open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Grandinstanca tribunalo (Francio)

[eta|La "tribunal correctionnel" de Parizo, je la 14 [quai des Orfèvres]]

En Francio, la **grandinstanca tribunalo** ( "tribunal de grande instance" aŭ TGI) estas komunjura tribunalo (kontraste al escepta tribunalo por la unua instanco : ĝi juĝas pri aferoj, kiuj ne estas atribuitaj al alia tribunalo. Plie, ĝi havas apartajn kompetentecojn, de kiuj iuj estas ekskluzivaj.

Ekzistas 173 grandinstancaj tribunaloj, (unu aŭ pluraj en ĉiu departemento), el kiuj 164 en la ĉeflanda Francio, 2 en Korsiko kaj 7 en la transmaraj departementoj, ekde la reformo de la juĝa mapo (Francio) lanĉita en 2007 de la Sigelilgardisto Rachida Dati.

En la transmaraj kolektivumoj kaj en Nov-Kaledonio, ne estas grandinstanca ttribunalo, sed tribunaloj de unua instanco (TPI) ku fuknkcioj de TGI kaj de instanca tribunalo. Tiuj tribunaloj estas kvar (Mata-Utu, Numeo, Sankta-Piero kaj Mikelono kaj Papeete)

Laŭprincipe, antaŭ la grandinstanca tribunalo, kiu juĝas pri civilaj aferoj, kaj male al la esceptaj tribunaloj, la advokato estas deviga, tio signifas ke ne eblas mem submeti ion al tribunalo kaj mem defendi sin. Tiu principo tamen havas plurajn esceptojn : agoj rilataj al gepatra aŭtoritateco antaŭ la juĝisto pri familiaj aferoj, kaj urĝaj juĝoj.

La punĉambroj de la grandinstanca tribunalo nomiĝas franclingve "tribunal correctionnel".

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Juĝa organizado (Francio)
* Tribunalo de unua instanco
* Grandinstanca tribunalo de Dijon
* Grandinstanca tribunalo de Parizo
* Grandinstanca tribunalo de Saint-Denis
* Grandinstanca tribunalo de Saint-Pierre
* Grandinstanca tribunalo de Strasburgo

## Eksteraj ligiloj 
* La reformo de la juĝa mapo en la interretejo de la ministerio pri justico 

*
Kategorio:Juro pri nacieco
Stacio Kagetsuen-mae

**Stacio Kagetsuen-mae** ( [Kagecuen-mae-eki], ) estas fervoja stacio en Kvartalo Curumi, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Korporacio Keikyū**:
*** Linio Keikyū (ĉefa)

## Historio 
* 12-a de aprilo 1914: Malfermiĝis la stacio de Korporacio Keikyū.

## Kajoj 
### Keikyū 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Kokudō:
**  Linio Tsurumi (JR)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kanagaŭa
Kategorio:Stacioj de Korporacio Keikyū
Listo de famuloj naskiĝintaj en Székesfehérvár

Listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Székesfehérvár:

## A 
* József Ács (skulptisto)
* reĝisoro Tamás Almási

## B 
* Béla Balogh (reĝisoro)
* kalvinana episkopo Elemér Balogh
* mikologo József Bánhegyi
* esteto, pastro József Beély Fidél
* poeto István Bella
* pentristo László Bencze
* pentristoj Ernő Barta kaj Levente Bihari Puhl
* virusologo Károly Bognár
* matematikisto Miklós Bóna
* agronomo Lajos Borbás
* aktoro Endre Boross
* psikologo Ottilia Boross
* arkitekto, skulptisto Jenő Bory

## C 
* László Csanády (kulturhistoriisto)

## D 
* historiisto István Deák
* Tamás Deák (komponisto)
* pastro Imre Sixtus Debreczeni
* skulptisto László Dinyés
* instruisto István Dobos

## E 
* pastro-poeto Antal Egyed

## F 
* arkitekto Gáspár Fábián
* monaĥo Dénes Farkasfalvy
* ceramikisto Jenő Farkasházy
* agrogeologo Andrea Farsang
* pentristo László Fehér

## G 
* politikisto Gaszton Gaál
* pianisto József Gát
* teatrestro Andor Gerőfy
* biologo Elen Gócza
* lingvisto Ignác Goldziher
* agronomo Ferenc Gruber
* ministro Antal Günther
* grafikisto György Györgydeák

## H 
* futbalisto Gábor Halmai
* akademia instruisto Miksa Havas
* historiisto István Horvát
* arkitekto Jenő Hübner
* neŭrologo István Huszák

## I 
* poeto Éva Ihász-Kovács

## J 
* poeto Ferenc Jankovich
* instruisto Ottó Jávor
* inĝeniero, martiro Károly Jubál

## K 
* Tibor Kádár (bestokuracisto)
* Szabolcs Kerék-Bárczy, politikisto
* Rita Kerkay, aktoro
* Diána Magdolna Kiss, aktoro
* aktoro Ferenc Sándor Kiss
* pentristo Frigyes Kőnig
* grafikisto Róbert König
* aktoro Ida Komlóssy Kövérné
* kemiisto István Kósa Somogyi
* Zoltán Kovács (kajakisto)
* inĝeniero Alajos Kováts
* pentristo Mihály Kuczka
* verkisto Péter Kuczka

## L 
* matematikisto Kornél Lánczos
* kanuisto Zsanett Lakatos
* poeto Sarolta Lányi
* kuracisto Károly Laufenauer
* operetkantisto Gizella Ledofszky

## M 
* Tünde Majsai-Nyilas
* Tibor Maracskó

## N 
* Ernő Nagy (juristo)
* Ignác Nagy (episkopo)

## O 
* aktoro András Ötvös

## P 
* futbalisto Tamás Petres
* monaĥo Bonifác Ferenc Platz

## R 
* inĝeniero Emil Regőczi
* juĝisto Zsigmond Reichard
* episkopo Jácint Rónay

## S 
* kemiisto Móric Say
* historiisto Gyula Schvarcz
* bestokuracisto Jenő Schwanner
* aktoro Ildikó Seres
* kardinalo János Simor
* aktoro Ildikó Sólyom
* László Somogyi (ministro)
* aktoro Béla Spindler
* kuracisto Ferdinánd Károly Stipsics
* aktoro Éva Szabó
* Ferenc Szabó (piaristo)
* Máté Dániel Szabó, juristo
* Miklós Szabó (operkantisto)
* Gyula Szász (skulptisto)
* historiisto Gyula Szekfű
* ĉefepiskopo József Szendi
* futbalisto Dominik Szoboszlai

## T 
* astronomo Lajos Terkán
* verkisto Aladár Tóth
* Dávid Tóth (kajakisto)
* pentristo Ödön Tull

## V 
* geologo Elemér Vadász
* Miklós Varga (subministro)
* monaĥo László Bertalan Vass
* monaĥo Vazul László Végvári
* moderna pentatlonisto Zsuzsanna Vörös

## W 
* János Wagner (arkitekto)

## Z 
* naĝisto Diána Zámbó
* literaturhistoriisto Béla Zolnai

famuloj naskiĝintaj en Székesfehérvár
Kategorio:Székesfehérvár
Sistemo NOR

La **sistemo NOR** estas identiga sistemo por la francaj oficialaj tekstoj publikigitaj ekde la . La identigilo tiel atribuita estas nomita « identigilo NOR » aŭ simple « NOR ».

## Origino kaj aplikokampo 
La sistemo NOR estis kreita per cirkulero de la  de la ĝenerala sekretario de la registaro, Renaud Denoix de Saint Marc, per delegado de la ĉefministro, Jacques Chirac.

La norma identigado celas faciligi :
* la identigon de ĉiuj oficialaj tekstoj ekde ties unua apero, por pli facile sekvi ilian evoluon ;
* la generadon de statistikoj pri la norma agado de la administracioj ;
* la racian dismeton de tiuj tekstoj en la diversaj dokumentaj arkivejoj ;
* ilian enskribon kaj serĉon en la juraj datumbazoj ;
* la aliron al tiuj tekstoj por la publiko.

Identigilo NOR estas por :
* ĉiuj aktoj publikigitaj en la *Oficiala Gazeto* de la Franca Respubliko, temas pri tekstoj kun ĝenerala aplikokampo aŭ individuaj aŭ kolektivaj decidoj, opiunioj, komunikaĵoj ;
* ĉiuj aktoj kun ĝenerala aplikokampo publikigitaj en la oficialaj bultenoj de la ministerioj.

Tamen, la sistemo NOR ne estas uzata de la juristoj.

## Strukturo de la identigilo NOR 
La identigilo NOR konsistas el dek du alfanumeraj signoj :
* tri literoj por identigi la ministerion aŭ la sendependan administran aŭtoritaton kiu estas je la origino de la teksto. Tiu identigilo estas donita en tabelo pri interministeria identigo kies ĝisdatigon zorgas la ĝenerala sekretariejo de la registaro ;
* unu litero por la direkcio aŭ servo plej koncernata per la teksto. Ĉiu ministerio aŭ sendependa administra aŭtoritato starigas kaj ĝisdatigas la liston de identigiloj de tiuj direkcioj aŭ servoj ;
* du ciferoj por identigi la jaron de submeto de la teksto al subskribo ;
* kvin ciferoj por identigi ordan numeron, prenita en sinsekvo propra al ĉiu respondeculo de la disdono de identigilo NOR en la koncernata ministerio aŭ sendependa administra aŭtoritato ;
* unu literon por identigi la tipon de teksto.

### Tipo de teksto (lasta litero de la identigilo) 
* `A` : Dekreto de aŭtoritato sub la nivelo de prezidanto kaj ĉefministro : ministerio, urbo ( Arrêté)
* `B` : Tabelo (de progreso, de kreditmalfermo…)
* `C` : Cirkulero
* `D` : Dekreto
* `E` : Ekzekvaturo
* `G` : Transdono de akreditaĵo
* `J` : Komando
* `K` : Listo
* `L` : Leĝo
* `N` : Servonoto
* `P` : Raporto
* `R` : Edikto
* `S` : Decido (Konstitucia Konsilio, administraj aŭtoritatoj, ktp.)
* `T` : Citado al la Ordeno de la Nacio
* `V` : Opinio (aprobo kaj nuligo de normoj, konkursoj kaj postenvakecoj, ktp.)
* `W` : Ministeria respondo
* `X` : Aliaj tekstoj (pridiskutado, reglamentoj, submetado al la Konstitucia Konsilio, rimarkoj de la registaro)
* `Y` : Letero-cirkulero
* `Z` : Korektoj

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Eŭropa Identigilo de Juraĵo (anglalingve ELI), simila sistemo por la juraj tekstoj de la Eŭropa Unio.

Kategorio:Juro en Francio
Kategorio:Francaj oficialaj juraj publikigaĵoj
Kategorio:Normoj
Kategorio:Identigiloj
16250 Delbó

**16250 Delbó** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Marco Delbó*, kiu grave kontribuis signife al la kono de la fizikaj ecoj de apud-teraj asteroidoj per observo de temikaj  kaj modelado. Li deduktis takson de la termika inercio de apud-teraj asteroidoj : tiu, kiu estas nepra por fidindaj kalkuloj de la orbitaj drivoj pro la efiko Yarkovsky.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Regenteco (1715-1723)

[eta|[Hyacinthe Rigaud, *Ludoviko la 15-a*, 1715. La reĝo estis tiam nur kvinjaraĝa.]]
[eta|maldekstra|200ra|La Regento en 1717 de [Jean-Baptiste Santerre.]]
La **Regenteco**, en la historio de la Reĝlando Francio, antonomazie referencas al la periodo de regenteco instalita post la morto de Ludoviko la 14a (1a de septembro 1715) pro troa juna aĝo de lia nomumita heredanto: nome Ludoviko la 15-a, kiu tiam havis nur 5 jarojn kaj 9 monatojn. Tiu periodo estis rimarkinda pro sia progresemo, sed la kredindecon de la Ŝtato malfortiĝis. La Regenteco finis oficiale je la majoritato de Ludoviko la 15-a (je 13 jaroj kaj 1 tago) en februaro de 1723, sed sekvis «politika regenteco».

Tiu periodo estas markita per la enpovigo de Filipo de Orléans, Duko de Orléans, Regento de Francio, princo laŭ sango (el reĝa familio), malprofite por Louis-Auguste, duko de Maine eksterleĝeca filo de la reĝo, kio okazigis ian agitadon de la kortego; pro la alianco kaj la kunhavo de la absoluta povo inter regento, alta nobelaro kaj parlamentanoj; pro la nova sistemo, sed finfine seniluziiga de la polisinodio; kaj fine pro la «sistemo de Law», lia sukceso sanigi la financojn de la Ŝtato, sed ankaŭ pro ties frakaso. Oni povas noti ankaŭ la maran adventuron sed malmulte sukcesa, la agado de la kardinalo Dubois, same kiel la komencoj de la estonta kardinalo Fleury.

## Bibliografio 
* Alexandre Dumas, *Chroniques de la Régence*, Vuibert, 2013
* Saint-Simon, *Mémoires sur la Régence - Anthologie suivie*, coll. « Mille et une pages », Paris, Flammarion, 2001 - un témoin de cette époque.
* Dom Henri Leclercq, *Histoire de la Régence pendant la minorité de Louis XV*, 3 tomes, Paris, Champion, 1921-1922.
* Jean Meyer, *La Vie quotidienne en France au temps de la Régence*, Paris, Hachette, 1979.
* Aimé Richardt, *La Régence (1715-1723)*, Paris, Taillandier, 2003 .
* Alexandre Dupilet, ''La Régence absolu. Philippe d'Orléans et la polysynodie (1715-1718)'', Paris, Champs Vallon, 2011 .

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Ludoviko la 15-a (Francio)
16251 Barbifrank

'*16251 *Barbifrank'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Barbi Frank*, kiu mentoris en 2002 unu finaliston de la *Intel Science Talent Search*, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Barbi Frank instruas ĉe la *John F. Kennedy High School'' de Bellmore (Nov-Jorkio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
16253 Griffis

'*16253 *Griffis'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research,* elde la situejo de Socorro en Nov-Meksiko, Usono, de la Laboratorio Lincoln.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Wanda Griffis, mentorinon en 2002 de unu finalisto de la *Intel Science Talent Search,* scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Wanda Griffis tiam instruis ĉe la *Murphy High School'' de Mobile en Alabamo, Usono.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Stacio Minatochō

**Stacio Minatochō** (japane: 港町駅 [Minatoĉoo-eki], angle: *Minatochō Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Kaŭasaki, Kaŭasaki, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū-Daishi.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Korporacio Keikyū**:
*** Linio Keikyū-Daishi

## Historio 
* 21-a de marto 1932: Malfermiĝis la stacio de Korporacio Keikyū kiel **Stacio Columbia-mae** (コロムビア前駅).
* 1-a de februaro 1944: Estis renomita al **Stacio Minatochō**.

## Kajoj 
### Keikyū 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kanagaŭa
Kategorio:Stacioj de Korporacio Keikyū
Bistra Mureșului

**Bistra Mureșului** [bistra mureŝuluj] estas vilaĝo en la rumana distrikto Mureș. Administre ĝi apartenas al la komunumo Deda.

Bistra Mureșului situas ĉe la enfluejo de la rivereto *Bistra* (*Valea Bistrei*) en la riveron Mureș. Al Deda ligas ĝin la nacia vojo DN15 kaj la fervojo, ĉe kiu ĝi havas stacion nomatan *Deda Bistra*.

La unua dokumenta mencio de Bistra Mureșului estas el la jaro 1913.

Proksime de Bistra Mureșului situas la montopinto *Scaunul Domnului* (seĝo de la sinjoro), ĉirkaŭ 1 380 metrojn alta.

## Notoj 
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Mureș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Mureș
Paco de Tilsit

eta|la pactraktato de Tilsit ein la tiel nomata "sekreta ŝtata arkivo" de Prusio en Berlino
[eta|dekstre|La Traktatoj de Tilsit: Napoleono kunside kun [Aleksandro la 1-a (Rusio)|Aleksandro la 1-a de Rusio sur flosaĵo en la mezo de la rivero Neman.]]
La **paco de Tilsit** - germane *Frieden von Tilsit*, france *Traité de Tilsit*, ruse *Тильзитский мир* - de la 7-a kaj 9-a de julio 1807 estis traktato kiu finis la Kvaran Koalician Militon (1806–1807) inter la Reĝlando Prusio kaj la Rusia Imperio unuflanke kaj la Francia Imperio de Napoleono Bonaparte aliflanke. La rusia-francia pactraktato dividis orientan Eŭropon en francian kaj rusian interesosferojn, kaj la francia-prusia traktato malaltigis rangon de la Reĝlando Prusio de "mondpotenco" al statuso de nur "mezgranda potenco". La traktato havas sian nomon laŭ la historie germanlingva urbo *Tilsit* en Orienta Prusio, kiu post la jaro 1945 okupiĝis fare de Sovetunio kaj de tiam ricevis la nomon Sovetsk.

## Priskribo 
La **Traktatoj de Tilsit** estis du interkonsentoj subskribitaj de Napoleono Bonaparte de la flanko de Francio en la urbo Tilsit en Julio 1807 kiel konsekvenco de lia venko ĉe Friedland. La unua estis subskribita la 7an de Julio, inter la caro Aleksandro la 1-a de Rusio kaj Napoleono Bonaparte de Francio, kiam ili kunvenis sur flosaĵo en la mezo de la rivero Neman. La dua estis subskribita kun Prusio la 9an de Julio. La traktatoj estis faritaj je la konto de la Prusia reĝo, kiu jam estis interkonsentinta al batalpaŭzo la 25an de Junio post la *Grande Armée* estis persekutinta lin ĝis la plej orienta pinto de la limo de sia regno. En Tilsit, li cedis ĉirkaŭ duonon el siaj antaŭmilitaj teritorioj.

El tiuj teritorioj, Napoleono estis kreinta Francajn filajn respublikojn, kiuj estis formaligitaj kaj agnoskitaj en Tilsit: nome la Reĝlando Vestfalio, la Varsovia Duklando kaj la Libera Urbo Danzig; la aliaj ceditaj teritorioj estis premiitaj al la jam ekzistantaj satelitaj ŝtatoj kaj al Rusio.

Napoleono ne nur cementis sian kontrolon de Centra Eŭropo sed ankaŭ tenis Rusion kaj la fortranĉitan Prusion kiel aliancanoj kun li kontraŭ siaj du restantaj malamikoj, nome Granda Britio kaj Svedio, kio okazigis la eksplodojn de la Rus-Angla kaj de la Finna Militoj. Tilsit ankaŭ liberigis Francajn fortojn por la Duoninsula Milito. Centra Eŭropo iĝis batalkampo denove en 1809, kiam Aŭstrio kaj Granda Britio frontis kontraŭ Francio en la Milito de la Kvina Koalicio. Post la fino de la Napoleonaj Militoj en 1815, la Kongreso de Vieno restaŭros multajn teritoriojn al Prusio.

Tilsit
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Prusio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Rusio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Francio
Kategorio:Aperis en 1807
Kategorio:Historio de Prusio
Kategorio:Historio de Rusio
Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Packontraktoj de Francio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de la Napoleonaj militoj
Kategorio:Internaciaj traktatoj de la Rusia Imperio
Kategorio:Politiko en 1807
Kategorio:19-a jarcento en Prusio
Kategorio:19-a jarcento en Rusio
Kategorio:19-a jarcento en Francio
Lamberto la 2-a de Spoleto

**Lamberto la 2-a de Spoleto** estis imperiestro de la Sankta Romia Imperio ekde 891 ĝis 898 kaj reĝo de Italio ekde 892 ĝis 898.

## Biografio 
Filo de Gvido la 2-a de Spoleto kaj de Ageltruda (eble en 880), estis tre junaĝe asociigita al la trono de la patro, kronita imperiestro en 891 de papo Stefano la 5-a. Post la morto de tiu papo en la sama jaro, ties posteulo, papo Formoso, estis devigita kroni lamberton reĝo de Italio. La papo, tamen, petis la intervenon de Arnulf de Karintio kiu descendis al norda Italio.

Okaze de la morto de la patro (novembro 894) de Lamberto, Berengaro el Friulo, la antikva rivalo de lia patro, provis okupi Pavion, la ĉefurbo de la regno, sed estis rapide forpelita de Lamberto, kiu povis profiti de la helpo de sia patrino kaj de la vasaloj al li ankoraŭ fidelaj.
Lamberto iris al Romo por havigi al si la imperiestran kronon el la manoj de la papo. Sed papo Formoso, kiu hezitis en la atendo de Arnulf, estis enprizonigita en la Kastelo de Sankta Anĝelo. Li estis liberigita en 896 de Arnulf kiu lin kronis imperiestro. Papo Formoso, tamen, mortos ne multe post, trafita de apopleksio dum Arnulf devis forlasi la militan kampanjon.

Ageltruda obtenis de la papo Stefano la 6-a, elektita per sia apogo, ke alestiĝu proceso kontraŭ lia antaŭulo: kiu estis (897) eltombigita, submetita al makabra proceso, kondamnita kaj lia korpo ĵetita al la rivero Tibero. La epizodo estas difinita en la historiografio kiel "la sinodo de la kadavro".

En 898 papo Johano la 9-a deklaris “neekzistanta” la kronadon de Arnulf kaj apogis Lamberton, kiu tamen abrupte forpasis en la sama jaro dum batuo. Arnulf, post la morto de Lamberto la 2-a, estis elektita imperiestro de la Sankta Romia Imperio.

Laŭ Liutprando episkopo de Kremono, *”Lamberto estis junulo eleganta kaj homo severa. Mortigite, li estis entombigita en Piaĉenco.”* Kaj laŭdas lin.

## Bibliografio 
* Tommaso Di Carpegna Falconieri, ''[Lamberto, re d'Italia, imperatore](http://www.treccani.it/enciclopedia/lamberto-re-d-italia-imperatore_(Dizionario-Biografico)/)'', en la Dizionario biografico degli italiani, Vol. LXIII, pp. 208–211. Romo, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2004
* Venance Grumel ''Traité d'Études Byzantines'' I « La Chronologie » dans Bibliothèque Byzantine Presses universitaires de France, Paris 1958 « Empereurs d'occident IXe-XIIIe siècle » 414 & « Rois d'Italie après Charlemagne » 418.

## Aliaj projektoj 
KOMUNA: https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Lambert_II_of_Spoleto?uselang=it

## Vidu ankaŭ 
* Stefano la 6-a
* Papo Formoso
* Arnulf de Karintio

Kategorio:Naskiĝintoj en la 9-a jarcento
Kategorio:Imperiestroj de la Sankta Romia Imperio
Kategorio:Mezepokaj reĝoj de Italio
Kategorio:Mortintoj en 898
Stacio Tobe

**Stacio Tobe** (japane: 戸部駅 [Tobe-eki], angle: *Tobe Station*) estas fervoja stacio en Niŝi-ku, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Korporacio Keikyū**:
*** Linio Keikyū (ĉefa)

## Historio 
* 26-a de decembro 1931: Malfermiĝis la stacio de Korporacio Keikyū.

## Kajoj 
### Keikyū 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Takashimachō:
** 25ra Linio Blua (Jokohama Urba Subtera Fervojo): **B19**
* Stacio Hiranumabashi:
** 25ra Sōtetsu (ĉefa) (Sōtetsu): **SO02**

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kanagaŭa
Kategorio:Stacioj de Korporacio Keikyū
Stacio Gumyōji (Keikyū)

**Stacio Gumyōji** (japane: 弘明寺駅 [Gumjooĝi-eki], angle: *Gumyōji Station*) estas fervoja stacio en Minami-ku, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Korporacio Keikyū**:
*** Linio Keikyū (ĉefa)

## Historio 
* 1-a de aprilo 1930: Malfermiĝis la stacio de Elektra Fervojo Shōnan.
* 1-a de novembro 1941: Iĝis la stacio de Korporacio Keikyū.
* 1-a de majo 1942: Iĝis la stacio de Korporacio Tōkyū.
* 1-a de junio 1948: Iĝis la stacio de Korporacio Keikyū.

## Kajoj 
### Keikyū 
## Sekvaj stacioj 
Gumyoji keikyu
Gumyoji
16255 Hampton

'*16255 *Hampton'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Donald L. Hampton*, fizikisto pri atmosfero ĉe *Ball Aerospace & Technologies*. Li estis sistema inĝeniero por ĉiuj sciencaj instrumentoj de la misio *Deep Impact''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Louise-Bénédicte de Bourbon

'*Anne-*Louise-Bénédicte* de Bourbon*' nome *Mademoiselle* Fraŭlino Enghien poste Fraŭlino Charolais, dukino de Maine, estis franca nobelino naskiĝinta la 8-an de novembro 1676 kaj mortinta en Parizo la 23-an de januaro 1753. Ŝi pelis sian edzon al politika ascendo kaj ludi gravan rolon dum la Regenteco. Krome ĉe sia palaco de Sceaux ŝi fondi kortegon allogan por verkistoj, beletristoj kaj artistoj.

## Bibliografio 
* Elisabeth Charlotte de Bavière, dite Princesse Palatine: *Lettres*.
* Adolphe Jullien, *Les Grandes Nuits de Sceaux* isbn 9781160172776
* Catherine Cessac, *Les Grandes Nuits de Sceaux, 1714-1715, théâtre des folies de la duchesse du Maine*, éd. M. B. Dufourcet, Mazouer, Surgers, Université M. de Montaigne, Bordozo, novembre 2009, Tübingen 2011 Na, pp.&nbsp;249–264.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kastelo Clagny
* Les Grandes Nuits de Sceaux
* Médaille de la Mouche à miel
* La Comédie à la Cour, Les Grandes Nuits de Sceaux

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Francaj nobeloj
⚭
(16257) 2000 JY6

**(16257) 2000 JY6** estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Marie-Louise-Élisabeth d'Orléans

**Marie Louise Élisabeth d’Orléans**, poste **dukino de Berry** (naskiĝis la  en Versailles, mortis la  ĉe la kastelo Muette, Parizo) estis franca princino kaj ekde 1710 dukino de Berry.

Filino de Filipo de Orléans, duko de Orleano kaj estonta regento, Marie-Louise-Élisabeth edziniĝis en 1710 al Charles de France (1686-1714), nome duko de Berry. Ŝi fariĝis oficiale surnomita «Mademoiselle». Neoficiale surnomita «Joufflotte» pro sia abundeca aspekto, aŭ eĉ la «Venuso de la Luksemburgo», ŝi estis ofte priskribita kiel simbola figuro de la Regenteco kaj ties disipado, priskribita ĉefe ĉe la *Mémoires* de la duko de Saint-Simon, kies edzino estis honora damo de la dukino. Tiuj inspiris plurajn satiristojn de la epoko.

Élisabeth d’Orléans mortis pro la sekvo de malfacila nasko, nur 24-jaraĝa.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Carré, Henri. *Mademoiselle. Fille du Régent. Duchesse de Berry 1695-1719*, Paris, Hachette, 1936.
* Erlanger, Philippe. La fille du Régent. ''Miroir de l'Histoire'' nr 112, aprilo 1959, pp. 496-513.
* Raviez, François. «Les vices du cœur, de l'esprit et de l'âme» : la duchesse de Berry ou le scandale du corps dans les Mémoires de Saint-Simon. *En* A. Richardot (eld.) *Femmes et libertinage au s. XVIIIe ou les Caprices de Cythère*, PUF, 2003, pp. 23-38.
* Roujon, Jacques.* La fille du Régent.* Paris, Grasset, 1935.

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Francaj nobeloj
Kategorio:Kvara domo de Orléans
Kategorio:Dukoj de Berry
16260 Sputnik

'*16260 *Sputnik''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (, Kvinslando, Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en aludo al la serio da sovetuniaj : la unua el ili, Sputnik 1, inaŭguris la kosman eraon la .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John Broughton
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kastelo Muette

La **Kastelo Muette** aŭ en franca **château de la Muette** estas kastelo situanta en la 16-a arondismento de Parizo, proksime de la Bosko de Boulogne je la areo de la aktuala Pordego Muette, sur la loko kie tri kasteloj ekzistis sinsekve ekde la Renesanco. La aktuala konstruaĵo, konstruita laŭ la stilo de la 18a jarcento, estis konstruigita de Henri de Rothschild laŭ desegno de la arkitekto Lucien Hesse, je la komenco de la 1920-aj jaroj. Ĝi estas nuntempe hejmo de la sidejo de la Organizaĵo pri Ekonomiaj Kunlaboro kaj Evoluigo (OCDE) en Parizo.

La origino de la nomo «Muette» (mutulino, mudo) estas disputita. Ĝi povas fari referencon al la mudo de la cervoj aŭ al tiu de falkoj, aŭ aludi al hundoj en malnova ortografio.

## Bildaro 

Château de la Muette, Paris 20 March 2019 002.jpg|La Kastelo Muette ĉe la strata flanko (2019).
Chateau de la muette, grand Salon.JPG|Granda Salono - ĉambro C (2014).
Chateau de la muette, salon Roger Ockrent.JPG|Salono Roger Ockrent (2014).
Chateau de la muette, salle.JPG|Salono (2014).

## Vidu ankaŭ 
* La Muette (pariza metrostacio)

Kategorio:Kasteloj de Parizo
Kategorio:16-a arondismento de Parizo
16261 Iidemachi

'*16261 *Iidemachi''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la japana urbo Iide (japane: 飯豊町, *Iide-maĉi*) en la sudo de la gubernio Jamagata. La urbo havas 7800 loĝantojn kaj estas fama pro sia Parko de la Lilioj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tomimaru Okuni
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Linio Keikyū-Daishi

**Linio Keikyū-Daishi** ( [Kejkjuu Dajŝi-sen], ) estas linio de la fervojo reto Korporacio Keikyū en Kanto, Japanio.

## Stacioj 
* Ĉiuj stacioj lokiĝas en Kvartalo Kaŭasaki, Kaŭasaki, Gubernio Kanagaŭa.
* Ĉiuj trajnoj haltas ĉe ĉiu stacio.

Daishi
Keikyudaishi
Nisimura Masao

**Nisimura Masao**, **Masao NIŜIMURA** (naskiĝis la 11an de majo de 1907 en Osada, Gubernio Tottori; mortis la 23-an de majo de 1940) estis japana esperantisto. Li diplomiĝis pri komerco en 1926.

## Esperanta agado 
Li esperantiĝis en 1930. Aliĝis al Osaka Esperanto-Societo, kie fariĝis komitatano, kaj komencis verki poemojn. En 1935 edziĝis al Tokia samideanino Hasegawa Satiko. En 1938 finverkis la unuan poemaron *Edelvejso*. En 1939 laboreksiĝis el Sumitomo-kompanio pro grava malsano kaj revenis al sia naskiĝloko, kie komencis la esperantigon de *Man-njo* (Poemaro Eterna). Mortis en 1940 postlasinte la tradukon de tri volumoj el la dudekvoluma japana ĉefverko.

## Verko 
* *Edelvejso*, JEL, Osaka 1956.

## Notoj 
Kategorio:Japanaj esperantistoj
Mesalino

[eta|maldekstra|*Mesalino* de Eugène Cyrille Brunet, 1884. [Belarta muzeo de Rennes.]]
**Valeria Mesalina** (25 – 48) estis la tria edzino de la romia imperiestro Klaŭdio kaj patrino de Britaniko. Ŝia skandala konduto kaj senlima senhontemo okazigis ŝian perdon. Supozita kiel komplotinto kontraŭ la imperiestro, ŝi estis ekzekutita en la jaro 48.

## En arto 
Mesalino estis temo de multnombraj verkoj, kaj literaturaj kaj muzikaj aŭ en vidaj artoj.
* Nathanael Richards, *The Tragedy of Messalina, Empress of Rome* (1640)
* Francesco Solimena, *Morte di Messalina*, oleo sur tolo, 1708 ;
* Alfred Jarry, *Messaline* (1900), reeldono A Rebours 2002 ;
* Nonce Casanova, *Messaline* (1902), Lyon, Éditions Palimpseste, 2008 ;
* Félicien Champsaur, *L’Orgie latine*, Fasquelle, 1903, antikva romano ilustraciita de Auguste Leroux; reeldonita en februaro 2013 ĉe Le Vampire Actif.
* Robert Graves, *I, Claudius*, 1934
* Mélanie Quentin, *Messaline* (2000), skulptaĵo.
* Jacqueline Dauxois, *Messaline*, Paris, Pygmalion/Gérard Watelet, 2002; ISBN 2-85704-751-7

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Jean-Noël Castorio, *Messaline, la putain impériale*, biografio Payot, januaro 2015, ISBN 978-2-228-91177-1
* Antonio Dominguez Leiva, ''Messaline, impératrice et putain. Généalogie d'un mythe sexuel,* Dijon, éditions Le Murmure, 2014. ISBN 978-2-915099-81-2 
* Pierre Grimal, *L'Amour à Rome*, Petite Bibliothèque Payot, 1995 ;
* Barbara Levick, *Claude*, Infolio, Golion, 2002 ;
* Gérard Minaud, *Les vies de 12 femmes d’empereur romain - Devoirs, Intrigues & Voluptés *, Paris, L’Harmattan, 2012, ch. 2, *La vie de Messaline, femme de Claude*, p.&nbsp;39-64.
* Dina Sahyouni, « Le pouvoir critique des modèles féminins dans les *Mémoires secrets* : le cas de Messaline », *in Le règne de la critique. L’imaginaire culturel des Mémoires secrets*, direkto de Christophe Cave, Paris, Honoré Champion, 2010, .
* Catherine Salles, *Les Bas-fonds de l'Antiquité*, Petite Bibliothèque Payot 1995.
* Paul Veyne, *La Société romaine*, Points Histoire, Éditions du Seuil, 1991

## Eksteraj ligiloj 
* Kasjo Diono, *Histoire romaine*, livre 60
* Jean-Yves Mitton, *Messalina''

Kategorio:Romianoj de la 1-a jarcento
Kategorio:Romiaj imperiestroj
Kategorio:Romia imperio
Kategorio:Seksa promiskueco
Claude-Louis-Hector de Villars

**Claude-Louis-Hector de Villars** estis franca nobelo kaj militisto naskiĝinta la 8an de majo 1653 en Moulins kaj mortinta la 17an de junio 1734 en Torino, Italio).

Li diplomatis en Munkeno, Germanio. Antaŭ la Milito de hispana sukcedo li estis sendita al Vieno, Aŭstrio, kies agado tie estis aprezata de la reĝo Ludoviko la 14-a.

Li militis dum la du unuaj jardekoj de la 18a jarcento kaj fone de sia kariero li ricevis kelkajn altajn postenojn.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Fadi El Hage, Le Maréchal de Villars : L'Infatigable Bonheur, Belin,‎ 2012, 192 p. (ISBN 2701164478)

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe la Franca Akademio

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Francaj nobeloj
Edipo (Voltaire)

eta|150px| Voltaire famiĝis 24-jaraĝa danke al la sukceso de sia tragedio *Edipo* (1718).
***Edipo*** aŭ en franca *Œdipe* estas la unua teatraĵo de Voltaire.

La verko estis verkita en aleksandroj kaj estis premierata la 18an de novembro 1718 en la teatro de la Franca Komedio, sen granda renovigo ĉar ĝi reprenas la miton de Edipo kaj lian skandalan kazon de incesto, sen aldoni verajn plinovigojn, kaj kiu intencas retrovi la grekan simplecon. Ĝi temas ĉefe pri la amo de Filokteto al Jokasta. Ĉiukaze ĉe Voltaire la temo montras novan aspekton ĉar Edipo ne sentas sin kulpa kaj male akuzas la barbarecon de la dioj.

*Edipo* estis la unua verko kie Arouet uzis la nomon de Voltaire. Li korektis tiun tragedion dum sia enbastiliĝo en 1717, kaj ĝi aperis dum lia unua ekzilo ĉe Châtenay-Malabry kaj estis ricevita kun granda sukceso. Ĝi markis la komencon de la sukceso de la aŭtoro en la teatra kariero.

La verko ĝuis, en sia noveco, 45 ludojn. Quinault-Dufresne ludis larolon de Edipo, kaj Charlotte Desmares tiu de Jokasta. Ĝi estis reludata la 7an de majo 1723 fare de Sinjorino Le Couvreur kaj Quinault-Dufresne kaj restis ĉe la repertorio de la Franca Komedio ĝis 1852.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ĉiuj ludoj ĉe la retejo CÉSAR

Kategorio:Verkoj el la franclingva literaturo
Kategorio:Teatraĵoj
Kategorio:Klerismo
Kategorio:Mitologio
Kategorio:Antikva Grekio
Kategorio:Herooj de la helena mitologio
Kategorio:Verkoj de Voltaire
Kategorio:Incesto
16259 Housinger

'*16259 *Housinger'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Sharon Housinger*, mentorino en 2002 de unu finalisto de la *Intel Science Talent Search*, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la *Laboratory School'' de la Universitato de Ĉikago (Ĉikago, Ilinojso, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Pendanta rozo

[eta|*Rosa pendulina* - [Muzeo de Tuluzo]]

***Pendanta rozo ***, ***alpa rozo*** aŭ ***Rosa pendulina*** estas vario de la plantspecio el la genro rozo (*Rosa*) ene de la familio de la Rozacoj (Rosaceae). Ĝi nature kreskas en la montaroj de Mezeŭropo, Sudeŭropo kaj Sudorienta Eŭropo.

## Priskribo kaj ekologio 
La alpa rozo kreskas kiel somerverda, kompakta arbusto kun maldense disbranĉitaj tigoj kiu atingas altecon de 0,5 ĝis 2 metrojn. La branĉoj estas senpikilaj, nur en la malsupra parto kaj ĉe la junaj branĉoj troviĝas rektaj, rigidharecaj pikaĵoj. *Rosa pendulina* estas vintrorezista ĝis -33&nbsp;°C (USDA-zono 4).

eta|rozfrukto en malfrua aŭtuno
La 10 ĝis 12&nbsp;cm longaj folioj havas folitigo kaj foliplato. La nepare plumaj foliplato konsistas el sep ĝis dekunu maldikaj, 2 ĝis 6&nbsp;cm longaj folietoj. Direkte al la foliapekso la grandeco de la unuopaj folietoj pligrandiĝas rimarkeble. La folirando estas segildenta. La supra folisurfaco estas nebrile bluece verda, la malsupra folisurfaco estas iomete pli hela kaj nur malmulte hara

La flortempo estas de majo ĝis julio. La floroj ĉiam staras unuope. La duseksaj floroj estas radisimetriaj kaj kvinnombraj kun duobla involukro. La simplaj sepaloj estas post la antezo starantaj kaj ne defalas antaŭ la fruktmaturiĝo. La kvin roseaj ĝis malhelpurpuraj petaloj estas en la centro pli helaj.

La pendanta frukto (rozfrukto) havas longon de 2,5&nbsp;cm kaj estas ov- ĝis botelforma , malofte globformaj. Ĝi estas en matura stato ruĝa-oranĝkolora. La frukto maturiĝas ekde aŭgusto. La rozfrukoj estas manĝataj de korakoj, korvoj, bombiciledoj, nuksrompuloj, tetroj kaj vulpoj.

## Disvastigo 
La rozo kreskas en la montaroj de Mezeŭropo kaj Sudeŭropo kaj la balkana montaro ĝis Nordgrekio. En la alpoj ĝi kreskas ĝi alteco de 2000 metroj.

La alpa rozo preferas kreskejoj de malfermaj vepejoj en sunrica areo rokaj kamparoj kaj alpinaj gresareoj.

## Taksonomio 
La unu publikado de *Rosa pendulina* okazis 1753 fare de Carl von Linné. *Rosa pendulina* estas tre varia specio, kiu estas proksime parenca al la maja rozo, *Rosa majalis*. Ĝi aperis sub multaj sinonimoj, precipe ankaŭ kiel *Rosa alpina*.

## Kuracplanto 
La rozfruktoj estas plifortigaĵo por mamnutrantaj patrinoj. La tizano el la fruktoj efikas diureziga.

## Literaturo 
* Bruno P. Kremer: *Strauchgehölze.* (= Steinbachs Naturführer), Niedernhausen, 2002. ISBN 3-576-11478-5

## Referencoj 

## Eksteraj ligiloj 
* Welt-der-Rosen 
* *Rosendatenbank*
* *Rogers Roses*
* IUCN, 2013.2, Rosa pendulina, 2012 D. J. Leaman, R.M. Miller

Kategorio:Kuracplantoj
Kategorio:Flaŭro de la Alpoj
Kategorio:Rozoj
Cinamo-rozo

***Cinamo-rozo ***, ***maja rozo*** aŭ latine ***Rosa majalis*** estas vario de la plantspecio el la genro rozo (*Rosa*) ene de la familio de la Rozacoj (Rosaceae). Ĝi nature kreskas en la montaroj de Mezeŭropo, Suda kaj Sudorienta Eŭropo.

## Priskribo 
*Rosa majalis* formas densan arbuston, kies kreskoalto estas ĉ. 1,5 metroj. La planto floras en modera klimato tre frue – ofte jam en majo. La duseksaj kaj ĉe la sovaĝaj formoj simplaj floroj estas radisimetriaj kun duobla involukro kaj havas diametron de 5 centimetroj. La relative malgrandaj rondaj rozfruktoj estas en matura stato cinamecaj kaj riĉaj je vitamino C.

## Ekologio 
Ĝi formas per stolonoj novajn arbustojn. La cinamo-rozo estas lumo- kaj ombro-planto..

## Disvastigo 
*Rosa majalis* devenas de montaraj regionoj en Mez- kaj Orienteŭropo, Skandinavio kaj Siberio.
En Mezeŭropo la planto apenaŭ troviĝis en malaltaĵoj kaj en la Mezmontaroj norde de la Svaba-Frankonia Juraso, en la Antaŭalpoj, en Svislando kaj en Aŭstralio ĝi troviĝas malofte.

Ĝi kreskas sur rokaj deklivoj, sur gravelobenkoj kaj apudriveraj ejoj kaj arbaroj, malofte en sekaj veprejoj. Ĝi plej bone kreskas sur somervarmaj, freŝaj, humidaj, sed ankaŭ ŝtonozaj, gravelaj loma- kaj argila-grundoj. La planto ankaŭ firmigas la apudriverajn deklivojn de la alpaj riveroj.

## Taksonomio 
La unua priskribo de *Rosa majalis* faris Johann Herrmann. Sinonimo de *Rosa majalis* HERRM. estas *Rosa cinnamomea*.

## Utiligado 
La cinamo-rozo estas kultivata ekde 1600 en eŭropaj ĝardenoj. La formo *Rosa majalis* 'Plena' kun plenaj floroj estas pli ofte kultivataj en ĝardeno ol la sovaĝa formo. La sovaĝrozo estas vintrorezista. Ĝi taŭgas sur humidaj kreskejo, ĉe arborandoj kaj en heĝoj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Charles & Brigid Quest-Ritson: *Rosen: die große Enzyklopädie* / The Royal Horticultural Society; Übersetzung durch Susanne Bonn; Redaktion: Agnes Pahler; S. 218, Dorling Kindersley, Starnberg 2004, ISBN 3-8310-0590-7

## Eksteraj ligiloj 
* *Welt der Rosen*. 
* 
* *Rosa majalis* in UV-Licht.

Kategorio:Rozoj
Ernő Kemenes

**Ernő Kemenes** [kemeneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kemenes Ernő** estas hungara politikisto, ministro, profesoro, ekonomikisto.

Ernő Kemenes http://www.tortenelmitar.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=4612&catid=74:k&Itemid=67&lang=hu naskiĝis la  1940 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ernő Kemenes akiris diplomon en Universitato Marx Károly en 1962, poste li eklaboris en energia trusto. Post 2 jaroj li revenis al la supre menciita universitato por instrui. Ekde 1968 li ricevis postenon en instituto, ekde 1980 en ministerio pri eduko, fine en Tutlanda Planada Oficejo, kie li estis direktoro en rango subministro inter 1987 kaj 1989. En la jaroj 1989 kaj 1990 li estis ĉefo de la oficejo en rango ministro proksimume jaron. Post falo de la socialismo li estis docento kaj katedrestro en la universitato. En 1994 li estis konsilisto de Gyula Horn, krome tiutempe li laboris en librotenista firmao.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Guy-Auguste de Rohan-Chabot

**Guy-Auguste de Rohan-Chabot**, grafo de Maillé-Seizploue, nome grafo de Chabot estis generala-leŭtenanto de la franca armeo naskiĝinta la 18an de aŭgusto 1683 kaj mortinta en Parizo la 13an de septembro 1760. Oni nomigas lin ofte laŭ la nomo de ***Kavaliro de Rohan*** en la fama kverelo kiu kontraŭstaris lin al Voltaire en 1726.

En januaro de 1726, pro tiu epizodo Voltaier suferis humiligon kiu markos lin sian tutan vivon. La kavaliro Guy-Auguste de Rohan-Chabot, juna aroganta nobelo, apartenanta al unu de la plej elstaraj familioj de la regno, alparolis lin ĉe la Franca Komedio:  Voltaire respondis:  Kelkajn tagojn poste, oni alvokis lin dum vespermanĝo ĉe sia amiko la duko de Sully. Surstrate, li estis batita per bastonoj fare de la servistoj de la kavaliro, kiu rigardas la aferon el sia kaleŝo. Vundita kaj humiligita, Voltaire volas akiri venĝon, sed neniu el liaj nobelaj amikoj defendis sian partion. La duko de Sully eĉ malakceptis akompani lin ĉe la policejo por apogi lian plendon. Ne meritis la penon maltrankviligi membron de la familio Rohan ĉar tiu faris bati verkiston:  diris iu Caumartin. La princo Conti skribis sur la afero ke la bastonfrapoj  Voltaire volis venĝi sian honoron per armoj, sed lia ardo voli fari justicon per si mem maltrafis ĉiujn. La familio Rohan sukcesis eĉ atingi ke oni arestu Voltaire, kiu estis enkarcerigata en la Bastilo la 17an de aprilo. Li estos liberigita, du semajnojn poste, nur kondiĉe ke li ekziliĝu.

## Notoj 
## Fontoj 
* Généalogie Chabot de Rohan

Kategorio:Francaj nobeloj
Kategorio:Klerismo
Kategorio:Historio de Francio
Matthäus Zell

**Matthäus ZELL**  (1477-1548) estis alzaca teologo, reformisto, profesoro pri teologio kaj rektoro en la Universitato de Frajburgo. Li ankaŭ studis en la Universitatoj de Majenco, Ingolstadt kaj Erfurto. Dum kelka tempo li vivis en Italio kaj servis en la armeo de Maksimiliano la 1-a kontraŭ la svisoj. Li estis forte influita de Johann Geiler von Kaysersberg (1445-1510) kaj partoprenis en la bataloj pri reformacio kiel sekvanto de Marteno Lutero (1483-1546).

Kiel predikisto en la Katedralo de Strasburgo, Zell devis alfronti akuzojn faritajn de la episkopo, kiu, scianta pri la influo de liaj predikoj, ĉion faris por forigi lin el la posteno, kaj tiu religiulo formulas kontraŭ lin liston da 24 akuzolisteroj. Mateo Zell respondas la akuzojn faritajn kontraŭ lin ĉirkaŭ la Pasko 1523, pere de dokumento kies titolo estis **Kristana Respondeco**, la unua teksto pri la reformo de Strasburgo. Mateo Zell estis edziĝinta al Katerina Schütz (1497-1562).

## Elektita verkaro 
* Christliche Verantwortung, (Kristana respondeco, 1523)
* Ein Collation auff die einfueru&#91;n&#93;g M. Anthonii Pfarrherrs zů S. Thomans zů ..., 1523
* Appelatio sacerdotum maritorum (1524)
* Appellation der Eelichen Priester von der vermaynten Excom(m)unication d(e)z hochwirdigen Fürsten ... Wilhelmen Bischoffen zu Straßburg (etc.) - (Strasburgo, Wolfgang Köpfel) 1524 (8-voluma)
* Doctor Capito Mathis Zellen vnnd ander Predicanten zu Straßburg warhafftige ..., 1526, Wolfgang Capito, Matthäus Zell
* Frag vnnd Antwort, vff die artikel des Christlichen glaubens... Zu einer ... , 1535

## Literaturo 
* Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon
* [Gameo.org](http://gameo.org/index.php?title=Zell,_Matth%C3%A4us_(1471-1541))
* Allgemeine Deutsche Biographie
* CERL Thesaurus
* Uni-mannheim 
* Enciclopædia Universalis
* BrillOnLine
* Personensuche
* WorldCat Identities

## Vidu ankaŭ 

Johannes_Geiler_von_Kaysersberg.jpg|Johann Geiler von Kaysersberg(1445-1510)
Albrecht_D%C3%BCrer_084b.jpg|Maksimiliano la 1-a(1459-1519)
Wolfgang_Capito-1750.jpg|Volfgango Kapito(1478-1541)
Martin_Luther,_1529.jpg|Marteno Lutero(1483-1546)
Urban_Rieger.jpg|Urbanus Rhegius(1489-1541)
Martin_Bucer.png|Martin Bucer(1491-1551)
Polybii Megalopolitani Historiarum.png|Wolfgang Musculus(1497-1563)
Paul-Fagius.jpg|Paŭlo Fagiuso(1504-1549)
Johannes_Sturm_by_Jacob_van_der_Heyden.jpg|Johano Sturmo(1507-1589)
Johannes-Marbach.jpg|Johano Marbako(1521-1581)
Historien_der_Heyligen_1557.jpg|Ludwig Rabus(1523-1592)
Joannes_Faber_par_Rubens.jpg|Johano Fabero(1574-1629)

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj reformistoj
Louis-Armand de Bourbon-Conti (1695-1727)

**Louis Armand de Bourbon**, grafo de La Marche, de Alais, de Beaumont-sur-Oise kaj de Pézenas kaj ekde (1709) princo de Conti, duko de Mercœur, senjoro de L'Isle-Adam, princo de Orange (1712), kromnome *le Singe vert* (la verda Simio), naskiĝis en Versailles la 10an de novembro 1695 kaj mortis en Parizo la 4an de majo 1727. Li estis grava kaj influa franca nobelo.

Kiel militisto, li militis en la epoko de la Milito de hispana sukcedo unue en Germanio kaj poste en Hispanio, sed ĉiam lasante malkuraĝan bildon de si mem. Kiel alta ŝtatestro li partoprenis en enorma fraŭdo kaj alpropriĝis el multe da oro el la ŝtato aŭ investistoj. En sia privata vivo estis konata fiagaĉo, post li estis kontaĝita de variolo (kaj el li ankaŭ lia edzino), kiam li serĉis supozitan kontaĝinton je la persono de prostituitino, kiu estis torturita de li mem. Ĉar li estis nobelo, li ne estis juĝita sed la posedantoj de la bordelo estis same torturitaj.

Kategorio:Francaj nobeloj
Kategorio:Historio de Francio
Anikó Sáfár

**Anikó SÁFÁR** [ŝAfAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sáfár Anikó** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia dua edzo estas János Berecz (politikisto).

Anikó Sáfár http://www.modellvilag.hu/index.php?page=/menu/send.nml&id=1453  naskiĝis la  1948 en Budapeŝto.

## Biografio 
Anikó Sáfár estis vicaktoro inter 1967–1969 en Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ŝi frekventis Teatran Altlernejon. Inter 1973 kaj 1978 ŝi estis membro en Teatro Thália (Budapeŝto), poste ŝi laboris en produktejo de filmoj ĝis 1987. Ŝi aktoradis en Teatro de Kecskemét, poste en Teatro Radnóti, sed tiutempe ŝi ofte estis aŭdebla, kiel hungaraj voĉoj de eksterlandaj filmoj. Ekde 2000 ŝi ricevas rolojn en malgranda teatro en Budapeŝto.

Ŝi edziniĝis dufoje, ŝi naskis unufoje dum la unua geedziĝo.

## Roloj 
* en 64 teatraĵoj, ekzemple József Katona: Bánk (banuso) - Bendeleiben Izidóra; Lev Tolstoj: Milito kaj Paco - parolanto; William Shakespeare: La Venecia Komercisto - Portia; Jaroslav Hašek: Ŝvejk - Katy
* en 23 kinejaj filmoj inter 1966-2001
* en 43 televiziaj filmoj (ankaŭ serioj) inter 1972-2011
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Dolly Parton, Nicollette Sheridan, Farrah Fawcett

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* http://www.modellvilag.hu/index.php?page=/menu/send.nml&id=1453  
* http://port.hu/pls/pe/person.person?i_pers_id=6304 
* http://www.imdb.com/name/nm0844611/ 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Panagiotis Lafazanis

**Panagiotis Lafazanis** (greke: Παναγιώτης Λαφαζάνης, naskiĝita la 19an de Novembro 1951) estas politikisto de la Koalicio de la Radikala Maldekstro (SYRIZA). Post Januaro 2015 li servas kiel Ministro de Produktiva Rekonstruo, Medio kaj Energio.

## Biografio 
### Frua vivo kaj edukado 
Li naskiĝis en 1951 en Elefsina kaj studis matematikon ĉe la Universitato de Ateno.

### Politika kariero 
Lafazanis estis ano de la Komunista Partio de Grekio ĝis la  formado de *Synaspismos* en 1992, kie li servis kiel membro de la Politika Sekretariejo.

Li estis Membro de Grekia Parlamento por Piraeus B ekde 2000, unue kiel membro de Synaspismos kaj poŝte de la Koalicio de la Radikala Maldekstro (SYRIZA). En la parlamento de 2012–2014, li estis Parlamenta Proparolanto de Syriza. Post  2015 leĝdona balotado, li estis nomumita Ministro de Produktiva Rekonstruo, Medio kaj Energio.

Lafazanis estas la gvidanto de Maldekstra Platformo de Syriza kaj estis okupita en kelkaj disputoj kun la pli modera partia gvidanto kaj nuna Ĉefministro Alexis Tsipras. Li vokis "por SYRIZA estu balaita de la nova ondo de radikalismo en ĉiuj areoj: ideologia, politika, programa", kaj oponanta kontraŭ "la Troika, memorandoj, novliberalismo kaj fine kapitalismo ĝi mem". Li ankaŭ parolis kontraŭ daŭranta greka membriĝo en la eŭro, priskribanta la Eŭropan Union kiel "totalisma".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Terminoj de oficejo de *Panagiotis Lafazanis* ĉe la Grekia parlamento (angloj)

## Tradukfonto 
Kategorio:Grekaj socialistoj
Kategorio:Grekaj politikistoj