open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Love of Lesbian

**Love of Lesbian** estas hispana bando je sendependa roko kaj sendependa popo devena el Sant Vicenç dels Horts (Barcelono).

Ĝi ekludis aŭtune en 1997 formite de Santi Balmes (voĉo, gitaro kaj klavaroj), Jordi Roig (gitaro kaj klavaroj), Joan Ramón Planell (basgitaro kaj sintezilo) kaj Oriol Bonet (drumo kaj programado). Ĉi tiu origina formado kvarteta kompletiĝis per la aliĝo de Julián Saldarriaga (gitaro kaj voĉo) kaj Dani Ferrer (klavaroj).

## Komencoj 
Kiam ili ludis nur dum tagoj, en 1997, ili sendis sian maketon al konkurso de la gazeto "Ruta 66", kie ili ricevis la duan postenon, kio permesis ilin registri unufoje en studio kaj agi en la finalo de la konkurso, kiu okazis en la salono Magic de Barcelono. En la jaro 1998, ili atingis la finalon de la konkurso Villa de Bilbao kaj atingis ludi en iuj naciaj festivaloj, kiel la Doktoro Music kaj la BAM. Ili komencis kantante en la angla, lingvo en kiu ili publikigis 3 diskojn: *Microscopic Movies* (1999) kun Pussycats Rekordo, *It is Fiction?* (2002) kun Roko K kaj *Ungravity* (2003), sub la franca kompanio Naïve.

En malsamaj intervjuoj, la bando konsideris la komencojn en la angla kiel "eraro" aŭ "sezono de lernado", kaj klarigis la ŝanĝon kiel manieron memasertan. Grava momento de ĉi tiu etapo estis la eblo agi kiel kulisuloj de The Cure dum la *Dream Tour 2000*.

## Diskaro 
### Oficiala diskaro 
### Aliaj lanĉoj 
## Videaro 
### De la disko *Microscopic movies* (1999) 
* Freakie goes to Hollywood

### De la disko *Is it fictions?* (2002) 
* Is it fictions?
* Wasted days

### De la disko *Maniobras de escapismo* (2005) 
* Domingo Astromántico
* Houston, tenemos un poema

### De la disko *Cuentos chinos para niños del Japón* (2007) 
* Universos infinitos
* La Niña Imantada
* Noches Reversibles
* Me amo

### De la disko *1999 (o cómo generar incendios de nieve con una lupa enfocando a la luna)* (2009) 
* Allí donde solíamos gritar
* Club de fans de John Boy
* Cuestiones de familia
* Segundo Asalto
* Te hiero mucho
* 1999

### De la disko *La noche eterna.* *Los días no vividos *(2012) 
* Oniria e insomnia
* Si tú me dices Ben, yo digo Affleck
* Wio, antenas y pijamas.
* Pizzigatos
* Los días no vividos

### De la disko *El poeta Halley* (2016) 
* Bajo el volcán
* Cuando no me ves

## Referencoj 
Kategorio:Katalunaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 2000-2009
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1997
Asselstein

La monto **Asselstein** proksime de Annweiler am Trifels en rejnlando-palatinata distrikto Südliche Weinstraße estas iom pli ol 400 alta monto en la Palatinata Arbaro, sur kiu troviĝas la rokturo *Asselstein*.

## Geografia situo 
La monto situas en la orienta parto de la Palatinata Arbaro ĉ. 1,7 km sude de Annweiler am Trifels, unu kilometro okcidente de ties komunumparto Bindersbach kaj unu kilometro nordoriente de la monto Rehberg (alteco 576,8 m).

## Rokturo Asselstein 
La ĉ. 60 m longa kaj pli ol 10 metrojn larĝa rokrifo altas ĉe sia plej alta loko 48 metrojn. Ĝi konsistas el ŝtonoj de la suba Buntsandstein (*Trifelstavoloj*).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Felsen 38: Asselstein. Die Mutter aller pfälzischen Felsenschiffe"
* Asselstein (Foto) 
* Webauftritt Klettererhütte am Asselstein

Kategorio:Montoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Annweiler am Trifels
Kategorio:Montoj kun alteco inter 0 kaj 999 m
Kategorio:Rokoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Montogrimpado en Germanio
Kategorio:Geografio de Palatinato
Kategorio:Distrikto Südliche Weinstraße
Montaro Ĝurĝuro

eta|Montaro Ĝurĝuro

**Ĝurĝuro** aŭ **Ĝurĝura Montaro** (, *Jabal Jurjura*; Berbere *Adrar n Jerjer*) estas montaro de Tella Atlaso, nome parto de la Atlasa Montaro. Ĝi estas situanta en Kabilio, Alĝerio.

## Geografio 
Ĝurĝuro estas masivo formita de du diferencaj montaroj, unu en la nordo kun Haizer kaj Akuker submontaroj kaj la alia sude.

Ties plej alta pinto, Lalla Ĥediĝa konata en Kabila kiel *Tamgut Aâlayen*, havas alton de 2308 m kaj ĝi situas en la suda montaro.

Alia elstara pinto estas la 2,305 m alta Iĥ n'Timduin (أكارو تيمدواي), situa en la centra areo de la masivo, nome la plej alta pinto de la Akuker submontaro.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ĝurĝuro

## Eksteraj ligiloj 
* Les montagnes d'atlas
* Persée - Notes de géographie physique algérienne

Ĝurĝuro
Ĝurĝuro
Kategorio:Biosferaj rezervejoj en Alĝerio
Ruĝa Tadrart

[eta|La **Ruĝa Tadrart** ĉe [Ĝanet.]]
La **Tadrart Rouge** (signife "Ruĝa Tadrart") estas montaro en plej sudorienta Alĝerio.

## Priskribo 
La Ruĝa Tadrart estas ĉirkaŭ 100&nbsp;km longa suda plilongaĵo de la Libia Tadrart Akakus. Ĝi atingas sian maksimuman altaĵon de 1,340 m je la suda pinto de la montaro ĉirkaŭ 160&nbsp;km sudoriente de Ĝanet.

La areo de la Ruĝa Tadrart estas bone konata pro la spektakla oranĝeca koloro de la sabloj kontraste kun la krutaj malhelruĝaj rokformaĵoj de la montaro.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Geografio de Alĝerio
* Ĝanet

## Eksteraj ligiloj 
* La tadrart rouge. Algérie

Kategorio:Montaroj en Alĝerio
Iggelbach

**Iggelbach** estas komunumparto de la komunumo Elmstein en la rejnlando palatinata distrikto Bad Dürkheim. Ĝi havas ĉ. 800 loĝantojn.
eta|maldekstre |la protestanta preĝejo en Igglbach
La vilaĝo situas sur alteco de 375 m super marnivelo en la Palatinata Arbaro en la valo de la rivereto Iggelbach.

„Uegelnbach“ estas unuafoje menciita en la 15a jarcento kiel setlejo apud la Burgo Elmstein.

## Eksteraj ligiloj 
* Ein Ortsportrait (SWR)

Kategorio:Elmstein
Kategorio:Distrikto Bad Dürkheim
Treutelsberg

La monto “”Treutelsberg””, ankaŭ “Treitelsberg”, estas 503,7 m alta monto en la norda parto de Vasgovio (Rejnlando-Palatinato).
La turo de Marteno trioviĝas sur la plej alto kupolo de la tripinta konusmonto. Ĝi estas monumentprotektita konstruaĵo. Dum bona malproksimrigardo oni povas vidi de la turo ĝis Odenwald, Nigra Arbaro kaj Vogezoj.

## Geografia situo 
La monto situas ĉe la orienta rando de Vasgovio respektive Palatinata Arbaro al la Malaltebenaĵo de Supra Rejno.
La meza kaj 503,7 m alta kupolo estas ankaŭ nomata „Treutelskopf“. la norda kupolo kun mezepoka fuĝburgo havas altecon de 457,3 m, la suda kupolo estas 445 m alta. La bazo de la monto havas diametron de ĉ. 2 km: Sude de la monto fluas la rivereto Klingbach, en la nordo ties maldekstra alfluanto Kaiserbach.

## Nomo 
La nomo de la monto venas de la triparteco de la monto. Origine ĝi nomiĝas en la palatinata dialekto de la germana „Dreidäälberg“, germane „Dreiteilberg“ kaj esperante „Triparta monto“.
La 14 m alta Martinsturm (= turo de Marteno) sur la plej alta de la tri kupoloj estis konstruata en la jaro 1886..
eta|maldekstre|la Martha-fonto inter la burgo Landeck kaj Treutelsberg

## Referencoj 
Kategorio:Montoj en Palatinata Arbaro
Kategorio:Distrikto Südliche Weinstraße
Kategorio:Montoj kun alteco inter 0 kaj 999 m
Landeck (apartigilo)

**Landeck** estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj:

* distrikto Landeck en Tirolo, Aŭstrio

* Landeck (Tirol), urbo en Tirolo, Aŭstrio
* Landeck (Breisgau), komunumparto de la komunumo Teningen, Baden-Virtembergo
Burgo/kastelo kaj senjorejo Landeck:
* Burgo Landeck (Baden) en  Landeck en la regiono Breisgau, Baden-Virtembergo
* Burgo Landeck (Palatinato) en  Klingenmünster, Rejnlando-Palatinato
* Burgo Landeck (Rhön) en la regiono Rhön, Heslando
* kastelo Landeck en Landeck, Tirolo, Aŭstrio

**Landeck** estas familia nomo aŭ parto de la nomo de jenaj personoj:
* Schnewlin-Landeck, nobelo gento , vidu Schnewlin (nobela gento)

* Konrad von Landeck (m. ĉ. 1306), svisa ministralo kaj mezepoka amkantisto 

* Detlef Landeck (* 1964), germana ĵazmuzikisto kaj muzikpedagogo
* Fritz Müller-Landeck (1865–1942), germana pejzaĝpentristo en Munkeno
* Gottfried Landeck, prusa huzaro en la regimento de Wilhelm Sebastian von Belling
* Johann Carl Landeck (1636–1712), germana horloĝisto kaj konstruisto de muzikiloj
**Vidu ankaŭ:**
* Landek
* Landek (Jasienica), komunumo  Jasienica, Vojvodio Ŝlezio, Polujo
* Landegg
Viktor Tardos Krenner

**Viktor Tardos Krenner** [tardoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tardos Krenner Viktor** estis hungara pentristo, dramisto, altlerneja instruisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Tardos-Krenner* aŭ *Tardos (Krenner)*. Lia patro estis József Sándor Krenner.
eta|Portreto pri Gábor Baross fare de Viktor Tardos Krenner
Viktor Krenner http://lexikon.katolikus.hu/T/Tardos%20Krenner.html naskiĝis la  (aŭ 12-a?) en Buda, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Viktor Krenner komence lernis desegnadon hejme. Li frekventis gimnazion jam en Budapeŝto, poste li plulernis en Reĝa Desegnista Edukejo, fine li lernis jaron en Munkeno. Hejmenveninta li helpis pentradi murpentraĵojn de Bertalan Székely kaj Károly Lotz. Inter 1903 kaj 1924 li instruis en la menciita Desegnista Edukejo, kiu dumtempe iĝis altlernejo. Li pentris plej ofte freskojn. Arthalo Budapeŝto aranĝis postmortan ekspozicion en 1928. Li verkis ankaŭ dramojn:
* *Spiritistische Selbstschau Böcklins* (Budapeŝto, 1898)
* *Nero anyja* (Budapeŝto, 1903)
* *György barát* (Budapeŝto, 1907) - kun literatura premio

## Elektitaj pentraĵoj 
* sankteja bildo en Baziliko-ĉefkatedralo de Eger (1894); pluraj murpentraĵoj en la 1910-aj jaroj
* unu el la plafonaj freskoj en Preĝejo Sankta Petro (Belváros)
* freskoj en Preĝejo apostolo Bartolomeo (Gyöngyös) (1920-aj jaroj)
* freskoj en Preĝejo Vizito de Maria (Gyöngyös) (1920-aj jaroj)
* diversaj portretoj kaj pentraĵoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo T, poste serĉu la nomon)

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj dramistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kastelo de Sitke

eta|550px|center|Larĝa foto pri la kastelo en Sitke
La **Kastelo de Sitke** (konata ankaŭ pri la iama posedanto *Kastelo de Felsőbüki Nagy* [felŝObuki-nadj]) estas historia monumento, nun hotelo aŭ gastejo en Hungario, en vilaĝo Sitke.
eta|maldekstre|Aerfoto pri la kastelo en Sitke
## Historio 
Laŭ arkeologoj en tiu loko burgo estis konstruita supozeble en la 1200-aj jaroj fare de familio Sitkey [sitkei]. Ĝi ricevis rolojn dum la kontraŭturkaj bataladoj. En la 1730-aj jaroj ĝi estis trakonstruita al baroka kastelo fare de familio Felsőbüki Nagy, sed la altaj bastionoj estis malkonstruitaj nur en la 19-a jarcento. Pli trakonstruo okazis en 1851. Depost la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon, interne lernejo funkciis ĝis la 1960-aj jaroj, poste restis malplena. En 1982 entreprenistoj aĉetis la kastelon, ekde la sekva jaro ĝi funkcias kiel hotelo kun restoracio por 50 litoj. Estas ankaŭ ĉambregoj por 20, 40 kaj 100 personoj por aranĝaĵoj.

## Konstruaĵo 
La (plejparte) unuetaĝa konstruaĵo kun granda kelo situas sola. Antaŭ la enirejo skulptaĵo pri Kristo staras de 1734. La konstruaĵo ne similas al geometria formo. La fasado estas malsimetria. La ĉefenireja parto iomete reliefas, sed pli bone reliefas la du anguloj. La plej menciinda ekstera ornamaĵo estas baroka balkono apud la ĉefenirejo.

## Parko 
Naĝejo apartenas al la parko.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto  , , , , 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* Felsőbüki Nagy-kastély hungare kun foto 

Sitke
Kategorio:Sitke
Moskva Nikulin cirko en Cvetnoj Bulvardo

**Moskva Nikulin cirko en Cvetnoj Bulvardo** estas unu el la plej malnovaj nemoveblaj cirkoj en Rusio. Ĝin establis juddevena elstara akrobato, dresisto kaj impresario Albert Salamonskij pro mono de komercisto *Danilov*. Arkitekto de la konstruaĵo estis *August Weber*. La cirko ekfunkciis la 20-an de oktobro 1889.eta|Bronza skulptaĵo kun Jurij Nikulin apud la cirkoEn 1919 la cirko estis naciigita kaj renomita kiel *la Unua Ŝtata Cirko*.

Ekde 1983 ĝin estris Jurij Nikulin, kiu ĝis tiam laboris tie kiel klaŭno.

Dum 1986 - 1989 la konstruaĵo estis grave renovigita, kvankam la ĉefa fasado preskaŭ ne ŝanĝiĝis. Estis aldonitaj kelkaj ejoj necesaj por servistoj kaj animaloj. La cirka halo havas 2000 sidlokojn. Alteco de ĝia kupolo atingas 22 metrojn. La unua spektaklo okazis la 29-an de septembro 1989.

Decembre de 1996 omaĝe al 75-a datreveno de Jurij Nikulin la cirko ricevis lian nomon. Ekde 1997 post morto de Jurij Nikulin lian postenon okupas lia filo Maksim Nikulin.

Antaŭ enirejo de la cirko ekde 2000 troviĝas bronza monumento kun Jurij Nikulin staranta apud la malvova aŭto, farita de skulptisto Aleksandr Rukaviŝnikov.

## Vidu ankaŭ 
* Granda Moskva cirko ĉe Vernadskij-avenuo

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.circusnikulin.ru/lang/rus/file/tickets/index.html  oficiala paĝo , 
* http://neglinka-msk.livejournal.com/99485.html historio kaj fotoj 

Kategorio:Distrikto Tverskoj (Moskvo)
Kategorio:Cirkoj en Moskvo
Kategorio:Konstruaĵoj en Moskvo
Afrika leopardo

La **Afrika leopardo** (*Panthera pardus pardus*) estas la nomiga subspecio de leopardo indiĝena de Afriko. Ĝi estas amplekse distribuata en plejparto de la sub-Sahara Afriko, sed ties historia teritorio estis fragmentita laŭlonge de habitata konverto.

## Karakteroj kaj geografia variado 
[eta|maldekstre|Afrika leopardo en [Nacia Parko Kruger, Sudafriko.]]
maldekstre|eta|Malhelkolora leoparda haŭto el Centrafriko (Kongo).
Afrikaj leopardoj montras grandan variadon en mantelkoloro, depende de loko kaj habitato. La mantelkoloro varias el helflavo al tre oreca aŭ flaveca, kaj foje al nigra, kaj havas makulojn kun nigraj rozetoj kvankam la kapo, malsupraj membroj kaj ventro estas tre nigre makulitaj. Masklaj leopardoj estas pli grandaj, averaĝe 60&nbsp;kg kaj 91&nbsp;kg estas la maksimuma pezo atingita de masklo. Inoj pezas ĉirkaŭ 35 al 40&nbsp;kg averaĝe.

## Taksonomio 
Tradicie la subaj subspecioj estis agnoskitaj en Afriko:

* Centrafrika leopardo *P. p. pardus* (Linnaeus, 1758): Sudano kaj nordorienta Demokratia Respubliko Kongo
* Berbera leopardo *P. p. panthera* (Schreber, 1777): Nordafriko
* Okcidentafrika arbara leopardo *P. p. leopardus* (Schreber, 1777): Pluvarbaroj de Okcidenta kaj Centra Afriko
* Kaba leopardo *P. p. melanotica* (Günther, 1885): Suda Afriko
* Orientafrika leopardo *P. p. suahelica* (Neumann, 1900): Orienta Afriko
* Somalia leopardo *P. p. nanopardus* (Thomas, 1904): Aridaj zonoj de Somalio
* Ruvenzoria leopardo *P. p. ruwenzori* (Camerano, 1906): Ruvenzori kaj Virunga Montaroj
* Abisinia leopardo *P. p. adusta* (Pocock, 1927): Etiopiaj Altaj Teroj
* Okcidentafrika leopardo *P. p. reichenovi* (Cabrera 1927): Savanoj de Kameruno
* Zanzibara leopardo *P. p. adersi* (Pocock, 1932): Insulo Unguĵo, Zanzibaro

Rezultoj de genetika analizo indikas ke ĉiuj populacioj de afrikaj leopard estas tre rilataj kaj reprezentas nur unu subspecio. Tamen, la kvanto de specimenoj estis tre limigita.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Species portrait African leopard; IUCN/SSC Cat Specialist Group
* Leopards .:. wild-cat.org — Information about research and conservation of leopards
* The Cape Leopard Trust, South Africa
* Safarinow.com: ''African Leopard » Panthera pardus » 'Luiperd'* 
* South Africa Wildlife: *Leopard {Panthera Pardus}''
* Image of a leopard from the Central African forests of Gabon 

Kategorio:Leopardoj
Kategorio:Faŭno de Afriko
Mikko Leppilampi

**Mikko Johannes Leppilampi **(finne: **Mikko Johannes Leppilampi**; naskita la 22-an de septembro 1978 en Planka, Finnlando) estas finna aktoro kaj muzikisto. Li estas la filo de la gospela muzikisto Jukka Leppilampi. Leppilampi konsideriĝas kiel unu de la plej sukcesantaj aktoroj ekde la unuaj de la 2000-aj jaroj. Li konatiĝis post sia partopreno en la filmo "Helmiä ja Sikoja" ("Porkoj kaj Perloj"), pro kiu li ankaŭ ricevis la "Jussi"-premion.dekstra|eta|375x375ra|Mikko Leppilampi prezentanta dum la duonfinalo de la Eŭrovido en 2007

## Diskaro 
### Albumoj 
* Mikko Leppilampi (2006)

### Unuopaj diskoj 
* Ei oltu niin kuin muut (2004)
* Salaisuus (2006)
* Tähti (2006)
* Call Me (2007)
* Hunaja (2018)
* Vie Mut Kotiin (2018)

Kategorio:Finnaj kantistoj
Kategorio:Finnaj muzikistoj
Kategorio:Finnaj aktoroj
Sol Invictus

**Sol Invictus** *("nevenkebla dio")* aŭ laŭ kompleta formo, **Deus Sol Invictus** *(latine "la nevenkebla Sun-Dio")* estis religia titolo aplikata almenaŭ al tri diaĵoj dum la Romia Imperio: Elagabalo, Mitrao kaj Sol.[eta|350ra|Monero de la Imperiestro [Probo, ĉirkaŭ 280, kun la *Sol Invictus* sur kvadrigo, kaj la moto SOLI INVICTO, "al la nevenkebla suno". La Imperiestro (maldekstre) uzas sunan kronon.]]Juliano la Apostato deklaris ke Helios estis la ununura diaĵo, kaj la aliaj simplaj esprimoj de ĉi sola dio. Dum la epoko de ĉi tiu imperiestro la religio de la suno iĝis la oficiala de la imperio.

La imperiestro Konstantino la 1a (306-337) estis fidela sekvanto de la paganaj tradicioj (pri la sundio). Lia kristaniĝo estiĝos pro supozata vizio kiun li havis vidinte krucon antaŭ la suno kaj aŭskultis voĉon «per ĉi signo vi venkos».

La festo Brumalioj estis pagana festo dediĉita al la suno, okazinta dum la vintra solstico, estis celebrata ĝenerale la 25an de decembro. La festo Saturnalioj komenciĝis la 17an de decembro kaj daŭris 7 tagojn, omaĝe al la dio de la semo kaj la vino, Saturno. Tiaj festoj similis al la festoj konataj hodiaŭ kiel Kristnasko. Fine de Saturnalioj, la 25an de decembro, celebriĝis la naskiĝo de la Suno —Natalis Solis Invictis (naskiĝo de la nevenkebla suno)— personigita kiel Mitrao. Kvankam la kultado al Mitrao havis persajn originojn, ĝi konvertiĝis en la reganta religio de Romo, speciale inter la soldatoj.

La festo Kristnasko ekcelebriĝis kiel kristana festo ekde la epoko de Konstantino, kaj en 336 aperis unuafoje en la romia kalendaro, laŭpaŝe eniris en la oficialajn tradiciojn de la Kristana eklezio, ĝis la 5a jarcento, kiam ĝi iĝis oficiala kaj tiel venkis super la festo *Sol invictus*.

Kategorio:Kristana mitologio
Kategorio:Kristanaj diskutoj
Kategorio:Kristnasko
Kategorio:Latinaj esprimoj
Kategorio:Kristanismo kaj aliaj religioj
Kategorio:Romiaj dioj
Kategorio:Sunaj dioj
Kategorio:Vintro
Nordokcidenta afrika gepardo

eta|200px
La **Nordokcidenta afrika gepardo** (*Acinonyx jubatus hecki*), konata ankaŭ kiel **Sahara gepardo**, estas subspecio de gepardo troviĝanta en la nordokcidenta parto de Afriko (partikulare en centrokcidenta Sahara dezerto kaj en Sahelo). Ĝi estis klasita kiel draste endanĝerita, kun totala monda populacio ĉirkaŭkalkulita je 250 maturaj individuoj.

## Fizikaj karakteroj 
La **Nordokcidenta afrika gepardo** estas tre diferenca en aspekto el la aliaj afrikaj gepardoj. Ties mantelo estas pli mallonga kaj preskaŭ blanka, kun makuloj kiuj nuancas el nigra sur la spino al helbruna en la kruroj. La vizaĝo havas malmultajn aŭ eĉ neniajn makulojn, kaj la larmostrioj (malhelaj strioj el meza angulo de ĉiu okulo flanke de la muzelo al la angulo de la buŝo) estas ofte malaperintaj. La korpoformo estas baza la sama kiel tiu de la sub-sahara gepardo, escepte ke ĝi estas iome pli malgranda.

## Referencoj 
Kategorio:Felisedoj
Kategorio:Gepardoj
Kategorio:Mamuloj de Afriko
Kategorio:Saharo
Kategorio:Draste endanĝerigitaj specioj
Maato

eta|Epoleto ofte uzata por maatoj
**Maato** estas ŝipano de rango varianta  laŭ la epokoj kaj ŝtatoj, de ŝipsubestro ĝis ĉefmaristo.(NPIV)
Fletcher Christian estis mastra maato sur la ŝipo Bounty dum la vojaĝo al Tahitio por akiri panfruktajn plantojn.
En la kanada mararmeo suboficiro nomiĝas maato.

Kategorio:Maristoj
Kategorio:Soldataj rangoj
Johann Kasimir von Pfalz-Simmern

Palatino **Johann Kasimir** (ankaŭ *Johann Casimir*) **von Pfalz-Simmern** (naskiĝis la 7-an de marto 1543 en Simmern, mortis la 16-an de januaro 1592 en Heidelberg) el la familio Wittelsbach estis ekde 1559 regnestro de Pfalz-Lautern kaj de 1583 ĝis 1592 regento de la Elekto-Palatinato por la ne plenaĝa princo-elektisto Frederiko la 4-a.

## Familio 
La gepatroj de Johann Kasimir estis la princelektisto Frederiko la 3-a (1515–1576) kaj Marie von Brandenburg-Kulmbach (1519–1567). Johann Kasimir estis la tria filo de la paro kaj la dua kiu atingis la plenkreskecon.

Li edziĝis 1570 al Elisabeth von Sachsen (18-a de oktobro 1552 - 2-a de aprilo 1590), la filino de la princelektisto August von Sachsen. La tri komunaj filinoj estis Marie (1576–1577), Elisabeth (1578–1580) kaj Dorothea (1581–1631), kiu edziniĝis al Johann Georg la 1-a von Anhalt-Dessau.

## Edukado kaj regadtempo 
[eta|fondado de la universitato [Casmirianum Neustadt.]]
Johann Kasimir estis edukita ĉe la kortoj de Parizo kaj Nancio. Li decidis sekvi la kalvinisman-reformatisman kredon de sia patro, dum lia pli aĝa frato, princelektisto Ludoviko la 6-a, decidis esti luterano.

eta|hochkant|Johann Kasimir von der Pfalz

En 1576–1577 li estis ankaŭ duko de Étampes en Francio.

## Literaturo 
* Johann Casimir, Pfalzgraf bei Rhein|Friedrich von Bezold|ADB:Johann Casimir (Pfalzgraf bei Rhein)
* Friedrich von Bezold: *Briefe des Pfalzgrafen Johann Casimir mit verwandten Schriftstücken; in drei Bänden.* München 1882–1903 (urn:nbn:de:hbz:061:1-51396).
* Johann Casimir, Pfalzgraf bei Rhein|Volker Press

Kategorio:Vitelsbaĥoj
Kategorio:Germanaj princoj
Kategorio:Francaj dukoj
Kategorio:Ordeno de la Ĝartero
Kategorio:Kaiserslautern
Kategorio:Hunsrück
Kategorio:Homoj de Palatinato
Kategorio:Kalvinismo
Ĝerbuoj

eta|Skeleto de ĝerbuo
La **ĝerbuoj** aŭ **ĝerbosoj** ( '''') formas la kernon de la membraro de la familio Dipodedoj. Ĝerbuoj estas saltemaj dezertaj ronĝuloj kiuj troviĝas tra Nordafriko kaj Azio oriente al norda Ĉinio kaj Manĉurio.

Okaze de ĉasklopodo, ĝerbuoj povas kuri ĝis 24 kilometroj por horo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Long Eared Jerboa en filmo BBC - alirita la 10an de Decembro 2007

eta|maldekstra|300ra

Kategorio:Ronĝuloj
Kategorio:Faŭno de Okcidenta Azio
Kategorio:Faŭno de Centra Azio
Kategorio:Mamuloj de Afriko
Okcidentafrika krokodilo

La **Okcidentafrika krokodilo** aŭ **dezerta krokodilo** (*Crocodylus suchus*) estas specio de krokodilo rilata al – kaj ofte konfuzita kun – la Nila krokodilo (*C. niloticus*).

## Distribuado 
La **Okcidentafrika krokodilo** loĝas en Maŭritanio, Benino, Niĝerio, Niĝero, Kameruno, Ĉado, Centrafrika Respubliko, Ekvatora Gvineo, Senegalo, Malio, Gvineo, Gambio, Burkino, Ganao, Gabono, Togolando, Eburbordo, Demokratia Respubliko Kongo, Respubliko Kongo kaj Ugando (Ugando havas kaj Nilajn kaj Okcidentafrikajn krokodilojn). Unu specimeno de *C. suchus* ekzistas ĉe la *St. Augustine Alligator Farm Zoological Park* en Florido, Usono, kaj paroj loĝas en la bestoĝardenoj de Kopenhago kaj de Dublino.

[eta|maldekstre|Busto de [Sobek, nome krokodila dio de antikva Egiptio.]]

## Referencoj 
Kategorio:Krokodiluloj
Kategorio:Predantoj
Kategorio:Krokodiloj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kategorio:Reptilioj de Afriko
Kategorio:Megafaŭno de Afriko
Kategorio:Kadavromanĝantoj
krokodilo, Okcidentafrika
János Greguss

**János Greguss** [jAnos greguŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Greguss János** estis hungara pentristo, ilustristo, altlerneja instruisto.
[eta|Desegnaĵo de János Greguss pri [ciganoj]]
János Greguss http://www.kieselbach.hu/muvesz/greguss-janos_8804 naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto. (Laŭ alia informo la naskiĝdato estas 1837.)

## Biografio 
János Greguss frekventis teknikuniversitatojn en Vieno kaj Buda, poste li studvojaĝis al eksterlando helpe de stipendio. Li lernis ankaŭ en arta akademio de Munkeno. Hejmenveninta li ekinstruis en Reĝa Desegnista Edukejo. Li estis ilustristo de poemoj de Sándor Petőfi. Plej ofte li desegnis pejzaĝojn kaj ĝenrojn.

## Elektitaj pentraĵoj, desegnaĵoj 
* *Ebéd után* (1867)
* *A csíkrákosi Pogányvár*
* *Lépcsőn lépő alak drapériával* (1870)
* *Tiltott gyümölcs*

## Liaj elektitaj disĉiploj 
* Gyula Boross
* István Bosznay
* Károly Cserna
* István Csók
* Aladár Edvi Illés (pentristo)
* Ferenc Eisenhut
* Adolf Fényes
* Gyula Háry
* Jenő Koszkol
* Dániel Mihalik
* Antal Neogrády (1861)
* János Tornyai

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Larbi Belkheir

Generalo **Larbi Belkheir** ( [belĤEJR]) estis fama retiriĝinta generalo kaj politikestro de Alĝerio.

Li estis proksima al la prezidento Chadli Bendjedid, kies elekton li helpis; sub la regado de Bendjedid, li iĝis estro de la Supra Konsilio por Sekureco, sekretaria generalo de la prezidenteco, kaj ministrarestro, kaj atingis la rangon de Generalmajoro. El la 18a de oktobro 1991 al la 19a de julio 1992, dum la unuaj liberaj elektoj de Alĝerio, li estis Ministro de Internaj Aferoj.

Tamen, en 1992, malkontenta kun la elektorezultoj, li helpis estri la militistan puĉon kiu elpostenigis Chadli Bendjedid kaj nuligis la elektojn, starte al la Alĝeria Enlanda Milito. En 1999, li helpis al Bouteflika iĝis prezidento, kaj tuj poste, en Oktobro 2000, iĝis ministrarestro.

En aŭgusto 2005, li estis nomumita ambasadoro en Maroko.

## Eksteraj ligiloj
* Le General Larbi Belkheir
* Dossier: Faut-il juger les généraux ? Les acteurs parlent, Le Matin, 4a de septembro 2001
* Criminal Lawsuits Against Algeria’s Generals, Algeria-Watch, Januaro 2004
* Algeria: Political forces, The Economist, 30a Sept. 2005.
* https://web.archive.org/web/20050312153005/http://www.algeria-interface.com/new/article.php?article_id=420 12a de Marto, 2005  Algeria-Interface: Larbi Belkheir 
* Plainte du Général Larbi Belkheir contre Hichem Aboud : Le juge d'instruction prononce le non lieu 

Kategorio:Alĝeriaj politikistoj
Kategorio:Alĝeriaj militistoj
Kategorio:Alĝeriaj generaloj
Kategorio:Alĝeriaj diplomatoj
Kategorio:Ambasadoroj en Maroko
Kategorio:Alĝeriaj ambasadoroj‎
Trafika malobservo

**Trafika malobservo** estas ajna malobservo de la juro, kiu estas farita de la ŝoforo de veturilo, kaj ankaŭ de alia veturanto el tiu. Ĝi rezultas en ia puno fare de policaj aŭ juĝaj instancoj. Se la malobservo iĝas tro altnivela, ĝi povas rezulti en puna juro, nome alta monpuno aŭ eĉ tempo en prizono.

Ene de la koncepto de trafika malobservo oni inkludas ĉiajn eblajn veturilojn: permotoraj, de besta trenado, bicikloj aŭ eĉ produktitaj fare de simplaj piedirantoj.

## Vidu ankaŭ
* Trafiko

malobservo
Kategorio:Krimoj
Ervin Pátkai

**Ervin Pátkai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pátkai Ervin** estis hungara-franca skulptisto, altlerneja instruisto.

Ervin Pátkai http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC11587/11910.htm naskiĝis la  (laŭ alia informo en 1936) en Békéscsaba, li mortis la  en Parizo.

## Biografio 
Ervin Pátkai frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li ne povis plulerni, tial li laboris jaron. Li studis en Hungara Belarta íaltlernejo de Ferenc Medgyessy kaj Miklós Borsos. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Francio, kie li daŭris la lernadon en Nacia Altlernejo de Belartoj. En 1961, 1963 kaj 1966 liaj skulptaĵoj estis premiitaj, li iĝis vaste konata skulptisto. Inter 1973-1976 li instruis en Sorbonne. Tiutempe li jam konstante revizitis Hungarion. Ekde 1974 li okupiĝis ankaŭ pri urboplanado en Noisy-le-Grand. Li ricevis signifan francan premion en 1973. Li mortis pro gasoeksplodo. Li ofte faris grandajn skulptaĵojn el betonoj.

## Elektitaj skulptaĵoj 
* en Grenoble ferbetona muro 25 metrojn longa

## Liaj elektitaj individuaj ekspozicioj 
* 1966, 1973 Parizo
* 1975 Orléans
* 1987 Békéscsaba

## Liaj elektitaj grupaj ekspozicioj 
* 1964-1966 Parizo
* 1970, 1982 Budapeŝto

## Memorigiloj 
* strato en Békéscsaba

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 66-a paĝo)
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* [hungarlingva biografio](http://bekeswiki.bmk.hu/index.php/P%C3%A1tkai_Ervin_(1936-1985)) 

Kategorio:Francaj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Francaj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Vilmos Perlrott-Csaba

**Vilmos Perlrott-Csaba** [vilmoŝ perlrot-ĉaba], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Perlrott-Csaba Vilmos** estis hungara avangarda pentristo, grafikisto. Lia edzino estis Margit Gráber.
eta|Vilmos Perlrott-Csaba
[eta|Foto pri pentristoj de Artkolonio de Nagybánya en ĉ. [1905, Vilmos Perlrott-Csaba staras maldekstre la 4-a]]
Vilmos Perlrott-Csaba http://artportal.hu/lexikon/muveszek/perlrott-csaba-vilmos-200  naskiĝis la  en Békéscsaba, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Vilmos Perlrott-Csaba devenis el juda familio. Li lernis komence en sia naskiĝurbo, ekde 1899 en Budapeŝto. Li konatiĝis en Abony en 1904 kun József Koszta, kiu gvidis la talentan junulon al Artkolonio de Nagybánya, kie li lernis de Béla Iványi-Grünwald. Lia debuta pentraĵo "Cigányok" (=ciganoj) portis stipendion al Parizo. Li plulernis en akademio Julian, poste li lernis 4 jarojn de Henri Matisse, sed li interesiĝis pri pentroartoj de Paul Cézanne kaj Paul Gauguin. Baldaŭ li revenis al la menciita artkolonio, sed en 1911 li studvojaĝis al Hispanio, kie li studis El Greco-n. En la 1910-aj jaroj li pentradis en Kecskemét, poste en Germanio kaj denove en Parizo. Ekde la malfruaj 1930-aj jaroj ĝis sia morto li pentradis en Szentendre.

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Ruhaszárítás* (1905)
* *Nagybányai utca* (1907)
* *Önarckép modellel* (1910-12)
* *Csendélet* (1917)
* *Nagybánya* (1925)
* *Szentendrei részlet* (1935)
* *Szentendrei táj* (1940)

## Elektitaj ekspozicioj 
* 1908-1913 ĉefe en Parizo, ankaŭ en Bruselo, Nico, Kolonjo
* 2006 Budapeŝto

## Memorigiloj 
* memortabulo en Békéscsaba (2015) http://hir6.hu/cikk/121437/emlektablat_avatnak_perlrott_csaba_vilmos_festonek_csaban

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 68-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* [hungarlingva biografio](http://bekeswiki.bmk.hu/index.php/Perlrott-Csaba_Vilmos_(1880-1955)) 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nestlé Bear Brand

[eta|La kamioneto el Daihatsu Luxio uzita en [komerco el Bear Brand.]]
**Bear Brand** estas marko de pulvora lakto kaj steriligitaj lakto posedotan el Nestlé. Ĝi estas vendata tra Sudorienta Azio. *Bear Brand* konata ankaŭ kiel *Marca Oso* (urso), lakto posedata de Nestle. Indonezia nomo estas *Susu Cap Beruang*. *Bear Brand* estas ankaŭ steriligita laktomarko.

Kategorio:Lakto
Kategorio:Nestlé
Kategorio:Manĝaĵoj kaj trinkaĵoj en Tajlando
Kategorio:Manĝaĵoj kaj trinkaĵoj en la Filipinoj
Kategorio:Manĝaĵoj kaj trinkaĵoj en Kamboĝo
Kategorio:Manĝaĵoj kaj trinkaĵoj en Indonezio
Kategorio:Aperis en 1976
Mohamed Mediène

Generalo **Mohamed Mediène** (), konata ankaŭ kiel **Tufik** (توفيق), estis estro de la sekretaj servoj de Alĝerio, de la Departemento de Informado kaj Sekureco (*Département du renseignement et de la sécurité*, DRS), el 1990 al 2015. Li estis priskribita kiel la plej longdaŭra funkcianta "spionestro" de la mondo.

Li naskiĝis en 1939 en Kabilia familio el Genzet (Provinco Setif), sed kreskiĝis ĉe Alĝero en Saint-Eugene (Bologine). Li aliĝis al la Naciliberiga Armeo en 1961, kelkajn monatojn antaŭ la sendependeco de Alĝerio. Li estis oficiro de la NLA.

Malmulte oni konas pri li, sed li estis konsiderita kiel ĉefa povo interkulise kaj estra generalo de la "elradikiga" militfrakcio. Ekzistas nur du konataj publikaj fotoj liaj; kaj ambaŭ ne estas klaraj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mafia-DZ: Mohamed Mediene 

Kategorio:Alĝeriaj politikistoj
Kategorio:Alĝeriaj militistoj
Kategorio:Alĝeriaj generaloj
Kategorio:Spionoj
WSPR (amatora radio)

**WSPR** (en angla prononcita kiel "whisper") signifas "Weak Signal Propagation Reporter", nome malfortsignala raportilo. Ĝi estas komputila programo uzata por komunikado inter radio-amatoroj kun malfortaj signaloj. La programo estis skribita de Joseph Hooton Taylor Jr., voksigno K1JT. Nun ĝi estas malfermkoda, do libere uzebla, kaj estas preterevoluita per malgranda teamo. La programo ebligas sendadon kaj ricevadon de malfortaj signaloj por testi propago-vojojn je mezaj kaj mallongaj ondoj.

La programo uzas sendojn enhavantaj jenon:
* voksigno de la sendanta stacio
* lokoindiko *Maidenhead grid locator*
* povumo de la sendilo en dBm.  

La programo povas deĉifri signalojn kun S/N (rilato signalo al bruo) malfortajn -28 dB en 2500&nbsp;Hz bendo. Stacioj kun aliro al la interreto povas aŭtomate *elŝuti* iliajn raportojn  al centra datumbazo nomita WSPRnet, kiu ankaŭ desegnas mapon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Official WSPR website 
*Central database of reception reports 

Kategorio:Libera programaro
Kategorio:Aplika programaro
Kategorio: Amatora radio
Preĝejo Sankta Triunuo (Sitke)

**Preĝejo Sankta Triunuo** estas romkatolika, la plej malnova Monumento historia en vilaĝo Sitke (en Hungario).

## Historio 
La unua mencio pri kirko okazis en 1327. En la 16-a jarcento la kalvinanoj profitis la preĝejon (en 1636 ĝi estis pligrandigita), en 1725 la katolikoj reakiris éa konstruaĵon. Plena trakonstruo okazis inter 1767 kaj 1774, nur la fundamento restis. La orgeno alvenis en 1820. Inter 1842-1865 la preĝejo interne renoviĝis (poste en 1938), ekstere en 2001.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola. En mezo de la fasado la turo iom reliefas. La absido estas ok-angula, sed interne la sanktejo jam estas duonronda. Apud la absido po unu sakristioj etendiĝas. Interne la plej impona estas la ĉefaltaro, ties bildo prezentas la Sanktan Triunuon. La flanka altaro estas dediĉita al Johano Nepomuka, kie estas videbla ŝtona reliefo restinta el la origina romanika preĝejo. La predikejo estis kreita en 1775. Ĉe la enireja parto supre galerio por la orgeno etendiĝas. Sub la preĝejo estas kriptoj por la familio Felsőbüki Nagy.

Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.

## Fontoj 
* hungare
* hungare
* hungare
* hungare kun 2 fotoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

Sitke
Sitke
Kategorio:Sitke
Sándor Liezen-Mayer

centre|550ra|eta|Pentraĵo de Sándor Liezen-Mayer: Rákóczi Rodostóban
**Sándor Liezen-Mayer,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Liezen-Mayer Sándor,**  **Alexander von Liezen-Mayer** estis hungara-germana pentristo, ilustristo.
eta|Memportreto de Sándor Liezen-Mayer
eta|Sándor Liezen-Mayer
Sándor Liezen-Mayer http://www.kieselbach.hu/muvesz/liezen-mayer-sandor_737 naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Győr, li mortis la  en Bavario en Munkeno.

## Biografio 
Sándor Liezen-Mayer frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis pentroarton en Vieno kaj Munkeno. En la lasta urbo en 1862 li jam pentris signifan pentraĵon, post 3 jaroj li gajnis en pentrista konkurso. Tiutempe li pentradis historiajn bildojn kaj portretojn, li iĝis ŝatata pentristo en Bavario. En 1872 li edziĝis. Baldaŭ li ricevis altan postenon en artista akademio de Düsseldorf. En 1882 li revenis por instrui al akademio de Munkeno, li instruis ekzemple Gusztáv Kelety.

## Ekspozicio 
* 1857 Pest (urbo)

## Elektita disĉiplo 
* Kornél Spányik

## Memorigiloj 
* promenejo en Budapeŝto
* strato en Győr

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Dosiero:Alexander von Liezen-Mayer - Maler.jpg| Alexander von Liezen-Mayer - Maler
Dosiero:Alexander von Liezen-Mayer Frühlingsfreuden.jpg|S. L-M: Printempaj plezuroj
Dosiero:Liezen-Mayer Faust and Marguerite 1873-75.jpg| S. L-M: Faust kaj Margerita
Dosiero: Liezen-Mayer Venus and Tannhäuser c. 1875.jpg| S. L-M: Venus kaj Tannhäuser (1875)
Dosiero:Liezen-Mayer Saint Elisabeth of Hungary 1882.jpg| S. L-M: Elizabeto de Hungario (1882)
Dosiero:Simor János Liezen.jpg| S. L-M: János Simor
Dosiero:Liezen-Mayer Elisabeth Todesurteil.jpg| S. L-M: Elizabeto la 1-a (Anglio) subskribas mortpunon de Maria Stuart

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Germanaj altlernejaj instruistoj
Popola Nacia Asembleo

La **Popola Nacia Asembleo** (), mallongigite APN laŭ la franclingva nomo, estas la malsupra ĉambro de la Alĝeria Parlamento. Ĝi estas komponita de 462 membroj rekte elektita de la loĝantaro. El 462 sidlokoj, 8 estas rezervitaj por Alĝerianoj kiuj loĝas eksterlande. Membroj de la Popola Nacia Asembleo estas rekte elektita pere de proporcia balotsistemo en mult-membraj distriktoj kaj servas regotempojn kiuj daŭras kvin jarojn. La lasta elekto de tiu institucio okazis en la 10a de majo 2012 kaj la venonta okazos en la 17a de majo 2017. La minimuma aĝo postulita por elekto en la APN estas 28.

Estas 48 distriktoj, nome *vilajat*, en Alĝerio kaj 4 transmaraj konstituejoj kiuj sendas reprezentantojn al tiu organismo. Virinoj komponas nur 3.4% el la membroj de la APN.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Politiko de Alĝerio
Kategorio:Naciaj malsuperaj ĉambroj
Germana Veterservo

La **Germana Veterservo** (germane: **Deutsche Wetterdienst**) (DWD) estas germana federacia publika instanco kaj instanco de la publika juro kun sidejo en Offenbach. La DWD estas la nacia meteorologia servo de Germanujo. Ĝi plenumas meteorologiajn servojn (veterprognozo) por ĉiu aŭ unuopaj uzantoj, kiel ekzemple ŝiptrafiko, agrikulturo aŭ scienco.

eta|nova centralo de DWD en Offenbach
eta|hochkant|maldekstre|radarstacio por la vetero de DWD en Dreieich-Offenthal
eta|mezurado de smogo ĉe la veterservo en Schwerin 1990

## Vidu ankaŭ 
* Veterprognozo

Kategorio:Asocioj (Meteologio)
Kategorio:Offenbach
Rejnfranka dialektaro

eta|300ra| disvastigo de la rejnfranka kun la hesa (1),, palatinata (2) kaj rejnfranka parto de la lorena dialektoj (3)
**Rejnfranka** estas komuna esprimo por jenaj frankaj lingvoj kaj dialektoj en okcidentmezgermana:

* lorena (nur la rejnfranka parto) (Francujo en Département Moselle)
* Hunsrücker Platt (nur en la suda parto de Hunsruko)
* palatinata (iama distriktaro Pfalz en Rejnlando-Palatinato kaj allimaj regionoj)
** okcidentpalatinata (Suda kaj orienta Sarlando, komparu ankaŭ dialektoj en Sarlando; respektive en Rejnlando-Palatinato (Westpfalz)
** Kurpfälzisch (Baden-Virtembergo (Nordbaden))
** Vorderpfälzisch (Vorderpfalz kaj norda Alzaco
** pensilvana (en la usonaj ŝtatoj Pensilvanio, Ohio kaj Indianio kaj en la kanada Ontario)
* hesa en preskaŭ tuta Heslando (norda kaj orienta Heslando ĉirkaŭ Kassel, Bad Hersfeld kaj Fulda, Mittelhessen ĉirkaŭ Marburg kaj Gießen krome suda Heslando ĉirkaŭ Frankfurt ĉe Majno kaj Wiesbaden), regiona en Nordrejn-Vestfalio (Wittgenstein), Rejnlando-Palatinato (Rheinhessen) kaj Bayern (okcidenta Unterfranken)
* Bukovina germana (morta)

## Literaturo 
* Werner König: * dtv-Atlas Deutsche Sprache*. 15a eldono, Deutscher Taschenbuch Verlag, München 2005, ISBN 3-423-03025-9, paĝo 230/1: Dialektkarte, die das Rheinfränkische im Kontext der deutschen Dialekte enthält. Außerdem: Karte Seite 64 (Deutsche Dialekte nach der 2. Lautverschiebung), Karte Seite 76 (Schriftdialekte in mittelhochdeutscher und mittelniederdeutscher Zeit).
* Wortatlas für Rheinhessen, Pfalz und Saarpfalz. Röhrig Universitätsverlag.2014. St. Ingbert ISBN 978-3-86110-546-6

## Vidu ankaŭ 
* Mezgermana lingvoj kaj dialektoj
* Frankaj lingvoj
* Rejnfrankoj
* Rheinischer Fächer
* Mozelfranka dialektgrupo
* Hunsrückisch
* Hinterländer Platt
* Rheinische Dokumenta

Kategorio:Mezgermana dialekto
Kategorio:Germanaj dialektoj
Kategorio:Rejnlando
Supra kastelo (Kranichfeld)

La **Supra kastelo de Kranihchfeld** (germane: *Oberschloß*) etendiĝas sur kalkŝtona roko super la urbeto Kranichfeld, Germanio.

## Historio 
En la 12-a jarcento konstruitis la t.n. Supra kastelo far la sinjoroj de Kranichfeld, kies blazono de gruo bone videblas ĉe la sudokcidenta orielo. Sub la regado de la voktoj de Reuß (Plauen) iĝis pligrandiĝo. En la 17-a jarcento uzis tiun ĉi domon la dinastianoj de Schwarzburg-Rudolstadt. Ekzemplo estu la dukino Anna Sophia von Anhalt, ege klerita persono, kiu engaĝiĝis disde la kastelo kulture per la fondo de la societo "Tugendliche Gesellschaft".
En 1615 la Supra kastelo venis sub la posedon de Saksio-Vajmaro, en 1683 de la duklando Sachsen-Gotha kaj finfine en 1826 de Saksio-Meiningen. Post 1898 posedantoj estis privatuloj diversaj. En 1934 la tuta komplekso detruitis incendie. La naziisma societo "Gesellschaft zur Förderung und Pflege deutscher Kulturdenkmale", kiun estis fondinta Heinrich Himmler mem, akiris la ruinon kaj intencis fari de ĝi akademion por estontaj gvidantoj de Schutzstaffel/SS. Punlaboristoj de la koncentrejo Buchenwald devis laboregi tiucelen. Ekde 1994 la kastelo apartenas al la Fondaĵo Turingiaj Kasteloj kaj Ĝardenoj. En ĝi troviĝas ta ekspozicio pri la restaŭradlaboroj kaj la historio de la kastelo.

## Priskribo 
Tra la antaŭa kastelo kun la iamaj ekonomiaj ejoj oni atingas la ĉefan kastelon. Ekde la 14-a jarcento la ĉefa parto pligrandiĝis. La loĝejoj kaj la ekonomiaj ejoj de la nove estiĝinta antaŭa burgo ŝirmitis fare de ringa muro kaj plua foso. La ĉefa burgo havas do du partojn. La antaŭa parto prezentighas kun porta kaj loĝeja konstruaĵaro, en kiuj troviĝas la t.n. reprezenta ‘’Palas’’, la eksa kapelo kaj la Dika turo (12-a jarcento; 27 metrojn alta kun muroj pli ol 3 metrojn dikaj; diametro: 13,55 metroj). Verŝajne la turo iam havis spajron. Post 2010 ĝi ricevis belvidejon, de kiu oni povis rigardi grandan parton de la Ilm-valo.
La malantaŭo estas, ekde la fajrego de 1934, ruina. Tra la porta konstruaĵo, konstruite en la frua 20-a jarcento fare de la arkitekto Bobo Ebhardt (1865-1945) oni eniras la korton kastelan. La plej fruaj partoj de la iama loĝeja sekcio en la antaŭa kastelero datumas de la 12-a jarcento. Tiam estiĝis ankaŭ la restoj de la romanika kapelo. Kvar kolonoj el la kapelo estis intertempe sur Vartburgo – kaj revenis post renovigo tien ĉi. En la 16-a jarcento estis alikonstruadoj: tiam estiĝis la sudaj gabloj kaj la fenestrotruoj. Orielo de la sudorienta angulo havas obscenetan figuron nomita “Pugolekulo”. De la ruina parto oni havis iam belvidon en la valon.

## Literaturo 
Georg Dehio / Stephanie Eißing / Franz Jäger: ’’Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen’’, eldonejo Deutscher Kunstverlag, 2003, p. 729-730, ISBN 3422030506

## Eksteraj ligiloj 
* Prie sur la retpaĝaro de la Fondaĵo *Thüringer Schlösser und Gärten*
* Hejmpaĝo de burgamikara societo

Kranichfeld
Kategorio:Renesancaj konstruaĵoj en Turingio
Kabineto de Alĝerio

La **Ministraro** aŭ **Kabineto de Alĝerio** estas la ĉefa plenumpova organismo de Alĝerio. Abdelmalek Sellal estas ties ĉefministro. Estas aliaj 35 ministroj, krom tri sekretarioj kiel altaj funkciuloj.

## Eksteraj ligiloj 
* Registaro  oficiala retejo de Ĉefministro de Alĝerio
* Algeria  el CIA.

Alĝerio
Ĉefministro de Alĝerio

La **Ĉefministro de Alĝerio** estas la registarestro de Alĝerio.

Li estas nomumita de la Prezidento de Alĝerio, kun aliaj ministroj kaj membroj de la registaro kiujn la nova Ĉefministro rekomendas. La Popola Nacia Asembleo devas aprobi la leĝaran programon de la nova registaro aŭ la Asembleo estas dissolvita kaj la ĉefministro devas rezigni.

Ne estas konstituciaj limigoj al la regotempo de la ĉefministro. La plej longa regotempo estis tiu de Mohamed Ben Ahmed Abdelghani, kiu funkciis el 1979 al 1984.

## Vidu ankaŭ 
* Kabineto de Alĝerio

## Eksteraj ligiloj 
* Registaro  oficiala retejo de Ĉefministro de Alĝerio
* Algeria  el CIA.
Szczepan Jeleński

**Szczepan Jeleński** (naskiĝis la 22-an de decembro 1881 en Varsovio, mortis la 27-an de majo 1949 en Poznań) – pola inĝeniero, verkisto kaj populariganto de scienco. Uzis pseŭdonomojn kiel Bohdan Katerwa kaj aliajn. En intermilita periodo estis direktoro de "Księgarnia św. Wojciecha" (Librovendejo je la nomo de Sankta Adalberto) en Poznań. Liaj libroj popularigantaj matematikon estis novecaj kaj daŭre publikigataj.

## Verkoj 
* *Urwis* (Huligano) (1918) – komedio
* *Igraszki z ogniem* (Petolado kun la fajro) – komedio
* *Przechodzień* (Trapasanto) (1921) – agorda spektaklo
* *Lilavati* (1926; anekdotoj, ludoj, sciindaĵoj, matematikaj taskoj): reaperigita en eldonejo WSiP, Poznań 1982 - la titolo indikas baratan matematikistinon kaj reprezentantinon de la hinda filozofio el la 12-a jarcento
* *Śladami Pitagorasa* (Spure de Pitagoro) (1928; idente; en la jaroj 60-aj la titolo estis transprenita de teleturniro); reaperigita ankaŭ de WSiP (Lernejaj kaj Pedagogiaj Eldonejoj), Poznań 1988
* *Pod strażą Sfinksa* (Sub la gardo de Sfinkso)
* *Płomienne serca* (Flamantaj koroj), eldonejo Pelikan

Szczepan Jeleński ankaŭ okupiĝis pri publicistaj verkoj koncerne religiaj temoj:
* *O siódmej godzinie – opowieść ewangeliczna* (Je la sepa horo - evangelia rakonto)
* *Woda żywa* (Viva akvo)
* *Mała Miriam* (Eta Miriam)

Ĉiuj liaj verkoj ekde 1951 estis cenzuritaj en Pollando, kune kun tuja forigo de bibliotekoj; poste tamen la malpermeson oni parte retirigis kaj *Lilavati* kune kun *Spure de Pitagoro* en Pola Popola Respubliko eblis eldonadi.

Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj inĝenieroj
Alĝeria Armeo

eta|dekstra|250px|Alĝeriaj militregionoj.
La **Popola Nacia Armeo** (PNA) () estas la armeo (terarmeo) de la Armitaj Fortoj de Alĝerio. La ekipado de la Alĝeria Armeo estas havigita de Rusio, de Ĉinio, kaj de variaj aliaj landoj.

Tiu Armeo inkludas du armigitajn kaj tri mekanizitajn diviziojn (Laŭ IISS Military Balance 2007), unu el kiuj estas la 8a Armigita Divizio baze ĉe Ras El Ma, 90 kilometrojn el Sidi Bel Abbes, en la 2a Militregiono. La divizio estis formita el la 8a Armigita Brigado post 1988 (la 8a Armigita Brigado ŝajne estis formita en 1976). Alia estas la 40a Mekanizita Infanteria Divizio ŝajne baze en la 3a Militregiono. La misio de la 40a Mekanizita Divizio estas kutime la protektado de la limo inter Alĝerio kaj Maroko, kiu estas la najbara lando kun kiu Alĝerio tenas plej neamikajn rilatojn. La *IISS Military Balance 2013* nomigis unu el la aliaj Mekanizitaj Divizioj kiel 12a Mekanizita Infanteria Divizio.

## Referencoj 
Kategorio:Armeoj laŭ landoj
Armeo
Subtera gasdeponejo

La **subtera gasdeponejo** estas la aro da konstruaĵoj, naturaj kaj artefaritaj ujoj en porecaj tavoloj aŭ minkavoj por rezervi grandan volumenon da tergaso. Tio ebligas reguligi la gaskonsumadon. Kutime oni konstruas ilin apud la grandaj gaskondukiloj kaj gasokonsumejoj.
eta|200ra|Gasdeponejo en Hungario
## Konstrukcio 
Plej ofte oni faras la subterajn gasdeponejojn en la eluzitaj gasaj, naftaj aŭ gasokondensataj minejoj kaj grundakvejoj. Oni enpumpas la gason tra putoj en la eluzitan tavolon aŭ grundakvejon, forpelante akvon el la poroj.

## Historio 
eta|200ra|Gasdeponejo en Germanio
### Usono kaj Eŭropo 
Unue oni provis deponi gason subtere en 1915 en minejo Welland County (Kanado). La unua gasdeponejo en la eluzita gasminejo Soar (apud Bufalo, Usono) aperis en 1916, en grundakvejoj — en 1946 (Kentukio, Usono), en salkavernoj — en 1954 (Usono). Ekde la mezo de la 20a jarcento la subteraj gasdeponejoj aperas en Okcidenta Eŭropo kaj Sovetunio. Nun proksimume 75% de la subteraj gasdeponejoj troviĝas en la eluzitaj gasminejoj, 15% en grundakvejoj, 8% en salkavernoj, eta kvanto situas en iamaj karbominejoj (Usono, Belgio ktp).

### Rusio 
eta|200ra|Gasdeponejo en Ĉeĥio
En Sovetunio la unuaj subteraj gasdeponejoj estis kreitaj en 1954 en la eluzitaj gasminejoj de Kujbiŝeva kaj Saratova provincoj (la Elŝanska subtera gasdeponejo). En 1959 apud Kalugo oni komencis enpumpi gason en grundakvejon. Estis konstruitaj la Kaluga kaj Ŝĉolkova gasdeponejoj. En la 1960-aj jaroj la subteraj gasdeponejoj aperas en la eluzitaj gasminejoj en Saratova kaj Orenburga provincoj, Baŝkirio. En 1963 en Leningrada provinco estis konstruita la Gatĉina gasdeponejo — la unua en la mondo situanta en horizontala tavolo (ĉar strukturaj hidrokarbonaj kaptujoj mankis dum la granda Leningrado bezonis ĝin).

En la 1970-aj jaroj ekspluatado de malkovritaj gasminejoj en Okcidentsiberia naftogasa provinco (Tjumena provinco) estigis urĝan bezonon je la subteraj gasdeponejoj. Do oni konstruis kelkajn grandajn gasdeponejojn. En du horizontoj de la eluzita Nord-Stavropola minejo (Norda Kaŭkazo) estis konstruita la subtera gasdeponejo kun aktiva kapacito 20 miliardojn da kubometroj kaj maksimuma diurna elpumpo je pli ol 170 milionoj da kubometroj. 25&nbsp;km for de la urbo Kasimov (Rjazana provinco) en grundakvejo aperis la Kasimova gasdeponejo aktiva kapacito 7,5 miliardojn da kubometroj kaj maksimuma diurna elpumpo je 73 milionoj da kubometroj.

## Literaturo 
* 

Kategorio:Tergaso
Kategorio:Gasindustrio
Kategorio:Enmagazenigo de energio