open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
33054 Eduardorossi

'*33054 *Eduardorossi'''* estas malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Eduardo Rossi*, kiu ricevis titolon en fiziko de la Universitato de Pizo. Li studis la oceanan akustikon, la vulkanologion kaj la dispersadon de la  en la atmosfero. Li ankaù estas ano de la *Gruppo Astrofili Montelupo''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Andrea Boattini
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Zběšičky

**Zběšičky** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Písek. Vivas ĉi tie  (). Fine de la 19-a jarcento apartenis ĉi tie bieno n-ro 6 al grandbienulo Vácslav Havel, la avo de la lasta ĉeĥoslovaka kaj la unua ĉeĥa prezidento Václav Havel.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1215.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Zběšičky konsistas el tri partoj sur tri katastraj teritorioj.
* Hanov (ankaŭ nomo de k. t.)
* Popovec (k. t. *Popovec u Zběšiček*)
* **Zběšičky** (ankaŭ nomo de k. t.)

## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapelo de Virgulino Maria el Sepekov el la jaro 1923
* Vilaĝplaca kapelo de sankta Venceslao
* Juda tombejo en Zběšičky

## Pluaj fotoj 

Zběšičky (okres Písek) (2.).jpg|Niĉa kapelo de Virgulino Maria el Sepekov
Zběšičky (okres Písek) (5.).jpg|Vilaĝplaca kapelo
Zběšičky-židovský-hřbitov2009h.jpg|Juda tombejo en Zběšičky
Zběšičky (okres Písek) (11.).jpg|Vido al parto de la municipo


Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Federacia vojo 39

La **federacia vojo 39** - germane *Bundesstraße 39* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 143 kilometrojn tra la federaciaj landoj Rejnlando-Palatinato kaj Baden-Virtembergo. La plej okcidenta punkto estas la komunumo Frankenstein (Palatinato) kaj la plej orienta la komunumo Mainhardt.

Kategorio:Transporto en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Transporto en Baden-Virtembergo
Leopoldo Peñarroja Torrejón

**Leopoldo PEÑARROJA Torrejón** (Vall de Uxó, Castellón, 24-an de junio de 1954) estas  hispana historiisto kiu atingis ian konatecon en la akademiaj medioj per la publikigo de la verko *El mozárabe de Valencia*, kies polemika ĉefa tezo estis la ekzisto de baza lingva kontinueco inter la antaŭrekonkera latinida lingvo (aŭ *mozaraba*) kaj la valencia, kiuj ne konsistigus rektan derivadon de la kataluna lingvo.

Li estas diplomita pri Filozofio kaj Beletroj de la Universitato de Valencio, doktoriĝis pri Historio en la Universitato de Zaragozo kaj estas akademiano de la RACV. Li estas membro de la Hispana Societo de Lingvistiko. De decembro 1985 ĝis junio 2004 li estis membro de la Valencia Konsilantaro de Kulturo laŭ propono de la Popola Partio kaj la Valencia Unio.

Li laboris pri temoj rilataj al la hispana mozaraba, kaj pli specife pri ĝia parolado en la teritorioj de la iama Krono de Aragono. Li estas la aŭtoro de pli ol cent artikoloj pri historiaj kaj filologiaj temoj, rilatante precipe al areoj kiel Historia Gramatiko, Mozaraba Dialektologio, Valencia Toponimio, primitiva kaj post-islama kristanismo kaj maŭra Valencio.

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj mezepokistoj‎
Kategorio:Hispanaj lingvistoj
Kategorio:Hispanaj filologoj
Kategorio:Hispanaj historiistoj
Sinagogo de Mezőcsát

La **sinagogo** en Mezőcsát estas sakrala historia monumento (deklarita en 1999) en Hungario en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén.

## Historio 
La judoj komencis loĝi en Mezőcsát ekde la frua 19-a jarcento. Laŭ dokumento en 1828 ili havis jam sinagogon. En 1851 Elek Fényes priskribis alian sinagogon, kiu pro incendio bruldetruiĝis. La tria, nun videbla impona ortodoksa sinagogo estis konstruita en 1880. Dum la holokaŭsto la judeco grandparte pereis, kelkaj rifuĝis al aliaj landoj. Post la 2-a mondmilito la la sinagogo estis plene forlasita. En 2013 ĝi estis plene renovigita kaj trakonstruita, poste ĝi funkcias kiel kulturcentro. Oni aranĝas ene ekspoziciojn, koncertojn, konferencojn.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola kaj havas brikan formon. La fasado estas simetria, meze kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo (origine nur al viroj). Apud la enirejo po unu duoblaj fenestroj estas videblaj, ĉe la unua etaĝo pli granda duobla fenestro estas super la enirejo, apude po unu duoblaj fenestroj. La plej supre granda ronda fenestro estas. En la dekstra flanko troviĝas la enirejo al la galerio, kiu etendiĝas laŭ 3 flankoj. Tiun enirejon iam nur la virinoj uzis. Post la ĉefenirejo estas antaŭĉambro, kie estis la iama manlavejo. 6 kolonoj tenas la galerion.

## Fontoj 
* hungara kun foto
* hungara kun foto
* http://www.muemlekem.hu/muemlek/show/-10282
* https://www.jmpoint.hu/modules.php?name=News&file=article&sid=113

Kategorio:Sinagogoj en Hungario
Kategorio:Mezőcsát
Schwarzer

**Schwarzer** (germane: "nigrulo", "nigra homo", kio ne nepre aludas al nigra haŭto, sed ankaŭ povas signifi aparte nigran hararon aŭ kutimon vestiĝi per aparte nigraj vestaĵoj) estas germanlingva familia nomo.

Ekzemple povas temi pri 
* Alice Schwarzer, germana redaktistino kaj aktivistino pri virinaj rajtoj 
* kaj Elisabeth Schwarzer, germana esperantistino.

## Vidu ankaŭ 
* Schwarz 
* Schwartz
Provinco Nampula

La provinco **Nampula** situas en la oriento de Mozambiko. Ĝi havas areon de proksimume . Sur ĉi tiu areo vivas ĉ. ses milionoj da homoj.

La ĉefurbo de la provinco Nampula estas la urbo Nampula kun proksimume  loĝantoj.

Kategorio:Provincoj de Mozambiko
Nampula (apartigilo)

**Nampula** povas esti:

* urbo en Mozambiko, vidu Nampula
* distrikto de la urbo, vidu Nampula (distrikto)
* la provinco de la urbo, vidu Provinco Nampula
Provinco Sofala

La provinco **Sofala** situas en la oriento de Mozambiko, sur la Sofala-kontinentbreto. Ĝi havas areon de . Sur ĉi tiu areo vivas  homoj.

La ĉefurbo de la provinco Sofala estas la urbo Beira. Ĝi havas  loĝantojn.

Kategorio:Provincoj de Mozambiko
Sofala (apartigilo)

**Sofala** estas la nomo de jenaj lokoj:
* Provinco Sofala, provinco de Mozambiko
* urbo en Mozambiko, vidu Sofala
* urbo en Aŭstralio, vidu Sofala (Aŭstralio)
Provinco Gaza

La provinco **Gaza** situas en sudoriento de Mozambiko. Ĝia ĉefurbo estas Xai-Xai.

Kategorio:Provincoj de Mozambiko
Provinco Manica

**Manica** estas provinco en la okcidento de Mozambiko. Ĝia ĉefurbo estas Chimoio.

Kategorio:Provincoj de Mozambiko
Schwarzkopf

**Schwarzkopf** (germane: "nigra kapo", kio ne nepre aludas al nigra haŭto, sed pli probable signifas aparte nigran hararon, aŭ, se temas pri monto, montopinto sen neĝo) estas germanlingva familia kaj topografia nomo.

Kiel familia nomo, ekzemple povas temi 
* pri Elisabeth Schwarzkopf (1915-2006), germandevena kantistino,
* kaj pri *Schwarzkopf*, germana firmao de kosmetikaĵoj, aparte pri ŝampuoj (emblemon vidu dekstre).

Kiel topografia nomo, ekzemple povas temi 
* pri pluraj montoj en Germanio kaj Aŭstrio (pri du el ili estas foto en la komunejo, vidu sube maldekstre kaj centre, sed sume ekzistas almenaŭ ok),
* pri plia monto en la Bohemia arbaro, historie germane nomata *Schwarzkopf*, ekde 1918 oficiale ĉeĥe Čerchov (vidu sube dekstre).

Dammkarhütte und Schwarzkopf.jpg|
Schwarzkopf, Schwarzkopfscharte und Kratzenberg mit Nördlichem Viltragenkees vom Wildenkogel a.JPG|
Čerchov.jpg|

## Vidu ankaŭ 
* Schwarz 
* Schwartz 
* Schwarzer
Schwarzenegger

**Schwarzenegger** (germane: la signifo povas aŭ esti "homo el vilaĝo Schwarzenegg" - estas du tre malgrandaj loĝlokoj tiunomaj en Svislando kaj Aŭstrio, aŭ povus rilati al "schwarz=nigra" kaj "Egge=erpilo", - do signifus homon aparte malhelan kiu erpas aŭ iaspecan homon kiu erpas aparte malhelan grundon) estas germanlingva familia nomo.

Ekzemple povas temi pri 
* Arnold Schwarzenegger, aŭstra-usona aktoro kaj eksa politikisto

## Vidu ankaŭ 
* Schwarz 
* Schwartz 
* Schwarzer
Prenila formiato

**Prenila formiato** aŭ **prenila metanato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la formiata acido kaj prenolo. Prenila formiato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Prenila formiato prezentas Formiata acido grupon ligitan al prenila grupo. Ĝi konsistas je 6 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **prenila formiato** per traktado de **prenolo** kun **formiata acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **prenila formiato** per traktado de **prenolo** kun **formiata anhidrido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **prenila formiato** per traktado de **formiata acido** kun **prenila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **prenila formiato** per traktado de **etila formiato** kun **prenila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Prenoloj

## Referencoj 
Kategorio:Prenoloj
Provinco Tete

**Provinco Tete** estas provinco de Mozambiko. Ĝia ĉefurbo estas Tete.

Kategorio:Provincoj de Mozambiko
Tete (apartigilo)

**Tete** povas esti:

* Tete, provinco en Mozambiko
* Tete, la ĉefurbo de ĉi tiu provinco
* Tete (rivero), alfluo de Sanaga-rivero en Kameruno

**Tete** estas la familia nomo de jenaj personoj:

* Kenny Tete (* 1995), nederlanda futbalisto
* Zolani Tete (* 1988), sudafrika boksisto
Ortigosa de Cameros

**Ortigosa de Cameros** [ortiGOsa dekaMEros] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. La loknomo *Ortigosa* estas etimologie komprenebla kiel *Urtikejo*.

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Ortigosa de Cameros, en la sudo de la regiono.
260px|eta|maldekstre|Panoramo.
220px|eta|maldekstre|Blazondomo "Casa Grande".
## Geografio
Ĝi estas komunikita laŭ la montara tre malfacila regiona ŝoseo LR-232 okcidente kun Brieva de Cameros kaj oriente kun Villanueva de Cameros preter diglago, kaj krome kun El Rasillo de Cameros laŭ la LR-253 norde. 

Oriente de la urba kerno estas la akvobaraĵo ekkonstruita dum la Dua Hispana Respubliko kaj la domareto Peñaloscintos.

## Historio
Estis trovitaj restaĵoj de prahistorio.

Ortigosa estis unu el triopo, kun Lumbreras de Cameros kaj Villoslada de Cameros, kiun la reĝo Henriko la 2-a de Kastilio donis al don Pedro Manrique de Lara pro lia defendo kontraŭ la reĝo Pedro la 1-a en 1366 en la Unua Kastilia Enlanda Milito. 

En 1482 la grafoj de Treviño ricevis el la Katolikaj Gereĝoj la titolon de Dukoj de Nájera, per kiu Ortigosa ekdependiĝis de tiu duklando, ĝis en 1781 ĝi iĝis urbo de reĝlanda jurisdikcio.

Dum la Moderna Epoko, Ortigosa prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio. Pro tio, en 1733, Filipo la 5-a liberigis el militservo la lanistoj kaj ŝafopaŝtistoj de Laguna de Cameros, Lumbreras, Pradillo kaj Ortigosa de Cameros. 

El Rasillo de Cameros iam apartenis al Ortigosa ĝis en 1817 Fernando la 7-a deklaris ĝin *villa*, kaj same Peñaloscintos, je nur 2 km de la urba kerno, kiu restas sub la municipa dependado. 

## Aktualo
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el milo da loĝantoj ĝis nunaj 224.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, forstado, la industrio pri ligno kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas du preĝejoj, du ermitejoj, la diglageto, turpalaco "Casa Grande" (Granda Domo), fera ponto kaj betona ponto kun mirindaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Stranraer

**Stranraer** (angle: /strænˈrɑːr/, skotgaele: *An t-Sròn Reamhar* [ən̪ˠ t̪ʰɾɔːn ˈɾãũ.əɾ]) aŭ **The Toon**, estas la 2-a plej granda urbo en Dumfries kaj Galloway, Skotlando.

## Ekonomio 
La ĉefaj industrioj de la areo estas turismo kaj agrikulturo.

## Galerio 
eta|centra|440ra

Stranraer from NE.jpg|Bordo de Loch Ryan
Stranraer Castle.jpg|Kastelo de Sankta Johano
Stranraer Station - geograph.org.uk - 934303.jpg|Stranraer Stacio

Kategorio:Urboj de Skotlando
Strabane

**Strabane** (angla prononco /strəˈbæn/, irlanda: *An Srath Bán*) estas urbo en Tyrone, Nord-Irlando.
eta|maldekstre|Ĉefstrato en Strabane

Kategorio:Urboj de Nord-Irlando
Waterville (Irlando)

**Waterville**, ( 'kaldroneto'), estas vilaĝo en Graflando Kerry, Irlando, ĉe Duoninsulo Iveragh.
[eta|165x165ra|maldekstre|Statuo de [Charlie Chaplin en Waterville|maldekstra]]

## Sporto 
Watervile estas fama pro golfo.

Kategorio:Vilaĝoj de Irlando
Provinco Niassa

La provinco **Niassa** situas en la nordo de Mozambiko. Ĝi havas areon de proksimume . Sur ĉi tiu areo vivas ĉ.  (stato 2017) homoj.

La ĉefurbo de la provinco Niassa estas la urbo Lichinga kun proksimume  loĝantoj. Niassa estas la plej granda kaj plej fekunda provinco de Mozambiko, sed samtempe ankaŭ la plej maldense loĝata. Post la sendependiĝo de la lando en la jaro 1975 estis provita, translokigi homojn el aliaj provincoj al Niassa. Ĉi tiuj provoj tamen restis sensukcesaj. En 1980 Niassa havis nur  loĝantojn, 16 jarojn poste la loĝantaro estis taksata je  homoj.

Kategorio:Provincoj de Mozambiko
Provinco Zambezia

**Zambezia** *(Zambézia)* estas provinco de Mozambiko. Ĝi situas en la centra parto de la lando inter la limo al Malavio kaj la Hinda Oceano. Ĝia ĉefurbo estas Quelimane.

Kategorio:Provincoj de Mozambiko
Eŭrophaveno Rosslare

**Eŭrophaveno Rosslare** () estas moderna marhaveno lokata en Ballygeary, Graflando Wexford, Irlando.

## Briteliro 
Post Briteliro la strategia graveco de la haveno pliiĝis por Irlando, ĉar ĝi proponas direktan aliron inter Irlando kaj kontinenta Eŭropo.

## Referencoj 
Kategorio:Marhavenoj
Kategorio:Transporta infrastrukturo en Eŭropo
Kategorio:Geografio de Irlando
Fishguard

**Fishguard** (kimre: *Abergwaun*) estas urbeto en Pembrokeshire, Kimrio.

La anglalingva nomo Fishguard derivas el Malnovnordlanda lingvo Fiskigarðr kun signifo "fiŝkaptejo", simile al la nuntempa anglalingva fish + yard. En kimra, Abergwaun havas signifon "enfluejo de rivero Gwaun", nome rivero referanta al alta, malseka, nivelgrundo de marĉo. 

## Ĝemelurboj 
*  Loctudy, Francio

Kategorio:Urboj de Kimrio
Rajgarh

**Rajgarh,** estas urbego kaj municipo en Barato, en subŝtato Ĉatisgaro, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La urbego ankaŭ estas kultura kaj industria ĉefurbo de Ĉatisgaro.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Rajgarh havis populacion de  en 2011 kun legopovo 71%.

## Geografio 
Rajgarh situas sur montetaro laŭ rivero 212 metrojn super la marnivelo en meza parto de la lando. Korba troviĝas 86, Sambalpur 77, Bilaspur 127, Ambikapur 137, Rourkela 154, subŝtata ĉefurbo Rajpuro 195, Kolkato 518, tutlanda ĉefurbo Delhio 973, Mumbajo 1148 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
Antaŭ la sendependeco Rajgarh estis ĉefurbo de Princa Ŝtato. La reĝa familio daŭre loĝis ĉi tie. La reĝa palaco estas tutlanda heredaĵo.

## Ekonomio 
Rajgarh estas konata pro ĝiaj karborezervoj, elektroproduktado, ŝtalindustrio. La urbego estas rapide kreskanta industria loko kaj hejmo de malnova muelejo. Raigarh ankaŭ estas grava produktanto de ŝtalo kaj fererco, krome oni okupiĝas pri silkofarado, la aglomeraĵo pri rizkultivado.

## Lingvoj 
En Rajgarh la ĉefa lingvo estas la ĉatisgara, sed oni uzas ankaŭ plurajn lingvojn.

## Religioj 
Proksimume 80% de la populacio estas hinduoj, 15% kristanoj kaj restantaj 5% estas aliaj religioj.
 
## Trafiko 
Rajgarh havas trairan fervojan linion kaj alvenintajn vojojn el ĉiuj direktoj. La flughaveno troviĝas 9 kilometrojn de la urbego.

## Klimato 
Rajgarh havas tropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas 1395 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro. En decembro apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 21-33 °C.

## Vidindaĵoj 
eta|Stacidomo
* temploj
* arkeologia muzeo
* reĝa palaco

Kategorio:Urboj de Ĉatisgaro
Kategorio:Urboj de Barato
Prenila fenilacetato

**Prenila 2-fenilacetato** aŭ **prenila 2-feniletanato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la fenilacetata acido kaj prenolo. Prenila fenilacetato estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Prenila fenilacetato prezentas Fenilacetata acido grupon ligitan al prenila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **prenila fenilacetato** per traktado de **prenolo** kun **fenilacetata acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **prenila fenilacetato** per traktado de **prenolo** kun **fenilacetata anhidrido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **prenila fenilacetato** per traktado de **fenilacetata acido** kun **prenila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **prenila fenilacetato** per traktado de **etila fenilacetato** kun **prenila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Prenoloj

## Referencoj 
Kategorio:Prenoloj
Kanal strato (Manhatano)

dekstra|eta| Canal Street, la renkontiĝo de la Little Italy kaj China Town
**Kanal Strato** () estas ĉefstrato en la suda parto de Manhatano en la urbo Novjorko, en la subŝtato Novjorko en Usono. La strato krucas Manhatanon de oriento ĝis okcidento kaj ligas Tunelo Holland kondukantan al Nov-Ĵerzejo kaj vojo Interstate 78 de la oriento ĝis la Manhatana Ponto kaj Broklino de la okcidento.

La strato formas la ĉefstraton de la China Town (Ĉina kvartalo), la suda limo de la Malgranda Italio kaj SoHo najbarejoj, kaj la norda limo de la TriBeCa najbarejo.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Stratoj de Novjorko
Villanueva de Cameros

**Villanueva de Cameros** [biljaNŬEba dekaMEros] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. La loknomo *Villanueva* estas etimologie komprenebla kiel *Nova vilaĝo*. Je iom malpli ol 2 km estas la domaro Aldeanueva de Cameros, nuntempe preskaŭ senhoma vintre.

220ra|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Villanueva de Cameros, en la sudo de la regiono.
240ra|eta|maldekstre|Preĝejo.
240ra|eta|maldekstre|Ermitejo.
210ra|eta|maldekstre|Aldeanueva de Cameros.
230ra|eta|maldekstre|Preĝejo de Aldeanueva de Cameros.
210ra|eta|maldekstre|Ermitejo de Aldeanueva de Cameros.

## Geografio 
Ĝi estas je 41 km de Logronjo, provinca kaj regiona ĉefurbo, laŭ la ŝoseo N-111, kiu trapasas la municipon inter km 287 kaj 291; laŭ tiu norde estas Pradillo kaj sude Villoslada de Cameros kaj Lumbreras de Cameros. Okcidente de la urba kerno estas la akvobaraĵo ekkonstruita dum la Dua Hispana Respubliko, la domareto Peñaloscintos kaj Ortigosa de Cameros laŭ la regiona ŝoseo LR-232.

La tereno de la teritorio estas montara, sed la rivero Iregua formas valon sur kiu kuŝas la urba kerno. La rivero ricevas akvon el kelkaj rojoj kiuj venas el altaj montoj kiuj limigas la valon. La altitudo de la municipo gamas inter 1531 m (Cerro Cebosa) kaj 870 m ĉe la riverbordo. La vilaĝo mem estas je 914 m super marnivelo sur sunriceva deklivo sur la maldekstra bordo de la rivero Iregua ĉe la kunfluejo jun ties alfluanto la rojo Albercos, kiu ekfluas el proksima akvorezervejo González Lacasa.

## Historio 
La plej frua mencio aperas en la dokumento *Voto de Fernán González*, kie ĝi estas literumita "Villanova".

En 1366 ĝi estis inkludita inter la loĝlokoj de la Senjorlando de Cameros, kiu estis donita de Henriko la 2-a de Trastámara al Juan Ramírez de Arellano pro lia apogo kontraŭ Pedro la 1-a. Poste ĝi estis propraĵo de la senjoroj de Cameros, grafoj de Aguilar kaj dukoj de Abrantes. Dum la Moderna Epoko, Ortigosa prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano.

Post la malapero de la senjorlandoj, en 1811, ĝi iĝis parto de la provinco Sorio, ĝis la kreado de la provinco Logronjo la 30an de novembro 1833.

La 15an de februaro 1811, dum la Milito de Hispana Sendependigo, okazis en Villanueva de Cameros la ĵuro kaj akcepto de la decidoj de la Kortumo de Kadizo fare de la *Junta de Defensa de La Rioja y Álava*, al kiu la municipo apartenis, kio okazis en la Ermitejo de *los Nogales* (la Juglandarboj).

## Aktualo 
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 483 loĝantoj ĝis nunaj 74.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, forstado, la industrio pri ligno kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas du preĝejoj, kvin ermitejoj, ponto kaj iknitoj ĉe Aldeanueva de Cameros ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Libgart Schwarz

**Libgart SCHWARZ** - prononco  - naskiĝis la 25-an de januaro 1941 en Sankt Veit an der Glan - estas aŭstra aktorino. 

Libgart Schwarz komencis aktoran trejnadon ĉe la Max-Reinhardt-seminario en Vieno en la 1960-aj jaroj. En 1965 ŝi renkontis la romanverkiston Peter Handke. La du geedziĝis en 1967, kaj en 1969 ŝi naskis filinon Amina. La geedzoj disiĝis en 1974 - la filino plejparte restis kun sia patro. La eksgeedziĝo sekvis en 1994.

Ŝi avancis al la ĉefranga ligo de teatraj aktoroj kiam en 1976 ŝi dungiĝis kiel aktorino por la *Schaubühne am Halleschen Ufer* en Berlino. Antaŭ ĉio, la produktadoj kun la reĝisoroj Peter Stein kaj Luc Bondy alportis al ŝi la plej grandan sukceson. Eĉ post kiam Stein foriris, ŝi restis ĉe la Schaubühne. Ŝia plej grava reĝisoro en la 1990-aj jaroj estis la reĝisorino *Andrea Breth*. Post kiam ŝi forlasis la teatron, Libgart Schwarz ankaŭ forlasis Berlinon kaj iris al la Burgoteatrejo en Vieno, kie ŝi iĝis parto de la ensemblo.

Libgart Schwarz nur malofte haveblis por filmo kaj televido. En 1970 ŝi ludis la inan ĉefrolon en *Summer in the City* reĝisorita de Wim Wenders. Wenders dungis ŝin denove por la filmadaptigo de la romano *La timo de la golejisto ĉe la penalo* de Peter Handke en 1972. La aliaj filmaj verkoj tiam estis plejparte filmitaj teatraj verkoj. En 1991 ŝi aktoris en la filmadaptigo de la romano *Malina* de Ingeborg Bachmann kune kun Isabelle Huppert kaj *Mathieu Carrière*. En 2009 ŝi aktoris en la filmo *The late bloomers*.

## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Pradillo

**Pradillo** [praDIljo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. La loknomo *Pradillo* estas etimologie komprenebla kiel *Paŝtejeto* aŭ *Herbejeto*.

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Pradillo, en la sudo de la regiono.
260px|eta|maldekstre|Ermitejo de Sankta Georgo.
220px|eta|maldekstre|Ermitejo de la Virgulino.

## Geografio 
Ĝi estas je 40 km de Logronjo, provinca kaj regiona ĉefurbo, laŭ la ŝoseo N-111, kiu trapasas la municipon inter km 292 kaj 295; laŭ tiu norde estas Torrecilla en Cameros, dum tute sude estas Villanueva de Cameros. Krome laŭ la regiona ŝoseo LR-454 oni iras al Gallinero de Cameros orienten.

La tereno de la teritorio estas montara, sed la rivero Iregua formas valon sur kiu kuŝas la urba kerno. La rivero ricevas akvon el kelkaj rojoj kiuj venas el altaj montoj kiuj limigas la valon. La altitudo de la municipo gamas inter 1200 m kaj 830 m. La vilaĝo mem estas je 880 m super marnivelo.

## Historio 
Ĝi apartenis al la grafoj de Nieva Ĝis la malapero de la senjorlandoj komence de la 19-a jarcento.

Dum la Moderna Epoko, Ortigosa prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio.

Post la malapero de la senjorlandoj, en 1811, ĝi iĝis parto de la provinco Sorio, ĝis la kreado de la provinco Logronjo la 30an de novembro 1833.

## Aktualo 
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 326 loĝantoj ĝis nunaj 64.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, forstado, la industrio pri ligno kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, kvar ermitejoj, la proksima diglago, la rivero Iragua kun mirindaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.

## Bildaro 

File:Image-Pradillo3.jpg
File:Pradillo.jpg
File:Pradillo17.JPG
File:Pradillo2.JPG
File:Pradillo8.jpg
File:Ermita de San Miguel-Pradillo-13682.jpg|Ermitejo de Sankta Mikaelo.
File:Ermita de San Juan-Pradillo-13689.jpg|Ermitejo de Sankta Johano.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Lena Schwarz

**Lena SCHWARZ** - prononco  - naskiĝis la 29-an de septembro 1976 en Stutgarto - estas germana filma kaj teatra aktorino.

La unua stacio de Schwarz post kompletigado de ŝiaj aktoraj studoj ĉe la Lernejo Otto Falckenberg en Munkeno estis la Munkena teatro *Kammerspiele*. Tie ŝi aperis en *Princo Friedrich von Homburg* de Heinrich von Kleist (reĝisoro: Dieter Dorn) kaj en *Ludoviko la 2-a - la plena vero* (reĝisoro: Georg Ringsgwandl). Ŝia sekva engaĝiĝo estis en la teatro Bochum, kie ŝi laboris interalie kun la reĝisoro Dieter Dorn, Matthias Hartmann, Jürgen Kruse, Jürgen Gosch, Jan Bosse kaj Niklaus Helbling.

De 2007 ĝis 2013 ŝi laboris kiel gasta aktoro, interalie ĉe la drama teatro Duseldorfo (*Düsseldorfer Schauspielhaus*), la drama teatro Bochum kaj la Munkena *Kammerspiele*, ekde 2013 ŝi membras en la ensemblo de la drama teatro Zuriko.

En 2008 ŝi gajnis sponsoran premion de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio por junaj artistoj.

## Filmoj 
* 2002: Der Narr und seine Frau heute Abend in Pancomedia
* 2008: Diese Nacht
* 2008: Weitertanzen
* 2020: Frieden (angle: Labyrinth of peace)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj aktoroj
Irene Schwarz

**Irene SCHWARZ**, prononco  (naskiĝis en 1960 en Lepsiko) estas germana aktorino. 

Post kompletigado de la aktora trejnado en Kolonjo, ŝi komencis teatran karieron en 1985. Ŝi iĝis konata tra la televida serialo *Hausmeister Krause*, en kiu ŝi ludis la rolon de *Lisbeth Krause* tra dek du jaroj, de 1999 ĝis 2010. Ŝi estas fondomembro kaj konstanta ano de la ensemblo de la Teatro *Neue Volksbühne* en Kolonjo, kie ŝi aktoris de 1987 ĝis 2009.

## Eksteraj ligiloj 
*  (, kun fotoj)
*  

Kategorio:Germanaj aktoroj
Gallinero de Cameros

**Gallinero de Cameros** [galjiNEro dekaMEros] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. La loknomo *Gallinero* estas etimologie komprenebla kiel *Kokinejo*.

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Gallinero de Cameros, en la sudo de la regiono.
260px|eta|maldekstre|Preĝejo.
220px|eta|maldekstre|Ermitejo.
## Geografio
Ĝi estas tre aparta loko komunikita nur laŭ la montara tre malfacila regiona ŝoseo LR-454 okcidente kun Pradillo. 

## Historio
La plej frua dokumento en kiu aperis citita Gallinero estas la Katalogo de la senjoroj de Biskajo. En ĝi oni mencias doña Goda López, senjorino de Gallinero, filino de don Lope, senjoro de Alavo, Biskajo, Gipuzko kaj Nájera, mortinta en 1093. 

Dum la Moderna Epoko, Ortigosa prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio. 

## Aktualo
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 136 loĝantoj ĝis 24 en la 1980-aj jaroj kaj tiel stabiliĝis la loĝantaro.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, forstado, la industrio pri ligno kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, kvar ermitejoj, kaj mirindaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Jessica Schwarz

**Jessica SCHWARZ** - prononco  - naskiĝis la 5-an de majo 1977 en Erbach - estas germana aktorino.

Schwarz kreskis en la urbocentre mezepoka urbo Michelstadt, kie ŝiaj gepatroj prizorgas gastejan bierfarejon kaj restoracion *Rathausbräu*. Ŝia kariero komenciĝis en 1993 kiam ŝi en aĝo de 16 jaroj voĉdone elektiĝis la "plej altira knabino" de la komerca junulara magazino *Bravo*. Baldaŭ poste, ŝi estis dufoje sur la kovrilo de la revuo *Bravo Girl*. Ŝi tiam laboris kiel modelulino kaj poste kiel prezentisto ĉe la muzika televidstacio *VIVA*. De pluraj jaroj ŝi ĉefe estas aktorino.

Jessica Schwarz iĝis konata al pli granda spektantaro tra roloj en filmoj kiel ekzemple La Parfumo – La Historio de Murdisto laŭ romano de Patrick Süskind aŭ kiel en *Buddenbrooks* laŭ romano de Thomas Mann. Ŝi ankaŭ akiris atenton en 2009 kun la portretado de Romy Schneider en la germana televida filmo *Romy*. Ŝi ankaŭ laboris kiel voĉaktoro kaj sinkroniga artisto pri pluraj kinejaj animaciaj filmoj.

Kune kun Elyas M'Barek ŝi moderigis la feston okaze de la prezento de la Germana Filmpremio 2012.

## Filmoj
* 2013: *Adieu Paris* (alinome *Upgrade*) de Franziska Buch

## Eksteraj ligiloj 
* https://www.filmportal.de/node/280479 biografio, foroj kaj pliaj informoj en] *filmportal.de* ()
* 

Kategorio:Germanaj aktoroj
Villoslada de Cameros

**Villoslada de Cameros** [biljosLAda dekaMEros] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero.

220ra|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Villoslada de Cameros, en la sudo de la regiono.
260ra|eta|maldekstre|Urbodomo.
220ra|eta|maldekstre|Ermitejo.

## Geografio 
Ĝi estas komunikita laŭ la montara regiona ŝoseo LR-333 okcidente kun la Provinco Sorio kaj oriente laŭ la nacia N-111 kun Lumbreras de Cameros oriente kaj kun Villanueva de Cameros norde. Ĝi estas je 41 km de Logronjo, provinca kaj regiona ĉefurbo, laŭ la ŝoseo N-111, kiu trapasas la municipon ĉe km 286.

La etenda municipa teritorio okupas multon de la norda deklivaro de la Sierra Cebollera, kiu inkludas la naturan parkon samnoman. La tereno de la teritorio estas montara, sed la rivero Iregua formas valon sur kiu kuŝas la urba kerno. La rivero ricevas akvon el kelkaj rojoj kiuj venas el altaj montoj kiuj limigas la valon. La vilaĝo mem estas je 1 072 m super marnivelo.

## Historio 
La plej frua mencio literumita Villaoslada aperas en la dokumento de la 14-a jarcento, kie la reĝo Henriko la 2-a de Kastilio donis ĝin al don Pedro Manrique de Lara pro lia defendo kontraŭ la reĝo Pedro la 1-a en 1366 en la Unua Kastilia Enlanda Milito.

Dum la Moderna Epoko, Villoslada prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio.
Pro tio oni liberigis la lokanojn el militservo nome la lanistoj kaj ŝafopaŝtistoj.

## Aktualo 
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 794 loĝantoj ĝis nunaj 354.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, forstado, la industrio pri ligno kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, romia steleo, popola arkitekturo, blazondomoj, iama tolfabriko, mirindaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj 
## Bibliografio 
* Fundación Caja Rioja (eld.). La sarga de Villoslada de Cameros (1997). ISBN 84-89740-06-2.
* Biblioteca Santa Ana (eld.). De Villoslada de Cameros a Extremadura (2004). ISBN 84-7930-085-X.
* Centro Nacional de Información Geográfica (eld.). MTN 50. Hoja 279, Villoslada de Cameros (2006). ISBN 84-416-0042-2.
* Centro Nacional de Información Geográfica (eld.). MTN 25. Hoja 279-II, Villoslada de Cameros (2006). ISBN 84-416-0221-2.
* Juan Antonio García-Cuerdas y Sánchez-Lollano, *Villoslada de Cameros. Pueblo de hidalgos, trashumantes y emigrantes*. Instituto de Estudios Riojanos, Logroño, 2006. ISBN 84-96637-08-5.

Kategorio:Municipoj de Rioĥo
34433 Kavars

'*34433 *Kavars'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Rebecca Kavars*, mentorinon de unu finalist(in)o de la *Broadcom MASTERS* de 2018 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruas ĉe la *Lewis Central Middle School'' de Council Bluffs. (Iovao, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Federacia vojo 7

La **federacia vojo 7** - germane *Bundesstraße 7* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Post kiam pli kaj pli da partoj transpreniĝis per novaj aŭtovojoj, anstataŭ la la originaj pli ol 500 kilometroj ĝi nun ankoraŭ vojas 453 kilometrojn tra la federaciaj landoj Nordrejn-Vestfalio, Hesio, Turingio kaj Saksio. La plej okcidenta punkto estas la komunumo Meerbusch rekte ĉe Duseldorfo (origine estis Venlo ĉe la limo al Nederlando) kaj la plej orienta la komunumo Rochlitz proksime al Chemnitz. Gravaj urboj survojaj estas Duseldorfo, Hagen, Menden, Kassel, Gotha, Erfurt, Weimar, Jena kaj Altenburg. Inter la urboj Gotha kaj Erfurt en Turingio la vojo sekvas la mezepokan komercan Reĝan Vojon.

Kategorio:Transporto en Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Transporto en Hesio
Kategorio:Transporto en Turingio
Kategorio:Transporto en Saksio
Federacia vojo 6

La **federacia vojo 6** - germane *Bundesstraße 6* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi kun du relative grandaj interrompoj (inter Bremerhaven kaj Bremen, kaj poste en suda Saksio-Anhalto) vojas 503 kilometrojn tra la federaciaj landoj Bremeno, Malsupra Saksio, Saksio-Anhalto kaj Saksio. La plej okcidenta kaj norda punkto estas la komunumo Bremerhaven ĉe la Norda Maro kaj la plej orienta kaj suda la komunumo Schöpstal ĉe la limo al Pollando. Gravaj urboj survojaj estas Bremeno, Nienburg, Hanovro, Hildesheim, Goslar, Bernburg, Halle, Lepsiko, Meißen, Dresdeno, Bautzen (suprasorabe *Budyšin*) kaj Görlitz. Historie la vojo nomiĝis *regna vojo 6* - germane *Reichsstraße 6* - jam komenciĝis en Cuxhaven ĉe la Norda Maro kaj plu gvidis orienten tra Breslaŭo (ekde 1945 esperante Vroclavo) ĝis Groß Wartenberg (ekde 1945 *Syców*) - la tuta vojo en la 1930-aj jaroj estis 864 kilometroj.

eta|maldekstra|280ra|

Kategorio:Transporto en Bremeno
Kategorio:Transporto en Malsupra Saksio
Kategorio:Transporto en Saksio-Anhalto
Kategorio:Transporto en Saksio
Prenila heksanato

**Prenila heksanato** aŭ **prenila kaproato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heksanata acido kaj prenolo. Prenila heksanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Prenila heksanato prezentas heksanatan grupon ligitan al prenila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 20 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **prenila heksanato** per traktado de **prenolo** kun **heksanata acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **prenila heksanato** per traktado de **heksanata anhidrido** kun **prenolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **prenila heksanato** per traktado de **heksanata acido** kun **prenila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **prenila heksanato** per traktado de **etila acetato** kun **prenila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Prenoloj

## Referencoj 
Kategorio:Prenoloj
Lumbreras de Cameros

**Lumbreras de Cameros** [lumBREras dekaMEros] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. La loknomo *Lumbreras* estas etimologie komprenebla kiel *Fajrejoj* aŭ *Fajrujoj*.

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Lumbreras de Cameros, en la sudo de la regiono.
260px|eta|maldekstre|Preĝejo.
220px|eta|maldekstre|Ermitejo de Sankta Marteno.
220px|eta|maldekstre|Ermitejo de Sankta Kristo.
## Geografio
Ĝi estas komunikita laŭ la nacia ŝoseo N-111 sudoriente kun la apuda diglago, la domaro San Andrés kaj tra tre montara areo al la provinco Sorio kaj norde kun Villanueva de Cameros. Ĝi estas je 51 km de Logronjo, provinca kaj regiona ĉefurbo, laŭ la ŝoseo N-111, kiu trapasas la municipon inters km 266 kaj 285. 

Oriente de la urba kerno estas la akvobaraĵo de Pajares kaj la domaro San Andrés, nura el iamaj domaroj de la municipo kiu konservas loĝantaron ĉefe pro la apudeco de la diglago.

## Historio
Estis trovitaj restaĵoj de kastrumo de visigotoj.

Lumbreras estis unu el triopo, kun Ortigosa de Cameros kaj Villoslada de Cameros, kiun la reĝo Henriko la 2-a de Kastilio donis al don Pedro Manrique de Lara pro lia defendo kontraŭ la reĝo Pedro la 1-a en 1366 en la Unua Kastilia Enlanda Milito. 

En 1482 la grafoj de Treviño ricevis el la Katolikaj Gereĝoj la titolon de Dukoj de Nájera, per kiu Lumbreras ekdependiĝis de tiu duklando, ĝis en 1781 ĝi iĝis urbo de reĝlanda jurisdikcio.

Dum la Moderna Epoko, Lumbreras prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio. Pro tio, en 1733, Filipo la 5-a liberigis el militservo la lanistoj kaj ŝafopaŝtistoj de Laguna de Cameros, Lumbreras, Pradillo kaj Ortigosa de Cameros. En tiu epoko estis pli ol 70 000 ŝafoj en la loko, kaj ties tekstila industrio eksportis lanon al Francio kaj Anglio. 

## Aktualo
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 740 loĝantoj ĝis nunaj 150.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, forstado, la industrio pri ligno kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, kvar ermitejoj, la diglago, turo, muzeo pri transmigra brutobredado, natura parko kun mirindaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.

## Bildaro

Ermita de la Torre-Lumbreras-13716.jpg|Ermitejo de la Turo.
Lumbreras - Venta de Piqueras - 36666974.jpg|Krucmonumento en Venta de Piqueras.
Presa de Pajares.jpg|Diglago Pajares.
San Andres (La Rioja).jpg|Submunicipo San Andrés ĉe la Diglago Pajares.
San Andrés - Iglesia - 842384.jpg|Preĝejo de San Andrés.
El Horcajo - 842274.jpg|El Horcajo.
El Horcajo - Iglesia de San Juan Bautista - 842284.jpg|Preĝejo de El Horcajo.
El Hoyo de Lumbreras - 27642757.jpg|Ruinoj de senhomejo El Hoyo.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Sara Curruchich

**Sara Curruchich Cúmez** (naskiĝinta la 25-an de julio 1993 en San Juan Comalapa en la Chimaltenango en Gvatemalo), estas kantaŭtoro kaj komponistino de majaa deveno.

Sara Curruchich kantas kun la grupo Cakchiquel kaj aktive defendas la rajtojn de la virinoj kaj tiujn de la indiĝenaj popoloj. Ŝi ludas kaj la gitaron kaj la marimbon. En 2015 ŝi fariĝis populara en sia lando kun la kanto "Ch'uti'xtän" ("Knabino").

## Biografio 
En 2009 ŝi komencis siajn studojn pri muziko, kun la celo esti muzikinstruistino. Paralele al ŝia muzikinstrua laboro ŝi daŭrigis verki kantojn, kiuj aliras temojn kiel la respekto de la naturo , la tero, la komunumoj kaj la memoroj de la majaaj popoloj.

Ŝi komencis verki kantojn en la hispana, en la kakĉikela, verkante kelkajn kantojn sole en la hispana, aliaj sole en la kakĉikela kaj iuj kunfandante ambaŭ lingvojn, ĉar ŝi opinias ke tio estas rimedo por por antaŭengi sian denaskan lingvon aŭ reafirmi la identecon kaj la scion de la majaaj komunumoj.

Ŝi fariĝas aparte konata en Gvatemalo pro la balado ''Ch'uti'xtän* («Knabino»), kiu en 2015 estis ege populara kanto sur la elsendfluaj platformoj de sociaj retejoj kaj transformis ŝin en ikonon, kiu reprezentas la lukton de la indiĝenaj virinoj.

Sara Curruchich kundividas ankaŭ la scenejon kun la aŭtoro-komponisto-interpretisto Fernando López kaj la majaa rokenrola grupo *Sobrevivencia*, kiu kantas en la lingvo mam (mam: *kyoola*). Ŝi koncertis ankaŭ kune kun la filharmonia orkestro de Dresden.

En 2020 ŝi lanĉas projekton de kompilado de muziko de indiĝenaj virinoj celante poste transformi la projekton al festivalo de indiĝena muziko. En Spotify ŝi kreis ludliston kun kantoj de indiĝenaj kantistinoj.

## Kantaro (elekto) 
Ŝia muziko miksas diversajn ĝenrojn kiel ekzemple roko, popola kaj tradicia majaa kakĉikela muziko. Per ŝia muziko, ŝi festas sian indiĝenan heredaĵon kaj elstarigas la rezistecon de siaj inaj prapatroj spite al subpremo.

(2015) *Ixoqi* (Virinoj)

(2016) *Resistir (Rezisti)*

*(2017) Ralk'wal Ulew* (Infanoj de la tero»)

(2019) KD *Somos* (Ni estas)

(2021) KD *Mujer Indígena* (Indiĝena Virino), plena de sonoj kiuj prezentas al ŝia spektantaro novajn kulturajn taktojn kaj kantojn portantaj potencajn mesaĝojn kiuj voĉigas la forton, ekziston kaj irendan vojon de indiĝenaj virinoj tra la mondo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Majaoj

Kakĉikela lingvo

Marimbo

## Eksteraj ligiloj 
*Ralk'wal Ulew* (Infanoj de la tero»), jutuba muzikfilmeto

*Ixoqi''' (Virinoj), jutuba muzikfilmeto

*Tiempo de Mujeres*. Festivalo por la egaleco.

Kategorio:Homrajtaj aktivuloj
Kategorio:Homrajtaj aktivuloj laŭ landoj
Kategorio:Virinoj en Latinameriko
Kategorio:Indiĝenoj kaj ekologio
Kategorio:Indiĝenoj
Federacia vojo 8

La **federacia vojo 8** - germane *Bundesstraße 8* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 689 kilometrojn tra la federaciaj landoj Nordrejn-Vestfalio, Rejnlando-Palatinato, Hesio kaj Bavario. La plej okcidenta punkto estas la komunumo Emmerich ĉe la limo al Nederlando kaj la plej orienta la komunumo Passau ĉe la limo al Aŭstrio. Gravaj urboj survojaj estas Duisburg, Duseldorfo, Kolonjo, Siegburg, Limburg, Bad Camberg, Frankfurto ĉe Majno, Aschaffenburg, Würzburg kaj Nurenbergo.

La federacia vojo 8 je granda parto sekvas la vojon de antikva komerca vojo, kiu nomiĝis *Via Publica*.

Kategorio:Transporto en Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Transporto en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Transporto en Hesio
Kategorio:Transporto en Bavario
Federacia vojo 9

La **federacia vojo 9** - germane *Bundesstraße 9* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 450 kilometrojn tra la federaciaj landoj Nordrejn-Vestfalio kaj Rejnlando-Palatinato. La plej norda punkto estas la komunumo Kranenburg ĉe la limo al Nederlando kaj la plej suda la komunumo Lauterbourg en Francio. Gravaj urboj survojaj estas Geldern, Krefeld, Kolonjo, Bonno, Remagen, Andernach, Koblenz, Oberwesel, Bingen, Majenco, Worms, Ludwigshafen, Speyer kaj Germersheim.

Praktike dum sia tuta vojo la federacia vojo 9 sekvas la riveron Rejno.

eta|maldekstra|280ra|

Kategorio:Transporto en Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Transporto en Rejnlando-Palatinato
Almarza de Cameros

**Almarza de Cameros** [alMARza dekaMEros] estas vilaĝo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. 

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Almarza de Cameros, en la sudo de la regiono.
260px|eta|maldekstre|Placeto.
220px|eta|maldekstre|Preĝejo.
220px|eta|maldekstre|Lernejo konvertita en muzeo.
## Geografio
Ĝi estas komunikita laŭ la montara tre malfacila regiona ŝoseo LR-245 okcidente al la nacia ŝoseo N-111 kun Torrecilla en Cameros norde kaj Pradillo sude kaj oriente kun Muro en Cameros jam en Malnova Kamero. 

## Historio
Dum la Moderna Epoko, Almarza prosperis pro la protekto fare de la Mesta kaj la industrio de la lano. La tolaĵoj fabrikitaj en la 18-a jarcento estis konsumitaj de la lokanoj, sed ankaŭ estis liveritaj al la reĝaj trupoj aŭ eksportataj al la cetero de Iberio. Tiukadre montriĝas bildo de ŝafo en la municipa blazono sub tri arboj simbolo de forstado.

## Aktualo
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tial oni malaltiĝis el 268 ĝis nunaj 36.

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, forstado, kaj la rura turismo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, du ermitejoj, lernejo kiel muzeo, naturaj lokoj kun mirindaj rigardejoj al pejzaĝo ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Kupjansk-Vuzlovij

**Kupjansk-Vuzlovij** () estas urbotipa loĝloko en Ĥarkiva provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2025.

## Vidu ankaŭ 
* Kupjansk-Vuzlovij (stacidomo)
* Kupjansk
* Ĥarkiva provinco
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Urboj en Ĥarkiva provinco
Kupjansk-Vuzlovij (stacidomo)

**Kupjansk-Vuzlovij** () estas fervoja stacio en Kupjansk-Vuzlovij (Ĥarkiva provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Kupjansk-Vuzlovij en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1895
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ĥarkiva provinco
Slabčice

**Slabčice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Písek. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Slabčice konsistas el kvar partoj sur tri katastraj teritorioj.
* **Slabčice** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Nemějice (ankaŭ nomo de k. t.)
* Písecká Smoleč (ankaŭ nomo de k. t.)
* Březí (ĝi situas en k. t. *Písecká Smoleč*)

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Jozefo

## Pluaj fotoj 

Slabčice churche (1).jpg|Preĝejo de sankta Jozefo
Slabčice - street (1).jpg|Slabčice
Slabčice - street (2).jpg|Slabčice


Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Cyprian Tansi

**Cyprian Michael Iwene TANSI** (naskiĝinta en septembro 1903 en Aguleri, subŝtato de Anambra, mortinta la  en Leicester) estis romkatolika pastro el la tribo de la Igboj kaj poste ano de la ordeno de la trapistoj. Li beatuligitis fare de papo Johano Paŭlo la 2-a en la 22.3.1998.

## Vivo 
Iwene Tansi baptitis en la aĝo de 9 jaroj; li ŝokis la gepatrojn detruante baldaŭ post la baptiĝo idolon kiun li estis ricevinta kiel ĉiuj knaboj de la tribo. Mortis lia patro frue kaj la patrino memmortigis sin post instigo fare de la vilaĝa medicinisto kiu responsigis ŝin pri granda beba mortaleckvoto.

Tansi iĝis unue instruisto kaj kateĥisto. Kun 22 jaroj li decidis iĝi sacerdoto. Tansi ekstudentis en la porpastra Seminario Sankta Paŭlo en Igbariam; post ses jaroj senditis li al Eke por misia laboro. Kun du kolegoj li fondis tie grandan seminarion kies financinspektisto iĝis li mem en 1932. Post ordinacio en la 19.12.1937 en la katedralo de Onitsha fare de Charles Heerey li agadis dum 13 jaroj diligente kaj engaĝiĝeme en la eosto de Niĝerio: iĝis li helpkapelano en Nnewi; liaj paroĥestraj deĵorlokoj estis ekde 1940 Dunukofia, ekde 1945 Akpu/Ajalli kaj ekde 1949 Aguleri. Paroĥestre li sukcese entuziasmigis junajn virojn por la profesio pastra. Li permesis homojn loĝi ene de la paroĥa domo kaj preparis ilin por la eniro al porpastra seminario.

Aparte Tansi porparolis por junuloj kaj familioj. Tre gravis por li katekizi geedzecparojn kaj plibonigi la rolon de la virinoj ene de la familioj. Ankoraŭ dum lia ekstermonakeja sacerdoteco li legis la verkon *Le Christ, idéal du moine* de la belĝa benediktana abato Columba Marmion. Ĝis tiam monakeja vivo en Niĝerio apenaŭ konata estis. Tansi do ekvolis ŝanĝi tion. Kune kun sia helppastro Clément Ulogu li decidis frokuliĝi. En junio 1950 li vojaĝis kun permeso de la superuloj je Mount St. Bernard Anglujon. Tie li ricevis la ordenan nomon *Cipriano*. Ulogo sekvis en 1951 kaj en la 8.12.1953 ambaŭ solene faris siajn votojn.

La britia klostro planis mision en Kameruno kie Tansi estu ĉefo de la novicoj. Sed en januaro 1964 li malsaniĝis kaj mortis mallonge poste. En 1986 liaj ostoj elfositis kaj transportitis al Niĝerio; reentombigo faritis sur la porpastra tombejo de la Katedralo de Onitsha. Helppetantaj vizitintoj de la tombo raportis pri sanigaj mirakloj.

Tansi iĝis modelo kaj instruisto de gravaj ekleziuloj, i.a. de la pli malfrua kardinalo Francis Arinze, kiun li estis baptinta kiel juna pastro.

Okaze de la beatuligo lia papa moŝto Johano Paŭlo la 2-a atentigis ke Tansi estas luma ekzemplo por la fruktoj de kristana kredo ene de la niĝeria enloĝantaro. Ili ekde la unuaj misioj pli kaj pli videblus en tiu ĉi afrika lando.

La festotago liturgikalendara estas la 20-a de januaro.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* pri Tansi sur cisterciana biografia leksikono
* paĝaro pri Tansi kun tekstoj pri li ekde liaj infanaj tagoj

Kategorio:Romkatolikaj pastroj
Kategorio:Trapistoj
Kategorio:Beatigitoj
Kategorio:Niĝerianoj