open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zahorčice (apartigilo)

Nomon **Zahorčice** havas pluraj lokoj:

* Zahorčice, municipo en distrikto Strakonice
* Zahorčice (Boršov nad Vltavou), parto de municipo Boršov nad Vltavou en distrikto České Budějovice
* Zahorčice (Strážov), parto de municipo Strážov en distrikto Klatovy
* Zahorčice (Lnáře), parto de municipo Lnáře en distrikto Strakonice
Ilona Katkics

**Ilona Katkics** [katkiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Katkics Ilona** estis hungara reĝisoro.

Ilona Katkics naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la .

## Biografio 
Ilona Katkics maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1944, poste ŝi laboris en oficejo. Ŝi studis en Tutrusia Ŝtata Universitato de Kinematografio inter 1948-1954, poste ŝi havis postenon en la tiam unusola partio. Ŝi ricevis diplomon en 1956. Inter 1956–1985 ŝi laboris en la Hungara Televizio, poste ŝi pensiuliĝis. Ŝi specialiĝis pri infanaj programoj. Ŝi ricevis premiojn inter 1966-2002. Ŝi havis edzon inter 1955-1964, dum ŝi naskis filon en 1956.

## Ŝiaj teatraj reĝisoraĵoj 
* *A hétpettyes lovag* (1981)
* *Hagymácska* (1982)

## Ŝiaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *A kabát* (1956)
* *Tanya a viharban* (1958)
* *A kis Bice-Bóca* (1964)
* *Kincskereső kisködmön* (serio, 1968)
* *A palacsintás király* (1973)
* *Tündér Lala* (1981)
* *A fantasztikus nagynéni* (1986)
* *Mécsek* (1992) - ankaŭ scenaristo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* intervjuo
* filmoj
* filmoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lozuvatka

**Lozuvatka** () estas vilaĝo en Ukrainio, apartenanta al la Dnipropetrovska provinco (ekde 2019 teorie Siĉeslava provinco). Laŭ la stato de 2001 en la urbo vivis . 

## Vidu ankaŭ 
* Internacia flughaveno Krivij Rih
* Dnipropetrovska provinco
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Urboj en Dnipropetrovska provinco
Ukrainio en la Somera Olimpiko 2020

eta|maldekstra|360ra|

Pro la kronvirusa pandemio la evento, kiu tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020", estis fakte prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021. Kunordigis la teamon la Ukraina Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
*  ( kaj )

Kategorio:Landoj en la Somera Olimpiko 2020
#
Somera Olimpiko
Radomyšl

:'**

**Radomyšl** () estas kampurbo situanta en distrikto Strakonice de Ĉeĥio proksimume 6&nbsp;km norde de urbo Strakonice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1225.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* **Radomyšl'* (katastra teritorio (k. t.) *Radomyšl* kaj *Kaletice*)
* Domanice (k. t. *Domanice*)
* Láz (k. t. *Láz u Radomyšle*)
* Leskovice (k. t. *Leskovice u Radomyšle*)
* Podolí (k. t. *Podolí u Strakonic*)
* Rojice (k. t. *Rojice'')

## Memorindaĵoj 
* Urbana domo n-ro 83
* Urbodomo n-ro 82
* Dekanujo n-ro 1
* Ermitejo ĉe la preĝejo de sankta Johano Baptisto
* Dia torturo ĉe vojo al la tombejo
* Baroka bieno n-ro 62 kun sunhorloĝo

## Personecoj 
* Jan Babor (1762–1846), ordenregulara pastro, OSB, en la jaro 1794 rektoro de i.r. liceo en Olomouc
* Josef Kovář (1779), onidira trovinto de Manuskripto de Zelená Hora
* Václav Kovář (1852–1891), kamparano kaj politikisto
* Norbert Fabián Čapek (1870–1942), ĉeĥa religia pensanto, reprezentanto de unitariismo
* Jan Matějka (1918–1976), subkolonelo de aerarmeo, partoprenanto de ĉeĥoslovaka eksterlanda rezistmovado

## Pluaj fotoj 

Radomyšl - radnice.JPG|Urbodomo
Radomyšl, kostel sv. Martina.JPG|Preĝejo de sankta Marteno
Radomyšl - okres Strakonice (23).jpg|Statuaro de Beata Virgulino Maria
Radomyšl (Strakonice) (15).jpg|Dia torturo
Radomyšl, dům č. 62.JPG|Bieneto n-ro 62
Radomyšl - okres Strakonice (07).jpg|Memortabulo de trovinto de Manuskripto de Zelená Hora
Kostel sv. Jana Křtitele 5.jpg|Preĝejo de sankta Johano Baptisto
Radomyšl - pomník padlým.JPG|Monumento al falintoj


Kategorio:Kampurboj en distrikto Strakonice
Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Ukrainio en la Somera Olimpiko 1996

eta|maldekstra|200ra|

Temis pri la unua somera apero de sendependa ukraina teamo en olimpiko, post la Vintra Olimpiko 1994, kie okazis la unua vintra apero. Tamen, ekde la Somera Olimpiko 1952 ukrainaj atletoj jam rajtis partopreni olimpikojn kadre de la sovetunia teamo kaj tie konsistigis kutime proksimume kvaronon de ĉiuj teamanoj. En 1992 ili partoprenis kun atletoj de kvin aliaj ŝtatoj en unuiĝinta teamo.

Kunordigis la teamon la Ukraina Olimpika Komitato, fondita fine de 1990 kaj internacie rekonita en 1993.

## Eksteraj ligiloj 
*  ( kaj )

Kategorio:Landoj en la Somera Olimpiko 1996
#
Somera Olimpiko
Němčice (distrikto Strakonice)

**Němčice** estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice proksimume 7&nbsp;km okcident-nordokcidente de Volyně kaj 11&nbsp;km sudokcidente de Strakonice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* areo de kastelo Němčice kun mastruma korto kaj angla parko.

## Pluaj fotoj 

Němčice-zámek.jpg|Kastelo
Němčice-výklenková kaple.jpg|Niĉa kapeleto ĉe ŝoseo al Kraselov

Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kalvinana preĝejo (Körösladány)

La **Kalvinana preĝejo** estas sakrala monumento historia, ankaŭ la plej malnova loka konstruaĵo en urbo Körösladány (Hungario).

## Historio 
La komunumo havis katolikan kirkon dum la mezepoko, sed pro dominado de turkoj ilia kirko ruiniĝis, eĉ la vilaĝo senhomiĝis. Ekde 1712 la loko rehomiĝis, komence kun kalvinanoj. Ili konstruis propran senturan preĝejon en lokon de la iama kirko inter 1778 kaj 1884. Ĝi estis pligrandigita kaj turo estis alkonstruita en 1794. La orgeno estis kreita en 1838.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto laŭ la ĉefvojo. En mezo de la fasado la turo altiĝas. Interne 2 galerioj estas videblaj. La predikejo restis origina de la konstruado.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* http://www.visitbekes.hu/index.fcgi?rx=&nyelv=hu&menuparam5=153&menuparam_34=11524&mtitle=K%F6r%F6slad%E1nyi%20Reform%E1tus%20Egyh%E1zk%F6zs%E9g%20temploma
* http://www.muemlekem.hu/muemlek/show/2496

Korosladany
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Körösladány
eta|maldekstre|
Nebřehovice

**Nebřehovice** estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice proksimume 5&nbsp;km orient-sudoriente de Strakonice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1253.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Nebřehovice konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj:
* **Nebřehovice**
* Zadní Ptákovice

## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo kun kruceto en la vilaĝplaco
* Bieneto n-ro 3

## Pluaj fotoj 

Nebřehovice čp3.jpg|Nebřehovice
Nebřehovice - zvonička.jpg|Sonorilejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Ukrainio en la Vintra Olimpiko 2014

Kunordigis la teamon la Ukraina Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
*  ( kaj )

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Landoj en la Vintra Olimpiko 2014
#
Vintra Olimpiko
Štěkeň

**Štěkeň** estas kampurbo situanta en distrikto Strakonice de Ĉeĥio sur rivero Otava, proksimume 6&nbsp;km oriente de urbo Strakonice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1313.

Inter la 4-a ĝis la 7-a de septembro 1905 en ĉirkaŭaĵo de Štěkeň okazis ampleksaj soldataj manovroj kun ĉeesto de imperiestro Francisko Jozefo la 1-a.

Ekde la 12-a de aprilo 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* Nové Kestřany
* **Štěkeň**
* Vítkov

## Memorindaĵoj 
* Frue baroka kastelo estis konstruita sur loko de devena burgejo el la 14-a jarcento fare de Jan Antonín Losy el Losinthal. Ĉirkaŭ la kastelo etendiĝas angla parko.
* Preĝejo de sankta Mikolao
* Baroka statuo de sankta Johano Nepomuka

## Personecoj 
* Naskiĝis ĉi tie Alfons Ferdinand Šťastný (1831–1913), agrara filozofo kaj politikisto

## Pluaj fotoj 

Štěkeň_(10).jpg|Strato Na Městečku
Štěkeň_(12).jpg|Kastelo
Štěkeň_(9).jpg|Preĝejo de sankta Mikolao
Štěkeň_(7).jpg|Eksa bierfarejo en strato Podskalí
Štěkeň_(8).jpg|Malnova tombejo ĉe la preĝejo de sankta Mikolao
Štěkeň_(6).jpg|Paroĥestrejo en strato U Zámku
Štěkeň_(3).jpg|Kampula baroko en strato Klostermannova ulice
Štěkeň_(4).jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka en strato U Zámku kaj ŝtuparejo al la preĝejo
Štěkeň_(1).jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Štěkeň_(5).jpg|Statuo de A. F. Šťastný en strato Na Městečku


Kategorio:Kampurboj en distrikto Strakonice
Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Otava
Arlanzón (rivero)

La rivero **Arlanzón** [arlanZON] estas rivero de Hispanio, alfluanto de la rivero Arlanza, apartenantaj al la baseno de la rivero Douro. Ĝi ekfluas en la Sierra de la Demanda, montaro de la sudoriento de la provinco Burgoso. Ĝi trapasas la nordon de Kastilio kaj Leono, pasante tra la urbo Burgoso dividante ĝin en du duonoj. Ĝi estas 115 km longa. La akvorezervejoj de Arlanzón kaj de Uzquiza, antaŭ Burgoso, zorgas pri la regulado de la akvokvanto de la rivero.

Laŭ la studo *Segundo Inventario Forestal Nacional* (ICONA, 1994), la baseno de la rivero Arlanzón estas komponita ĉefe per forsta tereno (53,3%) kaj kultivoj (43,8%). La forsta zono estas sur la ekflueja zono de la rivero.

Ĝi alfluas al la Arlanza tuj antaŭ ties alfluo al la rivero Pisuerga. Úrbel, Ubierna kaj Vena estas alfluantoj de Arlanzón.

Estas samnoma loĝloko traitrata de la rivero.

Kategorio:Riveroj en Kastilio kaj Leono
Alfoz de Quintanadueñas

**Alfoz de Quintanadueñas** [alFOZ dekintanaDŬEnjas] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*.

## Geografio 
[eta|maldekstre|200px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.]]
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 41,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 163 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo, fakte akiris 1 600 loĝantojn el la 1970-aj jaroj.

Ĝi distas nur 6 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas ĉe la dekstra bordo de la rivero Ubierna. Ĝi enhavas kvar submunicipojn: nome Arroyal, Marmellar de Arriba, Páramo del Arroyo kaj Villarmero.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento rilate al monaĥejoj. La plej fruaj mencioj de lokoj estis de Marmellar de Arriba, en 949 kaj de Páramo del Arroyo en 961. Arroyal aperis poste, en 1129, kaj finfine Villarmero, en 1214.

En la 12-a jarcento oni absorbis najbarajn lokojn profite de la proksimeco al la provinca ĉefurbo, nome Burgoso.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis funkciado kiel dormurbo, kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun restaĵoj de antaŭa romanika templo kaj gravaj retabloj. Estas ventogeneratoroj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Villeneuve-Prairie (stacidomo)

**Villeneuve-Prairie** estas fermita franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en komunumo Choisy-le-Roi en departemento Val-de-Marne, en regiono Francilio.

La stacio estis fermita la  kun la malfermo de la stacio '''' en Créteil situanta 800 m pli norde.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).

## Interkonektoj 
*  N132 N134

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio D
* Choisy-le-Roi
* Kronologio de RER de Francilio

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio D
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-de-Marne
Kategorio:Choisy-le-Roi
Heksila nitrato

**Heksila nitrato** aŭ **nitrato de heksilo** estas organika kombinaĵo konsistanta je unu heksila grupo ligita al alia nitrata grupo. Nitrato de heksilo rezultas el traktado de heksanolo kun nitrata acido. Temas pri senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en organikaj nepolaraj solvantoj. Ĝia molekulo enhavas 6 karbonatomojn, 13 hidrogenatomojn, tri oksigenatomojn kaj unu nitrogenatomon. Ĝi estas likvaĵo nesolvebla uzata en kemiaj sintezoj en la produktado de nitro-derivaĵoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **heksila nitrato** per traktado de **nitrata acido** kun **heksanolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **heksila nitrato** per traktado de **nitrata acido** kun **heksila jodido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **heksila nitrato** per traktado de **arĝenta (I) nitrato** kun **heksila jodido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **heksila nitrato** per traktado de **natria nitrato** kun **heksanalo**:

## Vidu ankaŭ 
* Nitratoj

## Referencoj 
Kategorio:Nitratoj
Ukrainio en la Somera Olimpiko 2016

Kunordigis la teamon la Ukraina Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
*  ( kaj )

eta|maldekstra|360ra|

200ra|centre

Kategorio:Landoj en la Somera Olimpiko 2016
#
Somera Olimpiko
Bernadette Kémenes

**Bernadette Kémenes** [kEmeneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kémenes Bernadette** estas hungara liberprofesiulo.

Bernadette Kémenes naskiĝis la  en Gheorgheni (Rumanio).

## Biografio 
Bernadette Kémenes apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi studis en Universitato de Miskolc filozofion, filmon kaj pedagogion. Ŝi havis stipendiojn en Danio pri danco, en Cluj pri filmo kaj filozofio, en Scienca Universitato Loránd Eötvös pri estetiko. Ŝi studis ie ankaŭ teatrosciencon, ŝi prenis ankaŭ lecionojn pri ĵazkantado. Ŝi laboris kelkajn jarojn en la Budapeŝta Ŝtata Operejo kiel oficisto pri dekoracioj.

## Ŝiaj videoj (elekto) 
* *Insomnia* (2009)
* *Universe* (2016)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Geranila nitrilo

**Geranila nitrilo** aŭ **geranonitrilo** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la nitriloj kaj enhavanta 10 karbonatomojn, 15 hidrogenatomojn kaj unu nitrogenatomon. Ĝia IUPAC nomo estas **3,7-dumetila-2,6-oktanodueno-nitrilo**. Geranonitrilo estas flaveca likvaĵo kun denseco tre malsupera al tiu de la akvo kaj tre aprezata pro ĝiaj aromataj proprecoj. Ĝi estas solvebla en etanolo kaj praktike nesolvebla en akvo. Geranila nitrilo estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj kaj reduktigagentoj same kiel fortaj acidoj kaj bazoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **geranila nitrilo** per traktado de **hidroksilamino** kun **citralo** sekvata per senhidratigo de la **citrala oksimo**:

### Reakcio 2 
* Geranila nitrilo estiĝas per interagado de la **6-metila-5-hepten-2-ketono** kaj cianoacetata acido sekvata per senkarboksiligo de la **2-Ciano-3,7-dumetila-2,6-okteno-duata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Nitriloj

## Referencoj 
Kategorio:Nitriloj
Kipra Biblioteko

La **Kipra Biblioteka** ) estas la nacia biblioteko de la Respubliko de Kipro.

## Kronologio 
* 1927 – Establo de Kipro Publika Biblioteko sur la iniciato de la brita Kolonia Guberniestro Sir Ronald Storrs.
* 1968 – La Leĝo pri la Kipra Publika Biblioteka movis kontrolon de urba al la Ministerio de Edukado kaj Kulturo; kombinitis de ties kolektoj kun la Biblioteko de la Ministerio.
* 1974 – Transloko al ties originala sidejoj sur la D'Avila Bastiono de la Venetiaj muroj de Nicosia.
* 1987 – Nova leĝo establanta la Kipran Bibliotekon.

## Referencoj 
Kategorio:Naciaj bibliotekoj
Kategorio:Kulturo de Kipro
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj

Kategorio:Nikozio
Němětice

:'**

**Němětice'* (dialekte ankaŭ *Nemetice'') estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice super enfluejo de rojo Peklov en rivereton Volyňka proksimume 7,5&nbsp;km sude de Strakonice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1315.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo en vilaĝplaco
* Bieneto n-ro 29
* Pordego de la bieneto n-ro 2
* Burgejo Hradec u Němětic

## Pluaj fotoj 

Němětice (okr. Strakonice), kaplička.JPG|Němětice
Němětice čp. 29 (okr. Strakonice), detail.JPG|Němětice


Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Arlanzón (Burgos)

**Arlanzón** [arlanZON] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*. Ĝi estas ĉe la samnoma rivero.

## Geografio 
[eta|maldekstre|200px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.]]
eta|maldekstre|230px|Preĝejo de Santovenia de Oca.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 12,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 221 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.

Ĝi distas 20 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas ĉe la bordo de la rivero Arlanzón. La municipo enhavas kvar submunicipojn, nome Agés, Galarde, Santovenia de Oca kaj Zalduendo, unu kvartalon, Villalbura kaj la lokon Villamórico.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Dum la Mezepoko la municipo estis loĝata de eŭskoj kaj en la 12-a jarcento, ĉe la bazaroj de Arlanzón oni petis al la kastilia reĝo rajton paroli en eŭska. La nomo, en la *Poema de Mio Cid*, estis literumita «Arlançón».

Arlanzón formis parton de la *partido de Juarros* en la kategorio de izolaj loĝlokoj, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon *Intendencia de Burgos*. Ĝi estis abatlando de la Monaĥejo de Huelgas kies abatino nomumis ordinaran urbestron.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj produktado de fromaĝo). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejoj.

## Bildoj 

Agés, calle.jpg|Agés.
Galarde 1.jpg|Galarde.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Ajzuĉo

**Ajzuĉoj** (, "konsento") estas ofte uzataj en japanaj interparoloj interjekcioj kaj aliaj signoj indikantaj ke la alparolato atente aŭskultas la parolanton. La uzon de ajzuĉoj oni konsideras konvena por la parolanto, ĉar tiu povas esti certa, ke la aŭskultanto partoprenas en la diskuto. Kiel kejgo kaj aliaj esprimoj de ĝentileco, ĝi estas neforprenebla parto de la japana etiketo.

Inter la plej kutimaj ajzuĉoj estas:

* はい *hai*, ええ *e:*, うん *un* ("jes", ordigite je malpliiĝo de ĝentileco);
* はいそう(です) *hai so: (desu)* (jes, estas tiel): neŭtrala konfirmo de kompreniteco de la informoj;
* そうですね *so: desu ne* (jen kiel estas; mi opinias same): esprimo, montranta, ke la informon la aŭskultanto jam sciis;
* そうですか *so: desu ka* (ĉu tiel estas?): esprimo, montranta ke la informo estis nova por la aŭskultanto;
* 本当 *honto:*, 本当に *hontо: ni*, 本真 *homma*, マジ *maji*, 成程 *naruhodo* (efektive; vere; ĉu vere?);
* kapklino.

Ajzuĉo povas ankaŭ esti io eĥeca: tiam la respondo konsistas el jam menciita de la parolanto substantivo kaj "desu ka", funkcianta kiel fina "ĉu". Post kiam la parolanto diras: "Ni intencas liveri ĉi tiun produkton dum unu jaro", la alparolato povas respondi: "Dum unu jaro, ĉu" por konfirmi sian komprenon pri la esenco de la eldiro.

Dum interparolo de japanujanoj kaj homoj, kiuj ne konas ĉi tiun trajton de la japana kulturo, povas estiĝi konfuzo kaj eĉ miskompreno. Alilandanoj povas opinii la kapklinojn kaj iujn ajzuĉojn signoj de plena konsento kun la ĵusa aserto, kvankam per tio japanoj ofte esprimas nur intereson kaj komprenon. Krome, estas rimarkite, ke ofta jesado kaj rediro, kiuj fojfoje eĉ interrompas frazon, povas kolerigi kaj ĉagreni homojn de aliaj kulturoj. Kaj male, silenta laŭ la eŭropa etiketo aŭskultado povas perpleksigi parolantajn japanojn, suspektigante ilin, ke la alparolato ne atentas la paroladon.

## Vidu ankaŭ 
* interjekcioj

## Por plia legado 
* De Mente, Boye. (2011). ''Japan's Cultural Code Words : 233 Key Terms That Explain the Attitudes and Behavior of the Japanese''. Rutland, Vermont: Tuttle Publishing.

* 

Kategorio:Japana lingvo
Kategorio:Kulturo de Japanio
Kategorio:Lingvoscienco
Barrios de Colina

**Barrios de Colina** [BArjos dekoLIna] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*.

## Geografio 
[eta|maldekstre|200px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.]]
eta|maldekstre|240px|Preĝejo de Sankta Johano.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 23,49 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 51 loĝantojn.

Ĝi perdis 400 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

Ĝi distas 23 km norde de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas najbare al la Sierra de la Demanda.

La municipa teritorio enhavas du submunicipojn, nome San Juan de Ortega kaj Hiniestra.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento, iom rilate al monaĥejo de la 12-a jarcento en la Jakoba Vojo kiu gravis ekzemple por la fondo de la nuna submunicipo San Juan de Ortega.

Barrios de Colina formis parton de la komunumaro *Hermandad de Montes de Oca* en la *partido de Juarros*, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon *Intendencia de Burgos*.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejoj kaj ĉefe la monaĥejo de San Juan de Ortega.

## Bildoj de la monaĥejo de San Juan de Ortega 

Monasterio de San Juan de Ortega, ábside 2.jpg|Absido.
San Juan de Ortega (BURGOS). Iglesia monasterial. 30.JPG|Fenestro kun embrazuro en la absido.
San Juan de Ortega (BURGOS). Iglesia monasterial. 33.JPG|Detalo.
San Juan de Ortega (BURGOS). Iglesia monasterial. 100.JPG|Baldakeno.
Monasterio de San Juan de Ortega (Burgos) Capitel románico s. XII del ciclo de la Natividad.JPG|Eksterordinara efiko de ekvinoca lumo sur kapitelo pri Kristnasko.
San Juan de Ortega (BURGOS). Iglesia monasterial. 94.JPG|Anunciacio.
Monasterio de San Juan de Ortega (Burgos) sepulcro románico.JPG|Romanika sarkofago.
San Juan de Ortega (BURGOS). Iglesia monasterial. 56.JPG|Volboj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Nederlando en la Vintra Olimpiko 1948

Kunordigis la teamon la landa olimpika komitato, ekde la jaro 1993 oficiale nomata *Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio*.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Landoj en la Vintra Olimpiko 1948
#
Vintra Olimpiko
Bibliotekoj Carnegie

[eta|Memortabulo ĉe la [Taunton (Masaĉuseco)|Taunton Publika Biblioteko en Massachusetts]]
eta|Carnegie metanta la fundamentan ŝtonon por la Waterford Urba Biblioteko (1903)
[eta|*Andrew Carnegie*, en la [Nacia Portreta Galerio (Usono)|Nacia Portreta Galerio]]
[eta|Konstruaĵo de la unua biblioteko financita fare de Carnegie en lia hejmurbo de [Dunfermline]]
**Carnegie bibliotekoj** estas reto de publikaj bibliotekoj konstruita helpe de mono donacita fare de skota-usona negocisto kaj filantropo Andrew Carnegie. Totalo de 2 509 Carnegie bibliotekoj estis konstruita inter 1883 kaj 1929, inkluzivanta iujn apartenantajn al publika kaj universitata biblioteko sistemoj. El tiuj, 1,689 estis konstruita en Usono, 660 en Britio kaj Irlando, 125 en Kanado kaj aliaj en Aŭstralio, Sud-Afriko, Nov-Zelando, Serbio, Belgio, Francio, la Karibo (Barbado (1903), Sankta Lucio  (1916), Dominiko  (1905), Sankta Vincento  (1906), Trinidado (1914)  kaj Gujano (1906)), Maŭricio, Malajzio kaj Fiĝioj.

Unue, Carnegie bibliotekoj estis preskaŭ ekskluzive en lokoj kun kiuj li havis propran konekton—nome lia naskiĝloko en Skotlando kaj la Pittsburgh, Pensilvania areo, lia adoptita hejmurbon. Komence en la mezo de 1899, Carnegie multe pliigita financanta al bibliotekoj ekster ĉi tiuj areoj.

Je la tempo la lasta gratifiko estis farita en 1919, estis jam establitaj 3,500 bibliotekoj en Usono, preskaŭ duono de ili konataj kiel Carnegie bibliotekoj. La 7-an de novembro 1917, la programo estis finita ĉar Usono eniris la Unuan Mondmiliton. La Fondaĵo daŭre funkciis dum pluraj jaroj, apogante la starigon de bibliotekoj por kiuj subvencio jam estis pagita.

## Kredo 
La persona sperto de Carnegie kiel enmigrinto, kiu poste iĝis riĉa, plifortikigis sian kredon je socio bazita sur merito, kie iu ajn kiu laboris forte povis sukcesi. Tiu ĉi konvinko estis grava elemento de lia filozofio.  Liaj bibliotekoj estis la plej konata esprimo de ĉi tiu homama celo.

## Formulo Carnegie 
Preskaŭ ĉiuj la bibliotekoj de Carnegie estis konstruitaj laŭ "la Carnegie-formulo", kiu postulis financajn engaĝiĝojn por prizorgado kaj operacio de la urb(et)o ricevanta la donacon. Carnegie postulis publikan subtenon prefere ol donado ĉar, kiel li skribis:
"Subvenciita institucio povas fariĝi predo. La publiko ĉesas interesiĝi pri ĝi, aŭ prefere neniam interesiĝas pri ĝi. La regulo estas malobservita, kiu devigas la ricevantojn helpi sin. Ĉio estis farita por la komunumo anstataŭ ke ĝi estas nur helpita por helpi sin." 
La Carnegie-formulo postulis ke lokaj administracioj:

* pruvu la bezonon de publika biblioteko;
* provizu la konstruejon;
* pagu personaron kaj prizorgu la bibliotekon;
* uzu publikajn financojn por funkciigi la bibliotekon, ne nur uzu privatajn donacojn;
* ĉiujare disponigi dek procentojn de la kosto de konstruado de la biblioteko por subteni ĝian operacion;
* provizu senpagan servon al ĉiuj.

## Referencoj 
Kategorio:Filantropio
Kategorio:Bibliotekoj
Atapuerca (Burgos)

**Atapuerca** [ataPŬERka] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*. Ĝi havigis la nomon por la montaro Atapuerca kaj por la Arkeologia kuŝejo de Atapuerca.

## Geografio 
[eta|maldekstre|200px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.]]
200px|maldekstre|eta|Kie estas Atapuerca.
eta|maldekstre|200px|Arkeologia kuŝejo de Atapuerca.
440px|eta|maldekstre|Bildo de la Atapŭerka Montaro, julie 2006.
Ĝia municipa teritorio, formata de loĝlokoj Atapuerca kaj Olmos de Atapuerca, okupas totalan areon de 24,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 182 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la paleontologia kuŝejo.

Ĝi distas 20 km de Burgoso, oriente de la provinca ĉefurbo, kaj sudoriente de Quintanapalla, kaj estas ĉe la montaro Atapuerca.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. En 1054 okazis proksime de la loĝloko la batalo de Atapuerca inter kastilianoj kaj navaranoj, en kiu mortis García Sánchez la 3-a de Pamplono, «el de Nájera», reĝo de Pamplono (ĉ. 1012 - 1054).

En tiu municipo kaj en tiu de Ibeas de Juarros estas la Arkeologia kuŝejo de Atapuerca kie oni elfosis esceptaj arkeologiaj kaj paleontologiaj trovitaĵoj. Ĝi estis deklarita Naturinteresa Loko, Havaĵo de Kultura Intereso kaj Monda heredaĵo de Unesko (tio lasta inkludante infrastrukturojn de esplorado kaj disvastigado ĉirkaŭ la kuŝejoj integritaj en la sistemo «Atapuerca, cultura de la humanidad», kiel la Fondaĵo Atapuerca kaj la Muzeo de Homa Evoluo).

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj kaj intereso por la Arkeologia kuŝejo de Atapuerca. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Oktila nitrato

**Oktila nitrato** aŭ **nitrato de oktilo** estas organika kombinaĵo konsistanta je unu oktila grupo ligita al alia nitrata grupo. Nitrato de oktilo rezultas el traktado de oktanolo kun nitrata acido. Temas pri senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en organikaj nepolaraj solvantoj. Ĝia molekulo enhavas 8 karbonatomojn, 17 hidrogenatomojn, tri oksigenatomojn kaj unu nitrogenatomon. Ĝi estas likvaĵo nesolvebla uzata en kemiaj sintezoj en la produktado de nitrataj kaj oktilaj derivaĵoj.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **oktila nitrato** per traktado de **nitrata acido** kun **oktanolo**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **oktila nitrato** per traktado de **nitrata acido** kun **oktila jodido**:

 
### Reakcio 3
* Preparado de **oktila nitrato** per traktado de **arĝenta (I) nitrato** kun **oktila jodido**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **oktila nitrato** per traktado de **natria nitrato** kun **oktanalo**:

 
## Vidu ankaŭ
* Nitratoj

## Referencoj 
Kategorio:Nitratoj
Buniel

**Buniel** [buNJEL] estas loĝloko kaj municipo en la centrokcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*.

## Geografio 
[eta|maldekstre|200px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.]]
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 605 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.

Ĝi distas 14 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas ĉe la bordo de la rivero Arlanzón. Ĝi limas kun *Comunidad de Tardajos y Las Quintanillas*, Rabé de las Calzadas (eksklavo), Tardajos, San Mamés de Burgos, Frandovínez, Villalbilla de Burgos, Cavia kaj Albillos.

## Historio 
Estas restaĵoj de malfruromia epoko.

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Plej frua mencio de la nomo "Buniel" tiel, estas de la 14a de novembro 1058, en dokumento de la arkivo de la Monaĥejo de Sankta Petro de Kardenjo, kiam la loĝloko jam havis unu jaron kaj duono de vivo. Estas frua mencio de 1191 en Castronuño, pri vendo de bieno "qui est in villa que dicitur Bonel". Ties etendo rezultis en la kreo de apuda loĝloko nome "Buniel el menor" (la malgranda). Foje ĝi aperis menciita kiel "Villareal de Buniel" kaj iĝis markizlando.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Maria.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Campolara

**Campolara** [kampoLAra] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*, sed atribuita ankaŭ al la pli sudorienta komarko La Demanda. La loknomo *Campolara* povas etimologie esti komprenita kiel *Kampo de Lara*, alude al iama posedanto.

## Geografio 
[eta|maldekstre|200px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.]]
eta|maldekstre|250px|Preĝejo de Sankta Katalina.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,24 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 56 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.

Ĝi distas nur 3 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Katalina.

Sude de la loĝloko estas kverkaro (*Quercus pyrenaica*) kun ankaŭ kelkaj aceroj (*Acer campestre*) kaj aliaj specioj kiel juniperoj (*Juniperus communis* kaj *Juniperus thurifera*), kratagoj (*Crataegus monogyna*) kaj pruneloj (*Prunus espinosa*). La paŝtejoj estas uzataj por etensiva brutobredado de bovoj. Aliaj profitoj estas lignoproduktado kaj ĉasado.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Cardeñajimeno

**Cardeñajimeno** [kardenjaĥiMEno] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Alfoz de Burgos*. La loĝloko *Cardeñajimeno* estas etimologie derivita el "Caradenia Ximeno Piscatore", aŭ sankta monteto sagrado de Simono Fiŝkaptisto.

En 2015 ĝi aliĝis kiel asocia elemento al la Jakoba Vojo.

## Geografio 
[eta|maldekstre|200px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Alfoz de Burgos, centre kaj malhelverde.]]
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 12,17 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 175 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.

Ĝi distas nur 7 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj tial ĝi funkcias kiel ties dormurbo. Ĝi limas kun Burgos, Orbaneja Riopico, Castrillo del Val, Cardeñadijo kaj Carcedo de Burgos.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Cardeñajimeno formis parton de la *Alfoz y Jurisdicción de Burgos* en la *partido de Burgos*, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon *Intendencia de Burgos*. La abato de la Monaĥejo de Sankta Petro de Kardenjo estis ordinara urbestro.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj, kaj servoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de la Ĉieliro.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Internacia flughaveno Zaporiĵĵja

La **Internacia flughaveno Zaporiĵĵja** () (IATA: OZH, ICAO: UKDE) estas internacia flughaveno kiu prizervas urbon Zaporiĵo en Zaporiĵa provinco, Ukrainio.

## Statistikoj 
## Vidu ankaŭ 
* Flughaveno
* Zaporiĵo
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Zaporiĵĵja
Kategorio:Konstruaĵoj en Zaporiĵa provinco‎
Kategorio:Transporto en Zaporiĵa provinco‎
Kváskovice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Strakonice, oriente de Volyně. Pri parto de municipo Drážov en la sama distrikto, okcidente de Volyně, temas artikolo Kváskovice (Drážov).*

**Kváskovice** estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1334.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapelo de Virgulino Maria troviĝanta surrande de la municipo apud ŝoseo al Paračov.
* Vilaĝplaca kapelo de Johano Nepomuka
* Ĉe ŝoseo al Radějovice estas dia torturo el la jaro 1842.
* Bieneto n-ro 16
* En arbareto super la municipo konstruis Jan Švec en kunlaborado kun lokaj loĝantoj en la jaro 2007 el ŝtonaro, kiu troviĝis en la ĉirkaŭaĵo sur kampoj, burgon Švecburg, propagage markata kiel la plej malgranda kaj la plej juna burgo en Ĉeĥio.

## Pluaj fotoj 

Kváskovice, kaplička.jpg|Kapelo de Johano Nepomuka
Kváskovice - okres Strakonice (026).jpg|Kapelo de Virgulino Maria
Kváskovice - okres Strakonice (016).jpg|Burgo Švecburg

Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Zsolt Kézdi-Kovács

**Zsolt Kézdi-Kovács** [ĵolt kEzdi-kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kézdi-Kovács Zsolt** estis hungara reĝisoro, scenaristo. Lia edzino estis Judit Elek, lia parenco estis László Kézdi-Kovács.

Zsolt Kézdi-Kovács naskiĝis la  en Petrovgrad (Jugoslavio, nun en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Zsolt Kézdi-Kovács apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1955. Li apogis la hungaran revolucion, en 1957 li estis arestita kaj trudita esti sekreta informisto. Li akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1960. Lia ĉefinstruisto estis Félix Máriássy. Li komencis sian reĝisoran karieron en filmaj produktejoj, komence li estis helporeĝisoro. Inter 1987–1989 li estis estro de produktejo, poste li estis liberprofesiulo, sed li havis ankaŭ altajn postenojn ĉe filmistoj. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandajn) inter 1970-1998. Lia edzino naskis filon.

## Liaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *Szabadságon* (mallonga filmo, 1961)
* *Romantika* (1972)
* *A rejtőzködő* (1986) - ankaŭ scenaristo
* *És mégis* (1991) - ankaŭ scenaristo
* *Az a nap a miénk* (2002) - ankaŭ scenaristo kaj rolanto

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *Csutak és a szürke ló* (1961) - ankaŭ reĝisoro
* *A locsolókocsi* (1974) - ankaŭ reĝisoro
   
## Liaj filmoj kiel helporeĝisoro (elekto) 
* *Félúton* (1963)
* Lumaj ventoj (1969)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.filmvilag.hu/xista_frame.php?cikk_id=12053

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Paračov

**Paračov** estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice proksimume 9,5&nbsp;km sudoriente de Strakonice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

## Pluaj fotoj 

Paračov - okres Strakonice (010).jpg|Paračov
Paračov - okres Strakonice (006).jpg|Paračov
Paracov-pond.JPG|Fiŝlago en Paračov

Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Yleisradio

**Yleisradio**, aŭ pli mallonge **Yle**, estas finna ŝtata televida kaj radia entrepreno. Ĝi estas fondita en 1926. Ĝi havas tri televidajn kanalojn, ses radiajn kanalojn kaj interretan agojn. Yleisradio estas financata per imposto *yleisradiovero* ekde 2013. La plej grandaj agadlokoj de Yleisradio situas en Helsinko en Pasila kaj en Tampere en Ristimäki. Yleisradio havas 27 regionajn liverojn, el kiuj 18 estas finnlingvaj, 8 svedlingvaj kaj unu samelingva. Ĉefa afergvida oficisto de Yleisradio estas Merja Ylä-Anttila. Yleisradio sendis sian unuan televidan sendon en 1955. Oni elsendas novaĵojn ankaŭ en rusa kaj latina.

**Yle televidkanaloj**:

**Kanaloj de radio yle**:

* Yle Fem, Yle X3M kaj Yle Vega dissendis sian programadon en sveda lingvo*
* Yle Sámi Radio Elsendas sian programadon en la lapona lingvo*
* Yle Mondo transdonas sian programadon en la angla, hispana, itala, norvega, franca, germana, dana, estona kaj rusa.*
* La firmao kiu administras la operaciojn de la kanalo "Radio Rapu" jurpersekutis Yleisradio en la merkattribunalo en aŭgusto 2014, ĉar la kanalo Yle Puhe reklamas sin per la slogano "La nura parola radio de Finnlando", kvankam laŭ la proceso tio ne estas vera. La afero estis solvita eksterkortume en decembro 2014.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()

Kategorio:Finna televido
Kategorio:Finnaj radiostacioj
Hoslovice

**Hoslovice** estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
[eta|maldekstra|Kampo ĉe Hoslovice kun [kombajno]]
Municipo Hoslovice konsistas el tri partoj sur tri samnomataj katastraj teritorioj.
* **Hoslovice**
* Hodějov
* Škrobočov

## Memorindaĵoj 
* Kapeleto en vilaĝplaco
* Akva muelejo el la 14-a jarcento, la plej malnova konservita en Ĉeĥio

## Pluaj fotoj 

Hoslovice-kaple.jpg|Kapelo en vilaĝplaco
Hoslovice-rozhledna.jpg|Belvedero malfermita en la jaro 2005
Hoslovice_(1).jpg|Municipa ofico
Hoslovice_(okres_Strakonice)_(1).jpg|Mastrumaj konstruaĵoj de bienetoj n-ro 9 kaj 70
Hoslovice,_náves.jpg|Vilaĝplaco kun bienetoj n-ro 27 kaj 41
Hoslovice,_kaplička.jpg|Kapelo kun krucweto super la municipo survoje el Drážov
Vodní_mlýn_Hoslovice_(1).jpg|Akva muelejo Hoslovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Elparolo de «GIF»

[eta|dekstra|2013-jara bildoprezentero de Steve Wilhite, kreinto de la [GIF-a bildoformato, signifante angle *elparolu ĝin «ĜIF» ne «GIF»*]]
Inter anglaparolantoj, la **elparolo de GIF** estis disputata almenaŭ ekde la 1990-aj jaroj. GIF, angla mallongigo por *Graphics Interchange Format*, estas elparolata popole en la angla kiel unusilaba vorto. La plej komunaj elparoloj anglalingvaj estas  (elparolita kun mola ‹g›, kiel la unua ‹g› en la angla vorto «ginger» aŭ la unua ‹ĝ› en la esperanta vorto «ĝardenbrasiko») kaj  (elparolita kun ‹g› malmola, kiel la unua ‹g› en la angla vorto «gift», aŭ la unua ‹g› en la vorto «gamo»). Multaj publikaj figuroj kaj institucioj prenis flankon en la disputo: Steve Wilhite, la kreinto de la GIF-a bilda dosierformo, faris paroladon ĉe la 2013-jara Premioj Webby argumentante ke la mola ‹g›-elparolo estas la ĝusta.

Kvankam la frekvenco de ĉiu elparolo varias perregione, voĉdonadoj ĝenerale montris ke la dura ‹g›-elparolo estas pli ofte dirita. Krome, kelkaj parolantoj elparolas ĉiun literon en la mallongigo, produktante tria elparolo angla —  (elparolita *ĝi aj ef*). Anglaj vortaroj ĝenerale akceptas la du ĉefajn elparolojn kiel validajn, kaj lingvaj analizoj ne montras klaran avantaĝon por iu ajn bazita sur la elparolaj frekvencoj de similaj anglaj vortoj. La elparolo de la mallongigo ankaŭ povas varii en lingvoj aliaj ol la angla.

Esperante, la alfabeto antaŭhaltigas eĉ la esteblecon de ĉi dubo. Ĉar ĉiuj esperantaj literoj havas ununuran elparolon, la ununuran elparolon de GIF kiel unusilaba vorto estas . Kiel mallongigo, oni elparolus ĝin kiel /**go i fo**/.

Kategorio:Fonologio
Kategorio:Interreta kulturo
Kategorio:Angla lingvo
András Kisfaludy

**András Kisfaludy** [andrAŝ kiŝfaludi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kisfaludy András** estas hungara reĝisoro, produktoro, animaciisto, drumisto, tekstopoeto. Lia patro estis Lajos Kisfaludy, lia edzino estis Ildikó Hűvösvölgyi.

András Kisfaludy naskiĝis la  en Budapeŝto.
eta|

## Biografio 
András Kisfaludy dum lernado estis drumisto de konataj ŝlagrorkestroj inter 1968-1973. Li akiris pentristan diplomon en la Belarta Altlernejo en 1972. Lia majstro estis Aurél Bernáth. Poste li studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Ekde 1974 li estis animaciisto en filma produktejo, ekde 1983 li laboris memstara. Li ricevis premiojn inter 1991-2022, poste premion Kossuth en 2026. Lia edzino naskis 2 filinojn en 1981 kaj 1989.

## Liaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *Fele királyságom* (televida serio, 13 epizodoj, 1989) - ankaŭ scenaristo
* *Törvénytelen muskátli* (1996) - ankaŭ scenaristo
* *Scampolo* (2005)

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *Veszélyes vidék - Thassy Jenő* (1998) - ankaŭ reĝisoro
* *A kalef - A Moszkva téri galeri* (dokumenta filmo, 2008) - ankaŭ reĝisoro, produktoro

## Liaj filmaj produktaĵoj (elekto) 
* *Gyömrői gyilkosságok* (2002)

## Liaj libroj 
* *Rejtőzködő történelem. 50 év 100 dokumentumfilmje. Tanulmányok, dokumentumok az elmúlt évtizedek filmjeiből* (redaktoro, 2003)
* *Elszálltunk egy hajóval a szélben. Kisfalka visszaemlékezései (1965–1971)* (rememoroj, 2021)

## Liaj muziktekstoj (elekto) 
* *A család*
* *Csillagok, ne ragyogjatok*
* *Országút szélén*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun intervjuo kaj foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/kisfaludy-andras/person-874
* https://www.mafab.hu/people/andras-kisfaludy-824340.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj animaciistoj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj tekstopoetoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
ZIL (Troickaja linio)

**ZIL** () estos finstacio de la Metroo de Moskvo sur , ĝi situos antaŭ la stacio '**. Ĝi estos malfermita en 2025.

## Interkonektoj 
* →  linio (stacio **')
* →  linio (stacio '''')

## Vidu ankaŭ 
* Listo de stacioj de Moskva metroo

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

Kategorio:Stacioj de Moskva metroo
Kategorio:Troickaja linio (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Danilovskij (Moskvo)
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2025
Kategorio:2025 en Moskvo
Akva muelejo Hoslovice

**Akva muelejo Hoslovice** kun ununura rado en municipo Hoslovice estas konsiderata kiel la plej malnova konservita akvomuelejo sur teritorio de Ĉeĥio. La muelejo, kiu estas protektata kiel nacia kulturmemorindaĵo de Ĉeĥio, estas kreata de devena muelejĉambro, kie troviĝas ankaŭ nigra kuirejo. Tegmento de la muelejo estas kovrita per fragmittegmentoj. La perimetra masonaĵo estas ŝtona. En la areo de muelejo estas plu ŝedo kaj bovinejoj kun garbejo. En la malantaŭa parto de la areo troviĝas diŝlageto kun akvomovumado por la muelejo, longeco de la movumado estas proksimume 150 metroj.

La unuan skribmencion pri la muelejo enhavas Impost-ofico el la jaro 1654. Kelkaj forŝiraj skribmencioj datigas la konstruaĵon de la muelejo ankoraŭ pli frue, ĝis la fondo de municipo Hoslovice.

La muelejo kreas konsiston de ekspozicioj de Muzeo de meza Pootaví en Strakonice. Ĝi aperis ankaŭ kiel filma loko por diversaj filmoj (precipe filmaj fabeloj).

## Pluaj fotoj

Hoslovice čp. 36 (okr. Strakonice), vodní mlýn, průčelí.JPG|Akva muelejo Hoslovice
Hoslovický skanzen.JPG|Akva muelejo Hoslovice
Vodní mlýn (Hoslovice), chlévy.JPG|Akva muelejo Hoslovice
Vodní mlýn (Hoslovice), stodola z boku.JPG|Akva muelejo Hoslovice
Vodní mlýn (Hoslovice), pohled od vchodu.JPG|Akva muelejo Hoslovice

## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj paĝoj 
* Artikolo sur paĝoj www.vodnimlyny.cz
* Artikolo pri ekskurso en ĉirkaŭaĵon 

Hoslovice
Kategorio:Akvokolekta areo de Volyňka
Kategorio:Naciaj kulturaj memorindaĵoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Teknikaj memorindaĵoj en Sudbohemia regiono
Kategorio:Memorindaĵoj sur ĉeĥaj poŝtmarkoj
Kategorio:Hoslovice
Paul Bosland

**Paul William BOSLAND** (naskiĝinta la  en Paterson) estas usona ĝardenisto, hortikulturisto kaj fakulo pri kapsiko kaj kapsiketoj. Profesoro estas li ĉe Universitato de Nov-Meksiko en Albuquerque.

## Verkoj (elekto) 
* 1998 (kun Alton L. Bailey et Jaime Iglesias-Olivas): *Capsicum pepper varieties and classification *. NMSU Cooperative Extension Service and Agricultural Experiment Station, 1998
* 2012 (kun Eric J. Votava): *Peppers: Vegetable and Spice Capsicums*. Oxford: CABI, 2012. ISBN 978-1-84593-825-3
* 2014 (dua verkisto post David DeWitt): *The Complete Chile Pepper Book: A Gardener’s Guide to Choosing, Growing, Preserving, and Cooking*. Novjorko, 2014

## Literaturo 
* "Presidential Biography: Paul W. Bosland" ĉe *HortScience* vol. 48 (2013) p. 1217

## Eksteraj ligiloj 
* biografio 
* ĉi-prie sur la universitataj paĝoj 
* sciendaj aferoj ĉe *Prabook*

Kategorio:Usonaj profesoroj
Kategorio:Hortikulturo
Kategorio:Usonanoj
Jules Janick

**Jules JANICK** (naskiĝinta en Novjorko en la jaro 1931) estis hortikulturisto et historiisto pri malsovaĝaj plantoj. Studinto li estis ĉe Universitato Cornell kaj Universitato Purdue. Tie ĉi li profesoris ĝis 1952. Ekde la 1963-a jaro ĝis 1965 li instruadis ĉe Universidade Federal de Minas Gerais.

## Literaturo 
* "Jules Janick" ĉe *Chronica horticulturae* vol. 57 (2017) pp. 4-5

## Eksteraj ligiloj 
* "Jules Janick Horticulture Garden" ĉe *Purdue University*
* "Prof. Dr. Jules Janick" ĉe Transilvania hortikultura kaj arbaristika societo

Kategorio:Usonaj profesoroj
Kategorio:Hortikulturo