open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gyula Szentiványi

**Gyula Szentiványi** [djula sentivAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szentiványi Gyula** estis hungara arthistoriisto, ĵurnalisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Schmidt* [ŝmit], lia pseŭdonimo estis *Pálmai Gyula*.

Gyula Szentiványi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Gyula Szentiványi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis juron en Reĝa Universitato de Budapeŝto kaj Universitato Francisko Jozefo de Koloĵvaro. Inter 1897-1903 li estis ĵurnalisto, poste li havis postenon en ministerio pri Religio kaj Eduko. Inter 1907-1910 li esploris arthistorion, poste inter 1910-1915 li denove estis ĵurnalisto en Szeged. Inter 1916–1934 li estis sekretario, ĉefsekretario de Belarta Muzeo (Budapeŝto), poste li laboris en komisiono pri historiaj monumentoj ĝis la emeritiĝo. Li ankaŭ restaŭris, ilustris librojn kaj instruis en Hungara Reĝa Desegnista Edukejo.

## Liaj kontribuoj (elekto) 
* *A magyar képzőművészek lexikona* (kune kun János Szendrei, 1-a volumo, 1915), lia ĉefverko, li kolektis ĝismorte materialojn por la leksikono
* *Perger János, festő* (artikolo, 1905) 
* *A két Szále* (artikolo, 1921)
* *Barabás Miklós művészete* (monografio, 1927)
* *Székely Bertalan és művészete* (artikolo, 1935)
* *Egy pesti festő a párizsi kommünben* (artikolo, 1945)

## Elektitaj disĉiploj 
* László Benke

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tomi Metsäketo

**Tomi METSÄKETO** (naskiĝinta 22-a de februaro 1974) estas finna kantisto. Metsäketo publikigis sep albumojn. La unua albumo aperis en 2002. Li apartenis al knabokoruso *Cantores Minores*. Li studis klasikisman kanton jam ĝis membreco de knabokoruso. Li kantas speciale italajn kaj italstilajn furorkantojn kaj serenadojn. Li estis kandidato kiel ekprezentisto de Finnlando en 2006 en Eŭrovido-kantokonkurso. Lordi venkis lin. Metsäketo venkis kun sia partnero Sanna Hirvaskari konkurson *Tanssii tähtien kanssa* en 2006. Li prezentis en muzikalo Elisabeth en urbteatro de Turku. Li kantas ankaŭ kristnaskan muzikon. En muzikalo *Titanic* en urbteatro de Seinäjoki en 2008 li havis ĉefan rolon kiel varmiganto de ŝipo. En 2018 kvar knabinoj estis kondamnitaj, ĉar ili estis ofendintaj honoron de Metsäketo en interreto.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Matti Pellonpää

**Matti Kalervo ”Peltsi” Pellonpää** (28-a de marto 1951 Helsinko – 13-a de julio 1995 Vaasa) estis finna aktoro kaj kantisto. Li estas konata pro siaj roloj en filmoj de Timo Koivusalo. Pellonpään estis premiita dum sia kariero i.a. pro sia rolo en filmo *Boheemielämää* (1992) per Felix-premio, kio estas premio por plej bona eŭropa viraktoro. Li ricevis ankaŭ finnan ŝtatan kinaktoran premion. Lia unua filmrolo estis en filmo *Pojat* en 1962. Lia debuta tutvesperfilma rolo estas Valdemar Leppänen en filmo *Akseli ja Elina* (1970). Liaj plej gravaj roloj estas Nikander en filmo *Varjoja paratiisissa* (1986), Räpsy en filmo *Räpsy & Dolly eli Pariisi odottaa* (1990) kaj Rodolfo en filmo *Boheemielämää* (1992). Li havis ankaŭ televidajn rolojn kaj dublis eksterlandajn animaciojn. Pellonpää estis ankaŭ muzikisto. En 1989–1995 li estis kantisto kaj kantotekstisto de bando Peltsix. Li faris porinfanajn kantojn kun Juice Leskinen. Pellonpää ankaŭ diris politikajn opiniojn. En 1990-aj jaroj Pellonpää malapogis EU-membrecon de sia lando.

## Aliaj filmoj
* *Night on Earth*, 1991

Kategorio:Finnaj kantistoj
Kategorio:Finnaj aktoroj
Titta Jokinen

**Titta JOKINEN** (naskiĝinta 23-a de februaro 1951 en Kalanti) estas finna aktoro kaj kantisto. Ŝi faris komediajn rolojn en televido kaj kino. Ŝi aktoris ankaŭ en teatrejo *Komediateatteri Areno*. Ŝi faris ankaŭ voĉrolojn en animaciaj filmoj kaj televidserioj. Ŝi ekprezentis Finnlandon en Eŭrovido-kantokonkurso 1976 en grupo de Fredi. Jokinen naskiĝis en Kalanti sed estis plejparton da sia infaneco en Säkylä. Jokinen komenciĝis en 1960-aj jaroj en duo *Tommy & Titta*. Poste Jokinen prezentis kun Gugi Kokljuschkin. Ŝia unua apero en televido estis en 1969. Tiam Jokinen estis paro de Vesa-Matti Loiri. Jokinen estis dua edzino de Ere Kokkonen. Ilia filino estas aktoro Kiti Kokkonen. Poste Jokinen estis edzino de Pauli Virta, kaj ili ricevis filinon Pauliina Virta, nuna voĉaktoro.

Kategorio:Finnaj aktoroj
Matti

**Matti** estas finna vira antaŭnomo, formo de la internacia nomo Matiaso. La nomtago de Matti estas ĝis 1929 la 24-a de februaro krom en superjaroj en 1932–1996 la 25-a de februaro. Ĝi estas iam uzata ankaŭ en Germanio al tute germanaj infanoj. Matti estas la tria plej ordinara unua antaŭnomo en Finnlando. Ĝi estis longtempe la plej ordinara unua antaŭnomo en Finnlando, ĝis dum 2010-aj aŭ 2020-aj jaroj la nomoj Timo kaj Juha pasis ĝin en ordinareco.

## Konataj Matti-oj (ĉiuj ili finnoj) 
*Matti Ahde (1945–2019), politikisto
*Matti Aura (1943–2011), politikisto
*Matti Järvinen (1909–1985), lancoĵetisto
*Vesa-Matti Loiri (1945–2022), aktoro, humuristo kaj kantisto
*Matti Nykänen (1963–2019), skisaltisto
*Matti Pellonpää (1951–1995), aktoro kaj kantisto
*Matti Vanhala (1946–2004), ekonomia efikanto
*Matti Vanhanen (n. 1955), politikisto.

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Timo Koivusalo

**Timo KOIVUSALO** estas finna kin-reĝisoro kaj kantisto. Li faris multajn filmojn pri fikcia malnormala viro *Pekko Aikamiespoika*. Sed en 2000-aj jaroj li faris vere diversan filmon pri Jean Sibelius. Koivusalo estas konata ankaŭ kiel televidprezentisto. Li gastigis en finna televido distran programon *Tuttu juttu show* kun Joel Hallikainen. Koivusalo prezentis ankaŭ scikonkursan programon *Leikin varjolla*. Koivusalo ankaŭ skribis romanon. Li aktoris en finna televido.

Kategorio:Finnaj reĝisoroj
Kategorio:Finnaj aktoroj
Jenő Sebestyén (aktoro)

**Jenő Sebestyén** [ŝebeŝtjEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sebestyén Jenő** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis *Stern*, liaj fratoj estis Géza Sebestyén (aktoro) kaj Mihály Sebestyén (aktoro).

Jenő Stern naskiĝis la  en Kurd (laŭ alia informo en Hőgyész), li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Jenő Sebestyén devenis el juda familio. Li debutis kiel aktoro en 1902. Li apartenis al signifaj teatraj trupoj aŭ teatrejoj (Teatro de Kecskemét (1906–1908), Teatro de Miskolc (1910-1911), Teatro de Győr (1911-1913), Teatro de Pécs (1914-1915), Teatro Városi (1917-1918, 1927-1930)). Depost Traktato de Trianon li ludis antaŭ hungara publiko en teatra trupo de Mihály Szendrey (pli aĝa) en Rumanio (Transilvanio). Inter 1930-1935 li estis aktoro de Operetoteatro (Budapeŝto), poste pro sia judeco li povis roli nur laŭokaze. Dum la 2-a mondmilito li povis ludi nur antaŭ juda publiko, sed poste li revenis al la Operetoteatro. Pro divorco li edziĝis dufoje.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* :hu:Rényi Aladár: *Vandergold kisasszony* (opereto) - Tádé Morfin
* Károly Komjáti: *Bécsi tavasz* (opereto) - ĉefpordisto
* Lajos Lajtai: *Az okos mama* (komedio) - Vági (apotekisto)
* Sándor Bródy: *Rembrandt*
* Salomon Anski: Dibuk

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Arondismento Digne-les-Bains

La **arondismento Digne-les-Bains** (france *arrondissement de Digne-les-Bains*) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Alpes-de-Haute-Provence [] ("Alpoj de Alta Provenco") kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Digne-les-Bains. Komence de la jaro  en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Komunumoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
* Arondismentoj de Francio

Digne-les-Bains
Vilao Ithaka

**Ithaka-vilao** () estas novbaroka vilao en Vajmaro, Germanujo, Am Horn 25 supre de la eosta deklivo de Ilm-parko.

## Historio 
La domo konstruitis fare de la arĥitekto Paul Schultze-Naumburg en 1906/07 por la verkisto kaj diplomato Ernst von Wildenbruch. En 1907 Wildenbruch transloĝiĝis Vajmaron en la Ithaka-vilaon post kiam li jam ekde 1892 flegis loĝi Vajmare po plurajn monatojn por jaro. La nomo vilaa aludu certe ankaŭ al fruaj estadoj de Wildenbruch en Greklando kaj Ateno.

La domo apartenis en la komenco de la 20-a jarcento inter la plej modernaj loĝdomoj en Vajmaro. La historiisto Willi Oberkrome taksas ĝin inter la plej gravaj verkoj de Schultze-Naumburg kaj eĉ emblemo de moderna germana arĥitekturo.. Post la morto de Ernst von Wildenbruch en 1909 vivis tie lia vidvino ĝismorte en 1920. Aranĝo de poeta muzeo, kio ja planitis, neniam realiĝis. Anstataŭe ekproprietis la municipo kaj inter 1928 kaj 1990 ene estis malsanulejo respektive porinfana hejmo.

Laŭ intenco de la konstruintoj estu disde Ithaka-vilao ĉiam libera spekto al Ilm-parko - kio hodiaŭ ne plu eblis pro samloka konstruo de aliaj ejoj post vendo de grundoj malsupre ĉirkaŭaj al investantoj en 1997 laŭ konataj komercarĥitekturaj kriterioj.

Interkonatiĝo inter arĥitekto kaj verkisto estis jam en 1903. Schultze-Naumburg kreis ankaŭ la tombon de la verkisto kun dorikaj kolonoj sur la Historia tombejo vajmara.

## *Haus Ithaka* en Graal-Müritz 
Rudolf Presber verkis romanon titolitan *Haus Ithaka* kiu aperis en 1926 en Stuttgart. Sed tie temas ne pri la menciita vajmara ejo sed pri somerodomo de Presber je Fritz-Reuter-strato 17 en Graal-Müritz kiun li akiris en 1922. Nuntempe surlokas la biblioteko *Bäderbibliothek*.

## Literaturo 
* *Villa Ithaka.* Ĉe: Kerstin Sucher, Bernd Wurlitzer: *Weimar.* DuMont, Ostfildern 2010, ISBN 978-3-7701-7272-6, p. 108

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Pri la arĥitekto Paul Schultze-Naumburg

__NOTOC__

Kategorio:Vilaoj en Turingio
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Kategorio:Ernst von Wildenbruch
Kategorio:Paul Schultze-Naumburg
Mihály Sebestyén (aktoro)

**Mihály Sebestyén** [mihAj ŝebeŝtjEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sebestyén Mihály** estis hungara aktoro, bonvivanto, teatrestro, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Stern Miksa*, liaj fratoj estis Géza Sebestyén (aktoro) kaj Jenő Sebestyén (aktoro).

Miksa Stern naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mihály Sebestyén devenis el juda familio. Li akiris aktoran diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1915. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Miskolc, inter 1916-1918 li ludis en Temeŝvaro. Li apartenis al Teatro Magyar (1919–1922), inter 1926-1939 li estis teatrestro de Teatro de Miskolc, poste pro la kontraŭjudaj leĝoj li estis neglektita. Post la 2-a mondmilito li vivtenis sin el forvendadoj de siaj kolektitaj libroj, inter 1951–1963 li instruis en la akademio (tiam jam levita altlernejo). Li edziĝis en 1925.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj bonvivantoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
SOS (kanto de Rihanna)

***SOS*** estas kanto de barbada artisto Rihanna de ŝia dua albumo *A Girl like Me* (Knabino kiel Mi) (2006). Ĝi estas skribita fare de J. R. Rotem, Evan "Kidd" Bogart kaj Ed Cobb kaj poste produktita fare de J. R. Rotem. Ĝi estis publikigita kiel unuopaĵo la 13-an de februaro 2006. SOS estas "R&B" kaj danc-populara kanto kaj havas provaĵon de la kanto *Tainted Love* (Makulita Amo), verkita fare de Cobb en 1965 kaj popularigita fare de *Soft Cell*. *SOS* ricevis pozitivajn recenzojn, ĉefe por la specimeno *Tainted Love* (Makulita Amo). Kelkaj kritikistoj komparas *SOS* kun ŝia unua unuopaĵo, *Pon de Replay* (2005).

*SOS* estis komerca sukceso. En Usono, ĝi estis numero unua dum tri semajnoj, la unua kanto kiu gajnis la numeron unua fare de Rihanna. *SOS* estis numero unua en *Hot Dance Club Play* kaj *Pop Songs*. *SOS* estas atestita kiel plateno fare de la *Recording Industry Association of America* (*RIAA*) pro la vendo de unu miliono da ekzempleroj. La kanto estis sukcesa ĉirkaŭ la tuta mondo, ĝi estis numero unua en Aŭstralio dum ok semajnoj.

Tri filmetoj estis faritaj por *SOS.* Krom la antaŭeco, filmita fare de Chris Applebaum, la kanto estas utiligita en tolaĵreklamoj fare de *Agent Provocateur* kaj Nike. Rihanna elfaras SOS ĉe la 2006-datita MTV Europe Music Awards en Kopenhago. *SOS* estas inkludita en la *Last Girl on Earth Tour* (Esperante: Lasta Knabino sur Tero-a Turneo) (2010-2011). La Tamiasinoj kovras la kanton por la filmo *Alvin kaj la strioj 3* (2011).

## Referencoj 
Kategorio:Kantoj
Kategorio:Unuopaĵoj aperintaj en 2006
École du Louvre

La ***École du Louvre*** estas publika institucio de franca alteduko situanta en la Luvro-Palaco en Parizo kaj instruas arthistoriajn studojn.

Fondita en 1882 en unu el la aloj de la Luvro-Muzeo, institucio origine elpensita por studi arkeologion, la medion kaj bezonojn, ĝi igis la institucion kovrontan la tutan arthistorion, kiu daŭre estas la bazo de arto ĝis hodiaŭ. por supera edukado. Ĝi estas organize kaj administre dependa de la franca Ministerio pri Kulturo kaj estas publika instanco ekde 1997.

## Famaj diplomiĝintoj 
* Moŝe Kastel, israela pentristo

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Supera instruado en Francilio
Kategorio:Parizo
Kategorio:Inĝenierartaj lernejoj en Francio
Michael Peters

**Michael PETERS** (naskiĝis la 18-an de marto 1948, mortis la 25-an de marto 2010 en Berlino, Germanio) estis germana grafikisto kaj esperantisto.

Peters estis aktiva membro de Esperanto-Ligo Berlin (ELB) kaj Germana Esperanto-Junularo (GEJ). Li kreis varb- kaj inform-materialojn de ELB kaj GEJ, multnombre disdonitaj. En aranĝoj li instigis plenkreskulojn kaj infanojn al kreiva agado, ekzemple dum SEFT kaj dum Zamenhoffesto en Pocdamo en 1996. Por la jubileo *90 jaroj Esperanto en Berlino*, festita de ELB en 1993, li kreis la emblemon.

Peters grafike konsilis Torsten Bendias dum kreado de la libro pri Esperanto-Junularo de GDR.

La litova eksedzino de Peters nomiĝas Nomeda, ilia filo Kai.

Michael Peters mortis subite pro koratako. Lia enterigo okazis la 15-an de majo 2010 en la *Arbaro de Paco* en Fürstenwalde.

## Literaturo 
*Ni funebras*. En: Verda Informilo. 8/2010

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1848
Kategorio:Mortintoj en 2010
Kategorio:Viroj
Kategorio:Naskiĝintoj la 18-an de marto
Kategorio:Mortintoj la 25-an de marto
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto en Berlino
Kategorio:Berlinanoj
Evanston

'''''' estas urbo de Ilinojso, subŝtato de Usono. La urbo konsideriĝas parto de la metropola areo Ĉikago. Laŭ la stato de la censo  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En la urbo situas unu el du kampusoj de la privata Nordokcidenta Universitato de Ilinojso, kaj ankaŭ la centra oficejo de Rotario Internacia.

## Famuloj
* Bob Swaim

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Ilinojso
Municipo Augšdaugava

La **distrikto > municipo Augšdaugava** (*Augšdaugavas novads*) estas distrikto en suda-orienta Latvio. Distrikto estis kreita post la administra-teritoria reformo de Latvio en 2021. Tiam komunumoj Daugavpils kaj Ilukste estis kunfanditaj. Ĝi limas al distriktoj Jēkabpils, Līvāni kaj Preiļi en la nordo, al distrikto Krāslava en la oriento, al distrikto Panevėžys en la okcidento kaj al distrikto Utena en la sudo en Litovio, same kiel al la Vicebska regiono en Belorusio en la sudo. La centro de la distrikto situas en la ŝtato urbo de Daugavpils, kiu ne apartenas al la distrikto.

La teritorio de la distrikto respondas al la teritorio de distrikto Daugavpils, kiu ekzistis en 1962-2009.

## Geografio 
En la sudo kaj okcidento de la distrikto estas la Augšzeme altebenaĵo kaj la Aknīste levo, en la nordoriento - la Latgale altebenaĵo, la nordokcidenten kaj nordon estas okupitaj fare de la malaltebenaĵo de Orienta Latvio. Altoj super marnivelo de 90–100 m en la Daugava valo ĝis 200 m altebenaĵoj. Arbaroj 31% de la teritorio. Mineraloj: dolomito, gruzo, torfo.

Averaĝa temperaturo estas -6&nbsp; en januaro kaj +17&nbsp; en julio. Da precipitaĵo falas 600–6500&nbsp;mm jare.

Daŭgavo rivero fluas tra la distrikto kaj ĝiaj alfluantoj: Ilūkste, Laucesa, Dubna, Līksna.

La plej grandaj lagoj: Sventes ezers - 7.39&nbsp;km², Riču ezers - 5.88&nbsp;km², Lielais Stropu ezers - 4.18&nbsp;km².

## Loĝantaro 
Laŭ la stato de la jaro  en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Administraj unuoj 
### Urboj (*pilsēta*) 
Ilūkstes pilsēta, Subates pilsēta.

### Paroĥoj (*pagasts*) 
Ambeļu pagasts, Bebrenes pagasts, Biķernieku pagasts, Demenes pagasts, Dubnas pagasts, Dvietes pagasts, Eglaines pagasts, Kalkūnes pagasts, Kalupes pagasts, Laucesas pagasts, Līksnas pagasts, Maļinovas pagasts, Medumu pagasts, Naujenes pagasts, Nīcgales pagasts, Pilskalnes pagasts, Prodes pagasts, Salienas pagasts, Skrudalienas pagasts, Sventes pagasts, Šēderes pagasts, Tabores pagasts, Vaboles pagasts, Vecsalienas pagasts, Višķu pagasts.

## Galerio 

  Dosiero:Zemgale station.jpg|Iama fervoja stacidomo Zemgale, nun preĝejo.
  Dosiero:Усадьба le manoir de Bebrene Bebrenes muiža (4) - Bontrager - Panoramio.jpg|Grandbieno en Bebrene.
  Dosiero:Dvietes pagasts, Latvia - panoramio (7).jpg|Daŭgavo.
  Dosiero:Daugava pie Elernes.jpg|Daŭgavo proksima de Elerne.
  Dosiero:Most svente.JPG|Svente fervoja ponto.
  Dosiero:Road transport in Daugavpils municipality.jpg|Vojo A6 ĉe limo de distriktoj Augšdaugava kaj Līvāni.
  Dosiero:Субатская католическая церковь - panoramio.jpg|Katolika preĝejo en Subate.
  Dosiero:Ilūkste, Ilūkstes pilsēta, Latvia - panoramio (2).jpg|Katolika preĝejo en Ilūkste.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Augšdaugava
Dependa teritorio

eta|451x451ra
**Dependa teritorio**, *dependa areo*, *dependaĵo*, *dependejo* aŭ *dependeco* estas juraj terminoj uzatajn en la publika internacia juro por priskribi tipon de rilaton inter du teritorioj laŭ kiu la registaro de unu el ili (nome la metropolo) pro diversaj tialoj kaj normoj akiris iun tipon de jura respondeco super la registaro de alia teritorio (nome la dependa teritorio).​ Ankaŭ la termino "dependeco" estas uzata de Antigvo kaj Barbudo, Grenado kaj Maŭricio por kelkaj insuloj sub sia jurisdikcio, sed ili ne estas konsiderataj kiel sendependaj teritorioj.

Gravaj ŝtatoj kiuj havas dependajn teritoriojn estas Aŭstralio (Norfolkinsulo, Kristnaskinsulo, Kokosinsuloj, Aŝmora kaj Kartia Insuloj, Koralmaraj Insuloj, Insulo Herdo kaj insuloj Makdonaldaj kaj Antarkta Teritorio de Aŭstralio), Ĉinio (Honkongo kaj Makao), Danio (Gronlando kaj Ferooj), Finnlando (Alando), Francio (Gvadelupo, Reunio, Martiniko, Franca Gujano, Majoto, Nov-Kaledonio, Franca Polinezio, Saint-Barthélemy, Saint-Martin, Sankta-Piero kaj Mikelono, Valiso kaj Futuno, Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj kaj insulo Klipertono), Nederlando (Arubo, Kuracao, Sint-Maarten, Bonero, insulo Saba kaj Sint Eustatius), Norvegio (Svalbardo, Janmajeno, Buvet-Insulo, Insulo Petro la Unua kaj Lando de Maud) Nov-Zelando (Kukinsuloj, Niuo, Tokelao kaj Ross-Dependejo), Unuiĝinta Reĝlando (Ĵerzejo, Manksinsulo, Gernezejo, Bermudo, Ĝibraltaro, Angvilo, Britaj Virgulininsuloj, Kajmana Insularo, Falklandoj, Moncerato, Turkoj kaj Kajkoj, Sankta Heleno, Ascension kaj Tristan da Cunha, Pitkarna Insularo, Akrotiri kaj Dekelia, Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj, Brita Hindoceana Teritorio kaj Brita Antarkta Teritorio) kaj Usono (Porto-Riko, Nord-Marianoj, Gvamo, Usonaj Virgulininsuloj, Usona Samoo, Palmiro, Vejkinsulo, Jonstonatolo, Midvejinsuloj, Kingmanrifo, Ĵarvisinsulo, Bakerinsulo, Insulo Howland kaj Navasa Insulo).

## Pridisputataj teritorioj 
* Antarkto - Ĝia jura statuso estas prokrastita laŭ la kondiĉoj de la Antarkta traktato ekde 1959. Asertoj de posedo fare de Argentino, Aŭstralio, Ĉilio, Francio, Nov-Zelando, Norvegio kaj Britio.
* Paracel-insuloj - Okupitaj de Ĉina Popola Respubliko. Ankaŭ Tajvano kaj Vjetnamio asertas rajtojn de posedo.
* Spratly-insularo - Asertoj de posedo fare de Ĉina Popola Respubliko, Tajvano kaj Vjetnamio. Parte asertoj de posedo de Malajzio kaj Filipinoj.
* Cisjordanio - Okupaciita fare de Israelo, nur parte kontrolita fare de la Palestina aŭtonomio (vidu Israele okupataj teritorioj).
* Okcidenta Saharo - Aserto de proprieto fare de Maroko, kiu estas nuntempa administracie kontrolanta ŝtato, sed postuloj por sendependigo fare de okcidentsaharanoj.

## Notoj
Aŭstria-hungara guldeno

**Aŭstria guldeno**, ekde la jaro 1867 **aŭstria-hungara guldeno** aŭ ankaŭ ***zlatko***, **florino** aŭ **guldeno** estis valuto uzata en la jaroj 1754 ĝis 1892 sur teritorio de Habsburga monarkio inkluzive de ĉeĥaj landoj kaj pli poste de Aŭstria imperio kaj Aŭstrio-Hungario. La germana nomo Gulden estis uzata sur la aŭstraj monbiletoj, kaj sur la moneroj esti stampita skribaĵo **Florin**. La hungara nomo **forinto** estis uzata kaj sur la moneroj kaj sur la monbiletoj.

Kategorio:Ekonomiko de Aŭstrio-Hungario
Kategorio:Historiaj monunuoj
D'Urville

La insulo '''D'Urville''' estas insulo en la Markolo Marlborough laŭlonge de la norda marbordo de la Suda Insulo de Nov-Zelando. Ĝi ricevis sian nomon el la franca esploristo Jules Dumont d'Urville. Ĝia areo proksimume de 150 kvadrataj kilometroj, faras ĝin la oka plej granda insulo de Nov-Zelando.

La nomo de la insulo en maoria estas **Rangitoto Ki Te Tonga**. La lokaj triboj estas *Ngāti Koata* kaj *Ngāti Kuia*.

Kategorio:Insuloj en Nov-Zelando
Waiheke

eta|La okcidenta parto de la insulo.
La insulo **Waiheke** ([w|aɪ|ˈ|h|ɛ|k|iː]; maorie: [ˈwaihɛkɛ]) estas la plej loĝata kaj la dua plej granda insulo en la Golfo Hauraki de Nov-Zelando. Ties pram-terminalo en Matiatia Bay en la okcidenta pinto estas 21.5&nbsp;km el la urbocentra terminalo en Aŭklando.

Waiheke estas la dua plej granda insulo en la golfo, post Insulo Granda Bariero. Ĝi estas la plej loĝata insulo en la golfo, kun 9 790 permanentaj loĝantoj (informo de 1980). Kromaj ĉirkaŭkalkulitaj 3 400 havas duan aŭ ferian domon en la insulo. Ĝi estas la plej dense loĝata insulo de la lando, kaj la tria plej loĝata post la Norda kaj Suda Insuloj. Ĝi estas la plej facile alirebla insulo en la golfo, per regulaj pramoj por pasaĝeroj kaj vehikloj, helikoptera funkciigilo kun sidejo en la insulo kaj aliaj aerligiloj.

En Novembro 2015, Lonely Planet rangigis la insulon Waiheke kiel la kvina plej vizitinda regiono en la mondo por 2016.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*Whakanewha Regional Park (nature reserve)
*Fotoj de Waiheke Island  held in Auckland Libraries' heritage collections.

Kategorio:Insuloj en Nov-Zelando
Preĝejo Egido de Dionaskanto (Hajdúszoboszló)

**Preĝejo Egido de Dionaskanto** estas grekokatolika konstruaĵo en urbo Hajdúszoboszló (Hungario).
eta|maldekstre|

## Historio 
La sporadaj grek-katolikoj apartenis komence al Hajdúböszörmény, baldaŭ al Debrecen. Ekde 1983 ili uzis la lokan katolikan preĝejon Sankta Ladislao monate po unu. Ekde 1990 la diservoj okazis ĉiudimanĉe en la loka lernejo. En la sekva jaro la municipo donacis parcelon por kirko al la grek-katolikoj kaj ĝi estis preta en 1994.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto inter arboj kaj arbustoj en la urbomezo. La kirko kombinas la modernan arkitekturon kaj la antikvan arton. La meza parto estas seslatera, la plej supre estas malgranda kupolo.

Kermeso okazas en la 1-an de oktobro.
eta|

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado
* ikonostazo

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* https://www.nyirgorkat.hu/?q=parokia&id=61
* https://miserend.hu/templom/3756

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Hajdúszoboszló
Hajdúszoboszló
Egido
Supervulkano

thumb|right|400px|Mapo de konataj supervulkanoj en la mondo:
**Supervulkano**, aŭ *vulkanego*, estas vulkano kiu havis erupcion de 8 en la Vulkan-eksploda indikilo (VEI), nome la plej granda registrita valoro en la indikilo. Tio signifas, ke la volumo de stokaĵoj por tia erupcio estas pli granda ol mil kubaj kilometroj.

La reala eksplodeco de tiuj erupcioj varias, sed la volumo de erupciigita magmo estas sufiĉa por ŝanĝi radikale la ĉirkaŭan pejzaĝon, kaj eĉ por ŝanĝi la tutmondan klimaton dum jaroj, kun katastrofa efiko super la vivo, nomita vulkana vintro, simila al tiu de la nuklea vintro.

Dekomence, *supervulkano* ne estas teknika termino ĝuste uzata en vulkanologio, kvankam jam ekde la jaro 2003 estis uzita en kelkaj publikaĵoj. Kvankam ne estas difinita minimuma grando por vulkanego, estas almenaŭ du tipoj de vulkanaj erupcioj kiuj povas esti identigitaj kun vulkanegoj: nome amasaj erupcioj kaj grandaj magmaj provincoj. Kompare, vulkanego povas esti konsiderata tia kiam en unusola erupcio elpelas pli ol 50 fojojn la kvanton de materialon kiun elpelis la Krakatoa.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Vulkanoj
Kantono Yolo

La **kantono Yolo** - angle  *Yolo County*  - estas kantono de Usono en la nordo de la subŝtato Kalifornio. Ĝi fondiĝis en la jaro 1850. Ĝia ĉefurbo estas Woodland. La teritorio estas parto de la Sakramenta valo. 

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Urboj 
* Davis
* Esparto
* West Sacramento
* Winters
* Woodland

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* la liston de kantonoj de Kalifornio.

Kategorio:Kantonoj de Kalifornio
Municipo Ādaži

La **distrikto > municipo Ādaži** () estas distrikto en centra Latvio. Distrikto estis kreita post la administra-teritoria reformo de Latvio en 2021. Tiam komunumoj Ādaži kaj Carnikava estis kunfanditaj. Ĝiaj najbaraj distriktoj estas oriente distrikto Sigulda, oriente kaj sude distrikto Ropaži, sude-okcidente ŝtata urbo Rigo, norde distrikto Saulkrasti, kaj okcidente Golfo de Rigo de Balta Maro. La centro de la distrikto situas en Ādaži.

## Geografio 
La distrikto situas en Marbordaj malalteco ('**).

Gravaj riveroj: Gauja, Langa, Lilaste, Gauja-Baltezers kanalo.

La plej grandaj lagoj:  (6 km²),  (2 km²),  (1,9 km²),  (1,7 km²).

Granda parto de la teritorio estas okupita per la teritorio de Ādaži rubodeponejo (**'). La rubodeponejo okupitas 66,52 km² kaj 150 konstruaĵoj en nordoriento de Ādaži paroĥo, kaj estas en la posedo de la Ministerio pri Defendo. La rubodeponejo estas en unu el la plej grandaj armeaj bazoj en Baltio.

La plej signifaj protektitaj naturaj kaj historiaj objektoj: Marborda naturparko (''*), golfa plaĝo (19 km), iamaj sovetiaj armeaj konstruaĵoj.

## Loĝantaro 
Distrikto Ādaži havas 21 134 loĝantojn (2021) kaj la denseco estas 86,97 loĝantoj por kvadratkilometro.

* Ekde 01.07.2022, vilaĝo Ādaži ricevos la statuson de urbo.

## Administraj unuoj 
### Paroĥoj (*pagasts'') 
Ādažu pagasts kaj Carnikavas pagasts.

### Vilaĝoj 
* Ādažu pagasts (12): Ādaži, Alderi, Āņi, Atari, Baltezers, Birznieki, Divezeri, Eimuri, Garkalne, Kadaga, Stapriņi, Iļķene.
* Carnikavas pagasts (11): Carnikava, Eimuri, Garciems, Garupe, Gauja, Kalngale, Laveri, Lilaste, Mežciems, Mežgarciems, Siguļi.

## Galerio 

  Dosiero:Гарциемс (Латвия) Осеннее море... - panoramio.jpg|Plaĝo aŭtune.
  Dosiero:Baltezers, foto Ilze Filipova.jpg|Baltezers (Granda kaj Malgranda).
  Dosiero:Carnikavas stacija 03 (cropped).jpg|Carnikava fervoja stacidomo.
  Dosiero:Carnikava bridge 09.2016 (31881906721).jpg|Fervoja ponto super Gauja.
  Dosiero:Лес возле полигона - panoramio.jpg|Plantita arbaro proksime de la rubodeponejo.
  Dosiero:Царникава (Латвия) Этнографический музей - рыбачий баркас - panoramio.jpg|Fiŝkapta motorboato ĉe la Carnikava Etnografia Muzeo.
  Dosiero:Garezers 03.jpg|Lago Garezers.
  Dosiero:LilasteStrassenbruecke.png|Vojo E67 kun ponto super rivereto Lilaste.
  Dosiero:CVR(T) Scimitar In Latvia.jpg|Areo de milita trejnado.
  Dosiero:Ādažu Kultūras centrs.jpg|Ādaži Kultura centro.

## Referencoj 
Ādaži
Woodland (Kalifornio)

'''''' - proksimuma prononco  - estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio, en la okcidenta parto de Nordameriko kaj estas la administra centro de la kantono Yolo. Laŭ la stato de la censo  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio estas parto de la Sakramenta valo. 

## Vidu ankaŭ 
* la liston de kantonoj de Kalifornio.
* Woodland (Vaŝingtonio)

 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Kalifornio
Davis

''''''  estas urbo de Kalifornio, subŝtato de Usono. Ĝi apartenas al la kantono Yolo. Laŭ la popolnombrado de la jaro 2020, en la urbo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio estas parto de la Sakramenta valo. En la urbo situas la kampuso de la Universitato de Kalifornio ĉe Davis, unu el pluraj kunligitaj publikaj universitatoj de la subŝtato.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Kalifornio
Gustav Adolf Schultze

**Gustav Adolf SCHULTZE** (naskiĝinta la  en Naumburg, mortinta en 1897 en Naumburg-Almrich) estis germana portretisto kaj fotisto.

## Vivo 
Gustav Adolf Schultze estis filo de teologo kiu iam decidis eksanimzorganti kaj preferis iĝi dratisto en la regiono de Saale kaj Unstrut. Post trapaso de la lerneja tempo li iris en 1843 Berlinon por studi ĉe la tiama akademiestro Johann Gottfried Schadow pentradon kaj poste ĉe Eduard Magnus portretfaradon. Laŭ rekomendo de Schadow li konatiĝis kun la arthistoriisto Franz Theodor Kugler kiu iĝis ties patra amiko. Amikajn rilatojn havis Gustav Adolf Schultze krome kun la lirikisto Emanuel Geibel, kiun li portretis. Tiu ĉi bildo troviĝas hodiaŭ en la Paul- Schultze-Naumburg-hejmo porartista en Vajmaro. Membro de lia amikaro estis ankaŭ la verkisto Paul Heyse.

En la 12.2.1854 li nuptis Emma Louise Emilie Lienemann (1833–1895); tuj poste la paro transloĝiĝis en la domon de ĉe Lindenring 4 (Naumburg) kiun frekventis ankaŭ la juna Friedrich Nietzsche. Kun ŝi li havis ses infanojn: 1854 la filinon Emma Fanny Emilie, 1855 la filojn Paul Richard, 1857 Max kaj 1861 Arthur. En 1867 naskiĝis Johanna Katharina Emmy mortonte post unu monato. Kiel plej juna infano venis en la mondon Paul Eduard en 1869 kiu poste famiĝis arĥitektece kaj pentristece sub la nomo Paul Schultze-Naumburg.

Krom pri portretfarado okupiĝis Gustav Adolf Schultze ankaŭ pri la tiam moderna fotado. Li estis inter la unuaj fotartistoj kiu ŝatis ankaŭ serĉi motivojn ĉe sakralaj ejoj (ekz. la Katedralo de Naumburg) por konatigi la homojn kun ĉiuj eklesiaj tezoroj. Pro la tiam neperfekteco de la lumbildoj la fotoj ne konserviĝis.

La lastajn vivojarojn li suferis je okulmalsano kiu finfine blindigis lin. Tiun ĉi tempon li vivis sur sia kamparana bieno en Almrich kie li ankaŭ mortis.

## Literaturo 
* Norbert Borrmann: *Paul Schultze-Naumburg 1869-1949. Maler, Publizist, Architekt. Vom Kulturreformer der Jahrhundertwende zum Kulturpolitiker im Dritten Reich. Ein Lebens- und Zeitdokument* Bacht, Essen 1989 ISBN 3-87034-047-9, p.&nbsp;15
* Stiftung Saalecker Werkstätten: *Schriftenreihe Saalecker Werkstätten* Heft 1, Mächler, Bad Kösen, 1999, p.&nbsp;16–26, ISBN 3-9807603-0-8

Kategorio:Portretistoj
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Naumburg (Saale)
Kategorio:Germanaj fotistoj
Nordokcidenta Universitato

eta|La sigelo
La **Nordokcidenta Universitato** () estas privata esplora universitato en Evanston, Ilinojso, Usono. Fondita en 1851, ĝi estas la plej maljuna universitato en Ilinojso kaj estas vicigita inter la plej prestiĝaj akademiaj institucioj en la mondo. La universitataj motoj estas du kristanismaj citaĵoj - *Quaecumque sunt vera* (latine: "Ĉio tio veras", "Kio ajn veras", epistolo al la filipianoj 4:8)) kaj *Ὁ Λόγος πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας* (*Ho Lógos pléres ĥáritos kaj aletéjas*, greke: "la vorto plena de graco kaj vero", evangelio laŭ Johano 1:14).

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Nordokcidenta
Kategorio:Ilinojso
ALC-0315

**ALC-0315** - je plena nomo *[(4-hidroksibutil)azanediil]di(heksano-6,1-diil)bis(2-heksildekanato)* - estas sinteza lipido. Senkolora olea materialo, ĝi altiris atenton kiel komponaĵo de la vakcino kontraŭ la kronvirusa malsano de 2019 de BioNTech kaj Pfizer. Specife, ĝi estas unu el kvar komponaĵoj kiuj formas lipidajn nanopartiklojn (LNPs), kiuj enkapsuligas kaj protektas la alie delikatan mRNA kiu estas la aktiva ingredienco en tiuj medikamentoj. Tiuj nanopartikloj antaŭenigas la konsumon de terapie efikaj nukleaj acidoj kiel ekzemple oligonukleotidoj aŭ mRNA kaj en vitro kaj en vivo.

Sub fiziologia pH, ALC-0315 iĝas protonigita ĉe la nitrogenatomo, donante amonian katjonon kiu estas altirita al la mesaĝa RNA (mRNA), kiu estas anjona.

Kategorio:Esteroj
Kategorio:Aminoj
Kategorio:Lipidoj
Kategorio:Primaraj alkoholoj
An der Saale hellem Strande

eta|*An der Saale hellem Strande*, unua preso en la kuglera *Skizzenbuch* (1830) kun bildo de Rudelsburg-kastelo
***An der Saale hellem Strande*** (laŭvorte: *Ĉe la hela bordo de rivero Saale*) estas germana popolkanto kiun verkis en 1826 Franz Theodor Kugler sur Rudelsburg. Por ĝi li uzis la melodion (op. 27, nr. 1) de Friedrich Ernst Fesca. La melodio origine faritis por teksto de Friedrich Müller, **Soldatenabschied** *(Heute scheid ich, morgen wandr’ ich)*.

Referencatas enkante krom pri Rudelsburg mem antaŭ ĉio pri la ĉirkaŭaĵoj de Halle (Saale): unu el la en la unua strofo menciitaj kasteloj estas Burgo Giebichenstein, la alia Moritzburg. Laŭ kelkaj fakuloj temas eble ankaŭ pri Kastelo Burgk, Kastelo Heidecksburg, Kastelo Leuchtenburg, Dornburg-kasteloj, Kastelo Goseck, Kastelo Neu-Augustusburg. Kugler kiu studentis en Berlino flegis fari ekskursojn, i.a. ĝis Rudelsburg. Tie li ĝenerale pensis pri la serio de belagaj burgoj ĉe Saale.

## Teksto (1830) 

An der Saale hellem Strande
Stehen Burgen stolz und kühn.
Ihre Dächer sind gefallen,
Und der Wind streicht durch die Hallen,
Wolken ziehen drüber hin.

Zwar die Ritter sind verschwunden,
Nimmer klingen Speer und Schild;
Doch dem Wandersmann erscheinen
In den altbemoosten Steinen
Oft Gestalten zart und mild.

Droben winken holde Augen,
Freundlich lacht manch rother Mund.
Wandrer schauet in die Ferne,
Schaut in holder Augen Sterne,
Herz ist heiter und gesund.

Und der Wandrer zieht von dannen,
Denn die Trennungsstunde ruft;
Und er singet Abschiedslieder,
Lebewohl tönt ihm hernieder,
Tücher wehen in der Luft.

## Varieco 
Inter la studentoj ankaŭ konatas kaj ŝatatas la jenan strofon:

Und der Wandrer muß von dannen
von den Brüdern fortgebannt
und er singet Abschiedslieder
zieht zur Heimat, kehrt nicht wieder
an des Rheines kühlen Strand.

Krome ekzistas tekstoversio pri Rejno: *An des Rheines hellem Strande*.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* MIDI/MP3 Datenoj kun notoj kaj teksto
* Pri la kanto ĉe halle-lese.de

Kategorio:Popolaj kantoj
Kategorio:Germanaj kantoj
Kategorio:Halle (Saale)
Kategorio:Naumburg (Saale)
Kategorio:Aperis en 1826
Kategorio:Studenta kulturo
Tasmana Regiono

**Tasmana Regiono** aŭ **Tasmana Distrikto** (, ) estas loka regodistrikto en nordokcidento de la Suda Insulo de Nov-Zelando. Ĝi limas kun la regionoj Kanterburio, Okcidentmarborda Regiono, Marlborough Regiono kaj Nelson. Ĝi estas administrata de la Tasmandistrikta Konsilio, unia aŭtoritato, kiu havas sidejon en Richmond, dum komunumaj stabanaroj por komunumaj servoj havas sidejojn en Motueka kaj Golden Bay/Mohua. La urbo Nelson havas sian propran unian aŭtoritaton separatan el Tasmana Distrikto, kaj kune ili formas unusolan regionon por kelkaj aferoj, sed ne por funkcioj de loka regado aŭ administrado de resursoj.

Tasmana Distrikto estas granda areo en la okcidenta angulo de la norda pinto de la Suda Insulo de Nov-Zelando. Ĝi kovras areon de 9 786 kvadrataj kilometroj kaj limas okcidente kun la montaroj Matiri kaj Tasmana kaj kun la Tasmana maro.

Tasmana Distrikto estas hejmo de tri naciaj parkoj: nome Nacia Parko Abel Tasman (la plej malgranda el Nov-Zelando kun ), Nacia Parko Lagoj Nelson () kaj Nacia Parko Kahurangi ().

La ĉirkaŭkalkulita loĝanta populacio de la Tasmana Distrikto estas  (Junio 2021) kio estas nur  de la novzelanda loĝantaro. La proporcio de personoj naskiĝintaj transmare estis de , kompare kun  tutlande.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tasmanio

Kategorio:Regionoj de Novzelando
Thoothukudi

**Thoothukudi** () pli frue konata ankaŭ **Tuticorin** estas marhavena kaj universitata urbego, ankaŭ katolika diocezo en Distrikto Thoothukudi (kie ĝi estas la distrikta sidejo), en  subŝtato Tamilnado en sudorienta Barato. Ĝi estas la mara enirejo de Tamilnado.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Thoothukudi situas laŭ Bengala Golfo en averaĝa alteco de 8 metrojn en suda parto de la lando (same de la subŝtato). Tirunelveli troviĝas 71, Maduraj 99, Nagerkoil 133, Thiruvananthapuram (kun okcidenta marbordo) 151, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 495, Mumbajo 1250, Kolkato 1849, tutlanda ĉefurbo Delhio 2180 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Demografio 
En 2011 Thoothukudi havis  da loĝantoj.

## Historio 
La praa urbo de Korkai (la moderna Tuticorin) estis centro de mara komerco kaj perlobredado dum pli ol 2000 jaroj, tiutempe ekzemple estis komerca rilato kun la Romia Imperio. Thoothukudi apartenis al la portugaloj ekde 1548, poste al la nederlandanoj (1658), fine al la britoj inter 1825-1947. La havenurbo ricevis municipan statuson en 1866. Libereclukto okazis jam en la frua 20-a jarcento.

## Ekonomio 
Ekonomio de Thoothukudi konsistas el saloproduktado, fiŝkaptado, agrikulturo, karboenergia centralo, bankado, ŝipkonstruado, komerco kaj turismo.

## Religio kaj lingvoj 
La ĉefa religio en Thoothukudi estas hinduismo (64.97%), poste kristanoj (30.14%) kaj islamo (4.74%). La tamila estas la plej parolita, sed uzo de la angla estas relative ofta.

## Eduko 
eta|maldekstre|
Universitato, kolegioj, akademio kaj instituto signifas la altan edukon en Thoothukudi. 

## Trafiko 
Thoothukudi estas bone ligita voje kaj fervoje al la subŝtataj regionoj. La fervojo funkcias ekde 1874. La enlanda flughaveno estas hejme, la internacia en Maduraj. Enurbe ekzistas busservo. La haveno akceptas pramojn el Kolombo (urbo).

## Klimato 
Thoothukudi havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen kun musono. Averaĝe pluvas jare po 621 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, sed inter oktobro-decembro pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 25-33 °C.
eta|

## Vidindaĵoj 
* katedralo el la 16-a jarcento, malgranda baziliko kaj aliaj kirkoj
* temploj
* strando
* maraj insuloj kun rifoj kun signifaj flaŭro kaj faŭno
* festivaloj
* parkoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Thiruchendur Murugan Temple Thiruchendur Tamil Nadu.jpg|Templo
Renald raj - panoramio.jpg|
Our lady of snows basilica.JPG|Malgranda baziliko

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Tamilnado
Zoltán Seregi

**Zoltán Seregi** [ŝeregi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Seregi Zoltán** estis hungara reĝisoro, teatrestro, infana aktoro.

Zoltán Seregi naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Seregi estis ĉefrolanto en junulara filmo en 1966, post 3 jaroj li ricevis voĉaktoran rolon. Li akiris diplomon en Universitato Kossuth Lajos en  1979, poste reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1980. Lia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Li komencis sian reĝisoran karieron en Nacia Teatro (Szeged), ekde 1984 en Teatro Thália (Budapeŝto). Li estis reĝisoro de Teatro Jókai (Békéscsaba) 15 jarojn, poste victeatrestro 4 jarojn, ekde 2016 teatrestro. Li ricevis premiojn en 2015 kaj 2021. Intertempe li reĝisoris ankaŭ filmojn kaj li reĝisoris laŭokaze en aliaj teatrejoj.

## Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Lajos Zilahy: *A Tábornok* (1991)
* Gyula Háy: *Mohács* (1992)
* Károly Nóti - István Zágon: Hyppolit, la lakeo (teatra versio, 1995)
* Molière: Tartufo (2008)
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* (2010)
* Mór Jókai: *A kőszívű ember fiai* (2012)

## Liaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *Frici, a vállalkozó szellem* (televizia serio, 1993)
* *Magyar Rabszódia* (dokumenta filmo, 1997)
* *Squaring the Circle* (televizia filmo, 2013)

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Princ, a katona* (televizia serio, 1967) - fianĉo
* *Tüskevár* (televizia serio, 1967) - Tutajos (ĉefrolo)
* *A gyáva* (televizia filmo, 1971)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Robin Stewart kaj William Burleigh

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun biografio kaj foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj infanaj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Gekuloj

**Gekuloj** estas malgrandaj, ĉefe karnovoraj lacertoj kiuj havas ampleksan distribuadon, troveblajn en ĉiu kontinento escepte Antarkto. Apartenantaj al la subordo *Gekkota*, gekoj troveblas en varmaj klimatoj tra la tuta mondo. Ili gamas el 1.6 ĝis 60 cm.

Gekoj estas unikaj inter lacertoj pro siaj voĉoj, kiuj diferencas el specio al specio. Plej gekoj en la familio Gekedoj uzas ĉirpajn aŭ klikajn sonojn en sia socia interagado. Tokajaj gekoj (*Gekko gecko*) estas konataj pro siaj laŭtaj pariĝalvokoj, kaj kelkaj aliaj specioj kapablas fari prifajfajn bruojn se alarmitaj aŭ minacitaj. Ili estas la plej speci-riĉa grupo de lacertoj, kun ĉirkaŭ 1 500 diferencaj specioj tutmonde. La novlatina *gekko* kaj de tie "geko" derivis el la indonezi-malaja *gēkoq*, kio estas imitaĵo de sonoj kiujn faras kelkaj specioj.

## Taksonoj 
* Subordo **Gekuloj**, *Gekkota*
** Familio Gekedoj, *Gekkonidae*
** Familio Pigopodedoj, *Pygopodidae*
** Familio Dibamedoj, *Dibamidae*

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.pm-magazin.de/de/wissensnews/wn_id877.htm 
* Artikolo en Telepolis
* Fotoj
* en nederlanda

Kategorio:Lacertuloj
San Nicola di Mazara (stacidomo)

**San Nicola di Mazara**, nun malaltrangigita al loko de movado, estis stacidomo situanta sur la linio Alcamo Diramazione-Trapani (tra Castelvetrano). Ĝi situas en la kamparo, en la municipa areo de Mazara del Vallo, en Sicilio.

## Strukturoj kaj sistemoj 
La trakfasko konsistas el du ne-elektrigitaj normalŝpuraj trakoj, unu el kiuj estas rezervita por preterpasantaj trajnoj. Inter la du trakoj estas kajo, iam uzita de pasaĝera trafiko. La neuzata trako havas kapaciton de 187 metroj. La stacio estas administrita malproksime fare de la DCO (Direktoro de la Centro de Operacioj) de Palermo kaj estas priservita per regionaj trajnoj funkciigitaj fare de Trenitalia sur la itinero Trapani-Castelvetrano-Piraineto.

La stacidomo estas protektata per duobla protekto kaj forirsignalado, kaj interne estas malpermesite fari manovrojn sur la vojoj kaj sur tiuj ne sendependaj de la vojoj mem en direkto al Trapani.

## Vidu ankaŭ 
* Mazara del Vallo
* Mazara del Vallo (stacidomo)

Kategorio:Mazara del Vallo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Božičany

**Božičany** () estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Karlovy Vary en Regiono Karlovy Vary, proksimume 2,5&nbsp;km nordoriente de Chodov kaj 8&nbsp;km nordokcidente de Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto
* Kamparana bieneto n-ro 30

## Pluaj fotoj 

Božičany usedlost čp. 14 (2).jpg|Domo en Božičany
Božičany činžák.jpg|Domo en Božičany
Božičany vlaková zastávka listopad 2021.jpg|Trajna haltejo Božičany

Kategorio:Municipoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Minado de kaolino en Ĉeĥio
Michel Frésard

**Michel FRÉSARD** (naskiĝis en 1930 en Le Noirmont), estis svisa instruisto, edukisto kaj muzikisto.

## Vivo 
Li studis en la konservatorio de La Chaux-de-Fonds kaj multajn jarojn poste doktoriĝis pri la franca literaturo.

Li eklernis Esperanton en armea kurso, ĉar somere de 1953 li estis alvokita al sanitara servo (tie li renkontiĝis kun Claude Gacond). Inter la jardekoj de 1960 kaj 1980 li laboris kiel instruisto en Kolombio, unue pri la francaj lingvo kaj literaturo en la svisa lernejo en Bogoto kaj poste, dum dek tri jaroj, pri lingvistiko en la franclingva sekcio de la Fakultato pri Edukado ĉe la ŝtata Universitato de Tunja (departemento Boyacá).

En la 1950-aj jaroj Michel Frésard membriĝis en la junularsekcio de Svisa Esperanto-Societo, kie li kunlaboris por aranĝi ĝiajn unuajn semajnfinojn kaj por pretigi la fondon de EJS. Cetere, li kontribuis al distrado dum Eo-aranĝoj kiel orgenisto, ekzemple dum la skiferioj de EJS en Adelboden.

En 1959 Frésard eksperimente instruis Esperanton al bazlernejanoj en la ĵurasa urbeto Les Bois (dum Claude Gacond faris tion en sia vilaĝo La Sagne).

Reveninte al Svislando el Kolombio, Frésard dum mallonga periodo laboris kiel administranto de Kultura Centro Esperantista ĝis fine de la 1980-aj jaroj, kiam li plene retiriĝis de la profesia vivo kaj ankaǔ de la E-agado.

## Eksteraj ligiloj 
* Fonetiko, leciono 1 (Svisa Radio Internacia, 1986)

* Fonetiko, leciono 2 (Svisa Radio Internacia, 1986

* Fonetiko, leciono 3 (Svisa Radio Internacia, 1986)

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1930
Kategorio:Svisaj esperantistoj
Kategorio:Svisaj instruistoj
22352 Fujiwarakenjiro

'*22352 *Fujiwarakenjiro'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Kenjiro Fujiwara'' (1894–1910), modelo de la knabo, kiu aperas en la fama stela rakonto « Nokto de la Galaksia Fervojo » de Mijazaŭa Kenĝi. Kenjiro estis infanaĝa amiko de Kenĝi.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Teplička (distrikto Karlovy Vary)

**Teplička** () estas municipo de Ĉeĥio en Regiono Karlovy Vary en distrikto Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1475.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto

## Pluaj fotoj 

Teplička, municipal office.jpg| Urbodomo
Teplička, restaurant.jpg | Restoracio ĉe ĉefa ŝoseo
Teplička kaplička srpen 2018 (2).jpg|Kapeleto
Teplička západní okraj obce.jpg|Okcidenta rando de la municipo
Pomníček neznámým amer. letcům nad Tepličkou(2).jpg | Monumenteto de du nekonataj usonaj aviadistoj en arbaro super la municipo
Teplá River in Teplička.jpg| Rivero Teplá

Kategorio:Municipoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Regiono Marlborough

**Marlborough Regiono** (, ), ofte konata simple kiel *Marlborough*, estas unu el la regionoj de Nov-Zelando, nome en la nordoriento de la Suda Insulo. Marlborough estas unia aŭtoritato, kiel kaj regiono kaj kaj distrikto. *Marlborough District Council* havas sidejon en Blenheim, nome la plej granda urbo. La regiono havas populacion de  (Junio 2021).

Marlborough estas konata pro sia seka klimato, la Riaro Marlborough, kaj la blanka vino *Sauvignon*. Ĝi ricevas sian nomon el la iama Provinco Marlborough, kiu siavice ricevis sian nomon laŭ John Churchill, 1a Duko de Marlborough, angla generalo kaj politikisto.

## Geografio 
[eta|maldekstre|Kanalo Tory, ĉefa brako de la [Rio Reĝino Karloto.]]
La geografio de Marlborough povas estis proksimume dividata en kvar sekcioj. La suda kaj okcidenta partoj estas montaraj, ĉefe la suda sekcio, kiu staras ĝis la pintoj de la montoj Kaikoura. Tiuj du montaraj areoj estas la finaj nordaj restaĵoj de la montaroj kiuj formas la ĉenon de la Sudaj Alpoj, kvankam tiu nomo estas malofte aplikata al tiuj montoj tiom norde.

Inter tiuj du areoj estas la longa rekta valo de la rivero Wairau. Tiu plilarĝiĝas al ebenaĵoj en sia orienta fino, en la centro de kiu estas la urbo Blenheim. Tiu regiono havas fekundan grundon kaj moderan klimaton, kio ebligis la kreadon de centro de la Novzelanda vinindustrio.

La kvara geografia zono kuŝas laŭlonge de ties norda marbordo. Tie la dronvaloj de Marlborough Sounds formas torditan kaj allogan marbordon.

## Notoj 
Kategorio:Regionoj de Novzelando
Valeč

Nomon **Valeč** havas pluraj subjektoj:
* Valeč (distrikto Karlovy Vary) (Valeč v Čechách, Valeč u Hradiště) – municipo (eksa kampurbo) en distrikto Karlovy Vary
** Valeč (kastelo, distrikto Karlovy Vary)
** Valeč (naturmemorindaĵo) – protektita areo en distrikto Karlovy Vary
* Valeč (distrikto Třebíč) (Valeč u Hrotovic) – municipo en distrikto Třebíč
** Valeč (kastelo, distrikto Třebíč)