open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mark Hamill

**Mark Richard HAMILL** /ˈhæməl/ (naskita la 25-an de septembro 1951 en Oakland, Kalifornio) estas usona aktoro, scenaristo kaj voĉaktoro. Li iĝis konata pro aktorado de la rolo de Luke Skywalker en filmsagao de la ses *Stelmilitaj* filmoj en la fikcia Star Wars universo de George Lucas . 

Li poste ĉefrolis en kelkaj aliaj filmoj, kiel ekzemple *Hamilton* (1998) kaj *Kingsman: The Secret Service* (2014), kaj aperis en multaj televidproduktoj. Li ankaŭ laboris kiel voĉaktoro, kaj estas konata, inter aliaj aferoj, kiel la voĉo malantaŭ la rolulo *The Joker* (La Ĵokero) en *Batman: The Animated Series* (1992-1995).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:BAFTA-premiitoj
Kategorio:Svedaj usonanoj
Kategorio:Skotaj usonanoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Anglodevenaj usonanoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1951
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj voĉaktoroj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Károly Perényi (episkopo)

Barono **Károly Perényi** [kAroj perEnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Perényi Károly,** estis hungara pastro, episkopo. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *szerémi* [serEmi] kaj *perényi* [perEnji].

Károly Perényi naskiĝis  en Nagyszombat (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Trnava en Slovakio), li mortis  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa urboparto de Budapeŝto en Hungario).
 
## Biografio 
Károly Perényi studis en Pázmáneum en 1780 kaj finis siajn studadojn en seminario de Pozono en 1785, kie li pastriĝis. Komence li servis apud primaso József Batthyány, poste li estis lerneja inspektoro. En 1788 li estis paroĥestro en Gúta, post 2 jaroj li iĝis kanoniko en Esztergom, en 1811 preposto, en 1818 ĉefkanoniko. Ekde 1808 li estis ankaŭ episkopo, krome li estis membro de la supera juĝejo.

## Lia kontribuo 
* 1776 Panegyricus divo Francisco Xaverico dictus. Dum inclita facultas philosophica in ... universitate Tyrnaviensi annuum eidem tutelari suo honorem persolveret.

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Maquinista Ricardo Cal (stacidomo)

**Maquinista Ricardo Cal** estas fervoja haltejo, situanta en la distrikto Marcos Paz, Provinco Bonaero, Argentino. Ĝi estis malfermita la .

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Moshe Feiglin

**Moshe Zalman FEIGLIN** (; naskita la 31-an de julio 1962 en Ĥajfo) estas israela politikisto ekstremdekstra kaj libertarianista . 

Li estis deputito de la Kneset de 2013 ĝis 2015 nome de la partio Likud, tiam li funkciis kiel vicprezidanto de la parlamento . 

## Kariero 
Feiglin estis unu el la centraj publikaj figuroj en la protestoj kontraŭ la Paco-Akordoj de Oslo; En 1993 li fondis la movadon Zu Arzenu (, signifante "Ĉi tio [estas] nia lando") kune kun Shmuel Sackett. En marto 2015 li fondis la partion Zehut , kiu ankaŭ subtenas la leĝigo de mariĥuano .

Fondinto de la pensfabriko MEKIMIM, estro de la movado Manhigut Yehudit (, ”Juda Gvidado”) en Likud . En marto 2015 li fondis kaj ekde tiam gvidas de la dekstra-libertarianisma partio Zehut (hebrea por Identeco).

## Opinioj 
Feiglin estas rimarkeble malfavora al religia devigo kaj la establado de religiaj partioj. Li markas distancon de kelkaj religiaj leĝoj, kaj kredas ke la religia vivo apartenas al la privata fronto. 

En intervjuo, (1995) konflikto ekestis kiam Feiglin deklaris ke Adolf Hitler estis "armea geniulo sen egalulo" kaj ke Naziismo "donis al Germanio mirindan fizikan kaj ideologian statuson" kiu kondukis al Germanio havanta "ekzemplan reĝimon, bonordan juran sistemon, kaj publika paco kaj ordo". Li poste klarigis ke la fakto ke li opiniis Hitler estis armea geniulo ne signifis ke li admiras lin. Feiglin ankaŭ akuzis la politikan maldekstron je citado de li ekster kunteksto, igante ĝin malbari ke la veno de Hitler al potenco demokratie ne pravigis kion li faris kiel gvidanto de Germanio. 

Feiglin opinias, ke Israelo devus retiriĝi de UN kaj forigi siajn ambasadejojn de landoj, kiujn li opinias antisemitaj, inkluzive de Germanio. Li malaprobas la postulon de la palestinanoj je nacia identeco, kaj asertas ke "ne ekzistas, kaj neniam ekzistis, palestina popolo, kaj neniam ekzistos palestina ŝtato." Feiglin volas, ke la israelaj aŭtoritatoj instigu arabojn elmigri, kaj ofertu fiksan kompenssumon al palestinanoj kiuj libervole elektas translokiĝi al ĉirkaŭaj arabaj landoj .

Li deziras konstrui la Trian Templon tuj en la sama loko kie situis la du antaŭaj, la Templa Monto en Jerusalemo .

Moshe Feiglin longe laboris por la liberigo de Usono de Jonathan Pollard .

La 15-an de junio 2024, Feiglin diris, en la kunteksto de Israel-Hamasa milito, 'Kiel Hitler diris 'mi ne povas vivi se unu Judo estas lasita,' ni ne povas vivi ĉi tie se unu 'Islamano-Nazia' restas en Gazao kaj ne antaŭ ol ni revenas al Gazao kaj turnos ĝin en hebrea-juda Gazao' .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Moshe Feiglin ĉe la retejo de la Kneset 

Kategorio:Hebrelingvaj verkistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1962
Kategorio:Israelaj politikistoj
Hornos (stacidomo)

**Hornos** (plennome **General Hornos**) estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbeto, distrikto General Las Heras, Provinco Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* General Hornos

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:General Hornos
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
General Hornos

**General Hornos** estas argentina urbo en la distrikto General Las Heras, Provinco Bonaero.

Ĝi situas flanke de Provinca ŝoseo 40 (antaŭe Nacia ŝoseo 200). Ĝi havas fervojan stacidomon sur Linio Sarmiento: .

Ĝi havas 194 loĝantojn (2010), kio reprezentas pliiĝon de &nbsp;% kompare kun la 175 loĝantoj (2001) de la antaŭa popolnombrado.

## Vidu ankaŭ 
* Hornos (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Léonce Lourde-Rocheblave

**Jules Léonce LOURDE-ROCHEBLAVE**, naskiĝis en Orthez la 30-an de marto 1847, filo de Louis Joseph Jules Lourde-Rocheblave, tiam pastro de la Reformita Eklezio de Orthez, kaj de Louise Marie Jary, kaj mortis en Bordeaux la 5-an de novembro 1898, estis franca pireneisto.

Lia familio originas el Bordeaux. Pasia pri la Pireneoj, en 1866, li gastigas en sia domo, ĉe numero 16 de la strato Marca en Pau, la junan geografon Franz Schrader, ankaŭ el Bordeaux, kiu malkovras la pejzaĝon tra lia fenestro kaj estas trafita de sia pireneista vokado. Ili ambaŭ entreprenas multajn ekskursojn. En 1872, ili nomas « Ramond » la najbaran pinton de la monto Perdu, kaj ili kune verkas grandskalan mapon de la masivo de Monto Perdu kaj Gavarnie.

Kune kun Aymar de Saint-Saud, Lourde-Rocheblave fondas la sud-okcidentan sekcion de la Franca Alpa Klubo en Bordeaux. Li estas la konceptinto de la unua rifuĝejo pirenea, kiu portas lian nomon, ĉe la breĉo Tuquerouye. Ĝi fariĝis la prototipo de la unua generacio de pireneaj rifuĝejoj : la tiel nomataj « ogivaj » rifuĝejoj, masivaj, malmulte malfermitaj, konstruitaj el materialoj trovitaj surloke. Li superrigardas ankaŭ la konstruadon de la rifuĝejo de Bugarret, ĉe la piedo de la pinto Long kaj de Néouvielle. Packe mortis iom antaŭe, kaj oni decidis nomi ĝin rifuĝejo Packe.

Léonce Lourde-Rocheblave ankaŭ zorgis pri la plibonigo de montaj vojoj, precipe en la regiono de Gavarnie. Li organizis ankaŭ la profesion de gvidisto en la departemento Hautes-Pyrénées. La regula metala insigno, kiun la gvidistoj portas sur sia jako, estas lia inventaĵo.

En 1905, Saint-Saud atingas kun sia gvidisto Cazeneuve la okcidentan kreston de Gourgs-Blancs. Aŭdinte de Cazeneuve, ke Lourde-Rocheblave atingis la okcidentan pinton, Saint-Saud decidas nomi ĝin « pinto Lourde-Rocheblave ».

## Referencoj 
Kategorio:Pireneistoj
Weichart von Polheim

**Weichart von POLHEIM** (naskiĝinta la , mortinta la ) estis inter 1312 kaj 1315 ĉefepiskopo de Salcburgo. Originis li el nobela familio el Malsupra Aŭstrio.

En la 1.4.1312 Polheim, havante jam 50 jarojn, estis elektita kiel kompromiskandidato. Li estis verkinta gravan kronikon pri la nobelaj dinastioj de Aŭstrujo kaj estas sekve la ununura verkisto inter la salcburgiaj suverenoj de la malfrua mezepoko. Dum lia regado komenciĝis la paŝo-post-paŝa emancipiĝo de Salcburgio de Bavario. Fakte li daŭrigis la politikon de sia antaŭulo Konrado de Fohnsdorf-Praitenfurt.

Mortis li pro apopleksio post ne tute tri jaroj da regado kaj estis entombigita en la katedralo de Salcburgo ĝuste antaŭ la altaro de sankta Ruperto kies starigon ordonis li mem. 

## Literaturo 
* Judas Thaddäus Zauner: *Chronik von Salzburg, III. Band*.
* Heinz Dopsch, Hans Spatzenegger (eld.): *Gesĉiĉte Salzburgs, Stadt und Land.* Pustet, Salzburg 1988, ISBN 3-7025-0243-2

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1263
Kategorio:Mortintoj en 1315
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Plaça de Catalunya (Metroo de Barcelono)

**Plaça de Catalunya** estas stacio sur linio 6 kaj linio 7 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.

centra|413ra|eta|Mapo

## Interkonektoj 
* Metroo de Barcelono    ('**)
* Rodalia de Barcelona    (**')
* Rodalia de Girona 
* Rodalies de Catalunya 
* Linio Barcelona-Vallès      

## Vidu ankaŭ 
* Stacioj de la metroo de Barcelono
* Placo Katalunio (Barcelono)
* Catalunya (Metroo de Barcelono)
* Plaça de Catalunya (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacioj de la metroo de Barcelono
Kategorio:Linio 6 de la metroo de Barcelono
Kategorio:Linio 7 de la metroo de Barcelono
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1929
Kategorio:1929 en Hispanio
Pál Ablonczy

**Pál Ablonczy** [ablonci], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ablonczy Pál,** estis hungara ĝenerala kuracisto.

 naskiĝis  en Aggtelek, li mortis  en Sátoraljaújhely.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Miskolc en 1969, poste lia anonco ne sukcesis al universitato, tial li akiris liftomuntistan licencon. Tamen li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Debrecen en 1977. Post la diplomo li estis ĝenerala kuracisto en Cigánd, kie li laboris entuziasme ĝis sia morto. Intertempe li akiris licencon pri ĝenerala kuracado en 1994. Lia edzino naskis 3 gefilojn. Li ricevis premion en 2004 kaj en 2012 postmorte urban honorecon.

## Memorigiloj 
* busto en Cigánd (2022)
* centra kuracejo en Cigánd portas la nomon "Ablonczy Pál" (2022)

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* funebra paĝo kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĝeneralaj kuracistoj
Yoichiro Nambu

**Joiĉiro NAMBU** (; naskiĝis la 18-an de januaro 1921 en Tokio - mortis la 5-an de julio 2015 en Osako) estis japan-usona fizikisto kaj profesoro ĉe la Universitato de Ĉikago. Li estas konata pro siaj kontribuoj al la kampo de teoria fiziko.

En 2008, li gajnis la Nobel-premion pri fiziko pro "la malkovro de spontanea rompo de fiziko-mekanismo por la spontanea rompo de la fiziko en subatoma fiziko"  .

Membro de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj (1973) kaj la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj (1971), honora membro de la Japana Akademio de Sciencoj (1984).

En 1952 li estis invitita al *la Institute for Advanced Study en Princeton* en *Nov-Ĵerzejo* por studi. Li translokiĝis al la Universitato de Ĉikago en 1954 kaj estis nomumita profesoro en 1958 . Li ricevis sian usonan civitanecon en 1970 .

Nambu gajnis kelkajn honorigojn kaj premiojn, inkluzive de la premio J. Robert Oppenheimer, la Usona Nacia Medalo de Scienco, la Japana Ordo de Kulturo, la Planck Medalo, la Wolf-Premio pri Fiziko. Li estis premiita duono de la Nobel-premio pri fiziko en 2008 por la eltrovo de spontanea rompita simetrio en subatoma fiziko.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Voĉa historia intervjuo kun Yoichiro Nambu la 16an de julio 2004, Usona Instituto de Fiziko, Niels Bohr Bibliotekaj & Arkivoj
* Yoichiro Nambu, Departemento de Fizika fakultato profilo, Universitato de Ĉikago
* Profilo, revuo *Scientific American*
* Yoichiro Nambu, Sc.D. Biografia Informo 
* La plej cititaj sciencaj paperoj de Nambu
* Yoichiro plej frua libro de Nambu por la scienca laiko
* Yoichiro Nambu ĉe Nobelprize.org 

Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Usonaj Nobel-premiitoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri fiziko
Kategorio:Wolf-premiitoj pri fiziko
Kategorio:Mortintoj en 2015
Kategorio:Naskiĝintoj en 1921
Kategorio:Japanaj fizikistoj
Kategorio:Usonaj fizikistoj
Potok (Bezvěrov)

**Potok** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bezvěrov, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Ĝi troviĝas proksimume 4 km oriente de Bezvěrov. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

**Potok** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,17&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1186.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo

## Ĉirkaŭaĵo
* Kamenná Hora

## Pluaj fotoj 

Potok (Bezvěrov), domy II.jpg|Domoj
Potok (Bezvěrov), náves I.jpg|Domoj
Potok (Bezvěrov), ruina.jpg|Ruino
Kaple svatého Jana Nepomuckého v Potoku (Q66055078) 01.jpg|Kapelo

Kategorio:Bezvěrov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Henry Russell

**Henry-Patrice-Marie RUSSELL-KILLOUGH**, ofte mallongigita **Henry RUSSELL**, naskiĝis la 14-an de februaro 1834 en Tuluzo (Haute-Garonne) kaj mortis la 5-an de februaro 1909 en Biarritz (Pyrénées-Atlantiques), estis franca-brita pireneisto kaj verkisto. Fondomembro de la societo Ramond, nesatigebla vojaĝanto, li estas unu el la pioniroj de la konkero de la Pireneoj kaj plenumis multajn grimpon tra la franca-hispana montoĉeno, inkluzive de trideko da unuaj montogrimpoj inter 1858 kaj 1885.

Naskita de patro irlanda instalita en Francio pro katolika konvinko kaj patrino el la gaskona aristokrataro, Henry Russell ĝuis feliĉan infanaĝon kun siaj gepatroj, markitan de multaj translokiĝoj. Li malkovris la montaron sesjara, dum ekskurso al Cauterets, kaj en sia juneco li jam faris longajn marŝadojn kun sia patrino aŭ fratoj. Post studoj en Francio ĉe la kolegioj de Pons kaj Pontlevoy, poste en Irlando ĉe la Clongowes Wood College, li entreprenis plurajn vojaĝojn tra la mondo, precipe al Nordameriko, Rusio, Ĉinio, Aŭstralio, Nov-Zelando kaj Hindio, aventurojn kiujn li priskribis en du verkoj publikigitaj en 1858 kaj 1864.

Dum la somero de 1858, Henry Russell grimpis plurajn pintojn de la Pireneoj kaj plenumis precipe la unuan montogrimpon de la pinto Ardiden. Ekde 1861, li dediĉis sin ekskluzive al la Pireneoj, farante multajn montajn ekskursojn somere, dum la resto de la jaro li loĝis en Pau kaj Biarritz. Li fariĝis figuro de la pireneisma movado, kaj liaj verkoj inspiris tutan generacion de montamantoj. Li amikiĝis kun multaj aliaj montamantoj, kiel Charles Packe, Franz Schrader, Henri Brulle aŭ Bertrand de Lassus. Pro eksterordinaraj fizikaj kapabloj, Henry Russell povis elteni longajn strebojn kaj marŝi dum horoj, foje en ekstremaj kondiĉoj, armita per sia fera bastono. Li ĝuis pasigi la nokton sur la pinto, kiun li ĵus grimpis, protektante sin kontraŭ la malvarmo en ŝafleda sako, speciale kudrita por elteni negativajn temperaturojn.

Komence de la 1880-aj jaroj, li esprimis deziron fiksi sin sur monto kaj faris elfosi sep grotojn sur la flankoj de la masivo Vignemale inter 1881 kaj 1893, unu el ili troviĝante tuj sub la supro de Pique Longue. En 1889, li ricevis koncesion pri la masivo por daŭro de 99 jaroj, kontraŭ la jara pago de simbola unu franko. En siaj grotoj, Henry Russell akceptis multajn vizitantojn, kiuj laŭdis la kvaliton de lia gastamo. Amanto de mondumaj plezuroj dum sia restado en Pau, li alportis luksan tuŝon al la preparado de manĝoj, kiu kontrastis kun la baza komforto de liaj grotoj. Ekscentra, reva kaj kontempla persono, li enkorpigis pireneismon kun romantikisma spirito kaj montris sin kritika pri la pli sporta pireneismo, kiu evoluis fine de la 19-a jarcento sub la impulso de junaj montŝatantoj kaj la Franca Alpa Klubo.

Kategorio:Pireneistoj
Kategorio:Francaj montogrimpistoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Britaj montogrimpistoj
Kategorio:Britaj verkistoj
Japana Akademio de Sciencoj

La **Japana Akademio de Sciencoj** (, ) estas neregistara akademio de sciencoj proksime de Parko Ueno en Tokio, Japanio. Ĝi estis fondita la 15-an de januaro 1879  kaj celas subteni akademian laboron kaj antaŭenigi esploradon . Ĝi estas sub la patroneco de Ministerio pri Literaturo kaj Scienco de Japanio .

Kiel altnivela akademia organizaĵo en Japanio, establita por unuigi la plej elstarajn sciencistojn de Japanio kun elstaraj sciencaj atingoj. Ĝi havas la statuson de "ligita organizaĵo" sub la Ministerio de Edukado, Kulturo, Sporto, Scienco kaj Teknologio de Japanio. La ĉefkonstruaĵo de la akademio situas najbara al la Japana Akademio de Arto, Tokia Universitato de la Artoj kaj pluraj muzeoj ĉe de Parko Ueno, en la kvartalo Taito de Tokio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1879
Kategorio:Akademioj
Kategorio:Tokio
Kategorio:Sciencaj organizaĵoj
Japania Arta Akademio

La **Japana Akademio de Arto** ( (en la malnova japana ortografio 日本藝術院), ) estas altnivela kultura kaj akademia organizaĵo en Japanio, efektive la plej grava japana artorganizaĵo. Ĝi havas la statuson de speciala organizaĵo ene de la Agentejo por Kulturaj Aferoj de la Ministerio de Edukado, Kulturo, Sporto, Scienco kaj Teknologio de Japanio (MEXT) . Kunordigas kelkajn temojn de kulturo kaj arto sur la akademia nivelo, kaj estas kolektiva konsilisto al la ministerio en tiuj aferoj. Subtenas la evoluon de la artoj per ĉiujara premio en kvin kategorioj (bildartoj, muziko, literaturo, danco kaj prezentartoj) . La ĉefkonstruaĵo de la akademio situas najbara al la Japana Akademio de Sciencoj, la Tokia Universitato de la Artoj, kaj pluraj muzeoj ene de Parko Ueno, en kvartalo Taito de Tokio.

La Japania Arta Akademio ne devus esti konfuzita kun la Japana Arta Instituto (*Nihon Bijutsuin*), kiu estas  tute malsama organizaĵo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo 
* Hejmpaĝo de la Nitten

Kategorio:Japana arto
Kategorio:Akademioj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1907
Kategorio:Tokio
Tokia Universitato de la Artoj

La **Tokia Universitato de la Artoj** ( aŭ mallonge (), ) ​​​​estas publika universitato kiu estas unu el la plej malnovaj kaj plej prestiĝaj artaj institucioj en Japanio . 

Ĝi estis fondita en 1887 kaj estas la plej fama trejncentro por muzikistoj kaj artistoj en Japanio .

La konstruaĵoj situas en la kvartalo Taito, kun la ĉefkonstruaĵo situanta en Parko Ueno, Tokio. La fakultatoj de la universitato ankaŭ situas en Toride, Adaĉi (Tokio) kaj Jokohamo. 

La universitato havas kvar kampusojn : 

* kampuso Ueno () en Taitō -ku, Tōkyō Prefecture; Ĉefa Kampuso
* kampuso Toride () en Toride, Ibaraki Prefecture
* kampuso Jokohama () en Naka-ku, Jokohamo
* kampuso Senju () en Adachi -ku, Tōkyō Prefecture

La universitato havas sian propran artmuzeon surloke kaj ĝi havas du dormejojn: unu (por japanaj studentoj) en Nerima kaj la alia (por eksterlandaj interŝanĝaj studentoj) en Macudo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Universitatoj en Tokio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Krašov

**Krašov** povas esti:

* Krašov (Bezvěrov) – vilaĝo en municipo Bezvěrov en distrikto Plzeň-nordo
** Elsendigilo Krašov – televida elsendigilo en distrikto Plzeň-nordo
* Krašov (burgo) – ruino de burgo en municipo Bohy en distrikto Plzeň-nordo ĉe enfluejo de rojo Brodeslavský potok ĝis Berounka
** Krašov (naturrezervejo) – naturrezervejo ĉe la burgo Krašov kaj la municipo Bohy en distrikto Plzeň-nordo
* Krašov (Chlumec nad Cidlinou) – domaro en Chlumec nad Cidlinou

Similan nomon havas
* Krasov, municipo en distrikto Bruntál
Grotoj Russell

thumb|right|250px|alt=Nigra-blanka foto de viro staranta antaŭ la enirejo de groto, kun fera bastono en la mano.|Henry Russell antaŭ la enirejo de unu el la grotoj Bellevue.
La **grotoj Russell** estas aro de sep grotoj, kiujn la grafo Henry Russell, fama pireneisto, igis elfosi ene de la masivo Vignemale, en la franca departemento Hautes-Pyrénées, por servi kiel rifuĝejo kaj loko de ripozo.

Ekde 1858 esplorante la montoĉenon de la Pireneoj, la grafo Russell pasigas multajn noktojn sur la pintoj, kiujn li grimpas, ofte en certa malkomforto. Komence de la 1880-aj jaroj, li decidas fiksi sin sur monto kaj tie aranĝi naturan rifuĝejon por longaj someraj restadoj ĉe alta altitudo. Li elektas Vignemale, la plej altan pinton de la francaj Pireneoj. En 1881, li dungas entrepreniston el Gèdre por elfosi la unuan groton proksime al la pasejo Cerbillona, nomitan la « **vilao Russell** », je altitudo de 3 205 metroj. Ses aliaj grotoj estis kreitaj ĝis 1893, je altitudoj inter 2 400 kaj 3 280 metroj : la « groto de la Gvidistoj », la « groto de la Sinjorinoj », la tri « grotoj Bellevue » kaj la « groto Paradizo ».

En siaj grotoj, Henry Russell organizas luksajn bankedojn kaj ricevas multajn gastojn, kiuj ĉiuj laŭdas la kvaliton de lia gastamo. Fine de la 19-a jarcento, ili fariĝas nepre vizitenda loko por la pireneistoj, kiuj vizitas la regionon, lasante sian ateston en la ora libro deponita ĉe la pinto de Vignemale. Komence de la 21-a jarcento, la progresa malapero de la glaĉero Ossoue igas kelkajn el tiuj grotoj neatingeblaj.

Russell
Kategorio:Pireneoj
István Grezsa

**István Grezsa** [iŝtvAn greĵa], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Grezsa István,** estas hungara ĝenerala kuracisto, politikisto. Lia patro estis Ferenc Grezsa (kritikisto), lia frato estis Ferenc Grezsa (psikiatro).

 naskiĝis  en Hódmezővásárhely.

## Biografio 
 maturiĝis en kalvinisma gimnazio en sia naskiĝurbo en 1980, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1986. Post la diplomo li praktikadis en malsanulejo de sia naskiĝurbo, ekde 1991 li estis ĝenerala kuracisto en la sama urbo. En 2015 li akiris la titolon titulara ĉefkuracisto. Lia edzino naskis 3 filojn.

### Politika kariero 
Ekde 1988 li estis aktiva en la politika vivo. Ĝuste post jardeko li partoprenis en la urba politiko en Hódmezővásárhely. Ekde 2014 li estis ministeria komisaro.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĝeneralaj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Port Salut

**Port Salut** estas franca varomarko donita al serio de industriaj pasteŭrizitaj fromaĝoj kaj fromaĝaj preparaĵoj produktitaj en la Eŭropa Komunumo. Ĉi tiu marko apartenas al la firmao Bel Foodservice, filio de la grupo Bel.

Tiu ĉi gamo devenas de malnova agrikultura aktiveco de trapistaj monaĥoj de la Abatejo Port-du-Salut konsistanta, ĉirkaŭ 1815, el laktoproduktado transformita en fromaĝon; La fromaĝmarko kaj la komenca procezo de ĝia produktado estis venditaj fare de tiu komunumo en 1957 al la nutraĵa industrio.

## Vidu ankaŭ 
* Abatejo Port-du-Salut

## Eksteraj ligiloj 
*  (Bel) (/)
*  (Bel Foodservice) ()
* Les produits laitiers - Port-Salut®

Kategorio:Fromaĝoj
Kategorio:Francaj varomarkoj
Bosques (stacidomo)

**Bosques** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto Florencio Varela, Granda Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Bosques2.jpg|Kajoj kaj trakoj
El gato de la estación de Bosques.jpg|Kato de la stacio
Dos locomotoras diésel en estación Bosques.JPG|Dizelaj lokomotivoj

## Vidu ankaŭ 
* Bosques (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Bosques (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Santa Sofía (stacidomo)

**Santa Sofía** estas fervoja stacio situanta en la urbo Bosques, en la distrikto Florencio Varela, Provinco Bonaero, Argentino.

## Vidu ankaŭ 
* Bosques (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Bosques (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Seminario Emericanum

La **Seminario Emericanum** estis hungara katolika lernejo por pastroj en Pozono inter 1642-1919.

## Historio 
La trietaĝa konstruaĵo en la renesanca stilo estis konstruita en 1641 - 1642 sur la loko de iama mezepoka domo. Post la finkonstruo primaso Imre Lósy fondis seminarion. Ĝi estis dediĉita al Emeriko de Hungario. La seminario preparis la lernantojn pastriĝi al ĉefdiocezo de Esztergom. La lernantoj lernis la ĝeneralajn studobjektojn en la urba gimnazio, sed escepte inter 1783-1802 en la seminario mem. En 1724 la domo estis renovigita. Inter 1783-1802 pro reĝa dekreto la seminario funkciis en Budao (urbo). Ekde dominado de Ĉeĥoslovakio la seminario ĉesis.
eta|Enirejo de Emericanum

## Diversaj seminarianoj 
* Nándor Knauz, inspektoro
* Károly Santho, vicseminariestro

## Elektitaj lernantoj de la seminario 
* Béla Bartakovics, ĉefepiskopo
* György Császka, ĉefepiskopo
* Nándor Cselka, kanoniko
* József Károly Dankó, titulara episkopo
* Nándor Dulánszky, episkopo
* Ágoston Fischer, paroĥestro
* Ágoston Forgách titulara episkopo
* Martin Hattala, lingvisto
* Lajos Haynald, kardinalo
* Kornél Hidasy, episkopo
* Ján Hollý, poeto
* Arnold Ipolyi, episkopo
* Elek Jordánszky, episkopo
* Sándor Kolossváry pastro
* József Kopácsy, primaso
* József Kunszt, ĉefepiskopo
* Lajos Lassú, kanoniko
* Lajos Mikes, ĵurnalisto
* Károly Perényi (episkopo) 
* Antal Pór, historiisto
* Andrej Ľudovít Radlinský, lingvisto
* Károly Rimely, episkopo
* Sándor Rudnay, kardinalo 
* József Samassa, kardinalo
* György Schopper, episkopo
* János Simor, kardinalo
* Antal Sujánszky, episkopo
* József Viber, episkopo
* János Zalka, episkopo

## Fontoj 
* hungare surskribo
* leksikono
* hungare surskribo

Kategorio:Edukado en Hungario
Kategorio:Lernejoj en Hungario
Kategorio:Pozono
Rakolusky

**Rakolusky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bohy, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. La vilaĝo situas dek kilometrojn sudoriente de Kralovice. Rakolusky situis sur limo de naturparkoj Hřešihlavská kaj Horní Berounka, kiuj estis anstataŭigitaj de Naturparko Berounka. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Rakolusky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,32&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1228.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo kun sonorilejo

## Pluaj fotoj 

Kaple v Rakuluskách.jpg|Kapeleto
180811 Rakolusky - náves.JPG|Vilaĝplaco kun monumento
Chaty pod Rakoluskami.JPG|Kabanoj sub Rakolusky
Pohled z Rakolusek na Berounku.JPG|Vido el&nbsp;Rakolusky al Berounka

### Panoramo
Kategorio:Bohy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Berounka
Patrick Francis Healy

**Patrick Francis Healy** - prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis la 27-an de februaro 1834
kaj mortis en aĝo de 75 jaroj la 10-an de januaro 1910 - en juna aĝo estis studento ĉe la jezuita, do katolika privata universitato Georgetown en Vaŝingtono. Li estis la unua afrikdevena usonano, kiu gajnis la doktoran gradon *Ph.D.*, do iĝis doktoro de filozofio. Poste li fariĝis jezuita pastro, fariĝis profesoro kaj de 1874 ĝis 1882 estis prezidanto de la universitato Georgetown - tiel li ankaŭ estis la unua afrikdevena usonano kiu estris plejparte blankulan altlernejon.

eta|maldekstra|290ra|

Kategorio:Usonaj katolikoj
Kategorio:Usonaj pastroj
Kategorio:Usonaj profesoroj
Kategorio:Jezuitoj
Tristão Vaz Teixeira

**Tristão Vaz Teixeira** aŭ **Tristão da Ilha** estis portugala kavaliro kaj varleto, kiu apartenis al la Domo de la Infanto Dom Henriko, al kiu li akompanis al Ceŭto kaj Tanĝero. Li estis patro de :pt:Tristão Vaz Teixeira (1426-1506) la dua ĉefkapitano de Maŝiko, ankaŭ konata kiel "Tristão de la Damoj" ĉar li estis tre kortega kaj konsiderita granda poeto.

En tempo, kiam braveco estis alte rekompencita, la navigistoj respondecaj por la remalkovro de la Madejra insularo, komence de la 15-a jarcento, estus honore rekompencitaj pro tia heroaĵo. “Mi, Princo Henriko, sciigas […] ke mi ordonas al Tristão, Kavaliro de mia domo sur la insulo trans la Ribeira do Caniço ĝis Ponta do Tristão, ke li konservu ĝin por mi en justeco kaj rajto kaj per sia propra morto pasu al liaj posteuloj...
[eta|maldekstre|300px|Monumento al Tristão Vaz Teixeira, [Machico, Madejra Insulo.]]
Estis tiamaniere ke princo Henriko la Navigisto, en la Letero de Donaco de la Kapitanlando de Maŝiko al la glora Tristão Vaz Teixeira, la 8-an de majo 1440, metis la fundamentojn por la origino kaj fundamento de kio fariĝos socio kaj heredaĵo de  la Insulo Madejra kaj, pli precipe, de la Maŝika socio. Ĉi tie elstariĝas la graveco donita al la Kapitanlando de Maŝiko kaj ĝia Kapitano, ĉar ĉi tio fariĝis la unua en la historio de la Regno. Bedaŭrinde, li estis forigita de ĉiuj liaj postenoj en 1452 por oficomisuzo.

Honorita kaj titolita kiel Kapitano-donacanto, Tristão Vaz Teixeira, vivis dum multaj jaroj en Maŝiko. Oni diras, ke li vivis 80 jarojn, el kiuj 50 pasigis regante la Kapitanlandon, kaj mortis en Silves en 1470. Krom ĉiuj rimedoj necesaj por la administrado de la teroj kaj de la loĝantaro, kiuj iom post iom koloniigis la diversajn teritoriojn kiuj konsistigis la menciitan Kapitanlandon. Estis ankaŭ dum lia regado ke la Kapelo de la Ordeno de Kristo kaj la Cefa Preĝejo dediĉita al Nia Sinjorino de la Koncipiĝo estis fonditaj.

Ekonomie, la kultivado de sukerkano estis la ĉefa elemento por la riĉiĝo kaj evoluo de la Kapitanlando. Ĝia populareco rezultigis pliigitan laboron kaj loĝantaran kreskon. Sklavoj, kamparanoj, malgrandaj komercistoj, riĉaj komercistoj el la eŭropa kontinento, nobeloj, kavaliroj kaj honorindaj homoj kun grandaj bienoj alamasiĝis al Maŝiko, nobligante la urbon, kiu neniam ĉesis kreski.

Tristão estis edziĝinta al Branca Teixeira, nobelulino kun kiu li havis kvar filojn kaj ok filinojn, kiuj heredis kun entuziasmo kaj herkula forto la laboron komencitan de sia patro komence de la 15-a jarcento. La vojaĝo estis farita malrapide kaj kun kelkaj malsukcesoj, sed nun oni atingis tempon, kiam oni povas rigardi malantaŭen kaj sentiĝi fieraj... fieraj pri la propraj originoj kaj prapatroj. Ĉie en la regiono estas eksterordinara sento de heredaĵa aparteno.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1395
Kategorio:Mortintoj en 1480
Kategorio:Naskiĝintoj en la 14-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 15-a jarcento

Kategorio:Portugalaj esploristoj
Kategorio:Portugalaj navigistoj
Kategorio:Portugalaj koloniistoj
Constantino Barradas

**Constantino Barradas** estis portugala 4-Episkopo de Brazilo, kiu estis nomumita episkopo de São Salvador da Bahia de Todos os Santos en la 23-a de septembro 1602. En la 2-a de februaro 1603 li estis ordinita episkopo kaj en junio 1618 li eksiĝis pro sankialoj.

## Biografio
Liaj gepatroj estis André Henrique kaj Francisca Barradas, ambaŭ de Lisbono. Li studis grandskale, akirinte akademiajn gradojn en artoj, filozofio kaj doktoreco en teologio de la Universitato de Koimbro. Li estis laika sacerdoto de la Arkidiocezo de Lisbono, kiam la 9-an de septembro 1602, papo Klemento la 8-a konfirmis lin Episkopo de São Salvador da Bahia de Todos os Santos, en Brazilo. En la jaro 1608, li kreis la Paroĥojn de Kajruo, de la Sankta Spirito de Boipeba, de Nia Sinjorino de la Venko de São Cristóvão, de Sergipe, de Nia Sinjorino de la Helpo de Jaguaripe, kaj de Nia Sinjorino de la Ĉieliro, en Fortaleza kaj de Nia Sinjorino de la Venko, en la Ŝtato de Maranhão.

Fakte, laŭ pluraj historiistoj, en 1617, la kanoniko Marcos Teixeira de Mendonça estis elektita por la episkopa sidejo de Bahio, estante kuracisto kiu ankaŭ diplomiĝis en Koimbro, kiel Dom Constantino, kaj krome, kiel doktora kanoniko de la Sidejo de Évora, laŭ nomumo de la monarko, kaj inkviziciisto de Évora, Dom Marcos Teixeira estis elektita por sukcedi Dom Constantino Barradas, kiu estis malsana kaj havis malkonsentojn kun la ĝentilaj aŭtoritatoj, prirezignante sian episkopan oficejon en 1617. La eksiĝo kaj nomumo estis faritaj fare de la Sankta Sidejo, antaŭ Dom Constantino, per prokuro pro la kvereloj kun la ĝentilaj aŭtoritatoj de Bahio, kaj la emerĝanta sinsekvo bezonata de la Monarko, tamen, la situacio iĝis definitiva kun la morto de Dom Constantino kiu forpasis en la sama jaro de 1618.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1550
Kategorio:Mortintoj en 1618
Kategorio:Naskiĝintoj en la 16-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Lisbono
Kategorio:Mortintoj en la 17-a jarcento

Kategorio:Mortintoj la 1-an de septembro 
Kategorio:Brazilaj episkopoj
Kategorio:Portugalaj religiuloj
Jacob Jan Cremer

**Jacob Jan CREMER** (n. la 1-an de septembro 1827 en Arnhem, m. la 5-an de junio 1880 en Hago) estis nederlanda verkisto kaj pentristo. Li verkis poezion kaj teatraĵojn, sed estas ĉefe konata pro siaj romanoj kaj noveloj, foje verkitaj en dialekto.

## En Esperanto aperis 
* Frato Jaŭpik

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri Jacob Jan Cremer 

Kategorio:Nederlandaj pentristoj
Kategorio:Nederlandaj verkistoj
João Gonçalves Zarco

**João Gonçalves Zarco** estis portugala navigisto, nobelulo, esploristo kaj fondinto de la Madejra Insulo. Li establis setlejojn kaj rekonon de la Madejra Insulo, kaj estis nomumita unua kapitano de Funchal fare de Henriko la Naviganto ankaŭ konata kiel Henriko, Duko de Vizeŭ.

[eta|maldekstre|400px|João Gonçalves Zarko partoprenis en la Konkero de Ceŭto, en la 21-a de aŭgusto [1415, kune kun la portugala princo Henriko la Navigisto. Kahela panelo de Jorge Colaço (1864–1942) en la Stacidomo Porto-São Bento.]]

## Biografio
Zarko estis naskita en Portugalio, kaj iĝis kavaliro ĉe la servo de la Domo de princo Henriko la Naviganto. En sia servo ekde frua aĝo, Zarko komandis la karavelojn gardantajn la marbordon de Algarve el la islamaj invadoj, li estis ĉe la konkero de Ceŭto, kaj poste gvidis la karavelojn kiuj rekonis la insulon Porto Santo inter 1418 kaj 1419 kaj poste, la insulon de Madejro inter 1419 kaj 1420.

Li fondis la urbon Câmara de Lobos. Al Li estis koncedita, kiel hereda administranto (Kapitanlando), duono de la insulo Madejro (la Kapitanlando de Funchal, estinte ĝia unua Kapitano-majoro). Kune kun liaj kolegaj flotkomandantoj, Tristão Vaz Teixeira kaj Bartolomeu Perestrelo, li iniciatis la koloniigon de la insuloj en 1425. Kiel kavaliro de la Domo de Avis, li partoprenis la sieĝon de Tanĝero, en 1437, kiu finiĝis en fiasko. Li mortis ĉe Funĉalo, Madejro.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1390
Kategorio:Mortintoj en 1471
Kategorio:Naskiĝintoj en la 14-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 15-a jarcento

Kategorio:Mortintoj la 21-an de novembro 
Kategorio:Portugalaj malkovrintoj
Kategorio:Portugalaj administrantoj
Kategorio:Portugalaj fondintoj
Kategorio:Portugalaj navigistoj
Kategorio:Portugalaj esploristoj
Kategorio:Portugalaj militistoj
Juan María Gutiérrez (stacidomo)

**Juan María Gutiérrez** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto Berazategui, Granda Bonaero, Argentino.

## Vidu ankaŭ 
* Juan María Gutiérrez (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Juan María Gutiérrez (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Ana Brnabić

**Ana Brnabiĉ** (; naskiĝis la 28-an de septembro 1975 en Beogrado, SR Serbio, SFR Jugoslavio, hodiaŭ Serbio) estas serba politikisto kaj ŝtatisto, manaĝero kaj ekonomikisto. Ŝi estas Prezidanto de la Nacia Asembleo de Serbio ekde la 20-a de marto 2024 . Antaŭe, ŝi estis Ĉefministro de Serbio de la 29-a de junio 2017 ĝis la 20-a de marto 2024, Ministro de Ŝtato kaj Loka Aŭtonomio en la registaro de Aleksandar Vučić - Ivica Dačić en 2016-2017, kaj estas membro de la Serba Progresa Partio (SNS) ekde 2019 .

Post kiam Vučić estis elektita Prezidanto de Serbio la 31-an de majo 2017, li rekomendis Baranović kiel sia posteulo kiel ĉefministro . Brnavic estras koalician registaron, kiu ricevis la aprobon de la Nacia Asembleo de Serbio la 29-an de junio 2017 kun plimulto de 157 voĉoj el la 250 membroj de la domo. Barnaviĉ estas la unua virino kiu funkciis kiel Ĉefministro de Servbio kaj la kvina malkaŝe GLAT-persono estanta elektita kiel registarestro en la mondo, post precedencoj en Islando, Belgio, Luksemburgio kaj Irlando . Ŝi ankaŭ estas la unua ĉefministro en Balkano landoj kiuj kuraĝis ĉeesti ĉe la fiera parado en la ĉefurbo (la 17-an de septembro 2017). Barnaviĉ estas ekonomikisto kaj ekspertizo pri komerca administrado kaj serbo kun kroataj radikoj flanke de ŝia patro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ĉefministro de Serbia ()

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1975
Kategorio:Serbaj politikistoj
Kategorio:GLAT-politikistoj
Kategorio:Samseksemulinoj
Kategorio:Ĉefministroj de Serbio
Juan María Gutiérrez (Bonaero)

**Juan María Gutiérrez** estas urbo en la distrikto Berazategui, en Granda Bonaero, provinco Bonaero, Argentino.

## Vidu ankaŭ 
* Juan María Gutiérrez (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Universitato Northwood

**Universitato Northwood** (, akronime **NU)** estas privata universitato en Usono kun pluraj lokoj. La universitato havas kvar "kampusojn": Midland , Miĉigano (malfermita en 1961), Cedar Hill, Teksaso (malfermita en 1966 ), Okcidenta Palm Beach , Florido (malfermita en 1984), kaj koopera programo kun la Hotel Institute Montreux en Montreux, Svislando , kiu komenciĝis en 2001. Dum sia historio, pli ol  studentoj studentiĝis ĉe Northwood, kiu festis sian 50-an datrevenon en 2009 . 

## Kursoj kaj programoj 
Universitato Northwood ofertas, interalie, edukado en la sekvaj studkampoj :

* Kontado
* Reklamado kaj Merkatado
* Ekonomiko 
* Entreprenemo
* Bankado kaj Financado
* Internacia Komerco
* Administrado
* Merkatado

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()
* universitata atletika retejo ()

Kategorio:Universitatoj en Usono
Kategorio:Universitatoj en Miĉigano
Kategorio:Universitatoj en Teksaso
Kategorio:Universitatoj en Florido
Kategorio:Universitatoj kaj universitataj altlernejoj en Svislando
Kategorio:Montreux
Ivica Dačić

**Ivica DAČIĈ** (; naskita la 1-an de januaro 1966 en Prizren, SFR Jugoslavio, hodiaŭ Kosovo) estas serba politikisto kaj ŝtatisto, kiu estis Ĉefministro de Serbio de la 27-an de julio 2012 ĝis la 27-an de aprilo 2014 kaj portempa ĉefministro en 2017 de majo ĝis junio kaj en 2024 de marto ĝis majo. Unua Vicministroprezidento kaj Ministro pri Eksteraj Aferoj de la 27-a de aprilo 2014 ĝis la 22-a de oktobro 2020.. Prezidanto de la Organizaĵo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo (OSKE) de la 1-a de januaro 2015 ĝis la 1-a de januaro 2016, Prezidanto de la Socialista Partio de Serbio. Ministro pri Internaj Aferoj ekde la 2-a de majo 2024.

Ekde 2006 li estas la gvidanto de la Socialista Partio de Serbio (SPS), kaj estis Ministro por internaj aferoj en 2008-2014.

Post la "buldozerrevolucio" kaj la forigo de Slobodan Miloŝeviĉ (2000-2001), Dačiĉ estis elektita al la gvidado de la partio kaj iĝis ĝia partiestro . Sub lia gvidado, la partio ŝanĝiĝis de la antaŭa naciisma tendenco al politika linio kiu antaŭenigas proksimiĝon kun la Eŭropa Unio.

Komentistoj priskribis liajn politikajn poziciojn kiel popolisma  kaj naciisma .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1966
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj
Kategorio:Serbaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Serbio
Dakota Johnson

**Dakota Mayi JOHNSON** (naskiĝis la 4-an de oktobro 1989 en Aŭstino, Teksaso) estas usona aktorino, modelo kaj produktoro. Ŝi estas plej konata pro sia rolo kiel Anastasia Steele en la filma trilogio *Fifty Shades of Grey* (2015-2018), por kiu ŝi ricevis People's Choice Award, BAFTA nomumon, kaj aliajn nomumojn por diversaj filmpremioj .

Ŝi estas la filino de Don Johnson kaj Melanie Griffith, kaj nepo de Tippi Hedren - ĉiuj aktoroj.

Ŝi faris sian filmdebuton en la filmo "A Woman Without Rules" (1999). Ŝi ludis subtenajn rolojn en filmoj kiel *The Social Network* (2010), *Scary Handsome* (2011), *Macho and Geek* (2012), *"Knocked Up* (2012) kaj *Need for Speed*​" (2014). Post la sukceso de Fifty Shades, ŝi ĉefrolis en la krimdramo *Black Mass* (2015), la dramo de Luca Guadagno *A Bigger Splash* (2015), la komedio *Actively Searching* (2016), kaj la refilmigo de la horora filmo *Suspiria* (2018). kaj en la suspensfilmo "No Good at the El Royale" (2018) .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Anglodevenaj usonanoj
Kategorio:Germanaj usonanoj
Kategorio:Svedaj usonanoj
Kategorio:Norvegdevenaj usonanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1989
Kategorio:Usonaj aktoroj
Richard Simmons

**Milton Teagle "Richard" SIMMONS** (naskita la 12-an de julio 1948 en Nov-Orleano, Luiziano - mortis la 13-an de julio 2024 en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona trejnitecinstruisto, radiogastiganto, aktoro, dancisto, kantisto, komikulo, kaj produktoro, kiu reklamis sian varmarkon de malplipezigaj trejnitecprogramoj, serio de aerobikaj videoj ''Sweatin' to the Oldies*, kvinparta aeroba agadserio publikigita sur vidbendo kaj DVD .

Krome, li aŭtoris almenaŭ 12 librojn, kaj publikigis pli ol 40 vidbendojn kaj DVDojn.

Li reklamis malplipezigajn programojn ĉefe tra sia aerobikaj videaj registraĵoj, la serio "*Sweating''". Konata pro lia ekscentreco, same kiel pro lia laboro kun Rosalie Bradford, kiu estis dufoje listigita en la Guinness-libro de Rekordoj kiel la plej dika virino en la mondo kaj tiam kiel la plej maldika virino en la mondo .

Simmons komencis sian karieron malfermante trejnsalonon en Beverly Hills, Kalifornio, kaj iĝis fama tra siaj televidaperoj kaj lia produktserio. Li estis konata pro sia prezentmaniero kaj lia ekscentra kaj ekstravertita naturo. Lia ekstravertita personeco igis lin kultura ikono kaj populara gasto en intervjuspektakloj, kaj ankaŭ aludis multajn parodiajn referencojn .

Dum sia jardekoj-longa kariero li daŭre antaŭenigis publikan konsciencon pri sana vivmaniero kaj fizika ekzercado, kaj poste en la vivo plilarĝigis liajn aktivecojn por inkluzivi politikan aktivismon, en 2008 li subtenis la akto postulanta ne-deviga fizika edukado en publikaj lernejoj kiel parto de la Akto Neniu Infano Lasita Malantaŭ () .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Konvertitoj al romkatolikismo
Kategorio:Usonaj radio-kunlaborantoj
Kategorio:Usonaj motivaj verkistoj
Kategorio:Usonaj kuirlibraj verkistoj
Kategorio:Mortintoj en 2024
Kategorio:Naskiĝintoj en 1948
Kategorio:Usonaj malfikciaj verkistoj
Nicholas Hoult

**Nicholas Caradoc Hoult** /hoʊlt/ (naskiĝis la 7-an de decembro 1989 en Wokingham, Berkshire, Anglio) estas angla aktoro. Li ricevis plurajn laŭdojn, inkluzive de nomumo por la Brita Akademia Filmpremio, du nomumoj por la Ora Globo, kaj nomumo por la Primetime Emmy Award. Lia sukcesa komenco en kino okazis je la aĝo de 11 jaroj kiam li portretis Marcus en *About a Boy* (2002). 

Je 17 jaroj, li ludis Tony Stonem en la brita serio *Skins* (2007–2008), rolo kiu helpis lin transiri de infana stelo al pli kompleksaj, pli mallumaj karakteroj en la filmindustrio, kondukante al sukceso kaj kritika rekono. Pasus tamen jardeko antaŭ ol li revenis al televido, portretante la Imperiestron Petro la 3-a de Rusio en *The Great* (2020–2023).

Lia rimarkinda filmografio inkluzivas *A Single Man* (2009), *X-Men: First Class* (2011), *Warm Bodies* (2013), *Mad Max: Fury Road* (2015), *The Favourite* (2018), *The Menu* (2022), *Renfield* (2023), *The Order* (2024), *Juror No. 2* (2024), kaj *Nosferatu* (2024).

lis en la teatraĵo New Boy en la Trafalgar Teatro en Londono. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Pri Knaba* intervjuo kun Hoult

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1989
Kategorio:Anglaj aktoroj
Frances Hodgson Burnett

**Frances Eliza HODGSON BURNETT** (naskiĝis la 24-an de novembro 1849 en Manĉestro - mortis la 29-an de oktobro 1924 en Kantono Nassau, Novjorko) estis angla-usona verkisto. Ŝi verkis longan serion de romanoj kiuj vendiĝis en multaj eldonoj, sed estas memorita en nia tempo por tri el ŝiaj infanlibroj: *Little Lord Fauntleroy* (*Eta Lordo Fauntleroy*, 1886), *A Little Princess* (*La Princineto*, 1905) kaj *The Secret Garden* (*La Sekreta Ĝardeno*, 1911).  Ĉiuj tri libroj estis transformitaj en filmojn plurajn fojojn.

## Vivo 
Frances Hodgson Burnett estis la filino de oraĵisto en Manĉestro, Anglio. Post la morto de ŝia patro, la familio elmigris al Knoxville (Tenesio) en Usono en 1865. Tie ŝi komencis verki por usonaj gazetoj.

En 1873 ŝi geedziĝis kun Dr. Swan Burnett, kun kiu ŝi havis du filojn, Lionel (n. 1874) kaj Vivian (n. 1876). En 1890 ŝia pli maljuna filo mortis. En 1898 ŝi divorcis. En februaro 1900 ŝi geedziĝis kun Stephen Townsend, de kiu ŝi nur du jarojn poste divorcis. Post 1901, Frances Hodgson Burnett vivis en Longinsulo kaj Bermudo. Tie ŝi ĉiam pli interesiĝis pri kristanismo, ĝardenado kaj spiriteco. Burnett mortis en 1924, kelkajn semajnojn antaŭ ŝia 75-a naskiĝdatreveno.

## Verkaro 
* ''That Lass o' Lowrie's* (1877)
* *Surly Tim* (1877)
* *Theo: A Sprightly Love Story* (1877)
* *Lindsay's Luck* (1878)
* *Haworth's* (1879)
* *Miss Crespigny* (1879)
* *Louisiana* (1880)
* *A Fair Barbarian* (1881)
* *Esmerelda* (1881), with William Gillette
* *Through One Administration* (1883)
* *Little Lord Fauntleroy* (1886)
* *Editha's Burglar: A Story for Children* (1888)
* *The Fortunes of Philippa Fairfax* (1888)
* *The Pretty Sister of José* (1889)
* *The Drury Lane Boys' Club* (1892)
* *The One I Knew the Best of All: A Memory of the Mind of a Child* (1893)
* *Little Saint Elizabeth, and Other Stories* (1893)
* *Two Little Pilgrims' Progress. A Story of the City Beautiful* (1895)
* *A Lady of Quality* (1896)
* *In Connection with the De Willoughby Claim* (1899)
* *The Making of a Marchioness* (1901), represita de Persephone Books
* *The Land of the Blue Flower* (1904)
* *A Little Princess: Being the Whole Story of Sara Crewe Now Told for the First Time* (1905)
* *Queen Silver-Bell* (1906)
* *Racketty-Packetty House* (1906)
* The Dawn of A To-morrow (1905)
* *The Shuttle* (1907), represita de Persephone Books in 2007
* *The Good Wolf* (1908)
* *The Secret Garden* (1911)
* *My Robin* (1912)
* *T. Tembarom* (1913)
* *The Lost Prince* (1915)
* *The Little Hunchback Zia* (1916)
* *The White People* (1917)
* *The Head of the House of Coombe* (1922)
* *Robin* (1922) – sequel to *The Head of the House of Coombe''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kompletaj Laboroj de Frances Hodgson Burnett inkluzivanta artikolojn kaj mallongajn rakontojn
* Malmulte Lord Fauntleroy: Frances Hodgson Burnett
* viktoriana-epoko

Kategorio:Anglaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Mortintoj en 1924
Kategorio:Naskiĝintoj en 1849
Kategorio:Usonaj porinfanaj verkistoj
Hanan Porat

**Ĥanan PORAT** (; nasknomo **Ĥanan SPITZER**, la 5-an de decembro 1943 en Kfar Pines, Mandata Palestino - mortis la 4-an de oktobro 2011 en Kfar Etzion, Israelo) estis israela jud-ortodoksa rabeno, edukisto kaj politikisto . Membro de la Kneset por la partioj Teĥija, la Nacia Religia Partio (Mafdal), Tkuma kaj la Nacia Unio, de 1981 ĝis 1984 kaj 1988 (por la Nacia Religia Partio) kaj 1999 (Nacia Unio) .

Kielj publika figuro, li estis unu el la gvidantoj de israelaj setlantoj, fondinto de la movado Guŝ Emunim, ĝia karismata gvidanto kaj, praktike, la homo kiu fondis la movadon por la establado de la israelaj setlejoj en Cisjordanio  . Li ankaŭ estis inter la novigantoj de juda setlado en Guŝ Ecion .

Dum la Israel-Egipta packontraktoj li kontraŭbatalis la retiriĝon de israelaj setlejoj de Sinajo. Je lia malfrua vivo li aktive gvidis la kontraŭbatalion kontraŭ la Retiro de Israelo el la Gazaa Sektoro  .

## Eldonaĵoj 
* *Et Ahai Anohi Mevakesh* (unue eldonita kiel *Et Anat Anohi Mevakesh*)
* ''Me'at Min Ha'or''
* Registritaj prelegoj ĉe Arutz Meir (MeirTV) fare de Machon Meir

## Fontoj 
* 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hanan Porat ĉe lka retejo de la Kneset

Kategorio:Israelaj instruistoj
Kategorio:Mortintoj en 2011
Kategorio:Naskiĝintoj en 1943
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Israelaj aktivuloj
Kategorio:Israelaj politikistoj