open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kastelo de Sorokpolány

La **Kastelo de Sorokpolány** (konata ankaŭ pri la iama posedanto *Kastelo de Szapáry* [sapAri]) estas impona historia monumento en vilaĝo Sorokpolány.
[eta|maldekstre|Malnova foto pri la kastelo en Sorokpolány en la [1890-aj jaroj]]
eta|Aerfoto pri la kastelo en Sorokpolány

## Historio 
La unua mencio pri ia nobeldomo okazis en 1644. En la 1850-aj jaroj jam belega baroka kastelo estis videbla. Post pluraj aĉetadoj familio Szapáry aĉetis la kastelon en 1891. Oni konjektas, ke ankaŭ pluraj trakonstruoj okazis. En 1910 aliaj aĉetis la kastelon, tamen en la vilaĝo restis la nomo Szapáry. En 1927 signifa trakonstruo okazis. Dum la 2-a mondmilito la Ruĝa Armeo profitis la kastelon armea hospitalo. En 1946 la nova posedanto estis la vilaĝo mem, poste oni profitis ĝin kolegio, poste infanĝardeno kaj lernejo. En 2002 hungardevena dano aĉetis la kastelon. Post le renoviĝo la kastelo apartenas al la plej belaj kasteloj en la lando. En 2013 la posedanto aranĝis vizitotagon, tiam miloj povis vidi la kastelon.
eta|maldekstre|Fasado de la kastelo

## Konstruaĵo 
La unuetaĝa konstruaĵo kun keloj kaj mansardoj situas sola en parko. La fasado estas malsimetria, ĉar en la maldekstra angulo kupola turo estas videbla. Meze ambaŭflanke ŝtuparoj kuras kun balustradoj. La malantaŭa fasado havas 3 partojn, la du anguloj reliefas, la meza parto malreliefas, tie estas la malantaŭa, sed ornamriĉa elirejo.

## Parko 
Granda parko apartenas al la kastelo, kie troviĝas diversaj ornamaĵoj. Antaŭ la ĉefa kaj malantaŭa fasado tre belaj ĝardenoj etendiĝas.
eta|Meza parto de la kastelo
eta|Vido al la kastelo en Sorokpolány

## Fontoj 
* Sorokpolány Szapáry-kastély hungare kun foto 
* hungare kun fotoj 
eta|maldekstre|Ornamputo en la parko

Sorokpolány
Kategorio:Kasteloj de familio Szapáry
Mohamed Temam

**Mohamed Temmam** aŭ **Mohamed Temam** (23a de februaro 1915, Alĝero - 15a de julio 1988, Alĝero) estis unu el plej elstaraj artistoj de Alĝerio kiu mastris same la tradician pentrarton, ĉefe la miniaturo kaj la libropentrarto, kiel la moderna pentrarto ĉefe por portretoj kaj pejzaĝoj. Li estis ankaŭ tre bonkvalita violonisto.

Li studis en Alĝero kaj poste en Parizo de 1936 al 1939. Li poste loĝos en tiu urbo kaj en aliaj lokoj de Eŭropo preskaŭ tridek jaroj. Dum tiu periodo li ornamlaboras ĉe fabriko de porcelano de Sèvres. Dum la Dua Mondmilito li estis prizonulo. Post la Sendependiĝo li revenis al Alĝerio kaj ricevis honorajn postenojn. Lia bildo aperas en unu alĝeria poŝtmarko dum en alia aperas unu artaĵo lia.

## Bibliografio 
* Peintres algériens, textes d'Edmond Michelet et Mourad Bourboune, Musée des arts décoratifs de Paris, Paris, 1964.
* Mohammed Khadda, Éléments pour un art nouveau, SNED, Alger, 1972 (p. 49).
* Musées d'Algérie, l'Art Populaire et Contemporain, Collection Art et Culture, Ministère de L'Information et la Culture, SNED, Alger, 1973.
* Mohammed Khadda, Feuillets épars liés, SNED, Alger, 1983.
* Dalila Mahhamed-Orfali, Chefs d'œuvre du Musée national des beaux-arts d'Alger, Alger, 1999 (reproduction : L'homme en bleu, n° 79).
* Mansour Abrous, Les artistes algériens, Dictionnaire biographique, 1917-1999, Alger, Casbah éditions, 2002 (p. 212-214).
* Le XXe siècle dans l’art algérien, (textes de Ramon Tio Bellido, Malika Dorbani Bouabdellah, Dalila Mahammad Orfali et Fatma Zohra Zamoum), Château Borély, Marseille / Orangerie du Sénat, Paris, avril-août 2003 (ISBN 2950676812) (p. 34-37 et p. 201-202).

## Eksteraj ligiloj 
* france
* Mohamed Temam from Famille Decruy france

Kategorio:Alĝeriaj pentristoj
Kategorio:Miniaturarto
Kategorio:Arabaj artistoj
Mohammed Racim

**Mohammed Râcim**, naskiĝinta la 24an de junio 1896 en la Kasbaho de Alĝero, murdita la 30an de marto 1975, estis pentristo alĝeria, kaligrafo, miniaturisto, fondinto de la Alĝeria Skolo de Miniaturo. Li estis fakulo pri araba kaligrafio, ilustracio kaj miniaturoj; li laboris pri la libro de Étienne Dinet: *La Vie de Mahomet* (La vbivo de Mahometo).

Liaj verkoj estis eksponitaj en Alĝero, Parizo, en la muzeo Galliera, en Kairo, en Romo kaj Vieno.

Oni eldonis poŝtmarkon kun sia bildo.

## Bibliografio 
* Georges Marçais, « Mohammed Racim, miniaturiste algérien », in *Gazette des beaux arts*, 1939, 
* Georges Martin, *Mohammed Racim*, Alger, Fama, 1948
* Louis Eugène Angeli, « Les maîtres de la peinture algérienne ; l'art de la miniature et Mohammed Racim », in *Algeria*, novembre-décembre 1954
* Georges Marçais, ''La Vie musulmane d'hier vue par Mohammed Racim*, Arts et métiers graphiques, 1960
* Mohammed Khadda, « Mohammed Racim », in *Feuillets épars liés : essais sur l'art*, Alger, Sned, 
* Mohammed Khadda, *Mohammed Racim, miniaturiste algérien*, Alger, Enal
* Sid Ahmed Bagli, *Mohammed Racim, miniaturiste algérien'', Arts et métiers graphiques, 1972 ; réédition Alger, Enal, 1990

## Eksteraj ligiloj 
* Fotaro ĉe Flickr
* Poŝtkartoj
* Oficiala retejo

Kategorio:Alĝeriaj pentristoj
Kategorio:Arabaj artistoj
Kategorio:Murditoj
Kategorio:Kaligrafio
Bachir Yellès

**Bachir YELLÈS** (, (12-an de Septembro, 1921 - 16-an de aŭgusto 2022) estis Alĝeria pentristo. Li estis direktoro de la artlernejo ''École supérieur des Beaux Arts d'Alger* de Alĝero, inter la jaroj 1960 kaj 1980.

En siaj verkoj, li kontinue uzas lokajn temojn sed ankaŭ eksperimentis kubismon, ekspresionismon, kaj faŭvismon.

## Referencoj 
* Bloom, Jonathan kaj Sheila Blair. *The Grove Encyclopedia of Islamic Art & Architecture*. Oxford University Press, 2009. ISBN 019530991X, 9780195309911.
* Collectif, Dominique Auzias, Jean-Paul Labourdette. *Alger 2010-11'' (City Guides Monde). Petit Futé, 3a de Junio 2009. ISBN 2746937905, 9782746937901.

## Notoj 
Kategorio:Alĝeriaj pentristoj
Kategorio:Arabaj artistoj
Ekspoziciminejo

eta|maldekstre|elspeziga lumigado
[eta|dekstre|230px|eta|Esperantistoj enminigotaj en Ekspoziciminejo de [Banská Štiavnica.]]
eta|maldekstre|grupo de vizitantoj dum eligo el ŝakto
**Ekspoziciminejo** aŭ **vizitminejo** estas senfunkciigita minejo, kiu estas destinita por viziti la minejon iam funkciinta por havi mineralojn.
eta|thumbtime=336|fajrobrigada ekzerco de savado de grupo de vizitantoj en la ekspoziciminejo Fell

## Limigo 
Laŭ la difino de ekspoziciminejo ĝi estas:
* funkciinta minejo
* subĉiela ekspluato,
* minekspluata muzeo
* rokkelo
* ekspozicikaverno
* saniga mingalerio

## Priskribo 
Mingalerio povas havi tri funkciofazojn, *funkcianta*, *nefunkcianta* kaj *postuzado*. Ofte ĉe mingalerioj, kiuj ne plu estas profitdonaj, oni finas la ekspluatadon kaj tiam post pli aŭ malpli grandaj sekurigaj laboroj oni malfermas ĝin por la publiko.

## Kelkaj ekspoziciminejoj 
* Kalkminejo ĉe Königsberg
* Barbarastollen en la Universitato de Kolonjo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de ekspoziciminejoj

## Eksteraj ligiloj 
*  *(blogaĵo vizito al minejo-muzeo en Slovakio)*
Abdelkhader Houamel

**Abdelkhader Houamel**, en Esperanto Abdelĥader Huamel, (1936) estas alĝeria pentristo. Li naskiĝis en N'Gaous. Li estas konsiderata inter la fondintoj de nuntempa Alĝeria pentrarto.

Inter 1955 kaj 1960, Abdelkhader Houamel estis aktiva membro de la Naciliberiga Fronto kiel parto de sia socialismaj kaj kontraŭ-koloniismaj kredoj. En 1960, la verko de Houamei aperis en sia unua soloisma ekspozicio, ĉe la *Salon des Arts* en Tunizio. Post tio li ekstudis ĉe la Akademio de Fajnaj Artoj en Romo. En 1963, li ricevis oran medalon en araba arto, kaj ekde 1967 li estis celo de kelkaj internaciaj ekspozicioj. En 1972, Houamei ricevis medalon el la Prezidento de Alĝerio, Houari Boumedienne. Li loĝis en Italio ekde 1960.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Mohammed Hardi, Benjamin Stora, ''La Guerre d'Algérie'', édition Robert Laffont, Paris, 2004
* Dario Micacchi, Galleria La Nuova Pesa. Roma.
* Title Abdelkader Houamel (Mostra A Roma), Renato Guttuso, Palazzo Barberini, cat d'Arte, 1982.
* D.Micacchi, presentazione in cartella di 5 litografie a colori *Algérie Algérienne*, Ed. Cantini.
* La personale di Houamel Abdelkader : Bottega dei Crociferi, Roma, cat Della mostra., 1962

## Eksteraj ligiloj 
* Djazaires, Liberte news france
* L'expression News paper 

Kategorio:Alĝeriaj pentristoj
Kategorio:Abstrakta pentrarto
Kategorio:Arabaj artistoj
Rekinto

dekstra|eta|80ra|Rekinta klarneto.
**Rekinto**, hispane kaj portugale *Requinto*, estas nomo por multaj muzikiloj ĉu kordinstrumentoj ĉu blovinstrumentoj, normale pli malgrandaj ol la kutimaj muzikiloj.

## Kordmuzikiloj 
### Rekinta gitaro 
dekstra|eta|Rekinta gitaro.
La **rekinta gitaro** estas iomete malgranda gitaro. Ĝi agordas A2-D3-G3-C4-E4-A4, kaj havas mezuron de 520–550&nbsp;mm.

### Rekinta ĥaroĉo 
*Vidu pli ĉe Ĥarano.*

La **rekinta ĥaroĉo** aŭ **rekinta ĥarano** estas el Meksiko kaj havas kvar aŭ kvin nilonajn kordojn.

### Rekinta tipleo 
*Vidu pli ĉe Tipleo.*

La **kolombia rekinta tipleo** estas iomete malgranda kaj agordas D4 D4 D4, G4 G4 G4, B4 B4 B4, E4 E4 E4 (sama ol kolombia tipleo, sed sen la oktoj).

Multaj portorikaj rekintaj tipleoj ekzistas, ĉefe **monta rekinta tipleo** kaj **marborda rekinta tipleo**.

### Portugalaj violoj 
Ĉiuj la **portugalaj violoj** havas rekintajn specojn.

## Blovmuzikiloj 
### Rekinta klarneto 
La **rekinta klarneto** estas malgranda klarneto agordanta en b-bemolo.

### Rekinta fluto 
La **rekinta fluto** estas multe pli malgrandaj flutoj el Hispanio.

## Tamburo 
La **rekinta tamburo** estas malgranda portorika tamburo.

## Referencoj 
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Kategorio:Gitaroj
Mohammed Khadda

**Mohammed Khadda** [ĤADda] (14a de marto 1930, Mostaganem, Alĝerio - 4a de majo 1991, Alĝero, Alĝerio) estis alĝeria pentristo, skulptisto kaj verkisto. Khadda estis konsiderata inter la fondintoj de nuntempa alĝeria pentrarto kaj unu el la reprezentantoj de "signalpentristoj." Li premieris en 1960. Liaj influoj inkludis kubismon kaj araban kaligrafion. Li tendencis al la ne-figurativa aŭ abstrakta arto. Li reprezentis generacion de alĝeriaj artistoj kiuj kombinis la ideojn de la kaligrafia heredo kaj la formalan lingvaĵon de okcidenta formala verkado pere de okcidenta abstraktarto tra la 1950-aj jaroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Alĝeriaj pentristoj
Kategorio:Abstraktaj artistoj
Kategorio:Arabaj artistoj
Westrich

[eta|rigardo de la monto [Potzberg (562 m) trans laorienta Westrich al la monto Donnersberg]]
**Westrich** estas geografia esprimo por teritorio en sudokcidenta Germanujo kaj en la nordorienta Francujo, kiu havas historian fonon.

## Geografio 
[eta|maldekstre|almonta deklivo de [Landstuhl (maldekstre) al la Sickinger Höhe (dekstre)]]
La hodiaŭa Westrich ne havas firme difinitajn limojn. Ĝi konsistas el okcidenta Palatinato, orienta kaj suda Sarlando, orienta Loreno kaj la tiel nomata „kurba Alzaco“, t.s. tiu parto de la Malsupra Alzaco, kiu situas okcidente de la Vogezoj. En sia germana parto estas minimume parto de la rejnland-palatinataj distriktoj Südwestpfalz, Kaiserslautern kaj Kusel kaj la sarlanda distrikto Saarpfalz. Ĉe la franca flanko al Westrich apartenas la orientaj partoj de la departemento Moselle kaj la regiono en nordokcidento de la Vogezoj.

Ĉu la regiono norde de la Nordpalatinata montlando kaj sude de la Nahe, kiu ĉefe apartenas al la komunumaro Baumholder en la distrikto Birkenfeld estas ankoraŭ Westrich ne estas certa. La loĝantoj nomas sian regionon Westrich. Simile estas kun la urbo Kaiserslautern, kiu situas „sur la orienta limo* .

La regiono Westrich ne estas unueca naturregiono, sed mikso el diversaj pejzaĝoj: mezmontaroj (kiel la Nordpalatinata montolando), altebenaĵoj (ekzemple Westricher Hochfläche) kaj humidaj malaltaĵoj (ekzemple Landstuhler Bruch). La deakvigado okazas al la Rejno kaj ties flankriveroj Mozelo kaj Nahe.

## Historio 
eta|maldekstre|Loreno-Westrich-mapo de 1513
[eta|hochkant|kavaliro [Franz von Sickingen]]
La nomo estra dokumentita ekde la 13a jarcento kiel *Westerich* kaj *Westerrich*. Etimologie la esprimo konsistas el mezaltgermana *wester* (westlich) kaj *rîch'' (regno, mondo, senjorejo) kun la signifo „lando en la okcidento“.

## Urboj 
Gravaj urboj en la regiono Westrich, respektive rande de Westrich estas:

**en Germanujo:**
* Baumholder
* Blieskastel
* Homburg
* Kaiserslautern
* Kusel
* Landstuhl
* Pirmasens
* Ramstein-Miesenbach
* Zweibrücken

**en Francujo:**
* Bitche
* St. Avold
* Sarreguemines

## Literaturo 
* Johann Philipp Crollius :http://www.mdz-nbn-resolving.de/urn/resolver.pl?urn=urn:nbn:de:bvb:12-bsb10002604-2 Prolusio de Westrasia]. Zweibrücken.1751.

* Eva Schillo-Segatz: „Pfälzer Westrich“: Konzeption zur touristischen Regionalisierung, Entwicklung und zum Marketing einer Region.Dissertation. Saarbrücken.2009

* Dieter Zenglein: Das Westrich, ein geheimnisvoller und „facettenreicher“ Landschaftsname. Westricher Heimatblätter. volumo 41. Kusel. 2010 . paĝoj 4–22

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Pejzaĝoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Westpfalz
Kategorio:Distrikto Saarpfalz
Kategorio:Historiaj germanaj teritorioj
Kategorio:Historiaj teritorioj de Francio
Kategorio:Franc-germanaj rilatoj
Kategorio:Historio de Sarlando
Reckweilerhof

**Reckweilerhof** estas komunumparto de en la  rejnlando-palatinata distrikto Kusel situanta en urbeto Wolfstein. La urboparto situas en la Nordpalatinata montolando ĉ. Tri kilometroj norde de la kerna urbo tuj ĉe la rivero Lauter.

## Historio 
Reckweilerhof estis menciita unuafoje en la jaro 1220 kiel „Regewilre“. Ĝi apartenis al la monaĥejo Offenbach. Voktoj de la monaĥejo estis en fruaj jaroj la grafoj de la Nahegau, pli poste Kurpfalz kaj ekde  1480 Pfalz-Zweibrücken.

## Literaturo
* Kulturdenkmäler in Rheinland-Pfalz. Volumo 16. Kreis Kusel. 1999. Herausgegeben im Auftrag des Ministeriums für Kultur, Jugend, Familie und Frauen in Rheinland-Pfalz.  Landesamt für Denkmalpflege Rheinland-Pfalz. ISBN 3-88462-163-7. Wernersche Verlagsgesellschaft. Worms

Kategorio:Vilaĝoj en la distrikto Kusel
Kategorio:Kulturmonumentoj en Wolfstein
Kategorio:Distrikto Kusel
Tizi Uzu

**Tizi Uzu** (en franca **Tizi Ouzou**, en berbera: **Tizi Wezzu**, ⵜⵉⵣⵉ ⵡⴻⵣⵣⵓ, en alĝeri-araba: **تيزي وزو**) estas urbo en nordcentra Alĝerio. Ĝi estas la ĉefurbo kaj plej granda urbo de la Provinco Tizi Uzu. Ĝi estas la dua plej loĝata urbo en Kabilio malantaŭ Beĵaja. Estis 118,542 loĝantoj en 1998.

Tizi Uzu situas en la valo de Ŭadi Sebu. Ĝi estas ĉirkaŭata de montoj. La urbo estas je altitudo de 200 metroj (660&nbsp;ft). Norde estas la Monto Belua kiu staras je 850 metroj (2,790&nbsp;ft) super marnivelo.

## Famuloj
* M'hamed Issiakhem

## Eksteraj fontoj
*Jonathan Oaks: *Algeria*. Bradt Travel Guides 2008, ISBN 978-1-84162-232-3, p.&nbsp;110 (restricted online version (Google Books))
* 

Kategorio:Komunumoj de Alĝerio
Kategorio:Urboj de Alĝerio
Kategorio:Kabilio
Kategorio:Provinco Tizi Uzu
La ora azeno

[eta|Lucius prenas homan formon, en bildo de 1345 de la *Metamorfozoj* (ms. Vat. Lat. 2194, [Vatikana Biblioteko).]]
La ***Metamorfozoj*** de Apuleo — kion Sankta Aŭgusteno referencis kiel ***La ora azeno*** (*Asinus aureus*) — estas la nura antikvromia romano en Latina kiu survivis komplete.

La protagonisto de la romano estas nomata Lucius. Fine de la romano, oni scias ke li estas el Madaŭro, en antikva Alĝerio, nome hejmurbo de Apuleo mem. La intrigo temas pri la scivolemo de la protagonisto (*curiositas*) kaj nesatigebla deziro vidi kaj praktiki magion. Dum klopodo plenumi sorĉon por transformiĝi en birdo, li estis hazarde transformita en azeno. Tio kondukas al longa veturado, laŭvorte kaj metafore, plenigita el internaj rakontoj. Li finfine trovas savon tra la interveno de la diino Iziso, al kies kulto li aliĝas.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Forum Romanum: *Metamorphoses* (Latina teksto.)
* Traduko de William Adlington en angla de 1566:
** Project Gutenberg: *The Golden Asse*
** Sacred Text Archive: *The Golden Asse*
** EServer: *The Golden Asse* 
** *The Most Pleasant and Delectable Tale of the Marriage of Cupid and Psyche*

Kategorio:Latinlingva literaturo
Kategorio:Metamorfozoj
Kategorio:Apuleo
Kategorio:Fikciaj azenoj
Relizan

**Relizan** aŭ en franca **Relizane** aŭ **Ghilizan** (arabe: غلیزان; berbere: **Ɣilizan**) estas urbo de Alĝerio. Ĝi estas ankaŭ la ĉefurbo de la Provinco Relizan en Alĝerio. Ĝi havas 123,255 loĝantojn en 2008.

## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Komunumoj de Alĝerio
Kategorio:Urboj de Alĝerio
Kategorio:Provinco Relizan
Marciano Kapela

**Marciano Kapela** nome ***Martianus Minneus Felix Capella*** estis Latina prozverkisto de fina Antikveco (fl. ĉ. 410-420), unu el plej fruaj pioniroj de la sistemo de sep liberaj artoj kiuj strukturis la komencan mezepokan eduksistemon.
Lia sola enciklopedia verko, nome ***De nuptiis Philologiae et Mercurii*** ("pri nupto inter Filologio kaj Merkuro", nomata ankaŭ *De septem disciplinis* "Pri sep fakoj" aŭ *Satirikon*) estas prilaborita pedagogia alegorio verkita kiel mikso de prozo kaj prilaboritaj aludaj versoj.

Marciano ofte prezentas filozofiajn konceptojn baze sur Novplatonismo, nome la platonisma skolo de filozofio pionirita de Plotino kaj de liaj sekvantoj. Kiel sia preskaŭ-samtempulo Makrobio, kiu ankaŭ produktis ĉefan verkon pri klasika Romia religio, Marciano neniam rekte identigas sian propran religian aliĝon. Multo de lia verko funkcias laŭ la formo de dialogo, kaj la vidpunktoj de interparolantoj povis ne reprezenti tiujn de la propra aŭtoro.

## Referencoj 
Kategorio:Muzikteoriistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Alĝeriaj verkistoj
Kategorio:Retorikistoj
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento
Ahmad al-Buni

**Ahmad ibn ‘Ali al-Buni** (), laŭ kompleta nomo Ŝaraf al-Din aŭ Ŝihab al-Din Ahmad ibn Ali ibn Juzuf al-Buni al-Maliki al-ifriqi (naskiĝinta en Annaba, Alĝerio, mortinta en 1225) estis bone konata sufiisto kaj verkisto pri la esotera valoro de literoj kaj temoj rilataj al matematiko, *sihr* (magio) kaj spiriteco, sed oni konas tre malmulte pri li. Al-Buni loĝis en Egiptio kaj lernis el multaj elstaraj sufiistoj tiame.eta|Ŝams al-Ma'arif al-Kubra, manuskripta kopio, komence de la 17a jarcento.Samtempulo de Ibn Arabi, li estis plej bone konata ĉar verkis unu el la plej gravaj libroj de sia epoko; nome ''Ŝams al-Ma'arif*, nome libro kiu estas ankoraŭ konsiderata kiel la plej frua okultisma teksto pri talismanoj kaj divenado. Ĝi estis tuj malpermesita kiel hereza fare de la sekvantoj de la ortodoksio de Islamo.

## Verkoj 
* Ahmad al-Buni *Ŝams al-Ma'airf al-Kubra* (La granda suno de Gnozo), Kairo, 1928.
* Ahmad al-Buni, *Ŝarh Ism Allah al-a`zam fi al-Ruhani'', presita en 1357 AH aŭ en Egiptio al-Matba`at al-Mahmudiyyat al-Tujjariyyat bi'l-Azhar.
* Ahmad al-Buni, *Kabs al-iktida*, Orientaj Manuskriptoj en la Biblioteko de la Universitato de Durham

## Referencoj 
## Notoj 
* Edgar W. Francis, *Mapping the Boundaries between Magic. The Names of God in the Writings of Ahmad ibn Ali al-Buni*

## Eksterajl ligiloj 
* Ŝams al-Ma'arif al-Kubra - شمس المعارف ولطائف العوارف
* Kabs al-iktida - قبس الإقتداء

Kategorio:Sufiismo
Kategorio:Alĝeriaj verkistoj
Kategorio:Magio
Kategorio:Annaba
Ibn Manzur

**Ibn Manẓūr** (Araba: ابن منظور) (Junio–Julio 1233 - Decembro 1311/Januaro 1312) estis Libia leksikografiisto de Araba lingvo kaj aŭtoro de granda vortaro *Lisān al-ʿArab* (*la lango de Araboj*). Lia kompleta nomo estis **Muhammad ibn Mukarram ibn `Alī ibn Ahmad ibn Manzūr al-Ansārī al-Ifrīqī al-Misrī al-Ĥazrajī Jamāl al-Dīn Abū al-Fadl** (en araba  محمد بن مكرم بن علي بن أحمد بن منظور الأنصاري الإفريقي المصري الخزرجي جمال الدين أبو الفضل). Li estis el nordafrika araba deveno, el la tribo Banu Ĥazraj de Ansar laŭ la nomo al-Ansārī al-Ifrīqī al-Misrī al-Ĥazrajī sugestas, kaj oni scias ke li naskiĝis ĉu en Ifrikio (Alĝerio, Tunizio, Libio) ĉu en Egiptio.

## Verkoj
* *Lisān al-ʿArab* 
* *Aḫbār Abī Nuwās*, bio-bibliografio de Arab-Persa poeto Abu Nuwas; presita (kun komentario de Muhammad Abd ar-Rasul) 1924 en Kairo kaj publikigita ankaŭ de Ŝukri M. Ahmad 1952 en Bagdado.
* *Muḫtaṣar taʾrīḫ madīnat Dimašq l-Ibn ʿAsākir*, historio de Damasko fare de Ibn 'Asakir.
* *Muḫtaṣar taʾrīḫ madīnat Baġdād li-s-Samʿānī*, historio de Bagdado de al-Samʿānī (m. Januaro 1167).
* *Muḫtaṣar Ǧāmiʿ al-Mufradāt*, pri kuraciloj kaj manĝoj de al-Baiṭār.
* *Muḫtār al-aġānī fi-l-aḫbār wa-t-tahānī*, selekto de kantoj; presita en 1927 en Kairo.
* *Niṯār al-azhār fī l-layl wa-l-nahār*, pri astronomio, tago kaj nokto, steloj kaj zodiako; presita en 1880 en Istanbul.
* *Taḏkirāt al-Labīb wa-nuzhat al-adīb*.

## Fontoj
* Carl Brockelmann: *Geschichte der arabischen Literatur.* Volume II, Brill, Leiden ²1943, p. 21f Supplement Volume II, Brill, Leiden 1938, p. 14f.
* Johann W. Fück: Art. Ibn Manẓūr, in: ²*Encyclopaedia of Islam* III (1971), p. 864.
* Jörg Krämer: *Studien zur altarabischen Lexikographie*: Nach Istanbuler und Berliner Handschriften, in: Oriens 6 (1953), p. 230f.
* Fuat Sezgin: *Geschichte des arabischen Schrifttums*. Volumes I - IX, Brill, Leiden 1964 - 1987.

Kategorio:Araba lingvo
Kategorio:Leksikografio
Nonio Marcelo

**Nonio Marcelo** aŭ en latina origine **Nonius Marcellus** estis romia gramatikisto de la 4a aŭ 5a jarcento p.K. Lia nura survivanta verko estas *De compendiosa doctrina*, nome vortaro aŭ enciklopedio en 20 libroj kiu montras siajn interesojn en antikvaĵoj kaj Latina literaturo el Plaŭto al Apuleo. Nonio eble devenis el Afriko.

## Referencoj 
### Studoj 
* J. H. Onions, *Classical Review* Okt. 1890, Okt. 1895, Feb. 1896, Feb. 1902.
* W. M. Lindsay, *Journal of Philology*, xvi. (1888), xviii. (1890), (JH Onions), xxi. (1893). ("The Printed Editions of Nonius," de Henry Nettleship)
* W. M. Lindsay, artikolo de 1901 rete ĉe Google books tie
* Paul Monceaux, ''Les Africains. Etude sur la littérature latine d'Afrique : les Païens*, P., Lecène, Oudin & Cie, V+500pp (1894)
* W. S. Teuffel, *History of Roman Literature* (ang. trad.), 404A;
* Martin Schanz, *Geschichte der römischen Literatur'', iv. 1 (1904).

## Eksteraj ligiloj 
* Roger Pearse, How the text of Nonius Marcellus reaches us – Informo pri manuskriptoj
* 10th century British Library manuscript of Nonius Marcellus in digital form 

Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Enciklopedioj
Kategorio:Leksikografoj
Kategorio:Romianoj de la 4-a jarcento
Lajos Terényi (ĉefdepartementestro)

**Lajos Terényi** [lajosx terEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Terényi Lajos** estis hungara advokato, parlamentano, ĉefdepartementestro. Lia patro estis Lajos Terényi (subdepartementestro).

Lajos Terényi http://mpgy.ogyk.hu/mpgy/alm/al897_01/362.htm  naskiĝis la  en Gyula, li mortis la  en Békéscsaba.
 
## Biografio 
Lajos Terényi frekventis mezlernejon en Eger, poste li akiris diplomon en Jura Akademio (Nagyvárad) en 1878. Post siaj studoj li estis subnotario en Békés (historia departemento), en 1883 nobela juĝisto. Li edziĝis en 1883, post 3 jaroj li estis nomumita ĉefnotario. En 1888 inundo minacis, tial li ricevis la taskon defendi la departementon kiel komisaro. En la sekva jaro li atingis la postenon ĉefdepartementestro, sed post 2 jaroj li abdikis. Ekde 1892 li estis elektita parlamenta deputito.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Békésvármegye Törvényhatósági Bizottsága által alkotott szabályrendeletek gyűjteménye* (Gyula, 1888) - jura kompilado
* parlamentaj paroladoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 95-a paĝo)
* [hungarlingva biografio](http://www.mjvk.hu/web/guest/gyulai-wiki/-/wiki/Main/Ter%C3%A9nyi%20Lajos%20(1854-1897)/pop_up;jsessionid=6063CAC5A8EA19799061F5E5636C520A)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2- paĝo)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo T, poste serĉu la nomon)

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Lajos Terényi (subdepartementestro)

**Lajos Terényi** [lajosx terEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Terényi Lajos** estis hungara juristo, politikisto, parlamentano, subdepartementestro. Lia origina familia nomo estis Stummer, sed li estis adoptita, en 1849 li prenis la nomon Terényi. Lia frato estis Arnold Ipolyi, lia filo estis Lajos Terényi (ĉefdepartementestro).

Stummer Lajos http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  en Disznóshorvát, li mortis la  en Gyula.

## Biografio 
Lajos Terényi estis akceptita nobelo en Békés (historia departemento) en 1843. Li frekventis diversajn lernejojn, fine li akiris juran diplomon en Jura Akademio (Pozsony), poste li advokatiĝis en 1843. En la sekva jaro li estis nomumita subnotario en Békés, krome li estis advokato en Gyula. Dum la Hungara revolucio de 1848 li batalis en la hungara armeo, sed li vundiĝis. Hejmenveninta li estis nomumita nobela juĝisto, ankaŭ parlamenta deputito, poste subdepartementestro. Post falo de la liberecbatalo li kaŝiĝis, baldaŭ en 1852 li edziĝis. Pro la politika mildiĝo en 1860 li denove estis subdepartementestro, en la sekva jaro parlamenta deputito.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* [hungarlingva biografio](http://www.mjvk.hu/web/guest/gyulai-wiki/-/wiki/Main/Ter%C3%A9nyi+Lajos+(1825-1863)/pop_up;jsessionid=477648899C0BC40B81CECCDD48B146E9)

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Paramecio

**Paramecio** (O.F. Müller, 1773) estas unuĉela estaĵo, de grupo de grandaj protozooj el la klaso de ciliuloj, ofta en stagna nesala akvo, kiu vivas en riveroj, lagoj, lagetoj kaj akvorestaĵoj. Paramecioj estas travideblaj kaj plataj, kun longeco inter 50 kaj 300 mikrometroj. Ili estas probable la unuĉelaj estaĵoj plej bone konataj kaj la protozooj ciliaj plej studataj de la scienco.

## Listo de specioj 
* *Paramecium africanum* Dragesco, 1970
* *Paramecium aurelia-complex* (inkludas biologiajn speciojn, *P. primaurelia*, *P. biaurellia*, ktp.)
* *Paramecium bursaria* (Ehrenberg, 1831) Focke, 1836
* *Paramecium calkinsi* Woodruff, 1921
* *Paramecium caudatum* Ehrenberg, 1834
* *Paramecium chlorelligerum* Kahl, 1935
* *Paramecium duboscqui* Chatton & Brachon, 1933
* *Paramecium jankowskii* Dragesco, 1972
* *Paramecium jenningsi* Diller & Earl, 1958
* *Paramecium nephridiatum* Gelei, 1925
* *Paramecium polycaryum* Woodruf, 1923
* *Paramecium pseudotrichium* Dragesco, 1970
* *Paramecium putrinum* Claparède & Lachmann, 1859
* *Paramecium schewiakoffi* Fokin, Przybos, Chivilevc, §, 2004
* *Paramecium sonneborni* Aufderheide, Daggett & Nerad, 1983
* *Paramecium ugandae* Dragesco, 1972
* *Paramecium wichtermani*, Mohammed kaj Nashed, 1968–1969,
* *Paramecium woodruffi* Wenrich, 1928

## Eksteraj ligiloj 
* *Paramecium tetraurelia* 

Kategorio:Alveolataj
Andor Tevan

**Andor Tevan,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tevan Andor** estis hungara presisto, eldonisto. Lia fratino estis Margit Tevan.

Andor Tevan http://bekeswiki.bmk.hu/index.php/Tevan_Andor_(1889-1955)  naskiĝis la  en Békéscsaba, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Andor Tevan devenis el juda familio. Li akiris diplomon en grafika altlernejo (Graphische Lehr und Versuchsanstaltban) en Vieno en 1910. Hejmenveninta li transprenis la familian vendejon pri libroj kaj kreis el tio modernan eldonejon kaj presejon. En la sekva jaro li eldonis malmultekostan serion pri konataj verkistoj kun furora sukceso. Post 2 jaroj li eldonis ankaŭ bibliofiliojn. Li iĝis konata eldonisto, liaj eldonaĵoj apartenis al la kulmino de la hungaraj libroj. Dum la Granda Depresio li presis ankaŭ pakumojn, reklamojn, kiuj faris stabilan buĝeton. Baldaŭ li eldonis ankaŭ fabelojn. En 1944 li estis trudlaboristo en Vieno, poste li hejmenvenis. En 1949 la ŝtato forprenis la presejon, tial li laboris ĝismorte en eldonejo en Budapeŝto. Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A könyv évezredes útja* (Budapeŝto, 1956, 1984)
* *Narancsliget az Északi-sarkon* (1989)

## Memorigiloj 
* strato, librovendejo kaj faklernejo en Békéscsaba
* memortabulo en Gyoma (1989)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 97-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj presistoj
Kategorio:Hungaraj eldonistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Maurizio Milani

**Maurizio Milani** (vera nomo **Carlo Barcellesi**, naskiĝis  en Milano) estas itala aktoro, humuristo, kaj verkisto.

## Biografio 
Li naskiĝis en Milano en 1961, li diplomiĝis ĉe la "*Istituto tecnico Agrario Statale Tosi*" en Codogno, la urbo de sia familio. Li komencis kiel komikulo en "*Zelig Cabaret*" en Milano en 1987. Tre aktiva ankaŭ kiel satiristo, li skribis en la ĵurnalo "*Il Foglio*" kaj "*Libero*", kaj kunlaboras kun "*Max*".

## Teatro 
* 1992, *Un uomo da badile*
* 1993, *Piacenza*
* 1995, *Animale da fosso*
* 1998, ''Il pubblico all'uscita si lamenta*

## Televido 
* 1993, *Letti Gemelli*
* 1992, *Su la testa!* (Rai 3)
* 1993, *Cielito lindo* (RaiTre)
* 1997-98, *Scatafascio* (Italia 1)
* 1998-99
** *Comici* (Italia 1)
** *Facciamo cabaret* (Italia 1)
* 2003-08, *Che tempo che fa'* (RaiTre)

## Bibliografio 
* 1994, *Animale da fosso*, Bompiani
* 1996, *Un uomo da badile*, Baldini&Castoldi
* 1998, *Vantarsi, bere liquori, illudere la donna*, Baldini&Castoldi
* 2003, *La donna quando non capisce s'innamora*, Kowalski
* 2005, *In amore la donna vuol tribolare*, Kowalski
* 2006, *L'uomo che pesava i cani*, Kowalski
* 2007, *Del perché l'economia africana non è mai decollata*, Kowalski
* 2010, *Mi sono iscritto nel registro degli indagati*, Rizzoli
* 2011, *Chi ha ciulato la Corrente del Golfo?*, Aliberti
* 2012, *Fidanzarsi non conviene*, Barbera
* 2013, *Uomini che piangono per niente*, Rizzoli
* 2014, *Saltar per terra causa vino*, Wingsbert House
* 2016, *Il verro ruffiano'', Baldini&Castoldi

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo
*  Maurizio Milani en IMDb

Kategorio:Italaj aktoroj
Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj humuristoj
Kategorio:Italaj komikistoj
Cihelny (Karlovy Vary)

**Cihelny** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, nun parto de urbo Karlovy Vary, troviĝanta en distrikto Karlovy Vary. Cihelny troviĝas proksimume 6 km sudokcidente direkte de la urbocentro de Karlovy Vary. Ĝi situas en pentrinda valo de rivero Teplá, kiu ĉi tie malrapide disiĝas en teknikan laboraĵon el la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento – valbaraĵo Březová. La municipo estas ĉirkaŭita de arbaraj kompleksoj de PPR Slavkova arbaro – montetoj Tančírna kaj Jelení vrch (644 m) en zono de Kozí hřbety, nome sur la dekstra bordo de Teplá, Červený vrch (568 m). La funkcio de tiu ĉi loka parto estas rilate al la ceteraj partoj de la urbo tute netipa kaj escepta: la teritorio referŝigeja, sporta, en sia resumo ripoza fono de la mondfama banloko kaj la regiona urbo. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Cihelny** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,73&nbsp;km². 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Cihelny zámeček září 2019 (1).jpg|Kasteleto
Karlovy Vary, Cihelny, train stop.jpg| Haltejo sur fervojlinio Karlovy Vary – Mariánské Lázně
Teplá River in Karlovy Vary, Cihelny.jpg| Rivero Teplá
Cihelny golfové hřiště klubovna září 2019 (2).jpg|Golfa ludejo

Kategorio:Partoj de Karlovy Vary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Artistkolonio (Szentendre)

La **Artistkolonio en Szentendre** estas signifa artista kolonio en urbo Szentendre.
eta|Vido en Szentendre fare de János Tornyai (1933)
## Historio 
En Szentendre en la malfruaj 1920-aj jaroj alvenis individue pentristoj, ĉar la pitoreska urbo allogis ilin. Estas vero, ke jam pli frue pentris aŭ vivis en la urbo diversaj pentristoj, en somero de 1926 la novaj pentristoj de la altlernejo pentradis en la urbo. Komence oni fondis societon. La membroj ne havis unuecan stilon, la ligilo estis nur la pitoreskaj pejzaĝoj. La fondintoj komencis konstrui la atelierojn. La oficiala fondo okazis en 1929. En 1969 ankaŭ pli nova artista kolonio estis fondita en la urbo. La kultura ministerio en 1972 konstruis 12 porsomerajn atelierojn. En 2013 la ĉambroj plene renoviĝis.

Baldaŭ diversaj galerioj aŭ muzeoj ekfunkciis en la urbo baze de la artista kolonio.

## Elektitaj fondintaj membroj 
* Béla Iványi-Grünwald (prezidanto)
* Miklós Bánovszky 
* Jenő Barcsay
* Ernő Jeges

## Elektitaj membroj aŭ gastoj 
* Imre Ámos
* Béla Bán
* István Barta (pentristo)
* József Bartl
* József Baska
* István Csík
* Gyula Czimra
* Béla Czóbel
* Pál Deim
* Rudolf Diener Dénes
* Ferenc Doór
* Lola Gálffy
* Margit Gráber
* György Hegyi
* János Jakuba
* János Kmetty
* Dezső Korniss
* Margit Kotsis-Nagy
* Pál Miháltz
* István Nádler
* Jenő Paizs Goebel
* Erika Ligeti
* Andreas Papachristos
* Katalin Rényi
* Ernő Schubert
* Piroska Szántó
* Tamás Szikora
* János Szirtes
* Angéla Szuly
* János Tornyai
* Júlia Vajda (pentristo)
* Erzsébet Vaszkó

## Elektitaj ekspozicioj 
* Szentendre, 1956, 1965, 1974, 1985, 1994, 2008
* Budapeŝto, 1976, 1993
* Varsovio, 1976
* Vác, 1983
* Miskolc, 1987

## Fontoj 
* http://www.hung-art.hu/vezetes/szente_h.html
* http://www.alkotomuveszet.hu/index.php/muvesztelepek/szentendrei-regi-muvesztelep
* http://artportal.hu/lexikon/iranyzatok/szentendrei-iskola 

Kategorio:Szentendre
Szentendre
Dusepo

**Jo Dusepo** aŭ simple **Dusepo** estas muzikisto, lutieristo, komponisto, radio programestro kaj sonteknikisto el Londono, Unuiĝinta Reĝlando. 

## Ĝenroj 
Ŝia antaŭa muziko estis elektronika muziko kaj ĵazo, sed la 2008-a albumo *Blue and Purple* (esperante *Blua kaj Purpura*) estis minimumismo. Ŝia pli nova muziko, edke 2012, estas popola muziko, mondmuziko kaj ĵazo. Ŝi kantas en esperanto, angla, germana kaj hispana. Ŝi ludas gitaron, rekintan gitaron, ĉarangon, ĥaranon, dombron kaj aliajn.

## Diskaro 
### Albumoj 
* *A Long Journey* (2015) (esperante: *Longa Vojaĝo*)
* *Blue and Purple* (2008) (esperante: *Blua kaj Purpura*)
* *Short Circuit* (2008) (esperante: *Mallonga Cirkvito*)

### Aliaj 
* *The Reification Theory* (2014) (esperante: *La antropomorfisma teorio*)
* *An Unknown Place* (2012) (esperante: *Nekonata loko*)
* *Melancholy Tones / Dusepo Dub* (2010) (esperante: *Melankoliaj  tonoj*)
* *Volume Two* (2007) (esperante: *Volumo du*)
* *Volume One* (2007) (esperante: *Volumo unu*)

## Referencoj 
Kategorio:Anglaj gitaristoj
Kategorio:Anglaj komponistoj
Kategorio:Britaj muzikistoj
Kategorio:Anglaj muzikistoj
Kategorio:Britaj ĵazmuzikistoj
Kategorio:Liutfaristoj
M'hamed Issiakhem

'''M'hamed Issiakhem** [isjaĤEM] (1928–1985) (en Kabila: **Muḥand Isyaxem'*, 1928 Tizi Uzu, Alĝerio - 1985
Alĝero, Alĝerio) estas unu el la *fondintoj* de la moderna alĝeria pentrarto.

## Biografio 
*'M'hamed Issiakhem''' en 1931 translokiĝis kun sia familio al Relizane kie li vivis plej el sia infanaĝo. En 1943 li estis manipulante grenadon ŝtelitan el franca militkampadejo, kiam tiu eksplodis. Du fratinoj kaj unu nevo mortiĝis. Hospitaligita dum du jaroj,li perdis sian maldekstran brakon. Inter 1947 kaj 1951 li studis en Alĝero kaj inter 1953 kaj 1958 en Parizo. Issiakhem en 1958 li iris el Francio al Okcidenta Germanio, kaj poste al Orienta Germanio kie li setlis ĝis la Alĝeria sendependeco.

El 1965 al 1982 li ricevis multajn mendojn en Alĝerio, inter kiuj li kreis modelojn de la alĝeriaj monbiletoj same kiel de multaj alĝeriaj poŝtmarkoj. Li veturis al Vjetnamio en 1972.

## Eksteraj ligiloj 
* M’Hamed Issiakhem
* Alia Biografio

Kategorio:Alĝeriaj pentristoj
Kategorio:Kabilio
Kategorio:Tizi Ouzou
Eberhard Weber

**Eberhard Weber** (esperante *Eberhard Veber*) estas muzikisto kaj komponisto el Germanio. Li ludas elektran kontrabason.

## Diskaro 
* The Colours of Chloë (1973)
* Yellow Fields (1975)
* The Following Morning (1976)
* Silent Feet (1977)
* Fluid Rustle (1978)
* Little Movements (1980)
* Later That Evening (1982)
* Chorus (1984)
* Orchestra (1988)
* Pendulum (1993)
* Endless Days (2001)
* Stages of a Long Journey (2007)
* Résumé (2012)
* Encore (2015)

Kategorio:Germanaj ĵazbasistoj
Doubí (Karlovy Vary)

**Doubí** () estas municipo en Ĉeĥio, nun kvartalo de urbo Karlovy Vary, troviĝanta en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 6&nbsp;km sudokcidente de centro de Karlovy Vary. Estas ĉi tie registritaj 453 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

En Doubí troviĝas unu el tri ĉeĥaj SOS-Infanvilaĝoj (pluaj estas en Chvalčov kaj Brno-Medlánky).

Doubí situas en katastra teritorio **Doubí u Karlových Var** kun areo 4,26&nbsp;km².

## Historio 
En la jaroj 1850–1930 ĝi estis memstara municipo, ekde la jaro 1939 sub administrado de Karlovy Vary. En la jaroj 1950–1974 denove memstara municipo, ekde la jaro 1974 reen sub administrado de Karlovy Vary.

Dominaĵo de la urba parto estas kastelo Doubí, kiu estas kultura memorindaĵo kaj ĝi estas nemisvidebla pruvo de riĉa historio de la municipo ekde la 14-a jarcento. Pseŭdorenesanca kastelo kun eksa neogotika kapelo, situanta sur lokoj de eksa burgo, estis post multaj peripetioj de posedantoj, administrantoj, uzantoj savita kaj multekoste rekonstruitafare de privata firmao. Por publiko estis la tuta areo malfermita en junio de 2002 kiel stila kastela restoracio, vinejo, tutjara vendekspoziciejo..

La kastelo estas nuntempe ununura konservita memorindaĵo de riĉa vivo en Doubí en la 19-a jarcento. En la municipo jam pereis aliaj pruvaĵoj de tiu tempo kiel brikfarejo, muelejo, segejo, ŝafejo kaj aliaj.

## Loĝantaro
## Naturo 
La loka parto troviĝas plimulte en teritorio PPR Slavkova arbaro. Kondukas tra ĉi tie vojo de ĉefa biciklovojo n-ro 6 kuniganta Karlovy Vary kaj Loket, la vojo kondukas sur bordoj de rivero Ohře tra pentrinda valo de Svatoŝaj rokoj.

## Pluaj fotografioj 

Doubí ulice K Přehradě září 2019 (1).jpg| Doubí
Doubí u Karlových Varů od Tašovic.jpg| Doubí de Tašovice
Hájovna Bor nad Doubím září 2019 (2).jpg| Doubí
Doubí ulice K Přehradě září 2019 (2).jpg| Doubí
10687-Aich-1909-Schloß-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg| Doubí
Karlovy Vary, na Doubské vyhlídce.jpg|Belvidejo de Doubí survoje al Karlovy Vary

## Referencoj 
Kategorio:Partoj de Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Hůrky (Karlovy Vary)

**Hůrky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, nun kvartalo de urbo Karlovy Vary, troviĝanta en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km oriente de Karlovy Vary. Estas ĉi tie registritaj 77 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Hůrky situas en katastra teritorio **Olšová Vrata** kun areo 12,23&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1847.

## Loĝantaro
## Pluaj fotografioj 

Hůrky (Karlovy Vary) (7).jpg|Hůrky
Hůrky (Karlovy Vary) (2).jpg|Hůrky
Hůrky (Karlovy Vary) (5).jpg|Hůrky

Kategorio:Partoj de Karlovy Vary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Steve Reich

**Steve REICH**  (naskiĝis kiel Stephen Michael Reich la 3-an de oktobro 1936 en Novjorko, Usono) estas usona komponisto. Li estas plej fama por minimumisma muziko. Lia muzika stilo estas tre influa.

## Frua vivo 
Liaj gepatroj eksedziĝis, kaj li kreskis inter Novjorko kaj Kalifornio. Tiu influis lian kanton *Different Trains* (esperante *malsamaj trajnoj*). Lia familio estas juda. Li universitatas en Kalifornio.

## Muziko 
Lia muziko estas plejparte minimumisma. Liaj fruaj kantoj uzis registraĵojn, sed liaj postaj kantoj uzas orkestron. Li foje uzas temojn pri homaj rajtoj, aktualaĵoj, filozofio, historio kaj judismo.

En 1994, Steve Reich publikigis operon nomitan *The Cave* (La groto). La titolo referencas al la Groto de la Patriarkoj. La rakontaro de la opero estas bazita sur la historio de Abraham kaj de lia tuja familio kiel tiu estas rakontita en la variaj religiaj tekstoj, kaj kiel ĝi estas komprenata de unuopaj individuoj el diversaj kulturoj kaj religiaj tradicioj.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Usonaj operkomponistoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Kategorio:Gajnintoj de Premio Pulitzer
Proporcia tiparo

eta|Proporcia tiparo (supre) kompare kun egalpaŝa

**Proporcia tiparo** estas tiparo en kiu la larĝo de la tipoj — aŭ, pli moderne, la paŝoj de ĉiuj signobildoj — estas proporciaj al la larĝo de la koncerna signobildo. Per tio ĝi diferencas disde egalpaŝa tiparo, en kiu mallarĝaj signoj, kiaj il.: kaj la larĝaj signoj MmWw avancigas la ĉareton aŭ respektive la kursoron je unu saman paŝon:

Kategorio:Tipografio
Kategorio:Tiparoj
Earth, wind and fire

**Earth, Wind and Fire** (Esperante: *Tero, Vento kaj Fajro*) estas muzikgrupo komencita de Maurice White en 1970 en Ĉikago, Usono. Ĝia muziko estas funko, diskoo, ĵazo, ritmenbluso, soulo kaj pop-muziko. Ĝi havis multajn ŝlagrojn en la 1970-oj.

## Diskaro 
* Earth, Wind & Fire (1971)
* The Need of Love (1971)
* Last Days and Time (1972)
* Head to the Sky (1973)
* Open Our Eyes (1974)
* That's the Way of the World (1975)
* Spirit (1976)
* All 'n All (1977)
* I Am (1979)
* Faces (1980)
* Raise! (1981)
* Powerlight (1983)
* Electric Universe (1983)
* Touch the World (1987)
* Heritage (1990)
* Millennium (1993)
* In the Name of Love (1997)
* The Promise (2003)
* Illumination (2005)
* Now, Then & Forever (2013)
* Holiday (2014)

## Referencoj 
Kategorio:Funko
Kategorio:Soulo
Kategorio:Usonaj muzikaj grupoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1970
Kutaisa gubernio

La **Kutaisa gubernio** () ekzistis de 1846 ĝis 1920 kadre de la Rusia imperio. Ĝia ĉefurbo estis Kutaisi, en la nuna respubliko Kartvelio.

La Kutaisa gubernio troviĝis sudokcidente de Transkaŭkazio, laŭlonge de la sudorienta bordo de la Nigra maro kaj ĉe la baseno de la riveroj Rioni kaj Choroj. La gubernio estis loĝata de 914.000 homoj el kiuj 62.000 loĝis en urboj. La loĝantaro konsistis el:
* Kartveloj 800,000
* Abĥazoj 59,000
* Rusoj 13,000
* Cetero el aliaj etnoj, ĉefe kaŭkazaj.

Kategorio:Gubernioj de la Rusia Imperio
Kategorio:Historio de Kartvelio
Universitato de Kioto

La **universitato de Kioto** (japane 京都大学, *Kyōto Daigaku*) estas inter la plej grandaj kaj plej prestiĝaj universitatoj de Japanio. La universitato havas tri kampusojn: Kampuso *Joŝida* en la kvartalo *Sakjo* de Kioto, Kampuso *Uĝi* en Uĝi kaj kampuso *Katsura* en la kvartalo Niŝikjo de Kioto.

## Historio 
La universitato estis establita en 18-a de junio 1897 kiel Imperia Universitato de Kioto. Estis la dua universitato en Japanio, kies leĝa bazo estis la Imperia dekreto #209. En 1899 fakultatoj pri juro kaj pri medicino estis fonditaj. En decembro de la sama jaro, la universitata biblioteko kaj la universitata hospitalo malfermis siajn pordojn. En 1926 aldoniĝis instituto de kemiaj esploroj. En 1947 la universitato estis renomita Universitato de Kioto. Ekde 1949, preskaŭ ĉiujare novaj fakultatoj, esploraj stacioj kaj laboratorioj estis malfermitaj. En 1997, la universitata muzeo malfermiĝis.

## Strukturo 
En 2021 la universitato estis dividita en 10 fakultatoj:
* integritaj homaj sciencoj
* lingvoj kaj literaturoj
* edukado
* juro
* ekonomiko
* natursciencoj
* medicino (kun la Universitato Hospitalo)
* farmaciaj sciencoj
* inĝenierado
* agrikulturo

Ekzistis 17 postdiplomaj altlernejoj, 13 esplorinstitutoj kaj 28 esplorcentroj.

## Vidu ankaŭ 
* gubernia universitato de Kioto
* privata Universitato de Ricumejkan en Kioto
* Universitato de Tokio

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (jen japane, sed ankaŭ en la kontinenta kaj tajvana ĉina, korea kaj angla

## Referencoj 
Kioto
Kategorio:Kioto
Gubernia universitato de Kioto

La **gubernia universitato de Kioto** (japane 京都府立大学, *Kyōto-furitsu daigaku*) estas publika universitato en la urbo Kioto de Japanio, unu el pluraj universitatoj de la urbo. La universitato havas sian kampuson en la kvartalo *Sakjo-ku* de Kioto.

## Historio 
La universitato en sia nuna formo kreiĝis en 1949 kiel Saikjo-Universitato (西京 大学, *Saikyo Daigaku*, en Esperanto "la Universitato de la okcidenta ĉefurbo", do Kioto). Ĝiaj antaŭuloj estis la gubernia agrikultura kaj forstada kolegio de Kioto (京都 府 立 農林 専 門 学校; *Kyōto-Furitsu Nōrin Semmon Gakkō*), fondita en 1895, kaj la gubernia virina kolegio de Kioto (京都 府 立 女子 専 門 学校; *Kyōto-Furitsu Joshi Semmon Gakkō*), fondita en 1927.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo japane kaj angle 

## Vidu ankaŭ 
* universitato de Kioto
* privata Universitato de Ricumejkan en Kioto

Kioto
Kategorio:Kioto
Miklós Bánovszky

**Miklós Bánovszky** [miklOŝ bAnovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bánovszky Miklós** estis hungara pentristo.

Miklós Bánovszky http://www.hung-art.hu/frames.html?/magyar/b/banovszk/index.html naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Besztercebánya (nuntempa Banská Bystrica en Slovakio), li mortis la  en Szentendre.

## Biografio 
Miklós Bánovszky lernis pentroarton en privata lernejon en Munkeno, ekde 1915 en Belarta Altlernejo de Budapeŝto de Imre Révész (pentristo) kaj Aladár Edvi Illés (pentristo). Li batalis dum la 1-a mondmilito, en 1918 li daŭris la lernadon de István Réti en la altlernejo. Ekde 1926 li pentradis en Szentendre, kie li partoprenis en kreo de la Artistkolonio. Foje-foje li pentradis ankaŭ en aliaj lokoj. En 1942 li estis denove soldato. Li pentris portretojn, pejzaĝojn, ĝenrojn. Li ricevis premiojn en 1926 kaj 1995.
 
## Lia libro 
* *Egy festő naplója: Bánovszky Miklós visszaemlékezése a szentendrei festészet kezdeteiről, 1926-1947* (1996) - membiografia romano

## Elektitaj pentraĵoj 
* portreto de János Tornyai
* Sankta Francisko (1926) premiita
* *A régi Püspöki utca* (1928)

## Ekspozicioj 
* Szentendre, 1985, 1994 (individue)
* Szentendre, 1979-1990 (grupe)
* Ankaro, Ateno, 1983 (grupe)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
93-a Germana Esperanto-Kongreso

[eta|La naturscienca kaj teknika [Germana Muzeo sur insulo en Isaro]]
La **93-a Germana Esperanto-Kongreso** okazis en Munkeno ekde la 13-a ĝis la 16-a majo 2016. Temis pri la sesa nacia Esperanto-kongreso en la urbo, post 1926, 1948, 1951 kadre de la Universala Kongreso de Esperanto, 1968 kaj 1991. La evento celebris la 125-jaran jubileon de la loka esperanto-movado: La Esperanto-Societo festis 125 jarojn de sia ekzisto, nekutima evento, ĉar ĝi estis fondita nur 4 jarojn post la unua lernolibro de Esperanto. Ĉeestis iom pli ol 200 kongresanoj el Germanio kaj 20 pliaj ŝtatoj, interalie el Japanio, Usono, Meksiko kaj Brazilo. Aperis tiusence broŝura kroniko "La historio de la Esperanto-klubo Munkeno" kaj estis solenaj proklamoj de meritplenaj membroj de la klubo, el kiuj samtempe estis kelkaj organizantoj de la nuna kongreso: Uli Ender kaj Karl Breuninger (la lasta el ili vivanta en la antaŭurbo Germering).

La kongreso programe riĉis: En la limigita tempokadro okazis pli ol 40 prelegoj, tiel ke devis okazi po 4 aŭ 5 samtempe. Konvenis ke la evento okazis en tre taŭgaj ejoj centre de Munkeno, kun multaj malpli grandaj prelegejoj kaj unu granda salono, dum tute apude estis ankaŭ la hotelo kun restoracio. Ankaŭ la kultura programo estis impresa: kantis kaj muzikis interalie Mikaelo Bronŝtejn, duopo Kajto kaj Attila Schimmer. La sorĉisto Walter Brusa prezentis perfektan sorĉadon. La sabato estis rezervita al ekskursoj. Oni povis elekti inter deko da eblaj kelkhoraj posttagmezaj ekskursoj, el kiuj multaj fokusigis la kongresurbon mem: ekzemple eblis ekkoni Munkenon laŭ ĝia secesistila arkitekturo aŭ laŭ ĝiaj restaĵoj el la nazia tempo.

## Fonto 
* artikolo en *Eŭropa Bulteno* de EEU, majo 2016, numero 160, paĝoj 3 kaj 4, de Zlatko Tišljar

## Vidu ankaŭ 
* Esperanto-Klubo Munkeno, fondita jam je la 3-a de januaro 1891 fare de Ludwig Emil Meier, do en 2016 jubilee 125-jara
* 69-a Germana Esperanto-Kongreso, kiu en 1991 okazis en la sama urbo

Kategorio:Germana Esperanto-Kongreso
Kategorio:Esperanto en Munkeno
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 2016
Kategorio:2016 en Germanio