open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ĥambat

**Ĥambat** aŭ **Khambhat**, en Guĝarata: ખંભાત, (en Hindia: खंभात), konata ankaŭ kiel dum la brita periodo **Cambay** estas urbo kaj ĉirkaŭa urba aglomeraĵo en Ĥambat Taluka, distrikto Anand en la barata subŝtato Guĝarato. Ĝi estis grava komerca centro, kvankam ties haveno estis laŭgrade maluzigeblita pro sedimentoj, kaj la mara komerco moviĝis aliloke. Ĥambato kuŝas sur aluvia ebenaĵo ĉe la norda fino de la Golfo de Ĥambato, notinda pro la granda altiĝo kaj falo de ĝia tajdo, kiu povas varii tiom multe kiom ĝis tridek futojn en la proksimeco de Ĥambato. La urbo estas konata pro produktoj kiaj *halvasan*, *sutarfeni* kaj kajtoj (*patang*). Kaj kvankam ĝi estas parto de la fontoj de nafto kaj gaso, ĝi ne estas tiom disvolvigita kompare kun aliaj proksimaj urboj. Ĝi havis en 2001 totalon de 93,194 loĝantoj.
eta|maldekstre|Moskeo ekstere

## Demografio 
En 2021 loĝantoj de Ĥambat atingis cent mil, kio estas laŭ internacia kvalifiko urbego.

## Geografio 
Ĥambat situas sur la laŭborda ebenaĵo laŭ golfo de Araba Maro tre proksime al duoninsulo Katiavaro nur 8 metrojn super la marnivelo. Nadiad troviĝas 48, Vadodara 57, Baruĉ 73, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 77, Bhavnagar 79, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 100, Surendranagar-Dudreĝ 112, Mumbajo 374, tutlanda ĉefurbo Delhio 840, Kolkato 1617 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Trafiko 
Ĥambat havas ligojn voje kaj fervoje.

## Referencoj
eta|maldekstre|Interno de moskeo en Ĥambato

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Guĝarato
Asocia tabelo

**Asocia tabelo** estas abstrakta datumtipo por teni duopojn de la formo (ŝlosilo, valoro) kaj almenaŭ la operaciojn por

* aldoni tian duopon: `ENŜOVU(ŝlosilo, valoro)`
* Serĉo per ŝlosilo: `TROVU(ŝlosilo)`
* Forigo per ŝlosilo: `FORIGU(ŝlosilo)`

Kutime disponeblas ankaŭ kelkaj pli specialaj rimedoj, ekz-e la eblo ricevi liston da ĉiuj difinitaj ŝlosiloj aŭ alia maniero por iteracii tra ĉiuj paroj.

Asocia tabelo ne povas enteni du parojn kun egalaj ŝlosiloj.

Oni diras, ke en la paro `(ŝ, v)` la valoro `v` estas asociita kun la ŝlosilo `ŝ`. Semantiko kaj la simbolaro de la indikitaj operacioj povas varii.

La operacio `TROVU(ŝlosilo)` liveras la valoron, asociitan kun la donita `ŝlosilo`, aŭ iun specialan objekton `NEDIFINIA`, kio indikas, ke nenia valoro estas asociita kun la `ŝlosilo`. La du aliaj operacioj ne liveras rezulton (krom, eventuale, indikon pri sia sukceso aŭ malsukceso).

Interface asocia tabelo similas la enkonstruitajn tabelojn de la ĝeneralcelaj programlingvoj (kiaj Fortrano, Algolo, Paskalo, C), kun tiu diferenco,
ke estkiel indicojn oni rajtas uzi ne nur entjerojn, sed ankaŭ alitipajn ŝlosilojn, precipe signoĉenojn (kutime ŝlosilo estas ĝuste signoĉeno). Tiun similecon emfazas AWK, la unua grava programlingvo kie aperis asociaj tabeloj, kaj kie tiu tipo eĉ havas la nomon  *array*:

```awk
BEGIN {
    tabelo["Vikipedio"] = "Libera enciklopedio";
    tabelo[2015, 5, 31] = "dimanĉo";
    tabelo[255] = 3.14;
    if ("Vikipedio" in tabelo)
        print tabelo["Vikipedio"];
    print tabelo[2015, tabelo[255] * 2 - 1.28, 31];
}
```

La eligaĵo:

  $ awk -f t.awk
  Libera enciklopedio
  dimanĉo
  $

(En ĉi tiu peco ni vidas la kroman operacion `in`, kiu ebligas testi eneston de paro kun koncerna ŝlosilo; tio anstataŭas la specialan pseŭdovaloron `NEDIFINIA`, ĉi-supre menciitan; fakte, en AWK serĉo per nedifinita ŝlosilo liveras la malplenan signoĉenon.)

Asociaj tabeloj disponeblas en programlingvaj bibliotekoj aŭ estas enkonstruitaj en programlingvon mem — ekz-e en la programlingvojn AWK, Perl, Python, Ruby, PHP, Tcl.

Estas pluraj manieroj realigi asociajn tabelojn. La plej ofte uzataj estas per hakettabelo aŭ per serĉarbo.

Kategorio:Datumtipoj
Abu Bakr (mansa)

**Abu Bakr**, konata ankaŭ kiel **Abubakari la 1-a** aŭ **Manding Bori**, estis la kvina Mansa (imperiestro) de la Malia Imperio, kiu regis el 1275 al 1285.

Li naskiĝis kiel Manding Bori de patrino Namandjé, tria edzino de Naré Maghan kon Fatta. Antaŭ iĝi Mansa, Manding Bori servis kiel *kankoro sigi* (nome veziro kaj dua estro) to Sundiata Keïta. Kiam Sundjata mortiĝis dum misteraj cirkonstancoj en 1255 lia plej aĝa kaj nura filo heredanto estis tro juna por iĝi Mansa, kaj Manding Bori estis proklamita regento. Antaŭ tiu ascendo, lia nevo enpoviĝis kiel Mansa Ŭali.  

Oni konas malmulte pri Manding Bori dum la regado de Ŭali, Ŭait kaj Ĥalifo. Post la murdo de Ĥalifo, Manding Bori estis finfine igita Mansa de Malio laŭ la nomo Abu Bakr. Tiu nomo iĝis Abubakari en la rapida parolmaniero de la Mandinka.  

Mansa Abu Bakr komencis la malrapidan revenon de Malio al hegemonio en Okcidenta Afriko post kvin jaroj de enlanda milito kaj ekonomia malpliigo. Post dek jaroj, la trono estis puĉita de liberigita sklavo kaj generalo Sakura en 1285.

## Fontoj
*Malia Imperio en la Ora Epoko

## Eksteraj ligiloj
*Maliaj biografioj

Kategorio:Historio de Malio
Abu Bakr la 2-a

**Abu Bakr la 2-a** (floris dum la 14a jarcento), literumita ankaŭ Abubakri, povus esti la naŭa mansa de la Malia Imperio. Li sukcedis sian nevon Mansa Mohammed ibn Gao kaj antaŭis Kanku Musa la 1-a. Abu Bakr la 2-a ŝajne abdikis por esplori la "limojn de la oceano"; tamen, lia ekspedicio neniam revenis. Estas hipoteza polemiko ke en unu el tiaj ekspedicioj maliaj maristoj atingis marbordojn de Ameriko, do unu jarcenton antaŭ Kristoforo Kolumbo.

