open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ornitologia manlibro

**Ornitologia manlibro** estas speco de libro (aŭ serio de libroj) kiu havigas resuman informon ĉu pri la birdoj de preciza geografia areo aŭ de preciza taksonomia grupo de birdoj. Kelkaj manlibroj kovras multajn aspektojn de la biologio de siaj temoj, dum aliaj fokusigas sur specifaj temoj, precize pri identigo.

## Listo de ornitologiaj manlibroj kun tutmonda rigardo
* *Handbook of the Birds of the World*
* La serio de *Bird families of the world* 
* La serio de *Helm Identification Guides* 

## Listo de ornitologiaj manlibroj kun geografia rigardo
* *The Birds of Africa*
* *The Birds of the Malay Peninsula*
* *Birds of North America*
* *Pocket Birds of North America: Eastern region*
* *The Birds of South America*
* *Birds of South Asia. The Ripley Guide*
* *Birds of the Western Palearctic*
* *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds*

## Vidu ankaŭ
* Listo de landaj kaj regionaj avifaŭnoj
Viandar de la Vera

**Viandar de la Vera** (Manĝaĵejo de la Vera) estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres *(Kacereso)*, regiono Ekstremaduro.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *viandareños*. La censita populacio en 2009 estis 266 loĝantoj.

## Situo 
Viandar de la Vera estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Vera, en suda deklivaro de la Sierra de Gredos, je altitudo de 540 m; je 157&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 210&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 28&nbsp;km².

## Demografio 
## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe ankaŭ rura turismo favore al proksimeco de urboj kiaj Jarandilla de la Vera kaj Navalmoral de la Mata ĉe la aŭtoŝoseo el Madrido al Lisbono.

## Vidindaĵoj 
Katolika preĝejo de Sankta Andreo.

## Eksteraj ligiloj 
Retejo pri Viandar de la Vera 

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Schwarzenberg LU

**Schwarzenberg**  estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1625 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La komunumo Schwarzenberg situas nordokcidente de la monto Pilato. Krom la ĉefvilaĝo Schwarzenberg al ĝi apartenas ankaŭ la vilaĝo Eigenthal, kiu situas en la supra parto de la valo de la rivero *Rümlig*, kiu trafluas la tutan komunumon kaj poste formas la limon inter Malters kaj Werthenstein por fine alflui al Eta Emme.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 39,31&nbsp;km², de kiuj 53,8% estas kovritaj de arbaro, 36,7% servas por agrikulturo kaj 2,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Schwarzenberg limas en nordo al Malters, en oriento al Kriens, en sudoriento al Hergiswil (NW), en sudo al Alpnach (OW), en sudokcidento al Entlebuch, kaj en okcidento al Werthenstein.

## Trafiko 
Schwarzenberg situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La vilaĝo Schwarzenberg estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Malters tra Schwarzenberg al Liefelen, somere tiu linio ankaŭ pludaŭras ĝis Eigenthal. La vilaĝon Eigenthal oni povas atingi per la poŝtaŭtolinio de Lucerno tra Kriens ĝis Eigenthal.

La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas en Emmenbrücke en distanco de 14&nbsp;km nordoriente.

## Historio 
La hodiaŭa komunumo Schwarzenberg estis fondita la 12-an de septembro 1845. Ĝis tiam ĝi estis parto de la komunumo Malters, kun kiu ĝi havas komunan historian.

En la jaro 1291 la Habsburgoj akiris la kontrolon pri Malters. Post la habsburga malvenko dum la Batalo de Sempach la 9-an de julio 1386 la vilaĝo venis sub lucerna influo kaj en la jaro 1477 la urbo Lucerno akiris la lokon. Inter 1481 ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Malters formis kune kun Littau kamparvoktejon. Ek de 1803 Malters apartenas al la distrikto Lucerno. De la 30-a ĝis 31-a de marto 1845 apud Malters okazis batalo inter la laŭorda lucerna armeo kaj libermilitistaranoj, kiuj fuĝis post malsukcesa atakto de la urbo Lucerno.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Schwarzenberg

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Schwarzenberg
* Profilo de la komunumo sur la kantona retejo
Udligenswil

**Udligenswil** estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2119 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Udligenswil situas sur teraso ĉe la suda deklivo de la monto *Rooterberg* sur alteco de 621 m s.m.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,22 km², de kiuj 22,7% estas kovritaj de arbaro, 66,7% servas por agrikulturo kaj 9,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Udligenswil limas en nordo al Root, en nordoriento al Meierskappel, en sudoriento al Küssnacht (SZ), en ĝia plej suda pinto al Meggen, en sudokcidento al Adligenswil, kaj en okcidento al Dierikon.

## Trafiko 
Udligenswil estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Lucerno al Rotkreuz.

Udlikon situas iomete flanke de la gravaj trafikvojoj, kio al ĝi garantias trankvilecon, tamen ĝi estas bone atingebla. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas 4 kilometrojn sude en Küssnacht. Al la svisa aŭtovojo A14 la plej proksima alveturejo al direkto de Lucerno situas 6 km norde en Buchrain kaj al Zugo kaj Zuriko en distanco de de 8 km nordoriente en Gisikon.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Udligenswil datiĝas el la jaro 1036 kiel *Uodelgoswilare*.

Dum mezepoko en Udligenswil regis la Habsburgoj. En la jaro 1406 la vilaĝo estis vendita al la urbo Lucerno. En la jaroj 1565 kaj 1566 pli ol la duona de la loĝantaro de Udligenswil formortis pro pestoepedemio.

Ĝis la 1950-aj jaroj Udligenswil estis kampara vilaĝo. Per la konstruo de la aŭtovojoj la veturtempo al la urboj Lucerno kaj Zugo malpliiĝis, kaj tial la nombro de laboristoj el la urbo multe kreskis. Nuntempe malpli ol kvarono de la vilaĝa loĝantaro laboras en la agrikultura sektoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Udligenswil
* Profilo de la komunumo en la kantona retejo

## Bildoj 

Dosiero:2013-09-04 Udligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 136.JPG|Rigardo al monto Rigi ek de Udligenswil
Dosiero:2013-09-04 Udligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 138.JPG|Loĝdomoj en Udligenswil
Dosiero:2013-09-04 Udligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 122.JPG|Turo de la katolika preĝejo Udligenswil
Dosiero:2013-09-04 Udligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 124.JPG|Katolika preĝejo
Dosiero:2013-09-04 Udligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 128.JPG|Katolika preĝejo interne
Dosiero:2013-09-04 Udligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 132.JPG|Pentritaj vitroj de la preĝejo
Dosiero:2013-09-04 Udligenswil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 129.JPG|Orgeno de la preĝejo
Villa del Campo

**Villa del Campo** [bIja del kAmpo] (Vilaĝo de la kampo) estas municipo de Hispanio, en la provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj la regiono Ekstremaduro. La municipan nomon respegulas la blazono, kiu bildigas olivarban branĉon. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *campeños*. 

## Situo 
Villa del Campo estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón, je altitudo de 473 m; je 90&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 150&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 57&nbsp;km².

## Demografio 
## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Kategorio:Provinco KaceresO
Villamesías

**Villamesías** [Villamesías] estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli norda provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj al la komarko *Tierra de Trujillo*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La nomo de *Villamesías* signifus en rekta traduko "Vilaĝo de la Mesio", sed tute ne temas pri religia signifo, kion multaj kredas, sed pri disŝanĝo de familinomo *Mexía* [meĥIa] kiu estis senjoroj de la vilaĝeto kaj ties teritorio.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *pirondos*. 

## Situo 
Villamesías estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo. La areo de ties teritorio estas de 46.47&nbsp;km².

## Historio 
La vilaĝo iam nomiĝis Búrdalo, kio nuntempe estas nomo de trafluanta rivero.

## Ekonomio 
Enspezofontoj estas precipe agrikulturo kaj brutobredado.

## Vidindaĵo 
* Katolika preĝejo de Sankta Domingo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Cáceres
Villamiel

250ra|eta|Loko de la municipa teritorio de Villamiel en la nordokcidenta pinto de sia provinco
200ra|eta|Loko de la provinco de Cáceres en Hispanio
**Villamiel** [bijamiEl] (Vilaĝo de la mielo, ĉar fakte oni produktas tie mielon) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *villamelanos*. La censita populacio en 2009 estis de 675 loĝantoj. Parto el ili loĝas en la submunicipo de Trevejo [trebEĥo], kiu situas en montopinto ĉe kastelo.

## Situo 
Villamiel estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Gata, je altitudo de 744 m; je 115&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 175&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 73&nbsp;km² kaj ĝi situas proksime de la landlimo kun Portugalio.

## Ekonomio 
Agrikulturo (vinberoj, olivarbaroj kaj produktado de olivoleo kaj vino) kaj brutobredado (abelbredado kaj produktado de mielo, porkoj, ŝafoj, kaproj kaj bovoj). Rura turismo pro belaj naturaj lokoj kaj la kastelo de Trevejo, preĝejo, ermitejoj, gastronomio ktp.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Črečan (Nedelišće)

**Črečan,** hungare **Cseresnyés** [ĉereŝnjEŝ] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Nedelišće.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 450
* Poŝtkodo: 40 306
* Aŭtokodo: ČK
* Telefonprefikso: +385 040
* 

## Loknomo 
La historia hungara loknomo estis Csrecsán [ĉreĉAn]. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la komunumo ricevis pli hungarecan nomon.

## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon Cseresnyés apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino

Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Parag

**Parag,** (ankaŭ hungare) estas ne memstara freŝa vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Nedelišće.

## Bazaj informoj
* Areo:  &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1400
* Poŝtkodo: 
* Aŭtokodo: ČK  
* Telefonprefikso: +385 040

## Historio
Parag fondiĝis en 2005. Pli frue ĝi estis ekstera parto de Trnovec (Nedelišće), pli precize domaro de ciganoj. Ankaŭ nun nur ciganoj vivas en Parag.

Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Kingstono (Norfolkinsulo)

**Kingstono,** angle Kingston estas havenurbo, ĉefurbo de Norfolkinsulo.
eta|270px|Loko de Kingstono en Norfolkinsulo
eta|300px|La malnova malliberejo en Kingstono

## Bazaj informoj 
* 
* Horzono: UTC + 11.30
* Loĝantaro:

## Historio 
La urbo fondiĝis la 6-an de marto 1788. Tiam alvenis leŭtenanto Philip Gidley King. 22 gearestitoj estis la unuaj loĝantoj. Post 2 monatoj la insulo iĝis brita kolonio.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj
* malliberejo

Kategorio:Ĉefurboj de Oceanio
Kategorio:Norfolkinsulo
Kategorio:Marhavenaj urboj
Maria Vladimirovna Romanova

**Maria Vladimirovna, Grandprincino de Rusio** (*Marija Vladimirovna Romanova*, en cirila alfabeto: *Мари́я Влади́мировна Рома́нова*; n. 23-an de decembro 1953 en Madrido), reklamis dumlonge estis la heredonto kaj natura Estro de la Imperia Familio de Rusio kaj sekve Imperiestrino de la Granda Rusio (historie enhavanta la modernajn ŝtatojn de Rusio, Belorusio, Ukrainio, Kazaĥio, Finnlando, Estonio, Latvio, Litovio kaj Pollando) ekde 1992. Ŝi uzis la titolon de Grandprincino de Rusio, kun la aldono de Imperia Moŝto dum sia vivo, kvankam ŝia rajto je ĝi estis dume disputata.

Laŭ siaj pretendoj ŝi estas pranepino de Vladimiro Aleksandroviĉ, malpliaĝa frato de Nikolao la 2-a kaj sekve filino de Leonida Georgijevna Bagration-Muĥranskaja. Laŭ la geedziĝa kontrakto kun Franz Wilhelm von Prusio ŝi mem kaj ties filo Georgo (naskiĝis en 1981) apartenas al Rusa Ortodoksa Eklezio kaj rajtus surtroniĝi en Rusio. Kiel ŝi, ankaŭ multaj aliaj pretendantoj klopodas esti agnoskataj kiel rekta heredanto de la Romanovoj, ĉar krom politikaj rajtoj, ankoraŭ restas grandaj monkvantoj en eksterlandaj bankoj kiuj oficiale apartenas al neniu dum ne aperas historie agnoskataj heredantoj.

## Notoj 
Kategorio:Romanovoj
∞
Kategorio:Princinoj de Prusio
Kategorio:Rusiaj grandprincoj
Regionoj de Belorusio

dekstra|150ra
Je plej supra administra nivelo, la orienteŭropa ŝtato estas dividita en ses administrajn regionojn de la lando, nomataj *voblasći* (komparu la artikolon oblasto) kaj aldone la sendependa areo de la ĉefurbo Minsko.. La urbo Minsko havas specialan statuson esti ekster administra regiono pro la ĉefurba funkcio, sed aldone ankaŭ estas la administra centro de la Minska regiono, al kies teritorio la urbo mem do ne apartenas.

Je dua administra nivelo, la regionoj estas dividitaj en distriktoj (beloruse nomataj раён "rajon").

La limoj de la regionoj estis fiksitaj en 1960 kiam Belorusio - tiam Belorusa SSR - estis parto de Sovetunio.

## Mapo 
## Notoj
Ŝi Ĉeng Tai

**SHÍ Chéngtài** esperante **Ŝi Ĉeng Tai** (ankaŭ **SHIH Cheng-tai kaj Shi Chengtai**, naskiĝinta en 1939) estas ĉina verkisto kaj tradukisto de noveloj kaj poemoj.

## Esperanto 
Li eklernis Esperanton en 1957 kaj poste dediĉis sin al verkado kaj tradukado de Esperanto-literaturo. Ekde 1978 li komencis korespondi eksterlande kaj aktivi en la movado kaj estis elektita kiel prezidanto de la Qiqihar-a Esperanto-Asocio.

En 1990 kun Lin Liyuan li fondis la revuon Penseo.

Ŝi Ĉeng Tai estis kunlaboranto de multaj periodaĵoj (El popola Ĉinio, Fonto, La Gazeto, Monato, La Mondo k.a.). Liaj noveloj temas plejparte pri esperantista vivo.

Li editoris "Poemaro de Li Bai", eld. Riveroj, Osaka, 1997.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tradukisto

Kategorio:Ĉinaj esperantistoj
Kategorio:Ĉinaj tradukistoj
Kategorio:Ĉinaj verkistoj
Gorgoneion

[eta|dekstra|*Gorgoneion*, ronda bildigo de atika vazo (*kylix*), ĉirkaŭ [520 a.K., *Cabinet des médailles*, Parizo, Francujo (inv. 322)]]
***Gorgoneion*** [gorgonejon] (greke: Γοργόνειον) estas la nomo de la kapo de la Gorgono fortranĉita de Perseo, kiun Atena portis sur sia ŝildo.

Historie montreblas, ke la devena tipo estas grimaca vizaĝo kun eltirita lango kaj virporkaj dentoj jam konata en la fenicia arto, kiun transprenis grekaj artistoj post la 7-a jarcento a.K. kaj iom post iom modifis ĝin.

La terurbildo celanta protekton kontraŭ misaĵoj ornamis armilojn, urbomurojn, amuletojn ktp.

[eta|La [marmoro|marmora *Medusa Rondanini*, Munkeno, Germanujo.]]
La posta arto transformis ĝin al virina masko, fiksita en mortolukto, tamen eksterordinare bela, anstataŭante la kun serpentoj miksitan hararon per nura hararo, kiel ĉe la *Medusa Rondanini* konservita en Munkeno.

## Bibliografio 
[eta|maldekstra|Ligna pordo, kies *Gorgoneion* protektu la enirejon kontraŭ nebonvenaj gastoj ([Thomas Regnaudin, ĉirkaŭ 1660).]]

* Levezow: *Über die Entwickelung des Gorgonenideals in der Poesie und bildenden Kunst der Alten (Pri la evoluo de la Gorgoneia-idealo en la poezio kaj arto de la antikvuloj)*. Berlino 1833

## Vidu ankaŭ 
* Kapo de Meduzo

Kategorio:Gorgonoj
Kategorio:Mitologiaj objektoj
Kategorio:Fikciaj korpopartoj
Tertremo de Qaen (1997)

eta|300ra|Centro de la tertremo de Qaen
La **tertremo de Qaen** en la nordirana provinco Ĥorasano okazis la 10-an de majo 1997. Ĝi mezuris 7.3 je la momant-magnituda skalo kaj estis la plej forta en la regiono post tiu de la jaro 1990. La centro de la tertremo situis ĉirkaŭ 270&nbsp;km sude de Maŝhado ĉe la vilaĝo Ardekul.

La tertremo mortigis 1.567 homojn kaj vundis pli ol 2.300 aliajn. 50.000 homoj restis senhejmaj, 15.000 domoj estis damaĝitaj aŭ detruitaj, kaj la *United States Geological Survey* nomis ĝin la plej mortiga.
Kelkaj 155 posttremoj kaŭzis plian detruon kaj forpelis supervivantojn. La tertremo estis kaŭzita de rompiĝo laŭ faŭlto sub la iran-afgana landlimo.

## Referencoj 
Kategorio:Tertremoj en Afganio
Kategorio:Tertremoj en Irano
Kategorio:Provinco Suda Ĥorasano
Kategorio:Katastrofoj en 1997
Kategorio:Tertremoj en la 20-a jarcento
Meierskappel

## Pri la komunumo 
**Meierskappel** estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1215 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Meierskappel situas sur brako de la monto de Root kaj sur duoninsulo ĉe la okcidenta bordo de la Lago de Zugo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sen la Lago de Zugo sur areo de 6,75 km², de kiuj 25,2% estas kovritaj de arbaro, 66,1% servas por agrikulturo kaj 8,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
Meierskappel limas en nordo aliflanke de la lago al Zugo (ZG), ankaŭ aliflanke de la lago en oriento al Walchwil (ZG), en sudo al Küssnacht (SZ), en sudokcidento al Udligenswil, en okcidento al Root, kaj en nordo al Risch (ZG).

## Trafiko 
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio de Lucerno al Rotkreuz.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Lencburgo al Ŝvico kaj la svisa aŭtovojo A2, kies plej proksima alveturejo de la komunumo situas sud en distanco de 2 km en Küssnacht.

## Historio 
eta|maldekstra|150px|Zurika bataliono dum la Batalo de Meierskappel de 1847
La unua dokumenta mencio de Meierskappel datiĝas el la jaro 858 kiel *Cappell*.

Dum mezepoko Meierskappel estis sub la regado de la Habsburgoj. En la jaro 1406 la urbo Lucerno akiris la vilaĝon.

Okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Meierskappel estis batalloko inter la francaj kaj helvetaj trupoj unuflanke kaj trupoj de la malnova Svisa Ĵurkomunumo, kiu ne volis akcepti la novan demokratan ŝtaton. Denove la 23-an de novembro 1847 en Meierskappel okazis batalo inter la svisaj federaciaj trupoj de la protestantaj kantonoj kaj la katolika apartfederacio, kiu volis konservi la malnovan ordon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Meierskappel
* Profilo de la komunumo en la kantona retejo
* Meierskappel en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:2013-09-04 Meierskappel (Foto Dietrich Michael Weidmann) 153.JPG|Katolika preĝejo
Dosiero:2013-09-04 Meierskappel (Foto Dietrich Michael Weidmann) 159.JPG|Interno de la preĝejo
Dosiero:2013-09-04 Meierskappel (Foto Dietrich Michael Weidmann) 163.JPG|Plafonaj freskoj en la preĝejo
Dosiero:2013-09-04 Meierskappel (Foto Dietrich Michael Weidmann) 168.JPG|Loĝodomoj en la vilaĝo
Leonida Georgijevna Bagration-Muĥranskaja

**Leonida Georgievna de Rusio ** aŭ **Leonida Georgijevna Bagration-Muĥranskaja** (naskiĝis kiel *Leonida Bagration-Muĥranskaja* la 23-an de septembro 1914, mortis la 24-an de majo 2010 en Madrido) estis unua kartvela princino de la antikva dinastio de la Bagration, kiu estis reĝa dinastio kaj kiu ĉesis regi post la aneksado de Kartvelio fare de Rusio. Ŝi estis filino de la Princo Georgo Aleksandroviĉ Bagration-Muĥranski (1884-1957) kaj de Helena Złotnicka (1886-1979).

Ŝi ekziliiĝis post la enpovigo de Stalino en Sovetunio kaj edziniĝis al usonano Summer Moore Kirby kun kiu havis filinon Heleno kaj kiu mortis en koncentrejo dum la Dua Mondmilito. Poste ŝi edziniĝis la 13-a de aŭgusto de 1948 al la Granda Duko de Rusio Vladimiro Kiriloviĉ Romanov. El tiu geedzo naskiĝis unusola filino nome Maria Vladimirovna Romanova ĝis ĵuse pretendita estro de la dinastio Romanov.

Kategorio:Rusiaj nobeloj
⚭Leonida Georgijevna
Kategorio:Dinastio Bagration
Buuloburde

**Buuloburde**, **Bulo Burti** estas distrikto de la regiono Hiiraan en  centra Somalio.

Kategorio:Geografio de Somalio
Roger Tory Peterson

**Roger Tory PETERSON** (28an de aŭgusto 1908 - 28an de julio 1996), estis usona naturalisto, ornitologo, artisto kaj edukisto, kaj kontribuis kiel unu el la fondantaj inspiroj por la pormedia movado de la 20a jarcento.eta|Roger Tory Peterson Institute.
## Biografio
Fine de la 1920-aj jaroj li fakulis pri arto kaj desegno. Komence de la 1930-aj jaroj li jam instruis pri arto kaj scienco en Masaĉuseco. En 1934 li publikis sian komencan *Guide to the Birds*, nome unua moderna kampogvidilo pri birdoj, de kiu vendiĝis 2‚000 kopioj en unu semajno, kaj sekve oni faris 5 eldonojn. De tiam li publikis serion de kampogvidiloj pri multaj temoj de rokoj kaj mineraloj ĝis skaraboj kaj reptilioj. Li disvolvis propran identigan sistemon kiu rapide populariĝis.

Dum sia vivo li ricevis ege multe da premioj, honoroj, medaloj ktp. Li mortis en 1996 hejme en Old Lyme (Konektikuto).

La ornitologia kromnomo de Roger Tory Peterson estis "King Penguin", en angla Reĝa pingveno.

La Cinama kriĉostrigo aŭ simple *Cinamostrigo* (*Megascops petersoni*) tiel nomiĝis honore al li.

## Referencoj
;Notoj

;Bibliografio

*Devlin, John C. kaj Grace Naismith (1977), *The World of Roger Tory Peterson - An Authorised Biography*. New York Times Books, ISBN 0-8129-0694-2
*
* Carlson, Douglas (2007), *Roger Tory Peterson: A Biography*. The University of Texas Press, ISBN 978-0-292-71680-3.
* Paul R. Ehrlich, David S. Dobkin kaj Darryl Wheye  (1988), ''The Birder's Handbook: A Field Guide to the Natural History of North American Birds * Fireside. ISBN 0-6716-5989-8.
* Rosenthal, Elizabeth J. (2008), *Birdwatcher: the Life of Roger Tory Peterson''. The Lyons Press, ISBN 978-1599212944.

Kategorio:Usonaj natursciencistoj
Kategorio:Usonaj ornitologoj
Kategorio:Konservisma movado
Melekeoko

eta|Mapo pri ĉirkaŭaĵo de Melekeoko
**Melekeoko** estas la malnova ĉefurbo de Palaŭo. La pli nova ĉefurbo estas Ngerulmudo. Kun proksimume kvarcent loĝantoj, ĝi estas la malplej loĝata ĉefurbo en la mondo.

## Bazaj informoj
* 
* Areo: 18 km²
* Horzono: UTC + 9
* Loĝantaro: 390

## Historio
La loĝantoj suferis multe dum bataloj inter Usono kaj Japanio en 1944. Inter 1994-2006 Melekeoko estis la ĉefurbo.

Kategorio:Iamaj ĉefurboj
Kategorio:Marhavenaj urboj
Kategorio:Palaŭo
Utarakando

**Utarakando** ( *Uttarākhanḍ*) estas subŝtato en la nordo de Barato.

Laŭ la stato de  en la subŝtato vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Dehradun. Alia fama urbo estas Riŝikeŝ (102 138 loĝantoj).

## Priskribo 
Ĝi oficiale estiĝis la  kiel la 27-a subŝtato de Barato; ĝi antaŭe konsistigis la montaran kaj ĉemontaran parton de Utar-Pradeŝo. Ĝi limas Ĉinion (Tibeton) norde kaj Nepalon oriente; ĝi krome havas enlandajn limojn kun la barataj subŝtatoj Utar-Pradeŝo sude, Harjano okcidente kaj Himaĉal-Pradeŝo nord-okcidente.

Malgraŭ la antaŭnelonga estiĝo de la subŝtato, la regiono jam delonge ricevis la nomon Utarakando, kiu devenas el kunigo de la sanskritaj vortoj ''* (*uttara*), "nordo", kaj ** (*khaṇḍa''), "lando" aŭ "subŝtato".

## Geografio 
La areo de Utarakando estas .

## Vizitindaĵoj 
* Badrinath
* Devprajag
* Kedarnath

## Geografiaj elementoj 
* rivero Ŝarda

## Vidu ankaŭ 
* Unuiĝintaj Provincoj de Agra kaj Oudh


Kategorio:Ŝtatoj de Barato
Disĵeto

Matematika funkcio estas **disĵeto** (aŭ, paŭsante internacie rekoneblan gentalingvan formon, **injekcio**, **enĵeto** aŭ eĉ **enjekcio**), se ĝi atingas ĉiun valoron maksimume solfoje. Tio signifas, ke neniu elemento en ĝia bildaro (valoraro) estas bildo (valoro) de pli ol unu argumento. Alivorte, disaj argumentoj havas disajn bildojn (neniuj «kungluiĝas»).
eta|Disĵeta funkcio ne nepre estas ĉie difinita.

## Formala difino 
Estu X kaj Y aroj, kaj f: X \to Y funkcio de X al Y.

: f  estas **disĵeto**, se por ĉiu y el Y ekzistas ne pli ol unu tia x el X ke f(x) = y.
::\forall_{x_1,x_2\in X}\; x_1 \ne x_2 \implies f(x_1) \ne f(x_2).

## Ekvivalenta difino 
: f  nomiĝas **disĵeto**, se por ĉiuj  x_1 ,  x_2  el  X  kaj  y  el  Y  validas: se  f(x_1) = y  kaj  f(x_2) = y , tiam  x_1=x_2 .

:\forall_{x_1,x_2\in X}\; f(x_1) = f(x_2) \implies x_1 = x_2.

Dosiero:Injective and non-surjective.png|Funkcio disĵeta (sed ne surĵeta).
Dosiero:Bijmap.png|Funkcio disĵeta kaj surĵeta (dissurĵeto).
Dosiero:Non-injective and surjective.png|Ne-disĵeta (aŭ «kunĵeta») funkcio.

## Lingva noto pri «enĵeto» kaj «enjekcio» 
eta|200px|Ekzemplo pri «ĵeto&nbsp;en»
Ĉar surĵeto (aŭ «surjekcio») estas «ĵeto **sur** la tutan celan aron», tial la normala lingva logiko postulas, ke *enĵeto* estu «ĵeto *en* la celan aron» (t.e. tia «ĵeto», kiu ne estas «surĵeto»). Tamen iuj matematikistoj, meĥanike paŭsante la malracian internacian terminon *injection*, uzas la vorton «enĵeto» por la signifo «disĵeto», la signifo kiu neniel ajn sekvas el «en» + «ĵeto». Tio estas ne nur tute malracia, sed ankaŭ altgrade misgvida kaj nepre evitinda. Se oni ial malvolas uzi la klaran esperantan prefikson *dis-* kaj preferas neanalizindan terminon internacian, oni prefere diru *injekcio* (samkiel oni diras *projekcio*), sen traduki la misgvidan *in-*, same kiel okaze de injekto, kiu ja ne estu "*enjekto*".

## Vidu ankaŭ 
* Surĵeto
* Dissurĵeto
* Inversigebla funkcio
* Vikipedio:Projekto_matematiko/Dis%C4%B5eta_funkcio
* «disĵeto» en la «Komputada leksikono».

Kategorio:Aro-teorio
Konjunkcio (astronomio)

[eta|Konjunkcio de [Venuso (planedo)|Venuso kaj Luno]]
En astronomio, (kaj astrologio) **konjunkcio** de du ĉielaj korpoj
signifas, ke viditaj de tria (ĝenerale, de Tero) ili aperas plej proksimaj unu de la
alia en la ĉielo.

Kiam la du korpoj tiom proksimiĝas, ke unu ŝajnas pasi antaŭ la alia, oni
parolas pri pasado (de malgranda korpo antaŭ ŝajne pli granda) aŭ
kaŝado (de malgranda korpo malantaŭ ŝajne pli granda).

Konjunkcio estas signata per la simbolo: 32px.

## Difino 
Ĝenerale oni parolas pri konjunkcio de du ĉielaj korpoj, kiam ili havas saman
rektascension. Oni ankaŭ parolas pri konjunkcio, kiam la korpoj havas la saman
ekliptikan longitudon (la konjunkcioj laŭ rektascensio kaj
laŭ ekliptika longitudo ne okazas samtempe, sed ofte en tre proksimaj momentoj).

Se ambaŭ astroj havas saman deklinacion dum la konjunkcio, ili
estas en sizigio, oni povas observi kaŝadon,
pasadon aŭ eklipson.

### Superaj kaj malsuperaj konjunkcioj 
eta|De la "blua" planedo, eblas vidi la "brunan" planedon en superaj kaj malsuperaj konjunkcioj
Vidita de Tero, korpo sur suna *interna* orbito estas en **supera konjunkcio**
rilate al Suno kiam la objekto estas malantaŭ Suno. Male, ĝi estas en
**malsupera konjunkcio** kiam ĝi estas antaŭ Suno (kaj kiam povas tiam okazi
*pasado*). Oni parolas pri *malsupera konjunkcio* kaj *supera konjunkcio* por
la planedoj Merkuro kaj Venuso, kiuj estas internaj
planedoj reilate al Tero. Ĝenerale, de ia planedo eblas vidi ĉiujn *internajn planedoj*
(ekzemple, Tero povas esti vidata de Marso) en malsupera kaj supera konjunkcioj).

### Triobla konjunkcio 
En la strikta senso, **triobla konjunkcio** estas konjunkcio kiu okazas tri fojojn
en mallonga tempo inter du samaj astroj. Pro la fenomeno de ŝajna planeda retroiro,
planedo povas pasi trifoje proksime de alian planedon aŭ stelon.

Ekzemple, triobla konjunkcio okazas inter Jupitero kaj Urano
la ,  kaj la .

Oni ankaŭ (evitinde) parolas pri *triobla konjunkcio* por konjunkcio inter tri astroj
ekzemple, la konjunkcio Venuso-Jupitero-Luno
de la .

### Granda konjunkcio 
**Granda konjunkcio** estas konjunkcio de Jupitero kaj Saturno.
Tia konjunkcio okazas ĉirkaŭ ĉiuj 18 aŭ 20 jaroj.

**Plej granda konjunkcio** estas *triobla konjunkcio* de Jupitero kaj Saturno
Ĝi okazas, dum tempo de kelkaj monatoj, proksime de opozicio kun Suno.
La lasta plej granda konjunkcio okazis en januaro, februaro kaj julio 1981;
la venonta okazos en 2238 - 2239.

Iuj historiistoj pri religio hipotezis, ke la stelo de Bet-Leĥem estis plej
granda konjunkcio
kiu okazis en 7 a. K.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Reciprokaj planedaj konjunkcioj kaj kaŝadoj  el *TAU Astronomy Club*
*  Konjunkcioj inter planedoj kaj asteroidoj  el *TAU Astronomy Club*
*  Interesaj ĉielaj fenomenoj de la monato  el la paĝoj de la *Société Astronomique de France*

Kategorio:Astronomiaj eventoj
Kategorio:Astrometrio
Kategorio:Konceptoj en astronomio
Ngerulmudo

**Ngerulmudo** estas la nova ĉefurbo de Palaŭo. La pli malnova ĉefurbo estas Melekeoko. Kun proksimume kvarcent loĝantoj, ĝi estas la malplej loĝata ĉefurbo en la mondo.
eta|260px|Mapo pri ĉirkaŭaĵo de Ngerulmudo

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: km²
* Horzono: UTC + 9
* Loĝantaro:

## Historio 
La loĝantoj suferis multe dum bataloj inter Usono kaj Japanio en 1944. Ekde 2006 Ngerulmudo estas ĉefurbo.
Inter la nova kaj malnova ĉefurboj la distanco estas nur 2 km-ojn.

Kategorio:Palaŭo
Kategorio:Ĉefurboj de Oceanio
Sizigio (apartigilo)

La termino **sizigio** povas signifi:
* Sizigio (*Syzygium*) estas genro de plantoj al kiu apartenas la kariofilo (*Syzygium Aromaticum*).
* Sizigio, en astronomio, estas laŭliniiĝo de almenaŭ tri astroj
IJK 1983

eta|300ra|
La **39-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis dum somero 1983 en la kulturcentro "Ferenc Kölcsey" de la urbo Debrecen en orienta Hungario. La kongreson partoprenis 672 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.

eta|maldekstra|125ra|

En epoko, kiam ankoraŭ malfacilis vojaĝi inter la komunistaj kaj nekomunistaj ŝtatoj de Eŭropo, la kongreso estis aparte favora ŝanco por renkontigo de junaj esperantistoj el ambaŭ politikaj blokoj. Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.

eta|300ra|
Nekutima evento estis granda manifestacio de la kongresanoj plus pliaj regionaj esperantistoj, sume ĉirkaŭ 800 homoj, tra la ĉefaj stratoj de la urbo - kun grandaj tekstobanderoloj varbantaj pri Esperanto.

Proksimume cent junaj kongresanoj grupe alvenis per biciklo de Passau en suda Germanio tra Aŭstrio kaj Hungario ĝis Debrecen (770 km): Kvardeko da junaj okcidenteŭropanoj biciklis la tutan vojon, kaj miksita grupo kun aldonaj 60 orienteŭropanoj ekde la aŭstria-hungaria limo ĝis la kongresejo.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1983


39-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Hungario
Kategorio:Debrecen
Kategorio:1983 en Hungario
Placo Maggiore

[eta|upright=4|centre|Nokta vido de Placo Maggiore. El maldekstro dekstren, videblas la konstruaĵoj [Palazzo dei Banchi (Palaco de la Bankoj), Baziliko Sankta Petronio (*Basilica di San Petronio*), Palazzo dei Notai (Palaco de la Notarioj) kaj Palazzo d'Accursio (Palaco d'Accursio)]]

**Placo Maggiore** ( ) estas la ĉefa placo en la urbo Bolonjo, en la nordo de Italio. Ĝi longas 115 metrojn kaj larĝas 60 metrojn, kaj ĉirkaŭ ĝi situas la ĉefaj mezepokaj palacoj de la urbo. La plej malnova el ili estas la Palazzo del Podestà (Palaco de la Komunumestro), kiu fermas la nordan flankon de la placo; ĝi estis konstruita proksimume en 1200, kaj ligiĝas al la Torre dell'Arengo (Turo de la Arengo), per kies sonorilo oni kunvokis la urbanojn. Post malmulte oni ekkonstruis Palazzo Re Enzo (Palacon Reĝo Enzo), sub kiu kruciĝas promenejoj kun krucvolboj.

## Priskribo 
En la okcidenta flanko de la placo situas la palaco Palazzo d'Accursio , konstruita dum la 13-a jarcento; ĝi funkcias kiel arkivejo de la komunumo de Bolonjo kaj gastigas artajn ekspoziciojn.

En la suda flanko situas la Baziliko Sankta Petronio, kies fasado restis nekonstruita; temis pri ekzemplero de itala gotika arkitekturaĵo, kies konstruado komenciĝis fine de la 13-a jarcento.

En la orienta flanko, fine, situas la Palazzo dei Banchi , kiu fakte temas nur pri fasado konstruita inter 1565 kaj 1568 laŭ projekto de Giacomo Barozzi, kiu per ĝi kovris la malantaŭajn, malbonkvalitajn konstruaĵojn. La portiko de la palaco pluiras suden kaj laŭas la Archiginnasio-n, mezepoka sidejo de la Universitato de Bolonjo, kie nun situas unu el la plej riĉaj bibliotekoj en Eŭropo; ĝi estas populare konata kiel "il Pavaglione" ("la pavilono", en la loka dialekto), kaj dum jarcentoj tie okazis komercado de silkraŭpoj.

Kategorio:Konstruaĵoj en Bolonjo
Kategorio:Placoj en Italio
Sayabec

**Sayabec** aŭ **Sajabeko** en esperanto estas urbo en la oriento de Kebekio, Kanado. 

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La areo estis loĝata delonge fare de Mikmakoj kaj en 1833 venis la unuaj francaj enmigrintoj. Fine de la 19a jarcento la enmigrinta setlejo prosperis danke al industrio de lignoproduktado ĉefe rilata al konstruado de fervojo.

Kategorio:Urboj en Kebekio
3 Godfathers (filmo)

***3 Godfathers*** (Esperante: ***3 Baptopatroj***) estas usona vakera filmo de John Ford aperinta en 1948.

## Temo 
Tri gangsteroj (Robert Hightower, William Kearney kaj Pedro Fuerte) prirabas bankon kaj forfuĝas tra dezerto. Meze de dezerto, ili helpas virinon naski bebon. La virino mortas. Ili promesis adopti la infanon kaj ekvojas al Nova Jerusalemo. Nur Robert Hightower sukcesas alveni kun la infano, la kristnaskan vesperon, al Nova Jerusalemo. Arestita, Robert estas kondamnita al minimuma puno de unujara kaj unutaga enkarcerigo. Dume, li konfidas la infanon al la edzino de ŝerifo kiu arestis lin.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *3 Godfathers*
* Devenlando: Usono
* Lingvo: angla
* Reĝisoro: John Ford
* Scenaro: Frank S. Nugent kaj Laurence Stallings, adaptita de samnoma romano de Peter Kyne
* Produktoro: Merian C. Cooper kaj John Ford
* Filmado: Winton Hoch
* Muziko: Richard Hageman
* Muntado: Jack Murray
* Distribuo: Metro-Goldwyn-Mayer
* Formato: Kolora (Technicolor) - Monofonia - 35&nbsp;mm
* Daŭro: 106 minutoj
* Ĝenro: Vesterno, Dramo
* Aperdato: 

## Rolularo 
* John Wayne: Robert Marmaduke Hightower
* Harry Carey Jr.: William Kearney "The Abilene Kid"
* Pedro Armendáriz: Pedro "Pete" Fuerte
* Mildred Natwick: Patrino
* Ward Bond: Ŝerifo Perley "Buck" Sweet
* Mae Marsh: S-ino Sweet
* Jane Darwell: F-ino Florie
* Guy Kibbee: Juĝisto
* Hank Worden: Curley

## Eksteraj ligiloj 
* 3 Godfathers en IMDb

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1948
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Vakeraj filmoj
Pretetinec

**Pretetinec,** hungare **Drávaóhíd** estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Nedelišće.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 530
* Poŝtkodo: 40305
* Aŭtokodo: ČK
* Telefonprefikso: +385 040
* 

## Loknomo 
La historia hungara loknomo estis la sama, ol la kroata. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis novan hungaran loknomon.

## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon Drávaóhíd apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Floriano

Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Vértes

eta|dekstra|300ra|Situo de Vértes en Hungario
**Vértes** [vErteŝ] estas malgranda montaro en nord-meza parto de Transdanubio.
[eta|300ra|Minejo surfaca de [Gánt]]
eta|300ra|Forlasita abatejo en Vértes
En la 11-a jarcento Henriko la 3-a atakis Hungarion, kaj la hungaroj ĉi tie venkis. La germanoj forlasis siajn kirasojn, kiuj metafore kovris la montaron. Tial la hungara nomo "vért" (=kiraso) donis nomon al la montaro.

La plej alta monto estas Nagy-Csákány [nadj-ĉAkAnj] 487 m-ojn alta. Areo estas 314 km². La granda parto konsistas el karsto, kelkloke estas dolomitoj. La plej longa kaverno - 106 m-ojn longa - estas ĉe Gánt. Resume estas 72 kavernoj.

Menciindaj fortikaĵoj estas en Gesztes, Vitány kaj Csákvár.

En la montaro troviĝas komunumoj: Csókakő, Gánt kun Vérteskozma kaj Szárliget. Ĉe la piedoj situas urboj Mór, Oroszlány kaj Tatabánya.

Kategorio:Montaroj en Hungario
Le Casse (filmo)

***Le Casse*** (***Rompoŝtelo***) estas franca filmo de Henri Verneuil, aperinta en 1971.

## Temo 
Temas pri bone organizita "rompoŝtelo": 36 smeraldoj forrabitaj el la sekurŝranko de domo ĉe marbordo, en Grekio, fare de grupeto de profesiuloj. La ĉefo estas Azad, liaj kunuloj estas Ralph, Renzi kaj Hélène. Ilia malamiko, kiu ŝovas sian nazon en ilian organizaĵon, estas policano nomita Abel Zacharia, ekaperinta dum la enrompo. Tiu servisto de la leĝo senkompate postĉasas la gangsterojn.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Le Casse*
* Lingvo: Franca
* Reĝisoro: Henri Verneuil
* Scenaro: Henri Verneuil kaj Vahé Katcha, adaptita de romano *The burglar* de David Goodis
* Produktoro: Henri Verneuil
* Foto-direktoro: Claude Renoir
* Muziko: Ennio Morricone
* Muntado: Pierre Gillette kaj Andrée Werlin
* Ĝenro: Agfilmo, polica
* Produkta firmao: Columbia Films kaj Henri Verneuil
* Formato: Kolora, monofonia
* Daŭro: 2 horoj

## Rolularo 
* Jean-Paul Belmondo: Azad
* Omar Sharif: Abel Zacharia
* Robert Hossein: Ralph
* Nicole Calfan: Hélène
* Dyan Cannon: Lena
* Renato Salvatori: Renzi
* José Luis de Villalonga: S-ro Tasco
* Raoul Delfosse: Gardisto de la domo de Tasco
* Myriam Colombi: Isabelle Tasco
* Steve Eckhardt: Molloch
* Marc Arian: Posedanto de restoracio
* Daniel Vérité: Play-boy
* Pamela Stanford: Striptizistino
* Alice Arno: Vestaĵistino de nokto-klubo
* Roger Lumont
* Remo Mosconi
* Robert Duranton (ne kreditita)

## Eksteraj ligiloj 
* Le Casse en IMDb 

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1971
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Agfilmoj
Kategorio:Filmoj de Henri Verneuil
Jareno

**Jareno** oficiale **Yaren,** arkaike *Makwa* estas distrikto kaj elektodistrikto de Nauro. Ĝi estas konsiderata ankaŭ ĉefurbo de la insulo. La elektodistrikto de Jareno elektas 2 anojn al la Parlamento de Nauro.
eta|280px|Parlamentejo de Jareno

## Bazaj informoj 
* 
* Alto super marnivelo: 0-60 m
* Areo: 1.5 km²
* Horzono: UTC + 12
* Loĝantaro: 1100

## Historio 
La insulo longe estis loĝata. Eŭropano vizitis ĝin unuafoje en 1798. Baldaŭe ĝi estis germana kolonio. La angloj profitis fosfaton troveblan ĉie. En 1968 Nauro sendependiĝis, la ĉefurbo estis Jareno, kiu konsistas nur malmulte da domoj inter kokosoj.

La ĉefurbo havas internacian flughavenon kaj radiostacion.

## Vidindaĵoj 
* parlamentejo
* subtera lago nomata "Moqua Well"
* kaverno

Kategorio:Nauro
Kategorio:Distriktoj de Nauro
Kategorio:Ĉefurboj de Oceanio
Kategorio:Elektodistriktoj de Nauro
IJK 1988

eta|200ra|
La **44-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis inter la 15-a kaj 22-a de julio 1988 en la urbo Zagrebo de Kroatio, tiam ankoraŭ parto de Jugoslavio. La kongreson partoprenis 769 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Ĝin organizis kongresa teamo el aktivuloj de Kroatia Esperanto-Junulara Asocio, la landa sekcio de TEJO en Kroatio.

En epoko, kiam ankoraŭ malfacilis vojaĝi inter la komunistaj kaj nekomunistaj ŝtatoj de Eŭropo, la kongreso estis aparte favora ŝanco por renkontigo de junaj esperantistoj el ambaŭ politikaj blokoj. Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1988
eta|maldekstra|140ra|
eta|300ra|centre|


44-a IJK
Kategorio:Esperanto-movado en Kroatio
Kategorio:Zagrebo
Kategorio:Historio de Jugoslavio
Kategorio:1988 en Eŭropo
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Jugoslavio
Kategorio:Kroata Esperanto-Ligo
Ivan Gonĉarov

eta
**Ivan Aleksandroviĉ Gonĉarov** (ruse *Иван Александрович Гончаров*) naskiĝis la 18-an de junio 1812 (n.s.) en Simbirsko (nune Uljanovsko) situanta ĉe bordo de Volgo, en familio de riĉa negocisto. Li mortis la 27-an de septembro 1891 en Sankt Peterburgo. Li estas granda rusa verkisto. Lia familia nomo Gonĉarov estas derivaĵo de la rusa vorto *"Gonĉar"* t.e. *"Potisto"*.

Lia patro, *Aleksander Ivanoviĉ Gonĉarov* estis grenisto. Li mortis en 1815, kiam Ivan estis triaĝa knabo.
Lia patrino nomiĝis *Avdotia Matvejevna*. Post morto de ŝia edzo, ŝi memstare edukis kvar infanojn (du filojn kaj du filinojn). Por tio ĉi ŝi ne ŝparis monon.

Baptopatro de Ivan estis eksa maroficiro *Nikolao Tregubov*. Per rakontoj pri sia militservo kaj multaj ekspedicioj, li multe influis je apero de mondkoncepto de la adoleskulo. Ekde 1820 Ivan lernis en la prestiĝa pensionato situanta ĉe mala bordo de Volga rivero. Tie li multe legis kaj tiam aperis lia pasio al literaturo.

Ekde 1822 ĝis 1830 Ivan studis en moskva Komerca instituto.

En 1831 li komencis studi en moskva universitato, kiun li sukcese finis en 1835.

Poste li oficis kiel tradukisto en Ministerio pri financoj situanta en Sankt Peterburgo.

Oktobre de 1852 Gonĉarov membriĝis en la ĉirkaŭmondan ekspedicion kiel asistanto de ĝia estro – vicadmiralo *Jefim Putjatin*. Lia rezidejo estis fregato *“Pallada”*. Ĉefa celo de la malfacila, longtempa ekspedicio (ĝi daŭris du kaj duono jarojn) estis inspekto de la rusaj proprietaĵoj en Alasko, kiu tiutempe apartenis al Rusia Imperio, kaj establo de politikaj kaj komercaj interrilatoj kun Japanio, tre severe gardinta tiam siajn sendependecon kaj izolecon de ceteraj landoj de la mondo.

Ekde 1858 Gonĉarov oficis kiel cenzuristo kaj kontrolis eldonitajn librojn kaj presaĵojn en Rusio. En 1860 li iĝis akademiano de Peterburga Akademio.

En 1871 Gonĉarov eksiĝis.

Lastajn jarojn de sia longa (79j.) vivo li travivis sole en modesta apartamento el tri ĉambroj troviĝinta en Moĥovaja str., St. Peterburgo. Tie li mortis la 27-an de septembro 1891.
Ivan Gonĉarov estis sepultita en tombejon de *Aleksander Nevskij Laŭro* de Sankt Peterburgo.
Li ne estis edzo kaj havis neniun filon.

## Liaj ĉefverkoj 
* *Ordinara historio* (1847) ( *Обыкновенная история*);
* *Fregato “Pallada”* (1854) ( *Фрегат "Паллада"*);
* *Oblomov* (1859) ( *Обломов*);
* *Krutaĵo* (1869) ( *Обрыв*);
Kelkaj liaj verkoj aperis en la gazeto *Sovremennik* kaj kelkaj enestas en lernolibroj en moderna Rusio.

## Oblomovismo 
Protagonisto de lia romano *“Oblomov”*, *Ivan Iljiĉ Oblomov*, per volo de la aŭtoro, donis sian nomon al eldiro *“oblomovismo”* (ruse *“oбломовщина”*). Ĝin oni uzas por difini certajn negativajn trajtojn de iuj reprezentantoj de la rusa etno.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.goncharov.spb.ru/  
* http://goncharov.lit-info.ru/review/goncharov/002/196.htm 
* http://www.kirjasto.sci.fi/ivangont.htm  
* http://www.russlandjournal.de/buecher/russische-klassiker/iwan-gontscharow/ 
* http://www.temporel.fr/Oblomov-par-Helene-Melat  OBLOMOV 

Kategorio:Ruslingvaj verkistoj
Kategorio:Rusiaj verkistoj
Minas-Ĝerajsaj Renkontiĝoj

Okazas en Minas-Ĝerajso 5 gravaj renkontiĝoj, kiuj estas la jenaj:
* MIRECO - *Minasa Renkontiĝo de Esperanto de Centro Okcidenta* (Divinópolis, Formiga, Arcos, Candeias, Oliveira, Piumhi ktp.);
* MITRE - *Minasa Triangula Renkontiĝo de Esperanto* (Uberlandia, Uberaba);
*REVA - *Renkontiĝo de Esperanto do Vale do Aço* (Coronel Fabriciano, Ipatinga);
*SUMIRE - *Sudminasa Renkontiĝo de Esperanto* (Pouso Alegre, Varginha, Lavras, Alfenas, Poços de Caldas);
*ZOMAER - *Zona da Mata Esperanta Renkontiĝo* (Juiz de Fora);

Kategorio:Esperanto-movado en Minas-Ĝerajso
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Brazilo
Filipina krokodilo

La **Filipina krokodilo** (*Crocodylus mindorensis*) estas krokodilo kiu troviĝas nur en Filipinoj. Tiu reptilio estas konata ankaŭ kiel la **Mindora krokodilo** kvankam ne nur en la insularo de Mindoro vivas ĝi, sed en granda parto de la tuta insularo el la norda Luzono ĝis eble al la suda insularo de Mindanao. En Filipinoj estas strikte malpermesita mortigi krokodilon, sed ties statuso estas tre endanĝerita pro troa espluatado kaj neeltenebla fiŝkaptado, kiel ekzemple per dinamita fiŝkaptado. Oni iniciatis konservadajn metodojn fare de nederlanda-filipina Fondaĵo Mabuŭaja, de *Crocodile Conservation Society* kaj de *Zoological Institute of HerpaWorld* en Mindoro.

## Anatomio 
La **Filipina krokodilo** estas relative malgranda krokodilo de fluanta akvo endemia de Filipinoj. Ĝi longas ne pli da 3 metroj, kaj havas relative larĝan muzelon kaj dikajn ostoplatoj en sia dorso. Inoj estas iom pli malgrandaj ol maskloj. Filipinaj krokodiloj estas flavbrunaj, kaj malheliĝas laŭ aĝo.

## Disvastiĝo 
Tiu orientalisa specio troviĝas nur en la insuloj de Filipinoj. Ĝi estas unu el la plej akre minacataj specioj de sia rango. Estas probable malpli da 100 plenkreskaj filipinaj krokodiloj survivantaj en naturo.

## Ekologio kaj vivhistorio 
La **Filipina krokodilo** estas relative malgranda krokodilo de fluanta akvo. Ĝis ĵuse ĝi estis konsiderata subspecio de la Novgvinea krokodilo *(Crocodylus novaeguinae)*. Ĝi troviĝis historie en Luzono kaj partoj de la Bisajoj kaj Mindanao ĝis kiam ties nombroj falis draste pro ĉefe habitatodetruo.

## Konservado 
Kvankam tiu specio troviĝis iam ĉe la tutaj Filipinoj, ĝi estas nuntempe akre endanĝerita. Krome oni scias tre malmulte pri la natura historio aŭ ekologio de tiu specio, aŭ de ties rilato kun la Mara krokodilo, *Crocodylus porosus*, kun kies teritorio koincidas. Pli da enketoj estas postulitaj por determini la nunan teritorion. Komenca malpliiĝo de loĝantaroj estis kialita de komerca ekspluato, kvankam la nuna minaco estas plejparte forigo de taŭga vivejo por agrikulturaj celoj por kontentigi rapide vastiganta homan loĝantaron. Estas ankaŭ tre malmulta registara subteno por ajnaj konservadaj mezuroj kaj la krokodiloj estas ofte mortigitaj de la loka popolamaso. Ĉi tiuj situaciaj bezonoj estu ŝanĝita tra konsciaj programoj. En 1992 oni ĉirkaŭkalkulis malpli de mil ekzempleroj en naturo. En 1995 tiu takso estis reviziita kaj oni trovis ne pli da 100 nematuruloj (noto: junuloj estas malofte kalkulitaj en enketoj ĉar ilia surviveblo estas tiel malalta).

## Notoj 
Kategorio:Krokodiluloj
Kategorio:Krokodiloj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Faŭno de Azio
Flago de Kosovo

La **flago de Kosovo** estis enkondukita de la Asembleo de Kosovo la , tuj post la deklaro pri sendependeco el Serbio. Ĝia aspekto elektiĝis per internacia konkurso, kiun kunordigis la Unuiĝintaj Nacioj dum sia dumtempa prizorgado de registaraj aferoj en Kosovo. La nuna aspekto devenas el propono de sinjoro Muhamer Ibrahimi, kaj ĝi montras arkon da ses steloj super orkolora mapo de Kosovo, kun blua fono. La steloj reprezentas la ses ĉefajn etnojn de Kosovo: albanoj, serboj, turkoj, goranoj, romaoj kaj bosnoj. Laŭ neoficiala interpreto, ili ankaŭ reprezentas la ses landojn loĝatajn de albanoj: Albanio, Grekio, Kosovo, Makedonio, Montenegro kaj Serbio.

Pro la koloroj kaj la figuroj, la flago de Kosovo multe similas la flagon de Bosnio kaj Hercegovino.

Same kiel la tre similaspekta nacia blazono, la nacia flago estas protektita de la 6-a artikolo de la konstitucio de Kosovo de 2008.

Antaŭ sendependiĝo, en oficialaj kuntekstoj Kosovo uzis la flagon de la Unuiĝintaj Nacioj; la serba kaj la albana etno tiam uzis sian propran flagon.

## Koloroj 
Kosovo
Kategorio:Naciaj simboloj de Kosovo