Sorocaba

''''* (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Sorocaba. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Historio
Ĝi estis fondita de Francisco de Souza tiama ĝenerala-guberniestro de Brazilo en 1599 kun la nomo *Nova Vila de Nossa Senhora da Ponte de Mont Serrat*, en 1654 oni ŝanĝis ĝian nomon al *Sorocaba*, kio signifas "disirita tero" en tupia lingvo.

## Geografio
## Famuloj
* Rafael Tobias de Aguiar, militisto kaj politikisto, unu el la estroj de la Liberala Revolucio en 1842, en San-Paŭlo, kaj patrono de la Milita Polico en la subŝtato San-Paŭlo

## Esperanto en Sorocaba
En tiu municipo oni festas la *Tagon de Esperanto-Movado en Sorocaba* en ĉiu 21-a de majo. Oni kreis tiun feston per la municipa leĝo nombro 27/2001 de urbkonsilanto Gabriel Bitencourt.

Ĉirkaŭ 1915 loĝis en **Sorocaba** hispana esperantisto, kiu kredeble estus la unua diskoniganto de la lingvo tie.

Ĉirkaŭ 1950 estis grupo da samideanoj kunvenintaj ĉiusemajne en la sidejo de Sorokaba Spiritista Unuiĝo. La grupanoj *Benedito Barbosa, Jorge Cordeiro* kaj *S. Toledo*, kiuj tiutempe jam mem povis paroli la lingvon, invitis sr-on Manoel Blaz Garcia por gvidi la lecionojn. Kelkaj lernantoj jam faradis la perkorespondan kurson de BEL. Sed, post kelke da tempo la grupo ĉesigis sian aktivecon.

En 1957 oni gvidis elementan Esperanto-kurson en sidejo de Legio de Bona Volo (LBV).

La fondo de Sorokaba Esperanto-Klubo (SEK) okazis en la 21-a de majo 1967. Dum kelkaj jaroj Sorokaba Esperanto Klubo restis sen sidejo. Poste ĝi instaliĝis, provizore kaj senpage, en ĉambro de spiritisma societo Sociedade Filantópica Espírita Allan Kardec, ĉe strato Penha, 455.

Olívia Catuzzo, en la *Ŝtata Lernejo Antônio Padilha* semis Esperanton longatempe inter siaj lernantoj. Ŝi estis asociano de Kultura Kooperativo de Esperantistoj; multaj el la verkoj de SEK-biblioteko, hodiaŭ kun ĉ 600 volumoj, estis donacitaj de ŝi.

Alia granda disvastiganto de Esperanto en la urbo estis la leŭtenanto Antônio José Alves ĉe la soldatoj de la loka milita Fajrobrigado. Ankaŭ Carlos Matos multe laboris por la afero kaj eĉ organizis Esperanto-kurson en protestanta preĝejo.

La familio de *Gentil Prestes*, s-inoj *Isolina Prestes* kaj *Maria Ilza Prestes* dum longa tempo subtenis la Esperanto-klubon. Estis rimarkindaj batalantoj: *Silvestre Bego, José Carlos Dorini Ramos, Manuel T. Garibaldi, Ivan Batista Nogueira* kaj *Daniel A. Giroto*, speciale dum la preparo de la klubo-statuto.

En 1977, aniĝis al SEK aliaj lernantoj kaj kuraĝaj semistoj por la esperantista idealo, nome: *Afonso Celso de Oliveira, Kantilia de Barros, Eluizio Bueno Rodrigues* kaj *Ângela B. Del Antônio''. Kun la alveno de tiuj agemaj samideanoj, loka Esperanto-movado gajnis ja notindan kreskadon: SEK komencis eldoni sian organon "Interna Informilo", dulingve; la biblioteko akiris verkojn (vortaroj, metodoj, gramatikoj, kursoj en sondiskoj kaj surbendigitaj por la radio-programo); oni abonis gazetojn, ĵurnalojn el diversaj landoj. Esperanto-kursoj estis gviditaj en la sidejo.

En 1978 okazis tie la dua San-Paŭlia Esperanto-Renkontiĝo.

En 2001 estis kreita la "Memortago de Esperanto-movado en Sorocaba" de urba leĝo proponita de urbkonsilanto Gabriel Bitencourt. Nuntempe, la 21-a de majo estas oficiale festotago por Esperanto en Sorocaba.

Decembre 2002 okazis tie la Brazila Katolika Esperanto-Renkontiĝo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de San-Paŭlo