open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ihor Kostenko

**Ihor Kostenko** (; naskiĝis la  en Zubrec, mortis la  en Kievo) estis ukrainia ĵurnalisto, studanto kaj aktivulo de Eŭromajdano. Li pereis dum la kontraŭstarado sur la Instituta strato (Kievo).

## Biografio 
maldekstra|eta
Ihor naskiĝis la  en vilaĝo Zubrec (Ternopila provinco, Ukrainio); pasigis infanecon kun geavoj. Poste li studis geografion en Lviva Universitato. Kostenko estis aktiva vikipediisto. Krome, li laboris kiel ĵurnalisto en interreta ednono "Sportanalitika" (ukraine: Спортаналітика).
eta|maldekstra|Funebra ceremonio apud la domo de Kostenko
En 2014 li aktive partoprenis la soci-politikan movadon Eŭromajdano, kelkfoje veturadis al Kievo por partopreni amasajn manifestaciojn. La 20-an de februaro li estis murdita dum armita kontraŭstaro sur Instituta strato.
Oni entombigis lin en lia vilaĝo. Antaŭ lia entombigo pli ol kvincent homoj kolektiĝis en Ternopilo por funebra kunveno.

## Agado en Vikipedio 
Kostenko dum kelkaj jaroj estis aktiva partoprenanto de la ukrainlingva Vikipedio (kiel Ig2000), kreis pli ol 280 artikoloj, propagandis Vikipedion en interkonaj retejoj.
[eta|Ihor Kostenko - Vikipediisto de la jaro (ceremonio de fermo de [Vikimanio-2014)]]

Post lia morto memorige al Ihor Kostenko la ukrainlingva Vikipedio organizis projekton, laŭ kiu proponis al ĉiu la  krei novajn artikolojn por plibonigo de la Vikipedio; dum la tago estis kreitaj preskaŭ mil novaj artikoloj.

La  dum la fermo de ĉiujara internacia konferenco Vikimanio-2014 fondinto de Vikipedio Jimmy Wales nomis Kostenko "Vikipediisto de la jaro". Estis substrekite, ke ĉi tio estas agnosko de la vikipediistaro de lia agado en Vikipedio, agado por popularigo de Vikipedio ekstere kaj lia aktiva defendo de sia civitana pozicio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Eŭromajdano

Kategorio:Naskiĝintoj en Ukrainio
Kategorio:Politika krizo en Ukrainio (2013-2014)
Kategorio:Murditoj
Kategorio:Aktivuloj
Kategorio:Ukrainaj vikimedianoj
Universitato de Pavio

La **Universitato de Pavio** en Pavio, Lombardio, Italio, estis fondita en la 13-a de aprilo 1361 de la imperiestro Karlo la 4-a, unue nomita "Studium Generale", kaj poste, agnoskita de la papo Bonifaco la 9-a kun la samaj rajtoj de la Universitato de Bolonjo kaj de Parizo. La institucio apartenas al la Koimbra Grupo, internacia asocio de 41 universitatoj en Eŭropo.

La universitato entenas la Muzeon pri Natura Historio, kreita por edukaj celoj, en 1771, de Lazzaro Spallanzani (1729-1799), profesoro pri natura historio de la universitato.

## Listo de profesoroj kaj docentoj de la Universitato de Pavio 
* Balde de Ubaldis (1327-1400), juristo
* Signorino de Amadeo (1350-1419) juristo
* Giovanni Matteo Ferrari (1400-1472) kuracisto
* Lorenzo Valla (1407-1457) humanisto kaj filologo
* Thüring Fricker (1429–1519) politikisto
* Gabriel von Eyb (1455-1535) Princo-episkopo de Eichstätt
* Johann von Dalberg (1455-1503) episkopo de Worms
* Agrippa von Nettesheim (1486-1535) universala erudiciulo
* Andrea Alciati (1492–1550) juristo und humanisto
* Gerolamo Cardano(1501–1576) kuracisto kaj matematikisto
* Celio Secondo Curione (1503–1569) humanisto kaj retorikulo
* Pietro Tamburini (1737-1827) teologo
* Cesare Beccaria (1738-1794) juristo kaj filozofo
* Giuseppe Zola (1739-1806) prieklezia historiisto
* Alessandro Volta (1745–1827) fizikisto
* Lorenzo Mascheroni (1750-1800) matematikisto
* Antonio Scarpa (1752–1832) anatomiisto
* Gian Domenico Romagnosi (1761-1835) juristo kaj ekonomikisto
* Agostino Bassi (1773-1856) biologo
* Ugo Foscolo (1778-1826) literaturisto kaj poeto
* Francesco Flarer (1791–1859) kuracisto
* Giovanni Zuccala (1798-1836) literaturisto
* Carlo Vittadini (1800-1865) botanikisto
* Guglielmo Gasparrini (1804-1866) kuracisto kaj botanikisto
* Alfonso Giacomo Gaspare Corti (1822-1876) kuracisto kaj scienculo
* Antonio Stoppani (1824-1891) itala geologo
* Cesare Lombroso (1835-1909) jura medicino
* Eugenio Beltrami (1835–1900) matematikisto
* Felice Casorati (1835–1890) matematikisto
* Camillo Golgi (1843–1926) kuracisto kaj Nobel-premiito
* Contardo Ferrini (1859-1902) juristo
* Carlo M. Cipolla (1922-2000) historiisto

## Iuj elektitaj studentoj 
* Carlo Bertolazzi (1870-1916), itala dramisto kaj teatra kritikisto, kiu en Pavio diplomiĝis pri juro
* Roberto Faenza, kinreĝisoro

## Galerio de la Universitato de Pavio 

dosiero:Cardano.jpg|Gerolamo Cardano(1501-1576)
dosiero:ETH-BIB-Volta, Alessandro (1745-1827)-Portrait-Portr 02303.tif|Alessandro Volta(1745-1827)
dosiero:Cesare Beccaria.jpg|Cesare Beccaria(1738-1794)
dosiero:Ugo Foscolo.jpg|Ugo Foscolo(1778-1826)
dosiero:C Lombroso.jpg|Cesare Lombroso(1835-1909)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Pavio
Kategorio:Pavio
Descartes (Indre-et-Loire)

**Descartes** estas franca komunumo kiu situantas en la regiono Centro-Valo de Luaro, en la departemento Indre-et-Loire, kaj en la arondismento Loches. Ĝi estas la ĉefurbo de la kantono Descartes. La urbo estas konstruita en la bordo de la rivero Creuse (rivero). En tiu urbo naskiĝis tri René : René Descartes, René Boylesve kaj René de Buxeuil. Tial Descartes estas alnomita *"Cité des trois René"* (esperante : Urbo de la tri René). La urbo nomiĝis *Haya*, poste *La Haye en Touraine*, poste *La Haye-Descartes* ekde la Franca Revolucio, kaj fine nomiĝas *Descartes* (kiel René Descartes) ekde sia kunigo kun la komunumo Balesmes, en 1967.

## Geografio 
Descartes havis  loĝantojn en 2011. La areo de la komunumo estas granda je 38,08 km².

### Ĉirkaŭaj lokoj 
## Ĝemelurboj 
Descartes havas ĝemelurbojn :
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre-et-Loire

## Eksteraj ligiloj 
* TTT-ejo de la komunumo

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Kategorio:Renato Kartezio
11504 Kazo

**11504 Kazo** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Tsutomu Hioki kaj Shuji Hayakawa elde Okutama (distrikto de Tokio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la japana urbo Kazo (japane : 加須市, *Kazo-shi*) en gubernio Sajtama, 50&nbsp;km norde de Tokio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Hioki
Kategorio:Malkovrita de Shuji Hayakawa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Repsol

eta|280ra|Logoo de Repsol ĉe benzinejo.

eta|dekstra|270ra|Vido aktuala de la Rafinejo de Puertollano.
eta|dekstra|250ra|Maketo de la Rafinejo de Taragono, konstruita en 1971.
eta|dekstra|280ra|Maketo de petrolŝipo uzita de Repsol, nome *Castillo de Montearagon*.
**Repsol** (IBEX 35) estas entrepreno hispana pri energio, ĉefe pri merkato de hidrokarbidoj, kun socia sidejo en Madrido, kaj kiu estis fondita en oktobro de 1987. En sia origino ĝi estis kunformita de la grupigo de serio de firmaoj, antaŭe apartenantaj al la *Instituto Nacional de Hidrocarburos* (INH), kun aktiveco en la esplorado, produktado, transporto kaj rafinado de petrolo kaj gaso. Krome ĝi fabrikas, distribuas kaj komercigas derivaĵojn el nafto, produktojn petrokemiajn kaj likvigitan gasson kaj vendas naturan gason.

Ĝi estis konata kiel **Repsol-YPF** ekde 1999 ĝis la 3a de majo de 2012, kiam la registaro de Argentina ekspropietigis kaj ŝtatigis la plej parton de ties akcioj ĉe YPF, kiam ĝi eknomiĝis denove *Repsol*.

## Financoj kaj ekonomia strukturo 
### Financa Kvanto 
Je 31a de decembro de 2007 en miloj de milionoj de € (eŭroj):

* Rezultado de la Operacoj: 5.808
* Neta Profito: 3.188
* Indikilo EBITDA: 8.573
* Enspezoj de operacoj: 55.923
* Totala investado: 5.373
* Neta ŝuldo: 3.493

### Operacia kvanto 
Por 2007:
* Produktado de hidrokarbidoj (Miloj de bep/tago): 1.039,2
* Vendo de naftaj produktoj: 61.467
* Vendo de LPG (Miloj de tunoj): 3.793
* Vendo de petrokemiaj produktoj (Miloj de tunoj): 4.926
* Vendo de natura gaso (Miloj de milionoj de m³): 36,41

### Ĉefaj akciposedantoj 
La entreprenoj enhavas tri ĉefajn akciposedantojn: nome la Caixa (13%), Sacyr (10%) kaj Pemex (9,5%). La propra akciaro altiĝas al 10,5%.

## Notoj 
### Bibliografio 
* Marc Gavaldà Palacín (2003): *La recolonización, Repsol en América Latina*, Ed. Icaria, ISBN 9788474266214.

## Eksteraj ligiloj 
* IBEX 35: http://www.bolsamadrid.es/comun/fichaemp/fichavalor.asp?isin=ES0173516115  REP]
* repsol.com - Oficiala retejo de Repsol
* Guía Repsol - Ŝosegvidlibro eldonita de Repsol
* www.bolsamadrid.biz  - Borsa informaro de Repsol

Kategorio:Petrolo
Kategorio:Nafto
Kategorio:Ekonomio de Hispanio
Repsol YPF

**Repsol YPF** estis entrepreno kiu ekzistis inter 1999 kaj 2012 kiel rezulto de la akiro de la majoritato de la akciaro de la argentina entrepreno YPF (Yacimientos Petrolíferos Fiscales) fare de la hispana entrepreno Repsol. Temis pri entrepreno prienergia de la sektoro de la hidrokarbidoj, kiuj realigis aktivaĵojn de esplorado, produktado, rafinado, merkatado kaj pri novaj energioj en la tuta mondo. Ties socia sidejo troviĝis en Madrido, Hispanio, kaj ties akcioj valoriĝis en la Borso de Madrido kaj per Ibex 35.

Post la aĉeto de majoritato de la akciaro fare de la argentina registaro, okazinta en majo de 2012, Repsol pluigis sian aktivecon kiel filialo de la antaŭa laŭ kotizado kaj operacoj, plutenanta samajn havaĵojn escepte tiujn proprajn de YPF.

Kategorio:Petrolo
Kategorio:Nafto
Kategorio:Ekonomio de Argentino
Kategorio:Ekonomio de Hispanio
Legendo de la ledra ponto

En pluraj regionoj de Germanio kaj Svislando oni rakontas **legendon de la ledra ponto**. La *ledra ponto* povus esti lanterna aŭ ŝtupetara ponto.

## Palatinato 
eta|hochkant|maldekstre|Burgo Erfenstein de la sudo
eta|Burgo Spangenberg de nordo
Oni rakontis, ke la profundan valon de la rivero Speyerbach inter palatinataj Burgo Erfenstein kaj Burgo Spangenberg transstreĉus ledra ponto. Du fratoj aŭ eble du bonaj amikoj estis, kiuj konstruis la ponton por eviti la penan vojon tra la profunda valo kaj trans la sovaĝa rivero.

La amikeco daŭris plurajn jarojn. Sed iam post forta diboĉado sur Spangenburg estis forta kverelo. Vorto kontraŭ vorto ĝis la Erfenstein-ano pro ĉagreno volis reiri hejmen trans la ponto. Antaŭe li anoncis laŭte: „Mi neniam revenos!“ Samĉagrenite la alia kricas: „Tion vi ankaŭ ne devas. Pri tio mi zorgos!“ Kiam la Erfenstein-ano atingis la mezon de la ponto la Spangenberg-ano tranĉis per sia klavo la ledran rimenon. La ponto falis funden kaj kuntiras la kontraŭulon. Li mortis.

Ekde tiu murdo ekzistis malamikeco inter la du familioj. Ĉiu flanko malhelpis la alian tiel ofte kiel eblis.

La reala kerno de la legendo estas, ke la du burgoj ĉiam apartenis al diversaj posedantoj – komence Spangenberg apartenis al la Spira princelektisto-episkopo kaj Erfenstein apartenis al la grafoj de Leiningen. Ambaŭ staris en certa konkurenco unu al la alia. Pli poste la posedantoj ŝanĝis kaj fine en la jaro 1470 dum la Weißenburger Fehde (= kvereloj de Wisemburgo) la du burgoj estis detruitaj reciproke.

## Alia legendo el Ejfelo 
## Alia legendo el Sauerland 
## Alia legendo el Nördlinger Ries 
## Alia legendo el Turingio 
## Alia legendo el Vogtland 
## Alia legendo el Ejfelo el malsupra Luzacio 
## Alia legendo el Svislando 
## Referencoj 
 Kategorio:Legendoj
Kategorio:Pontoj
Andy Dick

[eta|Dick ([2012)]]
**Andrew Roane** "**Andy**" **Dick** (21-an de decembro, 1965 en Charleston, Suda Karolino, Usono) estas usona aktoro.

## Filmaro (elekto) 
* 1998: ''The Lion King II: Simba's Pride*
* 1999: *Inspector Gadget*
* 2005: *Hoodwinked!* (angla sinkronvoĉo de Boingo)
* 2011: *Hoodwinked Too! Hood vs. Evil* (angla sinkronvoĉo de Boingo)

## Serioj 
* 1992-1993: *The Ben Stiller Show*
* 1994: *The Nanny*
* 1995: *Get Smart''

Kategorio:Usonaj aktoroj
August Ritter von Clemm

**August Ritter von Clemm** (8a de decembro 1837 en Gießen; 28a de oktobro 1910 en Neustadt-Haardt) estis germana entreprenisto kaj politikisto.

## Vivo kaj Profesio 
Post sia studado eklaboris de 1862 en Mannheim en la de sia frato Carl Clemm kaj Friedrich Engelhorn fondita anilinfabriko *Sonntag, Engelhorn & Clemm*. En la jaro 1865 li fondis kune kun sia frato,, Engelhorn, Seligmann Ladenburg, Leopold Ladenburg, Friedrich Reiß kaj aliaj la firmaon BASF kaj transprenis la direktorecon de la fabrikado de anilino en Ludwigshafen. Post kiam li fariĝis en 1869 reprezentanto de Engelhorn, li forlasis en 1882 la firmaon BASF post kvereloj kun sia frato. Post la retiriĝo de Carl Clemm li revenis en 1885 en la kontrolkonsilion , kiun li de 1897 ĝis 1903 gvidis.

De 1872 ĝis 1898 Clemm estis prezidento de la *Pfälzischen Handels- und Gewerbebank* (= „Palatinata Komerca kaj Industria Banko“) kaj en la jaro 1886 li estis kunfondinto de la Pfälzische Hypothekenbank (= Palatinata Hipoteka Banko). Krome li estis ĝis la ŝtatiĝo prezidento de la kontrolkonsilio de la palatinata fervojo.

## Politiko 
De 1883 ĝis 1899 Clemm estis membro de la Naciliberala Partio en la bavara ĉambro de la deputitoj. En 1893 li fariĝis ĝia vicprezidento kaj de 1897 ĝis 1899 ĝia prezidento.

## Literaturo 
* Gustaf Jacob: *Friedrich Engelhorn. Der Gründer der Badischen Anilin- und Sofa-Fabrik*. Gesellschaft der Freunde Mannheims und der Ehemaligen Kurpfalz, Mannheimer Altertumsverein von 1859, Mannheim 1959 (*Schriften der Gesellschaft der Freunde Mannheims und der Ehemaligen Kurpfalz, Mannheimer Altertumsverein von 1859* 8, ).
* Stefan Mörz, Klaus Jürgen Becker (Hrsg.): *Geschichte der Stadt Ludwigshafen am Rhein*. Band 1: *Von den Anfängen bis zum Ende des Ersten Weltkrieges*. Stadtarchiv, Ludwigshafen am Rhein 2003, ISBN 3-924667-35-7.
* Peter Ruf: *Ludwigshafener Abgeordnete im Landtag, Reichstag und Bundestag*. Stadtarchiv, Ludwigshafen 1993, ISBN 3-924667-20-9 (*Veröffentlichungen des Stadtarchivs Ludwigshafen am Rhein* 16).
* 

Kategorio:Palatinataj politikistoj
Kategorio:Bavara konsilio
Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Kategorio:Germanaj bankistoj
Kategorio:Germanaj luteranoj
Kategorio:Homoj de BASF
Privatigo

**Privatigo** povas havi plurajn signifojn. Ĉefe, ĝi estas la procezo de transdonado de proprieto de komerco, entrepreno, agentejo, publika servo, aŭ publika posedaĵo de la publika sektoro (registaro, ŝtato) ĝis la privata sektoro, aŭ ĝis komerco kiu funkciigas por profito aŭ al neprofitocela organizo. Ĝi ankaŭ povas signifi registaran subkontraktadon de servoj aŭ funkcioj por privataj firmaoj, ekz. enspezokolektado, polico, kaj prizonadministrado.

Privatigo ankaŭ estis uzita por priskribi du senrilatajn transakciojn. La unua estas la aĉetado de ĉiuj elstaraj akcioj de publike komercita firmao de ununura unuo, igante la firmaon privatposedata. Tio ofte estas priskribita kiel privata egaleco. La dua estas demutualigo de reciproka organizo aŭ kooperativo por formi akcian kompanion.

Ĝenerale temas pri agado kiu celas privatan profiton anstataŭ enspezon por la socio, respektive la ŝtato. Tiele ĝi estas farita ĉefe de dekstraj registaroj aŭ de registaroj ege necesantaj tujan financadon. Ju pli publika estas la privatigita sektoro, des pli kontraŭsocia iĝas tiu politiko, ekzemple se temas pri transportoj (ŝoseoj), sansistemo, eduksistemo ktp. Ĝi estas la malo de ŝtatigo, kiu celas transpasi al ŝtata aŭ publika posedo la kontrolon de ĝis tiam privatajn propraĵojn.

## Referencoj
## Literaturo
* Alexander, Jason. 2009. Contracting Through the Lens of Classical Pragmatism: An Exploration of Local Government Contracting. Applied Research Project. Texas State University. http://ecommons.txstate.edu/arp/288/ .
* Dovalina, Jessica. 2006. Assessing the Ethical Issues Found in the Contracting Out Process. Applied Research Project. Texas State University. http://ecommons.txstate.edu/arp/108/ .
* Segerfeldt, Fredrik. 2006. Water for sale: how business and the market can resolve the world’s water crisis. Stockholm Network. http://www.stockholm-network.org/downloads/events/d41d8cd9-Amigo%20Segerfeldt.pdf 
* Bernard Black et al., 'Russian Privatization and Corporate Governance: What Went Wrong? (2000) 52 Stanford Law Review 1731
*Feghali, Khalil.(2013). "La privatisation au Liban:allocation des ressources et efficacité de la gestion". L'Harmattan, Paris, ISBN 978-2-343-00839-4

## Eksteraj ligiloj 
* In the Public Interest is a Resource Center on privatization and responsible contracting.
* Privatization's Rise el Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives
* Reports of the Public Services International Research Unit at the University of Greenwich  Research database with many articles on the effects of privatization
* 
* Privatization Blog  is a resource dedicated to recent developments in privatization.

Kategorio:Politiko
Kategorio:Ekonomio
Minado en Argentino

Spite la fakton ke dum la tuta 20a jarcento la ekzisto de gravaj kuŝejoj minejaj estis praktike ĉu neita aŭ kaŝita preskaŭ totale, rezultas evidenta, ke ĉar Argentino posedas grandajn regionojn montarajn, ekzemple ĉe la Andoj abundaj en mineraloj de granda valoro kaj pro ties varia geologio etende en granda etendo teritoria la argentina ŝtato posedas riĉon de grandaj kaj gravaj mineralaj kuŝejoj de forta ekonomia profito. Tamen menciindas, ke praktike ĉiam la minejaj kaj similaj resursoj korespondas al la kategorio de nerenovigeblaj .

## Eksportado 
La ĉefaj solidaj mineralaj produktoj (sen enkalkuli la enormajn subterajn rezervejojn de naturaj gasoj kaj hidrokarbidoj) eksportitaj de Argentino estas oro kaj kupro, kies valoro pli ol duobliĝis inter 2005 kaj 2007; en la lastaj jaroj oni ĉirkaŭkalkulis, ke gravas ankaŭ la produktado de la strategia litio. La rajtoj por eksportado por tiu sektoro ne superas la 10%. La aktiveco ricevas ankaŭ aliajn diferencajn profitojn pri la resto de la produktaj sektoroj. Ili estas rajtigitaj lasi ekster la lando la 100% de la divizojn ricevitaj pro eksportado, ĝuas de diversaj impostorabatojn (eĉ pri brulaĵoj kaj aliaj similaĵoj uzitaj dum la procezo) kaj ĉe la Imposto al Enspezo, estas rajtigitaj elpreni ĝis la 50% de la valoro de la rezervoj ekspluatataj kvazaŭ temus pri kontribuoj al kapitalo. Kanadaj, usonaj, eŭropaj kaj aŭstraliaj kapitaloj alvenis lastajn jarojn allogitaj de la avantaĝoj priimpostaj. La unua investa tajdo alvenis en la 1990-aj jaroj pro la malavara Leĝo pri Minado de la registaro de Carlos Menem. Laŭ sektora studo fare de la minejaj entreprenoj, el ĉirkaŭ 1200 milionoj de dolaroj investitaj en 2006 oni pasis al pli ol 2500 milionoj en 2007.http://www.pagina12.com.ar/diario/economia/2-95781-2007-12-06.html

## Vidu ankaŭ 
* Triangulo de la Litio

## Fontoj 
* Secretaría de Minería de la Nación .
* Cámara Argentina de Empresarios Mineros. Listo de entreprenoj asociigitaj.
* GEMERA , Grupo de Empresas Mineras de Exploración de la República Argentina.
* No a la Mina.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Minería en Argentina ĉe ECyT-ar.
* Atlas de Producción Minera en Argentina 
* Gualcamayo en la ECyT-ar.
* *La gran minería: excelente negocio, ¿para quién?* de Carlos E. Solivérez.

Kategorio:Minoj
Kategorio:Ekonomio de Argentino
11506 Toulouse-Lautrec

'*11506 *Toulouse-Lautrec'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca pentristo Henri de Toulouse-Lautrec (1864–1901), kiu helpis difini la kuron de la avangardo, uzante novajn specojn de temoj. Plej signifaj verkoj, pentritaj per granda psikologia ekkonscio, estas *elles'' (1896), serio da litografioj montrantaj kompateman portreton de la vivo en bordelo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Arroyito (Neŭkeno)

**Arroyito** [aroJIto] (Rojeto) estas vilaĝo de la Departemento Confluencia en la provinco Neŭkeno, Argentino, kie estas fabriko de peza akvo el la entrepreno ENSI.

Ĝi situantas je 54 km sude de la urbo Neŭkeno, en la kunfluejo de la Nacia Ŝoseo 22 kaj la Nacia Ŝoseo 237.

Ĝi havis 90 loĝantojn en 2010.

## Eksteraj ligiloj 
*Geografiaj koordinatoj

Kategorio:Geografio de Argentino
Pierre Desproges

**Pierre ** [], naskiĝinta  en Pantin kaj mortinta  en Parizo, estis franca humuristo konata pro sia nigra humuro, malkonformismo kaj absurdo.

## Temoj 
Pierre Desproges, konata pro sia akra humuro kaj lerta uzo de la franca lingvo, ridis pri ofte evitataj temoj, dirante, ke “eblas ridi pri ĉio, sed ne kun ĉiuj”. Inter la plej oftaj temoj estis virinoj, kancero, morto, naziismo, rasismo, kontraŭjudismo. Inter liaj ŝercoj estas:
* Li nomas kunlaboradon en okupaciata Francio “franc-germana amikeco”, kiu estas “maniero lerni belan fremdan lingvon malmultekoste”. Li ofte ŝercas pri nazioj: “Ne eblos igi min ĉesi pensi, ke dum la lasta mondmilito, multaj judoj havis tute malamikan sintenon kontraŭ la nazia reĝimo.”
* Li ofte mokas la kantistojn Julio Iglesias kaj Tino Rossi (“La tagon, kiam mortis Tino Rossi, mi manĝis mitulojn dufoje”).
* Pri kancero: “Mi ne havas kanceron kaj neniam havos. Mi estas kontraŭ ĝi.” (Malgraŭ tio, li mortis pro pulma kancero.) Kaj: “Se ne ekzistus scienco, kiom el ni povus ĝui sian kanceron dum pli ol kvin jaroj?”
* Pri armeo: “Ne senesperiĝu pri stultuloj. Per iom da trejnado eblas igi ilin militistoj.”

Kategorio:Francaj humuristoj
Flavio Honorio

**Flavius HONORIUS** (384-423) (* Konstantinopolo, en la 9-a de septembro 384 - Ravenna, en la 15-a de aŭgusto 423) estis Romia Imperiestro de la Okcidento el la 23-a de januaro 393 ĝis 15-a de aŭgusto 423. Li estis la pli juna filo de la imperiestro Teodozio la 1-a (347-395). Lia regado distingiĝis pro la romiatako en la 24-a de aŭgusto 410, sub la komando de Alariko la 1-a (370-412), la reĝo de la visigotoj.

## Biografio 
Nomumita Aŭgusto kiam li estis dekunujara, okaze de la morto de sia patro Teodozo la 1-a, lia frato Flavio Arkadio ekregis la imperia trono de la oriento, kaj Flavio Honorio enoficiĝis kiel imperiestro de la Okcidento sub la protektado de iu "magister militum" aŭ "militkomandanto" kies nomo estis Flavio Stiliko (359-408), kiu estis generalo duone vandalo duone romio, ediĝinta al Serena, la preferata nevino de Teodozo, lia patro. Stiliko fakte regis, dank'al la malforta karaktero de la imperiestro, kiu ledziĝis al du el liaj filinoj: Maria (m. 407) kaj Termancia (m. 415).

