open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
NOREK 2025

La **44-a Nord-Okcidenta Regiona Esperanto-Konferenco** (mallonge **NOREK 2025**) okazis en Portlando, Oregono, inter la 22-a kaj 24-a de aŭgusto 2025. La konferenco kunvenigis preskaŭ tridek esperantistojn el la nordokcidento de Usono kaj okcidenta Kanado. La Esperanto-Societo de Portlando planis la eventon.

## Programo 
La evento komenciĝis vendrede la 22-an de aŭgusto per bonvena vespermanĝo ĉe *Chill N Fill Bar and Food Carts* en Portlando. Manĝaĵkamionoj formas gravan parton de la loka kulturo, kaj la elekto de tiu loko permesis al partoprenantoj ĝui diversajn kuirartaĵojn malgraŭ la tre varma vetero (ĉirkaŭ 40 °C).

Sabate la programo okazis en la kelo de la *Augustana Luterana Preĝejo*. Pli ol dudek kvin ĉeestantoj partoprenis prelegojn, trezorĉasadon kaj interparolojn en Esperanto. Inter la prelegantoj estis John DALE, Ŝeri WELLS, Aŭtuno TAFOYA, Alejna WARFIELD, Reĝo REMIGIO, Nikvo WOODS, kaj la prezidanto de Esperanto-USA, Brandono SOWERS. La tago finiĝis per komuna vespermanĝo ĉe *McMenamin’s Broadway Pub*, loka restoracio en Portlando.

Dimanĉe, la lasta tago, estis planitaj ekskursoj. Pro ŝanĝo de horaroj ĉe la *Portlanda Sabata Merkato*, la grupo vizitis la benjetvendejon *Voodoo Doughnut*, konatan pro kreemaj kaj nekutimaj benjetoj. Poste la partoprenantoj ĝuis ilin en Tom McCall Waterfront Park apud la rivero Willamette. La tago finiĝis per vizito al la konata librejo *Powell’s City of Books*.

## Referencoj 
Pri NOREK 2025

## Eksteraj ligiloj 
* Esperanto-Societo de Portlando
Elek Nagyvendégi

'*** [nadjvendEgi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Nagyvendégi Elek*' estis hungara piarista monaĥo, pastro, instruisto.

 naskiĝis  en Szenc (Hungara reĝlando, Habsburga imperio, nuntempa Senec en Slovakio), li mortis  en Veszprém (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempe en Hungario).

## Biografio 
 aliĝis al la piaristoj en Trencsén en 1808. Post la novicado inter 1811–1813 li instruis en urbo Veszprém, inter 1814–1817 li studis filozofion, respektive teologion en Vác kaj Nitro. Intertempe li pastriĝis en 1815, supozeble tiutempe li monaĥiĝis. Ekde 1818 li instruis jardekon en Szentgyörgy, Nagykároly, Beszterce kaj Kolozsvár, poste li estis pastro en Nagykároly (1828-1830). Li denove instruis 3 jarojn en Temeŝvaro, poste li instruis en seminario aŭ vicmonaĥejestro estis en pluraj urboj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Örvendező versek, mellyeket Szabó Elek kegyes oskolák rendjéből ...* (odo, 1825)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Richard Schodde

**Richard SCHODDE**, (23a de Septembro 1936) estas aŭstralia botanikisto kaj ornitologo.

## Karieroj 
Schodde studis en la Universitato de Adelajdo, kie li gradiĝis en 1960 kaj doktoriĝis en 1970. Dum la 1960-aj jaroj li estis botanikisto kun la KSIEO Divizio de Teresplorado kaj Regiona Esplorado en Papuo-Nov-Gvineo. El 1970 ĝis 1998 li estis fonda zorganto kaj direktoro de la *Australian National Wildlife Collection* (ANWC) en la KSIEO Divizio de Naturo kaj Ekologio, post li iĝis esplor-instruisto tie. Dum tiu epoko li kondukis esplorojn pri flaŭro kaj faŭno kiuj helpis al establado de la Nacia Parko Kakaduo kaj al starigo de Malsekaj Tropikoj de Nordorienta Kvinslando kiel unua monda heredaĵo de Aŭstralio. Tiuj ĉi enketoj rezultigis la aldonon de preskaŭ 50 000 specimenoj al la ANWC, kaj ankaŭ 15 000 specimenoj de frostigita histo por molekulaj studoj. En la naskiĝtagaj honoroj de la reĝino en 2009, Schodde ricevis honormedalon OAM pro sia kontribuo al la natursciencoj, precipe al ornitologio.

## Publikaĵoj
Inter multaj aliaj sciencaj verkoj menciindas jenaj:
* 1975&nbsp;– *Interim list of Australian songbirds: Passerines*. RAOU: Melburno.
* 1980&nbsp;– *Nocturnal Birds of Australia*. (Kun Ian J. Mason. Bildoj de Jeremy Boot). Lansdowne Editions: Melbourne. (Whitley Medal 1981).
* 1982&nbsp;– *The Fairy-Wrens. a Monograph of the Maluridae*. (Kun bildoj de Richard Weatherly). Lansdowne Editions: Melbourne. . (Whitley Medal 1982).
* 1983&nbsp;– *A Review of Norfolk Island Birds: Past and Present*. (Kun P. Fullagar kaj N. Hermes). ANPWS Special Publication No.8.
* 1988&nbsp;– ''Reader's Digest Complete Book of Australian Birds''. (Kuneldonisto de la dua eldono kun Sonia Tidemann). Reader's Digest: Sydney. 
* 1997&nbsp;– *Zoological Catalogue of Australia: Aves (Columbidae to Coraciidae) v. 37. 2*. (Kun Ian J. Mason). CSIRO Publishing. 
* 1998&nbsp;– *CSIRO List of Australian Vertebrates: A Reference with Conservation Status*. (Kun M. Stanger, M Clayton, I. Mason kaj J. Wombey). CSIRO Publishing. 
* 1999&nbsp;– *The Directory of Australian Birds: Passerines. A taxonomic and zoogeographic atlas of the biodiversity of birds of Australia and its territories*. (Kun Ian J. Mason). CSIRO Publishing. 
* 2006&nbsp;– Proceedings of the 23rd International Ornithological Congress, Beijing, August 2002. (redaktoro). *Acta Zoologica Sinica*, Vol.**52**, Supplement. Science Press: Beijing.
* 2006&nbsp;– *The Encyclopedia of Birds. A Complete Visual Guide*. (Kun Fred Cooke). Fog City Press. 

## Referencoj
Kategorio:Aŭstraliaj ornitologoj
Christopher Brennan

**Christopher BRENNAN** (n. la 1-an de novembro 1870 en Sidnejo m. la 5-an de oktobro 1932) estis aŭstralia poeto kaj profesoro pri germanaj studoj kaj literaturteorio ĉe la Universitato de Sidnejo. 

## Verkado 
Li ankaŭ prelegis pri klasikaj kaj modernaj lingvoj. Lia verko inspiriĝis de germana romantikismo kaj franca simbolismo. Lia plej ŝatata fako estis reflektema-intelekta poezio, kiu estis publikigita en 1897 kaj 1913 sub *la titoloj* "Poemoj" kaj "Direkte al *la Fonto"*. Li ankaŭ verkis literaturajn eseojn. Fine de la 1920-aj jaroj, li estis forpelita el la universitato pro alkoholismo.

Brennan ne estis vera lirikisto kaj oni ne devus kritiki lin pro tio. Lia verko ne estis pelita de emocio, sed prefere, ĝi plej bone montris arkitekturan kaj mitologian resonancon. Lia ĉefa verko devus esti legata kiel tuto, kiel ununura poemo, kvankam ĝi ankaŭ konsistis el pli malgrandaj partoj. Ĝi inkluzivas ne nur la bazajn detalojn de lia vivo, kiel ekzemple lian funebron pro lia edzino (en la komencaj sekcioj), sed ankaŭ homan profundon tra mitologio (en la centra Lilita pasaĵo kaj en la Vaganto-sekvenco). Kiel tia, ĝi estas inter la plej intense diskutataj verkoj de aŭstralia poezio, konsiderante la gravecon de kritiko pri la verko kaj Brennan.

Brennan ne povas esti klare atribuita al iu ajn grupo. Li estas nek baladisto nek membro de la emerĝanta skolo "Vision". Li estas plej proksima al la generacio de la 1890-aj jaroj, kiel ekzemple Victor Daley. Tio ne estas surpriza, ĉar li produktis la plejparton de sia verkado dum ĉi tiu periodo. Lia graveco en la aŭstralia literaturo baziĝas sur la seriozeco, kun kiu li aliris sian taskon kiel poeto, kaj lia influo sur kelkajn pli postajn poetojn, kiel ekzemple Vincent Buckley. Tial, Brennan estas konsiderata el la plej grandaj poetoj de Aŭstralio. 

## Verkaro 
* *XXI poems: MDCCCXCIII-MDCCCXCVII. Towards the source*, 1897
* *Poems: 1913*, 1914
* *A chant of doom: and other verses*, 1918
* *The burden of Tyre*, 1953
* *The verse of Christopher Brennan* ed. by A. R. Chisholm and J. J. Quinn, 1960
* *The prose of Christopher Brennan* ed. by A. R. Chisholm and J. J. Quinn, 1962
* *Christopher Brennan* ed. by Terry Sturm, 1984

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* aŭstraliaj Aŭtoroj – Christopher Brennan
* La aŭstralia Poezia Biblioteka eniro sur Brennan enhavas 86 poemojn de Brennan.

Kategorio:Irlandodevenaj aŭstralianoj
Kategorio:Aŭstraliaj poetoj
Kategorio:Literaturkritikistoj
Eudora Welty

**Eudora Alice WELTY** (n. la 13-an de aprilo 1909 en Jackson, Misisipio - m. la 23-an de julio 2001 samloke) estis usona verkistino kaj fotistino.  En 1973, ŝi gajnis la Premion Pulitzer pro sia romano ''The Optimist's Daughter*.

## Verkado 
Ŝia unua novelo, *Death of a Traveling Salesman (Morto de vojaĝanta vendisto),* estis publikigita en 1936. Ŝian verkon malkovris Katherine Anne Porter, kiu fariĝis ŝia mentoro kaj verkis la antaŭparolon al la unua kolekto de noveloj de Welty, *A Curtain of Green (Kurteno de Verdo)*, en 1941. La libro establis Welty en la usona literaturo.

Ŝia romano  *La filino de la optimisto* gajnis la Pulitzer-premion por fikcio en 1973.

Ŝia literatura verko estas forte influita de sia engaĝiĝo kun la homoj, pejzaĝoj kaj lingvo de la Suda Usono. Kiel aliaj *sudrenesancaj'' verkistoj kiel John Crowe Ransom, Katherine Anne Porter, William Faulkner, Tennessee Williams kaj Flannery O'Connor, ŝia prozo reflektas la apartan etoson de kadukiĝo aŭ dekadenco, kiun la malvenko en la Usona Enlanda Milito alportis al la regiono. 

## Verkaro 
### Kolektoj de mallongaj rakontoj 
* *A Curtain of Green*, 1941
* *The Wide Net and Other Stories*, 1943
* *The Golden Apples*, 1949
* *The Bride of the Innisfallen and Other Stories*, 1955
* *Thirteen Stories*, 1965
* *The Collected Stories of Eudora Welty*, 1980
* *Moon Lake and Other Stories*, 1980
* *Morgana: Two Stories from The Golden Apples*, 1988

### Romanoj 
* *The Robber Bridegroom*, 1942
* *Delta Wedding*, 1946
* *The Ponder Heart*, 1954
* *The Shoe Bird*, 1964
* *Losing Battles*, 1970
* ''The Optimist's Daughter'', 1972

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fondaĵo Eudora Welty
* Eudora Welty Socetia Hejmpaĝo. Inkluzivas rimedojn pri Welty kaj Suda literaturo.
* Eudora Welty retejo ĉe La Misisipa Verkista Paĝo  

Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Usonaj fotistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Hilary Mantel

Damo **Hilary Mary MANTEL** [ mænˈtɛl ], DBE (n. la 6-an de julio 1952 - m. la 22-an de septembro 2022) estis brita romanverkistino kaj literaturkritikisto kaj la unua virino kiu gajnis la Booker-premion dufoje (2009, 2012). Pro tiu premio ŝi estas plej konata tiuj historiaj romanoj *Wolves* (Lupoj, 2009) kaj *Falcons* (Falkoj, 2012). 

Ŝia ĉefa verko estas la trilogio pri Thomas Cromwell, publikigita inter 2009 kaj 2020,  konsistanta el la romanoj Wolves (angle: *Wolf Hall*, publikigita en 2009), *Falcons* (*Bring Up the Bodies*, 2012) kaj *Mirror and Light* (*The Mirror & the Light*, 2020). Ŝi ricevis la Booker-premion pro la unuaj du romanoj post publikigo. La Royal Shakespeare Company enscenigis Wolves and Falcons en Stratford-upon-Avon en 2013. Televidserio bazita *sur* Wolves *and* Falcons, titolita *nur* Wolves, estis *elsendita* ĉe BBC Two en 2015. Post okjara paŭzo, la romano *Mirror and Light* finis la trilogion de Mantel en 2020. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Hilary Mantel Paperoj — Huntington Biblioteko
* Profilo ĉe *London Review of Books*
* Profilo ĉe *The New York Review of Books*
* Profilo en *The New Yorker*

Kategorio:Eksaj katolikoj
Kategorio:Anglaj literaturkritikistoj
Kategorio:Anglaj historiaj romanistoj
Kategorio:Anglaj eseistoj
Kategorio:Damoj Komandoroj de la Ordeno de Brita Imperio
Kategorio:Kritikistoj de la Katolika Eklezio
Kategorio:Verkistinoj
Germana Go-Asocio

La **Germana Go-Asocio** - , DGoB - estas la tegmenta organizaĵo por Goo-ludantoj en Germanio. Ĝi servas kiel la tegmenta organizaĵo por 12 regionaj asocioj, kiuj siavice laŭ la stato de 2024 havis entute pli ol 2000 membrojn. La DGoB estas membro de la Eŭropa Go-Federacio (European Go Federation, Europäische Go-Föderation, EGF). La asocio unuafoje fondiĝis en printempo 1937 en Berlino, kaj post la Dua Mondmilito refondiĝis la 30-an de decembro 1958 en okcidenta Germanio. Komence la go-ludantoj individue estis membroj de la nacia asocio, sed kiam la membroj pli kaj pli multiĝis kaj ekestis pluraj regionaj asocioj krom la unua en Berlino, la asocio en 1966 aliformiĝis al federacio de la regionaj asocioj, kiu ekde tiam solidiĝis sub prezidanteco de la esperantisto Karl-Ernst Paech el Gräfelfing sude de Munkeno, kiu restis prezidanto ĝis 1981 kaj ankaŭ poste estis kerna motoro de la organizaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Organizaĵoj en Germanio
Kategorio:Goo-organizaĵoj
Marcus Clarke

**Marcus Andrew Hislop CLARKE** (n. la 24-an de aprilo 1846 en Londono - m. la 2-an de aŭgusto 1881 en Melburno) estis aŭstralia verkisto. 

