open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Armenoj en Grekio

eta|dekstra|225px|Mapo de Grekio
La **armenoj en Grekio** (greke: Αρμένιοι , Arménioi) estas grekaj civitanoj de armena deveno. La armena ĉeesto en Grekio komenciĝis jarcentoj antaŭe kiam armenoj, pro diversaj kialoj, forlasis Armenion kaj ekloĝis en la larĝa areo de Tesalio, Makedonio kaj Trakio. Spuroj de armenoj ankaŭ povas esti trovataj sur la grekaj insuloj de Kreto kaj Korfuo. La armenoj en Grekio tamen, akiris la karakteron de komunumo post la 1920-aj jaroj, kiam 70,000 ĝis 80,000 pluvivantoj de la Armena Genocido fuĝis al Grekio el Kilikio, Izmiro, Ionio, Konstantinopolo kaj aliaj regionoj de Malgranda Azio, disiĝante ĉie en Grekio.

Hodiaŭ, enmigrado al Nordameriko malpliigis la armenan loĝantaron de Grekio. La nombro nun validas por ĉirkaŭ 20,000-35,000 grek-armenoj.

Grekio
Kategorio:Etnoj en Grekio
Armenoj en Rusio

dekstra|eta|200px|mapo de rusio
**Armenoj en Rusio** aŭ rusiaj armenoj estas etnaj armenoj kiuj loĝas en Rusio. La rusia censo de la jaro 2002 registris 1,130,491 armenojn en la lando. Sed verŝajne ĉe tio ne estis kalkulita la plej granda parto de la armenaj gastlaboristoj, kiuj plimulte ne havas rusian civitanecon. Diversaj spertuloj opinias, ke la armena loĝantaro, fakte, superas 2,900,000.

Ĉiaokaze, Rusio posedas la plej grandan armenan loĝantaron ekster Armenio. Tio konvertas ĝin en la plej granda komunumo en la armena diasporo.

Armenoj loĝas en diversaj regionoj, inkluzive de Moskvo, Sankt-Peterburgo, Krasnodara regiono en la Norda Kaŭkazio kaj en ĉiuj rusiaj urboj.

Rusio
Kategorio:Etnoj en Rusio
1220 Krokuso

**1220 Krokuso** estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la floro Krokuso (el la familio de la *iridacoj*).

## Ecoj 
Ĝia rotacia periodo, neprecize konata, ŝajnas tre longa: ĉirkaŭ unu monato.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1932
Ferenc Fiala

**FIALA Ferenc** estis hungara politikisto, ĵurnalisto, skermisto naskita en Koloĵvaro la 19-an de decembro 1904 kaj mortinta en Saarbrücken la 14-an de septembro 1988.

## Kariero 
Ferenc Fiala havigis diplomon de inĝeniero pri konstruo en Budapeŝto, kaj plustudis en Munkeno kaj Parizo. De 1932 ĝis 1934 li estis politika artikolisto kaj interna kunlaboranto de la gazeto *Magyarság*, de 1934 interna kunlaboranto de la gazeto *Új Magyarság*. Li estis la iniciantinto de la nacisocialista movado en Hungario, direktisto de la presaraferoj de la Nyilaskeresztes Párt (Sagkruca Partio). En 1944 li estis presarĉefo de la partio, redaktoro de la gazeto *Összetartás*, politika ĉefkunlaboranto kaj ĉefartikolisto de la *Pesti Újság* kaj *Magyarság*. En 1946 la Popoltribunalo kondamnis lin al morto, sed poste ĝi ŝanĝis tiun al tutviva malliberejo. En oktobro de 1956 li loksidiĝis en Germanio, kie li redaktis la gazetojn *Magyar Egység*, *Összefogás*, *Hídfő*, resp. *Új Hídfő*. De 1927 ĝis 1944 li estis skermisto, spadisto de la Magyar Atlétikai Club (MAC). En 1930 kiel membro de spadteamo li estis altlerneja ĉampiono, en la individua konkurso li havigis la 2-an lokon. En 1932 kaj 1933 li estis ano de la spadteamo.

## Libro 
* *Ungarn in Ketten* (Saarbrücken, 1957);
* *Vádló bitófák. A magyar nemzet igazi sírásói* (kun Lajos Marschalkó, London, 1958);
* *Egy hajó elsüllyedt a Dunán* (München, 1960);
* *Zavaros évek… A Horthy-korszaktól Kádár Jánosig* (London, 1965, München, 1976);
* *Berkes és a szerzetes* (München, 1979);
* *Egyszerű történet és egyéb históriák. Politikai vázlatok* (San Francisco, 1986);
* *Szálasi Ferenc életrajza* kaj *Magyar nemzetiszocialista mozgalom története* restis en manuskripto.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon.

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Lajos Fialla

**FIALLA Lajos** estis hungara kuracisto naskita en Baja la 30-an de junio 1831 kaj mortinta en Bukareŝto 1911.

## Kariero 
Lajos Fialla estis studento de la universitato de Peŝto en 1847–48, kiam en la somero de 1848 li iĝis soldato en la volontula bataliono 5-a. Liajn medicinajn studojn li finis en Vieno en 1855. Ĉar li ne sukcesis dungiĝi en Hungario li iris Bukareŝton en 1856 kaj estis instruisto de la Nacia medicina lernejo de 1859, 1867 malsanula ĉefkuracisto. Li estis unu el fondinto de la medicina revuo *Romînia medicală*. Li iĝis fama pro siaj okuloperacioj.

## Libroj 
* *Az orosz-török-oláh háborúból* (rememoraĵo, Kolozsvár, 1893)
* *Cunostinte igienice populare* (Bukarest, 1896)
* *Letűnt napjaimból* (rakonto, Bukarest, 1903)

## Fonto 
* Magyar Életraĵi Lexikon.

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Eŭropa ŝoseo 34

La **eŭropa ŝoseo 34** (mallonge E&nbsp;34) estas 489 kilometrojn longa eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas inter okcidento kaj oriento tra Belgio, Nederlando, Belgio kaj Germanio. La ŝoseo komenciĝas en la okcidento de Belgio ĉe la bordo de la Norda Maro apud la urbo Knokke-Heist. La ŝoseo finiĝas en Bad Oeynhausen (Germanio). Proksime de Bad Oeynhausen la ŝoseo E34 ligiĝas kun la eŭropa ŝoseo 30, unu el la plej gravaj okcidentaj-orientaj trafikaj ligoj de Eŭropo.

## Itinero 
[eta|maldekstra|La ŝoseo E34 apud [Kamen]]
La ŝoseo E34 komenciĝas en la belgia vilaĝo Westkapelle proksime de la havenurbo Knokke-Heist. De tie ĝi vojas tra la komunumoj Maldegem kaj Zelzate ĝis Antverpeno. Sekve ĝi pasas la urbeton Ranst kaj la limon inter Belgio kaj Nederlando kaj atingas la urbon Eindhoven. Pasante la nederlandan urbon Venlo kaj la limon inter Nederlando kaj Germanio, la ŝoseo atingas la kernon de la industria Ruhr-Regiono kaj ties urbon Duisburg. Pasante la industriajn urbojn Oberhausen kaj Dortmund, la ŝoseo finiĝas en la urbeto Bad Oeynhausen, kie ligiĝas kun la eŭropa ŝoseo 30.

## Eksteraj ligiloj 
* plano de ĉiuj eŭropaj ŝoseoj (PDF-dosiero)

034
Kategorio:Transporto en Belgio
Kategorio:Ŝosea transporto en Nederlando
Kategorio:Transporto en Germanio
Eŭropa ŝoseo 22

La **eŭropa ŝoseo 22** (mallonge **E&nbsp;22**) estas eŭropa ŝoseo, kiu vojas inter okcidento kaj oriento tra norda kaj orienta Eŭropo. Ĝi komenciĝas en la urbo Holyhead en Kimrio kaj finiĝas en la urbo Iŝim en Rusio.

La ŝoseo estas inter la plej longaj de Eŭropo: Multaj eŭropaj ŝoseoj ekde la jaro 2000 plilongiĝis al Azio. Por la ŝoseo E22 tio okazis la 24-an de junio 2002.

## Itinero 
### Britio 
Holyhead ⇔ nacia aŭtojoj  ⇔ Chester ⇔  ⇔ Warrington ⇔  ⇔ Manchester ⇔ M62 ⇔ Leeds ⇔ M62 ⇔ Doncaster ⇔  ⇔  ⇔ Immingham ⇔ pramŝipa konekto al Amsterdamo

### Nederlando 
Amsterdamo ⇔ naciaj aŭtovojoj ,  kaj  ⇔ Groningen ⇔  ⇔ Bad Nieuweschans

## Germanio 
Bunde ⇔ naciaj aŭtovojoj  kaj  ⇔ Leer ⇔  ⇔ Oldenburg ⇔  kaj  ⇔ Bremeno ⇔  ⇔ Hamburgo ⇔  ⇔ Lubeko ⇔  kaj  ⇔ Rostock ⇔ federacia vojo B105 ⇔ Stralsund ⇔ federacia vojo B48 ⇔ Sassnitz ⇔ pramŝipa konekto al Trelleborg.

## Svedio 
Trelleborg ⇔ Malmö ⇔ Kalmar ⇔ Norrköping ⇔ Balta Maro (sen prama konekto al Latvio)

En Svedio eŭropaj ŝoseoj ne havas plian nacian kodon, do la ŝoseo en Svedio ĉie signiĝas per la eŭropa kodo E&nbsp;22.

## Latvio 
Balta Maro (sen prama konekto) ⇔ Ventspils ⇔ nacia aŭtovojo  ⇔ Rigo ⇔  ⇔ Jekabpils ⇔  ⇔ Rezekne ⇔  ⇔ Zilupe

## Rusio 
nacia aŭtovojo  ⇔ Velikije Luki (Великие Луки) ⇔ M9 ⇔ Moskvo (Москва) ⇔  ⇔ Vladimir (Владимир) ⇔ M7 ⇔ Niĵnij Novgorod (Нижний Новгород) ⇔ M7 ⇔ Kazan (Казань) ⇔ M7 ⇔ Jelabuga (Елабуга) ⇔ M7 ⇔ Igra (Игра) ⇔  ⇔ Permjo (Пермь) ⇔ P242 (transiro al Azio) ⇔ Jekaterinburg (Екатеринбург) ⇔  ⇔ Tjumeno (Тюмень) ⇔  ⇔ Iŝim (Ишим)

Ekde Moskvo la ŝoseo parte sekvas la trakojn de la transsiberia fervojo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* anglalingva artikolo "Kohera eŭropa sistemo de internaciaj transportaj infrastrukturoj" de la Eŭrop-Unia Ekonomia Komisiono por Eŭropo (UNECE), DOC-dosiero, 206 KB

022
Kategorio:Transporto en Britio
Kategorio:Ŝosea transporto en Nederlando
Kategorio:Transporto en Germanio
Kategorio:Transporto en Svedio
Kategorio:Transporto en Latvio
Kategorio:Aŭtovojoj en Rusio
Macroglenes

**Macroglenes** Westwood, 1832, estas genro da insektoj de la familio de Pteromaledoj (*Hymenoptera* Chalcidoidea) enhavanta speciojn parazitajn de dipteroj *Cecidomyiidae*.

## Priskribo 
La adoltoj longas malpli ol 2 mm.

## Sistematiko 
La genro enhavas 20 speciojn.

## Ekonomia signifo 
*Macroglenes* estas gravaj parazitoj de *Contarinia tritici* kaj *Sitodiplosis mosellana* aŭ *Contarinia pisi*.

## Eksteraj ligiloj 
*  2010: Revision of the Palearctic species of *Macroglenes* Westwood (Hymenoptera: Pteromalidae). *Zootaxa*, **2563**: 1-34. Preview [erratum in *Zootaxa*, **2656**: 68. (2010) PDF
*Universal Chalcidoidea Database
*Fauna Europae 

Kategorio:Pteromalidae
Kategorio:Himenopteroj
Eŭropa ŝoseo 36

La **eŭropa ŝoseo 36** (E&nbsp;36) estas eŭropa ŝoseo, kiu ligas la urbojn Berlino en Germanio kaj Bolesławiec en Pollando. De Berlino ĝis la aŭtovoja triangulo Spreewald ĝi havas la germanan aŭtovojan numeron A13. De tie ĝis la limo inter Germanio kaj Pollando, en Forst respektive Olszyna, ĝi portas la nacian kodon A15. En Pollando ĝi havas la nacian aŭtovojan kodon A18 kaj finiĝas en Bolesławiec.

## Itinero 
Germanio:
* Berlino (20px E 55 20px E 30)
* Lübben (Spreewald)
* Lübbenau / Spreewald (→ 20px E 55 Dresdeno)
* Cottbus
* Forst (Lausitz)

Pollando:
* Żary
* Żagań
* Krzyżowa (proksime de Bolesławiec / 20px E 40)

Ĉe Bolesławiec la ŝoseo ligiĝas al la sume 8000 kilometrojn longa eŭropa ŝoseo 40, kiu kondukiĝas okcidenten al Kalezo en Francio kaj orienten tra Krakovo kaj Lvivo al Ridder en Kazaĥio, ĉe la okcidenta limo de Ĉinio.

036
Kategorio:Transporto en Pollando
Kategorio:Transporto en Germanio
Eŭropa ŝoseo 26

La **eŭropa ŝoseo 26** (mallonge E&nbsp;26) estas 283 kilometrojn longa eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas inter okcidento kaj oriento tra Germanio.

## Itinero 
### Urboj 
Gravaj urboj, kiu situas laŭlonge de la ŝoseo E&nbsp;26, estas
* Hamburgo,
* Mölln,
* Ludwigslust,
* Wittstock,
* Neuruppin kaj
* Berlino.

### Aŭtoŝoseoj 
La eŭropa ŝoseo havas la naciajn kodojn de tri germaniaj aŭtovojoj:
* A24,
* A10 kaj
* A111.

026
Kategorio:Transporto en Germanio
Eŭropa ŝoseo 35

La **eŭropa ŝoseo 35** (Mallongigo **E&nbsp;35**) estas eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas de Amsterdamo tra Frankfurto ĉe Majno kaj Bazelo ĝis Romo. Ĝi longas 1 647 kilometrojn.

## Itinero 
La eŭropa ŝoseo&nbsp;35 komenciĝas ĉe la aŭtovoja ringo de Amsterdamo Rijksweg 10), kaj sekve havas la naciajn nederlandajn aŭtovojajn kodojn *Rijksweg 2* kaj *Rijksweg 12*. En Germanio, ĝi havas la naciajn aŭtovojajn kodojn A3, A67 kaj A5 tra Germanio, en Svislando la kodon A2 kaj en Italio la nomojn "Autostrada dei Laghi" ("aŭtovojo de la lagoj"), A50 kaj fine A1. Kerna elemento de la ŝoseo estas la fama Gotardo-aŭtovojtunelo, kiu je longeco de 16,918 kilometroj estas unu el kvar plej longaj aŭtovojtuneloj de la mondo.

## Eksteraj ligiloj 
* plano de ĉiuj eŭropaj ŝoseoj (PDF-dosiero)

## Fotaj impresoj 
Sekve ankoraŭ iuj fotaj impresoj pri la ŝosea itinero:

dosiero:KnOudenrijn1997.jpg|nodopunkto Oudenrijn ("malnova Rejno") apud Utrecht (Nederlando)
dosiero:Flug -Rom-Düsseldorf-Hamburg 2013 by-RaBoe 349.jpg|vidata de oriento, la kruciĝo Ratingen-Breitscheid ligas la aŭtovojojn A&nbsp;3 / E&nbsp;35 (en la bildo vertikale) kaj A52 (horizontale)
dosiero:AutobahnA3.JPG|la ŝoseo super la Neander-Valo (laŭ kiu nomatas la Neandertala homo) en Erkrath (Germanio)
dosiero:A3-Blitzer-ElzerBerg.JPG|aŭtomata kontrolo de veturilaj rapidecoj ĉe Elz (Germanio)
dosiero:BAB3 Koelner Ring.jpg|ĉe la aŭtovoja ringo de Kolonjo la ŝoseo havas 4 lenojn po direkto

dosiero:A3 westerwald.jpg|la ŝoseo paralele al la trako de la rapida trajno InterCityExpress en Germanio
dosiero:Gotthard-Strassentunnel Nord-Süd-8915.jpg|en la tunelo Sankt-Gotardo, nomata laŭ la samloka montpasejo, en Svislando la ŝoseo nur havas unu lenon po direkto
dosiero:Biaschina viadukt1.jpg|la ŝosea ponto *Biaschina* en Svislando, rigardo suden
dosiero:Pian del Voglio - Motorway A1 p.5.JPG|transpaso de la Apenino inter Bolonjo kaj Florenco
dosiero:Autostrada A1 - uscita Firenze Certosa - segnale di itinerario.jpg|apud Florenco

035
Kategorio:Ŝosea transporto en Nederlando
Kategorio:Transporto en Germanio
Kategorio:Transporto en Svislando
Kategorio:Transporto en Italio
Anastomozo

[eta|220px|Nervura [skeleto de hidrangeo-folio]]
[eta|dekstra|Retaĵo de [vaskuloj]]
**Anastomozo**  ( el la greka : ἀναστόμωσις, *komunikiĝanta apertaĵo* ) en retaĵo de fluoj estas kuniĝa punkto de du fluoj kiuj antaŭe disbranĉiĝis, kiel vaskuloj aŭ foliaj nervuroj. La termino estas uzata en medicino, biologio, mikologio kaj geologio.

En geologio, anastomozo ofte rilatas al kvarcaj ( aliaj ) vejnoj kiuj montras tiun karakterizaĵon, kiu ankaŭ ofte situas en regionoj kun metamorfaj rokoj.

## Etimologio 
Anastomosis: medicina aŭ moderna latina, de greka anastomosis "elirejo, malfermo," Gr ana- "supren, sur, super", stoma "buŝo", "provizi per buŝo".

## Medicino 
Anastomozo estas la rilato de du strukturoj. Ĝi rilatas al rilatoj inter angioj aŭ inter aliaj tubularaj strukturoj kiel maŝoj el intesto.

## Referencoj 
Kategorio:Digesta sistemo
Kategorio:Evolua biologio
Kategorio:Geomorfologio
Kategorio:Kirurgio
Kategorio:Mikologio
Podhorany (distrikto Nitra)

**Podhorany** (hungare *Menyheszalakusz* [menjhesalakus]) estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La municipo estiĝis en la jaro 1960 per unuiĝo de municipoj Sokolníky, Mechenice kaj Bádice.

## Situo 
Podhorany situas fine de tre mallonga sakovojo, laŭ fervojo Zlaté Moravce-Nitra. La lasta urbo  troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri Mechenice en 1113 en formo *"Mechina"* kaj ĝuste tiam pri Sokolníky en formo *"Solokus"*. Tiam la setlejoj estis apartenaĵoj de abatejo. En 1664 la turkoj okupis la vilaĝojn. En 1828 loĝis en Menyhe 609, en Szalakusz 515 vilaĝanoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Menyhe 523 (plejparte hungaraj), en Szalakusz 420 (plejparte slovakaj) homoj. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1960 la vilaĝoj unuiĝis. En 2001 vivis en Podhorany 1395 homoj, (1256 slovakoj, 123 hungaroj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika preĝejo el la 12-a jarcento, en 1794 pligrandiĝis
* romkatolika malfrubaroka preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1758, en la 19-a jarcento klasikismiĝis
* 2 klasikismaj nobeldomoj el la 19-a j.c.

## Eksteraj ligiloj 
* Podhorany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
Johano-preĝejo (Lepsiko)

La **Johanniskirche** (**Johano-preĝejo**) estis preĝejo en la orienta antaŭurbo de Lepsiko. Ĝi troviĝis sur Johano-placo, oriente de la urbocentro. En la Dua Mondmilito ĝi estis ege damaĝata kaj la ruino estis krevigita dum la postmilitaj jaroj.

En la 14-a jarcento ĝi estis konstruita kiel preĝejo Sankta Johano, en 1547 parte detruita, poste malkonstruita kaj en 1582-84 novkonstruita. Nur en 1746/49 ĝi ricevis preĝejoturon laŭ la stilo de baroko.

Dum kaj post la batalo ĉe Lepsiko en 1813 la preĝejo servis kiel milithospitalo. En 1894/97 la preĝejo estis malkonstruata escepte la turon kaj rekonstruita laŭ planoj de Hugo Licht laŭ la stilo de novbaroko. La ostaro de Johann Sebastian Bach, kiun oni trovis je la malkonstruado en 1894, kaj la ostaro de Christian Fürchtegott Gellert estis entombigitaj en sarkofagoj antaŭ la sakrario.

Post la grava difektado de la preĝejo en la Dua Mondmilito la ruino de la navo estis krevigita la 19-an de februaro 1949, la preĝejoturo la 9-an de majo 1963. La ostaro de Bach estis transportita en la Thomas-preĝejon, la ostaro de Gellert en la Paulinerkirche.

En 2003 fondiĝis la civitano-asocio *Johanniskirchturm* kun la celo, rekonstrui la turon de la Johano-preĝejo sur sia historia starloko.

dosiero:Fotothek df roe-neg 0006203 025 Ansicht der Turmruine der Johanniskirche am Joha.jpg|Ruino de la preĝejoturo, 1951
dosiero:Kanzel Johanniskirche.jpg|La predikejo de Johano-preĝejo en la Urbohistoria muzeo je Lepsiko
dosiero:Die Gartenlaube (1863) b 725 2.jpg|La Johano-preĝejo sur samtempa gravuraĵo

## Eksteraj ligiloj 
* Die Johanniskirche im Leipzig-Lexikon
* Webauftritt des Bürgervereins Johanniskirchturm mit historischem Bildmaterial

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Lepsiko
Pohranice

**Pohranice,** hungare **Pográny** [pogrAnj] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Pohranice situas en la plej griza parto

## Situo 
Pohranice situas laŭ flankovojoj (ĉefvojo preteriras). Nitra (urbo) troviĝas je 6&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1075 en formo *"Pagran"*. En 1576 kaj en 1644 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1787 loĝis tie 920 vilaĝanoj en 120 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pográny 1179 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito supozeble kaj ekde 1993 tutcerte al Slovakio. En 2001 vivis en Pohranice 1065 homoj, (632 hungaroj, 428 slovakoj). Por la hungaroj hungara lernejo funkcias.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika-gotika preĝejo el la 14-a jarcento, en 1723 barokiĝis, ankaŭ pilgrimloko
* nobeldomo el la 18-a jarcento

## Ĝemelkomunumo 
*  Tápióság, Hungario

## Eksteraj ligiloj 
* Pohranice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
Eŭropa ŝoseo 44

La **eŭropa ŝoseo 44** (mallongigo **E&nbsp;44**) estas eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas inter okcidento kaj oriento tra Francio, Luksemburgo kaj Germanio. Ĝi komenciĝas ĉe la enfluejo de la rivero Sejno en la Manikan Markolon kaj finiĝas en la germania federacia lando Hesio.

## Itinero 
* Le Havre
* Amiens
* Saint-Quentin
* Charleville-Mézières
* Luksemburgo
* Trier
* Wittlich
* Koblenz
* Wetzlar
* Gießen
* Alsfeld

044
Kategorio:Transporto en Germanio
Kategorio:Transporto en Francio
Kategorio:Transporto en Luksemburgo
Eŭropa ŝoseo 43

La **eŭropa ŝoseo 43** (mallongigo **E&nbsp;43**) estas eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas inter nordo kaj sudo tra Mezeŭropo.

## Itinero 
La ŝosero E&nbsp;43 estas unu el la plej gravaj ŝoseaj ligoj tra la Alpoj. Post kiam la tunelo Sankt-Gotardo, nomata laŭ la samloka montpasejo en Svislando, en 2001 post gravaj akcidentoj dumtempe fermiĝis, la eŭropa ŝoseo 43 estis la sola ŝosea ligo tra la Alpoj de Svislando.

Norde ĝi konektiĝas al la eŭropa ŝoseo 45, kiu trafike ligas Svedio kaj Danio kun Germanio. Sude la ŝoseo konektatas al la eŭropa ŝoseo 35, kiu kondukiĝas al centra Italio.

En Germanio la ŝoseo E43 havas la naciajn aŭtovojajn kodojn A&nbsp;7, A&nbsp;96 kaj B18, en Aŭstrio la kodojn A14 kaj L202 - krome ĝi uzas iujn urbajn ŝoseojn de Bregenz. En Svislando la ŝosea vojo estas la nacia aŭtovojo A13.

La plej alta punkto estas la 6,6 kilometrojn longa tunelo de la montpasejo San Bernardino.

## Urboj laŭ la ŝosea itinero 
Laŭlonge de la ŝosea itinero interalie situas la sekvaj urboj:

### Germanio 
* Schweinfurt
* Würzburg
* Rothenburg ob der Tauber
* Feuchtwangen
* Ellwangen
* Aalen
* Heidenheim
* Ulm
* Memmingen
* Leutkirch
* Lindau

### Aŭstrio 
* Bregenz

### Svislando 
* St. Gallen
* St. Margrethen
* Chur
* Bellinzona

043
Kategorio:Transporto en Germanio
Kategorio:Transporto en Aŭstrio
Kategorio:Transporto en Svislando
Eŭropa ŝoseo 45

La **eŭropa ŝoseo 45** (mallongigo **E&nbsp;45**) estas eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas inter nordo kaj sudo tra norda, meza kaj suda Eŭropo. Ĝi komenciĝas en Alta en norda Norvegio, kaj finiĝas en Gela ĉe la suda marbordo de la insulo Sicilio en Italio. La ŝoseo havas suman longon de 5.190&nbsp;kilometroj.

## Urboj 
Gravaj urboj laŭlonge de la ŝoseo estas inter alie:
* Alta
* Hetta *(limo inter Norvegio kaj Finnlando)*
* Kaaresuvanto *(limo inter Finnlando kaj Svedio)*
* Östersund
* Göteborg
* *pramŝipa linio, limo inter Svedio kaj Danio*
* Frederikshavn
* Aalborg
* Aarhus
* Fredericia
* Kolding
* Aabenraa *(limo inter Danio kaj Germanio)*
* Flensburg
* Hamburgo
* Hanovro
* Göttingen
* Kassel
* Fulda
* Würzburg
* Nürnberg
* Ingolstadt
* Munkeno
* *limo inter Germanio kaj Aŭstrio*
* Innsbruck
* montpasejo Brenero *(limo inter Aŭstrio kaj Italio)*
* Bolzano-Bozen
* Verono
* Bolonjo
* Florenco
* Arezzo
* Romo
* Caserta
* Napolo
* Villa San Giovanni
* *pramŝipa linio al Sicilio*
* Messina
* Catania
* Gela

## Fotaj impresoj 
Sekve ankoraŭ iuj fotaj impresoj pri la ŝosea itinero:

 
dosiero:Road E45 between Sorsele and Slagnäs.jpg|boacoj en la sveda provinco Västerbottens län
dosiero:Bridge over Kiel Canal.JPG|ŝosea ponto super la Kiela Kanalo, kiu ligas la Nordan kaj Baltan Maron
dosiero:HH_Elbtunnel_north_portal.jpg|nova ŝosea tunelo sub la rivero Elbo en Hamburgo
dosiero:ICE-BAB-Werratalbrücken 2.jpg|apud Hannoversch Münden
dosiero:Brenner-Pass-highway-0819.jpg|ĉe la montpasejo Brenero
dosiero:Tracciato GRA.svg|la aŭtovoja ringo de Romo
dosiero:Autostrada del sole sesso reggio emilia.jpg|apud Rimini
dosiero:A18 Italien Unfall bei Sant Alessio Siculo.jpg|ŝosea akcidento apud Messina en Sicilio
 

045
Kategorio:Transporto en Finnlando
Kategorio:Transporto en Svedio
Kategorio:Transporto en Danio
Kategorio:Transporto en Germanio
Kategorio:Transporto en Aŭstrio
Kategorio:Transporto en Italio
Eŭropa ŝoseo 41

La **eŭropa ŝoseo 41** (mallongigo **E&nbsp;41**) estas 788&nbsp;kilometrojn longa eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas inter nordokcidento kaj sudoriento tra Germanio kaj Svislando.

## Urboj laŭ la vojo 
Gravaj urboj laŭlonge de la ŝoseo, estas interalie en Germanio Dortmund, Hagen, Lüdenscheid, Siegen, Wetzlar, Gießen, Hanau, Aschaffenburg, Würzburg, Heilbronn, Ŝtutgarto, Böblingen, Herrenberg, Bad Dürrheim, Singen kaj en Svislando Schaffhausen, Winterthur, Zürich, Rotkreuz, Schwyz kaj Altdorf.

## Itinero 
**Germanio**
* la kompleta germana aŭtovojo A45 tra la mezalta montaro Sauerland kaj tra Hesio
* parto de la germana aŭtovojo A3
* la kompleta germana aŭtovojo A81

**Svislando**
* svisa aŭtovojo A4
* nacia vojo N4
* svisa aŭtovojo A4a kaj denove A4
* nacia vojo N2

041
Kategorio:Transporto en Germanio
Kategorio:Transporto en Svislando
Eŭropa ŝoseo 39

La **eŭropa ŝoseo 39** (mallongigo **E&nbsp;39**) estas eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas de Trondheim tra Bergen ĝis Aalborg. Ĝi longas 1&nbsp;330 kilometrojn.

## Itinero 
La eŭropa ŝoseo&nbsp;39 komenciĝas ĉe la eŭropa ŝoseo 6 apud la urbo Trondheim en Norvegio. Ĝi pasas la urbojn Kristiansund, Ålesund, Bergen, Stavanger kaj Kristiansand en Norvegio. En tiu parto de la vojo ekzistas ok pli mallongaj pramŝipaj linioj. La limon inter Norvegio kaj Danio signas la kompare pli longa pramŝipa linio Kristiansand-Hirtshals. En Danio la ŝoseo inter la lokoj Hirtshals kaj Aalborg havas plurajn lenoj po direkto, krome plejparte nur unu.

039
Kategorio:Transporto en Norvegio
Kategorio:Transporto en Danio
Rišňovce

**Rišňovce,** hungare **Récsény** [rEĉEnj] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Rišňovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Rišňovce situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Hlohovec-Nitra (urbo). La lasta urbo troviĝas je 16&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1272 laŭ tiama hungara ortografio *"Rechen"*. En 1372 tio estis jam du apartaj lokoj: Suba kaj Supra Rechen-oj. En 1576 la turkoj bruldetruis la supran vilaĝon. La samo okazis en 1601 en la suba vilaĝo fare de Stefano Bocskai. En 1663 dum 2 jardekoj la vilaĝoj apartenis al la Osmana Imperio. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en (Suba) Récsény 659, en Supra Récsény 565 homoj, (en ambaŭ plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Galgóc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rišňovce 1912 homoj, (1900 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao el la 14-a jarcento, en 1775 barokiĝis kaj omaĝis al Sankta Triunuo

## Eksteraj ligiloj 
* Rišňovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
Eŭropa ŝoseo 38

La **eŭropa ŝoseo&nbsp;38** (E&nbsp;38) estas eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas de Hluĥiv (Глухів) en la sumia provinco de Ukrainio tra Voroneĵ, Saratov al Oral (Орал) en Kazaĥio, kaj plu tra Kizilorda (Қызылорда) al Ŝimkento (Шымкент) en Kazaĥio. En Rusio la ŝosea parto inter Kursk kaj Saratov korespondas al la rusa aŭtovojo A144, en Kazaĥio inter Oral kaj Ŝimkento al la kazaĥa aŭtovojo M32.

Ĉe sia orienta finiĝo, la ŝoseo transiras al la eŭropaj ŝoseoj E&nbsp;40 kaj E&nbsp;123.

[eta|maldekstra|450px|ŝosea ponto super la rivero [Volgo inter la urboj Saratov kaj Engels]]

## Vidu ankaŭ 
* Transporto en Ukrainio

038
Kategorio:Ŝoseoj en Ukrainio
Kategorio:Aŭtovojoj en Rusio
Kategorio:Transporto en Kazaĥio
Eŭropa ŝoseo 28

La **eŭropa ŝoseo 28** (E&nbsp;28) estas eŭropa ŝoseo inter okcidento kaj oriento tra meza kaj orienta Eŭropo. Ĝi komenciĝas proksime de la urba limo de la germania ĉefurbo Berlino en la germania federacia lando Brandenburgio kaj kondukiĝas tra Pollando, la Kaliningrada provinco de Rusio kaj Litovio ĝis la belorusia ĉefurbo Minsko.

## Itinero de la ŝoseo E&nbsp;28 
eta|maldekstra|ŝosea ŝildo ĉe la parto nacie signita ŝoseo A6 proksime de la limo inter Pollando kaj Germanio

### Germanio 
* urboj: aŭtovoja ringo ĉirkaŭ Berlino – Prenzlau
* vojo laŭ la germana aŭtovojo A11

### Pollando 
* urboj: Szczecin – Goleniów – Koszalin – Słupsk – Gdynia - Gdansko – Elbląg

* laŭ la bordo de la Balta Maro kiel polaj aŭtovojoj A6, S6, DK6, S7, S22 kaj DK 54.

### Kaliningrada provinco de Rusio 
* urboj: Kaliningrado (Калининград) – Nesterov (Нестеров)

### Litovio 
* urboj: Vilkaviškis - Marijampolė – Vilnius

### Belorusio 
* urboj: Aŝmjani (Ашмяны) - Minsko (Минск)

028
Kategorio:Transporto en Germanio
Kategorio:Transporto en Pollando
Kategorio:Aŭtovojoj en Rusio
Kategorio:Transporto en Litovio
Kategorio:Transporto en Belorusio
Eŭropa ŝoseo 37

La **eŭropa ŝoseo 37** (mallonge E&nbsp;37) estas eŭropa ŝoseo en Germanio, kiu kondukiĝas de Delmenhorst en Malsupra Saksio al Kolonjo en Nordrejn-Vestfalio. Ĝi ligas la eŭropajn ŝoseojn E&nbsp;22 kaj E&nbsp;31. La tuta ŝosea itinero estas parto de la germana aŭtovojo A1.

## Itinero 
La itinero de la E&nbsp;37 krucas ses pliajn eŭropajn ŝoseojn:
* 20ra la eŭropan ŝoseon 233 ĉe la urbo Cloppenburg
* 20ra la eŭropan ŝoseon 30 ĉe la urbo Osnabrück
* 20ra la eŭropan ŝoseon 34 ĉe la urbo Kamen
* 20ra la eŭropan ŝoseon 331 ĉe la urbo Unna
* 20ra la eŭropan ŝoseon 41 ĉe la urbo Schwerte kaj
* 20ra la eŭropan ŝoseon 35 ĉe la urbo Leverkusen.

**Urboj** laŭlonge de la ŝoseo E&nbsp;37 estas inter alie
* Delmenhorst
* Wildeshausen
* Cloppenburg
* Vechta
* Bramsche
* Osnabrück
* Lengerich
* Greven
* Münster
* Hamm
* Kamen
* Dortmund
* Unna
* Schwerte
* Hagen
* Wuppertal
* Remscheid
* Leverkusen
* Kolonjo

037
Kategorio:Transporto en Germanio
Kategorio:Malsupra Saksio
Kategorio:Nordrejn-Vestfalio
Eŭropa ŝoseo 42

La **eŭropa ŝoseo 42** (mallonge E&nbsp;42) estas 680&nbsp;kilometrojn longa eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas inter okcidento kaj oriento tra Francio, Belgio kaj Germanio.

## Urboj laŭlonge de la vojo 
Gravaj urboj, kiuj situas laŭlonge de la ŝoseo E&nbsp;42, estas interalie en Francio Dunkerque kaj Lille, en Belgio Mons, Charleroi, Lieĝo kaj Sankt Vith, kaj en Germanio Wittlich, Bingen am Rhein, Mainz, Rüsselsheim, Frankfurto ĉe Majno kaj Aschaffenburg en la germanaj federaciaj landoj Rejnlando-Palatinato, Hesio kaj Bavario.

## Itinero 
;Francio
* Dunkerque
* Bergues
* Lille

;Belgio
* aŭtovojo A18 ĝis Tournai
* aŭtovojo A16, A7, A15 kaj A3 ĝis la aŭtovoja kruciĝo Herve-Battice
* aŭtovojo A27

;Germanio
* aŭtovojo A60 tra la mezalta montaro Eifel
* aŭtovojo A1 mallongan distancon ĉe la urbo Wittlich, poste federacia vojo 50 ĝis Rheinböllen
* aŭtovojo A61 ĝis la aŭtovoja triangulo *Nahetal*
* aŭtovojo A60 ĝis la aŭtovoja triangulo Rüsselsheim
* aŭtovojo A67 ĝis la aŭtovoja triangulo *Mönchhof* proksime de la flughaveno frankfurta
* aŭtovojo A3, pasante la urbon Frankfurto ĉe Majno, ĝis la urbo Aschaffenburg

Ĉe sia orienta finiĝo, la ŝoseo transiras al la eŭropa ŝoseo 41.

042
Kategorio:Transporto en Francio
Kategorio:Transporto en Belgio
Kategorio:Transporto en Germanio
István Fiedler

**FIEDLER István**  estis hungara romia katolika episkopo naskita en Nagybecskerek la 14-an de oktobro 1871 kaj mortinta en Nadjvarado (Oradea) en 1957.

## Kariero 
István Fiedler estis ordinita pastro la 8-an de septembro 1894. Inter 1898 kaj 1904 li estis helppastro en Újszentanna, Csák kaj Lippa. De 1904 li estis animdirektoro de monaĥinejo de Temeŝvaro kaj de 1910 de la porpastra instituto, de 1913 espiskopa sekretario, de 1916 dekano-parokestro en Resicabánya, de 1923 kanoniko en Temeŝvaro. En la dua parto de la 1920-aj jaroj li estis anstataŭanto de la apostola la guvernatoro. En 1930 oni ordinis lin episkopo en Oradea kaj li estis la unua episkopo de unuigita diocezo Satmaro-Oradea. En oktobro 1939 la rumana registaro devigis lin abdiki de sia posteno. De 1949 li estis sub polica observado, sed kontraŭ tiu li en 1950-51 ordinis la pastrostudentojn de la diocezo, ĉar Áron Márton ankoraŭ estis en malliberejo.

## Libro 
* *A tizennégy segítő szent* (Nagyvárad, 1935).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon.

Kategorio:Hungaraj pastroj}
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Rumanaj episkopoj
Kategorio:Episkopoj de Oradea
Michel Martelly

**Michel MARTELLY** (n. la 12an de februaro 1961 en Port-au-Prince, Haitio), pli populare kaj karesnome "**Sweet Micky**" (Dolĉa Miĉjo) — kio foje aludas lin mem foje lian grupon (kun membroj, gitarludisto Alex Tropnas kaj basludisto Welton Desire) — estas haitia artisto, komponisto kaj muzikisto, fama pro sia socipolitika aktivismo. En Julio de 2010, li anoncis, ke li kandidatiĝos por la Prezidenteco de Haitio. En unua balotado li ne ricevis sufiĉan apogon kaj la sekvantoj ege protestis ke temas pri ne justa kalkulado.

## Diskaro 
## Referencoj 
* Miami New Times, 29a de majo 1997. "His Music Rules in Haiti: Sweet Micky's provocative music moves Haitians with an infectious beat and political overtones" http://www.miaminewtimes.com/1997-05-29/news/his-music-rules-in-haiti/
* Palm Beach Post, 12a de junio 2007. http://www.wehaitians.com/haiti%20favorite%20son%20its%20superstar%20performer%20its%20president%20has%20been%20living%20quitely%20in%20the%20wellington%20area.html
* Sweet Micky artikolo ĉe afiwi.com http://www.afiwi.com/sweet_micky.asp

Kategorio:Haitiaj muzikistoj
Kategorio:Haitiaj politikistoj
Šurianky

**Šurianky,** hungare **Surányka** [ŝurAnjka] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Šurianky situas en la plej griza parto

## Situo 
Šurianky situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Nitra (urbo) troviĝas je 14&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1156, poste en 1295 en formo *"Suran"*. En 1598 la turkoj bruldetruis la setlejon. En 1787 loĝis tie 198 vilaĝanoj en 30 domoj, en 1828 321 vilaĝanoj en 46 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Surányka 384 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Šurianky 567 homoj, (563 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo el la 17-a jarcento, poste dufoje pligrandiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Šurianky sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
1223 Neckar

'*1223 *Neckar'''* estas asteroido de la ĉefa zono, ano de la Koronisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl. Ĝi estis sendepende re-malkovrita la 11-an de oktobro de la belga astronomo Fernand Rigaux, kiu anoncis pli frue ĝian malkovron.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la germana rivero *Neckar'', alfluanto al la Rejno.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1931
Mervelier

**Mervelier** (malnova germanlingva nomo *Morschwil*) estas komunumo en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 562 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
La komunumo Mervelier situas ĉe la orienta flanko de la Valkaldrono de Delemonto ĉe la bordo de la rivero Scheulte, alfluanto de Birs. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,70 km², de kiuj 53% estas kovritaj de arbaro, 44% servas por agrikulturo kaj 3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Mervelier limas al en nordo al Montsevelier, en nordoriento al Beinwil (Kantono Soloturno), en sudoriento al Schelten (Kantono Berno), en sudo al Vermes, kaj en okcidento al Corban.

## Trafiko 
Mervelier situas ĉe la pasejvojo tra Schelten-Pasejo de Delemonto al Mümliswil en Kantono Soloturno. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinio de la stacidomo de Delemonto al Montsevelier.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Mervelier datiĝas el la jaro 1184 kiel *Morswilre*.

Dum la mezepoko ĝis la jaro 1793 Mervelier apartenis al la paroĥaro Grand-Val. La paroĥaro Grand-Val siavice troviĝis sub la regado de la Princabatejo Bazelo. De 1793 ĝis 1815 Mervelier apartenis al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste ek de 1800 de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno, kaj Corban estis atribuita al la berna distrikto Moutier. En la jaro 1975 la loĝantaro de Mervelier voĉdonis por la aliĝo al la fondota Kantono Ĵuraso. Tial la komunumo ekde la 1-a de januaro 1979 apartenas al la distrikto Delemonto de la tiam fondita nova kantono.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 estis fondita el Montsevelier, Vermes kaj Vicques la nova komunumo Val Terbi. Origine volis partopreni ankaŭ komunumoj Corban, Courchapoix, Courroux kaj Mervelier, sed iliaj loĝantaroj dum la baloto de la 7-a de februaro 2012 malakceptis la kuniĝon, kial la nova komunumo nun konsistas nur el tri de la sep komunumoj de la valo. Pro la rezulto de la baloto la komunumo  konservis sian aŭtonomion.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Mervelier
* Mervelier en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:Mervelier preghejo 289.JPG|Preĝejo
Dosiero:Mervelier Scheulte 296.JPG|Scheulte en la centro de Mervelier
Dosiero:Mervelier vilagha puto 292.JPG|Vilaĝa puto
Dosiero:Mervelier vilagheniro 301.JPG|Mervelier vidita de nordo
1224 Fantasia

'*1224 *Fantasia''''' estas malgranda sed hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusaj astronomoj Sergej Beljavskij kaj Nikolaj Ivanov elde la Simeiza observatorio en Krimeo (nun en Rusio).

Ĝi estis sendepende re-malkovrita la 17-an de septembro de la belga astronomo Eugène Delporte, kiu anoncis pli frue ĝian malkovron.

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la mensa fantazio, kreiva povo de la imago.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1927
Fantasio

**Fantasio** estas la nomo de :
* Fantasio : teatraĵo de Alfred de Musset ;
* Fantasio : amiko de Spirou en la bildrakonto Spirou kaj Fantasio ;

## Vidu ankaŭ
* Fantazio
Pont-Saint-Esprit

***Pont-Saint-Esprit*** [pɔ̃ sɛ̃.t‿ɛspʁi] (esperante: Ponto-Sankta-Spirito, okcitane *Lo Pònt Sant Esperit*) estas franca komunumo en la departemento Gard, de la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]), historie de Langvedoko-Rusiljono. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes (Nimo) kaj estas la administra centro de la samnoma kantono ''*. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Geografio 
*Pont-Saint-Esprit'' situas al la limo de tri departementoj: Gard, Ardèche kaj Vaucluse. En ĉi komunumo kunfluas la Rodano kaj la Ardèche.

## Historio 
La urbo nomiĝis iam Sankta Saturnino. Ĝia nuna nomo devenas de ĝia alta ponto, kiu estis konstruita laŭ la legendo per la helpo de la Sankta Spirito.

## Riĉfonto 
Tie estas bienoj kun olivarboj, legomoj, vitejoj aŭ pomarboj.

En 2008, la komunumo estis grave ŝulda.

## Vidindaĵoj 
[eta|maldekstra|[Jesuo Kristo de Kartago 6-a jarcento]]
Muzeo pri sankta arto estas tie.

## Ĝemelurboj 
* 
* 
* 

## Famuloj 
* Jean-Louis Trintignant

## Vidu ankaŭ 
* Pont-Saint-Esprit (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Turismaj informoj
* Paroĥo 
* muzeo pri sankta arto 


Kategorio:Komunumoj de Gard
1225 Ariane

'*1225 *Ariane'''* estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Flora familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Ariane*", alude al la rolulino *Ariane Leprieur*, el la teatraĵo *Le Chemin de crête'' ("La Pinta Vojo") de la franca filozofo Gabriel Marcel.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hendrik van Gent
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1930
Brido

220ra|maldekstre|eta|Detaloj de ĉevalaj bridoj ĉekape.
eta|220ra|dekstre|Anglastila ĉevalbrido
**Brido** estas laŭ PIV rimenaranĝo ĉirkaŭ la kapo de rajdo- aŭ tir-besto por konduki kaj gvidi ĝin. Krome ĝi povas esti ankaŭ haltigilo aŭ bremso. Tiusence, "bridi" povas esti similsignifa al *bremsi*.

Iuj bridoj inkluzivas okulajn kovrilojn desegnitajn por certigi, ke la besto konservas antaŭan rigardon fokusitan dum la tuta veturo. Aliaj premas la lipon kaj makzelon de la besto tiel malebligante ĝin malfermi sian buŝon por nedezirataj celoj.

Ekzistas ankaŭ bridoj, kiuj povas esti ligitaj al la selo, tiel ke la besto ne povas klini sian kapon tro multe. Tiaj ĉefe celas ĉevalojn, sur kiuj rajdas malgrandaj infanoj, al kiuj mankas la fizika forto tiri la veturrimenoj por levi la kapon de la besto dum rajdado.

Brido konsistas el:

* kondukiloj
* kaprimenoj
* muzelbendo
* mordaĵo

## Vidu ankaŭ 
* Ŝakamo

## Duasenca signifo 
En plumaro de birdoj la termino "brido" aludas al la parto ĉirkaŭ la bekobazo, iel simila al la areo de la ĉevalkapo, kie situas la ĉevalbridoj. Ofte tiuj areoj havas kolorajn markojn, kiuj utilas por diferenci diversajn birdospeciojn, kaj simile povas utili por nomigi speciojn, kiel tiu de la bridosturnoj, *Creatophora cinerea*.

Kategorio:Ĉevaloj
Ajmofiloj

***Aimophila*** estas genro de Amerikaj paseroj. La deveno de la genronomo estas el *aimos*/αιμος 'arbusto' kaj *fila*/φιλα 'ema', kio donus en Esperanto ion kia “makisemulo”.

## Specioj laŭ taksonomia ordo 
* Brida ajmofilo, *Aimophila mystacalis*
* Nigrabrusta ajmofilo, *Aimophila humeralis*
* Strikapa ajmofilo, *Aimophila ruficauda*
* Cinamovosta ajmofilo, *Aimophila sumichrasti*
* Strikrona ajmofilo, *Aimophila strigiceps*
* Tumbesa ajmofilo, *Aimophila stolzmanni*
* Baĥmana ajmofilo, *Aimophila aestivalis*
* Botera ajmofilo, *Aimophila botterii*
* Kasina ajmofilo, *Aimophila cassinii*
* Ruĝeckrona ajmofilo, *Aimophila ruficeps*
* Ruĝecflugila ajmofilo, *Aimophila carpalis*
* Kvinstria ajmofilo, *Aimophila quinquestriata*
* Oahaka ajmofilo, *Aimophila notosticta*
* Ruĝeca ajmofilo, *Aimophila rufescens*

Temas pri specioj kun rimarkindaj striecaj kapobildoj.

## Referencoj 
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Nigrabrusta ajmofilo

alternative=Peucaea humeralis.jpg|eta|*Peucaea humeralis*
La **Nigrabrusta ajmofilo** (***Aimophila humeralis***) estas specio de birdoj de la familio de Emberizedoj kaj genro de Ajmofiloj, kiu enhavas speciojn kun rimarkindaj kapobildoj. Ĝi estas endemia de okcidenta kaj suda Meksiko, el Jalisco ĝis Guerrero.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj altaltitudaj arbustaroj.

Plenkreskulo estas 15 cm longa. Inoj kaj maskloj estas similaj. La kapo estas malhelgriza al nigreca, kun blankaj malgranda strio el bekobazo al okulo, pli markata mustaxca strio kaj gorĝareo, separataj de nigraj areoj. En supra parto de la **brusto estas nigra** larĝa strizono. La resto de la brusto estas blankeca kaj la ventra parto estas pli sablokolora. Estas distinga de tiu specio ankaŭ la ruĝecbruna dorso, kiu rimarkindas el la resto de supraj partoj pli brunecgriza.

Ili manĝas kutime insektojn, semojn kaj malgrandajn fruktojn. La ino demetas 2 al 5 ovojn en kupolaj nestoj faritaj el pajlo.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Aimophila humeralis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25-an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Brida ajmofilo

La **Brida ajmofilo** (***Aimophila mystacalis***) estas specio de birdoj de la familio de Emberizedoj kaj genro de Ajmofiloj, kiu enhavas speciojn kun rimarkindaj kapobildoj.

Ĝi estas endemia de Meksiko. Ties natura vivejo estas subtropikaj aŭ tropikaj altaltitudaj arbustaroj. Ĝi loĝas en zonoj abundaj je arbustoj aŭ kaktoj. Ĝi distribuiĝas oriente de la Neĝmontaro el la orienta parto de la Meksikŝtato ĝis Verakruco, kaj ankaŭ en la valoj de la sudo de Pŭeblo kaj en la Miksteka Montaro.

Plenkreskulo estas 15 cm longa. La kapobildo estas ties karaktero distinga: majoritato de la kapo estas malhelgriza, kun nigra gorĝo kaj po unu blanka strio ambaŭflanke, kvazaŭ "mustaĉaj". En la frunto estas nigra makulo kaj en brido estas blanka makulo. Ĝi havas ankaŭ blanka nekompleta okulringo. Krome estas malhelaj strioj kaj krona kaj traokula kaj inter tiuj bone markata hela superokula strio. La resto de la korpo estas ruĝecbruna al brunecgriza en dorso, kun nigra strieco en supra dorso, kaj helgriza en subaj partoj ventraj iom ruĝecbruna en suba ventro. Maskloj kaj inoj estas similaj, sed nematuruloj havas striecon en ventro.

## Notoj 
## Referencoj 
* Roger Tory Peterson kaj Edward L. Chalif. 2008. *Aves de México*. Guía de campo. Editorial Diana, México. ISBN 978-968-13-3207-5
* Sada, A.M.; Phillips, R., y Ramos, M.A. 1984. *Nombres en castellano para las aves mexicanas*. Publicación de Divulgación No. 17. Instituto Nacional de Investigaciones sobre Recursos Bióticos. México. Citita de Peterson kaj Chalif (2008).
* [*Aimophila mystacalis*, Ruĝa Listo de IUCN, konsultita la 12-a de septembro(https://eo.wikipedia.org/wiki/12-a_de_septembro) de 2009, IUCN, en angla.
* BirdLife International 2004. Aimophila mystacalis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25-an de julio 2007.

## Vidu ankaŭ 
* Tehuakan-vala kserofitaro

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Strikapa ajmofilo

La **Strikapa ajmofilo**, *Aimophila ruficauda*, estas specio de birdoj de la familio de Emberizedoj kaj genro de Ajmofiloj, kiu enhavas speciojn kun rimarkindaj kapobildoj. Ĝi apartenas al la grupo de Amerikaj paseroj kaj reproduktiĝas el marbordoj de la Pacifiko sudokcidenten al Meksiko, inklude la transaj teritorioj, Sierra Nevada (Meksiko) al pacifika marbordo de norda Kostariko. La norda limo estas la subŝtato de Durango, en Meksikio, kaj la suda estas la norda parto de Puntarenas, en Kosta-Riko.

Tiu komuna birdo troviĝas en malaltaj ebenaj kaj aridaj teroj ĝis 1800 m altitude en nordo de sia teritorio, kaj ĝis 800 m en Kosta-Riko. Ties habitato estas arbusteca savano, arbusteca duaranga kreskaĵaro kaj arbarbordoj, sed ĝi evitas la internon de arbaroj.

La nesto, konstruita de la ino, estas profunda taso de plantomaterialo, fajna herbo kaj ĉevalharo. Ĝi konstruiĝas je malpli de 1,2 m supergrunde en izolata dornarbusto. La ino demetas 1 al 4 helbluajn senmakulajn ovojn, kiujn nur ŝi kovas dum  12-14 tagoj. La tuta grupo idozorgas kaj ripozas kune en grupigita grupo nokte.

La Strikapa ajmofilo estas granda, longvosta specio, 15.5–18&nbsp;cm longa kaj peza ĝis 35 g. Plenkreskulo havas nigran kapon kun tre larĝa kaj rimarkinda blanka superokula strio kiu ĉikaze atingas okulduonon. En la nigra krono estas ankaŭ blanka mallarĝa strio. La nuko estas ege griza kaj la resto de supraj partoj estas palbrunaj, striecaj je nigro dorse, sed nestrieca kaj pli sablokolora en pugo kaj vosto. Ŝultroj estas ruĝecaj kaj flugilplumoj havas sablokolorajn bordojn. La gorĝareo kaj subaj partoj estas blankecaj, pli sablokolore en flankoj kaj kun griza brusto. La okulo estas ruĝecbruna.

Nematuruloj havas pli senkoloran sendistingan kapobildon, kun sablokoloraj strioj kaj bruneca ĝenerala koloro, kaj havas striecan bruston.

Estas kvar subspecioj, kiuj ĝenerale iĝas ju pli grandaj kaj brilaj des pli el nordo al sudo. Tiele la plej norda formo, *A. r. acuminata *, estas pli malgranda ol la nomiga kostarika subspecio *ruficauda*, kaj havas pli senkolorajn kaj brunajn suprajn partojn, kaj pli palajn kaj pli blankajn subajn partojn.

La Strikapa ajmofilo havas grupan kanton de babileca kriĉado. La maskla kanto, el malferma ripozejo, konsistas el sekaj fajnaj notoj, sed montras geografian variadon. Nomiga *ruficauda* havas sekan triladon, kaj *acuminata* serion de duoblaj notoj *peĉjuu*.

La Strikapa ajmofilo nutriĝas surgrunde kie manĝas ĉefe herbosemojn, sed ankaŭ iome da malgrandaj insektoj kaj araneoj. Ĝi estas kutime en familiaj grupoj aŭ malgrandaj aroj de ĝis 7 birdoj kiuj ripozas kune nokte. La flugmaniero estas malalta kaj per flugilfrapado, kun subigita vosto.

## Referencoj 
* Byers, Olsson kaj Curson, *Buntings and Sparrows* ISBN 1-873403-19-4
* Stiles kaj Skutch,  *A guide to the birds of Costa Rica*, ISBN 0-8014-9600-4

## Eksteraj ligiloj 
*Foto-Alta Rez; Artikolo bafrenz.com
*Fotaro de Strikapa ajmofilo VIREO

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Cinamovosta ajmofilo

La **Cinamovosta ajmofilo** (***Aimophila sumichrasti***) estas specio de birdoj de la familio de Emberizedoj kaj genro de Ajmofiloj, kiu enhavas speciojn kun rimarkindaj kapobildoj. Ĝi estas endemia de la sudo de la Istmo de Tehuantepeko, Meksiko. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

La Cinamovosta ajmofilo estas 15.5 al 16.5 cm longa. Estas simila laŭ aspekto al aliaj samgenranoj de *Aimophila*, sed diferencas pro du nigraj strioj ambauflanke de la beko, kiel "mustaĉo"; la beko estas nigreca (supre) kaj helrozkolora (sube) kaj la vosto estas helbruna al cinomokolora, kio pravigas la elekton de komuna nomo. La kapobildo kompletas per brunaj traokula strio kaj subkrona strio inter kiuj estas blankeca superokula strio: meze de la krono estas pli mallarĝa blanka strio. Kiel ĉe aliaj samgenranoj la dorso estas bruneca kaj la subaj partoj helgrizaj.

La Cinamovosta ajmofilo distribuiĝas en la malalta kaj meza zono de la deklivaro de Pacifika Oceano de la Istmo de Tehuantepeko. Ĝi troviĝas el la rivero Tehuantepeko, en Oaxaca, al okcidento de Chiapas, kun hegemonio en habitato de malalta makiso kaj dornarbaroj.

La Cinamovosta ajmofilo estas konsiderata kiel specio preskaŭ minacata fare de la IUCN. La meksikia registaro pere de NOM-ECOL 059 (2001), katalogas ĝin kiel endanĝerigita specio pro limigita habitato.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Aimophila sumichrasti. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25-an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Samuel Filstich

**Samuel Filstich** (filstih) estis saksa juvelisto en Transilvanio naskita en ? la ? kaj mortinta en Braŝovo en 1793.

## Kariero 
Filstich estis ano de la ducentjara juvelistdinastio vivinta unue en Koloĵvaro, poste en Braŝovo. De 1739 ĝis 1743 li studis en Braŝovo kaj en 1752 li enpaŝis la gildon tiean.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon.

Filstich, S.
Kategorio:Hungaraj juvelistoj