En la jaro 404 Flavio Honorio proklamis edikton, kiu finigis la batalojn inter la gladiatoroj, kaj Gaŭlujo okupiĝis de la vandaloj, sueboj kaj alemanoj (406). Stiliko elruiniĝis, ĉar li ne sukcesis malebligi la barbarajn invadojn, kaj oni ankaŭ suspektis, ke li konspiris favore al la visigotoj, penante meti sian filon Eŭkerion (389-408), kiel heredanto de la imperiestro, kaj li fine estis ekzekutita (408).

Dum lia regado ankaŭ okazis la atako al Romo de la visigotoj, sub la komando de Alariko la 1-a en la 24-a de aŭgusto 410, kies ´periodo la imperiestro sin kaŝis en Ravenna, kaj tiu estis unu el la plej katastrofaj epizodoj en la historio de Romo, kaj kiu resonis el Britanio ĝis la romia provinco Judujo. La timideco kaj la malforteco de la imperiestro kuniĝis al la historiaj cirkonstancoj de la atakoj kaj de la vandaloj, kaj de la visigotoj, kaj faris el sia regado unu el la plej malbonaj en la analoj de la romioj. Liaj intervenoj en la ĉeno de la eventoj estis senescepte negativaj, kaj kontribuis por la malfortigo kaj fina falo de la Romia Imperio de la Okcidento.

Li mortis pro hidropso kiam li estis 38-jara.

## Literaturo 
* Personensuche
* New Advent
* Encyclopaedia Britannica
* [Universitato de Princeton](https://www.princeton.edu/~achaney/tmve/wiki100k/docs/Honorius_(emperor).html) 
* roman-empire.net 
* livius,org 
* Encyclopaedia Britannica 

## Vidu ankaŭ 
* Ataulfo (372-415)
* Sankta Aŭgusteno (354-430)
* Flavio Eŭgenio (345-394) 
* Herakliano (370-413)
* Alariko la 1-a (370-412)

## Referencoj 
Kategorio:Romiaj imperiestroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Konstantinopolo
Kategorio:Mortintoj en Raveno
Komerca Ŝiparo de Argentino

La **Komerca Ŝiparo de Argentino** aŭ en hispana **Flota Mercante de Argentina** naskiĝis en malfacila epoko por Argentino kaj por la mondo. La Dua Mondmilito estis generinta malprofiton al la produktado de varoj kaj al ties eksportado el aŭ al Argentino. Unu el plej gravaj problemoj estas la malabundo de ŝarĝoŝipoj por transporti la argentinajn produktojn al ties eksteraj merkatoj kaj por importi la necesajn varojn por ke la produktaj mekanismoj plufunkciu. La submara milito malfunkciigis la maran komercon kaj same kiel ĉe la Unua Mondmilito (1914-1918), Argentino vidiĝis izolata el la resto de la mondo pro manko de nacia (ŝtata) komerca ŝiparo.

En januaro de 1940 oni kreis konsilkomisionon kiu studis la aferon kaj proponis kelkajn eblajn solvojn. La ĵus vicprezidento Ramón Castillo eniris la problemon energie. Li aĉetis ŝipojn de militaj landoj, paralizitaj ĉe argentinaj havenoj: deksep italajn, kvar danajn, tri germanajn kaj tri francajn. Li metis ilin sub la ŝtato tra diversaj traktatoj kun ties posedantoj aŭ kun la respektivaj registaroj; du ŝipoj estis transpasataj el la Argentina Mararmeo por komercaj celoj kaj aliaj estis akiritaj el privataj entreprenoj.

En septembro de 1941 leĝo fare de la Kongreso aprobis la kreadon de la Komerca Ŝiparo de Argentino. Fine de 1942 la Komerca Ŝiparo estis ekspluatinta 42 ŝipojn kaj havis 15.000 laboristojn, el kiuj 90 % estis argentinaj.

Kategorio:Ŝiparoj
Kategorio:Historio de Argentino
Flavor Flav

**William Jonathan Drayton, Jr.** (16-an de marto 1959 en Roosevelt, New York, Usono) estas usona aktoro kaj muzikisto. Li estas membro de la hiphopa grupo Public Enemy. Li faras duan voĉon, kaj liaj temoj estas pli gajaj ol tiuj de Chuck D.eta|Flav (2013)

## Serioj 
* 2008-2009: *Under One Roof*

## Diskoj 
* 2006: *Flavor Flav*

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Endre Hamvas

**Endre HAMVAS** [hamvaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hamvas Endre** estis hungara pastro, ĉefepiskopo, episkopo, kanoniko.

Endre Hamvas http://lexikon.katolikus.hu/H/Hamvas.html naskiĝis la  1890 en Piszke. Li mortis la  1970 en Kalocsa.

## Biografio 
Endre Hamvas doktoriĝis el teologio en Vieno, en 1913 li pastriĝis. Li komencis sian pastran karieron en Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio), poste li ricevis diversajn ekleziajn taskojn en Budapeŝto kaj Esztergom. En 1936 li atingis la rangon kanoniko, en 1944 episkopo. Li akre kritikis deportadon de la judoj, poste same deportadon de la germanoj kaj deportadon de la hungaroj en Ĉeĥoslovakio. Li kritikis ankaŭ atakojn kontraŭ József Mindszenty. En 1951 li mem estis akuzita, poste supozeble pro la minacoj li laboris kune kun la komunistoj. Inter 1964-1969 li estis ĉefepiskopo de Kalocsa, poste li abdikis pro grava malsano, tamen li estis poste prezidanto de la Tutlanda Paco-Konsilio, kiu estis kontrolita de komunistoj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A Vatikán és az Action Francais* (1928)
* *Bibliai tört-ek a katekizmus igazságairól* (1955)
* *Alapvető hittan a gimn. 4. o. sz.* (Fundamenta dogmaro por gimnazianoj en la 4-a klaso), (1958)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingvaj informoj kun fozo 

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
ENSI

dekstra|250px|eta|Vido de la faktorio de peza akvo.
La *Empresa Neuquina de Servicios de Ingeniería* (**ENSI**, Neŭkena Entrepreno por Servoj de Inĝenierio) estas entrepreno de la ŝtato argentina kreita la 21-a de decembro de 1989 pere de la leĝo 1827 kaj kunformata de la *Comisión Nacional de Energía Atómica* (CNEA, Nacia Komisiono pri Atomenergio) kaj la provinco Neŭkeno. Ĝi estas situanta je 55&nbsp;kilometroj okcidente de la urbo Neŭkeno, ĉe la km&nbsp;1278 de la Nacia Ŝoseo 237 en Arroyito, ĉe la rivero Limay. ENSI produktis la unuan fojon pezan akvon en 1994.

Ĝi funkciigas la PIAP (Planta Industrial de Agua Pesada, Industria Fabriko de Peza Akvo) plej grandan de la mondo por la produktado de peza akvo (nepra elemento por moderigi kaj refreŝigi la funkciado de la nukleaj reaktoroj). Ĝi havas produktokapablon de 200 tunoj jare kaj perlaboras pezan akvon de grado reaktora kun plej alta nivelo de pureco. Pro la laboro por finigo de la atomcentralo de Atucha II, oni demandis por la entreprenon 3 pluajn laborjarojn de ekskluziva dediĉo kaj je plena kapablo.

Ĝi enkalkulas pli ol 100 laboristojn kvalifikitajn inter profesiuloj kaj teknikistoj de diversaj fakoj kaj la generado de servoj nerektaj kiaj dungistoj, atelieroj, transportoj kaj vendejoj. La fabriko estis haltigita ekde septembro de 2000 ĝis aŭgusto de 2004, kiam ekproduktis denove por la necesoj de la reaktoro kiun INVAP instalis en Aŭstralio.
Dum tiu periodo, la laboristaro dediĉis sin al zorgado de la fabriko.

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
*ensi.com.ar  (oficiala retejo).
*maps.google.com (satelitaj fotoj de la PIAP).

Kategorio:Atomindustrio
Kategorio:Ekonomio de Argentino
11509 Tersiloko

**11509 Tersiloko** estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la Troja Tendaro.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Pluraj trojaj batalantoj de la troja milito portis la nomon de Tersiloko (greke, Θερσίλοχος, *Thersiloĥos*): unu militisto de la riĉaj valoj de Peonio, kiu kun Hektoro partoprenis al batalo por la korpo de Patroklo, kaj kiu poste estis mortigita de Aĥilo; la filo de Antenoro kaj Teano; unu akompanato de Eneo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Gyula Glattfelder

**Gyula GLATTFELDER** [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Glattfelder Gyula** estis hungara pastro, ĉefepiskopo, profesoro, episkopo. Lia nobela antaŭnomo estis *moóri*.

Gyula Glattfelder http://lexikon.katolikus.hu/G/Glattfelder.html naskiĝis la  1874 en Budapeŝto. Li mortis la  1943 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Glattfelder lernis teologion en Budapeŝto. Li pastriĝis en 1896, poste li instruis katolikajn studentojn. Li doktoriĝis en 1909, poste li instruis eklezian oratorion en Universitato Pázmány Péter. En 1911 li iĝis episkopo en (tiam hungara urbo) Temeŝvaro. Post la 1-a mondmilito li devis rifuĝi al Szeged, kie li daŭre organizis la aktualajn taskojn (konstruis katedralon, fondis seminarion kaj paroĥojn). Li estis senatano ekde 1927. Li atingis la rangon ĉefepiskopo de Kalocsa en 1943, kiun li ne plenumis pro malsano. Lia tombo situas en Vota Katedralo de Szeged.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A plébánosok jogai és kötelességei a plébániai javadalom és jövedelem körül* (1897)
* *A korszellem és a katolicizmus* (1901)
* *Vezérkönyv agrárifjúsági vezetők számára* (1937)
* *1941. é. nagyböjti szózata híveihez az imádságról* (1941)

## Memorigiloj 
* placo en Szeged

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero G kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ádám Batthyány

**Grafo Ádám Batthyány** [batjAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Batthyány Ádám** estis hungara ĉambelano, oficiro. Lia nobela antaŭnomo estis *németújvári*.

Ádám Batthyány http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/b/b01246.htm naskiĝis la  1610 en Hungara reĝlando en Németújvár (nuntempa Güssing en Aŭstrio). Li mortis la  1659 en Rohonc (nuntempa Rechnitz en Aŭstrio).

## Biografio 
Ádám Batthyány estis edukita hejme, kie li sekvis la kalvinisman kredon. Pro la influo de multaj (precipe Péter Pázmány li ŝanĝis sian kredon al la katolika en 1629, tiel li havis pli bonajn kontaktojn en la kortego en Vieno. En la fruaj 1630-aj jaroj li ricevis diversajn taskojn en la kortego, krome li edziĝis en 1632. Baldaŭe li havis 8 gefilojn. En la malfruaj 1630-aj jaroj li ricevis la taskon defende la hungaran limon kontraŭ la turkoj. Komence li estis leŭtenanto. Li establis la necesan armeeton. En 1640 li atingis la rangon kapitano. Lia samtempulo kaj amiko Miklós Zrínyi (poeto) nomis lin " la kolono de la Patrujo ". Li fondis monaĥejon en Németújvár.

## Elektitaj publikaĵoj 
* taglibro (manuskripto)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* [from_page=result&page=details&dbname=database_osszes&group=1&bib1id=20003&bib1field=0&term=44691&too_many_records=false&rc=5&pos=1&offset=1&stepsize=10&oldOffset=100000 hungare]
* http://www.batthyany.at/familiengruft.html  
* http://opac.pim.hu/index.jsp?

Kategorio:Hungaraj ĉambelanoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
11508 Stolte

'*11508 *Stolte''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan ĵurnaliston Dieter Stolte, direktoron dum 20 jaroj de ZDF, la publika germana televidkanalo. Profesoro en sciencesploro pri amaskomunikilo, Stolte iniciatis internaciajn televidkanalojn (ARTE, 3sat) en eŭropa kunlaboro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Moreno (Bonaero)

**Moreno** estas urbego kaj diocezo (ekde 1997) en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero. La urbo ricevis sian nomon de argentina politikisto Mariano Moreno.
eta|Statuo en Moreno
eta|Katedralo en Moreno

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 148 290 en 2001
* Supermara alteco: 14 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1744
* Telefonkodo: +54 237

## Geografio 
Moreno situas sur la marborda ebenaĵo en proksimeco de San Miguel (Bonaero). Bonaero troviĝas 27, Quilmes 67, La Plata 104, Rosario 233, Mar del Plata 412, San Miguel de Tucumán 1041, Saltaurbo 1245 km.

## Historio 
Origino de Moreno devenas de 1860, tiam oni konstruis fervojon el Bonaero al la okcidenta landoparto. En tiu tereno oni establis stacidomon. Post kvin jaroj jam paroĥa kirko estis konsekrita. Baldaŭe paŝo post paŝo Moreno formiĝis el vilaĝo dormourbo de Bonaero.

## Klimato 
Moreno situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C.

## Vidindaĵoj 
* katedralo
* monumento

## Vidu ankaŭ 
* Moreno (stacidomo)

## Fontoj 
* hispana Vikipedio helpe de Guglo
* mapo, distancoj  


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
11510 Borges

'*11510 *Borges'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la argentina poeto kaj verkisto Jorge Luis Borges (1899–1986), kiu iĝis fama pro sia poezioj *Fervor de Buenos Aires* (1923). En lia *El libro de los seres imaginarios'' (1967), la diferenco inter versaĵo kaj prozo preskaŭ malaperas.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
11518 Jung

'*11518 *Jung''''' estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa psikiatriisto Carl Gustav Jung (1875–1961), kiu disvolvis la (tre kontestitan) koncepton pri la kolektiva nekonscio (arketipo). De 1907 ĝis 1912, li estis proksima kunlaboranto de Sigmund Freud, rilato kiu pli malfrue rompĝis pro la intereso de Jung por la neracieco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
11573 Helmholtz

'*11573 *Helmholtz''''' estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana doktoro, fiziologiisto kaj fizikisto Hermann von Helmholtz (1821–1994), unu el la plej famaj natursciensistoj de la 19-a jarcento. en 1847 li etendis la leĝon de Julius Robert von Mayer pri la konservado de energio al ĉiuj konataj .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Insulo Madame

La **insulo Madame** ( []) estas franca insulo en la Atlantika Oceano, proksime al la marbordo de Charente-Maritime. Ĝi estas la plej malgranda el la kvar insuloj de tiu departemento.

Ĝi situas ĉe la maldekstra bordo de la enfluejo de Charente, fronte al la duoninsulo de Fouras kaj la insulo Aix norde. Ĝi situas apud la vilaĝo Port-des-Barques (al kiu ĝi administre apartenas), kun kiu ĝi estas konektita per '**, vojo perpiede irebla kiam maro estas malalta.

eta|maldekstra|upright|**' dum malalta maro

## Vidu ankaŭ 
* Port-des-Barques

## Eksteraj ligiloj 
* Insulo Madame en la turisma retejo de Charente-Maritime

Kategorio:Geografio de Charente-Maritime
Kategorio:Insuloj en la Atlantiko
Torrecilla

**Torrecilla** aŭ **La Torrecilla** (tureto), situanta en la municipa teritorio de Tolox, estas kun siaj 1.919 metroj super la marnivelo la plej alta montopinto de la Montoĉeno de la Neĝoj kaj la dua el la tuta provinco Malago post la Maroma. Ĝi apartenas al la montoĉeno Penibetika.

Kategorio:Geografio de la provinco Malago
Kategorio:Montoj de Hispanio
11519 Adler

'*11519 *Adler''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra psikiatriisto Alfred Adler (1870–1937), kiu enkondukis la terminon de komplekso de malsupereco en psikologio : la mensa sano estas karakterizita per racio kaj socia intereso ; la mensa malsano, per malsupereco, maltrankvilo pri si mem kaj supereco super la aliaj. En 1934 la aŭstra registaro fermigis liajn 30 klinikojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Tolox

eta|250ra|maldekstre|Vido de Tolox.
eta|250ra|maldekstre|Vido de Tolox el la enireja ŝoseo.
**Tolox** [toLOKS] estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio. Ĝi havis 2295 loĝantojn en 2013.

## Situo 
Ĝi situantas inter Alozaina kaj Coín, situanta ĉe la orienta deklivaro de la Montoĉeno de la Neĝoj; ĝi havas privilegian alirejon tra forsta pado kiu poste disiĝas al Istán sude kaj al Arundo nordokcidente. La fluejo de la Rivero Granda trapasas la vilaĝon de nordoriente al sudo.

## Servoj 
Estas banloko, muzeo ktp.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Rezervejo Biosfera Sierra de las Nieves. Kreita de la Municiparo de la Sierra de las Nieves.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de la provinco Malago

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Málaga
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Málaga
Ligueil

**Ligueil** estas franca komunumo kiu situantas en la regiono Centro-Valo de Luaro, en la departemento Indre-et-Loire, kaj en la arondismento Loches. Ĝis la departementaj balotoj de 2015, Ligueil estis la ĉefurbo de la kantono Ligueil, sed hodiaŭ la komunumo estas lokita en la kantono Descartes.

## Geografio 
Ligueil nombris  loĝantojn en 2011. La areo de la komunumo estas granda je 29,72 km².
### Ĉirkaŭaj lokoj 
Jen estas la samlimaj komunumoj de Ligueil :

## Blazono 

Dosiero:Blason de la ville de Ligueil (37).svg|Blazono de Ligueil

## Ĝemeleco 
Ligueil estas ĝemeligita kun tri eksterlandaj urboj :
*
*
*

## Vidu ankaŭ 
*Indre-et-Loire
*arondismento Loches

## Eksteraj ligiloj 
*TTT-ejo de la komunumo ()

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Listo de francaj ministroj pri cifereca ekonomio

Oni povas konsideri ke la unua franca ministro komisiita pri cifereca ekonomio estis François Fillon, ministro pri informteknologioj kaj poŝtoj en la 1-a registaro de Alain Juppé, kies atribua dekreto tekstas : « difinas kaj efektivigas la registaran politikon pri evoluigo de la informsocio kaj modernigo de la teknologioj, rimedoj kaj retoj uzataj per la komunikaj servoj ». François Fillon konservis tiujn atribuojn en la 2-a registaro de Alain Juppé, eĉ se la esprimaĵo « informteknologioj » ne plu aperis en la titolo de lia ministerio.

La registaro de Lionel Jospin ne havis ministron eksplicite komisiitan pri informteknologioj, informsocio aŭ cifereca ekonomio ; sed ministron nur pri la tradicioj funkcioj de la ministro komisiita pri telekomunikadoj kaj de la ministro komisiita pri aŭvida komunikado.

En la 1-a registaro de Jean-Pierre Raffarin, aperis ministra funkcio por la novaj informteknologioj kaj komunikado, asociita al tiu por esplorado. Nur en 2008 eksplicite aperis la esprimaĵo « cifereca ekonomio » en la titolo de ministerio kaj la atribuoj de ministroj, kun la kreo, ĉe la ĉefministro, de posteno de subministro komisiita pri prospektivo, taksado de publikaj politikoj kaj evoluigo de cifereca ekonomio. Notindas ke la atribua dekreto por la ministro komisiita pri esplorado ne estis modifita tiuokaze. La franca registaro do enhavas kaj ministron komisiitan pri cifereca ekonomio kaj ministron komisiitan pri novaj informteknologioj kaj komunikado, aldone al ministroj komisiitaj pri telekomunikadoj kaj aŭdivida komunikado. Nur okaze de la kreo de la 1-a registaro de Jean-Marc Ayrault la atribuoj de la ministro pri esplorado estis modifitraj por precizigi ke tiu lasta « partoprenas »  en la preparo kaj efektivigo de la politiko de la regiustaro pri la uzo kaj la disvastiĝo de la novaj informteknologioj kaj komunikado kaj ne plu  « preparas » tiun politikon.

## Referencoj 
cifereca ekonomio
Kategorio:Francaj ministroj pri cifereca ekonomio
Alianza Anticomunista Argentina

La **Alianza Anticomunista Argentina** (**AAA**, Argentina Kontraŭkomunista Alianco), konata kiel ***Triple A*** (triobla A), estis grupo preskaŭmilitista kaj terorista de dekstra ekstremismo kaj peronismo de Argentino, kiu murdis artistojn, intelektulojn, politikistojn de maldekstro, studentojn, historiistojn kaj sindikatistojn, krom uzi kiel metodojn minacojn, ekzekutadojn kaj perfortan malaperigon de personoj dum la 1970-aj jaroj. Responsas pri la malaperigo kaj murdo de preskaŭ 700 personoj.
Ties agado estis katalogitaj kiel krimoj kontraŭ la homeco fare de la federala juĝisto Norberto Oyarbide en 2006. Ĝi rilatis kun la kolombia preskaŭmilitista organizo *Alianza Americana Anticomunista*, kies membrojn ĝi trajnis inter 1978 kaj 1980.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* «Triple A; Toda la verdad, caiga quien caiga»  Kompilo de ĉefaj artikoloj, fotoj kaj dokumentoj de Triple A.
* Alegatos por juicio en Automotores Orletti
* Edición digitalizada de la revista El Caudillo. 
* Detienen al ex yerno de José López Rega por crímenes de la Triple A (7a de junio de 2012)
* "Los amigos de El Brujo", Página/12, 8a de junio de 2012

Kategorio:Kontraŭkomunismo
Kategorio:Terorismo
Kategorio:Historio de Argentino
Kategorio:Dekstra ekstremismo
Kategorio:Peronismo
Galera ĉapelo

[eta|Centre [Giovanni Colombo, iama ĉefepiskopo de Milano, kun sur la kapo la galero (verda, kun 20 kvastoj).]]

Per la termino **Galera ĉapelo** oni intencas, en la Katolika Eklezio, grandan prelatan ĉapelon (nekonfuzendan, tamen ,kun la ĉapelo saturno). Ekzistas du formoj de galera ĉapelo: unu versio, provizita per ŝnuro funkcianta kiel gorĝobendo kaj per certa nombro de kvastoj kiuj malsupreniras flanken, surmetebla de episkopoj, ĉefepiskopoj, patriarkoj kaj kardinaloj (ĉiu kategorio montras apartan strukturon); kaj unu versio ekskluzive kardinala, nesurmetebla, dotita per tre larĝa randaĵo, kiel akcesoraĵo, sendependa kaj deigita de grupo de kvastoj.

## Historio 
Dekomence la galera ĉapelo estis surmetita nur de papa legato. La uzo de la galera ĉapelo estis pliposte etendita al la kardinaloj iniciate de papo Inocento la 4-a en 1245 dum la Unua Koncilio de Liono. Iom post iom la galera ĉapelo fariĝis proporcie pli ampleksa, aparte rilate la randon dum la kaloto ĉiam pli malprofundiĝis. Ĝi ankaŭ akiris formajn distingojn laŭ la prelata dignogrado.

La galera ĉapelo estis aboliciita en 1969 per la instrukcio “'Ut sive sollicite'' de papo Paŭlo la 6-a.

## Surmeto de la galera ĉapelo 
Ĝis la epoko de papo Johano la 23-a, la kardinaloj ricevis la galeran ĉapelon de la manoj de la papo mem la tagon de publika surmeto. Hodiaŭ sur la kapo de la ĵus proklamita kardinalo estas surmetitaj nur la Vertoĉapo kaj la bireto]n.

## Heraldiko 
eta|upright=0.5|Galero en Heraldiko.
Se hodiaŭ la galera ĉapelo estas malmulte uzata kiel ĉapelo por kapo, ĝi estas uzata en la eklezia heraldiko en la ŝildoj de prelatoj, kie svarmas nombraj distingoj.

## Bibliografio 
* Sacra Congregazione Ceremoniale, Norme ceremoniali per gli Eminentissimi Signori Cardinali, Tipografia Poliglotta Vaticana, 1943. URL konsultita la 5-an de aprilo 2013.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kolekto Philippi
* Kardinala Kolegio
* Kardinala dekano
* Paŭlo la 6-a
* Heraldiko

## Aliaj projektoj 
* Blog de Heráldica con información sobre el Capelo.

Kategorio:Kapvestoj
Kategorio:Katolikaj vestoj kaj ornatoj
Guadiaro

La **rivero Guadiaro** (de la araba, *wad auro*, "rivero de oro" kaj en latina, *Flumen Barbesula*) estas rivero de la sudo de Hispanio, kiu fluas tra la provincoj Malago (okcidente) kaj Kadizo (oriente). Ĝi ekfluas en la Montoĉeno de Arundo kaj elfluas ĉe Sotogrande. La rivero Guadiaro estas unu el ĉefaj riveroj de la Hispana Suda Baseno.

Estas grava akvo transfluigejo al la urboj de la Kadiza Golfo tra tunelo inter Cortes de la Frontera (Malago) kaj Ubrique (Kadizo).

Ties ĉefaj alfluantoj estas la rivero Hozgarganta (35 km) kaj la rivero Genal.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informo kaj novaĵoj pri la Rivero Guadiaro
* Presa de las Buitreras - Trasvase Guadiaro-Majaceite

Kategorio:Geografio de Andaluzio
Kategorio:Riveroj en Hispanio
Cañete la Real

eta|200px|maldekstre|Vido elaera de la vilaĝo.
eta|maldekstre|200px|Araba ponto Ortegícar.
eta|200px|maldekstre|Vido de la interno de la Preĝejo de Sankta Sebastiano en Cañete la Real.
**Cañete la Real** estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio, situanta ĉe la nordokcidenta limo de tiu provinco. Estas municipo lima inter la Montoĉeno de Arundo kaj la komarko de Antequera, kaj estas je 742 metroj super la marnivelo. Ĝi havis 1812 loĝantojn en 2013. Krom la preĝejo estas kastelo, monaĥejo de Sankta Francisko, monaĥejo de Sakramento, kaj kelkaj ermitejoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Municipa retejo de Cañete la Real 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de la provinco Malago
* Almargen-Cañete la Real (stacidomo)

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Málaga
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Málaga
Cuevas del Becerro

**Cuevas del Becerro** (kavoj de la junbovo) estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio, situanta en la komarko de Guadalteba. Tra ŝoseo ĝi situantas je 97 km el Malago kaj je 576 km el Madrido. En 2008 ĝi havis 1847 loĝantojn; en 2000 ĝi havis 1960 (informo de la INE http://www.ine.es/nomen/nomenDatos.jsp?L=0&up_op=like&up_txt=&up_fast=&ccaa=&prov=29&mun=29048&mun_bool=no&vcpro=&vcmun=&ec=&es=&nuc=&poblacion=T&poblacion_op=%3D&poblacion_txt=&anos=2000&anos=2001&anos=2002&anos=2003&anos=2004&anos=2005&accionprov=&accion=).

Ĉefaj kultivoj estas olivarboj, cerealoj, kikeroj, faboj, sunfloro, migdalarboj kaj aliaj fruktarboj. Pri brutobredado menciindas ĉefe abelbredado, krom kaproj, ŝafoj kaj bovoj. Ankaŭ iom ĉevaloj, porkoj kaj kortobirdoj.

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Málaga
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Málaga