open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Citronelila nitrato

**Citronelila nitrato** aŭ **nitrato de citronelilo** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj citronelolo. Citronelila nitrato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Citronelila nitrato prezentas citronelilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 19 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **citronelila nitrato** per traktado de **nitrata acido** kun **citronelila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **citronelila nitrato** per traktado de **nitrata anhidrido** kun **citronelila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **citronelila nitrato** per traktado de **natria nitrato** kun **citronelila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **citronelila nitrato** per traktado de **citronelila klorido** kun **nitrata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Nitratoj

## Referencoj 
Kategorio:Nitratoj
Miravete de la Sierra

eta|Miravete de la Sierra
eta|Miravete de la Sierra
**Miravete de la Sierra** [miraBEte delaSJEra] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la orienta komarko *Maestrazgo*, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja. 

## Geografio
Ĝi estas je 60 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 1218 msm de altitudo, kio rezultas en malvarma klimato.​ La municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko en kiu ĝi limas nur kun Villarroya de los Pinares, kaj ĝenerale kun Aliaga, Allepuz, Camarillas, Jorcas kaj Villarroya de los Pinares. La loko estas en la Iberia Sistemo ĉe la Sierra de Lastra, en la supra fluejo de la rivero Guadalope.

## Historio
Estas restaĵoj de Ferepoko kaj de iberoj. La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj poste ĝi estis donita al la Ordeno de Sankta Johano. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni amplekse konstruis.

La historio de la loko dum la karlismaj militoj estis ligita al la apuda Cantavieja kie estis ĉefurbo de karlistoj. Dum la Hispana Enlanda Milito estis militfronto en 1938. Poste venis malfacila postmilito, agado de kontraŭfrankisma gerilo kaj rura elmigrado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Miravete de la Sierra kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 38 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.

Anekdoto rakontas, ke la 8an de Majo 1931 la lokaj virinoj profitis la foreston de la aŭtoritatoj tiam en kamparfesto por proklami la respublikon, fakte tri semajnojn post en la cetero de Hispanio.​

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la urba kerno mem, la malfrugotika preĝejo, krucmonumento, triarka urbodomo, ponto, placo kun grandega ulmo. Piedirado kaj biciklado tra naturaj lokoj altiras vizitantojn.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Ĥalifa Haftar

**Ĥalifa Haftar** aŭ plene **Ĥalifa Bilkasim Haftar al-Firĝani** (, latinliterigite laŭ la normo DIN 31635 *Ḫalīfa Bilqāsim Ḥaftar al-Firǧānī*, angle kutime latinliterigata *Khalifah Belqasim Haftar Alferjani*; naskiĝis la 7-an de novembro 1943 en Aĝdabija) estas nuna militsenjoro en Libio, rivalo de la Libia registaro en Tripolo kaj iama armea oficiro. Dum la regado de Muammar al-Gaddafi (Muamar Kadafi) en la 1980-aj jaroj, li estis armea komandanto en la Libia-Ĉada Lima Milito, en kiu la libia armeo provis akapari dezertajn teritoriojn de norda Ĉado kaj ŝovi la sudan limon de Libio pli suden. Post kiam li estis kaptita tie en 1987, Gaddafi ne plu apogis lin. Li estis liberigita el Ĉada militkaptitejo de Usono, enmigris tien, akiris usonan civitanecon kaj servis en la CIA. En 2011 li partoprenis en la renverso de Gaddafi. Ekde majo 2014 li estas la armea komandanto de la Libia Nacia Armeo de la libia kontraŭ-registaro de la Konsilio de Reprezentantoj loĝanta en Tobruk. Ĝi kontrolas la plej grandan parton de Libio kun la escepto de la nordorienta regiono Tripolio kiu estas sub la *Registaro de Nacia Akordo*. Haftar estas unu el la ĉefaj figuroj en la Dua Libia Enlanda Milito inter 2014 kaj 2020 kaj ricevis armean subtenon de diversaj landoj ktp. de rusaj solduloj de la "Grupo Wagner". En novembro 2021, Ĥalifa Haftar sciigis sian kandidatiĝon por planita prezidanta baloto de decembro 2021 antaŭ ol ĝi estis prokrastita senfine.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Dua Libia Enlanda Milito

Kategorio:Libiaj militistoj
Kategorio:Libiaj politikistoj
Blazono de Lesoto

La ŝtata **blazono de Lesoto** estas en uzo ekde la 4-a de oktobro 2006, post la 40-a datreveno de sendependeco de Lesoto en 1966. Bildigita estas krokodilo sur "Basuto"-ŝildo. Tiu estas la simbolo de la dinastio de la plej granda etneco de Lesoto, la sotoj. Malantaŭ la ŝildo estas du krucitaj armiloj, lanco kaj klabo. Maldekstre kaj dekstre de la ŝildo du Basuto-ĉevaloj flankigas kaj subtenas la ŝildon. Sube videblas rubando kun la nacia devizo de Lesoto: *Khotso, Pula, Nala* (sota lingvo, tradukita "Paco, Pluvo, Prospero"). La krokodilo sur la ŝildo estis retenita de la blazono de Basutolando, la antaŭulo al Lesoto.

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Lesoto

Kategorio:Naciaj simboloj de Lesoto
Torre de Arcas

eta|Torre de Arcas
eta|Torre de Arcas
eta|Torre de Arcas
**Torre de Arcas** [TOre deARkas] (*Torredarques* en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la nordorienta komarko *Matarraña*, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres. 

## Geografio
Ĝi estas je 151 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 945 msm de altitudo, kio rezultas en malvarma klimato.​ La municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko en kiu ĝi limas nur kun Monroyo kun kiu ĝi komunikas laŭ la nacia ŝoseo N-232a laŭ kiu sude estas Morella. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo. La Sierra Marondes estas nordokcidente super 800 m de altitudo. La Sierra Monegrell estas okcidente kaj sudokcidente lime kun la provinco Kasteljono super 900 m de altitudo. Laste, la Sierra Sabinosos estas sudoriente, super 1100 m de altitudo. La altitudo gamas inter 1151 m en la sudorienta pinto (Tossal Gros), ĉe la limo kun Herbés kaj Monroyo, kaj 570 m norde, ĉe la ravino de Torre de Arcas. 

## Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj ĝi estis donita al la Ordeno de Sankta Johano. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. 

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo
* Torre de las Arcas estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la oriento de la norda komarko Minbasenoj

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Blazono de Gvineo

La ŝtata **blazono de Gvineo** estas en uzo ekde 1993, kaj iom aktualiĝis en 2011. La blazono prezentas kolombon kun ora olivobranĉo en sia beko super rubando kun la nacia devizo en la franca lingvo: "Laboro justeco solidareco". La versioj de 1993 kaj 2011 diferencas nur per iom pli subtilaj koloroj, per aldono de ombroj en la rubando kaj entute pli da heleco. La simbolo de kolombon kun ora olivobranĉo en sia beko kompreneble simboligas pacon. Antaŭa versio de 1984 ĝis 1993 antaŭ tiu simbolo de paco inkludis krucitan glavon kaj fusilon - ioma kontraŭdiro. Kaj ankoraŭ pli frua blazono de 1958 havis ruĝan kaj verdan ŝildon kun flava elefanto sur ĝi. 

## Historio 

dosiero:Coat of arms of Guinea 1958-1984.svg|
dosiero:Coat of arms of Guinea 1984-1992.svg|
dosiero:Coat of arms of Guinea.svg|

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Gvineo

Kategorio:Naciaj simboloj de Gvineo
Grupo Wagner

**Grupo Wagner** () estis rusia kvazaŭarmea unuo de solduloj. 

La grupo estis origine uzita por hibrida militado kaj sekretaj operacoj kaj estis prezentita kiel privata armea firmao por kaŝe reprezenti rusiajn interesojn armee en ĝiaj operacoj en la Proksima Oriento kaj Afriko kaj por povi nei ke la rusia ŝtato havus ian kontrolon aŭ rilatojn pri la internaciaj pseŭdoarmeaj kampanjoj. Krom en Sirio, la grupo dum la 2010-aj jaroj ankaŭ forte batalis en la Dua Libia Enlanda Milito inter 2014 kaj 2020. Ĝi ankaŭ partoprenis en la invadon de Rusio en Ukrainion, kie ĝi malkaŝe batalas kune kun regulaj rusiaj trupoj. La grupo Wagner estis ekipita per rusia armea ekipaĵo kaj havas siajn proprajn aerajn armilojn. Ekipaĵo kaj batalpotenco estis komparebla al regulaj armetrupoj. Membroj de la organizo estis plejparte iamaj soldatoj de la rusia militistaro. Ekde almenaŭ junio 2022, la grupo ankaŭ rekrutis rusiajn kondamnitojn kaj eksterlandajn soldulojn. Samtempe, la grupo aktive partoprenis en la enlanda milito de Centr-Afrika Respubliko, subtenante la registaron en ĝia lukto kontraŭ islamistoj.

Laŭ videoregistraĵoj el Sirio kaj armeaj sonmesaĝoj en Ukrainio kaptitaj de okcidentaj spionservoj, la Wagner-grupo faris militkrimojn en formo de torturo kaj ekzekutoj dum siaj operacoj.

Russian mercenaries in Koundili.jpg|
RussiansinBangui.png|

## Referencoj 

Kategorio:Donbasa milito
Kategorio:Invado de Rusio en Ukrainion (2022)
Kategorio:Por-registaraj frakcioj en la Siria enlanda milito
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2014
Blazono de Zimbabvo

La nuna ŝtata **blazono de Zimbabvo** estas en uzo ekde [[]], post kiam la ŝtato Zimbabvo ekestis en 1965. 

## Priskribo 
La blazona ŝildo sur verda fono centre montras en heraldike arĝenta bildigo la ruinan urbon Granda Zimbabvo, super tio en ŝildokapo sep bluaj ondoj. Blazonaj subtenantoj estas du antilopoj de la genro granda kuduo rigardantaj rekte antaŭen sur komuna peco de Savano. Inter ili sur la savana tero videblas en la malsupra centro kotonplanto kun tufo de matura kotono kaj maizplanto kun spadikoj. Malantaŭ la ŝildo kruciĝis pioĉo kaj Kalaŝnikov-mitraleto, ĉiuj bildigitaj en naturaj koloroj. Anstataŭ blazona krono videblas tordita tuko en ora kaj verda koloroj, super ĝi ruĝa kvinpinta stelo, kaj antaŭ ĝi la antikva simbolo Zimbabva Birdo en ora koloro. Sub la ŝildo sur arĝenta rubando estas la nigra moto "*Unueco, Libereco, Laboro*".

## Klarigoj 
La ŝildokapo estas simbolo de la Viktoria Akvofalo, la ruino de Granda Zimbabvo simbolo de la antikva zimbabva megalita kulturo. La Zimbabva Birdo reiras al sapoŝtonaj skulptaĵoj sur piedestaloj trovita en la ruino de Granda Zimbabvo kaj estas la nacia emblemo de la respubliko.

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Zimbabvo

Kategorio:Naciaj simboloj de Zimbabvo
Blazono de Zambio

La ŝtata **blazono de Zambio** estas en uzo ekde [[]], post kiam la ŝtato Zambio ekestis. 

Ĝi estis dizajnita de sinjorino *Gabriel Ellison*, kiu ankaŭ dizajnis la nacian flagon kaj multajn el la poŝtmarkoj de Zambio. 

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Zambio

Kategorio:Naciaj simboloj de Zambio
159013 Kyleturner

'*159013 *Kyleturner'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona amatora astronomo Don J. Wells elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).

Ĝi estas en  2:5 kun Marso kaj 5:2 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Kyle Walter Turner* (1986 – 2008) de Missouri City (Teksaso), junulo kun larĝa rideto, plejaĝa filo de *Lee* kaj *Gail*, kaj frato de *Amy* kaj *Kevin''. Li estis plenumita memlerninta gitaristo kaj sprita personeco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Don J. Wells
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Monroyo

**Monroyo** [monROĝo] (*Mont-roig de Tastavins *aŭ* Montroig* en kataluna, Ruĝa Monto esperante) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la nordorienta komarko *Matarraña*, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres. 

## Geografio
Ĝi estas je 155 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 857 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko en kiu ĝi limas kun kvar aliaj samkomarkaj municipoj; ĝi komunikas laŭ la nacia ŝoseo N-232a sude kun Torre de Arcas, norde kun La Cerollera kaj oriente laŭ la regiona ŝoseo A-1414 kun Peñarroya de Tastavins. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo kun Sierra Monroyo nordokcidente, Sierra Sabinosos sude kaj Sierra Molinera norde. La rivero Tastavins faras orientan limon kaj ricevas akvon el la rivero Monroyo. La altitudo gamas inter 1207 m en la suda pinto (Camiseta) kaj 570 m nordoriente, borde de la rivero Tastavins. 

La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.

## Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Monroyo kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 318 loĝantoj laŭlonge de la jarcento. 

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. 

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Blazono de Ugando

La ŝtata **blazono de Ugando** estas en uzo ekde 9-a de oktobro 1962, post kiam la ŝtato Ugando ekestis. 

La ŝildo kaj lancoj laŭ nuna registara interpreto reprezentas la volemon de la uganda popolo defendi sian landon. Estas tri bildoj sur la ŝildo: tiuj supre reprezentas la ondojn de Viktoria Lago kaj Alberta Lago; la suno en la centro reprezentas la multajn tagojn de sunbrilo en Ugando; kaj la tradicia tamburo ĉe la fundo estas simbola por dancado, kaj alvoko de homoj al renkontiĝoj kaj ceremoniado.

La ĉi-supra klarigo, pri la simboleco de la tamburo, estas distordo kiu okazis post la Sanga nacia krizo de 1966 kiam la tiama ĉefministro, Milton Obote, faris perfortan armean atakon kontraŭ la reĝo de la Regno *Buganda* aŭ Ganda Lando en centra Ugando, *Edward Mutesa la 2-a*, kiu estis la ceremonia prezidanto de la ŝtato tiutempe. La sekvan jaron, 1967, la konstitucio de la nacio estis nuligita kaj anstataŭigita kun nova kiu aboliciis la antikvajn monarkiojn de la lando - la Regnoj de *Buganda, Bunjoro, Ankole, Toro*, kaj la Princlando *Busoga* aŭ Soga Lando, igante Ugandon respubliko kaj igante *Milton Obote* prezidanto kun senlimaj plenumaj povoj.

Antaŭ la regado de Obote, la tamburo estis simbola por reĝeco kaj la aŭtoritato de la reĝoj de Ugando. Cetere la reĝoj de Ugando estis la unuaj, kiuj uzis la tradician lentforman afrikan ŝildon en siaj heraldikaj blazonoj.

La ŝildo estas laŭflankita sur la heraldika maldekstra flanko fare de grizkrona gruo, la nacia birdo de Ugando, kiu ankaŭ videblas centre de la flago de Ugando. Dekstre estas la uganda kobo (*kobus kob thomasi*), subspecio de kobo kiu ĉi tie reprezentas abundan faŭnon.

La ŝildo staras sur verda tumulo, reprezentante fekundan teron, kaj rekte super reprezentado de la rivero Nilo. Du ĉefaj kultivaĵoj, kafo kaj kotono, flankigas la riveron. Malsupre estas la nacia devizo: "Por dio kaj mia lando".

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Ugando

Kategorio:Naciaj simboloj de Ugando
Blazono de Tunizio

La ŝtata **blazono de Tunizio** estas en uzo ekde 21-a de junio 1956, post kiam la ŝtato Tunizio ekestis. 

Ĝi montras punikan galeron (simbolo de libereco) kune kun leono tenanta glavon (simbolo de ordo), kaj pesilon (simbolo de justeco). En la centro, tuj sub la ŝipo, estas la nacia devizo skribita en la araba: Libereco (حرية) - Ordo (نظام) - Justeco (عدالة). La centra emblemo de la nacia flago vidiĝas super la ŝildo. La fono estas oro en ĉiuj sekcioj.

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Tunizio

Kategorio:Naciaj simboloj de Tunizio
Blazono de Togolando

La ŝtata **blazono de Togolando** estas en uzo ekde 14-a de marto 1962, post kiam la ŝtato Togolando ekestis la 27-a de aprilo 1960. 

En ĝi du videblas starantaj ruĝaj leonoj, kiuj simbolas la bravecon de la homoj. Ambaŭ leonoj estas armitaj per arko kaj sago, simbolante alvokon por ĉiuj civitanoj esti aktivaj en la defendo de libereco de la lando. Inter la leonoj elmontratas ora ŝildo kun la literoj RT (Respubliko Togolanda aŭ france *République Togolaise*). Super ĝi, la flago de Togolando estas elmontrita dufoje. Sur rubando staras la devizo de Togolando: "*Travail, Liberté, Patrie*" (Laboro, Libereco, Patrio).

Post la Nacia Konferenco de Togolando en 1991, multoblaj versioj de tiu blazono multiĝis, eĉ ene de la togolanda registaro. En junio 2008, decido de la Konstitucia Kortumo klarigis kiu versio ĝustas.

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Togolando

Kategorio:Naciaj simboloj de Togo
Blazono de Sud-Afriko

La ŝtata **blazono de Sud-Afriko** estas en uzo ekde [[]], post kiam la ŝtato Sud-Afriko refinis sian etnan identecon. 

La nuna blazono estis prezentita dum la Tago de la Libereco, la 27-an de aprilo 2000, kaj estis dizajnita fare de s-ro *Iaan Bekker*. Ĝi anstataŭigis la pli fruajn naciajn blazonojn, kiuj estis uzataj ekde 1910. La devizo estas skribita en la formortinta lingvo *|Xam*, membro de la lingvoj de kojsanoj, kaj tradukiĝas laŭvorte al "diversaj homoj kuniĝas". La antaŭa devizo, en la latina, estis *Ex unitate vires*, tradukita kiel "El unueco forto".

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Sud-Afriko

Kategorio:Naciaj simboloj de Sud-Afriko
Blazono de Somalio

La ŝtata **blazono de Somalio** estas en uzo ekde [[]], post kiam la ŝtato Somalio ekestis. 

Ĝi prezentas oran enkadrigitan ŝildon de la flago de Somalio apogita per du leopardoj starantaj sur lancoj. La leopardo estas ofta besto vidita en Somalio, precipe ĉirkaŭ la rivero Ŝabele, la plej longa rivero en la lando. Leopardoj estas ofta ĉeftemo en somalia kulturo.

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Somalio

Kategorio:Naciaj simboloj de Somalio
Blazono de la Sejŝeloj

La ŝtata **blazono de la Sejŝeloj** estas en uzo ekde la 27-a de majo 1976, post kiam la ŝtato Sejŝeloj sendependiĝis. 

La blazono montras ŝildon, en kiu giganta testudo situas sur verdaj grundoj. Sur la tero estas sejŝela palmo de kokoso. Malantaŭ ĝi estas blua maro kun du insuloj kaj velŝipo videbla. La ŝildo estas surtronigita per arĝenta kasko, sur kiu blankvosta tropikbirdo situas super bluaj kaj blankaj ondoj. La ŝildo estas apogita per du blankaj velfiŝoj. Sub la ŝildo la moto de Sejŝeloj estas deklarita: "*Finis Coronat Opus*", latine por "La Fino Kronas la Verkon", frazo tradicie atribuita al Ovidio.

## Vidu ankaŭ 
* Flago de la Sejŝeloj

Kategorio:Naciaj simboloj de la Sejŝeloj
Blazono de Santomeo kaj Principeo

La ŝtata **blazono de Santomeo kaj Principeo** estas en uzo ekde [[]], post kiam la insula ŝtato Santomeo kaj Principeo (Sao-Tomeo kaj Principeo) ekestis. Ĝi konsistas el ruĝpieda falko maldekstre kaj griza papago dekstre tenanta blazonon kun palmo en sia centro. La blazono estas superita de blua kvinpinta stelo. Supre, estas rubando kiu deklaras la nomon de la lando. Ĉe la bazo de la blazono estas portugale surskribita la nacia devizo "Unueco, disciplino, laboro".

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Santomeo kaj Principeo

Kategorio:Naciaj simboloj de Santomeo kaj Principeo
Blazono de Sieraleono

La ŝtata **blazono de Sieraleono** estas en uzo ekde [[]], post kiam la ŝtato Sieraleono ekestis. 

La ŝildo sur la blazono prezentas leonon sub zigzaga limo, reprezentante la Leono-Montojn, laŭ kiu la lando estis nomita. Ĝi ankaŭ montras tri torĉojn kiuj celas simboli pacon kaj dignon. Ĉe la bazo estas ondaj stangoj prezentantaj la maron.

La subtenantoj de la ŝildo estas leonoj, similaj al tiuj sur la kolonia insigno. La tri ĉefaj koloroj de la ŝildo - verda, blanka kaj blua - kutimis formi la flagon.

La verdo reprezentas agrikulturajn kaj naturajn resursojn, la bluo reprezentas la havenon de la ŝtata ĉefurbo Fritaŭno kaj la blanka reprezentas unuecon kaj justecon. Ĉe la fundo de la ŝildo videblas la nacia moto.

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Sieraleono

Kategorio:Naciaj simboloj de Sieraleono
Blazono de Svazilando

La ŝtata **blazono de Svazilando** estas en uzo ekde [[]], kiam la ŝtato Svazilando ekestis post la epoko de brita koloniado. 

La blazono prezentas diversajn simbolojn de tradicia svazia kulturo. La leono reprezentas la Reĝon de Svazilando kaj la elefanto reprezentas la patrinon de li, tradicie kunreganta kun sia filo, la reĝo. La du bestoj apogas tradician ŝildon kiu reprezentas "protekton". Super la ŝildo estas la reĝa krono de plumoj, normale portata dum la festivalo de la rikolto. Sur rubando sub la ŝildo estas la nacia moto de la lando, *Siyinqaba*, kun la signifo, "Ni estas la fortikaĵo".

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Svazilando

Kategorio:Naciaj simboloj de Svazilando
Blazono de Maŭricio

La ŝtata **blazono de Maŭricio** estas en uzo ekde 25-a de aŭgusto 1906, post kiam la ŝtato Maŭricio ekestis.

La latina devizo "Stella Clavisque Maris Indici" signifas "Stelo kaj Ŝlosilo de la Hinda Oceano".

## Dezajno 
La blazono estas blue kaj ore kvaronigita. En la unua kampo estas ora ŝipo. La dua kampo montras tri verdajn palmojn. En la tria kampo, ruĝa ŝlosilo estas metita vertikale, indikante maldekstren kun la barbo kaj indikante la supran randon de la ŝildo kun kvarfolio. En la lasta kampo videblas arĝenta stelo super samkolora monto. La ŝildon tenas dekstre dodo, formortinta nefluganta birdo, kiu vivis nur en Maŭricio; maldekstre sambara cervo prenas tiun ĉi pozicion. La heraldikaj bestoj staras sur malsupra rubando de la ŝtata devizo kaj estas dividitaj diagonale per ruĝa kaj blanka krenelaĵo. Inter la ŝildo kaj la ŝildoteniloj estas blanka kaj verda bastoneto de kano.

## Signifo 
La ŝipo reprezentas la setladon de la insulo de ekstere fare de la portugaloj, nederlandanoj, francoj kaj britoj. La tri palmarboj dekstre simbolas la tropikan vegetaĵaron kaj la tri dependaĵojn de la ŝtato Maŭricio, la Insuloj *Cargados Carajos*, la Insuloj *Agalega* kaj la Insulo *Rodriges*. La ŝlosilo kaj stelo estas intencitaj ilustri la strategian lokon de la lando kiel ununura insularo de la marbordo de la afrika kontinento en la Hinda Oceano, tiel ripetante la devizon de la lando.

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Maŭricio

Kategorio:Naciaj simboloj de Maŭricio
Pastiĉoj kaj artikoloj

***Pastiĉoj kaj artikoloj*** () estas kolekto de raportoj pri la kazo de fraŭdisto Henri Lemoine fare de Marcel Proust, rakontita en la stilo de diversaj klasikaj francaj verkistoj (nome Balzac, Flaubert, Sainte-Beuve, Henri de Régnier, Michelet, Faguet, Renan kaj Saint-Simon); ĝi estis eldonita en 1919.
La kompilo havas 277 paĝojn.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :en:Henri Lemoine (fraudster) ()

## Eksteraj ligiloj 
* Pastiches et mélanges ĉe Faded Page (Kanado)

## Tradukfonto 
Kategorio:Libroj de Marcel Proust
Kontraŭ Sainte-Beuve

***Kontraŭ Sainte-Beuve*** ( [kɔ̃tʁ sɛ̃t bœv]) estas nefinita libro de eseoj verkita de Marcel Proust inter 1895 kaj 1900 kaj unue publikigita postmorte en 1954. La libro estis malkovrita, kun siaj paĝoj en ordo, inter la artikoloj de Proust post lia morto. Ĝi konsistas el pluraj eseoj, tri el kiuj malagnoskas la verkaĵon verkitan de Sainte-Beuve, franca literatura recenzisto aktiva en la frua ĝis meza deknaŭa jarcento.

Ĝi estis tradukita en la anglan en 1958 fare de Sylvia Townsend Warner kaj titolita *By Way of Sainte-Beuve*, publikigita de Chatto & Windus.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Libroj de Marcel Proust
Blazono de Ruando

La ŝtata **blazono de Ruando** estas en uzo ekde la 26-a de majo 2003. Post la terura Ruanda genocido de aprilo 1994 oni ŝanĝis ĝin en 2003, por korespondi al la nuna flago ekvalidinta la 25-an de oktobro 2001, reprezentante pacon inter hutuoj kaj tutsioj.

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Ruando

Kategorio:Naciaj simboloj de Ruando
Margit Elek

**Margit Elek,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Elek Margit** estis hungara skermisto (rapiristo), dufoja olimpiano, kvinfoja mondĉampiono, oficisto. Ŝia fratino estis Ilona Elek, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Balló Alfrédné*.

Margit Elek naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Margit Elek devenis el varia juda-kristana familio. Ekde 1929 ŝi skermis en sportklubo. Inter 1933-1936 ŝi estis Eŭropo-ĉampiono trifoje teame, krome ŝi estis hungara ĉampiono sesfoje (1937-1954). Ŝi estis olimpiano en Somera Olimpiko 1948 kaj Somera Olimpiko 1952, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua kvinfoje inter 1937-1955. Depost la skermista kariero civile ŝi estis ministeria oficisto. Ŝi ricevis premion en 1938.

## Ŝia libro 
* *Így vívtunk mi* (kun Ilona Elek, 1968)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Dezső Földes

**Dezső Földes** [deĵO foldeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Földes Dezső** estis hungara skermisto (sabristo, rapiristo), olimpiano, olimpika ĉampiono, kuracisto.

Dezső Földes naskiĝis la  en Miskolc, li mortis la  en Klevlando (Ohio, Usono).
 
## Biografio 
Dezső Földes devenis el juda familio. Li maturiĝis en kalvinana gimnazio en Miskolc en 1900, sed li ankaŭ konatiĝis kun la skermosporto. Li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1905, poste li estis kuracisto unue en Kassa, poste en Budapeŝto, sed libertempe li skermis. En 1910 unufoje li estis hungara ĉampiono sole. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1908 kaj Somera Olimpiko 1912 kun 2 oraj medaloj teame. Post la Olimpiko li ricevis gravan medicinan postenon en Usono, tial li plene forlasis la skermon kaj vivis plu en Usono. En Somera Olimpiko 1932 li denove aperis kiel usona ĵuriano, sed li helpis ankaŭ la hungarajn olimpianojn per medicinaj servoj. 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC03975/04642.htm

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Usonaj kuracistoj
Aarni Virtanen

**Aarni VIRTANEN** (naskiĝis en 1985) estas finna historiisto. Esplorante la fruajn jardekojn de la sendependeco de Finnlando, li ekzemple esploris la fonojn de la kontraŭkomunisma kaj dekstre ekstremisma *Lapua movado* (1929–1932). Li ricevis bonajn recenzojn por sia biografio de la finna politikisto Veikko Vennamo (1913-1997) kaj sia libro analizante la politikon de Timo Soini. Laŭ Virtanen, la Lapua movado kondukus al diktaturo se ĝi ne estus subite haltigita.

Lia patro estis la verkisto Keijo Virtanen (1951–2022).

## Verkaĵoj 
*  *”Toimikaa, älkää odottako” : Vihtori Kosolan puheiden muutokset 1929–1936* (finne: "Agu, ne atendu": Ŝanĝoj en la paroladoj de Vihtori Kosola 1929–1936). Jyväskylä: eldonejo Jyväskylän yliopisto, 2015. ISBN 9789513963958. rete legebla
* *Vennamo: mies ja hänen puolueensa* (Veikko Vennamo - la viro kaj lia partio). Helsinko: eldonejo *Art House*, 2018. ISBN 9789518846621.
* *Timo Soini populismin poluilla* (Timo Soini sur la vojoj de popolismo). Helsinko: eldonejo *Art House*, 2021. ISBN 9789518848489.

## Eksteraj ligiloj 
* persona retejo ĉe la socia reto *linkedin*

Kategorio:Finnaj historiistoj
Lars Melin

**Lars Melin** estas sveda lingvisto kaj aŭtoro. Li estas lektoro pri la sveda en la Stokholma Universitato. Lia specialaĵo estas eksperimenta lingvoesplorado kun fokuso sur komprenebleco, retoriko kaj lingvo en interagado kun grafika formo kaj bildo.

Li verkis plurajn librojn pri tiuj temoj, ekzemple *Språkpsykologi*, Lingva psikologio (2004), *Människan och skriften*, Homo kaj skribo (2000) kaj *Språk som syns*, Videbla lingvo (2000). Al Melin estis premiita la *Karin Gierow*-premio de la Sveda Akademio en 2015.

Li estas ankaŭ konata pro siaj popularsciencaj libroj, kiel *Corporate bullshit*, Korporaciaj fiaĵoj (2004), *Vett och etikett i språket*, Komuna racio kaj etiketo en la lingvo (1998), *Manipulera med språket*, Manipuli per lingvo (2003), *Ärans och hjältarnas språk*, La lingvo de honoro kaj herooj (2009) kaj *Money talks*, Monaj paroladoj. Li verkis plurajn librojn kune kun sia filo Martin Melin, inter aliaj *Dösnack och kallprat*, Morta parolado kaj malvarma parolado  (1996) kaj *Fiint språk*, Bela lingvo (2005). Melin kritizas duoblan skriblingvojn de la norvega kaj devigan instruon de sveda lingvo en Finnlando. Li skribas en sia libro *Maktsspråk*, ke en Norvegio peras problemojn tio, ke oni provegas konservi du skriblingvojn de sama lingvo kaj en Finnlando faras konflikton ĉiama tio, ke la ĉiuj homoj devas lerni lingvon, kiun nur raretaj necesas.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Deviga instruo de sveda lingvo en Finnlando

Kategorio:Svedaj lingvistoj
Sándor Erdős

**Sándor Erdős** [ŝAndor erdOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Erdős Sándor** estis hungara skermisto (spadisto, pli malofte rapiristo), olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, negocisto, briĝludanto.

Sándor Erdős naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Sándor Erdős akiris ekonomian diplomon en Ekonomika Universitato Károly Marx en 1971, sed ekde 1960 li skermis en sportklubo. Li estis hungara ĉampiono dekfoje (1967-1978) preskaŭ ĉiam teame. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1972 kun ora medalo teame, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje teame (1970, 1971). Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li plene forlasis la skermon en 1982, poste li estis negocisto. Li ĉiam estis briĝludanto, foje li ludis dum la ĵurio konsiladis. Li ricevis premion en 1972.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj negocistoj
Kategorio:Hungaraj briĝludantoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
159102 Sarahflanigan

'*159102 *Sarahflanigan'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Sarah H. Flanigan*, inspektantan inĝenierinon ĉe la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins, kiu estis Adjunkta Estrino pri Gvidado kaj Regado por la Misio *New Horizons'' al Plutono.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Porpastra seminario de Salcburgo

eta|ĉefa fronto kun Makart-placo dumnokte
eta|posta fronto ĉeangule de la stratetoj Priesterhausgasse kaj Richard-Mayr-Gasse
La **Porpastra seminario salcburga** (germane: *Priesterhaus*) troviĝas kun la ĉeffronte meza Triunuo-kirko sur Makart-placo en la urbokerno de Salcburgo, Aŭstrujo. Kirko kaj porpastra seminario figuras sur listo de monumentprotektotaĵoj (BDA: 71402, objekto 84584). Kelkaj partoj de ĝi estas nuntempe hotelsimila tranoktejo.

## Historio 
Pro rokara terenfalo en 1669 disde la monto *Mönchsberg* detruitis ankaŭ la tiea porpastra seminario. Sub la regado de Johann Ernst von Thun und Hohenstein daŭrigitis la ŝanĝo de Salcburgo je baroka urbo. Post antaŭaj provoj nur en 1693 komisiitis la imperiestra ĉefarĥitekto Johann Bernhard Fischer von Erlach krei ion novan. La fondaĵo planis (1694) porpastran seminarion kaj porknaban kolegion *Collegium Virgilianum*. Konstrugvidadon transprenis la masona majstro Sebastian Stumpfegger kiu multon faris por la kapitulanaro de la Katedralo de Salcburgo. Konsekro kirka sukcesis en la 14.6.1699; konsekranto estis Sigismondo Carlo Castelbarco, episkopo de Chiemsee. La konstruado finitis en 1702.

En 1757 faritis plialtigo de la du turoj; en 1747 altigitis jam aliaj konstruaĵeroj. La incendio de 1818 startis en la suda parto de la porpastra seminario dum kiu ege damaĝitis la preĝejo kaj la porpastra konstruaĵo. Ili kun etaj ŝanĝoj rekonstruitis.

## Arkitekturo 
La ĉefa fasado havas du duaksajn avankorpojn. Ĝin sekvas inter du duaksaj malantaŭaĵoj du kvinaksaj mezaj partoj kaj meze la kirka ĉefa fronto. Flanke estas du angulaj avankorpoj kun tura finiĝo. Havas la fasado teretaĝan boson, en la supra etaĝo duoblan pilastrojn kaj atike pilastrajn frisojn kaj rektangulajn fenestrojn.

Ĉe la malĉefaj frontoj maldekstraj je la strato Bergstraße kaj dekstre je la strateto Richard-Mayr-Gasse kontinuigitis la fasada ordo, dume la posta fronto ĉe la strateto Priesterhausgasse estas nur glata fasado kun kornica kordono. La longa rektangula tuto gajnis danke al la meze staranta kirko du rektangulajn internajn kortojn. Ili havas teretaĝo apertajn kaj parte neapertajn pilastrajn arkadojn. En la maldekstra staras meze puto kun statuo de Sankta Petro kiun kreis la skulptisto Josef Anton Pfaffinger (1741) kaj kun bronzaj bestokapoj ĉe la kranoj.

## Vidu ankaŭ 
* Jan Jindřich Loewe, profesoro pri filozofio (ĉ. 1839-1850)

## Literaturo 
* *Die Kunstdenkmäler Österreichs*, Dehio, Salzburg 1986, p. 613–615.
* Johannes Neuhardt: *Dreifaltigkeitskirche und Priesterhaus in Salzburg.* Gvidlibro (=Christliche Kunststätten Österreichs, 12), Verlag St. Peter, Salzburg 1960, kvina eldono 2004

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo 
* hejmpaĝo de la pensiono kiu nuntempe ene estas

Kategorio:Konstruaĵoj en Salcburgo
Salcburgo
Kategorio:Gastejoj
Kategorio:Edukaj organizaĵoj
(159111) 2004 VG15

**(159111) 2004 VG15** estas  marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito ekstere, malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,27281 astronomia unuo (40,812 milionoj da km).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Sigismondo Carlo Castelbarco

**Sigismondo Carlo CASTELBARCO** (naskiĝis la  en Loppio, mortis la ) estis itala juristo kaj teologo kaj inter 1697 kaj 1708 princ-episkopo de Chiemsee.

## Vivo 
Estante de nobela origino li studis jursciencojn en Salcburgo, Mantuo kaj Romo estante intertempe asistanto ĉe la Tribunalo de la Roma Rota. Ekde 1678 li estis kanoniko en la Princĉefepiskoplando Salcburgo kaj iĝis en la 1684-a jaro kapitulano je Passau. Post ordinacio en la 19.3.1687 li nomumitis unu jaron poste fare de la salcburga ĉefepiskopo  Johann Ernst von Thun und Hohenstein prezidanto de la kortega konsilio. Krome estis Castelbarco imperiestra sekreta konsilisto.

Post la morto de la chiemsee-a episkopo Sigmund Ignaz von Wolkenstein-Trostburg Castelbarco posteulis lin en la 5.5.1697. En 1698 li fariĝis arkiepiskopa sekreta konsilisto. Por si kaj siaj posteulontoj li ricevis la bienon Zellhof en Salcburgio pri kio baldaŭ poste necesis rezigni. Alternative li sukcesis liberigi la posedon de *Unteres Weiherschlössel* kiu ja apartenis al la chiemsee-a posedataro sed ludonitis ekde la komenco de la 17-a jarcento al salcburgaj kapitulanrajt-havantoj. La jam fare de la antaŭulo jesita alikonstruo de la ensalcburga rezidejo de la chiemsee-aj aŭtoritatoj *(Chiemseehof)* finiĝis dum la regado de Castelbarco. En 1699 li iĝis estro de la sekreta konsilantaro.

Kiam li intencis kunvoki en 1699 al la monaĥejo de Herrenchiemsee diocezan sinodon li nevole ekkverelis kun la herrenchiemsee-a preposto kiu ankaŭ estis arkidiakono kaj tiufunkcie rajtis akcepti aŭ neakcepti novajn animzorgantojn. Tia kompetenca neklaro ne antaŭ 1707 solviĝis. Post la verdikto ja akceptitis la rajtoj de la episkopa moŝto koncerne Herrenchiemsee-klostron sed tute ne la rajton okazigi sinodojn ene de la klostra kirko - kiu ankaŭ estis episkopa katedralo! Sekve ĉiuj estontaj sinodoj ĝis 1807 (la jaro kiam neniigitis la episkoplando) okazis en la paroĥa preĝejo de St. Johann (Tirolo).

Dua kverelo estiĝis kun la salcburga arkiepiskopo mem kiam Castelbarco ordinis je Chiemseehof pastrojn sen antaŭa konsento de la loka episkopo. La eĉ antaŭ la Roma kurio farita proceso finiĝis en 1705 en favoro de la neinformita salcburga episkopo. Verŝajne pro tio Castelbarco laŭ la volo de la imperiestra kortego de Vieno, kiun li tre ŝatis, iĝu posteulo de la ofte malsana princ-episkopo Otto de la Bourde de Gurk. Vere Bourde postvivis lin je kelkaj monatoj.

## Literaturo 
* Erwin Naimer: "Castel-Barco (Castro-Barco) Sigmund Carl Reichsgraf von (1661–1708)". Ĉe: Erwin Gatz: *Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1648–1803*, ISBN 3-428-06763-0, p.&nbsp;59–60

## Eksteraj ligiloj 
* Castelbarco ene de la katolika hierarkio

Kategorio:Episkopoj de Chiemsee
Kategorio:Italaj pastroj
Kategorio:Italaj juristoj
Kategorio:Tirolanoj
Ráfales

eta|Ráfales.
eta|Ráfales
**Ráfales** [RAfales] (*Ràfels* en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la okcidento de la nordorienta komarko *Matarraña*, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres. Laŭ la fama arabisto Miguel Asín Palacios, la loknomo devenas de la araba raḥl (رحل), kiu signifas *gastejon*, *kampardomon*.​ Tamen la popola etimologio rilatis ĝin al ĉefanĝelo Rafael, kiu aperas en la municipa blazono.

eta|Ráfales.
eta|Ráfales.

## Geografio 
Ĝi estas je 169 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 627 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko; ĝi komunikas kun apuda La Cerollera okcidente kaj norde kun La Portellada. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo kun kruta municipa teritorio enhavanta nombrajn ravinojn inter altaĵoj de *Sierra de las Viñas*. La rivero Tastavins faras limon kun la municipa teritorio de Fuentespalda. La altitudo gamas inter 968 m sude (La Molinera) ĉe la limo kun Monroyo, kaj 510 m borde de la rivero Tastavins.

La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.

## Historio 
eta|maldekstre|250ra|La preĝejo Asunción.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. La loko estis donita al la Ordeno de Kalatravo kies kruco aperas en la municipa blazono. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe. La preĝejo Asunción estis ekkonstruita en la 14-a jarcento kiel gotika templo sed estis ampleksigita en la 16-a kaj 17-a jarcentoj.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Ráfales kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 544 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.

## Ekonomio 
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Ekonazola nitrato

**Ekonazola nitrato** aŭ **nitrato de ekonazolo** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj **ekonazolo**. Ekonazola nitrato estas blanka solidaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ekonazola nitrato prezentas ekonazolan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 16 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **ekonazola nitrato** per traktado de **nitrata acido** kun **ekonazola alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Reakcio de **baria nitrato** kun **ekonazola sulfato** donante **ekonazola nitrato**

## Vidu ankaŭ 
* Nitratoj

## Referencoj 
Kategorio:Nitratoj
Agalega

**Agaléga** () estas insularo el du insuloj, apartenanta al la insularo Maskarenoj en la Hinda Oceano oriente de Afriko kaj de Madagaskaro. Ĉiuj insuloj de la maskarena insularo apartenas al la Respubliko Maŭricio, escepte de la insulo La Réunion, kiu konsistas el franca transmara departemento (département d'outre mer aŭ DOM). La du insuloj nomataj Agalega troveblas 1 000 km norde de la ĉefa insulo Maŭricio.

## Vidu ankaŭ 
* ISO 3166-2:MU

Kategorio:Insuloj en Maŭricio
Kategorio:Insuloj alfabete ordigataj
La Portellada

eta|La Portellada
eta|La Portellada
**La Portellada** [laporteLJAda] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la centro de la nordorienta komarko *Matarraña*, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres. 

## Geografio
Ĝi estas je 176 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 569 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la centro de la komarko; ĝi komunikas kun La Fresneda norde kaj kun Ráfales sude. Ĝenerale limas kun La Fresneda, Ráfales, Fórnoles kaj Valderrobres. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo. En ties municipa teritoriotrafluas la rivero Tastavins.

La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.

## Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. La loko kreiĝis kiel kuniĝo de du kampardomaroj, poste du kvartaloj: nome "Mas de Dal" (Masía de Arriba) kaj "Mas de Baix" (Masía de Abajo). Ĝi estis kvartalo de La Fresneda kaj en 1784 sendependiĝis disde tiu. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Portellada kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 230 loĝantoj laŭlonge de la jarcento. 

## Ekonomio
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas preĝejo, ermitejo, trinkujo, muelejo, urbodomo, fontoj, grotoj, kaj "Lo Sal" (El Salto) nome akvofalo de la rivero Tastavins 20 metrojn alta. 

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Guna

**Guna,** laŭ () estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Guna havis populacion de  en 2011 kun legopovo de 80%, kiu estas pli alta, ol la landa mezumo.
eta|

## Geografio 
Guna situas en pli malalta parto de montaro 474 metrojn super la marnivelo laŭ rivero. Ŝivpuri troviĝas 94, Lalitpur (Barato) 110, Vidiŝa 134, subŝtata ĉefurbo Bopalo 155, Maksi 194, Uĝĝen 225, Devas 226, Nagda 234, Mandsaur 236, Indaur 260, Bansvara 316, tutlanda ĉefurbo Delhio 444, Mumbajo 783, Kolkato 1150 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En tiu regiono praa reĝlando funkciis, sed ekde la 18-a jarcento ĝi apartenis al alia reĝlando. En 1897 alvenis la unua trajno.

## Ekonomio 
Ĉe Guna la agrikulturo estas la plej grava okupiĝo.

## Lingvoj 
En Guna la oficiala lingvo estas la hindia aŭ ties dialekta lingvo la bundela.

## Religioj 
En Guna plejparto de la populacio estas hinduoj (82%), krome islamanoj (12%), ĝajnistoj (4%), fine iomete ekzistas aliaj religioj.

## Eduko 
Guna havas privatan teknologian kampuson.

## Klimato 
Guna havas humidan subtropikan klimaton (Cfa). Jare pluvas averaĝe po 974 mm. Inter junio-septembro ofte pluvas, inter novembro-majo apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 18-32 °C.

## Trafiko 
Al Guna alvenas 4 fervojaj linioj kaj 5 ĉefvojoj.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* historia ornamriĉa stacidomo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Madja-Pradeŝo
(159162) 2005 AY64

**(159162) 2005 AY64** estas troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Troja Tendaro », tie estas, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Aleksandrio (Helenismaj urboj)

**Aleksandrio** (latine *Alexandreia*, greke *Ἀλεξάνδρεια*) estis la nomo de kelkaj urboj tiel nomitaj ĉar ilin fondis Aleksandro la Granda aŭ oni fondis je lia honoro.

* Aleksandrio en Egiptio, kaj rilataj al tiu urbo:
** Biblioteko de Aleksandrio
** Aleksandria Ortodoksa Eklezio aŭ Greka Ortodoksa Patriarkejo de Aleksandrio kaj tutAfriko
** Lumturo de Aleksandrio
** Aleksandria Respubliko, islama ŝtato (816-827)
* Aleksandrio en Arakosio aŭ Aleksandropolo en Irano 
* Aleksandrio en Ario aŭ Aleksandrio Arion (nun Herato) en Afganio 
* Aleksandrio en Baktriano en Afganio
* Aleksandrio en Karmanio (nun Kirman aŭ Kerman) en Irano
* Aleksandrio de Kilikio aŭ Aleksandrio en Issoso aŭ *Alexandreum* (*Alexandretta*, nun İskenderun en Turkio)
* Aleksandrio en Gedrosio
* Aleksandrio ĉe Induso en Pakistano (Bucefalio)
* Aleksandrio Latmos en Kario, poste Alinda
* Aleksandrio en Margiano
* Aleksandrio Paropamisos aŭ Aleksandrio en Kaŭkazo, Afganio
* Aleksandrio en Partio aŭ Aleksandropolo, en Irano
* Aleksandrio Proftasia aŭ Aleksandrio en Drangiano, en Drangiano, en Irano
* Aleksandrio en Oksiano (Aleksandrio ĉe la rivero Oksuso) en Afganio
* Aleksandrio en Sogdiano
* Aleksandrio en Susiano
* Aleksandrio Troas (Antigonio en Troado) a Turkio
* Aleksandrio Ultima (Aleksandrio en Scitio aŭ Aleksandrio Escate) en Taĝikio
Isaac Rosa

**Isaac ROSA Camacho** (Seviljo, 1974) estas hispana verkisto.

## Biografio 
Li vivis en Ekstremaduro kaj nuntempe loĝas en Seviljo.

Estas kutima kolumnisto per *Eldiario.es*, kunlaboras kun la radio *Cadena SER* kaj la monata revuo *La Marea*, inter aliaj publikaĵoj. Li estis kolumnisto ankaŭ por la ĵurnalo Público kaj la satira revuo *El Jueves*.

Li ricevis kelkajn literaturajn premiojn.

## Verkoj 
### Romanoj 
* *¡Otra maldita novela sobre la guerra civil!* (2007, *Seix Barral*) - (Alia malbena civitmilita romano!)
* *El país del miedo* (2008, *Seix Barral*) - (Timolando)
* *La mano invisible* (2011, *Seix Barral*) - (La nevidebla mano)
* *La habitación oscura* (2013, *Seix Barral*) - (La malluma ĉambro)
* *Feliz final* (2018, *Seix Barral*) - (Feliĉa fino)
* *Lugar seguro* (2022, *Seix Barral*) - (Sekura loko)

### Aliaj ĝenroj 
* *Aquí vivió: Historia de un desahucio* (bildoj far Cristina Bueno) (bildliteraturo, 2016, *Nube de Tinta*) - (Ĉi tie iu vivis: Rakonto pri eldomigo)
* *Tu futuro empieza aquí* (bildoj far Mikko) (bildliteraturo, 2017, *Nube de Tinta*) - (Via estonteco komenciĝas ĉi tie)
* *Adiós muchachos* (teatro, 1998) - (Adiaŭ knaboj)
* *Kosovo. La coartada humanitaria: antecedentes y evolución* (eseo. 2001, *Ediciones Vosa*). Kune Aleksandar Vuksanovic kaj Pedro López Arriba. - (Kosovo. La homara alibio: fono kaj evoluo)

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Sumbe

'''''' estas grandurbo en Angolo. Ĝi estas la administra centro de la provinco Cuanza Sul. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de 4 638 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Ĉar la urbo situas rekte ĉe la marbordo de la Atlantiko, la alteco de la urbo estas ĝuste je la marnivelo.

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Urboj de Angolo
Soyo

''''* estas urbo kaj municipo en Angolo. Ĝi apartenas al la provinco Zaire. Fine de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Ĉar la urbo situas rekte ĉe la marbordo de la Atlantiko, la alteco de la urbo estas ĝuste je la marnivelo. Soyo situas rekte ĉe la enfluejo de la rivero Kongo en la Atlantikon. La norda bordo de la rivero jam apartenas al la Demokratia Respubliko Kongo. Ĝis la 18-a jarcento la teritorio, tiam nomita *Sonho*, apartenis al la Reĝlando Kongo, dum la portugala kolonia epoko la urbo nomiĝis *Santo António do Zaire*, post la akiro de ŝtata sendependeco en 1975 ĝi formetis la portugalan nomon kaj ekde tiam rehavas la malnovan nomon, nun literumata *Soyo''.

Kategorio:Urboj de Angolo