiga subspecio *B. c. cyanoptera* havas flavecan frunton, oranĝan mentonon, kaj bluan nuancon sur sia krono kaj nuko. Iliaj flugilplumoj estas bluaj; ankaŭ iliaj centraj vostoplumoj estas bluaj kaj la cetero estas verdaj. 

Nematuraj birdoj estas pli obtuza versio de la plenkreskulo. Subspecio *B. c. gustavi* havas tre malmulte da bluo sur sia kapo kaj flavan randon sur la karpaloj. *B. c. beniensis* estas pli pala ol la nomiga kun simila kvanto da bluo sur sia kapo kaj flava karpa rando kiel *gustavi*.

### Reproduktado
La reprodukta sezono de la kobaltflugila papago ne estas bone konata, sed ŝajne inkluzivas junion kaj julion en la okcidenta parto de ĝia teritorio. Ĝi nestas en arbaj kavaĵoj. Kaptitaj paroj demetas ovojn de ĉirkaŭ kvin, kiuj eloviĝas post 24 tagoj.

## Referencoj
* *Parrots: A Guide to Parrots of the World*; 1998, 
* *Handbook of the Birds of the World Vol 4*, Josep del Hoyo editor, 
* "National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, de David Allen Sibley, 

## Eksteraj ligiloj
*World Parrot Trust Parrot Encyclopedia - Species Profiles
*Cobalt-winged parakeet photo gallery  VIREO 

Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Peruo
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Nils Carl Gustaf Fersen Gyldenstolpe

**Nils Carl Gustaf Fersen GYLDENSTOLPE** (30a de Septembro 1886 – 10a de Aprilo 1961) estis sveda esploristo, zoologo, kaj ornitologo. 

Naskiĝinte en la centra provinco de Svedo Jämtland, li vizitis Laplandon el 1906 ĝis 1909 kaj aliĝis al la ekspedicio de Dro. Paul Rosenius ĝis suda Alĝerio. Li vizitis ankaŭ Tajlando en 1911–12 kaj la Malajan Duoninsulon en 1914–15. 

Li studis en la Upsala Universitato kaj aliĝis al la Profesoro Einar Lönnberg en la Departamento de Vertebruloj de la Naturhistoriska Riksmuseum en Stokholmo. Li plue laboris tie laŭlonge de sia vivo. En 1924 li doktoriĝis el la Universitato de Lund pro siaj studoj pri la birdoj de centra kaj orienta Afriko.

La subspecia nomo de la Falĉilbeka kampiloramfo, *Campylorhamphus procurvoides gyldenstolpei*, estis nomita laŭ li. Same specio de lacerto el Tajlando nome *Isopachys gyldenstolpei* estis nomita liahonore.

Inter aliaj taksonoj li priskribis ekzemple subspeciojn *Brotogeris cyanoptera beniensis* de la  Kobaltflugila papago (*Brotogeris cyanoptera*) kaj *Brotogeris chrysoptera solimoensis* de la Orflugila papago en 1941.

## Referencoj
*

## Eksteraj ligiloj
*Gyldenstolpe, N. (1916) Zoological results of the Swedish Zoological Expeditions to Siam 1911–1912 & 1914–1915

Kategorio:Svedaj ornitologoj
Lerneja ĉikano kaj protestoj en Jiangyou

En la somero de 2025, studentino estis batita de samklasanoj ekster la lernejo en la urbo Jiangyou en Sichuan, Ĉinio. Video pri la lerneja ĉikano cirkulis interrete kaj altiris tutlandan atenton. Tamen, la popolo pensis, ke la traktado de la kazo fare de la aŭtoritatoj estis tro indulgema, kio kondukis al protestoj kiuj estis poste subpremitaj. La okazaĵo provokis diskuton en Ĉinio pri neplenaĝaj deliktuloj.

## Incidento de lerneja ĉikano 
En la 22-a de julio 2025, 14-jara studentino estis ĉikanita de tri samklasaninoj en malplena, eksterlerneja konstruaĵo. La viktimo estis vangofrapita, piedbatita kaj frapita per objekto. La ĉikanantinoj ankaŭ forprenis ŝian poŝtelefonon kaj kelkajn el ŝiaj vestaĵoj. La viktimo avertis ilin, ke ŝia patro raportos ilin al la polico, sed ili respondis, ke ili antaŭe estis ĉe la policejo sen ajnaj sekvoj.

