open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
MotoGP

La **MotoGP** estas la supera kategorio de motorciklaj konkurencoj difinita de la Internacia Motorcikla Federacio. La unikaj konkurencoj organizitaj por MotoGP estas la Grand Prix de la Mondĉampionumo de MotoGP.

## Historio 
La kategoria fondiĝis en 2002; anstataŭigante la antaŭan superan klason, nome la 500, la ŝanĝo de nomo iĝis necesa por la ŝanĝo de regulado pri la delokiĝo, ne plu limigita al 500 cm³ por ajna tipo de helico, sed diferencita por tipologio, kondukante la limon superan por la motoroj de kvar tempoj al 989 cm³, dum de la sezono 2007 la delokiĝo maksimume reduktita al 799 cm³ kaj ne estas plu permesitaj dutaktaj motoroj, de 2012 la delokiĝo pliiĝis ĝis 1000 cm³.

## La motorcikloj 
La motorcikloj apartenantaj al la MotoGP estas de la prototipoj ne en vendo por uzo survoja, alie el aliaj kategorioj de konkurencoj (kiom la Superbike) kie uzata versioj ellaborataj por la motorcikloj komune en vendado. Unikaj esceptoj estis la Ducati Desmosedici RR de la 2007 kaj la Honda RC213V-S de la 2015, motorcikloj aprobitaj por la cirkulado voja sed apude de la respektivaj MotoGP de konkurado. La kapablo maksimuma de la benzinujo estas 22 litroj. La pezo minimuma estas 150 kg por la MotoGP 800, 157 por la MotoGP de 801 al 1000 cc.


Kategorio:Motosportaj konkursoj
Andor Pünkösti

**Andor Pünkösti** [punkoŝti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pünkösti Andor** estis hungara kritikisto, verkisto, ĵurnalisto, reĝisoro, teatrestro. Lia nobela antaŭnomo estis *uzonyi*.

Andor Pünkösti http://www.imdb.com/name/nm0702559/ naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Andor Pünkösti frekventis mezlernejon en Debrecen, sed li finis en Budapeŝto, poste li studis en Reĝa Universitato de Budapeŝto kaj iomete en Munkeno. Li batalis dum la 1-a mondmilito, li vundiĝis en 1915. Inter 1918–1941 li estis ĵurnalisto kaj teatra kritikisto, komence li ŝanĝis sian familian nomon el Pünkösty al Pünkösti. Inter 1929–1941 li ankaŭ instruis en Teatra Akademio, krome li estis reĝisoro ekzemple en Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj teatrestro. Dum la nazia erao li ne povis labori, li sinmortis.

## Elektitaj teatraj tradukaĵoj 
* Galsworthy: *Életre-halálra* (1928)
* Jesse-Tennyson-Harwood: *A pelikán* (1934)
* Mouézy-Éon-Mirande: *Párizsi expressz* (1943)

## Elektitaj teatraj reĝisoraĵoj 
* William Shakespeare: Hamleto
* Áron Tamási: *Énekes madár* (1939)
* Ferenc Molnár: *Liliom*

## Elektitaj kinejaj laboraĵoj 
* *Álomsárkány* (1939)
* *Erzsébet királyné* (1941)

## Elektitaj libroj 
* *Bús Péter csodálatos kardja* (1921) - romano
* *Világszínpad* (1929) - studoj
* *Színészeti lexikon* (1930) - kunredaktanto
* *Álomsárkány* (1939) - poemaro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 
* filmaro

Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Parc des Chanteraines (Tramtransporto en Parizo)

**Parc des Chanteraines** estas haltejo de Tramvojo T1 situanta en komunumo Gennevilliers (departemento Hauts-de-Seine).

La nomo *Parc des Chanteraines* devenas de apuda samnoma parko.

## Proksime 
280px|maldekstra|eta|Parc des Chanteraines

## Interkonektoj 
*  RATP 166 178
*  N51
*   *Gare de Gennevilliers*

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T1
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Gennevilliers
* :fr:Parc des Chanteraines ()
* Chemin de fer des Chanteraines

## Eksteraj ligiloj 
* T1 RATP

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T1
Kategorio:Gennevilliers
Shadows in the Night

***Shadows in the Night (Ombroj en la Nokto)*** estas la tridek-sesa studialbumo de Bob Dylan, fare de Columbia Records kaj publikigita la 3an de februaro, 2015. La albumo konsistas el kantoj jam kantitaj de Frank Sinatra, elektitaj de Dylan. Parolante pri sia intenco por la albumo, Dylan deklaris:

## Kunmetaĵo kaj registrado 
*Shadows in the Night* konsistas el dek baladoj kiuj estis registritaj de Frank Sinatra en la malfruaj 1950-aj kaj fruaj 1960-aj jaroj. La aranĝoj centriĝis sur la voĉoj de Dylan akompanita je Donny Herron per glitanta pedalo-ŝtala gitaro kaj Tony Garnier per basgitaro.

*Shadows in the Night *estis registrita en Capitol Studios en studio B, kie Frank Sinatra ofte registris siajn albumojn. Laŭ la inĝeniero, Al Schmitt, la kantoj sur *Shadows* estis registritaj rekte dum Dylan kantas kaj lia kvinteto ludas en la sama ĉambro en la sama tempo sen aŭdiloj. Dylan ne volas vidi neniun mikrofonon alian ol tiu kiun li estis uzanta por sia voĉo, tiel Schmitt devis starigi la ceteron de la mikrofonoj for de la instrumentoj. La akustika baso-mikrofono estis ok futojn de la baso, kaj aro malsupre kaj for tiel ke ĝi ne povus esti vidita; la sama metodo estis prenita por la akustika gitaro. Por la elektra gitaro kaj pedala ŝtalo, Schmitt metis la mikrofonojn proksime al la amplifiloj, kiuj estis fiksitaj ekstere al la flanko.

## Personaro 
* Bob Dylan – kanto, produktado
; Kromaj muzikistoj
* Daniel Fornero – trumpeto
* Tony Garnier – baso
* Larry G. Hall – trumpeto
* Dylan Hart – franca korno
* Donnie Herron – pedala ŝtalo gitaro
* Alan Kaplan – trombono
* Stu Kimball – gitaro
* Andrew Martin – trombono
* Joseph Meyer – franca korno
* George Receli – tamburo, perkutado
* Charlie Sexton – gitaro
* Francisco Torres – trombono

## Referencoj
Kategorio:Bob Dylan
Kategorio:Famaj kantoj
Kategorio:Usona muziko
Fallen Angels

***Fallen Angels (Falintaj Anĝeloj)*** estas la tridek-sepa studialbumo de Bob Dylan, fare de Columbia Records kaj publikigita la 20an de Majo, 2016.

La albumo enhavas dekdu klasikajn usonajn kantojn elektitajn de Dylan de diversa verkistaro kiel Johnny Mercer, Harold Arlen, Sammy Cahn kaj Carolyn Leigh. Simila je lia antaŭa albumo, *Shadows in the Night (Ombroj en la Nokto)*, ĉiu kanto en la albumo, krom "Skylark", estis iam registraĵo de Frank Sinatra.

## Kantolisto 
## Muzikistoj kaj alia personaro 
* Bob Dylan - kanto
kun:
* Charlie Sexton - gitaro
* Stu Kimball - gitaro
* Dean Parks - gitaro
* Donnie Herron - ŝtalo gitaro, aldviolono
* Tony Garnier - baso
* George Recile - tamburoj

pliaj personaroj:
* Al Schmitt - miksado kaj inĝenieristiko
* Steve Genewick - inĝenieristiko-asistanto
* James Harper - kornaranĝoj/realigo
* Greg Calbi - majstranta
* Geoff Gans - albumo artaĵoj

Kategorio:Muzikalbumoj aperintaj en 2016
Kategorio:Usona muziko
Leó Festetics

**Grafo Leó Festetics** [feŝtetiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Festetics Leó** estis hungara komponisto, teatrestro. Lia nobela antaŭnomo estis *tolnai*.

Leó Festetics http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/f/f05510.htm naskiĝis la  en Pécs, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Leó Festetics frekventis eklezian lernejon en Vieno, poste li lernis en Georgikon. Inter 1825 kaj 1840 li iomete vizitis la parlamentan laboron en Pozsony, sed en la praktiko li interesiĝis pri la muziko. En 1836 li donacis parcelon kun domo al la fondota infanĝardeno en Tolna (urbo). Ekde 1843 li vivis en Veszprém (urbo). Dum la Hungara revolucio de 1848 li plene retiriĝis.

Inter 1852–1854 li estis teatrestro de Nacia Teatro. Li preferis prezentadojn de operoj kontraŭ dramoj, tial li devis abdiki. En 1864 li partoprenis en fondo de la Teatra Lernejo. Inter 1865-1880 li estis ties lernejestro, poste li pensiuliĝis.

Li havis edzinon, kiu naskis 4 gefilojn, post la vidviĝo li denove edziĝis.

## Menciindaj komponaĵoj 
* ekleziaj kantoj (ankaŭ judaj ekleziaj kantoj)
* pluraj komponaĵoj por piano
* melodioj por poemoj de Sándor Petőfi kaj János Arany

## Elektitaj kontribuoj 
* *A nemzeti szinházról* (Pest, 1856, 1861) - libro kun desegnaĵoj
* *Illemtan. A szini tanoda használatára* (Pest, 1867) - grava lernolibro por estontaj aktoroj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo F, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Endre Bartay

**Endre Bartay** [bartai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bartay Endre** estis hungara komponisto, teatrestro. Lia persona nomo ankaŭ estis pro germana influo András, lia filo estis Ede Bartay.

Endre Bartay http://vmek.oszk.hu/02100/02139/html/sz02/259.html naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Széplak (nuntempa vilaĝparto de Veľké Teriakovce en Slovakio) li mortis la  en Germanio en Mainz.

## Biografio 
Endre Bartay estis oficisto de Pest (urbo) inter 1821 kaj 1843. Li fondis  en 1929, poste li estis ties lernejestro ĝis 1834. Li estis verkinto de la unua muzika lernolibro en 1834. Inter 1843 kaj 1845 li luis la Nacian Teatron, do li estis teatrestro. En tiu periodo li multe strebis por dramaj kaj operaj spektakloj, sed tio kaŭzis financan bankroton. En la frua 1848 li translokiĝis al Hamburgo, baldaŭ al Mainz.

## Elektitaj komponaĵoj 
* kronada meso por Ferdinando la 1-a (Aŭstrio)
* *Aurelia oder Das Weib am Konradstein* – opero prezentita en 1837 en Germana Teatro (Pest)
* *Csel* la unua hungara komika opero prezentita en Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1839
* *Magyarok Nápolyban* – opero, (1847)
* *Árpádok népe* – oratorio, (1848)

## Liaj libroj 
* *Magyar Apollo* (Pest, 1835)
* *Művészeti vezér (I., II.)* (1846/1847)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj operkomponistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Flanka linio

[dekstra|300px|eta|La flanklinia sensosistemo de [ŝarko.]]
**Flanka linio** estas sistemo de sensaj organoj troviĝanta en akvoloĝantaj vertebruloj, uzata por detekti movon kaj vibradon en la ĉirkaŭa akvo. La sensokapablo estas atingita pere de modifitaj epiteliaj ĉeloj, konataj kiel *harĉeloj*, kio respondas al dismovo kaŭzita de la movo kaj transpasas tiujn signalojn al elektraj impulsoj pere de ekscitaj sinapsoj. Flankaj linioj ludas gravan rolon en fiŝara kutimaro, predado, kaj orientiĝo. Ekzemple, fiŝoj povas uzi siajn flankliniajn sistemojn por sekvi la vorticojn produktitajn de la fuĝanta predo. Flankaj linioj estas kutime videblaj kial svagaj linioj de poroj serie laŭlonge en ĉiu flanko, el proksimo de la brankaj al la bazo de la vosto. En kelkaj specioj, la ricevaj organoj de la flanka linio estis modifitaj por funkcii kiel elektroriceviloj, kiuj estas organoj uzataj por detekti elektrajn impulsojn, kaj tiele, tiuj sistemoj restas tre proksime ligitaj. Plej amfibiaj larvoj kaj kelkaj komplete akvoloĝantaj plenkreskaj amfibioj posedas mekanosensajn sistemojn kompareblaj al la flanka linio.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Coombs S and van Netten S (2006) "The Hydrodynamics and Structural Mechanics of the Lateral Line System" In: R E Shadwick and G V Lauder (Eds) Fish Physiology: Fish Biomechanics, 23: 103–140, Academic Press. ISBN 9780080477763.
* Popper, A. N.; Platt, C. (1993). "Inner ear and lateral line of bony fishes". In Evans, D. H. The Physiology of Fishes (1st ed.). CRC Press. pp. 99–136. ISBN 978-0-8493-8042-6.
* Schellart, Nico A. M.; Wubbels, René J. (1998). "The Auditory and Mechanosensory Lateral Line System". In Evans, David Hudson. The Physiology of Fishes (2nd ed.). CRC Press. pp. 283–312. ISBN 978-0-8493-8427-1.

Kategorio:Anatomio
Kategorio:Zoologio
Kategorio:Vertebruloj
Rinofrinedoj

alternative=Mexican burrowing toad - Flickr - GregTheBusker (3).jpg|eta|Mexican burrowing toad - Flickr - GregTheBusker (3)
La **Rinofrinedoj** aŭ laŭ la latina scienca nomo *Rhinophrynidae*, estas familio de ranoj kiuj enhavas unu vivanta genron, nome la monotipa *Rhinophrynus*, kaj nombrajn fosiliajn genrojn. Tiu familio estas foje konata kiel **Meksikaj nestotruaj bufoj** aŭ pli simple kiel **nestotruaj bufoj**.

*Rhinophrynus* loĝas en Centrameriko norde el Kostariko al Meksiko kaj Teksaso. Fosiliaj trovaĵoj de Rinofrinedoj venas el Meksiko, Usono kaj Kanado. *Rhinophrynus* estas trunestulo kiu manĝas formikojn kaj termitojn.

## Sistematiko
La Rinofrinedoj estas la frata taksono de Pipedoj. La klado formita de tiuj du genroj estas foje referencataj kiel Xenoanura aŭ superfamilio Pipoidea.

## Genroj
Nuntempaj genroj:
* *Rhinophrynus*

Fosiliaj genroj:
* *Chelomophrynus*
* *Eorhinophrynus*
* *Rhadinosteus*

La afineco de *Eorhinophrynus* estas necerta.

## Referencoj
Kategorio:Bestaj familioj
Kategorio:Amfibioj
Megofriedoj

alternative=Leptob hasselt M 080208-4532 clobk.jpg|eta|*Leptobrachium hasseltii*. Viro. Indonezio
alternative=Leptob hasselt M 080208-4534 clobk.jpg|eta|*Leptobrachium hasseltii*
alternative=MEGOPHRYIDAE range.png|eta|MEGOPHRYIDAE range
**Megofriedoj**, **Megofrjedoj** aŭ laŭ la latina scienca nomo *Megophryidae* (ofte konataj kiel **folirubaj ranoj**) estas granda familio de ranoj indiĝena de varma sudoriento de Azio, el la deklivaro de Himalajo orienten, suden al Indonezio kaj la Grandaj Sundaj Insuloj en maraj Sudorienta Azio, kaj etende al la Filipinoj. Je 2014 ĝi enhavas 180 speciojn de ranoj dividitaj inter 9 genroj.
* *Borneophrys* Delorme, Dubois, Grosjean & Ohler, 2006 (rough horned frogs, formerly in *Megophrys*)
* *Brachytarsophrys* Tian kaj Hu, 1983 (ranoj de Karin-Montoj)
* *Leptobrachella* Smith, 1925 (Borneo-ranoj)
* *Leptobrachium* Tschudi, 1838
* *Leptolalax* Dubois, 1980 (Aziaj bufoj)
* Nomiga *Megophrys* Kuhl kaj Van Hasselt, 1822 (Aziaj kornobufoj)
* *Ophryophryne* Boulenger, 1903 (montobufoj)
* *Oreolalax* Myers kaj Leviton, 1962
* *Scutiger* Theobald, 1868 (katokulaj bufoj)
El tiuj, *Borneophrys* estas monotipa. Genroj ne plu agnoskitaj estas *Atympanophrys* (nune en *Megophrys*) kaj *Vibrissaphora* (nune en *Leptobrachium*). Krome, la genro *Xenophrys* Günther, 1864 estis ĵus enmetita en *Megophrys* por solvi la parafilion de *Xenophrys*, atendante pli bonan solvon. Tio faras *Megophrys* la plej specienhava ene de Megofriedoj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
*  (2004): *Encyclopedia of Reptiles & Amphibians* (2nd ed.). Fog City Press. ISBN 1-877019-69-0
*  (2003): Animal Diversity Web – Megophryidae. Retrieved 2006-MAJO-08.
* "Asian Toadfrogs (Megophryidae)". Amy Lathrop. ''Grzimek's Animal Life Encyclopedia''. Ed. Michael Hutchins, Arthur V. Evans, Jerome A. Jackson, Devra G. Kleiman, James B. Murphy, Dennis A. Thoney, et al. Vol. 6: Amphibians. 2a eld. Detroit: Gale, 2004. p109-117.

Kategorio:Anuroj
Kategorio:Animalaj familioj
Kategorio:Faŭno de Azio
Kategorio:Charles Lucien Bonaparte
László Beöthy (teatrestro)

**László Beöthy** [lAslO bOti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beöthy László** estis hungara teatrestro, verkisto, ĵurnalisto. Lia nobela antaŭnomo estis *szlováni*, lia avo estis Zsigmond Beöthy, lia patro estis Zsolt Beöthy, lia patrino estis Szidi Rákosi, lia filino estis Lídia Beöthy.

László Beöthy http://www.szineszkonyvtar.hu/contents/a-e/beothyelet.htm  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Beöthy frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis juron en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Ekde 1891 li estis ĵurnalisto, sed li verkis ankaŭ novelojn, poemojn, teatraĵojn. En 1898 li estis nomumita teatrestro de Teatro Magyar, inter 1900-1902 li estis teatrestro de Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1903 li fondis novan teatron. En 1907 li denove estis teatrestro de Teatro Magyar, kiun poste aĉetis. En 1918 oni fondis truston el pluraj teatroj, li estis prezidanto de la trusto. Pro la inflacio la trusto bankrotiĝis, en 1924 li retiriĝis. Tamen inter 1926–1928 li transprenis la estrecon de Teatro Belvárosi, sed li jam ne povis savi ĝin de la bankroto.

Lia unua geedziĝo daŭris inter 1897-1900 (kun filo), poste li denove edziĝis, el tiu geedziĝo filino naskiĝis.

## Elektitaj verkoj 
* *A rózsaleány* (1893) - opereto
* *Két lány, egy legény* (1895) - romano
* *A három Kázmér* dramo prezentita en 1896
* *Asszonyok a kaszárnyában és egyéb elbeszélések* (1898) - novelaro
* *Kovácsné* dramo prezentita en 1903
* *Forgószél kisasszony* (1903) - komedio

## Aliaj kontribuoj 
* *Br. Eötvös József, mint regényíró* (Győr, 1892)
* *Sárga liliom* - filmo - kunreĝisoro kaj aktoro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Maŭrico (nomo)

**Maŭrico** estas latindevena vira nomo. Ĝia origino estis *Mauritius,* baldaŭ *Maurus*, ties signifo estas maŭro.

## En aliaj lingvoj 
* ; karesnomo: *Móricka*, parenca nomo: *Mór*
* ; karesnomo: *Maŭri*
* ; karesnomo: *Momo*
* 

## Nomtagoj 
* 15-a de januaro
* 20-a de marto
* 4-a de septembro
* 13-a de septembro
* **22-a de septembro**
* 25-a de oktobro
* 4-a de decembro

## Famaj Maŭricoj 
### Sanktuloj 
* Maŭrico

### Regantoj, nobeloj 
* Maŭrico (Hesio-Kaselo), landgrafo
* Maŭrico (Saksio), princo-elektisto
* Maŭrico de Saksio, marŝalo
* Mauricio de Nassau, germana grafo
* Móric Esterházy, hungara ĉefministro

### Aliaj Maŭricoj 
* Mór Ballagi, hungara lingvisto
* Maurice Barrès, franca verkisto kaj politikisto
* Maurice Béjart, franca dancisto kaj ĥoreografo
* Moric Benjovski, hungarlandana vojaĝisto
* Maurice Chevalier, franca kantisto
* Maurice Clavel, francaj homonimoj
* Maurice Couve de Murville, franca politikisto
* Mór Déchy, hungara geografo
* Maurice Druon, franca verkisto kaj historiisto
* Maurice Duruflé, franca orgenisto kaj komponisto
* Maurizio Ferraris, itala filozofo
* Mór Jókai, hungara verkisto
* Mór Kaposi, hungara kuracisto
* Móric Krippel, hungara inĝeniero
* Móric Lukács, hungara politikisto
* Maurice Maeterlinck, belga verkisto
* Mauricio Macri, argentina politikisto
* Móric Pálfy, hungara geologo
* Mór Perczel, hungara kolonelo
* Maurice Ravel, franca muzik-komponisto
* Maurice René Fréchet, franca matematikisto kaj esperantisto
* Móric Say, hungara kemiisto
* Móric Sándor, hungara magnato
* Móric Schirkhuber, hungara akademiano
* Maurício de Sousa, brazila bildrakontisto
* Móric Staub, hungara botanikisto
* Móric Szilasi, hungara lingvisto
* Mór Than, hungara pentristo
* Móric Tomcsányi, hungara juristo
* Maurice Utrillo, franca pentristo
* Mór Wosinsky, hungara arkeologo

## Loknomoj 
* Maŭricio (lando)
* Mór (urbo)
* Saint-Maurice (apartigilo) franca nomo de lokoj laŭ Sankta Maŭrico
* Sankt-Moritz urbo de kantono Grizono en Svislando

## Fontoj 
* http://nevnap.org/Moric/nevnap 
* http://www.szuloklapja.hu/fiu-nevek/moric.html 
* http://www.gyereknevek.hu/gyerek-nevek/Moric-nev-jelentese-Moric-nevnap/1008

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Lucifero de Kaljaro

**Lucifero de Cagliari** (Kaljaro) aŭ **Lucifero de Calaris**, , (mortis en 371) estis episkopo de la diocezo Cagliari en Sardio. Li estas tie honorata kiel sanktulo de la katolika eklezio, sed lia sanktuleco estas kontestata en pluraj kristanaj tendencoj. 

## Biografio
[eta|Preĝejo honore al Sankta Lucifero, konstruita ĉirkaŭ la jaro 1660 en [Cagliari, Sardio.]]
Unuafoje dokumente menciiĝas Lucifero, kiam li en 354 estas membro de papa delegacio vojaĝanta al la kortumo de la romia imperiestro Konstancio la 2-a en Arles - tasko de la delegacio estis laŭ taskigo de la papo Libero varbi por kunvoko de koncilio. Kiel sendito de la papo en la koncilio de Milano en 355 Lucifero estis firma defendanto de la kredokonfeso nicea-konstantinopola. Li malakceptis subskribi la kondamnon de Atanazio, kion postulis la romia imperiestro, kaj sekve li estis ekziligita unue al Sirio, poste al Palestino kaj fine al Egiptio. Lia senkompromisa lukto kontraŭ la adeptoj de arianismo malebligis al li eĉ nur kontakti kun ili. Li ankaŭ ne pretis ĉeesti la koncilion de Aleksandrio de 362, kiun kunvokis Atanazio, eĉ malpli akcepti ties rezulton, kompromison kun Meletios de Antioĥio kaj ties adeptoj, kvankam la imperiestro en 362 permesis lian revenon al la hejmregiono Sardio.

Kontraŭe, li en Antioĥio nomis *Paulino* aparta episkopo por la kristana komunumo de la kredokonfeso nicea-konstantinopola, kaj pliprofundigis la tiutempan skismon en la kristanaro.
## Konsiderado
Kiel teologo li ne estis aparte signifa, kvankam dum sia vivtempo li arigis plurajn aliajn teologojn ĉirkaŭ si kaj por mallonga tempo havis konsiderindan influon al la evoluo de la kristana eklezio. Liaj verkaĵoj tamen estas lingve aparte interesaj, ĉar en ili ofte uzatas vulgara latino.

Lia konsidero kiel sanktulo estas kontestata de la komenco. Multaj konsideris lin fanatikulo, kaj oponis liajn ideojn. Ĝi estas venerata ĉefe en Sardio.
## Nomo
La nomo Lucifero signifas "portanto de lumo" kaj origine signis la mitologian "matenan stelon" (tria aparte okulfrapa ĉiela korpo apud suno kaj luno, kutime la Venuso, dum kelkaj semajnoj de la jaro tamen ankaŭ Merkuro kaj Jupitero).

Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Historio de kristanismo
Fleksuro

**Fleksuro** (de  — *kurbo*) estas la tektonika strukturo, kiu aspektas kiel genuoforma kurbo de tavolaro, en kiu la tavolaro havas du drastajn kurbojn. Se la tavoloj kuŝas kune, fleksuro estas areo, kie ili kuŝas oblikve. Se temas pri monoklinalo fleksuro estas areo kun pli kruta falo de tavoleco. 

Fleksuro konsistas el kvin partoj: du kurboj kaj tri aloj. El tiuj aloj du estas ekstremaj, do troviĝas ekster la kurboj (la supra kaj malsupra) kaj unu estas kuniga, do troviĝas inter la unuaj du. Ĉiu parto havas specifajn karakterizojn, surbaze de kiuj oni difinas plurajn specojn de la fleksuroj. Laŭ kuŝtipo oni klasifikas tiel: la simplaj, akompanaj, renkontaj. Laŭ kliniĝo de ĉarniroj de la kurboj: la vertikalaj, oblikvaj, horizontalaj. Fleksuroj en la oblikve kuŝantaj tavolaroj povas esti kongruaj aŭ malkongruaj. En la kongruaj fleksuroj la supra, kuniga kaj malsupra aloj direktiĝas al la sama direkto. En la malkongruaj fleksuroj la supra kaj malsupra aloj direktiĝas je unu direkto, dum la kuniga alo je la inversa direkto. Se la genuoforma kurbo de tavoloj situas en horizontala ebeno la fleksuro nomiĝas horizontala. 

Same kiel aliaj tektonikaj strukturoj fleksuroj povas esti la sedimentaj (formiĝas samtempe kun la sedimentado) aŭ postsedimentaj (formiĝas post la fino de la amasiĝo de la deformata tavolaro). La postsedimentaj fleksuroj havas samajn dikecon kaj faciojn en ĉe la aloj. La sedimentaj fleksuroj havas pli komplikan strukturon, iliaj dikeco kaj facioj ĉe la aloj grave diferencas. En la malsupraj, mallevitaj aloj formiĝas la plej plenaj stratigrafiaj sekcoj en kun la plej grandaj dikeco kaj etrompaj, argilaj kaj karbonataj facioj. Ĉe la kunigaj aloj rokaĵoj estas malplej dikaj, ofte kun interrompoj kie mankas iuj partoj de la stratigrafia sekco. Facioj de la kunigaj aloj estas krudrompaj. En la supraj, levitaj aloj dikeco de sedimentaj tavoloj estas malpli granda ol ĉe la levitaj aloj kaj facioj estas pli krudrompaj.

Grandeco de fleksuro varias de kelkdek centimetroj ĝis kilometroj, kliniĝo de la aloj — de apenaŭ rimarkebla ĝis vertikala. Fleksuroj ofte renkontiĝas ĉe platformoj kaj orogenezoj. La plej grandaj fleksuroj troviĝas ĉe la randoj de platformoj kaj ĉe la flankoj de sineklizoj.

Foje fleksuroj povas formi hidrokarbonajn kaptujojn kaj kontroli lokiĝon de naftominejoj.

## Referencoj 
*Флексура //Геологический словарь: в 2-х томах. — М.: Недра. Под редакцией К. Н. Паффенгольца и др.. 1978

*Флексура //Горная энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия. Под редакцией Е. А. Козловского. 1984—1991

Kategorio:Struktura geologio
Klaso 500

La **Klaso 500**, rezervita por motorcikloj de delokiĝo ĝis 500 cm³, estis kategorio de la mondĉampionumo de MotoGP de 1949 ĝis 2001, jaro en kiu estis anstataŭigita de MotoGP.


Kategorio:Motosportaj konkursoj
Théâtre Gérard Philipe (Tramtransporto en Parizo)

**Théâtre Gérard Philipe** estas haltejo de Tramvojo T1 situanta en komunumo  (departemento Seine-Saint-Denis).

La nomo *Théâtre Gérard Philipe* devenas de apuda samnoma teatro, omaĝe al franca aktoro Gérard Philipe (1922-1959).

## Interkonektoj 
*  RATP 168 268 vespere

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T1
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Saint-Denis (Seine-Saint-Denis)

## Eksteraj ligiloj 
* T1 RATP

## Tradukfonto 
Kategorio:Tramtransporto en Parizo T1
Kategorio:Saint-Denis (Seine-Saint-Denis)
Hans Peter Heinzl

**Hans Peter HEINZL** (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta la  samloke) estis aŭstra komponisto kaj kabaredisto.

## Vivo 
Interrompinte muzikstudon Heinzl estis komercisto en Linz. En 1977 liaj kabaredistoj kvalitoj malkovritis fare de ORF-anoj. Pli ol 20 programojn li skribis kune kun Peter Orthofer. Vestite ĉiam per nigraj vestaĵoj Heinzl ĉiam akompanis sin mem piane dum kabaretado.

Jen listo de liaj plej gravaj socikritikantaj programoj:
# "Unwiderruflich zum ersten Mal"
# "Heinzlgänger" (1978)
# "Achtung Stufe" (1979)
# "Ich will sehr viel" (1980)
# "ORF-eus in der Überwelt" (1981)
# "Das fängt ja gut an" (1981)
# "Wann hört das endlich auf?" (1982)
# "Und jetzt erst recht" (1983)
# "Vorsicht, bissiger Mund" (1984)
# "Spott sei Dank" (1985)
# "Achtung, trifftiger Grund" (1985)
# "Wir zeigen die Zehne" (1986)
# "Lex Minister" (1990),
# Und er bewegt sich doch" (1993)
# "Retten - was?" (1993)
# "Hurra, wir wählen noch" (1994)
# "999 Jahre - die österreichische Seele auf der Couch" (1995)
# "Idioten an die Macht" (1995)
La programo "Freundschaft" ne plu realiĝis pro morto de la artisto je kancero.

Ekde la komenco de la 1980-aj jaroj Heinzl estis ofte gasto en ORF-elsendoj, ekz. kiel kuiristo grumbletanta kaj aminda ĉe "Quiz in Rot-Weiß-Rot" aŭ kiel moderigisto ĉe "Astro-Show". Li komentadis novaĵojn aŭstrajn ĉe "Zeit am Spieß" (1991-1994) kaj gvidis la elsendojn kabaredajn "Wir bitten zum Pflanz", "Spott sei Dank" kaj "Unterm Strich".

En 1984 li malfermis kune kun la dua edzino Renate propran teatrejon nomita "K&K-Theater am Naschmarkt" taŭga por 300 spektantoj. Tie aktoris eminentaj artistoj kiel Helmut Qualtinger, Cissy Kraner, Hugo Wiener, Dolores Schmidinger kaj Die Hektiker. La teatrejo ekzistis ĝis 1995.

Heinzl ankaŭ aktoris en kinejaj filmoj "Lex Minister" (reĝisoro: Peter Patzak, 1990) kaj "Es lebe die Liebe, der Papst und das Puff"; li ankaŭ gastaktoris en televidserioj (ekz. "Stockinger") Lian malsaniĝon li temigis en la filmo "Rosen aus Jericho".

## Literaturo 
Orthofer, Peter: *Heinzl Highlights. Texte zum Nachlesen*, Amalthea Verlag, Wien-München 1997

## Verkoj (elekto) 
* So gut wie neu. Alpha Music, 1982
* Spott sei Dank. Polygram, sen jarindiko
* Ich will sehr viel. Polydor 1979
* Vorsicht, bissiger Mund. 2 sondiskoj. Alpha Music, 1984
* Wir zeigen die Zehne. 2 sondiskoj. Polydor, 1986
* Lex Minister. 2 kompaktdiksoj. Sony
* Wenn du willst. Kompaktdisko, ORF 1996

## Eksteraj ligiloj 
* La tombo de Heinzl

Kategorio:Aŭstraj muzikistoj
Kategorio:Kabaredistoj
Kategorio:Vienanoj
Tadeusz Gajcy

**Tadeusz Stefan GAJCY**, pseŭdonomoj „Karol Topornicki”, „Roman Oścień”, „Topór” (naskiĝis la 8-an de februaro 1922 en Varsovio, mortis la 16-an de aŭgusto 1944 samloke) – pola poeto de la dua mondmilito, reprezentanto de la generacio de Kolumbanoj, soldato de Pola Enlanda Armeo.

## Vivo 
Liaj antaŭuloj alvenis de Hungario al Pollando. Li naskiĝis hejme en domo ĉe la strato Dzika 43/45, en malriĉa laborista familio. Lia patro estis seruristo pri fervojaj veturigiloj en dekstraborda Varsovio, la patrino akuŝistino.

Tadeusz Gajcy frekventis gimnazion gvidatan de katolika ordeno en la kvartalo Bielany. Li partoprenis la saman klason kun Wojciech Jaruzelski. Lernis ludi mandolinon, estis mesoservanto servante al matenaj mesoj en preĝejo ĉe la strato Bonifraterska 14. En 1941 abiturientiĝis kaj komencis sekrete studi polan filologion en Varsovia Universitato.

Dum la milito estis kunkreinto, kaj de novembro 1943 la lasta redaktoro de samizdata literatura monatrevuo "Sztuka i Naród" (Arto kaj Nacio), kie publikigis siajn versojn, fragmentojn de prozo, artikolojn kaj recenzojn sub pseŭdonomoj kaj anonime.

## Eksteraj ligiloj 
* Tadeusz Gajcy - kolekto de la laboraĵoj
* Verkoj de Tadeusz Gajcy Fondaĵo de Moderna Pollando

Kategorio:Polaj poetoj
Kategorio:Partoprenantoj de la Varsovia ribelo
Kategorio:Membroj de la Pola Enlanda Armeo
Schorte-valo

eta|Knoepfelstalter Teich, lageto en la Schorte-valo
La **Schorte-valo** (germane: *Schortetal*) nombriĝas inter la plej belaj valoj de Turingio, (Distrikto Ilm, Germanio). Tiu ĉi valo estis landlimo inter 1100 kaj 1919 (nomoj de la lastaj regantujoj: Schwarzburg-Sondershausen kaj Saksio-Vajmaro-Eisenach).

## Priskribo 
Je ambaŭ flankoj de la Schorte-rojo etendiĝas migradopadoj iom deklivaj je longeco de 12 kilometroj. En la supera parto eblas kondukigi migradon ĝis akvofalo kaj ĝis la Markt-valo rokoza, ĝis Silber-valo minejoza respektive ĝis la landlimshtono Dreiherrenstein.

Disde Knöpfelstaler-lageto (de 1585 - komence artefarita baraĵlageto por flosado) oni facile atingas la ekskursocelon *Finsteres Loch*, kiun celebris Goeto en la poemo *Ilmenau*. Antaŭ la lageto Knöpfelstaler Teich troviĝas monumento natura nomita *Hochofen im Nesseltal* (1549-1727). Supre de ĝi estas la minejoj feraj *Gabe Gottes*. Nordokcidente de ĝi estas kvin muelejoj tranĉaj:
# Obermühle (1414-1475)
# Henneberger Mühle A (posedanto: Schaumberg)
# Henneberger Mühle B (posedanto: Ehrhard)
# Schneidemühle am Steinbachtal (1596-1628)
# Schneidemühle Hirschwiese (1648)
# Voglers Schneidemühle (1878-1972)

## Minejoj 
En la kvartalo Schorte de la vilaĝo Oehrenstock oni ekspluatis je 2 kvadratkilometroj inter 1665 kaj 1928 manganan oksidon (germane: *Braunstein*) en minimume 162 minejoj. Ĝi uzitis en la vitro-kaj ŝtalfarado. Ĝi venditis en Geraberg, Gehren-Günthersfeld kaj Hildburghausen. La plej granda el ili estis *Lutherteufe*. La ankoraŭ nun staranta mineja domo (ĝi nomiĝas "Huthaus") konstruitis en 1665 kaj pligrandiĝis en 1812 kiel ĉefministejo. Fluorspato-ekspluatado komenciĝis surloke en 1830. La plej granda entrepreno estis "Prinz-Karl-Werk" en la Wild-valo. Tie okazis en 1928 striko; disde ĝi kondukis etŝpura fervojlinio ĝis Grenzhammer (malkonstruita en 1936). Aliaj gravaj entreprenoj estis de Otto Reinhardt (1830) kaj Oskar Messerschmidt (1928).

En 1910 oni faris kafejon sur la herbaro Hochzeitswiese. Post 1945 la tuto iĝis popolproprieta entrepreno kun la nomo "VEB Fluß- und Schwerspatbetrieb Ilmenau" kies sidejo estis en Gehren.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri skikuradlinioj surlokaj 
* Hejmpaĝo de la restoracio Schortemühle
* Gapminejo Volle Rose

Kategorio:Distrikto Ilm
Kategorio:Valoj
Kategorio:Turismo en Turingio
István Keglevich

Grafo **István Keglevich** [iŝtvAn kegleviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keglevich István** estis hungara oficiro, parlamentano, ĉambelano, membro de la supera ĉambro, intendanto. Lia nobela antaŭnomo estis *buzini*.
eta|István Keglevich
eta|István Keglevich aĝas 55
István Keglevich http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  (laŭ alia informo la naskiĝtago estas la 8-a) en Vieno, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Keglevich post lernado iĝis oficiro (lastfoje ĉefleŭtenanto) inter 1857-1860, poste li forlasis la armeon kaj edziĝis. Li komencis politikadi, sed en 1867 li redonis sian mandaton kaj okupiĝis nur pri la ekonomio. Ekde 1880 li estis gvidanto de ekonomia vivo de Bars, li multe strebis por financaj kooperativoj, li fondis proprakoste agrikulturan lernejon, hospitalon, infanĝardenon. Tiutempe li denove aliĝis al la supera ĉambro kaj parlamento. Inter 1886–1894 (kun interrompoj) li gvidis la Nacian Teatron kaj la Operejon kun konfliktoj, li fondis ankaŭ novan teatron. Li denove edziĝis al aktorino, sed li frue mortis pro duelo. Li estis entombigita en Bódvarákó.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar mezőgazdasági szövetkezetek kérdése és nézetek annak megoldására vezetendő rendszer fölött* (1882)
* *Über Vereinsthätigkeit auf dem Gebiete der Landwirthschaft. II. Bericht an den Landes-Agrikultur-Verein über landwirthschaftliches Verbandwesen* (1882)
* *A Magyar Királyi Opera és a budapesti Nemzeti Színház intendánsának a két műintézetre vonatkozó véleménye* (1887)
* *Műiparunk és a lakberendezések tárlata 1892-ben* (1891)
* *Adatok a Nemzeti Színház és a Magyar Királyi Operaház fenntartásának költségeiről* (1901)

## Fontoj 
* la datenoj estas legeblaj laste 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj intendantoj
Kategorio:Hungaraj mecenatoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Teodora la 1-a

**Teodora la 1-a** (greke: *Θεοδώρα*, latine: *Theodora*; naskiĝinta ĉirkaŭ la jaro 500, mortinta la  en Konstantinopolo) estis edzino de la bizanca imperiestro Justiniano la 1-a kaj mem imperiestrino.

## Vivo 
Estante filino de cirkestro, dancistino kaj hetajro ŝi kronitis en 527 kiam lia edzo ekregis. Ŝi ege influis lin dum la tuta vivo kaj faris multajn decidojn plenaj de saĝeco kaj kuraĝo sed ankaŭ de orgojlo, estrademo kaj venĝemo. Dum la Nika-ribelo de 532 ŝi malpermesis al Justiniano fuĝon disde Konstantinoplo savante la tronon. Ŝia amikino intima estis la fifama Antonina, edzino de Belizaro. Pro tio Teodora subtenis la generalon Belizaro.

Per pieco kaj ortodokseco (almenaŭ eksteren ŝajnigitaj) ŝi intencis penti la fruan vivon. Pri ŝiaj malbonaj agadoj skribis detale la historiisto Prokopio el Cezareo en la verko *Anekdota*. Modernaj literaturhistoriistoj taksas tiujn eldirojn troigitaj.

## Literaturo 
* Debidour: ''L'impératrice Theodora*, Paris 1885)
* Diehl: *Theodora, impératrice de Byzance*, Paris 1904
* Holmes, *The age of Justinian and Theodora'', London 1905

## Fonto 
* Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 19. Leipzig 1909, p. 468, kio legeblas tie ĉi interrete.

## Vidu ankaŭ 
* Anastazia la Patriciino

Kategorio:Imperiestroj de la Bizanca Imperio
Kategorio:Bizancaj imperiestrinoj
Oszkár Gáti

**Oszkár GÁTI** [oskAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gáti Oszkár** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Oszkár Gáti http://www.imdb.com/name/nm0350678/ naskiĝis la  en Szekszárd.

## Biografio 
Oszkár Gáti akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1977, sed inter 1970–1972 li jam ekzercadis en studio de Nacia Teatro (Budapeŝto). Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Madách ĝis 1989. En la sekvaj jaroj li ne ligiĝis al trupoj, la baldaŭaj teatraj stacioj estis:
* Nacia Teatro (Győr) (1993–1994, 2000-2008)
* Teatro Petőfi (Sopron) (1994–1999).
En 2015 li fondis privatan teatreton, kie kremo de la aktoraro ricevis rolojn. Li ofte deklamas, krome li konstante ricevas rolojn en filmoj. Li ricevis premion en 1986.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - titolrolo
** Otelo - titolrolo
** Somermeznokta sonĝo - Oberon
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - ambaŭ viraj ĉefroloj
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - titolrolo 

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Galilei* (1977)
* *Mephisto* (1981)
* *Küldetés Evianba* (1988)
* *Cop Mortem* (2016)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *A professzor a frontra megy* (1973)
* *Osztrigás Mici* (1983)
* *Szomszédok* (serio, 1998-1999)
* *Életképek* (serio, 2004-2009)
* *Szájhősök* (2012)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Arnold Schwarzenegger, Sylvester Stallone, Jean-Paul Belmondo, Liam Neeson, Samuel L. Jackson kaj aliaj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj
* datenoj kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Prokopio el Cezareo

**Prokopio el Cezareo** (greke: *Προκόπιος ο Καισαρεύς*, latine: *Procopius Caesarensis*; naskiĝinta ĉirkaŭ 499, mortinta ĉirkaŭ 562 en Konstantinoplo) estis tre grava historiografo el Ĉemara Cezareo.

## Vivo 
Prokopio akompanis Belizaron dummilitkampanje kiel jura konsilisto kaj sekreta sekretario. Li verkis historion pri militoj sub la regado de Justiniano la 1-a kontraŭ la persoj, la vandaloj kaj la gotoj (8 volumoj). Li priskribis la de Justiniano konstruigitajn konstruaĵojn imponajn kaj la faman libron *Anekdota* - neeldonotaj sekretoj laŭvorte. Tie li ne laŭdegis la imperiestran kortegon sed male kritikis akrege la vivon de Justiniano kaj de ties edzino Teodora la 1-a. Pri ĉio ĉi Prokopio estas ofte la ununura fonto kio malfaciligas objektivan taksadon.

## Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 16. Leipzig 1908, p. 376, kio legeblas tie ĉi interrete.

Geoffrey Greatrex, "Prokopio de Cezareo, enigma historiisto de la epoko de Justiniano", en Libro de la 61-a IKU, Roterdamo, 2008 (https://uea.org/teko/IKU/libroj)

## Eksteraj ligiloj 
* Verkoj surrete legeblaj

Kategorio:Naskiĝintoj en 500
Kategorio:Mortintoj en 565
Kategorio:Bizancaj historiistoj
Kategorio:Bizancaj verkistoj
László Gali

**László GALI** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gali László** estas hungara reĝisoro, teatrestro, instruisto.

László Gali http://www.imdb.com/name/nm7404883/ naskiĝis la  en Debrecen.

## Biografio 
László Gali frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Unoversitato Lajos Kossuth, poste inter 1966–1971 li instruis en mezlernejo en Budapeŝto. Li akiris ankaŭ reĝisoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1976. Pli frue li jam en 1975 reĝisoradis en Teatro Csokonai (Debrecen). Post la diplomo li estis reĝisoro en Hungara Televizio kaj Nacia Teatro (Pécs). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis:
* Teatro de Kecskemét (1978–1979)
* Teatro Csokonai en Debrecen (1979–1986), (ankaŭ teatrestro)
* Teatro Gárdonyi Géza (1986-1996), (ankaŭ teatrestro).
Depost 1996 li ne ligiĝas al teatro. Li ricevis premion en 1982.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Ibsen: Peer Gynt (1976)
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear (1982)
** Hamleto (1986)
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* (1990)
** Somermeznokta sonĝo (1992)
** La komedio de eraroj (1993-1994)
** Rikardo la 3-a (1996)
* Ede Szigligeti: Liliomfi (1996, 2005)
* Sándor Bródy: *A tanítónő* (1989)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Mezobatrakoj

**Mezobatrakoj**, **Mezobatraĥoj** aŭ laŭ latina scienca nomo *Mesobatrachia*, estas la dua plej granda el la ranaj subordoj de amfibioj. Fine de 2016, ĝi enhavis 3 superfamiliojn (nome Pelobatoidea, Pelodytoidea kaj Pipoidea), 6 familiojn, 16 genrojn, kaj 244 speciojn. Agnoskita kiel grupo en 1993, la nomo (*meso-* "mezo" *batrachia* "ranoj") kontrastas kun la primitivaj Arkeobatrakoj kaj kun la pli diversa kaj antaŭenirita Novbatrakoj.

La Mezobatrakoj enhavas kvin trunestajn familiojn, kiaj la ŝpatokruraj ranoj de Eŭropo, Nordameriko, kaj Orienta Azio, la Peloditedoj, kaj la Meksika nestotrua bufo, same kiel unu deviga akvoloĝanta familio, nome la Pipedoj de Afriko kaj Sudameriko.

La Mezobatrakoj estas relative nova grupo, kiu estis identigita nur en 1993.

## Taksonomio 
* Subordo Mezbatrakoj aŭ *Mesobatrachia* - 6 familioj, 20 genroj, 168 specioj;
** Megofriedoj
** Pelobatedoj
** Peloditedoj
** Pipedoj
** Rinofrinedoj
** Skafiopodedoj

## Vidu ankaŭ 
* Arkeobatrakoj
* Novbatrakoj

## Referencoj 
* Gissi, Carmela; Diego San Mauro; Graziano Pesole; Rafael Zardoya (February 2006). "Mitochondrial phylogeny of Anura (Amphibia): A case study of congruent phylogenetic reconstruction using amino acid and nucleotide characters". Gene. 366 (2): 228–237. doi:10.1016/j.gene.2005.07.034. PMID 16307849.
* San Mauro, Diego; Miguel Vences; Marina Alcobendas; Rafael Zardoya; Axel Meyer (May 2005). "Initial diversification of living amphibians predated the breakup of Pangaea". American Naturalist. 165 (5): 590–599. doi:10.1086/429523. PMID 15795855.

Kategorio:Amfibioj
Sankta Maŭro

[eta|en la apsida mozaiko de la baziliko de [Poreč, Sankta Maŭro estas la tria person de maldekstre, kun martira krono en la mano]]
**Sankta Maŭro**, latine *Maurus de Parentium*, estas la patrono de la kroatia urbo Poreč, nomita *Parentium* en romaj tempoj. La kristana eklezio ekzistis en Istrio ekde la tempoj de la fruaj kristanaj martiroj. Sankta Maŭro estis la unua episkopo de *Parentium* kaj la diocezo Istrio kiu suferspertis martiran morton fine de la 3-a jarcento. En la 5-a jarcento en la urbo konstruiĝis baziliko kie la relikvoj de la sanktulo, nun la patrono de la urbo, estas konservitaj en votiva kapelo. Li estas montrita sur mozaiko de la bazilika apsido kun martira krono en la mano.

Kategorio:Mortintoj en la 3-a jarcento
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Kristanaj martiroj
Kategorio:Istrio
Kategorio:Episkopoj
Maksimiano de Raveno

**Maksimiano de Raveno**,  (naskiĝis en 499, mortis la 22-an de februaro 556; festotago antaŭe la 21-an de februaro) estis ĉefepiskopo de Raveno en Italio. Raveno estis tiam la ĉefurbo de la bizancaj teritorioj en Italio, kaj lia rolo eble inkluzis laikajn politikajn funkciojn.

Li naskiĝis en la romia urbo *Pola* de la duoninsulo Istrio, nuntempe Pula en moderna Kroatio, kaj estis konsekrita episkopo de Raveno en 546 fare de papo Vigilio en Patras, Grekio. Maximianus estis kvardek ok jarojn diakono de Pola kiam li iĝis la 26-a episkopo de Raveno. Laŭ la naŭa-jarcenta ravena pastro *Andreas Agnellus*, la dioceza pastraro komence rifuzis lian gvidadon, ĉar li estis selektita fare de la imperiestro Justiniano kaj ne estis ilia komenca kandidato. Laŭ la moderna arthistoriisto *Meyer Schapiro*, Maksimiano estis "malriĉa diakono de Pola kiu venis al alta pozicio per sia politika lerteco" kiel protektato de Justiniano. Li unue estis nedezirata kiel ĉefepiskopo de la ravenanoj, sed "per sagacaj manovroj li venkis ilian opozicion kaj gajnis ilian respekton per sia diskreteco, malavareco, kaj grandaj entreprenoj de preĝeja konstruado".

Maksimiano kompletigis la bazilikon Sankta Vitalo de Raveno, kaj ankaŭ konstruigis la bazilikon de Sankta Apolinaro kaj plurajn aliajn preĝejojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Saint Patrick's Church: sanktuloj de la 22-a de februaro  
*Lia kontribuo al la ikonografio de la Ravenaj mozaikoj  

Kategorio:Episkopoj de Raveno
Kategorio:Raveno
Kategorio:Italaj sanktuloj
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Mortintoj en Raveno
Ede Bartay

**Ede Bartay** [bartai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bartay Ede** estis hungara komponisto, pianisto, pianoinstruisto. Lia patro estis Endre Bartay.

Ede Bartay http://www.encyclopedia.com/arts/dictionaries-thesauruses-pictures-and-press-releases/bartay-ede naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ede Bartay studis juron kaj muzikon. Dum la Hungara revolucio de 1848 li partoprenis en administrado de la lando. Post falo de la liberecbatalo li kaŝiĝis, poste li instruis pianadon. Ekde 1875 ĝis sia morto li estis lernejestro de la tutlanda muzikejo (nuntempa signifa muzika gimnazio). Kiel lia patro, li estis patrioto. Li kolektis aŭtentikajn hungarajn popolkantojn kaj dancojn.

## Elektitaj komponaĵoj 
* simfonioj
* uverto Pericles
* ĉardaŝoj ekzemple *Badacsonyi viszhangok,* *Egri csárdás,* *Miskolci emlék*

## Eldonaĵo 
* *30 eredeti magyar zenedarab* (1860) - kolektaĵo pri hungaraj komponaĵoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj klasikaj komponistoj
Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sud-Rusa minejo

**Sud-Rusa minejo** estas la naftogasa minejo kiu situas en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto (Tjumena provinco, Rusio), 140 km sud-oriente de la vilaĝo Tazovskij kaj estas parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1969 kaj ekspluatata ekde 2007.

## Geologio 
La minejo estas ligita al levaĵoj, kiuj troviĝas ĉe Sud-Rusa muro de Ĉasela megamuro. Sud-Rusa muro laŭ tegmento de la cenomanianaj sedimentaĵoj de supra kretaceo estas la ebena granda antiklinala falto, grandeco 62 x 15 km, amplitudo 100 m.

Tergaso haveblas en la turonianaj kaj cenomanianaj sedimentaĵoj de supra kretaceo kaj de albiano-aptiano de malsupra kretaceo. Je la fundo de 788-2064 m estas trovitaj 19 kuŝejoj. La turonianaj sedimentaĵoj (tavoloj T1, T2) kuŝas je la fundo 788-899 m, efika gasohava dikeco 6-9,9 m, poreco 27-29%, gasosatureco 0,52-0,55, la komenca tavolpremo 9,9-11,5 MPa.

La ĉefa gaskapacito (proksimume 90%) koncentriĝis en la grejso-aleŭrolitaj sedimentaĵoj de cenomaniano (tavolo PK1), malkovritaj je la fundo 860-950 m, efika dikeco 33 m, poreco 32,6%, gasosatureco 0,82, la komenca tavolpremo 9,3 MPa.

En la albiano-aptianaj sedimentaĵoj je la fundo 1390-2064 m estas malkovritaj 10 produktohavaj tavoloj: PK12, PK16, PK17, PK18, PK19, PK20-21, PK21-22, PK24, AT0, AT1.

Kuŝejoj estas masivaj, akvoflosaj. Elminigado de gaso varias de 39,1 ĝis 325,6 mil m ³ diurne, tiu de nafto 5,2 ĝis 6 mil m ³ diurne. Tavolpremo estas 13,3-18,9 MPa, poreco de la kolektujoj 17-26,5%, gasohava dikeco 1,4-5 m. Gasakva kontakto estas registrita je la absoluta marko de -1256 ĝis -2000 m.

En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 686,8 miliardoj da kubaj metroj.

## Literaturo 
* 

Kategorio:Gasminejoj de Rusio
Kategorio:Ekonomio de Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto
Kategorio:Geografio de Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto
Kategorio:Okcidentsiberia naftogasa komplekso
Klaso 250

La **Klaso 250**, rezervita por motorcikloj de delokiĝo ĝis 250 cm³, estis kategorio de la mondĉampionumo de MotoGP de 1949 ĝis 2009, jaro en kiu estis anstataŭigita de Moto2.

## Referencoj 

Kategorio:Motosportaj konkursoj
Lara-Isabelle Rentinck

**Lara-Isabelle RENTINCK**  (naskiĝis ) estas germana aktorino kaj modelino.

## Vivo kaj aktora kariero 
Paralele al la mezlernejo ŝi havis privatajn lecionojn pri aktorado kaj kantado, kaj en aĝo de 15 jaroj praktikumis en la privata teatrejo *Komödie Dresden*.

Post aktora rolo en la kineja filmo *24berlin* ŝi inter februaro 2005 kaj oktobro 2007 videblis en la rolo de juna virino *Kim Seidel* en la telenovelo *Verliebt in Berlin* ("enamiĝinta en Berlino") de la privata televida kanalo *Sat.1*. En 2006 kune kun la german-portugala aktora kolego *Manuel Cortez* el tiu serio je roloj de la amparo Romeo kaj Julieta partoprenis "ŝekspiran projekton" de aktorado.

Ekde novembro 2007 ŝi kun la kunaktorino *Ulrike Mai* de la telenovelo en la teatrejo *Komödie Dresden* ĉefrolas en la teatraĵo *Ferienheim Bergkristall – Gäste, Gauner und Gespenster* (feriejo Monta Kristalo - gastoj, banditoj kaj fantomoj) - la teatraĵo revivigas la memoron pri televida serio pri samnoma feriejo, kiu en la 1980-aj jaroj furoris en la ŝtata televido de GDR. Krome interalie inter la jaroj 2011 kaj 2016 ŝi videblis en la televida serio *Küstenwache* ("marborda patrolo") de la nacia televida kanalo ZDF. En aŭgusto 2016 ŝi pozis por la revuo *Playboy*.

## Filmaro 
* 2005–2007: *Verliebt in Berlin* ("enamiĝinta en Berlino")
* 2006: *Verliebt in Berlin – Das Ja-Wort* ("enamiĝinta en Berlino - la nupta jeso")
* 2008: ''Die Geschichte Mitteldeutschlands – Glück ohne Ruh' – Goethe und die Liebe* ("la historio de centra Germanio - Feliĉo sen trankvilo - Goethe kaj la amo")
* 2008: *Die 25. Stunde – Feuerteufel* ("la 25-a horo - fajrodiabloj")
* 2009: *SOKO 5113 – Flüchtige Liebe* ("speciala komando 5113 - efemera amo")
* 2009: *Hallo Robbie! – Altlasten* ("Saluton Robinjo! - malnovaj pekoj", epizodo de televida serio pri marleonino nomata *Robbie*)
* 2009: *Der Landarzt – Intrige mit Folgen* ("la kampara kuracisto - intrigo kun sekvoj")
* 2009: *Mord ist mein Geschäft, Liebling* ("murdo estas mia metio, karulino")
* 2009: *Barbara Wood – Karibisches Geheimnis* ("Barbara Wood – kariba sekreto")
* 2009: *Notruf Hafenkante – Falsche Töne* ("urĝkaza telefonlinio havenobordo - malĝustaj tonoj")
* 2009: *Killerjagd. Töte mich, wenn du kannst* ("ĉaso de murdisto - mortigu min, se vi sukcesos")
* 2010: *Jerry Cotton* (kineja firmo pri samnoma romana FBI-agento)
* 2011: *Marienhof* (televida serio pri fikcia kvartalo *Marienhof* de Kolonjo)
* 2011–2016: *Küstenwache* ("marborda patrolo")
* 2012: *Der letzte Bulle – Zur Kasse, Schätzchen* ("la lasta policisto - pagu, karulino")
* 2013: *Kripo Holstein – Mord und Meer* (krimpolico Holstinio - murdo kaj maro")
* 2015: *Die Rosenheim-Cops – In Schönheit sterben* ("policistoj de Rosenheim - morti en beleco")
* 2016: *Letzte Spur Berlin - Unantastbar'' ("lasta spuro en Berlino - netuŝebla")

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Germanaj aktoroj