open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
So Gilsu

**SO Gilsu** (naskiĝis la 27-an de aprilo 1944) estas korea esperantisto kaj profesoro pri ekonomiko ĉe Universitato Sokyong en Seulo. Li esperantistiĝis en 1966. Ekde 2016 honora membro de UEA.

Li doktoriĝis en 1979 kaj ekde tiu jaro estis profesoro pri ekonomiko en la Universitato Sokyong en Seulo. Li estis ankaŭ direktoro de la Korea Asocio pri Ekonomika Historio kaj prezidanto de la Instituto pri la Historio de Kogurjo. Li lernis E-on en 1966 kaj unue aktivis en la junulara movado, i.a. kiel prezidanto de Korea E-Junularo. Li estis sekciestro de ILEI en Koreio kaj vicprezidanto de Korea E-Asocio. En UEA li membriĝis en 1971 kaj estis komitatano kaj estrarano pri la azia agado kaj pri faka kaj scienca aplikado 1989-1995. Kiel estrarano li redaktis la bultenon Esperanto en Azio 1990-1993 kaj fondis la Komisionon pri Azia E-Movado en 1994. Li prelegis en la Internaciaj Kongresaj Universitatoj en Varno (1978), Braziljo (1981), Budapeŝto ( 1983), Varsovio (1987) kaj Seulo (1994). Krome, en la 97-a UK en Seulo li estis rektoro de IKU. So aŭtoris la lernolibrojn Kursolibro de Esperanto (7-a eld. 1982) kaj Praktiko de Esperanto (1976, 2-a eld. 1981). Li instruis E-on i.a. en pluraj koreaj universitatoj, en la Nord-Amerika Somera Kursaro en San-Francisko kaj en Aŭstralio. 

Partoprenis en En la mondon venis nova lingvo, festlibro por Ulrich Lins.

## Tradukado 
Li esperantigis la infanlibrojn de Shel Silverstein, *Mi serĉas mian perditan...* (1976/1983) kaj *La sindonema arbo* (1983).

## Eksteraj ligiloj 
So Gilsu multe vojaĝas. Fotojn de siaj vojaĝoj li publikigas en sia dulingva blogo ĉe http://blog.naver.com/sokoguryo/

## Fontoj 
Kategorio:Estraranoj de UEA
Kategorio:Koreaj esperantistoj
Richard Osborne

**Richard H. OSBORNE** (nask. 1925 en Derby) estas brita esperantisto kaj profesoro pri geografio. Li estis lektoro en la Universitato de Edinburgo (1952-1959) kaj poste en Nottingham, kie li fariĝis profesoro en 1967. Li emeritiĝis en 1988. 

Li verkis sciencajn verkojn pri geografio de industrio kaj de loĝantaro, regiona administrado kaj planado en Anglio kaj en alilande. En 1967 aperis lia libro pri ŝanĝiĝanta geografio de orienta Eŭropo, precipe Pollando kaj Bulgario, en kies verkado li utiligis esperanton. 

En 74-a UK en 1989 en Brajtono li funkciis kiel rektoro de IKU.

## Bibliografio 
* Osborne, Richard E. 1957 : La urba kaj kampara planado en Britujo, *Geografia Revuo*, 2(2), 12-14. 

## Fonto 
* Kongresa libro 1989

Osborne, Richard
Piramido de Keopso

[300px|eta|dekstra|La granda [piramido de Keopso]]
300px|dekstra|eta|La granda piramido de Ĥeopso
La **piramido de Keopso** aŭ **granda piramido de Gizo** estas la plej malnova kaj la plej granda el la tri piramidoj de Gizo apud Kairo, Egiptio. Ĝi estas la plej alta piramido en la mondo, kaj estas konsiderata kiel unu el la sep mirindaĵoj de la antikva mondo.

Pri la celo de la konstruaĵo ekzistas diversaj teorioj el diversaj sciencaj fakoj. Laŭ egiptologio la granda piramido estis verŝajne tombejo de la egipta faraono Ĥufu (multe pli konata per sia greka nomo, *Keopso*), kiu regis dum la 4-a dinastio -2620 ĝxis -2580. En la greka klasiko la piramido nomiĝis ἡ μεγάλη Πύραμις τοῦ Хέοπος (*hê megálê Pýramis tou Chéopos*, "la granda piramido de Keopso") aŭ αἱ Πυράμιδες Αἰγυπτίαι (hai Pyrámides Aigyptíai, "la egiptaj piramidoj"), latine *Pyramides Aegyptiae* aŭ *Magna Pyramis Cheopis*.

## Mistikismo 
La piramidoj, kaj ĉefe la Granda Piramido de Keopso, allogas multajn mistikulojn. En Esperanto aperis La granda piramldo, 8 pĝ. folio kun 6 bildoj de Edgar Morton, Glasgow, senpage disdonita en 1928.

## Piramidoj en Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el suda kaj centra Eŭropo kaj la venonta ĉiĉerono estas Maria Sklodovska, kiu montris al Utnoa la mirindaĵojn de centra kaj orienta Eŭropo. La venonta ĉiĉerono estas Akenatono kiu montras interesaĵojn el Afriko dekomence el Egiptujo, kaj kompreneble unu el ĉefaj rimarkindaĵoj estas la piramidoj de Gizo:

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
## Eksteraj ligiloj 
* ancient-cultures.com&nbsp;– Piramidoj de Gizo (germane) 
* Piramido de Keopso
* La piramido de Keopso interage, enaj bildoj
* Piramido de Keopso ĉe chufu.de
* Artikolo pri la piramido de Keopso
* Malnova Egiptio
* 3-dimensia filmeto pri la konstruado de Dassault 

Keopso
Kategorio:Konstruaĵoj en Gizo
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en la 3-a jarmilo a.K.
Mongol Ŝuudan

**Mongol Ŝuudan** (cirile *Монгол Шуудан*) estas rusia rokmuzika bando, fondita en Sovetunio en 1988. Mem la muzikistoj nomas sian muzikon *anarĥo-rok*.

## Nomo 
"Mongol Ŝuudan" traduke el la mongola lingvo signifas "mongola poŝto". Laŭ rememoroj de Valerij Skoroded, kunfondinto de la grupo, la muzikistoj staris en bushaltejo ĉe la kiosko kun periodaĵoj. En la montrofenestro ili rimarkis interesajn poŝtmarkojn kun subskribo "Mongol Ŝuudan" (mongolaj poŝtmarkoj estis vaste vendataj en Sovetunio); la vortoj plaĉis, kaj ili nomis tiel la rokbandon.

## Historio 
La rokbando estis fondita de Valerij Skoroded en 1988.
En 2002 la grupon lasas Aleksandr Rikonvald kaj Vladimir Djagel, kiuj formas propran grupon "Djagel & Mongoloj".

## Kantoj 
La kantoj de "Mongol Ŝuudan" de la komenco estis el la anarkiisma temaro, pli precize — la kantoj estis pri Maĥnovŝĉino, la provo (1919-1921) establi anarkiismon en orienta Ukrainio fare de la fama anarkiisto Nestor Maĥno. Kelkaj kantoj estas modernigitaj versioj de la revoluciaj anarkiistaj kantoj de la komenco de la 20-a jarcento. Kelkaj kantoj baziĝas sur tekstoj de Sergej Jesenin kaj Aleksandr Puŝkin.

