open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kiziko (mitologio)

**Kiziko** - (helene **Κύζικος**, latine *Cyzicus*) estis en la helena mitologio reĝo sur duoninsulo Kiziko (estanta Kapidagho) ĉe *Proponto*, estanta Marmara Maro.

Kiam Argo, ŝipo de Argonaŭtoj, forveturis por sia longa vojaĝo el la insulo Lemnos, transnavigis Trakian Maron kaj pasis la insulon Imbroson, navigis ĝis insulaj rokoj, kie vivis sovaĝaj gigantoj kun tri paroj da manoj kaj sub la monto vivis Dolionoj kun la reĝo Kiziko.

Kiam la gigantoj ekvidis ankrantan ŝipon, ĵetis kontraŭ ĝi grandegajn ŝtonojn. Starigis sin kontraŭ ili Heraklo kaj plej frue sola, poste kun ceteraj kunuloj mortigis la gigantojn per pafarkoj kaj sagoj, Dolionoj ĝojis pro mortigo de teruraj najbaroj kaj alportadis al navigantoj riĉajn donacojn kaj regalaĵon.

La reĝo marnavigistojn afable akceptis kaj invitis ilin al nupta festeno, ĉar li ĵus edziĝis kun Kleito, filino de profetanto Meropo.

Kiam poste Argonaŭtoj forvojaĝis pluen, forta tempesto kaj vento pelis ilin reen ĝis la bordo. En la nokta mallumo nek Dolionoj, nek Argonaŭtoj ekkonis sin reciproke kaj batalis kontraŭ si. Tiel okazis, ke multaj Dolionoj falis, inter ili per sago pafita de Jazono ankaŭ la reĝo Kiziko. En taglumo ĉiuj konsterniĝinte elesploradis domaĝojn kaj komune funebris dum kelkaj pliaj tagoj, kiam pro malbona vetero la ŝipo ne povis folrvojaĝi.

Oni sciigas, ke Kleito pro ĉagreno super morto de la reĝo Kiziko freneziĝis kaj pendigis sin.

## Tradukfonto 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Kategorio:Gigantoj de la helena mitologio
Klingbach

eta|rivervojo de la Klingbach (supre)

La rojo ** Klingbach** estas apenaŭ 38&nbsp;km longa maldekstra flankrivero de la rivereto Michelsbach en la suda parto de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Geografio 
### rivervojo 
[eta|maldekstre|migropado apud la rojo en [Billigheim-Ingenheim]]
La ĉefa fonto situas en la suda parto de la Palatinata Arbaro, la germana parto de Vasgovio, en alteco de 350 m super marnivelo ĉe la norda deklivo de la burgmonto de la ruino Lindelbrunn. Dua, preskaŭ samforta dua fonto situas 2&nbsp;km pli sude. Ambau fonrojoj kunfluas post ĉ. 3&nbsp;km en Silz.
Ĉe Klingenmünster la rojo forlasas la mezmontaron kaj daŭrigas flui orienten al la Malaltebenaĵo de la Supra Rejno. Sude de Rohrbach alfluas de maldekstre la apenaŭ 20&nbsp;km longa Kaiserbach. Proksime de Herxheim lafluas ankaŭ de maldekstre la 8&nbsp;km longa rojo Quodbach.

Ĝi la unua duono de la 19a jarcento la Klingbach fluis oriente de Hördt en unu el la Rejna meandroj. Per la rektigado de la Rejno la enfluejo sur alteco de 99 m super marnivelo fariĝis flankbrako de la Rejno (tiel nomata Malnovrejno.

### Komunumoj ĉe la rivereto Klingbach 
* Silz
* Münchweiler
* Klingenmünster
* Heuchelheim-Klingen
* Billigheim-Ingenheim
* Steinweiler
* Rohrbach
* Herxheim
* Herxheimweyher
* Rülzheim
* Hördt

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Akvokolekta areo de Rejno
Andrzej Panufnik

**Andrzej Panufnik** (naskiĝis la 24-an de septembro 1914 en Varsovio, mortis la 27-an de oktobro 1991 en Londono) – pola komponisto kaj dirigento, kiu plimulton de sia vivo loĝis kiel elmigrinto en Britio.

## Vivo
**Infaneco kaj periodo de edukado**

Andrzej Panufnik naskiĝis kiel la dua infano de muzikilfaristo kaj violonistino anglodevena. De la plej junaj jaroj interesiĝis pri muziko kaj komponado. La unuaj piano-lekcionoj ŝuldis al sia avino. En Varsovia Konservatorio komencis studi frapinstrumentaron, sed rapide specialiĝis pri komponaĵoj kaj muzikteorio.

Post fino de la studoj li daŭrigis muzikan edukadon ĉe Feliks Weingartner (dirigentarto, 1938-1939) en la Viena Muzikakademio. Poste kelke da monatoj pasigis en Parizo kaj Londono, kie studis private kaj komponis sian unuan simfonion. 

**Mondmilita periodo**

Dum germana okupado de Varsovio dum la dua mondmilito Panufnik enspezis kune kun alia granda pola komponisto kaj sia amiko Witold Lutosławski en la fortepiana dueto, muzikante en ĉefurbaj kafejoj. Tiutempe koncertoj de poloj kaj aliaj pli grandaj kunvenoj estis malpermesitaj de la okupanto. Malgraŭ la milito ne ĉesis komponi – tiam kreiĝis kantoj de la subtera movado, interalie ege popularaj *Warszawskie dzieci* (Varsoviaj infanoj) kaj *Uwertura tragiczna* (Tragika uverturo). Dum la ribelo de Varsovio li kun sia patrino forlasis la ĉefurbon postlasante ĉiujn siajn partiturojn. Post reveno en 1945 montriĝis, ke liaj muziknotoj malgraŭ saviĝo de la milito servis kiel bruligaĵo por forno fare de novaj loĝantoj.

**Socrealismo en postmilita Pollando**

Post la milito Panufnik translokiĝis al Krakovo, kie komponis filman muzikon por Produktejo de Armeaj Filmoj. Ili plejparte estis propagandaj. Iom pli poste iĝis ĉefa dirigento de Krakova Filharmonio. Samtempe li provis rekonstrui perditajn verkojn komencante de *Tragika Uverturo*, kiun ankoraŭ memoris. Laŭvice li rekreis *Fortepianan trion*, *Polajn popolajn kantojn* kaj la unuan simfonion, sed problemoj kun la lasta kaŭzis, ke li decidis koncentriĝi pri novaj komponaĵoj.

## Bibliografio 
* Andrzej Panufnik (1987). *Composing Myself*. London: Methuen. ISBN 0-413-58880-7. 
* Bernard Jacobson (1996). *A Polish Renaissance*. London: Phaidon. ISBN 0-7148-3251-0.
* Beata Bolesławska *Panufnik*. Kraków: PWM 2001. ISBN 83-224-0768-8
* Ewa Siemdaj *Andrzej Panufnik.Twórczość symfoniczna* (Andrzej Panufnik. Simfonia verkado). Kraków: Akademia Muzyczna w Krakowie 2003. ISBN 83-87182-37-0

## Eksteraj ligiloj
* Oficjalna strona artysty - Oficiala paĝo de la artisto
* Kolekcja: Andrzej Panufnik na stronie Ninateka.pl 

Kategorio:Polaj klasikaj komponistoj 
Kategorio:Polaj dirigentoj
Kategorio:Poldevenaj britoj
Erlenbach (Michelsbach)

La rojo **Erlenbach** estas 34,2&nbsp;km longa maldekstra flankrivero de la rivereto Michelsbach en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Rivervojo 
La rojo Erlenbach fontas en Vasgovio, la suda parto de la Palatinata Arbaro en la komunumo Birkenhördt sur alteco de 245 m super marnivelo. Ĝi fluas orienten kaj forlasas apud Bad Bergzabern la Palatinatan Arbaron. Poste ĝi fluas tra Kapellen-Drusweiler, Oberhausen, Barbelroth kaj Winden. Poste ĝi estas la limo inter Kandel, Erlenbach kaj Hatzenbühl. Post Rheinzabern kaj Neupotz ĝi kuniĝas en Leimersheim kun la de dekstre alfluanta Otterbach al la rivereto Michelsbach.
Tiu konsistas el pluraj malnovrejnaj meandroj kaj enfluas post 10&nbsp;km apud Sondernheim en la Rejnon. La alteco de la enfluejo estas 96 m super marnivelo.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Cu (kanao)

**つ** (hiragana) aŭ **ツ** (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [cu, IFA:tsu/tsɯ]. Kune malgrandaj vokalaj kanaoj, tio havas [c-] sonon. Tiu litero estas 18-a litero de Goĵūon, 19-a litero de Iroha.

## Variantoj 
### Dzu 
**づ** (hiragana) aŭ **ヅ** (katakana) estas prononcata kiel [zu~dzu, IFA:zu~dzu/zɯ~dzɯ]. Tiu litero estas signifata Cu kun Dakuten, Sekve voĉa [cu]. Moderna japana ne havas distingon ず(Zu) kaj づ.

### Malgranda Cu 
**Vidu artikolon sokuon.**

### Tu ajnua 
**ツ゚**estas uzata por ajnua lingvo historie. Tiu prononco estas [tu]. Ankaŭ tiu litero ne ekzistas en la Unikodo sed JIS X 0213.

## Origino 
* Hiragana: 川,州
* Katakana: 川,州

## Transliterumoj 
### Cu 
* Latinigo
** Esperanto: cu
** Transskribado Hepburn: tsu
** Kunrei-siki: tu
** Ĉeĥa/ Slovaka: cu
** Hungara: cu
* Ciriligo
** Rusa: цу,
** Ukraina: цу

### Dzu 
* Latinigo
** Esperanto: zu
** Transskribado Hepburn: zu
** Kunrei-siki: du
** Ĉeĥa/ Slovaka: zu
** Hungara: dzu
* Ciriligo
** Rusa: дзу, зу
** Ukraina: дзу, зу

## Aliaj informoj 
* Brajlo:Dosiero:Braille_N.svg
* Morsa kodo: • - - •
* Literuma alfabeto: つるかめのツ [curukame no cu] (Cu en gruo kaj testudo)

## Komputilaj kodoj 
### Hiragana 
* Unikodo:
** Cu: U+3064
** Dzu: U+3065
* JIS X 0213:
** Cu: 1-04-36
** Dzu: 1-04-37

### Katakana 
* Unikodo:
** Cu: U+30C4
** Dzu: U+30C5
* JIS X 0213:
** Cu: 1-05-36
** Dzu: 1-05-37
** Tu ajnua: 1-05-93

Kategorio:Kanaoj
Gustavo Cerati

**Gustavo Adrián CERATI CLARK** (naskiĝis la 11-a de aŭgusto, 1959 en Bonaero; mortis la 4-a de septembro, 2014) estis argentina kantisto, gitaristo, komponisto kaj muzikproduktoro.[eta|300px|Cerati kun Soda Stereo en [Santiago de Ĉilio]]Li, kiel soloartisto, kaj kun lia grupo Soda Stereo, iĝis unu el la plej sukcesaj latinamerikaj rok-muzikistoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Argentinaj muzikistoj
Kategorio:Rokgitaristoj
Wellbach

La rojo **Wellbach** estas ĉirkaŭ 15&nbsp;km longa flankrivero de la rivero Queich en la Palatinata Arbaro, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi havas sian fonton apud la monto Eschkopf kaj fluas suden kaj post la pasado de Hofstätten (Pfalz), parto de Wilgartswiesen. Post ĝi enfluas la riveron Queich, kies plej forta flankrivero ĝi estas.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Listo de senatanoj de Allier

Tiu artikolo prezentas **liston de senatanoj de la departemento Allier de Francio**.

## Senatanoj de Allier en la 3-a Respubliko
## Senatanoj en la 4-a Respubliko
## Senatanoj en la 5-a Respubliko

Allier
Senatanoj
Listo de senatanoj de Alpes-de-Haute-Provence

## Senatanoj de Basses-Alpes en la 3-a Respubliko
## Senatanoj de Basses-Alpes en la 4-a Respubliko
## Senatanoj de Basses-Alpes en la 5-a Respubliko
## Senatanoj de Alpes-de-Haute-Provence en la 5-a Respubliko

Alpes (Haute-Provence)
Senatanoj
(13837) 1999 XF25

**(13837) 1999 XF25** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Listo de senatanoj de Hautes-Alpes

## Senatanoj de Hautes-Alpes en la 3-a Respubliko
## Senatanoj de Hautes-Alpes en la 4-a Respubliko
* Émile Marintabouret de 1946 ĝis 1948
* Aristide de Bardonnèche de 1948 ĝis 1957
* Ludovic Tron de 1957 ĝis 1959

## Senatanoj de Hautes-Alpes en la 5-a Respubliko
*Ludovic Tron de 1959 ĝis 1968
*Jean Aubin de 1968 ĝis 1971
*Émile Didier de 1971 ĝis 1989
*Marcel Lesbros de 1989 ĝis 2007
*Pierre Bernard-Reymond de  januaro 2007 en septembro 2014
* Jean-Yves Dusserre ekde septembro 2014

*
Alpes (Hautes-)
Senatanoj
Eußerbach

La rojo **Eußerbach** (elparolu: OJserbaĥ) estas ĉ. 11&nbsp;km longa, dekstra fontrojo de la rivereto Eisbach en la distrikto Südliche Weinstraße, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Rivervojo 
La rojo havas sian fonton en la meza Palatinata Arbaro sur alteco de ĉ. 470 m super marnivelo. La fonto situas sur montselo inter la norda flanko de la monto Armbrunnenkopf (545 m) en la sudo kaj la monto Erlenkopf (553 m) en la nordo.

Komence ĝi fluas por 2&nbsp;km nordorienten. Tiam ĝi turniĝas sudorienten-suden. De dekstre alfluas post pliaj 2&nbsp;km la rojo Sulzbach. Post denove 2&nbsp;km la Eußerbach estas barita al fiŝlageto Schweinswoog. Unu kilometro malsupre de la lageto enfluas de dekstre la rojo Eischbach, kiu kun 4&nbsp;km estas la plej longa alfluanto de la Eußerbach. La Eußerbach havis komence tre grandan deklivecon. Sur longeco de 6&nbsp;km ĝi trafluas altodiferencon de 250 m kiu kaŭzas relative grandan flurapidecon.

En la valo la rivereto pasas la komunumo Eußerthal. Apenaŭ 4&nbsp;km malantaŭ la vilaĝo sur la teritorio de la urbeto Annweiler am Trifels, ĝi kuniĝas kun la 7&nbsp;km longa Dernbach. Ekde tie ĝi nomiĝas Eisbach.

## Vidindaĵoj 
eta|upright|maldekstra|monaĥeja preĝejo Eußerthal
**monaĥeja preĝejo** – la plej grava konstruaĵo apud la rivereto estas la romanika preĝejo Sankta Bernardo de la iama cisterciana abatejo Eußerthal.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Eisbach

**Eisbach** estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj: 

* Eisbach (Stirio), parto de la komunumo Gratwein-Straßengel en la distrikto Graz, Stirio, Aŭstrio

komunumpartoje:
* Eisbach (Gaildorf), urboparto de Gaildorf, distrikto Schwäbisch Hall, Baden-Virtembergo 
* Eisbach (Königswinter), urboparto de Königswinter, distrikto Rhein-Sieg, Nordrejn-Vestfalio
* Eisbach (komunumo Micheldorf), vilaĝo de Micheldorf (Supra Aŭstrio), distrikto Kirchdorf an der Krems, Supra Aŭstrio 
* Eisbach (Sulzbach-Laufen), parto de Sulzbach-Laufen, distrikto Schwäbisch Hall, Baden-Virtembergo

riveroj:
* Eisbach (Kocher), dekstra alfluanto de la Kocher en  Sulzbach-Laufen, distrikto Schwäbisch Hall, Baden-Virtembergo
* Eisbach (München), maldekstra deakvejo de la rivero Isar, Bavario
* Eisbach (Nahe), alfluanto de la Nahe, Rejnlando-Palatinato
* Eisbach (Paar),  alfluanto de la  Paar, Bavario
* Eisbach (Queich), maldekstra alfluanto de la Queich, Rejnlando-Palatinato
* Eisbach (Rejno), maldekstra alfluanto de la Rejno, Rejnlando-Palatinato
* Eisbach (Stiersbach), dekstra alfluanto de la Stiersbach apud  Oberrot, distrikto Schwäbisch Hall, Baden-Virtembergo 
* Eisbach (Vöckla), maldekstra alfluanto de la Vöckla apud Frankenmarkt, Supra Aŭstrio
* Eisbach (Wallersee), alfluanto al la lago Wallersee apud  Köstendorf, Salzburga lagoregiono
* Eisbach (Wulka), maldekstra alfluanto de la Wulka, Burgenlando, Aŭstrio
Mayenne (apartigilo)

**Mayenne** () povas esti:
* **Mayenne**, rivero en la okcidenta parto Francio,
* **Mayenne**, departemento de Francio nomita laŭ la rivero,
* **Mayenne**, komunumo en la samnoma departemento.
Mayenne (Mayenne)

**Mayenne** [] estas francia komunumo kaj subprefektejo de la departemento Mayenne, en la regiono Luarlandoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
eta|maldekstra|La rivero Mayenne en la urbocentro
Mayenne situas en la nordo de la samnoma departemento, ĉe la samnoma rivero.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Mayenne

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Mayenne
Kategorio:Subprefektejoj de Francio
Eisbach (Queich)

La rojo **Eisbach** estas ĉirkaŭ 1,5&nbsp;km longa, maldekstra alfluanto de la rivero Queich en la distrikto Südliche Weinstraße, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Rivervojo 
La rivereto *Eisbach* fluas en la mezmontaro Palatinata Arbaro. Ĝi ekestas ĉirkaŭ 1,5&nbsp;km antaŭ sia enfluo en la riveron Queich kiam la riveretoj Eußerbach de dekstre kaj Dernbach de maldekstre kunfluas. Ĝi fluas sudorienten tra la urba teritorio de Annweiler am Trifels. Post kelkaj metroj la rivereto enfluas la Rejnan flankriveron Queich.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Gedeon Ráday (1829)

**Grafo Gedeon RÁDAY** [rAdai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ráday Gedeon** estis hungara politikisto, soldato, reĝa komisaro. Lia nobela antaŭnomo estis *rádai*.

Gedeon Ráday http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/085/pc008569.html#9 naskiĝis la  1829 en Pest (urbo). Li mortis la  1901 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gedeon Ráday lernis juron en Kecskemét. Li komencis sian karieron en administrado de Pest-Pilis-Solt-Kiskun en 1847. En la sekva jaro li havis postenon en la ĵus sendependa ministerio. Post monatoj li batalis por la hungara libereco. Post falo de las revolucio li okupiĝis nur pri sia bieno, intertempe en 1854 li edziĝis. En 1861 kaj ekde  1865 li estis membro de la Supera Ĉambro. En 1868 li ricevis specialan taskon: Li devis kapti Sándor Rózsa kun la plenaj kunuloj. Li plenumis senindulge ĝin, sekve li malkovris 554 krimojn. En 1871 li finis la taskon, poste li estis parlamenta deputito. Li retiriĝis en 1893.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero R, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 4-a punkto)

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj soldatoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Listo de senatanoj de Ardèche

## Senatanoj de Ardèche en la 3-a Respubliko 
* Joachim Rampon de 1876 ĝis 1883
* Adrien Tailhand de 1876 ĝis 1885
* Arthur Chalamet de 1883 ĝis 1895
* Victor Pradal de 1885 ĝis 1910
* Oscar Soubeyran de Saint-Prix de 1892 ĝis 1903
* Édouard Fougeirol de 1896 ĝis 1912
* François Boissy de Anglas de 1903 ĝis 1912
* Placide Astier de 1910 ĝis 1918
* Georges Murat de 1912 ĝis 1918
* Auguste Vincent de 1912 ĝis 1915
* Henri Chalamet de 1920 ĝis 1930
* Isidore Cuminal de 1920 ĝis 1938
* Édouard Roche de 1920 ĝis 1930
* Jules Duclaux-Monteil de 1930 ĝis 1939
* Henri de Pavin de Lafarge de 1930 ĝis 1945
* Marcel Astier de 1939 ĝis 1945
* Pierre Lautier de 1939 ĝis 1945

## Senatanoj de Ardèche en la 4-a Respubliko 
* Marcel Molle de 1946 ĝis 1959
* Édouard Sauvertin de 1946 ĝis 1948
* Franck Chante de 1948 ĝis 1955
* Alphonse Thibon de 1955 ĝis 1959

## Senatanoj de Ardèche en la 5-a Respubliko 
* Marcel Molle de 1959 ĝis 1971
* Paul Ribeyre de 1959 en 1980
* Pierre Jourdan de 1971 ĝis 1980
* Bernard Hugo de 1980 en 1998
* Henri Torre de 1980 ĝis 2008
* Michel Teston de 1998 ĝis 2014
* Yves Chastan de 2008 ĝis 2014
* Jacques Genest ekde 2014
* Mathieu Darnaud ekde 2014

#
Ardeche
Senatanoj
Károly Bulcsú

**Károly Bulcsú** [kAroj bulĉU], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bulcsú Károly** estis hungara instruisto, poeto, oficiro. Lia origina nomo estis *Paltsó Károly* ĝis 1949.

Károly Bulcsú http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/b/b02600.htm naskiĝis la  1823 en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la  1865 en Kecskemét.

## Biografio 
Károly Bulcsú frekventis altlernejon en Sárospatak, poste li plulernis en Pest (urbo), kie li iĝis advokato. Li finbatalis la hungaran liberecbatalon, fine li ricevis amnestion. En la 1850-aj jaroj li instruis en diversaj lernejoj. En 1859 li iĝis protestanta pastro, sed li neniam servis. Tiutempe li edziĝis, li mortis juna pro malsano.

Komence li sekvis patriotan poezion de Sándor Petőfi, poste li estis adepto de Mihály Tompa. Liaj poemoj aperis ekzemple en Napkelet, Hölgyfutár.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Bulcsú Károly költeményei 1850–1860* (1860, 1861)- poemoj
* *Gyász- és sirbeszédei* (1871) - funebraj paroladoj
* *Szent László halála* – tragedio

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Paul Walker

**Paul William WALKER IV** (n. en Glendale, Kalifornio, 12-an de septembro 1973 - m. en Santa Clarita, Kalifornio, la 30-an de novembro 2013) estis usona aktoro. Li komencis sian fruan karieron invitita stelulo en pluraj televidspektakloj, kiel ekzemple *The Young and the Restless* kaj *Touched by an Angel*. Walker akiris eminentecon kun fuĝroloj en maturiĝo kaj adoleskaj filmoj kiel ekzemple ''She's All That* kaj *Varsity Blues''. En 2001, Walker akiris internacian famon pro interpretado de Brian O'Conner, unu el la protagonistoj en la strat-vetkura batalfilmo *Rapide kaj Furioze*, kaj ripetis la rolon en ĝiaj daŭrigoj.

Li estis ankaŭ en filmoj kiel ekzemple *Eight Below*, *Into the Blue*, *Joy Ride* kaj *Takers*.
Ekster la aktorado, Walker estis la vizaĝo de la parfumo The Coty Prestige kaj Davidoff Cool Water for Men (Davidof Cool Water por viroj) kaj stelita en televidserio de National Geographic Channel, Expedition Great White. Li ankaŭ fondis sian propran bonfaran fondaĵon, *Reach Out Worldwide* (ROWW), organizo disponiganta helpon por areoj trafitaj de naturaj katastrofoj.

Walker mortis en aŭtomobila akcidento la 30-an de novembro 2013 kune kun sia amiko Roger Rodas. Liaj filmoj Hours kaj Brick Mansions estis publikigitaj postmorte kaj lia fina filmo Fast & Furious 7 estis prezentita la 3-an de aprilo 2015 en Usono.

## Filmaro 
### Televido 
### Muzikvideoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1973
Kategorio:Mortintoj en 2013
Kategorio:Usonaj kinproduktoroj
Kategorio:Usonaj televidaktoroj
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Stacio Nagao (Osaka)

**Stacio Nagao** (japane: 長尾駅 [Nagao-eki], angle: *Nagao Station*) estas fervoja stacio en Hirakata, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Katamachi.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Katamachi (Linio Gakkentoshi)

## Historio 
* 12-a de aprilo 1898: malfermiĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Internacia Universitato de Osaka
* Teknologia Instituto de Osaka

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Osaka
13849 Dunn

'*13849 *Dunn'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Deborah A. Dunn *, mentorinon de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj *Discovery Channel Young Science Challenge*. Dunn estis instruistino ĉe la *Mesa Union Junior High School'' de Somis (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Károly Bartha (ministro)

**Károly Bartha** [kAroj barta], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bartha Károly** estis hungara oficiro, ministro. Lia nobela antaŭnomo estis *dálnokfalvi*.
eta|Károly Bartha estas videbla meze
Károly Bartha http://www.vitezirend.co.hu/CV%20&%20Award/vBartha%20Karolyl%20vezds.htm naskiĝis la  1884 en Budapeŝto. Li mortis la  1964 en Austrio en Linz.

## Biografio 
Károly Bartha finis la lernadon en soldata akademion en Mödling en 1904. Dum la 1-a mondmilito li servis precipe en Budapeŝto, poste li batalis en Hungara Ruĝa Armeo kontraŭ ĉeĥoj kaj rumanoj. En 1920 li aliĝis al la hungara nacia armeo. Li estis ministro pri defendo inter 1938-1942. Komence de la socialismo li rifuĝis al Venezuelo, kvankam oficiale li neniam estis kondamnita. Li mortis dum rondvojaĝo en Eŭropo.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Girolamo Mercuriale

**Girolamo Mercuriale** (1530-1606) estis itala kuracisto, botanikisto kaj filologo, kiu studis en la Universitatoj de Bolonjo, Padovo, kie li ankaŭ estis profesoro kaj konatiĝis kun Vettor Trincavella (1496–1568), akompanante al Romo la granda kardinalo Alessandro Farnese (1520-1589). Dank'al lia famo, la urbo Forlì lin sendis kiel ambasadoron apud la papo Pio la 4-a, tie kie li restis sep jarojn. Ĉi tie li probable verkis sian famegan verkon pri la "Arto de la gimnastiko". En Pisa li fariĝis privata kuracisto de Ferdinando la 1-a de' Medici (1549-1609) kaj jam ĝuis iom da famo kiel klinikisto. Li traktis ankaŭ aliajn gravajn personojn liaepoke kaj inter ili troviĝas Maksimiliano la 2-a (1564-1576), kiu lin nomumis kavaliro kaj palatina grafo.

## Elektita verkaro 
[250px|eta|maldekstra|Artis Gymnasticae, lia ĉefa verko, eldonita en [1569]]
[eta|250px||*De morbis muliebribus*, verko eldonita en [1587.|maldekstra]]
* Artis gymnasticae apud antiquos celeberrimae, nostris temporis ignoratae, libri sex. Venecio, 1569. Critical Edition: Girolamo Mercuriale: De arte gymnastica. The Art of Gymnastics, ed., Concetta Pennuto; English trans. Vivian Nutton, Florenco 2008
* De morbis cutaneis, et omnibus corporis humani excrementis tractatus locupletissimi..., Venecio, 1572
* De pestilentia, Venecio, 1577
* De morbis puerorum tractatus locupletissimi..., Venecio, 1583
* De venenis, et morbis venenosis tractatus locupletissimi..., Venecio, 1584
* De morbis muliebribus libri, Venecio, 1587
* De venenis, et morbis venenosis tractatus locupletissimi, Venecio, 1588
* De morbis puerorum tractatus locupletissimi, Venecio, 1588
* Variarum lectionum, in medicinae scriptoribus & aliis, libri sex, 1598
* De compositione medicamentorum
* De decoratione
* De morbis ocularum et aurium
* Nomothelasmus seu ratio lactandi infantes

## Literaturo 
* New Advent
* Personensuche
* WorldCat Identities
* Bibliothèque Nationale de France
* Europa Humanistica 
* Academia Edu
* Communities of Learned Experience: Epistolary Medicine in the Renaissance, Nancy G. Siraisi
* Medicina & Storia 

## Vidu ankaŭ 

AlessandroFarnesedJ.jpg|Alessandro Farnese(1520-1589)
OnofrioPanvinio.jpg|Onofrio Panvinio(1530-1568)
Johannes_Heurnius_01.jpg|Johannes Heurnius(1543-1601)
Tagliacozzi_Portrait.jpg|Gaspare Tagliacozzi(1546-1599)
S_Pulzone_Fernando_I_de_Medicis_Uffizi_1590.jpg|Ferdinando de' Medici(1549-1609)
De Decoratione Liber, 1601.png|Giulio Mancini(1559-1630)
Bauhin Gaspard (21892514).jpg|Kasparo Bauhino(1560-1624)
Tabulae_Anatomicae.jpg|Julius Casserius(1561-1616)
Maximilian_II_HRR_MATEO.jpg|Maksimiliano la 2-a(1564-1576)
Aelius-Everhard-Vorstius 1.jpg|Aelius E. Vorstius(1565-1624)

## Referencoj 
Kategorio:Kuracistoj de la 16-a jarcento
Kategorio:Italaj kuracistoj
Kategorio:Italaj filozofoj
Kategorio:Italaj botanikistoj
Kategorio:Italaj filologoj
Stacio Kawachi-Mori

**Stacio Kawachi-Mori** (japane: 河内森駅 [Kaŭaĉi-Mori-eki], angle: *Kawachi-Mori Station*) estas fervoja stacio en Katano, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Katano.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Keihan**:
*** Linio Keihan-Katano

## Historio 
* 21-a de oktobro 1930: malfermiĝis la stacio de Elektra Fervojo Keihan.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Keihan 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Kawachi-Iwafune:
**  Linio Katamachi (JR)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Keihan
Stacio Miyanosaka (Osaka)

**Stacio Miyanosaka** (japane: 宮之阪駅 [Mijanosaka-eki], angle: *Miyanosaka Station*) estas fervoja stacio en Hirakata, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Katano.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Keihan**:
*** Linio Keihan-Katano

## Historio 
* 11-a de septembro 1940: la stacio malfermiĝis kiel **Stacio Nakamiya** (中宮駅) de Elektra Fervojo Keihan.
* 20-a de junio 1971: estis renomita al **Stacio Miyanosaka**.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Keihan 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Keihan
Annona macroprophyllata

**Ilamo** aŭ ** rozea ĉerimolio** (*Annona macroprophyllata*, sinonimo. *Annona diversifolia*) estas arbo el la familio de anonacoj. La fruktoj de tiu arbo havas rozkoloran fruktkarnon kaj kreman konsistencon.

## Karakterizaĵoj 
La arbo fariĝas ĝis 7,5 m alta kaj disbranĉiĝas ofte jam ĉe la grundo. La ekstera arboŝelo estas bruna-griza kaj aromeca. La folioj estas brilaj, maldikaj kaj 5 ĝis 15 sm longaj. Ili estas eliptaj ĝis obovalaj. Ekzistas unu ĝis du brakteoj, kiuj estas 2,5 ĝis 3,5 cm longaj.

La junaj folioj estas ruĝecaj ĝis kuprokoloraj. La floroj staras unuopaj ĉe longaj tigoj kaj estas maronkoloraj. La kalikfolio estas estas malgrandaj kaj harecaj. La eksteraj korolfolioj estas mallarĝaj, obtuzaj, harecaj, kaj la internaj similas al anteroj kaj portas polenoj.

La frukto estas konusforma, korforma aŭ ovforma kaj ĉ. 15 cm longa. Ĝi pezas ĝis 0,9 kg. Ĝi havas multajn triangulformaj elstaraĵoj. La verda, rozkolora aŭ purpura fruktŝelo estas kovrata de velura, grizblanka prujno. La fruktŝelo estas 6 mm dika. Verdaj fruktoj havas blankaj kaj dolĉan fruktkarnon, rozkoloraj fruktoj havas pli aŭ malpli rozkoloran kaj acidan fruktkarnon. Ene de la fruktkarno estas 25 ĝis 80 harecaj, brunaj semoj, kiuj havas grandecon de ĉ. 2 cm.

## Disvastigo 
Ilamo indiĝenas en la montetoj de la sudokcidenta marbordo de Meksiko ĝis Gvatemalo kaj Salvadoro.
La arbo nur kreskas en la tropikoj. En ĝia hejmregiono oni ankaŭ kultivas ĝin. Origine ĝi kreskas ĝis alteco de 610 m, sed estas kultivata en Gvatemalo ĝis 1800 m. La arbo kreskas plej bone en regionoj kun pluvsezonoj kaj sekaj sezonoj.

## Utiligado 
La fruktoj estas manĝataj freŝe. Ordinare oni tratranĉas la frukton kaj per kuleron oni manĝas la karnon.

## Literaturo 
* J. Morton: *Ilama.* en: Julia F. Morton: *Fruits of warm climates.* J. F. Morton, Miami FL u. a. 1987, ISBN 0-9610184-1-0, p. 83–85, (rete).

## Referencoj 
Kategorio:Fruktplantoj
Kategorio:Hibridaj plantoj
Olindo Pasqualetti

**Olindo PASQUALETTI** (naskiĝinta la 12-a de septembro 1916 en Offida, mortinta la 21-a de novembro 1996 en Torino) estis itala latinisto kaj presbitero katolika.

## Biografio 
El la naskiĝregiono li kun la familio transloĝiĝis ankoraŭ en junaj aĝoj al San Benedetto del Tronto, kie li finis la ciklon de la bazajn studojn. Kiel 12-jaraĝulo li foriris por membriĝi al la Instituto *Missioni Consolata*. En la 1940-a jaro oni ordinis lin pastro en Torino. Magistriĝinte en klasika filoligio ĉe la Katolika Universitato de Milano li instruis ĉe seminarioj malgrandaj kaj grandaj de sia ordeno kiel ankaŭ ĉe ŝtataj gimnazioj en Varallo Sesia, Vercelli, Fermo.

Alvokite fare de la Katolika Universitato de la Sankta Koro li restis tie kiel docento de la latina lingvo ĝis la retiriĝo. Jam kiel junulo li ekigis sian verkistecon latinlingvan. Partoprenis li konkursojn pri latinaj poezio kaj prozo, kie li venkis 14 fojojn, kaj ricevis dekfoje arĝentan kaj dudektrifoje bronzan medalon.

Kvazaŭ ĉiuj verkoj estas kolektitaj en *Gemina Musa* en 1987 kaj en *Tre appendici a Gemina Musa* en 1992. Inter la eldonitaĵoj nombriĝas ankaŭ universitataj kaj skolastikaj aferoj, ofte sub la aŭspicio de la eldonejoj *Societa editrice Dante Alighieri* kaj *Minerva italica*.

Li ankaŭ laboris por la *Enciclopedia Virgiliana*. Li estis membro de la pontifika Fondaĵo Latinitas, de la *Centro studi Varroniano*, de la *Akademio de la Sciencoj de Romo* kaj de la *Akademio Marchigiana di Scienze e Lettere*. Honore li ricevis fare de la komunumo de San Benedetto del Tronto la premio *Truentum* en la 1996-a jaro.

## Premioj 
* Certamen Vaticanum 1962, pro "Mollis aquae natura"
* Certamen Vaticanum 1963, pro "Recentior ornithon"
* Certamen Pascolianum 1966, pro "Ioannes Pascoli carcere inclusus"
* Certamen Vaticanum 1967, pro "Quod olim, quod postea"
* Certamen Vaticanum 1971, pro "Audis idemque vides"
* Certamen Hoeufftianum 1974, pro "Excubans poetae morienti feles"
* Certamen Avenionense 1978, pro "Antiquam exquirite matrem"
* Certamen Catullianum 1979, pro "Sirmionis memoria"
* Certamen Capitolinum 1982, pro "Hibernae noctis somnium"
* Certamen Vergilianum 1982, pro "Amaryllis Vergilio"
* Certamen Vaticanum 1992, pro "Annus millesimus …"
* Certamen Vaticanum 1995, pro "Flos deciduus"

## Verkaro 
* O. Pasqualetti: Appunti di lingua Latina, Celuc, Milano, 1972
* O. Pasqualetti: In margine alla grammatica latina, C.U.S.L., Milano, 1974
* O. Pasqualetti: Note sussidiarie di sintassi latina(anno accademico 1976-77), C.U.S.L., Milano
* O. Pasqualetti – L. dal Santo: Elegi selecti, Minerva Italica, Bergamo, 1969
* O. Pasqualetti: Poeti neoumanisti, Dante Alighieri, Città di Castello, 1971
* O. Pasqualetti: Gemina Musa (poesie e prose latine e greche), Piediripa(Macerata), 1987
* O. Pasqualetti: Appendici a Gemina Musa, Fermo, 1992
* AA. VV.: Atti del convegno su La letteratura neoumanistica nella tradizione culturale europea, In memoria di P. Olindo Pasqualetti, 1 marzo 1997, San Benedetto del Tronto - Offida

Pasqualetti
Pasqualetti
Pasqualetti
Pasqualetti
Pasqualetti
Kleodiko

**Kleodiko** estas en la helena mitologio filino de la fondinto de Lakedemona reĝolando, de la reĝo  Lakedemono.

Ŝia patrino estis Sparta, filino de la rivera dio Eŭroto. Ŝi havis fratojn nomataj Amiklo, estonta sekvanto de la trono, kaj Himero kaj fratinojn Eŭridikon (kiu ne estas identa kun edzino de Orfeo) kaj Asinon.

La frato Himero estis forte influata de la diino Afrodito. En unu nokto ŝi en li vekis sovaĝan amsopiron, kontraŭ kiu li ne defendis sin venke kaj senkonscie senhimenigis sian propran fratinon Kleodikon. Kiam li vekiĝis kaj konstatis kio okazis, ĵetis sin en riveron, kiu poste estis nomata laŭ li. Kiel kun tiu ĉi faro kvitiĝis Kleodiko, ne estis skribite.

## Tradukfonto 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Instituto de rusa lingvo (Rusia Akademio de Sciencoj)

**Instituto de rusa lingvo je nomo de Vinogradov** estas rusia scienca organizaĵo situanta en Moskvo kaj apartenanta al Rusia Akademio de Sciencoj. Ĝi okupiĝas pri scienca esplorado kaj kontrolado de rusa lingvo, starigo de ĝia literatura normo per eldonado de virtaroj kaj informlibroj pri leksiko kaj gramatiko de nuntempa rusa lingvo, konsilado pri ĝusta lingvouzado. La instituto estas konsiderata kiel reguliganto de moderna rusa lingvo.

Instituto de rusa lingvo ekde sia fondiĝo en 1944 situas en centro de Moskvo (laŭ adreso: strato Volĥonka, domo 18/2) en malnova domo konstruita dum 18-a jarcento.

Estro de la instituto estas Aleksandr Miĥajloviĉ Moldovan.

## Konsultejo pri rusa lingvo 
La instituto havas specialan servon kiu faras senpagan konsiladon pri normoj de rusa lingvo kaj ĝia ĝusta uzado.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Lingvoscienca instituto de Rusia Akademio de Sciencoj
* Rusa lingvo en Rusio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (ruse)

Kategorio:Rusa Akademio pri Sciencoj
Kategorio:Rusa lingvo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1944
Kategorio:1944 en Moskvo
Kategorio:Konstruaĵoj en Moskvo
Kategorio:Distrikto Ĥamovniki (Moskvo)
Lia Quartapelle

**Lia QUARTAPELLE** (naskiĝis  en Varese, Lombardio) estas itala politikistino kaj ekonomikistino, membro de la Ĉambro de Deputitoj ekde la 2013. Ŝi apartenas al la Demokrata Partio.

## Referencoj 
Kategorio:Italaj politikistoj
Normana arĥitektura stilo

La **normana arĥitektura stilo** estas arta epoko de la arĥitektura historio en Anglujo. Ĝi estas la tiea variaĵo de la eŭropa romaniko. 

La normana arĥitekturo anstataŭis en la historia evoluo de la anglaj konstrustiloj la antaŭromanikan anglosaksan arĥitekturon kaj estis sekvata de la unua ŝtupo de gotika arĥitekturo en Anglujo, la angla frugotiko.
## Historia evoluo 
La normana arĥitekturo en Anglujo komenciĝis mallonge post la konkero de la insulo fare de Vilhelmo la 1-a (1066–87) en la jaro 1066. Li importis el Normandio (Normandujo) la tiean konstrumanieron al Anglujo, kiu tie nomiĝas romaniko. Normanaj influoj tamen okazis tamen jam antaŭ la konkero, nome ekde proksimume 1050 ĝis 1065 je la novkonstruo de la abatejo Westminster fare de Eduardo la Konfesanto (saksonormana miksostilo). Li jam konis tiun ĉi arĥitekturan stilon, ĉar li longan tempon estis vivinta kiel rifuĝinto en Normandujo.

La grandaj romanikaj preĝejoj de Jumièges (1037–1067), la abatopreĝejo sur la Monto Sankta Mikaelo (1024–84) kaj Sankta Triunuo kaj Sankta Stefano en Caen (ekkonstruoj en 1062 kaj 1064) montras similajn formojn, kiaj aperis malmulte pli malfrue en konkerita Anglujo.

La konkero de Anglujo fare de la Normanoj en 1066 ankaŭ kaŭzis normanigon de socio kaj eklezio kaj per tio ankaŭ tiun de la arĥitekturo. La normana potencokupo sin montris komence ĉe fortikaĵoj kaj kasteloj, pli malfrue ĉe abataj kaj episkopaj preĝejoj. Preskaŭ ĉiuj gravaj preĝejoj estis novkonstruataj, la tutan landon   plenumis normana konstruado, kaj Katedralo Durham. Monaĥejoj, abatejoj, preĝejoj kaj katedraloj, kasteloj kaj fortigaĵoj estis novkontruataj aŭ entute nur fondataj.

## Literaturo 
*Bilson, J.: Durham cathedral and the cronology of its vaults, Archeol. Journal 79, 1929 
*Clapham, A. W.: English Romanesque Architecture after the conquest. Oksfordo 1934 
*Clifton-Taylor, A.: The Cathedrals of England. Londono 1967 
*Cook, G. H.: The English Cathedrals through the Centuries. Londono 1957 
*Escher, K.: Englische Kathedralen. Zuriko 1929 
*Lexikon der Weltarchitektur. De Pevsner, Nikolaus / John Fleming / Hugh Honour [1966]. Munkeno 1971. 
*Rieger, R.: Studien zur mittelalterlichen Architektur Englands. En: Wiener Kunstwiss. Blätter, Jg. 2, 1953 
*Short, Ernest H.: Norman Architecture in England, 2005
*Spengler, Dietmar: Die anglo-normannischen Kirchen. Referat im HS SS 1980, Kolonjo (nepblikigita) 
*Webb, G.: Architecture in Britain: The Middle Ages (Pelican History of Art), Londono 1956
*Fischer, U.: Stadtgestalt im Zeichen der Eroberung: Englische Kathedralstädte in frühnormannischer Zeit (1066-1135), 2011. ISBN 978-3412332051
## Vidu ankaŭ 
* Angla frugotiko
* Dekoracia gotiko
* Rektangula gotiko


Kategorio:Romanika arkitekturo en Anglio
Kategorio:Arkitekturaj stiloj
13862 Elaiso

**13862 Elaiso** estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, orbitanta ĉe de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, La asteroidoj, kiuj tie orbitas, formas la .

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Elaiso, filino de Aniuso, kiu havis la kapablo aliformi berojn en oliv-oleo. Ŝi kaj siaj ambaŭ fratinoj Oeno kaj Spermo, kiuj havis la povon krei vinon kaj tritikon, helpis provizi la grekan ŝiparon de Agamemno irante al Trojo; ŝi estis aliformita en kolombinoj por eskapi el homforkapto far'de la grekoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Atena Partena

eta|200px|Tetradrakmo de Ateno, 126-125 a.K., el la reala kapo de la skulptaĵo de Atena Partena fare de Fidiaso
[eta|200px|Votoskulptaĵo trovita ĉe la Lernejo Varvakeion respegulas la tipon de la restaŭrita *Atena Partena*: Romia periodo, 2a jarcento a.K. ([Nacia Arkeologia Muzeo de Ateno).]]
eta|200px|dekstre|Ilustracio pri Atena Partena.
***Atena Partena*** (en greka Ἀθηνᾶ Παρθένος; laŭvorte, "Ateno la Virgulino") estas la titolo de amasa orebura (oro kaj eburo) skulptaĵo de la greka diino Ateno, fare de Fidiaso kaj de liaj helpantoj kiu havis hejmon en la Partenono en Ateno. Ties epiteto estis esenca karaktero de la propra diino. Oni faris nombrajn kopion kaj verkojn inspiritajn de tiu, kaj antikve kaj moderne.

Ĝi estis la plej fama kultobildo de Ateno, konsiderita unu el la plej grandaj atingoj de la plej aklamita skulptisto de antikva Grekio. Fidiaso komencis sian laboron ĉirkaŭ 447 a.K. Lachares forprenis la orfoliojn en 296 a.K. por pagi siajn soldatojn, kaj la bronzaj anstataŭaĵoj de tiuj estis verŝajne orumitaj poste; ĝi estis difektita per fajro proksimume 165 a.K. sed ankaŭ poste riparita. Ĝi daŭre staris en la Partenono en la 5-a jarcento p.K., kiam ĝi estis forigita fare de la romianoj. Raporto mencias ĝin en Konstantinopolo en la 10-a jarcento.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Leipen, N. *Athena Parthenos* (Toronto) 1971.

## Eksteraj ligiloj 
* Colin Delaney, "Pheidias, Sculptor to the Gods" 
* Alan LeQuire Page
* Nashville Parthenon

Kategorio:Akropolo
Kategorio:Ateno
Kategorio:Helena mitologio
Kategorio:Skulptado
Kategorio:Fidiaso
13869 Fruge

'*13869 *Fruge'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras * Norma A. Fruge*, mentorinon de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj *Discovery Channel Young Science Challenge*. Norma Fruge estis instruistino ĉe la *F. K. White Middle School'' de Lake Charles (Luiziano, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Monto Penteliko

eta|Vido de la Monto Penteliko, nome la dua plej alta monto ĉirkaŭ Ateno.
**Monto Penteliko** (, ) estas montaro ĉe Atiko, Grekio, situanta nordoriente de Ateno kaj sudokcidente de Maratono. Ties plej alta punkto estas la pinto *Pirgari*, alte 1,109 m. La monto estas kovrita grandparte per arbaro (ĉirkaŭ 60 aŭ 70%), kaj povas esti vidata el suda Ateno (Atiko), la ebenaĵo Pedia, Parnito, kaj la suda parto de la nordaj ĉeurboj de Ateno. Estas loĝejoj ĉirkaŭ la monto, ĉefe ĉe Vrilisio, Penteli, Ekali, Dionisos kaj norde de Gerakas.

En antikvaj tempoj ĝi estis nomita ankaŭ **Vrilissos** aŭ **Vrilittos** (en greka Βριλησσός, Βριληττός) kio estas la origino de la nomo de la najbara ĉeurbo Vrilisio.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oreivatein.com 

Kategorio:Geografio de Grekio
Andrea Vendramino

250px|eta|Tombejo de Andrea Vendramino,en la Baziliko de Sankta Zanipolo
**Andrea Vendramino** (1393-1478) estis 71-a Doĝo de Venecio, kiu sukcedis al Pietro Mocenigo en la 4-a de marto 1476 kaj li regis ĝis sia morto. Kiel la plejmulto el sia epoko, lia familio kreskis dum la Milito de Chioggia (1378-1381). Antaŭ ol fariĝi doĝo, Vendramino okupis plurajn postenojn serve de la Venecia Respubliko, li estis prokuratoro kaj venecia ambasadoro ĉe la Vatikano. Li edziĝis al Regina Gradenigo, kun kiu li havis ok gefilojn, kaj tiam kiam li mortis ŝi edziniĝis al lia frato Luca.

Dum balotado, li ricevis 25 voĉdonilojn el 41, kaj la notario provis ŝanĝi la rezulton favore de Benedetto Venier. Ĉe la enpostenigo, li montris sin favorkora kaj avida je fariĝi amata: li disdonis helpon al la plej malriĉaj, favoris al multaj arestitoj kaj nepre pardonis kelkajn kontraŭulojn, kiuj lin peze ofendis eĉ post sia elekto kiel doĝo. Pro tio, la papo Siksto la 4-a (1414-1484) lin premiis kun la Ora Rozo, kiun Vendramino aldonis al la trezorejo de Sankta Marko.

## Elektita verkaro 
* Enarratio primae Satyrae, Giorgio Merula, Andrea Vendramin, 1478

## Literaturo 
* Personensuche
* WorldCat Identities
* Pro facillima Turcorum expugnatione epistola, far Celso Maffei
* Oratio, far Naldo Naldi
* Virtual International Authority File
* Enciclopedia Italiana
* The National Gallery
* Lettere di stato e d'arte (1470-1480), Federico (da Montefeltro, Duke of Urbino)
* Venice: Lion City: The Religion of Empire, Garry Wills
* Venice Triumphant: The Horizons of a Myth, Elisabeth Crouzet-Pavan
* European Sculpture, 1400-1900, in the Metropolitan Museum of Art, Ian Wardropper
* Delle inscrizioni veneziane raccolte ed illustrate da Emmanuele Antonio ...
* Art in World History, Mary Hollingsworth
* Caterina Cornaro: Last Queen of Cyprus and Daughter of Venice Ultima regina ..., Candida Syndikus, Sabine Rogge
* Titian: The Last Days, Mark Hudson
* Lettere di stato e d'arte (1470-1480), Federico (da Montefeltro, Duke of Urbino)
* Leonardo Da Vinci, Master Draftsman, Carmen Bambach,Rachel Stern,Alison Manges
* An Economic History of Italy: From the Fall of the Empire to the Beginning ..., Gino Luzzatto
* Levant Trade in the Middle Ages, Eliyahu Ashtor
* Beyond the Yellow Badge: Anti-Judaism and Antisemitism in Medieval and Early ..., Mitchell Merback

## Vidu ankaŭ 

Exterior of Santi Giovanni e Paolo (Venice).jpg|Baziliko de Sankta Zanipolo
Canal Vena in Chioggia.jpg|Milito de Chioggia(1378-1381)
Bellini-doge-nicol%C3%B2-marcello.jpg|Nicolò Marcello(1399-1474)
Doge Niccolò Tron.png|Niccolò Tron(1399-1473)
Doge_Pietro_Mocenigo.png|Pietro Mocenigo(1406-1476)
(Venice) Doge Giovanni Mocenigo by Gentile Bellini - Correr Museum.jpg|Giovanni Mocenigo(1409-1485)
Melozzo_da_Forl%C3%AC_001.jpg|Siksto la 4-a(1414-1484)
Giorgio_Merula_(1430-1494).jpg|Georgo Merula(1430-1494)
Lombardo_Christ_the_Redeemer_Kimbell.jpg|Tullio Lombardo(1455-1532)
Bartolomeo Colleoni by Andrea del Verrocchio.jpg|Alessandro Leopardi(1466-1512)
Self-portrait_of_Titian.jpg|Ticiano(1477-1576)

* Listo de doĝoj el Venecio

## Referencoj 
Kategorio:Doĝoj de Venecio
Erekteo

**Erekteo** (el la greka *Ἐρεχθεύς*) povas aludi al:

* **Ereĥteo**, la nomo de du mitaj reĝoj de Ateno laŭ la helena mitologio.
* **Ereĥteiono**, templo en la atena Akropolo starigita laŭtradicie de unu el la antaŭa mitaj personoj.
Gedeon Ráday (1806)

**Grafo Gedeon RÁDAY** [rAdai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ráday Gedeon** estis hungara politikisto, departementestro, teatrestro. Lia nobela antaŭnomo estis *rádai*.

Gedeon Ráday http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/085/pc008569.html#9 naskiĝis la  1806 en Pest (urbo). Li mortis la  1873 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gedeon Ráday lernis juron en sia naskiĝurbo. Li komencis sian karieron en administrado de Pest-Pilis-Solt-Kiskun. En 1839 li estis elektita parlamenta deputito, sed la Habsburgoj malpermesis ĝin. Tamen en 1844 li reelektiĝis sukcese, en la sama jaro li gvidis ankaŭ Nacian Teatron de Pest. En 1848 li iĝis departementestro. Post falo de la revolucio li estis kondamnita, sed poste li ricevis amnestion. En 1854 li revenis al la Nacia Teatro. Post jaroj li malriĉiĝis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* poemoj aperintaj en revuoj en la 1820-aj jaroj
* parlamentaj paroladoj
* *A szerencse gyermeke* tradukita teatraĵo prezentita en 1860

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero R, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero R, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 3-a punkto)

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
István Bata

**István BATA** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bata István** estis hungara ministro pri defendo.

István Bata http://www.tortenelmitar.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=3472&catid=43%3Ab&Itemid=67&lang=hu naskiĝis la  1910 en Tura. Li mortis la  1982 en Budapeŝto.

## Biografio 
István Bata frekventis bazlernejon, poste li eklaboris en tramotrafika uzino. En 1930 li aliĝis al socialdemokratoj. En 1942 li estis arestita. Inter 1947 kaj 1949 li plulernis en Moskvo en akademio pri soldatoj. Hejmenveninta li ricevis altajn postenojn en la armeo. Inter 1953 kaj 1956 li estis ministro. Dum la Hungara revolucio de 1956 li rifuĝis al Sovetunio. Post falo de la revolucio li rajtis hejmenveni nur en 1958, sed poste liaj rangoj kaj postenoj estis forprenitaj. Li laboris plu en la origina laborejo, en la tramotrafika uzino, kie li plenumis altajn poziciojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Hipostilo

[eta|upright=1.5|Hipostilo kiel preĝejo de la [Granda Moskeo de Kajruano, en Tunizio.]]
En arkitekturo, **hipostilo** havas tegmenton kiu estas eltenita de kolonoj, kiel ĉe la Granda Hipostilo de Karnak. La vorto *hipostilo* devenas el la Antikva greka ὑπόστυλος *hypóstȳlos* kun signifo "sub kolonoj" (kie ὑπό *hypó* kun signifo sube kaj στῦλος *stŷlos* kun signifo kolono). La tegmento povas esti konstruita el linteloj de ŝtono, ligno aŭ alia rigida materialo kiel fero, ŝtalo aŭ plifortigita cemento. Povas esti plafono. La kolonoj povas esti ĉiuj samaltaj aŭ, ĉe la kazo de la Hipostilo ĉe Karnak, la kolonoj flanke de la centra spaco povas esti pli altaj ol tiuj flankaj.

Per kombino de kolonoj kaj arkoj, la hipostilo iĝas unu el du ĉefaj tipoj de moskeoj. En multaj moskeoj, ĉefe ĉe la komencaj kunsidaj moskeoj, la preĝejo havas la hipostilan formon. Unu el plej fajnaj ekzemploj de la hipostilaj moskeoj estas la Granda Moskeo de Kajruano (ankaŭ nomita Moskeo de Ukba) en la urbo Kajruano, Tunizio.

La hipostilo estas amplekse uzata en moderna arkitekturo.

## Vidu ankaŭ 
* Peristilo
* Portiko
* Apadano
* Arkitekturo de Antikva Egiptio

## Notoj 
Kategorio:Arkitekturo
Kategorio:Konstruelementoj
Atemojo

**Atemojo** (*Annona* × *atemoya*) estas (hibrido) el du anonaj specioj – sukerpomo (*Annona squamosa*) kaj ĉerimolio (*Annona cherimola*) – kiuj originas el la sudamerika tropikoj. La atemoja frukto estas korforma aŭ ronda kaj havas helversdan ŝelon. La kruciĝon faris en 1908 P. J. Wester .

## Priskribo 
La atemoja arbo tre similas al la ĉerimolia arbo. Tiu rapide kreskanta folifalanta arbo atinmgas alton de 7,5 ĝis 9 metroj. De la pendantaj branĉoj la malsupraj atingas la grundsurfacon. La alterne starantaj folioj estas ĝis 15 cm longaj. La ledra foliplato estas elipta kaj iomete hareca kiel tiu de ĉerimolio.

La floroj havas longajn tigojn kaj estas flavaj kaj 6 cm longaj kaj 4 ĝis 5 cm larĝaj.

La frukto estas ĝis 10 cm longa kaj havas diametron de 9,5 cm, konus- aŭ korformaj. La fruktoj pezas ĝis 2,25 kg kaj estas mature hele blu-verdas aŭ pize verdaj kaj iomete flavaj inter la areoloj. La fruktŝelo estas ĉ. 3 mm dika. La odoranta fruktkarno estas neĝe blankakaj havas fajnan strukturon. La fruktoj enhavas malpli da semoj ol tiuj de la sukerpomo. La fruktkarno gustas dolĉe kaj iomete acide. Ĝi similas tiun de ĉerimolio. La malmolaj glataj semoj estas malhelbrunaj kaj havas longecon de 2 cm kaj diametron de 8 mm.

## Fontoj 
* Julia F. Morton: *Fruits of Warm Climates*, 1987, ISBN 0-9610184-1-0: *Atemoya - Annona squamosa × Annona cherimola* - Online von *New Crop Resource Online Program*.

## Eksteraj ligiloj 
## Referencoj 
Kategorio:Fruktplantoj
Kategorio:Hibridaj plantoj