open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
(10798) 1992 LK

**(10798) 1992 LK** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Gregory J. Leonard elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Gregory J. Leonard
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Antimajdan

**"Antimajdan"**, aŭ "Kontraŭ-Majdano" (ukraine kaj ruse - Антимайдан) estas serio de mitingoj, okazintaj en Ukrainio por subteno de la Partio de Regionoj. Ili estis organizitaj en Kievo / Kievo kaj aliaj urboj de Ukrainio dum la politika krizo de 2013-2014 en Ukrainio fakte por kontraŭstaro al tiama vasta protesta movado Eŭromajdano.

"Antimajdan" estis organizita kelkfoje en novembro kaj decembro de 2013.

La unua okazis la  en Kievo / Kievo. Ĝiaj partoprenantoj portis sloganojn kontraŭ eŭrop-direktata politiko de Ukrainio, proponata de Eŭromajdano. Unu el la ĉefaj sloganoj estis "Eŭro = Homo"; tion klarigis la membro de la Organiza komitato kiel malkonsento kun diktaturo de samseksemuloj, kiu (laŭ lia aserto) estas en Eŭropo kaj povas esti disvastigita ankaŭ al Ukrainio.

Laŭ asertoj de la kontraŭstarantoj (deflanke de Eŭromajdan), la organizantoj kolektas partoprenantojn de Eŭromajdano per pagado de mono. La organizantoj neas tion.

## En Kievo / Kievo 
En Kievo / Kievo estis organizita 20-taga "Antimajdan" en Mariinskij parko (ukraine Марії́нський парк), defendita de ukrainia milico **Berkut**. Ĝi finiĝis antaŭ novjara festo.

## En aliaj urboj 
En Ĥarkivo / Ĥarkovo

La 28an de marto 2014 en Ĥarkivo / Ĥarkovo la Eŭromajdano kaj Antimajdan negocis fini la interbatalon inter si, kaj komenci kunlaboron. La homoj, kiuj ĝis nun staris post la du malaj flankoj de la barikadoj nun havas la komunan malamikon, tio estas la diktatoron, prezidenton de Rusia Federacio Vladimir Putin.

- "Ni havas la komunan grundon, kaj ni ne deziras la sangverŝon, ni deziras vivi en la trankvila urbo kaj ni komune agnoskas la Ukrainion kiel nian landon" - anoncis (proklamis) hodiaŭ la reprezentantoj de la du movadoj, dum la komuna unutema gazetara konferenco. Tamen oni ne informis pri la formoj de la kunlaboro. Samtempe la du movadoj atentigis, ke "en la urbo agadas provokantoj, kiuj strebos malhelpi la kunlaboron inter Eŭromajdano kaj Antimajdan".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri la movado (ruse)

Kategorio:2013 en Ukrainio
Kategorio:Politiko en 2013
Kategorio:Kievo
Ferdinand Kürnberger

**Ferdinand KÜRNBERGER** (naskiĝinta la 3-a de julio 1821 en Vieno, mortinta la 14-a de oktobro 1879 en Munkeno) estis aŭstra verkisto kaj literaturkritikisto. Li konsideratas kiel la plej grava reprezentanto de liberalismo siatempe en Aŭstrio. Liaj plej imponaj paŝoj antaŭen estis sur la kampo de felietono.

## Vivo 
La lerninto de eklezia gimnazio studis filozofion kaj filologion ĉe la Universitato de Vieno. Dume li skribis artikolojn por viena gazetoj. Post partopreno en la Revolucio de 1848 li fuĝis Germanujon. Li batalis en 1849 ribelule en Dresdeno kaj malliberigitis 9 monatojn el prizono burga. Post oftaj transloĝiĝoj (Hamburg, Bremen, Frankfurt am Main) li rajtis reveni en Aŭstrujon en 1864.

De 1865-67 li vivis en Graz; de 1867-70 li estis sekretario de la germana Schiller-fondaĵo en Vieno kaj iris poste denove al Graz.

## Graveco kiel verkisto 
Kürnberger verkis nenombreblajn kontribuaĵojn pri politikaj, moralaj, socialaj kaj kulturaj demandoj, kiuj eldonitis en la volumoj *Siegelringe* (1874) kaj *Literarische Herzenssachen* (1877). Karl Kraus nomis lin sia idolo.

Kürnberger famiĝis pro sia unua romano *Der Amerika-Müde. Amerikanisches Kulturbild* (1855), kie li atakis la ĝeneralan jam eŭforian ŝategon de Usono, aludante al la Heine-a vorto *Europamüdigkeit* (=malentuziasmo pri Eŭropo).

Malpli sukcesaj estis la noveloj kaj rakontoj, kiuj kolektitis per la trivoluma *Novellen* (1861/62) kaj *Löwenblut* (1892): ĝi enlistigu en la literaturaĵoj realismaj.

Lia dua romano *Das Schloß der Frevel* (2 volumoj, 1862-76) pro tro tolerema kaj malferma pritrakto de religiaj kaj moralaj demandoj povis aperi komplete nur postmorte.

## Politika propagandisto 
Post 1866 li favore prezentis la germannacie fokusitan politikon de Prusio; li nekaŝite admiris ties protagoniston Otto von Bismarck.

## Literaturo 
* Wolfgang Klimbacher: *Ferdinand Kürnberger und Adolf Fischhof.* Zwei ehemalige „Märzkämpfer“ in deutschnationaler Euphorie. Literarisch-politische Reaktionen auf Krieg und Reichsgründung 1870/71. En: Klaus Amann (eld.): *Literatur & Nation*. Böhlau, Wien 1996.
* Wolf Dieter Kühnel: *Ferdinand Kürnberger als Literaturtheoretiker im Zeitalter des Realismus*. Kümmerle, Göppingen 1970
* Andreas Wildhagen: *Das politische Feuilleton Ferdinand Kürnbergers.* Themen und Technik einer literarischen Kleinform im Zeitalter des deutschen Liberalismus in Österreich. Lang, Frankfurt/M. 1985.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Biografio ĉe NDB.
* Biografieto
* La laŭdoj de Kraus.
* Kritika artikolo pri la grandgermaniaj sonĝoj de Kürnberger. 
* Verkoj surrete.

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj ĵurnalistoj
Kategorio:Aŭstraj liberaluloj
Aŭroroj

eta|300px|situo
La **Aŭroroj** en hispana *islas Aurora*, *islas de la Aurora* aŭ *islas Auroras*, estas aro de oceanaj rokoj situantaj en la Suda Atlantiko, en la plej nordokcidenta regiono de la Sudaj Antiloj. Ili situantas ĉe ĉirkaŭ 1200&nbsp;km oriente de la Insulo Estados en Fajrolando kaj je ĉirkaŭ 232&nbsp;km O.N.O. de la insulo Sankta Petro de la Sud-Georgioj, arkipelago al kiu kutime oni atribuas ilin.

## Geografio 
eta|250px|La Kormoranoj somere (januaro) de 2006.
Pro ties aktuala ega malgranda areo elakva malofte ili aperas en la komuna maparo. Fakte pro intensa erozio la areo superakva aktuale estas de nur 0,2&nbsp;km² (20&nbsp;ha).

La Aŭroroj estas konstituitaj de du grupoj: la **Kormoranoj** aŭ okcidenta insularo, kaj la **Nigra Roko** aŭ orienta insulo.
Ambaŭ estas konstituataj de sedimentaj rokoj, nome pintoj elkvigitaj de la nomita «Dorso de Sudaj Antiloj», submara pluigo de la Andoj.

La **Kormoranoj** (nome angle *Shag Rocks*) troviĝas ĉe . La **Nigra Roko** (*Black Rock* en angla) troviĝas je 18&nbsp;km oriente de la antaŭe menciitaj, nome ĉe ĉirkaŭ .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sudaj Antiloj

## Eksteraj ligiloj 
* La *Aurora* en la *Atlas Geográfico Argentino* de 1888, verko de Mariano Felipe Paz Soldán, Buenos Aires, Félix Lajouane.

## Bibliografio 
* "Diario General del Viaje Corbeta Atrevida por José Bustamante y Guerra" Tomo IX. De Carmen Sanz Álvarez.

Kategorio:Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj
Kategorio:Disputeblaj teritorioj
Kategorio:Atlantiko
Fagreo

La **fagreo** (*Fagraea*) estas genro de plantoj en la familio de la gencianacoj . Ĝi enhavas arbojn,  arbedojn, lianojn, kaj epifitojn. Specioj de la genro estas troveblaj en arbaroj, marĉoj, kaj aliaj vivejoj en Azio, Aŭstralio kaj la pacifikaj insuloj, kun la centro de diverseco en Malesio .

Multaj fagreaj specioj havas variadon da homa uzado, precipe la ligno kaj la floroj. La floroj vespere malfermas sin kaj ofte estas bonodoraj kaj kiroptere polenigataj. Ili estas tiom okulfrapaj ke ili ludas rolan en la polinezia mitologio. Ili alloge igas la arbojn kiel ornamajn plantaĵojn. Iuj estas uzataj kiel girlandoj. *Fagraea auriculata* produktas floron de 30 cm larĝan , unu el la plej grandaj floroj de iu ajn planto en la mondo. Multaj specioj, precipe ĉe la malesiaj taksonoj, havas valoran lignon. Tiu ĉi estis uzata por skulpti *tiki*-ojn (tipajn polineziajn lignoskulptaĵojn). Iuj specioj estis uzataj kiel popolmedicinon, parfumon, kaj aromoterapion. La floroj estas reprezentataj en la tradiciaj  artverkoj ĉe diversaj kulturoj , Althaea > alteo, Dionaea > dioneo, Lathraea > latreo...).

## Taksonomio 
En 2004 oni registris ĉirkaŭ 70 da specioj  :
**Fagraea auriculata* 
* *Fagraea berteriana* (aŭ *F. berteroana*) 
* *Fagraea calcarea*
* *Fagraea carnosa*
* *Fagraea carstensensis*
* *Fagraea ceilanica* 
* *Fagraea crenulata* 
* *Fagraea dulitensis*
* *Fagraea elliptica* 
* *Fagraea floribunda*
* *Fagraea fragrans* 
* *Fagraea gigantea* 
* *Fagraea gracilipes* - fiĝia fagreo  
* *Fagraea havilandii*
* *Fagraea imperialis*
* *Fagraea kuminii*
* *Fagraea longiflora*
* *Fagraea maingayi*
* *Fagraea montana*
* *Fagraea oblonga* 
* *Fagraea peninsularis*
* *Fagraea racemosa* 
* *Fagraea renae*
* *Fagraea ridleyi*
* *Fagraea stonei*
* *Fagraea tacapala*
* *Fagraea volubilis*

## Referencoj 
Kategorio:Gencianacoj
Kategorio:Arboj
Kategorio:Arbedoj
Kategorio:Orientalisa flaŭro
Kategorio:Plantoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Plantoj el la Pacifika ekozono
Mignon (tajpilo)

[eta|280px|Mignon Modell 2, [1906]]
[eta|280px|Mignon Modell 4, [1924]]

**Mignon** estas la nomo de tajpilo de la germana kompanio AEG.

Tiu tajpilo estis konstruita en 1903 de Friedrich von Hefner-Alteneck kaj produktita dum 1904 ĝis 1934 de la germana kompanio AEG. Ĝi uzis cilindron, kiu portis la literojn. La cilindro estis ŝanĝebla. Je la modelo 4, kiu estis liverita ekde 1924, pli ol 36 diversaj cilindroj estis haveblaj, i. a. ankaŭ du cilindroj kun cirilaj literoj. Ekde 1933 plibonigita versio estis vendita kiel Olympia Plurotyp.

Al ĉiu litercilindro apartenis litertabulo kun la skribeblaj literoj. Ĝi devis esti fiksita sub montrilo en la maŝino. En la bildo ĝi videblas maldekstre sube.
Per la maldekstra mano la montrilo estis metita super la deziratan literon. La litercilindro estis per mekanismo turnigita kaj ŝovita tiel, ke la koncerna litero troviĝis super la papero. Per puŝo de la presklavo per la dekstra mano la litercilindro
tajpis la literon sur la paperon. Per alia klavo spaco estis kreita. La papero estis movigita unu paŝon antaŭen. La modelo 4 aldone havis returnigan klavon.

## Skribi en Esperanto 
Ekzistis litercilindro kun ĉapelo. Kun tiu, uzante la returnigan klavon, oni povis skribi en Esperanto.

## Eksteraj ligiloj 
* AEG-Mignon im Stadtmuseum Erfurt
* AEG-Mignon im Schlossmuseum Jever 

Kategorio:Mekaniko
10801 Lüneburg

'*10801 *Lüneburg'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la germana urbo Lüneburg, malnova de pli ol 1000 jaroj, unu el la plej riĉaj urboj de la Hansa ligo. Johann Sebastian Bach estis lernanto tie de 1700 ĝis 1703.

La ses asteroidoj : *10745 Arnstadt; 10746 Mühlhausen; 10747 Köthen; 10774 Eisenach; 10775 Leipzig* kaj *10801 Lüneburg'' estis nomita je la okazo de la 250-a datreveno de la morto de J. S. Bach

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Sud-Georgioj

eta|330ra|dekstre|Sud-Georgio
eta|330ra|dekstre|Sud-Georgioj
La insuloj **Sud-Georgioj** konstituas arkipelagon de la aro nomita *Sudantiloj* en la Suda Atlantiko, integrita en la brita teritorio Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj. Ili estas postulitaj de Argentino kiel parto integra de sia teritorio, kunmetitaj en la departemento Insuloj de Suda Atlantiko de la provinco de Fajrolando, Antarkto kaj Insuloj de Suda Atlantiko. La plej granda insulo estas Sud-Georgio (ankaŭ nomita Sankta Petro) 160&nbsp;km longa kaj 30&nbsp;km larĝa proksimume kaj averaĝe. Aliaj insuloj estas la jenaj:
* Insuloj Willis
* Pájaro aŭ Birdinsulo
* Annenkov
* Insuloj Pickersgill
* Verdinsulo
* Cooper
* Triunuo
* Grass
* Insuloj Welcome
* Saddle
* Insuloj Kuprijanov
* Insuloj Nigraj Rokoj
* Albatroso
* Priono
* Insuloj Vicent
* McCarthy
* Insuloj Samuel

File:Cook-1777.jpg
File:Thatcher-Peninsula.jpg
File:Grytviken church.jpg

## Vidu ankaŭ 
* Britaj transmaraj teritorioj
* Falklandoj
* Listo de maraj ekoregionoj
* Sudaj Antiloj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de Sud-Georgioj kun argentina toponimio ĉe UN
* Etenda artikolo pri Sud-Georgioj 


Kategorio:Geografio de Argentino
Kategorio:Geografio de Britio
Kategorio:Britaj transmaraj teritorioj
Kategorio:Maraj ekoregionoj
Kategorio:Disputeblaj insuloj
10825 Augusthermann

'*10825 *Augusthermann''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana teologo kaj pedagogo
August Hermann Francke (1663–1727) kiu fondis la Fondaĵojn Francke en Halle en 1695. Tiu fondaĵo akceptis ĉirkaŭ 2300 lernantoj de tiu tempo kaj daŭre ekzistas hodiaŭ. La ĉefa celo de Francke estis eduki la junulojn kaj helpi la malriĉulojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Departemento Insuloj de Suda Atlantiko

eta|275px|Situo de la arkipelagoj kiuj integras la departementon.
La **departemento Insuloj de Suda Atlantiko** () estas unu el kvar dividoj teritoriaj en kiuj oni subdividas la teritoriojn de la Provinco de Fajrolando, Antarkto kaj Insuloj de Suda Atlantiko en Argentino. Estas kunformita de la Malvinoj kaj la insularoj grupigitaj laŭ la nomo de Sudaj Antiloj. La suvereneco sur ties teritorioj kaj maraj areoj apudaj estas disputita kun Unuiĝinta Reĝlando. La ununura urbo de la departemento estas Puerto Argentino, kiu troviĝas sub brita administrado laŭ la nomo de Stanley (Stanlejo). Same kiel ĉe la aliaj tri departementoj de la provinco, ĝi ne havas formale sidejon, ĉar tradicie oni atribuas ilin neformale al Puerto Argentino.

## Notoj 
Kategorio:Departementoj de Argentino
10835 Fröbel

'*10835 *Fröbel'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana turinga pedagogo
Friedrich Fröbel (1782–1852), komisiita al la eduko de junaj infanoj. En 1839 li fondis la unuan Infanĝardenon, kiun li nomis *Kindergarten''. Li kreis ludilojn kaj ilojn por la uzo de infanoj en diversaj grupoj de aĝo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Friedrich Fröbel
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Eŭropanoj en Oceanio

eta|dekstra|250ra|Oceanio
Eŭropa esplorado kaj setlado de Oceanio komenciĝis en la 16-a jarcento, komencante per hispanaj alteriĝoj kaj vrakoj en la Marianaj Insuloj, oriente de Filipinoj. Posta rivaleco inter eŭropaj koloniaj potencoj, komercŝancoj kaj kristanaj misioj motivigis pli malproksiman eŭropan esploradon kaj finan setladon. La britoj iĝis la domina kolonia potenco en la regiono, establante setlantkoloniojn en kio poste iĝos Aŭstralio kaj Nov-Zelando, kiuj ambaŭe nun havas plimulton de eŭrop-descenda loĝantaro. Nov-Kaledonio (kaldoŝoj), Havajo, Franca Polinezio, kaj ankaŭ Norfolkinsulo, Paskinsulo kaj Gvamo havas gravajn eŭropajn loĝantarojn. Eŭropanoj restas unuaranga etno en granda parto de Oceanio, kaj nombre kaj ekonomie. La restanta konsisto, procento kaj etna kompono el la diversaj landoj kaj insularoj estas ege varia.

## Nuna eŭropdevena loĝantaro en Oceanio 
La totala loĝantaro de popoloj kiuj havas eŭropan praularon en Oceanio estas ĉirkaŭ 23,600,000, kun inkludo de la loĝantaro de Havajo.

* 25ra|kadra Aŭstralio (Eŭropdevenaj aŭstralianoj) - 93.2% el la loĝantaro aŭ 20,299,000 de perosnoj baze sur la censo de 2011.
* 25ra|kadra Nov-Zelando (Eŭropdevenaj novzelandanoj) - 78.0% el la loĝantaro aŭ 3,443,200 de perosnoj.
* 25ra|kadra Nov-Kaledonio (Kaldoŝoj) - 44.6% el la loĝantaro aŭ ĉirkaŭ 112,050; la teritorio estas parto de Francio.
* 25ra|kadra Franca Polinezio - 10% el la loĝantaro aŭ (ĉefe Francoj) aŭ 26,700, kaj 6 al 8% estas Eŭronezianoj (de praularoj de Polinezio kaj de Eŭropo).
* 25ra|kadra Havajo - 24.1% el la loĝantaro (usona censo de 2010)
* 25ra|kadra Gvamo - 10% el la loĝantaro havas hispanan kaj eŭropusonanan praularojn (censo de 2000) aŭ ĉirkaŭ 17,800 personoj. Gvamo havas historion de hispana setlado de antaŭ 1900 kaj estas nune sub usona regado.
* 25ra|kadra Norfolkinsulo, ĉirkaŭ 50% Brita-Polinezia deveno el Pitcairn (1,070 personoj) kaj el 50% Britia praularo ĉefe el Aŭstralio (1,070 people).
* 25ra|kadra Paskinsulo, ĉirkaŭ 39% havas eŭropan praularon.

## Notoj
Ekskluziva ekonomia zono

eta
[eta|La diversaj marzonoj laŭ la [Konvencio pri Marjuro|Konvencio de la Unuiĝintaj Nacioj pri Marjuro aprobita en 1982. Plej fore, fora maro, plej malhele; pli interne, kontinenta ŝildo; poste, ekskluziva ekonomia zono (200 mejloj); pli interne, apuda zono (12 mejloj); pli interne, teritoria maro (12 mejloj); pli interne kaj plej malhelaj, internaj akvoj.]]
**Ekskluziva ekonomia zono** (EEZ) estas marzono preskribita fare de la Konvencio pri Marjuro de Unuiĝintaj Nacioj super kiu ŝtato havas specialan rajtojn pri la esplorado kaj uzado de maraj resursoj, inkluzive de energiproduktado de akvo kaj vento. Ĝi etendas de la baslinio eksteren ĝis 200 marmejloj de sia marbordo. En konversacia uzo, la esprimo povas inkludi la Kontinentbreton. La esprimo ne inkludas aŭ la teritorian maron aŭ la Kontinentbreton preter la limo de la 200 marmejloj. La diferenco inter la teritoria maro kaj la ekskluziva ekonomia zono estas ke la unua transigas plenan suverenecon super la akvoj, dum la dua estas simple "suverena rajto" kiu rilatas al la marborda ŝtatrajtoj sub la surfaco de la maro. La surfacaj akvoj, kiel povas esti viditaj en la mapo, estas internaciaj akvoj.

## Vidu ankaŭ 
* Insulo
* Listo de maraj ekoregionoj
* Terponto
* Teritoriaj akvoj
* Nerita zono
* Kontinentbreto

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* United Nations Convention on the Law of the Sea - Part V
* Sea Around Us Project - View the EEZ of all nations 
* The USA zone since 1977 
* GIS data: VLIZ.be
* Foreign Military Activities in Asian EEZs: Conflict Ahead? de Mark J. Valencia (Majo 2011)
* EEZ Management 

Kategorio:Maro
Kategorio:Internacia juro
Kategorio:Marjuro
Burgo Bundenbach

La **burgo Bundenbach** estas la ruino de spronburgo okcidente de la vilaĝo Großbundenbach en la komunumaro Zweibrücken-Land en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Supozeble la burgo estis konstruita ĉ. 1200 de la grafoj Saarwerden. Aliaj posedantoj estis la grafoj de Veldenz, Boos von Waldeck, la familio von Stein kaj la dukoj de Zweibrücken. En la Tridekjara Milito la burgo estis detruita kaj 1813 malkonstruata.

## Literaturo 
* Petry, L.: *Handbuch der historischen Stätten Deutschlands. Band 5. Rheinland-Pfalz und Saarland*. Stuttgart 1965.

## Eksteraj ligiloj 
* Zustand der Ruine Bundenbach im Jan 2010 auf historische-orte.de

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kenjaj blankuloj

**Kenjaj blankuloj** estas tiuj ĉu naskiĝintaj aŭ loĝantaj en Kenjo, kiuj descendas el eŭropanoj kaj/aŭ identiĝas kiel blankuloj. Estas nune minoritata sed relative elstara komunumo en Kenjo, ĉefe descendantoj el britaj kaj anglirlandaj kolonoj. Historie estis grava kolonio de blankuloj el alta klaso (aristokratoj) kiuj faris kritikatan vivostilon (drogo kaj sekso) en la nomita "Happy Valley" (feliĉa valo) ĉe la montaro Aberdare. Ili kaj ĝenerale setlantoj formis apartan grupon disde funkciuloj kaj militistoj de la brita administrado. Tio daŭris ĝis la etendo de la ribelo de Maŭ Maŭ laŭlonge de la 1950-aj jaroj.

## Vidu ankaŭ
* Blankuloj en Afriko

Kategorio:Historio de Kenjo
Kategorio:Etnoj en Kenjo
Heidelsburg

eta|okcidenta pordego kun romiaj kvadro-ŝtonoj
La ** burgo Heidelsburg** estas iama defendinstalaĵo en la okcidenta Palatinata Arbaro (Rejnlando-Palatinato), kiu estis el la romia tempo aŭ eĉ pli aĝa . De la burgo konserviĝas restoj de du pordegoj, ŝtuparoj, muroj kaj cisterno.

## Geografio 
eta|rokvojo apud Heidelsburg
La burgruino situas 3 km sudoriente de Waldfischbach-Burgalben en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi troviĝa sur rokdorso de la monto *Drei-Sommer-Berg* en alteco de 340m super marnivelo, dekstre supre de la valo de la rivero Schwarzbach.

## Burgo 
eta|upright| *Saltuario* kaj sia edzino (repliko de tomboplato)

En la vilaĝa muzeo de Waldfischbach-Burgalben troviĝas maketo de de la burginstalaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* Wanderung: Tour 56 
* Wanderung: Tour 61 
* Wanderung: Stippvisite 33
* Wanderung: Tour 36

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
10839 Hufeland

'*10839 *Hufeland'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana kuracisto Christoph Wilhelm Hufeland (1762–1832), profesoro pri medicino en Jena kaj Berlino. Li asistis Friedrich Schiller kaj Johann Wolfgang von Goethe, provis repacigi la metodojn de naturkuracado kun la sciencaj malkovroj kaj enkondukis variolo vakcinon kontraŭ la variolo. *Die Kunst, das menschliche Leben zu verlängern'' estas lia ĉefa verko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Rivero Grande de Tarija

La rivero **Grande de Tarija** [tarIĥa] estas mallonga rojo, katalogita kiel rivero, de la Plata Baseno, alfluanto de la rivero Bermejo, kiu utilas kiel natura limo inter Bolivio kaj Argentino.

## Geografio 
La rivero Grande de Tarija naskiĝas ĉe la kunfluo de la bolivia rivero Tarija kun la rivero Itauo (de 170 km); tiu lasta, same kiel la rivero Grande, formas parton de la limo inter la departemento Tariŝio en Bolivio kaj la provinco Salta en Argentino. Ĝi ricevas kiel alfluanto la riverojn San Telmo kaj Nueve. Ĝi estas proksimume 86 km longa, ĝis ties enfluo en la rivero Bermejo, ĉe Juntas de San Antonio.

Kategorio:Geografio de Bolivio
Kategorio:Riveroj en Argentino
Kategorio:Internaciaj riveroj
Rivero Itauo

La **rivero Itauo**, aŭ **Itaú** en la hispana, estas internacia rivero apartenanta al la Plata Baseno, kiu formas  inter Bolivio kaj Argentino.

## Geografio 
La rivero Itaŭo naskiĝas ĉe la koordenatoj () same kiel la rivero Las Trancas, kaj de tie fluas en direkto suda dum longo totala de 170&nbsp;km ĝis sia kunfluo kun la rivero Tarija, por formi la Riveron Grande de Tarija ().

La rivero pluas dum 99&nbsp;km en teritorio bolivia kaj dum la restantaj 71&nbsp;km estas la ero de natura landlimo kun Argentino ĝis sia enfluo en la rivero Grande de Tarija.

Kategorio:Geografio de Bolivio
Kategorio:Riveroj en Argentino
Rivero Pilkomajo

eta|dekstre|250ra|Fluejo de la rivero Pilkomajo ene de la baseno de la rivero Paranao.
La rivero **Pilkomajo**, **Pilcomayo** aŭ **Araguay** (Aragvajo) estas rivero de la Plata Baseno kiu fluas tra teritorio de Bolivio, Argentino kaj Paragvajo, servante kiel internacia landlimo dum parto de sia fluado. Ĝi havas agnoskitan longon de 2426&nbsp;km, kaj ricevas akvon de baseno de 270&nbsp;000&nbsp;km².

## Toponimio 
La toponimo «pilkomajo» derivas el keĉuaj: *piŝku* = birdo, *maju*= rivero, tio estas «rivero de birdoj», la nomo en gvarania estas *Aragŭaj* aŭ eĉ *AragŭaI* kiu povas signifi: *ará*: papago, *gŭaI": rivero, tio estas, «rivero de la papagoj», aŭ *ara*: ĉielo, *guá*: loko kaj *y'': akvo, «Akvo de la ĉielo».

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Paragvajo
Kategorio:Geografio de Bolivio
Kategorio:Riveroj en Argentino
Kategorio:Internaciaj riveroj
Burgo Klein-Frankreich

eta|restaĵoj de la bateria turo de la burgo Klein-Frankreich
**Klein-Frankreich**, ( en Esperanto: **Malgranda Francio**) estas la ruino de deklivburgo en la regiono ĉirkaŭ Dahn supre de la komunumo Erlenbach apud Dahn en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Situo 
La burgo situas en alteco de 322 m super marnivelo sur la norda deklivo de la monto Nestelberg. Ĉirkaŭ 370 m pli norde estas la burgo Berwartstein.

## Historio 
## Burgo 
## Literaturo 
* Bollheimer, M.: Felsenburgen im Burgenparadies Wasgau–Nordvogesen, memeldono, Karlsruhe, 2011, p. 76–77
* Keddigkeit, J., U. Burkhart, R. Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon*. Band 3, I – N. Kaiserslautern 2005.
* Stein, G. : *Burgen und Schlösser in der Pfalz*. Frankfurt/Main 1976.

## Eksteraj ligiloj 
* Bilder vom Wehrturm Klein-Frankreich auf Burgenparadies.de 
* Auszug aus dem pfälzischen Burgenlexikon: Burg Klein-Frankreich

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Rivero Iguazuo

eta|dekstre|250ra|Fluejo de la rivero Iguazuo ene de la baseno de la rivero Paranao.

El **rivero Iguazú** aŭ **Iguazuo** en Esperanto estas rivero de nordorienta Argentino kaj sudokcidenta Brazilo, en la centroriento de Sudameriko. Ĝi apartenas al la Plata Baseno. Ĝi ekfluas en la montaro brazila nome Serra do Mar, en la subŝtato Paranao, kaj post vojo de proksimume 1300&nbsp;kilometroj elfluas ene de la rivero Supra Parano.

## Etimologio 
Ties nomo devenas el vortoj de la gvarania lingvo «*y*» (sono inter «i» kaj «u») kiu signifas 'akvo' kaj «*guasu*» («guasú»), kiu signifas 'grandan', tio estas: 'granda akvo'. En kolonia Brazilo ĝi estis konata dumlonge kiel *Rio Curityba*.

Oni ne konfuzu, spite paronomazion kaj identan etimologion kun la samnoma paragvaja rivero Iguasuo.

## Akvofaloj Iguacuo 
Ĉirkaŭ 23&nbsp;km antaŭ la kunfluo formiĝas ampleksas delto, ĝuste antaŭ la falo en la Akvofaloj de Iguacuo, kiuj formas parton de la Monda Naturheredaĵo de Unesko. Poste la rivero fluas tra kanjono de muroj el bazalto (malsupra Iguazuo). Iam la akvofaloj situis ĉe la elfluo, sed malrapida erozio sur la bazalto okazigas ke jaron post jaro ili retroiran centimetrojn.

## Notoj 
Kategorio:Akvofaloj en Sudameriko
Kategorio:Geografio de Brazilo
Kategorio:Riveroj en Argentino
Kategorio:Internaciaj riveroj
Rivero San Antonio (Misiones)

La rivero **Sankta Antonio** , en hispana**río San Antonio** kaj en portugala *Santo Antônio*, estas rivero de Sudameriko kiu utilas de lanslimo inter la provinco Misiones, en nordorienta Argentino, kaj Paranao, Brazilo.

Ĝi ekfluas ĉe «Paraje Cerro Siete» (argentina flanko) proksimume ĉe 7&nbsp;km de San Antonio (Departemento General Manuel Belgrano, Provinco Misiones) kaj de la brazila urbo Santo Antônio do Sudoeste. Ĉe la ekfluolo estas markilo, konstruita el ŝtonoj, kiu markas la ekfluon de la rivero kaj la landlimon inter ambaŭ landoj. Post flui ĉirkaŭ 7&nbsp;km, troviĝas la Internacia Trapasejo "San Antonio (Arg) - Santo Antônio" (Br); kaj plufluas norden ĝis elfluo en la Rivero Iguazú en la loko konata kiel *Dos Fronteras* (Du landlimoj).

Kategorio:Geografio de Brazilo
Kategorio:Riveroj en Argentino
Kategorio:Landlimoj
Rivero Pepirio Guazuo

La rivero **Pepirio Guazuo**, aŭ en hispana **Pepirí Guazú** kaj en portugala *Pepirí-Guaçu*, estas rivero de Sudameriko kiu utilas kiel landlimo inter la provinco Misiones, Argentino, kaj la subŝtato Santa Catarina, Brazilo, en sia tuta fluvojo.

Ĝi ekfluas en la Sierra de Misiones ĉe la urboj Bernardo de Irigoyen kaj Dionísio Cerqueira, kaj elfluas suden ĝis elflui ene de la rivero Urugvajo malmultajn kilometrojn antaŭ la Akvofalo Mokonao, prezentante grandan kvanton de meandroj laŭlonge de sia vojo.

Tiu rivero separas du tipojn de pejzaĝoj tute diferencajn: el argentina flanko la ekosistemo de la parana arbaro protektita de la Rezervejo de la Biosfero Jabotio dum el brazila flanko ĝi estis forhakita absolute por la kreado de kultivejoj dediĉitaj al agrikulturo.

Kategorio:Geografio de Brazilo
Kategorio:Riveroj en Argentino
Konflikto Beagle

eta|dekstre|250px|Mapo kun la nuna limo.
Oni konas kiel **Konflikto de la Kanalo Beagle** la malkonsenton inter Argentino kaj Ĉilio pri la difino de la orienta parto de la Kanalo Beagle, kiu tuŝis la suverenecon de insuloj situantaj ene kaj sude de la kanalo, kaj oriente de la meridiano de la Horna Kabo kaj la apudaj maroj.

La unuaj antaŭaĵoj de la konflikto datas el 1888, sep jarojn post la subskribo de la Traktato de 1881, kaj jam en 1901 aperis la unua argentina mapo kie kelkaj el la disputitaj insuloj estis markitaj sub argentina suvereneco. Spite la malgrandon de la insuloj, ties strategia valoro inter ambaŭ oceanoj Atlantiko kaj Pacifiko originis longan konflikton inter ambaŭ najbaraj sudamerikaj ŝtatoj dum granda parto de la 20a jarcento.

La konflikto centriĝis ĉirkaŭ kelkaj insuloj kaj insuletoj pri kiuj en 1971 ambaŭ landoj subskribis komencan interkonsenton por posta traktato nome pri la insuloj Picton, Nueva, Lennox, Gratil, Augustus, Snipe, Becasses, Gable kaj aliaj insuletoj. Tribunalo devis formiĝis de la registaro de Britio, sed ties decido de 1977 donis la rajton navigadi tra la Kanalo Beagle al ambaŭ landoj kaj la plej parton de la insuloj kaj de la oceanaj rajtoj generitaj de tiuj al Ĉilio, kio estis malakceptita de Argentino, kiu siaflanke enmetis en la disputon ankaŭ aliajn insulojn kiaj Wollaston kaj Hermite kaj la orientan parton de la insulo Horno, kio kondukis ambaŭ landojn proksime de milito.

La konflikto akriĝis kiam la 22a de decembro de 1978 la Argentina Armeo pretiĝis okupi la disputitajn insulojn, sed la interveno de la papo Johano Paŭlo la 2-a evitis la militon kaj kondukis al peradon kiu siavice kondukis al subskribo de la Pactraktato inter Argentino kaj Ĉilio de la 29a de novembro de 1984, kiu solvis la konflikton post pli ol du trionoj de jarcento de disputo. Post popola konsulto, la argentina regisatro ratifis la traktaton, same kiel la ĉilia. Ambaŭ landoj havis tiam diktatorecajn reĝimojn.

Per tiu traktato oni rekonis landlimon kiu donas la insulojn de la norda duono de la kanalo al Argentino, kaj la insulojn de la suda duono al Ĉilio, krom ĉiujn insulojn kiuj estas sude kaj sudoriente de la Horna Kabo. Argentino ricevis plej parton de la teritorio mara en direkto al Atlantiko.

## Notoj 
Kategorio:20-a jarcento en Ĉilio
Kategorio:Konfliktoj en Sudameriko
Kategorio:20-a jarcento en Argentino
10804 Amenouzumo

**10804 Amenouzumo** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Observatorio de Nihondaira en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ la ŝintoisma diino Ame no Uzume, kiu sukcesis liberi la diinon Amaterasu per danco antaŭ la roko pordo kiam ŝi enfermis sin en la kaverno Ama-no-Iŭato. Post tio, Ame no Uzume malsupreniris el la ĉielo, sekvante la dion Ninigi-no-Mikoto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Burgo Lemberg

eta| aspekto de okcidento
eta|la burgkapelo
La **burgo Lemberg** estas mezepoka burgo sur la teritorio de la komunumo Lemberg en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Situo 
## Historio 
## Konstruaĵo 
## Senjorio Lemberg 
## Literaturo 
* Steffen Bergner, Fridolin Reutti, Hans Klose: *Pfälzisches Burgenlexikon.* Bd. III (2005) (Hrsg. Institut f. Pfälz. Geschichte und Volkskunde Kaiserslautern) Seite 360-380
* Bollheimer, M.:Felsenburgen im Burgenparadies Wasgau–Nordvogesen, Selbstverlag, Karlsruhe, 2011 p. 54
* Emil Guth, Lemberg: *Dorf und Burg im Wandel der Zeit – Aus der Geschichte des ehemaligen Amtsortes von Hanau-Lichtenberg und der Annexen, Höfen und Mühlen.* Mit Beiträgen div. weiterer Autoren, Hrsg. Selbstverlag Ortsgemeinde Lemberg 1984
* Alexander Thon (Hrsg.): *... wie eine gebannte, unnahbare Zauberburg. Burgen in der Südpfalz*. 2., verb. Aufl. Schnell + Steiner, Regensburg 2005, S.&nbsp;86-89, ISBN 3-7954-1570-5
* Walter Herrmann: *Auf Rotem Fels*. Seite 118 und 119. Karlsruhe 2004, ISBN 3-7650-8286-4

## Eksteraj ligiloj 
* Burg Lemberg – Offizielle Homepage
* 
* Bilder von Burg Lemberg auf Burgenparadies.de 

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Terlango Dungeness

**Terlango Dungeness** aŭ en hispana **Punta Dungeness** estas terlango kiu eniras en la akvoj de la norda flanko de la Magelana Markolo, en la zono konata kiel *orienta elfluo*. Tiu terlango dividas la teritorion de la regiono Magallanes y de la Antártica Chilena en Ĉilio (okcidente), disde Santa Cruz en Argentina (oriente).

Ĝi ricevis sian nomon la 17a de decembro de 1766 kiam la navigisto Samuel Wallis nomumis ĝin memore de la Kabo Dungeness en la marbordo de Britio de la Dover-kaleza Markolo.

Ĝi situantas je 9 km sudokcidente de la Kabo Vírgenes kaj konsistas el tre malalta terlango kiu estas forte balaita de ventoj, tajdoj kaj ondoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Lumturo Punta Dungeness 
* Dirección Nacional de Fronteras y Límites de la República de Chile (DIFROL)

Kategorio:Geografio de Argentino
Kategorio:Geografio de Ĉilio
Internacia Hidrografia Organizo

La **Internacia Hidrografia Organizo** (**IHO**; hispane: *Organización Hidrográfica Internacional*, angle: *International Hydrographic Organization*, france: *Organisation hydrographique internationale*) estas interregistara organizo konsulta kaj teknika pri hidrografio, establita pere de interkonsento subskribita en Monako la 3an de majo de 1967, kiu ekvalidis en 1970.

La IHO precizigas kunlaboradon komencita komence de la 20a jarcento inter la ŝtatoj kiuj disponis el kapablo realigi hidrografiajn movojn kaj publikigi siajn proprajn marmapojn. En 2006, la Internacia Hidrografia Organizo, kun centra sidejo en Monako, komponiĝis el 77 membroj.

La IHO estas ankaŭ respondeca pri publikigo de variaj normoj kiaj la S-57 de transferencoj por hidrografia cifereca informaro, nome standardo de kodigo uzita por mapoj de navigado elektronikaj.

## Celoj 
Estas organismo kunordiga de Hidrografiaj Servoj oficiale agnoskitaj de siaj respektivaj registaroj kaj ties deloj estas la jenaj:
* Kunordigi la agadon de la naciaj Hidrografiaj Agentejoj.
* Normigi la publikigon de maraj mapoj kaj gazetoj ĝenerale.
* Adopti fidindajn kaj efikajn metodojn por la disvolvigo de hidrografiaj agadoj.
* Helpi la disvolvigon de la sciencoj en la fako de la hidrografio kaj de la teknikoj uzitaj en la fizika oceanografio.

## Membroj 
[778x778px|eta|Blukolora: membroj, aliaj koloroj ĉu estontaj ĉu eksaj; informo de [2008.]]
La jenaj landoj estas membroj de la IHO:

* Alĝerio
* Argentino
* Aŭstralio
* Barato
* Barejno
* Bangladeŝo
* Belgio
* Birmo (Mjanmao)
* Brazilo
* Ĉilio
* Ĉinio
* Danio
* Demokrata Respubliko Kongo (suspendita)
* Domingo (suspendita)
* Egiptio
* Ekvadoro
* Estonio
* Fiĝio
* Filipinoj
* Finnlando
* Francio
* Germanio
* Grekio
* Gvatemalo
* Hispanio
* Islando
* Indonezio
* Irano
* Irlando
* Italio
* Jamajko
* Japanio
* Kameruno
* Kanado
* Kipro
* Kolombio
* Nord-Koreio
* Sud-Koreio
* Kroatio
* Kubo
* Kuvajto
* Latvio
* Malajzio
* Maŭricio
* Meksiko
* Monako
* Montenegro
* Maroko
* Mozambiko
* Nederlando
* Novzelando
* Niĝerio
* Norvegio
* Omano
* Pakistano
* Papuo-Nov-Gvineo
* Peruo
* Pollando
* Portugalio
* Kataro
* Rumanio
* Rusio
* Sauda Arabio
* Serbio (suspendita)
* Singapuro
* Slovenio
* Sudafriko
* Srilanko
* Surinamo
* Svedio
* Sirio
* Tajlando
* Tongo
* Trinidado kaj Tobago
* Tunizio
* Turkio
* Ukrainio
* Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
* Unuiĝinta Reĝlando
* Urugvajo
* Unuiĝintaj Ŝtatoj
* Venezuelo

## Eksteraj ligiloj 
* International Hydrographic Organization (angla aŭ franca). Konsultita la 4an de februaro de 2012.
* Limoj de maroj kaj oceanoj, 1953 
* International Hydrographic Organization
* Hidrografia Blogo 

Kategorio:Hidrografio
Kategorio:Maroj
Kategorio:Oceanoj
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Burgo Lindelskopf

eta| restaĵo de la burgo Lindelskopf
La **burgo Lindelskopf** estas ne plu ekzistanta rokburgo apud la komunumo Fischbach apud Dahn en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La iama burgo estis en la roklando de Dahner oriente de Ludwigswinkel sur rokmasivo de la monto Lindelskopf en alteco de 343 m super marnivelo. De la frumezelpoka burgo ankoraŭ nur estis malmultaj restaĵoj.

## Literaturo 
* Keddigkeit, J., U. Burkhart, R. Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon, Band 3: I-N*. , p. 448-453;

eta|maldekstre|Lindelskopf apud Ludwigswinkel: rigardo de la kuracparko direkte al oriento

## Eksteraj ligiloj 
* Burg Lindelskopf bei *alleburgen.de*

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Bernardo de Irigoyen (Misiones)

**Bernardo de Irigoyen** [irigOjen] estas urbo en la provinco Misiones, Argentino. Ĝi havas 10,889 loĝantojn laŭ la censo de 2001, kaj estas sidejo de la Departemento General Manuel Belgrano. Ĝi portas la nomon de elstara politikisto kaj diplomato Bernardo de Irigoyen.

Tiu urbo situantas ĉe la plej orienta pinto de Argentino, ĉe la bordo kun Brazilo, proksime de Dionísio Cerqueira (ŝtato Santa Catarina) kaj Barracão (ŝtato Paranao), grava enirejo al la lando. Ĝi kuŝas ĉe la monto Barracón, je altitudo de 835 m, la plej alta pinto en Misiones, laŭ la Nacia Ŝosejo 14, kiu konektas la Argentinan Mezopotamion kun aliaj regionoj de la lando.

Kategorio:Geografio de Argentino
Yuji Hyakutake

**Yuji HYAKUTAKE** (japane : 百武裕司, *Hyakutake Yūji*, naskiĝita la  en Nagasako, mortinta la  en Kagoŝima) estis japana amatora astronomo.

Li malkovris du kometojn : C/1995 Y1 en decembro 1995 kaj C/1995 Y1 (fama sub la nomo "Kometo Hyakutake") la  per binoklo 25 × 150.

La amaskomunikiloj raportis, ke li komencis interesiĝi pri astronomio, vidinte la kometon C/1965 S1 (aŭ kometo Ikeya-Seki).

Li mortis en 2002 pro aneŭrismo. La asteroido 7291 Hyakutake estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Yuji Hyakutake (1950–2002), nekrologo el la paĝaro de *Sky & Telescope* 

Kategorio:Japanaj astronomoj
Instituto Geográfico Nacional (Argentino)

[eta|dekstra|200px|*Instituto Geográfico Nacional*. Avenida Cabildo 381. Ciudad Autónoma de Buenos Aires ([Bonaero).]]
La **Instituto Geográfico Nacional** (Nacia Geografia Instituto de Argentino) estis organizaĵo sencentrigita, dependa el la Ministerio de Defendo, kiu identiĝas kun la nasko de la *Oficina Topográfica Militar* (Topografia Militservo) okazinta la 5an de decembro de 1879 (antaŭ 144 jaroj). Tio estis rezulto de *Ekspedicio al Dezerto*, pro kio Julio Argentino Roca, tiama Militministro de la prezidanto Nicolás Avellaneda, kreis la oficejon (agentejo) kies estro estis la leŭtenanto Manuel José Olascoaga, kiu estris la realigon de la topografia mapo de la Dezerta Kampanjo. Tiele la *Oficina Topográfica* naskiĝis kiel reago al la neceso de rekonigo de la teritorio nacia kreita pro la antaŭeniro de la landlimoj ĉefe sude.

En majo de 2009, la *Instituto Geográfico de la República Argentina* aliris al nova etapo: post 130 jaroj je militista medio, ĝi pasis al civila etoso, nome **Instituto Geográfico Nacional** (**IGN**).

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la *Instituto Geográfico Nacional*

Kategorio:Argentina administrado
Granda Insulo de Fajrolando

La **Granda Insulo de Fajrolando** (, aŭ simple *Tierra del Fuego*, do **Fajrolando** laŭ traduko aŭ **Fuegio** laŭ adapto, estas situanta en plej suda pinto de Sudameriko, kontinento el kiu ĝi estas separata de la Magelana Markolo. Estas, laŭ areo, la 29a plej granda insulo en la mondo kaj la plej granda, kun multa diferenco, el la insuloj de la gran arkipelago Fajrolando.

## Geografio 
Ĝi estas limigita sude de la Kanalo Beagle, oriente de la Atlantiko kaj okcidente de la Pacifiko. Tiu insulo estas kunapartenaĵo de Argentino kaj Ĉilio, al kiuj korespondas la orienta kaj okcidenta partol, respektive. Tiele 18&nbsp;507,3&nbsp;km² apartenas al Argentino kun 38,57&nbsp;% de la totalo dum 29&nbsp;484,7&nbsp;km² apartenas al Ĉilio kun 61,43&nbsp;% el la totalo de la areo de la insulo. La argentina parto de la insulo korespondas al la Provinco de Fajrolando, Antarkto kaj Insuloj de Suda Atlantiko, kies ĉefurbo estas la urbo Ushuaia. La ĉilia sektoro de la insulo korespondas majoritate al la Provinco Fuegio, apartenanta al la regiono Magallanes y de la Antártica Chilena. La ĉefurbo de tiu provinco estas Porvenir. La resto de la ĉilia sektoro de la insulo korespondas al parto de la Provinco Antártica Chilena, apartenanta ankaŭ al la sama regiono.

La retejo de la Instituto Geográfico Nacional atribuas al Kabo San Pío la fakton esti la punkto plej suda de la teritorio argentina supermara kun fakta suvereneco; tamen, la retejo de la Subsekretario de Katastro de Fajrolando maekas, ke punta Falsa  kaj la islote Blanco  troviĝas plej sude ol la kabo San Pío.

## Demografio 
La insulo havas pli ol 130 mil loĝantoj distribuitaj jene:

La loĝantaro en argentina teritorio estas majoritata pro la sukcesaj argentinaj planoj por turismo kaj industrio cele al setlado de loĝantaro kaj evitado ke ĝi iĝu "dezerta" insulo, kia tiu de la ĉilia sektoro. Pro eraroj de la Censo de 2010 eble la argentina sektoro havas pli ol 180 mil loĝantoj.

La ĉefaj setlejoj estas la jenaj:

* Río Grande (Argentino): 66 475 loĝantoj (2010).
* Ushuaia (Argentino): 56 593 loĝantoj (2010).
* Porvenir (Ĉilio): 5.078 loĝantoj (2002).
* Tolhuin (Argentino): 2 626 loĝantoj (2010).
* Cerro Sombrero (Ĉilio): 687 loĝantoj (2002)
* Puerto Almanza (Argentino): 100 loĝantoj (2010)

## Vidu ankaŭ 
* Ĉona lingvaro
* Selknamoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Novaĵoj de *Tierra del Fuego* 

Kategorio:Geografio de Ĉilio
Kategorio:Geografio de Argentino
Kategorio:Fajrolando
Kabo Sankta Spirito

La **Kabo Sankta Spirito** aŭ en hispana *cabo del Espíritu Santo* estas geografia elemento kiu markas kaj la limon inter Argentino kaj Ĉilio, kaj la pasejo el Atlantiko al Pacifiko, kaj situantas ĉe la suda pinto de la orienta flanko de la  Magelana Markolo. Ĝi troviĝas en la norda sektoro de la Granda Insulo de Fajrolando, en la plej suda regiono de Sudameriko.

## Etimologio 
Ties nomo devenas el tiu de la ŝipo *Sancti Spiritu* kies kapitano estis Juan Sebastián Elcano, y pertenecía a fray García Jofre de Loaísa. Tiu ŝipo eniris en la Magelana Markolo en januaro de 1526 knj vrakis ĉe la Kabo Vírgenes. 

## Eksteraj ligiloj 
* DIFROL  
* Lumturo Espíritu Santo  
* Lumturo Magallanes  

Kategorio:Geografio de Ĉilio
Kategorio:Geografio de Argentino
Kategorio:Fajrolando
György Zsivora

**György Zsivora** [djord ĵivora], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zsivora György** estis hungara juristo, advokato, membro (korespondanta en 1833) de Hungara Scienca Akademio.
eta|György Zsivora
György Zsivora http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/109/pc010942.html#7 naskiĝis la  1804 en Sárszentlőrinc. Li mortis la  1883 en Budapeŝto.

## Biografio 
György Zsivora frekventis luteranan mezlernejon en Sopron, poste luteranan altlernejon en Pozsony. Ekde 1827 li estis advokato, kiun li interrompis inter 1833–1835, tiam li estis familia edukisto en Parizo. En la 1830-aj jaroj li aliĝis al rondo de Ferenc Deák. En 1860 li iĝis departementestro de Csanád. Baldaŭe li havis diversajn postenojn en juĝejoj. Post la pensiuliĝo li fondis modelan bienon en Zugló. Li ricevis premion en 1874.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Geographiai kézikönyv, vagy a világ mathematikai, physikai, kiváltképen pedig politikai leírása, a legújabb határozatok szerint* (1832)
* *Nemzetek képtára* (Galerio de la popoloj)* (1833)
* *Sz. Szébaldi sírkert'' (1834)

## Memorigiloj 
* strato en Budapeŝto, en distrikto Zugló

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj Z, ZS kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj Z, ZS kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Plezurkastelo Monbijou

La hodiaŭa bieno **Monbijou** situas je la loko de la iama setlejo *Leichelbingen*, kiu estis menciita en la jaro 1258 kiel *Leichelvinga* kaj apartenis al dukejo Pfalz-Zweibrücken.
La kastelo situas sur la teritorio de Dietrichingen apud la flughaveno de Zweibrücken en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

1782 duko Karl la dua August donacis al sia Ĉambelano *von Kreuzer* la setlejon Leichelbingen kaj ĉirkaŭejon. Von Kreuzer konstruigis tie ĉaskastelon kun ĝardeno kaj vitejoj.

## Literaturo 
* Ralf Schneider: *Schlösser und Landsitze der Herzöge von Pfalz-Zweibrücken in den Oberämtern Zweibrücken und Homburg im 18. Jahrhundert*. Heimsheim 2003, Abschnitt 12, S. 349–361: *Schloß und Gärten Mon Bijou*.

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Luterana preĝejo (Sárbogárd)

La **Luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Sárbogárd.

## Historio 
En la 1740-aj jaroj alvenis la unuaj luteranoj tien, kaj neniam dum la historio ili estis granda eklezia rondo de Sárbogárd. La unua luterana preĝejo estis konstruita en la 1870-aj jaroj en Sárszentmiklós, kiu estas nun suda urboparto de Sárbogárd. La sekva preĝejo kreiĝis en 1949 el malplena neuzita forĝejo.

## Konstruaĵo 
La iama forĝejo nature estas malgranda, sed tio sufiĉas por la lokaj luteranoj. Interne estas okulfrapaj la lignaj skulptaĵoj.

Menciindas, ke en la preĝejo funkcias koruso kaj lernejo por amatoraj gitaristoj.

## Fontoj 
* hungare

Sarbogárd
Sarbogard
Ignác Zsoldos

**Ignác Zsoldos** [ĵoldoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zsoldos Ignác** estis hungara juristo, juĝisto, membro (korespondanta en 1837, ordinara en 1838) de Hungara Scienca Akademio.

Ignác Zsoldos http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/109/pc010943.html#5 naskiĝis la  1803 en Pápa. Li mortis la  1885 en Veszprém (urbo).

## Biografio 
Ignác Zsoldos komence lernis en sia naskiĝurbo kaj Sopron, poste li lernis juron en Pozsony kaj Vieno. En 1826 li advokatiĝis, krome li partoprenis en la hungara parlamento en Pozsony. En 1827 li ricevis juran postenon en distrikto de Pápa, en 1834 li jam estis ĉefnotario de Veszprém (historia departemento). En 1843 li estis elektita parlamenta deputito kaj ankaŭ juĝisto en Pest (urbo). Komence li apogis la hungaran revolucion en 1848, sed post la sendependa deklaro li translokiĝis al Vieno, kie li ricevis postenon. En 1865 li estis prezidanto de la supera juĝejo. Post jardeko li pensiuliĝis. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo). Li ricevis premion unuafoje.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Honores supremi, quos Dno M. Nagy in auditorio collegii ref* (1821)
* *Nevelésünk hiányai* (Mankoj de nia edukado*, (1836)
* *A mezei rendőrség főbb szabályai* (Reguloj de la kampa polico), (1842)
* *Volkstümliche Sittenlehre* (1854, 1873)
* *Váltó- és csődügyekben a kir. váltótörvényszéken és Hétszemélyes Táblán megállapított elvek* (1861)
* *L. Annaeus Seneca munkái'' (1873) - tradukaĵo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj Z, ZS kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj Z, ZS kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 2-a punkto)

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Suspektinda Persono

***Suspektinda Persono***, eldonita en 1956 de Serbia Esperanto-Ligo en Beogrado, estas komedio de la serba verkisto Branislav Nuŝiĉ. Antonije Sekelj esperantigis ĝin. 

## Recenzoj
## Eltiraĵoj

Dosiero:1956 Suspektinda 02-03.jpg
Dosiero:1956 Suspektinda 06-07.jpg
Dosiero:1956 Suspektinda 18-19.jpg
Dosiero:1956 Suspektinda 40-41.jpg

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 

Kategorio:Esperanto-teatro
Kategorio:Verkoj el la esperantigita serblingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
(10816) 1993 FZ35

**(10816) 1993 FZ35** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Kategorio:Malkovrita de UESAC