open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Referendumoj en Italio en 2011

La **referendumoj** okazis en Italio la 12-an kaj la 13-an de junio 2011. Voĉdonado eblis ekde la 8-a horo ĝis la 22-a horo de dimanĉo 12-a de junio kaj ekde la 7-a ĝis la 15-a horo de lundo 13-a de junio.

La voĉdonanto povis voĉdoni pri unu aŭ pli demandoj. Por ke ĉiu demando validu, la partopreno al voĉdonado de 50% plus unu voĉdonantoj estas petita po demando. Danke al venko de la JES, la leĝoj estis abrogaciitaj. Se la NE venkus, leĝoj konserviĝus.

La voĉdonantoj estis 47.118.352 (22.604.349 viroj kaj 24.514.003 virinoj), plus 3.300.496 italaj eksterlandanoj. La kvorumo, por ke la referendumo validas, estis la 50% de voĉdonantoj plus 1 (25.209.425 voĉdonantoj).

## Referendumaj iniciatoj 
Civita iniciato promovata de "Itala forumo pri movadoj por la akvo" (''Forum Italiano dei movimenti per l'acqua'') proponis la demandojn pri la akva servo, dume la referendumo pri la atomenergio kaj pri la laŭleĝa malebligo estas promovataj de politika partio Italio de Valoroj.

## La datoj 
Fiksenda, laŭ la leĝo, inter la 15-a de aprilo kaj la 15-a de junio, la datoj por la abrogaciaj referendumoj finfine estas la 12-a kaj la 13-a de junio.
Unue, oni proponis, ke oni voĉdonis por la referendumoj dum la unua (15-16-a de majo) aŭ dum la dua baloto (29-30-a de majo) de la voĉdonoj por la komunumoj. Tamen, la ministerio pri la enlandaj aferoj Roberto Maroni opciis por la divido de la du konsultoj, deklarante, ke «la referendumo okazos dum la 12-a kaj la 13-a de junio, laŭ itala tradicio, kiu ĉiam apartigis la du datojn». Favore al unuiĝo, deklariĝis la referendumaj iniciatoj kune kun la parlamenta opozicio, kiu denoncis eviteblan elspezo da 300 milionoj eurojn.

## La demandoj 
## Posicio de ĉefaj partioj 
### Partioj en parlamento 
### Partioj ekster parlamento 
### Cariche istituzionali 
La ŝtatestro Giorgio Napolitano deklaris, ke li partoprenos al referendumo:

Li ne deklaris kion li intenciis voĉdoni.

La Senatestro Renato Schifani rimarkis la "sakrecon" de ĉiu formo de rekta demokrata partopreno kaj ke li voĉdonos en sia urbo, Palermo

La Ĉambrestro Gianfranco Fini deklaris, ke li voĉdonos.

La ĉefministro Silvio Berlusconi deklaris, ke li ne voĉdonos.

## Alfluo al urnojn 
La alfluo al urnojn rilatas al voĉdonantoj en la Itala teritorio.

## Rezultoj 
### Unua demando 
Reguloj pri zorgado de publikaj lokaj ekonomie rimarkindaj servoj. Abrogacio.

### Dua demando 
Difino d la kotizaro de la akva servo surbaze de justa pago de la investita kapitalo. Parta abrogacio.

### Tria demando 
Abrogacio de novaj leĝoj pri la kreado en la nacia teritorio de atomenergio.

### Kvara demando 
Abrogacio de la leĝo 7-a de aprilo 2010, n. 51, pri laŭleĝa malebligo de la ĉefministro.

### Voĉdono laŭ regionoj 
## Abrogacioj 
La leĝoj pri kiu temas la referendumo estas oficiale abrogaciitaj la 21-an de julio 2011 per kvar D.P.R. verkitaj la 18-an de julio 2011, poste n. 113, 116, 114 kaj 115.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ministerio pri enlandaj aferoj - Referendumo de 12-a kaj 13-a de junio 2011
* faksimilo de kartoj por la referendumo 

2011
Kategorio:Nuklea energio en Italio
Kategorio:Referendumoj en 2011
Theodore Levitt

**Theodore Levitt** (naskiĝis la 1-an de marto 1925 en Schlüchtern, distrikto Main-Kinzig, Germanio; mortis la 28-an de junio 2006 en *Belmont*, Masaĉuseco, Usono, estis germandevena profesoro de la altlernejo *Harvard Business School*, fakultato de la universitato Harvard. Li popularigis la anglalingvan terminon "globalization" en 1983 kadre de la altlerneja magazino *Harvard Business Review* - en Esperanto la termino ricevis la nomon "tutmondiĝo".

## Vivo 
Theodore Levitt naskiĝis en germanlingva juda familio en hesia urbeto nordoriente de Frankfurto ĉe Majno. En la epoko de naziismo la familio elmigris al Dayton, Ohio. En 1959 li habilitiĝis en la altlernejo Harvard Business School. Samjare li famiĝis per anglalingva artikolo en la altlerneja magazino *Harvard Business Review* - titolita "Marketing Myopia", en Esperanto do "merkatika miopio" aŭ malpli fake "komerca malvastvido".

En 1983 en la sama magazino aperis lia artikolo "Globalization of Markets", do "tutmondiĝo de merkatoj". Multaj homoj per ĝi unuafoje aŭdis pri la koncepto de "tutmondiĝo", kaj atribuis al Theodore Levitt la kreon de la termino. Tamen pli poste artikoloj interalie en la gazeto New York Times elstaris, ke la termino jam estis uzata almenaŭ en 1944 kaj estis kutima inter ekonomikistoj ekde almenaŭ la jaro 1981 - Levitt ĉiukaze estis tiu kiu tutmonde konatigis kaj popularigis la koncepton.

## Libroj kaj artikoloj (elekto) 
* *Creativity Is Not Enough* ("kreemo ne sufiĉas"), *Harvard Business Review*, 1963.
* *Thinking about management* ("pensante pri manaĝerado"), 1991, Nov-Jorko : *Free Press*
* *Levitt on marketing* ("Levitt pri merkatiko"), 1991, Bostono: *Harvard Business School Press*
* *The marketing imagination* ("la imago pri merkatiko"), 1983, Nov-Jorko: *The Free Press*, ampleksigita eldono en 1986, Nov-Jorko : *Free Press*
* *After The Sale Is Over* ("post kiam la elvendado finiĝis"), *Harvard Business Review*, septembro-oktobro 1983, p. 87-93.
* *The Globalization of Markets* ("la tutmondiĝo de merkatoj"), *Harvard Business Review*, majo-junio 1983.
* *Marketing Intangible Products and Product Intangibles* ("merkatike trakti produktojn malfacile valortakseblajn respektive la fakton de malfacila valortakseblo de produkto"), *Harvard Business Review*, majo-junio 1981, p. 94-102.
* *Marketing Myopia* ("merkatika miopio" aŭ malpli fake "komerca malvastvido"), *Harvard Business Review*, 1960.
* *Marketing for business growth* ("merkatiko cele al ekonomika kresko"), 1974, Nov-Jorko: eldonejo *McGraw-Hill*, unuafoje publikigita en 1969 je la titolo *The marketing mode*.

## Eksteraj ligiloj 
* artikolo pri la morto de Theodore Levitt junie 2006 en la retejo *Businessweek*
* artikolo pri lia morto la 7-an de julio 2006 en la gazeto New York Times

Kategorio:Germanaj ekonomikistoj
Kategorio:Usonaj ekonomikistoj
Kategorio:Usonaj pedagogoj
Kategorio:Germanaj usonanoj
Red Callender

[dekstra|eta|200ra|[Ŝelakdisko de Black & White Records de la triopo de Red Callender kun Willard McDaniel kaj Leonard „Lucky“ Enois: „Red Light“ / „Be Happy Pappy“]]
**George Sylvester „Red“ Callender** (* 8-an de marto 1916 en Haynesville, Virginio; † 8-an de marto 1992 en Saugus, Kalifornio) estis usona ĵazbasisto (kontrabaso kaj tubjo).

Callender vizitis en Nov-Ĵerzejo lernejon kaj transprenis 17jara vojaĝlaboron en bando. Poste li ekloĝis ĉe la okcidenta marbordo de Usono. Tie li ludis kun Buck Clayton (1936), Louis Armstrong (1937/1938), Lester Young (ekde 1941 ĝis 1943, parte ankaŭ kun Nat King Cole), kun propra triopo (ekde 1944 ĝis 1946) kaj Erroll Garner (1946/47). En 1946 li sonregistris kun sia triopo kun Willard McDaniel (p) kaj Leonard „Lucky“ Enois (g) por sondisko-eldonejo *Black & White Records* („Red Light“). En 1945/46 li kunlaboris je la sonregistradoj de Lester Young por eldonejo *Aladdin* (The Complete Aladdin Recordings of Lester Young). Li kunlaboris en la filmo „New Orleans“ apud Armstrong (samkiel en la filmo *Jammin the Blues* el 1944 i.a. apud Lester Young kaj Sweets Edison) kaj improviz-kunsidis kun Charlie Parker, je kies sonregistradoj por Dial februaron de 1947 li kunludis. Poste li ludis ĉe Johnny Otis kaj Cee Pee Johnson, antaŭ ol li en Honolulu (1947-1950) kaj en San-Francisko laboris kun propra bando. Post kiam li ĝis 1953 laboris ĉe Red Norvo kaj Jerry Fielding, li transloĝis al Los-Anĝeleso, kie li fariĝis kunlaboranto de la televidstacio NBC. krom tio li produktis sondiskojn por malgrandaj diskeldonejoj.

En 1955 kaj 1956 li sonregistris kun Art Tatum ties lastajn diskojn (The Tatum Group Masterpieces Vol. 5 kaj *Vol. 6*). Li prezentis ekde 1962 ĝis 1964 ĉe la Monterey Jazz Festival. Kiel dezirata studiomuzikisto li kunlaboris je la sonregistraĵo de Frank Sinatra kaj Ry Cooder. Callender fariĝis la plej demandata tubjisto de Holivudo: Ĉe Stan Kenton (1965), Thelonious Monk, Charles Mingus (1964), James Newton (komence de la 1980-aj jaroj) aŭ Stevie Wonder li uzis ĉi tiun instrumenton. Callender, influita laŭ pulsado kaj melodikondukado de Jimmy Blanton, ludis akcentitan pluksonon. La ludmaniero de Callender influis daŭre lian lernanton kaj amikon Charles Mingus je la kontrabaso.

## Eksteraj ligiloj 
* portreto ĉe *All About Jazz*

Kategorio:Usonaj ĵazbasistoj
Kategorio:Usonaj ĵaztubjistoj
Referendumo en Sardio en 2011

La konsultiĝa **referendumo en Sardio en 2011** okazis en Sario dum la 17-a kaj la 18-a de majo 2011

## Voĉdono 
La referendumo estis proponita de sendependista partio Sardigna Natzione Indipendentzia, pri eventuala konstruo de nukleaj instalaĵoj sur la insulo, laŭ la dekreto n. 1 de la 30-a de januaro 2011;

La kvorumo estis atingita per 33% de voĉdonantoj, petita de la regiona leĝo n. 20 del 1957.
La demando estis: 

Do, mal al nacia referendumo, kiu rilatas al centraloj por la kreado de energio por komerca uzo, la demando temas eĉ pri stokado de la skorioj.

### Alfluo al urnojn 
### Rezultoj 
### Grafiko 
## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Atomenergio en Italio
* Referendumoj en Italio en 2011
* Radioaktivaj skorioj

## Eksteraj ligiloj 
* Referendum 2011 sul sito della regione Sardegna 
* Dati definitivi

Kategorio:Referendumoj en Italio
Kategorio:Nuklea energio en Italio
Kategorio:Sardio
Kategorio:Referendumoj en 2011
2687 Tortalio

**2687 Tortalio** estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la brita astronomo Martin Watt elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al "*Tortalio*", la spirito de la taglumo en la vanuatua mitologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Princ-rupreĥta lariko

La **princ-rupreĥta lariko** (*Larix principis-rupprechtii*), estas specio de pingloarbo en la genro lariko. Ĝi estas indiĝena en la montaraj regionoj de la provincoj Ŝanŝio kaj Hebejo en norda Ĉinujo . La princ-rupreĥta lariko estas parenca al la daura lariko.

Tiu palearktisa specio estas traktata kiel vario de la daura lariko (*L. gmelinii* var. *principis-rupprechtii*) fare de multaj botanikistoj. Ĝi estas apartigita de la tipa *L. gmelinii* je proksimume 1000 da kilometroj, kaj malsamas pri posedo de pli grandaj (2-4 cm) strobiloj kun pli da skvamoj.

## Referencoj 
[eta|220ra|maldekstra|[Aŭtuno|Aŭtunkoloraj larikoj apud Tajfeng-Lago, Ŝtata Arbaro San-Han-Ba, Hebejo.]]

Kategorio:Pinacoj
Kategorio:Arboj
Kategorio:Palearktisa faŭno
Norman Granz

**Norman GRANZ** (* 6-an de aŭgusto 1918 en Los-Anĝeleso; † 22-an de novembro 2001 en Ĝenevo) estis usona ĵaz-entreprenisto kaj -produktisto.

Post studo ĉe la Universitato de Kalifornio Granz laboris komence kiel filmredaktisto en la sudioj de Metro-Goldwyn-Mayer kaj observis en 1944 la produktadon de la mallonga filmo ''Jammin' The Blues*. La 2-an de julio 1944 li okazigis en la *Philharmonic Auditorium* de Los-Anĝeleso unuan koncerton kun ĵazmuzikistoj, kiuj unue prezentis en malgrandaj grupoj kaj je la fino kuniĝis por improvizad-kunsido sur la scenejo. El tio Granz evoluigis tutan serion de koncertoj nome Jazz at the Philharmonic. Post komencaj sukcesoj en Los-Anĝeleso li plivastigis la koncertojn en 1946 al vojaĝoj, kiuj okazis komence en Usono kaj finfine tutmonde ĝis la fino de la 1960-aj jaroj.

En 1944/45 kaj inter 1948 kaj 1951 li laboris kiel sondisko-produktisto por diversaj diskeldonejoj. Graviĝis lia diskoserio *The Jazz Scene* pro ĝia eksperimentema karaktero samkiel pro la ĝis tiam ne kutimaj sonregistradoj de ĵazkoncertoj. En 1946 li fondis unuan sendependan sondisko-eldonejon (Clef Records) por la klasia ĵazo, poste en 1953 la eldonejon *Norgran* por moderna ĵazo; tie aperis sonregistraĵoj de Lester Young kaj Dizzy Gillespie. krome li fondis la diskeldonejon *Down Home* por tradicia ĵazo de Kid Ory kaj Red Allen. Jam ekde 1951 li reaĉetis la rajtojn pri siaj produktaĵoj (ekz. tiuj de Charlie Parker, Clifford Brown aŭ Sarah Vaughan de Mercury Records) kaj kunigis ilin en 1957 en la eldonejo Verve Records, kie li komence produktis gravajn sonregistraĵojn precipe kun Ella Fitzgerald. En 1957 li translokis siajn aktivecojn al Eŭropo, translokiĝis en 1960 al Svisujo kaj vendis sian firmaon en 1961 al MGM. La postenon de Granz alprenis Creed Taylor. Granz nun plene sin dediĉis al la direktado de Ella Fitzgerald, Oscar Peterson kaj parte ankaŭ de Duke Ellington samkiel de *Jazz at the Philharmonic*.

En 1973 li fondis, post kiam la produktado je *Verve* finiĝis, la novan diskeldonejon Pablo Records. Aparte per improvizad-kunsidecaj koncertoj de siaj artistoj je la Montreux Jazz Festival resp. per la tie ekestintaj sonregistraĵoj li vojpreparis la renaskiĝon de svingo kaj bibopo.

Granz ripete indikis, ke li havas tri celojn: produkti muzikon sen rasisma diskriminacio, liveri al la aŭskultantaro bonajn produktaĵojn kaj enspezi per tio monon. Kvankam ne muzikisto, li estis unu el la plej gravaj kontribuantoj al moderna ĵazo. Norman Granz estis la granda mentoro de la germana koncertorganizanto Fritz Rau.
[miniatur|210px|dekstra|La trumpetisto-etikedo disegnita de [David Stone Martin sur Clef-ŝelakdisko de Billie Holiday: „Stormy“ / „Tenderly“ (1952)]]

## Literaturo 
* Jim Haskins: *Ella Fitzgerald - First Lady Of Jazz'', München, Heyne, 1994

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio
* Nekrologo en  The Independent
* Nekrologo en The Guardian
* Nekrologo en The Telegraph

Kategorio:Usonaj sondisko-produktistoj
Kategorio:Ĵazaj sondisko-produktistoj
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Usonaj entreprenistoj
Kategorio:Ella Fitzgerald
Elek Pávai Vajna

**PÁVAI VAJNA Elek** (pro. pa:vai vajna), Vajna, pávai estis hungara paleontologo, geologo naskita en Nadjenjedo en 1820 kaj mortinta en Budapeŝto la 13-an de majo 1874.

## Biografio 
Elek Pávai Vajna studis en la akademio de Selmecbánya, poste en Vieno, Berlino, Parizo kaj Londono. Li faris pli longan studvojaĝon en Norda Ameriko kaj poste kiel geologo li partoprenis en ekspedicio en Suda Ameriko. Post reveno Transilvanion li fariĝis kunlaboranto de muzeo de la Erdélyi Múzeum Egylet, de 1870 ĝis sia morto li estis geologo de la Instituto pri Geologio (Földtani Intézet). Li priokupiĝis ĉefe pri geologiaj problemoj de ĉirkaŭaĵoj de Koloĵvaro.

## Verkoj 
* *Petrefakten aus Nordost-Siebenbürgen* (Wien, 1862); 
* *Kolozsvár és környékének földtani viszonyai* (Pest, 1871); 
* *Kolozsvár és Bánfi-Hunyad közti vasútvonal ingatag talajának geológiai szerkezete* (Pest, 1871); 
* *A budai márga ásatag tüsköncei* (Bp., 1874).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj paleontologoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Antal Péch

**PÉCH Antal** (pro. pe:ĉ) estis hungara inĝeniero pri minado, fakverkisto, ano korespondenta de MTA (1879) naskita en Nagyváradolaszi la 14-an de junio 1822 kaj mortinta en Selmecbánya la 18-an de septembro 1895. Li estis pli aĝa frato de akvakonstruanta inĝeniero József Péch.

## Biografio 
Antal Péch studis en Akademio de Selmec, en 1842 li enpaŝis la servon de ŝtato. De 1850 li estis direktoro de minejo en Ĉeĥio. De 1867 li laboris kiel sekcikonsilanto en financministerio por la evoluigo de fer-kaj minejverkoj. Al lia nomo ligiĝas la konstruado de la ferfabriko de Diósgyőr, la iniciato de la karbminado en la valo Zsil kaj la prilaborado de projektoj por unua ferfabriko de Vajdahunyad. Li estis fondinto de la *Bányászati és Kohászati Lapok* kaj li estis ĝia redaktoro de 1868 ĝis 1870. Je lia honoro la Országos Magyar Bányászati és Kohászati Egyesület en 1963 fondis la distingon Memormedalo Péch Antal.

## Verkoj 
* *Az ércek előkészítésének elvei és gyakorlati szabályai* (Pest, 1869);
* *Magyar és német bányászati szakszótár* (I – II., Selmecbánya, 1879 – 1891);
* *Alsó-Magyarország bányaművelésének története* (I – II., Bp., 1884 – 87. III., Bp., 1967);
* *A selmeci bányavállalatok története* (Bp., 1884).

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj metalurgoj
Sesleria

***Sesleria***, esperante **seslerio**, estas palearkta genro de plantoj de la subfamilio de *Pooideae*. La nomo devenas de la itala botanikisto Lionardo Sesler († 1785).

## Specioj
József Péch

**PÉCH József** (pro. pe:ĉ) estis hungara inĝeniero pri minado naskita en Nagyváradolaszi la 4-an de januaro 1829 kaj mortinta en Budapeŝto la 17-an de novembro 1902. Li estis pli juna frato de akvakonstruanta inĝeniero Antal Péch.

## Biografio 
József Péch finis en la József-Ipartanoda kaj en la Mérnöki Intézet en 1853. De 1873 li estis oficestro de kanalo Bega. De 1886 li estis sekciestro de akvografio. Li redaktis ĝis sia morto la almanakon *Vízrajzi Osztály Évkönyv*. Lia studo titolita *A vízállás előrejelzéséről* aperis ankaŭ en franca kaj germana lingvoj.

## Verkoj 
* *A vízrajzi osztály keletkezése, életbeléptetése, feladata és működésének eddigi eredménye* (Bp., 1896);
* *A Tisza hajdan és most* (Artúr Sziberth, I – IV., Bp., 1898 – 1906);
* *Országos vízjelző szolgálat Magyarországon* (Bp., 1902).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Maoz

eta|Maoz Vegetara restoracio en Parizo
[eta|[Pita pano kun falaflo kaj aldonaĵoj]]
**Maoz** aŭ entute **Maoz Vegetarian** estas ĉeno de falaflorestoracioj, kiu devenas el Amsterdamo, Nederlando. La unua Maoz malfermiĝis en 1991 en la Reguliersbreestrato en Amsterdamo kaj sukcesis, ankaŭ pro tio ke la klientoj povas senlime aldoni piklojn, salaton kaj saŭcon.

La fondintoj estas la geedzoj, Nahman Milo kaj Sima Bar-On, israelanoj, kiuj vivis en Amsterdamo.

En 2007 Maoz havis filiojn en i.a. Nijmegen, Roterdamo, Leiden, Zaandam kaj Groningen. Ekde 1996 ankaŭ en Aŭstralio (Perth), Francio (Parizo), Germanio, Britio (Londono), Hispanio (Barcelono kaj Madrido), Usono kaj Barato (Mumbajo). Oni uzas la franĉizan sistemon. Mondvaste en 2007 troviĝis 22 restoracioj. Oni atendas ke la nombro plialtiĝos en la estonteco.
En 2006 oni malfermis filion en Germanio (Munkeno) sed en februaro 2008 oni devis fermi ĝin pro malbona vendosumo.

En 2022 Maoz troviĝas en 8 lokoj en Nederlando, Usono, Brazilo, Hispanio kaj Francio.

La unua Maoz vendis nur falaflon, sed nuntempe ankaŭ akireblas pomfritojn, frititajn melongenojn kaj humuson. Oni tamen nur vendas vegetarajn manĝaĵojn.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 

## Referencoj 
Kategorio:Rapidmanĝejoj
Kategorio:Vegetarismo
Gusztáv Pécsi

**PÉCSI Gusztáv** (pro. pe:ĉi) estis hungara pastro, filozofo naskita en Braŝovo la 2-an de septembro 1874 kaj mortinta en Nagyölved la 16-an de marto 1947.

## Biografio 
Gusztáv Pécsi estis ordinita pastro en Nagyszombat en 1899. En 1902 oni nomumis lin instruisto kaj prefekto pri filozofio de seminario en Esztergom. De 1918 ĝis sia morto li estis parokestro en Nagyölved.

## Verkoj 
* *A modern fizikai axiómák válsága* (Bp., 1907);
* *Kritik der Relativitätstheorie Einsteins* (Innsbruck, 1923);
* *A relativitás elméletének liquidálása* (Bp., 1924);
* *Berechnung der Sonnengeschwindigkeit* (Regensburg, 1925).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
2690 Ristiina

'*2690 *Ristiina''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la finnlanda municipo Ristiina, en Suda Savonio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Brahe
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
2691 Sersic

'*2691 *Sersic''''' estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la astronomoj de la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino). Ĝi estas proksima de la en orbita resonanco 7:2 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la argentinan astronomon José Luis Sérsic (1933–1993).

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de J. Oey, P. Pravec, P. Kušnirák, N. Morales, A. Thirouin, J. Pollock, D. E. Reichart K. Ivarsen, J. Haislip kaj A. LaCluyze, per ekzameno de ĝia luma kurbo elde diversaj observatorioj kaj anoncita la .

Tiu asteroida luno havas diametron de 2,15 ± 0,11&nbsp;km, ĝi orbitas je ĉirkaŭ 12&nbsp;km de la centra korpo kun orbita periodo de 26,808 (± 0,01) horoj (1,117 ± 0,0004 tago). La rotacia periodo de tiu satelito estas ankoraŭ nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (2691) Sersic; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Félix Aguilar
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1974
Víťaz

**Víťaz,** hungare **Nagyvitéz** [nadjvitEz] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis *Veľké Vitézovce*.

## Situo 
Víťaz situas en valo laŭ flankovojoj. Prešov troviĝas je 26 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1272 laŭ tiama hungara ortografio *"Vytez"*. En 1787 602 vilaĝanoj loĝis en 72 domoj, en 1828 680 vilaĝanoj en 90 domoj. En 1831 la loĝantoj partoprenis en ribelo nomata ĥolero, inter ili unu estis kondamnita je morto. En 1913 pro incendio duono de la vilaĝo cindriĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyvitéz 748 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Prešov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Víťaz 1854 homoj, (1851 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika paroĥa preĝejo omaĝe al Laboristo Sankta Jozefo de 1961.
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apostolo Sankta Andreo
eta|maldekstra|250ra|Ŝariŝa municipo Víťaz

Kategorio:Municipoj en distrikto Prešov
Vyšná Šebastová

**Vyšná Šebastová,** hungare **Felsősebes** [felŝOŝebeŝ] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Vyšná kaj felső signifas: supra.

## Geografio 
Vyšná Šebastová situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Prešov troviĝas je 7 km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1272 laŭ tiama hungara ortografio *"Feulsebus"* (=supra rapida). En 1427 30 familioj pagis impostojn. Iam fortikaĵo konstruiĝis, kiun loĝantoj de Eperjes plene detruis. En 1787 488 vilaĝanoj loĝis en 75 domoj, en 1828 841 vilaĝanoj en 110 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsősebes 510 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vyšná Šebastová 958 homoj, (940 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Katerino el Aleksandrio de 1625, en la 18-a jarcento trakonstruiĝis
* ruino de la fortikaĵo

## Famuloj 
En la iama Felsősebes naskiĝis hungara instruisto Zoltán Bornemissza.

## Eksteraj ligiloj 
* Vyšná Šebastová sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prešov
Ĉarto de Tibetanoj en Ekzilo

**Ĉarto de Tibetanoj en Ekzilo** (ordinare nomata konstitucio de Tibeto; angle: *Charter of the Tibetans In-Exile*) - dokumento akceptita de la Tibeta Parlamento en Ekzilo (angle: *Assembly of Tibetan People’s Deputies‎*) la 14-an de junio 1991. La ĉarto estas ligita kun la Ekzilita tibeta registaro.

## Bibliografio 
* Sofia Stril-Rever, Dalaï Lama, *Appel au monde*, Seuil, 2011, 
* Maxime Vivas, *Dalaï-lama - Pas si zen*, Max Milo Éditions, 2011, 131 p. , en particulier chap. XII, Le programme de gouvernement du dalaï-lama, pp. 115-118.
* Subramanya Nagarajarao, *Human rights and refugees*, APH Publishing, 2004, 

## Eksteraj ligiloj 
* Charter of the Tibetans-in-Exile (1991)
* Central Tibetan Administration
* Tibet Society

Kategorio:Tibeto
Kategorio:Organizaĵoj en Barato
Kategorio:1991
Varhaňovce

**Varhaňovce,** hungare **Vargony** [vargonj] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Geografio 
Varhaňovce situas laŭ flankovojoj. Prešov troviĝas je 22 km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1393 laŭ tiama hungara ortografio *"Wargon"*. En 1427 17 familioj pagis impostojn. En 1600 oni komputis tie 14 servutulajn domojn. En 1787 245 vilaĝanoj loĝis en 32 domoj, en 1828 403 vilaĝanoj en 53 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vargony 351 homoj, (slovakoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Varhaňovce 991 homoj, (962 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika klasikisma preĝejo de 1837

## Eksteraj ligiloj 
* Varhaňovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prešov
Trematodoj

eta|Variaj trematodoj, el eldono de 1911 de la Encyclopaedia Britannica
**Trematodo** estas klaso ene de la filumo Platvermoj kiu enhavas du grupojn de parazitaj tiaj platvermoj.

La trematodoj estas ĉirkaŭkalkulataj je 18,000 al 24,000 specioj, kaj estas dividataj en du subklasoj. Preskaŭ ĉiuj estas parazitoj de moluskoj kaj vertebruloj.

## Kelkaj taksonoj 
* Hepata fasciolo
* *Schistosoma*

## Referencoj 
Kategorio:Platvermoj
Kategorio:Parazitoj
Kategorio:Taksonomio
Záborské

**Záborské,** hungare **Harság** [harŝAg] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis **Haršag**.

## Geografio 
Záborské situas laŭ flankovojoj. Prešov troviĝas je 7 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1303 en formo *"Hasag"*. En 1427 12 familioj pagis impostojn. En 1787 414 vilaĝanoj loĝis en 53 domoj, en 1828 487 vilaĝanoj en 63 domoj. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Harság 202 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Záborské 465 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo de 1841
* renesanca kastelo de 1614, en 1741 trakonstruiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Záborské sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
250ra|maldekstra|eta|Preĝejo de Záborské

Kategorio:Municipoj en distrikto Prešov
2689 Bruselo

**2689 Bruselo** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Bruselo, ĉefurbo de Belgio (franclingve: *Bruxelles*).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Bruselo
Kategorio:Malkovrita de Sylvain Arend
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Kampomuso

eta|dekstra|250px|Kampomuso
**Kampomuso** estas subfamilio de malgrandaj mamuloj. Ili estas malgrandaj roduloj kiuj similas al musoj sed kun pli fortika korpo, pli mallonga hareca vosto, iom rondoforma kapo, pli malgrandaj oreloj kaj okuloj, kaj diferencformaj vangodentoj. Estas proksimume 155 specioj de kampomusoj. Tiuj formas la subfamilion de Arvikolenoj kun la lemingoj kaj la ondatroj.

Tre konata genro estas tiu de Mikrotoj, nome *Microtus*.

Monogamaj kampomusoj, ekzemple preriaj kampomusoj, havas signife pli grandan densecon kaj distribuadon de receptoroj de vazopresino en sia cerbo kiam komparite kun poligamiaj kampomusoj. Tiuj diferencoj situas en la ventra antaŭcerbo kaj la mediaciita per dopamino rekompenca sistemo.

Kaj vazopresino kaj dopamino agas en tiu regiono por kunordigi fruktodonajn agadojn kiel ekzemple sekspariĝo, kaj reguligi selekteman alligitecon. Tiuj specispecifaj diferencoj montris korelacion kun sociaj kondutoj, kaj en monogamaj preriaj kampomusoj estas gravaj por efektivigo de parligado.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Voles.com, Bildoj kaj informoj pri kampomusoj kaj rilataj aferoj
* Artikolo pri plagokontrolo 
* National Geographic, filmeto.

Kategorio:Arvikolenoj
Helen Humes

**Helen Humes** (* 23-an de junio 1913 en Louisville, Kentukio; † 9-an de septembro 1981 en Santa Monica, Kalifornio) estis usono ĵaz- kaj blus-kantistino.

Helen Humes heredis sian talenton de siaj gepatroj, kiuj ofte kantis duete en sia paroĥo. En 1927 ŝi jam akompanis Sylvester Weaver je kelkaj de liaj lastaj sonregistraĵoj. En 1937 ŝi transloĝiĝis al Albany kaj fariĝis kantistino en la ĵazbandego de Harry James. Kun li ŝi sonregistris interalie la titoloj *Jubilee*, ''I Can Dream Can't I* kaj *That's The Dreamer In Me*. Krome ŝi kunlaboris en la malfruaj 1930-aj jaroj kun „Svingoreĝo“ Count Basie, kiu malkovris ŝin en Cotton Club en Cincinnati. Li invitis ŝin fariĝi posteulo de Billie Holiday en lia bando. Unu el ŝiaj plej grandaj sukcesoj tiutempaj estis *Between The Devil And The Deep Blue Sea*.

En la 1940-aj kaj 50-aj jaroj, intertempe en Kaliforni, Helen Humes laboris kun diversaj bandoj kaj aliaj blus- kaj ĵazmuzikistoj, inter ili Nat King Cole, kaj surdiskigis por diskeldonejo Discovery. Unu el ŝiaj sucesaĵoj estas *Be-baba-leba*. En 1950 Humes kantis *Rock Me to Sleep* de Benny Carter kaj sukcesis starigi ponton inter ĵazbandega svingo ritmenbluso.

Kiam mortis ŝia patrino en 1973, Humes vendis ĉiujn siajn sondiskojn kaj sian pianon kaj ne plu volis kanti. Stanley Dance, muzikkritikisto, povis persvadi ŝin prezenti kune kun Count Basie ĉe Newport Jazz Festival en 1973. Sed nur en la malfruaj 70-aj jaroj ŝi daŭrigis sian karieron. Ŝi vivis ankoraŭ kelkan tempon sur Havajo kaj en Aŭstralio, antaŭ ol ŝi transloĝiĝis al Santa Monica en Kalifornio, kie ŝi mortis en 1981.

## Diskografio 
* *Helen Humes*, 1959
* *Tain't nobody's biz-ness if I do*, 1959
* *Songs I like to sing*, 1960
* *Swingin' with Humes*, 1961
* *Helen comes back*, 1973
* *Let the good times roll*, 1973
* *Sneakin' around*, 1974
* *On the sunny side of the street (live)*, 1974
* *Helen Humes*, 1974
* *Talk of the town*, 1975
* *Helen Humes with Red Norvo and his orchestra*, 1975
* *Deed I do (live)*, 1976
* *Helen Humes and the Muse All Stars*, 1979
* *Helen*, 1980
* *The New Year's Eve'', 1980

Kategorio:Usonaj ĵazkantistoj
Džbánov (Voděrady)

:*Estas ankaŭ Džbánov.*

Vilaĝo **Džbánov** troviĝas en Ĉeĥio, 1&nbsp;km oriente de Voděrady, al kiu ĝi administre apartenas. Ĝi ekestis kiel vilaĝo de "ĉeĥa tipo" kun bienoj koncentritaj ĉirkaŭ vilaĝplaco. En Džbánov troviĝas evangeliana paroĥestrejo, evangeliana preĝejo kaj monumento al falintoj en la unua mondmilito. Vivas ĉi tie  ().

## Topografio 
Džbánov situas en valkaldrono inter municipoj Jehnědí, Voděrady kaj Sloupnice, kun kiuj ĝi estas kunigita per ŝoseo. Ĝi apartenas al municipoj de la t.n. *ĉeĥa tipo*, koncentriĝintaj ĉirkaŭ la centra vilaĝplaco. En Džbánov en la vilaĝplaco troviĝas vendejo kun nutraĵoj, evangelia paroĥo kaj preĝejo.

## Loĝantaro 
## Bohemifrata Eklezio Evangeliana 
Sekretaj nekatolikoj el Džbánov kaj ĉirkaŭaĵo postvivis tempon de malpermeso de aliaj ol la katolika eklezio post batalo sur Blanka monto (1620) ĝis la jaro 1781, kiam imperiestro Jozefo la 2-a proklamis patenton pri religia toleremo. Al t.n. "helvetia kredo" aliĝis el Džbánov 122 homoj. Jam en la jaro 1784 estis en Džbánov konstruita la unua "tolerema preĝejo", kiun dum 11 jaroj vizitadis kredantoj el vasta ĉirkaŭaĵo, kaj en la jaro 1786 ĉe ĝi estis establita ankaŭ la unua evangeliana lernejo, de la jaro 1870 en la nova domo. Nur en la jaro 1795 estis konstruita plia "tolerema preĝejo" en Sloupnice kaj diservojn oni celebris ĉiudimanĉe alterne en Sloupnice kaj Džbánov. En Džbánov estas ankaŭ malnova, ankoraŭ "antaŭtolerema" tombejo, kie estis entombigataj posteuloj de Bohemiaj Fratoj eĉ dum tempoj de netoleremo. En la jaro 1880 la evangeliana komunumo en Džbánov memstariĝis, la lernejo estis en la jaro 1883 ŝanĝita je paroĥestrejo kaj novaj ekleziaj lernejoj estis establitaj en Voděrady kaj Jehnědí. En la jaro 1879 trafis la komunumon plago kaj kun 9 bienoj forbrulis ĝia preĝejo. La nova estis konstruita jam en la jaro 1881. Ĝi estas ununava konstruaĵo sen turo, oblonga kun duoncirkla presbiterejo, la okcidenta fronto kun enirejo estas ornamita per stukaj kornicoj kaj plialtigita pinjono kun ŝtona kaliko. En la jaro 2004 estis la preĝejo proklamita kultura memorindaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de Bohemifrata Eklezio Evangeliana 

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Voděrady (distrikto Ústí nad Orlicí)
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Luma nokta nubo

270px|eta|dekstra|Lumaj noktaj nuboj super Enschede, Nederlando
270px|eta|dekstra|Lumaj noktaj nuboj super la lago Saimaa en Suomio
270px|eta|dekstra|Lumaj noktaj nuboj super la torfmarĉo Bargerveen, Nederlando

**Lumaj noktaj nuboj** estas speco de nuboj kiuj troviĝas je alteco de 75 ĝis 85 kilometroj, multe pli altaj ol ordinaraj nuboj, kiuj maksimume troviĝas je 20 kilometra alteco. Post sunsubiro ili ankoraŭ reflektas la sunlumon. La ordinaraj nuboj, kiujn ni kutime vidas estas multe pli malhelaj kaj post sunsubiro unue fariĝas ruĝaj kaj poste grizaj. La lumaj noktaj nuboj restas blankaj, flav-oranĝaj aŭ helbluaj. La steloj restas videblaj tra tiuj maldikaj nuboj.

En majo, junio kaj julio la norda ĉielo povas arĝente ekbrili konsiderindan tempon post sunsubiro aŭ antaŭ sunleviĝo. La nubostrioj havas rip- aŭ fibrostrukturon. Ili maloftas kaj aperas neregule : iam plurfoje en unu monato, sed ofte neniam dum tuta somero.

La estiĝo rilatas al partikloj en la plej superaj tavoloj de la atmosfero. Ili povas konsisti el polvo de meteoritoj. Sed krom la partikloj ankaŭ necesas akvovaporo kaj temperaturoj inter –90 kaj –145 celsiaj gradoj. Sur la polveroj fiksiĝas tavoleto de glacio, simile al prujno sur la tero. La glacio, kiu envolvas la partiklojn reflektas la sunlumon.

Kiu observas la lumajn noktajn nubojn rimarkos ke la formoj rapide ŝanĝiĝas. En tiu alteco regas fortegaj aerofluoj. Horizontale la aero moviĝas je mezuma rapideco de 150 kilometroj hore, sed ĝi povas kreski ĝis 500 kaj eĉ 700 kilometrojn hore. Aldone ankaŭ estiĝas altiĝantaj kaj malaltiĝantaj aerfluoj kaj tiel la nuboj iĝas turbulaj. La tipaj ripoj kaj ondoj povas malaperi same rapide kiel ili aperis.

Ne eblas antaŭdiri kiam lumaj noktaj nuboj aperos. Sed indas regule atenti dum serena somera vespero la nordan ĉielon por malkovri tiajn nubojn.

Kategorio:Nuboj
2693 Yan'an

'*2693 *Yan'an'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉina urbo Janan (ĉine 延安, *Yan'an'') en la provinco Ŝenŝio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
2688 Halley

'*2688 *Halley'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la britan astronomon Edmond Halley, ĉefe fama pro la kalkulo de la orbito de la kometo al kiu li lasis sian nomon.

*Oni ne konfuzu kun: Haleja kometo.''

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
2692 Chkalov

'*2692 *Chkalov'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la sovetan aviadiliston Valerij Paŭloviĉ Ĉkalov (cirile *Валерий Павлович Чкалов'', 1904–1938), heroo de Sovetunio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
Francaj tradiciaj dancoj

**Francaj tradiciaj dancoj** estas la dancoj kiuj tradicie dancatas en la diversaj regionoj de Francio.

Kiel dancas homgrupo rivelas la rilatojn inter la grupanoj kaj la valorojn, kiuj animas ilin.

La evoluo de la dancarto forte interligiĝas kun la evoluo de la socio.

## Dancarto, historiaj elementoj 
La plej malnova formo de danco, kiun oni konas, estas rondodanco akompanata per kantoj. Tiu formo evoluis de la 12-a jarcento diversrapide laŭ la regionoj kaj la sociaj grupoj (multe pli rapide ĉe la regantaj klasoj ol ĉe la popolaj klasoj).
Tamen, oni ĉiam rimarkas la samajn etapojn :

* 1-e - muzikiloj anstataŭas voĉon,
* 2-e - paŝoj kompleksiĝas,
* 3-e - la rondo malfermiĝas por iĝi ĉeno,
* 4-e - la ĉeno disiĝas kaj mallongiĝas ĝis procesio de duopuloj,
* 5-e - la roloj de la dancistoj kaj la figuroj diversiĝas,
* 6-e - la paro graviĝas.

Ĝis la 18-a jarcento, danco ege rolis dum la vivo de homoj. En la reganta societo, ĝi iĝis rafinita arto, kiun oni lernas de majstro, ĝi ebligis la ulojn admirigi sin. En la kamparoj, ĝi kontraŭe ebligis plifortigi grupan senton, kaj oni laŭvole praktikis ĝin dum labortempoj kaj dum festoj. Multaj vilaĝoj havis specifan dancon, franclingve nomatan
«branle» (svingo, esperante), kiu estis rond-danco aŭ ĉen-danco, kiun kundancantoj transdonis de generacio al la sekvanta.

Dum la 18-a jarcento, la ŝanĝoj pli ofte okazis. Novaj dancoj konkeris la parizan bonhavan societon: unue «la contredanse» el Anglio, kaj post unu jarcento, la pardancoj el Germanio, aŭ el la najbaraj landoj (polko, valso, mazurko, skota danco…). Tiuj novaj dancoj ankaŭ disvastiĝis en la kamparana klaso, en kiu ili estis alprenitaj kaj simpligitaj diversmaniere. La balo aperis en la kamparoj, kaj oni ne plu dancis dum la ceteraj momentoj.

Depost la unua mondmilito, danco malgraviĝis. Ĝi iĝas neelstara okupiĝo, kiun nur parto de la popolo praktikas.

## Tradiciaj dancoj nun 
La remalkovro de la tradiciaj dancoj ĉefe okazas dumaniere: la folklora danco kaj la folk-movado.

La folkloraj grupoj ĉefe multnombriĝis inter la du mondmilitoj kaj enscenigis kamparanajn dancojn. Oni ofte malmulte konas tiujn repertuarojn, do parto de la koregrafioj oni reinventis. La folk-movado disvolviĝis dum la 1970-aj jaroj surbaze de kolektadoj pri muzikoj kaj dancoj ĉe la plejaĝuloj. Ĝi celas danc-praktikadon en spirito, kiu pli proksimiĝas al la origina: nenia spektaklo sed baloj kaj regulaj staĝoj kaj labor-renkontoj.

La nuna kunteksto tute malsamas ol tiu de la tradiciaj socioj. Konsekvence, la folk-medio ankaŭ transformas la dancojn por adapti ilin al sia realaĵo kaj al siaj bezonoj. En muziko kiel en danc-arto, oni vidas kreojn kaj ĉiajn miksaĵojn. Sed, kvankam la formo ŝanĝiĝas, la volo krei aŭtentajn ligojn inter la personoj ŝajnas plu esti.

## Kelkaj tradiciaj dancoj 
* Rondodanco de Argenton (Limoĝio, Centro-Valo de Luaro kaj okcidenta parto de Francio)
* Marŝo de la reĝo Malbruko (Alzaco kaj Loreno)
* La Panistino de la ebenaĵanoj (Vendeo)


Kategorio:Tradiciaj dancoj
Rondodanco de Argenton

**Rondodanco de Argenton** estas danco el Centro, Limoĝio, kaj okcidenta parto de Francio.

## Pozicio de la partoprenantoj 
Ĝi estas rondodanco, ĉiu dancanto prenas ĉene la manojn de siaj najbaroj.

Unue: Oni iras liven per kruc-paŝoj (malproksimigi livan piedon / krucigi per dekstra piedo antaŭen, malproksimigi livan piedon / krucigi per dekstra piedo posten).

Due: la gedancantoj antaŭeniras al la centro per 4 paŝoj, kaj malantaŭeniras per 4 paŝoj (refari du fojojn).

## Eksteraj ligiloj 
Spekti rondodanco de Argenton : http://www.youtube.com/watch?v=gYBxM4Ah5fc

## Vidu ankaŭ 
popola danco

Kategorio:Francaj dancoj
Vic Dickenson

**Victor Dickenson**, nomita **Vic Dickenson** (* 6-an de aŭgusto 1906 en Xenia en Ohio; † 16-an de novembro 1984 en Novjorko) estis nigrula usona ĵaz-trombonisto, kiu ludis ĉefstilan ĵazon kaj antikvan ĵazon.

Dickenson estis laŭ Edmond Hall la plej bona diksilando-trombonisto, ludis tamen ankaŭ svingon kaj povis adaptiĝi al la plej diversaj stiloj kaj ankaŭ elpaŝis kiel akompananto de kantistoj. Li ludis ekde 1933 ĝis 1936 kun Blanche Calloway, ekde 1936 ĝis 1939 ĉe Claude Hopkins, estis de 1939 ĝis 1940 soloisto ĉe Benny Carter, poste ĝis 1941 ĉe Count Basie. En la 1940-aj jaroj li ludis ankaŭ kun Sidney Bechet kaj kun Eddie Heywood (de 1943 ĝis 1945), kun kiu li kune akompanis en 1944 Billie Holiday (*The Complete Commodore Recordings*). En 1945/46 li laboris kun Lester Young (*The Complete Aladdin Recordings of Lester Young*). En 1953 kaj 1954 li havis sepopon kun Ruby Braff, Charles Thompson, Jo Jones, Walter Page kaj Edmond Hall. En la 1960-aj jaroj li havis inter 1963 kaj 1968 propran bandon nome „Saints and Sinners“ (kun Red Richards), ludis kune kun la *Ĉiustelularo* de George Wein, kun la kornetistoj Bobby Hackett (kun kiu li ekde 1968 ĝis 1970 estris kvinopon) kaj Wild Bill Davison (1961/62) kiel ofta gasto sur festivaloj kaj koncertvojaĝis kun Eddie Condon (en kies klubejo li ankaŭ ofte prezentis) en la 1960-aj jaroj (Azio, Aŭstralio en 1964). En 1965 li vojaĝis kiel soloisto tra Eŭropo. En la 1970-aj jaroj li ludis en „Tutmonde Plej Granda Ĵazbando“.

## Selekta diskografio 
* *Breaks, Blues and Boogie* (Topaz, 1941-46) kun James P. Johnson, Wilbur De Paris, Ben Webster, Coleman Hawkins
* *Vic Dickenson Septet* (Vanguard, 1954)
* *Gentleman Of The Trombone* (Storyville, 1975) kun Johnny Guarnieri, Bill Pemberton, Oliver Jackson
* *Ding Dong* (Storyville, 1976) kun Buddy Tate

Kategorio:Usonaj ĵaztrombonistoj
Marŝo de la reĝo Malbruko

**Marŝo de la reĝo Malbruko** estas popoldanco de Loreno kaj Alzaco.

## Pozicio de la partoprenantoj 
La gedancantoj duopiĝas kaj desegnas cirklon. La viroj estas interne de la cirklo kaj ĉiu prenas la proksiman manon de sia partnerino.

* 1-Unue : La gedancantoj antaŭeniras duope ok paŝojn marŝante sur la cirklo laŭ la inversa direkto de la horloĝ-montrilo
* 2-Due : La gedancantoj ĉesas teni la manon. La viroj duonturniĝas. Ĉiuj antaŭeniras ok paŝojn. La virinoj iras samdirekten kiel en 1, la viroj iras malsamdirekten.
* 3- Trie : Ĉiu viro prenas la manojn de la plej proksima virino. Oni tenas sian partneron per du manoj, kaj oni antaŭeniras sur la circklo dek-ses flankpaŝojn (laŭ la sama direkto kiel en 1).

## Vidu ankaŭ 
* Popola danco

Kategorio:Francaj dancoj
Fiŝista Bastiono

La **Fiŝista Bastiono** estas impona novromanika ornamika konstruaĵo en Budapeŝto, sur Monto Vár tute apud Matias-preĝejo. Ĝi kun la ĉirkaŭo apartenas al Monda Heredaĵo ekde 1987, tial ĝi estas unuaranga celo de turistoj ankaŭ tial, ĉar bela panoramo estas videbla al Pest kaj al Danubo.
La bastiono estas 140 m-ojn longa. La turoj simbolizas tribestrojn de la hungaroj. Ekde la mezepoko tie etendiĝis muroj kaj bastionoj, sube estis loĝdomoj de fiŝistoj (ili defendis tiun parton), tial tiu parto nomiĝis bastiono de fiŝkaptistoj. En 1899 tiuj malnovaj muroj detruiĝis kaj tie la ornama konstruaĵo pretiĝis en 1905.
Ŝtuparo ornama konstruiĝis de la montoflanko al Matias-preĝejo. La pli supra konstruaĵo-parto konsistas el koridoroj, turoj, bastionoj, ŝtuparoj. Apude diversaj skulptaĵoj troviĝas (la plej gravaj estas Stefano la 1-a (Hungario), Sankta Georgo kaj Johano Hunyadi). Parto de la konstruaĵo estas panorama restoracio, la plej elstaraj lokoj estas elvidejoj.

## Bildaro 

Dosiero:Halaszbastyacivertanlegi1.jpg|300ra|eta|dekstra|Fiŝista Bastiono, centre Matias-preĝejo, dekstre hotelo imitanta historion
Dosiero:Fischer-Bastei Budapest 2004.jpg|eta|300ra|Fiŝista Bastiono, la plej alta turo estas la Matias-preĝejo
Dosiero:Fisher Bastion Budapest 198.jpg|eta|300ra|maldekstra|Fiŝista Bastiono de Matias-preĝejo
Dosiero:FisherBastion.JPG|eta|dekstra|220ra|Parto de la Fiŝista Bastiono

Kategorio:Konstruaĵoj en Budapeŝto
Kategorio:Mondaj heredaĵoj de UNESKO
La Panistino de la ebenaĵanoj

**La Panistino de la ebenaĵanoj** estas danco el Vendeo (Francio).

## Pozicio de la gedancantoj 
Ĝi estas rondodanco, viroj kaj virinoj alternas, tenante la manojn. Ĉiu viro havas sian parulinon dekstre, kaj sian najbarinon maldekstre (live).

Unue : - Oni antaŭeniras al la centro per 4 paŝoj, kaj retroiras same.
- Ĉiu viro malprenas la manon de sia najbarino, sed li tenas plu la manon de sia parulino, kiun li turnigas ĉirkaŭ si, kiel kaptoŝnuro (la parulino unue paŝas antaŭ li).
- Ĉiu viro reprenas la proksiman manon de sia najbarino. Ĉiuj gedancantoj denove antaŭeniras per 4 paŝoj, poste retroiras ( dufoje).

Due : Ĉiu viro malprenas la manon de sia parulino, kaj turniĝas al sia najbarino, de kiu li prenas la talion per la dekstra mano, kaj la paroj rotacias, farante svingon, dum dek-ses pulsoj. Je la fino de la svingo, la viro metas sian najbarinon dekstre de li sur la cirklo, do ŝi iĝas lia parulino.

## Eksteraj ligiloj 
* spekti La Panistino de la ebenaĵanoj

## Vidu ankaŭ 
Popola danco

Kategorio:Francaj dancoj
Cubatão

'*** (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de São Paulo kaj en la mikroregiono Santos. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

La urbego apartenas al urbaro de Baixada Santista.

## Geografio 
Cubatão situas sur la marborda ebenaĵo preskaŭ laŭ la Atlantiko en sudorienta parto de la lando 12 km for el havenurbo Santos. San-Paŭlo (urbo) troviĝas en distanco de 44, Guarulhos 48, Campinas 129, Nova Iguaçu 328, Curitiba 333, **Rio-de-Ĵanejro** 343, Belo Horizonte 510, Porto Alegre 832, Goiânia 856, **Braziljo*' 914, Campo Grande 927, Salvador de Bahio 1470, Maceió 1947, Teresina 2126, Recife 2146, Natalo (Brazilo) 2343, São Luís 2388, Belém 2505, Manaus 2734 kilometroj.
eta|maldekstra|Mapo pri la urbaro

## Historio 
Cubatão eastis kreita en 1948 el pluraj komunumoj de Santos. Ĝi iĝis unu el la ĉefaj banano-produktantoj same kiel grava industria centro.

En la fruaj 1980-aj jaroj Cubatão estis unu el la plej poluitaj grandurboj en la mondo, moknomis ĝin "Valo de Morto". Alta aerpoluo mortigis arbarojn ĉirkaŭ la grandurbo. Ĝi estas riĉa urbo kun malriĉa loĝantaro.

La 25-an de februaro 1984 naftoincendio okazis mortiganta 93 homojn laŭ oficiala statistiko, kvankam kelkaj opinias, ke la fakta mortnombro povas esti pli ol 200.
Fortaj klopodoj okazis por malpliigi la poluon. La afero pliboniĝis multe, sed estas maleble tute purigi la grundon kaj grundakvon, ĉar multaj grandaj fabrikoj daŭre laboras, ĉiam estiĝas iom da poluoj.

## Ekonomio 
Cubatão gastigas 24 industriaĵojn, tre grandan naftorafinejon kun produktoj de oleojn, asfaltojn, plastojn, sintezajn kaŭĉukojn, gasojn (propanoj kaj butanoj), ŝtalan kaj sterkan fabrikojn. La urbego havas ankaŭ gravajn hidroelektrajn.

## Trafiko 
Cubatão estas ligita voje kaj fervoje al urbegoj San-Paŭlo kaj Santos.

## Klimato 
Cubatão havas subtropikan klimaton. Jare pluvas pli ol 1000 mm.

## Ĝemelurboj 
*  Taquaritinga, Brazilo (1972)
*  Conchal, Brazilo (1986)
*  Peruíbe, Brazilo (1991)
*  Serra Negra (São Paulo), Brazilo (1991)
*  Águas de São Pedro, Brazilo (1991)
*  Aveiro, Portugalio, (1992)
*  Melipilla, Ĉilio, (2005)

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio
Kategorio:Urboj de Brazilo
2694 Pino Torinese

'*2694 *Pino Torinese''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la itala komunumo Pino Torinese, kie troviĝas la observatorio de Torino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Claes-Ingvar Lagerkvist
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979