open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cantalapiedra

**Cantalapiedra** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco. *Cantalapiedra* estus tradukebla maletimologie al *Kantas la ŝtono*, sed etimologie vere rilatas al derivaĵo el kampo.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 71,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 1 003 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 800 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. 

eta|maldekstre|Preĝejo *Santa María del Castillo* (Sankta Maria de la Kastelo).
Limas kun loĝlokoj Tarazona de Guareña, Fresno el Viejo, Vallesa de la Guareña, Madrigal de las Altas Torres, Villaflores, Palaciosrubios kaj Horcajo de las Torres. Ĝi distas 50 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Salamanko
* Cantalapiedra (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de la provinco Salamanko
Frederiko la 2-a de Walchen

**Friedrich von Walchen** (mortinta la  en Friesach) estis kiel *Frederiko la 2-a* arkiepiskopo salcburga inter 1270 kaj 1284.

## Vivo 
Origintanta el nobela dinastio el Pinzgau (sidejo ĉe Burgo Walchen apud Piesendorf) li estis jam ĉ. 1244 katedrala kapitulano kaj urba paroĥestro en Salcburgo. En 1265 li estis nomumita katedrala preposto. Li sukcese ordigis la malfeliĉan staton de la episkopujo en kiu lia antaŭulo postlasis la teritorion. Li partoprenis en 1274 la Duan Lionan koncilion. En Salcburgo li okazigis en 1274 kaj la solenan konsekron de la katedralo kaj sinodon. La infanojn de reĝo Rudolfo la 2-a li enfeŭdigis en 1277 per posedaĵoj en Stirio kaj Aŭstrio, kio iĝis fundamento por la posta suvereneco de la Habsburgoj. Dum la koncilio en Salcburgo en 1281 li okupiĝis pri internaj problemoj de la salcburgia eklezio kaj necesaj reformoj.

Frederiko estis entombigita antaŭ la altaro de Sankta Virgilio.

## Literaturo 
* Heinz Dopsch, Hans Spatzenegger (eld.): *Geschichte Salzburgs, Stadt und Land*. Pustet, Salzburg 1988, ISBN 3-7025-0243-2
* Artikolo "Friedrich II., Erzbischof von Salzburg" de Franz von Krones, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, volumo 8 (1878), p.&nbsp;10–12 ([tie ĉi interrete](https://de.wikisource.org/w/index.php?title=ADB:Friedrich_II._(Erzbischof_von_Salzburg)&oldid=-))

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo
Kategorio:Mortintoj en 1284
Kal

**Kal** povas esti:

* Kal (Pecka), parto de municipo Pecka en distrikto Jičín
* Kal (Klatovy), parto de urbo Klatovy en distrikto Klatovy
* Kal (Hrastnik) - 
* Kal (Semič)
Grek-katolika preĝejo profeto Elija (Ibrány)

La **grek-katolika preĝejo profeto Elija** (origine hungare *Illés próféta-templom*) estas eklezia konstruaĵo en urbo Ibrány (Hungario).

## Historio 
En la 1200-aj jaroj oni konstruis en Ibrány romanikan katolikan kirkon omaĝe al Sankta Georgo. En la 1510-aj jaroj ĝi estis trakonstruita laŭ gotika stilo. La kalvinanoj transprenis la kirkon en la 17-a jarcento, same la loĝantoj kalvinaniĝis. La katolikoj konstruis propran malgrandan preĝejon en 1876, kiun la grek-katolikoj aĉetis en 1943. Ekde tiam jam loke okazis la diservoj. La trakonstruita preĝejo estis konsekrita fare de Miklós Dudás en 1973.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, kie inter flora ĝardeno ankaŭ krucifikso estas videbla. La fasado estas preskaŭ tute simetria, meze la turo iom reliefas, sed antaŭe estas pluvŝirmilo super la enirejo.

Kermeso okazas en la 20-an de julio.

## Fontoj 
* la koncerna teksto estas legebla en la teksto 
* https://miserend.hu/templom/3940

Ibrány
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Elija
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Ibrány
Cordovilla (Salamanca)

**Cordovilla** [kordoBIlja] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Zona de Cantalapiedra y Las Villas. *Cordovilla* estus tradukebla al *Kordoveto*, nome eta Kordovo.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cordovilla kaj la nun senhoma Quinta Florentina, okupas totalan areon de 15,84 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 134 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 250 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Apenaŭ estas servoj kaj oni devas iri al apudaj vilaĝoj por la plej bezonataj, aĉetado eblas nur el vagantaj komercistoj. Ĝi distas 28 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj: maiz, tritiko; kaj terpomoj kaj betoj) kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Salamanko

Kategorio:Municipoj de la provinco Salamanko
Huerta (Salamanca)

**Huerta** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Zona de Cantalapiedra y Las Villas.1​ . *Huerta* estas tradukebla etimologie al *Fruktoĝardeno*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,20 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 298 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. 

Limas kun loĝlokoj Babilafuente, Cordovilla, Encinas de Abajo, Villagonzalo de Tormes, Calvarrasa de Abajo kaj Aldearrubia. Ĝi distas 25 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Estas restaĵoj de romia epoko, sed la setlejo mem fondiĝis komence de la 12-a jarcento. Iam gravis akvomuelejoj sed en 1626 okazis detrua inundo. En diversaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo ekzemple kadre de la Batalo de Arapiles. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Salamanko

Kategorio:Municipoj de la provinco Salamanko
László Széles

**László Széles** [lAslO sEleŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Széles László** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

László Széles naskiĝis la  en Fehérgyarmat.

## Biografio 
László Széles akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1990. Lia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Li apartenis precipe al Teatro Radnóti (1990–1994), Nova Teatro (Budapeŝto) (1994–1997), Teatro Gárdonyi Géza (2003–2004), Teatro István Örkény (2004–2010). Li ofte havis filmajn rolojn. Li ricevis premiojn inter 2002-2007. Lia vivkunulino naskis filon en 2008.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto - Laertes
** Othello - Jago
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Ivan Aleksandroviĉ Hlestakov
* Molière:
** Tartufo - titolrolo
** La malsanulo pro imago - Purgo
** L' Avarulo - Cleante
* Ferenc Molnár: *Liliom* - titolrolo
* Anton Ĉeĥov:
** Tri fratinoj - Verŝinin
** La mevo - Trigorin
** Ĉeriza ĝardeno - Lopahin
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska* - titolrolo

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Sobri, ponyvafilm* (2002) - Elek Csányi
* *Szabadulás* (mallonga filmo, 2016) - Gábor
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Alec Baldwin, Antonio Banderas, Gerard Butler, Gérard Depardieu, Alan Rickman, John Travolta, Bruce Willis, Owen Wilson

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *A trónörökös* (1989)
* *Fidelio* (1991)
* *A bárány utolsó megkísértése* (2007) - soldato

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* http://www.c3.hu/~barka/Hungarian/Szeles.htm

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Poliimido

eta|Ĝenerala strukturo de poliimidoj
**Poliimidoj** (foje mallongigita PI) estas polimeroj enhavantaj imidgrupojn apartenantaj al la klaso de alt-efikecplastoj. Kun sia alta varmorezisto, poliimidoj ĝuas diversajn aplikojn en roloj postulantaj fortikajn organikajn materialojn, ekz. alttemperaturaj fuelpiloj, ekranoj, kaj diversaj armeaj roloj. Klasika poliimido estas Kapton, kiu estas produktita per kondensado de piromelita dianhidrido kaj 4,4'-oksidianilino.

Kategorio:Biomaterialoj
Kategorio:Dielektriko
Kategorio:Organikaj polimeroj
Kategorio:Termoplasto
Eŭropa Centro pri Kosmaj Esploro kaj Teknologio

La ** Eŭropa Centro pri Kosmaj Esploro kaj Teknologio** (ECKET) estas la teknika centro de la Eŭropa Kosma Agentejo situanta en Noordwijk, Nederlando, kreita en 1968.

Ĉirkaŭ 2 500 teknikistoj, inĝenieroj kaj esploristoj laboras pri la evoluo de kosmaj teknikoj kaj la dezajno de kosmoŝipoj. ESTEC havas ampleksajn instalaĵojn por kontroli la ĝustan funkciadon antaŭ lanĉo de kosmoŝipo:
* HYDRA: hidraŭlika vibra tablo;
* CEM: la elektromagneta kongrua testa ĉambro;
* LSS: la granda kosma simulilo.

La celo de ĉi tiuj sistemoj estas efektivigi termikajn, mekanikajn kaj akustikajn kvalifikajn testojn. Ekzemple, la eŭropa Aŭtomatigita Translokiga Veturilo (ATV) faris siajn unuajn testojn tie sur HYDRA en 2003 kaj la unua eŭropa meteologia sputniko en polusa orbito (MetOp-2) spertis serion de testoj en la LSS en novembro 2003.

Kategorio:Eŭropa Kosma Agentejo
Kategorio:Kosmocentroj
Kategorio:Esploraj institutoj en Nederlando
Kaptono

eta|Strukturo de la Kaptono
Kaptono estas poliimida membrano uzata en flekseblaj presitaj cirkvitoj (fleksebla elektroniko) kaj sekurkovriloj, kiu estas uzataj ĉe kosmoŝipoj, sputnikoj kaj diversaj kosmoinstrumentoj. Malkovrita fare de la *DuPont Corporation* en la 1960-aj jaroj, Kaptono restas stabila (izole) trans larĝa gamo de temperaturoj, de 4 ĝis 673 K (−269 ĝis +400 °C).

La kemia nomo por Kaptono K kaj HN estas poli (4,4'-oxidifenilen-piromellitimida). Ĝi estas produktita de la kondensado de piromelita dianhidrido (PMDA) kaj 4,4'-oxidifenilamino (ODA). Kaptonsintezo estas ekzemplo de la uzo de dianhidrido en paŝa polimerigo. La meza polimero, konata kiel poli(amika acido), estas solvebla pro fortaj hidrogenaj ligoj al la polusaj solviloj kutime utiligitaj en la reago. La ringofermo estas aranĝita ĉe altaj temperaturoj de 470-570 K (200-300 °C). Kaptono E estas miksaĵo de du dianhidridoj, PMDA kaj bifeniltetrakarboxila acida dianhidrido (BPDA), kaj du diaminoj, ODA kaj p-fenilendiamino (PPD). La BPDA-komponento aldonas pli grandan dimensian stabilecon kaj platecon en flekseblaj cirkulitaj aplikoj. Kaptono E ofertas reduktitan koeficienton de dilato termika, reduktitan humidan sorbadon, kaj reduktitan koeficienton de higroskopa vastiĝo komparite kun Kaptono H.

Kategorio:Aerokosma flugadika inĝenierado
Kategorio:Dielektriko
Kategorio:Elektronika inĝenierarto
Cikloheksila ftalato

**Cikloheksila ftalato** aŭ **cikloheksila 1,2-benzenodukarboksilato** estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj cikloheksanolo. Cikloheksila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de ftalata acido derivaĵoj kaj cikloheksilaj derivaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Cikloheksila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Cikloheksila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de ftalata acido kaj cikloheksila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *ftalata anhidrido* kaj cikloheksila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de cikloheksila klorido kaj ftalata acido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de cikloheksila klorido kaj natria ftalato:

### Sintezo 5 
* Preparado per transesterigo inter cikloheksila benzoato kaj etila ftalato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter cikloheksila cinamato kaj ftalata acido:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter metila ftalato kaj cikloheksila alkoholo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *cikloheksila ftalato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *cikloheksila ftalato*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun buterata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun etila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *cikloheksila ftalato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Vidu ankaŭ 
* ftalatoj
* Tereftalatoj

## Referencoj 
Kategorio:Ftalatoj
Kategorio:Ciklaj esteroj
Macotera

eta|maldekstre|150px|Turo de la preĝejo.
eta|maldekstre|250px|Preĝejo.
[eta|maldekstre|250px|[Timpano (arkitekturo)|Timpano de la ĉefa enirejo de la preĝejo.]]
**Macotera** [makoTEra] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Margañán, kies ĉefurbo ĝi estas kaj formata de Santiago de la Puebla, Alaraz, Salmoral, Tordillos, La Nava de Sotrobal kaj Macotera mem.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 32,93 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 1 114 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.

Limas kun loĝlokoj Tordillos, Nava de Sotrobal, Bóveda del Río Almar, Gajates, Mancera de Abajo, Santiago de la Puebla kaj Salmoral. Ĝi distas 57 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.

Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. Ĝi apartenis al la Duklando de Alba. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo kiam inter 1809 kaj 1812 francaj dragonoj akntonmetis en la preĝejo, damשĝis ĝin kaj rabadis en la vilaĝo. En 1885 okazis epidemio de ĥolero; pro tio oki konstruis hospitalon.

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj kaj lanlavejoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Salamanko

Kategorio:Municipoj de la provinco Salamanko
Postoloprty

**Postoloprty** () estas urbo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1125.

### Milita perforto 
La 10-an de novembro 1938 estis forbruligita sinagogo de Chomutov. La judoj, kiuj ne sufiĉis fuĝi, estis, batataj fare de sudetgermanoj, pelataj kvarpiede en la reston de Ĉeĥoslovakio ĝuste tra Postoloprty al Louny (tiu ne estis rezignita). La pli poste fare de germanoj establita koncentrejo en fazanejo estis en la jaro 1943 rezervita por viraj judaj duonrasuloj kaj edzoj de judinoj el la tuta protektorata teritorio. Komune kun militkaptitoj el Francio, Italio, Granda Britio ili laboris ne nur dum konstruado de flughaveno en Žatec. La kaptitejo funkciis ĝis aprilo de 1945, kiam vico de malliberuloj komencis fuĝi. Mezproksime ĉi tie estis internitaj 1200 lidí. El pli postaj konataj personecoj ĉi tie estis malliberigita lingvisto Petr Sgall, pilzena pentristo František Zuvač (1905–1970), literatura sciencisto kaj lingvisto Pavel Trost aŭ sociologo Richard Jung (1926–2014).

### Masakro de sudetgermanoj 
En turbulaj tempoj post la fino de la dua mondmilito, unu el la plej grandaj masakroj de sudetgermanoj okazis en la municipo. En junio de 1945, la germanoj de la municipo kaj la ĉirkaŭa regiono estis amasigitaj en Postoloprty. Viroj kaj knaboj ekde la aĝo de dek tri jaroj estis internigitaj en la kazernon, la aliaj estis senditaj al tendaro en la loka fazanejo. Granda parto de la germanoj, inkluzive de pluraj infanoj, estis ekzekutita. En 1947, 763 korpoj estis elfositaj, sed taksoj de la nombro da viktimoj varias. Kelkaj historiistoj raportas 800-1000 viktimojn, kun la plej altaj taksoj ĉe 2000-3000. Post februaro de 1948, la tuta okazaĵo estis subpremita.

## Loĝantaro
## Partoj de urbo 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Eksa senjora bierfarejo
* Akva muelejo
* Paroĥestrejo

## Pluaj fotoj

Postoloprty 2016-09-25 Zámek z mostu.jpg|Kastelo el ponto
Postoloprty - kaple na hřbitově (2).jpg|Tombeja kapelo
Postoloprty - fara (2).jpg|Paroĥestrejo kun turo de preĝejo
05911-Postelberg-1905-K. K. Cavalerie-Kaserne-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Kavalerio sur bildkarto el la jaro 1905


Kategorio:Urboj en distrikto Louny
Kategorio:Municipoj en distrikto Louny
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Bordères-et-Lamensans

**Bordères-et-Lamensans** (jen france, okcitane *Bordèras e Lamensan*), konsistanta evidente el la historie sendependaj loĝlokoj *Bordères/Bordèras* kaj *Lamensans/Lamensan*, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Landes* (jen france, okcitane *Lanas*), en la regiono Nova Akvitanio (, prononco [], do , , ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Mont-de-Marsan* (france *arrondissement de Mont-de-Marsan*, okcitane *Arrondiment deu Mont*), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono ''''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Landes

Kategorio:Komunumoj de Landes
Nava de Sotrobal

**Nava de Sotrobal** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Peñaranda. *Nava de Sotrobal* estas tradukebla etimologie al *Altebenaĵo de la Luparbaro*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Arauzo, Nava de Sotrobal kaj Sotrobal, okupas totalan areon de 44,64 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 163 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. 

Limas kun loĝlokoj Sepulcro-Hilario, Tamames, Tejeda y Segoyuela, Puebla de Yeltes, Navarredonda de la Rinconada, El Cabaco, Cereceda de la Sierra kaj La Bastida. Ĝi distas 42 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ekzemple dum la enlanda kastilia milito kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo kiam francaj trupoj de la Marŝalo Soult alvenis la 5an de Novembro 1812. Nava de Sotrobal apartenis al la Duklando de Alba. Dum la hispana enlanda milito fine de 1936 estis flughaveno de la trupoj de Francisco Franco kiu estis foje bombardita.

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Salamanko

Kategorio:Municipoj de la provinco Salamanko
Iecava

**Iecava** - jen latve, historie ankaŭ  - estas urbo en Zemgalia distrikto Bauska. Situante ĉe la bordo de la rivero Iecava, 21 km de Bauska, 30 km de Jelgava kaj 45 km de Rigo ĉe la intersekco de la aŭtovojoj E67/A7 ("Via Baltica"), P92 kaj P93. La urbo havas populacion de proksimume  homoj. Iecava estis menciita en historiaj dokumentoj ekde 1492 kun sia malnova germana nomo ''''. Ĝis la 1-a de julio 2021 Iecava havis vilaĝan statuson. La plej granda dunganto en Iecava estas ovoproduktanto "Balticovo", produktante pli ol 600 milionojn da ovoj jare.

## Historio 
La tempo de Duklando Kuronio estis signifa en la loka evoluo, kiam la vilaĝo iĝis la centro de loka industrio: ĝi loĝigis kupron, gudron, kalkon, brikojn kaj arbarkarbofornojn, dolomitŝtonminejojn, paperfabrikojn, tolaĵojn kaj dratfabrikojn, kaj metiejoj de bareloj. La 19-an de julio 1812 ĉi tie okazis la Batalo de Iecava kontraŭ la prusa korpo de la Granda Armeo de Napoleono. Post la Napoleonaj Militoj, socia kaj kultura vivo komencis disvolviĝi en Iecava: estis konstruitaj lernejo, paroĥa domo, apoteko, magistrato-juĝejo kaj Metiista domo. Ĉiam en la regiono plu vivis germanaj baltoj, ne nur kiel bienaj posedantoj, sed plejparte kiel normalaj civitanoj (ĝis ili estis devige deportitaj okcidenten pro la sekreta aldona protokolo de la pakto Ribbentrop-Molotov post septembro 1939). Dum la Unua Mondmilito, precipe en 1915, Iecava multe suferis - la grandbieno estis detruita, restis nur 43 domoj.

En 1925, al Iecava estis koncedita la statuso de dense loĝita areo (vilaĝo). Ĝi iĝis signifa kompromiso en la post Dumondmilitaj jaroj post la konstruado de pluraj firmaoj, plejparte en la nutraĵa industrio. En 1958, ĝi ricevis la statuson de urbovilaĝo. Multetaĝaj loĝkonstruaĵoj, mezlernejo kaj infanĝardenoj estis konstruitaj por fabriklaboristoj kaj iliaj familioj.

La moderna urbo Iecava estis formita kunfandante la iaman urbovilaĝon de Iecava kun vilaĝojn Dartija, Rakmente kaj Pārupe.

## Transporto 
Iecava situas apud la plej grava latva ŝoseo Talino - Rigo - Varsovio. 5 km norde de ĝi estas transita karga fervoja linio Jelgava-Krustpils kun la stacio Iecava. Malpli gravaj vojoj estas P92 (Iecava-Stelpe), P93 (Iecava-Jelgava), V7 (Baloži-Iecava), V9 (Iecava-Daugmale), V1008 (Iecava-Emburga) kaj kelkaj aliaj.

## Partneraj urboj 
* 20px Pasvalys, Litovio, ekde 1999
* 20px Billerbeck, Germanio, ekde 2017
* 20px Töreboda, Svedio, ekde 1993

## Vidindaĵoj 
* Antikva tombejo, transformita en parkon "Dievdārziņš"
* Muzeo pri sporto kaj historio
* Urboparko kaj konstruoj de iama grandbieno
* monumento de Libereco 
* katolikaj kaj luteraj preĝejoj

## Bildoj 

Iecava village 03.JPG|Kulturdomo
Iecavas viduslaiku kapsēta 03.jpg|En parko "Dievdārziņš"
Здание вокзала станции Иецава Iecavas stacijas ēka (1) - Bontrager - Panoramio.jpg|Fervoja stacidomo
Iecava - panoramio (3).jpg|Rivero Iecava kaj ponto
Iecavas muižas fragments (bibliotēka).jpg|Grandbiena biblioteko

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Latvio
El Pedroso de la Armuña

**El Pedroso de la Armuña** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco. *El Pedroso de la Armuña* estas tradukebla etimologie al *La ŝtonejo de la A*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj El Pedroso de la Armuña kaj La Ventosa, okupas totalan areon de 20,26 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 222 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 30 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. Limas norde kun Espino de la Orbada, oriente kun Cantalpino, sude kun Arabayona de Mógica kaj  okcidente kun Pitiegua kaj La Orbada. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. En Julio 1916, la loĝloko alinomiĝis de El Pedroso al El Pedroso de la Armuña​ pora diferenci ĝin disde alia samnoma loĝloko nome El Pedroso, Provinco Sevilo, Andaluzio. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Salamanko
* El Pedroso de la Armuña (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de la provinco Salamanko
Palaciosrubios

**Palaciosrubios** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco. *Palaciosrubios* estas tradukebla maletimologie al *Flavaj Palacoj* aŭ plej verŝajne etimologie al *Ruĝaj Grenstokejoj* aŭ *Ruĝgrenaj Stokejoj*.

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 36,48 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 368 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. 

Limas norde kun Cantalapiedra, oriente kun Horcajo de las Torres (Ávila), sude kun Zorita de la Frontera kaj okcidente kun Poveda de las Cintas. Ĝi distas 53 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. En 1931 dum striko policanoj pafis kaj mortigis kvar homoj kio rezultis en pliaj strikoj. Dum la frankisma diktaturo Palacios Rubios alinomiĝis al Palaciosrubios por diferencigi la lokon el samnoma loko de la provinco Ávila. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, terpomoj, betoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Salamanko

Kategorio:Municipoj de la provinco Salamanko
Fargues

**Fargues** - jen france, prononco [] - povas rilati al la sekvaj komunumoj, ĉiuj en Francio:

* Fargues (Gironde)
* Fargues (Landes)
* Fargues (Lot)
Peñaranda de Bracamonte

**Peñaranda de Bracamonte** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi estas ĉefurbo de la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj de la Municiparo Peñaranda. *Peñaranda* devenas etimologie el la kelta "Penna-Aranda", urbo de roko kaj rivero (same ĉe Peñaranda de Duero, Provinco Burgoso), kaj *Bracamonte* estas hispanigita familia nomo de francdevenaj nobeloj Bracquemont.

## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 22,96 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 6 420 loĝantojn. Ĝi male al plej loĝlokoj de la provinco kiu perdis loĝantaron akiris ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj ĝia rolo kiel regiona centro. 

Plej proksimaj loĝlokoj estas Cantaracillo, Aldeaseca de la Frontera, Nava de Sotrobal kaj Bóveda del Río Almar. Ĝi distas 40 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. Ĝi estas proksima al la limo kun la provinco Ávila. Laŭ nombro de loĝantoj estas malantaŭ Salamanko, Béjar, Ciudad Rodrigo kaj Santa Marta de Tormes la kvina plej grava loĝloko de la provinco salamanka.

## Historio
Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. Ŝajne la reloĝantoj post la *Reconquista* venis el Peñaranda de Duero, Provinco Burgoso, kaj tial estas kelkaj loĝlokoj kun sama nomo Peñaranda en la areo. En la 15-a jarcento dum la regado de la familio Bracamonte la urbo graviĝis. Sed tio rezultis en konfliktoj en la 16-a jarcento. En la 17-a jarcento Gaspar de Bracamonte Guzmán iĝis altranga gravulo kaj diplomato. 

En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Milito de hispana sukcedo. Dum la Dua Hispana Respubliko la socia, politika kaj kultura etoso de la urbo ege prosperis. Tuj post la fino de la Hispana Enlanda Milito, nome la  okazis terura eksplodo de municiejo kaj municitrajno kiu rezultis en pli ol cent mortoj kaj la detruo de la stacidomo, fabrikoj kaj la tuta urbosudo. La fumo videblis el Salamanko je 40&nbsp;km kaj preskaŭ la tuta loĝantaro devis translokiĝi al apudaj lokoj dum okazis rekonstruado. En 1971 la plej grava preĝejo de la urbo rezultis detruita pro incendio.

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe ege dekadencis. nun plej gravas industrio kaj servoj, lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

## Bildaro

Iglesia de San Miguel Arcángel (Peñaranda de Bracamonte).JPG|Placo Agustín Martínez Soler kaj Preĝejo de Sankta Mikaelo
Fuente de los Cuatro Caños (Peñaranda de Bracamonte).JPG|Fonto Kvartuba kaj Ĝardenoj
Portada Meridional de la Iglesia de San Miguel de Peñaranda de Bracamonte.JPG|Ĉefa fasado de la Preĝejo de Sankta Mikaelo
Interior de la Iglesia de San Miguel de Peñaranda de Bracamonte.JPG|Interno de la Preĝejo de Sankta Mikaelo

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Salamanko
* Peñaranda de Bracamonte (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de la provinco Salamanko
(274301) Wikipedia

**(274301) Wikipedia** estas asteroido apartenanta al la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 25-an de aŭgusto 2008 de teamo de la Observatorio de Andruŝivka, el tiu sama observatorio.

## Nomigo 
Ĝi estis nomumita provizore kiel *2008 QH24*. En 2013, Andriy Makuĥa el Wikimedia Ukrainio proponis la nomon «Wikipedia», pro la populara reta enciklopedio, nomata en Esperanto *Vikipedio*, kio estis konfirmita poste de la Internacia Astronomia Unio (UAI).

## Orbitaj karakterizaĵoj 
Wikipedia estas lokita je meza distanco de 2,380 ua, plej malproksime je 2,731 ua kaj plej proksime je 2,030 ua. Ĝia discentreco estas 0,147 kaj la orbita kliniĝo 6,734 gradoj. Ĝi kompletigas orbiton ĉirkaŭ la Suno en 1341,86 tagojn.

La plej proksima proksimigo okazos la 18an de januaro 2047.

## Fizikaj karakterizaĵoj 
La absoluta magnitudo de Wikipedia estas 16,9.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de asteroidoj
* Vikipedio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Vikipedio
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Andruŝivka
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2008
Salmoral

**Salmoral** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Margañán. *Salmoral* estas tradukebla etimologie al *Salterenoj* en nuna hispana Salmueral. Sama etimologio aperas ankaŭ en la samprovinca municipo San Morales el Salmuerales. 

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 23,00 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 138 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 400 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. 

Limas kun loĝlokoj norde kun Macotera (6 km), Bóveda del Río Almar (8 km) kaj Mancera de Abajo (5 km). Oriente kun Santiago de la Puebla (5,5 km). Sude Malpartida (4 km). Kaj okcidente kun Cabezas de Villar kaj Mancera de Arriba de la provinco Ávila. Ĝi distas 54 km de Salamanko, provinca ĉefurbo, ĉe la limo kun la provinco Ávila. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. 

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de dekstra partio PP.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Salamanko

Kategorio:Municipoj de la provinco Salamanko
Coudures

**Coudures** (jen france, okcitane *Couduras*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Landes* (jen france, okcitane *Lanas*), en la regiono Nova Akvitanio (, prononco [], do , , ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Mont-de-Marsan* (france *arrondissement de Mont-de-Marsan*, okcitane *Arrondiment deu Mont*), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono ''''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Landes

Kategorio:Komunumoj de Landes
Sladuevo

**Sladuevo**  (makedoneСладуево) estas vilaĝo en Opština Demir Hisar en Norda Makedonio. En 2002 vivis tie 77 loĝantoj, kaj laŭ la censo de septembro 2021 estis ankoraŭ 52.

## Loko, priskribo 
La vilaĝo situas ĉirkaŭ en la centro de Opština Demir Hisar. La alteco estas ĉirkaŭ 630 - 800 m.

La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 1,3 km².

Proksimume meze de la vilaĝo de nordo al sudo fluas rivero Nigra rivero (Črna Reka).

La regiona vojo R1305 kuras paralela al la rivero, ligante la urbojn Demir Hisar kaj Kičevo.
Ĉe la norda rando de la vilaĝo kuniĝas ĉi tie la regiona vojo R1306, kiu kondukas al la urbo Kruševo.

## Loĝantaro 
Laŭ la censo de 2002 , ĉiuj loĝantoj estis makedonoj.

La loĝantoj laboras ĉefe en agrikulturo.
Ekzistas fabriko en la vilaĝo, kiu traktas la aĉeton kaj prilaboradon de fungoj.

## Pluaj fotoj 

Сладуево во Општина Демир Хисар.svg|eta|Sladuevo - loko de la vilaĝo en la municipo
Викиекспедиција Железник 295.jpg|eta|Sladuevo - Vido de la eklezio "Skt. Elija"
P1306 - Sladuevo - P1100405.JPG|eta|Sladuevo - kampoj ĉirkaŭ la vilaĝo

## Referencoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Nord-Makedonio
Pecokudraĵo

[alternative=Pecolaboro kun tekstelemento Esperanto|eta|260px|Pecolaboro kun tekstelementoj [Esperanto kaj tuarega.]]
**Pecokudraĵo** (ankaŭ nomata **pecotrikaĵo** aŭ angle: ***patchwork***) estas formo de kudrado per kiu pecoj de ŝtofo estas kunkudritaj al pli granda objekto, dezajno kiel kovriloj, tablotukoj aŭ tapiŝoj.

## Priskribo 
La pli granda dezajno estas kutime bazita sur ripetado de ŝablonoj konsistantaj el malsamaj formoj de ŝtofo (kiuj povas esti malsamaj koloroj). Tiuj ĉi formoj estas zorge mezuritaj kaj tranĉitaj en bazajn geometriajn formojn por facila kunigo.

La originala celo de pecokudrado estis utiligi ŝtofmalŝparon de alia kudrado. Ĉi tio estis evoluigita kunkudrante la ŝtofpecojn en malsamaj ŝablonoj, tiel ke la objektoj iĝis ornamaj. La ŝtofpecoj povas esti tranĉitaj en diversaj geometriaj formoj kiel kvadratoj, romboj, seslateroj kaj trianguloj. La ŝablono kaj teknologio de pecokudrado varias multe inter diversaj landoj kaj kulturoj. Ekzemplo de konataj pecokudraĵoj estas tiuj kudritaj de la Amiŝ-popolo en Usono.

En pli fruaj tempoj estis kutime havi pecokudritan stebkovrilon kun ŝirmtuko sur la lito, sed ĉar ŝirmtukoj igas la stebkovrilon nevidebla, oni pli ofte uzis la pecokudraĵon kiel plumonon aŭ plian litan suprakovrilon (peplomon).

Nuntempe pecokudraĵoj estas faritaj laŭ kreaj aspektoj kaj malpli laŭ konsideroj de uzado. Ekzemploj estas artaj pecokudritaj verkoj por kovri muron.

## Literaturo 
* (germana) Liz Goodman, Susan Joiner: *Kreatives Patchwork. Einführung in die Technik, Ideen für Muster und Modelle*. Traduko el la angla fare de Hildegard Leiska. Otto Maier, Ravensburg 1977, ISBN 3-473-42450-1eta|330x330px| Pecokudraĵo

## Vidu ankaŭ 
* Stebkovrilo
* Flikaĵo
* Arpilero

## Eksteraj ligiloj 
(de) Vikimedia Komunaĵo: *Patchwork* - Kolekto de bildoj, filmetoj kaj sondosieroj

## Referencoj 
Kategorio:Kudrado
Kategorio:Teksuma arto
Podbořany

**Podbořany** () estas urbo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1369.

## Loĝantaro
## Partoj de urbo 
## Memorindaĵoj
* Pseŭdoromana preĝejo de Dia Savinto el la jaroj1901–1902
* Baroka preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo el la jaro 1781
* Kolono de La plej sankta Triunuo
* Dia torturo
* Urbodomo en Podbořany
* Vilao de Siegl
* Urba domo n-ro 45 (biblioteko)
* Muzeo Podbořany

## Personecoj
* Eugen Leo Lederer (1884–1947), germana kemiisto
* Olga Lomová (* 1957), sinologino kaj tradukistino el la ĉina
* Marcela Březinová (* 1960), kantistino, tekstistino, instruistino

## Pluaj fotoj 

Podbořany Schillerův památník.jpg|Monumento de Schiller en parko
Podbořany radnice.JPG|Eksa urbodomo
Podbořany kostel Božího Spasitele.JPG|Preĝejo de Ĉeĥoslovaka eklezio husana
Podbořany nádraží.JPG|Stacidomo


Kategorio:Urboj en distrikto Louny
Kategorio:Municipoj en distrikto Louny
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Rágama

**Rágama** estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Peñaranda. 

Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 31,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 227 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 650 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 55 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. 

Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En la 9a de Julio 1443 okazis en Rágama puĉo de nobeloj kiuj kidnapis la reĝon Johano la 2-a (Kastilio) en la kadro de kastilia enlanda milito. Tio rezultis en malsukceso ĉar la kontraŭuloj sukcesis grupigi kaj postuli la liberigon de la reĝo. Baldaŭ poste en Rágama naskiĝis la amerika konkeristo Francisco de Carvajal, kiu partoprenis en la enlanda milito inter la konkistadoroj de Peruo.

La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.

La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Salamanko

Kategorio:Municipoj de la provinco Salamanko
Vroutek

**Vroutek** () estas urbo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro
## Partoj de urbo 
* **Vroutek**
* Lužec
* Mlýnce
* Mukoděly
* Skytaly
* Vesce
* Vidhostice
* Vrbička

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Jakobo pli Granda
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto
* Kolono kun statuaro de sankta Anna
* Pestkolono 

## Pluaj fotoj

Vroutek 2021-10-10 Škola.jpg|Konstruaĵo de lernejo
Vroutek - kostel svatého Jakuba Většího 1.JPG|Preĝejo de sankta Jakobo pli Granda
Vroutek kostel sv. Jana Křtitele 2.jpg|Preĝejo de sankta Johano Baptisto
Rudig-2010-06-23-VychodniStranaNamesti.JPG|Placo


Kategorio:Urboj en distrikto Louny
Kategorio:Municipoj en distrikto Louny
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Lajos Széll Horváth

**Lajos Széll Horváth** [lajoŝ sEl horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Széll Horváth Lajos** estas hungara aktoro.
eta|
Lajos Széll Horváth naskiĝis la  en Pécs.

## Biografio 
Lajos Széll Horváth maturiĝis en muzika gimnazio en sia naskiĝurbo. Inter 1993-1996 li studis en aktorstudio de Teatro Hevesi Sándor, poste li havis rolojn en la teatro. Ekde 1998 li estas membro de Nacia Teatro (Pécs), sed li havis rolojn ankaŭ en malgrandaj teatroj de la sama urbo. Li ricevis premion en 2007. Lia edzino naskis 2 filinojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Demetrius
** Hamleto - Laertes
** Romeo kaj Julieta - Benvolio
** Rikardo la 3-a - reĝo Edward
* Molière: La Nobela Burĝo - muzikinstruisto
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - Christian
* József Katona: *Bánk bán* - Tiborc
* Ferenc Molnár:
** *Liliom* - kapitano
** *Játék a kastélyban* - lakeo
* Imre Kálmán:
** *A montmartre-i ibolya* - Frascatti
** *Marica grófnő* - Kudelka
** *Csárdáskirálynő* - grafo Bóni
* Albert Szirmai– Andor Gábor: *Mágnás Miska* - grafo Mixi

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Mula-tó* (televida serio, 2014) - sorĉisto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Blšany u Loun

**Blšany u Loun** (antaŭe **Pšany**, ) estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Blšany

Kategorio:Municipoj en distrikto Louny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Litoměřice
Hans Frenzel

**Hans FRENZEL** (7-a de septembro 1895 en Herzogenburg; 25-a de aŭgusto 1966 en Linz) estis apotekisto kaj kemiisto kaj ankaŭ politikisto de la SPÖ. Li estis Prezidanto de la Aŭstra Kontrola Kortumo.

## Vivo 
D-ro H. Frenzel naskiĝis en la jaro 1895 en Herzogenburg proksime al St. Pölten kiel filo de la tiea fervoja staciestro. Post la lernejaj studoj kaj soldata servo li oficis ĉe la magistrato de la urbo Linz .

Frenzel diplomiĝis ĉe la Supera Teknika Kolegio, Sekcio de Kemio, en Bodenbach an der Elbe. Li doktoriĝis pri juro en 1937 kaj sukcese finis siajn studojn pri apoteko en 1957. De 1919 ĝis 1926 li estis oficisto en pagendaĵo de manĝkontrolo ĉe la Linz municipaj aŭtoritatoj, kaj tiam direktoro de la Linz-merkata oficejo. En 1938 li estis eksigita kiel socialdemokrato pro politikaj kialoj kaj malliberigita por tempo. Post deplojo en teknika krizhelpo en Ukrainio, li estis permesita transpreni la administradon de la merkatoficejo denove kiel kontraktodungito en januaro 1942..

Kiam la germanaj faŝistoj en 1938 perforte okupis Aŭstrion, krom multaj aliaj eminentaj viroj de sia hejmlando ankaŭ s-ano d-ro Frenzel estis arestita de la malbonfama Gestapo kaj pli poste li estis maldungita el sia ofico sen pensio.

Li estis oficiro de Germana Armeo en Pollando dum la Dua Mondmilito kaj servis en Francio kaj Pollando.

De majo ĝis oktobro 1945 li estis membro de la "oficiala registaro" starigita de la usonanoj kiel la Supra Aŭstria subŝtata registaro kun la "Nutrado" departemento. Post tio, Frenzel estis de decembro 1945 ĝis 1947 Federacia Ministro pri Popola Nutrado, 1947 ĝis 1953 Vicprezidanto kaj 1953 ĝis 1964 Prezidanto de la Aŭstria Revizia Kortumo.

## Esperanto 
Li eklernis Esperanton en la jaro 1919; cetere ankaŭ lia patro estis jam ano de la movado. Li ĉeestis ankoraŭ la UK-ojn en Nurnbergo (1923) kaj Vieno (1924) en kiu li parolis pri pornutraĵa politiko. Dum la lasta mondmilito li havis okazon ne nur en Francujo, sed ankaŭ en Polujo interrilati kun la tieaj esperantistoj. De 1948 li iĝis prezidanto de AEF.

En 1959 li partoprenis la feston de establo de Zamenhof-monumento ĉe Esperanto parko en Vieno.

Li estis honora membro de UEA.

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj esperantistoj
Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Ägidius Rehm

**Ägidius REHM**  (ankaŭ *Aegidius Rehm; Egidius Rem*; naskiĝinta en 1486 en Augsburg, mortinta la ) estis germana teologo kaj inter 1526 kaj 1535 episkopo de Chiemsee.

## Vivo 
Post studoj en Parizo kaj Italujo li doktoriĝis pri jursciencoj kaj estis ekde 1514 katedralkapitulano en Passau. Okaze de la reformkunveno en Mühldorf am Inn en 1522 li faris la malfermparoladon. Post 1522 li estis spirita konsilisto de la salcburga arkiepiskopo Matthäus Lang von Wellenburg, kiun li influis tre koncerne la demandojn pri pluklerigo de la klerikaro kaj kontraŭreformacion. Kune kun li li troviĝis dum la Unua salcburgia kamparana ribelo sur Citadelo Hohensalzburg. Pri la tie travivita dusemajna sieĝo li verkis en la latina lingvo.

Post abdiko de Berthold Pürstinger la  Rehm posteulis lin kiel episkopo. Pro la Dua salcburgia kamparana ribelo lia konsekro eblis nur en aŭtuno 1526 en Mühldorf. Neestante kontenta pri la kvanto da punado de la ribelestroj li cedis al la anoj de Taxenbach rekompencon pri 1000 guldenoj pro la detruo de Kastelo Fischhorn. Dumepiskopece li havis tamen nur malgrandan influon politikan.

## Verkoj 
* Egidius Rem: *Bellum Rusticum Salztburgense descriptum*. Salzburg 1525, (tie ĉi interrete)

## Literaturo 
* Erwin Naimer: "Rehm (Rem), Aegidius (um 1485–1535)". Ĉe: Erwin Gatz: *Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1448–1648*. ISBN 3-428-08422-5, p.&nbsp;574

## Eksteraj ligiloj 
* Rehm ene de la katolika hierarkio

Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Episkopoj de Chiemsee
Kategorio:Germanaj juristoj
Blšany

:*Tiu ĉi artikolo temas pri urbo en ĉirkaŭaĵo de Podbořany. Pri municipo temas artikolo Blšany u Loun.*

**Blšany** () estas urbo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1238, kiam la vilaĝo estas indikata kiel posedaĵo de monaĥejo Waldsassen.

Kiel konsisto de germana lingva regiono Blšany estis en la jaro 1938 pro decido de Munkena interkonsento apartigita de Ĉeĥoslovakio kaj ĝi fariĝis municipo en lando (govio) Sudetenland, registara distrikto Eger (Cheb) kaj distrikto Podersam (Podbořany). Post fino de la dua mondmilito estis ĉi tiea germana loĝantaro plejparte forŝovita. Oni sukcesis alloĝigi nur parte, la antaŭmilita nombro de loĝantoj estis eĉ ne parte atingita.

Kun efikeco de la 1-a de decembro 2006 estis al la municipo redonita statuso de urbo.

## Loĝantaro
## Partoj de urbo 
* **Blšany**
* Liběšovice (kun parte pereinta domaro Čárka)
* Malá Černoc
* Siřem
* Soběchleby
* Stachov

## Memorindaĵoj
* Urbodomo
* Preĝejo de sankta Mikaelo ĉefanĝelo
* Baroka paroĥestrejo devenanta el la jaro 1734

## Futbalo 
En la urbo havis sidejon futbala klubo FK Chmel Blšany

## Personecoj
* Franz Kafka (1883–1924), verkisto, li restadis en la loka parto Siřem

## Pluaj fotoj

Blšany radnice.JPG|Urbodomo
Flöhau-22-26.jpg|Blšany
Flöhau-27-28-29nn.jpg|Blšany
Flöhau-22.jpg|Strato Žatecká 
Blšany 2022-07-12 Sušárna chmele.jpg|Sekigejo de lupolo


Kategorio:Urboj en distrikto Louny
Kategorio:Municipoj en distrikto Louny
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Džbán
Žiželice

Nomon **Žiželice** havas pluraj setlejoj:

* Žiželice (distrikto Louny) – municipo en distrikto Louny
* Žiželice (distrikto Kolín) – municipo en distrikto Kolín
Žiželice (distrikto Louny)

**Žiželice** () estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
En valo de Hutná estis en la jaro 1924 malkovrita de profesoro Wurdinger, la profesoro de gimnazio de Žatec, tombo de virino el la kvara jarcento. La skeleto estis metita en profundaĵo 150 centimetrojn sub duobla tavolo de ŝtonaro kaj ĝi estis riĉe ornamita de juveloj. Hodiaŭ ĝi estas metita en muzeo en Žatec kiel *žiželica princino.*

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro

Kategorio:Municipoj en distrikto Louny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Tamás Széles

**Tamás Széles** [tamAŝ sEleŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Széles Tamás** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, episkopo.

Tamás Széles naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Tamás Széles akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1995. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Horvai kaj Dezső Kapás. Li apartenis al Gaja Teatro (1994-1996), Nacia Teatro (Budapeŝto) (1996-1999), Teatro Radnóti (1999-2002), poste li estas sendependa aktoro ne havanta teatran statuson, sed rolojn. En 2004 li eklernis teologion, poste li estis pastro de Prakatolika Eklezio jardekon. En 2014 li episkopiĝis.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Makbeto - Malcolm
** Romeo kaj Julieta - vira titolrolo
** La komedio de eraroj - Antipholus el Sirakuzo
* Anton Ĉeĥov: La mevo - Trepljov
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Ádám (unu el la ĉefroloj)
* Mihály Eisemann-István Zágon: *Fekete Péter* - titolrolo
* Béla Zerkovitz: *Csókos asszony* – Ede Ibolya
* Ferenc Molnár: *Delila* – Berényi
* László Németh: *Széchenyi* - titolrolo

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Sztracsatella* (1996) - policano
* *Állítsátok meg Terézanyut!* (2004) - Balfácán
* *Szabadulás* (mallonga filmo, 2016) - kuracisto
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Ben Affleck, Gary Oldman, Mark Wahlberg

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Istennél a kegyelem* (1998)
* *Ötvenéves találkozó* (2002) - András Szécsy

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj prakatolikaj episkopoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Žatec (distrikto Jihlava)

:*Estas ankaŭ Žatec.*

**Žatec** () estas municipo de Ĉeĥio, en Regiono Vysočina, en distrikto Jihlava. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio estas el la jaro 1371.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Penta ŝtono ĉe ŝoseo al Telč rememoriganta tragikajn eventojn
* Memorinda sonorilejo

## Pluaj fotoj

Žatec, kříž a zvonice na návsi (2017-07-26; 01).jpg|Kruco kaj sonorilejo
Žatec, obecní úřad (2017-07-26; 01).jpg|Municipa ofico
                      

Kategorio:Municipoj en distrikto Jihlava
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jihlava
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro