open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Decidaj Argumentoj

***Decidaj Argumentoj*** subtitolita ***Postparolo kaj studo pri la participoj, komplementaj al la verko Perfekteco de la Esperantaj Verboj*** estas verko de Ludoviko Mimoo (Lluís Mimó Epinalt) pri la uzado de la Esperantaj verboj. Ĝi estas komplemento de la libro *Perfekteco de la Esperantaj Verboj* de la sama aŭtoro. La 20-paĝa broŝuro estas eldonita en Sabadell (Barcelono) ĉe E. Moreno Medrano en la jaro 1963.

## Recenzoj 
## Bibliografio 
*H.A. de Hoog; D.B. Gregor; K. Kalocsay; S. La Colla; I. Lapenna, T. Nakamura (Teruo Mikami), T. Pumpr, J. Régulo, R. Schwartz; E. Sonnenfeld; G. Waringhien 1961 : *La Zamenhofa Esperanto. Simpozio pri -ata/-ita*, Stafeto, La Laguna, 338 p.
*Jung, Teo 1960 : *La Kunmetitaj Verboformoj*, Heroldo de Esperanto, Scheveningen, 56 p.
*Kalocsay, K. 1966 : *Vojaĝo inter la Tempoj*, Stafeto, La Laguna, 197 p.

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Gramatiko de Esperanto
Kategorio:Ata-ita-diskuto
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kirlofritado

[eta|250px|**Kirlofritado** en [uoko]]
eta|250px|**Kirlofritado** (爆 bào)
**Kirlofritado**, **uokado** (ĉine: 炒, pinjine: chǎo) aŭ renversanta fritado estas kuirtekniko, origine el Azio, por prepari nutraĵon en uoko (en Indonezio vadjango), en varmega oleo sur forta fajro. Dum la fritado la nutraĵo daŭre estas kirlata (origine per skuado de la uoko).

Kirlofritado venas el la ĉirkaŭaĵo de la urbo Kantono. Antaŭ jarcentoj tie apenaŭ kreskis ligno kaj fajrofontoj do estis malabundaj. Tio signifas ke oni devis ekonomie kuiradi. La solvo estis tranĉi viandon kaj legomojn en etaj pecoj kaj kuiri en volba pato sur fortega fajro sur kiu la uoko fariĝis malhelruĝa kaj samtempe friti ĉiujn ingrediencojn tre rapide.

## Temperaturo 
Estas du bazoteknikoj, la tielnomata Chao (炒) (malalta temperaturo) kaj Bao (爆) (alta temperaturo) tekniko. La Chao tekniko uzas temperaturon inter 160 °C kaj 240 °C, la Bao tekniko ĝis super 650 °C. Ĉe la Bao tekniko la uoko fariĝas malhelruĝa pro la varmego.

Karakteriza eco de kirlofritado estas ke la temperaturo restas pli alta ol la boltemperaturo de akvo kaj pro la formo de la uoko la kontaktsurfaco estas granda tiel ke la liberiĝinta malsekaĵo tuj vaporiĝas. Pro tiu forpreno de humido la gusto koncentriĝas en la legomoj kaj la prepartempo estas mallonga, kio donas la tipan guston - interalie pro la Maillard-reago kaj karameliĝo kaj ĉe la Bao tekniko pro la aldono de fumgustigilojn. Kune tio nomiĝas Wok hei (simpligite: 镬气; tradicie: 鑊氣).

Alia eco de kirlofritado estas la kraketanta sono dum la preparado. Tio estas komparebla kun akvoguteto kiu falas en vermega pato kaj ekdancas kiel globeto.
Tio ankaŭ estas grava indiko pri la temperaturo ĉar se la humido ne tuj povas vaporiĝi pro ekzemple tra malalta temperaturo aŭ tro granda preparporcio, la kraketanta sono transiras al la siblanta sono de kuirado. En tiu kazo la humido ne sufiĉe rapide estas forprenata de la manĝaĵo kaj la preparmetodo ne estas kirlofritado sed kuirado en uoko.

Grava kondiĉo dum ĉi tiu preparmetodo estas ke la momento de pretkuiriĝo de ĉiuj ingrediencoj devas estis la sama. Tio signifas ke la preparlaboroj devas esti tiel ke la grandeco kaj la formo de la fritota produkto estas adaptitaj al la pretkuirtempo.

## Oleo 
Ĉar kirlofritado estas kuirtekniko kun tre alta temperaturo la uzata oleo devas esti malpeza kaj havi sufiĉe altan fumpunkton. Pli pezaj oleoj kiel (nerafinita) olivoleo kun multaj gustigiloj kaj aromoj, ne uzeblas pro la bruligado de tiuj komponentoj. Oleo kun alta fumpunkto, ofte rafinita oleo kiel arakidoleo, sojoleo kaj rizoleo estas tre taŭgaj. Maizoleo kaj sunfloroleo ankaŭ estas bone uzeblaj.

Kategorio:Kuirarto
Kategorio:Kuirartaj teknikoj
Bach-monumento (Gehren)

eta|Bach monument in Gehren En Gehren, Germanio, troviĝas bela **Monumento por Michael Bach**. Ĝi estiĝis en 1910 kiel memorigilo por falintaj soldatoj.

## Historio 
Johann Michael Bach estis dum 21 jaroj orgenisto kaj urba sekretario en Gehren. Li krome konstruis furorajn muzikinstrumentojn kaj komponadis. Multaj el liaj komponaĵoj ĝis la fino de la 20-a jarcento restis malkovritaj.
La plej malolda filino nome Maria Barbara havis elstaran muzikan talenton. Ŝi edzigis je la 17.10.1707 en la Bartolomeo-kirko de Dornheim la geniulon Johann Sebastian Bach, sian prakuzon. Ŝuldiĝas al ŝi la muziktalenta subtenado de la filoj Friedemann kaj Philipp Emmanuel.
La surterigloko de Johann Michael en Gehren ne plu identiĝi povas. Sekve oni dediĉis en la jaro 1955, kiam en la monato junio la urbo festis datrevenon urbofondiĝan jubilean, la eksan porsoldatan monumenton al la filo de la urbo. Ĝi troviĝas ne malproksime de la urba kirko.

## Eksteraj ligiloj 
ĉi-prie en porturistaj paĝoj  

Kategorio:Distrikto Ilm
Gehren
Severŝparado

**Severŝparado** temas pri gamo da ekonomiaj politikoj celantaj malgrandigi registarajn buĝetajn deficitojn, aparte dum tempoj de ekonomia malkreskado. Tiaj politikoj, kiujn oni nomas "rimedoj de severŝparado", ofte inkluzivas aŭ haltojn de elspezoj, aŭ altigojn de impostoj, aŭ ambaŭ el tiuj, kaj povas esti uzataj por montri la registaran fiskan disciplinemon al pruntistoj kaj agentejoj de kredittakso, alproksimigante la enspezojn al la elspezoj.

En la plejparto de la makroekonomikaj ŝablonoj, severŝparado ĝenerale plialtigas maldungecon pro la halto de registaraj elspezoj, kiuj malgrandigas postenojn en la publika aŭ/kaj en la privata sektoro. Intertempe, impostaj altigoj malpligrandigas enspezoj de la civitanoj, tielmaniere malpligrandigante konsumadon.

