open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mikio Naruse

estis japana reĝisoro, scenaristo kaj produktoro kiu reĝisoris 89 filmojn en la periodo de 1930 ĝis 1967.

Naruse estas konata ĉar li trempis siajn filmojn per malkuraĝiga kaj pesimisma rigardo. Li faris ĉefe filmojn *ŝomin-geki* (*dramoj de ĉiutaguloj*) kun inaj protagonistoj, portretitaj de aktorinoj kiel Hideko Takamine, Kinuĝo Tanaka, kaj Secuko Hara. Pro sia fokuso al familia dramo kaj la interplektigo de tradicia kaj moderna japanaj kulturoj, liaj filmoj estis komparitaj kun la verkoj de Yasujirō Ozu. Multaj el liaj filmoj en lia posta kariero estis adaptoj de verkoj de agnoskitaj japanaj verkistoj. Titolita "grava figuro de la Japana Ora Epoko" kaj "supreme inteligenta dramisto", li restis malpli konata ol liaj samtempuloj Akira Kurosawa, Kenji Mizoguchi, kaj Ozu. Inter liaj plej famaj filmoj estas *Montosono* (Ĝama no Oto), *Malfruaj krizantemoj* (Bangiku), kaj *Flosnuboj* (Ukigumo).

## Notoj 
Kategorio:Japanaj reĝisoroj
Kategorio:Samurajoj
Viktorin Hallmayr

**Viktorin Hallmayr** (ankaŭ *Hallmayer*; naskiĝinta la  en Anthering, mortinta la  en Klagenfurt) estis aŭstra soldatkapelestro kaj komponisto.

## Vivo 
Post frekvento de la katedralkantoknaba instituto en Salcburgo li studis hobojo-ludadon ĉe Franz Jelinek ĉe Katedralmuziksocieto kaj la salcburga konservatorio *Mozarteum*. Ekde 1849 li deĵoris kiel kapelestro ĉe la militpolicista bataliono nr. 21 kaj eniris en 1857 samfunkcie la infanterian regimenton nr. 47. Tie li aktivis ĝismorte i.a. en Milano, Udine, Conegliano, Thiene, Maribor, Graz, Triesto, Zadar kaj Klagenfurt.

Aparta renomo de la komponisto ŝuldiĝas al lia kompono de la unua oficiala himno papa (respektive de la Papa Ŝtato), *Marcia Trionfale* kiu premieris verŝajne en junio 1857 en Bolonjo kaj samtage en Romo. En septembro samjare ok orĥestroj ludis la melodion sur la Signoria-placo en Florenco okaze de la vizito de lia papa moŝto Pio la 9-a.

En oktobro 1949 anstataŭis ĝin la ĝis hodiaŭ valida himno de Charles Gounod.

Aliaj verkoj de Hallmayr jenas:
* *Fantasie concertante* por flugilkorno kaj blovmuzikorĥestro
* Uverturoj por harmonia muziko
* Valsoj (i.a.: Ricordanze di Vicenza, Rose d'Inverno)
* Funebraj marŝoj (i.a. por sepultado de Johann Josef Wenzel Graf Radetzky von Radetz; Santa-Lucia-Trauer-Marsch)
* Marŝoj (i.a.: Marsch des 21. Jägerbataillons, Graf Kinsky-Marsch, Cara memoria Trieste, Trevisianer Marsch, Soldatenlieder-Marsch, Un saluto a Vicenza, Ricordo di Trieste).

## Literaturo 
* Biografio ĉe *Österreichisches Biographisches Lexikon ab 1815*
* Salzburger Volksblatt, 18. 6. 1872
* F. Rathner: *Die bewaffnete Macht Österreich-Ungarns 1618–1918 in ihren Märschen*, 1983, 2, p. 116, 4, p. 11
* Dokumentoj de la paroĥujo Klagenfurt-Dom, Karintio

Kategorio:Aŭstraj komponistoj
Kategorio:Papa Ŝtato
Belega dimanĉo

estas japana filmo de 1947 kunverkita kaj reĝisorita de Akira Kurosawa. Ĝi estas blankanigra kaj daŭras 108 minutojn.

La filmo premieris en Julio 1947 kaj ricevis diversajn kritikojn. Ĝi estas relative nekomplika kaj sensivema amafera historio kiu temas pri malriĉigita postmilita paro (Yuzo kaj Masako) kiu klopodas ĝui kune, ene de la detruita postmilita Tokio, sian ununuran semajntagon liberan. Ili havas entute 35 enojn. La filmo estis farita dum la Okupacio kaj montras kelkajn el la defiojn de la postmilita ĉefurbo. Ĝi elstaras en la kurosaŭa kanono ĉar se Masako rompas la limon de la kvara muro proksime de la fino de la filmo.

La filmo montras la influon de Frank Capra, D. W. Griffith kaj F. W. Murnau, ĉiuj el kiuj estis la preferitaj reĝisoroj de Kurosawa.

## Geaktoraro kaj roloj 
* Chieko Nakakita kiel Masako
* Isao Numasaki kiel Yuzo
* Midori Ariyama kiel Sono, amantino de Yamiya
* Masau Smikizu kiel danceja administranto
* Iĉiro Sugai kiel Yamiya, nigra-merkatisto

## Notoj 
## Bibliografio 
* Galbraith, Stuart, IV (2002). The Emperor and the Wolf: The Lives and Films of Akira Kurosawa and Toshiro Mifune. Faber and Faber, Inc. ISBN 978-0-571-19982-2.
* Richie, Donald (2001). A Hundred Years of Japanese Film. Kodansha International. ISBN 978-4-7700-2682-8.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* *One Wonderful Sunday* en Allmovie
* *One Wonderful Sunday* en Rotten Tomatoes
* *Belega dimanĉo* japane en Japanese Movie Database
* *One Wonderful Sunday* recenzo de Rita Kempley, *Washington Post* Staff Writer, 5a de Septembro 1986.

Kategorio:Filmoj reĝisoritaj de Akira Kurosawa
Kategorio:Japanaj filmoj
Kategorio:Amhistorioj
Kategorio:Japanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1947
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
(128059) 2003 NW2

**(128059) 2003 NW2** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la Observatorio de la Monto Palomar (nemalproksime de San-Diego, Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Senkiĉi Taniguĉi

**Senkiĉi Taniguĉi** aŭ **Senkichi Taniguchi**, 谷口 千吉, Taniguchi Senkichi, (19a de Februaro, 1912 – 29a de Oktobro, 2007) estis japana kin-reĝisoro kaj scenaristo.

## Kariero 
Li lasis studojn en universitato por aliĝi al maldekstra teatra trupo. Li aliĝis al F.K.L. (antaŭaĵo de Toho) en 1933 kaj eklaboris kiel helporeĝisoro de Kajirō Yamamoto kun sia longdaŭra amiko, la laŭdita japana filmisto, Akira Kurosawa. Taniguĉi plue reĝisoris filmojn tra la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, sed la kvalito de liaj verkoj malpliiĝis.

## Filmaro 
### Kiel reĝisoro 
* *Neĝovojo* (銀嶺の果て, Ginrei no hate) (1947)
* *Akatsuki no dasso* (暁の脱走, Akatsuki no dassō) (1950)
* *Rangiku monogatari* (乱菊物語) (1956)
* *La perdita mondo de Sinbado* aŭ *La granda bandito* (大盗賊, Daitōzoku) (1963)
* *Kokusai himicu keisacu: Kagi no kagi* (国際秘密警察 鍵の鍵, Kokusai himitsu keisatsu: Kagi no kagi) (1965)

### Nur scenaro 
* *Kvieta duelo* (静かなる決闘, Shizukanaru kettō) (1949)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Taniguchi Senkichi no shigoto 2010 biografio

Kategorio:Japanaj reĝisoroj
Kategorio:Japanaj scenaristoj
Amortizo

eta|dekstra|Amortizitaj osciladoj de diversaj amortizaj rilatumoj \zeta.
En fiziko, **amortizo** estas efiko sur oscila sistemo, kiu reduktas la amplitudon de oscilo.

## Priskribo 
Konsideru la jenan ordinaran diferencialan ekvacion de harmona oscilanto:
:m\ddot x + kx = 0.
La solvo de tiu ekvacio,
:x(t) = A\sin(\omega t+\theta),
reprezentas senfinan osciladon, en kiu
:\omega = \sqrt{k/m}
estas la angula frekvenco de oscilo. La **amortizita harmona oscilanto** estas priskribata de la jena modifita ekvacio:
:m\ddot x + c\dot x + kx = 0.
La koeficiento c nomiĝas la **amortiza koeficiento**; ĝia internacia mezurunuo estas kilogramo en sekundo (kg/s).

## Klasifiko 
La **krita amortiza koeficiento** estas la valoro
:c_0 = 2\sqrt{km}.
* Se c = 0, la amortizo ne ekzistas, kaj la oscilo daŭras senhalte.
* Se c , la amortizo estas **subkrita**. Sub subkrita amortizo, oscilo daŭras dum iom da tempo sed haltas; la daŭro de oscilo estas proksimume m / c.
* Se c > c_0, la amortizo estas **superkrita**. Sub superkrita amortizo, oscilo ne okazas, kaj la movo neniam ŝanĝas direkton.
* La **krita** amortizo c=c_0 estas la limo inter la du reĝimoj.

La **amortiza rilatumo** estas la sendimensia nombro
:\zeta = c / c_0.
Tiel, \zeta  estas subkrita amortizo; \zeta > 1  estas superkrita amortizo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mekaniko
Kategorio:Ordinaraj diferencialaj ekvacioj
Kvieta duelo

estas japana filmo de 1949 reĝisorita de Akira Kurosawa.

## Intrigo 
Dro. Kyoji Fujisaki, a juna idealisma doktoro kiu, dum la milito, kontaĝiĝas pro sifiliso el la sango de paciento kiam li vundiĝas dum operacio. Bedaŭra pro la hontiga infekto kaj la nekuracebla malsano, Fujisaki revenas hejmen el la milito kaj rompas la fianĉiĝon kun sia iama fianĉino.

## Historio 
Kurosawa, kun la produktoro Sōjirō Motoki kaj la kolegaj reĝisoroj kaj amikoj Kajiro Yamamoto, Mikio Naruse kaj Senkiĉi Taniguĉi, formis novan sendependan produktunuon nomitan Kinartasocio (Eiga Geijutsu Kyōkai). Por la debuta verko de tiu organizo kaj la unua filmo por la studioj Kadokawa Daiei, Kurosawa turnis al tiutempa teatraĵo de Kazuo Kikuta kaj, kun Taniguĉi, adaptis ĝin al kinarta filmo. En *Kvieta duelo* stelulis Toshiro Mifune kiel idealisma juna doktoro kiu luktas kontraŭ sifiliso, nome intenca klopodo de Kurosawa por rompi la aktoron for el arketipigo kiel aktoro kiu ludas banditojn. Publikigita en Marto 1949, ĝi estis sukceso de biletvendado, sed estas ĝenerale konsiderata unu el la malpli grandaj atingoj de la reĝisoro.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Galbraith, Stuart, IV (2002). The Emperor and the Wolf: The Lives and Films of Akira Kurosawa and Toshiro Mifune. Faber and Faber, Inc. ISBN 978-0-571-19982-2.
* Kurosawa, Akira (1983). Something Like an Autobiography. Tradukita de Audie E. Bock. Vintage Books. ISBN 978-0-394-71439-4.
* Richie, Donald (2001). A Hundred Years of Japanese Film. Kodansha International. ISBN 978-4-7700-2682-8.
* Yoshimoto, Mitsuhiro (2000). Kurosawa: Film Studies and Japanese Cinema. Duke University Press. ISBN 978-0-8223-2519-2.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 1983 Recenzo de la filmo en New York Times
* *The Quiet Duel* en Akira Kurosawa Info
* Recenzo de la filmo en Hackwriters

Kategorio:Filmoj reĝisoritaj de Akira Kurosawa
Kategorio:Japanaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri medicino
Kategorio:Japanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1949
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Ŝintoho

**Ŝintoho** aŭ *Shintoho Co. Ltd.* (, aŭ Nova Tōhō Kompanio) estis japana kinstudio. Ĝi estis unu el la ses grandaj filmo-studioj (kio inkludas ankaŭ Daiei, Nikkatsu, Shochiku, Toei Company, kaj Toho) dum la Ora Epoko de la Japana kinematografio. Ĝi estis fondita de malkontentuloj de la origina kompanio Toho post akra striko en 1947.

Por konkurenco kun la aliaj gravaj studioj en la horor/supernatura kinkampo, Ŝintoho faris grandan grupon de filmoj inter 1957 kaj 1960, inklude nombrajn filmojn pri fantomoj kaj malalt-buĝetaj scienc-fikciaj filmoj *Uchū Kaisokusen* kaj *Gekkō Kamen*). Ŝintoho bankrotis en 1961, kaj ties lasta produkto estis *Jigoku*.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Galbraith IV, Stuart (1994). Japanese Science Fiction, Fantasy and Horror Films. McFarland. ISBN 0-89950-853-7.
* Galbraith IV, Stuart (2008). The Toho Studios Story: A History and Complete Filmography. Scarecrow Press. ISBN 978-1461673743.

## Eksteraj ligiloj 
* https://www.imdb.com/company/co0038715/

Kategorio:Japanaj firmaoj
Kategorio:Ekonomio de Japanio
Kategorio:Japana kino
Kategorio:Kinaj firmaoj
Escalquens (stacidomo)

**Escalquens** estas franca stacidomo sur linio  - Sète-Ville, situanta en  Escalquens, en departemento Haute-Garonne, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).

## Vidu ankaŭ 
* Escalquens

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Haute-Garonne
Kategorio:Escalquens
Escalquens

**Escalquens** estas franca  situanta en departemento Haute-Garonne, regiono .

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Escalquinois*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haute-Garonne
* Escalquens (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Haute-Garonne
Vaganta hundo

estas japana prikrima drama nigra filmo de 1949 reĝisorita de Akira Kurosawa en kiu stelulas Toshiro Mifune kaj Takashi Shimura. Ĝi estis la dua filmo de Kurosawa de 1949 produktita de la Kinartasocio kaj publikigita de Shintoho.

Ĝi estis ankaŭ ricevita kiel pripolica filmo (inter la unuaj japanaj filmoj en tiu ĝenro) kiu esploras la sintenon de Japanio dum ties pena postmilita rekuperado tra la historio de juna detektivo, ludita de Mifune, kaj lian obsedon por la rekupero de sia manpafilo, kiu estis ŝtelita de malriĉa militveterano kiu intencas uzi ĝin por ŝtelado kaj murdo.

Adaptita el nepublikigita romano de Kurosawa en la stilo de lia preferata verkisto, nome Georges Simenon, ĝi estis la unua kunlaborado de la reĝisoro kun la scenaristo Ryuzo Kikushima, kiu poste helpos por la scenaro de ok aliaj filmoj de Kurosawa. Fama, preskaŭ senvorta sekvenco, kiu daŭras ĉirkaŭ ok minutojn, montras la detektivon, maskita kiel malriĉigita militveterano, vaganta la stratojn serĉe de la pafil-ŝtelisto; ĝi uzis realan dokumentan filmadon de la milit-detruitaj kvartaloj de Tokio filmita de la amiko de Kurosawa, nome Ishirō Honda, estonta reĝisoro de *Godzilo*. La filmo estas konsiderata pioniro de la nuntempaj subĝenroj de polica proceduro kaj de policanparaj filmoj.

## Referencoj
## Literaturo
* Galbraith, Stuart, IV (2002). The Emperor and the Wolf: The Lives and Films of Akira Kurosawa and Toshiro Mifune. Faber and Faber, Inc. ISBN 978-0-571-19982-2.
* Kurosawa, Akira (1983). Something Like an Autobiography. Tradukita de Audie E. Bock. Vintage Books. ISBN 978-0-394-71439-4.
* Richie, Donald (2001). A Hundred Years of Japanese Film. Kodansha International. ISBN 978-4-7700-2682-8.
* Yoshimoto, Mitsuhiro (2000). Kurosawa: Film Studies and Japanese Cinema. Duke University Press. ISBN 978-0-8223-2519-2.

## Eksteraj ligiloj
*
**Excess in Stray Dog* eseo de Chris Fujiwara en Criterion Collection
**Vaganta hundo* en Japanese Movie Database

Kategorio:Filmoj reĝisoritaj de Akira Kurosawa
Kategorio:Japanaj filmoj
Kategorio:Detektivaj filmoj
Kategorio:Japanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1949
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Kategorio:Filmoj nigraj
Godzilo (1954)

**Godzilo** aŭ  estas japana *kaiju* filmo de 1954 reĝisorita de Ishirō Honda, kun specialaj efektoj de Eiji Tsuburaya. Produktorita kaj distribuita de Toho Studioj, ĝi estas la unua filmo de la franĉizo *Godzilla* kaj de la Ŝova-epoko. En la filmo stelulas Akira Takarada, Kōchi Momoko, Akihiko Hirata kaj Takashi Shimura, kun Haruo Nakajima kaj Kacumi Tezuka kiel Godzilla. En la filmo, la aŭtoritatoj de Japanio baraktas kontraŭ la subita apero de giganta monstro, kies atakoj sugestas timojn de nuklea holokaŭsto dum la postmilita Japanio.

*Godzilla* ekproduktiĝis post Japan-Indonezia kun-produktorado kolapsis. Cuburaĝa origine elektis gigantan polpon antaŭ la filmistoj decidiĝis por dinosaŭr-inspirita kreitaĵo. *Godzilla* pioneris formon de specialaj efektoj nome "kostumimito", en kiu figuranto vestante kostumon interagadas kun miniaturaj scenejoj. Ĉefa filmado daŭris 51 tagojn, kaj la specialaj efektoj 71 tagojn.

*Godzilla* estis publikigita en kinejoj en Japanio la 3an de Novembro, 1954, kaj enspezis 183 milionojn da enoj (1.6 milionoj da usonaj dolaroj) dum sia origina prezentado en kinejoj. En 1956, tre re-eldonita "usonigita" versio, titolita *Godzilla, King of the Monsters!* (Godzilo, Reĝo de la Monstroj!) estis publikigita en Usono. La filmo etendiĝis al multrimeda franĉizo, agnoskita de *Guinness World Records* kiel la plej longa filmofranĉizo en la historio. La rolulo Godzilo ekde tiam iĝis ikono de la internacia pop-kulturo, kaj la filmo de 1954 estis konsiderita kiel tiu kiu plej establis la modelon por la *tokusacu* komunikrimedoj. Ekde ties publikigo, la filmo estis konsiderata kinematografia atingo kaj unu el la plej grandaj monstrofilmoj iam faritaj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Godzilla: Poetry After the A-Bomb* eseo de J. Hoberman en Criterion Collection

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1954
Kategorio:Japanlingvaj filmoj
Kategorio:Japanaj filmoj
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri monstroj
True Beauty

**True Beauty** ( 여신강림, *Yeosin-gangnim*, Vera beleco) estas sudkorea televida serio ĉefroligita de Moon Ga-young, Cha Eun-woo, Hwang In-youp kaj Park Yoo-na. Ĝi elsendiĝis per tvN de la 9a de decembro 2020 ĝis la 4a de februaro 2021 ĉiun merkredon kaj ĵaŭdon je la 22:30.

## Rolantoj 
* Moon Ga-young - Lim Ju-kyung
* Cha Eun-woo - Lee Su-ho
* Hwang In-youp - Han Seo-jun
* Park Yoo-na - Kang Su-jin

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sudkoreaj televidaj serioj‎
Kategorio:Dramaj televidaj serioj‎
Kategorio:Romantikaj komediaj televidaj serioj
Meglino (lago)

La **lago Meglino** () situas sud-oriente en Novgoroda provinco, Rusio. La lago sur la limo de la distriktoj Moŝenskoj kaj Pestovskij. Meglino apartenas al la basenoj de la rivero Mologa, kaj, sekve, de Volga.

## Referencoj 
Kategorio:Lagoj en Novgoroda provinco
Vernet (Haute-Garonne)

**Vernet** (ankaŭ ne formale nomita **Le Vernet**) estas franca  situanta en departemento Haute-Garonne, regiono .

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Vernetois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haute-Garonne
* Venerque - Le Vernet (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Haute-Garonne
Béla Bartók (lernejestro)

**Béla Bartók,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bartók Béla** estis hungara agronomo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *szuhafői* [suhafOi], liaj pseŭdonimoj estis *dr. Schmidt János* kaj *R. J.*. Li estis patro de la samnoma Béla Bartók.

Béla Bartók naskiĝis la  en Újvár (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Uivar en Rumanio), li mortis la  en Nagyszentmiklós (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Sânnicolau Mare en Rumanio).

## Biografio 
Béla Bartók maturiĝis en gimnazio en Pest (urbo), poste li studis agronomion en ekonomia lernejo de Kolozsvár. Helpe de stipendio li daŭris la studojn en Ekonomia Akademio (Magyaróvár), sed pro frua morto de lia patro li hejmenvenis. Li iĝis gvidanto de la loka kamparana lernejo ĝis sia frua morto en Nagyszentmiklós. Li okupiĝis amatore ankaŭ pri muziko, li aranĝis muzikajn vesperojn, koncertojn. Li edziĝis en 1880, en la sekvanta jaro filo naskiĝis. En 1884 li fondis gazeton pri agrikultura instruado, sed li kontribuis ankaŭ en aliaj gazetoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Miként szervezzük az alsóbb gazdasági szakoktatást* (1884)
* *Gazdasági egyesületek vagy gazdasági kormánybiztosok szerveztessenek?* (1886)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Deltaplana sporto

**Deltaplana sporto**, aŭ **deltaplanismo** estas variaĵo de aerosporto kun uzado de deltaplanoj.

Deltaplana sporto aperis en Usono en 1951. La Internacia komisiono pri deltaplanismo (SIVL) estas fondita en 1976 kaj membras en FAI.

En Sovetunio liberaj (ne trenataj) flugoj per deltaplanoj komenciĝis en 1972, kaj en 1976 en urbotipa loĝloko *Slavsko* (ankaŭ literumata kiel *Slavske*, en Lviva provinco), sur la monto , okazis la unua tutsovetia ĵamboreo de deltaplanistoj partoprenita de 25 sportistoj el 11 urboj de Rusio, Ukrainio kaj Latvio. En 1978 fondita estis Federacio por deltaplana sporto de Sovetunio. En 1981 apud la urbo Kizil okazis la 1-a ĉampionkonkurso de Sovetunio. En la nuntempa Rusio ĉiujare okazas malferma ĉampionkonkurso pri deltaplana sporto.

## Referencoj 
## Literaturo 
* .

## Vidu ankaŭ 
* Aerobatiko
* Glisflugo
* Glisparaŝutado

Kategorio:Aerosportoj
Toho

**Toho Co., Ltd.** estas japana kompanio por kino, scenejproduktado kaj distribuado.

## Priskribo 
eta|282x282px|Logoo
Ĝi havas sian sidejon en Ĉijoda, Tokio, kaj estas unu el la kernaj kompanioj de la Grupo Hankju Hanŝin Toho. Ekster Japanio, ĝi estas plej bone konata kiel produktoro kaj distribuanto de multaj *kaiju* kaj *tokusacu* filmoj, la franĉizo de la *tokusacu* superheroo de televido Ĉouseiŝin, la filmoj de Akira Kurosawa, kaj la animeaj filmoj de Studio Ghibli, TMS Entertainment kaj OLM, Inc. Ankaŭ aliaj famaj reĝisoroj, kiel Yasujirō Ozu, Mizoguchi Kenji, Masaki Kobayashi, kaj Mikio Naruse, reĝisoris filmojn por Toho.

La plej fama kreitaĵo de Toho estas Godzilo, kiu aperis en 32 el la filmoj de la kompanio. Godzilo, Rodan, Mosro, Kingu Gidora kaj Mekagojira estas priskribita kiel la Kvin Granduloj de Toho pro la nombraj aperoj de tiuj monstroj en la tri epokoj de la franĉizo, same kiel en derivaĵoj. Toho partoprenis ankaŭ en la produktado de nombrajn animetitoloj. Ties subfilioj estas Toho-Towa Company, Limited (ekskluziva distribuanto en Japanio de Universal Pictures tra *NBC Universal Entertainment Japan and Paramount Pictures*), Toho Pictures Incorporated, Toho International Company Limited, Toho E. B. Company Limited, kaj Toho Music Corporation & Toho Costume Company Limited. Tiu kompanio estas la plej granda kunposedanto (7.96%) de Fuji Media Holdings Inc.

Toho estas unu el la kvar membroj de la Asocio de Filmoproduktoroj de Japanio, kaj estas la plej granda el la kvar grandaj kinstudioj de Japanio.

## Vidu ankaŭ 
* Ŝintoho

## Notoj 
## Bibliografio 
* *Mushroom Clouds and Mushroom Men: The Fantastic Cinema of Ishiro Honda*, Peter H. Brothers (AuthorHouse, 2009).
* *The Toho Studios Story: A History and Complete Filmography*, Stuart Galbraith IV (Scarecrow Press, 2008)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficiala YouTube kanalo de Toho.
* Toho Pictures Oficiala retejo
* TOHO-TOWA Company, Limited Oficiala retejo
* TOWA PICTURES Company, Ltd. Oficiala retejo
* Toho Company en IMDb

Kategorio:Japana kino
Kategorio:Ekonomio de Japanio
Liberkuro

**Liberkuro** () - estas parkur-simila disciplino kreita de Sébastien Foucan. Ĝi estas maniero esprimi sin per interagado kun diversaj obstakloj kaj la ĉirkaŭaĵo. Liberkuro povas inkluzivi enŝipiĝon kaj diversajn rotaciojn. Ĉi tiuj movadoj estas kutime pruntitaj de aliaj sportoj kiel gimnastiko, turnado, kapoejro aŭ paŭza danco. Sendependuloj povas elpensi siajn proprajn movojn kaj apliki ilin en plej diversaj pejzaĝoj. Praktikantoj de Liberkuro kutime praktikas ankaŭ parkuron.

## Terminologio 
La esprimo "freerun" (libera kurado) mem aperis dum la filmado de la dokumenta filmo pri parkuro "Jump London" (2003), kiel alternativo al parkuro, kiu ne estis tre ofta en tiu tempo.

## Referencoj 
* https://www.foucan.com/2-waving-1/ 
* https://wfpf.com/

Kategorio:Sportoj
Kategorio:Akrobataj sportoj
Carbonne (stacidomo)

**Carbonne** estas franca stacidomo sur linio Toulouse - , situanta en  Carbonne, en departemento Haute-Garonne, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Toulouse - Bayonne (650000).

## Vidu ankaŭ 
* Carbonne

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Haute-Garonne
Kategorio:Carbonne
Carbonne

**Carbonne** estas franca  situanta en departemento Haute-Garonne, regiono .

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Carbonnais*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Ĝemelurboj 
* 
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haute-Garonne
* Carbonne (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Haute-Garonne
Faldebla sidloko

[dekstra|eta|Normaj stadionaj seĝoj, tipo: FCB, en ruĝaj kaj arĝentaj koloroj ĉe [Nacia Stadiono en Varsovio|la Nacia Stadiono (Varsovio)]]
[eta|Faldeblaj sidlokoj en [trajno en Londono]]
**Faldebla sidloko** estas sidloko, kiu povas esti faldita tiel, ke la vakita spaco povas esti uzata por alia celo. Ĝia instalado en la pramo lasas, kiam faldita, spacon por rulseĝo . Ĝi ankaŭ povas esti instalita en vagonaro por krei aldonan sidlokon.

Faldeblaj sidlokoj troveblas en aliaj lokoj, kiel stadionoj, arenoj (arenoj), teatroj kaj aŭditorioj, kie ili kolapsas por permesi trairon inter la apudaj seĝaj vicoj.

Kategorio:Mebloj
Ernő Blaskovich

**Ernő Blaskovich** [blaŝkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Blaskovich Ernő** estis hungara bienulo, bredisto pri ĉevaloj. Lia nobela antaŭnomo estis *ebecki*.
 
Ernő Blaskovich naskiĝis la  en Tápiószentmárton, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|
## Biografio 
Ernő Blaskovich naskiĝis en nobela familio, kie ĉiuj okupiĝis pri ĉevaloj. En 1863 li fondis ĉevalaron en sia bieno, kiu estis la unua privata ĉevalaro. Tie estis bredita :en:Kincsem, la hungara ĉevalfenomeno. Kincsem portis sukcesojn, sed Blaskovich estis diboĉema. Lia statuo estis malalta, tial li neniam edziĝis, tamen li havis intiman kontakton kun virino dum longaj jardekoj.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* http://www.galgalovasklub.hu/index.php?content=cikkek&cikk_id=14 
* https://fmc.hu/2020/05/10/kincsem-gazdajanak-blaskovich-ernonek-szerelmi-vegkielegitese-a-mezoszilasi-kastely-tortenete/

## Referencoj 
eta|maldekstre|

Kategorio:Hungaraj bredistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Antal Bélafi

**Antal Bélafi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bélafi Antal** estis hungara laboristo, parlamenta deputito.

Antal Bélafi naskiĝis la  en Kislőd, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Antal Bélafi frekventis lernejojn en sia naskiĝvilaĝo, Veszprém (urbo), Sopron kaj Budapeŝto ĝis 1938. Li estis kamparana laboristo en Kislőd (1939-1940), poste li laboris en la administracio (1940–1943), pli poste li havis malaltan postenon en similaj laborejoj en Devecser kaj Zirc inter 1943–1950. Li estis akuzita false kaj kondamnita, li estis en prizono en la jaroj 1951 kaj 1952. Post la liberiĝo li laboris en ŝtata entrepreno ĝis la emeritiĝo en 1989. En tiu periodo li funkciigis diversajn maŝinojn. Li politikadis jam inter 1945-1948 en kamparana partio, poste depost la socialismo. Eĉ li estis parlamentano ekde 1990 ĝis sia morto. Li edziĝis en 1947, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1955–1961.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj laboristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Jukiko Todoroki

**Jukiko TODOROKI** aŭ **Yukiko Todoroki** (轟 夕起子 Todoroki Yukiko; 11a de Septembro, 1917 – 11a de Majo, 1967) estis japana aktorino. Ŝia reala nomo estis Curuko Niŝijama. Ŝi partoprenis en la muzikala trupo de Takarazuka. Tie, ŝi estis konata ne per sia reala nomo, sed per la artista nomo Toruko (Turkizo). Ŝiaj du eks-edzoj estis kinreĝisoroj Masahiro Makino kaj Koji Shima. Ŝia filo estas Masayuki Makino, estro de la Okinava Aktorlernejo. Anna Makino, iama membro de la idolgrupo ''Super Monkey's*, estas ŝia pranepino.

Filmante *Edo no Araŭaŝi* (1937), ŝi renkontiĝis kun reĝisoro de Nikkatsu nome Masahiro Makino. Ili geedziĝis en 1940. La saman jaron naskiĝis ilia plej aĝa filo, Masayuki Makino.

maldekstra|eta|Ĝukiko Todoroki ludis la protagonistinon en *Sanshiro Sugata* kun Sanshiro en la frua filmo de Kurosawa. Tiutempa foto el 1937.
En 1942, Todoroki translokiĝis al Toho, kun sia edzo Makino. En 1943, ŝi akiris popularecon portretante heroinon Sayo Murai en la debuta filmo de Akira Kurosawa, nome *Sanshiro Sugata*. Tiun saman jaron ŝi sukcesis per la temkanto de *Hanako-san, Otsukai wa jitensha ni notte*.

Post la milito, ŝi divorcis disde Makino (1950), kaj poste edziniĝis al Koji Shima (1953), kaj poste divorcis lin (1965). En la postmilita periodo, ŝi dikiĝis kaj estis laŭgrade devigita ludi nur duarangajn rolojn. Por ekzemplo, ŝi ludis la rolon de patrino de Hideki Takahashi en la televidserio *Otoko no monshō'' el 1963 ĝis 1966.

## Eksteraj ligiloj 
* IMDB, Yukiko Todoroki
* MovieWalker, Yukiko Todoroki  (Japane)
* Japanese Movie Database, Yukiko Todoroki (Japane)
* Yukira Uwajima's Famous People, Genius Actress Todoroki Yukiko (Japane)

Kategorio:Japanaj aktoroj
Preĝejo Koro de Jesuo (Balatonfűzfő)

La **preĝejo Koro de Jesuo** estas romkatolika konstruaĵo en vilaĝo Balatonfűzfő (Hungario).

## Historio 
Dum la mezepoko estis tie vilaĝo "Máma", kie la romanika kirko Ladislao la 1-a (Hungario) estis konstruita supozeble en la 13-a jarcento. Dum la jarcentoj ĝi ruiniĝis kaj la vilaĝo malaperis. En la frua 20-a jarcento oni amase konstruis feriajn domojn, krome uzino ekfunkciis. En 1929 katolika grupo fondiĝis, la diservoj okazis en la lernejo. En 1932 oni komencis konstrui novan kirkon apud la menciitaj ruinoj. Dum la konstruo oni uzis ŝtonojn ankaŭ el la ruino. La finkonstruo okazis en 1936. Post kelkaj jaroj ankaŭ en la fabrika kolonio estis konstruita katolika kirko.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en mezo de la vilaĝo en korto, sed malantaŭe troviĝas la menciita ruinpreĝejo. La fasado estas malsimetria, ĉar maldekstre altiĝas la kvadrata turo, antaŭe estas vestiblo por la turo. Meze estas la enirejo. Sakristio aliĝas al la absido. La fenestropentraĵoj estis faritaj en 1937 fare de József Palka kaj la altarajn bildojn pentris Lajos Veszeli.

Kermeso okazas en dimanĉo de Koro de Jesuo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* https://balatoniromok.blogspot.com/2010/11/mamai-templomrom-tortenete-balatonfuzfo.html
* https://funiq.hu/2337-j%C3%A9zus-sz%C3%ADve-templom-balatonf%C5%B1zf%C5%91
* http://lexikon.katolikus.hu/B/Balatonf%C5%B1zf%C5%91.html

Balatonfuzfő
Balatonfuzfő
Lingua Libre

***Lingua Libre*** estas la projekto de asocio "Wikimédia France", kiu celas konstrui kunlaboran multlingvan plurmedian lingvan korpuson sub libera permesilo.

## Priskribo 
*Lingua Libre* eblas registri vortojn, esprimojn kaj frazojn en ĉiuj lingvoj, voĉe aŭ geste. La vortoj estas prezentitaj al registrulo kiel listo, ĵus aŭ longtempe kreita. La registrulo prononcas la prezentatan vorton, kaj la sekvanta vorto estas prezentita kiam ĝi trovas silenton. Post la registrado, la registraĵoj estas alŝutataj al Vikimedia Komunejo.

Kategorio:Projektoj de la Fondaĵo Vikimedio
Kategorio:Libera programaro
La idioto (1951)

**La idioto** (白痴, Hakuĉi) estas japana filmo de 1951 reĝisorita de Akira Kurosawa. Ĝi estas bazita sur la romano de 1869 samnoma La idioto de Fjodor Dostojevskij. La originala 265-minuta versio de la filmo, fidela al la romano, perdiĝis de antaŭ longe. Preskaŭ tri-hora versio, kiu suferis 100-minutan studitrudan fortondadon, survivas kiel la plej kompleta versio de la filmo disponebla por la nuntempa publiko.

## Intrigo 
Reveninta el milito, Kameda revenas al Japanio el Okinavo, kie li estis en azilo pro mensa malsano. Survoje hejmen, li amikiĝas kun Akama, kiu same revenas hejmen por ricevi heredon post longa foresto pro sia amo al Taeko, kiu estis amatino de Tohata ekde sia infanaĝo.

Tohata, timante pro sia fitraktado al Taeko, konsentis havigi doton de 600 000 enoj al Kayama. Akama siavice proponas lin 1 000 000 da enoj por ke li ne edzinigu ŝin. Malŝatata de virinoj kaj fitraktita kiel sklavo fare de homoj, Taeko konstatas, ke nur Kameda komprenas kiu ŝi vere estas. Akama proponas al Taeko, sed ŝi prokrastas respondon. Akama ĵaluze interpretas tion ke ŝi reale amas Kameda. Tio komplikiĝas ĝis li finfine murdas Taeko kaj ambaŭ homoj freneziĝas.

## Produktado 
Tiu historio estis translokigita el Rusio al Hokkaido, sed por la cetero estas tre fidela al la originalo, fakto konsiderita de multaj kritikistoj kiel damaĝa por la verko. Studi-mendita eldonfaro mallongigis la filmon el la originala versio de Kurosawa de 265 minutoj al ĝuste nur 166 minutoj, kio faras la rezultan rakonton tre malfacile sekvebla. La tre akre eldonita filmoversio estas amplekse konsiderata unu el la plej malsukcesaj verkoj de Kurosawa kaj la originala tutlonga versio jam ne plu ekzistas. Tiutempaj recenzoj de la tre multe mallongigite eldonita versio estis tre negativaj, sed la filmo ĉiuokaze estis modera sukceso en la biletvendado, aparte pro la populareco de unu el la steluloj, nome Secuko Hara.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Galbraith, Stuart, IV (2002). The Emperor and the Wolf: The Lives and Films of Akira Kurosawa and Toshiro Mifune. Faber and Faber, Inc. ISBN 978-0-571-19982-2.
* Kurosawa, Akira (1983). Something Like an Autobiography. Tradukita de Audie E. Bock. Vintage Books. ISBN 978-0-394-71439-4.
* Prince, Stephen (1999). The Warrior's Camera: The Cinema of Akira Kurosawa (2nd, revised ed.). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-01046-5.
* Richie, Donald (2001). A Hundred Years of Japanese Film. Kodansha International. ISBN 978-4-7700-2682-8.
* Yoshimoto, Mitsuhiro (2000). Kurosawa: Film Studies and Japanese Cinema. Duke University Press. ISBN 978-0-8223-2519-2.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Filmoj reĝisoritaj de Akira Kurosawa
Kategorio:Japanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Japanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1951
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Masaki Kobaĝaŝi

**Masaki Kobaĝaŝi** aŭ *Masaki Kobayashi* (小林 正樹, *Kobayashi Masaki*, 14a de Februaro, 1916 – 4a de Oktobro, 1996) estis japana kin-reĝisoro, plej bone konata pro la epika trilogio *La homa kondiĉo* (1959–1961), la samurajaj filmoj *Harakiri* (1962) kaj *Samuraja ribelo* (1967), kaj la hororfilmo *Kaidan* (1964).

*La homa kondiĉo* temas pri la efiko de la Dua Mondmilito en japan pacisto kaj socialisto. La totala longo de la filmoj estas preskaŭ dek horoj, kiu faras ĝin unu el la plej longaj fikciaj filmoj iam faritajn por publikigo en kinejoj. kaj ricevis nomumon por Oskar-premio por la Plej Bonkvalita Eksterlandlingva Filmo.

En 1968, Akira Kurosawa, Keisuke Kinoŝita, Kon Iĉikaŭa kaj Kobaĝaŝi fondis la grupon de reĝisoroj, *Ŝiki no kai*-*La klubo de la kvar ĉevalistoj*, en klopodo krei filmojn por pli junaj generacioj.

## Filmoj 
* 1952, Musuko no seiŝun
* 1953, Magokoro
* 1954, Mitcu no ai
* 1954, Kono hiroi sora no dokoka ni
* 1955, Uruŭaŝiki saigecu
* 1953-1956, Kabe acuki heĝa
* 1956, Izumi
* 1956, Anata kaimasu
* 1957, Kuroi kaŭa
* 1959-61, Ningen no jōken
* 1962, Karami-ai
* 1962, Seppuku
* 1964, Kaidan
* 1967, Jōi-uchi: Hairyō-tsuma shimatsu
* 1968, Nihon no seiŝun
* 1971, Inōchi bō ni furō
* 1975, Kaseki
* 1979, Moeruaki
* 1983, Tōkyō Saiban
* 1985, Shokutaku no Nai Ie

## Notoj 
Kategorio:Japanaj reĝisoroj
Nagisa Oŝima

**Nagisa Oŝima** aŭ *Nagisa Ōshima* (, *Ōshima Nagisa*, 31-a de Marto 1932 – 15a de Januaro 2013) estis japana kin-reĝisoro kaj scenaristo. Filmoj liaj estis *Ai no korīda* (, Sensimperio, 1976), nome evidenta montro de realaj seksaj scenoj en agado okazanta en la 1930-aj jaroj en Japanio, kaj *Senjō no Merī Kurisumasu* (, 1983), pri militprizonuloj tenitaj de Japanio en la Dua Mondmilito.

En 1976, Ōshima faris *Ai no korīda*, filmo bazita sur vera historio de fatala seksa obsedo en la 1930-aj jaroj en Japanio. Ōshima, kritikanto de cenzuro kaj de la humanismo de sia samtempulo Akira Kurosawa, estis determinita, ke la filmo montru neŝajnigitan sekson kaj tiel la nedisvolvigita filmo devis esti transportita al Francio por esti procezita. Nencenzurita versio de la filmo estas ankoraŭ nedisponebla en Japanio. Ōshima atestis en kortumo de Japanio ĉu la filmo estas obscena. "Nenio kiu estas esprimita estas obscena," diris la reĝisoro. "Kio estas obscena estas tio kio estas kaŝita." Similtema filmo de 1978 estis *Ai no Bōrei* (Imperio de Pasio), en kiu Ōshima faris pli mildan alproksimigon al la priskribo de la seksaj pasioj de du amantoj kiuj alvenas ĝis murdo, kaj la filmo ricevis en 1978 en la Festivalo de Cannes premion al la plej bonkvalita reĝisoro.

En 1983 Ōshima havis kritikan sukceson per filmo farita parte en angla lingvo, *Merry Christmas, Mr. Lawrence* aŭ *Senjō no Merī Kurisumasu*, kun agado okazanta en milittempa prizonkampo de Japanio, en kiu aperas rok-stelulo David Bowie kaj muzikisto Ryuichi Sakamoto, kun Takeshi Kitano. La filmo estas foje vidita kiel minora klasikaĵo, sed neniam trovis ĉeftendencan publikon.

## Bibliografio
* Turim, Maureen Cheryn (1998). The Films of Oshima Nagisa: Images of a Japanese Iconoclast. Berkeley: University of California. ISBN 978-0520206663.
* Bock, Audie (1978). Japanese Film Directors. Kodansha. ISBN 0-87011-304-6.
* Oshima, Nagisa (1992). Cinema, Censorship And The State. Cambridge: MIT Press. ISBN 0-262-65039-8.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*OSHIMA PRODUCTIONS LTD
*
* Profile en Japan Zone
* 

Kategorio:Japanaj reĝisoroj
Kon Iĉikaŭa

**Kon Iĉikaŭa** aŭ *Kon Ichikawa* (市川 崑, *Ichikawa Kon*, 20a de Novembro 1915 – 13a de Februaro 2008) estis japana kin-reĝisoro. Lia verkaro enhavas ampleksan gamon en ĝenroj kaj stiloj, el kontraŭmilitaj filmoj *Biruma no tategoto* (1956) kaj *Nobi* (1959), ĝis la dokumenta filmo *Tōkyō Orinpikku* (1965), kiu ricevis du premiojn BAFTA, kaj la 19a-jarcenta revenĝhistoria dramo *Yukinojō Henge* (1963). Lia filmo *Kagi* (La ŝlosilo, 1959) ricevis la Ĵurian Premion en 1960 en la Festivalo de Cannes kune kun L’avventura de Michelangelo Antonioni.

Li ekkarieris per animacio. Li atingis rekonon en Okcidento dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj per la du kontraŭmilitaj filmoj *Biruma no tategoto* (1956) kaj *Nobi* (1959), kaj la teknike mirinda historiepoka *Yukinojō Henge* (1963) pri aktoro de teatro kabuki.

Inter liaj multaj literaturaj adaptaĵoj estis verkoj de Jun'ichirō Tanizaki ("Kagi"), de Natsume Sōseki ("Kokoro") kaj *Mi estas kato* (Wagahai wa neko de aru), en kiu kato de instruisto kritikas la raraĵojn de ĉirkaŭaj homoj, kaj de Jukio Miŝima ("Enjo"), en kiu pastro forbruligas sian templon por savi ĝin el spirita korupto.

En 1968, Akira Kurosawa, Keisuke Kinoŝita, Kon Iĉikaŭa kaj Masaki Kobaĝaŝi fondis la grupon de reĝisoroj, *Ŝiki no kai*-*La klubo de la kvar ĉevalistoj*, en klopodo krei filmojn por pli junaj generacioj.

## Notoj 
Kategorio:Japanaj reĝisoroj
BK (apartigilo)

**BK** povas esti:

* Belartaj Konkursoj de UEA
* Brita Kolumbio, provinco en Kanado
* Brita Kongreso de Esperanto
* **BK** estas akronimo de Burger King
* **Bk** estas la kemia simbolo de Berkelio

Kategorio:Mallongigoj
Yōsei

[eta|La domaj spiritoj *[Zashiki-warashi* estas priskribitaj kiel la grandeco de kvin aŭ sesjara infano kaj inklinaj al sendanĝeraj bubaĵoj kaj foje kaŭzantaj petolojn.]]
**Yōsei** aŭ **Josej** (japane: 妖精, laŭvorte "sorĉa spirito") estas japana vorto tradukebla kiel Feo. Hodiaŭ tiu vorto ĝenerale rilatas al spiritoj de okcidentaj legendoj, sed foje ĝi ankaŭ povas signifi estaĵon el originala japana folkloro. Ekzemple, laŭ popola kredo de la Gubernio Ivato, oni jam timis, ke la *Josej* povas revivigi la mortintojn. Estas ankaŭ menciite, ke homoj de Monto de Penglai estas malgrandaj feoj, kiuj ne scias pri grandaj malbonoj kaj tial iliaj koroj neniam maljuniĝas. Ankaŭ la ajnuoj parolas pri raso de malgrandaj homoj konata kiel Koro-pok-kuru en sia folkloro. Alia fe-simila estaĵo de Japanio estas la Kijimuna, arbospiritoj kalkulitaj en la Riukiuana religio de Okinavo.

## Referencoj 
Kategorio:Mitologiaj kreitaĵoj
Kategorio:Japana mitologio
Kategorio:Japana folkloro
Kategorio:Folkloraj estaĵoj
La aranereta kastelo

**Trono de sango** (蜘蛛巣城, Kumonosu-jō, "La aranereta kastelo") estas japana historia drama filmo de 1957 kunverkita kaj reĝisorita de Akira Kurosawa. La filmo transigas la intrigon de la teatraĵo de William Shakespeare nome Macbeth el la mezepoka Skotlando al la feŭdeca Japanio, kun stilaj elementoj elprenitaj el la Noa teatro. En la filmo stelulas Toshiro Mifune kaj Isuzu Yamada en la ĉefaj roloj, modelite laŭ la roluloj de Macbeth kaj Lady Macbeth.

Kiel ĉe la teatraĵo, la filmo rakontas la historion de militisto kiu murdas sian suverenon pro la ambicioj de sia edzino. Kurosawa estis partiano de la teatraĵo intencis fari sian propran adaptaĵon dum kelkaj jaroj, prokrastante ĝin post ekscii pri la filmo de Orson Welles samnome *Macbeth* (1948). Inter liaj ŝanĝoj estis la fino, kio postulis pakarkistojn kiuj pafu sagojn ĉirkaŭ Mifune. La filmo estis filmita ĉe la Fuĵi-Monto kaj la Duoninsulo Izu.

eta|maldekstre|Kurosawa, kun partoprenantoj ĉe la filmejo de *La aranereta kastelo* (Kumonosu-jō).
Spite la ŝanĝon en la okazejo kaj en lingvo kaj nombrajn kreivajn liberecojn, "La aranereta kastelo" estas ofte konsiderata unu el la plej bonkvalitaj filmaj adaptaĵoj de la teatraĵo. Ĝi ricevis du premiojn Mainiĉi, kiel tiu de Plej Bonkvalita Aktoro por Mifune.

Kurosawa instruis sian ĉefan aktorinon, Isuzu Yamada, rigardi la verkon kvazaŭ ĝi estu kinarta versio de *japana* pli ol de eŭropa literatura klasikaĵo. Pro la aprezo de Kurosawa al la tradicia japanteatra aktormaniero, la aktorado de la ludantoj, partikulare de Yamada, forte eniris en la stiligitaj teknikoj de la Noo-teatro. Ĝi estis filmita en 1956 kaj publikigita en Januaro 1957, ricevante iomete malpli negativan enlandan respondon ol tio kio okazis ĉe la antaŭa filmo de la reĝisoro. Eksterlande, *La aranereta kastelo*, senrilate al la libereco uzita por adapti la fontomaterialon, tuje havigis elstaran lokon inter la plej famaj adaptaĵoj de Shakespeare.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Galbraith, Stuart, IV (2002). The Emperor and the Wolf: The Lives and Films of Akira Kurosawa and Toshiro Mifune. Faber and Faber, Inc. ISBN 978-0-571-19982-2.
* Goodwin, James (1994). Perspectives on Akira Kurosawa. G. K. Hall & Co. ISBN 978-0-8161-1993-6.
* Kurosawa, Akira (1983). Something Like an Autobiography. Tradukita de Audie E. Bock. Vintage Books. ISBN 978-0-394-71439-4.
* Prince, Stephen (1999). The Warrior's Camera: The Cinema of Akira Kurosawa (2nd, revised ed.). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-01046-5.
* Richie, Donald (2001). A Hundred Years of Japanese Film. Kodansha International. ISBN 978-4-7700-2682-8.
* Yoshimoto, Mitsuhiro (2000). Kurosawa: Film Studies and Japanese Cinema. Duke University Press. ISBN 978-0-8223-2519-2.

## Eksteraj ligiloj 
* *I Live in Fear* en Rotten Tomatoes
* 
* *Ikimono no kiroku* en Japanese Movie Database

Kategorio:Filmoj reĝisoritaj de Akira Kurosawa
Kategorio:Japanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Japanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1957
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Kategorio:Historiaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de dramoj
Profunda fundo

**Profunda fundo** (どん底, Donzoko) estas japana filmo de 1957 reĝisorita de Akira Kurosawa, bazita sur la teatraĵo de 1902 *Na dne* (Profundo) de Maksim Gorkij. La scenejo estis ŝanĝita por la filmo el fino de 19a-jarcenta Rusio al Edo periodo de Japanio.

Kontraste al la malferma adapto de Shakespeare farita en *La aranereta kastelo*, *Profunda fundo* estis filmita nur en du limigitaj scenejoj, por emfazi la limigitan naturon de la vivoj de la roluloj. Kvankam fidela al la teatraĵo, tiu adaptaĵo de rusa materialo al komplete japana scenejo — tiuokaze, al fino de la Edo periodo — malkiel la iama adapto de Kurosawa en *La idioto*, tiu ĉi estis konsiderita kinarte sukcesa. La filmo premieris en Septembro 1957, kaj ricevis diversdiferencajn reagojn similajn al tiuj de *La aranereta kastelo*. Tamen kelkaj kritikistoj rangigas ĝin inter la plej subvalorigitaj verkoj de la reĝisoro.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Bock, Audie (1978). Japanese Film Directors. Kodansha. ISBN 0-87011-304-6.
* Galbraith, Stuart, IV (2002). The Emperor and the Wolf: The Lives and Films of Akira Kurosawa and Toshiro Mifune. Faber and Faber, Inc. ISBN 978-0-571-19982-2.
* Goodwin, James (1994). Perspectives on Akira Kurosawa. G. K. Hall & Co. ISBN 978-0-8161-1993-6.
* Kurosawa, Akira (1983). Something Like an Autobiography. Tradukita de Audie E. Bock. Vintage Books. ISBN 978-0-394-71439-4.
* Prince, Stephen (1999). The Warrior's Camera: The Cinema of Akira Kurosawa (2nd, revised ed.). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-01046-5.
* Richie, Donald (2001). A Hundred Years of Japanese Film. Kodansha International. ISBN 978-4-7700-2682-8.
* Yoshimoto, Mitsuhiro (2000). Kurosawa: Film Studies and Japanese Cinema. Duke University Press. ISBN 978-0-8223-2519-2.

## Eksteraj ligiloj 
* *Donzoko* en Japanese Movie Database
* 
* *Akira Kurosawa’s The Lower Depths* eseo de Keiko McDonald & Thomas Rimer en Criterion Collection

Kategorio:Filmoj reĝisoritaj de Akira Kurosawa
Kategorio:Japanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Japanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1957
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Kategorio:Historiaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de dramoj
La kaŝita fortikaĵo

**La kaŝita fortikaĵo** (隠し砦の三悪人, *Kakushi toride no san akunin*, laŭvorte, "La tri malbonuloj de la kaŝita fortikaĵo") estas *jidaigeki* aventura filmo de 1958 reĝisorita de Akira Kurosawa. Ĝi rakontas la historion de du kamparanoj kiuj akceptas eskorti homon kaj virinon tra la linioj de la malamiko repage por oro sen scii, ke li estas generalo kaj la virino estas princino. En la filmo stelulas Toshiro Mifune kiel Generalo Makabe Rokurōta (真壁 六郎太) kaj Misa Uehara kiel Princino Yuki dum la roloj de la kamparanoj, nome Tahei kaj Matashichi, estas portretitaj de Minoru Chiaki kaj Kamatari Fujiwara respektive.

La tri filmoj de Kurosawa post *La sep samurajoj* ne sukcesis kapti la japanan publikon en la sama grado kiel tiu filmo. La sinteno de la verkoj de la reĝisoro estis iĝante pli kaj pli pesimisma kaj malhela, kun la eblo de elaĉeto tra persona respondeco jam multe pli demandita, partikulare en *La aranereta kastelo* kaj en *Profunda fundo*. Li agnoskis tion, kaj intence celis al pli malpeza kaj distrema filmo por sia venonta produktaĵo, dum oni ŝanĝis al la nova formato de larĝa ekrano kiu estis akirinta popularecon en Japanio. Tiel, publikigita en Decembro 1958, *La kaŝita fortikaĵo* iĝis enorma sukceso de biletvendado en Japanio kaj estis varme ricevita de kritikistoj kaj en Japanio kaj eksterlande. Nuntempe, la filmo estas konsiderata unu el la plej malpezaj klopodoj de Kurosawa, kvankam ĝi restas populara, krome pro kelkaj gravaj influoj super la kosma opero de George Lucas de 1977, nome *Star Wars*.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Bock, Audie (1978). Japanese Film Directors. Kodansha. ISBN 0-87011-304-6.
* Galbraith, Stuart, IV (2002). The Emperor and the Wolf: The Lives and Films of Akira Kurosawa and Toshiro Mifune. Faber and Faber, Inc. ISBN 978-0-571-19982-2.
* Goodwin, James (1994). Perspectives on Akira Kurosawa. G. K. Hall & Co. ISBN 978-0-8161-1993-6.
* Kurosawa, Akira (1983). Something Like an Autobiography. Tradukita de Audie E. Bock. Vintage Books. ISBN 978-0-394-71439-4.
* Prince, Stephen (1999). The Warrior's Camera: The Cinema of Akira Kurosawa (2nd, revised ed.). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-01046-5.
* Richie, Donald (2001). A Hundred Years of Japanese Film. Kodansha International. ISBN 978-4-7700-2682-8.
* Yoshimoto, Mitsuhiro (2000). Kurosawa: Film Studies and Japanese Cinema. Duke University Press. ISBN 978-0-8223-2519-2.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* *La kaŝita fortikaĵo* en Japanese Movie Database
* *The Hidden Fortress: Three Good Men and a Princess* eseo de Catherine Russell en Criterion Collection

Kategorio:Filmoj reĝisoritaj de Akira Kurosawa
Kategorio:Japanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Japanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1958
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Kategorio:Historiaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de dramoj
Saint-Martory (stacidomo)

**Saint-Martory** estas franca stacidomo sur linio Toulouse - , situanta en  Saint-Martory, en departemento Haute-Garonne, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Toulouse - Bayonne (650000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Martory

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Haute-Garonne
Kategorio:Saint-Martory
Saint-Martory

**Saint-Martory** estas franca  situanta en departemento Haute-Garonne, regiono .

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Saint-Martoryens*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haute-Garonne
* Saint-Martory (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Haute-Garonne