Ernestine von Wildenbruch

**Ferdinande Christiane Friedrike Charlotte Ernestine von WILDENBRUCH** (naskiĝinta *von Langen* la  en Środa Śląska, mortinta la  en Berlino) estis germana salonistino kaj patrino de la verkisto Ernst von Wildenbruch.

## Vivo 
Ernestine estis la filino de la prusa kapitano kaj posta komandanto de Saarlouis Ferdinand Carl von Langen (1765-1820) kaj lia dua edzino Christiane Eleonore, fraŭline *von Schick* (1774-1805). Ĉar la patrino mortis baldaŭ post la naskiĝo de Ernestine, la amiko kaj kontrolisto de ŝia patro tiutempe, kolonelo Carl Andreas von Boguslawski, prenis ŝin en sian domon kiel vartfilinon.

En 1827 ŝi iĝis korteganino al princino Luise Radziwiłł. En la Palaco Radziwill, la centro de societa vivo en Berlino tiutempe, ŝi renkontis la vartfilon de la princino, Louis von Wildenbruch (1803-1874), filon de princo Ludoviko Ferdinando de Prusio el rilato kun filino de komercisto Henriette Fromme (1783–1828). Post la geedziĝo la 9-an de aŭgusto 1837 ĉe Kochberg-kastelo (kie loĝis ŝia deinfanaĝa amiko Louise von Stein, la bofilino de Charlotte von Stein) ŝia edzo forlasis la armeon por iĝi diplomato. De 1842 ŝi vivis kun la familio en Bejruto, kien ŝia edzo estis translokigita kiam li estis nomumita prusuja konsulo ĝenerala por Sirio.

Dum hejmforpermeso ŝi estis retenita per la revoluciaj okazaĵoj en Berlino ĝis 1850. Ŝi vivis en la Palaco Radziwill, kie ŝi prizorgis politikan salonon. Ŝi poste sekvis sian edzon al la diplomatiaj postenoj en Ateno kaj Konstantinopolo. Pro grava kancero-malsano, ŝi revenis al Germanio en 1857, kie ŝi mortis post severa suferado en sia Berlina loĝejo ĉe Ziehtenplatz 33. Ŝi estis entombigita en la malnova garnizontombejo ĉe la flanko de siaj vartgepatroj. La tombo ne estas konservita, sed povas lokaliziĝi.

## Graveco 
Ernestine von Wildenbruch estis respektata personeco en tribunalaj kaj diplomatiaj cirkloj same kiel en la ministerio pri eksteraj aferoj. Ŝiaj sperto kaj opinio estis aprezitaj. Ŝi penis havi grandan influon sur la diplomatiajn agadojn de sia edzo. Dum la tempo de la politika ribelo, cirkloj lojalaj al la reĝo vizitadis ŝian salonon. La verkistino Marie von Bunsen (ĉe *Die Frau und die Geselligkeit,* Leipzig 1916, p. 59-60) klare atestas ŝian gravecon kaj grandan influon ekz. al politikistoj.

## Verkoj 
* Leteroj de Ernestine von Wildenbruchs 1842–1857, ĉe: *Aus der preussischen Hof- und Diplomatischen Gesellschaft.* Albert von Boguslawski (eld.) Stuttgart kaj Berlin 1903.

## Literaturo 
* Hedwig Abeken (eld.): *Heinrich Abeken. Ein schlichtes Leben in bewegter Zeit.* Mittler und Sohn. Berlin 1904.
* Hedwig Abeken (eld.): *Hedwig von Olfers, geb. v. Staegemann 1799–1891. Ein Lebenslauf.* Bd. 2: *Erblüht in der Romantik, gereift in selbstloser Liebe. Aus Briefen zusammengestellt. 1816–1891.* Mittler und Sohn. Berlin 1914.
* Marie von Bunsen: *Die Frau und die Geselligkeit.* Leipzig 1916.
* Berthold Litzmann: *Ernst von Wildenbruch.* Grote. Berlin 1913–16.
* Petra Wilhelmy: *Der Berliner Salon im 19. Jahrhundert (1780–1914).* in: *Veröffentlichungen der Historischen Kommission zu Berlin.* Band 73. Berlin 1989.
* Petra Wilhelmy-Dollinger: *Die Berliner Salons: mit historisch-literarischen Spaziergängen.* Walter de Gruyter. Berlin 1999.

## Notoj 
## Fonto 
Kategorio:Salonistoj
Kategorio:Berlino