open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
María Candelaria

**María Candelaria** estas filmo de Meksiko de 1943, reĝisorita kaj verkita de Emilio "Indio" Fernández kaj protagonizita de Dolores del Río kaj Pedro Armendáriz. La fotarto de Gabriel Figueroa ricevis la Orpalmon de la Festivalo de Cannes kun aliaj filmoj. 

Ĵurnalistino demandas al maljuna artisto pri la portreto de bela nuda indianino pri kiu li neniam parolis. La artisto rakontas la historion de María Candelaria, juna indiĝenino de Ŝoĉimilko de komenco de la 20-a jarcento. La junulino estis malakceptita de sia kunlokanoj ĉar ŝi estas filino de prostitutino. Kuraĝas rilati al ŝi nur Lorenzo Rafael, juna indiĝeno kiu adoras ŝin, sed ilia amo dependas de la kapricaj ludoj de la destino. 

## Bibliografio
* Taibo I., Paco Ignacio (1987). Emilio Fernández . Universidad de Guadalajara. ISBN 968-895-016-5.

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Kategorio:Meksikaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1943
Němčičky

Nomon **Němčičky** havas pluraj municipoj:
* Němčičky (distrikto Brno-provinco) – municipo en&nbsp;distrikto Brno-provinco
* Němčičky (distrikto Břeclav) – municipo en&nbsp;distrikto Břeclav
* Němčičky (distrikto Znojmo) – municipo en&nbsp;distrikto Znojmo

## Similaj nomoj 
* Němčice
* Němčický potok
Diváky

**Diváky** () estas municipo troviĝanta en Moravio, en distrikto Břeclav. Vivas ĉi tie  (). La municipo estas konata kiel loĝloko de fratoj Mrštík kaj sub nomo Habrůvka ĝi figras en ilia romana verko *Rok na vsi*.

## Historio 
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1237.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Diváky estiĝis en la 40-aj jaroj de la 18-ajarcento laŭ projekto de František Antonín Grimm kiel triala etaĝa baroka rezidejo de jezuitoj el Brno. Ĉirkaŭ la kastelo troviĝas pejzaĝa parko.
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Tombo de Vilém Mrštík
* Monumento de fratoj Mrštík en domo n-ro 57
* Penta kruco U Josífka, konstruita por memoro de mortigo de sinjoro Konradt Schaller el la jaro 1663 dum tatara invado

## Personecoj 
* Eduard Sochor von Friedrichsthal (1833–1916), aŭstria oficisto de ŝtataj fervojoj kaj politikisto
* Alois Mrštík (1861–1925), ĉeĥa verkisto
* Vilém Mrštík (1863–1912), ĉeĥa verkisto

## Pluaj fotoj 

Diváky, church.jpg| Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
Diváky, main street.jpg | Domoj ĉe ĉefa ŝoseo
Diváky, rodinný dům bří. Mrštíků.JPG | Monumento al Fratoj Mrštík
Nikolčice - smírčí kříž U Josífka obr1.jpg| penta kruco U Josífka

Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
138016 Kerribeisser

'*138016 *Kerribeisser'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Kerri B. Beisser*, estrinon de projekto ĉe la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins, kiu estis responsulino pri eduko kaj popularigo al la publiko por la misio *New Horizons'' al Plutono.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Bizanca ikonoklasteco

[eta|Simpla kruco: ekzemplo de ikonoklasta arto en la [Preĝejo de Sankta Irene|Hagia Irene Preĝejo en Istanbulo.]]
**Bizanca ikonoklasteco** (: "bildolukto" aŭ "milito pro ikonoj") estas du periodoj en la historio de la Bizanca Imperio kiam la uzo de religiaj bildoj aŭ ikonoj estis oponita de religiaj kaj imperiaj aŭtoritatoj ene de la ortodoksa eklezio kaj la tiutempa imperia hierarkio. La papo de la roma katolika eklezio restis firme en subteno de la uzado de bildoj dum tiu periodo.

Ikonoklasteco ĝenerale venas el interpreto de la Dekalogo.

## Notoj 
Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Bizanca imperio
Simon Collander-Brown

**Simon COLLANDER-BROWN** estas brita astronomo.

Li ricevis diplomon de la Universitato de Londono en 1998.

Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris du asteroidojn en 2002 kun Alan Fitzsimmons.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Britaj astronomoj
Arena Plínio Marin

**Arena Plínio Marin** [aREna PLInjo MArin] estas futbala stadiono situanta en la brazila urbo Votuporango, en la subŝtato San-Paŭlo. Ĝi estis inaŭgurita la 23-an de januaro 2016 kaj havas kapablon por 8.145 homoj, nombro kiu povus atingi 20 mil, se estos pligrandigoj. La ejo gastigas la ludojn de la loka futbalteamo CAV.

## Historio 
La unua sidejo de la stadiono estis inaŭgurita la 6-an de decembro 1956 kaj remalfermita en aprilo 2010, fare de la plenuma povo de Votuporango, kaj en 2011 la stadiono estis vendita al nemoveblaĵa evoluiga grupo, kiu malkonstruis ĝin en 2015. En tiu sama jaro tamen en alia tereno Arena Plínio Marin estis ekkonstruata.

Plínio Marin estis unu el la pioniroj de Votuporango. Lia familio alvenis ĉi tien en la tago, kiam la urbo fondiĝis. Ili ŝatis la regionon kaj aĉetis 160 ter-buŝelojn (387,20 hektarojn), el kiuj jarojn poste estis donacita areoj por la konstruado de la placo São Bento, por malfermado de stratoj, por la konstruado de la spiritisma centro, kaj por la konstruado de la Stadiono Plinio Marin. Li estis la unua prezidanto de AAV.

 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango
* Plínio Marin
* CAV
* AAV

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Votuporango
Kategorio:Stadionoj en Brazilo
1945 (filmo de 2017)

**1945** estas hungara drama filmo reĝisorita de Ferenc Török (reĝisoro) kaj kunverkita de Török kaj Gábor T. Szántó. Temas pri du judaj survivantoj de Holokaŭsto kiu alvenas en Hungaran vilaĝon en Aŭgusto 1945, kaj la paranoidaj reagoj de la lokanoj, kelkaj el kiuj timas, ke tiuj kaj aliaj judoj venas reklami siajn propraĵojn kaj postuli revenĝojn pro la perfidoj faritaj de ili dum la naziisma epoko.

La filmo estis prezentita en la fako Panorama de la 67a Berlinale en kiu ĝi ricevis la 3an premion en la Panorama Publiko.

## Geaktoroj kaj rolularo 
* Péter Rudolf kiel Sro. István
* Bence Tasnádi kiel Sro. Árpád
* Tamás Szabó Kimmel kiel Jancsi
* Dóra Sztarenki kiel Kisrózsi
* Ági Szirtes kiel Srino. Kustár
* József Szarvas kiel Kustár András
* Eszter Nagy-Kálózy kiel Srino. Szentes
* Iván Angelusz kiel Sámuel Hermann
* Marcell Nagy kiel filo de Sámuel
* János Derzsi kiel miltveterano
* Sándor Terhes kiel Pál Iharos

## Notoj 
Kategorio:Hungaraj filmoj
Kategorio:Holokaŭsto
Kategorio:Judoj
Pedro Infante

**Pedro INFANTE** (Mazatlán, Sinaloa; 18-a de Novembro 1917 - Mérida, Jukatano; 15-a de Aprilo 1957) estis meksika kantisto kaj aktoro. Li estas konsiderata unu de la aktoroj plej memoritaj de la kino en Meksiko.​

Ekde 1939 li aperis en pli ol 60 filmoj, kaj ekde 1943 li registris proksimume 314 kantojn de la muzikĝenro *ranchera*. Pro sia ludado en la filmo *Tizoc* (1956), li ricevis Arĝentan Urson en la Berlinale en la kategorio al «Plej bonkvalita ĉefaktoro», kaj Orglobon al la Plej bonkvalita eksterlanda filmo.

Li personigis la rolulon *Pepe el Toro* en la trilogio de filmoj: *Nosotros los pobres* (1947), *Ustedes los ricos* (1948), kaj kvar jarojn poste, *Pepe El Toro* (1952). Aliaj filmoj estis *Los tres García* (1947), *Vuelven los García* (1947), *Los tres huastecos* (1948), *Dicen que soy mujeriego* (1949), *El seminarista* (1949), *La mujer que yo perdí* (1949), *Sobre las olas* (1950), *A toda máquina* (1951), *¿Qué te ha dado esa mujer?* (1951), *Ahí viene Martín Corona* (1951), *Los hijos de María Morales* (1952), kaj *Dos tipos de cuidado* (1953).

Li estis entuziasmulo de aviado kaj pilotis. Li suferis du aviadilajn akcidentojn. En la tria, nome la 15an de Aprilo 1957, li mortis kiam lia aviadilo falis sur la centro de Mérida. Tio kreskigis lian famon.

## Notoj 
## Bibliografio 
* 40 años sin Pedro Infante, Cine Confidencial, Edmundo Pérez Medina. 1997.
* Pedro Infante, Edmundo Pérez Medina. Mina Editores. 2007

Kategorio:Meksikaj aktoroj
Kategorio:Meksikaj kantistoj
Kategorio:Mortintoj en aviadilaj akcidentoj
Neŭrotipeco

**Neŭrotipeco** estas neologismo farite de aŭtisma komunumo por homoj, kiuj ne estas aŭtismaj. Poste ankaŭ aliaj neŭrodiversaj grupoj kaj esploristoj uzis la vorton por la plimulto, do ĝia signifiko estis ŝanĝita al: esti neŭrone tipe evolviĝinta, kaj havi tipajn kapablojn prilabori parolon, iĝi en grupoj kaj havi socian rolon. Por plimulto de surduloj, parolo estas anstataŭebla per parolo kaj signumado, kaj estas ili neŭrotipaj.

Oni povas esti alisma sed ne neŭrotipa, se oni havas alian neŭrologian perturbon; ekzemple deprimon, anksiecan malsanon, disocian perturbon, psikozon, personalecan perturbon, nutromalsanon, lernomalkapablon. which has roughly the same meaning that "neurotypical" had originally. Por kontraŭi neŭrotipecon, oni povas uzi vortojn kiel neŭrodiversa aŭ neŭroatipika. Neŭrodiverseco estas movado kaj vidpunkto, kiu estas alternativa al dominanta medikala vidpunkto.

La *National Autistic Society* en la Unuiĝinta Reĝlando postulas uzadon de la vorto fare de ĵurnalistoj. Sed ili skribis ankaŭ, ke tiu estas elemento de aŭtisma kulturo. Scienco kaj neŭrodiversaj movadoj eniĝis la vorton.

Aŭtisma webpaĝo Autistics.org uzis la vorton kiel parodiaĵo por skribi pri „Institute for the Study of the Neurologically Typical“.

Kritikoj montras, ke limoj de aŭtisma spektro ne estas klaraj, kaj ankaŭ neaŭtismuloj estas similaj, sed ne havas saman, tipikan cerbon. Estas uloj, kiuj montras pli ol malpli simptomojn de aŭtismo, sed ne estas diagnostikeblaj kun aŭtismo, kaj distribuo de aŭtismaj trajtoj ne estas bimodala. Tiuj estis konitaj prie en scienco.

Iuj perturboj ne estas denaskaj, sed komencas poste dum vivo post traŭmato, aŭ havas ilian kialon en ĉirkaŭaĵo de la ulo. La uloj estas konsideritaj neŭrotipikaj pli frue.

## Referencoj 
## Traduko
Kategorio:Aŭtismo
Molières-sur-Cèze

**Molières-sur-Cèze** (jen france, ) estas franca  situanta en departemento Gard, regiono . Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Alès kaj al la kantono ''*. 

La teritorio havas komunan limon kun . Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas *molièrois''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Gard
* Molières-sur-Cèze (stacidomo)
* Gammal (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Gard
Molières-sur-Cèze (stacidomo)

**Molières-sur-Cèze** estas fermita franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Molières-sur-Cèze, en departemento Gard, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Le Teil - Alès (805000).

## Vidu ankaŭ 
* Molières-sur-Cèze

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gard
Kategorio:Molières-sur-Cèze
Fons (Gard)

**Fons** (jen france, historie ankaŭ pli longe *Fons-outre-Gardon*, ) estas komunumo de suda Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes kaj al la kantono ''''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard
* Fons - Saint-Mamert (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centre|300ra|


Kategorio:Komunumoj de Gard
Medaltabelo de la Somera Olimpiko 2020

eta|Medalaj atingoj de ĉiu teamo dum la Somera Olimpiko 2020.

**Priskribo:**
eta|La nombro de la totalaj medaloj de ĉiu teamo dum la Somera Olimpiko 2020.
La **Medaltabelo de la Somera Olimpiko 2020** listigas 92 Naciajn Olimpikajn Komitatojn (NOK-ojn) kaj unu ne-NOK-an teamon rangitaj laŭ la nombro de oraj medaloj gajnitaj de iliaj atletoj dum la Somera Olimpiko 2020 en Tokio, de la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021.

Bermudo, Filipinoj, kaj Kataro ĉiu gajnis sian unuan Olimpikan oran medalon, kaj Burkino, San Marino, kaj Turkmenio ĉiu gajnis sian unuan medalon. Krome, Norda Makedonio gajnis sian unuan arĝentan medalon, antaŭe ricevinte unu bronzan medalon.

Entute 93 naciaj teamoj gajnis medalojn, pli ol iam ajn antaŭe. La antaŭa pli alta nombro estis 87 dum la Somera Olimpiko 2008 en Pekino kaj la Somera Olimpiko 2016 en Rio. Cetere, 65 nacioj gajnis almenaŭ unu oran medalon, pli ol iam antaŭe. Usono gajnis la plej multajn orajn medalojn, kaj la plej multajn medalojn entute. La gastiga lando Japanio estis tria kun 27 oraj medaloj.

Usona naĝisto Caeleb Dressel gajnis la plej multajn orajn medalojn ĉe la ludoj, kvin entute. Dume, aŭstralia naĝisto Emma McKeon gajnis la plej grandan nombron da medaloj, sep entute. Tiu rekordo estas samnivela kun la sep medalojn de sovetia gimnastikisto Marija Goroĥovskaja ĉe la somera olimpiko de 1952 por la plej multaj medaloj gajnitaj ĉe ununura olimpika evento fare de ina atleto. 

eta|La gajnintoj de la evento ina ĵudo 48 kg
eta|Vincent Hancock gajnis oran medalon de vira pafado

La teamoj estas unue rangitaj laŭ oraj medaloj, poste arĝentaj kaj bronzaj medaloj. En okazo de egalstato la teamoj estas laŭalfabete ordigitaj

'''Medaloj de la Somera Olimpiko 2020

 gastiganta nacio (Japanio)

En la sportoj boksado, ĵudo, karateo, luktado kaj tekvondo oni ne konkursis pri la tria rango. Oni ĝenerale disdonis du bronzojn medalojn. En la vira altosalto oni donis du orajn medaljon kaj neniun arĝentan. Ena ina gimnastika konkurso oni donis du bronzajn medalojn.

## Referencoj 
Kategorio:Somera Olimpiko 2020
Wilhelm Ernst Christian Huschke

**Wilhelm Ernst Christian HUSCHKE** (naskiĝinta la  en Bürgel, mortinta la  en Vajmaro) estis germana kuracisto estante kaj kortega medicinisto kaj registarkonsilisto en Vajmaro, Germanujo. eta|Ĉemura tombo por Wilhelm Ernst Christian Huschke sur la Historia tombejo vajmara

## Vivo 
Wilhelm Ernst Christian Huschke estis la filo de la apotekisto Johann Gottfried Huschke el Bürgel. Li studis medicinon en Jena kie li doktoriĝis en 1788 per defendo de la disertaĵo *Dissertatio inauguralis medica de masturbatione, Jena 1788*. Li estis disĉiplo de Johann Christian Stark la Maljuna.

Ekde 1788 li deĵoris kiel kortega medicinisto kaj persona kuracisto kaj de dukino Anna Amalia de Saksio-Vajmaro-Eisenach kaj de duko Karlo Aŭgusto. Krome li nomumitis sekreta kortegkonsilisto kaj flegis sebezone ankaŭ Christoph Martin Wieland kaj Johann Gottfried Herder. En 1792 estis la oficiala nomumiĝo je kortega medicinisto fare de lia duka moŝto Karlo Aŭgusto.

La mondo ŝuldas al Huschke - koncerne la morton de Friedrich Schiller (1805) - du aferojn. Unue estas tre verŝajne li la persono kiu komisiis la faron de masko de la mortinto, krome li verkis kune kun Gottfried von Herder la sekco-raporton ŝileran. Mallonge antaŭmorte Huschke mem kuracis Ŝileron anstataŭante profesoron Stark. Mallonge dirite, al Huschke venis multaj pacientoj inter la elstarularo vajmara, eĉ Johann Wolfgang von Goethe.

Liaj filoj estis Emil Huschke kaj Johann Friedrich Karl Huschke, kiuj ankaŭ kuracistis. Ĉi-laste ankaŭ estis grandduka kuracisto. Huschke entombigitis sur la Historia tombejo vajmara.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Wolfgang Huschke: *Wilhelm Ernst Christian Huschke, der Arzt des klassischen Weimar*, in: Thuringica 6 (1937), p.&nbsp;234–245.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.buergel-history.de/Pers.pdf/Huschke,%20Wilhelm%20Ernst%20Christian.pdf pri la genealogio de Huschke
* http://wo-sie-ruhen.de/friedhoefe/?c=37 
* https://www.klassik-stiftung.de/service/fotothek/digitalisat/huschke-wilhelm-ernst-christian-1760-1828-2/
* https://zs.thulb.uni-jena.de/rsc/viewer/jportal_derivate_00245049/F%C3%A4hnlein_1937_0250.tif

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Brod nad Dyjí

**Brod nad Dyjí** (antaŭe **Kolenfurt**, ) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. Ĝi troviĝas en vinkultivada subregiono Mikulov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1353.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Johano Nepomuka
* Statuoj de sankta Floriano kaj sankta Johano Nepomuka
* Kapelo
* Tombejo

## Pluaj fotoj 

Brod nad Dyjí 01.jpg| Mezo de la municipo
Brod nad Dyjí, Jan Nepomucký.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka

Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mikulov
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Agustín Yáñez

**Agustín YÁÑEZ Delgadillo** (Guadalajara, Jalisco; 4-a de majo 1904 - Meksikurbo, 17-a de januaro 1980) estis meksika romanisto, eseisto, rakontisto kaj politikisto. Unu de la plej grandaj reprezentantoj de la meksika romano poste de la Meksika Revolucio, kaj tamen, konsiderata pioniro de la moderna meksika romano.

Lia plej elstara verko *Al filo del agua* publikigita en 1947, estas mejloŝtono en la literaturo de Meksiko ĉar ĝi enhavas plinovigajn rakontajn kaj stilajn teknikojn de eŭropaj kaj usonaj influoj kiel Faulkner, Kafka, Claudel kaj Joyce.

Li ludis gravan rolon en la kultura kaj politika etosoj de Meksiko kiel guberniestro de la ŝtato Jalisco de 1953 ĝis 1959 kaj Sekretario de Publika Edukado de Meksiko en la jarseso de la prezidento Gustavo Díaz Ordaz.

## Verkoj 
### Eseoj 
* *Fray Bartolomé de las Casas, el conquistador conquistado* (1942)
* *El contenido social de la literatura iberoamericana* (1943)
* *Alfonso Gutiérrez Hermosillo y algunos amigos* (1945)
* *El clima espiritual de Jalisco* (1945)
* *Fichas mexicanas* (1945)
* *Yahualica* (1946)
* *Discursos por Jalisco* (1958)
* *La formación política* (1962)
* *Moralistas franceses* (1962)
* *Proyección universal de México* (1963)
* *Días de Bali* (1964)
* *Conciencia de la revolución* (1964)
* *Dante, concepción integral del hombre y de la historia* (1965)
* *Discursos al servicio de la educación pública* (1964, 1965, 1966)

### Noveloj 
* *Ceguera roja* (1923)
* *Tipos de actualidad* (1924)
* *Divina floración* (1925)
* *Llama de amor viva* (1925)
* *Por tierras de Nueva Galicia* (1928)
* *Baralipton* (1931)
* *Espejismo de Juchitlán* (1940)
* *Genio y figuras de Guadalajara* (1941)
* *Flor de juegos antiguos* (1942)
* *Esta es mala suerte* (1945)
* *Melibea, Isolda y Alda en tierras cálidas* (1946)
* *Los sentidos del aire, Episodios de Navidad* (1948)
* *Tres cuentos*, Serie del volador, Joaquín Mortiz (1964)

### Romanoj 
* *Pasión y convalecencia* (1943)
* *Al filo del agua* (1947)
* *La creación* (1959)
* *La tierra pródiga* (1960)
* *Ojerosa y pintada* (1960)
* *Las tierras flacas* (1962)
* *Perseverancia final* (1967)
* *Las vueltas del tiempo* (1973)
* *La ladera dorada* (1978)
* *Santa Anna, espectro de una sociedad* (1981)

## Notoj 
## Bibliografio 
* Domínguez Michael, Christopher (1996) Antología de la narrativa mexicana del siglo XX, volumen I, México, eld. Fondo de Cultura Económica, ISBN 978-968-164-3959. Konsultita la 21an de Aŭgusto 2021.
* González Cosío, Arturo (1999), «Los años recientes. 1964-1976», Historia de la Educación Pública en México, México: Secretaría de Educación Pública - Fondo de Cultura Económica, ISBN 9681609018.
* Yáñez, Agustín (1997). Al filo del agua. Edición Crítica. Arturo Azuela (kunord.) (2a eldono). España: ALLCA XX - Universidad de Costa Rica. ISBN 9788489666214. Konsultita la 21an de Aŭgusto 2021.

Kategorio:Meksikaj verkistoj
Kategorio:Meksikaj politikistoj
Drnholec

**Drnholec** () estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en Moravio, distrikto Břeclav situanta 12&nbsp;km nordokcidente de Mikulov sur maldekstra bordo de Dijo. Vivas ĉi tie  (). Drnholec troviĝas en vinkultivada subregiono Mikulov.

## Historio 
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1249. Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Drnholec
* Preĝyejo de La plej sankta Triunuo
* Malfrue renesanca dutrakta konstruaĵo de urbodomo n-ro 1 el fino de la 16-a jarcento
* Paroĥo
* Mariana kolono
* Malfrue renesanca pilono el la 17-a jarcento

## Pluaj fotoj 

Drnholec (Dürnholz) - bývalá radnice.JPG|Eksa urbodomo
Drnholec (Dürnholz) - kostel a zámek.JPG|Preĝejo kaj kastelo
Drnholec, sýpka.jpg|Grenejo

Kategorio:Kampurboj en distrikto Břeclav
Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mikulov
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Gottfried von Herder

**Wilhelm Christian Gottfried HERDER**, ekde 1802 **von Herder ** (naskiĝinta la  en Bückeburg, mortinta la  en Vajmaro) estis germana medicinisto.

## Vivo 
La plej maljuna filo de Johann Gottfried Herder kaj Maria Karoline Flachsland studis en Jena medicinon kie Johann Christian Stark la Maljuna estis la disertaĵa prizorganto. Doktoriĝo venis en 1796, Herder ricevis propran laborejon en Vajmaro kaj iĝis en 1800 provinca ĉefakuŝisto kaj en 1805 kortega medicinisto. Kune kun Wilhelm Ernst Christian Huschke li verkis la sekco-raporton pri la kadavro de Friedrich Schiller. Pro tio lia nomo ĝis hodiaŭ konatas. Rimarkindas ke li flegis la patron dum la tuj antaŭmortaj tagoj kaj postmorte faris la samon kiel ĉe Schiller.

Herder skribis *Zur Erweiterung der Geburtshilfe* (Leipzig 1803) engaĝiĝante en la eldonado de la patraj verkoj kune kun la patrino Maria Karoline Flachsland. Li edziĝis en 1797 al fratino de la 1779 en Vajmaro naskiĝinta aktoro kaj teatrejestro Johann Heinrich Christian Schmidt, Maria Henrietta Carolina (1775–1837). Herder mortis pro tifo post kiam li mem estis fleginta multajn vajmaranojn.

La Herder-oj havis amikajn kontaktojn al la juristo Christian Gottlob Voigt la pli juna, filo de ministro Christian Gottlob von Voigt. En 1811 vidvino Herder edziniĝis al Christian Gottlob Voigt (la pli juna); li kaptitis en 1813 de la francoj kaj mortis post liberiĝo pro febro.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Johann Gottfried Herder
Kategorio:Friedrich Schiller
Petra Hartai

**Petra Hartai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hartai Petra** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Petra Hartai naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Petra Hartai frekventis bazlernejon, dum semajnfinoj aktorlernejeton de Mária Gór Nagy. Kiel infana aktoro ŝi havis filman rolon en 2004. Ŝi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2011, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2016. Ŝia ĉefinstruisto estis Pál Kocsis (aktoro). Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Weöres Sándor. En 2017 ŝi ricevis stipendion. Ekde 2019 ŝi ne ligiĝas al teatro. Ŝi ricevis teatrajn premiojn en 2016 kaj 2017.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** La Dresado de la Megero - Bianca
** Kiel Plaĉas al Vi - Rosalinda; (samtempe) Ganiméd
** Romeo kaj Julieta - ina ĉefrolo
* Anton Ĉeĥov:
** Tri fratinoj - Irina
** Onklo Vanja: - Sonja
** Ivanov: - Saŝa
* Jerry Herman - Harvey Fierstein - Jean Poiret: :en:La Cage aux Folles (film) (teatra versio) - Anne

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Mi, szemüvegesek* (2004) - Évi Kerekes (infana aktoro)
* *Klipperek* (televizia serio, 2008) - Julika
* *Sohavégetnemérős* (2016) - Móni
* *Vándorló Levelek* (2022) - Vera
* en eksterlandaj filmoj kelkfoje hungaraj voĉoj ekzemple de Carly Aquilino

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/hartai-petra/person-192061

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
(138031) 2000 DK9

**(138031) 2000 DK9** estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun febla orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero : ĝi estas ano de la tiel nomata «Greka Tendaro».

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Habanoj

eta|Habana (hutterita) ceramiko
**Habanoj** (aŭ ankaŭ **taŭfenoj** el la germana *taufen* "bapti") estis anabaptismaj grupoj de kristanoj vivantaj en komunumoj en suda Moravio kaj en Slovakio. Konata estas ĝis hodiaŭ habana fajenco aŭ vino el habanaj vinkeloj.

Kategorio:Protestantismo
Kategorio:Rebaptismo
Kategorio:Ceramiko
Hermin Haraszthy

**Hermin Haraszthy** [harasti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Haraszthy Hermin** estis hungara aktoro. Ŝia origina familia nomo estis *Feigler*, ŝia posta familia nomvarianto estis *Haraszthi,* ŝiaj geedziĝaj nomoj estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Pálffy Györgyné* kaj *Vécsey Marcellné*.

Hermin Feigler naskiĝis la  en Esztergom, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Hermin Haraszthy akiris aktoran diplomon en Tutlanda Teatra Lernejo en 1887. Ŝi komencis sian aktoran karieron en migra teatra trupo de Gerő Aradi, ekde 1891 de Ignác Krecsányi. Post 2 jaroj ŝi ricevis rolojn jam en la ĉefurbo en *Budai Színkör*. Ekde 1896 ĝis sia morto ŝi estis membro de Gaja Teatro. Ŝi abrupte mortis dum hejmenveno el la teatrejo. Ŝi edziniĝis en 1888 kaj 1903, ŝi naskis dufoje en la unua geedziĝo.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - ina titolrolo
* Ferenc Herczeg: *Ocskay brigadéros* - Ilona Tisza
* Sándor Bródy: *A tanítónő* - S-ino István Nagy
* Ferenc Molnár:
** *Liliom* - S-ino Muskát
** *A hattyú* - princino Mária Dominika
* George Bernard Shaw: *Pygmalion* - S-ino Higgins
* Mihály Csokonai Vitéz: *Özvegy Karnyóné* - titolrolo

## Ŝiaj mutaj filmaj roloj (elekto) 
* A senki fia (1917) - S-ino Saxenhauer
* A testőr (1918) - patrino
* Mary Ann (1919) - S-ino Leadbetter
* Masamód (1920) - S-ino Zephirin

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Anthony Ashley-Cooper, 3-a Grafo de Shaftesbury

**Anthony Ashley Cooper la 3-a grafo de SHAFTESBURY** (naskiĝinta la  en Londono, mortinta la  en Napolo) estis brita filozofo kaj verkisto.

## Vivo 
Shaftesbury estis inter 1686 kaj 1689 vojaĝanta en Franclando kaj Italujo kie lin fascinis la artoj. En Nederlando li koniĝis kun Pierre Bayle. Li dediĉis sin al sciencaj aĵoj kaj iĝis parlamentano. En 1700 li iĝis ano de Ĉambro de Lordoj kie li apogis la entreprenojn de reĝo Vilhelmo. Malkontentigite per la politiko de la politikistoj ekde la regado de reĝino Anna li reiris Nederlandon kaj en 1711 Italujon.

## Graveco 
Shaftesbury kontraŭegis la empirismon de John Locke kiu dum la propra edukiĝo estis havinta influegon. Ĉar malsame al la teorio pri nurmemzorgo li volis veki la ŝaton de la bono, de la ekvilibro atingota inter egoismaj kaj malegoismaj inkliniĝoj. Tiumaniere li iĝis la kreitno de la t.n. *morala sensualismo* kaj de la skota moralfilozofia skolo.

Liaj verkoj aperis sub la titolo »Characteristics of men, manners, opinions and times« (Londono 1713, tri volumoj; 1773, tri volumoj; nova eldono de Hatch, 1869, de J. M. Robertson, 1900, du volumoj). Krome li eldonis »Leterojn pri filozofiaj kaj teologiaj aĵoj« (1716 kaj 1721). Tradukoj en la germanan lingvon faris Hölty kaj Benzler (Leipzig 1776–79). En Germanujo konatigis lin la t.n. Rondo de Merck.

## Verkoj 
* *An inquiry concerning virtue or merit* (1699)
* *A Letter Concerning Enthusiasm* (1708).
* *Sensus Communis, An Essay on the Freedom of Wit and Humor* (1709).
* *The Moralists, A Philosophical Rhapsody* (1709).
* *Soliloquy, or Advice to an Author* (1710).
* *Characteristics of men, manners, opinions, times* (1711), (antologio)

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 18. Leipzig 1909, p. 397, (tie ĉi interrete)

Kategorio:Britaj grafoj
Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Britaj filozofoj
Kategorio:Britaj literaturkritikistoj
Kategorio:Liberaluloj
Petra Haumann

**Petra Haumann,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Haumann Petra** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia patro estis Péter Haumann.

Petra Haumann naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Petra Haumann maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1998. Ŝia ĉefinstruisto estis Miklós Benedek. Dum la studentaj jaroj ŝi havis rolojn en ĉefurbaj teatroj. Post la diplomo ŝi rolis kaj en la ĉefurbo kaj province. Ekde 2010 ŝi prezentas ankaŭ memstaran spektaklon pri verkoj de Frigyes Karinthy. Ŝi havis edzon inter 2005–2014, ŝi naskis en 2005 kaj 2011.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: La venecia komercisto - Nerissa
* Molière: L' Avarulo - Élise
* Imre Sarkadi: *Elveszett paradicsom* - Míra
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska* - Marcsa
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Schwartz
* Neil Simon: *Mezítláb a parkban* - Corie Bratter
* Mitch Leigh–Joe Darion: *La Mancha lovagja* - Antonia

## Ŝiaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Pizzás* (2001) - Lili
* *Psycho 60* (mallonga filmo, 2020)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Shiri Appleby, Keira Knightley, Elsa Pataky

## Ŝiaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Három boltoskisasszony* (1993)
* *Presszó* (serio, 2008) - patrino
* *Mintaapák* (serio, 2020) - Edit Körtvélyessi

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/haumann-petra/person-25680

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Horní Věstonice

**Horní Věstonice** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Moravio, en distrikto Břeclav. Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Mikulov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1414.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Rozalio
* Dia torturo
* Statuo de sankta Floriano
* Paroĥo

## Pluaj fotoj 

Horní Věstonice z Děvína.jpg|Vido el Děvín
Horní Věstonice, Pálava (5).JPG|Preĝejo de sankta Rozalio
Horní Věstonice Selské baroko 80257.JPG|Paroĥo
Horní Věstonice Kellergasse 80254.JPG|Kela strateto
Horní Věstonice Vineyards 80255.JPG|Vitejoj

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mikulov
Kategorio:Setlejoj en Malsupramoravia valego
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
560354 Chrisnolan

'*560354 *Chrisnolan'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la polaj  Michał Kusiak kaj Michał Żołnowski elde la Observatorio *Rantiga'' en la vilaĝo Tincana (komunumo Carpineti, Italio)

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita-usona filmreĝisoro Christopher Nolan, kiu ricevis 36 nomumojn de Oskar-premioj kaj gajnis dekunu foje.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2013
Franz Michael Leuchsenring

**Franz Michael LEUCHSENRING** (aŭ laŭ propra nomiĝo ankaŭ *Monsieur Liserin*; naskiĝinta la  en Kandel, mortinta komence de februaro 1827 en Parizo) estis germana verkisto.

## Vivo 
Leuchsenring iĝis en 1769 dua edukisto de la heredprinco de Darmstadt kaj koniĝis i.a. kun Friedrich Heinrich Jacobi, Johann Gottfried Herder, Goethe ene de la t.n. Rondo de Merck. Baldaŭ la membroj rompis la kontakton kun li ĉar ŝajne neniu konfidis lin. Johann Wolfgang von Goethe primokis lin per la komedia farso »Pater Brey«. En 1782 Leuchsenberg venis Berlinon kie li havis kontaktojn kun Friedrich Nicolai, Johann Erich Biester kaj Moses Mendelssohn kaj iĝis ano de la rondo *Berliner Mittwochsgesellschaft*. Li ĉiam allogitis de malfermitaj societoj. Jam en Leiden, kie li estadis kelkan tempon kun la tronheredanto darmstadt-a, li volis fondi Ordenon de sensiveco *(Orden der Empfindsamkeit)*. Mallonge post li iĝis membro ĉe la iluminatoj.

Aliaflanke li ankaŭ interesiĝis pri la agoj de la (ĵus aboliciita) ordeno de la Jezuitoj. Lia malkovro de laŭdira konspirego katolika por regajno de perditaj teritorioj, pri kio li raportis en 1786 ĉe "Berliner Monatsschrift", furoris kaj instigis grandan polemikon. En 1792, post restado en Svislando kiel pedagogo de juna berlinano, li iris Parizon fascinite de la Franca revolucio kaj taksis sin jakobeno. Tamen li baldaŭ perdis la entuziasmon kaj iĝis pli sobra ankaŭ pro la malfacila geedzeco kun iama fanatikulino de li, la prusa kortega damo von Bielfeld.

## Literaturo 
* 
* Karl August Varnhagen von Ense: *Denkwürdigkeiten und vermischte Schriften*, Bd. 4
* Urs Viktor Kamber (eld.): *Briefe von und an F. M. Leuchsenring, 1746–1827*. Metzler, Stuttgart 1976, ISBN 3-932655-03-6
* Reinhard Markner: Franz Michael Leuchsenring, ‚Philosoph ambulant‘ in Berlin und Zürich, in: *Aufklärung* 24 (2012), p. 173–205 ISBN 978-3-7873-2407-1

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 12. Leipzig 1908, p. 457-458, (tie ĉi interrete)

Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Alzacanoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Franca Revolucio
Rundetårn

La **Rundetårn** (dane "Ronda Turo", malmoderna skribo: *Rundetaarn*) estas turo situanta en la ĉefurbo de Danio, Kopenhago.

La konstruaĵo funkcias kiel observatorio, kaj estas parto de la konstruaĵaro de la Universitato de Kopenhago. La turo estis starigita laŭ ordono de Kristano la 4-a, reĝo de Danio. La turstrukturo estas najbara al la Triunua Preĝejo.

[maldekstre|eta|Interno de la konstruaĵo. La spirala deklivirejo de la Rundetårn, kiu estas unu el ĝiaj karakterizaĵoj, sen [ŝtuparo en la turo mem.]]
maldekstre|eta|Surskribo sur la fasado
Konstruado daŭris inter 1637 kaj 1642 sub la superrigardo de Hans van Steenwinckel la juna. La observatorio en la turo estas unu el la plej malnovaj en Eŭropo. En la 17-a kaj 18-a jarcentoj kelkaj famaj astronomoj laboris ĉe la ejo, inkluzive: Ole Rømer kaj Feder Horbow.

Kun la paso de la tempo Rundetårn fariĝis unu el la plej rekoneblaj simboloj de Kopenhago. En 1728 ekbrulis fajro en Kopenhago kaj la Preĝejo de la Triunuo estis grave damaĝita, sed ĝi estis restarigita. En 1861 la universitato establis novan observatorion kaj Rundetårn fariĝis amatora observatorio.

Unuflanke de la turo aperas la eksplicita nomo de la reĝo en oraj literoj skribitaj. Interne de la turo ne estas ŝtuparo kaj la supreniro al la supro de la turo estas farita per spirala deklivirejo.

## Eksteraj ligiloj 
* La retejo de la observatorio

Kategorio:Observatorioj en Danio
Kategorio:Turoj
Kategorio:Kopenhago
Dolní Věstonice

**Dolní Věstonice** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. Ĝi troviĝas norde de Pavlovské vrchy (Pálava) proksimume 10&nbsp;km norde de Mikulov sur suda bordo de akva laboraĵo Nové Mlýny. Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Mikulov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La teritorio de municipo estis loĝigita jam de praepoko, kiel pruvas multnombraj arkeologiaj trovaĵoj precipe el epokoj de ĉasistoj de mamutoj (aĝo proksimume 25–30 mil jaroj), kiuj estas alirebligitaj al publiko en ĉi tiea arkeologia muzeo. La plej signifa ĉi tiea arkeologia trovaĵo estas plastikaĵo de Venuso de Dolní Věstonice malkovrita en la jaro 1925. La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1312. En la 16-a jarcento ĉi tie ekloĝis anabaptistoj – habanoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Rekte super la municipo elstaras ruino de burgo Děvičky kaj la plej alta monto de Pavlovské vrchy - Děvín.
* Sur orienta rando de la municipom troviĝas signifa geologia loko Kalendaro de eternoj kaj loko de signifaj arkeologiaj trovaĵoj.
* Devene gotika preĝejo de sankta Mikaelo
* Konstruaĵo de eksa urbodomo el la 16-a jarcento, en kiu estas nuntempe lokigita arkeologiaj ekspozicioj.
* Statuaro de Virgulino Maria
* Habana placeto, la tn. Ansera placeto, ĝi apartenas al la plej grandaj apartenaĵoj de vinkultivada subregiono Mikulov. La habanaj vinkeloj ĉi tie foje kreis la tutan placeton.

## Pluaj fotoj 

Dolní Věstonice, náměstí.jpg|Placo kun preĝejo de Ĉefanĝelo Mikaelo
Dolní Věstonice, muzeum.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka kaj eksa urbodomo, hodiaŭ muzeo
Dolní Věstonice, dům.jpg|Renesanca domo kun arkado
Dolní Věstonice, sousoší Panny Marie pomocné.jpg|Statuaro de Virgulino Maria

Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mikulov
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Malsupramoravia valego
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Dolní Dunajovice

**Dolní Dunajovice** (, resp. *Untertannowitz*) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Mikulov. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Egidio
* Pilorio
* Dia torturo
* Statuo de sankta Markuso
* Statuaro de sanktaj Cirilo kaj Metodo
* Statuo de sankta Florinao kaj sankta Johano Nepomuka
* Paroĥo

## Signifa naskiĝinto 
En Dolní Dunajovice la 14-an de decembro 1870 naskiĝis aŭstra social-demokrata politikisto Karl Renner, la unua kanceliero de Aŭstra respubliko (1918 – 1920) kaj ĝia unua prezidento post la Dua Mondmilito (1945 – 1950).

## Pluaj fotoj 

2016-05-27 GuentherZ 080858 Untertannowitz Dolní Dunajovice Cyrill+Method.jpg|Statuaro de Cirilo kaj Metodo
Dolní Dunajovice fara.JPG|Paroĥo
Dolní Dunajovice Selské baroko 80259.JPG|Bienula baroka konstruaĵo

Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mikulov
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Vlasatice

**Vlasatice** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas en Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie  (). Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Mikulov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1276.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto
* Kapelo de sankta Antonio
* Statuo de sankta Floriano
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Kastelo Vlasatice
* Grenejo kun kelo

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mikulov
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Handpan

eta|250x250ra| Manplato de la unua produktado Pantheon Steel.
**Handpan** estas esprimo por grupo de muzikinstrumentoj, rezulte de la kreskanta tutmonda intereso pri la muzikinstrumento Hang, inventita kaj konstruita de la kompanio PANArt Hangbau AG.

Kategorio:Idiofonoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Malax

**Malax** estas komunumo de Finnlando en Ostrobotnio sur bordo de Kvarken. La areo de la komunumo estas 1954.94 km², el kio 521.74 km² estas tero, 1429.12 km² maro kaj 4.08 km² alia akvo. 31-a de junio 2021 la komunumo havis 5474 loĝantojn.

Bergö kaj Petalax estas eksaj komunumoj nun ligitaj al Malax ekde 1973. 

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
(138095) 2000 DK79

**(138095) 2000 DK79** estas tre malgranda terrenkonta kaj marsrenkonta duopa amora asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 5:1 kun Jupitero.

Ĝia discentra, tre klinata orbito tanĝas tiun de la Tero proksime de sia suprenira nodo kaj krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu planedo.

* Ĝia tera MOID estas 0,04946 astronomia unuo, tie estas 7,398 milionoj da km.
* Ĝia marsa MOID estas 0,414 astronomia unuo, tie estas 61,934 milionoj da km.
* La  ĝi pasis al 0,1260 astronomia unuo (18,855 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,04775 astronomia unuo (7,144 milionoj da km) de nia planedo.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la   per radaraj observoj elde la Observatorio de Arecibo anoncita en novembro 2013.

## Ecoj 
La ecoj de tiu satelito estas ankoraŭ nekonataj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  (138095) 2000 DK79; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Potence danĝeraj objektoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kastelo de Emőd

La **kastelo de Emőd,** konata ankaŭ kastelo de **Rákóczi**, ankaŭ de **Rhédey** estas historia monumento, nuntempa infanĝardeno en urbo Emőd (Hungario).

## Historio 
La kastelo estis konstruita inter 1698-1720 fare de Júlia Rákóczi. En la 19-a jarcento la kastelo estis trakonstruita jam apartenanta al familio Rhédey. Dum la 2-a mondmilito la konstruaĵo ne estis loĝata, poste ĝi iĝis ŝtata posedaĵo. Inter 1962-1964 la kastelo estis renovigita, deklarita monumento historia, poste ene infanĝardeno funkcias.

## Konstruaĵo 
La unuetaĝa kastelo situas sola inter 3 trotuaroj kaj formas brikon. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias. Ĉiuj fenestroj estas starantaj ortanguloj.

## Parko 
La kastela parko iam estis arboreto. Ene estis ankaŭ puto.

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 

Emod
Kategorio:Emőd
Simonseno (Votuporanga-SP)

**Simonseno** (portugale *Simonsen*) estas distrikto de la brazila municipo Votuporango, en la subŝtato San-Paŭlo.

La vilaĝo, kiu estigis la distrikton, disvolviĝis ĉirkaŭ la stacidomo inaŭgurita de la firmao Fervojo Araraquara la 10-an de marto 1947 ĉe la loko de la tiama *Posto F*, kiu estis malfermita en 1946. La distrikto estis kreita per Leĝo n-ro 233 je la 24-a de decembro 1948, per dismembrigo de teritoria areo da 80.281 km² el la ĉefa distrikto Votuporango.

Laŭ la censo de 2010, fare de IBGE, la distrikto estis loĝata de 1.156 homoj.

  

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la plenuma povo de Votuporango portugale
* Oficiala retejo de la leĝodona povo de Votuporango portugale

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Municipaj distriktoj de Brazilo
Ristiina

**Ristiina**, , estas eksa komunumo de Finnlando en suda parto de provinco Suda Savonio. Ĝi estis ligita al Mikkeli en 2013. En 31-a de decembro 2012 la komunumo havis 4856 loĝantojn. Ĝia areo estis 742.02 km², el kio estis tero 566.15 km² kaj akvo 175.87 km². En eksa komunumo Ristiina estas tavolligna fabriko.

eta|dekstra|Kastelruino Brahelinna en Ristiina
La komunumon fondis en 1649 grafo Per Brahe la juna, kiu nomis ĝin laŭ sia edzino Kristina Katarina Stenbock. Li konstruigis tie la kastelon **Brahelinna**, , kiu hodiaŭ estas ruino.

## Vidu ankaŭ 
* 2690 Ristiina, asteroido

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kategorio:Brahe
Kuru

**Kuru** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Pirkanmaa. Ĝi estas ligita al Ylöjärvi 2009. Ĝia areo estis 821,08 km², el kio 717,59 km² estas tero kaj 103,49 km² akvo. En 31-a de decembro 2008 Kuru havis 2759 loĝantojn.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Simón del desierto

***Simón del desierto*** estas mezlonga meksika filmo reĝisorita de Luis Buñuel en 1965, pri historio de Buñuel mem, protagonistigita de Claudio Brook kaj Silvia Pinal.

La tria kaj lasta filmo de Pinal kun Buñuel estis *Simón del desierto*. La filmo estis planita origine kiel epizoda filmo. Pinal kaj Gustavo Alatriste kontaktis Federico Fellini por reĝisori duan epizodon, sed Fellini akceptis nur kondiĉe de protagonistado fare de sia edzino, Giulietta Masina. Poste oni kontaktis Jules Dassin, kiu same akceptis nur kondiĉe de protagonistado fare de sia edzino, Melina Mercouri. Ankaŭ Pinal malakceptis. Ŝi sugestis ankaŭ Vittorio de Sica kaj Orson Welles​, sed la projekto estis finigita nur de Buñuel.​ En la filmo Pinal faras la unuan nudaĵon de sia kariero, io ankoraŭ malofte en la meksika kino kaj ankoraŭ la unua nudaĵo de la kino de Buñuel.​

[eta|maldekstre|Ortodoksisma ikono de Simono Stilita la Juna. Estas en la kristana tradicio du [kolonsanktuloj de la sama nomo.]]
En la filmo la stelula rolo estas Simón, ermito kiu vivas sur kolono kaj ricevas vizitojn de diversaj roluloj, inter kiuj ĉefe la diablo, enkarnigita en belulino (Silvia Pinal) kiu tentas lin. Ankaŭ monaĥo venas akuzi lin je korupto.

## Notoj 
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Latinlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1965
Kategorio:Filmoj pri kristanismo
Kategorio:Fikciaj sanktuloj
Heinola

**Heinola** estas urbo de Finnlando en provinco Päijänne-Tavastio. En 30-a de junio 2021 la urbo havis  loĝantojn, kaj areo de la urbo estas , el kio  estas tero kaj  enlanda akvo. Heinola situas sur strandoj de lagoj Ruotsalainen kaj Konnivesi. Ruotsalainen havas laŭ kanalo kontakton en Päijännen. Cetere la lagoj estas al naturo de Heinola tipaj pinofitaj kaj miksaj arbaroj. Heinola estis fondita kiel loĝloko de estro de gubernio de Kyminkartano en 1776, kaj en 1839 Heinola iĝis urbo. En Heinola estas ligna industrio. 

En Heinola estas ankaŭ birda flegejo. Ĝi estas konata vidindaĵo en Finnlando. 

La eksa kampara komunumo de Heinola estis ligita al la urbo Heinola en 1997.

## Vidu ankaŭ 
* Saŭnokonkurso en Heinola

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Finnlando
Artoturo vajmara

eta|Artoturo kiel - koncertejo! (unua etaĝo)
**Artoturo vajmara** () estas eksa akvoturo en Vajmaro, Germanujo proksime de la ĉefa stacidomo (Bahnstraße nr 1).

## Funkcio 
La turo havas okangulan diametron ĉe la ujo kuŝanta sur rondan malsupron. Ĝi estiĝis inter la jaroj 1912 kaj 1916 kun kapacito de 400.000 litroj da akvo. Pli ol ses jardekojn produktitis surloke premakvo por fervojumado. Plenigadis ĝin la municipa akvoprovizada reto. Ĝi estas 35 metrojn alta kaj gravas por la urba silueto. Temas pri tre granda sociala ejo kun kvar etaĝoj, eble unikaĵo. Tie ĉi eblas loĝi dumferie. Ankaŭ la apuda konstruaĵo ĉi-funkcien enkorpigitis. Post malapero de vaporlokomotivoj la akvoturo perdis sian gravan funkcion.

Per granda enskribaĵo ĝi estas markita en la direkto de la reloj. Sur ruĝa fono skribitis per blankaj majuskloj la urbonomo WEIMAR. En 2004 la artisto Jeremias Freesemann kreis el la akvoturo artan kaj spektaklan okazigejon kvazaŭ unikan.

La du konstruaĵoj (turo kaj tranoktejo) staras sur la listo de protektotaj kulturmonumentoj de Vajmaro.

## Gastejo Alexanderhof 
eta|Iama Gastejo Alexanderhof, kontraŭe al Artoturo
En ejo ĝuste kontraŭa estis dum Vajmara respubliko teretaĝe lokalo en kiu renkontiĝis samseksemuloj. En la jaro 1922 fonditis en Vajmaro Ligo pri homa rajto *(Bund für Menschenrecht/ BfM)* por engaĝiĝo tutgermania pri rajtoj de gejoj kaj gejinoj. Post potencakiro de la nazioj tiu ĉi societo malpermesitis kaj la fermitaj kunvenejoj plue observitis. En la jaroj 1936 kaj 1937 estis tre multaj procesoj ĉe la vajmara landtribunalo kontraŭ personoj ofendintaj la paragrafon 175 de la Regna kriminala kodo. La ejo mem estas trietaĝa el brikmuro kun orielo el la periodo de spekulanto-kompanioj.

## Eksteraj ligiloj 
* https://kunstturm.com/
* https://mapcarta.com/de/KunstTurm-Weimar_1616390
* https://zeitsprung.animaux.de/174/

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Vajmaro
Vajmaro
Pälkjärvi

**Pälkjärvi** estas loĝloko de Rusio kaj eksa komunumo de Finnlando plejparte en areo, kiun Finnlando perdis al Sovetunio en vintra milito kaj denove en daŭriga milito, alie parte en Finnlando en provinco Norda Karelio. En 1939 Pälkjärvi havis 1953 loĝantojn kaj la terareo de la komunumo estis 202 km². En areo, perdoj el Pälkjärvi restis al Finnlando do malgranda parto, kiun la komunumo Pälkjärvi estis intencita nuligi. La al Finnlando restinta parto de Pälkjärvi estis ligita al komunumo Tohmajärvi.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kategorio:Loĝlokoj de Rusio
Kategorio:Karelio
Impilahti

**Impilahti** estas loĝloko de Rusio kaj eksa komunumo de Finnlando en rezignita areo sur bordo de Ladogo. La plej granda loĝcentro en Impilahti estis Pitkäranta. En Impilahti estis multe kaj arbara mastrumado, kaj agrikulturo kaj industrio. En Pitkäranta estis segejo kaj celuloza fabriko. Aliloke en Impilahti estis polurejo, laktouzino kaj brikfabriko. En 19-a jarcento en Impilahti estis botelfabriko. Eble la plej konata impilahtiano estis Pentti Saarikoski.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kategorio:Loĝlokoj de Rusio
Kategorio:Karelio