## Verkado 
Marcus Clarke, filo de londona advokato, venis al Melburno en la aĝo de 18 jaroj. En 1867, li aliĝis al la ĉiutaga gazeto *The Argus*, kie li kompilis faktajn informojn pri aŭstraliaj kondamnitejoj. De 1870 ĝis 1872, lia romano " *For the Term of his Natural Life" (Por la daŭro de lia natura vivo*) estis publikigita serie en la "Australian Journal" (Aŭstralia Ĵurnalo). Clarke ŝajne priskribas la brutalan kondamnitsistemon en Tasmanio, samtempe subtile esplorante la sensacian potencialon de la sinistra temo. Poste, drasta mallongigo (la originala provo estis "kompensi" la heroon pro 20 jaroj da nedirebla sufero per revenigo al civila vivo) kaj ŝanĝo de ĝi per nova, tragika fino rezultigis koheran kaj substancan verkon. La romano altiris tutmondan atenton kaj estas konsiderata unu el la plej fortaj verkoj de la 19-a-jarcenta aŭstralia literaturo.

Lia famo baziĝas ĉefe sur lia fikcio, en kiu li estis fervora observanto kaj vera kronikisto de la vivo. La plej rimarkindaj el ĉi tiuj estas la romano *For the Term of His Natural Life* (1875), kiu priskribas la neelteneblan vivon de ekzilitoj en Tasmanio komence de  la 19-a jarcento, kaj la rakontoj *Chidiok Tich Hourne*, *Heavy Odds*, *The Mystery of Major Molinew* kaj *Twist Shadow and Shine*.

En 1868 li fondis *la Yorick Klubon*, literaturan rondon kiu fine altiris multajn gravajn aŭstraliajn aŭtorojn. Li konatiĝis kun la romantika poeto Victor Daly. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Teatraj verkistoj
Kategorio:Verkistoj pri aktivismo kaj socia evoluo
Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraliaj poetoj
Kantono Teton (Vajomingo)

La **kantono Teton** - angle *Teton County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Vajomingo. La administra centro estas la urbo '**. La kantono estis fondita je la  per ago de la usona kongreso. Ĝi havas sian nomon de la montoĉeno **'.

Laŭ la censo de aprilo [[]], kiu aktualiĝos nur post dek jaroj, en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Vajomingo
Eta parvipsito

**Eta parvipsito** (*Parvipsitta pusilla*) konata ankaŭ kiel *malgranda lorio*, estas specio de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. Ĝi troviĝas kiel endemio en orienta Aŭstralio. Ĝi estas malgranda papago, ĉefe verda kun ruĝa vizaĝo. Iliaj naturaj habitatoj estas moderklimataj arbaroj de eŭkalipto, subtropikaj kaj tropikaj sekaj aŭ malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

## Taksonomio
La eta parvipsito estis por unua fojo priskribita de la ornitologo George Shaw en 1790 kiel *Psittacus pusillus*. Ĝia specia epiteto estas Latina *pusilla* "malgranda". Aliaj ordinaraj nomoj estas eta lorio, ruĝvizaĝa lorio, *gizzie*, *slit*, kaj iama loka indiĝena termino *gerryang*.

## Aspekto
Ili estas 15 cm longaj, kaj la masklo kaj ino estas similkoloraj, kvankam ĉi-lasta estas iom pli senkolora. La krono, bridoj kaj gorĝo estas ruĝaj, la nuko kaj ŝultro bronzkoloraj kaj la cetero de la plumaro verda. La ventro estas pli pala kaj flavverda. Ĉe plenkreskuloj, la beko estas nigra kaj la irisoj orkoloraj.

## Distribuado kaj habitato
La malgranda lorio troviĝas en orienta kaj suda Aŭstralio, de la ĉirkaŭaĵo de Cairns suden tra Kvinslando kaj Novsudkimrio de la okcidentaj deklivoj de la Granda Disiga Montaro orienten ĝis la marbordo, tra plejparto de Viktorio kaj sudorienta Suda Aŭstralio. Ĝi ankaŭ troviĝas en Tasmanio kvankam ĝi estas malofta tie.

## Kutimaro
La eta lorio estas gregemaj kaj ofte ariĝas kun ĉielarkaj, muskaj kaj purpurkronaj lorioj.

### Manĝado
Malgrandaj lorioj manĝas plejparte nektaron kaj polenon de floroj en la malferma kanopeo de arbaraj arboj kiel eŭkalipto, angoforo kaj *Melaleuca*. Ili ankaŭ estas konataj kiel manĝantoj de indiĝenaj herboarbojn (*Xanthorrhoea* spp.), kaj foje fruktojn kiel la indiĝenan viskon kaj enkondukitan mespilon (*Eriobotrya japonica*). Ili foje vizitas fruktoĝardenojn.

### Reproduktado
La reprodukta sezono estas de majo en la nordo, aŭ aŭgusto en la sudo, ĝis decembro. La nesto estas kavaĵo en arbo kaj la ino demetas 3-5 senbrile blankajn rondecajn ovojn, 20 x 16 mm grandajn. La kovada periodo estas de ĉirkaŭ tri semajnoj.

## Bildo

File:Little Lorikeet pikedale.ogg|Paro de etaj lorioj, Pikedale, S. Kvinslando

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Eleanor Dark

**Eleanor DARK** AO (n. la 26-an de aŭgusto 1901 en Sidnejo, Novsudkimrio – m. la 11-an de septembro 1985 en Katoomba, Novsudkimrio) estis aŭstralia verkistino, kiu dediĉis sin al nuntempa kaj socia kritiko, precipe al la sociaj problemoj de la 1930-aj jaroj. Ŝiaj romanoj *Prelude to Christopher* (1934) kaj *Return to Coolami* (1936) ricevis la Oran Medalon de la Aŭstralia Literatura Societo.  

## Verkado 
Eleanor Dark estis verkistino formita de la spertoj de la Granda Depresio, la Malvarma Milito, kaj timoj pri nuklea milito. Ŝi skribis en siaj libroj pri la rajtoj kaj sufero de indiĝenaj popoloj, media detruo, kaj virinaj kaj sociaj rajtoj. Ŝi apartenis al generacio de verkistoj, kiuj havis vizion pri kia povus esti ilia lando kaj kulturo, kaj ŝi akrigis ilian perspektivon pri tio, kio okazis en la pasinteco kaj kion tio signifas por la estonteco.

Ŝiaj rakontoj, poemoj, artikoloj kaj eseoj ekzempligas larĝan mondrigardon. Ili estis verkitaj en tempo, kiam generacio de verkistoj aperis, kiuj prilaboris la spertojn de la 1930-aj jaroj, inkluzive de la lukto por justeco. 

Ŝia romano *The Timeless Land* priskribas la historion de la britaj koloniistoj, aborigenoj kaj kondamnitoj de Aŭstralio. Ĝi estis *Libro de la Monato* en Usono dum unu monato en 1941. Kune kun *Storm of Time* kaj *No Barrier,* ĝi formas trilogion, kiu estis filmigita en 1980. 

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Slow Dawning* (1932)
* *:en:Prelude to Christopher* (1934)
* *:en:Return to Coolami* (1936)
* *Sun Across the Sky* (1937)
* *Waterway* (1938)
* *The Little Company* (1945)
* *:en:The Timeless Land* (1941)
* *Storm of Time* (1948)
* *No Barrier* (1953)
* *Lantana Lane* (1959)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Coote, William (2005) "Eleanor Dark *Slow dawning*: virino en kampara praktiko en la 1920aj jaroj", *Kuraca Revuo de Aŭstralio* enreta Alirita: 2007-12-09
* De nefinita romano de Eleanor Dark
* Nobla, Jenny Austin (2005) *Reprezentaĵoj de la patrino-rolulo en la romanoj de Katharine Susannah Prichard kaj Eleanor Dark* (Disertacio ĉe la Universitato de Nova Sud-Kimrio)
* Varuna: La Verkista Domo

Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kantono Worcester

La nomo **kantono Worcester** aŭ angle *Worcester County* - prononco laŭ sistemo IFA [] aŭ pli simple proksimume  - estas la nomo de la sekvaj kantonoj de Usono:

* kantono Worcester (Marilando)
* kantono Worcester (Masaĉuseco)
C. J. Dennis

**C. J. DENNIS**, plena nomo **Clarence Michael James Dennis** (n. la 7-an de septembro 1876 en Auburn, Sudaŭstralio ; m. la 22-an de junio 1938 en Melburno) estis aŭstralia ĵurnalisto kaj verkisto. 

Kiel E. B. Paterson kaj Henry Lawson, li estas unu el la plej famaj poetoj kaj verkistoj de Aŭstralio. Kiam Dennis mortis, tiama ĉefministro de Aŭstralio Joseph Lyons diris li estis destinita esti memorita kiel la "aŭstraliana Robert Bruns".

La aŭtoro de la poemo *The Songs of a Sentimental Bloke* ("Kantoj de Sentimentala Knabo", 1915). Li ankaŭ verkis multajn poemojn kaj verkojn por infanoj.

En siaj humuraj kaj satiraj versrakontoj, Dennis priskribas la aventurojn de siaj popularaj fiulaj roluloj.

La antaŭa *Premio CJ Dennis por Poezio*, kiu nun estas parto de la Literatura Premio de la Viktoria Ĉefministro, estas nomita laŭ li.

## Verkaro 
eta|Kovrilo de *La Glugs de Gosh*

### Libroj 
* *Backblock Ballads and Other Verses* (1913)
* *The Songs of a Sentimental Bloke* (1915)
* *The Moods of Ginger Mick* (1916)
* *The Glugs of Gosh* (1917)
* *Doreen* (1917)
* *Digger Smith* (1918)
* *Backblock Ballads and Later Verses* (1918)
* *Jim of the Hills* (1919)
* *A Book for Kids* (1921) (reissued as *Roundabout*, 1935)
* *Rose of Spadgers* (1924)
* *The Singing Garden* (1935)
* *The Ant Explorer* (posthumously, 1988)

### Poemoj 
* "The Austra-laise" (1908)
* "An Old Master" (1910)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* aŭstraliaj Aŭtoroj – C. J. Dennis
* Philip Butterss  " Via Voĉdono estas Dezirita": C. J. Dennis ĉe la *Voko*' *JASAL* 7 (2007)
* Jack Thompson legas poemojn de C. J. Dennis

Kategorio:Aŭstraliaj poetoj
Kategorio:Aŭstraliaj fantastaj verkistoj
James Gordon Farrell

**James Gordon FARRELL**, ankaŭ **JG Farrell** (naskita la 25-an de januaro 1935 en Liverpool ; mortis la 11-an de aŭgusto 1979 en Bantry Bay, Graflando Cork, Irlando), estis irland-brita verkisto, kiu famiĝis danke al siaj historiaj romanoj, precipe tiuj dediĉitaj al la kolapso de la Brita Imperio. Kiel li deklaris en intervjuo, "La plej interesa afero, kiu okazis dum mia vivo, estas la malkresko de la Brita Imperio."

Li estas plej konata pro siaj historiaj romanoj de la *Trilogio Imperia* (La *Problemoj*, La *Sieĝo de Krishnapur* kaj *La Kapto de Singapuro*), kiuj ekzamenas la politikajn kaj homajn konsekvencojn de brita kolonia regado.

En 1971, *Trouble* gajnis la Geoffrey Faber Memorial Premion por romanverkistoj, kaj en 1973, The *Siege of Krishnapur* gajnis la Booker Premion. En 2010, *Trouble* retrospektive ricevis la *Lost Man Booker* Premion, kreitan por rekoni verkojn publikigitajn en 1970. Pro ŝanĝo en la selektreguloj, *Trouble* kaj la aliaj mallongaj selektitaj verkoj ne estis konsiderataj de la ĵurio. 

## Verkaro 
; Fruaj verkaĵoj

* *A Man from Elsewhere* (1963)
* *The Lung* (1965)
* *A Girl in the Head* (1967)
; Trilogio Imperia

* *Troubles* (1970)
* *The Siege of Krishnapur* (1973)
* *The Singapore Grip* (1978)
; Publikigitaj postmorte

* 1973–74: *The Pussycat Who Fell in Love with a Suitcase. Atlantis. 6 (Winter 1973/4), pp.&nbsp;6–10*
* 1981: *The Hill Station; and An Indian Diary*, unfinished, edited by John Spurling. London : Weidenfeld and Nicolson. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "J. G. Farrell", en "The Literary Encyclopedia"
* Tributo en la Melbourne "Age"

Kategorio:Britaj verkistoj
Pseudeos

***Pseudeos*** estas genro de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. La genro enhavas du speciojn, kiuj vivas en Papuo-Nov-Gvineo kaj apudaj insuloj. Temas pri ĝenerale ruĝaj papagetoj kun varia kvanto da nigraj areoj. La tipa specio estas la Malhela lorio (*Pseudeos fuscata*, Blyth, 1858)

## Taksonomio
Temas pri la du jenaj specioj:

* Malhela lorio (*Pseudeos fuscata*, Blyth, 1858) Nov.Gvineo, LC
* Kardinala lorio (*Pseudeos cardinalis*, GR Gray, 1849) Salomonoj kaj plej orientaj insuloj de Bismarkoj, LC 

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Miles Franklin

**Stella Maria Sarah Miles FRANKLIN**, aŭ mallonge **Miles Franklin** (n. la 14-an de oktobro 1879 en Talbingo, Novsudkimrio ; m. la 19-an de septembro 1954 en Drummoyne, Novsudkimrio), estis aŭstralia verkistino, aŭtoro de feminismaj aŭtobiografiaj romanoj kaj romanoj pri Aŭstralio. Ŝi ankaŭ verkis sub la pseŭdonimo Brent of Bean Bean. La prestiĝa *Literatura Premio Miles Franklin* estas ĉiujare aljuĝata el ŝia heredaĵo por la plej bona romano pri aŭstralia vivo.

## Verkaro (elektita) 
### Romanoj 
* *My Brilliant Career* (1901)
* *Some Everyday Folk and Dawn* (1909)
* *Old Blastus of Bandicoot* (1931)
* *Bring the Monkey* (1933)
* *All That Swagger* (1936)
* *Pioneers on Parade* (1939) – with Dymphna Cusack
* *My Career Goes Bung* (1946)
* *The Thorny Rose* (1947)
* *On Dearborn Street* (1981)

### Sub la pseŭdonimo "Brent of Bin Bin" 
* *Up the Country* (1928)
* *Ten Creeks Run* (1930)
* *Back to Bool Bool* (1931)
* *Prelude to Waking* (1950)
* *Cockatoos* (1954)
* *Gentleman at Gyang Gyang* (1956)

### Ne-fikcio 
* *Joseph Furphy: The Legend of a Man and His Book* (1944)
* *Laughter, Not for a Cage* (1956)
* *Childhood at Brindabella* (1963)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Verkoj de Miles Franklin ĉe Projekto Gutenberg Aŭstralio

Kategorio:Infanaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraliaj malfikciaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
May Gibbs

**Cecilia May GIBBS** MBE (n. la 17-an de januaro 1877 - m. la 27-an de novembro 1969) estis aŭstralia aŭtorino, ilustristino kaj karikaturistino por infanoj.  Ŝi estas plej konata pro siaj " gumnut babies " (konataj kiel "bush babies" aŭ " bush fairies  kaj la libro *Snugglepot and Cuddlepie.* ''''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* May Gibbs Rakonto ĉe la Ŝtata Biblioteko de NSW
* May Gibbs' Nutcote
* May kaj Herbert Gibbs Kolekto 
* "La May Gibbs batalo" Panozzo Enreta

Kategorio:Aŭstraliaj fantastaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Ilustristoj
Malhela lorio

**Malhela lorio** (*Pseudeos fuscata*) estas specio de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. 

Alternativaj ordinaraj nomoj estas **blankapuga lorio** kaj **malheloranĝa lorio**. 

Ili troviĝas en Nov-Gvineo kaj apudaj insuloj Batanta, Salavati kaj Japen. 

## Aspekto
La malhela papago estas mallongvosta papago ĉirkaŭ 25 cm longa. Ĝi estas ĉefe bruna kaj havas blankecajn dorson kaj pugon.

Ĝi havas du kolorfazojn; la bendo trans la supra brusto kune kun ĝia abdomeno estas aŭ flava aŭ oranĝa. La beko estas malhele oranĝa kaj estas areo de nuda oranĝa haŭto ĉe la bazo de ĝia malsupra mandiblo. La irisoj estas ruĝaj kaj la kruroj estas grizaj. 

La masklo kaj ino estas identaj laŭ ekstera aspekto. Junuloj estas pli senbrilaj kun flaveca dorso kaj pugo, flavec-grizaj irisoj, kaj beko kiu estas flava ĉe la bazo kaj bruna/nigra direkte al la pinto.

## Teritorio kaj habitato
La indiĝena teritorio de la malhela lorio inkluzivas Nov-Gvineon sub ĉirkaŭ 2500m en kaj la indoneziaj (Okcidenta Papuo) kaj la papu-nov-gvineaj zonoj de la insulo. 

Ĝi ankaŭ estas indiĝena al la proksimaj indoneziaj insuloj Salavati kaj Japen.

Ĝiaj naturaj vivejoj estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj malaltebenaĵaj arbaroj, subtropikaj aŭ tropikaj mangrovarbaroj, kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montaraj arbaroj.

## Fotoj montrantaj plumarkolorojn

Pseudeos fuscata IMG 1859.JPG|La dorso kaj pugo de plenkreskulo estas blankaj
Dusky Lory (Pseudeos fuscata) -on branch at Buffalo Zoo.jpg|Flanke (flava fazo)
PseudeosFuscataCZ.jpg|Flanke (oranĝa fazo)
Pseudeos fuscata-20051118.jpg|Fronte (oranĝa fazo)
Pseudeos fuscata -Woburn Safari Park-5.jpg|Trinkante el nektarujo en Woburn Safari Park, Anglio

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Kardinala lorio

**Kardinala lorio** (*Pseudeos cardinalis*) estas specio de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. La kardinala lorio vivas ĉefe en manglejoj kaj arbaroj de malaltaj teroj de Salomonoj, Bougainville kaj plej orientaj insuloj de Bismarkoj. Ĝi estis antaŭe metita en la genron *Chalcopsitta*.

Ĝi preferas Sizigio-speciojn kaj aliajn fruktarbojn kun ruĝaj floroj.

## Aspekto
, Hispanio]]
La kardinala lorio estas 31 cm longa. La tuta plumaro estas ruĝa. La beko estas oranĝkolora kun nigra ĉe la bazo. La nuda haŭto ĉe la bazo de la beko kaj ĉirkaŭ la okuloj estas nigra, kaj la irisoj estas oranĝruĝaj. Ĝiaj kruroj estas grizaj. La masklo kaj ino estas identaj laŭ ekstera aspekto. La bekoj de la junuloj estas obtuze oranĝkoloraj kun pli elstaraj nigraj areoj ol ĉe plenkreskuloj, palgrizaj okulringoj kaj flavaj irisoj.

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.

## Eksteraj ligiloj
* Avibase

Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Hopi

**Hopi,** , per simpligita ĉina skribo **鹤壁,** per tradicia ĉina skribo **鶴壁**, per pinjino *Hèbì,* poŝte *Hopi* estas prefektujnivela milionurbo en provinco Henano en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo prenis sian nomon de loka klifo kun signifo: "Gruoj ripozantaj sur klifoj".
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 la prefektura loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La milionurbo kuŝas sur areo 2 137 km² 80 m super la marnivelo sur la Nordĉina Ebenaĵo ĉe piedo de montaro. La prefekteja urbo Hopi administras 3 distriktojn kaj 2 guberniojn. Anjan troviĝas 25, Sinsjan 72, ĉefurbo Pekino 485, Ŝanhajo 851 km laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/Hopi_china/dalian_china.

## Historio 
Kvankam ĉi tiuj lokoj estis loĝataj ekde la antikvaj tempoj, ĝis antaŭ nelonge ili ne estis unuigitaj en unuecan administran strukturon. Post venko en la interna milito la komunistoj establis ĉi tie provincon en 1949 kiel parto de la Speciala Regiono Anjan. Post 3 jaroj la provinco estis dissolvita kaj la Speciala Regiono Anjan fariĝis parto de la provinco Henano. En 1957 pro la komenco de karbominado en ĉi tiu areo la urbo Hopi ricevis la statuson de provinc-nivela urbo. Jaron poste la Speciala Distrikto Anjan kune kun la Hopi estis kunfandita en specialan distrikton, sed estis restarigita en 1961. En 1986 la urbo Hopi estis apartigita de la urbo Anjan.

## Ekonomio 
Mineralaj resursoj inkluzivas karbon, argilon, baŭksiton kaj dolomiton. Grandaj kvantoj de magnezio estis malkovritaj en la 1990-aj jaroj. Hopi estas unu el la ĉefaj karbobazoj de la lando. La industrio produktas maŝinojn, kemiaĵojn kaj tekstilojn, la agrikulturo tritikojn, maizojn, miliojn, batatojn kaj pomojn.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
La prefektujnivela areo estas ligita per fervojaj kaj ĉefvojaj linioj.

## Klimato 
En la prefektejo la jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 569 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed inter julio-aŭgusto pli ofte pluvas, inter decembro-marto apenaŭ pluvas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj

## Ĝemelurboj 
*  Konĝu, Sud-Koreio

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Sukerujo

**Sukerujo** estas vazo aŭ bovlo, en kiun oni metas sukeron por konservado aŭ prezentado. Sukerujoj kutime konsideriĝas parto de servico, do ili estas kun similaspektaj kruĉoj, ekzemple kafkruĉoj, tekruĉoj aŭ laktokruĉetoj, ankaŭ teleroj, tasoj kaj bovloj el similaj materialoj. Ofte sukerujoj estas farataj el argilaĵo, ceramiko, porcelano aŭ vitro, sed ili ankaŭ povas esti el metalo, ekzemple arĝento, ŝtalo aŭ, se aparte valora, ankaŭ el oro, kaj principe imageblas ankaŭ el plasto.

## Literaturo 
 Selma Lagerlöf: la sukerujo, ĉapitro 7 el la novelo *Charlotte Löwensköld*, 1925, **en vikifontaro**

## Referencoj 
Kategorio:Kuiriloj
Kategorio:Ujoj
Kategorio:Sukero
Nigra lorio

**Nigra lorio** (*Chalcopsitta atra*) estas specio de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. Ĝi estas indiĝena de Okcidenta Papuo en Indonezio.

Tiu lorio estas taksita kiel Malplej Zorgiga fare de la IUCN Ruĝa Listo de Minacaraj Specioj. Ĝi estis listita en la Apendico II de CITES.

## Aspekto
Ĝi estas mezgranda (32 cm), nigreca papago kun nigra beko, malhelgrizaj piedoj kaj longa rondoforma vosto. Ĝi havas flavajn vostoplumojn kun ruĝaj bazoj. Ilia plumaro estas ĉefe nigra kun blua pugo. Ruĝaj areoj en vizaĝo, femuroj, kaj vosto varias inter la tri subspecioj. Maskloj kaj inoj estas similaj laŭ ekstera aspekto.

## Taksonomio
La specio ricevis sian formalan nomon de la natursciencisto Giovanni Antonio Scopoli. Scopoli fakte ekzamenis neniun specimenon, sed uzis la neformalan priskribon de la esploristo Pierre Sonnerat publikigita en lia libro *Voyage à la Nouvelle-Guinée* (1776). La determino estis sufiĉe akurata por ke la nomo estu valida, kaj tiel Scopoli estas konsiderita kiel la aŭtoro de tiu taksono.

Oni agnoskis jenajn tri subspeciojn de la Nigra lorio:

*Chalcopsitta atra* (Scopoli, 1786)
* *Chalcopsitta atra atra* (Scopoli, 1786), indiĝena de okcidento de la Birdokapa duoninsulo de la Indonezia provinco Okcidenta Papuo, kaj apudaj insuloj.
* *Chalcopsitta atra bernsteini* Rosenberg, 1861, en la Indonezia insulo Misool.
* *Chalcopsitta atra insignis* Oustalet, 1878, en oriento de la Birdokapa duoninsulo, apudaj insuloj, kaj duoninsuloj Onin kaj Bomberai de Okcidenta Papuo. 

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.
*Collar N (1997) "Family Psittacidae (Parrots)" en *Handbook of the Birds of the World Volume 4; Sandgrouse to Cuckoos* (eld. del Hoyo J, Elliott A, Sargatal J) Lynx Edicions:Barcelona. 

## Eksteraj ligiloj
* BirdLife Species Factsheet

Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Alexander McQueen

**Alexander McQueen** primoda entrepreno fondita de Alexander McQueen en 1992.

## Historio 
La moddomo estis fondita de Alexander McQueen en 1992. Lia debuta kolekto, *Taxi Driver*, referencis la samnoman filmon de Martin Scorsese. Ĉiu posta spektaklo karakteriziĝis per tre teatra aliro, kiu, kombinita kun la dezajno, kaŭzis grandan polemikon. Ĉi tio fariĝis la markostampo de la marko.

En 2001, la moddomo aliĝis al la Gucci Grupo (nun Kering Grupo). McQueen poste vendis 51%-an parton en la kompanio.

En 2006, la prêt-à-porter marko de la moddomo, *McQ*, debutis. La linio celis junulojn.

En februaro 2010, Alexander McQueen memmortigis sin. Lia delonga kunlaborantino, Sarah Burton, estis nomumita kreiva direktoro.

En oktobro 2023, Seán McGirr estis nomumita kreiva direktoro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Luksaj varomarkoj
Kategorio:Kudristoj
Pierre Sonnerat

**Pierre SONNERAT** (18a de Aŭgusto 1748 – 31a de Marto 1814) estis franca natursciencisto, kolonia funkciulo, verkisto kaj esploristo. Li priskribis nombrajn speciojn de plantoj kaj animaloj en siaj veturoj kaj estis honorigita en la genro *Sonneratia* kaj en aliaj speciaj nomoj kiel ĉe tiu de la griza koko, *Gallus sonneratii*.

## Vivo kaj vojaĝoj
Sonnerat naskiĝis en Liono kaj estis la nevo de la botanikisto Pierre Poivre (kaj la patrino de Pierre Sonnerat, Benoîte Poivre, estis kuzino de Pierre Poivre) kiu estis franca kolonia administranto en la Maskarenoj. Sonnerat fariĝis privata sekretario de sia onklo Pierre kaj faris plurajn vojaĝojn al sudorienta Azio, vizitante Filipinojn kaj Molukojn inter 1769 kaj 1772. En Maŭricio, Sonnerat renkontis la naturscienciston Philibert Commerson en 1767 kaj laboris por li nelonge, vojaĝante al Reunio. Li poste laboris kiel mararmea komisaro kaj vojaĝis al Barato kaj Ĉinio de 1774 ĝis 1781 kun bazo en Ĝanam kaj Puduĉeri. De 1781 ĝis 1785, li estis en Francio, kie li edziĝis kun Marguerite Ménissier. En 1786, li estis postenigita en Puduĉeri. Vojaĝante ĉirkaŭ la Kabo de Bona Espero, li esploris partojn de suda Afriko, suda Barato kaj Srilanko. En 1789, li estis postenigita ĉe Ĝanam kaj en 1795, li estis nelonge tenata militkaptito fare de la angla administracio, ĉar Anglio kaj Francio estis en milito. Sonnerat revenis al Eŭropo en 1813, renkontante Joseph Banks en Londono kaj revenis al Parizo en 1814, kie li mortis.

## Natura historio
Sonnerat kolektis birdajn kaj plantajn specimenojn dum siaj vojaĝoj. Li estis la unua persono, kiu donis sciencan priskribon de la sudĉina fruktarba liĉio. Oni asertis, ke Sonnerat misinterpretis la krion de helpema madagaskara gvidisto, kiu ekvidis lemuron kaj kriis "indri!" ("rigardu!" en la madagaskara). Sonnerat supozeble "erare" prenis tion kiel la nomon de la besto, kaj ĝi nomiĝis Indri (*Indri indri*). Ĉi tiu aserto estis reekzamenita kaj ŝajnas, ke Sonnerat fakte registris lokan nomon *endrina*, kiu ankoraŭ estas uzata. La birdoj *Dacelo novaeguineae* (Ridema kukabarao) kaj *Pygoscelis papua* (Papua pingveno), el kiuj neniu troviĝas en Nov-Gvineo (Papuo), ankaŭ estis misnomitaj pro Sonnerat. Liaj libroj estis *Voyage à la Nouvelle-Guinée* (1776) kaj ''Voyage aux Indes orientales et à la Chine, fait depuis 1774 jusqu'à 1781* (1782). Lia nomo estas uzata en la specifa nomo de la griza koko (*Gallus sonneratii*).

Specio de soriko en la genro *Crocidura* (aŭ *Diplomesodon*), kiu estis priskribita surbaze de liaj manuskriptoj kiel *Diplomesodon sonnerati*, supozeble formortis kaj estis kolektita ĉirkaŭ Puduĉeri.

## Referencoj 
## Biografio
* Ly-Tio-Fane, Madeleine (1976). *Pierre Sonnerat 1748–1814. An account of his life and work''. Mempublikigita. Mauritius.

Kategorio:Francaj esploristoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Chalcopsitta

***Chalcopsitta*** estas genro de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. La genro enhavas tri speciojn, kiuj vivas en Nov-Gvineo kaj apudaj okcidentaj insuloj. La nomo *Chalcopsitta* devenas el la grekaj vortoj *ĥalkos* kun la signifo "bronza" kaj *psitta* kun la signifo "papago". Kaj de tie eblus ankaŭ "Bronzpapagoj".

## Aspekto
La tri specioj de la genro *Chalcopsitta* estas ĉirkaŭ 31-32 cm longaj. Ili havas longajn vostojn kaj elstaran nudan haŭton ĉe la bazo de la malsupra mandiblo. Maskloj kaj inoj havas similan eksteran aspekton, kaj junuloj havas pli senbrilan plumaron kun pli markitajn nudajn okulringojn.

## Taksonomio
La genron *Chalcopsitta* enkondukis en 1850 la franca natursciencisto Charles Lucien Bonaparte. La nomo kombinas la grekan vorton *ĥalkos* kun la signifo "bronzo" kun la latinigita *psitta* kun la signifo "papago". La tipa specio estis atribuita de George Robert Gray en 1855 al la Nigra lorio.

### Specioj
La genro enhavas jenajn tri speciojn:
* Nigra lorio, *Chalcopsitta atra* (Scopoli, 1786) Misool kaj Okcidenta Papuo, Nov-Gvineo, Indonezio, LC. Tri subspecioj:
** *Chalcopsitta atra atra* (Scopoli, 1786)
** *Chalcopsitta atra bernsteini*, Rosenberg, 1861
** *Chalcopsitta atra insignis*, Oustalet, 1878 
* Bruna lorio, *Chalcopsitta duivenbodei*, Dubois, 1884, Norda Nov-Gvineo, LC
* Flavastria lorio, *Chalcopsitta scintillata* (Temminck, 1835) Aru-insuloj kaj Suda Nov-Gvineo el Triton Bay en Papuo ĝis Port Moresby en Papuo-Nov-Gvineo, LC. Tri subspecioj:
** *C. s. chloroptera*, Salvadori 1876
** *C. s. rubrifrons*, Gray, GR 1858
** *C. s. scintillata* (Temminck) 1835

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.
*Collar N (1997) "Family Psittacidae (Parrots)" en *Handbook of the Birds of the World Volume 4; Sandgrouse to Cuckoos* (eld. del Hoyo J, Elliott A, Sargatal J) Lynx Edicions:Barcelona. 

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Thea Astley

**Thea ASTLEY** (n. la 25-an de aŭgusto 1925 en Brisbano ; m. la 17-an de aŭgusto 2004 en Byron Bay) estis aŭstralia verkistino.

Ŝiaj libroj estis publikigitaj dum pli ol 40 jaroj, komence de 1958. ''''*

Ŝiaj romanoj kaj noveloj estas influitaj de ŝia katolika kredo kaj ŝiaj spertoj kiel instruistino en malgrandaj urboj en la Aŭstralia Dezerto. Ŝiaj verkoj fokusiĝas al problemaj roluloj, kiuj, kiel eksteruloj, ne sukcesas adaptiĝi al la socio. 

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Girl with a Monkey* (1958)
* *A Descant for Gossips* (1960)
* *The Well Dressed Explorer* (1962)
* *The Slow Natives* (1965)
* *A Boat Load of Home Folk* (1968)
* *The Acolyte* (1972)
* *A Kindness Cup* (1974)
* *An Item from the Late News* (1982)
* *Beachmasters* (1985)
* *It's Raining in Mango* (1987)
* *Reaching Tin River* (1990)
* *Vanishing Points* (1992)
* *Coda* (1994)
* *The Multiple Effects of Rainshadow* (1996)
* *Drylands* (1999)

## Fontoj 
* Wyndham, Susan (2004a) "Journey of a literary trailblazer: Thea Astley, author, 1925-2004", *The Sydney Morning Herald'', Weekend Edition, 21–22 August 2004, p. 79

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Thea Astley ĉe middlemiss.org
* AustLit eniro pri Thea Astley
* Thea Astley. Nacia Portreta Galerio (Aŭstralio)

Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Xavier Herbert

**Xavier HERBERT** (n. la 15-an de majo 1901 en Geraldton, Okcidenta Aŭstralio ; m. la 10-an de novembro 1984 en Alice Springs, Norda Teritorio) estis verkisto, kiu fariĝis aparte konata en Aŭstralio post ricevo de la premio Miles Franklin pro sia romano *Poor Fellow My Country* en 1975. Li estas konsiderata unu el la plej grandaj verkistoj de la aŭstralia literaturo kaj estas konata tie pro siaj noveloj kaj sia aŭtobiografio *Disturbing Element*. 

## Vivo 
Lia verkista kariero komenciĝis per lia debuta libro, *Capricornia*. Ĉi tiu libro baziĝis parte sur liaj spertoj kiel Protektanto de Aborigenoj en Darwin en la Norda Teritorio. Li verkis partojn de ĉi tiu libro en Londono inter 1930 kaj 1932. En 1926 li iris al Sidnejo.

En la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, li verkis relative malmulte, krom *Sep Emuoj*. Li publikigis du librojn en la 1960-aj jaroj antaŭ ol verki *Malriĉan Ulon Mian Lando* kaj novelojn en 1975. Tamen, lia *Malriĉa Ulo Mian Lando* estas konsiderata la plej longa aŭstralia novelo, kun pli ol 1 400 presitaj paĝoj.

Herbert pledis por indiĝenaj aferoj, precipe en sia verko *Poor Fellow My Country*, kiu ankaŭ traktas la vivon en indiĝenaj misistacioj en Kvinslando kaj la Norda Teritorio.

Li estis konsiderata malfacila viro: lia edzino diris, ke ŝia vivo oscilis inter zorgado pri ŝia edzo kaj iliaj infanoj. La biografiisto de Herbert ankaŭ seniluziiĝis pro la rakontoj, kiujn li donis pri lia vivo.

## Verkado 
Xavier Herbert kontribuis per sia verko al la disvolviĝo de la aŭstralia realisma socia romano. Ekzemple, en la romano Capricornia (1938) li prezentis la malfacilan situacion de la aborigenoj kaj ilian malfacilan rilaton kun blankaj aŭstralianoj. En la socipsikologia romano Soldiers' Wives (1961) li malkaŝis la psikologion de homaj rilatoj dum milita tempo, kaj en la trilogio *My Poor Country* (1975) li rekreis la vivon kaj problemojn de Norda Aŭstralio. Li ankaŭ estas la aŭtoro de la novelaroj *More Than Life* (1963) kaj la aŭtobiografio *The Beshketnik* (1963).

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Capricornia* (1938)
* *Seven Emus* (1959)
* ''Soldiers' Women* (1961)
* *Poor Fellow My Country* (1975) – Miles Franklin Award Winner, 1975

### Kolektoj de mallongaj rakontaj 
* *Larger than Life* (1963)
* *South of Capricornia* (1990) – redaktita fare de Russel McDougal
* *Xavier Herbert* (1992) – redaktita fare de Frances de Groen kaj Peter Pierce

### Ne-fikcio 
* *Disturbing Element* (1963) – Aŭtobiografio
* *Letters* (2002) – redaktita fare de Frances De Groen, Laurie Hergenhan
* *Letters from Xavier Herbert, 1980–1983'' (neeldonita), de Peggy Hayes

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* libro pri la romanoj de Herbert ĉe www.xavier-herbert-novels.com.  Biografio ĉe www.middlemiss.org

Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kantono Suffolk (Masaĉuseco)

La **kantono Suffolk** -  - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas kantono de Usono en la subŝtato Masaĉuseco. Ekde la forigo de la kantona registaro en 1997, la kantono ekzistas nur kiel historia geografia regiono kaj servas kelkajn administrajn celojn. La administra centro estas la urbo '**. La kantono estis fondita je la  per ago de la usona kongreso. Ĝi havas sian nomon de la angla graflando **'.

Laŭ la censo de aprilo [[]], kiu aktualiĝos nur post dek jaroj, en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la urbo  Bostono (, retejo de la kantono Suffolk ne kreiĝis)

## Bildoj 
## La kantonoj de Masaĉuseco sur mapo 
Kategorio:Kantonoj de Masaĉuseco
Remus von Woyrsch

**Remus von WOYRSCH** (naskiĝinta la  sur la bieno Pilczyce apud Vroclavo, mortinta samloke la  ) estis prusa generalfeldmarŝalo.

Li eniris la Unuan gardiregimenton infanterion en aprilo 1866 kaj malliberiĝis apud Hradec Králové. Dum la Francia-Prusia Milito li estis grave vundita estonte la plejmultan tempon adjutanto. En 1879 li fariĝis kapitano kaj kompaniĉefo. En 1882 oni vokis lin en la generalstabon kaj en 1889, Woyrsch iĝis majoro kaj batalionkomandanto de la Unua gardoregimento infanteria. Estrado generalstaba ĉe la 7-a korpuso sekvis en la 1892-a jaro kaj en 1894 ĉe la Garda korpuso. En 1896/97 gvidis li la Garda-fusilista regimento, en 1897–1901 la 4-an Gardinfanterian brigadon. En 1901 li fariĝis generalleŭtenanto  kaj divizikomandato je Neiße. En 1903 li ekkomdandis la 6-an armekorpuson. Finfine en 1905 li promociiĝis je generaleco infanteria.
## Fonto
"Woyrsch" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* vol 20. Leipzig 1909, p. 757  
## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
*pri Woyrsch - ĉe: *Kulturstiftung der deutschen Vertriebenen*
Mary Gilmore

Damo **Mary GILMORE**, DBE (naskita **Cameron**; la 16-an de aŭgusto 1865 apud Goulburn, Novsudkimrio ; m. la 3-an de decembro 1962 en Sidnejo) estis aŭstralia poeto, verkisto kaj ĵurnalisto konata pro siaj produktivaj kontribuoj al la aŭstralia literaturo kaj la pli larĝa nacia diskurso. Ŝi verkis kaj prozon kaj poezion. 

Ŝia socie engaĝita poezio estis influita de William Baylebridge kaj estas karakterizita per varmeco kaj homeco.

## Verkado 
Fascinita de la ideoj de la utopia socialisto W. Lane, Gilmore aliĝis al la kreskanta laborista movado en Aŭstralio kaj helpis fondi la komunumon Nova Aŭstralio (1893–1899) en Paragvajo. Ŝi laboris por la sindikata gazeto Laboristo dum 23 jaroj.

Ŝi verkis pri ina kaj patrina amo, pri la ĝojoj kaj zorgoj de familia vivo (kolekto “En la familio kaj aliaj poemoj”, 1910). En la poezio de Gilmore, Aŭstralio aperas, vualita en la rakontoj de la aborigenoj, kun sia unika pejzaĝo, kun la malĝojoj de la laboristaro, kun la lukto de kuraĝaj homoj por socia justeco.

La plej fama verko de la poeto estas la poemo *No Foe Shall Gather Our Harvest* (Niaj malamikoj ne rikoltos nian rikolton), kiu fariĝis voko al kuraĝo kaj morala instigo dum la streĉaj tagoj de la japana minaco en Aŭstralio en 1942.

Ekde 1966, la bildo de Gilmore, kune kun tiu de alia eminenta poeto, Banjo Paterson, aperas sur la aŭstralia 10- dolara bileto. Du strofoj de la poemo *No Foe Shall* estas mikropresitaj kiel sekureca trajto sur la aŭstralia dek-dolara bileto. La bileto ankaŭ prezentas portreton de Mary Gilmore faritan de la fama aŭstralia artisto William Dobell.

## Verkaro 
### Poezio 
* *Two Songs* (1905)
* ''Marri'd and Other Verses* (1910)
* *The Tale of Tiddley Winks* (1916)
* *Six Songs from the South* (1916)
* *The Passionate Heart* (1918)
* *The Hound of the Road* (1922)
* *The Tilted Cart : A Book of Recitations* (1925)
* *The Wild Swan : Poems* (1930)
* *The Rue Tree : Poems* (1931)
* *Under the Wilgas* (1932)
* *Battlefields* (1939)
* *Pro Patria and Other Poems* (1944)
* *Selected Verse* (1948)
* *Fourteen Men : Verses* (1954)
* *Men of Eureka and Other Australian Songs* (1954)
* *Verse for Children* (1955)
* *Poems* (1957)
* *Mary Gilmore* redaktita fare de Robert D. Fitzgerald (1963)
* *Poems to Read to Young Australians* (1968)
* *The Singing Tree : A Selection of Mary Gilmore's Poetry for Young Readers* (1971)
* *The Collected Verse of Mary Gilmore* redaktita fare de Jennifer Strauss (2004–07)

### Elektitaj individuaj poemoj 
* "The Brucedale Scandal" (1924)
* "No Foe Shall Gather Our Harvest" (1940)
* "Nationality" (1942)

### Prozo 
* *Old Days : Old Ways : A Book of Recollections* (1934)
* *More Recollections* (1935)
* *Letters of Mary Gilmore'' redaktita fare de W. H. Wilde and T. Inglis Moore (1980)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Skotaj aŭstralianoj
Kategorio:Aŭstraliaj socialistoj
Kategorio:Aŭstraliaj ĵurnalistoj
Kategorio:Aŭstraliaj aktivuloj
Kategorio:Aŭstraliaj poetoj
Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj