open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alixan

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, okcitane *Droma*, kaj en la pli vasta regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*, okcitane *Auvèrnhe Ròse Aups*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Valence kaj al la [[]]. 

Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas *alixannais''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Drôme
* Alixan - Châteauneuf-d'Isère (stacidomo)
* Valence TGV (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Drôme
Évron (stacidomo)

**Évron** estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en  Évron, en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Luarlandoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).

## Vidu ankaŭ 
* Évron

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Mayenne
Kategorio:Évron
Friedrich von Müller

**Friedrich von MÜLLER** (naskiĝinta la  en Kunreuth, mortinta la ) estis germana politikisto.

## Vivo 
Müller en 1801 eniris la vajmaran ŝtatan servon kaj iĝis en 1804 registara konsilisto. En 1806 kaj 1807 li sukcese klopodis antaŭ Napoleono Bonaparte pri la memstareco de Vajmaro kaj la mildigon de la militaj pezoj. Pro tio li nomumitis sekreta konsilisto kaj nobeliĝis (kp. rememorojn liajn »Erinnerungen aus den Kriegszeiten von 1806–1813«, Braunschweig 1851).

Post kiam li faris separon striktan inter administrado kaj justico li estiĝis kanceliero kaj plej supera justiculo. En 1835 li ekparlamentanis landasemblee kaj retiriĝis en 1848.

Multflanke klerite li havis intimajn rilatojn kun Johann Wolfgang von Goethe (kp. »Goethes Unterhaltungen mit dem Kanzler Friedrich von Müller«, eldonis Burkhardt, Stuttgart 1870).

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 14. Leipzig 1908, p. 226 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Šubířov

**Šubířov** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1710.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Šubířov**
* Chobyně

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Virgulino Maria

## Naskiĝintoj 
* Jaroslav Pinkava (26-a de aprilo 1922 – 10-a de oktobro 1999), historiisto kaj verkisto, honora civitano de Kroměříž, Konice, Jevíčko kaj Jaroměřice.

## Pluaj fotoj 

Rybník Slámova louže, Šubířov, okres Prostějov.jpg|Fiŝlago Slámova louže
Památník obětem světových válek, Šubířov, okres Prostějov.jpg|Monumento al viktimoj de la mondmilitoj
PinkavaJaroslav.jpg|Tombo de Jaroslav Pinkava


Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Jenő Szilbereky

**Jenő Szilbereky** [jenO silbereki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szilbereky Jenő** estis hungara juĝisto, altlerneja instruisto, subministro.

Jenő Szilbereky naskiĝis la  en Lugos (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Lugoj en Rumanio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Jenő Szilbereky maturiĝis en gimnazio en Szeged, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1939. Komence li estis juna juĝisto en Tiszafüred, ekde 1941 li batalis dum la 2-a mondmilito. Post la milito li denove estis juĝisto en Szeged, dum li akiris plian juĝistan diplomon en pli alta grado. En 1950 pro personaj purigadoj estiĝis malplenaj postenoj en la justicministerio, tial li estis invitita plenumi ĝin. Baldaŭ li estis subministro. En 1960 li kandidatiĝis, en 1973 li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Inter 1980 kaj 1990 li gvidis la plej superan juĝejon, poste li pensiuliĝis. Pli frue inter 1952-1977 li instruis en la menciita universitato (ekde 1969 kiel profesoro). Li ricevis premiojn inter 1953-1973. Lia edzino naskis 2 filojn.

## Elektitaj libroj 
* *Az ügyész a polgári eljárásban* (1961)
* *Polgári eljárásjog* (kunaŭtoro, studenta lernolibro, 1968; 1980)
* *Társadalmi igény és a polgári eljárás* (1972)
* *Társadalmi fejlődés és a polgári eljárás* (1973)
* *A polgári eljárás funkciója és hatékonysága* (1977)

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio](https://hu.wikipedia.org/wiki/Szilbereky_Jen%C5%91_(jog%C3%A1sz))
* hungarlingva biografia intervjuo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
117539 Celletti

'*117539 *Celletti''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estas malkovrita la  de la itala astronomo Andrea Boattini kaj de la germana astronomo Hans Scholl elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de de la itala astronomino kaj matematikistino Alessandra Celletti, asociata profesorino ĉe la Universitato de Romo "Tor Vergata", kie ŝi instruas pri ĉiela mekaniko kaj teorio pri dinamikaj sistemoj. De 2001, ŝi estis prezidentino de la Itala Societo pri Ĉiela Mekaniko kaj Astrodinamiko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Andrea Boattini
Kategorio:Malkovrita de Hans Scholl
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Artúr Szirtes

**Artúr Szirtes** [sirteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szirtes Artúr** estis hungara advokato, poeto, framasono.

Artúr Szirtes naskiĝis la  en Pancsova (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Panĉevo en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Artúr Szirtes devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1902, poste li akiris advokatan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1910. Jam dum la studentaj jaroj li framasoniĝis. Lia advokata laboro konsistis nur pri la :de:Gewerblicher Rechtsschutz. Cetere li verkis poemojn kaj li okupiĝis ankaŭ pri sociologio. Li studvojaĝis al Nov-Zelando. Dum la Kalistefa revolucio li rifuzis esti ŝtatfunkciulo. Jam en la pacaj tempoj lia nervostato malboniĝis, fine li mortigis sin.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szerelem* (poemoj, 1904)
* *Mária dalok* (poemoj, 1909)
* *Új-Zéland mint "korunk legfejlettebb szocialisztikus szervezete"* (studo, 1910)
* *Szociális jogtudomány és szociográfiai módszer* (1912)
* *Die Rechtswissenschaft eine Kulturmacht Zur Frage der gesellschaftlichen Vorbereitung des Gesetze*  (1916)
* *Évek és énekek* (poemoj, 1922)
* *A kollektív munkaszerződés* (1925)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* https://opac-nevter.pim.hu/ro/record/-/record/PIM92083

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Pré-en-Pail (stacidomo)

**Pré-en-Pail** estas franca varstacidomo sur linio  - , situanta en  Pré-en-Pail, en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Alençon - Domfront (432000).

## Vidu ankaŭ 
* Pré-en-Pail
* Pré-en-Pail-Saint-Samson

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Mayenne
Kategorio:Pré-en-Pail-Saint-Samson
Le Genest-Saint-Isle

**Le Genest-Saint-Isle** estas franca  situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Genestois*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Mayenne
* Le Genest (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Mayenne
Cebaot

En la hebrea Biblio, **Cebaot** () estas epiteto de Dio.

## Uzo 
La epiteto *Cebaot* estas uzita kiel Dia epiteto en 1-a libro de Samuel kaj en la libroj de la Profetoj. Ĝi ne estas uzita (krom kiel ordinara substantivo “armeoj”) en la Torao, Libro de Josuo, aŭ Libro de Juĝistoj.

### Gnostikismo 
En gnostikismo, *Cebaot* estas nomo de diaĵo, unu el la filoj de la Demiurgo.

## Traduko 
La hebrea termino estis tradukita kiel  *Sabaōth* en la Septuaginto. La Vulgato simile tradukiĝas ĝin kiel ''*. La formo uzata en la Londona Biblio, kies hebrelingva parto estis tradukita de L. L. Zamenhof, estas *Cebaot''. En sia germanlingva traduko, Marteno Lutero uzis la formon '**.

En la angla Versio Rajtigita de la Reĝo Jakobo, la termino estis tradukita kiel **' “de armeoj”.

## Etimologio 
La termino  *ṣeḇāʾōṯ* estas, etimologie, pluralo de  *ṣāḇāʾ* “armeo”.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aziaj dioj
Kategorio:Judismo
Kategorio:Kristanismo
La lasta tento de Kristo (filmo)

***The Last Temptation of Christ*** (en Esperanto *La lasta tento de Kristo*) estas prireligia drama filmo de 1988 reĝisorita de Martin Scorsese. Verkita de Paul Schrader kun nelistigita reverkado fare de Scorsese kaj Jay Cocks, la filmo estas kinadaptaĵo de la polemika samnoma romano de Nikos Kazantzakis de 1955 nome *La lasta tento de Kristo*. La filmo, en kiu stelulis Willem Dafoe, Harvey Keitel, Barbara Hershey, Andre Gregory, Harry Dean Stanton kaj David Bowie, estis filmita tute en Maroko.

Kiel la romano, ankaŭ la filmo priskribas la vivon de Jesuo Kristo kaj lian lukton kontraŭ variaj formoj de tento, kiel pro timo, dubo, deprimo, malemo kaj volupto. La fakto ke kaj la libro kaj la filmo montras Jesuon tentita pro sekso estis nocio kiu kolerigis sektorojn de konservativaj netoleremaj kristanoj.

Tiukadre la filmo inkludas averton kiu asertas "Tiu filmo ne estas bazita sur la Evangelioj, sed sur la fikcia esplorado pri la eterna spirita konflikto."

Kiel la novelo sur kiu la filmo estas bazita, ankaŭ la filmo generis polemikon dum ties publikigo ĉe diversaj kristanaj religiaj grupoj, kiu malkonsentis pro ties apartigo el la evangelia rakonto. Kvankam la filmo estis monspeziga malsukceso, ĝi ricevis pozitivajn recenzojn kaj el kritikistoj kaj el kelkaj religiestroj, kaj Scorsese ricevis nomumon por la Oskar-premio al la Plejbonkvalita Reĝisoro. La ludado fare de Hershey kiel Maria Magdala havigis al ŝi nomumon por la Oskar-premio al la Plejbonkvalita Helpaktorino. Ankaŭ la muziko de Peter Gabriel ricevis laŭdojn, inklude nomumon por la Ora Globo al la plej origina filmomuziko. Ankaŭ la ludado fare de Dafoe estis laŭdita, kaj kelkaj opiniis, ke li devis esti nomumita por Oskar-premio al la Plejbonkvalita Aktoro. Kontraste, la ludado de Harvey Keitel en lia rolulo kiel Judaso ne estis bone ricevita kaj estis nomumita al Premio Ora Frambo por la Plej Malbonkvalita Helpaktoro.

## Notoj 
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri Jesuo
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Usonaj dramaj filmoj
Kategorio:Usonaj epokfilmoj
Fulton Oursler

**Charles Fulton OURSLER** (22a de Januaro, 1893 – 24a de Majo, 1952) estis usona ĵurnalisto, dramaturgo, eldonisto kaj verkisto. Publikigante kiel **Anthony Abbot**, li estis aŭtoro de verkoj pri misteroj kaj policintrigo. Li ege interesiĝis pri temoj, kiel magio, spiritismo, senmaskigo de trompo-mediumoj ktp.

En 1944, li iĝis eldonisto de ''Reader's Digest* (lia filo poste sukcedis lin).

Oursler verkis nombrajn romanojn, inter kiuj *Sandalwood* (1925), *Stepchild of the Moon* (1926) kaj *The World's Delight'' (1929). Unu el liaj plej famaj verkoj estis "La plej granda historio iam rakontita" (1949). Ĉirkaŭ tiu laboro li konvertiĝis al romkatolikismo, konvertis sian filon kaj lia edzino revenis al sia iama religio. Sur tiu verko, baziĝis la samnoma filmo de George Stevens.

## Notoj 
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Konvertitoj de ateismo aŭ agnostikismo al romkatolikismo
Kategorio:Usonaj katolikaj verkistoj
Urdaneta

**Urdaneta,** -  - estas kvinaklasa universitata urbego kaj diocezo en Filipinoj, en insulo Luzono, en regiono Iloko, en provinco Pangasinano. Urdaneta havas 34 distriktojn. 
eta|maldekstre|Urbodomo de Urdaneta
## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015) 
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodoj: 2428   
* telefonkodo: +63 (0)75 
* Supermara alteco:  m
* Areo: 100&nbsp;km²

## Geografio 
Urdaneta situas en nordokcidenta parto de insulo Luzono laŭ ebenaĵo https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=15.97242817539088%2C120.5627632&z=10. Dagupan troviĝas 26, provinca ĉefurbo Lingayen 36, Baguio 49, Cabanatuan 70, Kezonurbo 153, ĉefurbo Manilo 161, Puerto Princesa 721, Cebuurbo 727, Dabao 1133, General Santos 1206 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|Malnova domo en Urdaneta
## Historio 
Urdaneta kiel vilaĝo estis fondita en 1858 dum la hispana erao. La religiaj zorgantoj estis dominikanoj. Estas necerteco, la loknomo pri kiu prenis la nomon, ĉar inter la famuloj ekzistas pluraj Urdaneta. Ekde 1901 Usono transprenis la dominadon, kiun interrompis la mallonga japana okupo (1942-1945). La municipo atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la fruaj 1990-aj jaroj, fine en 1998 ĝi urbiĝis laŭ filipina klasifikado.

## Ekonomio 
Urdaneta havas viglan ekonomion, kiu konsistas ĉefe el agrikulturo (rizoj, legomoj) kaj bredado. Tie funkcias a plej granda brutmerkato en norda Luzono. La urbo havas multajn financajn kaj bankajn instituciojn kaj gravas la komerco.
eta|maldekstre|Katedralo en Urdaneta
## Religio kaj eduko 
La loĝantoj estas plejparte katolikoj, sed estas ekzemple baptistoj, metodistoj. En Urdaneta katolika katedralo funkcias, same universitatoj kaj aliaj altlernejoj.

## Trafiko 
Urdaneta estas atingebla laŭ la norda-suda ĉefvojo ambaŭflanke, krome kuras ĉefvojo Dagupan, flankovojoj kuras ĉiudirekte. Enurbe tricikloj, aŭtobusoj kaj busetoj trafikas.

## Klimato 
Urdaneta situas en la ekvatora klimato kun efiko de musono. Jare pluvas po 2183&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas almenaŭ plu, ol 1 decimetro. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
eta|Statuo en Urdaneta
## Vidindaĵoj 
* katedralo kaj diversaj preĝejoj
* monumento, statuo
* muzeo
* festivalo

## Fontoj 
* WikiTrans
* datenoj
* https://web.archive.org/web/20170702093230/http://www.competitive.org.ph/cmcindex/pages/profile/?lgu=Urdaneta
* distriktoj kun mapo

Andres Urdaneta monumentua, Urdaneta City, Philippines.jpg|Monumento
8504Barangays of Urdaneta, Pangasinan 02.jpg|Universitato
1942San Vicente, Urdaneta, Pangasinan 01.jpg|Kampuso
7599Nancayasan, Urdaneta, Pangasinan 02.jpg|Vendejego
6847Cabaruan, Urdaneta, Pangasinan 08.jpg|Katolika preĝejo
7552Poblacion, Urdaneta, Pangasinan 33.jpg|Metodista preĝejo
899Barangays of Pangasinan Highways Buildings 25.jpg|Baptista preĝejo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
George Stevens

**George Cooper STEVENS** (18a de Decembro, 1904 – 8a de Marto, 1975) estis usona kin-reĝisoro, produktoro, scenaristo kaj direktoro de fotografio.

Inter liaj plej elstaraj filmoj estas "The More the Merrier" (1943; Oskar-nomumita por Plej Bonkvalita Reĝisoro), "A Place in the Sun" (1951; ricevinto de ses Oskar-premioj, inter kiuj al Plej Bonkvalita Reĝisoro), "Shane" (1953; Oskar-nomumita por Plej Bonkvalita Reĝisoro), "Giant" (1956; Oskar-premio por Plej Bonkvalita Reĝisoro), kaj "The Diary of Anne Frank" (1959; Oskar-nomumita por Plej Bonkvalita Reĝisoro).

## Notoj 
## Bibliografio 
* Cronin, Paul: George Stevens: Interviews. Jackson, MI, University Press of Mississippi, 2004. ISBN 1-57806-639-5
* Moss, Marilyn Ann: Giant: George Stevens, a Life on Film. Madison, WI, University of Wisconsin Press, 2004. ISBN 0-299-20430-8
* Petri, Bruce: A Theory of American Film: The Films and Techniques of George Stevens. New York, Taylor & Francis, 1987. ISBN 0-8240-0070-6
* Richie, Donald: George Stevens: An American Romantic. New York, Taylor & Francis, 1984 (represo de la originalo de 1970). ISBN 0-8240-5773-2

## Eksteraj ligiloj 
* 
* George Stevens: Movie Movie
* George Stevens papers, Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences

Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Kategorio:Akademia Premio por plej bona reĝisoro
Kategorio:Prezidantoj de la Akademio de la Kinaj Artoj kaj Sciencoj
József Szilassy

Barono **József Szilassy** [jOĵef silaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szilassy József** estis hungara departementa oficisto, krongardisto, bienulo, kalvinana presbitero. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *szilasi kaj pilisi* [silaŝi piliŝi].

József Szilassy naskiĝis la  en Tugár (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Tuhár en Slovakio), li mortis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio).

## Biografio 
József Szilassy akiris juran diplomon, ekde 1774 li akiris postenon en Nógrád (historia departemento). Post 4 jaroj li advokatiĝis kaj paŝo post paŝo li havis pli altajn postenojn en la departemento. Baldaŭ li havis plurajn - jam statajn postenojn. Ekde 1819 li estis ĉefjuĝisto, ekde 1824 departementestro. Intertempe li ricevis la dignojn krongardisto kaj interna sekreta konsilisto. Li havis postenojn ankaŭ en la kalvinana eklezio, li partoprenis en fondo de kalvinana grupo de Pest. Ekde 1810 li estis presbitero de kalvinanoj en Transdanubio. Li okupiĝis ankaŭ pri la familia bieno kaj kastelo en Tugár. Lia edzino naskis filon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *1815. Kisasszony hava 3. Jászberényben; azon alkalmatossággal, midőn Somogyi Antal...* (1815)
* *Zemplény vármegyében, a főispáni hivatal helytartójának a megye kormányára lett...* (1825)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 1-a punkto)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al digrafo SZ, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Krongardistoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Kategorio:Hungaraj presbiteroj
Preĝejo Sankta Mateo (Arenshausen)

eta|Mateo-kirko en Arenshausen
La romkatolia **Preĝejo Sankta Mateo** (germane: *Kirche St. Matthäus*) troviĝas en Arenshausen en la Distrikto Eichsfeld de Germanujo.

## Historio 
Dum la 15-a jarcento iĝis la unua mencio de kirko en Arenshausen. Meze de la 18-a jarcento aldonitis la kampanilo, en 1755 la iama navo.

En 1919 la fideluloj decidis novkonstruon de la kirko, kun escepto de la turo. Inaŭguro solena okazis en 1920. En la 28.6.1923 konsekris la kirkon lia episkopa moŝto Kaspar Klein el Paderborn.

## Meblaro 
eta|Interne dum la kristnaska tempo
En 1930 starigitis kaj konsekritis baroka ĉefaltaro. En 1969 dumrestaŭre ŝanĝitis la altarejo; ĉefaltaro kaj Mario-altaro forigitis kaj moderna altaro en direkto de la fideluloj *(altare versus populum)* instalitis. Konsekro ĝia estis en la 12.6.1971 fare de episkopo Hugo Aufderbeck. Krome la benkaro novigitis.

## Orgeno 
La orgeno el la ateliero de Schönefeld el Stadtilm havas du klavarojn, unu pedalon kaj 17 sonantajn registrojn kun mekanikaj trenado klavara/registra. Ĝi financitis komplete fare de la komunumo.

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Arenshausen
Kategorio:Distrikto Eichsfeld
Kategorio:Katolikaj preĝejoj en Eŭropo
Priorejo Sankta Wigbert

eta|450ra|centre|Komplekso klostra
La **Priorejo Sankta Wigbert** (germane: *Priorat Sankt Wigberti*) estas ekumenisma klostro benediktana sub formo de priorejo kiu ekde la 1970-aj jaroj estiĝis en Werningshausen, Germanujo. La anoj vivas laŭ la benediktana regulo.

## Historio 
eta|kirko vilaĝa
eta|Mario-puto antaŭkirka
eta|interno kirka
La monaĥejo, kiu fonditis ene de la Evangelia-luterana Eklezio de Turingio portas la nomon de Sankta Wigbert, kiu ankaŭ estas la patrono de la preĝejo. Apartenas al la komunumaro kaj protestantismaj kaj romkatolikaj viroj. Intertempe vivis tie ankaŭ ortodoksaj kristanoj. Recitatas por tago komune po kvar breviero-preĝoj. Aprobo oficiala eklezia estis en 1987; fakte temis pri la unua nova benediktana monaĥejo post la Reformacio en tiu ĉi regiono.

Prioro klostra ekde la komenco kaj iama luterana paroĥestro estas Franz Schwarz; la iama metiisto elektis Wernigshausen inter la ofertitaj lokoj pro ties plej granda kadukeco. Schwarz ankaŭ hobie artistas. Inter majo kaj oktobro 2009 li suspenditis pro ke kontroliĝu la laŭleĝeco de ordinacio lia *episkopa*. Tio kaŭzigis grandan eĥon malekstere kaj ekstere de la eklezio. En 2010 Schwarz paroĥece pensiuliĝis. En 2010 la tiama episkopino luterana Ilse Junkermann disde Magdeburgo koncedis al Schwarz la porton de la titolo *apostola prioro* por eviti konfuzon kun la oficiala episkopeco.

## Historio preĝeja 
La Wigbert-preĝejo, ekde 1967 senpastora kaj kadukiĝanta (kun navo farita inter 1773-1776 kaj turo de 1841) rekonstruitis ekde 1973 fare de la novaj monaĥoj. Rekonsekro estis en 1974 kiel ankaŭ reekfunkcio nova paroĥuje kaj monaĥeje. Sur ne plu funkcianta tombejo apuda troviĝas Mario-kapelo de 1984 kaj historiaj slaboj. La komplekso monaĥeja kun eta kapelo paŝon post paŝo refaritis de 1989. La historia paroĥestra domo jam en la 1970-aj jaroj estis restaŭrita. En 1992 povis konsekriĝi, sub imprese multnombra partopreno de fideluloj, la unuaj partoj de la monaĥejo. La etapo dua finiĝis en 2000. En la menciita Mario-kapelo viditis ankaŭ piaj anoj de la Ruĝa Armeo el la helikoptera bazo de Haßleben, kiuj baldaŭ denuncitis je la kaŝpolico Stasi. Ankaŭ pro tio metitis surmonaĥejen spajro cepoforma laŭ la modelo de ortodoksaj kupoloj. En 2001 finfaritis la sonorilaro kiun kelkaj taksas la plej belsona de la tuta lando. La fratroj wernigshausen-aj engaĝiĝis en la kuro de la tempo ankaŭ en la rekonstruo de ĉ. 30 aliaj preĝejoj en la regiono.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Franz Schwarz: *Das Kloster Sankt Wigberti in Werningshausen*. Ĉe: *Heimat Thüringen* 14/2007, dua eldono, ISSN 0946-4697, p.&nbsp;55–56.
* Priorat St. Wigberti Werningshausen: *Aus Liebe zur Kirche: 40 Jahre – ein gemeinsamer Weg*. Faldfolio 2010

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo komunuma
* Jutubaĵo prie
* Weblog
* Hochkirchlicher Apostolat St. Ansgar 

Kategorio:Distrikto Sömmerda
Kategorio:Protestantismaj preĝejoj en Germanio
*
Werningshausen
Kategorio:Ekumenismo
Smržice

**Smržice** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Ĝi troviĝas 3&nbsp;km nordokcidente de Prostějov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Paroĥo
* Dia torturo
* Krucifikso surrande de la municipo, apud ŝoseo ĝis Kostelec na Hané
* Akva muelejo
* Krucifikso antaŭ la preĝejo
* Sokol-domo
* Statuo de Johano Nepomuka

## Personecoj 
* Jakub Kreza (1648 Smržice – 1715 Brno), matematikisto
* František Jakubec (1883 Smržice – 1969 Smržice), politikisto
* Vojtěch Ondrouch (1891 Smržice – 1963 Bratislavo), historikisto

## Pluaj fotoj 

Naučná stezka na Stráž - vstupní brána, Smržice, okres prostějov.jpg|Instrupado al Stráž – enirpordego
Kaple Panny Marie, Smržice, okres Prostějov.jpg|Kapelo de Virgulino Maria
Kostel svatých Petra a Pavla, Smržice, okres Prostějov (03).jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Kostel svatých Petra a Pavla, Smržice, okres Prostějov.jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Kostel svatých Petra a Pavla, Smržice, okres Prostějov (04).jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Smržice fara.JPG|Paroĥo
Obecní úřad, Smržice, okres Prostějov.jpg|Municipa ofico
Kříž před kostelem svatých Petra a Pavla, Smržice, okres Prostějov.jpg|Kruco antaŭ la preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Boží muka před sokolovnou, Smržice, okres Prostějov (02).jpg|Dia torturo antaŭ sokol-domo
Kříž u silnice na Čelechovice na Hané, Smržice, okres Prostějov.jpg|Kruco ĉe ŝoseo al Čelechovice na Hané
Fontána v parku před kostelem, Smržice, okres Prostějov.jpg|Fontano en parko antaŭ la preĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Opština Butel

**Opština Butel** (Makedona: Бутел; Albana: *Buteli*) estas unu el la 10 komunumoj, kiuj konsistigas la komunumaron Granda Skopjo, baze la ĉefurbon Skopjo, kaj unu el sume 17 komunumoj, kiu konsistigas la statistikan regionon Skopjo. Ĝi ankaŭ estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Loko, priskribo 
maldekstra|eta|Opština Butel
Opština Butel situas en la regiono Skopjo, en la centra parto de Skopjo. Ĝia areo estas 60,79 km².

La alteco en la komunumo estas ĉirkaŭ 300 m ĝis ĉirkaŭ 1600 m. La areo estas mallarĝa kaj longforma de nordo al sudo en la longo de ĉirkaŭ 15 km. La suda parto situas en la sudo de la rivero Vardar kaj etendiĝas ĝis la urbocentro. La norda parto leviĝas en la montojn Skopská Černá Hora.

La komunumon en la suda parto trapasas la aŭtovojo A2 / E65 kaj ankaŭ la fervoja linio.

La komunumo konsistas el 4 vilaĝoj - Ljubanci, Vizbegovo, Radišani, Ljuboten - kaj 4 urboj - Butel I, Butel II, Radišani kaj Ljuboten-vojo.

Najbaraj komunumoj estas:

Opština Gazi Baba en la sudoriento, Opština Čair en la sudo, Opština Karpoš kaj Opština Šuto Orizari en la sudokcidento, Opština Čučer-Sandevo en la nordokcidento kaj Opština Lipkovo en la nordoriento.

## Loĝantaro 
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 36.154 homoj.

El la totala nombro, 9.107 albanoj (25,19 %), 22.506 makedonoj (62,25 %), 1.304 turkoj (3,61 %), 1.033 Serboj (2,86 %) kaj la ceteraj.
## Tradukfonto 
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php

Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Kategorio:Skopjo
Lola Beer Ebner

**Lola Beer Ebner**, devennome **Carola Zwillinger**, (6-an de aŭgusto 1910 Prostějov – 3-an de marto 1997 Tel Aviv) estis israela vestodezajnistino. Ŝi naskiĝis kiel unu el kvin infanoj al juda komercisto en Prostějov. Ŝi finstudis Artistan-industrian lernejon en Prago kaj en marto de 1939 ŝi elmigris ankaŭ kun sia edzo komercisto Josef Beer en tiaman Palestinon.

En Tel Avivo post malfermo de vestodezajna studio en la jaro 1940 ŝi fariĝis selserĉata dezajnistino, precipe inter virinoj el eŭropa kulturo, pli poste, post estiĝo de la nova ŝtato Israelo, ŝi dezajnus al virinoj falantajn uniformojn por armea servo, laboro en poŝtofico aŭ por stevardinoj de El-Al, al ŝiaj klientinoj apartenis ankaŭ edzinoj de israelaj politikaj farantoj. En la 1960-aj kaj la 1970-aj jaroj aŭtoraj modaj kolektaĵoj, indikataj jam sub familia nomo de la alia edzo Ebner, ĝi standis aprezon eĉ en eksterlando. En la jaro 1972 la franca registaro donis al ŝi titolon Ordeno de la Artoj kaj de la Literaturo, sekve ŝi ricevis honoran doktoraton en telaviva universitato, kie ŝi instruis vestodezajnadon. La propran vendejon en prestiĝa telaviva bulevardo Ha-Jarkon ŝi gvidis ĝis siaj 85 jaroj. En la universitato en Tel Avivo ŝi fondis skulptistan ĝardenon omaĝe de sia edzo dezajnisto Dolfi Ebner, la ĝardeno portas ekde la jaro 1997 la nomon de fondistino.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Israelaj vestodezajnistoj
Kategorio:Ĉeĥaj judoj
Kategorio:Ĉeĥaj elmigrintoj kaj ekzilintoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 6-an de aŭgusto
Kategorio:Naskiĝintoj en Prostějov
Kategorio:Personecoj el Prostějov
Kategorio:Mortintoj la 3-an de marto
Kategorio:Mortintoj en Tel Avivo
Jean Lannes

**Jean LANNES** (naskiĝinta la  en Lectoure, mortinta la  en Vieno-Kaisersebersdorf) estis lertega franca marŝalo sub Napoleono.

## Vivo
La filo de servisto ĉevaleja estis tinkturisto antaŭ aniĝo sia en 1792 en la rango de serĝento je la franca armeo. En 1796 kaj 1797 li gajnis grandajn meritojn en Italujo pro hereoca maltimemo kaj nomumitis brigadogeneralo. En 1798 li sekvis Napoleonon en Egiption. Ĉe la okazoj de la puĉo de la 18a de Brumero Lannes donis fundamentan helpon al Napoleono. En 1800 li videblis denove en Italujo kie li venkis en la Milito de la Dua Koalicio ĉe Montebello (en la 9-a de junio). 

En 1801 li nomumitis fare de la franca tirano ministro plenpotenca en Lisbono kaj en 1804 marŝalo kaj duko de Montebello. Dum la kampanjoj kontraŭ Aŭstrio kaj Ruslando (1885) Lannes preparis kontraŭ la rusoj en la 16-an de oktobro 1805 la bataladon apud Hollabrunn. Ankaŭ en Slavkov u Brna li plifaciligis la venkon estante sur la pinto de la maldekstra alo. En 1806 li komandis en la Batalo de Jena–Auerstedt la centron kaj venkis en la 26-an de decembro de la sama jaro la rusojn ĉe Pultusk. Tie li grave vunditis. 

En majo 1807 Lannes transprenis la komandon de la rezerva korpuso kaj partoprenis la malamikaĵojn ĉe Lidzbark Warmiński kaj Pravdinsk dum la Milito de la Kvara Koalicio. En 1808 li iris kun la imperiestro franca al Hispanujo kie li superis en la 22-an de novembro de la sama jaro generalon Francisco Javier Castaños okaze de la Batalo de Tudela. Tuj poste li gvidis la famekonatan sieĝon de Zaragozo. En la Batalo de Aspern-Essling li komandis la centre antaŭmarŝontajn soldaton. Kiam li trairis en la dua batalotago, t.e. en la 22-an de majo la liniojn por kuraĝigi la armeanojn kanona kuglo fortiris de li ambaŭ gambojn. Li mortis en Vieno pro tia mutilado. Kadavron lian oni transportis al Strasburgo kaj la entombigo okazis en 1810 en la Panteono de Parizo. Pli malfrue la korpo de la mortinto venis sur la Tombejon Père-Lachaise. 

En sia naskiĝurbo li ricevis monumentan statuon.

## Vidu ankaŭ 
* Bulvardo Lannes

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 12. Leipzig 1908, p. 182 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Francaj marŝaloj
Kategorio:Napoleonaj militoj
Kategorio:Francaj revoluciaj militoj  
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
Kategorio:Entombigitoj en la Panteono de Parizo
Runářov

**Runářov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Konice en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sude de Konice. Ĝi estas kunigita kun Konice per ŝoseo el Jednov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 92 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Runářov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,95&nbsp;km².

## Historio 
La plej malnova informo pri Runářov estas el la jaro 1351.

## Loĝantaro 
## Rilataj artikoloj 
* Lingva insulo Brodek

## Pluaj fotoj 

Kříž u zemědělského družstva, Runářov, Konice, okres Prostějov.jpg|Kruco ĉe agrikultura kooperativo
Boží muka nad Runářovem, Konice, okres Prostějov.jpg|Dia torturo ĉe ŝoseo al Konice
Runářov II únor 2008 039.jpg|Runářov
Runářov II únor 2008 040.jpg|Runářov
Runářov II únor 2008 027.jpg|Runářov
Runářov II únor 2008 018.jpg|Runářov

### Panoramo 
Kategorio:Konice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Justus-Liebig-Schule

eta|300px|la lerneja fasado
La **Justus-Liebig-Schule**  estas gimnazio fondita en 1911 en la urbo Darmstadt , tiam en la grandduklando Hesio-Darmstadt kadre de la Germana Regno, nun en Germanio. Ĝi situas en la johana kvartalo, nomata laŭ domina luterana kirko konsekrita je Johano la baptisto. La lernejo ricevis la nomon de la samnoma ĥemiisto Justus Liebig. La gimnazio fokusiĝas pri la natursciencoj kaj ofertas dulingvan lernejan programon en la franca.

De 1911 ĝis 1937 la mezlernejo havis la nomon *"Liebig-Oberrealschule"* (supera reallernejo "Liebig"), kaj ties mallongigo **"LiO"** ankoraŭ nun uzatas kiel lerneja mallongigo, kvankam en la plena nomo nun tute ne troveblas iu ajn litero "o". La lerneja konstruaĵo en la nuna strato *Landwehrstrasse* origine estis nur por knaboj kaj estas tuj apud la origine nur-knabina gimnazio *Eleonorenschule* en ensemblo nomata "lerneja insulo" en la la kvartalo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Gimnazioj en Germanio
Kategorio:Darmstadt
Franco Zeffirelli

**Gian Franco Corsi ZEFFIRELLI** OBI, GU-OMRI (12a de Februaro 1923 – 15a de Junio 2019), plej ofte konata kiel **Franco Zeffirelli** (itala prononco [ˈfraŋko ddzeffiˈrɛlli]), estis itala reĝisoro kaj produktoro de operoj, filmoj kaj televido. Li estis ankaŭ senatano el 1994 ĝis 2001 por la itala dekstra politika partio *Forza Italia*.

## Kariero 
Kelkaj el liaj operaj dezajnoj kaj produktoraĵoj iĝis tutmonde klasikaĵoj.
[eta|Zeffirelli kun [Olivia Hussey dum la filmado de *Romeo and Juliet* en 1967.]]

Li estas konata pro kelkaj el la filmoj kiujn li reĝisoris, speciale pro la versio de 1968 de *Romeo kaj Julieto*, pro kiu li ricevis nomumon al la Academy Award. Lia versio de 1967 de *The Taming of the Shrew* (en itala "La Bisbetica domata") kun Elizabeth Taylor kaj Richard Burton restas la plej bone konata kinadaptaĵo de tiu sekŝpira teatraĵo. Lia serieto *Jesuo de Nazareo* (1977) ricevis kaj nacian kaj internacian laŭdojn kaj ĝi estis ofte elsendita televide por Kristnasko kaj Pasko en multaj landoj.

## Kelkaj filmoj kaj filmaĵoj 
* La Bohème (1965; nur produktordezajno)
* Florence: Days of Destruction (1966) (dokumenta kurto)
* The Taming of the Shrew (1967)
* Romeo and Juliet (1968)
* Brother Sun, Sister Moon (1972)
* Jesus of Nazareth (1977)
* The Champ (1979)
* *Cavalleria rusticana* (1978) kun Tatiana Troyanos kaj Plácido Domingo
* *Pagliacci* (1978) kun Teresa Stratas, Sherrill Milnes kaj Plácido Domingo
* Endless Love (1981)
* Cavalleria rusticana (1982) kun Plácido Domingo kaj Elena Obraztsova
* Pagliacci (1982) kun Plácido Domingo kaj Teresa Stratas
* La Bohème (1982)
* La Traviata (1983) kun Teresa Stratas kaj Plácido Domingo
* Tosca (1985)
* Otello (1986) kun Plácido Domingo kaj Katia Ricciarelli
* Young Toscanini (1988)
* Hamlet (1990)
* Don Carlo kun Luciano Pavarotti kaj Daniela Dessì
* Storia di una capinera (Sparrow; 1993) kun Sheherazade Ventura
* Jane Eyre (1996)
* Tea with Mussolini (1999)
* Callas Forever (2002)

## Notoj 
## Bibliografio 
* Zeffirelli, Franco; John Tooley (intervjuoj de Anna Tims), "How we made: Franco Zeffirelli and John Tooley on Tosca (1964)", The Guardian (Londono), 23a de Julio 2012 en theguardian.com. Alirita la 24an de novembro 2020.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Italsenata profilo
* Intervjuo: Maria Callas and *Callas Forever*
* Intervjuo kun Zeffirelli de 1999 pri *Tea With Mussolini* 
* BBC Nekrologo: Franco Zeffirelli

Kategorio:Italaj reĝisoroj
117572 Hutsebaut

'*117572 *Hutsebaut''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la kanada amatora astronomo Andrew Lowe per la Defora Observatorio de la Astronomia Societo de Nov-Meksiko de Mayhill (Usono).

Ĝi estas proksima de la  1:3 kun Marso kaj 2:1 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la belga amatora astronomo Robert Hutsebaut, kiu ĉefe interesiĝas pri malgrandaj planedoj. Li uzis la deforajn instalaĵojn de la Observatorio de la Astronomia Societo de Nov-Meksiko por konfirmi multenombrajn , krome, li malkovris plurajn asteroidojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Andrew Lowe
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Andreas Faber-Kaiser

**Andreas FABER-KAISER** (5-a de aprilo 1944, Barcelono – 14-a de marto 1994, Barcelono) estis hispana verkisto germandevena. Li estis eldonisto de gazeto pri NIFO kaj okultismo nome *"Mundo Desconocido"* ("Nekonata mondo").

Faber-Kaiser publikigis la verkon "Jesu mortis en Kaŝmiro" en 1977. En tiu libro li proponis surprizan tezon, ke Jesuo postvivis sian krucumon, estis kaŝita de Esenoj kaj veturis al Hindio. Li subtenis tiun ideon pere de tute malfidindaj fontoj.

Kategorio:Hispanaj eseistoj
Kategorio:Nifologio
Go-go dancistino

[eta|Go-go dancistino [Cherry Lei]]
[eta|Go-go dancistinoj sur trinktablo sub vasta ĉielo en [Patong Beach, Tajlando]]
Termino **Go-go** markas dancon, kiun kutime prezentas unu aŭ du virinoj en entrepreno (trinkejo, restoracio, diskoteko ks.). La dancon oni prezentas en senpera kontakto kun publiko - sur prosceno, sur trinktablo ks. La tasko de la **go-go dancistino** estas allogi publikon aŭ ceterajn dancistojn kaj rapide eki la amuzon.

Temas pri simpla, improvizita danco, kiu estas akompanata de moderna muziko.

## Vidu ankaŭ 
* Noktoklubo
* Erotika danco
* Fajra danco
* Stanga danco
* Striptiza klubo
* Striptizisto
* Sinodanco

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Danco
117581 Devinschrader

'*117581 *Devinschrader'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Mount Lemmon Survey* elde la Observatorio de Monto Lemmon sur la Monto Lemmon,  norde de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Devin Schrader'', meteorsciencisto, kosmokemiisto kaj Helpanta Direktoro de la Centro por Meteorŝtonaj Studoj ĉe la Ŝtata Universitato de Arizono. Li estas Scienca Teama Kunlaboranto kun la Laborgrupo pri Karboneca Meteorŝtono por la misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Mount Lemmon Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Yoshihide Suga

**Yoshihide Suga** (, , naskiĝis la 6-a de decembro 1948) estas japana politikisto apartenanta al la Liberal-Demokrata Partio. Li estis la 99-a ĉefministro de la lando, ekde la ​ ĝis la , kiam Fumio Kiŝida sukcedis ĝin.
eta|maldekstre|Prezentado de la nomo de la nova epoko.

Antaŭe li plenumis la postenon de ministro de Enlandaj Aferoj kaj Komunikado en la ministraro de Abe Ŝinzo ĝis aŭgusto 2007 kaj ekde decembro 2012 ĝis septembro 2020 li estis sekretariestro de la japona ministraro. En aprilo 2019 li taskis pri la diskonigo de la nomo de la nova imperia erao, Rejŭa.

## Notoj 
Kategorio:Japanaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Japanio
Rjukjua lingvaro

[eta|300ra|Trafiksekurecaj avertoj en signaloj en Kin, [Okinavo, skribitaj en japana (centro) kaj okinava (maldekstre kaj dekstre).]]
La **Rjukjuaj lingvoj** (琉球語, *Ryūkyū-go*, 琉球語派, *Ryūkyū-goha*, ankaŭ 琉球諸語, *Ryūkyū-shogo* aŭ 島言葉 en Rjukjua, *Ŝima kutuba*, laŭvorte "insula parolmaniero"), estas la indiĝenaj lingvoj de la Rjukjua Insularo, nome la plej suda parto de la Japana arkipelago. Kun la Japana lingvo, ili formas la aron de la japanaj lingvoj. Tiuj rjukjuaj lingvoj ne estas reciproke interkompreneblaj unu kun alia. Oni ne konas precize kiom multaj parolantoj de tiuj lingvoj restas, sed la lingvoanstataŭado al la normiga japana kaj al pli fortaj dialektoj kiel la Okinava japana (diferenca el la Okinava lingvo) rezultis en la fakto, ke tiuj lingvoj iĝis endanĝeraj lingvoj; UNESCO klasigis kvar el tiuj lingvoj kiel "definitive endanĝeritaj" kaj du aliajn kiel "severe endanĝeritaj".

Ĝenerale oni dividas aŭ klasigas tiujn lingvojn en du grupoj, nome nordaj kaj sudaj. En la norda grupo estus Kikai, Amami Ōŝima, Tokunoŝima, Okinoerabu, Ĝoron, Kunigami kaj la Okinava lingvo, sendube la plej parolata kun preskaŭ unu miliono da parolantoj. En la suda grupo estus Mijako (la dua plej parolata, sed jam nur de iom pli ol 60 000 parolantoj), Irabu, Tarama, Ĝaejama kaj Ĝonaguni. Ne nur tiuj lingvoj ne estas reciproke interkompreneblaj, sed krome kelkaj havas siajn proprajn dialektojn.

Ne estas popolnombraj informoj de la rjukjuaj lingvoj, kaj la preciza nombro de parolantoj estas nekonata. En 2005, la totala loĝantaro de la Rjukjua regiono estis de 1 452 288, sed fluparolantoj estas nur la maljunuloj, nome tiuj kiuj estas pli ol 50-jaraĝaj, kaj tiel la vera nombro de rjukjuaj parolantoj devas esti multe pli malalta. Malmultaj infanoj aŭ junuloj parolas ilin, nur tiuj kiuj vivas kun siaj geavoj. Multaj junuloj uzas la okinavan dialekton de la japana, kio estas nek rjukjua lingvo nek dialekto.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Pellard, Thomas (2015). "The Linguistic archeology of the Ryukyu Islands". En Heinrich, Patrick; Miyara, Shinsho; Shimoji, Michinori (eld.). Handbook of the Ryukyuan languages: History, structure, and use (PDF). Berlin: De Mouton Gruyter. pp. 13−37. doi:10.1515/9781614511151.13. ISBN 978-1-61451-115-1.
* Shimoji, Michinori; Pellard, Thomas, eld. (2010). An Introduction to Ryukyuan languages (PDF).  Tokyo: ILCAA. ISBN 978-4-86337-072-2. Alirita la 24an de novembro 2020.
* Sugita, Yuko (2007). Language revitalization or language fossilization? Some suggestions for language documentation from the viewpoint of interactional linguistics (PDF).  Proceedings of Conference on Language Documentation and Linguistic Theory. London: SOAS. ISBN 978-0-7286-0382-0. Alirita la 19an de Decembro, 2009.
* Takara, Ben (Februaro 2007). "On Reclaiming a Ryukyuan Culture" (PDF). Connect. Irifune: IMADR. 10 (4): 14–16. Arkivita el la originalo (PDF) la 20an de Majo, 2011. Alirita la 24an de novembro 2020.


Kategorio:Lingvoj de Japanio
Kategorio:Rjukju-insularo
Kategorio:Gubernio Okinavo
Kōŝin'ecu

'''Kōŝin'ecu** aŭ **Kōŝinecu'* (, laŭ la angleca transliterigo Hepburn *Kōshin'etsu'') estas subregiono ene de la regiono Ĉubu, Japanio, kiu estas formata de Tokio, ties ĉirkaŭoj kaj la centro kaj oriento de Honŝuo.​ Tiu zono enhavas la guberniojn Jamanaŝi, Nagano kaj Niigata.​

Tiu regiono estas ĉirkaŭata de la Maro de Japanio, la regiono Hokuriku kaj la regiono Tokai, krom de la regionoj Kantō kaj Tōhoku. La nomo de tiu geografia zono normale estas kombinata kun tiu de la regiono Kantō (kiel "Kantō-Kōshin'etsu"​); kaj foje kun la regiono Hokuriku (kiel "Kantō-Kōshin'etsu-Hokuriku"​ aŭ "Hokuriku-Kōshin'etsu").​

## Notoj 
Kategorio:Honŝuo
Kategorio:Ĉubu
Minamoto (klano)

[eta|450px|La [genealogio de la klano Minamoto, ukijo de Utagava Kunijoŝi.]]
La **klano Minamoto** (源?) estis unu de la kvar grandaj klanoj kiuj dominis en la politiko de Japanio dum la Epoko Heian, estante la tri ceteraj Taira, Fuĵivara kaj Taĉibana. La klano Minamoto estis nomata ankaŭ **Genji** (源氏) uzante la alternativan prononcon de la ĉinaj karaktroj nome por Minamoto "gen" kaj por familio aŭ klano "ji".

Ties origino datas de kiam "Minamoto" estis honora titolo (aŭ "kabane") havigita de la Imperiestroj de Japanio de la Epoko Heian (794-1185) al siaj filoj kaj nepoj jam akceptitaj kiel subuloj de la reĝa familio. Laŭ la tradicio, por faciligi la imperian sukcedon kaj la rivalecon pro la aliro al la trono, al princoj neelekteblaj aŭ apartigitaj de la sukcedo oni proponis titolon kaj iĝis subuloj de la imperiestro. La Minamoto-j, same kiel iliaj rivaloj la Taira-oj, estis submetitaj al tiu tradicio.

La unua imperiestro kiu havigis tiun titolon estis la imperiestro Saga, kiu donis tion al 33 el siaj 50 filoj, kiuj ne povis heredi la tronon. Tiel ili ĉesis formi parton de la imperia familio, kreante la linion "Saga Genji". Ekde tiam la postaj imperiestroj sekvis la tradicion havigi tiun titolojn al siaj posteuloj neheredontoj. Ĉar tiuj heredaj linioj devenis de diferencaj imperiestroj, oni kreis specifajn klanojn kiuj havis la nomon de la koncerna imperiestro kaj oni aldonis al tio la vorto "Genji", por ekzemplo "Seiwa Genji" por la imperiestro Seiwa, aŭ "Saga Genji" por la imperiestro Saga. Aliaj imperiestroj kiuj havigis la titolon "Minamoto" post Saga kaj Seiwa estis la imperiestroj Murakami, Uda kaj Daigo, inter aliaj.

El tiuj diversaj familioj Minamoto-j, la plej elstara estis la familio Seiwa Genji, kiu devenis de Minamoto no Cunemoto, nepo de la imperiestro Seiwa. Cunemoto ricevis la titolon de "Minamoto" en 961, iris al la provinco Kanto, kaj fondis unu el la ĉefaj dinastioj de militistoj. Poste, lia filo Minamoto no Micunaka formis aliancon kun la Fuĵivara-oj, kaj ekde tiam la Fuĵivara-oj venis ofte al la Minamoto-j por restarigi la ordon ene de la ĉefurbo, Heiankyō (poste renomita Kioto).

Kategorio:Historio de Japanio
Kategorio:Klanoj
Bar-sur-Aube (stacidomo)

**Bar-sur-Aube** estas franca stacidomo sur linio Paris-Est - , situanta en  Bar-sur-Aube, en departemento , regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Grand Est.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).

## Vidu ankaŭ 
* Bar-sur-Aube

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Aube
Kategorio:Bar-sur-Aube
Vendeuvre-sur-Barse

**Vendeuvre-sur-Barse** estas franca komunumo en departemento Aube en regiono Grand Est.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Vendeuvrois*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Aube
* Vendeuvre (Aube) (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Aube
Vendôme - Villiers-sur-Loir (stacidomo)

**Vendôme - Villiers-sur-Loir TGV** estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - , situanta en  Villiers-sur-Loir, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Montparnasse - Monts (LGV) (431000).

## Vidu ankaŭ 
* Vendôme
* Villiers-sur-Loir
* Vendôme (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare Vendôme TGV  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Loir-et-Cher
Kategorio:Vendôme
Kategorio:Villiers-sur-Loir
Imre Szivák

**Imre Szivák** [sivAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szivák Imre** estis hungara advokato, parlamenta deputito, kolektisto pri medaloj. Lia nobela antaŭnomo estis *besényi* [beŝEnji].

Imre Szivák naskiĝis la  en Kiskunfélegyháza, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Szivák akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1872, poste li estis subnotario en aŭtonoma regiono de jasoj. Ekde 1875 ĝismorte li estis tre aktiva parlamentano, en tiu periodo ankaŭ advokato. Inter 1902 kaj 1912 li estis gvidanto de la advokata ĉambelo. Li ricevis unufoje reĝan premion. Li mortigis sin.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Országgyűlési képviselőválasztás és curiai bíráskodás codexe...* (1901)
* *Az alkotmányjogi biztosítékokról* (studo, 1906)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al digrafo SZ, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al digrafo SZ, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj kolektistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
György Szluha

**György Szluha** [djordj sluha], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Szluha György Demeter** estis hungara katolika pastro, monaĥo, abato. Lia nobela antaŭnomo estis *verbói*.

György Szluha naskiĝis la  en Alsópaty, li mortis la  en Szekszárd.
 
## Biografio 
György Szluha aliĝis al la paŭlana ordeno en 1764, post 4 jaroj li estis subdiakono, en 1769 diakono en Pécs. Li studis teologion en la sama urbo, baldaŭ li pastriĝis. En 1782 la ordeno estis malpermesita, tial li instruis 13 jarojn en Sátoraljaújhely kaj Várad. Ekde 1792 li estis pastro de Szekszárd. En tiu periodo estis konstruita impona baroka Preĝejo Ĉieliro de Jesuo (Szekszárd). Baldaŭ li estis abato en Madocsa. Li estis ankaŭ honorjuĝisto en Tolna (historia departemento).

eta|Preĝejo de Szekszárd
## Elektitaj kontribuoj 
* *Pásztori játékban leábrázolt örvendetes köszöntés, ...* (1781)
* *Öröm Versek, mellyeket midőn a Mélt. Széki Teleki Domonkos úrfi ditső szüléinek ...* (1785)
* *Puncta et animadversiones, pro rei litterariae per inclitum regni Hungariae ...* (1790)
* *Dissertati de censura librorum ...* (1791)
* *Magyarországnak első sz. királya és apostola ditsőséges Szent István ...* (1798)
* *Compendium historiae sacri reliligiosi ac proprie Hungariae ord. S. Pauli eremitae ...* (1804)

## Memorigiloj 
* strato en Szekszárd

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj paŭlanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Villiers-sur-Loir

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Loir-et-Cher*, en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Vendôme* kaj al la samnoma kantono *Vendôme*.

Ĝiaj loĝantojn oni nomas *Villiersois''.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Loir-et-Cher
* Vendôme - Villiers-sur-Loir (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Loir-et-Cher
117568 Yadame

'*117568 *Yadame'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Kin Endate elde la Observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Yadame Yoshikazu'', bienisto en la regiono de Kitami de Hokajdo, kiu fondis la Astronomian Societon de Kitami en 1963.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005