open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
30585 Firenze

'*30585 *Firenze'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:4 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la itala urbo Florenco, (), intelekta kaj arta centro konata kiel la Lulilo de la Renesanco. La urbo estas trezora kofro da pentraĵoj, skulptaĵoj kaj konstruaĵoj kun terakotaj kupoloj, omaĝo al artistoj kiel da Vinci, Botticelli kaj Mikelanĝelo, de glora ora epoko, kiu daŭris tri jarcentojn.

Ne konfuzu kun *3122 Florence''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Florenco
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Andrea Boattini
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Nia teatro

***Nia teatro*** estas 62-paĝa libra kolekto de diversaj literaturaj tekstoj en Esperanto, eldonite en 1931 kadre de la "biblioteko de Sennaciulo" fare de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT). 

La libro entenas du teatraĵojn: la komedio *La lignovermo* estis tradukita el la germana, kaj la  dramo *Versaja kaptito* (pri la Pariza komunumo) de rusa verkinto, pri kiu nur konatas la familia nomo Lalikov (Лаликов), estas tradukita de la juda esperantisto Salomon Goldfeder el Niĵnij-Novgorod, Rusio.

Sekvas du "parolĥoroj", unu de Werner Illing (1895-1979), tradukita el la germana de Norbert Barthelmess, kaj alia originale verkita de Hans Weinhengst.

Kaj en la tria parto publikiĝis diversaj versoj por deklamo, de Martin Drescher (en traduko de Hans Weinhengst), de iu K.H. (en traduko de same anonima K.J.), originaloj de Josef Burger, iu verkinto de pseŭdonimo Stelo (eble Elizabeth B. Ireland), plia rusa verkinto, pri kiu nur konatas la familia nomo Pargaĉevskij (Паргачевский) kaj denove Hans Weinhengst.
## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
* informoj en retejo de la  retbutiko de Sennacieca Asocio Tutmonda (kun titolpaĝa bildo, )

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Ciklopentila akrilato

**Ciklopentila akrilato** aŭ **1-Propenato de ciklopentilo** estas organika nesaturita komponaĵo, apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de **akrilata acido** kaj ciklopentila alkoholo, senkolora aŭ blanka solidaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj polimerigaj reakcioj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **ciklopentila akrilato** per traktado de **akrilata acido** kun **ciklopentanolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **ciklopentila akrilato** per traktado de **ciklopentanolo** kun **akrilata anhidrido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **ciklopentila akrilato** per traktado de **akrilata acido** kun **ciklopentila jodido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **ciklopentila akrilato** per traktado de **kalia akrilato** kun **ciklopentila jodido**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **ciklopentila akrilato** per traktado de **metila akrilato** kun **ciklopentila benzoato**:

## Vidu ankaŭ 
* Ciklopentila metakrilato

## Referencoj 
Kategorio:Akrilatoj
24850 Biagiomarin

'*24850 *Biagiomarin''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de teamo da  de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Biagio Marin (1891 – 1985), itala poeto kaj verkisto naskiĝinta en teritorio tiam apartenanta al Aŭstrio-Hungario. Li estas plej bone konata pro sia poeziaĵoj en venecia lingvo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Kategorio:Malkovrita de Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo
31091 Bettiventicinque

'*31091 *Bettiventicinque'''* estas malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar apud Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Elisabetta Venticinque*,  ĉe la *Gruppo Astrofili Montelupo'' de 2020. Ŝi observas malgrandajn planedojn, ĉefe .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Ulisse Munari
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
25589 Danicamckellar

'*25589 *Danicamckellar'''* estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey'', elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan aktorinon, matematikistinon kaj verkistinon Danica McKellar. Vaste konata kiel aktorino, McKellar ankaŭ publikigis laborojn en esplorado en matematiko, krom pluraj popularajn librojn pri matematiko. Ŝi estis forta defendantino de la matematika instruo, precipe kuraĝigante junajn knabinojn kaj virinojn, ke ili daŭrigu en matematiko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Stieger-kasteleto

**Stieger-kasteleto** () troviĝas en la centro de Maishofen, Aŭstrio (Kammerer-strato nr 4) kaj estas monumentprotektotaĵo.

## Historio 
Komence la teretaĝo utiligitis kiel kapelo havante barelvolbon. La nomo estas laŭ familio Stieger, kiuj posedantis inter 1700 kaj 1818. En 1839 alikonstruigis la domon la geedza paro Peter kaj Elisabeth Neumayer kion atestas suroriela enskribaĵo (18 P.E.N. 39). El tiu ĉi tempo datumas la fasado nuna kun ventumilsimilaj palemtoj, elegantaj stukorieloj supre de la fenestroj kaj groptegmento. Parte ekkoneblas gotikaj muraĵoj. Poste akiris la tuton la familio de la kamparano Dick. De ili aĉetis la kasteleton en la 1977-a jaro Fridolin Engls. Pri enloĝado de nobeloj nenio konatas.

La selotegmenta ekonomieja parto kiu tuj apudis forigitis en la 1973-a jaro por ke oni povu plilarĝigi la straton. Nuntempe ene estas gastejo kiu ofertas regiontipajn friandaĵojn.

## Literaturo 
Friederike Zaisberger kaj Walter Schlegel: *Burgen und Schlösser in Salzburg. Pongau, Pinzgau, Lungau*, Vieno 1978, ISBN 3-85030-037-4

## Eksteraj ligiloj 
* bieno Stieger-Schlößl ĉe Austria-Forum.

## Notoj 
Kategorio:Pinzgau
Kategorio:Gastejoj
Kategorio:Kasteloj en Aŭstrio
Merindad de Sotoscueva

**Merindad de Sotoscueva** [merinDAD desotosKŬEba] estas municipo en la nordo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Las Merindades*. La loknomo *Merindad de Sotoscueva* povas esti komprenebla etimologie kiel Komunumaro de Arbaroj de la Groto.

## Geografio
eta|maldekstre|240px|Karsta komplekso Ojo Guareña en Entrambosríos.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 153,35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 409 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 450 loĝantojn el la jaro 1981. Ĝi distas 93 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.

Tiu municipo estas formata de 25 loĝlokoj, el kiuj 23 estas submunicipoj, nome ĉiuj escepte Nela kaj El Rebollar. La loĝlokoj estas jenaj: Ahedo de Linares, Barcenillas de Cerezos, Bedón, Butrera, Cogullos, Cornejo, kiel municipa ĉefurbo, Cueva de Sotoscueva,     Entrambosríos, Hornillalastra, Hornillalatorre, Hornillayuso, Linares, Nela, La Parte de Sotoscueva, Pereda, Quintanilla-Sotoscueva,    Quintanilla-Valdebodres, Quintanilla del Rebollar, Quisicedo, El Rebollar, Redondo, Sobrepeña, Vallejo de Sotoscueva, Villabáscones de Sotoscueva kaj Villamartín de Sotoscueva.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj abelbredado). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. 

Inter vidindaĵoj menciindas la natura loko Ojo Guareña, la kanjono de la rivero Trema, la ermitejo de Sankta Bernabeo, en Cueva, kun murpentraĵoj el la 17-a kaj 18-a jarcentoj; antropomorfaj tomboj, en Villabáscones; la preĝejo de Santiago en Quisicedo kun romanika absido de la 12-a jarcento; la Turo de Velasko en Quisicedo; la preĝejo de Sankta Johano en Cornejo, ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso
* Quintana de los Prados (stacidomo)
* Redondo (stacidomo)
* Sotoscueva (stacidomo)

## Notoj

Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Jean-François Cousineau

**Jean-François COUSINEAU** (naskita en 1958) estas franca esperantisto kaj socia laboristo, ekde 1984 vivanta kaj laboranta en Nico. Tie li ankaŭ en 1989 lernis Esperanton kaj samjare ekmembris kaj ekaktivis en la loka Esperanto-grupo, sekvajare ankaŭ en UEA. Daŭre li pluaktivas kiel esperantisto, ekde 1994 ankaŭ membras en la franca Landa Asocio *Espéranto-France*. 

, esperantigita fare de J.-F. Cousineau]]
Internacie li aparte konatas kiel kuntradukisto de la furora bildstrio Asteriks ĉe la olimpiaj ludoj, esperantlingve publikigita en 1996, la kvina kaj ĝis nun lasta kolora libro el la serio pri la antikva gaŭlo Asteriks.

## Vivo 
Jean-François pasigis siajn unuajn dek vivjarojn en Niort, poste kun la familio translokiĝis al la marborda banloko Biscarrosse. Tie kaj en la najbaraj loĝlokoj Parentis-en-Born kaj Labouheyre en la Arondismento Mont-de-Marsan li pasigis siajn mez- kaj altlernejajn jarojn, ĝis inter 1980 kaj 1984 li plenumis la unuajn kvar laborjarojn en Parizo kaj sekve translokiĝis al Nico. Tie li ekde 1984 laboras kiel administranto en la ĝenerala konsilejo de la departemento Marbordaj Alpoj ("departemento 06") en la servo pri protekto de infanoj kaj familioj.

## Eksteraj ligiloj 
* biografiaj informoj de li en la retejo ''copains d'avant'' ("malnovaj amikoj") ()
* Asteriks ĉe la Olimpiaj Ludoj (arkivigite laŭ stato de 2010, )

Kategorio:Francaj esperantistoj
Fenila akrilato

**Fenila akrilato** aŭ **2-Propenato de fenilo** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la akrilata acido kaj fenolo. Fenila akrilato estas uzata kiel kemia reakciaĵo kaj en la fabrikado de polimeraĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenila akrilato estas malmulte solvebla en akvo, sed pli solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenila akrilato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **fenila akrilato** per interagado de **akrilata acido** kun **fenolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **fenila akrilato** per interagado de **fenila acetato** kun **formaldehido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **fenila akrilato** per senhidratigo de **fenila laktato**:

### Reakcio 4 
* Hidrolizo de **fenila akrilato**:

## Vidu ankaŭ 
* Akrilatoj

## Referencoj 
Kategorio:Akrilatoj
Merindad de Valdeporres

**Merindad de Valdeporres** [merinDAD debaldePOres] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Las Merindades*. La nomo *Merindad* estas komprenebla etimologie kiel tipo de komunumaro. La ĉefurbo estas Pedrosa de Valdeporres. 

## Geografio
eta|maldekstre|240px|Natura ponto en Puentedey.
eta|maldekstre|240px|Preĝejo de San Pelayo de Puentedey.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 120,17 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 431 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 130 loĝantojn el la jaro 2000. Ĝi distas 101 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. Ĝi estas oriente de la Akvorezervejo de Ebro, kies plej parto estas en Kantabrio.

La municipa teritorio enhavas 14 submunicipojn, nome la jenaj: Ahedo de las Pueblas, Brizuela, Busnela, Cidad de Valdeporres, Dosante,    Leva, Pedrosa de Valdeporres (ĉefurbo), Puentedey, Quintanabaldo, Robredo de las Pueblas, Rozas, San Martín de las Ollas, San Martín de Porres, Santelices kaj Villavés.

## Historio
Estas megalitoj kiuj atestas pri prahistoria loĝado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Dekomence la diversaj loĝlokoj estis de reĝa posedo, sed iom post iom plej parto el ili iĝis posedo de nobelaj aŭ monaĥejaj senjoroj. Unu el tiuj nobelaj familioj estis Porres, kies posteulo estis Martín de Porres, sanktulo en Peruo.

Plej parto de loĝlokoj perdis loĝantaron meze de la 20-a jarcento reage al industriigo de aliaj zonoj kaj sekva elmigrado. Nun la malabunda loĝantaro stabiliĝis kaj rezistis kiel somerloko.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. 

Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejoj de la diversaj loĝlokoj, plej parte kun elementoj romanikaj kaj gotikaj, inter kiuj elstaras  la ruinoj de la preĝejo de Rozas, konstruita ene de la enmurega areo, same kiel la ermitejoj, blazondomoj, turoj, la Tunelo de La Engaña, preskaŭ 7 km longa. 

## Bildoj

Dolmen de Busnela 01 by-dpc.jpg|Dolmeno de Busnela.
20180808 154236 Puentedey.jpg|Palacdomo de Brizuela en Puentedey.
Túnel inundado.jpg|Tunelo de La Engaña, inundita.
Torre medieval en Cidad de Valdeporres.jpg|Mezepoka turo en Cidad de Valdeporres.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso
* Dosante Cidad (stacidomo)
* Pedrosa (stacidomo)
* Robredo Ahedo (stacidomo)

## Notoj

Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Rivero Han

La rivero **Han**, koree 한강, Han-gang, "Han-rivero", kiu kun fonta rivero longas 497 kilometrojn, estas la kvara plej longa rivero sur la Korea Duoninsulo kaj la dua plej longa en Sud-Koreio.

La norda brako (Buk-Han-gang, norda rivero Han), kiu estas 325 kilometrojn longa, fontas en Nord-Koreio proksime de la monto Kŭmgang, la suda brako (Nam-Han-gang, suda rivero Han, 394 kilometrojn longa) en la Geumdaesan-Montoj en la provinco Gangŭon/Kangŭon de Sud-Koreio. Post kuniĝo ĉe *Jangsuri/Yangsuri* (35 kilometrojn de Seulo), la Han-gang fluas en ondanta formo de litero W tra la sudkorea ĉefurbo, tiam fluas nordokcidenten kie ĝi formas la limon kun Nord-Koreio, kaj fine enfluas en la Flavan Maron.

Kategorio:Riveroj en Sud-Koreio
Kategorio:Riveroj en Nord-Koreio
Kategorio:Seulo
Cikloheksila akrilato

**Cikloheksila akrilato** aŭ **2-propenato de cikloheksilo** estas organika nesaturita komponaĵo, apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de akrilata acido kaj cikloheksila alkoholo, senkolora aŭ blanka solidaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj polimerigaj reakcioj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **cikloheksila akrilato** per traktado de **akrilata acido** kun **cikloheksanolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **cikloheksila akrilato** per traktado de **cikloheksanolo** kun **akrilata anhidrido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **cikloheksila akrilato** per traktado de **akrilata acido** kun **cikloheksila jodido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **cikloheksila akrilato** per traktado de **kalia akrilato** kun **cikloheksila jodido**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **cikloheksila akrilato** per traktado de **metila akrilato** kun **cikloheksila benzoato**:

## Vidu ankaŭ 
* Ciklopentila akrilato

## Referencoj 
Kategorio:Akrilatoj
Merindad de Montija

**Merindad de Montija** [merinDAD demonTIĥa] estas municipo en la nordo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Las Merindades*. La loknomo *Merindad* estas komprenebla etimologie kiel historia termino por komunumara tipo. Ties ĉefurbo estas Villasante kaj la municipo estas formata de dek ok submunicipoj, nome la jenaj: Agüera, Baranda, Bárcena de Pienza, Barcenillas del Rivero, Bercedo, Cuestahedo, Gayangos, Edesa, Loma de Montija, Montecillo, Noceco, Quintanahedo, Quintanilla de Pienza, Quintanilla Sopeña, Revilla de Pienza, San Pelayo, Villalázara kaj Villasante.

Krome ĝi enhavas tri jenajn loĝlokajn kvartalojn: nome El Crucero de Montija, El Ribero kaj Villasorda.

## Geografio
eta|maldekstre|240px|Baranda.
eta|maldekstre|240px|Preĝejo de Baranda.
eta|maldekstre|240px|Lageto de Bárcena de Pienza.
eta|maldekstre|240px|Interno de la romanika ermitejo de Bárcena de Pienza.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 100,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 730 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 97 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj 65 km de Bilbao.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. 

Inter vidindaĵoj menciindas la tur-palaco de Alvarado de la 16-a jarcento, en El Ribero; rokoj de Villasante kaj Bercedo; preĝejoj, inter kiuj la romanika ermitejo de Bárcena de Pienza kaj la romanika preĝejo de Bercedo; blazondomoj; lagetoj de Bárcena kaj de Gayangos (ĉiuj en la sama malsekejo); kaj kverkejo de Villasante.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso
* Bercedo-Montija (stacidomo)

## Notoj

Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Péter Forgács (reĝisoro)

**Péter Forgács** [forgAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Forgács Péter** estis hungara reĝisoro, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Forgách* [forgAĉ].

Péter Forgács naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Péter Forgács studis teatrohistorion kaj anglan literaturon en Hebrea Universitato de Jerusalemo (1990-1994), poste li akiris reĝisoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2000. Lia ĉefinstruisto estis Gábor Székely (reĝisoro). Post la diplomo li estis reĝisoro de Gaja Teatro ĝis 2009, krome ekde 2001 li instruis en la universitato, kie li akiris sciencan gradon DLA en 2018.

## Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Jenő Huszka: *Gül baba* (2021)
* Zsigmond Móricz: *Árvácska* (2021)
* Henrik Ibsen: *Hedda Gabler* (2020)
* István Örkény: *Macskajáték* (2017) - ankaŭ dekoraciisto
* Wolfgang Amadeus Mozart: La geedziĝo de Figaro (2015)
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj (2015) 
* Ernő Szép:
** *Vőlegény* (2014)
** *Lila ákác* (2006)
* Pongrác Kacsóh - Jenő Heltai: *János vitéz* (2004)
* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo (2003)
* Ferenc Molnár: *Az ördög* (2002)
 
## Liaj aliaj teatraj laboroj (elekto) 
* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - dramaturgo

## Elektitaj disĉiploj 
* Barnabás Janka
* Miklós Vecsei H.
* Emőke Zsigmond

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.theater.hu/hu/portre/forgacs-peter--1233.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Westfield Les 4 Temps

**Westfield Les 4 Temps** (antaŭe **Les Quatre Temps**, "La kvar tempoj") estas la ĉefa vendejaro en la negoca kvartalo La Défense, en la okcidenta antaŭurbo de Parizo, sur la teritorio de komunumo Puteaux en Hauts-de-Seine.

En 2019, Les Quatre Temps estis la plej vizitata butikcentro en Francio kun 42 milionoj da vizitantoj.

La , *Les 4 Temps* iĝis *Westfield Les 4 Temps*.

## Publikaj transportoj 
*       '**
*   **'
*   ''''
*  RATP 73 141 144 159 174 178 258 275 276 278 360

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Puteaux
* La Défense

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vendejaroj
Kategorio:La Défense
Kategorio:Puteaux
Peter Rehder (slavisto)

**Peter REHDER** (naskiĝinta la  en Schwerin) estas germana filologo kaj slavisto.

## Vivo 
Post studoj de slava filologio ĉe la Universitato de Munkeno li doktoriĝis en 1967 kaj ekasistantis samloke. Post habilitiĝo en 1978 li fariĝis orda profesoro pri slavaj filologio kaj balkanaj studoj. Li restis tie ĝis emeritiĝo en 2004.

Esploris li ade malnovajn lingvajn formojn de la slava lingvaro kaj ĝenerale la sudslavan mondon (lingve kaj literature). Krome li eldonis plurajn seriojn (ekz. "Slavistische Beiträge"; inter 1977 kaj 2019 gazeto "Die Welt der Slaven").

En la 1988-a jaro li kreis Alois-Schmaus-fondaĵon kiun li estris dum longa tempo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* hejmpaĝo de Alois-Schmaus-fondaĵo 

Kategorio:Germanaj slavistoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Ŝverino
Kategorio:Munkeno
Kategorio:Naskiĝintoj en 1939
Pohorská Ves

**Pohorská Ves** (antaŭe **Terčí Ves**, ) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1769.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Pohorská Ves** (katastra teritorio (k. t.) parte *Dolní Příbraní*, alie *Pivonice u Pohorské Vsi*)
* Janova Ves (k. t. *Dolní Příbraní*)
* Lužnice (k. t. *Lužnice u Pohorské Vsi*)
* Pohoří na Šumavě (k. t. *Pohoří na Šumavě*)

### Pereintaj domaroj 
* Dolní Příbraní – pereinta municipo sudoriente de Pohorská Ves. En la jaro 1921 ĝi havis preskaŭ 527 loĝantojn. Ĝi pereis en la jaro 1956.
* Horní Příbraní – pereinta vilaĝo
* Javory - parte pereinta domaro
* Jiřice – pereinta vilaĝo apud ŝoseo al Pohoří. En la jaro 1921 ĝi havis 115 loĝantojn. Ĝi pereis en la jaro 1955.
* Leopoldov – pereinta vilaĝo
* Pavlína – pereinta domaro
* Skleněné Hutě – pereinta domaro
* Stříbrné Hutě – pereinta domaro
* Terčí Huť – devena domaro kun kvar domoj kaj vitrogisejo, sude de Ĵofina praarbaro
* Žofín - domaro

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Linharto
* Ĵofina praarbaro – la plej malnova naturrezervejo en mez-Eŭropo, proklamita fare de Buquoy, la posedanto se senjorujo la 28-an de aŭgusto 1838 sur areo 40 ha (pli poste disvastigita al 102 ha). La valora praarbaro ne estas al publiko alirebla.

## Turismaj limpasejoj 
Sur la teritorio de municipo estas turismaj limpasejoj en Aŭstrion, nome sur turismaj padoj:
* Pohoří na Šumavě - Stadlberg
* Stříbrné Hutě - Joachimstal

Plu estas ĉi tie komuna limvojo Pohorská Ves - Bad Großpertholz.

## Vidu ankaŭ
* Klepná

## Pluaj fotoj 

Pohorská Ves - pohled od kostela.jpg|Vido al vilaĝplaco de la preĝejo
Pohorská Ves - pomník padlým.jpg|Monumento al civitanoj falintaj dum la unua mondmilito
PohorskaVes kram.JPG|Vendejo kun miksita varo
PohorskaVes hrbitov.JPG|Tombejo surrande de Pohorská Ves
DolniPribrani.JPG|Teritorio de la pereinta municipo Dolní Příbraní en la sudokcidenta parto de la municipa katastro


Kategorio:Municipoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
János Fuzik

**János Fuzik** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fuzik János Sándor,** slovake **Ján Fuzik** estis hungaria slovaka ĵurnalisto, reĝisoro, politikisto, diplomato.

János Fuzik naskiĝis la  en Kesztölc, li mortis la .
 
## Biografio 
János Fuzik maturiĝis en slovaklingva gimnazio en Budapeŝto en 1976, poste li akiris ĵurnalistan diplomon en :en:Comenius University en Bratislavo en 1981. Post la diplomo li hejmenvenis kaj laboris ĉe slovaklingva gazeto. Post 2 jaroj li estis redaktoro de filio de Hungara Televizio en Szeged, kie li establis la slovaklingvajn dissendojn, sed li ankaŭ reĝisoris dokumentajn filmojn. Depost fino de la socialismo li aktiviĝis en la politiko por la slovakeco. Li gvidis la slovakojn inter 1999-2014, poste li estis speciala deputito de la slovakoj en la hungara parlamento. En 2020 li iĝis diplomato en Osijek. Li ricevis ŝtatan premion en 2006.

## Liaj dokumentaj filmoj (elekto) 
**A halottak a jó emberek* (1993–94)
**Hívó szóra* (1996); premiita filmo
**A pozsonyi tizenhármak* (1999)
**Fedőneve: Zala* (2001)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kaj biografio
* https://contentas.bibl.u-szeged.hu/Author/Home?author=Fuzik+J%C3%A1nos 

## Referencoj 
Kategorio:Slovakaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Slovakaj politikistoj
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Hungariaj slovakoj
Jungnang-gu

***Jungnang-gu*** (la transskribo de McCune-Reischauer oficiala ĝis 2000 estis *Chungnang-ku*, kaj pli malnova variaĵo, ankoraŭ ne konfirmita per ekstera referenco, estis ***Cunlan***) estas unu el la sume 25 urbodistriktoj, koree nomataj ***-gu*** (en koreaj karaktroj , per ĉina skribo 區) de Seulo, la ĉefurbo de Sud-Koreio. Per koreaj karaktroj la distrikto skribiĝas  kaj per ĉina skribo . Laŭ la censo de , en la urbodistrikto  vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Distriktoj de Seulo
Zsuzsa Bíró

**Zsuzsa Bíró** [ĵuĵa bIrO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bíró Zsuzsa** estis hungara dramaturgo, scenaristo. Ŝia edzo estis János Kárpáti, ŝia pli konata filo estis Péter Kárpáti.

Zsuzsa Bíró naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la .

## Biografio 
Zsuzsa Bíró devenis el juda familio. Ŝi akiris dramaturgian diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1956. Dum la studentaj jaroj ŝi praktikadis en la Gaja Teatro kaj filma produktejo. Post la diplomo ŝi laboris en la filma produktejo, kie ŝiaj filmaj partoprenoj kovris la plenan eraon de János Kádár. Ŝi faris kelkfoje teatrajn dekoraciojn. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1982-2010. Ŝi edziniĝis en 1972 kaj naskis 2 filojn.

## Ŝiaj filmaj laboroj kiel dramaturgo (elekto) 
* *Vasvirág* (1958)
* *Esős vasárnap* (1962)
* *A dunai hajós* (adapto el romano, 1974)
* Kokluŝo (filmo) (1987)
* *Haggyállógva, Vászka* (1996)
* *Az igazi Mikulás* (2005)

## Ŝiaj scenarlibroj (elekto) 
* *Ha egyszer 20 év múlva...* (1964)
* *A szerelem bolondjai* (1976)
* *Isten veletek, barátaim* (1987)
* *A Brooklyni testvér* (1994)
* *Az aranyember* (adapto el romano, 2005)
* *Magyar világkarrierek* (2010)

## Ŝiaj teatraj dekoracioj 
* *La Mancha lovagja* (2008)
* *Fekete Péter* (2009)

## Ŝiaj libroj 
* *Mallarmé macskái* (2002)
* *Apák mozija* (2006)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* filmoj
* filmoj
* filmoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dramaturgoj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Větřní

**Větřní** () estas urbo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1347. Ekde la 19-a de januaro 2017 Větřní estas urbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Větřní havas ok partojn, kiuj situas sur kvin katastraj teritorioj:
* k. t. *Větřní* – partoj Větřní kaj Němče
* k. t. *Hašlovice* – partoj Hašlovice, Dobrné kaj Lužná
* k. t. *Všeměry-Zátoň* – parto Zátoň
* k. t. *Záhoří u Větřní* – parto Nahořany
* k. t. *Zátoňské Dvory* – parto Zátoňské Dvory

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Johano Nepomuka
* Paroĥestrejo ĉe la preĝejo de sankta Johano Nepomuka
* Ŝosea ponto trans arbara rojo malantaŭ Větřní
* Kapelo ĉe la preĝejo

## Industrio 
En Větřní troviĝas paperfarejo. La unua konservita noto pri ĝia historio devenas el la jaro 1870.

## Pluaj fotoj 

Větřní, papírny 01.jpg|Vido al paperfarejo en Větřní
Větřní 04.jpg|Větřní
Wettern 2019-08-24 Rathaus 01.jpg|Větřní
Větřní 05.jpg|Větřní
Větřní 06.jpg|Větřní


Kategorio:Urboj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Municipoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Komárom-Szőny)

La **preĝejo Ĉieliro de Maria** estas sakrala historia monumento en urbo Komárom, en urboparto Szőny, kiu estis longe memstara vilaĝo.

## Historio 
La unua mencio pri kirko en Szőny okazis en 1332. La loĝantoj prenis la kalvinismon en 1627. La malgranda katolika grupo refondiĝis en 1741, la malnova kirko detruiĝis pro sismo en 1763. La nun videbla baroka preĝejo estis konstruita inter 1774-1777. La orgeno estis kreita en 1781, trakonstruita en 1850 kaj renovigita en 1988. Dum la hungara revolucio de 1848 la kirko estis pafita per kanonoj, la inundo en 1895 atingis la kirkon. La konstruaĵo estis renovigita en 1891, 1958 kaj 1971. La murpentraĵoj estis pentritaj en 1973.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola laŭ la ĉefstrato en korto, kie ankaŭ la paroĥejo etendiĝas. La simetria fasado kontaktiĝas rekte kun la trotuaro. Sur la fasado la turo plene reliefas. La ĉefenirejo troviĝas tra la turo. La navo finiĝas en rektangula absido (same alta, sed iomete pli mallarĝa) kaj kontaktiĝas kun sakristio kaj lernoĉambro. Interne ĉe la turo galerio etendiĝas. La ĉefaltara bildo prezentas Ĉieliron de Maria. La interno havas ankaŭ flankaltarojn. Aparte menciindas la ornamriĉa predikejo.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
* hungare

eta|maldekstre|
Komarom
Komárom
Trespaderne

**Trespaderne** [trespaDERne] estas municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Las Merindades* en ties suda parto.

En ties municipa teritorio estas la kastelo de Tedeja, verŝajne la plej antikva el tiuj kiuj aktuale videblas en Kastilio. Ĵusaj studoj sugestas, ke tiu fortikaĵo estis jam uzata el la malfrua epoko de la Romia Imperio kaj poste ankaŭ dum la regno de visigotoj.

## Geografio 
eta|maldekstre|240ra|Romanika ponto de Trespaderne super la rivero Nela.
eta|maldekstre|240ra|Preĝejo de Trespaderne (ankoraŭ kun faŝisma memortabulo).
eta|maldekstre|240ra|Arroyuelo.
eta|maldekstre|240ra|Cardiñanos.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 36,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 757 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 600 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. Ĝi distas 80 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj ankaŭ 80 km el Bilbao.

La municipa teritorio estas trafluata de tri riveroj: nome Nela, Jerea kaj Ebro. La municipo enhavas kvin submunicipojn, nome la jenaj: Arroyuelo (Rojeto), Cadiñanos, Palazuelos de Cuesta Urria, Santotís kaj Tartales de Cilla. Iam ankaŭ Virués formis parton de tiu listo, sed ĝi estis nuligita fare de la regiona registaro en septembro 2020.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Estas restaĵoj de prahistoria loĝado (Meza Paleolitiko) en la zono. Sur rokejo proksima al la loĝloko la romianoj konstruis kastelon, plej verŝajne por helpi al la konkero de Kantabrio. Tiu romia kastelo estis rekonstruita en la frua Mezepoko, kun la nomo de Tedeja, eble la unua kastelo de Kastilio. La proksima urbo Oña estis en la Mezepoko bazo de Sanĉo la 3-a de Navaro, pro kio venis tien navaraj reloĝantoj, kio helpis la disvolvigon de la zono. Trespaderne apartenis al la komunumaro *Merindad de Cuesta-Urria* en la *Partido de Castilla la Vieja en Laredo*,​ kun duobla jurisdikcio, kaj reĝa en la *merindad* kaj senjora de abatlando plenumita de la Monaĥejo de San Salvador kies abato estis la urbestro.

Trespaderne havis fervojan stacion de la linio Santander-Mediteraneo, kiu funkciis el 1930 ĝis 1985. En la aktualo la iama fervojo estis konvertita en verda vojo.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun natura, kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

Inter vidindaĵoj menciindas la romanika ponto de Trespaderne super la rivero Nela ĉe la kunfluejo kun la rivero Ebro (fino de la 12-a jarcento), la iama fervoja stacio, la iama lavejo, la preĝejo, la ermitejo de Encinillas ktp.

## Bildoj 

Santotís (Burgos).jpg|Santotís.
TartalésDeCilla20110505105141p1110504.jpg|Tartales de Cilla.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Netřebice (distrikto Český Krumlov)

**Netřebice** (, ankaŭ *Netrowitz*) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Netřebice**
* Dlouhá
* Výheň

## Memorindaĵoj 
* Monumento al 44 viktimoj de trajno de morto el la dua mondmilito kaj du membroj de Ruĝa Armeo (el transpporto de militkaptitoj), devene monumento al viktimoj de la unua mondmilito, antaŭ obelisko amasa tombo de la trajno de morto, ĉe arbaro ĉe ŝoseo ĝis Kaplice.
* Kapeleto de sankta Johano Nepomuka
* Bremsa ŝtono, historia transporta signalo, sur devena loko ĝi ne estas, post faligo ĝi estis rompita en du pecojn, ĝi estas metita en Kaplice.
* Parto de remparo de ĉevaltira fervojo

## Pluaj fotoj 

Netřebice (ČK), kaple (01).jpg|kapelo de sankta Johano Nepomuka
Netřebice (ČK), pomník obětem vlaku smrti (03).jpg|monumento al viktimpoj de trajno de morto
Netřebice (ČK), zvonička (01).jpg|sonorilejo en centro de la municipo


Kategorio:Municipoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Valle de Losa

**Valle de Losa** [Balje deLOsa] estas municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Las Merindades*. La loknomo *Valle de Losa* povas esti komprenebla etimologie kiel Valo de Losa.

## Geografio 
eta|maldekstre|250ra|San Pantaleón de Losa.
eta|maldekstre|230ra|Ermitejo de San Pantaleón de Losa.
eta|maldekstre|210ra|Ruinoj de la preĝejo de Quincoces de Suso.
Ĝia municipa teritorio, kiu enhavas du loĝlokojn nome Berberana kaj Valpuesta, okupas totalan areon de 227,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 488 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis ĉirkaŭ 250 loĝantojn el la jaro 1991. Ĝi distas 120 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.

La municipo Valle de Losa limas norde kun Mena kaj la Provinco Alavo; sude ankaŭ kun Alavo kaj Tobalina; oriente kun Junta de Villalba de Losa; kaj okcidente kun Junta de Traslaloma kaj Medina de Pomar.

Ĝi estas formata de 22 submunicipoj, nome la jenaj: Aostri de Losa, Barriga, Calzada, Castresana, Castriciones, Fresno de Losa, Lastras de la Torre, Lastras de Teza, Llorengoz, Mambliga, Quincoces de Yuso (plej loĝata kun 237 loĝantoj), Relloso, Río de Losa, San Llorente, San Martín de Losa, San Pantaleón de Losa, Teza de Losa, Villabasil, Villacián, Villalambrús, Villaluenga kaj Villaño. Quincoces de Yuso estas la plej grava urba kerno, kiu absorbas la plej parton de la loĝantaro, nome 38,73%, kaj krom la submunicipojn estas aliaj pli malgrandaj loĝlokoj, nome la jenaj: Baró, Hozalla, Quincoces de Suso (nun senhoma), Quintanilla la Ojada, San Miguel de Relloso, Santa Cristina de Relloso, Vescolides kaj Villota.

Ene de la teritorio de la municipo estas enklavo de alia regiono: temas pri La Cerca de Villaño, kiu historie estis teritorio de la urbo Orduña (Provinco Biskajo), de la Senjorlando Biskajo.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, terpomoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj kaj alveno de eŭskoj ĉu por dua loĝejo ĉu por unua.

Inter vidindaĵoj menciindas la turoj de Lastras de la Torre, de Río de Losa kaj de San Llorente; en San Martín de Losa estas la Romia Vilao "Los Casarejos", arkeologia kuŝejo; kaj la Ermitejo de San Pantaleón de Losa.

## Bildoj 

ErmitaDeSanPantaleónDeLosaPortadaDeLaErmitaDeSanPantaleónDeLosa.jpg|Eksterordinara pordo de la Ermitejo de San Pantaleón de Losa.
ErmitaDeSanPantaleónDeLosa20110503133718p1110324.jpg|Fenestro de la Ermitejo de San Pantaleón de Losa.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Mirkovice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Český Krumlov. Pri parto de urbo Hostouň temas artikolo Mírkovice.*

**Mirkovice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1362.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Mirkovice**
* Chabičovice
* Malčice
* Svachova Lhotka
* Zahrádka
* Žaltice

## Memorindaĵoj 
* Bieneto n-ro 1

## Pluaj fotoj 

Mirkovice, č. p. 1-2.jpg|Bienetoj n-ro 1 kaj 2, meze gotika grenejo
Mirkovice, č. p. 3.jpg|Bieneto n-ro 3
Mirkovice, č. p. 4.jpg|Bieneto n-ro 4
Mirkovice, OÚ.jpg|Municipa ofico
Mirkovice, kaple.jpg|Vilaĝplaca kapelo


Kategorio:Municipoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
2-Etilheksanolo

**2-Etilheksanolo** aŭ **3-Karbinolheptano** estas organika kombinaĵo aŭ izooktanolo, grasa alkoholo uzata en la fabrikado de diversaj produktoj. Ĝi estas branĉa, ok-karbona alkoholo. Etilheksanolo estas klara, senkolora likvaĵo preskaŭ nesolvebla en akvo, sed bone solvebla en la plej multaj organikaj solvantoj. 2-Etil Hexanol (2-EH) estas klara, unuforma, netoksa likvaĵo kun karakteriza odoro.

Ĝi estas ok-karbono branĉa ĉena alkoholo havanta altan bolpunkton kaj malrapidan vaporiĝo-rapidecon. 2-Etilheksanolo estas plej ofte uzata en produktado de ftalatoj en la fabrikado de kaŭĉukoj kaj plastaj artefaritaĵoj. Ĝi ankaŭ estas uzata por fari la vinilkloridan plastifikaĵon, konata kiel bis(2-etilheksila) ftalato (vinil-aplikoj), akrilatoj, 2-etilheksila nitrato, lubrikoleaj aldonaĵoj, minindustriaj kemiaĵoj, specialaj plastigiloj, herbicidoj kaj esteraj oleoj (ne-vinilaj aplikaj areoj).

Alia eblo estas la produktado de la 2-etil-heksil-akrilaton uzatan en la produktado de gluaĵoj kaj farboj. 2-Etilheksanolo havas tre malaltnivelajn malpuraĵojn kaj havas primaran hidroksilgrupon. Ĝi ankaŭ estas ofte uzata kiel malalte rapidbola solvanto. 2-Etilheksanolo estas bruligebla likvaĵo super 60&nbsp;. Ĝi estas mara poluanto kaj ĝi iritas haŭton, okulojn kaj spiran vojon. Ĝi ankaŭ povas kaŭzi naŭzon kaj kapdoloron per enspiro, kaj diareon kaj vomadon post kontaktado.

Longtempa aŭ ripeta ekspozicio povas kaŭzi sengrasadon de la haŭto. DEHP (DuEtilHeptila Ftalato) estas produktita de ftalata anhidrido reaganta kun 2-etilheksanolo.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2-Etilheksanolo** per aldola reakcio de la **Butanalo**, sekvata hidrogenigo de la **2-Etilheksanalo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **2-Etilheksanolo** per traktado de **metanolo** kun **3-Kloroheptano**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **2-Etilheksanata acido** per oksidado de la **2-Etilheksanolo**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **duetila heksila ftalato** per traktado de **ftalata acido** kun **2-Etilheksanolo**:

### Reakcio 5 
* Preparado de etilheksila acetato per traktado de **2-Etilheksanolo** kun **acetata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* 2-Etilheksila acetato

## Referencoj 
Kategorio:Amidoj
Edith Konradt

**Edith Ingeborg KONRADT** (naskiĝinta la  en Sighișoara) estas germanlingva verkistino kaj tradukistino de origino rumanuja. Apartenas Konradt al la minoritato de la transilvaniaj saksoj.

## Vivo 
En 1976/77, Edith Konradt estis redaktistino de la grava gazeto Echinox el Kluĵo. Ŝi estis estina lernantino de la Monta lernejo kaj studis germanistikon kaj anglistikon ĉe la Universitato de Kluĵo. Post elmigro al Germanujo ŝi kontinuigis la studojn en Würzburg kaj Munkeno. Bakalaŭriĝo faritis en 1982, doktoriĝo en 1987 post defendo de disertaĵo pri Adolf Meschendörfer.

De 1991 ĝis 1995 ŝi estis eldonistino, administratino kaj redaktistino de la literatura-kultura periodaĵo *Halbasien*.

Ŝi membras en la redaktistaro de "Matrix" (revuo pri literaturo kaj arto) el la eldondomo POP de Ludwigsburg. Krome ŝi laboras kiel kritikistino kaj liberprofesiulino en Geretsried verkante por "Siebenbürgische Zeitung" kaj por "Zeitschrift für Siebenbürgische Landeskunde" (el Heidelberg).

## Verkoj propraj 
* *Grenzen einer Inselliteratur: Kunst und Heimat im Werk Adolf Meschendörfers (1877-1963)*, Editura P. Lang, Frankfurt am Main, 1987, ISBN 3820412158
* *Oskar Pastior - Deutsche Autoren aus dem östlichen Europa*, eldonite de la Fondaĵo de Gerhart-Hauptmann-domo, Düsseldorf, 1993

## Tradukitaĵoj 
* Aura Christi, *Elegien aus der Kälte* (originale: Elegii nordice), Ludwigsburg 2008
* Lucian Dan Teodorovici *Dann ist mir die Hand ausgerutscht* (originale: Atunci i-am ars două palme), Ludwigsburg 2009, ISBN 978-3-937139-80-7
* Rodica Draghincescu, *Phänomenologie des geflügelten Geschlechts / Fenomenologia sexului înaripat* - dulingva volumo kun versoj tradukitaj germanen de Edith Konradt (24 poeziaĵoj), Dieter Schlesak (2 poeziaĵoj) kaj Hellmut Seiler (2 poeziaĵoj), eldonejo Solitude/Stuttgart, ISBN 3-929085-68-2..,
* Traian Pop, *Schöne Aussichten*, tradukis Edith Konradt kun Horst Fassel, Verlag im Wald, 2005; ISBN 3929208784 , ISBN 978-3929208788
* Papi Emilian Roșculescu, *Manchmal später*, Ludwigsburg.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* renkonti rumanajn kaj rumanlandajn germanlingvajn verkistojn 

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Transilvaniaj saksoj
Kategorio:Germanaj tradukistoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Redaktoroj
Kategorio:Germanistoj
Kategorio:Rumanaj filologoj
Kategorio:Tradukistoj al la germana lingvo
34365 Laurareilly

'*34365 *Laurareilly'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 1-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Laura Maria Reilly*, finalistinon de la *Broadcom MASTERS'' 2018, konkurso pri matematiko kaj scienco por studentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la "Katolika Lernejo Sankta Mateo" de San Antonio, Teksaso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Omlenice

**Omlenice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Municipon Omlenice kreas tiuj ĉi domaroj: Omlenice, Horšov, Omlenička, Blažkov, Podolí, Milíkov, Velký Stradov, Malý Stradov, Výnězda, Krakovice, Vracov, Chudějov, Bočkov, kaj Michničky. Vivas ĉi tie  (). En Omlenice estas fervoja stacio sur fervojlinio České Budějovice – Summerau.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Omlenice**
* Blažkov
* Omlenička
* Stradov
* Výnězda

## Memorindaĵoj 
* Komuna tombo de viktimoj de transporto de morto super la municipo ĉe arbaro. Estas ĉi tie sepultitaj 63 viktimoj, plejparte el Belgio, Nederlando, Pollando kaj Francio.
* Kastelo Omlenička

## Pluaj fotoj 

Omlenice, železniční stanice.jpg|Fervoja stacio


Kategorio:Municipoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Internacia tago de senkulpaj infanaj viktimoj de agreso

**Internacia tago de senkulpaj infanaj viktimoj de agreso** estas internacia tago de Unuiĝintaj Nacioj observata la 4an de junio. 

Originale koncentrita sur viktimoj de la libana milito de 1982, sed ties celo vastigiĝis al  "agnoski la doloron suferita de infanoj tra la monda kiuj estas la viktimoj de fizika, mensa kaj emocia fi- kaj mistrakto. Per rezolucio E-7/8, ĉi tiu tago asertas la sin devontigon de la UN protekti la rajtojn de infanoj."

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Libana milito de 1982
* Israela–palestina konflikto
* Civilaj viktimoj
* Krimo de agreso

Kategorio:Internaciaj tagoj de Unuiĝintaj Nacioj
2-Etilheksanata acido

**2-Etilheksanata acido** aŭ **2-etilkaproata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per hidrolizo de **2-etilheksanatoj**, ĝi estas milde odora, senkolora, brulema likvaĵo, solvebla en varma akvo, etero kaj etanolo. Testoj sur laboratorioratoj elmontris ke 2-etilheksanata acido kaŭzas severajn damaĝojn kaj morton al gravedaj patrinoj kaj fetoj, kaj multaj el la supervivantaj idoj havis skeletajn misformaĵojn. EPA esploroj indikas ke 2-etilheksanata acido administrita dum gravedeco rezultis en feta tokseco en ratoj. La natria salo de 2-etilheksanata acido (natria 2-etilheksanato) estas uzata kiel anstataŭaĵo de **pentaklorofenolo** en la ligno-industrio. Alia uzo estas kiel inhibanto en fridigaĵo. 2-Etilheksanata acido estas tre malfacile brulema, malalte rapidbola, senkolora aŭ flaveca likvaĵo kun malforta odoro. Ĝia akva solvaĵo estas acida.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2-Etilheksanata acido** per kompleta oksidado de la **2-Etilheksanalo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **2-Etilheksanata acido** per totala oksidado de la **2-Etilheksanolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **2-Etilheksanata acido** per traktado de **3-kloroheptano** kun **etanolo**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **Etila 2-etilaheksanato** per traktado de **2-Etilheksanata acido** kun **etanolo**:

## Vidu ankaŭ 
* 2-Etilheksanolo
* Etilheksila acetato

## Referencoj 
Kategorio:Amidoj
Partido de la Sierra en Tobalina

**Partido de la Sierra en Tobalina** [parTIdo delaSJEra entobaLIna] estas municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Las Merindades*. La loknomo *Partido de la Sierra en Tobalina* povas esti komprenebla etimologie kiel Partio (komunumaro de la Montaro en Tobalina.

## Geografio
eta|maldekstre|240px|Preĝejo de la Sanktega Triunuo, Valderrama.
Ĝia municipa teritorio, kiu enhavas tri loĝlokojn nome Cubilla (Tureto), Ranera (Ranejo) kaj Valderrama (Valo de la Branĉo, kiel municipa ĉefurbo), okupas totalan areon de 29,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 84 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis pli ol 500 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 70 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

En 1834 ĝi estis en la *Partido de Villarcayo*. Ĝi dividiĝis, inter la popolnombrado de 1857 kaj la antaŭa, en du municipoj: nome Valle de Tobalina kaj Partido de la Sierra en Tobalina formata de ĉefurbo Valderrama kaj kvar pliaj lokoj nome Cubilla, Ranera, Villanueva de los Montes kaj Zangández. Tiuj du lastaj poste apartenis al municipo Oña. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. 

Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejoj. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso