open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Domenico Losurdo

**Domenico LOSURDO** (Sannicandro di Bari, Puglia; 14-a de novembro 1941-28-a de junio 2018) estis itala historiisto, verkisto, universitata profesoro kaj filozofo, unu el plej gravaj de la 20-a jarcento, proksima al komunismo. Oni konis lin ĉefe pro lia kritika sinteno rilate al la situacio de Italio.

## Biografio 
Li studis filozofion en Tubingeno (Germanio) kaj en Urbino (Italio), kie li doktoriĝis per disertacio pri Karl Rosenkranz, gvidita de Pasquale Salvucci. Li estis profesoro pri filozofio de la historio, poste emerita, en la Universitato de Urbino, estis prezidanto de la Internacia Asocio de Dialektika Hegela Filozofio kaj kunlaboris ofte en fakaj revuoj pri filozofio kaj pri politika teorio.

Lia ĉefa esplorfako temis pri la rekonstruo de la historio de la klasika germana *politika filozofio*, de Kant al Marx, kun speciala intereso pri Hegel. Tiu kampo kondukis lin al kritika interpreto de la tradicio de liberalismo en filozofio. Li studis profunde ankaŭ la filozofion de Nietzsche kaj verkis unu el la plej profundaj meditadoj pri la filozofio de Heidegger en rilato kun la milito.

Li mortis la 28an de junio 2018 estante 76-jaraĝa en Ancona, Italio, pro kancero.

## Verkoj 
* *Autocensura e compromesso nel pensiero politico di Kant*, Napoli, 1984
* *Hegel, Marx e la tradizione liberale. Libertà, uguaglianza, Stato*, Roma, Editori Riuniti, 1988.
* *Hegel und das deutsche Erbe. Philosophie und nationale Frage zwischen Revolution und Reaktion*, Köln, 1989
* ''La comunità, la morte, l'Occidente. Heidegger e l' "ideologia della guerra"*, Torino, 1991.
* *Hegel e la libertà dei moderni*, Roma, 1992
* *Democrazia o bonapartismo: trionfo e decadenza del suffragio universale*, Bollati Boringhieri, Torino, 1993;
* *La Seconda Repubblica. Liberismo, federalismo, postfascismo*, Bollati Boringhieri, Torino, 1994.
* *Controstoria del liberalismo*, Roma-Bari: Laterza, 2005.
* *Il linguaggio dell'Impero : lessico dell'ideologia americana* Roma- Bari : Laterza, 2007.
* *Stalin.Storia e Critica di una leggenda nera*, 2008.
* *La non-violenza. Una storia fuori dal mito*, Roma-Bari, Laterza, 2010.
* *La Lotta di classe. Una storia politica e filosofica*, 2013.
* *La Sinistra Assente. Crisi, Società dello spettacolo, guerra*, 2014.
* *Il Revisionismmo Storico. Problemi e Miti*, 2015.
* *Un mondo senza guerre. L'idea di pace dalle promesse del passato alle tragedie del presente*, Carocci 2016.
* *Il marxismo occidentale. Come nacque, come morì, come può rinascere'', Laterza 2017.

## Notoj 
Kategorio:Italaj historiistoj
Kategorio:Italaj filozofoj
Fundação Bradesco

**Fundação Bradesco** [FunDA*saun* BraDESku] estas privata brazila fondaĵo en Ozasko, subŝtato San-Paŭlo, kun la celo provizi senpagan edukadon al malriĉaj infanoj, junuloj kaj plenkreskuloj en Brazilo.

Ĝi estis kreita kun la nomo *Fundação São Paulo de Piratininga* la 22-an de novembro 1956, fare de Amador Aguiar, la fondinto de Bradesco. La nomo ŝanĝis al *Fundação Bradesco* en 1967.

En 1962 inaŭguriĝis la unua lernejo de la fondaĵo, nomata *Grupo Escolar Embaixador Assis Chateaubriand*, situanta en la kvartalo *Cidade de Deus*, regiono de la sidejo de la banko (urbo Ozasko).

En 1997, *Fundação Bradesco* aliĝis al *Canal Futura* por subteni la disvolvadon de programoj kaj projektoj celantaj edukadon.

En 2001 lanĉiĝis la portalo *Escola Virtual* por senpagaj kursoj per interreto en diversaj kampoj, kiel administrado, kontado kaj financo, komputado, persona kaj profesia disvolviĝo, edukado kaj pedagogio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bradesco
* Escola Virtual (Portalo)

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo de Fundação Bradescoportugale

Kategorio:Fondaĵoj
Kategorio:Ekonomio de Brazilo
Jassonneix (stacidomo)

**Jassonneix** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Meymac, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Le Palais - Eygurande-Merlines (713000).

## Vidu ankaŭ 
* Meymac
* Meymac (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corrèze
Kategorio:Meymac
Turenne (Corrèze)

**Turenne** estas franca  situanta en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Viscomtins* aŭ *Turennois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corrèze
* Turenne (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Kategorio:Plej belaj vilaĝoj de Francio
Olšava

**Olšava** estas rivero en Ĉeĥio. Tio estas maldekstraflanka alfluanto de rivero Moravo. La longeco de la rivero estas 44,9&nbsp;km. Akvokolekta areo mezuras 520,5&nbsp;km². En mezepoko ĝi limigis de nordo liman la tn. Lucensian provincon sur dislimejo de Moravio kaj Hungara reĝlando. Antaŭe ĝi estis nomata Olsava.

## Paso de la fluo 
Ĝi fontas en Blankaj Karpatoj, sur okcidenta deklivo de monto Bašta (652 m), en supermara alteco 634&nbsp;m en k.t. Šanov. En la tuta sia longeco de la fluo ĝi fluas plejparte tra okcidenta direkto, ĝi trafluas ekzemple tra Pitín, Bojkovice, Uherský Brod aŭ Kunovice. Ĝi enfluas en riveron Moravon ĉe municipo Kostelany nad Moravou, sudokcidente de Uherské Hradiště, en supermara alteco 177&nbsp;m.

## Pluaj fotoj 

PramenOlsavy.jpg|Fonto de rivero Olšava
Controlled dredged river Olšava in Uherský Brod.png|Olšava en Uherský Brod
Original proved river Olšava behind Uherský Brod.gif|La natura riverfluo de la rivero
Rozvodněná Olšava.jpg|Granda akvo en marto de 2006
Rybářské závody.JPG|Fiŝkaptista konkurso sur Olšava – aprilo de 2005
Uhbrodolsava.JPG|La disakvigita Olšava en Uherský Brod-Újezdec – marto de 2006
Uherský Brod Correction small hydraulic power plant.jpg|Riparo de malgranda akva elektrejo sur Olšava – decembro de 2006
OlsavaInUherskyBrodUjezdec.JPG|Olšava en Uherský Brod - Újezdec

Kategorio:Riveroj en Blankaj Karpatoj
Kategorio:Riveroj en Vizovica montetaro
Kategorio:Riveroj en Malsupramoravia valego
Kategorio:Riveroj en distrikto Zlín
Kategorio:Riveroj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Alfluantoj de Moravo

*Olšava
Anne-Cécile Robert

**Anne-Cécile ROBERT** estas franca ĵurnalisto fakulo pri institucioj de la Eŭropa Unio kaj de Afriko, membro de la redaktora stabanaro kaj administrado de Le Monde diplomatique. Ŝi estas partikulare interesata en politika kaj institucia sistemoj kaj demokratio, ties limigoj kaj funkciado.

Ŝi estas doktoro pri Eŭropunia juro, kaj estas ankaŭ asocia profesoro en la Instituto de Eŭropaj Studoj de la universitato de Parizo-8a.

Ŝi kontraŭis la Traktaton pri Estigo de Konstitucio por Eŭropo.

Ŝi estas vic-prezidanto de la asocio por konstitucifara korpuso.

## Notoj 
Kategorio:Francaj juristoj
Kategorio:Francaj ĵurnalistoj
Újezdec u Luhačovic (stacidomo)

**Újezdec u Luhačovic** estas nomo de fervoja stacio troviĝanta en Uherský Brod-Újezdec sur adreso Nádražní 342. Temas pri ŝanĝtrajna stacio. La devena nomo estas derivita el la tempo, kiam Újezdec estis memstara municipo, nun Újezdec estas parto de urbo Uherský Brod.

La trajna stacio Újezdec u Luhačovic situas sur Vlara fervojo, en horaro por vojaĝantoj ĝi estas nuntempe (2021) indikita sur fervojlinio 341 Staré Město u Uh. Hradiště – Vlara montpasejo kaj ĝi estas ŝanĝtrajna stacio ĝis Luhačovice.

## Eksteraj linioj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Uherský Brod
Kategorio:Vlara fervojo
Kategorio:Fervojlinio Újezdec u Luhačovic – Luhačovice
Asma Ambrus

**Asma Ambrus** [aŝma ambruŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ambrus Asma** estas hungara aktoro. Ŝia persona nomvarianto estis *Erzsébet*, ŝia edzo estis Károly Horváth (aktoro).

Asma Ambrus naskiĝis la  en Dunaegyháza.
eta|maldekstre|

## Biografio 
Asma Ambrus komence estis amatora aktoro en pluraj malgrandaj teatroj. Inter 1976-1978 ŝi lernis en aktora studio. Inter 1978–1986 ŝi apartenis al teatrejo por infanoj, inter 1986-1996 al Teatro de Kecskemét, poste ŝi ne ligiĝis al teatra trupo. Baldaŭe ŝi ludis en diversaj teatroj, tial ŝi havis rolojn en pluraj lokoj. Kelkfoje ŝi havis rolojn en filmoj kaj pli malofte ŝi estis reĝisoro. Intertempe ŝi akiris diplomon en :hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola. Ŝi ricevis premiojn inter 1989 2012. Ŝi edziniĝis kaj naskis unufoje.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo - Heléne
* Anton Ĉeĥov: Ĉeriza ĝardeno - Ŝarlotta Ivanovna
* Ferenc Lehár: *Luxemburg grófja* - Juliette
* Molière: Tartufo - S-ino Pellner
* Mark Twain: La Aventuroj de Tom Sawyer - Jim

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Nagyvárosi kanyarok* (1981)
* *Csinszka* (1987)
* *Egy szoknya, egy nadrág* (1992)
* *Káprázatok káoszában* (2003)
* *Vándorszínészek* (2017)
* *Doktor Balaton* (2021) - Koncz Erzsébet

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/ambrus-asma/person-21857

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Újezdec (Uherský Brod)

**Újezdec** estas urba parto de urbo Uherský Brod situanta en distrikto Uherské Hradiště en Ĉeĥio. Antaŭ la jaro 1976 Újezdec ekzistis kiel memstara municipo sub la nomo *Újezdec u Luhačovic*, tiun ĉi nomon oni neformale uzas ĝis hodiaŭ kaj la loka fervoja stacio tiel nomiĝas senĉese. Vivas ĉi tie  ().

Újezdec situas en katastra teritorio **Újezdec u Luhačovic** kun areo 11,21&nbsp;km².

## Situo 
Újezdec etendiĝas super la kunfluejo de Olšava kun Šťávnice, sur flankoj de ŝoseo kondukanta el Brno tra Uherský Brod ĝis Luhačovice en supermara alteco 228 m.

## Memorindaĵoj 
En la municipo estas preĝejo de sankta Johano Baptisto el la jaro 1851, monumento al falintoj el la jaro 1919 (lokigita en la preĝejo), monumento al falintoj en la dua mondmilito. En la 1970-aj jaroj estiĝis en la municipo trajna stacidomo sub la nomo Újezdec u Luhačovic. La stacidomo estas grava ŝanĝtrajna stacio sur fervojlinio el Uherské Hradiště ĝis banloko Luhačovice.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

UherskyBrodUjezdecChurch.jpg|Preĝejo de sankta Johano Baptisto el la jaro 1851
UherskyBrodUjezdecCross.jpg|Jesuo Kristo sur kruco, en fono strato Lúčky
UherskyBrodUjezdecSchool.jpg|Lernejo sur dislimejo de Újezdec kaj Těšov
UherskyBrodUjezdecSchool2.jpg|La lernejo
UherskyBrodUjezdecSchool3.jpg|La lernejo
Újezdec u Luhačovic, železniční stanice.jpg|Trajna stacidomo

## Rilataj artikoloj 
* Újezdec u Luhačovic (stacidomo)
* Olšava

Kategorio:Uherský Brod
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
Fervojlinio 341

**Fervojlinio 341** povas esti markigo por fervojlinioj:
* Kyjov – Mutěnice (en la jaroj 1984–1993)
* Hodonín – Veselí nad Moravou (en la jaroj 1993–1994)
* Hodonín – Javorník nad Veličkou (en la jaroj 1994–1998); kunigo de parto de fervojlinio Přerov – Břeclav, fervojlinio Rohatec – Veselí nad Moravou kaj parto de fervojlinio Veselí nad Moravou – Nové Mesto nad Váhom
* Hodonín – Vrbovce (en la jaroj 1998–1999); kunigo de parto de fervojlinio Přerov – Břeclav, fervojlinio Rohatec – Veselí nad Moravou kaj parto de fervojlinio Veselí nad Moravou – Nové Mesto nad Váhom
* Veselí nad Moravou – Vlara montpasejo (en la jaroj 1999–2001)
* Staré Město u Uherského Hradiště – Vlara montpasejo (ekde la jaro 2001); kunigo de parto de Vlara fervojo kaj Fervojlinio Staré Město u Uherského Hradiště - Kunovice; ekde fino de la jaro 2010 ĝi ensumigas ankaŭ fervojlinion Újezdec u Luhačovic – Luhačovice
Karolín

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Kroměříž. Pri parto de urbo Rájec-Jestřebí temas artikolo Karolín (Rájec-Jestřebí).*

**Karolín** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie  (). Ĝi estas la malplej aĝa municipo de la distrikto Kroměříž.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1822.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto
* 2 krucoj

## Pluaj fotoj 

Karolín, kaplička.jpg| Kapelo de sankta Floriano kaj Virgulino Maria
Karolín, kříž.jpg| Kruco
Karolín, MŠ.jpg| Infanĝardeno

Kategorio:Municipoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Setlejoj en Chřiby
Aubazine - Saint-Hilaire (stacidomo)

**Aubazine - Saint-Hilaire** aŭ **Aubazines - Saint-Hilaire** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Saint-Hilaire-Peyroux, apud Aubazines, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Coutras - Tulle (621000).

## Vidu ankaŭ 
* Aubazines
* Saint-Hilaire-Peyroux

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corrèze
Kategorio:Saint-Hilaire-Peyroux
Kankaanpää

**Kankaanpää** estas urbo de Finnlando en la regiono Satakunta. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Al tiu tera areo aldoniĝas ankoraŭ  da akvo. La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj . 

En Kankaanpää estas garnizono. La luterana kirko de Kankaanpää estis konstruita en 1839. Ĝin planis la arkitekto C. L. Engel. En Kankaanpää estas ankaŭ sporta centro inkluzive de naĝejo. Kankaanpää iĝis kampurbo 1867 kaj urbo 1972. Honkajoki estas ligita al Kankaanpää en 2021.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la komunumo ( kaj )

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra| 

Kategorio:Urboj de Finnlando
Saint-Hilaire-Peyroux

**Saint-Hilaire-Peyroux** estas franca  situanta en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Peyroussiens*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corrèze
* Aubazine - Saint-Hilaire (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Libera Eklezio de Finnlando

La **Libera Eklezio de Finnlando** () estas sendependa protestanta eklezio. Ĝi havas 99 komunumojn. Plejparto da ili estas finnlingvaj, pluraj svedlingvaj kaj unu ruslingva en Helsinko. La Libera Eklezio de Finnlando havas eble 150 laborantojn kaj eble 40 misiantojn eksterlande. En 2018 la Libera Eklezio de Finnlando havis 15 867 membrojn. La Libera Eklezio de Finnlando faras notindan socialan laboron kaj subtenas dek tombejojn. Membroj de la eklezio povas esti ĉiuj homoj, kiuj kredas je Jesuo Kristo kaj asertas sian propran kredon. La eklezio ne baptas bebojn. La bebobapto estis eventuale ĝis 1974. La eklezio instruas, ke la savo de animo estas tute laboro de Dio.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 
* oficiala retejo  "Evangelical Free Church of Finland (EFCF)"

Kategorio:Protestantaj eklezioj
Kategorio:Protestantismo en Finnlando
Kategorio:Kristanismo en Finnlando
Kategorio:Aperis en 1923
Keltinmäki

**Keltinmäki** estas urboparto en okcidenta Jyväskylä. Ĝi inkludas areojn Keltinkeskus, Myllyjärvi, Mäyrämäki, Mustalampi, Ylä-Myllyjärvi kaj Ylä-Mäyrämäki. La servoj estas plejparte en Keltinkeskus. Tie estas ekzemple biblioteko, manĝo-butiko, tondistejo, infana taghejmo, lernejo kaj luterana kirko. Keltinkeskus estas konstruita plejparte en la 1970-aj jaroj. Antaŭe tie estis ekzemple eta skisaltejo, kaj aŭtune oni kolektis fungojn en la areo. Tial la plej multaj stratoj en Keltinkeskus kaj Mäyrämäki estas nomitaj laŭ fungoj. En Myllyjärvi la plej multaj stratoj estas nomita laŭ muelejoj, iliaj partoj kaj laborantoj de muelejoj. Myllyjärvi estas multflanka areo, kie estas apartamentaj konstruaĵoj, envicaj domoj kaj unufamiliaj domoj. Mustalampi estas areo, kie estas unufamiliaj domoj plejparte el la 2000-aj jaroj. Loĝareo Mäyrämäki estis konstruita plejparte en la 1980-aj jaroj kaj inkludas envicajn domojn kaj unufamiliajn domojn. Plejo el la nuna urboparto Keltinmäki estis movigita el Kampara komunumo de Jyväskylä al la urbo Jyväskylä komence de la jaro 1965.

Lagetoj en Keltinmäki estas almenaŭ lagetoj Myllyjärvi, Mustalampi kaj Kotalampi. En Keltinkeskus estas la plej granda sportparko de Jyväskylä kaj hundoparko.

Kategorio:Urbopartoj de Jyväskylä
Irén Ambrus

**Irén** (aŭ *Irene*) **Ambrus** [ambruŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ambrus Irén** estis hungara-germana aktoro, operetkantisto. Ŝia origina familia nomo estis *Klopfer*, ŝia parenco estis Gitta Alpár.

Irén Ambrus naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Londono.
 
## Biografio 
Irén Ambrus devenis el juda familio. Ŝi lernis en konservatorio en sia naskiĝurbo, poste ŝi debutis en Operetoteatro (Budapeŝto), baldaŭ en simila teatrejo. En 1925 ŝi estis invitita al Berlino, kie ŝi kantis-aktoris en pluraj teatroj, ankaŭ en filmoj. Ŝi iĝis primadono. Depost kreo de nazia Germanio ŝi tuj rifuĝis al Britio. Ŝi edziniĝis, ŝia edzo helpis la karieron en Britio. Depost la vidviniĝo ŝi plene estis forgesita.

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Die weisse Geisha* (1926) - Lisa
* *Wien, du Stadt der Lieder* (1930) - Ilona
* *Die Marquise von Pompadour* (1931) - Madelaine Biron
 
## Aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=5fX1tsSFphs

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Germanaj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Georg Jüterbock

**Georg JÜTERBOCK** (naskiĝintoj la  en Bad Kösen, mortinta la  en Rincón del Tigre en Bolivio) estis germana pioniro de aviado kaj la unua el la t.n. aermilionuloj de la firmao *Junkers*.

## Vivo 
Jüterbock deĵoris en 1920 en Svedujo ĉe *Svenska Lufttrafik AB* antaŭ laborpostenŝanĝo je *Junkers*. En 1923/24 li estis - pro interkonsento inter dunginto lia kaj Sovetunio - piloto ĉe la ŝtata flugmaŝinkompanio Dobroljot kie li i.e. inter la 8-a kaj 15-a de septembro 1923 en aviadilo de marko Junkers F 13 priesploris la 3400&nbsp;km longan distancon inter Moskvo kaj Novosibirsko en pluraj etapoj. La nura flugtempo de Jüterbock kaj lia sovetia ĉeflugmaŝinmeĥanikisto estis de 20 horoj. En la jaro 1927-a li starigisi rapidecrekordon kaj en 1928 altecorkordon per Junkers W34. Ekde 1925 Jüterbock laboris en Persio ĉe en 1924 forndiata filio *Junkers Luftverkehr*. En 1939 Jüterbock estis piloto ĉe la firmao *Lloyd Aéreo Boliviano* en Bolivio kie li la saman jaron mortis dumkraŝe.

## Referencoj 
Kategorio:Pilotoj
Kategorio:Germanoj
Escola Virtual (Portalo)

**Escola Virtual** (Virtuala Lernejo) estas portugallingva e-lernada portalo de Fundação Bradesco dediĉita al ofertado de senpagaj interretaj kursoj tute enretaj pri diversaj areoj, kiel administrado, kontado kaj financo, teknologio, persona kaj profesia disvolviĝo kaj edukado.

La portalo celas ebligi dumvivan lernadon ofertante didaktike organizitajn trejnajn vojojn, kapablajn generi engaĝiĝon per la uzo de plurmediaj rimedoj kaj interagaj ekzercoj.

*Escola Virtual* estas eduka portalo, kiu ofertas kursojn laŭ la brazila koncepto nomata *libera kurso*. En Brazilo, ene de la leĝo, tia kurso ne bezonas specifan leĝon por funkcii, nek postulas rajtigon kaj kontroladon de la Ministerio pri Edukado. Praktike ĉi tiu specifa tipo de kurso ne bezonas antaŭan edukadon kaj ĉiu institucio rajtas libere difini siajn nomon, programenhavon kaj laborkvanton.

Atestiloj donitaj de *Escola Virtual* povas havi sian aŭtentikecon kontrolita per ciferecaj rimedoj haveblaj sur la retejo de la institucio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Fundação Bradesco
* Bradesco

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo de Escola Virtualportugale
Katalin Andai

**Katalin Andai,** (aŭ *Kati Andai*) laŭ hungarlingve kutima nomordo **Andai Katalin** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Katalin Andai naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Katalin Andai akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1971. Ŝia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Inter 1975-1980 ŝi estis membro de Teatro Szigligeti (Szolnok), poste de malgrandaj teatroj, inter 2004-2008 de Nacia Teatro (Budapeŝto). Baldaŭe ŝi ludis en diversaj ĉefurbaj teatroj. Ŝi ricevis premion en 1993.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Othello - Emilia
** Kiel Plaĉas al Vi - Célia
** *A két veronai nemes* - Szilvia
* Molière:
** Tartufo - Marianne
** *Úrhatnám polgár* - Luci; Nicole
** *Scapin furfangjai* - Jácint
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Marja
* Ernő Szép: *Patika* - damo
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Schwartz
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Irina

## Ŝiaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Szerelmesfilm* (1970)
* *Állvamaradás* (2002)
* *Most van most* (2019)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Deborah Rennard, Pamela Springsteen, Laura Innes

## Ŝiaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Budai Nagy Antal* (1971)
* *Tűzvonalban* (2008)
* *A kőmajmok háza* (2014)
* *Mintaapák* (2020)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La Rivière-de-Mansac (stacidomo)

**La Rivière-de-Mansac** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Mansac, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Coutras - Tulle (621000).

## Vidu ankaŭ 
* Mansac

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corrèze
Kategorio:Mansac
Otto Dittmann

**Otto DITTMANN** (naskiĝinta la  en Bad Kösen, mortinta post 1935) estis germana redaktisto kaj leksikografo.

## Vivo 
Dittmann estis filo de la komercisto Carl Dittmann kaj frekventis Schulpforta-gimnazion kaj la Reĝan gimnazion en Erfurto kie li trapasis la abiturientan ekzamenon en 1878. Poste li studis ĉe al universitatoj de Berlino, Jena, Lepsiko kaj Halle (Saale); ĉe la Universitato de Lepsiko li doktoriĝis per disertaĵo pri la historio de la tiea grenprezmovado (1889). Sian soldatan tempon li finis en rango de kapitano ĉe landlimŝirmtrupo *(Landwehr)*. Poste li estis ekde 1889 redaktisto ĉe la enciklopediprojekto *Konversationslexikon* de la eldonejo de Friedrich Arnold Brockhaus en Lepsiko. En sia naskiĝurbo li pasigis la pensiajn jarojn.

Dittmann estis i.a. membro de la societo lepsika *Gesellschaft für Erdkunde zu Leipzig*.

## Verkoj 
* "Uneheliche Geburten in Leipzig in den Jahren 1877 bis 1886". Ĉe: *Mitteilungen des statistischen Amtes der Stadt Leipzig*, 1887, kajero 18, p.&nbsp;23-24
* *Die Getreidepreise in der Stadt Leipzig im 17., 18. und 19. Jahrhundert. Ein Beitrag zur Geschichte der Preisbewegung* (=Mittheilungen des statistischen Amtes der Stadt Leipzig, 21). Duncker & Humblot, Leipzig 1889.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Herrmann A. L. Degener: *Wer ist wer?*, 10-a eldono, Verlag Herrmann Degener, Berlin 1935, p.&nbsp;304

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Leksikografoj
Kategorio:Naumburg (Saale))
Viam (stacidomo)

**Viam** estas franca varstacidomo sur linio  - , situanta en  Viam, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Le Palais - Eygurande-Merlines (713000).

## Vidu ankaŭ 
* Viam

## Eksteraj ligiloj 
* artikolo de la franca gazeto La Depeche ''Projet pour la création d'une gare «bois» en limousin'', "Projekto por la kreado de "ligna" stacio en Limoĝio" en januaro 2000 pri transformo de la stacidomoj de Bugeat kaj Viam

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corrèze
Kategorio:Viam
Rauw Alejandro

**Raúl Alejandro Ocasio Ruiz** (San-Juano, Porto-Riko; la 10an de januaro 1994), pli konata kiel **Rauw Alejandro**, estas portorika kantisto.

## Frua vivo 
Li naskiĝis en San-Juano, kaj vivis en Carolina (Porto-Riko). Same kiel li, ankaŭ liaj gepatroj estas artistoj, kiuj influis lin per kantistoj kiel Elvis Presley kaj Michael Jackson. Lia patro estas Raúl Ocasio, gitaristo; kaj lia patrino estas María Nelly Ruiz, ĥoristo. Dum pluraj jaroj li vivis en Usono, kie li estis influita de la ĝenroj ritmenbluso kaj dancejo.

## Muzika kariero 
### 2014-2017: Komenco 
Li komencis sian karieron en 2014 per la kanto «Inevitable» (*Neevitebla*) kaj dum la sekvaj jaroj li plue lanĉis novajn kantojn kiel «Eso que tienes» (*Tio, kion vi havas*), «Días así» (*Tiaj tagoj*) aŭ «No me hagas esperar» (*Ne igu min atendi vin*).

### 2018-nuntempe 
En 2018, li eldonis sian version de la kanto *«Tú te imaginas»* de De La Ghetto, per kiu li gajnis famon. Li partoprenis en kantoj kiel «Pa' tu casa» (*Iru hejmen*) kaj «Luz apagá» (*Malŝaltita lumo*), per kiuj li sukcesis plifirmigi lin. Tamen, la lanĉo de la kantoj «Que le dé» (*Ke mi donu al ŝi*), kunlaborante kun Nicky Jam, «Fantasías»*(Fantazioj)* kun Farruko kaj remiksaĵo kun Bryant Myers, Dalex kaj Kevvo, ĵetis lin al rekono en la tuta amerika kontinento fine de la jaro 2019.

En 2020, li eldonis sian unuan albumon, «Afrodisíaco» (*Afrodiziigaĵo*) en kiu partoprenis Anuel AA, J Balvin, Sech, Wisin & Yandel, inter aliaj.

En 2021, li lanĉis unu el siaj plej sukcesaj kantoj «Todo de ti» (*Ĉio el vi*). Ĉi tiu kanto akiris ses platendiskojn en Usono, kvar en Hispanio kaj multaj ordiskoj en Argentino aŭ Meksiko. Post la sukceso de tiu kanto, li lanĉis sian duan albumon *Inverse*, kiu atingis la unuan lokon en la ranglistoj de Hispanio. En aliaj landoj kiel Kolombio aŭ Peruo, ĝi akiris platenon kaj oron, estante la plej vendita albumo de la kantisto ĝis nun.

Kategorio:Portorikaj komponistoj
Kategorio:Portorikaj kantistoj
Zsanett Andrádi

**Zsanett Andrádi** [ĵanet], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Andrádi Zsanett** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia nobela antaŭnomo estis ''*.

Zsanett Andrádi naskiĝis la  en Dunaújváros.

## Biografio 
Zsanett Andrádi frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, ŝi maturiĝis en gimnazio de Székesfehérvár. Intertempe ŝi pianludis kaj kantis en koruso, eĉ ŝi havis infanrolojn en Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár). Inter 1998-2001 ŝi studis en aktorstudio de Teatro Magyar, poste ŝi estis aktoro en Teatro de Kecskemét. En 2007 ŝi forlasis la teatron kaj poste ŝi ne ligiĝas al teatra trupo. Ekzemple ŝi havas rolojn en Gaja Teatro. Ŝi ricevis premion en 2002. Ankoraŭ ŝi ne havas edzon.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Mustármag; feino
** *Multa Bruo pri Nenio* - knabo
* Joseph Stein: Violonisto sur la tegmento - Bjelke
* Sándor Petőfi: *A helység kalapácsa* - Szemérmetes Erzsók
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Schwartz
* László Dés-György Korcsmáros: En Eŭropo ie (teatra verzio) - Éva
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska* - damo

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Égi madár* (2011) - *Mari*
* *Egyszer volt Budán Bödör Gáspár'' (2020) - najbaro
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Nathalia Ramos, Holland Roden, Debby Ryan

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Wilhelm Ernst Tentzel

**Wilhelm Ernst TENTZEL** (naskiĝinta la  en Greußen, mortinta la  en Dresdeno) estis germana multflanka historiisto.

## Vivo 
Estante filo de diakono kaj posta superintendanto en Arnstadt tie li frekventis lernejojn en Arnstadt. En 1677 Tentzel ekstudentis ĉe la Universitato de Wittenberg por studi teologion, filologion kaj historion. En 1683 li iĝis adjunkto ĉe al filozofia fakultato kaj publikigis la unuajn siajn skribaĵojn.

En 1685 li estis en Arnstadt, kien vokis lin la patra morto. La sekvintan jarojn li nomumitis instruisto ĉe la gimnazio gotaa kio eĉ pli interesa iĝis post ekdeĵoro kiel monerkabinetinspektisto duka. Tion li varie plenumis dum 17 jaroj admirite de fakuloj. Tiam li ankaŭ nomumitis historiografo saksia.

En 1702 li iris Dresdenon kiel arkivisto elekto-saksia kaj historiografo; ĵus antaŭe li rifuzis iri Vienon pro malvolo konvertiĝi je katolikismo. Jam en 1703 li demisiis pro nekonataj kialoj kaj vivis la lastajn jarojn en malriĉeco.

## Graveco 
Tentzel nombriĝis inter la plej diligentaj kaj fruktodonaj kleruloj siatempe. Konatas liaj skribaĵoj pri *Monatliche Unterredungen von allerhand Büchern*, kiuj aperis inter 1689 kaj 1698 al kiuj aldoniĝis *Curieuse Bibliothek*. En la fako de diplomatiko, kiu tiutempe floris, li ankaŭ vaste konatis - kio ankaŭ validis por siaj atingoj en numismatiko. Historie oni posedas siajn kompletigojn je la sagittar-a verko *Historia Gothana* kaj *Geschichte des Mark- und Landgrafen Friedrichs in Meißen* kiel menciindaĵojn. Ankaŭ por la societo *Collegium historicum imperiale* li engaĝiĝis ktp. Liaj pli malgrandaj eseoj ktp. troviĝis enlistigitaj ĉe Adolf Clarmund, ''Leben und Schriften Tentzel's'' (Dresdeno kaj Lepsiko, 1708).

## Fonto 
"Tentzel, Wilhelm Ernst" fare de Franz Xaver von Wegele, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 37 (1894), p. 571–572, (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Numismatikistoj
Kategorio:Diplomatio
Kategorio:Homoj rilataj al Gotha
Kategorio:Bibliotekistoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Bezměrov

**Bezměrov** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Kroměříž, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1078.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo

## Personecoj 
* Tomáš Mlčoch (1881–1940), politikisto, komence de la 20-a jarcento deputito de Regna konsilantaro
* Alois Večerka (* 1931), ĉeĥoslovaka futbala golulo

## Pluaj fotoj 

Bezměrov, OÚ.jpg| Municipa ofico
Bezměrov, hasičská zbrojnice.jpg| Fajroestingista armilejo
Bezměrov, zvonice.jpg|Sonorilejo
Bezměrov, most.jpg|Vojo de fervoja haltejo kaj ponto trans rivero Haná

Kategorio:Municipoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Kategorio:Setlejoj sur Moravo
Franciszek Honiok

**Franciszek HONIOK** (1896 - la 31-an de Aŭgusto 1939) estas fama kiel la unua viktimo de la dua mondmilito, je la 31-a de Aŭgusto 1939.

Li estis la viktimo de la Gleiwitz okazaĵo, por komenci la planon de Nazia Germanio invadi Pollandon.

## Fono 
Mempriskribita supera sileziano (germane, *Oberschlesier*), Franciszek estis 43-jara needziĝinta etna katolika pola kultivisto kaj vendisto de agrikultura ekipaĵo. Naskiĝinta en Supra Silezio (landlima regiono de nuntempa Pollando, Germanio kaj Ĉeĥio) en 1896, li batalis sur la pola flanko dum la Sileziaj ribeloj de 1921 kiuj sekvis la unuan mondmiliton. Post nelonga loĝado en Pollando, li revenis al Germanio en 1925, kie li estis devigita reveni al Pollando — kazo kiun li sukcese portis al la Ligo de Nacioj en Ĝenevo.

La loko de la entombiĝo de la korpo de Franciszek estas nekonata kaj neniu monumento ekzistas en lia memoro.

Kategorio:Naziaj militkrimoj en Germanio
Kategorio:Nazia propagando
Kategorio:Invado en Pollando
Kategorio:Gliwice
Instituto Nacional do Seguro Social

**Instituto Nacional do Seguro Social (INSS)** estas publika organizo ligita al Ministério da Economia por provizi socialsekurajn servojn al la brazila socio.

INSS kreiĝis en Brazilo la 27-an de junio 1990 laŭ la prezidenta dekreto n-ro 99.350, per kunfandado de *Instituto de Administração Financeira da Previdência e Assistência Social (IAPAS)* kun *Instituto Nacional de Previdência Social (INPS)*.

INSS funkciigas la agnoskon de la rajtoj de tiuj aliĝintoj al Regime Geral de Previdência Social (RGPS), kiu havas kotizan karakteron kaj devigan membrecon, estigita laŭ la artikolo 201 de la Brazila Federacia Konstitucio, kaj kie ĉiuj agoj de INSS enkadriĝas. En 2017 RGPS estis kalkulanta pli ol 50 milionoj da aliĝintoj kaj ĉirkaŭ 33 milionoj da profitantoj.
[eta|Agentejo de INSS en la urbo [Koreauo, subŝtato Searao.]]

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* PREVI
* Receita Federal do Brasil

## Eksteraj ligiloj 
Retpaĝaro de INSS en la retejo de la brazila registaro portugale

Kategorio:Sociala sekureco
Kategorio:Ŝtataj organizaĵoj en Brazilo
Johann Gottfried Krause

**Johann Gottfried KRAUSE** (naskiĝinta la  en Greußen, mortinta la ) estis germana teologo kaj eklezikantverkisto.

## Vivo 
Estante filo de lernejestro Krause venis en la aĝo de 17 jaroj ĉe *Augusteum* je Weißenfels. En 1704 li ekstudentis ĉe la Universitato de Lepsiko kaj tri jarojn poste ĉe la Universitato de Jena. Post studofinoj li estis unue ĉedoma instruisto, ekde 1717 diakono en Weißenfels. Vokiĝon kiel superintendanto kaj unua paroĥestro je Dahme (Mark) li ricevis en 1721. Samfunkcie li nomumitis krome pli malfrue eklezikonsilisto por Saksio-Querfurt. En 1746 li iru kiel superintendanto al Lübben, sed mortis je apopleksio antaŭ ekdeĵorpovo.

La tria eldono de la kantolibro de Bad Langensalza el la jaro 1719 enhavas sep edifajn kantojn de Krause. Jam en 1716 li estis eldoninta en Bad Langensalza tian libron. Krome li kunlaboris en Dahme ĉe la kreo de alia kantolibro, kiu finiĝis malmulte antaŭ lia morto. Johann Gottlieb Horwein prizorgis en Wittenberg en 1764 la duan eldonon de la menciita kantolibro. Ankaŭ en tiu ĉi versio troviĝas kelkaj kantoj de Krause, same en postaj tiaj libroj.

## Verkoj 
* *Poetische Blumen bei Freuden und Trauerfällen.* Bad Langensalza 1716
* *Auszug aus dem alten Dahmer Gesangbuche*, Dahme/Mark, 1930 (=Flämingheft, 23; eldonis Max Wald)

## Literaturo 
* Artikolo "Krause, Johann Gottfried" fare de nekonata aŭtoro, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, volumo 17 (1883), p.&nbsp;74–75, (tie ĉi interrete)
* Pri Krause ĉe BBKL, fare de Klaus-Günther Wesseling

Kategorio:Superintendantoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Luteranaj pastroj
Kategorio:Ekleziaj kantoj
André-Michel Essoungou

**André-Michel ESSOUNGOU** (Kampalo, Ugando) estas verkisto, iama ĵurnalisto kaj nune politika konsilisto de Unuiĝintaj Nacioj en Novjorko. Ekde 2009 li plenumis diversajn postenojn en la internacia organizo kaj ekde Junio 2014 pri la Alta Komisionano pri Homaj Rajtoj.

Li iam laboris kiel eksterlanda korespondanto ĉe la Monda Servo de BBC kaj Radio Francio Internacia. André-Michel estas aŭtoro de du libroj pri politiko de internacia justico en Afriko kaj pri la rigardo fare de la okcidentaj amaskomunikiloj al afrikaj enlandaj militoj. Li magistriĝis pri politika scienco el la Universitato de Ĝenevo en Svisio.

Li informis pri Kanado, Usono, Tanzanio, Ugando, Demokrata Respubliko Kongo, Francio, kaj Svisio. Liaj artikoloj estis publikigitaj en The New York Times, Le Monde Diplomatique, Libération kaj aliaj.

## Notoj 
Kategorio:Afrikaj ĵurnalistoj
Allu Tuppurainen

**Allan Rauli Kristian "Allu" Tuppurainen** (naskiĝinta 1-a de aprilo 1951 en Kuopio) estas finna aktoro. Li estas konata speciale kiel kreanto kaj aktoro de la fikcia figuro *Rölli*. Li aktoris figuron *Rölli* en televidserio kaj en kvin filmoj. Li aktoris ankaŭ en filmojn de Visa Mäkinen, almenaŭ en *Pi pi pil... pilleri*, *Likainen puolitusina*, *Agentti 000 ja kuoleman kurvit* kaj *Vapaa duunari Ville-Kalle*. Tuppurainen havas unu infanon, Heta Tuppurainen, kiu en 2024 publikigis libron *Isäni Rölli*, kie ŝi rakontas pri sia patro kaj Rölli kaj pri sia vivo kiel filino de kreanto kaj aktoro de Rölli.

Kategorio:Finnaj aktoroj
Kategorio:Finnaj muzikistoj
Varetz (stacidomo)

**Varetz** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Varetz, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Nexon - Brive-la-Gaillarde (613000).

## Vidu ankaŭ 
* Varetz
* Le Burg (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corrèze
Kategorio:Varetz
Avord (stacidomo)

**Avord** estas franca stacidomo sur linio Vierzon - , situanta en  Avord, en departemento , regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Centro-Valo de Luaro.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Vierzon - Saincaize (690000).

## Vidu ankaŭ 
* Avord

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Cher
Kategorio:Avord
Pentti Saaritsa

**Pentti Saaritsa** (naskiĝinta 1941, mortinta 2024) estis finna poeto kaj tradukisto. Li publikigis multajn poemkolektojn kaj tradukis librojn el sveda kaj hispana al finna kaj lirikis aŭ tradukis pli ol 200 kantojn. Li estis konanto de latinamerika literaturo.

En sia infaneco Saaritsa loĝis en Kallio en Helsinko kun sia patrino kaj pli maljuna frato. Lia patro falis milite antaŭ lia naskiĝo. Li faris mezlernejfinan ekzamenon en 1961. Li estis redaktoro en la gazetoj *Ylioppilaslehti* en 1964–65 kaj *Suomen sosialidemokraatti* (nuna *Demokrato*) en 1965–1967. Saaritsa admiris speciale lirikon de Pablo Neruda, kiun li ankaŭ renkontis en Helsinko en 1965.

Kategorio:Finnaj poetoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1941
Kategorio:Mortintoj en 2024
Avord

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Cher*, en la regiono Centro-Valo de Luaro (, prononco [). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Bourges* kaj estas la centro de samnoma kantono **. 

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *avarais''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Cher
* Avord (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Cher
Kauniainen

**Kauniainen** () estas urbo de Finnlando en Uusimaa en metropola areo de Helsinko. Ĝia areo estas , el kio  estas tero kaj	 akvo. La 31-an de marto 2021 Kauniainen havis  loĝantojn. Ĝi estas aree la malplej granda komunumo (urbo) de Finnlando. Ĝi estas enklavo en Espoo. En Kauniainen loĝas multaj riĉaj homoj. Kauniainen estis fondita en 1920. Ĝi iĝis urbo 1.1.1972. Kauniainen estas dulingva komunumo. Kauniainen havas finnlingvaplejan loĝantaron nur ekde 1972. Oni en Kauniainen kaj Espoo (finnlingvuloj KAJ svedlingvuloj) uzas pri Kauniainen ankaŭ nomon *Granu*.

Kategorio:Urboj de Finnlando
Přílepy

Nomon **Přílepy** havas pluraj setlejoj:
* Přílepy (distrikto Kroměříž) – municipo en&nbsp;distrikto Kroměříž
* Přílepy (distrikto Rakovník) – municipo en&nbsp;distrikto Rakovník
* Velké Přílepy – municipo en distrikto Prago-okcidento

* Malé Přílepy – parto de municipo Chyňava en distrikto Beroun
Přílepy (distrikto Kroměříž)

**Přílepy** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1272.

## Loĝantaro 
## Naskiĝintoj 
* Zdeněk Grygera (naskiĝis en 1980) - futbalisto

## Memorindaĵoj 
* Kastelo Přílepy
* Kapelo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Kruco en vilaĝplaco el la jaro 1764

## Pluaj fotoj 

Přílepy (KM), náves.jpg| Vilaĝplaco de hufuma formo
Přílepy (KM), OÚ.jpg| Municipa ofico
Přílepy (KM), kříž na návsi.jpg| Kruco el la jaro 1764
Přílepy (KM), lesní kaple zepředu.jpg| La tn. Arbara kapelo de Virgulino Maria

Kategorio:Municipoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Iidesjärvi

eta|dekstre|270px|
**Iidesjärvi** estas lago en Tampereo, Finnlando. Iidesjärvi ricevas akvon laŭ Mutaoja kaj Vuorenoja. Iidesjärvi elfluas al Pyhäjärvi. Ĝia areo estas 0,64182 km², longo de bordo 6,14 km kaj la plej granda profundo 3 m. Iidesjärvi estas valora birdumlago.

## Referencoj 
Kategorio:Lagoj en Finnlando
Vallenay

**Vallenay** estas franca  situanta en departemento , regiono Centro-Valo de Luaro.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Vallenaisiens*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Cher
* Bigny (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Cher
Vimeno

eta|160ra|Salikoj kun ĝiaj vimenoj
eta|160ra|Fasko da krudaj vimenoj
eta|160ra|Flavaj vimenaj branĉoj

**Vimeno** estas natura fibro, kiu akiriĝas el arbedo de la genro salikoj (genro *Salix*, ĉefe la specio *Salix viminalis*, sed ankaŭ *Salix fragilis* kaj *Salix purpurea*) kaj kiu estas teksita por krei meblojn, korbojn kaj aliajn utilajn objektojn. En la teksado oni uzas la tigon kaj branĉojn de la planto, ĉu en sia tuta dikeco por la borderaĵo, ĉu en tranĉaĵoj tranĉitaj laŭlonge por la ŝtofo mem.

De la mezepoko ĝis la 18-a jarcento la lerteco pri la vimenplektado estis konservita uzante vimenon. Komence de la 20-a jarcento, kultivado denove forte disvolviĝis tra Eŭropo. Nuntempe estas tre malmultaj landoj dediĉitaj al kultivado de vimenoj kaj fabrikado de korboj kaj mebloj el ĉi tiu fibro.

Borderaĵo estas ofte farita el pli firmaj materialoj, tiam pli fleksebla materialo estas uzata por plenigi la enan parton.

Ekzistas dokumentaj referencoj pri vimenoj jam en Antikva Egiptio. Oni supozas, ke la vasta uzado de vimenaj objektoj en la ferepoko influis la disvolviĝon de ŝablonoj uzataj en kelta arto. En pli moderna epoko ĝia estetiko estis forte influita de la Movado pri Artoj kaj Metioj fine de la 19-a jarcento.

## Preparado 
Oni uzas unujarajn ŝosojn el salik-stumpoj aparte elektitaj por tiu uzo. Vimeno tranĉatas ĉe meznovembro kaj ligita al faskoj. Tiujn faskojn oni metas en speco de marĉeto, kie ili havas la bazon en akvo, ĝis la momento de la printempa sukoleviĝo. La suko fariĝas filmeto, kiu ebligas la forigon de la arboŝelo. El tiuj faskoj, sekigitaj kaj senŝeligitaj, oni ricevos blankan vimenon, la plej uzitan ĉe la klasika plektado. Ekzistas ankaŭ la kruda vimeno, kies faskoj ne estis senŝeligitaj, kaj estis sekigitaj senŝanĝe.

**Vimenaĵo** estas objekto farita el plektitaj vimeno-branĉoj. Vimenaĵo estas malpeza sed fortika, kio igas ĝin ideala kaj malmultekosta opcio por mebloj, kiujn oni ofte movos. Ĝi estas ofte uzita en la realigo de kortaj kaj verandaj mebloj.

Vimenoj kultivatas en **vimenejo**.

## Vidu ankaŭ 
* Rotango
* Sarmento (vitbranĉo)
* Vimeno (arbo)

Kategorio:Biomalkomponeblaj materialoj
Kategorio:Teksaĵindustrio
Počenice

**Počenice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, la okcidenta parto de municipo Počenice-Tetětice en distrikto Kroměříž. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 190 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Počenice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,74&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1283.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Bartolomeo
* Statuo de sankta Jozefo apud domo n-ro 156

## Pluaj fotoj 

Počenice, náves (3).jpg| Vilaĝplaco
PoceniceBartolomej.jpg| Preĝejo
Počenice, svatý Josef.jpg|Statuo de sankta Jozefo
Počenice, č. p. 134, 186, 123, 129 a 183.jpg|Konstruareo kontraŭ la municipa ofico

Kategorio:Počenice-Tetětice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Júlia Apraxin

Grafino **Júlia Apraxin** [apraksin], cirile **Юлия Александровна Апраксина** [julia aleksandrovna apraksina], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Apraxin Júlia** estis rusa-aŭstrohungara aktoro, verkisto, framasono. Ŝiaj pseŭdonomoj estis *Eiluj Nixarpa* kaj *Budai Júlia*.

Júlia Apraxin naskiĝis la  en Vieno, ŝi mortis la 20 majo de 1913 en Hispanio.
eta|
eta|

## Biografio 
Deveno kaj naskocirkonstatoj de Júlia Apraxin estas dubaj. Baldaŭ gepatroj de Júlia eksedziĝis kaj la eksedzino edziniĝis al (la supozata patro) hungara grafo. Júlia estis edukita laŭ alta nivelo. En 1849 ŝi edziniĝis al hungara grafo, fidelulo de Habsburgoj. La geedza paro apartenis al la kortega rondo ĝis 1860, poste ili moviĝis al Pest (urbo). Ilia domo estis renkontejo de la hungara kremo (ekzemple Kornélia Prielle, Kornélia Hollósy, Ferenc Liszt, Ede Reményi, Mór Jókai, Gyula Szapáry, József Vécsey, Béla Széchenyi, familio Batthyány). Tamen ŝi forlasis la domon kaj havis amrilaton kun György Molnár. Ŝi estis mecenato de hungara teatro de Buda, kie ŝi estis ankaŭ aktoro kaj verkis teatraĵojn. Ŝiaj verkoj spegulis hungaran patriotecon. Ŝi same estis aktoro de la Nacia Teatro (Pest). Ŝia aktora kariero faris skandalon inter la aristokratoj, sed la publiko akceptis ŝin. En 1863 Apraxin kaj Molnár vojaĝis al Parizo por komenci novan karieron, kiu ne sukcesis. Ŝi edziniĝis al hispana oficiro kaj ŝi estis oficiale kortegano de Isabel la 2-a (Hispanio), sed ŝi verkis franclingve. Post morto de la dua edzo ŝi moviĝis al Hispanio.

## Ŝiaj verkoj (elekto) 
* *A honfoglalók* (dramo prezentita en Nacia Teatro (Pest), 1861)
* *Országgyűlési beszéd* (komedio prezentita en Nacia Teatro (Pest), 1862)
* *On a beau dire* (franca romano)
* *Deux passions* (1898)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Tetětice

Nomo **Tetětice** pova signifi:
* Tetětice (Bezděkov) – parto de municipo Bezděkov en distrikto Klatovy
** Tetětice (kastelo) – kastelo en tiu ĉi vilaĝo
* Tetětice (Počenice-Tetětice) – parto de municipo Počenice-Tetětice en distrikto Kroměříž

## Similaj nomoj 
* Těšetice
Kati Andresz

**Kati ANDRESZ** [andres], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Andresz Kati** estis hungara voĉoaktoro, aktoro. Ŝia origina persona nomo estis *Katalin*, ties karesnomo estas Kati.

Katalin Andresz naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la .

## Biografio 
Kati Andresz akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1978. Ŝia ĉefinstruisto estis Endre Marton. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét. Inter 1981 kaj 1984 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pécs), poste de Teatro Kisfaludy kaj Teatro Szigligeti (Szolnok). Ekde 1988 ŝi ne apartenas al teatra trupo, plej ofte ŝi estas voĉoaktoro. Ŝi ricevis voĉoaktoran premion en 2018.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Molière: Tartufo - Elmira
* Friedrich Schiller: La Rabistoj - Amália
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - florvendistino
* Eŭripido: Helena - korusestro
* Ferenc Molnár: *Doktor úr* - Lenke
* István Örkény: *Macskajáték* - S-ino Orbán

## Ŝiaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *István, a király* (1984)
* *Hótreál* (1987)
* *Hurok* (2014) - Fanni
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Claude Jade, Diane Keaton, Diane Keaton, Shohreh Aghdashloo, **Liza Minnelli,** **Cher**

## Ŝiaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Fent a Spitzbergáknál* (1978) – amikino de Olga
* *Égető Eszter* (1989)
* *Szomszédok* (serio, 1991–1996)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Počenice-Tetětice

**Počenice-Tetětice** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1283.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Počenice
* Tetětice

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Bartolomeo en Počenice
* Statuo de sankta Jozefo en Počenice
* Kapelo de Anĝeloj Gardantoj en Tetětice

## Pluaj fotoj 

Počenice, kostel.jpg| Preĝejo de sankta Bartolomeo en Počenice
Tetětice (Počenice-Tetětice), kaple.jpg| Kapelo en Tetětice
Počenice, hřbitov, brána.jpg|Tombejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Municipoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
Châteauneuf-sur-Cher

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Cher*, en la regiono Centro-Valo de Luaro (, prononco [). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Saint-Amand-Montrond* kaj al la kantono **.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Castelneuviens''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Cher
* Châteauneuf-sur-Cher (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Cher
Foëcy (stacidomo)

**Foëcy** estas franca stacidomo sur linio Vierzon - , situanta en  Foëcy, en departemento , regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Centro-Valo de Luaro.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Vierzon - Saincaize (690000).

## Vidu ankaŭ 
* Foëcy

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Cher
Kategorio:Foëcy
Marmagne

* Marmagne (Cher)
** Marmagne (stacidomo), fervoja stacio en Marmagne (Cher)
* Marmagne (Côte-d'Or)
* Marmagne (Saône-et-Loire)
** Marmagne-sous-Creusot (stacidomo), fervoja stacio en Marmagne (Saône-et-Loire)

* Saint-Symphorien-de-Marmagne
** Saint-Symphorien-de-Marmagne (stacidomo), fervoja stacio en Saint-Symphorien-de-Marmagne