Ĉar registara elspezado kontribuas al la malneta enlanda produkto (MEP), malgrandigi la elspezadon povas doni pli altan ŝuldo-al-MEP-proporcion, grava mezurilo de landa ŝulda ŝarĝo.

Kiam ekonomio funkcias kvazaŭ plenpotence, pli grandaj nedaŭraj deficita elspezo (stimulo) kaŭzeblas interezoj kreski, do malgrandigante privatan investadon, kiu siavice malgrandigas ekonomian kreskon. En situacio de superplenpotenco, tamen, la stimulo povas rezulti altigon en dungado kaj produktado.

Historia ekzemplero, en kiu severŝparo fiaskis, estis ekde 2010, post la ekonomia krizo de 2008, kiam multaj Eŭropaj landoj realigis tiujn politikojn: maldungeco kaj ŝuldo-al-MEP-proporcio kreskis, malgraŭ malgrandigoj en buĝetaj decitioj (rilate al la MEP). Alia ekzemplo de tre severa severŝparado estas la celata politiko de prezidanto Michel Temer de Brazilo.

## Makroekonomika perspektivo 
Estas kunsento inter akademiaj makroekonomoj, ke severŝparado povas malplibonigi la ekonomion, kiam la interezo estas kvazaŭ nul. Tiam la centra banko ne plu povas stimuli la ekonomion per malgrandigi la interezon. Laŭ la (nova) kejnsisma ekonomiko la registaro tiam devas ŝanĝi al fiska stimulo, per grandigi elspezojn.

Famaj kritikantoj de aŭstereco estas la makroekonomoj Paul Krugman kaj Joseph Stiglitz.

## Referencoj 
Kategorio:Ekonomika terminologio
Everett Reimer

**Everett W. REIMER** (1910–1998) estis teoriulo pri edukado kaj aŭtoro de kelkaj libroj pri edukpolitiko kaj proponanto de senlernejado. Li estis elstara amiko de Ivan Illich, kun kiu li renkontiĝis en la Pontificia Universidad Católica de Puerto Rico.

## Libroj publikigitaj 
* *Power for All or for None* de Katherine kaj Everett Reimer (1998)
: Paperback: 348 paĝoj
: Publikiganto: Inkworks Press Oakland, CA (1998)
: Lingvo: angla
: ASIN B0006R0WC8

* *School is Dead: Alternatives in Education*
: 176 paĝoj
: Publikiganto: Penguin (1971)
: Lingvo: angla
: ISBN 0-14-080169-3

* *Unusual ideas in education* (Series B: Opinions / International Commission on the Development of Education) (Series B: Opinions / International Commission on the Development of Education)
: 11 paĝoj
: Publikiganto: Unesco (1a de Januaro 1971)
: Lingvo: angla
: ASIN B0007C5FTW

* *Social problems associated with the development of Puerto Rico during the last two decades* (1a de Januaro, 1960)
: Publikiganto: s.n. (1a de Januaro, 1960) 
: Lingvo: angla
: ASIN B0007JY33E

* ''Venezuela's human resources* (1a de Januaro, 1964)
* *Problems of methodology in the investigation and planning of education [and] training in Venezuela* (1a de Januaro, 1964)
* *Three weeks in the life of a utopia* (1976)
* *Futuros alternativos* (Serie de planificación)
: 110 paĝoj
: Publikiganto: Editorial Universitaria, Universidad de Puerto Rico; 1. ed edition (1976)
: Lingvo: hispana
: ISBN 0-8477-2434-4

* *Social planning: Collected papers, 1957-68* (CIDOC cuaderno) (1968)
* *Comprehensive educational planning in Puerto Rico'' (Comprehensive planning in state education agencies) (1a de Januaro, 1968)
: 103 paĝoj
: Publikiganto: Office of Planning and Educational Development, Dept. of Education (1a de Januaro, 1968)
: Lingvo: angla
: ASIN B0007K2TJ8

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Whalesong.org review
* Amazon reviews of "School is Dead"
* Critical studies of schooling review

Kategorio:Alternativa edukado
Kategorio:Usonaj pedagogoj
Mineraltavolo

en ŝtonrompejo je Wetter]]
**Mineraltavolo** estas sedimente ekestinta, vasta geologia kuŝejo de krudmaterialo (ekz. karbo), kiu pasas paralele al la ŝtonaĵo-tavolaro. La dikeco de mineraltavolo estas variema. La spaca situo de mineraltavolo en la tavolaro estas difinita per siaj kliniteco kaj strekiteco. 

Post la ekspluato mineraltavoloj povas forsinki aŭ kunfalegi, tiel ke sur la tersurfaco povas ekesti rompotruoj.
## Literaturo 
* Walter Bischoff, Heinz Bramann, Westfälische Berggewerkschaftskasse Bochum: *Das kleine Bergbaulexikon.* 7-a eldono, Verlag Glückauf GmbH, Essen 1988, ISBN 3-7739-0501-7
* Ernst-Ulrich Reuther: *Einführung in den Bergbau.* 1-a eldono, Verlag Glückauf GmbH, Essen 1982, ISBN 3-7739-0390-1
Kategorio:Minado
Zsuzsa Bánki

**Zsuzsa Bánki** [ĵuĵa bAnki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bánki Zsuzsa** estis hungara aktoro, altlerneja instruisto. Ŝia nomvarianto estis *Bánky*. Ŝia edzo estis Gusztáv Barlay.

Zsuzsa Bánki http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz02/174.html naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zsuzsa Bánki devenis el juda familio. Ŝi estis edukita private, ŝi aĝis 15, kiam ŝi maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Aktora Akademio en 1939. Post siaj studoj ŝi aliĝis al la Nacia Teatro (Budapeŝto), sed pro la kontraŭjudaj leĝoj ŝi ne ricevis rolojn. Inter 1949 kaj 1951 ŝi instruis en la akademio, poste ŝi estis membro 2 jarojn en Teatro Madách, fine ĝis 1962 en Teatro Petőfi. Ŝia lasta teatro estis la Gaja Teatro, kie interrompoj okazis, ĉar ŝi instruis en aliaj akademioj. Ŝi ricevis premiojn inter 1948-1983.

## Elektitaj roloj 
### Teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Makbeto (Lady Macduff)
** Somermeznokta sonĝo (Titania)
* Ferenc Molnár: Olympia - titolrolo
* Sándor Bródy: A tanítónő (Tóth Flóra)
* Friedrich Schiller: Don Carlos (Eboli)

### Filmaj roloj 
* En Eŭropo ie (1948)
* *Fügefalevél* (1966)
* *Pókok* (1989)

### Televiziaj filmaj roloj 
* *Gömböc* (1962)
* Kalevala (1969)
* *Szomszédok* (1987-1997) - serio

## Elektitaj disĉiploj 
* Tibor Kákonyi

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun fotoj

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kliniteco (geologio)

(germane *Streichen*) kaj kliniteco (germane *Fallen*) ĉiam staras orte unu kun la alia. Ilustraĵo je klinita tavolfaco.]]
**Kliniteco** aŭ **kliniĝo** estas en la geologio unu el la du parametroj, kiuj difinas la orientiĝon de certa geologia etendaĵo en la spaco. La alia parametro estas la strekiteco.
## Difino 
Je la kliniĝo oni diferencas *klinangulon* kaj *klindirekton*. La klinangulo estas la angulo inter la horizontala ebeno kaj la plej kruta linio (fallinio), kiu estas lokebla sur ebeno. La klinangulo do difinas la klinitecon de ebeno. La direkto, en kiun montras la fallinio, projekciita en la horizontala
ebeno, estas la klindirekto. Ĝi indikas, en kiun direkton kliniĝas la ebeno kaj staras ĉiam orte al la strekiteco. Kune kun la strekodirekto la klinangulo klare difinas la spacan orientiĝon de ajna ebeno.

Indiko kiel „035/20SE“ signifas, ke la klinangulo de geologia etendaĵo havas 20 gradojn kaj ke la klindirekto estas sudoriento. „035“ estas ĉi-ekzemple la valoro de la strekodirekto, kiu nerekte ankaŭ indikas la precizan klindirekton (35 gradoj + 90 gradoj = 125 gradoj).

Horizontala ebeno havas la klinangulon 0, vertikala ebeno havas neniun klindirekton.

Kategorio:Geologio 
Kategorio:Dimensia analitiko
Kategorio:Minado
György Springer

**György Springer** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Springer György** estis hungardevena-usonana inĝeniero, profesoro, membro (ekstera (1995)) de Hungara Scienca Akademio.

György Springer https://hu.wikipedia.org/wiki/Springer_Gy%C3%B6rgy naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Springer frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Post la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Aŭstralio, kie li akiris diplomon en Universitato de Sidnejo en 1959. Li translokiĝis al Usono, kie li doktoriĝis en 1962 en Universitato Yale. Li instruis en Masaĉuseca Instituto de Teknologio inter 1962–1967, poste en teknikuniversitato de Miĉigano. Tiutempe li havis ankaŭ esploran taskon por Usona Aerarmeo, li malkovris diversajn kompozitajn materialojn. Baldaŭ li estis katedrestro kaj institutestro. Li ricevis 7 usonajn premiojn inter 1978 - 2000.
 
## Kontribuoj 
Li verkis 12 librojn kaj 200 artikolojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto

Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Usonaj inĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
25514 Lisawu

'*25514 *Lisawu''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln
(Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Lisa Wu*, mentorino de unu finalist(in)o de la *Intel Science Talent Search* de 2009, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la *Thomas Jefferson High School for Science and Technology* de Alexandria (Virginio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Gusztáv Barlay

**Gusztáv Barlay** [gustAv barlai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Barlay Gusztáv** estis hungara reĝisoro, aktoro, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Zsuzsa Bánki.

Barlay Gusztáv http://iszdb.hu/?szemely=83811 naskiĝis la  en Kalocsa, li mortis en 2005.

## Biografio 
Barlay Gusztáv studis juron inter 1940–1944 en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste li frekventis Aktoran Akademion inter 1944–1949. Post siaj studoj li estis aktoro en Nacia Teatro (Budapeŝto), poste inter 1951 kaj 1954 li estis aktoro kaj reĝisoro en Teatro Madách, baldaŭ reĝisoro en Teatro Petőfi. En 1956 li reĝisoradis ĉefe en Hungara Radio, kie li estis ĉefreĝisoro inter 1960–1977. Li denove reiris al la teatra vivo kaj li reĝisoradis komence en Teatro Attila József, poste ĝis 1984 en Nacia Teatro. Li ricevis 3 premiojn inter 1962-1975.

## Elektitaj teatraj roloj 
* József Katona: Bánk bán - soldato
* William Shakespeare: Othello - 2-a kuriero
* Shakespeare: Romeo kaj Julieta - grafo Paris

## Elektitaj teatraj reĝisoraĵoj 
* László Tabi: A pirossapkás lány (1951)
* Ferenc Sánta: Éjszaka (1978)
* Jiří Menzel: De jó szeretni! (1982)

## Elektitaj radiaj reĝisoraĵoj 
* Mihály Vörösmarty: Csongor és Tünde (1958, 1961, 1971, 1975, 1979)
* Dezső Kosztolányi: A kulcs (1962)
* József Katona: Bánk bán (1971, 1978)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* http://www.es.hu/benedikty_bela;bucsu;2006-09-10.html
* datenoj hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kastelo de Segesd

La **Kastelo de Segesd** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Széchenyi** [sEĉEnji]) estas historia monumento en Hungario, en vilaĝo Segesd.
eta|maldekstre|Aerfoto pri la kastelo de Segesd
eta|Aerfoto pri la kastelo de Segesd
## Historio 
La kastelo estis konstruita en 1901. Depost 1945 la ŝtato forprenis la kastelon (la samo okazis kun la ceteraj hungaraj kasteloj). En 1954 en la kastelo sociala laboro komenciĝis, tie vivas gemaljunuloj kun kuracada, flegada, kultura servoj. La kapacito estas 400 homoj.

## Konstruaĵoj 
La pluretaĝa konstruaĵo kun mansardo situas sola en parko. Formo de la kastelo estas komplika, tamen iomete ĝi formas U-majusklon kun tre mallongaj aloj. Interne restis origina ĉefe la ŝtuparejo, en la ĉambroj la internaj ornamaĵoj jam malaperis.

## Parko 
La parko ankaŭ nun estas valora kaj belega, ĝi servas la maljunulojn. La grandaj arboj preskaŭ kovras la kastelon.

## Fontoj 
* http://www.kastelyok-utazas.hu/Lap.php?cId=722 
* hungare kun foto 
* hungare kun fotoj
* http://bagyinszki.eu/archives/8120

Segesd
Kategorio:Kasteloj de familio Széchenyi
Preĝejo Sankta Georgo (Ichtershausen)

eta|Preĝejo monakeja tre bela de Ichtershausen
La **Preĝejo Sankta Georgo** (germane: *Klosterkirche St. Georg*) preĝejo protestantisma estas en Ichtershausen, Germanio. 

## Historio 
La cisterciana monakejo en la jaro 1147 fare de Frideruna de Grumbach kaj ties filo fonditis. Kiam la monakinoj alvenis, preĝejo (de 1133) jam finfarita estis. La frokulinoj rekte estis sub la hegemonio de la ĉefepiskopo de Majenco, ĉar la virseksa ordensekcio rifuzis bonvenon de la monakinoj ene de konventaro regiona. Sekve tie ĉi dum longa tempo ekzistis la unusola cistercianina instituto en norda Germanio. En la jaro 1525, dum la Kamparanaj ribeloj,  la monakejo ne nur priŝtelitis sed - post la de superuloj organizita enkonduko de Reformacio - malfonditis laŭ ordono de la prnlektisto de Saksio. 

En la jaro 1546 la aliancanoj de la Ŝmalkalda Ligo renkontiĝis surloke por strategiumi kontraŭ la katolika imperiestro. La monakejo profanita rezidejo princa iĝis en la jaroj 1813 kaj en 1814 malsanulejo. De la fino de la 19-a jarcento ĝis 2014 ĝi servis kiel prizono. En la jaro 2000 la aloj nordaj, kiujn incendio en la 17-a jarcento ruinigis, restaŭriĝis.

## Muzeo kaj monumento
Ĉe la preĝejo monumento en honoro de Wilhelm Hey starigitis; en apuda eksa paroĥejo instalitis ankaŭ muzeo pri regionhistoriaĵoj. 

## Eksteraj ligiloj 
*Paĝo kun multaj informoj ĉi-prie 
*Informoj sur historia paĝaro de la erfurta universitato

Ichtershausen
Kategorio:Distrikto Ilm
Ichtershausen
Ichtershausen
Ichtershausen
Markku Toivonen

**Markku TOIVONEN** (1957) estas grava finna poeto. Antaŭ iĝi verkisto Toivonen studis muzikon kaj laboris kiel ĵurnalisto kaj fotisto por gazetoj. Li publikigis kvar poezilibrojn, esearon kaj novelaron, kiuj havigis al li kelkajn premiojn. Li ankaŭ verkis teatraĵon, faris programojn en radio kaj deklamis poeziaĵojn en literaturaj aranĝoj. Krome li instruas pri literaturo en kelkaj universitatoj. Verkoj liaj estis tradukitaj al franca, angla, litova kaj Esperanto. Ekzemple "Aspektoj pri la tempo", "Rakonto pri kruĉo", "Solitude", "Forgesita soldato" en tradukoj de Anja Karkiainen.

## Referencoj 
Kategorio:Finnaj verkistoj
Kategorio:Finnaj poetoj
Soła

**Soła** estas rivero en Meza Eŭropo, nome Pollando, kiu longas 88.9 km.

Ĝia fonto troviĝas en Rajcza en alteco 776 m super la maro.

Soła fluas tra urboj:
* Kęty
* Oświęcim
* Żywiec

Ĝi estas alfluanto al Vistulo.

Kategorio:Riveroj en Pollando
Arbaro Sherwood

[eta|[Betuloj en *Sherwood Forest*.]]
Bonvenon en Sherwood.|eta|dekstra
eta|dekstra|Vido de la arbaro nordorienten.
La **Arbaro Sherwood** aŭ en angla **Sherwood Forest** estas reĝa arbaro en Nottinghamshire, Anglio, fama pro sia historia asocio kun la legendo de Robin Hood.

La areo estis arbaro ekde la tempoj de la Glaciepoko (kiel estis atestita de polenekzamenoj). Nuntempe, la *Sherwood Forest National Nature Reserve* enhavas 423.2 hektarojn, aŭ 1,045 akreojn (4.23&nbsp;km²), ĉirkaŭ la vilaĝo Edwinstowe, ĉe la loko Thoresby Hall.

La arbaro plej ofte asociata kun Sherwood Forest estas aktuale nomata Birklands kaj Bilhaugh. Ĝi estas restaĵo de pli malnova, multe pli granda, reĝa ĉasarbaro, kiu derivis sian nomon el sia statuso kiel *shire (aŭ sher) wood* de Nottinghamshire, kiu etendiĝis en kelkajn najbarajn graflandoj (*shires*), borde okcidente laŭlonge de la rivero Erewash kaj de la Arbaro de Orienta Derbyshire. Kiam la Domesday Book estis kompilita en 1086, tiu arbaro kovris eble kvaronon de Nottinghamshire en arbaroj kaj makisoj laŭ la leĝoj de reĝaj arbaroj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Bankes, Richard. *Sherwood Forest in 1609: A Crown Survey* (Thoroton Society record series)
* Conduit, Brian. *Exploring Sherwood Forest*
* Fletcher, John. *Ornament of Sherwood Forest From Ducal Estate to Public Park*
* Gray, Adrian. *Sherwood Forest and the Dukeries* (Phillimore) 2008
* *Sherwood Forest and the East Midlands Walks* (Jarrold Pathfinder Guides)
* Innes-Smith, Robert. *The Dukeries & Sherwood Forest*
* Ottewell, David. *Sherwood Forest in Old Photographs* (Britain in Old Photographs)

## Eksteraj ligiloj 
* Forestry Commission 
* The News, History, and Archaeology of The Real Sherwood Forest 
* Nottinghamshire County Council's Official Sherwood Forest Page 
* Sherwood Forest Regeneration Plans
* Sherwood Forest Trust Official Website
* The Living Legend  details current plans for the forest.
* Official tourism website for Nottinghamshire and Sherwood Forest 
* According to Ancient Custom: Research on the possible Origins and Purpose of Thynghowe Sherwood Forest

Kategorio:Geografio de Britio
Kategorio:Arbaroj
Listo de egiptaj dioj

Ĉi tiu paĝo estas **listo de egiptaj dioj**.

## Listo 
* Amono - dio de nevidebla spiro de bloveto, unu el ok devenaj dioj de Hermopolo, li senigas sen medikamentoj okulajn malsanojn, li estas bildigata en aspekto de homo kovrita de egipta krono kun du plumoj
* Anubo (greke Anubis) - dio de morto, ĉiĉerono tra postmortejo kaj ties gardanto
* Bastet - diino de hejmo, ŝi personigis ĝojon kaj gajecon, tiu, kiu devenas el urbo Bast, bildigatta en aspekto de kato
* Duamutef, Hapi, Imset kaj Kebehsenuf - sepulta diaro, la kvar filoj de Horuso
* Geb - patro de Tero, la plej konatan sanktejon li havis en Ono
* Hapi (dio de Nilo) - dio de la Nilo
* Hatoro - diino de Okcidento, „La unua el ĉiuj bovinoj“, bildigata kiel virino kun bovinaj oreloj kaj kornoj, iam ŝi havas inter la kornoj sundiskon
* Horuso - dio de firmamento, filo de Oziriso, ŝirmanta Nilon kaj Malsupran Egiption, bildigata kiel falko aŭ viro kun falka kapo
* Ĥentiimentiu - unu el dioj de mortintoj
* Ĥnum - dio de la fekundeco, li estas bildigita en aspekto de virŝafo
* Ĥonsu - dio, kiu senigas de demonoj
* Izisa (greke Isis) - fratino de Oziriso
* Maat - diino de vero kaj enkorpigo de kosmaj reguloj
* Mino (dio) - li faciligas al malsanuloj kaj tenas vivuloj ĉe la vivo
* Montu - dio de milito, bildigita kun falka kapo
* Mut (diino) - enkorpigo de patrineco, edzino de Amono, en Tebo diino de milito, bildigata kun leona kapo
* Neĥbet - protektinta dio pri naskiĝo kaj milito, bildigita en aspekto de blanka vulturo
* Nut - patrino de Firmamento, ŝia nomo signifas Nokto, ŝi estas simbolo de renaskiĝo
* Onuriso - dio de milito, precipe en Abidoso kaj Taniso
* Oziriso (iam ankaŭ Usírev, greke Osiris) - reganto de subterejo, dio de ordeno en la naturo, bildigata en aspekto de mumio kun brasika vizaĝo, sur la kapo li havis kronon Atef (supraegiptia krono kun du ŝtrucaj plumoj) kaj en la mano li tenis insignojn de la potenco
* Ptaho - dio-fondinto, kreinto, patrona dio de laboristoj, nubkapa dio, pli poste li unuiĝis kun Sokratis, apartenas al li sankta taŭro Hapi
* Reo - dio de suno, enkorpigo de lumo, la plej granda reganto, kreinto
* Seĥmeta - diino de bataloj, ŝi kapablis kraĉi kontraŭ malamiko fajron, adorata ĉefe en Memfiso, ŝi ankaŭ portis leoninan kapon
* Serapis - patrono de egiptia Aleksandrio kaj la tuta ptolemea imperio, diaro ensumiganta en si aspektojn de greka Zeŭso kaj egiptia Oziriso
* Seŝat - filino de Thovt, diino de skribo kaj patronino de skribistoj
* Sobek - patrono de armeo, bildigata kun krokodila kapo
* Setho - ŝirmanto de Supra Egiptio, bildigata kun kapo de besto, kiu aŭ pereis aŭ estas nur mita
* Ŝuo - dio de aero (iam de seka aero)
* Tefnut - diino de matena roso (iam de humida aero)
* Thot - dio de luno, matematikisto kaj skribisto inter la dioj, la potenca dio, kiu tenas super kuracistoj ŝirman manon, li devenas el nila delto, bildigata en aspekto de ibiso
* Uaĝet (Uto) - ŝirma diino de Malsupra Egiptio, adorata en aspekto de kobro.

Kategorio:Dioj
Kategorio:Antikva Egiptio
Pietru Caxaro

**Petro (Pietru) CAXARO** (ĉ. 1400 – 1485) estis malta filozofo, oratoro kaj poeto. Li estas ĝisnune la unua konata filozofo el Malto, fragmentoj el kies verkoj ankoraŭ ekzistas. En ties verkoj estas tre aŭtenta ekzemplo de malta lingvo, kiu tiam havis pliajn arabdevenajn vortojn ol nuntempe. Kelkaj verkoj krome montras informon pri la vivo de la tiutempa malta popolo. Lia poemo "Kantileno" estas konsiderata la plej antikva poeziaĵo en la malta lingvo.

## Referencoj 
Kategorio:Maltaj verkistoj
Kategorio:Filozofoj de la 15-a jarcento
Kategorio:Filozofoj laŭ landoj
Malta
Malta
25522 Roisen

'*25522 *Roisen'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Patrick Roisen*, mentoro de unu finalist(in)o de la *Intel Science Talent Search* de 2009, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la *Menlo-Atherton High School'' de Atherton (Kalifornio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Strekiteco (geologio)

(germane *Streichen*) kaj kliniteco (germane *Fallen*) ĉiam staras orte unu kun la alia. Ilustraĵo je klinita tavolfaco.]]
**Strekiteco** aŭ **strekiĝo** nomiĝas en geologio la spaca orientiĝo de la laŭlonga akso de aperejo de ŝtonaĵokorpo, ekzemple de tavolo aŭ tavolaro de sedimentaj rokaĵoj, kiel estas ilustrita en geologia mapo. Krom tio ankaŭ la orientiĝo de la laŭlonga akso de morfologia plenformo, ekzemple de montoĉeno, nomiĝas tiel. La indiko de la **strekodirekto** servas krom tio al la preciza difino de la situo de geologiaj ebenoj en la spaco, ekz.de tavolfacoj kaj limigaj facoj de ŝtonaĵo- kaj mineraloplenigitaj fendegoj (inkluzive profitdonaj mineralaj krudmaterialoj kiel en mineraltavoloj resp. ercfendegoj) same kiel faŭltaj, fendegaj kaj ardeziĝaj facoj, foliiĝoj kaj limfacoj de zonoj de sama metamorfoza grado je kontaktmetamorfozo.

## Difino 
En geologia modelo „strekiteco“ estas difinita kiel tranĉlinio (spuro) de geologia ebeno kun elpensita horizonta ebeno. Tiu ĉi tranĉlinio nomiĝas *strekolinio*. La spaca pozicio de la strekolinio estas difinita per la *strekangulo*, kiun tiu ĉi formas kun la norda direkto. La angulo estas mezurata ekde magneta nordo (N) horloĝodirekten, do orienten (E); ekzemple N 35°. Se oni volas indiki la angulon ne precize, sed nur proksimume, oni nomas ĉi tiun kazo „NE-Strekiteco“ aŭ ankaŭ „NE-SW-Strekiteco“. La kliniteco de la geologia faco kontraŭ la faco de la horizonta ebeno nomiĝas *kliniteco*. Plej kruta estas la kliniteco laŭlonge de la *fallinio* vertikala al la strekodirekto. La angulo inter la horizonta ebeno kaj la fallinio estas la *falangulo*.

Per la indiko de strekiteco kaj kliniteco la spaca orientiĝo de ajna geologia faco estas klare difinita. Indiko kiel „035/20SE“ signifas, ke la strekodirekto de la geologia faco je 35 grado deflankiĝas de la nordo (horloĝdirekte) kaj je 20 gradoj kliniĝas sudorienten.

## Referencoj 
## Literaturo (germane) 
* Günter Möbus: Tektonik. Deutscher Verlag für Grundstoffindustrie, Lepsiko 1989, ISBN 978-3-342-00403-5.
* Friedrich Bender: Angewandte Geowissenschaften, Band I: Geologische Geländeaufnahme, Strukturgeologie Gefügekunde, Bodenkunde, Mineralogie, Petrographie Geochemie, Paläontologie, Meeresgeologie, Fernerkunde, Wirtschaftsgeologie. Thieme, Stutgarto 1981, ISBN 978-3-432-91011-6.
* Autorenkollektiv: Geologisches Grundwissen. Hrsg.: Horst Roschlau, Hans-Joachim Haberkorn. 2-a eldono. Deutscher Verlag für Grundstoffindustrie, Lepsiko 1977, p. 197.

Kategorio:Geologio
Kategorio:Orogenezo
Kategorio:Tektoniko
Lunfardo

[eta|*Mi noche triste* (Mia trista nokto) nome [tango kun vortoj el lunfardo.]]
La **lunfardo** estas ĵargono originita kaj disvolvigita en la urbo Bonaero, ĉefurbo de Argentino, kaj en ties kunurbaĵo; ankaŭ aliaj proksimaj urboj kiej Rosario (en la provinco Santa Fe) kaj Montevideo (Urugvajo) kontribuis ekde la komenco al ties disvolviĝo. Tiuj tri urboj vivis socikulturan situacion tre similan grandparte al la havena agado kaj al la enorma enmigrado de diversaj partoj de Eŭropo, ĉefe itala kaj hispana, okazinta fine de la 19a jarcento kaj komence de la 20a en la zono de la Rivero Plata kaj ĉirkaŭaĵoj kie finfine oni koncentros la ekonomian riĉon de ambaŭ landoj. Post indiki la malfacilon precizigi la koncepton de lunfardo, Mario Teruggi diras ke estas "populara argentina parolmaniero komponita de vortoj kaj esprimoj kiuj ne estas registrataj en la normalaj hispanlingvaj vortaroj" kaj poste klarigas ke "la lunfardismoj estas propraj de la subnormiga popola parolmaniero kaj ke absolute ne la kultismoj kaj aliaj altnivelaj terminoj povas esti inkluditaj en tiu kategorio".

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Amuchástegui, Irene, kaj José Gobello: *Vocabulario ideológico del lunfardo*, Corregidor, Buenos Aires, 1998.
* Andrade, Juan Carlos kaj Horacio San Martín: *Del debute chamuyar canero* [del inicio en el habla penal]. Buenos Aires: A. Peña Lillo Editor, 1967.
* Conde, Oscar: *Diccionario etimológico del lunfardo*, Buenos Aires: Taurus, 2003. ISBN 987-04-0003-5.
* Barcia, José. *El lunfardo de Buenos Aires.*
* Casaccia. *Dizionario genovese-italiano* 1876.
* Del Valle, Enrique. *Lunfardología.*
* Fastrás, Rubén (pseŭdonimo uzata komune de Juan Francisco Palermo kaj Antonio Saldías): *Novísimo Diccionario Lunfardo*. Buenos Aires: diario *Crítica*, 1912-1914.
* Frizoni. *Dizionario moderno-genovese-italiano* 1910.
* Gobello, José: *Lunfardía.*. Buenos Aires, 1953.
* Gobello, José: *El lunfardo en la novela. Buenos Aires: APL, 1990.
* Gobello, José: *Aproximación al lunfardo*. Buenos Aires: Universidad Católica Argentina, 1996.
* Gobello, José: *Nuevo diccionario lunfardo*. Buenos Aires: Corregidor, 1999.
* Gobello, José y Luciano Payet: *Breve diccionario lunfardo*. Buenos Aires, 1959.
* Gobello, José, y Marcelo Oliveri: *Curso básico de lunfardo (inkludas «El lunfardo del tercer milenio»)*. Buenos Aires: APL, 2004.
* Gobello, José, y Marcelo Oliveri: *Novísimo diccionario del lunfardo* (kun 5.301 vortoj), año 2004.
* Gobello, José: *Blanqueo etimológico del lunfardo*. Buenos Aires, 2004.
* López Peña, Arturo. *El habla popular de Buenos Aires.*
* Martorell de Laconi, Susana: *El lunfardo en Salta.*
* Teruggi, Mario: *Diccionario de voces lunfardas y rioplatenses*. 1998.
* Teruggi, Mario: *Panorama de lunfardo'' (1974). 2a eldono: 1979.

## Eksteraj ligiloj 
* FreeLang.net/Espanol/Diccionario/Lunfardo.html  (vortaro Freelang lunfardo-español / español-lunfardo).
* "CheViste - Diccionario de Lunfardo" 

Kategorio:Dialektoj de la hispana lingvo
Kategorio:Hispana lingvo
Kategorio:Kulturo de Argentino
Kategorio:Bonaero
Anda hispana lingvo

[dekstra|240px|eta|Unu el la proprecoj de la anda hispana estas ke ĝi estas varianto sen [ipsilonismo, pro kio ĝi distingas en la prononcado la literojn  kaj .]]
La **anda hispana** estas dialekto de la hispana lingvo parolata en la centraj Andoj, ekde la sudokcidento de Venezuelo, tra Kolombio, Ekvadoro, Peruo kaj Bolivio, ĝis la Argentina Nordo kaj la punao de Ĉilio. Ĝi havas influojn ĉefe de la klasika kastilia lingvo, ĉefe en la urboj, dum en la ruraj areoj kaj parto de la urboj, ekzistas influo de la keĉua, de la ajmara kaj de aliaj indiĝenaj lingvoj. Estas fonetikaj, gramatikaj kaj vortotrezoraj diferenciloj.

## Bibliografio 
* Canfield, Delos Lincoln (1981). *La pronunciación del español de América*. Chicago: The University of Chicago.
* Cerrón Palomino, Rodolfo (2003). *Castellano Andino. Aspectos sociolingüísticos, pedagógicos y gramaticales*. Lima: Fondo Editorial Pontificia Universidad Católica del Perú, Cooperación Técnica Alemana GTZ. ISBN 9972-42-528-2.
* Escobar, Alberto (1978). *Variaciones sociolingüísticas del castellano en el Perú*. Lima.
* Granda, Germán (2001). *Estudios de lingüística andina*. Lima: Pontificia Universidad Católica del Perú.
* Lapesa, Rafael (1986). *Historia de la lengua española*. Madrid.
* Mackenzie, Ian. *A Linguistic Introduction to Spanish*. Gran Bretaña: University of Newcastle upon Tyne, LINCOM Studies in Romance Linguistics 35. ISBN 3-89586-347-5.
* Rivarola, José (1990). *La formación lingüística de Hispanoamérica*. Lima: Fondo Editorial Pontificia Universidad Católica del Perú.

## Eksteraj ligiloj 
* Castellano Andino. Aspectos sociolingüísticos, pedagógicos y gramaticales Cerrón Palomino, Rodolfo (2003).

Kategorio:Dialektoj
Kategorio:Hispana lingvo
Kategorio:Kulturo de Peruo
Kategorio:Kulturo de Bolivio
Kategorio:Kulturo de Ekvadoro
Panna Czinka

**Panna Czinka** [cinka], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Czinka Panna** estis hungara violonisto, fondinto de la arta cigana muziko. Ŝia familia nomo estas laŭ pli nova ortografio *Cinka*.
eta|Panna Czinka
eta|Monumento pri Panna Czinka
Panna Czinka http://ujszo.com/cimkek/szulofoldunk/2004/09/16/ki-volt-czinka-panna  naskiĝis en 1711 en Hungara reĝlando en Sajógömör (nuntempa Gemer (distrikto Revúca) en Slovakio), ŝi mortis en 1772 en Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio) (laŭ la fontoj la datenoj estas necertaj).

## Biografio 
Panna Czinka devenis el muzikista cigana familio. Ŝi aĝis 9, kiam ŝi jam estis talenta violonisto, tial ŝi estis sendita lerni plu muzikon kun apogoj de mecenatoj. Ŝi aĝis 14, kiam ŝi edziniĝis al kontrabasisto. En 1728 ili fondis la unuan ciganan orkestron kun la ceteraj parencoj. La mecenatoj daŭre apogis ŝin. Ŝi naskis idojn, kiuj baldaŭ aliĝis al la orkestro. Ne restis aŭtentaj komponaĵoj, en la sekva jarcento oni eldonis diversajn komponaĵojn, sed la eldonistoj nur uzis senrajte ŝian nomon.

## Memorigiloj 
* statuo en Gemer (vidu la foton!)
* cigana kolonio en Oradea
* muzika teatraĵo fare de Zoltán Kodály prezentita en 1948
* hungara-slovaka filmo (2008)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo C, poste serĉu la nomon)
* http://rombase.uni-graz.at/cgi-bin/art.cgi?src=data/pers/cinka.en.xml  

Kategorio:Hungaraj violonistoj
Kategorio:Hungaraj ciganoj
Izabella Dedinszky

**Izabella Dedinszky** [dedinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dedinszky Izabella** estis hungara orgenisto, komponisto, bibliotekisto. Inter 1937–1944 ŝi uzis ankaŭ la geedziĝajn nomformojn laŭ hungara sistemo *Kampis Jánosné Dedinszky Izabella, Kampisné Dedinszky Izabella, K. Dedinszky Izabella*.
Izabella Dedinszky https://hu.wikipedia.org/wiki/Dedinszky_Izabella naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio), ŝi mortis ie en 1994.

## Biografio 
Izabella Dedinszky lernis pianludon private, poste ŝi estis la unua hungara virino pri orgenoludo akirinta diplomon en Muzika Akademio en 1929. Post la diplomo ŝi plulernis en Usono, eĉ ŝi akiris Ph.D en 1933 en Universitato de Ĉikago. Hejmenveninta ŝi faris koncertojn ne nur enlande, sed ankaŭ en Svedio, Suomio, Pollando, Usono. En 1937 ŝi edziniĝis al hungara nazia pentristo. En la 1940-aj jaroj ŝi ankaŭ laboris en Tutlanda Biblioteko Széchényi, kie ŝi kreis publikaĵojn. Fine de la 2-a mondmilito ŝia edzo rifuĝis al Nazia Germanio, ŝi eksedziniĝis. Dum la nazia erao ŝi savis judojn, tiu agado savis ŝin en la komenciĝinta komunisma erao, ŝi iĝis nur trudemerito. Pri ŝia lasta periodo mankas informoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Magyarországon megjelent zeneművek jegyzéke* (1941) - kompilado
* *Az orgonáról* (Pri la orgeno), (1942) - studo
* *Schöpflin Aladár irodalmi munkássága* (1943)

## Elektitaj komponaĵoj 
* *Konzertstück für Klavier Op. 7.* (1934) premiita komponaĵo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj orgenistoj
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Altlernejo Sándor Wekerle

**Altlernejo Sándor Wekerle**, (origine hungare *Wekerle Sándor Üzleti Főiskola*; mallonge WSUF) estas privata altlernejo en Budapeŝto, sed la diplomo estas oficiale akceptata. La altlernejo korespondas al Eŭropa Unio al ties sistemo Bologna.

## Historio 
La altlernejo estis fondita en 2006 kaj ĝi havas kontaktojn kun Sorbono. Dum jardeko mil studentoj (ankaŭ afrikaj kaj aziaj studentoj) akiris diplomojn en grado BA. La instruado okazas aŭ ordinara, aŭ vespera, aŭ koresponda sistemoj. La altlernejo strebas ankaŭ pri la fremdlingvaj scioj. Ekde 2015 la lernado pri ekonomio okazis ankaŭ en kampuso de Sümeg, ekde la sekva jaro ankaŭ pri komerco kaj turismo.

La edukadoj BA estas la jenaj:
* financio (Finance and accounting)
* homfortoj (Human resources)
* ekonomia informado (Business IT expert)
* mastrumado (Business administration and management)
* komerco (Commerce and marketing)
* internacia mastrumado (International business economics)

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* https://www.felvi.hu/felveteli/egyetemek_foiskolak/!IntezmenyiOldalak/szervezet.php?szer_id=771 
* http://www.edupress.hu/index.php/karrier/684-10-eves-a-wekerle-sandor-uzleti-foiskola 
* http://onkormanyzat.mti.hu/hir/42284/kozossegi_foiskola_indul_sumegen

Kategorio:Altlernejoj de Budapeŝto
Simptomaro de plena androgen-rezistado

La **simptomaro de plena androgen-rezistado** (SPAR) estas medicina kondiĉo, kiu kaŭzas plenan nekapablon de la ĉeloj respondi al androgenoj. La nerespondado de la ĉeloj al la ĉeesto de androgenaj hormonoj malhelpas la disvolviĝon de la viraj seksorganoj kaj de viraj seksaj kvalitoj dum adoleskeco, sed ne signife malhelpas disvolviĝon de virinaj seksorganoj aŭ seksa disvolviĝo. Ĉi tial, la rezistado al androgenoj estas nur medicine signifa kiam ĝi okazas en homoj kun Y-kromosomoj.

SPAR estas unu el tri kategorioj de simptomaro de androgen-rezistado (SAR), kiu estas distingata laŭ la grado de seksorgana virigo: plena androgen-rezistado okazas kiam la eksteraj seksorganoj estas tiuj de "biologia ino", milda androgen-rezistado kiam la eksteraj seksorganoj estas tiuj de "biologia viro", kaj parta androgen-rezistado kiam la seksorganoj estas parte, sed ne plene, virigitaj.

## Referencoj 
Kategorio:Endokrinaj malsanoj, ne aliloke klasifikitaj
Kategorio:Genetikaj malsanoj
Kategorio:Intersekseco
Araŭkanigo

Oni uzas la terminon **araŭkanigo** aŭ *mapuĉigo* por la procezo de etendo kaj disvastigo de aro de kulturaj trajtoj de la araŭkanoj, kiaj estas la mapuĉa lingvo, kutimoj, kredoj kaj ritaroj, same kiel konoj pri teksado, metalurgio kaj kultivoj al aliaj etnoj kaj popoloj.

Tio okazis ĉefe dum la 18a jarcento al la sudo de Mendoza, sed ankaŭ antaŭe kaj poste kaj al aliaj najbaraj areoj. Ĉefaj popoloj mapuĉigitaj estis *pehuenches*, tehuelĉoj kaj puelĉoj.

## Vidu ankaŭ 
* Mapuĉoj

## Referencoj 
### Bibliografio 
* Bechis, Marta (2008). *Piezas de Etnohistoria Del Sur Sudamericano*. CSIC-Dpto. de Publicaciones. ISBN 978-8-40008-739-5.
* Bengoa, José (2000) [1982]. *Historia del pueblo mapuche. Siglos XIX y XX*. Santiago de Chile: Lom Ediciones. ISBN 956-282-232-X.
* Falkner, Tomás, *"Descripción de la Patagonia y de las partes contiguas de la América del Sur. (1774)"*; edición 2003 con estudio preliminar de Mandrini, Raúl José; editorial Nueva Dimensión Argentina; 222 páginas.
* Zavala Cepeda, José Manuel (2008) [2000]. *Los mapuches del siglo XVIII: Dinámica interétnica y estrategias de resistencia *. Colección Estudios Sociales, Universidad Bolivariana, Santiago de Chile, ISBN 978-956-8024-92-5. Traduko el franca fare de Carmen Gloria Garbarini.

Kategorio:Historio de Argentino
Kategorio:Historio de Ĉilio
Kategorio:Indiĝenaj popoloj de Sud-Ameriko
25549 Jonsauer

'*25549 *Jonsauer'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research'') elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝia rotacia rapido (po unu turno en 2,124 horoj) aspektas nenormale granda. Estas tre malofte, ke asteroido rotacias kun periodo pli malgranda ol 2,4 horoj (escepte koncern'al tre malgrandaj korpoj de malpli ol 200 m de diametro). Bazita sur nekompleta , tiu mezuro estas preciza nur je 30 %.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Jonothon Sauer*, mentoro de unu finalist(in)o de la *Intel Science Talent Search* de 2009, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la *William Mason High School* en Mason (Ohio).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Minejo Nachtigall

**Minejo Nachtigall** estas iama ŝtonkarbo-minejo en Witten. La minejo, kiu estis konata ankaŭ sub aliaj nomoj,

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝoj de LWL pri Minejo Nachtigall
* Minejo Nachtigall 
* La frua minado ĉe la Ruhr: Zeche Nachtigall / Vereinigte Nachtigall
* La frua minado ĉe la Ruhr: historia mapo proks. 1840
* La frua minado ĉe la Ruhr: mapo de la situacio proks. 2000

Nachtigall
Nachtigall
Kategorio:Witten
Las Leñas

eta
**Las Leñas** (La Ŝtipoj aŭ Brulligno) estas la centro de skiado kaj de neĝtabulado plej grava de Argentino kaj unu el plej gravaj en Ameriko. Ĝi troviĝas en samnoma valo sude de la provinco Mendoza en la nordokcidento de la departamento Malargüe, kaj en la interno de la Andoj.

La kerno de tiu valo estas uzebla la tutan jaron ĉu por neĝaj sportoj, pro la pejzaĝo, la faŭno kaj flaŭro ktp. Ĝi estas en la koordinatoj: .

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Las Leñas
* Hoteloj en Las Leñas
* Weatherbase: klimato Las Leñas
* pliaj hoteloj en Las Leñas 
* Cirrus Apart

Kategorio:Geografio de Argentino
Kategorio:Turismo en Argentino
Tastil

eta|300ra|Ruinoj de Tastil.
[eta|300ra|La **Ruinoj de Tastil** formas parton de la inkaa vojaro de [Tahuantinsuju, enirita en 2014 kiel kultura havaĵo numero 1459 de la UNESCO.]]
La **Ruinoj de Tastil**, aŭ simple **Tastil** (), deklarita Argentina Historia Monumento per Dekreto numero 114 de Decembro de 1997, estis la antaŭkolumba urbo plej granda en la teritorio de aktuala Argentino.

Oni ĉirkaŭkalkulis ke en sia hegemonia epoko, fine de la 15a jarcento, Tastil superis 2.000 loĝantojn.

Ĝi estas je 3.200 super marnivelo en la Departemento Rosario de Lerma, Provinco Salta, norde de Argentino; pli precize en la Quebrada del Toro tra kiu fluas la rivero Toro, en la zono de okcidenta kontakto de la Punao de Atakama kun la Kalĉakiaj Valoj (aŭ zono de antaŭ-punao). Ĝi estas ĉe la Nacin Ŝoseo 51, kiu ligas Salta kun Ĉilio tra la Trapasejo Siko.

La enhavo estas de ĉirkaŭ 440 loĝejoj kiuj estis konstruitaj el ŝtonoj sencementaj, tombejoj, diversaj ejoj kaj sinuaj kaj altigitaj stratoj kiuj iras al ejoj en kiuj okazis komunaj kaj publikaj agadoj konverĝe en ia centra placo, same kiel muelejoj de grano (kvinoo, maizo), kortoj de lamoj kaj duarangaj placoj. En la ĉefa placo troviĝas la sankta ŝtono (*ŭanka*) kie okazis la ritaj praktikoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Flickr
* Red Salta
* Museo de Antropología de Salta 

Kategorio:Arkeologio
Kategorio:Historio de Argentino
Kategorio:Antikvaj urboj
Villa Carlos Paz

300ra|eta|Villa Carlos Paz el la montaro.

**Villa Carlos Paz** aŭ simple **Carlos Paz** estas turisma urbo situa nordokcidente de la provinco Córdoba, Argentino, en la regiono Sierras de Córdoba, pli precize ene de la Valo Punija, ĉe la lagobaraĵo San Roque. Estas la turisma centro plej grava de la provinco Córdoba kaj unu el plej gravaj de la lando. La urbo estas rekonita kiel unu el plej elektitaj somerejoj por familiaj ferioj (januare kaj februare) dum la cetero de la jaro estas allogo por studentoj kaj emerituloj de la tuta lando. Krome Carlos Paz troviĝas ĉe la provinca ĉefurbo kaj de aliaj urboj de granda turisma gravo kiaj Cosquín, Alta Gracia, Tanti, Icho Cruz, Mayu Sumaj kaj Cuesta Blanca, inter aliaj.

Laŭ la lasta Nacia Censo de 2010, la urbo havas 62.423 loĝantojn, kio metas ĝin kiel la kvara de la provinco sen enkalkuli la loĝantojn de najbaraj lokoj (post Córdoba, Río Cuarto kaj Villa María).

La ĉefa ekonomia fonto de Carlos Paz baziĝas sur la turismo, vidata en granda propono de varoj kaj servoj, ĉefe hotelaj kaj kuirartaj. La urbo rekomendindas pro agrabla montara klimato kaj allogaj pejzaĝoj, krom la diversaj banlokoj kaj la Baraĵlago San Roque.

La kukola horloĝo, la aeroseĝo, la monteto La Cruz, la teatroj, la aŭtokonkurenco, la kasinoj kaj kelkaj noktaj dancejoj iĝis simboloj de la urbo rekonataj je nacia nivelo.

## Kvartaloj 
* Altos de Las Vertientes
* Altos de San Pedro
* Becciú
* Carlos Paz Sierras
* Centro
* Centro de Inquilinos
* Colinas
* Costa Azul
* Cu-cú
* D. F. Sarmiento
* El Canal
* El Fantasio
* Gral. Belgrano
* José Muñoz
* La Cuesta
* La Quinta 1º Sección
* La Quinta 2º Sección
* La Quinta 3º Sección
* La Quinta 4º Sección
* Las 400 viviendas
* Las Malvinas
* Las Rosas
* Los Algarrobos
* Los Eucaliptus
* Los Manantiales
* Miguel Muñóz "A"
* Miguel Muñóz "B"
* Playas de Oro
* Santa Rita
* Sol y Lago
* Sol y Río
* Solares de las Ensenadas
* Villa del Lago
* Villa del Río
* Villa Domínguez
* Villa Independencia

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vikivojaĝo pri **Villa Carlos Paz**.
* Municipo de Villa Carlos Paz

Kategorio:Geografio de Argentino
25551 Drewhall

'*25551 *Drewhall'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Drew Hall*, kiu kune kun * Richard Gaster*, kolegoj studentoj ĉe la Universitato Stanford, gajnis la konkurson "Ŝanĝu la Mondon" organizita de la prezidento de IEEE en kunlaboro kun la organizado de la 125-jara jubileo de la organizaĵo en 2009. Ilia gajnanta projekto estis titolita "*Nanolab'' : Manportebla Diagnoza Laboratorio".

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Puerto Madryn

280ra|eta|Elsupre, de maldekstra dekstren: Kajo Luis Piedrabuena kaj Monumento al la kimra virino; konturo de Madryn, municipa banejo kaj strando.
**Puerto Madryn** (en kimra *Porth Madryn*) estas urbo de la nordoriento de la provinco Ĉubutio, Argentino, kaj sidejo de la departemento Biedma de Patagonio. Ĝi troviĝas ĉe la Argentina Maro en la Atlantika Oceano.

Ĝi estas konsiderata enirejo al la duoninsulo Valdés, deklarita en 1999 Monda heredaĵo de Unesko de la Unesko. Estas unu el la plej gravaj centroj de turismo de la tuta regiono kaj de la lando, konsiderata same kiel nacia ĉefurbo de subnaĝado.

La historio de la urbo estas rilata al la alveno de kimroj en Patagonion kaj formado de kolonioj tie. Laŭlonge de la 20a jarcento la loĝantaro evoluis el malpli ol 200 al preskaŭ 60 000 komence de la 21a jarcento kaj pli ol 80 000 en 2010.

Krom turismo, en ekonomio elstaras produktado de aluminio fare de la entrepreno ALUAR kaj la havena funkciado.

La faŭno estas rimarkinda, inter kiuj elstaras pingvenoj.

La golfo Nuevo (Nova Golfo) estas golfo sude de la Istmo Carlos Ameghino kiu kunigas la duoninsulon Valdés kun la kontinento. Je ties bordo estas Puerto Madryn.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Puerto Madryn (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Patagonio