Tiunokte, la gepatroj de la viktimo, kiuj havas handikapojn, raportis la okazaĵon al la polico. Ĉirkaŭ noktomezo, la polico alvokis du el la deliktintoj.

En la 2-a de aŭgusto, video de la okazaĵo komencis cirkuli interrete. En la sekva tago, la viktimo estis reekzamenita de kuracisto, kiu konfirmis, ke ŝiaj vundoj estis "negravaj". De la 24-a de julio ĝis la 3-a de aŭgusto, la polico alvokis kaj enketis ĉiujn homojn implikitajn en la okazaĵo.

## Anonco de la 4-a de aŭgusto kaj protestoj 
En la 4-a de aŭgusto, la Jiangyou-a Municipa Oficejo pri Publika Sekureco faris sian unuan publikan anoncon pri la kazo, sed ĝi estis perceptita kiel mildigo de la severeco de la afero. La gepatroj de la viktimo kaj amaso da subtenantoj eniris la municipan konstruaĵon por postuli justecon. La gepatroj klinis la kapon ĝis la tero antaŭ oficialulo, kaj popolanoj esprimis koleron pri la traktado de la kazo. Pli kaj pli da homoj amasiĝis ekster registaraj konstruaĵoj kaj sur la stratoj malfrue en la nokto. Policanoj dispelis la protestantojn per pipra ŝpruco kaj larmiga gaso. Protestantoj estis fortrenitaj aŭ frapitaj per bastonoj. Informoj pri la protestoj estis cenzuritaj en Ĉinio post mallonga disvastiĝo en amaskomunikilo Weibo.

## Punoj 
Laŭ policaj deklaroj posttagmeze de la 4-a de aŭgusto, el la tri ĉikanantinoj, la 15-jaraĝa estis enkarcerigita dum 13 tagoj kaj monpunita per 1000 juanoj. La 14-jaraĝa estis enkarcerigita dum 10 tagoj kaj monpunita per 800 juanoj. La tria kulpulino, sub la aĝo de 14, havis siajn leĝajn kuratorojn riproĉitaj.

## Referencoj 
Kategorio:Protestoj en Ĉinio
Kategorio:2025 en Ĉinio
Kategorio:Ĉikanado
Myiopsitta

***Myiopsitta*** estas genro de papagoj en la familio papagedoj, latine *Psittacidae* indiĝenaj de Sudameriko, sed ili troviĝas ankaŭ en Eŭropo. Ili estas konataj kiel invada specio pro la damaĝo kiun ili faras al kultivaĵoj, kiu grave tuŝas la naturon en Eŭropo. La monaĥpapago estas foje konsiderita monotipa ene de la genro.

La genron enkodukis la franca natursciencisto Charles Lucien Bonaparte en 1854. La tipa specio estis poste atribuita al la monaĥpapago (*Myiopsitta monachus*) fare de la angla zoologo George Robert Gray en 1855. La genronomo kombinas la Antikva greka *mus, muos* kun la signifo "muso" kaj la Latina *psitta* kun la signifo "papago". La nomo aludas al la mus-grizaj vizaĝo kaj malsupraj partoj de la monaĥpapago.

## Specioj
La genro enhavas la jenajn du speciojn:

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Mihály Kovács (piaristo, pli juna)

**Mihály Kovács** [mihAj kovAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kovács Mihály** estis hungara piarista monaĥo, pastro, instruisto, skolto.

Mihály Kovács naskiĝis  en Algyő, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
Mihály Kovács maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo en 1938, poste li aliĝis al la piaristoj. La jara novicado okazis en Vác, poste li studis teologion en Piarista Altlernejo de Budapeŝto unu jaron, ekde la sekva jaro en Pontifika Gregoria Universitato, kie li akiris bakalaŭron en 1943. Li finis siajn studojn en la Piarista Altlernejo en Budapeŝto en 1944, dum en 1942 li monaĥiĝis, en la sekva jaro li pastriĝis. Ekde 1944 li instruis en la piarista gimnazio en Szeged, krome li havis monaĥajn taskojn, postenojn. Ĝis la socialismo li estis ankaŭ tre aktiva skolto. Pro ĉeso de la piarista gimnazio li instruis en seminario, ekde 1951 li povis esti nur pastro en Szeged, eĉ pro falsaj akuzoj li estis en prizono en la jaroj 1955 kaj 1956. Pli poste en pluraj lokoj li estis pastro, fine ekde 1985 denove en Szeged. Ekde 1990 li refondis la piaristajn monaĥejon kaj gimnazion, eĉ li instruis ĝis 1999.

## Fontoj 
* [biografio hungare kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/Kov%C3%A1cs_Mih%C3%A1ly_(piarista_hittan%C3%A1r))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj skoltoj
Gorĝa doloro

Kategorio:Otorinolaringologio
Kategorio:Doloro

**Doloranta gorĝo** (aŭ **gorĝ(o)doloro**) estas doloro, gratado aŭ irito en la gorĝo, ofte plimalbonigita per glutado. Ĝi estas ofta simptomo, kutime kaŭzita de akuta faringito ( inflamo de la malantaŭo de la gorĝo), kaj estas ofte simptomo de akutaj virusaj spiraj infektoj, laringito, tonsilito (inflamo de la tonsiloj), streptokoka faringito aŭ infekta mononukleozo. Ĝi ankaŭ povas havi aliajn kaŭzojn, inkluzive de eksponiĝo de la gorĝo al iritaĵoj kiel fumo (precipe de fumado), eksponiĝo al acido venanta supren en la gorĝon el la stomako en gastroezofaga refluksa malsano, kaj kiel rezulto de alergioj.

Ĉar doloretan gorĝon kutime kaŭzas virusoj, antibiotiko ne necesas en la plej multaj kazoj, escepte de streptokoka faringito. Streptokoka faringito estas diagnozita surbaze de aro da simptomoj kaj rapida testo preskribita surbaze de ili, kaj estas traktata per antibiotiko se la testo estas pozitiva. La ĉefa simptoma kuracado estas dolormildigo.

La ĉefa celo de klinikaj gvidlinioj por doloretanta gorĝo estas registri la incidencon de streptokoka faringito aŭ aliaj bakteriaj infektoj kun la ofteco de komplikaĵoj kaj reguligi la uzon de antibiotiko, sed multaj gvidlinioj ne estas adaptitaj al nunaj datumoj. La plej multaj klinikaj gvidlinioj kutime ne provizas rekomendojn por simptoma traktado.
Abdomena doloro

**Abdomena doloro**, ankaŭ konata kiel **ventro-** aŭ **stomak(o)doloro**, estas simptomo asociita kun kaj mildaj kaj gravaj medicinaj problemoj.

Oftaj kaŭzoj de abdomena doloro inkluzivas gastroenteriton kaj sindromon de agaciĝema intesto.  Ĉirkaŭ 15% de homoj havas pli gravan subestan malsanon, kiel ekzemple apendiciton, likan aŭ krevintan abdomenan aortan aneŭrismon, divertikuliton aŭ ektopian gravedecon. En triono de la kazoj, la preciza kaŭzo estas neklara.

Ĉar diversaj malsanoj povas kaŭzi ian formon de abdomena doloro, sistema aliro al ekzamenado de persono kaj formulado de diferenciga diagnozo restas grava.
Kategorio:Doloro
Kategorio:Simptomoj en gastroenterologio
Rafael Grossi

**Rafael Mariano GROSSI** (naskiĝis la 29-an de januaro 1961 en Bonaero)  estas argentina diplomato. Ekde la 3-a de decembro 2019, li estas Ĝenerala Direktoro de la Internacia Atomenergia Agentejo (IAEA).  Antaŭe, li estis la ambasadoro de Argentino en Aŭstrio, Slovenio, Slovakio kaj internaciaj organizaĵoj bazitaj en Vieno (2013–2019). 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Angulo de la Ĝenerala Direktoro de IAEA

Kategorio:Bonaeranoj
Kategorio:Italdevenaj argentinanoj
Kategorio:Diplomatoj
Ernesto (Saksio-Meiningen)

**Ernesto Bernardo Viktoro Georgo** (naskiĝinta la  je Meiningen, mortinta la  je Kastelo Altenstein) estis germana nobelo kaj princo de Saksio-Meiningen. Estis li artisto kaj kolonelo de la armeo de Prusujo. Patro lia estis duko Georgo la 2-a. Edzigis lin en septembro 1892 Katharina Jensen.

Edukiĝis li kun la frato Frederiko en Meiningen, i.a. fare de Heinrich von Eggeling. Poste ambaŭ ekfrekventis la *Vitzthum-instituto* en Dresdeno kaj la gimnazio de Hildburghausen. Ĉi tie estis de ili pasigita la abiturienta ekzameno. Ernesto ekstudis en 1879 jursciencojn ĉe la Bonna universitato ironte en 1880 Strasburgon. De 1881 estis li studento ĉe la universitato de Lepsiko. Post restado longa en Franclando li fariĝis kavaleriisto en 1882. 

Ankoraŭ dum soldatado (ĝis 1884: tiam li ekhavis oficirecon) li studis en Munkeno pentradon. Tiam ekis lia artista kariero kun renkonto de kolegoj en Meiningen, Munkeno, Bremeno kaj Nederlando: i.a. de Franz von Lenbach, Adolf von Hildebrand kaj Arthur Fitger. Propra ateliero de li malfermiĝis en 1885 Munkeno kaj en 1888 estiĝis liaj unuaj portretoj. En 1890 li vojaĝis kun la patro al Grekujo kaj Konstantinopolo. Post 1892 li loĝis en Florenco kun la edzino: tie ankaŭ aktivis Adolf von Hildebrandt. Ĝis 1914 estis lia plej fekunda artista kreiveco, kaj li kreis aferojn por de li vizitataj urboj. Nek neglektiĝis de li reprezentaj devoj por sia dukujo.

Dum la Unua Mondmilito li estis ĉe la okcidenta fronto de aŭgusto 1914 kun la *Dua Turingia Infanteriregimento n-ro 32* En 1915 li servis komandante la *Duan Ĉasregimenton* en Sudtirolo. Dummilite falis liaj du filoj Ernesto (1915) kaj Georgo (1916); dum la militaj jaroj ĉesis lia artista agado. En la 12.11.1918 li subskribe rezignis pri ĉiaj tronpretendoj.

Ankoraŭ en 1918 li transloĝigis kun la familianoj al Haubinda, en hejmegon de la amiko Hermann Lietz. Kun Adolf von Hildebrand kaj la arĥitekto Karl Behlert kreis li en 1920 la tombojn de la duka paro en Meiningen. En 1921 li ekhavis propran domon en Haubinda. Instruinte li reestigis pentradon en 1922. La sekvajn jarojn li plenumis gravajn reprezentajn taskojn de sia dinastio. Por li nomiĝis en Meiningen strato *Ernststraße* en la kvartalo *Ost*. Erwin Kurz kreis buston marmoran de li de Mein
## Verkoj (elekto) 
 kaj Melpomeno ĉe la teatro je Meiningen]] 
*multaj portretoj de la patro kaj duko Georgo
*du vandbildoj je Carlotta-vilao ĉe la lago de Como
*ĝenerala artista plibeligo de la nova teatrejo de Meiningen
* portretoj de dinastianoj, artistoj kaj industriuloj: *Käthe mit den Kleinen,* *Porträt Georg II. in einem Lehnstuhl sitzend mit einem offenen Pelz* (1903), *Bildnis Frau Professor Hildebrand* (1905), *Bildnis Bildhauer G. Römer* (1907) kaj *Reiterbildnis Kurfürst Johann Friedrich* (ĉ. 1909).
*multo da bildoj por la nova ejaro de la universitato de Jena - por tio li nomumiĝis honora doktor
*dizajno de industriaj produktoj el la regiono de Meiningen

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Kategorio:Germanaj dukoj
Kategorio:Germanaj pentristoj 
Kategorio:Homoj rilataj al Meiningen
Kategorio:Naskiĝintoj en 1859
Kategorio:Mortintoj en 1941
Amaĵisto

**Amaĵisto** aŭ *amanto* povas rilati al persono havanta seksan aŭ romantikan rilaton kun iu ekster geedzeco. En ĉi tiu kunteksto vidu: 

* seksa partnero
* amantino
* antaŭgeedziĝa seksrilato
* ekstergeedzeca seksumo

## Vidu ankaŭ 
* Amoro

Kategorio:Romantika amo
Nikola Gruevski

**Nikola GRUEVSKI** (makedona: Никола Груевски; naskiĝinta la 31-a de aŭgusto 1970) estas iama nord-makedona politikisto, kiu funkciis kiel Ĉefministro de Norda Makedonio de 2006 ĝis sia eksiĝo, kaŭzita de la makedonaj protestoj de 2016, kaj gvidis la partion VMRO-DPMNE de 2004 ĝis 2017. Li estas la plej longe servanta post-sendependeca makedona ĉefministro, servante pli ol naŭ jarojn en ofico.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Ĉefministroj de Nord-Makedonio‎
Kategorio:Nord-makedonaj politikistoj
Károly Krasznyánszky

**Károly Krasznyánszky** [kAroj krasnjAnski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Krasznyánszky Károly** estis hungara piarista monaĥo, instruisto.

 naskiĝis  en Horóc (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Horovce (distrikto Púchov) en Slovakio), li mortis  en Sighetu Marmației (Rumanio).

## Biografio 
 maturiĝis en cisterciana gimnazio en Eger, en 1872 li aliĝis al la piaristoj. Li studis en 1874 en Privigye, en la sekva jaro en Kecskemét, poste li instruis en Privigye kaj Tata (Hungario). En 1880 li monaĥiĝis kaj pastriĝis, poste li instruis en piaristaj gimnazioj de Rosenberg, ekde 1883 de Trencsén. Ekde 1895 en tiu lasta urbo li estis monĥejestro. En 1918 li pensiuliĝis kaj vivis plu en Máramarossziget. Li ricevis reĝan premion en 1910.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A házi tűzhely a nevelés első színhelye.* (1880)
* *Trencsén vármegye művelődési viszonyai 1869-1889.* (1890)
* *Trencsén szabad királyi város és vára vázlatos leírása.* (1893)
* *A trencséni "Mária kongregáció" története.* (1906)
* *A regényes Vágvölgy várainak történelmi emlékei és regéi.* (1908)
* *Janovszky László.* (1917)

## Fontoj 
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Jim Butcher

**Jim BUTCHER** (naskita la 26-an de oktobro 1971 en Independence) estas usona furorlibro-verkisto de fantaziliteraturo, hororo, suspensromanoj, sciencfikcio kaj mistikismo.  Specife li verkas en la subĝenro de urba fantazio. Li estas plej konata pro sia nuntempa fantazia libroserio "The Dresden Files". Li ankaŭ estas la aŭtoro de la libroserioj *Codex Alera*, kaj *Cinder Spires*. 

Jim Butcher estas konsiderata unu el la plej vendataj fantaziaj verkistoj en Usono fare de la New York Times. 

## Vivo 
Post la mezlernejo, Butcher studis anglan literaturon kaj, post diplomiĝo, komence instruis la anglan. Samtempe, li laboris pri sia unua manuskripto, "The Dresden Files", kiu estis publikigita en 2006. Jim Butcher nun laboras plentempe kiel verkisto. Lia filo, James J. Butcher, ankaŭ verkas urbajn fantaziromanojn. 

### Dresdenaj Dosieroj 
La "Dresdenaj Dosieroj" estas la unua serio de Butcher pri kaj prezentanta Harry Blackstone Copperfield Dresden, la unuan (kaj solan) magiiston-detektivon de Ĉikago. La serio ligas la fantazimondon kun la nuntempa realeco per la tre praktika Harry Dresden. Harry estas vera magiisto, kiu vivtenas sin kiel privata detektivo en "alternativa Ĉikago", kie magio estas reala, sed perceptita de tre malmultaj homoj. La rakonto estas rakontita el la mi-perspektivo de Harry Dresden.

Surbaze de la libroj en la serio Dresden Files, televida serio de la sama nomo estis filmita, ĉefroligante Paul Blackthorne.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Dresden Files* RPG 
* SyFy.Com | *La Dresden Dosieroj*  (resumoj) 

Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Interreta Spekulativ-Fikcia Datenbanko

La **Interreta Datumbazo pri Spekulativa Fikcio** (, akronime **ISFDB**) estas anglalingva datumbazo por bibliografiaj informoj pri ĝenroj konsiderataj spekulativa fikcio, precipe sciencfikcio kaj rilataj ĝenroj kiel fantazio kaj hororo.  La ISFDB estas volontula projekto, kun kaj la datumbazo kaj la vikio malfermitaj al redaktado kaj uzantaj kontribuoj. La ISFDB-datumbazo kaj fontkodo estas haveblaj sub Krea Komunaĵo- licenco.  La datumoj estas reuzataj de aliaj organizoj kiel Freebase sub la Krea Komunaĵo-licenco. 

La datumbazo ISFDB indeksas aŭtorojn, tradukistojn, romanojn, novelojn, redaktistojn kaj revuojn tutmonde. Ĝi ankaŭ subtenas pseŭdonimojn, seriojn, premiojn kaj ilustristojn (kaj sur la kovrilo kaj interne). Ĉi tiuj datumoj estas resumitaj en integraj bibliografioj de aŭtoroj, redaktantoj kaj artistoj. Konstanta defio estas la konfirmo de la datumbazo kontraŭ la enhavo de publikaĵoj kaj sekundaraj bibliografiaj fontoj, kun la celo de precizaj datumoj kaj kompleta kovrado de la kampo de spekulativa fikcio. Aktualaj datumbazaj statistikoj estas haveblaj interrete.  ISFDB estis la gajninto de la Premio Wooden Rocket en 2005 por *Plej Bona Adresara Retejo* . 

Cory Doctorow skribis en *Science Fiction Age* en 1998: "La plej bona ĉiuflanka gvidilo pri sciencfikciaj aferoj restas la Internet Speculative Fiction Database."  Zenkat skribis ĉe Freebase en aprilo 2009: "...ĝi estas vaste konsiderata unu el la plej aŭtoritataj fontoj pri sciencfikcia, fantazia kaj horora literaturo haveblaj en la Interreto." 

En majo 2009, Quantcast taksis, ke la ISFDB estis vizitata de pli ol 32 000 uzantoj ĉiumonate. Ĝis junio 2024, la retejo katalogis 2 255 999 titolojn de 264 031 aŭtoroj .

La datumbazstrukturo ISFDB funkciis kiel realmonda ekzemplo de ne-triviala datumbazo en pluraj lerniloj pri datumbazprogramado. Ekzemple, la skemo kaj datumoj de ISFDB estis uzitaj tra la tuta ĉapitro 9 de la libro *Rails For Java Developers*.  Ĝi ankaŭ estis uzita en serio de lerniloj fare de Lucid Imagination pri Solr, entreprena serĉplatformo. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Fontoj de Bibliografia Informo (isfdb.org)
Kategorio:Interretaj datumbazoj
Kategorio:Retejoj aperintaj en 1995
Kategorio:Spekulativa fikcio
Sándor Kucserik

**Sándor Kucserik** [ŝAndor kuĉerik], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kucserik Sándor** estis slovaka hungaria piarista monaĥo, instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Kutserik*.

 naskiĝis  en Morva-Lieszkó (Hungara reĝlando, Morva-Lieszkó, nuntempa Moravské Lieskové en Slovakio), li mortis  en Vác (Hungario).

## Biografio 
 frekventis piaristajn gimnaziojn en Trencsén kaj Tata (Hungario), en la lasta urbo li lernis la hungaran lingvon. En 1822 li aliĝis al la piaristoj, la novicado okazis en Privigye, kie poste li ankaŭ instruis. Ekde 1827 li studis filozofion, respektive teologion en Vác, Nitro kaj  Szentgyörgy, fine li pastriĝis en 1830, supozeble tiutempe li monaĥiĝis. Poste li instruis en piaristaj gimnazioj en Vác jaron, en Magyaróvár 2 jarojn, en Nitro 5 jarojn, po unu jarojn en Tata kaj Budao (urbo), en Kecskemét ekde 1862 ĝis la emeritiĝo en 1874. Inter 1831 kaj 1847 li kontribuis porokazajn latinlingvajn poemojn. Li ricevis premion en 1878.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ode rev. atque clar. patri Joanni Bapt. Grosser provincialis ...* (1831)
* *Ode exc. ac ill. dno Aloysio e l. b. Mednyánszky, dum i. commissionis ...* (1840)
* *Piis manibus... principis Josephi archiducis Austriae et incliti regni Hungariae ...* (1847)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj