open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Reforma (gazeto)

La gazeto **Reforma**, **Corazón de México** (aŭ simple **Reforma**, kiel ĝi estas populare konata) estas nacia gazeto en Meksiko, kiu estas presata en Meksikurbo kaj eldonita de la *Reforma Grupo.* Ĝi cirkulas ekde la 20- a de novembro 1993. 

La gazeto dividas enhavon kun aliaj amaskomunikiloj de sia gepatra novaĵgrupo, Grupo Reforma. 

La gazeto prezentas ĉiusemajnajn tradukojn de elektitaj artikoloj de loka intereso el Usono kaj aliaj fremdlandaj ĵurnaloj. Ĉi tiuj inkluzivas *The New York Times*, *The Wall Street Journal* kaj la *Renmin Ribao*.  La dimanĉa eldono de *Reforma* antaŭe inkluzivis  supplemental revuo titolis *Pintan Magazzine*, kiu kovris famulan klaĉon, Hollywood antaŭprezentoj kaj intervjuoj.

La gazeto estas nomita laŭ la avenuo Paseo de la Reforma, kiu siavice estas nomita laŭ la liberalaj reformoj en la lando meze de la 19-a jarcento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (por abonuloj) 

Kategorio:Hispanlingvaj gazetoj
Kategorio:Meksikaj gazetoj
Bun Hay Mean

**Bun Hay Mean**, same konita sub la kromnomo  (esperante ), estis franca komikisto kaj aktoro, naskiĝinta la 29-an de novembro 1981 en Lormont (Gironde) kaj mortinta la 10-an de julio 2025 en Parizo.

## Biografio 
### Juneco kaj edukado 
Bun Hay Mean naskiĝis la 29-an de novembro 1981 en Lormont (Gironde), de ĉina patrino kaj de kamboĝa patro. Liaj parencoj establiĝis en la bordoza antaŭurbo en 1977, post fuĝo de la reĝimo de la Ruĝaj Kmeroj. Dum sia adolesko, li komencis skribi skeĉojn kaj publike roli en starkomedio en kafejoj de Bordozo, dum partoprenado de improvizaj kursoj paralele kun siaj studoj.

### Morto 
Li mortis la 10-an de julio 2025 43-jaraĝa, post falo de ok etaĝoj ekde domego de la 17-a arondismento de Parizo. Kelkajn horojn antaŭ sia eliro por Montrealo kie li devis ludi, li estus provinta rekuperi lian telefonon falintan en la defluilo de lia balkono, antaŭ ol baskuli en la vakuo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj humuristoj
Kategorio:Morto en Francio
Kategorio:Naskiĝintoj en 1981
Kategorio:Naskiĝintoj la 29-an de novembro
Kategorio:Mortintoj en akcidentoj
Kategorio:Mortintoj en 2025
Kategorio:Mortintoj la 10-an de julio
El Diario (Bolivio)

***El Diario*** estas ĉiutaga gazeto en Bolivio kaj estas eldonata en La-Pazo.

El Diario estis fondita en 1904 kaj hodiaŭ estas la plej malnova gazeto ankoraŭ eldonata en Bolivio. La familio Carrasco, unu el la plej influaj familioj en La-Pazo en la 20-a jarcento, posedas la gazeton kaj influas ĝian sufiĉe konservativan sintenon.  Dum la mallonga oficperiodo de Juan José Torres González, ĝis li estis renversita per sanga puĉo fare de la ĥunto de militestroj gvidataj de Hugo Banzer, la gazeto estis devigita ĉesi eldoni de la 7-a de oktobro 1970 ĝis la 1-a de septembro 1971. 

En 1999, la bolivia registaro aljuĝis al li la Ordeno de Civila Merito Simón Bolívar en la rango de Grandkruco.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Gazetoj
Kategorio:Bolivio
El Universal (Meksikurbo)

eta|*Unua numero de El Universal, eldonita la 1-an de oktobro 1916*
***El Universal*** estas meksika ĉiutaga gazeto fondita en Meksikurbo en 1916,  , dum la Meksika revolucio. La gazeto estas la plej vaste legata en la lando, kun eldonkvanto de 180 000 kaj 285 000 ĉiutagaj legantoj en 2016. 
Eldonita tute en la hispana, ĝi apartenas al la *Compañía Periodística Nacional*. 

Ĝi estas konsiderata la referenca gazeto de Meksiko, ĉar ĝi estas la plej malnova en eldono tutlande.

Ĝiaj kunlaborantoj inkluzivas membrojn el ĉiuj politikaj spektroj en Meksiko. Kritikistoj akuzas *El Universal* je bonvola afineco kun la Revolucia Institucia Partio (PRI).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* *La Jornada*
* *Reforma*

## Eksteraj ligiloj 
*  
Kategorio:Hispanlingvaj retejoj
Kategorio:Hispanlingvaj gazetoj
Kategorio:Meksikaj gazetoj
John William Eggleton

**John William EGGLETON** estis angla instruisto, esperantisto ekde la jaro 1906 kaj frua esperantlingva poeto kaj gramatikisto. Li naskiĝis en 1869, la mortdato ne konatas. Interalie Brita Esperantista Asocio en la jaro 1910 publikigis la verkon *La Karavano*, verkitan de Wilhelm Hauff, esperantigita el la germana de John Eggleton, 107-paĝa en Londono. Sekvis dua eldono en 1921. Ŝajne almenaŭ ekde 1910 li estis membro de la sekcio pri gramatiko en la Lingva Komitato, kaj kadre de la sekcio en 1910 publikigis artikolon pri la "prepozicio al" en la Oficiala Gazeto Esperantista.

Solaj konataj biografiaj informoj estas tiuj kiujn William Auld notis pri li fine de la entute preskaŭ 900-paĝa Esperanta antologio 1887-1981. Tie lia poemo *Memoro* aperis sur la paĝo 47, la poemo *Papilioj* sur la paĝoj 48-49, kaj la malmultaj haveblaj biografiaj informoj pri li notiĝis sur la paĝo 846.

Fakte kiam li engaĝite iĝis esperantisto en 1906 kaj sekve iĝis renoma esperantlingva poeto kaj gramatikisto, li registris sin en la esperantista adresaro (je la esperantista numero 13332), kun adreso en la knaba reforma internulejo *Haubinda* de la reforma pedagogo Hermann Lietz, en Westhausen-Haubinda apud Hildburghausen kaj Meiningen en Turingio, kaj tiam estis instruisto pri la angla lingvo en la elita reforma edukejo en la Germana Regno. Kiom longe li restis en Haubinda aŭ ĉu li iam retranslokiĝis al Anglio, fakte ankoraŭ estas nekonata en la esperantistaj arkivoj. Sed supozeblas ke almenaŭ en 1914 li provis elvojaĝi el Germanio, aŭ alikaze estis malliberigita kiel "malamika fremdlandano" kadre de la Unua mondmilito. Same nekonatas ĉu krom la anglan lingvo li al la germanaj knabaj lernejanoj en la noveca internulejo ankaŭ instruis Esperanton - nur klaras ke li almenaŭ en la jaroj inter 1906 kaj 1914 estis tre engaĝita subtenanto de la internacia lingvo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Esperanta antologio 1887-1981 rete legebla en la retejo *scribd* 

Kategorio:Anglaj esperantistoj
NRC Handelsblad

La **NRC Handelsblad** (signifante "NRC - Komercgazeto") estas nederlanda nacia gazeto eldonita fare de NRC Media. Ĝi estas ĝenerale rigardata kiel gazeto de registro en la lando.

Ĝi estis fondita en 1970 per la kunfandiĝo de la *Algemeen Handelsblad* (fondita en Amsterdamo en 1828) kaj la *Nieuwe Rotterdamsche Courant* (tial la mallongigo NRC, fondita en Roterdamo en 1844). 

En la unua trimestro de 2008, la pagita eldonkvanto de la gazeto estis 204 572 (presita) kaj 6 453 ( e-gazeto ).  René Moerland estas ĉefredaktoro ekde 2019.  La gazeto estas membro de la ĵurnalisma esplorreto Eŭropaj Enketaj Kunlaboroj (European Investigative Collaboration, EIC).

En 2022, kiam ĝi haltis produktanta vesperajn eldonojn, la gazeto mallongigis ties oficialan nomon al **NRC**, (ɛnɛrseː) de kiu ĝi jam estis konata familiare.

## Profilo 
La gazeto prezentas sin kiel seriozan (), simile al, ekzemple, *The Times*. Ĝi estas la kvara plej granda pagita gazeto en Nederlando laŭ eldonkvanto, kun eldonkvanto de ĉirkaŭ 250 000 ekzempleroj. La moto de la gazeto estas "Lux et Libertas" (latine por "Lumo kaj Libereco"), kies unua vorto rilatas al la Klerismo. La gazeto vidas sin kiel liberala kaj politike neŭtrala, defendante individuan liberecon kaj kontraŭstarante troan registaran enmiksiĝon. La ĉefa gazetspaco estas dediĉita al raportoj pri ekstera kaj enlanda politiko, ekonomiko, arto kaj literaturo, same kiel la opinioj de invititaj fakuloj. "NRK Handelsblad" havas 23 eksterlandajn korespondantojn, kio estas la plej granda nombro inter nederlandaj gazetoj. La gazeto havas tradicion de enketema ĵurnalismo.

Vendredojn, la gazeto publikigas suplementon, kiu temas pri artoj kaj kulturo en Nederlando kaj eksterlande. La suplemento estas eldonita ekde 1971 kaj estis la unua tia en Nederlando.

Ekde 1998, la revuo "M" ankaŭ aperas kiel suplemento, nuntempe ĉiumonate.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Nederlandlingvaj gazetoj
New Straits Times

The **New Straits Times** (akronime konata kiel **NST**) estas anglalingva ĉiutaga gazeto eldonita en Malajzio. 
Fondita en 1845, ĝi estas la plej malnova (sed ne la unua) daŭre funkcianta  gazeto en Malajzio. Ĝis 1965, ĝi nomiĝis *The Straits Times* kaj estis eldonita kiel la malajzia eldono de la samnoma singapura gazeto.  Ĝis 2005, ĝi estis la sola anglalingva grandgazeto en Malajzio. Ekde la 18a de aprilo 2005, ĝi estas eldonita en klaĉgazeta formato.

Kun eldonkvanto de 140 000 ekzempleroj, ĝi estis unu el la pli malgrandaj el la 10 plej gravaj malajziaj ĉiutagaj gazetoj komence de 2014. Ĝi konkurencas kun la anglalingvaj ĉiutagaj gazetoj *The Star* kaj *The Sun*, kiuj ambaŭ havis proksimume duoblan eldonkvanton en 2014. 

Ĝi  estas konsiderita gfazeto de registro por Malajzio. 

La gazeton *The *New Straits Times** eldonas *The *New Straits Times Press**, filio de la listigita malajzia amaskomunikila grupo *Media Prima*. Ĝia eldonaĵaro inkluzivas aliajn malajzilingvajn gazetojn, precipe la gravan ĉiutagan *gazeton *Berita Harian**. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Gazetoj
Kategorio:Malajzio
The Guardian (Niĝerio)

***The Guardian*** (signifante La Gardanto) estas niĝeria sendependa ĉiutaga gazeto, establita en 1983, eldonita de Guardian Newspapers Limited en Lagoso, Niĝerio. 

Ĝi estas konata kiel pioniro en enkonduko de enketema ĵurnalismo kaj redakcia enhavo al Niĝerio. 

## Historio 
*The Guardian* estis fondita en 1983 de Alex Ibru, komercisto, kaj Stanley Macebuh, ĉefverkisto ĉe la *Daily Times*, kaj ĝiaj originoj kuŝas en la originala *The Guardian* de Britio. *The Guardian* estis pioniro en enkonduko de opinia verkado al la altprofilaj religiaj malplimultoj en Niĝerio.  La gazeto unue eldoniĝis la 22an de februaro 1983 kiel nacia, sendependa publikaĵo kiel semajna gazeto, eldonita dimanĉe.  Ĝi fariĝis ĉiutaga gazeto la 4an de julio 1983.

Dum la registaro de Muhammadu Buhari, la ĵurnalistoj Tunde Thompson kaj Nduka Irabor estis senditaj al malliberejo en 1984 laŭ la Kvara Amendo de 1984, kiu limigis gazetaran liberecon. 

La 26-an de aŭgusto 1989, *The Guardian* publikigis longan leteron de D-ro Bekolari Ransome-Kuti, homaj-rajtoj-aktivulo, titolitan "Malferma Letero al Prezidanto Babangida", kritikante tion, kion li vidis kiel plian subpremon de la registaro kontraŭ esprimlibereco. 

*The New York Times* priskribis *The Guardian* en 1988 kiel "la plej respektatan gazeton en Niĝerio".  Tamen, la gazeto estis akuzita pri montrado de malamo al la igboj. 

*The Guardian* estas la ĉefa konkursanto al *The Punch* por reklamado, kvankam ne por cirkulado.  

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Gazetoj
Kategorio:Niĝerio
Kovna gubernio

La **Kovna gubernio** - , *Kovnskaja gubernija* - estis rega kaj administra regiona dividaĵo de la Rusia Imperio. Ĝi oficiale ekzistis inter la  kaj , kvankam la gubernio fakte jam ekinstaliĝis la . La loĝantaro estis  en la jaro 1857, respektive  en [[]]. Konsiderante ke la gubernio kovris areon de  kvadrataj kilometroj, tio en  rezultigis loĝdenson de  loĝantoj/km². Gubernia ĉefurbo estis la nuntempa urbo , tiutempe laŭ la rusiaj imperiistoj nomita **Kovno**, en cirila alfabeto *Ковно* - ankaŭ ekde 1887 en la nova internacia lingvo Esperanto.

Iom simpligite eblas diri, ke la gubernio transprenis vastan parton de la  kaj ke kadre de la Unua Mondmilito ĝi anstataŭiĝis per la  milita gubernio *Ober Ost* de la Germana Regno. Tamen formale ĝi ankoraŭ konsideriĝis okupata parto de la Rusia Imperio, eĉ kiam la imperio post la Oktobra Revolucio de 1917 fakte ĉesis ekzisti. Nur kiam la 16-a de februaro 1918 fondiĝis la respubliko Litovio, je granda parto sur la areo de la eksa gubernio Kovno, oni oficiale akceptis la malfondon de la gubernio.

Kategorio:Gubernioj de la Rusia Imperio
Kategorio:Historio de Litovio
Kurlanda gubernio

La **Kurlanda gubernio** - , *Kurljandskaja gubernija* - estis rega kaj administra regiona dividaĵo de la Rusia Imperio. Ĝi oficiale ekzistis inter la 24-a de decembro 1796 kaj la 3-a de marto 1918. La loĝantaro estis  en 1897. Konsiderante ke la gubernio kovris areon de  kvadrataj kilometroj, tio en  rezultigis loĝdenson de  loĝantoj/km². Gubernia ĉefurbo estis la nuntempa urbo , kiu havas sian nunan latvan nomon nur ekde 1920 kaj en la epoko de la gubernio kaj antaŭe origine germane nomiĝis *Mitau*, , Mitava, pole *Mitawa* kaj latvigite *Mitava*.

Iom simpligite eblas diri, ke la gubernio transprenis vastan parton de la germanlingva  kaj ke kadre de la Unua Mondmilito ekde 1915 ĝi anstataŭiĝis per la  milita gubernio *Ober Ost* de la Germana Regno. Tamen, en februaro 1918 ĝi kun la pli orientaj latvaj terenoj de la Livlanda gubernio de Rusio estis unuigita al la nova Respubliko Latvio.

Kategorio:Gubernioj de la Rusia Imperio
Kategorio:Historio de Latvio
Livlanda gubernio

La **Livlanda gubernio** - , *Lifljandskaja gubernija* - estis rega kaj administra regiona dividaĵo de la Rusia Imperio. Ĝi oficiale ekzistis inter la jaro 1796 kaj februaro 1918. La loĝantaro estis  en la jaro 1857, respektive  en [[]]. Konsiderante ke la gubernio kovris areon de  kvadrataj kilometroj, tio en  rezultigis loĝdenson de  loĝantoj/km². Gubernia ĉefurbo estis la nuntempa urbo .

Iom simpligite eblas diri, ke la gubernio transprenis vastan parton de la rusia , kiu estis lasta fazo de la historia regiono Livlando, kiu ĝis 1561 estis plejgrandparte tereno de la germanlingva Livonia Ordeno, tiam ĝi iĝis "duklando Livonio", feŭdo de Litovio, en la 1620-aj jaroj la oriento iĝis "pola Livonio" kaj la okcidento "sveda Livonio", sed en 1721 la rusia Imperio konkeris la okcidenton, en 1772 ankaŭ la orienton. Sekve de fortaj bataloj pri atingoj de terenoj aparte de la armeo de la Germana Regno ekde 1915 kaj la Oktobra Revolucio de 1917 ĝi en februaro 1918 anstataŭiĝis per la novaj Respublikoj Latvio kaj Estonio. Tamen la ruse dominita Sovetunio ankoraŭ dum du jaroj provis "reakiri" regadon de la regiono - la estona rezisto al tiu denove imperiisma konflikto skiziĝas en la teksto Estona Milito de Sendependeco (1918-1920). 

Kategorio:Gubernioj de la Rusia Imperio
Donbaso (filmo)

***Donbaso*** () estas ukraina militdramo reĝisorita de la belorusa Sergei Loznica kaj kun rusaj kaj eŭropaj aktoroj. Bazita sur dokumentitaj militkrimoj faritaj de rusoj en orienta Ukrainio.

## Intrigo 
eta|left|180px|Kinreĝisoro Sergei Loznica
La filmo ne havas strukturitan intrigon, sed nur montras registritajn okazaĵojn kiel ekzemple: filmado de reĝisoritaj rusaj novaĵoj en la okupitaj teritorioj, torturo de civitanoj fare de soldatoj de la Donecka Popola Respubliko, tute kontrolata de Rusio, ilia intervjuo kun germana ĵurnalisto, la ŝoka kazo de publika torturo de ukraina kaptita soldato Igor Koĵoma, kiu okazis la 7-an de oktobro 2014 en la rusie okupita urbo Zugres en Donecka provinco, la geedziĝo de rusaj soldatoj en la okupitaj teritorioj de orienta Ukrainio, la ŝtelo de la ĵipo de loka ukraina komercisto fare de bandoj kaj rusa militistaro, kaj la senŝeligado de ukrainaj civilaj veturiloj fare de rusoj. Ĉiuj kazoj montritaj en la filmo estis vaste konataj en Ukrainio kaj Rusio en 2014, kaj la filmo reflektas ne nur la kaoson kaŭzitan de la rusa invado, kiun ĉi-lasta neis ĝis 2022, sed ankaŭ la ĝeneralan etoson de post-sovetiaj landoj, kiuj ankoraŭ ne plene foriris de la ideologio de totalismo 

## Recenzo 
La filmo ricevis altajn notojn ĉe la filmfestivalo en Odeso, Ukrainio. Laŭ la Festivalo de Cannes de 2018, ĉi tiu estas unu el la plej bonaj ukrainaj filmoj. La montrado de ĉi tu filmo en Rusio en onu el la moskvaj kinejoj estis interrompita de la specialaj servoj. Ekde 2019, la filmo estas malpermesita por montrado en Rusio kaj Belorusio   .
## Vidu ankaŭ 
* Donbaso
* Ilovajsko 2014. Bataliono Donbaso (filmo)
* Vivu Belorusio !

## Referencoj 
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2018
Kategorio:Ukrainaj filmoj
Kategorio:Rusiaj militfilmoj
Vilna gubernio

La **Vilna gubernio** - , *Vilnskaja gubernija* de 1795 ĝis 1801 kaj de 1840 ĝis la malfondo en 1915 resp. 1918, intertempe , *Litovsko-Vilnskaja gubernija*, do  Litova-Vilna gubernio - estis rega kaj administra regiona dividaĵo de la Rusia Imperio. Ĝi oficiale ekzistis inter la  kaj la 16-a de februaro 1918. La loĝantaro estis  en [[]]. Konsiderante ke la gubernio kovris areon de  kvadrataj kilometroj, tio en  rezultigis loĝdenson de  loĝantoj/km². Gubernia ĉefurbo estis la nuntempa urbo *Vilnius*, tiutempe laŭ la rusiaj imperiistoj nomita **Vilna**  simile, per la fakte pli rusa ol litova formo *Vilno* ankaŭ ekde 1887 en la nova internacia lingvo Esperanto.

Laŭ hodiaŭaj normoj, ĝi ampleksis pli-malpli la nunan Litovion ĝis la jaro 1843 kaj ekde tiam ampleksis sudorientan Litovion kaj la nordokcidentajn limregionojn de Belorusio. En 1843 ĝi signife ŝanĝis sian konsiston, kiam la tiam nove kreita Kovna gubernio estis apartigita de la antaŭa Litova-Vilna gubernio, kaj la Vilna gubernio antataŭe ricevis vastajn teritoriojn en la sudo kaj oriento kiel kompenson: laŭ la censo de 1897, el la suma loĝantaro de  homoj, 891 903 estis etne belorusoj, nur 279 720 litovoj, 202 374 judoj, 130 054 poloj, 78 623 rusoj kaj pli malgrandaj grupoj de germanoj kaj tataroj - tiuj nombroj simple klarigas, ke la . La teritorio mem estis konkerita per la armeo de la Rusia Imperio kaj aneksita kadre de la Tria dispartigo de Pollando-Litovio en 1795. Formale, ĝi ekzistis ĝis la sendependiĝo de Litovio post la Unua Mondmilito, sed  fakte, rusia kontrolo super la areo perdiĝis jam en 1915. Tiam la areo kadre de la unua Mondmilito estas la meza parto de la milita gubernio *Ober Ost* de la Germana Regno, ĝis la 16-an de februaro 1918 fondiĝis la Respubliko Litovio. La militado pri la regiono de Vilno mem ankoraŭ daŭris kelkajn jarojn, ĝis la teritorio Centra Litovio ĉirkaŭ la urbo Vilno estis aneksita per la Dua Pola Respubliko, same imperiisme aganta kiel la antaŭa monarkia la Rusia Imperio kaj la sekva ŝtato Sovetunio kiu formiĝis en kelkaj jaroj da interna milito post la Oktobra Revolucio. La partoj sude kaj oriente de la pole konkerita regiono Centra Litovio de la antaŭa Vilna gubernio fine iĝis parto de la Belorusa SSR de Sovetunio.

Kategorio:Gubernioj de la Rusia Imperio
Progreso (eldonejo)

«Progreso» - estis sovetia ŝtata kaj poste rusia privata eldonejo. Fondita en 1964 surbaze de la redakcioj de la «Eldonejo de Fremdlingva Literaturo» kaj «Eldonejo de Literaturo en Fremdaj Lingvoj», ĝi specialiĝis pri tradukita humanara kaj beletra literaturo.

## Historio 
### Sovetunio 
En 1964, la «Eldonejo de Fremdlingva Literaturo» kaj «Eldonejo de Literaturo en Fremdaj Lingvoj» estis reorganizitaj: iliaj humanaraj redakcioj, kiel ankaŭ speciala redakcio de la «Eldonejo de Fremdlingva Literaturo», transiris al la eldonejo «Progreso», dum la natura-sciencaj kaj teknikaj redakcioj de ambaŭ eldonejoj estis asignitaj al la eldonejo «Mir». En 1982, «Progreso» (kiu eldonis sciencan kaj politikan literaturon) disiĝis, kaj el ĝi formiĝis la eldonejo «Ĉielarko» (beletro).

### Speciala Redakcio 
La eldonejo inkludis specialan redakcion, kiu tradukis kaj eldonis malgrandeldone fremdajn verkojn enhavantajn kritikan analizon de sovetia realo. La libroj disdonitaj de ĉi tiu grupo distribuiĝis laŭ speciala listo aprobita de la Centra Komitato de la Komunisma Partio.

### Rusia Federacio 
En 1991, la Ŝtata Komitato pri Proprieto de Rusia Federacio konsentis transformi «Progreson» en la fermitan akcian societon «Eldona Grupo „Progreso“» kaj difinis sin kiel kunfondinton kaj posedanton de 34% de ĝiaj akcioj. Poste, de «Progreso» disiĝis la eldonejoj «Progreso-Universo», «Progreso-Tradicio» kaj «Progreso-Plejado».

«Progreso-Universo» ĉesis ekzisti.

«Progreso-Tradicio», fondita en 1997 de eksaj dungitoj de «Progreso», specialiĝas pri scienca kaj edukliteraturo. Direktoro — Boris Vasiljeviĉ Oreŝin.

«Progreso-Plejado», fondita en 2001 de S.S. Lesnevskij (direktoro 2001–2014), publikigas klasikaĵojn kaj modernan literaturon.

## Estroj 
1970–1976: Jurij Vladimiroviĉ Torsujev

1976–1987: Volf Nikolajeviĉ Sediĥ

1987–1996: Aleksandr Konstantinoviĉ Aveliĉev

1996–1997: Sergej Venjaminoviĉ Krjukov

1997: Vladimir Nikitiĉ Mitin

1997–1998: Oleg Igoreviĉ Anakovskij

1998–2000: Jurij Sergejeviĉ Gusev

2000–nun: Sarkis Vazgenoviĉ Oganjan

## Ĉefredaktoroj 
Vladimir Nikolajeviĉ Pavlov (1915–1993): ĉefredaktoro de «Progreso» en 1953–1974 (ĝis 1964 — de la «Eldonejo de Literaturo en Fremdaj Lingvoj»).

## Aliaj dungitoj 
## Premioj 
1981: Ordeno de Laborista Ruĝa Standardo (dekreto de la Prezidiumo de la Supera Soveto de USSR).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Esperanto-eldonejoj
Kategorio:Eldonejoj en Moskvo
Kategorio:Esperanto en Moskvo
Minska gubernio

La **Minska gubernio** - , *Minskaja gubernija* - estis rega kaj administra regiona dividaĵo de la Rusia Imperio. Ĝi oficiale ekzistis inter la 23-a de marto 1793 kaj 1921. La loĝantaro estis  civitanoj en la jaro 1897. Konsiderante ke la gubernio kovris areon de  kvadrataj kilometroj, tio en 1897 rezultigis loĝdenson de  loĝantoj/km². Gubernia ĉefurbo estis la nuntempa urbo .

Iom simpligite eblas diri, ke la gubernio transprenis signifan parton en la orienta parto de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj post la Dua dispartigo de Pollando-Litovio kaj ke sekve de la Oktobra Revolucio de 1917 post kvar jaroj de arda interna milito la tereno iĝis parto de la nova Belorusa SSR de la komunisma ŝtato Sovetunio.

Kategorio:Gubernioj de la Rusia Imperio
Isidro González Velázquez

**Isidro GONZÁLEZ Velázquez** (Madrido, 15a de majo 1765 - Madrido, 9a de decembro 1840) estis hispana arkitekto kaj filo de la pentristo Antonio González Velázquez: 

Li aliĝis en 1778 al studado de arkitekturo de la Akademio de Belartoj de Sankta Fernando, kiel lernanto de Juan de Villanueva.

Pere de reĝa stipendio ekde 1790 li veturis tra Francio, Italio kaj Grekio, kaj studis monumentojn kaj objektojn de la klasika antikveco. Li revenis al Hispanio en 1795. 

Li estis almenaŭ parte aŭtoro de la reĝa rezidejo *Casa del Labrador* (ĉ. 1803), de Aranjuez kaj ankaŭ de la projekto de la Kanalo de Manzanaro.

Post la Milito de Hispana Sendependiĝo, li laboris nur por projektoj, ekzemple por la monumenta obelisko al la herooj de la 2a de Majo en Madrido ĉe Avenuo Prado.

## Bildaro 

Plaza de Oriente (Madrid) 02.jpg|Placo Oriente kaj Reĝa Teatro 
Obelisco Dos de mayo (Madrid) 03.jpg|Monumento al la viktimoj de la 2a de majo
Palacio Real, Madrid 10.jpg|Placo Armería kaj suda fasado de la Reĝa Palaco
Real Colegio de Medicina y Cirugía de San Carlos (Madrid) 01.jpg|*Real Colegio de Medicina y Cirugía de San Carlos*
Real Casa del Labrador. Aranjuez.jpg|Reĝa *Casa del Labrador*, Aranjuez

## Bibliografio 
* J. A. GAYA NUÑO. Isidro González Velázquez
* E. LAFUENTE FERRARI, *Sobre la Casa del Labrador y el arquitecto D. Isidro González Velázquez*, «Archivo Español de Arte y Arqueología» IX (1933) 68.

Kategorio:Hispanaj arkitektoj
Jamné (Boršov nad Vltavou)

**Jamné** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Boršov nad Vltavou en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi situas proksimume 9 kilometrojn sudokcidente de České Budějovice. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Jamné situas en katastra teritorio **Zahorčice u Vrábče** kun areo 4,22&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1347.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Boršov nad Vltavou, Jamné, house No 11 (02).jpg|Jamné
Boršov nad Vltavou, Jamné, municipal border sign (01).jpg|Jamné
Boršov nad Vltavou, Jamné, playground (01).jpg|Jamné

Kategorio:Boršov nad Vltavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Jenő Greschik

**Jenő Greschik** [jenO greŝik], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Greschik Jenő** estis hungara ornitologo, histologo. Li apartenis al la germana minoritato de la lando.

 naskiĝis  en Késmárk (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Kežmarok en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Lőcse en 1905, poste li akiris pedagogian (1909) kaj filozofian (1910) diplomojn kun doktoriĝo en Scienca Universitato de Budapeŝto. Inter 1906–1910 li estis asistanto, poste laboratoriestro kaj lektoro de Ottó Herman en la ornitologia instituto. En 1924 li iĝis trudemerito, poste jaron li okupiĝis en Tolna pri malsanoj de la silkraŭpoj kune kun Giovanni Bolle. Inter 1925–1944 li respondecis pri ornitologia kolektaĵo en Hungara Nacia Muzeo, poste li pensiuliĝis. Tamen ekde 1945 li estis muzeologo kun emerita statuso en la muzeo, dum li kandidatiĝis (CSc) en 1953 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li faris histologiajn esplorojn de birdoj. Dum Sieĝo de Hungara Radio lia plena kolektaĵo neniiĝis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Sturnus vulgaris a Szepességben.* (1906)
* *A madarak végbelének mikroszkópiai anatómiája.* (1912)
* *Ízlelőbimbók az amazonpapagáj nyelvén.* (1917)
* *A kis légykapó.* (1928)
* *Adat a tavi cankó fészkeléséről a Fertőn. – Széncinegék a nádasban.* (1934)
* *Csonttollúak 1941–1942 telén. – Gyűrűs nagy őrgébics. – Az üstökös réce gácsérjának egyszerű ruhája.* (1943)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj histologoj
Kategorio:Hungariaj germanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
József Gyurácz

**József Gyurácz** [jOĵef djurAc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gyurácz József** estis hungara ornitologo, bazlerneja kaj altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Szombathely.

## Biografio 
 maturiĝis kun arbarista licenco en mezlernejo de Sopron en 1978, poste li laboris 2 jaroj en instituto. Li akiris pedagogiajn diplomojn en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1985; en Scienca Universitato Attila József en 1989. Post la unua diplomo li instruis 3 jarojn en bazlernejo en Bük, poste li estis asistanto (1988–1994), lektoro (1994–2000), docento (2000–2005), poste profesoro en Pedagogia Altlernejo Dániel Berzsenyi. Li estis ankaŭ katedrestro ekde 2000, ekde 2006 institutestro, ekde 2012 fakultatestro. Intertempe li doktoriĝis (Ph.D.) en 2000, lia habilitiĝo okazis post 6 jaroj. En 2025 li pensiuliĝis. Lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1986-1995. Li ricevis premiojn inter 1994-2021.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Autumn migration dynamics of the Sedge Warbler (Acrocephalus schoenobaenus) in Hungary.* (kunaŭtoro, 1994)
* *Nádi énekesmadarak vonulási stratégiája Magyarországon;* (disertaĵo, 2007)
* *Autumn migration of blue tits (Parus caeruleus) at two Hungarian study sites.* (kunaŭtoro, 2015) 
* *Fat load and flight range estimation of migrating passerines in the western part of the Carpathian Basin during the autumn migration.* (kunaŭtoro, 2023)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Karolino Matildo de Hanovro

**Karolino Matildo de Hanovro** (; naskiĝinta la  en Londono, mortinta la  en Celle) estis brita nobelino.

Karolino Matildo edziniĝis en 1766 al sia kuzo Kristiano, kiu poste reĝiĝis en Danio-Norvegio. Ŝi naskis la postan reĝon Frederiko. Neglektite de la stranga (mensmalsana) edzo, ŝi iĝis amatino de la germana kortega kuracisto Johann Friedrich Struensee, kiu administris kun ŝi je moderna maniero la registaron post kiam li estis nomumita ŝtatministro. Arestite en 1772, ŝi transportiĝis kun la ses monatojn aĝa kaj bastarda Ludovikino Aŭgustino al Kastelo de Kronborg. Antaŭ tio ŝi konfesis amrilaton kun Struensee. 

Laŭ komisiona decido ŝi estis maledzinigita la 6-an de aprilo. La 30-an de majo ŝi venis al Celle, laŭ la volo i.a. de la brita reĝo Georgo la 3-a, ŝia frato. Tie ŝi pasigis la lastajn vivojarojn altestimate de la popolo surloka pro malavara mecenateco kaj venigo de novaj ideoj.

## Fontoj 
* "Karoline 2" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* volumo 10, Leipzig 1907, p. 667

Kategorio:Britaj nobeloj
Kategorio:Hanovra dinastio
⚭Karolino Matildo
Kategorio:Historio de Danio
Poříčí (Boršov nad Vltavou)

**Poříčí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Boršov nad Vltavou en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi situas sur la dekstra bordo de rivero Vultavo proksimume 6 kilometrojn sudokcidente de České Budějovice kaj kun la maldekstraborda Boršov nad Vltavou ĝi kreas unu setlejan formacion, krome direkte al oriento ĝi preskaŭ unuiĝas kun Včelná. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Poříčí situas en katastra teritorio **Boršov nad Vltavou** kun areo 5,73&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Poříčí
* Vilao de Hubatka
* Eksa ekskursa gastejo *Cukrmandl*

## Pluaj fotoj 

Poříčí - pomníky u zámku 08.jpg|Monumentoj ĉe la kastelo
Hubatkova vila z jihovychodu.jpg|Vilao de Hubatka 
Borsov nad Vltavou - Porici stary mlyn z jihu.jpg|Malnova muelejo
Boršov nad Vltavou, Poříčí, post office.jpg|Poŝtofico
Boršov nad Vltavou, Poříčí, bridge.jpg|Ŝosea ponto trans Vultavo

Kategorio:Boršov nad Vltavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Březí (Kamenný Újezd)

**Březí** (ankaŭ *Březí nad Vltavou*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kamenný Újezd en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi situas proksimume 2,5 km nordokcidente de Kamenný Újezd. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Březí situas en katastra teritorio **Kamenný Újezd** kun areo 18,16&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1375.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Forĝita kruco

## Personecoj 
* Růžena Zátková (1885–1923), pentristino kaj skulptistino influita de futurismo

## Pluaj fotoj 

Kamenný Újezd, Březí (03).jpg|Březí
Kamenný Újezd, Březí (05).jpg|Březí
Kamenný Újezd, Březí (06).jpg|Březí
Kříž kovaný (03).jpg|Forĝita kruco

Kategorio:Kamenný Újezd (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Zi Yu

**Zi Yu** (ĉine: 梓渝, naskita en la 6-a de julio 2002), kies vera nomo estas **Zheng Peng** (ĉine: 郑朋), estas ĉina aktoro kaj kantisto. Li naskiĝis en la urbo Lianyungang, provinco Jiangsu, kaj studas en la Aktora Fako de Pekina Akademio de Moderna Muziko (ĉine: 北京现代音乐研修学院). 

## Biografio 
En la 26-a de junio 2020, li partoprenis en la knabobanda konkurenca talent-spektaklo "La Nomo de la Junulo" de Youku kiel trejnato de Huakai Banxia. En januaro 2021, li partoprenis en la knabobanda konkurenca spektaklo "Juneco kun Vi 3", produktita de iQIYI, kiel trejnato de Huakai Banxia. En la 25-a de junio 2021, li aliĝis al la knabobando Guanghe Shaonian kaj oficiale debutis.

En la 8-a decembro 2022, oni malkaŝis, ke li estis mistraktita de bandestro Zheng Xingyuan dum longa tempo. En la 10-a, la kompanio Huakai Banxia deklaris, ke tio estas senbaza onidiro. En la 23-a, li komencis intertraktadon pri nuligo de kontrakto kun Huakai Banxia. En la 8-a de januaro 2023, Huakai Banxia postulis, sen antaŭa interkonsento, ke li kolektu siajn personajn aĵojn kaj transloĝiĝu al Hangzhou antaŭ la 14-a.

En la 9-a de januaro, li publikigis mesaĝon responde al la incidento de ĉikanado, konfirmante ke li estis batita de Zheng Xingyuan. Li anoncis, ke li jam prezentis proceson laŭleĝe kaj petis nuligon de sia kontrakto kun la kompanio. Kiel reago, Huakai Banxia postulis de li kompenson de 600 mil juanoj, pagotan dum kvin jaroj. En la 16-a de junio 2025, la dramo "Venĝita Amo" (ĉine: 逆爱) komencis elsendiĝi interrete, kio alportis al li pli da atento kaj rekonado.

## Eksteraj ligiloj 
* Instagram-Konto de Zi Yu
* Dramo "Venĝita Amo" ĉe Jutubo

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinaj kantistoj
Kategorio:Ĉinaj aktoroj
Bukovec (Kamenný Újezd)

**Bukovec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kamenný Újezd en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Kamenný Újezd. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Bukovec situas en katastra teritorio **Kamenný Újezd** kun areo 18,16&nbsp;km² kaj **Krasejovka** kun areo 4,82&nbsp;km².

## Historio
Bukovec estiĝis en la jaro 1960 kiel parto de municipo Kamenný Újezd en distrikto České Budějovice.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Bukovec, Kamenný Újezd (1).JPG|Bukovec
Bukovec, Kamenný Újezd (3, cropped).JPG|Bukovec

Kategorio:Kamenný Újezd (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Johan Laidoner

**Johan LAIDONER** estis estona oficiro, politikisto kaj sportisto, kies nomo estas ligita al la Estona milito de sendependeco de 1918 ĝis 1920. Li naskiĝis la 12-an de februaro 1884 en Viiratsi, Livlanda gubernio de la Rusia Imperio kaj mortis en aĝo de 69 jaroj la 13-an de marto 1953 en la centra malliberejo de Vladimir, Rusa SFSR, Sovetunio. Johan Laidoner elstaris kiel ĉefkomandanto de la defendaj estonaj unuoj en la Estona milito de sendependeco de 1918 ĝis 1920 kaj kiel gvidanto de senperforta puĉo en la respubliko Estonio de 1934. Tiu puĉo, en kiu ankaŭ kunaktivis la tiutempa ŝtata prezidanto de Estonio, Konstantin Päts, celis limigi la kreskantan forton de la dekstra ekstremisma movado *Estona Ligo de Batalantoj por Libereco*.

Sian oficiran edukon en la Rusia Imperio li ricevis en la Staba milita akademio Nikolao en Sankt-Peterburgo kaj en la imperia milita akademio Vilno.

Kategorio:Estonaj politikistoj
Kategorio:Historio de Estonio
Krasejovka

**Krasejovka** (*Krasejov, Krasijovka, Krasejovská*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kamenný Újezd en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi situas proksimume 4 km sude de Kamenný Újezd. En jaro  en la vilaĝo vivis .

**Krasejovka** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,82&nbsp;km². En la katastra teritorio Krasejovka situas ankaŭ Bukovec kaj Milíkovice. Krasejovka situas ankaŭ en katastra teritorio **Otmanka** kun areo 0,93&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1388.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Ekskursa gastejo Bartochův dvůr (n-ro 17)
* Ĉevaltira fervojo – surŝutaĵo kun volbita ponteto
* Niĉa kapeleto

## Pluaj fotoj 

P7264212-Krasejovka-2011-07-26-VjezdDoVesnice.jpg|Krasejovka
P7264213-krasejovka-2011-07-26-Kaple (cropped).jpg|Vilaĝplaca kapelo

Kategorio:Kamenný Újezd (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kosov (Kamenný Újezd)

**Kosov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kamenný Újezd en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi situas proksimume 3 km sudokcidente de Kamenný Újezd. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Kosov situas en katastra teritorio **Kosov u Opalic** kun areo 2,04&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* tumulo
* popola arkitekturo
* forĝejo
* volbita ponteto

## Naskiĝintoj
* Prokop Brázda (1915–1942), piloto de RAF

## Pluaj fotoj 

Chata č. 27, Kosov.jpg|Kabano en Kosov
Křížek v Kosově.jpg|Kosov

Kategorio:Kamenný Újezd (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Dezső Hegymeghy

**Dezső Hegymeghy** [deĵO hedjmegi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hegymeghy Dezső** estis hungara asekura oficisto, ornitologo, preparisto.

 naskiĝis  en Szécsény, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Rozsnyó en 1893, poste li studis du jarojn en reĝa Teknikuniversitato palatino József, pli poste li estis asekura oficisto ĝis la pensiuliĝo. Tamen ekde la lernojaroj li interesiĝis pri la ornitologio, tial libertempe li okupiĝis pri tio. Li estis amatora ornitologo komence ĉe Komárom, poste ĉe Győr, krome li preparis birdojn. En 1901 li estis levita ordinara birdobservanto, en 1935 eksterordinara observanto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Hajnalmadár Pannonhalmán.* (1929)
* *Háborús madárfészkek.* (1950)

## Fontoj 
* biografio hungare (legebla en la 372-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj preparistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Daily Jang

La ***Daily Jang*** () estas urdulingva ĉiutaga gazeto kun ĉefsidejo en Karaĉio, Pakistano. Ĝi estas konsiderita registra kaj unu el la eminentaj ĵurnaloj de Pakistano. 

Ĝi estas la plej vaste cirkulita urdulingva gazeto en Pakistano. Ĝia ĉiutaga cirkulado atingis preskaŭ 800 000 ekzemplerojn.

## Historio 
Jang komencis sian publikigon en Pakistano la 14-an de oktobro 1947. Jang estis fondita de Mir Khalil-ur-Rehman el Delhio en 1939. La celo de la gazeto tiutempe estis levi sian voĉon favore al la islamanoj de la subkontinento kaj reprezenti la Islaman Ligon.  En tiuj tagoj, homoj tre interesiĝis pri la novaĵoj de la Mondmilito. Tial ili presis kiel eble plej multajn militajn novaĵojn. Tial la gazeto nomiĝis *Jang*, signifante milito.  En 1941, la Ĉefa Komisaro de Delhio eldonis kvaronjaran raporton pri ekstremismaj gazetoj publikigitaj el Delhio dum septembro ĝis decembro 1941, en kiu Jang estis rangigita 16-a. 

Jang estas eldonita de la Jang Group of Newspapers.  Ĝi estis originale eldonita kiel ĉiusemajna por politikan konscion inter islamanoj vivanta en brita Hindio. Ĝi estas eldonita de Karaĉio, Lahoro, Rawalpindi, Kveto, Multano kaj Londono.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Jang* (Egazeto)
* Mir Khalil-ur-Rahman: Fondinta patro de institucio (arkivigita)

Kategorio:Gazetoj
Kategorio:Pakistano
La Prensa (Panamo)

***La Prensa*** estas hispanlingva ĉiutaga gazeto el Panamurbo, Panamo. Ĝi estis fondita en 1980 de Roberto Eisenmann post lia reveno el ekzilo en Usono.

La celo de Eisenmann estis establi gazeton liberan de registara influo.  Por certigi la sendependecon de *La Prensa*, ĝian gvidadon havas naŭ-membra estraro elektita de la akciuloj de la gazeto.

*La Prensa*, la ĉefa ĉiutaga gazeto de Panamo, havas averaĝan eldonkvanton de pli ol 42 000 ĉiutagaj gazetoj, inkluzive de abonantaro de pli ol 17 800

Ĝi estas konsiderata konservativa  kaj registra. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Hispanlingvaj gazetoj
Kategorio:Panamo
ABC Color

***ABC Color*** (stiligita kiel ***abc COLOR*** kaj pli bone konata kiel ***abc***) estas ĉiutaga gazeto el Paragvajo fondita en 1967. Ĝi estis la unua kolorpresita kaj nacie distribuita gazeto de la lando. La retejo de la gazeto, ***ABC Digital***, estas la plej vizitata reta novaĵejo en la lando. La gazeto kaj ĝiaj filiigitaj amaskomunikiloj estas posedataj de la kompanio *Editorial Azeta SA* en Asunciono*.* 

Ĝi estas konsiderata kiel la registra gazeto de la lando. 

## Historio 
Komence, ĝi estis pozitive inklinita al la paragvaja milita diktatoreco. Ĉi tio ŝanĝiĝis fine de la 1970-aj jaroj, kaj ĝia redaktoro, Aldo Zuccolillo, estis malliberigita por iom da tempo en 1983. La sekvan jaron, la gazeto estis malpermesita de la Ministerio pri Internaj Aferoj, kaj ĵurnalistoj estis malpermesitaj labori por aliaj amaskomunikiloj. Post la fino de la diktatoreco, ĝi rekomencis operaciojn en 1989. 

En 2014, ĵurnalistoj Pablo Medina kaj Antonia Almada estis murditaj dum ili esploris drogkontrabandadon. 

La radiostacio *ABC Cardinal AM* funkcias ekde 2016 kaj la televidkanalo *ABC TV* ekde 2017. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ABC Color

* ABC TV
* ABC Cardinal AM

Kategorio:Hispanlingvaj gazetoj
Kategorio:Paragvajaj gazetoj
Cibo

**Cibo** (eble Czipo aŭ Cepo) , pli simple **淄博市** estas prefektujnivela milionurbo, industria urbego en la centra provinco Ŝandongo en orienta Ĉinio. La municipo estas regiona urba komplekso konsistanta el kvin gravaj urboj. 
eta|maldekstre|

## Demografio 
Loĝantaro de Cibo en 2020 estis , el kiuj 4,41 milionoj loĝis en la metropola areo konsistanta el kvin urbaj distriktoj kaj partoj de najbaraj distriktoj.

## Historio 
La regiono Cibo estis la centro de la antikva ŝtato :en:Qi (state), kies ĉefurbo estis la plej popolriĉa urbo en Ĉinio je sia pinto. Post establo de la Ĉina Popola Respubliko en 1949 oni decidis, ke la tuta areo estu kunfandita en unu solan municipon, kio okazis en 1955; ĝi poste estis evoluigita en gravan industrian bazon.  

## Ekonomio 
La industria evoluo de Cibo komenciĝis per konstruado de fervojo liganta havenurbon kaj provincan ĉefurbon. Nuntempe la fabrikado okupas gravan lokon en la urba ekonomio, precipe ceramikaĵoj. Aliaj ŝlosilaj produktaĵoj inkluzivas la petrolkemian industrion, farmaciajn produktojn, metalurgion, konstrumaterialojn, maŝinaron kaj tekstilojn. Novaj industrioj kaj altteknologiaj industrioj, kiel ekzemple novaj materialoj, fajnaj kemiaĵoj, elektroniko, informa teknologio ankaŭ rapide disvolviĝas.

## Klimato 
Cibo havas duonhumidan kaj duonsekan kontinentan klimaton. La jara averaĝa precipitaĵo estas 640 milimetroj. 

## Ĝemelurboj 
*  Erie Usono, Pensilvanio
*  Arequipa Peruo
*  Kamo Japanio
*  Novgorod Rusio
*  Batumi Gruzio
*  Mandaue Filipinoj
*  Kŭangĵuo Sud-Koreio
*  Bratsk Rusio
*  Bournemouth Britio, Anglio
*  São José dos Pinhais Brazilo

## Fontoj 
* WikiTrans
* Britannica

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Antonio Ricardos

**Antonio Ramón RICARDOS y Carrillo de Albornoz**​ (Barbastro, 12a de septembro 1727 - Madrido, 13a de marto 1794) estis hispana militisto. 

## Biografio
Li devenis de familio de elstaraj militistoj. Dum la milito de aŭstria sukcedo (1740-1748) li partoprenis en militagado ĉe Piaĉenco kaj la rivero Tedone, kaj eĉ sukcedis sian patron en la reĝimentestreco, estante nur 16-jaraĝa. Li batalis en la milito kontraŭ Portugalio (1762-1763), kaj atingis la rangon de generalo, post kio li studis la prusian militorganizadon, laŭ kio li estis sendita de Karolo la 3-a reorganizi la militaparaton de la Vicreĝlando Nova Hispanio.

En 1768 li estis membro de la komisiono por la fiksigo de precizaj limoj inter Hispanio kaj Francio. Li ricevis membrecon en la Ordeno de Santiago, kio utilos kontraŭ la atakoj de la Inkvizicio —kiu fakte atakis ĉiujn hispanajn tiamajn reformistojn de la Klerismo—. Li estis kunfondinto de la *Real Sociedad Económica de Madrid* kaj iĝis leŭtenanta generalo kaj inspektisto de kavalerio, kreis Militistan Lernejon en Ocaña, ktp. Sed novaj atakoj fare de la Inkvizicio limigis lin al pli malgrava posteno estre de la armeo en Gipuzko. Li ankaŭ apartenis al la Kompanio de Filipinoj. 

Kiam Hispanio deklaris militon al Francio, post la ekzekuto de Ludoviko la 16-a, Ricardos iĝis konsilisto de Manuel Godoy. Karolo la 4-a promociis lin al kapitangeneralo kaj guberniestro de Katalunio (1793), pro kio li komandis la armeon kiu invadis Roussillon. Inter aprilo kaj septembro li okupis Arles, la riveron Tech kaj Bellegarde, kaj venkis en la bataloj de Mas Deu kaj de Trouillas, kie oni okazigis milojn da mortoj. Luc Dagobert ne povis venki lin eĉ kiam Ricardos devis retiriĝi kun 20 000 homoj kaj 106 kanonoj, dum preskaŭ unu monato. Poste li venkis denove la francajn armeojn en Aspres, kaj okupis Port-Vendres, Santelme kaj Collioure, dominante tiel la tuta marbordo de Roussillon. Li revenis al Madrido por peti apogon al Godoy. Tiukadre li mortis en 1794. 

## Bibliografio
* Beltrán, M.; Beltrán, A.; Fatás, G. (dir. kaj kunord.), *Aragoneses Ilustres*; Zaragoza: Caja de Ahorros de la Inmaculada, 1983. pp. 135-136.

Kategorio:Hispanaj militistoj
Alice Vieira

**Alice VIEIRA** (naskita la 20-an de marto 1943 en Lisbono, Portugalio) estas portugala verkistino (ĉefe porinfana kaj porjunula) kaj ĵurnalisto. 

Verkaĵoj el sia verkaro estis tradukitaj en multajn lingvojn. 

## Vivo 
Ŝi havas diplomon pri germana filologio de la Universitato de Lisbono, sed ŝi dediĉis sin al ĵurnalismo tre frue, direktante la aldonaĵojn *Juvenil* kaj *Catraio* de *Diário de Notícias*. 

Ŝi laboris en pluraj porinfanaj televidprogramoj kaj estas konsiderata unu el la plej gravaj portugalaj aŭtoroj de infana kaj junulara literaturo. Ŝi aktive kontribuas al la revuo Audácia de la Komboniaj Misiistoj kaj al la reta "Jornal de Mafra". 

## Verkaro 
### Porjunula literaturo 
* 1979 – Rosa, Minha Irmã Rosa
* 1979 – Paulina ao Piano
* 1980 – Lote 12 – 2º Frente
* 1982 – Chocolate à Chuva
* 1981 – A Espada do Rei Afonso
* 1983 – Este Rei que eu Escolhi
* 1984 – Graças e Desgraças na Corte de El Rei Tadinho
* 1985 – Águas de Verão
* 1986 – Flor de Mel
* 1987 – Viagem à Roda do meu Nome
* 1988 – Às Dez a Porta Fecha
* 1990 – Úrsula, a Maior
* 1990 – Os Olhos de Ana Marta
* 1991 – Promontório da Lua
* 1995 – Caderno de Agosto
* 1997 – Se Perguntarem por mim, Digam que Voei
* 2001 – Trisavó de Pistola à Cinta
* 2008 – Vinte Cinco a Sete Vozes
* 2008 – Um Fio de Fumo nos Confins do Mar
* 2008 – O Casamento da Minha Mãe
* 2008 – A Vida Nas palavras de Inês Tavares
* 2010 – Meia Hora Para Mudar a Minha Vida
* 2009 – A Lua Não Está à Venda

### Libroj por infanoj 
* 1986 – De que são Feitos os Sonhos
* 1988 – As Mãos de Lam Seng
* 1988 – O que Sabem os Pássaros
* 1988 – As Árvores que Ninguém Separa
* 1988 – Um Estranho Baralho de Asas
* 1988 – O Tempo da Promessa
* 1990 – Macau: da Lenda à História
* 1991 – Corre, Corre, Cabacinha
* 1991 – Um Ladrão debaixo da Cama
* 1991 – Fita, Pente e Espelho
* 1991 – A Adivinha do Rei
* 1992 – Rato do Campo, Rato da Cidade
* 1992 – Periquinho e Periquinha
* 1992 – Maria das Silvas
* 1993 – As Três Fiandeiras
* 1993 – A Bela Moura
* 1994 – O Pássaro Verde
* 2006 – Livro com Cheiro a Chocolate
* 2007 – Livro com Cheiro a Morango
* 2007 – Livro com Cheiro a Baunilha
* 2008 – Livro com Cheiro a Caramelo
* 2009 – Livro com Cheiro a Canela
* 2010 – Livro com Cheiro a Banana
* 2010 – Contos de Grimm Para Meninos Valentes
* 2010 – Contos de Andersen para Meninos Sem Medo
* 2011 – Contos de Perrault para Crianças Aventureiras
* 2010 – A Arca do Tesouro (com música de Eurico Carrapatoso)
* 2011 – Charada da Bicharada
* 2011 – Rimas Perfeitas, Imperfeitas e Mais que Perfeitas

### Libroj por plenkreskuloj 
* 2010 – Os Profetas (romano)
* 2007 – Dois Corpos Tombando na Água (poezio—Prémio Mª Amália Vaz de Carvalho
* 2009 – O Que Dói às Aves" (poezio)
* 1994 – Esta Lisboa
* 1997 – Praias de Portugal
* 2003 – Tejo (com fotografias de Neni Glock)
* 2004 – Bica Escaldada (kroniko)
* 2005 – Pezinhos de Coentrada (kroniko
* 2006 – O Que se Leva Desta Vida (kroniko)
* 2014 – "Os Armários da Noite" (poezio)

## Referencoj 
Kategorio:Portugalaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Porinfanaj verkistoj
Karamaj

**Karamaj** **, en la ujgura **قاراماي شەھىرى''' estas prefektujnivela urbego en Ĉinio, en nordo de la Ujgura Aŭtonoma Regiono Ŝinĝango, en la samnoma distrikto. La loknomo devenas de la ujgura lingvo kaj signifas "nigra oleo", rilatante al la naftoborejoj proksime al la urbo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Loĝantaro de Karamaj en 2022 estis ĉirkaŭ .

## Geografio 
Karamaj situas en la baseno Ĝungario kun averaĝa alteco de 354 metroj. la areo estas 	7733,91 km². La nature havebla akvo estas limigita: ĝi plejparte konsistas el du malgrandaj riveroj, krome, la la rivero Irtiŝo tra la kanalo Irtiŝo–Karamaj, kiu estis oficiale malfermita en 2008.

## Historio 
Tiu urbo travivis katastrofojn en la moderna ĉina historio, ekzemple la incendio en 1994, kiam 324 homoj, inkluzive de 288 lernantoj, perdis siajn vivojn en incendio de kinejo la 8-an de decembro 1994.

## Ekonomio 
En 1955 unu el la plej grandaj naftoborejoj en Ĉinio estis malkovrita tie. De tiam, la urbo profitis la naftoproduktan kaj rafinejan centrojn.

## Klimato 
Karamaj havas ekstreme kontinentan dezertan klimaton (laŭ la klimata klasifiko de Köppen estas BWk), karakterizita per grandaj laŭsezonaj ekstremoj en temperaturo, tre varmaj someroj kaj longaj, severe malvarmaj vintroj kun mallongaj printempo kaj aŭtuno inter ili. La jara precipitaĵo estas 119 milimetroj (precipe somere pluvas).

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Hlinsko (Rudolfov)

**Hlinsko** () estas vilaĝo en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio, parto de urbo Rudolfov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudokcidente de Rudolfov. Estas ĉi tie registritaj 57 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hlinsko situas en katastra teritorio **Hlinsko u Vráta** kun areo 1,28 km². La katastro estas teritorie apartigita de Rudolfov kaj ĝi kreas tiel eksklavon de urbo Rudolfov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1376.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Vilaĝplaca kapelo de La plej sankta Triunuo el la jaro 1885
* Niĉa kapeleto antaŭ la vilaĝo direkte al České Budějovice
* Memorindaĵoj de popola arkitekturo

## Pluaj fotoj

Hlinsko (Rudolfov) čp8.jpg|Hlinsko
Hlinsko (Rudolfov) čp49.jpg|Hlinsko
Hlinsko (Rudolfov) - rybník.jpg|Fiŝlago en Hlinsko

Kategorio:Rudolfov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno