open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dolní Drkolná

**Dolní Drkolná** (antaŭe Unter-Schlagl) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vyšší Brod en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km sudoriente de Vyšší Brod proksime de ĉeĥa-aŭstra ŝtatlimo. Estas ĉi tie registritaj 12 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  ().

**Dolní Drkolná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,7&nbsp;km², en kiu sur teritorio de pereinta vilaĝo Radvanov situas ankaŭ la plej suda loko de Ĉeĥio. Dolní Drkolná situas ankaŭ en la katastra teritorio **Svatomírov** kun areo 4,44&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1281. En la jaro 1921 ĉi tie staris 74 domoj kaj vivis ĉi tie 481 loĝantoj. En La jaroj 1938 ĝis 1945 Unter-Schlagl estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio. Post la dua mondmilito la civitanoj de la germana nacieco plimulte estis ellandigitaj. Estis ĉi tie establita limzono kaj ĉiuj devenaj domoj estis plimulte detruitaj.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Dolni Drkolna statek.jpg|Bieno en Dolní Drkolná
Dolni Drkolna 2.jpg|Dolní Drkolná

Kategorio:Vyšší Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Ekstremaj punktoj de Ĉeĥio
Attila Árvay

'*** [Arvai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Árvay Attila*' estis hungara kardiologo, korkirurgo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en Sárospatak en 1945, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1951. Post la diplomo li laboris en pluraj institutoj, inter 1955-1957 en kliniko, poste en ĵus fondita instituto. Ĝis 1957 li estis asistanto, ĝis 1967 subkuracisto, ekde 1967 ĉefkuracisto, ekde 1981 profesoro, ekde 1992 institutestro. Intertempe li akris nekropsian (1955), kirurgian (1961) kaj korkirurgian (1979) licencojn, eĉ li kandidatiĝis en 1967 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1981–1997 li estis profesoro kaj katedrestro en Universitato Semmelweis. Li havis edzinon inter 1951–1956, sed poste ŝia edzino disidis kun sia infano. Li denove edziĝis en 1958, ŝia dua edzino naskis filinon en 1960. Li ricevis memormedalojn aŭ premiojn inter 1982-2001.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Billentyűképződés az aortában kísérletes szűkítés következtében.* (kunaŭtoro, 1954)
* *Új műtéti eljárások csökkent pulmonális keringéssel járó veleszületett szívhibák gyógyítására.* (1957)
* *Haemodynamikai és műtéttani adatok a pulmonalis stenosis sebészi kezeléséhez.* (disertaĵo, 1966)
* *Pacemakeres monitorozás szívműtétek után.* (kunaŭtoro, 1973)
* *Sebészet és traumatológia.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1989, tralaborita: 1994)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (1978)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kardiologoj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Gama (stacidomo)

**Gama** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Bárcena de Cicero, en Kantabrio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco disponigitajn per regionaj trajnoj sur linio R-3f, kiu ligas Santanderon kun Bilbao.

## Vidu ankaŭ 
* Bárcena de Cicero

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Bárcena de Cicero
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Du Noveloj

Jiří Sumín kaj Růžena Svobodová: **Du Noveloj**. tradukis Moraviaj Esperanto-Pioniroj, MEP, 1933, 81 paĝoj

La libro enhavas du novelojn: *Genutrantoj* (Jiří Sumín) kaj *Mariĉka Danculino / Maryčka Danculino* (Růžena Svobodová).
## Recenzoj
Kategorio:Esperanto-eldonaĵoj
Kategorio:Literaturo de Ĉeĥio
Cros

**Cros** estas la nomo de la jenaj komunumoj en Francio:
* Cros (Gard) en la departemento Gard
* Cros (Puy-de-Dôme) en la departemento Puy-de-Dôme

kun nomo aldono:
* Cros-de-Géorand (Ardèche) en la departemento Ardèche
* Cros-de-Montvert (Cantal) en la departemento Cantal
* Cros-de-Ronesque (Cantal) en la sama departemento Cantal
Eleonóra Hotovy

'*** [hotovi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hotovy Eleonóra*' estis hungara internisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Gönczi Béláné*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1951, internistan licencon post 4 jaroj. Post la diplomo ŝi estis vickuracisto en ĉefurba hospitalo, post la licenco subkuracisto, fine ĉefkuracisto inter 1957–1979. Intertempe ŝi kandidatiĝis en 1968 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi okupiĝis ankaŭ pri kardiologio kaj nefrologio. Inter 1946–1960 ŝi havis edzon kaj naskis filon en 1948, en 1960 ŝi divorcis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Akut hypoxia hatása szívbetegekre, különös tekintettel a vénás nyomásra. 1–2.* (kunaŭtoro, 1960–1961)
* *A vese vérkeringésének vizsgálata Goldblatt-típusú – renovascularis – és essentialis hypertoniás betegeken.* (disertaĵo, 1967)
* *Acut myocardinalis infarctusos betegek rhytmus-zavarainak kezelése és megelőzése Lidocainnal.* (kunaŭtoro, 1970)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Larisa Latynina

**Larisa Semyonovna LATYNIN** (; naskita **Diriy**, Дирий; la 27-an de decembro 1934) estas sovetia kaj eksa artisma gimnaziistino. Inter 1956 ĝis 1964 ŝi gajnis 14 individuajn olimpikajn medalojn kaj kvar teamaj medaloj. Ŝi tenas la rekordon por la plej olimpikaj oraj medaloj de gimnaziisto, kaj vira kaj virina, kun naŭ entute. Ŝiaj totalo de 18 olimpikaj medaloj estis rekordo por 48 jaroj. Ŝi tenis la rekordon por medaloj de individuaj eventoj dum pli ol 52 jaroj, gajnanta 14. Ŝi estas kreditita helpanta establi Sovetunion kiel superrega forto en gimnastiko .

Ĝis la olimpikaj gajnoj de Katie Ledecky en la Olimpiko de 2024, ŝi estis la ununura virino kiu gajnis 9 olimpikajn orajn medalojn kaj tenas la duan lokon de ĉiuj tempoj per la nombro de 18 medaloj kiujn ŝi amasigis, post Michael Phelps (28 medaloj) kaj antaŭ Nikolaj Andrianov (15 medaloj).

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1934
Kategorio:Sovetiaj gimnastikistoj
Nikolaj Andrianov

**Nikolaj Jefimoviĉ ADRIANOV** (; la 14-an de oktobro 1952 – la 21-an de marto 2011) estis sovetia gimnastikisto, olimpika ĉampiono (15 medaloj el kiuj 7 oraj kaj 3 bronzaj medaloj), monda medalo (3 oraj, 9 arĝentaj kaj 3 bronzaj) kaj eŭropa ĉampiono (18 medaloj el kiuj 10 oraj, 6 arĝentaj kaj 2 bronzaj) .

Li tenis la rekordon por viroj por la plej olimpikaj medaloj je 15 (7 oraj medaloj, 5 arĝentaj medaloj, 3 bronzaj medaloj) ĝis Michael Phelps superpasis lin ĉe la Somera Olimpiko de 2008. Andrianov estas la tria atleto (viro aŭ virino) en akumulo de olimpikaj medaloj post la 28 de Phelps kaj la 18 de Larisa Latynina. Andrianov gajnis la plejmulto de la medaloj ĉe la Somera Olimpiko de 1976 kun 6 individuaj medaloj kaj unu teama medalo. En la sporto de Artisma Gimnastiko de viroj, li ankaŭ tenas la rekordon de viroj por plej individuaj olimpikaj medaloj (12).

La estis la atleto kiu gajnis la plej grandan nombron da medaloj en la Olimpiko de 1976 (7 medaloj el kiuj 4 oraj, 2 arĝentaj kaj 1 bronzo).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nikolaj Andrianov ĉe Internacia Federacio de   Gimnastiko
* mallonga biografio kaj atingoj
* Biografio 
* IOC 1980 Somera Olimpiko
* Nekrologo Nikolaj Andrianov  

Kategorio:Naskiĝintoj en 1952
Kategorio:Mortintoj en 2011
Kategorio:Sovetiaj gimnastikistoj
Kategorio:Sovetiaj komunistoj
Katie Ledecky

**Kathleen Genevieve "Katie" LEDECKY** (naskiĝis la 17-an de marto 1997) estas usona naĝistino kiu specialiĝas pri liberstila naĝado ĉe meza kaj longaj distancoj (200, 400, 800 kaj 1500 metroj). 

Ŝi havas 14 olimpikajn medalojn, inkluzive de 9 oraj, 4 arĝentaj kaj 1 bronzo, la plej gajninta naĝisto en la olimpika historio. kaj la tria plej gajnita ina atleto en olimpika historio, post naĝisto Michael Phelps el Usono (23 oraj, 3 arĝentaj, 2 bronzoj, 28 entute) kaj gimnastikistino Larisa Latinina el Sovetunio (9 oraj, 5 arĝentaj, 4 bronzoj, 18 entute).

Aktuale de la Olimpiko de 2024, ŝi estas 9-foje olimpika ĉampiono (ŝi dividas la rekordon de oraj medaloj inter ĉiuj virinoj kun sovetia gimnastikisto Larisa Latynina), 21-foje mondĉampiono (inkluzive 16 fojojn je personaj distancoj) . Tiele ŝi estas konsiderita de spertuloj kiel unu el la plej fortaj naĝistinoj en la historio.  

Monda rekordulo en liberstila naĝado je distancoj de 800 kaj 1500 metroj en longa akvo. Ĝis majo 2022, ŝi ankaŭ tenis la mondan rekordon pri 400 metroj. Entute, dum sia kariero ŝi metis 14 mondajn rekordojn je distancoj de 400, 800 kaj 1500 metroj liberstilo, almenaŭ tri je ĉiu distanco .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Katie Ledecky ĉe Olympics.com
* Katie Ledecky ĉe Olympedia

Kategorio:Usonaj romkatolikoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1997
Preĝejo Senmakula Koncipiĝo (Hosszúpályi)

La **paroĥa preĝejo Senmakula Koncipiĝo** estas religia historia monumento en grandvilaĝo Hosszúpályi (Hungario).

## Historio 
Jam antaŭ 1332 estis tie paroĥa kirko kun patroneco de Johano Baptisto. Dum dominado de turkoj la loĝantoj kalvinaniĝis. La nun videbla kirko estis konstruita inter 1833-1836, sed la paroĥo estis refondita jam en 1737. Ferenc Liszt ludis sur la origina orgeno en 1879, sed la orgeno estis ŝanĝita al pli granda en 1883.

## Konstruaĵo 
La didomo situas sola en korto, sed antaŭe krucifikso troviĝas. Antaŭ la kirko ŝtona kruco estas videbla. La fasado estas simetria. Meze la kvadrata turo altiĝas, la enirejo funkcias same meze malsupre. Super la enirejo estas granda arka fenestro. La navo finiĝas en rektangula absido same alta, sed iomete pli mallarĝa, ol la navo. Dekstre sakristio aliĝas al la navo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* leksikono

Hosszúpályi
Hosszupalyi
Naturlig bortskjemt mat

**"Naturlig bortskjemt mat"** (norvege por "nature dorlotita nutraĵo") estis la slogano de reklamkampanjo, kiun la Norvega Agrikultura Agentejo faris komune kun la plej gravaj norvegaj superbazaroj en 2005 kaj la sekvaj jaroj. Laŭ la Agentejo, la kampanjo celis pligrandigi la konsumadon de ekologia viando en Norvegujo. Ĝi konsistis el ŝercecaj bildoj, kiujn oni pendigis sur grandaj afiŝoj en superbazaroj kaj presigis en ĵurnaloj, ekzemple koko kun silkaj kusenoj sub la flugiloj kaj bovino manĝigata per arĝenta kulero. La bildoj kaj la akompanaj tekstoj donis la impreson ke ekologie bredataj bestoj vivas en granda lukso. Kvankam la oficiala celo estis kreskigi la konsumadon de ekologiaj nutraĵoj de 1% el ĉiuj nutraĵoj en 2005 ĝis 15% en 2015, ĝi fakte kreskis nur je triono ĝis 2009, kaj eĉ en 2018 ankoraŭ ne atingis 2%.

La fakuloj pri mediprotektado Kristian Bjørkdahl kaj Karen Victoria Lykke Syse kritikis la kampanjon kiel ekzemplon de reklamado kun troigaj kaj malprecizaj asertoj pri besta bonfarto, analoga al verdlavado. Laŭ ilia interpreto, la kampanjo sabotis sian oficialan celon por ne konkurenci kontraŭ neekologiaj produktoj vendataj en multe pli granda kvanto de la samaj reklamantoj. Tial la Agentejo kaj supermerkatoj evitis paroli pri la specifaj malsamoj inter la normoj por ekologia kaj kutima bredado, el kiuj konsumantoj povus dedukti ke almenaŭ la kutima metodo estas suferiga. Anstataŭe, ili elektis prezenti ekologian bredadon kiel "dorlotadon", donante impreson ke kutima bredado estas jam sufiĉe bona, kaj ekologia bredado estas pli bona ol la bestoj vere meritas. 

## Referencoj
Kategorio:Amaskomunikiloj en Norvegio
Kategorio:Sloganoj
Saint-Césaire-de-Gauzignan

''''* (jen france, ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]) kaj en la historia regiono Langvedoko. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Alès kaj al la kantono *''. 

eta|maldekstra|300ra|
La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Šance (Vrbovce)

Domaro **Šance** (ankaŭ **Na Šancích**, antaŭe **U&nbsp;Sabotů**, antaŭe slovake **Sabotovci**) estas parto de municipo Vrbovce en slovaka distrikto Myjava. Ĝi situas en montaro Blankaj Karpatoj en valo de rivero Teplica. Ĝi situas sur vojkruciĝo de ŝoseoj de la dua klaso numero II/499 kaj II/500, troviĝas ĉi tie fervoja stacio Vrbovce.

Kvankam la domaro apartenas al Slovakio, historie ĝi apartenis al Moravio kaj ĝis la 24-a de julio 1997 ĝi apartenis al moravia municipo Javorník. En la domaro okazis referendumo, en kiu plimulto de loĝantoj elparolis sin por aparteni al Slovakio. Poste ĝi estis la 25-a de julio 1997 komune kun pluaj kelkaj parceloj en Ĉeĥio alligita al Slovakio surbaze de interŝtata kontrakto pro interŝanĝo por la slovaka parto de domaro Sidonie kaj kelkaj pluaj parceloj, kio kaŭzis siatempe grandajn politikajn kontraŭdirojn kaj kontraŭ la alligo al Slovakio staris sin ankaŭ parto de domaro U&nbsp;Sabotů. En septembro de 1998 la domaro U&nbsp;Sabotů estis alinomita al la nuntempa nomo Šance. La nova ŝtatlimo ĉi tie kreas kojnon direktanta sur montoselo internen de la teritorio de Ĉeĥa respubliko. Ĉe la pinto de la kojno en la selo troviĝas fervoja stacio Vrbovce, malproksima de la propra Vrbovce proksimume 4,5 km.

Tra la selo kondukas slovaka ŝoseo II/500 de Senica kaj Vrbovce, al kiu ligas la ĉeĥa ŝoseo I/71 ĝis Javorník. Proksime de la domaro al la ŝoseo II/500 aliĝas slovaka ŝoseo II/499 el Myjava. El Myjava ĝis   Javorník kondukas ankaŭ fervojlinio, sur la ĉeĥa teritorio sub numero 343. Ĉirkaŭ la fervoja stacio Vrbovce kondukas du markitaj turismaj vojoj,  blua kaj  ruĝa; ambaŭ transiras el Ĉeĥio en Slovakion.

## Pluaj fotoj 

Šance (Vrbovce) - pomník povstání 1848 obr01.jpg|Monumento de revolucio 1848
Šance (Vrbovce) - hasičská zbrojnice obr01.jpg|Fajroestingista armilejo
Šance (Vrbovce) - severní část obr01.jpg|La norda parto
Šance (Vrbovce) - centrum, poblíž křižovatky obr01.jpg|Centro, proksime de vojkruciĝo

## Rilataj artikoloj 
* Pereo de Ĉeĥoslovakio
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio 

## Referencoj
Kategorio:Domaroj en Slovakio
Kategorio:Vrbovce
Kategorio:Limaj disputoj
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio
Kategorio:Setlejoj en Blankaj Karpatoj 
Kategorio:Ĉeĥaj historiaj teritorioj
Limpias (stacidomo)

**Limpias** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Voto apud Limpias, en Kantabrio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco disponigitajn per regionaj trajnoj sur linio R-3f, kiu ligas Santanderon kun Bilbao.

## Vidu ankaŭ 
* Voto (Hispanio)
* Limpias

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Voto (Hispanio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Montes Claros (stacidomo)

**Montes Claros** () estas fervoja stacio en la hispana municipo Valdeprado del Río, aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi estas parto de la metro-ŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn sur linio R-4f, kiu ligas  kun .

*Montes Claros* signifas en la hispana *Helaj Montoj*.

## Vidu ankaŭ 
* Valdeprado del Río

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Valdeprado del Río
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Cassagnoles

**Cassagnoles** (jen france, okcitane *Cassinhòlas*) estas la nomo de du komunumoj en Francio:

* Cassagnoles (Gard)
* Cassagnoles (Hérault)
La Ŝtelita Letero

***La ŝtelita letero*** () estas mallonga rakonto de usona aŭtoro Edgar Allan Poe. Ĝi estas la tria de liaj tri detektivaj rakontoj prezentanta la fikcian C. Auguste Dupin, la aliaj du estantaj "*La Murdoj en la Rue Morgue*" kaj "*La Mistero de Marie Rogêt*". Ĉi tiuj rakontoj estas konsiderita esti gravaj fruaj antaŭaĵoj de la moderna detektiva rakonto. Ĝi unue aperis en la literatura ĉiujara *The Gift for 1845* kaj baldaŭ estis represita en multenombraj revuoj kaj ĵurnaloj .

La rakonto ekspozas la inertan, konvencian manieron de la polica rezonado kaj la pli subtila, nekonvencia pensmaniero de Dupin. La intrigo fariĝas tensio inter tiuj du malsamaj intelektaj rimedoj por solvi misteron.

## Intriga resumo 
En Parizo, Dupin kaj lia amiko ricevas vizitanton - la Pariza policprefekto G--. Tiu malkovras al ili, ke grava dokumento, kiu implikos altrangan personon se ĝi estos publike konata, estas ŝtelita el reĝa apartamento. La ŝtelinto estas la konata Ministro D--, kiu iun fojon kaptis la leteron kiam ĝi estis malfermita sur tablo, kaj nun uzas ĝin por ŝantaĝi altan personon.

Kvankam la polico serĉis intense en la domo de la ministro, ili ne trovis la leteron. La prefekto petas la konsilon de Dupin, ĉar ĉiuj sentas, ke la afero estas eksterordinare simpla, tamen ilin ĉiuj spitas.

Dupin komencas analizi la situacion. Li konkludas, ke la ministro, kvankam konata kiel poeto kaj matematikisto, estas tre ruzema kaj inteligenta homo. Tial, Dupin divenas, ke la ministro ne kaŝis la leteron laŭ la konvenciaj metodoj, kiujn la polico serĉis. Anstataŭe, li probable kaŝis ĝin tute malkaŝe, kalkulate direkte la atenton for de ĝi.

Dupin organizas viziton al la domo de la ministro, kie li sukcesas identigi la leteron en evidente malatenta loko. Kiam Dupin foriras, li preparas planan agon, por preni la leteron kaj anstataŭigi ĝin per imita kopio.

La fina paŝo en la intrikstruktura evoluo ankoraŭ ne estas malkovrita. La leganto restas atendanta la solvon de la problemo kaj vidadi kia estos la definitiva venko de Dupin.

## En Esperanto aperis 
* *La ŝtelita letero* (trad. de Alfred Edward Wackrill, 1915)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "The Purloined Letero" ĉe Amerika Literaturo

Kategorio:Edgar Allan Poe
Kategorio:Detektiva fikcio
Infanoj de Mia Koro

***Infanoj de Mia Koro*** estas romano de Gabrielle Roy, eldonita en 1977. La romano, la laste aperinta fikcia verkaĵo de Roy, estis originale eldonita en la franca kiel ***Ces enfants de ma vie***.

La protagonisto de la romano estas "Gabrielle Roy", juna instruisto en preria urbo dum la 1930-aj jaroj. Bazita sur propraj spertoj de Roy kiel instruisto, la romano fokusiĝas pri la interrilato de Gabrielle Roy kun ŝiaj studentoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Screendoor
* Revizio de Carole Gerson, kanada Literaturo, 1988, pp 124 – 126

Kategorio:Libroj aperintaj en 1977
Rue Deschambault

***Strato de Riĉaĵoj*** () estas romano de la kanada aŭtoro Gabrielle Roy. Ĝi estis originale eldonita en la franca kiel *Rue Deschambault*  fare de Beauchemin en 1955

Plejparte aŭtobiografia, ĝi spuras la kreskigon kaj evoluadon de juna knabino al plenumebla verkisto. Kiel multe el la fikcio de Roy, ĝi inkluzivas  tre aŭtobiografia stilo kaj teksas vinjetojn en tapiŝo de la specifa tempo kaj loko. La libro kovras temojn inkluzivante la socian disiĝon inter la franc-kanadanaj kaj angl-kanadanaj komunumoj en kio estis la ĝemelaj urboj de St. Boniface kaj Vinipego, Manitobo, eŭropa enmigrado al la kanadaj prerioj, familia dinamiko kaj rasa integrigo.

## Referencoj 
Kategorio:Romanoj pri verkistoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1955
Parres

**Parres** estas konsilio de la Princlando Asturio en Hispanio. Ĝi limas norde kun Caravia kaj Ribadesella, oriente kun Cangas de Onís, okcidente kun Piloña kaj Colunga kaj sude kun Amieva kaj Ponga. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Arriondas (stacidomo)
* Fuentes (stacidomo)
* Ozanes (stacidomo)
* Policlínico (stacidomo)
* Soto de Dueñas (stacidomo)
* Toraño (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
Péter Kálmán (kardiologo)

**Péter Kálmán,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kálmán Péter** estis hungara kardiologo, internisto, altlerneja instruisto.

Péter Kálmán naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Péter Kálmán akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1952. Post la diplomo li estis armea kuracisto 4 jarojn, poste li civiliĝis kaj laboris jaron en ĉefurba hospitalo. Inter 1957–1970 li laboris en kardiologia instituto, tiutempe li estis ankaŭ asistanto en kliniko, krome laboratoriestro inter 1961–1967. Li akiris internistan licencon en 1958 kaj post jardeko li kandidatiĝis en 1968 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, krome li estis gastesploristo en 1963 en :en:Hahnemann University Hospital. Li estis levita ĉefkuracisto en prisporta instituto (1970–1977), same en hospitalo (1978–1990), kie li estis ĉefe internisto. Ekde 1982 li estis docento de Universitato Semmelweis. Li ricevis solan premion en 1973.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Életkor és pangás hatása a máj és a lép distensibilitására.* (kunaŭtoro, 1961)
* *Hangtani jelek néhány rheumás és congenitalis vitium kórismézésében és súlyossági fokának megítélésében.* (disertaĵo, 1967)
* *Phonocardiographia a klinikai gyakorlatban.* (monografio, 1975)
* *Klasszikus és új noninvazív eljárások a szisztolés és a diasztolés balkamrafunkció értékelésére.* (1989)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kardiologoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Arriondas (stacidomo)

**Arriondas** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Parres en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn.

## Bildgalerio 

Arriondas 01.jpg|Ekstero
Estación de Arriondas andenes.jpg|Kajoj
J22 810 Bf Arriondas, »El Transcantábrico«.jpg|»El Transcantábrico«

## Vidu ankaŭ 
* Parres

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Parres
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Gailhan

eta|maldekstra|240ra|
''''* (jen france, ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]) kaj en la historia regiono Langvedoko. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Vigan kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Hans-Peter Stähli

**Hans-Peter STÄHLI** (naskiĝinta en 1935) estas svisa ŝemidologo kaj teologo.

Stähli studis protestantisman teologion kaj orientalajn lingvojn ĉe la universitatoj de Berno, Bazelo, Montpellier kaj ĉe la Hebrea Universitato de Jerusalemo. Inter 1962 kaj 1966 asistantis li Berne; de 1966 ĝis pensiiĝo li deĵoris ĉe la teologia altlernejo de Bethel (Bielefeld), pri la hebrea lingvo. En 1977 li doktoriĝis ĉe la universitato de Berno post defendo de la tezo etimologia-sociologia *Knabe, Jüngling, Knecht. Untersuchungen zum Begriff [năʿǎr] im Alten Testament*. 

Liaj utilaj verkoj gramatika *Hebräisch-Kurzgrammatik* kaj vortlisto *Hebräisch-Vokabular* ĝuis plurajn eldonojn. 

## Skribaĵoj (elekto) 
* *Knabe, Jüngling, Knecht. Untersuchungen zum Begriff [năʿǎr] im Alten Testament*, Lang, Frankfurt am Main u.&nbsp;a. 1978 (=Beiträge zur biblischen Exegese und Theologie, 7) ISBN 3-261-02357-0
* *Hebräisch-Kurzgrammatik*, Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen-Zürich 1984, tria eldono 1992 ISBN 3-525-52177-4
* *Hebräisch-Vokabular*, Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen-Zürich 1984, dua eldono 1985 ISBN 3-525-52176-6
* *Solare Elemente im Jahweglauben des Alten Testaments*, Vandenhoeck und Ruprecht/Universitätsverlag Freiburg, Göttingen/Freiburg 1985 (=Orbis biblicus et orientalis, 66) ISBN 3-7278-0335-5 / ISBN 3-525-53689-5
* *Antike Synagogenkunst*, Calwer, Stuttgart 1988 ISBN 3-7668-0823-0

## Notoj 
Kategorio:Ŝemidologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Svisaj teologoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1935
Kategorio:Bielefeld
MO-Sm-S 39 U Trigonometru

eta|250ra|maldekstra|Historia foto de la artileria fuorto MO S-39 "U Trigonometru"
**MO-Sm-S 39 "U trigonometru"** estas artileria fuorto de artileria fuortaro Smolkov en distrikto Opava. 

Tiu ĉi fuortara objekto estis pro kaŭzo de (temas pri la plej granda objekto de la fuortaro Smolkov) grandaj dimensioj botonigita en 2 etapoj en junio kaj aŭgusto de 1937 (konkrete ekde la 16-a ĝis la 22-a de junio kun suma volumeno 1 564 m³ kaj ekde la 4-a ĝis la 14-a de aŭgusto 1937 kun suma volumeno 3 714 m³.) Ĝi estis betonigita en la IV-a grado de rezistkapablo, kio signifas, ke ĝiaj muroj kaj plafono mezuris 350 cm. La betonadon faris firmao Ing. Alois Beneš a spol., Přerov. La garnozon kreis 86 soldatoj. La ĉefan armilaron devis krei tripo de 10cm haŭbizo mod. 38 (en koda markigo de DFL armilo Y), kiuj celis en nordorienta direkto al urbo Opava kaj ili devis pafi ĝis malantaŭ la urbo ĝis planata fuortaro Šibenice. Same kiel la ceteraj objektoj de la fuortaro ĝi ne havis sian propran enirejon, (ĝi estis kun la subterejo de la fuortaro kunigita per ŝtupareja kaj lifta ŝaktoj en la objekto) sed ĝi estis ekipita de sav-elirejo en diamanta fosaĵo. En la tempo de Munkena interkonsento ĝi ankoraŭ ne estis plene ekipita, tial antaŭ la objekto estis improvize instalitaj sub lignaj subtegmentejoj 7,5cm montaraj kanonoj mod. 15. Senperan defendon de tiu ĉi objekto sekurigis malpezaj maŝinpafiloj mod. 26 en du blendaj kloŝoj sur la dekstra kaj la maldekstra flanko de la fuorto kaj unu malpeza maŝinpafilo sub betono, defendanta la fosaĵon.

Post anekso de ĉeĥoslovakaj limregionoj en oktobro de 1938 la fuortaro Smolkov falis ankaŭ kun objekto MO-S 39 al Nazia Germanio, kiu elŝiris ĝiajn ambaŭ kloŝojn. Pli poste la germana armeo faris sur ĝi ampleksajn provojn kun pripafado kaj bombardado, ekz. ĉu ŝtala reto, surtirita trans la objekto, kaptos bombojn ĵetitaj el aviadiloj.

Ekde la 1950-aj jaroj la fuortaro Smolkov funkcias kiel deponejo de ĉeĥoslovaka, kaj pli poste de ĉeĥa armeo, do ĝia interno ne estas por publiko alirebla. Tra surfaco de la fuortaro, rekte ĉirkaŭ la objekto MO-S 39, kondukas  verda turisma vojo.

## Literaturo 
* 
* TOMAŠOVSKÝ, Petr. : *Atlas objektů těžkého opevnění úseku Moravská Ostrava.* 1.vyd. Opava : AVE Centrum, 2000. 

## Pluaj fotoj

Háj ve Slezsku, Smolkov, MO-S 39 (2015-04-14; 01).jpg|Plafono de la objekto, kie mankas ambaŭ kloŝoj
Háj ve Slezsku, Smolkov, MO-S 39 (rok 2001; 01).jpg|MO-Sm-S 39 U Trigonometru
MO-Sm-39 U trigonometru.jpg|MO-Sm-S 39 U Trigonometru
Háj ve Slezsku, Smolkov, MO-S 39 (2015-04-14; 04).jpg|Vido el plafono suben en diamantan fosaĵon

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Artileriaj fuortoj
Kategorio:PGK II Hlučín
Kategorio:Konstruaĵoj en Háj ve Slezsku
Kategorio:Fortikaĵoj en Moraviasilezia regiono
Cuevas (stacidomo)

**Cuevas** () estas fervoja haltejo situanta en Cuevas, hispana municipo Ribadesella en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn.

## Bildgalerio 

09 Cuevas Asturias FEVE Ni.jpg|Ekstero
09c Cuevas Asturias FEVE Ni.jpg|Kajo kaj trako
Placa de altitud en Cuevas, Ribadesella.jpg|Supermara alteco

## Vidu ankaŭ 
* Ribadesella

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Ribadesella
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Ribadesella

**Ribadesella** (, ) estas konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio, Hispanio. Ĝi limas norde kun la Kantabra Maro, oriente kun Llanes, sude kun Cangas de Onís kaj Parres kaj okcidente kun Caravia. Fondita de Alfonso la 10-a *la Saĝulo*, ĝi estis unu el la ĉefaj asturiaj havenoj de la 19-a jarcento. Ĝi havas populacion de  loĝantoj 2023).

centra|450ra|eta|Mapo

## Aliaj signifoj 
* Ribadesella (stacidomo)
* Camango (stacidomo)
* Cuevas (stacidomo)
* Llovio (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
János Kamarás

**János Kamarás** [jAnoŝ kamarAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kamarás János** estis hungara pediatro, kardiologo.

 naskiĝis  en Bóly, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1941. Post la diplomo li laboris precipe en provincaj hospitaloj. Inter 1945-1948 li praktikadis en ĉefurba kliniko, dum en 1946 li akiris pediatrian licencon. Inter 1948–1964 li estis asistanto en la sama loko. Inter 1964-1967 li laboris en signifa pediatria hospitalo en Budapeŝto, poste li estis unu el la fondmembroj de kardiologia instituto ĝis la emeritiĝo en 1984. Intertempe li kandidatiĝis en 1975 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia laboro specialiĝis pri la infanaj kormalsanoj. Li edziĝis en 1951, filinoj naskiĝis en 1953 kaj 1956. Li ricevis premiojn inter 1965-1996.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Újszülöttellátás tapasztalatai 3500 eset kapcsán.* (kunaŭtoro, 1952)
* *Cortison-kezelés kapcsán fellépett idegrendszeri szövődmények.* (kunaŭtoro, 1959)
* *Hallgatódzás a szív felett.* (2 volumoj, monografio, kunaŭtoro, 1965–1966, denove: 1995)
* *Adatok a pulmonalis hypertonia pathogenesiséhez és klinikai jelentőségéhez csecsemőkori gyakori szívfejlődési rendellenességekben.* (disertaĵo, 1973)
* *Chronicus repetitiv supraventricularis tachycardia csecsemő- és gyermekkorban.* (kunaŭtoro, 1975)
* *A gyermekkori constrictiv pericarditis tüneteiről.* (kunaŭtoro, 1979)
* *Pacemaker beültetés indikációja csecsemő- és gyermekkorban.* (1988)
* *Kardiológia.* (kunaŭtoro, 1996)
* *Gyermekkardiológiai gondozóintézetek betegforgalma 1988 és 1998 folyamán.* (kunaŭtoro, 2000).

## Fontoj 
* biografio angle kun foto (legebla en la 682-a paĝo)
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pediatroj
Kategorio:Hungaraj kardiologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Rikoltoj kaj semadoj

***Rikoltoj kaj Semadoj*** subtitolita “Cerbumadoj kaj atesto pri pasinteco de matematikisto”, estas teksto de la matematikisto Alexandre Grothendieck verkita inter junio 1983 kaj aprilo 1986.

## Prezento 
Grothendieck recenzas sian matematikan verkon kaj analizas la matematik-mondon, foje kun tre kritika vidpunkto. Ĉi tiu teksto konsistigas la spuron de longa meditado kiu Grothendieck gvidis, dum pluraj jaroj, pri matematiko kaj pri la rilatoj kiujn li establis kun siaj kolegoj kaj siaj studentoj.

## Eldonoj 
La franca eldono de ĉi tiu teksto, disponebla en  interreto, estas publikigita de Gallimard en la kolekto “Tel” en januaro 2022 (leĝa deponejo 2021); 2 vol.( ISBN 978-2-07-295912-7 kaj 978-2-07-288980-6)3.

Vastigita eldono aperas, ankoraŭ de Gallimard, en 2023; red. kompleta: ( ISBN 978-2-07-300483-3) - vol. 1: ( ISBN 978-2-07-300477-2) - vol. 2: ( ISBN 978-2-07-300478-9 ).

## Vidu ankaŭ 
### Bibliografio 
* Alain Herreman,  la dimension collective des mathématiques dans *Récoltes et Semailles* d’Alexandre Grothendieck, XV, numéro=4 , 2010  http://www.revue-texto.net/index.php?id=2722 http://www.revue-texto.net/docannexe/file/2722/hermann_decouvrir.pdf 19 majo 2014.
* Yves Le Pestipon, Récoltes et semailles, de l’infini disponible, https://legrandcontinent.eu/fr/2022/01/26/recoltes-et-semailles-de-linfini-disponible/, Le Grand Continent, 2022-01-26.
* 
* Antoine Chambert-Loir, *Récoltes et Semailles*, Gazette de la Société mathématique de France, numero 174, 2022, paĝoj 79-83, (PDF).

### Radio 
* « Alexandre Grothendieck, légende rebelle des mathématiques », France Culture, série en 5 épisodes dans *Une grande traversée* de Marie Durrieu, août 2024.

## Referencoj 
Kategorio:Membiografiaj libroj
Kategorio:Matematikaj libroj
Pompignan

**Pompignan** (jen france, ) estas la nomo de du francaj komunumoj:
* Pompignan (Gard) en la departemento Gard kaj
* Pompignan (Tarn-et-Garonne) en la departemento Tarn-et-Garonne.

**Lefranc de Pompignan** estas la familia nomo de la sekvaj homoj:
* Jean-Georges Lefranc de Pompignan (1715-1790), franca politikisto kaj kleriko, ĉefepiskopo de Vienne kaj
* Jean-Jacques Lefranc de Pompignan (1709–1784), franca verkisto.
Trèves

**Trèves** povas rilati al la sekvaj francaj komunumoj:

* Trèves (Gard) en la departemento Gard,
* Trèves (Rodano) en la departemento Rhône kaj
* Saint-Laurent-de-Trèves en la departemento Lozère.

Aldone, *Chênehutte-Trèves-Cunault* estas loĝloko en la komunumo Gennes-Val-de-Loire de la departemento Maine-et-Loire

Krome la nomo estas la franca nomo de la urbo Trier (esperante *Treviro*).
Peyrolles (Gard)

**Peyrolles** (jen france, ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]) kaj en la historia regiono Langvedoko. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Vigan kaj al la kantono ''''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Saint-Bresson

**Saint-Bresson** estas la nomo de du komunumoj en Francio:

* Saint-Bresson (Gard) en la departemento Gard kaj
* Saint-Bresson (Haute-Saône) en la departemento Haute-Saône.
10cm haŭbizo mod. 38

thumb|Maketo de 10cm haŭbizo en artileria fuorto N-D-S 75 "Zelený" de fuortaro Dobrošov
**10cm haŭbizo mod. 38** estis konstrue evoluigata en Uzinoj Škoda, poste, kiam en marto de 1935 ministerio de nacia defendo de Ĉeĥoslovakio komencis ĝian evoluon. Ĝi devis esti uzita en konstruataj ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj en trikanonaj baterioj de artileriaj fuortoj aŭ en elŝovontaj kaj turniĝontaj artileriaj turoj.

Konstrue ĝi eliris el jam ekzistanta kampa haŭbizo mod. 30 kaj parte en kelkaj punktoj ĝi estis kunigita kun 4cm kanono mod. 36. Samtempe kun la evoluo de 10cm versio okazis konstruaj laboroj eĉ en versio de 8cm kanono, sed dum certaj problemoj kun tiu ĉi varianto la armeo decidiĝis iom haltigi tiun ĉi evoluon.

Ĝis forlaso de la limoj en septembro de 1938 oni ne sukcesis konstrue fini eĉ ne unu pecon de tiu ĉi haŭbizo. En produktejoj estis sume finitaj 15 ekzempleroj, sed kiuj jam servis al germana armeo. Post la milito ĉiuj 15 armiloj estis neniigitaj en gisejoj.

## Maketoj de haŭbizo mod. 38 
Du maketoj de tiu ĉi armilo estas hodiaŭ lokigitaj en muzeo de artileria fuortaro Dobrošov en vilaĝo Dobrošov proksime de Náchod. La muzeo akiris la maketojn en la jaro 1975 de muzeo de artileria fuortaro Hanička, kie ili restis kiel konsisto de rekvizitoj, kiujn oni uzis dum filmado de filmo *Dny zrady* (*Tagoj de perfido*) de reĝisoro Otakar Vávra. La maketoj aperas en la filmo sole en unu sceno kaj do ilia produkto devis esti neniel preciza, ili estas produktitaj el ligno kaj lado.

## Referencoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj
Kategorio:Fortikaĵa artilerio
Kategorio:Ĉeĥoslovakaj haŭbizoj
Kategorio:Artilerio de kalibro 100 mm
Pommiers

**Pommiers** (france, signifo "pomarboj") estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

* Pommiers (Aisne)
* Pommiers (Gard)
* Pommiers (Indre)
* Pommiers (Rodano)

kun noma aldono:
* Pommiers-en-Forez, departemento Luaro
* Pommiers-la-Placette, departemento Isère
* Pommiers-Moulons, departemento Charente-Maritime
James Robbie

**James Robbie** (mortis la 25-a de januaro 1946) estis skota esperantisto en Endinburgo dum la unua duono de 20-a jarcento. Li publikiĝis Esperantan kurson en loka ĵurnalo. Li verkis lernolibron surbaze tiu kurso, **The Esperanto Home-Student**, kiu vendiĝis kelkcentmile 
Inter aliaj verkoj de S-ro Robbie troviĝas lia traduko *La Litadmonoj* de S-ino Kodel (kiu trafe konservas la humoron de la originalo), kaj ŝatata Gvidlibreto pri Edinburgo. Al li ŝuldiĝas la fondon de la grupo en Leith (1909), kaj de la Skota Esperanta Federacio (1909-10).

## Verkoj
***The Esperanto Home-Student.** Eld. Esperanto Publishing Company, 1934, 48 pĝ.

## Referencoj
Ribadesella (stacidomo)

**Ribadesella** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo de la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn.

## Vidu ankaŭ 
* Ribadesella

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Ribadesella
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Diamanta fosaĵo

[thumb|260px|Diamanta fosaĵo ĉe fuorto [N-S 82 Březinka. Super la fosaĵo estas kantilevro, kovranta pafejojn.]]
**Diamanta fosaĵo** (ankaŭ **ŝirma fosaĵo**) estas artefarite elfosita, masonigita aŭ betonigita fosaĵo, kiun oni profundigis antaŭ pafejoj kaj ankaŭ antaŭ enirejo de fuorto. Ĝi servis kiel senpera obstaklo, kiu malhelpas al malamiko alproksimiĝis al tiuj ĉi elementoj. Plu ĝi povis servi kiel kolektiga kavo por forfluganta teraĵo dum eksplodoj en la ĉirkaŭaĵo de objekto, por ke ne okazu ŝtopiĝo de pafejoj aŭ la enirejo. Plua funkcio estas jam el tempoj de evoluo de modernaj armiloj kun kuglinga pafaĵo, en la fosaĵon povis esti post la ekpafo gvidigitaj malplenaj kuglingoj.

En diamanta fosaĵo estis lokigita ankaŭ pafejo por speciala fortikaĵa minĵetilo, kiu estis lokigita en suba etaĝo de objekto.

La termino ŝirma fosaĵo estiĝis ĉe DFL dum konstruado de ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj.

## Vidu ankaŭ
* Minĵetilo mod. 38

## Literaturo 
* Stehlík, Eduard: *Pevnosti a opevnění v Čechách, na Moravě a ve Slezsku*. Praha: Libri, 2002, p. 500.

## Pluaj fotoj 

Diamantový příkop.jpg|Diamanta fosaĵo ĉe ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj, en kiun enigis  grenada glitaĵo (pli malgranda aperturo) kaj tubo, kiu alkondukis en la fosaĵon elpafitajn kuglingojn (pli granda aperturo)
T-S 73 Polom 05.JPG|Diamanta fosaĵo ĉe fuorto T S-73 "Polom" (la balustrado estas almuntita aldone)

Kategorio:Ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj
Mária Lengyel

**Mária Lengyel** [lendjel], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lengyel Mária** estis hungara internisto, kardiologo, altlerneja instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis *Tamásné Fenyvesi* [tamAsnE fenjveŝi].

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Kune kun ŝia patrino  estis deportita al Strasshof an der Nordbahn en 1944, sed en la sekva jaro la nazia deportejo estis liberigita. Ŝi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1956, poste ŝi akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1962. Post la diplomo ŝi laboris en medikamenta uzino 5 jarojn, poste en kardiologia instituto, dum ŝi akiris internistan licencon en 1970, kardiologian post 9 jaroj kaj en 1981 ŝi estis levita ĉefkuracisto. Ekde 1972 ŝi estis ankaŭ laboratoriestro, krome ŝi instruis en Universitato Semmelweis kiel docento (1990–1992), poste profesoro. Intertempe ŝi kandidatiĝis en 1976, ŝi doktoriĝis en 1991 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, krome ŝi esploris 4-foje en Usono (1979, 1984, 1987, 1989). Ŝi edziĝis en 1964 kaj ŝi ricevis premiojn inter 1988-2002.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A carotis görbe első deriváltjának változása viszonylag kis terhelés hatására idős egészségeseken és ischaemiás szívbetegeken.* (kunaŭtoro, 1969)
* *A szívfalak és billentyűk mozgásának jelentősége ép és kóros körülmények között.  Echokardiographiás vizsgálatok.* (disertaĵo, 1975)
* *Echocardiographia.* (monografio, 1978, tralaborita: 1988)
* *Doppler-echocardiographia.* (1986)
* *The Role of Transesophageal Echocardiography in the Management of Patients with Acute and Chronic Pulmonary Thromboembolism.* (1995)
* *B-típusú natriuretikus hormon a diagnosztikus és prognosztikus cardiovascularis biomarker.* (2007)

## Fontoj 
* biografio hungare
* aprezo hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj kardiologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo Sankta Triunuo (Hőgyész)

La **preĝejo Sankta Triunuo kaj Nomo de Sankta Maria** estas religia historia monumento, ankaŭ pilgrimloko en ekstera parto *Csicsó* [ĉiĉO] de grandvilaĝo Hőgyész (Hungario). Foje ĝi estas menciita kiel kapelo kun patroneco de Helpema Dipatrino.

## Historio 
En la frua 18-a jarcento germanoj alvenis al la neloĝata aŭ apenaŭ loĝata areo. Ili trovis miraklodonantan fonton. Apude ermito ekloĝis, kiu estis menciita en 1731. La ermito konstruis kapeleton kaj ermitejon. Tiutempe ankaŭ legendo etendiĝis. Laŭ tio porko trovis miraklan skulptaĵeton kie tuj mirakla fonto ŝprucis. Laŭ alia informo la germanoj kunportis sanktan bildon (Mariahilf) el Germanujo.

La kirko videbla nun estis konstruita en 1745 fare de la loka bienulo. Iom poste la ermiteco oficiale finiĝis en Hungarlando, poste paroĥo de Hőgyész transprenis la zorgadon. La bienulo estis entombigita en la preĝejo en 1767. En la 19-a jarcento tiu didomo estis signifa pilgrimloko kun supozeble dek mil da pilgrimantoj. Renovigaj laboroj okazis ekstere en 1981. En 2019 oni metis apude ŝtonan krucon, en la sekva jaro ankaŭ lignan krucon. Samtempe la apudaĵo estis farita belaspekta loko.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola sur monteto for de loĝlokoj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo parte reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, pli supre statuo Sankta Maria en niĉo estas videbla, pli supre malgranda ronda fenestro. La navo havas maldekstre aliĝantan ermitejon kaj pli altan sakristion. La navo finiĝas en plurlatera absido. 

Kermeso okazas en dimanĉo de Sankta Triunuo, pilgrimado en nomtago de Maria.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto

Hogyész
Hogyész
Hogyész
Hogyész
Pommiers (Gard)

**Pommiers** (jen france, signifo "pomarboj", ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]) kaj en la historia regiono Langvedoko. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Vigan kaj al la kantono ''''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
* demografiaj informoj () 

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Curt Kessler

**Curt KESSLER** [Kurt Kesler),  (naskiĝis la 29-an de novembro 1900, mortis la 14-an de marto 1972) estis germana esperantisto. Kessler agadis kiel dresdena esperantista aktivulo en la tempo de la malpermeso de Esperanto-organizaĵoj en GDR (1949–1961).

Kessler laboris kiel tramisto.

## Esperantista agado 
Post 1945 li kolektis Esperanto-geamikojn por novkomenci la agadon post la jaroj de malpermeso (1936–1945). Sur la ruino de la lasta Esperanto-hejmo en Dresdeno li starigis Esperanto-flagon kaj afišon kun informoj pri aktualaj adresoj. 

En 1946 li instruis Esperanton en la Popola Altlernejo Dresden-Klotzsche. En la sama jaro la *Loka Grupo Dresdeno* havis en sep urbdistriktaj grupoj 120 membrojn. En 1949 Kessler varbcele prelegis en Klotzsche.

Ĝis la 24-a de januaro en 1949 la grupo en Dresdeno estis devige malorganizita. Poste aktivuloj renkontiĝis en loĝejoj kaj restoracioj, sed bezonis permesilon de la polico, kiun Kessler prizorgis.

Ekde septembro 1956 Kessler eldonis informilon kun novaĵoj, kiun li multobligis per "Tausendfachstempel" (multobliga stampilo) kaj dissendis al multaj adresoj. Li entute produktis 22 eldonojn ĝis 1965.Inter alie li en februaro 1958 konstatis progreson, sed postulis pliajn rajtojn, speciale la permeson de Esperanto-organizaĵoj en GDR por eldoni lernolibrojn, vortarojn kaj informilon.

Li produktis ankaŭ poštkartojn kaj legaĵojn kaj multobligis ilin per sia stampilo. 

Inter 1958 kaj 1963 li eldonis 9 *Dresdenajn Kajeretojn* kaj krome serion da *legaĵoj por esperanta instruado*.

Kessler akceptis en Dresdeno multajn en- kaj erksterlandajn esperantistajn gastojn.

## Verkoj 
* Dresdenaj Kajeretoj 1.*Rakontoj kaj Noveletoj* (C. Kessler kaj A.Kofman) 1958.
* Dresdenaj Kajeretoj 2 *Elementarwörterbuch Eo-Deutsch* 1958.
* Dresdenaj Kajeretoj 3 Sprita*ĵoj, Humoraĵoj, Enigmoj 1958.*
* Dresdenaj Kajeretoj 4 *Hadumoth 1959*.
* Dresdenaj Kajeretoj 5.
* Dresdenaj Kajeretoj 6 Kiel Stelaro estas Farita 1960.
* Dresdenaj Kajeretoj 7 Timo 1963
* Dresdenaj Kajeretoj 8.
* Dresdenaj Kajeretoj 9 *Gravaj Argumentoj por Esperanto* 1963.

* Deutsche Redensarten und Redewendungen in Esperanto. In: der esperantist 5/1969 (Folge I) bis der esperantist 8/1972 (Folge XIV).

## Literaturo 
Klaus Urban: *Curt Kessler – Kämpfer für Esperanto.* In: AGG-Rundbrief 15 (2/2004, Arbeitsgruppe GDREA-Geschichte (Hrsg.), Berlin, S. 19.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1900
Kategorio:Mortintoj en 1972
Kategorio:Viroj
Kategorio:Naskiĝintoj la 29-an de novembro
Kategorio:Mortintoj la 14-an de marto
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-movado en GDR
László Mihóczy

**László Mihóczy** [lAslO mihOci], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Mihóczy László** estis hungara pulmonologo, kardiologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kecskemét, li mortis  en Debrecen.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Szentes en 1945, poste li studis po 2 jarojn en Scienca Universitato de Szeged kaj Scienca Universitato Loránd Eötvös, fine li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1951. Post la diplomo li praktikadis en la universitata kliniko, inter 1956–1965 li estis asistanto, inter 1965–1969 lektoro, inter 1969–1975 docento, dum li akiris pulmonologian licencon en 1954. Li translokiĝis al Debrecen, kie li estis profesoro de la universitato, ties kliniko kaj ambulancejo inter 1975–1998, eĉ li estis klinikestro. Lia laborkampo etendiĝis ankaŭ al kormalsanoj. Intertempe li kandidatiĝis en 1965, li doktoriĝis en 1976 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1947, poste filo naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1978-1994.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Klinikai tapasztalatok isonicotinsav-hydraziddal.* (kunaŭtoro, 1952)
* *A heveny szív–tüdő-elégtelenségről.* (kunaŭtoro, 1958)
* *A keringés ballistocardiographiás vizsgálata.* (monografio, 1964)
* *Adatok a ballistokardiogramm formaelemzéséről, különös tekintettel a kisvérköri keringésre.* (disertaĵo, 1964)
* *Összehasonlító szívkatéteres és mechanographiás vizsgálatok a kisvérköri keringés kutatásában.* (disertaĵo, 1974)
* *Non-Invasive Cardiology.* (1985)
* *A bal koszorúsér főtörzs arterioszklerotikus szűkületének klinikai jellemzői.* (kunaŭtoro, 1991)

## Fontoj 
* biografio hungare
* mencio legebla en la 139-a paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pulmonologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj kardiologoj
Eszter Faragó

'*** [ester faragO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Faragó Eszter*' estis hungara bakteriologo, citologo, pulmonologo, altlerneja instruisto. Ŝiaj ambaŭ geedziĝaj nomoj estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Kiss János Istvánné* kaj *Mihóczy Lászlóné*.

 naskiĝis  en Debrecen, ŝi mortis  en Debrecen.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1960, poste ŝi akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Debrecen en 1966. Post la diplomo ŝi praktikadis 2 jarojn en la universitato kaj ties kliniko, inter 1968–1978 ŝi estis asistanto, inter 1978–1985 lektoro, poste docento. Intertempe ŝi akiris laboratorian licencon en 1970, mikrobiologian post jardeko kaj pulmonologian en 1991. Ŝi estis ankaŭ laboratoriestro ekde 1979. En 1990 ŝi establis pioniran kuracejon por eviti la fumadon. Intertempe ŝi kandidatiĝis en 1974, ŝi doktoriĝis en 1994 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝia ĉefa laborkampo estis la kancero en la pulmo. Ŝi edziniĝis dufoje pro divorco en 1963 kaj 1994, dum ŝi naskis 2 filojn en 1967 kaj 1970. Ŝi ricevis hungaran premion en 1989, usonan en 2000.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mellkassebészeti betegekből izolált baktériumok antibiotikum-rezisztenciájának változása az 1961–67. években.* (kunaŭtoro, 1968)
* *Antibiotikumok szérum- és egyes szöveti szintje emberben és ennek klinikai jelentősége.* (disertaĵo, 1978)
* *Mycobaktériumok és azok laboratóriumi diagnosztikája.* (studenta lernolibro, 1982, 3-a eldono: 1990)
* *A hörgőkarcinomás betegek köpetéből nyerhető diagnosztikus, terápiás és prognosztikus információk.* (disertaĵo, 1993).

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bakteriologoj
Kategorio:Hungaraj citologoj
Kategorio:Hungaraj pulmonologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Ribadedeva

**Ribadedeva** (, ) estas konsilio de la aŭtonoma komunumo Asturio. Situante ĉe la orienta fino de la regiono, ĝi limas norde kun la Kantabra Maro, sude kun Peñamellera Baja, okcidente kun Llanes kaj oriente kun Val de San Vicente en najbara Kantabrio, de kiu ĝi estas apartigita per la rivero Deva. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Colombres (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio