open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tommy Potter

[eta|Charlie Parker, Tommy Potter, [Miles Davis, Duke Jordan, Max Roach proks. Aŭguston de 1947. Foto de William P. Gottlieb.]]

**Charles Thomas „Tommy“ POTTER** (* 21-an de septembro 1918 en Filadelfio; † 3-an de marto 1988 samloke) estis usona ĵaz-kontrabasisto.
Li validas pro sia relative longa aneco en la kvinopo de Charlie Parker ekde 1947 ĝis 1950 kiel unu el la ĉefaj basistoj de bibopo.

Potter venis nur je relative alta aĝo de 21 jaroj al kontrabaso kiel ĉefinstrumento, post kiam li antaŭe estis ricevinta instruon pri la ludo de piano kaj gitaro. Ĉi tiu malfrua komenco eble klarigus, kial Potter neniam fariĝis virtuozo de la nivelo de la kelkajn jarojn pli juna Oscar Pettiford. Laŭ sia ludkompreno li similas pli al progresinta muzikisto de la svingo-stilo, kies aparta forto konsistis en tio, ke li senprobleme povis realigi la ofte treege rapidajn tempojn, kiujn Parker ŝatis antaŭmeti. Krome la ludmaniero de la basisto bonege konvenis kun tiuj de la aliaj du muzikistoj de la ritmosekcio de la Parker-kvinopo tiutempa, nome tiu de frapinstrumentisto Max Roach samkiel de pianisto Duke Jordan. Ĉar krome ankaŭ juna Miles Davis ĉe la trumpeto estis bandano, multaj entuziasmuloj opinias ĉi tiun instrumentistaron unu el la muzike plej konvinka en la kariero de Parker. Ĝi estas krom tio sur sondiskoj aparte bone dokumentita, ĉi tiuj multaj sonregistraĵoj donas bonan enrigardon en la solidan, nespektaklan akompanlaboron de Potter.

Potter kaj Parker interkonatiĝis en 1944 dum sia komuna tempo en la bandego de kantisto Billy Eckstine, al kiu venis la basisto post unuaj spertoj en pli tradiciaj svingensembloj (ekzemple kun trombonisto Trummy Young). La bando de Eckstine de la tempo ekde 1943 ĝis 45 validas ĝis hodiaŭ kiel unu el la plej fruaj „kovejoj“ de moderna ĵazo. Parker, devenante de la ĵaztradicio de Kansasurbo, atendis ritman inspiron ĉefe de la frapinstrumentaro, de la baso tamen neŝanceleblajn *paŝantajn basliniojn* laŭstile de Walter Page. Al ĉi tiu muzika kompreno konvenis perfekte.

Escepte tempojn de intensa koncertvojaĝado (ekzemple kun Parker en Eŭropo 1949 aŭ kelkfoje kun Jazz at the Philharmonic), la basisto kutime laboris krom en muziko ankaŭ en nemuzikaj profesioj. Tamen lia renomo kiel „basisto de Charlie Parker“ alportis al li trans jardekoj al regulaj dungitecoj kun la grandaj nomoj de la ĵazmondeto, inter ili tiel diversaj muzikistoj kiel Earl Hines, Count Basie aŭ Benny Goodman, sed ankaŭ kun steluloj de l' pli modernaj ĵazstiloj kiel Gil Evans aŭ Stan Getz.

## Literaturo 
* Martin Kunzler: *Jazz-Lexikon*. Directmedia, Berlino 2005, ISBN 3-89853-018-3

Kategorio:Usonaj ĵazbasistoj
Fundão

**Fundão**, portugala vorto por *Abismo*, povas esti:

## Brazilo 
* Fundão, municipo en Espirito-Santo
* Insulo Fundão, en Rio-de-Ĵanejro
* Fundão, kvartalo en la municipo Rio-de-Ĵanejrio
* Fundão, kvartalo en la municipo Recifo

## Portugalio 
* Fundão, urbo en la distrikto Castelo Branco
* Fundão, *freguesia* en la samnoma urbo
Pál Scheitz

**Pál SCHEITZ** [ŝejc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Scheitz Pál** estis hungara kemiisto naskita en Marosvásárhely la 27-an de januaro 1870 kaj mortinta en Bp. la 2-an de aprilo 1912.

## Biografio
Pál Scheitz studis en München, kie li laboris en laboratorio de W. Miller. Li doktoriĝis en la Universitato de Koloĵvaro en 1896. En 1897 li estis asistanto de Lajos Ilosvay, poste de 1906 ĝis 1911 lia adjunkto. Oni kvalifikis lin privatprofesoro pri analitika kemio. Li profunde priokupiĝis la kolorajn materiojn de lakmuso, la blukolorajn molibdenoksidojn, la disigon de teluro kaj seleno.

## Verko
**A minőségi kémiai analízis módszerei* (Bp., 1911).

## Fontoj
*Magyar Életrajzi Lexikon
*http://tudosnaptar.kfki.hu/localhost/egyen.php?namenev=scheitz&nev5=Scheitz+P%E1l

Scheitz, P.
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Fundão (Espirito-Santo)

**Fundão** estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 17.028 loĝantojn en 2010.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Espirito-Santo

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo

Kategorio:Municipoj de Espirito-Santo
Eŭnomio

Laŭ la helena mitologio **Eŭnomio** (el la greka *Εὐνομία*«bonordo», «administrado laŭ bonaj leĝoj») estis unu el la Horoj, diinoj pri la sezonoj, gardistinoj de la ĉielaj pordoj, sed ankaŭ protektantinoj de la homaro per leĝoj. Ŝi kaj siaj fratinoj Diko (Justeco) kaj Ejreno (Paco) konsistigis la Duan Generacion de tiuj diaĵoj. Ili konservis la stabilecon de la socioj kaj ricevis specialan kultadon en la tiamaj grandaj urboj en Grekio: Ateno, Argo kaj Olimpio. Ŝia kontraŭlino estis Disnomio (Malordo), do fratinoj de Hermafrodito, Pejto kaj Rodo. Kelkaj tradicioj aldonas la nomojn Tikeo, Priapo kaj eĉ Eroso al la gefrataro. Tamen, alternativaj versioj nomis ŝin filino de Prometeo aŭ de Hera.

Eŭnomio estis diino pri ordo, ĵuroprotekto kaj leĝaro, do eterna malamikino de Disnomio, Hibriso (Insolento) kaj Ato (Ruiniĝo). Ŝi kontrolis la agadon de la ĵurianoj dum juĝoj, sed oni ankaŭ rilatis ŝin al printempo, sezono de verdaj paŝtejoj (*νομία* en la greka). Laŭ Pindaro, ŝi kaj *la eksterordinara fonto Diko, ŝia fratino, estis subteno de urboj; kune kun Ejreno, el la sama familio, konservas la homaran riĉecon*. La nomo de Eŭnomio kaj tiuj, de siaj fratinoj, iĝis taŭga ekzemplo de hendjatriso: «Bonordo, Justeco kaj Paco».

[dekstra|eta|[Dionizo gvidante la tri Horojn (1-a jarcento a.K.).]]
Oni ofte prezentis ŝin inter la akompanantaro de Afrodito, kiel adverto al edziniĝintaj virinoj pri agi ĉiam laŭleĝe kaj obeeme. Pro tio, oni identigis ŝin al Eŭrinomo, patrino de la Karisoj.

La asteroida familio *Eŭnomio* kaj la asteroido *15 Eŭnomio* ricevis ilian nomon de ĉi tiu diino.

## Bibliografio 
* Pierre Grimal, *The Dictionary of Classical Mythology*, Wiley-Blackwell, 1996, ISBN 978-0-631-20102-1. "Horae" p. 217
* William Smith; *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Londono (1873). "

## Eksteraj ligiloj 
*  Eŭnomio ĉe Theoi.com

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Horoj
John Mawe

**John MAWE** (1764 – 1829) estis brita mineralogo kiu fariĝis famkonata pro sia praktika aliro al la fako.

## Biografio 
Mawe naskiĝis en Derby en 1764 de Samuel Maw(e). Lia patrino mortis kiam li estis 10-jaraĝa kaj li estis edukita de la dua edzino de sia patro, Francis (naskiĝnome Beigton). En frua vivo li ŝajne trapasis 15 jarojn ĉe la maro. En 1790, li fariĝis kapitano de la komerca ŝipo *Trent*, komercanta al Sankt-Peterburgo.

En 1793, Mawe metioservis ĉe la masonisto de Derby Richard Brown (1736–1816), kaj edziĝis kun lia filino, Sarah, la .

Ĉirkaŭ la fino de la jarcento li vojaĝis al la plejmulto de la minejoj en Anglio kaj Skotlando, kolektante mineralojn por la kabineto de la Reĝo de Hispanio. En 1800 li posedis la butikon de Fluorito de la Reĝaj Muzeoj en Matlock Bath, kio, pere de lia agento, estis kaŭzonta al li disputon kun Thomas Pearson koncerne ĉirkaŭantajn minejojn.

En aŭgusto 1804 li komencis "vojaĝon de komerca eksperimento" al Rio de la Plata financitan de Princo Regento de Portugalio. Lia misio estis taksi la valoron de la industrioj de oro kaj diamanto kiuj povus revigligi la malsanan ekonomion de Brazilo. Mawe estis atinginta Kadizon kiam eksplodis milito inter Anglio kaj Hispanio, kaj li estis blokita en la urbo kie li malsaniĝis kaj preskaŭ mortis. Li navigis de Kadizo en marto 1805 al Montevideo, kaj atingite tiun urbon estis enkarcerigita kiel angla spiono. Li akiris liberecon tuj poste, sed estis internigita, kaj ne akiris sian ellason ĝis la kapto de Montevideo fare de William Beresford en 1806. Li akompanis la ekspedicion sub John Whitelocke al Bonaero, kaj revenante al Montevideo aĉetis skunon kaj navigis al Brazilo, haltante en pluraj havenoj survoje, inkluzive la insulon Santa Catarina. Li estis bone akceptita en Brazilo fare de Princo Regento, kiu donis al li la permeson viziti la minejojn de diamanto de Minas-Ĝerajso kaj aliajn partojn de la interno dum 1809–1810, kaj ankaŭ donis al li aliron al la registaraj arĥivoj.

## Verkoj 
eta|Ilustraĵo de James Sowerby & sons en la 3-a eldono en 1821 de *Familiar Lessons on Mineralogy and Geology*
La ĉefa verko de Mawe estis la raporto de lia vojaĝo al Sudameriko, *Travels in the Interior of Brazil*, Londono, 1812; Philadelphia, 1816; 2-a eldono, 1823., kiuj specialiĝis pri detalaj koloraj tabeloj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Muzeo kaj artgalerio de Derby 

Kategorio:Anglaj mineralogoj
Kategorio:Muzeo kaj artgalerio de Derby
Čremošné

**Čremošné,** hungare **Turócmeggyes** [turOcmedjeŝ] estas tre malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Geografio 
Čremošné situas laŭ traira flankovojo. Turčianske Teplice troviĝas je 4, Martin je 20 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1340. En 1533 oni komputis tie 45 vilaĝanojn, en 1715 9 familiojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turócmeggyes 285 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Stubnyafürdő, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko jam kiel Čremošné, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 batalo okazis inter faŝistoj kaj partizanoj. En 2001 vivis en Čremošné 101 homoj, (99 slovakoj).

## Ŝanĝoj de la loknomo 
* 1340 – *Polun*
* 1398 – *Chermozna*
* 1773 – *Cseremosne, Cžremossne*
* 1786 – *Cscheremóschne, Čsremossne*
* 1808 – *Cseremosne, Cžremossné*
* 1863, 1882–1907 – *Csremosnó*
* 1873 – *Cseremosno*
* 1877 – *Csremosno*
* 1913 – *Turócmeggyes*
* 1920 – *Čriemošno, Čeremošné*
* 1927 – *Čremošné*

## Ŝanĝoj de la loĝantoj kaj domoj 
## Menciindaĵo 
Sub la apuda monto troviĝas la plej granda fervoja tunelo de Slovakio 

Kategorio:Municipoj en distrikto Turčianske Teplice
Edith Schranz-Kunovits

**SCHRANZ-KUNOVITS Edith** (pro. ŝranc-kunoviĉ) estis rumania hungara scenej- kostumprojektistino naskita en Craiova en 1922 kaj mortinta en ? la 11-an de junio 1984.

## Biografio 
Edith Schranz-Kunovits diplomiĝis en Belarta Instituto de Kluĵo en 1955 kaj ŝi projektis al teatroj de Kluĵo, unue al Kolozsvári Állami Magyar Opera, poste al la rumana Nacia Teatro, pli poste ĝis sia morto al Kolozsvári Állami Magyar Színház. Ŝi partoprenis en pluraj ekspozicioj.

## Ĉefaj dekoraciprojektoj 
* Shakespeare: Hamlet;
* Caragiale: Farsang;
* Frisch: Biedermann és a gyújtogatók;
* Wagner: A nürnbergi mesterdalnokok;
* Foster: I. Erzsébet;
* Sütő András: Egy lócsiszár virágvasárnapja;
* Vörösmarty Mihály: Csongor és Tünde.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj scenejdekoraciistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj kostumdizajnistoj
S&P Global Ratings

eta|Emblemo
**Standard & Poor’s** (mallongigita: **S&P**) estas usono-centra financa firmao, kaj dividaĵo de la firmao McGraw-Hill Companies. Ĝi provizas financajn taksado-servojn, esploradon kaj analizadon de borsaj spekulaciaĵoj. Ĝi estas plej konata pro siaj borso-indikiloj: la usona S&P 500, la aŭstralia S&P/ASX 200, la kanada S&P/TSX, la itala S&P/MIB, kaj la barata S&P CNX Nifty. La firmao estas unu el la ĉefaj tri tiaj agentejoj, inkluzivante Moody's Investor Service kaj Fitch Ratings.

S&P publikigas grandan nombron da borsmerkataj indeksoj, kovrante ĉiun regionon de la mondo, merkatkapitalignivelon kaj ĉiun specon de REIT-fondusoj ( lokposedaĵaj investaj fondusoj) aŭ preferataj akcioj .

S&P publikigas semajnan borsan analizan bultenon nomitan "The Outlook" (La Perspektivo), kiu estas distribuita en la amaskomunikilaro aŭ rete al registritaj ricevantoj.

## Historio 
[eta|Stabejo en [Novjorko (2008)]]
La naskiĝo de la firmao okazis en 1860, per la eldonado de *Historio de Fervojoj kaj Kanaloj en Usono* de Henry Varnum Poor. La libro estas provo kolekti plenan informon pri la financa kaj operacia stato de usonaj fervojaj firmaoj. Henry Varnum poste fondis **H.V. & H.W. Poor Co.** kun sia filo, Henry William, kaj eldonis ĉiujare ĝisdatigitaj versioj de la libro.

En 1906, Luther Lee Blake fondis la **Standard Statistics Bureau** (Oficejo de Normaj Statistikoj), por provizi financan informon pri aliaj firmaoj ol fervojo-firmaoj. Anstataŭ jarlibro, Standard eldonis informon sur kartoj, provizante pli oftajn ĝisdatigojn.

En 1941, la du firmaoj kuniĝis por iĝi korporacio Standard & Poor's, kaj en 1966 la firmao estis akirita de The McGraw-Hill Companies.

## Kredittaksado 
Kiel kredittaksa agentejo, Standard & Force taksas kreditan kontribuon al kompanioj. La kompanio publikigas mallongan kaj longtempan kreditan takson.

### Longtempa kredittaksado 
S&P taksas kompaniojn sur skalo de AAA ĝis D. Meza takso estas ofertita je ajna nivelo inter AA kaj B (ekz. BBB+, BBB kaj BBB-). Por iuj kompanioj, S&P ankaŭ povas doni gvidon pri la ebleco de ĝisdatigo (pozitiva) aŭ malpliigo (negativa) aŭ necerteco (neŭtrala).

**Investa grado**

* **AAA** : La kompanioj kun la plej alta kvalito, fidindeco kaj stabileco
* **AA** : kvalitaj kompanioj, kun pli alta riska nivelo ol AAA
* **A** : Ekonomia situacio povas influi la financadon
* **BBB** : Meznivelaj kompanioj, nuntempe kontentigaj

**Ne-investa grado** (ankaŭ konata kiel "rubaĵo-" akcioj)

* **BB** : Pli emas ŝanĝiĝi kun la ekonomio
* **B** : La financa situacio ŝanĝiĝas signife
* **CCC** : Nuntempe vundebla kaj dependa de pozitivaj ekonomiaj situacioj por plenumi devojn
* **CI** : Preter la punkto
* **R** : Sub registara superrigardo pro ekonomia situacio
* **SD** : Selekteme evitas devojn
* **D** : Evitante devojn kaj S&P kredas, ke vi evitos la plej multajn aŭ ĉiujn obligaciojn
* **NR** : Ne taksita

Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Financaj firmaoj
Ruslingva Vikipedio

**Ruslingva Vikipedio** aŭ **rusa Vikipedio** (, ) estas versio de la libera reta enciklopedio Vikipedio, skribata en la rusa lingvo.

La rusa Vikipedio estis fondita la  kaj en septembro de 2014 apartenas al unu el la plej grandaj lingvaj versioj de Vikipedio: ĝi estas la 8-a laŭ kvanto da artikoloj (pli ol 1,0 milionoj), cedante lokon al la angla, sveda, nederlanda, germana, franca, cebua, varaja, kaj la 5-a laŭ kvanto de redaktoj (pli ol 78 milionoj). Ĝi estas ankaŭ plej larĝa el slavlingvaj Vikipedioj.

La -an de   ĝi enhavas [[:ru:Служебная:Statistics|]] artikolojn.

La rusa Vikipedio estas unu el la plej konataj universalaj ruslingvaj enciklopedioj, same kiel Granda Sovetia Enciklopedio, Granda Rusia Enciklopedio kaj aliaj.

## Partoprenantoj 
Ĉiuj uzantoj de la Vikipedio povas esti vizitantoj (legantoj) kaj redaktantoj (kiuj redaktas paĝojn). Eblas redaktado sen registriĝo (tiam la redaktoj estas aŭtomate subskribataj per IP-adreso, de kiu ili estas faritaj).

Ekzistas multaj kategorioj de uzantoj, kiuj donas al ili specialajn rajtojn. **Administrantoj** (:ru:Википедия:Администраторы) rajtas bloki uzantojn kaj forigi/revenigi paĝojn. La **Arbitra Komitato** (:ru:Википедия:Арбитражный комитет) solvas konfliktojn.

Por pridiskuti staton de la Vikipedio ekde 2007 estas organizataj ĉiujaraj Viki-Konferencoj. La unua okazis en 2007 en Sankt-Peterburgo.

**Listo de Viki-Konferencoj (pri ruslingva Vikipedio):**

## Vizitantoj 
La anglalingva retejo alexa.com informas, ke laŭ kvanto da vizitantoj la rusa Vikipedio okupas la 4-an lokon post angla, hispana kaj germana; ĝin vizitas 6,16% de ĉiuj vizitantoj de la Vikipedio.

**Procentaĵo de vizitantaro de la rusa Vikipedio laŭlandoj, en kiuj ĝi estas pli ol 5 %, por la lasta kvarono de 2013:**

400ra|Landoj, en kiuj rusa Vikipedio estas la plej populara
Ĉi tiu statistiko montras, ke en 10 landoj de la estinta Sovetunio oni pli uzas la rusan vikipedion ol la version en la loka etna lingvo; ĉi tio estas kunligita kun la fakto, ke multaj lingvaj versioj de la Vikipedio estas ne sufiĉe maturigitaj.

## Historio 
La ruslingva Vikipedio estis fondita la . Dekomence ĝi situis sur domajno russian.wikipedia.com; la  ĝi okupis la nunan domajnon ru.wikipedia.org kaj ekuzis la programaron MediaVikio. Tiam en la rusa Vikipedio estis ankoraŭ nur 1 artikolo.

**Kronologio de evoluo de la rusa Vikipedio:**

## Konsisto 
La rusa Vikipedio kune kun la aliaj lingvaj versioj situas ĉe grapolo el 1000 serviloj. Ĝi uzas programaron MediaVikio.

La tuta enciklopedio konsistas el artikoloj kaj specialaj paĝoj.
El ĉiuj artikoloj pli multaj estas (en marto de 2024) pri:
* personoj — 558 mil, inter ili pri:
* loĝlokoj — 319 mil;
* akvofluoj — 46 mil;
* filmoj — 35 mil;
* familinomoj — 25 mil;
* bestoj — 44 mil;
* muzikalbumoj — 19 mil

(plena listo ruslingve).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* "Internacia Vikipedio", statistikaj informoj

## Eksteraj ligiloj 
* Ruslingva Vikipedio

Kategorio:Vikipedioj laŭ lingvoj
Vikipedio
Kategorio:Retejoj aperintaj en 2001
Vikipedio
Cariacica

**Cariacica** estas municipo kaj urbego de la brazila subŝtato Espirito-Santo. Ĝi apartenas al urbaro de Vitória (Espirito-Santo).

## Bazaj informoj 
eta|En la subŝtato (ruĝe).
* Loĝantaro: 337.643 (nur la urbo en 2010; 348.738 la plena municipo)
* Supermara alteco: m
* Areo: 280 km²
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo:
* Horzono: UTC -3
* 

## Geografio 
Cariacica situas en sudorienta Brazilo. *Vitória* troviĝas 15, Belo Horizonte 369, São Gonçalo 390, **Rio-de-Ĵanejro** 413, Nova Iguaçu 419, Guarulhos 725, San-Paŭlo (urbo) 736, Campinas 749, Salvador de Bahio 835, **Braziljo** 937, Goiânia 1016, Curitiba 1071, Maceió 1282, Campo Grande 1480, Recife 1483, Porto Alegre 1534, Natalo (Brazilo) 1706, Teresina 1709, São Luís 2018, Belém 2269, Manaus 2857 km.

## Historio 
Antaŭ alveno de la kolonianoj indianoj vivis en tiu areo. La nomo "Cariacica" venas de ilia lingvo, kun la signifo "la alveno de blankuloj". Cariacica estis kreita kiel distrikto de Vitória en 1837. Ĝia plena nomo estis "Freguesia de São João Batista de Cariacica". En 1890 Cariacica ricevis sendependan statuson de la municipo de Vitória, iĝante la ĉefurbo de sia propra municipo.

## Ekonomio 
En Cariacica oni okupiĝas ĉefe pri komercado, kiu tiras nature la liveradon. En strato troviĝas 300 butikoj, kie oni trovas malsamajn varojn.

## Klimato 
Cariacica situas en tropika zono. La averaĝa jara temperaturo estas 25&nbsp;°C. La averaĝa jara pluvokvanto estas 1 136 mm, la decembro estas la plej malseka monato.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Espirito-Santo

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo 
*  Asocio de Municipoj de Espirito-Santo 
*  mapo, distancoj 
* mapo

Kategorio:Municipoj de Espirito-Santo
Kategorio:Urboj de Brazilo
Art Taylor

**Art TAYLOR** (*Arthur S. Taylor, Jr.*), * 6-an de aprilo 1929 en Novjorko; † 6-an de februaro 1995) estis usona ĵaz-frapinstrumentisto.

Taylor ludis en Harlemo kun Sonny Rollins kaj Jackie McLean kaj havis siajn unuajn gravajn prezentadojn en 1948 kun Howard McGhee. Sekvis la kunlaboro kun Coleman Hawkins (1950-51), Buddy DeFranco (1952), Bud Powell (1953 kaj 1955-57: *Bud! The Amazing Bud Powell (Vol. 3)*), Art Farmer (1954-55) kaj George Wallington (1954-56). Krome li estris propran bandon , ''Taylor's Wailers*, kaj kunlaboris kun Thelonious Monk kaj Miles Davis. En 1958 li entreprenis kun Donald Byrd kaj Bobby Jaspar koncertvojaĝon tra Eŭropo.

En 1963 Taylor iris al Eŭropo, kie li restis dum la venontaj dudek jaroj, ĉefe en Francujo kaj ekde 1970 en Belgujo, kaj laboris kun muzikistoj kiel Dexter Gordon kaj Johnny Griffin. El intervjuoj kaj konversacioj kun muzikistaj kolegoj tie ekestis lia libro *Notes and Tones*. Komence de la 1990-aj jaroj li revenis en Usonon, kie li reorganizis sian bandon *Wailers*.

Taylor kunlaboris je pli ol tricent sonregistraĵoj; liaj propraj albumoj aperis i.a. ĉe Verve, Blue Note kaj Prestige.

## Diskoj 
* *Taylor's Wailers* (1956, Prestige) kun Donald Byrd, Jackie McLean, Ray Bryant, Wendell Marshall
* *Taylor's Tenors* (1959, Prestige) kun Charlie Rouse, Frank Foster, Walter Davis junior
* *A.T.'s Delight* (1960, Blue Note) kun Dave Burns, Stanley Turrentine, Paul Chambers, Patato Valdes
* *Mr. A.T.* (1991, Enja) kun Willie Williams, Abraham Burton, Marc Cary, Tyler Marshall
* *Wailin' At The Vanguard* (1992, Verve) kun Jacky Terrasson

## Traktaĵoj 
* *Notes and Tones: Musician -To Musician Interviews'', Lüttich, Taylor, 1977, Novjorko, Perigee 1982

Kategorio:Usonaj ĵazaj frapinstrumentistoj
3081 Martinůboh

'*3081 *Martinůboh''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo estis komponita en honoro de la ĉeĥa komponisto Bohuslav Martinů, civitaniĝinta usonano (1890–1959).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Luboš Kohoutek
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Washington Shirley, 5-a Grafo Ferrers

Vic-Admiralo **Washington Shirley, 5-a Grafo FERRERS**, membro de la Reĝa Societo (naskiĝis la , mortis la ) estis brita oficiro de Royal Navy, nobelo, framasono kaj amatora astronomo.[300ra|dekstra|eta|*[Filozofo preleganta pri sunsistema modelo* fare de Joseph Wright of Derby (ĉ.&nbsp;1766), oleo sur kanvaso 147x203&nbsp;cm, Muzeo kaj artgalerio de Derby]]

## Biografio 
Shirley estis la dua filo de lia moŝto Laurence Shirley (mem la kvara filo de Robert Shirley, 1-a Grafo Ferrers) kaj lia edzino, Anne. Ĉirkaŭ 1738, li eniris la Royal Navy kaj altiĝis tra la rangoj de Dua Leŭtenanto en 1741, Unua Leŭtenanto en 1746 kaj Post-Kapitano tuj poste.

Du semajnojn post la ekzekuto de sia frato, Laurence Shirley, 4-a Grafo Ferrers en 1760, Shirley prenis lian sidlokon en la House of Lords (kiel la nova Grafo Ferrers) kaj en 1763, Georgo la 3-a donis al li la familiajn posedaĵojn, antaŭe pune perditajn de lia frato kiel krimulo (je la granda surprizo de Casanova, kiam li vizitis Londonon) kaj li komencis transformi la familian sidejon de Staunton Harold en Leicestershire. Li poste estis promociita kiel Sub-Admiralo en 1771 kaj Vic-Admiralo en 1775.

Ferrers estis entuziasma pri astronomio kaj posedis sian propran sunsisteman modelon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Muzeo kaj artgalerio de Derby

Kategorio:Britaj astronomoj
Kategorio:Anglaj grafoj
Kategorio:Admiraloj
Kategorio:Muzeo kaj artgalerio de Derby
Antal Schuchbauer

**SCHUCHBAUER Antal** (pro. ŝuĥbauer) estis hungara skulptisto, la plej grava reprezentanto de la rokoko arto en Transilvanio naskita en 1720 ? kaj mortinta 1776 ?.

## Biografio 
Antal Schuchbauer faris la dekoraciojn de la preĝejo Sankta Mikaelo de Kluĵo, la dekoraciojn de jezuitaj kaj franciskanaj preĝejoj kaj unu el la flankaj altaroj de la katedralo de Alba Iulia. Li estis la kreinto de la kolono de la senmakule koncipiĝinta Dipatrino (Kluĵo), de stukoj en pluraj urboj kaj kasteloj respektive de skulpdekoracioj.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Conceição do Castelo

**Conceição do Castelo** estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 11.686 loĝantojn en 2010 .

eta|dekstra|300px|En la subŝtato (ruĝe).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Espirito-Santo

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo
*  Asocio de Municipoj de Espirito-Santo 

Kategorio:Municipoj de Espirito-Santo
Universitato Willamette

[eta|dekstra|300ra|Halo Waller, fotita el la Oregona [kapitolo]]
**Universitato Willamette** (pron. *inter* ŭiLAmet *kaj* ŭiLEmet; ) estas privata usona altlernejo situanta en Salem, Oregono. Ĝi fondiĝis en 1842, kaj estas la plej malnova universitato en la okcidenta duono de Usono.

Kategorio:Salem (Oregono)
Willamette
Márton Schreiner

**SCHREINER Márton** (pro. ŝrajner) estis hungara rabeno, orientalisto, religifilozofo naskita en Nagyvárad la 8-an de junio 1863 kaj mortinta en la kvartalo *Lankwitz* de Berlino la 9-an de oktobro 1926.

## Biografio 
Márton Schreiner studis lingvistikon en la Universitato de Budapeŝto, gvide de Ignác Goldziher, li finis teologion en la Instituto Landa por Rabeninstruado. Li estis rabeno en 1886 en Dunapentele, en 1887 en Csurgó, de 1891 profesoro de Landa Israelida Porinstruista Lernejo, de 1894 profesoro de Lehranstalt für die Wissenschaft des Judentums de Berlino. En 1902 li malsaniĝis je menso. Li estis esploristo de juda-araba literaturo, de koncernoj de araba literaturo al judoj kaj de religifilozofio.

## Verkoj 
* *Adalékok a bibliai szöveg kiejtésének történetéhez* (Bp., 1885);
* *Az iszlám vallásos mozgalmai az első négy században* (Bp., 1889);
* *Zur Geschichte der Polemik zwischen Juden und Muhammedanern* (Zeitschrift der Deutschen morgenländischen Gesellschaft, XLII., 1889);
* *Zur Geschichte des Asaritenthums* (Leiden, 1890);
* *Der Kalâm in der jüdischen Literatur* (Berlin, 1895);
* *Studien über Jeschua ben Jehuda* (Berlin, 1900).

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* germanlingva biografio pri li en la reta kolekto de la Aŭstra Ŝtata Biblioteko

Schreiner, Márton
Schreiner, Márton
Schreiner, Márton
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Ted Hawkins

**Ted HAWKINS** (n. la 28-an de oktobro 1938 en Biloxi (Misisipio), m. la 1-an de januaro 1995) estis usona gitaristo kaj kantisto de folka kaj blusa muziko. Li estis notinda pro sia raspa forta voĉo.  En siaj junaj jaroj, li spertis malriĉecon kaj li dumtempe restis en malliberejoj dum liaj dekkelkaj jaroj pro la ŝtelo de vestaĵon kaj aliaj etaj krimoj.

Li lernis la gitaron kaj kantadon en tiuj malliberejoj. Poste li vagis tra la lando dum kelkaj jaroj, ĝis finfine en la 1960-aj jaroj li haltis kaj hejmeniĝis en Venice Beach, Kalifornio. Tie li loke famiĝis per siaj publikaj koncertoj je la Boardwalk (ligna trotuaro). Denove  li estis enkarcerigita, kiam oni malkovris lian dependecon al heroino. Li finfine spertis kritikan sukceson, registris sian muzikon kaj koncertumis tra Usono kaj en Europo en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj.  Li tamen neniam estis tre populara, plejparte nur la kritikoj amis lin.  Li mortis pro apopleksio, ĵus post kiam lia albumo "*The next Hundred Years*" ("La sekvonta 100 jaroj") por DGC Records (DGC kompanio) ekspertis publikan sukceson.

## Albumoj 
* Watch Your Step (1982)
* Happy Hour (1985)
* On the Boardwalk at Venice Beach (1986)
* I Love You Too (1989)
* The Next Hundred Years (1994)	
* Songs from Venice Beach (1995)
* Love You Most of All – More Songs from Venice Beach (1998)
* The Final Tour (live 1994) (1998)
* The Kershaw Sessions: Live at the BBC (1986–1989) (2000)
* The Unstoppable Ted Hawkins (live in London, 1988) (2001)
* Nowhere to Run (2001)

## Eksteraj ligiloj 
*YouTube enhavas multajn Ted Hawkins ligojn.

Kategorio:Usonaj blusaj gitaristoj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Colatina

**Colatina** [kolatina] estas municipo, diocezo, universitata grandurbo de la brazila subŝtato Espirito-Santo.

## Bazaj informoj 
eta|Colatina en la subŝtato (ruĝe).
* Loĝantaro: 122,646 (en 2015)
* Supermara alteco: 71 m
* Areo: 1423&nbsp;km²
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo:
* Horzono: UTC -3
* 

## Geografio 
Colatina situas en sudorienta parto de la lando laŭ la marborda ebenaĵo laŭ la Dolĉa Rivero. La Atlantika marbordo troviĝas 100, Vitória (Espirito-Santo) (subŝtata ĉefurbo) 129, Belo Horizonte 350, **Rio-de-Ĵanejro** 462, Nova Iguaçu 464, Guarulhos 752, Salvador de Bahio 762, San-Paŭlo (urbo) 764, Campinas 768, **Braziljo** 879, Goiânia 968, Curitiba 1102, Maceió 1217, Recife 1418, Campo Grande 1466, Porto Alegre 1581, Teresina 1625, Natalo (Brazilo) 1637, São Luís 1934, Belém 2186, Manaus 2789 km.
[eta|maldekstre|[Dolĉa Rivero en Colatina]]
eta|maldekstre|Dolĉa Rivero

## Historio 
En la nuna Colatina alvenis 46 eŭropanoj en 1857, sed poste la indiĝenoj murdis kelkajn el ili, la ceteraj foriris. Tamen la rivero tiris la enmigrantojn, tial oni refondis la vilaĝon. Vilaĝo Colatina estis levita al urbo en 1921. En 1928 la ponto estis konstruita.

## Ekonomio 
En municipo Colatina la ekonomio baziĝas je raba ekspluatado de lignoj, kultivado de kafoj kaj bredado de brutoj. En la grandurbo oni produktas vestaĵojn kaj tapiŝojn.

## Trafiko 
Colatina estas konektita per aŭtovojoj kaj havas flughavenon.

## Klimato 
Colatina situas en seka tropika klimato. Jare pluvas po 895 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter oktobro-januaro pli ofte pluvas, inter julio-aŭgusto nur malofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 18-30&nbsp;°C, sed aŭguste tio falas averaĝe al 14&nbsp;°C.
eta|Vido en Colatina

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Espirito-Santo

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo 
*  Asocio de Municipoj de Espirito-Santo 
*  mapo, distancoj
* Portugala Vikipedio helpe de Guglo
* historio
*  http://www.britannica.com/place/Colatina

Kategorio:Municipoj de Espirito-Santo
Kategorio:Urboj de Brazilo
3082 Dzhalil

'*3082 *Dzhalil'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la tataran sovetan poeton Musa Ĝalil (ruse cirile *Муса Мустафович Джалиль*, tatare *Муса Җәлил'', arabe موسا ﺟﮫليل‎, 1906–1944), heroon de Sovetunio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
Monaĥejo Agias Triados

La **Monaĥejo de la Sankta Triunuo** () estas monaĥejo en la greka regiono Meteora.

## Historio 
La monaĥa ordeno estis fondita en la 15-a jarcento fare de la monaĥo Dometius. Ne estas klara kiam precize. Estas mencioj pri la jaro 1438, sed el korespondado de Simeon Uroš oni povas konkludi ke jam en 1362 oni formis ordenon. La konstruado de la ĉefa konstruaĵo (*katholikon*) komenciĝis ĉirkaŭ 1458 kaj estis finkonstruita, laŭ la enskribo je la suda fasado, en 1476.

La trezorejo de la monaĥejo estis rabe malplenigita dum la Dua Mondmilito fare de germanaj soldatoj.

Agias Triados
Agias Triados
3083 OAFA

'*3083 *OAFA'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la astronomoj de la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).

## Nomo 
Ĝi estis nomita per la akronimo *OAFA*, por *Observatorio Astronómico Félix Aguilar''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Félix Aguilar
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1974
Linhares

**Linhares** estas municipo kaj grandurbo de la brazila subŝtato Espirito-Santo. Ĝi troviĝas en mikroregiono de Linhares.

## Bazaj informoj 
eta|Linhares en la subŝtato (ruĝe).
* Loĝantaro: 163,662 (en 2015)
* Supermara alteco: 33 m
* Areo: 9502&nbsp;km²
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo: 29900 – 29916
* Horzono: UTC -3 (somere UTC -2)
* 

## Geografio 
Linhares situas en sudorienta parto de la lando laŭ la marborda ebenaĵo (la urbo mem laŭ maldekstra bordo de rivero). La municipo etendiĝas laŭ la Atlantiko. Belo Horizonte troviĝas 409, **Rio-de-Ĵanejro** 508, Nova Iguaçu 511, Salvador de Bahio 734, Guarulhos 807, San-Paŭlo (urbo) 818, Campinas 824, **Braziljo** 925, Goiânia 1020, Curitiba 1156, Maceió 1281, Recife 1382, Campo Grande 1525, Natalo (Brazilo) 1605, Teresina 1622, Porto Alegre 1629, São Luís 1934, Belém 2198, Manaus 2827 km.
[eta|maldekstre|Desegnaĵo de [Petro la 2-a (Brazilo) pri Linhares en 1860]]
eta|maldekstre|Domo en Linhares

## Historio 
Oroserĉantoj fondis vilaĝon Linhares en 1800. La vilaĝo estis detruita fare de indiĝenoj, tial la portugaloj apud la vilaĝo fondis ankaŭ kazernon. En 1919 kirko estis konstruita. En 1833 Linhares urbiĝis.

## Ekonomio 
En municipo Linhares la plej granda produktaĵo estas la papajoj (la plej granda produktanto de Brazilo). Menciindas ankaŭ produktadoj de mebloj, petroloj, gasoj, alkoholoj, kakaoj.

## Trafiko 
Urbo Linhares havas ponton tra la rivero. La plej grava vojo sekvas la marbordon, tamen iom interne, ne laŭ la oceano.

## Klimato 
Linhares situas en tropika klimato. La someroj estas pluvaj kaj varmaj, la vintroj sekaj kaj mildaj. Jare pluvas po 1157 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen en novembro pluvas la plej ofte. La averaĝa jara temperaturo estas 24&nbsp;°C, la averaĝa jara temperaturo varias inter 20-29&nbsp;°C.
eta|Vido al lageto apud Linhares

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Espirito-Santo

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo 
*  Asocio de Municipoj de Espirito-Santo 
* mapo, distancoj

Kategorio:Municipoj de Espirito-Santo
Kategorio:Urboj de Brazilo
Iconha

**Iconha** estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 12.514 loĝantojn en 2010 .

eta|dekstra|300px|En la subŝtato (ruĝe).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Espirito-Santo

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo 
*  Asocio de Municipoj de Espirito-Santo 

Kategorio:Municipoj de Espirito-Santo
Sud-Azia Unuiĝo por Regiona Kunlaboro

La **Sud-Azia Unuiĝo por Regiona Kunlaborado** (, akronime **SAARC**), establita la 8-an de decembro 1985, estas asocio de ok landoj de la suda Azio el kiuj Afganio eniris kiel okan membron la 3-an de aprilo 2007 kaj havas ses observantojn. Ĝi estas regiona asocio iniciatita de la tiama bangladeŝa prezidento, Ziaur Rahman, fondinte ĝin la 2-an de aŭgusto 1983 en Nov-Delhio kaj establis ĝin per ĉarto subskribita la 8-an de decembro 1985. Ĝi arigas 8 sudaziajn landojn, Bangladeŝo, Butano, Hindio, Maldivoj, Nepalo, Pakistano kaj Srilanko kaj Afganio. Ĉi landoj reprezentas areon de 5 127 500 km² kaj 50% de la tuta loĝantaro.

## Membroj 
eta|dekstra|300ra|Landoj membroj de la asocio, sen apero de Afganio
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Observantoj 
* 
* Mjanmaro
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Eblaj Observantoj 
* 
* Sudafriko
* Indonezio

## Vidu ankaŭ 
* Bandunga Konferenco
* Tutaziismo

## Eksteraj ligiloj 
* Sekretariato de la Sud-Azia Unuiĝo por Regiona Kunlaboro

Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj en Azio
Kategorio:Ekstera politiko de Nepalo
3084 Kondratyuk

'*3084 *Kondratyuk'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la ukrainan inĝenieron Jurij Vasiljeviĉ Kondratjuk (cirile: *Ю́рий Васи́льевич Кондратю́к'', 1897–1942), pioniron de la kosmonaŭtiko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Universitato de Leicester

eta|Ĉefa konstruaĵo de la Universitato, el 1837
La **Universitato de Leicester** estas esplorcentro kun sidejo en Leicester, Britio. La ĉefa kampuso troviĝas je mejlo sude de la centro de la urbo, apud la *Parko Viktoria* kaj la *Lernejo Wyggeston kaj Reĝino Elizabeto la 1-a*.

Ĝi estis fondita kiel *Leicestershire and Rutland College* en 1921, ŝanĝis sian nomon en 1927 al *University College, Leicester*, kaj en 1957 iĝis la nuna nomo *University of Leicester*.

La universitato establis sin kiel gvidan esplorkorpon en 2008 de la Higher Education Council en Britio. La universitato estis vicigita 13-a en la listo de la Guardian gazeto de la gvidaj universitatoj en Britio. La universitato estas membro de Midlands Innovation.

Leicester
Kategorio:Leicester
Butana Reĝa Armeo

[eta|250px|Oficejoj de la armeo en la [distrikto Haa.]]
La **Reĝa Butana Armeo** estas branĉo de la Armitaj Fortoj de Butano kiu respondecas pri la integriĝo de la landa teritorio kaj la suvereneco kontraŭ minacoj al la sekureco. La reĝo de Butano estas la suprema komandanto de la Reĝa Armeo. Ĝi inkluzivas la Reĝan Korpogardistaron, branĉo respondeca pri la sekureco de la Reĝo, la Reĝa Familio, kaj aliaj elstaruloj.

Estas kutino, sed ne devo, ke ĉiu familio havas filon kiu servas en la armeo de Butano. Krome, la polico povas rekruti kaze de urĝoj.  

Kategorio:Armeoj laŭ landoj
Kategorio:Butano
Vaĝrajano

[eta|Budhana ceremonio en [Ladako.]]
eta|Kanvasa Pentraĵo: Fama Hinda Tantra Majstro Tilopa (988-1069)
**Vaĝrajano** (; ་; ), ankaŭ konataj kiel **Tantra Budhismo**, **Tantrajano**, **Mantrajano**, **Sekreta Mantro**, **Esotera Budhismo**, la **Diamanta Vojo**, la **Fulma Vojo** aŭ la **Nedetruebla Vojo**, estas kompleksa kaj plurfaceta sistemo de budhisma penso kaj praktiko, kiu evoluis dum pluraj jarcentoj.

Laŭ la vaĝrajanaj tekstoj, la termino *Vajrayāna* estas unu el tri veturiloj aŭ vojoj al vekiĝo. La du aliaj estas *Śravakayāna* (ankaŭ konata kiel *Theravāda* aŭ *Hīnayāna*) kaj *Mahāyāna*.

Ĝiaj ĉefaj skriboj estas nomitaj Tantraoj. Karakterizaĵo de Vahrayana Budhismo estas ritaro, konata kiel Upajo, kiu estas uzata kiel anstataŭaĵo aŭ alternativo por la pli fruaj abstraktaj meditadoj. Vahrajano estis ĝeneraligita en Bengalio. Plej frua bengala literaturo konsistis el misteraj budhanaj kantoj, konataj kiel Ĉarjapado.

La periodo de hinda Vahrajana Budhismo estis klasifikita kiel la kvina aŭ fina periodo de hinda Budhismo. Kvankam la unuaj tantriaj budhanaj tekstoj aperis en Hindio en la 3-a jarcento kaj daŭre ekaperis ĝis la 12-a jarcento, akademiuloj kiel ekzemple Hirakawa Akira kredas, ke la Vahrajano verŝajne ekzistas ekde la 6-a aŭ 7-a jarcento, dum la esprimo Vahrajano unue uziĝis en la 8-a jarcento.

Laŭ Vahrajanaj skriboj, Vahrajano estas unu el la tri kondukiloj aŭ itineroj (*jana*) al iluminiĝo, la aliaj du estas la Hinajano kaj Mahajano

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Budhismo
* Teravado
* Mahajano


Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Sanskritaj vortoj kaj esprimoj
Fervojoj en Eritreo

|}
**Fervojo en Eritreo** estas tre grava transporta sistemo en Eritreo.

## Resumo (kompilaĵo) 
En Eritreo estas - hodiaŭ - unusola fervojlinio kun longeco 280 km – ĝi estas mallarĝtraka kun distanco de reloj de 950 mm. La fervojlinio kondukas el haveno Masavo (Massawa) tra ĉefurbo Asmero kaj tra urbo Agordat ĝis urbeto Bisha en okcidenta Eritreo kaj konstruis ĝin italaj koloniaj oficejoj. Sektoro inter Masavo kaj Asmero estis konstruita en periodo de 1887 – 1911. En la hodiaŭa longeco la linio estis konstruita en la jaro 1932. La linio superas grandan ascendon kaj estas en ĝi 65 pontoj kaj 30 tuneloj, do veturo estas ankaŭ turisma sperto (nuntempe la linio servas ankaŭ al tiu celo). En 1978 estis transporto en la linio haltigita, post la akiro de la sendependo okazis ties parta rekonstruo kaj en 2002 estis renovigita transporto en sektoro Masavo – Asmero; sed ekde la jaro 2003 ne estas regula transporto en la tuta sektoro, sed en ties partoj. En trafiko oni uzas arĥaiĝintajn dizelajn kaj eĉ ankaŭ vaporlokomotivojn.

## Vidu ankaŭ en Vikipedio 
* Eritreo
* 
eta| Fervojo Masavo-Bisha *(Biscia)*

## Literaturo 
* Christoph Grimm: *Hilfsgüter für die Eisenbahn in Eritrea*. En: *Eisenbahn-Revue International 3/2011, S. 153-155.* (helpa varaĵo por la fervojo en Eritreo; en: fervojo-revuo internacia 3/2011 paĝoj 153-155).
* Neil Robinson: *World Rail Atlas and Historical Summary 7 = North, East and Central Africa*.o.O. 2009, Tafel 35 u. 39. ISBN 978-954-92184-3-5; monda fervoja atlaso (maparo) kaj historia resumo 7 = norda, orienta kaj centra Afriko, sen loko, jaro 2009, tabeloj 35 kaj 39. ISBN 978-954-92184-3-5;
* Bernd Seiler: *Eritrea – Eisenbahn zwischen Vergangenheit und Zukunft*. *In: LOK Report, Heft 4, S. 52-58.* Eritro- Fervojo inter estinteco kaj estonteco. En: LOK raporto (lokomotivo) Raporto, kajero (libreto) 4, paĝoj 52-58.

## Eksteraj ligiloj 
* filmo de jaro 2008 pri fervojo
* oficiala detala retejo de *Ferrovia Eritrea* en itala lingvo
* bildoj en fervojaj bildoj, retejo


Fervojoj en Eritreo
Rudolf Schuster (juristo)

**SCHUSTER Rudolf** (pro. ŝuster) estis hungara patenta juĝisto, jurverkisto naskita en Medgyes la 14-an de januaro 1860 kaj mortinta en Bp. la 23-an de februaro 1941.

## Biografio
Rudolf Schuster estis advokato, poste juĝisto. En 1910 li estis publikadministracia, kuria juĝisto, prezidanto de patenta tribunalo, inter 1915 – 28 de la supera patenta tribunalo. Komisiite de ministro pri justicafero li preparis la novan leĝprojekton. Li estis redaktoro de eldonaĵo *Hiteljog Tára*. Lia ĉefa interesiĝkampo estis la privatjuro, komerca juro.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj patentaj juĝistoj
Dénes Sebess

**SEBESS Dénes ** (pro. ŝbeŝ) estis hungara agrarpolitika verkisto naskita en Marosvásárhely la 9-an de oktobro 1869 kaj mortinta en Bp. la 25-an de marto 1963.

## Biografio 
Dénes Sebess pristudis juron kaj li fariĝis juĝisto. En 1901 oni elektis lin deputito de landkunveno de Marosvásárhely kun sendependa kaj 48-a partia programo. En 1909 li estis prezidando de supera tribunala konsilantaro de Bp., en 1917 ŝtatsekretario pri justicafero, de 1927 ĝis 1935 ano de la supera ĉambro.

## Verkoj 
* *A székelység pusztulása* (Marosvásárhely, 1902);
* *Adatok a magyar agrárpolitikához a jobbágyság felszabadítása után* (Bp., 1908);
* *Földbirtokjogi törvényjavaslatok és azok indokolása* (Bp., 1916);
* *Az új agrárdemokráciák* (Bp., 1925);
* *Két Magyarország* (Bp., 1931);
* *Magyar agrárrevolúciók, 1902 – 1932* (Bp., 1933).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
János Henrik Schwicker

**SCHWICKER János Henrik ** (pro. ŝuster) estis hungara pedagogo, publicisto, politikisto naskita en Újbesenyő la 28-an de aprilo 1839 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de julio 1902.

## Biografio 
János Henrik Schwicker akiris porinstruistan diplomon en Versec, en 1865 mezlernejan diplomon. En 1869 li fariĝis direktoro de la porinstruista lernejo de Buda. De 1873 li estis privatprofesoro de la germana lingvo kaj literaturo en la teknika universitato de Budapeŝto, landkunvena deputito kun liberala programo inter 1887 – 1901.

## Verkoj 
* *A temesi bánság története* (Nagybecskerek, 1861);
* *Cardinal Martinuzzi und die Reformation in Ungarn und Siebenbürgen* Wien 1867);
* *A magyar tanügy az 1877/78. és 1879/80. év végén* (I – II., Bp., 1879 – 1882);
* *A szerbek politikai története Magyarországon* (Bp., 1880);
* *Die Deutschen in Ungarn und Siebenbürgen* (Wien, 1881);
* *Geschichte der ungarischen Litteratur* (Leipzig, 1889).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Dubové (distrikto Turčianske Teplice)

**Dubové** (hungare *Turóctölgyes* [turOctoldjeŝ], germane *Daun*) estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Dubové situas laŭ traira flankovojo. Turčianske Teplice troviĝas je 5, Martin je 30 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1262 en formo *"Doba"*. En 1715 oni komputis tie 33 familiojn. En 1739 bierofarejo ekfunkciis. En 1785 547 vilaĝanoj loĝis en 79 domoj, en 1828 498 vilaĝanoj loĝis en 96 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Dubovó*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turóctölgyes 943 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turčianske Teplice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 1-a mondmilito multaj migris al Ameriko. En 1923 pro incendio 86 domoj cindriĝis. En 2001 vivis en Dubové 762 homoj, (754 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝdomo el la 19-a jarcento
* sonorilostablo de 1873

Kategorio:Municipoj en distrikto Turčianske Teplice
Jasenovo (distrikto Turčianske Teplice)

**Jasenovo,** hungare **Turócjeszenő** [turOcjesenO], germane **Jassenhay** aŭ *Käserhau* estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Jasenovo situas laŭ traira flankovojo. Martin troviĝas je 32 km. En la 16-a jarcento kondukis tra la municipo historia poŝtvojo Magna via el Bratislavo ĝis Košice. La vojon fondis 1552 – 1553 Matej Taxis.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la malfrua bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1495 en germana formo *"Kenenfeld"*. En 1715 19 familioj pagis impostojn, post 5 jaroj jam ankaŭ muelejo funkciis. En 1785 336 vilaĝanoj loĝis en 46 domoj, en 1828 337 vilaĝanoj loĝis en 38 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Jaszenova*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turócjeszenő 355 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Stubnyafürdő, poste jam kiel Jasenovo al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Jasenovo 169 homoj, (165 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Turčianske Teplice
Ivančiná

**Ivančiná** (hungare *Ivánkafalva*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Ivančiná situas laŭ flankovojoj. Martin troviĝas je 25 km.

## Historio 
La vilaĝo fondiĝis en 1248, pri kiu la unua mencio okazis en 1423 en hungara formo *"Iwankafalua"*. En 1715 15 familioj pagis impostojn. En 1785 196 vilaĝanoj loĝis en 31 domoj, en 1828 284 vilaĝanoj loĝis en 36 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ivánkafalva 224 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turčianske Teplice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ivančiná 95 homoj, (92 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika malfrugotika preĝejo el la 14-a jarcento, post 1430 trakonstruita, en la 17-a jarcento turo alkonstruiĝis
* luterana preĝejo el la 20-a jarcento 
* renesanca nobeldomo el la 17-a jarcento, baldaŭe trakonstruita

Kategorio:Municipoj en distrikto Turčianske Teplice
Jigme Dorji Wangchuck

**Jigme Dorji Wangchuck** (en la dzonka lingvo: Dosiero:Jigme Dorji Wangchuck Name.svg, naskiĝis en Timbuo, Butano, la 2-an de majo 1929 – mortis e Najrobio, Kenjo, la 21-an de julio 1972) estis la tria reĝo de Butano, apartenante al la dinastio Wangchuck, inter la 27-a de oktobro 1952, tago kiam li sukcedis sian patron, la reĝo Jigme Wangchuck, kaj la 21-a de julio 1972, lia mortotago, sukcedita de sia filo Jigme Singye Wangchuck. Lia edzino estis la reĝino Ashi Kelzang Chhoedon Wangchuck.

Estis li kiu ekigis la moderniĝon de Butano, malfermante ĝin al la ekstera mondo, metanti finon al la feŭdismo kaj sklaveco, kaj liberigante ĉiujn servutulojn. Li permesis la eniron en Butanon de kelkaj modernaj inventaĵoj por faciligi la laboron de kamparanoj. Li fondis la Nacian Asembleon, konata kiel Tŝogdu, kiu iĝis la unua Parlamento de Butano, kaj en 1968 ankaŭ akceligis la kreadon de la unua Konsilio de Ministroj

Dum lia regado ankaŭ kreiĝis ekonomia evoluplano kiu daŭre aktivas en la lando, aliĝante al la plano Kolombo en 1962, kiu disponigas ekonomian helpon al la nacioj de suda kaj sudorienta Azio kaj Oceanio. Dum la 20 jaroj da regadoj, li konstruigis 1.770 km de ŝoseoj, ses hospitaloj kaj la lernejoj kreskis al 102. Li mortis pro koratako.

Kategorio:Reĝoj de Butano
Kategorio:Naskiĝintoj en 1929
Kategorio:Mortintoj en 1972
Kategorio:Budhanoj
Padmasambhavo

[eta|240px| Padmasambhavo (Guruo Rinpoĉo), la sankta patrono de [Sikkim.]]
**Padmasambhavo** estas la fondinto de la budhana tibeta skolo Njingmo en la 8-a jarcento.

Padmasambhavo, en la ĉina: 蓮華生上師; tibete: Pema Llungne aŭ Padmakara, en sanskrito estas *naskita el lotuso*. En Butano kaj Tibeto (kie la disĉiploj de la skolo Njingmo ĉefe, sed ankaŭ aliaj skoloj, kaj la tibetaj popoloj ĝenerale, rekonas lin kiel la dua Budho) plej ofte konata kiel **Guruo Rinpoĉo**.

Kategorio:Budhismo
Kategorio:Tibeta budhismo
Kategorio:Historio de Butano
Háj (distrikto Turčianske Teplice)

**Háj** (hungare *Turócliget* germane *Häu* [heŭ]) estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Háj situas laŭ flankovojoj. Turčianske Teplice troviĝas je 3, Martin je 29 km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. En 1544 oni komputis tie 11, en 1715 22 familiojn. En 1785 464 vilaĝanoj loĝis en 83 domoj, en 1828 637 vilaĝanoj loĝis en 92 domoj. Apud la vilaĝo longe oni minadis kalkoŝtonojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en la vilaĝo 588 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Stubnyafürdő, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Háj 485 homoj, (481 slovakoj).

## Ŝanĝo de la loknomoj 
* 1264 – *Hai* (la unua mencio)
* 1773, 1786 – *Haj*
* 1808 – *Háj, Hoj*
* 1863–1907 – *Háj*
* 1913 – *Turócliget*
* 1920 – *Háj*

## Vidindaĵoj 
* romkatolika, komence gotika preĝejo de 1454, baldaŭe trifoje trakonstruita
* luterana preĝejo de 1821
* baroka paroĥo de 1764

## Famuloj 
En Háj naskiĝis hungara inĝeniero Mihály Dérer.

## Eksteraj ligiloj 
* sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara kaj slovaka Vikipedioj

Kategorio:Municipoj en distrikto Turčianske Teplice