open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sutz-Lattrigen

**Sutz-Lattrigen** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Bielo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1343 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Sutz-Lattringen situas ĉe la sudorienta bordo de la Lago de Bielo proksimume 10 kilometrojn sudokcidente de la urbo Bielo, al kies aglomeraĵo la komunumo apartenas. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Sutz kaj Lattrigen.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,60 km², de kiuj 31,6% estas kovritaj de arbaro, 44,0% servas por agrikulturo kaj 21,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Sutz-Lattrigen limas en nordoriento al Ipsach, en oriento al Bellmund, en sudoriento al Hermrigen, en sudokcidento al Mörigen, kaj en okcidento kaj nordokcidento al la lago de Bielo.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 237.1 de Nidau al Täufelen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas proksimume 10 kilometrojn nordoriente ĉe la limo de Brügg kaj Bielo. Tra la komunumo pasas kun haltejoj en Sutz kaj en Lattrigen la tramlinio de Nidau al Ins, kiu en la jaro 2016 estos longigita al la stacidomo de Bielo kaj pluen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Sutz datiĝas el la jaro 1228 kiel *Soz*, kaj de Lattrigen el la jaro 1270 kiel *Lattringun*.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sutz (stacidomo)
* Lattrigen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Sutz-Lattrigen

## Bildoj 

Dosiero:Kirche SL.jpg|Preĝejo
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 269.JPG|Fervojtransirejo en Sutz-Lattrigen
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 265.JPG|Poŝtofoicejo
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 268.JPG|Lernejo
5062 Glennmiller

'*5062 *Glennmiller''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona ĵaza muzikisto kaj komponisto Glenn Miller (1904–1944), malaperinta dum la dua mondmilito.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Wardell Gray

**Wardell Gray** (naskiĝis la 13-an de februaro 1921 en Oklahomaurbo, Usono; mortis la 25-an de majo 1955 en Lasvegaso Usono) estis usona tenorsaksofonisto de la frua moderna ĵazo.

## Vivo 
Gray alkreskis en Detrojto, kie li ellernis klarnetludon, studis ĉe la Instituto de Teknologio kaj muzikis en lokaj bandoj. Ekde 1943 ĝis 1945 li laboris kiel jam antaŭe Charlie Parker ĉe Earl Hines (sonregistraĵoj el 1945), kie li ludis komence aldosaksofonon kaj klarneton, antaŭ ol li transiris al tenorsaksofono. En 1945 li iris al Los-Anĝeleso, kie li en la ĵazklubejoj ofte ternorsaksofoniste duelis kun Dexter Gordon (famiĝis *The Chase*, sonregistrita por Dial). Li muzikis en la bando de Billy Eckstine, Kiam ĉi tiu koncertaris ĉe la pacifika marbordo, kaj kun Benny Carter. En 1947 li muzikis kun Charlie Parker, kiam ĉi tiu vizitis la okcidentan marbordon, kaj en 1948 kun Benny Goodman en Novjorko, kiam ĉi tiu mallongtempe eksperimentis per bibop-orientiĝinta bandego. Krome li surdiskigis kun Tadd Dameron. En 1949 li havis registradkunsidon kun Al Haig, Tommy Potter kaj Roy Haynes (*Twisted*, solaĵo *Would you like to swing on a star*). En 1950 kaj 1951 li aktivis en la Count Basie Orchestra (solaĵo *Little Pony*) kaj muzikis ankaŭ en ties sepopo. En 1952 kaj 1953 li muzikis ĉe Louie Bellson kaj poste liberprofesie kun propraj ensembloj. En la 1950-aj jaroj tamen ankaŭ evoluis drogomanio. Li mortis je misteraj cirkonstancoj en 1955 je Lasvegaso, kie li estis pro prezentadoj kun Benny Carter en la kazino *Moulin Rouge*. Gray iris al la provludoj kun Carter, je la malfermado de la klubejo li tamen forestis senkulpiĝinte. Li estis trovita kun rompita nuko en la dezerto, evidente ĵetita el aŭto. Oficiale li mortis pro droga trodozo, sed la esploro ne efektiviĝis tre diligente, tiel ke ĝis nun restas onidiroj.

Li validas krom Dexter Gordon kiel unu el la plej bonaj tenorsaksofonistoj de bibopo ĉe la okcidenta marbordo. Per sia sono influita de Lester Young li validas nuntempe al kelkaj kiel iaspeca antaŭulo de Stan Getz.

Biografio pri Gray de Richard Carter (*Easy Swing*) estas preparata.

## Earl Hines pri Wardell Gray 
*..li estis bona muzikisto. Neniu iam ajn superis lin kaj li igis multajn tenorsaksofonistojn estimi lin. Li estis ĝuste kiel Lester Young en la maniero, laŭ kiu li volis ludi sian instrumenton*. Krome li memoras, ke li estis retenema, ne multe rendevuis kaj legis multe. Krome li havis strangajn manĝokutimojn: ekzemple li ĉiam kunhavis botelon da Tabasko kaj entombigis siajn frititajn ovojn en pipro.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe answers.com
* jazzitude.com 
* Retpaĝo pri la filmo de Abraham Ravett *Forgotten Tenor*, kun literaturregistro kaj parta diskaro 
* Biografio de Michael Telega - *Way Out Wardell* 

## Romano 
Bill Moody, "Moulin Rouge,Las Vegas", Unionsverlag 2002 (krimromano de frapinstrumentisto Bill Moody)

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj ĵaztenorsaksofonistoj
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1976

La fina parto de la **5-a Eŭropa Futbal-Ĉampionado** (oficiala nomo "UEFA EURO" 1976) okazis inter la 16-a kaj la 20-a de junio 1976 en du urboj de Jugoslavio, nome en Zagrebo kaj Belgrado. Kiel en ĉiuj antaŭaj kvar eŭropaj ĉampionadoj, la lando de la lastaj kvar matĉoj nur fiksiĝis kiam restis nur kvar konkursantaj teamoj.

En du paroj la teamoj interbatalis en la **duonfinalo**, la malgajnantoj de tiuj matĉoj konkuris pri la turnira tria pozicio, kaj la du unuapoziciaj teamoj de sia grupo komparis siajn fortojn en la **finalo**, kiu okazis je la 20-a de junio 1976 en Belgrado.

Kategorio:Eŭropa Futbal-Ĉampionado
Kategorio:Futbalo en Eŭropo
Kategorio:Futbalo en Jugoslavio
Kategorio:Futbalo en 1976
Kategorio:1976 en Eŭropo
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1972

La fina parto de la **4-a Eŭropa Futbal-Ĉampionado** (oficiala nomo "UEFA EURO" 1972) okazis inter la 14-a kaj la 18-a de junio 1972 en tri urboj de Belgio, nome en Bruselo (du stadionoj), Antverpeno kaj Lieĝo. Kiel en ĉiuj antaŭaj tri eŭropaj ĉampionadoj, la lando de la lastaj kvar matĉoj nur fiksiĝis kiam restis nur kvar konkursantaj teamoj el la komence 32 teamoj de la kvalifikiga fazo. 

En du paroj la teamoj interbatalis en la **duonfinalo**, la malgajnantoj de tiuj matĉoj konkuris pri la turnira tria pozicio, kaj la du gajnintaj teamoj de la duonfinalaj matĉoj komparis siajn fortojn en la **finalo**, kiu okazis je la 20-a de junio 1972 en Belgrado.

Kategorio:Eŭropa Futbal-Ĉampionado
Kategorio:Futbalo en Eŭropo
Kategorio:Futbalo en Belgio
Kategorio:Futbalo en 1972
Kategorio:1972 en Eŭropo
Ninigi

**Ninigi** no mikoto () estas *kami* en mitologio de ŝintoismo. Li estas filo de Amenooŝihomimi kaj Yorozuhatahime same nepo de kami Amaterasu, kiu sendis lin al la Tero, por kultivi rizon kaj regi la Teron.

Amataresu donis al li tri donacojn, hodiaŭajn japanajn tronsignojn: glavon, spegulon, juvelon (kolĉenon).

Ninigi kaj liaj posteuloj setlis sur la Tero ĉe Himuka sur monto Takahicho en la posta Provinco Hyuga, sude de Kyushu, kie Ninigi konstruigis sian palacon.

Li estis praavo de imperiestro Ĝimmu, tiel praulo de ĉiuj japanaj imperiestroj.

Kategorio:Japana mitologio
Kategorio:Ŝintoismo
Cabezamesada

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Cabezamesada en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Cabezamesada** estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *Cabeceño*. La censita populacio en 2011 estis de 546 loĝantoj kaj la denseco estas de 9,13 loĝ/km².

## Situo 
Cabezamesada estas situanta en la centra parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Toleda Manĉo en la sudorienta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 744 m; je 107 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 59.82 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°48′53″ N 3°6′1″ Ok.

## Geografía 
Cabezamesada estas situanta en ebenaĵo, kaj limas kun la municipaj teritorioj de Horcajo de Santiago, oriente, en la provinco Kvenko, kaj Santa Cruz de la Zarza, norde kaj Corral de Almaguer, sude kaj okcidente, en la provinco Toledo. La rivero Riánsares, alfluanto de la rivero Cigüela, pasas tra la municipo el nordoriente al sudokcidente.

## Historio 
Ĝi estis fondita dum la reconquista post la malvenko de Alfonso la 6-a, en la batalo de Uclés. La kristanaj trupoj kiuj fuĝis tra la valo de la rivero Riánsares, fondis ĉe ties bordoj kastelon kiu estos feŭdo de la familio Albornoz.

La Katolikaj Gereĝoj, en la lasta triono de la 15a jarcento, dum la superuleco de Alonso de Cárdenas, donis al la vilaĝo la oficialan titolon de vilaĝo, kaj oni starigis la pilorion kiel atestilon de ties nova jurisdikcio. Ĉe la absido de la preĝejo estas tombo de kavaliro de la Ordeno de Santiago de la 16a jarcento.

En la 18a jarcento oni faris priskribon de la vilaĝo: estis malbonaj 112 domoj kaj 33 loĝataj kavoj en monteto. La agrikulturo ne estis tre fruktodona: cerealoj (kun ĝis 8 jaroj de kamporipozo), vitoj kaj olivarboj. Estis muelejo ĉerivera dum kvar monatoj jare. Estis instruisto.

Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ĉe Cabezamesada kun 1,532 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Cabezamesada kie oni falis al la nunaj sub 500; tio estas la populacio trioniĝis dum la lasta jarcento.

Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis dekomence dekstrulo kaj post tri regepokoj maldekstrulo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Cabañas de Yepes

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Cabañas de Yepes en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]

eta|300px|Urbodomo.
**Cabañas de Yepes** [kabAnjas de jEpes] (Kabanoj de Yepes) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino "Cabañas de Yepes" estas rilata al la paŝtista aktivado de la zono. Ekde la praromia epoko oni konis la gregovojon kiu el teroj de la nuna Kvenko atingis ĝis Ekstremaduro, tra Cabañas de Tepes, antikva nomo de la municipo.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *Cabanil*. La censita populacio en 2011 estis de 331 loĝantoj kaj la denseco estas de 18,47 loĝ/km².

## Situo 
Cabañas de Yepes estas situanta en la centra parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Mesa de Ocaña en la nordorienta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 700 m; je 50 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 17.92 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°53′24″ N 3°31′54″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta sur ebenaĵo, kaj limas kun la vilaĝoj de Ocaña, Dosbarrios kaj Huerta de Valdecarábanos, ĉiuj de la provinco Toledo.

## Historio 
Antikve estis konata laŭ la nomo de Villafranca de Gaytán kiel unuigo de du malgrandaj setlejoj. Ĝi estis donata al "Koncilio Sancti Micheli" (konsilio de Sankta Mikaelo) fare de la reĝo Alfonso la 7-a de Leono kaj Kastilio en 1150, pasante al senjorlando de la monaĥejo de Sankta Dominiko de Silos, ĝis 1213, kiam ĝi estis aĉetita de la arkiepiskopo de Toledo Don Rodrigo Ximénez de Rada.

Komence de la 20a jarcento la populacio de Cabañas de Yepes estis iom sub 1,000 loĝantoj, sed poste malkreskis kaj ĉefe el la 1960-aj jaroj okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ĉe Cabañas de Yepes oni falis al la nunaj 300; tio estas, la populacio trioniĝis dum la lasta jarcento.

Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis dekomence la sama dekstrulo nome Ángel Fernández de Vega Martín-Tembleque el tri diversaj partioj laŭ la jaroj kaj poste la sama maldekstrulo nome Ángel de Vega Cazorla, ĉiam el la socialisma partio PSOE.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Mesa de Ocaña

300px|eta|dekstre|Mesa de Ocaña
[300px|eta|dekstre|Flave la [provinco Toledo en Kastilio-Manĉo.]]
La **Mesa de Ocaña** (altebenaĵo Okanja) estas komarko de la provinco Toledo, Kastilio-Manĉo, Hispanio. Ĝi troviĝas situanta nordoriente de la provinco Toledo, kaj etendas laŭlonge de limigita sed alta altebenaĵo, kiu kiel "mesa" (tablebeno) aŭ *paramo*, elstaras je pli da cent metroj super la valo de la Taĵo, lige sude kaj oriente kun la resto de la manĉa ebenaĵo, el kiu geomorfologie estas tre bone diferencigita.

Limas norde kun la valo de Aranjuez (Komarko Las Vegas), sude, kun Yébenes kaj Toleda Manĉo; okcidente, kun La Sagra kaj Toledo, kaj oriente kun Kvenka Manĉo.

## Municipoj 
## Geografio 
La Mesa de Ocaña estas altebenaĵo sur krutaj ravinoj el la bordo de la rivero Taĵo norde al la suda pinto de La Guardia; flanke estas ankaŭ krutaj valoj kaj ravinoj de la riveroj Algodor (okcidente) kaj Cedrón (oriente), kiuj erodis laŭlonge de miloj da jaroj, la formadon de gipsaj terenoj. Pro tio la Mesa de Ocaña estas altebenaĵo diferenca kaj separata el la manĉa ebenaĵo, propre dirita.

### Etendo 
eta|250px|Paramoj de la Mesa de Ocaña.
La Mesa de Ocaña enhavas la municipojn de:

Cabañas de Yepes (17,97&nbsp;km²), Ciruelos (22,94&nbsp;km²), Dosbarrios (111,59&nbsp;km²), La Guardia (195,59&nbsp;km²), Huerta de Valdecarábanos (83,00&nbsp;km²), Lillo (151,40&nbsp;km²), Noblejas (69,67&nbsp;km²), Ocaña (147,91&nbsp;km²), Ontígola (41,49&nbsp;km²), Santa Cruz de la Zarza (264,54&nbsp;km²), Villamuelas (43,36&nbsp;km²), Villarrubia de Santiago (155,29&nbsp;km²), Villasequilla (76,95&nbsp;km²), kaj Yepes (84,97&nbsp;km²). Totale enhavas etendon de 1.467,76&nbsp;km².

### Klimato 
La tipo de klimatp estas konsiderebla kiel kontinenta-mediteranea, pro kio la temperaturoj estas ekstremaj. Estas varmaj someroj (temperaturoj averaĝe superaj al la 26º) kaj malvarmaj vintroj (temperaturoj averaĝe monate malsupraj al la 6º).

## Demografio 
Laŭ la nacia instituto pri statistiko INE (censo 2007), la populacio ascendas al 40.260 loĝ., kio faras averaĝan densecon de 27,43 loĝ/km².

La neoficiala histori-kultura ĉefurbo de tiu komarko estas Ocaña (7.789 loĝ.), jurisdikcia ĉefurbo kaj potenco en la industrio pri meblaro.

## Bibliografio 
* Jiménez de Gregorio, Fernando (Toledo, 1996). La comarca de la Mesa de Ocaña. IPIET. ISBN 84-87100-35-X.
* La Mancha occidental y la Mesa de Ocaña. Diputación Provincial de Toledo. 2001. ISBN 84-87100-87-2.

## Eksteraj ligiloj 
* Komarko Mesa de Ocaña. Dip. Prov. Toledo
* Gvidilo de la komarko ĉe la retejo de Asocio Don Quijote 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Gyula Vízvári

**Gyula Vízvári** [djula], hungare **Vízvári Gyula,** Esperante **Julio Vízvári** estis hungara aktoro, reĝisoro kaj framasono. Liaj edzinoj estis Sarolta Krecsányi kaj Jolán Szigeti, lia filino estis Mariska Vízváry.
eta|Gyula Vízvári
Gyula Vízvári naskiĝis, kiel *Viszkidenszky Gyula* la  1841 en Buda - mortis la  1908 en Csobánka.

## Biografio 
Gyula Vízvári komencis sian aktoran karieron en 1859 en Veszprém (urbo). Baldaŭ li roladis en diversaj urboj, ekzemple en Debrecen, Buda, Pest (urbo), Arad, Pécs. En 1873 li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li ankaŭ reĝisoradis ekde 1889. Li instruis en la muzika akademio ekde 1893, fine li pensiuliĝis en 1905. Lastfoje li aktoradis en 1907. Li havis filinon kaj 2 edzinojn. Li estis framasono http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz24/10.html.

## Liaj roloj (elekto) 
* diversaj teatraj roloj, ekzemple William Shakespeare: Hamleto - la unua tombofosisto; Reĝo Lear - stultulo; Géza Gárdonyi: *A bor* (La vino), - bofrato Durbincs; Ede Szigligeti: *A nagyapó* (La avo) - Nagy Jancsi; *Liliomfi* - Szellemfi

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
András Bálint (aktoro)

**András BÁLINT** [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bálint András** estas hungara aktoro, reĝisoro, altlerneja instruisto kaj teatrestro. Lia avo estis Zoltán Bálint (arkitekto), lia patro estis Péter Bálint (kuracisto). Liaj edzinoj estis laŭvice Krisztina Deák, Erika Bodnár, Teodóra Uhrik.

András Bálint naskiĝis la  1943 en Pécs.

## Biografio 
András Bálint studis en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en Budapeŝto inter 1961-1965, poste li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Pécs). En 1969 li aliĝis al Teatro Madách, ekde 1983 li instruas en la altlernejo, ekde 1985 li estras Teatron Radnóti. Li ricevis premion Kossuth en 2003, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Liaj roloj (elekto) 
* 38 kinejaj filmoj inter 1958–2009, ekzemple Lumaj ventoj, 1968
* 34 televiziaj filmoj (ankaŭ serioj) inter 1968–2011, ekzemple Torquato Tasso, 1984; *Sztálin* (Stalino), 1992
* 7 teatraĵojn li reĝisoradis
* diversaj teatraj roloj, ekzemple William Shakespeare: Julius Caesar – rolanto; Reĝo Lear – Edgar; George Bernard Shaw: *Pygmalion* – kolonelo Pickering kaj Henry Higgins; Zsigmond Móricz: *Rokonok* (Parencoj) – urbestro

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Anthoxanthum odoratum

**Odora antoksanto**, (***Anthoxanthum odoratum***), estas holarkta specio de antoksanto kiu sekigita eligas odoron de kumarino.

## Priskribo 
Ĝi estas hemikriptofito. Ĝi kreskas en tufoj. La ligulo estas longa, ofte diŝirata. La spiketo mezuras 6-8 mm. La pli granda aristo preterpasi apenaŭ 1 mm el la spiketo.

## Parazitoj 
Ergotfungo parazitas ĝiajn Ovolujojn.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
 Bildo dum florado kaj dum fruktado 

Kategorio:Poeoj
László Gálffi

**László Gálffi** [lAslO gAlfi], hungare **Gálffi László,** Esperante **Ladislao Gálffi** estas hungara aktoro, profesoro kaj reĝisoro.
[eta|dekstre|240px|László Gálffi en [2008]]
László Gálffi naskiĝis la  1952 en Budapeŝto.

## Biografio 
László Gálffi frekventis Altlernejon pri Teatro kaj Filmo inter 1971-1975 en Budapeŝto, poste li komencis sian aktoran karieron samloke. Ekde 1994 li instruas en la aktora universitato havanta altan rangon de 2008. Li ricevis premion Kossuth en 2007, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Elektitaj disĉiploj 
* Zsófia Alberti
* Richárd Barabás

## Liaj roloj (elekto) 
* 31 kinejaj filmoj inter 1975-2009
* 31 televiziaj filmoj (ankaŭ serioj), ekzemple *Liszt Ferenc* (Franz Liszt), 1982; *Hamlet, dán királyfi* (Hamleto), 1983
* diversaj teatraj roloj, ekzemple William Shakespeare: Reĝo Lear - Gloucester, Othello - Jago; Romeo kaj Julieta - Escalus; József Katona: *Bánk bán* (Banuso Bánk) - titolrolo
* trifoje li reĝisoradis

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Imre Dózsa

**Imre DÓZSA** [dOĵa], hungare **Dózsa Imre,** Esperante **Emeriko Dózsa** estas hungara baletisto, aktoro kaj teatrestro.

Imre Dózsa naskiĝis la  1941 en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Dózsa finis la lernadon en Ŝtata Baleta Instituto en 1959, poste li komencis sian dancistan karieron en Budapeŝta Ŝtata Operejo. En 1963 li ricevis pedagogian diplomon por baleto kaj en la sama jaro li edziĝis baldaŭe havantaj filon kaj filinon. En 1968 li plulernis en Leningrado, poste 5 jarojn li dancadis en Svedio, baldaŭe ankaŭ en Berlino kaj Londono. Ekde 1979 li estras la baletistojn, dume ankaŭ eksterlande dancadis. En 1998 li estis nomita rektoro de la Hungara Dancarta Altlernejo. Li ricevis premion Kossuth en 1978, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Liaj roloj (elekto) 
* 2 filmoj en 1977 kaj 1981
* diversaj operaj roloj, ekzemple Giuseppe Verdi: Aida
* diversaj baletaj roloj

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Pakistana Esperanto-Asocio

**Pakistana Esperanto-Asocio** (PakEsA) estas fondita en 1978. Ĝi havas la statuson de Landa Asocio de UEA ekde la jaro 1989 .eta|Muztar Abbasi, kun blankeca barbo sidanta en la unua vicoMotora kunfondinto de la asocio estis Allama Muztar Abbasi, kiu naskiĝis en 1931 en Murree kaj mortis la : Li estis la unua en la lando, kiu post ties ŝtata sendependeco de 1947 lernis Esperanton, kaj konsideratas "patro" de la Pakistana Esperanto-Asocio. La verkinto de lernolibro kaj tradukinto de la Sankta Korano estis honora membro de UEA; li instruis en diversaj lernejoj kaj havis tre riĉan bibliotekon (laŭ *Saeed Ahmad Farani*, Ravalpindio, kaj *Tariq Umar Chauhdry*, Multano).

Laŭ la stato de somero 2012, la asocio havas 450 membrojn kaj estas prezidata de *Shabbir Ahmad Sial*. Asocia organo estas la periodaĵo *Facila Esperanto*, kiu aperas 12-foje jare kaj estas redaktata de *Tariq Umar Chauhdry*. La centra asocia adreso situas en Multano.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Azia Komisiono de UEA

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de PakEsA, arkivigita en modesta formo en septembro 2017 kaj tre ampleksiĝinte en julio 2020 () 


Kategorio:Esperanto-movado en Pakistano
Kategorio:Aziaj Esperanto-asocioj
Zamenhofa Artista Adeptaro

**Zamenhofa Artista Adeptaro** estis amatora teatra trupo. Fondis ĝin fine de 1911 kaj gvidis la rusa verkisto kaj poeto Vasilij Devjatnin dum lia periodo en Parizo.

Ili prezentis la teatraĵon "La Urso" de Anton P. Ĉeĥov dum la 8-a UK en Krakovo kun tri rolantoj el tri landoj : ruso V. N. DEVJATNIN. anglino F. L. Adela SCHÄFER, turko R. RIFAAT. Laŭ revuo Esperanto 1912 p. 232 la prezento okazis dum familia vesperfesto en la festhalo de le Arkitektura Ekspozicio merkrede.

Supozeble R. Rifaat estas la turko "Romano" kiu marŝis kun Devjatnin de Parizo al Krakovo dum julio kaj aŭgusto 1912 (Propaganda piedvojaĝo).

Kategorio:Esperanto-teatro
Kategorio:8-a UK
Chimoio

eta|280px|Chimoio
'*** [ŝimojo] estas grandurbo, provinca ĉefurbo kaj diocezo en Mozambiko. La loknomo estis Vila Pery sub la portugala dominado **Vila Pery*'.

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 272.875 en 2012
* Supermara alteco: 700 m
* Horzono: UTC + 2
* Telefonkodo: +258 251

## Geografio 
 situas sur altebenaĵo en la centra sekcio de la lando. Zimbabvo situas 95, Maputo aere 766, voje 1100 km.

## Historio 
La strategia pozicio de tiu regiono igis ĝin privilegia centro, tra kiu produktoj pasis de la landinterno ĝis la marbordo. Tion sciis la araboj, kiuj fondis imperion kaj ili okupiĝis precipe pri oroserĉado kaj komercado (ankaŭ sklavokomercado). En la 15-a jarcento la portugaloj okupis la marbordon kaj iom post iom ili venis al la nuna loko de Chimoio. En 1893 en la proksimo ili fondis urbeton *Vila Barreto*, kiu estis necesa por la konstruata fervojo. Sekve la urbeto ĝuis periodon de abundego. En 1899 la urbo iĝis administra centro, kiel *Mandigos*, sed en 1916 la urbo rericevis la nomon Vila Pery, kiel agrikultura centro. Fakte Vila Pery ricevis urban statuson en 1969. En 1974 la liberecbatalantoj faris atakon kontraŭ la urbo. En 1977 masakro okazis. En la 2000-aj jaroj rifuĝintoj el Zimbabvo alvenis.

## Trafiko 
 havas flughavenon kaj fervojan linion (same ĉefvojon) de Beira ĝis Harareo.

## Fontoj 
* Angla, franca kaj kroata Vikipedio
* https://web.archive.org/web/20110522122528/http://world-gazetteer.com/wg.php?x=&men=gcis&lng=en&des=wg&srt=npan&col=abcdefghinoq&msz=1500&geo=-153
* mapo

Kategorio:Urboj de Mozambiko
Kurt Elling

eta|laŭalte|Kurt Elling
**Kurt August ELLING** (naskiĝis la 2-an de novembro 1967 en Ĉikago) estas usona kantisto (baritono) de ĵazo el Ĉikago.

## Vivo 
Elling ricevis muzikan edukadon ĉe renomaj institutoj kiel Altlernejo *Gustavus Adolphus* en St. Peter (Minesoto) kaj la Lernejo *Divinity* de la Universitato de Ĉikago. Al lia reliefigita intereso pri literaturo estas ŝuldata ankaŭ la arta rekonilo de Elling: liaj postulemaj tekstoj por „malfacilaj“, ofte sufiĉe nekanteblaj komponaĵoj de modernaj ĵazinstrumentistoj kiel John Coltrane, Wayne Shorter kaj Vince Mendoza ege imponis recenzistojn.

Elling impresas sian publikon ankaŭ per stila varieco de siaj koncertojn kaj studioproduktaĵoj. Li prezentas kaj biboptemojn laŭ la stilo de Mark Murphy kaj bluson kaj beatpoezion. Li ligas je sia interpretado de klasikaj ĵazaj normkantoj elementojn de falseto-kantado kun abstraktaj kantimprovizadoj. Tipa ekzemplo por tio estas lia versio de *My Foolish Heart* (sur *Live in Chicago*, 2000), en kiu Elling konektas ĉi tiun bone konatan ĵazbaladon kun vasta modala kantimprovizado pri teksto de la hispana mistikisto Johano de la Kruco.

Konstantaj membroj de lia triopo estas pianisto *Laurence Hobgood* kaj kontrabasisto *Rob Amster*, dum kiam la persono de la frapinstrumentisto dum la lastaj jaroj ofte ŝanĝiĝis. Ekde sia ekzisto la bando verkis plurajn tutmonde sukcesajn lumdiskojn por la renoma diskeldonejo Blue Note Records, ekde 2007 ankaŭ por Concord Music Group. Je la recenzistaj enketoj de la revuoj Down Beat kaj *Jazz Times* Elling plurfoje venkis en la kategorio „kantisto“. Intertempe li estas ankaŭ membro de la *National Academy of Recording Arts and Sciences*, la institucio, kiu ĉiujare disdonas Gremiojn. La Gremion de 2010 por la plej bona kantalbumo li ricevis por *Dedicated To You: Kurt Elling Sings The Music Of Coltrane And Hartman*.

## Diskaro 
Albumo verkitaj ĉe Blue Note:
* 1995 - *Close Your Eyes*
* 1997 - *The Messenger*
* 1998 - ''This Time It's Love*
* 2000 - *Live In Chicago*
* 2000 - *Live In Chicago Out Takes*
* 2001 - *Flirting With Twilight*
* 2003 - *Man In The Air*

Albumo verkitaj ĉe Concord Music Group:
* 2007 - *Nightmoves*
* 2009 - *Dedicated To You''
* 2011 - "The Gate"

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de Kurt Elling

Kategorio:Ĵazaj kantistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Sud-Azia Komitato (SAK)

Estraro de SAK:

**Konsilantoj:**

*1) s-ro Hori Jasuo el Japanio
*2) s-ro S.S. Pal el Barato
*3) s-ro Renato Corsetti el Italio

**Sekretario:**
*s-ro Bharat Kumar Ghimire el Nepalo

**Asist. Sekretarioj:**
*1) Kotha Naga Siva Kumar el Barato
*2) Adeel Mahmood Butt el Pakistano

**Reprezentantoj:**
*s-ro Zeiter Perera el Srilanko

## Esperanto en Sud-Aziaj Landoj
*Afganio
*Bangladeŝa Esperanto-Asocio (BESPA)
*Federacio Esperanto de Barato (FEB)
*Butano (ne ekzistas movado)
*Malea Esperanto-Klubo (MEK) en la Maldivoj
*Nepala Esperanto-Asocio (NEspA)
*Pakistana Esperanto-Asocio (PakEsA)
*Srilanka Esperanto-Asocio (SEA)

## Sud-Azia Seminario de Esperanto (SAS)
* La 1a SAS okazis en Katmanduo, Nepalo je la 1a de marto ĝis la 6a de marto, 2012
* La 2a SAS okazis en Lahore, Pakistano je la 25a de februaro ĝis la 1a de marto 2014.
* La 3a SAS okazis en Kolombo, Srilanko je la 31a de oktobro ĝis la 3a de novembro 2015.
* La 4a SAS okazis en Bengaluro, Barato je la 13-a ĝis la 15-a de oktobro 2017.
* La 5a SAS okazos en Katmanduo, Nepalo en la tiea aŭtuno de 2019.

Kategorio:Esperanto en Azio

## Referencoj
Uke Moĉi

**Uke Moĉi** (japane 保食神, en Eo: "Diino kiu posedas manĝaĵon) estas diino de manĝaĵo en la ŝintoisma religio de Japanio.Kiam Uke Moĉi estis vizitata de Cukujomi, ŝi preparis al li manĝaĵon abomenindan. Cukujomi estis tiel naŭzita ke li mortigis ŝin. Eĉ ŝia mortinta korpo produktis manĝaĵojn:  milio, rizo, kaj fabo estiĝis el ŝi. Ŝiaj brovoj eĉ iĝis  bombiksoj.

La diino foje estas ankaŭ nomita *ōgetsuhime-no-kami* (大宜都比売神).

Uke Moĉi estas ankaŭ edzino de Inari en kelkaj legendoj kaj en aliaj mem Inari.

Kategorio:Japana mitologio
Kategorio:Ŝintoismo
Cukujomi

**Cukujomi** (japane ツク (キ) ヨ (ユ) ミ ) estas vira kamio en mitologio de la ŝintoismo. Li estas frato de Amaterasu kaj Susanoo kaj naskiĝis el la dekstra okulo de Izanagi, kiam tiu lavis sin en rita antaŭpreparo al la submondo. La patro de Cukujomi komisiis lin jene: „Via Moŝto devas regi la noktan landon!“.

Lia nomo venas plej verŝajne el Luna kalendaro (kie *cuki* signifas „Luno“, *jomi* signifas „submondo“, „nokto“ aŭ „malheleco“).

Ĝi estas apenaŭ menciita diaĵo en la japana mitologio.

## Vidu ankaŭ 
* Uke Moĉi

Kategorio:Japana mitologio
Kategorio:Ŝintoismo
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1968

La fina parto de la **3-a Eŭropa Futbal-Ĉampionado** (oficiala nomo "UEFA EURO" 1968) okazis inter la 5-a kaj la 10-a de junio 1968 en tri urboj de Italio, nome en Florenco, Napolo kaj Romo. Kiel en la antaŭaj du eŭropaj ĉampionadoj, la lando de la lastaj kvar matĉoj nur fiksiĝis kiam restis nur kvar konkursantaj teamoj el la komence 31 teamoj de la kvalifikiga fazo. 

En du paroj la teamoj interbatalis en la **duonfinalo**, la malgajnantoj de tiuj matĉoj konkuris pri la turnira tria pozicio, kaj la du gajnintaj teamoj de la duonfinalaj matĉoj, do la teamoj de Italio kaj Jugoslavio, komparis siajn fortojn en la **finalo**, kiu okazis je la 8-a de junio 1968 en Romo. Ĉar tamen la finala matĉo ankaŭ post plilongigo de la matĉa tempo finiĝis per sama nombro da goloj (1:1), ĝi ripetiĝis du tagojn pli poste, la 10-an de junio, same en Romo, kaj tiam per rezulto de 2:0 goloj venkis la itala teamo.

Kategorio:Eŭropa Futbal-Ĉampionado
Kategorio:Futbalo en Eŭropo
Kategorio:Futbalo en Italio
Kategorio:Futbalo en 1968
Kategorio:1968 en Eŭropo
Barbara Wachowicz

eta|Barbara Wachowicz
**Barbara WACHOWICZ** (naskiĝis la 18-an de majo 1937 en Podlaĥio -- mortis la 7-a de junio de 2018) estis pola verkistino, aŭtorino de biografioj de grandaj poloj, fotistino kaj scenaristino. Honora civitano de Varsovio, Płońsk kaj Węgrów.

## Vivo 
Filino Zenon Wachowicz. Diplomitino de Ĵurnalisma Fakultato de Varsovia Universitato, kaj ankaŭ de la Studumo pri Historio kaj Teorio de Filmo en la Ŝtata Teatra kaj Filma Altlernejo en Lodzo.

Verkistino, kiu promocias polan patriotismon, honoron kaj noblecon. Ŝi verkis pasiigajn rakontojn pri la vivo, verkado, amo kaj sekretoj de Grandaj Poloj: Frédéric Chopin, Tadeusz Kościuszko, Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Henryk Sienkiewicz, Melchior Wańkowicz, Stefan Żeromski, Eliza Orzeszkowa. Kaj ankaŭ pri la plej eminentaj siluetoj de la pola skoltismo kiel Aleksander Kamiński kaj herooj de la ribelanta Varsovio: Jan Rodowicz, Jan Mazurkiewicz, Krystyna Krahelska, Alina Janowska.

Ŝi kreis filmajn kaj televidajn scenarojn, radio-disaŭdigojn, ekspoziciojn, scenajn spektaklojn (ekz. "Polaj kristnaskaj vespermanĝoj" 1988).

Membrino de la Asocio de Polaj Verkistoj kaj de la Societo de Aŭtoroj ZAiKS (Asocio de Aŭtoroj kaj Scenejaj Komponistoj).

## Distingoj (elektitaj) 
* Oficira Kruco de la Ordeno de Renaskiĝinta Pollando (2012, pro eminentaj meritoj en scienc-eduka agado, pro atingoj en krea laboro)
* Arĝenta Medalo "Kultur-Merita *Gloria Artis* (2016, en literaturo)
* Ora Medalo "Protektanto de Lokoj pri Nacia Memoro"

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo de la aŭtorino  ()
* Barbara Wachowicz en la bazo filmpolski.pl ()
* „Anoda” i inni w książkach Barbary Wachowicz - Nowy Dziennik - Polish Daily News - wydarzenia, informacje, wiadomości, www.dziennik.com ()

Kategorio:Polaj verkistoj
Mörigen

**Mörigen** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Bielo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 877 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Mörigen situas ĉe la sudorienta bordo de la Lago de Bielo, proksimume 13 kilometrojn sudokcidente de la urbo Bielo, ĉe la okcidenta limo de ties aglomeraĵo. La komunumo konsistas el la partoj Oberdorf, Unterdorf, Hole kaj Usserdorf.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,16 km², de kiuj 16,7% estas kovritaj de arbaro, 59,3% servas por agrikulturo kaj 21,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Mörigen limas en nordo al Sutz-Lattrigen, en oriento al Hermrigen, en sudo al Epsach, en sudokcidento al Täuffelen, kaj en nordokcidento al la Lago de Bielo.

## Lingvoj 
La ĉefa kaj oficiala lingvo de la komunumo estas la germana lingvo, kiun okaze de la popolnombrado de 2010 parolis 92,6% de la loĝantaro. Ekzistas franclingva malplimulto, al kiu en 2010 apartenis 6,1% de la loĝantaro.

## Trafiko 
La komunumo situas ĉe la kantona vojo n-ro 237.1. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas proksimume 12 kilometrojn oriente ĉe la limo inter Bielo kaj Brügg. Per la tramlinio de Nidau al Ins la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Estas jam decidita projekto de longigo de la tramlinio al la stacidomo de Bielo kaj pluen en 2016.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Mörigen datiĝas el la jaro 1196 kiel *Moringen*. En la jaro 1843 apud la strando de Mörigen de la arkeologo Albert Jahn estis malkovrita riĉa trovejo el la bronzepoko.
Dum mezepoko Mörigen apartenis al la Insulgovio de la Grafejo de Nidau, kiu en la jaro 1382 fariĝis havaĵo de Friburgo kaj en 1398 de la urbo Berno.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Mörigen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Mörigen

## Bildoj 

Dosiero:HMB Mondhörner Mörigen Bronzezeit 900 BC.jpg|Bronzepokaj lunkornoj trovitaj en Mörigen
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 292.JPG|Kvartala strato supre de la tramhaltejo
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 273.JPG|Tramhaltejo Mörigen
Radio Libertaire

**Radio Libertaire** (**Liberecana Radio**) estas la radio de la franca Anarkiisma Federacio (FA) fondita en 1981. Ĝi elsendas nur en la pariza regiono, sed la programoj estas ankaŭ alireblaj per la reto.

Per la diverseco de la pensoj esprimitaj, siaj originalaj muzikaj programoj, sia libereca kaj kontraŭkonformisma akcento, ĝi famiĝis ĉe la ondoj kiel renkontejo de alternativuloj, ja preter la medio de la anarkiistoj striktasense.

## Historio 
La kreiĝon de Radio Libertaire decidis unuanime la Anarkiisma Federacio post longaj kontraŭecaj debatoj en majo 1981. Tiam, sen rimedoj tiu radio pridisponis nur buĝeton de 15 000 frankoj (ĉirkaŭ 3 000 euroj laŭ valuto de 2010).

La uzado far anarkiistoj de la radio kiel dissendrimedoj de siaj ideoj enskribiĝis en longa tradicio. Jam en 1921 la ribeluloj de Kronŝtadt lanĉis radiomesaĝojn. Ankaŭ uzis tiun komunikilon, en 1936, la hispana Nacia Konfederacio de la Laboro (CNT) kaj la Iberia Anarkiisma Federacio (FAI). Pli freŝe en Francio, kelkaj tiutemaj iniciatoj montriĝis, en kiuj anarkiistoj partoprenis: "Radio-Alarme" en la pariza regiono aŭ "Radio-Trottoir" (Trotuaro) en Toulon.

La elsendoj de Radio libertaire komenciĝis la 1-an de septembro 1981, ekde keleto de la fama pariza kvartalo de Montmartre laŭ malfacilaj kondiĉoj: pelmelo de rekuperita materialo amasita en loko de 12 m² kun skipeto de ses personoj.

En 1983 komenciĝis ĝenerala politiko de la franca registaro, kiu celas ĉesigi la malordojn de la radiobendojn. La 28-an de aŭgusto tiujare policistoj alvenis, detruis la pordon kaj konfiskis la materialon. La kablo de la anteno estis tranĉita, aktivantoj frapitaj, arestitaj, malgraŭ la ĉeesto de multnombraj aŭskultantoj. Tiu interveno de la ŝtato ekigis fortajn reagojn, notinde per manifestacio de 5 000 personoj la sekvan 3-an de septembro kaj la reeko de la elsendoj samtempe anoncitaj per laŭtparoliloj. Tiam, ankaŭ samtempe, la elsendoj rekomencis per rekta raportado de tiu manifestacio.

La radio kvazaŭ neniam ricevis subvenciojn kaj daŭre vivas dank'al la donacoj kaj la bonvolemo de la animantoj. Iame ĝi nur estis aŭskultebla en Parizo kaj la proksima ĉirkaŭurbo. Ĝi nun havas tutmondan aŭskultantaron danke al interreto.

## Radio Libertaire kaj Esperanto 
La esperantisto Yves Peyraut, iama prezidento de la plenumkomitato de SAT (de 1983 ĝis 2001), estis unu el la fondintoj de tiu radio. Li verkis tiuteman francan libron *Radio Libertaire, la voix sans maître* (Le Monde Libertaire 1991).

SAT-Amikaro, la franclingva esperantista asocio ligita al SAT, elsendas ĉe Radio Libertaire ĉiuvendrede de 17:30 ĝis la 19-a.

## Eksteraj ligiloj 
* Radio Libertaire sur le site de la Fédération Anarchiste – oficiala retejo
* aŭskulti MP3

Kategorio:Anarkiismo en Francio
Libertaire
Libertaire
Libertaire
Kategorio:Alternativaj amaskomunikiloj
Kategorio:Aperis en 1981
Isaak ben Mordekai

**Isaak ben Mordecai**, konata ankaŭ kiel **Majstro Gajo**, estis juda itala medicinisto. Pri li malmulte estas konata escepte ke lia vivo etendiĝis ĉevale de la 13-a kaj 14-a jarcentoj.

Lia medicinista arto akiris estimon ĉe la papa Roma Kurio ĝispunkte ke li estis la unua judo nomumita ”papa arkiatro” (ĉefmedicinisto) de la papo mem. Fakte, li kuraciste zorgis pri la sano de la papoj Nikolao la 4-a (1288-1292) kaj Bonifaco la 8-a (1294-1303).

Majstro Gajo, aŭ Isaak ben Mordekai, estis ege ŝatata de medicinistoj samtempaj, kiel ekzemple ĉe Hillel ben Samuel el Verono. Tiu ĉi el Forlì (Centra Italio) sendis du longajn leterojn al Majstro Gajo pritraktantajn la doktrinojn de Maimonido por lin altiri akcepti kaj defendi kaj disvastigi la instruaĵojn de juda filozofo kaj bibliisto, tiam de multaj judoj kritikata kaj forgesita pro lia supozita troa “raciismo”. (Pri tiu diskuto, oni vidu: "Ḥemdah Genuzah," pp. 18-22),

Li estis konsiderita ankaŭ kiel filozofo, sed ankaŭ pri tiu temo ne konatas verkoj.

## Vidu ankaŭ 
* Maimonido
* Nikolao la 4-a
* Bonifaco la 8-a
* Hebrea enciklopedio
* Hillel ben Samuel
* Filozofio de Mezepoko

## Bibliografio 
* Grätz, *Geschichte*. 3d ed., vii. 160, 165; 
* Vogelstein and Rieger, *Geschichte der Juden in Rom*, i. 252-254

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.jewishencyclopedia.com/directory/A/1 Alglalingva Juda Enciklopedio

Kategorio:Italaj judoj
Kategorio:Judismo
Srilanka Esperanto-Asocio

**Srilanka Esperanto-Asocio** (SLEA) estas la nacia asocio por subteno de la Esperanto-movado en Srilanko. Ĝi estas fondita en 2000 kaj estas Landa Asocio esperantista ne aliĝinta al UEA.
* s-ro Zeiter Perero (prezidanto)
* s-ro Gayan Priyashantha (sekretario)
* s-ro Harsha Gamage (kasisto)

## Eksteraj ligiloj 
* informetoj lige al Srilanka Esperanto-Asocio (angle kaj esperantlingve)

## Vidu ankaŭ 
* Azia Komisiono de UEA


Kategorio:Srilankaj Esperanto-asocioj
Nihon Ŝoki

**Nihon Ŝoki** (, eo. „Kroniko de Japanio en unuopaj verkoj“) estas post Kojiki la dua plej malnova ankoraŭ ekzistanta historia verko de Japanio. Li estis kompletigita en 720 kaj estas la unu el la ses oficialaj imperiaj historioj (*Rikkokushi*). La libro estas verkita en klasika ĉina kaj dividita je 30 ĉapitroj (+ 1 volumo de geneologio, hodiaŭ perdita). Ĝi entenas kosmogonion (sagaon pri estiĝo de la mondo) kaj la genealogion de la antikvaj japanaj imperiestroj, kiu etendiĝas ĝis regado de imperiestrino Jitō (645–703). Ĝi ankaŭ enhavas citaĵojn el la ĉina *Kronikoj de la tri imperioj* kaj la korea *Paekche ki*, ''Paekche pon'gi,* kaj *Paekche sinch'an*. La verko estas konata ankaŭ kiel **Nihongi** (japane 日本紀 eo. „Japana Kroniko“).eta|Nihonŝoki: eldonaĵo el la periodo Azuĉi -Momoyama (1599)
## Estiĝo 
La aŭtoro de *Nihon Ŝoki* estis – laŭ antaŭparolo de la verko - princo Toneri (japane 舎人親王, 676–735), kiu hodiaŭ estas traktata kiel eldonanto. Li estis filo de imperiestro Temmu, kiu iniciatis la projekton por verki nacian kronikon laŭ ĉina stilo. Ĉar la kunverkado okazis jam sub regado de Fujiwara, la verko parte montras tendencan karaktron. Krom tio, sendube kontribuis al projekto multaj aliaj aŭtoroj, eble eĉ ĉinoj kaj koreoj, same budhismaj monaĥoj, kio evidentas pro la diversaj stiloj kaj tre fragmenta karaktro de la verko.

*Nihon Ŝoki'' baziĝas je diversaj fontoj. Ĝi estis verkitas laŭ ekzemploj de ĉinaj historiaj ekzemploj kaj citas multajn „verkojn“, sed ne nomas pli precize la fontojn. Laŭdire, ĝi baziĝas je pli malnovaj historiaj verkoj kiel Tennōki kaj Kokki, kiuj estis verkataj en ĉ. 620, sed ne postrestis. Ambaŭ estis bruligitaj verŝajne en 645 en la Isŝi-konflikto (japane 乙巳の変) – kiu ĉesigis regadon de Soga-klano ĉe la korto. Ekde la Kamakura-epoko, la verko estas traktata kiel sankta teksto de la ŝintoismo.

[eta|miniatur|links|Eldono el la [Heian-epoko (794-1185)]]

## Tradukoj 
La angla traduko de la verko okazis en 1896 fare de W. G. Aston kaj validas eĉ hodiaŭ kiel standarda traduko.

## Vidu ankaŭ 
* 5082 Nihonsyoki

Kategorio:Historio de Japanio
Marie-Valerie (vaporŝipo)

**Marie-Valerie** estis la nomo de la vaporŝipo numero 175 de Erste Donau- Dampfschiffahrts - Gesellschaft.

Ĝi estis konstruita en la jaro 1870 en Budapest - Altofen.

* Longeco: 59,74 m
* Larĝeco: 12,32 
* Alteco: 2,44

Tipo: PDR kun vapormaŝino de J. Rennie 550 PS kun apudaj radoj

Poste la nomo estis  "SABAC".

Ĝi estis uzita de Mauthausen ĝis Vieno 1912 dum la Propaganda piedvojaĝo okaze de la UK 1912.

Kategorio:Ŝipoj
Jean-Marc Ayrault

**Jean-Marc AYRAULT** (n. la 25-an de januaro 1950 en Maulévrier, Maine-et-Loire) estis ĉefministro de Francio (20-a ĉefministro de la Kvina Franca Respubliko)de la 15-an de majo 2012 ĝis la 31-an de marto 2014.

Jean-Marc Ayraut, antaŭ sia ĉefministriĝo, cetere estis membro de la Departementa Konsilio de Loire-Atlantique kaj socialista urbestro de Nantes de post 1989, deputito de la Nacia Asembleo de post 1986 kaj prezidanto de la socialista frakcio de la Nacia Asembleo de post 1997.

Li estis urbestro de Saint-Herblain de 1977 ĝis 1989.

eta|maldekstra|Jean-Marc Ayrault kaj François Hollande

## Detalo de mandatoj kaj postenoj 
*  -  : urbestro de Saint-Herblain (Loire-Atlantique)
* 1976 - 1982 : departementa konsiliano de Loire-Atlantique
*  -  : deputito de Loire-Atlantique
*  -  : deputito de la 3-a distrikto de Loire-Atlantique
* 1997 - 2007 : prezidanto de la socialista frakcio en la Nacia Asembleo
*  -  : urbestro de Nantes (Loire-Atlantique)
*  -  : prezidanto de Nantes Métropole
* 2007 - 2012 : prezidanto de la socialista, radikala, civitana kaj maldekstre diversa frakcio en la Nacia Asembleo
*  -  : ĉefministro
*  -  : urba konsiliano de Nantes
*  -  : komunumara konsiliano de Nantes Métropole
*  - ? : deputito de la 3-a distrikto de Loire-Atlantique

## Referencoj 
Kategorio:Ĉefministroj de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Naskiĝintoj en Maine-et-Loire
Kategorio:Homoj de PS (Francio)
Kategorio:Deputitoj de Loire-Atlantique
Kategorio:Urbestroj de Nantes
Kategorio:Deputitoj de la 8-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 9-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 11-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 12-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 13-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 14-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Studentoj de la universitato de Nantes
Kategorio:Studentoj de la universitato de Würzburg
Ayrault, Jean-Marc
Pierre Moscovici

[eta|dekstra|250px|Pierre Moscovici en [majo 2010.]]
**Pierre MOSCOVICI** (naskiĝis la 16-an de septembro 1957 en Parizo) estas franca socialista politikisto kaj la nuna ministro pri ekonomio, financo kaj ekstera komerco en la ministraro unua de Jean-Marc Ayrault.

Li estis membro de la Eŭropa Parlamento de 1994 ĝis 1997 kaj denove de 2004 ĝis 2007, ministro pri eŭropaj aferoj de 1997 ĝis 2002 en la ministraro de Lionel Jospin kaj asemblea deputito de Doubs.

En 2014 li eniris en la Eŭropa Komisiono (Komisiono Juncker) kaj li gajnis la premion de la franca lingvo-protekta asocio Académie de la carpette anglaise, premio de la angla mato ĉar li adresis leteron tute en la angla al s-ro Michel Sapin, franca ministro pri la Financoj kaj de la publikaj kontoj.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ministroj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Komisiono
Kategorio:Komisiono Juncker
Kategorio:Vicprezidantoj de la Eŭropa Parlamento
Marisol Touraine

**Marisol TOURAINE** (naskiĝis la 7-an de marto 1959 en Parizo) estas franca socialista politikistino kaj la nuna ministro pri socialaj aferoj kaj sano en la ministraro unua de Jean-Marc Ayrault depost la 16-a de majo 2012.

Ŝi cetere oficiis kiel membro de la Nacia Asembleo kaj prezidanto de la Ĝenerala Konsilio de departemento Indre-et-Loire. Ŝi estas la filino de sociologo Alain Touraine kaj edzino de Michel Reveyrand de Menthon, franca ambasadoro en Ĉado ekde 2010.

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ministroj
Cécile Duflot

[eta|dekstra|250px|Cécile Duflot dum la regiona baloto de [2010.]]
**Cécile DUFLOT** (naskiĝis la 1-an de aprilo 1975 en Villeneuve-Saint-Georges) estas franca ekologiisma politikistino kaj estis ministro pri teritoria egaleco kaj loĝado en la ministraro unua de Jean-Marc Ayrault kaj 2-a registaro de Jean-Marc Ayrault de la 16-an de majo 2012 ĝis la 31-an de marto 2014.

Duflot estis antaŭ ministriĝo la nacia sekretariino de la ekologiisma partio Eŭropo Ekologio La Verduloj (EELV) ekde novembro 2010, kaj antaŭ tio havis saman postenon en la eksa partio La Verduloj de 2006 ĝis 2010.

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ministroj
Kategorio:Verduloj
Christiane Taubira

**Christiane TAUBIRA** aŭ **Christiane TAUBIRA-DELANNON** (naskiĝis  en Cayenne, Franca Gujano) estas franca politikistino. De 2012 ĝis 2016 ŝi estis ministrino pri justico sub ĉefministroj Jean-Marc Ayrault kaj Manuel Valls.

Ŝi cetere estis sendependa kandidato en la prezidanta baloto de 2002 en Francio, kaj estis asemblea deputito de Franca Gujano de 1993 ĝis 2012.

## Verkoj 
;De Christiane Taubira
* 
*  (introduction)
* 
* 
* 
* 
* 

;Pri Christiane Taubira
* Carolien Vigoureux, *Le mystère Taubira*, Plon, 210 paĝoj, 2015.

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ministroj
Kategorio:Francaj ministroj pri justico
Kategorio:Historiistoj pri sklaveco
Kategorio:Homoj de PRG (Francio)
Kategorio:Kandidatoj de franca prezidanta baloto
Kategorio:Regionaj konsilianoj de Franca Gujano
Kategorio:Deputitoj de Franca Gujano
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 1994-1999
Kategorio:Deputitoj de la 10-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 11-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 12-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 13-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Studentoj de Universitato Panthéon-Assas (Parizo)
Kategorio:Studentoj de Universitato Pierre-kaj-Marie-Curie (Parizo)
Kategorio:Studentoj de Universitato Parizo-Sorbono
Kategorio:Naskiĝintoj en Kajeno