open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Berrueco

**Berrueco**  [beRŬEko] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo *Berrueco* laŭvorte signifas "rokejo", alude al la rokmonto sur kiu staras la kastelo; kaj pro tio kastelo sur rokego aperas en la municipa blazono.

## Geografio
eta|335px|maldekstre|Panoramo.
Berrueco estas municipa teritorio en la sudokcidento de la komarko Daroka Kamparo oriente de Gallocanta. Ĝi estas sur la orienta bordo de la Lageto Gallocanta.

La lageto Gallocanta enhavas areon de 1924 ha krom pliaj 4553 ha de protektita periferia zono. La senelflua baseno estas ĉirkaŭita de la montaroj Santa Cruz kaj Pardos norde, Sierra Menera sude kaj Caldereros oriente. Ĝi estas tipa ekzemplo de montara senelflua baseno, tio estas, sen elirejo al maro. Ties akvoj devenas ĉefe de subteraj akvofluejoj, pro kio ties salenhavo estas tre alta: dek fojojn super tiu de marakvo, pro kio dum sekego ekformiĝas sur ties bordoj salkrustaĵoj. 

La loĝloko Berrueco mem estas je 119 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, proksime de la limo kun la provinco Teruelo, je 1 087 msm. Ĝi estas tute inter Tornos sudoriente kaj Gallocanta nordokcidente; krome estas Castejón de Tornos oriente alirebla nur tra Tornos. 

## Historio
eta|225px|maldekstre|Keltibera setlejo.
eta|225px|maldekstre|Kastelo.
Plej fruaj restaĵoj estis de keltibera setlejo. La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de *Sesma de Langa* en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838. Iam estis kastelo, el kiu restas du turoj.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Berrueco kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 35 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj sed ĉefe vitejoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la kastelo, la arkeologia kuŝejo kaj naturaj lokoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Flora Brovina

**Flora BROVINA** (naskiĝis la 30-an de septembro 1949 en Skënderaj en Jugoslavio), estas albana poetino, infankuracistino kaj aktivulino pri virinaj rajtoj kaj homaj rajtoj. En 1992, ŝi moviĝis al pli politika engaĝiĝo kaj fondis *Lidhja e Gruas Shqiptare*, nome Ligo de Albanaj Virinoj en Kosovo, neregistara organizo kiu celas antaŭenigi kaj protekti la rajtojn de kosovaj albanaj virinoj kaj instigi ilian ekonomian sendependecon.

## Politika agado 
Ĉar ŝi organizis manifestaciojn kontraŭ serba subpremado en Kosovo, Serbio akuzis ŝin je "terorismaj agadoj" kaj kondamnita al 12 jaroj da malliberejo en Serbio. Post internacia premo, ŝi estis liberigita en novembro 2000. Post sia liberigo, ŝi estis politike aktiva kaj estis elektita kiel membro de la Parlamento de Kosovo. Post kiam Kosovo estis proklamita sendependa, Flora Brovina kandidatiĝis por esti prezidento de Kosovo en 2001 en la listo de la Partio Demokratia de Kosovo (PDK).

## Poezio 
* *Verma emrin tim* (Nomu min per mia nomo, 1973)
* *Bimë e zë* (Plantu kaj voĉu, 1979)
* *Mat e çmat* (traduko?, 1995)
Unu el ŝiaj poemoj estis tradukita al Esperanto.

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Kosovaj politikistoj
Kategorio:Kosovaj verkistoj
Kategorio:Esperanto-tradukado
Kategorio:Kosovaj aktivuloj
Kategorio:Albanaj verkistoj
Nanna

En nord-ĝermana mitologio, Nanna estas edzino de Baldr kaj patrino de Forseti. Ili loĝas en Asgardo kune. Laŭ Edda de Snorri Sturluson, Nanna mortis pro malĝojo, pro la morto de Baldr.

## Referencoj 
Kategorio:Azoj
Kategorio:Diinoj
Kategorio:Nord-ĝermanaj dioj
Adidas Al Rihla (pilko)

eta|Foto de granda versio de la pilko Al Rihla
***Al Rihla*** (arabe  "Vojaĝo") estas piedpilko produktita de la firmao Adidas. Ĝi estas la oficiala pilko de la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro. La pilko enhavas pendigitan inerci-mezurilon en la aerujo, kiu provizas la videohelpan arbitracion (VAR) per tujaj, tre detalaj datumoj pri movado de la pilko.

## La nomo 
[eta| Manskribita kopio de la ĉefverko de [Ibn Batuta el 1484, konata kiel ar-Rihla.]]
Araba vorto *Al-Rihla* ( , Vojaĝo") estis elektita kiel la nomo de la pilko. *Rihla* estas ankaŭ tradicia ĝenro de araba literaturo.

## Historio 
Adidas prezentis *Al Rihla* la 30-an de marto 2022. En Kataro la prezentantoj estis iamaj mondaj ĉampionoj Kaka el Brazilo kaj Iker Casillas el Hispanio, kaj ankaŭ Farah Jefri el Saud-Arabio kaj Nouf Al-Anzi el Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj.

Tio estas la unua futbala pilko, produktita per ekologiaj farbo kaj gluo.

## Priskribo 
### Surfaco 
La membrano de *Al Rihla* konsistas el dudek senkudraj poliuretanaj termovelditaj paneloj. Ĝia surfaco "Speedshell" estas bosita per makro- kaj mikroornamaĵoj, plibonigantaj la stabilecon de la pilko dum flugo kaj ties deklinemon. Franziska Loffelmann, dezajnodirektoro ĉe Adidas, priskribas *Al Rihla* kiel "la plej rapidan kaj plej precizan FIFA-pilkon nuntempe". Tiu teĥnologio estis ellaborita kune kun FIFA kaj Kinexon en Munkeno

## Eksteraj ligiloj 
* Al Rihla kaj Al Hilm: Esperanto sur la pilkoj de la Mondpokalo 2022, gazetara komuniko 1085 de UEA, aperinta 2022-12-15 

## Notoj 
* 

Kategorio:Futbala Mondpokalo 2022
Kategorio:Zamenhof/Esperanto-Objektoj
Kubono (kemia kombinaĵo)

**Kubono** (**C8H8**) estas aromata hidrokarbonido kun ok karbonoj konstruaj en formo el kubo. Kubono estis sintezita en 1964 de Phillip Eaton kaj Thomas Kole. Kubono estas stabila ĉar ne estas malkomponaj vojoj.

Pliaj derivaĵoj sinteziĝis inkluzive de perfluorokubono (C8F8) kaj oktonitrokubono (C8(NO2)8).

## Referencoj 
Kategorio:Aromataj kombinaĵoj
Preĝejo Mario pacreĝino (Cottbus)

eta|katolika Mario-kirko en Cottbus
**Preĝejo Mario Reĝino de la paco** (germane: *St. Maria Friedenskönigin*) troviĝas en Cottbus, Germanujo (Adolph-Kolping-Straße 17). Arĥitektis Anton Mokroß: la stilo estas de brikoesprimismo kaj Nova objektivismo.

## Historio 
Pro la kreskego de la katolikaro post la Unua mondmilito la spaco ĉe Kristo-kirko (kiu konstruitis en 1850) ne plu sufiĉis. Sekve konstruitis post sukcesa ses jarojn daŭrinta monkolekto en 1934/35 nova konstruaĵo. La aranĝo de la interno estis en la manoj de la loka lignoskulptisto Felix Hertelt.

Restaŭrado ĝenerale okazis inter 1976 kaj 1982; en 1994 ĝi promociiĝis je preposta kirko.

## Arkitekturo 
eta|la interno
Havas la preĝejo longan rektangulan, trinavan horizontalan projekciaĵon kun norden orientita apsido kaj duobla turfasado kun meze surmetita radia kruco. La fronto kaŝas la enirejon kun tri portaloj kaj antaŭtegmento. Supre oni spektas rondarkan niĉon kun figuro de Jesuo Kristo de super natura grandeco.

Komence la malekstero dezajnitis kiel tradicia altarenspektanta tuto kun plialtigita ĥorejo. En la 1970-a jaroj ĝi dividitis per pluraj vandoj el kio estiĝis centra ĉambro taŭga por diservoj. Nuntempe la altaro estas iomete plialtigita sur transepto al kiu el tri flankoj grupiĝas la mesirantoj. Samloke estas ambono, seĝo de la diservgvidanto kaj tabernaklo. Ĉi tio el la meza navo iom eltrenitis tiel ke la areeto ĉirkaŭa uzeblas kiel privata preĝloketo. Samakse estas ankaŭ blankkolora krucifikso el ligno.

La origina, plialtigita altarejo refaritis en 2015, laŭ planoj de la arĥitekto Thomas Woskowski, al ĉ. 50 m² larĝa kaj ĉ. 11 m alta Jozefo-kapelo. En ĝi estas murpentraĵo kaj artiste beligita vitralo de Helge Warme. Kapele recitatas litanioj, edifaj tekstaj kaj okazas preĝkunvenoj kaj porinfanaj diservoj. La tuto estas monumentprotektotaĵo

## Eksteraj ligiloj 
* Jehmlich-orgeno, detaloj
* hejmpaĝo

## Notoj 
Cottbus
Cottbus
Kategorio:Cottbus
Kategorio:Aperis en 1934
Tamás Mendelényi

**Tamás Mendelényi** [tamAŝ mendelEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mendelényi Tamás** estis hungara skermisto (sabristo), olimpiano, olimpika kaj monda ĉampionoj, trejnisto, kirurgo. Lia unua edzino estis Judit Ágoston.

Tamás Mendelényi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Várgesztes (laŭ alia informo en Budapeŝto).

## Biografio 
Tamás Mendelényi skermis en pluraj sportkluboj inter 1950–1964 en Budapeŝto. Li maturiĝis en gimnazio en 1954 kaj li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1961, kiun li levis al kirurgia diplomo post 3 jaroj. Spite tion li neniam kuracadis. Li apartenis al la hungara nacia skerma teamo inter 1956–1964, dum li estis hungara ĉampiono en 1956 kaj 1964. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1960 kun ora medalo teame, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje same teame. Li akiris trejnistan diplomon en 1968, kiun li levis al pli valora en 1973 en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li estis ĉeftrejnisto de la brita skerma teamo inter 1979–1982, poste li disidis, tial la hungara ŝtato forprenis liajn hejmajn havaĵojn en 1983. Depost fino de la socialismo li vizitis Hungarion kaj fine li hejmenvenis en 1993. Li edziĝis dufoje en 1959 kaj 1984, lia unua edzino naskis 2 filinojn en 1962 kaj 1967. Li ricevis kelkajn premiojn inter 1960-2009 (la lastan jam postmorte).

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Ervin Mészáros

**Ervin Mészáros** [mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mészáros Ervin** estis hungara skermisto (sabristo, rapiristo), olimpiano, olimpika ĉampiono, oficiro en rango kapitano. Lia nobela antaŭnomo estis *szentiváni*.

Ervin Mészáros naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ervin Mészáros oficiale lernis skermon en la armeo, sed inter la sportistoj li aperis en 1894, ekde la sekva jaro li skermis en sportklubo en Budapeŝto. En la sekvaj jaroj li estis hungara ĉampiono kvarfoje individue (1900-1904). En 1906 en la armea akademio en Wiener Neustadt li akiris trejnistan diplomon, dum en la Olimpikoj en 1904 kaj 1908 li ne estis partoprenanto pro malpermeso de la ministerio. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1912 kun ora (teame) kaj bronza (individue) medaloj. En 1925 li rezignis pri skermo.

## Memorigiloj 
* memortabuloj en Budapeŝto
* strato en Üllő

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Tímea Nagy

**Tímea Nagy** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Tímea** estis hungara skermisto (spadisto), olimpiano, olimpika kaj monda ĉampionoj.

Tímea Nagy naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Tímea Nagy aĝis dek, kiam ŝi komencis skermi en sportklubo. Post ok jaroj ŝi estis membro de la hungara nacia teamo. Ŝi estis hungara ĉampiono sesfoje inter 1992-2000 kaj ĉampiono de universiado ankaŭ sesfoje (1989-1997). Ŝi estis olimpiano en Somera Olimpiko 2000 kaj Somera Olimpiko 2004 kun 2 ormedaloj individue, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua same sesfoje (1992-2006). Intertempe ŝi akiris logopedian diplomon en 1996, trejnistan diplomon en fakultato de Universitato Semmelweis en 2002. Ŝi forlasis la skermon en 2010, poste ŝi havis postenojn en la hungara sporta vivo. Ŝi edziniĝis en 1997, ŝi naskis en 1998, 2002 kaj 2005. Ŝi ricevis premiojn inter 2000-2013.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Cho Sung Ho

**Cho Sung Ho** (koree 조성호; **Cho** estas la familia nomo) esperantistiĝis en 1973 kaj aktivis en la movado, interalie kiel ĉefredaktoro de la gazeto La Espero el Koreujo kaj vicprezidanto de Korea Esperanto-Asocio (KEA). Profesie li estis profesoro pri molekula biologio kaj biokemio.

