open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ferenc Borbély

**BORBÉLY Ferenc** [pr. borbe:j] estis hungara-svislanda kuracisto, toksikologo naskiĝinta en Hátszeg la 11-an de julio 1900 kaj mortinta en Zuriko la 2-an de aŭgusto 1974.

## Kariero 
Borbély ekde 1925 li laboris en la kliniko de Sándor Korányi, poste en la sanafera kaj toksikologia laboratorio de Tutlanda Publiksana Instituto. Ekde la fino de la 1930-aj jaroj li estis direktoro de la privatmalsanulejo de Fabriko de Manfréd Weiss. Post 1945 li loksidiĝis en Svislando, iĝis profesoro de la universitato de Zuriko. Li organizis la tutlandan esplorcentron pri toksikologio.

## Verkoj 
* *Erkennungen und Behandlungen der Lösungs mittelvergiftungen* (Zürich, 1946);
* *Vergiftungen durch halogenierte Kohlenwasserstoffe* (Berlin-München-Wien, 1961).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Svisaj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj toksikologoj
Lajos Gárday

**GÁRDAY Lajos** [pr. ga:rdai] estis hungara aktoro naskiĝinta en Mocs la 3-an de julio 1884 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de aŭgusto 1962.

## Kariero 
Gárday debutis en 1904 kaj poste li ludis en Koloĵvaro, poste en trupo de Miklós Kunhegyi. En la jaroj de 1920-aj li aperis kiel epizodaktoro en eksperimentaj teatroj. Li pasigis tri jarojn en Brazilo, poste inter 1928–1931 li ludis en la Új Színház, en 1933 en la Új Színpad. En jaroj 1934–1936 li estis ano de la Kamara Színház, inter 1944–1949 de la Nacia Teatro (Budapeŝto), en jaroj 1950–57 de la Operetoteatro (Budapeŝto), poste en Teatro Petőfi kaj en la Teatro Jókai.

## Teatraj roloj 
* Szerkesztő (Földes I.: Tüzek az éjszakában);
* Lovodics (Boross E.: Vakablak);
* Corneval (Illés E.–Vas I.: Trisztán);
* Fedélzetmester (Visnjevskij: Optimista tragédia).

## Elektitaj filmaj roloj 
* *A kétarcú asszony* (1920) - indiano
* Ombrelo de Sankta Petro (filmo de 1935) - notario
* *Tavaszi szonáta* (1942) - maljuna fiŝisto
* Subplando da tero (1948) - ĉaristo
* *Éjfélkor (1957) - kuracisto
* *Isten őszi csillaga (1963)

## Fonto 
* Magyar Színházművészeti Lexikon
* hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Jan Kleyna

**Jan KLEYNA** (14-an de majo 1970) estas brita astronomo, lerninto en la Universitato de Kembriĝo.

Li estas post-doktora esploranto en la Universitato de Havajo. Li studas pri la dinamiko de la galaksioj. Li malvolvis, kun David Jewitt, programaron por la malkovro en reala tempo de movantaj korpoj, kiel la naturaj satelitoj de Jupitero.

En kunlaboro kun David Jewitt kaj Scott Sheppard, li partoprenis al la malkovro de pluraj naturaj satelitoj de Jupitero, Saturno, kaj Neptuno.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Britaj astronomoj
Lajos Nagy (aktoro)

**NAGY Lajos** [pr. nadj] estis hungara aktoro, publicisto naskiĝinta en Árvátfalva en 1819 kaj mortinta en Székelyudvarhely la 13-an de februaro 1893.
## Kariero
Lajos Nagy studis en kolegio reformita de Székelyudvarhely kaj en 1837 kune kun Miklós Feleky li iĝis aktoro kaj ĝis 1843 li vagadis kun teatrotrupoj en la lando. En 1847 li loksidiĝis en Székelyudvarhely, li estis supera juĝisto kaj vicnotario, inter 1961 kaj 1966 li instruis juron en la reformita kolegio. Li estis prezidanto de la tribunalo ekde 1866 en Székelyudvarhely, ekde 1876 en Erzsébetváros. li publikis politikajn arkeologiajn artikolojn en gazeroj de Transilvanujo kaj en *Archeológiai Értesítő*.
## Fonto
*Hermann Gusztáv: *Székelyudvarhely művelődéstörténete*, Kriterion Könyvkiadó, Bukarest, 1993. 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Hegyhátmaróc

**Hegyhátmaróc** [hedjhAtmarOc], kroate **Maroca,** germane **Marotz** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló. En la loknomo hegy signifas hungare: monto.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 150
* Poŝtkodo: 7348
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°18′35″N 18°20'16″E

## Situo 
Hegyhátmaróc situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. La plej proksima fervoja linio troviĝas en Szászvár (6 km-ojn). Komló troviĝas 31, Pécs 45, Budapeŝto 179 km http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=30951&i2=9566 .

## Historio 
En 2001 la germanoj estis 13 %. En Hegyhátmaróc migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al princo Emeriko de Hungario de 1820
* skulptaĵo pri Sankta Vendelo

## Fontoj 
* https://hu.wikipedia.org/wiki/Hegyh%C3%A1tmar%C3%B3c

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Ödön Dusa

**DUSA Ödön** [pr. duŝa] estis hungara aktoro, deklamisto naskiĝinta en Koloĵvaro la 7-an de januaro 1943 kaj mortinta en Stokholmo, la 30-an de novembro 2007.

## Kariero 
En Kluĵo Ödön Dusa establis en 1973 sub pseŭdonimo *Délceg Edmond* la teatron *Zsebszínház* (Poŝteatro). Unue translokiĝis en Budapeŝton, poste en Stokholmon. Ödön Dusa deklamis poemojn de klasikaj kaj nuntempaj poetoj hungaraj, rumanaj kaj universalaj.

## Deklamrecitaloj 
* *Bolyai János estéje* unupersondramo de István Kocsis,
* *Tökéletes tolvaj* (Dan Tarchila),
* *Szeretni Tehozzád szegődtem*, ampoemoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de aktorohttp://odon.szinhaz.org//index.htm

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj deklamistoj
Vince Borbás

**BORBÁS Vince** [pr. borba:ŝ] estis hungara botanikisto naskiĝinta en Ipolylitke la 29-an de julio 1844 kaj mortinta en Koloĵvaro la 7-an de julio 1905.

## Kariero 
Vince Borbás studis en Budapeŝto kaj ekde 1871 li estis asistanto pri botaniko en la Universitato Budapeŝto. Inter 1872 kaj 1902 li instruis en la ĉefreala lernejo de Budapeŝto. Ekde 1898 li iĝis titolita eksterordinara profesoro. En la lernojaro 1874–75 li laboris en Berlino ĉe Alexander Braun kaj en Innsbruck ĉe Anton Kerner. Ekde 1902 li iĝis profesoro pri plantsistematiko de la Universitato Koloĵvaro kaj direktoro de la Botanika Ĝardeno de Cluj-Napoca. Inter 1870 kaj 1905 li publikis 874 studojn, priskribis kvazaŭ 2000 plantojn kaj donis nomojn al ili.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Anglalingvio

eta|350ra|Monda distribuo de la angla lingvo; bluo kie la angla aŭ angla kreolo estas la ĉeflingvo, ĉielbluo estas aliaj ŝtatoj kie la angla estas nacia aŭ oficiala lingvo, sed ne la hejma lingvo de la plejparto
**Anglalingvio** aŭ **Anglalingvujo** estas la aro de landoj kies oficiala kaj gepatra lingvo estas la angla. Krome, ili inkluzivas la dependaĵojn kaj landojn en la jenaj kontinentoj.

## Ameriko 
* 20ra Angvilo
* 
* 
* 
* 
* 20ra|flago de Bermudo. Bermudo
* Kajman-insuloj
*  (kron Kebekio) Ankaŭ parto de Franclingvio
*  Kelkaj el ĝiaj teritorioj estas parto de Hispanlingvio kaj de Franclingvio
* 20ra Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj
* 
* 
* 
* 20ra Falklandoj
* 
* 
* 
* 
* 20ra Turkoj kaj Kajkoj
* 
* 

## Afriko 
* 
* 20ra Sud-Sudano
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  ankaŭ de Franclingvio
*  ankaŭ de Franclingvio
*  ankaŭ de Franclingvio
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 20ra Tristan da Cunha ()
* 20ra Sankta Heleno ()

## Azio 
* 
* 20ra Malajzio
* 
* 
* 
* 
* 
*  / Mjanmao
* 
*  ()
* 20ra Brita Hindoceana Teritorio ()

## Eŭropo 
* 
* 
* 
* 

## Oceanio 
* 
*  ankaŭ de Hispanlingvio.
* 
* 
* 
* 
* 
*  ankaŭ de Hispanlingvio.
* 
* 
* 
* 
* 
*  ankaŭ de Franclingvio.
*  () ankaŭ de Hispanlingvio.
*  () ankaŭ de Hispanlingvio.
* 20ra Havajo ()
* 20ra Kristnaskinsulo ()
* Kokosinsuloj ()
* 20ra Kukinsuloj ()
* 20ra Koralmaraj Insuloj ()
* 20ra Niuo ()
* 20ra Norfolko ()
* 20ra Pitkarno ()
* 20ra Usona Samoo ()
* 20ra Tokelao ()

## En aliaj landoj 
La angla ankaŭ estas oficiala en aliaj landoj, kvankam ili ne estas konsiderataj kiel parto de Anglalingvio, ekzemple:

* 
* 
* 20ra Sintmarteno

Kategorio:Angla lingvo
Kategorio:Lingvaj regionoj
2071

**2071** estos normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (vidu ĉi tie kalendaron).

Dum la jaro 2071 post Kristo okazos, interalie:

## Eventoj
* Ringa suneklipso, la 31-an de marto, videbla en  Sudameriko kaj Afriko.
* Plena suneklipso, la 23-an de septembro, videbla en Meksiko, Venezuelo, Gujano, Surinamo kaj Gujano.

## Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...

## Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Affligem (biero)

eta|250px|Affligem biero

**Affligem** estas relative dolĉa abateja biero origine farita en la abatejo de Affligem Belgio. Ekde 1970 la biero estas komercigata de bierfarejo De Smedt el Opwijk. En 2000 la nederlanda bierfaristo Heineken prenis grandan intereson en la bierfarejo el Opwijk kaj ĝi estas rebaptita al Affligem Brouwerij (Bierfarejo Affligem).

Affligem haveblas kiel blonda, duobla kaj triobla. Ekzistas du sezonbieroj: Noël kaj Patersvat (Kristnasko kaj Patrobarelo).

La alkoholenhavo estas 6,8 – 8,5%.

## Eksporto 
Affligem grandskale estas eksportata, interalie al Francio. Ĝi estas vendata en boteloj kaj en bareloj. La plej gravaj eksportkonkurentoj de Affligem estas Grimbergen kaj Leffe.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Biero
Kategorio:Belga biero
Kategorio:Alkoholaĵoj
La fille coupée en deux (filmo)

dekstra|eta|Afiŝo en pariza metrostacio
**La fille coupée en deux** (***La knabino segita en du partojn***) estas franca filmo de Claude Chabrol, aperinta en 2007.

## Temo 
Juna virino, blonda kaj seks-alloga, dungita en loka televida stacio, amindumas sukcesan verkiston ŝatantan aforismojn, kiu tamen ne rezignas forlasi sian edzinon. Tedita kaj malfeliĉa, ŝi turnas sin al perturbita *filo de familio*. Kaptita de la familia kirlo kaj la ŝtormo de siaj sentimentoj, ŝi sinkas...

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *La fille coupée en deux*
* Reĝisoro: Claude Chabrol
* Scenaro: Cécile Maistre kaj Claude Chabrol
* Produktoro: Patrick Godeau
* Produkta firmao: Alicéleo
* Muziko: Matthieu Chabrol
* Foto: Eduardo Serra
* Sono: Eric Devulder
* Muntado: Monique Fardoulis
* Dekoroj: Françoise Benoît-Fresco
* Kostumoj: Mic Cheminal
* Ŝminkado: Maya Benamer
* Devenlando: Francio
* Formato: Kolora - 1.85:1 - Dolby | Dolby SR | DTS
* Ĝenro: Dramo
* Daŭro: 115 minutoj
* Aperdato: 

## Rolularo 
* Ludivine Sagnier: Gabrielle Deneige, veter-prezentantino
* Benoît Magimel: Paul Gaudens
* François Berléand: Charles Saint-Denis, sukcesa verkisto, Goncourt-premiito
* Mathilda May: Capucine Jamet
* Caroline Sihol: Geneviève Gaudens, patrino de Paul
* Marie Bunel: Marie Deneige, patrino de Gabrielle, libro-vendistino
* Valeria Cavalli: Dona Saint-Denis, edzino de Charles
* Étienne Chicot: Denis Deneige, onklo de Gabrielle
* Thomas Chabrol: Mastro Lorbach, advokato de familio Gaudens
* Jean-Marie Winling: Gérard Briançon
* Hubert Saint-Macary: Bernard Violet
* Didier Bénureau: Philippe Le Riou, superulo de Gabrielle en televido
* Edouard Baer: Li mem
* Clémence Bretécher: Joséphine Gaudens

## Eksteraj ligiloj 
* La fille coupée en deux en IMDb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2007
Kategorio:Filmoj de Claude Chabrol
Daniel Papák

**Daniel Papák**, (1911 - ?) – organizanto; kun E-o li konatiĝis kiel 14-jara knabo en la vilaĝo Krušetnica (Orava-regiono); estis prezidanto de la E-klubo Košice; membro de CK de AE SSR ekde la 3-a kongreso; en 1981 ricevis oran insignon de AE SSR; dum la Slovaka nacia revolucio estis komandanto de la 2-a Partizana taĉmento de la Brigado de Ján Nálepka; en manuskripto restis lia 6-lingva aviadila terminologia vortaro.

