open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Perdita Durango

**Perdita Durango** estas hispan-meksika filmo de 1997 reĝisorita de Álex de la Iglesia, kun stelulado de Rosie Pérez kaj Javier Bardem.

*Perdita Durango* estas mikso de nigra humuro, amo, sekso, santerio kaj agado (trilero). La protagonistoj estas supervirino senskrupula, Perdita Durango, kaj alloga murdisto, Romeo Dolorosa. Kidnapinte paron de riĉaj adoleskuloj, tiuj du malicaj roluloj entreprenas odiseadan veturadon tra akra suda Usono, por plenumi komision de mafiulo: transporti kargon de fetoj ekde la meksika landlimo ĝis Las Vegas.

La filmo estis la plej multekosta tiam en Hispanio, kun buĝeto de ĉirkaŭ 1 100 milionoj de pesetoj (6,5 milionoj de eŭroj), kvankam ĝi estis ege malsukcesa ĉe biletvendado (2 573 665 eŭroj).

La origina hispanlingva versio daŭras 10 minutojn plie kaj montras pli da sekso kaj violento ol la versio de Usono.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* "Perdita Durango": Rosie Pérez
* "Romeo": Javier Bardem
* "Duane": Harley Cross
* "Estelle": Aimee Graham
* Catalina: Demian Bichir
* "Adolfo": Screamin' Jay Hawkins
* "Doyle": Alex Cox
* "Dumas": James Gandolfini
* "Marcello": Don Stroud
* "Shorty Dee": Santiago Segura
* "Skinny": David Villalpando
* "Doug": Miguel Galván

## Literaturo
* Buse, Peter; Triana Toribio, Núria; Willis, Andy (2007). *The cinema of Álex de la Iglesia*. Manchester and New York: Manchester University Press. ISBN 978-0-7190-7136-2.

* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Meksikaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1997
Kategorio:Nigra humuro
Kategorio:Hororaj filmoj
Kategorio:Agfilmoj
Rosie Perez

**Rosie PEREZ** (denaske *Rosa Maria Perez*, 6an de Septembro, 1964) estas usona aktorino, koregrafino, dancistino kaj aktivulino. Ŝia elrompo okazis je sia portreto de Tina en la filmo *Do the Right Thing* (1989), sekvita de ''White Men Can't Jump* (1992). La ludado de Perez en *Fearless* (1993) havigis al ŝi nomumon por la Oskar-premio al la Plej Bona Duaranga Aktorino, inter aliaj hooroj. Aliaj steluladoj okazis ĉe filmoj *It Could Happen to You* (1994), *The Road to El Dorado* (2000), *Pineapple Express* (2008), kaj *Birds of Prey* (2020).

Perez ricevis tri premiojn *Primetime Emmy* pro *In Living Color* (1990–1994) kaj alian nomumon al Emmy pro sia laboro en *The Flight Attendant* (2020–nun). Ŝi ludis ankaŭ en teatraĵoj en Broadvejo kiel *The Ritz*, *Frankie and Johnny in the Clair de Lune*, kaj *Fish in the Dark*. Ŝi estis ankaŭ kungastiganto en la babilrondo de ABC *The View* dum la 18a sezono de la programo.

## Kariero 
Ŝi ekkarieris kiel dancistino, ekde kiam ŝi oftis en dancejoj kiel distro for el studado de biokemio. Tiukadre ŝi estis dungita de Spike Lee por la filmo *Do the Right Thing*. Poste Perez ankoraŭ koregrafiis muzikfilmetojn por Janet Jackson, Bobby Brown, Diana Ross, LL Cool J kaj The Boys.

Perez havis sian trian gravan rolon en la sukcesa komedio *White Men Can't Jump* kun Wesley Snipes kaj Woody Harrelson. En 1997, ŝi protagonistis kun Javier Bardem en Perdita Durango, filmo en kiu multaj scenoj de troa violento, sekso kaj nudeco estis forigitaj el la versio publikigita en Usono sed restis netuŝitaj en la versio publikigita en Eŭropo kaj Latinameriko.

Perez aperis en epizodo de *Law & Order: Special Victims Unit* en Oktobro 2009. Dum tiu filmado ŝi vundiĝis kaj sekve ŝi procesis kontraŭ la produktoroj de la serio.

Krom laboro en televido, ekzemple kun Whoopi Goldberg, kaj en teatro, ŝi estas aktivulino pri aferoj rilataj al Puerto Rico (ekzemple per la filmo *Yo soy Boricua, pa'que tu lo sepas!*), Aidoso kaj edukprogramoj.

## Aliaj filmoj
* *Night on Earth'', 1991

## Referencoj 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj koreografoj
Kategorio:Portorikanoj
Johann Heinrich Kindervater

**Johann Heinrich KINDERVATER** (naskiĝinta la  en Kelbra, mortinta la  en Nordhausen) estis germana teologo, protestantisma animzorganto, regionhistoriisto kaj verkisto de tekstoj por ekleziaj kantoj.

## Vivo 
eta|memortabulo ĉe Blazio-kirko en Nordhausen
Estante filo de urbkonsilia financkontrolisto li frekventis la lernejon de Frankenhausen antaŭ ekstudi en 1696 ĉe la Universitato de Jena. Tie pli ol ok jarojn studis li teologon kaj filozofion. En 1700 li magistriĝis kaj en 1703 li alvenis Erfurton. Tie li fariĝis diakono ĉe Andreo-kirko kaj en 1706 li elektiĝis pastoro ĉe la Preĝejo de la kanonikoj aŭgustenanaj. Post nur 30 semajnoj da deĵoro li sekvis vokon venitan el Nordhausen je la komunumo de Blazio-kirko.

Paralele al pastoreco li nomumiĝis *asesoro* (helpisto) en la konsistorio kaj inspektisto kaj administranto de orfejo. Krome li daŭrigis la tekstoskribon por ekleziaj kantoj: dek du kantoj de li ĝis nun estas konataj. Krome li evoluigis la tiean bibliotekon *(Himmelgarten-Bibliothek)*, verkis leksikonon pri kleraj elstaruloj de Nordhausen. La incendion de la 1712-a jaro li ankaŭ kronike dokumentis.

Edzino lia estis Sophia Elisabeth Happe; kun ŝi li havis minimume sep infanojn - Elisabeth, Johann Samuel, Johann Philipp, Margarete Gertrude, Johann Christoph, Johanna Elisabeth kaj Catharina Sophie. Ĉe la paroĥestrejo de Sankta Blazio estas memortabulo muntita por li. Tombo lia estas ene de la preĝejo.

## Verkoj (elekto) 
* *Curieuse Feuer- und Unglücks-Chronica*, Neuenhahn, Nordhausen 1712.
* *Nordhusa illustris*, Freytag, Wolfenbüttel 1715.
* *Arcana Bibliothecae Blasianae, Oder: Eigentliche Nachricht von der alten raren Bibliothec der Kirchen S. Blasii*, Cöler, Nordhausen 1717.
* *Die neue Engels-Brüderschafft als eine Veritable Quäckerey*, Hoyer, Nordhausen 1719.
* *Passio Christi Historico Metrica, Das ist, Kurtze Betrachtung Des Paßions-Liedes Jesu Leiden, Pein und Tod*, Ritschel, Erfurt 1721.

## Literaturo 
* Friedrich Ferdinand Traugott Heerwagen: *Literatur-Geschichte der geistlichen Lieder und Gedichte neuer Zeit.* Band 1, Riedel, Schweinfurth 1797, p. 177-178
* Art. "Kindervater, Johann Heinrich" fare de Jakob Franck. Ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, Band 15 (1882), p. 765 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
* leksikono pri verkistoj en Turingujo

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Luteranaj pastroj
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Bibliotekistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1675
Kategorio:Mortintoj en 1726
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Nordhausen
Stefania Giannini

**Stefania Giannini** (naskiĝis la 18-an de novembro 1960 en Lucca) estas itala lingvisto, universitata profesoro, senatano (2013-2018), ministro pri edukado, universitatoj kaj esplorado en la registaro de Matteo Renzi (2014-2016) kaj ĝenerala vicdirektoro de Unesko (ekde 2018).

## Kariero 
### Universitato 
En 1991 Giannini iĝis profesoro ĉe la *Università per Stranieri di Perugia* (Universitato por fremduloj en Peruĝo), profesoro de fonetiko kaj fonologio (1992-1994), socilingvistiko (1994-1998) kaj de historia lingvistiko kaj lingvistiko (1998-2013). Inter 2004 kaj 2013 ŝi estis rektoro de la Universitato por fremduloj en Peruĝo Giannini poste estis servanta kiel Kunhelpa Direktoro-Ĝeneralo por Edukado, faranta ŝin la pinta Unueca Nacia oficialulo en la kampo de edukado.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Unuiĝintaj Nacioj

Unesko

## Eksteraj ligiloj 
Stefania Giannini en la retejo de la itala edukministerio

Publikaĵoj de Stefania Giannini, ankaŭ en la kampo de lingvopolitiko, lingvaj rajtoj

Kategorio:Italaj ministroj pri edukado
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Lingvistoj
Kategorio:Lingvistoj laŭ etnoj
Kategorio:Unesko-oficialuloj
Kategorio:Unesko
Spike Lee

**Shelton Jackson** "**Spike**" **Lee** (naskiĝis la ) estas usona kinreĝisoro kaj aktoro. La laboro de Lee kontinue esploris temojn pri rasismo, ene de la komunumo de afrikusonanoj, la rolo de amaskomunikiloj en la nuntempa vivo, urbaj deliktaro kaj malriĉeco, kaj aliaj socipolitikaj aferoj. Li ricevis nombrajn premiojn kaj nomumojn pro sia laboro, kiel ekzemple Oskar-premio pro Plej Bona Adaptita Scenaro, premio *Student Academy*, du premioj *Primetime Emmy*, premio BAFTA, kaj du premioj Peabody. Li ricevis ankaŭ Honoran Premion BAFTA en 2002, Honoran César en 2003, la Honoran Oskaron en 2019, kaj Ceremonian Omaĝon el la Linkolna Kinsocieto krom la premion *Dorothy and Lillian Gish*.

Lia produktora entrepreno *40 Acres and a Mule Filmworks*, produktoris pli ol 35 filmoj ekde 1983. Li faris sian reĝisoran debuton per ''She's Gotta Have It* (1986). Ekde tiam li estis verkinta kaj reĝisorinta filmojn kiel *School Daze* (1988), *Do the Right Thing* (1989), *Mo' Better Blues* (1990), *Jungle Fever* (1991), *Malcolm X* (1992), *Crooklyn* (1994), *Clockers* (1995), *25th Hour* (2002), *Inside Man* (2006), *Chi-Raq* (2015), *BlacKkKlansman* (2018) kaj *Da 5 Bloods* (2020). Lee ankaŭ aktoris en dek unu el siaj filmoj. Liaj filmoj steluligis elrompajn kaj laŭditajn ludojn de aktoroj kiel Denzel Washington, Laurence Fishburne, Samuel L. Jackson, Giancarlo Esposito, Rosie Perez, Delroy Lindo kaj John David Washington.

La filmoj de Lee *Do the Right Thing*, *Malcolm X*, *4 Little Girls* kaj *She's Gotta Have It* estis ĉiuj elektitaj de la Library of Congress por konservado en la kinregistro National Film Registry kiel "kulture, historie aŭ estetike grava" havaĵo.

## Reĝisoritaj filmoj 
* 1986 *She's Gotta Have It* Island Pictures
* 1988 *School Daze* Columbia Pictures
* 1989 *Do the Right Thing* Universal Pictures
* 1990 *Mo' Better Blues*
* 1991 *Jungle Fever*
* 1992 *Malcolm X* Warner Bros.
* 1994 *Crooklyn* Universal Pictures
* 1995 *Clockers*
* 1996 *Girl 6* 20th Century Fox
** *Get on the Bus* Columbia Pictures
* 1998 *He Got Game* Touchstone Pictures
* 1999 *Summer of Sam*
* 2000 *Bamboozled* New Line Cinema
* 2002 *25th Hour* Touchstone Pictures
* 2004 *She Hate Me* Sony Pictures Classics
* 2006 *Inside Man* Universal Pictures
* 2008 *Miracle at St. Anna* Touchstone Pictures
* 2012 *Red Hook Summer* Variance Films
* 2013 *Oldboy* FilmDistrict
* 2014 *Da Sweet Blood of Jesus* Gravitas Ventures
* 2015 *Chi-Raq* Roadside Attractions
* 2018 *Pass Over* Amazon Studios
** *BlacKkKlansman* Focus Features
* 2020 *Da 5 Bloods'' Netflix

## Referencoj 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Kategorio:Afrik-usonanoj
Kategorio:Personoj de Georgio
Mónika Járomi

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Járomi Mónika** estis hungara naĝisto, dufoja paralimpiano, paralimpika kaj dufoja monda ĉampionoj, sociallaboristo. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Berziné Járomi Mónika*.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio, en 2005 ŝi akiris sociallaboristan diplomon en :hu:Wesley János Lelkészképző Főiskola, en la sekva jaro alian diplomon. Pli poste ŝi laboris en Debrecen. Ŝi edziniĝis en 2006 kaj naskis filinon post 2 jaroj. Ŝi ricevis ŝtatan premion en 1996.

### Sporta kariero 
 pro vundo de la centra nervosistemo ŝi estis limigita en moviĝo, tial ŝi lernis naĝi frue pro medicina konsilo, sed ŝi komencis konkursi nur en sia aĝo 18. Ŝia unua signifa internacia konkurso okazis en la Somera Paralimpiko 1992 sen medalo, sed en la sekva Somera Paralimpiko 1996 ŝi estis la unua varia naĝo. Intertempe en mondĉampionumo en 1994 ŝi estis la unua dufoje. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1996.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto legebla pli malsupre
* biografieto angle legebla pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj paralimpianoj
Kategorio:Hungaraj paralimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Kategorio:Hungaraj sociallaboristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sebestyén

La **Sebestyén** [ŝebeŝtjEn] estas vira, ankaŭ familia nomo en Hungario kaj ties diasporo. Tio estas mallongigo de la latina nomo Sebastianus kun signifo urbo Sebastia. Signifo de la urbonomo de greka origino Sebaste estas alta.

Nomtago okazas en la 20-an de januaro.

La nomvariantoj estas:
* Szebasztián (hungara transskribo de la fremda vorto)
* Sebes
* Sebő
* Sebők

## Kelkaj personoj kun familia nomo Sebestyén 
* Aba Sebestyén
* Artúr Sebestyén
* Benedek Sebestyén
* Éva Sebestyén
* Gábor Sebestyén
* Géza Sebestyén
* Géza Sebestyén (aktoro)
* Gergely Sebestyén
* György Sebestyén
* György Székely Sebestyén
* Gyula Sebestyén (arkitekto)
* Gyula Sebestyén (etnografo)
* Irén N. Sebestyén
* János Sebestyén
* Jenő Sebestyén
* Jenő Sebestyén (aktoro)
* József Köpeczi Sebestyén
* Júlia Sebestyén
* Júlia Sebestyén (arta sketisto)
* Kálmán Sebestyén
* Károly Sebestyén
* Károly Sebestyén (kritikisto)
* Márta Sebestyén
* Melinda Sebestyén
* Mihály Sebestyén
* Mihály Sebestyén (aktoro)
* Olga Sebestyén
* Péter Sebestyén
* Rita Sebestyén

## Kelkaj personoj kun vira (persona) nomo Sebestyén 
* Sebestyén András Vetró Bodoni
* Sebestyén Borsos
* Sebestyén Markolt
* Sebestyén Neumann
* Sebestyén Pécsi
* Sebestyén Rozgonyi
* Sebestyén Rumbach
* Sebestyén Shakirov
* Sebestyén Stettner
* Sebestyén Tinódi

## Fontoj 
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj estas legeblaj artikoloj.

Kategorio:Hungaraj familiaj nomoj
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Preĝejo Sankta Kruco (Siófok)

La **preĝejo Sankta Kruco** estas sakrala konstruaĵo en urbo Siófok (Hungario).

## Historio 
En Siófok estis konstruita tiu ĉi kirko en 1998. Pli frue en 2003 tre proksime aŭtobuso kun germanaj turistoj karambolis kun trajno. Memore al la akcidento oni metis memorreliefon fare de Tamás Varga (skulptisto) sur ekstera muro de la kirko.

## Konstruaĵo 
La moderna konstruaĵo situas sola ĉe placo. La fasado estas simetria, meze ses kolonoj tenas larĝan pluvŝirmilon. Post la kolonoj estas same larĝa antaŭĉambro kun tri pordoj. Sur la fasado dekstre estas videbla la menciita reliefo. La navo finiĝas en kvarangula turo.

## Vidu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
* hungare kun foto
* hungare kun mapo

Siofok
Siofok
Mezzovico (stacidomo)

**Mezzovico** estas fervoja stacidomo en Mezzovico-Vira, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Mezzovico-Vira
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Lugano (distrikto)
Radiokasedilo

[eta|300ra|Kelkaj *radiokasediloj* de diversaj markoj ordigitaj en montrofenestro en la [1980-aj jaroj.
Unua vico (supra): Citizen TA 80
Dua vico: GE 5252, Sharp GF 4646, Sony GF-580
Tria vico: Toshiba RT-6015, Lloyds V156, Hitachi TRK-9000H
Kvara vico (malsupra): Sony CFS-88S, JVC PC200.]]
[eta|maldekstre|Radiokasedilo de Radio Raheem aperanta en la filmo "[Do the Right Thing" de Spike Lee. Ĝi havigas muzikon kiel parto de la ĉiutagaĵo, sed ankaŭ funkcias kiel mejloŝtono de la ŝanĝo al la fina tragedio de la filmo. Bildo havigita de *Smithsonian National Museum of African American History and Culture*.]]
**Radiokasedilo** estas portebla reproduktilo de sono kiu integras en unusola aparato kaj kasedreproduktilon kaj radioricevilon. Temas tial pri tipo de elektra aparato kiu ebligas ĉu aŭskulti radion ĉu reprodukti kasedojn. Pere de duoblaj kasediloj eblas ankaŭ kopii la sonon de unu kasedo al alia, kondiĉe ke la magneta benco de tiu lasta estu surkopiebla. Kelkaj pli novaj modeloj de radiokasediloj inkludas ankaŭ reproduktilon de kodooj aŭ konektiloj por USB-poŝmemoriloj.

La unuaj reproduktiloj estis enkondukitaj en la merkato fare de diversaj kompanioj fine de la 1970-aj jaroj, kiam la sterea sono aliĝis al dezajnoj ekzistantaj por registrado de radiokasedilo. Tiel oni fabrikis modelojn pli prilaboritajn kaj potencajn. Ofte ili asociiĝas kun fenomenoj de la 1980-aj jaroj: nome la rompdancado kaj la kulturo hiphopo.​

Pro la facileco de transporto, ankaŭ aliaj urbaj kulturoj uzas la radiokasedilojn kiel parto de sia stilo ― por ekzemplo en praktikoj de popolaj dancoj kaj en provludoj de baleto ― same kiel por aliaj agadoj.

Je la alveno de la cifereca revolucio la radikasediloj estis neglektataj, kvankam kelkaj kolektistoj kaj nostalgiuloj plue uzas ilin.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Porkonsumanta elektroniko
Kategorio:Muziko
Narciso Ibáñez Serrador

**Narciso IBÁÑEZ Serrador** (Montevideo, 4a de julio 1935 ​- Madrido, 7a de junio de 2019​), plej ofte konata kiel **Chicho Ibáñez Serrador** [ĈIĉo] aŭ *Luis Peñafiel* (pseŭdonimo por scenaroj), estis hispan-urugvaja reĝisoro de kino, televido, kaj teatro, aktoro kaj scenaristo.

Laŭlonge de sia vivo, famis pro sia kontribuo al fantazia terorkino en hispana lingvo, kaj pro la nombraj programoj kiujn li realigis por Televisión Española, inter kiuj elstaris *Historias para no dormir*, *Historia de la frivolidad* kaj *Un, dos, tres... responda otra vez*, inter aliaj. Li estis admiranto de Alfred Hitchcock, kiun li iom imitis, laŭ konfesis la propra Chicho.

## Filmaro 
### Kino 
* La residencia (1969) (reĝisoro)
* ¿Quién puede matar a un niño? (1976) (reĝisoro)

### Televido (Argentino) 
* Cuentos para mayores (serio, 1957, 1960)
* Rasputín (filmo, 1958)
* Ligeia (filmo, 1959)
* Berenice (filmo, 1960)
* El hombre que cambió de nombre (filmo, 1960)
* Obras maestras del terror (serio, 1960, 1962)
* La figura de cera (serio, 1960)
* El fantasma de la ópera (serio, 1960)
* Ceremonia secreta (serio, 1960)
* Arsenio Lupin (serio, 1961)
Mañana puede ser verdad (serio, 1962)
* Un hombre encantador: las aventuras de Landrú (serio, 1962)
* El hombre que comía pecados (serio, 1962)
* El trapero (filmo, 1974)
* La pesadilla (filmo, 1974)
* El regreso (filmo, 1974)
* La zarpa (filmo, 1974)

### Televido (Hispanio) 
* Estudio 3 (serio, 1963-1964)
* Mañana puede ser verdad (serio, 1964-1965)
* La historia de San Michele (serio, 1964)
* Historias para no dormir (serio, 1966-1968 kaj 1982)
* Historia de la frivolidad (programo, 1968)
* Aprobado en inocencia (Estudio 1, 1968)
* El premio (serio, 1968-1969)
* El águila tatuada (programo, 1969)
* Luz de gas (Teatro de mistero, 1970)
* El guion (programo, ne elsendita, 1971)
* Un, dos, tres... responda otra vez (konkurso, 1972-1973, 1976-1978, 1982-1988, 1991-1994)
* La gente quiere saber (programo, 1973)
* A su aire (muzikalo, 1974)
* Noche de cine (prikina programo, 1974)
* El televisor (filmo, 1974)
* Mis terrores favoritos (prikina programo, 1981-1982, 1994-1995)
* Waku Waku (konkurso, 1989, 1998-2001)
* Hablemos de sexo (programo, 1990)
* Luz roja (programo, 1994)
* El semáforo (konkurso, 1995-1997)
* Jimanji Kanana (konkurso, 2003)
* Un, dos, tres... a leer esta vez (konkurso, 2004)
* La culpa (filmo, 2006)
* Memoria de elefante (konkurso, 2003-2007)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Narciso Ibáñez Serrador
* Dokumenta filmo de Radio Nacional de España pri Narciso Ibáñez Serrador
* Disertacio pri Narciso Ibáñez Serrador "Aportaciones de Narciso Ibáñez Serrador al cine fantástico-terrorífico español"
* Chicho Ibáñez Serrador en televida programo de TVE *Imprescindibles*.

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Urugvajaj aktoroj
Kategorio:Hispanaj televidprezentistoj
Bernhard Prähauser

eta|figuroj de Prähauser ĉe Neumayer-ponto de Hallen
**Bernhard PRÄHAUSER** (naskiĝinta la  en Hallein, mortinta la  samloke) estis aŭstra skulptisto kaj instruisto.

## Vivo 
Estante infano de lignisto li suferis la fruan morton de la patrino en 1923; sekve li kreskis kiel duonorfo ĉe dungaj gepatroj. Post la obliga instruado li iris en la skulptan lernejon de Hallein, sed ĝin forlasis post duonjara studado kaj ekfariĝis lernanto en la laboratorioj de sakrala arto kaj artofabriko de Jakob Adlhart en Hallein. Nur por rajti havi Bernhard Prähauser kiel lernoknabon la jam famega artisto Adlhart mem trapasis majstran ekzameniĝon.

Antaŭ la rekrutiĝo por la Dua mondmilito Prähauser sukcesis fini sian skulptistan lernadon. Fine de la 1930-aj jaroj li kunlaboris en la ateliero de Max Domenig. Fine de 1945 li revenis el franca kaptiteco al Hallein kaj daŭrigis sian laboron en la Adlhart-laborejo. Poste li studis de 1947 ĝis 1950 ĉe Akademio de Belartoj de Vieno sub la gvidado de Fritz Wotruba. Poste li denove laboris ĉe Jakob Adlhart, ĝis 1958. En 1958 li fondis sian propran skulptejon en Hallein kaj 1961 malfermiĝis lia galerio *Galerie Pro Arte*, lia ekspoziciejo dum la sekvantaj 20 jaroj.

Kune kun Josef Zenzmaier li fondis en 1979 la artistan rondon *Tennengauer Kunstkreis* kaj iĝis ties estro..

En 1976 li ricevis la titolon de honora profesoro kaj de 1978 ĝis 1983 li instruis en la teknika lernejo *HTL Hallein* kune kun Otto Katzlberger, Hans Stürzer, Martin Leberer kaj Helmuth Hickmann en la fako de skulptado. Retiriĝinte el la lerneja servo li translokis kaj la domicilon kaj la atelieron je *Piendlhof* en Hintergöriach.

Post la morto de sia edzino Nelly Prähausers li revenis al Hallein.

## Graveco 
Listo verkara ĝis la 2003-a jaro montras 394 skulptaĵojn kaj plastikojn. Grandparte temas pri lignaj skulptaĵoj, dume kelkaj estas ankaŭ ŝtonaj kaj bronzaj.

## Literaturo 
* Stefan Kalmar: *Der Humanist mit dem Schnitzmesser.* Ĉe: *Salzburger Nachrichten*, 13.2.1999.
* Josef Schitter: *Heimat Göriach.* Mariapfarr 1983.
* Michael Stadler: *Narrenschiff des Zeitgeistes auf Kollisionskurs.* Ĉe: *Tennengauer Nachrichten.* 15.2.2001
* Tennengauer Kunstkreis: *Bildende Künstler im Tennengau.* Kuchl 1988.
* Horst und Margret Wanetschek, Klaus Halmberger (eld.): *Werkstattbuch Bernhard Prähauser.* Mit einem Beitrag von Karl Heinz Ritschel. Murnau 1990.
* Salzburger Museum Carolino Augusteum (eld.): *Bernhard Prähauser Skulpturen* (=Monografische Reihe zur Salzburger Kunst, 29) Salzburg 2003.
* Gertraud Steiner: *Bildhauer Bernhard Prähauser.* Monografie mit zahlreichen Abbildungen. Wolfgang Pfeifenberger Verlag, Tamsweg 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj skulptistoj
Kategorio:Aŭstraj pedagogoj
Kategorio:Hallein
Bellavista (Svislando) (stacidomo)

**Bellavista** estas fervoja stacidomo en Mendrisio, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Mendrisio
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando
* Tramvojo de Bellavista

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Mendrisio
Ferrovia Monte Generoso

**Ferrovia Monte Generoso** (, **MG**) estas svisa etŝpura fervojlinio, kiu ligas la distrikton Capolago (en la urba areo de Mendrisio) kun la pinto de Monte Generoso, la plej alta pinto en la montaro Sottoceneri.

La sola dentorela fervojo en Kantono Tiĉino, ĝi regule funkcias inter la 1-a de aprilo kaj la 31-a de oktobro, aldone al fojaj specialaj malfermoj kaj laŭpeto, kiuj ankaŭ estas aranĝitaj en periodoj de foresto de la regula servo.

Infrastrukturo kaj planita servo estas administrataj de la limigita kompanio "Ferrovia Monte Generoso", kun sidejo en la distrikto Capolago, kun la ĉefa subteno de kultura procento de Migros.

## Mapo 
centra|300px

## Vidu ankaŭ 
* Migros
* Listo de fervojaj kompanioj en Svislando
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mendrisio
Kategorio:Fervojaj kompanioj en Svislando
Kategorio:Dentorelaj fervojoj
Monte Generoso
József Oláh (altsaltisto)

**József Oláh** [jOĵef olA], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Oláh József** estis hungara altsaltisto, dufoja paralimpiano, paralimpika ĉampiono.

 naskiĝis en 1949 en Hungario, li mortis en 2012 en Hungario.

## Biografio 
 naskiĝis kiel vidhandikapito. Li frue komencis atletikadi. Li estis paralimpiano en Somera Paralimpiko 1976 en Toronto kun bronza medalo en 100 m kuro kaj Hungario en la Somera Paralimpiko 1984 en Novjorko kun ora medalo en altsalto (185 cm). Depost sia atleta kariero li estis sukcesa kegloludisto.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto legebla pli malsupre
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altsaltistoj
Kategorio:Hungaraj paralimpianoj
Kategorio:Hungaraj paralimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj kegloludistoj
Monte Generoso Vetta (stacidomo)

**Monte Generoso Vetta** estas fervoja stacidomo en Castel San Pietro, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Castel San Pietro TI
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Mendrisio (distrikto)
(162567) 2000 RW37

**(162567) 2000 RW37** estas tre malgranda, meze hela marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.

Ĝia spektra klaso "C" indikas "karbonecan" asteroidon riĉa je organikaj komponaĵoj, anhidraj silikatoj , hidrataj argiloj, magnetito kaj sulfidoj.

Ĝi estis malkovrita la 3-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la  5:7 kun la Tero kaj 4:3 kun Marso.

Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero. Ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito ; ĝia suprenira nodo estas proksima de la marsa orbito.

• Ĝia marsa MOID estas 0,0517 astronomia unuo (7,734 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,007900 astronomia unuo (1,182 miliono da km).

• La  ĝi pasis al 0,05795 astronomia unuo (8,669 milionoj da km) de Marso,
• la  ĝi pasos al 0,05633 astronomia unuo (8,427 miliono da kilometroj) de la ruĝa planedo.

• La  ĝi pasis al 0,04632 astronomia unuo (6,929 milionoj da km) de la Tero,
• la  ĝi pasos al 0,03006 astronomia unuo (4,497 milionoj da km) de la Tero,
• la  ĝi pasos al 0,01389 astronomia unuo (2,078 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Potence danĝeraj objektoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Las largas vacaciones del 36

***Las largas vacaciones del 36*** (La longa feritempo de 1936) estas hispana filmo de 1976 reĝisorita de Jaime Camino. Temas pri la unua alproksimigo en kino al la Hispana Enlanda Milito el nefrankisma vidpunkto, en kiu tamen intervenis aktive la cenzuro. Por ebligi tion la milito estas rigardita ĉefe el vidpunkto de infanoj kaj ĝi aperas preskaŭ nur per dedistanca kanonpafado.

## Intrigo 
Dum la someno de 1936 la militista puĉo kaj sekva enlanda milito prenas multajn familiojn de la kataluna burĝaro en la somerferitempo. Multaj el ili decidas restis en siaj somerlokoj (ĉefe sur kampara montaro) por eviti la riskojn de la grandurbo Barcelono ĝis la fino de la konflikto. Dume, ili klopodas por organizi vivon kaj ĉefe de la infanoj, kiuj "ĝuos" longan kaj neatenditajn somerferion. Inter plenkreskuloj, kelkaj veturas ĉiutage al la urbo por reteni laborpostenon aŭ al kamparo por akiri manĝaĵojn, dum aliaj restas kaŝitaj aŭ en komplikaj sintenoj pro siaj ideologioj. Por la infanoj, oni improvizas hejman lernejon en kiuj ĉiuj infanoj, knaboj kaj junuloj kune lernas el maljuna instruisto (Francisco Rabal).

## Ĉefaj geaktoroj kaj roluloj 
* Concha Velasco... Mercedes
* José Sacristán... Jorge
* Ismael Merlo... Avo
* Analía Gadé... Virginia
* José Vivó... Alberto
* Francisco Rabal... Instruisto
* Ángela Molina... Encarna
* Vicente Parra... Paco
* Charo Soriano... Rosita
* Conchita Bardem... Avino
* Jarque Zurbano... Ernesto
* Alfred Lucchetti... Pujol

## Referencoj 
* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1976
Kategorio:Filmoj pri la Hispana Enlanda Milito
Furtivos

***Furtivos*** (ŝtelĉasistoj) estas hispana filmo premierita en 1975. Reĝisorita kaj verkita de José Luis Borau, kunlabore kun Manuel Gutiérrez Aragón, ege sukcesis kaj ricevis la Oran Konkon al la plej bona filmo en la Donostia Internacia Filmfestivalo, inter multaj aliaj premioj kaj honoroj.

## Intrigo 
Ángel (Ovidi Montllor) estas ŝtelĉasisto kiu loĝas en arbara domo kun sia patrino Martina (Lola Gaos), tirana kaj violenta virino. Ili ricevas porokazan protekton de konatulo, nome provincestro. Dum vojaĝo al urbo, Ángle konas Milagros (Alicia Sánchez), juna marĝenulino kaj amantino de konata deliktulo. Ángel protektas kaj portas ŝin hejmen, rezulte en feroca malamikeco fare de la patrino al Milagros. La altiro de Ángel al ŝi, kun la enfermiteca aspekto de la rilatoj inter la roluloj, kondukas al dramo.

## Ĉefaj geaktoroj kaj roluloj 
* Lola Gaos kiel Martina
* Ovidi Montllor kiel Ángel
* Alicia Sánchez kiel Milagros
* Ismael Merlo kiel pastro
* José Luis Borau kiel provincestro
* Felipe Solano kiel deliktulo Cuqui [KUki]
* José Luis Heredia kiel sekretario de la provincestro
* Erasmo Pascual kiel armilisto
* José Riesgo kiel Salvita
* Beni Deus kiel Gonzalo
* Antonio Gamero kiel arbargardisto

## Komentoj 
La surekranigo de *Furtivos* estis tiom kondiĉita de la frankismaj aŭtoritatoj, ke ĝi ne povis partopreni en la kinfestivaloj de Cannes aŭ Berlino. Tamen ĝi estis bone akceptita en Donostio, kio estis startejo por granda sukceso de kritiko kaj publiko. La malpreteco de la frankismaj aŭtoritatoj rilatis al prezentado en la filmo de provincestro interesata nur per ĉasado kaj manĝoj, tuta kortego de subuloj pretaj plenumi liajn dezirojn kaj arbara etoso kie homoj vivas en nehumana prasocio.

Per tiu filmo, Ovidi Montllor, konata ĝis tiam kiel teatra aktoro en la kompanioj de Núria Espert kaj Adrià Gual, kaj kiel kantisto, startigis paralelan kaj elstaran karieron de kinaktoro.

En la premiera jaro la filmo enspezis 130 012 380 pesetojn, kaj 1 665 765 spektantojn. La filmo enspezis totale 1 575 025,54 eŭrojn.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1975
Kategorio:Filmoj pri la frankisma epoko
José Luis Borau

**José Luis BORAU Moradell** (Zaragozo, 8-an de aŭgusto 1929 - Madrido, 23-an de novembro 2012) estis hispana reĝisoro, produktoro, scenaristo, porokaza aktoro, eldonisto kaj kritikisto de kino, membro de la *Real Academia Española* ekde 2008 ĝis sia morto, en 2012.

## Biografio 
Li ekkarieris en la 1960-aj jaroj per vakeraj filmoj, kiuj ne sukcesis, kaj per diversaj taskoj rilataj al kino. Lia unua grava filmo estis la politika trilero *Hay que matar a B.* (1974), kiu montris lian detaleman stilon en la reĝisorado, konstruado de la historio kaj muntado. Tiu filmo disponis de internacia geaktoraro kun usonaj steluloj Burgess Meredith kaj Patricia Neal.

Ĉefa komerca sukceso okazis en 1975 per la drama *Furtivos*, kiu aktuale estas konsiderata unu de la ĉefaj ekzemploj de la kino de la fino de la frankisma epoko. Ĉefe impresas la enkondsuko de la intrigo en la media scenejaro de arbaroj. La filmo ege sukcesis kaj ricevis la Oran Konkon al la plej bona filmo en la Donostia Internacia Filmfestivalo, inter multaj aliaj premioj kaj honoroj. En 1979 li premieris *La Sabina*, historio de pasio kaj superstiĉo okazanta en Andaluzio. Kunproduktorado kun Svedio ebligis denove internacian geaktoraron.

En 1984, li reĝisoris hispan-usona kunproduktoraĵo *Río abajo* (en Usono: *On the Line*) kun David Carradine kaj Victoria Abril, kiu ne atingis esperitan sukceson. Borau rekuperiĝis el tiu relativa malsukceso per sekva sukceso de publiko kaj kritiko en 1986 per *Tata mía* (kun Imperio Argentina kaj Carmen Maura), kiu inter alia atingis nomumon por Goja-premio al plej bona scenaro.

Li ricevis la Ormedalon de la Kinakademio de Hispanio en 2000.

## Filmoj 
* (D) Reĝisoro
* (G) Scenaristo
* (P) Produktoro
* (A) Aktoro

### Kino 
### Televido 
## Literaturaj verkoj 
* *Camisa de once varas*, Premio *Tigre Juan de Narrativa*.
* *Navidad, horrible navidad*
* *El amigo de invierno*
* *Cuentos de Culver City*
* *Palabra de cine*.

### Kinkritiko 
* *Diccionario de cine español*
* *La pintura en el cine, el cine en la pintura*
* *Cine, arte y artilugios en el cine español*.

### Publikigitaj scenaroj 
* *Leo*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* «El cineasta José Luis Borau, Premio de las Letras Aragonesas 2009», *Heraldo de Aragón*, 18a de decembro 2009.
* «José Luis Borau, nuevo académico de la lengua », *Gaceta de los Negocios*. 

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj kinproduktoroj
Camedo (stacidomo)

**Camedo** estas fervoja stacidomo en Centovalli, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Centovalli
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Locarno (distrikto)
Gábor Majer

**Gábor Majer,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Majer Gábor** estis hungara naĝisto, paralimpiano, paralimpika ĉampiono.

 naskiĝis la .

## Biografio 
 naskiĝis kiel mense handikapita. Li komencis naĝi en sia aĝo 13. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun ora medalo en 4 x 50 m stafete. En la sekva Olimpiko la mense handikapitaj ne rajtis konkursi. Li ricevis ŝtatan premion en 2000.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj paralimpianoj
Kategorio:Hungaraj paralimpikaj ĉampionoj
Deoria

**Deoria,** , urdue **دیوریا** estas urbego en norda Barato, en orienta parto de subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Deoria havis  da loĝantoj kun legopovo 87%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo. Deoria atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en fino de la 1990-aj jaroj.

## Geografio 
Deoria situas sur ebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 68 m. super la marnivelo en proksimeco de subŝtato Biharo. Gorakhpur troviĝas 45, Mau 63, Sivan kaj Bagaha 66, Bettiah 72, Azamgarh 77, Ballia 91, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 288 (voje 317), Kolkata 640, tutlanda ĉefurbo Delhio 691, Mumbajo 1410 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
Deoria iam estis parto de Kosalo - ĉefa centro de la arja kulturo. Baldaŭ ĝi apartenis al pluraj regnoj. La nuna administra divido estiĝis en 1946.    

## Ekonomio 
Ekonomio de Deoria baziĝas sur la sukera industrio. En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas sukerkanojn, rizojn, fabalojn kaj oleajn semojn.

## Eduko 
En Deoria altlernejo funkcias ekde 1912.

## Lingvoj 
En Deoria la oficialaj lingvoj estas la hindia, urdua kaj :en:Bhojpuri language. Tiu lasta lingvo praktike estas la gepatra lingvo de la loĝantoj.

## Religioj 
La ĉefa religio en Deoria estas hinduismo kun preskaŭ (88%), poste islamo preskaŭ (12%).

## Trafiko 
Deoria estas konektita rekte fervoje al Gorakhpur kaj Sivan. Du ĉefvojoj kaj kelkaj flankovojoj kuras al tiu urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Gorakhpur.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj, precipe hinduaj temploj

## Fontoj 
* WikiTrans
* oficiala paĝo

ShyamMandirDeoria.jpg|Templo
Deoria Sadar Railway Station.jpg|Stacidomo

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Utar-Pradeŝo
(162581) 2000 SA10

**(162581) 2000 SA10** estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la 13-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la  7:8 kun Marso kaj 11:2 kun Jupitero.

Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero. Ĝia iom granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la tera orbito, sed ĝia suprenira nodo estas proksima de la marsa orbito.

• Ĝia marsa MOID estas 0,0562 astronomia unuo (8,407 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,2113 astronomia unuo (31,616 milionoj da km).

• La  ĝi pasis al 0,07242 astronomia unuo (10,834 milionoj da km) de Marso,
• la  ĝi pasos al 0,04380 astronomia unuo (6,552 miliono da kilometroj) de tiu ĉi planedo.

• La  ĝi pasis al 0,24942 astronomia unuo (37,313 milionoj da km) de la Tero,
• la  ĝi pasas al 0,22121 astronomia unuo (33,093 milionoj da km) de la Tero,
• la  ĝi pasos al 0,21334 astronomia unuo (31,915 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Imanol Arias

**Manuel María ARIAS Domínguez** (Riaño, Leono, 26a de aprilo 1956), konata kiel **Imanol Arias**, estas hispana aktoro elstara en kino de la 1980-aj jaroj per filmoj kiel *La muerte de Mikel* kaj *El Lute: camina o revienta* (Arĝenta Konko al plej bona aktoro en la Donostia Kinfestivalo). Li populariĝis ĉefe pro sia laboro en televidserioj kiel *Anillos de oro*, *Brigada Central* ĉefe *Cuéntame cómo pasó*.

## Biografio 
Infanaĝe li translokiĝis al Eŭskio, kie li enradikiĝis kaj poste adoptos la eŭskan nomon Imanol, anstataŭ la hispana Manuel. Li ekkarieris en teatro en la 1970-aj jaroj, unue tre malaltrange kaj nur fine de la jardeko jam kun gravaj aktoroj kiel José Bódalo, Irene Gutiérrez Caba kaj Berta Riaza.

En 1980 li veturis al Kubo por unua protagonista kinrolo en *Cecilia*, reĝisorita de Humberto Solás kaj prezentita en la Kinfestivalo de Cannes en 1982. Tiun jaron li partoprenis en kvar grvaj filmoj: nome *Laberinto de pasiones*, de Pedro Almodóvar; *La colmena*, de Mario Camus; *Demonios en el jardín*, de Manuel Gutiérrez Aragón kaj *Bearn o La sala de las muñecas*, de Jaime Chávarri. En 1983 plie populariĝis pro la televidserio *Anillos de oro*, protagoniste kun sia verkisto, Ana Diosdado.

En tiu epoko li koincidis kun junaj aktoroj kiel Ana Belén, Ángela Molina kaj Victoria Abril, same kun aliaj jam veteranaj aktoroj kiel Fernando Rey, Amparo Soler Leal kaj Francisco Rabal. Li ludis komplikan rolon de samseksema rolulo ligita al la movado por eŭska sendependendigo en *La muerte de Mikel*, de Imanol Uribe, kaj metilernanta sciencisto en *Tiempo de silencio*, de Vicente Aranda, per kiu li ekkunlaboris por aliaj kvar filmoj: *El Lute: camina o revienta* (1987), *El Lute II: mañana seré libre* (1988), *El amante bilingüe* kaj *Intruso* (ambaŭ de 1993).

Paralele kun laboro en teatro kaj televido, en 1997 li estis protagonista kun Emma Suárez la televidserion *Querido maestro*, en kiu partoprenis ankaŭ Ana Duato, aktorino tre ligita al lia posta kariero. Ludintaj la rolojn de sciencisto Severo Ochoa kaj de lia edzino en produktaĵo de Televisión Española, Arias kaj Duato formis la geedzojn Alcántara en la sukcesa serio *Cuéntame cómo pasó*, elsendita el 13a de septembro 2001 (la plej longdaŭra en Hispanio). Antonio Alcántara iĝis unu de la plej popularaj kaj rekoneblaj roluloj de lia kariero.

## Filmoj 
## Televido 
### Serio 
### Programoj 
* *Un país para comérselo* (La 1 de TVE, 2010-2013).
* *Campanadas de fin de año* (La 1 de TVE, 2012).
* *Telepasión Española* (La 1 de TVE, 2003).

## Teatraĵoj 
* La vida es sueño (1976).
* Los cuernos de Don Friolera (1976).
* Los gigantes de la montaña (1977).
* Bodas que fueron famosas del Pingajo y la Fandanga (1978).
* Retrato de dama con perrito (1979).
* Sopa de pollo con cebada (1979).
* Sueño de una noche de verano (1980).
* Comedia sin título (1989).
* Calígula (reĝ. José Tamayo) (Madrid, 1990).
* Calígula (reĝ. Rubén Szuchmacher) (Buenos Aires, 1994).
* La vida a palos (2018).
* El coronel no tiene quien le escriba (2020).
* La muerte de un viajante (2021).

## Referencoj 
* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Dóra Pásztory

'*** [pAstori], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pásztory Dóra*' estas hungara naĝisto, paralimpiano, dufoja paralimpika ĉampiono, trejnisto, ĵurnalisto.

 naskiĝis la  en Nagyatád.

## Biografio 
 vivis ĝis sia aĝo 11 en Palotabozsok, poste en Pécs. Ŝi akiris diplomojn en altlernejo en 2011, en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2016, poste ŝi estis ĵurnalisto, pli poste trejnisto en Londono. Ŝi edziniĝis en 2013 kaj naskis en la sama jaro filon. Ŝi ricevis ŝtatajn premiojn en 2000 kaj 2004.

### Sporta kariero 
 naskiĝis kun parte mankhavaj kruroj. Ŝi naĝis pro medicina konsilo ekde sia aĝo 6, post kvin jaroj ŝi jam trejnadis. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2004 po unu ora medalo, ambaŭ en 200 m varia naĝo, krome ankaŭ aliajn medalojn. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 2005.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio legebla pli malsupre
* intervjuo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj paralimpianoj
Kategorio:Hungaraj paralimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Venuso belpuga

[eta|Unu el la plej famaj tiutipaj statuoj estas tiu de la [nacia arkeologia muzeo de Napolo (restaŭrita de Carlo Albacini).]]
**Venuso belpuga** (malnovgreke  / ) estas specifa tipo de greka (aŭ grek-stila) statuo kiu bildigas la diinon Venuso (ankaŭ nomita Afrodito), levante sian peplon por admiri sian spegulbildon kaj rigardi sian pugon, nepre bela ( κάλος / *kàlos*  = "bona, bela" ;  /  = "pugo"), de supre sia ŝultro. Laŭ Klemento de Aleksandrio, ŝi estis honorita en templo de Sirakuzo. Legendon pri la origino de tiu kulto rakontas Ateneo el Naŭkrato, kies teksto inspiris al La Fontaine unu el liaj versaj kontoj.

## Literaturo 
Dum la 18a kaj 19a jarcentoj, oni pensis ke tiaj statuoj bildigis rakonton el la Grek-romia antikvo, tiu de 2 junulinoj el Sirakuzo kiuj volis scii, kiu el ili havis la plej belan pugon. Tiun legendon rakontas Ateneo el Naŭkrato :

Ja ekzistis en Sirakuzo kulto al Afrodito belpuga, interalie menciita de kristana aŭtoro Klemento de Aleksandrio, en listo de erotikaj solenoj en paganismo. Li citas la poeton Nikandro de Kolofono kiu uzas alternativan terminon *kalligloutos*, kun la sama senco.maldekstre|eta|*Venuso belpuga* (1683-1686), de François Barois.

## Tradukfonto 
## Vidu ankaŭ 
* Venuso
* Afrodito
* Belo
* Pugo

Kategorio:Skulptaĵoj de Venuso
Kategorio:Arto
Kategorio:Virinoj en arto
Kategorio:Virinoj en la helena mitologio
Palaco Kensington

eta|
eta|
 **Kensington Palaco** estas reĝa rezidejo lokita en ĝardenoj Kensington, en la reĝa komunumo Kensington kaj Chelsea en Londono, Anglio. Ĝi estis loĝejo de la brita reĝa familio ekde la 17-a jarcento kaj estas nuntempe la oficiala Londona loĝejo de la Princo kaj Princino de Kimrio, la Duko kaj Dukino de Gloucester, la Duko kaj Dukino de Kent kaj Princo kaj Princino Mikaelo de Kent.

Nuntempe la Ŝtataj Ĉambroj estas malfermitaj al la publiko kaj administritaj de la Historiaj Reĝaj Palacoj, neprofitocela organizaĵo kiu ne ricevas publikajn financojn. La oficejoj kaj privataj loĝejaj areoj de la palaco restas en la respondeco de la reĝa familio. La palaco ankaŭ montras multajn pentraĵojn kaj aliajn objektojn de la reĝa kolekto.

## Reĝo Vilhelmo la 3-a kaj reĝino Maria la 2-a 
Kensington Palaco estis originale du-etaĝa domego konstruita en 1605 en la tiama vilaĝo Kensington. Ĝi ekestis en la epoko de la reĝo Jakobo la 1-a kaj stile sekve apartenas al la "jakoba arkitekturo".

Baldaŭ post kiam Vilhelmo kaj Maria ekregis kiel komunaj monarkoj en 1689, ili komencis serĉi palacon pli taŭgan por la astma Vilhelmo, ol la palaco Whitehall proksime al la rivero Tamizo, kun ties nebuloj kaj inundoj.

## Ekde 1981 
maldekstra|eta|
eta|
En 1981, en la parto de la palaco kiun raĝo Georgo la 1-a konstruigis por lia kunulino, la dukino de Kendal, la apartamentoj 8 kaj 9 estis kombinitaj por krei la londonan loĝejon de la lastatempe geedziĝita princo de Kimrio kaj lia edzino, Diana Spencer. Ĝi restis la oficiala loĝejo de la princino post la eksedziĝo ĝis ŝia morto. Ŝiaj filoj, princoj Vilhelmo kaj Harry, kreskis en la palaco kaj iris al loka vartejo kaj pre-preparaj lernejoj en la kvartalo *Notting Hill* en la proksimeco. Laŭ Andrew Morton, la palaco estis "paradizo de infanoj" kun ties longaj trapasejoj, helikoptera loko kaj multaj subĉielaj ĝardenoj, inkluzive de unu sur la tegmento kie la familio pasigis multajn horojn.

eta|
Kensington Palaco fariĝis la Duko kaj Dukino-a ĉefa loĝejo de Vilhelmo kaj Catherine Middleton en 2017, moviĝantaj de ilia antaŭa hejmo, *Anmer Hall*. En 2016, la eksa loĝejo de Diana, Apartamento 8, etransformiĝis al oficeja spaco por la personaro de la paro, oficialaj devoj kaj bonfarada laboro.

Kategorio:Barokaj palacoj
Kategorio:Historiaj domo-muzeoj en Londono
Kategorio:Palacoj en Londono
Marta Etura

**Marta ETURA Palenzuela** (Donostio, 28a de oktobro 1978) estas hispana aktorino de kino, teatro kaj televido, ricevinta de Goja-premio al la plej bona duaranga aktorino en 2010 pro sia laboro en la filmo *Celda 211*.

## Biografio 
En 2002, ŝi aperis en *La vida de nadie* de Eduard Cortés kie ŝi ludis Rosana, infanzorgistino enamiĝinta de la patro de amiko de la zorgataj filoj. Ŝia ludado havigis al ŝi nomumon al Goja-premio al la plej bona nova aktorino. Samjare ŝi laboris por Manuel Gutiérrez Aragón en *El caballero Don Quijote* en kiu ŝi ludis la rolon de Dulcinea del Toboso.​

En 2004, ŝi partoprenis en *Entre vivir y soñar* — kie ŝi ludis la rolon de enamiĝintema rolulo, kun Carmen Maura — kaj *Para que no me olvides*, en kiu ŝia ludado de Clara havigis al Marta nomumon al Goja-premio al la plej bona duaranga aktorino.​​

En 2006 ŝi estis protagonistino en *AzulOscuroCasiNegro*.

Poste ŝi kombinis teatron, televidon kaj kinon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Reportaje. El País (2001)

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Kommende Ramersdorf

La **Kommende Ramersdorf** - akcento  - en la kvartalo *Ramersdorf*, parto de la urbodistrikto Beuel de la historia urbo Bonno borde de la rivero Rejno, estas kastelo de la mezepoka Ordeno de germanaj kavaliroj. Ĝi estis fondita en la 1220-aj jaroj, lige al la kvina krucmilito de 1217 ĝis 1221, kaj ekzistis kiel kunvenejo kaj rezidejo de la Germana Ordeno ĝis la sekularigo en 1803, puŝite de Napoleono Bonaparto. 

Poste, la konstruaĵoj kaj posedaĵoj konservitaj en Ramersdorf iris en ŝanĝiĝantajn privatajn manojn. Post fajro en 1842, la tuta komplekso estis rekonstruita en la Novgotika stilo. En la fruaj 1970-aj jaroj, la historia konstruaĵo estis en minaco tute malaperi, ĉar ĝuste tiu loko estis bezonata por aŭtovoja kruciĝo de la germana aŭtovojo A59 kaj du deforkiĝantaj vojoj, la urba aŭtovojo  kaj la federacia vojo . Fine, civitana iniciato sukcesis pri konservado de la konstruaĵo, la aŭtovoja kruciĝo kiel tentakloj de granda oktopuso estis konstruita ĉirkaŭ la kastelo. Hodiaŭ ĝi estas uzata kiel konferencejo, luksa hotelo kaj restoracio.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Ordeno de germanaj kavaliroj
Kategorio:Bonn
Kategorio:Kasteloj en Germanio
(162635) 2000 SS164

**(162635) 2000 SS164** estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la 27-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.

Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero. 

• Ĝia marsa MOID estas 0,05552 astronomia unuo (8,306 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,2845 astronomia unuo (42,563 milionoj da km).

• La  ĝi pasis al 0,09744 astronomia unuo (14,577 milionoj da km) de Marso,
• la  ĝi pasos al 0,06167 astronomia unuo (9,226 miliono da kilometroj) de ĉi tiu planedo.

• La  ĝi pasis al 0,36658 astronomia unuo (54,840 milionoj da km) de la Tero,
• la  ĝi pasos al 0,29287 astronomia unuo (43,813 milionoj da km) de la Tero,
• la  ĝi pasos al 0,29640 astronomia unuo (44,341 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000