open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Los Alamos ŝako

**Antiklerikala ŝako** aŭ **ŝako de Los Alamos** estas ŝaka variajo ludata sen kurieroj sur tabulo kun ses vicoj kaj ses kolumnoj. Ĉi tiu estis la unua ŝakosimila ludo ludata de komputila programo. Ĉi tiu programo estis verkita ĉe Usona Nacia Laboratorio Los Alamos de Paul Stein kaj Mark Wells por la  komputilo en 1956. La redukto de la tabula grandeco kaj la nombro de pecoj kompare kun norma ŝako ŝuldiĝis al la tre limigita kapacito de komputiloj ĉe tiu tempo. La komputilo ankoraŭ bezonis ĉirkaŭ 20 minutoj inter movoj.

La programo estis tre simpla, enhavanta nur ĉirkaŭ 600 instrukcioj. Ĝi estis plejparte minimaksa arba serĉo kaj povus rigardi kvar tavolojn antaŭen. Por poenti la tabulon ĉe la fino de la kvar-tavola antaŭenrigardo, ĝi taksas poentaron por materialo kaj poentaron por movebleco, poste adicias ilin. Pseŭdokodo por la ŝaka programo estas priskribita en Cifero 11.4 el Newell, 2019. En 1958, reviziita version estis verkita por MANIAC II por plena 8×8 ŝako, kvankam ĝia pseŭdokodo estis neniam eldonita. Estas registro de ununura ludo fare de ĝi, ĉirkaŭ novembro 1958 (Tablo 11.2 el Newell, 2019).

### La tria ludo 
Blankulo: Martin Kruskal   Nigrulo: MANIAC | I1. d3 Na4 2. b3 Nb6 3. c3 d4 4. c4 bxc4 5. dxc4 a4 6. Na3 e4 7. Kd2 Ke5 8. f3 e3+ 9. Kc2 axb3+ 10. axb3 Nf4 11. Nd3+ Nxd3 12. Kxd3 Kf4 13. Kc2 Ra5 14. Kb2 Re6 15. Rfd1 Re5 16. Nc2 Rxa1 17. Kxa1 Re6 18. Kb2 Re5 19. Ne1 Qe4 20. fxe4 fxe4 21. Kc2 d3+ 22. exd3 e2 23. Ra1 Re6 24. Ra5 exd3+ 25. Kd2 Re4 26. Rxc5 Re6 27. Nxd3+ Ke4 28. Kxe2 Kd4+ 29. Re5 Rxe5+ 30. Nxe5 Kc5 31. Kd3 Kb4 32. Kd4 Nxc4 33. bxc4 Kb3 34. c5 Kb4 35. c6=Q Kb3 36. Nd3 Ka2 37. Qc3 Kb1 38. Qb2# 1–0

Blankulo: FRENEZULO I   Nigrulo: Komencanto 1.D3 b4 2.Nf3 d4 3.B3 e4 4.Ne1 a4 5.Bxa4 Nxa4 6.Kd2 Nc3 7.Nxc3 bxc3+ 8.Kd1 f4 9.A3 Rb6 10.A4 Ra6 11.A5 Kd5 12.Qa3 Qb5 13.Qa2+ Ke5 14.Rb1 Rxa5 15.Rxb5 Rxa2 16.Rb1 Ra5 17.F3 Ra4 18.Fxe4 c4 19.Nf3+ Kd6 20.E5+ Kd5 21.Exf6=Q Nc5 22.Qxd4+ Kc6 23.Ne5# 1–0

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Los Alamos Ŝako de Hans L. Bodlaender, *La Ŝakaj Variantaj Paĝoj*
* Los Alamos Vierschach de Jörg Knappen, *La Ŝakaj Variantaj Paĝoj*
* mallonga historio de komputila ŝako de Frederic Friedel
* BrainKing.Com - interreta servilo ludi Los Alamos ŝako.

Kategorio:Ŝako en 1956
Kategorio:Ŝakaj variantoj
Krinostrigo

La **Krinostrigo** (*Jubula lettii*) estas mezgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. Ĝi estas la nura specio (monotipa) en la genro ***Jubula***.  Ĝi estas birdo loĝanta en Centra Afriko.

## Aspekto
La Krinostrigo ricevas sian nomon de la longaj, malstriktaj, blankpintaj plumoj sur ĝia krono kaj oreltufoj, kiuj ŝajnas formi kolhararon (krinon). Alie, ĝi estas mezgranda, grandkapa, ruĝecbruna strigo. La supraj partoj estas malhelbrunaj kun mallarĝaj, ondecaj malhelaj strioj, kiuj estas pli malhelaj sur la pli malgrandaj flugilkovriloj kaj sur la kapo, tiel ke ili kontrastas kun la blanka frunto kaj pintoj de la oreltufoj. La vizaĝa disko estas ruĝecbruna kun larĝa nigreta rando kaj blanka gorĝo. La supra brusto estas ruĝecbruna kun blankaj strioj, la malsupra brusto kaj ventro estas flavecbrunaj kun malhelaj strioj, dum la ventro kaj kruroj estas palflavaj. La flugilplumoj kaj la vosto havas larĝajn malhelajn striojn sur ruĝecbruna fono. La beko estas flava, la vaksaĵo verdflava kaj la okuloj, kruroj kaj piedoj estas flavaj. La korpolongo estas 25 cm.

## Distribuado kaj habitato
La Krinostrigo estas konata nur el la malaltaj, tropikaj pluvarbaroj de Okcidenta Afriko kaj havas makulecan distribuon de Liberio en la okcidento ĝis la Demokratia Respubliko Kongo. Ĝi estis registrita en Liberio, Eburbordo, Ganao, Kameruno, Ekvatora Gvineo, Gabono, Respubliko Kongo kaj la Demokratia Respubliko Kongo.

## Kutimaro
La Krinostrigo ne estas bone konata. Ĝi estas noktema, ripozanta tage en densejoj tiom proksime al la grundo kiom 2 m, eliranta sur malferman ripozejon ĉe krepusko. Junuloj estis registritaj fine de decembro kaj januaro en Kameruno kaj Gabono, kaj paro da plenkreskuloj kun plenkreskaj idoj estis observita en Liberio fine de februaro.

## Referencoj 
* Josep del Hoyo, ed. *Handbook of the Birds of the World Vol 5*. .
* David Allen Sibley. *The Sibley Guide to Birds*. National Audubon Society. .
* König, Claus kaj Friedhelm Weick: *Owls of the World*. Christopher Helm, London 2008, 
*

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
La futuro de mono: Preter avido kaj malabundo

**La Futuro de Mono** *estas* libro de Bernard Lietaer el 2001 pri la funkciado de mono kaj la financa sistemo, la efikoj de nuntempaj paradigmoj pri mono, kaj la avantaĝoj de alternativaj aŭ komplementaj valutoj t.e. ne-oficialaj valutoj (ISO-normo 4217) kiuj estas aŭ estis uzataj kiel pagrimedo. Kelkaj estas lokaj aŭ regionaj, aliaj estas tutmondaj valorunuoj por la interŝanĝo de varoj kaj servoj en loka interŝanĝa sistemo, ankaŭ ekzemple praktikata kadre de la Esperanta Civito en formo de tempobanko kiu ekfunkciis la 8-a de marto 2013 kaj kies oficiala nomo estis "Pasvorta Reto".

## Enhavo 
### Parto 1: 'Kio estas mono' 
Superrigardo de la financa sistemo kaj kiel mono funkcias. Ĝi finas per kvin scenaroj, kiuj spekulas pri tio, kio povus okazi se la nuna monsistemo kolapsus.

### Parto 2: 'Elektante vian futuron de mono' 
Superrigardo de diversaj ekzistantaj valutoj. Komplementaj valutoj estas dividitaj en "labor-ebligajn valutojn", kiel ekzemple ekzemple *Wära* (germana regionala kaj kvazaŭ stabila mono uzata en 1920), kaj *Ithaca Hour*, kaj komunumajn valutojn uzataj en Loka Interŝanĝa Sistemo. Lietaer ankaŭ provizas ekzemplojn de "entreprenaj valutoj" por limigitaj rimedoj kiel ekzemple manĝkuponoj aŭ flugmejloj (*Frequent Flyer Miles*), programo por oftaj flugantoj. Alia rimarkinda mono estas la artmono (*Art money*) per kiu artisto povas parte vivi per artmono kiam li povas aĉeti en sia tuja ĉirkaŭaĵo per artmonaj biletoj (AM), aŭ kiam li povas pagi kvaronon de la prezo de nova lavmaŝino per AM.  En 1971, Jaime Lerner, la urbestro de Kuritibo (*Curitiba*) en Brazilo, ekfunkciigis la ekonomion de la urbo kaj solvis du gravajn sociajn problemojn per eldono de valuto en la formo de ĵetonoj uzeblaj por bustransporto. Akiri ilin eblis per kolektado kaj ordigado de rubaĵoj. Tiaj projektoj helpis al la urbo Curitiba fariĝi unu el la plej prosperaj urboj en Brazilo.

## Vidu ankaŭ 
* Loka Interŝanĝa Sistemo
* Pagĵetono
* Ĉifrovaluto
* Kunlaboreca ekonomio

## Eksteraj ligiloj 
* Libere alirebla cifereca versio de la libro el la retejo de la aŭtoro
* Art-money.org (Artmono)
* Retejo de Bernard Lietaer
## Referencoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 2001
Kategorio:Alternativa mono
Zsuzsa F. Várkonyi

**Zsuzsa F. Várkonyi** [ĵuĵa ef vArkonji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **F. Várkonyi Zsuzsa** estis hungara psikologo, altlerneja instruisto. Post la edziniĝo ŝi uzis antaŭ sia persona nomo la majusklon F, kiu estis komenca litero de ŝia edzo.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post la diplomo ŝi redaktis psikologiajn librojn en eldonejo, poste ŝi estis konsultisto en edukejo, pli poste ŝi instruis en la universitato. Inter 1987 kaj 1991 ŝi esploris en Usono. Hejmenveninta ŝi membriĝis en psikologia societo, kie ŝi estis psikologia trejnisto, krome ŝi instruis ankaŭ en Gimnastika Universitato de Budapeŝto. Post la edziniĝo ŝi naskis filon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tájékozottság és kompetencia. Óvodáskorúak személyiséglélektani vizsgálata* (1978)
* *Már százszor megmondtam...* (1986) 
* *Tanulom magam* (1999, 3-a eldono: 2003)
* *Férfiidők lányregénye* (2004; 3-a eldono: 2018)
* *Amire felnövünk* (2017)
* *A megismerés kalandos útjai* (2024)

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Zoltán Vass (psikologo)

**Zoltán Vass** [vaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vass Zoltán** estas hungara psikologo, altlerneja instruisto.

Zoltán Vass naskiĝis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Zoltán Vass akiris magistron en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1995, jaron poste li finis kurson pri hipnota terapio. Li plulernis ankaŭ en Universitato de Hajdelbergo kaj en instituto en Novjorko. Li instruis en Kalvinana Universitato Gáspár Károli ekde 2000, kie li estis ankaŭ institutestro (2013-2016) kaj katedrestro (2010-2025). Intertempe li akiris sciencan gradon Ph.D. en 2000, lia habilitiĝo okazis en 2012, 2 jarojn poste li profesoriĝis. Lia ĉeftemo estis analizo de desegnaĵoj de la pacientoj. Li ricevis premiojn inter 1998-2013.

## Elektitaj libroj 
* *A rajzvizsgálat pszichológiai alapjai (Formai-szerkezeti rajzelemzés).* (2003)
* *Formai-szerkezeti rajzelemzés.* (2007)    
* *A közös rajzok pszichológiai értelmezése.* (2011)   
* *A psychological interpretation of drawings and paintings. The SSCA method: a systems analysis approach* (2012)

## Fontoj 
* biografio
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Fortikaĵo Brod

**Fortikaĵo Brod** (kroate: *Tvrđava Brod*, germane: *Festung Brod*, hungare: *Bród vára*) estas granda Aŭstri-Hungaria landlima remparo el la tempo de baroko. Ĝi estiĝis inter 1715 kaj 1780 ĉe la tiama Limgarda zono ĉe la rivero Savo. La ofte vizitata monumento troviĝas en la nuna urbo Slavonski Brod.

En la 17-a jarcento ĝi ege gravis kiel transira zono inter la Otomana Imperio kaj la Habsburga monarkio. Ĝian estigon ebligis lokuloj dungitaj je malbonaj kondiĉoj fare de Eŭgeno de Savojo. Ĝi havas horizontalan projekciaĵon regulan kaj stelforman. Pro ke en la ĉirkaŭaĵo ne disponis ŝtona konstrumaterialo oni devis uzi brikojn. Lokon ĝi donu al kvar miloj da soldatoj kaj 150 pafilegoj. Akvofosaĵaro protektis ĝiajn tri defendoliniojn. Ĉeso funkcia venis en la 1860-a jaro; tamen ne antaŭ la komenco de la 20-a jarcento oni ekrajtis konstrui nemilitajn ejojn apuden. En la kuro de sia historio la fortikaĵo neniam estis atakita estante nura timigilo.

Inter 1945 kaj 1991 ene troviĝis kazerno de la Jugoslava Popola Armeo. Nuntempe estis en la komplekso, kiu estas atendanta sian kompletan restaŭriĝon, i.a. la galerio *Ružić*. 
## Eksteraj ligiloj 
* porturistaj informoj
*galeria hejmpaĝo

Brod 
Brod
Plasnice

**Plasnice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo kaj baza setlejunuo de Deštné v Orlických horách. En la jaro  ĉi tie vivis . 

Plasnice situas en katastra teritorio **Deštné v Orlických horách** kun areo 32,08 km².

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo de sankta Familio

## Ĉirkaŭaĵo
* Šediviny - parto de Dobré

## Pluaj fotoj 

Plasnice, 2019 (01).jpg|Domo en Plasnice
Plasnice, 2019 (03).jpg|Domo en Plasnice
Plasnice - kaple sv. Rodiny3.jpg|Kapelo de sankta Familio
Plasnice - kaple sv. Rodiny4.jpg|Kapelo de sankta Familio
Plasnice, 2019 (04).jpg|Ŝoseo en Plasnice
Výhled na Špičák od Plasnice, 2019.jpg|Monto Špičák

Kategorio:Deštné v Orlických horách
Kategorio:Domaroj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Bazaj setlejunuoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica montaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Orlica montaro
Banusa Palaco

**Banusa Palaco** (kroate: *Banski dvori*) en la urbokerno de Zagrebo estas la sidejo de la registarestro de la Respubliko Kroatujo.

