open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Žernovice

**Žernovice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice, proksimume 3,5&nbsp;km nordoriente de Prachatice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1334.

## Partoj de municipo 
* **Žernovice**
* Dubovice

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo, direkte al Dubovice
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito
* Kamparana domo n-ro 2
* Kamparana domo n-ro 18
* Kamparana domo n-ro 24
* Monto Kobylí hora (767 m s.m.), proksime de la montopinto troviĝas monumenteto de aviadila malfeliĉo el la jaro 1945

## Pluaj fotoj 

Žernovice, kaple.jpg|Žernovice, kapelo de sankta Johano Nepomuka
Žernovice, památník padlých v 1. světové válce.jpg|Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito


Kategorio:Municipoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Berislav

**Berislav** () estas urbo en Ĥersona provinco, Ukrainio. Ĝi havis  loĝantojn en 2021.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio
* Ĥersona provinco

Kategorio:Urboj en Ĥersona provinco
Nicov

**Nicov** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Vivas ĉi tie  ().

En distanco 13&nbsp;km sudoriente situas urbo Vimperk, 14&nbsp;km nordokcidente urbo Sušice, 26&nbsp;km nordoriente urbo Strakonice kaj&nbsp;30&nbsp;km oriente urbo Prachatice.

En la teritorion de la municipo trafas ŝirma zono de burgo Kašperk.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1295.

## Partoj de municipo 
* **Nicov** (katastra teritorio Nicov)
* Popelná (k. t. Studenec u Stach)
* Řetenice (k. t. Řetenice u Stach kaj Milov)
* Studenec (k. t. Studenec u Stach)
Milov estas ankaŭ la kvina baza setlejunuo de la municipo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Romanika preĝejo de sankta Marteno. En la 2-a duono de la 19-a jarcento ĉi tie agadis pastro Johann Jungbauer.
* Paroĥestrejo
* Valon de Zlatý potok sub Řetenice ŝirmas naturrezervejo Amálino údolí.
* Kokokruco ĉe Nicov

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Kostel sv. Martina - Nicov.JPG|Preĝejo de sankta Marteno
Nicov - Hostinec Pod Zvonem A.JPG|Nicov, gastejo Pod Zvonem
Nicov, náves.jpg|Nicov, baroka paroĥestrejo
Nicov, obec od jihu.jpg|Nicov, la municipo de sudo
Nicov, Pod Milovským vrchem, pohled k Nicovu.jpg|Vido al Nicov
Kohoutí kříž.jpg|Kokokruco ĉe Nicov


Kategorio:Municipoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
György Derzsi

**György Derzsi** [djordj derĵi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Derzsi György** estas hungara muzikalkantisto (tenoro), aktoro kaj komponisto.

György Derzsi naskiĝis la  en Bratislavo (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).
 
## Biografio 
György Derzsi apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li akiris muzikalkantistan diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2001. Lia ĉefinstruisto estis Tamás Szirtes. Li komencis sian kantistan karieron en Operetoteatro (Budapeŝto). Post unu jaro li estis membro de hungarlingva teatro de Komárno, poste de ĉevala teatro en Komárom. Li kantis ankaŭ operetojn, eĉ ankaŭ komponis kaj reĝisoris. Li havis edzinon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare-Giuseppe Verdi: Othello (muzikala adapto) - Cassio
* William Shakespeare: La Dresado de la Megero (muzikala adapto) - Hortensio
* Ferenc Lehár: *A víg özvegy* - Camille de Rosillon

## Lia prezentita verko 
* *Kincsem* (muzikalo, 2014)

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Géniusz, az alkimista* (serio, 2010) – Bakos
* *Hacktion* (serio, 2013) - restoracia posedanto
* *Marriage by Lantern-Light* (2018) - Guillot

## Lia filma komponaĵo 
* *A nyaklánc* (mallonga filmo, 2020)
 
## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=kk9HF3vnLN8

## Fontoj 
* Hungarlingva biografio kun foto
* Intervjuo kun foto
* Roloj
* Priskribo de "Mia amo, Sárdy", monodramo en unu akto, prezentita fare de György Derzsi. 
* Retejo de György Derzsi

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj muzikalkantistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kokokruco

[eta|Kokokruco transprenita el [Nicov en placon en Kašperské Hory]]
eta|Kopiaĵo sur la devena loko ĉe Nicov
[eta|Kokokruco en [Úbislav]]
**Kokokruco** (aŭ Pasikruco) estas rara artista formo de krucifikso, kiu kreas elementon de popola arto kaj popola pieco en Šumava. Sur la kruco estas krom la korpo de Kristo mem lokigita ankaŭ Arma Christi – ilaro de la torturo de Kristo kaj plej alte lokigita koko rememoriganta neadon de Petro, laŭ la koko ricevis la nomon la tuta kruco. Tiu ĉi tipo de la bildigo de la krucumita Kristo havas devenon en Bavario, kie tiu ĉi tipo de krucoj en la 18-a kaj la 19-a jarcentoj kutima. Dum la 19-a jarcento ĝi venis ankaŭ ĝis Šumava, sed konserviĝis nur kelke da ekzempleroj.

## Elementoj de la kruco 
La centraj elementoj restas la kruco mem kun la korpo de Jesuo Kristo, la kruco havas pli ol unu krucstangon, sur la pinto poste sidas koko. Plu la kruco estas plenigita per horloĝo, kiu montras la trian horon - tempon de la morto de Kristo. Sur la krucstangoj estas poste lokigitaj iloj de la torturado, ekz.: najloj, marteloj, tenajloj, glavoj, halebardoj, ŝtupetaro, kalikoj, lancoj, torĉoj, ŝovelilo, lanterno, dornokrono, hakilo, spongo, stango, manoj, monujo.

La kruco estis kutime fera, ekzistis ankaŭ lignaj krucoj (ekz. la devena kruco el Nicov, kiu estis en la jaro 1890 anstataŭigita per metala).

## Rilataj artikoloj 
* Arma Christi
* Krucifikso
* Úbislav

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kristanismo en Ĉeĥio
Kategorio:Šumava
Kategorio:Krucoj
Kategorio:Kokoj
Popelná

**Popelná** (germane ĝis la jaro 1951 *Reckerberg*, dialekte *Likiperk*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nicov, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas apud rivereto Losenice proksimume 3,5&nbsp;km sudokcidente de Nicov. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Popelná situas en katastra teritorio **Studenec u Stach** kun areo 3,37&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Burgo Obří hrad, halŝtata burgejo (kultura memorindaĵo de Ĉeĥio) sur monteto nordokcidente de Popelná
* Naturmemorindaĵo Obří zámek, samloke

## Pluaj fotoj 

Nicov, Popelná, hotel.jpg|Hotelo en Popelná
Popelná - chata Na Losenici.jpg|Popelná, kabano Na Losenici

Kategorio:Nicov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Setlejoj en Nacia parko Šumava
147918 Ĉjajio

**147918 Ĉjajio** estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉina astronomo Ye Quan-Zhi kaj de la tajvana astronomo Lin Hongqin elde la Observatorio de Lulin en kantono Nantou (Tajvano).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kantono Ĉjajio ; la Observatorio situiĝas ĉe la limo inter la kantonoj Ĉjajio kaj Nantou. La kantono Ĉjajio havas multenombrajn turismajn allogaĵojn, inklude la unua monumento en la mondo pri la Tropiko de Kankro kaj la pejzaĝa Montaro Ali (阿里山山脈) kun monta fervojo al la kulmino por vidi la fantastan « maron da nuboj ».

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ye Quan-Zhi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2006
Gyula Dezséri

**Gyula Dezséri** [djula deĵEri], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun ĉiuj personaj nomoj **Dezséri Gyula Lajos Miklós** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis **Horváth**, kiun li ŝanĝis al Dezséri pro la nomofteco.

Gyula Horváth naskiĝis la  en Takácsi, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Dezséri aktoriĝis en 1873 en migra teatra kompanio de Vilmos Lászy. En la sekvaj jaroj li rolis preskaŭ en ĉiuj hungaraj urboj, fine li estis membro de ĵus malfermita Teatro Magyar. Inter 1900-1920 li apartenis al Nacia Teatro (Kolozsvár), pro rumaniĝo de la urbo li revenis al restHungario kaj havis rolojn en Budapeŝto kaj Pécs. Li pensiuliĝis en 1924. Li havis la titolon eterna membro de Nacia Teatro (Kolozsvár) ekde 1914. Lia edzino naskis filinon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - titolrolo
** Romeo kaj Julieta - Montague 
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Kányai
* Sándor Bródy: *A tanítónő* - Főúr
* József Katona: *Bánk bán* - banuso Mikhál
* Ferenc Herczeg: *Három testőr* - Pollacsek (vinkomercisto)

## Liaj mutaj filmaj roloj (elekto) 
* *Sárga csikó* (1914) - gastejposedanto
* *Éjféli találkozás* (1915) - pastro
* *Ártatlan vagyok!* (1916) - Boudon
* *Tanítónő* (1917) - pastro
* *A vén bakancsos és fia a huszár* (1918) - Veres (drinkejisto)
* *Akik életet cserélnek* (1919)
* *A Csodagyerek* (1920)
* *Leánybecsület* (1923)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
József Dezső

**József Dezső** [jOĵef deĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dezső József** estis hungara aktoro. Lia edzino estis Juliska Ligeti.

József Dezső naskiĝis la  en Lesencetomaj, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Dezső akiris aktoran diplomon en Tutlanda Reĝa Muzika kaj Teatra Akademio en 1889. Li komencis sian aktoran karieron en teatra kompanio de Károly Somogyi en Pécs. Depost kelkaj teatrejoj li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto) ekde 1891 ĝis sia frua morto. Li ankaŭ redaktis revuon kaj verkis kelkajn teatraĵojn. Li ricevis premion en 1896. Li edziĝis en 1903 kaj filino naskiĝis en la sekva jaro.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - stultulo
** Rikardo la 3-a - grafo Rivers
** La Venecia Komercisto - Gratiano
** Othello - Rodrigo
* Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais: *A szevillai borbély* - Figaro
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - titolrolo
* Ferenc Herczeg: *A dolovai nábob leánya* - Lóránt
* Bataille: *Nászinduló* - Claude Morillot
* Károly Murai: *Virágfakadás* (komedio) - Laci
* Eugène Scribe: *A diplomata* - barono Chavigny

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *A gazdag ember kabátja* (1912) - malĝentila homo

## Liaj verkoj 
* *Egy szál mirtusz* (komedio, 1905)
* *Utolsó fejezet* (dramo, 1908)
* *A siker* (gvidlibro pri aktoraj konoj, 1907)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Úbislav

**Úbislav** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stachy, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas iom pli ol 2&nbsp;km norde de Stachy. Estas ĉi tie registritaj 82 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Úbislav** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,24&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kokokruco el la jaro 1890
* Naturrezervejo Nad Zavírkou
* Naturmemorindaĵo Úbislav

## Rilataj artikoloj 
* Reĝa arbaro

## Pluaj fotoj 

Úbislav, Prachatice District (7).JPG|Úbislav
Úbislav, Prachatice District (4).JPG|Úbislav
Úbislav, Prachatice District (6).JPG|Úbislav
Úbislav - panoramio.jpg|Vido al Úbislav
Ubislavský buk in 2011 (3).JPG|Fago en Úbislav
Úbislav, Prachatice District (3).JPG|Kokokruco en Úbislav

Kategorio:Stachy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Stachy

**Stachy** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Ĝi situas proksimume 10&nbsp;km nordokcidente de Vimperk, 26&nbsp;km nordokcidente de Prachatice kaj 60&nbsp;km okcident-nordokcidente de České Budějovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1578. Ĝi estiĝis kiel domaro *Stachov* ĉirkaŭ tiama vitrofarejo.

## Partoj de municipo 
* **Stachy** – bazaj setlejunuoj Bláhov, Chalupy (antaŭe Německé Chalupy), Churáňov, Jirkalov, Krousov, Kůsov, Lesní Chalupy, Michalov (Jáchymov), Říhov, Stachy, Šebestov kaj Zadov
* Jaroškov
* Úbislav – bazaj setlejunuoj Kundratec kaj Úbislav

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria – nekutime granda 50&nbsp;m longa kaj 16&nbsp;m larĝa paroĥa preĝejo el la jaroj 1842–1849
* Preĝejo de Virgulino Maria Dolora
* Kapelo ĉe la preĝejo
* Paroĥestrejo – nun sidejo de municipa ofico
* Fajroestingista muzeo Stachy

## Protektataj partoj de la naturo 
En la katastra teritorio Stachy troviĝas kelke da pluaj etareaj protektataj teritorioj:
* Naturmemorindaĵo Malý Polec
* Naturrezervejo Pod Popelní horou
* Naturrezervejo Torfejo ĉe Martinal

## Signifaj naskiĝintoj 
* Josef Bartík – raportista oficiro, membro de ĉeĥoslovaka kontraŭnazia rezistmovado
* Václav Kalina – oficiro, membro de ĉeĥoslovaka kontraŭnazia rezistmovado
* František Foltýn – ĉeĥa moderna pentristo, longtempe li agadis en Francio
* Andreas Hartauer (1839–1915) – aŭtoro de kanto Tam v krásné Šumavě (Tief drin im Böhmerwald)
* Rudolf Maros (1917– 1982) – hungara muzika komponisto

## Rilataj artikoloj 
* Reĝa arbaro

## Pluaj fotoj 

Stachy, bus station.jpg| Aŭtobusa stacidomo
Pomník obětem II. světové války, Stachy.JPG|Monumento al viktimoj de la 2-a mondmilito
Stachy_(1).jpg|Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria
Stachy_(3).jpg|Tombeja preĝejo de Virgulino Maria Dolora
Stachy_(2).jpg|Placo
Stachy_(4).jpg|Muelejo en la loka parto Michalov
Stachy_(5).jpg|Popola arkitekturo en la loka parto Michalov


Kategorio:Municipoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Pereintaj vitrofarejoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Jordan Bardella

**Jordan BARDELLA** [ʒɔʁdan baʁdela] (naskiĝis la  en Drancy, Francio) estas franca politikisto, membro de la Eŭropa Parlamento ekde 2019 (reelektita en junio 2024) kaj regiona konsilanto de Francilio. Ekde septembro 2021 li prezidas la partion Rassemblement National.

## Vidu ankaŭ 
* Rassemblement National (Francio)
* Marine Le Pen

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 2019-2024
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 2024-2029
Egaleo

**Aigaleo** aŭ **Egaleo** (en greka: Αιγάλεω), estas urbo en la historia regiono Atiko, Grekio. Ĝi estas antaŭurbo de Ateno, kaj situas en la administra regiono Atiko kaj la regiona unuo okcidenta Ateno. Tiel ĝi apartenas al la okcidenta parto de la Atena Metropola Areo (). Laŭ la stato de , en la urbo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* Egaleo (monto)

Kategorio:Urboj de Grekio
Kategorio:Atiko
147971 Nametoko

**147971 Nametoko** estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 3:1 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma, Japanio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Kanjono Nametoko (japane : 滑床渓谷), parto de la Nacia Parko Aŝizuri-Uŭakai (足摺宇和海国立公園) en la sudo de la gubernio Ehime, fama pro ties tre glataj kaj grandaj rokoj de la fluejo. La akvofalo Jukiŭa-no-taki (雪輪の滝) en la kanjono estas unu el 100 plej belaj akvofaloj en Japanio, entute konataj kiel *" Nihon Hyaku Meibaku "*.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Lažiště

**Lažiště** estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice proksimume 6&nbsp;km nordokcidente de Prachatice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Mikolao
* Plektitaj domoj (memorige protektataj estas kamparanaj domoj n-ro 6, 9, 15, 16, 20 kaj 22)

## Pluaj fotoj 

Laziste in 2011 (2).JPG|Lažiště

Kategorio:Municipoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Těšovice (distrikto Prachatice)

**Těšovice** estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice, sur rivero Blanice proksimume 2,5&nbsp;km oriente de Husinec kaj 5,5&nbsp;km nordoriente de Prachatice. Tra Těšovice kondukas ŝoseo II/141 (Prachatice – Bavorov) kaj fervojlinio 197 (Číčenice – Volary) kun fervoja stacio *Husinec*, kiu troviĝas en la katastro de municipo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1356.

## Partoj de municipo 
* **Těšovice**
* Běleč
* Bělečská Lhota

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* akvomuelejoj – Muelejo de Hanuš, Muelejo de Mauric kaj Muelejo de Běleč
* Kapeleto konstruita ĉirkaŭ la jaro 1880

## Pluaj fotoj 

Těšovice, usedlost čp.15.jpg|Těšovice
Těšovice, vodní mlýn čp.37.jpg|Těšovice
Těšovice, usedlost čp.17.jpg|Těšovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
(147988) 1995 YS1

**(147988) 1995 YS1** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kun malgranda orbita klineco : ĝia marsa MOID estas 0,0172059 astronomia unuo, tie estas 2,574 milionoj da km.

* La  ĝi pasis al 0,02881 astronomia unuo (4,310 milionoj da km) de Marso.
* La  ĝi pasos al 0,04288 astronomia unuo (6,415 miliono da km) de ĉi tiu planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Kiskunhalas)

La **paroĥa preĝejo apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas katolika historia monumento en urbo Kiskunhalas (Hungario).

## Historio 
La unua mencio pri kirko en la iama Halas okazis en 1300. Dum dominado de turkoj la komunumo plurfoje estis detruita. Jam dum la pacaj tempoj la alvenintaj hungaroj estis kalvinanoj, ili konstruis kalvinanan kirkon en 1667 en lokon de la iama preĝejo. Ĝuste tiam la sporadaj katolikoj ricevis areon konvenan al kirkokonstruo. La nun videbla katolika preĝejo estis konstruita inter 1769-1770, poste ankaŭ katolikoj estis invititaj. La orgeno ekfunkciis en 1823, sed pli nova estis kreita en 1931. La vitraloj estis faritaj en 1927 kaj 1942. La absido estis malkonstruita en 1937 kaj krucnavo kun nova absido konstruiĝis. En 1944 polaj rifuĝintoj pentris la freskojn. Ekstere okazis renovigaj laboroj inter 1992-1994.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola laŭ placo apud parko. En mezo de la simetria fasado estas la ĉefenirejo. Pli supre la unusola turo altiĝas, la turpinto estas bulboforma. En la turo 2 sonoriloj sonoras. Ornamaĵoj de la fasado estas statuoj pri Petro kaj Paŭlo en niĉoj. La absido estas arka kaj du sakristioj aliĝas al la absido. La ĉefalatara bildo prezentas Petron Kaj Paŭlon antaŭ siaj mortoj.

Kermeso okazas en 29-an de junio.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto 
* http://lexikon.katolikus.hu/K/Kiskunhalas.html

eta|maldekstre|

Kiskunhalas
Kiskunhalas
Kiskunhalas
Kiskunhalas
Oleŝki

**Oleŝki** () (1928—1956 **Cjurupinske**, ; 1956—2016 **Cjurupinsk**, ) estas urbo en Ĥersona provinco, Ukrainio. Ĝi havis  loĝantojn en 2013.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj en Ukrainio
* Ĥersona provinco

Kategorio:Urboj en Ĥersona provinco
(147997) 1996 RH26

**(147997) 1996 RH26** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 14-an de septembro 1996 en la kadro de la astronomia kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono)..

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:5 kun Marso.

Ĝia discentra orbito ekstere, malproksime, tanĝas tiun de Marso kun marsa MOID de 0,25907 astronomia unuo, tie estas 38,756 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Formiil-formiilamido

**Formiil-formiilamido** aŭ **duformiilamido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la klaso de la amidoj, toksa kaj solida substanco produktita per interagado de la formaldehido kun amoniako. Formiil-metanamido uzatas en la produktado de benzimidazolo kaj aliaj kemiaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **karbona unuoksido** per traktado de **amoniako** kun **formiata acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **formiil-formiilamido** per traktado de **karbona unuoksido** kun **Amonia formiato**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **formiil-formiilamido** per traktado de **amoniako** kun **formiila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **formiil-formiilamido** per traktado de **formaldehido** kun **dukloramino**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **formiil-formiilamido** per traktado de **formaldehido**, **karbona unuoksido** kaj **kloramino**:

## Vidu ankaŭ 
* Amidoj

## Referencoj 
Kategorio:Aminoj
(148060) 1998 TO11

**(148060) 1998 TO11** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,330037 astronomia unuo, tie estas 49,373 milionoj da km, pro tio ĝi povus esti rigardita kiel jupiterrenkonta asteroido. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Nea Smirni

''''* ()  estas municipo en la historia regiono Atiko, Grekio. Ĝi estas antaŭurbo de Ateno, kaj situas en la administra regiono Atiko kaj la regiona unuo suda Ateno. Tiel ĝi apartenas al la suda parto de la Atena Metropola Areo (). Laŭ la stato de , en la municipo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Geografio 
La municipo Nea Smirni situas en la atika ebenaĵo *(Lekanopedio Attikis)* tuj sude de la greka ĉefurbo Ateno. Nea Smirni ne havas marbordon de la Sarona Golfo; la plej proksima marbordo estas tiu de la golfeto de Palaio Faliro aŭ Paleo Faliro.

Nea Smirni limas norde kun la municipo Ateno (distrikto Neo Kosmos), nordoriente kun la municipo Dafni-Imittos, oriente kaj sudoriente kun la municipo Agios Dimitrios, sude kaj sudokcidente kun la municipo Palaio Faliro kaj okcidente kaj nordokcidente kun la municipo Kalitea. La limo inter la municipoj de Nea Smirni kaj Kalitea estas la ĉefŝoseo *Leoforos Singru*.

## Historio 
La aktuala areo de Nea Smirni estis konata kiel "Analatos" ("sensala") antaŭ la 19-a jarcento. La nomon ricevis al la areo pro dolĉakva fonto proksime de la preĝejo *Agios Theodoros*, kie nun staras la stadiono *Panionios*. La 24-an de aprilo 1827, kadre de la Greka Milito de Sendependeco, grekaj ribelantoj kaj trupoj de la Otomana Imperio batalis por konkeri la Akropolon; tiu batalo ankaŭ estas konata kiel la "Batalo de Analatos". En 1898, la 14-an de februaro 1898, la greka reĝo Georgo la 1-a ne sukcesis esti murdita en kio nun estas la municipo. Por danki pri la malsukceso de la atenco, reĝino Olga de Grekio donacis la preĝejon *Agios Sosti*.

Fakte, la areo de Nea Smirni aŭ Analatos ne estis sisteme loĝita ĝis la komenco de la 20-a jarcento. Unua sistema setligo de Nea Smirni okazis komence de la 20-a jarcento post la malfermo de la vojo de Ateno al Palaio Faliro. Post la "katastrofo de Malgranda Azio", la greka malvenko en la greka-turka milito en 1922 kun la posta interkonsento inter Grekio kaj Turkio fiksita en la Traktato de Laŭzano 1923 pri "populacia interŝanĝo inter Grekio kaj Turkio”, la greka registaro decidis konstrui setlejon por grekaj rifuĝintoj el Malgranda Azio sur la teritorio de la hodiaŭa urbo Nea Smirni. La 14-an de aŭgusto 1923, 20 tagojn post la subskribo de la Traktato de Laŭzano, komenciĝis la konstruado de rifuĝintoŝirmejo ĉe la strato *Leoforos Singru*. Jaron poste ekvalidis la preskribo por la "Nova Plano de Ateno" (), en kiu fiksiĝis la starigo de municipa setlejo por la rifuĝintoj de Smirno ().

Konstruado de la setlejo komenciĝis en 1926. Du jarojn poste Nea Smirni havis nur 210 loĝantojn; kvin jarojn poste la populacio pliiĝis al 6 500 kaj atingis 16 000 en 1940. En 1934, Nea Smirni iĝis sendependa "kampara komunumo" (, *Kinotita*).

En 1944, fine de la dua mondmilito, Nea Smirni iĝis municipo *(Dimos)'' kaj ankaŭ ricevis oficiale la nomon Nea Smirni, kiu memorigas la grekajn rifuĝintojn de la urbo Smirno (la hodiaŭa Izmiro).

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Grekio
Kategorio:Atiko
Moral de Hornuez

**Moral de Hornuez** [moRAL deorNŬEZ] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, proksima al la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Riaza*. 

180px|eta|maldekstra|Moral de Hornuez en la provinco Segovio.
230px|eta|maldekstra|Sanktejo de la Virgulino de Hornuez.
## Geografio
Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 32,50 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 47 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 50 el jaro 2000.  

Ĝi distas 88 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Villaverde de Montejo, Valdevacas de Montejo, Maderuelo, Carabias, Campo de San Pedro, Cilleruelo de San Mamés kaj Cedillo de la Torre.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la *Comunidad de villa y tierra de Maderuelo*. 

La plej frua mencio pri Moral de Hornuez estas de la 13-a jarcento, rilate al la lefgendo de la Virgulino de Hornuez.

En 1568, Moral aperas citita en la Colegio Mayor de San Ildefonso de Alcalá de Henares kiel devenloko de lernanto.

Kiel El Moral (La morusarbo) aperis en la Censo de la Regno Kastilio de 1591.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la Sanktejo de la Virgulino de Hornuez.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Segovio
Riaguas de San Bartolomé

**Riaguas de San Bartolomé** [riAgŭas desanbartoloME] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, proksime al la provinco Sorio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Riaza*. La loknomo *Riaguas de San Bartolomé* estas komprenebla etimologie kiel Rivero de Akvoj de Sankta Bartolomeo.

180ra|eta|maldekstra|Riaguas de San Bartolomé en la provinco Segovio.
240ra|eta|maldekstra|preĝejo de Sankta Bartolomeo.

## Geografio 
Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 11,65 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 26 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 42 el jaro 1991.

Ĝi distas 88 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Alconada de Maderuelo, Languilla, Campo de San Pedro, Fresno de Cantespino kaj Corral de Ayllón.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la *Comunidad de villa y tierra de Maderuelo*.

Ĝi nomiĝis Río Daguas en la 12-a jarcento, kaj en 1643 ĝi akiris la titolon de *villa* kun propra juridiskcio pri sia municipa teritorio. En 1845 oni citis por la unua fojo "de San Bartolomé".

Ene de la municipo ekzistis la loĝloko Briongos (41º26' Norde - 3º29' Okcidente), kie estis restaĵoj de romia loĝado (1-a ĝis 3-a jarcentoj p.K.).

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Bartolomeo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Segovio
Újezdec (distrikto Prachatice)

**Újezdec** estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice, proksimume tri kilometrojn de Vlachovo Březí kaj dek unu kilometrojn nordokcidente de Prachatice. Tra Újezdec kondukas ŝoseo II/144 (Volyně – Vlachovo Březí – Husinec). Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1300.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Újezdec (okres Prachatice), silnice III.jpg|Újezdec
Újezdec (okres Prachatice), silnice II.jpg|Újezdec
Újezdec (okres Prachatice), kaplička.jpg|Kapeleto en Újezdec

Kategorio:Municipoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Riaza

**Riaza** [RJAza] estas municipo en la oriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto *Partido Judicial de Riaza*, kies ĉefurbo ĝi estas.

180ra|eta|maldekstra|Riaza en la provinco Segovio.
230ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Riaza.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas komponita de loĝlokoj Aldeanueva del Monte, Alquité, Barahona de Fresno, Becerril, Madriguera, Martín Muñoz de Ayllón, El Muyo, El Negredo, Villacorta kaj Serracín; kaj okupas totalan areon de 149,49 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 135 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed fakte ĝi rekuperiĝis kiel komarka centro kaj ricevo deenmigrintoj, ĉefe bulgaroj.

Ĝi distas 73 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj kaj teritorioj Comunidad de Sepúlveda-Riaza, Cerezo de Arriba kaj Riofrío de Riaza.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la *Comunidad de villa y tierra de Haza* (Burgoso). Ĝia origino datas el fino de la 11-a jarcento kaj komenco de la 12-a jarcento, kiam la deklivaro de la Centra Sistemo estis organizita per la kreado de malgrandaj setlejoj dediĉitaj al profito de brutobredado, forstado kaj minado fare de la reĝoj Alfonso la 6-a, Urraca la 1-a kaj Alfonso la 7-a. Tiu teritoria organizado estis farita post la plifirmigo de la landlimo kun Al-Andalus ĉe la valo de la rivero Teĵo. La mezepoka dokumento plej frua mencias la setlejon kiel Aldeaherreros, kaj ĝi akiris sian aktualan nomon el la 13-a jarcento.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj kaj la ermitejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Segovio
Sámuel Diószegi (aktoro)

**Sámuel Diószegi** [ŝAmuel diOsegi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Diószegi Sámuel** estis hungara aktoro.

Sámuel Diószegi naskiĝis ie en fino de la 18-a jarcento, li mortis en nekonata loko en la 19-a jarcento.

## Biografio 
Sámuel Diószegi aktoriĝis en Kolozsvár en 1810 pro varbado inter junuloj. Tiutempe eĉ konstanta teatrejo ne ekzistis, tial li estis migra aktoro en teatra kompanio de Mihály Wándza. Ekde 1814 li apartenis al la ĵus fondita teatra trupo de József Sándorfy en Nagyvárad. Laŭ la tiamaj kutimoj li faris ĉiuspecajn scenejajn laborojn ligitajn ankaŭ muziko.

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/Di%C3%B3szegi_S%C3%A1muel_(sz%C3%ADnm%C5%B1v%C3%A9sz))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Pereĉin (stacidomo)

**Pereĉin** () estas fervoja stacio en Pereĉin (Transkarpata provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Pereĉin en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Pereĉin
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1893
Kategorio:1893 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Transkarpata provinco
Duacetamido

**Duacetamido** aŭ **Acetil-acetamido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la klaso de la sekundaraj amidoj, toksa kaj solida substanco produktita per interagado de la acetata anhidrido kun amoniako. Ĝi estas duacetilaj grupoj ligitaj al nitrogenatomo. Duacetamido estas blanka solidaĵo kiu brulas kun neluma flamo. Per malkomponado ĝi formas amoniakajn salojn. Koncentrita sulfata acido facile agas sur duacetamido formante produktadon de acetata acido. Natria duacetato prepareblas per varmigado de natrio kun duacetamido. Metila acetamido estiĝas varmigante natria duacetato kun metila jodido. Triacetamido formiĝas per varmigado de natria acetamido kun acetila klorido aŭ acetata anhidrido.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **duacetamido** per traktado de **amoniako** kun **acetata anhidrido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **duacetamido** per traktado de **keteno** kun **amonia acetato**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **duacetamido** per traktado de **amoniako** kun **acetila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **duacetamido** per traktado de **acetaldehido** kun **dukloramino**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **duacetamido** per traktado de **acetaldehido**, **keteno** kaj **kloramino**:

## Vidu ankaŭ 
* Amidoj

## Referencoj 
Kategorio:Amidoj
Rusta muzeo (Kiŝinevo)

**Rusta muzeo** (, , ) troviĝas en Kiŝinevo, Moldavio, norde de la lago de Izvor-parko ĉe Ghidighici-senelirejo. 
## Temoj
Kreis la tuton la moldavaj artistoj Nicolae Ischimji (* 1944) kaj Valeriu Moşcov (* 1947): temas pri areeto subĉiela kun metalskulptaĵoj rustantaj kaj rustiĝantaj per kio oni igas priridendaj  ĝenantajn burokratiismajn strukturojn. Fakte videblas centre objekto duone draka duone skribmaŝina kiun nutras homaj figuroj. Inspiron por tio ĉerpis la artistoj en la tempo de glasnost kaj perestrojko: fakte ĝi ekis en 1985.

## Saviĝo
Tiu ĉi speciala muzeo bezonas saviĝon kaj kelkaj muzeeroj jam pli ol intencite estas kadukaj. Spertuloj kiel Eliane Bots, Aurelian Dănilă, Ghenadie Jalobă, Ron Sluik, Vladimir Bulat, Octavian Eşanu kaj Irina Grabovan substrekis la gravecon de tiu ĉi unika kolekto. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
*Hejmpaĝo
*Fotoj apud flickr.com

Kategorio:Konstruaĵoj en Kiŝinevo

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1985
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1980-1989
Bilohorivka (Luhanska provinco)

**Bilohorivka** () estas urbotipa loĝloko en Luhanska provinco de Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2019.

## Rusa-ukraina milito 
La  je la 16:37 horo en Bilohorivka rezulte de rusa aeratako okazis fajroj en la lerneja konstruaĵo sur areo de ĉirkaŭ 300&nbsp;m² kaj en la kulturdomo.

La fajro estis estingita post preskaŭ kvar horoj, post kio la derompaĵoj estis malmuntitaj kaj la korpoj de du viktimoj estis trovitaj.

Antaŭ tio, lokaj loĝantoj kaŝis sin en la kelo de la lernejo. Tridek homoj estis evakuitaj de la rubo, sep el kiuj estis vunditaj. Laŭ la regiona armea-civita administracio de Luhansk, verŝajne ĉiuj 60 homoj kiuj restis sub la rubo de konstruaĵoj mortis.

En septembro de 2022 jaro, Bilohorivka estis liberigita de ukrainaj armitaj fortoj kaj nuntempe estas la sola loĝloko de Luhanska provinco, kiu ne estas sub okupacio.

School in Bilohorivka after Russian shelling, 2022-05-07 (01).jpg
School in Bilohorivka after Russian shelling, 2022-05-07 (02).jpg
School in Bilohorivka after Russian shelling, 2022-05-08 (03).jpg

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Luhanska provinco
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Urboj en Luganska provinco
Zoltán Dobránszky

**Zoltán Dobránszky** [dobrAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dobránszky Zoltán** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia fratino estis Zsuzsanna Dobránszky.

Zoltán Dobránszky naskiĝis la  en Mukaĉeve (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Dobránszky apartenis al la hungara minoritato de Ĉeĥoslovakio. Li estis aktoro en Nacia Teatro (Miskolc) inter 1960-1966, poste en Teatro Petőfi (Veszprém), fine en malgrandaj teatroj en Budapeŝto ekde 1969. Tamen li apartenis al la plej konataj voĉaktoroj kaj li havis samtempe filmajn rolojn. Lia vivkunulino naskis filon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** La gajaj edzinoj de Windsor - Pistol
** Othello - Rodrigo
** Perditaj Amopenoj - Bunkó
* Molière: L' Avarulo - Fecske
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - arkianĝelo Gabrielo
* Ferenc Lehár: *Luxemburg grófja* - Saville
* Hervé: ''Mam'zelle Nitouche* - Róbert
* Imre Dobozy: La kaporalo kaj la aliaj (teatra adapto) - István Szijártó
* Ferenc Karinthy: Budapeŝta printempo (teatra adapto) - Markó
* Gyula Illyés: *Fáklyaláng* - Bertalan Szemere

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Tűzgömbök* (1975)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Jerry Hardin, Eli Wallach

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Szép maszkok* (serio, 1974)
* *A hátvéd halála és feltámadása* (1981) - patro de Potyka
* *Szomszédok* (serio, 1991) - Bandi Madarasi
* *Barátok közt'' (serio, 2005)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Károly Murai

**Károly Murai** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Murai Károly** estis hungara ĵurnalisto, verkisto. Lia origina familia nomo Kovács estis ŝanĝita al Murai pro la troa ofteco en 1878.

Károly Kovács naskiĝis la  en Kecskemét, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|
eta|

## Biografio 
Károly Murai akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li komencis sian ĵurnalistan karieron en 1878 en Budapeŝto. En la sekvaj jaroj li laboris kaj ĉefurbaj kaj provincaj gazetoj. En 1889 li transprenis redaktoradon de ŝerca gazeto. En la 1890-aj jaroj li estis konata verkisto de la Nacia Teatro (Budapeŝto), dum liaj kontribuoj ofte aperis en pluraj gazetoj. Li havis edzinon.

## Liaj teatraĵoj (elekto) 
* *Az első évforduló* (unuakta komedio prezentita en Nacia Teatro en 1882)
* *Virágfakadás* (unuakta komedio prezentita en Nacia Teatro en 1886, eldonita en 1889)
* *Huszárszerelem* (duakta komedio prezentita en Nacia Teatro en 1890, eldonita en la sekva jaro eĉ tradukita kaj prezentita en Vieno kaj Berlino)
* *A kis szobrász* (unuakta teatraĵo, 1892)
* *A párisi baba* (unuakta komedio, 1901)

## Liaj libroj (elekto) 
* *Komédiás Palkó. Róka Pál furfangjai.* (junulara romano, 1895)
* *Derűs históriák* (gajaj noveloj, 1896)
* *Víg történetek* (1899)
* *Eljegyzés menyasszony nélkül* (1908)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* libroj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
(148112) 1999 RA216

{{Informkesto astronomia objekto
 |Nomo = (148112) 1999 RA216
 |Kategorio = transneptuna objekto
 |Oficiala_nomo = (148112) 1999 RA216
 |Aliaj_nomoj = **1999 RA216**
 |Dato_de_malkovro = 
 |Malkovrintoj = Jane X. Luu, Chad Trujillokaj David C. Jewitt
 |Loko_de_malkovro = Hawaii (Usono)
 |Epoko = 2459600.5  TDB
 |Granda_duonakso = 6,619 Tm (44,246 AU)
 |Periapsido = 6,343 Tm (42,401 AU)
 |Apoapsido = 6,895 Tm (46,091 AU)
 |Discentreco = 0,04169
 |Periodo = 107500,141 tagoj  (294,319 jaroj)
 |Klinangulo = 0,7916°
 |Meza_anomaliangulo = 87,449°Epoko: }
 |Longitudo_de_suprenira_nodo = 192,057°
 |Argumento_de_periapsido = 96,205°
 |Terdistanco_min = 6,191 Tm (41,386 AU)
 |Diametro = ~126 km
 |Absoluta_magnitudo = 7,1
}}
**(148112) 1999 RA216** estas tre granda transneptuna objekto de la familio de la kubevanoj: "klasikaj" objektoj de la Kujper-zono kun feblaj discentreco kaj orbita klineco, kiuj ne estas en orbita resonanco kun Neptuno. Tamen, ĝi estas proksima de la resonancoj 2:7 kun Urano kaj 1:10 kun Saturno.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 8-an de septembro 1999 de la usonaj geastronomoj Jane X. Luu, Chadwick A. Trujillo, kaj David C. Jewitt elde unu el la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).

## Ecoj 
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 126 km; por Michael E. Brown, ĝi havas taksitan diametron de 108 km kaj verŝajne ne estas nanplanedo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Kubevanoj
Marieta Morosina Priuli

**Marieta MOROSINA PRIULI** (fl. 1667) ankaŭ konata kiel **Marieta PRIOLI**, estis itala komponistino naskita en Venecio en la nobela kaj tradicia familio Morosina.

## Vivo 
Ŝi edziniĝis al membro de la familio Priuli, probable Giovanni, kaj ŝi fariĝis ano de tiu ĉi elstara aristokrata familio de la Venecia Respubliko, kiu eniris la venecian nobelaron komence de la 14-a jarcento.

Marieta Morosina Priuli, probable post sia geedziĝo, fariĝis komponistino kaj muzikistino al la servo de la Habsburga kortego.

En 1665 Priuli publikigis en Venecio kolekton da verkoj dediĉitaj al la Imperiestrino Vidvino de Habsburgo, Eleanor Magdalena de Neuburg, la tria kaj lasta edzino de Leopoldo la 1-a, kiu havis la reputacion esti unu el la plej kleraj kaj virtaj virinoj de sia tempo

La kolekto da verkoj de Priuli dediĉita al imperiestrino estis instrumenta muziko titolita ‘Baletoj kaj fluoj’ (*Balletti e correnti*). Ĝi inkluzivis ok ‘correnti’ kaj kvin ariojn da pecoj por tri kordaj instrumentoj, du violonoj, violonĉelo, kaj kontinua klaviceno.

La violonĉelo en Venecio de la 17-a jarcento havis du grandecojn: unu kiu estis sufiĉe pli granda ol la nuna violonĉelo; ĝi kutime ludis la pli konstantajn basajn liniojn de la polifonia muziko. Dum la ‘*violoncino*’, kiu estis pli malgranda ludis la rapidan kaj virtuozan solistan muzikon. La ‘*Balletto e corrento*’ de Marieta Morosina Priuli estas taŭga por ĉi tiu pli malgranda instrumento, ĉar ĝi enhavas sufiĉe ‘akrobatan’ fluon. Ĝuste tiuj komponaĵoj de Priuli estas konataj pro sia vigla ritmo kaj bunta formado.

Tiuj verkoj de Marieta Priuli elstaras ankaŭ pro tio, ke ili estis la escepto rilate al instrumenta muziko publikigita de virinoj en tiu ĉi periodo en Italio. Nur ŝi, kun sia ‘Baletoj kaj fluoj’, kaj la fekunda, multĝenra komponistino Isabella Leonarda kun ‘Sonate da chiesa’, sia Opus 16, produktis kaj eldonis instrumentajn komponaĵojn. Ambaŭ publikigis ununuran kolekton en ĉi tiu kampo, sed tiel la verko de la monaĥino Isabella Leonarda, kiel tiu de la venecia nobelino Marieta Priuli montras siajn grandajn kvalitojn kaj originalecojn en pasia interpreto. 

La muzikologo Gregory Barnett en sia libro “Bolognese Instrumental Music 1660-1710” publikigita en 2016, mencias Marietan Priulin inter la komponistoj kiuj kontribuis al la kreskanta influo de la instrumenta muziko, kiu dum la baroko egaliĝos en graveco al la voĉa muziko. La instrumenta muziko pasis de esti “nura akompano de la aristokrataj distraĵoj” en la salonoj de la nobelaro, “al la kreado mem de la aristokrata identeco de la malfrua 17-a jarcento”.

## Referencoj 
Kategorio:Sen indiko de naskiĝdato
Kategorio:Italaj muzikpedagogoj
Kategorio:Italaj barokaj komponistoj
Alimos

'''''' ()  estas municipo en la historia regiono Atiko, Grekio. Ĝi estas antaŭurbo de Ateno, kaj situas en la administra regiono Atiko kaj la regiona unuo suda Ateno. Tiel ĝi apartenas al la suda parto de la Atena Metropola Areo (). Laŭ la stato de , en la municipo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Grekio
Kategorio:Atiko
Eluru

**Eluru** () estas urbego kaj municipo en orienta Barato, en subŝtato Andra-Pradeŝo, kie ĝi estas sidejo de la samnoma distrikto Eluru.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Eluru etendiĝas sur la marborda ebenaĵo en alteco de 22 metrojn de la marnivelo. Tadepalligudem troviĝas 45, Bhimavaram kaj Bengala Golfo po 49, Vijayawada 54, subŝtata ĉefurbo Amaravatio 68, Mumbajo 913, Kolkato 999, tutlanda ĉefurbo Delhio 1384 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Demografio 
Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Laŭ takso kun la aglomeraĵo en 2021 estis . La legopovo estas .

## Historio 
Historio de Eluru devenas de la 2-a jarcento. Ĝiaj historiaj nomoj estis "Helapuri" kaj  "Ellore". Pluraj dinastioj estis la regantoj. En 1753 francoj alvenis, sed post kelkaj jaroj la areo ŝanĝiĝis al brita kolonio ĝis 1947. Dum brita rego Eluru estis armea stacio, ricevis municipan statuson en 1866, ekde 1925 ankaŭ distrikta sidejo.

## Ekonomio 
Ekde la 17-a jarcento Eluru estis konata pro tapiŝoteksado fare de persoj. Nuntempe la ekologiaj tapiŝoj estas eksportitaj al Usono, Aŭstralio, Germanio kaj Britio.

## Lingvoj 
La telugua estas oficiala lingvo en Eluru. La instruaj lingvoj estas la angla, la telugua kaj la urdua.

## Edukado 
En pluraj kolegioj okazas la plej alta edukado en Eluru.

## Religioj 
En Eluru vivas hinduoj (90%), muslimoj (7%) kaj kristanoj (preskaŭ 3%) .

## Klimato 
La temperaturo en Eluru varias averaĝe inter 23-33 °C. Jare pluvas po 992 mm. Inter junio-oktobro pli ofte pluvas, inter decembro-aprilo apenaŭ pluvas.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Eluru havas trairantan fervojan linion kaj 7 vojoj kuras al la urbego el ĉiuj direktoj. Enurbe estas aŭtobusa stacidomo. Enurbe privataj aŭtorikiŝoj, taksioj kaj busetoj trafikas. Eluru havas propran flughavenon, tamen 35 km-ojn for.

## Famuloj 
* Mathew Cheriankunnel katolika episkopo mortis el Eluru

## Vidindaĵoj 
* temploj
* Budha parko kun statuo 23 metrojn alta
* komence malprofunda dolĉakva lago - renkontejo de migrobirdoj

District Collectorate of West Godavari (May 2019) 3.jpg|Konstruaĵo el 1932
Hanuman Nagar, Eluru, Andhra Pradesh 534001, India - panoramio.jpg|
Shopping malls under construction in RRPet, Eluru.jpg|Vojo
Buddha Statue, Eluru.png|Statuo Budho

Kategorio:Urboj de Andra-Pradeŝo
Kategorio:Urboj de Barato
Karl-Olof Sandgren

**Karl-Olof SANDGREN** (1925-1990) estis sveda Esperanto-verkisto, kristana evangelia misiisto, bibliotekisto kaj librotenisto.

Li naskiĝis la  en Karlstad, provinco Värmland, en Svedio. Li esperantiĝis jam kiel gimnaziano, sed fakte finis Esperanto-kursojn nur 23-jara en 1948. Tiam li venis por studado de arkeologio al Stokholmo, kaj en septembro 1948 li edziĝis al sia Esperanto-instruistino Anna Alamo.  Post la malfacila juneco (grava ren-malsano, fininta lastamomente per enplantado de alihoma reno en 1965) li decidis tute sin dediĉi al evangelia misio pere de Esperanto. Post la studo li fariĝis sekretario-librotenisto kaj bibliotekisto de la stokholma rondo de la Kristana Esperantista Ligo Internacia (KELI), kie li laboris 1958-1972. Kun sia edzino ĝis la morto li gvidis Esperanto-kursojn kaj organizis viglan Esperantan movadon en malgrandaj svedaj urboj de la provinco Örebro: Nora kaj Östansjö. Li estis talenta instruisto. Tamen ĝis la fino de sia vivo li suferis de revenantaj sankrizoj.

Dum kelkaj jaroj, ĝis 1952, li estis kunredaktinto de la internacia ligilo de KELI *Dia Regno* (kune kun Erik Carlén). Li mem verkis plurajn artikolojn por la revuo. En 1952 li fondis la Esperanto-Mision por senpage distribui la evangelian literaturon, kaj gvido la korespondajn bibliaj studoj. Ĝis 1989 la Misio sume forsendis 227 882 librojn kaj presaĵojn al samideanoj el 130 landoj. 

Samtempe li komencis kolekti religiajn literaturaĵojn de la tuta mondo, en diversaj lingvoj, sed ĉefe en Esperanto. La rezulto estas lia ĉefa, grandioza verko, la *Religia literaturo en Esperanto*, kies la unua eldono, kun subtitolo: "Provizora katalogo laŭ la registro kaj arkivo de Karl-Olof Sandgren", aperis jam en 1970, dediĉita al la (ne efektiviĝinta) komuna kongreso de IKUE kaj KELI en Brno. Per mondvasta kunlaboro, li poste aperigis 27 aldonojn, disvastigitajn perletere, la lastan en 15.06.1989. La dua, postmorta eldono de la libro (redaktita de Leif Nordenstorm, kun la postvorto de Åke Ahlrén) aperis en eldonejo Nordenstroms förlag en Boden, en 1994. 

Li forpasis la  en Östansjö.

## Fonto 
* Åke Ahlrén, *Karl-Olof Sandgren (1925-06-14 - 1990-01-03)*, en: *Dia Regno*, februaro 1990, 2, (702), p. 3; represita en: *Religia literaturo en Esperanto*, dua eldono, Boden 1994, p. 135-136. 

## Notoj
Kategorio:Svedaj esperantistoj
Kategorio:Religio
Kategorio:Protestantismo