## Landa agado 
* Dumviva membro de KEA
* Redaktoro (1979-1981) kaj ĉefredaktoro (1983) de La Espero el Koreujo.
* Estrarano pri edukado de KEA (1991-1999)
* Prezidanto de Incheon-Filio de KEA (1993-1997)
* Membro de LKK de la 79-a Universala Kongreso (1994)
* Membro de Lingva Komitato de KEA (1998-2020)
* Vicprezidanto de KEA (1999-2007)
* Membro de Konsilantaro de KEA (2008-nun)
* Ricevis la Premion por Elstara Agado de KEA (2000 kaj 2024) kaj la Premion Hajpin (2007).

## Internacia agado 
* Landa reprezentanto de TEJO, ISAE (1997-2003) kaj ILEI (2002-2005).
* Delegito, fakdelegito kaj dumviva membro de Universala Esperanto-Asocio.
* Patrono de TEJO (1997-1998, 2021-nun).
* Ricevis la Premion Grabowski (2000).

* Revizianto por la Nova Plena Ilustrita Vortaro (2002) pri la fako Biologio kaj Fiziologio kaj la fako Botaniko.

* Korespondanto (2021-nun) kaj lingva revizianto (2025-nun) de Monato.
* Ricevis la trian premion de la branĉo Prozo en la Belartaj Konkursoj 2024.
* Membro de la Akademio de Esperanto (2025-2034) kaj de la juĝkomisiono de la Laŭro de la Akademio (2025-nun).
* Membro de la PIV-teamo por reviziado (2025-nun).
* Patrona membro de Japana Esperanto-Instituto (2026-nun).
* Verkis novelojn en Beletra Almanako kaj Monato, mikronovelojn en Usona Esperantisto, kaj diversajn artikolojn en Monato, Kontakto (TEJO), Revuo Esperanto (UEA), Beletra Almanako, La Ondo de Esperanto, Reta Revuo (UEA), La Movado (KLEG), La Revuo Orienta (JEI), Esperanto sub la Suda Kruco (AEA-NZEA), Novaĵoj Tamtamas , La Migranto (TANEF) kaj La Lanterno Azia (KEA).
## Edukado kaj profesio 
* Diplomitiĝis kaj magistriĝis pri biologio (BS, MS) ĉe Seula Nacia Universitato (1973-1979).
* Doktoriĝis pri biokemio (PhD) ĉe la Universitato de Teksaso, Austin, Teksaso, Usono (1983-1987).
* Esploristo ĉe la Nacia Centro por Esplorado pri Agrikultura Utiligado, Peoria, Ilinojso, Usono (1988-1990).

* Profesoro pri molekula biologio kaj biokemio ĉe Inha Universitato , Koreujo (1991-2015).

## Libroj en Esperanto 
* Ĉunhjang: Koreaj Rakontoj (traduko, 1975)
* Elementa Kurslibro de Esperanto (1980, kaj pluraj eldonoj)
* La Bildstria Gvido al Genetiko (traduko, 1996)
* Koreaj Malnovaj Rakontoj (traduko, 1997)
* Korea Antologio de Noveloj (kompilo kaj traduko de kvin noveloj, 1999 kaj 2017)
* Bunsun kaj Aiko: Rememore al mia unua amo (originala rakonto, 2020) (Jutuba recenzo)
* Monate kaj Kontakte (kolekto de artikoloj, 2023)
## Eksteraj ligiloj 
* 
* "literaturo.esperanto.net" Originala Literaturo Esperanta

Kategorio:Koreaj esperantistoj
Zoltán Nemere

**Zoltán Nemere,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nemere Zoltán** estis hungara skermisto (spadisto, rapiristo), olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, dentkuracisto.

Zoltán Nemere naskiĝis la  en Bokod, li mortis la  en Felgyő.

## Biografio 
Zoltán Nemere maturiĝis en gimnazio de Csongrád (urbo) en 1960, poste lia anonco estis rifuzita en la universitato, tial li estis helplaboristo en fabriko en Budapeŝto. Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto, dentkuracistan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1971. Ĉe la fino de la jaro sekvante sian germanan skermistan edzinon li disidis al Okcidenta Germanio. En Essen li malfermis dentistan kuracejon kaj en 1976 li denove akiris jam germanan dentkuracistan diplomon. En 1990 li rericevis la forprenitan hungaran ŝtatanecon, sed li tenis plu ankaŭ la germanan. Li ofte revizitis Hungarion kaj li mortis pro aŭtoakcidento. Li edziĝis dufoje pro divorco. La unua edzino naskis trifoje (1969, 1973, 1975), la dua en 1989.

### Sporta kariero 
Zoltán Nemere komencis skermi en 1958. Inter 1963-1971 li estis membro de la hungara nacia teamo, dum li estis hungara ĉampiono sesfoje. En universiado li estis la unua teame kaj individue en 1965. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1964 kaj Somera Olimpiko 1968 kun 2 oraj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua trifoje. Li skermis plu ankaŭ en Okcidenta Germanio inter 1972-1980.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Bokod (2013)
* sporthalo kaj infanĝardeno en Bokod (2011)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Germanaj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Germanaj dentkuracistoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Hartvig Andersen

**Hartvig Andersen** estis norvega esperantisto, kiu vivis en la vilaĝo *Barkåker*, parto de la komunumo Tønsberg. Li aktivis en la nacia kaj internacia Esperanto-movado interalie dum la malfacilaj jaroj de la dua mondmilito, kiam la armeo de nazia Germanio okupis Norvegion, kiu aparte kontraŭis (inter alie) ĉiujn Esperanto-aktivaĵojn. Ekde 1952 li estis honora membro de Norvega Esperantista Ligo.

Kategorio:Norvegaj esperantistoj
Sankta Juliano

**Sankta Juliano** (, , , ) rilatas al kristanaj sanktuloj.
* Juliano de Sora († ĉ. 140), martirigita en Sora (romia provinco *Italia*, regiono Latio)
* Juliano de Emesa († 284/312), martirigita en *Emesa* (nun Homs, romia provinco *Syria*)
* Juliano de Antinoopoliso († ĉ. 304), martirigita en Antinoopoliso (romia provinco *Aegyptus*, do antikva Egiptio)
* Juliano de Brivas († ĉ. 304), martirigita en *Brivas* (nun Brioude, en unu el la 3 romiaj provincoj de Gaŭlio, regiono Aŭvernjo) 
* Juliano de Antioĥio († 305/311),  martirigita en Antioĥio (romia provinco *Syria*, nun Antakya, ekde 1939 en Turkio)
* Juliano de Suindinum († 348), episkopo de *Suindinum* (nun Le Mans, romia provinco *Gallia Lugdunensis)
* Juliano de Toletum (ĉ. 652–690), ĉefepiskopo de *Toletum* (nun Toledo, regno de Visigotoj, posteulo de la romia provinco *Hispania Tarraconensis*)
* Juliano la gastiganto (latine *Julianus Hospitator''), legenda sanktulo de la 7-a jarcento
* Juliano de Kvenko (1127–1208), episkopo de Kvenko (Reĝlando Kastilio/Almohada Imperio)

## Vidu ankaŭ 
* Juliano (persona nomo)
* Julio la 1-a († 352), papo
* Saint-Julien (apartigilo)
* San Giuliano (apartigilo)
Tharald Dybing

**Tharald Dybing** - naskiĝis la 16-an de aprilo 1884 en Kristiansand, la mortojaro ne konatas - estis norvega esperantisto, kiu ekde 1947 vivis en la urbo Oslo. Li esperantistiĝis en oktobro 1906 kaj aktivis en la nacia kaj internacia Esperanto-movado, interalie estante aktiva membro de la Internacia Cseh-Instituto. Ankaŭ dum la malfacilaj jaroj de la dua mondmilito li aktivis, kiam la armeo de nazia Germanio okupis Norvegion, kiu aparte kontraŭis (inter alie) ĉiujn Esperanto-aktivaĵojn. Tharald Dybing frue perdis sian edzinon, sed havis kvar infanojn kun multaj knabaj kaj knabinaj nepoj kaj pranepoj. En aŭgusto 1960, jam 76-jara, li ankoraŭ estis la iniciatinto kaj animo de unuafoja internacia feria semajno, kie kunvenis 40 esperantistoj el 5 landoj en popola altlernejo meze en la bela Gudbrandsdalen, grandega valo en la koro de Norvegio. Ekde 1969 li estis honora membro de Norvega Esperantista Ligo.

## Referencoj 
Kategorio:Norvegaj esperantistoj
Cubel

**Cubel** [kuBEL] estas municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Cubel estas municipa teritorio en la okcidento de la komarko Daroka Kamparo. Ĝi estas nordokcidente de la Lageto Gallocanta kaj oriente de la rivero Piedra. Ĝenerale ĝi limas kun Atea (NE), Orcajo (NE), Used (9 km, SE), Torralba de los Frailes (8 km, S), Aldehuela de Liestos (7 km, SW), Abanto (7 km, NW) kaj Pardos (senhoma) (5 km) proksime de la limo kun la provinco Gvadalaĥaro. Ĝi estas ĉe la montaro Sierra de Santa Cruz de la Iberia Sistemo kaj je 2 km de la loĝloko estas la lageto Guialguerrero.

La loĝloko Cubel mem estas je 112 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 24 km de Daroca, je 1 108 msm. Ĝi estas tute inter Acered nordoriente kaj Abanto nordokcidente; krome pli sude estas la Lageto Gallocanta.

## Historio 
eta|maldekstre|250px|Preĝejo kaj kastelturo.
eta|maldekstre|350px|Moderna paviljono.
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Cubel kie oni malaltiĝis el 726 loĝantoj en 1950 ĝis nunaj 146 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.

## Aktualo 
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la baroka preĝejo kun kastelturo, ermitejo kun retablo de la 15-a jarcento, moderna municipa distro-sportejo kaj naturaj lokoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la komarko Campo de Daroca.
* Vilaĝoj de Hispanio
* Gobierno de Aragón
* Aragón estas tia
* Geografio de Cubel

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Aldehuela de Liestos

**Aldehuela de Liestos** [aldeŬEla deLJEStos] estas municipo de Hispanio, en la okcidenta pinto de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo *Aldehuela* estas etimologie komprenebla kiel *Domareto*.

## Geografio
Aldehuela de Liestos estas municipa teritorio en la okcidenta pinto de la komarko Daroka Kamparo kun Cubel kaj Torralba de los Frailes oriente. Ĝi estas nordokcidente de la Lageto Gallocanta kaj ĉe la rivero Piedra. Ĝenerale ĝi limas (de nordo laŭhorloĝe) kun Cubel, Torralba de los Frailes, Tortuera kaj Cimballa. 

La loĝloko Aldehuela de Liestos mem estas je 121 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, proksime de la limo kun la provinco Gvadalaĥaro, je 980 msm. Ĝi estas tute inter Torralba de los Frailes sudoriente kaj Cimballa nordoriente; krome tre proksime laŭ rekta linio estas Cubel, sed sen rekta alireblo.

## Historio
eta|maldekstre|350px|Panoramo.
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. 

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Aldehuela de Liestos kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 52 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo, krucmonumentoj (*peirones*) kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero Piedra. Tiukadre elstaras la gorĝoj *Hoces del Río Piedra* (fama pro la Monaĥejo de Piedra, en Nuévalos kie estas mirinda pejzaĝo kaj eblas grimpado en eksterordinara natura medio. Inter alia estas grava kolonio de gipoj; ĉio ĝuindas el ĵusa rigardejo. Krome estas naturaj grotoj Romeral kaj La Cederal. Estas diversaj piedirpadoj al tiuj lokoj kaj precipe al la Lageto Gallocanta kaj al la stepo Paramera de Blancas (grava areo por stepbirdoj). Estas gastigantaj ruraj domoj en Torralba de los Frailes, je 4,8 km de Aldehuela de Liestos, la gastejo de Cimballa je 8 km kaj ĉe Used, je iom pli ol 13 km. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Piedra (rivero)

La rivero **Piedra** (Ŝtono), nomita en ĝi supra fluejo, ĝis Embid, **río de San Nicolás del Congosto**, estas rivero de nordorienta Hispanio, alfluanto de la rivero Jalón dekstre kaj apartenanta al la baseno de la grandrivero Ebro. Ĝi estas 76&nbsp;km longa kaj ĝia akvokvanto estas tre malregula ĉar temas pri rivero de mediteranea pluvkaraktero, nome dependa siavice de neregula precipitado.

La akvo de la rivero havas altan koncentriĝon de kalcia karbonato kiu elirant el la fonto kuŝiĝas sur grundo, plantoj, musko, ktp., produktante tiel karstan fenomenon de grundokreado.

## Geografio 
eta|*Ojos del río Piedra*|maldekstre

La rivero Piedra ekfluas ĉe Rueda de la Sierra (provinco Gvadalaĥaro), proksime de Cillas. Tie la fluejo restas seka preskaŭ la tutan jaron kaj kiam ĝi alvenas al Cimballa ĝiaj fontoj, nomitaj os llamados *Ojos del río Piedra* (*Okuloj de la rivero Ŝtono*, havigas kontinuan fluadon al la rivero. En la supra fluejo estas la Gorĝoj de Piedra, en Aldehuela de Liestos kaj Torralba de los Frailes.

[maldekstre|eta|Akvofaloj de la rivero en la [Monaĥejo de Piedra.]]
En meza fluejo estas hidroelektra centralo Requijada, la Monaĥejo de Piedra, la municipo Nuévalos kun la akvobaraĵo Requijada, la enfluejo de la rivero Ortiz kaj la Akvorezervejo Tranquera.

La rivero Piedra enfluas en la meza pluejo de la rivero Jalón, inter la enfluejoj de la riveroj Monegrillo kaj Manubles, en la municipa teritorio de Ateca trapasinte Castejón de las Armas.

## Bibliografio 
* Paulo Coelho; "Na Margem do Rio Piedra Eu Sentei e Chorei", ISBN 972-711-053-3

## Eksteraj ligiloj 
* La ruta del río Piedra

Kategorio:Riveroj en Hispanio
Kategorio:Ebro
-ac-

**-ac-** estas faka sufikso en Esperanto, uzata en la taksonomio de botaniko post la tipa membro de la botanika familio: rozo → rozacoj = "la familio de rozosimilaj plantoj”, ulmo → ulmacoj, "familio de ulmosimilaj arboj". Oni uzu -ac-, kiu respondas al la latina (plurala substantiva) sufikso *-aceae*, nur laŭ la internaciaj biologiaj nomreguloj. Povas esti preferinde rigardi tiajn vortojn kiel nekunmetitajn.

## Vidu ankaŭ 
* -ac-, same faka sufikso en Esperanto pri la zoologia familio de bestoj

## Eksteraj ligiloj 
*  *Plena Manlibro de Esperanta Gramatiko* (PMEG) pri la afikso -ac-

Kategorio:Sufiksoj en Esperanto
Luesma

**Luesma** [LŬESma] estas municipo de Hispanio, en la oriento de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). 

## Geografio
eta|225px|maldekstre|La preĝejo.
Luesma estas municipa teritorio en la oriento de la komarko Daroka Kamparo inter tiu de Herrera de los Navarros oriente kaj tiu de Fombuena, kie kun Villar de los Navarros la kvaropo okupas la orientan pinton de la komarko. Ĝi estas proksime de la Sierra de Herrera en la deklivaroj de la Iberia Sistemo kaj borde de la rivero Herrera, alfluanto de la rivero Aguas Vivas, kiu siavice estas alfluanto de Ebro, mezvoje inter Daroca kaj Belchite.

La loĝloko Luesma mem estas je 78 km sur ebenaĵo sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 943 msm. Ĝi estas tute inter Herrera de los Navarros nordoriente kaj Fombuena sudokcidente laŭ la loka ŝoseo. 

## Historio
eta|maldekstre|210px|La sonorilturo de la preĝejo.
eta|225px|maldekstre|Ruinoj de la preĝejo.
Dum la Hispana Enlanda Milito okazis bataloj en la areo; ankoraŭ videblas tranĉeoj.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Luesma kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 40 loĝantoj laŭlonge de la jarcento. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo kaj Cariñena.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj sed ĉefe vitejoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la mudeĥara preĝejo sur rokejo kun rimarkinda sonorilturo kaj la ermitejo de Sankta Kristoforo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Monaĥejo de Piedra

eta|dekstre|270px|Ekstero de la monaĥejo.
La **Monaĥejo de Piedra** () estas turisma instalaĵo en iama monaĥejo de cistercianoj en la municipa teritorio de Nuévalos, en la komarko *Comunidad de Calatayud*, en la regiono Aragono (Hispanio).

## Historio
Dediĉita al Sankta Maria la Blanka, estis fondita en 1194 de dek tri cistercianaj monaĥoj alvenintaj el la Monaĥejo de Poblet, en la iama kastelo de *Piedra Vieja* (Malnova Ŝotono) apud la rivero Piedra. Estis tri konstruetapoj, nome primitiva gotika (13-a jarcento), renesanc-gotika (16-a jarcento) kaj klasik-baroka (18-a jarcento). El tiamaj elementoj rimarkinde viziteblas la restaĵoj de la malfruromanika preĝejo, la klostro, la kunvenejo, kaj la turo.

Ĝi estis abandonita en 1835 pro la *desamortización* de Mendizábal, aĉetita de privatulo en la 1840-a jaroj kaj konvertita de lia filo Juan Federico Muntadas el 1844 en turisma instalaĵo kun ĝardeno kaj fiŝbredejo tiam pionira en Hispanio. Ĝi estis katalogita kiel Nacia Monumento la 16an de Februaro 1983.

## Priskribo
Aparte la menciitaj historiaj vidindaĵoj, nuntempe plej altira estas la natura parko *Monasterio de Piedra* kreita de Juan Federico Muntadas kiel sinsekvo de akvofaloj, kies kreadon helpas la karsta agado de la kalcia karbonato propra de la rivero Piedra, kiu ĉefe dum sekega sezono akumulas materialon kiu plialtigas la akvofalajn nivelojn. La parko enhavas ankaŭ kelkajn grotojn, malkovritajn de la fondinto de la parko. Inter ĉefaj altiraĵoj estas akvofaloj La Caprichosa kaj Cola de Caballo kaj la nomita Lago Espejo (Spegulo). Estas markitaj padoj kiuj kondukas tra la parko, laŭlonge de ĉirkaŭ 5 km, al ĉiuj interesaĵoj. Ĵuse montriĝas proksime de la parko spektakloj kun rabobirdoj.

## Bildoj de la monaĥejo

20080817-Monasterio de Piedra Iglesia.jpg|La preĝejo.
Cloister of the Monasterio de Piedra.JPG|La klostro.
Sala Capitular Monasterio de Piedra.jpg|La kunvenejo.

## Bildoj de la parko

Piedra - Lago Patos.JPG|Lago de los Patos
Piedra - Baño Diana.JPG|Baño de Diana
Piedra - Trinidad.JPG|Cascada Trinidad
Piedra - Caprichosa.jpg|Cascada La Caprichosa
Piedra - Vadillos.JPG|Los Vadillos
Piedra - Fresnos Altos.JPG|Los Fresnos Altos
Piedra - Fresnos Bajos.JPG|Los Fresnos Bajos
Piedra - Iris.JPG|Cascada Iris
Piedra - Cola Caballo.jpg|Cascada Cola de Caballo
Piedra - Lago Espejo.JPG|Lago del Espejo
Piedra - Fuente Señor.JPG|Fuente del Señor
Piedra - Chorreaderos.jpg|Cascada de los Chorreaderos
Piedra - Sombría.jpg|Cascada Sombría

## Eksteraj ligiloj 
* Aragoneria.com
* Gvidilo de la Monaĥejo de Piedra
* monasteriodepiedra.com
* El Monasterio de Piedra en la Portalo de Kultura Heredo de Aragono

Kategorio:Monaĥejoj en Hispanio
Kategorio:Provinco Zaragozo
Kategorio:Naturaj parkoj en Hispanio
Preĝejo Sankta Triunuo (Ócsa)

La **preĝejo Sankta Triunuo** estas romkatolika historia monumento en urbo Ócsa (Hungario).

## Historio 
La unua mencio pri sidejo de preposto en 1234, sed tiutempe estis jam la nun videbla romanika kirko. Dum frua dominado de la turkoj la loĝloko preskaŭ senhomiĝis, poste la alvenintaj hungaroj ĉirkaŭ 1560 jam estis kalvinanoj. Ili uzis la restintan kirkon, kiel ankaŭ nuntempe. En la 18-a jarcento ankaŭ katolikoj alvenis kaj ili ne povis reakiri la originan preĝejon. En 1754 ili konstruis kapelon, inter 1774-1777 la nun videblan kirkon. La orgeno estis kreita en 1901. La paroĥo estis fondita en 1916, plu frue la katolikoj apartenis eklezie al Alsónémedi. La konstruaĵo estis trakonstruita inter 1916-1918, ankaŭ la turo estis plialtigita. En 1977 la muroj interne estis pentritaj, pli novaj vitraloj alvenis en 1985. Pli nova trakonstruo okazis en 1993.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas en korto, sed ĉe la simetria fasado dekstre ŝtona kruco estas videbla. Malsupre meze funkcias la enirejo, la plej supre la turo altiĝas, kie 3 sonoriloj loĝas. La navo finiĝas en hufoforma absido, kiu estas pli mallarĝa, sed same alta, ol la navo. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido ĉe la dekstra flanko. Interne krom la ĉefaltaro estas 2 flankaj altaroj. La klasikisma ĉefaltara bildo (1838) prezentas la Sanktan Triunuon.

Kermeso okazas en la tago de Sankta Triunuo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* http://lexikon.katolikus.hu/O/%C3%93csa.html
eta|maldekstre|
eta|

Ocsa
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Ócsa
Orcajo

**Orcajo** [orKAĥo] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Orcajo estas municipa teritorio en la centro de la komarko Daroka Kamparo, kie limas el nordo laŭhorloĝe kun Manchones, Daroca, Balconchán, Used, Cubel, Atea kaj Murero.

La loĝloko Orcajo mem estas je 96 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 770 msm.

## Historio 
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de *Sesma del Campo de Gallocanta* en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Orcajo kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 58 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.

## Aktualo 
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo de *San Bernabé*, konstruita inter la 17-a kaj 18-a jarcentoj; ermitejo de Sankta Nikolao; ermitejo de la Virgulino de la Rosario de la 16-a jarcento de stilo gotik-mudeĥara, nune en preskaŭ ruina stato; krucmonumentoj "peirones" de La Virgen del Carmen, de la Virgen del Pilar, de La Soledad, de San José, de San Antón kaj de San Gregorio. Kiel natura heredo menciendas la arbaro de pinsapoj, specio tute foresta en Aragono, rezulto de rearbarigo komence de la 20-a jarcento per tiu specio de andaluza abio; en 2018 ĝi estis deklarita "Arboleda Singular" fare de la regiona registaro *Gobierno de Aragón*.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Magda Maros

**Magda Maros** [maroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Maros Magda** estas hungara skermisto (rapiristo), dufoja olimpiano, mondĉampiono.

Magda Maros naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Magda Maros skermis inter 1966-1984 en sportklubo de fervojistoj, poste ŝi forlasis la skermon. Dum la aktiva periodo ŝia majstro estis komence Judit Ágoston, poste Béla Bay. Ŝi estis mondĉampiono en 1973, poste en la sama konkurso kvarfoje la dua. Ŝi estis olimpiano en Somera Olimpiko 1976 kaj Somera Olimpiko 1980 kun arĝenta kaj du bronzaj medaloj. Ŝi estis ankaŭ hungara ĉampiono naŭfoje. Depost 1986 ŝi vivis en Stokholmo, sed ŝi ofte hejmenvenas. Ŝi havis edzon.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Ekvadora nacia teamo de futbalo

La **Ekvadora nacia teamo de futbalo** estas sudamerika futbala teamo kiu reprezentas la landon Ekvadoro. En la 
Futbala Mondpokalo, ĝi kvalifikiĝis kvar fojojn kaj venkis en kvar matĉoj entute. La lasta klasifiko estis por la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro. En kontinenta perspektivo, ĝi 27-foje partoprenis la turnirojn de la Amerika Pokalo kaj atingis la kvaran pozicion en 1959 kaj 1993.

## Vidu ankaŭ 
* ekvadora virina nacia teamo de futbalo


Kategorio:Futbalo en Ekvadoro
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Senegala nacia teamo de futbalo

La **Senegala nacia teamo de futbalo** reprezentas landon Senegalo. Hejmaj matĉoj estas ludataj en Stadiono Léopold Sédar Senghor, en ĉefurbo Dakaro.

## Partoprenoj 
### Futbala Mondpokalo 
* Ĝi kvalifikiĝis en 2002 kaj atingis la kvaronfinalon, finante sepa. Ĝi kvalifikiĝis duan fojon en 2018.

### Afrika Pokalo de Nacioj 
* Ĉampiono (1): 2022
* Finalisto (2): 2002, 2019


Kategorio:Futbalo en Senegalo
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Kanada nacia teamo de futbalo

La **Kanada nacia teamo de futbalo** estas la reprezentanto de Kanado en tiu sporto.

## Partoprenoj 
### Futbala Mondpokalo 
* Ĝi partoprenis dufoje. Ĝi estis la 24-a en 1986 kaj la venonta turniro estas en 2022.

### Pokalo de FIFA-konfederacioj 
* Ĝi partoprenis unufoje, en 2001, kaj finis sepa.

### Futbalo en Somera Olimpiko 
* Ĉampiono (1): 1904.
* Vic-ĉampiono (0)

### CONCACAF-Ĉampionecoj 
* CONCACAF Futbala Ĉampioneco (1): 1984
* CONCACAF Ora Pokalo (1): 2000

## Vidu ankaŭ 
* Kanada virina nacia teamo de futbalo


Kategorio:Futbalo en Kanado
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Irana nacia teamo de futbalo

La vira **Irana nacia teamo de futbalo** reprezentas Iranon. Ĝi estas unu el la plej fortaj futbalteamoj en Azio, kiu venkis en la Azia Pokalo tri fojojn.

## Partoprenoj 
### Futbala Mondpokalo 
* 6 partoprenoj en 1978, 1998, 2006, 2014, 2018, 2022.

### Azia Pokalo 
* Ĉampionoj (3): 1968, 1972, 1976.
* Finalisto (0)
* Tria (4): 1980, 1988, 1996, 2004


Kategorio:Futbalo en Irano
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Maroka nacia teamo de futbalo

La **Maroka nacia teamo de futbalo** reprezentas Marokon. Ĝi ludas siajn hejmajn matĉojn ĉe Stadiono Adrar, en urbo Agadir.

## Partoprenoj 
### Futbala Mondpokalo 
* Okonfinalo en 1986.
* Duonfinalo en 2022.

### Afrika Pokalo de Nacioj 
* Ĉampiono (1): 1976.
* Finalisto (1): 2004.

### Araba Pokalo 
* Ĉampiono (1): 2012.

## Vidu ankaŭ 
* maroka virina nacia teamo de futbalo


Kategorio:Futbalo en Maroko
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Saudarabia nacia teamo de futbalo

**Saudarabia nacia teamo de futbalo** estas la reprezentanto de Sauda Arabio. Ĝi estas unu el la plej fortaj futbalteamoj en Azio, kiu venkis en la Azia Pokalo tri fojojn.

## Partoprenoj 
### Futbala Mondpokalo 
* Ĝi partoprenis kvar fojojn sed neniam preterpasis la grupstadion.

### Pokalo de FIFA-konfederacioj 
* Ĉampiono (0)
* Vic-ĉampiono (1): 1992

### Azia Pokalo 
* Ĉampiono (3): 1984, 1988, 1996.
* Finalisto (3): 1992, 2000, 2007.

### Araba Pokalo 
* Ĉampiono (2): 1998, 2002.
* Finalisto (1): 1992


Kategorio:Futbalo en Sauda Arabio
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Kromia (III) hidroksido

**Kromia (III) hidroksido** aŭ **hidroksido de kromio (III)** estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratagado de la **kromia (III) oksido** aŭ hidrolizo de **kromiozaj saloj**. Kromia (III) hidroksido estas verda gelatineca precipitaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kromia (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitajn al kromiatomo. Ĝi konsistas je 1 kromiatomo, 3 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **kromia (III) hidroksido** per traktado de **kromia (III) oksido** kun **akvo**:

### Reakcio 2 
* Reakcio de **kromia (III) sulfato** kun **baria hidroksido** donante **kromian (III) hidroksidon**

### Reakcio 3 
* Preparado de **kromia (III) hidroksido** per hidrolizo de la **nikela (II) klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **kromia (III) oksido** per senhidratigado de **kromia (III) hidroksido**:

### Reakcio 5 
* Reakcio de **kromia (III) hidroksido** kun **klorida acido** donante **kromian (III) kloridon**

### Reakcio 6 
* Preparado de **kromia (III) hidroksido** per interagado de **kromia klorido** kaj amoniako:

### Reakcio 7 
* Preparado de **kromia (III) hidroksido** per traktado de **natria heksahidrokso-kromiato** kun **karbona duoksido**:

### Reakcio 8 
* Kromia (II) oksido en akva medio donas **kromian (III) hidroksidon**. **Kromia (II) hidroksido** estas forta reduktagento, do, ĝi estas malstabila substanco, kiu en akva medio iĝas en **kromian (III) hidroksidon**:

## Vidu ankaŭ 
* Hidroksidoj
* Kromia (II) hidroksido

## Referencoj 
Kategorio:Hidroksidoj
Kategorio:Kromaj kombinaĵoj
Retascón

**Retascón** [retasKON] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Retascón estas municipa teritorio en la centro de la komarko Daroka Kamparo, kie estas lauhorloĝe el nordo inter Langa del Castillo, Torralbilla, Mainar, Villarroya del Campo, Daroca kaj Manchones.

La loĝloko Retascón mem estas je 76 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 950 msm, oriente de la rivero Jiloca inter Daroca sudokcidente kaj Villarreal de Huerva nordoriente.

## Historio 
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de *Sesma del Campo de Gallocanta* en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Retascón kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 65 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.

## Aktualo 
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun mudeĥara sonorilturo, restaĵoj de kastelo, ermitejo, krucmonumento, ruinaj kolombejoj.

## Bildaro 

Abrevadero, Retascón, Zaragoza, España, 2017-01-04, DD 03.jpg|Trinkujo.
Ayuntamiento, Retascón, Zaragoza, España, 2017-01-04, DD 04.jpg|Urbodomo.
Iglesia de la Asunción de la Virgen, Retascón, Zaragoza, España, 2017-01-04, DD 05.jpg|Preĝejo.
Peirón de Santa Bárbara, Retascón, Zaragoza, España, 2017-01-04, DD 01.jpg|Krucmonumento *peirón de Santa Bárbara*.
Retascón, Zaragoza, España, 2017-01-04, DD 02.jpg|Enirejo.
Retascón, Zaragoza, España, 2017-01-04, DD 06.jpg|Enirejo.
Restos de la ermita de San Cristóbal, Retascón, Zaragoza, España, 2018-04-05, DD 17.jpg|Restaĵoj de la ermitejo de Sankta Kristoforo.
Restos del castillo, Retascón, Zaragoza, España, 2018-04-05, DD 16.jpg|Restaĵoj de la kastelo de Retascón.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Privata bierfarejo Metzler (Dingsleben)

eta|bierfarejo *Dingslebener Privatbrauerei Brauerei
Metzler* en suda Turingio
[eta|restoracio en [Ilmenau kiu portas la nomon de la bierfarejo]]
La bierfarejo **Dingslebener Privatbrauerei** estas privata firmao en Dingsleben, Germanujo, estante de pli ol 125 jaroj en la posedo de familio Metzler. Nuntempe perlabore aktivas jam la kvina generacio; dungatas ĉ. dudeko da uloj.

## Historio 
August Metzler, naskiĝinta en 1866 je Dingsleben, devis pro akcidento rezigni pri sia metio kaj en la aĝo de 28 jaroj, post plukeriĝvojaĝo reveni patrujen. Akirinte la vilaĝan gastejon li transprenis la bierfaradajn taskojn por la vilaĝanoj. Li ĉefe faris bieron por la propra restoracio, ĉirkaŭ po 300 hektolitroj por jaro. En la 1950-aj jaroj apud la bierfarejo estas ankoraŭ viandovendejo kaj farmo. En 1958 fariĝis kolĥozo kaj la bierfarejo sole ekfiguris en la metiara listo de Hilburghausen.

En 1985 ekrespondecis Ulrich Metzler, lia nepo, sole transprenis la entreprenon kaj evoluigis la fabrikon je unu el la plej grandaj privataj bierfarejoj de GDR. En 1990 laboris surloke dek dungatoj.

## Fakoj 
Krom la komercado per propraj markoj (ekz. *Dingslebener Edel-Pils*, *Dingslebener Lava-Schwarzbier*) efektivigatas komisiaj mendoj kaj produktado por superbazaraj ĉenoj. En la botelplenigejo po 15 miloj da aĵoj plenigeblas por horo. Ĝis 2020 la bierelfaro atingis 20 hektolitrojn al kio aldonotas la sama kvanto da limonadoj de la marko *Osta*.

La regionoj en kiujn oni liveras disde Dingsleben estas ĉefe la novaj federaciaj landoj, krome vendatas al klientoj en najbara Frankonio. Eksportatas al Rusujo, Japanujo, Polujo kaj Rumanujo (stato de aprilo 2021).

## Produktoj (elekto) 
eta|emblemo
En 2021 produktitas la jena gamo de specialaĵoj:

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo
* malnovaj bierboteletikedoj
* "Die größte Privatbrauerei der DDR." Ĉe: *superillu.de*, 12.10.2017

## Notoj 
Dingsleben
Kategorio:Distrikto Hildburghausen
Kategorio:Aperis en 1895
Hovimäki

**Hovimäki** estas finna historia televida dramserio, kiu estis prezentita en kanalo Yle TV2 ekde la jaro 1999 ĝis la jaro 2003. Ĝiaj kvar sezonoj okazas inter 1798 kaj 1907. Ĝi rakontas pri la vivoj de la fikcia nobela familio Lindhof (ĉefrolulo libera *vapaaherra*/*friherr* Fredrik Lindhof) kaj la fikcia kamparfamilio Seppä dum signifaj stadioj de finna historio. La okazaĵoj de la serio okazas plejparte en la fikcia Hovimäki-grandbieno en la fikcia loko Hirvikoski ("alkorapidfluo") en Origina Finnlando.

Unu el la mallogikecoj de Hovimäki estas la lingvo: eĉ la nobeloj parolas la finnan, kvankam reale, dum la tempo en kiu okazas la serio, finnaj nobeloj parolis ĉefe la svedan kaj iom la germanan. Certe ne estas realisma ideo, ke en la familio de la ĉefrolulo dum la 19-a jarcento oni flue parolis la finnan, kvankam jam tiam estis ofte ke la nobeloj de Finnlando studis la finnan. Sed, ekzemple, Moseo ne parolis la anglan kaj tamen la filmo pri Moseo estis farita en la angla.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Finnaj televidaj programoj
-ed-

**-ed-** estas faka sufikso en Esperanto, uzata en la taksonomio de zoologio post la tipa membro de la zoologia familio: cervo → cervedoj = "la familio de cervosimilaj bestoj”, kamelo → kameledoj. Oni uzu -ed-, kiu respondas al la latina (plurala substantiva) sufikso  *-idae*, nur laŭ la internaciaj zoologiaj nomreguloj. Povas esti preferinde rigardi tiajn vortojn kiel nekunmetitajn.

## Vidu ankaŭ 
* -ac-, same faka sufikso en Esperanto pri la zoologia familio de plantoj

## Eksteraj ligiloj 
*  *Plena Manlibro de Esperanta Gramatiko* (PMEG) pri la afikso -ed-

Kategorio:Sufiksoj en Esperanto
Klubo Esperantista en Oslo

La **Klubo Esperantista en Oslo** estas la regiona Esperanto-asocio en Oslo kaj la ĉirkaŭaĵo, kiu estas membro kaj la organiza kerno de la landa asocio Norvega Esperantista Ligo. Ĝi fondiĝis en 1906 kaj refondiĝis en 1916. La klubo laŭ la stato de  havas ĉirkaŭ 45 pagantajn membrojn. Ĝi posedas propran ejon, aĉetitan en 1982 per granda mon-donaco plus mon-kolekto inter la membroj. Ĝi iĝis ankaŭ la sidejo de Norvega Esperantista Ligo, kiu sume havas naŭ regionajn klubojn. Eblas tranokti sursofe en la klubejo laŭ la kondiĉoj de Pasporta Servo. Oni ankaŭ povas prunti biciklon. La klubo kutime renkontiĝas dufoje monate.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo pri la klubo, kun pli detalaj teknikaj informoj ( kaj )

Kategorio:Norvegaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Norvega Esperantista Ligo
Kategorio:Oslo
Kategorio:Esperanto en 1906
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1906