open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Liberanimo (Teruela Esperanto Asocio)

eta|776x776px|Komuna foto de 76-a Hispana Kongreso de Esperanto en Teruelo.**Liberanimo** estas nova esperanto-asocio, kiu estis fondita en Teruelo (Hispanio) en la jaro 2016.

## Historio 
La nova Esperanto Asocio "Liberanimo" de Teruel estis prezentita al la urbestrino Emma Buj. Ĝia prezidanto, Alberto Granados, proponis al ŝi, ke la urbestraro dediĉu placon al Esperanto, kaj ke oni prezentos la kandidatecon de Teruel kiel sidejo por la Hispana Esperanto-Kongreso de 2017. En septembro de 2016 oni ekkomencis kurson de Esperanto en Teruelo.

### La 76a Hispana Esperanto-Kongreso 
Organizita de la esperanta asocio "Liberanimo" de Teruel, okaze de la 800a datreveno de la historio de la "Geamantoj", la 76a Hispana Esperanto-Kongreso okazis en Teruel de la 23a ĝis la 25a de junio de 2017, kaj tie kunvenis pli ol 150 geesperantistoj el 15 landoj. Oni celebris ankaŭ la centjariĝon de la forpaso de la aŭtoro de Esperanto.

Dum la kongreso oni prezentis la libron "La calle Zamenhof" (en la hispana) fare de ĝia verkinto, la pola Roman Dobrzynski, oni inaŭguris "Placon de Esperanto" en la kvartalo San Julián.

En universitata centro estis prezentado kaj vendo de esperantaj libroj, intensaj esperantaj kursoj, parolaj ekzamenoj laŭ diversaj niveloj de la Eŭropa referenckadro pri lingvoj, ekspozicio pri la teruela arkitekto kaj socialisma politikulo Francisco Azorín, ankaŭ oni faris omaĝon al kinisto Luis Buñuel, pere de la filmo "Un perro andaluz" (=La andaluza hundo), kun subtitoloj en Esperanto. En la ĉefa sidejo de "Caja Rural" estis ekspozicio pri Dro. Zamenhof, kiu verkis kaj diskonigis ĉi tiun lingvon. Elstaraj estis la muzikaj prezentadoj de la sveda Martin Wiese kaj de la nederlanda muzikgrupo Kajto Kvaropo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
:
:

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2016
Kategorio:Hispanaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Teruelo
Kategorio:Esperanto en 2016
Josef Blau

**Josef BLAU** (naskiĝis la  en Nýrsko, mortis la  en Straubing) estis germana instruisto kaj regionhistoriisto.

## Vivo 
Estante filo de metiisto kaj agrikulturburĝo li ekfrekventis post lerneja tempo kaj kvar jarojn da sekretaria trejniĝo ĉe advokato en Nýrsko kaj Bílina la porinstruistan lernejon en Prago. Poste li iĝis pedagogo kaj lernejestro en diversaj lernejoj en la Bohemia arbaro. Lasta deĵorloko estis la naskiĝurbo.

En 1910 Blau partoprenis popolaltlernejan kurson en Cheb, kie lin inspiris la praga universitata profesoro Adolf Hauffen koncerne eblan regionhistoriistadon. Ekde la Unua mondmilito Blau publikigis presitaĵojn kun la rezultoj de siaj regionhistoriaj esploroj. Li iĝis unu el la plej gravaj regionhistoriisto en la Unua respubliko de Ĉeĥoslovakio. Lia ĉefa faktemo estis la Bohemia Arbaro. Lia bofrato estas la komponisto Jindřich Jindřich.

## Honoroj 
* 1952: Verdienstkreuz am Bande der Bundesrepublik Deutschland (Germanio)

## Verkoj 
* *Der Lehrer als Heimatforscher. Eine Anleitung zu heimatkundlicher Arbeit.* Haase, Prag 1915; 2-a eldono pligrandigita: *Der Heimatforscher.* 1920.
* *Böhmerwäldler Hausindustrie und Volkskunst.* 2 Bände. Prag 1917/1918.
* *ABC der Heimatkunde.* Haase, Leipzig/Prag/Wien 1921.
* *Landes- und Volkskunde der Tschechoslowakischen Republik.* Sollor, Reichenberg 1921; 2., vermehrte Auflage 1927.
* *Der Gemeindechronist und seine Aufgaben.* Staatliche Verlagsanstalt, Prag 1931.
* *Geschichte der Juden in Neuern.* En: Hugo Gold: *Die Juden und Judengemeinden Böhmens in Vergangenheit und Gegenwart. Ein Sammelwerk.* Jüdischer Buch- und Kunst-Verlag, Brünn/Prag 1934.
* *Geschichte der künischen Freibauern im Böhmerwalde.* Erste Westböhmische Druckindustrie-A.G., Pilsen 1934.
* *Die Glasmacher im Böhmer- und Bayerwald in Volkskunde und Kulturgeschichte.* Lassleben, Kallmünz 1954–1956.
* kune kun Emil Lehmann eldonisto de la gazeto *Heimatbildung, Monatsblätter für heimatlisches Volksbildungswesen*

## Referencoj 
## Literaturo 
* Heribert Sturm: *Biographisches Lexikon zur Geschichte der böhmischen Länder.* Herausgegeben im Auftrag des Collegium Carolinum . Band I, R. Oldenbourg, München/Wien 1979, ISBN 3-486-49491-0, p.&nbsp;107.
* *Bohemia-Jahrbuch des Collegium Carolinum.* Bd. 2 (1961), p.&nbsp;652 sekvv
* Theo Keil: *Die deutsche Schule in den Sudetenländern.* Lerche, München 1967, p.&nbsp;413 sekvv
* *Mitteilungen des Adalbert Stifter-Vereins.* Bd. 9 (1961), H. 2.
* *Lebens- und Arbeitsbilder sudetendeutscher Lehrer.* Bd. 1, Pollak, Brünn 1933, p.&nbsp;68–71.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ĉeĥaj pedagogoj
Kategorio:Ĉeĥaj historiistoj
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Germanaj bohemianoj
Kategorio:Kavaliroj de la Federacia Meritkruco (Germanio)
Hart Wand

**Hart A. WAND** (3a de Marto, 1887 – 9a de Aŭgusto, 1960), estis afrik-usona violonisto kaj bandestro el Oklahoma Urbo, Oklahomo. Li estis de germana deveno. En la muzika mondo li estis fama ĉefe pro la publikigo de "Dallas Blues" en Marto 1912 (kopirajtigita en Septembro). "Dallas Blues" estis frua ekzemplo de publikigita dekdustria bluskanto.

## Bibliografio 
* Charters, Samuel B. The Country Blues. Da Capo Press, 1975. ISBN 0-306-80014-4
* Davis, Francis. The History Of The Blues: The Roots, The Music, The People. Da Capo Press, 2003. ISBN 0-306-81296-7
* Duncan, Craig. Blues Fiddling Classics. Mel Bay Publications, 1994. ISBN 0-7866-1855-8

## Notoj 
Kategorio:Usonaj blusaj kantistoj
Kategorio:Usonaj blusaj muzikistoj
Herbert von Marouschek

**Herbert von MAROUSCHEK** (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta samloke la ) estis aŭstra publicisto kaj verkisto.

## Vivo 
Marouschek verkis multajn regionhistoriaĵojn kiel *Wien, wie es weint und lacht*. Inter 1933 kaj 1944 kaj denove inter 1955 kaj 1956 li publikigis la monatkajerojn *Mein Böhmerwald*, fakgazeton pri hejma literaturo, arto kaj historio. Ekde 1952 li ekkolektis kulturaĵojn el la Bohemia arbaro kaj okazigis per ili ekspoziciojn en vienaj gastejoj. Sekve estiĝis la muzeo Böhmerwaldmuseum.

Ĉemorte Marouschek jam plurajn jarojn vivis en mizero.

## Referencoj 
## Literaturo 
* [Biblioteko scienca de České Budějovice(https://eo.wikipedia.org/wiki/%C4%8Cesk%C3%A9_Bud%C4%9Bjovice)]

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Publikigistoj
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Aŭstraj historiistoj
Kategorio:Vienanoj
33714 Sarakaufman

'*33714 *Sarakaufman''''' estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Sara Lillian Kaufman*, finalistino de la *Broadcom MASTERS* de 2017 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo; pro ŝia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la *American Heritage School* de Plantation (Florido).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Ernő Schubert

**Ernő Schubert** [ŝubert], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schubert Ernő** estis hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto.

Ernő Schubert http://www.kieselbach.hu/muvesz/schubert-erno_1942 naskiĝis la  en Bácsfa (Hungara reĝlando, nuntempa Báč en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ernő Schubert devenis el juda familio. Li studis pentroarton en juda pentrista lernejo, lia majstro estis Adolf Fényes. Ekde 1924 li studis en la Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto, liaj plej gravaj instruistoj estis István Réti kaj István Csók. Dum la studentaj jaroj li aliĝis al avangarda rondo de Lajos Kassák, tial li estis forigita el la altlernejo. Li debutis en ekspozicio en 1932, poste li pentradis malpli, sed li estis avangardaj internofasonisto kaj tekstilartisto. Li havis tapiŝometiejon en Békésszentandrás. Tiutempe li ofte vizitis Artistkolonion de Szentendre, en 1946 eĉ li membriĝis. Post la 2-a mondmilito li faris dekoraciaĵojn al la komunistoj. Inter 1948 kaj 1952 li estis rektoro de la Industriarta Altlernejo, poste katedrestro. Li instruis tie ĝismorte. Li ricevis premion en 1956.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1932, 1973)
* Szentendre (1986)

## Elektitaj artaĵoj 
* *Külváros* (oleopentraĵo)
* *Utcarészlet* (oleopentraĵo)
* *Ház fák között* (kretodesegnaĵo)
* *Balatonfelvidék* (kretodesegnaĵo)
* *Útmenti fák* (tuĉo)
* *Műterem* (akvarelo)
* *Ülő nő* (karbodesegnaĵo)
* *Palackos csendélet* (akvarelo)

## Elektitaj disĉiploj 
* Erzsébet Bakay
* Attila Kovács (pentristo)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj internofasonistoj‎
Kategorio:Hungaraj tekstilartistoj‎ 
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sándor Kozina

**Sándor Kozina ** [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kozina Sándor** estis hungara pentristo. Lia nobela antaŭnomo estis *felsőpulai*.
[eta|[Miklós Barabás (pentristo), Rezső Burghardt kaj Sándor Kozina en Venecio en 1834 (kvazaŭ memportreto kun amikoj)]]
Sándor Kozina http://www.kieselbach.hu/muvesz/kozina-sandor-_felsopulyai__10313 naskiĝis la  en Felsőság (nun Simaság), li mortis la  en Felsőpulya (Hungara reĝlando, nuntempa Oberpullendorf en Aŭstrio).

## Biografio 
Sándor Kozina studis en Reĝa Universitato de Pest, poste en la sama urbo li lernis pentroarton de József Pesky. Li daŭris la lernadon en Akademio de Belartoj de Vieno (1826) de Johann Peter Krafft, poste en Parizo, fine en Romo helpe de stipendio (1829–1934). Li hejmenvenis en 1834, li pentradis komence en Buda, poste en Pest (urbo), Felsőpulya (1844–1849), fine en aliaj lokoj, eĉ en Rusa Imperio (1841-1844), Parizo kaj Londono (1851). Ekde 1857 li restis en Hungarlando. Plej ofte li pentradis portretojn, pli malofte pejzaĝojn.

## Elektitaj pentraĵoj 
* Memportreto (1832)
* Bertalan Szemere en ekzilo en Parizo (1851)
* S-ino Szemere (1844)
* Miklós Barabás (pentristo), Rezső Burghardt kaj Sándor Kozina en Venecio (1834)
* Ferenc Pulszky (1937)
* Gábor Fejérváry (1937)
* Tri geknaboj (1848)
* László Újházy
* Itala pejzaĝo kun paŝtisto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio
* hungarlingva aprezo
* hungarlingva biografio 

Kozina Bertalan Szemere in his Paris exile 1851.jpg|Bertalan Szemere
Kozina Portrait of Mrs. Bertalan Szemere 1844.jpg|S-ino Szemere
Kozina Portrait of Three Children 1848.jpg|Tri geknaboj
Újházy László.jpg|László Újházy
Fejérváry Gábor.jpg |Gábor Fejérváry

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Péter Kovács (pentristo)

**Péter Kovács** [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács Péter** estis hungara pentristo, grafikisto, ilustristo. Lia pseŭdonimo estis '''Pet'R'''.

Péter Kovács http://www.kieselbach.hu/muvesz/kovacs-peter-_peter_-pet_r__10282 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la .

## Biografio 
Péter Kovács frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris pedagogan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1968, pentristan diplomon samloke post 2 jaroj. Liaj plej gravaj instruistoj estis Géza Fónyi kaj Jenő Barcsay. Ekde 1970 li debutis en ekspozicio. Inter 1971 kaj 1974 li havis stipendion. Li ilustris ĉ. 30 librojn. Ekde la 1990-aj jaroj li kreas ankaŭ grafikaĵojn. Li ricevis premion Kossuth en 2008, pli frue aliajn 2 signifajn premiojn. Ekde 2012 li estis ordinara membro de Hungara Belarta Akademio.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1971, 1976, 1982, 1989, 1997, 2002, 2008, 2017)
* Szombathely (1975, 2001)
* Bazelo (1982)
* Munkeno (1991)
* Sofio (2001)
* Győr (2009)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1972, 1996, 2000, 2008)
* Szeged (1973, 1983)
* Arthalo Budapeŝto (1975, 1984, 1988, 2001, 2006)
* Vieno (1977)
* Stokholmo (1983)
* Hamburgo (1990, 1994)
* Los Angeles (1991)
* Novjorko (1998, 2002)
* Bruselo (2008)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Panasz
* Helyzet
* Kettős
* Kuporgó
* Gondolkodó
* Arcvesztő
* Madaras fal (escepte sekpentraĵo en Tamási)

