open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
15425 Welzl

'*15425 *Welzl''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov, ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa esplorvojaĝisto Jan "Eskymo" Welzl, (1868–1948), arkta esploristo, komercisto, ĉasisto, inventisto, metiisto kaj aventuristo. Li vivis en la Novsiberiaj Insuloj dum tri jardekoj. Li iĝis internacie konata pro la libroj verkitaj pri sia vivo, kiel "Tridek Jaroj en Ora Nordo". Li verkis la manuskripton "Vojaĝo ĉirkaŭ la Mondo" (1893 - 1898)".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Malsupra Alzaco

eta|120px|La flago de la regiono Alzaco, prenis la blankan maldekstran balteon sur ruĝa fono kaj la florajn bendetojn de la flago de Malsupra Alzaco
**Malsupra Alzaco** aŭ **Suba Alzaco** (alzace *Underelsàss*, historie ankaŭ *Unterlànd*, "suba lando", germane *Unterelsaß*, france *Basse-Alsace*) estas la norda parto de Alzaco, respondanta proksimume al la nuna departemento Bas-Rhin (sen la graflando Sarrewerden) kaj al la teritorio de Landau. Ĝi konsistigas, kun Supra Alzaco kaj la Respubliko de Mulhouse (enklavigita en la antaŭa), unu el la subdividoj de la historia regiono Alzaco. La terminoj *Haute* kaj *Basse*-Alzaco ne tradukas valoran nocion, ili devas estis konsiderataj laŭ geografia vidpunkto, laŭ la fluo de la rivero Ill, kiu donis sian nomon al la regiono (*Elsass*, tio estas proksimume *Lando de Ill*).

Tiu nomo estis uzata ekde la epoko de la Sankta Romia Imperio kaj en la Malnova Reĝimo inter 1648 kaj 1789.

La termino *Underelsàss* ankoraŭ komence de la 21-a jarcento daŭre estas la kutima nomo por la departemento en la loka alemana aŭ alzaca lingvo, kaj koresponde, la germana ekvivalento *Unterelsass* kvazaŭ traduko de la loka nomo ankaŭ daŭre uzatas por paroli pri la departemento.

Ĉefaj urboj :
* Landau (fariĝinta germana en 1815)
* Haguenau (germane *Hagenau*, alzace ankaŭ *Hàwenàu*)
* Saverne (germane *Zabern*, alzace ankaŭ *Zàwere* kaj *Zàwra*)
* Sélestat (germane kaj alzace *Schlettstadt*)
* Strasburgo (france *Strasbourg*, germane *Straßburg*, alzace ankaŭ *Strossburi*)
* Wissembourg (germane *Weißenburg*, alzace ankaŭ *Wisseburi*)

La flago de Malsupra Alzaco estas ruĝa blanke strekita kaj ornamita ambaŭflanke per blanka punto (blazonpriskribo: *Ruĝa kun arĝenta maldekstra balteo borderita per samkoloraj floraj bendetoj*). Ĝia kuniĝo kun la flago de Supra Alzaco konsistigas la flagon de Alzaco.

## Historio 
Malsupra Alzaco estis oficiale aneksita al la reĝlando Francio en 1648 per la traktatoj de la Vestfalia paco, kiuj finis la Tridekjaran Militon. La , la senjoroj de Alzaco devis agnoski la suverenecon de la reĝo de Francio (politiko de Kunvenoj).

### La distrikto Malsupra Alzaco (1871-1919) 
La **distrikto Malsupra Alzaco** (germanlingve : *Bezirk Unterelsass*) estis unu el la tri distriktoj de Alzaco-Loreno, integrita en la Germana Imperiestra Regno, de 1870 ĝis 1918. Tiam ĝi estis distrikto (*Bezirk*), sub regado de *Bezirkspräsident*, ekvivalenta al franca prefekto. Ĝia ĉefurbo estis Strasburgo.

### Vidu ankaŭ 
* Supra Alzaco

Kategorio:Mezepoka historio de Alzaco
Kategorio:Provinco Alzaco
Kategorio:Geografio de Bas-Rhin
Kategorio:Malaperintaj administraj unuoj
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1200-1209
Kategorio:Aperis en 1200
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1700-1709
Kategorio:Malaperis en 1700
Pietra dura

[eta|275px|dekstra|Papo [Klemento la 8-a en *pietra dura* dezajnita de Jacopo Ligozzi, plenumita de Romolo di Francesco Ferrucci del Tadda.]]
[eta|maldekstre|275px|Ĉefaltaro de itala *opera di commessi*, Katedralo de [Dubrovnik.]]

[eta|250px|maldekstre|Flora 'Parĉin kari' verko en [Taĝ Mahalo, integrinta valorajn kaj duonvalorajn ŝtonojn.]]
eta|275px|Detalo de desegno kun rozoj super krucitaj kanoj, 1882

**Pietra dura** aŭ ***pietre dure*** (el itala por malmola ŝtono, duakaze plurale), nomita **parĉin kari** en Suda Azio, estas termino por la inkrustotekniko uzadi tranĉitajn kaj kongruitajn, tre poluritajn kolorŝtonojn por krei bildojn. Ĝi estas konsiderata ornamarto. La ŝtonverko, post la verko estis izole kunigita, estas gluita ŝtono-post-ŝtone sur subtavolo post antaŭe esti "folitranĉita kaj eltranĉita en diversaj formosekcioj; kaj poste kunigita tiom precize ke la kontakto inter ĉiu sekcio estis praktike nevidebla". Stabileco estis plenumiota per kongruigado de la subaj partoj de la ŝtonoj tiele ke ili interkuniĝu. Multaj diverskoloraj ŝtonoj, ĉefe el marmoro, estas uzataj, kun gemoj kaj eĉ juveloj. Ĝi dekomence aperis en Romo en la 16a jarcento, kaj atingis sian plenan maturecon en Florenco. Aĵoj el *pietra dura* estas ĝenerale muntitaj sur bazoj de verda, blankaj aŭ nigra marmoro. Tipe la rezulta panelo estas komplete ebena, sed kelkaj ekzemploj kie la bildo estas en bareliefo, metas la verkon plie en la areon de ŝtonĉizado.

## Notoj 
## Fontoj 
* Getty Center
* Tre utila retejo 

## Eksteraj ligiloj 
* Bildo de bizanca antaŭaĵo
* Fotoj de barataj ekzemploj 

Kategorio:Ornamartoj
15385 Dallolmo

**15385 Dallolmo** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo ''Umberto Dall'Olmo'' (1925–1988), kiu havis ambaŭ diplomojn en leĝo kaj fiziko. Li ĉefe observis Jupiteron kaj studis la  kun Leonida Rosino. Li ankaŭ interesiĝis pri la historio de la astronomio kaj laboris kiel teknikisto ĉe la Instituto de Astronomio de la Universitato de Bolonjo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio San Vittore
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
15388 Coelum

'*15388 *Coelum'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la revuo *Coelum'', unu el plej famaj italaj astronomiaj magazinoj. Establita en 1931 fare de Guido Horn-d'Arturo, tiu revuo estis eldonita de la departemento de Astronomio de la Universitato de Bolonjo kaj havis pli ol 4000 abonintoj ; ĝi ĉesis aperi en 1986.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio San Vittore
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Ollantay

**Ollantay** [oljantaj] estas drameca teatraĵo, origine skribita en la keĉua lingvo. Laŭ kelkaj estas de inkaa origino -- kaj kiel tia la plej malnova kaj plej profunda esprimo de keĉua literaturo -- dum aliaj kredas ĝin de kolonia hispanida origino.

La plej malnova konata manuskripto de Ollantay apartenis al la pastro Antonio Valdes (18-a jarcento), kiu por iom da tempo laŭsupoze estis la origina verkinto; tamen, aliaj malsamaj manuskriptoj estis trovitaj kio sugestas la ekziston de komuna deveno, pli malproksima, origino. La plej vaste akceptita teorio estas ke la rakonto estas de inkaa origino kaj estis konservita tra parola tradicio ĝis ĝi estis adaptita por teatra prezento en koloniaj tempoj.

Ollantay unue estis publikigita en 1857 fare de Johann Jakob von Tschudi, en la keĉua kaj la germana. La unua hispana versio aperis en Lima en 1868, publikigita fare de José Sebastián Barranca kaj subtekstigita "Los rigores de un padre y la generosidad de un rey (La severeco de patro kaj malavareco de reĝo)"; ekde tiam diversaj versioj estis publikigitaj en gamo da lingvoj.

La verko temas pri historio inter inkaaj nobeloj kun amafero inter princino kaj militisto (Ollantay). Tiu amafero estas malpermesita de la imperiestro pro malsama socideveno de la geamantoj. Li estis enprizonigita kaj fuĝas kredante ŝin mortinta. Sekvas ribelo kaj matura vivo de ekstergeedzeca filo de la geamintoj.

## Notoj 
## Referencoj 
* Hills, E. C. (1914). The Quechua Drama, Ollanta. Romanic Review, 5, 127-176.
* Brokaw, G. (2006). Ollantay, the khipu, and eighteenth century neo-inca politics. Bulletin of the Commediantes 58 (1), 31-56.
* V.C. (1975). Ollantay y Cantos y Narraciones Quechuas. Revista de Crítica Literaria Latinoamericana, 1 (2), 157-158.

Kategorio:Literaturo de Peruo
Kategorio:Keĉua lingvaro
A. M. Grillon

**A. M. Grillon** estis francdevena usona esperantisto kaj lingvoinstruisto. Li loĝis en Filadelfio (Pensilvanio), kie li instruis la francan kaj hispanan lingvojn interalie en *Central Manual Training School* and *School of Industrial Art.*

Grillon estis verŝajne la unua esperantisto en Filadelfio. La loka Esperanto-klubo, kiun li fondis, estis tiam unu el la plej aktivaj en Usono. En 1906 li estis unu el la vicprezidantoj de *American Esperanto Association.*

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj esperantistoj
Alfred Jarry

eta|dekstre|Père Ubu (poste: Ubu Roi), el lignogravuraĵo fare de Alfred Jarry
**Alfred Jarry** (franca prononco: [ʒaʁi] ; naskiĝis la 8-an de septembro 1873, mortis la 1-an de novembro 1907) estis franca simbolista verkisto plej konata por stampado de la esprimo kaj filozofia koncepto de *patafiziko*.

Naskita en Laval, Mayenne, Francio, ne malproksime de la limo de Bretonio, li havis bretonan devenon pro sia patrino. En sia vivdaŭro, kvankam rilate al la simbolista movado, Jarry estis plej konata por sia teatraĵo Reĝo Ubu (1896), kiu ofte estas citita kiel antaŭaĵo de la movadoj Superrealismo kaj Futurismo de la 1920-aj jaroj kaj 1930-aj jaroj. Jarry skribis en gamo da hibridaj ĝenroj kaj stiloj, anoncante la Postmodernismon. Li verkis prezentaĵojn, romanojn, poezion, eseojn kaj konjektan ĵurnalismon. Liaj tekstoj havigis pioniran laboron en la verkfakon de absurda teatro kaj postmoderna literaturo.

## Elektitaj verkoj de Jarry 
### Teatraĵoj 
* *César-Antéchrist* (1895) – enkondukas Père Ubu kaj ties simbolismon.
* *Ubu Roi* (1896, reviziita el 1888) – pri ambicio de Père Ubu.
* ''Ubu Cocu, ou l'Archeopteryx* (1897) - malkonstanteco.
* *Ubu Enchaíné* (1899).
* *Ubu Sur La Butte* (1906)

### Romanoj 
* *Les Jours et Les Nuits, roman d'un déserteur* (1897)
* *L'Amour en Visites* (1897)
* *L'Amour Absolu* (1899)
* *Messaline* (1900) – en antikva Romo.
* *Le Surmâle* (1901).
* *Gestes et Opinions du Docteur Faustroll, Pataphysicien* – publikigita postmorte en 1911.
* *La Dragonne* – kunigita kaj publikigita postmorte en 1943.

### Aliaj verkoj 
* Novelo, *La Passion considérée comme course de côte*
* *Les Minutes De Sable Memorial* (1894).
* *La Chandelle Verte: Lumieres Sur Les Choses De Ce Temps* - kolekto de absurdisma esearo origine publikigita en revuoj kaj kolektita en 1969.

## En Esperanto aperis 
* **Reĝo Ubuo** (trad. Thomas Larger kaj Thierry Tailhades), Espéranto-France, 2023
## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 
* 
* Stillman, Linda Klieger (1980), *La Theatralite dans l'Oeuvre d'Alfred Jarry. *U.S.: French Literature Publications Company. ISBN 0-917786-12-2
* Stillman, Linda Klieger (1983). *Alfred Jarry. ''U.S.: Twayne Publishers, ISBN 0-8057-6528-X.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Alfred Jarry ĉe Find-A-Grave 

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj dramistoj
Kategorio:Francaj satiristoj
Globoteatro

eta|dekstre|Supozata rekonstruado de la Globoteatro fare de C. Walter Hodges baze sur arkeologia kaj dokumentara pruvaro.
La **Globoteatro**, **Globa Teatro** aŭ en angla *Globe Theatre* estis teatro en Londono asociita kun William Shakespeare. Ĝi estis konstruita en 1599 fare de la ludanta firmao de Shakespeare, nome la ''Lord Chamberlain's Men*, en tereno posedata de Thomas Brend kaj heredita fare de lia filo, Nicholas Brend kaj nepo Sir Matthew Brend, kaj estis detruita de incendio la 29an de junio 1613. Dua Globoteatro estis konstruita sur la sama ejo antaŭ junio 1614 kaj fermiĝis en 1642.

Moderna rekonstruo de la Globo, nomita "Globo de Shakespeare ", malfermiĝis en 1997 ĉirkaŭ 750 futojn (230 m) for de la loko de la origina teatro. De 1909, la nuna Gielgud Theatre estis nomita "Globe Theatre", ĝis ĝi estis renomita en 1994.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Shakespearean Playhouses*, de Joseph Quincy Adams, Jr. el Project Gutenberg
* *Shakespeare's Globe* Rekonstruo de 1996
* *A reconstruction of the second Globe'' La strukturo de Globe per eksterpolado el skizo de Hollar. Universitato de Sidnejo.
* Comprehensive Guide to Shakespeare's Globe Theatre

Kategorio:William Shakespeare
Kategorio:Teatroj en Londono
Porte de la Chapelle (pariza metrostacio)

**Porte de la Chapelle** [pɔʁt də la ʃapɛl] () estas stacio de linio 12 de la Metroo de Parizo situanta en la 18-a arondismento de Parizo. Depost ĝia malfermiĝo en 1916 ĝis la ekservo de la plilongigo de la linio 12 al '** la , ĝi konsistigis la nordan finstacion.

## Stacio 
Kiel indikas ĝia nomo, la stacio situas en "Porte de la Chapelle". 

## Alirejoj 
Alirejoj situas en la norda flanko de la Porte de la Chapelle. Kroma alirejo en la suda flanko sur Strato de la Chapelle estis ekfunkciigita la .

## Interkonektoj 
*   **'
*  RATP 65 153 166 252 302 350
*  N43 N143

## Proksime 
* Bazaro de La Chapelle
* Kampuso Condorcet

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 12 de la metroo de Parizo
* Porte de la Chapelle (Tramtransporto en Parizo)

Kategorio:Linio 12 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 18-a arondismento de Parizo
Patrice Pavis

**Patrice Pavis** estas profesoro pri Teatraj Studoj ĉe la Universitato de Kent en Canterbury, Anglio. Li verkis etende pri teatroludado kaj libera ludado (improvizado), fokuze al studo kaj enketado ĉefe pri semiologio kaj interkulturismo en teatro. Li ricevis la premion Georges Jamati en 1986.

## *Mahābhārata*
Kiam reĝisoro Peter Brook produktoris kunlaboradon de la. *Mahabarato* kun Jean-Claude Carrière, Pavis kritikis la adaptaĵon de la barata eposo kiel disvastigo de kultura "Disneja homogenigo kaj uniformeco".

## Publikigitaj verkoj
* *Problèmes de sémiologie théâtrale*, Presses de l'Université du Québec (1976)
* *Languages of the Stage: Essays in the Semiology of Theatre*, PAJ Publications (1982)
* *Voix et images de la scène: vers une sémiologie de la réception*, Presses universitaires de Lille (1985)
* ''Marivaux à l'épreuve de la scène*, Université de Paris-III (1986)
* *Dictionaire du Theatre* Messidors/Editions Sociales (1987)
* *Le théâtre au croisement des cultures*, Jose Corti (1990)
* *The Intercultural Performance Reader*, Routledge (1996) (Ed.)
* *L'analyse des spectacles: théâtre, mime, danse, danse-théâtre, cinéma*, Armand Colin (2005)
* *La mise en scène contemporaine: origines, tendances, perspectives*, Armand Colin (2007)
* *Dictionnaire de la performance et du théâtre contemporain'', Armand Colin (2014) 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Patrice Pavis, profilo ĉe la Universitato de Kent retejo 

Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Teatro
Hugo Jung

**Hugo Moritz Christian JUNG** (naskiĝinta la 29-a de januaro 1844 en Arnstadt, mortinta samloke la 3-an de februaro 1919) estis germana pedagogo kaj naturscienculo.eta|Stratŝildo kun la nomo de Jung en la nordo de Arnstadt.
## Vivo 
Li estis la filo de la komercisto Carl Friedrich August Jung kaj de Louise Friederike Auguste (fraŭlina nomo: Wellendorf) kaj edzo de bianca Ernestine Auguste Ferdinande (fraŭlina nomo: Schafft). De 1854-63 Jung frekventis la gimnazion en sia naskiĝurbo kaj studis de 1863-67 natursciencojn en Leipzig, Heidelberg kaj Berlino. En 1868 li ekestris kolorfabrikon en Amberg. En la 1891-a jaro Jung trapasis la instruadpermesan ekzamenon en Leipzig kaj doktoriĝis en 1867 en Jena per la tezo *Die Eisen- und Manganerze in der Umgebung Ilmenaus*. 

En 1871 li fondis en la patra domo uzinon por akvofarboj  kaj tuĉo kiu ekzistis ĝis 1889. Ekde 1880 li lernigis natursciencaĵojn al privata lernejo en Arnstadt kaj iĝis post 1889 instruisto pri ekonomio ĉe la Duka nehumanisma lernejo (instruadpermesa finekzameno farita en 1891; en 1892 fiksa dungiteco ĉe la menciita duka lernejo kaj ĉe la gimnazio). En 1910 li nomumitis profesoro kaj pensiuliĝis en 1914. 

## Diversaj agadoj eksterprofesiaj 
Jung estis urba konsiliano 6 jarojn kaj de 1885-91 deputito de la duklando Schwarzburg-Sondershausen en la Turingia Landa Parlamento. En 1901 li deklaris sin preta estri la sekretariejon de la ĵus fondita Metia ĉambro de ambaŭ Schwarzburg-aj duklandoj kio kaŭzis ties sidejoelekto en Arnstadt. Ĝis 1918 li apartenis al la ekzamenkomisiono por junaj metiistoj. 

Jung estis ankaŭ membro de la Muzea asocio de Arnstadt en 1872-82 kaj 1898-1902 prezidanto de la muziksocieto *Musikverein von 1829*. De 1882-1908 li estis prezidanto de la pormetiista ligo *Gewerbeverein Arnstadt*. Li aranĝis ampleksajn kolektojn pri natursciencaĵojn kiuj transdonitis postmorte al la Muzea asocio: en 1979 finfine la tuto translokitis en la erfurtan naturhistorian muzeon. Jung loĝis ĉe Lohmühlenweg nr 1. En 1992 estis nomita por li strato ĉe Erfurter Kreuz.

## Verkoj (elekto)
*"Verzeichnis der in der Umgebung Arnstadts vorkommenden Käfer", en: *Programm der Fürstlichen Realschule zu Arnstadt* (parto unu en 1895, parto du en 1896)
*"Die Schotterlage in Arnstadts Umgebung", en: *Jahresbericht der Fürstlichen Realschule*, Arnstadt 1907

## Literaturo 
*Thalmann, Paul: "Hugo Jung (1844-1919)", en: *Alt-Arnstadt* 8/1929, p. 48-54
*Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt* (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 304

Kategorio:Germanaj natursciencistoj
Ferenc Kassai-Schallmayer

**Ferenc Kassai-Schallmayer** [kaŝai-ŝalmajer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kassai-Schallmayer Ferenc** estis hungara politikisto, ministro.
eta|Ferenc Kassai-Schallmayer staras dekstre la tria
Ferenc Kassai-Schallmayer http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis en 1903 en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la  1946 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Kassai-Schallmayer apartenis al la germana minoritato de la reĝlando. Li aĝis 16, kiam li forlasis la familion kaj li aliĝis al la Hungara Ruĝa Armeo. Li konatiĝis ankaŭ pri komunistaj ideoj. Post falo de la Soveto li lernis por esti presisto. En la 1930-aj jaroj li redaktis komunistan gazeton. Iom poste evidentiĝis, ke li havas emon kun la nazioj, tial li forlasis la komunistojn kaj li aliĝis al Sagokruca Partio. Iom poste li estis kondamnita, en 1941 li liberiĝis. Post 2 jaroj li iĝis ĉefa propagandisto de la partio. Post puĉo de Ferenc Szálasi li estis senpostena ministro. Post la 2-a mondmilito li estis kondamnita je morto.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero K, poste serĉu la nomon)

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj senpostenaj ministroj
Kategorio:Hungaraj militkrimuloj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Verda-Chan

**Verda-Chan** estis esperantlingva bildforumo kreita en aprilo 2014. Ĝi estis parto de la plejparte anglalingva retejo 8chan, kaj funkciis je la retadreso *8ch.net* ĝis 2020.

Je la 24-a de decembro 2020 Verda-Chan remalfermiĝis ene de la Endchan retejo. En somero 2025 la bildforumo estas daŭre aktiva. Uzantoj povas afiŝi tekstojn kaj alŝuti bildojn sen krei kontojn nek uzi nomojn. La plej novaj afiŝoj aperas je la supro de la paĝo. 

## Eksteraj ligiloj 
* Verda-Chan en la retejo *endchan.net* ekde fino de 2020
* Verda-Chan je la adreso 8ch.net/esperanto/, arkivita el la originalo je 2015-12-01
* 8ch.net, arkivita el la originalo je 2018-06-15

## Vidu ankaŭ 
* Esperantochan.co.cc, praa similformata projekto nur aktiva en 2010
* Bildforumo

Kategorio:Esperanto en interreto
Árpád Henney

**Árpád Henney** [henei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Henney Árpád** estis hungara oficiro, politikisto, ministro. Lia nomo estis ĝis 1936 estis *Hennel Árpád*.

Árpád Henney http://jovonk.info/2010/09/23/115-eve-szuletett-es-30-esztendeje-hunyt-el-henney-arpad  naskiĝis la  1895 en tiam hungara urbo Eperjes (nuntempa Prešov en Slovakio). Li mortis la  1980 en Kitzbühel.

## Biografio 
Árpád Henney batalis en la 1-a mondmilito, poste li batalis kontraŭ la Hungara Sovetrespubliko kiel neleĝa batalanto. Dum erao de Miklós Horthy li estis armea oficiro. En 1941 li iĝis trudemerito, ĉar li havis kontaktojn kun la nazioj. Li aliĝis al la Sagokruca Partio, kie li havis signifajn taskojn. Komence de la jaro 1945 li estis senpostena ministro en Kabineto Szálasi. Post falo de tiu reĝimo li rifuĝis kaj kaŝiĝis. Iom poste li estis motoro de la hungaraj naziemaj elmigrintoj. Tuj post falo de Hungara revolucio de 1956 li partoprenis en fondo de speciala taĉmento por helpi la revolucion. Li ĝismorte redaktis hungarnaziajn periodaĵojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Mi a Hungarizmus?* (Kio estas la Hungarismo?), (1951, 1957, 1997)
* *Hungarista Emlékirat* (1952)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj senpostenaj ministroj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Porte de Montreuil (pariza metrostacio)

**Porte de Montreuil** [pɔʁt də mɔ̃tʁœj] () estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 9, en la 20-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita la , tiam finstacio de la linio iranta ĝis . Ĝi havas kvar vojojn kaj posedas la plej grandan volbon de la Metroo de Parizo kun  larĝa spano. "Porte de Montreuil" estis unu el la pordoj de la muro de Thiers.

## Interkonektoj 
*   ''''
*  RATP 57 215 351

## Proksime 
* Pulbazaro de Montreuil

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 9 de la metroo de Parizo
* Porte de Montreuil (Tramtransporto en Parizo)

Kategorio:Linio 9 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 20-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1933
Kategorio:1933 en Francio
Agoj de Sankta Johano la Evangeliisto

La ***Agoj de Sankta Johano la Evangeliisto*** aŭ, plimallonge **Agoj de Johano** estas apokrifo de la Nova Testamento temanta pri ĵus citita apostolo, greklingve: verkita en la dua duono de la 2-a jarcento. Ĝi prezentas docetistajn kaj gnostikajn influojn.[eta|Ĉizaĵo de 1541 portretanta [Sankta Johano la Evangeliisto|Sanktan Johanon la Evangeliiston.]]

La tradicio indikas aŭtoro certan Leŭcion Karinon disĉiplon de Johano apostolo kaj evangeliisto, kiu estus kompilinta aliajn apokrifajn Agojn listigatajn en la tieldirita "leŭcia ciklo": Agoj de Petro, Johano, Tomaso kaj Paŭlo.
Als teksto alvenis en duobla versio. La pli antikva estas la pli longa, sed ĝi perdis la komencan parton: ĝi priskribas alvenon, predikadon kaj miraklojn de Johano en Efeso post la forlaso de la urbo Mileto en kiu li rifuĝis por foreviti la judajn persekutojn en Jerusalemo.

Versio malpli antikva kaj pli mallonga priskribas la renkonton de inter Johano kaj Domiciano, lian ekzilon en Patmos, kaj lian revenon kaj morton en Efeso.
La konstatita malfrua periodo de kompilado kaj la stilo ekscese novelĝenra malpermesas opinii ke la mallonga apokrifo povas enteni ion historian, kvankam oni ne povas ekskludi ke ĝi povis esti repreninta datenojn de la antaŭaj buŝaj tradicioj.

## Vidu ankaŭ 
* Apokrifoj de la Nova Testamento
* Sankta Johano la Evangeliisto
* Agoj de la apostoloj
* Apokrifo de Johano

## Eksteraj ligiloj 
*  
*

Kategorio:Kristana literaturo
Kategorio:Apokrifaj agoj
Kategorio:Gnostikismo
Kategorio:Johano apostolo kaj evangeliisto
Duko de Francio

Titolo prenita en 1999 de Henriko de Orleano, orleanisma pretendanto al la krono de Francio, samtempe li reprenis la titolon « grafo de Parizo ».

Ĉi tie *Francio* devas esti komprenata kiel la malnova *Francilio*, tio estas la malnova reĝa bienaro de Francio, starigita ekde la 10-a jarcento de la kapetidaj reĝoj. Tiu titolo ankaŭ rememorigas la titolon duko de frankoj antaŭlonge uzata de la unuaj merovidoj, poste de la pipinidoj, prauloj de la karolidoj, kaj fine de la robertidoj, prauloj de Hugo Kapeto (praulo de la princo Henriko). Tiu titolo estas ĉiam antaŭata de « grafo de Parizo ».

Henriko de Orleano prenis tiun titolon, originala en la moderna epoko, post la morto de sia patro, Henriko de Orleano (1908-1999), kiu mem surhavis la titolon « grafo de Parizo ». Lia dua edzino, ĝis tiam « princino de Joinville », de tiam prenis ĝin sed ne la titolon « grafino de Parizo ». Li estus decidinta tion pro respekto al sia patrino, Izabela de Orleano kaj Braganco, « vidvina grafino de Parizo », nun mortinta, dezirante verŝajne ke ne estu samtempe du « grafinoj de Parizo ».

Jura statuto de la titolo « duko de Francio » : Tiu titolo havas la statuton de titolo pro ĝentileco.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Duko de frankoj
* Reĝa bienaro de Francio
* Domo Orleano

Kategorio:Orleanismo
Francio
Rokplanto

eta|*Pinguicula gypsicola*, sur gipsoŝtono kreskantaj karnovoraj plantoj
**Rokplanto** aŭ  **litfito** (greka λίθος *lithos* = „ŝtono“ kaj  φυθόν *phytón* = „planto“) estas planto, kiu kreskas sur aŭ en  rokaĵo. La radikoj povas eventuale enpenetri la rokaĵon solvante ĝin. La necesajn mineralaĵojn la litofita planto ricevas el muskotavolon, el la atmosfero (pluvakvo, polvo) aŭ de mortaj histopartoj.

Rokplantoj estas kelkaj specioj de la  orkidaj genroj *Paphiopedilum* aŭ *Dendrobium*, kelkaj  karnovoraj plantoj , ekzemple *Nepenthes campanulata* kaj *Pinguicula gypsicola* kaj kelkaj specioj de bromeliaca genro *Tillandsia*.

## Lingva noto
NPIV rekomendas la eviton de la radiko: „Pro la homonima suf. -fit/, estas preferinde laŭeble suf-e uzi plant anst. fit.“

## Vidu ankaŭ
* litobionto
* epifito

## Literaturo 
* Heinrich Walter: *Die Vegetation der Erde*, Bd. I, 3. Aufl., G. Fischer, Stuttgart 1973, ISBN 3-437-30181-0

Kategorio:Plantomorfologio
15386 Nicolini

'*15386 *Nicolini'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio Madonna di Dossobuono en Verono
(Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la nuklean inĝenieron *Martino Nicolini'', tre aktivan amatoran astronomon. Li mezuras la poziciojn de asteroidoj ĉe la Observatorio Geminiano Montanari de Cavezzo (proksime de Modeno), kaj li kreis programaron por prilabori la bildojn fare per ŝargkuplita aparato.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Madonna di Dossobuono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Franca Komedio

[eta|400px|Ekzemplo de teatro: la [Comédie-Française (akvarelo de A. Meunier, Parizo, 18a jarcento).]]
**Franca Komedio** aŭ iam **Franca Teatro** (en franca *Comédie-Française* kaj respektive *Théâtre Français*) estas nacia teatrejo de Francio, situanta en la 1-a arondismento de Parizo de Parizo. Estas rekte subvenciita de la ŝtato, kaj estas la nura ŝtata teatrejo kiu disponas el stabila aktorara trupo.

La dramaturgo plej konata asociita kun la Comédie-Française estas Molière. Li estas konsiderata patrono de la francaj aktoroj; tamen li mortis sep jarojn antaŭ la inaŭguro de *La Maison de Molière*, kiel estas konata krome la *Comédie-Française*. La bonkvalito de la produktaĵoj de la Comédie kaj la alta preparado de ties aktoroj faras ĝin institucio ege respektata tutmonde. La historio de la Comédie estas longdaŭra, kaj ĉar temas pri publika teatro, kaj altprestiĝa, ĝi estas tre aprezata inter francoj. El la Comédie Française eliris geaktoroj kiaj Adrienne Lecouvreur, François Joseph Talma, Rachel, Sarah Bernhardt, *Coquelin*, Marguerite Moreno, Jean-Louis Barrault, Madeleine Renaud, Louis Jouvet, Edwige Feuillère aŭ Jeanne Moreau.

La Comédie-Française estis fondita pere de dekreto de Ludoviko la 14-a de la 24-a de aŭgusto de 1680 por kunigi la du parizajn teatrokompaniojn tiamajn, nome tiu de la Hôtel Guénégaud kaj tiu de la Hôtel de Bourgogne. La repertuaro de la epoko konsistis en kolekto de teatraĵoj de Molière kaj de Jean Racine, same kiel kelkaj malmultaj verkoj de Pierre Corneille, Paul Scarron kaj Jean Rotrou.

La 3an de septembro de 1793, dum la Franca Revolucio, la *Comédie-Française* restis fermita pro ordono de la Komitato por publika savado kaj la aktoroj estis enprizonigitaj. La 31an de majo de 1799, la nova registaro malfermis la Salle Richelieu kaj permesis al la aktoroj revivigi la trupon.

La Comédie-Française havas en la aktualo repertuaron de 3000 teatraĵoj kaj tri teatrejojn en Parizo (Salle Richelieu, ĉe la Palais Royal; la Théâtre du Vieux-Colombier; kaj la Studio-Théâtre).

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Comédie-Française (en franca)

Kategorio:Franca teatro
Kategorio:Teatrejoj
Kategorio:Konstruaĵoj en la 1-a arondismento de Parizo
Kategorio:Kulturo en Parizo
Palmira (Kolombio)

**Palmira** estas urbego, diocezo kaj tre signifa universitata urbo en Kolombio, en departemento Valo de Kaŭko.

## Bazaj informoj 
eta|Vido en Palmira
* Loĝantaro:  en 2012
* Supermara alteco: 
* Areo: 
* Telefonkodo: 57 + 2
* Poŝtkodoj: 76520000
* Horzono: UTC – 5
* 

## Geografio 
Palmira troviĝas sur altebenaĵo en valo de rivero en la sudokcidenta parto de la lando. Santiago de Cali troviĝas 27 km.
eta|maldekstre|Katedralo de Palmira

## Historio 
Palmira estis fondita en 1688, laŭ alia informo en 1813 laŭ tiama nomo Villa de las Palmas. En 1911 oni entreprenis konstruon de la vojo tra la kanjono, sed ĝi estis neniam kompletigita. La urbo longe estis grava agrikultura kaj brutara centro.

## Ekonomio 
Palmira estas "agrikultura ĉefurbo de Kolombio". Oni kultivas en la ĉirkaŭaĵo tabakojn, kafojn, sukerkanojn, rizojn, maizojn kaj grenojn. La forbruligo de la rubkano estas ĉeffonto de la aerpoluo en la urbego.

## Klimato 
eta|Konstruaĵo en Palmira
eta|Palaco en Palmira
eta|Sukerkanoj apud Palmira

En Palmira la averaĝa temperaturo estas 23&nbsp;°C.

## Trafiko 
Palmira estas atingebla laŭ ŝoseoj (eĉ trairas Tut-Amerika Ŝoseo), fervojoj, krome internacia flughaveno funkcias. La flughaveno estas apartenaĵo de Santiago de Cali, tamen en proksimeco de Palmira situas. La plej ofta metodo de la civitanoj por trafiki enurbe estas la biciklo kaj motorciklo. Blankaj armeaj ĉaroj funkcias por turistoj.

## Vidindaĵoj 
Palmira estas konata pri siaj parkoj. Signifa vidindaĵo estas la katedralo.

## Fontoj 
* http://www.Palmira.gov.co/  
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/440230/Palmira 
* Angla Vikipedio helpe de WikiTrans

Kategorio:Urboj de Kolombio
Kategorio:Valo de Kaŭko
Victor Hugo (pariza metrostacio)

**Victor Hugo** [viktɔʁ yɡo] estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 2 ( - ), en la 16-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
Ĝi situas sub Placo Victor-Hugo kaj samnoma Fontano kiuj omaĝas al franca verkisto Victor Hugo (1802-1885).

Malfermita en 1900, tiu stacio estis rekonstruita en 1931. La unua stacio estis tro kurbigita por uzi tiamajn novajn vagonarojn. Tial estis decidite konstrui novan stacion kelkajn metrojn for, nur sub Avenuo Victor-Hugo nord-okcidente de la malnova loko.

La unua stacio, nun forlasita, restas videbla al vojaĝantoj plu irantaj al ''''.

## Alirejoj 
La stacio disponas pri alirejo de stilo "Guimard" sur Placo Victor-Hugo.

## Interkonektoj 
*  RATP 52, 82

## Bildgalerio 

EGVictorHugo.JPG| Enirejo de la stacio
Metro de Paris - Ligne 2 - Victor Hugo 04.jpg|Montrofenestro pri Victor Hugo
Metro de Paris - Ligne 2 - Victor Hugo 06.jpg|Busto de Victor Hugo
Metro de Paris - Ligne 2 - Victor Hugo 01.jpg|La stacio vidita orienten
Metro de Paris - Ligne 2 - Victor Hugo - Station abandonnee 01.jpg|Forlasita stacio

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* linio 2 de la metroo de Parizo
* Fantomaj stacioj de la metroo de Parizo
* Victor Hugo

## Eksteraj ligiloj 
*  (RATP)

Kategorio:Linio 2 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 16-a arondismento de Parizo
Kategorio:Victor Hugo
Robert Hirsch (aktoro)

**Robert Paul Hirsch** (naskiĝis , en L'Isle-Adam, Val-d'Oise, mortis  en Parizo) estis franca aktoro. Li estis societano de Comédie-Française ekde 1952. En 1990 li gajnis premion César por plej bona aktoro en dua rolo pro sia rolo en ''Hiver 54, l'abbé Pierre*. Liaj aliaj film-aperoj inkluzivas *Notre-Dame de Paris*, kaj en 2006/2007 li aperis en *Le Gardien* (franca adaptaĵo de *The Caretaker'', teatraĵo de Harold Pinter) en Théâtre de l'Œuvre kaj poste Théâtre de Paris. En aprilo 2011 li petis Florian Zeller verki rolon speciale por li. La rezulto estis *Le Père* (La Patro) kiu premieris en Théâtre Hebertot, Parizo, en septembro 2012. Hirsch ludis la ĉefrolon, André, kiam li estis 87-jaraĝa.

## Filmaro 
* 1951: *Le Dindon* de Claude Barma: (M. Rédillon)
* 1954: ''Si Versailles m'était conté* de Sacha Guitry: (Le duc de Charmeroy)
* 1954: *Les Intrigantes* de Henri Decoin: (Pakévitch, reĝisoro)
* 1954: *Votre dévoué Blake* de Jean Laviron
* 1956: *Notre-Dame de Paris* de Jean Delannoy: (Pierre Gringoire)
* 1956: *En effeuillant la marguerite* de Marc Allégret: (Roger Vital, fotisto de la gazeto)
* 1958: *La Bigorne* de Robert Darène: (Boisrose)
* 1958: *Mimi Pinson* de Robert Darène: (Jean-Loup)
* 1959: *Maigret et l'affaire Saint-Fiacre* de Jean Delannoy: (Lucien Sabatier, sekretario de grafino de Saint-Fiacre)
* 1959: *125, rue Montmartre* de Gilles Grangier: (Didier Barracher)
* 1962: *Adieu Philippine* de Jacques Rozier: (La komediisto de televid-elsendo)
* 1964: *Pas question le samedi* de Alex Joffé (filmo en kiu li ludas 13 rolojn)
* 1965: *Monnaie de singe* de Yves Robert: (Fulbert Taupin)
* 1966: *Martin soldat* de Michel Deville: (Martin)
* 1967: *Toutes folles de lui* de Norbert Carbonnaux: (Mathieu Gossin)
* 1968: *Les Cracks* de Alex Joffé: (Maître Charles Mulot, justic-oficisto)
* 1969: *Appelez-moi Mathilde* de Pierre Mondy: (Hubert de Pifre, oficiro)
* 1973: *Traitement de choc* de Alain Jessua: (Gérôme)
* 1975: *Chobizenesse* de Jean Yanne: (Jean-Sébastien Bloch)
* 1983: *La Crime* de Philippe Labro: (Avram Kazavian)
* 1990: *Hiver 54, l'abbé Pierre* de Denis Amar: (Raoul)
* 1995: *Mon homme* de Bertrand Blier: (M. Hervé)
* 2001: *Mortel transfert* de Jean-Jacques Beineix: (Armand Zlibovic)
* 2002: *Une affaire privée* de Guillaume Nicloux: (Oldulo)
* 2015: *L'Antiquaire'' de François Margolin: (Weinstein)

## Referencoj 
* 
* L'Avant-Scène Théâtre No.1331 oktobro 2012

## Eksteraj ligiloj 
* Robert Hirsch en IMDb
* Robert Hirsch en AlloCiné

Kategorio:Homoj de Val-d'Oise
Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Mortintoj en Parizo
Palaco de Muziko (Miskolc)

La **Palaco de Muziko,** origine hungare *Zenepalota* estas historia monumento (ekde 2009) en Miskolc.
eta|Palaco de Muziko en 2011
eta|Malantaŭo de Palaco de Muziko

## Historio 
En tiu loko akvomuelejo funkciis ĝis la 19-a jarcento. En 1878 la inundo forviŝis la pli novajn konstruaĵojn. Nova plano pri muzikpalaco estis farita en 1907, sed konstruo ne okazis. La novbaroka palaco estis konstruita inter 1926 kaj 1927 kaj ĝi prenis la nomon pri violonisto Jenő Hubay. La palaco ludas gravan rolon en la kulturvivo de la grandurbo. Ĝi havas grandan koncertejon, kie koncertoj regule okazas. Nun havas lokon en la palaco ankaŭ mezlernejo pri Béla Bartók kaj Muziko-Instituto pri Béla Bartók (fakultato de la Universitato de Miskolc). Inter 2009 kaj 2011 la konstruaĵo plene renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La duetaĝa konstruaĵo situas sola laŭ placo, du stratoj kaj rojo. Ĉefa ornamaĵo de la fasado estas 8 kolonoj, kiuj portas longan balkonon. Oni metis reliefon pri Béla Bartók sur la fasadon. Interne la koncertejo (kun 400 sidlokoj) havas bonan akustikon. La orgeno estas altkvalita. Ankaŭ interne estas videblaj skulptaĵoj pri Jenő Hubay kaj Franz Liszt, memortabulojn pri Ede Reményi kaj Ernő Lányi.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* multe da fotoj

Kategorio:Palacoj en Miskolc
15391 Steliomancinelli

'*15391 *Steliomancinelli'''* estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Stelio Mancinelli Degli Esposti'' (1931–2017), iama profesoro pri kemio en Terno. Profunde interesita pri matematiko, fiziko kaj astronomio, li desegnis kaj realigis grandajn sunhorloĝojn en diversaj italaj urboj. Li estis bone konata pro siaj lekcioj pri la historio de astronomio kaj siaj trejnantaj kursoj por lernantoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Antonio Vagnozzi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
(15394) 1997 TQ25

**(15394) 1997 TQ25** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
15387 Hanazukayama

'*15387 *Hanazukayama''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la 918-m alta monto *Hanazuka* (japane 花塚山, *Hanazuka-yama*) ĉe la limo inter la urbeto Kaŭamata kaj la vilaĝo Iitate en gubernio Fukuŝima. Ĝi estas oficiale agnoskata kiel la pli norda monto elde kiu la Fuĵi-Monto estas videbla, distanca de 380&nbsp;km.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tomimaru Okuni
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Duko de la frankoj

**Duko de la frankoj** estis titolo donita en la merovidaj kaj karolidaj dinastioj al la duarangulo de la reĝlando de frankoj post la reĝo de frankoj. Ĝi estis la titolo de arnulfidoj kaj robertidoj antaŭ ol tiuj familioj surtroniĝis kaj anstataŭis la regantan dinastion. verŝajne pro tio la kapetidoj rifuzis denove atribui ĝin.

## La duko de la frankoj en la merovida dinastio 
La 1-a kiu prenis la titolon *dux Francorum*, kiu tradukiĝas **duko de la frankoj**, estis Pepino el Herstal post lia venko en la batalo de Tertry en 687.

Ankaŭ liaj idoj, Karolo Martelo, Pepino la juna kaj Karlomano havis tiun titolon. En 751, Pepino la juna fariĝis reĝo de frankoj post estinta duko de la frankoj kaj laŭ tiu titolo estis la vera reganto de la reĝlando de frankoj.

## La duko de la frankoj en la karolida dinastio 
La 25-an de julio 936, por rekompenci lian helpon por rekonkeri la tronon de la reĝlando de frankoj, Ludoviko la 4-a, donis al Hugo la Granda la rimedojn por montri en la reĝlando sian superecon super la aliaj princoj, atribuante al li la titolon *dux Francorum*, duko de la frankoj. La signifo de tiu titolo estis klarigita en la 26-a de decembro de la sama jaro per dokumento en kiu Ludoviko la 4-a substrekis ke tio faris de Hugo « en tous nos *regna*, le second post nous », similigia al « vicreĝo » kun rango ekvivalenta al la majordomo sub la lastaj merovidoj.

En 960, la reĝo Lotaro konsentis redoni al Hugo Kapeto la titolon "duko de la frankoj", kiun lia patro Hugo la Granda (filo de Roberto) estis akirinta interŝanĝe de helpo al Ludoviko la 4-a de Transmaro.

En la 10-a jc, la duko de la frankoj prezidis la kunvenon de la granduloj, kiuj elektis la reĝon pro prerogativo dufoje konfirmita ekde 936.

## Forigo de la ofico "duko de la frankoj" kun la kapetida dinastio 
Printempe de 993, la grafo Eŭdo la 1-a de Blois, malkontenta ke Hugo Kapeto kaj ties filo estis rifuzinta doni al li la titolon duko de la frankoj, imagis kun Adalberono de Laon kapti ilin okaze de renkontiĝo antaŭvidita en Metz kun la imperiestro Oto la 3-a kaj surtronigi Ludoviko, filo de Karolo de Malsupra Lotaringo. Eŭdo la 1-a de Blois estus fariĝinta duko de la frankoj kaj Adalbéron episkopo de Reims. Hugo Kapeto kaj ties filo antaŭinformitaj fiaskigis tiun provon.

## Listo de dukoj de frankoj 
* Pepino el Herstal (687)
* Karolo Martelo
* Pipino la pli juna
* Karlomano, filo de Karolo Martelo
* Roberto la 1-a, grafo de Parizo
* Hugo la Granda, patro de Hugo Kapeto
* Hugo Kapeto

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Fontoj kaj bibliografio 
30px
* 

### Vidu ankaŭ 
* Duko
* Reĝo
* Reĝo de frankoj

Kategorio:Robertidoj
Sergio Mattarella

**Sergio Mattarella** (naskiĝis la 23-an de julio 1941 en Palermo) estas itala politikisto kaj la nuna prezidento de la Itala Respubliko. Mattarella estas la unua siciliano se temas pri teni la postenon.

Antaŭ ol iĝi prezidanto de la Respubliko, li estis multajn fojojn ministro kaj ekde 2011 konstitucia juĝisto.

Li estis membro de la itala parlamento de 1983 ĝis 1988, funkciis kiel ministro pri edukado de 1989 ĝis 1990 kaj ministro pri defendo de 1999 ĝis 2001. De 2011 ĝis 2015 li funkciis kiel juĝisto ĉe la Konstitucia Tribunalo de Italio.

Li estis elektita kiel la 12-a prezidento de la Respubliko la 31-an de januaro 2015, kaj prenis oficon la 3-an de februaro.

Kategorio:Prezidantoj de Italio
Kategorio:Italaj politikistoj
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Pont de Neuilly (pariza metrostacio)

maldekstra|eta|*Pont de Neuilly, Avenue de Madrid* sur mapo de 1940
**Pont de Neuilly** [pɔ̃ də nœji] estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Parizo; ĝi situas en komunumo Neuilly-sur-Seine. Inter 1940 kaj 1950, ĝi aperis sur mapoj de la metroo sub la nomo **Pont de Neuilly, Avenue de Madrid** (Ponto de Neuilly, Avenuo de Madrido).

## Stacio 
Ĝi estis la okcidenta finstacio de la linio de 1937 ĝis 1992, kiam ĝi estis plilongigita al .

Supre, troviĝas busstacio kaj esplanado kun elrigardo al La Défense.

## Alirejoj 
* 185, Avenuo Charles de Gaulle
* 205, Avenuo Charles de Gaulle
* 209, Avenuo Charles de Gaulle

## Interkonektoj 
*  RATP  43 73 93 157 158 174 176
*  N11 N24 N153

## Vidu ankaŭ 
*Listo de metrostacioj de Parizo
*Linio 1 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 1 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Neuilly-sur-Seine
15397 Ksoari

'*15397 *Ksoari'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germanaj amatoraj astronomoj Matthias Busch, Reiner Stoss, Wolfgang Ernst kaj Lothar Kurtze elde la Observatorio Starkenburg, proksime de Heppenheim (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la astronomia kampanjo *KSO-ARI*, gvidata de Freimut Börngen de la *Karl-Schwarzschild-Observatorium* kaj Lutz D. Schmadel de la *Astronomisches Rechen-Institut'' per la Schmidt-teleskopo de Tautenburg inter 1990 kaj 1993. Tiu kampanjo permesis la malkovron de 501 asteroidoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Starkenburg
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
(15398) 1997 UZ23

**(15398) 1997 UZ23** estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas kun granda klinangulo proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Brian A. Skiff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Leszek Kordylewski

**Leszek KORDYLEWSKI** (naskiĝis la 6-an de aŭgusto 1947 en Krakovo, mortis la 6-an de majo 2025 en Krakovo) estis pola-usona esperantisto kaj biologo. Lia fako estis la krimbiologio.

Leszek Kordylewski estis la plej juna filo de la pola astronomo Kazimierz Kordylewski (la malkovrinto de la polvaj lunoj de Tero).
De 1964 ĝis 1969 li studis en Jagelona Universitato en Krakovo. En 1986 li habilitiĝis.

De 1982 li laboris en la medicina fako de la usona Universitato de Ĉikago, laste kiel asista profesoro. Krom en la universitatoj de Krakovo kaj Ĉikago li instruis ankaŭ en *Winthrop University* en Rock Hill (Suda Karolino) kaj en *DePaul University* en Lake Forest (Ilinojo). En 1996 li eklaboris por la ŝtata jurmedicina servo de Ilinojo.

## Privata vivo 
Lia patro estis Kazimierz Kordylewski (astronomo) kaj patrino Jadwiga el la familio Pająk (ankaŭ astronomo), li havis du fratojn kaj unu fratinon (estinte la plej juna inter la gefratoj). Li estis edziĝinta al Anna de domo Wandzilak (doktoro pri biologio). Ili havas tri infanojn Marek, Jan kaj Maja.

## Esperanto 
border|maldekstra|40px
Leszek Kordylewski eklernis Esperanton en 1958. En 1965 li gajnis la 1-an premion en la Oratora Konkurso en la 50-a UK en Tokio. De 1968 ĝis 1971 li estis membro de la komitato de TEJO por Pola Esperanto-Junularo. Li estis la Prezidanto de Esperanto-Societo de Ĉikago () de la jaro 2011 ĝis 2017 kaj sur multaj kampoj li estis aktiva en la porEsperanta agado ().
La 17an de decembro 2017 dum la Zamenhof-Festo la Eks-Prezidanto de Esperanto-Societo de Ĉikago d-ro habil. Leszek Kordylewski kun Ĝenerala Konsulo de Respubliko Pollando en Ĉikago Piotr Janicki inaŭguris la Zamenhof-ekspozicion okaze de la 100. datreveno de morto de Ludoviko Zamenhof (18 grandformataj afiŝoj). Tio okazis en la ĉefa vestiblo de la Biblioteko Robert Williams en la Nord-Orienta Universitato de Ilinojso en Ĉikago - vidu la foton (, ).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Leszek Kordylewski 

Kategorio:Polaj biologoj
Kategorio:Polaj esperantistoj
Kategorio:Usonaj biologoj
Kategorio:Usonaj esperantistoj
(15400) 1997 VZ

**(15400) 1997 VZ** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Argentine (pariza metrostacio)

**Argentine** ​[aʁʒɑ̃tin] estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Parizo, situanta inter la 16-a kaj 17-a arondismentoj de Parizo.

## Stacio 
La stacio **Obligado** estis malfermita la ; komence, vagonaroj trapasis sen halti. La stacio ŝuldis sian nomon al Strato d’Obligado, kiu celebris francan-anglan venkon de 1845 super Argentino en Batalo de Vuelta de Obligado.

Ĝi ŝanĝis sian nomon la  al la nuna, **Argentine**, sekvante la nomŝanĝon de *Strato d’Obligado* al *Strato d’Argentine* sekve al vizito en 1947, de Eva Perón, edzino de la tiama prezidanto de Argentino. Francio tiel volis danki Argentinon pro malavara helpo alportita en la unuaj tempoj de la post-milita rekonstruo kaj rekonsistigo de stokoj da nutraĵo.

Ĝi troviĝas sub Avenuo de la Grande-Armée.

## Alirejoj 
* 36, Avenuo de la Grande-Armée
* 37, Avenuo de la Grande-Armée

## Interkonektoj 
*  RATP 73
*  N11 N24

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Alinomitaj stacioj de la Metroo de Parizo
* Linio 1 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 1 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 16-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 17-a arondismento de Parizo
(15401) 1997 VE4

**(15401) 1997 VE4** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Tecuo Kagaŭa kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Tecuo Kagaŭa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997