open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bulgara ermitludo

En matematiko kaj ludoteorio, **bulgara ermitludo** estas hazarda kartludo.

En la ludo, pako de *N* kartoj estas dividita en kelkajn amasojn. Tiam por ĉiu amaso, ludanto (la sola) kun fiksita probablo *p* forprenas unu karton aŭ alie (kun probablo *1-p*) ne tuŝas la amason; la forprenitaj kartoj estas kolektataj kune kaj formas la novan amason; amasoj de nula amplekso estas ignoritaj.

Se *p=1*, la ludo estas sciata kiel **bulgara ermitludo** aŭ **determinisma bulgara ermitludo** kaj estis prezentita per Martin Gardner; la ĝenerala okazo kun *02-k* movoj. Se *N* ne estas triangula nombro, stabila konfiguro ne ekzistas kaj limiga ciklo estas atingata.

En 2004, Serguei Popov montris ke stokasta Bulgara ermitludo pasigas plejparton de evolua tempo en la *malglate* triangula distribuo.

## Referencoj
*
* 

Kategorio:Kombina ludoteorio
Ostankina televida centro

La **Televida Teĥnika Centro "Ostankino" nome de la 50-jara jubileo de la Oktobra Revolucio** estas televid- kaj radiofoni-elsendocentro en Ostankinskij distrikto en Moskvo, Rusio.

Ĝi estas la plej granda en Eŭropo kaj konsistas el du konstruaĵoj (ATS-1 kaj ATS-3), la ekskursejo kaj la Ostankina televidturo, kiujn oni komencis ekspluati en 1967.
La 13-etaĝa konstruaĵo de TV Centro (ATS-1) estas konstruita ĉefe el ferobetono kaj vitro laŭ plej avangarda tiama teknologio. Volumeno de la konstruaĵo superas unu milionon da kubaj metroj, alteco – 55 metrojn, utila areo – 155000 kvadratajn metrojn.
La  apud la Centro okazis kolizio inter subtenuloj de la Rusia parlamento kaj militistoj, kiu rezultigis pereon de 46 homoj.

Kategorio:Konstruaĵoj en Moskvo
Kategorio:Amaskomunikiloj en Rusio
Kategorio:Distrikto Ostankinskij (Moskvo)
Hamburg-Eidelstedt

**Eidelstedt** , platgermane *Eidelsteed* , estas kvartalo situanta en la nord-okcidenta parto de la libera hansa urbo Hamburgo. Ĝi apartenas al la urbodistrikto Eimsbüttel.
Eidelstedt limas norde al la Hamburga kvartalo Schnelsen, oriente al la kvartalo Niendorf, sude al Stellingen kaj Barenfeld, kaj sud-okcidente al la komunumoj Halstenbek kaj Rellingen el Ŝlesvigo-Holstinio.

Eidelstedt estis frue kampa vilaĝo. Sed atestoj pri tio preskaŭ ne plu restas. Inter la 1950aj ĝis 1970-aj jaroj estis konstruitaj multaj altaj konstruaĵoj, kaj kompleksaj loĝejoj kaj familiaj domoj. Sed malgraŭ tio Eidelstedt restas ankoraŭ verda kvartalo, kie ekstere de la ĉefaj stratoj oni trovas serenajn verdajn regionojn kiel *Eidelstedter Feldmark*, kiu situas oriente de la germana aŭtovojo A7. Tiu ankoraŭ restas paŝtejo.

Kategorio:Kvartaloj de Hamburgo
Kisszékely

**Kisszékely** [kiŝsEkej] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási. Kis signifas malgranda kaj faras diferencon de Nagyszékely (=granda székely).
eta|Kisszékely
eta|Kisszékely

## Bazaj informoj 
* Areo: 28 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.681/18.5391
* Loĝantaro: 400
* Poŝtkodo: 7082
* Telefonprefikso: 74

## Situo 
Kisszékely situas sur mildaj deklivoj laŭ rojo, fine de sakovojo. Tamási troviĝas 22, Sárbogárd 29, Szekszárd 65, Budapeŝto 122 km-ojn.
eta|maldekstre|Preĝejo de Kisszékely

## Historio 
La unua mencio devenis el 1220 en formo *Zecul*. La kampoj longe apartenis al fortikaĵo Simontornya. Dum la turka erao (1543-1686 la vilaĝo daŭre restis viva. Poste germanoj pligrandigis la loĝantaron. Dum la socialismo kolĥozo formiĝis.

Vilaĝservoj estas biblioteko, interretejo, migra poŝto, 2 gastejoj.

## Vidindaĵoj 
* katolika klasikisma Kirko Sankta Georgo (Kisszékely) de 1823, la turo iom poste konstruiĝis
* 2 fiŝkaptistaj lagoj


Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kistormás

**Kistormás** [kiŝtormAŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Szekszárd. La loknomo signifas: malgranda krena.
eta|dekstra|300px|Spicplanto kreno, pri kio nomiĝis vilaĝo Kistormás

## Bazaj informoj 
* Areo: 11 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.5021/18.5668
* Loĝantaro: 360
* Poŝtkodo: 7068
* Telefonprefikso: 74

## Situo 
Kistormás situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Tolna (urbo) troviĝas 23, Szekszárd 25, Bonyhád 28 kilometrojn.

## Historio 
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko, poste keltoj vivis tie. Post la turka erao germanoj fondis la vilaĝon. Inter 1938 kaj 1947 Kistormás kaj Kölesd estis unuigita vilaĝo. Post la 2-a mondmilito la germana minoritato estis deportita, samtempe alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio.

Vilaĝservo estas migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* baroka luterana preĝejo de 1777
* akvorezervulo, samtempe fiŝkaptista lago

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kismányok

**Kismányok** (kiŝmAnjok) estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Bonyhád. Kis signifas malgranda kaj faras diferencon de la proksima Nagymányok (=granda mányok)

## Bazaj informoj 
* Areo: 5 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.2721/18.4727
* Loĝantaro: 350
* Poŝtkodo: 7356
* Telefonprefikso: 74

## Situo 
Kismányok situas sub piedoj de montaro Mecsek, fine de sakovojo el Nagymányok. Bonyhád troviĝas 8, Komló 23, Szekszárd 25 kilometrojn.

## Historio 
Post la turka erao germanoj fondis la vilaĝon. Iliaj posteuloj estis deportitaj post la 2-a mondmilito al Germanio, dume alvenis rifuĝintaj hungaroj.

Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo omaĝe al Reĝino de Paco de 1989
* luterana preĝejo de 1790

## Ĝemelkomunumo 
*  Zetea, Rumanio

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
Volyňka

**Volyňka** estas rivero en Ĉeĥio, trafluanta la sudokcidentan parton de la lando.
Ĝi fontas ĉe *Světlá hora* en la montaro Šumava kaj en la urbo Strakonice ĝi enfluas la riveron Otava. Altecdiferenco inter la fonto (1 115 msm) kaj la enfluo (388 msm) estas 727 m.
La rivero longas 46,1 km, ĝi forkondukas akvon el la teritorio kun areo 413 km², averaĝa trafluo ĉe la enfluo estas 3,09 m³/s.

En la supra parto ĝi estas sovaĝa kaj mallarĝa (maks. 3-5 m), kun ŝtonoza fundo, ekde la enfluo de *Arnoštský potok* ĉe Vimperk ĝi estas navigebla por akvosportistoj. Kampadejoj ĉe la rivero mem ne ekzistas, tranoktado eblas nur en Vimperk, Volyně kaj Strakonice.

## Eksteraj ligiloj 
* Aktualaj informoj pri stato de riveroj 
* Infoglobe  Detalaj informoj

Kategorio:Riveroj en Šumava
Kategorio:Riveroj en Šumava cismontaro
Kategorio:Riveroj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Riveroj en distrikto Strakonice
Kategorio:Riveroj en distrikto Prachatice
Kategorio:Borová Lada
Kategorio:Vimperk
Kategorio:Bohumilice
Kategorio:Čkyně
Kategorio:Lčovice
Kategorio:Malenice
Kategorio:Nišovice
Kategorio:Volyně
Kategorio:Přechovice
Kategorio:Němětice
Kategorio:Strunkovice nad Volyňkou
Kategorio:Přední Zborovice
Kategorio:Radošovice (distrikto Strakonice)
Kategorio:Mutěnice (distrikto Strakonice)
Kategorio:Strakonice
Kisvejke

**Kisvejke** [kiŝvejke] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Bonyhád. La historia nomo estis *Magyarvejke* (=hungara vejke). Kis signifas malgranda kaj faras diferencon de la proksima Nagyvejke (=granda vejke), vejke ne havas sencon en la hungara.
eta|Blazono de Kisvejke

## Bazaj informoj 
* Areo: 11 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.3809/18.4144
* Loĝantaro: 420
* Poŝtkodo: 7183
* Telefonprefikso: 74

## Situo 
Kisvejke situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Szekszárd troviĝas 28, Dombóvár 25, Bonyhád 16 kilometrojn.

## Historio 
Tiu ĉi loko estis loĝata dum la bronzepoko. En la 14-a jarcento la kampoj apartenis al la reĝo. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis. Post la turka erao germanoj refondis la vilaĝon. Iliaj posteuloj estis deportitaj post la 2-a mondmilito al Germanio.

Vilaĝservoj estas aŭtonomio de germanoj kaj ciganoj, migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
András Szőllősy

**SZŐLLŐSY András** (seo:leo:ŝi) estis hungara komponisto, muzikhistoriisto naskita en Szászváros la 27-an de februaro 1921 kaj mortinta en Budapest la 6-an de decembro 2007.

## Premioj, distingoj 
* 1-a loko de la radiasocioj 1970 kaj tribuno de Parizo por III. Concerto (1968).
* Erkel Ferenc-premio 1971.
* Kossuth-premio 1985.
* Bartók–Pásztory-premio 1986 kaj 1988.
* „Commandeur de l’Ordre des Arts et des Lettres” titolo donita de franca registaro 1987.
* Ano de Széchenyi Irodalmi és Művészeti Akadémia 1993.
* Distingo Medalordeno mezkruco de Magyar Köztársaság 2006.
* Széchenyi-premio 2007.

## Biografio 
Li alvenis en 1939 el Kluĵo al Budapeŝto kaj en 1943 li doktoriĝis pri hungara-franca lingvoj en Scienca Universitato Péter Pázmány. Li studis muzikkomponadon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, kie liaj majstroj estis Zoltán Kodály, Albert Siklós kaj János Viski. Li ricevis stipendion kaj studis en Romo en studjaro de 1947/48 en majstrolernejo de Petrassi. Inter 1950 kaj 1991 li estis profesoro de la Muzikarta Altlernejo en Budapeŝto.

### Komponaĵoj 
* Csendes kévébe, Attila József-miniaturo 1947
* Kolozsvári éjjel - porkantvoĉo Kaj blovkvinteto, je poemo de Zoltán Jékely, dediĉita al Erzsi Török 1955
* Nyugtalan ősz - solkantato al baritonvoĉo kaj piano, je poemo de Miklós Radnóti 1955
* III. Concerto 1968
* Trasfigurazioni por orkestro 1972
* Pro somno Igoris Stravinsky quieto 1978
* In Pharisaeos – por miksa ĥoro 1982
* Planctus Mariae – por verinĥoro 1956.
* Fabula Phaedri – ses virsolistoj (du altoj, unu tenoro, du baritonoj, un baso), al mendo de la Ensemblo King´s Singers 1982
* Miserere, al mendo de la Ensemblo King´s Singers 1984
* Tristia (Maros-sirató) je memoro de Rudolf Maros 1983
* Töredékek – kanzonciklo je mezzosopranvoĉo, flaŭto kaj aldo 1985
* Elegio al blovkvinteto kaj arĉkvinteto
* Arĉkvarteto 1988
* Paesaggio con morti (Tájkép halottakkal (Pejzaĝo kun mortintoj) – por piano, 1988
* Passacaglia Achatio Máthé, in memoriam – por solviolonĉelo kaj arĉkvarteto 1997
* Addio je memoro de György Kroó – soloviolono kaj arĉkamerensemblo (kvar violonoj, du aldoj, du violonĉeloj kaj kontrabaso) 2002
* Muzikoj al 31 filmoj, 17 teatraĵoj kaj 18 radioteatraĵoj.

### Libroj 
* *Kodály művészete* 1943;
* *Bartók Béla válogatott zenei írásai című publikációja* 1948;
* *A zene mindenkié* red., Kodály válogatott írásai, 1954;
* *Kodály-jegyzék* 1953;
* *Bartók-bibliográfia* 1955;
* *Bartók-műjegyzék* 1956;
* *Arthur Honneger* 1960;
* *Bartók Béla összegyűjtött írásai* (kriktika eldono) 1966.

## Elektitaj disĉipoj 
* Péter Erdei

## Fonto 
* Hungarlingva vikepedio

Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Sekureco

[eta|180ra|[Ikso-radioj|Ikso-radiaj aparatoj kaj metalaj detektiloj estas uzitaj por kontroli, kiu rajtas trapasi flughavenan sekurecan perimetron.]]
[eta|180ra|Sekurecaj pikiloj en la [Orienta Fino de Londono.]]
eta|180ra|Polico sekurigas objektojn per gardado

La termino **sekureco** estas protekto kontraŭ la sekvoj de akcidento, malsano ks, ĝi povas aludi al:

* *en informadiko al **informadika sekureco** aŭ Komputila sekureco:
** **truo de sekureco**;
** **kopio de sekureco** aŭ Sekurkopio;
** **sekureco en informado**;
** **sekureco en Interreto**;
** **logika sekureco**;

* *en institucioj aŭ organizaĵoj al:*
** **Konsilio de Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj**;

* *en politiko aŭ defendo al:*
** la **doktrino de nacia sekureco**;
** la **politiko de sekureco**;
** la **civitana sekureco**;
** la **kolektiva sekureco**;
** la **nacia sekureco**;

* *en prevento aŭ protektado al:*
** la **zono de sekureco** aŭ sekurzono;
** la **nutra sekureco**;
** la **sekureco en industrio**;
** la **sekureco dumfluge**;
** la **jura sekureco**;
** la **sociala sekureco**;
** la **survoja sekureco**;

* *aŭ ankaŭ al:''
** la **aŭto de sekureco** aŭ sekuraŭto;
** la **financa sekureco**.

## Vidu ankaŭ 
* Polico
* Gvardio
* Suvereneco
* Akcidento
* Elĵetisto
* Sekurecoficisto
Sándor Végh

**VÉGH Sándor** (ve:g ŝAndor) estis hungara violonisto, dirigento, altlerneja instruisto naskita en Kolozsvár (nun Cluj en Rumanio) la 17-an de majo 1912 kaj mortinta en Salzburg la 7-an de januaro 1997.

## Biografio 
Sándor Végh estis lernanto de Jenő Hubay en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt ekde 1926 en Budapeŝto. Li komencis sian karieron kiel solisto (1930). Li estis ano de Magyar Trió (Hungara Triopo) (1931-1934). Li estis fondintano de Magyar Vonósnégyes (Hungara Arĉkvarteto) (1935). Inter 1940-1946 li instruis en la Altlernejo, poste li forlasis Hungarlandon. Li fondis en 1940 la Végh-arĉkvarteton. Li loksidiĝis en 1946 en Bazelo. Kiel dirigento li gvidis la propran kamerorkestron (1968-1971), la Marlboro Festivalorkestron (1974-1977, ekde 1978 en Salzburg la orkestron Camerata Academica. En Cervo (Italujo) li organizis en 1962 festivalon por kamerorkestroj kaj en Prussia Cove (Britujo) internacian muzikseminarion (1971). Li instruis en Bazelo (1953-63), en Freiburg im Breisgau (1954- 62), en Düsseldorf (1963-79), en Mozarteum (Salcburgo, 1871-97). Li gvidis al invito de Pablo Casals majstrokursojn en Zermatt (1952-1962), li estis gasto de la festivalo de Prades (1953-1969).

## Elektitaj disĉiploj 
* András Keller (violonisto)
* Gábor Takács-Nagy

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-19., 1993-2004, Budapest.

Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj violonistoj
Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj antaŭ la socialismo
Ĝismorta malliberigo

**Ĝismorta malliberigo** estas puno konsistanta en malliberigo kaj senigo de libereco de kondamnito post kondamno en juĝo ĝis fino de ties vivo. En multaj landoj tio estas la plej severa puno, se ne ekzistas mortopuno. Se konsideri, ke unu el la celoj de puno estas rehabilitigo de la kulpulo, la ĝismorta malliberigo tute malefikas, dum se la liberigo de la kulpulo certe okazigos gravajn damaĝojn kiel certaj murdoj ktp., tia puno povus tion eviti.

Kategorio:Punoj
Nacia defendo

[400px|eta|dekstra|*[Pentagono (Usono)|Pentagono*, sidejo de la United States Department of Defense. En la mondo, estas la plej granda konstruaĵo de oficejoj kaj la centro de **nacia defendo**.]]
**Defendo** aŭ pli precize **nacia defendo** estas la agado kaj la politiko kiujn disvolvigas la modernaj nacio-ŝtatoj, por eviti aŭ malakcepti la militajn atakojn kiujn eventuale povus realigi aliaj nacio-ŝtatoj. La plej ofta agado rilata al la **nacia defendo** estas tiu rilata kun la armeoj kaj la milito; tamen aliaj agado kaj politikoj estas streĉe ligitaj kun la nacia defendo, kiel la scienca esploro kaj disvolviĝo de moderna teknologio, la provizado de krudaj materialoj kaj nutraĵoj, la baza industrio kaj la okupado de la teritorio.

Kvankam la termino aludas rekte la ideon de *"respondo kontraŭ ekstera atako"*, malakceptante aŭ miskonfuzigante la propran koncepton de *"atako"*, multfoje la agadoj de **nacia defendo** estas uzataj de ŝtatoj por efektivigi agresfaktojn kontraŭ aliaj landoj, ekskuze ke tiu agresfakto estis plenumita por preventi eksteran atakon jam antaŭplanitan (ekz., invado de Irako).

La ŝtata institucio dediĉita al la **nacia defendo** kutime nomiĝas Ministerio aŭ Sekretario de Defendo, kiu historie anstataŭas la antikvan Ministerion de Milito.

## Bibliografio 
(En la hispana aŭ angla)
* Autores Varios. (1994). *Seguridad y Defensa en la Posguerra Fría*. Buenos Aires: Círculo Militar
* Balza, Martín Antonio, "*La seguridad entre los países del Mercosur"*, en *SER en el 2000*, Nº 8, Octubre de 1995, pp.25-27 (perrete)
* Balza, Martín Antonio, "*La seguridad regional"*, en *La Nación*, La Nación, 17 de agosto de 1993 (perrete) 
* Bruneteau, Bernard (2006). *El siglo de los genocidios*, Alianza
* Davis Hanson, Victor (2004). *Matanza y cultura*, TURNER FCE
* Dew, Andrea J; Shultz, Richard H. Jr. (2006). *Insurgents, terrorists and militias: the warriors of contemporary combat*, Columbia University
* Ferro, Marc (2005). *El libro negro del colonialismo. Siglos XVI al XXI: del exterminio al arrepentimiento*, La Esfera de los Libros ISBN 84-9734-380-8
* Hobsbawn, Eric (2007). *Guerra y paz en el siglo XXI*, Memoria Crítica, ISBN 84-8432-875-9

## Vidu ankaŭ 
* Milita sekureco
* Armeo
* Milito
* Internaciaj rilatoj
* Diplomatio
* Geopolitiko
Koppányszántó

**Koppányszántó** [kopAnjsAntO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási. Koppány estis historia figuro kaj samtempe nomo de rojo trafluanta la vilaĝon, szántó signifas plugtero.

## Bazaj informoj 
* Areo: 23 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.5958/18.1099
* Loĝantaro: 420
* Poŝtkodo: 7094
* Telefonprefikso: 74

## Situo 
Koppányszántó situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Dombóvár troviĝas 29, Tamási 17 kilometrojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1333. Tiutempe la loko estis prospera bieno. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis, poste hungaroj refondis la vilaĝon. La kampoj apartenis al episkopejo de Veszprém.

Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo de 1753, en 1908 pligrandiĝis
* golgoto apud la preĝejo
* mozaikaĵo pri Sankta Triunuo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Irina Sariŝvili-Ĉanturia

**Irina SARIŜVILI-ĈANTURIA** (naskiĝis la 14-an de decembro 1962 en Tbiliso) estas
kartvela politikisto, prezidanto de la Fondaĵo Igor Georgadze, gvidanto de politika partio „Imedi" (Espero) kaj vidvino de la fondinto de tiu partio, Georgi Ĉanturia. En januaro 2008 kandidatis por la prezidenta posteno kaj gajnis la lastan (la sepan) lokon inter la kandidatoj, ricevinte 0,16% de la voĉdonoj.

En 1984 Irina Sariŝvili-Ĉanturia (ĝis edziniĝo Sariŝvili) finis la fakultaton de okcident-eŭropaj lingvoj kaj literaturoj de la Tbilisa ŝtata universitato. En 1985-1987 laboris en diversaj tbilisaj gazetoj.

La 3-an de decembro 1994 pro terorista ago mortis edzo de Sariŝvili-Ĉanturia, mem ŝi estis vundita. Nek la plenumintoj, nek la mendintoj de la ago estis iam trovitaj.

La 25-an de aprilo 2007 Sariŝvili-Ĉanturia estis urĝe enhospitaligita en ŝoka stato, rezulte de malsatado kun politikaj postuloj: ŝi kaj kelkaj ŝiaj samideanoj postulis malfermitan juĝproceson pri arestitaj partianoj de Igor Georgadze, serĉata pro ŝtata perfido.

## Eksteraj ligiloj 
*  [Sariŝvili-Ĉanturia en Lentapedio http://www.lenta.ru/lib/14164973/]

## Referencoj 
Kategorio:Kartvelaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1962
Konjekto de Brocard

En nombroteorio, **konjekto de Brocard** estas konjekto ke estas minimume kvar primoj inter kvadratoj de du najbaraj primoj se la pli malgranda primo estas minimume 3. Alivorte, estas minimume kvar primoj inter *(pn)2* kaj *(pn+1)2*, por *n>1*, kie *pn* estas la *n*-a primo.

Estas larĝe kredite ke ĉi tiu konjekto estas vera. Tamen, ĝi restas nepruvita kiel en 2007.

La kvantoj de primoj inter najbaraj primaj kvadratoj estas 2, 5, 6, 15, 9, 22, 11, 27, ... .

Konjekto de Legendre ke estas primo inter ĉiuj najbaraj kvadratoj de entjeroj rekte implicas ke estas minimume du primoj inter primaj kvadratoj por *pn ≥ 3* pro tio ke *pn+1 - pn ≥ 2*.

## Vidu ankaŭ 
* Rimana hipotezo

## Eksteraj ligiloj 
* 
*  - vico de kvantoj de primoj inter najbaraj primaj kvadratoj.

Kategorio:Primoj
Kategorio:Konjektoj
Anna Seprődi, K.

**K. SEPRŐDI Anna** (edzino de Árpád Kiss) estis rumanuja hungara porjunulara verkistino naskita en Koloĵvaro la 25-an de januaro 1902 kaj mortinta en Budapeŝto la 25-an de januaro 1988. Ŝi estis filino de muzikhistoriisto János Seprődi kaj patrino de reĝisoro Attila Seprődi Kiss.

## Kariero
Anna Seprődi diplomiĝis pri hungara lingvo-historio en Kluĵo, poste pri muziko. Ŝi estis instruistino.

## Verkoj 
**A síró-nevető királykisasszony*, porinfanaj teatraĵoj, Sepsiszentgyörgy, 1946;
**Andris meseországban*, porinfanaj teatraĵoj, Sepsiszentgyörgy, 1946.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Ŝalva Natelaŝvili

**Ŝalva NATELAŜVILI** (kartvele შალვა ნათელაშვილი; naskiĝis la 17-an de februaro 1958) estas kartvela politikisto, juristo, gvidanto de la Laborista partio de Kartvelio ekde 1995. En 2002 li prezidis la tbilisan Sakrebulo (urban parlamenton), sed cedis la postenon al Miĥeil Saakaŝvili. En la jaroj 1992-1999 Natelaŝvili estis deputito de la kartvela parlamento.

Natelaŝvili estas unu el la aŭtoroj de la kartvela konstitucio de 1995. En januaro 2008 li estis inter la sep kandidatoj por la prezidenta posteno kaj sukcesis gajni la kvaran lokon inter la rivaloj (6,49% de la voĉdonoj).

En julio 2008 Natelaŝvili petis de la eŭropunia komisiito pri ekstera politiko kaj sekureco Xavier Solana doni al lia familio rajton de politika rifuĝo. Laŭ vortoj de Natelaŝvili, li ne certas pri sekureco de sia familio, ĉar en Kartvelio „regas sekurecservoj kaj ne eblas eĉ revi pri demokratio".

Edziĝinta, li havas du infanojn.

## Eksteraj ligiloj 
*  [Natelaŝvili en Lentapedio http://www.lenta.ru/lib/14185330]

## Referencoj 
Kategorio:Kartvelaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1958
Béla Serestély

**SERESTÉLY Béla** [ŝereŝte:j] estis rumanuja hungara poeto kaj verkisto. Li naskiĝis la  en Malomvíz kaj mortis la  en Arad.

## Biografio 
Béla Serestély post la fino de gimnazio li iĝis fervojoficisto. Kiel lernanto li jam estis kunlaboranto de pluraj beletraj gazetoj en Hungarujo kaj Transilvanujo (Előre, Május). Li verkis poemojn kaj teatraĵojn. Li estis ano de la Erdélyi Irodalmi Társaság. Li pensiuliĝis kiel oficestro de la fervojstacio de Simeria.

## Verkoj 
* *Új hiten*, poemoj, Bp., 1907;
* *Az örök rejtély, poemoj, Déva, 1922;
* *Zeniten*, poemoj, Déva, 1924;
* *Az életé a diadal'', elektitaj poemoj, Mvh., 1957.

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Mondlingvisto (revuo)

**Mondlingvisto** (ankaŭ citita kiel **La Mondlingvisto**) estis la dua esperantista revuo en la mondo, eldonita de Miloslav Bogdanov en Sofio, Bulgario, de decembro 1889 ĝis februaro 1890. Aperis nur du aŭ tri numeroj eldonitaj en la Bulgara kaj en Esperanto.

## Literaturo
* **1998**: Murgin, Canko. La gazeto La Mondlingvisto (1889 - 1890), mito kaj realo. En: Menade bal püki bal. Festschrift zum 50. Geburtstag von Reinhard Haupenthal = festlibro por la 50a naskiĝ-tago de Reinhard Haupenthal (1995-02-17) kun antaŭparolo de Henri Vatré. Saarbrücken: Ed. Iltis 1998, p. 233 - 244 ISBN 3-932807-06-5

## Vidu ankaŭ
* Frua Esperanto-gazetaro
Magda Simon

**SIMON Magda** [ŝimon] estis rumanuja hungara ĵurnalistino kaj verkistino naskiĝinta la  en Satmaro kaj mortinta la  en Kluĵo.

## Biografio 
Magda Simon abiturientiĝis en sia naskiĝurbo en 1934. Ŝiaj unuaj poemoj aperis en Brassói Lapok. Ŝi estis la raportistino de Nagyváradi Napló. Oni deportis ŝin el geto de Nagyvárad en 1944 Aŭŝvicon, de tie ŝi revenis grave malsana hejmen. Ekde 1946 ŝi estis kunlaborantino de Új Élet kaj Fáklya. Ŝi vivis pli poste en Târgu Mureş kaj Kluĵo.

## Verkoj 
**Fordul a világ Érolaszin*, raportaĵo, Bk., 1949;
**Tanyai lelkek*, raportaĵo, Bk., 1956;
**Borsi krónika*, raportaĵoj, Mvh., 1959;
**Megbékülés*, teatraĵo, Bk., 1960;
** Százházas lakodalom*, dramo, 1960;
**Jégverés*, dramo, Bk., 1962;
**A nagy futószalagon*. Riport a halálról, lágernapló, *Raportaĵo pri morto, koncentrejtaglibro, Bk., 1967;
**Cselédkenyéren*, romaneto, Bk., 1968;
**Váradi harangok*, elektitaj verkoj (red. Imre Robotos), Bk., 1975.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Bella Sipos

**SIPOS Bella** ŝipoŝ n. Izabella Szabó estis rumanuja hungara ĵurnalistino, verkistino naskita en Szőlősgyula (Ukraino) la 3-an de decembro 1918 kaj mortinta en Braŝovo la 19-an de februaro 2000. Li estas la patrino de ĵurnalisto András Sipos

## Biografio 
Bella Sipos finis altlernejon bibliotekan kaj sociologian en Budapeŝto kaj ekde 1939 ĝis 1944 ŝi estis bibliotekistino en Kőbánya (Budapeŝto). Inter 1945 kaj 1948 ŝi estis interna kunlaborantino de Népi Egység en Braŝovo. Inter 1948 kaj 1968 ŝi estis braŝova raportistino de gazeto Előre sub nomo Bella Sipos. Ekde 1968 ŝi estas pensiulino en Braŝovo.

## Verkoj 
* *Az okos macska*. Malozsavölgyi és csángóvidéki népmesék (popolfabeloj) (kun István Horváth), Bk., 1948;
* *Nagyerejű János*. Hétfalusi csángó népmesék (popolfabeloj), Bk., 1949;
* *Mackó Marci kalandjai*, Bk., 1961;
* *A búzaszem, a kendermag és a vaskalán*. Csángó népmese-feldolgozások (reverkitaj popolfabeloj), Bk., 1969;
* *Ágrólszakadt rokonság*, porjunulara romano, Bk., 1970;
* *Hét guzsaly aranyszösz*, fabeloj, Bk., 1975;
* *Dió Dénes a hordóban*, fabeloj, Bk., 1987.

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kajdacs

**Kajdacs** (kajdaĉ) estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Transdanubio**, en departemento Tolna, en subregiono de Paks.

## Bazaj informoj 
* Areo: 38 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.5633/18.6243
* Loĝantaro: 1380
* Poŝtkodo: 7051
* Telefonprefikso: 74

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo Budapeŝto-Mohács kaj fervojo Budapeŝto-Bátaszék preteriras, Sió preterfluas. Paks troviĝas 23, Tolna (urbo) 24, Szekszárd 30&nbsp;km-ojn for.

## Historio 
Pli frue keltoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1399. En 1529 en Kajdacs oni arestis Petron Perényi, kiu gardis la hungaran kronon. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la vilaĝo senhomiĝis, en 1713 hungaroj refondis Kajdacs.

Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, interretejo, kuracejo, klubo de maljunuloj, sportejo, vendejoj, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* baroka katolika preĝejo omaĝe al Dipatrino el la 18-a jarcento, en 1891 trakonstruiĝis
* kastelo de Sztankovánszky (stankovAnski), nun lernejo
* maŭzoleo de familio Sztankovánszky de 1876, en 1988 renoviĝis

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Lápafő

**Lápafő** (lApafO) estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono *Suda* Transdanubio, en departemento Tolna, en subregiono de Dombóvár.

## Bazaj informoj 
* Areo: 9&nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.5176/18.0631
* Loĝantaro: 190
* Poŝtkodo: 7214
* Telefonprefikso: 74

## Situo 
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Tamási troviĝas 26, Dombóvár 20 km.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1563, tiam apartenanta al Osmana Imperio. Baldaŭe ĝi senhomiĝis pro la konstantaj bataladoj. Oni refondis la vilaĝon en 1734.
En la apudvilaĝa arbaro popola (kaj populara) bandito *Jóska Sobri* (ŝobri) sinmortis antaŭ sia arestado en 1837.

Vilaĝservoj estas gastejo kaj poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1785
* memorparko pri Jóska Sobri
* spektaklejo pri manfaraĵoj

## Famuloj 
En Lápafő naskiĝis agraristo Károly Galgóczy.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Frederic Creswell

**Frederic CRESWELL** (1866-1948) estis politikisto de Suda Afriko, socialisto, ĉefo de la Sudafrika Laborista Partio kaj ministro de la defendo de 1924 ĝis marto 1933.

En 1923, post la subpremo de la labora ribelo de Witwatersrand fare de la landestraro de Jan Smuts, li alproksimiĝas al Tielman Roos, la ĉefo de la Nacia Partio en Transvalo. La Laborista Partio, kiun gvidas Creswell, konkludas tiam interkonsenton kun la Partio Nacia por elektoj komunaj de 1924, kiujn ili gajnas kontraŭ la Sudafrika Partio de Smuts.

Creswell eniras tiam en la registaron de James Barry Hertzog.

En 1929, la Nacia Partio gajnas la absolutan plimulton sed Creswell restas en la registaro spite de la atakoj de la dekstraro de la Nacia Partio kiu petas al li malkonfesi la socialismon kaj la komunismon.

Creswell revenos en la opozicion post la proksimiĝo inter Smuts kaj Hertzog en 1933.

Militŝipo portos lian nomon "SAS Frederic Creswell", antaŭ renomiĝi "SAS Adam Kock" en 1997.

Kategorio:Sudafrikaj politikistoj
Kategorio:Ministroj pri defendo
Akonadi

**Akonadi** estas adaptila framo de administrado de personaj informoj (*personal information management* (PIM) por KDE 4.1 kaj pli nova. Akonadi funkcias kiel etendebla memorilo por ĉiuj aplikaĵoj de administrado de personaj informoj en KDE. En KDE 3, ĉiuj tiaj aplikaĵoj havis malsamajn memorilojn kaj traktadajn metodojn, kiuj konsekvencas al diversaj realigoj de ĉefe la samaj funkcioj. Malantaŭ datuma memorado, Akonadi enhavas plurajn aliajn elementojn interalie : serĉo kaj biblioteko (kaŝmemoro) por facila alireblo kaj averto de datumaj modifoj. Lastatempaj kompilaĵoj de Akonadi kreas memoran problemon kiam du aplikaĵoj petas la saman datumon pro duobla ŝarĝo de la datumo en la memoro. Per servila funkciado, la problemo estas evitata.

Akonadi komunikas kun serviloj por akiri kaj sendi datumojn anstataŭe de aplikaĵoj pere de specialigita aplikprograma interfaco.
Datumoj poste povas esti ricevita el Akonadi per modelo kreita por kolekti specialaj datumoj (retmesaĝo, kalendaro, kontaktoj, ktp). La aplikaĵo mem estas kreota kiel vidigiloj kaj redaktiloj por vidigi datumojn al uzanto kaj permesi al li la enigon de datumoj.
Akonadi ankaŭ subtenos metadatumojn kreitajn de aplikaĵoj.

Ĉar Akonadi prizorgas la memoradon kaj ricevadon de datumoj, kiuj estas kutime la malfacilaj partoj dum la programado de PIA aplikaĵoj, programado de PIA aplikaĵoj plifaciliĝas. Uzante, la elemento de retmesaĝa vidigilo en Mailody estis kreita nur dum 10 minutoj.

## Notoj 
Kategorio:KDE
Matthias Eisenberg

**Matthias Eisenberg** (* 15-an de januaro 1956 en Dresdeno) estas germana orgenisto, klavicenisto kaj eklezimuzikisto.

## Biografio 
Jam ekde la 9-a vivojaro Eisenberg estis orgenisto ĉe diversaj ekleziaj komunumoj kaj poste dum kvin jaroj membro de la knaboĥoro *Dresdner Kreuzchor*. Li studis ĉe *Wolfgang Schetelich* en Lepsiko ĉe la Altlernejo por Muziko „Felix Mendelssohn Bartholdy“, kie li en 1978 trapasis la A-Ekzamenon kiel eklezimuzikisto kaj jam dum la studado gajnis premiojn je pluraj tutmondaj konkursoj, i. a. de la Bach-Konkurso en Lepsiko kaj la Konkurson pri Improvizado en Vejmaro.

En 1980 Kurt Masur irigis lin mallonge antaŭ la finkonstruado de la koncertejo *Gewandhaus* kiel *Gewandhaus*-orgenisto al Lepsiko. Samtempe li tie ludis en la Lepsika Bach-Orkestro kiel klavicenisto kaj kunlaboris muzike en la GDR-televizio dum filmproduktado pri la vivo de Johann Sebastian Bach. En 1985 dum la Tutmonda Muzikseminario en Vejmar li tenis gastprofesoran katedron, krome li donis gastkursojn kaj majstro-klasojn i.a. en Stokholmo kaj suda Ameriko. En Oybin li estis arta direktisto kaj solisto en koncertaro, en Rötha inicinto de koncertaro ĉe la du Silbermann-orgenoj.

En 1986 Matthias Eisenberg post turneo de la Bach-Orkestro tra la FRG ne revenis en GDR. Post ekleziomuzikista agado en Frankfurto ĉe Majno kaj Hanovro li koncertis kiel liberprofesia orgenisto kaj klavicenisto same kiel partnero de ĉambroensembloj kaj simfoniorkestroj en Eŭropo, Azio, norda kaj suda Ameriko samkiel en Aŭstralio. Januare 2001 post 15 jaroj unuan fojon li denove koncertis antaŭ pli ol 2000 spektantoj en la Gewandhaus en Lepsiko. Ekzistas multnombraj radiaj kaj lumdiskaj sonregistraĵoj kun Eisenberg, ekz. registraĵoj de la kompleta orgenverkaro de Bach sur diversaj orgenoj en Malsupra Saksio aŭ registraĵoj kune kun *Mathias Schmutzler*, *Joachim Schäfer*, *Giora Feidman*, *Harmonic Brass* kaj multaj aliaj. Krome li estis demandata kiel ekspertizisto je multaj novkonstruadoj de orgenoj. Regule li ankaŭ enigas proprajn improvizadojn en siajn koncertojn, kelkaj sonregistraĵoj ankaŭ entenas improvizaĵojn.

Ekde 1992 ĝis 2004 Eisenberg estis eklezimuzikisto ĉe la preĝejo *St. Severin* en Keitum sur la insulo Sylt. En la jaro 2003 oni nomumis Matthias Eisenberg profesoro kaj eklezimuzika direktoro. Ekde novembro 2004 li estas kantoro kaj orgenisto ĉe la *Luther*-, *Moritz*- kaj *Johannis*-preĝejoj en Zwickau kaj loĝas en la Ercmontaro en Schneeberg.

## Eksteraj ligiloj 
* Homepage von Matthias Eisenberg 
* 

Kategorio:Germanaj orgenistoj
Kategorio:Germanaj klavicenistoj
Oksalidacoj

La **oksalidacoj**.

La plimulto de la specioj kreskas en la tropiko aŭ subtropiko, ilia folio estas karakterize - triope, kvarope - kunmetita. Ili ne havas stipulojn. la folieroj moviĝas depende de la lumo, okaze de lummanko, la folieroj kunfermiĝas kaj subenkliniĝas. La aktinomorfaj folioj estas kvinrondaj kaj kvinmembraj po rondoj. La stigmoj staras libere, la stamenoj en du rondoj.

La en kvinĉambreta ovario havas meze koloneton. La frukto estas kapsulo aŭ bero kun multaj grajnoj. La kapsulo malfermiĝas stelforme, ĉar la kapsuleroj ne defalas. La tigo de la planton entenas kristalojn de kalcia oksalato pro kio ili havas acidetan guston.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (1 jun. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

* *Angiospermae* - angiospermoj
** *Oxalidales* Bercht. & J.Presl - oksalidaloj
*** *Oxalidaceae* R.Br. - oksalidacoj
**** *Averrhoa* L. - averoo
**** *Biophytum* DC. - biofito
**** *Dapania* Korth. - dapanio
**** *Lotoxalis* Small - lotoksalido*
**** *Oxalis* L. - oksalido
**** *Sarcotheca* Blume - sarkoteko
**** *Sassia* Molina - sasio
**** *Xanthoxalis* Small - ksantoksalido*

:*genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn.

### Kelkaj genroj 
* Oksalido () estas genro el oksalidacoj, kun plurcentoj da unujaraj herbospecioj. La plej konataj specioj havas trifingrajn foliojn, dum aliaj havas kunmetitejn foliojn kun ĝis 25 folierojn. La folioj estas senlimbaj, la floroj estas simetriaj, kvinnombraj, starante unuope aŭ en umbelecaj infloreskoj kaj kun dehiskaj kapsuloj, el kiuj la semoj estas ĵetataj.

## Manĝado 
La junaj folioj kaj tigoj manĝeblas en salato au (mallonge) kuirita. Ankaŭ la radiko manĝeblas, ĝi havas guston de terpomo. Ne manĝu tro grandkvante pro la okzala acido.

## Bildaro 

Dosiero:OxalisCorymbosa2.jpg|*Oxalis corymbosa*
Dosiero:Oxalis enneaphylla.jpg|*Oxalis enneaphylla*
Dosiero:Averrhoa bilimbi dsc03692.jpg|*Averrhoa bilimbi*
Dosiero:Averrhoa carambola ARS k5735-7.jpg|*Averrhoa carambola*
Dosiero:Oxalis arborea1.jpg|*Oxalis arborea*
Dosiero:Common wood sorrel blossom (aka).jpg|Floro de *Oxalis acetosella*

## Vidu ankaŭ 
* Okzalo
* Trifolio
* Tubera oksalido

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Oksalidacoj
Kategorio:Plantofamilioj
Miristikino

**Miristikino** (3-metoksi-4,5-metilendioksi-alilbenzolo) estas organika kombinaĵo, senkolora volatila oleo, kiu troviĝas nature en la volatila oleo de la muskato kaj malplie en la aneto kaj la petroselo. Ĝia nomo deriviĝas de la genro Miristiko (), en kiu apartenas la muskato.

Ĝia formulo estas C11H12O3, molekula maso 192,211 g/molo, denso 1,1437 g/cm³ (), meldopunkto , bolpunkto .

Ĝi estas natura insekticido kaj havas ankaŭ neŭrotoksan efikon. En granda kvanto kaŭzas halucinogenaj sentojn. Ĝi malforte malhelpas funkciadon de la enzimo monoamin-oksidazo.

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Kategorio:Aromataj kombinaĵoj
Lengyel

**Lengyel** [lendjel] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Bonyhád. La loknomo signifas: polo.
eta|maldekstre|Kastelo de Lengyel

## Bazaj informoj 
eta|dekstra|Preĝejo de Lengyel

* Areo: 
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.3771/18.3675
* Loĝantaro: 545
* Poŝtkodo: 7184
* Telefonprefikso: 74

## Situo 
Lengyel situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Dombóvár troviĝas 21, Bonyhád 19 km-ojn for.

## Historio 
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko, poste keltoj kaj romianoj alvenis. La unua mencio devenis el 1308. Post la turka erao en 1718 germanoj refondis la vilaĝon. Iliaj posteuloj estis deportitaj post la 2-a mondmilito al Germanio.

Vilaĝservoj estas aŭtonomio de germanoj, lernejo, infanĝardeno, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de Tereza el Avilo (Lengyel)
* kastelo de Apponyi (aponji) kun impona parko
* muzeo pri infanĝardeno
* poŝto, iam kasteleto de Apponyi
* lago (banejo)
* rara trovejo el la neolitiko

## Famuloj 
* En Lengyel naskiĝis episkopo József Cserháti.
* En Lengyel mortis bibliografo Sándor Apponyi.

== Komunumoj pri *lengyel* (=polo) en Hungara reĝlando ==

## Referencoj 
Kategorio:Vinvilaĝoj
Flughaveno Milano Linate

**Milan Linate**, (LIN) laŭ internacia mallongigo, estas unu el la du pli grandaj flughavenoj proksimaj al Milano kune kun Milan Malpensa kaj unu el la tri kune ankaŭ kun Milan Bergamo. Ĉar ĝi estas pli malgranda ol tiu de Milan Malpensa kaj pli proksima (nur je 7 km), ĝi utilas ĉefe por enlandaj flugoj. Eblas atingi rekte per buso la Centran Stacidomon de Milano.

La nomo devenas el la proksima samnoma vilaĝo, nome Linate, dum la oficiala nomo de la flughaveno estas "Enrico Forlanini" laŭ fama inventisto de Milano.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo pri la milanaj flughavenoj

Kategorio:Flughavenoj de Milano
Milan Bergamo

**Il Caravaggio International Airport**, nomata ankaŭ **Milan Bergamo** aŭ **Flughaveno Orio al Serio** laŭ najbara vilaĝo samnoma, (BGY) laŭ internacia mallongigo, estas unu el la tri flughavenoj proksimaj al Milano kune kun Milan Malpensa kaj Milan Linate. Ĝi estas tamen pli proksima ne al Milano, sed al la historia kaj artoplena urbo Bergamo.

La nomo devenas el la proksima samnoma vilaĝo nome Orio al Serio.

## Trafiko 
### 2005 
* Pasaĝeroj: 4.356.143
* Movoj: 51.635
* Kargo: 136.339

### 2006 
* Pasaĝeroj: 5.244.794 (+20,4 %)
* Movoj: 56.358 (+9,1 %)
* Kargo: 140.630 (+3,1 %)

### 2007 
* Pasaĝeroj: 5.741.734 (+9,5 %)
* Movoj: 61.364 (+8,9 %)
* Kargo: 134.449 (−4,4 %)

### Jan–jul 2008 
* Pasaĝeroj: 3.773.899 (+14,7 %)
* Movoj: 38.075 (+10,7 %)
* Kargo: 76.633 (−2,7 %)

## Flugentreprenoj kaj cellokoj 
* Aerocondor (Elba)
* Alitalia (Romo-Fiumicino)
* Blue Air (Bacău, Bukareŝto-Băneasa)
* bmibaby (Birmingham)
* Carpatair (Timișoara)
* ElbaFly (Elba)
* Jet2.com (Leeds/Bradford)
* Meridiana (Cagliari, Olbia)
* MyAir (Bari, Bastia, Bordeaux, Brindisi, Bukareŝto-Băneasa, Cagliari, Casablanca, Catania, Istanbul-Sabiha Gökçen, Lille, Madrid, Marrakeŝ, Napoli, Palermo, Paris-Orly, Reggio Calabria, Sofia, Venecio)
* Nouvelair (Djerba, Monastir)
* Onur Air (Izmır)
* Ryanair (Alghero, Alicante, Bari, Berlin-Schönefeld, Billund, Bournemouth, Bratislava, Bremen, Brindisi, Bristol, Brussels-Charleroi, Cagliari, Dublin, Düsseldorf-Weeze, East Midlands, Eindhoven, Fez, Girona, Glasgow-Prestwick, Gotheborg-City, Granada, Hahn, Ibiza, Kraków, Lamezia-Terme, Liverpool, London-Luton, London-Stansted, Lübeck, Madrido, Manchester, Newcastle, Oslo-Torp, Palermo, Paris-Beauvais, Porto, Riga, Romo-Ciampino, Santander, Shannon, Seville, Stockholm-Skavsta, Tampere, Trapani, Valencia, Valladolid, Zaragoza)
* transavia.com (Amsterdam)
* TUIfly (Hanover, Stuttgart)
* Wizz Air (Bucharest-Băneasa, Budapest, Cluj-Napoca, Katowice, Poznan [ekde 17-a de januaro 2009], Sofia, Timișoara [ekde 11-a de marto 2009], Varsovio)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la flughaveno 

Kategorio:Flughavenoj de Milano
Miszla

**Miszla** [misla] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási.
300px|eta|dekstra|Kastelo de Miszla

## Bazaj informoj 
* Areo: 35 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.632/18.4849
* Loĝantaro: 340
* Poŝtkodo: 7065
* Telefonprefikso: 74

## Situo 
La vilaĝo situas sur mildaj deklivoj laŭ rojo, fine de sakovojoj. Simontornya troviĝas 18, Tamási 19 km-ojn for.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1327. Fine de la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. En la 18-a jarcento hungaroj refondis Miszla. Post jarcento la vilaĝo ricevis rangon kampurbo, en 1890 tie okazis departementeja kunveno. Iom poste Miszla malgraviĝis. Dum la socialismo kolĥozo funkciis.

Vilaĝservoj estas infanĝardeno kaj migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* baroka katolika Preĝejo Sankta Triunuo (Miszla) el la 18-a jarcento, tamen kun mezepokaj restaĵoj
* baroka kalvinana preĝejo de 1791, turo alkonstruiĝis en 1808
* luterana preĝejo el la 19-a jarcento
* kastelo
Listo de orgenkomponistoj

La **Listo de orgenkomponistoj** enhavas nomojn de komponistoj de solista Orgenmuziko, kiuj atingis vastan konatecon. La nomoj estas ordigitaj laŭ naskiĝjaro.

* Antonio de Cabezón (1510−1566)
* Jan Pieterszoon Sweelinck (1562−1621)
* Girolamo Frescobaldi (1583−1643)
* Francisco Correa de Araŭo (1584−1654)
* Heinrich Scheidemann (um 1596−1663)
* Franz Tunder (1614−1667)
* Matthias Weckmann (vor 1619−1674) 
* Dietrich Buxtehude (1637−1707)
* Juan Bautista José Cabanilles (1644−1712)
* Johann Pachelbel (1653−1706)
* Nicolaus Bruhns (1665−1697)
* Johann Sebastian Bach (1685−1750)
* Johann Ludwig Krebs (1713−1780)
* Alexandre-Pierre-François Boëly (1785-1858)
* Felix Mendelssohn Bartholdy (1809−1847)
* Adolf Friedrich Hesse (1809−1863)
* August Gottfried Ritter (1811−1885)
* Franz Liszt (1811−1886)
* Louis James Alfred Lefébure-Wely (1817−1869)
* César Franck (1822−1890)
* Gustav Adolf Merkel (1827−1885)
* Johannes Brahms (1833−1897)
* Alexandre Guilmant (1837−1911)
* Josef Rheinberger (1839−1901)
* Charles-Marie Widor (1844−1937)
* Marco Enrico Bossi (1861−1925)
* Wilhelm Middelschulte (1863−1943)
* Charles Tournemire (1870−1939)
* Louis Vierne (1870−1937)
* Max Reger (1873−1916)
* Franz Schmidt (1874−1939)
* Sigfrid Karg-Elert (1877−1933)
* Marcel Dupré (1886−1971)
* Heinrich Kaminski (1886-1946)
* Rued Langgaard (1893-1952)
* Johann Nepomuk David (1895−1977)
* Ernst Pepping (1901−1981)
* Maurice Duruflé (1902−1986)
* Flor Peeters (1903−1986) 
* Günter Raphael (1903−1960)
* Joseph Ahrens (1904-1997) 
* Alfred Baum (1904–1993) 
* Hermann Schroeder (1904−1984)
* Helmut Bornefeld (1906−1990) 
* Jean Langlais (1907−1991)
* Hugo Distler (1908−1942)
* Olivier Messiaen (1908−1992)
* Miguel Bernal Jiménez (1910−1956)
* Jehan Alain (1911−1940)
* Siegfried Reda (1916−1968)
* Peter Racine Fricker (1920−1990)
* György Ligeti (1923–2006) (Volumina, 2 Etüden)
* Bertold Hummel (1925−2002)
* Manfred Kluge (1928−1971)
* Petr Eben (1929−2007)
* Mauricio Kagel (* 1931) (Improvisation ajoutée)
* Tilo Medek (1940−2006)
* Theo Brandmüller (*1948)
* Thomas Meyer-Fiebig (*1949)
* Carl Verbraeken (*1950)
* Naji Hakim (* 1955)
* Pierre Pincemaille (1956-2018)
* Hans-Ola Ericsson (* 1958)
* Shigeru Kan-no (* 1959)

## Vidu ankaŭ 
* Orgeno
* Orgenisto, Listo de orgenistoj, :Kategorio:Orgenistoj
* Orgenmuziko, :Kategorio:Orgenmuziko

!
Orgenkomponistoj
Orientaj Karpatoj

**Orientaj Karpatoj** (, , , ) estas geomorfologia provinco de Karpatoj en ĝia meza parto sur la teritorio de Slovakio, Pollando, Ukrainio, Rumanio. Kiel ilia fino kaj trairo al Okcidentaj Karpatoj estas konsiderata Trapasejo Kurovské (,  (683 m s.m.)) sur slovaka-pola limo. (Iuj aŭtoroj konsideras geomorfologian tutaĵon Malaltaj Beskidoj, kiel parto de Okcidentaj Karpatoj kaj pro tio limo inter Orientaj Karpatoj kaj Okcidentaj Karpatoj oni metas en la Lupkovska trapasejo (,  (640 m s.m.)). Suda fino de la provinco turniĝas okcidenten kaj en trapasejo Predeal trairas en Sudaj Karpatoj (). En tuteco troviĝas la plej alta monto de ukrainio Hoverla (), sed la plej alta estas rumania Pietrosul ().

Orientaj Karpatoj dividiĝas:

* Eksteraj Orientaj Karpatoj (fliŝaj, la plej alta monto Hoverla, )
* Internaj Orientaj Karpatoj (kristalo-vulkanaj, la plej alta monto Pietrosul, )

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.

## Vidu ankaŭ 
* Montoj Apuseni
* Geomorfologia divido de Slovakio
* Orientaj Karpatoj (Rumanio)

## Galerio 
*Klaku je la bildo pro ĝia pligrandiĝo.*

Dosiero:Vnější Východní Karpaty, c.svg|Mapo de norda parto de Orientaj Karpatoj.
Dosiero:Vnější Východní Karpaty, d.svg|Mapo de suda parto de Orientaj Karpatoj.

maldekstra|eta|250px|Mapo de Orientaj Karpatoj - parto 3 Eksteraj ,4 Enaj


Kategorio:Karpatoj
Kategorio:Montaroj en Rumanio
Kategorio:Montaroj en Slovakio
Kategorio:Montaroj en Pollando
Kategorio:Montaroj en Ukrainio
Listo de universitatoj en Sud-Koreio

## Universitatoj en Seulo 
* Nacia Universitato de Seulo
* Hankuk-Universitato de Fremdaj Studoj

## Universitatoj en memstaraj urbegoj 
### Universitatoj en Busan 
### Universitatoj en Daegu 
### Universitatoj en Daejeon 
### Universitatoj en Gwangju 
### Universitatoj en Incheon 
### Universitatoj en Ulsan 
## Universitatoj en regionaj provincoj 
### Universitatoj en Chungcheongbuk-do 
### Universitatoj en Chungcheongnam-do 
### Universitatoj en Gangwon-do 
### Universitatoj en Gyeonggi-do 
* Universitato Donkook

### Universitatoj en Gyeongsangbuk-do 
### Universitatoj en Gyeongsangnam-do 
### Universitatoj en Jeju-do 
### Universitatoj en Jeollabuk-do 
* Universitato Wonkwang

### Universitatoj en Jeollanam-do 
## Universitatoj instruantaj Esperanton 
* Hankuk-Universitato de Fremdaj Studoj
* Universitato Dankook
* Universitato Wonkwang

## Vidu ankaŭ 
* Listo de kolegioj kaj universitatoj en Sud-Koreio (angle)


universitatoj en Sud-Koreio
Mórágy

**Mórágy** (mOradj) estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Tolna, en subregiono de Bonyhád.

## Bazaj informoj 
* Areo: 18 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.2197/18.641
* Loĝantaro: 780
* Poŝtkodo: 7165
* Telefonprefikso: 74

## Situo 
La vilaĝo situas en valo laŭ rojo, fine de mallonga sakovojo, fervojo Dombóvár-Baja preteriras. Bátaszék troviĝas 6, Bonyhád 15, Szekszárd 19 km-ojn for.

## Historio 
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. Apud la vilaĝo granita monto troviĝas, kie la prahomo trovis fajrilŝtonetojn. La unua mencio devenis el 1267 en formo *Moorag*. Jam en 1526 la turkoj okupis la vilaĝon. En 1724 germanoj refondis Mórágy. Iliaj posteuloj estis deportitaj post la 2-a mondmilito al Germanio, dume alvenis rifuĝintaj hungaroj. Apud la komunumo longe funkciis ŝtonominejo. Nuntempe la loko estas ebleco longe rezervi forĵetitajn radiajn aĵojn el atomcentralo de Paks.

Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kuracejo, apoteko, policano, restoracio.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1785
* muzeo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
Ágnes Rózsa

**RÓZSA Ágnes** [ro:ĵa] naskiĝinta kiel Halász Ágnes, estis rumanuja hungara memuaristino, tradukistino. Ŝi estis naskiĝinta la 17-an de decembro 1918 en Nadjvarado kaj mortinta la 30-an de julio 1984 en Kluĵo. Ŝi estis la edzino de Jenő Rózsa.

## Biografio 
Ágnes Rózsa la mezlernejon finis en sia naskiĝurbo kaj samloke ŝi havigis al si diplomon en la jurakademio (1931), poste ŝi studis 3 jarojn en Francujo en universitato de Dijon, fine ŝi havigis al si diplomon pri la angla kaj franca lingvoj kaj estetiko en la hungara Universitato de Koloĵvaro (1945). Inter 1936–41 ŝi estis privatoficistino en Nagyvárad; inter 1941–44 ŝi instruis en la Gimnazio Kecskeméti Lipót. En majo de 1944 oni deportis ŝin al Aŭŝvico. Inter 1945–48 ŝi denove estis instruistino en la komerca liceo kaj Juda Gimnazio en Oradea, same en la Hungara Knabingimnazio. En 1949 ŝi alvenis Kluĵon kaj ŝi instruis en Hungara Knabinliceo (1949–1953) kaj en la Liceo Ady Endre (1953–1957). Ekde 1957 ŝi estis lektorino en la Universitato Bolyai, post la unuigo ĝia kun la rumana universitato en la Universitato Babeş-Bolyai ĝis sia pensiuliĝo (1968).
Ágnes Rózsa

## Verkoj 
* *Jövőlesők*. Nürnbergi lágernapló 1944–1945, (Nurberga koncentrejtaglibro) Bk., 1971 (= Nürnbergi napló, Bp., 1978).

## Tradukaĵoj 
* Voltaire: *Én, az üldözöttek Don Quijotéja*, elektitaj leteroj, trad., antaŭp., not., Bk., 1978.

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Alíz Rózsa

**RÓZSA Alíz** (ro;ĵa) [origine: Rosen] estis rumanuja hungara verkistino naskita en Nagyvárad en 1909 kaj mortinta en  Israelo en 1985.

## Biografio 
La mezlernejon Alíz Rózsa finis en sia naskiĝurbo kaj ŝi havigis diplomon de juro en Kluĵo. En la komenco de la 1930-aj jaroj ŝi estis kunlaborantino de la Nagyváradi Napló, poste de la Aradi Közlöny. Post 1944 ŝi publikis en la Romániai Magyar Szó kaj en la arada  *Vörös Lobogó*. Ekde 1957 ŝi vivis en Israelo.

## Verkoj 
**Tétova léptek*, rakontoj, Arad, 1936;
**Tetemrehívás*, poemoj, Arad, 1945;
**Béketanács Bergengóciában*. Tanulságos mese kicsik és nagyok okulására, Arad, 1947.

## Tradukaĵoj 
*A. Sz. Puskin: Mesék (kun László Salamon, Vajda Béla), Bk., 1949.

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungardevenaj israelanoj