open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Feminista filozofio

**Feminista filozofio** rilatas al filozofio analizata laŭ feminista vidpunkto. Ĉi tia filozofio emas uzi la metodojn de tradicia filozofio por apogi la feministan movadon, sed ankaŭ kritikas la ideojn de tradicia filozofio per feministaj metodoj.

Ne ekzistas vera "skolo" de feminista filozofio: feministaj filozofoj, samkiel tradiciaj filozofoj, havas tre malsamajn opiniojn pri variaj temoj. Cetere, feministoj si mem oftfoje apartenas al tre variaj branĉoj de tiu movado.

## Listo de feministaj filozofoj 

## Vidu ankaŭ 
***Feminismo**

## Eksteraj ligiloj 
*Artikolo de la Stanford Filozofa Enciklopedio


Kategorio:Branĉoj de filozofio
Mallongkrura tringo

La **Mallongkrura tringo**, *Tringa brevipes* (eksa *Heteroscelus brevipes*: Pereira & Baker, 2005; Banks *et al.*, 2006), estas malgranda azia vadbirdo de la granda familio de Skolopedoj, la tipaj vadbirdoj, kaj la ordo de Ĥaradrioformaj.

Ĝi estas tre parencrilata kun ties nordamerika samfamiliano, la Griza flavkrura tringo, *Tringa incana* - eksa *Heteroscelus incanus*, kaj estas tre malfacile diferencigi ilin disde tiu specio. Ambaŭ tringoj estas ununuraj inter la specioj de la genro *Tringa* pro havo de senbildaj grizecaj flugiloj kaj dorson kaj de skvama brustobildo kiu pliiĝas dum reprodukta sezono ĝis la ventro. Tiam ambaŭ havas ankaŭ tre rimarkindan superokulan strion pli larĝan antaŭ okulo; krome tiu specio montras blankajn okulringojn kaj nigrajn okulojn. La beko estas tre longa, malhelbruna -ĉefe ĉebaze- kaj pli larĝa ĉebaze.

Tiuj birdoj similaspektas kun Ruĝkrura tringo, *Tringa totanus*, laŭ formo kaj grando. Supraj partoj, subflugiloj, vizaĝo kaj kolo estas grizaj kaj la ventro estas blanka. Ili havas mallongajn flavecajn krurojn kaj bekon kun hela bazo kaj malhela pinto.

Ties reprodukta medio estas ŝtonaj riverbordoj en nordorienta Siberio. Ĝi nestumas surplanke sed tiuj birdoj ripozas en arboj. Ili foje uzas malnovajn nestojn de aliaj birdoj. La Mallongkrura tringo estas migrantaj birdoj kiuj vintras en kotecaj kaj sablecaj marbordoj el sudorienta Azio ĝis Aŭstralio. Ili estas tre raraj vaguloj en okcidenta Norda Ameriko kaj okcidenta Eŭropo. Tiuj birdoj ne estas tre sociemaj kaj maloftege estas vidataj laŭ grandaj aroj escepte en ripozejoj.

Ili estas tre similaj al siaj amerikaj samfamilianoj kaj diferenco dependas el detaloj kiel longo de naza sulkostrio kaj skvamado ĉe tarso. Plej facila distingilo estas alvoko: la Mallongkrura tringo havas dusilaban fajfadon kaj la Griza flavkrura tringo, *Tringa incana* murmuran kanton.

Tiuj birdoj manĝas surgrunde aŭ akve bekoplukante per rigardo. Ili manĝas insektojn, krustulojn kaj aliajn senvertebrulojn.

## Bildaro 

Tringa brevipes on rock.JPG
Kiashi-shigi.jpg

## Referencoj 
* **Banks**, Richard C.; Cicero, Carla; Dunn, Jon L.; Kratter, Andrew W.; Rasmussen, Pamela C.; Remsen, J. V. Jr.; Rising, James D. & Stotz, Douglas F. (2006): Forty-seventh Supplement to the American Ornithologists' Union Check-list of North American Birds. *Auk* **123**(3): 926–936. DOI: 10.1642/0004-8038(2006)123[926:FSTTAO]2.0.CO;2 PDF plena teksto 

*  Datenbaza listano inkluzivas kialon kial ĉi tiu specio estas malplej zorgiga
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater ISBN 0-7099-2034-2
* **Hayman**, Peter; Marchant, John & Prater, Tony (1986): *Shorebirds: an identification guide to the waders of the world*. Houghton Mifflin, Boston. ISBN 0-395-60237-8
* **Pereira**, Sérgio Luiz & **Baker**, Alan J. (2005): Multiple Gene Evidence for Parallel Evolution and Retention of Ancestral Morphological States in the Shanks (Charadriiformes: Scolopacidae). *Condor* **107**(3): 514–526. DOI: 10.1650/0010-5422(2005)107[0514:MGEFPE]2.0.CO;2 HTML abstract

Kategorio:Tringoj
Kategorio:Skolopedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
TT-Assen

La **TT-Assen** estas monda vetkurado de motorcikloj por la Turista Trofeo.
Ĝi ĉiujare estas organizata fine de junio en Assen Nederlando

## Rezultoj de la TT 
### Jaro 2007 
30-a de junio 2007

#### Sinsekvo de alveno 
* Klaso 125 cm³
# 20 px|ItaliaMattia Pasini, Aprilia
# 20 px|SpagnaHector Faubel, Aprilia
# 20 px|HungariaGábor Talmácsi, Aprilia
* Klaso 250 cm³
# 20 px|SpagnaJorge Lorenzo, Honda
# 20 px|San MarinoAlex De Angelis, Aprilia
# 20 px|SpagnaAlvaro Bautista, Aprilia
* MotoGP
# 20 px|ItaliaValentino Rossi, Yamaha
# 20 px|AustraliaCasey Stoner, Ducati
# 20 px|USANicky Hayden, Honda

### Jaro 2006 
24-a de junio 2006

#### Sinsekvo de alveno 
* Klaso 125 cm³
# 20 px|FinlandiaMika Kallio, KTM
# 20 px|SpagnaSergio Gadea, Aprilia
# 20 px|SpagnaAlvaro Bautista, Aprilia
* Klaso 250 cm³
# 20 px|SpagnaJorge Lorenzo, Aprilia
# 20 px|San MarinoAlex De Angelis, Aprilia
# 20 px|ItaliaAndrea Dovizioso, Honda
* MotoGP
# 20 px|USANicky Hayden, Honda
# 20 px|GiapponeShinya Nakano, Kawasaki
# 20 px|SpagnaDaniel Pedrosa, Honda

### Jaro 2005 
25-a de junio 2005

#### Sinsekvo de alveno 
* Klaso 125 cm³
# 20 px|UngheriaGabor Talmacsi, KTM
# 20 px|SpagnaHector Faubel, Aprilia
# 20 px|ItaliaMattia Pasini, Aprilia
* Klaso 250 cm³
# 20 px|ArgentinaSebastian Porto, Aprilia
# 20 px|SpagnaDaniel Pedrosa, Honda
# 20 px|SpagnaJorge Lorenzo, Honda
* MotoGP
# 20 px|ItaliaValentino Rossi, Yamaha
# 20 px|ItaliaMarco Melandri, Honda
# 20 px|USAColin Edwards, Yamaha

### Jaro 2004 
26-a de junio 2004

#### Sinsekvo de alveno 
* Klaso 125 cm³
# 20 px|SpagnaJorge Lorenzo, Derbi
# 20 px|ItaliaRoberto Locatelli, Aprilia
# 20 px|AustraliaCasey Stoner, KTM
* Klaso 250 cm³
# 20 px|ArgentinaSebastian Porto, Aprilia
# 20 px|SpagnaDaniel Pedrosa, Honda
# 20 px|SpagnaToni Elias, Honda
* MotoGP
# 20 px|ItaliaValentino Rossi, Yamaha
# 20 px|SpagnaSete Gibernau, Honda
# 20 px|ItaliaMarco Melandri, Yamaha

### Jaro 2003 
28-a de junio 2003

#### Sinsekvo de alveno 
* Klaso 125 cm³
# 20ra|GermaniaSteve Jenkner, Aprilia
# 20 px|SpagnaPablo Nieto, Aprilia
# 20 px|SpagnaHector Barbera, Aprilia
* Klaso 250 cm³
# 20 px|AustraliaAnthony West, Aprilia
# 20 px|ItaliaFranco Battaini, Aprilia
# 20 px|FranciaSylvain Guintoli, Aprilia
* MotoGP
# 20 px|SpagnaSete Gibernau, Honda
# 20 px|ItaliaMax Biaggi, Honda
# 20 px|ItaliaValentino Rossi, Honda

Kategorio:Sporto en Nederlando
Kategorio:Motorcikloj
Edifico

[eta|Preĝejo de [Darmstadt. Edifico povas evolui diversmaniere tra la tempo, respegulante ofte la diferencajn epokojn de urbo.]]
**Edifico** estas domkaraktera grava konstruaĵo, kies skalo superas bezonojn de individuo, diference de inĝenieraj konstruaĵoj apartenantaj al infrastrukturo de civilizita homa medio: ponto, ŝoseo, tunelo, energetika lineo aŭ dukto k.a. Konstruaĵo povas esti ĉio ajn ankoraŭ konstruata, dum edifico estas preta konstruaĵo de doma tipo.

La terminon enkondukis en Esperanton Francisco Azorín Izquierdo en 1932 en sia Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruarto kaj metio) kun 2000 desegnoj. Azorin difinas edificon: *Konstruaĵo havanta internan spacon por loĝa, religia, milita, amuza celo.* Edifici = konstrui edificon. – La terminon tie akompanas bildo kaj ekvivalentoj: (es) edificio; (po) edificio; (it) edifizio; (fr) édifice, bâtiment; (en) edifice, building; (de) Gebäude, (oediculum). Kaj li indikas etimologion el la latina *oedificium* el *aedes + fadere* (konstruaĵo fari). Kaj li aldonas teknikan terminon **Edifici** por konstrui edificon.

La termino estas listigita ankaŭ en Nepivaj Vortoj de André Cherpillod (1988), ankaŭ en vortaroj korea, japana kaj nova ĉeĥa.

*Konstruaĵo de teatro* estas plivere nur konstruata teatro, kie laboras masonistoj, *edifico de teatro* estas jam preta domo, en kiu oni jam prezentas spektaklojn.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ediklo

* Jan Werner: *Konstrufaka kolekto* (Brno 2016, paĝo 37)
* Miroslav Malovec: *Granda Esperanta-ĉeĥa vortaro* (KAVA-PECH 2017, p. 133)

Kategorio:Konstruaĵoj
MRGO

La **Kanalo Misisipo (rivero) - Golfo** (ankaŭ sciata kiel MRGO, Mr-Go aŭ "Sinjoro Iri") estas 66 mejla (106 km) kanalo kiu provizas pli mallongan vojon inter la Meksika Golfo kaj ena haveno de Nov-Orleano en Luiziano, Usono.

eta|350px|dekstra|MRGO (centro maldekstre) je ĝia kuniĝo kun la Industria Kanalo en oriento de Nov-Orleano. La marbordo de la centra negoca distrikto de Nov-Orleano estas videbla en la distanco je supro dekstro.

dekstra|eta|200px|Kuniĝo de MRGO (al dekstro) kun la Golfo Interborda Akvovojo, kiel vidata de Pariza Voja Ponto

dekstra|eta|200px|Trenŝipo kaj barĝo en MRGO je Shela Plaĝo, S-ta Bernard

Ĝi estas farita por esti utila kaj kiel pli mallonga vojo ol rivero Misisipo kaj por profundaj ŝipoj kiuj ne povas irii tra kluzoj de la Industria Kanalo. La kanalo etendas nordokcidenten de profunda akvo en la Meksika Golfo al la Ena Havena Navigada Kanalo je la Babordo de Nov-Orleano.

Pro erozio, ĝi estas trifoje pli larĝa ol kiel originale konstruita en 1989. Kiam MRGO estis konstruita, la kanalo estis 650 futoj larĝa je la surfaco, en 2006 la averaĝa larĝo estas 1500 futoj.

## Rolo en uragano Katrina 
[eta|300px|Skribaĵo sur domo en areo de damaĝoj de [uragano Katrina, kiu montras nekontentigecon de homoj pri MGRO]]

Akvobaraĵoj laŭ longo de MRGO estis breĉitaj en proksimume 20 lokoj, rekte inundante la plejparto de Paroĥon de Sanktulo Bernard kaj orienton de Nov-Orleano. Ŝtormaj ondegoj de MRGO estas suspektaj kiel kaŭzoj de tri breĉoj de la Industria Kanalo.

Kategorio:Luiziano
Congonhas

maldekstra|eta|205px|Katolika Ĉefa Preĝejo
maldekstra|eta|200px|Vojo de la Preĝejetoj
''''* (oficiale ) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Metropolitana de Belo Horizonte* (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono *Conselheiro Lafaiete'' (en esperanta prononco: Konseljejro Lafajete). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Neoficiala ()

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Citizen Kane

***Citizen Kane*** (anglalingve por *Civitano Kejn*) estas 1941-a mistero-dramo-filmo distribuita de RKO Pictures kun Orson Welles kiel reĝisoro kaj ĉefaktoro, lia unua publikigita filmo. Ĝi montras la fikcian rakonton pri "Charles Foster Kane", eldonisto kies batalo por povo transformis lin de ulo aventurema al militema. La rakonto estas montrata per retrospektivaj scenoj, kiuj pritemas ĵurnaliston kiu volas malkovri la signifon de la lasta vorto de Kane: "*Rosebud*" ("Rozoburĝono").

*Citizen Kane* estas ofte nomata kiel unu el la plej elstaraj filmoj en la historio de kino.

La ĉefheroo Kane estas kunmetitaĵo de pluraj historiaj personoj: eldonista magnato William Randolph Hearst, la ermitema piloto kaj filmisto Howard Hughes, kaj magnato el Ĉikago Samuel Insull. Kiam la filmo estis prezentita, la ĵurnaloj de Hearst sovaĝe atakis ĝin.

## Premioj 
* *Citizen Kane* gajnis Akademian Premion por plej bona scenaro. Ĝi ankaŭ estis kandidatigita por 8 aliaj kategorioj.

## Aktoroj 
* Orson Welles
* Joseph Cotten
* Dorothy Comingore
* Ruth Warrick
* Everett Sloane
* George Coulouris
* Ray Collins
* Agnes Moorehead

## Vidu ankaŭ 
* Nigra filmo

Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Misteraj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1941
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Akademia Premio por plej bona scenaro
Komitato de UEA 1924-1928

La **Komitato de UEA** elektita en 1924 havis, laŭ la propono de la antaŭa Komitato, jenajn jamajn anojn:

* 3 Brita Imperio: Blaise, Page
* 3 DE: Karsch, Rockmann
* 2 CSR: Hromada
* 2 FR: Carles, Genermont
* 2 CH: Privat
* 2 Hisp, Ital, Port: Linares, Tellini
* 1 RU: Szabunievicz (Moskvo)
* 1 BE : Petiau (Gent)
* 2 Danubaj
* 1 Baltaj
* 2 Nordaj: Louise Blicher, Vilho Setälä
* 2 Balkanaj: Minkov, Stamatiadis

Novaj lokoj: NL 1, Ameriko 1.

Por la liberaj lokoj “estas proponataj”: CH: Bouvier, CSR: Scholze, DE: Dietterle, Dabunaj: Maruzzi/Zagreb, Fischer/Bucuresti, Baltaj: Medem, NL: S-ro Isbrücker, Ameriko: D.E. Parrish.

(Laŭ *Esperanto*, majo 1924, p. 100.)

Ĉiuj proponitaj, kaj la jamaj kaj la novaj, estis elektitaj, kun ne tro grandaj voĉdiferencoj.

Kategorio:Aperis en 1924
Kategorio:Malaperis en 1928
Kategorio:Esperanto en 1924
Konstanta Reprezentantaro de la Naciaj Societoj

La **Konstanta Reprezentantaro de la Naciaj Societoj** (**Ko-Ro**) estis kunlabora organo en la tiel nomata Helsinko-sistemo (1922-1932).

La naciaj Esperanto-societoj aliĝis al Ko-Ro kaj devis pagi kotizon laŭe la propraj membroj-nombroj, kaj Ko-Ro kundecidis pri anoj de Internacia Centra Komitato, la plej alta reprezentanto de la neŭtrala Esperanto-movado. Ko-Ro kaj UEA estis la du pagantaj kolonoj de la sistemo.

## Aldonaj informfontoj 
En la kongresa kuriero de la UK 1924 de Vieno aperis la teksto de la Kontrakto de Helsinki, kun adaptita artikolo IV.

Ĉar la sidejo de Ko-Ro troviĝis en Belgio kaj ĉar pluraj estraranoj estis belgoj, la revuoj Belga Esperantisto kaj Flandra Esperantisto regule raportis pri ĝia funkciado.

## Vidu ankaŭ
* Helsinko-sistemo
* Landa Asocio
* Rajtigitaj Delegitoj (1911 ĝis 1922, praktike nur ĝis 1913)

Kategorio:Historio de UEA
Germana Esperanto-Ligo en Ĉeĥoslovakio

**Germana Esperanto-Ligo en Ĉeĥoslovaka Respubliko** (GEL) estis Esperanto-asocio de germanlingvanoj en Ĉeĥoslovakio, 1924-1938. Dum multaj jaroj prezidanto estis la delegito de Reichenberg, inĝeniero Gustav Scholze.

Ĉeĥoslovakio havis grandan germanlingvan malplimulton (3,3 mln. aŭ 23,4 procentoj de la tuta loĝantaro), kiu deziris aliĝi al Germanio en 1918/19. La germanlingvaj esperantistoj ne deziris kunlabori en Ĉeĥoslovaka Asocio Esperantista (ĈAE, de slavoj kaj hungaroj) kaj tial havis propran asocion, fonditan en 1924, post la reorganizo de la asocioj en eksa Aŭstrio-Hungario.

Estis plurfoje riproĉoj de ĉeĥaj esperantistoj kontraŭ germanlingvaj urbonomoj en la UEA-Jarlibro: Laŭ ili ankaŭ la germanlingvaj ĉeĥoslovakiaj urboj (kiel Reichenberg) estu nur en la "ĉeĥoslovaka lingvo". En 1930 UEA-direktoro Hans Jakob respondis al ili, ke li sekvas la indikon de la koncerna delegito, kaj ke ankaŭ la ĉeĥoslovaka ŝtato uzas foje la germanan.

GEL estis same granda kiel ĈAE (proks. po 400 membroj). En la Konstanta Reprezentantaro de la Naciaj Societoj ili ambaŭ kunlaboris, sed ĈAE-protesto malhelpis la aliĝon de GEL al UEA en 1934. 

La organo de la ligo nomiĝis ***Informilo de GEL***, plennome *Informilo de Germana Esperanto-Ligo en Ĉeĥoslovakio* / *Mitteilungen des Bundes deutscher Esperantisten in der tschechoslowakischen Republik*, aperanta en Reichenberg. Ekzemple en 1934 la redaktoroj estis Josef Pontz kaj Bruno Gahler.

En 1938 pro la germana invado GEL devis ĉesi, kaj post la Dua mondmilito la germana malplimulto estis forpelita el Ĉeĥoslovakio. 

En *Esperanto en perspektivo* el 1974 mankas en la koncerna ĉapitro pri Ĉeĥoslovakio ia mencio de GEL.

## Literaturo
* Die neutrale Sprache, p. 108-111

## Vidu ankaŭ 
* *Verda Stelo*, la Esperanto-societo de la germanlingvanoj en Prago, fondita en 1908

Kategorio:Esperanto-movado en Ĉeĥio
Kategorio:Germanaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Iamaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Esperanto en 1924
Sep gravegaj pekoj

La **sep gravegaj pekoj**, ankaŭ konataj kiel la **ĉefaj malvirtoj** aŭ **kardinalaj pekoj**, estas grupo da malvirtoj de la kristiana religio. Kondutoj kaj kutimoj klasifikitas sub tia kategorio, ĉar ili permesas la aliajn malmoralecojn. Ne konfuzu ilin kun la mortaj pekoj, kiuj estas ankoraŭ pli gravaj.

Laŭ la kristana doktrino, ekzistas **sep gravegaj pekoj** :
* **Pigro**: mallaboremo.
* **Orgojlo**: tro granda memŝato.
* **Glutemeco**: avida manĝemo.
* **Volupto**: ĝuo laŭ siaj bazaj instinktoj, aparte per plezurdonaj seksrilatoj.
* **Avareco**: strebo konservi riĉaĵojn, maldeziro elspezi.
* **Kolero**: sento de forta aĝitiĝo, kaŭzata de ofendo aŭ malkontento.
* **Envio**: deziro havi tion, kion alia posedas.

## La sep gravegaj pekoj kaj la sep sanktaj virtoj 
* pigro ↔ ardo
* orgojlo ↔ humileco
* glutemeco ↔ modereco
* volupto ↔ asketismo
* avareco ↔ bonintenco
* kolero ↔ afableco
* envio ↔ karito
Glitkalkulilo

eta|dekstra|550ra|Jen glitkalkulilo estas en pozicio duobligi nombrojn. Ĉiu nombro sur la D-skalo estas duoble la nombro super ĝi sur la C-skalo.

**Glitkalkulilo** (aŭ **kalkulbastono**) estas meĥanika kalkulilo, havanta minimume du skalojn kiujn oni povas movi relative unu je la alia, kaj glitigeblan indikilon. (Preskaŭ ĉiuj glitkalkuliloj havas ne nur du skalojn sed multajn.) Oni uzas glitkalkulilon plejparte por multipliki kaj dividi nombrojn; oni ankaŭ povas uzi ĝin por kalkuli radikojn, logaritmojn, kaj trigonometriajn funkciojn. Ĝenerale oni ne per ĝi adicias aŭ subtrahas nombrojn, sed per iuj glitkalkuliloj oni ja povas fari tiujn operaciojn.

Antaŭ la tempo de la elektronika kalkulilo, la glitkalkulilo estis la plej uzata ilo de sciencistoj kaj inĝenieroj; sed, ĉirkaŭ 1970, tiuj homoj plejparte akiris pli fortajn sciencajn kalkulilojn kaj forlasis iliajn glitkalkulilojn.

## Principo de funkciado 
La du skaloj kiuj aperas sur ĉiu glitkalkulilo estas logaritmaj. Uzanta ĝin oni utiligas la fakton ke oni povas multipliki nombrojn per adicii iliajn logaritmojn:

\log(xy) = \log(x) + \log(y).

Tiel uzi du logaritmajn skalojn permesas onin rapide multipliki aŭ dividi per vide adicii aŭ subtrahi la "longecojn" de partoj de la du skaloj.

## Uzado 
Oni ĝenerale kalkulas per gliti unu markon de skalo sur la glitigebla parto (glitilo) apud alian markon de skalo sur la neglitigebla parto de la ilo. Oni tiam rigardas la poziciojn de du aliaj markoj sur la du skaloj, ofte uzanta la indikilon por pli facile vidi kiuj markoj estas apudaj. Tiuj markoj indikas la dekumajn ciferojn de la kalkulrezulto.

Glitkalkulilo ne diras la tutan rezulton al la uzanto. Oni devas mense aŭ perpapere kalkuli la lokon de la onkomo. Se oni uzas glitkalkulilon por kalkuli logaritmojn, ĝi fakte indikas nur la malantaŭ-onkoman parton de la nombro, kaj oni devas mense kalkuli la antaŭ-onkoman parton. Plue, ĉar glitkalkulilo estas analoga aparato, ĝi donas nur malekzaktajn solvaĵojn, dum ciferecaj elektronikaj kalkuliloj povas ekzakte fari multajn kalkulojn.

## Multiplikado 
800ra|bildo 2 kalkulilo en pozicio por multipliki
Bildo 2 montras glitkalkulilon en pozicio por kalkuli la ekvacion

      1,3  x  2  =  2,6

Sur skalo D estas la cifero 1,3 . Super ĝi oni ŝovas la komencon, do la ciferon 1 de la glitilo, kiu estas en la skalo C . Nun oni ŝovas la indikilon al la cifero 2 sur skalo C. Sur skalo D nun oni trovas la rezulton 2,6 . Kiel klarigita supre, sur skaloj D kaj C oni adiciis la ciferojn 1,3 kaj 2 .

## Vidu ankaŭ 
* Abako (meĥanika kalkulilo)
* Abako (grafikaĵo) (grafika kalkulilo)
* Komputilo
* Logaritmo

## Eksteraj ligiloj 
* **(en)** Internet slide rule -- virtuala glitkalkulilo

Kategorio:Komputiko
Kategorio:Matematiko
Aluŝta municipo

**Aluŝta municipo** (, , ) estas unu el la administraj partoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, la teritorio, regata de la Aluŝta urba konsilantaro (foje oni uzas ankaŭ la nomon "Granda Aluŝto"). La regiono situas sur la Suda Bordo de Krimeo kaj estas fama kurac- kaj ripoz-regiono. Okcidente ĝi limas la Jaltan municipon, nord-okcidente - la Baĥĉisarajan distrikton, norde - la Simferopolan distrikton, nord-oriente - la Belogorskan distrikton, oriente - la Sudakan municipon; la suda parto estas lavata de la Nigra Maro. La administra centro de la regiono estas la urbo Aluŝto.

## Konsisto de la regiono 
En la regiono estas 1 urbo (Aluŝto) kaj 6 komunumoj, kiuj sume enhavas 1 urbotipan loĝlokon (Parteniton) - kaj 24 vilaĝ(et)ojn.

Sube estas prezentita la listo de la loĝ-lokoj de la regiono (estas esperantigitaj nur la nomoj de tiuj loĝlokoj, kiuj estas centroj de la komunumoj, la nomoj de la ceteraj loĝlokoj estas simple transskribitaj). Parenteze estas menciitaj la historiaj krime-tataraj nomoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaroj 1945-49, sed sporade estas uzataj ankaŭ nun.

300px

* **1 - Aluŝto**
* **2 - Izobilna komunumo**
** Izobilno (*Izobilnoje*, krime-tatare Körbekül)
** *Verĥnjaja Kutuzovka* (Yuqarı Şuma)
** *Niĵnjaja Kutuzovka* (Aşağı Şuma)
** *Rozovij*
* **3 - Luĉista komunumo**
** Luĉisto (*Luĉistoje*, krime-tatare Demirci)
** *Lavanda*
** *Semidvorje* (Yedi Ev)
* **4 - Malomajaka komunumo**
** Malomajako (*Malij Majak*, krime-tatare Büyük Lambat)
** *Vinogradnij* (Kastel)
** *Zaprudnoje* (Degirmenköy)
** *Kiparisnoje* (Küçük Lambat)
** *Lavrovoje* (Kürkület)
** *Lazurnoje* (Kastel)
** *Niĵneje Zaprudnoje*
** *Puŝkino* (Küçükköy)
** *Utjos* (Qarasan)
* **5 - Maloreĉenska komunumo**
** Maloreĉensko (*Maloreĉenskoje*, krime-tatare Küçük Özen)
** *Generalskoje* (Ulu Özen)
** *Ribaĉje* (Tuvaq)
** *Solneĉnogorskoje* (Quru Özen)
* **6 - Partenita komunumo**
** Partenito
** *Bondarenkovo* (Qarabağ)
** *Ĉajka* (Kastel)
* **7 - Privetna komunumo**
** Privetno (*Privetnoje*, krime-tatare Üsküt)
** *Zelenogorje* (Arpat)

## Ekonomio 
La ĉefaj branĉoj de la ekonomio de la regiono estas kurac- kaj ripoz-industrio kaj ankaŭ la agrikulturo (tabak- kaj vinber-kultivado, vinfarado).

### Transporto 
La plej proksima flughaveno estas en Simferopolo. Fervojaj linioj mankas, la plej proksima fervoja stacio troviĝas en Simferopolo. Tra la regiono pasas la internacie grava aŭtovojo М 18 (Ĥarkovo-Simferopolo-Aluŝto-Jalto). La loĝlokoj de la regiono estas interligitaj per busa trafiko. Aluŝto estas ligita al Jalto kaj Simferopolo ankaŭ per la interurba trolebusa linio.

Kategorio:Aluŝta municipo
Sarah Siddons

[eta|dekstra|223ra|Sarah Siddons fare de [Joshua Reynolds]]
**Sarah SIDDONS** (naskiĝis la 5-an de julio 1755 - mortis la 8-an de junio 1831) estis brita aktorino. Ĝi estas sendube la plej fama tragedia rolantino de la 18-a jarcento.

Ŝi naskiĝis kiel **Sarah KEMBLE** en Brecon, Brecknockshire (Kimrio) kaj estis la plejaĝa filino de Roger Kemble, aktordirektoro kies vojaĝanta kompanio entenis plejparte membrojn de la sama familio. Ŝia plej juna fratino, Ann Hatton, fariĝis romanverkistino.

Teatro tiam nur ekiĝis respektinda profesio por virino, kaj la gepatroj de Sarah unue reĵetis la volon de sia filino. Sarah edziĝis en 1773 kun William Siddons, alia membro de la kompanio. Danke al William, Sarah povis komenci veran karieron en la teatrejo Drury Lane du jarojn poste. Ŝi, dum dudek jaroj, restis la « reĝino » de Drury Lane pro sia grandega talento. Sarah Siddons mortis en 1831 en Londono, kaj estis entombigita tie, en la tombejo Saint Mary en Paddington Green.

En Usono ekzistas hodiaŭ « premio Sarah Siddons » (*Sarah Siddons Award*) por teatra grandfaro, por honoro al la aktorino.

Siddons, Sarah
Conquista (Brazilo)

**Conquista** (oficiale ) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba* (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono *Uberaba*. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

maldekstra|200ra|eta|

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Conquista

**Conquista** (*konkero*, ,  [konKISta]) estas nomo de pluraj lokoj en Iberio kaj Ameriko:

*Conquista, municipo en brazila ŝtato Minas Gerais.
*Conquista d'Oeste, municipo en brazila ŝtato Mato Grosso.
*Conquista, municipo en hispana provinco Córdoba, en Andaluzio.
*Conquista de la Sierra, municipo en hispana provinco Cáceres, en Ekstremaduro.
Anĝeluso

[200px|thumb | right | Anunciacio de [Botticelli 1490, unu el la multaj verkaĵoj de la katolika eklezio pri maria arto kiu reprezentas la vizitadon de la Anĝelo al Mario]]

**Anĝeluso** estas preĝo de la romkatolika eklezio, kiun oni preĝas matene, tagmeze kaj vespere. Ĝi estas rememorigo de la Anunciacio kaj Enkarniĝo de La Verbo. Ĝi prenas sian nomon de la unua vortoj de la anĝela saluto en la latina versio, *Angelus Domini nuntiavit Mariæ*. Ĝi havas tri tekstojn kiuj resumas la misteron. Ĝi estas recitata alternante verson kaj respondon. Inter ĉiu el la tri tekstoj estas recitata la Ave Maria. Ĉi tiu preĝo estas ĉiutage recitata en la Katolika Eklezio.

La redaktado de la Anĝeluso estas atribuata, de kelkaj, al la papo Urbano la 2-a kaj de aliaj al Johano la 22-a. La ekzistanta kutimo pri ĝia recitado trifoje tage estas atribuita al la franca reĝo Ludoviko la 11-a, kiu en 1472 ordonis ĝin trifoje tage.

eta|Tabulo kun la preĝo Anĝeluso

La Anĝeluso ankaŭ estas konata kiel *la horo de la ave maria*. La festo de la Enkarniĝo estas celebrata la 25-a de marto, naŭ monatojn antaŭ la Kristnasko. Dum la paska tempo, do inter la paska dimanĉo kaj pentekosto, oni preĝas anstataŭ Anĝeluson la Regina Coeli.

Kontraŭe al la difino en PIV, la preĝo ne estas identa kun la Anĝela Saluto; ĝi nur entenas ĝin.

## Teksto 
## Vidu ankaŭ 
* Surgenuiĝado
* Fama pentraĵo samnoma de Jean-François Millet

Kategorio:Katolikismo
La Revuo Orienta

***La Revuo Orienta*** (japane: [エスペラント] *Esuperanto*) estas monata organo de Japana Esperanto-Instituto (JEI) fondita en 1920, unu jaron post la fondo de JEI en 1919.

## Historio 
En 1944-1945 ĝi ne eliris pro la premo de la Dua Mondmilito. Jubilea numero 1000 aperis en junio 2004. De 1926 ĝis 1929 kaj de 1933 ĝis minimume 1934 Okamoto Joŝicugu estis redaktoro de *La Revuo Orienta*. Verkita kaj Esperante kaj Japane ĝi nun aperas monate escepte de septembro.

## Enhavo 
Estas kutimaj rubrikoj en la revuo:
* “Esperanto kaj Mi” komencas per vidpunkto de Esperanto-parolanto, maldekstraflanke en Esperanto kaj apude en la Japana;
* “やさしい作文” (amika skribo) proponas mallongajn rakontojn Japane-Esperante;
* “Informoj” fine de la revuo japanlingve prezentas informojn pri la japana gazetaro, anoncojn pri Esperanto-aranĝoj tutmonde kaj en Japanujo;
* Finfine enestas informoj pri JEI kaj ties libro-servo.

Krom tiuj rubrikoj estas eseoj, libro-recenzoj, “Novaĵoj Hokitaj de Okita”, krucvorto, leterkesto, pli malofte nekrologo.

Ekde 2010, membroj de la Asocioj povas ricevi la revuo PDF-formate. La enhavo de la ĉefaj artikoloj estas ankaŭ mendebla MP3-formate en KD-R kaj ekzistas brajlo-versio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de La Revuo Orienta
* 
* Jarkolektoj de La Revuo Orienta en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
* 

Kategorio:Japana Esperanto-Instituto
Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Esperanto-movado en Japanio
Ptuj

**Ptuj** (latine *Poetovium,* germane *Pettau*) estas urbo de Slovenio kaj centro de Ptujsko polje (kampo) kaj Slovenske gorice (vinberejoj). Urbo Ptuj estis en mezepoko inter la plej gravaj eŭropaj urboj. Sur strategia punkto ĉe maldekstra bordo de la rivero Drava evoluis urbo en kiu dum multaj jarcentoj kolektiĝis kulturhistoriaj riĉaĵoj. Ptuj estas unu el la plej antikvaj slovenaj urboj.

## Konataj urbanoj 
* Aleš Šteger, poeto kaj ĵurnalisto

## Vidu ankaŭ 
* Ptuj (stacidomo)

eta|maldekstra|400ra|urbocentra panoramo


Kategorio:Urboj de Slovenio
Koněprusy

**Koněprusy** (legu Konjeprusi) estas malgranda municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Beroun. En  ĉi tie vivis . Al la vilaĝo apartenas ankaŭ proksima vilaĝo Bítov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1391. Laŭ legendo la radikoj de la vilaĝo tuŝas ĝis pagana epoko. Laŭ ĝi sur monteto nomata Zlatý kůň estis sanktejo, kie estis adorata dio Svantovín. En tempo de vintra kaj somera solstico ĉi tie okazis ceremonioj de bruligado de fajroj, al kiuj oni paŝadis el la ĉirkaŭaĵo. Sub Ora ĉevalo, en la nuna Koněprusy, situis vilaĝeto. El pruvitaj fontoj ni scias, ke en la jaro 1393 prelegis en Praga Universitato Majstro Petro el Koněprusy. Fine de la 15-a jarcento havis sidejon en fortikaĵaro de Koněprusy la lasta el tiu ĉi familio, post kies morto pereas ankaŭ la fortikaĵaro. Poste Koněprusy estis dividita kaj ĝis la jaro 1848 ĝi apartenis al tri superularoj. Dum periodo de husanaj militoj kelkaj viroj el la vilaĝo partoprenis en fama batalo ĉe Domažlice kaj subgvide de Prokop Holý ili ĉi tie en aŭgusto de 1431 solenis venkon. Dum la tridekjara milito la vilaĝo estis dufoje prirabita. Unuafoje dum invado de saksoj en la jaro 1634 kaj duafoje dum invado de svedoj en la jaro 1639. En la jaro 1900 la vilaĝo havis sole 51 domojn kaj 279 loĝantojn. Antaŭ la unua mondmilito vivis en la sama nombro da domoj pli ol 300 homoj.

## Loĝantaro 
## Memorigaĵoj 
* Kavernoj Sur Ora ĉevalo, arkeologia trovejo sude de la vilaĝo
* Kavernoj en Koněprusy


Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia karsto
Lago de Bohinj

**Lago de Bohinj** () estas la plej granda daŭra kaj natura lago en Slovenio. Laga akvonivelo estas sur alto de ~525 m super maro. Longa ĝi estas 4350 (la plej longa diagonalo), larĝa 1250 m (N-S) kaj profunda 45 m. Areo de la lago estas 318 ha. La laga bordo estas longa 10.900 m. Deveno de la lago estas glaĉer-tektona: la unua kavo ekestis pro intensa erozia efiko de glaĉero al surfaco. Glaĉero elfosis kavon kaj inkrustis ĝian fundon per fruntaj morenoj ĉe orienta parto de la lago. La ĉefa alflua rivero estas Savica, kiu en la okcidenta parto de la kavo penetras morenojn kun traboj kaj ĉe Ukanc enfluas la lagon. La lago estas trafluebla – el ĝi elfluas rivero Jezernica, kiu post 100 m, kun de maldekstre alfluanta Mostnica (alvenas el Voje) konsistigas riveron Sava Bohinjka. Ĉe norda rando de la lago estas pluraj subakvaj karstaj fontoj, la plej konata el ili estas Govic. Kuriozaĵo: nivelo de la lago ĉe la fino de la lasta glacia epoko estis 16 m pli alta ol nun, kaj tiam la lago etendiĝis ĝis nuna Stare Fužine, kion pruvas tieaj fosiliaj lagaj terasoj.

La lago de Bohinj estis en la jaro 1981 enmetita al regiono de Nacia parko Triglav. Bela rigardo al la lago estas de supro de rokoj Mirnjak (1540 m).

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.burger.si/TriglavNationalPark/Bohinj/Uvod_Bohinj_ESPERANTO.htm (Esperante)
* http://www.bohinj.si/
* http://obcina.bohinj.si/ 

Kategorio:Lagoj en Slovenio
Kategorio:Lagoj de la Alpoj
Kategorio:Regiono de Gorenjska
Lenart

**Lenart v Slovenskih Goricah** (germane *Sankt Leonhard in Windisch-Büheln*) estas urbeto en Slovenio, oriente de Maribor, situanta sur teraso inter la riveretoj Globovnica kaj Velka, 256 metrojn super la maro.

La urbo estis menciita jam en la jaro 1196. Tie iam kondukis malnova vojo inter Vieno kaj Ptuj (*Pettau*). La plej rimarkinda kultura kuriozaĵo de Lenart estas preĝejo de sankta Lenart. Estas interese, ke la preĝejo dum la turkaj konkeroj estis ĉirkaŭita per muroj, poste la muroj estis forigitaj. En la ĉirkaŭaĵo estas multaj tiuregione konataj vinberejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Lenartovce

## Eksteraj ligiloj 
* Lenart, oficiala retejo de la urbo.

Kategorio:Urboj de Slovenio
Teksilo

[eta|250ra|Teksilo ĉirkaŭ [1568]]
**Teksilo** aŭ **teksmaŝino** estas ilo por dense interkrucigi fadenojn por fari ŝtofon.

La varpo estas la teksbazo, la paralelaj fadenoj fiksitaj sur la teksilo, inter kiujn la teksisto intermetas la vefterojn.

## Historio 
Teksiloj estas inter la unuaj homaj iloj, oni trovis teksilojn neolitikajn.

Leonardo da Vinci desegnis modelon de teksilo.

La unuaj teksmaŝinoj ekzistis dum la 16-a jarcento por teksi rubandojn.

Jacques de Vaucanson funkciigis teksilojn per azeno aŭ ĉevalo.

En 1785 Edmond Cartwright inventis mekanikan teksilon nomitan *Power Loom*. Pro tia tekniko multaj homoj estis maldungitaj. Ekis ribeloj kaj multaj teksiloj estis detruitaj. Ĉefe la silezia teksistribelo de 1844 vidigas la socian mizeron pro la perdo de la familia metio.

## Vidu ankaŭ 
[eta|250ra|[Navedoj]]
* Teksado
* Teksaĵo
* Tekstilo
* Tekstilindustrio
* Industriiĝo

## Eksteraj ligiloj 
* Teksado (Kamparmuzeo Obermain)
* Historio de la teksindustrio en Svisio
* Jacquard-teksilo
* Kolekto de veftiloj por teksiloj
* Viva teksaĵmuzeo Groß-Siegharts

Kategorio:Teksaĵindustrio
Kategorio:Maŝinoj
Ludoviko Sforza

eta|dekstra|300px|Ludoviko Sforzaminiaturo de Ambrogio de Predis
**Ludoviko SFORZA** kromnomita ***la Maŭro*** (itale '*Ludovico Sforza *il Moro'''''; naskiĝis la 27-an de julio 1452 en Vigevano, Italio, inter Milano kaj Pavio; mortis la 27-an de majo 1508 en Loches, Francio) estis itala nobelo kaj duko de Milano.

Li estis mecenato de Leonardo da Vinci, Luca Pacioli (1446-1517), Bramante kaj aliaj artistoj kaj sciencistoj.

Li edziĝis al Beatrice d'Este kaj estis patro de Maksimiliano Sforza.

## Vidu ankaŭ 
* Francisko Sforza (1401-1466)
* Filippo Maria Sforza (1449-1492)
* Francesco Maria Sforza (1491-1512), Grafo de Pavio
* Francisko la 2-a Sforza (1495-1535)
* Francisko Sforza (kardinalo) (1562-1624)
* Alessandro Sforza (1409-1473)

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
Kategorio:Mortintoj en Francio
Kategorio:Dukoj de Milano
Ludoviko
Postojna

**Postojna** estas urbo fama pro la monda natura kuriozaĵo –Postojnska jama (Kavo de Postojna). Tial apartenas **Postojna** al la plej gravaj turismaj lokoj en Slovenio.

## Historio 
Kiel transira regiono la urbo fieras pro la varia historio. Tra la »pordo de Postojna« gvidis gravaj romiaj vojoj Emona-Akvileo kaj Emona-Triesto. En skribaj fontoj estis Postojna unuafoje menciita en la jaro 1136, kiel Adlersberg. En la 13a jarcento fariĝis tiu regiono la plej grava transirejo de kontinento al la maro. Kiel merkata urbo estas Postojna menciita ĉe la fino de la 15a jarcento. Tiam la urbo ricevis sian blazonon sur kiu estas vidata aglo - Postojna estas malnova nomo por la aglo.

Turismo en Postojna ekfloris post la jaro 1918, kiam estis malkovrita internaj partoj de la Kavo de Postojna, kie vivas eksterordinara besteto nome Proteo. Postojna fariĝis urbo en la jaro 1909. Proksime al Postojna lokiĝas "Antaŭkava kastelo" (slovene *Predjamski grad*).

## Eksteraj ligiloj 
* gremoVEN.com - Postojnska jama
* gremoVEN.com - Predjamski grad
* Mladinski center Postojna
* Festival Zmaj 'ma mlade, poletni kulturni festival Postojne

Kategorio:Urboj de Slovenio
Kategorio:Regiono Primorsko-Notranjska
Antaŭkava kastelo

eta|dekstra|350px|Predjama Kastelo.
Proksimume 12 km nordokcidente de Postojna, Slovenio, situas kastelo Jama (slovene *Predjamski grad*). Kastela konstruaĵo plenigas altan konzolan rokon kaj ebligas belegan vidaĵon al ĝi. Promeno tra la kastelo estas unika travivaĵo – fantazie starigitaj (tre realaj) pupoj ilustras vivpulson de iama mezepoka kastelo. En la kastelo estas aranĝita muzea kolektaĵo kaj mezepoka arsenalo. Sub la kastelo estas *Jama pod Predjamskim gradom* (Kavo sub antaŭkava kastelo) kun iamaj ĉevalejoj. En la supra parto – en la interno de la roka kaverno super kastelo estas restaĵoj de legenda kastelo de Erasmo. La kastelo estis menciita unuafoje en la jaro 1274. En la jaro 1483 triesta ĉefulo Gašper Ravbar per ruzo venkis rabkavaliron Erasmon.

Kategorio:Kasteloj en Slovenio
Kategorio:Regiono Primorsko-Notranjska
Kavo de Postojna

La **kavo de Postojna** (slovene *Postojnska jama*) estas 20.570 m longa karsta kavsistemo proksime de Postojna, la plej granda en Slovenio. Al tiu sistemo apartenas ankaŭ *Otoška jama* (insulkavo), *Magdalena jama, Črna jama* (nigra kavo) kaj *Pivka jama.* La kavon formis sinkrivero Pivka, kiu el karsta kampo de Postojna sinkas sub monto Sobič. Pivka daŭrigas sian subteran fluon al subtera kunfluo kun rivero Rak en la kavo de Postojna kaj denove elfontas kiel rivereto Unica. Subtera fluo de la rivero Pivka dum du milionoj da jaroj laŭgrade mallevadis sian fluejon kaj formis diversajn etaĝojn de la kavo. 

Estas grava afero, ke en tiu ĉi kavo vivas eksterordinara besteto nome proteo, grava endemismo de nordokcidenta Balkanio. Ties malkovro markis la naskon de nova scienco nome biospeleologio.

Konstanta temperaturo: ~ 8˚ C
Profundo: -115 m

Laŭ trovitaj malnova murskribaĵoj la kavo estis vizitata jam en la 13-a jarcento. Jam en la jaro 1884 estis farita elektrolumigo kaj en 1872 estis starigita relvojo. Tiam la vagonetojn  puŝis kavaj gvidantoj, hodiaŭ trajnojn tiras etaj elektraj lokomotivoj.  Turistoj povas viziti 5,3 km da kavaj vojoj.
Mistera subtero de la kavo de Postojna  estas tiu peceto de Slovenio kiun elfosis, formis kaj teksis akvo. En la sino de mondfama Postojnska jama estas kaŝitaj belaĵoj, kiujn akvo kreis dum milionoj da jaroj, per gutado. 

La kavernon dum 175 jaroj vizitis pli ol 26 milionoj a homoj. Malnovaj surskriboj en la enirŝaktoj atestas ke la unuaj vizitantoj estis en ĝi jam en la 13a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* gremoVEN.com - Postojnska jama
* gremoVEN.com - Predjamski grad
* Mladinski center Postojna
* Festival Zmaj 'ma mlade, poletni kulturni festival Postojne

Postojna
Nov-Gorico

**Nov-Gorico** (, friule: *Gnove Gurize*) estas la ĉefa kaj plej granda urbo de la Regiono Goriška, Slovenio.

Ĝi estas juna urbo, evoluinta post la jaro 1947, kiam Gorico (Gorizia/Gorica) apartenis al Italio. Urba spaco de novestiĝinta urbo havas malmulte da malnova arkitektura heredaĵo. Sur la suda parto de la urbo estas Kostanjevico (, ). Post la unua mondmilito estis renovigita franciskana monaĥejo, kie estis fama tombejo de Burbonoj kaj preĝejo de Apero de Maria. Norde estas pli ol 1000 jarojn aĝa Solkano, nun kvartalo de Nov-Gorico.

De la  ne plu estas limaj kontroloj inter Nov-Gorico kaj Gorico, danke al la traktato de Schengen.

Kun malfermo (spano) de 220 m, la Solkan-ponto (, ) super la rivero Soĉo en Solkano ĉe Nov-Gorico en Slovenio, estas arkoponto (laŭ fervoja terminaro ĝi estas viadukto) kaj la dua plej granda ŝtonponto en la mondo kaj la plej longa fervoja ŝtonponto. Ĝi estis kompletita en 1905. Ties arko de 85 m, kiu estis konstruita el ĉirkaŭ 5 000 tunoj de ŝtonblokoj en ĝuste 18 tagoj, estas la duaj plej granda ŝtonarko en la mondo, superpasita nur de Friedensbrücke (Syratalviadukt) en Plauen, kaj la plej granda fervoja ŝtonarko.

Laŭplane la urbo en 2025 estos unu el la du Eŭropaj Kulturaj Ĉefurboj, kune kun Chemnitz en Germanio.

## Vidu ankaŭ 
* Nova Gorica (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Urboj de Slovenio
Kategorio:Regiono Goriška
Solkan

**Solkano** (, , ) estis iam kvartalo de Gorico (Italio), nun estas parto de Nov-Gorico en Slovenio. Kuriozaĵo de Solkano estas la Solkan-ponto super la rivero Soĉo, nome malnova ŝtona fervoja ponto. Unua ŝtona fervoja ponto estis konstruita en la jaro 1906 kun spano de 85 m. Tiam estis ĝi la dua plej longa ŝtona ponto en la mondo. La nuna ponto estas el la jaro 1927 kaj estas kopio de la eksa, kiu estis detruita en la unua mondmilito.

Supre de Solkano lokiĝas "Sankta Monto" (, ), kiu estas ĉefa dia vojo en parokejoj de Gorico kaj de Kapodistrio. Unua preĝejo sur 681 m alta monto estis konstruita en la 14a jarcento. En la unua mondmilito estis ĝi detruita kaj denove konstruita en la jaro 1924.

Kategorio:Vilaĝoj de Slovenio
Koper

eta|Pretora Palaco en Kapodistrio
**Kapodistrio** (itale Capodistria, slovene Koper) estas la plej granda haveno en Respubliko Slovenio kaj prezentas pordon al internaĵo de centra Eŭropo. Ĝi situas ĉe la Adriatika maro, sur supro de duoninsulo Istrio en la slovena regiono Primorska.

En antikva tempo la grekoj nomis la urbon *Aegido*; romianoj nomis ĝin *Capris*, *Caprea* aŭ *Caprista* (kapra insulo). La esperanta nomo deriviĝas de la itala, *Capodistria*; kvankam tiu fonetike similas al la romiaj nomoj, ĝi verŝajne ne rilatas al la radiko "kapr-", sed devenas de la latina *Caput Histriae* kaj signifas "ĉefloko de Istrio".

Ĝis la 19-a jarcento la urba tereno estis insulo, poste ĝi estis ligita al la bordo. Jam en mezepoko ĉirkaŭ la urbo ekzistis salfarejoj, kiujn oni forlasis en la jaro 1911. La malnova urba kerno fieras pro riĉa arkitekturo kaj multaj kulturaj monumentoj; vidindaĵo estas la Pretora Palaco.

En Kapodistrio troviĝas kelkaj institutoj kaj fakultatoj de la Universitato de Primorska.

## Loĝantaro 
En 2006 Koper havis 24.704 loĝantojn. La urbo kaj kelkaj antaŭurboj estas dulingvaj (slovena kaj itala lingvoj). Ĉe censo en 2002 la loĝantoj indikis jenajn gepatrajn lingvojn:
* 74,1 %: slovena lingvo
* 8,0 %: kroata lingvo
* 4,0 %: serbokroata lingvo
* 2,8 %: bosna lingvo
* 2,7 %: serba lingvo
* 2,2 %: itala lingvo
En 1900 estis 7.205 italoj, 391 slovenoj, 167 kroatoj kaj 67 germanoj. 

## Gravuloj
* Francesco Trevisani

## Esperanto en Koper
* 4-8ajn de Marto 2019 : 44 gelernantoj el Salins-les-Bains, Francio, kun instruisto Emmanuel Desbrières, vizitis Slovenion per esperanto, interalie vizitis la elementan lernejon Anton Ukmar Koper, kie ilin akceptis la instruisto Peter Grbec kaj liaj gelernantoj, kiuj ankaŭ lernas Esperanton en Koper .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Koper (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* www.koper.si Komunuma retejo
* Kapodistrio en Esperanto


Kategorio:Urboj de Slovenio
Velika planina

eta|300ra|Velika planina
Granda montaro (slovene **Velika planina**) estas ebenaĵo sur la suda parto de meza parto de Kamnikaj Alpoj. Ebenaĵo kun multaj karstaj fenomenoj havas tre varian surfacon kun supermara alto inter 1400 m (Šimnovec) kaj 1666 m (Gradišče). Arkitektura aparteco de regiono estas paŝtistaj kolonioj kun karakterizaj lignaj paŝtistaj staloj kiuj hodiaŭ estas ordigitaj kiel ripozdomoj. Tegmentoj de tiuj domoj estas rondformaj, kovritaj per lignaj tabuletoj kaj atingas la fundon. Ebenaĵo estas alirebla el direkto de Kamnik, preter Sankta Primož aŭ per gondola ŝnurvagonaro el Kamniška Bistrica. El orienta flanko preter Gojška kaj Mala planina (malgranda montaro) gvidas ŝoseo. Velika planina estas alirebla en ĉiuj sezonoj. Vintre estas tie ordigita skicentro.
Dum vintro estas sur Velika planina ordigita ripoza skicentro. Belega estas vintra vidaĵo de sunradiata Velika planina kaj Kamnik-Savinjaj Alpoj en la fono. Iam longaj vicoj de skiemaj vizitantoj malaperis kaj nun raraj skiantoj uzas eblecon ĝui tiun belecon.

Kategorio:Alpoj
Kamnik

**Kamnik** estas urbo en norda parto de Slovenio, kun varia kaj interesa pasinteco. Kulturaj kaj historiaj kuriozaĵoj kaj malnova urba kerno atribuas al ĝi agrablan hejmecon. Kiel urbo estis ĝi menciita jam en la jaro 1229. Por tiamaj cirkonstancoj estis ĝi mondeca ĉar en ĝi gastis kaj restadis famaj nobelaj familioj. Pri la urba pasinteco memorigas ruinoj de la Malnova kaj Malgranda urboj, malnova urbokerno kun mallarĝaj stratoj kaj multaj aliaj detaloj. Estas interesa legendo pri ensorĉigita grafino Veronika, duonknabino-duonserpento. Ŝi devus gardi la kaŝitan trezoron en la ĉirkaŭaĵo de la Malgranda urbo.
Hodiaŭ Kamnik estas ankaŭ interesa turisma loko. Krom la historiaj kaj kulturaj kuriozaĵoj, ĝi estas perfekta startoloko por ekskursoj kaj montgrimpado al ĉirkaŭaj Kamnikaj Alpoj. Skiterenoj sur Granda montaro(slovene Velika planina) ebligas al ĝi evoluiĝi al granda skicentro. Apude Kamnik kuŝiĝas interesa botanika parko Volčji potok (Lupa rivereto)

## Partnerkomunumo 
Kamink havas komunuman partnerecon kun la komunumo Kerns en Kantono Obvaldo en Svislando.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la urbo Kamnik 

Kategorio:Urboj de Slovenio
Lupa rivereto

**Lupa rivereto** () estas la plej ofte vizitata botanika parko en Slovenio. Ĝi kuŝiĝas proksime al Kamnik, urbeto en Gorenjska regiono. Ĉiujare en printempo venas vizitantoj el la tuta Eŭropo. Tiam floras en ĝi milionoj da printempaj floroj, kiuj ravigas ĉiun promenanton. Parko mezuras ĉirkaŭ okdek hektarojn. En ĝi  harmonie kun ĉirkaŭaĵo situas plantaĵoj de proksimume  arboj kaj arbustoj. La tuta areo de botanika parko estis en la jaro 1999 proklamita por kultura monumento de la plej alta signifo. Por vizito estas la parko interesa dum ĉiuj jarsezonoj; homoj alvenas ĉi tien en printempo por promeni kaj ĝui vekiĝantan naturon; somere ili ĝuas la kolorajn florojn; printempe ili trovas ĉi tie trankvilon kaj privatecon, kaj kaptas lastajn varmajn sunradiojn… kaj finfine, vintre  ili esploras lastajn detalojn de la parko, kiujn ili pretervidis dum la jaro.

Kategorio:Parkoj en Eŭropo
Kategorio:Slovenio
Kamniška Bistrica

**Kamniška Bistrica** estas per glaĉero formita alpa valo norde de Kamnik. Atingas koron de Kamnikaj Alpoj. Estas favorata ekskursloko kaj startloko por marŝoj al apudaj montaroj.
Kamniška Bistrica estas ankaŭ nomo de rivereto kiu fluas tra la valo.

Kategorio:Riveroj en Slovenio
Kategorio:Akvokolekta areo de Sava
Coqueiral

''''* estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Sul e Sudoeste de Minas* kaj en la mikroregiono *Varginha''. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1949. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Doksologio

**Doksologio** (el la greka: *doxa* - gloro, *logos* - vorto, parolo)
estas liturgia formulo, per kiu oni laŭdas Dion. Ĝi estas mallonga himno, plej ofte uzata fine de preĝo.

Inter la plej konataj doksologioj estas
* la aldonaĵo fine de la Patro nia:*Ĉar Via estas la regno kaj la potenco kaj la gloro eterne.* (Mat 6,13)

* la Gloria Patri:*Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito kiel en la komenco, tiel nun kaj ĉiam, kaj en eterno. (komparu Mat 28,19)

* la teksto de Thomas Ken "Praise God from whom all blessings flow" reverkita en Esperanto kiel:*Al Dio laŭdu tuta ter',/ Lin laŭdu la ĉiela sfer';/ Laŭdadu ni sen intermit'/ Al Patro, Filo, kaj Spirit'.*
[eta|dekstra|250px|*Doksologio* de [J.C. Rust]]
La unua originala doksologio verkita (kun originala melodio) en Esperanto estis jena de John Cyprian Rust (en *Ordo de Diservo*, 1907):
:*Estu nun laŭdata Dio / Ĉiam, ĉie, kaj de ĉio;
:Sur la tero de l’ homaro; / De l’ ĉiela anĝelaro.
:Estas li vivdona fonto, / La beninto kaj benonto,
:Patro, Filo, kaj Spirito: / Laŭdu lin sen intermito.''

Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Religia muziko
Piran

**Piran** estas malnova mediteranea kaj havena urbo en Slovena Istrio, kiu situas sur la kabo mem de Pirana duoninsulo.

La urbo fakte estas unu granda muzeo ĉar ĝi havas konservitan mezepokan koncepton kun interesa arkitekturo, kaj riĉan kulturan heredaĵon. Mallarĝaj stratoj kaj interpremitaj domoj donas al la urbo apartan ĉarmon. Hodiaŭ Pirano estas administra centro kaj grava slovena turisma centro.

Kiel kuriozaĵo: Pirano estis inter la jaroj 1909-1953 ligita per elektra fervojo.

eta|center|400px|Piran (Pirano), ĉe la Adriatiko

## Personoj de Piran 
* Giuseppe Tartini; 1692 - 1770; violonisto kaj komponisto

## Kvartaloj de Piran 
Dragonja (Dragogna), Lucija, Nova vas nad Dragonjo (Villanova), Padna (Padena), Parecag (Parezzago), Piran (Pirano), Portorož (Portorose), Seča (Sezza), Sečovlje (Sicciole), Strunjan (Strugnano) et Sveti Peter (San Pietro dell'Amata).

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala urba paĝaro
* Piran en Esperanto

Kategorio:Urboj de Slovenio
Kaapio

La **Kaapio** (el tupia *caapi* *"komuna veĝetaĵo"*) (*Banisteriopsis caapi*) estas speco de liano trovata ĉefe en Amazonio kaj uzata por produkti ajaŭaskon kune *Psychotria viridis *. Estas kelkaj subspecoj, ĉefe *caupuri* kaj *tucunacá*.

Tiu liano havas substancojn kiel harmino kaj harmalino, kies ago malfaciligas la produktado de monoaminoksidaso, kio permesas la absorbo de DMT (dimetiltriptamino) de ĉakrono.

Kategorio:Botaniko
Ĉakrono

**Ĉakrono** () ankaŭ nomata, en Brazilo *reĝina planto*, estas arbedo, 3-4-metraj, de familio Rubiaceae (kiel la kafarbo) kies ŝelo similetas al haŭto de serpento. Oni uzas ĝin por produkti ajaŭaskon kune kaapio. Ĝiaj floroj, fruktoj, folioj kaj semoj tre similas al de kafarbo.

Kategorio:Rubiacoj