open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
István Kappéter

**István Kappéter** [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kappéter István** estis hungara psikiatro, neŭrologo.

 naskiĝis  en Kaposvár, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste li studis en speciala pedagogia altlernejo, samtempe li estis subflegisto en frenezulejo en ĉefurba hospitalo. Li estis partoprenanto de la Hungara revolucio de 1956, en 1955 li akiris pedagogian, en 1962 medicinan, en 1966 neŭrologian, post 2 jaroj psikiatrian diplomojn. Inter 1962-1970 li laboris en kliniko en Debrecen, poste 4 jarojn en hospitalo de Berettyóújfalu, pli poste li instruis en Debrecen 5 jarojn. Inter 1980-1991 li gvidis neŭrologian kuracejon en Budapeŝto, poste en Tápiógyörgye gvidis psikiatriejon. En 2005 li diagnozis al si mem Alzheimer-malsanon, poste li longe kuracadis sin. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis gefilojn en 1965 kaj 1967. Li ricevis solan premion kiel iama revoluciulo en 1991.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Pszichiátria szociális szervezőknek.* (1986)
* *Future Orientation in Hungarian Society.* (kunaŭtoro, 1994)
* *Pszichiáter a magyar szociális otthonokban az évezred végén.* (2000)
* *Az emberiség képes jóra változtatni a világot.* (2003)

## Fontoj 
* membiografio hungare legebla en la 13-a paĝo
* datenoj hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikiatroj
Kategorio:Hungaraj neŭrologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sanae Takaichi

**Sanae TAKAIĈI** (, antaŭ edziniĝeco *Yamamoto Sanae* (); naskita la 7-an de marto 1961) estas japana politikistino (sendependa → LP → NFP → LDP), membro de la Reprezentantĉambro de Nara, la malsupera ĉambro de la Nacia Asembleo,  kaj Ministro en la dua Kabineto Kishida por la "Strategio por Malvarmeta Japanio", intelekta propraĵo, scienco kaj teknologio, spaco, kaj ekonomia sekureco. De 2014 ĝis 2017 kaj denove en 2019-2020, ŝi estis Ministro pri Ĝeneralaj Aferoj *( sōmu-daijin )* en la dua ĝis kvara Kabinetoj Abe. Ŝi ne apartenas al iu ajn frakcio en la LDP nuntempe, sed post aliĝo ŝi komence estis membro de la frakcio Mitsuzuka→Mori→Machimura→Hosoda , kiu estis domina en la lastaj jardekoj.

Takaichi estas priskribita kiel havanta "politikan reputacion kiel fervora konservativulo "  kaj estis proksima aliancano de la antaŭa ĉefministro Abe.

En oktobro 2025 ŝi estis elektita prezidanto de la Liberala Demokrata Partio, kiu tenas la plimulton de la seĝoj en la japana parlamento. Ŝi estis nomumita ĉefministro de Japanio la 21-an de oktobro 2025, igante ŝin la unua virino en la japana historio kiu okupas ĉi tiun postenon.

La 8-an de februaro 2026 ŝi venkegis en ĝenerala balotado.

## Starpunktoj 
Takaichi estas priskribita kiel "ultrakonservativulo" laŭ *Time*, la *Los Angeles Times*, *The Guardian*, kaj *Politico*. Ŝi citis Margaret Thatcher kiel rolmodelon kaj plej influan al siaj kredoj. Ŝi ankaŭ estas membro de Nippon Kaigi, la plej granda ultrakonservativa kaj Japana naciista NRO kaj lobiado-grupo en Japano.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (japane)

Kategorio:Japanaj televidaj ĵurnalistoj
Kategorio:Japanaj naciistoj
Kategorio:Japanaj politikistoj
Kategorio:Japanaj ministroj
Kategorio:Ĉefministroj de Japanio
Kategorio:Nuntempaj naciaj ĉefministroj
Alice Hermann

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hermann Alice** estis hungara psikologo, inspektoro, psikoanalizisto, altlerneja instruisto. Ŝia origina familia nomo estis *Cziner* [ciner], ŝia edzo estis Imre Hermann.

 naskiĝis  en Abafalva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Abovce en Hungario), ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Ekde 1915 ŝi studis psikologion, filozofion kaj estetikon en gimnazio en Scienca Universitato de Budapeŝto. Ekde 1919 ŝi praktikadis en la universitata laboratorio apud Géza Révész, post 2 jaroj ŝi doktoriĝis el filozofio. Komence ŝi okupiĝis pri reklampsikologio, poste ŝi gvidis laborejon, kie oni okupiĝis pri elektado de profesioj. En 1929 ŝi akiris pedagogian licencon en altlernejo, poste ŝi estis psikoanalizisto. Depost la 2-a mondmilito ŝi estis inspektoro pri infanĝardenoj, inter 1952-1956 ŝi instruis infanĝardenistojn, poste ŝi havis ministerian postenon. Ŝi pensiuliĝis en 1962, tamen ŝi laboris plu en padagogia instituto. Ĉie ŝia tasko estis la infanĝardena edukado. Ŝi edziniĝis en 1922, poste ŝi naskis trifoje. Ŝi ricevis premiojn en 1971 kaj 1975.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kísérleti vizsgálatok a megértés problémáihoz* (1922)
* *A reklám lélektana* (1927)
* *Az új rendszerű tanítás eredményei (összehasonlító lélektani vizsgálatok)* (kunaŭtoro, 1933)
* *Emberré nevelés* (1947, 2-a eldono: 1982)
* *Az óvodai oktatás sajátosságai* (1956)
* *A gyermek lelki élete magyar írók, művészek, tudósok önéletrajzában* (kun sia edzo, 1959)
* *Életemről és munkámról...* (1964)
* *Early child care in Hungary – International Monograph Series on Early Child Care* (kunaŭtoro, 1972)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* [biografio hungare](http://imago.mtapi.hu/a_folyoirat/e_szovegek/pdf/(06)1995_1-2/(6)_1995_1-2_222-277_a_jovo_embere.pdf)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj inspektoroj
Kategorio:Hungaraj psikoanalizistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mejĝou

**Mejĝou,** per simpligita ĉina skribo **梅州,** per pinjino *Méizhōu* estas prefektujnivela milionurbo en provinco Gŭangdongo en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo devenas de la rivero Mei kaj la ĉina nomo por la prunfloro. La origina loknomo estis Ĉenŝian (程乡).
eta|maldekstre|
 
## Demografio 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La kuntirita urbego kuŝas sur areo  km² 96 m super la marnivelo kaj administras 8 dividojn (du urbaj distriktoj, kvin gubernioj, kaj unu urbo je gubernia nivelo). Ŝantoŭo kaj mara haveno troviĝas 120, Hejuan 158, Ĝanĝou 159, Ŝanvej 185, provinca sidejo Kantono (Ĉinio) 319, Ŝanhajo 931, ĉefurbo Pekino 1731 km laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/meizhou_china/zhangzhou_china.

## Historio 
Ŝtonaj iloj kaj ceramikaĵoj el la neolitiko estis malkovritaj en dekoj da lokoj en tiu areo. Ĝi estis establita kiel prefektejo en la 10-a jarcento. Post 1912 ĝi ricevis sian nomon Mejĝou. Post pluraj ŝanĝoj ĝi fariĝis urbo en 1988.

## Ekonomio 
La prefektujnivela milionurbo estas riĉa je mineralaj resursoj (ekzemple karbo, fero, kalkŝtono, porcelana argilo), sed la plej signifa estas la mangano. La agrikulturo kultivas rizojn, legomojn, teojn,  pampelmusojn kaj bredas porkojn, kokojn, anserojn kaj .
eta|maldekstre|

## Eduko 
La edukado estis tre ŝatata ekde la antikvaj tempoj. Nun la plej altnivela eduko okazas en la loka universitato.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
La milionurbo estas atingebla per ŝtataj, provincaj, distriktaj kaj vilaĝaj vojoj, respektive per trajnoj, krome enlanda flughavo funkcias. Du riveroj atingas la marbordon, ili estas navigeblaj akvo.

## Klimato 
La klimato estas humida subtropika klimato kun musona influo laŭ klimata klasifiko de Köppen: Cfa kun mallongaj, mildaj, nubaj vintroj kaj longaj, tre varmaj, humidaj someroj. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 1486 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed la precipitaĵo koncentriĝas inter marto-septembro.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeo

## Famaj nomportantoj 
La asteroido (3239) Meizhou estas nomita laŭ la urbo.

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Falsa manĝaĵo

eta|Modelaj manĝaĵaj pladoj en restoracio en Japanio
eta|Persono rigardanta modelan menuon
**Falsa manĝaĵo** aŭ **manĝmodelo** (, signifante "manĝaĵa specimeno") estas la japana termino por imititaj pladoj faritaj el plasto aŭ vakso. 

Ĉi tiuj manĝimitaĵoj troviĝas en la ekspoziciaĵoj de preskaŭ ĉiuj japanaj restoracioj, permesante al klientoj vide taksi la ofertitan manĝaĵon antaŭ ol eniri. La praktiko datiĝas de 1917 kaj originis ĉefe kiel maniero klarigi al klientoj kio tiam estis stranga kaj nova manĝaĵo el Eŭropo kaj Ameriko (Usono).

Memkompreneble, uzado de daŭremaj kopioj anstataŭ vera manĝaĵo helpas ŝpari monon, ĉar manĝaĵoj, kiuj ne estas metitaj en fridigitajn vitrinon, ne estas destinitaj por plua vendo kaj devas esti forĵetitaj.

Kategorio:Reklamo
Kategorio:Artefaritaĵoj
Kategorio:Imitaj manĝaĵoj
Ivan Klíma

**Ivan KLÍMA** (naskita kiel *Ivan Kauders* la 14-an de septembro 1931 en Prago; mortis la 4-an de oktobro 2025) estis ĉeĥa verkisto kaj dramisto.

Liaj verkaĵoj estas tradukitaj en pli ol 30 lingvojn. 

## Vivo 
Ivan Kauders estis filo de la elektroinĝeniero Wilhelm Kauders (1906–1985). La familio estis malliberigita en la geto Theresienstadt fare de la germanaj okupaciaj fortoj en 1942 pro rasismaj kialoj.  Post la liberigo de Ĉeĥoslovakio en 1945, ili ŝanĝis sian nomon.  Post fino de siaj studoj, Ivan Klíma laboris kiel ĵurnalisto kaj redaktoro, ekzemple por la poste malpermesita literatura revuo *Literárni listy*. Post la subpremado de la Praga Printempo en 1968, Klíma estis malpermesita eldoni. Jaron antaŭe, li estis forpelita el la Komunista Partio de Ĉeĥoslovakio, al kiu li aliĝis en 1953, pro sia kritika sinteno.

En 1969, Klíma pasigis semestron kiel preleganto ĉe la Universitato de Miĉigano en Ann Arbor.  En 1970, li revenis al Prago kaj verkis teatraĵojn kaj romanojn, kiuj, pro la publikiga malpermeso, povis esti eldonitaj eksterlande nur ĝis 1989. 

Meze de la 1990-aj jaroj, Ivan Klíma fariĝis vicprezidanto de la Ĉeĥa PEN-Klubo.

En 2002, Klíma ricevis la Literaturan Premion Franz Kafka de la Societo Franz Kafka en Prago.

## Verkado 
Ivan Klíma estis unu el la fondintoj de ĉeĥa psikologia prozo. Li famiĝis ĉefe kiel disidenta verkisto, kies verkoj estis malpermesitaj de la oficiala ĉeĥa gazetaro ekde 1967 ĝis la Velura Revolucio de 1989. La verkoj de Klíma estis publikigitaj en samizdato kaj transdonitaj de leganto al leganto. Lia verko ĝuis grandan popularecon inter ĉeĥaj elmigrintoj.

Aŭtoro de prozaĵoj, filozofiaj romanoj, dramoj, noveloj, eseoj kaj porinfana literaturo.

## Verkaro 
### Romano, raportaĵo kaj eseo 
* *Bezvadný den* (1960)
* *Mezi třemi hranicemi* (1960)
* *Karel Čapek* (1962), eseo
* *Hodina ticha* (1963)
* *Milenci na jednu noc* (1964)
* *Návštěva u nesmrtelné tetky* (1965)
* *Klára a dva páni* (1968)
* *Loď jménem naděje* (1969)
* *Ženich pro Marcelu* (1969)
* *Milenci na jeden den* (1970)
* *Soudce z milosti*, unue publikigita kiel " samizdat " en 1976
* *Milostné léto* (1979)
* *Má veselá jitra* (1979)
* *Už se blíží meče* (1983), eseo
* *Moje první lásky* (1985)
* *Amor y basura* (*Láska a smetí*), publikigita kiel " samizdat " en 1987
* *Má zlatá řemesla* (1990)
* *Poslední stupeň důvernosti* (1996)
* *Jak daleko je slunce* (1999)
* *Ani svatí, ani andělé* (1999)
* *Jak přežít blahobyt* (2001)
* *Velký věk chce mít též velké mordy* (2001), verkaĵo pri Karel Čapek
* *Premiér a anděl*, (2003)
* *Moje šílené století* (2009)
* *Moje šílené století II* (2010)

### Teatro 
* *Zámek* (1964)
* *Mistr* (1967)
* *Cukrárna Miriam* (1968)
* *Porota* (1968)
* *Amerika* (1974), adaptado de la samnoma verko de Franz Kafka, en kunlaboro kun Pavel Kohout
* *Ženich pro Marcelu*
* *Pokoj pro dva*
* *Hromobití*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Konvertitoj de judismo
Kategorio:Konvertitoj al kristanismo
Kategorio:Protestantoj
Kategorio:Ĉeĥaj verkistoj
Kategorio:Ĉeĥaj dramistoj
Bauernoper

**Kamparana Opero** (germane: *Bauernoper*) estas historia-politika muzikalo de Peter Janssens (muziko) kaj Yaak Karsunke (teksto). Ĝi havis premieron en la 19-a de aprilo 1973 en Tübingen, ĉe la *Landa Teatro Virtembergo-Hohenzollern*. 

Temigas oni la kamparanan militon de 1525 en Ŝvabio. Impone bildigas Karsunke la premon de la malsuperulojn kaj la nekompaton kaj avarecon de multaj potenculoj. La naiveco de la kamparanoj ankaŭ montratas kiuj fidis la kontraktojn faritajn kun la senjoroj kaj estis ŝokataj per ties fraŭdoj. Finfine la ribeloj estas pereigitaj en la batalo apud Böblingen en la 12-a de majo 1525 sub la gvido de eskviro Georgo la 3-a de Waldburg. 

En tiu ĉi muzikalo gravas nur la vidpunktoj de la subigitaj sociaj tavoloj. La interpreto ja povas esti absolutigata kiel ĝenerala rakonto de historiaj sociaj neegalecoj kaj de utopioj pri esperata venko de la sorte malfavorigitoj. Multaj enplektitaj kantetoj estas enŝovitaj en la intrigon dum malĉeestas longaj ario-similaj pecoj.

## Literaturo
Harald Fischer: *Deutsche Musicals. Ein Musicalführer der anderen Art* (=Kleine Schriften der Gesellschaft für unterhaltende Bühnenkunst, 5), Weidler Buchverlag, Berlin 1996, p. 53-54

## Eksteraj ligiloj
*"Die Bauernoper 2.0" - pri novenscenigo en 2025, okaze de la 500-a datreveno
Daniel F. Galouye

**Daniel Francis GALOUYE** (n. la 11-a de februaro 1920 - m. la 7-a de septembro 1976) estis usona ĵurnalisto kaj sciencfikcia verkisto. En sia plej konata verko, *Simulacron-3*, li estis unu el la unuaj aŭtoroj tutmonde, kiuj traktis la simuladan hipotezon (simulo-hipotezo (Q2742884)).

Dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, li publikigis multajn rakontojn en diversaj sciencfikciaj revuoj, foje uzante la plumnomon Louis G. Daniels.

En 1952 li vendis sian unuan seriigitan romanon al la revuo *Imagination* , poste publikigante ĝin en aliaj revuoj kiel *Galaxy Science Fiction* aŭ The Magazine of Fantasy & Science Fiction. Inter 1961 kaj 1973 Galouye verkis kvin romanojn, inkluzive de *Simulacron 3* , kiu inspiris la scenaron por la filmoj *World on a Wire* (1973) kaj *The Thirteenth Floor* (1999). Lia unua romano, *Dark Universe (Malhela Universo)*, publikigita en 1961, estis nomumita por Premio Hugo.

## Verkaro 
### Romanoj 
* *The Infinite Man* (1973)
* *A Scourge of Screamers* (1968)
* *Simulacron-3* (1964)
* *Lords of the Psychon* (1963)
* *Dark Universe* (1961)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Tributa paĝo
* Alia Tributo 
* 

Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Fritz Müller-Partenkirchen

**Fritz MÜLLER-PARTENKIRCHEN** (naskiĝinta *Friedrich Müller* la  en Munkeno, mortinta la  en Fischbachau-Hundham) estis germana verkisto. 

## Vivo 
Trejniĝinte inter 1892-1895 kiel komercisto, li fariĝis librotenisto, poste komercada instruisto je Partenkirchen. En la aĝo de 40 jaroj li ekstudis jursciencojn kaj politikan ekonomion ĉe la universitato de Zuriko. Tiutempe aperis (en 1915) lia unua libro pri travivaĵoj dum la Unua Mondmilito. En la 1920-aj jaroj li familie alinomiĝis *Müller-Partenkirchen* verkonte, ofte humure, historiojn pri komercistoj kaj romanojn. Lia plej furora verko estis la romano *Kramer & Friemann. Eine Lehrzeit,* de 1920. Per akcidento li perdis gambon dum la dua eklamis. Post la potencakiro de la nazioj li kun multaj aliaj verkistoj subsignis en oktobro 1933 flategan obeopromeson al ĉiuj ordonoj de Adolf Hitler.

Post 1945 liaj verkoj *Rund um den Bückeberg* (1934) kaj ''Heul, wenn's Zeit ist!* (1942) estis malpermesita en la sovetie okupita zono de Germanujo. 

## Verkoj (elekto) 
* *Das Land ohne Rücken. Erlebnisse und Geschichten aus dem Weltkrieg.* Heilbronn 1915
* *Zweimal ein Bub*. Geschichten. 1918
* *Kramer & Friemann. Eine Lehrzeit.* Bertelsmann, Gütersloh 1920
* *Dreizehn Aktien.* Hanseatische, Hamburg 1921
* *Die Hochzeit von Oberammergau.* Bertelsmann, Gütersloh 1922
* *München*. Geschichten. 1925
* *Die Kopierpresse.* Staackmann, Leipzig 1926
* *Jetzt grad extra – Trotzalledem-Geschichten.* Staackmann, Leipzig 1927
* *Kaum genügend. Schulgeschichten.* Staackmann, Leipzig 1927
* *Schön ist’s auf der Welt – Fröhliche Geschichten.* Staackmann, Leipzig 1927
* *Debitorenkonto Folio 1347 und andere Geschichten. Ein Lesebuch für den jungen Kaufmann.* 1928 
* *Der Dreizehnte.* S. Amthorsche, Leipzig 1930
* *Kinder. Geschichten.* Leipzig 1932
* *Schwarz und weiß. Neue Geschichten.* Berlin 1933
* *Ja! ein Fritz-Müller-Buch. Mit einem Vorwort von Dr. Eduard Stemplinger.* Staackmann, Leipzig 1935
* *Bahn frei! Geschichten von deutscher Arbeit.* Staackmann, Leipzig 1939
* *Heul’, wenn’s Zeit ist! Besinnliche und fröhliche bayerische Geschichten von drinnen und draußen.* München 1940
* *Sterben sie aus? Neue Schulgeschichten.* Staackmann, Leipzig 1940
* *Sei vergnügt.* Berlin 1943

## Eksteraj ligiloj 
*Vikifontaro
* 
*Gajek, Bernhard: "Müller-Partenkirchen, Fritz" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie,* 18 (1997), p. 507-508
* verkoj ĉe *Projekt-Gutenberg'' 
* protokolo de liaj vivo kaj verkoj

## Notoj 
Kategorio:Germanaj verkistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1875
Kategorio:Mortintoj en 1942
Air Atlanta Icelandic

***Air Atlanta Icelandic***, ankaŭ konata kiel *Aircraft, Crew, Maintenance and Insurance* (ACMI), estas aviadkompanio kaj grava ĉarterfunkciigisto bazita en Kópavogur. Ĝia ĉefa bazo estas ĉe la Internacia Flughaveno Keflavík. 

## Historio 
La kompanio estis fondita la 10an de februaro 1986 fare de Arngrimur Johannsson kaj Thora Gudmundsdottir. En 2021, Air Atlanta Icelandic remalfermis sian eŭropan filion, Air Atlanta Europe, bazitan en Malto, por funkciigi pasaĝeraviadilojn Boeing 777. En 2025, la islanda kompanio integris sian unuan Boeing 777.

## Floto 
La floto de Air Atlanta Icelandic en februaro 2025 konsistis el 9 aviadiloj:

* 8 Boeing 747-400F
* 1 Boeing 777-200ER

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* multlingvaj oficialaj paĝoj de la kompanio

Kategorio:Islandaj flugkompanioj
Kategorio:Ekonomio de Malto
Www.literaturavivo.com

**Literatura Vivo** estas granda monata revuo pri Esperanta literaturo, kunredaktata de Erika Godó el Hungario kaj John Huang el Kanado, kaj eldonata en Toronto, Kanado.

Ĝi fondiĝis en junio 2025.

La revuo celas montri la riĉecon de esperantlingva literaturo per diversaj ĝenroj kaj voĉoj — poemoj, prozo, kantotekstoj, eseoj, intervjuoj kaj recenzoj.

Ĉiumonate oni elektas freŝajn kaj inspiritajn kontribuojn por nutri la kreemon de la aŭtoroj kaj plilarĝigi la vidkampon de la legantoj tra la tuta mondo.

*Literatura Vivo* taŭgas por ĉiuj aĝoj kaj gustoj — ĝi estas samtempe arta kaj populara, serioza kaj ĝuebla.

Inter la publike eldonataj Esperantaj literaturaĵoj, ĝi estas la sola senpaga internacia revuo tute dediĉita al la literaturo en nia lingvo.

La revuo havas la registran numeron ISSN 2819-4861, kaj estas libere elŝutebla ĉe

## Referencoj
Kategorio:Esperanto-gazetoj
Granda vaz-papago

**Granda vaz-papago** (*Coracopsis vasa*) estas unu el kvar specioj de aglaj papagoj en la genro *Coracopsis*. La Granda vaz-papago troveblas tra Madagaskaro kaj Komoroj.

## Taksonomio
La birdon por la unua fojo priskribis en 1812 George Shaw. Estas tri subspecioj:
* *C. v. comorensis* (Peters, W, 1854)
* *C. v. drouhardi* Lavauden, 1929
* *C. v. vasa* (Shaw, 1812)

La birdo estis metita en la genron *Mascarinus* fare de diversaj fakuloj.

## Aspekto
La reprodukta sezono de la Granda vaz-papago estas necerta, sed probable estas inter oktobro kaj decembro. Ĝi havas tre nekutiman reproduktan biologion kaj pariĝsistemon; inoj estas 25% pli grandaj ol maskloj, kaj estas fizike dominantaj. La specio vivas en malstriktaj, poliginandraj grupoj, kie ĉiu ino havas almenaŭ 3-8 seksajn partnerojn. La maskloj reevoluigis faluson, kaj kopulacioj povas daŭri ĝis 90 minutojn. Kopulacioj okazas en du daŭroj - mallongaj (1-3 sekundoj) kaj longaj (averaĝe 36 minutojn), ĉi-lastaj implikante kopulacian ligon. Kopulacia ligo kutime validas por mamuloj, kiel kanisedoj kaj felidoj, kie la du bestoj ne kapablas fizike disiĝi dum pariĝado pro la ŝvelaĵo kaj strukturo de la peniso ene de la korpo de la ino (estante pikhava aŭ vicita per malgrandaj "hokoj" ĉe iuj specioj).

Dum kovado kaj idzorgado, inoj deĵetas siajn kapplumojn kaj evoluigas brile oranĝan haŭtkoloron, kaj ankaŭ kantas kompleksajn kantojn de ripozejoj proksime al la nesto. Ĉi tiuj servas por allogi masklojn por alproksimiĝi kaj vomi manĝaĵon, kiun la ino akceptas ekster la nesto. La inoj ankaŭ defendas teritorion ĉirkaŭ sia nesto kontraŭ aliaj inoj dum ĉi tiu periodo.

## Ekologio
En Madagaskaro ĝi estas pli ofta en partoj de la sekaj foliarbaroj, kompare kun la pli malgranda vaz-papago, kiu estas pli ofta en la humidaj arbaroj de la orienta marbordo. Manĝas, en grandaj, bruaj grupoj, naturajn berojn, fruktojn, nuksojn kaj semojn kaj ankaŭ kultivitan maizon, milion kaj rizon. La birdo estas aktiva dum lunlumitaj noktoj, alie ili ripozas en grandaj bruemaj grupoj sur la pintoj de grandaj arboj. Observisto avertas pri danĝero.

## Statuso
Tiu ĉi birdo estas ofta en iuj areoj kaj ĝenerale la populacio supozeble malpliiĝas, sed ne sufiĉe por klasifiki tiun ĉi birdon kiel vundeblan. La Internacia Unio por la Konservo de Naturo klasifikis la konservan statuson de tiu ĉi birdo kiel malplej zorgiga.

## Referencoj
Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Komora papago

**Komora papago** (*Coracopsis sibilans*) estas unu el kvar specioj de aglaj papagoj en la genro *Coracopsis*. Ĝi estas mezgranda papago endemia de Komoroj.  Historie, ĝi estis traktita kiel subspecio de la Malgranda vaz-papago, kvankam ĝi montras morfologiajn, ekologiajn kaj kondutajn diferencojn. Ĝi estis disigita kiel aparta specio fare de la IOC en 2021.

## Referencoj
Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Maskarena papago

**Maskarena papago** (*Mascarinus mascarinus*) estas formortinta specio de papago kiu estis endemia al la maskarena insulo Reunio en la okcidenta Hinda Oceano. La taksonomiaj rilatoj de ĉi tiu specio estis debatitaj; ĝi historie estis grupigita kun aŭ la *Psittaculini* papagoj aŭ la Vaza-papagoj, kun la plej nova genetika studo favoranta la unuan grupon.

La maskarena papago estis 35 cm longa kun granda ruĝa beko kaj longaj, rondetaj vostoplumoj. Ĝiaj kruroj estis ruĝaj, kaj ĝi havis nudan ruĝan haŭton ĉirkaŭ la okuloj kaj naztruoj. Ĝi havis nigran vizaĝmaskon kaj parte blankajn vostoplumojn, sed la koloroj de la korpo, flugiloj kaj kapo en la vivanta birdo restas neklaraj. Priskriboj el la vivo indikas, ke la korpo kaj kapo estis cindrogrizaj, kaj la blanka parto de la vosto havis du malhelajn centrajn plumojn. Kontraste, remburitaj specimenoj kaj malnovaj priskriboj bazitaj sur ili indikas, ke la korpo estis bruna kaj la kapo blueta. Ĉi tio eble ŝuldiĝas al la ŝanĝo de koloro de la specimenoj pro maljuniĝo kaj eksponiĝo al lumo. Tre malmulte oni scias pri la birdo en la vivo.

La Maskarena papago unue estis menciita en 1674, kaj vivaj specimenoj poste estis alportitaj al Eŭropo, kie ili vivis en kaptiteco. La specio estis science priskribita en 1771. Nur du remburitaj specimenoj ekzistas hodiaŭ, en Parizo kaj Vieno. La dato kaj kaŭzo de formorto por la Maskarena papago estas neklaraj. La plej nova raporto, el 1834, estas konsiderata dubinda, do estas probable, ke la specio formortis antaŭ 1800, kaj eble formortis eĉ pli frue.

## Referencoj
* 

## Eksteraj ligiloj
* 
* 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Formortintaj birdoj
Air Atlanta Europe

***Air Atlanta Europe*** estas malta aviadkompanio kaj fratina kompanio de Air Atlanta Icelandic, ambaŭ funkciigantaj sub la marko Air Atlanta. La aviadkompanio specialiĝas pri ACMI (*Aircraft, Crew, Maintenance, and Insurance*) kaj ĉarteraj operacioj por tutmondaj klientoj.

## Historio 
Air Atlanta Europe Limited estis fondita en Britio la 9an de aprilo 2002. Ĝi komencis operaciojn en junio 2003. La kompanio havis funkciigan permesilon de la UK Civil Aviation Authority por transporti pasaĝerojn, kargon kaj poŝton en aviadiloj kun 20 aŭ pli da sidlokoj. La permesilo estis revokita la 8an de novembro 2006.

Pluraj Boeing 747 estis funkciigitaj por la vojaĝagentejo Travel City Direct, kaj la aviadiloj estis pentritaj en la koloroj de Travel City Direct.

En 2021, Air Atlanta Europe estis restarigita en Malto, daŭre funkciante kiel fratina kompanio de Air Atlanta Icelandic. La aviadkompanio tiam fokusiĝis pri provizado de ACMI (*Aircraft, Crew, Maintenance, and Insurance*) kaj ĉartservoj.

## Floto 
En februaro 2025, Air Atlanta Europe havas floton de la jenaj aviadiltipoj:

* Boeing 747 (ŝarĝaviadilo)
* Boeing 777-200ER (pasaĝera)
* Boeing 777-300ER (pasaĝera)

## Rimarkindaj dungitoj 
* Nicolas Tenoux, franca piloto kaj aviadila inĝeniero

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* multlingvaj oficialaj paĝoj de la kompanio

Kategorio:Flugkompanioj
Kategorio:Ekonomio de Malto
Malgranda vaz-papago

**Malgranda vaz-papago** (*Coracopsis nigra*, laŭ kio ankaŭ nigra papago) estas unu el kvar specioj de aglaj papagoj en la genro *Coracopsis*. Ĝi estas nigra papago endemia de plimulto de Madagaskaro. Ĝi estas unu el kvar specioj de Vaz-papagoj, dum la aliaj estas la Granda vaz-papago (*C. vasa*), la Sejŝela papago (*C. barklyi*), kaj la Komora papago (*C. sibilans*). La lasta duopo estis iam konsideritaj samspeciaj kun la Malgranda vaz-papago.

Malgrandaj papagoj Vasa loĝas en la mangrovaj marĉoj kaj ĉiamverdaj arbaroj de Madagaskaro. Ili manĝas semojn, florojn kaj fruktojn - precipe berojn kaj mangojn.

Ili konstruas siajn nestojn en arbokavaĵoj kaj amindumas en februaro. Dum ĉi tiu tempo, la ino povas deĵeti la plumojn sur sia kapo, donante al ĝi flavecan nuancon. La beko de la masklo ankaŭ povas fariĝi blanka dum ĉi tiu tempo.

 publikigita en 1743]]

## Taksonomio 
En 1743, la angla natursciencisto George Edwards inkludis bildon kaj priskribon de la Malgranda vaz-papago en sia *A Natural History of Uncommon Birds*. Li uzis la anglalingvan nomon "Black Parrot from Madagascar". Lia desegno estis farita el vivanta birdo posedata de Charles Lennox, 2a Duko de Richmond. Kiam en 1758 la sveda natursciencisto Carl Linnaeus ĝisdatigis sian *Systema Naturae* por la 10a eldono, li metis la Malgrandan vaz-papagon kun ĉiuj aliaj papagoj en la genron *Psittacus*. Linnaeus inkludis mallongan priskribon, stampis la duvortan nomon *Psittacus niger* kaj citis la verkon de Edwards. 

La specia epiteto *niger* estas Latina kun la signifo "nigra". La Malgranda vaz-papago estas nun metita en la genro *Coracopsis*, kiun enkondukis en 1832 la germana ornitologo Johann Georg Wagler.

Oni agnoskis du subspeciojn:
**C. n. nigra* (Linnaeus, 1758) – orienta Madagaskaro

Genetika studo de 2011 trovis, ke la maskarena papago el Reunio nestas inter la subspecioj de la malgranda Vasa papago el Madagaskaro kaj proksimaj insuloj, kaj tial ne rilatas al la *Psittacula* papagoj. Ĝi ankaŭ trovis, ke la linio de la maskarena papaga diverĝis antaŭ 4,6 ĝis 9 milionoj da jaroj, antaŭ la formiĝo de Reunio, indikante, ke tio devis okazi aliloke. La kladogramo akompananta la studon estas montrita jene:

Alia grupo de sciencistoj poste agnoskis la trovaĵon, sed atentigis, ke la specimeno eble estis difektita, kaj ke plia testado estis necesa antaŭ ol la problemo povus esti plene solvita. Ili ankaŭ rimarkis, ke se *Mascarinus* estus konfirmita kiel enigita en la genron *Coracopsis*, ĉi-lasta fariĝus pli juna sinonimo, ĉar la unua nomo estas pli malnova. Hume esprimis surprizon pri ĉi tiuj trovoj, pro la anatomiaj similecoj inter la maskarena papago kaj aliaj papagoj de la insuloj, kiuj supozeble estas psitakulinoj. Tamen, pli posta studo trovis, ke la lokigo de *Mascarinus* ene de *Coracopsis* estis verŝajne rezulto de kruc-poluado de genetika materialo de la malgranda vaz-papago dum la studo, malkonfirmante ĉi tiun lokigon kaj subtenante ilin kiel du apartajn, senrilatajn genrojn ene de malsamaj subfamilioj.

## Referencoj
Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Jenő Konrád

**Jenő Konrád** [jenO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Konrád Jenő Dezső** estis hungara psikiatro.

 naskiĝis  en Veszprém (urbo), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en Budao (urbo), poste li akiris farmacian diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1875, post 4 jaroj medicinan diplomon, pli poste li studvojaĝis 3 jarojn helpe de stipendio. Li estis subkuracisto en frenezulejoj de Budapeŝto kaj Vieno. Ekde 1886 li estis gvidanto de la frenezulejo en Nagyszeben, poste inter 1905 kaj 1910 en Budapeŝto. Lia edzino naskis 3 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A terjedő hűdéses elmezavar kezdeti szakai.* (1893)
* *Az elmekórtan gyakorlati fontos tételei, tekintettel a közigazgatásra. Gyakorló és tiszti orvosok számára.* (1895)
* *Elmebántalmakról a gyermekkorban.* (1895)

## Fontoj 
* biografio hungare
* aprezo hungare kun foto legebla pli malsupre)
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikiatroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Balázs Kézdi

'*** [balAĵ kEzdi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kézdi Balázs*' estis hungara psikiatro, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Nagykanizsa, li mortis  en Pécs.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Pécs en 1956, poste li akiris medicinan diplomon en Medicinscienca Universitato de Pécs en 1962, post 4 jaroj psikiatrian licencon. Inter 1962-1966 li estis subkuracisto en psikiatria kliniko, poste li establis instituton pri mensa higieno, kiun li gvidis ĝis 1980, sed ekde 1972 li estis ankaŭ psikiatria ĉefkuracisto. Inter 1975–2000 li gvidis psikiatrian helpservon laŭ urĝa telefono, inter 1980–1988 en hospitalo de Szigetvár li estris la psikiatrian branĉon, poste li instruis en Universitato de Pécs. Li estis docento kaj katedrestro (1988–1998), poste profesoro ĝis 2006, krome li estis institutestro (1989–1995). Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1979 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 1997, li ricevis stipendion inter 1999–2002. Liaj ĉeftemoj estis la skizofrenio kaj sinmortigo. Li edziĝis dufoje kaj ricevis premiojn en 1978 kaj 2005.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Klinikai tapasztalatok egy új neurolepticummal, a Luvatrennel.* (kunaŭtoro, 1966)
* *A pszichiátriai gondozás hatékonyságának vizsgálata skizofrén betegek körében.* (kunaŭtoro, 1974)
* *A családi szerepstruktúrák hatása a skizofrénia kimenetelére.* (disertaĵo, 1978)
* *Társadalmi beilleszkedési zavarok Magyarországon.* (1987)
* *Öngyilkosság, nyelvi kommunikáció, kultúra.* (disertaĵo, 1990)
* *A pszichiátriai szakértelem az egyházban.* (1998)
* *A diszkurzív szuicidológiáról.* (2009)

## Memorigiloj 
* memorpremio estis fondita en Pécs

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto (legebla laste)
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikiatroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Reproduktaj rajtoj

[eta|[Virino timigas la cikonion, kiu alportis ŝian infanon. Titolo: "Kaj la fiulo ankoraŭ persekutas ŝin." Poŝtkarto el la frua 20-a jarcento.]]
**Reproduktaj rajtoj** - rajtoj kaj liberecoj rilataj al homa reproduktado kaj sano en ĉi tiu areo de la vivo, kiuj varias inter landoj tra la mondo.

La Monda Organizaĵo pri Sano difinas reproduktajn rajtojn jene:Reproduktaj rajtoj baziĝas sur la fundamenta rajto de ĉiuj paroj kaj individuoj libere kaj respondece decidi pri la nombro, interspaco kaj tempo de siaj infanoj, la rajto al informoj, aliro al la rimedoj por certigi tion, kaj la rajto konservi la plej altan normon de seksa kaj reprodukta sano. Ĉi tiuj rajtoj ankaŭ implicas la rajton de ĉiuj individuoj fari decidojn pri sia reproduktado libere de diskriminacio, devigo kaj perforto.Reproduktaj rajtoj komencis disvolviĝi kiel elemento de homaj rajtoj en 1968, kiam la Internacia Konferenco pri Homaj Rajtoj de UN okazis en Teherano. La konferenco rezultigis la kreadon de la ne-deviga Proklamo de Teherano.  La Proklamo estis la unua internacia dokumento, kiu traktis la temon de reproduktaj rajtoj: *Gepatroj havas la fundamentan homan rajton libere kaj respondece decidi pri la nombro kaj interspaco de siaj infanoj* (paragrafo 16).

## Konsisto 
Depende de la lando, laŭleĝe garantiitaj reproduktaj rajtoj povas inkluzivi iujn aŭ ĉiujn el la jenaj:

* la rajto kaj aliro al scio, kiu ebligas al homoj fari decidojn en la kampo de sekseco kaj reproduktado sen devigo, diskriminacio kaj perforto;
* la rajto al seksa edukado;
* la rajto je libereco de devigo rilate al genitala mutilado (ekz. ina cirkumcido); la uzo de kontraŭkoncipado (inkluzive de steriligo) kaj la rajto sperti aborton;
* la rajto al laŭleĝa kaj sekura ĉesigo de gravedeco;
* la rajto uzi metodojn kaj teknikojn de kontraŭkoncipado kaj (pli ĝenerale) kontraŭkoncipilojn;
* la rajto aliri reproduktan sanservon kiu konformas al medicinaj normoj.

## Kritiko 
Laŭ Lara M. Knudsen, aferoj pri reproduktaj rajtoj estas inter la plej varme pridisputataj homaj rajtoj en la mondo, sendepende de la sociekonomia nivelo, kulturo aŭ religio de difinita loĝantaro.

Kontraŭuloj de la leĝigo de aborto konsideras la terminon "reproduktaj rajtoj" eŭfemismo uzata por ŝanĝi sentojn favore al aborto. La organizaĵo National Right to Life nomis "reproduktajn rajtojn" fikcia termino uzata por priskribi la koncepton de "la rajto al aborto".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Ligo de Virinaj Balotantoj pri Reprodukta Elekto
* UNFPAa Loĝantaraj Aferoj: Reproduktaj Rajtoj
* Usona Unio pri Civilaj Liberecoj
* Tutmonda Reto de Virinoj por Reproduktaj Rajtoj 

*
Kategorio:Viraj rajtoj
Kategorio:Virinaj rajtoj
Kategorio:Virismo
Kategorio:Virinismo
Kategorio:Seksa sano
Kategorio:Porelektaj movadoj
Kategorio:Akuŝo
Petra De Sutter

**Petra De SUTTER** (naskita la 10-an de junio 1963 en Oudenaarde, Belgio) estas belga ginekologino kaj politikistino (Groen).

Ŝi estis senatanino (2014–2019), membro de la naŭa Eŭropa Parlamento (2019–2020) kiel parto de la grupo Verduloj/ELA, vicministro kaj ministro pri la ŝtatservo kaj publikaj institucioj (2020–2025) en la registaro de De Croo,  kaj la unua transgenra virino fariĝanta ministro en la Eŭropa Unio.  Ŝi estas profesorino ĉe la Universitato de Gento kaj estro de la Fako de Reprodukta Medicino ĉe la Universitata Hospitalo de Gento (UZ Gent).

Ŝi estas unu el la plej famaj transgenruloj en Flandrio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento
Kategorio:Belgaj politikistoj
Kategorio:Ministroj
Crinifer

***Crinifer*** aŭ **Kriniferoj** estas genro de birdoj en la familio Musofagedoj. Ili estas limigitaj al Afriko. 

Ili estas grandaj, bruemaj kaj okulfrapaj birdoj, sed ne havas la brilajn kolorojn de siaj parencoj. Ili estas plejparte grizaj, kun longa vosto kaj erekta kresto. Ili manĝas fruktojn, precipe figojn, semojn kaj aliajn plantojn.

Male al multaj el la pli brilaj arbarloĝantaj turakoj, ĉi tiuj estas birdoj de afrika malferma kamparo kaj havas senkoloran griz-blankan plumaron.

La genro estis starigita de la pola zoologo Feliks Paweł Jarocki en 1821 kun la Okcidenta krinifero (*Crinifer piscator*) kiel la tipa specio.  La nomo kombinas la latinan *crinis* signifantan "haro" kaj *-fer* signifantan "portanta".

## Nuntempaj specioj
La genro nun enhavas kvin speciojn:.

* Bendovosta krinifero, *Crinifer zonurus* (Rüppell, 1835) Orienta Afriko, LC
* Okcidenta krinifero, *Crinifer piscator* (Boddaert, 1783) Okcidenta Afriko, LC
* Maskokrinifero, *Crinifer personatus* (Rüppell, 1842) Etiopio, Burundo, DRK, Kenjo, Malavio, Ruando, Tanzanio, Ugando kaj Zambio, LC 
** *C. p. personatus* (Rüppell, 1842)
** *C. p. leopoldi* (Shelley, 1881) 
* Griza krinifero, *Crinifer concolor* (Smith, 1833) suda Angolo, suda DRK, Zambio, suda Tanzanio, Malavio, Mozambiko, Namibio, Bocvano, Zimbabvo, Sudafriko kaj Svazilando, LC
** *C. c. molybdophanes* (Clancey, 1964)
** *C. c. pallidiceps* (Neumann, 1899)
** *C. c. bechuanae* (Roberts, 1932)
** *C. c. concolor* (Smith, A, 1833) 
* Blankventra krinifero, *Crinifer leucogaster* (Rüppell, 1842) Roberts 1926 Orienta Afriko, LC

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Musofagedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Braslaŭ)

**Preĝejo Naskoĝo de Maria** estas katolika preĝejo en Braslaŭ, Belorusio. Ĝi apartenas al Arkidiocezo de Vicebska. La preĝejo estis konstruita en 1824, rekonstruita en novromanika stilo, kal pligrandigita en 1897. La preĝejo estas inkludita en la Ŝtata Listo de Historiaj kaj Kulturaj Valoroj de Belorusio. Unu el kvar preĝejoj en Belorusio kiuj portas titolon de malgranda baziliko.

## Historio 
thumb|maldekstre|altaro kaj ikono de Braslaŭa Dipatrino
La unuaj mencioj pri katolika preĝejo sur Kastela Monteto en Braslaŭ dtariĝas de la 15-a jarcento. ekde tiam, la ligna preĝejo estis plurfoje detruite de incendioj kaj militaj agoj, nur por esti rekonstruita ĉiufoje. En 1974, dum la subpremado de la Insurekcio de Kościuszko, la ligna preĝejo denove estis ĝisfunde forbruligita de la rusa armeo. En 1824, la konstruado de nova preĝejo estis kompletita, sed  ĉar antaŭ la fino de la 19-a jarcento ĝi jam ne povis gastigi ĉiuj paroĥanoj (en 1978, pli ol 16 000 katolikoj vivis en Braslaŭ), oni decidis reconstrui ĝin en pli vastan preĝejon. La nova preĝejo en novromanika stilo estis konsekrita en 1897 honore al Naskiĝo de Maria.

Dum la nazia okupado de Braslaŭ, la preĝejestro, Meĉislav Akrejc, estis pafekzekutita de la nazioj pro helpado al judoj. En 1950, la preĝejo estis fermita kaj transformita en grenstokejon, sed nur du jaroj poste, la parokanaro akiri revenon de la preĝejon al la paroĥo.

La 17-an de aŭgusto 2024, la preĝejo ricevis la honoran statuson de malgranda baziliko.

## Arkitekturo 
thumb
La preĝejo Naskiĝo de Maria estas novromanika arkitektura monumento. Rektangula laŭ plano, la preĝejo estas kovrita per gablotegmento. La ĉefa fasado estas formita per angulaj pinakloj kun turpintoj kaj elstaranta kelketaĝa, tendumita sonorilturo, atingebla per la ŝtuparo el grandaj kalkŝtonaj blokoj. La muroj estas ornamitaj per tiel nomata ""Braslaŭa mozaiko" (ornamoj el rompita Ŝotro metita sur kalkmortero).

La centran lokon sur la altaro okupas ikonon de la Braslaŭa Dipatrino, kiu estas adorata de kredantoj kiel miraklofaranta. La ikono estas ankaŭ konata kiel "Reĝino de la Lagoj", ĉar ĝi estas adorata kiel la patronino de situita apude la grupo de la Braslaŭaj Lagoj kaj la tuta apuda regiono.

Kategorio:Bazilikoj en Belorusio
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Naskiĝo de Maria
Universitato Andrews

**Universitato Andrews** () estas privata kristana universitato en Berrien Springs, Miĉigano, Usono. Ĝi estis fondita en 1874 kiel **Battle Creek College** en Battle Creek, Miĉigano, kaj estis la unua institucio de pli alta edukado fondita de adventistoj de la Sepa-Taga Eklezio.  Nuntempe ĝi estas la ĉefa universitato de la lerneja sistemo de la Adventista Eklezio de la Sepa-Taga Eklezio.

La universitato konsistas el ok lernejoj aŭ altlernejoj, ofertante 130 bakalaŭrajn programojn kaj 70 magistrajn programojn. Postbakalaŭraj gradoj ankaŭ estas ofertitaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Miĉigano
Kategorio:Adventistoj
Bangor (Majno)

**Bangor** (/ˈbæŋɡɔːr/ *BANG-gor*) estas urbo en la Kantono Penobscot, Majno, Usono. 

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Tio faras Bangor la trian plej grandan urbon en Majno kaj Kantonan sidejon de la Kantono Penobscot.

La metropola areo de Bangor havas loĝantaron de pli ol 148 000. La regiono ampleksanta kvin distriktojn (Penobscot, Piscataquis, Hancock, Aroostook kaj Washington), por kiuj Bangor funkcias kiel distribua centro, transporta centro kaj amaskomunikila centro, havas loĝantaron de pli ol 325 000.

## Servoj
* Universitato de Majno

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Urbo de Bangor oficiala retejo

Kategorio:Urboj de Majno
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Universitato de Filipinoj Diliman

La **Universitato de Filipinio Diliman** (ankaŭ nomita **UPD** ; ), ankaŭ referita kiel **UP Diliman**, estas publika esploruniversitato situanta en Diliman, Kezonurbo, Filipinoj. 

Ĝi estis establita la 12-an de februaro 1949, por gastigi la centran administradon de la sistemo de la Filipina Universitata Sistemo, la nacia universitato de Filipinio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Filipinoj sistemo
* Universitato de Filipinoj Diliman

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Filipinoj
Universitato de Majno

La **Universitato de Majno** (, ankaŭ konata kiel **UoM** aŭ **UMaine**) estas publika universitato proksime de Bangor en la urbo Orono, Majno. Kun pli ol 11 000 studentoj, ĝi estas la ĉefa kampuso de la Universitata Sistemo de Majno kaj la plej granda universitato en la subŝtato.

La universitato estas precipe konata pro sia esplorado kaj instruado en la kampoj de nutrosciencoj, forstado (lignoscienco), inĝenierarto, oceanografio, edukado kaj ekonomiko.

## Priskribo 
La Universitato de Majno estis fondita en 1865 kiel *la Majna Kolegio pri Agrikulturo kaj Mekanikaj Artoj* kaj alprenis sian nunan nomon en 1897. Ekde 1968, ĝi estas parto de la Universitata Sistemo de Majno (UMS), reto de publikaj universitatoj en la usona ŝtato Majno. Aldone al la Universitato de Majno, la reto inkluzivas aliajn universitatojn kun proksimume 34 700 studentoj enskribitaj.

* Universitato de Majno en Augusta
* Universitato de Majno en Farmington
* Universitato de Majno en Fort Kent
* Universitato de Majno ĉe Machias
* Universitato de Majno ĉe Presque Isle
* Universitato de Suda Majno
* Universitato de Majna Lernejo de Juro

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Majno
Taĝika Nacia Universitato

La **Taĝika Nacia Universitato** (, ) estas la plej granda universitato en la centrazia lando Taĝikio. Ĝi situas en la ĉefurbo Duŝanbo.

Ĝi estis fondita la 21-an de marto 1947, kiam Taĝikio ankoraŭ estis parto de Sovetunio, laŭ decido de la Soveta Konsilio de Ministroj kaj nomita laŭ Lenin.  Ekde la dissolvo de Sovetunio kaj la sendependeco de Taĝikio en 1991, la universitato estis renomita plurfoje. Ekde 2008, ĝi nomiĝas Taĝika Nacia Universitato. 

La universitato konsistas el 17 fakultatoj, eldonejo, scienca biblioteko kaj botanika ĝardeno. Nuntempe, pli ol 20 000 studentoj studas en la universitato.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Universitatoj en Taĝikio
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Minska Ŝtata Lingvistika Universitato

La **Ŝtata Lingvistika Universitato de Minsko** aŭ **Minska Ŝtata Lingvistika Universitato**, akronime MSLU ( (*МДЛУ*)) estas universitato en la belorusa ĉefurbo Minsko.

Ĝi fondiĝis en 1948 kiel la Minska Instituto de Fremdaj Lingvoj. Post la dissolvo de Sovetunio la universitato estis renomita plurfoje.

Ĝi estas la ĉefa eduka institucio en la Respubliko Belorusio por la trejnado de altkvalifikitaj tradukistoj, instruistoj de fremdlingvoj kaj specialistoj pri interkultura komunikado.

## Priskribo 
La universitato estis fondita en 1948. Ĝi edukas studentojn en lingvistikaj kaj kulturstudaj programoj, inkluzive de la jenaj lingvoj: angla, germana, franca, hispana, itala, japana, ĉina, araba, turka, korea, sveda, pola, ĉeĥa, nederlanda, hungara, finna, litova, portugala, persa, hebrea, rusa kaj belorusa.

La universitato ofertas la jenajn fakojn: instruado, interpretado/traduko, interkultura komunikado, publikaj rilatoj, internaciaj (diplomatiaj) rilatoj, internaciaj (ekonomiaj) rilatoj, kaj internacia turismo. Krome, diversaj specialiĝoj estas haveblaj, inkluzive de fremda literaturo, komputa lingvistiko, regionaj studoj, literatura tradukado, specialigita tradukado, samtempa interpretado, komercaj komunikadaj teknologioj, kaj aliaj.

La Minska Ŝtata Lingvistika Universitato kunordigas la sciencan kaj scienc-metodikan laboron de la fakultatoj kaj katedroj pri fremdlingvoj ĉe 15 universitatoj kaj 7 pedagogiaj altlernejoj en Belorusio. La Nacia Centro por Scienca Metodologio, situanta ĉe la Minska Ŝtata Lingvistika Universitato, ellaboras studregularojn, instruplanojn kaj edukajn normojn por instruado de fremdlingvoj ĉe ĉiuj niveloj de la belorusa eduka sistemo. 

## Organizo 
Estas 9 fakultatoj ĉe la universitato:

* Fakultato de la Angla
* Fako de Germana Lingvo
* Fakultato de Franca Lingvo
* Fakultato de Hispana Lingvo (la sola konservita en la antaŭa Sovetunio)
* Traduka Sekcio
* Sekcio de Interkultura Komunikado
* Sekcio de Kvalifik-Disvolviĝo
* Sekcio de Personara Trejnado
* Fako de Rusa Lingvo por Fremduloj

Entute, la universitato ofertas 14 fremdlingvojn en 40 fakoj. Ĉiu plentempa studento studanta ĉe la universitato lernas du fremdlingvojn kiel parton de sia deviga programo. Krome, ĉiu studento havas la ŝancon studi komplementajn lingvojn en la fako de tria fremdlingvo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Universitatoj en Belorusio
Kategorio:Minsko
Ŝtata Lingvistika Universitato en Niĵnij Novgorod

La **Niĵnij Novgoroda Ŝtata Lingvistika Universitato nomita laŭ N. A. Dobrylubov** (; NGLU; "Injaz") estas publika universitato en Niĵnij Novgorodo, kaj ĝi estas unu el du lingvaj universitatoj en Rusio (la alia estas Moskva Ŝtata Lingvistika Universitato). 

Fondita en 1937 kiel Gorkij Pedagogia Instituto de Fremdaj Lingvoj, ĝia historio spuras reen al 1917, kiam la Niĵnij Novgoroda Departemento de Publika Edukado organizis provincajn pli altajn kursojn pri fremdaj lingvoj kaj literaturo sub la Provinca Departemento de Publika Edukado.

Ĝi estas nomita laŭ Nikolaj Dobroljubov, unu el la plej influaj literaturaj kritikistoj de la 19-a jarcento en Rusio.

## Historio 
La unuaj du konstruaĵoj de la nuna universitato estis konstruitaj en 1948, sur la loko de la antaŭa Preĝejo de la Sankta Triunuo de Verĥni Posad, sur la antaŭa Placo Starosennaya. Ekde tiam, du pliaj konstruaĵoj estis starigitaj tie.

En 1964, la Fakultato de Tradukado de Hindeŭropaj Lingvoj estis malfermita.

La institucio ricevis universitatan statuson en 1994.

## Galerio 

Dosiero:NizhnyNovlyngvouniv01.JPG
Dosiero:NizhnyNovlyngvouniv02.jpg
Dosiero:NizhnyNovlyngvouniv03.jpg
Dosiero:NizhnyNovlyngvouniv04.jpg
Dosiero:NizhnyNovlyngvouniv05.jpg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Lingva Universitato
* Facebook paĝo
* VKa paĝo (ruse)

Kategorio:Konstruaĵoj en Niĵnij Novgorod
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Rusio
Universitato de Kadizo

La **Universitato de Cádiz** (), mallongigita **kiel UCA**, estas publika universitato en la suda hispana urbo Kadizo kun 17 280 studentoj kaj 1 500 akademianoj (2008). 

La Universitato de Cádiz estis fondita la 30an de oktobro 1979 kaj estas la scienca centro de la regiono, precipe formita pro sia situo ĉe la Atlantika Oceano, kun fokuso sur la fakultatoj de Medicino kaj Maraj kaj Naŭtikaj Sciencoj : 

* La medicina fakultato devenas de Reĝa Mararmea Medicina Kolegio fondita en la urbo en 1748 .
* La centro de la naŭtika fakultato estas la *Centro Andaluz Superior de Estudios Marinos* (Andaluza Centro por Maraj Sciencoj) (CASEM), kiu ofertas gradojn en la kampoj de maraj sciencoj, naŭtika scienco kaj mara inĝenierarto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Universitata hejmpaĝo en la angla
* UCAa bildo galerio
* Virtuala galerio
* Libra Softvaro kaj Malferma Scio Oficejo 
* Nelonga priskribo en la angla

Kategorio:Provinco Cádiz
Kategorio:Kadizo
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Hispanio
Azerbajĝana Universitato de Lingvoj

**Azerbajĝana Universitato de Lingvoj** () estas publika universitato pri lingvoj en Azerbajĝano.

## Historio 
Fremdlingvaj studoj komenciĝis en sovetia Azerbajĝano en 1937, kiam fakultato pri fremdlingvoj estis malfermita ĉe la Instruista Instituto. En 1948, la fakultato estis reorganizita kaj la Instituto de Fremdlingvo-Instruistoj estis establita. En 1959, la institucio estis kunfandita kun la Instituto de Rusa Lingvo kaj Literaturo. En 1973, Instituto de Lingvoj estis establita, kiu en 2000 ŝanĝis sian nomon al la nuna.

## Organizo 
La universitato inkluzivas 5 fakultatojn  :

* Fakultato pri Edukado - studcentroj pri angla, germana kaj franca lingvoj
* Fakultato de Internaciaj Rilatoj
* Fakultato de Filologio - antaŭe la "Fakultato de Filologio kaj Ĵurnalismo" , fokusiĝas al la studo de lingvistiko en diversaj lingvoj, inkluzive de la angla, franca, germana, rusa kaj azerbajĝana.
* Fakultato de Tradukado - inkluzivas la katedretojn de la angla, germana, hispana, franca kaj itala lingvoj. Nuntempe, 560 bakalaŭraj studentoj studas tie, kaj studoj estas farataj en la azerbajĝana kaj rusa lingvoj.
* Fakultato de Daŭriga Edukado

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Azerbajĝano Universitato de Lingva Edukado en Azerbajĝana WSEC (en azerbajĝane, ruse, angle, turke kaj perse)

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Bakuo
Kategorio:Universitatoj en Azerbajĝano