open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
René Maheu

**René Gabriel Eugene MAHEU** (Saint-Gaudens, la  - Parizo, la ), proksima amiko de Jean-Paul Sartre kaj Simone de Beauvoir, estis franca profesoro de filozofio kaj la sesa Ĝenerala Direktoro de UNESKO.

Li estis kultura ataŝeo en Londono (1936-1939) kaj post instrui en Maroko (1940–1942) dum la Dua Mondmilito, li okupis administran postenon en novaĵagentejo France-Afrique en Alĝero, antaŭ aliĝis al la Plenuma Oficejo de la *Resident-General* en Rabat. En 1946 li eniris en UNESCO kiel alta postenulo pri Informado. En 1949 Jaime Torres Bodet enpostenigis lin kiel Direktoro de ties Plenuma Oficejo. En 1954 li iĝis Helpa Ĝenerala Direktoro kaj reprezentanto de UNESCO ĉe la stabanaro de UN el 1955 al 1958. Li estis poste alta funkciulo dum du sinsekvaj elektotempoj.

Kategorio:Francaj filozofoj
Kategorio:Ĝeneralaj Direktoroj de UNESKO
Kategorio:Francaj ŝtatoficistoj
Kategorio:Unesko
15825 Capecchi

'*15825 *Capecchi''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en  1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la teamanoj de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la italdevena usona genetikisto Mario Capecchi, kun-ricevinto de la Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino 2007 pro lia malkovro de la principo por enkonduki specifajn genajn modifojn ĉe la musoj per uzo de embriaj praĉeloj. Li ankaŭ daŭrigis sisteman analizon de la gena familio Hox de la muso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Kategorio:Malkovrita de Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo
(15831) 1995 BG3

**(15831) 1995 BG3** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Yoshisada Shimizu
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
(15833) 1995 CL1

**(15833) 1995 CL1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la Monto Njukasa, Fuĵimi (Nagano, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Masanori Hirasawa
Kategorio:Malkovrita de Shohei Suzuki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Lakaĵo

[eta|[dinastio Ming lakaĵe ornamita skatolo inkrustita per perlamotaj peonioj de la dinastio Ming, 16-a jarcento]]

**Lakaĵo** estas objekto orname kovrita per lako. La lako estas kelkfoje inkrustita aŭ ĉizita. Lakaĵoj inkludas skatolojn, manĝilarojn, butonojn kaj eĉ ĉerkojn pentritajn per lako - aparte tiu dekoracia arto havas tradicion en la kulturoj de Orienta Azio.
(15823) 1994 UO1

**(15823) 1994 UO1** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
15828 Sincheskul

'*15828 *Sincheskul'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ukraina astronomo *Boris Filipoviĉ Sinĉeskul*, kiu laboris en la Gravimetra Observatorio de Poltava (ukraine : *Полтавська гравіметрична обсерваторія'') de 1962. Li observis kaŝadojn farde Luno dum pli ol 46 jaroj kaj estis pioniro en astronomio de kaŝadoj en Ukraino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Majstro de la Madono de Krumovo

**Majstro de la Madono de Krumovo** estas la nomo de la gotika skulptisto, kiu proksimume 1390 aŭ 1400 verkis en Bohemujo la figuron de Maria kun infano Jesuo. Tiu ĉi skulptaĵo, origine kolorsurpentrita el kalksabloŝtono kaj nomata *Madono de Krumau*, estis malkovrata en 1910 en privata domo de la sudbohema urbo Krumovo (Český Krumlov) kaj ricevis tiel sian nomon. Laŭ ĉi tiu ununure kun certeco atribuenda verko oni donis al la nome ne konata *Majstro de la Madono de Krumau* ricevis sian provizoran nomon. La madono troviĝas nun en la Arthistoria Muzeo de Vieno kaj validas kiel pratipo de malfrugotikaj madonaj skulptaĵoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Historio de la skulptado en la regiono Český Krumlov
* Madono de Krumau , Arthistoria Muzeo de Vieno

Kategorio:Mezepokaj skulptistoj
Kategorio:Provizoraj nomoj
Ĉilino

La **ĉilino** (ĉine 麒麟, pinjine *qílín*, koree 기린, japane en kanĝio (ĉina skribo) 麒麟, en rondaj kanaoj きりん) estas mitologia hufa ĥimera kreaĵo en la kulturoj de Ĉinio kaj aliaj landoj de Orienta Azio. Laŭ la ĉina mitologio ĝi aperas lige al la tuja alveno aŭ forpaso de daoisma eternulo aŭ elstara reganto. Ĝi estas bona aŭguro kaj pensigas pri prospero aŭ sereneco. Oni ofte bildigis ĉilinon kvazaŭ estus flamoj ĉie ĉe la korpo. Ĝi estas foje nomata la "ĉina unukornulo", komparante ĝin kun la okcidenta unukornulo.[eta|ĉilino de la [dinastio Qing en la Somera Palaco en Pekino]]

Kategorio:Ĉina mitologio
Kategorio:Mitologiaj kreitaĵoj
Kategorio:Mitaj hibridoj
Kategorio:Unukornuloj
Poiana Răchițelii

**Poiana Răchițelii** [pojana rəkicelij] estas vilaĝo en la rumana distrikto Hunedoara. Administre ĝi apartenas al la komunumo Cerbăl.

La vilaĝo estis unuafoje dokumente menciita en 1506, sub la nomo *Pojánarekiceli*. Ĝis 1919 ĝi apartenis al la hungara reĝlando, departemento Hunyad.

Poiana Răchițelii situas en alto de pli ol mil metroj, ĉirkaŭ 15 km sud-okcidente de la komunuma centro, kaj estas atingebla tra Socet.

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Hunedoara
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Hunedoara
Zebedeo

[eta|*Saloma, Zebedeo kaj iliaj filoj *Johano kaj Jakobo* (pentraĵo de [Hans Süß von Kulmbach (Saint Louis Art Museum, Saint Louis, Missouri).]]
Laŭ la Evangelioj **Zebedeo**, edzo de Saloma, estis la patro de Jakobo la pli aĝa kaj de Johano, du el la dekdu apostoloj de Jesuo, ambaŭ naskiĝintaj en Betsaida de Palestino, najbare de la Maro de Galileo, kaj origine dediĉintaj al la fiŝkaptado. Jesuo difinis Jakobon kaj Johanon *Boanerghes'', nome "filoj de la tondro".

Zebedeo ne estis simpla fiŝkaptisto sed vera entreprenisto de fiŝkaptado ĉar li havis sub si laboristojn.

La Malnova Testamento (Neĥemja 11,17) mencias iun Zebedeon filon de Asaf. Pri la filoj de tiu Zebedeo, kantistoj en la Templo, estis indikataj per la epiteto “boanerghes”, nome filoj de la tondro.

Zebedeo estas menciata en la jenaj Evangelioj:

* Evangelio laŭ Mateo (4,21; 10,2; 20,20; 26,37; 27,56)
* Evangelio laŭ Marko (19-20; 3,17; 10,35)
* Evangelio laŭ Luko (5,10)
* Evangelio laŭ Johano (21,2)

[eta|eta|Zebedeo kaj lia edzino [Saloma|Maria Saloma kaj la filoj Sankta Johano la Evangeliisto kaj Jakobo la pli aĝa, Langenzenn (Bavario), (1508).]]

## Aliaj Projektoj 
KOMUNEJO: hispanlingvaj Evangelioj: laŭ Mateo http://es.wikisource.org/wiki/Evangelio_seg%C3%BAn_San_Mateo, laŭ Marko http://es.wikisource.org/wiki/Evangelio_seg%C3%BAn_San_Marcos, laŭ Luko http://es.wikisource.org/wiki/Evangelio_seg%C3%BAn_San_Lucas, laŭ Johano http://es.wikisource.org/wiki/Evangelio_seg%C3%BAn_San_Juan

## Bibliografio 
* Katolikaj enciklopedioj:
** [http://letterepaoline.net/progetto-ec/ ] Enciclopedia_Cattolica
** Cathopedia 
** http://www.newadvent.org/cathen/ Catholic_Encyclopedia

Kategorio:Biblio
Kategorio:Homoj de la Nova Testamento
15834 McBride

'*15834 *McBride'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la brita astronomo David J. Asher elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Neil McBride'', kiu laboris pri multaj aspektoj de dinamiko de la sunsistemo, inklude la formiĝon de la meteorfluoj, la interrilatoj inter asteroidoj, kometoj kaj meteoroidoj, kaj la strukturon de la transneptuna regiono.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de David J. Asher
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Spiralinsulo kaj Ĝojksi-Insulo

eta|dekstra|350ra|Spiralinsulo I en marto 2000

**Spiralinsulo** (angle: *Spiral Island*) estas la nomo de homfarita flosanta insulo konstruita en Meksiko fare de la brita artisto Richart "Reishee" Sowa. Ĝi detruiĝis de uragano Emily en 2005. Anstataŭaĵo, Ĝojksi-Insulo (*Joyxee Island*), estas malfermita por vizitoj ekde 2008.

## Spiralinsulo 
La unua insulo situis en laguno proksime de Puerto Aventuras, sur la Karibia marbordo de Meksiko sude de Kankuno. Sowa komencis konstrui ĝin en 1998. Li plenigis retojn kun malplenaj plastoboteloj apogantaj strukturon de tavolligno kaj bambuo (20 m × 16 m), sur kiun li verŝis sablon kaj plantis multajn plantojn, inkludante mangloarbojn. La insulo surhavis duetaĝan domon, sunfornon, kompoŝtiga necesejon kaj tri strandojn. Uzatis ĉirkaŭ 250.000 boteloj por la konstruaĵo. La mangloarboj utilis por teni la insulon malvarmeta, iuj el ili kreskis 4.6 m altaj.

La Spiralinsulo detruiĝis de uragano Emily en 2005. Ĝi ĵetiĝis al la strando unupece, malgranda parto de la sakoj de boteloj disloke. La radikoj de la 7-jaraj, 7 m altaj mangloarboj estis interplektitaj kun la insula bazo, kaj la forta reto ĉirkaŭvolvita sube de la insulo tenis ĝin kune.

## Ĝojksi-Insulo 
En 2007 kaj 2008 Sowa konstruis ĉi-nomatan anstataŭaĵon por Spiralinsulo en la akvoj de Insulo Virinoj (*Isla Mujeres*), ankaŭ proksime de Kankuno, malfermitan por rondiroj en aŭgusto 2008. La nova insulo komence havis 20 metrojn de diametro, poste pligrandigita al 25m. Jam kreskas sur ĝi plantoj kaj mangloarboj. Apogate de ĉirkaŭ 100.000 malplenaj boteloj, tiu ĉi insulo havas tri strandojn, domon, du fiŝlagojn, sunpelitan akvofalon kaj riveron, ondopelitan lavmaŝinon, kaj sunpanelojn. Volontuloj helpis ĉe la projekto. Sowa daŭrigas fari plibonigojn al la insulo.

Kategorio:Quintana Roo
Kategorio:Akvoveturiloj
(15836) 1995 DA2

**(15836) 1995 DA2** estas granda transneptuna objekto malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Jane X. Luu kaj David C. Jewitt elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii, Usono.

[eta|360px |maldekstra|[Orbita resonanco 3 : 4 kun NeptunoNeptuno estas la blanka senmova punkto dekstre sube. Urano estas la blua orbito ; Saturno, flava kaj Jupitero, ruĝa.]]

Ĝi estas en orbita resonanco 3 : 4 kun Neptuno, tio, kiu tenas ĝin je distanco de almenaŭ 8  de Neptuno sur periodo de 14&nbsp;000 jaroj

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (15836) 1995 DA2, orbitaj elementoj

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Malkovrita de Jane X. Luu
Kategorio:Malkovrita de David C. Jewitt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Flasko

[eta|Flaskoj da [Kiantovino]]
**Flasko** estas botelo ĉirkaŭ kiu estas plektita korbo. La korbo devas protekti la botelon kontraŭ rompo.

Kelkaj Kiantovinoj tradicie estas enpakitaj en flasko. Tie ĝi nomiĝas **fiasco**.

Ankaŭ boteloj da kloridacido, kiel ili estis uzataj en konstruejoj estis en korboj.

## Vidu ankaŭ 
* Pajlobotelo

Kategorio:Ujoj
Kategorio:Boteloj
Jean-Pierre Bel

**Jean-Pierre Bel**, naskiĝinta la  en Lavaur (Tarn), estas franca politikisto.

Diplomita de la universitato Tuluzo 1 Capitole, li estis urbestro de Mijanès, poste de Lavelanet, du komunumoj de Ariège, departemento, kiun li reprezentis en la Senato de 1998 ĝis 2014.

Elektita prezidanto de la frakcio de la socialistaj senatanoj en 2004, li kondukis la senatan opozicion ĝis en 2011, kiam la maldekstro relative venkis en la senatanaj balotoj. Sekve de tiu baloto, li estis elektita prezidanto de la Senato de siaj samranguloj. Unua socialista prezidanto de la Senato en la kvina Respubliko, li estis kritikata pri la malfacilaĵoj travivitaj de la senta maldekstra plimulto. Li ne rekandidatiĝis kaj forlasis politikon en 2014.

## Biografio 
### Originoj 
Jean-Pierre Bel naskiĝis en familio de komunistaj rezistantoj . Lia patro estis komerca mastro, lia patrino dungitino de PTT.

### Politika kariero 
#### Komenco 
En la jardeko 1960-1970, Jean-Pierre Bel unue aktivis en la retoj solidaraj kun la hispanaj movadoj batalantaj kontraŭ la frankisma diktatoreco, aktivaj en la sudo de Francio. Arestita okaze de konvoja operacio, Jean-Pierre Bel estis malliberigita en Hispanio.

La , Jean-Pierre Bel anoncis en la gazeto *Le Monde*, sian intencon ne rekandidatiĝi en la senatanaj balotoj de 2014. La dekstro reakiris plimulton sekve de tiu renovigo kaj la mandato de Jean-Pierre Bel finiĝas la . Lia antaŭulo Gérard Larcher refariĝis prezidanto de la Senato la morgaŭon.

## Detailoj de mandatoj kaj oficoj 
**Mandatoj de parlamentano**

*  -  : Socialista senatano de Ariège
*  -  : Prezidanto de la socialista frakcio de la Senato
*  -  : Prezidanto de la Senato

**Lokaj mandatoj**

* 1992 - 1998 : regiona konsiliano de Sudo-Pireneoj
* 1998 - 2001 : departementa konsiliano de Ariège
* 1983 - 1995 : urbestro de Mijanès
* 2001 - 2008 : urbestro de Lavelanet

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Prezidantoj de la Senato
* Socialista Partio

### Eksteraj ligiloj 
*  Lia slipo en la interretejo de la Senato

Kategorio:Naskiĝintoj en Lavaur (Tarn)
Kategorio:Naskiĝintoj en 1951
Kategorio:Studentoj de universitato Tuluzo 1 Capitole
Kategorio:Homoj de LCR (Francio)
Kategorio:Homoj de PS (Francio)
Kategorio:Prezidantoj de la Senato de Francio
Zhao Yuanren

**Zhao Yuanren** (ĉine simpligite 赵元任, tradicie 趙元任, pinjine *Zhào Yuánrèn*, transskribo Wade-Giles *Chao Yüan-jen*, transskribo *Guóyǔ Luómǎzì* *Jaw Yuanrenn*, en Usono dum lia vivtempo ankaŭ transskribita *Chao Yuen Ren*, naskiĝis la 3-an de novembro 1892 en Tjanĝino, dinastio Qing; mortis la 25-an de februaro 1982 in Kembriĝo (Masaĉuseco), Usono) estis ĉina lingvisto, fondinto de la moderna ĉina lingvistiko kaj kreinto de la transskriba sistemo pinjine nomata *Guóyǔ Luómǎzì*, en la propra transskriba sistemo *Gwoyeu Romatzyh*.

Krome li estis la verkinto de moderna gramatika libro pri la ĉina lingvo.

De li estas la poemo "leonojn-manĝanta poeto en ŝtona kavo" (ĉine 施氏食獅史, pinjine Shī Shì shí shī shǐ), kiu demonstras la altan nombron de *homofonoj* en la ĉina lingvo. Ĝi plene konsistas el karaktroj de la ĉina skribo, kiuj korespondas al la pinjina transskribo *shi*, kaj nur variiĝas per la kvar malsamaj tonoj de la ĉina lingvo (komparu la artikolon "tonlingvo").

Li proponis ciferan sistemon de tonindiko kaj ankaŭ ”komponis” plurajn rakontetojn el cetere identaj silaboj, kiujn distingas nur la tono. Tio bone ilustras la altan funkcian ŝarĝon de la tonoj en la ĉina. Jen ekzemplo:

Aŭskulti   *Qí Qí qī qī. Qí qī qì qī qì. Qí Qí qì. Qì qí qī qī. Qí qí qǐ. Qī qī qì. Qǐ qí qī Qí. Qí Qí qī qī. Qì qì qī Qí.*

Traduko: Sesdekjarulo el Ĉi havis sep edzinojn. La edzinoj de la sesdekjarulo forĵetis la lakaĵojn (漆器). La sesdekjarulo el Ĉi koleriĝis, forlasis la sep edzinojn kaj forrajdis sur ĉilino (麒麟). La sep edzinoj bedaŭris kaj petis lin resti en Ĉi. La sesdekjarulo el Ĉi lasis sian koleron kaj restis en Ĉi.

Aŭskultante tiun rakonteton, oni povas rimarki, ke la fina vorto havas falan tonalton, kvankam ĝi estas leksike en la dua, leviĝanta tono. Tio ŝuldiĝas al la fakto, ke la ĉina ankaŭ estas intonacia lingvo, en kiu parolturno finiĝu per fala intonacio.

## Literaturo 
* *A Grammar of Spoken Chinese*, UCP (presejo de la universitato de Kalifornio), Berkeley, Kalifornio 1968, ISBN 0-520-00219-9.
* *赵元任: 《汉语口语语法》, 商务出版社*, 2002 (1979), ISBN 7-1-000-2256-8.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinoj
Federico Mayor Zaragoza

**Federico Mayor Zaragoza** (27-an de januaro 1934 en Barcelono, 19-an de decembro 2024 en Madrido) estis hispana sciencisto, fakulo, dekstraflanka politikisto, diplomato kaj poeto. Li postenis kiel Ĝenerala Direktoro de UNESCO de 1987 ĝis 1999. Li estis proparolanto de la Fondaĵo por Kulturo de Paco kaj membro de la stabanaro de la Internacia Jardeko por Helpo al la Kulturo de Paco kaj de Ne-Perforto por la Tutmondaj Infanoj same kiel Honora Proparolanto de la Pacakademio.

Al la 84-a Universala Kongreso de Esperanto en 1999 en Berlino li sendis salutmesaĝon, en kiu li komence atentigis: „Via kongreso pritraktos la problemojn de Tutmondiĝo, paco kaj lingva diverseco. Tiuj temoj ja centre rolas en la programo de UNESCO, …“ Post kelkaj pensoj rilate al la kongresa temo kaj la signifo de demokratio tiurilate, li daŭrigas: „Interparolante, homoj lernas kompreni unu la alian kaj praktiki la moralan solidarecon, sur kiu baziĝas ĉiu vera integriĝo. En tia aliro efektive kuniĝas la idealoj de d-ro Esperanto kaj tiuj de UNESCO. Ni dividas vizion pri vera tutmondeco. Preter la tre limigita tutmondiĝo ekonomia de la merkatoj.“ Kulminas liaj eksplikoj en la alvoko: Ni renovigu niajn strebojn por certigi, ke la tutmondiĝo inkluzivu ankaŭ tiun ĉi dimension: senkondiĉan respekton al kultura kaj lingva diverseco. Se ni sukcesos ĉi-rilate, tio siavice naskos novajn ŝancojn por plifortigi la pacon kaj plibonigi homajn vivojn.“

## Verkoj 
* *Tomorrow Is Always Too Late*, Stamford Publishing, 1992.
* *Memory of the Future*, UNESCO Publishing, 1995
* *La Paix Demain?*, UNESCO Publishing, 1995.
* *Science and Power*, UNESCO Publishing, 1995
* *The New Page*, UNESCO Publishing, 1995.
* *UNESCO: Un Idéal en Action*, UNESCO Publishing, 1996.
* *The World Ahead: Our Future in the Making*, Zed Books,2000.
* *Los Nudos Gordianos*, Galaxia Gutenberg,1999.
* *La Palabra y la Espada*, AEFLA, 2002
* *La Fuerza de la Palabra*, Adhara, 2005
* *Un Dialogo Iberico en el marco europeo y mundial* (kun Mário Soares), Galaxia Gutenberg, 2006.
* *Enfermedades Metabólicas* (eld.) (2006)
* *Tiempo de Acción*, 2008
* *Tiempo de Accion*, Universidad de Granada, Editorial Anfora Nova, 2008
* *The Crime of Silence*, 2011
* *Reinventing Globalization After the Crash* (kun Edward J. Nell kaj Karim Errouaki), por 2012.
* *Economics and Management in Dialogue: Reinventing Management* (Organizational Strategies through the Transformational Growth Lens), kun Edward J. Nell kaj Karim Errouaki, tuje.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Iniciato por Scienco en Eŭropo

Kategorio:Hispanaj politikistoj
Kategorio:Hispanaj advokatoj
Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Rusa Akademio pri Sciencoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento 1984-1989
Kategorio:Ĝeneralaj Direktoroj de UNESKO
Kategorio:Unesko
Kategorio:Hispanaj deputitoj
Kōichirō Matsuura

**Kōichirō Matsuura** (, *Matsuura Kōichirō*, ; naskiĝis la 29-an de septembro 1937 en Gubernio Jamaguĉi) estas japana diplomato. Li estis antaŭa Ĝenerala Direktoro de UNESKO. Li estis unue elektita en 1999 por sesjara tempo kaj reelektita la 12an de oktobro 2005 por kvar jaroj, sekve de reformo instituciita de la 29a sesio de la Ĝenerala Kongreso. Novembre de 2009, li estis anstataŭita de Irina Bokova.

## Karieron 
Li studis juron ĉe la Universitato de Tokio kaj ekonomikon ĉe la Haverford College (Pensilvanio, Usono) kaj ekis sian diplomatan karieron en 1959. Postenoj plenumitaj de Sro. Macuura estas tiuj de Ĝenerala Direktoro de la Servo por Ekonomika Kunlaborado de la Japana Ministerio de Eksteraj Aferoj (1988); Ĝenerala Direktoro de la Servo por Nordamerikaj Aferoj, Ministerio de Eksteraj Aferoj (1990); kaj Deputita Ministro por Eksteraj Aferoj (1992–1994). Li estis Ambasadoro de Japanio en Francio el 1994 al 1999. Post unu juaro kiel Proparolanto de la Komitato de UNESKO por Monda Heredo, li iĝis la naŭa Ĝenerala Direktoro de UNESKO ekde la 12a de novembro 1999.

## Profesia kariero 
* 1999–2009: Ĝenerala Direktoro de UNESKO (elektita en 1999 por sesjara tempo kaj reelektita la 12an de Oktobro 2005 por kvar jaroj)
* 1998–1999: Proparolanto de la Komitato de UNESKO por Monda Heredo
* 1994–1999: Ambasadoro de Japanio en Francio el 1994 al 1999 kaj sekve en Andoro kaj Ĝibutio
* 1992–1994: Deputita Ministro por Eksteraj Aferoj
* 1990–1992: Ĝenerala Direktoro de la Servo por Nordamerikaj Aferoj, Ministerio de Eksteraj Aferoj
* 1988–1990: Ĝenerala Direktoro de la Servo por Ekonomika Kunlaborado de la Japana Ministerio de Eksteraj Aferoj
* 1985–1988: Ĝenerala Konsulo de Japanio en Hong Kong

## Akademia kariero 
* 1959–1961: Altlernejo de Ekonomiko, Haverford College, Usono
* 1956–1959: Altlernejo de Juro, Universitato de Tokio
* 2006: Doktoro pri Juro (Honoris Causa), Universitato de Santo Tomas, Filipinoj
* 2008: Doktoro pri Filozofio (Honoris Causa), Universitato Kyung Hee, Suda Koreio

## Verkoj 
* 2004: Responde al Defioj de la 21a Jarcento (angle kaj france)
* 2003: Konstruante la novan UNESKO (angle kaj france)
* 2002: Transira jaro (angle kaj france)
* 1998: Japana Diplomatio en la mateniĝo de la 21a Jarcento (france)
* 1995: Disvolvigoj kaj Vidpunktoj pri rilatoj inter Japanio kaj Francio (france)
* 1994: La pintokunveno G-7: ties Historio kaj Vidpunktoj (japane)
* 1992: Historio de la rilatoj inter Japanio kaj Usono (japane)
* 1990: Al Diplomatio por Ekonomia Kunlaborado (japane)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* UNESKO-portalo

Kategorio:Japanaj diplomatoj
Kategorio:Ĝeneralaj Direktoroj de UNESKO
Chatenet

**Chatenet** estas komunumo en la franca departemento Charente-Maritime (regiono Poitou-Charentes) kaj havis 236 loĝantoj en 2012. Ĝi apartenas al la arondismento Jonzac.

La areo de Chatenet estas 9,6 km², la popoldenso estis 24,6 loĝantoj/km² en 2012

eta|maldekstra|La municipejo

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
15837 Mariovalori

'*15837 *Mariovalori'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la itala astronomino Maura Tombelli elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, proksime de Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo *Mario Valori'' (1930–2000) de la Grupo de Montelupo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Mark Armstrong (astronomo)

**Mark ARMSTRONG** (naskiĝis en 1958) estas brita amatora astronomo, ano de la *British Astronomical Association*.

Kun sia edzino Claire Armstrong, li observas elde Rolvenden en Kent (Anglio) ; li malkovris 58 supernovaojn kaj kunmalkovris 12 aliajn. Krome li malkovris du asteroidojn.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Britaj astronomoj
Claire Armstrong

**Claire ARMSTRONG** estas brita amatora astronomino.

Kun sia edzo Mark Armstrong, ŝi observas elde Rolvenden en Kent (Anglio), kaj ambaŭ geedzoj kunmalkovris la asteroidon 44016 Jimmypage.

La asteroido 15967 Clairearmstrong estis nomita en ŝia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Britaj astronomoj
15838 Auclair

'*15838 *Auclair'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada amatora astronomo *Joseph Armand Gaston Raymond Auclair'', aktiva ĉe la Reĝa Astronomia Societo de Kanado ekde la 1960-aj jaroj. Auclair servis kiel oficiro ĉe la Kanada Marborda Patrolo kaj komencis labori pri la politiko de transporto en 1990.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Asteroido (15838) Auclair, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
(15839) 1995 JH1

**(15839) 1995 JH1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Abdusamet Yigit

**Abdusamet Yigit** (reale Abdussamet Yigit), naskita en 1978, estas kurda verkisto vivanta en Norvegio. Li naskiĝis en la vilaĝo Xirabê Sosina en la provinco Nisebin en norda Kurdio. Li studis historion kaj filozofion kaj estas la aŭtoro de pluraj libroj pri kurda epopeo. Li skribas en la kurda Kurmanji dialekto. Liaj libroj, kiaj *Feqiye Teyran* kaj *Shah Maran*, kun priskriboj de kurda kulturo, historio, religio, tradicio kaj mitologio, estas fundamentaj al la moderna kurda kulturo.

## Romanoj kaj rakontoj 
* Feqiyê Teyran 1 (2009) romano, 2009, ISBN 978-91-87662-55-3
* Feqiyê Teyran 2a, 2014, ISBN 978-39816686-9-9
* Feqiyê Teyran 3a, 2015, ISBN 978-39816686-9-7
* Feqiyê Teyran 4to, 2015, ISBN 978-39816686-9-6
* Destana Kawayê hesinger ("La rakonto de la forĝisto Kawa", folk epopeoj) (2009) ISBN 978-91-87662-59-1
* Shah Maran (Sahmaran) (2011)
* Herîrî Eli (Eli Heriri) (2011)
* Çîroken Keçelok 1. (2012)
* Çîrokên Keçelok dua, (2015), ISBN 978-39816686-9-8
* Çîrokên Keçelok tria, (2015), ISBN 978-39816686-9-0
* destana dewrêşê Ewdî (2012)
* Qiyakser ('Hvakhshathra' aŭ 'Ciáxares'), (2013) ISBN 978-3-942735-35-3, Verlag Forlag
* Malaye Jaziri, historio, Jul-2013, Verlag Forlag
* En la historio de Kurdistano, Filozofio kaj Lingvistiko (Lingvistiko) en la malnova kurda socio, filozofio, 2013, ISBN 978-3-940997-38-4
* La malnova Zaratustra, historio, 2013, ISBN 978-3-940997-09-8
* Evoluo de la homa inteligenteco, en 2013, filozofio, ISBN 978-3-942735-33-9
* Kurda revolucio en la 21'S, nomita "rojava" historio, 2013 ISBN 978-3-940997-27-2
* Vivo iras videre en la suno Mitro, 2014, historio, ISBN 978-3-942735-20-9
* La historia batalo en Kobane, historio, oktobro 2014 ISBN 978-3-9816686-7-4
* La rakonto de idealismo, filozofio, Filozofio, 2014, ISBN 978-3-9816686-9-8
* Historio de filozofio Yazdânism, Filozofio, 2014, ISBN 978-3-9816686-9-8
* La teorio de konscio estetisme, Filozofio, 2015,
* Destana hemo Zere ("La Historio de Heme Zere," folk epopeoj), 2015, ISBN 978-39816686-9-1
* Evina dilên biçûk (Malgranda Valentine Love), 2015, ISBN 978-39816686-9-5

Kategorio:Kurdaj verkistoj
Nora Gregor

**Nora GREGOR** (naskiĝinta la 3-a de februaro 1901 en Gorico, mortinta la 20-a de januaro 1949 en Viña del Mar) estis aŭstra aktorino.

## Vivo 
Gregor trejnitis aktorade en Graz kie ŝi ankaŭ unuafoje ludis. La unuajn sukcesojn ŝi havis ĉe la viena Raimund-teatrejo, poste ŝi ludis en Berlino ĉe *Deutsches Theater* sub la fama Max Reinhardt.

Kiel 19-jaraĝulino ŝi estis unuafoje en muta filmo. Gregor ofte prenis la rolon de juna damo, nobelino, ekzemple de Princino Zamikoff en la filmo *Michael* kiu temas pri la tiam skandala temo samseksemo (1924).

Ŝi venis en la 1929-a jaro Holivudon kaj partoprenis plurajn projektojn, paralele ŝi ludis sur scenejoj en Los Angeles. En 1933 ŝi revenis al Germanlando kaj ankoraŭ en la saman jaron pluiris al Aŭstrio. Ĝis 1937 ŝi estis membro de Burgteatrejo kaj nomumitis pluse *Kammer-aktorino*.

Edzinigis ŝin en la 2.12.1937 la Heimwehr-gvidanto Ernst Rüdiger Starhemberg (filo Heinrich naskiĝis en 1934; ŝia unua edzo estis la pianisto Mitja Nikisch, ili divorcis ĉirkaŭ 1934). Dum Anschluss ŝi troviĝis kun sia edzo en neŭtrala Svislando.

## Ekzile 
Pro politikaj kialoj ili ne plu rajtis reiri en la patrujon sed fuĝis en Franclandon. Tie Gregor ludis sub la reĝisorado de Jean Renoir en la filmo *La règle du jeu* (rolo de grafino Christine de la Chesnais; verŝajno sia plej grava filmteatra rolo). En Francio ŝia edzo aliĝis al la truparo Forces françaises libres. Fortranĉite de mono kaj okdek familibienoj, ili estis apogitaj kelkan tempon fare de la proksima amiko de Starhemberg Friedrich Mandl, aŭstra armilarmagnato.

Post la konkero de Francujo fare de Wehrmacht ŝi estis ekde 1942 en Arĝentino. Eksedzinigite ŝi iris al Ĉilio kie ŝi ludis en lasta filmo *La Fruta mordida* (1944). En 1949 ŝi mortis aŭ pro apopleksio aŭ memmortigis sin. Fakto estas ke ŝi ne sentis sin hejma en Suda Ameriko. Malgraŭ ŝia granda populareco iama oni ŝi nomo hodiaŭ nur inter fakuloj estas konata.

## Filmaro 
* 1921: Das grinsende Gesicht
* 1921: Meriota, die Tänzerin
* 1921: Die Schauspielerin des Kaisers
* 1921: Wie Satan starb
* 1921: Die Venus
* 1922: Meriota, die Tänzerin
* 1922: Der Mann, der das Lachen verlernte
* 1922: Die Tochter des Brigadiers
* 1922: Die trennende Brücke
* 1922: Stärker als der Tod
* 1923: Irrlichter der Tiefe
* 1923: Die kleine Sünde
* 1923: Moderne Laster
* 1924: Michael
* 1925: Das Mädchen mit der Protektion
* 1925: Der Mann, der sich verkauft
* 1926: Der Geiger von Florenz
* 1927: Eheskandal im Hause Fromont jr. und Risler sen.
* 1930: Olympia
* 1930: Mordprozeß Mary Dugan
* 1931: Wir schalten um auf Hollywood
* 1931: …und das ist die Hauptsache?!
* 1932: But the Flesh Is Weak
* 1933: Was Frauen träumen
* 1933: Abenteuer am Lido
* 1939: La règle du jeu
* 1944: La fruta mordida

## Literaturo 
Biografio de Gregor ĉe *ÖBL*.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Pri Gregor ĉe IMDb.
* *Die Mühlräder der Zeitläufte*
* Bildoj de Gregor.
* Nora Gregor ĉe www.cyranos.ch
* Nora Gregor ĉe www.exil-archiv.de

Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Antal Gyenes

**Antal Gyenes** [djeneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gyenes Antal** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, profesoro.

Antal Gyenes http://mult-kor.hu/cikk.php?id=12182 naskiĝis la  1920 en Mezőtúr. Li mortis la  1996 en Keszthely (laŭ alia fonto en Zalaszántó).

## Biografio 
Antal Gyenes frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste teknikuniversitaton en Budapeŝto. Dum la studentaj jaroj li partoprenis en la junularaj kontraŭnaziaj okazintaĵoj. Li aliĝis al la komunistoj en 1941, poste li estis atestita 3 monatojn, poste dum la nazia erao li kaŝiĝis, sed li partoprenis en la rezista movado. Inter 1945 kaj 1947 li estis parlamenta deputito, dume li ricevis diversajn ŝtatajn kaj partiajn taskojn, krome li fondis agrikulturan gazeton. En 1950 la partio punis lin, li devis labori kiel simpla laboristo. En la sekva jaro li ekinstruis en la agrikultura altlernejo. Li estis nomumita ministro pri nutrokolekto dum la Hungara revolucio de 1956, li tuj deklaris finon de deviga nutrokolekto. Li apartenis al fideluloj de Imre Nagy (politikisto). Post falo de la revolucio li apartenis al stabo de János Kádár, dume li pledis Nagy-on. ĉefe partiajn taskojn kun postenojn. Ekde 1957 li laboris en agrikultura esplorinstituto, kie li kandidatiĝis en 1962. Li pensiuliĝis en 1985.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Ora Ĉevaleto

eta|Altareto Ora Ĉevaleto (1404)
La **Ora Ĉevaleto** () estas la ĉefa juvelo de la trezorejo de Altötting kaj majstraĵo de la pariza oraĵista kaj emajla arto de la 15-a jarcento. Ĝi altas 62 centimetrojn, larĝas 45 centimetrojn kaj profundas 27 centimetrojn; ĝi havas surkonstruaĵon el orumita arĝento surmetitan per gemoj kaj orajn figurojn, kiuj estas tegitaj per emajlo. Ora Ĉevaleto apartenas al la plej altvaloraj artotrezoroj en okcidenta Eŭrazio kun altega asekura valoro.

## Historio 
En la jaro 1404 la franca reĝino Izabela de Bavarujo, Vitelsbaĥanino, disdonis la komision, produkti la Oran Ĉevaleton por sia edzo reĝo Karlo la 6-a de Francujo. Jam mallonge post sia ekesto ĝi iris kiel garantiaĵo por pagenda jara pensio en la posedon de la frato de Izabela, duko Ludoviko la 7-a de Bavarujo-Ingolstadt. Finfine la Ora Ĉevaleto fariĝis, post formorto de la dinastia linio de Ingolstadt, posedaĵo de la dukoj de Bavarujo-Landshut. Tiuj ĉi ĝin donis en 1506 al Altötting, por repagi pruntmonon por la milito pri la heredo de la duklando Landshut.

En 1801, dum la sekularigo, la Ora Ĉevaleto iris al Munkeno, kie oni volis fandi ĝin, sed tio ne okazis. 20 jarojn pli malfrue oni reportis ĝin al Altötting. En 1921 du viroj el Berlino provis ŝteli la artverkon. Ili perforte enpenetris en la sakristion kaj defajlis la ĉevaleton kaj la ĉevalejserviston. Kiam ili ekigis alarmon, la polico venis, je la postsekva interpafado la du rompŝtelistoj estis vundataj, kaj unu el ili mortis pro sia vundiĝo.

De 1992 ĝis 1995 la metiejo de la Bavara Nacia Muzeo en Munkeno elspeze kaj ĝisfunde riparis la Oran Ĉevaleton je spertula kunlaboro fare de arthistoriistoj de la pariza Luvro, de la Brita Muzeo en Londono same kiel el Germanujo kaj Aŭstrujo. La trezoraĵo revenis, post ekspozicio en aprilo de 1995 en Munkeno, sur sian lokon en la trezorejo de la kolegiatopreĝejo de Altötting.

## Priskribo 
Antaŭ laŭbo abunde ornamita per grandaj rubenoj kaj safiroj same kiel perloj tronas sur soklo, dekoraciita per blazoniridoj, Maria kun fileto Jesuo. Tuj antaŭe genuas Johano la Baptisto kaj Johano la Evangeliisto, maldekstre apude Katarina de Aleksandrio, kiu de Jesuo ricevas ringon kiel indiko pri la "mistika gefianĉiĝo". Antau la soklo genuas sur kuseno preĝanta reĝo Karlo la 6-a en mantelo, ankaŭ riĉe dekoraciita per blazonirido, vidalvide ties kavaliro kun la kasko de la reganto enmane. La laŭbo baziĝas sur malalta volbo portata de kvar dikaj kolonoj, akompanata de du flankaj ŝtuparoj. Sub la volbo staras selita kaj orname bridita grizoĉevalo, kiun tenas rajdservisto. La laŭboinstalaĵo kaj ĉiuj figuroj konsistas el 24-karata (= pura) oro. La maldikege martelformitaj figuroj estas tegitaj per emajlo el blanko, ruĝo, verdo kaj bluo. La arĥitekturo de la sokloetaĝo estas farita el orumita arĝento.

## Literaturo 
* *Das Goldene Rössl und Meisterwerke der französischen Hofkunst um 1400*. Eldonis Renate Eikelmann. Munkeno, Verlag Bayerisches Nationalmuseum 2006. ISBN 3-925058-56-7

## Eksteraj ligiloj 
* Ekspozicio en pariza Luvro 

## Referencoj 
Kategorio:Skulptaĵoj
Kategorio:Oraĵoj
Kategorio:Emajlarto
Kategorio:1404
Kategorio:1405
Niels Schneider

eta|Niels Schneider ĉe la premiero de la filmo «Discount».
**Niels Schneider** (naskiĝis la 18-a de junio 1987 en Parizo, Francio) estas franca-kanada aktoro. En 2011 li ricevis la «Trophée Chopard» ĉe la Festivalo de Cannes. Li estas la frato de aktoro Aliocha Schneider.

## Biografio 
Niels naskiĝis en familio de aktoroj. Li havis sian unuan kontakton kun la teatro, akompanis sian patron malantaŭ la scenoj de la teatraĵoj reĝisoritaj de li. En 1996 li translokiĝis al Kebekio, kie li havis sian unuajn spertojn en duoblado.

En 2008 li faris sian unuan filmon papere: la rolon de Sacha en la filmo «Ĉio estas perfekta» (*Tout est parfait*) reĝisorita de Yves-Christian Fournier. Li poste ĉefrolis en du filmoj de Xavier Dolan «Mi mortigis mian patrinon» (''J'ai tué ma mère*) kaj *Les amours imaginaires* (2010). Lia rendimento en la lasta filmo, en kiu li ludas unu el la tri ĉefaj gravuloj kune en la sama Monia Chokri kaj Dolan, donis al li grandan videblecon kaj akiris lin la «Trophée Chopard» ĉe la Festivalo de Cannes en 2011.

En 2013 li ludis en la filmo de Yann Gonzalez «La kunvenoj post noktomezo» (*Les rencontres d'après minuit*). Filmo unue prezentita en la Festivalo de Cannes en 2013, en la specialaj projekcioj, en la semajno de internaciaj kritikistoj.

## Filmaro 
* *Le goût du néant* de Pascal Robitaille (2007)
* *Tout est parfait* de Yves Christian Fournier (2008)
* *J'ai tué ma mère* de Xavier Dolan (2009)
* *À vos marques... party! 2'' de Frédéric D'Amours (2009)
* ''La neige cache l'ombre des figuiers* de Samer Najari (2009) – mallonga filmo
* *Les Amours imaginaires* de Xavier Dolan (2010)
* *Fatal* de Michaël Youn (2010)
* *2 frogs dans l'Ouest* de Dany Papineau (2010)
* *Toy Soldier* de Jeremy Bliss (2011) – mallonga filmo
* *Bonne Journée* de Alexandre Richard (2011) – mallonga filmo
* *The Howling: Reborn* de Joe Nimziki (2011) – direct-to-video
* *Val d'or* de Héléna Klotz – film TV (2011)
* *Un autre monde* de Gabriel Aghion (2011)
* *L'âge atomique* de Héléna Klotz (2012)
* *Les ravissements* de Arthur Cahn (2012)
* *Les rencontres d'après minuit* de Yann Gonzalez (2013)
* *Gemma Bovery* de Anne Fontaine (2014)
* *Une rencontre* de Lisa Azuelos (2014)
* *Voix off* (*La Voz en off*) de Cristián Jiménez (2014)
* *L'Antiquaire de *François Margolin (2015)
* *Le Cœur régulier'' de Vanja d'Alcantara (2016)
* *Diamant noir* de Arthur Harari (2016)
* *Polina, danser sa vie* de Valérie Müller kaj Angelin Preljocaj (2016)
* *Belle Dormant* de Adolfo Arieta (2016)
* *Dalida* de Lisa Azuelos (2017)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* 

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Kanadaj aktoroj
József Fischer

**József Fischer** [jOĵef fiŝer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fischer József** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, arkitekto. Lia edzino estis Eszter Pécsi.
eta|memortabulo pri József Fischer
József Fischer http://www.rev.hu/sulinet56/online/szerviz/kislex/biograf/fischer.htm naskiĝis la  1901 en Budapeŝto. Li mortis la  1995 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Fischer devenis el juda familio. Li frekventis konstruan lernejon. Li partoprenis en la Kalistefa revolucio, poste li batalis por Hungara Sovetrespubliko. Post falo de la Soveto li frekventis industriartan altlernejon. Li edziĝis en 1921, poste li havis 2 filojn. Ekde 1926 li estis memstara konstruisto, li profitis ĉefe kubismon, Bauhaus-n, Walter Gropius-n kaj Lajos Kassák-n. Li aliĝis al la socialdemokratoj en 1932. Dum la 2-a mondmilito li soldatiĝis, dum la nazia erao li kaŝiĝis. Ekde 1945 li partoprenis en rekonstruo de Budapeŝto. Li estis parlamenta deputito inter 1946 kaj 1949. Li estis ŝtatministro en Tria Kabineto Imre Nagy. Inter 1965-1978 li vivis en Usono. En 2010 li ricevis postmortan premion.

## Liaj konstruaĵoj 
* diversaj loĝdomoj el la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj
* hospitalo de Tatabánya (1962)

## Liaj kontribuoj 
* *A lakásépítés politikájához* (1928)
* *Amikor újjáépítési kormánybiztos voltam* (1984) - rememoroj
* *Visszaemlékezései* (1955) - memuaro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Preĝejo Sankta Laŭrenco (Frienstedt)

eta|La vilaĝa preĝejo Sankta Laŭrenco 

La **preĝejo Sankta Laŭrenco** () estas evangelia paroĥa preĝejo en la erfurta urboparto Frienstedt (Germanujo).

## Historio 
Ĝi estis konstruita en 1447/1493 kiel defendkirko. El tiu tempo datumas la sonorilturo estanta parto de la vilaĝa ĉirkaŭfortikaĵo. En la 31.3.1834 oni devis fermi la preĝejon pro kadukiĝemo. Sekvis malkonstruo kaj novkonstruo de la navo ĝis 1836 (sub la direkto de Clemens Wenzeslaus Coudray), dume la turo konservitis kaj restaŭritis en 1912.

La frontona fasado kaj la fasado en la direkto al la vilaĝo estas pli belaj ol la aliaj. Dum ventego en 11./12.6.1984 la spajro falis en la navon. Ĉe la aranĝlaboroj trovitis moneroj kaj dokumentoj el la jaroj 1608, 1790, 1855 kaj 1955. Redonitis la tuto en la spajron en julio 1997: la *Loĝparko Frienstedt* mecenatis por la nova spajro. En 1992 faritis nova kapelo sub la turo kaj komenciĝis en 1997 la restaŭradlaboroj ĉefasade. En la interno troviĝas ambona altaro kaj du galerioj.

## Akcidentoj post restaŭradoj 
En 2006 parto de la plafono terenfalis kaj damaĝis la altaron kaj en 2014 ekstera kruda stuko ekfalis tiel ke necesis fari ĉirkaŭ la preĝejon zoneton nealireblan.

La iama gvat- kaj defendoturo estas sub la posedo de la urbo, la navo apartenis al la komunumo. En 2005 estiĝis la societo amikara *Freundeskreis der St.-Laurentius-Kirche*.

Ĉirkaŭ la preĝejo troviĝas tombejo funkcianta. Apartenis la komunumo Frienstedt al la ekleziaro Bindersleben-Frienstedt, same kiel la komunumoj de Alach, Ermstedt, Gottstedt, Kleinrettbach, Nottleben kaj Zimmernsupra.

## Literaturo 
Georg Dehio (fond.), Stephanie Eißing, Franz Jäger: *Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen.* Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2003, ISBN 3-422-03095-6, p.&nbsp;422

## Notoj 
Frienstedt
Friedstedt
Culciu

**Culciu** [kulĉu] estas komunumo en la rumana distrikto Satu Mare. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Apateu, Cărășeu, Corod, Culciu Mare (la sidejo), Culciu Mic, Lipău.

La plej granda vilaĝo en la komunumo estas Cărășeu.

En la censo de 2002 la  loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn:

La hungaroj estis la plej multnombra grupo en ĉiuj partoj escepte de Culciu Mare kaj de Lipău, kie vivis preskaŭ nur rumanoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo

Dosiero: Culciu jud Satu Mare.svg|Situo en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Satu Mare
Margit Weres

**Margit WERES** [vereŝ] edzino de Adorján, rumania hungara instruistino, memuaristino. Ŝi naskiĝis en Torda en 1894 kaj mortis en Budapeŝto en 1975. 

## Kariero
Margit Weres akiris diplomon en 1918 en Universitato de Koloĵvaro pri hungara-germana lingvoj. Inter 1919 kaj 1927 ŝi instruis en Reformita Porinstruista Instituto de Aiud, poste en Odorheiu Secuiesc en Reformita Kolegio ĝis 1950. En 1950 ŝi translokiĝis en Budapeŝton. Ŝi estis proksima amikino de poetoj Lajos Áprily kaj Sándor Reményik.

## Verko
*Adorjáni Weres Margit: *Magyar szó Erdélyben*, familiromano, baldaŭ aperonta. (Red. Károly Berényi).

## Fonto
*Nagyenyed.ro

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj instruistoj
15840 Hiroshiendou

'*15840 *Hiroshiendou''''' estas asteroido
de la asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata,
Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Hiroshi Endou*, bakaĵiston-dolĉaĵiston kaj amatoran astronomon aktivan en la Klubo de la Astronomiaj Amantoj de Nan'jo ekde 1983.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tomimaru Okuni
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Sibișel

**Sibișel**  estas la nomo de:
* vilaĝo Sibișel (Beriu) en distrikto Hunedoara
* vilaĝo Sibișel (Râu de Mori) en distrikto Hunedoara
* rivero Sibișel, alfluanto de Râul Mare – Strei
* rivero Sibișel, alfluanto de  Sebeș – Cibin
* rivero Sibișel, alfluanto de  Orăștie – Mureș
Orăștie (rivero)

**Orăștie** [orəŝtije] ( **Szászvárosvíz**, laŭ la hungara nomo de la urbo Orăștie, aŭ simple **Városvíz**) estas rivero, maldekstra alfluanto de Mureș en Rumanio. Ĝi fontas en la montaro Munții Șureanu. Iom supre de Folt ĝi fluas en la riveron Mureș.

La supra parto de la rivero estas nomata ankaŭ *Godeanu*, la meza en la regiono de Grădiștea de Munte ankaŭ *Grădiștea*. Inter Costești kaj Beriu oni uzas ankaŭ la nomon *Beriu*. Ekde la kunfluo kun la rivero *Sibișel* ĝis la enfluo en Mureș lokanoj nomas la riveron simple *Apa Orașului* (= akvo de la urbo), kio rumane respondas al la hungara mallongigo de *Szászvárosvíz* al *Városvíz* (= urbo-akvo).

Kategorio:Karpat-basenaj riveroj
Kategorio:Riveroj en Rumanio
Kategorio:Akvokolekta areo de Mureș
Zoltán Szántó

**Zoltán Szántó** [sAntO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szántó Zoltán** estis hungara politikisto, ŝtatministro, parlamentano, diplomato. Lia origina familia nomo estis *Schreiber*. Lia plej konata frato estis Béla Szántó.

Zoltán Szántó http://www.ogyk.hu/e-konyvt/mpgy/alm/almanach_1945-47/1945_ngy_a_t559.htm naskiĝis la  1893 en Nagykanizsa. Li mortis la  1977 en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Szántó frekventis komercan mezlernejon en Budapeŝto, kie li vizitis Rondon Galilei, krome li aliĝis al la socialdemokratoj. En 1914 li frekventis oficiran kurson, poste li batalis en la 1-a mondmilito. En 1916 li militkaptitiĝis, post 2 jaroj li hejmenvenis. Li partoprenis en la Kalistefa revolucio kaj li aliĝis al la komunistoj. Dum Hungara Sovetrespubliko li estris taĉmenton, krome li edziĝis. Post falo de Soveto li rifuĝis al Aŭstrio. En 1926 li partoprenis, en la sekva jaro li estis kondamnita 8 jarojn pro komunista agitado. Liberiĝinta en 1935 li translokiĝis al Moskvo, kie li ricevis partiajn taskojn. Ekde 1939 li redaktis hungarlingvan dissendon de Radio Moskvo. Post la 2-a mondmilito li hejmenvenis kaj li estis parlamenta deputito inter 1945 kaj 1947. Li estis diplomato ĝis 1956 en diversaj eŭropaj ĉefurboj. Dum la  Hungara revolucio de 1956 li estis ŝtatministro en Tria Kabineto Imre Nagy. Post falo de la revolucio komence li havis la saman sorton, ol de Imre Nagy (politikisto) ĝis 1958, poste li ne apogis plu Nagy-on, li pensiuliĝis kaj plene forlasis la politikon.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Vég és kezdet (1954) - memuaro
* *Egy per – ötven év távlatából'' (1978)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Gaŭla rozo

**Gaŭla rozo** (*Rosa gallica*) aŭ **vinagra rozo** estas plantspecio el la genro Rozo (*Rosa*) ene de la familio de la Rozacoj (Rosaceae). Ĝi estas fortika sovaĝrozo, kiu estis kultivata dum multaj jarcentoj kaj kiu estas multaj hodiaŭaj ĝardenrozoj devenas; ĝi apartenas al la tiel nomataj malnovaj rozoj.

## Priskribo 
La gaŭla rozo kreskas kiel somerverda,

## Eksteraj ligiloj 
* VK Floraweb 4889.
* *Rosa gallica* 'Versicolor'. 
* Weltrose 'Rosa Mundi' 

Kategorio:Rozacoj
Kategorio:Fruktoj
Forces françaises libres

eta|Parizo en 1944: enmarŝo de FFL.
La **Liberaj francaj armeoj** (, mallongigo: FFL) estis soldataro grupiĝinta en Britio post la armistico de la 22.6.1940 ĉirkaŭ generalo Charles de Gaulle. Ilia ideo estis helpi la Aliancanojn.

## Komencoj malfacilaj 
Komence rekrutado estis ege malfacila: la plejparto de la homoj alvenintaj en Londono post la evakuado de Dunkerque deziris reiri Franclandon. De Gaulle, al kiu permesis Winston Churchill formi propran armeon en la 7.8.1940, apogitis de kelkaj volontuloj de franca origino, de korpusoj revenintaj el Narvik, de soldatoj el la kolonioj ktp. Komence estis nur 10.000 viroj sed en 1942 la nombro estis jam de 70.000 kun stabestraro al kiu apartenis krom de Gaulle ankaŭ admiralo Muselier kaj la generaloj Legentilhomme kaj Catroux. Tiu ĉi armeo tute dependis de la brita komandantaro, kiu enkorpigis la francojn laŭ bezono.

La mararmeo (kiu fakte konsistis nur en kelkaj ŝipoj) kaj la aerarmeo (eskadroj Alsace, Lorraine, Bretagne, Île-de-France ene de Royal Air Force; eskadro Normandie-Niémen ene de la Ruĝa Armeo ekde printempo 1942) estis duarangaj dume la infanterianoj komanditaj fare de de Gaulle mem ludis gravegan rolon dumbatale.

## Unuaj sukcesoj 
Leclerc en Saharo kaj Kœnig en Tripolitanio venkis sendepende: la konkero de Koufra fare de Leclerc ekde marto 1941 montris la nestabilecon de itala okupado en Norda Afriko dum Kœnig restis en Bir Hakeim oferante trionon de la soldatoj kaj la tuton de la materialo dum 16 tagoj por reteni Wehrmacht. Finfine, en majo-junio 1942, sukcese faritis la atingo de britaj trupoj.

## Bazo de la futura Armeo nacia 
Ekde la formiĝo de la Komitato franca de nacia liberigo (CFLN) en junio 1943 la alproksimiĝo de la afrika armeo de generalo Giraud al de Gaulle permesis kunfandiĝon: tio estis la kerno de estonta nacia armeo kun ĉ. 400.000 soldatoj el kiuj du trionoj originas el la kolonioj. FFL sekve konsistigis sin el la Dua tankdivizio (2e DB), la Unua divizio franca libera (1re DFL) kaj kelkaj taĉmentoj maraj kaj aeraj. Tiuj ĉi trupoj aperis en la bataloj en Italujo kaj en la sekvinta albordiĝo en Provenco. De Gaulle ordonis ke Leclerc ĉe la kampo de 2e DB unue enmarŝu Parizon liberigatan: tio taksitis impona signo ke FFL, venkinte multajn malfacilaĵojn, intertempe estus iĝinta serioza truparo.

## Eksteraj ligiloj 
* Prezento de FFL. 
* Pri ekspozicio pri de Gaulle en Parizo en 2010.

Kategorio:Charles de Gaulle