## Fonto 
Ján Vajs: 100 gravaj personoj (de slovaka E-movado), II-a eldono, por LEK eldonis Espero 2009.

Kategorio:Slovakaj esperantistoj
Egolzwil

## Pri la komunumo 
**Egolzwil** (prononcu *egolcvil*) estas komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1279 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Egolzwil situas ĉe la norda flanko de la marĉo *Wauwiler Moos*, kiu iam estis lago. Sur la teritorio de la komunumo situas la Lago de Egolzwil, kiu estas la lasta restaĵo de la iama Lago de Wauwil. En okcidento de la komunumo fluas la rivero Wigger, kiu senakvigas la tutan regionon.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Egolzwil limas en nordo al Dagmersellen, en oriento al Wauwil, en sudo kaj sudokcidento al Schötz, kaj en nordokcidento al Nebikon.

## Trafiko 
Kvankam la trajnlinio de Olten al Lucerno pasas tra la teritorio de Egolzwil, la komunumo ne disponas pri stacidomo ĉe la fervojlinio. Ankaŭ ne estas buso, kiu haltas en la komunumo, tial Egolzwil estas unu el la malmultaj lucernaj komunumoj sen propra konekto al la publika transportreto. La plej proksima stacidomo troviĝas en distanco de 1,3 km oriente de la vilaĝo centro en Wauwil. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas 6 kilometrojn norde en Dagmersellen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Egolzwil datiĝas el la jaro 1081. En la jaro 1150 aperas en alia dokumento la nomformo *Egolswil* .

En la 3-a jarmilo antaŭ Kristo norde de la tiama lago ekzistis ŝton- kaj bronzepokaj surfostaj setlejoj. Multaj el la trovitaĵoj hodiaŭ videblas en muzeoj en Schötz, Zuriko kaj Lucerno. Oni parolas pri la *Kulturo de Egolz*.

Dum mezepoko la vilaĝo apartenis al la Habsburgoj. En la jaro 1407 la Grafejo Willisau estis aĉetita de la urbo Lucerno kaj kun ĝi ankaŭ Egolzwil fariĝis lucerna. Ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la komunumo estis parto de la voktejo Willisau kaj ek de 1803 ĝi estas komunumo de la distrikto Willisau en Kantono Lucerno.

## Referencoj 
## Bildoj 

Dosiero:Lago de Egolzwil 068.jpg|Lago de Egolzwil
Dosiero:Egolzwil preghejo 058.jpg|Preĝejo de Egolzwil
Dosiero:Egolzwil 062.jpg|Vilaĝa kerno de Egolzwil
Dosiero:Egolzwil Gastejo Sankt-Anton 060.jpg|Gastejo Sankt-Anton en Egolzwil

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Egolzwil
* Profilo de Egolzwil en la retejo de Kantono Lucerno
* Egolzwil en la Historia Leksikono de Svislando
Mallongvosta sturno

La **Mallongvosta sturno** (***Aplonis minor***) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas indiĝena de Indonezio (centra kaj suda Sulaveso, insuloj de la Floresa Maro (Tanahjampea, Kajŭadi, Kaleo, Kaleotoa), Javo, Balio kaj Malgrandaj Sundoj kaj en sudaj Filipinoj nome Mindanao, kies populacio foje estis separata kiel raso *todayensis*, sed necesas pli da studo por tiu disigo; ĝis tiam la specio estas konsiderata kiel monotipa.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.

Ĝi estas nigreca specio kun tre metalecaj briloj ĉefe malhelverdaj en kapo kaj supraj dorso kaj flugiloj kaj ankaŭ helbrunaj. La irisoj estas brunecaj al ruĝecaj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Aplonis minor.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
San Miguel Totolapan

eta|300ra|maldekstra|Situo de la regiono Tierra Caliente en Guerrero
**San Miguel Totolapan** estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400&nbsp;km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas San Miguel Totolapan. San Miguel Totolapan apartenas al la regiono Tierra Caliente ,kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la nordokcidento de Guerrero. Al ĝi krome apartenas ok aliaj komunumoj. Al San Miguel Totolapan apartenas entute 215 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12054.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 27033 loĝantojn. El tiuj estis 13309 viroj kaj 13724 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2648,1&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 290 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 2000&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ND .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 24102 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 144 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,6 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

15085 de la loĝantoj de San Miguel Totolapan en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 3911 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 25,93 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 29,28 % (2281 el 7790 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 22,34 (1630 el 7295 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.

El la 24102 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 23075 apartenis al la katolika religio. 1027 personoj apartenis al aliaj religioj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*San Miguel Totolapan en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Guerrero
Mikronezia sturno

La **Mikronezia sturno** (***Aplonis opaca***) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis.

## Disvastiĝo 
Ĝi estas indiĝena de Mikronezio, Nordaj Marianoj kaj Palaŭo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

Oni agnoskas 7 subspeciojn kiuj estas la jenaj:
* *aenea* (Takacukasa & Jamaŝina, 1931) – Norde de Nordaj Marianoj (Asuncion, Agrihan, Pagan, Alamagan).
* *guami* (Momiyama, 1922) – Sude de Nordaj Marianoj (Saipan, Tinian, Rota, Guam, kie estas predata de serpento).
* *orii* (Takacukasa & Jamaŝina, 1931) - Palaŭo (Kajangel, Babelthuap, Koror, Garakajo, Ngesebus, Peleliu, Ngabad, Angaur).
* *kurodai* (Momijama, 1920) - Yap, en pleja sudo de okcidentaj Karolinoj.
* *anga* (Momijama, 1922) - Karolinoj (Ulithi, Fais, Faraulep, Uksoleai, Ifalik, Lamotrek, Ĉuuk, Lukunor, Nukuoro).
* *ponapensis* (Takacukasa & Jamaŝina, 1931) - Pohnpei (inklude Atolon Kapingamarangi, 740 km sudokcidente de ĉefa insulo), en orientaj Karolinoj.
* *opaca* (Kittlitz, 1833) - Kosrae, en plejaj orientaj Karolinoj.

## Aspekto 
maldekstra|eta|Micronesian Starling|alt=Micronesian Starling.jpg
Ili estas tre nigrecaj birdoj kun iom da metaleca brilo kaj fortikaj bekoj. Ege rimarkindas la **helflavaj irisoj**. Junuloj havas helajn subajn partojn tre striecaj malhele kaj vertikale, ne estas brilaj kaj havas brunajn irisojn.

## Kutimaro 
Mikroneziaj sturnoj konsumas fruktojn, semojn, eventuale insektojn kaj ovojn de marbirdoj. Ili kuraĝiĝas ĉe homoj kaj sekvas ilin en marbirdajn koloniojn por rabi ovojn de la marbirdoj elpelitaj de tiuj.

Tiuj bruemaj birdoj vivas en grupoj kaj nestumas en truoj ĉu de kokospalmoj aŭ de aliaj arboj, sed ankaŭ de kalkaj klifoj aŭ en lignaj telefonfostoj. La ino demetas ĝis 4 verdecajn ovojn kaj ambaŭ gepatroj kovas. Sturnidoj estas nudaj (senplumaj), blindaj kaj helponecesaj post eloviĝo. Unu generinto restas ĉe la idoj dum alia havigas manĝon al nesto.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Aplonis opaca. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
980-aj jaroj

## Eventoj 
### Afriko 
### Amerikoj 
### Azio 
### Eŭropo 
* 982: Eriko la ruĝa la unuan fojon atingas Groenlandon.

## Gravaj personoj 
### Reĝoj 
#### Ameriko 
#### Azio 
#### Eŭropo 
##### Imperiestroj de la Bizanca Imperio 
* Basileios la 2-a Bulgaroktonos, regis de 976 ĝis 1025

##### Imperiestroj de la Sankta Romia Imperio 
* Oto la 2-a: regis de 973 ĝis 983.
* Teofano: kiel patrino kaj tutorino de ŝia filo Oto la 3-a regantino ekde la morto de ŝia edzo Oto la 2-a ĝis ŝia morto en la jaro 991.
* Oto la 3-a: jure imperiestro ek de 983, regis de 999 ĝis 1002.

##### Papoj 
* Johano la 8-a, estis papo de 872 ĝis 882.
* Mareno la 1-a, estis papo de 882 ĝis 884.
* St. Hadriano la 3-a, estis papo de 884 ĝis 885.
* Johano la 15-a, estis papo de 985 ĝis 996.

##### Anglio 
* Ethelred la 2-a, regis de 978 ĝis 1016.

##### Francio 
* Lotaro, regis de 954 ĝis 986.
* Ludoviko la 5-a, la pigra, regis de 986 ĝis 987.
* Hugo Kapeto, regis de 987 ĝis 996.

### Aliaj eminentuloj 
## Mortintoj 
## Malkovroj 
## Eksteraj ligiloj 
## Notoj kaj referencoj 
## Bildoj 

Dosiero:Amiel - Louis V of France.jpg|Ludoviko la pigra, reĝo de Francio de 986 ĝis 987
Milan Neubeler

**Milan NEUBELER** (naskiĝis la  en Štrba, Slovakujo ) - organizanto, instruisto, emerito, loĝanta en Poprad, Slovakujo. Esperantisto ekde la jaro 1949, kiam li estis studento de Komerca akademio en Poprad. Li komencis labori en la E-movado en la jaro 1951, en E-klubo de Poprad. En la jaro 1951 li estis delegita al likvida kunveno de E-Asocio de ĈSR en Prago kiel reprezentanto de slovakia E-junularo. Li estis teknika redaktoro de Juna Voĉo, kiun eldonadis junuloj de la klubo en Poprad. En la jaro 1959 li partoprenis en la UK 1959 en Varsovio, kie li konatiĝis kun Julio Baghy kaj Ada Fighiera-Sikorska. Post fondo de Asocio de esperantistoj en SSR, kies sidejo estis Poprad, li funkciis kiel ekonomo de la asocio. Pli ol dudek jaroj, ĝis la jaro 2008 li estis ĉefdelegito de UEA en Slovakujo. Li  funkciis kiel instruisto de Someraj E-lernejoj en Ružinov apud Košice, en banloko Sliač kaj en Wladyslawowo, Pollando.   

Kategorio:Slovakaj esperantistoj
Bastonmapo

[eta|bastonmapo en la [blazono de la Marŝala Insularo (sube)]]
[eta|bastonmapo en la "transmara muzeo" de [Bremeno (Germanio)]]
La **bastonmapo** estas grava navigacia instrumento en Polinezio.

## Konsisto 
Bastonmapo konsistas el reto de bastonetoj, kiuj tranĉiĝas el la centra branĉo de kokospalmaj folioj, kaj kiuj estas interligitaj per ŝnuroj el kokosaj fibroj. En resumaj mapoj aldone konkoj de cipreedo-helikoj estas ligitaj al iuj partoj de la bastonoj, por mape signi apartajn lokojn.

Bastonmapo estas bildigita en la suba parto de la blazono de la Marŝala Insularo.

## Funkcio 
La bastonmapoj ne uziĝis por navigado sur vojaĝantaj ŝipoj, sed nur por la eduko de la ŝipaj navigistoj sur la hejmaj insuloj. Ili ne servas por trovo de la momenta ŝipa pozicio, sed montru al la ŝipa navigisto kiel atingi sian celon.

En plena amplekso bastonmapo nur interpreteblas de tiu kiu produktis ĝin.

Ili per pli malgrandaj, kurbaj branĉetoj montras la marfluojn ĉirkaŭ la insuloj, ondomovojn reflektitajn de la insuloj, maltrankvilajn maropartojn kie diversdirektaj ondoj renkontiĝas, kaj per pli longaj bastonoj la veturdirekton al la per helikaj konkoj signitaj insuloj.

Bedaŭrinde konstateblas ke la konoj de polinezia navigado necesaj por utila uzo de la bastonmapoj intertempe plejparte perdiĝis. Nuntempe bastonmapoj preskaŭ ekskluzive produktiĝas por vendado al turistoj.

## Variaĵoj 
Bastonmapoj aparte uziĝis sur la Marŝala Insularo en Mikronezio.

Ekzistis tri specoj de ili:
# **rebbelib** - aparte grandaj resumaj mapoj,
# **mattang** - mezgrandaj
# kaj **meddo** - malgrandaj, detalaj mapoj.

## Literaturo 
* *Primitive Cartography in the Marshall Islands* ("primitiva kartografio en la Marŝala Insularo"). Anglalingva artikolo en la ĵurnalo *Journal Cartographica: The International Journal for Geographic Information and Geovisualization*. Eldonejo *University of Toronto Press*, junio 1976

## Eksteraj ligiloj 
* anglalingvaj klarigoj 
* bildo de replikaĵo de bastonmapo 
* bildo de Rebbelib-bastonmapo 

Kategorio:Navigado
Kategorio:Polinezio
Kategorio:Kulturo de la Marŝala Insularo
Tom Clancy

**Thomas Leo CLANCY** ([Tomas Leo Klensi] ; naskiĝis la 12-an de aprilo 1947 en Baltimore County, Maryland, Usono, mortis la 1-an de oktobro 2013 en Baltimore, Maryland, Usono) estis usona verkisto

Li estas fama pro teknike detalaj spionadaj kaj militistikaj rakontoj, kiu fariĝas dum kaj post Malvarma milito.

## Politikaj opinioj 
Tom Clancy subtenas la Respublikanan partion kaj donacis 237050 dolarojn al ĝi.
Blazono de la Marŝala Insularo

La **blazono de la Marŝala Insularo** validas ekde la proklamo de la sendependa respubliko en 1990 kaj baze konsistas el blua fono, kiu reprezentu la maron.

## Priskribo 
Sur la blua fono videblas stiligita "spirito de la paco". Malantaŭ ĝi montratas du insuloj kun balanciera kanuo kaj palmo. Plue la blazono ankoraŭ montras tradiciajn laborilojn kaj fiŝkaptistan reton.

Supre maldekstre kaj dekstre en la blazonŝildo por estas blanka-oranĝa strio, kiu ankaŭ videblas en la  ŝtata flago. La blanka banderolo reprezentas la *Ratak* (sunleviĝon), dum la oranĝa banderolo simboligas la *Ralik* (sunsubiron).

La stelo simboligas la kristanisman krucifikson. La 24 radioj staras por la 24 administraj distriktoj de la Marŝala Insularo, la kvar grandaj radioj por la kvar ĉefaj distriktoj: 'Majuro, Ebeye, Jaluit* kaj *Wotje*.

Sube en la ŝildo videblas tradicia polinezia bastonmapo.

En la ringo ĉirkaŭ la ŝildo videblas supre en la angla
:„*Government of the Marshallislands*“
:(„*registaro de la Marŝala Insularo.*“)
Sube en la ringo skribatas en la marŝala lingvo:
:„*Jepilpin ke Ejukaan.*“
:(„*Perfektigo per komuna peno.''“)

Kategorio:Naciaj simboloj de la Marŝala Insularo
Kategorio:Historio de la Marŝala Insularo
Marŝala Insularo
Jolán Bonyháti

**BONYHÁTI Jolán** [pr. bonjha:ti] estis rumanuja hungara redaktorino, bibliografino naskiĝinta en Olthévíz la 14-an de aŭgusto 1908 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de januaro 1984. 
## Kariero
Bonyháti ekde 1944 redaktis la gazeton *Szabadság* en Odorheiu Secuiesc, poste ŝi estis kunlaborantino de la hungaraj elsendoj de radioj de Bukareŝto kaj Kluĵo. Inter 1948-68 ŝi gvidis la sekcion por nacimalplimultoj de Literatura kaj Ŝtata Eldonejo (pli poste Literatura Eldonejo).  Ŝi kunmetis bibliografiojn pri verkoj de poeto Ernő Salamon (1966), de verkisto István Asztalos (kune kun Gusztáv Abafáy, 1967) kaj de revuo Korunk (poemaro, 1932-40) (1967).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj bibliografoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Fanfan la Tulipe (2003)

***Fanfan la Tulipe*** (***Fanfan la Tulipo***) estas franca filmo de Gérard Krawczyk, aperinta en 2003.

Temas pri refaro de samnoma filmo Fanfan la Tulipe de Christian-Jaque, aperinta en 1952.

## Temo 
En Francio de la 18-a jarcento, dum la sepjara milito, Fanfan estas eksterordinara amindumanto kaj lerta skermanto. Li eskapas el geedziĝo trudita de la patro de unu el liaj amatinoj rekrutiĝante en armeo de reĝo Ludoviko la 15-a.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Fanfan la Tulipe* 
* Reĝisoro: Gérard Krawczyk
* Scenaro: Luc Besson, Jean Cosmos
* Aperdato:  en Francio

## Rolularo 
* Vincent Perez: Fanfan la Tulipo
* Penélope Cruz: Adeline la Franchise
* Didier Bourdon: Ludoviko la 15-a
* Hélène de Fougerolles: Madamo de Pompadour
* Michel Muller: Tranche-Montagne
* Guillaume Gallienne: Kolonelo A.B.C.D. de La Houlette
* Gérald Laroche: Corsini
* Jacques Frantz: Serĝento La Franchise
* Philippe Dormoy: Adjudanto Fier-à-Bras
* Gilles Arbona: Marŝalo
* Jean-Pol Dubois: Armepastro
* Philippe du Janerand: Koenigseck
* Magdalena Mielcarz: Henriette de Francio
* Anna Majcher: Wanda
* François Chattot: Paroĥestro
* Yves Pignot: Mastro Guillaume
* Jacques Dynam: Chaville
* Vincent Valladon: Rufulo
* Jean Rochefort: Rakontanto

## Eksteraj ligiloj 
* Fanfan la Tulipe en IMDb 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Aventuraj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2003
Adorján Bónyi

**BÓNYI Adorján** [pr. bo:nji] estis hungara ĵurnalisto, redaktoro naskiĝinta en Margitta la 12-an de decembro 1892 kaj mortinta en Budapeŝto la 31-an de januaro 1967.

## Kariero 
Bónyi post jurstudoj estis ekde 1919 ĝis 1944 kunlaboranto de la Pesti Hírlap, ĝia literatura redaktoro. Ekde 1946 li estis respondecredaktoro de la *Hírlap*, poste legantredaktoro de la *Kis Újság*. En 1956 li estis kunlaboranto de la *Érdekes Újság*.

## Verkoj 
* ''Délibáb' (romano; Bp., 1918);
* *A császárnő katonája* (noveloj, Bp., 1919);
* *A menekülő ember* (rakontoj, Bp., 1920);
* *Elcserélt élet* (romano, Bp., 1920);
* *Kék bálvány* (romano, Bp., 1930);
* *Úri világ* (romano, Bp., 1935)
* *Négyes fogat* (romano, Bp., 1942);
* *Tűnő élet* (romano, Bp., 1947).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
András Bóné

**BÓNÉ András** [pr. bo:ne:] estis hungara landlimfortikaĵa soldato, kapitano de Francisko Rákóczi la 2-a naskiĝinta en 1655 kaj mortinta en Nadjvarado en septembro 1707. 

## Kariero
Bóné partoprenis en luktoj de Emeriko Thököly, poste en la militoj de elpelado el Hungarujo de turkoj. Je ekscio de alveno en landon de Rákóczi la 19-an de julio 1703 kune kun Pál Gödény ili atakis la soldataron imperiestran de Bihardiószeg, pli poste ili venkis ĉe Bélfenyér, Belényes (1704), poste ĉe Szentandrás (1705). En aŭtuno de 1703 li partoprenis en la militmarŝo de Transilvanujo kaj ĉe Bonchida kune kun Pál Orosz venkis. Rákóczi donacis al li pro liaj servoj la vilaĝojn Urvind kaj Létavértes en departemento Bihar.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj soldatoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Francisco de Toledo

**Francisco Álvarez de Toledo** (n. Oropesa, 1515 - m. Escalona, 1582) konata ankaŭ kiel la "Kolonia Solono", estis nobelulo kaj militisto hispana, kiu iĝis la kvina el la Vicreĝoj de Peruo. Li okupis tiun postenon el la 30an de novembro de 1569 ĝis la 1a de majo de 1581, totale dum 11 jaroj kaj 5 monatoj. Estis unu el la figuroj plej polemikaj de la kolonia historio perua. La konsideroj pri lia rega laboro estas ege diversaj: kelkaj kiel Roberto Levillier laŭdas lin kiel la “supera organizanto” de la vicreĝlando, ĉar li havigis taŭgan leĝan strukturon, plifortigante gravajn koloniajn instituciojn, ĉirkaŭ kiuj funkcios la administrado de la lando dum ĉirkaŭ 200 jaroj. Aliaj historiistoj kiel Luis E. Valcárcel prezentas lin kiel la “granda tirano” de la indiĝenoj: la enmeto de la mineja *mita* aŭ mitao (sistemo de deviga laboro de la indiĝenoj en minejoj) kaj la ekzekuto de la inkao Tupak Amaru la 1-a kialigus tiun konsideron.

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj nobeloj
Kategorio:Hispanaj militistoj
Kategorio:Vicreĝoj de Peruo
Blazono de la Federacio de Mikronezio

Kiel **blazono de la Federacio de Mikronezio** servas la ŝtata sigelo.

Ĝi samas al sia antaŭaĵo, la sigelo de la Kuratora Teritorio Pacifikaj Insuloj.

## Priskribo 
Sur la ekstera ringo videblas la anglalingva skribaĵo:
:„*Government of the Federated States of Micronesia*“
:(„*Registaro de la Federaciaj Ŝtatoj de Mikronezio*“)
La ekstera ringo krome kaj interne kaj ekstere kadriĝas pere de ŝnurego.

En la interna cirklo centre troveblas naĝanta ĝermo de kokospalmo, la plej grava agrikultura planto de la insuloj, je malhelblua-helblua ondoforme dividita fono. La malhela bluo simboligas la maron, la hela bluo la pacifikan ĉielon.

Sur la helblua duono troveblas kvar blankaj steloj, ili reprezentas la kvar insularojn de la federacio: Ĉuuk, Ponape, Kosrae kaj Yap kaj troveblas ankaŭ en la flago de la Federacio de Mikronezio.

Sub la palmo, sur malhelblua fono troveblas banderolo kun same anglalingva skribaĵo:
:„*Peace - Unity - Liberty*“
:(„*paco, unueco, libero*“)
Sub tio videblas la jara nombro 1979, la jaro, en kiu la kvar pli postaj federaciaj ŝtatoj ratifis la konstitucion de la tiel fondita Federacio de Mikronezio, kvankam nur sep jarojn pli poste, en 1968, Usono kaj la Unuiĝintaj Nacioj konsentis ke la Federacio rajtis forlasi la Kuratoran Teritorion Pacifikaj Insuloj kaj iĝi internacie agnoskita sendependa ŝtato.

Kategorio:Naciaj simboloj de la Federacio de Mikronezio
Kategorio:Historio de la Federacio de Mikronezio
Federacio Mikronezio
István Bonczos

**BONCZOS István** [pr. boncoŝ] estis rumanuja hungara verkisto naskiĝinta en Nagyszalonta la 4-an de februaro 1912 kaj mortinta en Salonta la 21-an de majo 1979. Li estis la edzo de verkistino Ilona Nagyhttp://www.erdon.ro/hirek/news-erdely/cikk/nagyszalontai-iro-a-halhatatlanok-k246z246tt/cn/news-20071031-03285150.
## Kariero
Bonczos rifuĝis Sovetunion kaj tie faris ekzamenon de abituriento en 1941 kaj li laboris kiel subinĝeniero en Azio. Post la dua mondmilito li revenis Rumanujon kaj li iĝis kunlaboranto de gazeto *Új Élet* en Oradea, poste en 1949-51 li gvidis la literaturan rubrikon de Utunk.
## Verkoj
**Kubikosok* (rakontoj, Bukarest, 1948); 
**Szovjet földön* (memoraĵoj, Bukarest, 1949); 
**Törik a jég* (romano, Bukarest, 1950); 
**Egyszerű történetek* (rakontoj, Bukarest, 1955); 
**Egy piros hajnalon* (rakontoj, Bukarest, 1959); 
**A vonat megy* (romano, Bukarest, 1960); 
**A rézhajú lány* (rakontoj, Bukarest, 1962); 
**Tiszta öröm* (rakontoj, Bukarest, 1965).
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Szárász

**Szárász** [sArAs], germane **Sarasposten,** kroate **Sras** estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló.
eta|210ra|maldekstre|Strato en Szárász
eta|190ra|Blazono de Szárász

## Bazaj informoj 
* Areo: 6 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 34
* Poŝtkodo: 7184
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°20′53″N 18°22'23″E

## Situo 
Szárász situas sur deklivoj, fine de longa sakovojo.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis en la 1330-aj jaroj. En 1380 ĝi skribiĝis laŭ la tiama hungara ortografio *"Zaraz"*. Dum la turka erao la vilaĝo ne senhomiĝis. En 1712 germanoj pligrandigis la loĝantaron. En 1910 vivis en Szárász 294 homoj, (44 hungaroj, 250 germanoj). Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis al Germanio, dume alvenis deportitaj hungaroj.

En Szárász migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Ignaco Lojola de 1824

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Yanga R. Fernández

Li adoltiĝis en Usono: en Novjorko, Minneapolis kaj Vaŝingtono. Li lernis en Fort Myers (Florido) kaj en la Kalifornia Instituto de Teknologio. Li fariĝis Ph.D. en la Universitato de Maryland en 1999.

En 1994, estante studento, li zorgis pri la unua retpoŝto uzata de la
astronomoj, kiuj gvatis la alfrapon de la kometo Shoemaker-Levy 9 al
Jupiteron.

Inter 1999 kaj 2005, li estis post-doktora stipendiulo en la Universitato de Havajo, li partoprenis, kun Scott Sheppard kaj David Jewitt al la malkovro de pluraj naturaj satelitoj de Jupitero, kaj al la re-malkovro de Temisto.
Li kaj Scott Sheppard, malkovris la karmean grupon.

Post 2005, li estas profesoro asistanto en la Universitato de Centra Florido kaj siaj esploroj temas pri la fizikaj ecoj kaj la evoluo de la kometoj kaj asteroidoj.

La asteroido 12225 Yanfernandez estis tiel nomita en lia honoro.

## Malkovraĵoj 
* Aedo
* Erinomo
* Harpaliko
* Helikeo
* Isono
* Jokasto
* Kaldeno
* Kaliko
* Megaklito
* Praksidiko
* Tajgeto
* Temisto *(remalkovro)*
* S/2000 J 11
* S/2003 J 2
* S/2003 J 23
* S/2003 J 3
* S/2003 J 4
* S/2003 J 5

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  La persona paĝo de "Yan" Fernández
Köblény

**Köblény** [koblEnj], germane **Kewling,** kroate **Kubin** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló.
eta|200px|Blazono de Köblény

## Bazaj informoj 
* Areo: 8 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 290
* Poŝtkodo: 7334
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°17′43″N 18°18'09″E

## Situo 
Köblény situas sur deklivoj, fine de sakovojo. Dombóvár troviĝas je 16, Komló 24, Pécs 38, Budapeŝto 182&nbsp;kilometroj http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=25247&i2=9566 .

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1325 laŭ tiama hungara ortografio *"Kubli"*. Dum la turka erao la vilaĝo ne senhomiĝis, sed precipe sudslavoj vivis tie. En 1725 germanoj pligrandigis la loĝantaron. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis al Germanio.

En Köblény migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj de 1799

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Blazono de Nov-Zelando

La **blazono de Nov-Zelando** en sia nuna formo validas ekde la jaro 1956.

## Priskribo 
La ŝtata blazono estas en bluo kaj ruĝo kvaronigita blazonŝildo kun centra heraldike arĝenta (fakte blanka) simbola paliso.

En la paliso estas tri nigraj unumastaj velŝipoj kun ŝnure kunigitaj veloj kaj etenditaj remiloj. Prua, poŭpa kaj mastopinta flagetoj estas nigraj. En la unua blazonoparto videblas la stela konstelacion Suda Kruco: kvar (1;2;1) blankrandaj kvinpintaj steloj, kies plej suba iom pli grandas (simbolo por la stela konstelacio Suda Kruco). La dua blazonoparto montras oran ŝafofelon, la tria oran faskon da greno kaj la kvara du orajn metiilojn, iksoforme krucitajn.

La blazonŝildon portas heraldike dekstre (do el la vidpunkto de la spektanto maldekstre) blonda, blanke vestita kaj nudpieda virino, simbolo por la eŭropaj enmigrintoj, portanta la flagon de Nov-Zelando, kaj maldekstre nudpieda viro kun oraj-nigraj naciaj vestaĵoj, portanta lancon. Sur fundamento el du verdaj branĉoj de "arĝenta filiko" (*cyathea dealbata*) kuŝas arĝenta banderolo kun la landa nomo „NEW ZEALAND“ ("Nov-Zelando") en bluaj majuskloj.

Super la blazonŝildo ŝvebas britia reĝ(in)a krono kiel simbolo de la formala supera rego de Britio.

La blazono de Nov-Zelando en variita formo ankaŭ videblas sur la "reĝa standardo" (angle *Royal Standard*), la flago de la brita reĝino, kaj la blazono de Niuo, teritorio dependa de Nov-Zelando, estas variaĵo de ĝi.

Kategorio:Naciaj simboloj de Nov-Zelando
Kategorio:Historio de Nov-Zelando
Nov-Zelando
László Bolgár

**BOLGÁR László** [pr. bolga:r] estis hungara ĵurnalisto, tradukisto naskiĝinta en Temeŝvaro la 11-an de septembro 1911 kaj mortinta en Rion Les Montagnes la 16-an de junio 1990. 

## Kariero
Bolgár finis juron en Budapeŝto kaj en 1935 li iĝis diplomato kiel presataŝeo en Beogrado, Zagrebo, Sofio. En jaroj 1945-47 li estis radioraportisto. En 1948 li translokiĝis Francujon kaj ĝis 1958 li estis gvidanto de la hungarlingva elsendo de franca radio, poste ĝis 1969 li estis vicestro, poste estro de sekcio orienteŭropa de la radio ĝis 1975. Li publikis en pluraj gazetoj (Irodalmi Újság, Ahogy lehet, Látóhatár) kaj li estis kunlaboranto de la revuo *Valóság* aperinta en 1953 en Parizo. Li tradukis el hungara literaturo al franca lingvo.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungardevenaj francoj
Bikal

**Bikal,** germane **Wickerl,** kroate **Bikala** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono *Suda* Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Sásd.
eta|300px|Kastelo de Bikal

## Bazaj informoj 
* Areo: 17 6&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 220 m
* Loĝantaro: 760
* Poŝtkodo: 7346
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°17′43″N 18°18'09″E

## Situo 
Bikal situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1325 laŭ latina ortografio *"Villa Bykol"*. Dum la turka erao la vilaĝo ne senhomiĝis. En la 1720-aj jaroj kroatoj, baldaŭ germanoj pligrandigis la loĝantaron. En 1830 vivis en Bikal 521 kroatoj, 540 germanoj. La lastaj estis 6 % en 2001. En telefonlibro de Budapeŝto 8 familiaj nomoj Bikali troviĝas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna de 1797
* luterana preĝejo de 1869
* baptista preĝejo el la 20-a jarcento
* Kastelo de Bikal, nun hotelo
* fiŝkaptista lago

## Partnerkomunumoj 
*  Sugenheim, Germanio
*  Gützkow, Germanio
*  Mostová, Slovakio
*  Bicălatu, Rumanio

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Imre Bokor (verkisto)

**BOKOR Imre** estis hungara verkisto, ĵurnalisto naskiĝinta en Arado la 2-an de septembro 1881 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de aprilo 1961.

## Kariero
Bokor vivis en Pozsony, Munkeno kaj Budapeŝto, redaktis la gazeton *Pozsonyi Hírlap*. Li estis unu el fondintoj de la *Asocio literatura La Fontaine* (1920-1951).

## verkoj
**Biblia* (teatraĵo, Bp., 1903);
**Petőfi otthon* (teatraĵo, Bp., 1922);
**Madách Imre* (teatraĵo, Bp., 1923);
**Lord Byron* (teatraĵo, Bp., 1924);
**Élet és halál után* (romano, Bp., 1927);
**Wien Bécs és Ausztria* (Bp., 1931);
**München és Bajorország* (Bp., 1934)

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Cipreedoj

**Cipreedoj** (latine *Cypraeidae*), ankaŭ nomataj **Kaŭri-helikoj** aŭ **porcelanaj helikoj**, estas maraj helikoj aparte vivantaj en la tropika klimata zono. Ĝis nun konatas proksimume 200 specioj. La unuaj reprezentantoj de la biologia familio aperis dum la kretaceo.

## Ecoj 
La konkoj de la cipreedoj estas spirale turnitaj, kaj povas grandi inter 1 kaj 19 centimetroj (mezume 2 ĝis 8 centimetroj. La konka surfaco glatas kaj neniam kreskas tie aliaj organismoj. En multaj specioj de la familio ekzistas viraj kaj inaj bestoj - en tiuj specioj la viroj pli malgrandas ol la inoj.

## Vivmaniero 
Ĉiuj specioj de cipreedoj vivas en la maro, precipe en malprofunda mara akvo de la tropikoj kaj subtropikoj. Nur malmultaj specioj pretervivas ĝis la 35-a norda kaj suda latitudo. La plej multaj specioj vivas proksime de koralaj rifoj. Preskaŭ ĉiuj specioj ne toleras akvotemperaturon sub 15&nbsp;°C. La plej profunde trovita cipreedo vivis 800 metrojn sub la akvosurfaco. La plej multaj specioj aktivas nokte kaj dumtage kaŝiĝas en rifaj fendoj kaj kavetoj. En mara malhelo, en grandaj kavoj kaj pli profunde, ili tamen ankaŭ povas aktivi tage. La ĉipreedoj estas ĉiomanĝantaj - algojn, sponĝojn kaj aliajn etajn organismojn. Iuj specioj eĉ naĝas pli grandajn distancojn inter sia kaŝejo ĝis la "paŝtejoj".

## Kulturhistorio 
La konkoj de iuj specioj, ekzemple *Cypraea moneta*, dum pasintaj jarcentoj en Afriko, orienta kaj suda Azio kaj ankaŭ en Oceanio servis kiel mono. En sudorienta azio, suda Barato kaj orienta Afriko cipreedaj konkoj uziĝas en diversaj ludoj, aparte pluraj variaĵoj de la afrika semludo (*Mancala*). En la Hinda Oceano oftas la "tigra cipreedo" (*cypraea tigris*). Konkoj de ĝi kaj la parenca "pantera cipreedo" (*cypraea pantherina*) dum la epokoj de la Romia Imperio kaj la frua Mezepoko en signifaj kvantoj atingis Eŭropon, kie virinoj portis la konkon kiel amuleto kaj kie ili uziĝis kiel tomba donaco. Ankaŭ rilate al la ritoj de voduo la helikaj konkoj gravas kiel kultaj objektoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* retejo *cowrys.org* - anglalingva retejo pri havajaj cipreedoj 
* cipreeda genoma datumbaza projekto (angle) 
* listaj informoj anglalingvaj pri la familio
* "kontribuo al la kultura historio de la Cipreedoj kun mapo pri ties disdivido" (germane)

Kategorio:Cipreedoj
Ödön Bogdánfy

**BOGDÁNFY Ödön** estis hungara inĝeniero, hidrologiisto naskiĝinta en Torda la 18-an de decembro 1863 kaj mortinta en Budapeŝto la 13-an de marto 1944. 
## Kariero
Bogdánfy finis en la Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1885. Li instruis kaj estis oficestro priakvaj. Je lia memoro en 1951 la Magyar Hidrológiai Társaság (Asocio Hungara pri Hidrologio) fondis la *Bogdánfy-medalo*n por rekompensi ĉiujare la elstarajn rezultojn sciencajn rilate la akvomastrumadon.

## Verkoj
**Hidrológia* (Bp., 1902); 
**Hidraulika* (Bp., 1904); 
**A természetes vfzfolyások hidraulikája* (I-II, Bp., 1906); 
**A Duna és Tisza közötti csatorna* (Bp., 1907); 
**A vízierő* (Mérnöki kézikv., I-II., Bp., 1914); 
**Az Alföld hidrológiája. Vízi munkálatok az Alföldön* (Debrecen, 1925)
## Fontoj
*Magyar Életrajzi Lexikon
* http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/webdok.php?namenev=bogdanfy 
* http://tudosnaptar.kfki.hu/b/o/bogdanfy/bogdanfypant.html 

Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Dénes Bogáts

**BOGÁTS Dénes** estis rumanuja hungara historiisto, lingvisto naskiĝinta en Sibio la 22-an de aprilo 1882 kaj mortinta en Sfântu Gheorghe la 6-an de novembro 1949.

## Kariero 
Bogáts ellaboris ekde la 1920-aj jaroj la arkivmaterialon de la Székely Nemzeti Múzeum. Li publikis ekde 1929 en revuo Erdélyi Múzeum. En volumo *A Székelyföld írásban és képekben* (Bp., 1941) li priskribis la historion de Sepsiszentgyörgy.

## Verkoj 
* *Az első székely huszárezred a török és a francia háborúkban 1778-1814-ig* (Sepsiszentgyörgy, 1932);
* *Zágon 1690. évi feldúlása és következményei* (Kolozsvár, 1941);
* *Háromszék vármegye* (Bp., 1942);
* *Szemelja község és református egyházának története* (Sepsiszentgyörgy, 1943).
* *Háromszéki oklevélszójegyzék* (Kolozsvár, 1943)

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj historiistoj
Alajos Boga

**BOGA Alajos** estis rumanuja hungara romia katolika pastro, eklezia verkisto naskiĝinta en Csíkkozmás la 18-an de februaro 1886 kaj mortinta en Sighetu Marmaţiei la 14-an de septembro 1954.

## Kariero 
Boga studis teologion en Vieno. Oni ordinis lin pastro en 1910 kaj li iĝis helppastro en Lemhény kaj Szászrégen. Ekde 1912 li studis filozofion en Koloĵvaro kaj en 1914 li doktoriĝis. Inter 1915-18 li estis frontpastro en milito. Inter 1919 kaj 1929 li estis instruisto de la gimnazio de Târgu Secuiesc, poste ĝia direktoro. En 1933 li iĝis kanoniko, dioceza lernejinspektisto, en 1939 papa prelato. Liaj artikoloj aperis en *Közművelődés* (1912), Csíki Lapok (1914-15), Székelyföld (1927-30).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pedagogoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj prelatoj
Egyházaskozár

**Egyházaskozár** [edjhAzaŝkozAr], germane **Ratskoslar** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono *Suda* Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Komló.

## Bazaj informoj 
* Areo: 24 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 800
* Poŝtkodo: 7347
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°19′49″N 18°19'03″E

## Situo 
Egyházaskozár situas sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ flankovojoj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1058. En 1542 komenciĝis la turka regado. Post tiu erao sudslavoj, germanoj kaj hungaroj alvenis. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis al Germanio. En 2001 vivis en Egyházaskozár 7 % germanoj.

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1786
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario) de 1995
* preĝejo por baptistoj
* monumento pri falintoj dum la 2-a mondmilito

== Komunumoj pri *egyházas* (=ekleziejo) en Hungara reĝlando ==
Komence en Hungarujo ĉiuj 10 vilaĝoj kune devis havi komunan preĝejon. Tiu vilaĝo, kie tiu konstruiĝis, nomiĝis "ekleziejo" vilaĝo havanta preĝejon. Jen listo, kie tiu rango restis:

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Sankristobala sturno

La **Sankristobala sturno** (***Aplonis dichroa***) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas endemio indiĝena de la Salomonoj kaj pli precize de San Cristobal (Makira), en sudorientaj Salomonoj.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

Ĝi povus formi superspecion kun la Salomona sturno, *A. grandis*, kun kiu ĝi estis iam konsiderata samspecia, sed diferenciĝas en grando, morfologio kaj plumaro. Ĝi estas monotipa specio, tio estas sen agnoskitaj subspecioj. 

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Aplonis dichroa.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Mekényes

**Mekényes** [mekEnjeŝ], germane **Meknitsch,** kroate **Mekinjiš, Mekinjaš** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sásd.

## Bazaj informoj 
* Areo: 18 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 280
* Poŝtkodo: 7344
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°23′17″N 18°19'57″E 

## Situo 
Mekényes situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. Sásd troviĝas 31, Pécs 61, Budapeŝto 170 km http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=30492&i2=9566 .

## Historio 
Mekényes fondiĝis en la 18-a jarcento fare de germanoj. En 1793 pro fulmo incendio okazis. En 1910 en Mekényes vivis 1230 homoj, (1116 germanoj, 113 hungaroj). En 2001 la germanoj estis 9 %. En Mekényes migra poŝto servas.
 
## Vidindaĵoj
* romkatolika preĝdomo
* luterana preĝejo de 1785

## Fontoj 
* Oficiala paĝo

## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya