open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Las Tres Sorores

***Las Tres Sorores*** (La Tri "Sorores" (fratinoj, monaĥinoj)) estas romano de la hispana verkisto Ramón J. Sender, publikigita en 1974, kiu fakte estas reverkaĵo de iama verko *Siete domingos rojos* (1932).

## Intrigo
La romano priskribas la disvolvigon de striko en la tumultaj 1930-aj jaroj, medio kiun la verkisto konis dum sia etapo en la revolucia etoso de la anarkisindikatistoj de CNT, jam ekde antaŭ la proklamo de la Dua Hispana Respubliko.

La striko protestas kontraŭ la mortigo de tri laboristoj fare de policanoj dum tumulto. Tial dum unu semajno okazis pliaj tumultoj, dum disvolviĝas rilatoj de kamaradeco kaj amaferoj inter kvar ĉefroluloj. Star estas filino de unu el la mortintaj laboristoj kaj altiras Villacampa (vendeja laboristo) kaj Samar (ĵurnalisto kaj intelektulo). Krome Samar havas burĝan fianĉinon, nome Elvira, filino de kolonelo de kazerno, kiun la revoluciuloj klopodas ataki. Amparo unue helpas, kaj poste perfidas kaj klopodas memmortigi sin. Star restas kun Samar. Aliaj pli duarangaj roluloj formas pli kompletan rolularon. 

## Analizo
Sender reviziis la version de 1970 de *Siete domingos rojos*, kaj spite al la modifoj realigitaj (ĉefe por malpezigo de la revolucia ingredienco), li malkontentigis kaj ekverkis tiun novan version, *Las Tres Sorores*. Samar superis en protagonisteco la aliajn tri ĉefroluloj, kaj iĝis portanto de la ideoj de Sender mem, de la ideoj de la 1970-aj jaroj, tute aliaj disde tiuj de la 1930-aj aŭ eĉ de la 1960-aj jaroj. Sender ankaŭ eliminis nerealajn elementojn, kiuj iam kontrastis kun la realismo de la iamaj versioj. Tiukadre oni pliigis la gravecon de la Espartaco, grupo de anarkiistoj. Alia nova elemento estas informo pri afero okazinta en la tempo de la regado de Filipo la 2-a pri tri monaĥinoj kiuj suferis persekuton kadre de amaferoj kun amantoj. Tiun aferon oni rilatis al tri apudaj montoj en Aragono, kio estas tialo por la titolo (la tri fratinoj).

## Referencoj
## Bibliografio
* Elizabeth Espadas, *A lo largo de una escritura. Ramón J. Sender. Guía bibliográfica*. Instituto de Estudios Altoaragoneses, Huesca, 2002. ISBN = 84-8127-126-8
* José-María Salguero Rodríguez, "El primer Sender (III). Anarquismo y religión", *Alazet*, 9, Instituto de Estudios Altoaragoneses, 1997, pp. 139-174.

## Eksteraj ligiloj
* Verkoj de Ramón J. Sender en Instituto de Estudios Altoaragoneses

Kategorio:Verkoj de Ramón J. Sender
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1974
Kategorio:Strikoj
Marĉandado

[eta|220x220px|Homa marĉando en  tradicia [Indonezio|indonezia *pasar malam* (nokta merkato) en Rawasari, Centra Jakarta.]]
eta|Dongksiangoj marĉandas por ŝafo en provinco Gansude de Ĉinio.
**Marĉandado** estas la procezo de akirado de interkonsento pri prezredukto por persona varo aŭ simpla servo en simpla intertraktado, kutime parole inter du individuoj, respektive vendisto kaj aĉetanto.

En kelkaj lokoj en la mondo marĉando estas disvastigita, kaj foje atendita/ritita, dum en aliaj lokoj marĉandado cedas lokon al antaŭfiksitaj prezoj. Marĉando estas ĝenerale konsiderita pli akceptebla se la intertraktado koncernas pli grandajn kvantojn. Marĉandado estas malpli ofta kiam temas pri malgrandaj kvantoj por ordinaraj konsumvaroj kiuj estas venditaj de pluraj homoj proksimaj unu al la alia (tiam oni povas "marĉandi per viaj piedoj" irante al la sekva persono kun oferto kiu havas pli bone adaptitajn kvaliton kaj prezon al la bezono) .

Scio pri la nuna preznivelo en la merkato kaj la entuziasmo de la kontraŭpartio fari la interkonsenton donas avantaĝon; turistoj estas ofte troŝarĝitaj de lokaj vendistoj, kaj preskaŭ ĉiam estas multaj aŭskultantoj dum marĉanda ekzerco ĝuste por ricevi informojn, kiuj estos utilaj en la sekva raŭndo, kiam la aŭskultanto devos sin marĉandi. Ekzemplo, en nordafrikaj kamelbazaroj la partioj kaŝas interŝanĝi prezojn havante siajn manojn en sako kaj komunikante kvantojn per fingra kalkulo .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ
* Aĉetado

## Eksteraj ligiloj 
775px

Kategorio:Ekonomikaj matematikaj kaj mezuraj metodoj
Kategorio:Komerco
Kategorio:Intertraktado
Joseph Fiennes

**Joseph Alberic Twisleton-Wykeham-Fiennes** (/faɪnz/; 27a de Majo 1970), konata kiel **Joseph FIENNES**, estas angla aktoro de kino, teatro, kaj televido. Li populariĝis ĉefe per roloj en historiaj filmoj.

Ekzemple li ludis la rolojn de William Shakespeare en *Shakespeare in Love* (1998), pro kiu li estis nomumita por la premio de BAFTA al la Plej Bona Ĉefaktoro kaj al la samkategoria premio de la *Actors Guild*, de Sir Robert Dudley en *Elizabeth* (1998), la komisaro Danilov en *Enemy at the Gates* (2001), Marteno Lutero en *Luther* (2003), kaj Monsignor Timothy Howard en la dua sezono de la televida serio *American Horror Story* (2012–2013). Lia ludado kiel komandoro Fred Waterford en la televida serio The Handmaid's Tale (2017–2021) estis nomumita por la premio Primetime Emmy por elstara duaranga aktoro en drama serio en 2018. 

## Filmoj
* 1996, *Stealing Beauty*
* 2003, *Sinbad: Legend of the Seven Seas*, voĉo de Princo Proteo de Sirakuzo, infanaĝa nobla amiko de Sinbad kaj fianĉo de Marina.

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

* 
Kategorio:Anglaj aktoroj
Guarnizo (stacidomo)

**Guarnizo** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo El Astillero, en la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi estas parto de la linio C-1 de Cercanías Cantabria funkciigata fare de Renfe.

## Vidu ankaŭ 
* El Astillero

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:El Astillero
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Kantabrio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Preĝejo Sankta Antonio (Derecske)

La **preĝejo Sankta Antonio de Padovo** estas eklezia konstruaĵo en Hungario, en urbo Derecske.

## Historio 
La unua mencio pri katolika kirko okazis en 1294. La kalvinanoj okupis ĝin en 1556, tiam la loĝantoj jam estis kalvinanoj. Loka bienulo Pál Antal Esterházy (1711) konstruis kapelon (aŭ preĝdomon) en 1742, ĉar intertempe alvenis katolikaj servistoj. Post jardekoj ĝi estis pligrandigita, en 1865 turo estis alkonstruita. La ĉefaltaro kaj aliaj instalaĵoj estis faritaj ĉirkaŭ 1860, la vitraloj en 1928. Inter 1844-1910 muzikadis la unua orgeno, la dua poste. La turo estis renovigita en 1953, poste pro ŝtormodetruo en 1962. La plena preĝejo renoviĝis interne en 1963 kaj 1990, ekstere en 1966 kaj 1991.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola, la fasado estas simetria. Meze malsupre la enirejo funkcias, kiun pluvŝirmilo defendas. Super la enirejo ronda fenestro, pli supre kvadrata fenestro estas videbla. La plej supre plurlatera turo altiĝas, ene 3 sonoriloj loĝas. La turpinto estas same plurlatera kaj piramideca. La navo finiĝas en duonronda absido. En la preĝejo la ĉefaltaro ne havas bildon, sed statuon pri Sankta Antonio. La menciitaj vitraloj prezentas la plej konatajn hungarajn sakktulojn (Stefano la 1-a (Hungario), Ladislao la 1-a (Hungario), Elizabeto de Hungario kaj Margareta de Hungario).

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj
* datenoj
* pri la vitraloj
* video

eta|maldekstre|

Derecske
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Derecske
Aventura filmo

**Aventuraj filmoj** apartenas al kina ĝenro kiu montras heroan mondon de luktado kaj aventuroj, en kiu kutime hegemonias la agado kaj kavalirecaj valoroj. Ĝi disvolviĝis ĉefe en Italio kiel rimedo de elstarigo de ties historia pasinteco, poste uziĝis ankaŭ en Rusio por elstarigo de la Rusa Revolucio. Ankaŭ Holivudo eĉ de siaj komencoj produktis abunde tiajn filmojn. Filmoj kiel *Raiders of the Lost Ark*, unua ero de la serio pri Indiana Jones, ege popularigis la ĝenron en la 1980-aj jaroj, kvankam tiu neniam malsukcesis en la industrio de kinarto pro sia malferma akceptado fare de la publiko. 

## Trajtoj
* Banala traktado kaj pseŭdodrama de la konfliktoj.
* La scenojn de multa agado (bataloj, persekutoj ktp.) ĉiam oni filmas en deproksimaj filmaĵoj.
* Stereotipaj kaj kontraŭstetikaj roluloj (forta kaj kuraĝa heroo kontraŭ maliculo).
* Premiso: Bono ĉiam domias super la malbono.
* Protagonistoj kiuj trairas malfacilaĵojn kaj suferas transformojn tra la historio.
* La dramagado okazas for de ĉiutagaj lokoj, kaj prefere en malkutimaj ejoj: ĝangaloj, dezertoj, galaksioj, ktp.
* Ofte la agado okazas en la pasinteco.
* Pli gravas la enkuntekstigo, vestaĵoj kaj specialaj efektoj ol la scenaro.

## Vidu ankaŭ
* Trilera filmo

* 

Kategorio:Filmĝenroj
A.F.Th. van der Heijden

**A.F.Th. van der Heijden**  (naskiĝis la  en Geldrop estas nederlanda verkisto, ĉefe de romanoj. Li ankaŭ uzis la pseŭdonimojn *Patrizio Canaponi* kaj *A.F.Th.*

La ĉefa verkaro de Van der Heijden konsistigas el du riverromanoj. La unuan, *De Tandeloze Tijd* (La sendenta tempo) li komencis en 1983, origine kiel triparta verko. En tiu jaro aperis de tiu verko 'prologo' kaj la unua parto. Tamen post la dua parto (1985) kaj antaŭ la tria (1996) aperis kvara parto (1990); kaj la tria parto konsistas el du grandaj libroj. Post tio aperis la volumoj 5a (2013), 6a (2016), 7a (2017), 8a (2021), 10a (2021) kaj 13a (2023). Estas anoncataj ankoraŭ pliaj volumoj.

Krom tio, A.F.Th. van der Heijden ankaŭ prilaboras alian grandan riverromanon, *Homo Duplex* (duobla homo), pri juna huligano, kiu deziras esti alia persono. Ĝis nun aperis 4 partoj. En la 10a parto de La Sendenta Tempo, tiu homo ankaŭ aperas. 

Legantoj aprezas Van der Heijden pro lia stilo kaj pro lia maniero priskribi la ĉiutagan vivon en Nederlando en tia maniero ke ĝi leviĝas al preskaŭ mitologia nivelo.

Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Luiziana sekeco de 2023

[eta|300px|Mapo de malsekeco en la [Misisipo|Misisipa rivervalo en la 26-a de septembro, 2023. Pli malhela koloro indikas pli severan malsekecan indicon.]]
De junio 2023 ĝis februaro 2024 okazis ekstrema sekeco kaj varmeco en la usona ŝtato Luiziano kaj en partoj de Misisipio kaj Teksaso. Ĝi estis loka efiko de varmego, kiu okazis tutmonde en 2023 pro komenco de forta *El Niño* kombine kun longadaŭra tutmonda varmiĝo. En la plej severa etapo de la sekeco, de septembro ĝis novembro, ĝi estis taksata "escepta sekeco", la plej severa kategorio de la Usona Sekeca Kontrolejo. La tutjara precipitado en Nov-Orleano estis 101.2 cm, proksimume 60 cm malpli ol normale.

## Rektaj efikoj
Multaj el la kankroj de Luiziano mortis de sekeco en siaj someraj rifuĝotruoj. Aliflanke griloj, kiuj demetas siajn ovojn en la fendoj de seka grundo, havis rimarkeblan populacian kreskon. Aliaj insektoj fuĝis de siaj normalaj habitatoj por serĉi akvon. 

La taksita ekonomia perdo en agrikulturo estis $1,690 milionoj:  $837 milionoj en kultivado, $389 milionoj en bredado, kaj $325 milionoj en arbara mastrumado. La plej grandaj perdoj okazis ĉe sojfaboj ($322 milionoj) kaj sukerkano ($274 milionoj). 69 homoj mortis en Luiziano pro trovarmo. 

## Salakva entrudiĝo
Kombine kun sekeco en pli altaj partoj de la Misisipa riverbaseno, la ekstrema vetero en Luiziano rezultigis severan salakvan entrudiĝon en la rivero Misisipo. La sala akvo poluis la trinkakvon de apudriveraj urboj, kiuj normale ĉerpis ĝin el la rivero. La origina kaŭzo de tiu problemo estis intenca profundigo de la rivera fundo per dragado. Kiam la fluo de la rivero malfortiĝis dum la sekeco, mara akvo komencis okupi la parton de la riverkanalo kiu troviĝas sub la mara nivelo. La entrudiĝo atingis sian maksimumon en la 2-a de oktobro, kun etendiĝo de 112 kilometroj, kaj estis haltigita de refortiĝanta rivera fluo kaj de subakva baro konstruita de la usona armeo por reteni ĝin.

## Incendioj
La sekeco kontribuis al incendioj, kiuj bruligis areon de 250 km², plejparte konsistantan el arbaro. La brulinta areo estis preskaŭ ok fojojn pli granda ol en averaĝa jaro.

## Politika respondo
La 25-an de septembro, la ŝtatestro de Luiziano, John Bel Edwards, deklaris krizostaton pro la salakva entrudiĝo en la Misisipo. La deklaro ebligis helpon de la federa registaro, interalie la konstruon de la subakva baro.

La 6-an de marto de 2024, la nova ŝtatestro Jeff Landry deklaris krizostaton por kankrobredistoj, kiuj ne trovis kankrojn por kapti pro la antaŭa mortado dum la sekeco.

## Referencoj
Kategorio:Trosekecoj
Kategorio:Luiziano
Kategorio:Agrikulturo en Usono
Kategorio:2023 en Usono
Kategorio:Naturaj katastrofoj en la 21-a jarcento
Frizejo de Grosse (Altenburg)

eta|fasado de la frizista lokalo
eta|interno
**Frizejo malnova** () troviĝas centre en Altenburg (Germanujo; Pauritzer Straße 2) ne ŝanĝite ekde la 1920-a jaroj. Ĝi gravas urbohistorie kaj monumentprotektade. Nun temas pri viva muzeo.

## Eja historio 
La unua konstruo surloke okazis en 1537 kaj fakuloj datigis la nunan domon en la 16-a respektive la 17-a jarcenton. Surmeto de plu(a)j etaĝoj estis en la 18-a aŭ la 19-a jarcento kun enkorpigo de la malnova tegmenttrabaro. La fasado spektanta straten estas baroka kaj en la unua etaĝo konserviĝis bretega salono (kiu verŝajne nur pli malfrue estis farita).

## Lokala historio 
En 1926 akiris Arthur Grosse la domon instalonte frizejon, sekcion porvirinan kaj - malantaŭe - sekcion porviran kun unuig-pordo. Oni eniras la frizejon maldekstre apud vitrino. Grosse en la 1966-a jaro anoncis demision kaj fermon de la firmao. En 2001 mortis la lasta posedanto de la domo post kiam la heredantoj intencis forpreni la meblaron kaj vendi la tuton. En marto 2002 la frizista gildo de distrikto Altenburger Land sukcese aĉetis la lokalon kaj ekigis en 2003 restaŭradon de tiu ĉi unikaĵo.

Vere datumas ĉio tie ĉi el la 1920-a jaroj: marmora friz-tablo, vandaj fasadoj, speguloj, klientaj seĝoj, lampoj, hartondaj maŝinoj, akvovarmigilo, ilo por fari konstantajn ondumadojn, (lum)reklamilojn ktp.

La frizejo famiĝis post raporto en la magazino Playboy (aprilo 2010).

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo

## Notoj 
Kategorio:Altenburg
Kategorio:Frizado
Kategorio:Iamaj entreprenoj en Germanio
Altenburg
Konstanta ondumado

, lulilo de la ondumad-tekniko]]

**Konstanta ondumado** estas ĥemia transformprocezo. Tie glata hararo iĝas ondumita aŭ buklitaj. Ĝin kreas profesie frizistoj en sia lokalo, sed intertempe ekzistas ankaŭ helpiloj por privata, hejma faro. 
## Teĥniko
Hara deformado venas per ĥemia reago sur harkeratino. La cistinaj ligoj en la harkeratino, kiuj respondecas pri la mekanika forto, estas rompitaj per redukto kun tioglikola acido. La moligitaj haroj nun povas esti formataj en la deziratan formon per buklilo. Per oksigenado kun hidrogena peroksido, la disulfidaj ligoj, kiuj disponigas stabilecon, povas esti restarigitaj de la reduktitaj sulfhidrilgrupoj. La haroj nun restas en la dezirita formo.

Inventis la menciitan teknikon frizadmajstro Karl Ludwig Nessler el Todtnau en 1906 kaj patentigis ĝin en 1910. En la kulturdomo de Todtnau spekteblas daŭra ekspozicio pri Nessler kaj liaj revoluciaj atingoj.

## Eksteraj ligiloj
*biografio de la inventinto

## Notoj
Sinbad: Legend of the Seven Seas

***Sinbad: Legend of the Seven Seas*** (Sinbado: Legendo de la Sep Maroj, konata ankaŭ simple kiel *Sinbad*) estas usona animacia aventura filmo de 2003 produktorita de DreamWorks Animation kaj distribuita de DreamWorks Pictures. Ĝi temas pri la rolulo Sinbado la Maristo, kaj reĝisoris ĝin Tim Johnson kaj Patrick Gilmore (en sia filmoreĝisora debuto) laŭ verkaĵo de John Logan; en la filmo stelulas la voĉoj de Brad Pitt, Catherine Zeta-Jones, Michelle Pfeiffer, kaj Joseph Fiennes. Ĝi kovras la historion de Sinbado (kun la voĉo de Pitt), pirato kiu veturas mare kun sia hundo kaj fidela ŝipanaro, kun Marina (kun la voĉo de Zeta-Jones), fianĉino de sia infanaĝa amiko Princo Proteo (kun la voĉo de Fiennes), por rekuperi la ŝtelitan Paclibron el Eris (kun la voĉo de Pfeiffer). 

## Voĉoj
* Brad Pitt kiel Sinbado, araba aventura pirato kaj maristo kiu planas retiriĝi al Fiĝioj.
* Catherine Zeta-Jones kiel Princino Marina, Trakia ambasadoro en Sirakuzo, fianĉino de Proteo, kaj amata de Sinbado.
* Michelle Pfeiffer kiel Eris, bela kaj manipulema diino de diskordo kaj ĥaoso kiu celas krei detruon tra la tuta mondo.
* Joseph Fiennes kiel Princo Proteo de Sirakuzo, infanaĝa nobla amiko de Sinbad kaj fianĉo de Marina.
* Dennis Haysbert kiel Kale, unua kolego kaj amiko de Sinbado.
* Adriano Giannini kiel "Rat", itala viglisto de Sinbado.
* Timothy West kiel reĝo Dimaso e Sirakuzo, patro de Proteo.
* Jim Cummings kiel Luca, malnova ŝipano de Sinbado.
** Cummings faras ankaŭ voĉon de la ambasadorestro.
* Conrad Vernon kiel Jed, amuze tre armita ŝipano de Sinbado.
* Raman Hui kiel Jin, azia ŝipano de Sinbado kiu ofte vetas kun Li.
* Chung Chan kiel Li, azia ŝipano de Sinbado kiu ofte vetas kun Jin.
* Andrew Birch kiel Grum kaj Chum, ŝipanoj de Sinbado.
* Frank Welker (eksterliste) kiel Spike, kareshundo de Sinbado.
* Chris Miller kiel turgardisto.

## Eksteraj ligiloj
* 
* en IMDb

* 
Kategorio:Usonaj animaciaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2003
Kategorio:Aventuraj filmoj
Kategorio:Pirataj filmoj
Kategorio:Infanaj filmoj
Heras (stacidomo)

**Heras** () estas fervoja stacidomo situanta en la samnoma urbo de la hispana municipo Medio Cudeyo (Kantabrio). Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la kerno de Cercanías Cantabria ĉar ĝi apartenas al linio C-3 (iama F-2 de FEVE), kiu ligas Santanderon kun Liérganes. Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn sur linio R-3f de Santandero ĝis Bilbao.

## Vidu ankaŭ 
* Medio Cudeyo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Medio Cudeyo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Kantabrio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Komarko Cáceres

La **Komarko Cáceres** aŭ plene esperantigite *Komarko Kacereso* () estas komarko de la regiono Ekstremaduro de Hispanio en ties norda provinco Cáceres. Laŭ la stato de  en la areo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komarko samkiel de la tuta provinco estas la urbo Kacereso (*Cáceres*).

## Geografio
Temas pri etenda areo de ebenaĵoj kun mildaj deklivoj kiu etendiĝas ekde Brozas ĝis Trujillo, ĉe la duonebenaĵo de Cáceres kiuj estas enmarkitaj de la montoj de la *Sierra de San Pedro*, natura suda fino de *Los Llanos*. Grandan parton de la komarko kovras natura areo nomata *Llanos de Cáceres*, kiu estis deklarita *Zono de Speciala Protektado de Birdoj* (ZEPA) en 1989.

## Municipoj 
Laŭ la Ministerio de Agrikulturo kaj Medio la municipoj de tiu komarko estas jenaj:

* Alcuéscar 
* Aldea del Cano
* Aliseda
* Arroyo de la Luz
* Arroyomolinos
* Benquerencia
* Botija
* Cáceres
* Cañaveral
* Casar de Cáceres
* Casas de Don Antonio
* Casas de Millán
* Garrovillas
* Hinojal
* Malpartida de Cáceres
* Monroy
* Mirabel 
* Montánchez
* Santiago del Campo
* Sierra de Fuentes
* Talaván
* Torre de Santa María 
* Torremocha
* Torreorgaz
* Torrequemada
* Valdefuentes
* Valdemorales
* Zarza de Montánchez

## Vidu ankaŭ 
* Komarkoj de Ekstremaduro

## Referencoj
Caceres
Kuminila etila etero

**Kuminila etila etero** aŭ **kuminilokso etano** estas organika kombinaĵo rezultanta per hidratigado de **kuminila etila sulfido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Kuminila etila etero posedas 11 karbonatomojn, 16 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Kuminila etila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **kuminila etila etero** per hidratigado de **kuminila etila sulfido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **kuminila etila etero** per traktado de **vinila bromido** kaj **kuminolo**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **kuminila etila etero** per traktado de **kuminolo** kaj **vinila alkoholo**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **kuminila etila etero** per traktado de **kuminila klorido** kaj **vinila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

### Sintezo 5
* Preparado de la **kuminila etila etero** per traktado de **kuminila alkoholo** kaj **etila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Ágnes Szendrei

'*** [Agneŝ sendrei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szendrei Ágnes*' estas hungara-usona matematikisto, altlerneja instruisto, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio (2022). Ŝi estis ĝemelo kun Mária B. Szendrei.

 naskiĝis  en Szeged.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris matematikistan diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1976. Post la diplomo ŝi instruis en la universitato ĝis 2003, poste en Universitato de Koloradio ĉe Boulder. Konkrete ŝi estis praktikanto kun stipendio (1976-1978), asistanto, lektoro (1978-1984), docento (1984-1993), poste profesoro. Intertempe ŝi doktoriĝis en 1979 en la universitato, ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1982, ŝi doktoriĝis (DSc) en 1993 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, ŝia habilitiĝo okazis en 1993. Ŝi edziniĝis al Keith Alan Kearnes, poste ili vivis en Usono. Ŝi ricevis hungarajn premiojn inter 1975-2000.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Clones in Universal Algebra* (libro, 1986)
* *The operation ISKP on classes of algebras* (1976)
* *Algebras with p-uniform principal congruences* (kunaŭtoro, 1981)
* *Diszkrét matematika: logika, algebra, kombinatorika* (libro, 1994)
* *Clones of finite groups* (2005)
* *Growth rates of algebras, I: pointed cube terms* (kunaŭtoro, 2016)
* *Neutrabelian algebras* (kunaŭtoro, 2021)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto (legebla pli malsupre)
* datenoj kun foto
* aprezo kun foto (legebla pli malsupre)
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Ohaře

**Ohaře** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kolín 11 km nordoriente de distrikta urbo Kolín. En  ĝi havis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1397.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Ohaře, Kindergarten.jpg|Infanĝardeno Ohaře
Ohaře, North.jpg|La norda parto de vilaĝo
Ohaře, Municipally Office.jpg|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Kolín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kolín
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Fafah Rafanomezantsoa

**Falimanana RAFANOMEZANTSOA**, nomata **Fafah** (naskiĝis la 28-an de marto 1982 en Manjakandriana) estas malagasa esperantistino kaj gvidantino de privata lingvolernejo en la urbo Moramanga. 

De 2002 ĝis ĉ. 2006 ŝi estis kasistino de la Unuiĝo de Malagasaj Esperantistoj. 
Ŝi forlasis la Esperanto-movadon en 2007, sed revenis al ĝi dum sia studado en Japanio de 2016 ĝis 2018, kie esperantistoj multe helpis al ŝi. Post ŝia reveno al Malagasio en 2018, ŝi partoprenis en La 1-a AKVO — Afrika Kongreso de Virinoj — en Moramanga. Ŝi daŭrigis esperantan aktivadon sur loka nivelo kaj kadre de ILEI.

)]]

Ŝi tradukis la infanan romanon Arne, la ĉefido de Leif Nordenstorm el Esperanto al la malagasa lingvo.

Ĉe Facebook, ŝi aktivas — ankaŭ kiel esperantistino — sub la nomo de sia lingvolernejo *Sunrise EnglishClub Moramanga*.

Rafanomezantsoa, Fafah
Molledo-Portolín (stacidomo)

**Molledo-Portolín** (), mallonge **Molledo**, estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Molledo, en la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi estas parto de la linio C-1 de Cercanías Cantabria funkciigata fare de Renfe.

## Vidu ankaŭ 
* Molledo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Molledo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Kantabrio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Ponto Juscelino Kubitschek

La **Ponto Juscelino Kubitschek** ofte nomita **Ponte JK** estas ŝtala kaj betona arkponto super la Lago do Paranoá  en Braziljo, Brazilo.

Ĝi ligas la orientan bordon de la Lago do Paranoá, kie troviĝas la Internacia Flughaveno Braziljo-Juscelino Kubitschek, kaj la centron de Braziljo.

Nomite laŭ prezidanto Juscelino Kubitschek, la ponto estis malfermita al trafiko la 15-an de decembro 2002, ĝia karakteriza silueto rapide iĝante orientilo en Braziljo .

La Ponto Juscelino Kubitschek estas 1 200 m longa, 24 m larĝa kaj havas du trilenajn ŝoseojn ĉiudirekte, 1,5 m larĝajn piedirantojn kaj biciklajn piedvojojn, kaj tri interspacojn de 240 m .

## Galerio 

Dosiero:Ponte JK Brasília Brazil.jpg|Antaŭ sunleviĝo
Dosiero:Juscelino Kubitschek Bridge Photo by Sascha Grabow.jpg|Dum nokto
Dosiero:BSB_Ponte_JK_Helicoptero_02_2006_64_8x6.JPG|Elaera vido
Dosiero:28 12 05 010 zoom approach Ponte JK.jpg|Alproksimiĝo de oriente

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  360° foto de ponto JK - GUIABSB
* Persatelita foto de Google Mapoj
* Dumnokta foto montranta piediran / biciklan vojon
* Dumtaga foto

Kategorio:Pontoj en Brazilo
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Ĉank-inkaa milito

La **Ĉank-inkaa milito** estas duonfabela milito kiu okazis, proksime de 1438, inter la Ĉankaoj, potenca popolo de la regiono de Andahuajlas, kaj la inkaoj de Kuzko. Ĝi estis la fina konflikto inter tiuj du etnoj.

Post unua venko dum la atako al Kuzko, la inkaoj pasis al la ofensivo kaj venkis definitive la Ĉankaojn dum la batalo de Ĝahuar Pampo.

La milito kontraŭ la Ĉankaoj aktivigis la ekspansion de la inkaa distingo. Tiu konflikto permesis al Paĉakuti preni la povon kaj faligi sian duonfraton Urko, la kun-reganto de la inkaoj. Tamen la efekto de la milito estis ĝenerale troigita de la inkaa reganta kasto, kiu faras de Paĉakutek la pratipo de siaj filozofiaj komencoj. Paĉakutek, kies nomo signifas «renverso» aŭ «revolucio», estas la figuro kiu plenumis la transiron de la kaoso al la ordo ĝeneraligita. Tiu nova erao, aŭ *paĉa*, estas reprezenta de la Inkaa imperio, nome la Imperio de la inkaoj. Tiel lia regado montras la sencon de la inkaa historio.

## Disvolviĝo 
Dum la regado de Virakoĉa Inka, la Ĉankaoj forlasis siajn terojn, pretaj por konkeri Kuzkon, forirante de Paukaraj kaj, laŭ la tradicioj de Andoj, dividante siajn fortojn en tri armeojn. Unu iris al Kuzko, dum la du aliaj estas komisiitaj konkeri Kunti Suju.

### Atako al Kuzko 
La ĉankaaj fortoj, gviditaj, laŭ Pedro Cieza de León, de la generaloj Astoj Huaraka kaj Tomaj Huaraka, kiuj certaj pri sia venko, atakis tiam la urbon Kuzko. Tamen, post longaj bataloj, estis la inkaoj kiuj, kontraŭ ĉiu atendo, forpuŝis la Ĉankaojn ĝis la vilaĝo Iĉupampa. Sed Kusi Jupanki volis neniigi liajn potencajn malamikojn kaj la inkaojn eniris en la teritorion de la Ĉankaoj kun la celo venki ilin porĉiame.

### Batalo de Jahuar Pampo 
Tiel la inkaoj eniris en la teritorion de la Ĉankaoj. La kontraŭstaro, kiu okazis ĉe Iĉupampa, Saksahuana, kaj Jahuar Pampo, estis sangelverŝa fina kontraŭstaro inter tiuj du etnoj, de kie la nomo *Jahuar Pampo* signife «sangokamparo», engaĝiĝante plurajn milojn de militistoj. Post tiuj longaj kontraŭstaroj, estis la inkaoj kiuj finfine venkis super siaj potencaj malamikoj. Tiu venko donis la finan baton al la etno ĉe Ĉankaoj.

## Notoj kaj referencoj 
* 
Kategorio:Militoj de la 15-a jarcento
Kategorio:Inkaa imperio
Kategorio:Inkaoj
Vitice

**Vitice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kolín 6 km sudoriente de urbo Český Brod. En  ĝi havis . Sur ĝia teritorio okazis batalo ĉe Lipany. Konsisto de la municipo estas vilaĝoj Dobré Pole, Hřiby, Chotýš, Lipany, Močedník kaj Vitice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1080.

### Batalo ĉe Lipany 
Sur la katastro de municipo, en spaco inter lokaj partoj Lipany, Vitice kaj Hřiby, estis la 30-an de majo 1434 gvidita batalo ĉe Lipany, kies monumento situas ekde la jaro 1881 sur monto Lipská hora.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Gotika preĝejo de sankta Simono kaj Judaso

## Pluaj fotoj 

Vitice (okres Kolín), obecní úřad a pošta.JPG|Municipa ofico kaj poŝto
Pamatnik bitvy u lipan.jpg|Monumento de batalo ĉe Lipany


Kategorio:Municipoj en distrikto Kolín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kolín
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Erika von Watzdorf-Bachoff

**Erika von WATZDORF-BACHOFF** (naskiĝinta *grafino Bachoff von Echt* la  je Akvokastelo Dobitschen, mortinta la  en Altenburg) estis germana verkistino.

## Vivo
Frue li vizitis kun al gepatrojn multajn landojn (i.a. Palestino, Egiptio, Franclando, Italujo, Svislando) ĝuante privatan instruadon. Du jarojn ŝi pasigis je Konvento magdalena. En 1897 edzigis ŝi Curt von Watzdorf. Ŝi vivis ekde 1899 en Munkeno kien oni vokis la edzon diplomatie. Tiam ŝi konatiĝis kun elstaruloj, ekz. kun Bertha von Suttner kaj Walther Rathenau. Tiam ŝi ekengaĝiĝis pri feminismo kaj pacismo. En 1898 kaj 1900 naskiĝis la du filinoj Marie Rose kaj Jutta. 

En 1904 estis translokiĝo Vajmaron kaj de tiam ŝi komencis verkado. Ankaŭ Vajmare ne neeblis renkonti gravulojn, ekz. Harry Graf Kessler, Ida Boy-Ed, Elisabeth Förster-Nietzsche, Henry Van de Velde kaj Mathilde von Freytag-Lorinĝoven. En 1911 la geedzeco estis neniigita pro la multo da ekstergeedzecaj amoroj de la edzo. Ŝi verkis tiam rememorojn pri ilia domo en Vajmaro (Carl-Alexander-Allee 5). En 1927 ŝi transloĝiĝis al Altenburg kie ŝi vivis je Pohlhof-bieno. La potencakiron de la nazioj ŝi malŝatis kaj de 1933 ŝi membris ĉe Konfesanta Eklezio. Jam dum Vajmara Respubliko ŝi estis anino de la liberala partio Deutsche Demokratische Partei. 

Post 1945 reekis ŝia publika engaĝiĝo. Ŝi laboris ĉe Kulturligo de GDR, en la porvirina *Demokratischer Frauenbund Deutschlands* kaj membris ĉe la liberala partio LDPD. En 1948 iĝis ŝi honora civitanino en Altenburg. Ŝia tombo troviĝis en Altenburg sur *Städtischer Friedhof*.
## Verkoj
* *Zwischen Frühling und Herbst*, poemoj, 1909
* *Das Jahr. Lyrische Tagebuchblätter*, 1911
* *Maria und Yvonne*, romano, 1914
* *Nachklang*, poemoj, 1921
* *Weimars Park. Lyrische Gedanken- und Spaziergänge*, 1925
* *Das kristallne Tor. Letzte poemoj*, 1928
* *Im Abendschein*, poemoj, 1948
* *Bernhard von Lindenau 1779–1854*, memorparolo, 1954
* *Im Wandel und in der Verwandlung der Zeit*, eldonis Reinhard Dörries, 1997

## Eksteraj ligiloj
* Marina Mönnich: "Abends, wenn ich unser Dorf durchschreite..." - ĉe: OTZ, 12.5.2018
* etbiografio en tutturingia listo de verkistoj

## Notoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Liberaluloj
Kategorio:Altenburg 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1878
Kategorio:Mortintoj en 1963
Vitice (apartigilo)

Nomon **Vitice** havas pluraj setlejoj:
* Vitice, municipo en distrikto Kolín
* Vitice (Želiv), parto de municipo Želiv en distrikto Pelhřimov
* Vitice (Krašlovice), parto de municipo Krašlovice en distrikto Strakonice
Latva okupacia muzeo

[eta|300x300ra| La latva okupacia muzeo en en la urbocentro de [Riga.]]
La **Latva Okupa Muzeo** () estas muzeo en la latva ĉefurbo Rigo. Ĝi dokumentas duonjarcenton da okupacio sub Sovetunio en 1940–1941, poste de Nazia Germanio ĝis 1944, kaj poste denove estis okupita de Sovetunio. Ĝi estas la plej vizitata muzeo en la lando. Pli ol 100 000 homoj vizitas ĉiujare la   muzeon. 

## La konstanta ekspozicio 
La konstanta ekspozicio estas strukturita kronologie: 

* La unua sekcio reprezentas la unuan okupacion de sendependa Latvio fare de la Ruĝa Armeo en 1940 kiel rezulto de la Hitler-Stalin-pakto de la 23-an de aŭgusto 1939, same kiel la unuan ondon de deportadoj al Sovetunio.
* La dua sekcio kovras la periodon de la germana okupacio de 1941 ĝis 1944/1945. Ŝi montras interalie kiel latvoj batalis sur kaj la sovetia kaj germana flankoj en Dua Mondmilito kaj ankaŭ traktas la holokaŭston en Latvio
* La tria sekcio estas la plej granda ĉar temas pri la plej longa okupacio, nome la dua okupado de Latvio fare de Sovetunio en 1944/1945 kaj la epoko de la Latva Soveta Socialisma Respubliko (ĝis 1990). Ŝi montras interalie la duan ondon de deportadoj al Sovetunio en 1945 kaj la trian en 1949 same kiel la reziston de la Arbaraj Fratoj.
* La kvara sekcio estas dediĉita al la latva elmigrado (pli ol 200 000 latvoj fuĝis al Okcidento en 1944/1945) kaj la kontribuo de latvoj vivantaj eksterlande al la kultivado de la latvaj kulturo kaj lingvo.
** La kvina kaj lasta sekcio dokumentas la ekaperon kaj protestagadon de la latva libereca movado, la tn. kantantan revolucion, ekde la mezaj 1980-aj jaroj kaj la reakiron de sendependeco en 1990/1991.

## Premioj 
* 2007: Premio de la Fondumo por Okcidenta Etiko kaj Kulturo (STAB), Zuriko.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Latva Soveta Socialisma Respubliko
Kategorio:Aperis en 1993
Kategorio:Muzeoj pri la Dua Mondmilito
Kategorio:Latvio
Kategorio:Okupacio
Pál Antal Esterházy (1711)

**Pál Antal Esterházy, la 4-a duko** [esterhAzi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Esterházy II. Pál Antal** estis hungara magnato, altranga generalo, diplomato, bienulo, framasono. Lia nobela antaŭnomo estis *galántai*, lia plej konata frato estis Miklós József Esterházy.

Pál Antal Esterházy naskiĝis  en Kismarton (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Eisenstadt en Aŭstrio), li mortis  en Vieno (Aŭstra Imperio, nun en Aŭstrio).

## Biografio 
Pál Antal Esterházy studis en Vieno kaj Lejdeno, li interesiĝis precipe pri muziko. Pli poste li vojaĝadis, en 1733 en Londono li aliĝis al la framasonoj, tial li estis la unua hungara framasono. Baldaŭ li elektis la soldatan karieron. Li batalis ekzemple en la sepjara milito, kie li estris memvarbitan regimenton. En 1750 li estis diplomato en Napolo. Intertempe li heredis en 1734, en la sama jaro li edziĝis. Lia edzino neniam naskis. Li ricevis imperiestran premion.

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare (legebla en la 61-a punkto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj magnatoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Universala Alianco Izraelida

eta|Pordega supraĵo de la antaŭa Alianca metia lernejo en Jerusalemo, sur Strato Jaffa (1882).
[eta|Surskribo ĉe la fontano antaŭ la eksa lernejo de la Alianco en [Rodoso (urbo)|Rodoso]]
[eta|Licenca certifikato de 1923 en [Izmiro]]
La **Universala Alianco Izraelida** (, akronime **AIU**, , laŭvorte signifanta Ĉiuj Izraelidoj estas Amikoj, akronime **כי"ח**) estas juda internacia organizaĵo kiu estis fondita en Parizo en la jaro 1877. Ĝi estas franc-influita juda kultura-eduka kaj memhelpa organizaĵo kiu funkcias internacie. La fokuso de iliaj klopodoj estis atingi egalajn civitanrajtojn por judoj tutmonde. Ĝia devizo estas la juda rabena dekreto *"Kol Yisrael Arevim Ze Laze"*, kio signifas "Ĉiuj judoj respondecas unu pri la alia", kiu estas tradukita  .

La celo de la organizaĵo, kiel difinite en ĝia ĉarto, estas "defendi la rajtojn de judoj en la landoj de kiuj ili estas civitanoj". La realigo de tiu celo estas helpi la judojn disvolvi politike kaj socie kaj malfermiĝi al la moderna okcidenta kulturo liberalisma. Tiucele oni establis kaj financis dekojn da lernejoj en Francio kaj en la tuta mondo, kie estis instruintaj laikaj profesioj, kaj ne religiaj kiel tradicie.

La organizaĵo proklamas la idealojn de juda memdefendo kaj memsufiĉo atingata per ĝenerala kaj metia eduko. Tiucele dum la 19-a kaj 20-a jarcentoj tiu organizaĵo establis franclingvajn lernejojn por la infanoj (kaj knaboj kaj knabinoj) de la judaj komunumoj tra la landoj de la Mediteraneo, inkluzive de Palestino  (sekve de Israelo), kaj ankaŭ en Irano kaj tra la Otomana Imperio .

De 1900, AIU estis funkcianta 100 lernejojn kun studenta aliĝantaro de 26 000 entute. Ties plej grandaj klopodoj estis koncentritaj en Maroko, Tunizio kaj Turkio . Post jardekoj instruinte en la franca ekskluzive, la lernejoj komencis instruante la modernan hebrean al iliaj studentoj, post la reviviĝo de la lingvo, kaj ĝi estis inkluzivita en la instruplano . Ĵus antaŭ la Unua Mondmilito, la Alianco funkciigis lernejojn por knaboj kaj por knabinoj en Bagdado, Jerusalemo, Tanĝero, Istanbulo, Bejruto, Kairo, Damasko kaj Tesaloniko. Por multaj judaj komunumoj, ĝi estis la ĉefa provizanto de moderna edukado . Rezulte de la influo de la franclingvaj lernejoj, la franca kulturo dominis en la judaj komunumoj kiuj ricevis ĝiajn servojn, kaj interalie  ankaŭ la judhispana akiris multajn neologismojn de la franca.

Gravas mencii ke tiu ĉi organizaĵo neniam instigis la elmigradon de judoj el iliaj devenlandoj, sed ĝi ja subtenis cionismon. La organizaĵo ankaŭ servis la diplomatiajn interesojn de Francio, almenaŭ pro la disvastigo de la franca lingvo kaj kulturo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  
* Bulteno de l'Alliance Israélite Universelle (he), sekvata de ''Paix et droit: organe de l'Alliance israélite universelle''
* Historio de Universala Alianco Izraelida

Kategorio:Edukado en Turkio
Kategorio:Juda historio en Turkio
Kategorio:Edukaj organizaĵoj en Francio
Kategorio:Edukado en Israelo
Kategorio:Cionismaj organizaĵoj
Kategorio:Juda historio en Francio
Serilingampalli

**Serilingampalli,** () pli mallonge **Lingampalli,** estas urbego, grava antaŭurbo de Hajderabado en subŝtato Telangano en federacia ŝtato Barato. Ĝi apartenas al granda municipo de Hajderabado. Antaŭ junio 2014 ĝi situis en la subŝtato Andra-Pradeŝo.  
eta|maldekstre|

## Demografio 
Serilingampalli en 2011 havis  da loĝantoj.

## Geografio 
Serilingampalli situas laŭ lago. Subŝtata ĉefurbo Hajderabado kaj Sikundarabad troviĝas po 22, Siddipet 46, Mahbubnagar 90, Bidar 97, Varangal 146, Mumbajo 604, Kolkato 1190, ĉefurbo Delhio 1243 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Ekonomio 
Serilingampalli ekonomie apartenas al la distrikta industria zono. Ekzemple prilaborejo pri aluminio situas proksime de la stacidomo. 

## Lingvoj 
La oficiala lingvo estas la telugua.

## Eduko 
Universitato de Hajderabado havas kampuson en Serilingampalli.

## Religioj 
En Serilingampalli vivas precipe hinduoj.
eta|

## Trafiko 
Lingampalli havas stacidomon, kiu estas finstacio. La trajnoj venas de Hajderabado. Enurbe aŭtobusoj trafikas.

## Klimato 
 situas inter zonoj Aw kaj BSh laŭ Klimata klasifiko de Köppen kun influo de musono inter junio kaj septembro. En ĉiuj monatoj pluvas iom, sed plej ofte dum musonoj. Jare pluvas ĉirkaŭ 800&nbsp;mm. La temperaturo varias inter 20-32 °C.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Telangano
Kategorio:Urboj de Barato
Zurita (stacidomo)

**Zurita** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Piélagos, en la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi estas parto de la linio C-1 de Cercanías Cantabria funkciigata fare de Renfe.

## Vidu ankaŭ 
* Piélagos

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Piélagos
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Kantabrio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Lingampalli (stacidomo)

**Lingampalli** (, , ) estas stacidomo en Hajderabado, Telangano, Barato. Lokoj kiel BHEL Urbeto kaj Universitato de Hajderabado estas alireblaj de tiu stacio. Kelkaj trajnoj kiel ekzemple Palnadu Express kaj aliaj ekspres- kaj pasaĝer-trajnoj originantaj aŭ trapasantaj de stacidomoj Hajderabado kaj Sikundarabad haltas ĉe tiu stacio.

centra|280ra|eta|Pasaĝeroj atendantaj trajnon ĉe *Lingampally*

## Vidu ankaŭ 
* Serilingampalli

Kategorio:Hajderabado
Kategorio:Fervojaj stacioj en Barato
Kuminila fenila etero

**Kuminila fenila etero** aŭ **kuminilokso benzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per hidratigado de **kuminila fenila sulfido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Kuminila fenila etero posedas 15 karbonatomojn, 16 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Kuminila fenila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **kuminila fenila etero** per hidratigado de **kuminila fenila sulfido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **kuminila fenila etero** per traktado de **fenila bromido** kaj **kuminolo**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **kuminila fenila etero** per traktado de **kuminolo** kaj **fenolo**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **kuminila fenila etero** per traktado de **kuminila klorido** kaj **fenila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

### Sintezo 5
* Preparado de la **kuminila fenila etero** per traktado de **kuminila alkoholo** kaj **fenila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Synonymes

**Sinonimoj** (angle Synonymes) estas drama filmo de la israela reĝisoro Nadav Lapid, kiu premieriĝis la 13-an de februaro 2019 en konkurso ĉe la Berlina Internacia Filmfestivalo kaj estis premiere prezentita en francaj kinejoj la 27-an de marto 2019. La filmo rakontas historion formitan de la spertoj de la reĝisoro pri juna israelano en Parizo (rolita de Tom Mercier) kies vivo en sia propra lando fariĝis neeltenebla kaj neebla. La filmo gajnis la Oran Urson ĉe la Berlinale, la ĉefa premio de la festivalo .

## Intrigo 
La filmo rakontas la rakonton de Yoav, juna viro kiu translokiĝis al Parizo de Israelo. Transloĝinte al la ĉefurbo de Francio, li revas fariĝi vera franco, tute forlasante la hebrean, la kontakto kun sia patrujo kaj komunikadon kun sia familio. Trovante sin prirabita sen personaj havaĵoj kaj dokumentoj en malplena kaj malvarma luita loĝejo, Yoav preskaŭ mortas pro hipotermio, kaj la espero de la ĉefrolulo pri trankvila vivo estas detruitaj. Tamen, li renkontas riĉan najbaron, Emil, kaj lian amatinon, Karolino.

Emil estas intrigita de la malespero kun kiu Yoav volas rompi ĉiujn ligojn kun lia patrujo, li estas sincere altirita al sia nova amiko, Karolino ankaŭ sentas altirita de la temperamenta israelano. Ili provas helpi la lin finance kaj doni al li helan mantelon, en kiu la senlaborulo Yoav vagas ĉirkaŭ Parizo kaj amasigas sinonimojn de francaj vortoj. Tamen la situacio en Eŭropo estas malstabila, Parizo buliĝas de antisemitismo, teroristaj atakoj okazas en judaj lokoj. Multaj francaj judoj translokiĝas al Israelo.

Emil invitas lin komenci la asimiladproceduron per geedziĝo al Karolino, kun kiu Yoav jam eniĝis en proksimaj rilatoj du fojojn. Sed la asimiladprocezo kaj la enhavo de la preparkursoj por trapasi la ekzamenon "Franceco" maltrankviligas Yoav, li komencas malŝati ĉion francan, inkluzive de la supereco de libereco de esprimo, kiun li komencas libere interpreti kaj rakontas al homoj problemojn rekte al iliaj vizaĝoj. Kiel rezulto, li iros reen al malamata Israelo, sed diri adiaŭon al Emil antaŭ forirado malsukcesas, ĉar li ne malfermas la pordon al Yoav.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Synonymes en la Berlinale 2019 dokumentaro

Kategorio:Ora Urso
Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Germanaj dramaj filmoj
Kategorio:Israelaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2019
Kategorio:Parizo en filmoj
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Internacio de Bonkvalitaj Lernejoj

**Internacio de Bonkvalitaj Lernejoj** (**IBL**, , akronime **QSI**) estas grupo de neprofitcelaj internaciaj lernejoj kiuj proponas edukon en la angla, kaj situas en kelkaj landoj en Eŭropo, Azio, Afriko, la Meza Oriento, Suda kaj Nord-Ameriko. La unua lernejo estis fondita en 1971. La monda sidejo de La organizaĵo estas en Naxxar, Malto . La fondintoj de la organizaĵo kaj kun-prezidantoj estas Jim Gilson kaj Duane Root . La ĉeno estas membro de CEESA, la Centra kaj Orienteŭropaj Lerneja Asocio de Usonaj Eksterlandaj lernejoj .

KLI-aj lernejoj ofte servas kiel College Board Advanced Placement kaj/aŭ SAT ekzamenaj centroj ; ili partoprenas en la Nacia Honora Societo ((National Honor Society) kaj la Nacia Malsupera Honora Societo (National Junior Honor Society).

IBL proponas Internacian Bakalaŭran diplomon ĉe kelkaj de ties pli grandaj lernejoj .

IBL estas partnera organizaĵo kun NWEA kaj ofertas la Measures of Academic Progress (MAP) komputilizista adapta normiga testo ĉe ĉiuj lernejaj lokoj. La Oficejo de Eksterlandaj Lernejoj de la Usona Departemento de Ŝtato provizas financadon kaj helpon al KLIaj lernejoj .

## Historio 
Internacio de Bonkvalitaj Lernejoj estas elkreskaĵo de Sanaa Internacia Lernejo, kiu estis fondita en Jemeno en 1971. La kun-fondintoj, Jim Gilson kaj Duane Root, studis en la sama  universitato. En 1991, Gilson fondis KLI kune kun Duane Root , aranĝo kiu komencis en 2003 . Antaŭ tiam, la sidejo estis en Sanao, Jemeno.

Aktuale en januaro 2024, KLI funkciigas 37 lernejojn en 31 landoj inkluzive de enretan lernejon, nomata Kvalita Virtuala Lernejo (KVL, , QVS).

En Eŭropo, IBL funkciigas lernejojn trovitaj  en Albanio, Belorusio, Bosnio kaj Hercegovino, Germanio, Hungario, Italio, Kosovo, Malto, Moldavio, Montenegro, Nord-Makedonio, Slovakio kaj Ukrainio. En Azio, KLI funkciigas lernejojn en Ĉinio, Orienta Timoro, Kazaĥio, Kirgizio, Taĝikio, Tajlando, Turkmenio kaj Vjetnamio. En Kaŭkazio, KLI funkciigas lernejojn en Armenio, Azerbajĝano kaj Kartvelio. En Afriko, KLI funkciigas lernejojn en Benino, Togolando kaj Ĝibutio. En la Amerikoj, KLI funkciigas lernejojn en Belizo, Gujano, Surinamo kaj Venezuelo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* qsi.org

Kategorio:Internaciaj neregistaraj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1971
Kategorio:Edukaj organizaĵoj
Kategorio:Lernejoj
Kategorio:Edukado en Ukrainio
Kategorio:Edukado en Belorusio
Kategorio:Edukado en Kartvelio
Kategorio:Edukado en Armenio
Kategorio:Edukado en Bosnio kaj Hercegovino
Kategorio:Edukado en Ĉinio
Kategorio:Edukado en Tajlando
Kategorio:Edukado en Taĝikio
Kategorio:Edukado en Venezuelo
Kategorio:Edukado en Montenegro
Kategorio:Edukado en Malto
Kategorio:Edukado en Belizo
Kategorio:Edukado en Benino
Kategorio:Edukado en Hungario
Kategorio:Edukado en Germanio
Kategorio:Edukado en Kosovo
Kategorio:Edukado en Ĝibutio
Kategorio:Edukado en Surinamo
Kategorio:Edukado en Italio
Kategorio:Edukado en Slovakio
Kategorio:Edukado en Kirgizio
Kategorio:Edukado en Turkmenio
Kategorio:Edukado en Vjetnamio
Kategorio:Edukado en Azerbajĝano
Kategorio:Edukado en Togolando
Kategorio:Edukado en Gujano
Krotonila acetato

**Krotonila acetato** aŭ **krotonila etanato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de acetata acido kaj krotonila alkoholo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Krotonila acetato posedas 6 karbonatomojn, 12 hidrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn. Krotonila acetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

## Sintezoj 
### Sintezo 1
* Preparado de la **acetata acido** per traktado de **krotonila alkoholo** kaj **acetata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **krotonila acetato** per traktado de **krotonila klorido** kaj **natria acetato**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **natria acetato** per traktado de **krotonila klorido** kaj **natria acetato**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **krotonila acetato** per traktado de **krotonaldehido** kaj **acetila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Estero

## Referencoj 
Kategorio:Esteroj
Franz Posch

**Franz POSCH** (naskiĝinta la  en Hall in Tirol) estas aŭstra muzikisto, televida/radia moderigisto kaj aranĝisto de spektakloj de aŭtentika, nekomerca popola muziko.

## Vivo 
Posch jam kiel kvarjarulo ekokupiĝis pri muziko, kiam pro pneŭmonito por la daŭro de kompleta vintra sezono li ne povis forlasi la domon. Tiam li lernigis mem al si la ludon de diatona tirharmoniko. Poste sekvis la regado de trumpeto, piano, klarneto, saksofono, trombono, gitaro kaj aliaj tipe popularaj muzikinstrumentoj kiel la harpospeco *Tiroler Volksharfe*.

La unuajn registrojn radifoniajn li faris en la aĝo de 12 jaroj kaj tri jarojn poste li spekteblis en la televidaĵo de Heinz Conrads *Guten Abend am Samstag*.

Post frekvento de la franciskana gimnazio en sia naskiĝurbo Posch estis dum 14 monatoj unua flugilkornisto de la soldata kapelaro de Tirolo. Poste studis li ĉe la universitato de Innsbruck gimnastikon kaj muziksciencon estonte inter 1977 kaj 1990 instruisto ĉe la Insbruka Akademia Gimnazio. Magistriĝo estis en 1979, doktoriĝo en 1986. De aŭtuno 1998 instruis Posch ĉe la insbruka konservatorio la ludadon de diatona akordeono.

Inter 1974 kaj 1989 estis li membro de la trupo "Tiroler Kirchtagmusig", de 1987 ĝis 1997 gvidis li la aron de 10 muzikistoj "Dixielanders Hall". En 1991 formis li la grupon "Innbrüggler. De 1979 li regule moderigis por ORF diversajn aferojn pri popola muziko, inter kiuj estas la plej konata la (rekta) televidaĵo *Mei liabste Weis* (kun spontana plenumo de muzikaĵdeziroj de telefonalvokantoj). De 2017 Posch estas kultura ambasadoro por la projekto *Casa Hogar* engaĝiĝanta por virina klerigo je departemento Ĉokoo.

## Verkoj 
* *Gottlieb Weissbacher (1907–1988): ein Beitrag zur Geschichte der Tiroler Tanzmusik*. Disertacio, Innsbruck 1996 (=Hochschulschriften Innsbruck, 105)

## Honoroj (elekto) 
* 2008: Verdienstkreuz des Landes Tir
* 2013: Großes Ehrenzeichen für Verdienste um das Bundesland Niederösterreich
* 2015: Ehrenzeichen des Landes Tirol
* 2024: Goldenes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Franz Posch ĉe Der.orf.at

## Notoj 
Kategorio:Moderigistoj
Kategorio:Popola muziko
Kategorio:Aŭstraj muzikistoj
Kategorio:Aŭstraj pedagogoj
Kategorio:Homoj rilataj al Innsbruck
Kategorio:Tirolanoj
Kategorio:Universitato de Innsbruck