Situas ĝi en la pitoreska Supra urbo, ĉe la uesta flanko de Marka Placo, ĝuste apud la Marka Kirko. Temas pri longa unuetaĝa malfrubaroka konstruaĵo. Kontraŭe rekte troviĝas la ejo de la nacia asembleo *Sabor*. 

Ĝin konstruigis komence de la 19-a jarcento grafo Ferdinand von Kulmer. Nefinite ĝi estis akirita fare de ŝtataj instancoj kaj taŭgigita ĝis 1809. En la unua etaĝo estiĝis loĝejo rezida de la kroata banuso. Tie ĉi vivis kaj forpasis Josip Jelačić, kiu konsideratas nacia heroo. Pli poste oni alkonstruis ĉe la norda flanko palacon. Ĝis 1918 ĝia funkcio estis banussideja. 

Dum la Regno Jugoslavio estis ĝi sidejo de la landa registaro antaŭ utiligo fare de Ante Pavelić mem. Ankaŭ en socialisma Jugoslavujo loĝis tie la prezidanto. En la 7-a oktobro 1991 militaviadilo de la Jugoslava Popola Armeo bombatakis ĝin dum ĉeesto de la kroatuja prezidanto Franjo Tuđman kaj la jugoslavuja prezidanto Stjepan Mesić. Dum ĉi atenco estis murdita unu persono kaj kvar estis vunditaj. Tagon poste Kroatujo tuj deklaris sin memstara ŝtato rompante ĉiajn rilatojn kun resta Jugoslavujo.

Nuntempe la porprezidanta rezidejo troviĝas aliloke, en la belega kvartalo *Pantovčak* ĉe la piedoj de la montaro *Medvednica*. 
## Eksteraj ligiloj 
* informoj sur registara paĝaro

## Literaturo 
Nikola Štambak: *Zagreb,* Masmedia d.o.o., Zagrebo 2004, ISBN953-157-465-0, p. 53  

Kategorio:Konstruaĵoj en Zagrebo 
Kategorio:Barokaj palacoj
József Veczkó

**József Veczkó** [jOĵef veckO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Veczkó József** estis hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Zalavég, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
 akiris instruistan licencon, poste li edukis laŭvice en Zala kaj Kecskemét. En 1956 li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, poste en Kecskemét li okupiĝis pri defendo de gejunuloj. En 1962 li ricevis statuson en psikologia instituto de Scienca Universitato Attila József. 3 jarojn poste li doktoriĝis en la loka universitato. Ekde 1970 li estis lektoro, post 4 jaroj docento. Inter 1963-1995 li instruis ankaŭ en muzikarta altlernejo en la sama urbo. Li pensiuliĝis en 1989, tamen li instruis en pedagogia altlernejo en la sama urbo ĝis 2012. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1994 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1979-2008. Lia esplora tereno estis psikologia etoso de la lernejo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Gyermek- és ifjúságvédelem.* (1965)
* *A pszichológia szerepe az oktatási és nevelési folyamat hatékonyságának növelésében.* (kompilaĵo, 1975)
* *Gyerekek, tanárok, iskolák. Gyerekeink viszonya az iskolához* (1986)
* *A gyermekvédelem pszichológiai és pedagógiai alapjai* (1990) 
* *Gyermekvédelem pszichológiai és pedagógiai nézőpontból : társadalmi-, család- és gyermekérdekek.* (2007)

## Fontoj 
* membiografio hungare kun fotoj
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Internacia Konsilio por la Esplorado de la Maro

La **Internacia Konsilio por la Esplorado de la Maro** (, akornime **ICES**, , akronime CIEM) estas internacia organizaĵo fondita la 22-an de julio 1902 en Kopenhago por esplori la marajn resursojn de la Norda Atlantiko kaj apudaj maroj. Ĝi estas la plej malnova interregistara scienca organizaĵo de la mondo.

Komence, ICES estis scienca organizaĵo traktanta praktikajn fiŝkaptajn aferojn kaj interfaka forumo por maraj studoj. Nuntempe, ICES estas moderna, interregistara organizaĵo por mara esplorado kaj konsila organo por fiŝkapta administrado en siaj membroŝtatoj. Ĉi-lasta laborareo estas delegita al Konsila Komitato pri Fiŝkapta Administrado (ACFM).

La ACFM difinis nivelojn de frajaj fiŝspecioj por la diversaj fiŝspecioj, kie ili funkcias kun pli malalta limo, kiun oni ne povas superi sen malfortigi la fiŝaron. Ĝi ankaŭ difinas iom pli altan antaŭzorgan limon, kaj kie la aŭtoritatoj estas rekomenditaj efektivigi mezurojn, kiuj povas alporti la fiŝarojn al pli sekura nivelo se ili estas superitaj.

La celo de ICES en siaj fruaj jaroj estis fari sciencan esploradon pri ĉiuj praktikaj problemoj de fiŝkaptado. nuntempe, 110 fiŝspecioj estas science monitorataj kaj iliaj populaciaj tendencoj estas studataj. Krome, la konsilio funkcias kiel interfaka forumo por ĉiuj aferoj en mara esplorado.

Kun la paso de la tempo, ICES evoluis al moderna interregistara organizaĵo ĉefe fokusita pri mara esplorado en la Norda Atlantiko kaj la Norda kaj Balta Maroj. Nuntempe, la organizaĵo kunordigas pli ol 100 *ICES-ekspertajn grupojn* ĉe diversaj sciencaj institucioj, kovrante preskaŭ ĉiujn aspektojn de maraj ekosistemoj.

## Membroj 
La fondintoj de ICES estis Danio, Finnlando, Germanio, Nederlando, Norvegio, Svedio, Rusio kaj Britio. Nuntempe – krom la fondintoj – inter la membroj de ICES estas Belgio, Kanado, Estonio, Francio, Islando, Irlando, Latvio, Litovio, Pollando, Portugalio, Hispanio kaj Usono. Aŭstralio, Ĉilio, Grekio, Nov-Zelando, Peruo kaj Sud-Afriko havas observanto-statuson.

Du internaciaj neregistaraj organizaĵoj ricevis observantan statuson: la Monda Natur-Fonduso (WWF) kaj Birda Vivo Internacie.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Le CIEM fête ses cent ans* ("La ICES festas sian 100-an naskiĝtagon"); mallonga superrigardo pri la historio de la ICES (france)

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1902
Rozkoš (Kounov)

**Rozkoš** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kounov en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sude de Kounov. Estas ĉi tie registritaj 46 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Rozkoš situas en katastra teritorio **Kounov u Dobrušky** kun areo 5,26&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1544.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana bieneto n-ro 1

## Pluaj fotoj 

 Kounov, Rozkoš, house No 15.jpg| Domo n-ro 15
 Kounov, Rozkoš, flood memorial.jpg| Monumento al inundo el la jaro 1998 
 Kounov, Rozkoš, Hluky creek.jpg| Rojo Hluky
 Kounov, Rozkoš, old barn.jpg| Eksa garbejo

Kategorio:Kounov (distrikto Rychnov nad Kněžnou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Český Hobitín

**Český Hobitín** troviĝas en Orlica montaro en domaro Šediviny. Estas ĉi tie konstruitaj tri hobitaj nestotruoj, gastejo *Verda drako* kaj loĝejo *Ĉe Barelo* laŭ motivoj de ''La Mastro de l' Ringoj* kaj pluaj verkoj de J. R. R. Tolkien kaj filmoj de Peter Jackson. Ĉio troviĝas en privata parcelo. La eniro por publiko estas nunteme limigita. Temas pri filmaj kulisoj al fana filmo *Ombroj de Regiono''. Aŭtoro de Český Hobitín estas Svatoslav Hofman. 

## Interesaĵoj 
Mez-Tero estas por la aŭtoro de junaĝo kora afero. Simila projekto estas en la mondo unika. Ekzistas loĝejoj inspiritaj de Tolkien kaj ankaŭ filma komplekso en Nov-Zelando en urbeto Matamata. Sed dum vi trovos nenion en simila amplekso ie alie. Český Hobitín estiĝadis iom post iom ekde la jaro 2012 dum semajnfinoj. La aŭtoro konstruis ĝin per propraj manoj. La uzita materialo estis plimulte nebezonata forfalaĵo. Fenestroj el krado de litoj, lustro el malnova rado de veturilo, tabuloj el restaĵoj de malnovaj bariloj. Al tipaj rondaj konstruaĵoj el ligno apartenas ankaŭ strangaj bariletoj kaj ĝardenetoj kun floroj kaj herboj.

## Ombroj de Regiono 
Český Hobitín estis konstruita speciale por fana filmo. Temas pri mallonga filmeto el mondo de Mez-Tero. Svatoslav Hofman estas ne nur belartisto, sed samtempe kameraisto de la filmeto.

## Pluaj fotoj 

Český Hobitín2.jpg|Český Hobitín
Barrel House - interiér 2.jpg|Loĝejo Ĉe Barelo – interno
Český Hobitín.jpg|Hobita nestotruo kaj Verda drako
Zelený drak - interiér.jpg| Verda drako – interno 
Nejnovější Hobití nora.jpg|Hobita nestotruo

## Ligiloj
### Referencoj
### Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* Reportáž České Televize
* Článek Aktuálně.cz
* ČSFD profil filmu Stíny Kraje

Kategorio:Dobré
Kategorio:Hobitoj
Kategorio:La Mastro de l' Ringoj
Kategorio:Hobito
Kategorio:Suborlica montetaro
Manĝur

**Manĝur,** per simpligita ĉina skribo **满洲里,** per tradicia ĉina skribo **滿洲里,** per mongola cirilo **Манжуур**, mongole *ᠮᠠᠨᠵᠤᠤᠷ ᠬᠣᠲᠠ,* ruse *Маньчжурия,* laŭ poŝto *Manchouli* estas distriktonivela urbego, signifa limpasejo, limurbo en prefektujnivela urbego Hulunbuir, en provinco Interna Mongolio, en Ĉina Popola Respubliko.
eta|maldekstre|

## Loĝantaro 
En 2020 la distriktonivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
eta|maldekstre|
La distriktonivela urbego kuŝas laŭ la rusa landlimo kaj ankaŭ ne malproksime de Mongolio sur areo 732 km² kaj administras 6 dividojn. Sude etendiĝas granda dolĉakva lago. Ulaanbaataro troviĝas 762, Pekino 1077, Ŝanhajo 2069 km aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Antaŭ la 20-a jarcento la areo estis ideala nomada tero por paŝtistoj. En 1901 laŭ la Rusa-Ĉina Traktato la konstruado de la Ĉina Orienta Fervojo estis kompletigita. Ĉe la stacidomo poste urbo kreskis. En 1992 Manĝur fariĝis libera komerca urbo.

## Ekonomio 
eta|maldekstre|
Manĝur estas la plej trafikata tera limpasejo de Ĉinio, kiu respondecas pri 60% de ĉiuj varŝanĝoj al Orienta Eŭropo. La ekonomio baziĝas ĉefe sur fervoja loĝistiko, krome la industrio fabrikas nutraĵojn, tekstilojn kaj konstrumaterialojn.

## Edukado 
La edukado okazas en baz- kaj mezaj niveloj.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Trajnoj de Pekino al Moskvo laŭ branĉo de la transsiberia fervojo pasas tra Manĝur. La ĉefvojoj ligas la limpasejon kun areoj de Interna Mongolio, krome internacia flughaveno funkcias.

## Klimato 
La klimato estas duonarida klimato laŭ la klimata klasifiko de Köppen: BSk. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Vintre foje oni mezuris sub . Jare averaĝe pluvas aŭ neĝas nur 258 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵo, sed ĝi kulminas julie, inter oktobro-aprilo apenaŭ estas precipitaĵo.

## Vidindaĵoj 
* diversaj preĝejoj
* muzeoj
* limmonumento
* glacia festivalo

## Ĝemelurboj 
* 
* 
* 
* 
* 

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Distriktonivelaj urboj de Ĉinio
Internacia Oliva Konsilio

La **Internacia Oliva Konsilio** (, akronime **IOC**, , kaj ; antaŭe la **Internacia Olivolea Konsilio** (**IOOC**)) estas la unusola internacia organizaĵo dediĉita al olivoleo kaj tablolivoj. Ĝia ĉefsidejo estas en Madrido, kie ĝi estis establita en 1959 sub la aŭspicioj de Unuiĝintaj Nacioj. 

La Konsilio faras decidan kontribuon al la respondeca kaj daŭripova disvolviĝo de olivarbaretoj kaj servas kiel tutmonda forumo por diskuti politikojn kaj trakti la defiojn, kiujn alfrontas la sektoro. Ĝi konsistas el 17 membroj, unu el kiuj estas la Eŭropa Unio, reprezentante ĉiujn ĝiajn membroŝtatojn, kiuj produktas olivojn kaj olivoleon.

Ĝiaj fondintoj estis la ĉefaj olivproduktantaj landoj de la mediteranea regiono. La membroj de la organizo respondecas pri pli ol 98% de la tutmonda olivproduktado. &#x5B; *citaĵo bezonata* &#x5D;

La IOC havas kvin oficialajn lingvojn (angla, araba, hispana, franca kaj itala) kaj du laborlingvojn (angla kaj franca).

## Membroŝtatoj 
* Albanio (2009)
* Sauda Arabio (2023)
* Alĝerio (1963)
* Argentino (1965 – 1974, 2009)
* Azerbajĝano (2024)
* Egiptio (1964)
* Kartvelio (2019)
* Irano (2004)
* Israelo (1958)
* Jordanio (2002)
* Libano (1973)
* Libio (1956, 2003)
* Maroko (1958)
* Montenegro (2007)
* Palestino (2017)
* Tunizio (1956)
* Turkio (1963 – 1998, 2010)
* Eŭropa Unio 
* Uzbekio (2021)
* Urugvajo (2013)

### Iamaj membroj 
* Ĉilio : de 1974 ĝis 1977
* Kostariko : en 1979
* Monako : de 2001 ĝis 2005
* Dominika Respubliko : de 1967 ĝis 1979
* Panamo : de 1974 ĝis 1980
* Serbio : de 1974 ĝis 2010

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Mediteranea kuirarto

## Eksteraj ligiloj 
* Internacia Olivarba Konsilio : oficiala retejo.

Kategorio:Organizaĵoj pri manĝaĵoj kaj trinkaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1959
Internacia Grena Konsilio

La **Internacia Grena Konsilio** (, akronime **IGC**) estas internacia organizaĵo, kiu antaŭenigas kunlaboron en la internacia grenmerkato.

## Priskribo 
Ĝi estis fondita la 23-an de marto 1949 sub la nomo *Internacia Tritika Konsilio* (IWC), laŭ iniciato de la usona registaro, kun la celo certigi justan distribuadon de tritiko al landoj en krizostato. Ĉi tiu organizaĵo estis parto de Punkto IV anoncita de la Prezidanto de Usono, Harry S. Truman, la 20-an de januaro 1949 por plibonigi la ekonomian situacion de malriĉaj landoj. En 1995, la organizaĵo estis renomita al sia nuna nomo.

La sekretariejo de la IGC ankaŭ administras la Konvencion pri Nutraĵhelpo (d:Q5465289) . 

Iom post iom la difino de "grenoj" estis formale vastigita por inkluzivi rizon (la 1-an de julio 2009) kaj poste (la 1-an de julio 2013) olesemojn (kopro, kotonsemo, palmkerno (Elaeis guineensis (d:Q165403)), arakidoj, kolzo, sojfabo, sunfloro) kaj iliajn produktojn, kaj poste (la 7-an de junio 2021) sekigitajn guŝojn (lentojn, sekigitajn pizojn, kikerojn, sekigitajn fazeolojn, kaj aliajn guŝojn) kaj iliajn produktojn.

## Membroŝtatoj 
Aktuale en aprilo 2020 ĝia membreco konsistas el 11 produktantaj membroj kaj 18 importantaj membroj: 

### Eksportantaj 
* Argentino
* Aŭstralio
* Kanado
* Eŭropa Unio
* Hindio
* Kazaĥio
* Rusia Federacio
* Serbio
* Turkio
* Ukrainio
* Usono

### Importantaj 
* Alĝerio
* Eburbordo
* Kubo
* Egiptujo
* Irano
* Irako
* Japanio
* Kenjo
* Sud-Koreio
* Maroko
* Norvegio
* Omano
* Pakistano
* Sauda Arabio
* Sud-Afriko
* Svislando
* Tunizio
* Vatikanurbo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Internacia Grena Konsilio (oficiala paĝo)
* Teksto de la Internacia Greninterkonsento de 1995 (PDF)

Kategorio:Grenoj
Kategorio:Tritikeoj
Kategorio:Rizo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1949
Internacia Danca Konsilio

La **Internacia Danca Konsilio** (, akronime CID), ) estas internacia tegmenta organizaĵo por ĉiuj formoj de danco. 

Ĝi estas la oficiala organizaĵo, kiu kunigas ĉiujn formojn de danco el ĉiuj landoj de la mondo. Ĝi estas agnoskita de naciaj kaj lokaj registaroj, internaciaj organizaĵoj, kaj publikaj kaj privataj institucioj. Ĝi estas strikte nekomerca kaj demokratie regata.

Kiel neprofitcela internacia NRO, ĝi estis fondita la 12-an de novembro 1973, ĉe konstituiga asembleo kun la subteno de UNESKO en ĝia ĉefsidejo en Parizo, kie ĝi ankaŭ havas sidejon. 

CID vidas sin kiel tutmonda forumo, kiu celas unuigi internaciajn, naciajn kaj lokajn organizaĵojn same kiel individuajn dancagadojn. Ĝi reprezentas la arton de danco ĝenerale kaj konsilas UNESKO-n, naciajn kaj lokajn registarajn instancojn, internaciajn organizaĵojn kaj instituciojn. CID nuntempe havas 700 membroasociojn, organizaĵojn, lernejojn, grupojn kaj festivalojn, same kiel 4 400 individuojn el 158 landoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Internacia Tago de Danco (Monda Danca Tago)

## Eksteraj ligiloj 
* La reĝistraĵoj de la Internacia Danco-Konsilio  ĉe la Publika Biblioteko de Novjorko
* CID-Mondo

Kategorio:Internaciaj kulturaj organizaĵoj
Kategorio:Unesko
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1973
Lonan (Gansuo)

**Lonan,** per simpligita ĉina skribo **陇南,** per tradicia ĉina skribo **隴南,** per pinjino *Lǒngnán* estas prefektujnivela milionurbo en provinco Gansuo en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo signifas: "sude de monto Lon".
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La kuntirita milionurbo kuŝas en malebenaĵo (altebenaĵo, montaro kaj baseno) sur areo  km² kaj administras 9 dividojn. La alteco varias de 800 ĝis 4 200 m super la marnivelo. 3 riveroj trafluas la areon.

## Historio 
Tiu areo estis loĝata antaŭ almenaŭ 7000 jaroj. Inter 5000 kaj 6000 jaroj antaŭe, civilizoj disvolviĝis laŭlonge de la riveroj. Sub la imperia ĉina regado la areo estis administrita kiel prefektujo. La prefektujnivela urbo estis deklarita en 2004. La tertremo de Siĉuano en 2008 kaŭzis damaĝojn ankaŭ ĉi tie. Pli ol 240 mil loĝejoj estis rekonstruitaj ĝis 2011.

## Ekonomio 
Gravaj agrikulturaj produktoj inkluzivas cerealojn, grenojn, ĉinajn kuracherbojn, fruktojn, nuksojn, berojn kaj legomojn. Karbo, kupro, plumbo, zinko, nafto kaj oro estas la gravaj mineralaj rimedoj. La industrio produktas cementojn kaj aliajn konstrumaterialojn.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
La milionurbo estas atingebla voje kaj trajne spite la montaran areon, eĉ ankaŭ flughaveno funkcias.

## Klimato 
La klimato estas modera, muson-influita duonarida laŭ la klimata klasifiko de Köppen: BSk/BSh laŭ la aktuala loko. La vintroj estas malvarmetaj kaj tre sekaj, la someroj estas varmaj, modere humidaj. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . La prefektujnivela milionurbo ricevas 1 850 sunhorojn ĉiujare. Jare averaĝe pluvas 470 mm, inter novembro-februaro praktike mankas precipitaĵo. Du trionoj de la jara pluvokvanto okazas de junio ĝis septembro, dum estas inter 160 kaj 280 senfrostaj tagoj.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* fervoja monumento

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Liphara kriĉostrigo

La **Liphara kriĉostrigo** (*Megascops trichopsis*) estas mezgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. Ĝi estas malgranda kriĉostrigo loĝanta en Norda kaj Centra Ameriko.

## Aspekto
Plenkreskuloj troviĝas en 2 kolorformoj, kun aŭ bruna aŭ malhelgriza plumaro. Ili havas rondecan kapon kun oreltufoj, flavajn irisojn kaj flavecan bekon. La birdo aspektas tre simile al la Okcidenta kriĉostrigo, sed havas pli fortan striecon sur la brusto, kaj estas iomete pli malgranda. Ili estas 6,3 ĝis 7,9 coloj longaj kaj havas enverguron de 17,3 coloj.

## Teritorio kaj habitato
La teritorio de la liphara kriĉostrigo etendiĝas de la plej sudorienta Arizono kaj sudokcidenta Nov-Meksiko (la regiono de Madreaj arbarinsuloj) en Usono, suden tra Meksiko, Gvatemalo, Salvadoro, Honduro, ĝis norda centra Nikaragvo. Ilia reprodukta vivejo estas densaj koniferaj aŭ kverkaj arbaroj, kaj kafo-plantejoj kutime troveblaj je pli altaj altitudoj ol la Okcidenta kriĉostrigo.

## Kutimaro
Ĉi tiuj birdoj atendas sur ripozejo kaj plonĝas malsupren al predo; ili ankaŭ kaptas celitajn manĝaĵojn dumfluge. Ili manĝas ĉefe malgrandajn mamulojn kaj grandajn insektojn, el kiuj akridoj, skaraboj kaj tineoj konsistigas grandan parton de ilia dieto, sed ili manĝas ankaŭ tetigoniedojn kaj skorpiojn. Ili estas aktivaj nokte aŭ proksime de krepusko, uzante sian bonegan aŭdon kaj noktan vidkapablon por lokalizi predon.

La plej ofta krio estas serio de ĉirkaŭ 8 regule interspacigitaj "bu"-notoj, iomete pli altaj en la mezo, iomete pli malaltaj ĉe ĉiu fino.

La ino demetas kutime 3 ĝis 4 ovojn en aprilo aŭ majo, kutime troveblajn en arba kavaĵo aŭ malnova pego-truo 5 ĝis 7 metrojn super la grundo.

## Subspecioj
Estas tri agnoskitaj subspecioj: 
**Megascops trichopsis aspersus* Brewster, 1888
**Megascops trichopsis mesamericanus* (Van Rossem, 1932)
**Megascops trichopsis trichopsis* (Wagler, 1832)

## Referencoj 
* "National Geographic"  *Field Guide to the Birds of North* *America* 
**Handbook of the Birds of the World Vol 5*, Josep del Hoyo editor, 
*"National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 

## Eksteraj ligiloj 
*Photo-High Res; Article "Birds of Honduras"
*Fotaro VIREO

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Nudkrura kriĉostrigo

La **Nudkrura kriĉostrigo** (*Megascops clarkii*) estas mezgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. Ĝi estas granda kriĉostrigo loĝanta en Centra Ameriko, sed nur en Kostariko, Panamo kaj plej nordokcidenta Kolombio. Ĝi estas granda strigo, kiu manĝas nokte en arbaroj kaj vivas en familigranda grupo, eĉ dum la reprodukta sezono. Tiu ĉi strigo predas grandajn insektojn, sorikojn kaj malgrandajn ronĝulojn.

## Identigo
Tiu ĉi strigo estas 23 cm ĝis 25 cm longa, 173-190 mm longa, kaj pezas 123-190 g. Ĝia supra korpoparto estas ruĝecbruna kaj "punktohava, makulhava kaj vermikuleca per nigra". Ĝia malantaŭa kolo estas flaveca kaj la plumoj sur ĝia ŝultro havas blankan bendon trans ili, bordita per nigra. La flugilplumoj havas cinamkolorajn striojn, dum la vosto havas helajn kaj malhelajn striojn. Malsupre la strigo estas palbruna kun sunbruna kaj flaveca nuanco. Ĝia supra brusto estas parte blanka, dum la malsupra brusto kaj ventro havas aŭ malhelbrunajn ruĝecbrunajn striojn aŭ markojn kun nigraj strioj. La vizaĝa disko estas flavec-bruna kun malhela kolumo kaj ĝiaj irisoj estas flavaj. Ĝia beko estas aŭ verdec-griza aŭ bluec-griza. La femuroj de la strigo estas plejparte flavaj. Ĝia malsupra kruro estas nuda, same kiel ĝiaj flavec-rozkoloraj piedfingroj, kiuj havas malhelajn ungojn. La strigidoj estas blankecaj, dum la junuloj estas cinamkoloraj kun blankaj makuloj kaj malhelaj strioj. La junuloj ankaŭ estas obtuze flavecaj sube kun flavec-brunaj strioj. Ĝi estas granda kompare kun aliaj *Megascops*-specioj, kiuj ankaŭ normale troviĝas je pli malaltaj lokoj. La vermikula Gvatemala kriĉostrigo similas al tiu ĉi strigo kaj ili foje okupas la saman altecon.

Ĝia voko havas mallongajn malalttonajn fajfaĵojn, kiuj estas konstantaj. Aŭ la dua aŭ tria notoj estas la plej laŭtaj.

## Reproduktado kaj manĝado
Tiu ĉi strigo troveblas en grupoj samgrandaj kiel familio, inkluzive dum la reprodukta sezono. Ĝia nestado estis studita nur unufoje, ene de kavaĵo de kverko. Ĝi demetas ovojn de meze de februaro ĝis majo. Oni povas observi idojn de majo ĝis aŭgusto. Ĝi ĉasas nokte laŭlonge de la randoj de arbaroj, maldensejoj aŭ kanopeoj. La strigo predas grandajn insektojn, sorikojn kaj malgrandajn ronĝulojn.

## Referencoj 
* "National Geographic"  *Field Guide to the Birds of North* *America* 
**Handbook of the Birds of the World Vol 5*, Josep del Hoyo editor, 
*"National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Kategorio:Birdoj de Kostariko
Krabčice (Dolany)

:*Estas ankaŭ Krabčice.*

**Krabčice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolany en distrikto Náchod. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Dolany. Estas ĉi tie registritaj 32 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Krabčice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,59&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Krabčice most.JPG|Krabčice
Krabčice čp. 32.JPG|Krabčice
Krabčice čp. 10.JPG|Krabčice

Kategorio:Dolany (distrikto Náchod)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Nedvězí (Kounov)

**Nedvězí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kounov en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi troviĝas nordoriente de Kounov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Nedvězí situas en katastra teritorio **Nedvězí u Dobrušky**. 

La domaro etendiĝas sur deklivoj de valo kreita de unu el maldekstraflankaj alfluantoj de Zlatý potok sub monteto Smolův kopec, kiu estas kun supermara alteco 656 m s. m. la plej alta montopinto en la ĉirkaŭaĵo.

Plimulto de konstruaĵoj estas nuntempe uzata kiel refreŝigejaj objektoj.

## Loĝantaro 
Kategorio:Kounov (distrikto Rychnov nad Kněžnou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Listo de famuloj naskiĝintaj en Sárvár

Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Sárvár:

## B 
* Attila István Bartos, agronomo

## F 
* Kálmán Fülöp, aktoro
* Ödön Füves, historiisto

## H 
* Csaba Hegedűs, luktisto
* Lajos Helyes, agronomo
* István Károly Horváth, klasika filologo
* Károly Horváth, pupteatristo

## I 
* Béla Illés, futbalisto
* Lajos Illés, redaktoro

## K 
* László Kabos, aktoro
* Zoltán Komondy, inĝeniero

## M 
* Mária Majláth, aktoro
* Sándor Major, oficiro

## N 
* Péter István Nagy, reĝisoro

## R 
* Judit Rezes, aktoro
* László Rudas, filozofo
 
## S 
* Gergely Savanyu, aktoro
* Szilárd János Simon, ekonomikisto
* Gáspár Stekovics, fotisto
* Krisztián Szakos, gitaristo
* Arabella Szilágyi, operkantisto

## U 
* Ernő Urbán, verkisto

## V 
* József Vass, ministro

## Fontoj 
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.

Kategorio:Listoj de homoj
Hluky

**Hluky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kounov en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi troviĝas oriente de Kounov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hluky situas en katastra teritorio **Kounov u Dobrušky** kun areo 5,26&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas en la jaro 16-a jarcento.

Nokte je la 23-a de julio 1998 trafis Hluky kaj kelkajn ĉirkaŭajn municipojn granda inundo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Virgulino Maria Reĝino

Kategorio:Kounov (distrikto Rychnov nad Kněžnou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Sudín

**Sudín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bačetín en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi troviĝas sudoriente de Bačetín. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Sudín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,12&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1458.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de sankta Anna

## Pluaj fotoj 

 Bačetín, Sudín, house No 14.jpg| Domo n-ro 14
 Bačetín, Sudín, chapel.jpg| Riparita kapeleto
 Road to Sudín.jpg| Ŝoseo de Bačetín al&nbsp;Sudín

Kategorio:Bačetín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Giorgio De Simone

**Giorgio DE SIMONE**  (naskiĝis la 1932, mortis la januaro 2024) estis itala verkisto kaj ĵurnalisto. Li gajnis la Premion *Stresa* en 1984.

## Vivo kaj verko 
Giorgio De Simone naskiĝis en 1932 en Milano, filo de romanverkisto Elisa Trapani. Li diplomiĝis pri Moderna Literaturo kaj komencis verki novelojn jam junaĝe, komence por revuoj. Li laboris ĉefe kiel ĵurnalisto, publikigante artikolojn en la gazetoj *Il Giorno* en la 1980-aj jaroj kaj *Avvenire* inter 2009 kaj 2017. En 1984, li ricevis la Stresa Premion pro sia romano *L’Armonista*.

Li mortis en 2024, 92-jaraĝa, en sia hejmurbo.

## Listo de verkoj 
### Ĵurnalismo
* *Il lettore arrabbiato*, ed. Pola, kovro de Armando Testa, 1976

### Romanoj
* 1977 - La gabbia di carta, Edizioni Paoline, Milano
* 1980 - L'escluso, Mondadori, Milano (*Premio Endine* 1980)
* 1981 - L'incisione, Rizzoli, Milano (Città di Penne Premion 1981)
* 1984 - La Harmonisto, Rizzoli, Milano (Premio Stresa; sel. Premio Viareggio 1985; *Premio Europa* 1985; Annese Premion 1986) 
* 1988 - Il caso Anima, Rizzoli, Milano (*Literatura premio "Maria Cristina de Savoio"* 1990)
* 1998 - L'isola dei pantèi, Sellerio editore, Palermo 1998 (*Premio Latina* 1999), tradukita en la rumanan kiel *Isola fermecatâ*, Eld. Meronia, Bukareŝto, 2008
* 2004 - Mondo prossimo, Ed. Ares, Milano
* 2006 - Era un giorno di 32 ore, Sellerio editore, Palermo
* 2012 - Michele tiene all'Inter ma crede in Dio, Ed. Medusa, Milano

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* [[]]

## Eksteraj ligiloj 
* (it) *Stresa 2.0*
* (it) *Stresa Libro: Il Premio Stresa di Narrativa* 

Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj eseistoj
Kategorio:Italaj ĵurnalistoj
Internacia Vivsavada Federacio

La **Internacia Vivsavada Federacio** (, akronime **ILS**) estas internacia sporta federacio, kiu specialiĝas pri dronprevento, akva sekureco, vivsavado kaj vivsavaj sportoj. La federacio estas agnoskita de la Internacia Olimpika Komitato (IOC) kaj aligita kun la Asocio de IOC agnoskitaj Internaciaj Sportaj Federacioj (d:Q744105).

La ILS fondiĝis la 24-an de februaro 1993 per la kunfandiĝo de la Fédération internationale de sauvetage aquatique (FIS) kaj World Life Saving (WLS). Ĝia ĉefsidejo estas en Loveno, Belgio. 

Ĝi kunigas pli ol naciajn vivsavadajn organizaĵojn. Ĝi havas kvar regionajn branĉojn: Afriko, Ameriko, Azio-Pacifiko kaj Eŭropo.

La asocio organizas konkursojn, kongresojn kaj kunvenojn. La unua kategorio inkluzivas la Mondĉampionecojn, regionajn junularajn ĉampionecojn kaj la Internacian Konkurson pri Serĉo kaj Savo. Krome, la ILS ankaŭ organizas la Internacian Kongreson pri Savsavado, diversajn regionajn kongresojn kaj specialigitajn trejnajn sesiojn.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Konfederacio Monda de Aktivecoj Subakvaj
* AIDA Internacia
* Savnaĝisto
* Akva savado (sporto)
* Savado de vivo

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Internacia Vivsavada Federacio
* ILS Eŭropo retejo

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1993
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj en Belgio
Kategorio:Internaciaj sportaj organizaĵoj
Lang Lang

**Lang Lang** (ĉine: 郎朗; pinjino: Láng Lǎng) naskita la 14-an de junio 1982 en Shenyang, Ljaŭningo, Ĉinio estas pianisto de manĉura deveno loĝanta en Usono.

La internacia muzika fondumo (International Music Foundation) kiun Lang Lang fondis en Novjorko en 2008, celas antaŭenigi la intereson de infanoj kaj junaj muzikistoj pri okcidenta artmuziko.

## Vivkuro 
En la aĝo de du jaroj, Lang Lang vidis la "Kato-koncerton" (Hungaran rapsodion n-ro 2) de Franz Liszt, prezentita en desegnofilmo kiun li vidis en televido. Li asertas, ke tio estis lia unua sperto kun okcidenta muziko kiu inspiris lin lerni la pianon. 

La profesia kariero de Lang Lang komenciĝis en 1995, kiam li gajnis la unuan premion ĉe la dua Internacia Ĉajkovskij-konkurso por junaj pianistoj en Sendajo, Japanio. En 1997, la familio de Lang Lang elmigris al Usono.

## Repertuaro 
Lang Lang ludas vastan repertuaron, inkluzive de Mozart, Chopin, Liszt, Schumann kaj Rachmaninoff. Lang Lang estas konsiderata de multaj kiel granda pianisto. Aliaj konsideras lin "nur" virtuozo. Lia fleksebleco estas evidenta en lia prezentado de tri malsamaj pianokonĉertoj semajne.

## Lang Lang Internacia Muzika Fondumo 
La misio de Lang Lang estas popularigi klasikan muzikon tutmonde, kun emfazo al edukado de infanoj kaj junaj muzikistoj.  En oktobro 2008, Lang Lang lanĉis la *Lang Lang International Music Foundation* en Novjorko, kun la subteno de Grammy kaj UNICEF. La fondumo estis kreita por riĉigi la vivojn de infanoj per profunda kompreno kaj ĝuo de klasika muziko kaj por inspiri kaj finance subteni la venontan generacion de muzikistoj.
[eta|Lang Lang ludas ĉe la Nobel-koncerto en Oslo en 2009 lige kun la aljuĝo de la [Nobel-premio pri paco|Nobel-premio pri paco.|324x324ra]]
## Premioj kaj atingoj 
* 2004 - Lang Lang estis elektita kiel Internacia Bonvola Ambasadoro por UNICEF.
* 2008 - La Nacia Akademio de Registradaj Artoj kaj Sciencoj de Usono elektis Lang Lang kiel sian kulturan ambasadoron por Ĉinio.
* 2009 - La revuo Time inkluzivis la pianiston en la liston *Time 100*, listo de la cent plej influaj homoj de la jaro.
* 2025 - Kavaliro de la Legio de Honoro.
* Enkondukita en la Halon de Famo de la revuo *Gramophone.*

Lang Lang estas la ĉefrolulo en la premiita german-aŭstra dokumenta filmo *Pianomania*.  Lia aŭtobiografio "*Journey of a Thousand Miles*" (Vojaĝo de mil mejloj), la titolo aludas al la konata ĉina proverbo: "Vojaĝo de mil mejloj komenciĝas per ununura paŝo", estis publikigita en 8 lingvoj en 2008. Speciala versio de la biografio kiu celis pli junajn legantojn estis publikigita sub la titolo "*Playing with Flying Keys*" (Ludante kun flugantaj ŝlosiloj).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* (angla, japana) Oficiala retejo de Lang Lang
* Pianobook, YouTube
Marina del Pilar Ávila Olmeda

''''* (naskita la 19-an de oktobro 1985 en Mexicali) estas meksika politikistino. Ŝi engaĝiĝas en la politika partio *Morena*. Sian gradon de magistro pri juro ŝi havas de la Teknologia Universitato de Monterejo kaj plian magistrecon pri publika poltiko havas de la Aŭtonoma Universitato de Baja California.  estas la guberniestro de la federacia subŝtato *Baja California* por la periodo 2021-2026. Samkiel sia kolegino María Teresa Jiménez Esquivel elektita kiel guberniestro de la subŝtato *Aguascalientes* jaron pli poste, ŝi estas la unua virino kiu regas la subŝtaton *Baja California''. Enketo farita en decembro 2024 identigis ŝin kiel la plej popularan politikiston en la lando, kun aprobo-rangigo de 69,7 %.

## Referencoj 
Kategorio:Meksikaj politikistoj
Kategorio:Guberniestroj de Baja California
Kategorio:Nuntempaj meksikaj guberniestroj
Layda Sansores

''''* (je plena nomo *Layda Sansores San Román*, naskita la 7-an de aŭgusto 1945 en San Francisco de Campeche) estas meksika politikistino. Ŝi engaĝiĝas en la politika partio *Morena*, kaj ricevis sian universitatan edukon en la Nacia Aŭtonoma Universitato de Meksiko.  estas la guberniestro de la federacia subŝtato *Campeche'' por la periodo 2021-2026. 

Kategorio:Meksikaj politikistoj
Kategorio:Guberniestroj de Campeche
Kategorio:Nuntempaj meksikaj guberniestroj
Haitia virina nacia teamo de futbalo

La **haitia virina nacia teamo de futbalo**, reprezentanta la afrikan landon Haition, estas la nacia elekto de virina futbalo. Interalie, ĝi ekde 1991 ĝis la stato de decembro 2025 partoprenis en ok turniroj de la Virina Ora Pokalo (la Nord- kaj Mezamerika Virina Futbal-Ĉampionado), organizata per la kontinenta konfederacio CONCACAF, kaj en 2014 akiris la duan pozicion, do venkiĝis nur en la finala matĉo. Aldone en 2015 kaj 2023 ĝi ankaŭ kunkonkuris en la matĉoj pri la Virina Futbala Mondpokalo.

Ĉeftrejnisto laŭ la stato de decembro 2025 estas Malou Quignette. Plej multajn golojn laŭ tiu stato atingis Batcheba Louis (nome 28).

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|160ra|

Kategorio:Sporto en Haitio
Kategorio:Virinaj futbalteamoj
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Blankagorĝa kriĉostrigo

La **Blankagorĝa kriĉostrigo** (*Megascops albogularis*) estas malgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. Ĝi estas granda kriĉostrigo loĝanta en Suda Ameriko, nome en Andoj de Bolivio, Kolombio, Ekvadoro, Peruo kaj Venezuelo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Blankagorĝa kriĉostrigo estis priskribita de la usona ornitologo John Cassin en 1849 kaj ricevis la binoman nomon *Syrnium albo-gularis*. Kvin subspecioj estas nuntempe agnoskitaj::

## Aspekto
La Blankagorĝa kriĉostrigo estas granda membro de sia genro. Ĝi estas 20 ĝis 26 cm longa kaj pezas 130 ĝis 185 g. Ĝi estas ĝenerale de malhela plumaro, havas rondan kapon kun tre malgrandaj oreltufoj, kaj longan voston. Plenkreskuloj de la nomiga subspecio havas malhelbrunan kapon kaj suprajn partojn kun malgrandaj nigrecaj, ruĝecaj kaj blankaj markoj. Iliaj flugilplumoj kaj vosto havas mallarĝajn, pli malhelajn striojn. Ili havas malhelan vizaĝdiskon kun blankecaj markoj super kaj sub la oranĝaj irisoj kaj grandan blankan areon sub la beko, kiu en iuj pozicioj aspektas kiel grandaj lipharoj. Ilia brusto estas malhelbruna kun brunetaj makuloj kaj ilia ventro estas bruneta kun malhelaj strioj kaj strioj. La junulo estas palflavgriza kaj havas nigran "maskon" kaj striojn sur sia krono, mantelo kaj subaj partoj. Ĝia populacio ne estas konata, sed oni kredas, ke ĝi estas stabila.

## Referencoj 
* "National Geographic"  *Field Guide to the Birds of North* *America* 
**Handbook of the Birds of the World Vol 5*, Josep del Hoyo editor, 
*"National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj kaj sono

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Jamajka virina nacia teamo de futbalo

La **jamajka virina nacia teamo de futbalo**, reprezentanta la afrikan landon Jamajkon, estas la nacia elekto de virina futbalo. Interalie, ĝi ekde 1991 ĝis la stato de decembro 2025 partoprenis en sep turniroj de la Virina Ora Pokalo (la Nord- kaj Mezamerika Virina Futbal-Ĉampionado), organizata per la kontinenta konfederacio CONCACAF, kaj en 2018 plus 2022 akiris la trian pozicion. Aldone en 2019 kaj 2023 ĝi ankaŭ kunkonkuris en la matĉoj pri la Virina Futbala Mondpokalo.

Ĉeftrejnisto laŭ la stato de decembro 2025 estas Hubert Busby la pli juna. La teamestrino aŭ "kapitanino" daŭre estas la avanulo Khadija Shaw, kiu laŭ tiu stato partoprenis en plej da internaciaj matĉoj de la nacia teamo (nome en 42) kaj estas la nacia golreĝino, do atingis plej multajn futbalajn golojn en la historio de jamajka futbalo (nome 55, ankaŭ pli ol iu futbalisto vira nacia teamo).

## Eksteraj ligiloj 
* grupa foto de la teamo la 30-an de novembro 2025 en la retejo de la kontinenta federacio ()

Kategorio:Sporto en Jamajko
Kategorio:Virinaj futbalteamoj
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo