Licia Pinelli

**Licia Rognini Pinelli** (Senigallia, 1928 – Milano, 11a de novembro 2024) estis itala verkistino kaj aktivulino, konata pro sia jardek-longa engaĝiĝo en la serĉado de vero kaj justeco pri la morto de sia edzo Giuseppe Pinelli post la Atenco de Piazza Fontana en 1969.

## Biografio 
Ŝi naskiĝis en Senigallia en 1928 kaj translokiĝis kun sia familio al Milano kiel infano. Aŭtodidakta, ŝi laboris kiel tajpistino kaj sekretariino. En la 1950-aj jaroj ŝi konatiĝis kun Giuseppe Pinelli dum kurso de Esperanto: ili edziĝis en 1955 kaj havis du filinojn.

La nokton inter la 15-a kaj 16-a de decembro 1969 ŝia edzo mortis falinte el fenestro de la polica sidejo en Milano dum enketado pri la Atenco de Piazza Fontana. Ekde tiam Licia Pinelli komencis longan civilan kaj juran batalon por defendi lian memoron kaj atingi justecon: ŝi prezentis procesojn kaj denuncojn, interalie en junio 1971 kontraŭ la policaj oficialuloj ĉeestintaj en la sidejo, inkluzive de Luigi Calabresi. La enketo finiĝis en 1977 per ĉesigo, kaj en 1978 la Tribunalo malakceptis ŝian peton de kompenso kontraŭ la Ministerio de Internaj Aferoj.

En 2009 la Prezidanto de la Respubliko Giorgio Napolitano memorigis Pinelli kiel «la dekoka viktimo» de la atenco, kion Licia konsideris grava institucia rekono.

En 1971 la juĝisto Carlo Biotti, prezidanto de sekcio ĉe la Apelacia Tribunalo de Milano, ordonis la elfosadon de la korpo de Giuseppe Pinelli por klarigi la kaŭzojn de la morto, kontraŭstarante politikajn kaj instituciajn premojn celantajn bloki pliajn esplorojn.  

Licia Pinelli priskribis Biotti kiel «kuraĝan juĝiston» kiu provis «defendi la veron eĉ koste de sia kariero». Lia forigo el la posteno estis por ŝi konfirmo de la malfacilaĵoj alfrontitaj de tiuj, kiuj provis garantii la aŭtonomecon de la magistrataro dum la jaroj de la strategio de tensio. Plurfoje poste ŝi memoris lin kiel «la juĝisto, kiu persone pagis pro ne cedi al premoj», simbolo de la sana parto de la institucioj.

Licia Pinelli mortis en Milano la 11-an de novembro 2024, en la aĝo de 96 jaroj.

## Heredaĵo kaj memoro 
Ŝia figuro estis rememorita de gazetaro kaj institucioj kiel ekzemplo de civila engaĝiĝo kaj atesto en la defendo de demokrataj valoroj.

## Publika agado 
Dum pli ol kvindek jaroj Licia Pinelli estis referenca figuro de la civila memoro pri Piazza Fontana kaj la kazo Pinelli, partoprenante en renkontiĝoj, debatoj kaj memorceremonioj. Ŝi kunlaboris kun asocioj, kulturaj institucioj kaj fondaĵoj, konstante subtenante la postulon de justeco kaj digneco de la memoro pri sia edzo.

## Verkoj 
* kun Piero Scaramucci, *Una storia quasi soltanto mia*, Feltrinelli, Milano, 1982; novaj eldonoj 2009 kaj 2019.
* *Dopo*, Enciclopedia delle donne (libroj), Milano, 2015.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Camilla Cederna, *Pinelli. Una finestra sulla strage*, Feltrinelli, Milano, 1971.
* Piero Scaramucci; Licia Pinelli, *Una storia quasi soltanto mia*, Feltrinelli, Milano, 1982; 2009; 2019.
* Enciclopedia delle donne, eniro *Licia Pinelli*, Milano, 2024.

## Vidu ankaŭ 
* Giuseppe Pinelli
* Atenco de Piazza Fontana
* Carlo Biotti
* Plumbaj jaroj
* Giorgio Napolitano

## Eksteraj ligiloj 
* Eniro *Licia Pinelli* ĉe Enciclopedia delle donne
* Ficha Feltrinelli de *Una storia quasi soltanto mia*
* Artikolo ANSA (12.11.2024)
* Fondazione Feltrinelli: *La lotta di Licia Rognini Pinelli per la verità*

Kategorio:Italaj aktivuloj
Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj esperantistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Milano
Kategorio:Verkistinoj