open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Elwyn Brooks White

**Elwyn Brooks "E. B." White** (naskiĝis la 11-an de julio 1899, mortis la 1-an de oktobro 1985) estis usona verkisto. Li estis kontribuanto al la satira magazino *The New Yorker* kaj kunaŭtoro de la anglalingva stilgvidilo *The Elements of Style*, ofte nomata "Strunk & White". Li ankaŭ skribis librojn por infanoj, kiel *Stuart Little* (1945, pri eta muso), ''Charlotte's Web * (1952, pri amikeco de farmbienaj porketo kaj araneo), kaj *The Trumpet of the Swan* (La Trumpeto de la cigno, 1970). *Charlotte's Web* estis voĉdonita la plej sukcesa porinfana romano en enketo de 2012 de la legantoj de la usona ĵurnalo de lernejaj librejoj *School Library Journal'' - sed ankaŭ antaŭaj enketoj jam konfirmis tiun statuson en Usono. eta|200px|E. B. White

Kategorio:Usonaj verkistoj
George Recile

**George RECILE**, devena de Nov-Orleano en Usono, estas tamburisto, plej konata kiel akompanisto de Bob Dylan ekde 2002. 
Recile ankaŭ ludis tamburojn kun Mavis Staples, James Brown, Etta James, Edie Brickell kaj aliaj. Li ludis ĉe pluraj studialbumoj de Bob Dylan. Li aperis en filmo de Bob Dylan nome *Masked and Anonymous* (2003). 

Kategorio:Usonaj muzikistoj
Kategorio:Bob Dylan
Tutkorpa masaĝo

alternative=Felicien Rops - *le massage* - la masaĝo|maldekstra|eta|274x274ra|Felicien Rops - *Le massage* - la masaĝo
**Tutkorpa Masaĝo**, angle *Full Body Massage* (1995) estas televido-filmo kiu havis la ambicion klopodi esti arta filmo, reĝisorita de Nicolas Roeg kun Mimi Rogers en la ĉefrolo kiu ricevis nudan plenkorpan masaĝon parolanta pri interrilatoj kaj filozofio kun ŝia masaĝisto (Bryan Bruna).

## Sinoptiko 
Nina, arta negocisto, havis ŝian ĉiusemajnan masaĝan rendevuon kaj estis surprizita ke ŝia kutima masaĝisto, Douglas, sendis anstataŭanton kies nomo estas Fitch. Dum ties masaĝosesio ekestas facila interkompreniĝo inter la paro kun paroladoj pri intimeco kaj pasintaj interrilatoj.

Dum Nina restas tutnude sur la masaĝo-tablo, Fitch ankaŭ prenas la tempon klarigi diversajn masaĝoteknikojn, inkluzive tiun uzita de Hopiaj kuraculoj.

## Opinio 
La filmo estis komparita al la franca filmo *La Belle Noiseuse *en kiu ĉefrolis Emmanuelle Béart dum ŝi pasas multe de sia tempo nude kiel modelo por la artisto diskutanta interrilatojn kun li.

Kvankam en la filmo 'Full Body Massage', kiu estas portreto de sensa amo en kiu la ĉefrolantino estas ofte tutnude, la emfazo tamen kuŝas multe pli sur la malsimilaj manieroj rigardi la vivon. En iliaj paroladoj ili malkaŝas sian personan vivhistorion, pligrandigite per alternaj 'flashbacks' kiuj evidentigas iliajn kontraŭajn mondrigardojn, dum ili fariĝas fizike plejeble intimaj en ne-seksa rilato.

## Skipo 
* Mimi Rogers kiel Nina
* Bryan Brown kiel Fitch
* Christopher Burgard kiel Douglas
* Elizabeth Barondes kiel Alice
* Gareth Williams kiel Harry Willis
* Patrick Neil Quinn kiel Andy
* Heather Gunn kiel DeeDee
* Gabriella Hall kiel Young Nina (kiel Laura Saldivar)
* Brian McLane kiel  Young Fitch
* William Fuller kiel la patro de Fitch
* Lynette Bennett kiel la patrino de Fitch
* Rachel Nolin kiel la fratino de Fitch
* Michael Edmonds kiel la Hopia kuraculo
* Ross McKerras kiel Rancher
* Michael Robert Nyman kiel Rancher 2

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Masaĝo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Tutkorpa masaĝo (Full Body Massage), 2005

Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1995
Kategorio:Masaĝo
Kategorio:Arto
Osdorp

**Osdorp** estas kvartalo de Amsterdamo, Nederlando. Pli granda areo estis, el 1981 ĝis 2010, *stadsdeel* (kvartalo) de Amsterdamo kaj en 2010 ĝi estis kunigita en la nova kvartalo Amsterdam Nieuw-West.

## Kvartalo 
La kerna kvartalo de Osdorp estas centrita en la placo Osdorpplein kaj ties 150-vendeja centro. Ĉar la kvartalo Nieuw-West oficiale difinas kvartalecon, Osdorp estas fakte disigita inter la kvartaloj "Nieuw-West Midden" kaj "Osdorp West".

## Iamaj kvartaloj 
La iamaj kvartaloj de Osdorp enhavis la jenajn domarojn:
* Osdorp
* De Aker (Middelveldsche Akerpolder)
* Lutkemeer
* Ookmeer
* Oud Osdorp (iama vilaĝo)
* Sloten (vilaĝo, nune oficiale parto de la kvartalo "Sloten kaj Nieuw-Sloten"*)

La kvartalo havis (fine de 2006) 45,627 loĝantojn kaj estis 11.3 km² laŭ grando.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Amsterdamo
Kategorio:Urbaj kvartaloj de Nederlando
Katalin Gidró

**Katalin Gidró,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gidró Katalin** estas hungara aktoro.
Katalin Gidró http://www.imdb.com/name/nm1951852/ naskiĝis la  en Rumanio en Reghin.

## Biografio 
Katalin Gidró apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi frekventis liceon en Târgu Mureș, poste ŝi akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2004. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de "Gaja Scenejo". Inter 2005 kaj 2009 ŝi estis membro de Teatro de Kecskemét, poste de Nacia Teatro (Szeged). Ŝi ricevis 4 premiojn inter 2006-2016.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - virina titolrolo (en Kecskemét)
** Otelo - Desdemona (en Szeged)
** Kiel plaĉas al vi – Rosalinda
** La gajaj edzinoj de Windsor – Anna Page (en Kecskemét)
* Imre Madách: La tragedio de l' homo
* *Molière*:
** Tartufo – Dorine (en Szeged)
** La Mizantropo – Éliante (en Kecskemét)
* József Katona: ’’Bánk bán’’ – Melinda (virina ĉefrolo) (en Szeged)

## Fontoj 
* http://port.hu/adatlap/szemely/gidro-katalin/person-188585
* hungarlingva biografio kun foto
* http://www.szinhaz.szeged.hu/sznsz/muvesz/gidro-katalin 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Ferenc Beniczky

**Ferenc Beniczky** [benicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beniczky Ferenc** estis hungara politikisto, parlamentano, membro de supera ĉambro, departementestro, subministro, teatrestro. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *benicei kaj micsinyei* [miĉinjei], lia edzino estis Lenke Beniczkyné Bajza.
[eta|Ferenc Beniczky en [1900]]
Ferenc Beniczky http://mpgy.ogyk.hu/mpgy/alm/al_1886/17.htm  naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto, li estis entombigita en Zsámbok.

## Biografio 
Ferenc Beniczky estis edukita ĉefe hejme. Li vojaĝis en Eŭropo inter 1854-1861. Li edziĝis en 1862. En 1868 li estis nomumita financa konsilisto kaj gvidanto de bieno en Gödöllő. En 1880 li estis nomumita parlamenta deputito, post 2 jaroj li iĝis ankaŭ departementestro, en 1884 subministro pri enlandaj aferoj. Inter 1888 kaj 1891 li estis nomumita teatrestro de la ŝtataj teatroj (tio signifis 2 teatrojn: Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj Budapeŝta Ŝtata Operejo). Ekde 1890 ĝis sia morto li estis departementestro de Pest-Pilis-Solt-Kiskun. Li ricevis hungarajn kaj eksterlandajn premiojn, krome li havis la titolojn vera interna sekreta konsilisto kaj imperiestra kaj reĝa ĉambelano.

## Memorigiloj 
* strato en Kecskemét http://utcakereso.hu/kecskemet-beniczky_ferenc_utca#p=16/19.69/46.9062&search-city0=Kecskem%C3%A9t&search-street0=Beniczky+Ferenc+utca&search-number0=hsz&search-aru=&icom-search-mode=1&icom-search-mode=2&icom-search-size-min=&icom-search-size-max=&icom-search-price-min=&icom-search-price-max=&icom-search-price-type=sale-huf&icom-search-rooms=&icom-search-floor-min=1&icom-search-floor-max=30&icom-search-terasz-meret=5&router_car_mode_leggyorsabb=false&router_car_mode_legrovidebb=false&router_cycle_mode_biztonsagos=false&router_cycle_mode_bator=false&router_active=%5Bobject%20Object%5D

## Fontoj 
* http://mek.oszk.hu/03200/03260/html/Index_elemei/Lonyay_cd_frameset/Navbar/Framesetek/Reszlet%20oldal/Labjegyzetek/Beniczky_Ferenc.htm
* http://www.kislexikon.hu/beniczky.html
* http://mek.oszk.hu/08700/08756/html/I/szin_I.0195.pdf
* http://epa.oszk.hu/00000/00030/02443/pdf/02443.pdf

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Béla Ernyey

**Béla Ernyey** [ernjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ernyey Béla** estas hungara, ankaŭ aŭstra aktoro, voĉoaktoro, verkisto. Lia nomo estas plej ofte ekster Hungario **Bela Erny**.

Béla Ernyey http://www.imdb.com/name/nm0259744/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Ernyey frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, kie lia instruisto estis József Antall. Li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1965. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Kisfaludy. Inter 1966 kaj 1974 li apartenis al Gaja Teatro, kie li havis rolojn dramajn kaj muzikalajn. Li akiris aŭstran ŝtatanecon kaj ekde 1974 li havis rolojn precipe en teatroj de Vieno kaj Munkeno.

Ernyey en 1964 (kiel studento) li debutis en filmo. Baldaŭ konstante li havis ankaŭ filmajn rolojn. Pli malofte li havis hungarajn filmajn rolojn dum la Viena periodo, sed samtempe li havis rolojn en aŭstraj-germanaj filmoj.

Li ricevis plurajn hungarajn premiojn. Li edziĝis trifoje, la unua edzino naskis filinon.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Ferenc Molnár: *Játék a kastélyban* - Ádám
* William Somerset Maugham: *Szíhház* - Tom Fennel
* Tibor Déry-Gábor Presser: *Képzelt riport egy amerikai pop-fesztiválról* (muzikalo)
* diversaj germanlingvaj roloj en Vieno kaj Munkeno

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Patyolat akció* (1965)
* *Frau Wirtin hat auch einen Grafen* (1968)
* *Bob herceg* (1973); poste ankaŭ televizia filmo
* *Rosemaries Tochter* (1976)
* *Az élet muzsikája – Kálmán Imre* (1984)
* *Marie Ward – Zwischen Galgen und Glorie* (1985)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Princ, a katona* (serio, kiu portis tutlandan konatecon)
* *Mein Onkel Benjamin* (1973)
* *Detektivbüro Roth* (serio, 1986)
* *Die Stadtindianer* (serio, 1994)
* *Dunai zsaruk (SOKO Donau)* (2005)

## Propraj televiziaj programoj 
* *Karoussel* (ORF–ZDF)
* *Sztárleltár* (Hungara Televizio)
* *Hölgyválasz* (Hungara Televizio)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Timothy Dalton, Burt Lancaster, Steve Martin, Michel Serrault kaj aliaj

## Elektitaj libroj 
* *Az álmok veszélyes dolgok* (membiografio  1987)
* *Träume sind gefährlich* (membiografio  1999)
* *Hölgyválaszaim* (intervjuoj  2002)
* *Curva pericolosa* (romano  2003)
* *Ünnepek és hétköznapok* (kuirlibro)  2011)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* datenoj kun foto
* http://port.hu/adatlap/szemely/ernyey-bela/person-16645
* http://www.magyarvagyok.hu/videok/listak/zene/27419-Ernyey-Bela/

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj muzikalkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Batalo de Nederlando

[eta|[Roterdamo post la germana bombardado.]]
La **Batalo de Nederlando** () estis parto de la (), nome la Germana invado de la Malaltaj Landoj (Belgio, Luksemburgo, kaj Nederlando) kaj Francio dum la Dua Mondmilito.

La batalo daŭris de la 10a de Majo 1940 ĝis la ĉefaj nederlandaj fortoj kapitulacis en la 14a. Nederlandaj trupoj de la provinco Zelando plu rezistis kontraŭ la *Wehrmacht* ĝis la 17a de Majo kiam Germanio kompletigis okupadon de la tuta lando.

La Batalo de Nederlando estis unu el la unuaj ĉefaj uzoj de paraŝutistoj kiuj okupis ŝlosilajn celojn antaŭ la surgrundaj trupoj atingis la areon. La germana *Luftwaffe* uzis paraŝutistojn por la kapto de kelkaj ĉefaj flughavenoj en Nederlando en kaj ĉirkaŭ ŝlosilaj urboj kiaj Roterdamo kaj Hago por rapide kontroli la landon kaj haltigi la nederlandajn fortojn.

La batalo finis tuj post la detruega bombardado de Roterdamo fare de la Germania Luftwaffe kaj la posta minaco fare de la Germanoj por bombadi aliajn grandajn nederlandajn urbojn se la nederlandaj trupoj malakceptis kapitulacon. La nederlanda generala stabanaro sciis ke ĝi ne povos haltigi la bombardadon kaj kapitulacis por eviti ke aliaj urboj suferu la saman sorton. Nederlando restis sub germana okupado ĝis 1945, kiam la lasta nederlanda teritorio estis liberigita.

## Rezultoj
* Oni ĉirkaŭkalkulis du mil mortojn en ĉiu el la flankoj.
* Germana okupado de Nederlando.
* Kreado de la *Reichskommissariat Niederlande*
* Nuligo de la nederlanda militistaro el la kontinenta eŭropa militejo.
* La nederlanda registaro iris al ekzilo en Britio.

## Bibliografio
* Amersfoort, Herman; Kamphuis, Piet, eds. (2005), Mei 1940 — De Strijd op Nederlands grondgebied, Den Haag: Sdu Uitgevers, ISBN 90-12-08959-X
* Schulten, C.M.; Theil, J. (1979), Nederlandse Pantservoertuigen, Bussum: Unieboek BV, ISBN 90-269-4555-8
* Star Busmann, C.W. Partworks and Encyclopedia of World War II
* Hooton, E.R. (2007), Luftwaffe at War, Volume 2; Blitzkrieg in the West 1939–1940, London: Chevron/Ian Allen, ISBN 978-1-85780-272-6
* Jentz, Thomas L. (1998), Die deutsche Panzertruppe 1933–1942 — Band 1, Wölfersheim-Berstadt: Podzun-Pallas-Verlag, ISBN 3-7909-0623-9
* Frieser, Karl-Heinz (2005), Blitzkrieg-Legende — Der Westfeldzug 1940, R. Oldenbourg Verlag München

Nederlando
Nederlando
Kategorio:Bataloj en 1940
Internacia brakumtago

La **internacia brakumtago** estas ĉiujara internacia tago de brakumoj kiu okazas la 21-an de januaro. En la jaro 1986 Kevin Zaborney iniciatis tagon dediĉitan al la brakumo ĉar li opiniis, ke la periodo inter la 1-a de januaro kaj la 14-a de februaro estas tro deprima.

En 1986 ankaŭ okazis la unua brakumtago en Usono, post kiam la brakum-iniciato rapide internacie disvastiĝis interalie al Aŭstralio, Britio, Germanio aŭ ankoraŭ Pollando, Francio, Nederlando.

## Brakumejoj 
Eĉ ekestas profesiaj brakumejoj tra la mondo, ĉar en la interreta epoko multaj homoj spertas multan streson kaj tempopremo pro troa laboro. Ankaŭ rilatoj ne malofte fariĝis iom pli senpersonaj. Tial homoj klopodas rekonekti unu al la aliaj. La unua brakumejo ekestis en Usono kie nun jam estas pluraj. Ekzistas almenaŭ unu brakumejo en Kanado kaj unu en Eŭropo, nome en Amsterdamo. Ĉi lasta fakte estas brakumejo-masaĝejo kie oni ekzemple voĉlegas al klientoj el la brakumo-sutra libro aŭ kie eblas veni por brakumi sur speciala kuseno kiu alprenas la formon de la korpo. Klientoj estas ĉiugeneraciaj homoj kiuj sopiras al pli da brakumoj kaj senseksa korpotuŝo. Brakumo alportas senton de bonfarto ĉar ĝi liberigas oksitocinon, kiu provokas senton de amo. Viziti brakumejon povus esti konsiderata kiel ebleco por pliriĉigi ies senso-sperton. En ripozo-zorgejoj brakumoj taŭgas por montri veran, personan atenton kaj helpas kontraŭbatali solecon.

## Brakumokulturo kaj Esperanto 
Por iuj saluti en Esperanto aŭ diverslingve ne sufiĉe esprimas signifoplene la salutadon. Tial en iuj Esperanto-aranĝoj okazas ke iu krom salutvorto volas esprimi koran amikecon en formo de brakumo kaj amikumado. Dum Esperanto-renkontiĝoj en Belgio eblis vidi brakumantojn kaj iu portis T-ĉemizon kun la vorto knuflo. Ŝajne ili volis proponi la vorton "knuflo" por brakumo.

## Vidu ankaŭ 
* Brakumo
* Senpagaj Brakumoj
* Internacia tago de amikeco
* Kampanjo Senpagaj Brakumoj
* Salutogestoj
* Masaĝo

## Referencoj 
Kategorio:Internaciaj tagoj
Kategorio:Januaro
Kategorio:Aperis en 1986
Kategorio:Sociaj movadoj
William Lee

**William LEE** (naskiĝis en 1563, mortis en 1614) estis angla kleriko kaj inventinto kiu konceptis la unuan trikmaŝinon en 1589. Lia maŝino restis en uzo dum jarcentoj, kaj ankaŭ la modernaj industriaj trikmaŝinoj principe funkcias laŭ lia modelo. komparu la anglalingvan tekston "William Lee" en la *Encyclopædia Britannica*. 

William Lee naskiĝis en la vilaĝo de la paroĥo *Calverton* en Nottinghamshire. Li eniris la kolegion ''Christ's College* de la universitato de Kembriĝo en 1579 kiel kolegie subtenata studento kaj diplomiĝis en *St John's College* en 1582. 

Kiel studento li edziĝis. Ĉar lia profesio kiel paroĥa pastro estis malmulte salajrata, la edzino devis kontribui al la familiaj enspezoj per trikado de ŝtrumpoj. William Lee cerbumis pri maŝino kiu trikus pli rapide ol homo kaj havis la ideon kurbigi plurajn pintojn de trikaj stangetoj al miniaturaj hokoj. En 1589 li povis prezenti la unuan bone funkciantan trikmaŝinon por ŝtrumpoj,, kiu laboris sesoble pli rapide ol sperta trikistino. Tamen li ne ricevis patenton pri lia inventaĵo, ankaŭ ne pri posta plibonigita versio.

En junio 1600 li partneriĝis kun la kunentreprenisto *George Brooks*, sed tiu mallonge post tio estis ekzekutita. Sekve William Lee kun sia frato James kaj kun la familio elmigris al Francio, kie la franca reĝo Henriko la 4-a atribuis al li patenton. Li malfermis trikan manufakturon en Rouen. En 1610 li starigis ekonomian partnerecon kun la tukovendisto *Pierre de Caux''. Post la morto de la reĝo Henriko la 4-a en 1610 lia patento ne plu estis atentata, do senĝene kopiata fare de konkuraj manufakturoj, kaj William Lee mortis en malespero. Lia frato James post la morto de Williams en 1614 retranslokigis la maŝinojn al Anglio kaj fondis novan manufakturon proksime de Nottingham. Li estis tie pli sukcesa kaj povis disvastigi la trikmaŝinon ne sole en Anglio sed ankaŭ en ceteraj eŭropaj landoj. 

## Referencoj 
Kategorio:Angla klerikaro
Kategorio:Britaj inventistoj
Rachel Félix

**Élisabeth Rachel Félix** aŭ *Elizabeth Rachel Félix*, ankaŭ literumata *Élisa Rachel Félix* kaj *Élisabeth Félice Rachel*, artiste kutime nur nomata **Rachel** aŭ *Mademoiselle Rachel* (naskiĝis la 21-an de februaro 1821 en Mumpf, Kantono Argovio, Svislando; mortis la 3-an de januaro 1858 en Le Cannet, departemento Alpes-Maritimes de suda Francio), estis franca-juda aktorino. Ŝi estis konsiderata unu el la plej elstaraj tragediaj aktorinoj de sia epoko, kaj interalie estis idealo por Sarah Bernhardt.eta|portreto inter 1841 kaj 1845 fare de *William Etty*

## Junaĝo 
Kvankam ŝi naskiĝis en Svislando, ŝi ne havis svisan ŝtatanecon: la gepatroj estis migrantaj judaj artistoj kaj komercistoj. Rachel naskiĝis kiel dua plej aĝa filino de la familio, dum vojaĝo de Germanio al Francio, en gastejo. Origine la familio devenis el Alzaco kaj krom la franca lingvo ankaŭ parolis la germanan kaj la alemanan dialekton de la germana.

En 1827 la familio ekloĝis en Liono kaj tie havis malgrandan vendejon. Por kontribui al la familiaj enspezoj, Rachel kun la pli aĝa fratino Sarah kantis kanzonojn kaj recitis fablojn surstrate kaj pli poste en muzikaj kafejoj. La malgranda kaj delikata knabino impresis per nekutime klara kaj esprimoplena voĉo. Gvidanto de pariza altlernejo pri kantado konsciiĝis pri ŝia talento kaj instigis la familion translokiĝi al Parizo, kie ĝi trovis novan loĝejon en juda kvartalo. Per financa helpo de mecenatoj Rachel povis frekventi aktoran altlernejon kaj krom deklamado ankaŭ lernis legi kaj skribi.

[eta|maldekstra|Rachel Felix (litografio de [Joseph Kriehuber, 1850)]]

## Aktora kariero 
Ekde 1837 ŝi unue en la teatro *Théâtre du Gymnase Marie Bell* surscenigis malsignifajn rolojn, sed teatrokritikistoj ekkonsciiĝis pri ŝia aktora talento. En 1838 ŝi debutis per ĉefa rolo en la renoma *Comédie Française*: ŝia brila kaj memfida interpreto de la rolo *Camille* en la tragedio *Horace* de Pierre Corneille dumnokte igis ŝin esti "nova stelulo en la pariza teatra ĉielo".

eta|statuo pri ŝi en Berlino
Post pliaj grandaj sukcesoj en Parizo ŝi turneis tra la tuta Eŭropo kaj ĉie estis entuziasme celebrata. En Vieno ŝin akceptis la imperiestro, en Sankt-Peterburgo la caro. Ŝia aktorado en Londono antaŭ la reĝa familio en 1841 estis pinta socia evento. En 1852 la reĝo de Prusio okaze de ŝia aktorado en Berlino starigis statuon honore al ŝi sur la parka "pava insulo" en la lago *Wannsee* de la urbo. Kopioj de ŝia busto estis en la tuta Eŭropo venditaj kiel suveniroj. En Rusio vendiĝis parfumoj je ŝia nomo, kaj post ŝia morto en 1859 eĉ trikmaŝino ricevis ŝian nomon, ĉar ŝi popularigis la skarpojn fabrikitajn sur ĉi tiu maŝino.

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Judaj aktoroj
Kategorio:Francaj judoj
Danilo Petrucci

**Danilo PETRUCCI** (naskiĝis la 24-an de oktobro 1990 en Terni) estas itala motorciklisto.

Komencis en MotoGP en 2012 per Ioda. En 2015 ŝaltilas al la Ducati, kontraktita el Pramac Racing.

## Rezultoj en MotoGP 
## Notoj 
Kategorio:Italaj motorciklistoj
Kategorio:Pilotoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
Büdesheim (apartigilo)

**Büdesheim** estas la nomo de jenaj lokoj:

* Büdesheim, komunumo en la distrikto Eifel Bitburg-Prüm en Rejnlando-Palatinato
* urboparto de Bingen am Rhein en la distrikto Mainz-Bingen en Rejnlando-Palatinato, vidu ankaŭ Büdesheim (Bingen am Rhein)
*komunumparto  de la komunumo Schöneck en la distrikto im Main-Kinzig en Hesio, vidu Büdesheim (Schöneck)
* parto de la komunumo Erbes-Büdesheim en la distrikto Alzey-Worms en Rejnlando-Palatinato 

Kategorio:Geografio de Germanio
Büdesheim (Bingen am Rhein)

**Büdesheim** (en loka dialekto *Biddesshem*) estas urboparto de Bingen am Rhein en la distrikto Mainz-Bingen kaj situas ĉe la rivero  Nahe.

## Geografio 
La urboparto  Büdesheim situas en la suda parto de Bingen, ĉe la monto Scharlachberg, parto de la monto Rochusberg. Antaŭ al enkomunumigado al Bingen ĝi portis la nomon  „Büdesheim am Scharlachberg“.

## Historio 
Trovitaĵoj el la kelta kaj romia tempoj konfirmis, ke tiam jam loĝis homoj sur la hodiaŭa teritorio de Büdesheim, la nomparto *-heim* dokumentas, ke temas pri franka setlejo el la 5-a jarcento. En dokumento el la jaro 779 p.K. reĝo Karolo la Granda donacis al la Abatejo de Fulda plurajn vitkultivejojn en Büdesheim. En 843 p.K. en la Traktato de Verdun Ludoviko la Germano donacis krom Büdesheim ankaŭ Bingen per la Verona donaco. En 983 Büdesheim ricevis donace Bingen kaj la vilaĝojn ĉirkaŭajn.

## Kulturo kaj vidindaĵoj 
* Evangelia preĝejo
* Katolika preĝejo St. Aureus kaj Justina
* Urbodomo de  Büdesheim
* Naskiĝdomo de Stefan George
* "Domo de la 100 fenestroj"
* Vinarealoj de Büdesheim: Bubenstück, Osterberg, Scharlachberg, Schelmenstück, Schwarzenberg, Schlossberg Schwätzerchen
* Vininstrupado
* En la urboparto Büdesheim estas strato nomata "**Esperantostraße**".

## Najbaraj komunumoj kaj lokoj  
* Münster-Sarmsheim
* Ockenheim
* Bingen am Rhein
* Dromersheim
* Kempten am Rhein

## Eksteraj ligiloj 
* www.bingen-buedesheim.de ()
* Geschichtliche Informationen zu Büdesheim bei regionalgeschichte.net

Kategorio:Bingen am Rhein
Kategorio:Rejnhesio
Kategorio:Iamaj komunumoj de Rejnlando-Palatinato
Hôtel de Ville de La Courneuve (Tramtransporto en Parizo)

**Hôtel de Ville de La Courneuve** estas haltejo de Tramvojo T1 situanta en komunumo La Courneuve (departemento Seine-Saint-Denis).

## Proksime 
* Urbodomo de La Courneuve

## Interkonektoj 
*  RATP 249

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T1
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* La Courneuve

## Eksteraj ligiloj 
* T1 RATP

## Tradukfonto 
Kategorio:Tramtransporto en Parizo T1
Kategorio:La Courneuve
Imperiestro-Frederiko-turo

**Kaiser-Friedrich-Turm**  aŭ  tradukite ‚** (Imperiestro Frederiko-turo)** estas la nomo de jenaj turoj en Germanujo:

* Imperiestro Frederiko-turo (Altendorfer Berg), elrigardoturo sur la monto Altendorfer Berg apud Einbeck, Landkreis Northeim, Malsupra Saksio
* Imperiestro Frederiko-turo (Biesenthal), elrigardoturo apud Biesenthal, distrikto Barnim, Brandenburgo
* Imperiestro Frederiko-turo (Bingen), elrigardoturo sur la monto Rochusberg en Bingen am Rhein, distrikto Mainz-Bingen, Rejnlando-Palatinato
* Imperiestro Frederiko-turo (Hagen), elrigardoturo apud Haspe en la sendistrikta Hagen, Nordrejnlando-Palatinato
* Imperiestro Frederiko-turo (Oderberg), en la dua mondmilito detruita elrigardoturo apud Oderberg, distrikto Barnim, Brandenburgo
* Imperiestro Frederiko-turo (Vallendar), elrigardoturo apud Vallendar, distrikto Mayen-Koblenz, Rejnlando-Palatinato

Kategorio:Turoj
Kategorio:Monumentoj en Germanio
Evakuado

eta|Piktogramo por indiki la direkton por evakuado.
eta|maldekstre|Piktogramo por indiki la lokon kien oni devas koncentriĝi post evakuado por kontroli ke ĉiuj estas sekurigitaj.
**Evakuado** (latine *evacuare*‚ ago malplenigi), estas la "malplenigo de areo je homoj". Tio utilas kaj gravas okaze de akcidento, incendio aŭ alia urĝa situacio. En grandaj (loĝejaroj) kaj gravaj konstruaĵoj (muzeoj, fabrikoj), devas esti precizaj proceduroj establitaj por garantii la procezon evakui.

Kategorio:Sekureco
Kategorio:Signaloj
Slotervaart (kvartalo)

**Slotervaart** () estas kvartalo en la plej okcidenta parto de Amsterdamo, Nederlando. Ĝi estis desegnita kiel *ĝardenurbo* (*tuinstad*). La areo estas nomita laŭ la Kanalo Slotervaart. La unuaj domoj estis konstruitaj en 1955.

Ĝuste ekster la loĝeja areo estas hospitalo, nome *Slotervaartziekenhuis* (ekde 1976), kaj la *Nederlands Kanker Instituut* (NKI) (ekde 1979).

Ekde 1990 Slotervaart estis parto de la "stadsdeel" *Slotervaart-Overtoomse Veld*, kiu estis renomita en 2004 pli mallonge kiel Slotervaart. En 2010, tamen, tiu kvartalo estis kunigita kun ĉirkaŭaj kvartaloj en la pli granda kvartalo Nieuw-West.

File:Bridge over Slotervaart.JPG|Ponto super la kanalo Slotervaart
File:Sloterhof 022.jpg|Loĝejaro *Sloterhof*
File:PC Calandlaan.JPG|Loĝejaro Pieter Calandlaan
File:Slotervaart ziekenhuis Amsterdam 5.jpg|Slotervaartziekenhuis

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Amsterdamo
Kategorio:Urbaj kvartaloj de Nederlando
Salamija

**Salamija,** arabe: **سلمية‎‎,** angle **Al-Salamiyah** laŭ alia transskribo **Salamiyah** estas urbego en okcidenta Sirio en Gubernio Hama en la samnoma distrikto. La urbego estas centro de sepimamismo. La grandurbo estas ŝerce nomita la "patrino de Kairo", ĉar ĉi tie naskiĝis fondinto de kaliflando de Kairo.
eta|maldekstre|Vojo en Salamija
eta|Ĉefstrato de Salamija
eta|Pordo en Salamija

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Supermara alteco: 475 m
* Loĝantaro: 110,683 en 2013
* Horzono: UTC +2 (somere UTC +3)
* Telefonkodo: 33
* 

## Geografio 
Salamija situas en okcidenta parto de la lando sur montetaro. Hamao troviĝas 30, Homs 44, Tartus 107, Idlib 108, Latakio 128, Halepo 132, Duma 170, Damasko 182, Ar-Raka 206, Dair az-Zaŭr 284 km.

## Historio 
eta|maldekstre|Maŭzoleo en Salamija
Salamija estas pratempa urbo, kiu unue estis konata dum la babilonaj tempoj en 3500 a.K. La urbo apartenis al Sumero (3000 a.K.), poste amoridoj (2400 a.K.), arameoj (1500 a.K.), nabateanoj (500 a.K.) vivis tie ĉi. Asirio detruis la urbon en 720 a.K. Post la rekonstruo ĝi jam apartenis al la Romia Imperio. Dum dominado de la Orientromia Imperio la urbo estis kristana centro. Denova urbodetruo okazis fare de persoj en 637. La urborekonstruo okazis jam dum la islama epoko kaj la urbo estis grava komerca centro. En la sekvaj jarcentoj la urbo estis ankaŭ sekreta centro de sepimamistoj. En 903 ribelantoj detruis la triafoje la urbon. En la sekvaj jarcentoj Salamija estis forlasita aŭ estis nur vilaĝo. En 1849 kun permeso alvenis semimanistaj enmigrantoj, en 1861 la iama urbo estis agrikultura vilaĝo. En 1919 alvenis la lastaj enmigrantoj. Nuntempe tie estas la plej granda loĝantarcentro de semimanistoj en la araba mondo.

La loĝantoj partoprenis multajn protestojn dum la enlanda milito, sed la registaro plejparte evitis uzi rektan perforton kontraŭ la manifestacianoj. Ekde 2013 la urbo estis plurfoje bombardita.

## Ekonomio 
Salamija estas agrikultura centro.
eta|Moskeo en Salamija

## Trafiko 
El Salamija kuras 4 vojoj, la pli gravaj al Hamao kaj Homs.

## Vidindaĵoj 
* turka banejo
* kastelo el la romia erao
* urbomuroj
* moskeoj
* restaĵoj de romiaj kanaloj, utiligitaj por la agrikulturo

## Fontoj 
* WikiTrans
* mapo, distancoj 
* oficiala paĝo

Kategorio:Urboj de Sirio
Protestoj de Nieuwmarkt

eta|La protestoj de Nieuwmarkt la 24an de Marto, 1975.
La **protestoj de Nieuwmarkt** (nederlande: *Nieuwmarktrellen*), reference ankaŭ al la Amsterdam-metroaj protestoj, estas serio de gravaj tumultoj en la kvartalo Nieuwmarkt de Amsterdamo. La 24an de marto kaj la 8an de aprilo, 1975, la protestoj kontraŭ la planita detruego de hejmoj transformiĝis en kontraŭstaroj kontraŭ la municipa polico. La hejmoj estis konsiderataj de loĝantoj kaj de protestantoj kiel en bona kondiĉo, sed ili estis devintaj lasi vojon por la konstruo de la tunelo de Orienta Linio de la Metroo de Amsterdamo. Tio estis necesa ĉar la konstruo de 3,5 km longa tunelo estis farita ĉefe per enmetado de grandaj skatolegoj de cemento. Kiel rezulto de la tumultoj, la urba konsilantaro de Amsterdamo decidis abandoni pliajn planojn por aldonaj metrolinioj. 

En 1980, estis malfermita la metrostacio . Ĝi estis dekorata per kvin artaĵoj kreitaj memore de la tumultaj tempoj.

## Referencoj
Kategorio:1975 en Nederlando
Kategorio:Amsterdamo
Kategorio:Insurekcioj
Kategorio:Konfliktoj en 1975
Zuidas

**Zuidas** (laŭvorte *Suda Akso* en nederlanda) estas rapide disvolviĝanta negoca distrikto en la urbo Amsterdamo Nederlando. La Zuidas estas konata ankaŭ kiel 'Financa Mejlo'. Ĝi kuŝas inter la riveroj Amstel kaj *Schinkel* laŭlonge de ĉirkaŭvojo A10. La plej grandaj influoj por la disvolvigo de Zuidas estas La Défense en Parizo kaj Canary Wharf en Londono. Laŭ grando ĝi povas esti komparata kun la Noordruimte/Espace Nord en Bruselo.

## Bildaro 

Dosiero:INGHouse1.jpg|Sidejo de ING, kromnome *La ŝuo*
Dosiero:Toyo Ito-1-.JPG|Turo Ito
Dosiero:TheRock Zuidas.JPG|La Roko
Dosiero:Viñoly_Tower_00341.JPG|Turo Viñoly
Dosiero:WTC Amsterdam - panoramio.jpg|WTC Amsterdamo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Amsterdam Zuid (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Zuidas, retejo de la urbo Amsterdamo

Kategorio:Geografio de Amsterdamo
Kategorio:Urbaj kvartaloj de Nederlando
Eugène Boudin

**Eugène-Louis Boudin** (naskiĝis  en Honfleur (Calvados), mortis  en Deauville (Calvados)) estis franca pentristo. Li estis unu el la unuaj francaj pentristoj kiuj pentris pejzaĝojn ekster ateliero. Granda marpentristo, li estas konsiderata unu el la antaŭuloj de impresionismo.

## Ŝlosilaj datoj 
* 1824: Eugène Boudin naskiĝis en Honfleur en familio de maristoj.

* 1844: 20-jaraĝa, li fondis kun asociito propran butikon de paperisto-framisto kie li ekspoziciis verkojn de trapasantaj artistoj.

* 1851: Urbo Havro atribuis al li tri-jaran stipendion por studi pentradon en Parizo.

* 1859: Eugène Boudin konatiĝis kun Charles Baudelaire kiu antaŭsentis la genion de la artisto. Lia amikeco kun Claude Monet kaj Johan Barthold Jongkind estis ankaŭ same determina.

* 1898: li forpasis en Deauville, 74-jaraĝa. La saman jaron, Galerio Durand-Ruel ekspoziciis 49 el liaj pentraĵoj en Novjorko.

## Bildgalerio 

Les_vaches_boudin.jpg|Pejzaĝo kun bovinoj (1881)
Eugène Boudin Le Pardon à Sainte-Anne-la-Palud (vers 1858).jpg|Pardon-pilgrimo en Sainte-Anne-la-Palud (ĉ. 1858)
Eugène Boudin 002.jpg|Atlantika marbordo en Bénerville (1897)
Eugène Boudin 003.jpg|Plaĝo de Trouville (1864)
Eugène Boudin La jetée de Deauville 1869.jpg|Ĝeto de Deauville (1869)
Eugène Boudin 008.jpg|Portrieux (Saint-Quay-Portrieux) (1874)
Eugène Boudin 009.jpg|Mar-haveno (ĉ. 1870)
Eugène Boudin 011.jpg|Plaĝo de Trouville (1868)
Eugène Boudin 012.jpg|Plaĝo de Trouville (1863)
Bathing Time at Deauville-1865-Eugène Boudin.jpg|Ban-tempo en Deauville (1865)
Eugène Boudin, Entrée des jetées du Havre par gros temps, 1895.jpg|Enirejo de ĝetoj de Havro en malbela vetero (1895)
P1350238 Angers musee BA Boudin port Camaret rwk.jpg|Haveno de Camaret (1872)

## Eksteraj ligiloj 
* www.musees-honfleur.fr

Kategorio:Francaj pentristoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Francaj impresionismaj pentristoj
Kategorio:Pejzaĝistoj
Kategorio:Marpentristoj
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Saint-Vincent
Mátyás Giricz

**Mátyás Giricz** [mAtjAŝ giric], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Giricz Mátyás** estas hungara reĝisoro, teatrestro. Lia edzino ekde 1973 estas Ágnes Gyarmathy, kiu naskis filon.

Mátyás Giricz https://hu.wikipedia.org/wiki/Giricz_M%C3%A1ty%C3%A1s naskiĝis la  en Endrőd.

## Biografio 
Mátyás Giricz jam en 1950 havis postenon en malgranda teatro en Budapeŝto. Li studis en Teatra kaj Filma Altlernejo en la jaroj 1950-1951, poste en Moskvo li akiris diplomon en 1956. Li estis reĝisoro, poste ĉefreĝisoro de Teatro Kisfaludy (iomete pli frue) inter 1955-1963. En la sekvanta teatrojaro li estis ĉefreĝisoro kaj teatrestro de Teatro Gárdonyi Géza, poste li nur reĝisoradis en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) du jarojn. Inter 1966 kaj 1971 li estis ĉefreĝisoro de Teatro Csokonai (Debrecen), inter 1971-1979 li estis teatrestro de Nacia Teatro (Szeged). Depost 1979 li havis reĝisorajn taskojn en Budapeŝto. Li multe strebis por la malgrandaj provincaj teatroj kaj studioj. 

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* William Shakespeare:
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* (1957)
** Otelo (1960)
** Romeo kaj Julieta (1992)
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* (1958, 1968-1969)
* Tibor Déry-Gábor Presser: *Képzelt riport egy amerikai pop-fesztiválról* (1974-1975)
* Imre Madách: La tragedio de l' homo (1977)

## Fontoj 
* http://port.hu/adatlap/szemely/giricz-matyas/person-475585
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Judit Gombár

**Judit Gombár,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gombár Judit** estis hungara kostumisto, dekoraciisto, universitata instruisto. Ŝia edzo estis Iván Markó.

Judit Gombár http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz08/171.html naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Győr.

## Biografio 
Judit Gombár frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi studis 2 jarojn en Teatra kaj Filma Altlernejo inter 1955–1957.  Dum la studentaj jaroj ŝi ricevis rolojn en provincaj teatroj. Ŝi plulernis en Industriarta Altlernejo, ŝi akiris kostumistan diplomon en 1963. Inter 1958-1963 ŝi estis kostumisto en Nacia Teatro (Pécs), kie ŝi konatiĝis kun la baleto. Ŝi konstante havis taskojn ankaŭ en aliaj teatroj, en filmoj. Ekde 1972 ŝi translokiĝis al Bruselo, kie ŝi faris baletajn laborojn apud Maurice Béjart por Iván Markó. Ili faris turneojn al Montekarlo, Parizo, Tokio. Hejmenvenintaj en 1979 ili fondis baletan trupon en Győr, ŝi estis nomumita "eterna membro". En la lernojaroj 1991 kaj 1992 ŝi estis lernejestro de arta mezlernejo en Győr. En 1992 ŝi pensiuliĝis, tamen ŝi restis aktiva. Ŝi instruis en pluraj lokoj, ekzemple ŝi estis privata profesoro de Hungara Dancarta Altlernejo. Ŝi ricevis 7 premiojn inter 1984-2016.
  
## Elektitaj teatraj kostumaj kaj dekoraciaj laboroj 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta (1978)
** Reĝo Lear (1989)
** Somermeznokta sonĝo (1991)
** Makbeto (1992)
* Imre Madách: La tragedio de l' homo (1988)
* Tibor Déry-Gábor Presser: *Képzelt riport egy amerikai popfesztiválról* (1993)

## Elektitaj teatraj kostumaj laboroj 
* Rostand: Cyrano de Bergerac (1962)
* Ŝekspiro:
** Hamleto (1964)
** La gajaj edzinoj de Windsor (1964)
** Rikardo la 3-a (1964)
* Gaetano Donizetti: *Lucia di Lammermoori* (1965, 1970, 1980, 1986, 1988, 1994, 2000, 2006)

## Elektitaj laboroj en filmoj 
* *Kötelék* (1968)
* *Irgalom* (1973)
* *Peer Gynt* (1988)
* *Az a nap a mienk* (2002)

## Pupteatraj laboroj 
* Sullivan: *A Mikádó* (2007)
* Goethe: *Faust* (2009)
* Fratoj Grimm: *Csipkerózsika* (2010)

## Kelkaj aliaj laboroj 
* *Szerelmem, Josephin!* (aŭtoro kaj reĝisoro, 1996)
* Innocent-Kállai-Szenes: *Tavaszi keringő* - Éva (aktoro)

## Elektitaj disĉipoj 
* Krisztián Máté

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj kostumistoj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Moto2

La **Moto2** estas klaso intera de MotoGP. Enkondukita anstataŭigante la kategorion Klaso 250. La delokiĝo estas 600 cm³.

Kategorio:Moto2
Kategorio:Motorcikloj
Stade Géo André (Tramtransporto en Parizo)

**Stade Géo André** estas haltejo de Tramvojo T1 situanta en komunumo La Courneuve (departemento Seine-Saint-Denis).

## Proksime 
* Stadiono Géo André

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T1
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* La Courneuve

## Eksteraj ligiloj 
* T1 RATP

## Tradukfonto 
Kategorio:Tramtransporto en Parizo T1
Kategorio:La Courneuve
Liberiga Tago (Nederlando)

[eta|upright|Muzikfestivalo de la Liberiga Tago 2008 en [Zwolle.]]
En Nederlando, **Liberiga Tago** () estas celebrata ĉiujare la 5an de Majo por marki la finon de la okupado fare de Nazia Germanio dum la Dua Mondmilito.

La lando estis liberigita ĉefe fare de la Unua Kanada Armeo, kiu inkludis aldone al kanadaj fortoj la 1an Britan Korpuson, kaj la 1an Polan Divizion, same kiel, je diversaj momentoj, trupojn el Usono, Belgio, Nederlando kaj Ĉeĥoslovakio. Partoj de la lando, aparte la sudoriento, estis liberigita de la Brita Dua Armeo, kiu inkludis usonajn kaj polajn aerfortojn, (por la Operaco Market Garden) kaj francajn aerfortojn (por la Operaco Amherst). La 5an de Majo 1945, la kanada generalo Charles Foulkes kaj la germana Ĉef-komandanto Johannes Blaskowitz atingis interkonsenton pri la kapitulaco de la germanaj fortoj en Nederlando en la Hotelo Wereld en Wageningen. Unu tagon poste, la kapitulaca dokumento estis subskribita en la aŭditorio de la Universitato de Wageningen, tute apude.

Post la liberigo en 1945, oni rememoris la Liberigan Tagon ĉiun kvinan jaron. Fine, en 1990, tiu tago estis deklarita nacia festo, kaj la liberigo estas de tiam rememorata kaj celebrata ĉiun jaron.

La 4an de Majo, la nederlandanoj havas la "Dodenherdenking," Rememoro de la mortintoj en Nederlando pri la personoj kiuj estis mortigitaj dum agado dum la Dua Mondmilito kaj en militoj ĝenerale. Estas ankaŭ rememoraj kunvenoj en urboj de la tuta lando, el kiuj la plej bone konata okazas ĉe la Nacia Monumento en la Placo Dam en Amsterdamo kaj en la Waalsdorpervlakte en la dunoj ĉe Hago, unu el la fifamaj Naziaj ekzekutejoj. Tra la tuta lando, oni celebras du silentominutojn je la 8a matene. La 5an de Majo, la liberigo estas celebrata kaj okazas festivaloj ĉe multaj lokoj en Nederlando, kun paradoj de veteranoj kaj 14 muzikfestivaloj tra la tuta lando.

## Vidu ankaŭ 
* Batalo de Nederlando
* Historio de Nederlando
* Liberiga Tago
* Dua Mondmilito

## Eksteraj ligiloj 
* Nationaal Comité 4 en 5 mei
* WWII: Liberation of the Netherlands - Canada at War
* 1st Polish armoured division liberating Netherlands 
* 4th Canadian armoured division liberating Netherlands 

Kategorio:Historio de Nederlando
Kategorio:Nederlando en la Dua Mondmilito
Kategorio:Nederlanda socio
Nederlando
Kategorio:Majo
Kastelo de Abony

La **Kastelo de Abony** aŭ pri la iama posedanto *Kastelo de Vigyázó* [vidjAzO] estas monumento historia en Hungario en urbo Abony.
eta|maldekstre|Fasado de la kastelo
## Historio 
En Abony estis konstruitaj pluraj kasteloj kaj nobeldomoj, el tiuj estis jam kelkaj malkonstruitaj. Ĉi tiun klasikisman kastelon konstruis familio Vigyázó en 1830. La kastelo baldaŭ estis trakonstruita. Post falo de la Hungara Sovetrespubliko en la kastelo estis torturitaj kelkaj komunistoj. En 1945 ĝi estis ŝtatigita, kiel ĉiuj kasteloj. En la sekvaj jardekoj diversaj kontoroj funkciis interne, eĉ en kelkaj ĉambroj ankaŭ restoracio funkciis. Post longa uzado la kastelo estas plene forlasita, ĝi jam estas iomete ruina.

## Konstruaĵo 
eta|Kastelo de Abony
La teretaĝa kastelo kun keloj situas sola kaj formas brikon. La fasado estas simetria, ties mezo reliefas kun 4 kolonoj. En supro de la kolonoj timpano (arkitekturo) etendiĝas, en la malsupro 5 ŝtupoj kuras. Ĉe la flankaj partoj estas ankaŭ po 1 enirejoj, unu el tio apartenis al la menciita restoracio. En la malantaŭa fasado la meza parto iomete reliefas, sed estas tie nur 3 fenestroj. Sur la ekstera muro estas legebla memortabulo pri la torturitaj komunistoj.

## Fontoj 
* http://www.kastelyok-utazas.hu/Lap.php?cId=28 
* http://muemlekem.hu/muemlek?id=6874

Abony
Kategorio:Abony
Rupert de Bingen

**Rupert de Bingen** (* ; †  apud Bingen) estas kristana sanktulo. Li estas patrono de Bingen-Bingerbrück kaj patrono de la pilgrimantoj. Lia memortago estas la 15-a de majo.

eta|ligna tabulo kun la pilgrimanto Rupert de Bingen en la paroĥa preĝejo Bingerbrück.

Laŭ legendo Rupert naskiĝis de la pagana Robolaus kaj la kristana princfilino Berta de Bingen kaj estis edukita post la morto de la patro laŭ la kristana kredo. En la aĝo de 15 jaroj li pilgrimis al Romo. Post sia hejmenreveno li konstruigis en sia hejmregiono sur la propraĵoj de la familio preĝejojn kaj domojn. Li vivis kun sia patrino sur monto apud la rivero Nahe-bordo. Li mortis en aĝo de 20 jaroj pro febro. Lia tombo estis en preĝejo.

La sankta Hildegard de Bingen, kiu tre honoris sanktan Rupert-on. Ŝi skribis biografion *Vita Sancti Ruperti* (Pri la vivo de Sankta Ruperto) kaj renovigis tiun preĝejon kaj konstruigis la monaĥejon Rupertsberg.

Ĝis la jaro 1631 la ostoj de Rupert troviĝis en tiu monaĥejo. Dum la Tridekjara milito ili estis savitaj fare de la tiea abatino  Anna Lerch von Dirmstein al Kolonjo respektive al Eibingen. En 1814 ili venis al la Rochusberg apud Bingen. Lia brako estas konservata kiel parto de la Rekviema Trezoro de Eibingen en la paroĥa preĝejo „Sankta Hildegard kaj Sankta Johano la Baptisto“ en Eibingen.

## Literaturo 
* Anne H. King-Lenzmeier: *Hildegard of Bingen: An Integrated Vision*. Liturgical Press, Colledgeville 2001, ISBN 0-8146-5842-3, S. 122.
* BBKL|archiveurl=https://web.archive.org/web/20051123071602/http://www.bautz.de/bbkl/r/rupert_v_b.shtml |band=8|spalten=1018-1021|autor=Werner Lauter|artikel=Rupert von Bingen
* Ernst Probst: *Hildegard von Bingen - Die deutsche Prophetin*. GRIN, München/Ravensburg 2010, ISBN 3-640-68859-7, S. 19, 20 & 52.

## Eksteraj ligiloj 
* Pfarrei St. Hildegard in Eibingen mit Informationen über Hildegard von Bingen, die Pfarrkirche sowie den Arm des Hl. Rupert

Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Bingen am Rhein
Kategorio:Viroj
Karel Abraham

**Karel ABRAHAM** (naskiĝis la 2-an de januaro 1990 en Brno) estas ĉeĥa motorciklisto.

Komencas en Klaso 125 en 2005 per Aprilia. En 2007 ŝaltilas en Klaso 250, iam per Aprilia. En 2010 konkurencas en Moto2 per RSV kaj FTR. En 2011 ŝaltilas en MotoGP, per Ducati de la teamo AB Motoracing. En 2013 kondukas ART, en 2014 kaj 2015 Honda. En 2016 konkurencas en Superbike. En 2017 konkurencas en MotoGP per Ducati de Aspar Team.

## Rezultoj en MotoGP 
## Notoj 
Kategorio:Ĉeĥaj motorciklistoj
Kategorio:Pilotoj
Zsuzsa Gordon

**Zsuzsa Gordon** [ĵuĵa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gordon Zsuzsa** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia origina familia nomo estis *Gartner*.

Zsuzsa Gordon http://www.imdb.com/name/nm0330678/bio naskiĝis la  en Budapeŝto (laŭ http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz08/185.html la naskiĝjaro estas 1930), ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zsuzsa Gordon devenis el juda familio. Ŝi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Teatra Akademio en 1949. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Pécs). Ekde 1952 ŝi apartenis al diversaj ĉefurbaj teatroj, ekzemple Gaja Teatro (1962-1968). Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1955-1983.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Molière: Tartufo - Marianna
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - Goneril
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* - Olivia
* József Katona: *Bánk bán* - reĝino Gertrudis
* George Bernard Shaw: *Pygmalion* - S-ino Higgins

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* ‘‘Mágnás Miska’‘ (1949)
* Budapeŝta printempo (filmo) (1955)
* ‘‘Micsoda éjszaka!’‘ (1958)
* ‘‘Fügefalevél’‘ (1966)
* ‘‘Jelbeszéd’‘ (1974)
* ‘‘Csudafilm’‘ (2005)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* ‘‘Próbáld meg daddy!’‘ (1959)
* ‘‘Az asszony beleszól’‘ (1965)
* ‘‘Hungária kávéház’‘ (1977)
* ‘‘Eszmélet’‘ (serio, 1989)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Juliette Gréco, Anouk Aimée, Marlene Dietrich kaj aliaj

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografieto kun fotoj

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Stacidomoj de RER de Francilio

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*  RER de Francilio + Kronologio de RER de Francilio
*  Transilien + Stacidomoj de Transilien
*  Metroo de Parizo + Listo de metrostacioj de Parizo
*  Tramtransporto en Parizo + Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
*  Busoj de RATP

## Tradukfonto 

RER de Francilio
Stacidomoj
János Sziládi

**János Sziládi** [jAnoŝ silAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sziládi János** estis hungara verkisto, eldonisto, teatrestro. Lia origina familia nomo estis *Szilágyi*.

János Sziládi http://mek.oszk.hu/00000/00019/html/sz/i012735.htm naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Sziládi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en pedagogia Altlernejo de Eger, fine li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1964. Post siaj studoj li laboris en teatra instituto, poste en ministerio pri eduko. Inter 1970 kaj 1974 li estis redaktoro de literatura revuo, poste de ĵurnalo. Li havis kulturan postenon en Hungara Socialista Laborista Partio 2 jarojn. Li estis teatrestro de la Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1979-1982, poste li estis eldonejestro.

## Elektitaj verkoj 
* *Reggeltől reggelig* (noveloj, 1975)
* *Tapsrend* (studoj, kritikoj, 1982)
* *Epizódok egy kétemeletes ház hétköznapjaiból* (romano, 1988)
* *Az elveszett falu meséi* (noveloj, 1990)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj eldonistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kim Ĝong-nam

**KIM Ĝong-nam** () (naskiĝis , mortis ) estis la plej aĝa filo de Kim Ĝong-il, la antaŭa estro de Nord-Koreio.

Li provis eniri Japanion uzante falsan pasporton en majo 2001. Tio estis por viziti Disneyland-on en Tokio. Tio kaŭzis la malaprobon de lia patro. La pli juna duon-frato de Kim Ĝong-nam, Kim Ĝong-un estis farita heredanto en septembro 2010.

En junio 2010, Kim Ĝong-nam donis mallongan intervjuon al *Associated Press* en Makao. Li diris al la ĵurnalisto ke li havis "neniun planon" por dizerti al Eŭropo. La gazetaro antaŭnelonge diris tion.

Li mortis . Li estis murdita per pikoj de venenitaj kudriloj en Internacia Flughaveno de Kuala-Lumpuro, Malajzio.

## Privata vivo 
La sudkorea ĵurnalo *Chosun Ilbo* diris ke Kim Ĝong-nam havas du edzinojn, almenaŭ unu amantinon, kaj plurajn infanojn. Lia unua edzino Shin Jong-hui (naskiĝinta ĉirkaŭ 1980) kaj ilia filo Kum-sol (naskiĝinta ĉirkaŭ 1996) vivas en domo nomita Dragon Villa en la norda suburbo de Pekino.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Atencitoj
Kategorio:Nordkoreaj politikistoj
Ferenc Sándor Kiss

**Ferenc Sándor KISS** [ŝAndor kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kis Ferenc Sándor** aŭ *Kiss Ferenc* (en Kis la simpla s ne estas tajperaro) estis hungara aktoro, teatrestro, akademia instruisto.

Ferenc Sándor Kiss http://www.imdb.com/name/nm0457334/ naskiĝis la  en Székesfehérvár (laŭ alia informo la naskiĝjaro estas 1892), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Sándor Kiss post la abituriento li estis parte studento de Teatra Akademio, parte soldato en la 1-a mondmilito. Li debutis kiel aktoro en Debrecen. Ekde 1919 li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto), kie en 1937 estis nomumita "eterna membro". Kelkfoje li havis rolojn ankaŭ en aliaj teatroj. Inter 1933-1944 li ankaŭ instruis en la teatra akademio, eĉ li estis akademiestro inter 1937-1944, fine Ferenc Szálasi nomumis lin teatrestro de la Nacia Teatro. Tial en 1945 li estis kondamnita, li estis en prizono ĝis 1953. Liberiĝanta li povis esti nur helplaboristo. Post 3 jaroj li denove aktoradis, liaj pli gravaj teatraj stacioj estis:
* Teatro Kisfaludy (Győr) (1956–1959)
* Nacia Teatro (Szeged) (1959–1964)
* Teatro Petőfi (Veszprém) (1965, 1968)
* Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (1970).
Intertempe li pensiuliĝis en 1961, sed poste li ricevis rolojn ne nur en teatroj, sed ankaŭ en filmoj. Lia memuaro *Mindenért fizetni kell* aperis en 1971. Li ricevis premiojn en 1935 kaj 1963. Li edziĝis trifoje, li havis 2 filinojn.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Otelo - titolrolo
** Makbeto - titolrolo
** Rikardo la 3-a - titolrolo
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Ádám, Lucifer (ambaŭ ĉefroloj)
* József Katona: *Bánk bán* - titolrolo
* Rostand: Cyrano de Bergerac - titolrolo

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Rákóczi induló* (1933)
* *Európa nem válaszol* (1941)
* *Égi madár* (1958)
* Dudek horoj (filmo) (1965)
* *A vihar* (1976)

## Fontoj 
* http://port.hu/adatlap/szemely/kiss-ferenc/person-4674
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj