open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
124845 Clinteastwood

'*124845 *Clinteastwood'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona aktoro, reĝisoro, produktoro kaj komponisto Clint Eastwood. Lia filma kariero komencis en 1954 ; li gajnis multenombrajn premiojn Oskarojn, *BAFTA'' kaj Orajn Globojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Roy A. Tucker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Moravské Prusy

**Moravské Prusy** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Prusy-Boškůvky. Ĝi situas en Sudmoravia regiono en sudorienta parto de distrikto Vyškov (7&nbsp;km sudoriente de la distrikta urbo) ĉe ŝoseo el Topolany ĝis Vážany. Moravské Prusy estis en la jaro 1964 kunigita kun municipo Boškůvky. Estas ĉi tie registritaj 204 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

**Moravské Prusy** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,89&nbsp;km². Konsisto de la katastra teritorio Moravské Prusy sur ĝi okcidenta rando estas domaro Zouvalka, kiu antaŭe estis eksklavo de urbo Vyškov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Georgo

## Naskiĝintoj 
* Adolf Gajdoš – verkisto de rakontoj

## Pluaj fotoj 

Jiří Moravské Prusy.JPG|Preĝejo de sankta Georgo

Kategorio:Prusy-Boškůvky
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Zouvalka

**Zouvalka** estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Prusy-Boškůvky. Ĝi situas apud ŝoseo II/431 en direkto el Vyškov ĝis Bohdalice-Pavlovice, proksimume 3&nbsp;km okcidente de Moravské Prusy. La ĉirkaŭaĵon de Zouvalka kreas multaj agrikulturaj kampoj kaj arbaretoj, nordokcidente de la domaro troviĝas samnomata naturrezervejo. Estas ĉi tie registritaj 9 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

Zouvalka situas en katastra teritorio **Moravské Prusy** kun areo 6,89&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.

Ĝis la jaro 1960 ĝi apartenis la municipo Moravské Prusy kaj poste al Vyškov, sed ankaŭ poste ĝi situis en la katastra teritorio de Moravské Prusy, kiu tiel en la jaroj 1960–2016 dividiĝis inter du municipoj: Prusy-Boškůvky kaj Vyškov (la ĉirkaŭaĵo de Zouvalka apartenis al municipo Prusy-Boškůvky, sole sudokcidente ĝi havis mallongan limon kun la katastra teritorio de Terešov de municipo Hlubočany). La domaro ekde la 1-a de januaro 2017 ĉesis esti la loka parto de urbo Vyškov kaj post la jaroj ĝi fariĝis la loka parto de municipo Prusy-Boškůvky.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Zouvalka.jpg|Suma vido al la domaro
Prusy-Boškůvky, Zouvalka, silnice (2017-08-26; 01).jpg|Konstruareo en la suda parto de Zouvalka
Prusy-Boškůvky, Zouvalka, silnice (2017-08-26; 03).jpg|Aŭtobusa haltejo
Zouvalka (přírodní rezervace)3.jpg|Naturrezervejo Zouvalka

Kategorio:Prusy-Boškůvky
Kategorio:Domaroj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Kornél Mundruczó

**Kornél Mundruczó** [mundrocO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mundruczó Kornél** estas hungara aktoro, reĝisoro, scenaristo. Unu el liaj edzinoj estis Kata Wéber.

Kornél Mundruczó naskiĝis la  en Gödöllő.

## Biografio 
Kornél Mundruczó maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1998, poste reĝisoran en 2003. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gábor Zsámbéki, János Zsombolyai kaj János Szász (reĝisoro). Li komencis sian aktoran karieron en teatro por infanoj en la teatra jaro 1997, poste li estis membro de Teatro Radnóti kaj Teatro Katona József. Ekde 2000 li estis filma, ekde 2003 teatra reĝisoro, eĉ ankaŭ eksterlande. En 2003 kaj 2005 li ricevis stipendiojn. En 2003 li fondis filman produktejon, en 2009 novan teatran trupon. Li estis premiita plurfoje inter 2003-2020. Li edziĝis dufoje kaj havas 2 idojn.

## Liaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *Nincsen nekem vágyam semmi* (2000)
* *Fehér isten* (ankaŭ scenaristo, 2014)
* *Evolúció* (hungara-germana filmo, 2021)

## Liaj filmaj aktoraj roloj (elekto) 
* *Szabadulásra ítélve* (mallonga filmo, 1996)
* *Ede megevé ebédemet* (2006)

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *Minőségét megőrzi* (mallonga filmo, 1998)
* *A 78-as szent Johannája* (mallonga filmo, 2003)
* *Jupiter holdja* (2017)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://nlc.hu/ezvan/20140705/mundruczo-kornel-interju/
* https://port.hu/adatlap/szemely/mundruczo-kornel/person-22948

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kruh (apartigilo)

**Kruh** povas rilati al pluraj setlejoj:

* Kruh – municipo en distrikto Semily
* Kruh (Doksy) – parto de urbo Doksy en distrikto Česká Lípa
* Kruh (Holubice) – konsisto de municipo Holubice en distrikto Vyškov
Snovídky

**Snovídky** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1360.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Virgulino Maria - nove rekonstruita en julio de 2008

## Personecoj 
* Josef Hofer (19-a de novembro 1871 Snovídky – 8-a de marto 1947 Luhačovice), instruisto, katolika pastro, verkisto, publicisto

## Pluaj fotoj 

Snovídky, střed (1).jpg|Mezo de la municipo
Snovídky, MŠ.jpg|Infanĝardeno
Snovídky, č. p. 17.jpg|Domo n-ro 17
Snovídky, OÚ.jpg|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Holubice (distrikto Vyškov)

**Holubice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de Holubice estas ankaŭ vilaĝo Kruh. La plej proksimaj urboj estas Slavkov u Brna kaj Rousínov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1371.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Filia preĝejo de sankta Venceslao
* Kapelo de sankta Gothardo
* Ŝtonaj krucoj
* Monumento al falintoj el la mondmilitoj
* Monumento al falintoj en batalo ĉe Slavkov 1805 (senvualita en majo de 2003)

## Transporto 
Tra la teritorio de municipo kondukas aŭtostrado D1 kun eliro 210 Holubice, el kiu eliras ŝoseo I/50 direkte al Slavkov u Brna. Plu tra ĉi tie kondukas ŝoseo II/430 en sektoro Brno - Rousínov kaj ŝoseoj de la III-a klaso:
* III/4161 el ŝoseo II/430 al Holubice - Křenovice
* III/1463 el Holubice al fervoja stacio Holubice

## Pluaj fotoj 

Holubice, pohled od Krchůvku u Křenovic.jpg|Suma vido de sudo el altaĵo Krchůvek super Křenovice
Dorf Holubice in Tschechien.JPG|Mezo de la municipo kun kapelo de sankta Gothardo
Holubice (VY), OÚ.jpg|Municipa ofico
Holubice (VY), ZAPA beton, a.s (2).jpg|Deponeja ekiaĵo de betonfanriko, reguligita en aspekton de grandega kanono kun priservo (rememoro de batalo ĉe Slavkov)


Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Vyškova pordego
Kruh (Holubice)

**Kruh** (germane *Kruch*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Holubice en distrikto Vyškov. De la propra Holubice Kruh estas apartigita per branĉtrako el Blažovice ĝis cementejo Mokrá.

Kruh situas en katastra teritorio **Holubice** kun areo 7,39 km2.

## Historio 
La unua skribmencio pri Tři Dvory (germane: *Dreihöfe*), kiel la vilaĝo devene nomiĝis, estas el la jaro 1349. En la jaro 1371 apartenis parto de la vilaĝo al Vildenberk, parto estis feŭdo de olomouca episkopujo. Fine de la 17-a jarcento aĉetis la vilaĝon Dominik Ondřej z Kounic kaj enmembrigis ĝin en sian slavkovan senjorujon. Post nuligo de patrimonia administrado Kruh fariĝis parto de la proksima Holubice, kun kiu en la antaŭaj jarcentoj havis la samajn sortojn. Komence de la 20-a jarcento Kruh estis katastre kunigita kun Holubice kaj kiel memstara loka parto ĝi pereis en la 1920-aj jaroj.

## Loĝantaro 
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Holubice (distrikto Vyškov)
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Tivadar Zichy

Grafo **Tivadar Béla Rudolf Zichy** [ziĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zichy Tivadar Béla Rudolf** estis hungara aristokrato, aktoro, aŭtosportisto, fotisto, reĝisoro. Lia origina brita nomo estis **Count Theodore Béla Rudolf Zichy de Zich et Vásonkeő,**, liaj nobelaj antaŭnomoj estis *zicsi* kaj *vázsonykői* [ziĉi vAĵonjkOi].

Tivadar Zichy naskiĝis la  en Eastbourne (Britio), li mortis la  (laŭ aliaj informoj en 1987 aŭ 1988) en Londono.
 
## Biografio 
Tivadar Zichy devenis el hungara konata aristokrata familio kaj li vivis alterne en Britio kaj Hungario. Li estis ĉiam diboĉema ulo. Li aĝis 17, kiam li estis jam aŭtokonkursanto ofte per Bugatti. En 1928 li venkis en aŭtokonkurso en Rakamaz kaj en la sama jaro li iĝis hungara ĉampiono. Baldaŭ li longe estis fotisto, li specialiĝis pri piedoj kaj ŝuoj. Dum la 2-a mondmilito kaj poste li jam evitis Hungarion. Tiutempe li estis aktoro en britaj filmoj, baldaŭ li ankaŭ reĝisoris. Li edziĝis trifoje, fine li vidviĝis kaj mortigis sin.

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Blimp ezredes élete és halála* (1943) - kolonelo Borg
* *Liebelei* (televizia filmo, 1954) - duelĵuriano
* ''Private's Progress* (1956) - germana agento

## Liaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *Portrait of a Matador* (mallonga filmo, 1958)
* *Doomsday at Eleven* (1962)

## Liaj libroj (elekto) 
*  *Ahol a baj elkezdődött* (romano, 1935)
* *Három vacsora. Játék 3 felvonásban* (komedio, 1936)
* *That was no gentleman – that was Zichy'' (membiografia romano, 1974)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aristokratoj
Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:Britaj fotistoj
Kategorio:Hungaraj aŭtosportistoj
Kategorio:Hungardevenaj britoj
Imidazolosulfonila klorido

**Imidazolo-1-sulfonila klorido** estas organika-sulfura funkcia grupo apartenanta al la familio de la sulfonilaj kloridoj. Ĝi estas senkolora substanco tre sensebla al akvo, bazoj, aminoj, fortaj oksidigagentoj. La sulfuro de la molekulo okupas la centron de la strukturo ĉirkaŭita de la kloro, du oksigenatomoj kaj la imidazolo. Sulfonilaj kloridoj hidroliziĝas al la ekvivalenta sulfonata acido. Kun amoniako ĝi donas sulfonamidon kaj kun hidroksidoj ĝi produktas la respektivan salon.

## Sintezo 1 
* Produktado de imidazolo-1-sulfonila klorido per klorigo de la imidazolo-sulfonata acido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *imidazolo sulfonamido* per interagado de *imidazolosulfonila klorido* kun *amoniako*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *imidazolosulfonila klorido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *imidazolo-fenil-sulfono* per interagado de *imidazolosulfonila klorido* kun *benzeno*:

### Reakcio 4 
* Per hidrolizo de la **imidazolo-sulfonila klorido** oni produktas **imidazolosulfonatan acidon**:

### Reakcio 5 
* Preparado de *imidazolila klorido* per sensulfurigo de *imidazolosulfonila klorido*

### Reakcio 6 
* Preparado de *fenila imidazolosulfonato* per interagado de *imidazolosulfonila klorido* kun *fenolo*:

### Reakcio 7 
* Kun alkoholoj sulfonilaj kloridoj donas esterojn:

## Vidu ankaŭ 
* Sulfonata acido
* Sulfonila klorido

## Referencoj
Velešovice

**Velešovice** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  (). La municipo situas proksimume 4&nbsp;km de Slavkov u Brna.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1131.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Filia preĝejo de sankta Barboro
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka
* Biocentro kun fiŝlago (12 ha)

## Transporto 
Tra la teritorio de municipo kondukas aŭtostrado D1, ŝoseo I/50 en sektoro Holubice – Slavkov u Brna kaj ŝoseo II/430 en sektoro Brno – Rousínov. Plu kondukas tra ĝi ŝoseoj de la III-a klaso:
* III/3836 el ŝoseo I/50 – Velešovice – Kovalovice
* III/3837 en la municipo

## Pluaj fotoj 

Velešovice, obecní úřad (2017-08-26; 01).jpg|Municipa ofico
Velešovice, základní škola (2017-08-26; 01).jpg|Baza lernejo
Velešovice, kostel sv. Barbory (2017-08-26; 01).jpg|Preĝejo de sankta Barboro
Velešovice, kaple sv. Jana Nepomuckého (2017-08-26; 01).jpg|Kapelo de sankta Johano Nepomuka
Velešovice, kříž (2017-08-26; 02).jpg|Kruco ĉe la lernejo
Velešovice, pomník padlým (2017-08-26; 01).jpg|Monumento al falintoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Ferenc Zentay

**Ferenc Zentay** [zentai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zentay Ferenc** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia origina familia nomo estis *Szakal*.

Ferenc Szakal naskiĝis la  en Rákospalota (iama urbo), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Zentay maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Reĝa Teatroarta Akademio en 1942 kaj en la sama jaro li ricevis stipendion. Inter 1946-1949 li estis membro de Operetoteatro (Budapeŝto), poste de Nacia Teatro (Szeged) kaj Gaja Teatro. Ekde 1954 li ludis en *Gaja Scenejo* eĉ depost la pensiuliĝo.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Friedrich Schiller: Maria Stuart (dramo) - Mortimer
* Pierre Barillet - Jean-Pierre Grédy: *A kaktusz virága* - S-ro Cochet
* Ferenc Lehár: *A mosoly országa* - grafo Lichtenfels
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* - Mac Grave
* Ferenc Molnár: *Doktor úr* - József Sárkány
* Károly Nóti - István Zágon: Hyppolit, la lakeo - Makáts
* Andor Gábor: Dolarpaĉjo (teatra versio) - polickapitano

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Fiú vagy lány?* (1946) – Gábor Monostory
* *Költözik a hivatal!* (1953) – Jerem
* *Játék a szerelemmel* (1959) – ĉefinĝeniero
* *A Tenkes kapitánya* (televizia serio, 1963) – Ádám Béri Balogh
* *Floris von Rosemund* (televizia serio, 1975) – Güldewein
* *Orvosnők* (1984) – Elfter Arzt
* *Offenbach titka* (1996) – Russischer Gesandter
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de John Bailey, Marcel Dalio, Michael Goodliffe

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/zentai-ferenc/person-165661

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Strigolnikioj

La **Strigolnikioj** estis rusa religia sekto en la mezo de la 14a kaj unua duono de la 15a jarcento, establita en Pskovo kaj poste en Novgorodo kaj Tver.

## Kredoj 
La Strigolnikioj eble havis ikonoklastajn trajtojn kaj kelkajn praprotestantajn trajtojn. Laŭ Karetnikova, la Strigolnikioj estis respondo al ŝanĝoj en la Ortodoksa Eklezio; la Strigolnikioj deziritaj reveni de ritismo al la simpleco de novtestamenta kristanismo, emfazanta la spiritan signifon de la sakramentoj kaj bazanta siajn vidojn sur la Biblio. La Strigolnikioj oponis la ortodoksan eklezion, ili ne rekonis ortodoksajn episkopojn kaj pastrojn, la Strigolnikioj malakceptis iri al ortodoksaj preĝejoj kaj male kolektiĝis en apartaj renkontiĝoj.

La Strigolnikioj kredis, ke la bazo de vera kristanismo estas la Nova Testamento, precipe la kvar evangelioj.

## Referencoj 
Kategorio:Novgoroda Respubliko
Kategorio:Kristanaj konfesioj en Rusio
Ernst Ortlepp

**Ernst ORTLEPP** (Droyßig, 1-a de Aŭgusto 1800 - Pforta, 14-a de Junio 1864) estis germana poeto.

Ortlepp naskiĝis en Droyßig proksime de Zeitz, filo de luterana pastoro. Li ĉeestis al la lernejo en Pforta ĝis kiam li iĝis 19-jaraĝa kaj studis Teologion kaj Filozofion en Leipzig. Li lasis la universitaton en 1824 sen atingi gradon.

eta|maldekstre|*Schillerlieder*, de Ernst Ortlepp, 1839.
Ernst revenis al Leipzig en la 1830-aj jaroj kaj famiĝis pro siaj politikaj poemoj. Kelkaj el ili estis dediĉitaj al Pollando kaj ties lukto por la sendependigo. En tiu epoko li ekkonis Richard Wagner (Orlepp ekkonis ankaŭ Johann Wolfgang von Goethe kelkajn malmultajn jarojn poste). Liaj kritikoj pri Fieschi alarmis la aŭstrian kancelieron Metternich, kiu uzis sian povon por eviti la publikigon de tiu poemo. Ortlepp estis deklarita *persona non grata* de Leipzig en 1836.

Li translokiĝis al Württemberg, kie li vivis ĝis 1837. En tiu periodo li vivtenis sin per traduko de la verkoj de aliaj poetoj kiel Lord Byron. Ortlepp klopodis krei nacian poemon, kian li nomis "Germania", dum la revolucio de 1848. Lia ekonomia situacio malboniĝis ĝis li estis elpelita de Württemberg en 1853, kaj revenis al sia naskoloko.

La ekzisto de Ortlepp iĝis pli nestabila post malsukcesa klopodo iĝi universitata profesoro en 1856. Li suferis kelkajn problemojn, probable okazigitajn pro alkoholismo, kaj estis enprizonigita dufoje en Zeitz. Li plue verkis poezion dum li publikigis en ĵurnalo de Naŭmburgo. Li ankaŭ verkis versojn por privataj klientoj.

Dum la lastaj jaroj de sia vivo, pasigis multan tempon en sia iama lernejo, en kiu kelkaj instruistoj kaj studentoj iĝis liaj amikoj. Inter ili estis Friedrich Nietzsche. Kelkaj biografoj opinias, ke Ortlepp estis la mentoro de Nietzsche kaj influis super li profunde.

Kategorio:Germanaj poetoj
Vito Tornillo

**Vito TORNILLO** (naskiĝis la 21-an de septembro 1958 en Calitri) estas itala trajnestro en Bolonjo, poste estro de la vojaĝanta personaro kaj ĉe la operativa ĉambro de Trenitalia. Li esperantistiĝis entuziasme en 1989 kaj de tiam membro de la Itala Fervojista Esperanto Asocio. Li estis Sekretario de la Loka Kongresa Komitato (LKK) de la internacia fervojista kongreso en Cervia en 1993. Li estis LKK-ano pri la fakaj aferoj en la internacia fervojista kongreso en Trieste en 2009, prezentis ĉefan prelegon. Organizis internacian fervojistan kongreson en San Benedetto del Tronto en 2014 (kun Bolognesi kaj Tomba), prezentis ĉefan prelegon. En 2015 estis LKK-ano de la itala esperanto kongreso en San Benedetto del Tronto. IFEA-estrarano/-Sekretario (ekde 2013-), li kunredaktas la revuon Itala Fervojisto Informa Bulteno kaj agadas por la Itala Fervojista Esperanto-Asocio (IFEA) en la IFEF-Fervojfaka Komisiono. En Sofio BG 2010 li elektiĝis IFEF-Sekretarion, tio konfirmiĝis en Artigues 2013, en Varna 2016 kaj en Malago 2019.

Vito Tornillo estas sekretario de la Internacia Fervojista Esperanto-Federacio (IFEF) ekde 2010.

## Referencoj 
Kategorio:Italaj esperantistoj
Monaĥinejo Heusdorf

eta|Iama ekonomia ejo de la klostro
**Monaĥejo Sankta Gotardo** (*Kloster St. Gotthard zu Heusdorf*) estis klostro de la benediktaninoj en Heusdorf, urbokvartalo nordeosta de Apolda, Germanujo. Ĉe Florian-Geyer-strato, la malmulto da restintaj ejeroj de la komplekso, troviĝas la entrepreno *Thiel Planen & Netze*. Proksime estas bushaltejo samnoma.

## Historio 
La monaĥinejo fonditis en 1123. Laŭlegende benediktanoj travivis proksime de ne tro fora kapelo miraklon de la Virgulino. Danke al multaj donacoj ĉefe de la senjoroj de Isserstedt kaj de la Schenken-oj kaj Vitzthum-oj de Apolda la tuto evoluis al grava grundposedanta organizo en la regiono. Post Reformacio kaj sekulariĝo ĝi ŝanĝiĝis je la administradujo Amt Heudorf kun ofica sidejo en la ejoj de la eksa monaĥinejo.

La arĥitekto Gottfried Heinrich Krohne planis inter 1736 kaj 1739 alikonstruon je triala ensemblo. En la kuro de realigo kelkaj klostreroj ja forigitis.
En la 1680-aj jaroj naskiĝis novaj alikonstruideoj: sed ŝanĝo ekz. je plezurkastelo neniam venis. En 1845 multaj partoj malaperis dum la konstruo de la fervojlinio inter Erfurto kaj Naumburg (Saale). Post 1945 la restaĵoj denove suferis profundajn ŝanĝojn tiel ke krom kelkaj ekonomiaj domoj ne plu konserviĝis.

## Amt Heusdorf 
La ekde 1536 ekzistanta administra unio *Amt Heusdorf* enhavis la iamajn grundojn klostrajn kaj la jenajn vilaĝojn:
* Heusdorf
* Nauendorf (novfondiĝo de 1124)
* Schöten
* Herressen
* Stiebritz (komplete ne antaŭ 1544)
* Lichtendorf (apud Stiebritz; nuntempe forlasita loko)
* Oberkösnitz (forlasita loko)
Krome Amt Heusdorf komisiitis pri la landsuverena administrado de la urbo Apolda mem.

### Aparteno 
# Duklando Saksio-Vajmaro
# de 1603 ĝis 1672: Duklando Saksio-Altenburg
# de 1672 ĝis 1690: Saksio-Jena
# de 1544 ĝis 1595: familio de Denstedt
# de 1643 ĝis 1647: senjoroj de Witzleben
# ekde 1691: Amt Kapellendorf kun financa aŭtonomeco
# ekde 1818: Amt Roßla (escepte de Stiebritz kiu ekpartis ĉe Amt Dornburg)

## Literaturo 
* Wilhelm Rein: "Heusdorf", ĉe Wilhelm Rein: *Thuringia Sacra. Urkundenbuch, Geschichte und Beschreibung der thüringischen Klöster. II. Ettersburg, Heusdorf und Heyda*, Weimar 1865, p. 35-67 kaj 113-254
* Paul Mitzschke: *Aus dem Heusdorfer Klosterleben*, ĉe: Neues Archiv für Sächsische Geschichte und Altertumskunde, Bd. 19 (1898), p. 339–349
* Rudolf Diezel: *Die Ämterbezirke in Sachsen-Weimar seit dem 16. Jahrhundert. Eine verwaltungsgeschichtlich-topographische Untersuchung*, ĉe: Zeitschrift des Vereins für Thüringische Geschichte und Altertumskunde, Beiheft 27 (1943), p. 65–66
* Thomas Waschke: *Sankt Gotthard zu Heusdorf. Die Geschichte eines Benediktinerklosters in Thüringen*, Apolda 1993

## Notoj 
Kategorio:Apolda
Heusdorf
Heusdorf
Reino Paasilinna

**Reino PAASILINNA** (naskiĝinta la  sur ŝipo "Aunus" en Arkta Oceano) estas finna verkisto kaj politikisto de Finnlanda Socialdemokratia Partio.

En sia frua infaneco Paasilinna loĝis en Petsamo. El Petsamo la familio movis al Tervola. Kvankam Reino, alimaniere ol liaj fratoj, ne estis en *oppikoulu*/*läroverk* kaj do ne june lernis ekzemple fremdajn lingvojn, li iĝis grava televida prezentisto kaj ekde 1974 laboris en la finnlanda ministrejo pri eksterlandaj aferoj. Li estis membro de finna parlamento en 1983–1989 kaj 1995–1996 kaj membro de Eŭropa parlamento en 1996–2009. En tia pozicio li estis ekzemple en Moskva kaj Vaŝingtono. Liaj fratoj estas Erno, Arto kaj Mauri Paasilinna. En 1989–1994 li estis ĉefo de finna radia kaj televida regna entrepreno Yleisradio. Li laboris ankaŭ en Eŭropa Unio de Radio kaj Televido. Li publikigis dek librojn.

Kategorio:Finnaj politikistoj
Kategorio:Finnaj verkistoj
Hawraman/Uramanat Kultura Pejzaĝo

**Hawraman/Uramanat Kultura Pejzaĝo** estas la 26-a kulturheredaĵo de Irano. Ĉi tiu netuŝita kaj montara pejzaĝo atestas pri la tradicia kulturo de la popolo Hawrami, agrara kurda etno kiu loĝas en la areo ekde 3000 a.K. La heredaĵejo situas en la centro de la Zagros-montaro, en la provincoj Kurdistano kaj Kermanŝaho, laŭlonge de la okcidenta landlimo de Irano. 

La Uramanat-vilaĝoj estas unikaj laŭ arkitekturo, vivstilo kaj agrikultura metodaro. La vilaĝoj estas integritaj kun naturo per kruta dekliva agrikulturo. La 12 vilaĝoj inkluditaj en la areo ilustras la evoluantan respondon de la Hawrami-popolo al la senigo de fekunda tero en montaraj lokoj dum jarmiloj. 

## Monda kultura heredaĵo de Unesko 
La 28-an de julio 2021, la Kultura Pejzaĝo Uramanat/Havraman estis listigita kiel Monda heredaĵo de Unesko.

## Referencoj 
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Irano
Demir Hisar

**Demir Hisar** (makedona Демир Хисар) estas urbo en la regiono Pelagono de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Demir Hisar. En 2002, estis 2593 loĝantoj, kaj laŭ la censo de septembro 2021 estis 2431.

## Loko, priskribo 
La urbo kun areo de ĉirkaŭ 8,5 km² situas en la suda parto de la komunumo. Ĝi situas je alteco de ĉirkaŭ 640 - 1000 m.

La rivero Obedničica fluas tra la urbo de sudo al nordo. En la sama direkto, la regiona vojo R1305 pasas de Bitola al Kičevo. 

### Loĝantaro, ekonomio 
Laŭ la censo de 2002, el la tiam entute 2593 homoj estis 2 473 makedonoj (95,4 %), 62 albanoj (0,24 %), kaj aliaj.

## Referencoj 

eta|maldekstra|600ra|

Kategorio:Urboj de Nord-Makedonio
Rolmodelo

**Rolmodelo** estas homo, kies konduto aŭ sukceso igas aliajn - precipe junulojn  - imiti lin, aŭ klopodi sekvi liajn paŝojn, por eventuale formi sian propran karieron aŭ pro simpla admiro. Tial estas la respondeco de la gepatroj, instruistoj kaj gvidantoj de la socio reprezenti en sia konduto ekzemplon, gvidi per persona ekzemplo kaj fariĝi rolmodelon al aliaj.

La termino estis kreita de la jud-usona sociologo Robert King Merton.

## Instruistoj kiel rolmodeloj 
Laŭ Rita Pearson, instruistoj, pro la kvanto de tempo kiun ili havas kun siaj studentoj, havas tiom grandegan efikon sur la infanoj, ke ili estas kuraĝigitaj esti afablaj por konstrui fortajn emociajn rilatojn kun ili.

## Famuloj kiel rolmodeloj 
La konstanta ekspozicio de junuloj en sociaj retoj al la vivo de famuloj pro tendencoj en populara kulturo igis famulojn, popmuzikajn stelulojn, modan kaj vivstilan modelojn kaj atletojn iĝi ĉefaj modeloj inter la junularo. Enketo farita en Britio en 2008 konstatis, ke multaj junuloj sekvas ĉi-lastan kiel modelojn ne pro sia talento, sed pro la fakto, ke ili estas famaj, kaj esperas sukcesi kiel ili per partopreno en Realeca televidserio kaj similaj.

## Atletoj kiel rolmodeloj 
Estas fundamenta debato pri tio, ĉu oni povas inkluzivi sportistojn kiel rolmodelojn, ĉar unuflanke - kelkaj provas konduti kiel tia, sed aliflanke - ili fariĝas rolmodeloj pro sia kapablo kiel atletoj; kaj ne kiel rezulto de iliaj moralaj pozicioj.

Charles Barkley, ekzemple, deklaris ke atletoj ne devus esti utiligitaj kiel rolmodeloj, kaj gepatroj devus akcepti ĉi tiun rolon.

## Vidu ankaŭ 
* Influanto

## Piednotoj 
Kategorio:Sociologio
Tavers

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Loiret*, en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Orléans* kaj al la kantono *''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Loiret

Kategorio:Komunumoj de Loiret
Kajteko la Sorĉisto

**Kajteko la Sorĉisto** (pole : **Kajtuś czarodziej**) estas infanlibro de Janusz Korczak kiu origine aperis en la pola en 1934.

En pli modernaj recenzoj kaj diskutoj, la libro ofte estis komparita kun la libroserio de Harry Potter.

## Intrigo 
La libro rakontas la historion de knabo en pormalbonula lernejo kiu volas fariĝi magiisto. Kajteko komencas praktiki magion kaj malkovras, ke li havas la potencon fari magion kaj ŝanĝi realecon. Kajteko vivas duoblan vivon, ekstere kiel norma infano, kaj en sia koro interne estas magiisto kun kaŝitaj potencoj. Komence Kajteko agas kiel malsindona infano, uzanta lian potencon por petolo. Post troigo de la uzo de siaj fortoj, kaŭzante grandan tumulton en la ĉefurbo "Lisch" (en kiu Varsovio povas esti identigita), li estas forpelita de ĝi. Poste li ankaŭ estas malkontenta kun li mem kaj lasas lian hejmurbon, kie li akiris reputacion kiel provokemulo.

La resto de la libro priskribas la vagadojn de Kajteko. Dum siaj vojaĝadoj li renkontas Zosia, knabino kiu uzas sian magian potencon por bono. Kune ili batalas malbonan sorĉiston kaj Kayteko elektas la vojon de bona magio.

La libro esprimas la kaŝitan, pioniran kapablon de la homa spirito, kaj aliflanke la limojn kaj limigojn, kiujn la naturo kaj la socio metas sur ĝi. Ĝi fizike enhavas kelkajn mankojn, inkluzivanta unu el la ĉapitroj, en kiu estis sekcioj kiuj estis elŝiritaj ĉar ili estis konsideritaj tro timiganta al infanoj.

## Analizo 
La libro estas unu el la plej famaj verkoj de Korczak kaj enhavas sian pedagogian mesaĝon. Kiel Reĝo Maĉjo, de alia romano de Korczak, Reĝo Maĉjo la unua, Kayteko devas trakti sian potencon, kiu estas pli granda ol tiuj de ordinara persono kaj povas kaŭzi suferojn al aliaj se misuzita. En la mondo de Korczak, feliĉa fino ne estas garantiita kaj la infano-heroo devas lerni pri la limigoj de potenco kaj la sekvoj de ties fitrakto. Laŭ pola sociologo kaj verkisto Kinga Dunin, Kajteko, en pedagogiaj terminoj, estas supera libro al Harry Potter, kiel ene de unu libro, Kajteko spertas multe pli kreskiĝon ol Harry; cetere, la mondo estas pli realisma, malpli nigra kaj blanka. Samtempe, Dunin notas malnovajn sintenojn de la libro al aferoj de socia sekso kaj raso.

## Eksteraj ligiloj 
## Piednotoj 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1934
Kategorio:Porinfanaj libroj
Kategorio:Verkoj el la pollingva literaturo
Paul Deussen

**Paul DEUSSEN**  (Oberdreis, Rejnlando, 7-a de Januaro 1845 - Kiel, 6-a de Julio 1919) estis germana filozofo, historiisto kaj orientalisto de la dua duono de la 19-a jarcento.

Liaj konoj de sanskrito helpis lin studi la filozofan pensaron de Hindio. Li estis granda admiranto de Arthur Schopenhauer (1788-1860), kiun li konsideris sia antaŭulo en Germanio kiel studanto de la hindua pensaro.

Inter liaj amikoj estis Friedrich Nietzsche (1844-1900), kiu menciis lin en sia *Genealogio de la moralo* kaj korespondis kun li, kaj Sŭami Vivekananda (1863-1902), konata kiel la unua hinduo kiu parolis pri hinduismo okcidente, nome en la tutmonda parlamento de religioj en Ĉikago, Ilinojso, en 1893.

En 1911, li kreis la Schopenhauer-Socion (*Schopenhauer Gesellschaft*), ankoraŭ ekzistantan, kaj en 1912 la Schopenhauer-jarlibron (*Schopenhauer Jahrbuch*).

Deussen mortis en 1919 en Kiel, en kies universitato li laboris. Nietzsche diris pri li, ke li estas la lasta kiu alvenis al la saĝeco, kaj konsilis al li, ke alveninte tien, li alkutimiĝu al la soleco.

eta|maldekstre|200px|*Memoroj de Hindio*, 1904.

## Verkoj 
* *Allgemeine Geschichte der Philosophie unter besonderer Berücksichtigung der Religionen* (1894ff.):
** ''I,1 Allgemeine Einleitung und Philosophie des Veda bis auf die Upanishad's* (1894)
** *I,2 Die Philosophie der Upanishad's* (1898)
** *I,3 Die nachvedische Philosophie der Inder* (1908)
** *II,1 Die Philosophie der Griechen* (1911)
** *II,2 Die Philosophie der Bibel* (1915)
** *II,3 Die neuere Philosophie von Descartes bis Schopenhauer* (1917)
* *Erinnerungen an Friedrich Nietzsche* (1901)
* *Erinnerungen an Indien* (1904)
* *Vedânta und Platonismus im Lichte der Kantischen Philosophie* (1904)
* *Vedânta, Platon und Kant* (1917)
* *Mein Leben'' (1922).

Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Germanaj orientalistoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Sanskrito
Kategorio:Hindologoj
Wilhelm Paul Corssen

**Wilhelm Paul CORSSEN** (20-a de Januaro 1820 – 18-a de Junio 1875) estis germana filologo fama pro sia laboro pri Latino kaj la Etruska lingvo.

Lia unua grava apero en literaturo estis la aŭtoro de *Origines poesis romanae*, per kiu li atingis la premion proponitan de la Fakultato pri Filozofio kaj Arto de la universitato. En 1846 li estis alvokita el Stettin, kie li estis dum preskaŭ du jaroj en posteno en la gimnazio, por okupi postenon de preleganto en la reĝa akademio de Pforta (ofte nomata *Schulpforta*), kaj tie li plue laboris dum la venontaj dudek jaroj.

En 1854 li ricevis premion proponitan de la Reĝa Prusia Akademio de Sciencoj pro la plej bonkvalita verko pri la prononco kaj akĉento de Latino, traktato poste publikigita kiel *Über Aussprache, Vocalismus, und Betonung der lateinischen Sprache* (1858–1859). Tio estis sekvata en 1863 de lia *Kritische Beiträge zur lat. Formenlehre*, kiu estis suplementata en 1866 per *Kritische Nachträge zur lat. Formenlehre*. li en 1875 ricevis subitan morton.

## Verkoj 
* *De volscorum lingua* (1858)
* *Kritische Beiträge zur lateinischen Formenlehre* (1863)
* *Kritische Nachträge zur lateinischen Formenlehre* (1866)
* *Alterthümer und Kunstdenkmale des Cistercienserklosters St. Marien und der Landesschule zur Pforte* (1868)
* *Über die Sprache der Etrusker*, 2 Bde. (1874–75)
* *Beiträge zur italienischen Sprachkunde* (1878, Herausgeber: Hugo Weber)

## Notoj 
Kategorio:Germanaj filologoj
Martin Eden

**Martin Eden** estas romano skribita fare de Jack London kaj publikigita laŭ partoj inter septembro 1908 kaj septembro 1909 kaj unue estis publikigita en libroformo en 1909, en Usono, en la angla. La romano estas inkludita en la listo de Le Monde de la 100 libroj de la jarcento.

En 1914 la romano estis farita por la produktado de plenlonga filmo ĉefrolata de Lawrence Peyton, sed la filmo ne estis kompletigita kaj la stelulo estis mortigita en la Unua Mondmilito.

"Martin Eden" estas romano, kiu priskribas la vojon de junulo, de simila karaktero kiel la verkisto, maledukita kaj neklera, kiu renkontas riĉan junulinon, kiu studas en universitato kaj enamiĝas al ŝi kaj al la librokulturo ĉirkaŭ ŝi. La romano inkludas ĉeftemojn kaj detalojn de la vivo de la verkinto, sed ne estas membiografia, kiel ĝia fino indikas.

## Intrigoresumo 
Martin Eden, juna kaj forta maristo, intervenas en interbatigo kaj savas bonan junan fremdulon. La bona filo invitas Edenon al manĝo ĉe sia familio kaj tiel Eden konas burĝan familion kaj edukitajn homojn. Edeno enamiĝas al la plej juna fratino, kiu estas kelkajn jarojn pli aĝa ol li kaj multe pli klera ol li. Edeno decidas plibonigi sian edukadon kaj en relative mallonga tempo legas multajn librojn, studas kaj digestas ilian enhavon, estas altirita al filozofio kaj prenas politik-ekonomiajn poziciojn. Li provas trovi manieron kiu igos lin inda svatanto en la okuloj de la juna virino kaj tiucele decidas iĝi verkisto kaj vivteni de kreiva skribo. Malgraŭ sia juna aĝo li multe eksperimentis kaj konis ekzotajn lokojn, pri kiuj li verkis rakontojn kaj provis vendi ilin al eldonejoj kaj revuoj, sed sen sukceso.

La romano samtempe sekvas la evoluan rilaton inter Martin Eden kaj lia amatino, lian intelektan evoluon kaj lian ekonomian lukton kaj lian literaturan karieron, kun ĉiu el la padoj influantaj kaj influataj per la cetero de la kanaloj. London utiligas la intrigon kaj la rolulon por prelegi pri filozofiaj kaj sociekonomiaj temoj.

## Adaptoj 
Estas du samnomaj adaptoj al kinarto, nome unu en silenta filmo de 1914, nur kvin jarojn post la romanpublikigo, reĝisorita de Hobart Bosworth kun stelulo Lawrence Peyton, kaj alia de 2019, reĝisorita de Pietro Marcello, kiu estis elektita por konkurenco al la Ora Leono en la 76a Internacia Kina Festivalo de Venecio, kie Luca Marinelli ricevis la Pokalo Volpi por Plej Bonkvalita Aktoro.

## Vidu ankaŭ 
* ''L'Éducation sentimentale''

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1909
Ewa Kurek

**Ewa Janina KUREK** (naskiĝis la 24-an de novembro 1951 en Kielce) estas pola historiistino, scenaristo, reĝisoro kaj aŭtorino de libroj pri historia temaro. Esploristino de polaj-judaj rilatoj.

## Vivo 
En la jaroj 1971–1977 studis historion ĉe Katolika Universitato de Lublin, en 1979 magistriĝis, dek jarojn poste doktoriĝis. Redaktorino kaj kuneldonistino de unu el subteraj Informaj Bultenoj de Solidareco en Lublin, kunlaborantino de la redakcio de subtera „Spotkania” (Renkontoj), kaj de polaj kaj usonaj sciencaj kaj gazetaraj redakcioj.

Profesoro Jan Karski verkis enkondukon al usona versio de ŝia libro „Judaj infanoj en monaĥejoj”.

En sia libro "Ekster limo de solidareco. Polaj-judaj rilatoj 1939–1945", tezas, ke getoj kreitaj de germanoj en okupata Pollando estis „aŭtonomecaj provincoj”, kies kreo estis akceptita kun kontento de polaj judoj kaj en kiuj dum la longa tempo la kondiĉoj estis pli bonaj ol ĉe la „arja flanko”. La laboraĵo celis esti habilita disertaĵo, tamen recenzentoj konsideris, ke ĝi ne plenumas adekvatajn postulojn.

Ŝi postulas renovigon de enketado pri la pogromo en Jedwabne kaj pluan elterigon en loko de la militkrimo.

## Verkado 
* Ewa Kurek (1992). *The Role of Polish Nuns in the Rescue of Jews, 1939-1945*, New York University Press, ISBN 9780814762295.
* Ewa Kurek (1997). *Your Life is Worth Mine: How Polish Nuns Saved Hundreds of Jewish Children in German-occupied Poland, 1939-1945*. Hippocrene Books. ISBN 978-0-7818-0409-7., Enkonduko de Jan Karski.
* Ewa Kurek (2012). *Polish-Jewish Relations, 1939-1945: Beyond the Limits of Solidarity*. iUniverse. ISBN 978-1-4759-3832-6.

## Premioj kaj distingoj 
* Kruco de Libereco kaj Solidareco (2020)
* Honora distingo de la „Aktivulo de kontraŭkomunista opozicio aŭ persono persekutata pro politikaj kialoj” – „Pro la meritoj por sendependeco 1956–1989” (2016, n-ro 1214)

## Vidu ankaŭ 
* Jerzy Robert Nowak

## Eksteraj ligiloj 
* Privata paĝo

Kategorio:Polaj historiistoj
Kategorio:Polaj kontraŭkomunistoj
Filozofio en la tragika epoko de la grekoj

***Filozofio en la tragika epoko de la grekoj*** aŭ *Filozofio en la tragedia epoko de la grekoj* () estas nefinita libro de Friedrich Nietzsche. Li havis netan kopion el siaj notoj kun la intenco publikigi ilin. La notoj es tis verkitaj ĉirkaŭ 1873. En ili li studis kvin grekajn filozofojn el la sesa kaj kvina jarcentoj a.n.e. Ili estas Taleso, Anaksimandro, Heraklito, Parmenido, kaj Anaksagoro. Li iam havis la intencon aldoni aliajn filozofojn kiel Demokrito, Empedoklo, kaj Sokrato. Tiel la libro finas krute post la studado de la kosmogonio de Anaksagoro.

Nietzsche lasis tiun verkon sen fino por turni sian atenton helpi al Richard Wagner. La komponisto estis havanta malfacilojn arigi financon en Germanio por sia Festivalejo de Bayreuth. Anstataŭ dediĉi sin al la Antikvaj Grekoj, Nietzsche dediĉis sin al klopodoj konvinki siajn samtempulajn germanojn, ke ilia kultura kompreno estas malĝusta. Li faris tion kritikante la verkon de David Strauss nome *La malnova kaj la nova fido*. Spite okulan malsanon, Nietzsche elektis produkti sian unuan kontribuon al Fruaj meditaĵoj titolita *David Strauss: la konfesisto kaj la verkisto* anstataŭ finkompletigi sian verkon pri la greka filozofio.

## Notoj 
Kategorio:Antaŭsokrata filozofio
Kategorio:Verkoj de Friedrich Nietzsche
Kategorio:Nefinitaj libroj
Kategorio:Filozofiaj verkoj
Izokinolino-sulfonila klorido

**Izokinolino-5-sulfonila klorido** estas organika-sulfura funkcia grupo apartenanta al la familio de la sulfonilaj kloridoj. Ĝi estas senkolora substanco tre sensebla al akvo, bazoj, aminoj, fortaj oksidigagentoj. La sulfuro de la molekulo okupas la centron de la strukturo ĉirkaŭita de la kloro, du oksigenatomoj kaj la izokinolino. Sulfonilaj kloridoj hidroliziĝas al la ekvivalenta sulfonata acido. Kun amoniako ĝi donas sulfonamidon kaj kun hidroksidoj ĝi produktas la respektivan salon. Derivaĵoj de la izokinolino estas uzataj en la produktado de antihelmintaj drogoj kaj aliaj farmaciaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Reakcio de **izokinolinosulfonata acido** kun **klorida acido** donante **izokinolino-sulfonilan kloridon** en ĉeesto de sulfata acido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *izokinolino sulfonamido* per interagado de *izokinolinosulfonila klorido* kun *amoniako*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *izokinolinosulfonila klorido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *izokinolino-fenil-sulfono* per interagado de *izokinolinosulfonila klorido* kun *benzeno*:

### Reakcio 4 
* Per hidrolizo la izokinolinosulfonila klorido oni produktas *izokinolino-sulfonatan acidon*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *izokinolina klorido* per sensulfurigo de *izokinolinosulfonila klorido*

### Reakcio 6 
* Preparado de *fenila izokinolinosulfonato* per interagado de *izokinolinosulfonila klorido* kun *fenolo*:

### Reakcio 7 
* Kun alkoholoj sulfonilaj kloridoj donas esterojn:

### Reakcio 8 
* Kun hidroksidoj sulfonilaj kloridoj donas salojn de la respektiva sulfonato

## Vidu ankaŭ 
* Sulfonata acido
* Sulfonila klorido

## Referencoj
Fruaj meditaĵoj

***Fruaj meditaĵoj*** (), tradukita ankaŭ kiel ***Ekstermodaj Observoj*** kaj ***Ekstersezonaj Pensoj***, konsistas el kvar verkoj de la filozofo Friedrich Nietzsche, startitaj en 1873 kaj finkompletigita en 1876.eta|Kovrilpaĝo de la unua eldono de "Vom Nutzen und Nachtheil der Historie für das Leben" (nome la dua eseo de la verko), 1874.La verko enhavas kolekton de kvar (el planitaj 13) eseoj pri la tiutempa kondiĉo de eŭropa, speciale germana, kulturo. Kvina eseo, publikigita postmorte, havis la titolon "Ni filologoj", kaj poste "*Tasko por filologio*: malapero". Nietzsche tiuverke ekstudis la limigojn de empiria sciaro, kaj prezentis tion kio aperos premitaj en postaj aforismoj. Ĝi kombinas la naivecon de *La nasko de tragedio* kun la komencoj de sia pli natura polemika stilo. Ĝi estis la plej humura verko de Nietzsche, speciale ĉe "David Strauss: la konfesisto kaj la verkisto."

Estas multaj versioj por ĝusta traduko de la titolo *Unzeitgemässe Betrachtungen*. Same estas multaj versioj pri la planoj kiujn havis Nietzsche por la kompletigo de la verkoserio kaj kiuj aperas en liaj kajeroj dum ses jaroj po unu eseo por ĉiu sesa monato. Tipa skizo datita "Aŭtuno 1873" estas jene:

* La kultura filisteco
* Historio
* La filozofo
* La fakulo
* Artp
* La instruisto
* Religio
* Ŝtato kontraŭ nacio
* La gazetaro
* Natura scienco
* Popola socio
* Komerco
* Lingvo

Nietzsche abandonis la projekton post kompletigi nur kvar eseojn, ŝajne perdante intereson post la publikigo de la tria eseo.

## Notoj 
## Referencoj 
* 
* Friedrich Nietzsche, tr. Richard T. Grey, *Unfashionable Observations*, Stanford, 1995 
* Friedrich Nietzsche, tr. Anthony M. Ludovici, *Thoughts Out Of Season*, Edinburgh: The Edinburgh Press, 1909

## Eksteraj ligiloj 
* *Unzeitgemäße Betrachtungen*, origina germanlingva teksto

Kategorio:Verkoj de Friedrich Nietzsche
Kategorio:Nefinitaj libroj
Kategorio:Filozofiaj verkoj
Homa, tro homa

eta|dekstre|250px|Unua eldono.
***Homa, tro homa: Libro por liberaj spiritoj*** () estas libro de la 19a-jarcenta filozofo Friedrich Nietzsche, origine publikigita en 1878. Dua parto, ***Diversaj opinioj kaj maksimoj*** (), estis publikigita en 1879, kaj tria parto, ***La vagulo kaj lia ombro*** (), sekvis en 1880.

Tiu ĉi libro estas la unua de Nietzsche en aforisma stilo, kio finfine hegemonios en lia verkaro, studante varion de konceptoj en mallongaj alineoj aŭ diraĵoj. Montrante admiradon al Voltaire kiel liberpensulo, sed ankaŭ rompon de lia amikeco kun la komponisto Richard Wagner kio okazis du jarojn antaŭe, Nietzsche dediĉis la originalan eldonon de 1878 de *Homa, tro homa* 'al la memoro de Voltaire en la celebro de la datreveno de lia morto, 30a de Majo, 1778'. Anstataŭ prefaco, la unua parto originale inkludis citaĵon el la verko de Descartes nome *Discours de la Méthode. Pour bien conduire sa raison, et chercher la vérité dans les sciences*. Nietzsche poste republikigis la tri partojn kiel du-voluma eldono en 1886, aldonante prefacon al ĉiu volumo, kaj forigante la citaĵon de Descartes same kiel la dediĉon al Voltaire.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 

### Fontoj 
* Copleston, Frederick C. [1963] 2003. *Modern Philosophy: From the Post-Kantian Idealists to Marx, Kierkegaard, and Nietzsche*, A History of Philosophy, vol. VII. London: Continuum. .
* Craig, Gordon A. 1978. *Germany: 1866-1945*. Oxford: Oxford University Press.
* Kaufmann, Walter A. 1974. *Nietzsche: Philosopher, Psychologist, Antichrist* (4a eld.). Princeton: Princeton University Press.
* —— eld. kaj trad. 1954. *The Portable Nietzsche*. New York: Viking Press.
* —— eld. kaj trad. 2000. *Basic Writings of Nietzsche*. New York: Modern Library.
* Nietzsche, Friedrich W. [1878] 1984. *Human, All Too Human: A Book for Free Spirits*, tradukita de M. Faber kaj S. Lehmann. Lincoln: University of Nebraska Press.
* —— 1996. *Human, All Too Human: A Book for Free Spirits*, tradukita de R. J. Hollingdale. Cambridge: Cambridge University Press.
* Tanner, Michael, et al. 1997. *German Philosophers: Kant, Hegel, Schopenhauer, Nietzsche*. Oxford: Oxford University Press.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* Friedrich Nietzsche de Robert Wicks. *The Stanford Encyclopedia of Philosophy*, eldonita de Edward N. Zalta.

Kategorio:Verkoj de Friedrich Nietzsche
Kategorio:Nefinitaj libroj
Kategorio:Filozofiaj verkoj
Andrea Haugen

**Andrea HAUGEN** (antaŭ edziĝo **Andrea Meyer**; 1969 – 13a de Oktobro 2021), ankaŭ konata sub siaj kaŝnomoj **Andréa Nebel**, **Nebel** kaj **Nebelhexë**, estis germana muzikistino, verkistino, aktorino kaj pozistino.

## Muziko 
Laŭ siaj vortoj, ŝi estis influita de Cocteau Twins, Kate Bush kaj la Benediktanaj Monaĥoj de Santo Domingo de Silos. Ekde 2003 ŝi publikigis sian muzikon sub la nomo **Nebelhexë**.

## Verkoj 
Andrea Haugen verkis filmajn scenarojn, kaj terurajn kaj satirajn. Ŝi komencis verki en 1995. Ŝi estis pagano kaj publike kritikis tion, kion ŝi rigardis kiel patriarkaj religioj, kiuj subpremas internan naturon de homoj. Ŝi verkis libron pri ĝermana spiriteco kaj mitologio, *"The Ancient Fires of Midgard"* (Esperante "La antikvaj fajroj de Midgard"). Multe da ŝiaj sociaj kritikaj komentoj estis presitaj en alternativaj magazinoj kaj ankaŭ en norvegaj gazetoj kaj magazinoj. Ŝi verkis gotikan kaj superrealisman poezion.

Ŝi publikigis deklamadan K-diskon kune kun sian poezian antologion *"The Dark Side of Dreaming"* (Esperante "La malluma flanko de sonĝado"). Ŝi loĝis en Unuiĝinta Reĝlando kaj Norvegio.

La 13-an de oktobro 2021, Andrea Haugen estis murdita kune kun kvar aliaj personoj dum la atako de Kongsberg.

## Diskaro 
### Aghast 
* *Hexerei im Zwielicht der Finsternis*, KD/PD 1995

### Hagalaz' Runedance 
* *When the Trees Were Silenced*, vinila unuopaĵo 1996
* *The Winds That Sang of Midgard’s Fate*, KD 1998
* *Urd – That Which Was*, MCD/Picture disc 1999
* *On Wings of Rapture*, KD unuopaĵo 2000
* *Volven*, KD/vinila disko/Picture disc 2000
* *Frigga’s Web*, KD/vinila disko 2002

### Nebelhexë 
* *Laguz – Within the Lake*, KD 2004
* *Essensual*, KD 2006
* *Dead Waters*, KD 2009
* ''Don't Kill The Animals, muzikalbumeto, 2009, kun usona muzikisto Jarboe

### Andréa Nebel 
* *The Dark Side Of Dreaming*, KD 2011

### Aghast Manor 
* *Gaslights*, KD 2012
* *Penetrate*, KD 2013

### Kiel gastomuzikisto 
* Cradle of Filth – *The Principle of Evil Made Flesh* 1994 (menciita kiel **Andrea Meyer**).
* Satyricon – *Nemesis Divina* 1996

## Referencoj 
## Literaturo
* *Understanding the Northern Myths and Traditions* (2000)
* *Dark Side of Dreaming – poems and short stories*
* *Walking With The Night – a book of shadows*
* *Feed My Shadow Nature*
* *Simply Exceptional*
* *The Shadow Of Eloise*
* *The Neighbour*
* *The Body In The Skeleton House*
* *Behind Church Walls*
* *Das Erbe der Familie Rimbaud*

## Vidu ankaŭ 
* Novpagana muziko

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de Nebelhexë
* Oficiala loko ĉe myspace

* Tiu ĉi artikolo estas tradukita el la angla Vikipedio.

Kategorio:Germanaj muzikistoj