open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La romano de Ida

**Romano de Ida** (hungare : ***Ida regénye***) estas verko de Géza Gárdonyi pri dolĉamara amo unue eldonita en 1924, en Esperanto ĝi aperis en 2015 en la traduko de Jozefo Horvath.

## Agado de la romano 
### Unua parto 
Budapeŝto antaŭ la unua mondmilito. BALOGH Csaba mezbienul-devena fraŭlo, ambicia pentristo, kiu sonĝadas pri famo, sed provizore estas nur ĵurnalisto. Ties planojn tute returnadas la alŝuldado de sia bofrato, kiu danĝeras ankaŭ la estontecon de sia fratino, la bienon kaj domon de la familio. Tiam ekbrilas esperradio: en anonceto sinjoro, laŭnome Ó Péter serĉas edzon por sia filino kun doto je tricent mil kronoj. Csaba unue estas malkonfidema, sed poste tamen aliĝos al la anonco.

### Dua parto 
Ida estas unusola filino de vinkomercisto Ó Péter, post la morto de sia patrino plenkreskiĝis en monaĥinejo. Sia patro vizitas ŝin jare nur unufoje, kaj neniam portas ŝin hejmen. Sed la juna fraŭlino sonĝadas pri amo, geedzeco, ĝuste pro tio ŝin atingas kiel fulmofrapo, ke la patro deziras, ke ŝi restu plu en la monaĥinejo. Ida unue laboras kiel instruistino inter la monaĥinoj, sed fine ŝi devas forlasi la lernejon, kiam ŝi prenas sub sia protekto iun lernantinon, kiu ricevis malpermesitan amleteron.

Kiam Ida alvenas hejme, malrapidete ŝi malkovras, ke la patro vivas tre frivolan vivon, faras grandajn diboĉadojn, kaj ofte ŝanĝadas siajn amatinojn. La filinon tre faras malfeliĉa, ke ankaŭ ŝia infaneca ludantino, aktorinstudento Nóra, volas akiri la sinjoron. Ankaŭ por la patro estas pli kaj pli ĝena la ĉeesto de filino – precipe post kiam li diras al ŝi, ke li volas edzinigi Noran. Fine li decidas edzinigi ŝin per anonco.

### Tria parto 
Ida akceptas la geedzecon kun BALOGH Csaba, sed kondiĉas, ke ili vivu nur en ŝajna geedzeco. Sed Ó Péter la elpagon de la doto kondiĉas al kunvivo, tial Ida kaj Csaba faras „kontrakton”: ili vivos kune, sed ĝisfine restos „nekonataj” unu al la alia, ili tenas distancon unu kontraŭ la alia. La juna paro translokiĝas al Munkeno, kie la juna sinjorino konatiĝos kun la pentrist-amikoj de sia edzo, kaj rapide alĝustiĝas al ilia gaja vivo. Dum la jaro la junuloj spite sia propra volo pli kaj pli alproksimiĝas, precipe kiam Csaba al inspiro de Ida sukcesos pentri sian grandan verkon, la Mortantan anĝelon. Samtempe ankaŭ miskomprenoj baras la elfloriĝon de ilian amon: unuflanke por Csaba estas suspekta sia edzino pro la forpelo el la monaĥinejo, ĉar li ne konas la kialon, aliflanke Ida estas ĵaluza pri la fratino de la edzo, Jolán, ĉar ŝin ŝi kredas amatino de Csaba. Fine juna paro returnas al Budapeŝto, kie la miskomprenoj klariĝas, antaŭ Ida kaj Csaba fine estas la vojo malfermata al vera geedzeco.

## Adaptoj 
La romano estis adaptita al kino en 1934. La ĉefrolojn ludis Irén Ágay, Pál Jávor kaj  Gábor Rajnai. En 1974 fariĝis ankaŭ duparta televida ludo, tie la ĉefrolantoj estis: Vera Venczel, Sándor Oszter (aktoro), Attila Nagy (aktoro).

Kategorio:Verkoj de Géza Gárdonyi
Kategorio:Verkoj el la esperantigita hungarlingva literaturo
Kategorio:Literaturo de Hungario
Kategorio:Amromanoj
Kategorio:Hungaraj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1924
(7070) 1994 YO2

**(7070) 1994 YO2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Nacia Parko Pan de Azúcar

La **Nacia Parko Pan de Azúcar** estas nacia parko de Ĉilio. La parko ĉevalrajdas ĉe la limo inter la regionoj Antofagasto kaj Atakamo. Ties nomo, *Pan de Azúcar*, signifas en la hispana "sukerpano".

## Geografio 
La parko kuŝas je  norde de Chañaral kaj je  norde de Copiapó. Ĝi estis fondita en 1985 kaj havas etendon de  (inklude  de insula tereno). Ĝia gravo devenas el la relativa diverseco de specioj.

### Insulo Pan de Azúcar 
eta|dekstra|200px|Kaktoj en la parko.
Insulo Pan de Azúcar kuŝas je 24&nbsp;km for. La Humboldta pingveno reproduktiĝas sur tiu insulo. La insulo povas esti atingata per boato el kontinento sed la pasaĝeroj ne rajtas elboatiĝi.

### Caleta Pan de Azúcar 
Caleta Pan de Azúcar estas malgranda setlejo de fiŝkaptistoj kiu iĝis turismejo. Iam estis tie kuprominado. Eblas sporta subnaĝado.

### Norde de Caleta Pan de Azúcar 
El la vilaĝo norde estas pado kiu konektas al la Tut-Amerika Ŝoseo. Survoje estas nombraj interesaj geologiaj formaĵoj.

## Biologio 
[eta|dekstra|200px|Foto de [Griza vulpo en la parko.]]
La NP Pan de Azúcar estas dividata en du ekosistemoj: la marborda dezerto Taltal kaj la stepa dezerto Sierra Vicuña Mackenna.

La Gvanako estas la ĉefa mamulo troviĝanta en la parko. Aliaj gravaj mamuloj estas la Kulpeo, la Griza lupovulpo kaj la Eŭropa leporo. La marborda areo estas hejmo al marmamuloj, kiaj la Mara lutro kaj la Sudamerika marlupo. Inter birdoj estas la Humbolta Pingveno kaj la Perua pelikano. Ankaŭ reptiliaj specioj de la genroj *Tropidurus* kaj *Callopistes* loĝas en la parko.

## Referencoj 
Kategorio:Naciaj parkoj de Ĉilio
Am Brunnen vor dem Tore

eta|Müller, Schubert kaj Silcher (de maldekstre dekstren)
eta|rekta=1.4|Bildpoŝtkarto de Hans Baluschek (1870–1935)
**Am Brunnen vor dem Tore** estas la unua verso de germana kanto, kiu disfamiĝis kaj kiel lido kaj ankaŭ kiel popolkanto. La originala titolo tekstas **Der Lindenbaum** (La tiliarbo). La teksto devenas de Wilhelm Müller kaj apartenis al poemociklo, kiun Müller titolis *Die Winterreise* (eo: La vintra vojaĝo). Franz Schubert muzikigis la kompletan poemociklon sub la titolo *Winterreise* kaj en ĉi tiu kadro ankaŭ *Lindenbaum* kiel lido. Per la plej fama kaj plej populara aranĝo de la ŝuberta muzikigo fare de Friedrich Silcher la verko fariĝis popolkanto. Por ĉi tiu versio la unua verso de la poemo enradikiĝis kiel titolo.

## La teksto 
## Komparo de la versioj 
Schubert trakomponis la lidon, kio signifas, ke li variis la strofojn. Li kunprenis la poemstrofojn 1 kaj 2 al la unua lidstrofo same kiel poemstrofojn 3 kaj 4 al la dua lidstrofo, kiuj havas la saman melodion. La unua lidstrofo staras en E-maĵoro, sed la dua lidstrofo la melodio aperas en e-minoro, dum kiam la pianakompano fariĝas pli vigla (*Ich muß auch heute wandern* – Ankaŭ hodiaŭ mi devis migri) je la sama muzika pulso. La 3-a lidstrofo havas nur la tekston de la 5-a poemstrofo, staras en la tonalo C-maĵoro. Tio ĉi kaj la pianakompano kun rapidegaj trioletoj bildigas la „malvarmajn ventojn“ de la teksto. Je la fino de la strofo la pulso trankviliĝas kaj la tonalo heliĝas denove al la dominanto de E-maĵoro, do al la B-maĵorakordo. La lasta lidstrofo vicigas dufoje la sesan poemstrofon kaj aperas en E-maĵoro.

Dum kiam Schubert komponis la lidoj laŭlonge de la teksto kaj ties signifo, atentante pri ĝia loko en la lidciklo kaj referencante per kelkaj motivoj sur aliaj lidoj el la ciklo, Silcher prenis la melodion de la tria ŝuberta lidstrofo kaj disdonis la poemtekston sur tri lidstrofojn, do kunigas 1+2, 3+4 kaj 5+6. Li aranĝis la lidon por kvarvoĉa virĥoro sen muzika akompano. Per tio li disigas la poemon de la kunteksto de la aliaj poemoj, kaj ĉiuj strofo sonas egalaj senatente la tekstan evoluon. Ĝuste pro tio kaj pro la rezulta simpligo de la lido li ebligis, ke ĝi fariĝu popolkanto.

Kategorio:Lidoj
Kategorio:Folkloraj kantoj
Kategorio:Poemoj
Kategorio:Verkoj de Franz Schubert
Konstitucifara asembleo

**Konstitucifara Asembleo** aŭ **Konstituci(ant)a Asembleo**, pli simple **Konstitucifara** aŭ **Konstituciantaro** estas nacia (respektive ŝtata, landa) kunsido de personoj de la popolo — ne nepre reprezentantoj — kunside kun la specifa celo formi la novan regularon kiu regos la rilaton inter registoj kaj regitoj same kie la funkciado kaj distribuado de la povo, fundamento de ties politika kaj socia sistemo, kiel normala plenumo de aŭtoritato suverena kio estas konata kiel konstitucifara povo, kiu operacias super la konstituita povo, sen pli da limoj ol tiuj fiksitaj de la nacia intereso, la civilizacio aŭ la naturaj homaj rajtoj.

**Konstitucifara Asembleo** estas kolektiva institucio kiu celas redakti novan konstitucion, kaj por tio ĝi ĝuas el plenaj povumoj, nome konstitucifara povo al kiu devas submetiĝi ĉiuj la publikaj institucioj. Ĝi difiniĝas, laŭ tekstoj de politika scienco kaj de sociaj sciencoj kiel la "kunsido de personoj, kiuj simbolas la popolon plenumante ties aŭtoritaton, kiuj respondecas por leĝofari, por eldoni novan fundamentan superan leĝon kaj la novajn liniojn de la organizado de ŝtato, kiuj modifos la modelojn jam ekzistintajn. En tiu subkompreno, la Konstitucifara Asembleo konstituiĝas en populara kaj demokratia mekanismo, por la kunfigurado de nova modelo de leĝaro konstitucia kaj de organizado ŝtata.

Ne temas pri generado de konstituciaj ŝanĝoj propraj de la normalaj funkcioj de la parlamentoj, sed de radikalaj transformoj, orientitaj al ŝanĝo de ties bazaj strukturoj.

## Vidu ankaŭ 
* Konstitucia Asembleo

Kategorio:Politiko
*
Dajana Cahill

**Dajana Cahill** naskiĝinta en (Brisbano, 4 aŭgusto 1989) estas aŭstralia aktorino kiu estas plej konata pro sia rolo kiel **Layla Fry** en la porinfana televid-serio Mortified, kiu estis projektita per la Nine Network, ABC1, kaj la Disney Kanalo , kaj per la BBC en la Unuiĝinta Reĝlando.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.imdb.com/name/nm2145392/

Kategorio:Aŭstraliaj aktoroj
Ellens dritter Gesang

**Ellens dritter Gesang** (eo: Tria kanto de Ellen. „Himno al la Virgulino“, D&nbsp;839, Op.&nbsp;52 Nr.&nbsp;6) estas lido de Franz Schubert el la jaro 1825.
miniatur|Ellens dritter Gesang. Sonregistraĵo de Dorothea Fayne (kanvoĉo) kaj Uwe Streibel (piano)

## Deveno 
La peco de Schubert, ofte nomata lia *Ave Maria*, baziĝas sur la poemo *Lady of the Lake* de Walter Scott. 
La germanan tradukaĵon faris Adam Storck. La versio de Storck informas pri la junulino Ellen Douglas, la „princino de la lago“. Ŝi kaŝas sin kun sia patro en kavo, por eviti la venĝon de la reĝo al Roderick Dhu, tribestro, kiu estis sendita en ekzilon kaj donis al ŝi rifuĝejon. Pro malespero ŝi direktas preĝon al la Virgulino Maria kaj petas ŝian helpon. Roderick ne aŭdas ŝin, ĉar li pli supre sur la monto preparas sian tribon por la milito.

La komencvortoj kaj la rekantaĵo „Ave Maria“ kaŭzas oftan uzadon de la lido ankaŭ dum privataj diservoj (ekzemple je geedziĝaj kaj funebraj diservoj). Je tio foje oni kantas la latinan tekston de *Ave Maria* anstataŭ la romantisman originaltekston pri la ŝuberta melodio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Akompano por kunkanti ce impresario.ch

## Referencoj 
Kategorio:Verkoj de Franz Schubert
Kategorio:Lidoj
Norman

**Norman** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Oklahomo, en distrikto Cleveland. La urbego apartenas al aglomeraĵo de Oklahomaurbo (Oklahomo). La urbestro laŭ 2021 estas Breea Clark.
eta|Situo de Norman en Arizono kaj en la distrikto

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 491&nbsp;km²
* Loĝantaro: 110.925 (en 2010)
* Supermara alteco: 357 m (296-379 m)
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h )
* Poŝtkodoj: 73000-73099
* Telefonkodoj: 405

## Geografio 
Norman situas sur montetaro en la meza landparto de Usono, same en la meza parto de Oklahomo. Oklahomaurbo troviĝas 30 km.
eta|maldekstre|Panoramo kun metodista preĝejo en Norman
eta|maldekstre|Panoramo ĉe la universitato en Norman

## Historio 
Tiu regiono vendiĝis kiel parto de Luiziano en 1803. En la 1870-aj jaroj la loko estis nomita pri 23-jaraĝa *Abner Norman*, kiu havis tie tendaron. En 1887 la trajno jam haltis tie. La urbeto mem fondiĝis en 1889. La universitato frue komencis funkcii en la urbo. Dum la 2-a mondmilito grava armea bazo fondiĝis. En 1959 Norman iĝis dormourbo de Oklahomaurbo.

## Ekonomio 
La universitato mem estas la plej granda labordonanto de Norman kaj ĝi estas centro por scienca kaj teknologia esplorado. Diversaj universitataj filioj funkcias en la urbego.

## Trafiko 
Norman havas malgrandan flughavenon. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. El Norman kuras fervojoj kaj aŭtoŝoseoj al Oklahomaurbo kaj Fort Worth.

## Klimato 
En Norman la temperaturo averaĝe varias inter 10-22&nbsp;°C. La varmo kulminas en aŭgusto kun rekordo 47&nbsp;°C, la malvarmo kulminas en februaro kun rekordo -27&nbsp;°C. Jare pluvas po 981 mm. En ĉiuj monatoj pluvas (aŭ neĝas). La pluvo kulminas en junio, malkulminas en januaro.
eta|Strato en Norman
eta|Hotelo en Norman
eta|Biblioteko en Norman

## Vidindaĵoj 
* metodista preĝejo
* muzeo pri artoj, ekzemple estas videblaj pentraĵoj de Claude Monet, Vincent van Gogh, Paul Gauguin, Pierre-Auguste Renoir, Camille Pissarro.
* naturhistoria muzeo
* historia muzeo
* biblioteko
* muzika centro

## Famuloj 
* David Salle

## Ĝemelurboj 
*  Arezzo, Italio
*  Clermont-Ferrand, Francio
*  Colima, Meksiko
*  Seika, Japanio

## Fontoj 
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Anglalingva Vikipedio
eta|maldekstre|Mapo pri Oklahomo, kie estas trovebla Norman meze ĉe Oklahomaurbo

Kategorio:Urboj de Oklahomo
7068 Minowa

'*7068 *Minowa'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo *Toshiyuki Minowa''. Dum 10 jaroj, fotilo por meteoroj de la Observatorio de Tokio estis instalita en lia ĝardeno. Kiel lernejestro, li aktive popularigis astronomion al la lernantoj kaj li kontribuis krei teleskopon, kiun povas manovri uzanto en rulseĝo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Osamu Muramatsu
Kategorio:Malkovrita de Yoshio Kushida
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Lepsika librofoiro

La **lepsika librofoiro** - germane **Leipziger Buchmesse** - en la saksio urbo Lepsiko (Leipzig) laŭ la nuna stato estas la dua plej granda ĉiujara librofoiro de Germanio - post la  frankfurta librofoiro. Krome apud la aŭtomobila foiro *Auto Mobil International* kaj la universala *Mustermesse*, kiu ekzistis en la periodo de GDR, do ĝis la reunuiĝo de Germanio en 1990, temas pri la plej konata foiro de la urbo Lepsiko. 
La foiro ĉiujare okazas meze de marto, en la urba foira halaro. Kiel unua granda priliteratura kunveno de la jaro ĝi estas la loko prezenti novajn printempajn eldonaĵojn en la germana kaj najbaraj lingvoj, kaj regule donas gravajn impulsojn por la librokomerco tiujara en Mezeŭropo.  

## Historio 
La lepsika librofoiro establiĝis komence de la 17-a jarcento. En 1632 la nombro de prezentitaj novaj libroj unuafoje superis tiun prezentitan en la frankfurta librofoiro - ĉiam poste la okcidenta konkurenca foiro en Frankfurto ĉe Majno estis la fokuso de komparo. Aparte en la 18-a jarcento la urbo Lepsiko kun siaj eldonejoj kiel tiu de *Philipp Erasmus Reich* kaj kun multaj librokomercejoj estis la centro de germanlingva librokomercado. 

Ĝis la jaro 1945 la lepsika librofoiro havis la pintan pozicion kompare al la frankfurta, nur post tiam la frankfurta foiro transprenis la rolon de la ekonomie kaj kulture gvida ekspozicio. Sed ankaŭ en la periodo de GDR la lepsika librofoiro estis pli ol nur enlanda aŭ nur komunisma libroprezentejo: ĝi estis la plej bona loko por literaturaj, eldonistaj, verkistaj kaj librokritikistaj kontaktoj inter homoj el orienta kaj okcidenta Germanio, Aŭstrio kaj Svislando, sed ankaŭ ebligis eksterordinarajn kontaktojn al samprofesianoj polaj, ĉeĥaj, slovakaj, hungaraj kaj skandinaviaj, kaj malpli grandkvante por kolegoj el malpli proksimaj landoj. Eĉ la esperantistoj regule eluzis la porfoire plifaciligitajn alvojaĝeblecojn de eksterlandanoj por literatura movada kunveno nomata IFER, kiun eblis viziti ankaŭ sen oficiala foira bileto, sed kompreneble ankaŭ eblis kombini vizitojn de la librooiro kaj la samtempa kaj tutproksima sperantlingva evento. 

Post la reunuiĝo de Germanio kaj la translokiĝo de la foira domo de la urbocentra merkatoplaco al la nova foira halaro komenciĝis nova plivigliĝo de la lepsika librofoiro, kiu kontinue daŭriĝas ĝis nun. Pliprezentiĝis la eldonejoj de Baltio kaj de eksa Jugoslavio, sed pro la fortaj kulturaj restrukturiĝoj de ĉiuj landoj de meza kaj orienta Eŭropo kaj el la Novaj Federaciaj Landoj de Germanio kaj el ĉiuj aliaj landoj de la regiono ĉiujare vidiĝis novaj eldonaj iniciatoj. Ekde la jaro 1995 dum la foiraj tagoj aldone ankaŭ okazas venda ekspozicio de historiaj, malnovaj libroj, nomata *Leipziger Antiquariatsmesse*.

Librofoiro
Kategorio:Librofoiroj
Gábor Andreánszky

**Barono** **Gábor Andreánszky** [andreAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Andreánszky Gábor** estis hungara botanikisto, membro de Hungara Scienca Akademio. Lia patro estis la samnoma Gábor Andreánszky (politikisto).

Gábor Andreánszky naskiĝis http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC00003/00300.htm la  1895 en Alsópetény. Li mortis la  1967 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gábor Andreánszky frekventis universitaton en Budapeŝto. Li ekinstruis en 1920 samloke en la universitato. En 1942 li ekhavis krompostenon en Naturscienca Muzeo. Li okupiĝis ekzemple pri kreskaĵoj de Italio, Alpoj, Karpatoj, se ne paroli pri arbaroj de Hungario. En 1952 pro la barona rango li ne plu povis labori en la universitato, same en la muzeo li estis nur simpla laboristo.

## Verkaro (elekto) 
**Plantae ia Africa Boreali lectae II–III* 1937–1941
**A növények elterjedése* (Disvastiĝo de la kreskaĵoj) 1941
**Die Flora der sarmatischen Stufe in Ungarn* 1959
**Contributions à la connaissance de la flore de l’oligocène inférieur de la Hongrie et un essai sur la reconstitution de la végétation contemporaine* 1959
**On the Upper Oligocene of Hungary* 1966

## Fontoj 
*Hungarlingva Vikipedio
*hungarlingva biografio
*biografio hungare 

 
Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Botanikistoj
Terzio

La eldonejo **Terzio** - germane **Terzio Verlag** - estas germanlingva libroeldonejo de porinfana literaturo, porinfanaj sonlibroj kaj fokuse de porinfanaj edukaj komputilaj programoj. Ĝi fondiĝis en 1997 fare de *Iris Bellinghausen* und *Ralph Möllers*, kaj havas sian centran sidejon en Munkeno. (Nürnberg).

La kresko al la ekonomie gvida germanlingva firmao pri porinfanaj edukaj komputilaj programoj komenciĝis per serio de kompaktdiskoj pri komputilaj programoj lige al la porinfana televida programo *Löwenzahn* ("leontodo"), farita kunlabore kun la dua ŝtata germania televida kanalo ZDF.

En 2000 per la kanzonaj-rakontaj infanlibroj, filmetoj kaj komputilaj ludoj de la serio *Ritter Rost* aldoniĝis plia sukceso. En 2002 la eldonejo kune kun la firmao *ChessBase* produktis ŝakinstruan programon por infanoj , titolitan *Fritz und Fertig – Schach lernen und trainieren*. Aldone tamen ekzistas multaj pliaj serioj de komputilaj programoj pri vasta gamo de aliaj fikciaj roluloj. Granda nombro de la edukaj komputilaj programoj estas farataj samrange en du aŭ tri lingvoj, ĉiam germane kaj foje angle plus france, foje ankaŭ hispane, turke aŭ alilingve. Tio alirigas la programon por infanoj de aliaj gepatraj lingvoj ol la germana, sed ankaŭ ebligas uzi ilin en lingvolernado.

Ekde januaro 2007 ankaŭ la serio **edition quinto**, publikigita de la berlina eksa eldonistino *Christine Paxmann*, apartenas al la eldonejo. En tiu memstara libroserio aperas literaturaj porinfanaj libroj. Same ekde januaro 2007 la eldonejo *Titania*, nun en Frankfurto ĉe Majno, plejgrandparte apartenas al la eldonejo Terzio. En la eldonejo Titania interalie publikiĝas la klasikaj porinfanaj bildlibroj de la desegnisto *Fritz Baumgarten*. Eldonisto kaj kunposedanto de la eldonejo Titania estas *Mathias Berg*.

En 2012 la hamburga eldonejo Carlsen, specialiĝinta precipe pri bildstrioj, aĉetis ĉiujn rajtojn kaj stokojn de la eldonejo Terzio. La eldonejo Terzio tamen pluekzistos kiel aparta marko.

La eldonistoj Möllers kaj Bellinghausen plu (licence) komercas ĉiujn muzikajn, teatraĵajn, filmajn, televidajn kaj ĉiujn kromajn rajtojn de "ilia" serio Ritter Rost. Per la serio **edition quinto** ili ankaŭ estonte pluaktivos kiel eldonistoj de porinfanaj libroj kaj sonlibroj.

Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la eldonejoj Terzio kaj la "novaj posedantoj" Carlsen kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoiroj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* eldoneja retejo 

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Munkeno
Endre Wild

**WILD Endre** [vild] estis hungara, rumania hungara romkatolika eklezia verkisto, redaktoro. Li naskiĝis en Arado la 31-an de majo 1882 kaj mortis en Rio de Janeiro la 28-an de julio 1969. Li estis la pli aĝa frato de kuracisto, verkisto Lajos Wild.

## Kariero
Endre Wild pristudis teologion en Romo kaj Innsbruck, oni konsekris lin pastro en 1905. Li laboris en Lugos, poste en Pancsova, de 1918 en Arado li redaktis la katolikan revuon *Vasárnap (1920-1940) *. De 1926 li fotografiis por la gazeto. Li fondis la Eldonejentreprenon Vasárnap. Ekde 1939 li gvidis la ordenon minoritaon de Târgu Secuiesc. Post la dua mondmilito li elmigris en Brazilon.

## Fonto
*magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekleziaj verkistoj
Stelpomo

maldekstra|eta|Stelpomo tranĉita en duono
maldekstra|eta|Ankaŭ havebla verda aŭ ruĝa
maldekstra|eta|Ĵus plukita stelpomo

***Chrysophyllum cainito*** estas tropika arbo de la familio Sapotacoj, apartenantaj al la malaltebenaĵo de Mezameriko kaj la Karibaj insuloj. Ĝi kreskas rapide kaj atingas 20 m en alteco.

Ĝi ankaŭ estas konata per la sinonimo *Achras cainito*. En Vjetnamio, ĝi estas nomita **vú sữa** (laŭlitere: patrina lakto).

La folioj estas ĉiamverdaj, alternaj, simple ovalaj, tutaj, 5–15 cm longaj; la malsupra flanko brilas kun ora koloro kiam vidite de fore. La malgrandegaj floroj estas purpurkolore blankaj kaj havas dolĉan bonodoron. La arbo ankaŭ estas hermafrodita (mem-fekunda).

Ĝi havas rondan, purpur-haŭtan frukton kiu ofte estas verda ĉirkaŭ la kaliko, kun stelpadrono en la pulpo. Foje ekzistas verdet-blanka aŭ flava v de la frukto. La haŭto estas riĉa je latekso, kaj kaj ĝi kaj la lardhaŭto ne estas manĝeblaj. La platpremitaj semoj estas helbrunaj kaj malmolaj. Ĝi portas fruktojaron ĉirkaŭe post kiam ĝi atingas proksimume sep jarojn de aĝo.

La fruktoj estas bongustaj kiel freŝa desertofrukto; ĝi estas dolĉa kaj plej bone servita malvarma. Infuzoj de la folioj estis uzitaj kontraŭ diabeto kaj reŭmatismo. La frukto havas antioksidantajn trajtojn. ,
La ŝelo estas konsiderita toniko kaj stimulilo, kaj ŝelodekoktaĵo estas utiligita kiel kontraŭtusaĵo. La frukto ankaŭ ekzistas en tri koloroj, malhelviolkolora, verdece bruna kaj flava. La purpura frukto havas pli densan haŭton kaj strukturon, dum la verdece bruna frukto havas maldikan haŭton kaj pli likvan pulpon; la flava variaĵo estas malpli ofta kaj malfacile trovebla.

Kelkaj parencaj specioj, ankaŭ nomitaj stelpomoj, estas kultivitaj en Afriko, inkluzive de *C. albidum* kaj *C. africanum*.

En Vjetnamio, la plej fama variaĵo estas Lò Rèn-laktofrukto venanta de Vĩnh Kim komunumo, Châu Thành distrikto, Tiền Giang provinco.

En Sieraleono la frukto estas menciita kiel "Bobi wata" aŭ patrinolakto-frukto.

## En literaturo 
La Nobel-premiita poeto Derek Walcott eternigas la frukton kiel simbolo de Karibio mem en sia kolekto "La Stelpoma Regno" (1979 *)*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Departamento de Hortikulturo, Purdue University
* Fruktoj de Ameriko: *Chrysophyllum cainito* 
* Quisqualis Retejo por C. cainito

## Fonto 
Kategorio:Chrysophyllum
Kategorio:Arboj de Karibio
Kategorio:Arboj de Mezameriko
Kategorio:Puertorika kuirarto
Karel Čáslavský

**Karel Čáslavský** (naskiĝis la 28-an de januaro 1937 en Lipnice nad Sázavou - mortis la 2-an de januaro 2013 en Prago) estis ĉeĥa filma arkivisto, historiisto, ĵurnalisto kaj anoncisto, laboristo de la Nacia Filma Arkivo de Ĉeĥa respubliko specialigita je novaĵaj filmoj en 1945.

Kategorio:Ĉeĥaj historiistoj
Kategorio:Ĉeĥa kino
Kategorio:Ĉeĥaj publicistoj
Kategorio:Moderatoroj
Kategorio:Ĉeĥaj arkivistoj
Kategorio:Mutaj filmoj
Heidenröslein

„**Heidenröslein**“ (Originaltitel) aŭ „**Heideröslein**“ (eo: erikeja rozo) estas unu el la plej konataj kaj popularaj poemoj de Johann Wolfgang von Goethe. Ĝi estas ankaŭ kantata kiel populara popolkanto, kaj ĝin muzikigis multaj komponistoj, inter ili Franz Schubert.

## Ekesto 
La poemo baziĝas sur kanto el la 16-a jarcento. Ĝi aperis en 1773 en la kantaro *Blättern von Deutscher Kunst und Art* kiel „fabelkanto“. Same ĝin publikigis Johann Gottfried Herder en 1778 kun la fontindiko „el la buŝa fabelo“ en sia kantokolekto *Stimmen der Völker in Liedern* (Voĉoj de la popoloj en kantoj). Goethe verkis sian version dum sia studrestado en Strasburgo proksimume 1770. Tiutempe 21-jara Goethe tenis mallongan, sed akran amaferon kun la alzaca pastrofilino Friederike Brion, al kiu li direktis ĉi tiun poemon. Kune kun aliaj poemoj kaj lidoj direktitaj al Brion (Majkanto k.a.) „Heidenröslein“ apartenas al la grupo de la „Kantoj el Sessenheim“.

## Esperanta traduko 
La poemo estis tradukita de L. L. Zamenhof al Esperanto, sub la titolo *La rozeto*. La traduko troviĝas en la *Fundamenta Krestomatio*.

## Muzikigoj 
„Heidenröslein“ havas tri strofojn po sep linioj in kvarakcentaj trokeoj, je kio la lastaj du linioj pokaze ripetiĝas en ĉiu strofo. Je preskaŭ ĉiuj muzikigoj de la poemo melodio kaj akompano de la tri strofoj estas samaj, pro kio oni grupigas la muzikigitan „Heidenröslein“ en la *strofkantojn*.

Komponisto Franz Schubert konceptis je sia muzikigo de ĉi tiu dusenca poemo kun eta postludo; tio ĉi estas krom „Lindenbaum“ la verŝajne plej konata lido de Schubert.

Krom la ŝuberta versio ekzistas tre multaj melodioj de aliaj komponisto por ĉi tiu poemo. La plej populara kaj ankoraŭ nuntempe tre ofte kantata kiel popolkanto devenas de Heinrich Werner el Kirchohmfeld. La 20-an de januaro 1829 li direktis la unuan prezentadon de sia lidversio dum koncerto de la brunsviga lidorondo.

Ankaŭ Franz Lehár muzikigis la tekston en sia opereto *Friederike*, kiu temas pri la alzaca amafero el la junaĝo de Goethe.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* „Heidenröslein“ en serio de fotaj poŝtkartoj
* Muzikigo de Schubert – libera sonregistraĵo (mp3) 
* 

Kategorio:Folkloraj kantoj
Kategorio:Baladoj
Pál Angyal

**Pál Angyal** [andjal], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Angyal Pál** estis hungara juristo, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio.

Pál Angyal naskiĝis http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC00003/00319.htm la  1873 en Pécs. Li mortis la  1949 en Budapeŝto.

## Biografio 
Pál Angyal frekventis gimnazion kaj universitaton en sia naskiĝurbo, sed li doktoriĝis en Budapeŝto en 1895. Inter 1898–1912 li instruis juron en Pécs, ekde 1900 li faris la samon en Budapeŝto. Ekde 1912 li loĝis en Budapeŝto. Li longe redaktis juran revuon. Li ricevis premiojn en 1934 kaj 1941.

## Verkaro (elekto) 
* *A magyar büntetőjog kézikönyve* (Manlibro de la hungara kriminala juro) 1927–43
* *Fiatalkorúak és a büntetőnovella* 1912
* *Szociológia* (Sociologio) 1924
* *A bölcseleti jog jegyzete* 1926

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dávid Angyal

**Dávid Angyal** [andjal], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Angyal Dávid** estis hungara historiisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy (1910).

Dávid Angyal naskiĝis http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC00003/00312.htm kiel *Engel Dávid* la  1857 en Kunszentmárton. Li mortis la  1943 en Budapeŝto.

## Biografio 
Dávid Angyal devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejojn en Szentes, Szeged kaj Budapeŝto, universitaton en Budapeŝto. Li instruis historion en la universitato inter 1909-1929, poste li estis direktoro de hungara instituto en Vieno. Li redaktis diversajn historiajn revuojn kaj eldonaĵojn. Li ricevis premion unuafoje.

## Verkaro (elekto) 
* *Dániel Berzsenyi* 1879
* *Thököly Imre életrajza* (Biografio de Emeriko Thököly) 1888–1889)
* *Erdély politikai érintkezése Angliával* (Politika kontakto de Transilvanio kun Anglio 1902
* *Történelmi tanulmányok* (Historiaj studoj) 1937

## Memorigiloj 
* memortabulo en Kunszentmárton

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Puente de la Mujer

320ra|eta|dekstra|La *Puente de la Mujer*. La ***Puente de la Mujer*** (originale en la hispana) aŭ **Ponto de la Virinoj** estas rotacia piedponto por la Doko n-ro 3 de Puerto Madero, komerca havena distrikto de Bonaero, Argentino, desegnita de la hispana arkitekto Santiago Calatrava. Ĝi estas de la tipo konzola velstanga stajponto kaj ankaŭ turnebla ponto kun nekutima nesimetria aranĝo, tiel, ke ĝi havas ununuran maston kun kabloj tenantaj parton de la ponto, kiu rotacias 90 gradojn por permesi surakvan trafikon. Kiam ĝi turniĝas, ĝia pli longa flanko atingas resto-punkton sur stabiliga pilono.

Kategorio:Pontoj en Argentino
Kategorio:Konstruaĵoj en Bonaero
Papertabulo

eta|Papertabulo.
**Papertabulo** estas speco de tabulo uzata dum prezentadoj, prelegoj, laborgrupaj sesioj, diskutoj aŭ debatoj. Ĝi similas al blanka tabulo, sed kutime inkluzivas plurajn grandajn paperajn paĝojn forpreneblajn.

Modernaj versioj de la papertabulo estas

Faks-tabulo.

Tiu estas identa al papertabulo. Sed inkluzigita estas faksilo. Post finigo de paĝo oni simple puŝas butonon de la faksilo kaj kopio de la paĝo en formato A4 estas farita.

Komputila versio

Oni ne skribas sur papero, sed sur komputilo. Pligrandigite la teksto kaj desegnoj aperas per projekciilo sur granda blanka tabulo. Post finigo ĉio povas esti stokita kaj kopioj povas esti disigitaj papere aŭ rete.

Kategorio:Oficeja aparataro
Militista registaro

**Militista registaro** estas tipo de registaro, en kiu la ŝtato estas kontrolata de militisto aŭ de branĉo de armeo. Ĝenerale la Militistaj registaroj enpoviĝas laŭ esceptaj okazoj, ĉu kiel reago al registara krizo ĉu pere de puĉo pro diversaj tialoj aŭ alimaniere kiam temas jam dekomence pri militistaj socioj.

Militista registaro povas aludi al unu de tiuj du situacioj aŭ al ambaŭ kune:
* Militista diktatoreco, ekzemple Diktatoreco de Primo de Rivera en Hispanio (1923), en Argentino kaj aliaj landoj de Sudameriko en 1970-aj jaroj ktp.
* Militista okupado, ekzemple en Pollando kaj aliaj eŭropaj landoj dum la okupado fare de la Nazia Germanio dum la Dua Mondmilito (1939-1945) ktp.

Kategorio:Politikaj reĝimoj
Kategorio:Registaroj
7145 Linzexu

'*7145 *Linzexu''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉina erudiciulo kaj oficialulo Lin Zexu (ĉine 林則徐, 1785–1850) de la dinastio Qing. Li estis fama pro sia kampanjo kontraŭ la komerco de la opio dum la unua opia milito.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Konflikto Peruo-Ekvadoro

Ekvadoro kaj Peruo entreprenis, ekde ties sendependiĝo komence de la 19a jarcento kaj ĝis 1998, teritorian konflikton pri regionoj amazoniaj kaj andaj, kiu konstituis la plej longdaŭran konflikton pri landlimoj en la okcidenta hemisfero. Ties ekzisto okazigis konstantajn prilimajn bataletojn, same kiel movilizadoj pli ampleksaj kiuj kondukis al militoj ĝenerale mallongdaŭraj. La konflikto iĝis dum du jarcentoj la ĉefa faktoro kiu endanĝerigis la rilatojn peru-ekvadoraj en ĉiuj aspektoj trans la militista kaj diplomata medioj.

## Kolonia epoko
### 1802 kaj 1803
## Sendependiĝa epoko
## Konflikto inter Peruo kaj Granda Kolombio
## Teritoria konflikto inter Peruo, Ekvadoro, Kolombio kaj Brazilo
## Al komenco de la 20a jarcento
## Milito de 1941-1942
## Milito de 1995
## Bibliografio
* Tobar Donoso, Julio (1945). La invasíón Peruana y el Protocolo de Río, Antecedentes y explicación histórica. Quito.
* Basadre Grohmann, Jorge (2004). Historia de la República del Perú [1822-1933]. Lima: Díarío *El Comercio*. ISBN 9972-205-62-2.
* Díarío La República (2003). Atlas departamental del Perú. Lima: Ediciones PEISA S.A.C.. ISBN 9972-40-257-6.

Kategorio:Historio de Peruo
Kategorio:Historio de Ekvadoro
Kategorio:Militoj de Ekvadoro
Namibo-Karuo-Kaoko-Dezertoj

La **Namibo-Karuo-Kaoko-Dezertoj** estas tutmondaj 200-regiono difinita fare de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi situas en la sudafrik-dezerta ekoprovinco de la afrotropisa ekozono. Temas pri dezerta regiono de la sudokcidento de Afriko, ampleksante kvin ekoregionojn :

*Sukulento-Karuo
*Namibo
*Nama-Karuo
*Namiba arbosavano
*Kaoko-Dezerto

## Maparo

AT1310 map.png|Kaoko-Dezerto 
AT1316 map.png|Namiba arbosavano
AT1315 map.png|Namibo
AT1314 map.png|Nama-Karuo
AT1322 map.png|Sukulento-Karuo  

## Vidu ankaŭ
## Eksteraj ligiloj 
* Tutmondaj 200; numero 124 : Namibo-Karuo-Kaoko-Dezertoj (WWF) 

Kategorio:Global 200
Kategorio:Afrotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Dezertoj kaj kserofitaroj
Kategorio:Dezertoj en Angolo
Kategorio:Dezertoj en Namibio
Villarzel

**Villarzel** estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 380 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Villarzel situas en la Svisa Mezlando sur la montetoj inter la valoj de Brojo kaj Glano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Villarzel, La Ville, Sédeilles kun la setlejo Champs Paccot, kaj Rossens, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,66 km², de kiuj 24,1% estas kovritaj de arbaro, 70,2% servas por agrikulturo kaj 5,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Villarzel limas en nordoriento al Châtonnaye (FR), en sudokcidento al Villaz-Saint-Pierre (FR), en sudsudoriento al La Folliaz (FR), en sudo al Romont, en sudokcidento al la suda parto de Valbroye, en okcidento al Henniez, kaj en nordokcidento al la norda parto de Valbroye.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 188 de Romont al Payerne. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn norde de la komunumo apud Payerne. Pere de poŝtaŭtolinio de Romont al Payerne la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Villarzel datiĝas el la jaro 1228 kiel *Vilarsel*. Villarzel formis dum mezepoko kune kun Sédeilles, Cerniaz, Villars-Bramard, Rossens, Marnand kaj Granges kastlanvoktejon, kiu apartenis al la regejo de la episkopo de Laŭzano. Dum la jaro 1212 ĝis 1220 la episkopo de Laŭzano konstruigis en Villarzel burgon kun ringmuro. En la jaro 1536 Villarzel estis konkerita de Berno kaj submetita al la Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio fariĝis distrikto kaj en la jaro 2006 estis integrita al la Distrikto Brojo-Vully. Kun efiko de la 1-a de julio 2006 la ĝis tiam autonomaj komunumoj Rossens kaj Sédeilles estis integritaj al la teritorio de la komunumo Villarzel.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Villarzel

## Bildoj 

Dosiero:Collège de Villarzel.JPG|Kolegio de Villarzel
Dosiero:Sédeilles.jpg|Kampara bieno en Sédeilles
Dosiero:Tour de Villarzel.JPG|Turo de Villarzel
Dardano

**Dardano** (helene *Δάρδανος*, latine *Dardanus*) estis en la helena mitologio fondinto de la popolo aŭ tribo de Dardanoj, mita antaŭulo de la trojaj regantoj.

Lia origino estas interpretata diversmaniere, sed superas versio, ke li estas filo de la plej alta dio Zeŭso. Lia patrino estis Elektro. Ŝi estis unu el la Plejadoj kaj oni diras pri ŝi, ke ŝia lumo estas la malplej forta, onidire pro ŝia funebro pro pereo de Trojo.

Pro volo de Zeŭso estis Dardano pridonacita per signifaj kaj glorataj posteuloj:
* Eriĥtonio regis en Dardanio tuj post lia morto,
* filo kaj sekvanto de Eriĥtonio sur la trono estis Tros,
* post li regis Ilo, fondinto de la urbo *Ilio*, famiĝinta pli malfrue kiel Trojo.

En plua generacio la familiaro dividiĝis en du branĉojn.
* la pli aĝa nomata Asarako, Kapiso kaj Anĥizo regis en Dardano,
* la pli juna Ilo, Laomedono kaj Priamo regis en Trojo.

Poste pro bela Helena eksplodis longedaŭra dekjara Troja milito, en kiu grekoj Trojon forbruligis kaj detruis. Per tio finiĝis longa regado de la signifa familiaro. Anĥiza filo Eneo forkondukis Dardanojn kaj fuĝantojn el Trojo malproksimen okcidenten. Ili lokiĝis en Italio kaj fondis tie novan urbon, antaŭanton de la urbo Romo.

Nomo de la mita reganto Dardano estas ĝis nun viva. Laŭ li oni nomas Dardanelojn, markolon inter Eŭropo kaj Malgrand-Azio, kiu pli frue, en mitaj tempoj, estis nomata Helesponto, do Maro de Helo, memore al malgranda Helo, kiu en ĝi dronis, kiam ŝi falis el la ora virŝafo, kiu portis ŝin  kaj ŝian fraton Frikson en foran  Kolĥidon.

Transprenita kaj malstrikte tradukita de 
http://cs.wikipedia.org/wiki/Dardanos 

Kategorio:Idaro de Zeŭso
Kategorio:Mitaj urbofondintoj
Lajos Wild

**WILD Lajos** [vild] estis hungara farmacisto, kuracisto, verkisto. Li naskiĝis en Arado en 1892 kaj mortis en Brazilo en la 1960-aj jaroj. Li estis la pli juna frato de romkatolika pastro Endre Wild.
## Kariero
Lajos Wild akiris diplomon de apotekisto. En 1922 li fariĝis sekretario de la hungara konsulejo de Brazilo. Poste li diplomitiĝis pri medicino en San-Paŭlo, kaj li malfermis kabineton de kuracisto en Santa Rosa. Li ekspreimentis novan kuracilon kontraŭ tropikaj malsanoj, kaj li patentis ĝin sub nomo Pastilhas „Wild”. Pro lia inventaĵo oni elektis lin ano de Komerca kaj Industria Ĉambro de Brazilo, kaj li ricevis pro tio grandpremion kaj ormdalon. 
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Hungaraj apotekistoj
Kategorio:Brazilaj kuracistoj
Faoug

**Faoug** (en la germana lingvo **Pfauen**) estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 757 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Faoug situas en la vaŭda eksklavo Avenches ĉe la suda bordo de la Lago de Morato. La komunumo konsistas el la vilaĝo Faoug kaj la kvartaloj La Mellire, Le Vuat kaj Pré de la Blancherie.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,45 km², de kiuj 25,1% estas kovritaj de arbaro, 54,8% servas por agrikulturo kaj 19,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Faoug limas en nordo al la Lago de Morato, en nordoriento al Greng (FR), en oriento al Courgevaux (FR), en sudoriento al Clavaleyres (BE), en sudo al Villarepos (FR), kaj en okcidento al Avenches.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1 de Zuriko al Ĝenevo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1, kiu pasas en nordo tra la komunuma teritorio, troviĝas proksimume 4 kilometrojn okcidente apud Avenches. Pere de stacidomo ĉe la trajnlinio de Morato al Avenches la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Faoug datiĝas el la jaro 1228 kiel *Fol*. Sur la teritorio de la komunumo estis trovita setlejo el la neolitiko ĉe la lagobordo kaj el la Hallstatt-epoko pli fore de la lagobordo, kaj vilao kaj tombejo el la romia epoko. Dum mezepoko la vilaĝo troviĝis sub la suvereneco de episkopo de Laŭzano. Sub la berna regado de 1536 ĝis 1798 Faoug apartenis al la Voktejo Avenches. Dum la tempo de la Helveta Respubliko Faoug apartenis de 1798 ĝis 1803 al la Kantono Sarino kaj Brojo. Poste ĝi estis atribuita al la Distrikto Avenches, kiu en la jaro 2006 estis integrita al la Distrikto Brojo-Vully.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Faoug (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Faoug
(7076) 1980 UC

**(7076) 1980 UC** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Zdeňka Vávrová
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Tessloff

280ra|eta|maldekstra|centra oficejo de la eldonejo en Nurenbergo
La eldonejo **Tessloff** - germane **Tessloff Verlag** - estas germanlingva libroeldonejo. Ĝi fondiĝis en 1956 kaj havas sian centran sidejon en Nurenbergo (Nürnberg). La eldonejo aparte konatiĝis per la serio de porinfanaj dokumentaj libroj ***Was ist was*** (en Esperanto "kio estas kio?"), pri kiu informas aparta artikolo.

Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoiroj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* eldoneja retejo
* retejo de la porinfana libroserio "Was ist was"

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Nurenbergo
Sándor Kulcsár

**KULCSÁR Sándor** [kulĉa:r] estis rumania hungara ĵurnalisto, redaktisto. Li naskiĝis en Arado la 22-an de aprilo 1911 kaj mortis ?.

## Kariero
Sándor Kulcsár studis en Romo teologion. Li faris kursojn de ĥorestro (1932) kaj de bibliotekisto (1933). Li instruis en Arado en rumanaj kaj hungaraj lernejoj, li gvidis junularajn ĥorojn. Li estis redaktoro de *Vasárnap* (1939-40). Li estis la ĉefredaktoro de la lasta jarkolekto de la gazeto *Aradi Hírlap* (1940). Li elpaŝis el eklezia ordeno kaj li iĝis ĵurnalisto en Temeŝvaro, kultura rubrikestro de *Déli Hírlap*, kunulredaktoro de *Havi Szemle*, rubrikestro de *Szabad Szó*, poste denove instruisto (1951-58).  

## Fonto
* magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
7075 Sadovnichij

'*7075 *Sadovnichij'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa matematikisto Viktor Antonoviĉ Sadovniĉij (cirile: *Виктор Антонович Садовничий''), estro de la Moskva Ŝtata Universitato, ricevinto de la Ŝtata premio de USSR en 1989.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
Muzeo de Prahistorio kaj Arkeologio de Kantabrio

La **Muzeo de Prahistorio kaj Arkeologio de Kantabrio** estas muzeo pri prahistoria arkeologio, kiu estas en la urbo Santandero, en Kantabrio (norda Hispanio).

## Historio 
La muzeo estis kreita en 1926 de la Provinca Deputitaro de Santandero, kiu komisiis ties estradon kaj disvolvigon al Jesús Carballo García. La reĝo Alfonso la 13-a ĉeestis inaŭguran ceremonion. Ĝia unua sidejo estis la mezlernejo *Instituto de Santander* (la nuna nomo estas *Santa Clara*). En 1941 ĝi translokiĝis al la Palaco de la Provinca Deputitaro, ĝis nun. 

Internacie aprezite por esploro kaj kompreno de prahistorio, la muzeo estis reformita komence de la 21-a jarcento. Ekde decembro 2001, en la ekspoziciejoj de la muzeo videblas kaj malnovaj objektoj kaj ĵusaj elkavaĵoj. En la pludisvolvigo de la muzeo partoprenis kaj hispanaj entreprenoj, kiel banko Caja Cantabria, kaj eksterlandaj, elstarante Texnai, el Japanio.
  
La muzeo nun estas en la keloj de la bazaro Mercado del Este (Santandero), pro konstruo de nova sidejo por la Registaro de Kantabrio en la loko, kie ĝis nun estis la malnova sidejo kaj ankaŭ la muzeo. Oni esperas, ke la fina sidejo estos la konstruota Muzeo de Kantabrio, kiu, laŭprojekte, konstruiĝos en parko Vaguada de las Llamas, en Santandero.

## Kolekto 
La kolekto konsistas el pli ol 1200 objektoj. Elstaras riĉa kolekto de prahistoria arto el Malfrua Paleolitiko. La plej malnovaj objektoj (100&nbsp;000-jaraj) devenas de kaverno El Castillo. Ankaŭ estas iloj de Musterio (inter 100&nbsp;000 kaj 40&nbsp;000-jaraj) kaj diversaj objektoj de Epipaleolitiko kaj Ĥalkolitiko kaj Bronzepoko. Kompreneble, ankaŭ abundas objektoj rilataj al la historio de Kantabrio, speciale, tiuj uzitaj de kantabroj kaj kantabraj steleoj (ekzemple, tiu de Zurita). Cetere, ankaŭ estas pli novaj ne-prahistoriaj objektoj. La muzeo ankaŭ enhavas pli ol 70&nbsp;000 libroj.

## Bibliografio 
* Patrimonio Paleolítico. Eldonis: Registaro de Kantabrio. Hispanio, 2004.

## Eksteraj ligiloj
* Kulturo de Kantabrio (hispane)
* Muzeoj de Kantabrio (hispane)
* Muzeoj de Santandero  (hispane)

Prahistorio kaj Arkeologio de Kantabrio
Prahistorio kaj Arkeologio de Kantabrio
Kategorio:Historio de Kantabrio
Janusz Chmielewski

**Janusz Chmielewski** (naskiĝis la 4-an de aprilo 1916 en Moskvo, mortis la 2-an de januaro 1998 en Varsovio) - pola lingvisto kaj ĉinologo, lekciis komparan lingvosciencon en Lodza Universitato, de 1955 profesoro de Varsovia Universitato. Chmielewski estis mondkonata spertulo pri klasika ĉina logiko. Joseph Needham petis lin verki ĉapitron al sia monumenta verko *Science and Civilisation in China* (Scienco kaj civilizo en Ĉinio). Li komencis la laboron, sed ne povante ĝin fini indikis sian anstataŭanton Christopher Harbsmeier. Chmielewski estis kunaŭtoro de poligo de la klasikaj ĉinaj verkoj kiel ekz. *Vera libro de suda floro* de Ĝuangzio (1953) kaj *Antologio de ĉina literaturo* (1956).

## Laboraĵoj 
* *Chiny wczorajsze i przedwczorajsze* (Ĉinio hieraŭ kaj antaŭhieraŭ), 1947
* *Chiny w XIX i XX wieku* (Ĉinio en la 19-a kaj 20-a jarcentoj), 1948
* *The typological evolution of the Chinese language*, 1949
* *Językoznawcza analiza zdań podmiotowo-orzeczeniowo-dopełnieniowych wobec ich analizy logicznej* (Lingvoscienca analizo de subjektaj-predikataj-objektaj frazoj rilate al ilia logika analizo), 1962
* *Uwagi o znaczeniu języków nieindoeuropejskich dla nauki o języku* (Rimarkoj pri signifo de nehindeŭropaj lingvoj por scienco pri la lingvo), 1954
* *Zagadnienie tzw. części mowy w języku chińskim* (Problemo de t.n. parolpartoj en la ĉina lingvo), 1954
* *The problem of early Loan-words in Chinese as illustrated by the word p´u-t`ao*, 1958
* *Z problematyki wczesnego taoizmu* (Pri problemaro de frua taoismo), 1961
* *Notes on early Chinese logic*, 1962
* *Language and logic in ancient China : collected papers on the Chinese language and logic*, 2009 (postmorta eldono)

## Fontoj 
* A. M. Wójcik: *Chmielewski Janusz*, en: *Powszechna Encyklopedia Filozofii* (Universala Enciklopedio de Filozofio), 2-a volumo: C-D, Lublin 2001.
* Anna Wielopolska, *Ziarenko prawdy* (Grajneto de vero), Rzeczpospolita, 16.01.1998

Kategorio:Polaj lingvistoj
Kategorio:Polaj ĉinologoj
Hasseröder

eta|Hasseröder Pilzena biero
La **Hasseröder** bierfarejo startis en 1872 sub la nomo “Zum Auerhahn,” (Al la urogalo) en la kvartalo Hasserode en Wernigerode Germanio. En 1882 Ernst Schreyer transprenis la estradon de la bierfarejo. En 1896 la bierfarejo fariĝis "Aktiengesellschaft" aŭ AG (AK), kaj en la sama jaro produktis 25.000 hektolitrojn da biero. Hodiaŭ, la bierfarejo estas “Gesellschaft mit beschränkter Haftung” aŭ GmbH (Klr) posedata de Anheuser–Busch InBev.
Hasseröder estas numero 6 inter la plej bone vendantaj bierfarejoj en Germanio.
[eta|dekstra|La Hasseröder bierfarejo en [Wernigerode.]]

## Produktoj 
* *Premium Pilsener*: Pilsena biero 4.9 %
* *Premium Export*: Forta eksport-biero 5.5 %
* *Premium Radler*: Mikstrinkaĵo kun eksport-biero kaj limonado 2.7 %
* *Premium Diesel*: Mikstrinkaĵo kun eksport-biero kaj kokakolao 2.7 %

## Eksteraj ligiloj 
-Oficiala retejo de la bierfarejo

Kategorio:Germana biero
Kategorio:Bierspecoj
Kategorio:Ekonomio de Germanio
Kategorio:Kulturo de Germanio
7107 Peiser

'*7107 *Peiser''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice (tiam en Ĉeĥoslovakio, nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la israela antropologo Benny Peiser, lektoro ĉe la Universitato de Liverpool John Moores.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
7081 Ludibunda

'*7081 *Ludibunda'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.

## Nomo 
Ĝia nomo venas de la latina *ludibundus* : ĝoja, gaja.
*Ludibunda* estas ĝoja, ludema virino, en la sama pilgrimado kiel *6620 Peregrina'' sed de tute mala temperamento.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Wild
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987