## Diskografio 
# 1985 — Монетный двор (Monfarejo)
# 1989 — Паровоз анархия (Lokomotivo anarkio)
# 1991 — Гуляй поле (Gulaj-Pole *aŭ* Promenu, kampo)
# 1991 — Бандитский альбом (Krimula albumo)
# 1992 — Черемуха (Paduso)
# 1993 — Собачья чушь (Hunda sensencaĵo *aŭ* Absoluta sensencaĵo)
# 1994 — Гомерический хохот (Homera ridego)
# 1995 — Чересчур (Tro)
# 1996 — Истина (Vero)
# 1997 — Alive (Viva)
# 1999 — Абрикосы (Aprikotoj)
# 2001 — Дюжинолетие (Dekdujariĝo)
# 2001 — Скатертью дорога (Bonan vojon)
# 2002 — Choisis de.. (Elektitaj de..)
# 2002 — Свобода или смерть (Libero aŭ morto)
# 2003 — Жертва (Viktimo)
# 2004 — Сплошь и рядом (Tute kaj ĉie)
# 2004 — Заплати и свободен (Pagu kaj estu libera)
# 2005 — Вечная мерзлота (Eterna frostiĝo)
# 2006 — Собственность - это кража (Posedo estas ŝtelo)

Kategorio:Rusaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1989
Internacia Kongreso de Blindaj Esperantistoj

300px|eta|Partoprenintoj de la 77-a IKBE en Olomouc (Ĉeĥio) en 2011 palpe trarigardas tridimensian modelon de la urbocentro.
**Internacia Kongreso de Blindaj Esperantistoj** (mallonge **IKBE**) estas kongreso de blindaj aŭ vidhandikapitaj esperantistoj. La kongreso okazas ĉiu-jare, ofte lige kun la Universala Kongreso de Esperanto. Ĝia organizanto estas Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj.

## Listo 
*(nekompleta)*
* 1921 (31-a de julio) ĝis 6-a de aŭgusto), 1-a IKBE, Prago, Ĉeĥio
* 1978, 45-a IKBE, Varna, Bulgario
* 1995, 61-a IKBE, Tuusula, Finnlando
* 1996, 62-a IKBE, Prago, Ĉeĥio
* 2005, 71-a IKBE, Vilno, Litovio
* 2006, 72-a IKBE, Florenco, Italio
* 2011, (14-a ĝis 21-a de julio), 77-a IKBE, Olomouc, Ĉeĥio
* 2013, (28-a de aŭgusto ĝis 3-a de septembro), 79-a IKBE, Obzor, Bulgario
* 2015, (22-a de aŭgusto ĝis 29-a de aŭgusto), 81-a IKBE, San Benedetto del Tronto, Italio
* 2024, (17-a ĝis 24-a de aŭgusto, 88-a IKBE, Zemun (apud Beogrado), Serbio
* 2025, (30-a de junio ĝis la 7-a de julio, 89-a IKBE, Greziljono (apud Baugé-en-Anjou), Francujo

## Referencoj 
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Eŭropo
Ovadia Josef

**Ovadia JOSEF** estas grava israela hareda rabeno. Li estas la sefarda ĉef-rabeno de Israelo de 1973 ĝis 1983, kaj la nuntempa spirita gvidanto de la politika partio Ŝas.

Li naskiĝis en Basra, en Irako, en 1920, sed li iris vivi en Jerusalemo kun lia familio kiam li estis kvar jara. Li fariĝis rabeno en 1940, kaj en 1942 li iris la Egiptio por labori kiel rabeno en Kairo. Li restis tie tri jaroj, kaj poste reiris al Palestino. En 1968 li fariĝis la sefardita ĉef-rabeno de Tel-Aviv, kaj en 1973 de la tuta Israelo.
Josef estas konsiderata unu el la plej aŭtoritataj interpretistoj de la Halaka. Li estas kutime konsiderata unu el la plej autoremaj religiaj figuroj por Sefardaj judoj.

Kelkaj ol lia plej famaj religiaj interpretoj (kiuj ne havas iun ajn leĝan valoron en Israelo) estas la jenaj:
* Estas legitima kaj permesata de juda religia leĝo ke oni fordonu teritorion de la Lando de Israelo por atingi pacon.
* La edzinoj de israelaj soldatoj pri kiuj oni perdis ĉiujn spurojn dum batalado antaŭ longa tempo raitas geedziĝi denove.
* Judaj virinoj ne devus porti perukon por kovri la kapon (laŭ la juda religio geedzitaj virinoj devas kovri la haron por protekti ilian modestecon).

Ovadia Josef ankaŭ estas konata pro lia akra retoriko kaj liaj kontroversaj posicioj, kaj liaj malbenoj kaj insultaj komentoj pri aliaj politikistoj.

Kategorio:Israelaj rabenoj
Sandra Roelofs

**Sandra Elisabeth Saakaŝvili-Roelofs** [RUlofs] naskiĝis  en Terneuzen, estas la nederlanda edzino de la kartvela eksa prezidento Miĥail Saakaŝvili.

Ŝi finstudis je la Instituto por Fremdaj Lingvoj en Bruselo kaj la Internacia Instituto pri Homaj Rajtoj en Strasburgo. Ŝi laboris kiel kompania konsilantino ĉe kiu ŝi konsilis aliajn landojn pri investoj en Kartvelio. Krom ŝiaj laboroj kiel prezidentedzino ŝi establis multajn evoluhelpajn projektojn en Kartvelio kaj instruas la francan lingvon je la universitato de Tbilisi.

De 1998 ĝis komence de 2002 ŝi estis la asistantino de la honora konsulo de Nederlando en Tbilisi. Komence de 1998 ŝi fondis la Humanan Fondaĵon "Soco".

Dum kurso pri homaj rajtoj en 1993 en Strasburgo ŝi renkontis Saakaŝvili. La paro foriris al Novjorko. Sandra Roelofs laboras en Tbilisi ĉe organizo por vaginfanoj. La geedzoj havas du filojn, Eduard kaj Nikoloz (Nika).

En marto 2005 aperis ŝia aŭtobiografio sub la titolo *La unua damo de Kartvelio. La rakonto de idealistino* (Amsterdamo 2005).

Krom la nederlanda lingvo, Sandra Roelofs parolas la francan, la anglan, la germanan, la rusan kaj flue la kartvelan.

En marto 2014 cetere la vikipediisto Thomas Pusch vigle interparolis kun ŝi kaj la tiam 8-jara pli juna filo Nika, hazarde renkontinte ŝin en trajno de Nederlando al Germanio.

Kategorio:Unuaj damoj
Kategorio:Nederlandanoj
Kategorio:Kartveloj
Eringerfeld

eta|200px|la ena korto de la baroka kastelo Eringerfeld
**Eringerfeld** estas parto de la urbo Geseke en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio.

Aparte konatas la privata internuleja gimnazio Eringerfeld en kaj ĉirkaŭ loka baroka kastelo. Dum la jaro 1985 okazis tie la 41-a Internacia Junulara Kongreso.

## Eksteraj ligiloj 
* germanlingvaj paĝoj de la hotelo kaj kongresejo *Schloss Eringerfeld* 

Kategorio:Geseke
Kategorio:Loĝlokoj de Nordrejn-Vestfalio
Ota Hofman

**Ota HOFMAN** (plumnome ankaŭ **Ota DVORSKÝ**) (* 10-an de aprilo 1928 en Prago, † 17-an de majo 1989 en Prago) estis ĉeĥa verkisto de scenaristo.

HOFMAN kreis kaj verkis i. a. la televidseriojn »Pan Taŭ«, »La vizitantoj« [alia nomo: »Ekspedicio Adam 84«] (»Návštěvníci«), »Survoje al Atlantiso« kaj »Luci, hororo de la strato« (»Lucie, postrach ulice«), kiujn filmigis la reĝisoro Jindřich POLÁK. Tiuj serioj estis ofte internaciaj produktaĵoj, ĉefe de ĉeĥoslovaka kaj de okcidentgermana televidstacioj. Krome li estis la scenaristoj de fabelfilmoj, same pri »Odysseus kaj la steloj«.

Ekde 1955 HOFMAN en la ĉeĥa filmentrepreno Barrandov estis dramaturgo pri porinfanaj filmoj. La plej fama el liaj kreaĵoj sendube estas Pan Taŭ, kiun kunkreis Jindřich POLÁK.

Multaj el la de li kreitaj kaj serioj kaj personoj havis grandegan sukceson. En la epoko de monda disdivido la kutime fantaziplenaj filmaĵoj estis elsendataj en la televidprogramoj kaj de socialismaj kaj de okcidentaj ŝtataroj, kaj ankaŭ hodiaŭ. Tiel liaj influis kreaĵoj la junaĝon de multaj infanoj.

## Eksteraj ligiloj
* pri Ota HOFMAN en la interreta filmoj-kartaro (Internet Movie Database)
* pri Ota HOFMAN ĉe TSFSI

Kategorio:Ĉeĥaj verkistoj
Kategorio:Ĉeĥaj scenaristoj
Otto Šimánek

**Otto ŠIMÁNEK** (28-an de aprilo 1925 en Třešť, Ĉeĥio – 8-an de majo 1992 en Prago) estis ĉeĥa aktoro.

Li apartenis al la ensemblo de Praga urba teatro; krome li pri pantomimado instruis en la Praga konservatorio.

Internacie Šimánek famiĝis ĉefe per la rolo de la (kutime ne parolanta) magiisto Pan Tau, kiun li korpigis de 1965 ĝis 1978 en la samnoma televidserio kaj 1988 en kineja filmo; krome 1990 en muzikfilmaĵo de la germana popularkantistino Nena.

## Filmografio 
* »13 Rue Madeleine«, 1946
* »Podnajem na Champs Ellysées«, 1961
* Voĉo de germana aktoro Rolf Hoppe (persono: reĝo) en ĉeĥa versio de »Tri aveloj por cindrulino« (»Drei Haselnüsse für Aschenbrödel«), 1974
* Arabela, 1979
* »Lucie, timiganto de la strato« (»Lucie, postrach ulice«), 1980, reĝisoro Jindřich Polák, scenaristo Ota Hofman, kunaktoris Žaneta Fuchsová
* »La vizitantoj« [alia nomo: »Ekspedicio Adam 84«] (»Návštěvníci«), 1983, persono: direktoro de la lernejo
* »La oktopodoj el la dua etaĝo« (»Chobotnice z II. patra«), 1986, kunaktoris Žaneta Fuchsová
* »Pan Tau - La filmo«, 1988
* »La Veto« (»Die Wette«), 1990, kunaktoris Bruno Ganz

## Eksteraj ligiloj 
* pri Otto Šimánek en la interreta filmoj-kartaro (Internet Movie Database)
* pri Otto Šimánek ĉe TSFSI

Kategorio:Ĉeĥaj aktoroj
Helge Schneider

[eta|Helge Schneider. Zelt-Musik-Festival 2017 [Freiburg, Germanio]]
**Helge SCHNEIDER** (naskiĝis 30-an de aŭgusto 1955 en Mülheim an der Ruhr) estas germana ĵazmuzikisto, kabaretisto, reĝisoro, aktoro kaj verkisto.
Helge Schneider estas konata pro siaj koncertoj, en kiuj li kombinas ŝercojn kaj ĵazmuzikon. Ankaŭ li estas tre respekta muzikisto pro sia granda talento por improvizaĵo kaj sia talento por uzi tre multe da muzikinstrumentoj.
Li scias ludi fortepianon, saksofonon, vibrafonon, akordionon, gitaron, violonon, ukulelon, bekfluton, frapinstrumenton, trumpeton, orgenon, gambovjolon kaj aliajn.

## Verkoj 
### Muziko 
eta|Helge Schneider dum koncerto en la jaro 2002

#### Albumoj 
* 1989: *Seine größten Erfolge*
* 1990: *New York, I’m Coming*
* 1991: *The Last Jazz*
* 1991: *Hörspiele Vol.1 (1979 - 1984)*
* 1992: *Hörspiele Vol.2 (1985 - 1987)*
* 1992: *Guten Tach*
* 1993: *Es gibt Reis Baby*
* 1993: *Die Geschenkkassette*
* 1995: *Es rappelt im Karton*
* 1997: *Da Humm *
* 1998: *Helge 100% live - The Berlin Tapes*
* 1999: *Eiersalat in Rock*
* 1999: *Jazz (& Hardcore)*
* 2000: *Hefte raus - Klassenarbeit!*
* 2003: *22 sehr, sehr gute Lieder („The Best Of“)*
* 2003: *Out Of Kaktus!*
* 2004: *29 sehr, sehr gute Erzählungen („The Best Of“)*
* 2004: *Füttern Verboten*
* 2007: *I Brake Together*

#### Aŭdeblaj libroj 
* 1998: *Martin, sein Vater und die vertraute Stimme*
* 2000: *Eiersalat - Eine Frau geht seinen Weg*
* 2003: *Alice im Wunderland*
* 2004: *Mendy, das Wusical*
* 2004: *Aprikose, Banane, Erdbeer*
* 2005: *Globus Dei*
* 2007: *Die Memoiren des Rodriguez Faszanatas*

### Filmoj 
* 1982: *The Privatier*,
* 1987: *Stangenfieber*,
* 1993: *Texas – Doc Snyder hält die Welt in Atem*
* 1994: *00 Schneider – Jagd auf Nihil Baxter*
* 1996: *Praxis Dr. Hasenbein*
* 2004: *Jazzclub – Der frühe Vogel fängt den Wurm*
* 2007: *Mein Führer – Die wirklich wahrste Wahrheit über Adolf Hitler* kiel Adolfo Hitlero

### Libroj 
* 1992: *Guten Tach. Auf Wiedersehen. Autobiographie, Teil 1*
* 1994: *Zieh dich aus, du alte Hippe - Kriminalroman*
* 1995: *Das scharlachrote Kampfhuhn - Kommissar Schneiders letzter Fall*
* 1996: *Der Mörder mit der Strumpfhose - Kommissar Schneider wird zum Elch*
* 1999: *Eiersalat - Eine Frau geht seinen Weg*
* 2001: *Der Scheich mit der Hundehaarallergie - Kommissar Schneider flippt extrem aus*
* 2004: *Aprikose, Banane, Erdbeer - Kommissar Schneider und die Satanskralle von Singapur*
* 2005: *Globus Dei - Vom Nordpol bis Patagonien*
* 2006: *Die Memoiren des Rodriguez Faszanatas - Bekenntnisse eines Heiratsschwindlers*

## Eksteraj ligiloj 
*  *(recenzo pri samtitola filmo, en kiu li ludis)*

Kategorio:Germanaj muzikistoj
Kategorio:Germanaj aktoroj
Kategorio:Germanaj reĝisoroj
Kategorio:Germanaj ĵazmuzikistoj
Kategorio:Akordionistoj
Čierna voda

**Čierna voda** (legu Ĉierna voda) signifas slovake **Nigra akvo** kaj povas esti pluraj riveretoj kaj rojoj en Slovakio:

* alfluo de rivero Uĵ, orienta Slovakio vidu Čierna voda;
* alfluo de rivero Poprad, orienta Slovakio vidu Čierna voda;
* alfluo de rivero Malý Dunaj, okcidenta Slovakio vidu Čierna voda;
* alfluo de rivereto *Dolinka* en regiono Turiec, vidu Čierna voda;
* alfluo de rivereto *Teplice*,en regiono Turiec vidu Čierna voda;
* alfluo de rojo Ihráčskeho potoka, vidu Čierna voda.

## Vidu ankaŭ 
* **Čierna Voda**
Tombejo de Passy

La **tombejo de Passy** (franclingve *cimetière de Passy*) estas unu el la tombejoj de Parizo. Ĝi troviĝas en la 16-a arondismento de la franca ĉefurbo (2, strato Commandant Schœlsing), en la kvartalo Passy.

Unu el la muroj de la tombejo estas dekoraciita per reliefo, kiu honorigas la soldatojn mortintajn dum la Unua mondmilito. Tiu belega tombejo kuŝas sub la ombro de la Eiffel-Turo.

## Historio 
Male de la aliaj tombejoj kreitaj de Napoleono en la komenco de la 19-a jarcento (Père-Lachaise, Montmartre...), la tombejo de Passy estas sufiĉe proksima al la urbocentro. Ĝi malfermiĝis en 1820, ene de riĉa kaj komerca kvartalo de la dekstra bordo de la Sejno. Ĝi rapide fariĝis la plej aristokrata nekropolo de Parizo

## Famaj entombigitoj 
* Annabella (1909-1996)
* Bao Dai (1913-1997)
* Louis-Ernest Barrias (1841-1905)
* Jeanne Julia Bartet (1854-1941)
* Marie Bashkirtseff (1858-1884)
* James Gordon Bennett (1848-1918)
* Tristan Bernard (1866-1947)
* Henri Bernstein (1876-1953)
* Princino Brassova (Natalia Sheremetyev-Romanov) (1880-1952)
* Marcel Dassault (1892-1986)
* Claude Debussy (1862-1918)
* Ghislaine Dommanget (1900-1991) — Princino de Monako
* Michel Droit (1923-2000)
* Henry Farman (1874-1958)
* Edgar Faure (1908-1988)
* Gabriel Fauré (1845-1924)
* Maurice Gamelin (1872-1958)
* Maurice Genevoix (1946-1980)
* Virgil Gheorghiu (1916-1992)
* Jean Giraudoux (1882-1944)
* Gabriel Hanotaux (1853-1944)
* Paul Hervieu (1857-1915)
* Gholam Hossein Jahanshahi (1920-2005)
* Jacques Ibert (1890-1962)
* Paul Landowsky (1875-1961)
* Princino Leila de Irano (1970-2001)
* Georges Mandel (1885-1944)
* Édouard Manet (1832-1883)
* André Messager (1853-1929)
* Alexandre Millerand (1859-1943)
* Octave Mirbeau (1848-1917)
* Berthe Morisot (1841-1895)
* Gabrielle Réjane (1856-1920)
* Madeleine Renaud (1900-1994)
* Marcel Renault (1872-1903)
* Maurice Rostand (1891-1968)
* Haroun Tazieff (1914-1998)
* Renée Vivien (1877-1909)
* Pearl White (1889-1938)
* Jean-Pierre Wimille (1908-1949)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de tombejoj de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Passy
Kategorio:16-a arondismento de Parizo
Tombejo de Montparnasse

La **tombejo de Montparnasse** () estas unu el la tombejoj de Parizo, lokita en la 14-a arondismento de la franca ĉefurbo.

La tombejo etendiĝas sur 19 hektaroj : ĝi estas do la dua plej vasta nekropolo de Parizo, sed ankaŭ unu el la plej gravaj verdaj areoj de la ĉefurbo. Ĝi entenas pli ol 1&nbsp;200 arboj, precipe tilioj, tujoj, aceroj, fraksenoj kaj pinoj.

## Entombigitaj 
* Maryse Bastié (1898-1952), aviadistino
* Charles Baudelaire (1821-1867), poeto
* Simone de Beauvoir (1908-1986), filozofino
* Samuel Beckett (1906-1989), irlanda verkisto
* Constantin Brâncuși (1876-1957), rumana skulptisto
* Jean Bruller dit Vercors (1902-1991), verkisto
* Cornelius Castoriadis (1922-1997), filozofo franca de greka deveno
* Jacques Chirac (1932-2019), politikisto, franca prezidento
* Emil Cioran (1911-1995), franca verkisto de rumana deveno
* André Citroën (1872-1935), franca inĝeniero
* François Coppée (1842-1908), franca poeto, dramisto, verkisto
* Julio Cortázar (1914-1984), argentina verkisto naskiĝinta en Belgio
* Robert Desnos (1900-1945), poeto
* Porfirio Díaz (1830-1915), prezidento de Meksiko ĝis 1911
* Alfred Dreyfus (1859-1935), oficiro
* Jules Dumont d'Urville (1790-1842), maroficiro, esploristo
* Marguerite Duras (1914-1996), verkisto
* Émile Durkheim (1858-1917), sociologo
* Henri Fantin-Latour (1836-1904), pentristo
* César Auguste Franck (1822-1890), orgenisto kaj komponisto
* Carlos Fuentes (1928-2012), meksika verkisto
* Serge Gainsbourg (1928-1991), aŭtoro, komponisto, kantisto, aktoro, reĝisoro, pentristo kaj poeto
* Jean Giraud, kromnome Mœbius, (1938-2012), bildstriisto
* Stéphane Hessel (1917-2013), diplomato, ambasadoro, rezistanto, verkisto kaj aktivulo
* Jean-Antoine Houdon (1741-1828), skulptisto
* Joris-Karl Huysmans (1848-1907), verkisto
* Ĥaim Sutin (1893-1943), rusdevena pentristo
* Eugène Ionesco (1909-1994), verkisto
* Jean-Baptiste Lamarck (1744-1829), botanikisto kaj biologo
* Pierre Larousse (1817-1875), leksikografo kaj eldonisto
* Pierre Louÿs (1870-1925), verkisto
* Man Ray (1890-1976), fotisto, superrealisma pentristo
* Guy de Maupassant (1850-1893), verkisto
* Philippe Noiret (1930 - 2006), aktoro
* Simon Petljura (1879-1926), prezidento de Ukrainio de 1919 al 1926
* Henri Poincaré (1854-1912), matematikisto
* Pierre-Joseph Proudhon (1809-1865), teoriulo de socialismo kaj anarkiista pensulo
* Edgar Quinet (1803-1875), politikisto, historiisto, verkisto
* Alain Resnais (1922-2014), reĝisoro
* Éric Rohmer (1920-2010), reĝisoro
* Charles-Augustin Sainte-Beuve (1804-1869), literatura kritikisto
* Camille Saint-Saëns (1835-1921), komponisto
* Jean-Paul Sartre (1905-1980), filozofo
* Jean Seberg (1938-1979), usona aktorino
* Delphine Seyrig (1932-1990), aktorino
* Susan Sontag (1933-2004), usona eseistino kaj intelektulino
* Henri Troyat (1911-2007), verkisto
* Tristan Tzara (1896-1963), poeto
* César Vallejo (1892-1938), perua poeto

## Vidu ankaŭ 
* Montparnasse
* Listo de tombejoj de Parizo
* :Kategorio:Entombigitoj en la tombejo de Montparnasse

## Eksteraj ligiloj 
* 

Montparnasse
Kategorio:14-a arondismento de Parizo
Pariza tombejo de Bagneux

La **pariza tombejo de Bagneux** estas unu el la tombejoj administritaj de Parizo, sed lokitaj ekster la limoj de la urbo. Ĝi dependas de la pariza municipo sed situas sur la teritorio de Bagneux, en la departemento Hauts-de-Seine. Ĝia enirejo tamen situas en Montrouge, ĉe la avenuo Marx Dormoy.

Ĝi malfermis je la 15-a de novembro 1886 kaj enhavas entute pli ol 83000 koncesiojn. En la tombejo troviĝas precipe multaj sekcioj por Judoj.

centra|eta|Judaj tomboj

## Famaj tomboj 
* Jules Laforgue (1860-1887), poeto.
* Jehan Rictus (1867-1933), poeto kaj kanzonverkisto.
* Alfred Jarry (1873-1907), verkisto, fondinto de patafiziko.
* Jean Vigo (1905-1934), filmfaristo.
* Jules Rimet (1873-1956), kreinto de la Futbala Mondpokalo.
* Lucienne Boyer (1901-1983), kantistino.
* Jacques Monod (1918-1985), aktoro.
* Jacqueline Maillan (1923-1992), aktorino.
* Billy Bridge (1944-1994), kantisto, verkisto, komponisto. 
* Frida Boccara (1940-1996), kantistino.
* Barbara (1930-1997), kantistino, verkistino, komponistino. 
* Stéphane Sirkis (1959-1999), gitaristo kaj membro de la bando Indochine. 
* André Leducq (1904-1980), ciklanto, gajnis la Tour de France en 1930 kaj 1932.

## Vidu ankaŭ 
*Listo de tombejoj de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Bagneux
Kategorio:Bagneux (Hauts-de-Seine)
Jindřich Polák

**Jindřich POLÁK** (* 5-an de majo 1925 en Prago; † 22-an de aŭgusto 2003 en Prago) estis ĉeĥa filmreĝisoro.

Komenco de lia filmkariero estis asistanteco ĉe la reĝisoro Otakar VÁVRA, fine de la 1940aj jaroj. POLÁK filmigis diversajn porinfanajn kaj artfilmojn, i. a. speciale »Pan Taŭ«, »Klaŭno Ferdinand«, »Luci, hororo de la strato« (»Lucie, postrach ulice«) kaj »La vizitantoj« [alia nomo: »Ekspedicio Adam 84«] (»Návštěvníci«) gravas, kiuj difinis artan altnivelon en la porinfanaj televidprogramoj de ambaŭ germanaj ŝtatopartoj kaj kiuj reelsendiĝas sukcese hodiaŭ.

1968 POLÁK kreis la filmon »Nebeští jezdci«; ĝis 1990 estis malpermesite spektigi tiun filmon.

En la verkaro de POLÁK plej rimarkindas la fruktodona kunlaboro kun la scenaristo Ota HOFMAN.

## Eksteraj ligiloj 
* pri Jindřich POLÁK en la interreta filmoj-kartaro (Internet Movie Database)
* pri Jindřich POLÁK ĉe TSFSI

Kategorio:Ĉeĥaj reĝisoroj
Pozitiva diskriminacio

**Pozitiva diskriminacio** estas esprimo por privilegiado de la diskriminaciatoj, kun la celo kompensi per pozitiva konduto la negativan konduton kiun la koncernatoj spertas.

Tiu esprimo tamen ne estas ĉie uzata. Ĝian devenon kaj absurdecon klarigas Dominique Vidal en artikolo *Falsa debato francstila* de Le Monde diplomatique en Esperanto:

## Piednotoj 
Kategorio:Politiko
Kategorio:Homaj rajtoj
Pariza tombejo de Saint-Ouen

La **pariza tombejo de Saint-Ouen** estas unu el la tombejoj administritaj de Parizo, sed lokitaj ekster la limoj de la urbo. Ĝi situas sur la teritorio de Saint-Ouen, en la departemento Seine-Saint-Denis, ĉe la avenuo Michelet.

La tombejo fakte konsistas el du partoj : la unua, preter la strato Adrien Lesesne, malfermis en 1860, dum la dua malfermis en 1872.

## Famaj tomboj 
*Mireille Balin (1911-1968), aktorino
*Marcelle Géniat (1881-1959), aktorino
*Suzanne Lenglen (1899-1938), tenisĉampionino
*Alphonse Allais (1854-1905), verkisto
*Louis Ganne (1862-1923), komponisto
*Lily Laskine (1893-1988), harpisto
*Emile-Alexandre Taskin (1853-1897), kantisto
*Jean Tissier (1896-1973), aktoro
*Suzanne Valadon (1865-1938), pentristino
*Gérard Darrieu (1925-2004, aktoro
*Mona Goya (1909-1961), aktorino

## Vidu ankaŭ 
* Listo de tombejoj de Parizo
* Saint-Ouen (Seine-Saint-Denis)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Saint-Ouen
Zdeněk Jirotka

**Zdeněk Jirotka** (naskiĝis la 7-an de januaro 1911 Ostrava – mortis la 12-an de aprilo 2003 en Prago) estis ĉeha verkisto kaj felietonisto, aŭtoro de bonhumoraj romanoj, rakontoj, tribunal-raportoj kaj radio-dramoj.

Li naskiĝis en Ostrava, kie li en la jaroj 1925-1929 studis reallernejon, en 1933 li abiturientiĝis ĉe Konstruista Teknikumo en Hradec Králové. Baldaŭ li eniris armeon kaj restis tie ĝis 1940, servante en Košice, Olomouc, Brno kaj aliaj urboj.

Komence de la nazia okupacio li laboric ĉe ministerio de publikaj laboroj, sed post 1942 li dediĉis sin ekskluzive al verkado, kion ebligis al li la eksterordinara sukceso de lia debuta satira romano **Saturnin** (esperantigita). La sukceson li neniam plu superis, nur lia parodio pri kriminala ĝenro **La viro kun hundo** vekis preskaŭ kompareblan intereson.

En 1940 li eniris redakcion de *Lidové noviny* (Popola ĵurnalo) kaj post la dua mondmilito redakcion de *Svobodné noviny* (Libera ĵurnalo), post 1951 li du jarojn laboris en la redakcio de bonhumora semajna gazeto *Dikobraz* (Histriko), poste li transiris al Ĉeĥoslovaka radio kaj en 1963 li revenis al Dikobraz.

Jirotka imitis la sekan anglan humuron, sed en la ĉeĥa medio, ofte li ĉarmas la leganton per sekretoj kaj nefinparolitaj ideoj.

La romano Saturnin estis sukcese filmita de Ĉeĥa televido. La Esperanta traduko de la romano (tr. Josef Vondroušek) atendas en manuskripto, publikigita estis nur la unua ĉapitro.

## Verkoj 
* *Saturnin*, 1942 –
* *Muž se psem*, 1944 – (Viro kun hundo)
* *Hvězdy nad starým Vavrouchem*, 1946 – (Steloj supeer la maljuna Vavrouch) - radio-dramo
* *Profesor biologie na žebříku*, 1956 – (Profesoro de biologio sur ŝtupetaro)
* *Sedmilháři*, 1970 – (Sep mensolugoj) - kolekto de rakontoj
* *Pravidla se změnila*, 2000 – (La reguloj ŝanĝiĝis)

Kategorio:Ĉeĥaj verkistoj
Kategorio:Ĉeĥlingvaj verkistoj
Kategorio:Ĉeĥaj humuristoj
Kategorio:Ĉeĥaj romanistoj
Kategorio:Ĉeĥaj dramistoj
Kategorio:Ĉeĥaj ĵurnalistoj
Kategorio:Ĉeĥaj publicistoj
Kategorio:Ĉeĥaj scenaristoj
Karadago (Krimeo)

**Karadago** (, , ) estas vulkana masivo en la sud-orienta parto de la Krimea duoninsulo, tuj ĉe la Nigra maro. Karadago situas en la teritorio de la Teodozia municipo de Aŭtonoma Respubliko Krimeo. La masivo kaj la apudaj teritorioj estas gardataj kiel natura rezervejo. Ĉe la orientaj deklivoj de la masivo troviĝas la loĝloko Koktebelo, ĉe la okcidentaj deklivoj - la loĝloko Kurortno.

La monto altas 577 metrojn kaj laŭ la deveno estas estingiĝinta vulkano, kiu aktivis antaŭ ĉ. 150 milionoj da jaroj. La tjurk-devena nomo laŭvorte signifas "nigra monto", tamen tiu nomo neniel rilatas al ĝia koloro. La masivo ricevis sian nomon en la tempo de la otomana regado en Krimeo: ĝi estis nomita fare de la turkoj omaĝe al la monto *Kara-dag*, situanta en la provinco Karaman en la azia parto de Turkio.

Karadago estas unika geologia monumento, kiu gardas en sia interno la spurojn de ĵurasia vulkanismo. En la masivo troveblas diversaj ŝtonoj kaj petroj. Ankaŭ la flaŭro kaj faŭno de la masivo estas unikaj: ĉi tie troveblas multaj endemiaj specioj.

Komence de la XXa jarcento danke al la klopodoj de la moskva sciencisto Terentij Vjazemskij ĉi tie estis fondita biologia stacio. En la jaro 1979 sur ĝia bazo estis kreita la Karadaga rezervejo (3000 hektarojn granda). Nuntempe la biologia stacio estas filio de la ukrainia Instituto pri faŭno de la sudaj maroj. La stacio havas muzeon kaj delfinejon.
dekstra|eta|La rokoj de la Karadaga masivo vidataj de sur la maro

La Karadaga naturo ĉiujare allogas multajn turistojn. Ekzistas legendo pri iu "Karadaga monstro", kiu kvazaŭ vivas en la maro ĉe la monto. La belaĵoj kaj la enigmeco de la monto kaj de la apuda maro diverstempe inspiris multajn artistojn, la plej fama inter kiuj estas Maksimilian Voloŝin, kiu longan tempon loĝis apud la monto en Koktebelo kaj dediĉis al la monto i.a. la jenajn liniojn:

 ''... Jen - trans kontur' de la ĉemara rok' *
 *Kiu bildigas vizaĝegon ian*
 *(La frunton, vangojn, nazon - ĉion mian),* 
 *Simile al gotika katedral',*
 *Kiu elstaras per l' obstinaj dentoj,*
 *Kvazaŭ fabela fajro al la alt'*
 *Strebanta per bazaltaj fundamentoj, -* 
 *El la nebul' malhela super mar' *
 *Ekstaras mur'... Sed mit' pri Karadago*
 *Nek koncepteblas por la hom-imago,*
 *Nek bildigeblas arte per farbar'.* 
 *Mi vidis multon indan je admiro,*
 *Omaĝis multon verse kaj sur tol'...*
 *Sed mia brust' malvastas por ĉi spiro*
 *Kaj stretas la laring' por ĉi parol'.'' 

Maksimilian Voloŝin, "La domo de l' poeto" (eltiraĵo; trad. de P. Moĵajev)

## Vidu ankaŭ 
* Ora Pordego - fama roko apud la Karadaga masivo

## Eksteraj ligiloj 
* Bildgalerio pri la monto
* Pri la monto (ruse) 
* Pri la monto (ruse)

Kategorio:Montoj de Krimea montaro
Kategorio:Vidindaĵoj de Krimeo
Kategorio:Feodoza municipo
Roden (Drento)

**Roden** () estas nederlanda vilaĝo en la municipo Noordenveld en la norda parto de la provinco Drenthe, ĉirkaŭ dekkvin kilometrojn sudokcidente de la urbo Groningen.

Ĝis la 1-a de januaro 1998 Roden estis memstara municipo. Post la komunuma rearanĝo de Drenthe ĝi fariĝis parto de la municipo Noordenveld.

## Esperanto 
Ekde la jaro 1962 estas Zamenhofstrato en la vilaĝo (vidu: Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Nederlando)
* Situo:  Stratvidaĵo

## Konataj Rodenanoj 
* Hindericus Scheepstra (naskiĝis en Roden je la 17-a de marto 1859, mortis en in 1913) estis instruisto kaj verkinto de porinfanaj libroj. Li verkis la rakontojn pri Ot en Sien.
* Zoë Tauran kantistino, filmaktorino kaj komponistino naskiĝis en Roden.

eta|300ra|maldekstra|La Katarina kirko

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Drento
Kategorio:Eksaj municipoj de Drento
Bicikla pedalo

eta|Simpla bicikla pedalo
**Bicikla pedalo** estas parto de biciklo, kiun la rajdanto piedpremas por movi la veturilon. Ĝi ligas la piedon de la biciklanto al la kranko.

Pedalkranko estas la interligilo inter la malsupra krampo de la biciklo kaj la pedalo.

Kategorio:Biciklado
Piramido de Luvro

779x779px|center

La **piramido de Luvro** () estas granda metala kaj vitra piramido ĉe la enirejo de la muzeo Luvro, en Parizo. Ĝi fariĝis grava simbolo de la franca ĉefurbo, samkiel la Eiffel-Turo.

La piramido estis mendita de la prezidento François Mitterrand, kaj konstruita en 1989 de la arkitekto Ieoh Ming Pei el Novjorko. La verko, tute konstruita per segmentoj da vitro, altas 20,6 metrojn. La flankoj de ĝia kvadrata bazo longas 35 metrojn.

La piramido kaj la subtera ĉambrego sub ĝi estis kreitaj pro la problemoj de la antaŭa ĉefenirejo al la Luvro, kiu ne plu povis gastigi la multnombrajn vizitantojn ĉiutage. La vizitantoj de la muzeo, se ili eniras per la piramido, unue malsupreniras en la vastan subteran ĉambregon, kaj poste resupreniras en la ĉefajn ĉambrojn de la muzeo.

## La Luvro en Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el suda kaj centra Eŭropo kaj la venonta ĉiĉerono estas Maria Sklodovska, kiu montros al Utnoa la mirindaĵojn de centra kaj orienta Eŭropo. Jen kiel ŝi prezentas Parizon kun kvar grandaj vidindaĵoj el kiuj nur aludoj al Luvro (sed kun speciala mencio al la Piramido) kaj al Versajlo, dum pli atentaj priskriboj al la Ejfelturo kaj al la Triumfa Arko:

## Vidu ankaŭ 
* Luvro
* Palaco Luvro

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj de la piramido 

Kategorio:Monumentoj de Parizo
Luvro
Löwenburg

**Löwenburg** signivas en la germana lingvo *Leonokastelo*. Ĝi estas la nomo de diversaj kasteloj kaj lokoj:

*Löwenburg (Kassel) estas kastelo apud Kassel en Germanio.

*Löwenburg (monto) estas monto en la montaro Siebengebirge en Germanio.

*Löwenburg JU estas vilaĝeto en la komunumo Pleigne en Kantono Ĵuraso en Svislando.
Corinthians

**Sport Club Corinthians Paulista** estas brazila futbalteamo, kun sidejo en San-Paŭlo. Ĝi estis fondita en 1910.

## Himno de la klubo 
Himno de Corinthians (Esperantigita de Antonio Luís Lourenço dos Santos)

Brave! "Corinthians"!
Plej grandioza ĉampion',
Kaj por eterne
Restas kiel bastion'!

Pasinteco estas la flago,
Estanteco estas lecion'.
Figuras inter la unuaj,
El nia sporto breton'!

## Gratifikoj 
* **Kluba Mondpokalo de FIFA: 2**
:: 2000, 2012

* **Pokalo Liberigintoj de Ameriko: 1**
:: 2012

* **Repokalo Sudamerika** *(Recopa Sudamericana)*: **1**
:: 2013

* **Brazila ĉampionado:**: 7 fojoj ĉampiono
:: 1990, 1998, 1999, 2005, 2011, 2015, 2017

* **Brazila Pokalo**: 3 fojoj ĉampiono
:: 1995, 2002, 2009

* **San-Paŭla ĉampionado**: 30 fojoj ĉampiono

:: 1914, 1916, 1922-23, 1925, 1928-30, 1937-39, 1941, 1951-52, 1954, 1977, 1979, 1982-83, 1988, 1995, 1997, 1999, 2001, 2003, 2009, 2013, 2017-19

* **Regiona San-Paŭla/Rio-de-Ĵanejra ĉampionado**: 5 fojoj ĉampiono
:: 1950, 1953, 1954, 1966, 2002

* **Brazila Superpokalo**: 1 fojoj ĉampiono
:: 1991

Kategorio:Brazilaj futbalteamoj
Kategorio:Futbalteamoj fonditaj en 1910
Kategorio:San-Paŭlo (urbo)
Cornelis Buddingh

**Cornelis Buddingh** (voknomo: Kees) (Dordrecht, Nederlando, 7-a de aŭgusto 1918 - 24-a de novembro 1985) estis nederlanda poeto kaj verkisto. Li ankaŭ tradukis el la angla, interalie teatraĵoj de William Shakespeare.

Kategorio:Nederlandaj poetoj
Roger McGough

**Roger Joseph MCGOUGH** CBE (naskiĝis la ) estas konata brita poeto. Li prezentas la BBC Radio 4 radioprogramon *Poetry Please* kaj estas voĉaktoro por reklamoj. Li ankaŭ ludas sian poezion.

## Libroj
**Summer With Monika* (1967)
**Out Of Sequence* (1972)
**Sporting Relations* (1974)
**Defying Gravity* (1993)
**The Way Things Are* (1999)
**Everyday Eclipses* (2002)

Kategorio:Britaj poetoj
Tombejo de Montmartre

La **tombejo de Montmartre**, aŭ **norda tombejo** () estas unu el la tombejoj de Parizo. Ĝi malfermis je la 1-a de januaro 1825 kaj situas en la 18-a arondismento de la franca ĉefurbo, ĉe la avenuo Rachel. Ĝi situas sur la eksaj ŝtonminejoj de la kvartalo Montmartre, famkonitaj pro ilia gipso.

Hodiaŭ, la tombejo de Montmartre entenas pli ol 20&nbsp;000 koncesiojn. Proksimume 500 personoj entombiĝas tien ĉiujare.

## Famaj tomboj 
* André-Marie Ampère (1775-1836)
* Laure Junot d'Abrantès (1784-1838)
* Adolphe Nourrit (1802-1839)
* Fernando Sor (1778-1839)
* Henri Beyle, alikonita kiel Stendhal (1783-1842)
* Juliette Récamier (1777-1849)
* Heinrich Heine (1797-1856)
* Auguste de Montferrand (1786-1858)
* Sigismond von Neukomm (1778-1858)
* Joachim Lelewel (1786-1861)
* Louis Niedermeyer (1802-1861)
* Jacques Halévy (1799-1862)
* Horace Vernet (1789-1863)
* Alfred de Vigny (1797-1863)
* Jean Marie Joseph Farina (1785-1864)
* Hector Berlioz (1803-1869)
* Jules de Goncourt (1830-1870)
* Théophile Gautier (1811-1872)
* Eugène Flachat (1802-1873)
* Jean-Baptiste Vuillaume (1798-1875)
* Frédérick Lemaître (1800-1876)
* Jacques Offenbach (1819-1880)
* Henri Tresca (1814-1885)
* Léo Delibes (1836-1891)
* Adolphe Sax (1814-1894)
* Alexandre Dumas la pli juna (1824-1895)
* Edmond de Goncourt (1822-1896)
* Gustave Moreau (1826-1898)
* Émile Zola (1840-1902) (translokita al la Panteono en 1908)
* Pierre Waldeck-Rousseau (1846-1904)
* Marie-Anne Detourbey, grafino de Loynes (1837-1908)
* Ludovic Halévy (1834-1908)
* Pauline Garcia-Viardot (1821-1910)
* Édouard André (1840-1911)
* Edgar Degas (1834-1917)
* Lili Boulanger (1893-1918)
* Georges Feydeau (1862-1921)
* Claude Terrasse (1867-1923)
* Louise Weber, alikonita kiel La Goulue (1866-1929)
* Francisque Poulbot (1879-1946)
* Vaslav Nijinsky (1890-1950)
* Louis Jouvet (1887-1951)
* Lucien de Vissec (1872-1953)
* Sacha Guitry (1885-1957)
* Daniel Halévy (1872-1962)
* Olga Preobrajenska (1871-1962)
* Marie Pierre Kœnig (1898-1970)
* Henri-Georges Clouzot (1907-1977)
* Mary Marquet (1894-1979)
* François Truffaut (1932-1984)
* Dominique Laffin (1952-1985)
* Yolanda Gigliotti, alikonita kiel Dalida (1933-1987)
* Michel Berger (1947-1992)
* Jean Hamburger (1909-1992)
* Francis Lopez (1916-1995)
* Carole Fredericks (1952-2001)
* Jean-Claude Brialy (1933-2007)

## Vidu ankaŭ 
* Montmartre
* Listo de tombejoj de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Montmartre
Kategorio:Montmartre
Kategorio:18-a arondismento de Parizo
Mehala

**Mehala** (hungare: **Ferencváros**, germane: **Franzstadt**) estis vilaĝo aligita al Timișoara en 1910.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon

## Renomaj personoj 
* Béla Uitz (8-a de marto 1887 - Budapest, 26-a de januaro 1972): pentristo, grafikisto.
* Aladár Szoboszlay (Mehala, 25-a de januaro 1925 – Arad, 1-a de septembro 1958): katolika pastro, politika egzekutito.

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Edwin Brock

**Edwin Brock** (naskiĝis la 19-an de oktobro 1927 en Londono, Britio; mortis la 7-an de septembro 1997) estis brita poeto. Iom post dujara servo en la *Royal Navy* li verkis *Five Ways to Kill a Man* (kvin manieroj mortigi homon), senemocian poemon montrantan stultajn mortojn, la malfacilojn de milito kaj la perdon de homeco.

## Verkoj 
Brock verkis dekduon da poemaroj, novelon kaj aŭtobiografion.
* *An Attempt at Exorcism* (poemaro, 1959)
* *The Little White God* (novelo, 1962)
* *Here, Now, Always* (aŭtobiografio, 1977)

Kategorio:Anglaj verkistoj
Kees Fens

**Cornelis Walterus Antonius (Kees) FENS** (Amsterdamo, 18-a de oktobro 1929 en Amsterdamo - 14-a de junio 2008) estis nederlanda literatura kritikisto kaj verkisto de eseoj.

## Bibliografio 
* 1964 - *De eigenzinnigheid van de literatuur*
* 1966 - *De gevestigde chaos*
* 1967 - *Loodlijnen*
* 1970 - *Tussen gisteren en morgen*
* 1972 - *Tussentijds*
* 1978 - *De eenzame schaatser, doorslagen van de tijd*
* 1980 - *Waarom ik niet tennis (en ook niet hockey)*
* 1981 - *Mijnheer & Mevrouw Aluin & andere tussenteksten*
* 1982 - *Oliver Hardy als denker en andere opstellen*
* 1983 - *Mijnheer Van Dale en juffrouw Scholten*
* 1983 - *Broeinesten en bijbelplaatsen*
* 1984 - *De onsterfelijke lezers*
* 1984 - *De tweede stem*
* 1985 - *Voldoende wit*
* 1987 - *Een gedicht verveelt zich niet*
* 1987 - *The gentle art of reading*
* 1987 - *Het oudste kind*
* 1988 - *Spiegelbeelden*
* 1989 - *Het Oosten komt altijd tekort*
* 1989 - *Uit het midden*
* 1990 - *Jaloezie*
* 1990 - *Het nieuwe licht en de oude tijd*
* 1990 - *Een jas voor het leven*
* 1991 - *Voetstukken*
* 1992 - *Bibliofiel,- dat mag op zijn steen staan*
* 1992 - *Het zal altijd een droom blijven*
* 1992 - *Gezelle en Gorter: het begin*
* 1992 - *Het geluk van de onwetendheid*
* 1993 - *De hele wereld een dansfeest*
* 1993 - *Van huis tot huis*
* 1993 - *Uitgeknipt*
* 1994 - *Handgroot*
* 1994 - *Leermeesters*
* 1994 - *Schaamte*
* 1994 - *De leerstoel van Lent*
* 1994 - *Puer senex*
* 1994 - *Finding the Place. Selected Essays on English Literature*
* 1996 - *Een hand van de dichter*
* 1996 - *Die dag lazen wij niet verder*
* 1996 - *Heilige slakken en andere terzijdes over boeken, bibliotheken, lezers en lezeressen*
* 1997 - *Doorluchtig glas*
* 1997 - *Eens gegeven*
* 1998 - *Op het tweede gezicht*
* 1998 - *Studeren op stro.
* 1999 - *Poseren voor de bladspiegel* (met Uta Janssens)
* 2001 - *In het begin was de bijbel*
* 2002 - *Lijden, Liefhebben en Schrijven*
* 2002 - *Stratenboek*
* 2002 - *Na vijfenzestig jaar*
* 2002 - *Het licht in de schaduw*
* 2002 - *De bekering tot rode kool*
* 2004 - *Dat oude Europa*
* 2006 - *Voorbijgegaan / Tweemaal Reve*
* 2007 - *In het voorbijgaan*
* 2007 - *Op weg naar het schavot*
* 2008 - *Het geluk van de brug*
* 2008 - *De onsterfelijke dood*
* 2008 - *Al die vermorste tijd*
* 2008 - *Nabij*
* 2009 - *Het volmaakte kleine stukje*
* 2010 - *De hemel is naar beneden gekomen*
* 2015 - *Dat ben ik toevallig / Stukjes uit De Tijd''

## Premioj 
* 1986: Frans Erens Premio
* 1990: P. C. Hooft Premio

## Eksteraj ligiloj 
* "Kees Fens – 1929" – Cifereca librejo por nederlanda literaturo (Reakirita je la 17-a de junio 2008)
* "INGANGEN OP FENS"  – Bibliografio de gazetnartikoloj de Kees Fens 1954 ĝis 2008

Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Teatrejo Odéon

La **teatrejo Odéon** [ɔdeɔ̃], ankaŭ nomita **teatrejo de Eŭropo** (franclingve ''théâtre de l'Odéon* aŭ *théâtre de l'Europe'') estas teatrejo lokita en la 6-a arondismento de Parizo, kore de la kvartalo Odéon. Ĝi estis inaŭgurita en 1782.

Ĝi estis konstruita inter 1779 kaj 1782 de Marie-Joseph Peyre kaj Charles De Wailly, laŭ novklasika stilo. La konstruaĵo unue celis gastigi la aktorojn de la fama Comédie-Française, sed poste fariĝis sendependa institucio. La teatrejo estas hodiaŭ unu el la kvin naciaj, ŝtatregitaj teatrejoj de Francio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo

Odéon
Odéon
Malnova poŝtkodo de antaŭ 1993 (Germanio)

Poŝtkodoj en Germanio, *Postleitzahl* (pluralo *Postleitzahlen*, mallongigo *PLZ*), konsistas **nuntempe** el **kvin ciferoj** kiuj indikas la larĝan zonon (unuaj du ciferoj) kaj la poŝtdistrikton (lastaj tri ciferoj). La aktuala sistemo estis enkondukita je la 1-a de julio 1993. Por serĉi nunan germanan poŝtkodon: Deutsche Post .

Antaŭ la reunuiĝo de Germanio, kaj Federacia Respubliko Germanio (ekde 1962) kaj Germana Demokratia Respubliko (ekde 1965) uzis **kvarciferajn** poŝtkodojn. Okcidenta Germanio en sia numeraro antaŭvidis ciferojn por orienta Germanio (1001-1999, 2500-2999, 3600-3999 kaj 9000-9999), la numeraro de orienta Germanio uzis ĉiujn ciferojn kaj ne antaŭvidis eblan integrigon de la okcidenta landoparto. Dum la unuaj monatoj post la ŝtata reunuiĝo, provizore pluuziĝis la du antaŭaj sistemoj, nur ke forfalis la du naciaj kodoj, kaj anstataŭe uziĝis komenca litero "W" (okcidento) kaj "O" (oriento): do D-2000 Hamburg iĝis D-W-2000 Hamburg, DDR-2000 Neubrandenburg iĝis D-O-2000 Neubrandenburg. En julio 1993 oficialiĝis unueca nova poŝtkodaro: Tamen oni ne uzis la antaŭpreparitan okcidentan sistemon, sed anstataŭe instalis novan kodaron, unuflanke por pli libere adapti la numeraron al la ŝanĝiĝintaj strukturaj bezonoj de la nacia poŝto, kaj aliflanke por ne doni la impreson ke "la oriento plian fojon devas adaptiĝi al la okcidento", ke "oriente ŝanĝiĝu ĉio, okcidente nenio".

## Poŝtkodoj en Okcidenta Germanio de 1962 ĝis 1993 
En la sekva listo menciiĝas nur la ĉefaj urboj, centroj de "poŝtkodaj regionoj". Ĉirkaŭ la centraj urboj grupiĝis komunumoj de similaj poŝtkodoj: ekzemple 6101 estis la kodo de Roßdorf (apud Darmstadt), dum 6100 estis tiu de la proksima granda urbo Darmstadt.

¹ Tiu kodo en 1961 estis antaŭfiksita por Orienta Germanio.

## Poŝtkodoj en Orienta Germanio de 1965 ĝis 1993 
Kategorio:Germanio
Germanio
Hoste

**Hoste** povas esti pluraj lokoj en la mondo:
* Hoste (Ĉilio), insulo en Ĉilio
* Hoste (Francio), vilaĝo en Francio
* Hoste (distrikto Galanta), municipo en Slovakio

**Hoste** estas ankaŭ la nomo de
* William Hoste, mara kapitano dum Napoleonaj militoj
Ot en Sien

eta|Titolpaĝo de *La libro de Ot en Sien*
eta|Statueto de Ot en Sien, laŭ rakonto pri Ot en Sien, kie ili sin ŝirmas kontraŭ la pluvo en barelo

**Ot en Sien** (Ot kaj Sien) estas la ĉefroluloj en serio da nederlandaj porinfanrakontoj kiuj estis tre popularaj dum la unua duono de la 20-a jarcento. La unua serio kun la titolo *Dicht bij Huis* (Proksime al la Hejmo), aperis en 1902. La dua serio, titolita *Nog bij Moeder* (Ankoraŭ ĉe la Patrino), aperis en 1904. La rakontojn verkis Hindericus Scheepstra laŭ ideo de Jan Ligthart. Cornelis Jetses faris la ilustraĵojn.

Kategorio:Nederlandlingva literaturo por infanoj
Kategorio:Nederlando
Kategorio:Fikciaj infanoj
Kategorio:Fikciaj nederlandanoj
Kategorio:Fikciaj paroj
Shōki

eta

**Shoki** estas fama elsorĉisto el Ĉinio.

Li ĉeestas ofte en la japana arto. Li estas barba, havas longan glavon kaj portas foje larĝan pajloĉapelon. Tiu heroo batalas kontraŭ *oni-oj* (japanaj diabloj).

Kategorio:Ŝintoismo
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Ashinaga

**Ashinaga** estas mita estulo kun grandegaj kruroj.

Kiam prezentita kun Tenaga sur ununura netsuke, ili simbolas helpon, kiun oni ŝuldas unu al la alia.

Kategorio:Mitologiaj kreitaĵoj
Kategorio:Kulturo de Japanio
Koziołek Matołek

250px|eta|dekstra|Monumento al Koziołek Matołek en Pacanów
**Koziołek Matołek** (laŭvorte *Virkapreto Idioteto*) estas pola fikciulo kreita de verkisto Kornel Makuszyński kaj desegnisto Marian Walentynowicz en 1933, en unu el la plej fruaj polaj bildserioj por infanoj. Malgraŭ ke pasis jam jardekoj depost mortoj de ambaŭ aŭtoroj, kaj aventuroj de Matołek ne similas al nuntempa realeco, li daŭre estas kulta figuro de porinfana literaturo.

## Historio 
Makuszyński kaj Walentynowicz verkis kvar librojn prie:
* "120 przygód Koziołka Matołka" (*120 aventuroj de Koziołek Matołek*)
* "Druga księga przygód Koziołka Matołka" (*Dua libro pri aventuroj de Koziołek Matołek*)
* "Trzecia księga przygód Koziołka Matołka" (*Tria libro pri aventuroj de Koziołek Matołek*)
* "Czwarta księga przygód Koziołka Matołka" (*Kvara libro pri aventuroj de Koziołek Matołek*)

## Rakonto 
Ĉiuj libroj temas pri aventuroj de antropomorfa virkapro Koziołek Matołek, kiu veturas tra la tuta mondo serĉante mitan Pacanów (ĝi estas reala vilaĝo en Sanktakrucio): la nuran lokon kie "oni hufferas kaprojn" (poste evidentiĝas tamen, ke hufferas tie ĉevalojn tri fratoj kun la nomo Kapro). Liaj aventuroj estas neordinaraj kaj tute neprobablaj; la virkapo Matołek estas simpatia, naiva, komika, ofte mallerta kaj stulteta (iom simila al Winnie-la-Pu). Aventuroj alkondukas lin al multaj mondlokoj - de Sovaĝa Okcidento ĝis al Afriko.

En la jaroj 1969-1971 en Varsovio oni kreis filmserion *Strangaj aventuroj de Koziołek Matołek* surbaze de la libroj.

## Eksteraj ligiloj 
Paĝaro de infana festivalo en Pacanów 

Kategorio:Bildliteraturo
Kategorio:Animaciaj filmoj
Kategorio:Fikciaj mamuloj
Kategorio:Fikciaj poloj