open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Osikovec

**Osikovec** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Vodice en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordokcidente de Vodice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 8 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Osikovec situas en katastra teritorio **Babčice** kun areo 2,08&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1789.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Vodice, Osikovec (2020-08-07; 01).jpg|Bieno n-ro 5
Vodice, Osikovec (2020-08-07; 05).jpg|Bieno n-ro 3
Vodice, Osikovec (2020-08-07; 09).jpg|La norda parto de domaro
Vodice, Osikovec (2020-08-07; 02).jpg|Fiŝlago en la domaro

Kategorio:Domaroj en distrikto Tábor
Kategorio:Vodice (distrikto Tábor)
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Sitalko (Trakio)

**Sitalko el Trakio** estis reĝo de Trakio el la Odrisia regno.

Filo de Teres la 1-a, post la morto de sia patro en 431 a.K., li konkeris la tronon.

Sitalko heredis malgrandan regnon, sed per kombinaĵo de kuraĝo kaj saĝo, li vastigis sian regnon, regante siajn vasalojn juste, estante kuraĝa soldato en batalo kaj lerta generalo, kiu prizorgis siajn rabaĵojn. Post nelonge, la Odrisia regno de Trakio ampleksis la tutan regionon de Abdera en la sudo ĝis la Danubaj Montoj en la nordo, kaj de Bizancio en la oriento ĝis la fonto de la Rivero Strymon en la okcidento.

Komence de la Peloponeza milito li eniĝis en alianco kun Ateno. En 429 a.K., li invadis Makedonion (ĝis tiam regitan fare de Perdiko la 2-a) kun vasta armeo kiu inkludis sendependajn trakiajn tribojn kiel ekzemple la Diooj, la Peonianoj, la Agriananoj kaj la Leonaj triboj, sed estis devigita retiriĝi pro manko de provizaĵoj. Li estis mortigita en 424 a.K. fare de tribalaj trakianoj.

Antaŭ la fino de sia regado, li kontrolis teritorion pli granda ol iuj da siaj antaŭuloj en la regno de Trakio: la marborda strio de lia regno etendiĝis el la teritorio de la Abderitoj al la Rivero Ister, distanco kiu prenus dek tri tagojn por trairi piede, kun jara enspezo pli granda ol mil talentoj kaj militforto de pli ol 120 mil infanteriaj kaj 50 mil kavaleriaj soldatoj. Sitalko estis sukcedita fare de Seŭto la 1-a (regis inter 424 a. K. kaj 411 a.K.).

## Referencoj 
485  a. K.
424 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Bulgaraj regantoj
Kategorio:Bulgaraj komandantoj
Babčice (Struhařov)

**Babčice** () estas solejo en Ĉeĥio, parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 3 km sudokcidente de Struhařov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Babčice situas en katastra teritorio **Skalice u Benešova** kun areo 3,79&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo ne estis konata.

En la jaroj 1850–1869 kaj en la jaroj 1900–1921 la solejo estis konsisto de municipo Nová Ves, en la jaroj 1930–1950 konsisto de municipo Pozov kaj ekde la 1-a de januaro 2002 la vilaĝo fariĝis konsisto de municipo Struhařov.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Babčice (Struhařov), cesta.jpg|Vojo
Babčice (Struhařov), chalupa.jpg|Konstruaĵoj
Babčice (Struhařov), pohled.jpg|Situo sub Hůrecká věž (446 m)

Kategorio:Struhařov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Rainer Lämmerhirt

**Rainer LÄMMERHIRT** (naskiĝinta la  en Mihla) estas germana instruisto, regiona politikisto kaj verkanto de faklibroj pri la historio de Turingio. 

## Vivo kaj agado
Lämmerhirt studis historion kaj germanistiko ĉe la universitato de Jena. De 1991 ĝis la pensiiĝo deĵoris li en Eisenach ĉe Elizabeta gimnazio. Li famiĝis pro siaj regionhistoriaj esploroj kaj publikigaĵoj pri Uesta Turingio, aparte la Hainich-teritorioj. Fokusoj de li kuŝas pri la historio de Mihla kaj ĝiaj ĉirkaŭaĵoj kaj la bataloj inter la Usona Armeo kaj Wehrmacht en aprilo 1945 ĉe la landlima regiono inter Turingio kaj Heslando.

En 1997 li fariĝis honorofica urbestro de Mihla. Kiam ĝi estis enkorpigita je Amt Creuzburg depost decembro 2019, li kandidatis en junio 2020 por la frakcio *Unabhängige Wählergemeinschaft* (UWG). En julio li elektiĝis urbestro.

Lämmerhirt estas estro de la Patruja kaj fremdultrafika societo de Mihla kaj jam ekde 1986 estis kronikisto de Mihla. En januaro 2012 li nomumiĝis honora civitano.

## Verkoj 
* *Die Familie von Harstall in Westthüringen.* (1990) – familia kroniko de la Harstall-oj 
* *600 Jahre Burg Haineck.* (1992) – burga kroniko de Haineck 
* *Mihla – aus der Geschichte eines Dorfes in Westthüringen.* (1993)
* *Aus der Geschichte Ebenshausens. Ein Überblick über 765 Jahre Dorfentwicklung.* (1994) Temoj de la vilaĝa historio okaze de la unua mencio 
* *Mihlaer Kirmesbuch.* (1998)
* *Dorfbilder aus dem alten Mihla,* (unua volumo 1995, dua volumo 1997) kune kun Bernhard Hoffmann; gravaj personoj kaj historiaj temoj 
**Von der weißen Ahnenfrau, dem Waldgeist Elbel und dem Jäger Hölzerkopf,* (1998) libro kun legendoj el Hainach-regiono kaj Werra-valo 
* *St. Martin in Mihla und St. Nikolai in Lauterbach.* (1999) – Monographie zur Geschichte der Mihlaer Kirchen
* *Thüringen Burgen und Wehranlagen im Mittelalter.* (2001) – gemeinsam mit Werner Mägdefrau und seiner Tochter Dana Lämmerhirt; reich bebilderte Übersicht zu wichtigen Burganlagen in Thüringen.
* *Wüstungen im Hainichgebiet.* (2004) – gemeinsam mit Paul Botzum, Übersicht zur mittelalterlichen Siedlungsgeschichte des Hainichs
* *Der Kampf um die Werralinie im April 1945 zwischen Gerstungen und Treffurt.* (2005)
* *Mihla und die Werraregion 1919 bis 1945.* (2006)
* *Die Geschichte der Werrataleisenbahn 1907-1969.* (2007) – monografio pri fervojhistorio je Werra-valo 
* * Kirmes in Mihla – Kirmesfeiern von 1998 bis 2007.* (2008)
* * Mihla auf historischen Postkarten 1888-2008. Eine Reise durch 120 Jahre Ortsgeschichte.* (2009) – libro kun komentitaj bildoj 
* * Kriege und ihre Folgen im Werratal 1524-1918. Vom Bauernkrieg bis zum Ende des I. Weltkrieges.* (2010)

Lämmerhirt ankaŭ verkis multajn eseojn pri la historio de Mihla, pri la soldatoj je Turingio kaj historiaj datrevenoj. Kelkiuj troviĝas sur la paĝaro oficiala de Mihla. det sich auch auf der Website der Gemeinde Mihla.
 
## Eksteraj ligiloj
* 
* ligiloj ĉe DDB
*kun foto - ĉe: Rockstuhl-eldonejo

## Notoj 
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Agronomoj
Kategorio:Personoj de GDR
Kategorio:Naskiĝintoj en 1944
Helikono de Ciziko

**Helikono de Ciziko** estis greka filozofo, matematikisto kaj astronomo, kiu anticipe antaŭdiris la suneklipso en la 12-a de majo 361 a. K. kaj laŭdire li estis rekompencita per 60 kg da arĝentaj talentoj fare de Dionizo la Juna, tirano el Sirakuzo (396 a. K. - 342 a. K.) Helikono estis disĉiplo de Eŭdokso el Knido kaj estis samtempulo de Platono.

eta|maldekstre|300px|Lokigo de Ciziko, antikva urbo de Mizio, en Malgrandazio, estis lulilo de la greka astronomo Helikono de Ciziko.

Boeckh asertas, sendube prave, ke la vizito de Eŭdokso kaj liaj lernantoj al Ateno, kaj ilia restado tie, okazis kelkajn jarojn poste 103-a Olimpiado, ĉ. 367 a. K. Tiel ke ĝi okazis inter la dua kaj tria vizitoj de Platono al Sicilio (368 a.K. kaj 361 a.K.). Al tiu ĉi tempo, do, li referencas la rimarkindan vivon kaj kunlaboron ĉe la Akademio de eminentaj viroj, kiuj estis distingitaj pri matematiko kaj astronomio, laŭ la raporto de Eŭdemo kiel transdonita fare de Proklo. Nun, inter tiuj nomitaj ni trovas Eŭdokson mem, lia lernanto Menekmo (380 a. K. - 320 a. K.), Deinostrato — la frato de Menekmo —kaj Ateneo de Ciziko; al ĉi tiuj oni devas aldoni Helikono de Ciziko — pli distingita kiel astronomo ol matematikisto — kiu estis rekomendita al Dionizo fare de Platono kaj kiu estis ĉe la kortego de Dionizo kune kun Platono en la tempo de sia tria vizito al Sirakuzo.

## Vidu ankaŭ
* Eŭdokso de Ciziko (150 a. K. - 100 a. K.)
* Eŭdokso el Knido  (408 a. K. - 355 a. K.)
* August Boeckh (1785-1867)

## Referencoj 
395  a. K.
324 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 4-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Kategorio:Grekaj filozofoj
Kategorio:Grekaj matematikistoj
Kategorio:Grekaj astronomoj
Pařezí (Chotýšany)

**Pařezí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chotýšany en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudoriente de Chotýšany. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Pařezí situas en katastra teritorio **Chotýšany** kun areo 6,7&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1844.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Onšovice

## Pluaj fotoj 

Pařezí (Chotýšany) 03.jpg|Kapeleto en vilaĝplaco
Pařezí (Chotýšany) 07.jpg|Vido el sudoriento
Pařezí (Chotýšany) 06.jpg|Vilaĝplaco

Kategorio:Chotýšany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Times-Standard

***Times-Standard*** estas la sola grava loka ĉiutaga gazeto, kiu kovras la nordan marbordon de Kalifornio. Kun sidejo en Eureka, la gazeto provizas raportadon pri internaciaj, naciaj, ŝtataj kaj lokaj novaĵoj, sed ankaŭ distraj, sportaj kaj klasifikitaj anoncoj. Loke, la gazeto amplekse raportas pri la kantono Humboldt kaj parte kovras najbarajn kantonojn Del Norte, Mendocino kaj Trinity. La gazeto estas unu el la plej malnovaj seninterrompe publikigitaj gazetoj en Kalifornio, kun nur kelkaj gazetoj fonditaj tri jarojn aŭ malpli antaŭ ĝi.

*Times-Standard* estas posedata de Digital First Media, kiu estas kontrolata de Alden Global Capital.

Fondita de E.D. Coleman en 1854, la *Humboldt Times* komencis publikigon en tio, kio hodiaŭ estas konata kiel Old Town Eureka. La unua numero de la *Humboldt Times* estis presita la 2-an de septembro 1854. Alia ĉiutaga gazeto, la *Humboldt Standard*, komencis publikigon en 1875. Post longa periodo de intensa konkurado kaj poste periodo de komuna proprieto kun apartaj operacioj, la du gazetoj kunfandiĝis en 1967 por formi tion, kio nun estas la *Times-Standard*. Laŭ pli malnova versio de la sekcio "pri ni" de la retejo de la gazeto, la translokiĝa tago okazis la 7-an de decembro 1968. Redaktisto Andrew Genzoli poste rememoris: "*Tia ekscito ne estis en la redaktejo ekde Pearl Harbor*".

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj gazetoj
Diaforapterigo

eta|dekstre|230ra|Diaforapterigo.
**Diaforapterigo** (*Diaphorapteryx*), kiel genro, **Hawkins-diaforapterigo**, **Hokinsa diaforapterigo**, *giganta ralo de Ĉatham-insulo* aŭ en morioria lingvo **mehonui** (*Diaphorapteryx hawkinsi*), kiel specio estas formortinta specio de nefluga ralo. Ĝi estis endemia de la Chatham-insularo oriente de Novzelando. Oni scias, ke ĝi ekzistis nur en la ĉefaj insuloj de Chatham-insularo kaj de Pitt-insulo. La Hokinsa diaforapterigo estis la plej granda surtera birdo indiĝena de Chatham-insularo, ĉirkaŭ 40 centimetrojn alta kaj peza ĉirkaŭ 2 kilogramoj. Ĝi havis longan, subenkurban bekon. Historiaj rakontoj plej verŝajne referencantaj al la birdo laŭ la nomo "mehonui" sugestas, ke ĝi estis ruĝecbruna, kaj estis komparita kun la Vekaralo laŭ ekologia kutimaro, ĉar uzis sian bekon por pluki en putriĝinta ligno senvertebrulojn. Tiu specio plej verŝajne iĝis formortinta pro troĉasado fare de la insulanoj, nome la Moriori, kaj estis konata el skeletaj restaĵoj trovitaj en iliaj manĝorubejoj. 

Kategorio:Formortintaj neflugaj birdoj
Kategorio:Raledoj
Cyborg (videoludo)

***Cyborg*** estas agada videoludo publikigita en 1982 fare de Computer Shack.

## Ludomaniero
*Cyborg* estas sciencfikcia ludo, en kiu gladiatoroj konkuras unu kontraŭ la alia en granda malferma areno, kie obstakloj kaj malgrandaj labirintoj kaŝas celojn por gajni poentojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Cyborg ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Agadaj videoludoj
Kategorio:Sciencfikciaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per TRS-80
ComputerLand

**ComputerLand**, origine **Computer Shack** de 1976 ĝis 1977, estis usona firmao de komputilaj vendejoj dum la fruaj jaroj de hejmaj komputiloj kaj estis unu el la vendistoj (kune kun *Computer City* kaj Sears) elektitaj por lanĉi la IBM PC en 1981. La unua ComputerLand malfermiĝis en 1976, kaj la firmao fine inkluzivis ĉirkaŭ 800 vendejojn ĝis 1985. Post tiu tempo, la rapida ĝeneraligo de la PC kondukis al la falo de la kompanio, kun plej multaj vendejoj fermitaj antaŭ 1990. La kompanio oficiale finiĝis en februaro 1999.

ComputerLand estis fondita de William H. Millard. En 1974 li lanĉis kompanion, IMS Associates, Inc., por konstrui tion, kio estis asertita esti la unuaj vere integritaj personaj komputiloj, venditaj kiel ilaroj al hobiistoj kaj al rapide kreskanta nombro da komercistoj (per malgrandaj anoncoj en *Popular Electronics*).

Plej multaj vendejoj de ComputerLand estis viktimoj de la prezo-milito de la malfruaj 1980-aj jaroj, post kiam la merkata pinto estis pasinta. En 1987, Millard vendis ComputerLand al E.M. Warburg por 200 milionoj dolaroj.

## Referencoj 
Kategorio:Firmaoj pri komputiko
Kategorio:Usonaj firmaoj
Cytron Masters

***Cytron Masters*** estas strategia videoludo kreita de Danielle Bunten Berry (kreditita kiel Dan Bunten) kaj Ozark Softscape. Ĝi estis eldonita de Strategic Simulations (SSI) por Apple II kaj 8-bitaj Atari-komputiloj en julio aŭ aŭgusto 1982. *Cytron Masters* estas unu el la plej fruaj titoloj, kiuj povas esti konsiderataj kiel realtempa strategia videoludo (RTS),. Antaŭante la ĝenron, *Cytron Masters* postulas al la ludantoj konstrui siajn fortojn por venki.

## Ludomaniero
En *Cytron Masters*, ĉiu ludanto rolas kiel komandanto, reprezentita surekrane en komandejoj lokitaj ĉe kontraŭaj flankoj de la ekrano. Disvastigitaj sur la ekrano estas ok "generatoroj", kiuj produktas energion. La energio produktita de ĉi tiuj generatoroj estas la rimedo en la ludo, simila al la pli palpeblaj rimedoj kolektitaj en modernaj RTS-ludoj. Energio tiam povas esti elspezita por produkti Cytron-ojn, robotajn militistojn, kaj ankaŭ por movi ilin, pafi kaj aliaj taskoj.

La ludkampo konsistas el 72-ĉela krado de eblaj lokoj, kun la komandocentroj ĉe la pozicioj (1,3) kaj (12,3). Kvin diversaj tipoj de Cytron-oj povas esti konstruitaj kaj movitaj tra la krado. Pafistoj celas la plej proksiman malamikan unuon ene de tri-ĉela distanco, minoj eksplodas kiam malamiko proksimiĝas, bunkroj absorbas damaĝon, kaj misiloj flugas supre kaj super la batalkampo por eksplodi ĉe elektita loko. La kvina unuo, la Komandanto, transdonas ordonojn de la Komandocentroj al la unuoj sur la kampo.

Ludado estas iom ŝak-simila, kaj esence batalo por pozicio. Bunkroj kaj minoj iĝas gravaj ĉe la antaŭaj linioj, protektante amikajn unuojn kontraŭ atako dum ili progresas antaŭen.

## Recenzo
Mark Botner recenzis la ludon por *Computer Gaming World*, kaj diris ke "*Cytron Masters estas ekscita ludo proponanta plurajn nivelojn de ludado kun variaĵoj por konveni al individuoj : ludado de ĉiuj niveloj garantias agad-plenan epizodon de futuriisma batalo*."

Chris Smith recenzis la tutan *RapidFire Line*-ludaron de SSI en la 59-a eldono de *The Space Gamer*, kaj komentis ke "*Cytron Masters postulas iom da taktika scio, kaj ĝia realtempa komanda sistemo donas al ĝi iom arkadan senton. Mi pensas, ke ĉi tio estas la perfekta kombinaĵo de arkado kaj tabulludo*."

En enketo de 1992 pri sciencfikciaj ludoj, *Computer Gaming World* donis al la titolo du el kvin steloj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Cytron Masters ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Realtempaj strategiaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj de Strategic Simulations
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Apple II
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per 8-bitaj Atari-komputiloj
Sándor Gulyás (plantanatomo)

**Sándor Gulyás** [ŝAndor gujAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gulyás Sándor,** estis hungara plantanatomo, abelisto, altlerneja instruisto.

Sándor Gulyás naskiĝis  en Köröstarcsa, li mortis en decembro de 1996 en Szeged.
 
## Biografio 
Sándor Gulyás maturiĝis en gimnazio en Szeghalom en 1952, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1956. Post la diplomo li instruis 2 jarojn en gimnazioj en Szeged, poste en pedagogia instituto same 2 jarojn. Li estis asistanto (1961–1962), lektoro (1963–1969), docento (1970–1996), ankaŭ katedrestro ekde 1982 en la universitato. Ekde 1982 li gvidis ankaŭ la botanikan ĝardenon en Szeged. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1961 kaj en la sama jaro li akiris abelbredistan licencon en Gödöllő, li kandidatiĝis (CSc) en 1971 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 1995. Li plej multe okupiĝis pri nektaroj de la plantoj. Lia edzino naskis filinon. Li ricevis 2 premiojn en 1990 kaj post 2 jaroj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Selaginellák levélepidermisének vizsgálata.* (disertaĵo, 1961)
* *Virág nélküli nektárforrásaink.* (1964)
* *Szerkezet és produkció kapcsolata Labiatae nektáriumokban.* (disertaĵo, 1968)
* *A méhlegelő.* (kunaŭtoro, 1975; 2-a plibonigita eldono: 1991)
* *A méhészet kézikönyve.* (manlibro, 2 volumoj, kunaŭtoro, 1983)
* *Összehasonlító virágmorfológiai vizsgálatok paprikafajtákon.* (kunaŭtoro, 1994)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj plantanatomoj
Kategorio:Hungaraj abelbredistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Danielle Bunten Berry

**Danielle BUNTEN BERRY** (n. la 19-an de februaro 1949 – m. la 3-an de julio 1998), antaŭe konata kiel **Dan Bunten**, estis usona videoluda dizajnisto kaj programisto, plej konata pro la ludo *M.U.L.E.* en 1983, unu el la unuaj influaj multludantaj videoludoj, kaj *The Seven Cities of Gold* en 1984.

Berry naskiĝis en Sankta Luiso en Misurio kaj translokiĝis al Little Rock en Arkansaso kiel gimnazia junulo.

Post produktado de tri titoloj por Strategic Simulations, Berry, kiu tiam fondis programarkompanion nomatan **Ozark Softscape**, kaptis la atenton de Electronic Arts-fondinto Trip Hawkins. *M.U.L.E.* estis la unua ludo de Berry por EA, origine publikigita por 8-bitaj Atari-komputiloj, ĉar la Atari 800 disponis kvar kontrolajn konektilojn. Berry poste adaptis ĝin al Commodore 64. Kvankam la vendoj de 30 000 unuoj ne estis altaj, la ludo naskis kultan sekvantaron kaj estis vaste piratkopiata. La scenaro de la ludo estis inspirita de la romano *Time Enough for Love* fare de Robert A. Heinlein.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj programistoj
Kategorio:Dezajnistoj de videoludoj
Bálint Balogh (abelisto)

**Bálint Balogh** [balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh Bálint,** estis hungara abelisto.

Bálint Balogh naskiĝis  (laŭ alia informo ) en Galánta (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Galanta en Slovakio) (laŭ alia informo en Hódmezővásárhely), li mortis  en Galánta/Galanta (Hungara reĝlando/Ĉeĥoslovakio).

## Biografio 
Bálint Balogh lernis en sia naskiĝurbo, poste ekde 1904 li laboris en banko. Libertempe post 2 jaroj li komencis okupiĝi per abeloj. Li profitis la abelujojn laŭ sistemo de Imre Boczonádi Szabó, poste li evoluis ilin havanta jam apartan nomon abelujo de Balogh. Ekde 1911 li ofte kontribuis en priabelaj gazetoj. Ekde 1917 li jam estis ankaŭ redaktoro de priabelaj gazetoj. Inter 1920-1938 li aŭtomate ricevis ĉeĥoslovakian ŝtatanecon, samtempe li apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Balogh kaptár ismertetése.* (1924)
* *A méhészet kézikönyve.* (manlibro, 1928)
* *A méhbetegségek.* (1940)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj abelbredistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
David's Midnight Magic

'''''David's Midnight Magic'''* estas flipersimulada videoludo verkita de David Snider por Apple II kaj eldonita de Broderbund en 1982. *Computer Gaming World* deklaris, ke *Midnight Magic* estis pli bona ludo ol *Raster Blaster*, sed lamentis la neceson forigi la skriban protekton de la disko por konservi altajn poentarojn, tiel nuligante la garantion. *The Commodore 64 Home Companion* nomis la ludon "*ekstreme realisma ... kompleta kun ĉiuj trajtoj, kiuj faras fliperojn tiel allogaj*".

*David's Midnight Magic* gajnis la premion de la "Komputila Ludo de la Jaro" okaze de la 4-a jara Arkie Awards, kie juĝistoj priskribis ĝin kiel "*programon, kiu estas kaj ekscita videoludo kaj sufiĉe fidela evoko de fliper-mistiko*".

## Heredaĵo 
Atari Corporation publikigis en 1986 fliperludon nomatan *Midnight Magic* por Atari 2600, kiu ludas malsame ol la simile nomita *David's Midnight Magic*.

Doug Carlston de Broderbund diris en 1983, ke Snider enspezis "*ie en la ses-ciferaj nombroj*" pro la profitoj el *David's Midnight Magic*. La frato de Snider, Eric, poste uzis sian antaŭnomon en la titolo de *Eric's Ultimate Solitaire*.

En 2005,  refaro de *David's Midnight Magic* per *Visual Pinball* estis kreita kun la titolo *David's Midnight Magic 2005'', kun tridimensiaj grafikoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* David's Midnight Magic ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Fliperaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj de Broderbund
Kategorio:Videoludoj de Ariolasoft
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Apple II
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per 8-bitaj Atari-komputiloj
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Commodore 64
Linio Mitre

La **Linio Mitre** () estas unu el la 7 ĉeurbaj fervojoj de la Metropolaj Fervojoj de Bonaero. Ĉi tiu linio estas funkciigata de la kompanio Trenes Argentinos Operaciones ekde la .

centra|400ra|eta|Metropola fervoja reto de Granda Bonaero  -   -   -    -   -   -

centra|740ra|eta|Linio Mitre

## Vidu ankaŭ 
* Trenes Argentinos Operaciones

## Eksteraj ligiloj 
* Trenes Argentinos Operaciones - Linio Mitre ()
* Horaroj Trajno Mitre

Kategorio:Fervojo en Argentino
Kategorio:Ŝpuro 1676 mm
Skalice (Struhařov)

**Skalice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 3 km okcidente de Struhařov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Skalice situas en katastra teritorio **Skalice u Benešova** kun areo 3,79&nbsp;km². En la katastra teritorio Skalice u Benešova situas ankaŭ Babčice, Budkov, Dolní Podhájí, Hliňánky, Horní Podhájí kaj Pecínov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1788.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Skalice, mezi zahradami.jpg|En la vilaĝo inter ĝardenoj
Skalice, dům III.jpg|Domo kaj kapeleto
Skalice, cesta III.jpg|Vojo
Skalice, pohled na vesnici.jpg|Vido al Skalice

Kategorio:Struhařov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Yigal Allon

**Jigal ALLON** (, naskiĝis  la 10-an de oktobro 1918 en Kfar Tabor en Galileo, mortis la 29-an de februaro 1980 en Afula) estis israela politikisto, komandanto de la Palmaĥ, kaj generalo en la Israela Defendtrupo. Li estis longdaŭra membro de la Kneset kaj servis kiel vic-ĉefministro, kelkajn fojojn kiel ministro kaj mallongdaŭre servis kiel provizora ĉefministro. 

La Plano Allon por dividi Cisjordanion estas nomita laŭ li.

## Vivo kaj laboro 
### Fono 
Lia patro enmigris al Palestino en 1890.  En 1937, Jigal Allon studentiĝis ĉe Kadoorie kampara kolegio, kaj li tiam helpis fondi la judan kibucon Ginosar. Allon estis edziĝinta al Ruth.

### Milito 
Allon komandis unuon en la Haganah, kaj poste li komandis patrolon en Palestino dum la arabaj tumultoj inter 1936 kaj 1939. En 1941, Allon estis unu el la fondintoj de la batalema grupo Palmaĥ.

En 1941, Allon partoprenis en la brit-gvidita invado de Libano kaj Sirio. Kiel komandanto en Palmaĥ, Allon respondecis interalie pri israela atako dum la nokto inter 18 kaj 19 decembro 1947, kiu okazis proksime de la libana limo. En la atako, pluraj civilaj palestinaj domoj estis krevigitaj, kaj dekduo civiluloj, plejparte virinoj kaj infanoj, estis mortigitaj.

Dum la Araba-Israela-Milito de 1948, Allon gvidis plurajn gravajn armeajn operaciojn en plurajn frontojn. La 25an de oktobro 1949, dum Allon estis el la lando, li estis anstataŭigita per Moŝe Dajan. La plej multaj el liaj staboficiroj eksiĝis en protesto ĉe tiu decido. Allon retiriĝis de aktiva deĵoro en 1950.

### Politiko 
En la jaroj 1950-1952, Allon studis filozofion kaj historion en St Antony's College en Oksfordo. 

Post sia armea kariero, Allon eniris politikon. Li iĝis eminenta gvidanto en la partio Ahdut HaAvoda, kaj li estis elektita al la Kneset en 1955, kie li deĵoris ĝis sia morto en februaro 1980.

Allon estis membro de pluraj politikaj komisionoj en Israelo, inkluzive de la justeca komisiono, la komisiono por eduko kaj kulturo, same kiel en la israela Eksterafera Ministerio. Allon funkciis kiel Ministro de Laboro de 1961 ĝis 1967, vic-ĉefministro de 1968 ĝis 1977 kaj specife inter 26 februaro 1969 kaj 17 marton 1969 li estis la provizora ĉefministro ĵus post la morto de Levi Eŝkol.

Allon estis instalita kiel ministro pri eksteraj aferoj en 1974, kaj li tenis tiun pozicion ĝis 1977 .

## Memoro 
Stratoj, parkoj, kaj lernejoj estas nomitaj laŭ Yigal Allon en Israelo. En 1987 la Muzeo Yigal Allon estis establita en kibuco Ginosar.

## Eldonaĵoj 
* 
* 
*  

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Israelo
Kategorio:Israelaj generaloj
Kategorio:Mortintoj en 1980
Kategorio:Jiŝuv
Rizobirdoj

**Rizobirdoj** (*Padda*) estas genro de birdoj el familio Estrildedoj, endemiaj en kelkaj insuloj de suda Indonezio. Ili estas malgrandaj, rondecaj kaj sociemaj paseroformaj birdoj, kiuj manĝas plejparte grenojn kaj semojn, kaj frekventas malfermajn herbejojn kaj agrokulturajn kampojn, aparte tiujn de rizo.

La genro enhavas du tre similajn speciojn. Ambaŭ ili estas birdoj kun dikaj bekoj, nigraj kapoj kaj blankaj vangoj.  ĝi ne havas, ambaŭ seksoj aspektas simile. Adoleskaj birdoj similas al plenkreskuloj, sed estas pli palkoloraj kaj brunecaj. La voko de ambaŭ seksoj estas mallonga noto *"ĉip"*, kaj la kanto estas longa serio de vokoj: *"ĉipĉipĉipĉipĉipĉipĉipĉip"*.

## Taksonomio
La genron *Padda* enkondukis en jaro 1850 germana naturalisto Ludwig Reichenbach por la Java rizobirdo.
La vorto *"Padda"* mem estis la kutima nomo por Java rizobirdo en angla lingvo, enkondukita en 1743 far angla naturalisto George Edwards. Probable ĝi estas iom ŝanĝita malaja vorto *padi* ("rizo").

Dum longa tempo iuj taksonomiistoj proponis unuigi tiun ĉi genron kun genro  *Lonchura*, kie nun estas birdoj nomataj manikenoj kaj munioj.

### Specioj
Nun la Internacia Ornitologia Komitato agnoskas du speciojn de rizobirdoj:

Java rizobirdo estas populara maskota dombirdo. Dum longa tempo tiuj ĉi birdoj estas kaptataj kaj vendataj tra tuta la mondo, kaj fuĝintaj kaj resovaĝiĝintaj birdoj formis populaciojn en naturo en multaj lokoj de la monto, tre for de ĝia natura arealo. En siaj naturaj vivlokoj ambaŭ specioj de *Padda* estas minacataj pro trokaptado por vendi kiel maskotoj.

## Kuriozaĵo 
La Java rizobirdo, (*Padda oryzivora* aŭ *Lonchura oryzivora*) klakas la bekon dum kantado. Ĵusa studo konstatis, ke maskloj kongruigas tiun klakadon kun la kantosekvencoj je maniero simila al tiu de perkutado en muziko.

## Referencoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Estrildedoj
Yehudit Ravitz

**Jehudit RAVIC** (; naskita la 29-an de decembro 1956 en Be'er Ŝeva, Israelo) estas israela rokmuzikistino. Ŝi kantas ĉefe en la hebrea. Antaŭ la fino de 2005, ŝi surbendigis dek du albumojn dum sia dudekjara kariero; Ŝi ankaŭ produktis multajn albumojn por aliaj muzikistoj .

Ŝiaj kantoj estis influitaj per kelkaj malsamaj muzikĝenroj - sed la muziko de Latinameriko estis plej influa al ŝia stilo. Tio povas esti ĉar ŝi venas de origine sefarda familio kie la ladino estis parolita.

Ravic estas multflanka artisto, kiu sukcese transformis ŝian arta produktadon kaj publikan bildigon denove kaj denove. Ŝi ofte integrigis nunajn influojn en ŝian muzikon, sed sen perdi sian admirantaron. Dum ŝia militservo, ŝi deĵoris en la muzikkorpoj de la Israelaj Pioniraj Korpusoj, kune kun kantistino Corinne Allal. Tie ŝi ankaŭ renkontis la konatan kantiston Arik Einstein, kiu rekonis ilian talenton kaj invitis ilin kanti en sia sekva albumo kun li. Tra la jaroj ŝi prezentis kune kun multaj israelaj muzikistoj, inkluzive de Esther Ofarim, Gidi Gov, Joni Rechter, Matti Caspi kaj Sarit Hadad.

En 2022 ŝi ricevis vivatingan premion de la landa Societo de Aŭtoroj, Komponistoj kaj Muzikaj Eldonistoj (AKUM).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1956
Kategorio:GLAT-aj judoj
Kategorio:Israelaj muzikistoj
Kategorio:Israelaj komponistoj
Kategorio:Israelaj kantistoj
Kategorio:Israelaj rokkantistoj
Muzeo de la prahistoria homo

La **Supra Galilea Muzeo de Prahistorio**, ankaŭ konata kiel la **Muzeo de la prahistoria homo**, estas muzeo pri prahistorio en kibuco Ma'ayan Baruch, en norda Israelo.

La muzeo enhavas eksterordinaran kolekton de prahistoriaj trovaĵoj de la regiono de Valo Hula. Ĉiuj artefaktoj estis kolektitaj fare de Amnon Assaf kiu fondis kaj establis la muzeon en 1954. Laŭ la rekomendo de arkeologo Moshe Shetaklis, la muzeo estis oficiale desegnita kiel muzeo pri prahistorio en 1963.

## Elektitaj artefaktoj 
* Ceramiko, vitrovaro kaj juvelaĵo kolektitaj sur la teroj de la setlejo de Ma'ajan Baruch, plejparte de entombigkavernoj kiuj estas trovitaj proksime de la muzeo.
* Vasta vario de ĉizitaj iloj, de manŝtonoj faritaj el bazalto kaj siliko en la Malsupra Paleolitika periodo ĝis mikrolitoj el la Epipaleolitika periodo kaj iloj el la Neolitiko el siliko, kreto kaj obsidiano.
* Kolekto de kraniaj kopioj kiuj permesas lerni pri la ŝanĝo en la strukturo de la kranio kaj la grandeco de la cerbo de Australopithecus ĝis homoj hodiaŭ.
* Entombigo ĉe la Einan-ejo, de la Natufa kulturo, de 50-jaraĝa virino kaj hundido, kiuj estis entombigitaj kune . Ĉi tio estas unu el la plej malnovaj pruvoj en la mondo de rilato inter homoj kaj hundoj.
* Kolekto de etnografiaj iloj. Tiuj ĉi iloj estis kolektitaj el la tuta mondo, el lokoj kie ili ankoraŭ estas uzataj eĉ hodiaŭ.

## Galerio 

Dosiero:Couple of skeletons.jpg|Paro de skeletoj de la arkeologejo Einan
Dosiero:PikiWiki Israel 32242 The Prehistoric man museum in Kibbutz Maayan Baru.jpg|Entombigo de virino kaj lupo aŭ hundido, la antikva Natofa kulturo ĉe la Einan -ejo (malkovrita en la elfosadoj de Jean Perrot).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Muzea retejo (angla paĝo; aliris 3/2024)
* Gliteja prezento
* La hunda skeleto en *Naturo* (1978)

Kategorio:Arkeologio de Proksima Oriento
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Israelo
Kategorio:Prahistoria vivo
Muzeo Yigal Allon

La **Muzeo kaj Instrua Centro Jigal Allon** () estas muzeo kaj eduka centro en kibuco Ginnosar en norda Israelo.

Malfermita en 1987, ĝi estas dediĉita al la historio de Galileo kaj la biografio de la politikisto Jigal Allon, kiu vivis tie. Ekspoziciita, interalie, estas la tielnomita Jesua boato de la Galilea Maro, kiu estis malkovrita en 1986 fare de du membroj de la kibuco en Migdal; ĝi datiĝas el la 1-a jarcento.

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Israelo
Nezotroko

***Nesotrochis*** (**Nezotroko**) estas genro de formortintaj neflugaj birdoj kiuj estis endamiaj de insuloj de Grandaj Antiloj en Karibio. Ili ofte estis nomitaj **kavoraloj**, kvankam ili ne plu estas konsiderataj veraj raloj, sed sendependa stirpo de gruoformaj birdoj. 

## Taksonomio 
Ĝi enhavas 3 speciojn konataj el subfosiliaj restaĵoj de Malfrua Pleistoceno kaj Holoceno troviĝanta en kavernaj kuŝejoj. Iam konsiderataj raloj en la familio Raledoj, en 2021 analizoj de DNA de kompleta mitokondria genaro de *N. steganinos* indikis, ke ili ne estis raloj sed sendependa stirpo de gruoformaj birdoj, dum iliaj plej proksimaj parencoj estus la familio *Sarothruridae* indiĝena de Afriko, Madagaskaro, Nov-Gvineo kaj Wallacea, kaj la formortintaj adzobekuloj de Nov-Zelando.

### Specioj 
* Deboja nezotroko, *Nesotrochis debooyi* (Puerto Rico, Usonaj Virgulininsuloj) - eble survivis ĝis historia epoko
* Kuba nezotroko, *Nesotrochis picapicensis* (Kubo) - prahistoria
* Haitia nezotroko, *Nesotrochis steganinos* (Hispaniolo - Haitio) - prahistoria

## Referencoj
Kategorio:Formortintaj neflugaj birdoj
Diono de Sirakuzo

**Diono de Sirakuzo** estis filozofo, ŝtatestro kaj tirano de Sirakuzo kiu regis inter 357 a. K. kaj 354 a. K. Li estis filo de Hiparino (385 a. K. - 351 a. K.) kaj havis fratinon, kies nomo estis Aristomako kaj pli maljuna frato, Megaklo. Ĉirkaŭ la jaro 375 a. K. li edziĝis al sia  nevino, Areta, filino de Dionizo la Maljuna kaj lia  edzino Aristomaka. El ĉi tiu kuniĝo ili havis du infanojn.

[eta|maldekstre|300px|[Granda Grekio en la antikvo.]]
eta|maldekstre|250px|Bildo de Diono, filozofo kaj tirano de Sirakuzo.
Dum sia unua vizito de Platono en Sirakuzo (388 a.K.), Dionizo la 1-a tute falis sub la sorĉon de la filozofo kaj restis lia entuziasma admiranto por la resto de sia vivo. Kiam Dionizo la Juna en 367 a.K. sukcedis sian forpasintan patron, Diono ankaŭ provis ekzerci favoran influon sur la politiko de la juna tirano per siaj valoraj konsiloj. Tiucele li invitis Platonon al Sirakuzo por je la dua fojo meti siajn politikajn teoriojn en praktikon. Tamen, la politika eksperimento estis kondamnita al fiasko: Diono mem falis en malhonoron post kverelo kaj estis ekzilita, kaj Platono forlasis Sirakuzon seniluziigita.

Dum sia ekzilo, Diono vizitis Atenon, Sparton, kaj multajn aliajn urbojn en la greka patrujo. En 360 a.K. li havis novan renkontiĝon en Olimpio kun Platono, kiu estis ĵus reveninta el sia tria vojaĝo al Sirakuzo. Per tio li eksciis, ke li ne plu povas atendi ion bonan de Dionizo la Juna. Diono tiam decidis reveni al sia hejmurbo. Kaj li sukcesis, en la aŭtuno de 357 a.K. fakte, ankaŭ okupi Sirakuzon kun la subteno de malgranda armeo de lojaluloj. Li estis akceptita kiel liberiganto de la loĝantaro. Dionizo fortikigis sin sur la insulo Ortigia, kie li vivis ĝis la fino de 355 a.K. Li tiam rifuĝis en Lokrion.

Diono nur postvivis sian sukceson por mallonga tempo. Por konservi kontrolon de siaj politikaj kontraŭuloj, li baldaŭ estis devigita agi kiel tirano. En 354 a.K. li estis perfidita kaj ekzekutita laŭ la ordoj de Kalipo de Sirakuzo, supozebla amiko.

## Vidu ankaŭ
* Timokrato de Rodoso (453 a. K. - 395 a. K.) persa satrapo
* Filisto de Sirakuzo (432 a. K. - 356 a. K.)
* Dionizo la 1-a (430 a. K. - 367 a. K.)
* Speŭzipo (407 a. K. - 339 a. K.)
* Timonides Leucadius (395 a. K. - 337 a. K.)
* Kalipo de Sirakuzo (390 a. K. - 352 a. K.)
* Heraklides Pontikos (390 a. K. - 310 a. K.)
* Franz Wolfgang Ullrich (1795-1880) germana klasika filologo kaj gimnazia instruisto
* Hiketo (387 a. K. - 338 a. K.) tirano de Lentini (Italio)
* Nizeo (Sirakuzo) (385 a. K. - 346 a. K.) tirano de Sirakuzo
* Apolokrato (375 a. K. - 347 a. K.) filo de Dionizo la 2-a
* Cornelĭus Nepos (100 a. K. - 25 a. K.)
* Eduard Meyer (1855-1930) germana historiisto
* Helmut Berve (1896-1979) germana historiisto

## Referencoj 
408  a. K.
354 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj regantoj
Kategorio:Grekaj regantoj
Kategorio:Grekaj tiranoj
Kategorio:Grekaj ŝtatestroj
Kategorio:Grekaj filozofoj
Kuireja ŝrankaro

eta|dekstre|280ra|
**Kuireja ŝrankaro** estas komponata de mebloj en kuirejoj, kiuj helpas organizi kaj stoki kuirilaron, manĝaĵojn, kaj aliajn kuirejajn akcesoraĵojn. Ĝi estas disponebla en diversaj grandecoj, stiloj, kaj materialoj, adaptitaj al la bezonoj de uzantoj kaj la dezajno de la spaco. En ĉi tiu artikolo, oni esploros la historion, tipojn, materialojn, kaj avantaĝojn de kuirejaj ŝrankoj.

eta|maldekstre|210ra|
## Historio de kuireja ŝrankaro 
La evoluo de kuirejaj ŝrankoj spegulas la ŝanĝiĝantajn bezonojn kaj vivstilojn de homoj. Dum la 19-a jarcento, kuirejoj kutime enhavis liberstarantajn meblojn, kiel komodoj kaj bufedoj, por stoki manĝaĵojn kaj ilojn. Kun la enkonduko de modernaj hejmoj en la 20-a jarcento, kuirejaj ŝrankoj iĝis integraj al fiksa kuireja dezajno, ofertante pli da spaco kaj funkcieco - aparte gravaj en tre malgrandaj kuirejoj, kiujn diktis la arkitekta divido en normaj loĝejoj de multetaĝaj domoj. Pioniro pri plano de tiaj aĵoj estis i.a. Margarete Schütte-Lihotzky.

## Tipoj de kuirejaj ŝrankoj 
Kuirejaj ŝrankoj povas esti klasifikitaj laŭ sia pozicio kaj funkcio:

# **Supraj ŝrankoj:** Muntitaj sur la muro, ĉi tiuj ŝrankoj estas uzataj por stokado de pli malpezaj objektoj kiel glasoj kaj spicoj.
# **Bazaj ŝrankoj:** Situantaj sub la laborsurfaco, ili estas pli grandaj kaj ofte uzataj por pezaj kuirilaroj.
# **Altaj ŝrankoj:** Ili atingas ĝis la plafono kaj estas idealaj por stokado de manĝaĵoj aŭ grandaj aparatoj kiel fornoj.
# **Angulaj ŝrankoj:** Dezajnitaj por maksimumigi uzon de anguloj en kuirejo.

## Materialoj uzitaj en kuirejaj ŝrankoj 
La materialo de kuireja ŝranko influas ĝian daŭrecon, aspekton, kaj prezon. Jen kelkaj popularaj elektoj:

* **Solida ligno:** Tradicia kaj daŭrema, uzata por luksaj dezajnoj.
* **Lamenligno:** Ekonomia alternativo, ofte kovrita per laminato aŭ vinilo.
* **Metalo:** Uzata en industriaj kaj modernaj kuirejoj.
* **Vitro:** Ofte uzata en pordoj por aldoni estetikan allogecon.

## Avantaĝoj de kuirejaj ŝrankoj 
# **Organizado:** Ili helpas teni kuirejan spacon ordigita kaj efika.
# **Estetiko:** Elekto de konvena ŝranko povas pliigi la ĝeneralan belecon de la kuirejo.
# **Plibonigo de nemoveblaĵa valoro:** Bone dezajnita kuirejo kun altkvalitaj ŝrankoj aldonas valoron al hejmo.

## Tendencoj en moderna kuireja dezajno 
* **Malfermaj bretoj:** Anstataŭ tradiciaj supraj ŝrankoj, malfermaj bretoj kreas pli aeran senton.
* **Ŝrankoj kun teknologio:** Kelkaj modernaj ŝrankoj havas enkonstruitajn lumojn, sensilojn, aŭ elektrajn ŝtopilojn.
* **Ekologiaj materialoj:** Pli multaj homoj elektas ŝrankojn faritajn el reciklitaj materialoj aŭ kun malalta kemia enhavo.

Kuireja ŝranko estas fundamenta elemento por ĉiu kuirejo. Elektante la ĝustan ŝrankon, oni povas plibonigi la funkciecon, estetikon, kaj valoron de hejmo. 
## Eksteraj ligiloj
*evoluo rapidigita ekde la 1950-aj jaroj

Kategorio:Kuirado
Kategorio:Mebloj
Rodrigesa ralo

eta|dekstre|230ra|Subfosiliaj ostoj priskribitaj en 1879,
La **Rodrigesa ralo** (*Erythromachus leguati*, laŭ kio *Leguat-eritromaĥo*), konata ankaŭ kiel *Leguata galinoto* aŭ *Leguata ralo*, estas formortinta specio de la rala familio kiu estis endemia de la Maskarena insulo Rodrigues. La birdo estis por la unua fojo dokumentita el la naturo per du rakontoj el 1691–93 kaj 1725–26. Poste oni malkovris en 1874 subfosiliajn restaĵon kiuj kongruis kun la malnovaj rakontoj, kaj la specio estis nomita *E. leguati* honore al la franca esploristo kaj natursciencisto François Leguat. Oni metis ĝin ĝenerale en sia propra genro, *Erythromachus* laŭ kio Eritromaĥo, sed foje oni enmetis ĝin en la genron *Aphanapteryx* kun sia proksima parenco la Ruĝa ralo (*A. bonasia*) de Maŭricio; dum ties rilato kun aliaj raloj estas neklara.

La **Rodrigesa ralo** estis ĉirkaŭ 35 cm longa kaj pezis almenaŭ 500 g. Oni priskribis ĝin kiel havanto de griza plumaro, ruĝa beko, ruĝaj kruroj, kaj senpluma ruĝa areo ĉirkaŭokula. La beko estis longa kaj subenkurba. Ĝi estis nefluga kaj manĝis testudajn ovojn. Ĝi estis priskribita kiel altirita de ruĝaj objektoj, kion homoj profitis por ĉasi ilin. Oni supozas, ke la Rodrigesa ralo formortiĝis meze de la 18-a jarcento ĉefe pro predado fare de enmetitaj ratoj kaj ĉasado fare de homoj. 

Kategorio:Raledoj
Kategorio:Formortintaj birdoj
Arkeologia Muzeo de Golano

La **Golana Muzeo de Antikvaĵoj** ankaŭ konata kiel la **Arkeologia Muzeo de Golano**,  *Atikot HaGolan* ) estas historia muzeo en la urbo Kacrin en Golanaj Altaĵoj okupaciitaj de Israelo.

La muzeo prezentas kvar temajn ekspoziciojn:

* De prahistoriaj kaj kanaanaj periodoj
* ekspoziciaĵoj de la periodo de la Unua Templo
* ekspoziciaĵoj de la Dua Templa periodo
* objektoj el antikvaj sinagogoj ĉirkaŭ la tempo de la Dua Templo

Estas aparta kolekto de ĉiaj historiaj dokumentoj, skulptaĵoj kaj aliaj artaĵoj.

En unu el la ĉambroj de la muzeo, modelo de la urbo de Gamla estas konstruita kaj historia filmo estas montrita. estas ankaŭ ekspoziciitaj arkeologiaj trovaĵoj faritaj en Gamla - ŝtonkernoj, sagpintoj, moneroj, ktp.

## Galerio 

Dosiero:Kacrinmuzesi053_(14).jpg|Antikvaĵoj en la korto
Dosiero:Kacrinmuzesi053.jpg|Pordejra trabo trovita en sekundara uzo en la Davoria areo de la Golano, kun surskribo indikante ke ĝi staris ĉe la enirejo al Beit Midrash.  
Dosiero:Ancient_ornaments._Golan_Archaeological_Museum._Katzrin._10.jpg|Kolona kapitelo
Dosiero:Kacrinmuzesi053_(4).jpg|Muzea Ekspozicio

## Referencoj 
Kategorio:Muzeoj en Israelo
Sarotruro

**Sarotruroj** (genro *Sarothrura*) estas komponata de malgrandaj birdoj rilataj al raloj kaj Heliornitedoj. Estas naŭ specioj, sep el kiuj distribuiĝas tra sub-Sahara Afriko, dum la du ceteraj en Madagaskaro. La genro estis delonge metita kun la rala familio *Rallidae*, sed ĝi estas nune metita en la familio *Sarothruridae*, kun tri aliaj specioj de arbarraloj (genro *Canirallus*). 

## Specioj
* Makula sarotruro (*Sarothrura pulchra*)
* Eleganta sarotruro (*Sarothrura elegans*)
* Rufa sarotruro (*Sarothrura rufa*)
* Funebra sarotruro (*Sarothrura lugens*)
* Boehm-sarotruro, Boema sarotruro (*Sarothrura boehmi*)
* Strisarotruro (*Sarothrura affinis*)
* Insula sarotruro (*Sarothrura insularis*)
* Ayres-sarotruro, Ajresa sarotruro (*Sarothrura ayresi*)
* Waters-sarotruro, Vatersa sarotruro (*Sarothrura watersi*)

## Priskribo
[alt=Two red-chested flufftails. A female on the left and a male on the right.|maldekstre|thumb|Montro de [seksa dimorfismo en du individuoj de Rufa sarotruro (*Sarothrura rufa*). Juna ino estas maldekstre, kaj plenkreska masklo estas dekstre.]]
Tiu grupo havas rimarkindan mallongan voston kun degraditaj lanugaj plumoj. Ĉiuj specioj krom la Makula sarotruro (*Sarothrura pulchra*) montras seksan duformismon en sia plumaro, sed ne sia grando. La korpoj de maskloj estas plejparte nigraj, kaj ĉiu specio havas karakterizan modelon de blankaj punktoj aŭ strioj. La kapoj de maskloj estas kaŝtankoloraj. Ina plumaro estas ĉefe nigra aŭ bruna, markita per la samaj karakterizaj ŝablonoj.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Timokrato de Rodoso

**Timokrato de Rodoso** estis greka diplomato serve de la persoj, kiu estis sendita de la persa satrapo Farnabazo la 2-a por dividi la financojn de la grekaj ŝtaturboj kaj provoki la malamikecon de Sparto. Timokrato vizitis Atenon, Tebon, Korinton kaj Argoson. Li instigis Tebon provoki Sparton en militon, komencante la Korintan Militon, kiu daŭris el 395 ĝis 387 a.K. La Milito de Korinto estis finita nur post 8 jarojn per la Paco de Antalcido, promulgita de Artakserkso la 2-a.

La ĉefcelo de la misio de Timokrato, kiu estis bonsukcesa, estis devigi la retiron de la sparta reĝo Agezilao kaj lia armeo el Ionio. La sukceso de la misio de Timokrato estis la bazo de la fama deklaro de Plutarĥo, "mil persaj pafarkistoj forpelis Agizelaon el Azio." farante referencon al la pafarkisto kiu estis stampita sur persaj oraj moneroj.

## Vidu ankaŭ
* Farnabazo la 2-a (450 a. K. - 374 a.K.)
* Agezilao la 2-a (443 a. K. - 359 a. K.)
* Diono de Sirakuzo (408 a. K. - 354 a. K.)
## Referencoj 
453  a. K.
395 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Grekaj militistoj
Kategorio:Grekaj diplomatoj
Kategorio:Grekaj komandantoj
S-Bahn Rhein-Main

**S-Bahn Rhein-Main** estas la sistemo de ĉeurba fervojo en la Regiono Rejno-Majno, Germanio. La centro de la reto estas la Ĉefstacidomo Frankfurto ĉe Majno. Ĉiuj trajnoj pasas tra la urbo aŭ finiĝas tie. En Frankfurto kaj Offenbach ĉe Majno, trajnoj pasas tra la urbo en tunelo. La plej gravaj stacioj estas Konstablerwache kaj Hauptwache, en la centro de Frankfurto.

centra|400ra|eta|S-Bahn Rhein-Main

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Regiono Rejno-Majno
* Frankfurto ĉe Majno
* S-Bahn
* Rhein-Main-Verkehrsverbund

Kategorio:Transporto en Frankfurto ĉe Majno
Rhein-Main
Rhein-Main
Deboja nezotroko

La **Deboja nezotroko**, *Antila kavoralo* aŭ *Ralo de DeBooy* (*Nesotrochis debooyi*), estas formortinta specio de nefluga birdo kiu vivis en Puerto Rico kaj en Usonaj Virgulininsuloj.

Ostaĵoj de tiu specio estis elfositaj de arkeologo Theodoor de Booy el kuŝejoj de Richmond ĉe Kristiansted, Usonaj Virgulininsuloj, en Julio 1916 kaj priskribitaj de Alexander Wetmore en 1918. La Deboja nezotroko eble formortis antaŭ la alveno de la eŭropanoj.

## Eksteraj ligiloj
*The Auk Vol. 55 (1938), p. 51: Bird remains from the West Indies by Alexander Wetmore
*Catalogue of Fossil birds by Pierce Brodkorb Part 3 - Family Rallidae p. 127
*Bird remains from the caves of Porto Rico. Bulletin of the AMNH ; v. 46, article 4., 1922

## Referencoj
Kategorio:Formortintaj neflugaj birdoj
Linio Sarmiento

La **Linio Sarmiento** () estas unu el la 7 ĉeurbaj fervojoj de la Metropolaj Fervojoj de Bonaero, administrata de la Nacia Ŝtato tra Trenes Argentinos Operaciones.

centra|400ra|eta|Metropola fervoja reto de Granda Bonaero  -   -   -    -   -   -

## Vidu ankaŭ 
* Trenes Argentinos Operaciones

## Eksteraj ligiloj 
* Trenes Argentinos Operaciones - Linio Sarmiento ()
* Horaroj Trajno Sarmiento

Kategorio:Fervojo en Argentino
Kategorio:Ŝpuro 1676 mm
Eleganta sarotruro

La **Eleganta sarotruro** (*Sarothrura elegans*) estas specio de birdoj de la familio *Sarothruridae*, enmetita foje ankaŭ en *Rallidae*. La latina specifa epiteto *elegans* signifas fakte "elegantan", kio pravigas la ordinaran nomon, aludante al rimarkinda kontrasto inter ruĝecbrunaj kapo, kolo, brusto kaj mallonga vosto kun nigra dorso kaj flugiloj tre markitaj per "elegantaj" blankecaj makuletoj.

Ĝi havas ampleksan teritorion tra afrikaj tropikaj pluvarbaroj. Fakte ĝi troviĝas en Angolo, Bocvano, Burundo, Kameruno, Respubliko Kongo, Respubliko Kongo, Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Etiopio, Gabono, Ganao, Gvineo, Kenjo, Liberio, Malavio, Mozambiko, Niĝerio, Ruando, Somalio, Sudafriko, Suda Sudano, Tanzanio, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo, kio estas iom malpli okcidenta kaj pli suda distribuado ol tiu de la Makula sarotruro.

## Ekologio 
maldekstre|thumb|Specimeno ĉe la Nairoba Nacia Muzeo.
Tiu specio ne estas migranta, sed kelkaj populacioj plenumas surlokajn movojn en habitatoj ĉu damaĝitaj ĉu tro sekaj. Oni konas malmulte pri la reproduktado, sed plej el zonoj la specio reproduktiĝas dum la pluvsezono La specio manĝas dum taglumaj horoj, kaj ili plej aktivas frumatene kaj malfruvespere.

## Dieto 
Ili manĝas ĉefe senvertebrulojn kaj arbosemojn kiuj ŝajne helpas ilin digesti aliajn manĝaĵojn.

Ties populacio estas stabila.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Rufa sarotruro

La **Rufa sarotruro** (*Sarothrura rufa*) estas specio de birdoj de la familio *Sarothruridae*, enmetita foje ankaŭ en *Rallidae*. La latina specifa epiteto *rufa* aludas al rimarkindaj ruĝecbrunaj kapo, kolo, nuko, kaj brusto kun nigraj dorso kaj flugiloj tre markitaj per blankecaj makuletoj ĉe la masklo. La mallonga vosto estas karakteriza nigra. Estas evidenta seksa duformismo, nome la plumaro de la ino estas bruneca kun strieco; la vangoj kaj gorĝoj estas palaj kaj la vosto estas nigreca ĝis malhelbruna.

Ĝi havas ampleksan teritorion tra afrikaj tropikaj malsekejoj (marĉoj, inundeblaj herbejoj kaj lagetoj) el Liberio ĝis Etiopio kaj suden ĝis Sudafriko Fakte ĝi troviĝas en Angolo, Bocvano, Burundo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Respubliko Kongo, Etiopio, Gabono, Kenjo, Liberio, Malavio, Mozambiko, Namibio, Niĝerio, Ruando, Sieraleono, Sudafriko, Tanzanio, Togo, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo, kio estas iom malpli okcidenta kaj pli suda distribuado ol tiu de la Makula sarotruro.

## Dieto 
Ili manĝas ĉefe senvertebrulojn kaj arbosemojn kiuj ŝajne helpas ilin digesti aliajn manĝaĵojn.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj