open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kunčičky u Bašky

**Kunčičky u Bašky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Baška, en distrikto Frýdek-Místek. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sude de Frýdek-Místek kaj 1&nbsp;km okcidente de Baška. Estas ĉi tie registritaj 394 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Kunčičky u Bašky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,52&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1288, kiam ĝi apartenis al ĉefepiskopujo de Olomouc.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
En Kunčičky u Bašky estis planite antaŭ la dua mondmilito konstrui kapelon. Sed kun la alveno de la milito la planoj estis haltigitaj. Post la milito la konstruado de la kapelo devis esti okazigita, sed tio neniam okazis. Proksime de muelejo Bauerův mlýn troviĝas fundamenta ŝtono al la konstruado de tiu ĉi kapelo.

Kategorio:Baška (distrikto Frýdek-Místek)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Vasubanduo

**Vasubanduo** estis grava bikŝuo el Gandaro kaj unu el la fondintoj de la skolo Yogācāra kune kun sia frato Asango.

Lia komentario pri la *Abidarmo*, la *Abhidharmakośakārikā*, estas uzita en tibeta kaj orientazia budhismoj kiel fonto de nemahajana abidarma filozofio.

## Referencoj 
### Bibliografio 
* David J. Kalupahana, *The Principles of Buddhist Psychology*, State University of New York Press, Albany, 1987, pp 173–192.
* Francis H. Cook, *Three Texts on Consciousness Only*, Numata Center for Buddhist Translation and Research, Berkeley, 1999, pp 371–383 ("Thirty Verses on Consciousness Only") and pp 385–408 ("Twenty Verses on Consciousness Only")
* Erich Frauwallner, *The Philosophy of Buddhism*, Motilal Banarsidass, Delhi, 2010 [1956].
* Li Rongxi, Albert A. Dalia (2002). The Lives of Great Monks and Nuns, Berkeley CA: Numata Center for Translation and Research
* Thich Nhat Hanh *Transformation at the Base* (subtitle) *Fifty Verses on the Nature of Consciousness*, Parallax Press, Berkeley, 2001; inspired in part by Vasubandhu and his *Twenty Verses* and *Thirty Verses* texts
* Kochumuttom, Thomas (1982). A Buddhist Doctrine of Experience: A New Translation and Interpretation of the Works of Vasubandhu the Yogacarin. Delhi: Motilal Banarsidass

Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Bikŝuoj
Pola kulture-eduka asocio en Ĉeĥa respubliko

**Pola kulture-eduka asocio en Ĉeĥa respubliko** (, pola mallongigo PZKO, ) estas pola socia organizaĵo en Ĉeĥio, kiu celis kune kun la Kongreso de poloj reprezenti la polan minoritaton en la ĉeĥa ŝtato.

## Historio 
Antaŭ la dua mondmilito en Teŝinia Silezio ekzistis multaj polaj kulturaj organizaĵoj, sed post la milito Teŝinio estis dividita, kaj en ĉeĥa parto de Teŝinio ĉiuj polaj organizaĵoj estis dissolvigitaj.

Post la dua mondmilito denove eksplodis la disputo pri Teŝino inter Ĉeĥoslovakio kaj Pollando. La disputo ne estis solvita ĝis 1958, kiam Pollando cedis siajn teritoriajn asertojn kontraŭ Ĉeĥoslovakio. Jam post 1947, tamen, interkonsento pri amikeco kaj reciproka helpo estis subskribita inter Ĉeĥoslovakio kaj Pollando laŭ interveno de Sovetunio. La interkonsento inkluzivis plian protokolon reguligantan, surbaze de la principo de reciprokeco, la rajtojn de la pola minoritato en Ĉeĥoslovakio. Unu el la rajtoj enhavitaj en ĉi tiu Protokolo estis la rajto establi Asocion de Pola Junularo kaj Pola Kultura kaj Eduka Asocio, kiu fakte estis fondita en 1947. La renovigo de polaj organizaĵoj antaŭmilite ne estis permesata de la aŭtoritatoj.

Post 1989 la reprezentadon de la pola minoritato transprenis la Kongreso de Poloj en Ĉeĥio, establita en 1990. PZKO daŭre fokusiĝas ĉefe pri kulturaj kaj edukaj agadoj.

Nuna prezidanto de PZKO estas (ekde 2017) Halina Legowicz.

Nuntempe PZKO havas 80 domojn en preskaŭ ĉiu vilaĝo en Zaolzie.

## Vidu ankaŭ 
* Teŝinio
* Ĉeĥoslovaka-pola disputo je Teŝinio
* Kongreso de poloj en Ĉeĥa respubliko
* pola minoritato en Ĉeĥio

## Literaturo 
* GABAL, Ivan, a kol. *Etnické menšiny ve střední Evropě*. Praha: G plus G, 1999. ISBN 80-86103-23-4

## Fotaro 

2013 Jabłonków, Dom, Rynek Mariacki 18 (01).jpg|Pola domo de PZKO en Jablunkov
Cierlicko-Dom Polski.jpg|Pola domo de Żwirko kaj Wigura en Těrlicko
Bledowice 1283.jpg|Pola domo de PZKO en Dolní Bludovice
Frysztat 7363.jpg|Pola domo de PZKO en Fryštát
PZKO - Karviná.JPG|Pola domo de PZKO en Karviná-Ráj

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 
* Listo de domoj PZKO  

Kategorio:Pola minoritato en Ĉeĥio
Kategorio:Organizaĵoj en Český Těšín
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1947
Kategorio:Teŝinio
Kategorio:Historio de Ĉeĥoslovakio (1945–1948)
Miraklo en Ŝravastio

eta|La budho farante la miraklon en Ŝravastio, kun akvo eliranta el siaj piedoj kaj fajro el siaj ŝultroj.

La **miraklo en Ŝravastio** estas unu el la mirakloj de la budho Gotamo, farita sep jarojn post la vervekiĝo de la budho Gotamo en Ŝravastio, la ĉefurbo de Kosalo. Ĝi estis unu el la dek farendaĵoj de budho, kiujn budhoj nepre bezonas fari. Dum konkuro kontraŭ ses instruistoj de konkurantaj religioj, la budho Gotamo unue elŝutis akvon el la malsupra parto de sia korpo kaj fajro el la supra parto, poste male, kaj poste li prilumis la kosmon. Li faris la miraklon dufoje, unue en Kapilavastuo, la ĉefurbo de Ŝakjujo, antaŭ ol li faris la veran miraklon en Ŝravastio.

## Versioj 
En Palio, la rakonto aperas en la *Dhammapadattakatha*. En Sanskrito, en la *Pratiharyasūtra*.

## Referencoj 
Kategorio:Mirakloj de la budho Gotamo
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Tirtankaro Sambavanato

La *tirtankaro Sambavanato* estas tirtankaro (ĉioscia instrua dio) de ĝajnismo. Ĝi estas la tria el 24 de nuna epoko. Sambavanato naskiĝis al la reĝo Jitārī kaj la reĝino Susena en Sravasti.

## Bildaro 

सम्भवनाथ.jpg|Bildo de Tirtankaro Sambavanato en la muzeo de Gwalior Fort
Lord Sumatinath and Lord Sambhavnath at Ranthambore - 2009.jpg|Sumatinato kaj Sambavanato en Ranthambore Fort
Sambhabnath Temple, Madhuban.jpg|Sambavanata Templo, Madhuban
File:Shobhnath temple (5703632908).jpg|Ruinoj de la templo Ŝobhnath, Ŝravasti, supozita naskoloko de Sambavanato

Kategorio:Tirtankaroj
Věřňovice

**Věřňovice** (, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Lutyně situanta en distrikto Karviná en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie  ().

Tra Věřňovice trafluas rivero Olše. Trans la rivero kondukas ponto, kiu kunigas malpli grandan parton de la municipo kun pli granda. De la ponto tio estas 1 kilometro al malnova limpasejo. En loko de la ponto troviĝas riska vejro, sub kiu kreiĝas danĝera akva cilindro. Sur la ponto estas afiŝoj akvoturistoj, kiuj atentigas ĝuste al tiu ĉi vejro. Sub la ponto estas ankaŭ alirlokoj por la akvoturistoj. Rivero Olše estas inter la akvoturistoj tre ŝatata, precipe en sektoro Věřňovice – Zabełków. Estas ĉi tie du limpasejoj en Pollandon: Věřňovice – Gorzyczki (Gorzyce) kaj Věřňovice – Łaziska (Godów). Ĝis Věřňovice alveturas du aŭtobusaj linioj, el Stonava kaj Bohumín. El&nbsp;Dolní Lutyně ĉi tien kondukas sole unu mallarĝa vojo, sur kiu estingiĝis minimume du homaj vivoj. La vilaĝo estis damaĝigita de inundoj de la jaro: en la jaro 1997 kaj 2010.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1305.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka, protektata kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio
* Kruco – tomboŝtono el milito 1866

## Pluaj fotoj 

Veřňovice, okres Karviná (2).JPG|Věřňovice
Věřňovice, okres Karviná (3).jpg|Věřňovice
Věřňovice, okres Karviná (1).jpg|Věřňovice
Věřňovice, okres Karviná.jpg|Věřňovice

Kategorio:Dolní Lutyně
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karviná
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Władysław Fierla

**Władysław FIERLA** (naskiĝis la 15-a de decembro 1909 en Polnischleuten, mortis la 31-a de oktobro 1995 en Londono) estis pola luterana pastro, pola aktivulo, superintendanto de la *Pola Evangelia-Augsburga Eklezio en Ekzilo* (PKEANO) en la jaroj 1953-1995.

## Vivo 
Władysław Fierla devenis el familio distingita de la polaj kaj luteranaj komunumoj de Teŝinia Silezio. Li estis la frato inter aliaj de: Gustaw kaj Adolf. Li studis en la pola gimnazio en Orlová, kaj poste li studis evangeliisman teologion en Varsovio, Prago, Vieno kaj Bratislavo. En la jaro 1934 li estis ordinita ĉe la pastro de Augsburga Evangelia Eklezio en la Orienta Silezio en Ĉeĥoslovakio, kaj poste li servis en la kongregacio en Orlová.

eta|Registriĝkarto de Władysław Fierla kiel malliberulo ĉe la Nazia Koncentrejo Dachau
En 1940 li estis arestita de la Gestapo. Li estis malliberigita en la koncentrejon KL Dachau, kaj poste KL Mauthausen-Gusen. Post la mondmilito li ekloĝis en Unuiĝinta Reĝlando, kie li laboris por poloj en ekzilo. Ekde 1953 li estis superintendanto (episkopo) de PKEANO. En ekzilo Władysław estis ligita kun la Pola ekzila registaro. En la jaro 1974 li estis ornamita de la registaro de Pollando en ekzilo per la Kruco de la Komandanto kun la Stelo de la Ordeno de Polonia Restituta.

## Vidu ankaŭ 
* Gustaw Fierla
* Adolf Fierla
* Pola ekzila registaro
* Teŝino

Kategorio:Polaj aktivuloj
Kategorio:Pola minoritato en Ĉeĥio
Stimanto

En statistiko, **stimanto** estas mezurebla funkcio el la sampla spaco al la spaco de parametroj de la modelo, kies atendata valoro **stimas** (servas por probablece taksi) la veran parametron de la modelo de la probablodistribuo de la **stimata** hazarda variablo.

## Difino 
Supozu, ke hazarda variablo
:X \colon P \to \mathcal X
ĵetas elementojn de probablospaco P al la sampla spaco \mathcal X; supozu, ankaŭ, ke la probablodistribuo de X estas parametrigita de la parametro \theta\in\Theta en la spaco \Theta de parametroj.

Do, **stimanto** de la parametro \theta estas, formale, mezurebla funkcio
:\hat\theta\colon \mathcal X\to\Theta,
kiu estas rigardata kiel proksimuma valoro de la vera parametra \theta. Ju pli proksima la atendata valoro de \theta estas al la vera valoro, des pli bona la stimanto. Oni diras, ke la stimanto \hat\theta **stimas** la parametron \theta. Pri samplo x\in\mathcal X, la valoro de la stimanto \hat\theta(x) nomiĝas la **stimo** laŭ la stimanto \hat\theta por la samplo x\in\mathcal X.

### Eraro kaj biaso 
Supozu, ke la parametra spaco \Theta estas vektora spaco. Do, la **eraro** de la stimanto \hat\theta estas la jena hazarda variablo:
:\hat\theta\circ X-\theta \colon P \to \Theta.
Ju pli malgranda la atendata valoro de la eraro estas, des pli bona la stimanto.

La **biaso** de la stimanto \hat\theta estas la atendata valoro de la eraro:
:\operatorname{Bias}(\hat\theta) = \mathbb E(\theta(X)-\theta) \in\Theta
**Senbiasa stimanto** estas stimanto, kies biaso estas nul.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Statistiko
MO S-1

Infanteria fuorto **MO-S-1** devis esti konsisto de la 1-a konstru-subsektoro de linio de la pezaj fortikaĵoj en sektoro Moravia Ostrava. Ĝia projekto estis finita en la jaro 1935. Ĉar ĝi ne estis konstruita, ĝi ricevis nenian nomon kiel la ceteraj konstruitaj fuortoj. Ĝia situo estis elektita en la norda parto de vilaĝo Šunychl ĉe Kopytov, ĝuste ĉe rivero Olše, kiu tiam estis la ĉeĥoslovaka-germana ŝtatlimo (hodiaŭ la ĉeĥa-pola landlimo funkcias ankaŭ en la sama loko). Oni spekulacias, ke pro onidiraj protestoj de la pola registaro ne estis ties konstruado komencita, ĉar la pafadoj povis trafi ankaŭ la polan teritorion, sed pli verŝajna varianto de la prokrasto de la konstruado estas pro kaŭzo de plilongigo de la linio de la pezaj fortikaĵoj direkte al oriento laŭlonge laŭ rivero Olše, por ke oni malebligu ĉirkaŭigon tra la pola teritorio.

## Armilaro 
La fuorto devis esti konstruita en la II-a grado de rezistkapablo kaj krom alia ĝi devis esti ekipita per turniĝonta maŝinpafila turo.

## Linio 
La armiloj de la fuorto devis maldekstre pripafadi spacon de ŝoseo, kiu tra ĉi tie kondukis trans ŝtatlimo kaj la maŝinpafila turo devis pripafado antaŭbatalejon, por ke ne okazigu eventuala ĉirkaŭigo tra la pola teritorio.

Direkte al sudokcidento troviĝas najbara fuorto MO S-2 "U školy". Direkte al oriento ligas linio de malpezaj fortikaĵoj modelo 37.

## Rilataj artikoloj
* Kunfluejo de Odro kaj Olše
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando

## Vidu ankaŭ
* T-S 82 V končinách

## Literaturo
* TOMAŠOVSKÝ, Petr. : *Atlas objektů těžkého opevnění úseku Moravská Ostrava.* 1.vyd. Opava : AVE Centrum, 2000. 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj 

Kategorio:PGK II Hlučín
Kategorio:Infanteriaj fuortoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Bohumín
Kategorio:Proponitaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Kategorio:Šunychl
Theo Jansen (artisto)

**Theodorus Gerardus Jozef (Theo) Jansen** (Hago, 17-an de marto 1948) estas artisto-inventisto vivanta kaj laboranta en Nederlando. Li estas antaŭ ĉio konata pro siaj *strandbestoj*, memstare irantaj kinetikaj konstruaĵoj faritaj el i.a. pvc-tuboj.

Jansen studis de 1967 ĝis 1975 fizikon en la Teknika universitato Delft.
Post tiuj studoj li decidis daŭrigi kiel artisto. La unuajn sep jarojn li pentris. En 1980 li konstruis flugantan subtason (kvin metrojn en diametro, fulmantaj lumoj kaj pepanta sono), kiu flugis trans Delft kaj maltrankviligis la urbon.

La strandbestoj, per kiuj Jansen iĝis konata, unue celis influi la strandon kaj dunpejzaĝon.

Jansen-Strandbeest.jpg|Unu el la strandbestoj de Theo Jansen
Theo Jansen 'reanimeert' een van zijn strandbeesten.webm|Theo Jansen restartigas unu el siaj strandbestoj, Delft (2016)
Wooden_Sculture_of_Theo_Janson.jpeg|La *Animaris Rhinoceros Lignatus*, farita el lignaj bretoj, Madrid (2015)
Alice Wamulume en Theo Jansen (2006).jpg|Alice Wamulume kun Theo Jansen

## Referencoj
Kaido

eta|dekstra|La kaido de monta tribo en Maroko, 1920
**Kaido** (, , ) estas tradicia araba titolo de estreco aŭ nobeleco.

## Etimologio 
La titolo kaido devenas de la aktiva participo de la verbo  “gvidi”, kaj tial laŭlitere signifas “gvidanton”.

## Historio de uzado 
Historie, la titolo kaido estis uzita en la Mezepoka normana Regno Sicilio por islama kortegano.

Poste, en Magrebo kaj Iberio, la arablingva titolo signifis estron de burgo, fortreso aŭ malliberejo.

En suda Maroko sub Francia regado, la berberaj feŭdaj regantoj nomiĝis grandkaidoj ().

En Pakistano, la alnomo de Muhammad Ali Jinnah, la fondinto de la ŝtato, estas La Plej Granda Kaido ().

## Referencoj 
Kategorio:Nobelaj titoloj
95020 Nencini

'*95020 *Nencini''''' estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la itala astronomo Fabrizio Bernardi elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Erica Nencini*, kiu ricevis diplomon pri ekonomiko ĉe la Universitato de Pizo kaj estas nun Financa Direktorino ĉe *SpaceDyS*, firmao en la aerospaca sektoro. Valora dungitino, ŝi grande kontribuis al la disvolvo de la negoco.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Fabrizio Bernardi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
95024 Ericaellingson

'*95024 *Ericaellingson'''* estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Asiago-DLR Asteroid Survey* elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, apud Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Erica Ellingson'', astronominon ĉe la Universitato de Koloradio ĉe Boulder, observan kosmologiistinon, kiu studis la devenon, la entenon kaj la evoluon de la universo. Ŝia fako estas la galaksiamasoj, kune kuntenataj far'de la gravito de la nevidebla malluma materio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Asiago-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Dolní Těrlicko

**Dolní Těrlicko** (, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Těrlicko situanta en distrikto Karviná en Moraviasilezia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordoriente de Těrlicko. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 161 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Dolní Těrlicko** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,02&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

2012 Cierlicko Dolne, Widok z ulicy Stodolní (02).jpg|Dolní Těrlicko
Dolní Těrlicko (3).JPG|Dolní Těrlicko
2012 Cierlicko Dolne, Widok z ulicy Stodolní (01).jpg|Dolní Těrlicko

Kategorio:Těrlicko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karviná
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
190-aj jaroj

◄ 
1-a jarcento a.K. 
1-a jarcento 
**2-a jarcento**  
3-a jarcento  
4-a jarcento  
►

170-aj jaroj | 180-aj jaroj | **190-aj jaroj** | 200-aj jaroj | 210-aj jaroj

190 | 191 | 192 | 193 | 194 | 195 | 196 | 197 | 198 | 199  

----

## Eventoj 
[eta|La *Tondo severiano* : La familio de [Septimo Severo.]]

### Romia imperio 
* 192-193 : civila milito en la Romia Imperio okaze de la morto de Komodo. La jaro 193 nomiĝas la jaro de la kvin imperiestroj, ĉar kvin homoj proklamiĝas imperiestro. Septimo Severo venkas, estiĝas imperiestro kaj fondas la dinastion de la Severoj .
* 195-198 : Milito de Septimo Severo kontraŭ la Partianoj en Mezopotamio .
* 197 : Batalo de Lugdunum (nun Liono). Septimo Severo restarigas la unuecon de la Romia Imperio .
* 197-198 : Septimo Severo ĉesigas la sieĝon de Nïsïbïn (nun Nusybin) komencita de Vologaso la 5-a, kaj poste konkeras Babilonon, Seleŭkion-Ktesifonon, la ĉefurbon de la Partia Imperio. Li venkas la Partianojn, la princon de Adiabeno kaj la Arabojn (Sieĝo de Hatra, en Supra Mezopotamio). Li etendas la Romian Imperion ĝis Ninivo. Mezopotamio estas dividita en du romiajn provincojn, la provinco de Mezopotamio kaj tiu de Osroeno preter la Eŭfrato .
* Komenco de la apogeo de Romia Afriko sub la Severoj (fino en 235). Kartago, Utika kaj Leptis Magna, ricevas sub Septimo Severo aŭ sub Karakalo la italikan rajton, tio estas la samajn fiskajn avantaĝojn kiel la urboj de Italio.
* Post la malvenko de Albino, Britio, kiel Sirio, estas dividita en du provincojn, Britio Malsupra (ĉefurbo Eburacum, nun Jorko) kaj Britio supra (ĉefurbo Deva, nun Chester), laŭlonge de la linio de la Severn al la Humber. Septimo Severo forlasas la Muron de Antonino por returni al la tiu de Hadriano, kies defendojn li rearanĝas kaj plibonigas.
* La kartaga apologiulo Tertuliano konvertiĝas al kristanismo en Romo, kaj poste revenas al Kartago por helpi al siaj kunreligianoj. Li agadas proksimume inter 196 kaj 222.

### Azio 
* 190: En Ĉinio, militestroj, provincaj regantoj kaj generaloj el ĉiuj lokoj de la lando formas koalicion kontraŭ tirano Dong Zhuo, kiu regas imperiestron Han Xiandi.
* 196 204** **: Generalo Cao Cao konkeras la basenon de la Flava Rivero kaj Nordan Ĉinion.
* 195-199 : Sun Ce konkeris Jiang Dong kun trupoj de militestro Yuan Shu kaj tiel ebligas la fundon de la dinastio Wu
* Sub la reĝado de Karikala (ĉirkaŭ 190), la Ĉoloj superregas en la ekstrema sudo de Hindio (Koromandela Marbordo). Ili komercas eksterlande per sia haveno de Puhar. La posteuloj de Karikala, dividitaj, ne povas konservi la konkeritan reĝlandon kaj la Ĉeraj superregos la dravidan landon.
* La regno de Ĉampa komencas regi sudan kaj centran Vjetnamion.

## Gravaj personoj 
* Klodjo Albino
* Komodo (imperiestro)
* Didio Juliano
* Dong Zhuo
* Han Xiandi
* Ireneo de Liono
* Pertinakso
* Pescennius Niĝero
* Septimo Severo
* Viktoro la 1-a
* Zhang Lu (militestro)

## Notoj kaj referencoj 

#
Preĝejo Sankta Nikolao (Mátraballa)

La **preĝejo Sankta Nikolao** estas la sola romkatolika historia monumento en vilaĝo Mátraballa (Hungario).

## Historio 
Dum la mezepoko tiu ĉi vilaĝo havis kirkon, kiu detruiĝis dum dominado de turkoj. Ĝi estis plene renovigita en 1746. Trakonstruo okazis laŭ baroko supozeble en 1757, samtempe 2 altaroj kaj predikejo estis farita. Pluraj laboroj okazis en 1770. La orgeno estis farita en 1911. La preĝejo renoviĝis en 1964.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola sur monteto en mezo de la vilaĝo kaj estas ĉirkaŭita per ŝtonmuro. En la simetria fasado meze la kvadrata turo plene reliefas. Antaŭ la turo estas videbla portiko kun du kolonoj. La turopinto estas bulboforma. La navo finiĝas en rektangula, malpli alta kaj larĝa absido, ol la navo. La absido havas 3 apogpilierojn. Ankaŭ sakristio aliĝas al la navofino.

Kermeso okazas en la 6-an de decembro aŭ en la unua dimanĉo en decembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto 
* http://lexikon.katolikus.hu/M/M%C3%A1traballa.html

Matraballa
Matraballa
Flagelariacoj

La **flagelariacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (*Poales*). Ĝi enhavas ununuran genron (flagelario) kaj 4 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Poales* Small - poaloj
****Flagellariaceae* Dumort. - flagelariacoj
*****Flagellaria* L. - flagelario

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Husumo

[eta|dekstra|Husumoj en Malnova domo de Okada (), en urbo Itami, en [gubernio Hjogo, Japanio]]
[eta|dekstra|Pentrita orita husumo en [Kioto]]
En japana arkitekturo, **husumo** () estas movebla panelo, kiu disdividas la ĉambron. Malsimile al la ŝoĵio, la husumo estas opaka kaj ne enlasas lumon.

## Priskribo 
Husumo estas vertikala ortangula panelo, kiu funkcias kiel muro kaj pordo.

Tipe, husumo estas ĉ. 90 centimetrojn larĝa kaj 170–190 centimetrojn alta (same kiel tatamo) kaj 2–3 centimetrojn dika. La alto de husumo pligrandiĝis dum la malfrua 20-a jarcento, pro la plialtiĝo de la Japania populacio.

La husumo konsistas el ligna krado, kovrita per dika papero aŭ teksaĵo ambaŭflanke. La ligna rando estas nigre lakita; ronda, nigra tenilo faciligas fermadon kaj malfermadon de la husumo.

Husumo povas esti pentrita, ofte per scenoj de pejzaĝoj (montoj, arbaroj ktp) kaj bestoj, aŭ ne pentrita, kun simpla papera eksteraĵo. Nuntempe, husumo sur kiu oni industrie presis desegnaĵojn estas ankaŭ aĉetebla.

## Historio kaj etimologio 
La japana vorto “fusuma” estas indiĝena japana vorto, ne ĉindevena; origine, ĝi estis literumita kiel  “kuŝoĉambro”. La husumo originis kiel apartigilo por la imperiestra dormoĉambro en la palaco.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ŝoĵio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Japana arkitekturo
Ŝoĵio

eta|dekstra|Ĉambro kun ŝoĵiaj pordoj
En japana arkitekturo, **ŝoĵio** ( ) estas ligna krado kovrita per papero, kiu estas uzata kiel muro aŭ pordo. Ĝi bone enlasas kaj difuzas lumon kaj sonon, malsimile al la opaka husumo.

## Priskribo 
eta|dekstra|Ligna krado en ŝoĵio
La ŝoĵio konsistas el krado (), sur kiu oni gluas tegaĵon.

### Krado 
La krado tradicie konsistas el ligno aŭ bambuo. Oni tradicie preferas pinglarbojn pro la bela, fajna, rekta fibraro; ŝoĵio farita el bambuo nomiĝas *takeshōji* (). Nuntempe, oni kelkfoje faras kradon el aluminio.

Plejofte, krado estas simple ortangula; tamen, multaj tradiciaj komplikaj ornamaj patroneoj ekzistas.

La malsupra parto de la ŝoĵio estas plenigita per ligna panelo (), por protekto kontraŭ sekiĝo aŭ piedbato.

### Kovraĵo 
eta|dekstra|Gluado de papero sur ŝoĵion
eta|dekstra|Vitra ŝoĵio por vidi neĝon ()
La plejparto de la ŝoĵio povas esti kovrita per papero, aŭ lasita senkovre. Senpapera ŝoĵio ebligas enlason de pli da lumo kaj aero, kaj estas preferata dum somero. Nuntempe, ŝoĵio kovrita per vitro aŭ drata latiso ekzistas, kiuj ebligas enlason de lumo aŭ aero sen insektoj.

Plej ofte, oni kovras la ŝoĵion per tradicia japana papero (), kiu enlasas kaj difuzas lumon. Tradicie oni ankaŭ uzis silkon, sed tio estas nun malofta.

La papero, kiam ĝi estas truita, estas dekoracie flikita per papero; la papero estas anstataŭigata ĉiujare (aŭ ĉiujardue) dum Decembro.

## Historio 
La japana vorto *shōji* () devenas de ĉinaj morfemoj, kaj signifas barantan (*shō* ) aĵon (*ji* ). Ŝoĵio farita el teksaĵo ekuziĝis ekde la 7-a jarcento. Poste, papera ŝoĵio populariĝis dum la 12-a jarcento.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Husumo

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Japana arkitekturo
Caleta de Sebo

**Caleta del Sebo** estas loĝloko sur la insulo La Graciosa, kiu apartenas al la aŭtonoma komunumo de Kanarioj en Hispanio. Laŭ la Nacia Instituto de Statistiko de Hispanio, en 2017 en la loĝloko vivis  loĝantoj. La loko situas je la marbordo ĉe la parto sudorienta de la insulo, je 1,2 kilometroj de la insulo Lanzarote. Caleta del Sebo estas la ĉefa loĝloka kerno de La Graciosa, la plej granda insulo de la insularo Chinijo. Pro tio, Caleta del Sebo konsideratas la "fakta" ĉefurbo de La Graciosa. Malgraŭ tiu elstareco, la loĝloko kaj la tuta insulo La Graciosa, kiu ekde novembro 2018 oficiale nomatas la "oka insulo de la Kanarioj", ne estas administre sendependa, sed apartenas al la komunumo Teguise, kies plej granda parto konsistigas la nordan parton de la najbara insulo Lanzarote.

## Iuj fotaj impresoj 

La Graciosa03.jpg|plaĝo proksime al la haveno Caleta
Isla de la Graciosa.JPG|haveno
La Graciosa02.jpg|loĝlokaj domoj
La Graciosa01.jpg|strateto de Caleta de Sebo kun la insulo de Lanzarote fone

Kategorio:Geografio de Kanarioj
Kategorio:Lanzarote
Revolucia registaro de Zanzibaro

**Revolucia Registaro de Zanzibaro** (, ) estas registara organo, ekde 1964 reganta en la Tanzania Aŭtonoma Regiono de Zanzibaro. La revolucia registaro de Zanzibaro konsistas el la Revolucia Konsilio kaj la Ĉambro de Reprezentantoj de Zanzibaro. La estro de la registaro estas la prezidento de Zanzibaro, kiu ankaŭ estas la prezidanto de la Revolucia Konsilio, nuntempe Hussein Ali Mwinyi.

## Historio 
Post la formado de Tanzanio, Zanzibaro retenis la regionan registaron — la Revolucian Registaron de Zanzibaro. La leĝodonan kaj la plenuman potencon havas la Revolucia Konsilio, konsistanta el la prezidento (kiu estas la estro de la registaro), du vicprezidentoj kaj ŝtatministroj (krome la prezidanto povas nomumi pliajn membrojn de la konsilio, kiuj ne havas ministrajn povojn). La revolucia konsilio havas konsilajn funkciojn sub la prezidanto. 

Krome, ekde 1980, Zanzibaro havas sian propran parlamenton — la Ĉambron de Reprezentantoj de Zanzibaro — kiu dividas la leĝodonan potencon kun la Revolucia Konsilio. La Ĉambro de Reprezentantoj havas 81 membrojn. 50 deputitoj estas elektitaj per rekta voĉdono en unu-membraj distriktoj uzante simplan plimulton, 10 estas nomumitaj de la prezidento, 20 lokoj estas rezervitaj por virinoj kaj plenigitaj laŭ partia bazo, kaj la lasta loko estas rezervita al la ĝenerala prokuroro de la regiono. Krome, se la parolanto de la parlamento ne estas unu el la deputitoj, li fariĝas plia 82-a membro de la ĉambro. 

## Referencoj 
Kategorio:Subnaciaj parlamentoj
Kategorio:Politiko de Tanzanio
Kategorio:Zanzibaro
Kategorio:1964 en Tanzanio
Islamo en Tanzanio

**Islamo en Tanzanio** estas unu el la tri plej disvastiĝintaj religioj de la lando. Laŭ diversaj fontoj la nombro de islamanoj estas de unu triono ĝis duono de la loĝantaro de Tanzanio.
[eta|250x250ra| La Granda Moskeo en Kilva, la plej malnova moskeo en la [Afrikaj Grandaj Lagoj|regiono de la Grandaj Lagoj ]]

## Historio 
Ĉirkaŭ la mezo de la 1-a jarmilo a.K. persaj komercistoj aperis sur la marbordo de aktuala Tanzanio, kaj pli poste — la arabaj. Ili alportis islamon al la teritorio de moderna Tanzanio. Ĝuste tiam aperis nova etna komunumo — la svahila . En la 10-a jarcento la Kilva Sultanlando aperis sur la teritorio loĝata de la svahiloj, disvastigante sian influon al la marborda strio de Orienta Afriko.

En la jaro 1107 la unua moskeo en la suda hemisfero, la moskeo Kizimkazi, estis konstruita de homoj el Ŝiraz sur la insulo Unguĵo. En la epoko de la sultanato, Zanzibaro fariĝis la plej granda sklavkomerca centro en Orienta Afriko. En la 19-a jarcento, ĉirkaŭ 50 mil sklavoj estis vendataj ĉiujare tra Zanzibaro.

Islamo komencis penetri en la kontinentan parton de Tanzanio kune kun islamaj komercistoj. La unua moskeo en la regiono de la Grandaj Lagoj estis fondita en la 10-a jarcento. Tamen islamo pli amase ekpenetris la landon en la 19-a jarcento. Tiam multaj afrikaj gvidantoj konvertiĝis al islamo. Inter la du mondmilitoj, la disvastiĝo de islamo akceliĝis draste. En la dua duono de la 20-a jarcento, enmigrintoj el Barato kaj Pakistano aliĝis al la islama komunumo. En 1969, la *Nacia Konsilio de Islamanoj de Tanzanio* estis establita por kunordigi islamajn aferojn kaj elekti la muftion.
[eta|250x250ra| Moskeo Malindi en [Zanzibaro (urbo)|Zanzibaro ]]

## Nuna situacio 
Islamo estas religio, laŭ diversaj fontoj, de 30 ĝis 50% da loĝantoj en Tanzanio. Sur la kontinento, islamaj komunumoj estas koncentritaj en marbordaj regionoj, kun kelkaj grandaj islamaj komunumoj ankaŭ en la enlandaj urbaj areoj, precipe laŭ la iamaj karavanaj vojoj. Pli ol 99% de la loĝantaro de la Zanzibara insularo estas islamanoj.

Plej multaj islamanoj en Tanzanio estas ŝafiismaj sunnitoj, kun tre signifaj malplimultoj de ŝijaitoj kaj ahmadistoj (aktivaj ekde 1934), kio estas afero nekutima por la subsahara Afriko. Laŭ la Pew-Esplorcentro, du trionoj de la islama loĝantaro de Tanzanio estas sunnitoj, kaj la resto estas ŝijaitoj (20%) kaj ahmadistoj (15%).

Inter la etnaj grupoj kies plejmulton konsistigas islamanoj, estas araboj, digoj, ziguoj, kveroj, kutuoj, matumbioj, maĉingaoj, nindoj, rangioj, somaloj, svahiloj kaj ŝirazioj. Islamanoj ankaŭ konsistigas ĉirkaŭ duonon de zaramoj, mveroj, njamvezoj kaj ŝambaloj; la dua duono de tiuj popoloj estas kristanoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Islama familia juro en Tanzanio

Kategorio:Islamo en Afriko
Kategorio:Religio en Tanzanio
(95087) 2002 AQ89

**(95087) 2002 AQ89** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝia discentra, klinita orbito proksimiĝas tiun de Marso ĉe sia suprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,142897 astronomia unuo, tie estas 21,377 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Beaumont-Hague

**Beaumont-Hague** estas malaperinta franca  situanta en departemento Manche, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Beaumontais*.

Ĝi nun formas parton de La Hague.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficiala retejo (La Hague/Beaumont-Hague)

Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Manche
Regiono Njombe

dekstra|eta|Arbaro Livingstone
**Regiono Njombe** () estas unu el la 31 administraj regionoj de Tanzanio. Ĝi estis kreita en marto 2012, el Regiono Iringa kiel sendependa regiono. urbo Njombe estas ĝia ĉefurbo. La novkreita regiono Njombe estas venonta turisma alloga areo, ideala por naciaj kaj internaciaj vizitoj en la sudaj altaj regionoj de Tanzanio.

## Etimologio 
La nomo Njombe originas el nomo de arbospecio nomita *Mdzombe* en singularo kaj *Mazdombe* en pluralo, kiu tiam regis en unu el ĝiaj lokoj konataj kiel Mdandu. Kaj estis en Mdandu, kie la germanoj elektis konstrui administran kaj defendan blokon: Boma.

## Transporto 
### Vojoj 
Asfalta trunkvojo T1 de Daresalamo al Zambia landlimo trapasas la nordan parton de la regiono. En la urbo Makambako asfalta trunkvojo T6 disbranĉiĝas. Ĉi tiuj vojoj trapasas Njombe kaj finiĝas en la urbo Songea, Regiono Ruvuma. Ekde 2014, asfalta trunkvojo estis etendita de la urbo Songea ĝis la distrikto Mbinga.

### Fervojo 
La TAZARA fervojo - de Daresalamo ĝis New Kapiri Mposhi - ankaŭ trapasas la nordan parton de la regiono; stacidomo situas en la urbo Makambako.

## Distriktoj 
La regiono estas administre dividita en ses distriktojn:

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Njombe
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 2012
Gyula Tálos

**Gyula Tálos** [djula tAloŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tálos Gyula** estis hungara arkitekto pri internaj spacoj, arkitekto, grafikisto.
[eta|[Stuko fare de Tálos kaj alia artisto]]
Gyula Tálos naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Gyula Tálos akiris diplomon pri arkitekturo pri internaj spacoj en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo en 1908. Lia ĉefinstruisto estis Ede Toroczkai Wigand. Inter 1908–1911 li studvojaĝis en Vieno, Munkeno, Berlino, Bruselo kaj Parizo. Hejmenveninta li laboris en arkitekturaj atelieroj (de Béla Lajta (1911–1913) kaj Béla Málnai (1913–1941)). Inter 1915–1920 li estis en rusa militkaptitejo en Siberio, sed liaj grafikaĵoj aperis en japanaj gazetoj en 1918. Inter 1941–1948 li estis oficejestro en arkitektura firmao de Elemér Csánk Rottmann, poste dum la socialismo li povis labori en ŝtata entrepreno ĝis 1956. Inter la mondomilitoj liaj artaĵoj ricevis plurajn medalojn. Li havis edzinon.
eta|Minista lernejo en Oroszlány
## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* lernejo por ministoj en Oroszlány (1952, kunarkitekto)

## Elektitaj grafikaĵoj 
* *Bestia* (1920, tuĉo)
* *Dal a tűzpiros virágról* (1935)

## Ekspozicioj 
* kolektitaj artaĵoj en Budapeŝto (1974)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj pri internaj spacoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Majakacoj

La **majakacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (*Poales*). Ĝi enhavas ununuran genron (majako) kaj 6 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Poales* Small - poaloj
****Mayacaceae* Kunth - majakacoj
*****Mayaca* Aubl. - majako

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Sándor Tarics

**Sándor Tarics** [ŝAndor tariĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tarics Sándor** estis hungara arkitekto, akvopilkisto, olimpika ĉampiono, inventisto, centjarulo. Lia bofrato estis Oszkár Csuvik.

Sándor Tarics naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Belvedere (Kalifornio, Usono).

## Biografio 
Sándor Tarics estis akvopilkisto ekde 1929. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1932, poste li akiris arkitekturan diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1936. Post la diplomo li laboris ĉe Károly Oltay, sed en la sama jaro li iĝis olimpika ĉampiono en Somera Olimpiko 1936 en Berlino. En 1941 li studvojaĝis en Usono kelkajn monatojn, post 2 jaroj li doktoriĝis en la universitato. En 1948 helpe de stipendio li vojaĝis al Usono, ekde la sekva jaro li instruis en usonaj universitatoj. En 1950 li estis kunposedanto de ateliero, baldaŭ li jam estis sola posedanto. Li inventis tiajn konstruaĵojn, kiuj kontraŭstaras la sismojn. Li ricevis hungarajn premiojn inter 1936-2011.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo-biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Usonaj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj inventistoj
Kategorio:Usonaj inventistoj
Kategorio:Hungaraj centjaruloj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
95179 Berkó

'*95179 *Berkó''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la hungaraj geastronomoj Zsuzsanna Heiner kaj Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la hungara amatora astronomo Ernő Berkó, interesita pri objektoj de la profunda ĉielo kaj . Li estas sendependa malkovrinto de la supernovao SN 1999by. En oktobro 2006, la Vaŝingtona Katalogo de duopaj steloj entenis pli ol 160 duopajn stelojn malkovritajn de li.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Krisztián Sárneczky
Kategorio:Malkovrita de Heiner Zsuzsanna
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Candaba

**Candaba** -  (antaŭe Candawe) - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en regiono Centra Luzono, en provinco Pampango. 
eta|maldekstre|
## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015) 
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodoj: 2013   
* telefonkodo: +63 (0)45 
* Supermara alteco:  m
* Areo: 176,4 km²

## Geografio 
Candaba kuŝas sur ebenaĵo ĉe marĉo laŭ malgranda rivero https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=15.111797723956846%2C120.87201120000009&z=11. Meksikurbo (Filipinoj) troviĝas nur po 12, Apalit 17, provinca sidejo San Fernando (Filipinoj) 20, Angeles 25, Kezonurbo 52, ĉefurbo Manilo 59 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
## Ekonomio 
La marĉo ĉe Candaba sorbas la plej multajn el la inundaj akvoj dum la pluvsezono, tial la pliaj fekundaj areoj estas taŭgaj por agrikultura produktado. La marĉoj estas fiŝkaptaj kampoj.  Migrantaj anasoj kaj aliaj sovaĝaj birdoj el Siberio, Nov-Zelando, Mongolio kaj aliaj partoj de Azio uzas Candaba kiel sian jaran ripozlokon.

## Religio 
En Candaba vivas katolikoj plejparte (60%) kaj evangeliistoj (32%). Aliaj religioj inkluzivas islamon, budhismon kaj tiel plu. 
eta|maldekstre|
## Trafiko 
Candaba havas trairan flankovojon, kiun la inundo ofte verŝas per akvo. Oni uzas busetojn kaj triciklojn.

## Klimato 
La klimato de Candaba estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 792 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter majo-oktobro estas la pluva sezono. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* monumento

## Fontoj 
* WikiTrans

Standrewjf.JPG|Merkato
01474jfBagbag Bridge Santo Niño Candaba Viaduct Plaridel Calumpit Riverbanks Viaductfvf 13.jpg|Ponto
JfParishChurchLord'sBaptism213Candabafvf.JPG|Preĝejo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
53-a Virtuala Esperanto-Konferenco ILEI 2020

eta|Emblemo de VEKI
**La 53-a Virtuala Esperanto-Konferenco de ILEI 2020**, mallonge **VEKI** okazas de la 25-a ĝis la 31-a de Julio 2020. Tiu perreta evento anstataŭas la planitan Kongreson en Kebekurbo, Kanado, kiu devis esti nuligita pro la kronvirusa pandemio de 2019-2020.

## Organizado 
La organizado de tiu VEKI estas en la manoj de Mireille Grosjean, la prezidanto de ILEI.

La estraro decidis konservi la numeron 53 por tiu evento, kaj doni al ĝi la nomon Konferenco.

La konferenca temo estas **Interlingvistiko kaj Esperanto en Universitatoj.**

## Programo 
eta|Tempoplano por preskaŭ ĉiuj horzonoj
La programo antaŭvidas 7 tagojn, kun tri sesioj en ĉiu tago, kaj kun preciza temo por ĉiu tago.
# Solena malfermo, inaŭguro, prelegoj pri la kongresa temo. Planeda pripenso (anstataŭ iu nacia vespero).
# Pripensoj pri strukturo. Komitato Festo de Esperanto en la preciza naskiĝtago 26-an de julio.
# Prelegoj pri lingvoj. Lingva Festivalo. Prizorgas la Tagon Elena Nadikova.
# Prelegoj pri interlingvistiko kaj Esperanto en universitatoj. Prizorgas la Tagon Ivan Colling.
# Mastrumado de la Ligo ILEI. IPR, JA. Vivo de ILEI, demandoj kaj respondoj. Gastronomia rondo.
# Pedagogio Pedagogiaj temoj. Instruspertoj. Prizorgas la Tagon Elisabeth Le Dru.
# AMO–seminario. Internaciaj agadoj, internaciaj institucioj / Konkludo

La *Gastronomia Rondo* havas sian originon en la kutimo de ILEI nomita *Frandvespero*, kiu okazas komence de ĉiu kongreso. Ĉar la konferencanoj ne vesperumas samtempe, la estraro decidis pri  nova nomo por tiu aktivaĵo, kiu ebligis montri diversajn filmetojn pri diversaj manĝoj en diversaj landoj.

Aperis kontribuoj de artistoj: deklamadoj kaj koncertoj; ili konkludis ĉiun sesion per arta parto. Kontribuis Miguel Fernandez, Ralph Glomp, Amira Chun, Joël Muhire, Mikael Bronstejn, Anjo Amika, Perla Mielo, Ĵomar kaj Natasha, Kajto, Fransoazo, JoMo.

Ne okazis paralelaj programoj. Nur du prelegoj estis dufoje elsenditaj, do la programo daŭre alportis ion novan, sen ripetado. Estis liberaj vidbabilejoj paralele.

## Statistiko 
En la 25-a de julio aliĝis 343 personoj el 60 landoj. Fine de la evento estis 350 aliĝintoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Aliĝilo al VEKI
* ILEI - retejo de la organizo, kie estas publikigataj novaĵoj
* La 53-a Virtuala Esperanto-Konferenco de ILEI 2020 ĉe Eventa Servo

Kategorio:ILEI-Konferencoj
ILEI
Horní Těrlicko

**Horní Těrlicko** (, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Těrlicko situanta en distrikto Karviná en Moraviasilezia regiono. Ĝi troviĝas okcidente de Těrlicko, kies konsisto estas ankaŭ domaro Kostelec sur la kontraŭa parto de akva rezervujo Těrlicko. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 759 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Horní Těrlicko** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 11,82&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1229.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Statuaro de Johano Nepomuka
* Gastejo de Jaško
* kasteleto Horní Těrlicko
* Evangelia tombejo
* Żwirkowisko (Żwirko-ejo)

## Pluaj fotoj 

2013 Cierlicko Górne, Rzeźba św. Jana Nepomucena .jpg|Horní Těrlicko, statuo de Johano Nepomuka
Żwirkowisko, pomnik zbudowany w miejscu śmierci lotników Żwirka i Wigury.jpg|Żwirkowisko
Cierlicko, mauzoleum Żwirki i Wigury VII 1939.jpg|Żwirkowisko - Maŭzoleo de Żwirko kaj Wigura - Starto en eternecon (1939)
2020 Těrlicko WWI pomník.jpg|Unua mondmilito monumento

Kategorio:Těrlicko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karviná
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Batalo de Omdurmano

eta|300x300ra|Pentraĵo de Richard Caton Woodville.
La **Batalo de Omdurmano** alfrontis la 2an de septembro 1898 la armeon angl-egiptan komanditan de la brita generalo Horatio Kitchener kontraŭ la armeo de Abdallahi ibn Muhammad, posteulo de la sinproklamita *Mahdo* Muhammad Ahmad, en Omdurmano, Sudano. La rezulto estis la nediskutebla venko de la trupoj angl-egiptaj. La alfronto pruvis la superecon de la disciplino kaj la eŭropa milita teknologio, danke al la uzo de fusiloj kaj artilerio kontraŭ tre multnombra armeo sed kun armilaro plene arkaika. La batalo fiksis la sukceson de la britoj en sia provo por rekonkeri Sudanon, kvankam nur post la Batalo de Umm Diŭajkarat, unu jaron poste, la *mahdistoj* estus plene disvenkitaj. Omdurmano estas hodiaŭ antaŭurbo de Ĥartumo, en la centro de Sudano, kvankam siatempe ĝi estis elektita kiel bazo de operacioj por *Mahdo* Muhammad Ahmad.
eta|300x300ra|Pentraĵo de Robert George Talbot Kelly.
La batalo de Omdurmano estis la unua grava militokazo en kiu partoprenis Winston Churchill (kvankam li antaŭe deĵoris kiel fremda observanto dum la Milito de Kubo). Same kiel Kitchener kaj multaj el la britoj partoprenintaj en la batalo, Churchill utiligos poste tion lernitan dum la ribelo mahdista dum la estonta Milito de la Buroj en Sud-Afriko, kiam li atingos famon por la unua fojo.

## Vidu ankaŭ 
* África en la kolonia erao

Kategorio:Brita imperio
Kategorio:Viktoria epoko
Kategorio:Bataloj de Afriko
Kategorio:Sudano
Kategorio:Konfliktoj en 1898
Kategorio:Bataloj en 1890-1899
Ármin Hegedűs

**Ármin Hegedűs** [hegedUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hegedűs Ármin** estis hungara arkitekto. Lia origina familia nomo estis *Geiger*.

Ármin Geiger naskiĝis la  en Szécsény, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ármin Hegedűs devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia Budapeŝto, poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1891 (laŭ alia informo en 1892). Dum la studentaj jaroj li akiris spertojn en ateliero de Alfréd Wellisch. Inter 1893 kaj 1922 li havis postenon en la ĉefurba municipo, poste li pensiuliĝis. Li projektis ofte tre modernajn lernejojn. Ekde 1896 li havis ankaŭ komunan atelieron kun Henrik Böhm, ili laboris kaj kune kaj individue. Inter 1903-1905 li studvojaĝis al Germana regno kaj Italio. Li edziĝis en 1895, lia edzino naskis 4 gefilojn.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* Tombeja enirejo (Budapeŝto)
* Urbodomo de Újpest (kun Böhm, 1899)
* Urbodomo de Pesterzsébet (1905-1906 kun Böhm)
* Bazlernejo (Budapeŝto, 1905-1906)
* Turka banko (Budapeŝto, 1906)
* Hotelo-kuracbanejo Gellért (Budapeŝto, 1909–1918; kun Artúr Sebestyén kaj Izidor Sterk)
* Hotelo Pöstyén (1909-1912)
* Juda gimnazio (Budapeŝto, 1913-1914 kaj 1923-1931)
* Kvinetaĝa loĝdomo (Budapeŝto, 1926 kun Böhm)
* Hotelo-kuracbanejo (Szolnok, 1927 kun Böhm)
* vilao de Hegedűs (Zugló, 1933)

Új_köztemető_bejárat.JPG|Tombeja enirejo
Ujpest_varoshaza_P4270605-1000.jpg|Urbodomo de Újpest
Erzsébetvárosi English-Hungarian Primary School. Monument ID 7963. By Ármin Hegedűs architect (1869-1945) built 1905-1906. Main facade, detail. - Budapest, VII. Dob St 85.JPG|Lernejo
Török-bankház (1906), Szervita tér, 2017 Belváros-Lipótváros.jpg|Turka banko
Török bankhaz 02.JPG|Supro de la turka banko
GellertFront.jpg|Hotelo-banejo Gellért
Hotel Thermia Palace - Piestany.jpg|Hotelo en Pöstyén
Radnóti Gimnázium Lajta Béla Hegedűs Ármin.jpg|Juda gimnazio

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Akselhararo

250px|eta|Akselhararo ĉe viro.
250px|eta|Akselhararo ĉe virino.
**Akselhararo** estas la nomo por hararo kio kreskas en la akselo. La hararo komenciĝas, same kiel la plej multo de la alia korpohararo, disvolvi en la pubereco kaj estas ofte je la fino de la juneco plenkreskinta. La farado de feromonoj de la akselo en tiu fazo de la homa disvolviĝo sugestas ke estas rilato inter akselhararo kaj sekseco. La akselhararo retenas la per la akselo faritajn odorojn kiuj incitas kaj allogas la alian sekson. La hararo mem funkcius kiel natura "kontraŭ-frotado" inter la supra parto de la brako kaj la torako.

## Vidu ankaŭ 
* Pubhararo

Kategorio:Haroj
Kategorio:Homa anatomio
95247 Schalansky

'*95247 *Schalansky'''* estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la  de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio *Desert Eagle* en Benson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan verkistinon Judith Schalansky. Ŝi havas diplomojn kaj en Historio de Arto kaj en Komunika Fasonado. Ŝia libro *Atlas der abgelegenen Inseln* (Atlaso pri malproksimaj Insuloj) gajnis la Premion de la *Stiftung Buchkunst'' (Fondumo por Librarto) por Plej Bela Libro de la Jaro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de William Kwong Yu Yeung
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Ĵoruro

En japana kulturo, **ĵoruro** () estas formo de teatra muzika rakontado.

## Priskribo 
Ĵoruro estas kantado laŭ muziko, kiu rakontas rakonton. La ĵoruristo () rakontas rakonton per kantado. La emfazo estas pri la rakontado, ne la kantado; en la japana lingvo, oni “rakontas” (), ne “kantas” ().

La ĵoruro estas akompanata per ŝamiseno. La ĵoruristo mem ne ludas la ŝamisenon; tion faras la ŝamisenisto apud li/ŝi.

Ĵoruro povas esti prezentata per si mem (), aŭ povas esti akompanata de pupludo (bunrako) aŭ kabuko.

## Historio 
Ĵoruro originis en Kioto, ĉirkaŭ la 16-a jarcento. La nomo devenas de la ĉefrolulino Ĵoruri (), filino de riĉulo, en la balado *La Rakonto de Ĵoruri* (). Dum la malfrua 16-a jarcento (erao Eiroku, 1558–1570) la instrumento sanŝino, la praulo de la moderna japana ŝamiseno, disvastiĝis al Japanio el Okinavo (tiam aparta regno).

Dum la Epoko de Edo (17-a ĝis 19-a jarcentoj), ĵoruro floris en Edo (nuntempe Tokio); tiu klasika Tokia formo de ĵoruro nomiĝas **malnova ĵoruro** ().

La **nova ĵoruro** () estis inventita en 1684 de Takemoto Gidayū (), kiu fondis la pupĵorurejon Takehonza () en Osako. Por la ĵorurteksto, Takemoto estis helpita de la verkisto Chikamatsu Monzaemon (). La nova stilo de ĵoruro emfazis la epopean grandiozon, kaj responde malemfazis la kantecon.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 

Kategorio:Japana muziko
Kategorio:Japanlingva literaturo
95474 Andreajbarbieri

'*95474 *Andreajbarbieri'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Asiago-DLR Asteroid Survey* elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, apud Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Andrea J. Barbieri*, usonan de naskiĝo, edukitan kiel telekomunika inĝeniero en Italio. Li laboris ĉe la JPL pri sistemoj de  de *2001 Mars Odyssey'' kaj de la marsesploraj , kaj estis poste engaĝiĝinta kun navigadaj kaj  en Anglio. Li ricevis grupajn premiojn de la NASA kaj de la EKA.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Asiago-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002