open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kyjatice

eta|dekstra|330px|Kyjatice situas en la plej griza regiono

**Kyjatice** (kijatice), hungare **Kiéte** estas tre malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.

## Bazaj informoj 
* Areo: 6 km²
* Supermara alteco: 465 m
* Loĝantaro: 76
* Poŝtkodo: 980 54
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Kyjatice situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Rimavská Sobota troviĝas 22 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. Oni trovis riĉajn restaĵojn el tiuj epokoj. La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1413 en formo *"Kyethe"*. Proksimume en 1560 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Kiéte 130 da homoj, (escepte 6 hungaroj ĉiuj slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimaszombat, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Kyjatice 101 da homoj, (94 slovakoj, 6 ciganoj, unusola ĉeĥo).

## Vidindaĵoj 
* gotika, nun luterana preĝejo el la 13-a jarcento, iom poste parte renesanciĝis
* monumento pri trovejo de la prahistoriaj tempoj

## Eksteraj ligiloj 
* Kyjatice en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Poproč (distrikto Rimavská Sobota)

**Poproč** (hungare *Gömörhegyvég*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis *Poprocs*, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.

## Situo 
Poproč situas sur malebenaĵo, fine de aĉa sakovojo. Rimavská Sobota troviĝas 29 km.
  
## Historio 
La vilaĝo fondiĝis en la 15-a jarcento, unue menciita en la jaro 1413 en formo *"Felseő Poprocz"*. En 1910 loĝis en Gömörhegyvég 153 homoj, (plejparte slovakoj). En 1918 minejo pri magnezito ekfunkciis. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratková, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Poproč 49 homoj, (ĉiuj slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Metamorfozo

**Metamorfozo** — de la greka μετα- (meta), kiu indikas *ŝanĝon*, kaj μορφή (morphè), *formo*— estas procezo, laŭ kiu objekto aŭ ento ŝanĝas laŭ formo; temas ĝenerale pri la signifoj aluditaj de la latina radiko, kiu aperigis la vorton *transformo* en la Latinida lingvaro kaj Esperanto.

* La procezo biologia kiun spertas la idojn de kelkaj animaloj (ĉefe insektojn, sed ne nur) antaŭ atingi la plenkreskon, vidu artikolon metamorfozo (biologio).
* transformiĝo de unu el la bazaj organoj de la planto (radiko, tigo, folio). Vidu metamorfozo (botaniko)
* La procezo geologia kiu transformas la rokojn per enmeto de energio, sed tiu estas nekomuna uzo kaj evitebla, ĉar por tiu koncepto estas pli uzata la termino metamorfismo aŭ metamorfiĝo.

Tri klasikaĵoj de la literaturo portas la titolon aŭ subtitolon *Metamorfozo*, nome:
* La libro de Franz Kafka, kiu priskribas la transformon de Gregor Samsa en gigantan insekton, vidu artikolon *La Metamorfozo*.
* La poemo de Ovidio, kiu rakontas la kreon de la mondo kaj la historiojn de la herooj de la grekolatina mitologio, vidu artikolon *Metamorfozoj.
* La libro de Apuleo, kiu rakontas la historion de junulo transformita permagie en azenon, vidu artikolon *La Ora Azeno''.
Civila stato

La **civila stato** estas la situacio de la personoj laŭ siaj rilatoj de familio, devenaj el nupto aŭ parenceco, kio starigas kelkajn rajtojn kaj devojn.

Ĝenerale la ŝtatoj plenumas publikan registron kien oni enmetas la personajn bazajn donitaĵojn de la civitanoj, inter kiuj oni inkludas la civilan staton de ĉiu. Tiun registron oni nomas kiel *civila registro*.

Kvankam la distingoj de la civila stato de persono povas esti diferencaj de unu ŝtato al alia, la listo de eblaj civilaj statoj plej ofta estas la jena:
* Fraŭl(in)o
* Edz(in)o
* Divorcito
* Vidv(in)o
* Libera unio

Diversŝtataj juroj povas fari distingaĵojn de diferencaj civilaj statoj. Ekzemple, kelkaj kulturoj ne agnoskas rajton al divorco, dum aliaj konsideras eĉ intermezajn formojn de finigo de la geedziĝo (kiel la edzoseparigo).

Simile, en kelkaj landoj oni akceptas diferencajn formojn de civila geedziĝo, tiaj kiaj la samseksa edzeco aŭ la poligamio, kio kaŭzas diversajn nuancojn de la civilaj statoj.

## Referencoj 
* Arturo Valencia Zea, Álvaro Ortiz Monsalve, Derecho Civil, Tomo I. Parte General y Personas.
**Jurprecedencoj (en la hispana)**:
* Corte Constitucional: C-109/95, M.P.:Alejandro Martínez Caballero; T-963/01, M.P.:Alfredo Beltrán Sierra; T-488/98, M.P:Martha Sáchica de Moncaleano; T-504/94, M.P.:Alejandro Martínez Caballero; C-152/94, M.P.:Jorge Arango Mejía.
* Corte Suprema de Justicia: Sentencia 067, del 5 de octubre de 1999. M.P.:José Fernando Ramírez Gómez.

Kategorio:Civila stato
Kategorio:Familia juro
Retturmentado

**Retturmentado** estas precipe turmentado de aliaj tra Interreto, sed ankaŭ tra aliaj elektronikaj rimedoj. Oni parolas pri retturmentado, se iu persono estas regule kaj dum difinita periodo turmentata pere de retpoŝto, blogaĵoj kaj aliaj rimedoj, ekzemple per sendado de malgrandaj telefonaj tekstmesaĝoj. Same kiel dum "tradicia" turmentado, reta turmentado havas ne nur vortajn formojn, sed ankaŭ fizikajn. Oni ekzemple sendas viruson al la kompatindulo aŭ provas kaperi ties komputilon. La psikologia forto de retturmentado tamen ŝajnas esti multe pli drasta ol tiu de la klasika turmentado. La fakto, ke la kulpulo povas teni sian identecon kaŝita, donas al li eĉ pli da forto, kaj ke la ĉikanado povas okazi 24 horojn el 24 estas tre nervostreĉa.

## Ofteco 
Unu kvarono de la belgaj junuloj en la pasinta lerneja jaro spertis retturmentadon, ĉu kiel turmentanto, ĉu kiel viktimo, ĉu kiel atestanto. En Nederlando en kvar el dek lernejoj estas raportitaj kazoj de retturmentado.

Ankaŭ en Vikipedio retturmendado fojfoje okazas. Anonimulo aldonas ofendajn aldonojn al la biografio de vivanta persono por ridindigi aŭ misfamigi lin.

## Jure 
Ĉar retturmentado estas relative nova fenomeno, en multaj landoj ankoraŭ ne ekzistas leĝoj por preventi ĝin aŭ por puni la kulpulojn. En pluraj  leĝoproponoj estas nun diskutataj. En Belgio reta turmentado povas esti punata pro artikolo 550a de la punleĝo, kiu diras, ke aldoni, ŝanĝi aŭ viŝi donitaĵojn en komputila sistemo, kun la celo damaĝi, estas punebla. En pluraj eŭropaj ŝtatoj ekzistas similaj leĝoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Konsiloj por eviti retturmentadon en la retejo de ipernity
*  Artikolo pri retturmentado en *Monato*
*  Belga retejo pri retturmentado

Kategorio:Interreto
Kategorio:Perforto
Kategorio:Interpersona rilatado
Potok (distrikto Rimavská Sobota)

**Potok** (hungare *Dobrapatak*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. La slovaka potok kaj la hungara patak signifas: rojo.

## Situo 
Potok situas sub monto 511 m alta, en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Rimavská Sobota troviĝas 33 km.
  
## Historio 
En 1910 loĝis en Dobrapatak 179 da homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratková, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Potok 44 da homoj, (escepte 7 ciganojn ĉiuj slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Piteaso

[eta|250px|dekstra|Statuo de Piteaso antaŭ la [borso de Marsejlo.]]
**Piteaso** aŭ **Pytheas** de Marsejlo (malnovgreke: Πυθέας ὁ Μασσαλιώτης; naskiĝis ĉirkaŭ 380 a.K.; mortis ĉirkaŭ 310 a.K.), estis helena geografo kaj esploristo el la greka kolonio Massilia, la nuntempa Marsejlo en suda Francio).

Piteaso famiĝis interalie pro sia vojaĝo en la nordokcidento de Eŭropo.
Lia vojaĝraporto *Tra la oceano* (Περὶ τοῦ ᾿Ωκεανοῦ, *Perí tou Okeanoú*) perdiĝis. Malmultaj fragmentoj de la libroj estas konataj nur pro citaĵoj de aliaj verkistoj, kiel ekzemple Strabono, Eratosteno aŭ Plinio la pli maljuna, kiu tamen parte nomis Piteason mensogulo, ĉar ili opiniis liajn vojaĝojn neeblaj. Aliaj indikoj troviĝas en la verkoj de antikvaj astronomoj, kiel Hiparko de Rodoso.

## La vojaĝo de Piteaso 
Piteaso veturis verŝajne ŝipe de *Massalia* (nun Marsejlo), trapasis la heraklajn kolonojn (Ĝibraltara Markolo), iris norden preter la marbordoj de Gaŭlio, albordiĝis en Britio kaj fine alvenis al la Ŝetlandaj Insuloj antaŭ ol pluvojaĝi pli norden, al lando nomata tiam Tuleo, kiun li ne povas trapasi.

Li revenis tra la norda maro kaj poste suden ĝis la marbordoj de la Granda Germanio, li alvenis al sukceno-riĉaj insuloj, eble la insularo de Helgoland, la insulo Sjælland aŭ la marbordoj de la Balta Maro. Li revenis finfine al Marsejlo, aŭ uzante la saman vojon aŭ laŭ la riveroj Rejno kaj Rodano.

Ĉe la plej norda punkto de lia navigado, la nokto ne daŭris pli ol du horojn, tiel Tuleo lokiĝus en Islando, en Norvegio aŭ sur la Ferooj. Piteaso komprenis la influon de la luno al la tajdoj. Li kalkulis je precizeco de dek kvar minutoj la latitudon de Marsejlo pere de ''gnomon'.

## La malkovroj de Piteaso 
## Notoj 
## Bibliografio 
## Vidu ankaŭ 
*  La historio de Piteaso 
*  TTT-ejo de la universitato de Lieĝo
*  De Piteaso ĝis Jules Verne: Variaĵoj pri la mito de Thulé

Kategorio:Antikvaj grekoj
Kategorio:Geografoj
Kategorio:Esploristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 4-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.
Philipp Clüver

**Philipp CLÜVER** (ofte latinigita kiel *Philippus Cluverius*; naskiĝis en 1580 en Dancigo; mortis la 31-an de decembro 1622 en Leiden, Nederlando) estis germana geografo kaj historiisto, kiu forte kontribuis al la revivigo de la terscienco en Eŭropo, kaj estas rigardata kiel la fondinto de la historia geografio.

En 1615 Clüver ekloĝis en Leiden, kie li estis dungita kiel *geographus academicus* dum la postaj jaroj. Lia aliro al geografio estis tra historio kaj la klasikaj aŭtoroj. Unu el lia plej grava verko estas la *Introductio in Universam Geographiam* (*Enkonduko en la universala geografio*) de 1624. La unua de ses volumoj temas ĝenerale pri la Tero, sed konata li estas pro la lastaj kvin volumoj. Ili enhavas mallongajn priskribojn de landoj, fokusantaj sur homa kaj historia perspektivoj. La *Introductio* restis ĝis la mezo de la 18-a jarcento gvida referenc-verko de geografio.

## Verkoj 
**Germania Antiqua* (1616)
**Siciliae Antiquae libri duo* (1619)
**Sardinia et Corsica Antiqua* (1619)
**Italia Antiqua* (1624, postmorte)
**Introductio in Universam Geographiam* (1629)

## Eksteraj ligiloj 
* Detala artikolo pri Philipp Clüver kiel faksimilo en *Allgemeine Deutsche Biographie* ("Ĝenerala Germana Biografio", en la germana) 
*Mapoj de Philipp Clüver
*St. John's College, Cambridge : note on Philipp Cluver (en la angla)

## Galerio 
Ilustraĵoj el *Germania antiqua* (1616)

Image:Germaniae antiquae, Plate 11, Clüver.jpg|*Germania antiqua*, il. 11
Image:Germaniae antiquae libri tres, Plate 17, Clüver.jpg|*Germania antiqua*, il. 17
Image:+Germaniae antiquae libri tres, Plate 18, Clüver.jpg|*Germania antiqua*, il. 18
Image:Germaniae antiquae libri tres, Plate 24, Clüver.jpg|*Germania antiqua*, il. 24

Kategorio:Germanaj geografoj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj de la 17-a jarcento
Hostišovce

eta|dekstra|330px|Hostišovce situas en la plej griza regiono

**Hostišovce,** hungare **Gesztes** (gesteŝ) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.

## Bazaj informoj 
* Areo: 10 km²
* Supermara alteco: 267 m
* Loĝantaro: 200
* Poŝtkodo: 980 23
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Hostišovce situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Rimavská Sobota troviĝas 16 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1333 en formo *"Geztus"*. En 1582 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Gesztes 340 da homoj, (329 slovakoj, 11 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Hostišovce 200 da homoj, (186 slovakoj, 9 ciganoj, 2 hungaroj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1793
* sonorilstablo el la 19-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Hostišovce en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Pola landvojo n-ro 35

La **pola landvojo n-ro 35** (**DK35**) estas landvojo en Malsuprasilezia Provinco je longeco 88&nbsp;km. Kune , kun kiu ĝi kruciĝas en Świebodzice, povas esti alternativo al . Ĝi gvidas la landlima trairejo kun Ĉeĥio en Golińsk apud Mieroszów.

## Pli gravaj urboj laŭ DK35 
* Bielany Wrocławskie (, , )
* Gniechowice
* Marcinowice
* Pszenno
* Świdnica
* Mokrzeszów
* Świebodzice () - pretervojo
* Wałbrzych
** Szczawienko
** Piaskowa Góra
** Stary Zdrój
** Śródmieście
** Podgórze
** Glinik Stary
* Mieroszów
* Golińsk - trairejo en Ĉeĥion
Parascienco

La termino **parascienco** (greke *para-* „apude, supere“) rilatas al ekkonopretendoj, kiuj troviĝas je la rando aŭ ekster la akademia scienco.

Oni povas uzi la terminon **parascienco**  priskribante aŭ taksante.

En la unua kazo la termino rilatas al opinioj, praktikoj, teorioj aŭ esploroj por kiuj ne estas findifinita, ĉu temas pri pseŭdoscienco aŭ protoscienco.

La taksanta utiligo plej ofte celas al supera termino, ĉu por pseŭdosciencoj kaj aliflanke al alternativaj ekkonoj, kiuj ne pretendas esti sciencaj. Pri la lastaj la taksanta utiligo prijuĝas, ke la postulitaj alternativaj ekkonoj estas falsaj 

## Notoj 
## Literaturo
* Gerald L. Eberlein (Hg.), *Kleines Lexikon der Parawissenschaften*, 1995
* Gerald L. *Eberlein: Schulwissenschaft, Parawissenschaft, Pseudowissenschaft*, Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft, 1997, ISBN 3-804-71168-5.
* Irmgard Oepen/Krista Federspiel/Amardeo Sarma, *Lexikon der Parawissenschaften*, Lit Verlag, Münster 1999, ISBN 3-825-84277-0
* Daniel Boy/Guy Michelat: *Croyances aŭ parasciences: dimensions sociales et culturelles*, Revue Française de Sociologie, Band 27, Nr. 2 (April–Juni 1986). Éditions OPHRYS et Association Revue Française de Sociologie (französisch).
* Gérard Chevalier: *Parasciences et procédés de légitimation*, Revue Française de Sociologie, Band 27, Nr. 2 (April–Juni 1986) (französisch).
* Brian Inglis, *Science and Parascience. A History of the Paranormal from 1914–1939*, Hodder and Stoughton, London 1984, Hauptsächlich zur Geschichte der Parapsychologie, u. a. zu „Margery“, der Society for Psychical Research unter Sidgwick, J. B. Rhine
* Art. Anomalistik. In: Siegfried Lamnek,/Gerd Reinhold/Helga Recker (Hgg.): Soziologielexikon. Wissenschaftsverlag Oldenbourg, München 2000, ISBN 3-486-25440-5, S. 16–19

## Eksteraj ligiloj 
*Skeptika paĝaro pri pseŭdosciencoj
* Difino de la   		*Gesellschaft zur wissenschaftlichen Untersuchung von Parawissenschaften e.V. * (Asocio por la scienca esploro de parasciencoj)
* GreWiki  de Forum Grenzwissen, diskutejo pri ĉiuj parasciencaj temoj.

Kategorio:Scienco
Kategorio:Filozofio de scienco
Pola landvojo n-ro 36

La **pola landvojo n-ro 36** (**DK36**) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 156 kilometroj.

## Pli gravaj urboj laŭ DK36 
*Ostrów Wielkopolski (, )
*Krotoszyn ()
*Kobylin
*Miejska Górka
*Rawicz ()
*Wąsosz
*Ścinawa
*Lubin () - pretervojo
*Prochowice () - pretervojo
Evento

**Evento** povas esti:
*En fiziko (kaj filozofio), punkto en la tempo, kiu estas distingebla de aliaj ĉar la stato de la sistemo ŝanĝis. Io estas diferenca antaŭ kaj post la evento.
*En speciala relativeco (kaj ĝenerala relativeco), **evento** estas punkto en la spactempo, tio estas, ĝi havas situon en la spaco kaj en la tempo.
*En statistiko ĝi reprezentas la eblajn rezultojn de aleatora fenomeno.
*En historio estas okazaĵo aŭ historia fakto.
*En ĵurnalismo estas, ĉu ĉiu ajn novaĵo aŭ ĵurnalisma fakto, ĉu ununure la bedaŭrindaĵoj (krimoj, katastrofoj), kiuj konsistigas la bazon de la ĵurnalisma ĝenro nomita *eventokroniko*, unu el la fakoj de la informo.
*Evento (probablo-teorio)

## Vidu ankaŭ
*Fakto
*Eventa Servo - Retejo por registri kaj diskonigi esperantajn eventojn
Christian August Lorentzen

eta|dekstra|200px|*Memportreto* de Christian August Lorentzen.
**Christian August LORENTZEN** (n. en 1746 - m. la 8-an de majo 1828) estis dana pentristo de la fino de la 18-a jarcento kaj komenco de la 19-a jarcento.

Lorentzen fariĝis artprofesoro en la Reĝa Dana Akademio de Arto de Kopenhago. Li tie instruadis arton al pluraj estontaj majstroj, inkluzive de Martinus Rørbye kaj Caspar David Friedrich. Li dum sia kariero vizitis interalie Nederlandon, Belgion, Francion kaj Italion.

Kategorio:Danaj pentristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1746
Drienčany

**Drienčany** (drienĉani), hungare **Derencsény** (derenĉEnj) estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. Ankoraŭ unu setlejo apartenas al la municipo.
eta|dekstra|330px|Drienčany situas en la plej griza regiono

## Bazaj informoj 
* Areo: 11 km²
* Supermara alteco: 243 m
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 980 23
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Drienčany situas flanke de monto 450 m-ojn alta, laŭ akvorezervujo, fine de mallonga sakovojo. Rimavská Sobota troviĝas 13 km.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1297. Tiam la kampoj apartenis al familio Balog. La komunumo estis doganprena loko en la 15-a jarcento. Burgo fare de familio Derencsényi menciiĝas en 1413, kiun la husanoj okupis, sed en 1452 Johano Hunyadi [hunjadi] reokupis. En 1910 loĝis en Derencsény 368 da homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Drienčany 250 da homoj, (escepte 8 hungarojn ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵo 
* luterana preĝejo de 1793 ĉirkaŭita per defenda muro
* ruinaĵo de la burgo
* renesanca sonorilstablo el la 17-a jarcento

## Famuloj 
* en la iama Derencsény naskiĝis:
** hungara inĝeniero Gusztáv Liszkay
** hungara kemiisto Aladár Buzágh
** hungara ministro György Baloghy

## Eksteraj ligiloj 
* Drienčany en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
El Chavo del Ocho

eta
**El Chavo del Ocho** (La Knabo de la 8-a) estas titolo de meksika televid-serio, registrita de 1971 ĝis 1980 fare de "Televisión Independiente de México"-*Televisa*. La serio estis verkita de dramisto Roberto Gómez Bolaños, kiu ankaŭ aktoras en ĝi. Tiu serio celas ĉefe geknabojn. Ĝi estis populara kaj en hispanamerikaj landoj kaj en Hispanio dum la fino de la 1980-aj jaroj kaj dum la komenco de la 1990-aj jaroj, kie ĝi helpis la popularigon de la meksika parolmaniero de la hispana.

## Ĉefaj roluloj 
* El Chavo del Ocho (Roberto Gómez Bolaños)
* La Chilindrina (María Antonieta de las Nieves)
* Quico (Carlos Villagrán)
* Doña Florinda (Florinda Meza)
* Don Ramón (Ramón Valdez)
* Profesor Jirafales (Rubén Aguirre)
* Doña Clotilde (Angelines Fernándes)
* Señor Barriga (Edgar Vivar)

## Eksteraj ligiloj 
*  *El Chavo del 8* en Esmas.com
*  Chespirito.com (oficiala ttt-ejo de Roberto Gómez Bolaños)
*  TTT-ejo pri "El Chavo del 8" kaj "El Chapulín Colorado"

Kategorio:Meksikaj televidaj serioj
Babinec

**Babinec** (hungare *Babarét*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis **Babaluska**, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis pli hungarecan nomon.

## Situo 
Babinec situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Rimavská Sobota troviĝas 17 km.
  
## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1407 en formo *"Babalwaska"*. Post la mezepoko la turkoj kelkfoje atakis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Babarét 195 da homoj, (escepte 6 hungarojn ĉiuj slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimavská Sobota, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. Dum la 2-a mondmilito ĉe la apuda bienocentro partizanoj funkciis helpe de la vilaĝanoj. Kolĥozo formiĝis en 1953. En 2001 loĝis en Babinec nur 82 da homoj, (ĉiuj slovakoj).
 
## Vidindaĵoj 
* klasikisma luterana preĝejo el la 18-a jarcento
* klasikisma sonorilstablo el la 18-a j.c.

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Vyšný Skálnik

eta|dekstra|330ra|Vyšný Skálnik situas en la plej griza regiono

**Vyšný Skálnik,** hungare **Felsősziklás** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. Ĝis 1899 la oficiala hungara vilaĝnomo estis **Felső-Szkálnok**, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis pli hungarecan nomon.

## Bazaj informoj 
* Areo: 5 km²
* Supermara alteco: 236 m
* Loĝantaro: 140
* Poŝtkodo: 980 52
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Vyšný Skálnik situas laŭ maldekstra bordo de rojo Rimava, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Brezno-Rimavská Sobota. La lasta troviĝas 10 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1334 en formo *"Zkalnuk"*. En la 19-a jarcento minejo pri marmoro funkciis apude. En 1910 loĝis en Felsősziklás 158 da homoj, (escepte 9 hungarojn ĉiuj slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimaszombat, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Vyšný Skálnik 146 da homoj, (escepte unusolan hungaron ĉiuj slovakoj).

## Menciindaĵo 
* en 1829 naskiĝis slovaka poeto Ján Botto, la naskiĝdomo kaj la statuo estas videbla

## Eksteraj ligiloj 
* Vyšný Skálnik en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Veľké Teriakovce

eta|dekstra|330ra|Veľké Teriakovce situas en la plej griza regiono

**Veľké Teriakovce,** hungare **Bakostörék** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. Ankoraŭ 3 setlejoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 22 km²
* Supermara alteco: 229-509 m
* Loĝantaro: 910
* Poŝtkodo: 980 51
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Veľké Teriakovce situas laŭ dekstra bordo de rojo Rimava, laŭ traira flankovojo, en la maldekstra bordo fervojo Brezno-Rimavská Sobota funkcias. La lasta urbo troviĝas 7 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1334 en formo *"Turek"*. Komence la kampoj apartenis al ĉefepiskopejo de Kalocsa, poste al diversaj nobelaj familioj. En 1910 loĝis en Bakostörék 400 da homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimaszombat, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Veľké Teriakovce 861 da homoj, (824 slovakoj, 14 ciganoj, 11 hungaroj, 3 ĉeĥoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1790, en la 19-a jarcento trakonstruita
* klasikisma muelejo de 1800

## Famuloj 
* en Széplak (nuntempa vilaĝparto) naskiĝis hungara komponisto kaj teatrestro Endre Bartay.

## Eksteraj ligiloj 
* Veľké Teriakovce en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Ratkovská Suchá

eta|dekstra|330ra|Ratkovská Suchá situas en la plej griza regiono

**Ratkovská Suchá,** hungare **Ratkószuha** estas tre malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. Suchá signifas: seka.

## Bazaj informoj 
* Areo: 6 km²
* Supermara alteco: 478 m
* Loĝantaro: 70
* Poŝtkodo: 982 67
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Ratkovská Suchá situas sub monto 592 m-ojn alta, laŭ traira flankovojo. Revúca troviĝas 18 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1323 en formo *"Zuha"*. En 1910 loĝis en Ratkószuha 344 da homoj, (309 slovakoj, 17 hungaroj, 6 kroatoj, 3 rumanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratkó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Ratkovská Suchá 54 da homoj, (escepte unusolan hungaron ĉiuj slovakoj). Nuntempe feriejaj dometoj formiĝas.

## Vidindaĵoj 
* klasikisma luterana preĝejo de 1817, en 1949 renovigita
* sonorilostablo de 1925

## Eksteraj ligiloj 
* Ratkovská Suchá en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Lescar

**Lescar** () estas franca komunumo, en la departemento Atlantikaj Pireneoj kaj en la regiono Nova Akvitanio.

__TOC__

## Historio 
Piede de la monteto, sur kiu etendiĝas la aktuala Lescar iam troviĝis la citadelo (oppidum) *Beneharnum*, ĉefurbo de la « Beneharnanoj ». Tiu akvitania popolo donis sian nomon  al la provinco Bearno. La citadelo iĝis romia urbo jam en la 3-a jarcento. *Beneharnum* estis ĝistere detruata ĉirkaŭ 841 far la Vikingoj. Nova urbo, Lescar, disvolviĝis sur la monteto ekde la 12-a jarcento. Ties episkopo prezidis la Bearnajn Ŝtatojn kaj la navaraj reĝoj elektis la katedralon, kiel sia sepultejo. Nuntempe, Lescar iĝis restadeja satelita urbo de Paŭo .

### Kultura heredaĵo 
* Katedralo de Lescar
* Dipatrina Katedralo. La konstruaĵon, komencitan en 1120, ruinigis protestantoj dum la reĝado de Jeanne d'Albret. Gravaj restaŭradoj, dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj, savis la ĥorejon de ruiniĝo. La absido konservis romanikan arkitekturon. Sur la ĥoreja planko, mozaiko el la 12-a jarcento bildigas ĉasan scenon (kun la fama kripla maŭra arkĉasisto). Henriko la 2-a d'Albret, Katerina de Foiso, Margareta de Angoulemo, Francisko Febo ĉi tie tombokuŝas.

## Urbaraj aŭtobusoj 
Lescar ĉepasas la linioj **2**, **8**, **9** kaj **Ovaligne** de la « STAP » (paŭaj urbaraj transportoj).

## Bildgalerio 

CatedralaLescar2.jpg|La dipatrina katedralo
Lescar Catedral Capitel 1.JPG|Kapitelo en la katedralo
Lescar Catedral Mosaico 1.JPG|Mozaiko en la katedralo

## Vidu ankaŭ 
* Lescar (stacidomo)


Kategorio:Komunumoj de Pyrénées-Atlantiques
Rimavská Baňa

eta|dekstra|330ra|Rimavská Baňa situas en la plej griza regiono

**Rimavská Baňa,** hungare **Rimabánya** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.

## Bazaj informoj 
* Areo: 26&nbsp;km²
* Supermara alteco: 256 m
* Loĝantaro: 470
* Poŝtkodo: 980 53
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Rimavská Baňa en ambaŭ bordoj de rojo Rimava, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Brezno-Rimavská Sobota. La lasta troviĝas 15&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1270 en formo *"Bana"*. Iom pli frue germanaj ministoj fondis la komunumon. La kampoj apartenis al ĉefepiskopejo de Kalocsa, sed en la montoj oni minadis feron kaj iomete aliajn ercojn, tial la mineja komunumo urbiĝis en 1278. Fine de la mezepoko la ercoj elĉerpiĝis, poste la turkoj kelkfoje atakis la velkantan urbeton. En la 19-a jarcento iomete ferominado kaj ferofarejo funkciis. En 1856 incendio okazis. En 1910 loĝis en Rimabánya 534 da homoj, (469 slovakoj, 63 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. Dum la 2-a mondmilito la loĝantoj kontraŭstaris la germanan armeon. En 2001 loĝis en Rimavská Baňa 461 da homoj, (443 slovakoj, 7 ciganoj, 4 ĉeĥoj, unusola hungaro).

## Vidindaĵo 
* gotika luterana preĝejo, baldaŭe barokiĝis

## Famulo 
* naskiĝis en 1769 slovaka poeto Juraj Palkovič

## Eksteraj ligiloj 
* Rimavská Baňa en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Kesswil

**Kesswil** estas komunumo en la distrikto Arbon de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 951 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Kesswil situas ĉe la sudokcidenta bordo de Bodenlago meze inter Romanshorn kaj Kreuzlingen. La kerno de la kampara vilaĝo estas markita de siaj mirindaj kaj bone konservitaj faktrabdomoj. Sudokcidente de la vilaĝo leviĝas la monteto Seerücken.

## Najbaraj komunumoj 
Kesswil limas en okcidento al Güttingen, en sudokcidento al Sommeri, en sudo al Hefenhofen, en sudoriento al Dozwil, en oriento al Uttwil kaj en nordo al Bodenlago, je kies alia flanko situas la germanaj komunumoj Hagnau am Bodensee kaj Immenstaad am Bodensee (ambaŭ Baden-Virtembergo).

## Trafiko 
Kesswil disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo tra Kreuzlingen al Romanshorn kaj Rorschach.

## Historio 
La unua skriba mencio de Kesswil kiel *Chezzinwillare* datiĝas el donadokumento por bieno de Ludoviko la Pia al la Monaĥejo Sankt-Galo de la 4-a de junio 817 post Kristo.

En mezepoko la ĉefa bienposedanto en Kesswil estis la Monaĥejo Sankt-Galo. Ekde la 13-a jarcento ankaŭ la Monaĥejo Münsterlingen akiris posedaĵojn en Kesswil.

## Gravaj personecoj 
En Kesswil naskiĝis la 26-an de julio 1875 Carl Gustav Jung (1875–1961), psikiatro kaj fondinto de la analiza psikologio kiel filo de la loka pastro.

## Bildoj 

2015-11-08-Kesswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) (3).JPG|La malnova muelejo
2015-11-08-Kesswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) (8).JPG|Komunuma domo
2015-11-08-Kesswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) (9).JPG|Reformita preĝejo de Kesswil
2015-11-08-Kesswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) (11).JPG|La preĝejo de interne
2015-11-08-Kesswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) (27).JPG|Bandomo apud la lagobordo
2015-11-08-Kesswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) (2).JPG|Vilaĝa vendejo

## Vidu ankaŭ 
* Kesswil (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Kesswil
* Kesswil en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Bodenlago
Španie Pole

**Španie Pole,** hungare **Gömörispánmező** estas tre malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
eta|dekstra|330ra|Španie Pole situas en la plej griza regiono

## Bazaj informoj 
* Areo: 9 km²
* Supermara alteco: 381 m
* Loĝantaro: 80
* Poŝtkodo: 980 23
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Španie Pole situas flanke de monto 487 m-ojn alta. Rimavská Sobota troviĝas 22 km-ojn for.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1301 en formo *"Spanmezew"*. En 1910 loĝis en Gömörispánmező 351 da homoj, (313 slovakoj, 22 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratkó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Španie Pole 98 da homoj, (81 slovakoj, 7 hungaroj, 6 ciganoj, unusola ĉeĥo).

## Vidindaĵo 
* klasikisma luterana preĝejo de 1810

## Eksteraj ligiloj 
* Španie Pole en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Ueli Maurer

**Ueli MAURER** (naskiĝis la 1-an de decembro 1950 en Wetzikon Kantono Zuriko, civitano de Adelboden Kantono Berno) estas svisa politikisto kaj membro de la Svisa Popolpartio. La 10-an de decembro 2008 li elektiĝis kiel membro de la Federacia Konsilio de Svislando. Kiel ĉefo de la Svisa Federacia Departemento de Defendo, Loĝantarprotekto kaj Sporto li estas la supera respondeculo por la Svisa Armeo.

## Lia vivo 
Maurer faris komercistan metilernadon kaj poste akiris la svisan federacian diplomon kiel librotenisto. Inter 1994 kaj 2008 li estis afergvidanto de la *Zurika Kampara Asocio* (germane *Zürcher Bauernverband*). Aktuale li prezidas la *Svisajn Legomkamparanojn* kaj la *Svisan Maŝinringon* (germane *Schweizer Maschinenring*). Maurer loĝas en Wernetshausen (municipo e la komunumo Hinwil. Li estas edziĝinta kaj patro de ses infanoj.

## Politika kariero 
De 1978 ĝis 1986 Ueli Maurer estis komunuma konsilanto de Hinwil. Ek de 1983 ĝis 1991 li estis membro de la kantona konsilio de Zuriko; en 1991 li estis prezidanto de la kantona parlamento. En 1991 Ueli Maurer elektiĝis al la Nacia Konsilio de Svislando. Samjare Maurer perdis la elekton al la kantona registaro de Zuriko kontraŭ Moritz Leuenberger. Ek de 1996 ĝis 2008 li estis prezidanto de la dekstra Svisa Popolpartio. Sub lia gvido la Popolpartio fariĝis la plej forta partio de Svislando.

La 21-an de Oktobro 2007 Maurer kandidatis kiel ŝatata konsilianto por reprezenti la Kantonon Zuriko en la malgranda ĉambro de la nacia parlamento. Li tamen malsukcesis la 25-an de novembro 2007 en la dua elektorondo kontraŭ la verdliberala Verena Diener.

La 26-an de oktobro 2007 Ueli Maurer anoncis, ke li retiriĝos en marto 2008 kiel prezidanto de Svisa Popolpartio. Lin sekvis la 1-an de marto Toni Brunner. Meze de aŭgusto Ueli Maurer kandidatiĝis kaj elektiĝis kiel prezidanto de la zurika sekcio de Svisa Popolpartio.

### Federacia Konsilanto 
Post la demisio de Samuel Schmid kiel membro de la Federacia Konsilio la Svisa Popolpartio anoncis la 27-an de novembro 2008, ke ili prezentos Ueli Maurer kune kun la en 2007 malektita Christoph Blocher kiel kandidato por la vaka posteno. La 10-an de decembro 2008 la Federacia Asembleo de Svislando elektis lin en la tria elektorondo kun 122 voĉoj kiel sekvanto de Samuel Schmid al la Federacia Konsilio de Svislando. Lia mandato finiĝis en 2022. Li estis prezidanto de Svisio en 2013 kaj 2019.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la federaciaj konsilantoj de Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* Profilo de Ueli Maurer en la retejo de la Federacia Administracio de Svislando

Kategorio:Svisaj politikistoj
Kategorio:Federaciaj konsilantoj de Svislando
Kategorio:Zurikanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1950
Kategorio:Armitaj fortoj de Svislando
Lehota nad Rimavicou

eta|dekstra|330px|Lehota nad Rimavicou situas en la plej griza regiono

**Lehota nad Rimavicou,** hungare **Rimaszabadi,** germane **Lehotta** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis **Rima-Lehota**, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.

## Bazaj informoj 
* Areo: 30 km²
* Supermara alteco: 270 m
* Loĝantaro: 310
* Poŝtkodo: 980 53
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Lehota nad Rimavicou situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Rimavská Sobota troviĝas 17 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1274 en formo *"Rymocha"*. En laq 19-a jarcento fero farejo funkciis en la komunumo. En 1863 incendio okazis. En 1910 loĝis en Rimaszabadi 303 da homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Kis-Hont, Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimaszombat, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Lehota nad Rimavicou 342 da homoj, (338 slovakoj, 2 hungaroj).

## Vidindaĵo 
* luterana preĝejo de 1796

## Eksteraj ligiloj 
* Lehota nad Rimavicou en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Rod Blagojevich

**Milorad** "**Rod**" **R. BLAGOJEVICH** (prononco laŭ la IFA /bləˈɡɔɪəvɪtʃ/), naskita la 10-an de decembro 1956, estas usona politikisto de la subŝtato Ilinojso. Blagojevich estis la guberniestro de Ilinojso kaj antaŭe reprezentis partojn de Ĉikago en la usona Domo de Reprezentantoj. Li estas la dua serba-usonano kiu elektiĝis kiel guberniestro de ajna subŝtato en Usono, post George Voinovich de Ohio.

Blagojevich estis la unua demokrato elektita kiel guberniestro de Ilinojso en 30 jaroj (depost Daniel Walker en 1972). Blagojevich ofte estas kontraŭita de membroj de sia partio (kiu estras la Ĝeneralan Asembleon de Ilinojso) kaj tial frontas malfacilecon kiam li klopodas pasigi leĝon aŭ . Li estas la celo de multaj federalaj enketoj kaj havas historie malaltan publikan aprobnivelon. La pertelefona publikonpinienketa firmo Rasmussen donis al li la titolon de "La plej mlpopulara guberniestro en Usono".

La 9-an de decembro 2008, agentoj de la FBI arestis lin kaj asertis, ke li estas kulpa de diversaj krimoj, ligitaj al lia leĝa privilegio anstataŭigi la seĝon de Barack Obama en la senato.

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Guberniestroj de Ilinojso
Rimavské Brezovo

eta|dekstra|330ra|Rimavské Brezovo situas en la plej griza regiono

**Rimavské Brezovo,** hungare **Rimabrézó** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.

## Bazaj informoj 
* Areo: 14 km²
* Supermara alteco: 269 m
* Loĝantaro: 520
* Poŝtkodo: 980 54
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Rimavské Brezovo situas laŭ dekstra bordo de rojo Rimava, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Brezno-Rimavská Sobota. La lasta troviĝas 18 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la bronzepoko. Laŭ la loka onidiro la setlejo detruiĝis pro la tataroj en 1241. La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1334 en formo *"Brezou"*, fondita de italaj ministoj. Komence la kampoj apartenis al ĉefepiskopejo de Kalocsa. Fortikaĵo menciiĝas en 1454, poste tute malaperinta en la historio. Ĝis 1687 la komunumo estis departementejo. En la 18-a jarcento tie funkciis vitrofarejo kaj ferofarejo, oni minadis feron kaj topazon. En 1910 loĝis en Rimabrézó 511 da homoj, (324 slovakoj, 144 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimaszombat, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Rimavské Brezovo 1054 da homoj, (926 hungaroj, 67 slovakoj, 51 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romanika luterana preĝejo, baldaŭe gotikiĝis, en 1893 renovigita
* fera monumento de Marteno Sturmann, fondinto de la tiea ferindustrio
* departementejo

## Famulo 
* naskiĝis en 1830 kaj estas entombigita slovaka verkisto Ľudovít Kubáni

## Eksteraj ligiloj 
* Rimavské Brezovo en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Ŝtata Konsilio

**Ŝtata konsilio** estas la nomo de

* organo por konsilo de la ŝtatestro, ekz. la irlanda *Comhairle Stáit/Council of State* konsilas la prezidenton kaj havas la rajton anstataŭi lin sub specialaj kondiĉoj
* publika institucio por konsili la registaron, ekz. la franca Ŝtatokonsilio (''Conseil d'État*) konsilas la registaron de la Respubliko
* la plej supera administra tribunalo, ekz. la itala *Consiglio di Stato* aŭ la nederlanda *Raad van State''
* la kolektiva ŝtatestraro, ekz. la Ŝtata Konsilio de la Popolrespubliko Ĉinio
* parlamenta ĉambro, ekz. en Slovenio
* la registaro, ekz. la svisa Konsilio de la Kantonoj 

## Vidu ankaŭ
* Konsilio
Svisa Popolpartio

[eta|[Tonni Brunner prezidanto de Svisa Popolpartio]]
**Svisa Popolpartio** (germane *Schweizerische Volkspartei (SVP)*, france *Union démocratique du centre (UDC)*, itale *Unione Democratica del Centro (UDC)* kaj romanĉe *Partida populara Svizra (PPS)*) estas dekstrema burĝkonservema politika partio de Svislando. Je federacia nivelo ĝi estas la plej elektoforta partio de Svislando kaj disponas pri la plej granda frakcio en la Federacia Asembleo. Ek de 1929 ĝis fino de 2007 la partio estis reprezentita en la Federacia Registaro. Per la malelekto de Christoph Blocher kaj la eksiĝo de Samuel Schmid, la partio ĝis fino de 2008 ne plu estis reprezentita en la registaro. Per la elekto de Ueli Maurer la 10-an de decembro 2008 Svisa Popolpartio ekde la 1-a de januaro 2009 denove apartenas al la registaro.

La Svisa Popolpartio sukcesis kolekti en siaj vicoj praktike la tutan dekstran elektistaron. Ĝi konsekvence luktas kontraŭ la aliĝo al la Eŭropa Unio kaj estas ofte kritikata pri siaj rasismaj kaj fremdulmalamikaj tendencoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Svisa Popolpartio

Popolpartio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1971
Preĝejo de la Sankta Koro (Medeĝino)

La **Preĝejo de la Sankta Koro de Medeĝino** (hispanlingve *Iglesia del Sagrado Corazón de Jesús de Medellín*) estas romkatolika preĝejo de Medeĝino dediĉita al la Sankta Koro. Ĝi troviĝas en la centra zono de la urbo. Pietrasanta kabrikis la altaroj, kaj Venecio, la kalvaria vojo. Belga arkitekto, Agustín Goovaerts kreis la planojn de la kirko. La kirko apartenas al la Episkopujo de Medeĝino, kaj ankaŭ estas Nacia Monumento ekde 1998.

## Eksteraj ligiloj 
* Episkopujo de Medeĝino .

Sankta Koro
Dragono

eta|Angla dragono, meze de la 18-a jc.
eta|Louis Braun: *Virtembergaj dragonoj*
eta|Monumento por la badenaj dragonoj

**Dragono** origine estis soldato de la infanterio, kiu uzis sian ĉevalon ĉefe por rapida ŝanĝo de unu loko al alia, do por transporto, sed ne por batalo. Iom post iom dragonoj en multaj armeoj fariĝis parto de la kavalerio.

La nocio "dragono" ekaperis komence de la 17-a jarcento. La nomo devenas aŭ de man-tenita pafilo nomita *dragon* aŭ de blazono montranta drakon kiel simbolon de la diablo, kiel portis ĝin papaj rajdantoj sur siaj lancoj. Ili estis latine nomitaj "draconarii" = drakaj soldatoj, el kio fariĝis *dragonoj*.

La armea grupo de dragonoj ekestis meze de la 16-a jarcento. Grandkvante ĝi estis uzata unue dum la Tridekjara Milito (1618-1648) kaj la Angla Enlanda Milito (1632-1651). Pro ĝia mobileco oni tiuepoke nomis ilin "fluganta armeo" (france „armée volante“). La franca armeo kreis en 1635 ses regimentojn da dragonoj. De 1638 *dragono* estis la oficiala nomo de la francaj piedirantaj soldatoj kun ĉevaloj.

Dragonoj kutime ne portis kirason, sed kelkaj protektis sin en la 16-a kaj 17-jarcento per simpla kasko kaj ledra vestaĵo. Iliaj armiloj estis aŭ muskedo aŭ pik-stango, por la sendistanca lukto ili havis spadon.

Kiel miksita formo inter infanterio kaj kavalario dragonoj ofte estis primokitaj de soldatoj de aliaj batal-unuoj. Jen germana primokaĵo el la 17-a jarcento:

:*"Dragoner sind halb Mensch, halb Vieh, aufs Pferd gesetzte Infanterie!"*
: ''Duone hom', duone besti', surĉevala infanteri'''

Kategorio:Kavalerio
Kategorio:Soldatoj
Slizké

eta|dekstra|330ra|Slizké situas en la plej griza regiono

**Slizké,** hungare **Szeleste** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8&nbsp;km²
* Supermara alteco: 398 m
* Loĝantaro: 130
* Poŝtkodo: 980 23
* Aŭtokodo: RS
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Slizké situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Rimavská Sobota troviĝas 17&nbsp;km-ojn.

## Historio 
En 1910 loĝis en Szeleste 226 da homoj, (207 slovakoj, 13 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratkó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Slizké 136 da homoj, (100 slovakoj, 26 hungaroj, 2 ĉeĥoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1798
* sonorilostablo el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Turniro (sporto)

eta|Lukto inter du kavaliroj dum turniro
**Turniro**, en la mezepoko, estis kavalira festo, en kiu kirasitaj rajdantoj vetbatalis per malakrigitaj armiloj.

Ekzistis diversaj disciplinoj dum turniro kiel lukto per glavoj, arko-pafado kaj lanco-pikado, sed ankaŭ amasa batalo kun malakrigitaj armiloj.

Turniroj evoluis el la lukt-ekzercoj de la milistoj. Kavaliraj turniroj estis la kulmino de kortega kaj kavalira kulturo, kaj en tiu kunteksto tre ofte la lukto de kavaliro estis ligata al ties rilato kun damo, kiu ankaŭ ofte pruntedonis aŭ donacis personan vesteron, kiel tuko, rubando ktp., por ke li kunportu ĝin al turniro. Kaze de venko la donacita vestero estis simbolo de estonta pli forta rilato aŭ geedziĝo. Filmoj tre ofte scenigis tiajn scenojn en plej kerna parto de la filmo. La venko de iu kavaliro estus en tia "literaturo" antaŭdiro de la "fina venko" (de la kavaliro, kompreneble).

eta|Walther von Klingen en turniro
eta|dekstra|Turniraj armiloj
[eta|[Jost Amman: Turniro en Nurenbergo, 1561]]

## Literaturo 
* David Crouch: *The Tournament*. Hambledon & London, London 2005, ISBN 1-85285-460-X.
* Richard Barber, Juliet Barker: *Die Geschichte des Turniers*. Wiss. Buchges., Darmstadt 2001
* R. Bentmann: Nachwort in: J. H. von Hefner-Alteneck (Hrsg.): *Hans Burgkmaiers Turnier-Buch*. Nachdruck 1978, Dortmund 1980, S. 71–89.
* Josef Fleckenstein (Hrsg): *Das ritterliche Turnier im Mittelalter*. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1985, ISBN 3-525-35396-0.
* P. Johanek: *Adel und Stadt im Mittelalter*. In: N. Reimann (Hrsg.): *Adel und Stadt*. Vorträge auf dem Kolloquium der Vereinigten Westfälischen Adelsarchive e.&nbsp;V. vom 28. bis 29. Oktober 1993 in Münster (Vereinigte Westfälische Adelsarchive e.&nbsp;V., Veröffentlichungen Nr. 10), Münster 1998, S. 9–35
* H. Obenaus: *Recht und Verfassung der Gesellschaften mit St. Jörgenschild in Schwaben*. Untersuchungen über Adel, Einung, Schiedsgericht und Fehde im fünfzehnten Jahrhundert (Veröffentlichungen des Max-Planck-Instituts für Geschichte, Nr. 7), Göttingen 1961
* H. K. Schulze: *Grundstrukturen der Verfassung im Mittelalter*. Band II: *Familie, Sippe und Geschlecht, Haus und Hof, Dorf und Mark, Burg, Pfalz und Königshof, Stadt*. Stuttgart/Berlin/Köln 1992
* T. Zotz: *Adel in der Stadt des deutschen Mittelalters. Erscheinungsformen und Verhaltensweisen*. In: *Zeitschrift für Geschichte des Oberrheins* 141. 1993, S. 22–50

## Eksteraj ligiloj 
* Historio de la mezepoka ĉiutago
* Pri la kavalira turniro en la mezepoko - germanlingva referato de Christian Bott

Kategorio:Mezepoko
Kategorio:Ludoj
Pola landvojo n-ro 37

La **pola landvojo n-ro 37** (**DK37**) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 16 km . Ĝi kunigas Darłowo kaj ĝia apudmara parto - Darłówko.

Antaŭe ĝi estis provinca vojo nr-o 507 (pli antaŭe 14-451). Komence ekde 1-a de januaro 2006j. estas jam landvojo. Por kreski ranko de vojo interesiĝis pri tio politikisto de Samoobrona, ĉar ĉefo de ĉi tiu partio loĝas proksime de Darłówko.
Tial el tempo al tempo la landvojo estas nomata "Lepperówka" (el nomo de ĉefo).

## Pli gravaj urboj laŭ DK37 
* Darłowo
** Darłówko
** Centrum
* Rusko - pretervojo
* Domasławice - pretervojo
* Słowino
* Sęczkowo
* Karwice - pretervojo ()
Kontaktĵonglado

dekstra|eta|300px|Kontaktĵonglanto antaŭ lago

**Kontaktĵonglado** estas ĵongladkielo, dum kiu la ĵonglanto ĉiam aŭ almenaŭ preskaŭ ĉiam tuŝas la aĵon ĵonglatan. Kontaktĵonglado ebla estas preskaŭ per ĉiu aĵo, sed plej bonaj por tio estas aĵoj, kiuj ankaŭ flugige ĵongliĝas, t.e. pilkoj, cigarkestoj, ĵongladringoj, klaboj aŭ (fajro)bastonoj. Sed ankaŭ skribilturnado estas ero de kontaktĵonglado.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri kontaktĵonglado, plejparte kun pilkoj 
* Germana skribilturnad-retejo  
* Monde grava retpaĝo pri la temo 
* Granda lertaĵaro  

Kategorio:Ĵonglado
IKnow!

**iKnow!** estas SNS ("Social Network Service" t.e. Socia Reta Servo) destinita por lerni lingvojn. Aktuale ĝi proponas kursojn en japana kaj angla, sed ĝi ankaŭ havas "listojn" aŭ uzantoj kreas kursojn, por multaj diversaj lingvoj, interalie Esperanto, hispana, itala, portugala, klingona, ĉina lingvo, kaj aliaj. Ĝi ĉefe instruas vortenhavon per aro da ludoj tiel, ke oni uzu ripeton. Vortoj estas organizita en kursoj aŭ listoj kiujn uzantoj studu ĉiutage. La sistemo havas metodojn por kontroli kiel bone uzantoj scias ĉiun apartan vorton kaj elektas vorton sekve. Vortoj ankaŭ estas alligitaj al propozicioj kiuj estas uzitaj dum la instruada procezo. Ĉi tiuj estas decidaj por la apliko, kie uzantoj aŭskultas la propozicion kaj devas skribi kion ili aŭdas. **iKnow!** estas evoluigita de Cerego.

## Eksteraj ligiloj
*iKnow! へようこそ-英語学習コミュニティ - iKnow! 
Kategorio:Interreto