## Elektitaj ilustraĵoj 
* Tótágas (poemoj por infanoj, 1976)
* A baba első lexikonja (fabellibro, 1977–1980)
* Ferenc Molnár: Filoj de la Paŭlo-stratoj (47-a eldono, 2009)

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun bildoj

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Listo de la plej dikaj fruktarboj en Germanujo

[eta|[pirarbo ĉe la monto Lerchenberg – perimetro (talio) 4,56 metrojn]]
La **listo de la plej dikaj fruktarboj en Germanujo** listigas fruktarbojn kies perimetro estas pli grandaj ol kvin metrojn ĉe kaŝtanarboj (*Castanea*) kaj kvar metrojn ĉe pomoj (*Malus*), piroj (*Pyrus*), ĉerizoj (*Prunus avium*) kaj juglandoj (*Juglandaceae*). . Ĉe la 42 fruktarboj estas indikitaj la loko, la federacia lando, la perimetro kaj la taksita aĝo.

## Klarigo 
* **loko:** indikas la kresklokon.
* **lando:** mallongigo kaj flago de la germana federacia lando kie la arbo staras
* **trunka perimetro (en alteco de unu metro):** indikas la trunkan perimetron kaj la jaron de la mezurado.
* **perimetro ( talio):** indikas la perimetron de la trunko ĉe la plej malgranda loko kaj la jaron de la mezurado.
* **aĝo (taksita):** indikas la taksitan aĝon de la arbo.
* **rimarkoj:**indikas informojn pri la kreskoformon de la trunko kaj la krono.

## Fruktarboj 
### Pomarboj 
### Pirarboj 
### Kaŝtanarboj 
### Ĉerizarboj 
### Juglandarboj 
## Vidu ankaŭ 
* listo de la plej dikaj fagoj en Germanujo
* listo de la plej dikaj kverkoj en Germanujo
* Listo de la plej dikaj sekvojadendroj en Germanujo
* listo de la plej dikaj abioj en Germanujo
* Listo de rimarkeblaj maljunaj arboekzempleroj

## Literaturo 
* Ullrich, B., S. Kühn, U. Kühn: Unsere 500 ältesten Bäume: Exklusiv aus dem Deutschen Baumarchiv. BLV Buchverlag. München. 2009. ISBN=978-3-8354-0376-5
* Kühn, S., B. Ullrich, U. Kühn:Deutschlands alte Bäume. 2007 . BLV Verlagsgesellschaft. München . ISBN=978-3-8354-0183-9
* Fröhlich, H.J. : Alte liebenswerte Bäume in Deutschland. 2000. Cornelia Ahlering Verlag . Buchholz ISBN=3-926600-05-5

## Eksteraj ligiloj 
* Deutsches Baumarchiv 

## Referencoj 
Fruktarboj
Toyotomi Kunimatsu

**Toyotomi Kunimatsu** (; 1608,19-a de Junio de 1615) estis membro de la klano Toyotomi dum la epoko de Edo de la 17-a jarcento. Li estis la filo de Toyotomi Hideyori, la filo de Toyotomi Hideyoshi. En 1615, dum la sieĝo de Osako, Toyotomi Hideyori estis venkita kaj sinmortigis per harakiro dum sia kastelo estis almilitita de la fortoj de Tokugawa Hidetada kaj Tokugawa Ieyasu. Toyotomi Kunimatsu, kiu tiam estis sep jarojn aĝa, estis kaptita de la klano Tokugawa kaj senkapigita.

## Referencoj 
* *A History of Japan*
* Perkins, Dorothy (1998). *Samurai of Japan: A Chronology From Their Origin in the Heian Era (794-1185) to the Modern Era.* Upland, PA: DIANE Publishing Company.

Kategorio:Klano Toyotomi
Kategorio:Japanoj
Pionirarbospecioj

**Pionirarbospecioj** estas la unuaj arbospecioj, kiuj kreskas kiel unua arbospecio sur liberaj areoj (senarbigita tereno, arbara incendio k.s. 
 en la germana urbo Herne]]

**Specioj:**
*pendanta betulo (*Betula pendula*)
*arbara pino (*Pinus sylvestris*)
*nigra alno (*Alnus glutinosa*)
*kapra saliko (*Salix caprea*)
*birdokaptista sorbuso (*Sorbus aucuparia*)
*eŭropa lariko (*Larix decidua*)
*tremolo (*Populus tremula*)

**Ĝeneralaj ecoj de pionirarbospecioj:** 
*ĉefe polenigado de la vento (anemogamaj) specioj, matura je florado en relative juna aĝo
*produktado de multaj kaj facilaj semoj, kiuj estas disvastigataj fare de la vento
*semoj restas ĝermkapablaj longtempe
*frua, ofta fruktigado
*rapide kreskanta, sed nur mallonge vivanta (ĉ.  100 jaroj)
*temas ofte pri lumarba specio kun malgranda toleremo je ombro
*posedas nur malgrandan konkurencpotencon 
*malgrandaj postuloj je kreskejo
*plurtavolaj folioj

## Vidu ankaŭ
*pionirplanto

Kategorio:Plantotipoj
Kategorio:Forstbotaniko
Károly Kotász

**Károly Kotász ** [kAroj kotAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kotász Károly** estis hungara pentristo, grafikisto, instruisto, framasono.
[eta|Károly Kotász: [Balatono]]
Károly Kotász http://www.kieselbach.hu/muvesz/kotasz-karoly_10218 naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Rákoskeresztúr (nuntempa urboparto de Budapeŝto).

## Biografio 
Károly Kotász komence estis ĉapelisto en la familia metiejo, poste li frekventis Industriartan Lernejon helpe de stipendion ekde 1893. Lia ĉefinstruisto estis Gusztáv Morelli. Li eklaboris en metiejo, kiel ornamisto. Li daŭris la lernadon en Munkeno de Otto Steitz kaj en Parizo de Jean-Paul Laurens. Hejmenveninta inter 1906 kaj 1911 li instruis en privata lernejo, poste li estis profesia pentristo. Li studvojaĝis al Italio, en 1909 li aliĝis al loĝio „Március”. Post 2 jaroj li finance jam firmiĝis kaj aĉetis domon kun ateliero en Rákoskeresztúr. Li ricevis francan premion en 1931.

Li edziĝis en 1919, baldaŭ filino naskiĝis.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (1902)
* Budapeŝto (1921, 1923, 1927, 1933, 1943, 2000)
* Vieno (1924, 1927)
* Prago (1926, 1931)
* Londono (1928)
* Parizo (1929-1933)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Hortobágy (ĉ. 1900, samnoma pentraĵo (1929))
* Önarckép (1930)
* Út a Kálváriára (ĉ. 1930)
* vidu la bildojn!

## Elektitaj ilustraĵoj en libroj 
* Elek Benedek: *A világ legszebb meséi*
* Mózes Gaál: *Egy kis diák naplójából*

## Memorigiloj 
* strato (1991) kaj memortabulo en Rákosmente

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio

Karol Kotasc 1872-1941 - Krajina.jpg|Krajina
Károly Kotász Lachende Weiber.jpg|Ridantaj virinoj
Plain with a Working Farmer (Károly Kotasz) - Nationalmuseum - 20078.tif|Ebenaĵo kun laboranta kamparano

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Villeneuve-Triage (stacidomo)

**Villeneuve-Triage** estas franca stacidomo sur linio D de RER situanta en  Villeneuve-Saint-Georges (Val-de-Marne).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).

## Interkonektoj 
*  RATP 182
*  STRAV A
*  N132 N134

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio D
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Villeneuve-Saint-Georges
* Villeneuve-Saint-Georges (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio D
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-de-Marne
Kategorio:Villeneuve-Saint-Georges
33725 Robertkent

'*33725 *Robertkent''''' estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Robert Allen Kent*, finalisto de la *Broadcom MASTERS* de 2017 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo; pro lia projekto pri scienco de la vivmedio kaj terscienco. Li estis lernanto ĉe la *Saint Anselm School* de Chesterland (Ohio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Anthony Bourdain

**Anthony Michael Bourdain** (n. , m. ) estis populara usona komikulo kaj aktoro.

## Morto 
La 61-jaraĝa aktoro troviĝis mortinta en sia loĝejo je la 8-a de junio 2018. Laŭ la kuracistoj, la kaŭzo de lia morto estis "sinmortiga senspireco."

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj kuiristoj‎
Kategorio:Usonaj eseistoj
Kategorio:Usonaj manĝoverkistoj
Kategorio:Usonaj eldonistoj
Kategorio:Verkistoj de krimromanoj
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Francaj usonanoj
József Pesky

**József Pesky** [jOĵef peŝki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pesky József** estis hungara pentristo.

József Pesky http://www.kieselbach.hu/muvesz/pesky-jozsef_4404 naskiĝis en 1795 en Pest (urbo), li mortis la  en Pest.

## Biografio 
József Pesky lernis pentroteknikon komencw hejme, poste en Akademio de Belartoj de Vieno inter 1915-1918 (74-a paĝo). Hejmenveninta li estis konata portretisto kaj preĝeja pentristo. Li establis atelieron, kie lernis ofte junaj pentristoj. Li neniam ekspoziciis. Li havis edzinon, kiu naskis filon. Tiu filo sekvis sian patron en pentrado.

## Elektitaj pentraĵoj 
* altara bildo en luterana preĝejo de Nagybörzsöny (1828)
* altara bildo en Ĉefkatedralo de Kalocsa (1832)
* altara bildo de Luterana preĝejo (Orosháza) (1838)
* romkatolika preĝejo de Apátfalva (1854)
* ĉefaltara bildo pri Johano Nepomuko en romkatolika preĝejo de Törtel (1835)]
* virina portreto
* Sonĝo de Sankta Jozefo
* vidu la malsuprajn bildojn!

## Elektitaj disĉiploj 
* Alajos Györgyi Giergl
* Sándor Kozina

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun bildoj
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

I. Ferenc Pesky József.JPG|Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio)
Jankovich Miklós Pesky.jpg|Miklós Jankovich
Kisfaludy károly pesky.jpg|Károly Kisfaludy

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Martín Vizcarra

**Martín Vizcarra** (Limo, 22-a de marto de 1963) estas inĝeniero, politikisto peruano kaj eks-prezidanto de Peruo el 23-an de marto 2018 ĝis la 9-an de novembro 2020. Li iĝis prezidanto pro demisio de Pedro Pablo Kuczynski. Antaŭe li estis ĉefa Vicprezidanto de la Respubliko (2016-2018), regiona guberniestro de Moquegua (2011-2014), ministro de Transportoj kaj Komunikado (2016-2017) kaj ambasadoro de Peruo en Kanado (2017-2018).

Kategorio:Peruaj ministroj
Kategorio:Ministroj pri transporto
Kategorio:Limanoj
Kategorio:Vicprezidantoj
Kategorio:Peruaj diplomatoj
Kategorio:Peruaj ambasadoroj
Kategorio:Prezidantoj de Peruo
Tibor Gallé

**Tibor Gallé,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gallé Tibor** estis hungara pentristo, grafikisto, instruisto.

Tibor Gallé https://www.kollergaleria.hu/artist/galle_tibor-1322-hu naskiĝis la  en Harta, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Tibor Gallé vojaĝis al Italio kiel amatora pentristo depost la 1-a mondmilito. Li ekspoziciis en 1921 kaj post 2 jaroj. Li studis inter 1925-1928 en la Reĝa Belarta Altlernejo en Budapeŝto. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Rudnay kaj Viktor Olgyai. Li studvojaĝis al Dalmatio, en 1931 li studis grafikajn teknikojn en Londono helpe de stipendio. En 1935 li establis liberan lernejon por pentristoj kaj skulptistoj kun Sándor Boldogfai Farkas, kie li instruis ĝismorte. Liaj akvareloj kelkfoje estis premiitaj.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (1923)
* Budapeŝto (1925, 1929, 1931, 1942, 1966)
* Baja (1966)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Az ősz
* A sírásó
* Ház fákkal
* Tájkép
* Templom
* Csendélet
* Eső után
* Horgász
* Parasztudvar
* Vidéki porta
* Mediterrán kikötő
* Mártélyi tanya világ (escepte akvaforto)

## Elektitaj disĉiploj 
* Mihály Csiby
* István Endrődi
* Imre Gaál
* Ferenc Krieg
* Zoltán Nuridsány
* Márta Pán

## Memorigiloj 
* strato en Harta

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Llibre del Sindicat Remença

**Llibre del Sindicat Remença** estas manuskripta dokumento en latina skribo inter 1448 kaj 1449. Ĝi enhavas la procedurojn de la kunvenoj por elekti la *síndics*, reprezentantojn de la servistoj de katalunaj diocezoj. La *síndics* negocis la forigon de malbonaj uzoj de la monarkio.

Ĉi tiu libro estas precedenco de la abolo de servuteco, kaj ankaŭ esprimas la volon de la servantoj de granda areo: ĝi estis inkluzivita en la programo Memoro de la Mondo de UNESCO.

Kategorio:Latinlingvaj libroj
Kategorio:1440-1449
Kategorio:Hispanaj libroj
Kategorio:Historio de Katalunio
Kategorio:Libroj pri kristanismo
Kategorio:Libroj aperintaj en la 15-a jarcento
Kategorio:Memoro de la Mondo
Lobelio

**Lobelio** estas genro de florplantoj el familio Kampanulacoj, kun proksimume 300 specioj. Tiu genro estas trovebla en plej granda parto de la mondo sed ĉefe en varmaj regionoj. La floroj estas torditaj sur la akso je ĉirkaǔ 180 gradoj kaj montras dulateran simetrion. Lobelioj entenas alkaloidojn, interalie **lobelinon**, kiu funkcias kemie kiel nikotino. Multaj lobelioj estas ornamplantoj.

Kelkaj fakuloj indikas 365 ĝis 415 speciojn, pro kio ĝi estus la dua plej specioriĉa genro de la familio Kampanulacoj. La specioj hejmiĝas precipe en la tropikoj kaj subtropikoj, ĉefe en tropika Afriko kaj Neotropiso, nur malmultaj specioj kreskas ĝis la moderklimataj regionoj.

## Specioj 
* Erikeja lobelio


Kategorio:Ĝardenplantoj
Kategorio:Kuracplantoj
Ferenc Krieg

**Ferenc Krieg,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Krieg Ferenc** estis hungara pentristo.

Ferenc Krieg https://www.biralat.hu/muveszek/krieg_ferenc_.10400.html?pageid=56  naskiĝis la  en Zalaegerszeg, li mortis la  en Szombathely.

## Biografio 
Ferenc Krieg frekventis privatan lernejon pri pentro inter 1938 kaj 1940 en Budapeŝto. Liaj majstroj estis Tibor Gallé kaj Imre Révész (pentristo). Li plulernis en Belarta Altlernejo inter 1942-1945 de Rezső Burghardt, Róbert Berény, Móric Gábor kaj János Rozs. Post siaj studoj li faris diversajn laborojn, plej longe li estis geografo en geologia instituto. Ekde 1970 ĝis sia morto li vivis en Szombathely. Li partoprenis en geologia ekspedicio en Mongolio inter 1969-1970 kaj en 1973, kie li pentradis la pejzaĝojn kaj homojn. Li ricevis premion en 1949.

## El solaj ekspozicioj 
* Pápa (1962)
* Szombathely (1974, 1981, 1997, 2001
* Körmend (1996)
* Budapeŝto (2007)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1949, 1961)
* Vieno (1992)
* Szombathely (1995–2003)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Piran
* Csendélet
* Velencei Rio

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Huviŝka

**Huviŝka** (Kuŝane: *Οοηϸκι*, "Ooiŝki") estis imperiestro de la Kuŝana imperio de la morto de Kaniŝka (ĉ. 140 p.K.) ĝis la sukcedo de Vasudeva la 1-a proksimume 40 jarojn poste. Lia rego estis periodo de fortikigo de la imperio.

Kategorio:Kuŝana imperio
Kastelo Saalhof

eta|300px|Kastelo Saalhof, somere 2011

**Kastelo Saalhof** (germane: *Schloß Saalhof*) en Maishofen (apud la landa ŝoseo inter Saalfelden kaj Zell am See) estas unu el la plej malnovaj kasteloj en la Pinzgau-regiono en Aŭstrio. Ĝi originas de la 11-a jarcento, kiam ĝi ŝajne estis la hejmo de la grafoj de la regiono. Dum la renovigado de la fasado en 2010, la plej malnovaj partoj de la kastelo sur la nordorienta flanko estis malkovritaj. En 1600, Kastelo Saalhof etendiĝis senteble.

## Historio 
Marmorreliefo de 1606 super la ĉefenirejo dokumentas la konstrufinon. En 1296, la kastelo estas ŝajne posedata fare de Konrado, kromnomita *la diablo*. En 1423, la unua konfirmebla posedanto de la arkiepiskopperiodo estis Oswald Eisenstang. En 1584, la proprieto pasas al la Amann-familio de Judendorf kaj Saal. En 1600 Christoff Amann de Judendorf kaj Saal rekonstruis la kastelon en stilo tipa por la regiono. La jam menciita marmora reliefo kaj granda parto de la interna aranĝo venas de tiu tempo.

En 1634, la kastelo venas al la Riedl-familio sekvante la geedziĝon de la filino de Amann, Maria: emblemo sur la unua etaĝo, metita en 1661, atestas la geedziĝon de Mathias Riedl de Saal kaj Maria Riedlin naskita Stöcklin de Judendorf. En 1714, la kastelo estis transdonita al la Kobald-familio de Dambach kaj Moll. Dum tiu tempo, la kastelo havis propran kapelon interne. En 1840, la kastelo venas en kamparan posedon estante aĉetita fare de Josef Zehentner de Weißbach bei Lofer. Li estis rekta prapatro de la Rieder-familio kiu posedas la kastelon nun.

En 1971, la du malnovaj stabilaj blokoj (kun firstoj de 1828 kaj 1586) estis disfaligitaj kaj novkonstruitaj. En 1975, la vojo al Maishofen, kiu pli frue transiris direkte la terenon kastelan, estas translokita. Ekde 1992 la kastelo, la administra domo kaj la kristana vojrandsanktejo en la ĝardeno estas sub federacia konservado de monumentoj kaj historiaj konstruaĵoj. Finfine transprenis en 2004 Hermann kaj lia edzino Kathrin Rieder transprenas la posedaĵon.

## Nuna uzo 
Ekde 2006 lastatempe renovigitaj loĝejoj ofertitis. En 2010, la fasado estis renovigita kaj la aĝaj koloroj de la 17-a jarcento estis reestigitaj. La domo administra (germane: *Meierhaus*) ĉe la orienta flanko estis pli fruela loĝejo de la kurator kaj de servuloj. La dato en la firsto - la jaro da konstruo - estas 1686. En 1814 la administra domo utiligitis kiel lernejo por Maishofen.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo
* Schloss Saalhof ĉe Salzburgwiki
* Informoj sur burgara listo de tuta Aŭstrio
* Kroniko kastela

Saalhof
Kategorio:Salcburgio
Kaniŝka

**Kaniŝka I** (), aŭ **Kaniŝka la Granda**, estis imperiestro de la Kuŝana dinastio en la dua jarcento (ĉ. 127-150 p.K.) Li estas posteulo de la fondanto de la Kuŝana imperio, Kujula Kadfises, kaj regis imperion en Baktrio kiu etendiĝis de Turfan en la baseno Tarim al Pataliputra en la Indus-Ganga Ebenaĵo. La ĉefa ĉefurbo de la imperio troviĝis en *Puruṣapura* en Gandaro, kun alia grava ĉefurbo en Kapisa.

Liaj konkeroj kaj patronado de budhismo estis gravaj por la disvolviĝo de la silka vojo kaj tra ĝi la disvastigo de mahajana budhismo de Gandaro trans la montaro Karakorumo al Ĉinio.

Kategorio:Kuŝana imperio
Kategorio:Historio de Pakistano
Kategorio:Barataj budhanoj
Eta orobanko

**Eta orobanko** (*Orobanche minor*) estas parazita herboplanto de la familio de Orobankacoj.

Ĝi estas unu el la plej oftaj speceioj kaj devenas al la sudo de Eŭropo, sed ĝi estis ege enkondunkita aliloke, por ekzemplo en Aŭstralio kaj Usono. Tiu specio estas tre ĝeneraliga por ties parazitata plantaro, kaj povas vivtenis sin el centoj da specioj de la familio de la Ranunkulacoj al tiu de Poacoj, sed kun klara prefero al Fabacoj (Legomoj) kaj Asteracoj (Komponitaj). Tamen variantoj kreskintaj sur diferencaj specioj de parazitatoj estas genetike diverĝaj kaj fiziologie adaptataj al siaj gastigantoj, kaj ili estas tiele eble en stato de baldaŭa speciiĝo.

## Taksonomio 
Estas agnoskitaj almenaŭ kvar subspeciaj taksonoj aktuale vivantaj en Unuiĝinta Reĝlando:
* *O. minor* var *minor*
* *O. minor* var. *flava*
* *O. minor* var. *compositarum*
* *O. minor* subsp. *maritima*

## Notoj 
Kategorio:Orobankoj
33761 Honoranavid

'*33761 *Honoranavid'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Honora Ellen Navid*, finalistinon de la *Broadcom MASTERS* de 2017 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo ; pro ŝia projekto pri scienco de la vivmedio kaj terscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la *Shady Side Academy Middle School'' de Picburgo (Pensilvanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vaspör)

**Preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento en hodiaŭa vilaĝo Vaspör, iam en *Csatár* [ĉatAr]. Ĝi estas signifa pilgrimloko nun nomata *Pusztacsatár.*

## Historio 
En Csatár la preĝejo estis konstruita supozeble en la 13-a jarcento. Pro atakoj de turkoj la preĝejo ruiniĝis. Laŭ la kredo en la 17-a jarcento katolikoj alvenis kaj post preĝejo miraklo okazis: estis montrita, kie estas kaŝita statuo pri Sankta Maria. Poste episkopoj de Győr kaj Zagrebo aranĝis pilgrimvojojn al Csatár. En 1736 la preĝejo estis rekonstruita, sed kelkaj partoj restis el la malnova preĝejo. La sakristio estis alkonstruita en 1928, la proksima domo por la pilgrimantoj en 1947. En 1946, poste en 1968 la preĝejo renoviĝis. En 1996 ŝtelistoj forportis la moveblaĵojn, tial inter 1999-2002 la preĝejo plene estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en ekstera parto de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze altiĝas la kvadrata turo reliefanta plene. Antaŭ la enirejo krucifikso estas videbla. Malantaŭ la turo troviĝas la navo, kiu finiĝas en  absido formanta preskaŭ kubon.

Kermesoj okazas la 15-an de aŭgusto kaj en dimanĉo proksime de la 8-a de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare

Kategorio:Vaspör
Vaspör
Vaspor
Flava orobanko

**Flava orobanko** (*Orobanche flava*) estas parazita senklorofila herboplanto de la familio de Orobankacoj.

eta|maldekstre|250px|Infloresko.
Ĝi estas el 15 al 40 cm alta. Ĝi ne havas foliojn, aŭ estas reduktitaj al iuj spiralecaj skvamoj. La radikoj estas faskoformaj kaj setlas sur la radika sistemo de la parazitata planto. La tigo estas stara, rekta kaj sen branĉoj.

La polinigo estas farata de insektoj, la reproduktado per malgrandegaj semoj el infloreskoj, kiuj estas transportataj de insektoj el tipo de formikoj.

Tiu specio estas parazita de la specioj de la genroj *Petasites*, *Tussilago* kaj *Adenostyles* (familio *Asteracoj*).

## Notoj 
Kategorio:Orobankoj
Maishofen

**Maishofen** estas vilaĝo en Pinzgau, Aŭstrio ĉe la rivero Saalach. Ĝi etendiĝas je 29.5 kvadrataj kilometroj sur alteco de 768 m. En la 1.1.2017 loĝis 3.557 homoj tie. Ĝi situas inter Zell am See, Saalfelden kaj Viehhofen je la komenciĝo de Glemmer-valo en la direkto de Saalbach-Hinterglemm. Proksimas ankaŭ la belega lago Zeller See. La vilaĝo havas tri partojn: Atzing, Maishofen kaj Mitterhofen.

## Historio 
La unua mencio endokumente estis en 1338 sub la nomo Mainshauen. En 1838 konstruitis la unua lernejo ekzakte tie kie estas nun la banko Raiffeisenkasse. Antaŭ tio la infanoj instruitis en privataj domoj vintre, ekz. ĉe Unknerhaus (la nuna Gadenstätter-domo). Poste la administra domo de Kastelo Saalhof servis lerneje. En la 30.8.1908 inaŭguritis la nova lernejo. Malnova konstruaĵo estas ankaŭ Stieger-kasteleto.

## Politiko kaj blazono 
La konsilantaro konsistas el 19 homoj. La plej grava partio estas Aŭstria Popola Partio kaj la urbestro estas la konservativisto Franz Eder. Sur la blazono videblas kastelo kun plugo. La kastelo reprezentas la kvar kastelojn de la vilaĝo, nome Kastelo Prielau, Stiegerschlössel, Kastelo Saalhof kaj Kastelo Kammer.

## Kulturaĵoj kaj ekonomio 
Precipe somere la Kulturiniciativo *Culturkreis Maishofen* organizas diversajn eventojn (koncertojn, ekspoziciojn, teatraĵojn, etbesta montrado). Maishofen estas vintrosporta loko. Ĝi perfektas kiel elirpunkto al Saalbach-Hinterglemm, Zell am See kaj Kaprun. Ankaŭ skikurado ŝatatas ege kaj skisulkoj kondukas ĝis Saalfelden, Leogang kaj eĉ ĝis Maria Alm. Apud Kastelo Kammer estas ankaŭ skilifteto. Ĉiun duonan jaron faratas aŭkcio da bovoj kaj etbestoj. En la vilaĝo troviĝas ankaŭ stacidomo.

## Elstaruloj kun ligoj al la urbo 
* Leopold Lainer, iama piedpilkisto en la nacia ligo
* Anton Faistauer, artisto
* Thomas Vanek, glacihokeisto
* Hans Rieder, aŭstra politikisto (ÖVP)
* Ernst Riedlsberger, iama skiisto
* Christopher Schläffer, manaĝero
* Georg Streitberger, skiisto

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝaro

Kategorio:Urboj de Aŭstrio
Kategorio:Komunumoj de Salcburgio
Kategorio:Pinzgau
Muzeo pri minado kaj gotika arto

eta|Muzea ekstero
La **Muzeo de minado kaj gotika arto** (germane: *Bergbau- und Gotikmuseum Leogang*) en Leogang, Aŭstrujo, estas interesa kaj relative juna kolektaro da mezepoka sakra arto rilate al la kulturo de minado. Fondite en 1992 ĝi posedas kolekton lindan da gotikaj skulptaĵoj de la patronaj sanktuloj de la ministoj de la alpa regiono. Tiu kolekto estas unika en tuta Eŭropo. Altokvaliteco ĝia atestis kvalitsigelo kaj la Muzeo-premio 2003 fare de oficialuloj de Salcburgio.

## Kolekto 
eta|La fama Bela madono de 1410
Ekde la fondiĝo de la muzeo en 1992 la kolekto estas pliigita per eroj pruntitaj kaj per novaj akiroj. La ĉiutageco de la ministoj estas prezentita en la kuirejo de la ministoj, kaj en la tradicie ekipitaj ĉambroj *Gewerkenstube* kaj *Hoyerstube*. Je *Hoyerstube* temas pri la perforta delokiĝo de ĉ. 20.000 luteranoj, inter ili multaj ministoj, laŭ ordono de la ĉefepiskopo salcburga en 1731. Tio kaŭzis malkreskon de minado en la regiono. La fratoj Hans kaj Bartl Hoyer, gvidantoj de la luteranoj de Pinzgau, alportis al Leogang eĉ la reputacion esti la "plej malbona hereza originejo".

La kolekto ekspozicias pli ol 60 malsamajn mineralojn kiuj troviĝis en ĉi regiono. La plej nova eltrovaĵo estas la t.n. "Leogangite", de 2004. La kelo de la muzeo estas hejmo por unika kolekto de sankta arto, inkluzive de la tielnomita "Bela madono", majstra artaĵo gotika sur internacia skalo. Ĝi kreiĝis en Salcburgo aŭ Prago en 1410. La skulptaĵo montras konsiderindan so-forman kurbon en sia pozo, kiun la robo glate drapiris ĉirkaŭe. La Dipatrino kaj la infano Jesuo havas migdalformajn okulojn kaj mildan rideton, kiuj estas tiel tipaj por tiu stilo.

Same la kolekto ankaŭ enhavas unu el la maloftaj "madonoj surleonaj". La signifo de tia pozicio ne klaras. Ekstra maloftaĵo estas preĝo-nukso montranta imperiestron Maksimilianon la 1-an kaj lian unuan edzinon Marion.

## Specialaj elmontradoj (elekto)
eta|vojindikilo muzeen
* 2009: Gotik entdecken und bewahren
* 2011: Rudolf Leopold, der Gotiksammler
* 2012: Bergbau und Kunst
* 2013: Gold und Silber im Erzstift Salzburg
* 2014: Löwenmadonnen aus Salzburg, Böhmen und Schlesien
* 2014/15: Von St. Leonhard bis Maria Lichtmess
* 2015: Bergbau und das "Weiße Gold"
* 2016: Für Salzburg bewahrt. Leogangs Beitrag zum Jubiläumsjahr
* 2017/18: 25 Jahre Museum Leogang. Leopold in Leogang und Freising zu Gast in Leogang
*2019: Schöne Madonnen aus Salzburg. Gussstein um 1400
*2022: Perlen der Gotik – die Sammlung Vogl-Reitter
*2022: Schraubmedaillen – Salzburger Geschichte in Silber verschraubt
*2023: Die Kunst der Romanik
*2025: Mittelalterliches Glas - Die Glasmalereien von St. Lorenzen ob Katsch
*2025: Geschnitztes Steinbockhorn – Eine Kostbarkeit aus dem Erzstift Salzburg
*2025/26: Bergmann. Bischof. Kaiser. - Des Bergbaus Macht zwischen Mittelalter und Neuzeit

## Literaturo 
* Bergbaumuseum Leogang (eld.): *Bergbau Heilige – Gotische Skulpturen aus dem Alpenraum*, Leogang 2000

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo

Kategorio:Ministaj muzeoj
Kategorio:Artmuzeoj en Aŭstrio
Kategorio:Pinzgau
Kategorio:Gotiko
Kategorio:Konstruaĵoj en Salcburgio
Ĉilia kuirarto

eta|*Crema de zapallo*
**Ĉilia kuirarto** estas la kuirarto produkto de la miksaĵo inter la indiĝena tradicio de Ĉilio kaj la hispana kolonia kontribuo, kombinante siajn manĝaĵojn, trinkaĵojn kaj kulinarajn kutimojn. Laŭlonge de la tempopaso, ĝi ricevis pli malgrandajn kontribuojn de eŭropaj kuirartoj fare de enmigrintoj, kiel ekzemple de la germana kaj de la itala; tamne, en la 20-a jarcento ĝi ricevis gravan kaj fortan influon de la franca kuirarto. Tuj elementoj formis tion kio estas konata kiel «cocina criolla chilena» (ĉilia kreola kuirarto), kiu elstaras pro siaj variaj gustoj, ingrediencoj kaj koloroj,​ rezulte de la geografia diverseco de la lando, akompanata de alkoholaĵoj kiel pisko kaj vino.

## En Esperanto aperis 
* "Ĉilio, pioniro en la etikedado de manĝaĵoj" Unesko-Kuriero, n-ro 2 (Apr-Jun 2025) "Manĝaĵoj: kio kunigas nin", pĝ. 14-15, esperantigis James Rezende Piton (Brazilo).
Móric Gábor

**Móric Gábor,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gábor Móric** estis hungara pentristo, ilustristo, altlerneja instruisto.

Móric Gábor https://www.biralat.hu/muveszek/gabor_moric.504.html?pageid=56  naskiĝis la  en Kisújszállás, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Móric Gábor devenis el juda familio. Li studis en Reĝa Belarta Altlernejo en la lernojaroj 1906 kaj 1907. Liaj plej gravaj instruistoj estis Bertalan Székely, Pál Szinyei Merse kaj Ede Balló. Li plulernis en Nacia Altlernejo de Belartoj en Parizo, lia ĉefinstruisto estis Fernand Cormon. Post siaj studoj li studvojaĝis al Italio, Germanio, Aŭstrio, poste li estis portretisto en Usono kaj Nederlando. En 1913 li hejmenvenis kaj pentradis en Budapeŝto. Jam en 1911 liaj karikaturoj estis videblaj en hungaraj gazetoj. Inter 1945-1948 li instruis en la Industriarta Altlernejo. Li pentradis precipe pejzaĝojn, aĵpentraĵojn, portretojn, malofte li kreis vitralojn kaj medalojn.

Lia portreto ricevis premion en 1922, li mem en 1979 kaj 1981. Li havis edzinon.

## El solaj ekspozicioj 
* Amsterdamo, Londono (1932)
* Amsterdamo (1938)
* Hódmezővásárhely (1961, 1976, 1984)
* Budapeŝto (1962, 1978)
* Karcag (1986)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (1906, 1950, 1955, 1975, 1979, 1984)
* Budapeŝto (1926, 1934, 1944, 1948, 1952, 1957, 1965)
* Sopron (1983)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Gipra
* Melancholia
* Asztali csendélet
* Art deco női portré
* portretoj pri Lujza Blaha, Sári Fedák, Sándor Svéd, Sándor Góth, Gyula Krúdy, Sándor Pethes, Ferenc Móra, Albert Einstein

## Elektitaj disĉiploj 
* Ferenc Krieg

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
János Rozs

**János Rozs** [jAnoŝ roĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rozs János** estis hungara pentristo, instruisto.

János Rozs https://budapestaukcio.hu/rozs-janos/festo naskiĝis la  en Pápa, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Rozs frekventis liberan lernejon de István Szőnyi kaj Vilmos Aba Novák inter 1930-1936 en Budapeŝto, tiutempe li estis simpla laboristo. En la 1930-aj jaroj li kelkfoje pentradis en Artistkolonio (Kecskemét), krome li estis membro de socialistaj pentristoj. Antaŭ kaj iomete dum la 2-a mondmilito li vivis en Finnlando, kie li kreis freskon en la laborista sidejo. Post la milito li instruis en ordinara lernejo en Budapeŝto. Liaj pentraĵoj bone adaptiĝis al la komunistoj. Li studvojaĝis al Bulgario. Li ricevis premiojn en 1936 kaj 1952.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1940, 1943)
 
## El kolektivaj ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (1947, 1955)
* Budapeŝto (1936, 1964)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Inotai Vasmű
* Vörös őrök
* Hajógyár
* Utcarészlet
* Faluvége
* Csendélet
* Lejtős utca
* Visegrád
* Dunakanyar
* Ház híddal a patak partján
* Falusi utca ökrösszekérrel

## Elektitaj disĉiploj 
* Ferenc Krieg

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ágnes Kristóf M.

**Ágnes Kristóf M.** [Agneŝ kriŝtOf], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kristóf M. Ágnes** estis hungara pentristo, instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Molnár Lajosné*, en la baldaŭa nomo M. aludas al la edza nomo Molnár. Menciindas, ke en hungaraj listoj ŝia nomo estas ĉe K kaj ne ĉe M.

Ágnes Kristóf http://kristof-agnes-m.festmenyvetel.hu/vetel/kep-feltoltes  naskiĝis la  en Nyíregyháza, ŝi mortis la  en Miskolc.
 
## Biografio 
Ágnes Kristóf akiris pedagogian diplomon en Kalvinana Pedagogia Altlernejo de Nyíregyháza, ŝiaj majstroj pri desegno-pentro estis Géza Boross (pentristo) kaj Balázs Diószegi. Ŝi studvojaĝis al Vieno, Parizo, Munkeno kaj Finnlando. Ekde 1943 ŝi instruis en bazlernejo, poste en gimnazio en Miskolc. Ŝi gvidis ankaŭ artan klubon. En 1969 ŝi ekhavis postenon en la urba bildgalerio. Ŝi pentradis precipe pejzaĝojn. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1969-1984. 

## El solaj ekspozicioj 
* Szikszó (1962) 
* Miskolc (1972, 1982, 1988, 1996)
* Tokaj (1975) 
* Nyíregyháza (1979)
* Budapeŝto (1981) 
* Helsinko (1986)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Munkeno (1950)
* Vieno (1960)
* Helsinko (1962)
* Miskolc (1971, 1976)
* Košice (1977)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Tengerpart

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Boutigny (stacidomo)

**Boutigny** (plennome **Boutigny-sur-Essonne**)  estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Boutigny-sur-Essonne, en departemento Essonne, regiono Francilio.

Marfermita en 1865 de "Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée" (PLM), temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio D de RER.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).

## Interkonektoj 
*  Essonne Sud Est 205 284-004
*  Milly-la-Forêt

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio D
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Boutigny-sur-Essonne

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio D
Kategorio:Fervojaj stacioj en Essonne
Kategorio:Boutigny-sur-Essonne
Listo de famuloj naskiĝintaj en Pápa

Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Pápa:

## A 
* Ádám Péter Acsády, episkopo
* Iván Antal, ŝtatoficisto

## B 
* József Bakody (aktoro)
* Miklós Bauer, kuracisto
* Fülöp Ö. Beck, skulptisto
* Manó Beke, matematikisto
* Zoltán Blum, futbalisto
* Endre Bodor, kemiisto
* Lajos Bruck, pentristo

## C 
* László Csernák, instruisto

## E 
* Bálint Ekanem, kantisto
* Ferenc Esterházy, kanceliero
* József Esterházy (reĝa juĝisto)

## F 
* Miklós Farkas (premonstrato)
* György Fekete (reĝa juĝisto)
* Farkas Ignác Fenix, monaĥo

## G 
* János Grofcsik, kemiisto
* Leó Györök, pentristo
* Ferenc Gyurcsány, ĉefministro

## H 
* Bódog Halmi, juristo
* Árpád István Hanauer, episkopo
* László Heitler, pentristo
* István Hoffmann, lingvisto
* Zoltán Horusitzky, komponisto
* Sándor Horváth (piaristo)

## K 
* Árpád Király, inĝeniero
* Sándor Kolossváry, pastro
* Károly Kontrát, politikisto
* László Kövér, ministro
* Gábor Kuncze, politikisto
* Zoltán Kunszt, fizikisto

## L 
* András László (kameraisto)
* Elek László, kuracisto
* Ferenc László (bestokuracisto)
* Andor Lázár, ministro
* Csaba Lentner, ekonomo
* Bekény József Lóskay, monaĥo
* Sámuel Lőw, kuracisto
* Vilmos Lőw, advokato
* Péter Lukács, gitaristo

## M 
* Miklós Makkai, kegloludisto
* Emilián Pál Mórocz, monaĥo

## N 
* Antal Nemcsics, pentristo
* Bernát Ney, operkantisto

## O 
* Pál Őz, jakobeno

## P 
* István Pathai, kalvinana episkopo
* Aladár Porpáczy, biologo

## R 
* Zsuzsa Rab, poeto
* Imre Révész, episkopo
* János Rozs, pentristo
* Vitál János Rózsa, prioro

## T 
* Dezsö Tapolczai, aktoro (pli precize en Tapolcafő (nun parto de Pápa))
* Miklós József Tihanyi, instruisto
* Zsolt Trócsányi, historiisto

## U 
* Ignác Udvardy (kanoniko), pastro

## V 
* Zsuzsa Vathy, verkisto
* Ignác Vezerle, pastro
* Ferdinánd János Villax, monaĥo

## W 
* Andor Weltner, juristo

## Z 
* Zoltán Závory, restaŭristo
* Ignác Zsoldos, juristo
* Xavér Ferenc Zsoldos, monaĥo

## Fontoj 
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.

Pápa
Gracila orobanko

**Gracila orobanko** (*Orobanche gracilis*) estas parazita senklorofila herboplanto de la familio de Orobankacoj. La specia nomo (*gracilis*) derivas el latino kaj signifas gracila, maldika, svelta, reference al la svelta aspekto de tiu planto.

eta|maldekstre|200px|Infloresko.
Ĝi estas el 20 al 50 cm alta. Ĝi ne havas foliojn, aŭ estas reduktitaj al iuj spiralecaj skvamoj. La radikoj estas faskoformaj kaj setlas sur la radika sistemo de la parazitata planto. La tigo estas cilindra, stara, rekta kaj sen branĉoj.

La polenigo estas farata de insektoj, la reproduktado per malgrandegaj semoj el infloreskoj, kiuj estas transportataj de insektoj el tipo de formikoj.

Tiu specio estas parazita de la specioj de la familio *Fabacoj* kaj foje ankaŭ de la genro *Cistus*.

## Notoj 
Kategorio:Orobankoj