open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nazplukado

eta|Vido de la agado
**Nazplukado**, **Nazpikado**, **nazborado** aŭ **nazpinĉado** rilatas al la enmeto de fingro en la nazon, en unu el la naztruojn, kutime por forigi sekiĝintajn nazajn sekreciojn (teknike: krusto, familiare: muko, bulo aŭ veziketo) aŭ (malpli ofte) fremdaĵojn, aŭ por grati la nazon ene. 

Kvankam nazplukado estas tre ofta praktiko, kutime ĉiutaga, ĝi estas konsiderata tabuo almenaŭ en okcidenta kulturo, kaj elvokas sentojn de abomeno kaj naŭzo inter observantoj.

Studo de 1995 trovis, ke 91% de respondintoj de tempo al tempo pinĉas siajn nazojn. Alia studo ekzamenis la oftecon de nazplukado inter adoleskantoj, kaj trovis, ke respondintoj averaĝe pinĉis siajn nazojn kvar fojojn tage. Kelkaj respondintoj kutimis pasigi inter 15 minutojn ĝis du horojn ĉiutage plukante sian nazon.

La nazaj trairejoj enhavas la nazan mukozon, kiu konstante produktas mukon kaj estas eksponita al la aero. Se la muko sekiĝas, ĝi kutime kaŭzas mildan haŭtiritiĝon al la sensaj receptoroj en la nazo. Ĉi tiu irito devigas la suferanton forigi la sekiĝintan mukon per pinĉado de sia nazo.

Ekstremaj kazoj de nazpikado nomiĝas rinotileksomanio (el la greka, rhino "nazo" + tillexis "piki"). Ĉi tiuj kazoj kaŭzas signifan damaĝon al la haŭta histo de la nazo kaj estas karakterizitaj per patologia kompulsa konduto.

Rinotileksomanio estas agnoskita kiel mensa malsano en la ICD, kaj en la ĉapitro "Mensaj kaj Kondutaj Malordoj" ĝi ricevas la numeron F98.8. La plej multaj homoj kun ĉi tiu malsano estas infanoj kaj adoleskantoj.

Nazmukomanĝado nomiĝas Mukofagio en la medicina literaturo, kaj karakteriziĝas per la konsumado de nazmuko post nazmukado. Nazmukomanĝado estas konsiderata malĝentila en okcidenta kulturo, sed imunigas la korpon ĉar la nazmuko enhavas malfortigitajn bakteriojn. Kaj kutime kaŭzas abomenon kaj naŭzon ĉe tiuj, kiuj rigardas ĝin, eĉ pli ol nazplukado. La fenomeno estas ofta ĉe beboj kaj junaj infanoj.

## Referencoj 
Kategorio:Nazo
Kategorio:Homa konduto
Himalia

**Himalia** havas plurajn signifojn:
* Himalio estas luno de Jupitero.
* Himalia estas kanada sciencfikcia filmo en Esperanto.
* Himalio en helena mitologio estas nimfo sur Rodoso.
Sporta teamo

[eta|La [Bulgara nacia teamo de futbalo|bulgara nacia futbala teamo en 2011|282x282ra]]
[eta|Du teamoj, nigra kaj blua, konkuras en [Gazonhokeo|hokeomatĉo|282x282ra]]
**Sporta teamo** estas teamo konsistanta el certa nombro da ludantoj en difinita sporto.

En sporto, teamo estas grupo de atletoj, kiuj formas unuopan unuon reprezentantan klubon, societon aŭ nacian federacion. La termino estas uzata ne nur en disciplinoj nomataj teamaj sportoj ĉar ili estas ludataj de grupo, sed ankaŭ en individuaj sportoj, kie la atletoj estas ĉiukaze la esprimo de klubo aŭ nacio.

Kutime Kapitano estras la sportteamo, kaj ĉiu membro havas distingitan numeron klare videbla sur sia ĵerzo.

## Kluba teamo 
La kluba teamo (aŭ simple "klubo") povas esti parto de plursporta klubo,  sed nepre devas esti registrita ĉe la kompetenta federacio.

## Nacia teamo 
La nacia teamo anstataŭe estas la reprezentanto de la nacia federacio (ĝenerale de suverena lando krom historiaj esceptoj) kaj ĝia trejnisto, nomumita de la federacio, nomiĝas teknika komisaro. Se al la nacia teamo estas trudita limo bazita sur la aĝo de la atletoj, ĝi nomiĝas junulara .

## Nombro da ludantoj en teamo en difinita sporta disciplino 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* nacia teamo
* Socia grupo
* Sporta klubo
* Sporta franĉizo
* Laborteamo

Kategorio:Sporta terminologio
Kategorio:Teama sporto
Verdabrusta pito

La **verdabrusta pito** () estas unutipa birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi troviĝas en ekvatora Afriko.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *reichenowi* estis donita omaĝe al la germana ornitologo Anton Reichenow, kiu estis fakulo pri afrikaj birdoj

## Disvastiĝo kaj habitato
La verdabrusta pito troviĝas en la malaltaj kaj tropikaj arbaroj de ekvatora Afriko, diskontinue, en uesta kaj suda Kameruno, norda Gabono, Respubliko Kongo, suduesta Centrafrikio, uesta, centra kaj nordeosta DRK kaj Ugando.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Miklós József Sárkány

**Miklós József Sárkány** [miklOŝ jOĵef ŝArkAnj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Sárkány Miklós József** estis hungara benediktana monaĥo, abato, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, bibliotekisto.

 naskiĝis  en Komárom (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Komárno en Slovakio), li mortis  en Kajár (nuntempa parto de Kajárpéc en Hungario).

## Biografio 
 frekventis gimnazion en Győr, dum li aliĝis al la benediktanoj en 1816. Li studis en Pannonhalma, poste en Reĝa Universitato de Pest, fine li monaĥiĝis en 1823, jaron poste li akiris diplomon en la universitato kaj en 1825 li pastriĝis. Inter 1824 – 1826 li instruis en benediktana gimnazio de Esztergom, en 1827 li doktoriĝis en la universitato, poste li instruis 4 jarojn en monaĥa altlernejo de Pannonhalma, pli poste li instruis en gimnazio de Komárom, ankaŭ en Reĝa Jura Akademio (Pozono). En 1834 li estis bibliotekisto en monaĥejo de Bakonybél, poste li denove instruis en Komárom ĝis 1842, pli poste li estis arkivisto kaj bibliotekisto en Pannonhalma. De 1845 ĝis sia morto li estis abato de Bakonybél. Iam li ricevis reĝan premion kaj li kontribuis en ekleziaj gazetoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Adserta e Disciplinis Theologicis Quae...* (1827)
* *A szentek élete* (1831)
* *A műveltebbek tartoznak példát adni a fejedelem iránti hűségben ...* (1841)
* *Régiségekről* (1871).
* *A világ általános történetének középkora.* (restis en manuskripto)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Chaloupky (Přebuz)

**Chaloupky** () estas pereinta vilaĝo en Ercmontaro, parto de urbo Přebuz, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas 2,5 km oriente de Přebuz. La municipo etendiĝis sur ambaŭ bordoj de supra fluo de rivereto Rolava.  

Chaloupky situas en katastra teritorio **Chaloupky u Přebuze** kun areo 4,31&nbsp;km². Trafas en ĝin parto Birda regiono Okcidenta Ercmontaro.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1757. 

Post forŝovo de germana loĝantaro post la dua mondmilito la municipo iom post iom senhomiĝis. La plenan pereon signifis por la municipo ĝia enmembrigo en limzonon en la jaro 1951. Ankoraŭ en la jaro 1955 ĉi tie staris 3 domoj. En la paso de la 1950-aj kaj la 1960-aj jaroj estis ĉiuj konstruaĵoj detruitaj. La tuta valo devis esti en la 1950-aj jaroj inundigita, feliĉe tio ne okazis.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Jelení

## Rilataj artikoloj
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio

## Pluaj fotoj

Chaloupky (Neuhaus) from the east 2.jpg|Pereinta municipo Chaloupky
Chaloupky zaniklá obec v Krušných horách (1).jpg|Pereinta municipo Chaloupky
Chaloupky, Rolava (1).JPG|Pereinta municipo Chaloupky
Zaniklá obec Chaloupky - Rolava.jpg|Rivereto Rolava kaj la pereinta municipo Chaloupky
Zaniklá obec Chaloupky (1).jpg|Pereinta municipo Chaloupky

## Eksteraj ligiloj
* Chaloupky sur retejo zanikleobce.cz

Kategorio:Přebuz
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Minado en distrikto Sokolov
Kategorio:Minado de stano en Ĉeĥio
Kategorio:Pereintaj setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Acton (Cheshire)

**Acton ** - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas vilaĝo en Britio. Ĝi situas en la historia graflando *Cheshire* - prononco laŭ sistemo IFA [], do pli-malpli  - de la landoparto Anglio, kaj apartenas al la administra regiono nordokcidenta Anglio. Je la fino de  en la loĝloko vivis . Ĝis 2023 Acton estis civila paroĥo.

Kategorio:Loĝlokoj de Anglio
Szörény Pál Schmidt

**Szörény Pál Schmidt** [sorEnj ŝmit], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Schmidt Szörény Pál** estis hungara benediktana monaĥo, instruisto.

 naskiĝis  en Érsekújvár (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Nové Zámky en Slovakio), (laŭ alia informo en Besztercebánya), li mortis  en Budao (urbo) (nuntempa parto de Budapeŝto).

## Biografio 
 post la maturiĝo aliĝis al la benediktanoj en 1821. Post la novicado li studis teologion en Pannonhalma. Li monaĥiĝis en 1827, 2 jarojn poste ankaŭ pastriĝis. Inter 1830-1839 li instruis en gimnazio de Kőszeg, poste ĝis 1846 en Esztergom, inter 1846-1850 li estas abata sekretario en Pannonhalma, dum en la lastaj 2 lernojaroj li ankaŭ instruis loke en la monaĥa altlernejo. En Sopron li estis gimnaziestro kaj monaĥejestro (1850-1855), poste en Nagyvárad, respektive en Kassa, ekde 1862 en Budao li plenumis altajn pedagogiajn postenojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Énekek és imádságok a tanuló ifjúság számára.* (1838)
* *Örömszózat, melylyel mélt. egyházpakai Andrássy József urat ...* (1845)
* *Kirchenlieder für die Gymnasial Jugend.* (1850)
* *Szent énekek soproni szent Benedekrendi egyház ájtatos közönségének lelki épülésére.* (1853)

## Fontoj 
* biografio hungare
* katolika leksikono (la koncerna paĝo estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Komunio de Porvoo

[eta|278x278ra|Ŝtatoj kun eklezioj apartenantaj al la Komunio de Porvoo. Skriboj violaj tiuj anglikanaj, ruĝaj tiuj luteranaj. La [Episkopa Eklezio de Skotio|Episkopa Eklezio de Skotio aniĝis en 1994, la aliaj anglikanaj eklezioj aniĝis en 1995.]]
La **Komunio** **de Porvoo** estas unio inter la anglikana kaj evangelia luterana eklezioj finita en 1992 en la finna urbo Porvoo. La deklaro subskribita tiutempe rezignis pri iuj ajn dogmaj aŭ ekleziologiaj diferencoj inter la du protestantaj konfesioj, bazitaj sur la unueco de apostola posteuleco. Aldone al la deklaro de unueco, la unio antaŭvidas la komunan celebradon de la sakramentoj kaj la akcepton de pastroj kaj paroĥanoj en komunecon sen ritoj de konfirmo de kredo aŭ ordinado.
La Porvoa Komunio asertas reprezenti 45 milionojn da membroj inter la membro-eklezioj, proksimume 50% de la protestantoj de Eŭropo.

La eklezioj okazigas regulajn konferencojn kaj konsultojn kaj antaŭenigas la interŝanĝon de pastroj. Multnombraj paroĥaj partnerecoj profundigas la senton de komunumo.

## Priskribo 
La unio estis establita per interkonsento, nomata en la angla *The Porvoo Common Statement*, negocita kaj subskribita en Järvenpää, Finnlando, en 1992. Tamen, la nomo estis prenita de la urbo Porvoo, kie poste okazis komuna diservo kun la Eŭkaristio kaj kies nomo estas pli facile prononcebla.

Ĉi tiu interkonsento estas deklaro pri la religia unueco de ĉi tiuj eklezioj kaj deklaro pri unueco kun la "Malnova Eklezio" antaŭ la Reformacio.

La eklezioj en komuneco konsideras sin partoj de unu universala kaj apostola eklezio, agnoskante la Reformacion, sed, malgraŭ esti apartigitaj de la papeco, bazitaj sur apostola sinsekvo (kontraste al la luteraj eklezioj en Germanio, kiuj ne havas ĉi tiun sinsekvon).

La partoprenantaj eklezioj en la Komunio estas la Anglikanaj Eklezioj de la Britaj Insuloj, la Luteranaj Eklezioj de Skandinavio kaj la Baltio. Poste, la Anglikanaj Eklezioj de la Iberia Duoninsulo ankaŭ subskribis la deklarojn.

## Subskribintoj 
Subskribintoj de la Interkonsento de Porvoo: 

### 1994 
* La Episkopa Eklezio de Skotio 
* La Eklezio de Norvegio
* La Eklezio de Svedio
* La Estona Evangelia Lutera Eklezio
* La Evangelia Lutera Eklezio en Litovio

### 1995 
* La Eklezio de Anglio
* La Eklezio de Irlando
* La Eklezio en Kimrio
* La Islanda Ŝtata Eklezio
* La Evangelia Lutera Eklezio de Finnlando

### 2001 
* La Luzitana Eklezio de Portugalio
* La Reformita Episkopa Eklezio de Hispanio

### 2010 
* La Dana Nacia Eklezio

### 2014 
* La Lutera Eklezio en Britio
* La Latva Evangelia Lutera Eklezio tutmonde

### 2025 
* La Eklezio feroa

### Eklezioj kun observanta statuso 
* La Evangelia Lutera Eklezio de Latvio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:1992 en Finnlando
Kategorio:Kristanaj ekumenismaj organizaĵoj
Kategorio:Protestantismo en Eŭropo
Kategorio:Historio de luteranismo
Bucklow Hill

'''''' - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas  en Britio. Ĝi situas en la historia graflando Cheshire - prononco laŭ sistemo IFA [], do pli-malpli  - de la landoparto Anglio, kaj apartenas al la administra regiono nordokcidenta Anglio. Nombro de loĝantoj ne estas konata; la vilaĝo estas parto de la civila paroĥo Mere.

Kategorio:Loĝlokoj de Anglio
Rudné

**Rudné** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vysoká Pec en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 0,5&nbsp;km nordokcidente de Vysoká Pec survoje al Přebuz. Vivas ĉi tie  ().

**Rudné** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 10,09&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1590.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria
* Herbeja fontejo de Rudné
* En la katastran teritorion de Rudné trafas parto de eŭrope signifa loko Ercmontara plato.

## Pluaj fotoj 

Rudné květen 2023 (3).jpg|Rudné
Rudné květen 2023 (7).jpg|Rudné
Rudné květen 2023 (2).jpg|Rudné
Rudné září 2018 (3).jpg|Rudné
Rudné září 2018 (5).jpg|Rudné

Kategorio:Vysoká Pec (distrikto Karlovy Vary)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Geoparko Egerio
Kategorio:Minado de stano en Ĉeĥio
Hrušková

**Hrušková** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sokolov, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sudoriente de Sokolov.  Estas ĉi tie registritaj 71 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

**Hrušková** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,59&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1290.

Post fino de la dua mondmilito okazis forŝovo de la devena germana loĝantaro kaj la municipo estis enmembrigita en nove estiĝinta Armea ekzerca spaco Prameny. Ĉar temis pri perifera loko, estis ĉi tie enloĝigitaj soldataj taĉmentoj kaj ne okazis tiel totala likvido. Kiam la armeo forlasis la armean spacon, la vilaĝo preskaŭ dezertiĝis kaj krom raraj esceptoj estis detruitaj ĉiuj trabfakaj domoj, kiuj etendiĝis kaj laŭlonge laŭ ĉefa ŝoseo kaj sur apudaj deklivoj. En la dua duono de la 20-a jarcento Hrušková iom post iom ŝanĝiĝis en refreŝigeja lokon.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Monumento al viktimoj el la 1-a mondmilito el la jaro 1938
* Ŝtona kruco

## Pluaj fotoj

Hrušková hrázděné stavení (1).jpg|Trabfaka domo
Frankárna červen 2019 (1).jpg|Montara kabano Vítkov, antauyxe nomata Frankova Bouda, popole Frankárna
Vítkov Frankova bouda (2).jpg|Interne de la kabano
Hrušková květen 2022 (1).jpg|Hrušková
Hrušková červen 2024 (1).jpg|Hrušková

Kategorio:Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Vítkov (Sokolov)

**Vítkov** () estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sokolov, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝis proksimume 2,5 km sudoriente de Sokolov. Al la 24-a de decembro 2015 estas ĉi tie registritaj 107 adresoj. Sed la adresoj rilatas predipe al parto Ovčárna. En la pereinta Vítkov estas registrita unu adreso. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis  213&nbsp;loĝantoj. Sed la indikita nombro de loĝantoj kaj la nombro de domoj rilatas al la tuta teritorio de la eksa Vítkov, precipe al la parto *Stará Ovčárna.* La propra Vítkov jam ne ekzistas, situas ĉi tie unu ununura domo, kiu evitis al likvido de la vilaĝo. Nuntempe (2021) ĉi tie funkcias ŝtonminejo por granito. Vivas ĉi tie  ().

Vítkov situas en katastra teritorio **Vítkov u Sokolova** kun areo 4,99&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370.

Post la postmilita forŝovo Vítkov eskapis al almembrigo en armean ekzercan spacon Prameny kaj ĝi estis nove enloĝigita. Plimulton de domoj kaj mastruamaj konstruaĵoj post la forŝovitaj germanoj akiris ĉeĥoj kaj slovakoj.

La pereo de la vilaĝo okazis en konekso kun planata malfermo de karbominejo Michal, kiu postulis krom likvido de Vítkov ankaŭ pluajn investaĵojn, precipe transmeton de ŝoseo al Sokolov kaj konstruon de nova riverfluo de rojo Lobezský potok. La nova karbominejo Michal komencis minadon en la jaro 1979 kaj la lasta karbo estis elminita en la jaro 1988. Sekve okazis renovigo de la minejo, kie estiĝis artefarita lago Michal, la moderna akva areo por baniĝado kun multaj allogaĵoj por infanoj kaj plenkreskuloj kun grandega tobogano kaj fono kun refreŝigejoj.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Vítkov infopanel.jpg|Informtabulo pri la pereinta Vítkov
Vítkov pohled na Sokolov březen 2024.jpg|Vítkov, vido al Sokolov
Cyklostezka u zaniklého Vítkova leden 2024 (3).jpg|Biciklovojo ĉe la pereinta Vítkov
Sokolov jezero Michal01.jpg|Artefarita lago Michal
Sokolov Michal tobogán 3.jpg|Tobogano ĉe lago Michal
Kamenolom Vítkov červen 2019 (1).jpg|Ŝtonminejo Vítkov

Kategorio:Sokolov
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Novina (Sokolov)

**Novina** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sokolov, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sudoriente de Sokolov. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Novina situas en katastra teritorio **Novina u Sokolova** kun areo 1,86&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* En ĝardeno ĉe domo n-ro 7 troviĝas mezepoka ŝtona kruco, kiu situis devene ĉe vojo al Lobzy, ĉirkaŭ la jaro 1985 transportita al la nuntempa loko

## Pluaj fotoj

Novina chalupa (2).jpg|
Novina duben 2022 (3).jpg|
Novina čp. 13 v březnu 2021 (2).jpg|
Novina čp. 13 v březnu 2021 (3).jpg|
Novina pozůstatek stavení březen 2021.jpg|Restaĵo de konstruaĵo

Kategorio:Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Festival du nouveau cinéma

La ***Festival du nouveau cinéma*** (akronime **FNC** (laŭvorte: Festivalo de nova kino) estas sendependa filmfestivalo okazanta ĉiujare inter malfrua septembro kaj malfrua oktobro en Montrealo (Kebekio), Kanado. Prezentante sendependajn filmojn el la tuta mondo, pli ol 160 000 homoj ĉeestas la festivalon.

Fondita en 1971, ĝi estas unu el la plej malnovaj filmfestivaloj en Kanado. La festivalo estas unu el la kvalifikiĝoj por la Akademia Premio por Plej Bona Mallonga Filmo.

La FNC premias la gajnintojn de sia konkurso per Oran Lupon (plej bona plenlonga filmo) kaj Arĝentan Lupon (plej bona mallonga filmo). Ricevantoj de Arĝenta Lupo rajtas ricevi la Oskarojn en la kategorio Plej Bona Mallonga Filmo.

## Sekcioj 
* '''Internacia Konkurso'* elstarigas la unikajn perspektivojn de filmistoj, kiuj formos la kinon de morgaŭ.
* *'Nacia konkurso'*, loka kanada kino
* *'Temps Ø'*, la sovaĝa bando aŭ aŭdacaj kinematografiaj ribelantoj kaj aventurfilmoj
* *'Nekonkureblaj'*, la plej grandaj nomoj en kino
* *"Les Nouveaux alchimistes"* estas selekto de filmoj, kiuj defias limojn, rompas regulojn kaj esploras la senliman kreivan potencialon, kiun la komunikilo ofertas.
* *"Internacia Panoramo"*, internaciaj plenlongaj filmoj
* *'Historio(j) de la kino'*, retrospektivoj pri la verkoj kiuj lasis sian spuron.
* *"Specialaj Prezentoj"*, eklektika sekcio montranta nekutimajn verkojn.
* *'FNC Explore'* ofertas mergajn, interagajn kaj virtualrealecajn programojn, kiuj estas senpagaj kaj malfermaj al ĉiuj.
* *'FNC Forum'*, inkubatoro de industriaj retoj
* *'P'tits loups'*, nova filmo por infanoj de ĉiuj aĝoj.
* *'Les Rencontres pancanadiennes du cinéma étudiant'* aŭ *'RPCE''', nacia konkurso por studentaj mallongaj filmoj.

## Premioj 
* Luvo de Oro
* Premio Daniel Langlois pri Novigado
* Interpreta prezo
* Fipresci -Premio
* Fokusa Granda Premio
* Loup argenté - mallonga filmo
* Grandpremio Fokusa Mallonga Filmo
* Temps Ø People's Choice Award
* Premio de Novaj Alkemiistoj
* Eksperimenta Premio
* Dadaismo-Premio
* Premio P'tits Loups

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de FNC
* FCMM: Montreala Internacia Festivalo de Nova Kino kaj Nova Amaskomunikilaro Fonduso Daniel Langlois

Kategorio:Filmfestivaloj
Kategorio:Montrealo
Komuna pikmoskito

La **komuna pikmoskito** (*Culex pipiens*) estas kulospecio el la familio de la pikmoskitoj (Culicidae). La scienca nomo de la specio estas publikita en 1758 de Linnaeus en la deka eldono de *Systema naturae*.

La ordinara pikmoskito povas kelkfoje funkcii kiel vektoro por la disvastiĝo de kelkaj infektaj malsanoj por homoj, kiel japana encefalito, okcidentnila febro kaj meningito. Krome, la mordo de ordinara pikmoskitoo povas kaŭzi urtikarion kiel alergia reago. La ordinara pikmoskito estas plej ofte observata en biotopo, kiu estis perturbita de homa agado, ekzemple forĵetitaj rubaĵoj aŭ ŝtonoj, kaj kies grundo enhavas grandan kvanton da nutraĵoj, precipe nitrogenaj komponaĵoj en formo de nitratoj kaj amoniaj komponaĵoj kaj en urbaj areoj.

## Referencoj 
Kategorio:Dipteroj
Rolava

:*Pri pereinta vilaĝo en distrikto Sokolov temas artikolo Rolava (Přebuz).*

**Rolava** () estas ĉeĥa rivero en distriktoj Sokolov kaj Karlovy Vary, la maldekstra alfluanto de rivero Ohře. La longeco de la fluo faras 36,7&nbsp;km. La areo de akvokolekta areo mezuras 137,3&nbsp;km².

## Paso de la fluo 
Rivero Rolava fontas en Naturparko Přebuz en&nbsp;Ercmontaro, proksimume 1&nbsp;km oriente de monto Jeřábí vrch (964 m) proksime de germana limo, en supermara alteco 920,8&nbsp;m (kelkaj fontoj indikas 918 m). Sub la pereinta municipo Chaloupky ĝi forlasas teritorion de la naturparko Přebuz, alfluas en naturparkon Jelení vrch, kiun ĝi forlasas en Vysoká Pec. Ĝi fluas plejparte tra sudorienta direkto, ĝi trafluas tra urboj Nejdek kaj Nová Role. Ĝi enfluas en riveron Ohře sur ĝia 171,6 rivera kilometro en&nbsp;Karlovy Vary (loka parto Rybáře), en supermara alteco 370,3&nbsp;m sub estakado de ŝoseo I/6. Ĝi apartenas en trutan zonon.

Ekde la 25-a ĝis la 8-a rivera kilometro la rivero havas grandan falon kaj ĝi sinkas ĉi tie mezproksime je 2 %, do ĉiun kilometron je 20 metroj. En Nejdek kaj Nová Role ĝi trafluas tra artefarite konstruita riverfluo, kiu estas kreata de reguligaj muroj (Nejdek) kaj plifirmigitaj ŝutaĵoj (Nová Role) kaj ĝi estiĝis pro kaŭzo de malebligo al oftaj inundoj. Sub Nová Role la fluo trankviliĝas kaj la sinkado malgrandiĝas.

## Ligiloj
### Notoj 
### Referencoj
### Eksteraj ligiloj
* rivero Rolava sur retejo Krusnohorsky.cz

Kategorio:Riveroj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Riveroj en Ercmontaro

*Rolava
Kategorio:Naturparko Přebuz
Kategorio:Naturparko Jelení vrch
Kategorio:Riveroj en distrikto Sokolov
Afrika pito

La **afrika pito** () estas afrotropisa birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi havas 3 subspeciojn troviĝantajn en Afriko. Nur la eosta subspecio estas migranta.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *angolensis* estas la latinigo de Angolo, en kiu la nomiga subspecio parte troviĝas La krono, vizaĝo kaj orelkovriloj estas plene nigraj, kaj la gorĝo estas pale salmorozkolora. La larĝa brovo estas flavbruna ĝis brunflava. La flankoj, brusto kaj kolflanko estas mustardflavaj, olivecaj sur la supra brusto. Kelkaj okcidentaj birdoj havas la bruston tre verdecan. La flugilkovriloj estas malhelverdaj kaj kun pinto turkisblua, aŭ nigraj kaj kun pinto turkisblua kaj tre blua. La mantelo kaj dorso estas verdaj, kaj la pugo kaj supraj vostkovriloj pale turkizbluaj. La flugiloj estas rondetaj, kaj la unuarangaj flugilplumoj estas nigraj kun palaj kaj blankaj pintoj. La bazoj de la centraj unuarangaj flugilplumoj formas blankan kvadraton, okulfrapan dumfluge aŭ dum parado. La ventro kaj subvostaj kovriloj estas karmezinruĝaj, kaj la kruroj estas rozkoloraj. Nematuraj birdoj havas pli obtuzan plumaron kun flavrozkolora pugareo

## Disvastiĝo kaj habitato
La afrika pito vivas en Afriko en 2 grupoj:
*La uesta grupo, ne migranta, respondas al la subspecioj:
***P. a. pulih*, kiu troviĝas malkontinue de sudeosta Gvineo kaj Sieraleono eosten ĝis suduesta Kameruno.
***P. a. angolensis*, la nomiga subspecio, kiu troviĝas de suduesta Kameruno suden ĝis norduesta Angolo.
*La eosta grupo respondas al la subspecio *P. a. longipennis* kaj reproduktiĝas de sudeosta Tanzanio suden al suda Mozambiko kaj uesten al eosta Zambio kaj norda Zimbabvo. Ĝi estas migranta kaj vintras norden de suda Centrafrikio kaj norda DRK eosten al suda Kenjo kaj norda Tanzanio.

La specio vivas en duonfalfoliaj kaj ĉiamverdaj pluvarbaroj, arbustaroj kaj marĉaj lokoj, ĉiam kun densa subkreskaĵaro, en ebenaĵoj kaj montetoj ĝis 1000 m.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Nimfa pito

La **nimfa pito** () estas unutipa birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi estas migranta, reproduktiĝas en orienta Azio kaj vitras en sudorienta Azio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *nympha* venas el latino *nympha* (= "nimfo"), aŭ el la antikva greka *νύμφη* (*numfe*), kiu signifas la samon kaj al kiu tiu specio referas 

La Nimfa pito ankaŭ havas malsamajn kolorojn de flugilkovriloj. Ĝiaj primaraj kovriloj estas malhelbluaj, sekundaraj kovriloj estas verdetbluaj, pli grandaj kaj mezaj kovriloj estas malhelverdaj, kaj pli malgrandaj kovriloj estas kobaltaj aŭ helbluaj. La blanka makulo de la birdo sur ĉiu el iliaj brunnigraj unuarangaj flugilplumoj estas rimarkebla dum flugado. Ĝia malsupra korpoparto, inkluzive de nuko, brusto kaj flanko, estas kremkolora, escepte de la malsupra ventro kaj subvostaj kovriloj, kiuj estas ruĝaj. La birdo havas kaŝtankoloran kronon. De ĝia frunto ĝis la malantaŭo de ĝia kapo estas kovrita per bruna plumaro, dum ĝia meza estas strieca per nigra koloro de la bridoj ĝis la nuko. La blankecaj superokuloj etendiĝas trans la nukon. La Nimfa pito havas blankan gorĝon kaj nigran bekon.

## Disvastiĝo kaj habitato
La nimfa pito estas longdistanca migranta specio. Ĝi reproduktiĝas en eosta kaj sudeosta Ĉinio, suda Koreio (Ĉeĝu-Insulo kaj eble suduesta duoninsulo), suda Japanio kaj Tajvano. Ĝi migras suden kaj travintras en Borneo de meza oktobro ĝis marto.

En Suda Koreio kaj Japanio, ĝi preferas humidajn ebenaĵojn kaj antaŭmontarajn arbarojn kun densa subkreskaĵaro, precipe apud riveretoj, sed foje reproduktiĝas en plantejoj en Japanio. Ĝi ankaŭ troviĝas en veprejaj ĝangaloj kaj etaj foliarbaroj en Ĉinio, kaj troviĝas en maldense loĝataj arbaraj areoj kaj bambuarbaretoj en Tajvano. En nereprodukta areo, ĝi troviĝas en miksita dipterokarpaj arbaroj kaj praarbaroj, ĝis ĉirkaŭ 1100 m.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Srpenica

**Srpenica** - estas vilaĝo en la municipo Bovec, en la regiono Goriška, en okcidenta Slovenio. 

## Situo, priskribo 
Plejparto de la vilaĝo estas konstruita sur glaĉeraj kaj lagaj sedimentoj. Ĝi situas ĉefe je alteco de 350 m. La orientan randon de la vilaĝo formas la rivero Soĉa, ĉe la okcidenta rando la tereno rapide leviĝas al la monteto Pokrivnik (771 m super marnivelo). La vojo 203, kiu konektas la urbon Bovec norde kun la urbo Kobarid sude, ankaŭ pasas tra ĉi tie. 

## Loĝantaro 
Post la tertremo en 1976, 74 domoj devis esti malkonstruitaj kaj novaj, prefabrikitaj domoj estis konstruitaj sur iliaj ruinoj. En 2023, 158 loĝantoj loĝis ĉi tie. 

## Interesaj faktoj 
Meze de la vilaĝo staras la paroĥa preĝejo, kiu estas dediĉita al Sankta Floriano. Ĝi estis grave difektita de tertremoj kaj en 1976 kaj en 2004. Ĝi estis restaŭrita en 2012. 

Ankaŭ estas monumento de Jože Plečnik meze de la vilaĝo - dediĉita al la vilaĝanoj, kiuj falis en la Dua Mondmilito. 

En la vilaĝo estas fabriko - "TKK Srpenica", kiu estas unu el la ĉefaj fabrikantoj de poliuretana ŝaŭmo en la mondo.

## Referencoj 
Ĉi tiu artikolo baziĝas sur redaktita traduko de la artikolo Srpenica en la slovena Vikipedio.

Kategorio:Urboj de Slovenio
Kategorio:Regiono Goriška
Kapuĉa pito

La **kapuĉa pito** () estas birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi estas parte migranta kaj havas 6 subspeciojn troviĝantajn en suda kaj sudorienta Azio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *sordida* venas el latino *sordĭdus* (= "malpura"), pro la nigra kapuĉo kiu ornamas ĝian kapon.

## Disvastiĝo kaj habitato
La kapuĉa pito estas parte migranta birdo. La nordaj populacioj (ĉefe *P. s. cucullata*) reproduktiĝas somere de norda Barato, tra Himalajo, ĝis suda Tajlando kaj Kamboĝo, kaj migras vintre al la suda duoninsula Malajzio. La sudaj populacioj ĉiujare ĉeestas en Sumatro, uesta Javo, Borneo kaj Filipinoj.

Ĝi vivas ene de ebenaĵaj, montetaj kaj montaj pluvarbaroj kun densa subvegetaĵaro.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Zsigmond Antal Simon

**Zsigmond Antal Simon** [ĵigmond ŝimon], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Simon Zsigmond Antal** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, prioro, abato.

 naskiĝis  en Sopron, li mortis  en Tihany.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al la benediktanoj en 1829. Post la novicado li akiris pedagogian diplomon en 1833 en Jura Akademio (Győr), poste teologian en Pannonhalma. Fine de tio li pastriĝis en 1837, tiutempe li monaĥiĝis. Post siaj studoj li predikis jaron en Pannonhalma, inter 1838 – 1842 li instruis en benediktana gimnazio de Győr, poste en la menciita akademio. En 1850 la politiko fermis la akademion, tial li denove instruis en la gimnazio, eĉ inter 1851–1857 li estis gimnaziestro. Inter 1857-1865 li estis prioro de Pannonhalma, poste ĝis sia morto abato de Tihany. Iam li ricevis reĝan premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A tavasz. Őszinte ész- és szívhangok az ifjusághoz.* (1848)
* *Szózat a tanulói ifjúsághoz és tudományos intézetek barátaihoz az 1851–52. tanév végén* (1852)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio germane

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj prioroj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Cacá

**Carlos de Menezes Júnior** (naskita la 25-an de aprilo 1999), pli konata kiel **Cacá**, estas brazila profesia futbalisto, kiu ludas kiel centra defendanto ĉe Corinthians.

## Kluba kariero 
Naskita en Visconde do Rio Branco, Minas-Ĝerajso, Cacá aliĝis al la junulara sekcio de Cruzeiro en junio 2014. Progresante tra la junularaj rangoj, li poste iĝis kapitano de la sub-20-jara teamo dum ilia venko en la Sub-20-a Campeonato Mineiro en 2018.

Antaŭenigita al la unua teamo en marto 2018, 

Cacá faris sian profesian — kaj Série A — debuton la 14-an de oktobro, ludante la tutajn 90 minutojn en 0–2 fora malvenko kontraŭ Vasco da Gama. 

Tri tagojn poste, li estis neuzita anstataŭanto en la dua matĉo de la finalo de la Copa do Brasil, en kiu lia teamo venkis Corinthians 2–1.
Komence rezerva ludanto por Dedé kaj Léo dum la Campeonato Mineiro 2019, Cacá komencis aperi pli regule dum la ligo. Li trafis sian unuan senioran golon la 31-an de oktobro de tiu jaro, enretigante la komencan golon en 2–0 fora venko kontraŭ Botafogo, kaj finis la sezonon kun 20 ligaj aperoj, dum lia teamo suferis sian unuan iam ajn malavanciĝon.
La 6-an de januaro 2020, Cacá renovigis sian kontrakton kun Cruzeiro ĝis decembro 2022.

La 14-an de februaro 2021, Cacá subskribis kontrakton kun la J1-liga klubo Tokushima Vortis.

La 21-an de julio 2023, Cacá transiris prunte al Athletico Paranaense.

La 7-an de marto 2024, Cacá estis pruntedonita al Corinthians ĝis la fino de la sezono, kun opcio aĉeti.

## Honoroj 
**Cruzeiro**
* Copa do Brasil: 2018
* Campeonato Mineiro: 2018, 2019
**Corinthians**
* Copa do Brasil: 2025
* Campeonato Paulista: 2025

## Referencoj
Nikobara pito

La **nikobara pito** () estas unutipa birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi estas endemia de la Nikobaraj Insuloj en la eosta Hinda Oceano.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *abbotti* estis donita omaĝe al la usona kuracisto kaj esploristo D-ro William Louis Abbott kiu kolektis la holotipan specimenon uzitan de Charles Wallace Richmond por priskribi tiun specion en 1902.

## Priskribo
Ĝi estas verda birdo kun nigra kapo kaj kaŝtankolora krono. Ĝi manĝas sur la tero por insektoj kaj iliaj larvoj, kaj ankaŭ manĝas berojn. Ĝi reproduktiĝas inter februaro kaj aŭgusto, la paro estas forte teritoria kaj konstruas sian neston sur la tero. Kovadon kaj prizorgadon de la birdidoj faras ambaŭ gepatroj. Ĝi antaŭe estis konsiderata subspecio de la kapuĉa pito, nun renomita al okcidenta kapuĉa pito.

## Disvastiĝo kaj habitato
La nikobara pito estas endemia de la Nikobaraj Insuloj (Granda Nikobaro kaj Eta Nikobaro) kie ĝi ŝajne malabundas.

Ĝi vivas ene de ebenaĵaj kaj montetaj pluvarbaroj, inkluzive de altaj duarangaj arbaroj kun densa subvegetaĵaro.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Imre Flóris Szabó

**Imre Flóris Szabó** [flOriŝ sabO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szabó Imre Flóris** estis hungara benediktana monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, bibliotekisto.

 naskiĝis  en Dunaszentpál, li mortis  en Győr.

## Biografio 
 aliĝis al la benediktanoj en 1944, post siaj studoj li monaĥiĝis en 1950, jaron poste li pastriĝis. Pro malsano ĝis 1959 li vivis en Pér, poste li estis abateja bibliotekisto en Pannonhalma ĝis 1967. Tiam li akiris bibliotekistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post la diplomo li instruis en la apuda abateja gimnazio ĝis 1973, sed ekde 1972 li revenis al la biblioteko, kie li estis levita ĉefbibliotekisto en 1975. Tiutempe li ankaŭ instruis samloke en la monaĥa altlernejo. Li ricevis 2 premiojn, la lastan jam postmorte.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Források kódexeink halál-szövegéhez* (1964)
* *A Pannonhalmi Főapátsági Könyvtár kézirat-katalógusa* (1981)
* *Az ezeréves Pannonhalma* (kunaŭtoro, 1992)
* *"Így imádkozzatok!" Egyházatyák tanításai az imádságról és az Úr imádságáról* (tradukaĵo, 1999)

## Fontoj 
* biografio hungare
* katolika leksikono (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* aprezo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Catherine O'Hara

'''Catherine Anne O'HARA'* (naskita la 4-an de marto 1954 en Toronto; mortis la 30-an de januaro 2026 en Los-Anĝeleso) estis usona aktorino kaj scenaristino. Ŝi gajnis premiojn Emmy kaj Golden Globe, inter aliaj.

Ŝi estas konata pro siaj komediaj roloj kiel Delia en *Beetlejuice*, Kate McCallister en *Home Alone* kaj *Home Alone 2: Lost in New York*, Sally en *The Nightmare Before Christmas*, kaj serio de pseŭdodokumentarioj skribitaj kaj reĝisoritaj de Christopher Guest.

Ŝia portretado de Moira Rose en la kanada komedia televidserio *Schitt's Creek'', kiu komenciĝis en 2015, gajnis al ŝi plurajn premiojn, inkluzive de Emmy kaj Golden Globe Award.

Catherine O'Hara estis de irland - kanada deveno kaj devenis de granda familio. Ŝi debutis en televido en la filmo de 1976 *The Rimshots.* De 1976 ĝis 1977, ŝi ĉefrolis kune kun Dan Aykroyd kaj John Candy en la televida serio *Coming Up Rosie*.

Ŝi komencis sian karieron en skeĉa kaj improviza komedio en filmo kaj televido, antaŭ ol vastigi sian laboron al dramaj roloj. Ŝi ricevis multajn laŭdojn, inkluzive de du Primetime Emmy Awards, Golden Globe Award, kaj du Screen Actors Guild Awards. La filmoj, en kiuj ŝi aperis, enspezigis pli ol 4.3 miliardojn da dolaroj tutmonde. En 2017, ŝi estis nomita Membro de la Ordeno de Kanado.

O'Hara havis maloftan genetikan malsanon, en kiu ŝiaj internaj organoj estas aranĝitaj spegulbilde. Ŝia koro situis dekstre de ŝia korpo, ne maldekstre, kio estas konsiderata unu el la plej kompleksaj variaĵoj de ĉi tiu malsano. Tamen, ĉi tiu malsano neniel influis ŝian sanon aŭ bonfarton.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Catherine O'Hara ĉe Northernstars.ca
* Catherine O'Hara at thecanadianencyclopedia.ca

Kategorio:Oficiroj de la Ordeno Kanada
Kategorio:Kanadaj televidaj verkistoj
Kategorio:Kanadaj katolikoj
Kategorio:Irlandaj kanadanoj
Kategorio:Rakontantoj de sonlibroj
Kategorio:Usonaj televidprezentistoj
Kategorio:Usonaj romkatolikoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Kanadaj voĉaktoroj
Kategorio:Kanadaj komikistoj
Loužek (Turnov)

**Loužek** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Turnov. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km nordoriente de Turnov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Loužek situas en katastra teritorio **Bukovina u Turnova** kun areo 2,79&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1322.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Loužek 12.jpg|Loužek
Loužek 1 and 2.jpg|Loužek
Loužek 8 and 9.jpg|Loužek

Kategorio:Turnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Jizera
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia paradizo
Loužek

Nomon **Loužek** havas pluraj lokoj:

* Loužek (Cheb), parto de urbo Cheb en distrikto Cheb
* Loužek (Turnov), parto de urbo Turnov en distrikto Semily
* Loužek (naturrezervejo), naturrezervejo en municipo Doksany en distrikto Litoměřice
* Louzek, ankaŭ Loužek – ruino de burgo en katastra teritorio Suchdol u Bujanova de municipo Bujanov en distrikto Český Krumlov
Biaka pito

La **biaka pito** () estas unutipa birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi estas endemia de la insulo Biako, nordueste de Nov-Gvineo.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *rosenbergii* estis donita omaĝe al la germana natursciencisto Hermann von Rosenberg kiu kolektis la holotipan specimenon uzitan de Hermann Schlegel por priskribi tiun specion en 1871.

## Priskribo
Ĝi estas verda birdo kun nigra kapo. La flankoj estas bluaj kaj la malsupraj partoj tre ruĝaj. Ŝultroj kaj ekvosto estas helbluaj. dum la vostofino estas nigra.

Ĝi manĝas sur la tero insektojn kaj iliajn larvojn, kaj ankaŭ manĝas berojn. Ĝi reproduktiĝas inter februaro kaj aŭgusto, la paro estas tre teritoriema kaj konstruas sian neston sur la tero. Kovadon kaj prizorgadon de la birdidoj faras ambaŭ gepatroj. Ĝi antaŭe estis konsiderata subspecio de la kapuĉa pito, nun renomita al okcidenta kapuĉa pito.

## Disvastiĝo kaj habitato
La biaka pito estas endemia de la insulo Biako, nordueste de Nov-Gvineo. Ĝi vivas en ebenaĵaj arbaroj, ĝis ĉirkaŭ 305 m.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Jeromos István Szalay

**Jeromos István Szalay** [jeromoŝ iŝtvAn salai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szalay Jeromos István** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Nóráp, li mortis  en Parizo.

## Biografio 
 maturiĝis en Pápa kaj aliĝis al la benediktanoj en 1914. Post la novicado li studis teologion, krome li akiris pedagogian diplomon kun doktoriĝo en 1921. En la sama jaro li monaĥiĝis kaj pastriĝis. Inter 1921-1929 li instruis en gimnazio de Pápa, sed interrompe li studis en Parizo (1925–1926). Inter 1929-1943 li instruis en Monaĥa Altlernejo de Pannonhalma, sed en la lasta lernojaro ankaŭ en Scienca Universitato Ferenc József. Dum la milito li helpis al francaj militkaptitoj. En nekonataj cirkonstancoj en 1943 li iris en Parizon, kie li estis ĉefa pastro de la hungaroj ĝis sia morto. Li ricevis francan premion en 1928.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szent Benedek élete és műve.* (1931)
* *A katolikus gondolat útja az újkori Franciaországban.* (1938)
* *Francia irodalom és a katolicizmus.* (1942)
* *Mit üzen a vértanú prímás?* (1952)
* *Igazságok Középeurópa körül I-II.* (2 partoj, 1959–1960)

## Memorigiloj 
* memortabulo en preĝejo de Nóráp

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare (la koncerna teksto estas legebla pli nalsupre)
* katolika leksikono (la koncerna teksto estas legebla pli nalsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Blankbrusta pito

La **blankbrusta pito** () estas birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi havas du subspeciojn endemiajn de Nordaj Molukoj en Indonezio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *maxima* venas el latino *maxĭmus* (= "la plej granda"), pro ĝia elstara grandeco ĉar ĝi estas eĉ pli granda ol la giganta pito (*Hydrornis caeruleus*).

## Aspekto
Plenkreskulo estas bunta birdo kun nigraj kapo kaj supraj partoj tre kontrastaj kun blankegaj malsupraj partoj. La unuarangaj flugilplumoj estas turkisbluaj supre kaj ruĝaj malsupre. La beko estas nigra kaj la kruroj karnokoloraj.

## Disvastiĝo kaj habitato
La blankbrusta pito estas endemia de Nordaj Molukoj. La nomiga subspecio *P. m. maxima* troviĝas en Halmahera kaj apudaj insuloj Kasiruta kaj Bacan, kaj ankaŭ eble en Mandioli kaj Obi. La subspecio *P. m. morotaiensis* troviĝas en Morotai.

Tiu specio vivas en subtropikaj aŭ tropikaj humidaj ebenaĵaj arbaroj.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Lazurbrusta pito

La **lazurbrusta pito** () estas birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi havas du subspeciojn endemiajn de centraj kaj sudaj Filipinoj.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *steerii* estis donita omaĝe al la usona ornitologo Joseph Beal Steere kiu kolektis birdojn interalie en Filipinoj kaj Molukoj en 1874 kaj 1875

## Disvastiĝo kaj habitato
La lazurbrusta pito estas endemia de centraj kaj sudaj Filipinoj. La nomiga subspecio *P. s. steerii* troviĝas sude en Mindanao, kaj la subspecio *P. s. coelestis* troviĝas centraj Filipinoj en Samaro, Lejteo, kaj Boholo.

Tiu specio vivas en arbaroj kun densa subkreskaĵaro, preferante kalkŝtonajn areojn.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Novgvinea pito

La **novgvinea pito** () estas birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi estas endemia de Nov-Gvineo kaj kelkaj apudaj insuletoj.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *novaeguineae* estas latinigo de "Nov-Gvineo", pro la arealo de la nomiga subspecio.

## Priskribo
Ĝi estas verda birdo kun nigra kapo kaj kaŝtankolora krono. Ĝi manĝas sur la tero insektojn kaj iliajn larvojn, kaj ankaŭ manĝas berojn. Ĝi reproduktiĝas inter februaro kaj aŭgusto, la paro estas tre teritoriema kaj konstruas sian neston sur la tero. Kovadon kaj prizorgadon de la birdidoj faras ambaŭ gepatroj. Ĝi antaŭe estis konsiderata subspecio de la kapuĉa pito, nun renomita al okcidenta kapuĉa pito.

## Disvastiĝo kaj habitato
La novgvinea pito estas endemia de Nov-Gvineo kaj pluraj apudaj insuletoj, el kiuj la insuloj Aru (sudueste de Nov-Gvineo) sur kiuj vivas la subspecio *P. n. goodfellowi*, kaj la insulo Numfor (nordueste de Nov-Gvineo)sur kiu vivas la subspecio *P. n. mefoorana*.

Ĝi vivas ene de ebenaĵaj kaj montetaj pluvarbaroj, kun densa subvegetaĵaro, ĉefe sub 500 m.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Paco Cerdà

**Francisco CERDÀ Arroyo** (El Genovés, Valencio; 1985), plej bone konata kiel **Paco Cerdà**, estas hispana ĵurnalisto, eldonisto kaj verkisto. 

## Kariero
Li studis ĵurnalismon en la Universitato de Valencio kaj magistriĝis en la Malferma Universitato de Katalunio. 

Li eklaboris kiel ĵurnalisto en 2007 kaj ekde tiam interesiĝis pri marĝenaj aŭ bezonantaj sektoroj, krom pri la Hispana Enlanda Milito. Li verkis kaj en hispana kaj valencia lingvoj. En 2018 li fondis la eldonejon La Caja Books.

En 2017 aperis lia verko *Los últimos. Voces de la Laponia española* pri senhomaj areoj en nordcentraj hispanaj regionoj.

En 2020 li publikigis *El peón*, pri la vivo de Arturo Pomar Salamanca, infan-geniulo de ŝako, kiu venkis en internaciaj ĉampionecoj kaj estis utiligita de frankismo kiel atingo de la frankisma diktaturo.

En 2025 li ricevis la premiojn *El Ojo Crítico* kaj *Premio Nacional de Narrativa* pro *Presentes*.

## Verkoj
* kaj García Mascarell, P. (2009). *La revolució va de bo! La modernització de la pilota valenciana*. Eld. Publicacions de la Universitat de València. ISBN 978-8437076188
* kaj García Mascarell, P. (2012). *El cant socarrat. Les albaes de Xátiva*. Eld. Caixa Ontinyent. ISBN 9788495102737
* (2017). *Los últimos. Voces de la Laponia española*. Eld. Pepitas de calabaza. ISBN 978-84-15862-76-5
* (2018). *Un romanç amb Botifarra*. Eld. Reclam. Ilustraciones de Paco Roca.
* (2020). *El peón*. Eld. Pepitas de calabaza. ISBN 978-84-17386-50-4
* (2022). *14 de abril*. Eld. Libros del Asteroide. ISBN 978-84-19089-23-6
* (2024). *Presentes*. Eld. Alfaguara. ISBN. 9788420479101

## Referencoj
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Leo Africanus

**Leo** **Africanus** (naskita kiel ; ĉ. 1494 – ĉ. 1554) estis berbera  andaluza diplomato, juristo, tradukisto kaj aŭtoro de vojaĝraportoj kaj geografiaj raportoj pri Nordafriko . 
eta|La kovrilo de la libro, eldono de 1600
Li estas plej konata pro sia verko ''Descrione dell'Africa* ("Priskribo de Afriko"), kiu priskribas la geografion de Magrebo kaj la Nila valo. La studaĵo estas konsiderata de eŭropaj akademiuloj kiel la plej aŭtoritata-fidinda dokumento pri la temo ĝis la periodo de eŭropa koloniigo. 

## Vivo 
Post kiam la hispanoj konkeris Granadon en 1492, lia familio fuĝis al Fez, Maroko, kie li studis en la loka universitato kaj akiris juran diplomon. Ĉirkaŭ 1507, li eniris la diplomatian servon de la Sultano de Maroko, entreprenante multajn vojaĝojn tra la Proksima Oriento kaj Centra Azio. Laŭ liaj propraj registroj, li atingis la ĉefurbon de Armenio.

Inter 1512 kaj 1514, li faris plurajn ekspediciojn al Timbuktuo ĉe la rivero Niĝero en la nuna Malio. Dum unu el ĉi tiuj ekspedicioj, li atingis Egiptujon, vizitante la bordojn de la lago Ĉado, tiel trairante preskaŭ la tutan afrikan kontinenton de okcidento al oriento.

En 1518, revenante de diplomatia vojaĝo al Konstantinopolo, la ĉefurbo de la Otomana Imperio, li estis kaptita de siciliaj piratoj, kiuj vendis lin kiel sklavon al Papo Leono la 10-a. La Papo, komprenante, ke li traktis kun akademiulo kaj diplomato, donis al li lian liberecon, sed tenis lin ĉe sia kortego. Leono restis en Vatikano, kie li rapide lernis la italan, la latinan kaj la bazaĵojn de la kristana religio.

En 1520, li konvertiĝis de Islamo al Kristanismo kaj estis baptita en la Baziliko de Sankta Petro fare de la papo, kiu donis al li sian propran nomon. De tiam, Leono estis konata kiel Giovanne Leone de Medicis, kvankam li pli ofte estis nomita Leo Africanus. Dum la sekvaj naŭ jaroj, Leono instruis la araban lingvon en Romo, kaj en 1526 li publikigis *Descriptione dell' Africa et delle cose notabili che quivi sono*, baldaŭ tradukita en plurajn eŭropajn lingvojn kiel *Cosmographia Dell' Africa''.   

Lia mortodato estas nekonata, eble post 1540 en Tunizo.

Oni sugestis, ke Ŝekspiro eble inspiriĝis de la libro de Leo Africanus por krei la rolon de Otelo. La sorto de Leono Afrikano estas en la centro de la laŭnoma romano de la liban-franca verkisto Amin Maalouf.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Leono Afrikano; Viro Inter Mondoj - BBC
* Retejo dediĉita al Leono Afrikano.
* Interaga mapo de la vojaĝoj de Leono Afrikano en subsahara Afriko kreita en la platformo Harvard Worldmap.
* "Vojaĝoj en la enlandajn partojn de Afriko: enhavante priskribon de la pluraj nacioj por la spaco de sescent mejloj supren laŭ la rivero Gambio" havas anglan tradukon de verko de Africanus, originanta de 1738

Kategorio:Necerta mortodato
Kategorio:Mortintoj en 1550-1559
Kategorio:Necerta naskiĝdato
Kategorio:Naskiĝintoj en 1490-1499
Kategorio:Berberoj
Kategorio:Eksaj islamanoj
Kategorio:Esploristoj de Afriko