Blankaj Patroj

, malpost 1905]]

**Blankaj Patroj** (latine: *Patres Albi* aŭ *Societas Missionariorum Africae*, mallongigo *MAfr*) estas romkatolika  ordeno. La mallongigo *SMA* kovras nur en 1856 en Liono fondita afrikmisia societo, *Societas Missionum ad Afros*.
## Historio
Frataro laika kaj sacerdota por la misiado en Afriko estis ekigita en 1868 fare de lia arkiepiskopa moŝto de Alĝero, Charles Martial Lavigerie: ĝia estro li estis ĝis la 1892-a jaro. La membroj alprenu vestaĵojn kaj lingvojn kaj respektu la kulturon de la afrikanoj por sukcesi en la misiado. Ilia nomo ne rilatas al la haŭtkoloro de eŭropanoj sed al ilia froko farita laŭ nordafrika burnuso. La unua ĝenerala kapitulo elektis por si la formon de klerika insistucio kies anoj ĵuris kunlaboron ĝismorte. Konfirmo fare de la Apostola Seĝo estis en la 1908-a jaro (kun antaŭa provizora aprobo en 1885).

En 1874 ĝi ricevis kiel kutiman preĝejon Sankta Anno en Jerusalemo. Ekis ilia misia agado en Alĝerio kaj en 1875 ankaŭ en Tunizio. La probo de 1876 transdezerte atingi la hodiaŭan Malion fiaskis pro murdo de tri ekleziuloj fare de tuaregoj. En 1878 oni starigis misiejojn en Eosta Afriko kaj en 1894 en (la nunaj) Malio, Burkino kaj Gvineo. En 1874 estis fonditaj filioj en Francujo, en 1884 en Belgujo, en 1894 en Germanujo kaj en 1901 en Kanado.

En 1971 la Blankaj Patroj forlasis la portugalan enafrikan provincon de Mozambiko por protesti kontraŭ la brutaleco de portugalaj aŭtoritatoj. Laŭ informo de la tiama ordenestro Theoz van Asten jam ne eblis por la trideko da misiistoj aŭtentike agadi. Per tio ili ankaŭ nedirekte akuzis la silenton de la episkoparoj mozambika kaj portugala; volonta retiriĝo de ordenaro el lando, sen ekstera kaŭzo, estis ĝis tiam ununura en la historio de katolika misiado.

La Blankaj Patroj donis ankaŭ gravajn impulsojn por la dialogo inter islamo kaj kristanismo: en 1926 ili fondis en Tunizo Insituton por arabaj kaj islamaj studoj, kiu estis translokita en 1964 al Romo eknomiĝonte ''Pontificio Istituto di Studi Arabi e d'Islamistica*. En 1978 fondiĝis CIBEDO, Kristan-islama renkontiĝa kaj dokumentada loko en Frankfurto ĉe Majno kiu en 1998 ekpretis servi al la germana episkoparo. Inter la 19 martiroj beatigitaj en decembro 2018 en Orano, estis ankaŭ kvar anoj de la Blankaj Patroj. Ili estis mortigitaj fine de 1994 en Tizi Uzu.  Chessel, la plej juna de la kvaro, postlasis per la edifa kaj meditiga teksto *Misio en febleco*. Ĉi teksto similas al aĵoj publikigitaj fare de trapistoj el Tibhirine antaŭ ilia kidnapiĝo kaj posta murdiĝo (en printempo 1996). Ili estis beatigitaj en 2018. Ilian vivon postspuras la en 2010 farita filmo *Des hommes et des dieux*.

## Amaskomunikiloj 
Dekomence la Blankaj Patroj estis konsciaj pri la grava rolo de amaskomunikiloj. Kardinalo Lavigerie mem utiligis ilin por konatigi siajn paroladojn malpor la sklaveco. En 1893 aperis en Germanujo la unua numero de la organo *Afrikabote,* alinomiĝonte en 1957 *Afrika*. En 1967 ĝi kunfandis kun *Kontinente*, periodaĵo publikigata en Aachen fare de 24 ordenoj. Ĝis 2014 aperis, danke al la engaĝiĝo de Hans B. Schering, *Miteinander*, speciala numeraro por amikoj de la ordeno en Germanlingvio. Per tio estu honorata ankaŭ la intereso de iamaj lernintoj de ordenaj lernejoj en Haigerloch, Zaitzkofen (Schierling), Amberg, Linz am Rhein, Rietberg kaj Großkrotzenburg kaj iliaj publikiĝoj ĉi-teme.

Eldonas la Blankaj Patroj du sciencajn periodaĵojn: de 1937 (en Tunizo) *IBLA. Revue de l’Institut des Belles Lettres Arabes* kun orientiĝo etnologia/etnografia kaj de 1957 (en Jerusalemo) *Proche-Orient chrétien*.

## Sidejoj 
]] 
; funkciis ĝis 2019]] 
En 2024 aktivis la Blankaj Patroj en 22 landoj de Afriko kaj en 13 alikontinente.. Ordenaj domoj troviĝas en Eŭropo (Belgujo, Germanujo, Francujo, Britio, Irlando, Italujo, Luksemburgo, Nederlando, Polujo, Svislando), en Ameriko (Kanado, Meksiko, Usono, Brazilo) kaj Azio (Ĥindujo, Filipinoj). Patrojn respektive fratojn havas ĉi ordeno 1110, laŭ stato de majo 2024. En majo 2016 estis elektito Stan Lubungo el Zambio posteulo de Richard Baawobr (Ganao); li reelektiĝis en majo 2022. En 1869 estis fondita virina branĉo *Sœurs Missionnaires de Notre-Dame d’Afrique* (SMNDA).

## Literatur 
* Heinz Gstrein: *Der Karawanenkardinal. Charles Lavigerie, Kardinalerzbischof von Algier und Carthago, Primas von Afrika sowie Gründer der Weißen Väter,* St. Gabriel, Mödling 1982 
* Franz Gieringer, Horst Hohmann, Harald Schmautz, Franz Oberreuter: *Gefragt und Gefordert,* Bonifatius, Paderborn 1991, ISBN 3-87088-697-8.
* Hans Vöcking: *Fasziniert von Afrika. Die Afrikamissionare Weiße Väter in Deutschland,* Herder, Freiburg 2018, ISBN 978-3-451-38289-5
* Joe Eberle, Alois Schmid (eld.): *Geburtsstunden. 150 Jahre Weiße Väter. Eine Chronik der deutschen Provinz,'' Parzellers Buchverlag, ISBN 978-3-7900-0523-3.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo internacia

## Notoj 
Kategorio:Katolikaj misiistoj
Kategorio:Romkatolikaj ordenoj kaj kongregacioj
Kategorio:Aperis en 1868