open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jevany

**Jevany** () estas municipo en Ĉeĥio, kiu situas en la mezbohemia regiono (*Středočeský kraj*) kaj la distrikto Prago-oriento (*Praha-východ*), sudoriente de la nacia ĉefurbo Prago kaj 11 kilometrojn oriente de la urbo Říčany. En  la municipo havis .

## Historio
La loĝloko situas en la mezbohemia montetaro meze de vasta faga arbaro. Tra la loko fluas la rojo * Jevanský potok*, kiu bariĝas per vico de lagetoj kaj poste enfluas la riveron Sázava (). Rekte ĉe la loĝloko situas la lageto *Jevanský rybník*. La vilaĝo skribe unuafoje menciiĝis en 1415. En la 1920-aj jaroj ĝi iĝis ŝatata semajnfina feriejo de prosperaj praganoj. La renomon interalie influis la arkitekto *Josef Fanta* kaj la verkistsino Gabriela Preissová, kiuj estis inter la unuaj urbanoj kiuj ekvivis ĉi tie. Interalie, ĝis sia morto en la vilaĝo vivis la ĉeĥa artisto Karel Svoboda, kaj same ĝis sia morto en 2019 vivis tie la kantisto Karel Gott. La kantisto jam en 1969, do ankoraŭ dum la socialisma periodo de Ĉeĥio, en la loĝloko aĉetis vilaon, kiu transformiĝis al muzeo "Gottland" pri lia persona kaj artista vivo.

## Loĝantaro 
eta|maldekstra|300px|preĝejo de sankta Georgo, Aldašín
[eta|maldekstra|la vilaĝa muzeo "Gottland" pri la kantisto [Karel Gott]]

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
16198 Búzios

'*16198 *Búzios'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search'' (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la brazila komunumo Armação dos Búzios (Rio-de-Ĵanejrio), kiu gastigis la kunvenon "Asteroidoj, Kometoj, Meteoroj" en 2005. Búzios estas konata pro siaj belegaj plaĝoj kaj akvoj tiel klara kiel kristalo, kiu kontrastas kun la abundege skulptata pejzaĝo kaj la ekzota vegetaĵaro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Lumoj (filozofio)

eta|Kovrilpaĝabildo kiu montras la interpreton fare de Voltaire de la verko de Isaac Newton, *Éléments de la philosophie de Newton, mis à la portée de tout le monde* (1738). La manuskripto de la sidanta filozofo, kiu tradukas la verkon de Newton, aspektas «lumigita» de preskaŭ-dieca «lumo» venanta de Newton mem, lumo respegulita de la spegulo tenita de muzo, reale la tradukistino de la verko de Newton, nome Émilie Du Châtelet, amantino kaj kunlaborantino de Voltaire.
La movado de la **Lumoj** (*Lumières*) estis kultura, filozofa, literatura kaj intelektula movado kiu aperis en la dua duono de la 17a jarcento danke al filozofoj kiaj Spinoza, Locke, Bayle kaj Newton, antaŭ disvolviĝi en la tuta Eŭropo, ĉefe en Francio, en la 18a jarcento. Pliampleksigite, oni donis al tiu periodo la nomon de Jarcento de la Lumoj.

Per ties engaĝiĝo kontraŭ la subpremado kaj religia kaj politika, la membroj de tiu movado, kiuj konsideriĝis kiel progresa elito kiu malfermis vojon por la monda plibonigo, luktante kontraŭ malracio, la maljusto, la malhelo kaj la superstiĉo de pasintaj jarcentoj, aliris al plinovigo de la konaro, de la etiko kaj de la estetiko tiutempaj. La influo de iliaj verkoj estis decidiga en la grandaj okazaĵoj de la fino de la 18a jarcento kiuj estis la Usona Deklaro de Sendependeco kaj la Franca revolucio.

## Vidu ankaŭ 
* Reformacio
* Franca revolucio de 1789, Francaj revolucioj
* Enciklopedio
* Raciismo, Deismo, liberalismo, klera despotismo, scienca metodo
* Hispana literaturo de la Klerismo
* Klera despotismo
* Kontraŭklerismo

## Notoj 
### Eksteraj ligiloj 
* Exposition virtuelle « Le siècle des Lumières : un héritage pour demain » (Bibliothèque nationale de France) ĉe expositions.bnf.fr
* Dossier sur la littérature des Lumières ĉe infoplanete.com
* Un mouvement littéraire et culturel : les Lumières ĉe site-magister.com
* Qu'est-ce que les Lumières ? de Michel Foucault ĉe 1libertaire.free.fr
* Qu’est-ce que les Lumières aujourd’hui ?  - de Valéry Rasplus ĉe calle-luna.org
* Littérature des Lumières et Révolution  ĉe la Bibliothèque André-Desguine
* Textes sur les Lumières  ĉe hypo.ge-dip.etat-ge.ch
* Analizo de la verko de Jonathan Israel pri *les Lumières radicales* - de larissa- gokadi ĉe wodka.over-blog.com

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:18-a jarcento
(16200) 2000 BT28

**(16200) 2000 BT28** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
(16201) 2000 CK1

**(16201) 2000 CK1** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Korado Korlević
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Říčany

:*Tiu ĉi artikolo temas pri urbo ĉe Prago. Pri municipo ĉe Brno temas artikolo Říčany (distrikto Brno-provinco).*

**Říčany** () estas urbo en Ĉeĥio, kiu situas ĉe la sudorienta limo de ĉefurbo Prago, en Mezbohemia regiono kaj distrikto Prago-oriento. En  la urbo havis .

## Historio
La unuaj loĝantoj probable estis keltoj. Arkeologiaj fosaĵoj en la urba teritorio trovigis keltajn keramikaĵojn, el postaj epokoj fornojn por fandado de fero el la romia tempo kaj tombojn de unuaj slavoj. La komerca vojo de la loĝloko Hallstadt al Prago, per kiu transportiĝis precipe salo, pasis la lokon Říčany, kaj same pasis ĝin dua komerca vojo al Moravio, Pollando kaj Hungario.

En la 13-a jarcento la ĉeĥa reĝo „fera kaj ora“ Premisl Otakar la Dua donacis la loĝlokon al la nobela familio Všechrom, kies membroj en la reĝlando havis altajn postenojn: el ili aparte skribe menciiĝis Petro en 1260 kaj Andreo. En 1270 Andreo, trezoristo de la reĝlando Bohemio, konstruigis gotikstilan burgon. Pri kiu nun ankoraŭ memorigas ruinoj. Freskoj el tiu tempo ankoraŭ nun videblas en la urba kirko Petro kaj Paŭlo.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
Urbo Říčany konsistas el sep partoj sur sep katastraj teritorioj:
* Říčany
* Jažlovice
* Kuří
* Pacov
* Radošovice
* Strašín
* Voděrádky
Ĝis la jaro 2007 estis kiel parto de municipo gvidita ankaŭ domaro Krabošice.

## Ĉirkaŭaĵo
* Nedvězí u Říčan
* Kolovraty

## Pluaj fotoj

Říčany, hrad.jpg|Ruino de burgo Říčany
Ricany PH CZ SS Peter and Paul church 0302.jpg|La urba kirko Petro kaj Paŭlo


Kategorio:Urboj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Mita teologio

La **mita teologio** (*theologica mythica*) estas unu el la tri branĉoj estigitaj de la romia esploristo Marko Terencio Varono (116-27 a.K.) en la perdita verko *Antiquitates rerum humanarum et divinarum*. La aliaj du estis politika teologio (*theologia civilis*) kaj natura teologio (*theologia naturalis*).

La mita teologio estas praktikata de la poetoj, surbaze de la rakontoj kiuj, laŭ la difino de Aristotelo, la mitoj rilatigas al la diaj aferoj. 

La teologoj de la politika kaj civila teologio estas personoj, kiuj sin demandas kiel la dioj sintenas rilate la ĉiutagan vivon kaj la Ŝtaton (vidu ĉe imperia kulto). La teologoj de la natura teologio estas la filozofoj, kiuj esploras la naturon de la dioj.

La "mita teologio" distingiĝas el la Mistika teologio de Dionizio la Areopagano.

## Bibliografio 
*Shanks A., *In Defence of “Mythical Theology”*,  Cultural Values, Volume 3, Number 2, April 1999,  244-249.
*W. Geerlings, *Die "theologia mythica" des M. Terentius Varro* (1990), ISBN 3-922031-88-9.

## Vidu ankaŭ 
*Mistika teologio
*Marko Terencio Varono
**Res divina*
*Racia teologio
*Politika teologio
*Dionizio la Areopagano
*Antologio Latina

## Bibliografio 
*Shanks A., *In Defence of “Mythical Theology”*,  Cultural Values, Volume 3, Number 2, April 1999,  244-249.
*W. Geerlings, *Die "theologia mythica" des M. Terentius Varro* (1990), ISBN 3-922031-88-9.

## Eksteraj ligiloj 
*Recenzo de la jara asembleo de la *Associazione Italiana di Filosofia della Religione*, *"Teologia naturale e teologia filosofica"*, Universitato de Chieti, de Andrea Fiamma

Kategorio:Mitografio
Kategorio:Religio en Antikva Romio
Kategorio:Teologio
François-Jean Lefebvre de La Barre

La kavaliro **François-Jean Lefebvre de La Barre**, (12-a de septembro 1745, ĉe la kastelo de Férolles-en-Brie, 1-a de julio 1766 ĉe Abbeville) estis juna nobelo de Francio kiu estis kondamnita, torturita, senkapigita kaj bruligita, fare de la juĝistaro de Abbeville kaj poste de la Parlamento de Parizo, pro supozita blasfemo kaj sakrilegio.

## La faktoj 
La matenon de la 9-a de aŭgusto 1765, estis malkovritaj en Abbeville du agoj konsideritaj kiel profanado:
* nome spuroj faritaj per pikarmo kontraŭ la krucuma bildo de la ponto de Abbeville; kaj,
* rubaĵoj sur bildo de Kristo en la tombejo de Abbeville.

## Arestoj 
La supozoj kondukis sur kelkajn membrojn de la riĉa junularo de la urbo konataj pro diboĉado kaj provokado: la kavaliro La Barre, Moisnel naskiĝinta en 1749 kaj Gaillard d'Etallonde naskiĝinta en 1750. Tiuj junuloj ricevis atenton pro maldecaj kantoj nerespektintaj la religion; krome ili fieris ke ili ne senĉapeliĝis antaŭ la religian procesion. Aliaj kolegoj estis la filo de Pierre-Nicolas Duval de Soicourt, urbestro de Abbeville. Tuj eksplodis malamikecoj inter familioj kaj fine nur La Barre frontis la proceson.

## La polemiko 
Voltero, kiu intervenis en aliaj juraj kazoj de religia maltoleremo ne povis interveni, ĉar li tiam estis enmetita en la afero Sirven.

Oni skandalis tiom, ke okazis eĉ interveno de la Parlamento de Parizo kaj de du reĝoj, nome Ludoviko la 14-a kiu montriĝis favore al la nuligo de la mortkondamno, dum Ludoviko la 15-a finfine ne uzis sian rajton al reĝa pardono. Pro la enorma skandalo la aliaj kulpitoj ne estis persekutataj.

## Literaturo 
* M. Cassen (alias Voltaire), *Relation de la mort du chevalier de La Barre à Monsieur le marquis de Beccaria*, 15-a de julio 1766.
* Voltaire, artikolo « Torture » in *Dictionnaire philosophique*, 1769.
* D'Etallonde de Morival, *Le Cri du sang innocent*, 1775.
* Marc Chassaigne, *Le procès du Chevalier de la Barre*, Paris, J. Gabalda, 1920, legebla rete kaj resume ĉe compte-rendu
* Max Gallo, *Que passe la justice du Roi : vie et supplice du chevalier de La Barre*, Paris, Robert Laffont, 1987. 
* Christian Petr, *François-Jean Lefebvre, chevalier de La Barre, voyou de qualité*, Pantin, Temps des cerises, 2007. 
* Pierre Milza, *Voltaire*, Paris, Perrin, 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* L’affaire du Chevalier de La Barre 

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Juro
Kategorio:Religia maltoleremo
Aŝeo

**Aŝeo** (portugale: **Axé**; prononcu ) estas stilo de brazila muziko, kiu originas en Salvador de Bahio en la nordoriento de Brazilo.
## Deveno de la termino 
Origine *axé* estas rita, religia saluto, uzata en kandombleo kaj umbando kaj signifanta *pozitiva energio*. La vorto *axé* krom tio kutima kiel nomo por kandomblea templo.
## Muziko 
Komence "aŝeo" validis kiel malestima nomo por la brua muziko de bahia karnavalo. Post kiam Daniela Mercury famiĝis per sia  albumo „Canto da Cidade“ en la jaro 1992 en tuta Brazilo, la nomo „aŝeo“ fariĝis kutima kiel arnomo por la muziko de Salvador.

La muzikindustrio produktis dum la 1990-aj jaroj kontinue novajn aŝeo-titolojn. Per la *aŝeo-ondo*, kiu en la jaro 1998 atingis sian supron, multaj aŝeaj bandoj populariĝis en tuta Brazilo.
### Vidu ankaŭ 
* Ara Ketu
* Daniela Mercury
* Ivete Sangalo
Kategorio:Stiloj de brazila muziko
Afero Sirven

La **Afero Sirven** estis juĝa afero kiu okazis ĉirkaŭ 1765, ĉirkaŭ tri jarojn post la fama afero Calas kiu estis okazinta ĉe Tuluzo, dum tiu okazis ĉe Castres, Francio. Voltaire same engaĝiĝis en tiu afero kiu same montris kazon de religia maltoleremo kiu ekzistis dum la epoko de la Antikva Reĝimo, iom antaŭ la Franca Revolucio. 

## Disvolviĝo 
Pierre-Paul Sirven kaj lia edzino, ambaŭ protestantoj, havis tri filinojn. La dua, Élisabeth, suferis pro intelekta malkapablo.
 
La 6an de marto 1760, Élisabeth malaperis. Pierre-Paul Sirven eksciis, ke ŝi estis ricevita de la monaĥinoj de la konvento de *Dames-Noires* (nigraj monaĥinoj). Aliaj asertis ke la religiulinoj prenis ŝin kaj klopodis konvinki ŝin ke ŝi estas alvokita de Dio. Nekompreninte sian situacion, Élisabeth ribelis. Fine la episkopo de Castres Jean-Sébastien de Barral decidis redoni ŝin al siaj gepatroj. Post kelkaj monatoj, Élisabeth malaperis denove kaj estis trovita mortinta funde de seka puto. Tiam la religiulinoj akuzis ŝiajn gepatrojn pri fitraktado de Élisabeth por eviti ŝian konverton al la katolikismo.

Sekve, Pierre-Paul Sirven kaj lia edzino estis juĝataj kaj mortokondamnitaj. En 1771 Voltaire pledis iliafavore kaj pruvis ilian senkulpecon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* L'affaire Sirven ĉe Magister.

Kategorio:Voltaire
Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Religia maltoleremo
Kategorio:1765
Pensolibero

eta|Diriaĵo de Benjamin Franklin, 1722: "Sen libereco de penso saĝo neeblas, kaj libereco de publiko ne eblas sen libereco de esprimo."
La **pensolibero** estas la rajto, kiun havas ĉiu individuo por determini per si mem la enhavon de siaj intelektaj, moralaj, politikaj kaj religiaj konsideroj. Tia libereco estas ofte kundifinita per la determinado de limo inter la publikaj kaj la privata medioj. Ĝi estas unu el la civilaj liberecoj.

Tiu libereco havas du aspektojn. Unuflanke estas la absoluta libero havi konvinkojn kaj kredojn (interna aspekto), aliflanke la relativa libero manifestigi konvinkojn kaj kredojn (ekstera aspekto).

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Liberpensuloj (ne konfuzu kun pensoliberulo)
* Parollibereco
* Religia libereco
* Amaskomunikila literatio

Kategorio:Homaj rajtoj
Kategorio:Libereco
László Somogyi (ministro)

**László Somogyi** [lAslO ŝomodji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Somogyi László** estis hungara politikisto, ministro, inĝeniero.

László Somogyi http://www.tortenelmitar.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=5849&catid=86:s&Itemid=67&lang=hu naskiĝis la  1932 en Székesfehérvár.

## Biografio 
László Somogyi frekventis teknikuniversitaton en Budapeŝto, li ricevis inĝenieran diplomon en 1954. Jam dum lernado en 1952 li aliĝis al la komunistoj. Li eklaboris en konstrua laborejo en Fejér. Post falo de Hungara revolucio de 1956 li ne plu estis partiano. Paŝo post paŝo li havis pli signifajn postenojn. Ekde 1978 li estis jam direktoro. En 1969 li denove iĝis partiano, eĉ li frekventis trijaran partian universitaton. Inter 1984 kaj 1988 li estis ministro pri konstruo kaj urboevoluo. 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Tamás Beck

**Tamás BECK** [tamAŝ bek], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beck Tamás** estis hungara politikisto, ministro, profesoro, maŝininĝeniero.

Tamás Beck http://nol.hu/belfold/elhunyt-beck-tamas-1481427 naskiĝis la  1929 en Budapeŝto. Li mortis la  2014 en Budapeŝto.

## Biografio 
Tamás Beck estis teknikisto inter 1948 kaj 1951, dume li lernis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto kaj ankaŭ en teknika altlernejo en Prago. Post lernado li instruis en teknika akademio, sed en 1952 li havis postenon en ministerio pri malpeza industrio. Inter 1963 kaj 1970 li estis gvidanto de teksaĵuzino, poste li plulernis en Universitato Princeton helpe de ŝtata stipendio. Post lernado li denove gvidis alian teksaĵuzinon. En 1976 li iĝis partiano. En la 1980-aj jaroj li havis jam ankaŭ signifajn partiajn postenojn. Ekde 1982 li instruis en universitato kaj ankaŭ en altlernejo kiel titulara profesoro. Inter 1988 kaj 1990 li estis ministro pri komerco.  

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj teknikistoj
Ivete Sangalo

**Iberê  Maria Dias de Sangalo** (naskiĝinta la 27-an de majo 1972 en Juazeiro, Bahio), konata kiel **Ivete Sangalo**, estas brazila kantistino kaj komponistino de aŝeo. Ŝi atingis kiel kantistino de la bando *Banda Eva* grandan konatecon en Brazilo. En sia tempo ĉe la *Banda Eva* la bando vendis proksimume 4 milionojn lumdiskojn. En 1999 Sangalo forlasis la bandon kaj aktivas ekde tiam soliste.

## Vivo 
Jam en la lernejo Sangalo komencis ludi gitaron kaj kanti. Post la morto de siaj patro kaj frato Sangalo translokiĝis en la aĝo de 16 jaroj al Salvador de Bahio, kie ŝi laboris kiel manekeno kaj komizo. Jaron poste ŝi komencis kantprezenti en malgrandaj trinkejoj kaj klubejoj. Post kiam ŝi estis prezentinta en pluraj spektakloj kaj koncertoj, ŝin malkovris la produktisto Jonga Cunha. Ekde tiam ŝi estis kantisto de Banda Eva. En 1992 ŝi gajnis en Salvador la muzikpremion *Troféu Dorival Caymmi*. Post kiam ŝi estis publikiginta ses lumdiskojn kun Banda Eva, ŝi komencis en 1999 sian solistan karieron.

Muzike influis Sangalon aparte Elis Regina kaj Gilberto Gil. Per sia klarkontura, profunda voĉo Sangalo kantas ĉefe aŝeo-muzikon kaj samboregeon. En 2005 ŝi gajnis je la konkurso *Grammy* en Usono pri latinamerika muziko la premion pro la plej na tradicia brazila albumo. Ankaŭ en Brazilo mem ŝi ricevis multajn distingojn kaj validas kiel unu el la plej popularaj kantistinoj.

Ekde la komenco de ŝia solokariero vendiĝis pli ol 14 milionoj albumoj de Sangalo. Ŝi estas la vizaĝo de pluraj reklamagadoj, inter aliaj de TAM kaj Danone. Krom tio ŝi kunlaboris en flankaj roloj en la brazila televido kaj je kinofilmoj.

Ekde la 2-a de oktobro 2009 Sangalo patrinas por filo.

## Diskaro 
### Ivete Sangalo kun Banda Eva 
* 1993: *Banda Eva*
* 1994: *Prá Abalar*
* 1995: *Hora H*
* 1996: *Beleza Rara*
* 1997: *Banda Eva ao vivo*
* 1997: *O Melhor da Banda Eva*
* 1998: *Eva, Você e Eu*

### Ivete Sangalo soliste 
* 1999: *Ivete Sangalo*
* 2000: *Beat Beleza*
* 2001: *Festa*
* 2002: *Se Eu Não Te Amasse Tanto Assim*
* 2003: *Inocentes em Progresso*
* 2004: *MTV ao vivo Ivete Sangalo*
* 2005: *Novo Millennium*
* 2005: *As Supernovas*
* 2005: *A Arte de Ivete Sangalo*
* 2006: *O Melhor de Ivete Sangalo*
* 2007: *Ivete no Maracanã*
* 2008: *Perfil*
* 2008: *Sem Limite*
* 2008: *A Casa Amarela*
* 2009: *Registro Pode Entrar Ivete Sangalo*
* 2010: *Ivete Sangalo no Madison Square Garden*
* 2011: *Baladas da Ivete*
* 2012: *Real Fantasia*

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo portugallingva de Ivete Sangalo
* 

Kategorio:Brazilaj kantistoj
Kategorio:Popolkantistoj
Kategorio:Brazilanoj
Franz Lackner

**Franz LACKNER** OFM (naskiĝinta *Anton Lackner* en la 14-a de julio 1956 en Feldbach) estas aŭstra teologo kaj salcburga ĉefepiskopo ekde 2013. Ekde 2015 li estas vicestro de la Aŭstra episkoparkonferenco. Li portas la honorajn titolojn *Primas Germaniae* kaj *Legatus natus*.

## Vivo 
Lackner pasigis la junajn jarojn en St. Anna am Aigen (Distrikto Feldbach) kaj ricevis trejnadon kiel elektristo . Du fojojn li estis po duonan jaron soldato de la Pactrupoj de Unuiĝintaj Nacioj sur Kipro en 1978 kaj en 1979. De 1979-84 li frekventis la porplenkreskulan gimnazion en Horn (Distrikto Horn).

En la 16.9.1984 Lackner komencis la novicadon ĉe la franciskanoj en Salcburgo. Votojn monakajn li faris en la 16.9.1985 (nedaŭran) kaj en la 2.9.1989 (porĉiaman). En la 21.6.1991 li ordinitis pastro. Lackner kontinuigis la studojn ĉe la ordena altlernejo *Antonianum* en Romo kaj doktoriĝis per la disertacio *Einheit und Vielheit bei Duns Scotus*. Poste li deĵoris kiel profesoro pri metafiziko samloke.

En la 7.4.1999 Lackner nomumitis estro por la viena franciskana provinco. Krome li laboris ĉe la altlernejo filozofia-teologia en Heiligenkreuz. En la 23.10.2002 Lackner iĝis helpepiskopo en la diocezo Graz-Seckau kaj titulara episkopo de Balecium. Kiel devizon li prenis verseton el la evangelio laŭ Johano (3.30): *Illum oportet crescere / Necesas ke Li pligrandigatu*. En la 8.9.2003 Lackner iĝis episkopara vikario por la temoj *diakoneco* kaj *klerikaj karieroj*. De novembro 2003 ĝis junio 2009 li krome responsis pri porinfana kaj porjunulara animzorgadoj kaj - ĝis marto 2015 - pri sporto. Lackner mem estas entuziasma maratonisto.

## Ĉefepiskopeco 
La salcburgaj katedralkapitulanoj elektis Lackner kiel posteulon de Alois Kothgasser, kion konfirmis la aŭstra registaro en la 13.11.2013. Oficiala nomumo papa estis en la 18.11.2013 kaj solena ofictranspreno faritis en la Katedralo de Salcburgo en la 12.1.2014. La paliumon li ricevis en la 29.6.2014, kio estas speciala honoro por metropolitoj.

En februaro li kritiketis - sen rekte rilati al la helpepiskopo Andreas Laun - ambiguajn eltiraĵojn el prelego de tiu ĉi el kiu kelkaj aŭskultantoj volis konkludi komparon de krimoj naziaj kun samseksemo. Tian intencon Laun poste publike neis.

## Honoroj 
Lackner estas honora membro ĉe du aŭstraj katolikaj studentaj korporacioj.

## Notoj 
## Literaturo 
* Internacia biografikolekto, parte senkoste

## Eksteraj ligiloj 
* Lackner ene de la katolika hierarkio
* 
* Oficiala cirkulero pri la nomumo de Lackner 
 

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo
Kategorio:Katolikaj teologoj
Kategorio:Profesoroj
Schwarzach-St. Veit

eta|La relaro de la stacidomo
eta|La stacidomo
**Schwarzach-St. Veit** estas grava fervoja trafiknodo en la Distrikto St. Johann im Pongau, Aŭstrio en la direktoj de Salcburgo, Insbruko, Graz, Slovenio, Italio. Ĝi kunigas la komunumojn Schwarzach im Pongau kaj Sankt Veit im Pongau.

En la stacidomo troviĝas ankaŭ **Fervoja muzeo** pri la linio *Tauernbahn*.

## Eksteraj ligiloj 
Mencio de Schwarzach-St. Veit kiel trafiknodo fervoja sur turisma retpaĝaro

Kategorio:Geografio de Aŭstrio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Aŭstrio
Kategorio:Salcburgio
Stacio Kokudō

**Stacio Kokudō** (japane: 国道駅 [], angle: *Kokudō Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Curumi, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Tsurumi.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Orienta**:
*** Linio Tsurumi

## Historio 
* 28-a de oktobro 1930: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Tsurumi Rinkou.
* 1-a de julio 1943: Iĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo kaj estis renomita al **Stacio Tsurumi-Ono**.
* 1-a de aprilo 1987: Iĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Kagetsuen-mae:
** 50ra Linio Keikyū (ĉefa) (Korporacio Keikyū): **KK30**

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kanagaŭa
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Kanagaŭa
Miklós Villányi

**Miklós Villányi** [miklOŝ vilAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Villányi Miklós** estas hungara politikisto, ministro, ekonomikisto.

Miklós Villányi http://allamszocializmus.lapunk.hu/?modul=oldal&tartalom=718677 naskiĝis la  1931 en Gyűrűs.

## Biografio 
Miklós Villányi akiris diplomon en Universitato Marx Károly en 1953, en la sama jaro li aliĝis al la komunistoj. Li plulernis 2 jarojn helpe de stipendio de Hungara Scienca Akademio. Li eklaboris en 1955 en ministerio pri financo, kie li havis paŝo post paŝo pli signifajn postenojn. Inter 1974 kaj 1982 li estis subministro, poste denove subministro, sed en ministerio pri agrikulturo kaj nutro. Inter 1987 kaj 1989 li estis ministro pri financo en Kabineto Grósz.

## Elektitaj libroj 
* *A közgazdasági szabályozók vállalati és szövetkezeti alkalmazásának...* (1976)
* *Pénz- és hitelgazdálkodás a mezőgazdaságban* (1968)
* *Mezőgazdasági számlakeret* (1982)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri financo
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Anna Atkins

**Anna Atkins** (naskiĝis la 16-an de marto 1799 en Tonbridge, Kent; mortis la 9-an de junio 1871 en *Halstead Place* proksime de Sevenoaks, Kent; naskiĝinta je la nomo *Anna Children*) estis angla botanikistino kaj ilustristino. Ŝi publikigis la unuan libron, kiu ilustriĝis ekskluzive per fotografia tekniko, kaj konsideratas unu el la unuaj fotistinoj. La fotografia tekniko, kiun ŝi evoluigis, rezultigis helbluajn bildojn sur malhelblua fono kaj produktiĝis interalie per kalia ferocianido - tiel ekestis ĝia nomo "cianotipio".

La 16-an de marto 2015 ŝi cetere memoriĝis en la titolpaĝo de la reta serĉilo *Guglo*.

## Referencoj 
Kategorio:Pioniroj de fotografio
Kategorio:Anglaj fotistoj
Kategorio:Anglaj botanikistoj
Kvartalo Tajŝo

**Kvartalo Tajŝo** aŭ **Tajŝo-ku** (大正区 [täiɕʲo̞ːkɯ̹], Hepburn: *Taishō*, Kunrei: *Taisyô*) estas kvartalo en la urbo Osako de Japanio. Kiel la tuta urbo ĝi situas en la samnoma gubernio Osaka kaj en la administra regiono Kansajo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon interalie kun . 

## Transporto 
### Fervojoj 
* JR Okcidenta:
** Ringlinio de Osaka: Stacio Taishō
* Osaka Urba Subtera Fervojo:
** Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi: Stacio Taishō

### Vojoj 
* Aŭtovojoj
** Aŭtovojo Kinki
* Naciaj vojoj:
** Nacia vojo 43

## Lernejoj en la Urbo 
* Elementaj lernejoj: 11 (publikaj: 11, privata: 0)
* Mezlernejoj: 4 (publikaj: 4, privata: 0)
* Supera mezlernejo: 3 (publikaj: 3, privata: 0)

Tajszo
Tajszo
Kategorio:Municipoj de Japanio
Kalvinana preĝejo (Nádudvar)

La **Kalvinana kirko** estas religia konstruaĵo kaj Monumento historia (ekde 1958) en Hungario, en urbo Nádudvar, en la urbomezo.

## Historio 
Ĝuste en tiu loko funkciis la unua preĝejo de Nádudvar jam en la 13-a jarcento. En 1550 Debrecen ŝanĝis la religion al kalvinismo, ankaŭ la proksima Nádudvar sekvis ĝin kaj la loka kirko apartenis plu al la kalvinanoj. En la 17-a jarcento la kirko estis pligrandigita, en 1647 oni konstruis pli novan plafonon. En 1660 la turkoj bruldetruis la kirkon, eĉ la komunumo senhomiĝis. En 1680 la kirko jam estis plene renovigita. En la fruaj 1770-aj jaroj oni konstruis novan kirkon, poste en 1805 ĝi estis pligrandigita, en 1824 la tegmento estis rekonstruita, en 1863 trakonstruita. La preĝejo plene renoviĝis en 1878. Orgeno alvenis en 1887. Dum la 2-a mondmilito bombo trafis la konstruaĵon, la plena renoviĝo okazis en 1955, poste en 2001.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola. La fasado komenciĝas kun kvadrata turo, malantaŭe etendiĝas la navo. En la interna parto la altvalora predikejo estis farita en 1792.

## Fontoj 
* http://www.hajduvidekiem.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=73:nadudvari-reformatus-egyhazkoezseg&catid=38:gyuelekezeteink&Itemid=63 
* http://www.nadudvar.eu/index.php?option=com_content&task=view&id=46&Itemid=77  
* http://kirandulastervezo.hu/celpont/nadudvar/reformatus-templom 
* http://muemlekem.hu/muemlek?id=5367 

Nadudvar
Nadudvar
Likurgo

**Likurgo** (latine *Lycurgus*) estas en la helena mitologio nomo de kelkaj personoj.

## Likurgo - trakia reĝo 
El la portantoj de tiu ĉi nomo estis la plej konata trakia reĝo Likurgo, filo de la reĝo Drianto. Origine li estis amiko de la dio Dionizo, sed pli poste li komencis persekuti lin, ĉar en vino li vidis ruiniĝon de la homaro.
Kiam foje Dionizo kun sia tuta sekvantaro vizitis Trakion, Likurgo la sekvantaron dispeligis, kelkaj Bakĥantinojn kaptis, kelkajn eĉ mortigis kaj Dionizo mem devis savi sin per forkuro kaj salto en maron. Tiam alkuris por helpi al li diino Tetiso. Pro tiu ĉi perfido Dionizo Likurgon kruele punis: sendis kontraŭ li frenezecon, en kiu la reĝo mortigis sian propran filon kaj dehakis siajn krurojn opiniante, ke detruas viton. Laŭ alia versio tiun ĉi punon sendis kontraŭ Likurgo la plej alta dio Zeŭso mem.
Tio ankoraŭ nesufiĉis, la reĝolandon masakris pesto, komencis longa rikoltmanko. Laŭ orakolo ĝi ne ĉesos ĝis kiam Likurgo vivos. Furiozanta popolo venigis la reĝon sur monto Pangaiono kaj tie disŝirigis lin per ĉevaloj.

## Likurgo - nemea reĝo 
Tiu ĉi reĝo havis edzinon Eŭridikon (ŝi havas nenion komunan kun edzino de Orfeo), lia filo estis Ofelto, kiu pereis tuj en komenco de la milito Sep kontraŭ Tebo, kio kulpigis lia vartistino Hipsipilo, estinta reĝino sur insulo Lemnos.

## Likurgo - sparta leĝdonanto 
deveninta el la reĝa familio. Eble en la 9-a jarcento a.K. li transprenis siajn leĝojn el Kreto kaj donis al Spartanoj ilian konstitucion. En Sparto li havis templon, kie estis adorata. Nun oni ne povas decidi, ĉu li estis historia figuro, aŭ li origine estis dio de lumo, kies kulto en Sparto ekzistis.

## Likurgo – atena retoro kaj ŝtatisto (390 a.K.–324 a.K.) 
## Tradukfonto 
Kategorio:Mitaj reĝoj de Ateno
Thomas Arthur de Lally-Tollendal

**Thomas Arthur, barono de Tollendal, grafo de Lally**, nomita «**Lally-Tollendal**», baptita la 13an de januaro 1702 ĉe Romans kaj ekzekutata en la placo de Grève, en Parizo, la 9an de majo 1766, estis franca militisto kaj alta funkciulo franca de irlanda deveno.

## Biografio 
Li estis oficiro dum la tuta unua duono de la 18a jarcento kaj alta funkciulo en Hindio je la konto de la franca koloniado. Venkita fare de britoj, li estis akuzita en la metropolo. La Franca Kompanio de Orientaj Hindioj unue defendis lin, sed poste permesis ke la diversaj interesoj kaj la intenco trovi kulpulon konduku lin al la prizono kaj al la mortopuno. La ekzekuto estis fuŝa kaj la ekzekutisto rompis la buŝon anstataŭ la kolon kaj oni devis ripeti la mortigan agon. Eĉ la defendo fare de Voltero helpis la haltigon aŭ la nuligon de la kondamno eĉ postmorte; tamen ĝi kontribuis al la malbonigo de la popola konsidero kontraŭ la reĝo Ludoviko la 15-a.

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Franca Imperio
Kategorio:Franca koloniismo
Brazila tango

eta|dekstra|219ra|; 1914

**Brazila tango** aŭ **maŝiŝo** (portugala: ***maxixe***, foje ankaŭ skribata ***machiche*** aŭ ***matchiche***) estas brazila danco en 2/4-a takto. Ĝi ekestis inter 1870 kaj 1880 en Rio-de-Ĵanejro el antaŭuloj de argentina tango (kandombleo kaj milongo), el la kuba habanero kaj influate de polko kaj afrikobrazila lunduo. Maŝiŝo validas kiel unua urba mododanco de Brazilo. Same kiel la argentina ankaŭ aŭ brazila tango populariĝis en Usono kaj en Eŭropo je la komenco de la 20-a jarcento. Nun maŝiŝo preskaŭ ne plu eksonas, ĉar ĝin forŝovis la sambo, kiun ĝi ankaŭ estis influinta.

*Maxixe* de komponisto Agustín Barrios Mangoré fariĝis je la komenco de la 20-a jarcento tiel populara, ke eĉ verkoj de la klasika muziko citas ĝin, ekzemple *Usonano en Parizo* de George Gershwin (1928) aŭ la *pianokonĉerto* de Francis Poulenc el 1949.

## Eksteraj ligiloj 
* http://socialdance.stanford.edu/syllabi/maxixe.htm
* http://findarticles.com/p/articles/mi_hb3540/is_1-2_25/ai_n29240890/

Kategorio:Dancoj de Brazilo
Kategorio:Stiloj de brazila muziko
Dulia

[eta|miniatur|La veno de Kristo inter sanktuloj kaj martiroj, [Fra Angelico (1423-24)]]
La latina vorto *dulia* (el la antikva greka * δουλεία, douleia* ; latine sinonime *servitus*) estas teologia termino uzata en la Katolika Eklezio kaj Ortodoksa Eklezio, por enkadrigi la honoron donitan al sanktulo, malsaman kaj malpli altrangan ol la plej alta adorado de Dio.

## En la latina eklezio 
En la latina eklezio la Patro de la Eklezio Aŭgusteno de Hipono (De Civ. Dei, X, ii, 1) distingas du *servitus*: "Tiu kiu estas atribuebla al la homoj… kiu greke estas dirata *dulia*; tiu, dirata *latria*, kiu estas servo-kulto ŝuldata al Dio.". Tomaso de Akvino (II-II, 103,3) fondis la distingon sur la malsameeco inter la superregado de Dio kaj tiu kiun la homoj povas praktiniinter si. La katolikaj teologoj opinias ke la malsameco ne estas grade sed esence, ke inter dulia kaj latria ekzistas la sama malsamo kiu konstateblas inter kreaĵo kaj kreanto. Kroma distingo estas farita inter "dulia" en senco absoluta (la honoro direktita al personoj), kaj "dulia" en senco rilata (la honoro direkta al senanimaj objektoj, kiel bildoj (ikonoj) aŭ relikvoj. Rilate la sanktulojn "dulia" komprenas la honoradon de sanktuloj kaj la preĝpeton, speco de porpeto.

## Alia religiaj tradicioj 
En protestantismo kiel en aliaj monoteismaj religioj, islamo kaj judismo, la honorado de sanktuloj estas konsiderata egala al herezo, idolkulta herezo, kaj la rilata praktiko de kanonizo herezo de apoteozo.

La Protestanta teologio neas ke eblas reale distingi inter honorado de sanktuloj kaj adorado al la Dio, do Diservo. Plue ĝi asertas ke la praktiko de la honorado de sanktuloj distras la kristanon el la vera objekto de la adorado, Dio. Laŭ Kalvino, tiu distingo, estas ruzaĵo por atribui diajn honorojn al la anĝeloj kaj al la mortintoj sin kaŝante malantaŭ ŝajna senpuno.

Sammaniere islamo rifuzas ankaŭ la ĉiun honoradon de bildoj.

La hinduista la honorado de bildoj kaj *murti* povas esti interpretita kiel idolkulto sed povas ankaŭ esti interpretita kiel tipo de honorado de sanktuloj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Katolikaj enciklopedioj:
** [http://letterepaoline.net/progetto-ec/ ] Enciclopedia_Cattolica ()
** Cathopedia   ()
** http://www.newadvent.org/cathen/ Catholic_Encyclopedia  ()

## Vidu ankaŭ 
* Nigra Ŝtono
* *latria* ()

Kategorio:Katolika teologio
Kategorio:Kristana teologio
Ferney-Voltaire

eta|maldekstre| Ferney-Voltaire vidita el aviadilo.
**Ferney-Voltaire** - prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Ain*, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj ( [], kaj troviĝas pli precize en la pays de Gex, ĉe la landlimo inter Francio kaj Svisio, je 8 km norde de Ĝenevo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Gex kaj al la kantono. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Historio 
eta|maldekstre|La statuo de Voltaire, ĉe avenue Voltaire, starigita inter la urbodomo kaj la preĝejo en 1890.

Voltaire elektis Ferney en 1759 pro ĝia proksimeco al la landlimo, utila kaze de problemo kun la reĝa administracio, kaj de Ĝenevo, loĝurbo de lia rivalo, Rousseau.

Je lia alveno, la domaro havis apenaŭ cent kvindek loĝantojn. Sur la statuo de Voltaire, instalita ĉe la urbocentro, li estas nomita «Bienfaiteur de Ferney» (bonfaranto de Ferney). Certe, li helpis la disvolvigon kaj demografian kaj ekonomian de Ferney kiu, en kelkaj jaroj, pasis de vilaĝa strukturo al vera urbeto. Voltaire konstruigis pli ol cent domojn, financis la konstruadon de preĝejo, de lernejo, de malsanulejo, de akvorezervejo kaj fonto.

Krome, li sekigis la marĉojn kaj kreis foirojn kaj merkatojn, allogis metiistojn — horloĝistojn, teksistojn — al setlado, kaj nutris la loĝantojn dum la malsatego de 1771. Li konstruigis kastelon (nune klasita kiel historia monumento). Li finfine pruntedonis monon senpage al la najbaraj komunumoj.

Ne estas troigo diri ke Ferney estus restita malgranda vilaĝo sen la agdo de la «Patriarko» kiu metigis ĝin en la historion. Je lia morto en 1778, Ferney havis jam preskaŭ 1 200 loĝantojn sed sen sia bonfarinto, ĝi perdis tiam sian viglecon kaj retrovis sian ruran iaman formon.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Eugène Noël, *Voltaire à Ferney*, Brière et fils, Rouen, 1867, [rete http://books.google.fr/books?id=kz4UAAAAQAAJ&dq=Voltaire%20%C3%A0%20Ferney&pg=PA3#v=onepage&q&f=false]
* Christophe Paillard, *Voltaire en son château de Ferney*, Paris, Éditions du Patrimoine, 2010 
* Jonathan Zufferey, *Le village mobile : population et société à Ferney-Voltaire, 1700-1789*, La ligne d'ombre, 2011 
* Christophe Paillard, "Jean-Louis Wagnière ou les deux morts de Voltaire", 2005 

## Eksteraj ligiloj 
* Municipa retejo ()
* Retejo de la turisma oficejo, arkivigita laste en septembro 2009 ()
* Retejo de la komunumaro de pays de Gex ()

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Ain
Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Voltaire
Kategorio:Ĝenevo
Sevenoaks

280ra|eta|Kastelo *Knole House*
**Sevenoaks** (sep kverkoj) estas urbo en okcidenta Kent, Anglio. En 2011 ĝi enhavis 29 506 loĝantojn. La urbo konsideratas "dormurbo": multaj plenkreskuloj ĉiutage veturas por profesia laborado al la urbocentro de Londono. La centra punkto *Charing Cross* de Londono, kruciĝo de la stratoj Strand kaj Whitehall, situas 34 kilometrojn nordokcidente, kaj la publika transporto al la metropola centro tre viglas.

En la regiono komence ekzistis nobela kastelo, ĉirkaŭ kiu ekestis vilaĝo, kiu en la 13-a jarcento ricevis merkatajn rajtojn. Fine de la 15-a jarcento la antaŭa kastelo anstataŭiĝis per larĝa kastela novkonstruaĵo, nomata *Knole House*, kiu ĝis la nuntempo estas inter la plej grandaj palacoj de Britio. Ĉirkaŭ la kastelo ekzistas vasta parko. La anglalingva loĝloka nomo, kiu en Esperanto signifas "sep kverkoj", laŭdire fontas el la anglosaksa toponimo "Seouenaca" por loka kapelo en proksimeco de sep kverkoj, kiu ankoraŭ nun ekzistas en la kastela parko.

Inter multaj aliaj, la fizikisto kaj naturalisto John Kirk, akompananto de David Livingstone kaj brita administranto de Zanzibaro, vivis dum la lastaj vivjaroj kaj mortis en la urbo.

Rilate al la Esperanto-movado mencieblas, ke la internacia bicikla karavano de okcidenta Germanio, suda Nederlando kaj norda Flandrio survoje al la Internacia Junulara Kongreso de la jaro 1984 pasis tra kaj paŭzis en Sevenoaks.

Kategorio:Urboj de Kent
Wendelin Schmidt-Dengler

**Wendelin SCHMIDT-DENGLER** (naskiĝinta en 1942 en Zagrebo, mortinta en la 8-a de septembro 2008 en Vieno) estis aŭstra literaturhistoriisto kaj germanisto.

## Vivo 
Schmidt-Dengler studis klasikan filologion kaj germanistikon en Vieno. Estis lia intenco iĝi gimnaziinstruisto pri la lingvoj latina kaj germana. Sed li doktoriĝis en 1965 kaj habilitiĝis en Vieno en 1974. Ekde 1980 li estis ordinara profesoro pri Moderna germanlingva literaturo ĉe la Universitato de Vieno kaj estris ekde 1996 la Aŭstrian Literaturarkivon.

Li eldonis ankaŭ verkistajn postlasitaĵojn, ekz. de Heimito von Doderer kaj Fritz von Herzmanovsky-Orlando. Li verkis multajn artikolojn pri la aŭstria literaturo de la 19-a kaj la 20-a jarcentoj kaj gvidis la serion *Eine österreichische Bibliothek* de la salcburga eldonejo Residenz kaj estis tre ŝatata kaj - pro ofta apero radie - ankaŭ ĉe nefakuloj konata profesoro.

## Verkoj (elekto) 
Liaj faklibroj kaj -eseoj estas nenombreblaj, jenas kelkaj:
* »Genius. Zur Wirkungsgeschichte antiker Mythologeme in der Goethezeit« (1978)
* »Eine Avantgarde aus Graz« (1979)
* »Der Übertreibungs- künstler. Zu Thomas Bernhard« (1986)
* »Bruchlinien. Vorlesungen zur Österreichischen Literatur« (1995)
* »Nestroy. Die Launen des Glücks« (2001)
* »Ohne Nostalgie. Zur österreichischen Literatur der Zwischenkriegszeit« (2002)
* »Phantastik auf Abwegen. Fritz von Herzmanovsky-Orlando im Kontext« (kuneldoninto, 2004)
* »... und das fortgeschrittenste Land ohne es zu wissen? Unbewusster Avantgardismus aus Österreich« (2006)
* »›Als ich einmal Harreither in der Dusche interviewte‹ 11 Texte zum österreichischen Fußball« (kuneldoninto, 2008).

## Eksteraj ligiloj 
* Etbiografio
* 
* Germanistika katedro de Vieno - kun multo da informoj pri sia forpasinta profesoro 
* Recenzo al *Nestroy*
* Recenzo al *Bruchlinien*
* Ettekstoj de Schmidt-Dengler

Kategorio:Aŭstraj sciencistoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Literaturhistoriistoj
Kategorio:Literaturo de Aŭstrio
Kategorio:Aŭstraj literatursciencistoj
Komunumaro Seehausen

La nomo **komunumo Seehausen** povas rilati al la administraj unuoj 
* komunumaro Seehausen am Staffelsee, germane *Verwaltungsgemeinschaft Seehausen am Staffelsee*, en la federacia lando Bavario de Germanio, kaj 
* komunumaro Seehausen (Altmark), germane ekde 2010 *Verbandsgemeinde Seehausen (Altmark)*, en la federacia lando Saksio-Anhalto same de Germanio,
ambaŭ administraj komunumaroj de pluraj najbaraj komunumoj kunlaborantaj.
16202 Srivastava

'*16202 *Srivastava'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Siddharth Srivastava*, finaliston en 2002 de la *Intel Science Talent Search*, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Siddharth estis lernanto ĉe la *Baton Rouge Senior High School'' de Baton Rouge (Luiziano).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
(16205) 2000 CC34

**(16205) 2000 CC34** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Korado Korlević
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Fritz von Herzmanovsky-Orlando

eta|Kastelo Rametz en Merano, kie mortis la verkisto
**Fritz von Herzmanovsky-Orlando** (naskiĝinta la 30-a de aprilo 1877 en Vieno, mortinta la 17-a de majo 1954 en Merano) estis aŭstra verkisto kaj desegnisto. Kiel Gustav Meyrink li estis reprezentanto de fantazia literaturo de germanlingva Aŭstrio.

## Vivo 
Herzmanovsky-Orlando estis unue arkitekto sed povis baldaŭ, pro granda heredaĵo, vivi sendepende kiel "privatulo". Li renovigis, laŭplaĉe, kastelojn kaj planis skurilajn konstruaĵojn, pentris freskojn kaj desegnis fablomondaĵojn. Li vojaĝis multe tra la tuta mondo, faris reserĉojn pri loknomoj kaj studojn religihistoriajn respektive okultismajn skribante rakontojn, romanojn, teatraĵojn kaj baletojn.

## Verkaropriskribo 
Aperis en Venecio en 1926 kiel privatpresaĵo *Der Kommandant von Kalymnos – ein Mysterium aus dem Rokoko der Levante*, kaj en 1928 en Vieno la per propraj ilustraĵoj plibeligita rakonto *Der Gaulschreck im Rosennetz* al kiu skribis lia "malkovrinto" Oscar A. H. Schmitz la antaŭparolon. Tie li rakontis la historion de juna oficisto nome Jaromir Edler von Eynhuf, kiu pro troigita patriotismo nepre volas oferti al sia imperiestro artistan aĵon el bele aranĝitaj laktodentoj. Ĉar mankas ununura li finfine ŝtopas la dentaron en pistolon kaj mortpafas sin mem. Tiu ĉi rakonto vivas - same kiel la dramo *Kaiser Joseph und die Bahnwärterstochter* ankoraŭ tute el la absurda fontaro de la pereinta Danuba monarkio kaj de ties burokratio.

En lia ĉefverko, la romano *Maskenspiel der Genien* la aŭtoro kunfandis antikvan mitan sonĝo- kaj fabelomondon kun la skurila monarkia realeco, kie la nenormalo ŝajnas normala! La sorto de la romanheroo Cyriak (kvazaŭ renaskita Aktaion) estas en la manoj de diaj potencoj montrantaj sin en sfinksaj figuroj: la plej multpromesa kaj bonaŭgura estas la knaba kaj anĝela Cyparis, pli juna fratino de Afrodito, kiu alproksimiĝas regule sub konfuzigaj maskoj. Tiamaniere Cyparis forkondukas Cyriak-on el la realeco kaj gvidas lin sur vojon al si, kio signifas morton por li. La ambigua ludkaraktero de la romano havas siajn radikojn en la tradicio de aŭstra baroko kiel ankaŭ en la viena popola komedio.

## Prilaboroj kaj graveco 
Friedrich Torberg prilaboris multajn verkojn de Herzmanovsky-Orlando (krom: *Gaulschreck im Rosennetz*) kaj la nuna leganto trovas simplan kuriozaĵkabineton kio ne tro kongruas kun la iama verkintenco de la aŭtoro. Ankaŭ la tipa kaj ege artista ludo kun diversegaj lingvoniveloj perdiĝis per uzo de niveligita duondialekta lingvo en la torbergaj prilaboroj. Tamen li daŭre havas sian gravan lokon en la aŭstria literaturo inter Heimito von Doderer, Albert Drach kaj Alfred Kubin. Science laboris pri li i.a. Wendelin Schmidt-Dengler.

## Literaturo 
Biografio ĉe *NDB*

## Eksteraj ligiloj 
* Aĵoj de Herzmanovsky-Orlando en la katalogoj de *Österreichische Nationalbibliothek*
* 
* Brenner-arkivo 
* Pri Fritz von Herzmanovsky-Orlando en tirola literaturleksikono surreta, kun bildoj

Kategorio:Aŭstraj arkitektoj
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Vienanoj
Kategorio:Desegnistoj
Mirabeau

La franclingva vorto **Mirabeau** - prononco ​[miʁabo] - povas rilati interalie al
* la  komunumo Mirabeau en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*) de Francio
* Honoré-Gabriel Riqueti de Mirabeau
* Mirabeau (pariza metrostacio), metrostacio de la Metroo de Parizo
* Ponto Mirabeau, ponto transiranta Sejnon en Parizo.
Prosper Jolyot de Crébillon

**Prosper Jolyot de Crébillon** (naskiĝis la 13an de januaro de 1674 ĉe 32 rue Monge de Dijon, mortis la 17an de junio 1762 en Parizo) estis dramisto franca. Li specialiĝis en tragedioj, kaj eĉ oni konsideris lin kiel simbolo de tipaj tragediistoj.

Li estas ofte nomita **Crébillon la patro** por distingi lin disde lia filo Claude-Prosper Jolyot de Crébillon, same verkisto, nomita *Crébillon la filo*.

## Verkoj 
* * Idoménée*, tragedio, 29a de decembro 1705 (kompleta teksto ĉe Gallica )
* *Atrée et Thyeste*, tragedio, 14a de marto 1707 (kompleta teksto ĉe Gallica )
* *Électre*, tragedio, 14a de decembro 1708 (reta eldono ĉe theatre-classique.fr)
* *Rhadamiste et Zénobie*, tragedio, 23a de januaro 1711 (kompleta teksto ĉe Gallica )
* *Xerxès*, tragedio, 7a de februaro 1714
* *Sémiramis*, tragedio, 10a de aprilo 1717 (kompleta teksto ĉe Gallica )
* *Pyrrhus*, tragedio, 29a de aprilo 1726 (reta eldono ĉe theatre-classique.fr)
* *Catilina*, tragedio, 20a de decembro 1748 (kompleta teksto ĉe Gallica )
* *Le Triumvirat, ou la Mort de Cicéron*, tragedio, 23a de decembro 1754

## Bibliografio 
* Jean Le Rond d'Alembert, Éloge de Crébillon, 1777
* Petre Ciureanu, Crébillon, Ĝenovo, M. Bozzi, 1965
* Jean Sgard, Crébillon fils, le libertin moraliste, L'Esprit des lettres, Desjonquères, 2002 (mariage de Crébillon père et enfants, p. 47)
* Simone Gougeaud-Arnaudeau, Crébillon le Tragique (1674-1762), Espaces littéraires, L'Harmattan, 2013.
* Jean-Pierre Rault kaj Jacques Sigot, Les Noms des rues de Nantes, Éditions CMD, coll. « Découverte »,‎ 1996, 400 p. (ISBN 9782909826363).

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe la retejo de la Franca Akademio
* La teatraĵoj de Crébillon ĉe la retejo CÉSAR

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj dramistoj
Marignac (Charente-Maritime)

**Marignac** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 409 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|Klifo en Marignac
Marignac situas  sudokcidente de Cognac.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Olodum

**Olodum** estas grupo de brazila muziko, kiu partoprenas la karnavalon de Salvador de Bahio kaj per pli granda ensemblo prezentas sursceneje. La nomo estas pruntaĵo el la religio de la Joruboj en Niĝerio. La bando sonregistris por pluraj sukcesaj lumdiskoj. Olodum estas krom tio kultura societo, kiu agas por la afrikobrazila kulturo kaj la sociajn postulojn de la nigrula loĝantaro de Salvador.

Olodum estas unu el la plej konataj grupoj de samboregeo kaj stampis ĉi tiun muzikstilon mezurdone. La muzikgrupo fondiĝis en 1979 kiel afrikanisma bloko [*bloco* = grupo de karnavalaj dancistoj kaj muzikistoj] laŭ la modelo de Ilê Aiyê kaj ligis la muzikon jam dekomence kun politikaj postuloj de egalrajtigo de la nigrula loĝantaro. La kulturdomo de Olodum situas rekte ĉe *Pelourinho*, la historia urbocentro de Salvador.

Krom multaj propraj (lum)diskoj Olodum surdiskigis en 1990 kun Paul Simon la pecon *The Obvious Child* sur ties albumon *The Rhythm of the Saints*, en 1995 Michael Jackson sonregistrigis la unuopaĵon ''They Don't Care About Us* kun la grupo, kiu ankaŭ estas videbla en la vidbendo. Krom tio ĝi ludis la tamburritmon por sonregistraĵoj de Wayne Shorter kaj Herbie Hancock sur la kompilaĵo *Bahia Black – Ritual Beating System'' de Bill Laswell. Michael Jackson sin vestis plurajn t-ĉemizojn de Olodum por la vidbendo de sia furoraĵo "They don't care about us". En 2014 Olodum kunmuzikis (krom Jennifer Lopez kaj Claudia Leitte) *FIFA World Cup Song*.

## Literaturo 
* Petra Schaeber: *Die Macht der Trommeln. Die kulturelle Bewegung der schwarzen Karnevalsgruppen aus Salvador/Bahia in Brasilien. Das Beispiel der Grupo Cultural Olodum* Reta doktortezo ĉe Libera Universitato de Berlino

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo portugallingva 

Kategorio:Brazilaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1979