Betancuria

**Betancuria** [betanKUrja] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la centrokcidenta parto de la insulo Fuerteventura. Betancuria estis la iama ĉefurbo de la insulo de 1405 ĝis 1834, kiam ĉefurbeco pasis al La Oliva, kaj poste al Puerto del Rosario ĝis nun.

## Geografio
eta|maldekstre|210px|Rura parko de Betancuria.
Betancuria estas en la centrokcidenta parto de la insulo Fuerteventura, je 20,5&nbsp;km de la insula ĉefurbo. Ĝi enhavas areon de 103,64&nbsp;km², kiel la plej malgranda teritorio de la insulo. De tiu areo, la plej granda parto estas etenda rura kaj natura areo.

La municipa teritorio limas kun tiuj de Puerto del Rosario (norde), Antigua (oriente) kaj Pájara (sude).

La flaŭro de la municipo estas karakterizita per dornomakiso, el kio menciindas *Launaea arborescens*, *Suaeda vera* kaj la rara endemio *Caralluma burchardii*. El la faŭno menciendas nombraj birdospecioj, kiel la estepeca kanaria Hubara-otido *Chlamydotis undulata fuertaventurae* kaj pterokloj *Pterocles orientalis*, la kanaria perknoptero *Neophron percnopterus majorensis* kaj la turfalko *Falco tuniculatus*. Alia pli malgranda birdospecio, sed ofta en la municipa teritorio estas la sahara kurulo *Cursorius cursor*.

Preskaŭ la totalo de la municipa areo estas inkludita en la rura parko de Betancuria.​

La 16an de aŭgusto 1593, Betancuria estis praktike detruita de berbereskaj piratoj estritaj de Xabán Arráez, ĉefe la preĝejo kiu estos rekonstruita poste, kaj la konvento de *San Buenaventura*, kiu neniam estos rekonstruita. La atakantoj kaptis krome ĉirkaŭ 60 lokanoj kiuj estis forportitaj kiel sklavoj.​

La politika situacio ŝanĝiĝis en 1742 kiam oni translokis la administracian centron al la *Casa de los Coroneles* (Kolonelejo) de La Oliva. Tiuj altrangaj oficiroj anstataŭis la iaman senjorojn, akaparis la tutan povon kaj iĝis veraj terposedantoj, hun heredorajto familia. Tiuepoke la loĝantaro pliiĝis pro alveno de elmigrintoj el sudo de la insulo, kie okazis vulkanaj erupcioj. Tiukadre novaj loĝlokoj, kiel Puerto de Cabras kaj Antigua, iĝis pli burĝaj centroj, kiuj anstataŭis la iamajn terposedantojn, pere de la hegemonio pro la kultivado kaj komerco de aizoaco *Mesembryanthemum crystallinum*. El la 19-a jarcento, Betancuria estis perdinta povon favore al aliaj loĝlokoj pli disvolvigitaj ekonomie, kiel Pájara, La Oliva kaj Antigua. Finfine, en 1834 Betancuria perdis definitive la insulan ĉefurbecon. Ekde la 1970-aj jaroj la urbo iĝis altirejo por turismo.

## Demografio
eta|Ermitejo de la Virgulino *de la Peña* en Vega de Río Palmas.
La municipo havis nur 773 loĝantojn je 1a de januaro 2020, estante la lasta loko de la tuta insularo.

Historie estis ĉiam inter 500 kaj malpli ol 900 loĝantoj dum la 20-a jarcento.

## Vidindaĵoj
* Preĝejo de Betancuria
* Ermitejo de Sankta Agneso
* Ermitejo de la Virgulino *de la Peña*
* Ermitejo de Sankta Diego de Alcalá
* Ruinoj de la konvento franciskana de Sankta Buenaventura
* Muzeo de religia arto
* Arkeologia kaj etnografia muzeo de Betancuria
* Muzeo de artmetioj
* Rura Parko de Betancuria

## Referencoj
## Vidu ankaŭ
* Listo de la municipoj de provinco La Palmoj

## Eksteraj ligiloj 
* Municipo Betancuria

* 

Kategorio:Municipoj de provinco Las Palmas