open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Público (Portugalio)

***Público*** [PUbliko] estas portugala ĵurnalo de nacia nivelo kiu ekpublikiĝis la 5an de marto 1990. Ĝi estas konata pro siaj etendaj tekstoj kaj malmultaj bildoj. Ĝi apartenas al Grupo Sonae, kaj ties ideologio estas dekstrema.

Ĝia unua ĉefredaktoro estis Vicente Jorge Silva, kiu antaŭe plenumis saman postenon en *Expresso*. Nuna ĉefredaktoro estas Manuel Carvalho.

*Público* estis la dua grava ĵurnalo de Portugalio kiu havis retan eldonon, dekomence senpaga inkludante preskaŭ ĉiujn artikolojn de la presita eldono, escepte la bildoj. En 2005, ĝi ŝanĝis la senpagan alireblon al modelo de abona subskribo.

La ĵurnalo havas suplementojn, nome *Día D*, *Pública*, *Y*, *Fugas*, *Mil Folhas*, *XIS* kaj *Inimigo Público*.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Público

* 

Kategorio:Portugalaj gazetoj
Kategorio:Aperis en 1990
Kategorio:Kulturo de Lisbono
Všestary (distrikto Prago-oriento)

**Všestary** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 26 kilometrojn sudoriente de la centro de Prago kaj 5 kilometrojn sudoriente de Říčany. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Všestary**
* Menčice

En la jaro 1950 de Všestary apartiĝis municipo Světice.

## Pluaj fotoj 

Všestary, náves - pomník.jpg|Monumento en la vilaĝplaco
Všestary, požární dům.jpg|Fajroestingista domo en la vilaĝplaco
Všestary, 2.jpg|Ŝoseo al Mnichovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
László Pongrácz (oficisto)

**László Pongrácz** [lAslO pongrAc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pongrácz László** estis hungara ŝtatoficisto, altlerneja instruisto, redaktoro.

 naskiĝis  en Varsány, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Balassagyarmat en 1946, poste li studis 2 jarojn en Teknikuniversitato palatino József, fine li akiris diplomon en Universitato Károly Marx en 1950. Post la diplomo ĝis la emeritiĝo en 1988 li estis oficisto en la plej gravaj ŝtataj organizaĵoj. Li kandidatiĝis (CSc) en 1973, en la sekva jaro li docentiĝis. Ekde 1973 2 jardekojn li estis ĉefredaktoro de revuo pri laboraferoj. Li instruis en Universitato Károly Marx kaj Altlernejo reĝo Sigismondo. Li edziĝis en 1953, poste filino naskiĝis. Li ricevis premion en 1985.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *A kereseti arányok távlati fejlesztése* (1975)
* *A munkerő-gazdálkodás időszerű feladatai* (1983)
* *Bérszabályozásaim* (1990)
* *Vállalati munkaügyi ismeretek* (1991)
* *Távmunka* (2001)
* *Bérgazdálkodás 1956 után* (2009)

## Fontoj 
* biografio hungare
* [biografio hungare kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/Pongr%C3%A1cz_L%C3%A1szl%C3%B3_(k%C3%B6zgazd%C3%A1sz))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Klecany

**Klecany** () estas urbo en la Mezbohemia regiono, distrikto Prago-oriento en Ĉeĥio. Ĝi situas 5&nbsp;km norde de la rando de Prago sur la dekstra bordo de rivero Vultavo. En  havis .

## Historio
La unuaj skribmencioj pri la urbo aperas antaŭ la jaro 1309.

## Loĝantaro
## Partoj de urbo 
* Drasty
* **Klecany**
* Klecánky
* Zdibsko

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria, en la jaroj 1876–1884 ĉi tie agadis kiel kaplano Václav Beneš Třebízský.
* Kastelo Klecany
* Pravý Hradec – burgejo el tempo ĉirkaŭ la jaro 900

## Naskiĝintoj
* Zlata Adamovská (*1959) - aktorino

## Pluaj fotoj

Klecany kostel PM 1.jpg|Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
Zámek Klecany.jpg|Kastelo Klecany


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Urboj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Zoltán Pogátsa

**Zoltán Pogátsa** [pogAĉa], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pogátsa Zoltán** estis hungara politologo, ekonomikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1992, poste li akiris sociologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös 1999, dum li studis ankaŭ politologion en Universitato de Westminster, pli poste ankaŭ en Mez-Eŭropa Universitato kaj Teknikuniversitato de Budapeŝto. En 2004 li akiris sciencan gradon Ph.D. en Universitato de Sussex. Jam ekde 1999 li instruis en Universitato de Okcidenta Hungario, kie li docentiĝis. Li instruis ankaŭ en aliaj hungaraj, eĉ eksterlandaj universitatoj. En 2013 li esploris la krizon en Grekio helpe de stipendio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Regionális politika Magyarországon* (kunaŭtoro, 2002)
* *Éltanuló válságban* (2007)
* *The Political Economy of the Greek Crisis* (2014)
* *Válság és infláció. A globális pénzügyi rendszer* (2022)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare kun foto
* datenoj hungare
* aprezo hungare kun video

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politologoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Černé Voděrady

**Černé Voděrady** () estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento (ĝis fino de la jaro 2006 en distrikto Kolín), en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 34 kilometrojn sudoriente de la centro de Prago kaj 13 kilometrojn sudoriente de urbo Říčany. Vivas ĉi tie  (). Al la municipo apartenas kabana domaro Havírna.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1291.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Image:Černé Voděrady, Zvánovická - Černokostelecká.jpg|Ĉefa strato
File:Černé Voděrady, koupaliště.jpg|Baniĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Pirolizidino

**Pirolizidino** aŭ **heksahidropirolizino** estas organika kombinaĵo aŭ alkaloido trovata en plantoj el diversaj specioj. Ĝi estas senkolora likvaĵo, malmulte solvebla en akvo. Pirolizidino posedas 7 karbonatomojn, 13 hidrogenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. Pirolizidino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de pesticidoj, farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. Pyrolizidino estas alkaloido trovata en naturo, ĝenerale en multaj el la plantoj de la familioj Boragacoj, Compositae kaj Leguminosae. La alkaloido pirolizidino estas hepatotoksa, tio estas, ĝi povas damaĝi la hepaton.

## Proprecoj
Pirolizidinaj alkaloidoj (PA) estas naturaj toksinoj kiujn plantoj sintezas en sia sekundara metabolo kiel defenda mekanismo kontraŭ plantomanĝantoj. Ĉirkaŭ 600 malsamaj PA-oj estas priskribitaj en multaj plantoj, la granda plimulto de kiuj apartenas al 5 botanikaj familioj, kiuj produktas malsamajn specojn de alkaloidoj: Boragacoj, Compositae kaj Leguminosae, Orkidacoj kaj Apocynaceae.

El tiuj familioj oni produktas malsamajn AP-ojn, inter kiuj elstaras tiuj de la tipo senecionino, likopsamino, heliotrino kaj monokrotalino pro sia ĉeesto en manĝaĵoj kaj nutraĵoj el plantdeveno.

La baza strukturo estas la pirolizidina ringo, konsistanta el du pirolaj ringoj kunfanditaj kun nitrogenatomo kiel ponto. Ili estas kutime esteroj formitaj de strukturo konata kiel ""necina bazo"" kaj acida parto nomata ""necina acido"".

Ekzistas 4 necinaj bazoj: retronecino, heliotridino, otonecino kaj platinecino.

Ili havas duoblan ligon en pozicioj 1 kaj 2 de la ringo, esterigado de la hidroksimetilo en la pozicio 1 kaj unu hidroksilo en pozicio 7 kaj alkilaj ĉenoj kiuj esterigas la menciitajn grupojn. Tiuj alkilaj ĉenoj havas branĉojn, kiuj faciligas al la pirolizidinringo malkomponiĝi laŭ tre reakciemajn pirolajn ringojn kun alta reakciemo, kaŭzante toksecon.

## Biologia aktiveco
La nivelo de tokseco dependas fundamente de ĝia kemia strukturo, la individuigitaj vojoj en alkaloida metabolo, la niveloj pri sentokseco kaj la variaĵoj de ĉiu individuo. Por ke ili estu venenaj, ili devas havi duoblan ligon inter pozicioj 1 kaj 2 kaj estergrupo en la pozicio C-7, en la pozicio C-9 aŭ en ambaŭ pozicioj de la necina bazo.

Pirolizidinaj alkaloidoj estas konsiderataj antaŭtoksinoj, do por produkti toksecon ili devas esti aktivigitaj per hepata metabolo per la mekanismo de oksidiva sentokseco. 

Tiamaniere ke, la alkaloidoj, ingestitaj en sia terciara formo, estas transformitaj en pirolaj metabolitoj danke al la citokromo P450 monooksigenaza enzimo. Krome, kiam ili estas konsumitaj en sia netoksa formo, tio estas, en formo de nitrogenaj oksidoj kaj ne libera bazo aŭ terciara alkaloido (toksa formo), ili ankaŭ povas esti reduktitaj al sia terciara alkaloido (toksa formo), sorbataj kaj poste aktivigataj per la hepataj vojoj.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **formiila klorido** per traktado de **5-okso-pirolidinilpropionata acido** kaj **fosgeno** sekvata per reduktado de la ketono formita:

## Vidu ankaŭ
* Heterociklaj kombinaĵoj

## Referencoj 
Kategorio:Pirolizidinoj
Porto-São Bento (stacidomo)

**Porto-São Bento** () estas stacidomo situanta en Praça de Almeida Garrett, en la urbo Porto, Portugalio, inter la sudo de la Avenuo Aliancanoj kaj Kvartalo Santo Ildefonso; tiu stacidomo estas precipe konata pro siaj belaj kahelaj paneloj.

## Bildgalerio 

Estação Ferroviária de São Bento - Porto - Portugal (32983186500).jpg|Ekstero de stacidomo
Estación de tren São Bento, Oporto, Portugal, 2012-05-09, DD 05.JPG|Vestiblo
Clock at Sao Bento train station exit to tracks in Porto, Portugal.jpg|Horloĝo
Estación de tren São Bento, Oporto, Portugal, 2012-05-09, DD 04.JPG|Kahelo
Estación de tren São Bento, Oporto, Portugal, 2012-05-09, DD 07.JPG|Kaheloj
O Infante Dom Henrique na Conquista de Ceuta (Século XII) (32360000638).jpg|Henriko la Navigisto en la Konkero de Ceŭto (12-a jc.)
Estación de tren São Bento, Oporto, Portugal, 2012-05-09, DD 01.JPG|Kajoj
Metro do Porto - São Bento (8675505913).jpg|Aliro al metrostacio
Metro do Porto - São Bento (8675506025).jpg|Metrostacio
Sao Bento metro station platforms.jpg|Kajoj de metrostacio

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Porto
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Transporto en Porto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Císařská Kuchyně

**Císařská Kuchyně** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Prago-oriento, ĝi estas parto de urbo Čelákovice. La vilaĝo troviĝas proksimume 3&nbsp;km oriente de Čelákovice. Vivas ĉi tie  (). Estas ĉi tie registritaj 47 adresoj. Oriente trafluas rojo Výmola enfluiĝanta proksime en Elbon.

## Loĝantaro 
## Nuntempo 
Ekde duono de la 1990-aj jaroj okazas inter la centra Čelákovice, Císařská Kuchyně kaj Sedlčánky ampleksa konstruado de familiaj domoj, dank' al kio okazis fakte al kunigo kun la najbara Sedlčánky.

## Pluaj fotoj 

 Čelákovice, Císařská Kuchyně, bus stop.jpg| Ŝoseo al Čelákovice
 Čelákovice, Císařská Kuchyně, new housing.jpg| Novéaj domoj
 Čelákovice, Císařská Kuchyně, chapel.jpg| Kapeleto

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Čelákovice
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Mnichovice

**Mnichovice** () estas urbo en la Mezbohemia regiono, distrikto Prago-oriento en Ĉeĥio. Ĝi situas 29&nbsp;km sudoriente de la centro de Prago, 8&nbsp;km sudoriente de Říčany. En  havis . Konsisto de la urbo estas ankaŭ vilaĝoj Božkov kaj Myšlín.

## Historio
La unuaj skribmencioj pri la urbo aperas antaŭ la jaro 1134.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria en la placo 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka ĉe ŝoseo al Ondřejov
* Mariana kolono en la placo
* Paroĥestrejo 
* akva Muelejo de Zitt

## Pluaj fotoj

Mnichovice-nadrazi.jpg|Fervoja haltejo en Mnichovice
Mnichovice, OD Mnichovka.jpg|Ĉiovendejo Mnichovka en Placo de Masaryk
Mnichovice, Podskalí.jpg|Podskalí
Mnichovice P.jpg|Mnichovice, vido de fervojlinio 221
Td0g1xjgx3.1400.jpg|Fajroestingistoj


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Urboj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Annie Baker

**Annie Baker** (naskiĝis en 1981 en Boston) estas usona dramisto kaj produktoro. Ŝi gajnis la premion Pulitzer en 2014.

## Biografio 
Annie Baker kreskis en Amherst (Massachusetts) kaj studis dramverkadon en la Universitato de Novjorko. En 2008 ŝia unua teatraĵo (*Body Awareness)* premieris en Novjorko kaj estis nomumita por pluraj premioj. Ŝi ankaŭ ricevis multajn literaturajn kaj teatrajn premiojn pro ŝiaj verkoj *Circle Mirror Transformation* kaj *The Aliens*  . En 2014, ŝia teatraĵo *The Flick* gajnis la Premion Pulitzer por plej bona teatraĵo. En 2017 Baker estis premiita de la MacArthur Fellowship.

En 2023, ŝi faris sian direktoran debuton kun la plenlonga filmo *Janet Planet*.

### Persone 
Ŝi vivas kaj laboras en Novjorko.

## Verkaro 
* *Body Awareness*, premiero: Atlantic Theatre Company, junio 2008
* *Circle Mirror Transformation*, premiero: Playwrights Horizons, oktobro 2009
* *The Aliens (La eksterteranoj)*, premiero: Rattlestick Playwrights Theatre, (Off-Broadway) aprilo 2010
* *Nocturama* (legante la 10-an de majo 2010 ĉe la Manhatana Teatro-Klubo )
* *Uncle Vanya* (Adapto), premiero: Soho Repertory Theatre, junio 2012
* *La Flick*, premiero: Playwrights Horizons, marto 2013
* *John*, premiero: Signature Theatre, julio 2015
* *The Antipodes*, premiero: Signature Theatre, aprilo 2017

## Referencoj 
Kategorio:Gajnintoj de Premio Pulitzer
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Kategorio:Filmoreĝisoroj
Kategorio:Usonaj dramistoj
Kategorio:Literaturo de la 21-a jarcento
Kategorio:Literaturo de Usono
Kategorio:Anglalingva literaturo
TRAM de Castelló

**TRAM de Castelló** (, , ankaŭ konata kiel **Transporte Metropolitano de la Plana** aŭ **TRAM de la Plana**, antaŭe **TVRCas**), estas la nomo de la rapida trolebusa transporto kiu cirkulas tra la urbo Castelló.

La koncesiita firmao estos subvenciita de Generalitat Valenciana dum 15 jaroj konsiderante ke la afero havos perdon de  milionoj da eŭroj ĉiujare.

En aŭgusto 2021, la Ministro pri Transporto de Generalitat Valenciana, Arcadi España, anoncis ĝian malmuntadon antaŭ la jaro 2030, asertante, ke ĝi estas malnoviĝinta kaj multekosta teĥnologio.

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Castelló
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/va)

Kategorio:Castelló
Castello
Mnichovice (apartigilo)

Nomon **Mnichovice** havas pluraj setlejoj:

* Mnichovice (germane *Mnichowitz*) – urbo en&nbsp;distrikto Prago-oriento, katastra teritorio *Mnichovice u&nbsp;Říčan*
** Mnichovice (fervoja haltejo) – fervoja haltejo en la urbo
* Mnichovice (distrikto Benešov) – municipo en&nbsp;distrikto Benešov, k.&nbsp;t. *Mnichovice*
* Mnichovice (Loučovice) (germane *Minichschlag*) – baza setlejunuo de municipo Loučovice, k.&nbsp;t. *Mnichovice u&nbsp;Loučovic*
Mnichovice (distrikto Benešov)

**Mnichovice** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  ().

En distanco 11&nbsp;km okcidente situas urbo Vlašim, 26&nbsp;km oriente urbo Světlá nad Sázavou, 27&nbsp;km sudoriente urbo Humpolec kaj&nbsp;28&nbsp;km nordokcidente urbo Benešov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sanktaj Filipo kaj Jakobo
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

Pomník padlým v 1. světové válce na návsi v Mnichovicích (Q66564929) 01.jpg|Monumento al falintoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Čelákovice

**Čelákovice** (, resp. *Tschelakowitz*) estas urbo en la Mezbohemia regiono, distrikto Prago-oriento en Ĉeĥio. Ĝi situas apud rivero Elbo, 27&nbsp;km norde de la centro de Prago, 7&nbsp;km sudoriente de Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. En  havis . Konsisto de la urbo estas ankaŭ lokaj partoj Sedlčánky, Císařská Kuchyně kaj Záluží.

## Historio
La unuaj skribmencioj pri la urbo aperas antaŭ la jaro 1290.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Mezepoka burgejo Čelákovice, en la jaro 1579 renesance reguligita, sidejo de urba muzeo 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria 
* Novbaroka urbodomo el la jaro 1911
* Konstruaĵo de děkanujo el la jaro 1780
* Baroka statuo de sankta Johano Nepomuka 
* Memortabulo "ĉe Diamantidoj" por rememoro de familio Diamantidoj, kies anoj estis forveturigitaj en koncentrejojn. El la familio supervivis nur Věra Diamantová Gissingová kaj ŝia fratino Eva. Savis ilin brito Siro Nicholas Winton.
* Akva muelejo en Čelákovice
* Vilao de Volman

## Pluaj fotoj

Nadrazi Celakovice.JPG|Stacidomo en Čelákovice (antaŭ optimaligo 2017–18)
Čelákovice, Sedláčkova str.jpg|Strato Sedláčkova ulice
Zdymadla celakovice.jpg|Kluzoj kun navigaciaj ĉambroj sur Elbo
Kovohute Celakovice.JPG|Enireja konstruaĵo de entrepreno Kovohutě Čelákovice
Volmanova vila v Čelákovicích - celek.JPG|Vilao de Volman en rekonstruota stato
Cyklostezka Čelákovice.JPG|Biciklopado inter Čelákovice kaj Lázně Toušeň

## Referencoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Urboj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Konětopy

**Konětopy** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento (ĝis la jaro 2006 en distrikto Mělník), en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 9 kilometrojn norde de Stará Boleslav kaj 12 kilometrojn okcidente de urbo Benátky nad Jizerou kaj 16 km orient-sudoriente de Mělník. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1391.

Nokte el la 7-a je la 8-a de majo 1945 la municipo estis post kunpuŝiĝo kun ĉeĥaj partizanoj forbruligita fare de retiriĝantaj germanaj soldataroj. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* En la vilaĝplaco sonorilejo kun barokaj elementoj
* Krucifikso

Sude de la municipo estas inundigitaj sablominejoj, elserĉata refreŝigeja regiono. 

## Pluaj fotoj 

Konětopy,_bell_tower.jpg|Sonorilejo en vilaĝplaco
Konětopy, pomník obětem světových válek 2022 01.jpg|Monumento al viktimoj de la mondmilito
Konětopy, pomník Františka Svobody 2022 01.jpg|Monumento de František Svoboda, pafmortigita dum forbruligo de Konětopy
Konětopy, jezero Las Vegas 2021 01.jpg|Baniĝejo Las Vegas
Konětopy, Nová pískovna 2022 03.jpg|Nova sablominejo
Konětopy, Stará pískovna 2022 03.jpg|Malnova sablominejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kastelo de Abaújszántó

La **kastelo de Abaújszántó** estas unu el la kasteloj (ankaŭ historia monumento) en Hungario, en ekstera parto Cekeháza. Ĝi estas konata ankaŭ pri la iama posedanto: Patay [patai]. En la frua 21-a jarcento ĝi estis ruino.
eta|maldekstre|Kastelo de Abaújszántó en 2017

## Historio 
La nobela familio Patay akiris tie bienon en la 18-a jarcento. La familio komence konstruis nobeldomon, poste sian kastelon ĉirkaŭ 1820. Depost la 2-a mondmilito la kastelo iĝis ŝtata posedaĵo kaj loĝis interne lernantoj, baldaŭ la loka kolĥozo uzis ĝin. Renovigaj laboroj ne okazis, nur en 1983 la tegmento estis riparita, tamen ĝi estis forlasita. Depost fino de la socialismo iu aĉetis ĝin, post jaroj la komunumo de Abaújszántó reaĉetis ĝin, tamen okazis nenio. En 2021 la tegmento estis plene riparita, supozeble pliaj laboroj okazos.

## Konstruaĵo 
La klasikisma kastelo situas sola kune kun la iama parko. La fasado estas simetria, la meza parto iomete reliefas kaj havas etaĝon (same reliefas al la malantaŭa fasado). Interne 10 ĉambroj troviĝas. La 2 aloj estas teretaĝaj, finoj de la aloj same reliefas. Sub la dekstra alo granda kelo kuŝas.

## Parko 
El la belega parko la arboj nature restis. Iom for estas ankaŭ servaj domoj por la bieno, sed ili estas jam plene ruinaj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto kaj bildoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto

Abaujszantó
Kategorio:Abaújszántó
Odolena Voda

**Odolena Voda** () estas urbo en la Mezbohemia regiono, distrikto Prago-oriento en Ĉeĥio. Ĝi situas apud aŭtostrado D8, 16&nbsp;km norde de la centro de Prago, 7&nbsp;km oriente de Kralupy nad Vltavou kaj 8&nbsp;km okcidente de urbo Neratovice. En  havis .

Inter Odolena Voda kaj municipo Vodochody troviĝas aviadila fabriko Aero kun&nbsp;flughaveno. La entrepreno estis fondita en la jaro 1919 kaj ĉi tiea fabriko konstruita en la jaro 1953.

## Historio
La unuaj skribmencioj pri la urbo aperas antaŭ la jaro 1352.

## Loĝantaro
## Partoj de urbo 
* **Odolena Voda**
* Dolínek (bazaj setlejunuoj Dolínek kaj Čenkov)

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Klimento 
* Mariana kolono el la jaro 1706 en la placo
* Kastelo Odolena Voda
* Juda tombejo okcidente de la urbo, en arbaro malantaŭ la aŭtostrado direkte al&nbsp;Postřižín.

## Naskiĝintoj
* En la loka parto Dolínek naskiĝis Vítězslav Hálek – ĉeĥa poeto, prozisto, dramatikisto, literatura kritikisto kaj publicisto 
* Naskiĝis ĉi tie policisto kaj deputito je ĈPSD Stanislav Huml.

## Pluaj fotoj

Odolena Voda, Květnová str.jpg|Riparita bieno en strato&nbsp;Květnová ulice
Odolena Voda, Dolní sq, post office.jpg|Poŝto
Odolena Voda, Dolní sq.jpg|Placo Dolní náměstí
Odolena Voda panorama.jpg|Vido al la urbo el nordo
Halek domek.jpg|Naskodomo de Vítězslav Hálek en&nbsp;Dolínek


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Urboj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Ponto Freixo

La **Ponto Freixo** (en portugala: *Ponte do Freixo*) estas ponto super la rivero Douro, en norda Portugalio, kiu kunigas la urbon Porto kun Vila Nova de Gaia. Ĝi estas unu de la ses pontoj ekzistantaj en la urbo Porto. Ĝi estis inaŭgurita en 1995. La celo de ties konstruado estis krei alternativon al la pontoj Arrábida kaj Don Luis. La desegnistoj de la ponto estis António Reis kaj Daniel de Sousa. La totala longo de la ponto estas 705 m kaj ĝi havas ok aperturojn (po kvar ĉiuflanke), el kiuj la ĉefa estas 150 m longa.

Fakte temas pri du pontoj konstruitaj flankeflanke apartigitaj 10 cm unu disde la alia. Temas pri ponto por ŝoseoj kun alteco malsupra al ĉiuj ceteraj pontoj kiuj ligas Porto kun Gaia. 

*Freixo* en la portugala signifas fraksenon.

## Bildaro 

Ponte do Freixo (Porto).jpg|Ponte do Freixo (Porto)
Ponte do Freixo (34011316175).jpg|Ponte do Freixo 
Trânsito na Ponte do Freixo.JPG|Trafiko en la Ponte do Freixo
FrEixo (4386401013).jpg|Freixo
Ponte do Freixo - Porto.jpg

## Referencoj
* 

Kategorio:Pontoj en Portugalio
Kategorio:Porto
Ponto Infanto Dom Henrique

La **Ponto Infanto Dom Henrique** (en portugala: *Ponte Infante Dom Henrique*), ofte konata kiel **Ponto Infanto** (en portugala: *Ponte do Infante*), estas ponto super la rivero Douro, en norda Portugalio, kiu kunigas la urbon Porto kun Vila Nova de Gaia. Ĝi estas unu de la ses pontoj ekzistantaj en la urbo Porto. Tiu ponto estas supra laŭ rivero el la Ponto Don Luis la 1-a kaj malsupre el la Ponto Maria Pia.

Ĝi estis kompletigita en 2003, kaj eltenas vehiklan kaj piedirantan trafikon el Vila Nova de Gaia ĝis Centra Porto. La ponto estis konstruita por anstataŭi la supran nivelon de la Ponto Don Luis kiu estis fermita al la vehikla trffiko en 2003 por ebligi ĝian konverton en la Linio D de la Metroo de Porto.

La ponto havas totalan longon de 371 m kaj arkon de 280 m. La alto de la ponto estas 75 m super la rivero Douro, sed la alto de la arko mem estas nur 25 m super ĝia fundamento en la riverflanka klifo. Inspirita de alpaj pontoj Maillart, la arko de la ponto Infante estas unu el plek profundaj en la mondo laŭ la proporcio de alto kaj longo. 

## Referencoj
* 

Kategorio:Pontoj en Portugalio
Kategorio:Porto
Dolínek

**Dolínek** estas vilaĝo en Ĉeĥio, orienta parto de municipo Odolena Voda situanta en Mezbohemia regiono, en&nbsp;distrikto Prago-oriento. Ĝi konsistas plu el du bazaj setlejunuoj (BSU) kaj katastraj teritorioj, nome la propra Dolínek kaj Čenkov, la domaro situanta netuta kilometro pli oriente. En la jaro 2001 estis ĉi tie registritaj 155 adresoj (el tio enfalis al BSU Dolínek 122, al BSU Čenkov 33). En la jaro  ĉi tie vivis . Dolínek situas 14,5 km per aerlinio de Mělník, proksimume sude de tiu ĉi urbo.

## Historio 
Vilaĝo Dolínek estas unuafoje menciita en la jaro 1300. Dolínek enfalis al Odolena Voda ekde duono de la 19-a jarcento, en la jaro 1923 ĝi memstariĝis, sed en la jaro 1960 ĝi estis denove unuigita kun Odolena Voda. En la jaro 1959 estis al Dolínek almembrigita domaro Čenkov.

## Loĝantaro 
## Naskiĝintoj
En domo n-ro 3 naskiĝis en la jaro 1835 verkisto Vítězslav Hálek, kiun rememorigas memortabulo el la jaro 1878 kaj monumento el la jaro 1885 en la vilaĝplaco.

## Pluaj fotoj 

Kaple na náměstí Vítězslava Hálka v Dolínku (Q66564554) 02.jpg|Kapelo
Pomník Vítězslava Hálka v Dolínku (Q37179181) 02.jpg|Monumento de Vítězslav Hálek
Čenkov 3 2020 03.jpg|Fiŝlago Čenkov 3 

Kategorio:Odolena Voda
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Urbodomo de Porto

**Urbodomo de Porto** () estas la konstruaĵo kiu estas sidejo de la municipo Porto, Portugalio, kies konstruado startis en 1920, laŭ projekto de la arkitekto Correia da Silva.

La verkon oni planis ene de la klopodoj por etendo de la urba centro de la urbo, fare de la angla arkitekto Barry Parker aprobita en 1916. Tio rezultis en la etendo norden de la placo *Praça da Liberdade*, malferme al la Avenuo Aliancanoj kaj al la placo *Praça do General Humberto Delgado*. Spite la fakton, ke la konstruado startis en 1920, la verkoj por la konstruaĵo suferis nombrajn interrompojn, kaj oni adoptis ŝanĝojn al la dekomenca projekto, fare ĉefe de la arkitekto Carlos João Chambers Ramos. La municipaj servoj instaliĝis en la nova konstruaĵo nur en 1957.

La konstruaĵo havas ses etaĝojn, kelon kaj du internajn kortojn. La centra turo, 70 m alta kun horloĝo de kariljono, estas  alirebla per interna ŝtuparo de 180 ŝtupoj. La interno, el marmoro kaj granito, estas riĉe ornamita.

La fasado el granito (elfosita komence de la 20-a jarcento de la ŝtonminejoj de São Gens, en la municipo Matosinhos) estas ornamita per skulptaĵoj de José Sousa Caldas kaj de Henrique Moreira, reprezentantaj aktivecoj ligitaj historie al Porto, kiel estas vitkultivado, industrio kaj navigado.

Antaŭ la konstruaĵo estas statuo de la poeto Almeida Garrett (1799-1854), verko de 1954 de la skulptisto Barata Feio. 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de Câmara Municipal do Porto 
* Paços do Concelho do Porto - Cepese

* 

Kategorio:Klasikismaj konstruaĵoj
Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Palacoj
Lisboa-Rossio (stacidomo)

**Lisboa-Rossio** () estas stacidomo situanta situanta sur la placo Rossio, en la urbo Lisbono, Portugalio. La stacio antaŭe estis konata kiel *Estação Central* (Centra Stacio) kaj tiu nomo daŭre aperas en ĝia fasado. Trajnoj aliras al la stacio, kiu estas en la centra urba areo de Lisbono, tra tunelo kiu estas pli ol  longa.

## Bildgalerio 

EstacaoRossioLisboa.JPG|Fasado
Lisboa 2019 Nov (49789226636).jpg|*Estação Central*
Inicio do Túnel do Rossio.jpg|Tunelo de Rossio

## Vidu ankaŭ 
* CP Urbanos de Lisboa
* Metroo de Lisbono

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Transporto en Lisbono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Esperanto (restoracio en Stokholmo)

En Stokholmo ekzistis restoracio kaj drinkejo kun la nomo "Esperanto" inter la jaroj 2005 kaj 2018. Tiu restoracio estis rangigita kiel unu el la plej altkvalitaj en la lando. Ĝi ricevis unu stelon en la prestiĝa restoracia gvidlibro Michelin. Ekzistis tiam en Svedio naŭ restoracioj kiuj havis unu tian stelon kaj nur unu sola kun du steloj.

La manĝo-spionoj de Michelin vizitis la restoracion Esperanto en Stokholmo dufoje dum la jaro 2006. La duan fojon ili malkaŝis sin post la vizito, kaj jam tiam la ĉefo de la restoracio eksuspektis, ke povos aperi stelo en la sekva eldono de la gvidlibro. La  la libro estis publikigita, kaj efektive montriĝis, ke Esperanto iĝis la deka restoracio en Svedio kun Michelin-stelo.

Restoracio Esperanto en Stokholmo ne taŭgis por malriĉuloj - ĝi tute ne funkciis dum la lunĉ-horoj, kaj vespere ĝi proponis du plenajn menuojn inter kiuj la gastoj devas elekti. Ĉiuj ĉirkaŭ la sama tablo devis mendi la saman menuon. La menuo ŝanĝiĝis regule, kaj ĝi ne estis tradukita al Esperanto.

La restoracio Esperanto dekomence ricevis grandan atenton en la svedaj amaskomunikiloj, ĉar ĝiaj kuiristoj jam antaŭe estis premiitaj kiel la steloj de la jaro de prestiĝa sveda gvidlibro pri restoracioj, kaj la tute nova restoracio estis taksata kiel la tria plej bona en la lando. En 2013 kaj 2014 ĝi taksiĝis kiel la plej bona. En 2018 ĝi tamen bankrotiĝis.

La ĵurnaloj menciis la nomon de la restoracio sen komento. Ĝia elekto estis inspirita de la romano *La alkemiisto* de Paulo Coelho.

## Eksteraj ligiloj 
* esperantorestaurant.se Stokholmo, Svedio (kun Michelin-stelo, vidu supre, restauracio fermita, paĝo aktiva sed apartenas al iu alia)
* Artikolo pri la restoracio "Esperanto" en Stokholmo en Libera Folio

Kategorio:Manĝejoj
Kategorio:Zamenhof/Esperanto-Objektoj
Metila benzila etero

**Metila benzila etero** aŭ **benzilokso metano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **bromometano** kaj **benzila alkoholo**. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun fruktodoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en ketonoj kaj eteroj. Metila benzila etero posedas 8 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Metila benzila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de solvantoj, farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

Metila benzila etero, ankaŭ konata kiel benzilmetiletero, estas organika kombinaĵo vaste uzata en scienca esplorado kaj laboratoriaj eksperimentoj. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun dolĉa odoro kaj malalta bolpunkto. Ĝi estas volatila, brulema, kaj tre toksa kunmetaĵo kiu povas kaŭzi severan haŭtan kaj okulajn iritojn. Metila benzila etero estas multflanka kombinaĵo, kiu povas esti uzata en diversaj aplikoj, inkluzive de sintezo, organikaj reakcioj kaj analizaj teknikoj.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **metila benzila etero** per hidratigado de **metila benzila sulfido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **metila benzila etero** per traktado de **bromometano** kaj **benzila alkoholo**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **metila benzila etero** per traktado de **metanolo** kaj **benzila alkoholo**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **metila benzila etero** per traktado de **klorometano** kaj **benzila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

## Vidu ankaŭ
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Avenuo Aliancanoj

**Avenuo Aliancanoj** () estas grava avenuo en la submunicipo (*freguesia*) Santo Ildefonso, en la kvartalo Baixa de la urbo Porto, Portugalio. Kun la placoj *Praça da Liberdade* kaj *Praça do General Humberto Delgado* ĝi formas kontinuan urban areon. Ĝi estas la ĉefa avenuo kaj centro de la urbo, koncentrante gravajn kulturajn, ekonomiajn kaj financajn entojn. La nomo de la avenuo aludas al la Aliancanoj de la Unua Mondmilito.

Ĝi ekkonstruiĝis en 1916, kiam oni decidis la konstruadon de la nuna Urbodomo de Porto en la supa parto de la Avenuo, kio anstataŭos la iaman urbodomon, kiu estis en tiu loko. Ĝi iĝis ĉefa kunvenejo de portanoj, ĉu por privata aferoj aŭ sociaj eventoj. Ĝis 2006 en la centro estis ĝardeno, kiun oni forigis por ebligi pli malferman spacon. En tiu areo estas du alirejoj al la stacio Aliados de la *Linha D* de la Metroo de Porto.

Gravaj ejoj de la Avenuo estas *Juventude* kaj *Abundância*, skulptaĵoj de Henrique Moreira; asekurkompanio "A Nacional", verko de Marques da Silva; Novo Banco (iam Banco Espírito Santo); Banif, iam ĵurnalo *O Comércio do Porto*, verko de Rogério de Azevedo; Culturgest Porto, en la konstruaĵo de Caixa Geral de Depósitos, kun granda kolonaro, pintigita per kupola tureto de Porfírio Pardal Monteiro; iam Café Imperial, nune McDonald's Imperial.

## Eksteraj ligiloj 
* Avenida dos Aliados en Google Street View
* Rigardo 360º de Avenida dos Aliados en www.360portugal.com
* en www.portoxxi.com
* Nova Avenida dos Aliados 

* 

Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Stratoj
Ribeira (Porto)

250px|thumb|left|Maketo de mezepoka Porto en la Muzeo de la *Casa do Infante*. Malsupre la *Praça da Ribeira*, malsupre de la malgranda rojo *Rio da Vila* (maldekstre) kaj de la strato *Rua dos Mercadores* (dekstre).

***Ribeira*** (Riverbordo) estas unu de la plej antikvaj kaj tipaj areoj de la urbo Porto, Portugalio. Loke en la submunicipo (*freguesia*) São Nicolau (Sankta Nikolao), laŭlonge de la rivero Douro, formas parton de la Historia urboparto de Porto, kiu siavice estas Monda heredaĵo de Unesko. Aktuale ĝi estas zono multe vizitata de turistoj kaj lokanoj kaj koncentrejo de trinkejoj kaj restoracioj.

En Ribeira menciendas la placo *Praça da Ribeira*, populare konata kiel *praça do cubo*; la strato Rua da Fonte Taurina, unu de la plej antikvaj de la urbo; la *Muro dos Bacalhoeiros* (Moruistoj) kaj la *Casa do Infante* (Infantodomo), kie laŭ kredo naskiĝis la Infanto Dom Henriko, en 1394. En tiu zono de Porto loĝis unu de la plej karismaj gravuloj de la urbo, nome la Duko de Ribeira, konata kiel savinto de kelkaj personoj el dronmorto.

## Eksteraj ligiloj 
* Ribeira, Porto
* As cores da Ribeira - Rotas & Destinos
* Trinkejoj de Ribeira  - Guia da Noite

* 

Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Vizitindaĵoj en Portugalio
Kategorio:Urbaj kvartaloj de Portugalio
Bazaro Bolhão

La **Bazaro Bolhão​** [boLJO] estas unu de la plej simbolaj bazaroj de la urbo Porto, Portugalio.

Ties konstruaĵo karakteras pro sia monumenteco, propra de la arkitekturo de novklasikismo. La vendistoj laboras sur du etaĝoj. Estas kvar ĉefaj alirejoj en diversaj niveloj: la suda alirejo ebligas aliron al la teretaĝo el Rua Formosa, la flankaj alirejoj el Rua de Sá da Bandeira kaj Rua Alexandre Braga ebligas aliron al la intermeza nivelo kun ŝtuparoj konektantaj ambaŭ etaĝoj, kaj finfine, la norda alirejo el la Rua de Fernandes Tomás, ebligas rektan aliron al la supra etaĝo.

La Bazaro Bolhão dediĉas sin ĉefe al freŝaj produktoj, speciale manĝaĵoj. La vendistoj distribuiĝas en diferencaj fakoj specialaj, nome la jenaj: fiŝvendejoj, viandovendejoj, legomoj kaj floroj. Ekster la konstruaĵoj estas vendejoj de alitipaj varoj, kiel vestaĵoj, kafejoj, parfumejoj, teksaĵoj ktp.

La bazara konstruaĵo estis aprobita kiel publika intereso la 22an de februaro 2006. En 2013 ĝi estis klasita kiel monumento de publika intereso.

## Eksteraj ligiloj 
* "Movimento Cívico e Estudantil - pela defesa da Reabilitação do Mercado do Bolhão"
* Documento Lavrado "A Verdade do Mercado do Bolhão"
* "Temendo pelo Futuro Bolhão"
* "PICPORTO em defesa do Mercado do Bolhão" en www.pic-porto.blogspot.com

* 

Kategorio:Klasikismaj konstruaĵoj
Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Konstruaĵoj en Portugalio
Preĝejo de Sankta Ildefonso

La **Preĝejo de Sankta Ildefonso** () estas en la *Praça da Batalha*, en la nuna submunicipo (*freguesia*) *Cedofeita, Santo Ildefonso, Sé, Miragaia, São Nicolau e Vitória*, en la Historia Urboparto de Porto, Portugalio.

La preĝejo estis rekonstruita ekde 1730, ĉar jam estis ruiniĝinta la unua preĝejo, kaj oni kompletigis ĝin en 1739, dediĉita al Sankta Ildefonso de Toledo.

La fasado estas regata de du flankaj sonorilturoj, pintigitaj per sferoj kaj ornamitaj frontonoj. En la mezo estas frontonigita niĉo de la patrono. La murojn kovras azuleĥoj de Jorge Colaço (1932), kiuj montras scenojn de la vivo de Sankta Ildefonso kaj alegoriojn de la Eŭkaristio. La navo estas plurlatera kaj de stilo prabaroka, kun plafono el ligno kaj ornamaj freskoj ripetitaj sur la muroj. La flankaj altaroj estas verkoj novklasikaj kaj la kunflankaj estas rokokaj. La retablo, verko de Nicolau Nasoni, estas baroka kaj rokoka de la dua duono de la 18-a jarcento.

La Preĝejo de Sankta Ildefonso estas klasita kiel *Imóvel de Interesse Público* (Konstruaĵo de Publika Intereso) ekde 1977.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Paróquia Santo Ildefonso 

* 

Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Portugalio
Preĝejo Congregados

La **Preĝejo Congregados** [kungreGAdus] (Kongregacianoj, ) estas en la placo *Praça de Almeida Garrett*, en la urbo Porto, en Portugalio.

La preĝejo estis konstruita en 1703 sur la loko kie ekzistis kapelo dediĉita al Sankta Antonio, datita de 1662, kiu estis detruita kelkajn jarojn antaŭe ĉar ĝi iĝis tro malgranda (en 1694) cele al la konstruado de la preĝejo. Ĝi estis aneksita al la Konvento de la "Kongregacio de la Oratorio" fondita de Filipo Neri. En la kapelo de la Sankta Familio estas la funebra monumento de la mumia korpo de la papo Klemento la 7-a, nome la nura papo kies restaĵoj kuŝas for de Vatikano. Ĝi estis identigita de la profesoro Paulo de Souza Pinto, historiisto el la Universitato de Porto.

La ĉefan kapelon oni rekonstruis en la 19-a jarcento kaj tiukadre ricevis murpentraĵojn de Acácio Lino, dum la azuleĥoj de la fasado estas verkoj de Jorge Colaço kaj la vitraloj de Robert Léone datitaj de 1920.

## Eksteraj ligiloj 
* Elementos para a história da construção da Casa e Igreja da Congregação do Oratório do Porto (1680-1703) de Joaquim Jaime B. Ferreira-Alves, Faculdade de Letras da Universidade do Porto.

* 

Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Portugalio
Baziliko Sankta Ambrozio

La **baziliko Sankta Ambrozio** en Milano en la nordo de Italio estis konstruita ekde 378 laŭ forta instigo de la episkopo kaj eklezia patro Ambrozio de Milano, Tamen, en sia nuna formo, ĝi plejparte devenas de la romanika renovigo inter 1088 kaj la fino de la 12-a jarcento.

## Historio
eta|maldekstra|180ra|
eta|240ra|
En la epoko de la Romia Imperio, la areo ekster la urba pordego *Porta Vercellina*, kie staras la nuna preĝejo, servis kiel tombejo. Post kiam Imperiestro Konstantino en 313 per sia Edikto de Milano permesis al la kristanoj, ĝis tiam frekvente persekutitaj, la konstruadon de siaj propraj preĝejoj, pluraj kapeloj kaj monumentoj al kelkaj martiroj estis konstruitaj ĉi tie, inkluzive de Viktoro, Naboro kaj Felikso de Afriko.

Rekte norde de la kapelo de Viktoro, la milana episkopo Ambrozio inter 379 kaj 386 konstruigis grandan trinavan bazilikon por honorigi la martirojn Naboro kaj Felikso same kiel Gervasio kaj Protasio. Nun nur restis malmultaj restaĵoj de tiu ĉi antikva preĝejo, kies grandeco proksimume egalrilatis al la hodiaŭa konstruaĵo - inter 1088 kaj la fino de la 12-a jarcento la baziliko ricevis sian nunan formon en romanika stilo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Milano
Butila benzila etero

**Butila benzila etero** aŭ **butokso-metilbenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **bromoetano** kaj **benzila alkoholo**. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo, sed solvebla en acetono, eteroj kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Butila benzila etero posedas 11 karbonatomojn, 16 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Butila benzila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de solvantoj, farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **butila benzila etero** per hidratigado de **butila benzila sulfido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **butila benzila etero** per traktado de **bromobutano** kaj **benzila alkoholo**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **benzila alkoholo** per traktado de **butanolo** kaj **benzila alkoholo**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **benzila alkoholo** per traktado de **klorobutano** kaj **benzila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

## Vidu ankaŭ 
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Ferdinandaj Muregoj

eta|*Muralhas Fernandinas*: parto apud iama *Porta do Sol*.
eta|*Muralhas Fernandinas*: pordegeto *Carvão*.
**Ferdinandaj Muregoj** () estas la nomo laŭ kiu estas konata la mezepoka ĉirkaŭo de muregoj de Porto, Portugalio, de kiu restis nur malgrandaj partoj ĝis nuntempe.

*Cerca nova* (nova ĉirkaŭo) kaj *muralha gótica* (gotika murego) estas aliaj nomoj aplikeblaj al la *muralhas fernandinas*, pli ĝustaj science, sed malpli uzataj.

Dum la 14-a jarcento la urbo kreskiĝis kaj necesis konstrui novajn muregojn por enteni la urban kreskon. Meze de tiu jarcento, ankoraŭ en la tempo de la reĝo Alfonso la 4-a, ekkonstruiĝis nova muregaro kiu finiĝis ĉirkaŭ 1370, jam dum la regado de Dom Fernando, kio estas la tialo de la ofta nomo "Muralha Fernandina".

Kiam la muregoj perdis sian militan gravon, ili ekestis iom post iom detruitaj el la dua duono de la 18-a jarcento por havigi lokon por novaj stratoj, placoj kaj konstruaĵoj. Plimulto de la muregoj estis detruita fine de la 19-a jarcento. La survivantaj partoj de la *Muralhas Fernandinas* estis klasitaj kiel "naciaj monumentoj" en 1926.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Dionísio, Sant'Anna (kunord.) (1994). *Guia de Portugal*. 4º 3ª eld. Lisboa: Fundação Calouste Gulbenkian. ISBN 972-31-0635-3

## Eksteraj ligiloj 
* As muralhas da cidade 

* 

Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Muregoj
Preĝejo de Sankta Klara de Porto

La **Preĝejo Sankta Klara** () estas katolika templo en la submunicipo (*freguesia*) Sé, en Porto, Portugalio. En ĝia interno estas unu de la plej bonaj montroj de arto de la orumita lignoĉizado de la Johaneca Baroko.

Konstruita flanke de la pli videbla parto de la Ferdinandaj Muregoj, la Preĝejo Sankta Klara estis kompletigita en 1457, same kiel la monaĥejo kun kiu ĝi faris ensemblon. Tio estis mendo de klarisaj franciskannoj kiuj klopodis por translokiĝi el alia monaĥejo, de la 13-a jarcento, en Entre Ambos-os-Rios, nuna Torrão. Je la nuligo de kelkaj monaĥejoj pli malgrandaj en diversaj lokoj inter la 15-a kaj 16-a jarcentoj, la monaĥinoj agregiĝis en Sankta Klara kunportante siajn rentojn, el kiuj unu estis paspago de ĉiuj varoj kiuj pasis laŭ la rivero Douro.

eta|maldekstre|250px|Ornamado de la plafono.
Fine de la 19-a jarcento, je la morto de la lasta monaĥino, la konvento fermiĝis kio rezultis en degradado de la konstruaĵo. Poste, estante ŝtata heredaĵo, kaj ricevinte necesajn laborojn, ĝi estis adaptita por sanservo kaj aliaj institucioj.

La eniro al la preĝejo fariĝas tra baroka pordo kun platereskaj elementoj, datita de 1697 kaj reformita en la 18-a jarcento, kun elementoj renesancaj kiel salomonaj kolonoj kaj korintaj kapiteloj. Interne videblas grandiozaj ornamaj orumitaj lignoĉizaĵoj de la unua duono de la 18-a jarcento. 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la *Museu da Igreja de Santa Clara* 

* 

Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Portugalio
Porto-Campanhã (stacidomo)

**Porto-Campanhã** () estas stacidomo de la 19-a jarcento en la civila paroĥo Campanhã, en la municipo Porto, distrikto Porto. Malfermita en 1875, ĝi estas ligita al la Metroo de Porto, kaj disponigas aliron al lokaj navedotrajnoj al , ,  kaj , Intercity kaj Alfa Pendular trajnoj al Lisbono, inter-regionaj trajnoj al Valença (kiu tiam havigas aliron al Vigo), kaj la historia trajno al .

## Bildgalerio 

Porto - Estação da Campanhã.jpg|Ekstero
Campanhã-Estação Ferroviária de Campanhã (4).jpg|Lifto kaj rulŝtuparo
Campanha 20120829.jpg|Metrostacio

## Vidu ankaŭ 
* CP Urbanos do Porto
* Metroo de Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Transporto en Porto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Braga (stacidomo)

**Braga** () estas stacidomo de la Braga Branĉo, kiu priservas la urbon Braga, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Goodbye, Braga. I like your style. (37687230551).jpg|Ekstero
Estação de Braga, 2009.12.17.jpg|Kajoj
Estação Ferroviária de Braga (3).jpg|Horloĝo

## Vidu ankaŭ 
* Braga
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Braga
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Coimbra (stacidomo)

**Coimbra** () estas stacidomo de Ramal da Lousã, kiu priservas la urbon Koimbro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

CoimbraA-Station.jpg|Ekstero
Coimbra (27293142455).jpg|Interno
SMTUC№4@ENova(1969).jpg|Tramo

## Vidu ankaŭ 
* Koimbro
* Coimbra-B (stacidomo)
* CP Urbanos de Coimbra

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koimbro
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Comboios de Portugal

[eta|Averta signalo pri fervojo en [Valença (Portugalio), la plej norda punkto de la portugalaj fervojoj.]]
**Comboios de Portugal** (, **CP**) estas portugala publika fervoja transportentrepreno kaj la ĉefa fervojfunkciigisto en Portugalio. Ĝi estis kreita la  de José de Salamanca y Mayol kun la nomo Companhia Real dos Caminhos de Ferro Portugueses (Reĝa Portugala Fervoja Kompanio) por la konstruado de la fervojoj de Lisbono al Porto kaj . Kun la ascendo de la Unua Portugala Respubliko, ĝi ŝanĝis sian nomon al Companhia dos Caminhos de Ferro Portugueses, poste mallongigita al Caminhos de Ferro Portugueses. Ekde 1997, kun la kreado de REFER (nuntempe Infraestruturas de Portugal), ĝia agado koncernas la funkciadon kaj prizorgadon de veturanta materialo kaj la ekspluatadon de malsamaj fervojaj servoj.

Ĝia laŭleĝa nomo estas, ekde 2009, Comboios de Portugal, E.P.E., kvankam la firmao uzas ĝin ekde 2004.

centra|450ra|eta|Fervojaj linioj en Portugalio

## Vidu ankaŭ 
* CP Urbanos de Coimbra
* CP Urbanos de Lisboa
* CP Urbanos do Porto
* Infraestruturas de Portugal
* InterRail
* Fertagus
* Medway - Transporte & Logística

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* Comboios de Portugal 

Kategorio:Fervojo en Portugalio
Lisboa-Oriente (stacidomo)

**Lisboa-Oriente** () estas unu el la plej gravaj stacidomoj en Lisbono, en Portugalio. Dezajnita fare de la hispana arĥitekto kaj inĝeniero Santiago Calatrava, ĝi estis kompletigita en 1998, integrante Expo'98, kaj, poste, Parque das Nações.

## Bildgalerio 

Lisbon Oriente Station (42264380264).jpg|Ekstero
Heartofsymmetry - Flickr - @Tuncay.jpg|Interno
Gare do Oriente a 2009-06-09.jpg|Kajoj
Oriente metro station, Lisbon (35106474725).jpg|Metrostacio

## Vidu ankaŭ 
* CP Urbanos de Lisboa
* Metroo de Lisbono
* Santiago Calatrava

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Transporto en Lisbono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Zlonín

**Zlonín** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento (ĝis la jaro 2006 en distrikto Mělník), en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 17 kilometrojn nordoriente de la centro de Prago kaj 13 kilometrojn okcidente de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1367.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Zlonín (1).jpg|Zlonín
Zlonín (13).jpg|Zlonín
Zlonín (2).jpg|Zlonín

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Preĝejo Triunuo (Porto)

La **Preĝejo Triunuo** () estas preĝejo de la urbo Porto, Portugalio, en la *Praça da Trindade*, ĝuste malantaŭ la konstruaĵo de la Urbodomo de Porto.

Ĝi estis konstruita dum la tuta 19-a jarcento, laŭ projekto de la arkitekto Carlos Amarante (kies restaĵoj estis entombigitaj en la preĝejo). La preĝejo malfermiĝis al kulto la 5an de Junio 1841. Oni legendas, ke tie okazis vizio de la Sankta Triunuo, kaj anĝeloj kantantaj *Tantum Ergo Sacramentum*, al la viziulino kaj taŭmaturgino Guilhermina, kiu same havis viziojn de Nia Sinjorino (en Vergada, Argoncilhe).

En la ĉefa kapelo elstaras grandformata panelo de la pentristo José de Brito, reprezentanta la Bapton de Kristo. La fasado el granito estas novklasika duetaĝa, kun centra sonorilturo pintigita per piramida pinaklo kaj super turhorloĝo, kaj flankigita de du statuoj de sanktuloj.

En la placo antaŭ la preĝejo estas ankaŭ granita fontano.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Portugalio
Zlatá

**Zlatá** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). En distanco 6&nbsp;km sudokcidente situas urbo Říčany, 11&nbsp;km oriente urbo Český Brod, 14&nbsp;km norde urbo Čelákovice kaj&nbsp;17&nbsp;km norde urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1357.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Zlatá, 3.jpg|Municipo Zlatá
Zlatá, 4.jpg|Municipo Zlatá

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo