open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hrebinka (stacidomo)

**Hrebinka** () estas fervoja stacio en Hrebinka (Poltava provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Hrebinka en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Hrebinka
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1895
Kategorio:1895 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Poltava provinco
Pamjatne (Ĉernihiva provinco)

**Pamjatne** () estas vilaĝo en la Ĉernihiva provinco, Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Kruti (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Urboj en Ĉernihiva provinco
Eugen Kozak

**Eugen KOZAK** (; naskiĝinta la  en Slobozia Bănilei, Ĉernivca provinco, mortinta la  en Ĉernivco) estis aŭstra-rumania eklezislavisto kaj regionhistoriisto.

## Vivo 
Post frekvento de la ĉernivca lernejo *k.k. I. Staatsgymnasium Czernowitz* li studis ĉe Ĉernivca Universitato filozofion kaj ortodoksan teologion. Pluklerigon pri slavistiko kaj hindeŭropaj studoj li ĝuis ĉe la Universitato de Vieno. Tie li doktoriĝis en la 18.12.1891 defendinte sian disertaĵon *Der Czernowitzer Sbornik vom Jahre 1359*. Ekde 1892 *Silvestru Morariu Andrievici* klopodis starigi katedron pri la slavono sur la Francisko-Jozefo-universitato. Fakte en 1899 ricevis eksterordan profesorecon tie Eugen Kozak. Prelegoj kaj ekzamenoj fariĝis en la lingvoj rutena kaj rumana, la oficialaj lingvoj de la grek-ortodoksa Diocezo Bukovino kaj Dalmatio. Iĝinte en 1905 katedrestro li rektoris en 1907/08. En sia ekdeĵorparolado de la 9.12.1907 li tute dediĉis sin al la graveco de la eklezislava lingvaro, teme *Die Bedeutung des Kirchenslavischen in theoretischer und praktischer Beziehung*. Krome li elektitis deputito por rutenoj en 1911 en la landan parlamenton. Post rumaniiĝo de Bukovino Kozak ne plu rajtis ani al la senato ĉernivca.

## Verkoj 
* *Die Inschriften aus der Bukowina; epigraphische Beiträge zur Quellenkunde der Landes- und Kirchengeschichte. T. 1, Steininschriften mit 27 Textillustrationen*. Wien 1903.
* kun V. Jagić: *Die biblisch-apokryphe Literatur bei den Slaven*.
* *Die älteste Urkunde des Klosters Putna*. Wien 1904.

## Referencoj 
Kategorio:Slavistoj
Kategorio:Aŭstraj rektoroj
Kategorio:Parlamentanoj
Kategorio:Profesoroj
Kategorio:Ĉernivco
Kategorio:Aŭstraj filologoj
Kategorio:Rumanaj filologoj
Viloria

**Viloria** [biLOrja] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudo de la provinco. Ĝi estas popole konata kiel *Viloria del Henar*. Ĝi limas kun la provinco Segovio al kiu ĝi iam apartenis.

180ra|eta|maldekstra|Viloria en la provinco Valadolido.
[eta|180ra|maldekstra|La *Tierra de Pinares* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, verde, sude.]]
230ra|eta|maldekstra|La Sanktejo de *Nuestra Señora del Henar*.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 11,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 348 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte ĉirkaŭ 60 el 1991. Ĝi distas 43 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

## Historio 
Estas restaĵoj de visigotoj. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado, rilate al Cuéllar. Frua dokumenta mencio estas *Carta de Privilegio* de Johano la 2-a konfirmanta alian de Sanĉo la 4-a de la 20a de Decembro 1294, al la lokanoj de Viloria rajtigante plantadon de pinaro. Ekde la Mezepoko Viloria estis integrita en la *Comunidad de Villa y Tierra de Cuéllar*, ene de la loĝlokaro *Sexmo de Montemayor*.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado ekzemple pro muelejoj de rubio. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas diversaj atelieroj kaj servoj; multaj laboristoj navedas ĉiutage al Valadolido.

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la turo de la preĝejo, restaĵoj de alia turo kaj la Sanktejo de *Nuestra Señora del Henar*.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Burin

**Burin** () estas urbo en Sumia provinco, Ukrainio. Ĝi havis  loĝantojn en 2019.

## Vidu ankaŭ 
* Putivl (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio
* Sumia provinco


Kategorio:Urboj en Sumia provinco
Tamás Gál

**Tamás Gál** [tamAŝ gAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gál Tamás** estas slovakia hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro.

Tamás Gál naskiĝis la  en Dunajská Streda.

## Biografio 
Tamás Gál apartenis al la hungara minoritato de Ĉeĥoslovakio, respektive Slovakio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1996, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro (Bratislava) en 2003. Li komencis sian aktoran karieron en hungarlingva teatro en Komárno. Baldaŭ li ludis en alia hungarlingva teatro en Košice, pli poste li estis liberprofesiulo. Li fondis malgrandan teatran kompanion. Ekde 2009 li havis rolojn ankaŭ en Hungario, ekzemple Teatro Petőfi (Sopron). En 2020 li estis teatrestro de la menciita teatrejo en Komárno. Li ricevis premiojn inter 2000-2019. Li havis edzinon, kiu estis same aktoro.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Henrik Ibsen:	Peer Gynt - titolrolo
* Sándor Petőfi: *Tigris és hiéna* - Sámson
* Endre Fejes: Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo - knabo
* Magda Szabó: *Kígyómarás* - János Tóth
* Áron Tamási: *Énekes madár* - Lukács Bakk

## Liaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Sándor Petőfi: *A helység kalapácsa*
* Mihály Csokonai Vitéz: *Dorottya*
* Lajos Parti Nagy: *Ibusár*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
György Jáky

**György Jáky** [djordj jAki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jáky György** estis hungara arkitekto, pentristo.

György Jáky naskiĝis la  en Győr, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Jáky maturiĝis en benediktana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1948, poste li akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1952. Inter 1952-1990 li laboris en diversaj ŝtataj arkitekturaj atelieroj, inter 1954-1960 li frekventis vesperajn pentristajn lernejojn. En 1962 li revenis al sia naskiĝurbo, en la sekva jaro krom la arkitekturaj laboroj li estis aktiva pentristo. En 1969 li studvojaĝis al Parizo. Depost la socialismo (1990) li iĝis privata arkitekto. Li ricevis arkitekturajn kaj artajn premiojn inter 1971-1989. Li edziĝis en 1961, lia edzino naskis 2 filojn (1963, 1967).

## Liaj arkitekturaĵoj (elekto) 
* Preĝejo Vizito de Maria (Kapuvár) (1989)
* preĝejo en Sarród
* hotelo en Győr (kunaŭtoro)

## Liaj pentraĵoj (elekto) 
* *Akt* (krajona desegnaĵo)
* *Hajóroncs* (olea pentraĵo)
* *Alkonyati ködfátyol* (akvarelo)
* *Almádi móló* (pentraĵo)

## Liaj solaj ekspozicioj (elekto) 
* Győr (1974, 1979, 1988, 1999, 2006)
* Klubo Fészek (1989)
* Tihany, Sopron (2001)
* Tihany (2009)

## Liaj grupaj ekspozicioj (elekto) 
* Győr (1970)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Alcazarén

**Alcazarén** [alkazaREN] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudo de la provinco. *Alcazarén* estas komprenebla etimologie kiel *Du Alkazaroj* aŭ *Du Kasteloj*, el la araba *al-qasrayn* kiu signifas "la du alkazaroj". Tiukadre aperas du kastelturoj en la blazono. 

180px|eta|maldekstra|Alcazarén en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La *Tierra de Pinares* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, verde, sude.]]
220px|eta|maldekstra|Preĝejo de Santiago.
220px|eta|maldekstra|Kapelo de Karmen, kun muzikistoj en la kupolo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 48,04 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 632 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 750 el la 1950-aj jaroj. 

Ĝi distas 34 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Matapozuelos, Mojados, Megeces, Hornillos de Eresma, Pedrajas de San Esteban kaj Olmedo. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trafluas la rivero Eresma kaj rojo Cega.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj -devennomo Rueda-, legomoj, betoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Multaj laboristoj navedas ĉiutage al proksimaj urboj kiel Íscar, Pedrajas de San Esteban, Olmedo, kaj eĉ al Valadolido mem.

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la du mudeĥaraj preĝejoj de malfrua 13-a jarcento nome de Santiago kaj de Sankta Petro (nuna kulturcentro). En la preĝejo de Santiago, nome en la interno de la absido estas restaĵoj de gotikostilaj freskoj de la transiro de la 14-a al la 15-a jarcentoj. La Kapelo de la Virgulino Karmen, de la 13-a jarcento, enhavas plurkolorajn gipsaĵojn ege originalaj, kun hispanamerika influo kaj interesaj figuroj de muzikistoj. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Lenny Kuhr

**Lenny KUHR**, naskiĝinta la 22-an de februaro 1950 en Eindhoven, estas nederlanda kantistino kaj kantaŭtorino. En 1969, ŝi reprezentis sian hejmlandon en la Eŭrovido-Kantokonkurso kun sia mem-komponita *De Troubadour* (La Trobadoro, kantoteksto verkita de *David Hartsema*). Ŝi estis unu el kvar gajnintoj ĉi-jare. En 1982, ŝi revenis al la nacia konkurso, sed nur kiel gastigantino. La kanto havas pli ol 1,2 milionojn da kopioj venditaj tutmonde kaj 100 milionojn da elsendfluoj. En la sama jaro kiel la venko en Eurovision, Lenny gajnis premion en la MTV Europe muzikpremio por plej bona sveda ago, du 'rok-ursojn' por ina artisto de la jaro kaj kanto de la jaro kaj estis nomumita en la Mondaj Muzikaj Premioj.
eta|meza|Lenny Kuhr en 2019

En la fruaj 1970-aj jaroj, ŝi estis pli populara en Francio ol en sia hejmlando; En 1972, ŝi pintis la francan furorliston kun la kanto Jesus Christo. En 1980, ŝi registris *Visite* kun la franca grupo *Les Poppys* kaj havis ununuran sukceson en Nederlando.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Oficiala fanretejo

Kategorio:Nederlandaj kantistoj
Kategorio:Kantaŭtoroj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 1969
145445 Le Floch

'*145445 *Le Floch'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 5:1 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 2-an de septembro 2005 elde la Observatorio de Saint-Véran sur la *Pic de Château Renard* en Saint-Véran (Hautes-Alpes, Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan  *Jean-Christophe Le Floch*, fakulon pri observo de la naturaj satelitoj de Jupitero kaj de Saturno. Li pasas parton el sia tempo ĉe la observatorioj de Bordeaux, de Parizo en Meudon, de Haute-Provence kaj de *Pic du Midi''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Saint-Véran
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Voroĵba (stacidomo)

**Voroĵba** () estas fervoja stacio en Voroĵba (Sumia provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Voroĵba en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Voroĵba
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1868
Kategorio:1868 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Sumia provinco
Almenara de Adaja

**Almenara de Adaja** [almeNAra deaDAĥa] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudo de la provinco. *Almenara de Adaja* estas komprenebla etimologie kiel *Gvatoturo de Adaja*, alude al la rivero Adaja. *Almenara* devenas el araba  المنارة (al-manāra), «la gvatoturo».​ Fakte la turo de la preĝejo aspektas gvatoturo pli ol sonorilturo.

180px|eta|maldekstra|Almenara de Adaja en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La *Tierra de Pinares* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, verde, sude.]]
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 23 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 200 el la 1900-aj jaroj. 

Ĝi distas 52 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Olmedo, Bocigas, Fuente-Olmedo, Ataquines, Fuente de Santa Cruz kaj Puras. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trafluata de la rivero Adaja survoje al Doŭro. 

## Historio
Estas grava arkeologia kuŝejo kunhavata kun la najbara Puras en kiu oni studas restaĵojn de romia vilao.

La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.
450px|eta|maldekstra|Almenara de Adaja en la provinco Valadolido.
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Bagalkot

**Bagalkot,** aŭ *Bagalakote,* laŭ kanara lingvo **ಬಾಗಲಕೋಟೆ** estas urbego, ankaŭ distrikta ĉefurbo de la samnoma distrikto Bagalakote en subŝtato Karnatako, en suda Barato.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Bagalkot situas en alteco 532 metrojn super la marnivelo en Dekkana Altebenaĵo laŭ rivero. Vijayapura troviĝas 72, Hubli 109, Hosapete 125, Belagavi 132, Sangli 143, Solapur 166, Kolhapur 168, Rajĉur 176, Gulbarga 177, Davangere 193, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 409, Mumbajo 435, tutlanda ĉefurbo Delhio 1394, Kolkato 1506 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Demografio 
En 2011 populacio estis . La legopovo estas 85.4%. Bagalkot atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en la 2000-aj jaroj.

## Historio 
Laŭ ŝtonsurskriboj en la ĉirkaŭa regiono la origina loknomo estis Bagadige. En la aero pluraj regantaj dinastioj regis, finfine la britoj en 1818. La municipo estis establita en 1865. La areo longe apartenis al administra unuo de Vijayapura. Post la hinda sendependeco en 1956 la areo apartenis laŭ la lingvaj limoj al la Kannada (renomita Karnatako en 1973). Bagalkot estas la distrikta ĉefurbo ekde 1997. Hodiaŭ Bagalkot havas du partojn: Malnova kaj Nova Bagalkot. Granda parto de la malnova urbo estis inundita pro konstruado de artefarita lago, tial necesis konstrui novan urbon. La nova urbo havas larĝajn vojojn, parkojn kaj aliajn modernajn agrablaĵojn.

## Lingvoj 
La oficiala lingvo de Bagalkot estas la kanara lingvo kun proporcio de 73%. La minoritataj lingvoj estas la marata lingvo kaj urduo.

## Klimato 
Bagalkot troviĝas en duonarida klimato. Jare pluvas averaĝe ĉirkaŭ 600 mm. Inter majo-oktobro pli ofte pluvas pro la musono, inter januaro-marto praktike ne pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 20-33 gradoj.

## Eduko 
En Bagalkot kelkaj altlernejoj funkcias.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
Al Bagalkot kuras po 3 vojoj kaj fervojaj linioj, la plej grava venas el Vijayapura. La plej proksima flughaveno funkcias en Hubli.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* ruino de fortikaĵo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Karnatako
Kiriakos Mitsotakis

**Kiriakos MITSOTAKIS** (, ankaŭ latinliterigata *Kiriakos Micotakis*, naskiĝis la 4-an de marto 1968 en Ateno) estas greka politikisto kaj ekde la 8-a de julio 2019 la ĉefministro de Grekio (kun mallonga paŭzo de la 25-a de majo 2023 ĝis la 26-a de junio 2023). Ekde la 11-a de januaro 2016 li estas la prezidanto de la partio Nea Dimokratia (ND). Antaŭe, li estis ministro por administra reformo  en la kabineto Andonis Samaras de 2013 ĝis 2015 kaj gvidanto de la opozicio en la greka parlamento de 2016 ĝis 2019. La  li kaj la partio Nea Dimokratia (ND) venkis en parlamenta balotado en Grekio, post kiam lin la  ĉefministre provizore anstataŭigis *Ioannis Sarmas*.
## Vivo 
Kiriakos Mitsotakis devenas de familio kreta kiu ekloĝis en Ateno; Eleftherios Venizelos estis lia praonklo. Lia patro *Konstantinos Mitsotakis* (1918–2017) devis vivi en ekzilo kiel opozicia politikisto dum la greka diktaturo de la koloneloj. La familio translokiĝis al Parizo kiam Kiriakos havis 6 monatojn kaj revenis en 1974, kiam Kiriakos estis sesjara, post la fino de la diktaturo. Lia patro estis ĉefministro de Grekio (kabineto Konstantinos Mitsotakis) de aprilo 1990 ĝis oktobro 1993 kaj poste honora prezidanto de Nea Dimokratia (ND).

En 1986 Kiriakos Mitsotakis finstudentiĝis ĉe la *Kolegio de Ateno* kiel la plej bona en sia klaso kaj studis en Harvard kaj Stanfordo. Li estas edziĝinta al Mareva Grabowski kun britaj, grekaj, polaj kaj egiptaj radikoj; ili havas tri infanojn (Sofia, Konstantinos, n. en 1998, kaj Dafni). Kiriakos Mitsotakis regas la anglan kaj la francan kaj parolas iom la germanan.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉefministroj de Grekio
Kategorio:Nuntempaj naciaj ĉefministroj
Philippe Sands

**Philippe SANDS** (Londono, la 17-an de oktobro 1960) estas brita-franca juristo, advokato, aŭtoro kaj universitata profesoro ĉe Universitato-Kolegio de Londono. Ekde la 5-a de februaro 2018, Sands estas la prezidanto de la angla PEN-Klubo kaj estrarano de la *Hay Festival of Arts and Literature* . Sands ankaŭ estas tre serĉata fakulo ĉe novaĵservoj kiel ekzemple la BBC, CNN, Sky News, Al-Ĝazira, la Financial Times kaj The Guardian.

## Internacia juro 
Kiel specialisto pri homaj rajtoj kaj internacia juro, li funkcias kiel konsilisto kaj aktivulo en multaj internaciaj tribunaloj. Sands defendis kazojn antaŭ la Internacia Kortumo, la Internacia Tribunalo pri Marjuro, la Kortumo de Eŭropa Unio, la Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj kaj la Internacia Puna Kortumo.

Sands funkcias kiel konsilisto kaj mandatulo pri ekzemple demandoj rilataj al la imuneco de nunaj kaj iamaj ŝtatestroj de la jurisdikcio de naciaj kaj internaciaj tribunaloj. Li estis implikita en kelkaj el la plej gravaj internaciaj procesoj, de Pinochet ĝis Guantanamo.

Li ankaŭ arbitraciis antaŭ la Internacia Centro por Arbitracio de Investaj Disputoj (ICSID) kaj la Kortumo por Arbitracio en Sporto (CAS).

En novembro 2020, grupo de internaciaj juristoj prezidataj de Sands kaj Florence Mumba komencis redakti leĝproponon por krimigi ekocidon, la detruon de ekosistemoj.

## Verkaro 
Sands estas la aŭtoro de pluraj libroj pri internacia juro, inkluzive de

* *2005: Lawless World: America and the Making and Breaking of Global Rules (Mondo senleĝa: Ameriko kaj la Kreado kaj Rompiĝo deTutmondaj Reguloj*). En tiu libro Sands pritraktas la laŭleĝecon de la Iraka Milito en 2003. En la dua eldono de *World* *Without Law* (2006), Sands rivelis ke la tiama brita ĉefministro Tony Blair promesis al prezidento George W. Bush ke li subtenos usonajn planojn por invadi Irakon antaŭ ol li serĉis jurajn konsilojn pri la laŭleĝeco de la invado. Sands opiniis, ke en la internacia juro ne ekzistis jura bazo por milita agado en Irako.
* ''2008: Torture Team: Rumsfeld's Memo and the Betrayal of American Values*.
* 2016 *East West Street: On the Origins of Genocide and Crimes against Humanity* estis plurfoje premiita, inkluzive de la Baillie Gifford Prize for Non-Fiction kaj estis tradukita al dudek lingvoj.
* 2020: *The Ratline: Love, Lies and Justice on the Trail of a Nazi Fugitive'' pri Otto Wächter.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj juristoj
Kategorio:Britaj juristoj
Smila

**Smila** () estas urbo en Ĉerkasa provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2013 - laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Partneraj urboj 
Inter la partneraj urboj de Smila menciindas
*  Jonava proksime de Kaŭno en Litovio
*  Rĵevo (ruse *Ржев*) en Tvera provinco, Rusio 
* Kovel kaj Irpin enlande en Ukrainio

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Imeni Tarasa Ŝevĉenka (stacidomo)
* Smila (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Urboj en Ĉerkasa provinco
Kozjatin

**Kozjatin** () estas urbo en la Vinica provinco de Ukrainio. Ĝi havis  loĝantojn en 2024 sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La najbara provinco Ĵitomir sitas norde - plej proksima punkto de ĝi estas 12 kilometrojn nordoriente de Kozjatin. Ekde 2000 ĝi oficiale havas la statuson urbo de provinca signifo.

## Vidu ankaŭ 
* Kozjatin-1 (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Urboj en Vinica provinco
Zbůch

**Zbůch** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  (). Tra la municipo kondukas ŝoseo I/26 el Plzeň al limpasejo ĉe Folmava.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1253. Grandan evoluon de la vilaĝo kaŭzis komenco de minado de nigra karbo komence de la 20-a jarcento.

## Partoj de municipo 
* **Zbůch**
* Červený Újezd

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto en vilaĝplaco
* Minista muzeo

## Pluaj fotoj 

 Zbůch, house No 144.jpg| Tipaj ministaj domoj
 Zbůch, chapel.jpg| Kapeleto en vilaĝplaco
 Zbůch, municipal office.jpg| Municipa ofico
 Zbůch, house No 501.jpg| Domo n-ro 501 ĉe fabriko


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Minado de nigra karbo en Ĉeĥio
Zahrádka (distrikto Plzeň-nordo)

**Zahrádka** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Zahrádka**
* Hůrky
* Mostice

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Zahrádka, čp. 14 a 15.jpg|Domoj en Zahrádka
Kaple v Zahrádce (Q66055172) 03.jpg|Zahrádka, kapelo


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Zalizniĉne (Vinica provinco)

**Zalizniĉne** () estas urbotipa loĝloko en Vinica provinco, Ukrainio. Ĝi havis  loĝantojn en 2021.

## Vidu ankaŭ 
* Kozjatin-2 (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Urboj en Vinica provinco
Vysoká Libyně

**Vysoká Libyně** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 5&nbsp;km norde de Kralovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1180. Dum la dua mondmilito tra Vysoká Libyně kondukis limo inter Protektorato kaj Sudetio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* statuo de sankta Johano Nepomuka
* statuo de sankta Laŭrenco
* statuo de sankta Floriano
* Preĝejo de sankta Blazio

## Pluaj fotoj 

Socha svatého Floriána ve Vysoké Libyni (Q38193367) 02.jpg|Statuo de sankta Floriano

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Duklando Schweidnitz-Jauer/Świdnica-Jawor

eta|
eta|150px|Blazono de duklando Ŝvidnico
eta|150px|Blazono de duklando Javoro
La **Duklando Ŝvidnico-Javoro** (germane *Schweidnitz-Jauer* respektive pole *Świdnica-Jawor*) ekzistis de 1346 ĝis 1368, principe kadre de la duklando Silezio ekzistinta ĝis 1355. La regno konsistis el la sileziaj duklandoj Jauer/Jawor, kreita en 1277, kaj Schweidnitz/Świdnica, kreita en 1291. Ili estis unuafoje kunligitaj inter 1291 kaj 1326 sub Bolko la 1-a, kaj poste konstante ligitaj ekde 1346 sub Bolko la 2-a Malgranda, ambaŭ de la ŝvidnica branĉo de la sileziaj Piastoj ĝis 1368. Iliaj teritorioj origine apartenis al la duklandoj de Liegnitz/Legnica kaj Breslau/Vroclavo. Rezidejoj estis la kasteloj de Jauer/Jawor kaj Schweidnitz/Świdnica kaj la Kastelo Fürstenstein en Waldenburg en Silezio (Wałbrzych).

Post la morto de la duko Bolko la 2-a Malgranda en 1368 kaj de lia vidvino Agnesa de Habsburgo en 1392, la Ŝvidnica-Javora duklando falis al la Krono de Bohemio kaj per tio ankaŭ apartenis al la germanlingva Sankta Romia Imperio.

En 1742, la teritorio fariĝis parto de Prusio, nomata Prusia Silezio.

Schweidnitz-Jauer
Mrtník

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Plzeň-nordo. Pri parto de municipo Hvozdec temas artikolo Mrtník (Hvozdec).*

**Mrtník** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  (). La plej proksima urbo estas Kaznějov malproksima de la municipo 7,5 kilometrojn.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1420.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Kříž v Mrtníku (Q66054899) 03.jpg|Kruco en Mrtník

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
(145451) Rumino

**(145451) Rumino** estas tre granda, ne tre hela transneptuna objekto de la disa disko malkovrita la 9-an de septembro 2005 de la usonaj astronomoj Andrew C. Becker, Andrew W. Puckett kaj Jeremy Martin Kubica elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

Laŭ Wm. Robert Johnston, Rumino havas diametron de 524&nbsp;km ; por Michael E. Brown, ĝi verŝajne estas nanplanedo kun taksata diametro de 543&nbsp;km.

## Orbito 
Laŭ discentra orbito de Rumino ekstere malproksime tanĝas tiun de Neptuno kun neptuna MOID de 7,35536  (1,1 miliardo da km) kaj etendiĝas ĝis 147,321 astronomiaj unuoj (22,039 miliardoj da km) for de la Suno.

Ĝi pasis ĉe sia perihelio la .

## Antaŭ-malkovro 
Rumino estis retrovita sur fotografio prenita elde Siding Spring en 1976, tio, kiu permesis kalkuli pli precise ĝian orbiton.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj ; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Disdiskanoj
Kategorio:Malkovrita de Andrew C. Becker
Kategorio:Malkovrita de Andrew W. Puckett
Kategorio:Malkovrita de Jeremy Martin Kubica
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Paul-Georges Koch

**Paul-Georges Koch**, naskiĝis la 17an de oktobro 1908 en Colmar kaj forpasis la 17-an de aprilo 1982 en Munster. Li estas elzaca germanlingva poeto.

## Biografio 
Pro la malsaniĝo de sia patro (Henri Koch 1867-1957), kiu estis justica ŝtatoficisto, li estis devigita tre junaĝe monenspezi. Li eklaboris en banko. Nur pli poste li denove frekventis liceon, trapasis sian bakalaŭron kaj ekstudis teologion en Montpellier.

Dum la dua mondmilito li iĝis militkaptito. Post sia liberigo en 1940 li plustudis, ĉi-foje luterana teologio en Erlangen, en Bavario.
Post la studoj la unua posteno estis vikario en Munster en 1941, poste en Barr en 1943

Li iĝis pastoro kaj kutimis difini sin jene : mi estas pastoro kaj poeto. Lia unua posteno estis en La Petite-Pierre, en 1944, kie li aliĝis sub la kaŝnomo "la orgenisto" al la lokaj FFI (Kontraŭnazia rezistogrupiĝo en Francio).
Li edziniĝis en Munster la 27an de septembro 1947 kun Lileine Matter (1929-2018)

En 1957, li petis enposteniĝon en Metzeral, en la valo de Munster, kie loĝis lia juna edzino, Lileine Matter. Kaj lia poeta inspiro ekis pro amo al ŝi.

Kiel admiranto de la germanlingva poeto Rainer Maria Rilke li verkis serion da sonetoj, kies temoj estas Rodin. Li legadis la verkojn de la filozofoj Nietzsche, Jaspers, Heidegger, kies influoj retroviĝas en lia pensado. Inter 1949 kaj 1981 li publikigis ok poemarojn. La lasta parto de lia verkaro malfermiĝas sur moderneco foje violenta kaj kritika laùforme.

Elzacon/Alzacon li konsideris kiel "germanan tribon", kiu elektis Francion. Lia verkaro estas unu inter la lastaj nurnure germanlingvaj en Elzaco/Alzaco.

Li estas entombigita flanke de sia patro en La Petite Pierre.

### Lia verkaro 
**Liebesflug* - Amflugo, 1947
**Lebenstanz* - Vivodanco,1949
**Atlas *   - Atlaso, 1949
**Lieder der Freundschaft* - Kantoj de amikeco, 1949
**Variationen über Themen von Rodin* - Variacioj laŭ temoj de Rodin, 1949
**Von der Auferstehung der Dinge und andere Fragmente* - Pri la Rezurekto de la aĵoj kaj aliaj fragmentoj, 1949
**Weltenspiegel* - Mondspeguloj, 1974
**Herbstgold* - Aŭtuna oro, 1981

En 2012 okaze de Esperanto-kongreso de La Petite-Pierre, aperis libreto kun tradukoj de 8 poemoj el la germana fare de Edmond Ludwig.

## Citaĵo 

„**Rebe am Fenster**
Dich will ich, Mädchen, jung behalten
wie diese Rebe hier im Blick
und neben deinem stolzen Glück
als Gärtner walten.

Ich will mich selber
verjüngen wie die Rebe, Jahr um Jahr.
Doch meine Hände werden falb und fälber...
Wer reicht uns beiden ewige Jugend dar ?„ 

„**Vito ĉe la fenestro**
Vin,knabino, mi volas restigi juna
kiel tiu vito jen videbla
kaj apud via fiero feliĉa
kiel ĝardenisto privarti.

Min mi deziras
rejunigi kiel ĉi vito, jarpostjare,
Sed miaj manoj pli kaj pli paliĝas...
Kiu provizos nin ambaŭ je juneco poreterne ?“„

## Notoj
Kategorio:Francaj poetoj
Monumento de Petr Bezruč

**Monumento de Petr Bezruč** estas monumento dediĉita al Petr Bezruč. Ĝi situas en urbo Opava.

Kategorio:Petr Bezruč
Kozjatin-2 (stacidomo)

**Kozjatin-2** () estas fervoja stacio en  (Vinica provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Kozjatin-1 (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Kozjatin-2 en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Kozjatin
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1950
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vinica provinco
Kategorio:1950 en Ukrainio
145452 Ritono

**(145452) Ritono** estas tre granda, ne tre hela transneptuna objekto malkovrita la 10-an de septembro 2005 de la usonaj astronomoj Andrew C. Becker, Andrew W. Puckett kaj Jeremy Martin Kubica elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de 679 km; por Michael E. Brown, ĝi estas tre verŝajne nanplanedo kun diametro de 697 km; taksita laŭ infraruĝaj mezuroj.

## Orbito 
Ritono havas feblan orbitan discentrecon kiel la klasikaj objektoj de la Kujper-zono : ĝi estis klasita kiel kubevano de *Minor Planet Center*, tamen pro ĝia iom granda orbita klineco (19,223°) *Deep Ecliptic Survey* prefere klasas ĝin kiel "plivastigita disdiskano".

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj ; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston
*  Klasikaj Kujper-zonaj objektoj, de David Jewitt

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Kubevanoj
Kategorio:Disdiskanoj
Kategorio:Malkovrita de Andrew C. Becker
Kategorio:Malkovrita de Andrew W. Puckett
Kategorio:Malkovrita de Jeremy Martin Kubica
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Valeriano Orobón

**Valeriano OROBÓN Fernánez** (La Cistérniga, Valadolido, 1901 - Madrido, 1936) estis tradukisto kaj teoriulo de la hispana anarkosindikatismo kaj kreinto de la vortumado en hispana lingvo de la fama revolucia kanto *Al la barikadoj*.

Valerio Orobón Fernández  estis aktiva en la hispana laborista movado ekde frua aĝo. Li estis intelektulo kaj facile lernis lingvojn; tial li tradukis la biografio de Max Nettlau fare de Rudolf Rocker kaj agadis kiel interpretisto en la internaciaj kunsidoj de anarkisindikatistoj.

Inter liaj teoriaj kontribuoj menciendas liaj klopodoj por la sukceso de alianco revolucia de laboristoj por malhelpi la kreskantan faŝismon kaj prepari vojon al la revolucio. Post tiu, Orobón konsideris, ke la sindikatoj estas la plej taŭga rimedo por organizi la socion sencentrigite kaj politike kaj ekonomie, kaj fote asertis, ke anarkosindikatismo estas la plej grava revolucia forto en Hispanio. Li malakceptis la proponoj de komunistoj kaj emfazis, ke ties partianoj ne havu influon en la CNT.

Li kreis la vortumadon en hispana lingvo de la fama revolucia kanto *Warschawjanka*, plej konata kiel *Al la barikadoj*, uzita kiel himno de la CNT kaj kiel popolkanto de la anarkiisma movado.

En 1936 mortis Valeriano Orobón Fernández pro grava malsano en Madrido, antaŭ la eksplodo de la Hispana Enlanda Milito.

## Eksteraj ligiloj 
* Reseña de *El pensamiento y la acción de Valeriano Orobón Fernández* de José Luis Gutiérrez Molina fare de Paco en la numero 14a de la revuo *Bicel* de la Fundación de Estudios Libertarios Anselmo Lorenzo
*Orobón Fernández: un anarquista unitario y pluralista, de Pepe Gutiérrez-Álvarez

Kategorio:Hispanaj anarkiistoj
Kategorio:Hispanaj tradukistoj
Fondaĵo Anselmo Lorenzo

La **Fondaĵo Anselmo Lorenzo** ( (), plej ofte konata kiel **Fundación Anselmo Lorenzo** aŭ **FAL** (laŭ sigloj)) estas kultura organizaĵo kreita de la Confederación Nacional del Trabajo en 1987. En la aktualo, la ĉefa sidejo de la fondaĵo estas en la strato Peñuelas, 41, de Madrido. Ĝia arkivo estas en Yuncler, Toledo. Ĝi estas konsiderata kiel la plej grava fondaĵo pri studado de anarkiismo kaj anarkisindikatismo de Hispanio kaj unu el la plej gravaj de la tuta mondo.

La FAL ricevis fortan helpon dum la 8a Kongreso de la CNT en kiu oni decidis, ke la fondaĵo ludos gravan rolon por la sindikato. Ĝia nomo referencas al Anselmo Lorenzo, hispana anarkiisto kiu partoprenis en la kreado de la unua sindikata kerno en Hispanio. La FAL estas unu de la ĉefa referencpunktoj por la historiistoj kiuj studas la historion de la hispana laborista movado. Ĝiaj celoj estas rekupero la historian memoron de la hispanaj anarkiismo kaj anarkosindikatismo kaj disvastigi tiujn ideologiojn pere de kulturaj proponoj.

## Agadoj 
Kelkaj de la agadoj fare de la fondaĵo estas jenaj: 

:* Eltenado, katalogado kaj propono al la publiko (studentoj, historiistoj, kinreĝisoroj, scivolemuloj ĝenerale...) de la historiaj havaĵoj de la CNT (mikrofilmoj de la materialo kiun la CNT sukcesis savi je la fino de la enlanda milito kaj portis al la Instituto Sociala de Amsterdamo, organiza dokumentaro de la sindikato, periodaj publikaĵoj, libroj, filmoj, fotoj kaj aliaj dokumentoj rilataj kun sociaj movadoj kaj la laborista movado, kun emfazo en la tendencoj anarkisindikatistaj).

:* Eldonado de libroj kaj materialoj en aliaj formatoj. La FAL dum jaroj eldonis kolektojn de biografioj, klasikaj tekstoj, kolektoj de fotoj de la hispana anarkisindikatisma revolucio, filmoj.
:* Preparado de kulturaj aranĝoj en kongresoj de la CNT, prelegoj, debatoj, rondbabilado, filmoforumojn, prezentado de libroj.
:* Eldonado de interna bulteno *Bicel* (Boletín Interno de Centros de Estudios Libertarios).
:* Kunordigo kun aliaj similaj projektoj ligitaj al la FAL.

Pri ĝia administrado zorgas Junto, dum kooperativo de dokumentistoj, helpita de grupo de kunlaborantoj, zorgas pri la taskoj ligitaj al la arkivo, biblioteko, eldonejo, librovendejo kaj distribuejo de la FAL.

## Vidu ankaŭ 
* Anarkiismo en Hispanio
* Hispana laborista movado

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Fondaĵo Anselmo Lorenzo

Kategorio:CNT
Kategorio:Anarkiistaj organizaĵoj
Kategorio:Fondaĵoj
Fuente-Olmedo

**Fuente-Olmedo** [fŭenteolMEdo] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudo de la provinco. *Fuente-Olmedo* estas komprenebla etimologie kiel *Fonto de Ulmaro* aŭ *Fonto de Olmedo*, rilate al pli grava urbo.

180px|eta|maldekstra|Fuente-Olmedo en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La *Tierra de Pinares* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, verde, sude.]]
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 34 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 33 el 1991. 

Ĝi distas 51 km de Valadolido, provinca ĉefurbo. 

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Reni (stacidomo)

**Reni** () estas fervoja stacio en Reni (Odesa provinco), urbo en Ukrainio.

## Video 

2TE10L-3246 with freight train, Reni station.webm|vartrajno en *Reni*

## Vidu ankaŭ 
* Reni-Nalivna (stacidomo)
* Reni-Port (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Reni en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Reni
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1879
Kategorio:1879 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Odesa provinco
Reni

**Reni** () estas urbo en Odesa provinco de Ukrainio. Laŭ la stato de  en la loĝloko vivis .  kovras areon de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

Eĉ tri fervojaj stacidomoj servas la urbon:
* Reni (stacidomo)
* Reni-Nalivna (stacidomo)
* Reni-Port (stacidomo)

## Vidu ankaŭ 
* Odesa provinco
* Listo de urboj en Ukrainio


Kategorio:Urboj en Odesa provinco
Odesa-Sĥidna (stacidomo)

**Odesa-Sĥidna** (, , "Odesa-Orienta") (iam nomita **Kujalnik**, ) estas fervoja stacio en Odeso, la kvara plej granda urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Odesa-Zaĥidna (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Odesa-Sĥidna en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Odeso
Adaja

**Adaja** [aDAĥa] estas rivero de Hispanio, la dua plej grava alfluanto al Doŭro el ties maldekstra bordo post Tormes. Ĝi ekfluas inter La Serrota kaj la Montaro de Avilo, precize en la nomita fonto Fuente Berroqueña aŭ Fuente del Ortigal (Villatoro, Provinco Avilo). Laŭlonge de 163 km, tiu fluaĵo trafluas tri provincojn (nome Avilo, Segovio kaj Valadolido, laŭ tiu ordo)​ kaj drenas basenon de 5328 km². La rivero Adaja ricevis la katalogigon kiel Loko de Komunuma Gravo (LICES4180081) por ties deklaro kiel Zono de speciala konservado (ZSK) ene de la Reto Natura 2000 de la Eŭropa Unio, ĉar oni konsideris ĝin ekologia koridoro unuaranga por faŭno.​

## Alfluantoj 
Ullaque, Hija, Picuezo, Fortes, Chico [ĈIko], Arevalillo kaj Eresma.

## Bildaro 
mingorria39.jpg|Akvomuelejo inter Mingorría kaj Zorita de los Molinos.
Adaja 03 by-dpc.jpg|Adaja en kanjono tra la Montaro de Avilo, antaŭ Mingorría.
Desembocadura de Río Chico en el Río Adaja (Ávila).jpg|Enfluejo de Chico en Adaja (Ávila).
42 Desembocadura rio Adaja en el Duero Lou.JPG|Enfluejo de Adaja en Duero.
Adaja 01 by-dpc.jpg|Ekfluejo de Adaja en Fuente Berroqueña.

## Bibliografio 
* Arenillas Parra, Miguel; Clemente Sáenz Ridruejo (1987). Guía Física de España, 3. Los ríos. Madrid: Alianza Editorial. ISBN 84-206-0290-6.
* Abad Soria, Jesús; Miguel Ángel Cid Pérez, Casildo Ferreras Chasco, María Manuela Redondo García kaj Iván González Baselga (2004). «Zoogeografía de las aves de ribera del curso alto del Adaja (Ávila, España)». III Congreso Español de Biogeografía. ISBN 84-8373-848-1.

Kategorio:Riveroj en Kastilio kaj Leono
Ŝepetivka

**Ŝepetivka** () estas urbo en Ĥmelnicka provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2014.

## Vidu ankaŭ 
* Ŝepetivka (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio


Kategorio:Urboj en Ĥmelnicka provinco
Oĵenin

**Oĵenin** () estas vilaĝo en Rivna provinco, Ukrainio. Ĝi havis  loĝantojn en 2024.

## Vidu ankaŭ 
* Ostroh (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Urboj en Rivna provinco
József Perlaki (vitralisto)

**József Perlaki** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Perlaki József** estas hungara vitralisto, restaŭristo.

József Perlaki naskiĝis en 1958 en Szeged.

## Biografio 
József Perlaki maturiĝis en piarista gimnazio en Kecskemét en 1976, post 3 jaroj li akiris vitralistan licencon en ŝtata entrepreno. Lia majstro estis József Pituk. Li kreis la unuan vitralon jam en 1977. Li malfermis propran atelieron en 1985 en Bakonyszentkirály, baldaŭ li translokiĝis al Veszprém (urbo). Li ricevis premion en 1998. Li havis edzinon.

## Liaj solaj ekspozicioj (elekto) 
* Bakonyszentlászló (2001)
* Zirc (2004)
* Piliscsaba (2005)
* Vieno (2007)
* Budapeŝto (2007–2008)

## Liaj grupaj ekspozicioj (elekto) 
* Várpalota (2000)
* Veszprém (2002)

## Liaj vitralaj restaŭraĵoj (elekto) 
* preĝejo de Zics (1983)
* benediktana abatejo kaj kirko en Bad Vöslau (ankaŭ novaj vitraloj, 1989-1991)
* Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vár) (1995)
* Parlamentejo (Budapeŝto) (1995–1997)
* Abateja preĝejo de Zirc (1996–2001, 2003)
* preposta palaco en Vác (1998)
* Preĝejo Elizabeto de Hungario (Erzsébetváros) (2002)

## Liaj kreitaj vitraloj (elekto) 
* Preĝejo Johano Baptisto (Rákospalota) (ankaŭ restaŭritaj vitraloj, 1990, 1998)
* Preĝejo Stefano la 1-a (Dunaharaszti) (1996-1998)
* Preĝejo Sankta Andreo (Szőce) (1999)
* Preĝejo Emeriko de Hungario (Egyházasdengeleg) (2002)
* Preĝejo Sankta Kruco (Mór) (2002-2003)
* Preĝejo Johano Baptisto (Hegyvidék) (2003)
* Preĝejo Vizito de Maria (Kapuvár) (2018)

## Vidu ankaŭ 
* ateliero de Perlaki

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj vitralistoj
Kategorio:Hungaraj restaŭristoj
Géza Galán

**Géza Galán,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Galán Géza** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis *Vavreczky* [vavrecki], lia filo estis Géza József Galán.

Géza Vavreczky naskiĝis la  en Komárom (Hungara reĝlando, nuntempa Komárno en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungario).

## Biografio 
La naskiĝurbo de Géza Galán apartenis jam al Ĉeĥoslovakio depost la 2-a mondmilito. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro en Bratislavo en 1963, reĝisoran diplomon en simila lernejo en Prago en 1974. Post la unua diplomo li ricevis rolojn en hungarlingvaj teatroj en Komárno kaj Košice. Paŝo post paŝo li ankaŭ reĝisoris. Jam ekde 1958 li partoprenis en hungarlingva dissendo de Ĉeĥoslovaka Radio. Inter 1975–1986 li estis aktoro en diversaj teatroj en Budapeŝto, poste li estis liberprofesiulo en Bratislavo. En 1988 li fondis privatan teatron en Želiezovce. Li edziĝis trifoje, resume li havis 6 gefilojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - vira titolrolo
* Gyula Háy: *Isten, császár, paraszt* - Hunyadi
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - titolrolo
* :en:Aleksei Arbuzov: *Én szegény Maratom* - Marat
* Jean-Paul Sartre: *Altonai foglyok* - Franz von Gerlach

## Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Zsigmond Móricz: *Úri muri*
* Ferenc Csepreghy: *Piros bugyelláris*
* Sławomir Mrożek: *Sztriptíz*

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Oly közel az éghez* (1964) – Jarda
* *Veri az ördög a feleségét* (1977) – pastro
* *Vadon* (1989)
* en eksterlanda filmo hungara voĉo de Derek Jacobi

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Magellán* (1977) - Quesada
* *Ohrozený dom* (1989)
* *Prekliaty sluzobník lásky* (2000)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La Parrilla

**La Parrilla** [lapaRIlja] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudo de la provinco. *La Parrilla* estas komprenebla etimologie kiel *La Rostokrado* aŭ kiel *La Viteto*.

180px|eta|maldekstra|La Parrilla en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La *Tierra de Pinares* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, verde, sude.]]
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 45,05 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 482 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 200 el la 1991. 

Ĝi distas 23 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Olmedo norde kaj okcidente, Pedrajas de San Esteban norde, Villaverde de Íscar oriente, kaj Llano de Olmedo, Fuente-Olmedo kaj Bocigas sude. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉirkaŭita de montetoj. Trafluas la rivero Eresma kaj rojoj Cuadrón kaj Caño. 

## Historio
Estis restaĵoj de vakceoj. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En 1258 venis la reĝo Alfonso la 10-a solvi konfliktojn de limoj. 

En 1597 la loka franciskano Francisco de San Miguel estis ekzekutita en Japanio, kien li iris kun aliaj kiel misiisto.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la gotik-mudeĥara preĝejo de la 16-a jarcento kaj la ermitejo Humilladero.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Attila Galambos

**Attila Galambos** [galamboŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Galambos Attila** estas hungara partoprenanto en la teatra vivo plej ofte kiel verkisto, tradukisto, tekstopoeto, aktoro.
eta|
Attila Galambos naskiĝis la  en Zalaegerszeg.

## Biografio 
Attila Galambos maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1994. Lia ĉefinstruisto estis Gábor Zsámbéki. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Katona József, poste en aliaj teatrejoj, ankaŭ province. Inter 2001–2017 li estis liberprofesiulo, poste li havas teatrajn postenojn.

## Liaj teatraj laboroj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - Baltazár/ankaŭ kiel tradukisto
** *Julio Cezaro* - Clitus
* Thomas Mann: *Mario és a varázsló* - senvoĉulo
* Hervé: ''Mam'zelle Nitouche* kiel tradukisto
* Miklós Vitéz: Sonĝoaŭto (muzikala adapto) kiel aŭtoro, tekstopoeto
* Isobel Lennart: *Funny Girl* kiel tradukisto
* Andrew Lloyd Webber: *The Phantom of the Opera* kiel tradukisto

## Liaj filmaj laboroj (elekto) 
* *Coming out* (2013) - junulo
* *Csoportterápia'' (2021) kiel scenaristo
* en eksterlanda filmo hungara voĉo de Kevin Bacon

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* laboroj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj tekstopoetoj
Etila dufluoroacetato

**Etila dufluoroacetato** aŭ **C4H6F2O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dufluoroacetata acido kun etanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Etila dufluoroacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj acetatoj. Saloj kaj esteroj de la dufluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **etila dufluoroacetato** per traktado de **dufluoroacetata acido** kun **etila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **etila dufluoroacetato** per traktado de **dufluoroacetata anhidrido** kun **etila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **etila dufluoroacetato** per traktado de **dufluoroacetata acido** kun **etila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **etila dufluoroacetato** per traktado de **dufluoroacetata anhidrido** kun **etila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Dufluoroacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj