open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Floruit

**Floruit** estas la tria singulara persono de la -as tempo (indikativo) de la latina verbo “floreo” (*flōreō = flori*). Ĝia signifo estas “floris”. Plenesilabe, aŭ mallonge ***fl.***, la esprimo estas uzata en eldonarto por indiki tempan alproksimigon kun referenco al la biografiaj kronologioj de la personoj koncernataj.

## Uzo 
“Floruit” estas uzata en la indikado de datoj aŭ epokoj en biografioj pri kiuj oni posedas tro malmulte da kronologiaj informoj, kiel en la kazo kiam oni ne konas la naskiĝodaton aŭ mortodaton, aŭ ambaŭ, sed estas konata la periodo en kiu la koncernato aktivis.

La termino, plejofte en la formo «***fl.***», povas esti uzata en esprimoj kiel “la scienculo Filono el Bizancio (*fl.* 3-a jarcento a. K.) estis disĉiplo de Ktesibios» kun aŭ sen la mallongigo. Sen mallongigo ĝi povas esti uzata kiel substantivo en esprimoj kiel “... li havis sian *floruit* en la jaro -530».

Ĝi povas esti uzata rilate al kiu ajn fenomeno aŭ evento, historia aŭ natura aŭ moda.
.

### Uzo ĉe diversaj lingvoj 
La esprimo estas, kvankam ĉiam malpli, uzata en la itala, en la angla, franca kaj aliaj eŭropaj lingvoj.

Por indiki la alproksimigon (floradon) al la historia dato oni uzas fontojn kiel:
* citaĵoj pri la persono en verkoj de la epoko;
* dokumentita samtempeco de personoj konataj;
* dato certa de iu lia verko.

Ĝi estis origine uzata epoke de antikva Grekio por konigi la momenton de la atingo de la heroeco aŭ de la akiro de aktiveco (politika, literatura, filozofia), kutime lokigita ĉirkaŭ la kvardeka jaraĝo. Ne estis malkutime referenci, anstataŭe al la preciza jaro, al iu Olimpia ludo.

Tio por la viroj, por la virinoj eble la “floruit”, per samsencaj grekaj vortoj, apogiĝis sur aĝo de la geedziĝo, do de la puberaĝo.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* "Floruit". Oxford English Dictionary, 1989
* Adeleye, Gabriel, Kofi Acquah-Dadzie, Thomas J. Sienkewicz, James T. McDonough (1999), World Dictionary of Foreign Expressions: a Resource for Readers and Writers. Bolchazy-Carducci Publishers. p. 147. ISBN 0865164231
* Johnson, W. McAllister (1990). Art History: Its Use and Abuse. University of Toronto Press. p. 307, ISBN 0865164231. Retrieved 2010-06-01.

Kategorio:Skribo
Kategorio:Informado
3916 Maeva

'*3916 *Maeva'''* estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Maeva d'Alloy d'Hocquincourt Vitry*, nevino de la astronomo *Patrice Bouchet Vitry''. Ŝi mortis tragike aĝa de sep jaroj en 1992.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Kantono Lons-le-Saunier-Sud

La **kantono de Lons-le-Saunier-Sud** (france *canton de Lons-le-Saunier-Sud*) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 19 kantonoj de la arondismento de Lons-le-Saunier. Ĝia ĉefurbo estas Lons-le-Saunier.

## Komunumoj 
**La kantono de Lons-le-Saunier-Nord** enhavas 11 komunumojn:

* Bornay
* Chilly-le-Vignoble
* Courbouzon
* Frébuans
* Geruge
* Gevingey
* Macornay
* Messia-sur-Sorne
* Moiron
* Trenal
* Vernantois

plus parto de la komunumo Lons-le-Saunier.

Lons-le-Saunier-Sud
3917 Franz Schubert

'*3917 *Franz Schubert''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstria komponisto Franz Schubert (1797–1828).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Franz Schubert
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1961
Vera Szabó

**Vera SZABÓ** [sabo:], laŭ hungarlingve kutima nomordo **SZABÓ Vera** estis hungara skulptisto naskita en Kiskunfélegyháza la 22-an de novembro 1890 kaj mortinta en Kluĵo, 23-an de julio 1966.
 
## Kariero
Szabó Vera studis inter 1916-1924 en la Artistkolonio (Nagybánya), ŝiaj majstroj estis János Thorma kaj István Réti. En 1925 ŝi studvojaĝis en Italio (Florenco, Padovo, Romo). De 1917 ŝi vivis en Koloĵvaro, kie ŝi faris portretojn ekzemple pri Zsigmond Móricz, Aladár Kuncz, Jenő Janovics. Ŝi kreis ankaŭ skulptaĵokarikaturojn (Endre Szász (ĵurnalisto), Sándor Hunyady, Ernő Ligeti) kaj tombomonumentojn en Tombejo de Házsongárd (István Szentgyörgyi (aktoro), István Láday). Unu el ŝiaj verkoj estis busto pri Maksim Gorkij.

## Fontoj
*Artportal.hu 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Mária Blaskó

**Mária BLASKÓ** [blaŝkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) **BLASKÓ Mária Emília Terézia** estis hungara instruistino, verkistino naskita en Hungara reĝlando en Lugos (nuntempa Lugoj en Rumanio) la 20-an de septembro 1891 kaj mortinta en Okcidenta Germanio en Malsch bei Ettlingen, 26-an de majo 1956.

## Biografio 
Mária Blaskó lernis en Temeŝvaro, Kalocsa kaj Budapeŝto. Post siaj studoj ŝi instruis komence en Temeŝvaro, poste en Budapeŝto. Depost la 1-a mondmilito ŝi komencis redakto porinfanan katolikan gazeton. Ŝi ŝanceliĝis: ĉu monaĥiĝi?, sed ŝi decidis resti sekulara. Ŝi prelegis, faris kursojn, fondis societon por interesantoj pri ekleziaj temoj. Antaŭ ol vivi en socialismo ŝi migris al Okcidenta Germanio. Ŝi kontribuis en katolikismaj temoj.

## Elektitaj libroj 
* *Az ​Édesanya* - libro pri Sankta Maria
* *Imádságos ​képeskönyvem* - preĝa bilda libro
* *Anyuka* (1943)

## Fontoj
*Magyar Katolikus Lexikon

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kantono Voiteur

La **Kantono Voiteur** (france *canton de Voiteur*) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 19 kantonoj de la arondismento de Lons-le-Saunier. Ĝia ĉefurbo estas Voiteur.

## Komunumoj 
**La kantono Voiteur** enhavas 19 komunumojn :

* Baume-les-Messieurs
* Blois-sur-Seille
* Château-Chalon
* Domblans
* Le Fied
* Frontenay
* Granges-sur-Baume
* Ladoye-sur-Seille
* Lavigny (Jura)
* Le Louverot
* La Marre
* Menétru-le-Vignoble
* Montain
* Nevy-sur-Seille
* Le Pin (Jura)
* Plainoiseau
* Saint-Germain-lès-Arlay
* Le Vernois
* Voiteur
 
Voiteur
Kantono Clairvaux-les-Lacs

La **kantono de Clairvaux-les-Lacs**, tiu signifas " luma valo ĉe la lagoj" (france *canton de Clairvaux-les-Lacs*) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 19 kantonoj de la arondismento de Lons-le-Saunier. Ĝia ĉefurbo estas Clairvaux-les-Lacs. La kantono grandas 20 527 hektaroj, en kiu 8357 estas kovritaj per arbaro .

## Komunumoj 
**La kantono de Clairvaux-les-Lacs** enhavas 24 komunumojn :

* Barésia-sur-l'Ain
* Boissia
* Charcier
* Charézier
* Chevrotaine
* Clairvaux-les-Lacs
* Cogna
* Doucier
* Fontenu
* La Frasnée
* Le Frasnois
* Hautecour
* Largillay-Marsonnay
* Marigny
* Menétrux-en-Joux
* Mesnois
* Patornay
* Pont-de-Poitte
* Saffloz
* Songeson
* Soucia
* Thoiria
* Uxelles
* Vertamboz

## Notoj kaj referencoj 
Clairvaŭ-les-Lacs
Kantono Sellières

La **kantono Sellières** (france *canton de Sellières*) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 19 kantonoj de la arondismento Lons-le-Saunier. Ĝia ĉefurbo estas Sellières.

## Komunumoj 
**La kantono Sellières** enhavas 13 komunumojn :

* Bréry
* La Charme
* Darbonnay
* Lombard
* Mantry
* Monay
* Passenans
* Saint-Lamain
* Saint-Lothain
* Sellières
* Toulouse-le-Château
* Vers-sous-Sellières
* Villerserine
 
Sellières
L'Illustration

'''''L'Illustration'''* estis franca semajngazeto, kiu aperis de la 4-a de marto 1843 ĝis 1944.
eta|maldekstra|upright|*L'Illustration* de la 8-a de majo 1858-a

## Historio 
Ĝi estis fondata en Parizo de la ĵurnalistoj Édouard Charton, Jacques-Julien Dubochet, Jean-Baptiste-Alexandre Paulin, de la geografiisto Adolphe Joanne kaj de la eldonisto Jean-Jacques Dubochet.
Tiu lasta fariĝis ĝia unua ĉefredaktoro kaj eldonisto.

Entute aperis 5293 numeroj kun ĉirkaŭ 180 000 paĝoj.
eta|*L’Illustration* de la 23-a de junio 1900
*L'Illustration* apartenas al la plej fruaj ilustritaj gazetoj kaj ĵurnaloj, simile al *The Illustrated London News*, kiu fondiĝis unu jaron antaŭe, aŭ al la *Leipziger Illustrirten Zeitung*, kies aper-daŭro estis preskaŭ la samlonga.

Dum la dua duono de la 19-a jarcento, kunlaboris por *L'Illustration* la plej bonaj desegnistoj de la periodo, kiel Henri Valentin, Édouard Renard, Gavarni, Janet-Lange, Cham kaj multaj aliaj, kontribuante al la vigleco de la lignogravurado.
*L’Illustration* estas la unua gazeto kiu publikis en Francio, en la jaro 1891, fotografaĵon nigra-blankan, kaj, en 1907, kolorfotaĵon !

eta|upright|La turo de *L’Illustration*, finkonstruita la 15-an de decembro 1932, inaŭgurita la 30-an de junio 1933

Dum la Dua Mondmilito, la gazeto ne ĉesis aperi dum la germana okupacio. Post la liberiĝo de Francio, en 1944, la aperigo de la gazeto estis malpermesata, pro la fakto ke ĝia estro, Jacques de Lesdain, kunlaboris kun la germanaj malamikoj. Post ĝia reapero, en 1945, sub la titolo *France-Illustration'', la gazeto definitive malaperis en 1955.

## Ligoj 
* Site officiel du Journal L'Illustration (oficiala ttt-ejo de ''L'Illustration'', en la franca)
* Site concernant l’imprimerie installée à Bobigny et réalisé par des étudiants de l'université Paris XIII qui occupe désormais les locaŭ  (ttt-ejo pri la presejo de ''L'Illustration'' far studentoj kiuj laboras nun en tiu loko)

Kategorio:Francaj gazetoj
Centre de recherches en géodynamique et astrométrie

La ***Centre de recherches en géodynamique et astrométrie (CERGA)*** = "Centro de Esploro pri Geodinamiko kaj Astrometrio", estis iama departemento de la franca Nacia Centro por Scienca Esploro (CNRS), ligita al la Observatorio de la Côte d'Azur.

## Historio 
Ĝi unue estis nomita '''''Centre d'études et de recherches géodynamiques et astronomiques''''' ("Centro de studo kaj esploro pri geodimamiko kaj astronomio") kaj dependis de la Observatorio de Parizo. En 1986 ĝi asociiĝis kun la Observatorio de Nico en nova publika establaĵo, nomita en 1988 Observatorio de la Côte d'Azur.

La centro estis malfondita en 2004 pro reorganizado de la sciencaj departementoj de la observatorio. Antaŭ sia fermo, ĝi entenis inter 20 kaj 30 scientistojn kaj saman nombron da teknikistoj en la sidejoj de Nico, de Grasse kaj de Caussols (Altebenaĵo de Calern).

## Esploroj 
La sciencaj esploroj faritaj tie estis:
* Astrometrio,
* Kosmologio kaj analizo de la datumoj,
* Kosma geodezio,
* Lasera telemetrio kaj metrologio de la tempo,
* Ĉiela mekaniko,
* Historio de scienco kaj teknologio.

Laŭ Minor Planet Center, la GERGA estas kreditata de la malkovro de 21 asteroidoj kaj ĝi lasis sian nomon al la asteroido 2252 CERGA, malkovrita la  de la japana astronomo Kōichirō Tomita elde Caussols

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Centre de recherches en géodynamique et astrométrie

## Eksteraj ligiloj 
* / Paĝo de la tiama CERGA 
* / Oficiala paĝaro de la Observatorio de la Côte d'Azur (OCA)

Kategorio:Observatorioj en Francio
Les Hauts-Geneveys

## Pri la komunumo 
**Les Hauts-Geneveys** estas komunumo en la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Ĝi havis 859 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Les Hauts-Genevey situas en la Neŭŝatela Ĵuraso supre de la Valo de Ruz proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo kaj 5 kilometrojn sudokcidente de la urbo La Chaux-de-Fonds. Sur la komunuma teritorio situas la kulmino de la monto *Tête de Ran* [Ranokapo], kie sur alteco de 1422 m s.m. troviĝas la plej alta punkto de la komunumo. Sur la monto kondukas tri skiliftoj. La komunumo konsistas el la vilaĝo Les-Hauts-Geneveys kaj la setlejoj Chapelet, Sur les Prises kaj Sous le Mont kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,95 km², de kiuj 45,1% estas kovritaj de arbaro, 48,8% servas por agrikulturo kaj 6,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Les Hauts-Geneveys limas en nordo al la eksklavo Vue-des-Alpes de la komunumo Fontaines, en nordoriento al Fontainemelon, en orientnordoriento al alia eksklavo de Fontaines, en oriento denvoe al Fontainemelon, en sudo al Boudevilliers, en sudokcidento al La Sagne, kaj en sudsudokcidento en unu punkto al La Chaux-de-Fonds.

## Trafiko 
Tra Les Hauts-Geneveys pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1320 de Neŭŝatelo trans la montpasejo Vue-des-Alpes al La Chaux-de-Fonds kaj la svisa aŭtovojo A20, kiu pasas per tunelo sub la pasejo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Neŭŝatelo al La Chaux-de-Fonds. De la stacidomo busrondlinio kondukas al la diversaj vilaĝoj de la Valo de Ruz.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Les Hauts-Geneveys datiĝas el la jaro 1342 kiel *Geneveis sus Fontannes*. Dum mezepoko Les Hauts-Geneveys apartenis al la Senjorujo kaj poste Majorujo Valangin. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 Les Hauts-Geneveys kun 14 aliaj komunumoj de la distrikto kuniĝos al la nova komunumo Val-de-Ruz.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Les Geneveys
* Les Hauts-Geneveys (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hauts-Geneveys.ch Oficiala retejo de la komunumo Les Hauts-Geneveys
3918 Brel

'*3918 *Brel''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst kaj de la astronomo G. Sause elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la belga kantisto kaj komponisto Jacques Brel (1929–1978).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Les Geneveys

**Les Geneveys** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Les Geneveys-sur-Coffrane** estas komunumo de la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo, Svislando.

* **Les Hauts-Geneveys** estas komunumo de la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo, Svislando.

* **Les Genevez** estas komunumo de la distrikto Franches-Montagnes en Kantono Ĵuraso, Svislando.
Alcabón

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Alcabón en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Alcabón** estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Alcaboneros*. La censita populacio en 2011 estis de 762 loĝantoj kaj la denseco estas de 95,25 loĝ/km².

## Toponimio 
La termino "Alcabón" estas de araba deveno, kaj povus signifi la "volbeton". Ŝajne la deveno rilatas al kampardomoj, de tie iama nomo "Casas de Alcabón" (domoj de A.).

## Situo 
Alcabón estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 534 m; je 36 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 8 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°0′6″ N 4°22′2″ Ok.

## Geografio 
La municipio troviĝas situanta en la komarko de Torrijos kaj limas kun la vilaĝoj de Santo Domingo-Caudilla, Carmena kaj Santa Olalla, ĉiuj de la provinco de Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

## Historio 
Oni havas informon pri ties ekzisto ekde 1095. Pro dono fare de Alfonso la 7-a en 1156, ekapartenis al grafo Nuño Petriz aŭ Pérez de Lara kiu donos la kastelon de Alcabón al arĉiepiskopo de Toledo don Juan ŝanĝe kontraŭ "La Rinconada de Perales".

En 1179 la kastilia reĝino Eleonora de Anglio, donas Alcabón al la kapelo de Thomas Becket, kiu troviĝas ene de la Katedralo de Toledo, kaj tiel restis ĝis ties vendo en 1482 al Gutierre de Cárdenas, unua duko de Maqueda.

Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo la vilaĝo suferis la perfortan agadon de la armeo franca. Kredinte ke la hispanaj trupoj troviĝas en la vilaĝo, oni ordonis rabadon kaj detruadon.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
3919 Maryanning

'*3919 *Maryanning''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la britan paleontologinon Mary Anning (1799–1847).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Albarreal de Tajo

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Albarreal de Tajo en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Albarreal de Tajo** estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino "alba" povus deveni el la terminoj de keltoj "*albiga*" kaj "*albiganus*". Antikve nomiĝis "Albala", termino kiu en araba signifas "la kloako". En la 11a jarcento nomiĝis Albalat, kiu en araba signifas "*la vojo*" kaj en la 16a, Albarreal aŭ Alcalá del Río. Poste, kiam oni donis la titolon de vilaĝo en la 17a jarcento, eknomiĝis Alba Real, kiu estis la titolo de ties novaj posedantoj, la grafoj de Alba Real.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Albarreanos*. La censita populacio en 2011 estis de 2.033 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,4 loĝ/km².

## Situo 
Albarreal de Tajo estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 452 m; je 21 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 42 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok.

## Geografio 
La municipo situantas en la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Gerindote, Rielves, Toledo, Polán kaj Burujón, ĉiuj de la provinco de Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

## Historio 
En 1095 Alfonso la 6-a donacas la vilaĝon al la Monaĥejo de Sankta Servando de Toledo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Rielves

[eta|dekstra|250ra|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250ra|Situo de Rielves en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Rielves** estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Limas kun la municipaj teritorioj de Huecas, Villamiel de Toledo, Bargas, Toledo, Albarreal de Tajo, Gerindote kaj Barcience, ĉiuj de la provinco de Toledo.

## Toponimio 
La termino "Rielves" povus deveni el kunmetaĵo de la vortoj "río" kaj "albo" (rivero, blanka) pro kio ĝi signifus "blanka rivero".

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Rielvanos*. La censita populacio en 2011 estis de 787 loĝantoj kaj la denseco estas de 23,85 loĝ/km².

## Situo 
Rielves estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 494 m; je 20&nbsp;km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 33&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 39°57′33″ N 4°11′33″ Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

## Historio 
Oni trovis fundamentojn de antikvaj romiaj termobanejoj, datataj probable en la 3a jarcento. Oni trovis ankaŭ moneron de la reĝo de visigotoj nome Vambo kaj ŝtonskribaĵo aluda al Sankta Vincento, sanktulo de la 4a jarcento.

Ekzistas mencioj de la 12a jarcento, ĉar inter 1175 kaj 1207, la monaĥejo de bernardaninoj de Sankta Klemento, de Toledo, havis posedaĵojn en tiu vilaĝo.

En 1752 la vilaĝo apartenis al senjorlando de Juan Francisco Melgarejo, markiso de Quiroba, kaj poste, en 1787, al Francisco Fernández de Madrid, pastro de la katedralo de Toledo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Lüneburger Heide

eta|
La **Lüneburger Heide** aŭ en Esperanto **Luneburga Erikejo** estas granda, preskaŭ ebena pejzaĝo de erikejoj, sablejoj kaj arbaroj en la nordoriento de la federacia lando Malsupra Saksio de Germanio. Ĝi nomatas laŭ la urbo Lüneburg, kaj iom simpligite situas en la triangulo inter la urbegoj Hamburgo, Hanovro kaj Wolfsburg. 

eta|maldekstra|
eta|maldekstra|
Aparte en la centraj partoj de la regiono konserviĝis vastaj erikejoj. Tia pejzaĝo ĝis la komenco de la 19-a jarcento kovris grandajn partojn de norda Germanio, sed de tiam aliloke preskaŭ komplete malaperis. La erikejoj ekestis en la epoko Neolitiko, per troa paŝtiĝo de la sablozaj kaj tial ne aparte fekundaj grundoj, tiel ke aliaj plantoj ol erikoj malpliiĝis. La restaj vastaj erikejoj de la regiono estas konservataj per kontrolata paŝtiĝo de aparte senpostulemaj specioj de ŝafoj, kaj krom la vastaj herbejoj de violkolore florantaj erikoj karakteriziĝas per multaj arbustoj de juniperoj. Pro sia ekologia unikeco en norda Eŭropo, la regiono estas signifa turisma regiono, kaj parto de la teritorio estas aparte protektata per la regularo de naturaj parkoj.

## Geografio 
La regiono situas inter la riveroj Elbo nordoriente kaj Aller sudokcidente. Okcidente ĝi transiras al sabla ebenaĵo ĉirkaŭ la urbo Stade kaj oriente en la regionon *Altmark* kun la subregiono *Wendland*. 

La areo kovras grandajn partojn de la germaniaj distriktoj Celle, Gifhorn, Heidekreis, Uelzen, Lüneburg, Lüchow-Dannenberg kaj la plej sudorientajn partojn de la distriktoj Rotenburg kaj Harburg. 

## Vidu ankaŭ 
* Weltvogelpark Walsrode

Kategorio:Erikejoj
Kategorio:Malsupra Saksio
Kategorio:Regionoj en Eŭropo
Kategorio:Distrikto Celle
Kategorio:Distrikto Gifhorn
Kategorio:Distrikto Heidekreis
Kategorio:Distrikto Uelzen
Kategorio:Distrikto Lüneburg
Kategorio:Distrikto Lüchow-Dannenberg
Skilifto

center|775px
[eta|dekstra|300ra|Skilifto al [Pizol, Kantono Sankt-Galo, Svislando]]
eta|dekstra|300ra|Vala fosto kun telerforma rado de telerskilifto
**Skilifto** aŭ plej bone **Skitelfero** estas mekanika ilo por transporti skiistojn kun muntitaj skioj aŭ neĝtabulo monten. En vasta senco sub skilifto estas komprenata ĉiu aparataro, kiu servas por la transporto de sportistoj supren por skiado kaj neĝbretumado. Kiam tamen oni parolas pli specife pri skilifto oni parolas pri ili por transporti skiistojn kun muntitaj skioj aŭ neĝopretoj surplanke tirante ilin per tenilo fiksita je ŝnurego.

## Historio 
La unua ilo por transporti skiistojn monten estis konstruita en la regiono Bödele en Vorarlbergo en Aŭstrio jam en la jaro 1907. Tiu konstruaĵo fakte ne estis komparebla kun la modernaj skiliftoj de la nuna epoko. Temis pri speco de sledo, kiun motoro per ŝnurego tiris monten. Tiaj konstruaĵoj ekzemple en Wildhaus en Togenburgo ĝis en la 1940-aj jaroj estis uzataj.

La unua vera skilifto estis malfermita en la jaro 1908 en Eisenbach en la Nigra Arbaro en Germanio. Ĝi funkciis per akvoenergio.

La unua moderna tirlifto tamen estis inaŭgurita la 23-an de decembro 1934 en Davos en Svislando. Ĝi origine funkciis per J-formaj teniloj. Modernaj tirskiliftoj nuntempe funkcias per T-formaj teniloj, kiuj povas transporti du personojn samtempe.

## Tekniko 
Tirskiliftoj sekvas la terenon kaj povas superi deklivojn ĝis 40%. Ili povas sekvi ankaŭ kurvojn. La liftoj tamen devas eviti vojojn, kiuj kondukus malsupren, ĉar tiam la skiistoj preterpasus la tenilojn. La iloj funkcias per ŝnurego kiu glitas sur fostoj kaj radoj en la aero. En la valfundo kaj supre telerforma radego kondukas la ŝnuregon. De la ŝnurego pendas teniloj. Ofta tipo havas la formon de T-formaj hokoj, sur kiuj po du skiistoj povas sidi. La uzado de skilifto postulas certan lertecon kaj devas esti lernata. Problemo kun skiliftoj estas, ke ili ne devas kruciĝi kun la skivojoj, ĉar tio kreus la danĝeron de akcidentoj. Tial la konstruado de skiliftoj limigas la eblecon de skivojoj. En famaj skiregionoj oni tial por grandigi la allogon anstataŭas skiliftojn, se eblas per aertelferoj kaj seĝotelferoj.

## Vidu ankaŭ 
* Skiado
* Neĝtabulado
* Aertelfero
* Akvoskilifto
* Funikularo

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri skiliftoj en la tuta mondo (plurlingva)

## Notoj kaj referencoj 

Kategorio:Vintra sporto
Kategorio:Vintraj sportiloj
Béla Szőkefalvi-Nagy

**SZŐKEFALVI-NAGY Béla** (soe:kefalvi-nadj) estis hungara matematikisto, universitata profesoro, laŭreato de Kossuth-premio en 1953, ano de MTA naskita en Koloĵvaro la 29-an de julio 1913 kaj mortinta en Szeged 21-an de decembro 1998. Li estis la filo de matematikisto Gyula Szőkefalvi-Nagy kaj pli aĝa frato de kemihistoriisto de Zoltán Szőkefalvi-Nagy.

## Kariero 
Béla Szőkefalvi-Nagy diplomitiĝis en la Universitato Ferenc József de Szeged en 1936 pri matematiko-fiziko. Li doktoriĝis (Sub auspicilis dr.) en 1937. Li instruis en Szeged kaj kelkfoje en diversaj universitatoj de Usono. En 1983 li pensiuliĝis.

### Volumoj 
* *Spektraldarstellung linearer Transformationen des Hilbertschen Raumes*. Berlin, 1942. 80 p.; 1967. 82 p.
* ''Leçons d'analyse fonctionelle*. (Riesz Frigyessel. Budapest, 1952. 448 p.; 2. kiad. 1955. 455 p.; 3. kiad. 1955. 488 p.; 4. kiad. 1965, 488 p.; 5. kiad. 1968. 448 p.; németül Berlin, 1956. 482 o.; oroszul Moszkva, 1954. 499 p.; angolul New York 1955. 468 p.; kínaiul Peking.
* *Valós függvények és függvénysorok*. Egyetemi tankönyv. Budapest, 1954. 307 p.; 2. átdolg. kiad. 1961. 370 p.; angolul Budapest, 1964. 447 p.; Az Oxford University Press kiadóval közös kiad. 1965.
* *Analyse harmonique des operateurs de l'espace de Hilbert.* Foiaș, Cipriannal. Budapest, 1967. 373 p.; angolul és oroszul 1970.
* *Funkcionálanalízis''. Riesz Frigyessel. Egyetemi segédkönyv. Budapest, 1988. 534 p. (Angol nyelven: Functional Analysis (1990). Dover. ISBN 0-486-66289-6)

## Fontoj 
[eta|maldekstre|Reliefo pri [László Rédei, László Kalmár (matematikisto), Béla Szőkefalvi-Nagy en Szeged]]
* Magyar nagylexikon, 1-19., 1993-2004, Budapest.

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kununurra

eta|lago Kununurra
**Kununurra** estas urbeto en Okcidenta Aŭstralio kun 3.700 loĝantoj. Ĝi estis fondita en la 1960-aj jaroj por servo de grandarea akvuma projekto, sed ĝi iĝis dumtempe turisma centro de Kimberley-regiono.

La nomo venas el indiĝena vorto *Gunanurang*, signifante "granda rivero" en lingvo de Miriwoong, kaj aludante je rivero Ord River.

## Historio 
La ŝtata irigacia projekto ĉe Ord River, kiu celis ekonomian puŝon en orienta Kimberley, estis realigita en du ŝtupoj.

En la unua ŝtupo de 1961 ĝis 1963 oni konstruis baraĵlagon kun 20 kluzoj, kiu devis rezervi la precipitaĵon de ĉirkaŭ 800&nbsp;mm jare kaj 80 % inter decembro kaj marto. Tiel estiĝis Lago Kununurra, nun ripozejo por la urbanoj.

En la dua ŝtupo estiĝis en 1971 ĉirkaŭ 55&nbsp;km sude kontraŭ la riverfluo la 100 m alta baraĵo *Ord River Dam* kaj tiel la Lago Argyle. La akvorezerujo entenas ĉirkaŭ 10 miliardojn da m³ da akvo kaj neniam sekiĝis.

Komence oni kultivis sur ĉirkaŭ 14.000 ha je kotonujo. La monokulturojn detruis en 1974 Heliothis-raŭpoj. La kultivado de fruktoj, sukerkano ĉesis en 2007 por tro altaj transportaj kaj laborkostoj, oni nun kultivas la blankan santalon (*Santalum album*), en 2010 jam sur 30 % de la areo.

## Vidindaĵoj en la proksimo 
* Nacia parko Mirima
* Nacia parko Keep River
* Lago Argyle, grandas 740&nbsp;km², plej granda nenatura lago de Aŭstralio
* Argyle Diamond Mine, 200&nbsp;km sude de la urbo, minejo por rozkoloraj diamantoj
* Nacia parko Purnululu, 320&nbsp;km sude de la urbo
* haveno Wyndham, 100&nbsp;km norde de Kununurra, marĉa areo kun mangrovoj,
* Halls Creek, 360&nbsp;km sude de Kununurra.

Kategorio:Urboj de Okcidenta Aŭstralio
Ernő Hollán

**Ernő HOLLÁN** hungare **Hollán Ernő** estis inĝeniero, generalo, membro de Hungara Scienca Akademio.

Li naskiĝis en Szombathely, la 13-an de januaro 1824. Li mortis en Budapeŝto, la 28-an de majo 1900.

## Vivo 
La frekventis la mezlernejon en Szombathely, poste li lernis en Vieno en milita altlernejo. Li estis leŭtenanto en 1844. Dum la hungara liberecbatalo en 1848 li servis ekster Hungarujo, tial li hejmenvenis. Tie li estris taĉmenton jam en rango majoro. Post la fiasko de la liberecbatalo li estis deportita, baldaŭe li laboris en Vieno. En 1854 li edziĝis. Post 3 jaroj brita altrangulo lernis de Hollán en Szombathely. Ekde 1859 li politikadis kaj laboris por la hungara fervojo. En 1875 li atingis la rangon generalo.

En Budapeŝto kaj en Szombathely estas stratoj "Hollán Ernő".

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj armeinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj generaloj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Preĝejo Emeriko de Hungario (Újbuda)

**Cisterciana preĝejo de Sankta Emeriko de Hungario** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Budapeŝto, en distrikto Újbuda.

## Historio 
Cistercianoj en 1912 komencis instrui en la proksima gimnazio. Baldaŭe ili fondis novan paroĥon. La paroĥejo kaj la etpreĝejo pretiĝis en 1924, la pli nova gimnazio en 1929. La etpreĝejo estis malkonstruita kaj impona nova preĝejo konstruiĝis. En 1950 la cistercianoj estis forigitaj, sed ili revenis en 1989. La preĝejo estis renovigita interne inter 1972-1975, ekstere inter 1976-1979.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas du turojn laŭ la fronto.

La preĝejo estas Monumento historia. Kermesoj okazas en la 5-an de novembro kaj en la sekva dimanĉo. En la preĝejo ankaŭ koruso funkcias kaj oni aranĝas ankaŭ koncertojn.

## Fontoj 
* hungare

Ujbuda
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Kategorio:Cistercianaj preĝejoj
3920 Aubignan

'*3920 *Aubignan''''' estas marsrenkonta asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la franca komunumo Aubignan en la departemento Vaucluse, apud la monto Ventoux (monto).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Sylvain Arend
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1948
Veena Malik

**Veena Malik** (urdue: وينا ملک, naskiĝis kiel **Zahida Malik**) estas pakistana aktorino, manekeno kaj komediistino. Dum interspaco de dek jaroj, ŝi laboris kun novaĵ-stacioj kaj en filmoj, rikoltante laŭdojn kaj agnoskon por ŝiaj prezentoj. Malik poste establis sin kiel plej elstara aktorino de la urdua kinejo. Ŝi ankaŭ estas konata pro siaj diversaj sociaj roloj, plej precipe kiel reprezentanto de la Monda Organizaĵo pri Sano.

## Biografio 
Veena Malik naskiĝis en Rawalpindi en la provinco de Panĝabo, kiel filino de Ali Malik, kaj lia edzino, Zeenat Malik. Ŝia patro, iama pakistana armea soldato, estis komence kontraŭ ŝia aktorineco. Ŝi havas BA en sociologio, psikologio kaj la persa.

Antaŭ komenci ŝian karieron kiel aktorino, Malik agadis kiel komikulo por pluraj televidaj spektakloj kaj serioj. Ŝia filma debuto okazis kun *Shaan* kaj *Zara Sheikh* en *Tere Pyar Mein* de Askari (2000).

Kategorio:Pakistanaj aktoroj
Preĝejo Sankta Mikaelo (Újbuda)

**Preĝejo de Sankta Mikaelo** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Újbuda.

## Historio 
La unua meso okazis en tiu loĝkvartalo en 1922 en la lernejo. En 1929 jam nova kapelo konstruiĝis. Dum la 2-a mondmilito la moderna preĝejo jam estis preta. Ekde 1969 pli nova sanktejo estas videblala. Inter 1988–1991 la preĝejo plene estis renovigita. 
 
## Konstruaĵo 
La preĝejo konstruiĝis el betono kaj el brikoj. 3 kolonoj tenas la enirejon, pli supre estas reliefo de kruco. Meze estas 3 navoj, kies fino kvadratforma turo etendiĝas. Interne la ĉefaltaro prezentas Sanktan Mikaelon. La 2 flankaltaroj estas dediĉitaj al Koro de Jesuo kaj Ĉieliro. La orgeno funkcias ekde 1985.

Kermeso okazas en la lasta dimanĉo de septembro.
 
## Fontoj 
* hungare
* hungare

Budapeŝto
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Emirlando de Kordovo

La **Emirlando de Kordovo** (araba: **إمارة قرطبة**, *Imārat Qurṭuba*) estis emirlando sendependa kun ĉefurbo en Kordovo kiu ekzistis en la Iberia Duoninsulo de 756 ĝis 929.

Post la rapida islama konkero de la Iberia Duoninsulo en la periodo 711–718, tiu strukturiĝis kiel sendependa provinco de la kaliflando de Omajadoj. Ties registoj fiksis ties ĉefurbon en Kordovon kaj ricevis el kalifo de Damasko la titolon de *valio* aŭ emiro.

Tiam la islama populacio duoninsula estis formata de la araboj instalataj en la urboj, la berberoj setliĝintaj en ruraj areoj kaj sirianoj, kiuj estis formintaj la unuajn invadajn armeojn. Tiuj popoloj kontraŭstaris por akiri plej nombron de teroj kaj metis la duoninsulon en endemia enlanda milito ĝis la apero de Abd ar-Rahman la 1-a.

En 750, la Abasidoj venkis super la Omajadoj de la Kaliflando de Damasko kaj ordonis la murdon de la tuta familio de Omajadoj. Post ses jaroj, en 756, Abd Ar-Rahman la 1-a – kiu estis fuĝinta el sanga fino de la Omajadoj kaj sukcesis eliri el Damasko – elŝipiĝis en Al-Andalus kaj proklamiĝis emiro post konkeri Kordovon kaj, en 773, sendependiĝis de la nova ĉefurbo, Bagdado. Tiu sendependo estis politika kaj administra, sed plurestis la unuiĝo kaj spirita kaj morala ĉar restis la religia ligo kun la Abasida Kaliflando.

La vera organizanto de la emirlando sendependa estis Abd ar-Rahman la 2-a, kiu delegis la povon en manojn de la veziroj kaj faris islamigon ege rapida de la duoninsulo, malpliigante konsiderinde la nombron de kristanoj en islama teritorio (nome mozaraboj aŭ *dhimmi*).

La kvereloj inter araboj kaj berberoj ne finiĝis post la proklamo de la Emirlando, kio permesis la reorganizadon de la kristanaj regnoj norde kaj la komencon de la Reconquista, kuraĝigita de la politiko por-araba fare de la dinastio de Omajadoj, kio kaŭzis nombrajn insurekciojn fare de *muladioj*, kiuj endanĝerigis la propran ekziston de la Emirlando.

Ĉe Abd ar-Rahman la 3-a en 912, la dekadenco politika de la Emirlando estis evidenta. Por klopodi fortigi sian aŭtoritaton kaj finigi la insurekciojn kaj konfliktojn kiuj estis detruinta Iberion, li proklamiĝis kalifo en 929 kaj setligis la reĝimon de la Kaliflando de Kordovo.

## Emiroj de Kordovo 
Ĉiuj de la Omajada dinastio.


Kategorio:Kordovo (Hispanio)
Kordovo, Emirlando
Kategorio:Historio de Hispanio

Kordovo
Kordovo, Emirlando
Kategorio:756
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en la 8-a jarcento
Kategorio:929
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 920-929
Arcicóllar

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Arcicóllar en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Arcicóllar** [arzikOjar] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi posedas urbanizaĵon separata (submunicipo) nomata *Señorío del Camorro*.

## Toponimio 
La termino "Arcicóllar" devenas el "casa de cicolla" (domo de *cicolla*). "Cicolla" povus deveni de *arcilla* aŭ *arcillero* (argilo, argilisto), pro kio la toponimo signifus "domo de la argilisto aŭ potfaristo". Meze de la 12a jarcento nomiĝis *Darcilla* kaj *Arcicolla*.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Arcicolleros*. La censita populacio en 2011 estis de 811 loĝantoj kaj la denseco estas de 26,16 loĝ/km².

## Situo 
Arcicóllar estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 544 m; je 27 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 31 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°3′20″ N 4°6′48″ Ok.

## Geografio 
center|eta|350px|Mapo de la municipa teritorio de Arcicóllar: videblas maldekstre aparta rezidejaro
La municipo troviĝas situanta en la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Camarena, Recas, Camarenilla kaj Fuensalida, ĉiuj de la provinco de Toledo.

La vilaĝo situantas sur ebenaĵo ĉe rojoj, plej ofte sekaj, nome Cantaelgallo (kokokanto), kiu enfluas al la Guadarrama, kaj tiea alfluanto Gadea. Oriente trafluas alia rojo nome Vallehermoso (belega valo), ankaŭ seka plej parto de la jaro kaj kiu enfluas same al la rivero Guadarrama.

## Ekonomio 
Agrikulturo (ĉefe vitejoj) kaj brutobredado tradicie. Ĉar ne estas industrio plej parto de laboristoj veturas ĉiutage al najbara Fuensalida por labori en fabrikoj aŭ ŝuvendejoj. Junuloj elmigras al Madrido.

## Historio 
Aperas citata la unuan fojon en 1141 kiam donis la vilaĝon la reĝo Alfonso la 7-a al Johano, ekleziulo de Segovio kaj estonta episkopo de Osma el 1148 al 1174, kaj al pastro Arnaldo de Corvín. Post dek jaroj ambaŭ posedantoj dispartigis la vilaĝon. En 1159 Corvín donas sian parton al diversaj personoj por ke ili loĝigu la teritorion, kaj tiam oni fondas la vilaĝon. Aliflanke la episkopo de Osma, donas sian duonon al sia nevino nome Placencia, edzino de Gonzalo Petri, ambaŭ mozaraboj. Post jaron ties filino Columba, donos kvaronon al Juan Domínguez.

En la 13a jarcento estis proksima domaro nome Villafranca.

Meze de la 19a jarcento la ununura industrio estis malriĉa tegolejo, dum la populacio dediĉis sin al la produktado de tritiko, karobo, hordeo, sekalo kaj kikeroj. Aktuale ekzistas titolo de Markiso de Arcicollar nome sia moŝto Rafael Fernández-Villaverde de Silva.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Henry Heimlich

**Henry Jay Heimlich** (naskiĝis je la 3-a de februaro 1920 en Wilmington, Delaware, mortis je la 17-a de decembro 2016) estas usona kuracisto, kiu estas konata pro la malkovro de la t.n. Heimlich-manovro en 1974, helpante la sufokiĝantojn per liberigo de la spirvojo.

## Biografio 
Heimlich finstudis en 1941 en Cornell University kaj doktoriĝis en 1943 ĉe *Weill Cornell Medical College*. Dum la dua mondmilito, li laboris ĉe la usona mararmeo kiel kuracisto. Poste li specialiĝis je ĝenerala kaj toraka kirurgio kaj laboris multajn jarojn en Novjorko. Li eklaboris en 1977 kiel profesoro en Universitato Ksavero en Cincinnati. Hodiaŭ, li estas prezidanto de *Heimlich Institute* en Cincinnati.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Usonaj kirurgoj
Getz/Gilberto

***Getz/Gilberto*** estas muzikalbumo publikigita en 1964 de Stan Getz kaj João Gilberto kun Antônio Carlos Jobim ĉe piano.

## La albumo 
Sur la disko muzikas Stan Getz, kiu jam sur la albumo „Jazz Samba“ interpretis bosanovo-pecojn, kun du fondintoj de ĉi tiu stilo, kantisto kaj gitaristo João Gilberto samkiel pianisto Antônio Carlos Jobim, kiu elplumigis la plej multajn komponaĵojn. Ĝi fariĝis unu el la plej ofte venditaj albumoj de ĉiuj tempoj. Kantistino Astrud Gilberto, kiu kantis je la pecoj *The Girl from Ipanema* kaj *Corcovado*, atingis per tio tutmondan famon. Interese la produktisto Creed Taylor pro nekonataj kialoj lasis netuŝitaj la sonregistraĵojn, antaŭ ol li publikigis la albumon.

## Akcepto 
La sukceso de la albumo markas kulminon de la bosanovo-ondo en Usono; la stilo populariĝis ĝuste per *Getz/Gilberto* ankaŭ en Eŭropo kaj la cetera mondo. La disko gajnis en 1965 kaj den Gremion kiel „Plej bona albumo de la jaro“, tiun kiel „Plej bona instrumenta ĵaz-albumo“ kaj ankaŭ la Gremion kiel „Plej bona teknika sonregistraĵo“ (soninĝenieror: Phil Ramone). La unuopaĵo „The Girl from Ipanema“ gajnis Gremion kiel „Sonregistraĵo de la jaro“.

## Instrumentistaro 
*tenorsaksofono: Stan Getz 
* gitaro, kantado: João Gilberto 
* piano: Antônio Carlos Jobim 
* baso: Sebastião Neto 
* baso: Tommy Williams
* frapinstrumentaro: Milton Banana

## Albumeroj
Sur la lumdisko estas jenaj pecoj: 
# *The Girl from Ipanema* (Jobim, Vinícius de Moraes, Norman Gimbel) – 5:24
# *Doralice* (Dorival Caymmi, Antonio Almeida)  – 2:46
# *Para Machucar Meu Coração* (Ary Barroso) – 5:05
# *Desafinado* (Jobim, Newton Mendonça) – 4:15
# *Corcovado * (Jobim, Gene Lees) – 4:16
# *Só Danço Samba* (Jobim, Moraes) – 3:45
# *O Grande Amor* (Jobim, Moraes) – 5:27
# *Vivo Sonhando* (Jobim) – 3:04
# *The Girl from Ipanema* (Jobim, Moraes, Gimbel) – 2:54
# *Corcovado* (Jobim, Lees) – 2:20

La surdiskigoj okazis la 18-an kaj 19-an de marto 1963.

Je la pecoj 9 kaj 10 temas pri unuopaj registraĵoj, kiuj ne enestis la albumon kaj nur aperis kiel aldonaĵo sur lumdisko aperinta en 1997. La akompanteksto de la lumdisko mencias Tommy Williams kiel basiston. Aliaj fontoj nomas Sebastião Neto (vd. fontojn). Ĝi krome mencias Dori Caymmi, filon de Dorival Caymmi, kiel komponiston de *Doralice*. Ĝuste tamen estas Dorival Caymmi.

## Fontoj
## Eksteraj ligiloj 
* Recenzo de Getz/Gilberto 

Kategorio:Ĵazaj muzikalbumoj
Kategorio:Muzikalbumoj aperintaj en 1964
Nikopol (Ukrainio)

**Nikopol** ( [njikopol]) estas grandurbo en Ukrainio, apartenanta al la Dnipropetrovska provinco (ekde 2019 teorie Siĉeslava provinco). Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Bazaj informoj 
* 
* Supermara alteco: m
* Poŝtkodo: 53 200 - 53 239
* Telefonkodo: 5662

## Geografio 
maldekstre|eta|250px|Mapo pri loko de Nikopol en Ukrainio
Nikopol etendiĝas laŭ akvobaraĵo de Dnipro, sur ebenaĵo, laŭ fervoja linio Zaporiĵo-Krivoj Rog.

## Demografio 
## Historio 
eta|260px|maldekstre|Centro de Nikopol
Pri Nikopol restis nur nebulaj mencioj el la mezepoko. En tiu loko peĉenegoj kaj kumanoj vivis. La mongoloj okupis la tutan regionon en la 13a jarcento. En la 15a jarcento jam kozakoj vivis tie. En 1648 okazis influo de katolika Pollando. Dum la 2-a mondmilito la nazioj okupis ankaŭ Nikopol-on. Dum la socialismo oni faris artefaritan akvorezervujon.

La 22an de februaro 2014 loĝantoj de la urbo faligis la monumenton de Lenino, eble la lastan simbolon de la komunismo en la urbo, tio okazis dum la tempo de la Eŭromajdano en Kievo.

## Vidu ankaŭ 
* Nikopol (stacidomo)

## Fontoj 
* interalie la angla Vikipedio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Urboj en Dnipropetrovska provinco
Marina Bay Sands

eta|la komplekso en la krepusko en novembro de 2010
**Marina Bay Sands** estas rezidejo (*resort*) konsistante el kazino kaj hotelo ĉe *Marina Bay* en Singapuro. La rezidejon konstruigis *Las Vegas Sands* kaj malfermis en 2010. Ĝi konsistas el tri 55-etaĝaj turoj, la konstruo kostis ĉ. 8 miliardojn da singapuraj dolaroj, t.e. 4,6 miliardoj da eŭroj.

La komplekso konsistas el kazino, kiu havas pli ol 600 tablojn kaj 1500 ludaŭtomatoj, el hotela rezidejo kun 2561 ĉambroj, el 120.000&nbsp; kvadratmetrojn granda konferencejo kaj ekspoziciejo, el aĉetcentro, el arta kaj scienca muzeo, du teatraj haloj, ses Gourmet-restoracioj, diversaj pliaj distraj eblecoj, drinkejoj kaj noktaj seksaj kluboj same du flosantaj pavilonoj. La komplekson kovras 340&nbsp; metrojn longa tegmenta ĝardeno *SkyPark* en alto de 191&nbsp;metroj. Parto de la plej granda publika elvidejo de la mondo, kiu antaŭenŝvebas ĉe la norda turo je 67 metroj, estas la 146 metrojn longa senfina banejo. La rezidejon planis la arkitekto *Moshe Safdie Architects*. La loka arkitekto estis Aedas Singapore, la inĝenierajn laborojn faris *Arup* kaj *Parsons Brinkerhoff (MEP)*.

## Bildaro 

File:Marina-Bay-Sands.jpg
File:Inside-Marina Bay Sands.jpg|Inter la turoj
File:SandsSkyPark-swimmingpool-Singapore-20100730-01.jpg|La naĝejo de la hotelo nokte
File:Singapore ArtScience Museum 1.jpg|La muzeo

Kategorio:Hoteloj en Singapuro
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2010
3921 Klementʹev

'*3921 *Klementʹev'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Bella A. Burnaŝeva elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa matematikisto Zaĥar Ivanoviĉ Klementjev (cirile: *Захар Иванович Клементьев'', 1903–1994), profesoro en la Tomska Ŝtata Universitato.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Bella A. Burnaŝeva
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Brooke Langton

**Brooke Langton** (27-an de novembro 1970 en Arizono) estas usona aktorino.

## Biografio 
Patro de Langton estis geologo, ŝia patrino estis flegistino. Langton plenkreskis en Teksaso kaj studis marbiologion ĉe la San Diego State University. Poste ŝi studis aktoradan arton en Los Angeles ĉe Larry Moss.

Langton debutis en 1992 en la televidaj serioj *Freshman Dorm* kaj *Beverly Hills, 90210*. En la trilero *Listen* (1996), ŝi ricevis la ĉefrolon.  Ŝi iĝis konata pro la ludo de *Samantha Reilly Campbell* en la televida serio *Melrose Place*, en kiu ŝi ludis de 1996 ĝis 1998. Poste ŝi ludis la virinan ĉefrolon en la televida serio *The Net*, bazita sur la samnoma kinofilmo *The Net* kun Sandra Bullock.

Langton ludis en la komedio *The Replacements* (2000) la rolon de  *Annabelle Farrell*, kiu venis en amrilaton kun *Shane Falco* (Keanu Reeves). En la komedio *Kiss the Bride* (2002) ludis ŝi gravan rolon apud Amanda Detmer, Sean Patrick Flanery kaj Alyssa Milano.

## Filmografio (elekto) 
* 1994: *Terminal Velocity*
* 1995: *Beach House*
* 1996: *Listen*
* 1996-1998: Melrose Place (televida serio, 68 epizodoj)
* 1998: *Reach the Rock*
* 1998-1999: *The Net* (televida serio, 22 epizodoj)
* 2000: *Playing Mona Lisa*
* 2000: *The Replacements*
* 2002: *Kiss the Bride*
* 2005: *Partner(s)*
* 2006: *The Benchwarmers*
* 2007: *Primeval*
* 2007-2008: *Life* (televida serio, 11 epizodoj)

Kategorio:Usonaj aktoroj
Sanssouci

eta
eta|250ra|La fama surskribaĵo
**Sanssouci** (pron.: sansusi) estas iama prusa reĝa plezurkastela komplekso en Potsdam, 40 km okcidente de Berlin, en la germana federacia lando Brandenburgio.

La bazŝtonojn de la kastelo kaj la parko demetis en 1744 la prusa reĝo Frederiko la 2-a. Laŭ skizoj de la reĝo mem, la planojn faris Georg Wenzeslaus von Knobeldorff ekde 1745. Kompare al la samtempaj eŭropaj kortegoj, la modesta malfru-baroka aŭ rokoka palaco estas konsiderata kiel ĉefverko de Kobelsdorff kaj estis konstruita dum 2 jaroj. Oni nomas la rezidejon ankaŭ la „prusa Versailles" kaj UNESCO en 1990 deklaris ĝin kaj la apartenantan parkon al monda kultura heredaĵo.

La palaco estas unuetaĝa, longante 97 metrojn kaj larĝante 15,4 metrojn, sur la fasado estas legebla la fama surskribaĵo: *Sans, souci - senzorge*. La reĝo ŝatis la artojn kaj deziris retiriĝi tien, postalante la problemojn, la ŝtataferojn, evitante la publikon. Pro tio ricevis la rezidejo tiun nomon. En pacaj tempoj, li plenumis la tutan someron tie, sed la kastelo estis tiutempe pli malgranda; la flankajn flugilojn konstruigis Frederiko Vilhelmo la 4-a duonjarcenton poste.

eta|maldekstra|350ra|
La ekipaĵo, meblaro ne ŝanĝiĝis multe ekde la regado de Granda Frederiko. La samtempaj vizitantoj alvenis el la enireja halo al la ovala marmora halo. Maldekstre de tio estis la reĝa apartemento, kiu konsistis nur el kvar ejoj. La unu estis la bonvenigejo, poste la koncerta halo, laboreja kaj dorma ĉambro kaj la biblioteko, kien retiriĝis por horoj la filozofema Frideriko la Granda. La labor- kaj dormoĉambro estas en klasikisma stilo, la koncerta halo en rokoko. Dekstre de la marmora halo troviĝas gastoĉambroj. La kvin gastoĉambroj havis kaŝpordojn kondukante al loĝejoj de la servistoj. La lasta gastroĉambro estis dediĉata je memoro de Voltaire, kiu alvenis je peto de la reĝo.

La ĝardenon antaŭ la pinakoteko dividas disde la parko kaj la Neptungroto marmora balustrado. La ĝardeno laŭgrade etendiĝis kaj oni konstruis tie plurajn konstruaĵojn; *Paco-preĝejo* kaj *Marly-ĝardeno*, *ĉia tedomo*, *romia banejo*, *preĝejo de la amikeco*, kaj *maŭzoleo*, *Charlottenhof*, *romia vilao* kaj la *Orangerie* konstruita laŭ planoj de Stüler kaj longante 298 metrojn. En kontraŭa fino de la parko konstruis oni en 1763-70 la. t.n. *Nova palaco*, longante 213 metrojn.

Kategorio:Kasteloj en Brandenburgio
Kategorio:Kasteloj de la dinastio Hohencolernoj