Anna de Kievo

**Anna de Kievo** aŭ **Anna Jaroslavna** (, ) (ĉ. 1030 – 1075) estis princino de Kieva Regno kiu iĝis reĝino de Francio en 1051 edziniĝinte kun reĝo . Ŝi regis la regnon kiel regantino dum la neplenaĝo de ilia filo  de la morto de Henriko en 1060 ĝis sia kontestata edziniĝo al grafo Raoul la 4-a de Valois. Anna fondis la Abatejon de Sankta Vincento en .

## Infanaĝo 
[eta|maldekstra|Arthistoriisto Victor Lazarev supozis ke la plej maldekstra figuro sur tiu fresko en la [Katedralo de Sankta Sofia (Kievo), reprezentis Anna-n. Laŭ historiisto Robert-Henri Bautier, ĝi reprezentas unu el ŝiaj fratoj]]
Anna estis la filino de Jaroslavo la Saĝa, Grandprinco de Kievo kaj Princo de Novgorod, kaj de lia dua edzino Ingegerd Olofsdotter de Svedio. Ŝia preciza naskiĝdato estas nekonata; Philippe Delorme sugestis 1027,

## Fianĉiniĝo 
La intertraktadoj por la edziniĝo de Anna al la 18-jarojn pli aĝa reĝo Henriko okazis en la malfruaj 1040-aj jaroj, post la morto de la unua edzino de Henriko, Matilda de Frislando, kaj de ilia solinfano. Pro la urĝa bezono de heredanto, kaj la kreskanta malaprobo de la eklezio de parencaj geedziĝoj, fariĝis necese ke Henriko serĉu neparencan novedzinon. La Kieva Regno ne estis nekonata al la francoj. Jaroslavo edzigis plurajn el siaj infanoj al okcidentaj regantoj provante eviti la influon de la Bizanca imperio. Neniu noto pri la geedziĝintertraktadoj aŭ la aranĝoj pri doto plu restas, kvankam Anna laŭdire forlasis Kievon kun "riĉaj donacoj". Anna forlasis Kievon en la somero aŭ aŭtuno de 1050 kaj vojaĝis al Reims. Henriko estis preskaŭ dudek jarojn pli aĝa ol Anna.

Kiel reĝino, Anna havintus la privilegion partopreni en la reĝa konsilio, sed preskaŭ ne ekzistas registroj pri tio, ke ŝi farus tion.

## Regenteco 
eta|Anna portretita sur ukraina monero de 2014
Post la morto de Henriko la , Filipo sukcedis al la trono. Sub la simbolo de la reĝo, Anna aldonis krucon kaj ok literojn en la cirila, verŝajne kun la signifo "Anna Reina". Tiu geedziĝo estis kontestata pro la parenceco de la paro, ĉar Raoul estis la kuzo de Henriko, kaj bigamiulo, ĉar Raoul daŭre estis teknike edziĝinta al sia dua edzino, Haquenez. Raoul estis ekskomunikita pro ĉi tiuj malobeoj. La konsilistoj de reĝo Filipo eble instigis lin deturni sin de sia patrino, eble malfidante la influon de Raoul. Raoul komencis nomi sin mem duonpatro de la reĝo en la malfruaj 1060-aj jaroj. Li mortis en 1074, lasante Anna-n denove vidvino.

[eta|[Ĉarto subskribita de Anna kaj de ŝia filo Filipo en 1063]]
En 1062, Anna donis konsiderindan monsumon por restaŭri kadukan kapelon en Senlis, origine dediĉitan al Sankta Vincento de Zaragozo, testamentante terojn kaj enspezojn al la nova establo por ke la organizo povu vivteni sin. Ŝi ankaŭ skribis leteron klarigante siajn kialojn de dediĉado al la abatejo. La letero montras aliĝon al Greke Ortodoksa Eklezio. Ekzemple, la esprimo "Maria (patrino de Jesuo)" estas uzita prefere ol la pli ofta "Nia Sinjorino", eble rilatante al la orienta koncepto de *Theotokos*. Kelkaj erudiciuloj kredas ke Anna ne skribis ĉi tiun leteron mem.

## Morto kaj sekvo 
eta|dekstra|Statuo de Anna en la Abatejo de Sankta Vincento
La preciza dato de la morto de Anna estas nekonata. Delorme kredas ke ŝi mortis la 5-an de septembro - la tago festita en Senlis - en 1075 (la jaro de ŝia lasta subskribita dokumento), dum aliaj proponis 1080. *Terminus ante quem* estas disponigita per dokumento de 1089 de Filipo la 1-a, kiu indikas ke Anna estis mortinta tiam.

En 1682, la Jezuita antikvaĵisto Claude-Francois Ménestrier sciigis ke li malkovris la tombon de Anna en la Cistercia Abatejo de Villiers. La malkovro estis poste pridisputita, ĉar Villiers ne estis konstruita antaŭ la dektria jarcento, kvankam estas eble ke la restaĵoj de Anna estis translokigitaj tien iam post ŝia morto. Kiu ajn monumento eble estis tie, ĝi estis detruita dum la Franca revolucio.

En la 18-a kaj 19-a jarcentoj, pliigita diplomatia kontakto inter Francio kaj Rusio kondukis al revivigita antikvaĵista intereso pri Anna, kaj kelkaj mallongaj biografioj estis publikigitaj. En la 20-a jarcento, Anna iĝis simbolo de ukraina naciismo. Aliflanke, filmo estis produktita en Sovetunio, *Ярославна, королева Франции* (Jaroslavna, la Reĝino de Francio) (1978), kiu neniel rilatis kun "ukraina naciismo". Opero nomita "Anna Jaroslavna", verkita de Antin Rudnytsky, unue estis prezentita ĉe Carnegie Hall en 1969. En 1998, la ukraina registaro eldonis poŝtmarkon en ŝia honoro. En 2005, la Registaro de Ukrainio sponsoris la konstruadon de bronza statuo de reĝino Anna en Senlis, kiu estis inaŭgurita de prezidanto Viktor Juŝĉenko la 22-an de junio.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Reĝinoj de Francio
Kategorio:Francoj de la 11-a jarcento
Kategorio:Rusdevenaj francoj
Kategorio:Kievanoj
Kategorio:Rurikidoj
⚭