open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Ĉieliro de Jesuo (Sümeg)

La **Preĝejo Ĉieliro de Jesuo** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Sümeg.

## Historio 
En Sümeg jam dum la mezepoko funkciis kristana preĝejo, kiu baldaŭe estis detruita. La pli nova preĝejo konstruiĝis en la sama loko en la 1750-aj jaroj. En 1799 incendio okazis, ekzemple la turopinto cindriĝis. La orgeno ekfunkciis en 1906.
	
## Konstruaĵo 
Antaŭ la preĝejo estas videblaj 2 skulptaĵoj pri episkopo, kiu konstruis la preĝejon kaj pri Maulbertsch. En mezo de la fasado sube estas la enirejo, supre la duetaĝa turo altiĝas. En la fasado estas ankaŭ fenestro por la koruso kaj 3 niĉoj kun skulptaĵoj. Inter ili prezentas 2 hungarajn sanktajn reĝojn: Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). La absido estas oklatera kaj iomete malpli larĝa, ol la navo. Interne Franz Anton Maulbertsch pentris la plenan surfacon, tio faris la preĝejon internacie konata, onidire tio estas la hungara Siksta Kapelo. Ankaŭ la mebloj estas barokaj kaj altvaloraj.

Kermeso okazas en la 7-a dimanĉo post Pasko.

## Fontoj 
* hungare kun bildoj 
* hungare
* hungare kun multe da fotoj
eta|maldekstre|Fresko en la preĝejo

Sumeg
Sumeg
Veyras

**Veyras** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Veyras (Ardèche)** estas komunumo de la Departemento Ardèche en la regiono Rodano-Alpoj en Francio.
* **Veyras VS** estas komunumo de la Distrikto Sierre en Kantono Valezo en Svislando.
Saint-Ciers-sur-Gironde

''''* - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ *Blaia*) kaj al la kantono *''. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Geografio 
Saint-Ciers-sur-Gironde situas ĉe la dekstra bordo de Ĝirondo,  norde de Bordeaux.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
András Lévai

**András LÉVAI** [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lévai András** estis hungara inĝeniero, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1973).
eta|Memortabulo pri András Lévai
András Lévai http://www.atomeromu.hu/download/1719/Dr%20L%C3%A9vai%20Andr%C3%A1s_%C3%A9letrajz.pdf naskiĝis la  1908 en Hungara reĝlando en Oravica (nuntempe en Oravița Rumanio). Li mortis la  2003 en Budapeŝto.

## Biografio 
András Lévai frekventis universitatojn en Vieno kaj Graz. Li ricevis diplomon en 1931, poste li laboris en rumaniaj firmaoj. Inter 1940–1946 li laboris en Csepel, en fabriko de Manfréd Weiss. En 1950 li fondis instituton, kion li direktis ĝis 1962. En 1953 li fondis en la universitato novan katedron, kiun li gvidis ĝis 1978. En 1957 li doktoriĝis. Li estis nomita vicministro en 1962, li estis nomita rektoro en 1969. Li okupiĝis pri energioproduktoj, li partoprenis ekzemple en kreo de nuklea centralo en Paks. Li ricevis premion Kossuth en 1949, precipe poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Memorigiloj 
* skulptaĵo en Paks de 2009
* memortabulo en 2005

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj inĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj‎
Altebenaĵo Fahner

eta|La observejo de Bienstädt, simbolo por la altebenaĵo, en 2011. La **Fahner-altebenaĵo** (germane: *Fahner Höhe* aŭ *Fahnersche Höhe*) estas tradicia ekskursocelo antaŭ la pordoj de Erfurto.

Tiu gastema regiono de senfinaj fruktarbaj plantejoj estas vasta migradoregiono por ĉiuj sezonoj, natura juvelo kaj kultura pejzaĝo kun multe da vidindaĵoj. Ĝi etendiĝas je 26 kvadratmetroj.

## Priskribo 
La altebenaĵo estas ĉ. 150 metrojn pli alta ol la ĉirkaŭanta montetaro, ĝia plej alta monto estas la *Abtsberg* (413 m). Ĝi ofertas kaj al la bestoj kaj al la kreskaĵoj bonegajn kondiĉojn kaj la miksarbaro konsistas el multaj diversaj specoj.

Al ĉiuj ĉielaj direktoj malfermiĝas ravaj belvidoj ĝis la ĉenoj de la Turingia Arbaro suden kaj okcidenten; al la Kyffhäuser, Kulpenberg kaj Brocken norden; al la Ettersberg orienten.

La regiono estas per publika transporto facile atingebla (buslinioj nr. 12, 95 kaj 112 respektive trajnoj regionaj).

## Vilaĝoj troviĝantaj sur la altebenaĵo kaj aliaj celpunktoj 
* Dachwig
* Döllstädt
* Gierstädt
* Gräfentonna
* Großfahner
* Kleinfahner
* Tiefthal
* Töttelstädt
* Witterda

## Vidindaĵoj krom la vilaĝoj 
* Bienstädter Warte: observejo
* Bockwindmühle: teknike interesega mueliltipo, en Kleinfahner
* Grundmühle: muelilo idliece situanta, servanta kiel trinkejo kaj provizadejo por kradrostitaj kolbasoj
* Schwellenburg: ne temas pri burgo, sed pri zono naturprotektita (ekde 1939); 230 metrojn alta, iama vitejo
* Sieben Gräber: tomboj de 7 adoleskantoj kiuj mortis dum la lastaj tagoj de la Dua Mondmilito

## Literaturo 
* Naturschutzbund Deutschland, Kreisgruppe Gotha (eld.): *Zur Natur und Geschichte der Fahner Höhe*, Gotha 2000

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo porfremdultrafika.

Kategorio:Geografio de Erfurto
Kategorio:Distrikto Gotha
Fahner
Kategorio:Arbaroj de Turingio
Kategorio:Montaroj en Turingio
Bicikloturismo

[eta|dekstra|Du bicikloturistoj en la montaro [Torres del Paine, en Ĉilio]]
**Bicikloturismo** estas turismo per biciklo, alivorte longdistanca biciklado, kies ĉefa celo estas vojaĝado aŭ aventuro, kaj ne sporto, laboro aŭ transporto. Ekzistas multaj specoj de bicikloturismo, de unutaga ekskurso ĝis plurjara vojaĝo ĉirkaŭ la mondo.

## Specoj de bicikloturismo 
eta|dekstra|Biciklo ekipita por bicikloturismo
Oni povas distingi plurajn ĉefajn specojn de bicikloturismo:
* Bankokarta bicikloturismo: la bicikloturisto manĝas en restoracioj kaj tranoktas en hoteloj. Tiel li kunportas malmulte da materialo, kaj tio ebligas bicikli pli facile.
* Subtenata bicikloturismo: la bicikloturisto (ofte kun grupo) estas sekvata de veturilo, kiu kunportas la tutan materialon (manĝaĵon, tendon…).
* Memstara bicikloturismo: la bicikloturisto mem kunportas ĉion, kion li bezonas por esti memstara: materialon por tendumi (tendon, dormosakon…), akvon, manĝaĵon, kuirilon, krompartojn por sia biciklo… Ĉi tiu speco estas la plej malmultekosta.

## Materialo 
eta|dekstra|Bicikloturisto, kies biciklo havas postveturilon
Bicikloturisto, kiu faras pli ol unutagan ekskurson, povas bezoni portilon kaj biciklajn sakojn, precipe se li kunportas tendon kaj vestaĵojn. Anstataŭ sakojn eblas uzi postveturilon.

Aldone, konsilindas kunporti ilojn por ripari la biciklon kaze de averio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* BEMI
* Biciklovojo
* EuroVelo
* Velocio

## Eksteraj ligiloj 
*  Crazyguyonabike, kolekto de bicikloturistaj taglibroj
*  Informoj pri bicikloturismo 

Kategorio:Biciklado
Kategorio:Turismo laŭ tipoj
Mihály Lenhossék

**Mihály Lenhossék** [mihAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lenhossék Mihály** estis hungara kuracisto, anatomo, profesoro, kavernisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1897). Lia patro estis same kuracisto József Lenhossék, lia avo estis Mihály Ignác Lenhossék.
eta|Mihály Lenhossék
Mihály Lenhossék http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09006/09411.htm naskiĝis la  1863 en Pest (urbo). Li mortis la  1937 en Budapeŝto.

## Biografio 
Mihály Lenhossék frekventis mezlernejon kaj universitaton en sia naskiĝurbo. En 1886 li iĝis kuracisto kaj li eklaboris samloke en la Universitato de Budapeŝto. Inter 1895-1899 li instruis kaj esploris en Germanio, poste li estis nomita ordinara profesoro en universitato de Pest. Li estis rektoro en la studjaro 1914. Inter 1905-1922 li estis ĉefredaktoro de *Orvosi Hetilap* (kuracista gazeto), krome li redaktis kavernistan periodaĵon. Li okupiĝis ankaŭ pri prehomaj restaĵoj en kavernoj. Li ricevis gravan premion en 1930.

## Verkaro (elekto) 
* *Ritkább boncztani rendellenességek* (1886), ankaŭ germane
* *Die Geschmacksknospen in den blattförmigen Papilen der Kaninchenzunge* (1893)
* *Az ember helye a természetben* (Loko de la homo en la naturo), (1915)
* Trivoluma studenta lernolibro pri anatomio (1922) - lia ĉefverko

## Memorigiloj 
* premio *Lenhossék Mihály*
* strato en Újbuda

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero L kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj anatomoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj speleologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Javernant

**Javernant** estas franca komunumo, situanta en franca departemento Aube kaj en regiono Ĉampanjo-Ardenoj *(Champagne-Ardennes)*.

## Geografio 
En la komunumo estas la arbaro de *Othes*.

### Najbaraj komunumoj 
eta|maldekstra|Najbaraj komunumoj
La unua skriba mencio de la vilaĝo datiĝas el 877 kiel *Javernandus*.

### Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

### Ekonomio 
## Historio 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Internaj ligiloj 
* Komunumoj de Aube
* sankta Vorlo

### Eksteraj ligiloj 
* Persona paĝaro 

Kategorio:Komunumoj de Aube
Artur Rudenko

**Artur Rudenko** () estas popmuzika kantisto, kantanta en la rusa lingvo. Li naskiĝis en la urbeto *Lozovaja* (Лозовая) de la ĥarkiva provinco en Ukrainio, kaj nun loĝas en Moskvo.

## Biografio 
Lia patrino estis siberia rusino, lia patro devenanta de Ukrainio. La gepatroj ne estis muzikistoj, sed dekomence tre subtenis la muzikan talenton de sia filo. Arturo estis kantanta de frua infanaĝo, kaj en aĝo de 4 jaroj registriĝis unua kanto de li. De la unua klaso li estis en muziklernejo, sed pro forta inklino je sporto pasigis sian tutan liberan tempon praktikante futbalon kaj atletikon, strebante iĝi profesia sportisto. Vundiĝo de genuo tamen bremsis la sportadon, li kantis en la lerneja koruso, lernis ludi gitaron, dancis kaj publike soloe prezentis popolajn kantojn. En la mezlernejo li iĝis soloa kantisto en lerneja popmuzikgrupo. La grupo prezentiĝis en urbaj eventoj kaj en nuptofestoj, kaj en aĝo de 15 jaroj li per la muzikado gajnis unuan monon. En la 11-a lerneja jaro li unuafoje kiel soloa kantisto partoprenis en la urbo kantokonkurso kaj gajnis la unuan lokon. Sekve komenciĝis partoprenoj en diversaj konkursoj ekster la urbo, el kiuj li interalie gajnis la regionan kantokonkurson "Ora aŭtuno ", la konkurson "Junaj Steloj de Jarkov", kaj en 1994 fariĝis la venkinto estas internacia konkurso de junaj muzikistoj en la urbeto *Evpatorija* (Евпатория).

Post la armea servo, li translokiĝis al Ĥarkivo kaj enskribiĝis en la loka muzika altlernejo en fako "korusa direktado". La studentoj krom la studado perlaboris monon per muzikado vintre en la urbo kaj somere en la feriejaj urboj de Krimeo, interalie en Jalto. Post la studo li iĝis profesia kantisto en Moskvo,

La kantisto jam vivis pluraj jaroj laborante en Moskvo, sed lia sukceso estis modera. Laborante kiel kantisto en restoracioj, Arturo senĉese serĉis okazojn esprimiĝi je pli granda publiko. Ripete li sendis registraĵojn al produktantoj kaj iun tagon, la ĵurio de la kompanio «Союз Продакшн» (produktejo "Unio") tiom raviĝi de li, ke la kompania produktisto venis por aŭskulti Arturon en la restoracio kaj ofertis kontrakton. La unua moskva radio-stacio, kiu diskonigis liajn kantojn, estis la radiostacio «Шансон» ("kanzono"), kaj estis en la koncerto «Шансон года» ("kanzona jaro") en la Kremlo ke unuafoje li havis tutlandan renomon.

## Eksteraj ligiloj 
* ekzempla kolekto de filmetoj pri kantoj de li en la retejo YouTube

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Rusiaj kantistoj
Kategorio:Ukrainaj kantistoj
Kategorio:Rusiaj popkantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Ukrainio
Internationale Heinrich-Schütz-Gesellschaft

La **Internationale Heinrich-Schütz-Gesellschaft** (eo: **Internacia Heinrich-Schütz-Societo**) estas asocio kun sidejo en Kassel, kiu science, eldone kaj praktike prizorgas la muzikan heredaĵon de komponisto Heinrich Schütz ekde 1930.
## Historio 
En 1930 muziksciencisto Hans Joachim Moser, Fritz Schmidt, Karl Vötterle kaj aliaj fondis la societon en Kassel, la unua laborloko de la komponisto. Post 1954 ekestis multaj aliaj sekcioj en landoj en kaj ekster Eŭropo.

Al la membraro de la Schütz-Societo apartenas muzikamatoroj, amatoraj muzikistoj samkiel profesiuloj, sed ankaŭ muzikesploristoj, teologoj kaj publikigistoj same kiel muziksciencaj kaj ekleziaj institutoj, bibliotekoj, oficejoj kaj firmaoj. Ĉiuj prizorgas la verkaron de  Heinrich Schütz. 

La Internacia Heinrich-Schütz-Societo regule okazigas Heinrich-Schütz-Tagojn aŭ pli grandajn  kun ŝanĝiĝantaj temoj. Tiaj renkontiĝoj ne nur servas al la intensa praktika flegado kaj scienca trapenetro de la muziko de Schütz, sed ankaŭ donas al la membroj la eblecon, interŝanĝi ideojn aŭ ekpreni novajn kontaktojn.
## Publikaĵoj
Laŭ komisio de la Internationalen Heinrich-Schütz-Gesellschaft aperas jenaj publikaĵoj (ĉiuj en Bärenreiter-Verlag, Kassel):
*Heinrich Schütz: Neue Ausgabe sämtlicher Werke (Neue Schütz-Ausgabe), eldonita de Walter Werbeck. Ĝis nun aperis 34 volumoj; la eldono ampleksos pli malpli 45 volumojn.
*Leonhard Lechner: Werke. Eldonita de Konrad Ameln. La eldonejo de 14 volumoj estas finfarita.
*Johann Hermann Schein: Neue Ausgabe sämtlicher Werke. Eldonita de Adam Adrio, daŭrigata de Arno Forchert. Ĝis nun aperis 9 volumoj, la fina 10-a volumo estas presata.
*Schütz-Jahrbuch, eldonita ekde 1979 ĝis 1996 fare de Werner Breig, ekde 1997 de Walter Werbeck lige kun Werner Breig, Friedhelm Krummacher kaj Eva Linfield. La jarlibro enhavas raportojn kaj prelegojn de la Heinrich-Schütz-Tagoj kaj -Festivaloj samkiel pluaj sciencaj traktaĵojn pri la muziko de Schütz kaj lia epoko.(ISSN 0174-2345)
**Acta Sagittariana*: Sciigoj de Internationale Heinrich-Schütz-Gesellschaft e. V. kun informoj el la vivo de la societo kaj ĝiaj sekcioj. Redaktado: Sieglinde Fröhlich. La Schütz-Jahrbuch kaj Acta Sagittariana ricevas la membroj de Internationale Heinrich Schütz-Gesellschaft kiel senpaga jardonacoj. 
## Fonto 
Hejmpaĝaro de la Internationale Heinrich Schütz-Gesellschaft 
Kategorio:Muzikaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj en Germanio
Schütz-Jahrbuch

La **Schütz-Jahrbuch** (**Schütz-Jarlibro**) estas traktaĵaro aperanta ĉiujare ekde 1979 kun muziksciencaj traktaĵoj pro la muziko kaj la muzikkulturo en la 17-a jarcento, prefere en la medio de la baroka komponisto Heinrich Schütz.
## Enhavo 
Pezocentron de la jarlibro forma raportoj kaj prelegoj de la Heinrich-Schütz-Tagoj kaj de la Internaciaj Heinrich-Schütz-Festivaloj, krom tio estas publikigitaj liberaj kontribuaĵoj, kaj en neregulaj tempospacoj biografioj pri Schütz. La temoj de la kontribuaĵoj ampleksas la tutan gamon de baroka muziko: problemojn de la biografiado, de la ĝenrohistorio, de la analizo same kiel de la koncertado kaj multan plu. 
## Eldonantoj 
La jarkolektojn 1 ĝis 18 (1979 ĝis 1996) de la Schütz-Jarlibro eldonis Werner Breig kune kun Hans Michael Beuerle (jarkolektojn 1–5), Friedhelm Krummacher, Stefan Kunze ( jarkolektojn 1–14), Wolfram Steude (ekde jarkolekto 6) kaj Eva Linfield ( ekde jarkolekto 14). La redaktestron transprenis per jarkolekto 13 (1991) Walter Werbeck. Ekde 1997 Werbeck eldonas la jarlibron, kune kun Werner Breig, Friedhelm Krummacher, Eva Linfield kaj Wolfram Steude. La eldono de la Schütz-Jahrbuchs okazas laŭ komisio de Internationale Heinrich-Schütz-Gesellschaft en Kassel.

## Bibliografiaj indikoj 
* Schütz-Jahrbuch, Bärenreiter-Verlag Kassel, ISSN 0174-2345 - eldono 2006 ISBN 978-3-7618-1684-4
## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝaro de la eldonanto

Kategorio:Muzikaj libroj
Kategorio:Jarlibroj
8985 Tula

'*8985 *Tula''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusaj geedzoj geastronomoj Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ kaj Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).

## Nomo 
Ĝia nomo referas al la rusia urbo Tula, ĉefurbo de la Tula provinco kaj grava industria kaj kultura centro. Tiu urbo, fondita en 1146, estas tre konata en la historio de Rusio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Privata observatorio Meyer/Obermair

La **privata observatorio Meyer/Obermair** (germane :  *Privatsternwarte Meyer/Obermair*) estas privata observatorio situanta en *Davidschlag*: vilaĝo de la komunumo Kirchschlag bei Linz, proksimume 30&nbsp;km norde de Linz (Aŭstrio). Ĝia MPC-kodo estas **540**.

La observatorio estis konstruita inter 1978 kaj 1979 fare de la astronomoj Erich Meyer kaj Erwin Obermair. Komence ĝi estis ekipita per teleskopo *Newton* kun spegulo de 30&nbsp;cm. En 1983 la instrumento estis anstataŭigita per teleskopo *Schmidt-Cassegrain* de 29&nbsp;cm. Alia ŝanĝo okazis en 1999 kiam la observatorio akiris reflektan teleskopon de 60&nbsp;cm kun elektronika regado de movadoj.

La *Minor Planet Center* kreditas ĝin de la malkovro de 6 asteroidoj inter 1996 kaj 2005. Krome, ambaŭ fondintoj kaj aliaj astronomoj malkovris entute 20 asteroidojn en siaj propraj nomoj elde tiu observatorio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj  
* Oficiala TTT-paĝaro de la privata observatorio Meyer/Obermair 

Meyer/Obermair privata observatorio
Kategorio:Distrikto Urfahr
Inglourious Basterds

***Inglourious Basterds*** estas german-usona militfilmo verkita de Quentin Tarantino kaj aperinta en 2009. La filmo okazas dum la Dua Mondmilito kaj rakontas la venĝon de franca judino, kies familio estis murdita de nazioj, kaj planon de judaj usonaj soldatoj, la “Sengloraj Bastardoj”, por mortigi la ĉefajn estrojn de nazia Germanio.

La titolo de la filmo enhavas du intencajn misskribojn (*Inglourious Basterds* anstataŭ *Inglorious Bastards*).

## Scenaro 
eta|dekstra|
En 1941, SS-kolonelo Hans Landa (Christoph Waltz) pridemandas francan farmiston. Por savi sian familion, li konfesas, ke li kaŝas judan familion sub planko de sia domo. La kolonelo ordonas al siaj soldatoj mortpafi al la judoj, sed la filino Shosanna Dreyfus (Mélanie Laurent) sukcesas forkuri.

Tri jarojn poste, la usona leŭtenanto Aldo Raine (Brad Pitt) rekrutigas ok judajn usonajn soldatojn por misio en Germanio, dirante ke ili ĉiuj ŝuldas al li po 100 naziaj skalpoj. La “Bastardoj” iĝas tiom timataj de germanoj, ke Adolf Hitler mem komencas zorgi pri la afero.

Shosanna nun vivas en Parizo sub falsa nomo kaj posedas kinejon. Ŝi renkontas Frederick Zoller (Daniel Brühl), germanan soldaton, kies heroaĵoj estos rakontataj en nazia propaganda filmo, *Stolz der Nation* (“Fieraĵo de la nacio”). Ĉar Shosanna allogas lin, li konvinkas Joseph Goebbels organizi la premieron de la filmo en ŝia kinejo. Shosanna tiam decidas bruligi la kinejon dum la festo por mortigi la plej gravajn naziajn funkciulojn.

Dume, la brita registaro dungas Archie Hicox (Michael Fassbender) por la “Operacio Kino”. Li devos renkontiĝi kun la germana aktorino Bridget von Hammersmark (Diane Kruger) kaj la Bastardoj por bombi la kinejon dum la premiero.

## Aktoroj 
eta|dekstra||
* Brad Pitt: leŭtenanto Aldo Raine
* Mélanie Laurent: Shosanna Dreyfus
* Christoph Waltz: SS-kolonelo Hans Landa
* Michael Fassbender: leŭtenanto Archie Hicox
* Eli Roth: serĝento Donny Donowitz
* Diane Kruger: Bridget von Hammersmark
* Daniel Brühl: Fredrick Zoller
* Til Schweiger: serĝento Hugo Stiglitz
* Gedeon Burkhard: kaporalo Wilhelm Wicki
* Jacky Ido: Marcel
* B. J. Novak: unuaklasa soldato Smithson Utivich
* Omar Doom: unuaklasa soldato Omar Ulmer
* August Diehl: majoro Hellstrom
* Denis Menochet: Perrier LaPadite
* Sylvester Groth: Joseph Goebbels
* Martin Wuttke: Adolf Hitler
* Mike Myers: generalo Ed Fenech
* Julie Dreyfus: Francesca Mondino
* Richard Sammel: serĝento Rachtman
* Alexander Fehling: ĉefserĝento Wilhelm
* Rod Taylor: Winston Churchill
* Sönke Möhring: soldato Butz
* Samm Levine: unuaklasa soldato Hirschberg
* Paul Rust: unuaklasa soldato Andy Kagan
* Michael Bacall: unuaklasa soldato Michael Zimmerman
* Bo Svenson: usona kolonelo
* Enzo G. Castellari: nazia oficisto
* Harvey Keitel: OSS-komandanto
* Gregory Nicotero: Gestapo-majoro
* Quentin Tarantino: la unua skalpita nazio / usona soldato en *Stolz der Nation*
* Samuel L. Jackson: la rakontisto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2009
Kategorio:Filmoj pri la Dua Mondmilito
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Germanlingvaj filmoj
Kategorio:Usonaj filmoj
Team Fortress 2

**Team Fortress 2** (mallongigo: *TF2*) estas teama pafa videoludo je subjektiva vidpunkto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Videoludoj
Béla Lengyel (1844)

*Pri la ceteraj Béla Lengyel vidu ĉi tie!*

**Béla Lengyel** [lendjel], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lengyel Béla** estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1894). Lia nepo estis Béla Lengyel (1903) same kemiisto.

Béla Lengyel http://mek.oszk.hu/02000/02060/html/lengyel.htm naskiĝis la  1844 en Körösladány. Li mortis la  1913 en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Lengyel frekventis universitatojn en Buda kaj Pest (urbo). Post la diplomo li eklaboris apud Károly Than en la universitato. En 1868 li studvojaĝis al Germanio, dume li doktoriĝis en Heidelberg kaj li komatiĝis kun Robert Wilhelm Bunsen kaj Hermann von Helmholtz. Hejmenveninta li instruis en Universitato de Budapeŝto, en 1895 li estis rektoro. En Hungario li estis la unua, kiu okupiĝis pri radiado, krome li malkovris "C3S2" kaj li produktis puran kalkon. Estas menciinda la studado pri spektroskopio.

## Verkaro (elekto) 
* *A szulini ásványvíz vegyelemzése* (1869)
* *Néhány gázkeverék szinképi vizsgálata* (1879)
* *Chémia. Tankönyv felső tanintézetek számára* (1889) - lernolibro pri kemio
* *A quantitativ chemiai analysis elemei* (1896)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Körösladány

## Fontoj 
* biografio kun foto
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero L kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
József Lévay

**József Lévay** [jOĵef lEvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lévay József** estis hungara poeto, tradukisto, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1883), membro de Societo Kisfaludy (1862).
eta|Skulptaĵo pri József Lévay
József Lévay http://www.c3.hu/~ongalap/borsod/IROK/levay.htm naskiĝis la  1825 en Sajószentpéter. Li mortis la  1918 en Miskolc.

## Biografio 
József Lévay frekventis gimnazion en Miskolc, poste li lernis juron en Késmárk (nuna [[]]). En 1847 li eklaboris en Miskolc kiel juna juristo. En la sekva jaro li partoprenis en laboro de la parlamento kiel skribisto de Bertalan Szemere. Post fiasko de la hungara liberecbatalo en 1849 li kaŝiĝis, poste en Pest (urbo) li estis ĵurnalisto sub nomo *Bátor Miklós* (=kuraĝa Nikolao). Li konatiĝis kun János Arany, li komencis poemadi. Inter 1852-1865 li instruis en Miskolc, krome li ricevis departementan oficon. Poste li iĝis ĉefnotario, tial li ne plu instruis. En 1896 li pensiuliĝis. Li ricevis oran plumon kiel premion.

## Verkaro (elekto) 
* tradukaĵoj de Robert Burns, Lucius Annaeus Seneca, Molière, William Shakespeare

## Memorigiloj 
* biblioteko en Miskolc havas la nomon "Lévay József"
* skulptaĵo en Miskolc de 1934
* strato en Miskolc de 1913
* gimnazio en Miskolc

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero L kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero L kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Ernst Benary

[eta|La Benary-vilao en [Erfurto.]] eta|Monumento je honoro de Benary, sur la Benary-placo en Erfurto. **Ernst Benary** (naskiĝinta la 10-an de novembro 1819 en Kassel, mortinta la 19-an de februaro 1895 en Erfurto) estis germana pioniro de semaĵa kaj hortikultura grandkomercado. Li estis la avo de Wilhelm Benary.

## Vivo 
Li estis filo de bankisto, kiu transloĝiĝis al Erfurto post la perdo de la havaĵoj kaj kapitalo. Li klopodis civitaniĝi, kio ne estis facile por judoj. Lia plej maljuna finis la frekventadon de gimnazio en 1835 por ektrejniĝi kiel ĝardenisto. En 1843 li fondis propran artan kaj komercan kulturejon kaj publikigis listojn pri florbulboj kaj semaĵoj de floroj kaj legomoj.

Danke al la doto de sia edzino li sukcesis aĉeti sian unuan propran grundon en la Brühlerstraße nr.40. Teretaĝe estis kontoro kaj deponejo, supre la loĝejoj. En 1878 li starigis vilaon sur najbara grundo. En februaro 1847 la erfurta konsilantaro koncesiis al li ĉiujn rajtojn de civitano, kio permesis al li pligrandigi la vendejon. Li pli kaj pli specialiĝis pri kultivado kaj vendado de semaĵoj por floroj kaj legomoj.

## Internaciiĝo 
En 1849 li internacie ekagadis per la eldono de fremdlingvaj katalogoj. En 1893 li havis sur areo de 50 hektaroj ĉ. 6.000 sterkobedajn fenestretojn kaj 20 forcejojn. Ĉ. 100 kultivistoj el la tuta mondo kunlaboris kun la erfurta firmao, kaj sole en Erfurto 14 memstaraj entreprenoj allaboris.

Ŝuldas la urbo al Benary la famon kiel plej gravan urbo de semaĵ-komercado kaj ne laste la kromnomon *urbo de floroj* (*Blumenstadt Erfurt*). En 1926 la Benary-entrepreno transprenis alian grandan, sed bankrotintan firmaon, nome la firmaon de Schmidt.

## Literaturo 
* Eberhard Czekalla: *Die Firma Ernst Benary*. In: Martin Baumann / Steffen Raßloff (eld.): Blumenstadt Erfurt. Waid - Gartenbau - iga/egapark. Erfurt 2011 (Schriften des Vereins für die Geschichte und Altertumskunde von Erfurt. Vol. 8). p. 133-151. ISBN 978-3-86680-812-6.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la firmao ĉe *erfurt-web*.
* Hejmpaĝo de la firmao.
* Portreto de la klano.

Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Mortintoj en 1895
Arbaz

**Arbaz** estas komunumo en la distrikto Siono en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1090 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Arbaz situas en la franclingva Suba Valezo sur la norda flanko de la Valo de Rodano. Sur la komunuma teritorio en nordoriento situas sur alteco de 2362 m s.m. la kulmina haltejo de aertelfero, kiu komenciĝas en Anzère en la komunumo Ayent. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 2886 m s.m. sur *Col des Audannes* en nordo de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Arbaz kaj la setlejoj Le Lazier kaj Mayens-d'Arbaz.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 19,29 km², de kiuj 20,9% estas kovritaj de arbaro, 24,9% servas por agrikulturo kaj 5,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Arbaz limas en nordo kaj oriento al Ayent, en sudo al Grimisuat, kaj en okcidento al Savièse.

## Trafiko 
Arbaz situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas du konektaj vojoj de Ayent tra Arbaz kaj Grimisuat al Siono. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 3 kilometrojn sude de la komunumo apud Siono. Pere de poŝtaŭtolinio al Grimisuat kaj Sioono la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Arbaz datiĝas el la jaro 1185 kiel *Alba*. Ĝis 1877 Arbaz apartenis al la komunumo Ayent kaj dividis ties historian sorton. Certan aŭtonomion Arbaz, kiu estis tiel nomita triono de Ayent, jam ĝuis ek de 1418. Okaze de la disiĝo la Arbazanoj postulis, ke ankaŭ la vilaĝeto Blingou estu atribuita al la nova komunumo Arbaz, sed tiu postulo ne plenumiĝis.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Arbaz
Tonnay-Boutonne

**Tonnay-Boutonne** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Tonnay-Boutonne situas en la centro de Charente-Maritime ĉe la rivero Boutonne, alfluanto de Charente.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Ĝermolisto de populara kulturo

*En tiu ĉi artikolo estas ĝermoj pri populara kulturo. Movu unufrazajn artikolojn pri videoludo en tiun ĉi paĝon, metante alidirektilon. Se vi volos igi iun ĝermon en apartan artikolon, faru tion per aldono de minimumaj informoj.*

## D 
* **Dima Muziko** (Dima Music) estas itala diskeldonejo. Ĝi eldonas muzikajn produktojn de ekzemple Davide di Marcantonio aŭ Ravenant.
: Dima Muziko 

## F 
* **Flugiloj de Morto** (*Wings of Death*) estas videoludo de 1990. Ĝi temas pri pafado kontraŭ aviadiloj aŭ aernavigaj aparatoj. Estas du versioj diferencaj nur laŭ la sono.

## I 
* **Invado! Kalmaro Knabino**(侵略!イカ娘) estas japana animeo.

## M 
* **Mnet** (**M**usic **Net**work, Muzika Reto) estas televidkanalo por muziko en Sud-Koreio, posedata de *CJ Group*.

* **Muzikskuo** (뮤직쉐이크, Musicshake) estas videoludo disvolvita de Silent Music Band el Sud-Koreio.
: Oficiala TTT-ejo (Korea lingvo)

## N 
* **Naver** (네이버) estas populara serĉilo-portalo en Sud-Koreio.
:Naver
:Vidu ankaŭ: Daum

## O 
* **Ordono & Konkero** (Command & Conquer, CnC, C&C) estas elektronika ludo pri realtempa strategio el la serio de Westwood Studio kaj Electronic Arts. Ĝi prezentas historian kontinuecon alternativan al la realo. Ĝi branĉiĝis al tri diversaj historioj.

## S 
* **Superstelo K** (슈퍼스타K, Superstar K) estas talenta programo de Sud-Koreia televido. Ĝi funkcias ekde julio de 2009. Gajninto ricevas rajton kanti en Muzikpremio Mnet Azia.

## T 
* ***T.A-Copy*** (koree 타카피, latinige *takapi*) estas grupo de Rok-muziko el Sud-Koreio.

*


Kategorio:Ĝermolistoj
Moulins (Allier)

**Moulins** [] estas komunumo en Francio. Ĝi estas la prefektejo (ĉefurbo) de la departemento Allier, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Moulins situas ĉe la dekstra bordo de la rivero Allier. Ĝi estas  sude de Parizo,  nordokcidente de Liono kaj  norde de Clermont-Ferrand.

Moulins havas stacidomon, kie haltas regionaj trajnoj (TER).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Allier
* Moulins-sur-Allier (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Turismo en Moulins


Kategorio:Komunumoj de Allier
Kategorio:Prefektejoj de Francio
Kategorio:Etapaj urboj de Tour de France
Géza Lengyel

**Géza Lengyel** [lendjel], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lengyel Géza** estis hungara botanikisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1947).

Géza Lengyel http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09006/09395.htm naskiĝis la  1884 en Salgótarján. Li mortis la  1965 en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Lengyel frekventis mezlernejon kaj universitaton en Budapeŝto. Li ricevis diplomon en 1907, poste li tuj eklaboris en la universitata instituto. Ekde 1929 li instruis en la universitato, dume li ofte kolektis kreskaĵojn ankaŭ eksterlande. En 1940 li memvole pensiuliĝis. Post la 2-a mondmilito li aktiviĝis kaj li estis nomita katedrestro en Gödöllő. En 1949 pro la politika ŝanĝo li trude pensiuliĝis.

## Verkaro (elekto) 
**A magyar lucernamag származási vizsgálata* (1929)
**A búza gyommagvai és a gabonaszemek növényi betegségei* (1937)
**Méhek és virágok* (Abeloj kaj floroj), (1943)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
 
Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj

Kategorio:Botanikistoj
Griselles

**Griselles** estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.

## Geografio 
### Najbaraj komunumoj 
eta|maldekstra|Najbaraj komunumoj

### Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

### Ekonomio 
## Historio 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Günter Graulich

**Günter Graulich** (naskiĝinta la 2-an de julio 1926) estas germana eklezimuzikisto kaj muzikeldonisto.

Graulich laboris post la studo kiel instruisto kaj eklezimuzika direktisto ĉe la protestanta Mateo-Preĝejo je Stutgarto. Li estis fondinto kaj dum 50 jaroj direktisto de la Stutgarta Moteto-Ĥoro. Apartan gravecon havis Graulich per sia vasta eldonado de verkoj de eklezia muziko. Pezocentro estis la eldono de la Stutgarta Schütz-Eldono kun verkoj de Heinrich Schütz, kiu tre komplezas prezentopraktikajn bezonojn. En 1972 li fondis kune kun sia edzino la eldonejon *Carus-Verlag*.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.motettenchor-stuttgart.de
* 

Kategorio:Eklezimuzikistoj
Kategorio:Germanaj korusestroj
Kategorio:Muzikeldonistoj
Kategorio:Germanaj muzikistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Moulins

**Moulins** estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio.
* **Moulins**, ĉefurbo de la departemento Allier
* Moulins, en Aisne
* Moulins, en Ille-et-Vilaine
* Moulins, iama komunumo de Deux-Sèvres, hodiaŭ parto de Mauléon
* Moulins, kvartalo de la urbo Lille
* Moulins-Engilbert, en Nièvre
* Moulins-en-Tonnerrois, en Yonne
* Moulins-la-Marche, en Orne
* Moulins-le-Carbonnel, en Sarthe
* Moulins-lès-Metz, en Moselle
* Moulins-Saint-Hubert, en Meuse
* Moulins-sur-Céphons, en Indre
* Moulins-sur-Orne, en Orne
* Moulins-sur-Ouanne, en Yonne
* Moulins-sur-Yèvre, en Cher
** Moulins-sur-Yèvre (stacidomo), fervoja stacio en Moulins-sur-Yèvre

## Vidu ankaŭ 
* Moulin
Erthal-obelisko (Erfurto)

[eta|La obelisko, proksime al la [Minervo-puto (Erfurt)|Minervo-puto.]]
La **Erthal-obelisko** estas 18 metrojn alta obelisko sur la Katedralplaco de Erfurto.

## Historio 
Ĝi starigitis okaze de la unua vizito de la majenca princo-ĉefepiskopo Friedrich Karl Joseph von Erthal en la urbo kaj estas unu el la plej malnovaj monumentoj en Erfurto.

La kostoj estas de 1.120 taleroj, el kiuj la erfurtanoj kontribuis donace 858. La verko de nekonata arkitekto el Wandersleben estas el grejso kaj havas soklon granitan kun laŭra krono ĉirkaŭ portreto, nomo, blazono kaj inicialoj.

Pli frua dediĉo atestas ke lojalaj subuloj de la urbo faris la monumenton por la plej bona reganto je ĉiama memoro (*Treue Unterthanen hiesiger Stadt dem besten Vater des Landes, zu ewigem Gedächtnis*).

En la kuro de la jaroj, vetero kaj fulmobatoj damaĝis la obeliskon kaj necesigis plurajn restaŭradojn. Dum la vizito de imperiestro Vilhelmo la 2-a en 1899 oni riparis la obeliskon. En 1990 privatuloj ebligis novan restaŭradon kaj en 2005 renoviĝis la soklo. La enskriboj hodiaŭ ne plu bone legeblas. Tamen oni sukcesis teknike legebligi la enskribon kiu tekstas:

DEM BESTEN VATER DES LANDES
FRIEDRICH CARL IOSEPH
DES HEIL. STUHLES ZU MAINZ ERZBISCHOFF
DES HEIL. RÖM. R. DURCH GERM. ERZKANZLER UND CHURFÜRST
AUCH FÜRST UND BISCHOFF ZU WORMS etc. etc. GEBOREN
DEN 3. JANUARII 1719. ERWÆHLT DEN 18. JULI 1774.
IN HOECHST EIGNER PERSON GEGENWÆRTIG IN
ERFURT DEN 17. MAII 1777. DIESES DENKMAL HABEN
ZU EWIGEM GEDÆCHTNISS AUS TIEFST GEBÜHRENDER
DANKBARKEIT DER HÖCHST GNÆDIGEN HULDREICHSTEN
GEGENWART SEINER CHURFÜRSTLICHEN GNADEN
ERRICHTET DIE TREUEN UNTERTHANEN
HIESIGER STADT ERFURT.

## Notoj 
## Literaturo 
* Steffen Raßloff: *100 Denkmale in Erfurt. Geschichte und Geschichten.* Mit Fotografien von Sascha Fromm. Essen 2013, ISBN 978-3-8375-0987-8. p. 78 sekvv.

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj sur *erfurt-web*.

Kategorio:Obeliskoj en Germanio
Kategorio:Klasikismaj konstruaĵoj en Erfurto
Kategorio:Monumentoj en Erfurto
Kategorio:Domplatz (Erfurto)
8986 Kineyayasuyo

'*8986 *Kineyayasuyo'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Kōichirō Tomita elde la Observatorio de la Altebenaĵo de Calern, proksime de Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Yasuyo Kineya*, artistina nomo de *Nobuko Shimamura'', la pli maljuna fratino de la malkovrinto. Ekde sia junaĝo, ŝi dediĉis sin al la japanaj tradiciaj muzikoj, speciale al nagautao kaj ŝamiseno, kaj ŝi estis aktiva interpretistino. La malkovrinto estis kuraĝigita de ŝi por fariĝi astronomo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kōichirō Tomita
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Béla Lengyel (1903)

*Pri la ceteraj Béla Lengyel vidu ĉi tie!*

**Béla Lengyel** [lendjel], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lengyel Béla** estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1967). Lia avo estis Béla Lengyel (1844) same kemiisto.

Béla Lengyel http://chemonet.hu/osztaly/kemia/beck.html naskiĝis en 16-a de julio 1903 kaj li mortis en 11-a de marto 1990.

## Biografio 
Béla Lengyel frekventis universitatojn en Vieno kaj Budapeŝto. Post la diplomo en 1928 li eklaboris apud Tibor Erdey-Grúz en la universitata fizika-kemia instituto. En 1934 li habilitis, spite tion post jaroj li parte forlasis la universitaton kaj li okupiĝis ankaŭ pri juro de patentoj. En 1949 li plene reiris al la universitato, kie post 5 jaroj li iĝis vicrektoro. Li okupiĝis precipe pri elektraj kvalitoj de vitroj. Li ricevis premion Kossuth en 1955.

## Verkaro (elekto) 
* *Világhódító ipari anyagok* (1939)
* *A Kémiai intézetek története* (Historio de la kemiaj institutoj), (1955, 1956) 
* *Az üveg elektromos vezetőképességéről I. Elegyüvegek vezetőképessége* (1954)  
* *Szervetlen polimérek kémiájának egyes kérdéseiről* (1968)

## Fontoj 
* hungare
* hungare
 

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Jozefo Maria Tomasi

Sankta **Jozefo Maria Tomasi** (Licata (Sicilio), 12-a de septembro 1649 – Romo, 1-a de januaro 1713) estis itala kardinalo, honorata kiel sanktulo ĉe la Katolika Eklezio.

Li estis filo de don Julio, tiam duko de Palma kaj princo de Rosa Traina kaj Lampedusa.

## Biografio 
Infanaĝe Jozefo Maria studis la hispanan lingvon, sed samtempe li ricevis ankaŭ kristanan edukon. Sed li sentis ke lia destino estis vokiĝo al la sacerdoteco kaj, en 1664 la gepatroj al li permesis eniri ordenon de Teatinaj pastroj. La 25-an de marto 1666 li cedis siajn posedaĵajn kaj feŭdajn rajtojn al sia frato, don Ferdinando.

### Formada periodo 
Li ekstudis ĉe don Francesco Maria Maggio religiajn temojn kaj orientajn lingvojn, poste en Mesino, Ferrara, Modeno kaj Romo; post la studoj ordiniĝis diakono en 1671. La sekvantan jaron li estis devinta reveni en la feŭdon de Palma de Montechiaro, pro la morto de sia frato; samjare li iris Palermon por fini siajn studojn pri teologio kaj la sekvantan jaron ordiniĝis sacerdoto en Romo. En sia ordeno, li okupis nenian oficon pro sia decido: li male preferis sin dediĉi al pieco, al studoj pri la liturgio kaj sanktaj tekstoj. Li lernis ĝis paroli la judan lingvon ĉe erudiciulo “Mosè da Cavè”. Sekve li estis kooptita en la rondo de la erudiciuloj kaj en la biblioteko de la reĝino Kristino de Svedio.

### Verkoj 
Praktike li specialiĝis en liturgio kaj pri tiu teologia fako, kaj pri aliaj, publikigis diversajn verkojn; inter ili meritas citon la science zorgita publikigo de la Gelasia sakramentario (*Liber sacramentorum romanae Aecclesiae ordinis anni circuli*) en 1690.
Li publikigis ankaŭ originajn tekstojn de gregoria ĉanto kaj antifonarojn.

Ĉiuj liaj verkoj estas publikigitaj en: *Responsorialia et Antiphonaria Romanæ Ecclesiæ a S. Gregorio Magno disposita ...*, opera et studio Josephi M. Card. TOMASI, Rome 1686.

### Leviĝo al kardinaleco 
La 18-an de majo 1712 li estis nomumita kardinalo de papo Klemento la 11-a sed ne povis okupi longatempe tiun oficon pro postveno de la morto kiu okazis la 1-an de majo de 1713.

Lian entombigon oni aranĝis en la preĝejo de Sankta Marteno sur Montoj de lia kardinala titolo; en 1971 lia korpo estis gastigita en la teatena baziliko de Sant'Andrea della Valle, sub flanka altaro.

### Beatul- kaj sanktulproklamo 
Jozefo Maria Tomasi estis levita al la digno de beatulo iniciate de papo Pio la 8-a la 29-an de septembro 1803 kaj al tiu de sanktulo iniciate de papo Johano Paŭlo la 2-a la 12-an de oktobro de 1986.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  The Cardinals of The Holy Roman Church 

## vidu ankaŭ 
* Liturgio
* Gregoria ĉanto
* Gelasia sakramentario

Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Italaj teologoj
Kategorio:Italaj nobeloj
Kategorio:Teatinanoj
Heinrich-Schütz-Arĥivo

La **Heinrich-Schütz-Arĥivo** (ger.: **Heinrich-Schütz-Archiv**) estis en 1988 fondita de Wolfram Steude en Dresdeno. Ĝi nomiĝas laŭ la germana komponisto Heinrich Schütz kaj estas nun esplorinstituto por mez-germanuja muzikhistorio.
Per la dungado de Wolfram Steude por la starigo de esplorejo, komence kiel preparo de la honorado de Schütz en la Germana Demokratia Respubliko en 1985, komenciĝis la planado de la starigo de Heinrich-Schütz-Arĥivo. Post plurjara preparlaboro la arĥivo malfermiĝis la 27-an de majo 1988 en domo de la muzikaltlernejo *Carl Maria von Weber* kiel esplorejo por mezgermanuja muzikhistorio de la 16-a kaj 17-a jarcentoj.

Precipe tie oni registris kaj kolektis fontojn de dokumentoj pri kaj de Schütz kaj lia verkaro, baziĝante sur la jam antaŭ 100 jaroj derompinta fontolaboro de Moritz Fürstenau.

## Nuntempo 
Nun la esplorejo ankaŭ nomiĝas instituto. Ĝi estas alordigita al la instituto por muzikscienco ĉe la muzikaltlernejo. Ĝi ne disponas pri originalaj fontoj: la nomon arĥivo ĝi dekuktas de ampleksa etfilmkolekto de tekstaj kaj notaciaj fontoj. Krom la esploro pri Schütz la esploro de la muziko en Dresdeno ĝis la fino de la baroka epoko estas pezocentro.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Wolfram Steude: *Das „Heinrich-Schütz-Archiv“.* In: *Beiträge zur Musikwissenschaft.* 31, 3, 1989, 0005-8106, pj. 207–208.

## Eksteraj ligiloj 
* Heinrich-Schütz-Arĥivo 

Kategorio:Esploraj institutoj en Germanio
Kategorio:Muzikscienco
Kategorio:Heinrich Schütz
Kantono Pouilly-en-Auxois

La **kantono Pouilly-en-Auxois** (france *canton de Pouilly-en-Auxois*) estas franca kantono lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 10 kantonoj de la arondismento Beaune. Ĝia ĉefurbo estas Pouilly-en-Auxois.

## Komunumoj 
Apartenas al la kantono Pouilly-en-Auxois la jenaj 25 francaj komunumoj :

* Arconcey
* Bellenot-sous-Pouilly
* Beurey-Bauguay
* Blancey
* Bouhey
* Chailly-sur-Armançon
* Châteauneuf-en-Auxois
* Châtellenot
* Chazilly
* Civry-en-Montagne
* Commarin
* Créancey
* Éguilly
* Essey
* Maconge
* Marcilly-Ogny
* Martrois
* Meilly-sur-Rouvres
* Mont-Saint-Jean
* **Pouilly-en-Auxois**
* Rouvres-sous-Meilly
* Sainte-Sabine
* Semarey
* Thoisy-le-Désert
* Vandenesse-en-Auxois

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Malnovaj kantonoj de Côte-d'Or
Provosto

eta|Statuo de provosto
**Provosto** (tra la franca *prévôt*, el la latina *propositus* resp. *praepositus* = plialtrangulo) estis dum la 16-a jarcento armea oficisto kun kompetenteco de regimenta polico, en la ter- kaj mararmeo.

En kelkaj regionoj provosto ankaŭ estis juĝa oficisto komparebla kun vokto.

Pliposte la provosto estis mararmea oficiro respondeca por la aŭtoritato sub la ferdeko.

Nuntempe ĝi estas nomo por diversaj oficistoj ekz. en universitato k.t.p.

## Vidu ankaŭ 
* Provoso

Kategorio:Profesioj
Grimisuat

**Grimisuat** (malnova germanlingva nomo **Grimseln**) estas komunumo en la distrikto Siono en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 2868 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Grimisuat situas en la franclingva Suba Valezo norde de la kantonĉefurbo Siono ĉe la norda flanko de la Valo de Rodano, en sudo de la komunumo ĉe la rodana valflanko etendiĝas vastaj vitejoj. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Grimisuat kaj Champlan, kaj la vilaĝetoj Comera kaj Les Combes.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,44&nbsp;km², de kiuj 13,0% estas kovritaj de arbaro, 55,5% servas por agrikulturo kaj 27,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Grimisuat limas en nordo al Arbaz, en oriento al Ayent, en sudo al la kantonĉefurbo Siono, kaj en okcidento al Savièse.

## Trafiko 
Grimisuat situas flanke de la gravaj trafikvojoj. En la komunumo kruciĝas konekta vojo de Ayent al Savièse kun vojo de Arbez al Siono. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 2 kilometrojn sude de la komunumo apud Siono. Pere de poŝtaŭtolinioj de Crans-Montana tra Ayent kaj de Arbez al Siono la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Grimisuat datiĝas el la jaro 1001 kiel *Grimisoch*. La burgo estis konstruita de la nobela familio de Grimisuat, kiu estis menciita en la 13-a kaj 14-a jarcentoj. La burgo en la 14-a jarcento estis koncedita al la Senjoroj de Crista, tio estis la familio Ambühl. Tiu konstruaĵo servis de la 16-a jarcento ĝis 1981 kiel pastrejo kaj estas la plej malnova konstruaĵo en la komunumo. Dum mezepoko ĝis la Helveta Revolucio la komunumo apartenis al la Senjoroj de Ayent. En la jaro 1798 Grimisuat estis atribuita al la Valeza Dekono Siono.

## Famuloj 
En Grimisuat mortis hungardevena violonisto Tibor Varga.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Grimisuat
Pessac

**Pessac** [] estas komunumo en sudokcidenta Francio, ĉirkaŭurbo de Bordeaux. Kun  loĝantoj en la jaro 2010, ĝi estas la tria plej granda urbo post Bordeaux kaj Mérignac en la departemento Gironde, en la regiono Akvitanio.

## Geografio 
[eta|maldekstra|Situo de Pessac rilate al [Bordeaux]]
Pessac situas sudokcidente de Bordeaux.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Gironde
* Listo de urboj de Francio
* Pessac (stacidomo)
* Alouette-France (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

maldekstra|300px|Mapo
(8988) 1979 MA4

**(8988) 1979 MA4** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
Jean-Baptiste Berlier

[240px|dekstra|eta|Plato en metrostacio , kajo de [Linio 12 de la metroo de Parizo|linio 12]]
**Jean-Baptiste BERLIER** (naskiĝis en 1841 (aŭ 1843) en Rive-de-Gier, mortis en 1911 en Deauville) estis franca inĝeniero kaj inventisto.

Genia aŭtodidakto, li sekvis kursaron de inĝeniero en *École des Mines*. Li kreis interalie sistemon de «&nbsp;pneŭmatika&nbsp;» transsendo de kartoj-telegramoj en Parizo per pneŭmatika tubo. Li estis ankaŭ aŭtoro de la unua projekto de «&nbsp;subtera tramvojo&nbsp;» por Parizo, la nuna Metroo de Parizo. Li iniciatis kreon de la linio «&nbsp;Nord-Sud&nbsp;» (nuna linio n-ro 12) fare de *Société du chemin de fer électrique souterrain Nord-Sud de Paris* (Kompanio Nord-Sud) (1902).

Ekzistas strato Jean-Baptiste-Berlier en la 13-a arondismento de Parizo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Parizo
* Kompanio Nord-Sud
* Kompanio CMP
* Fulgence Bienvenüe

Kategorio:Francaj inĝenieroj
Kategorio:Metroo de Parizo
Garches

**Garches** []  estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Hauts-de-Seine, prononco laŭ sistemo IFA [], kiu banano-forme ĉirkaŭvolbas la okcidentan parton de Parizo, kaj en la regiono Francilio, france *Île-de-France* [iːl dəˈfʁɑ̃s], laŭvorte "insulo de Francio") aŭ Pariza Regiono. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nanterre kaj al la kantono ''''. 

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Garches en la ĉirkaŭparizaj departementoj
Garches situas  okcidente de la centro de Parizo. La teritorio havas komunan limon kun .

## Transporto 
La stacidomo  apartenas al la regiona linio Transilien L.

## Vidindaĵoj
* Vilao Stein de Le Corbusier

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Hauts-de-Seine

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Hauts-de-Seine