open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Arcisse de Caumont

**Arcisse DE CAUMONT**, naskiĝinta la 28-an de aŭgusto 1801 en Bayeux kaj mortinta la 16-an de aprilo 1873 en Caen, estis franca historiisto kaj arkeologo.

Li estis la unua arkeologo, kiu organizis la historion de arkitekturo laŭ apartaj kronologiaj periodoj. Li cetere restas rigardata kiel la fondinto de mezepoka arkeologio en Francio.

## Verkoj 
Arcisse de Caumont verkis pli ol tridek volumojn pri arkeologio kaj aktive kunlaboris al la eldono de proksimume ducent volumoj de raportoj kaj memoroj el la variaj societoj, kiujn li fondis.

Lia majstroverko estas sia monumenta *Cours d’antiquités monumentales : histoire de l’art dans l’ouest de la France, depuis les temps les plus reculés jusqu’au XVIIème siècle (*« Kurso de monumentaj antikvecoj : historio de arto en okcidenta Francio, ekde la plej pasintaj tempoj ĝis la 17-a jarcento »). Ĝi temis pri la religiaj, civilaj kaj militaj arkitekturoj ekde la gaŭla-romia periodo ĝis Mezepoko, kaj estis publikigita de 1830 ĝis 1841.

## Referencoj 
Kategorio:Mortintoj en Caen
Kategorio:Francaj filantropoj
Kategorio:Francaj arkeologoj
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Preĝejo Sankta-Malo de Magny-en-Bessin

La **preĝejo Sankta-Malo** estas la katolika preĝejo de la franca komunumo Magny-en-Bessin, en la departemento Calvados kaj la regiono Normandio. Ĝi estas dediĉata al Sankta Malo.

## Historio 
maldekstra|eta|La katedro de la 19-a jarcento.
La konstruaĵo datiĝas de la 13-a jarcento kaj estis renovigita meze de la 19-a jarcento, pro iniciato de grafo Achard de Bonvouloir, konforme al sia originala arkitektura stilo.

Sinjora kapelo estis cetere konstruita je nekonata dato.

La tegmento de la sonorilturo estis konstruita en 1628, kiel atestas surskribo. Nova altaro cetere estis instalita meze de la 19-a jarcento.

## Priskribo 
La preĝejo havas klasikan formon de latina kruco.

## Meblaro 
La preĝejo enhavas la tomboŝtonon de Nicolas Joseph Foucault la 2-a, mortinta en 1772. La surskribo, kvankam damaĝita dum la franca Revolucio, restis legebla en la tempo de Arcisse de Caumont.

La preĝejo cetere havas la tomboŝtonon de Guillaume de Manoury de Tremblay, sinjoro de Magny kaj de la kastelo de Magny-en-Bessin, mortinta en 1501.

La katedro, inspirita de tiu Vitré, estis instalita en la 19-a jarcento. Ĝia dekoracio cetere estis inspirita de la suda vestiblo de la katedralo de Chartres.

## Referencoj 
Magny-en-Bessin
Muzeo Baron Gérard

La **arta kaj historia muzeo Baron-Gérard** ( ''musée d'Art et d'Histoire Baron-Gérard'' aŭ MAHB) estas muzeo en la franca komunumo Bayeux, en la departemento Calvados kaj la regiono Normandio.

Ekde sia remalfermo en marto 2013, ĝi estas grava parto de la triptiko Bayeux Museum, kiu estas la markonomo de ĉiuj muzeoj administrataj de la municipo de Bayeux, kune kun la Tapiŝo de Bayeux (memoro de la mondo de Unesko) kaj la memora muzeo pri la Batalo de Normandio.

Instalita en 1900 en la eksa episkopejo apud al la katedralo de Bayeux, la muzeo havas ekde 1951 la nomon de Henri Alexandre Gérard (1818-1903), deputito de Bayeux kaj grava mecenato de la muzeo.

Videblas en la muzeo proksimume arkeologiaj aŭ etnografiaj artefaktoj, artaĵoj inkluzive de 250 pentraĵoj kaj gravuraĵoj (Van der Goes, Clouet, Momper, Teniers, Champaigne, Bourdon, Boucher, David, Gros, Gérard, Boudin, Caillebotte, Van Dongen, ktp.). La muzeo ankaŭ havas pli ol 2 500 porcelanoj kaj puntoj, kiuj famigis Bayeux tra la mondo.

Nun eblas viziti la muzeon virtuale.

## Referencoj 
Kategorio:Muzeoj en Francio
Kategorio:Bayeux (Francio)
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Midnapore

**Midnapore** aŭ **Medinipur,** bengale: **মেদিনীপুর** estas urbego kaj municipo en orienta Barato, en sudokcidenta parto de subŝtato Okcidenta Bengalio, en distrikto Pasĉim Medinipur, kie ĝi estas ties sidejo. La urbego kun Kardopur fondis apartan urbaron.
eta|maldekstre|

## Etimologio 
Onidire Midnapore ricevis sian nomon de Medinikar, la fondinto de la urbo en 1238. Laŭ alia opinio la urbego estis nomita laŭ Haĝi Mustafa Madani, bengala islama scienciulo dum la Mogola Imperio.

## Demografio 
En 2011 Midnapore havis  da loĝantoj kun legopovo 89%, signife pli alta, ol la tutlanda mezumo.

## Geografio 
Midnapore situas laŭ rivero sur ebenaĵo en averaĝa alteco de 24 m super la marnivelo. Kardopur troviĝas nur 8 (ĉe la transa riverbordo), Baripada 82, Maheŝtala kaj Holdia po 92, Bankura 95, subŝtata ĉefurbo Kolkato 109, Ĝamŝedpur 122, tutlanda ĉefurbo Delhio 1226, Mumbajo 1556 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Laŭ onidiro Medinipur estis fondita en 1238. Ĝi apartenis al la Mogola Imperio ekde 1593 kaj iĝis distrikta sidejo en 1783. La municipo estis formita en 1821.

## Ekonomio 
Midnapore dum la historio estis agrikultura loko. Ekde la sideja periodo evoluis la serva, eĉ la eduka servoj. Hodiaŭ Midnapore estas komerca kaj agrikultura naboj.
eta|

## Eduko 
En Midnapore la universitato estis fondita en 1981. Baldaŭ pluraj altlernejoj ekfunkciis.

## Lingvoj 
La oficialaj lingvoj en Midnapore estas la bengala, hindia kaj angla lingvoj.
eta|maldekstre|

## Religio 
En Midnapore vivas hinduoj () kaj islamanoj (). La urbego estas grava religia loko por la islamanoj.

## Klimato 
Laŭ la klimata klasifiko de Köppen Midnapore apartenas al zono de la tropika savana klimato (Aw). La averaĝa temperaturo varias inter 22-32 °C. La meza jarpluvo estas ĉirkaŭ 1659 mm. La pluvsezono kutime daŭras de majo ĝis oktobro pro la musono, sed pluvas iomete ankaŭ en la ceteraj monatoj.
eta|

## Trafiko 
Midnapore havas trairan fervojan linion el Kardopur, respektive el Bankura, tial la linio havas apartan fervojan ponton. 4 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego helpe de 2 pontoj.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj 
* biblioteko, fondita en 1852
* palaco

## Fontoj 
* WikiTrans

Front Facade of the Mallick Bari Palace.jpg|Palaco
Midnapore-Gate.jpg|Saluta pordego
Paschim Medinipur District Library 03.jpg|Biblioteko
Paschim Medinipur Zilla Parishad Old and heritage building 11.jpg|Historia domo
Office of The District Magistrate, West Midnapore 14.jpg|Urba oficejo

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Okcidenta Bengalio
Loto du patrimoine

La ***loto du patrimoine***, esperante **lotludo de la heredaĵo**, komercigita sub la nomo ***Super Loto Mission Patrimoine***, estas franca bonfara lotludo kreita en 2017 de la organizaĵo Française des jeux, pro iniciato de la « Misio pri la identigo kaj savo de endanĝeritaj monumentoj » estrita de Stéphane Bern. Ĝi celas kolekti fonduson por financi la daŭran konservadon de endanĝeritaj monumentoj, historiaj aŭ ne.

La unua lotado okazis la 15-an kaj 16-an de septembro 2018 dum la eŭropaj tagoj de kultura heredaĵo. La destino de la funduso estas regulata de konvencio inter la ministerio de la Kulturo kaj la franca *Fondation du patrimoine* (Fondaĵo pri heredaĵo). Ankoraŭ ekzistas gratludo dum la eŭropaj tagoj de kultura heredaĵo.

## Referencoj 
Kategorio:Loterioj
Zlatá Olešnice (distrikto Trutnov)

**Zlatá Olešnice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1297.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Katarina
* Pereinta burgo Bolkov

## Ĉirkaŭaĵo
* Debrné

## Vidu ankaŭ
* T-St-S 76 - artileria turo de fuortaro Stachelberg
* Pionirara grupa komandantejo VI Trutnov

## Pluaj fotoj 

Zlatá Olešnice čp 20.JPG|Zlatá Olešnice
Zlatá Olešnice čp. 15.JPG|Zlatá Olešnice
Zlatá Olešnice čp. 35.JPG|Zlatá Olešnice

Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Broumova montetaro
Guy Chamillart

**Guy Chamillart**, naskiĝinta la 22-an de aŭgusto 1624 kaj mortinta la 19-an de septembro 1675 en Isigny-sur-Mer estis franca reĝa ŝtatoficisto.

## Biografio 
Advokato ĉe la Parlamento, li aĉetis en decembro 1646 oficon de ĝenerala advokato de la reĝo ĉe la Granda konsilio. Ŝtatkonsilisto la 8-an de majo 1647, li sekve aĉetis el Louis Boucherat ceteran oficon de *maître des requêtes*.

En novembro 1661, li estis unu el la kvar membroj de la komisiono ŝarĝita de Jean-Baptiste Colbert pri la granda reformo de la reĝaj arbaroj (1661-1680).

Guy Chamillart anstataŭis Denis Talon kiel prokuroro okaze de la proceso de Nicolas Fouquet en decembro 1663. Li estis poste nomumita kiel intendanto de polico, justico kaj financoj de la ĝenerala provinco de Caen en decembro 1665, poste intendanto de la armeoj por la provinco Bretonio en 1675.

Li edziĝis la 6-an de februaro 1648 kun Catherine Compaing (mortinta la 17-an de novembro 1696), filino de Louis Compaing, eskviro, sinjoro de Lestang, kaj de Catherine Gourreau de la Proustière

## Literaturo 
* Anette Smedley-Weill, *Les Intendants de Louis XIV*, Paris, Fayard, 1995, 369 p. (ISBN 2-213-59490-2), p.&nbsp;42
* Emmanuel Pénicaut, ''Faveur et pouvoir au tournant du Grand Siècle, Michel de Chamillart, ministre et secrétaire d'Etat de la Guerre de Louis XIV,'' Ecole des chartes, 2004, p.&nbsp;33-54.

Kategorio:Francaj ŝtatoficistoj
Kategorio:Ŝtatokonsilianoj (Francio)
László Blazovich

**László Blazovich** [lAslO blazoviĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Blazovich László** estas hungara historiisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, arkivisto.

 naskiĝis  en Szombathely.

## Biografio 
 estis edukita en Kőszeg, sed li jam maturiĝis en gimnazio de Szeged, poste li akiris an diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1967, post jaro li ankaŭ doktoriĝis. Post la diplomo li instruis en mezlernejoj en Hódmezővásárhely, de 1980 ĝis 2009 li estis arkivestro en Szeged. Li kandidatiĝis (CSc) en 1986, li doktoriĝis (DSc) en 2003 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 1995. De 1989 ĝis 1997 li estis docento en la universitato, poste li estis levita profesoro. Li edziĝis dufoje, 3 filoj naskiĝis en 1970, 1972 kaj 1974. Li ricevis premiojn inter 1997-2016.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Körös–Tisza–Maros köz középkori településrendje* (1986)
* *A csongrádi régió 1100 éve* (kunaŭtoro, 1993)
* *Szeged rövid története* (2005, 2007)
* *A középkori európai város és jogélete* (2017)
* Raymundus Parthenopeis: *A törvények rövid, könnyű és hasznos foglalata* (traduko, 2021)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Michel Chamillart

**Michel CHAMILLART**, naskiĝinta la 2-an de januaro 1652 en Parizo kaj mortinta la 14-an de aprilo 1721, estis franca ŝtatoficisto, politikisto kaj ministro. Samtempe ministro pri financoj kaj pri milito, li interalie devis alfronti la financan krizon de 1709 kaj la militon de hispana sukcedo.

Li estis membro de eminenta jurista familio el Sens. Lia patro Guy Chamillart estis prokuroro, poste reĝa intendanto.

Li klopodis plibonigi la reĝajn financojn, kreante pliajn oficojn kaj nobeligojn kaj plibonigante la rendimenton de la impostoj. Koncerne militajn aferojn, li provis restarigi la francajn armeojn post la malvenkoj de Hochstedt (1704) kaj Ramillies (1706).

Kategorio:Mortintoj en Parizo
Kategorio:Naskiĝintoj en Parizo
Kategorio:Francaj ministroj pri financoj
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Robert Nanteuil

**Robert Nanteuil**, naskiĝinta en Reims en 1623 kaj mortinta en Parizo la 9-an de decembro , estis franca gravuristo, desegnisto kaj paŝtelisto.

## Biografio 
La patro de Nanteuil, malriĉa lanokomercisto nomita Lancelot Nanteuil, donis al sian filon bonegan instruadon en la jezuita kolegio de Reims.

La gepatroj de Nanteuil ne estis favoraj al belarta kariero : li onidire devis kelkfoje supreniri arbon por sin kaŝi kaj pace desegni.

Li fariĝis en 1645 lernanta gravuristo ĉe Nicolas Regnesson, de kiu li fariĝis rapide kunlaboranto kaj bofrato. Instalita en Parizo en 1647, li trovis tie potencajn protektantojn kaj fariĝis moda artisto.

Nature elokventa kaj vivesprima, li ankaŭ kapablis verki agrablajn versojn, kiujn li ŝatis reciti.

Li kunigis en sia ateliero plurajn talentajn artistojn, inkluzive de sia bofrato Regnesson. Nanteuil estis nomumita kiel ordinara gravuristo de la reĝo en 1657. Lia filino edziĝis kun Michel Hardouin, arkitekto de la reĝo kaj lernanto de Jules Hardouin-Mansart. La florenca artisto Domenico Tempesti estis lia lernanto.

Robert Nanteuil estis entombigita en la preĝejo Saint-André-des-Arts en Parizo.

## Verkoj 
Nanteuil estis preskaŭ ekskluzive pentristo de portretoj. Li eksperimentis tiufake diversajn teknikojn, inklude de pergamena desegnado, grifela gravurado kaj ĉefe paŝtelo dum siaj lastaj jaroj. Lia verkaro konsistas el pli ol 240 portretoj de la membroj de la reĝa kortego kaj de diversaj eminentuloj. Li gravuris 11-foje la portreto de Ludoviko la 14-a, kaj dufoje tiu de Anna de Aŭstrio.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj desegnistoj
Kategorio:Francaj gravuristoj
Kategorio:Mortintoj en Parizo
Kategorio:Naskiĝintoj en Reims
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Skota kredokonfeso

eta|dekstra|200ra|
La **Skota kredokonfeso** (ankaŭ nomata **Skota Konfeso de 1560**, , ) estas kredokonfeso aŭ kredodeklaro verkita en 1560 de ses gvidantoj de la Protestanta Reformacio en Skotlando (Skotio). La  estis la unua subordiga normo por la Protestanta eklezio en Skotlando, subordiga pro tio ke nur la teksto de la Biblio konsideriĝus pli grava normo. Kune kun la Libro de Disciplino () kaj la Libro de Komuna Ordo (), tio estas konsiderata kiel foundamenta dokumento por la Eklezio de Skotlando (en la 16-a jarcento la *Kirk of Scotland*) dum tiu tempo.

En aŭgusto 1560 la Parlamento de Skotlando konsentis reformi la religion de la lando. Por ebligi al ili decidi kio devas esti la Reformita Kredo, ili starigis John Knox kiel inspektoro, kiu en komisiono kun John Winram, John Spottiswood, John Willock, John Douglas kaj John Row preparu kredokonfeson. Tion ili faris en kvar tagoj. La 25 Ĉapitroj de la Konfeso elskribas nuntempan deklaron de la kristana kredo kiel komprenite fare de la anoj de Johano Kalvino dum lia vivo. Kvankam la konfeso kaj ĝiaj akompanaj dokumentoj estis la produkto de la komuna fortostreĉo de la Ses "John"-oj, do ses johanoj, ĝia aŭtoreco estas kutime atribuita al John Knox.

## Referencoj 
Kategorio:Eklezio de Skotlando
Kategorio:Skotlando
Kategorio:Protestantaj eklezioj
Kategorio:Presbiterianismo
Kategorio:Kalvinismo
Magnezia askorbato

**Magnezia askorbato** aŭ **askorbato de magnezio** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la askorbata acido kaj magnezia hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo. Magnezia askorbato posedas 1 magneziatomon, 12 karbonatomojn, 12 oksigenatomojn kaj 14 hidrogenatomojn. Magnezia askorbato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aliaj magneziderivaĵoj. 

Magnezio kaj vitamino C estas ambaŭ gravaj por energia metabolo. Ĝi estas grava antioksidanto, helpanta protekti ĉelojn kontraŭ la malutilaj efikoj de oksidado, kontribuas por la normala sintezo de kolageno, kiu estas grava por la funkcio de ostoj, dentoj kaj gingivoj, sangaj vazoj, kartilago kaj haŭto. Ĝi helpas konservi sana la nervan sistemon, helpas konservi la imunsistemon, kaj normale kaj sub la influo de intensa ekzercado, subtenas psikologian sanon. Ĝi helpas regeneri E-vitaminon, kiu per si mem estas grava antioksidanto. Ĝi helpas konstrui kaj konservi ostojn kaj dentojn, kontribuas al la sano de la nervaj, muskoloj kaj ĉelaj membranoj, kontribuas al normala muskola funkcio, inkluzive de la koro, povas helpi ekvilibrigi iujn el la aliaj mineralaj kaj hormonaj sistemoj de la korpo.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **magnezia askorbato** per traktado de **magnezia hidroksido** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **magnezia askorbato** per traktado de **magnezia klorido** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **magnezia askorbato** per traktado de **magnezia karbonato** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **magnezia askorbato** per traktado de **etila askorbato** kaj **magnezia hidroksido**:

### Sintezo 5
## Vidu ankaŭ
* Askorbatoj 
* Speeding up Your Metabolism

## Referencoj 
M
Vlčkovice v Podkrkonoší

**Vlčkovice v Podkrkonoší** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov proksimume 8&nbsp;km oriente de Dvůr Králové nad Labem kaj 6&nbsp;km norde de Jaroměř. Ĝi etendiĝas en sudorienta rando de Jiĉina montetaro. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La vilaĝo estiĝis verŝajne en la 2-a duono de la 13-a jarcento.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* Dolní Vlčkovice
* Horní Vlčkovice

Al la municipo, parto Dolní Vlčkovice, apartenas ankaŭ solejo Kašparova Hora, situanta proksimume 3&nbsp;km&nbsp;nord-nordokcidente de Vlčkovice.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Jozefo


Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Zábřezí-Řečice

**Zábřezí-Řečice** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1238.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* Řečice
* Zábřezí

## Pluaj fotoj 

Zábřezí čp. 1.JPG|Zábřezí n-ro 1
Zábřezí boží muka.JPG|Zábřezí, dia torturo


Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Municipoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Fera (II) askorbato

**Fera (II) askorbato** aŭ **askorbato de fero (II)** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la askorbata acido kaj fera (II) hidroksido. Ĝi estas blu-viola aŭ malhelbruna solidaĵo, solvebla en akvo. Fera (II) askorbato posedas 18 karbonatomojn, 18 oksigenatomojn, 24 hidrogenatomojn kaj 1 feratomon. Fera (II) askorbato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aliaj ferderivaĵoj.

Fero estas esenca mineralo decida en formado de la hemoglobino. Vitamino C helpas plibonigi la sorbadon de ne-hema fero (la speco de fero trovita en plant-bazitaj manĝaĵoj), tiel plibonigante feron de la digesta sistemo. Foliata acido estas hidrosolvebla B-vitamino esenca por diversaj korpaj funkcioj, inkluzive de la sintezo de DNA, ĉela divido kaj la formado de ruĝaj globuloj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **feroza askorbato** per traktado de **feroza hidroksido** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **feroza askorbato** per traktado de **feroza klorido** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **feroza askorbato** per traktado de **feroza karbonato** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **feroza askorbato** per traktado de **etila askorbato** kaj **feroza hidroksido**:

### Sintezo 5 
## Vidu ankaŭ 
* Askorbatoj

## Referencoj 
F
Čermná (distrikto Trutnov)

**Čermná** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov proksimume 10&nbsp;km okcidente de Trutnov. La vilaĝo situas en valo oriente de Karkonoŝa cismontaro. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1362.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao
* Garbejo ĉe n-ro 89
* Kamparana domo n-ro 92

## Pluaj fotoj 

Cermna 89 2.jpg|Domo en Čermná
Cermna 92.jpg|Domo en Čermná
Cermna 80.jpg|Domo en Čermná

Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Patentaj leteroj

[eta|Patentaj leteroj cele al translokigo de la [Universitato de Loreno al Nancy en 1768.]]
**Patentaj leteroj** estas tipo de leĝa instrumento kaj skribita ordono fare de monarko, prezidanto aŭ alia ŝtatestro. Ili ĝenerale celas atribui oficon, rajton, monopolon, titolon aŭ alian statuson al persono aŭ kompanio. Patentaj leteroj estas uzeblaj por la kreado de kompanioj aŭ registaraj oficoj, sed ankaŭ por doni urban statuson aŭ blazonon. En Britio, patentaj leteroj restas eldonitaj por la nomumo de reprezentantoj de la reĝo, kiel guberniestroj kaj ĝeneralaj guberniestroj de la Komunuma reĝlando. 

Aparta formo de patentaj leteroj evoluis al modernaj patentoj pri intelekta propraĵo, kiuj donas ekskluzivajn rajtojn rilate al inventaĵo aŭ desegno. En ĉi tiu kazo, la patento estu publike alirebla kaj legebla, tiel ke aliaj inventintoj povas konsulti ĝin por eviti malobservon.

En la Sankta Roma Imperio, aŭstra Imperio kaj Aŭstrio-Hungario, imperiaj patentoj estis la plej supera formo de leĝaj reguloj.

## Vidu ankaŭ 
* Kaperletero
* Sigeliloletero

Kategorio:Leteroj
Kategorio:Juraj dokumentoj
Kategorio:Juro pri intelekta proprieto
Batňovice

**Batňovice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1408.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Bartolomeo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka (1802)
* Statuo de sankta Venceslao (1802)

## Pluaj fotoj 

 Batňovice, road No 14.jpg| Konstruareo en la loko Na&nbsp;Mýtě ĉe&nbsp;ŝoseo I/14
 Batňovice, Rtyňka creek.jpg| Rojo Rtyňka
 Batňovice, bus stop.jpg| Aŭtobusa haltejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Radvanice (distrikto Trutnov)

**Radvanice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov. Tra la municipo kondukas fervojlinio 047 el Teplice nad Metují ĝis Trutnov kaj ŝoseo II/301. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1607.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
La municipo prezentas unu parton, membriĝanta en du bazajn setlejunuojn, el kiu ĉiu havas sian propran katastran teritorion:
* **Radvanice** (k. t. ***Radvanice v Čechách***, 7,83 km²)
* Slavětín (k. t. *Slavětín u Radvanic*, 2,93 km²)

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto
* Tombo de ruĝarmeano
* Statuaro de Kalvario
* Piliero kun ŝtona kruco
* Mariana kolono kun statuo de Virgulino Maria
* Belvedero Žaltman el la jaro 1967

## Pluaj fotoj 

Radvanice.jpg|Konstruaĵo de fervoja stacio Radvanice
Slavětínská rozhledna.JPG|Belvedero en Slavětín
Radvanice-Slavětín - kostel sv.Josefa, rok 2017.jpg|Preĝejo de sankta Jozefo en Slavětín
Paseka (osada u Radvanic) - sousoší Kalvárie (1).jpg|Domaro Paseka


Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Broumova montetaro
Kategorio:Minado de nigra karbo en Ĉeĥio
József Csákós

**József Csákós** [jOĵef ĉAkOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Csákós József János** estis hungara-ĉeĥoslovakiana oficisto, arkivisto. Lia origina nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Krailsheim József János*.

 naskiĝis  en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis  en Bratislavo (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).

## Biografio 
 frue orfiĝis, poste familio Csákós adaptis lin. Li akiris gravuristan licencon, sed li ne maturiĝis en sia naskiĝurbo. Li estis simpla oficisto en la urba administrado, poste inter 1910-1922 li laboris en la urba muzeo. Dum la muzea periodo li partoprenis en arkeologiaj laboroj, krome li kolektis artaĵojn kaj etnografiaĵojn. En 1920 li ricevis ĉeĥoslovakian ŝtatanecon. Pro sanaj problemoj li estis arkivisto parte en emerita statuso inter 1922-1945. En 1945 lia loĝejo estis forprenita, eĉ li ne ricevis la emeritan salajron pro hungara aŭ germana deveno. Tre malofte li ankaŭ pentradis. Li edziĝis dufoje pro vidviĝo en 1921 kaj 1941, idoj neniam naskiĝis. Li kontribuis hungare, slovake kaj germane.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Bratislavskí záhradníci* (1929)
* *Fünfzig Jahre Pressburger Kunstverein* (1934)
* *Biedermeier kori művészet Pozsonyban* (1940)
* *Rákóczi és Rákócziné találkozása 1706-ban*

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Intendanto (Francio)

Dum la reĝlanda periodo, la **intendantoj** estis la plej gravaj oficistoj de la reĝo de Francio en la ĝeneralaj provincoj. Iliaj taskoj pli malpli similis al tiuj de nuna prefektoj.

La intendanto oficis en iu ĝenerala provinco kaj estis adjunktita de sekretario nomita *ĝenerala subdelegito*. Ĉiu ĝenerala provinco estis dividita laŭ subdelegitejoj, kompareblaj al nunaj sub-prefektejoj. Ĉiu subdelegitejo estis mem subdividita en arondismentoj, kompareblaj al nunaj francaj kantonoj).

Intendanto ricevis mezan pension de  pundoj. La subdelegitoj, male, ne ricevis salajron kaj ofte kumulis tiun funkcion kun aliaj oficoj (juĝisto, civila aŭ milita administranto, ktp.).

En 1789, la nova nacia Asembleo estis inspirita de tiu modelo por krei la departementojn kaj la distriktojn. Poste Napoleono Bonaparte ankaŭ uzis la saman modelon por krei la prefektojn kaj la subprefektojn.

Kategorio:Reĝlando Francio
Kategorio:Grandaj postenoj de reĝlando Francio
János Csóka

**János Csóka** [jAnoŝ ĉOka], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Csóka János** estis hungara benediktana monaĥo, pastro, arkivisto, altlerneja instruisto. Lia pseŭdonimo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Csóka Lajos János* ekde 1935.

 naskiĝis  en Bük, li mortis  en Pannonhalma.
 
## Biografio 
 maturiĝis en katolika gimnazio en 1922, samtempe li aliĝis al la monaĥoj. Li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste li ankaŭ doktoriĝis, en 1930 li pastriĝis. Post la diplomo li instruis en la katolika akademio de Pannonhalma ĝis 1943, sed interrompe li esploris 2 jarojn en arkivo en Vieno. Inter 1943-1946 li havis postenon en la edukministerio. Ekde 1948 ĝismorte li denove instruis en la akademio, respektive gimnazio, sed li samtempe estis arkivestro en Győrszentmárton, laŭ pli nova nomo Pannonhalma.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Sopron vármegye katholikus egyházi és tanügyi viszonyai III. Károly és Mária Terézia korában* (ankaŭ disertaĵo, 1929)
* *Mária Terézia iskolareformja és Kollár Ádám* (monografio, 1936) 
* *A királyi Magyar Pázmány Péter Tudományegyetem története* (1940)
* *Állam és egyház a fejedelmi abszolutizmus és a felvilágosodás korában* (monografio, 1941)
* *Latin nyelvű történeti irodalom kialakulása Magyarországon a XI–XIV. században* (monografio, 1967)
* *Ein unbekannter Brief des Abtes Rupert von Deutz* (1973)
* *Guzmics Izidor, a keresztény egység apostola* (1981)
* *Szent Gellért szellemi és írói egyénisége* (1996)
* *Bük története* (2001)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Ĝenerala provinco (Francio)

**Ĝeneralaj provincoj** ( *Généralités*) estis administraj unuoj de la reĝlando Francio. Ekzistis maksimume 37 ĝeneralaj provincoj. La kreado de la lastaj datiĝas de la jaro 1784. La unua estis kreitaj en 1542 per la edikto de Cognac.

Inter la multnombraj teritoriaj distriktoj de Francio dum la monarkia reĝimo, la ĝeneralaj provincoj aperis sufiĉe malfrue. Ili unue havis ekskluzive impostan funkcion, sed ilia rolo daŭre graviĝis : en la 18-a jarcento, ili fariĝis la ĉefa reto de la reĝa administracio.

## Listo de ĝeneralaj provincoj kaj intendantejoj 
centra|eta|404x404ra|

## Literaturo 
* Anne Zink, ''Pays ou circonscriptions. Les collectivités territoriales de la France du Sud-Ouest sous l'Ancien Régime'', Publications de la Sorbonne, Paris, 2000  ; p.&nbsp;377. Eltiroj.
Metroo de Sendajo

La **Metroo de Sendajo** () estas metroo en Sendajo, Japanio. Ĝi estas funkciigata de "Sendai City Transportation Bureau". Ekzistas du linioj: nord-suda linio Namboku, kiu ligas stacion *Izumi-chuo* al stacio *Tomizawa*, kaj okcident-orienta linio Tozai, kiu ligas stacion *Yagiyama Zoological Park* al stacio *Arai*.

centra|450px|eta|Mapo (linio  - linio 
)

## Vidu ankaŭ 
* Sendajo
* Listo de metrooj en la mondo
* Kinki Sharyo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()
* Mapo (PDF)
* UrbanRail.Net

Sendajo

Sendajo
Sendajo
Ĝenerala provinco de Caen

La **ĝenerala provinco de Caen** estis administra distrikto de la provinco Normandio kreita en 1542. Caen estis la sidejo de unu el la 17 ĝeneralaj spezoficoj unue kreitaj de Henriko la 2-a kaj atribuitaj al ĝeneralaj kasistoj, per edikto publikigita en Blois en . La ĝenerala provinco de Caen perdis la  elektolandon de Falaise kaj ties 236 paroĥoj post la kreado de la ĝenerala provinco de Alençon en 1636.

La ĝenerala provinco konsistis el 9 elektolandoj kaj 11 subdelegitejoj.
* Elektolando de Avranches
* Elektolando de Bayeux
* Elektolando de Caen
* Elektolando de Carentan
* Elektolando de Coutances
* Elektolando de Mortain
* Elektolando de Saint-Lô
* Elektolando de Valognes
* Elektolando de Vire

Caen
Kategorio:Historio de Caen
Dehidroaskorbata acido

**Dehidroaskorbata acido (DHA)** aŭ **dehidroaskorbata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per oksidado de la askorbata acido. Ĝi estas blanka aŭ malheloranĝokolora solidaĵo, tre solvebla en akvo. Dehidroaskorbata acido posedas 6 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn kaj 6 oksigenatomojn. Askorbata acido kaj dehidroaskorbata acido pruviĝis havi kontraŭvirusajn efikojn kontraŭ simpla herpeto viruso tipo 1, gripa viruso tipo A kaj polioviruso tipo 1 kun dehidroaskorbata acido havanta la pli fortan efikon.

Dehidroaskorbata acido, ankaŭ konata kiel dehidroaskorbato, estas membro de la klaso de kunmetaĵoj konataj kiel gama butirolaktonoj. Gama butirolaktonoj estas kunmetaĵoj enhavantaj gaman butirolaktonan derivaĵon, kiu konsistas el alifata kvin-membra ringo kun kvar karbonatomoj, unu oksigenatomo, kaj portas ketongrupon sur la karbono najbara al la oksigenatomo. Dehidroaskorbata acido estas solvebla (en akvo) kaj modere acida kunmetaĵo (surbaze de ĝia pKa).

Dehidroaskorbata acido povas esti trovata en kelkaj manĝaĵoj kiel ekzemple blanka brasiko, fazeolo, meksika grundo-ĉerizo, kaj ordinara pizo, kiu igas dehidroaskorbatan acidon ebla biosigno por la konsumo de tiuj manĝvaroj. Dehidroaskorbata acido povas esti unika Escherichia-coli-metabolito. Dehidroaskorbata acido (DHA) estas oksigenita formo de askorbata acido (C-vitamino). Ĝi estas aktive importita en la endoplasman retikulon de ĉeloj per glukozotransportiloj. Ĝi estiĝas per redukto reen al askorbato fare de glutationo kaj aliaj tioloj. La (libera) kemia radikala semi-hidroaskorbata acido (SDA) ankaŭ apartenas al la grupo de oksigenitaj askorbataj acidoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **dehidroaskorbata acido** per oksidado de **askorbata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **dehidroaskorbata acido** per hidrolizo **2,3-ketogulonata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Askorbatoj

## Referencoj 
D
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Túrkeve)

La **paroĥa preĝejo apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas sakrala historia monumento en urbo Túrkeve (Hungario).

## Historio 
La unua mencio pri kirko okazis en 1261. Dum dominado de turkoj depost 1540 la loĝantoj kalvinaniĝis. La sporadaj katolikoj eklezie apartenis al Törökszentmiklós, baldaŭ Karcag. La katolika grupo loke estis fondita en 1774, la paroĥa rajto alvenis en 1783, samtempe kapelo konstruiĝis. La nun videbla katolika preĝejo estis konstruita inter 1812-1822. La orgeno ekfunkciis en 1854, ĝi estis renovigita en 1899.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, kiu kuŝas ĉe stratangulo. En mezo de la simetria fasado estas la ĉefenirejo. Pli supre la unusola turo altiĝas, inter la enirejo kaj turo granda fenestro estas videbla. En la turo 2 sonoriloj sonoras. La absido estas arka kaj ankaŭ sakristio aliĝas al la absido.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun bildo
* datenoj

Turkeve
Turkeve
Turkeve
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Túrkeve
Ŝtatsekretario pri milito (Francio)

La **ŝtatsekretario pri milito** ( ''secrétaire d'État de la Guerre''), pliposte **ŝtatsekretario kaj ministro pri milito**, estis unu el la kvar aŭ kvin fakaj ŝtatsekretarioj dum la monarkia periodo de Francio. La ofico responsis pri la armeo pro tio ke la Marshalcy kaj pri la kontrolo de landlimaj provincoj. En 1791, dum la franca Revolucio, la ŝtatsekretario pri milito fariĝis ministro pri milito.

## Listo de sekretarioj 
## Referencoj 
Kategorio:Grandaj postenoj de reĝlando Francio
Dargaville

**Dargaville** - jen angle, maorie *Tunatahi* aŭ *Tākiwira* - estas urbeto de Nov-Zelando. Ĝi situias sur la norda insulo, en la Nordia Regiono. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Rilatoj al Esperanto 
* En la urbeto en 1956 mortis la esperantisto, instruisto kaj esperantlingva poeto Brendon Clark.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Nov-Zelando
Vieux-la-Romaine

**Vieux-la-Romaine** estas arkeologia loko en Francio, kiu kongruas kun la gaŭla-romia urbo **Aregenua**. Ĝi situas sur la teritorio de la komunumo Vieux en la departemento Calvados, 15 kilometrojn sude de Caen. Serĉfosita ekde la epoko de Ludoviko la 14-a, la antikva urbo estis precipe prospera dum la romia imperio. Ĉefurbo de la Vidukasoj, *Aregenua* (« sur la enfluejo » en la gaŭla lingvo) posedis monumentojn kaj konstruaĵojn kiuj identigas ĝin kiel gravan ĉefurbon.

Fondita dum la 1-a jarcento p.K., *Aregenua* ŝajne estis etapo laŭlonge de la mapo de Peutinger. Ĝia orepoko verŝajne okazis en la 2-a kaj 3-a jarcentoj p.K. Oni scias danke al surskribo (marmoro de Thorigny) ke la urbo ĝuis apartan fiskan statuson. Ĝiaj magistratoj estis laŭjure romiaj civitanoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Francio
Kategorio:Gaŭlromiaj urboj
Makarau

**Makarau** - same angle kaj maorie - estas malgranda loĝloko de Nov-Zelando. Ĝi situas sur la norda insulo, en la Regiono Aŭklando.  

## Rilatoj al Esperanto 
* En la urbeto en la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj kun sia familio vivis la esperantisto, instruisto kaj esperantlingva poeto Brendon Clark. Profitante ke li instruis en la lernejo de Makarau, li enkondukis Esperanton kiel nedevigan studtemon en tiu lernejo. Tiu servo finiĝis, kiam li mortis 52-jaraĝa en novembro 1956.

Kategorio:Loĝlokoj de Nov-Zelando
Pieter van Schuppen

**Pieter** aŭ **Pierre Louis van Schuppen** estis flandra desegnisto kaj gravuristo el Antverpeno, kiu ĉefe verkis en Francio. Li naskiĝis la 5-an de septembro 1627 kaj mortis la 7-an de marto 1702.

## Biografio 
Pieter van Schuppen studadis pentrarton en Antverpeno ekde 1639 kaj estas akceptita kiel majstro en la gildo Saint-Luc de tiu urbo en 1651. Li forlasis tiam Antverpenon kaj sin instalis en Parizo en 1655, kie li fariĝis la lernanto de Robert Nanteuil.

Akceptita al la reĝa akademio de pentrarto kaj skulptaĵo en 1663, li precipe gravuris portretojn. Lia verkaro konsistas el pli ol 150 artaĵoj.

Li estas la patro de Jacob van Schuppen.

## Literaturo 
* « Van Schuppen (Pierre) », en *Abecedario de P. J. Mariette et autres notes inédites sur les arts et les artistes tirées de ses papiers conservés à la Bibliothèque impériale*, volumo 6, *Van Santen - Zumbo*, p.&nbsp;1-8, J. B. Dumoulin, Paris, 1859-1860 (*legu*).
* « Schuppen », en Auguste Jal, ''Dictionnaire critique de biographie et d'histoire : errata et supplément pour tous les dictionnaires historiques*, p.&nbsp;1108-1109, Henri Plon imprimeur-éditeur, Paris, 1876 (*legu'').

Kategorio:Flandraj gravuristoj
Kategorio:Francaj gravuristoj
Kategorio:Francaj desegnistoj
Kategorio:Mortintoj en Parizo
Linio Rinkai (Tokio)

La **Linio Rinkai** () estas fervoja linio en Tokio, Japanio. Ĝi estas la sola linio funkciigata fare de la firmao en publika–privata partnereco "Tokyo Waterfront Area Rapid Transit". Ĝi ligas centran Tokion al la  Aomi kaj Odaiba. La linio estas servata de kelkaj trajnoj sur la linio Saikyō de East Japan Railway Company (JR Orienta) kiuj daŭrigas al Shinjuku, Ikebukuro, Ōmiya, kaj Kawagoe.

centra|450px|eta|Liniomapo de Tokyo Waterfront Area Rapid Transit (Linio Rinkai)

## Vidu ankaŭ 
* Tokio
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net (Tokio)
* Mapo - UrbanRail.Net

Rinkai
Rinkai

Rinkai
Královec

**Královec** (ĝis la jaro 1946 kaj germane **Königshan**) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1289. Ĝis la jaro 1946 la municipo portis la nomon Königshan. Ĉar Královec troviĝas en vasta montoselo nomata Královecké sedlo kaj ne en mallarĝa montpasejo, regis timoj, ke Hitler ekatakos kontraŭ Ĉeĥoslovakio per unu el la ĉefaj fortoj ĝuste tra ĉi tie. Tial estis kelke da kilometroj de ĉi tie komencita konstruado de unu el la plej grandaj artileriaj fuortaroj Stachelberg en Babí, kiu devis per sia grandega pafado kovri la tutan spacon de la montoselo.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Johano Nepomuka
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Vidu ankaŭ
* T-St-S 76 - artileria turo de fuortaro Stachelberg

## Pluaj fotoj 

Královec, Kostel svatého Jana Nepomuckého.JPG|Preĝejo de sankta Johano Nepomuka
Královec, Socha svatého Jana NepomuckéhoDSC00156.JPG|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Královec, smírčí kříž.JPG|Penta kruco
KrálovecDSC09463.JPG|Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito
Kralovec tourist train 2017.jpg|Fervoja stacio
Královec čp. 134.JPG|Limpasejo Královec-Lubawka

Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Broumova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Katedralo de Bayeux

La **katedralo Dipatrino de Bayeux** estas katolika konstruaĵo de precipe romanika kaj normanda-gotika stiloj, en la franca komunumo Bayeux kaj en la departemento Calvados, en la regiono Normandio.

La katedralo estas la sidejo de la diocezo de Bayeux kaj Lisieux, kaj estis klasigita kiel historia monumento en 1862. Ĝi konsistigas parton de rimarkinde konservata episkopa konstruaĵaro. Ĝi entenis dum pluraj jarcentoj la tapiŝon de Bayeux.

La malaperinta karolida katedralo estis detruita de la vikingoj kaj nova konstruaĵo estis denove detruita pro incendio en 1046. Hugo de Bayeux la 2-a (1015-1049) decidis la rekonstruon de la katedralo. Ĝi estis finita dum la regno de lia posteulo Odo de Bayeux (1049-1097), duonfrato de la duko Vilhelmo la 1-a. La ekstremaj datoj de la konstruo estas, laŭ Jean Vallery-Radot, inter 1040 kaj 1080. La katedralo estis konsekrita la 14-an de julio 1077, fare de la ĉefepiskopo de Rouen Jean de Ivry, en ĉeesto de Odo, de la duko-reĝo Vilhelmo kaj de ties edzino Matilda.

Kategorio:Bayeux (Francio)
Bayeux
Kategorio:Historiaj monumentoj klasitaj en 1862
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Palaceto Magny

La **palaceto Magny** ( *hôtel de Magny*) estas eksa privata domo lokita en la Ĝardeno de la plantoj en Parizo, en Francio. Ĝi hodiaŭ gastigas la direktejon kaj la centran administracion de la Nacia muzeo de natura historio. Ĝi cetere entenas honorajn salonojn, kie troviĝas granda maketo de la Ĝardeno de la plantoj tiel, kiel ĝi ekzistis komence de la 19-a jarcento. La palaceto Magny estas administra konstruaĵo. Oficejoj ĉe la teretaĝo ricevas publikon.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Nacia muzeo de natura historio
* Oficiala retejo de la Ĝardeno de la Plantoj 

Kategorio:Monumentoj de Parizo
Kategorio:5-a arondismento de Parizo
Babí

Nomon **Babí** havas pluraj lokoj:
* Babí (Dolní Dvořiště), pereinta municipo en distrikto Český Krumlov
* Babí (Trutnov), parto de urbo Trutnov en distrikto Trutnov
* Babí (Náchod), parto de urbo Náchod en distrikto Náchod
* Stachelberg (artileria fuortaro) – alterna nomo
Eugène-François-Charles Achard de Bonvouloir

**Eugène-François-Charles Achard, grafo de Bonvouloir** (naskiĝis la 7-an de decembro 1776 en Passais - mortis la 2-an de majo 1866 en la kastelo Vaulaville) estis franca militisto kaj politikisto.

## Biografio 
Filo de la grafo Luc René Charles Achard de Bonvouloir, li eniris militŝipan lernejon sed devis sekvi sian elmigrantan patron dum la franca revolucio. Li batalis ene de la armeo de la elmigruloj, poste aniĝis al la rusia mararmeo kie li servis ĝis 1801.

Reveninte al Francio, li detenis sin partopreni publikajn aferojn dum la Unua Imperio.

Li estis nomumita plurfoje kiel prezidanto de la balotkolegio de Bayeux dum la Resurtronigo 

La 17-an de aprilo 1823, li estis elektita kiel deputito de Calvados. Li denove kandidatiĝis okaze de la baloto de la 25-a de februaro 1824, sed malsukcesis.

Ĝis 1830, kiam li definitive retiriĝis el publikaj aferoj, Achard de Bonvouloir estis plurfoje membro de la departementa konsilio de Calvados, kiun li prezidis de 1824 ĝis 1830.

## Honorigoj 
* Kavaliro en la reĝa kaj milita ordeno de Sankta Ludoviko

## Fontoj 
*« Eugène-François-Charles Achard de Bonvouloir », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

## Eksteraj ligiloj 
*Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo

Kategorio:Deputitoj de Calvados
Kategorio:Deputitoj de la franca Resurtronigo
Kategorio:Naskiĝintoj en Orne
Choustníkovo Hradiště

**Choustníkovo Hradiště** () estas kampurbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en distrikto Trutnov, en Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  (). Al la kampurbo apartenas proksima domaro Ferdinandov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1316.

La 9-an de majo 2022 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Ruino de burgo Choustníkovo Hradiště
* Preĝejo de Avanco de sankta Kruco
* Monumento de Marŝo de morto
* Dia toerturo ĉe vojo direkte al Gigantmontaro
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Statuo de sankta Johano el Dio

## Pluaj fotoj 

Choustníkovo Hradiště, monument.jpg|Monumento al F.&nbsp;A. Špork
Meteo sloup Choustikovo Hradiste.jpg|Meteokolono en Choustníkovo Hradiště

Kategorio:Kampurboj en distrikto Trutnov
Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Metroo de Baltimore

La **Metroo de Baltimore** () estas metroo servanta la urbon Baltimore (Marilando), Usono, kaj ĝiajn nord-okcidentajn antaŭurbojn, funkciigata fare de "Maryland Transit Administration". La segmento en la urbocentro de Baltimore estas subtera, dum la plej granda parto de la linio ekster la urbocentro estas supertera aŭ surtera.

centra|450px|eta|Mapo de linio

## Vidu ankaŭ 
* Baltimore (Marilando)
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Baltimore
Baltimore
Baltimore
Benny Törnroos

**Benny TÖRNROOS** estas svedlingva finnlanda aktoro kaj kantisto naskiĝinta la 16-an de junio 1950. Li kantas kaj finne kaj svede. Li estas aktiva artisto ekde 1984. 

Li estas precipe konata pro siaj kantoj pri Mumintroloj. Li kantas tiujn kantojn kaj finne kaj svede en televida serio pri mumintroloj. En komenco de epizodo estas kanto *Käy Muumilaaksoon* ("iru al Muminvalo") kaj fine la kanto *Hei Muumit* ("saluton, Muminoj"). Ili estas vere popularaj. Ambaŭ kantojn komponis Pierre Kartner. Ili estis tradukitaj al 56 lingvoj kaj diskigitaj en 12 landoj. En alilingvaj diskitoj estas kiel antaŭbildo voĉo de Törnroos. 

En 1993 Törnroos ricevis premion pro sia muminokantdisko, kiu aperis en 1992. Li apartenas al muzika grupo *Benny Törnroos & Muumit*. Li laboras en Yleisradio ekde 1977. Li faris muzikon ankaŭ por plenkreskuloj. Törnroos publikigis 11 diskojn. En la 1970-aj jaroj li apartenis al muzika grupo Country Express. Tiu grupo publikigis 5 diskojn. Ĝi prezentiĝis denove en 2008. Ekde la 1980-aj jaroj li agas ankaŭ en la grupoj Society Fox Orchestra kaj *Brushane Big Band*. Li multfoje kunlaboris kun Lasse Mårtenson.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Kategorio:Mumin
Haukilahti

**Haukilahti** () estas urboparto de Espoo en Finnlando. La urboparto apartenas al la urba distrikto Suur-Tapiola en la sudoriento de Espoo (en la mapo de la informkesto malhelverda). La urboparto situas ĉe la bordo de la Finna golfo, kaj ĝia terregiono estas malnova leva areo, kiu leviĝis el la maro en la jarmiloj post la lasta glaciepoko. La urboparto estas limita per 20-30 metrojn altaj montetoj, kiuj la unuaj leviĝis super la marnivelo. Haukilahti havis 5 672 loĝantojn fine de 2022.

La moderna historio de Haukilahti komenciĝis ĉirkaŭ la 16-a jarcento, sed la evoluo de la areo al sia nuna stato ĉefe okazis nur en la jardekoj post la Dua Mondmilito, kiam multaj novaj unufamiliaj domoj, urbodomoj kaj etaĝkonstruaĵoj estis konstruitaj en la distrikto. Post la militoj, Haukilahti kreskis de malgranda feriejo por Helsinki-loĝantoj al antaŭurba areo de ĉirkaŭ 6 000 loĝantoj. Rezulte, la ĉefa industrio de la areo ŝanĝiĝis de terkultivado al la nuna servo kaj komerca komerco. Nordoriente de ĝi, en la sama urba distrikto, situas la urboparto Tapiola.

Kategorio:Espoo
Kategorio:Urbopartoj de Espoo
Aira Samulin

**Aira Laila SUVIO-SAMULIN** (denaske Suvio; 27-a de februaro 1927 Ignoila, Salmi - 23-a de oktobro 2023 Helsinko) estis finna dancinstruisto kaj entreprenisto.

Samulin estis naskita en 1927 en la vilaĝo de Ignoila, kiu apartenis al la municipo Salmi ĝis 1931 kiam ĝi iĝis parto de Suojärvi. Ignoila estis la plej orienta el la vilaĝoj en la tielnomita Hyrsylä-kurbregiono.

La patro de Samulin falis kiel teamgvidanto komence de la Daŭriga milito la 27-an de julio 1941. La onklo de Samulin Sten Suvio estis olimpika ĉampiono en boksado.

En 1954, Samulin estis elektita kiel la modelreĝino.

Interalie, Samulin prizorgis sian propran danclernejon kaj laboris kiel filmsekretario ĉe la Finna Filmindustrio. En la 1960-aj jaroj, Samulin fondis la moddanclernejon *Rhythmic manequins*.

En la jaroj 1989–1996, Samulin estis en la urbodelegitaro de Espoo en grupo de Finnlanda Centro. De 1997, ŝi estis en la Helsinka urbodelegitaro en grupo de Nacia koalicio.

Kategorio:Dancistoj
Kategorio:Finnaj entreprenistoj
Kategorio:Finnaj politikistoj
Elek Dedinszky

'*** [dedinski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dedinszky Elek*' estis hungara arkivisto. Lia nobela nomo estis *dedinai*.

 naskiĝis  en Oravka (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Orawka en Pollando), li mortis  en Budao (urbo).

## Biografio 
Pri lernado de  mankas informoj. Ekde 1815 li havis statuson en arkivo de Budao ĝismorte. En tiu periodo li iĝis el komencanto al ĉefo. Li servis daŭre dum ĉiuj reĝimoj, ankaŭ dum la hungara revolucio de 1848. Li havis bienon en Horpács. Li edziĝis antaŭ ol 1825.

## Fontoj 
* parta traduko el Hungarlingva Vikipedio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Metroo de Daejeon

La **Metroo de Daejeon** () estas metroo en Daejeon, Sud-Koreio, funkciigata fare de "Daejeon Metropolitan Express Transit Corporation" (DjeT, aŭ Daejeon Metro). La unulinia metroreto unue malfermiĝis en 2006 kun 12 stacioj. La linio estis plilongigita en 2007 kaj ĝi nun konsistas el  longa itinero kun 22 stacioj.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Deĝon
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (///)
* UrbanRail.Net

Daejeon
Daejeon
Daejeon
Suchovršice

**Suchovršice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov. La municipo etendiĝas en valo sur ambaŭ bordoj de rivero Úpa, proksimume 7&nbsp;km&nbsp;oriente-sudoriente de Trutnov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1545.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Monumento al viktimoj de la unua kaj la dua mondmilitoj
* Tri lignaj kovritaj pontetoj trans Úpa

## Transporto 
Tra la municipo kondukas ŝoseo I/14.

En la municipo estas fervoja haltejo sur fervojlinio Jaroměř - Trutnov.

## Pluaj fotoj

Suchovršice - levý břeh Úpy s domy čp. 110, 127, 118 a 123.jpg|Suchovršice kaj rivero Úpa
Suchovršice - čp 7 za soumraku (stav listopad 2024).jpg|Suchovršice

Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Úpa
Borovnička

**Borovnička** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Klebš.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1423.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de La plej sankta Koro de Jesuo

## Pluaj fotoj

Borovnička.JPG|Domo en Borovnička
Borovnička 92.JPG|Borovnička
Borovnička 23.JPG|Borovnička

Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro