Verda Linio (Kipro)

La **Verda Linio**, aŭ **Bufro Zono en Kipro ‎de Unuiĝintaj Nacioj** (foje ankaŭ konata kiel la "Attila Linio", laŭ la kodnomo donita al ĝi fare de la turka armeo  ; ) estas la batalhaltlinio kiu apartigas la Respublikon de Kipro (regata de la grekcipra registaro) kaj la turkan Respubliko Norda Kipro (fakte sendependa ŝtato, kies registaro estas turkcipra).

Laŭlonge de la verda linio estas bufrozono, kies larĝo varias de kelkaj metroj ĝis pluraj kilometroj. La manko de homa agado en la bufrozono kaŭzis la kreadon de neplanita parko en kiu ekzistas unika ekosistemo .

## Vojlinio kaj bufrozono 
La longo de la linio estas proksimume 300 kilometroj, kaj ĝi estas ĉirkaŭita ambaŭflanke de bufrozono kiu estas sub la kontrolo de UN-fortoj en la plej multaj partoj, kaj sub la kontrolo de britaj trupoj en la suda parto, areo kie Britio konservas militaj bazoj laŭ speciala interkonsento (la "respondeca kontrakto") kiu estis subskribita eĉ antaŭ la disapartigita krizo de Kipro .

La linio transiras la insulon Kipro de la orienta marbordo ĝis la okcidenta marbordo. Ĝi foriras de punkto ĉe Paralimni en distrikto Famagusta sur la orienta marbordo norde de Kabo Greco kaj oriente de la brita militbazareo en Daĥlia. Ĝi serpentumas, kaj iam ĝi turniĝas norden kaj atingas la ĉefurbon de Kipro, kie ĝi apartigas la du partojn de la urbo: Nikozio sude kaj Lefkoŝa (**Lefkoşa**) norde. La verda linio transiras la urbon en la koro de la konstruita areo, kaj la areo de la bufrozono ene de ĝi estas la plej malgranda. De la grandurbo la linio daŭras okcidente, kaj finiĝas ĉe vilaĝo Kato Pyrgos sude de Morpho Golfo. Aparta sekcio pli okcidente ĉirkaŭas Kokkina, kiu estas eksklavo de turka kipro. La parto norde de la linio, okupita fare de la turka armeo en 1974, kaj sub turkcipra kontrolo, inkluzivas 37% de la surfaco de la insulo.

## Historio 
[eta|Emblemo de la [Pactrupoj de Unuiĝintaj Nacioj|pactrupa misio de UN ĉe Kipro]]La apartiga linio kaj ĉirkaŭanta bufrozono estis kreita en 1975 kiel rezulto de la invado de Turkio en Kipron en 1974, kaj la transpreno de ĝia armeo de la norda triono de la insulo. La turka invado venis pro turka timo de anekso de Kipro al Grekio, kaj ĝi implikis la deportadon de ĉirkaŭ 200,000 grekcipranoj de la nordo de la insulo al la sudo, kaj kontraŭflanka-deportado de Proksimume 60,000 turkcipranoj de la sudo de la insulo norde.

Perfortaj okazaĵoj laŭ la Verda Linio okazis foje, sed ne ofte. Ĝenerale, kun la fino de la batalado en 1974, la linio estis trankvila, sed ĝi estis tute fermita sen ebleco trapasi ĝin. En longaj partoj de ĝi, fizikaj malhelpoj kiel ekzemple muroj kaj bariloj estis starigitaj kiuj malhelpis ajnan eblecon de trairejo. Nur en du vilaĝoj, kiuj restis en la bufrozono kontrolita de UN, grekcipranoj kaj turkcipranoj vivis unu apud la alia, sed eĉ tie certa grado da apartigo inter la komunumoj estis konservita.
eta|La trairejo ĉe Ledra strato en Nikozio
Post kiam la falo de la Berlina Muro en 1989, Nikozio restas la lastan disigita ĉefurbon en Eŭropo. Kelkaj 10,000 homoj vivas en pluraj vilaĝoj kaj laboras sur bienoj troviĝita ene de la zono; sed kelkaj areoj estas netuŝitaj de homa trudado kaj restis sekuran rifuĝejon por vegetaĵaro kaj bestaro .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nikozia Internacia Flughaveno

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de UNFICYP
* Forgesita Arkitekturon Bufra Zono de UN en Kipro Fotografio de Adrian Scarbrough

Kategorio:Internaciaj landlimoj
Kategorio:Separigaj bariloj
Kategorio:Kipro
Kategorio:Nikozio