open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Klasa reunuigo

**Klasa reunuigo** estas reunuiĝo de iama lerneja klaso, ekzemple post certa nombro da jaroj post la disiĝo de la klaso, por ke la iamaj lernantoj povu denove renkontiĝi. Ĉe klasa reunuiĝo, la iamaj samklasanoj kutime parolas pri siaj memoroj el la lernejo, kaj ankaŭ pri tio, kio okazis al diversaj samklasanoj en la jaroj ekde la disiĝo de la klaso. Klasa festo povas esti organizita rilate al la reunuiĝo.

Klasaj reunuiĝoj povas esti organizitaj de la lernejo, ekzemple kiam pasis 10 jaroj de kiam la klaso forlasis la lernejon, aŭ laŭ iniciato de unu aŭ du el la iamaj lernantoj en la klaso. 

iamaj studentoj de lerneja jaro kunvenas por renovigi ligojn kaj dividi memorojn. La kialo ofte estas scivolemo pri kio fariĝis el iliaj iamaj samklasanoj. Iamaj instruistoj estas kelkfoje invitataj al klasaj reunuiĝoj. Ili ofte renkontiĝas antaŭ la malnova lernejkonstruaĵo, vizitas ĝin, kaj revivas memorojn.

Verŝajne la granda defio estas denove trovi la iamajn samklasanojn post tiom da jaroj pasintaj, ĉar ne ĉiuj emas resti ĉe la sama loĝloko, kaj iuj kiuj translokiĝis for foje ja deziras vojaĝi reen por vizito al la iama hejmloko kaj rerenkontiĝo kun iliaj iamaj samklasanoj.

## Referencoj 
Kategorio:Studenta kulturo
Kategorio:Lerneja terminologio
Kategorio:Nostalgio
Michael Stifel

**Michael STIFEL** (aliaj familinomaj versioj: *Stifel, Styfel, Stieffel*; naskiĝinta ĉirkaŭ 1487 en Esslingen am Neckar, mortinta la  en Jena) estis germana teologo, pastro kaj algebristo. 

Estante frokulo ĉe la aŭgustenanoj de sia naskiĝurbo li fuĝis elklostre en la jaro 1522-a. Tiam li ekŝatis la doktrinojn de Marteno Lutero. Stifel ankaŭ disputis kun Thomas Murner. Sekve li fariĝis predikisto, unue apud grafo de Mansfeld, poste en Supra Aŭstrio. Tie disĉiplis ĉe li i.a. la posta martiro Leonhard Kaiser. Inter 1628 kaj 1534 li aktivis je Lochau. Sekvis laboradoj (ĝis 1547) en Holzdorf (Jessen), poste en Haffstrom (distrikto Gurjevsk). Iam li transloĝiĝis al Jena, kie li supoze instruadis matematikon.

Lia ĉefa verko titoliĝas *Arithmetica integra* (Nurenbergo 1544), kun antaŭparolo de Filipo Melanktono mem. 
## Fonto
"Stifel" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* volumo 19, Leipzig 1909, p. 31-32 

## Eksteraj ligiloj
*Reich, Karin: "Stifel, Michael" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 25 (2013), p. 337-338
*ligiloj ĉe DDB
*biografio ĉe *rechnerlexikon.de*
Rutger Bregman

**Rutger Christiaan BREGMAN** (naskita la 26-an de aprilo 1988) estas nederlanda historiisto kaj aŭtoro.

The Guardian priskribis Bregman kiel "*Dutch wunderkind of new ideas*" (nederlanda mirinfano de novaj ideoj) kaj Ted Talks nomis lin "unu el la plej eminentaj junaj pensuloj de Eŭropo".  Lia Ted-prelego, " *Malriĉeco ne estas manko de karaktero, sed manko de mono* ", estis elektita kiel unu el la dek plej bonaj prelegoj de 2017.  Li publikigis kvar librojn pri historio, filozofio kaj ekonomiko, inkluzive de la anglalingva furorlibro **Utopia for Realists** (Utopio por Realistoj).

## "Utopio por realistoj" 
La libro "*Utopia for realists*" komenciĝas per kelkaj paĝoj, kiuj emfazas, ke preskaŭ ĉiuj homoj, ekde la komenco de la homaro vivis malfacilajn kaj malriĉajn vivojn. Nur en la lastaj jarcentoj tio ŝanĝiĝis eĉ laŭ tre profunda maniero. Malgraŭ tio, ĉiam ekzistis revoj pri io pli bona. Utopioj formiĝis eĉ dum la plej malhelaj epokoj de la historio.

Bregman elstarigas mezepokajn utopiojn kiel ekzemplon, kvankam ankaŭ tiu ĉi periodo estas relative nova rilate al la tuta historio de la homaro. Li poste prezentas tri utopiajn ideojn, kiujn li kredas aparte gravaj en nia tempo: libera cirkulado por personoj tutmonde, mallonga laborsemajno kaj baza enspezo.

La libro estas tradukita al pli ol 30 lingvoj.

## Vidu ankaŭ 
Utopio

## Eksteraj ligiloj 
* (en, nl) Oficiala retejo
* (en) School of Moral Ambition
* (en) The Daily Show: Rutger Bregman - “Utopia for Realists” and Big Ideas for an Equitable Econom
* Paris, boulevard utopique, Vimeo filmeto
* Vistopia für Wien, (utopia urboplanado por Vieno), Instagram

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj ĵurnalistoj
Kategorio:Nederlandaj historiistoj
Kategorio:Nederlandaj malfikciaj verkistoj
Kategorio:Baza enspezo
Kategorio:Viroj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1988
Unuhunda politiko

**Unuhunda politiko** (, nomita laŭ la politiko de unu infano) estas origine regularo de 2006 kiu malpermesas al domanaroj en Pekino, Ĉinio, posedi pli ol unu hundon. Ĝi ankaŭ malpermesas teni tion, kio estis difinita kiel aparte grandaj hundoj (pli ol 35.5 cm altaj) aŭ tre trejnitaj hundoj. Ĝi ankaŭ malpermesas promenigi hundojn en merkatoj aŭ ĉe turismaj allogaĵoj. 

La politiko estas enkondukita ekde 2006 en Pekino. Ĝi poste estis vastigita por inkluzivi Kantonon (ekde 2009 ), Ĉengduon, kaj Ŝanhajon (ekde 2011). 

La politiko estis enkondukita post kiam en 2006 malkaŝiĝis, ke rabio estas la ĉefa infekta malsano kaŭzanta la plej multajn mortojn en Ĉinio.  Nur 3% de hundoj en Ĉinio estas vakcinitaj (2005), kaj en 2005, entute 69 000 homoj estis kuracitaj kontraŭ rabio nur en Pekino. 

En aliaj partoj de Ĉinio, altaj hundimpostoj estis truditaj. En la provinco Junano, 50 000 hundoj estis eŭtanaziigitaj de la aŭtoritatoj en 2006.

La trudado de restriktoj kaŭzis kelkajn malgrandajn protestojn en Pekino. Ankaŭ estis miksitaj reagoj de diversaj bestaj organizaĵoj tra la mondo, kiel ekzemple opozicio de la usona organizaĵo "Humane Society" (kies membroj asertis, ke la solvo al la disvastiĝo de rabio en Ĉinio estas pliigi vakcinadojn por hundoj, ne limigi ilian nombron), kompare kun subteno por la politiko de la organizaĵo Homoj por la Etika Traktado de Bestoj (kies membroj asertis, ke tio eble malhelpos homojn provi bredi pli da hundoj ol ili povas). En Kantono, aktivuloj por bestaj rajtoj argumentis, ke la politiko kondukus al tio, ke miloj da hundoj simple estus liberigitaj, draste plimalbonigante la problemon de rabio-portantaj devagaj hundoj. 

## Referencoj 
Kategorio:Bestaj rajtoj
Kategorio:Hundoj en populara kulturo
Kategorio:Historio de Ĉina Popola Respubliko
Rainer Thiel

**Rainer THIEL** (naskiĝinta la  en Wiesbaden) estas germana klasika filologo kaj katedrestro de helenaj studoj ĉe la universitato de Jena.

Post studoj inter 1981 kaj 1987 je Majenco, Tübingen kaj Urbino li ekzameniĝis en 1987 Majence akironte la instrurajton gimnazian pri la lingvoj latina kaj greka. Inter 1988 kaj 1992 li asitantis ĉe la seminario pri klasika filologio Majence, kie li doktoriĝis en 1991 ĉe Arbogast Schmitt. Tezo defendota de li estis ''Ĉor und tragische Handlung im 'Agamemnon' des Aischylos*. Samteme li gvidis en 1991 gastprelegaron ĉe la Urbina altlernejo. Inter 1992 kaj 2005 li laboris kiel scienca helpulo kaj docento ĉe la universitato de Marburg. Tie sukcesis habilitiĝo en julio 1997 pri Aristotelo. Post anstataŭaĵojn en Marburg kaj Bonn li vokiĝis al la universitato de Jena. De aprilo 2005 li tie aktivis. En la kadro de Sokrato-programo gvidata de li li ankaŭ prelegadis en Urbino inter 1998 kaj 2005, denove pri aristotelaĵoj, sed ankaŭ pri la *Simpozio* de Platono kaj la Orestiado de Esĥilo. 

## Skribaĵoj (elekto) 
**Chor und tragische Handlung im Agamemnon des Aischylos,* disertacio, Main 1991. Teubner, Stuttgart 1993 (=Beiträge zur Altertumskunde, 35)
**Aristoteles' Kategorienschrift in ihrer antiken Kommentierung,* laboraĵo por habilitiĝo. Mohr Siebeck, Tübingen 2004 (=Philosophische Untersuchungen, 11).
**Simplikios und das Ende der neuplatonischen Schule in Athen,'' Akademie der Wissenschaften und der Literatur (=Abh. d. geistes- u. sozialwiss. Klasse, 8), Mainz 1999

## Eksteraj ligiloj 
* 
*ligiloj ĉe DDB
* universitata paĝaro de Jena

## Notoj
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Universitato de Jena
Kategorio:Naskiĝintoj en 1962
Kategorio:Wiesbaden
Fajrŝultra konuro

La **Fajrŝultra konuro** (*Pyrrhura egregia*) estas malgranda papago el genro *Pyrrhura*; konata ankaŭ kiel *Ruĝvizaĝa papageto* estas specio en la familio *Psittacidae*. Ĝi troviĝas en Brazilo, Gujano, kaj Venezuelo. Ilia natura vivmedio estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj montararbaroj. Estas du subspecioj, nome *P.&nbsp;e.&nbsp;egregia* and *P.&nbsp;e.&nbsp;obscura*.

## Aspekto
thumb|maldekstre|230ra
La fajrŝultra papageto kreskiĝas ĝis longo de ĉirkaŭ 26 cm kaj pezas ĉirkaŭ 75 g. Ĉe la nomiga subspecio (*P. e. egregia*), la kapo estas griza kaj la kolo kaj supraj partoj de la korpo kaj flugiloj estas verdaj. La antaŭa rando de la flugilo kaj la subflugilaj kovriloj estas flavaj kun oranĝaj markoj. La brusto estas verde strieca kun bruna kaj flavecblanka. La centra parto de la abdomeno estas ruĝecbruna, same kiel la supra flanko de la vosto, dum la malsupra flanko de la vosto estas griza. La okuloj estas brunaj kaj ĉirkaŭitaj de nuda blanka haŭto, kaj la beko estas kornokolora. Ĉe la alia subspecio, *P. e. obscura*, la supraj partoj estas pli malhelverdaj kaj estas malmulta aŭ neniu hela koloro sur la abdomeno. La subspecio *P. e. egregia* troviĝas en sudorienta Venezuelo kaj sudokcidenta Gujano, dum *P. e. obscura* troviĝas en suda Venezuelo kaj nordorienta Brazilo.

## Kutimaro
La fajrŝultra papageto kutime videblas en malgrandaj grupoj de ĝis 25 individuoj. Ili flugas rapide kaj lerte inter arboj, ofte elsendante stridajn kriojn kiam ili ekflugas. Ili estas sufiĉe timemaj kaj lerte kaŝas sin inter la foliaro. Ili manĝas en la kanopeo plantomaterialon kaj aparte ŝatas manĝi ĉe arboj de genro *Cecropia*.

## Referencoj
* Arndt, T. (2008). *Anmerkungen zu einigen Pyrrhura-Formen mit der Beschreibung einer neuen Art und zweier neuer Unterarten.* Papageien 8/2008.
* Joseph, L. (2002). *Geographic variation, taxonomy and distribution of some Amazonian Pyrrhura parakeets.* Ornitologia Neotropical 13(4): 337–363.
* Juniper, T., kaj M. Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Remsen, J. V., Jr., C. D. Cadena, A. Jaramillo, M. Nores, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, T. S. Schulenberg, F. G. Stiles, D. F. Stotz, kaj K. J. Zimmer. Versio 6a de Septembro 2007. ''A classification of the bird species of South America. American Ornithologists' Union.*
* Ribas, C. C., L. Joseph, C. Y. Miyaki (2006). *Molecular systematics and patterns of diversification in *Pyrrhura* (Psittacidae), with special reference to the *picta-leucotis* complex.* *Auk'' 123(3): 660–680.

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Julius Bertuch

]] 
**Julius BERTUCH** (naskiĝinta la , mortinta la  en Gotha) estis germana arĥitekto kaj ĉefkonstruisto de la urbo Gotha. Li planis la unuan en Germanujo ekfunkciigitan kremaciejon.

Dum ne tute kvar jardekoj li ĉefresponsis por la municipa publika konstruado je Gotha. 
## Verkoj en Gotha 
* 1878: distrikta malsanulejo *Kreiskrankenhaus* (Erfurter Landstraße) - ĝin anstataŭis en 2002 nova konstruaĵaro hospitala en la uesta kvartalo Sundhausen. .
* 1878: moderna kremaciejo de sur la Ĉefa tombejo (kune kun Carl Heinrich Stier)
* 1881: lernejo *Gotthardschule* (funkcianta ĝis 2011)
* 1892: Löffler-lernejo
* 1900: Reyher-lernejo

## Literaturo 
* Henning Winter: *Die Architektur der Krematorien im Deutschen Reich 1878–1918.* (=Kasseler Studien zur Sepulkralkultur, 10), J. H. Röll Verlag, Dettelbach 2001, ISBN 3-897-54185-8, p. 211

## Notoj 
Kategorio:Germanaj arkitektoj
Kategorio:Homoj rilataj al Gotha 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1838
Kategorio:Mortintoj en 1904
Murinsel

La **Graz Murinsel**, aŭ, laŭ la projekto, La **Insulo en la Mur**, estas artefarita insulo desegnita kiel flosanta platformo en la rivero Muro. Ĝi estis planita ekde 1999, konstruita en 2002, kaj malfermita en januaro 2003 en la koro de Graz. Ĝi celis krei duan, modernan orientilon por la urbo apud la Schlossberg. Ĉi tiun famaĵon en Graz desegnis la artisto kaj arkitekto Vito Acconci de Novjorko, okaze de la nomumo de Graz kiel la Eŭropa Kultura Ĉefurbo en 2003.  

La celo de la projekto estis kombini arkitekturon kaj arton en publikaj spacoj kun la *sperto de akvo* en la urbocentro. 
La insulo Murinsel havas la formon de giganta konko kaj longas 47 metrojn. Du piediraj pontoj ligas ĝin al ambaŭ bordoj de la rivero Mur.

La centro de la "ŝelo" formas amfiteatron, kiu havas sidlokojn por 350 homoj, kaj sub glasa kupolo estas kafejo kaj ludejo. Nokte, la bluaj lumoj ĉirkaŭ la strukturo brilas.

## Galerio 

Dosiero:Graz_Murinsel_Innen_02.JPG|La interno
Dosiero:MURINSEL.jpg|Rigardo de interne
Dosiero:Murinsel_fern.jpg|Murinsel
Dosiero:Aiola_island_5.JPG|La ludejo sur la insulo
Dosiero:IMG_0552_-_Graz_-_Murinsel_(foreground)_and_Schlossberg_(background).JPG|Murinsel nokte
Dosiero:Murinsel_Acconci.JPG|Murinsel

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Murinsel retejo
* Murinsel paĝo sur Graz Turisma retejo

Kategorio:Graz
Kategorio:Konstruaĵoj en Aŭstrio
Kategorio:Ĝermoj pri arkitekturo
Schlossberg (Graz)

dekstra|eta|362x362ra|La *Uhrturm* kaj parko
dekstra|eta|333x333ra|Schlossbergplatz nokte, kun ŝtuparo ĝis kastelo
dekstra|eta|250x250ra|Tunelo sub Schlossberg rigardante al la Schlossberg lifto
La **Kastela Monteto de Graz** (, signifas "kastela monto") estas masiva dolomita roko kaj formas la kernon de la historia malnova urbo Graz, la ĉefurbo de Stirio en Aŭstrio. Ĝi situas rekte sur la maldekstra bordo de la rivero Mur kaj superregas la ĉefan placon de Graz. Aldone al la Horloĝturo, la orientilo de Graz, la Kastela Monteto ankaŭ prezentas la Sonorilturon kun ĝia sonorilo *"Liesl"*, la Kazematojn de la Kastela Monteto, la 94 m profundan Turkan Fontanon, ĉiujn restaĵojn de la kastelo, kaj kelkajn pli malgrandajn artaĵojn.

Kiel la kerno de la malnova urbo de Graz, ĝi estas parto de la Monda Heredaĵo de UNESKO *Urbo Graz - Historia Centro kaj Kastelo Eggenberg*.

La kastelo neniam estis konkerita ĝis 1809, kiam ĝi estis parte detruita de la trupoj de Napoleono. La pli malgranda kastelo Graz estas ligita al la kastelo Schlossberg per pasejo laŭlonge de la interna flanko de la urbomuro. 

La kastelo gastigas subĉielajn koncertojn kaj prezentadojn.  Vi povas atingi la kastelon per funikularo, lifto aŭ piede. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Schlossberg paĝo sur Graz Turisma retejo
* Schlossberg paĝo sur Tenanta Graz retejo
Kategorio:Graz
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Ĝeneva Konferenco (1954)

La **Ĝeneva Konferenco** (foje nomata la **Hindoĉina Konferenco**) estis internacia konferenco pri la Hindoĉina Milito kaj la Korea Milito okazinta en Ĝenevo de la 26-a de aprilo ĝis la 21-a de julio 1954, kun partopreno de la ministroj pri eksterlandaj aferoj de Sovetunio, Ĉinio, Britio, Usono kaj Francio; reprezentantoj de la Ĉina Popola Respubliko (ĈPR), Viet Minh, la Demokratia Respubliko Vjetnamio (DRV), Kamboĝo, Laoso kaj Vjetnama Respubliko ankaŭ partoprenis en la preparado de la interkonsentoj. 

La konferenco konsideris la koreajn kaj hindoĉinajn aferojn. La diskuto pri la problemo de la reunuiĝo de Koreio finiĝis senrezulte. La dua duono de la konferenco estis dediĉita al la sorto de Hindoĉinio. Ĝian disvolviĝon forte influis la malvenko de la franca ekspedicia trupo ĉe Dien Bien Phu, kiu okazis rekte dum la konferenco.  La 21-an de julio, la Ĝenevaj Akordoj estis finitaj, finante la kolonian militon de Francio en Hindoĉinio kaj difinante la estontan sorton de la iamaj francaj kolonioj en la regiono. La interkonsentoj, aparte, antaŭvidis:

* armistico;
* provizora divido de Vjetnamio en du partojn laŭ la 17-a paralelo (kie demilitarigita zono estis kreita), kun la regrupiĝo de la Vjetnama Popola Armeo norde kaj la fortoj de la Franca Unio sude;
* okazigi liberajn elektojn en ambaŭ partoj de la lando en julio 1956 kun la celo determini la estontan politikan reĝimon kaj reunuigi la landon;
* demilitarigo kaj neŭtraleco de Vjetnamio, Laoso, Kamboĝo;
* malpermeso de liverado de armiloj, municio kaj militaj materialoj al tiuj landoj;
* la kreado de Internacia Kontrola Komisiono por kontroli la efektivigon de la interkonsentoj.

La Ĝenevaj Akordoj ne estis subskribitaj de Usono kaj la Ŝtato Vjetnamio (la estonta Vjetnama Respubliko).

## Referencoj 
## Fontoj 
* *Max Hastings.* Vjetnamio. Historio de Tragedio. 1945-1975 = Vietnam: An Eposa Tragedio, 1945-1975. - M .: Alpina nefikcio , 2021. - 868 p. -  .

## Eksteraj ligiloj 
* La 1954 Geneva Konferenco, Wilson Centro – Malvarma Milito Internacia Historia Projekto.
* Bibliografio: *Dien Bien Phu* kaj la Geneva Konferenco
* Fremdaj Rilatoj de Usono, 1952–1954, Vol.XVI, *La Geneva Konferenco*.  Havebla tra la *Fremdaj Rilatoj de Usono* enreta kolekto ĉe la Universitato de Viskonsino.

Kategorio:Rilatoj de Usono kaj Vjetnamio
Kategorio:Rilatoj de Koreio kaj Usono
Kategorio:Rilatoj de Koreio kaj Sovetunio
Kategorio:Rilatoj de Francio kaj Vjetnamio
Kategorio:1954 en Sud-Koreio
Kategorio:1954 en Francio
Kategorio:1954 en Vjetnamio
Kategorio:1954 en Svislando
Kategorio:Vjetnama respubliko
Kategorio:Nord-Vjetnamio
Kategorio:Kvara Respubliko de Francio
Kategorio:Korea milito
Kategorio:Hindoĉina Milito
Kategorio:Franca kolonia imperio
Kategorio:Historio de Vjetnamio
Bikolanoj

**Bikolanoj** (bikole: *Mga Bikolnon*) estas la kvara plej granda filipina etnolingva grupo. Ilia indiĝena regiono estas ofte nomata Bikolo, kiu ampleksas la tutan Bikolan Duoninsulon kaj najbarajn malgrandajn insulojn, ĉiuj en la sudorienta parto de Luzono. Viroj el la regiono ofte estas nomataj *Bicolano*, dum *Bicolana* povas esti uzataj por virinoj.

## Referencoj 
Kategorio:Etnoj en Filipinoj
Konuro de El Oro

La **Konuro de El Oro** (*Pyrrhura orcesi*) kaj ankaŭ **Papageto de El Oro** estas malgranda papago el genro *Pyrrhura*; konata ankaŭ kiel *Papageto de Sankta-Marta* estas endanĝerigita specio en la familio *Psittacidae*. Ĝi troviĝas kiel endemio en Ekvadoro.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Konuro de El Oro estas monotipa.

## Aspekto
La Konuro de El Oro estas 22 ĝis 24 cm longa kaj pezas 65 ĝis 75 g. Plenkreskaj maskloj havas plejparte verdan kapon kun ruĝaj frunto kaj bridoj. Iliaj supraj partoj estas verdaj. Ilia gorĝo, la flankoj de ilia kolo kaj ilia brusto estas verdaj kun grizecaj flavbrunaj strioj, donante malhelan skvamecan aspekton. La cetero de iliaj malsupraj partoj estas verdaj kun iom da malforta senbrila ruĝeco sur la ventro. Iliaj flugiloj estas plejparte verdaj kun ruĝaj primaraj kovriloj; iliaj unuarangaj flugilplumoj estas bluaj. Ilia vosto estas kaŝtanbruna kun verda bazo kaj malhelbruna malsupra flanko. Ilia beko estas malhelbruna kaj iliaj irisoj estas malhelaj kun nuda rozeca haŭto ĉirkaŭ ili. Inoj estas preskaŭ samaj kiel maskloj, sed kun multe reduktita ruĝo sur la frunto. Nematuraj birdoj similas al plenkreskuloj, sed kun eĉ malpli da ruĝo sur la kapo kaj flugiloj kaj neniu sur la ventro.

## Distribuado kaj habitato
La papageto de El Oro troviĝas nur sur la okcidenta deklivaro de la ekvadoraj Andoj en la provincoj Azuay kaj El Oro. Ĝi estas konata nur el areo de ĉirkaŭ 3 800 km², kiu estas 5 ĝis 10 km larĝa kaj 100 km longa. Ĝi loĝas en humidaj subtropikaj kaj tropikaj arbaroj plejparte inter 600 kaj 1 300 m da alteco, sed estis trovita jam je 300 m kaj ĝis 1 800 m.

## Kutimaro
### Movoj
Oni ne konas ĉu la Konuro de El Oro havas iun modelon de movoj.

## Referencoj
* Arndt, T. (2008). *Anmerkungen zu einigen Pyrrhura-Formen mit der Beschreibung einer neuen Art und zweier neuer Unterarten.* Papageien 8/2008.
* Joseph, L. (2002). *Geographic variation, taxonomy and distribution of some Amazonian Pyrrhura parakeets.* Ornitologia Neotropical 13(4): 337–363.
* Juniper, T., kaj M. Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Remsen, J. V., Jr., C. D. Cadena, A. Jaramillo, M. Nores, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, T. S. Schulenberg, F. G. Stiles, D. F. Stotz, kaj K. J. Zimmer. Versio 6a de Septembro 2007. ''A classification of the bird species of South America. American Ornithologists' Union.*
* Ribas, C. C., L. Joseph, C. Y. Miyaki (2006). *Molecular systematics and patterns of diversification in *Pyrrhura* (Psittacidae), with special reference to the *picta-leucotis* complex.* *Auk'' 123(3): 660–680.
*Schaefer, H. M., kaj Veronika Schmidt. Final Report El Oro Parakeet Project, Southwestern Ecuador 2002–2003. Rep. Google Docs. Web. 1a de Majo 2010. https://web.archive.org/web/20110719031618/http://www.fjocotoco.org/pdf/final-report-pyrrhura.pdf.

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Reyher-lernejo

La **Reyher-lernejo** (nomita por la pedagogo Andreas Reyher) estas monumentprotektita konstruaĵo en Gotha, Germanujo (Mozartstraße 17), gastigante du ŝtatajn pedagogiajn agadejojn. Nome elementan (estro: Karina Barufke) kaj negimnazian mezan (estro: Antje Tänzer). En aprilo 2025 estis festita ĝia 125-a datreveno fondiĝa; lernantas tie ĉ. 460 uloj el 21 diversaj nacioj. Posedanto estas la urbo Gotha.

## Historio 
En 1897 decidis la urba konsilio konstruigi lernejon kun gimnastikejo proksime de la ĉefa stacidomo, kio realiĝis ene de kvar jaroj ĝis 1900 laŭ planoj de Julius Bertuch. Ĝi meze dividon havis por knaba sekcio en la okcidenta alo kaj knabina en la orienta alo. Tiam ekzistis tie 32 klasoĉambroj kun po 50 lernemuloj; kele estas la duŝejoj kaj vestejoj. Teretaĝe estis loĝejo por la portisto kaj eoste ekonomiejoj. Modernaj lernigiloj ankaŭ disponis. Ĝis la 1930-aj jaroj frekventis ĝin pli ol 1200 lernantoj ĉiujare. Nedamaĝite dum la Dua Mondmilito ĝi malfermis siajn pordojn jam en oktobro 1945.

De 1952 ekzistis partigo laŭ lerneja tipo (kun bazlernejo en al eosta alo). En 1957 la tuto fariĝis ekskluziva mezlernejo *(Mittelschule)* kun 10 klasosthupoj; sed jam en 1957 oni ree kunfandis ambaŭ je POS-lernejo (kun 10 klasoj). Kun ne tute 1100 lernantoj ĝi eetis la plej granda lernejo siaspece en la GDR-distrikto de Gotha. En 1966 necesis divido je du memstaraj korpusoj, *POS Reyher I* kaj  *POS Reyher II*. Kiam la Turniĝo venigis al la novaj federaciaj landoj diferencan edukadan sistemon la komplekso II iĝis bazlernejo *Staatliche Grundschule Mozartstraße* dume la komplekso I nomiĝis *Staatliche Regelschule Mozartstraße*. Noma reorientiĝo tradicia ekvalidis en aŭtuno 1992.

Inter 1993 kaj 1999 estis faritaj profundaj restaŭradlaboroj. Gravas surloke ankaŭ socialpedagiaj konceptoj. Krome oni fieras pri la nuna statuso de lernejo observante la ideojn de Sebastian Kneipp.

## Arkitekturo 
La komplekso estas kvaretaĝa, masiva klinkeraĵo kun sela tegmento kiel tipas por prusia lernejkonstruado. La ĉefa ejo havas horizontalan projekciaĵon de 65×25 metroj. Borderas la imponan portalon kolonoj grejsaj el Seebergen. La dimensio de la - ankaŭ historia - gimastikejo estas de 25×15 metroj. 
## Literaturo 
* Stadtverwaltung Gotha (eld.): *Aus der Schul- und Bauwerksgeschichte der staatlichen Grund- und Regelschulen der Stadt Gotha,* Gotha 2000, p. 135–151
## Eksteraj ligiloj
*etprezento sur la ThILLM-paĝaro
*hejmpaĝo 
*hejmpaĝo de la elementa lernejo

## Notoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Gotha
Gotha
Politeknika Supera Lernejo

, kun flago-hisado (1972)]] 
**Politeknika Supera Lernejo** (germane: *Polytechnische Oberschule,* populara mallongigo: *POS*) estis la unuigita lerneja formo por ĉiuj anoj de GDR inter 1959 kaj ĝis la Turniĝo en 1990.

Ĝi estiĝis post reformo de la ok jarojn daŭrinta *Baza lernejo* (Grundschule) respektive la dek jarojn daŭrinta *Meza lernejo* (Mittelschule). Ĉiuj lernantoj, sen respekto de talento, estis (edukadpolitike intencite!) kune edukataj. Uloj kiuj rajtis trapasi la abiturientan ekzamenon frekventis post la 10-a klasoŝtupo EOS-lernejojn (*Erweiterte Oberschule,* en ILo: *Plilarĝigita Supera Lernejo*) respektive aliajn specialajn instituciojn. Sed ne malmultaj pro ideologiaj kialoj ne ricevis permeson estiĝi ano de EOS kaj poste studenti.

## Eksteraj ligiloj
*pri la eostgermana komunisma lernej-sistemo
## Notoj
Miksa Klein (rabeno)

**Miksa Klein** [mikŝa klejn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Klein Miksa** estis hungara rabeno, altlerneja instruisto. Lia pseŭdonimo estis *Maximiliani Klein*.

Miksa Klein naskiĝis  en Tolcsva, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miksa Klein devenis el juda familio. Li studis en Tutlanda Rabena Instituto inter 1904-1914, krome en 1913 li doktoriĝis el filozofio en Scienca Universitato de Budapeŝto. Li rabeniĝis en 1915, poste li ekinstruis en la instituto. Krom la instruado li kontribuis en judaj revuoj. Li havis edzinon. Li tre frue mortis pro neatendita malsano.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Al-Baszir Juszuf: Al Kitâb Al-Muhtavî c. munkája 3. fejezetének 1. része és 19. fejezete Tobia ben Mózes héber fordításával.* (disertaĵo, 1913)
* *Ábrahám ben Dávid mint történetíró.* (1917)

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo (legebla pli malsupre)
* juda leksikono
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rabenoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nizip

**Nizip,** laŭ mezepoka greka: *Nisibis aŭ Nisibina,* laŭ otomane turke *نزيب* estas urbego kaj municipo (komprenu: distrikto) en la Provinco Gaziantep en Turkio.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2022 loĝantaro de Nizip estis . En 2011 la urbo atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil). Post 2 jaroj laŭ la urba leĝo 109 proksimaj vilaĝoj aliĝis al Nizip, iliaj pli novaj nomoj estis kvartaloj.

## Geografio 
Nizip situas situas en la centra mezopotamia baseno formita de la rivero Eŭfrato. Ĝia areo estas 944 km². 110 kvartaloj apartenas al la distrikto Nizip. La urbego situas 45 km de Gaziantep kaj 95 km de Şanlıurfa.

## Historio 
Historio de la distrikto datiĝas de 2000 a.K. La hititoj okupis la areon dum la 18-a jarcento a.K. kaj same en la 13-a jarcento a.K. En 1517 la Otomana Imperio aneksis Nizip. Batalo de Nizip okazis la 24-an de junio 1839 inter Egiptio kaj la Otomana Imperio, kie la turkoj malvenkis. Parto de la areo trovis sin sub akvo pro konstruo de la lagobaraĵo Nizip-Birecik en 2000.

## Ekonomio 
Ekonomio de Nizip konsistas el agrikulturo kaj agrikultur-bazita industrio. Oni kultivas olivarbojn, pistakujojn, lentojn, tritikojn, hordeojn kaj vitojn. El ili produktado de olivoleo estas la plej signifa. Ekzistas pli ol 100 mezgrandaj fabrikoj kaj entreprenoj por prilabori olivojn kaj pistakojn. La sapoj akiritaj el ĉi tiu olivoleo estas famaj. En la 1960-aj jaroj, 90% de la sapbezonoj de Turkio estis produktitaj en sapfabrikoj en la distrikto Nizip. Ekzistas ankaŭ fremdultrafiko.

## Trafiko 
Nizip estas alirebla per fervoja linio Gaziantep - Nusaybin kaj 2 aŭtovojoj.

## Eduko 
La eduko okazas en baz- kaj mezgradaj niveloj.

## Klimato 
Nizip havas mediteranean klimaton kun varmaj kaj sekaj someroj kaj malvarmetaj kaj pluvaj vintroj. La temperaturo malofte falas sub nulon, kaj la averaĝa nombro da neĝaj tagoj estas unu aŭ du tagoj.

## Vidindaĵoj 
* moskeoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Turkio
Žďár (Ždírec)

**Žďár** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ždírec, en distrikto Plzeň-sudo. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordoriente de Ždírec. Estas ĉi tie registritaj 165 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Žďár situas en katastra teritorio **Žďár u Blovic** kun areo 3,2&nbsp;km². En la katastra teritorio Žďár u Blovic situas ankaŭ Myť.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1326.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Venceslao

## Pluaj fotoj 

Kostel sv Vaclava v obci Zdar 02.JPG|Preĝejo de sankta Venceslao

Kategorio:Ždírec (distrikto Plzeň-sudo)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Smederov

**Smederov** (antaŭe ankaŭ *Smrdov* aŭ *Smedrov*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ždírec, en distrikto Plzeň-sudo. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordoriente de Ždírec. Estas ĉi tie registritaj 65 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Smederov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,1&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Chapel in Smederov 02.jpg|Kapelo

Kategorio:Ždírec (distrikto Plzeň-sudo)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Úslava
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Budičovice

:*Eble vi serĉas Budišovice.*

**Budičovice** () estas vilaĝo, parto de municipo Skály en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume duonkilometro okcidente de Skály. Estas ĉi tire registritaj 23 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Budičovice situas en katastra teritorio **Skály u Protivína** kun areo 17,76&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1399.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapeloj

## Pluaj fotoj 

Budičovice - kaplička 01.jpg|Budičovice
Budičovice 01.JPG|Budičovice
Budičovice 06.JPG|Budičovice
Budičovice statek 03.jpg|Budičovice

Kategorio:Skály (distrikto Písek)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Kampula baroko
Nemějice

**Nemějice** estas vilaĝo, parto de municipo Slabčice en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 1 km oriente de Slabčice. Estas ĉi tire registritaj 43 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Nemějice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,56&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Interesaĵoj 
* Unuope lokigitaj ŝtonoj, la novepokaj megalitaj konstruaĵoj en la katastro de municipo proksime sub monto Tábor. Ili nomiĝas Kruh (*Rondo*).

## Pluaj fotoj 

Nemějice (2).jpg|Nemějice
Nemějice 01.jpg|Nemějice
Nemějice (Slabčice) (9).jpg|Novodobé megalitické stavby|Novepokaj megalitaj konstruaĵoj

Kategorio:Slabčice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Březí (Slabčice)

**Březí** () estas vilaĝo, parto de municipo Slabčice en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Slabčice. Estas ĉi tire registritaj 24 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Por diferencigi de nur 200 metrojn situanta Březí en najbara distrikto tiu alia Březí estas iam markata kiel **Dražíčské Březí**.

Březí situas en katastra teritorio **Písecká Smoleč** kun areo 9,55&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1362.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Březí (Slabčice), dům.jpg|Domo
Březí (Slabčice), stodola.jpg|Garbejo
Březí (Slabčice), nádrž.jpg|Rezervujo
Březí (Slabčice), kaplička.jpg|Kapeleto
Březí (Slabčice), dům u cesty.jpg|Domo ĉe vojo

## Referencoj
Kategorio:Slabčice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Gyula Fischer (rabeno)

**Gyula Fischer** [djula fiŝer], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fischer Gyula** estis hungara rabeno, altlerneja instruisto.

Gyula Fischer naskiĝis  en Sárkeresztúr, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Fischer devenis el juda familio. Li studis en Tutlanda Rabena Instituto inter 1877-1886 kaj en 1887 li rabeniĝis. Intertempe li doktoriĝis el filozofio en 1885 en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post la rabeniĝo li estis rabeno en Győr ĝis 1898, poste en Prago, ekde 1905 en Budapeŝto. Li estis levita ĉefrabeno en 1920. jam ekde 1905 li instruis en la menciita instituto. Li havis edzinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Izrael szellemi szabadsága.* (1884)
* *Jehuda ben Saul ibn Tibbon, adalék a középkori zsidó irodalom történetéhez*. (1885)
* *Hitéletünk. Fölszentelő szónoklat a pozsonyi uj zsidótemplomban* (1894) 
* *A szabad akarat.* (1907)
* *A világháború jó hatásai*. (1915) 

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* juda leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rabenoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Písecká Smoleč

**Písecká Smoleč** (ĝis la jaro 1950 sole *Smoleč*) estas vilaĝo, parto de municipo Slabčice en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudokcidente de Slabčice. Estas ĉi tire registritaj 24 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Písecká Smoleč** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 9,55&nbsp;km². En la katastra teritorio Písecká Smoleč situas ankaŭ Březí.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Ŝosea ponto
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Písecká Smoleč (Slabčice) (1.).jpg|Vilaĝplaca kapelo
Písecká Smoleč ( Slabčice ) - okres Písek 06.JPG|Detalo de kruco en la vilaĝo
Písecká Smoleč ( Slabčice ) - okres Písek 03.JPG|Ŝosea ponto
Písecká Smoleč ( Slabčice ) - okres Písek 12.JPG|Bieno en la vilaĝo
Pomník_pozemkové_reformy_v_Písecké_Smolči.jpg|Monumento de parcela reformo

Kategorio:Slabčice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Ármin Hoffer

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Hoffer Ármin Ábrahám** estis hungara rabeno, altlerneja instruisto. Lia nepo laŭ la patrina branĉo estis József Schweitzer.

 naskiĝis  en Gyöngyös, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li studis en Tutlanda Rabena Instituto inter 1885-1895 kaj en 1896 li rabeniĝis. Intertempe li doktoriĝis el filozofio en 1894 en Scienca Universitato de Budapeŝto. Inter 1896-1902 li estis rabeno en Szentes, poste en Veszprém (urbo). Ekde 1926 li instruis en la menciita instituto. Lia edzino naskis 2 filinojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az ó-héber sz. irodalom magyarázata a zsidó hagyományos irodalomban.* (1894)

## Memorigiloj 
* promenejo en urbo Veszprém
* memortabulo en Budapeŝto

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* juda leksikino

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rabenoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Radava

**Radava** estas nomo por inundigita vilaĝo en Ĉeĥio kaj municipo en Slovakio.

* Radava (Kovářov) - inundigita vilaĝo en Ĉeĥio 

* Radava (distrikto Nové Zámky) - municipo en Slovakio
Dinastio de Orléans

La **Domo de Orléans** (, esperante **Orleana dinastio** aŭ simple Orleananoj), antaŭ 1830 **Domo de Burbono-Orléans** (), estas franca aristokrata familio, kiu provizis la Reĝon de la Francoj (la oficiala titolo de Ludoviko-Filipo) dum la Juliomonarkio de 1830 ĝis 1848. Por monarkistoj en Francio kaj Brazilo, ĝi estas la legitima reĝa familio kaj tial la pretendanto al la trono.

La Domo de Orleano estas la nomo de kelkaj branĉoj de la Domo de Kapetidoj : en la 15-a jarcento - la dinastio Valois, kaj ekde la 17-a jarcento - la dinastio Burbono.

La Graflando Orléans, antikva posedaĵo de la francaj reĝoj, estis plurfoje koncedita ekde 1344 al pli junaj filoj de la reĝa familio kun la titolo de Duko.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Orleanistoj

## Eksteraj ligiloj 
* Généalogie de la famille royale de Francio
* Oficiala retejo de la Grafo de Parizo
Březí (Kovářov)

**Březí** () nomata ankaŭ **Kovářovské Březí**, estas vilaĝo, parto de municipo Kovářov en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 12 km norde de Milevsko. Estas ĉi tire registritaj 23 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Březí situas en katastra teritorio **Březí u Kovářova** kun areo 3,89&nbsp;km². En la katastra teritorio Březí u Kovářova situas ankaŭ Hostín kaj Záluží.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1542.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Krucoj

## Pluaj fotoj 

Březí u Kovářova (okres Písek) (5).JPG|Březí
Březí u Kovářova (okres Písek) (3).JPG|Březí
Březí u Kovářova (okres Písek) (4).JPG|Březí

Kategorio:Kovářov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Blankabrusta konuro

La **Blankabrusta konuro** (laŭ la latina scienca nomo *Pyrrhura albipectus*) kaj pli precize ankaŭ **Blankakola konuro** estas malgranda papago el genro *Pyrrhura* specio en la familio *Psittacidae*. Ĝi estas indiĝena de suda Ekvadoro kaj eble de apuda norda Peruo.

## Taksonomio
La Blankabrusta konuro estas monotipa.

## Distribuado kaj habitato
La blankbrusta konuro troviĝas sur la orienta deklivo de Andoj en la sudorientaj ekvadoraj provincoj Morona-Santiago kaj Zamora-Chinchipe, kaj eble en la plej norda Departemento Kaĥamarkio en Peruo. La Sudamerika Klasifika Komitato de la Usona Ornitologia Societo konsideras ĝin endemia al Ekvadoro; nedokumentitaj vidaj registroj en Peruo igas la komitaton trakti ĝin kiel hipotezan en tiu lando. Ĝi loĝas en la kanopeo, maldensejoj kaj randoj de primara subtropika kaj tropika arbaro je altitudoj inter 900 kaj 2 000 m, kvankam ĝi kutime troviĝas sub 1 700 m.

## Kutimaro
### Movoj
Oni ne konas ĉu la Blankabrusta konuro havas ajnan modelon de movoj.

### Manĝado
La Blankabrusta konuro manĝas fruktojn, semojn kaj florojn de vario de plantoj kaj arboj.

### Reproduktado
La Blankabrusta konuro nestas inter majo kaj julio, sed oni scias nenion pri ilia reproduktada biologio.

## Referencoj
* Arndt, T. (2008). *Anmerkungen zu einigen Pyrrhura-Formen mit der Beschreibung einer neuen Art und zweier neuer Unterarten.* Papageien 8/2008.
* Joseph, L. (2002). *Geographic variation, taxonomy and distribution of some Amazonian Pyrrhura parakeets.* Ornitologia Neotropical 13(4): 337–363.
* Juniper, T., kaj M. Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Remsen, J. V., Jr., C. D. Cadena, A. Jaramillo, M. Nores, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, T. S. Schulenberg, F. G. Stiles, D. F. Stotz, kaj K. J. Zimmer. Versio 6a de Septembro 2007. ''A classification of the bird species of South America. American Ornithologists' Union.*
* Ribas, C. C., L. Joseph, C. Y. Miyaki (2006). *Molecular systematics and patterns of diversification in *Pyrrhura* (Psittacidae), with special reference to the *picta-leucotis* complex.* *Auk* 123(3): 660–680.
* Juniper, Tony, kaj Mike Parr; bildoj de Kim Franklin. 1998. *Parrots: A Guide to Parrots of the World''. Yale University Press. .
* Schulenberg, T., D. Stotz, D. Lane, J. O'Neill, & T. Parker III. 2007. *Birds of Peru*. Christopher Helm Publishers. .

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Kategorio:Birdoj de Peruo
Urbodomo de Artern

La **urbodomo de Artern** estas monumentprotektotaĵo en Artern, Germanujo. Ĝi troviĝas ĉe la norda flanko de la centra forjejo; pli ueste estas la Mario-kirko.

## Historio 
Anstataŭendas opiniis oni en la frua 20-a jarcento barokaĵon kiu samfunkcie longe sufiĉis. Inter 1905 kaj 1906 estiĝis la posteula konstruaĵo, laŭ planoj de Gustav Wolff kaj Theodor Lehmann el Halle (Saale), kiuj antaŭe kreis tie la Urban bibliotekon kaj la Novan sinagogon. Restaŭradlaboroj estis inter 1991 kaj 1994. En la 14.4.1907 inaŭguris Paul Juckoff monumenton por Otto von Bismarck ĉefasadan por kiuj civitanoj donis sian monon. Tamen la aŭtoritatoj de GDR forigis ĝin kaj nur post Turniĝo ĝi revenis: en majo 1994 sukcesis do la dua inaŭguro. 

La kaduka antaŭula ejo ne donis sufiĉe da spaco. Arkiteture interesa parto jam en la frua 19-a jarcento estis maladonita. En la festosalonego (en la dua etaĝo, kie ankaŭ estis la loĝejo de la urbestro) estas ankaŭ festoĉambrego kun bildego de Artern de Otto Engelhardt-Kyffhäuser el la 1929-a jaro. Tie estas spekteblas ankaŭ la naskiĝdomo de la praavo de Johann Wolfgang von Goethe.

## Literaturo 
* Georg Dehio: *Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler. Thüringen,* Deutscher Kunstverlag, Munkeno 1998, ISBN 3-422-03050-6

## Eksteraj ligiloj 
*"Sanierung des historischen Rathauses Artern dauert länger" - ĉe: *Thüringer Allgemeine,* 18.10.2023 (pri la restaŭradoj de post 2023)

## Notoj 
Artern
Kategorio:Artern
Dobrá Voda (Kovářov)

**Dobrá Voda** () estas vilaĝo, parto de municipo Kovářov en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas inter municipoj Petrovice kaj Hrazany, ĝi estas en distanco de Hrazany 2 kilometrojn. La kunigo estas nur per ŝoseoj kondukantaj kaj komencantaj en Vepice kaj finanta en Dobrá Voda aŭ per kampa vojo el Vladyčín. Kondukas tra ĉi tie ruĝa  turisma marko. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Dobrá Voda situas en katastra teritorio **Dobrá Voda u Kovářova** kun areo 0,75&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1788.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapeleto

## Ĉirkaŭaĵo
* Mašov

## Pluaj fotoj 

Dobrá Voda (Kovářov) - okres Písek (08).jpg|Dobrá Voda
Dobrá Voda (Kovářov) - okres Písek (17).jpg|Dobrá Voda
Dobrá voda 002.jpg|Dobrá Voda

Kategorio:Kovářov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Urbodomo de Graz

La **Urbodomo de Graz** () gastigas la oficialan sidejon de la urba registaro de Graz, t.e. la urbestro de Graz, la municipa konsilantaro kaj partoj de la urba administracio. 

Ĝi situas en la ĉefplaco de la urbo.

## Historio 
La unua urbodomo de Graz estis konstruita en 1450 sur Judengasse. Ĉi tiu konstruaĵo, konata kiel la *Malnova Kancelario*, baldaŭ fariĝis tro malgranda, kaj tial en 1550 nova, renesanca-stila urbodomo estis konstruita sur sia nuna loko sur la ĉefplaco. Ĉi tiu konstruaĵo estis tre simpla, kun ornamaĵoj nur ĉe la anguloj. Tiutempe, ĝi ankaŭ gastigis la ĉefan gardejon kaj malliberejon en la tria etaĝo. En 1803, la konstruaĵo estis malkonstruita kaj anstataŭigita per nova, novklasika konstruaĵo, konstruita inter 1805 kaj 1807 laŭ planoj de Christoph Stadler. La konstruado kostis 150 000 guldenojn, kolektitajn per speciale enkondukita vinimposto. En 1869, ĉi tiu urbodomo estis pligrandigita. En 1887, komenciĝis la konstruado de nova konstruaĵo desegnita de la arkitektoj Alexander Wielemans kaj Theodor Reuter, enkorpigante partojn de la antaŭa konstruaĵo. Ĉirkaŭaj konstruaĵoj estis aĉetitaj por ĉi tiu pligrandiĝo. Tamen, ĉar la posedantoj de Herrengasse 4, 6 kaj 8 sukcese kontraŭstaris la malkonstruon, la planoj ne povis esti plene efektivigitaj. En la 1960-aj jaroj, oni diskutis pri la "forigo" (modernigo) de la riĉe strukturita historiisma fasado kaj simpligita restrukturado laŭ la spirito de la novklasika antaŭula konstruaĵo. Tamen, en la referendumo okazinta en julio 1966, la loĝantoj de Graz voĉdonis per granda plimulto (83%) por konservi la ekzistantan fasadon.

## Galerio 

Dosiero:17-05-16-Graz_Rathaus-aDSC_1282.jpg|Fronta vido de la Urbodomo de Graz je krepusko
Dosiero:Graz_-_Rathaus2.jpg|Urbodomo de Graz
Dosiero:Graz_Rathaus_4.jpg|Vido de la urbodomo el la Schloßberg
Dosiero:16-07-06-Gemeinderatssitzungssaal-Graz-RR2_0131-0144.jpg|Kunvenejo de la Municipa Konsilantaro
Dosiero:Conrad_Kreuzer_Rathaus.jpg|Malnova Urbodomo, ŝtalgravuraĵo de Conrad Kreuzer (1843)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Urbodomo de Graz en la retejo de la urbo 

Kategorio:Urbodomoj en Aŭstrio
Kategorio:Graz
Ĉefplaco de Graz

La **Ĉefplaco de Graz** *()* estas la centra placo de Graz. Ĝi situas en la unua distrikto de la urbo, nome Innere Stadt, kaj Sporgasse, Herrengasse, Schmiedgasse, Murgasse kaj Sackstraße disbranĉiĝas de ĝi.
[eta|maldekstre|La  [Urbodomo de Graz|urbodomo kaj la fontano-monumento sur la ĉefplaco.]]
Ĉe la placo situas la Urbodomo.

## Historio 
Ĉirkaŭ 1160, la Ĉefplaco de Graz estis aranĝita kiel la centra foirejo fare de Duko Otakar la 3-a. Ĝi estas tial la plej grava placo de la urbo, kaj historie kaj rilate al urba disvolviĝo.  Formante la historian centron de Graz, la trapeza Ĉefplaco iam etendiĝis ĝis la hodiaŭa Landhausgasse. Nur en 1550 ĝia areo preskaŭ duoniĝis pro la konstruado de la nova renesanca-stila urbodomo. La domoj ĉirkaŭ la placo havas mezepokan ĝis malfruan gotikan kernon. La fasadoj, el kiuj kelkaj estas malfruaj gotikaj, barokaj, Biedermeier-stilaj kaj malfruaj historiismaj laŭ dezajno, karakterizas la placon. Kelkaj domoj ankaŭ havas kompleksajn stukajn ornamaĵojn kaj statuojn de la Virgulino Maria, atestante popolan piecon.  Origine, la Triunua Kolono, donacita de imperiestro Leopoldo la 1-a pro dankemo pro postvivado de la pesto, staris ĉe la kruciĝo de la ĉefa placo kaj Sackstraße. Pro la ŝanĝita trafiksituacio, la kolono devis esti translokigita al Karmeliterplatz.

Krom *Jakominiplatz*, la *Hauptplatz* (Ĉefplaco) estas la sola alia loko en Graz servata de ĉiuj tramaj linioj. Multaj budoj ĉirkaŭas la fontanon *Erzherzog-Johann*, konservante la originan karakteron de la placo kiel mezepoka foirejo. Ĉirkaŭ 1990, ĉi tiuj merkatbudoj estis konstruitaj individue de ĉiu funkciigisto. Ĉirkaŭ 2002, laŭ instigo de la urbo, sekve de politikaj, komercaj kaj teknikaj disputoj, ilia nombro estis reduktita kaj anstataŭigita per unuforma modelo. Ili estas moveblaj danke al hidraŭlike levigeblaj radoj kaj subtenoj, estas provizitaj per servaj ŝaktoj, kaj estas movataj aŭ forigitaj nur por aparte grandaj festivaloj. La areo inter la fontano kaj la urbodomo estas ofte uzata por eventoj kaj ankaŭ havas du dediĉitajn "noktajn kolbasbudojn".

Malpermeso pri drinkado de alkoholaĵoj enkondukita de la urbo, inkluzive de la ĉefplaco, eksplicite ne validas por konsumado en bierĝardenoj, ĉe provizoraj aŭ permanentaj budoj aŭ ĉe certaj eventoj.

## Referencoj 
Kategorio:Placoj en Eŭropo
Kategorio:Graz
Zombo (Malavio)

**Zombo** estas urbego kun universitato kaj katolika diocezo, iama ĉefurbo de Malavio. La urbo estas plej konata pro sia brita kolonia arkitekturo.
eta|maldekstre|Malnova parlamento en Zombo

## Demografio 
En 2018 loĝantaro de Zombo estis . En la 2010-aj jaroj la urbo atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

## Geografio 
Zombo situas sur altebenaĵo. La rivero Mulunguzi fontas el la altebenaĵo kaj fluas tra la urbo.

## Historio 
Zombo iam estis centro por elmigrintoj en Malavio. Ĝia diversa kultura miksaĵo inkluzivis britajn tabakkultivistojn kaj nederlandajn, germanajn kaj usonajn alvenintojn. La urbo estis la ĉefurbo unue de Brita Centra Afriko kaj poste de Njasalando, fine de Malavio de 1964 ĝis 1974, kiam Lilongvo fariĝis la ĉefurbo. La parlamento restis eĉ pli longe, ĝis 1994.

## Ekonomio 
Zombo estas la centro por la tabako- kaj laktobienoj de la ĉirkaŭa regiono, kiu ankaŭ produktas rizon, maizon, fiŝojn. Merkato butikaro troveblas en la urbocentro. La butikistoj plejparte estas ĉinoj aŭ hindianoj. Krom la evidentaj servoj (banko, poŝto, sanservo, ktp ankaŭ malliberejo funkcias.

## Trafiko 
La urbo estas atingebla laŭ aŭtovojo. Ene mikrobusoj kaj taksioj liveras la pasaĝerojn, ekstere kamionoj kaj ŝarĝaŭtoj. La plej proksima flughaveno funkcias 75 kilometrojn sude de Zombo. Lilongvo estas 4 horojn per aŭto. Tamen, biciklado kaj piedirado estas la plej vaste uzataj transportiloj. 
eta|Universitato de Malavio en Zombo

## Eduko 
Universitato de Malavio funkcias en tiu urbo.

## Klimato 
Zombo havas tropikan klimaton, tamen la alteco influas ĝin. Jare averaĝe pluvas po 1340 mm. Inter novembro-marto pli ofte pluvas, inter junio-septembro apenaux pluvas. La temperaturo jare estas .

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* botanika ĝardeno
* malnova parlamentejo
* golfejo en la urbocentro
* milita monumento apud la aŭtovojo

## Nomportantoj 
* asteroido 1468 Zomba

## Ĝemelurboj 
*  Urbana, Usono, Ilinojso ekde 2008

Kategorio:Urboj de Malavio