open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alŝuto

Komputiko > Interreto > Alŝuto
----
Per '''*al*ŝuto'* (ankaŭ nomata *enŝuto*) oni celas la transigon de datumoj (dosieroj, dosierujoj) de loka komputilo *al'' fora komputilo per komputila reto. Male elŝuto estas la transpreno de foraj datumoj al loka komputilo.

La prepozicioj "en/al" resp. "el/de" rilatas al la fora komputilo.

Alŝuto ofte uzas la protokolon FTP aŭ SFTP.

Kategorio:Komputiko
Kategorio:Komputilaj retoj
Mintiu

**Mintiu** (hungare: **Oláhnémeti** olanemeti, germane:**Baierdorf** bajerdorf) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudokcidente de Năsăud. En 1910 ĝi havis 1 044 loĝantojn (rumanoj); en 1992 483 
(rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝia saksa loĝantaro en la 16-a jarcento pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (*Belső-Szolnok*, poste *Beszterce-Naszód vármegye*). Administre ĝi apartenas al Nimigea de Jos.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de distrikto 
* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
György Klapka

eta|maldekstra|140px|G. Klapka
**KLAPKA György**, , naskiĝis la  en Temesvár kaj mortis la  en Budapeŝto. Li estis hungara generalo dum la revolucio de 1848, kiu kondukis al la "egaligo" inter Hungario kaj Aŭstrio.

Je la tempo de Klapka lia naskiĝurbo Temesvár (nun Timișoara) apartenis al Hungario; li mem estis ano de la germanlingvanaro de Banato, sed havis ankaŭ ĉeĥajn prapatrojn.

Klapka lernis en la armea akademio en Karánsebes (nun Caransebeș) kaj en 1838 eniris la aŭstrian armeon. En 1848 li disponigis sin al la revolucia registaro hungara, estis nomumita stabestro de generalo Ernő Kiss kaj ellaboris operacan planon por la hungara armeo, sukcese realigitan en 1849. Post malvenko de Meszáros je la 4-a de januaro li ricevis ties postenon; defendante la transiron de Tiso li sekurigis urbon Debrecen.

eta|Batalo de Isaszeg, pentraĵo de Than Mór
En la aprila kampanjo Klapka estis estro de la unua korpuso. La 6-an de aprilo li decidis la batalon de *Isaszeg*; revoluciestro Kossuth nomumis lin generalo. Ankaŭ post la proklamo de hungaria sendependeco li distingis sin, ekzemple en la batalo de Komárno (26-a de aprilo), kie li estris la maldekstran alon de la armeo. Post mallonga oficado kiel ministro pri milito li iĝis komandanto de la fortikaĵo de Komárno, kiun li defendis je la 2-a kaj 11-a de julio.

Post la kapitulaco de Artúr Görgey je la 13-a de aŭgusto ankaŭ Klapka devis kapitulaci je la 27-a de septembro. Li foriris el Hungario al Francio, Italio kaj Svislando. En 1866 li aniĝis en la prusa armeo.

Post amnestio en 1866 li reiris al Hungario kaj estis elektita parlamentano.

La centra placo de Komárno antaŭ la urbodomo estas nomita laŭ li.

Klapka, Georgo
Reinosa

**Reinosa** estas municipo en la hispana aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi estas la ĉefurbo de la historia komarko Campoo kaj la plej loĝata urbo en la sudo de Kantabrio.

## Geografio 
eta|maldekstre|Panoramo de Reinosa el Retortillo, fone neĝo sur montoj trans Alto Campoo. Komenco de Majo, 2022.
La municipo havas tre malgrandan areon kaj ĝi estas tute ĉirkaŭita de la municipo Campoo de Enmedio.
Dum longa tempo la aliro al Reinosa estis komplika pro la neceso trairi montpasejon Hoces de Bárcena, kun danĝera kaj kruta vojo-sekcio. En 2008 finiĝis aŭtoŝoseo A-67, kiu nun permesas rapidan kaj konfortan trairon inter Santandero kaj la Norda Altebenaĵo pasante tra Reinosa.

Tra Reinosa fluas la riveroj Ebro kaj Híjar, kaj la meza temperaturo estas tiu plej malalta en Kantabrio.

## Ekonomio 
Kvankam la industrio tre viglis en Reinosa, ĝi ne plu estas tiel grava kaj nuntempe estas procezso de renoviĝo. La ĉefaj entreprenoj estas Siderúrgicas del Norte (SIDENOR) (peza meĥanismoj), Cantarey (generatoroj), Cuétara (biskvitoj), Columbia (disponiganta laboron al handikapitoj), kaj Anchoas y Productos del Cantábrico (manĝaĵoj).

## Kulturo 
eta|maldekstre|*Pantortillas*.
Reinosa estas fama pro siaj kukoj, el kiuj elstaras *pantortillas* kaj kringoj, ambaŭ ronde faritaj el foli-pasto.

En Reinosa elstaras diversaj monumentoj: la baroka Kirko de Sankta Sebastiano, la Konvento de Sankta Francisko kaj la Kapelo de Sankta Roĥo, la urbodomo, la ponto de Karolo la 3-a aŭ la fonto de la Aurora. Plie, estas pluraj interesaj civilaj konstruaĵoj el la jarcentoj de la 16-a al la 20-a, kiel la turoj de Navamuel y Manrique kaj Navamuel y Calderón, kaj la domoj *Casa de la Niña de Oro*, *Casa de Cossío*, *Casa de la Princesa*, *Casa de Pano* kaj *Casa de Boyet*.

## Ĝemelurboj 
* 20ra Deltebre, Katalunio, Hispanio
* 20ra Reynosa, Tamaulipas, Meksiko

## Bildoj 

BlazondomoenReinosa.jpg|Blazondomo.
RiveroEbrotraReinosa.jpg|Rivero Ebro tra Reinosa.
Iamaj lavejoj cxe rivero Ebro.jpg|Iamaj lavejoj ĉe rivero Ebro.
Ermitejo de Sankta Rohxo.jpg|Ermitejo de Sankta Roĥo.
SanSebastiánenReinosa.jpg|Preĝejo de Sankta Sebastiano.
Teatro de Reinosa.jpg|Teatro Principal kaj fontano.

## Vidu ankaŭ 
* Reinosa (stacidomo)
* Río Ebro (stacidomo)
* Listo de municipoj de Kantabrio


Kategorio:Urboj de Hispanio
Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Ferenc Lehár

**LEHÁR Ferenc** (germane *Franz Lehar*), naskita la  en Komárom, mortinta la  en Bad Ischl) estis hungardevena komponisto, violonisto, koncertmajstro, dirigento aŭstria. Kune kun Imre Kálmán li karakterizis la "arĝentan epokon" de la viena opereto inter la mondmilitoj.

## Vivo 
Kuraĝigis lin je komponado la ĉeĥa majstro Antonín Dvořák, tiel ke Lehár studis ĉe la prago praga konservatorio. Li iĝis orĥestra violonisto estonte inter 1890 kaj 1902 kapelestro ĉe diversaj militistaraj orĥestroj en Budapeŝto kaj Vieno. Finfine li iĝis dirigento ĉe Teatro ĉe la Vieno.

## Verkoj kaj karaktero 
Lia unua opereto *Kukuschka* premieris en 1896. Sekvis pli ol 30 operetoj. En 1905 li sukcesegis en Vieno per la opereto *Die lustige Witwe*. Krome li komponis i.a. la operetojn *Der Graf von Luxemburg* (1909) kaj *Das Land des Lächelns* (1929) kiel ankaŭ la operon *Giuditta* (1934). Kontraŭe al la de si preferita ĝenro ĝoja Lehár inkliniĝis je melankoliaj, iomete slavstilaj melodioj, kiujn li tamen pligajigis per buntega instrumentado.

## Operetoj (elekto) 
eta|maldekstre|Monumento pri Lehár en Komárno

* *Der Graf von Luxemburg*
* *Das Land des Lächelns*
* *Frasquita*
* *Die lustige Witwe*
* *Der Zarewitsch*
* *Friederike* (1928) pri la am-afero de Johann Wolfgang von Goethe kun Friederike Brion. En 1932 tio venis al filmo "Frederica" en kiu ŝia rolulo estis ludita de la aktorino Mady Christians.

## Eksteraj ligiloj 
* La Volgo-Kanto (el la opereto *Der Zarewitsch*) en Esperanto, kantata de Miroslav Smyčka

Kategorio:Aŭstraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj operetkomponistoj
Kategorio:Hungaraj koncertmajstroj
Kategorio:Hungaraj violonistoj
Kategorio:Aŭstraj dirigentoj
Dominus Iesus

**Dominus Iesus** (latine por *Sinjoro Jesuo*) estas deklaro de la Kongregacio por la doktrino de la fido de la katolika eklezio. Ĝin eldonis la tiama prefekto de la kongregacio, la nuntempa papo Benedikto la 16-a. La dokumento estis publikigita la 6-an de aŭgusto 2000 kun la subtitolo "*Pri la unikeco kaj la sava universaleco de Jesuo Kristo kaj la eklezio*".

## Eksteraj ligiloj 
* La oficiala teksto de la dokumento en angla lingvo,
franca lingvo,
germana lingvo,
hispana lingvo,
itala lingvo,
latina lingvo
* Kritiko pri *Dominus Iesus* el Monato 11/2000 

Kategorio:Romkatolika Eklezio
Geŝtalt-psikologio

**Geŝtalt-psikologio** (de la germana vorto *Gestalt*  - formo, bildo, figuro, strukturo) estas unu el la plej grandaj psikologiaj skoloj dum la unua parto de la 20-a jarcento. Reprezentantoj de la skolo opinias, ke homa psiko estas integra kaj ne eblas kompreni ĝin per komprenado de ĝiaj partoj. Geŝtalt-psikologio esploras psikan aktivecon de homo. La aktiveco baziĝas sur homa percepto de la mondo kiel geŝtaltaro.

Dum la mekanismema psikologio de la 20-a jarcento estis en krizo, geŝtalt-psikologio proponis novan principon, laŭ kiu oni devas kohere esplori komplikajn psikologiajn fenomenojn.

Geŝtalt-psikologio aperis kiel skolo en jaro 1910 en la Germana Regno kaj evoluis ĝis meze de 1930-aj jaroj. Multaj reprezentantoj de la skolo devis elmigri, kiam la nazioj ricevis potencon. Inter fakuloj menciindas Max Wertheimer, Wolfgang Köhler kaj Kurt Koffka.

Por eksperimenta esplorado geŝtalt-psikologoj proponis novan unuon de analizo – geŝtalton. Geŝtaltojn oni trovis dum percepto de formo, fenomeno de pseŭdomovado, optik-geometriaj iluzioj ktp. Ĉefa leĝo, laŭ kiu elementoj grupiĝas en geŝtalto estu la leĝo de simpleco. Elementoj laŭ la skolo strebas organiziĝi en la plej simpla, stabila, "ŝpara" sistemo. Estis trovitaj faktoroj favoraj por grupiĝo: "faktoro de proksimeco", "faktoro de simileco", "faktoro de bona daŭrigo", "faktoro de komuna destino".

Por psikologio de pensado geŝtalt-psikologio ellaboris metodon de eksperimenta esplorado de pensado, kiu nomiĝis "aŭdebla pensado". Geŝtalt-psikologo estis ekz. la usonano Solomon Asch.

## Eksteraj ligiloj 
*  *(recenzo pri la filmo "Dotita" kaj rilataj pensoj)*

## Vidu ankaŭ 
* Gestalt-terapio
* Wolfgang Köhler

Kategorio:Psikologiaj skoloj
Grizkapa fiŝaglo

La ** Grizkapa Fiŝaglo** (*Ichthyophaga ichthyaetus*) estas rabobirdo de familio Akcipitredoj, kiel agloj, maragloj kaj aliaj, sed ne estas de la sama familio de Fiŝaglo, nome Pandionedoj, kiu enhavas nur tiun ununuran specion laste menciatan.

Grizkapa Fiŝaglo bredas en suda Azio el Barato kaj Srilanko ĝis sudorienta Azio kaj Filipinoj. Temas pri loĝanta -nemigranta- arbara birdo kiu konstruas neston el bastonetoj en arbo proksima de akvo kie la ino demetas el 2 ĝis 4 ovojn. Kovado daŭras unu monaton.

Grizkapa Fiŝaglo estas granda fortika rabobirdo de ĉirkaŭ 70-75 cm longa. Plenkreskuloj havas **malhelbrunajn flugilojn kaj dorson**, a **grizan kapon** kaj ruĝbrunan bruston. **Suba ventro, krurplumaro kaj vosto** -kun nigra bordo- estas **blankaj** kaj tiuj blankaĵoj sufiĉe kontrastas kun la tutbruna korpo. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas flavecajn kapon, subajn partojn kaj subflugilojn malhele striitajn. 

Grizkapa Fiŝaglo laŭ ties esperanta, nacilingvaj kaj scienca latinlingva nomoj manĝas prefere **fiŝojn** kiujn kaptas en lagoj kaj grandaj riveroj. Sed povas manĝi ankaŭ birdojn kaj etajn mamulojn.

## Bildaro 

Gray headed fish eagle.jpg
Grey Headed Fish Eagle - Ichthyophaga ichthyaetus cropped.jpg
Ichthyophaga ichthyaetus male in flight 1.jpg
Ichthyophaga ichthyaetus -Kazaringa, Assam, India-8 (1).jpg
Grey Headed Fish Eagle ( Ichthyophaga ichthyaetus ) (7472702294).jpg

## Referencoj 
*  
* *Birds of India* de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, ISBN 0-691-04910-6

Kategorio:Agloj
Disortografio

**Disortografio** estas difektita kapablo apliki ortografion. La malsanulo miksas majusklojn kaj minusklojn, skribas plurajn vortojn komune aŭ longajn vortojn poparte (tujvenis loko motivo), miksas similajn sonojn (s-z, p-b), aldonas literojn aŭ male ellasas ilin. 

Disortografio ofte aperas kune kun disgrafio aŭ kun difektoj de prononcado, kiam oni miksas similajn sonojn (levorvero - revolvero, serĉas - ŝercas - ŝerĉas). Tamen ne temas pri lispado, ĉar izolajn sonojn la paciento prononcas ĝuste.

Kategorio:Legado
Kategorio:Psikaj malsanoj
Kategorio:Pedagogio
Lispado

**Lispado** estas misprononcado de la siblaj, alveolaj aŭ postalveolaj konsonantoj, ekzemple: **z** anstataŭ **ĵ** (tio estas **zetismo**), **s** anstataŭ **ŝ** (tio estas **ŝetismo**) aŭ inverse misprononco de  **s** (tio estas **sigmatismo**). Ĝi estas formo de la dislalio. Oni povas misparoli ĉiujn siblantoj, aŭ iuj el ili. Oni pli ofte deformigas, ol forlasas ilin. Kun tiu paroleraro la plenkreskuloj ŝajnas esti infanaj. Se multaj, aŭ ĉiu siblantoj deformiĝas, la parolo povas esti malfacile komprenebla. La lispado ne estas paroleraro, se la uzanta dialekto enhavas tiujn fonemojn. Ĝi povas helpi paroli aliajn lingvojn, en kiuj iuj sibilantoj disigas de la sibilantoj de la patrina lingvo.

## Kaŭzoj 
Ĝi povas esti multkaŭza:
*La eta malkapablo de la aŭdado aŭ de la aŭdado de la fonemoj
*Organaj kaŭzoj, la malforto de la lango, la difekto de la dentoj, la malkutimeco de la protezo aŭ la dentregulilo
*Malbona parolmodelo

## Korektado 
Kun logopeda helpo kaj infanoj kaj plenkreskuloj povas elimini la lispadon. La infanoj devas atendi, ĝis kiam iliaj antaŭaj dentoj ŝanĝiĝas, cetere la bona prononcado ne estos daŭra. Ofte oni bezonas ankaŭ helpon de dentisto. La korekcio pretendas multan ekzercadon.

## Fontoj 
*Institucio por la plibonigado de la parolo (la hungara Beszédjavító)
*Günter Wirth: Sprachstörungen, Sprechstörungen, kindliche Hörstörungen. 5.. Köln: DÄV. 2000. ISBN 3769111370

## Vidu ankaŭ 
* Aristotelo
* Balbutado 
* Blezado 
* Kartavado
* Zetismo

Kategorio:Dislalioj
Kategorio:Prononcaj problemoj
Dismuzio

Pedagogio - Psikologio

**Dismuzio** estas specifa evolua difekto de lernado, kiu demonstriĝas per difekto de muzikaj kapabloj.

Kategorio:Pedagogio
Kategorio:Psikologio
Dispraksio

**Dispraksio** estas dumviva misfunkcio de kunordigo kaj evoluo, kiu aperas pli ofte ĉe viraj ol inaj homoj. Ĉirkaŭ 8 ĝis 10% el ĉiuj infanoj estas trafitaj (*Dyspraxia Trust*, 1991).

Ripley, Daines kaj Barrett diras, ke kun *"evoluinta dispraksio malfacilas igi sian korpon fari tion kion oni volas, tiam kiam oni volas ke ĝi faru tion"*, kaj ke tiuj malfacilaĵoj estas konsiderindataj kiel gravaj, kiam ili malhelpas normalajn agadojn, kiujn oni atendas de infanoj de certa aĝo.

Ekzistas diversaj tipoj de dispraksioj. Ekzemple disartrio estas dispraksio pri elparolado.

Dispraksio estas malsano malofte konata, ĉar ofte oni ne konscias pri ĝi, opiniante ke temas pri intelekta malfruo aŭ ne-volo de la infano.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ttt-ejo prezentanta diversajn tipojn de dispraksio (france)
* Dispraksio (france)
* Fondaĵo Dispraksio  

Kategorio:Simptomoj en neŭrologio
Kategorio:Sindromoj en foniatrio
Regionisma Partio de Kantabrio

[eta|La Regionisma Partio de Kantabrio estas politika partio kies laboro baziĝas en [Kantabrio.]]
La **Regionisma Partio de Kantabrio** (hispane *Partido Regionalista de Cantabria* aŭ mallongige **PRC**) estas la plej malnova politika organizaĵo de Kantabrio (Hispanio). Ĝi estas kerna partio de kantabrismo.

La origino de la partio kuŝas en la Asocio por la Defendo de la Interesoj de Kantabrio, fondita la 14-an de majo de 1976 kun la celo apogi, ke Kantabrio iĝu aŭtonoma komunumo. En 1978, kiam oni debatadis la kreon de la diversaj aŭtonomaj komunumoj en Hispanio, sed Kantabrio ne estis unu el ili, ADIC decidis krei regionisman partion sendependan por stimuli la kreon de komunumo kaj konkuri en la regiona baloto de 1979. La 10-an de novembro 1978, PRC estis fondita de Miguel Ángel Revilla, Manuel Izquierdo Nozal, José Luis Oria Toribio, Eduardo Obregón Barreda kaj Juan José García González.

Inter 2003 kaj 2011, la ĝenerala sekretario de la partio, Miguel Ángel Revilla, estis la prezidento de Kantabrio, koalicie kun PSOE.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la PRC *(hispane)*

Kategorio:Politikaj partioj de Kantabrio
Kategorio:Regionaj partioj
Ĵitomira provinco

**Ĵiromira provinco** () estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область.

Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro **Ĵitomiro** () la urboj Berdiĉiv (), Korosten (), Korostiŝiv (), Zvjahel () = Novohrad-Volinskij (), Olevsk (), Ovruĉ () kaj Radomiŝl ().

En la regiono vivas proksimume 1,33 milionoj da homoj (stato de decembro 2005). La areo de la provinco estas 29832&nbsp;km².

Historie la teritorio apartenas al la regiono **Volinio**, kiu dum la mezepoko dum multaj jarcentoj apartenis al Litovio, poste al la rusa cara regno kaj inter la du mondmilitoj al Pollando. La kontaktojn al Litovio bildigas la supra dekstra kvarono de la oblasta blazono, kiu montras la nacian simbolon de Litovio, la rajdantan kavaliron "Vytis".

En la provinco naskiĝis la rusa-germana pianisto Svjatoslav Richter.

Dosiero:ZhytomyrCathedral.jpg|

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Golemo

[eta|200ra|Golemo kaj rabeno Löw, pentraĵo de [Mikoláš Aleš]]
**Golemo** estis artefarita homo, kiun laŭ legendoj juda rabeno kreis tute de senviva substanco en la 16-a jarcento rabeno Jehuda Löw ben Bezalel.

Jen la legendo:

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Fikciaj androidoj
Golem-efekto

Pedagogio - Psikologio

**Golem-efekto** estas fenomeno, kiu estas sekvo de la negativa supozado de instruisto. Simila al la Pigmaliona efekto sed kondukas al negativa efiko, t.e. ĝi estas procezo en kiu memplenuma profetaĵo kaŭzas negativan efikon al la profetato per plenumo de profetaĵo. La efiko oftas en malbonaj administradaj procezoj, kaj estas ŝlosila ero en la realigo de stereotipoj.

La instruisto subkonscie atendas, ke certa lernanto ne estas edukebla, ne havas ŝancon pliboniĝi, male estas verŝajne, ke li malboniĝos ankoraŭ pli multe. La instruisto prognozas la malbonan evoluon de la lernanto kaj kondutas al la lernanto tiamaniere, ke lia prognozo montriĝu prava. Li agas kun la lernanto rezerveme kaj rifuzeme, senĉese lin kritikas kaj admonas, senĉese suspektas kaj kulpigas pri diversaj misfaroj. La lernanto ekkredas, ke estas ekster liaj fortoj pliboniĝi, ke la instruisto lin intence deprimas kaj humiligas, ke estos pli saĝe rezigni kaj konduti tiel, kiel la instruisto atendas.

La efekto ricevis sian nomon laŭ Golemo, artefarita homo el la Pragaj legendoj, kiu eskapis el la regado de sia kreinto.

## Scienca baziĝo 
La efiko estis konfirmita de esploristoj Rosenthal kaj Pod en 1963. La esploristoj petis al studentoj de laboratorio instrui kuradon al musoj kiuj estas genetike identaj. Studentoj estas diritaj, ke iuj musoj estas "inteligentaj", do estos facile instrui ilin, kaj ke la aliaj musoj estas "stultaj" kaj do estos malfacile instrui ilin. Post jaro oni malkovris, ke malgraŭ la identa genetika fono, kiun havis la samaj grupoj de musoj, la grupo de musoj, kiujn la studentoj kredis esti la "stulta" grupo, malfacilis lerni kuradon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Malo estas Pigmalion-efekton.

Kategorio:Pedagogio
Kategorio:Psikologio
Oj, svijetla majska zoro

**Oj, svijetla majska zoro** (*Ho, hela maja mateno*) estas la nacia himno de Montenegro. Antaŭe ĝi estis tre populara popola kanto. La himno estis ofte kritikata pro tio, ke ĝian tekston ŝanĝis Sekula Drljević, eksa faŝisto kaj prezidento de marioneta ŝtato Montenegro dum la Dua Mondmilito. 
Fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcento Montenegro havis du naciajn himnojn: Ubavoj nam Crnoj Gori (*Al nia belega Montenegro*) kaj popularan kanton Onamo, 'namo! (*Tie, ho tie!*)

## Serblingva teksto 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala melodio de la himno 

Montenegro
Kategorio:Naciaj simboloj de Montenegro
Kategorio:Kulturo de Montenegro
Glasnost

**Glasnost** (, do *malfermeco* aŭ *videbleco*) estas la politiko de travidebla kaj malferma konduto de la sovetia ŝtato al la civitanoj, kiun rememorigis Miĥail Gorbaĉov en marto 1985. 

En la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento glasnost estis difinita en oficiala soveta enciklopedio kiel "transdono al publika diskuto aŭ manipulado".

Glasnost estas unu el iloj de misinformo. [*malneŭtrala*]

Glasnost ebligis relative vastan liberecon de la opinioj kaj informlibereco en Sovetunio. Gorbaĉov intencis instigi pere de Glasnost al kritika publika diskuto pri la kriza sovetia ekonomio, por krei tiamaniere pli vastan akcepton de lia reforma politiko perestrojko.

Glasnost komencis proceson de la formigo en Sovetunio de civitanaj socioj, kiuj kontribuis al disfalo de Sovetunio kaj rompo de komunista sistemo en la mondo. Tio estis malvenko de Miĥail Gorbaĉov, kiu strebis al savo de komunismo kaj Sovetunio.

## Bibliografio
* D. Robertson, *Słownik polityki* (Vortaro de politiko), Varsovio 2009, p. 128-129.

Kategorio:Rusaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Politiko de Sovetunio
Kategorio:Politikaj sloganoj
Kategorio:Politiko en 1985
Kategorio:Reformoj en Sovetunio
Kategorio:Sovetia terminologio
Kategorio:Perestrojko kaj disfalo de Sovetunio
Kategorio:1985 en Sovetunio
Leica

**Leica**  estas mallongigo de **Leitz Camera**.

Komence de la 20a jarcento, **Leitz** (nun Leica) estis fabriko (**Ernst Leitz Optische Werke**) en la germana urbo Veclaro, kiu produktadis precipe mikroskopojn. Tie laboris inĝeniero Oskar Barnack amanto de fotografio, kiu uzis la tiamajn pezajn fotilojn por negativo sur plato. Iun tagon, dum li konstruis eksponmezurilon por uzo en fotado, kaj eksperimentis kun t.n. 35-milimetra filmobendo, uzata tiame por kino, li rimarkis jenon:

En kino oni uzis la filmobendon vertikale, do la amplekso de la bendo limigas la horizontalan dimension de la bildo -kia estas la plej granda kompare kun la vertikala.

Do, uzante la filmobendon horizontale, la amplekso de la bendo fariĝas la vertikala dimensio de la bildo, kia estas la plej eta, 24 milimetroj, kaj la horizontala dimensio povus etendiĝi al 36 mm, do oni atingas, per la sama kina filmobendo, pli grandan bildon, kaj tial pli altan kvaliton.

Do li decidis fari fotilon tre porteblan uzante tiun ideon. La fotilo estis preta en 1913, kaj la ĉefo Ernst Leitz (Ernst Leitz la Dua) patentis ĝin en 1914. Tamen la produktado de tiaj fotiloj estis haltigita pro la unua mondmilito.

Kiam finiĝis la mondmilito, la unuaj 31 fotiloj de la nova formato estis donitaj al profesiaj fotistoj por uzado en ilia ordinara laboro. Kompreneble, kelkaj ankoraŭ dubis pri la kvalito de la nova fotoformato.

eta|fotilo Leica I, 1927
La nova fotilo Leica estis oficiale prezentita en la Komerca Foiro de Lepzig de 1924. La unuaj fotiloj tiaj havis fiksitan objektivon de 40-milimetra fokusdistanco, kaj metalan bobenujon por la filmobendo, kiu permesis kapti ĝis 40 fotojn. La obturatoro estis glitkurteno.

La fotilo estis tre sukcesa, kaj en la unua jaro oni vendis 1000 ekzemplerojn. Ĉiujare la fabriko enkondukis plibonigojn en la fotilon, kaj, ekzemple, en 1932 la oferto enhavis ŝanĝeblajn objektivojn, demeteblajn antaŭaĵojn, kaj malobturan rapidon de 1/1000 da sekundo.

La nova fotilo portebla kaj kun sufiĉe bonkvalita kaj malmultekosta fotofilmo malfermis novajn horizontojn por kapti bildojn -ekzemple an ĵurnalismo-, kiuj per la antaŭaj pezaj kaj grandaj fotiloj tute neeblis. Tiu fotoinstrumento kontribuis al sukceso de famaj fotistoj kiel, ekzemple: Henri Cartier-Bresson, Robert Capa, André Kertész, Leni Riefenstahl kaj multaj aliaj.

Kategorio:Fotado
Kategorio:Tekniko
Kategorio:Wetzlar
Kategorio:Optiko
Perestrojko

[eta|160px|[Miĥailo Gorbaĉovo en afiŝo pri la perestrojko de Sovetunio]]
**Perestrojko** (; [pereSTROJka], *rekonstruo*, *restrukturigo* aŭ *transformado*) estas procezo, kiun komencis Miĥailo Gorbaĉovo por reformi la politikan kaj ekonomikan sistemon en Sovetunio.

Perestrojko celis realigi demokratiajn principojn (liberajn balotojn, disigon de povoj), kvankam oni planis konservi la privilegian pozicion de la komunisma partio.

Unue principoj de Perestrojko estis formulitaj aprile de la jaro 1985 sine de la Komunisma Partio de Sovetunio. Tiuj principoj estis disvolvitaj dum la 27-a kaj la 28-a partiaj kongresoj, en 1986 kaj 1990.

Perestrojko kaj glasnost kuraĝigis la homojn en la influsfero de Sovetunio postuli pli da libereco, kio fine kondukis al la falo de la fera kurteno kaj la disfalo de la orienta bloko. Perestrojko do, en la internacia nivelo, estas konsiderata fino de la Malvarma milito.

Pli kaj pli drastaj ŝanĝoj en la vivo de la ŝtato fine iĝis nekontroleblaj, kio kaŭzis ĝeneralan krizon kaj disfalon de Sovetunio dum 1991.

Kategorio:Politiko
Kategorio:Malvarma milito

Kategorio:1985 en Sovetunio
Anna LaCazio

**Anna LaCazio** (naskiĝis la ) estas usona kantistino, kiu kantis kun muzika grupo el la 80-aj jaroj de la 20-a jarcento – Cock Robin.

Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 26-an de januaro
Advance Australia Fair

En Aŭstralio, krom himnon de la Brita Komunumo - *God Save the Queen*, oni uzas nacian himnon, *Advance Australia fair* ("progresu, Aŭstralio bela"). Melodion kaj tekston verkis *Peter Dodds McCormick*.

Aŭstralio
Kategorio:Naciaj simboloj de Aŭstralio
Kapitulaco

eta|Kapitulaco de Lordo Cornwallis en 1781
**Kapitulaco** estas, laŭ interpopola juro, deklaro de submetiĝo, per kiu oni transdonas armeon, fortikaĵojn ktp. al venkinta malamiko. Ĝi esprimas la intencon kaj sindevigon ne plu rezisti.

Distingeblas kondiĉa kaj senkondiĉa kapitulacoj; ĉi-lasta signifas, ke la venkito plene transdonas sin al la venkulo, kun la nura espero je ties indulgo. Senkondiĉa kapitulaco inkluzivas la transdonon ne nur de la armea, sed ankaŭ de la politika povo. La historie unua okazo de senkondiĉa kapitulaco estis la malvenko de la Konfederaciitaj Ŝtatoj de Ameriko en la Usona Enlanda Milito.

Ĉar venkito tre malfacile povas pretendi la plenumon de la kondiĉoj de kapitulaco, li dependas nur de la sincereco de la malamiko kaj de ties eventuala konsidero pri sia reputacio.

Kiam persona komuniko ne eblas, kapitulacon oni ofte indikas per blanka flago.

Kategorio:Internacia juro
Kategorio:Internaciaj rilatoj
Richard Bach

**Richard Bach** (naskiĝis la  en Oak Park, Illinois) estas usona verkisto.

Dum lia infanaĝo, liaj gepatroj (Roland Robert kaj Ruth Helen (Shaw) Bach) iris loĝi al Kalifornio. Tie, pli malfrue, li lernis mekanikiston de fabrikado de aviadiloj kaj mekanikiston de energia centralo en la ŝtata universitato.

Ekde 1957 al 1962 li estis piloto en la usona flugarmeo. Tiam li skribis artikolojn por aviadaj gazetoj. En la jaro 1963 li fariĝis eldonisto de la gazeto "Flying" ("flugado").

Lia vivo ĉiam estis ligita al aviado kaj li diris, ke flugado estas lia religio.

Preskaŭ ĉiuj liaj libroj rilatas al aviado kaj aviadiloj. Lia plej fama libro estas *Jonathan Livingston Seagull* (La mevo Jonatano Livingston) kiu havas ankaŭ kinofilman version. Ĉi tiu kaj aliaj libroj, kiujn li skribis pli malfrue, estas plenaj je spiriteco.

Ĝis la jaro 2007, li eldonis deknaŭ librojn.

Bach
Bach
Odesa provinco

**Odesa provinco** (, Odes’ka oblast’ aŭ '**, Odeŝĉina) estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas oblastoj (область). Ĝia teritorio situas en la sudokcidento de Ukrainio, kie ĝi limiĝas de Moldavio kaj la Nigra Maro apud la riverdelto de Danubo. La oblasto estis fondita je .

La plej grandaj urboj estas krom la administra centro **Odesa''' () la urboj Balta (), Bilhorod-Dnistrovskij (), Bolhrad (), Ĉornomorsk () kaj Izmajil ().

En la regiono vivas proksimume 2,4 milionoj da homoj (stato de decembro 2005).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Poltava provinco

**Poltava provinco** () estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область. 

Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro **Poltavo** (Полтава) la urboj Hadjaĉ (), Hlobine (), Hrebinka (), Ĥorol (), Karlivka (), Kobeljaki (), Horiŝni Plavni (), Kremenĉuk (), Loĥvicja (), Lubni (), Mirhorodo (), Pirjatino (), Zavodske () kaj Zinkiv ().
En la regiono vivas proksimume 1,55 milionoj da homoj (stato de decembro 2005).

## Historio 
En februaro 2020 en la ferma kuracejo de la Nacia Gvardeo apud vilaĝo Novije Sanĵari estis aranĝita kvaranteno por 73 evakuitoj el Uhano (Ĉinio), trafita de la epidemio de COVID-19.

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Rivna provinco

**Rivna provinco** () estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область.

Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro **Rivno** (Рівне) la urboj Berezne (),  (), Dubrovicja (), Kostopil (), Kuznecovsk (), Ostroh (), Radiviliv (), Sarni () kaj Zdolbuniv ().

En la regiono vivas proksimume 1,16 milionoj da homoj (stato de decembro 2005).

Historie la teritorio apartenas al la regiono Volinio, kiu dum la mezepoko dum multaj jarcentoj apartenis al la Grandprinclando Litovio, poste al la Rusia Imperio kaj inter la du mondmilitoj al Pollando.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Lviva provinco

**Lviva provinco** () estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область.

Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro **Lvivo** () la urboj Borislav / Borislavo (), Brodi (), Ŝeptickijo (), Drohobiĉo (), Horodok (), Mikolajiv (), Novojavorivsk (), Novi-Rozdil (), Sambir (), Sokal (), Stebnik (), Strij (), Truskavec () kaj Zoloĉivo ().

En la regiono vivas proksimume 2,58 milionoj da homoj (stato de decembro 2005).

## Dua Mondmilito
Dum la unua soveta okupado de Pollando en Uhnów NKVD la 21-an de oktobro 1939 arestis pastron d-ron Fabian Abrantowicz - verŝajne pereinta en Lubjanka post 1943.

## Aliaj setlejoj
* Pidhorodci
* Zaluĵany

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Kirovohrada provinco

**Kirovohrada provinco** () estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область.

Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro **Kropivnickij** () la urboj Oleksandrija (), Znamjanka () kaj Svitlovodsk (). 

## Nomo 
La ĉefurbo inter 1939 kaj 2016 nomiĝis Kirovohrad (Кіровоград) kaj tiam kadre de kampanjo de Senkomunismigo en Ukrainio kaj ricevis nunan nomon *Kropivnickij* laŭ grava ukraina verkisto kaj dramaturgo Marko Kropivnickij. Tamen la ĉirkaŭa provinco konservis la komunisman urbonomon. La nomo *Kropivnickij* cetere jam estas la sesa urbonomo: ekde la fondo en 1754 ĝis 1924 la urbo ruse nomiĝis *Elizavetgrad* (Елизаветград) laŭ Sankta Elizabeto, patronino de la rusa imperiestrino Elizaveta, inter 1918 kaj 1920, en la Ukraina Popola Respubliko, nur Лизавет (*Lizavet*), poste inter 1924 kaj 1934 *Zinovjevsk* (Зінов'євськ) laŭ Grigorij Zinovjev kaj inter 1934 kaj 1939 *Kirovo* (Кірово) laŭ Sergej Kirov.

Fine de 2005 en la regiono vivis proksimume 1,07 milionoj da homoj: Laŭ stato de  temis pri  sur areo de  kvadrataj kilometroj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Kirovohrada provinco — Кіровоградська область

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Volina provinco

La **Volina provinco** () estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область.

Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro **Luck** () la urboj Kamin-Kaŝirskij (), Kiverci (), Kovel (), Ljuboml (), Maneviĉi (), Novovolinsk (), Roĵiŝĉe () kaj Volodimir ().

Historie la teritorio de la oblastoj Volina, Ĵitomira kaj Rivna apartenas al la regiono **Volino**, kiu dum la mezepoko dum multaj jarcentoj apartenis al Litovio, poste al la rusa cara regno kaj inter la du mondmilitoj al Pollando.

En la regiono vivas proksimume 1,04 milionoj da homoj (stato de decembro 2005). En la provinco vivis ankaŭ Volinaj ĉeĥoj.

Apud la urbeto Ŝacko troviĝas la famaj Ŝackaj lagoj, inter kiu la lago Svitjazjo, kun profundo de 54 metroj, estas la plej profunda lago de Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Zaporiĵa provinco

La **Zaporiĵa provinco** () estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область. Ĝia suda limo estas la Azova Maro.

La plej gravaj urboj estas krom la administra centro Zaporiĵo () la urboj Berdjansko (), Enerhodar () kaj Melitopolo ().

En la regiono laŭ la stato fine de  vivis  homoj.

En la provinco troviĝas la plej granda nuklea elektrejo en Eŭropo kun 6 blokoj kaj totala elektra povo je ca 6 GW, kaj en ĝia proksimeco konvencia fosilia elektrejo kun totala elektra povo je ca 3 GW kaj du kamentuboj nekutime altaj je 320 m.

La  ĝi estis proklamita parto de Rusio Je tiu dato Rusio kontrolis nur 70% de ĝia areo.

## Demografio 
Etna konsisto de la provinco en 2001
# Ukrainoj: 1364,1 miloj (70,8%)
# Rusoj: 476,7 miloj (24,7%)
# Bulgaroj: 27,8 miloj (1,4%)
# Belorusoj: 12,7 miloj (0,7%)
# Hungaroj: 6,4 mil (0,3%)
# Tataroj: 5,2 mil (0,3%)
# Judoj: 4,4 mil (0,2%)
# Kartveloj: 3,9 mil (0,2%)
# Azeroj: 2,5 mil (0,1%)
# Moldavoj: 2,5 mil (0,1%)
# Germanoj: 2,2 mil (0,1%)
# Grekoj: 2,2 mil (0,1%)
# Ciganoj: 1,9 mil (0,1%)
# Poloj: 1,8 mil (0,1%)

eta|maldekstre|250ra|Muzeo en Huljajpolo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Vinica provinco

**Vinica provinco** () estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область.
Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro **Vinico** (, 369 000 loĝantoj) la urboj Ĵmerinka (, 37 000 loĝantoj), Mohiliv-Podilskij (, 33 000 loĝantoj), Ĥmilnik (, 28 000 loĝantoj), Kozjatin (, 26 000 loĝantoj), Hajsin (, 25 000 loĝantoj), Ladiĵin (, 22 000 loĝantoj), Kalinivka (, 20 000 loĝantoj) kaj Bar (, 17 000 loĝantoj).

En la regiono vivas proksimume 1,7 milionoj da homoj (stato de decembro 2005).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Agrieșel

**Agrieșel** [agrieŝel] (hungare: **Egrespuszta** [egreŝpusta]) estas vilaĝo en Rumanio norde de Beclean. Administre ĝi apartenas al Târlișua. Ĝis 1956 ĝi estis parto de Agrieș.
## Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Szolnok-Doboka*). 

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

* Interaga mapo de la distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Ternopila provinco

**Ternopila provinco** () estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj ukraine nomiĝas область.

Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro **Ternopilo** (), Bereĵani (), Borŝĉiv (), Buĉaĉ (), Ĉortkiv (), Kremenec (), Terebovlja (), Zaliŝĉiki () kaj Zbaraĵ ().

Sur areo de 13.800 kvadrataj kilometroj vivas proksimume 1,11 milionoj da homoj (stato de decembro 2005), tio estas 2,3 procentoj de ĉiuj loĝantoj de Ukrainio. La regiono do estas maldense loĝata. Pli ol 60 % de la ekonomiaj enspezoj fontas el agrikulturo, nur iom malpli ol 30 % el industrio (stato de 1997). Historie la provinco estis parto de la regiono **Galicio**.

## Volinia masakro
13.02.1944: Volinia masakro: taĉmento de Ukraina Ribela Armeo masakris loĝantojn de pola vilaĝo Łanowce - pereis 72 poloj

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* priskribo de Ternopilo
* fotoj de la plej malnova konstruaĵo de Ternopilo, nuntempe restoracio, proksime de la Centra Stacidomo 
* iuj fotoj pri Ternopilo 
* paĝoj pri Galicio 

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Sumia provinco

**Sumia provinco** () estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область. Norde kaj oriente ĝi limas kun Rusio.

Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro **Sumio** () la urboj Konotop (), Lebedin (), Oĥtirka (), Romni () kaj Ŝostka ().

En la regiono vivas proksimume 1,22 milionoj da homoj (stato de decembro 2005).

## Historio 
* 1505-1569: Grandprinclando Litovio
* 1569-1667: Krono de la Regno de Pollando
* 1667-1721: Rusa carlando
* 1721-1917: Rusia Imperio
* 1920-1922: Ukraina Soveta Socialisma Respubliko
* 1922-1991: Sovetunio, Ukraina Soveta Socialisma Respubliko
* de 1991: Ukrainio

## Urboj 
* Sumio
* Konotop
* Ŝostka
* Romni
* Hluĥiv
* Lebedin
* Trostjanec
* Bilopillja
* Burin
* Voroĵba

## Konindaj personoj 
* Sergej Kovalov

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Provincoj de Ukrainio
Rusu de Sus

**Rusu de Sus** (hungare: **Felsőoroszfalu**) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Bistriţa. Administre ĝi apartenas al Nuşeni.
## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 411 loĝantojn (rumanoj); en 1992 325 (rumanoj). 
## Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1410. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (*Szolnok-Doboka*). 
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Malin

**Malin** ( almaŝmalom) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Beclean. Administre ĝi apartenas al Nuşeni.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 1 006 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1956 747.

## Historio 
Ĝia unua mencio skribe estas en 1305. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (*Szolnok-Doboka*). En ĝia reformita preĝejo la pentrita ligna baldakeno - kiu pereis - estis pentrita en 1682 de János Parajdi Ijés.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.

## Gravaj homoj 
* Márton Andrási (1912 - 1975): aktoro.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Agrișu de Jos

**Agrișu de Jos** [agriŝu de ĵos] (hungare: **Alsóegres** [alŝoegreŝ]) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Beclean. En 1910 ĝi havis 200 loĝantojn (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1364. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Torda-Aranyos vármegye*). Oni unuigis ĝin kun Agrișu de Sus en 1941. Administre ĝi apartenas al Șieu-Odorhei.

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de la distrikto 
* Interaga mapo de la distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Susenii Bârgăului

**Susenii Bârgăului** (susenii birgauluj) (hungare:**Felsőborgó**) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 954 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 496 
(rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1328. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Prundu Bârgăului.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de distrikto 
* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Șirioara

**Șirioara** [ŝiriŭara] (hungare: **Sajósárvár**, germane: **Schart**) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 520 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 333 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1345. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Șieu-Odorhei.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de la distrikto 
* Interaga mapo de la distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Stupini

Stupini estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.

*Stupini (Sânmihaiu de Câmpie) estas vilaĝo en Distrikto Bistriţa-Năsăud.
*Stupini (Braşov) estas vilaĝo en Distrikto Braşov.
*Stupini (Hida) estas vilaĝo en Distrikto Sălaj.
Sălcuța

**Sălcuța** [səlkuca] (hungare: **Fűzkút**, germane: **Feisket**) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistrița. En 1910 ĝi havis 658 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 195 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1329. En mezepoko ĝi estis saksa servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Sânmihaiu de Câmpie.

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de distrikto 
* Interaga mapo de distrikto

Dosiero: RO BN Salcuta wooden church 35.jpg|Ligna preĝejo en Sălcuța
Dosiero: RO_BN_Salcuta_wooden_church_1.jpg|Ĉevalo antaŭ la preĝejo de Sălcuța

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Ocnița

**Ocnița** [oknica] (, ) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistrița. En 1910 ĝi havis 1 245 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 285 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1322. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs*, ekde 1940 *Maros-Torda vármegye*). Administre ĝi apartenas al Teaca.

La diverslingvaj nomoj de la vilaĝo rilatas al salminado.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de la distrikto 
* Interaga mapo de la distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Archiud

**Archiud** [arkjud] (hungare: **Mezőerked**, germane: **Arkeden**) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. Administre ĝi apartenas al Teaca.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 1 171 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 805 (rumanoj, 4% hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio skribe estas en 1238. En mezepoko ĝi estis saksa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (*Kolozs*).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.

## Gravaj personoj 
* György Lázár grafo (Szárhegy, 31-a de marto 1807 - 1861): generalo
* János Móga (Gázlós, 25-a de decembro 1784 - 10-a de novembro 1861): generalo.
* Ion Vlad (n. 26-a de novembro 1929): rumana literaturhistoriisto, kritikisto.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Pinticu

**Pinticu** [pintiku] (hungare: **Szászpéntek** saspentek, germane:**Pintak**) estas vilaĝo en Rumanio sude de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 1 034 loĝantojn (rumanoj, ciganoj, hungaroj); en 1992 908 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1332 kiel ekleziejo. La saksa vilaĝo pereis je la turno de 16-17-a jarcentoj. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Kolozs (reĝa departemento) vármegye). Administre ĝi apartenas al Teaca.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de distrikto 
* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Ĝibraltara Himno

La oficiala himno de Ĝibraltaro estas God Save the Queen, tamen en referendumo 1994 loĝantoj elektis sian propran himnon. Ĝian tekston kaj melodion verkis *Peter Emberley*.

**Teksto:**

Ĝibraltaro
Kategorio:Naciaj simboloj de Britio
Kategorio:Ĝibraltaro
Viile Tecii

**Viile Tecii** [viile teĉij] (hungare **Kolozsnagyida,** germane **Grosseidau**) estas vilaĝo en Rumanio sude de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 1 134 loĝantojn (rumanoj, ciganoj, germanoj, hungaroj); en 1992 estis nur 883 (rumanoj, ciganoj, 4&nbsp;% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1322. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs vármegye*). Administre ĝi apartenas al Teaca.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
## Gravaj personoj 
*Péter Hari, bethleni (1762 [?] - Huszt, 1-a de januaro 1828): reformita eklezia verkisto.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de distrikto 
* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Poienile Zagrei

**Poienile Zagrei** [pojenile zagrej] (hungare: **Pojény** pojenj) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Năsăud. En 1910 ĝi havis 620 loĝantojn (rumanoj); en 1992 887 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1547. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (*Beszterce-Naszód vármegye*). Administre ĝi apartenas al Zagra.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de distrikto 
* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Borleasa

**Borleasa** (hungare: **Lonkafalva**) estas vilaĝo en Rumanio norde de Beclean. Administre ĝi apartenas al Târlişua.
## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 515 loĝantojn (rumanoj); en 1992 560 (rumanoj). 
## Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1597. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Lonkafalva apartenis al Hungario, (*Szolnok-Doboka*). 
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Șopteriu

**Șopteriu** [ŝopteriu] (hungare: **Septér**, germane: **Siebendorf**) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistrița. Administre ĝi apartenas al Urmeniș.

## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 075 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 861  
(rumanoj, 2 % da hungaroj).

En la censo de 2002 la 469 el la 470 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn:

## Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1295. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs vármegye*).
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Renomaj personoj 
* Miklós Sikó (1818 – Marosvásárhely, 5-a de majo 1900): hungara pentristo.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de la distrikto 
* Interaga mapo de la distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Urmeniș

**Urmeniș** estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio

*Urmeniș (Bistrița-Năsăud) estas vilaĝo en la distrikto Bistrița-Năsăud.
*Urmeniș (Băița de sub Codru) estas vilaĝo en la distrikto Maramureș.
Zoreni

**Zoreni** [zorenj] (hungare: **Lompérd**, germane: **Lampert**) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 653 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 342 (rumanoj, 4% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1329. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Sânmihaiu de Câmpie.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de distrikto 
* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Urmeniș (Bistrița-Năsăud)

**Urmeniș** [urmeniŝ] (hungare: **Mezőörményes**) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Bistrița, la plej suda komunumo de distrikto Bistrița-Năsăud. Administre apartenas al ĝi jenaj vilaĝoj:
* Câmp (Bistrița-Năsăud) (150 loĝ. en 2002)
* Coșeriu (92)
* Delureni (273)
* Fânațe (208)
* Podenii (19)
* Scoabe (46)
* Șopteriu (470)
* Urmeniș (la sidejo, 935)
* Valea (35)
* Valea Mare (52)

## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 401 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1 147 (rumanoj, 6 % da hungaroj).
En la censo de 2002 la 935 loĝantoj de la vilaĝo deklaris jenajn etnecojn:

## Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1321. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye).

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Interaga mapo de distrikto

Dosiero: Urmenis jud Bistrita-Nasaud.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Kategorio:Komunumoj de distrikto Bistrița-Năsăud
Hučava

**Hučava** estas rivereto de centra Slovakio, kiu estas dekstra alfluo de rivero Slatina. Elfontas rekte en vulkana montmasivo Poľana. Ĝia longeco estas 32 km, trafluas Valo de Hrochoť (Hrochoťská dolina), kie kreas limrivero inter Distrikto Banská Bystrica kaj Distrikto Zvolen.
Poste enfluas en Zvolenská kotlina (Valkaldrono de Zvolen) kaj en Zvoleno buŝas en Slatinan. Ĉe komunumo Očová, apartiĝas de ĉefa riverfluejo branĉo kiu fluas sub la nomo Slatinský potok (Rivereto de Slatina) suden kaj enbuŝas Slatinan ĉe vilaĝo Zvolenská Slatina. Tio fenomeno nomiĝas forkiĝo. Hučava alprenas nur mallongajn enfluojn, escepto estas nur dekstraflanka Zolna. Ĝi fluas nur sur teritorio de Distrikto Zvolen.

Kategorio:Akvokolekta areo de Hron
Kategorio:Riveroj en Regiono Banská Bystrica
Kategorio:Distrikto Zvolen
Kategorio:Distrikto Banská Bystrica
Sărățel

**Sărățel** [sərəcel] (hungare: **Szeretfalva**, germane: **Reussen**) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistrița. Administre ĝi apartenas al Șieu-Măgheruș.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 1 035 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 464 (rumanoj).

## Historio 
Ĝia unua mencio skriba estas el 1459. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Szeretfalva apartenis al Hungario (departemento Beszterce-Naszód).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Gravaj personoj 
* Csaba Király lignoskulptisto

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Interaga mapo de la distrikto

Dosiero: Szeretfalva.JPG|Sărățel

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Rüdesheim

**Rüdesheim** havas diversajn signifojn:

***Rüdesheim (Nahe)** estas komunumo en distrikto Bad Kreuznach en Rejnlando-Palatinato en Germanio.
***Rüdesheim am Rhein**
Vermeș (Caraș-Severin)

**Vermeș** [vermeŝ] (hungare: **Krassóvermes**) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Bocșa. En 1910 ĝi havis 2 311 loĝantojn [rumanoj, hungaroj); en 1992 1 258 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1405. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Ersig kaj Izgar.

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de la distrikto
* Administra mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Caraș-Severin
Kategorio:Komunumoj de distrikto Caraș-Severin
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Caraș-Severin