open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Annamanna Orsós

**Annamanna Orsós** [orŝOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Orsós Annamanna** estas hungara pentristo, poeto, instruisto. Ŝia persona nomvarianto estis *Anna-manna*.

Annamanna Orsós https://hu.wikipedia.org/wiki/Annamanna_Ors%C3%B3s naskiĝis la  en Pécs.

## Biografio 
Annamanna Orsós devenis el cigana familio. Post lernado ŝi estis faklaboristo, sed poste ŝi edziniĝis kaj plulernis laŭ koresponda instruado en altlernejo. En 2000 ŝi translokiĝis al Kanado, kie ŝi komencis pentradi. Post 3 jaroj naskiĝis ŝia dua bebo. En 2004 ŝi kun la familio hejmenvenis kaj vivis en Mánfa, kie ŝi estis poŝtisto. En 2009 ili migris al Britio, kie ŝi instruis. Post jaroj ili denove hejmenvenis.

## Ŝiaj libroj 
* *Megtört hangok : bánat-özön : versek* (2008, poemlibro)
* *Állatmesék* (2010, fabelaro)
* *Üdvözlőkönyv* (gvidlibro por alvenintaj hungaraj ciganoj en Brition)

## Elektitaj pentraĵoj 
* vidu la bildojn!

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto

Annamanna Orsós Cigánylány a mezőn.jpg|Ciganino sur kampo
Annamanna Orsós Cigányzenész.jpg|Cigana muzikisto
Annamanna Orsós Jézus születése.jpg|Naskiĝo de Jesuo
Annamanna Orsós Rab sorson.jpg|Mallibera sorto
Annamanna Orsós Szomorú fűzfák.jpg|Tristaj salikoj
Orsós Annamanna Kitaszított Outcast.jpg|Forpuŝito
Cigányputri.jpg|Cigana kabano
Bodri Magántulajdonban.jpg|Hundo Bodri
Az elfeledett cigánytelep.jpg|La forgesita cigana kolonio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Lili Ország

**Lili Ország** [orsAg], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ország Lili** estis hungara pentristo, ilustristo. Ŝia origina familia nomo estis *Oesterreicher* ĝis 1948, ŝia geedziĝa nomo estis *Majlát Györgyné*.

Lili Ország https://artportal.hu/lexikon-muvesz/orszag-lili-193/  naskiĝis la  en Užhorod (Ĉeĥoslovakio) (nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio), ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lili Ország devenis el juda familio, ŝi apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Ŝi abiturientis en sia naskiĝurbo en 1944, sed pli frue ekde 1937 ŝi desegnadis. Ŝi akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1950 kaj ŝi edziniĝis. Ŝia ĉefinstruisto estis István Szőnyi, aliaj instruistoj estis Róbert Berény kaj Lajos Szentiványi (pentristo). Post siaj studoj ŝi laboris en Pupteatro (Budapeŝto) 4 jarojn kiel kreinto de pupoj kaj dekoraciisto. Inter 1954 kaj 1960 ŝi ne havis laborejojn, sed ŝi ilustradis librojn. Ekde 1960 ĝismorte ŝi estis dekoraciisto kaj kostumisto en la Pupteatro. Kelkfoje ŝi faris studvojaĝojn al Bulgario, Prago, Italio.

## El solaj ekspozicioj 
* Klubo Fészek (1957, 1974, 1983)
* Tel-Avivo (1966)
* Budapeŝto (1968, 1977, 1980, 1995, 2003, 2016)
* Hamburgo (1976, 1978)
* Arthalo Budapeŝto (1979)
* Kaposvár (1988)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1947, 1962, 1968, 1982)
* Arthalo Budapeŝto (1957, 1975, 1980, 1998, 2004)
* Szentendre (1967, 1969, 1975)
* Parizo (1970, 1976)
* Berlino (1975)
* Meksikurbo (1977)
* Helsinko (1985)
* Vieno (1995)
* Debrecen (2009)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Baromfiudvar, 1948
* Kislány fal előtt, 1955
* Börtön és oltár, 1959
* Jeruzsálem fala, 1966
* Ikarosz, 1974
* Fekete kép ősi jellel I., 1978

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vera vanilo

La **vera vanilo** aŭ **burbona vanilo** (*Vanilla planifolia*) estas specio de la genro genro *Vanilla* de tropikaj kaj subtropikaj plantospecioj el la familio de la Orkidacoj (*Orchidaceae*).

## Priskribo 
La specio estas ĉiamverda, plurjara, grimpoplanto, kiu enradikiĝas en la tero aŭ vivas duonepifite. La dika, verda, kalva, unupieda trunko disbranĉiĝas de tempo al tempo kaj estas sukulenta. La griz-verdaj radikoj ekkreskas ĉe ĉiu nodo de la trunko. Ĝiaj folioj estas lede dikaj kaj karnecaj; ili povas esti grandaj kaj oblongaj aŭ skvamformaj.

La grapola floraro estas mallonga kaj dense ekipita de floroj. La mallongvivantaj floroj estas okulfrapaj. La sepaloj estas liberaj. La fruktoj estas botanike oblongaj kapsuloj aŭ ledaj beroj. En la komerco ili nomiĝas „vanilaj guŝoj“ kun tre multaj etaj semoj kiel ĉe ĉiuj Orkidacoj.

## Disvastigo 
eta|296ra|disvastigo de la genro *Vanilla* tutmonde.
La disvastigejo de la specio estas la tropikaj kaj subtropikaj regionoj de la diversaj kontinentoj. Ekzistas arealoj, kie la genro kreskas en la suda Nordameriko, sur la Karibio, en Mezameriko, Sudameriko, Centrafriko, Madagaskaro, Sudorienta Azio kaj sur la okcidentaj pacifikaj insuloj. La origina disvastigo de la plej multaj specioj estas Sudameriko.

## Uzado 
La plej konata specio de la genro estas la vera vanilo (*Vanilla planifolia*). El la fermentitaj kapsuloj („vanilaj ĝuŝoj“) de tiu planto oni faras la spicaĵon vanilo. Ankaŭ aliaj vanilaj specioj, kiel la Tahitia-vanilo (*Vanilla tahitensis* kaj *Vanilla pompona*) estas uzataj komerce. Ankaŭ tiuj ĉi Vanilo-specioj povas esti uzataj en la kuirarto. La enhavosubstancoj estas iomete diversa kaj la aromo ne estas tiom frukta kiel ĉe la vera vanilo. La Tahitia vanilo ĉefe etas uzata por fari kosmetikaĵojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Übersicht der Gattung
* Beschreibung der Gattung in der Flora of North America. 


Kategorio:Orkidacoj
Kategorio:Plantoj de Karibio
Kategorio:Plantoj de Centra Ameriko
Kategorio:Plantoj de Brazilo
Kategorio:Plantoj de Meksiko
Valéria Orsovai

**Valéria Orsovai** [orŝovai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Orsovai Valéria** estas hungara pentristo. Ŝia edzo estas Lajos Schranz, same pentristo.

Valéria Orsovai http://www.tajkepgaleria.hu/orsovai_valeria.htm naskiĝis la  en Pilisvörösvár.

## Biografio 
Valéria Orsovai frekventis stenografian lernejon, poste mezlernejon. Post lernado ŝi laboris en diversaj laborejoj. Ŝi interesiĝis pri pentrado jam hejme, tamen ŝi komencis pentradi nur en 1973. En la sekva jaro ŝi frekventis pentristan rondon, en 1976 ŝi studis en privata lernejo de István Szőnyi en Zebegény. En 1980 ŝi finis grafikan kurson en belarta mezlernejo. Ekde tiam ŝi konstante havas eksterlandajn bildomendojn. En 1995 ŝi komencis okupiĝi pri silkopentro. Ŝi vivas en Pesthidegkút.

## Ekspozicioj 
* ekde 1990

## Elektitaj pentraĵoj 
* Mezei virágok
* Tópart a naplementében
* Csendélet
* Anna örök
* Tavasz
* Színek és virágok

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Mike Bloomfield

**Michael Bernard BLOOMFIELD** (28a de Julio, 1943 – 15a de Februaro, 1981) estis usona gitaristo kaj komponisto, naskiĝinta en Ĉikago, Ilinojso, kiu iĝis unu el la unuaj popularaj muzikaj supersteluloj de la 1960-aj jaroj kiu havigis sian reputacion preskaŭ tute el sia instrumenta kapablo, ĉar li rare kantis antaŭ 1969. Respektita pro sia gitarluda lerteco, Bloomfield konis kaj ludis kun multaj el la legendoj de Ĉikaga bluso antaŭ atingi sian propran famon kaj ludis gravan rolon en la popularigo de bluso meze de la 1960-aj jaroj. Li estis rangigita la 22an en la listo de la gazeto Rolling Stone por la "100 Plej Grandaj Gitaristoj Ĉiutempaj" en 2003 kaj la 42an fare de la sama gazeto en 2011. Li estis enmetita en la Blusa Famulejo en 2012 kaj, kiel membro de la Paul Butterfield Blues Band, estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 2015.

## Parta diskaro 
### The Paul Butterfield Blues Band 
* The Paul Butterfield Blues Band (1965)
* East-West (1966)
* The Original Lost Elektra Sessions (nepublikigitaj registroj el 1965)
* East-West Live (tri koncertaj versioj de 'East-West', registrita 1966–1967)

### The Electric Flag 
* The Trip (1967)
* A Long Time Comin' (1968)
* The Band Kept Playing (1974)
* Groovin' Is Easy (publikigita 2002)

### Solooj 
* It's Not Killing Me (1969)
* Try It Before You Buy It (1973) (Nepublikigita ĝis 1990. Aldonaj registroj el tiuj sesioj estis publikigitaj en "Bloomfield: A Retrospective" en 1983)
* If You Love These Blues, Play 'Em as You Please (1976; reeldonita en KD kun Bloomfield-Harris)
* Andy's Bad (1977; Nepublikigita titolo por ''Andy Warhol's Bad'')
* Analine (1977)
* Michael Bloomfield (1978)
* Count Talent and the Originals (1978)
* Between a Hard Place and the Ground (1979)
* Bloomfield-Harris (1979)
* Cruisin' for a Bruisin' (1981)

## Notoj 
Kategorio:Usonaj blusaj muzikistoj
Kategorio:Usonaj blusaj gitaristoj
The Animals

eta|250ra|The Animals dumkoncerte en Pollando, 2016.
**The Animals** (la animaloj) estas angla bando de ritmenbluso kaj rok-muziko, formita en Newcastle upon Tyne komence de la 1960-aj jaroj. La bando translokiĝis al Londono serĉe de famo en 1964. The Animals estis konataj pro sia aspra, bluseca sonstilo de la pronfud-voĉa estro Eric Burdon, montrita ekzemple ĉe ilia mejloŝtona kanto kaj transatlantika No. 1a sukceso, "House of the Rising Sun" (la domo de la elirsuno), same kiel ĉe aliaj sukcesoj kiaj "We Gotta Get Out of This Place", "It's My Life", "I'm Crying" kaj "Don't Let Me Be Misunderstood". La bando ekvilibris akrajn, rok-ecajn popajn unuopaĵojn kun ritmenblusecaj albumaj materialoj kaj estis parto de la Brita Invado de Usono.

**The Animals** trairis multnombrajn personarajn ŝanĝojn meze de la 1960-aj jaroj kaj suferis pro malbona negoca administrado. Laŭ la nomo **Eric Burdon and the Animals**, la tre ŝanĝita bando translokiĝis al Kalifornio kaj atingis komercan sukceson kiel muzikgrupo de psikedela rokmuziko kaj ŝtonroko per muzikpecoj kiaj "San Franciscan Nights", "When I Was Young" kaj "Sky Pilot", antaŭ disbandiĝi fine de la jardeko. Entute, la grupo havis dek sukcesojn *Top Twenty* (inter dudek pintaĵoj) kaj en la brita listo de *UK Singles Chart* kaj en la usona *US Billboard Hot 100*.

La originala anaro de Burdon, Alan Price, Chas Chandler, Hilton Valentine kaj John Steel reunuiĝis por bonfara koncerto en Newcastle en 1968. Ili poste faris mallongajn revenojn en 1975 kaj en 1983. Ili estis ankaŭ kelkaj partaj regrupigoj de la origina anaro laŭ variaj nomoj. The Animals estis enmetitaj en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 1994.

## Diskaro 
* The Animals (1964; The Animals; US)/The Animals (1964; The Animals; UK)
* The Animals on Tour (1965; The Animals; US)
* Animal Tracks (1965; The Animals; UK)/Animal Tracks (1965; The Animals; US)
* Animalisms (1966; The Animals; UK)/Animalization (1966; The Animals; US)
* Animalism (1966; The Animals; US)
* Eric Is Here (1967; Eric Burdon & The Animals; US)
* Winds of Change (1967; Eric Burdon & The Animals)
* The Twain Shall Meet (1968; Eric Burdon & The Animals)
* Every One of Us (1968; Eric Burdon & The Animals; US)
* Love Is (1968; Eric Burdon & The Animals)
* Before We Were So Rudely Interrupted (1977; The Animals)
* Ark (1983; The Animals)

## Referencoj 
Kategorio:Britaj muzikaj grupoj
Kategorio:Anglaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1960-1969
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1962
Rory Gallagher

**William Rory GALLAGHER** (/ˈrɔːri ˈɡæləhər/ GAL-ə-hər; 2a de Marto 1948 – 14a de Junio 1995) estis Irlanda mult-instrumentisto, kantoverkisto, kantisto kaj produktoro de bluso kaj rok-muziko. Li naskiĝis en Ballyshannon, Graflando Donegal, kaj translokiĝis al Cork. Gallagher registris soloajn albumojn laŭlonge de la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, post formi la bandon Taste dum la fino de la 1960-aj jaroj. Liaj albumoj estis venditaj en ĉirkaŭ 30 milionoj da kopioj tutmonde.

Gallagher suferis alkoholismon, ricevis hepatan transplanton en 1995, sed mortis pro komplikaĵoj poste samjare en Londono estante nur 47-jaraĝa.

## Diskaro 
* Rory Gallagher – 1971
* Deuce – 1971
* Live in Europe – 1972
* Blueprint – 1973
* Tattoo – 1973
* Irish Tour '74 – 1974
* Against the Grain – 1975
* Calling Card – 1976
* Photo-Finish – 1978
* Top Priority – 1979
* Stage Struck – 1980
* Jinx – 1982
* Defender – 1987
* Fresh Evidence – 1990

## Notoj 
Kategorio:Rokmuzikistoj
Kategorio:Blusaj muzikistoj
Kategorio:Irlandaj muzikistoj
Kategorio:Irlandaj kantistoj
Kategorio:Gitaristoj
Eric Burdon

**Eric Victor BURDON** (11a de Majo 1941) estas angla kantisto-kantoverkisto kaj aktoro. Li estis dekomence la kantisto de la rok-bando The Animals kaj de la grupo de funko nome *War*. Li estas konsiderita kiel unu el la plej gravaj kantistoj de la nomita Brita Invado pro sia profunda, povega blus-roka voĉo. Li estas konata ankaŭ pro sia agresema sursceneja konduto.

Kutime oni dividas lian karieron en kvar partoj: nome kun *The Animals* (kun kiuj li havis sukceson per la kanto *The House of the Rising Sun*, kun *War*, kiel soloisto kaj kun aliaj asociaĵoj.

Li estis rangigita la 57a en la listo de la gazeto Rolling Stone por la 100 plej grandaj kantistoj ĉiutempaj.

## Soloaj diskoj 
* Survivor – 1977
* Darkness Darkness – 1980
* The Last Drive – 1980
* Power Company – 1983
* I Used To Be An Animal – 1988
* Lost Within the Halls of Fame – 1995
* My Secret Life – 2004, No. 93 en DE
* Soul of a Man – 2006, No. 43 en DE, No. 165 en FR
* Mirage – 2008
* Eric Burdon & The Greenhornes – 2012
* 'Til Your River Runs Dry – 2013, No. 57 en DE

## Referencoj 
Kategorio:Blusaj muzikistoj
Kategorio:Britaj muzikistoj
Kategorio:Anglaj muzikistoj
Kategorio:Anglaj kantverkistoj
John Mayall & the Bluesbreakers

eta|dekstra|Mayall en 1970.
**John Mayall & the Bluesbreakers** estis angla bando de bluso kaj rok-muziko, estrita de la kantisto, kantoverkisto, kaj mult-instrumentisto John Mayall. Kvankam ili neniam produktis radio-elsendita sukceso de si mem, la plej granda heredo de la Bluesbreakers estis lulilo por la britaj muzikistoj de bluso kaj roko. Multaj el la plej bone konataj bandoj en Britio en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj havis membrojn kiuj derivas el la Bluesbreakers, kio formis la fondon de la Brita bluso kiu ankoraŭ aperas forte en la klasika rok-radio. Inter tiuj devenaj el Bluesbreakers estas Eric Clapton kaj Jack Bruce (poste de Cream), Peter Green, Mick Fleetwood, kaj John McVie (kiu formos Fleetwood Mac), Mick Taylor (ano de Rolling Stones), Aynsley Dunbar (Frank Zappa kaj The Mothers of Invention), kaj multnombraj aliaj muzikistoj.

Mayall uzis la bandonomon inter 1963 kaj 1967, sed poste li forlasis ĝin dum ĉirkaŭ dekkvin jaroj. Tamen, en 1982 oni anoncis revenon de la bando nome 'Return of the Bluesbreakers', kaj tiu nomo estis uzata ĝis la bando denove dissolviĝis en 2008. La nomo iĝis ĝenerala, sen klara distingo inter diskoj kiuj estis laŭnome atribuitaj al Mayall sola kaj diskoj kiuj estis laŭnome atribuitaj al Mayall kaj al lia bando.

## Anoj 
;Gitaristoj
* Eric Clapton
* Kal David
* Roger Dean (mortis 2008)
* Peter Green
* Geoff Krivit
* Harvey Mandel
* Jon Mark
* Coco Montoya
* Randy Resnick
* Freddy Robinson (mortis 2009)
* Mick Taylor
* Walter Trout
* Rick Vito
* Bernie Watson
* John Weider
* Buddy Whittington

;Drumistoj
* Colin Allen
* Aynsley Dunbar
* Mick Fleetwood
* Hughie Flint
* Keef Hartley (mortis 2011)
* Jon Hiseman (mortis 2018)
* Paul Lagos
* Soko Richardson (mortis 2004)
* Joe Yuele

;Basistoj
* Jack Bruce (mortis 2014)
* Andy Fraser (mortis 2015)
* Victor Gaskin (mortis 2012)
* John McVie
* Tony Reeves
* Larry Taylor
* Steve Thompson 
* Hank Van Sickle
* Ricky Cortes

;Aliaj muzikistoj
* Johnny Almond - fluto, saksofono (mortis 2009)
* Chris Barber - trombono
* Ronnie Barron - piano (mortis 1997)
* Paul Butterfield - harmoniko (mortis 1987)
* Don "Sugarcane" Harris - violono (mortis 1999)
* Derek Healey - trumpeto
* Dick Heckstall-Smith - tenorsaksofono, sopranosaksofono (mortis 2004)
* Red Holloway - tenorsaksofono (mortis 2012)
* Rip Kant - baritonsaksofono
* Henry Lowther - korneto, trumpeto, violono
* Chris Mercer - tenorsaksofono, baritonsaksofono
* Billy Mitchell - tenorsaksofono
* Blue Mitchell - trumpeto, flugilkorno (mortis 1979)
* Nick Newell - saksofono
* Alan Skidmore - tenorsaksofono
* Clifford Solomon - altosaksofono, tenorsaksofono
* Ernie Watts - tenorsaksofono

## Diskaro 
### Kiel John Mayall & the Bluesbreakers 
* Blues Breakers with Eric Clapton (1966)
* A Hard Road (1967)
* Crusade (1967)
* Bare Wires (1968)

## Notoj 
Kategorio:Anglaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1960-1969
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1963
Preĝejo Ĉieliro de Jesuo (Apácatorna)

La **Preĝejo Ĉieliro de Jesuo** estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Apácatorna.

## Historio 
En la iama Torna romanika kirko estis konstruita en la 13-a jarcento. El tio restis nur la duonronda sanktejo. En 1492 la preĝejo estis pligrandigita kaj trakonstruita. En 1596 la turkoj detruis la vilaĝon, tamen la kirko postrestis. En la sekvaj jarcentoj la preĝejo estis trakonstruita aŭ renovigita, fine en 1940 plena rekonstruo okazis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola. La fasado estas pli larĝa, ol la navo, ĉar tie kuŝas arkado kun tri aperturoj laŭ la fasado. Tiu arkado havas po 2 aperturojn flanke. Inter la arkado kaj la navo enŝoviĝis kvadrata turo. Sub la arkado skulptaĵoj estas videblaj. La absido estas kvarlatera, sed la mezepoka absido estas duonronda kaj tio estas parto de sakristio. Interne estas malofta solvo, ke ne ekzistas altara bildo, sed belega granda vitralo.

Kermeso okazas en la dimanĉo de Pasko.

## Fontoj 
* hungare kun bildoj 
* fotoj

Apacatorna
Apacatorna
Kategorio:Apácatorna
Cream

eta|Cream ludanta por la nederlanda televido en 1968.
eta|Cream ankaŭ en 1968.
**Cream** [krim'] estis brita triopa rokbando de la 1960-aj jaroj kiu konsistis el drumisto Ginger Baker, gitaristo/kantisto Eric Clapton kaj ĉefkantisto kaj basisto Jack Bruce. 

La tria albumo de la grupo, nome *Wheels of Fire* (Fajrradoj 1968), estas la unua platen-vendita duobla albumo en la mondo. La bando estas amplekse rigardata kiel la unua sukcesa supergrupo en la mondo. En sia kariero, ili vendis pli ol 15 milionoj da ekzempleroj de siaj albumoj tutmonde. Ilia muziko inkludis kantojn bazitajn sur tradicia bluso kiel "Crossroads" kaj "Spoonful", kaj sur moderna bluso kiel "Born Under a Bad Sign", same kiel pli nuntempa materialo kiel "Strange Brew", "Tales of Brave Ulysses" kaj "Toad".

## Historio 
La plej grandaj sukcesoj de la bando estis "I Feel Free" (rango 11a en Britio), "White Room" (rango 6a en Usono)

La bando havis gravan efikon sur la tiama populara muziko kaj, kun Jimi Hendrix kaj aliaj elstaraj gitaristoj kaj bandoj, popularigis la uzadon de la va-va-ilo. Ili havigis fortan sed teknike efikan muzikan temaron kiu antaŭis kaj influis la aperon de Britaj bandoj kiaj Led Zeppelin, Deep Purple kaj Black Sabbath en la fino de la 1960-aj jaroj kaj komence de la 1970-aj. Ili influis ankaŭ sud-usonajn grupojn the Allman Brothers Band kaj Lynyrd Skynyrd. La koncertaj aperoj de la bando influis grupojn de progresiva roko kiel Rush.

La bando estis enmetita en la Fam-Salonon kaj Muzeon de Rokenrolo en 1993. Ili estis enmetitaj en la listojn kaj de la gazeto *Rolling Stone* kaj de la televidkanalo VH1 de "100 Plej Grandaj Artistoj Ĉiutempaj", en la rango 67a kaj 61a respektive. Ĝi estis ankaŭ rangigita kiel rango 16a en la listo de VH1 *100 Plej Grandaj Artistoj de Ŝtonroko*.

## Anaro 
* Eric Clapton – ĉefa kaj ritma gitaroj, voĉo
* Jack Bruce – ĉefa voĉo, baso, klavaro, harmoniko, violonĉelo
* Ginger Baker – drumoj, frap-instrumentoj, voĉo

## Diskaro 
* Fresh Cream (1966)
* Disraeli Gears (1967)
* Wheels of Fire (1968)
* Goodbye (1969)

## Notoj 
Kategorio:Anglaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1960-1969
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1966
Internacia tago de neduumuloj

La **internacia tago de neduumuloj** estas festata ĉiujare la 14-an de julio. Ĝi celas kreskigi la konscion de neduumuloj kaj atentigi la problemojn, kiujn ili alfrontas, tra la mondo. Oni unue festis ĝin en 2012 pro blog-afiŝo de Katje van Loon. Van Loon elektis la 14-an de julio, ĉar ĝi estas precize inter la internacia tago de viroj kaj la internacia tago de virinoj.

La plimulto da ŝtatoj en la mondo ne leĝe rekonas neduumecon kiel genron, do preskaŭ ĉiuj, kiuj mem nomas sin neduumaj, ankoraŭ havas pasporton kiu indikas la sekson asignita je sia naskiĝo. permesas al loĝantoj marki sian genron kiel "X" en sia stirpermesilo.

Ankaŭ ekzistas la **konscia semajno de neduumuloj**. Ĝi estas la semajno, kiu komenciĝas la lundon antaŭ la internacia tago de neduumuloj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 10 konsiloj por agi kiel amiko de neduumuloj, Stonewall 

Neduumuloj
Kategorio:Julio
Kategorio:Neduumuloj
Julius Spier

**Julius Spier** (25-an de aprilo 1887 en Frankfurto ĉe Majno; 15-an de septembro 1942 en Amsterdamo) estis germana psikoanalizisto kaj la fondinto de la psiko-kiromancio.

## Vivo 
Julius Spier estis la filo de judaj gepatroj. Je 14 jaraĝo li komencis studon ĉe la komercfirmao Beer-Sontheimer kaj suprenlaboris sin ĝis  gvidanta pozicio. Post sia 25-jara jubileo ĉe la firmao li rezignis sian profesion kaj dediĉis sin al la estonteco de siaj privataj interesoj, speciale la manlegarto, la psikoterapio kaj la muziko.

Ĉe Carl Gustav Jung en Zuriko li sekvis dujaran lernanalizon. Jung kuraĝigis lin, inkluzivi la manlegarton en lia terapeŭta okupo. Tion faris Spier, post kiam li en 1928 transloĝiĝis al Berlino. Li fondis praktikejon, kiu fariĝis tre sukcesa, kaj gvidis kursojn en manlegado.

En 1938 Spier elmigris al Nederlando. En Amsterdamo li sukcese reprenis la terapeŭtajn kaj instruadajn okupojn kaj kolektis aron da gelernantoj ĉirkaŭ si. Li mortis en 1942 pro pulmokancero, mallonge antaŭ ol la Gestapo volis deporti lin al la  Koncentrejo Westerbork (kaj de tie al la Koncentrejo Aŭŝvico).

Ekde 1917 li estis edzo de Hedwig Rocco. Ili havis du infanojn, Ruth, naskiĝinta en 1918 kaj Wolfgang Spier, naskiĝinta en 1920 (la pliposta aktoro). En 1935 ili divorcis. Spier pli poste fianĉiĝis kun unu el siaj lernantinoj, Hertha Levi, kiu poste elmigris al Britio.

Spier konatiĝis jardekojn post sia morto pro la publikigado de la taglibroj de la nederlanda judino Etty Hillesum („La pensanta koro“), kies terapeŭto, spirita instruisto, amiko kaj finfine amato li estis.

La libro de Spiers *The Hands of Children*, kiun Hertha Levi post lia morto publikigis, hodiaŭ validas kiel klasikaĵo de la psiko-kiromancio.

## Verko 
* Julius Spier: *The Hands of Children: An Introduction to Psycho-Chirology.* ĉe Google Books.

## Literaturo 
* Klaas A.D. Smelik, Editor: Etty.The Letters and Diaries of Etty Hillesum 1941 - 1943. William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan / Cambridge U.K. 2002, Introduction. ISBN 0-8028-3959-2
* Patrick Woodhouse: Etty Hillesum. A Life Transformed. Bloomsbury Academic, London, New Delhi, New York, Sydney 2009, ISBN 978-1-84706-426-4

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj psikoanalizistoj
Lynyrd Skynyrd

eta|dekstre|Lynyrd Skynyrd en 1977.
eta|dekstra|upright=1.4|La bando en 2008.
**Lynyrd Skynyrd** (/ˌlɛnərd ˈskɪnərd/ LEN-ərd-SKIN-ərd), populare mallongigita al Skynyrd, estas usona rok-bando plej bone konata ĉar popularigis la ĝenron de suda roko dum la 1970-aj jaroj. Origine formita en 1964 kiel My Backyard en Jacksonville, Florido, la bando estis konata ankaŭ laŭ nomoj kiel *The Noble Five* kaj *One Percent*, antaŭ finfine decidi pri "Lynyrd Skynyrd" en 1969. La bando atingis tutmonde agnoskon dum siaj koncertaj prezentoj kaj pro siaj mejloŝtonaj kantoj "Sweet Home Alabama" kaj "Free Bird". Pinte de siaj sukcesoj, bandanoj Ronnie Van Zant kaj Steve Gaines, kaj la akompana kantisto Cassie Gaines, mortis en aviadakcidento en 1977, metante subitan rompon al la bando en la 1970-aj jaroj.

La survivintaj bandanoj re-formiĝis en 1987 por kunsida turneo kun la ĉefkantisto Johnny Van Zant, la pli juna frato de Ronnie Van Zant. Lynyrd Skynyrd plue turneas kaj registras kun la kun-fondinto Gary Rossington, Johnny Van Zant, kaj Rickey Medlocke, kiu unue verkis kaj registris kun la bando el 1971 al 1972 antaŭ sia reveno en 1996. La fonda membro Larry Junstrom, kun la membroj de la 1970-aj jaroj Ed King kaj Artimus Pyle, restas aktivaj en muziko sed ne plu turneas aŭ registras kun la bando. Michael Cartellone registris kaj turneis kun la bando ekde 1999.

Lynyrd Skynyrd vendis 28 milionojn da registraĵoj en Usono. Ili estis enkondukitaj en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo la 13an de marto, 2006. En januaro 2018, Lynyrd Skynyrd anoncis sian adiaŭan turneon.

## Albumoj 
* 1973, (Pronounced 'Lĕh-'nérd 'Skin-'nérd)
* 1974, Second Helping
* 1975, Nuthin' Fancy
* 1976, Gimme Back My Bullets
* 1977, Street Survivors
* 1991, Lynyrd Skynyrd 1991
* 1993, The Last Rebel
* 1994, Endangered Species
* 1997, Twenty
* 1999, Edge of Forever
* 2000, Christmas Time Again
* 2003, Vicious Cycle
* 2009, God & Guns
* 2012, Last of a Dyin' Breed

## Notoj 
Kategorio:Usonaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1960-1969
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1970-1979
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1964
Villabé (stacidomo)

**Villabé** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Villabé, departemento Essonne, regiono Francilio.

Malfermita en 1897 de "Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée" (PLM), temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio D de RER.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Corbeil-Essonnes - Montereau (746000).

## Interkonektoj 
*  KSE 24.10 24.11 24.12
*  Seine Essonne Bus 304 314
*  TICE 415

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio D
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Villabé

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio D
Kategorio:Fervojaj stacioj en Essonne
Kategorio:Villabé
Ry Cooder

**Ryland Peter** "**Ry**" **Cooder** (15a de Marto, 1947) estas usona muzikisto, kantoverkisto, filmoscenara komponisto, kaj registroproduktoro. Li estas mult-instrumentisto sed li estas plej bone konata pro sia glitogitara verkaro, sia intereso en radikmuziko el Usono, kaj sia kunlaborado kun tradiciaj muzikistoj el multaj landoj.

La soloaĵoj de Cooder aplikiĝis al multaj ĝenroj. Li ludis kun Captain Beefheart, Ali Farka Touré, Eric Clapton, The Rolling Stones, Van Morrison, Neil Young, Randy Newman, David Lindley, The Chieftains, The Doobie Brothers kaj Carla Olson & the Textones (en registroj kaj en filmo). Li formis la bandon Little Village. Li produktoris ankaŭ la samnoman albumon de la grupo *Buena Vista Social Club* (1997), kiu iĝis tutmonda sukceso. Wim Wenders estis direktoro de la samnoma dokumenta filmo de (1999), kiu estis nomumita por Oskar-premio en 2000.

Cooder estis rangigita la oka en la listo de la gazeto *Rolling Stone* de 2003 por "La 100 Plej Grandaj Gitaristoj Ĉiutempaj" (David Fricke's Picks). Rangigo de 2010 fare de Gibson metis lin en la rango 32a.

## Soloalbumoj 
* Ry Cooder (Decembro 1970)
* Into the Purple Valley (Februaro 1972)
* Boomer's Story (Novembro 1972)
* Paradise and Lunch (Majo 1974)
* Chicken Skin Music (Oktobro 1976)
* Show Time (Aŭgusto 1977)
* Jazz (Junio 1978)
* Bop till You Drop (Aŭgusto 1979)
* Borderline (Oktobro 1980)
* The Slide Area (Aprilo 1982)
* Get Rhythm (Novembro 1987)
* Chávez Ravine (Majo 2005)
* My Name Is Buddy (Marto 2007)
* I, Flathead (Junio 2008)
* Pull Up Some Dust and Sit Down (Aŭgusto 2011)
* Election Special (Aŭgusto 2012)
* The Prodigal Son (Majo 2018)

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj gitaristoj
Kategorio:Usonaj rokmuzikistoj
Johnny Winter

eta|dekstre|Johnny Winter, Santa Monica Civic Auditorium, 1969.
**John Dawson Winter III** (23a de Februaro, 1944 – 16a de Julio, 2014), konata kiel **Johnny Winter**, estis usona muzikisto, kantisto, kantoverkisto, mult-instrumentisto kaj produktoro. Plej bone konata pro siaj tre energieca blus-rok-albumoj kaj koncertaj prezentoj fine de la 1960-aj kaj dum la 1970-aj jaroj, Winter produktis ankaŭ tri albumojn kiuj ricevis premiojn Grammy por la blusa kantisto kaj gitaristo Muddy Waters. Post lia tempo kun Waters, Winter registris kelkajn Grammy-nomumitajn blus-albumojn. En 1988, li estis enmetita en la Famulejo de la Blusfondaĵo kaj en 2003, li estis rangigita la 63a en la listo de la gazeto Rolling Stone por la "100 Plej Grandaj Gitaristoj Ĉiutempaj".

## Diskaro 
### Studiaj albumoj 
* The Progressive Blues Experiment (Sonobeat 1968, re-republikigita de UA/Imperial 1969)
* Johnny Winter (Columbia 1969)
* Second Winter (Columbia 1969)
* Johnny Winter And (Columbia 1970)
* Still Alive and Well (Columbia 1973)
* Saints & Sinners (Columbia 1974)
* John Dawson Winter III (Columbia 1974)
* Nothin' but the Blues (Blue Sky 1977)
* White, Hot and Blue (Blue Sky 1978)
* Raisin' Cain (Blue Sky 1980)
* Guitar Slinger (Alligator 1984)
* Serious Business (Alligator 1985)
* Third Degree (Alligator 1986)
* The Winter of '88 (MCA/Voyager 1988)
* Let Me In (Point Blank 1991)
* Hey, Where's Your Brother? (Point Blank 1992)
* I'm a Bluesman (Virgin 2004)
* Roots (Megaforce 2011)
* Step Back (Megaforce 2014)

### Koncertalbumoj 
* Live Johnny Winter And (Columbia 1971)
* Captured Live! (Blue Sky 1976)
* Together (Blue Sky 1976) – kun Edgar Winter
* Live in NYC '97 (Virgin 1998)
* The Woodstock Experience (Sony/Legacy 2009)
* Live at the Fillmore East 10/3/70 (Collectors' Choice 2010)

## Notoj 
Kategorio:Usonaj gitaristoj
Kategorio:Usonaj rokmuzikistoj
Sára Osgyányi

**Sára Osgyányi** [ŝAra oŝdjAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Osgyányi Sára** estas hungara pentristo. Ŝia patro estis Vilmos Osgyányi.

Sára Osgyányi https://artportal.hu/lexikon-muvesz/osgyanyi-sara-7825/ naskiĝis la  en Sárospatak.
eta|maldekstre|Sára Osgyányi
eta|Sára Osgyányi: Sentemuloj kaj sensentemuloj (2012)

## Biografio 
Sára Osgyányi frekventis belartan mezlernejon en Budapeŝto, poste ŝi akiris diplomon en Hungara Belarta Universitato en 2004. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Árpád Szabados (pentristo) kaj Attila Kovács (pentristo). Post siaj studoj ŝi instruis lernojaron en gimnazio, poste ŝi pentradas en Budapeŝto, sed pli frue inter 1999-2003 en Tihany. Ŝi plej ofte pentradas trafikon de Budapeŝto (relojn, tramojn, piedirantojn, ktp). Ŝi ricevis la unuan premion en 1998. Ŝi havas edzon.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (2001, 2007, 2013, 2018)
* Debrecen (2006)
* Bolzano (2007)
* Kecskemét (2012, 2015)
* Varsovio (2017)

## Elektitaj pentraĵoj 
* *18-as villamos* (2006)
* *Lépteink az égben* (2010)
* *Vízhullámban* (2012)
* *A gyermek királysága* (2015)
* *Barátság, nappal és éjszaka az égbolt kertjében* (2017)

## Fontoj 
* hungarlingva teksto kun bildoj
* oficiala paĝo
* https://www.vehir.hu/cikk/18370-belso-titkok-belso-utak

Déli pályaudvari vonatok 2012.jpg|Vagonaroj en stacidomo Déli (2012)
Városligeti foglalt padok 2012.jpg|Okupitaj benkoj en urba parko (2012)
Fény ellen, víz ellen 2012.jpg|Kontraŭ lumo, kontraŭ akvo
Kérdés, villamosablakból 2011.jpg|Demando el tramofenestro
Eltitkolt forgatókönyv 2012.jpg|Sekreta scenarlibro (2012)

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Ali Farka Touré

**Ali Ibrahim "Ali Farka" Touré** [tuRE] (31a de Oktobro 1939 – 6a de Marto 2006) estis kantisto kaj mult-instrumentisto el Malio, kaj unu el la plej internacie famaj muzikistoj el Afriko. Lia muziko estas amplekse konsiderita kiel reprezentanta de kuniĝo de la tradicia Malia muziko kaj de ties Nordamerika parenco, nome bluso. La kredo ke tiu lasta estas historie derivita el tiu iame menciita estis respegulita per la ofte citita karakterizigo fare de Martin Scorsese de la tradicio de Touré kiel konstituanta "la DNA de bluso". Touré estis rangigita la 76a en la listo de la gazeto Rolling Stone por "La 100 Plej Grandaj Gitaristoj Ĉiutempaj" kaj la 37a en la listo de la gazeto Spin por la "100 Plej Grandaj Gitaristoj Ĉiutempaj".

## Diskaro 
* 1976 - Ali Touré Farka (Sonafric 50016-LP)
* 1976 - Spécial « Biennale du Mali » (Sonafric 50020-LP)
* 1978 - Biennale (Sonafric 50032-LP)
* 1979 - Ali Touré Farka (Sonafric 50060-LP)
* 1980 - Ali Touré dit Farka (Sonafric 50085-LP)
* 1984 - Ali Farka Touré (Red) (Sonodisc/Esperance 5558)
* 1988 - Ali Farka Touré (Green) (Sonodisc/Esperance 8448)
* 1988 - Ali Farka Touré (World Circuit WCD007 / Mango 9826)
* 1990 - African Blues (Shanachie 65002) (origine publikigita kiel Ali Farka Touré (Green))
* 1990 - The River (World Circuit WCD017 / Mango 9897)
* 1992 - The Source (World Circuit WCD030 / Hannibal 1375) (kun Taj Mahal)
* 1994 - Talking Timbuktu (World Circuit WCD040 / Hannibal 1381) (kun Ry Cooder)
* 1995 - The Rough Guide to West African Music (World Music Network RGNET-1002) (kontribua artisto)
* 1996 - Radio Mali (World Circuit WCD044 / Nonesuch 79569)
* 1999 - Niafunké (World Circuit WCD054 / Hannibal 1443)
* 2002 - Mississippi to Mali (Rounder B0000DJZA1)(kun Corey Harris)
* 2004 - Red&Green (World Circuit WCD070 / Nonesuch 79882)
* 2005 - In the Heart of the Moon (World Circuit WCD072 / Nonesuch 79920) (kun Toumani Diabaté kaj Ry Cooder)
* 2006 - Savane (World Circuit WCD075 / Nonesuch 79965)
* 2010 - Ali and Toumani - (World Circuit/Nonesuch Records) (kun Toumani Diabaté)

## Notoj 
## Bibliografio 
* Kubik, Gerhard (1999). Africa and the Blues. Jackson, Mississippi: University Press of Mississippi. ISBN 1-57806-145-8 (hardcover); ISBN 1-57806-146-6 (paperback).
* Guralnick, Peter, eld. (2003). Martin Scorsese Presents the Blues: A Musical Journey. A companion book to the PBS documentary series Martin Scorsese Presents the Blues: A Musical Journey. Foreword by Alex Gibney; afterword by Chuck D. New York: Amistad.

Kategorio:Gitaristoj
Kategorio:Maliaj muzikistoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Edgar Kováts

**Edgar Kováts** [kovAĉ] estis pentristo, arkitekto, altlerneja instruisto. Lia nacieco estas malklara. Kelkfoje lia familia nomo aperis kiel Kovács.
eta|Pavilono de Bukovino kreita de Edgar Kováts
Edgar Kováts https://pl.wikipedia.org/wiki/Edgar_Kov%C3%A1ts naskiĝis en 1849 en loko en Bukovino, Habsburga Imperio (nuntempe Karapĉiv en Ukrainio, li mortis la  en Lemberg (nuntempa Lvivo en Ukrainio).

## Biografio 
Edgar Kováts frekventis gimnazion en Ĉernivco, sed li privata lernis pentradon, poste li studis en teknologia altlernejo de Lemberg (1866), teknologia altlernejo de Vieno (1868-1869), Akademio de Belartoj de Vieno (1869-1870), fine li akiris diplomon en Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko. Inter 1872 kaj 1894 li laboris en Vieno precipe en laborejo de Gottfried Semper kaj samtempe li instruis en la urbo kelkajn jarojn. Inter 1895-1901 li instruis en altlernejo en Zakopane, poste ĝismorte en Lemberg. En Zakopane li longe estis lernejestro. En 1904 li ricevis la titolon dekano, post 2 jaroj rektoro. Li dekomence estis aktiva ankaŭ en pentrado. Li ricevis arĝentan premion en 1900 en mondekspozicio de Parizo.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Vieno (1888)
* Krakovo (1893, 1902)
* Lemberg (1901, 1911)

## Elektitaj arkitektaĵoj 
* pluraj konstruaĵoj kaj restaŭroj en la iama Aŭstrio-Hungario

## Lia libro 
* Art Zakopane (1899)

## Fontoj 
* germanlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* germanlingva biografio

Kategorio:Aŭstraj arkitektoj
Kategorio:Aŭstraj pentristoj
Kategorio:Aŭstraj altlernejaj instruistoj
Piroska Oszoli

**Piroska Oszoli** [piroŝka osoli], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Oszoli Piroska** estis hungara pentristo, instruisto. Ŝia origina familia nomo estis *Névery.*

Piroska Oszoli https://hu.wikipedia.org/wiki/Oszoli_Piroska naskiĝis la  en Dunaföldvár, ŝi mortis la  en Dunaföldvár.

## Biografio 
Piroska Oszoli akiris pedagogian diplomon, poste ŝi instruis en Budapeŝto kelkajn jarojn. Libertempe ŝi lernis pentradon de Ferenc Doór. En 1947 ŝi hejmenvenis kaj instruis plu loke, sed ŝi instruis ankaŭ desegnadon. Intertempe ŝi akiris akcesoran diplomon pri desegnoinstruado. Inter 1949 kaj 2003 ŝi estis edzino, poste vidvino. Ŝi naskis filojn en 1950 kaj 1953. Post la emeritiĝo komenciĝis ŝia aktiva pentrista kariero. Ŝi komence pentris Dunaföldvár-on kaj Danubon, poste Balatonon, fine plurajn eŭropajn landojn. Ŝi ricevis medalojn dufoje, ŝi iĝis honora civitano de Dunaföldvár en 2016.

## Ekspozicioj 
* Budapeŝto, Szekszárd, Pécs ekde 1969

## Elektitaj pentraĵoj 
* Flórián kápolna
* Tanya
* Tihany
* Udvarunk
* Férjem portréja
* Csónakos

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Władysław Bortkiewicz

**Władysław Bortkiewicz** (ruse: *Владислав Иосифович Борткевич*, germane: *Ladislaus Bortkiewicz*; naskiĝis la 7-an de aŭgusto 1868 en Peterburgo, mortis la 15-an de julio 1931 en Berlino) – pola matematikisto aganta en Germanio, unu el kreintoj de la moderna matematikia statistiko, signife kontribuinta al esploroj pri Poasona probabla distribuo.

## Vivo 
Lia patro estis Józef Bortkiewicz, kaj la patrino Helena Bortkiewicz el domo Rokicka. Józef Bortkiewicz, pola nobelo, servis en la rusa armeo en grado de kolonelo, estis lekciisto pri artilerio kaj matematiko en armea altlernejo. Verkis kelkajn lernolibrojn pri matematiko, ekonomiko kaj librotenado.

Bortkiewicz finis studojn pri juro en Peterburgo en 1890, kaj poste studis statistikon kaj politikan ekonomikon en Strasburgo. Li doktoriĝis en Universitato de Göttingen en 1893. En 1897 revenis al Peterburgo kaj eklaboris en Direkcio de Fervojo. En la jaroj 1899–1900 krome laboris kiel instruisto en Liceo je la nomo al Aleksandro la 1-a. En 1901 estis engaĝita kiel eksterordinara profesoro de statistiko kaj politika ekonomiko en Humboldt-Universitato en Berlino kaj reston de la vivo pasigis en Berlino.

Li ĉefe okupiĝis pri aplikoj de matematika statistiko al esploroj pri demografio kaj natursciencoj. Lia plej grava laboraĵo estis publikaĵo *Leĝo pri etaj nombroj*, en kiu analizis nombron de mortigaj piedbatoj de soldatoj fare de ĉevaloj en prusa kavalerio kaj surbaze de kolektitaj donitaĵoj dum 20 jaroj el 14 korpusoj de kavalerio pruvis ke ĝi estas konforma kun la Poasona distribuo.

Li ankaŭ aplikis matematikan statistikon al esploroj de radioaktiveco.

En politika ekonomiko provis modifi teorion de Karl Marx. Membro de pluraj sciencaj societoj, interalie de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj, Reĝa Statistika Societo, Asocio de Amerikaj Statistikistoj kaj Internacia Statistika Instituto. Li estis amikiĝinta kun alia pola sciencisto el la berlina universitato, profesoro Aleksander Brückner (aŭtoro de "Historio de Pola Kulturo").

## Eksteraj ligiloj 
* John J. O’Connor, Edmund F. Robertson, Ladislaus von Bortkewitsch, en: MacTutor History of Mathematics archive

Kategorio:Polaj matematikistoj
Kategorio:Polaj ekonomikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Rusiaj ekonomikistoj
Kategorio:Rusiaj matematikistoj
Nonthaburi

**Nonthaburi** () estas urbego, provinca sidejo kaj antaŭurbo de Bankoko en Tajlando. Nonthaburi estas la dua plej granda urbo de la lando.
eta|

## Bazaj informoj 
* Areo: 
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro:  (2012)
* Poŝtkodo: 11000–11150
* Aŭtokodo:
* Telefonprefikso: (+66) 2
* Horzono: UTC+7 (ankaŭ somere)
* 
eta|maldekstre|

## Situo 
Nonthaburi situas en proksimeco de rivero. Bankoko troviĝas je 12 km-oj.

## Historio 
Nonthaburi laŭdire estis fondita en 1549. Komence ĝi estis fiŝkaptista vilaĝo. En la malfrua 19-a jarcento ĉinoj faris pli granda la lokon. Ekde komenco de la 21-a jarcento la urbego estas evoluanta nabo pri komerco, transporto kaj turismo.
eta|
eta|

## Trafiko 
Nonthaburi estas ligita al Bankoko kaj Pak Kret per rapidvojo. En la urbego aŭtobusoj trafikas loke kaj al Bankoko. Flughaveno situas 15 km. La urbego estas ankaŭ rivera havenurbo.

## Klimato 
Nonthaburi troviĝas en la tropika klimato. En la jaro pluvas 2860 mm. Inter novembro-februaro la vetero estas pli seka, inter marto-oktobro tre ofte pluvas. La temperaturo varias inter 23-31 °C.

## Vidindaĵoj 
* urbodomo
* horloĝa turo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Tajlando
The J. Geils Band

**The J. Geils Band** /ˌdʒeɪ ˈɡaɪlz/ estis usona rok-bando formita en 1968, en Worcester (Masaĉuseco), sub la estreco de la gitaristo John "J." Geils. En la origina bandaro estis la kantisto Peter Wolf, la ludisto de buŝharmoniko kaj saksofono Richard "Magic Dick" Salwitz, la drumisto Stephen Bladd, la kantisto kaj klavaristo Seth Justman kaj la basisto Danny Klein. Wolf kaj Justman estis la ĉefaj kantoverkistoj. La bando ludis blusrokon influitan de ritmenbluso dum la 1970-aj jaroj kaj tuj atingis komercan sukceson antaŭ translokiĝi al pli ĉeftendenca radi-ema sonstilo en la komencaj 1980-a jaroj, kio havigis al la bando sian komercan pinton. Post Wolf lasis la bandon en 1983 por fari soloan karieron, la bando publikigis unu plian albumon en 1984 kun Justman kiel ĉefkantisto antaŭ disiĝi en 1985. Komence en 1999, la bando havis kelkajn reunuigojn antaŭ la morto de sia nomiga fondinto J. Geils la 11an de Aprilo, 2017.

La bando unue publikigis kelkajn unuopaĵojn kiuj estis inkluditaj en la sukcesa pintaro *Top 40* komence de la 1970-aj jaroj, kiel versio de la kanto "Lookin' for a Love" de The Valentinos (kiu iĝis la 39a en la listo de la gazeto Billboard nome *Top 100* en 1972), same kiel la unuopaĵo "Give It to Me" (kiu atingis la rangon 30an en 1973). Iliaj plej grandaj sukcesoj estis "Must of Got Lost" (kiu atingis la rangon 12an en la listo de Billboard *Top 100* en 1975), "Come Back" (kiu atingis la rangon 32an en 1980), "Love Stinks" (kiu atingis la rangon 38an en 1980 kaj aperis en kelkaj filmoj), "Freeze-Frame" (kiu atingis la rangon 4an en la listo de Billboard *Top 100* en 1981), kaj "Centerfold" (kiu atingis la rangon 1an en Usono komence de 1982).

## Diskaro 
* The J. Geils Band (1970)
* The Morning After (1971)
* Bloodshot (1973)
* Ladies Invited (1973)
* Nightmares... and Other Tales from the Vinyl Jungle (1974)
* Hotline (1975)
* Monkey Island (1977)
* Sanctuary (1978)
* Love Stinks (1980)
* Freeze Frame (1981)
* You're Gettin' Even While I'm Gettin' Odd (1984)

## Bibliografio 
* Charles Shaar Murray, Blues on CD: The Essential Guide (1993) ISBN 1-85626-084-4

Kategorio:Usonaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1960-1969
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1970-1979
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1967
20237 Clavius

'*20237 *Clavius''''' estas
malbone konata
tre malgranda meze hela
asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de la germana matematikisto kaj astronomo Christopher Clavius (1528–1612), kiu trovis kie meti la superjarojn en la Gregoria kalendaro. La papo Gregorio la 13-a revizis la  kun la helpo de Clavius.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Aleksander Fredro

**Aleksander FREDRO** grafo de blazono *Bończa* (naskiĝis la 20-an de junio 1793 en Surochów, apud Jarosław, mortis la 15-an de julio 1876 en Lvovo) estis pola komediverkisto, memoraĵisto, poeto, framasono, kreanta en epoko de romantikismo.

## Vivo 
Aleksander Fredro naskiĝis en riĉa nobela familio (antaŭe senata). Al Beńkowa Wisznia (sudokcidente de Lvovo) liaj gepatroj translokiĝis en 1797. Edukiĝis en familia domo, neniam frekventis al publikaj lernejoj. La 12-an de januaro 1806 en incendio de la bieno pereis lia patrino Marianna Fredro. La patro Jacek Fredro translokiĝis kun li al Lvovo.

En la aĝo de 16 jaroj, en 1809 ensoldatiĝis en armeon de Varsovia Duklando, poste estis en Grande Armée de Napoleono. Tri jarojn poste partoprenis la francan invadon al Moskvo; tiutempe ricevis Oran Krucon de la Milita Ordeno *Virtuti Militari*. En la jaroj 1813–1814 trapasis la tutan napoleonan kampanjon kiel oficiro en stabo de la imperiestro. Poste, en 1814 estis distingita per Kruco de Honora legio.

Post abdiko de Napoleono en 1815 revenis al la hejmo kaj mastrumis en la familia bieno Bieńkowa Wisznia. Forlasante Parizon post malvenko de Napoleono, Aleksander Fredro skribis: *Ni forveturis kune, pro malsamaj motivoj: Napoleono al Elbo, mi tamen al Rudki*. Eniris al lublina loĝio.

En 1818, estante 25-jara, verkis la unuan gravan komedion *Sinjoro Geldhab*. La teatraĵo, verkita kun granda humuro kaj ĉarmo, rakontas pri aventuroj de juna nobelo klopodanta nupti filinon de la titola riĉiganto, tiu tamen strebas edzinigi ŝin al princo. La spektaklo prezentiĝis en 1821.

## Memorigo 
* En Vroclavo troviĝas monumento al Aleksander Fredro, unue starigita en Lvovo, kaj alveturigita kun elmigrintaj poloj, kiuj post perdo de sia patrio translokiĝis al Vroclavo.
* En Krakovo antaŭ enirejo al Teatrejo je la nomo al Juliusz Słowacki troviĝas busto de Aleksander Fredro skulptita de Cyprian Godebski, starigita tie en 1900.

## Eksteraj ligiloj 
* Aleksander Fredro ĉe Culture.pl
* Utwory Aleksandra Fredry Verkoj de Aleksander Fredro en la servilo *Wolne Lektury* (Liberaj Legaĵoj) de Fondaĵo Moderna Pollando
* Aleksander Fredro 

Kategorio:Polaj nobeloj
Kategorio:Polaj memoraĵistoj
Kategorio:Polaj dramistoj
Kategorio:Polaj poetoj
Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj romkatolikoj
Kategorio:Ordenitoj de Virtuti Militari
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Marŝogrupoj de OUN

**Marŝogrupoj de OUN** – organizitaj de Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj (OUN) grupoj, kun tasko krei sur terenoj okupitaj de germana armeo la reton de administracio, policon, armeajn unuojn, organizan reton de OUN, t.e. organiz-skeleton de la planata ukraina ŝtato.

Ambaŭ frakcioj de OUN – OUN-B (banderanoj) kaj OUN-M (melnikanoj), kreis proprajn "marŝogrupojn". Ili dividiĝis en 7-12 personaj grupoj, taskigitaj krei ukrainan policon kaj administracion en unuopaj urboj. 

## Marŝogrupoj de OUN-B
Post atako de Nazia Germanio al Sovetunio junie 1941, spure de atakanta Wehrmacht moviĝis "marŝogrupoj" de OUN-B. Grzegorz Motyka pritaksas ilin konsiston al 750-1200 personoj, konsiderante donatajn de literaturo nombrojn 5-7 000 personoj troigaj. Ili estis dividitaj en tri grupiĝoj: "Pivniĉ", "Centr", "Pivdenj". 

Aparta 15-persona grupo (komandanto Jaroslav Stecko) havis taskon atingi kiel eble plej rapide Lvovon kaj tie proklami sendependecon de Ukraina Ŝtato, krei registaron kaj provizoran parlamenton. 

Agadon de ĉiuj grupoj kunorganizis stabo komandata de Vasil Kuk.

## Marŝogrupoj de OUN-M
Ĉefa agadtereno de marŝogrupoj OUN-M estis Ĵitomir-regiono, kaj poste Kievo, en kiu organizis urban administracion, socian kaj kulturan vivon de la urbo, kaj iniciatis kreon de Ukraina Nacia Konsilio. 

Post germanaj reprezalioj, multaj pereis kiel Olena Teliha, plimulto de ties membroj transiris al subtera movado kaj forveturis, ĉefe al Volinio kaj al Orienta Galicio.

## Literaturo
* Ryszard Torzecki, *Polacy i Ukraińcy. Sprawa ukraińska w czasie II wojny światowej na terenie II Rzeczypospolitej* (Poloj kaj ukrainoj. Ukraina afero dum la dua mondmilito sur la tereno de la Dua Pola Respubliko), Varsovio 1993, Eldonejo PWN, ​ISBN 83-01-11126-7​

## Eksteraj ligiloj
* Grzegorz Motyka, *Ukraińska partyzantka 1942-1960* (Ukraina partizanaro 1942-1960), Eldonejo Instytut Studiów Politycznych de PAN, Oficyna Wydawnicza RYTM, Varsovio 2006, p. 93, ​ISBN 83-88490-58-3​ 

Kategorio:Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj
20500 Avner

'*20500 *Avner''''' estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  far'de la teamo de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey* elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Lillian I. Avner* (1952–2017), kuracistino en urĝeca medicino ĉe la malsanulejo *Martin Memorial* kaj medicina direktorino de la fajrbrigado de la kantono Martin. Ŝi dediĉis sian vivon por helpi homojn La pasio kaj la gvidado de Lil gvidis la urĝecon kaj la kontraŭincendian savadon de la infanaĝo ĝis la plenkreskeco. Ŝi kontribuis savi milojn da vivoj dum siaj jardekoj da servo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999