## Eksteraj ligiloj
* Malian praise singer Sadio Diabate, singing about Abubakar II - BBC World Service Audio

Kategorio:Historio de Malio
Kilwa Kisiwani

maldekstre|eta|250px|Fortikaĵo ĉe la marbordo de Kilwa Kisiwani.
**Kilwa Kisiwani** [Kilŭa Kisiŭani] estas komunumo sur insulo ĉe la suda marbordo de la nuna Tanzanio (Regiono Lindi) en Orienta Afriko. Historie, ĝi estis la centro de la Kilwa Sultanlando, nome mezepoka sultanlando kies aŭtoritato atingis pinton en la 13a-15a jarcentoj etende al la tuta longo de la Svahila Marbordo. Kilwa Kisiwani estis proklamita Monda Heredo de Unesko kun la proksima ŝtonurbo Songo Mnara.

__TOC__

## Notoj
## Vidu ankaŭ 
* Araba sklavkomerco
* Songo Mnara
* Listo de mondaj heredaĵoj en Tanzanio

## Bibliografio
*. Volume 1: History and archaeology; Volume 2: The finds.

## Eksteraj ligiloj
* Retejo pri Kilwa Kisiwani el Aluka Digital Library
*Monumentoj pri Kilwa
*Turismo pri Kilwa 
*Moskeo ĉe ArchNet, kun fotoj. 
*Palaco ĉe ArchNet; kun fotoj. 

Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Tanzanio
Eresos

La urbeto **Eresos** (greke *Ερεσός* (gramatike ina singularo), turke *Herse*) situas en la okcidento de la insulo Lesbo de Grekio. Kun la ĉirkaŭaj vilaĝoj kaj setlejoj ĝi konsistigas la urban distrikton Eresos (Δημοτική Κοινότητα Ερεσού, *Dimotiki Kinotita Eresou*). Laŭ la censo de 2011 la urbeto Eresos sola havis 1086 loĝantojn, la tuta urba distrikto Eresos 1611 loĝantojn.

El Eresos devenis inter aliaj la helena filozofo Teofrasto, kiu ofte konsideriĝas "la patro de botaniko".

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Antikva Grekio
Kategorio:Urboj de Grekio
Haketfunkcio

**Haketfunkcio** estas funkcio ĵetanta ajnan vicon da bitoj aŭ bajtoj en bitĉenon kun antaŭfiksita longo. La rezultan bitĉenon oni nomas **haketaĵo**.

Unu el la ĉefaj aplikoj de haketfunkcioj estas ilia uzo en hakettabeloj por rapida serĉo de elementoj.

## Ecoj de haketfunkcioj 
# Kiom ajn longa estas la argumento, la haketaĵo havas la preskribitan longon.
# Ĉar la cela aro kutime estas malpli granda ol la fonta, haketfunkcio normale ne estas disĵeto.
# Malgraŭ tio oni kutime elektas tian haketfunkcion, ke kolizio, t.e. unu sama haketaĵo responda al malsamaj argumentoj, estu okazo relative malofta, tiel ke oni povu uzi haketfunkcion por kontroli integron de datumo (ekz-e ĉe datumtransmeto).
# Malgranda variado de argumento povas kaŭzi drastan ŝanĝon de haketaĵo.
# Malsimile ol ĉe ĉifrado, per haketaĵo oni normale ne povas rekonstrui la argumenton, haketfunkcio ne estas inversigebla.

## La termino 
La esperanta «haketado» paŭsas la anglan *hashing* (en la kuirarta signifo  “chop and mix”, «dishaketu kaj miksu»), kies metafora signifo konsistas do en tio, ke oni «dishakas» la argumenton en malgrandajn bitĉenetojn (ekz-e en bajtojn), kaj miksas ilin (per cikla adicio aŭ simila procedo), tiel ke laŭeble pli multe da argumentaj bitoj iel lasu sian spuron en la haketaĵo.
Haŭlvojo

[eta|dekstra|Haŭlvojo uzata ĉe la [Finow-kanalo en Germanio.]]
**Haŭlvojo** aŭ **Tirpado** estas vojo aŭ migrovojo sur la bordo de rivero, kanalo, aŭ alia enlanda akvovojo. La celo de tirpado devas permesi ter-veturilon, ŝarĝobestojn, aŭ teamon de homaj trenkamionoj treni boaton, ofte barĝon. Tiu veturtransportado estas ofta kie velŝipoj estas nepraktikaj pro tuneloj kaj pontoj, malfavoraj ventoj, aŭ la mallarĝeco de la kanalo.

Post la Industria revolucio, trenado iĝis malnoviĝinta kiam motoroj estis pli konvenaj sur boatoj kaj kiam fervoja transportado anstataŭis la malrapidan trenadmetodon. Ekde tiam, multaj el tiuj tirpadoj estis transformitaj al multi-uzaj migrovojoj. Ili daŭre estas nomitaj tirpadoj - kvankam ili nun estas nur foje uzitaj por la celo de trenado de boatoj.

Haŭlado signifas la trenadon de ŝipoj sur kanaloj aŭ riveroj per homoj, tirbestoj aŭ poste sur mallongaj distancoj. **Haŭlisto** estas nomataj esperante ankaŭ *burlako* el la ruslingva vorto "burlak" (ruse: бурла́к).

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Towpath Cycling in the UK

Kategorio:Kanaloj
Kategorio:Akvovojoj
Kategorio:Akvotransportado
Kategorio:Vojoj
Jaume Nomen

**Jaume NOMEN** (naskiĝis la  en Tortosa) estas hispana kataluna amatora astronomo ; profesie dentisto kaj profesoro pri biomaterialoj ĉe la Universitato de Barcelono.

Li estas abunda malkovrinto de asteroidoj kaj aktiva ano de la GEA ''(Grup d'Estudis Astronòmics)*. *Minor Planet Center* kreditas lin de la malkovro de 55 asteroidoj inter 1999 kaj 2002.

Li estis direktoro de la "Projekto Unukornulo 3SSS", kiu instalis tri aŭtomatajn teleskopojn de 61 cm de diametro ĉe la Observatorio de Piera, la Observatorio de La Ametlla de Mar kaj la Observatorio de Majorko en Costitx por plibonigi la kapablon de malkovro kaj studo de asteroidoj. De 2008, la observadoj estas translokitaj en la Observatorion de La Sagra, kiu profitas de pli klara ĉielo kaj malpli da luma poluo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Jaume Nomen

## Eksteraj ligiloj 
*  *Dedicació de l'asteroide Verdaguer'' 
*  Malkovritaj asteroidoj de Jaume Nomen 
*  Malkovro de la kometo P/2010 R2 

Kategorio:Hispanaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Helo

**Hello** (helene *Έλλη*, *Ellé*; latine *Helle*) estas en la helena mitologio filino de orĥomena reĝo Atamaso kaj sia edzino Nefelo, diino de nuboj. Ŝia frato estis Frikso.

Kiam post iu tempo Atamaso solecigis Nefelon, venigis al infanoj duonpatrinon Inon. Tiu malamis ilin kaj per intrigoj venigis Atamanton en situon, kiam li konsentis, ke ambaŭ infanoj estu oferotaj por protekto de la lando kontraŭ rikoltomanko kaj malsato. Momento antaŭ ofera ceremonio sendis ilia patrino Nefelo oran virŝafon, kiu la infanojn sur sia dorso portis trans maro en foran landon Kolĥidon. [eta|*Frikso kaj Hello*, [Pompeoj|pompea fresko el duono de la 1-a jarcento.]]Malgranda Helo super la maro malsingarde ĉirkaŭrigardis, ne tenis sin, falis en maron kaj droniĝis. Laŭ ŝi estis la markolo nomata *Helléspontos* („Maro de Helo“), nuna Dardanelo.

Okazaĵo de Frikso kaj Helo konserviĝis sur multaj antikvaj ilustraĵoj. Konata estas ekzemple surmura bildo el Pompeo "Frikso kaj Helo" (Nun en napola Nacia muzeo), pentrita evidente laŭ pli malnova helena bildmodelo.

## Tradukfonto 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Hakettabelo

**Hakettabelo** estas datumstrukturo, realiganta asocian tabelon uzante haketfunkcion.

eta|Telefonlibro realigita per hakettabelo.

## La principo 
Kiel ĉia asocia tabelo, hakettabelo estas aro da datumoj atingeblaj per rultempe komutata *ŝlosilo* (plej ofte, signoĉeno). Haketfunkcio transformas ajnan ŝlosilon en entjeron uzeblan kiel indico de ordinara unudimensia paŝtabelo.

## Kolizioj 
eta|Solvo de kolizio («John Smith» kaj «Sandra Dee») per penda ligillisto.
Ĉar la nombro de ŝlosiloj estas pli granda ol la nombro de haketaĵoj — kaj, sekve, ol la nombro de lokoj en la indicata paŝtabelo — oni devas antaŭvidi *koliziojn*, okazojn kiam la loko (indico, haketaĵo) por ĵusveninta ŝlosilo estas okupita de aliŝlosila paro. Estas pluraj strategioj por solvi koliziojn, interalie per la metodo de *pendaj ligillistoj*.

Kategorio:Datumstrukturoj
Kategorio:Haketado
Franca Mararmeo

dekstra|100px
La **Franca Floto** aŭ **Franca Mararmeo**, oficiale ***Marine nationale*** ("Nacia Mararmeo"), kaj neformale ***La Royale*** (la reĝa), estas la mara branĉo de la franca armeo. Serĉante ĝiajn radikojn reen al 1624 ĝi estas unu el la plej malnovaj ŝipartrupoj de la mondo kaj historie ludis esencan parton en establado de la franca kolonia imperio. Ekde 2008, ĝiaj roloj estis difinitaj kiel konservado de inteligenteco, protektado de la loĝantaro, malhelpado de krizoj, intervenado kie ajn necesas reestabli pacon, kaj persvado kontraŭ iujn ajn minacojn kontraŭ centraj francaj interesoj. La Franca Mararmeo konsistas el kvar branĉoj, nome la Forto de Mara Agado, la submarŝipaj trupoj, la *Aeronavale* kaj la Marfuzilistoj (inkluzive de *Commandos de Marine*). Kiel altamara ŝiparmeo la Franca Mararmeo funkciigas larĝan gamon de batalŝipoj, inkluzive de atompropulsaj aviadilŝipoj, nukleaj submarŝipoj, fregatoj, patrolŝipoj kaj subtenŝipoj. La franca mararmeo ne uzas siglojn de la nomoj de ĝiaj ŝipoj (kiel ekzemple la Reĝa Mararmeo uzas HMS).

En junio 2014, la franca mararmeo utiligis totalon de 36,776 da regula personaro. La rezervelemento de la franca mararmeo konsistas el 4,827 personaro de la Funkcia Rezervo kaj 2,909 personaro de la Civitana Rezervo.

## Notoj 
## Bibliografio 
* 
* Maria Petringa, *Brazza, A Life for Africa*, Bloomington, IN: AuthorHouse, 2006. ISBN 978-1-4259-1198-0. Biografio de la franca ŝipoficiro, esploristo de Afriko Pierre Savorgnan de Brazza, inklude detalan priskribon de liaj jaroj sur la ŝiplernejo *Borda*, kaj lia sperto ĉe la Franca Ministerio de Ŝiparmeo ĉe rue Royale, en Parizo.
* 
* Georges Croulebois, Pont libre, Éditions des 7 vents, 1993 (ISBN 2-8771-6052-1).
* Jean Moulin, Les navires français en images (1939-1945), Marines Éditions, 2005 (ISBN 2-9153-7923-8).
* Jean Moulin, Jacques Isnard, De la mer à la terre – Les enjeux de la marine française au XXIe siècle, Librairie Académique Perrin, 2006 (ISBN 2-2620-2262-3).
* Serge Dufoulon, Les gars de la Marine – Ethnographie d'un navire de guerre, Éditions AM Métailié, 1998 (ISBN 2-8642-4282-6).

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Marine nationale
* Rekrutejo de la Marine nationale

Kategorio:Franca Armeo
Kategorio:Mararmeo
Peterskirchen

: Krome, Peterskirchen interalie ankaŭ estas parto de la komunumo Dietersburg en Germanio.

**Peterskirchen**  estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Ried, formale *Ried im Innkreis* . Laŭ stato de la jaro  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Supra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Ried
Ĝeneralcela programlingvo

**Ĝeneralcela programlingvo**, aŭ **universala programlingvo** estas programlingvo destininta por verki programojn en diversaj aplikterenoj.

Tiu koncepto estis populara en la jaroj 1960-aj, kaj implicis krome «altnivelan» programlingvon — ja, kvankam ĉion ajn eblas programi en asembla lingvo, tamen tradicie tian lingvon oni ne rigardis «ĝeneralcela» (aldonendas, ke la programoj en tia lingvo taŭgas nur por specifa komputila arkitekturo, do estas «specialaj» por iu tipo da komputiloj). La pinto de tiudirekta evoluo estis PL/I, en kiu oni provis kombini la rimedojn de tiam plej gravaj aplikterenoj, la ciferecan analitikon, tradicie priservatan de Fortrano, kaj la negocajn aplikojn, priservatajn de Kobolo.

Tiu koncepto fiaskis, kaj reage aperis Paskalo, kaj de tiam *ĝeneralcela* signifas plie *malspeciala* — t.e. programlingvo, ne entenata rimedojn por iu speciala apliktereno. En tia okazo la lingvo «ĝeneralcela» estas malpli povuma ol lingvo speciala: ĝi estas lingvo speciala *minus* la rimedoj specialcelaj. Ada estis provo iel kombini la du konceptojn.

Inter la lingvoj, tradicie (kaj ne ĉiam trafe) klasataj kiel «ĝeneralcelaj» aperas, ekz-e

* Ada
* BASIC
* C
* C++
* C#
* Kobolo
* Fortran
* Ĝavo
* JavaScript
* Lisp
* Lua
* Modula-2
* Oberon
* Objective-C
* Paskalo
* Perl
* PL/I
* Python
* Ruby
* Tcl

Kategorio:Programlingvoj
Odéon (pariza metrostacio)

**Odéon** [ɔdeɔ̃] estas stacio sur linioj 4 kaj 10 de la Metroo de Parizo situanta en la 6-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita la  okaze de la enservigo de nova parto *Pont Notre-Dame* () - *Raspail* de linio 4. Kajoj de linio 10 estis siavice malfermitaj la .

Ĝi situas sub Placo Henri-Mondor, sur Bulvardo Saint-Germain, en Latina Kvartalo, apud Medicina fakultato de Parizo. Ĝi eltiras sian nomon de *Carrefour de l’Odéon* (kruciĝejo de Odéon).

## Alirejoj 
* Kruciĝejo de Odéon
* N-ro 93, Bulvardo Saint-Germain
* N-ro 108, Bulvardo Saint-Germain

## Proksime 
* Palaco Luksemburgo
* Kvartalo Odéon
* Teatrejo Odéon

## Interkonektoj 
*  RATP 58 63 70 86 87 96
*  N12 N13

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 4 de la metroo de Parizo
* Linio 10 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 4 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 10 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 6-a arondismento de Parizo
Auguste Étienne François Mayer

eta|maldekstra|
**Auguste Étienne François Mayer** (Brest, 1805 - Brest, 1890) estis franca pentristo.

Li estis specializita en maraj motivoj. Li partoprenis en kelkaj ekspedicioj al Arkto, kio respegulis en sia kolekto de artaĵoj.

Mayer instruis pentrarton ĉe la * École Navale*, la supera lernejo de la Franca Mararmeo, en Lanvéoc, Bretonio.

## Eksteraj ligiloj 
* MAYER Auguste etienne françois
* AUGUSTE MAYER TRAFALGAR PAINTING. 

Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:19-a jarcento
Klipervojo

eta|dekstra|250px|La Klipervojaro sekvita de ŝipoj velantaj inter Anglio kaj Aŭstralio/Nov-Zelando.
En velado, la **Klipervojo** estis la tradicia itinero velita per rapidaj ŝipoj (kliperoj) inter Eŭropo kaj la Malproksima Oriento, Aŭstralio kaj Nov-Zelando. La itinero iris de okcidento al oriento tra la Suda Oceano, por fari uzadon de la fortaj okcidentaj ventoj de la Muĝanta Kvardeko. Multaj ŝipoj kaj maristoj estis perditaj en la malfacilegaj kondiĉoj laŭ la itinero, precipe ĉe Horna Kabo, kiun la kliperoj devis preterpasi je sia reveno al Eŭropo.

La Klipervojo maluziĝis komerce pro la enkonduko de vaporŝipoj, kaj la malfermo de la Sueza kaj Panama kanaloj. Tamen, ĝi restas la plej rapida mareltena itinero ĉirkaŭ la mondo, kaj kiel tia estis la itinero por pluraj elstaraj velkonkursoj, kiel ekzemple la *Around Alone* kaj la *Vendée Globe*.

## Referencoj 
## Bildoj 
* Clipper Ships in Heavy Weather 

Kategorio:Navigado
Fajroestingado

eta|280px|Fajrobrigadistoj ĉe grava fajro implikanta forlasitan monaĥejon en Kanado, 2006
[eta|280px|Fajroestingado en [Jyväskylä, Finnlando]]
**Fajroestingado** estas la ago de estingado de fajroj. Fajroestingisto aŭ Fajrobrigadisto subpremas kaj estingas incendiojn por malhelpi perdon de vivo, kaj/aŭ detruo de posedaĵo kaj la medio. Fajrobrigadistoj povas disponigi multajn aliajn valorajn servojn al la komunumo al kiu ili servas, kiel ekzemple akutkuracistaj servoj. Fajroestingado estas tre teknika kapablo kiu postulas profesiulojn kiuj pasigis jarojn trejnantajn en kaj ĝeneralaj fajroestingadaj teknikoj kaj specialecaj lokoj de kompetenteco. Kelkaj el la specialeca areo de fajro kaj savoperacioj inkludas aviadil-/flughaven-savon; naturincendian subpremadon; kaj serĉadon kaj savon.

Unu el la plej gravaj danĝeroj asociitaj kun fajroestingadaj operacioj estas la toksa medio kreita bruligante materialojn. La kvar gravaj danĝeroj asociitaj kun tiuj situacioj estas fumo, oksigen-malriĉa atmosfero, altaj temperaturoj, kaj toksaj atmosferoj. Kromaj riskoj de fajro inkludas falojn kaj strukturajn kolapsojn ekzemple post tertremoj, eksplodoj ktp. Por kontraŭbatali kelkajn el tiuj riskoj, fajrobrigadistoj portas memstaran spiradaparataron.

La unua paŝo de fajroestingada operacio estas sciigo por serĉi la originon de la fajro kaj identigo de la specifaj riskoj kaj ajnaj eblaj viktimoj. Fajro povas esti estingita per akvo, fuelforigo, aŭ kemia flaminhibicio. En Usono, fajroj foje estas kategoriigitaj kiel "unu alarmo", "ĉiuj manoj", "du alarmo", "tri alarmo" (aŭ pli alta) fajroj). Ekzistas neniu normala difino por kion tio signifas kvantigeble, kvankam ĝi ĉiam rilatas al la nivelrespondo de la municipaj aŭtoritatoj. En kelkaj grandurboj, la numera rangigo rilatas al la nombro da fajrostacioj kiuj estis alvokitaj al la fajro. En aliaj, la rango enkalkulas la nombron da "forsendoj" por kroma personaro kaj ekipaĵo.

## Vidu ankaŭ 
* Fajro
* Fajroestingilo
* Incendio
* Forsta incendio
* Fajroestingisto

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* CDC - NIOSH Fire Fighter Fatality Investigation and Prevention Program

Kategorio:Fajroestingado
Damaso la 2-a

**Damaso la 2-a** (**Poppo de Brixen**) (naskiĝis en Bavario, Sankta Romia Imperio, mortis en Palestrina la 9-an de aŭgusto 1048) estis la 151-a papo de la Katolika Eklezio en 1048 (de la 17-a de julio ĝis la 9-a de aŭgusto).

Post la detronigo de Benedikto la 9-a, Poppo kiu estis episkopo de Brixen, iĝis la tria germandevena papo. Lin elektis la imperiestro Henriko la 3-a kiam lia unua kandidato, la ĉefepiskopo Halinard de Liono, malakceptis lian proponon.

Lian fruan morton — lia papeco nur daŭris 23 tagojn — probable kaŭzis la malario de kiu li estis infektita kiam li iris al Palestrina por fuĝi el la varmega romia printempo.

## Fonto 
Kategorio:Papoj
Kategorio:Bavaroj
Kategorio:Historio de Bavario
Kategorio:Episkopoj de Brixen
Kruda tunaro

eta|dekstra|Kruda tunaro estas kalkulita mezurante la volumenon de ŝipo (de kilo ĝis funelo, al la ekstero de la karena enkadrigo) kaj aplikante matematikan formulon.
**Kruda tunaro** (kaj angle internacie ofte mallongigita kiel **GT**, **G.T.** aŭ **gt** el *Gross tonnage*) estas unueca indekso ligita al la totala interna volumeno de ŝipo. Kruda tunaro estas diferenca de groctunaro. Nek kruda tunaro nek groctunaro estas kvanto de la delokiĝo de la ŝipo (maso) kaj ne devus esti konfuzitaj kun esprimoj kiel ekzemple inertpezaĵa tunaro aŭ akvodismeto.

Kruda tunaro, kune kun neta tunaro, estis difinita fare de *The International Convention on Tonnage Measurement of Ships*, 1969, adoptita fare de la Internacia Marveturorganizo en 1969, kaj venis en validon la 18-an de julio 1982. Tiuj du mezuradoj anstataŭigis groctunaron (GRT) kaj netan tonelkvanton (NRT). Kruda tunaro estas kalkulita surbaze de "la formigita volumeno de ĉiuj enfermitaj spacoj de la ŝipo" kaj kutimas determini aĵojn kiel ekzemple la homekipaj regularoj, de ŝipsekurecaj reguloj, registradaj impostoj, kaj havenimpostoj, dum la pli malnova groctunaro estas kvanto de la volumeno de certaj enfermitaj spacoj.

## Notoj
## Bibliografio
*
*
* .
* 

Kategorio:Ŝipoj
Klemento la 2-a

**Klemento la 2-a** (Suidger von Morsleben) estis saksa papo dum 9 monatoj kaj duono, inter la 24-a de decembro 1046 kaj la 9-a de oktobro 1047. Li estas kelkfoje konsiderata la unua "germana" papo, se oni ne kalkulas Brunon de Karintio.

Li estis elektita dum konsilantaro kunigita de Henriko la 3-a en Sutri kaj kiu eksvalidigis la elekton de Gregorio la 6-a. Klemento la 2-a prenis mezuri por kontraŭi la simonion kaj la korupton de kio siaj antaŭuloj Benedikto la 9-a kaj Silvestro la 3-a estis akuzitaj. Je la tago de sia kronado, li kronis Henrikon la Nigra, poste sekvis lin en Benevento, kaj ekskomunikis la loĝantojn kiuj malakceptis bonvenigi la imperiestron.

Li abdikis iom antaŭ sia morto en Pesaro en 1048. Li estis entombigita en Bamberg, kie lin lokis la reĝo de Saksio, Henriko la 3-a, kaj poste konsekris episkopo.

## Fonto 
Kategorio:Papoj
Kategorio:Episkopoj de Bamberg
Kategorio:Germanaj romkatolikaj episkopoj
Kategorio:Historio de Bavario
Kategorio:Bavaroj
Hermiono

**Hermiono** (helene *Ἑρμιόνη*) ) estas en la helena mitologio filino de sparta reĝo Menelao kaj lia edzino Helena.

[eta|Hermiono, filino de sparta reĝo [Menelao kaj lia edzino Helena]]

Hermiono fianĉiniĝis al Oresto, filo de mikena reĝo Agamemno. Sed antaŭ milito kontraŭ Trojo ŝia patro promesis ŝin edziniĝi al Neoptolemo, filo de granda heroo kaj batalanto Aĥilo.

Neoptolemo fakte edziĝis kun ŝi post reveno el la milito. Sed tiu ĉi edzeco ne estis feliĉa, Hermiono onidire eĉ volis memmortigi sin.

Pli poste Oresto mortigis Neoptolemon kaj Hermiono fariĝis lia edzino. Post morto de Menelao kaj Helena Oresto fariĝis reganto en Sparto. Laŭ pli malfruaj mitoj Oresto venigis Hermion en Mikenon kaj tie fariĝis reĝo.

## Tradukfonto 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Saint-Germain-des-Prés (pariza metrostacio)

**Saint-Germain-des-Prés** [sɛ̃ ʒɛʁmɛ̃ de pʁe] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 4, en la 6-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita la .

Ĝi situas sub Bulvardo Saint-Germain, inter kruciĝejo de Strato de Rennes kaj tiu de Strato du Four.

Ĝia nomo devenas de Preĝejo Saint-Germain-des-Prés kaj de Placo Saint-Germain-des-Prés. Ĉildeberto la 1-a, filo de Klodvigo la 1-a, konstruigis bazilikon je la peto de Sankta Ĝermano, episkopo de Parizo. La episkopo estis entombigita tie kaj la preĝejo tiam alprenis lian nomon. oni aldonis la terminon «&nbsp;des-Prés&nbsp;» pro la proksimeco de Prés-aux-Clercs kaj por ne konfuzi ĝin kun Saint-Germain-le-Vieux konstruita en la Cité.

## Alirejoj 
La du alirejoj de la stacio situas ambaŭflanke de Bulvardo Saint-Germain, apud la samnoma preĝejo.

## Interkonektoj 
*  RATP 39 63 70 86 87 95 96 OpenTour
*  N01 N02 N12 N13

## Proksime 
* Abatejo Saint-Germain-des-Prés
* Kvartalo Saint-Germain-des-Prés
* Kafejo Flore
* Kafejo Les Deux Magots

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 4 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 4 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 6-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1910
Kategorio:1910 en Francio
Éva Tauszk

**Éva Tauszk** [taŭsk], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) **Tauszk Éva Judit**, estis hungara kuracisto kaj internisto. Ŝia edza nomo estis *Halász Tamásné*.

Éva Tauszk http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC15363/15535.htm naskiĝis la  1924 en Budapeŝto. Ŝi mortis la  1967 en Budapeŝto.

## Biografio 
Éva Tauszk abiturientis en sia naskiĝurbo en 1942, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato de Szeged. Ekde 1948 ŝi laboris en diversaj hospitalo en Budapeŝto. En 1948 ŝi edziniĝis. Inter 1961 kaj 1963 ŝi estis adjunkto en la universitata kliniko. Ekde 1964 ĝis sia morto ŝi estis adjunkto de medicininstrua instituto. En 1964 ŝi kandidatiĝis. Ŝi okupiĝis ankaŭ pri korinfarkto. Ŝi naskis 2 gefilojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Serum glutamin-oxalecetsav-transaminase activitás meghatározása és klinikai jelentősége* (1958)
* *Hogyan keletkezik a cukorbetegség?* (1961)
* *A szívizom-infarctus néhány kérdéséről: Kandidátusi értekezés.* (1963) 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Simplon (pariza metrostacio)

**Simplon** [sɛ̃plɔ̃] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 4; ĝi situas en la 18-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita la .

Ĝia nomo devenas de Strato du Simplon, kiu referencas al Sempionopasejo situanta je  de alteco en la svisaj Alpoj, inter Kantono Valezo kaj Piemonto kaj kie Napoleono konstruigis vojon en 1807. Proksime, la fervoja Tunelo de Simplono kunligas Svislandon kun Italio depost 1906. La unua tunelo estis duobligita en 1922.

La , trajno trapasanta tra *Simplon* ekfajris kaj estigis incendion. La stacio fermis por riparo kaj remalfermiĝis en februaro 2006.

## Alirejoj 
La stacio disponas pri tri alirejoj ĉe n-roj 27, 36 kaj 38 de Bulvardo Ornano.

## Interkonektoj 
*  RATP 56 85
*  N14 N44

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 4 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 4 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 18-a arondismento de Parizo
Neulles

**Neulles** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 153 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Neulles situas en la sudo de Charente-Maritime,  norde de Jonzac.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Sigismunda (persona nomo)

**Sigismunda** estas virina persona nomo ĝermandevena, ekvivalento de Sigismundo.

## Diverslandaj variantoj 
**Zygmunta** (), **Sigismonda** (), **Sigismunda** (, *latine*), **Segismunda** (

## Vidu ankaŭ 
* *La Laboroj de Persiles kaj **Sigismunda*** – rolulo el verko de Miguel de Cervantes
* Personaj nomoj en Esperanto

Kategorio:Personaj nomoj
Kategorio:Ĝermanaj personaj nomoj
Kategorio:Virinaj personaj nomoj
Preĝejo Sankta Jozefo (Újpest)

**Kirko Sankta Jozefo** estas romkatolika moderna konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Újpest.

## Historio 
En 1932 episkopujo Vác decidis konstrui novan kirkon por laboristoj de Újpest. Post 2 jaroj ĝi estis jam konsekrita. La freskoj estis pentritaj en 1975. La orgeno alvenis en 1982. La sakristio pligrandiĝis en 1995. Oni konstatis, ke la konstruaĵo estas vivdanĝera en 2004, sed poste plena renoviĝo okazis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en parko. Antaŭ la kirko kruco troviĝas. La fasado estas vestiblo kun 3 arkoj, flanke dekstre kvadrata turo altiĝas.

Kermeso okazas la 1-an de majo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoserio
* http://szentjozsef.hu/?page_id=461 
* http://lexikon.katolikus.hu/U/%C3%9Ajpesti%20Szent%20J%C3%B3zsef%20pl%C3%A9b%C3%A1nia.html 
* hungare kun fotoj

Ujpest
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Kategorio:Újpest
Renault Kadjar

dekstra|eta|Renault Kadjar
La **Renault Kadjar** estas SUV (Sporta Utila Vehiklo) prezentita en februaro 2015. Ĝi estos vendita en junio 2015, antaŭ la nova generacio de Peugeot 3008 kiu estos ĝia ĉefa konkurencanto. Ĝi uzas la komunan platformon CMF disvolvitan de Renault-Nissan kaj uzatan interalie de Nissan Qashqai kaj situos en la gamo super Renault Captur.

Ĝi estos produktita en Hispanio, en Villamuriel de Cerrato, Provinco Palencio, por enmarketigo en Eŭropo, kaj ankaŭ en la plimulto de landoj de la mediteranea areo kaj en Afriko. Poste la vehiklo estos lanĉita en 2016 en Ĉinio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Renault

## Eksteraj ligiloj 
* Artikolo en Challenges.fr

## Tradukfonto 
Kadjar
Renault
Kategorio:Francaj aŭtomobiloj
Zsigmond Purjesz (pli juna)

**Zsigmond Purjesz** [ĵigmond purjes], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Purjesz Zsigmond**, estis hungara kuracisto, internisto kaj universitata profesoro.

Zsigmond Purjesz http://mek.oszk.hu/03600/03628/html/p.htm naskiĝis en 1846 en Szentes. Li mortis la  1918 en Budapeŝto.

## Biografio 
eta|maldekstra|
Zsigmond Purjesz devenis el juda familio. Li frekventis gimnaziojn en Kecskemét kaj Pest (urbo), poste li akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1870 (en la sekva jaro fakdiplomon pri kirurgio kaj akuŝado). En 1871 li eklaboris en universitata kliniko de Kolozsvár. En 1876 li estis nomumita privata profesoro, en 1880 publika eksterordinara profesoro kaj katedrestro. En 1893 epidemio pri ĥoleroj okazis, li gvidis la stabon kontraŭ la malsano, poste li ricevis ordenon. En 1901 li ricevis la rangon kortega konsilisto. Li pensiuliĝis en 1911, poste li translokiĝis al Budapeŝto, samtemple li nobeliĝis. Li mortis en Budapeŝto sed li estis entombigita en Kolozsvár.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A kórisme megállapítására szükséges vizsgálati módszerek* (1874) - la unua hungarlingva verko pri internaj malsanoj
* *Különös kór- és gyógytan kézikönyve* (1874)
* *A belgyógyászat tankönyve.* (1885, 1889, 1894)

## Memorigiloj 
* monumento kun busto en korto de Universitato Kolozsvár de 1918, poste ĝi estis translokita al Tombejo de Házsongárd

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero P, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Zsigmond Purjesz (pli maljuna)

**Zsigmond Purjesz** [ĵigmond purjes], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Purjesz Zsigmond**, estis hungara kuracisto, internisto kaj medicinhistoriisto.

Zsigmond Purjesz naskiĝis en 1845 en Szentes. Li mortis la  1896 en Budapeŝto. 
 
## Biografio 
Zsigmond Purjesz akiris kuracistan diplomon en Universitato de Pest en 1869 (sed li lernis ankaŭ en Universitato de Vieno). En la sekva jaro li eklaboris en universitata kliniko de Pest (urbo) ĉe Frigyes Korányi. Ekde 1873 ĝis sia morto li redaktis *Orvosok Zsebnaptára* (=Poŝkalendaro de kuracistoj). En 1877 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. Li okupiĝis multe pri historio de pratempa medicino-historio.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Gyógyászati vényzsebkönyv a bel- és külbetegségekre, valamint a szem-, fül- és bőrbajokra nézve* (1867, 1877) - tradukaĵo
* *A sebészi kór- és gyógytan alapvonalai* (1874, 1877) - tradukaĵo
* *Az Ebers-féle orvosi papyrus* (1876)
* *A belgyógyászat tankönyve orvosnövendékek és gyakorló orvosok számára* (1885, 1889, 1894) - studenta lernolibro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero P, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero P, poste serĉu la nomon)

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Melissa (gazeto)

**Melissa** estas la titolo de interesa kulturperiodaĵo eldonita en Belgio kaj tute skribata en la latina lingvo.

## Historio
Eldonisto de tiu ĉi gazeto estas ĝis hodiaŭ Guy Licoppe alinome *Gaius Licoppe*. Post la unua latina seminario en Middelkerke-Westende kelkaj partoprenintoj ne nur kontentiĝis pri farota instalo de regulaj rondoj de latinbabilantoj sed proponis ankaŭ fondon de gazeto.

La unua numero aperis la  en Bruselo. La aŭtoroj kiuj skribis por la inaŭgura numero bondezirojn, estis, krom Licoppe, Alain van Dievoet, Jean Van Assel kaj Dominique Moris.

Pri temoj aŭ historiaj aŭ politikaj aŭ literaturaj ĉefe temas la artikoloj en tiu ĉi periodaĵo. Interalie, ankaŭ la anonima verkistino Aeliana verkis pri kuirarto kaj prezentis la preparon de bongustaj pladoj en viva latina lingvo. Kontribuis al tiu ĉi gazeto ankaŭ la itala poeto Giovanni Teresi kaj la belgo Renil Cappelle.

## Vidu ankaŭ 
* Oxford Classical Texts

## Eksteraj ligiloj
* Hejmpaĝo de *Melissa*
Ĉildeberto la 1-a

**Ĉildeberto la 1-a** alnomata **la Katolika** (naskiĝis en 497 en Reims, mortis  en Parizo) estis franka reĝo (511-558), unu el la kvar filoj de Klodvigo la 1-a.

## Biografio 
[eta|maldekstra|150ra|Statuo de Ĉildeberto la 1-a konservita en [Luvro]]
Post la morto de sia patro, en 511, la reĝlando estis dividita inter liaj kvar filoj kaj li heredis urbon Parizo kaj la teritorion norden ĝis Somme kaj okcidenten ĝis la Manika Markolo. Li fariĝis reĝo de Parizo.

Post la morto de sia frato Klodomiro, reĝo de Orleans, kun la helpo de sia alia frato Klotaro, reĝo de Soissons, li senkapikigis siajn nevojn por alproprigi al si la heredaĵon. Li fariĝis reĝo de Orleans.

En 534, helpata de Klotaro, li konkeris la reĝlandon Burgundio. Tiu nova reĝlando estis kunregita inter ili.

Li faris plurajn ekspediciojn kontraŭ la Visigotoj de Hispanio. En 542 li alproprigis al si Pamplonon kun la helpo de sia frato Klotaro la 1-a. Li ĉirkaŭis Zaragozon, sed estis devigita retiriĝi. De tiu ĉi ekspedicio li kunportis al Parizo valoran relikvon, nome la tunikon de Sankta Vincento, en kies honoro li konstruigis en la pordoj de Parizo la faman monaĥejon Sankta Vincento, konata poste kiel Abatejo Saint-Germain-des-Prés.
eta|281x281ra|Entombigstatuo de Klodvigo (malproksime de la fotilo) de la 12-a jarcento kun lia filo Ĉildeberto la 1-a (pli proksime al la fotilo) en la Baziliko de Saint-Denis
En 558, li mortis virga, sen lasi filojn, kaj Klotaro alproprigis al si lian reĝlandon kaj reunuigis la reĝlandon de Klodvigo.

## Tradukfonto 
Kategorio:Merovidoj
Kategorio:Frankaj reĝoj
Kategorio:Francaj reĝoj
Kuba Instituto de Kinaj Arto kaj Industrio

La **Kuba Instituto de Kinaj Arto kaj Industrio** (, mallongigo **ICAIC**) estis kreata la 24-an de marto 1959, do mallonge post la kuba revolucio, per la unua kulturleĝo de la nova registaro.

## Historio 
La kulturleĝo tekstas programe: „Kino estas arto“. Per tio estis fiksita la disigo disde la preskaŭ nure komercaj kubaj kionoproduktaĵoj de antaŭ la revolucio el 1959. La unuaj kunlaborantoj de ICAIC estis plejofte membroj de la revolucia Movado 26-a de Julio estrata de Fidel Castro. Fonda direktoro Alfredo Guevara estis ekde la komuna studotempo ĉe la Universitato de Havano intimulo de Castro.

Dum kiam en la 1960-aj jaroj produktis krom malmultaj aktorfilmoj precipe dokumentajn, mallongajn kaj instruajn filmojn, ekde la 1970-aj jaroj ekestis pli kaj pli elspezaj tutvesperaj aktorfilmoj de tre propra stilo, kiuj parte gajnis gravajn internaciajn kinartajn premiojn.

Komence de la 1990-aj jaroj ICAIC ekhavis financajn problemojn sekve de la kuba ekonomia krizo kaj pro tio preskaŭ ne kapablis produkti proprajn filmojn. Kubaj filmoj el ĉi tiu periodo ebliĝis pro fremdfinancadoj precipe el Hispanujo, adaptiĝis tamen ofte ankaŭ al la bezonoj de siaj mondonantoj. Multaj kinartistoj forlasis Kubon, por plue povi produkti filmojn.

Post la komenco de la nova jarmilo surbaze de la refortikiĝo de la ekonomiaj kondiĉoj ree ekestis
nova kuba filmverkado kun junaj reĝisoroj. Filmoj kiel *La vida es silbar* (*La vivo estas fajfado*) aŭ *Suite Habana* sin ligas al la tradicioj de la postrevolucia kino kuba, verkas tamen per klare apartaj, novaj enhavaj kaj formaj impulsoj.

En 2009 la kliŝoj de ICAIC estis enprenataj en la Memoron de la Mondo.

Malmultajn monatojn post la morto de la fondinto kaj multjara estro de ICAIC, Alfredo Guevara, aŭguston de 2013 la psiĥologiisto kaj ĝistiama vicestro Roberto Smith fariĝis nova prezidanto de la filminstituto.

## Muzikaj eksperimentoj 
Por la evoluo de la muzika stilo *Nueva Trova* estis decida la fondado de la **Grupo de Experimentación Sonora** (Grupo por Soneksperimentoj) de ICAIC en 1969 sub direktado de Leo Brouwer. Tasko de ĉi tiu grupo estis vere la produktado de filmmuziko, fakte tamen ĝi evoluis al tereno por junaj muzikistoj kun propra diskeldonejo kaj granda memstareco. Al la plej eminentaj membroj apartenis Silvio Rodríguez, Pablo Milanés kaj Sergio Vitier.

## Famaj filmoj (elekto) 
* Un señor muy viejo con unas alas enormes
* Cecilia Valdés

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Filminuto

## Eksteraj ligiloj 
* Instituto Cubano del Arte e Industria Cinematográficos – 40 años de una novedosa mirada cubana 

Kategorio:Kubaj filmoj
Kategorio:Altlernejoj en Kubo
Kategorio:Organizaĵoj en Kubo
Kategorio:Aperis en 1959
Chantemerle-sur-la-Soie

**Chantemerle-sur-la-Soie** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 152 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Chantemerle-sur-la-Soie situas en la nordoriento de Charente-Maritime,  oriente de Rochefort.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Jacques Parizeau

**Jacques PARIZEAU** (naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1930 kaj mortis la 1-an de junio 2015 en Montrealo) estis ekonomikisto, alta ŝtatoficisto, profesoro kaj kebekia politikisto. Li estis ministro de la Financoj de Kebekio de 1976 ĝis 1984 kaj la 26-a ĉefministro de Kebekio de la 26-a de septembro 1994 ĝis la 29-a de januaro 1996. En 1995, li kunvokis la 2-an referendumon pri la sendependeco de Kebekio.

## Tradukfonto 
Kategorio:Komandoroj de la Honora Legio
Kategorio:Lernintoj de IEP (Parizo)
Kategorio:Studentoj de la jura fakultato de Parizo
Kategorio:Kanadaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Kebekio
Abundeco de elementoj en la terkrusto

eta|300px|Abundeco de kemiaj elementoj en la supera kontinenta krusto de la Tero kiel funkcio de la atomnumero.

Estas konataj ĉirkaŭ 90 naturaj kemiaj elementoj. Ilia abundeco (aŭ atomfrakcio) en la terkrusto multe diferencas. Ankaŭ la abundeco en la terkrusto diferencas de ilia abundeco en la tuta Tero kaj denove de ilia abundeco en universo.

La plej raraj elementoj sur la terkrusto (flave markitaj) ne estas la plej pezaj, sed la siderofilaj (transiraj elementoj kun alta denseco) elementoj en la tabelo pri klasifikado de Goldschmidt pri la elementoj. Ĉi tiuj elĉerpiĝis pro tio ke ili estis relokigitaj en la profundaĵoj de la ternukleo. Ilia abundo en meteoroidoj estas pli granda. Krom tio, Te kaj Se elĉerpiĝis el la terkrusto pro la formado de volatilaj hidridoj.

La malsupra tabelo montras la abundecon de la kemiaj elementoj sur la terkrusto. La kvantoj montras la procentaĵojn aŭ partojn en milionoj (angle: ppm) laŭ la maso, ekzemple: 10 mil ppm egalvaloras al 1%.

Rimarku ke la kvantoj estas hipotezaj, kaj ili varias laŭ la fontoj aŭ metodo pri taksado. La grandordo de la datumoj ekzistantaj utilas nur por doni ideon pri la informo.

## Referencoj 
Kategorio:Perioda tabelo
Kategorio:Kemiaj elementoj
Grupo de elementoj (Kemio)

Nuntempe ekzistas 118 konataj kemiaj elementoj, prezentantaj grandnombre malsimilajn fizikajn kaj kemiajn proprecojn. Tamen, ene de ĉi tiu diverseco, scienculoj konsideris la neceson pri uzado de nomoj por pluraj grupoj da elementoj, kiuj rivelas similajn proprecojn, aŭ ties inklinojn pri kelkaj proprecoj. Multaj el tiuj grupoj estas formale agnoskitaj de la normoj starigitaj de IUTAK. Kaj la agnoskitaj grupoj estas la jenaj:

* Grupo 1 - Alkalaj metaloj
* Grupo 2 - Teralkalaj metaloj
* Grupo 3 - Transiraj metaloj:Raraj teroj, Transiraj metaloj:lantanoidoj kaj Transiraj metaloj:aktinoidoj
* Grupo 4 - Transiraj metaloj:Tintangrupo
* Grupo 5 - Transiraj metaloj:Vanada grupo
* Grupo 6 - Transiraj metaloj:Kroma grupo
* Grupo 7 - Transiraj metaloj:Mangana grupo
* Grupo 8 - Transiraj metaloj:Fera grupo
* Grupo 9 - Transiraj metaloj:Kobalta grupo
* Grupo 10 - Transiraj metaloj:Nikela grupo
* Grupo 11 - Transiraj metaloj:Kupra grupo
* Grupo 12 - Transiraj metaloj:Zinka grupo
* Grupo 13 - Bora grupo
* Grupo 14 - Karbona grupo
* Grupo 15 - Nitrogengrupo
* Grupo 16 - Kalkogenaj
* Grupo 17 - Halogenoj
* Grupo 18 - Noblaj gasoj

Tamen, aliaj grupoj estas konsiderataj, ili estas:

* Grupo de la posttransiraj metaloj, tiel kiel Al, Ga, In, Sn, Tl, Pb, Bi, Po.
* Grupo de la metaloidoj, B, Si, Ge, As, Sb, Te, At.
* Nemetaloj pluratomaj tiaj kiaj C, P, S kaj Se.
* Nemetaloj duatomaj tiaj kiaj H, N, O, F, Cl, Br kaj I.
* Superaktinidoj, hipoteza serio da elementoj kies atomnumero varias inter 121 kaj 155.
* Altvaloraj metaloj, plurelementa grupo el neradioaktivaj metaloj kun alta ekonomia valoro.
* Kojnometaloj, pluraj metaloj uzataj por kojni monerojn, inklude de la elementoj apartenantaj al la grupo 11, Cu, Ag kaj Au.
* Platina grupo, tiel kiel Ru, Rh, Pd, Os, Ir, Pt.
* Noblaj metaloj, grupo da elementoj ĝenerale tre korodorezistaj. Kutimaj apartenantoj al tiu grupo: Ag, Au kaj la metaloj de la platina grupo
* Pezaj metaloj, grupo de elementoj konsiderataj pezaj surbaze de ties denseco, atomnombro kaj tokseco.
* Nativaj metaloj, metaloj okazantaj puraj en la naturo, inklude de noblaj metaloj kaj aliaj tiel kiel Sn, Pb, Al, Antimono, As, Bi, Cd ktp.
* Deŭterio, izotopo de hidrogeno provizita per aldona protono
* Pezaj atomoj, vorto uzata en komputada kemio por referenci ajnan elementon malsimilan ol la hidrogeno kaj heliumo.

Ajna grupo de la Perioda tabelo same estas uzebla tiurilate. Kelkfoje uzatas la gruponumero, tiel kiel la elementoj de la 14-a grupo, aŭ grupo de la karbona elemento.

Kategorio:Kemiaj elementoj
Kategorio:Perioda tabelo
János Wagner

**János Wagner** [jAnoŝ vagner], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Wagner János**, estis hungara kuracisto, internisto kaj universitata profesoro.
János Wagner http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC16920/16928.htm naskiĝis la  1811 en Hungara reĝlando en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la  1889 en Budapeŝto.

## Biografio 
eta|maldekstra|280ra|
János Wagner frekventis universitaton en Vieno inter 1928 kaj 1935. Post la kuracista diplomo li eklaboris en Pest (urbo). En 1847 li ekinstruis en en Universitato de Pest. En 1861 li atingis la instruan rangon publika ordinara profesoro. En 1864 li estis nomumita katedrestro. En 1873 li ricevis la titolon reĝa konsilisto, post 2 jaroj li ricevis premion. En 1877 li pensiuliĝis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Dissertatio inaug. medica de gastromalacia* (1835)
* *A kisded aszályról* (1841)
* *Andeutung zu einer exacteren Actiologie* (1851)
* *A budapesti kir. m. tudom. egyetemi I. belgyógyászati kóroda épülete az 1882-ki berlini egészség- és mentésügyi kiállítás alkalmából.* (1882)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Rue de la Pompe (pariza metrostacio)

**Rue de la Pompe** [ʁy də la pɔ̃p] () estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 9, en la 16-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1922.

Ĝia nomo devenas de *Rue de la Pompe* (Strato de la Pumpilo).

## Interkonektoj 
*    *Avenue Henri Martin*
*  RATP 52 63

## Proksime 
* Liceo Janson-de-Sailly
* Urbodomo de la 16-a arondismento

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 9 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 9 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 16-a arondismento de Parizo
Kastelo Aschach

**Kastelo Aschach** troviĝas 8&nbsp;km for de Bad Kissingen, en la Saale-valo proksime de Bad Bocklet. Ankaŭ danke al siaj tri muzeoj ĝi nombriĝas inter la plej interesaj konstruaĵoj de Malsupra Frankonio.

## Historio 
Komenciĝis la historio de la konstruaĵo en la 12-a jarcento, kiam la grafoj de Henneberg konstruigis la mezepokan burgon. La princoj-episkopoj de Würzburg rekonstruigis la komplekson post la detruo dum la Kamparanaj ribeloj. Aschach iĝis ĉaskastelo kaj administrejo de la princoj-episkopoj. Ekde 1874 ĝi servis kiel sidejo de la grafoj de Lŭburg. En 1955 estis donacita la kastelo kun ĉiuj kolektoj al la Distrikto Malsupra Frankonio. La 16-a jarcento plej grave aspektigas la komplekson, kies parko kun kafejo kaj restoriacio en la t.n. Eta kastelo invitas je ripozumado.

## Muzeoj 
### Muzeo Grafo Lŭburg 
Tiu ĉi muzeo gastas en la Granda kastelo. Tie konserviĝis la loĝĉambroj de la lastaj kastelposedantoj en la stilo de la Periodo de spekulanto-kompanioj. Friedrich Graf von Lŭburg (1829-1905) kaj lia filo Karl (1872-1956) ekipigis la kastelon per altvaloraj artaĵoj kaj artmetiaĵoj. Portretoj, skulptaĵoj, arĝentaĵoj el Aŭgsburgo, porcelanaĵoj, mebloj kaj la plej grava kolekto pri Orienta Azio troviĝas inter la grafa kolektaro.

### Muzeo regionhistoria 
La duan muzeon gastigas la baroka fruktodeponejo (1692) kaj alia nova konstruaĵo. Ekde 1984 eblas admiri tie la kolektojn regionhistoriajn de la tuta distrikto. La ekspozicio dokumentadas la vivon kamparan, la loĝadon kaj la komercadon en la Rhön-regiono de 1850-1950. Sur du etaĝoj kaj en flanka ejo prezentatas la ĉiutaga vivo de la kamparuloj.

### Lerneja muzeo 
En la iama domo de la ĝardenisto (1774) instalitis klasĉambro el pasintaj jaroj, tipa por la regiono. Por ĉiuj vizitantoj, junuloj kiel olduloj, mergiĝo en lernejan vivon iaman estas mojosa afero. Konsiderinda nombro da ekspoziciobjektoj pri la temoj "Lernejo kaj lernado" montratas kiel ankaŭ multe da didaktikaj vandbildoj historiaj.

## Fonto 
## Eksteraj ligiloj 
Hejmpaĝo

Aschach
Aschach
Kategorio:Muzeoj en Bavario
Kategorio:Muzeoj pri edukado kaj instruado