open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
39300 Auyeungsungfan

'*39300 *Auyeungsungfan'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio *Desert Beaver* en Eloy (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Au Yeung Sung-fan'' (歐陽崇勳), pasia kaj engaĝiĝinta edukisto firme kredanto je la povo de la kono. Komencinte kiel instruisto pri historio 34 jaroj antaŭ, li elmontris sian honeston dum 20 jaroj kiel lernejestro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de William Kwong Yu Yeung
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Muzika filmo

eta|Filma afiŝo por la muzika filmo *Top Hat* de 1935
**Muzika filmo** estas filmo en kiu kantoj kantitaj de la karakteroj estas interplektitaj en la rakonton, kelkfoje akompanataj de dancado.

La kantoj kutime antaŭenigas la intrigon aŭ evoluigas la gravulojn de la filmo, sed en iuj kazoj ili servas nur kiel rompiĝoj aŭ "paŭzoj" en la rakonto.

La muzika filmo estis natura evoluo de la sursceneje prezentita muzikalo post la apero de sonfilma teknologio. Tipe, la plej granda diferenco inter muzikaj filmoj kaj muzikaloj estas la uzo de malhelaj fono-scenoj kaj lokoj, kiuj estus nekredeblaj en teatro. Muzikaj filmoj karakterize enhavas elementojn kiuj memoras teatron. La interpretistoj ofte traktas siajn kantojn kaj dancajn nombrojn kvazaŭ viva aŭdienco rigardadus. Fakte, la filma spektanto iĝas la teatra spektantaro, ĉar la prezentisto rigardas rekte en la kameraon kaj prezentas al ĝi.

*Kiam Parizo estis Parizo eĉ por ni esperantistoj* de 1989, kun la muziko de la belga kantistino kaj gurdisto Nikolin', laŭdire estas la unua muzika filmo en Esperanto.

## Ekzemploj de iuj muzikaj filmoj 
Ekzemploj de iuj muzikaj filmoj kun propraj artikoloj en esperantlingva Vikipedio:
* *Rocky Horror Picture Show*
* *Evita (filmo)*
* *Aventuroj de Priscilla, Reĝino de la dezerto*
* *Faubourg 36*
* *Les Choristes*
* *Al Compás de tu Mentira*
* ''L' Amore di Norma*
* *Annie Get Your Gun*
* *Arrabalera*
* *Arzoo*
* *At War with the Army*
* *Bhai Bahen*
* *Bólidos de acero*
* *Buenos Aires a la vista*
* *Let's Make Love*
* *Pennies from Heaven*
* *Sleeping Beauty* (1959)
* *Kiam Parizo estis Parizo eĉ por ni esperantistoj'' (esperantlingva, 1989)


Filmo
Kategorio:Filmĝenroj
István Tallós Prohászka

**István Tallós Prohászka** [iŝtvAn talOŝ prohAska], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tallós Prohászka István,** slovake *Štefan Prohászka-Tallós* estis hungara pentristo, altlerneja instruisto. Liaj nomvariantoj estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Prohászka Tallós István aŭ Prohászka István*.

István Tallós Prohászka  naskiĝis la  en Somorja (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Šamorín en Slovakio), li mortis la  en Újrónafő (Hungario).

## Biografio 
István Tallós Prohászka komence estis ŝtata administranto (skribisto). En 1915 li soldatiĝis, sed lia tasko estis pentrado de la militaj okazintaĵoj. Li batalis en armeo de la Hungara Sovetrespubliko, post la falo li estis militkaptito. Li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1924, sed li lernis kelkajn monatojn ankaŭ en Berlino. Liaj plej gravaj instruistoj estis Béla Sándor kaj Jenő Haranghy. Post siaj studoj li revenis al sia naskiĝurbo, kiu apartenis jam al nova ŝtato Ĉeĥoslovakio. Li edziĝis, establis atelieron kaj li estis aktiva ankaŭ en la hungara artista vivo. Li kontribuis ankaŭ literature, ili aperis sub pseŭdonimo *Pain* kaj li ilistris ankaŭ librojn. En 1947 Ĉeĥoslovakio translokigis lin al Mosonmagyaróvár. Li ricevis ĉeĥoslovakian premion en 1935.

## El solaj ekspozicioj 
* Šamorín (1925, 1966)
* Bratislavo (1928, 2007)
* Budapeŝto (1929)
* Košice/Kassa (1936, 1939)
* Mosonmagyaróvár (1959, 1969, 1977)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Prago (1934)
* Bratislavo (1935)
* Budapeŝto (1937, 1940)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Nyúzzák a földet
* Lovaskocsi
* Vásár
* Gyémánthegyeken
* Dömötörék
* Jéghordás

## Memorigiloj 
* memorĉambro en Šamorín
* strato kaj memortabulo en Mosonmagyaróvár

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio kun bildoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakaj pentristoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Jean-Michel Blanquer

**Jean-Michel Blanquer** (naskiĝis la  en Parizo) estas juristo, alta ŝtata oficisto kaj franca politikisto.

Antaŭa rektoro de akademio kaj iama direktoro de la ESSEC Business School (Alta Lernejo de Ekonomiaj kaj Komercaj Sciencoj), li estas nomumita en 2017 ministro de Edukado de Emmanuel Macron, en la registaro de Édouard Philippe, post esti ĝenerala direktoro de lerneja edukado en la Ministro de Edukado de Luc Chatel sub la prezidanteco de Nicolas Sarkozy.

## Literaturo 
* "Requiem pour Jean-Michel Blanquer", in 

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ministroj pri nacia edukado
Kategorio:Francaj supraj ŝtatoficistoj
Kategorio:Studentoj de Universitato Panthéon-Assas (Parizo)
Kategorio:Studentoj de universitato Parizo 1 Panthéon Sorbonne
Kategorio:Lernintoj de IEP (Parizo)
Kategorio:Lernintoj de kolegio Stanislas de Parizo
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Komandoroj de la Palmordeno de Francio
Béla Tarcsay

**Béla Tarcsay** [tarĉai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tarcsay Béla** estas hungara fervojisto, amatora pentristo, grafikisto.
[eta|Preĝejturo de [Turia|Torja]]
Béla Tarcsay  naskiĝis la  en Nagykanizsa.

## Biografio 
Béla Tarcsay post lernado iĝis aŭtomuntisto kaj li profitis la tiaman eblecon kaj li iris labori al Orienta Germanio. Baldaŭ li hejmenvenis sed jam kun germana edzino. Li laboris kiel lokomotivisto, la geedziĝo fiaskis, la germanino hejmenvenis. Li denove edziĝis kaj eksedziĝis. Ekde 1994 li okupiĝis pri pentrado. En la sekva jaro li sukcese debutis en ekspozicio en sia naskiĝurbo. Li lernis libertempe ankaŭ en artistkolonio en Tokaj. Ekde 2000 li vivas en Szeged, li same pentradas kaj estas fervojisto, krome li studas en la loka artista klubo. Li lernis ankaŭ la grafikan teknikon, li kreas per tuĉo kaj karbo. En 2009 li pensiuliĝis, tial poste li havas pli da libertempoj.

## El solaj ekspozicioj 
* Nagykanizsa (1995, 1999, 2008, 2011)
* Budapeŝto (1996)
* Szeged (2002, 2008)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Szeged (1999
* Parizo (2008)
* Sarnen, Landenberg (2012)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Torjai templomtorony (vidu la bildon!)
* Indián nyár
* Napfelkelte
* Tavaszi csokor
* Őszi fények
* Szeged

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj
* anglalingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj fervojistoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Pont-l'Évêque (Kalvadoso)

'''Pont-l'Évêque'* estas franca  situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Pontépiscopiens''.

La , ĝi formis novan komunumon kun Coudray-Rabut.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados
* Pont-l'Évêque (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Calvados
Kategorio:Novaj komunumoj de Calvados
Bourguébus

''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento *Kalvadoso* kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Caen kaj al la kantono **. 

La teritorio havas komunan limon kun .  

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *bourguébusiens* aŭ *bourguébois''.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Najbaraj komunumoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados
* Caen la Mer

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Calvados
Regiono Goriška

**Regiono Goriška** () estas unu el la statistikaj regionoj de Slovenujo (Slovenio). Ĝi estis establita en majo 2005. Ĝi situas okcidente de Slovenujo. Estas 13 komunumoj en la regiono. La ĉefa kaj plej granda urbo de la regiono estas Nov-Gorico. La areo de la regiono estas 2325 km² kaj en januaro 2014 ekzistis 118 374 homoj. 

## Poloha, popis 
La nordo de la regiono kuŝas en la Nacia Parko Triglavo en la Julianaj Alpoj je altitudoj de 1500 - 2679 m. En la sudo estas la valo de la rivero Vipava - Vipava Valo, kie la altitudo estas eĉ malpli ol 100 m.

## Komunumojn 
* Ajdovščina
* Bovec
* Brda
* Cerkno
* Idrija
* Kanal
* Kobarido (Kobarido)
* Miren - Kostanjevica
* Nov-Gorico (Nova Gorica)
* Renče-Vogrsko
* Šempeter-Vrtojba
* Tolmino (Tolmin)
* Vipavo (Vipava)


Goriška
Dozulé

**Dozulé** estas franca  situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Dozuléens*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Dozulé ĉe CdC Normandie Cabourg Pays d'Auge

Kategorio:Komunumoj de Calvados
James Mason

**James Neville MASON** (/ˈmeɪsən/; n. la 15-an de majo 1909, m. la 27-an de julio 1984) estis angla aktoro. Mason akiris konsiderindan sukceson en la Brita kino antaŭ iĝi unu el la plej grandaj steluloj de Holivudo. Li estis la plej altira allogo ekonomie en Britio en 1944 kaj 1945, kun elstaraj filmoj kiel *The Seventh Veil* (1945) kaj *The Wicked Lady* (1945). Li stelulis en *Odd Man Out* (1947), nome la unua ricevinto de la premio BAFTA al la plej Bonkvalita Brita Filmo.

[eta|upright|maldekstra|Mason en la filmo de [Hitchcock *North by Northwest* (1959).]]
Li stelulis en multnombraj sukcesaj britaj kaj usonaj filmoj el la 1950-aj jaroj al la komenco de la 1980-aj jaroj, kiel *The Desert Fox*, *A Star Is Born*, *20,000 Leagues Under the Sea*, *Lolita*, *North by Northwest*, *The Prisoner of Zenda*, *Journey to the Centre of the Earth*, *A Touch of Larceny*, *Bigger Than Life*, *Julius Caesar*, *Georgy Girl*, *The Deadly Affair*, *The Pumpkin Eater*, *Age of Consent*, *Heaven Can Wait*, *The Boys from Brazil*, *The Verdict*, *Mandingo*, *Murder by Decree* kaj ''Salem's Lot*.

Mason estis nomumita por tri Oskar-premioj, tri Oraj Globoj (kaj ricevis la Oran Globon en 1955 pro *A Star is Born'') kaj du premioj BAFTA laŭlonge de sia kariero. Post lia morto en 1984, liaj cindroj estis enterigitaj ĉe la tombo de lia amikego, la kolega angla aktoro Charlie Chaplin (1889-1977).

Kategorio:Anglaj aktoroj
Virginia Cherrill

**Virginia Cherrill** (naskiĝis la , mortis la ) estis usona aktorino plej bone konata pro sia rolo kiel lia blinda florvendista junulino en la filmo de Charlie Chaplin nome *City Lights* (1931).

Chaplin tuj dungis Cherrill por *City Lights*. Kvankam la filmo kaj ŝia ludado estis sukcesaj, ŝia laborrilato kun Chaplin en la filmo estis ofte problemiga. Kiel indikita en la dokumenta filmo nome *Unknown Chaplin*, Cherrill estis maldungita el la filmo ĉar lasis la scenejon pro harfriza rendevuo en ĝusta momento kaj Chaplin planis re-filmi ĉiujn ŝiajn scenojn kun Georgia Hale, sed finfine li konstatis kiom tro multe da mono li jam estis elspezinta en la filmo. Cherrill rememoras en la dokumenta filmo ke ŝi sekvis la konsilon de sia amikino Marion Davies postuli pli da mono kiam Chaplin petis al ŝi reveni por la filmo.

Eĉ antaŭ la publikigo de *City Lights* estis publikigita, 20th Century Fox subskribis kun Cherrill kontrakton. Post la sukceso de *City Lights*, la studio metis ŝin labori en komencajn sonfilmojn de la 1930-aj jaroj, kiel *Girls Demand Excitement* (1931), unu el la unuaj kie John Wayne aperis kiel stelulo. Grandaj reĝisoroj dungis ŝin por siaj filmoj, kiel John Ford en *The Brat* (1931) kaj Tod Browning en *Fast Workers* (1933). Ŝi aperis ankaŭ en la muzikalo de 1931 de Gershwin nome *Delicious* kun Janet Gaynor. Ŝi poste iris al Britio kie ŝi stelulis en du el plej fruaj filmoj de James Mason kiel *Troubled Waters*, kiu rezultis esti ŝia lasta filmo. Neniu el tiuj lastaj filmoj estis sukcesaj, kaj ŝi ĉesis sian kinkarieron, plendante, ke ŝi ne estis "granda tremo kiel aktorino."

## Notoj 
## Bibliografio 
* Eagan, Daniel. America's Film Legacy: The Authoritative Guide To The Landmark Movies In The National Film Registry. London: Continuum Publishing Group, 2010. ISBN 978-0-8264-2977-3.
* Seymour, Miranda. Chaplin's Girl: The Life and Loves of Virginia Cherrill. New York: Simon & Schuster, 2009. ISBN 978-1-8473-7125-6.

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Britaj nobeloj
Anakronismo

[eta|dekstra|upright=1.5|*[La Lasta Vespermanĝo (Leonardo)|La Lasta Vespermanĝo* de Leonardo da Vinci, 1498, montras la apostolojn sidantaj ĉe longa tablo. Tiu tipo de tablo estis nekonata en la tempo kaj loko de la Lasta Vespermanĝo.]]
[eta|[Dinosaŭroj kun-ekzistantaj kun homedoj, kiel tie en *The Flintstones*, estas relative ofta anakronismo en komikso kaj animaciaj kartunoj.]]
**Anakronismo** laŭ PIV estas 1 Kronologia eraro, per kiu oni konfuzas inter si malsamdatajn historiaĵojn, kaj 2 Afero ne konforma kun la kutimoj aŭ moroj de la koncerna epoko.

**Anakronismo** aŭ **anaĥronismo** (el la greka ἀνά ana, "kontraŭ" kaj χρόνος ĥronos, "tempo") estas kronologia malkongruo en iu aranĝo, speciale kunigo de personoj, okazaĵoj, objektoj aŭ kutimoj el diferencaj tempoperiodoj. La plej ofta tipo de anakronismo estas objekto mismetita en tempo, sed ĝi povas esti ankaŭ parola esprimo, teknologio, filozofia ideo, muzika stilo, materialo, planto aŭ animalo, kutimo, aŭ io ajn asocia kun partikulara periodo en tempo kiu estas metita ekster sia propra tempa nivelo.

**Anakronismo** povas esti ĉu intenca aŭ neintenca. Intencaj anakronismoj povas esti enmetiaj en literatura aŭ arta verko por helpi nuntempan publikon engaĝiĝi pli prete en historia periodo. Anakronismo povas ankaŭ esti uzata por celoj de retoriko, komedio, aŭ frapo. Neintencaj anakronismoj povas okazi kiam verkisto, artisto aŭ ludanto ne konscias pri diferencoj en teknologio, lingvo, kutimoj, sintenoj aŭ modoj inter diferencaj historiaj epokoj. Tiuokaze anakronismo povas montri malbonan kvaliton en difinita verko, ekzemple se temi pri intencita serioza historia studo aŭ eĉ historia romano. En diversaj konvencioj anakronismoj necesas kaj estas universale akceptitaj, ekzemple en kino (kaj plej ofte en literaturo), kiam temas pri historiaj filmoj: la lingvaĵo (kaj eĉ la lingvo mem) plej ofte ne estas tiu de la reprezentita epoko kaj loko, sed de la nuntempa publiko, kiu devas kompreni la diraĵojn.

## Referencoj 
Kategorio:Tempo
Kategorio:Kronologio
Kategorio:Fikcio
Kategorio:Historiografio
Ermont-Halte (stacidomo)

**Ermont-Halte** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Ermont, departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.

Malfermita en 1876 de "Compagnie des chemins de fer du Nord", temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio H de Transilien.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Ermont-Eaubonne - Valmondois (328000).

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Transilien H
* Stacidomoj de Transilien
* Ermont

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Transilien H
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-d'Oise
Kategorio:Ermont
(39301) 2001 OB100

**(39301) 2001 OB100** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo malkovrita la  far'de la teamo de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Riccardo Picchio

**Riccardo Picchio** (naskiĝis la 7-an de septembro 1923 en Piemonto, mortis la 13-an de aŭgusto 2011 en New Haven) – itala lingvisto kaj slavisto.

Li finis studojn en universitato de Romo. En la jaroj 1945-1947 estis redaktoro de taggazeto "L'Avanti". En la jaroj 1947-1948 estis lektoro de la itala lingvo en Varsovia Universitato. En la jaroj 1953-1961 lekciis en universitatoj en Universitato de Florenco kaj Pizo). En 1961-1965 gvidanto de Instituto de Slava Filologio en Romo. Sekvanto de Giovanni Maver. Poste estis profesoro de slava literaturo en Universitato Yale. Kuneldonisto de jarlibro "Ricerche Slavistiche".

Kelkaj liaj laboraĵoj aperis en volumo *Études littéraires slavo-romanes*, eldonita en 1978 en la franca lingvo.

## Kelkaj publikaĵoj
* 1951 – *Il sarmatismo polacco. Note di storia della cultura barocca*
* 1953 – *Tradizione "sarmatica" e slavismo polacco*
* 1954 – *Gli "Annali" del Baronio-Skarga e la "Storia" di Paisji Hilendarski*
* 1964 – *La narrativa polacca contemporanea*
* 1965 – *E.M. Manolesso, A. Vimina e la Polonia*
* 1970 – *Struktura stylistyczna "Gofreda" na tle tradycji polskich*
* 1970 – ''L'Europa orientale dal Rinascimento all'età illuministica*
* 1975 – *Treny Kochanowskiego na tle poetyki renesansowej* (Trenoj de Jan Kochanowski fone de renesanca poetiko)

## Bibliografio
* Harvey Goldblatt, *A biografical profile of Riccardo Picchio*, en: *Studia slavica mediaevalia et humanistica Riccardo Picchio dicata'', Edizioni dell'Ateneo, Romo 1986.

Kategorio:Italaj lingvistoj
Kategorio:Italaj slavistoj
Mézidon-Canon

**Mézidon-Canon** estas malaperinta franca  situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Mézidonnais* kaj *Canonais*.

Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados
* Mézidon (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Mézidon Vallée d'Auge)

Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Calvados
Kategorio:Mézidon Vallée d'Auge
Masakro en la bazlernejo Sandy Hook

La **masakro en la bazlernejo Sandy Hook** okazis la 14-an de decembro 2012 en Newtown, Konektikuto, Usono, kiam 20-jaraĝa viro, Adam Lanza, pafmortigis 20 infanojn, kiuj aĝas inter ses kaj sep jarojn, kune kun ses plenkreskaj lernejaj laboristoj. Antaŭ ol veturi al la lernejo, li pafmortigis sian patrinon en ilia hejmo en Newtown. Kiam krizaj respondistoj alvenis al la loko, Lanza pafmortigis sin en la kapon.

La okazaĵo estis la plej mortiga amaspafado, ĉu en mezlernejo aŭ en bazlernejo, en la usona historio, kaj la kvara plej mortiga amaspafado de sola homo en la usona historio. La pafado instigis renovigitan debaton pri pafila kontrolo en Usono, inkludante proponojn por fari la histori-kontrolan sistemon universala kaj por fari novajn federaciajn kaj ŝtatajn pafilajn leĝojn, kiuj malpermesus la vendon kaj fabrikadon de certaj tipoj de duonaŭtomataj pafiloj kaj de magazenoj kun pli ol dek unuoj da pafaĵprovizo.

## Vidu ankaŭ 
* Sankt'Angelo di Brodi

Kategorio:2012
Sandy Hook
Kategorio:Historio de Usono
Kategorio:Kriminaleco en Usono
Kategorio:Konektikuto
Kategorio:14-a de decembro
Luterana preĝejo (Eger)

La **Luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en Eger.

## Historio 
Eger longe estas katolika diocezo, tial la luteranoj nur sporade kaj malmulte vivis en la urbo. Nur antaŭ la 2-a mondmilito la luteranoj komencis agi por konstruis kirkon. Kun granda financa helpo de Finnlando oni komencis konstrui la preĝejon en 1939, en la sekva jaro ĝi estis konsekrita. La orgeno estis farita en 2002.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas ĉe stratangulo laŭ la trotuaroj en mezo de la urbo. Laŭ la fasado estas slogano: "Firma fortikaĵo estas nia Dio". Ĝuste ĉe la stratangulo alta kvadrata bastionoturo altiĝas, kiu simbolizas la sloganon kaj la urbon (havantan iam signifan fortikaĵon. En la fasado krom la turo estas 3 arkoj, la meza por la enirejo, la aliaj por fenestroj. Ankaŭ la turo havas enirejon, sed ĉe la alia trotuaro. Interne la muroj estas blankaj kaj senornamaj laŭ la kutimo. ĉe la altaro estas ankaŭ hungara kaj frinna flagoj, ili memorigas pri la financa helpo. La orgeno troviĝas en la galerio.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* http://www.tveger.hu/2010/12/21/hetven-eves-az-evangelikus-templom/
eta|maldekstre|Luterana preĝejo de Eger

Eger
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Eger
Emeric Tauss Torday

**Emeric Tauss Torday** [emerik taŭs tordai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tausz Torday Imre** estis hungara-franca pentristo (portretisto kaj pejzaĝisto), altlerneja instruisto.
eta|Alia memportreto de Emeric Tauss Torday
Emeric Tauss Torday  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Parizo.

## Biografio 
Emeric Tauss Torday estis disĉiplo de Fülöp Elek László, li jam estis premiita en la aĝo de 17. Li trejnis baldaŭe en Prago kaj Parizo. Ekde 1934 li vivis en Parizo ĝis sia morto. Li ankaŭ instruis en Sorbonne kelkajn jarojn. En 1955 li vojaĝis al Hispanio, kie li pentris signifajn pejzaĝojn kaj portretojn.

## Ekspozicioj 
* Parizo (1946)

## Elektitaj portretoj 

Jeune fille, Emeric Tauss Torday 2013-08-24 19-52.png|Junulino (1950)
Gerardo Diego, Emeric Tauss Torday 2013-08-24 20-09.png|Gerardo Diego (1955)
Emeric Tauss Torday 2013-09-09 16-35.png|Ramón Menéndez Pidal (1955)
Kees van Dongen, Emeric Tauss Torday.png|Kees van Dongen
Conde Károlyi, Emeric Tauss Torday.png|Mihály Károlyi
Joven, Emeric Tauss Torday.png|Junulino
Jean-Paul Sartre, Emeric Tauss Torday.png|Jean-Paul Sartre

## Elektitaj aliaj pentraĵoj 

Emeric Tauss Torday 2013-09-09 16-33.png|La viro kun violono
Chagrins d'amour, Emeric Tauss Torday.png|Dolora amoro
Emeric Tauss Torday 2013-09-09 16-42.png|Hungara Rapsodio
Emeric Tauss Torday 2013-09-09 16-28.png|Violinisto
Normandía, Emeric Tauss Torday.png|Pejzaĝo pri Normandio
Emeric Tauss Torday 2013-09-09 16-32.png|Pejzaĝo pri Normandio
Emeric Tauss Torday 2013-09-09 16-26.png|Montmartre
Emeric Tauss Torday 2013-09-09 17-22.png|Sunsubiro
Emeric Tauss Torday 2013-09-09 16-36.png|Parizo
Emeric Tauss Torday 2013-09-09 16-38.png|Parizo
Emeric Tauss Torday 2013-09-09 16-34.png|Notre Dame de Paris
El último refugio, Emeric Tauss Torday 2013-08-24 21-32.png|La lasta rifuĝo

## Fontoj 
* anglalingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Francaj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungardevenaj francoj
Denis Vairasse

'''Denis Vairasse d'Allais'* estis franca verkisto naskita ĉirkaŭ 1630 kaj mortinta en 1696.
eta|dekstra|150ra|foto de la verko

Li estas speciale konata pro sia Utopia romano *Historio de la Severambianoj''.

## Biografio 
Vairasse naskiĝis en protestanta familio de malalta meza klaso en Francio, kaj apartenis al la reĝaj trupoj. Li studis etikon, kaj atingis doktoran gradon ĉirkaŭ 1660.
Kiel protestanto, li estis devigita al ekzilo en Anglio fare de la religiaj konfliktoj en Francio dum la 17-a jarcento, kie li skribis sian "Historion de la Severambianoj", poste tradukita al la franca kaj ankoraŭ poste al kelkaj aliaj eŭropaj lingvoj, post kiam ĝi trovis popularan sukceson.

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Utopiistoj
Eszter Tari

**Eszter Tari** [ester], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tari Eszter** estas hungara pentristo, altlerneja instruisto. Ŝia patrino estis Anna T. Surányi.
eta|Eszter Tari: Intro XI (2008)
Eszter Tari  naskiĝis la  en Pécs.

## Biografio 
Eszter Tari abiturientis en belarta mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1996, somere ŝi lernis en liberlernejo de Zebegény. Ŝi akiris diplomon en Universitato de Pécs en 2004. Ŝia ĉefinstruisto estis Sándor Pinczehelyi. Dum la studentaj jaroj ŝi profitis stipendiojn por plulerni en Indonezio (1998), Germanio (2001), Japanio (2002). En la lernojaro de 2004 ŝi instruis en mezlernejo en Pécs, poste jam en la universitato. En 2007 ŝi estis gastoprofesoro en indonezia universitato. Post 3 jaroj ŝi akiris sciencan gradon DLA en Universitato de Pécs. Ŝi ricevis kelkajn premiojn ekde 1997.

## El solaj ekspozicioj 
* Pécs (2001, 2009)
* Budapeŝto (2002, 2009)
* Kaposvár (2004)
* Surakarta (2007)
* Yogyakarta (2010)
* Herceg Novi (2012)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Karlsruhe (2001)
* Pécs (2003, 2009)
* Budapeŝto (2007)
* Yogyakarta (2010)
* Ĝakarto (2011)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Intro XI (2008, vidu la bildon!)
* Faktor I.
* Kato de Rubens

## Fontoj 
* oficiala paĝo 
* hungarlingva biografio kun bildoj 
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Janus (testudo)

eta|Janus
**Janus** (Jano en la franca) estas ekzemplero de la specio greka testudo kiu estas eksterordinare dukapa, naskiĝinta la 3-an de septembro 1997 en la Naturhistoria Muzeo de Ĝenevo. Maskoto de la institucio, li festas tie siajn 21 jarojn en 2018, kaj havas la rekordon de vivtempo por dukapa testudo.

## Bibliografio 
* «Ali, Janus kaj la aliaj... 50 jaroj de naturaj historioj», sur rts.Ch, RTS Arkivo, 12an de decembro 2016 (konsultita la 2an de septembro 2017)

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Maskotoj
Kategorio:Famaj testudoj
Kategorio:Bestoj naskiĝintaj en 1997
Andrius Mamontovas

**Andrius Mamontovas** (naskiĝinta la ) estas litova rokmuzikisto. Li ankaŭ estas komponisto, aktoro kaj muzikproduktisto. Li estis unu el la kunfondintoj de la litova rokmuzika grupo *Foje* kaj la iniciatinto de la projekto *LT United*.

Kategorio:Litovaj aktoroj
Kategorio:Litovaj kantistoj
Kategorio:Litovaj rokmuzikistoj‎
Kategorio:Bandestroj
Kategorio:Rusdevenaj litovoj
Inukai Cuĝoŝi

**Inukai Cuĝoŝi** aŭ **Inukai Tsuyoshi** (, naskiĝis la , mortis la ) estis japana politikisto, ĉefo de ministraro, kaj Ĉefministro de Japanio el la 13a de Decembro 1931 al la 15a de Majo 1932.

Li estis partiano de liberalismo kaj de konstitucia monarkio ene de kadro de parlamenta demokratio.

Inukai estis elektita por la Malalta Ĉambro de la Imperia Parlamento en 1890, kaj estis poste reelektita 17 fojojn, kaj tile li tenis sian sidlokon dum 42 jaroj ĝis sia morto. Li havis diversajn postenojn en la altaj rangoj de la japana politiko en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj.

Li estis subtenanto de Tongmenghui, nome ĉina respublika movado kaj helpis Sun Jatsen dum la Ksinhai Revolucio de 1911 kiu elpostenigis la reĝimon de la Dinastio Qing.

Unu tagon post la alveno de Charlie Chaplin en Japanion, la jam ĉefministro Inukai Cuĝoŝi estis murdita fare be ultra-naciistoj dum la okazaĵo de la 15a de Majo. La origina plano de la grupo inkludis provoki militon kontraŭ Usono pere de la murdo de Chaplin dum la bonveniga akceptado organizita de la ĉefministro, sed tiu parto de la plano estis malsukcesigita pro la prokrasto de la publika anonco de la dato de la evento. Kiam la ĉefministro estis murdita, lia filo Inukai Takeru estis rigardante matĉon de sumoo kun Charlie Chaplin, kio probable savis la vivojn de ambaŭ.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Silverberg, Miriam (2006). Erotic Grotesque Nonsense: The Mass Culture of Japanese Modern Times. Berkeley, Los Angeles and London: University of California Press. ISBN 978-0-520-26008-5.

Kategorio:Japanaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Japanio
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Japanio
Kategorio:Charlie Chaplin
Serba ortodoksa preĝejo (Saalfelden)

eta|Serba ortodoksa kirko en Saalfelden-Bürgerau
La serba ortodoksa preĝejo **Kirko de la ĉiuj serbaj sanktuloj** (germane: *Kirche aller serbischer Heiligen*, serbe: *Crkva Sabora svih srpskih Svetitelja*) en Saalfelden estis la unua en tradicia bizanca stilo konstruita serbortodoksa preĝejo en Aŭstrio. Krome temas pri la unua serbortodoksa preĝejo en Salcburgio; konstrujaroj estis inter 2002 kaj 2009. La paroĥujo Saalfelden apartenas al la dekanujo Aŭstrio-Sudokcidento de la Episkopujo (eparĥio) Aŭstrio-Svislando. Ĝi troviĝas en la nordo de Saalfelden. La nombro de la fideluloj estas ĉ. 2000, la nuna paroĥestro nomiĝas Gojko Ostojić.

## Historio 
La unua paroĥestro estis Jovan Alimpić, filo de la ĉefpastro de la komunumo de Hrtkovci en Serbio, kies preĝejo modelis por la konstruaĵo saalfelden-a. Serbortodoksaj diservoj okazas en Saalfelden jam ekde 2002, komence en la luterana Pacokirko. Simila situaciaĉo estas ĝis nun en la grandurbo Salcburgo kie la serboj gastas daŭre en la romkatolika Blazio-kirko apud la t.n. (iama) burĝa hospitalo. Pro la eksterorda beleco de la nova preĝejo kelkaj urbanoj titolis ĝin eĉ *perlo urba*. Tuj apudas la protestantisma Pacpreĝejo.

## Konsekraj solenaĵoj en septembro 2009 
eta|Memorigtabulo en du lingvoj - kaj du alfabetoj
En la 19.9.2009 la tiama episkopa moŝto Konstantin Đokić feste konsekris la preĝejon. Poste kune kun la komunuma paroĥestro Alimpić kaj ties patro celebritis la sankta liturgio. Plibeligis la ceremonion kantista kvaro el Zuriko gvidata de sia paroĥestro Miroslav Simijonović kune kun koruso saalfelden-a. Poste la konsekrado festitis en la kongresa centro dum kiu festprelegis la urbestro Günter Schied kaj - por la du aliaj konfesioj tradicie surlokaj - la romkatolika dekano Roland Rasser kaj la protestanta pastoro Robert Jonischkeit.

## Financado kaj planado 
Helpis la konstruon la komunumo serbortodoksa de Vieno kiel ankaŭ la romkatolika Diocezo Salcburgo respektive la evangelia komunumo de Saalfelden (kiu cetere tuj najbaras). Planis la preĝejon salcburga arkitekta buroo, kiu faritis laŭ nordserba (Vojvodino) stilo. Unu arkitekto engaĝiĝinta estas mem ano de tiu ĉi konfesio. Ne estu forgesita la malfermiteco kaj rapidagemeco de ĉiuj politikistoj koncerne konstrupermesdonon.

## Fontoj 
* Prie sur la paĝoj de la romkatolika salcburga episkoplando 
* Prie sur serbortodoksa eklezia paĝaro

## Vidu ankaŭ 
* Serba Ortodoksa Eklezio en Aŭstrujo
* Katedralo de Sankta Triunio (Vieno)

Kategorio:Saalfelden
Kategorio:Serba ortodoksa eklezio
Kategorio:Ortodoksaj preĝejoj en Aŭstrio
Christian Radich

La **Christian Radich** estas velŝipo de la tipo plenrigilita ŝipo, kiu marveturas sub la norvega flago. La ŝipo (konstrujaro 1937) estas interalie konata pro la filmo *Windjammer* el 1958 kaj la televidserio *The Onedin Line* el la 1970-aj jaroj. La ŝipo konstruiĝis kiel lerneja ŝipo kaj servis tiel, krom la periodo de la dua mondmilito, por la norvega junularo. Nuntempe la ŝipo marveturas en la somersezono kun grupoj kaj individuoj dum mallongaj kaj longaj vojaĝoj. Ĉiujare ĝi ankaŭ partoprenas je la 'Tall Ship Races' (Altŝipkonkursoj), en kiu ĝi, kiel la plej distingita ŝipo, altiras multajn interesatojn.

La nomo de la ŝipo venas de la norvega kavaleria oficiro, entreprenisto kaj ŝipekipisto *Christian Radich* (15-an de aŭgusto 1822–29. junio 1898).

## Teknikaj donitaĵoj 
* Kuntara enhavo: 662 toneloj
* Sentara enhavo: 198 toneloj
* tri mastoj, ĉiu kun 5 jardoj.
* totala velareo 1360 m²
* dividita super 15 jardaj (rektangulaj) veloj, 11 stajoveloj kaj 1 brigvelo.
* Nombro da ŝiplitoj: 78
* Ĉefmotoro: 900 pk Caterpillar 3512 DITA diselo

## Eksteraj ligiloj 
* / Retejo de la Christian Radich

### Fotoj kaj filmoj 
* 360° QTVR plenekranaj panoramoj  de la *Christian Radich*

Kategorio:Lernoŝipoj
Kategorio:Velŝipoj
Kategorio:Norvegaj ŝipoj
Kategorio:Aperis en 1937
La Hoguette

''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] () - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso, france *Calvados*) kaj en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Caen kaj al la kantono **. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *hoguetons*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* La Hoguette en la retejo de la komunumaro *Pays de Falaise''

Kategorio:Komunumoj de Calvados
Tiranio

La **tiranio** (el la latina tyrannus, «neleĝa registo», el la greka τύραννος [týrannos], «suverena reĝo, registo de polis») en la senco kiun havis la termino en la Antikva Grekio, estis la reĝimo de absoluta povo, plej ofte unupersona, enkondukita de tirano, nome la registo kiu estis elpostenigita de si mem pere de la perforto, elposteniginte la antaǔan registaron de *polis* (la grekaj urbo-ŝtatoj), sed plej ofte danke al la popola apogo aŭ pere de militista puĉo aŭ eksterlanda interveno.

La tirano okupis la povon ne jure (*de iure*), sed nur fakte uzis ĝin perforte (*de facto*). Tamen por la moderna pensaro, la tiranio identiĝas kun troiga kaj kruela uzado de la politika povo okupita, nome povo ne nur eksterleĝa laǔ deveno (kvankam ne ĉiam), sed ankaŭ maljusta pro ĝia plenumo kiu subpremas ajnan opozicion; sed inter la antikvaj grekoj la termino ne estis tiom negativa: dekomence fakte havis pozitivan konotacion, ĉar multaj tiranoj estis deziritaj kaj tre popularoj inter la civitanoj de la *polis* (kelkaj eĉ estis enkalkulitaj en la listo de la Sep saĝuloj de Grekio), kvankam la demagogio aǔ popolismo de ties aliro al la povo kaj ties konservado estis kritikataj de la antaǔaj okupantoj de la povo (la aristokrataro), kaj la politika korupto de ilia plenumado fare de multaj el ili finos igante malŝatata la figuro de la tiranoi, kiuj estis foje siavice elpostenigitaj aǔ eĉ murditaj (*tiranocido*).

## Notoj 
Kategorio:Institucioj kaj regado en Antikva Grekio
Kategorio:Reĝimoj
Sindromo de Klinefelter

La **sindromo de Klinefelter**, ankaŭ konata kiel **47** aŭ **XXY**, estas la simptomoj kiuj rezultas de du aŭ pli X-kromosomoj en maskloj. La ĉefaj trajtoj estas malfekundeco kaj malgrandaj testikoj. Ofte, simptomoj povas esti subtilaj kaj multaj homoj ne rimarkas, ke ili estas tuŝitaj. Kelkfoje tamen, la simptomoj estas pli elstaraj kaj eble inkluzivas pli malfortajn muskolojn, pli grandan altecon, malriĉan kunordigon, malpli da korpa hararo, kreskon de mamoj kaj signife malpli fortan intereson pri sekso. Ofte nur en la fazo de pubereco ĉi tiuj simptomoj rimarkeblas. La inteligenteco kutime estas normala; tamen, legaj malfacilaĵoj kaj problemoj rilate al parolado estas pli oftaj. Simptomoj estas tipe pli severaj se ĉeestas tri aŭ pli X-kromosomoj (48, XXXY-sindromo aŭ 49, XXXXY-sindromo).

La sindromo kutime okazas hazarde. Pli maljuna patrino povas havi iomete pliigitan riskon de infano kun tia sindromo. La kondiĉo ne kutime herediĝas de siaj gepatroj. La Sindromo de Klinefelter estas diagnozita de genetika testo konata kiel *kariotipo*. 

## Vidu ankaŭ 
* intersekseco
* Alex MacFarlane
* Reprodukta sistemo

Kategorio:Genetikaj malsanoj
Harry Turtledove

**Harry Norman Turtledove** (naskiĝis la ) estas usona verkisto de ukronio, fantasto kaj sciencfikcio. Li verkas kaj seriojn kaj sendependajn librojn. Liaj plej konataj titoloj estas '**, **', '**, **' kaj '**.

## Biografio 
Turtledove naskiĝis en Los Angeles kaj kreskis en Gardena, alia kalifornia urbo. Liaj patraj avoj, kiuj estis rumanoj judoj, translokiĝis al Usono post ilia enmigro al Kanado.

Li eldonis siajn unuajn du romanojn, **' kaj ''*, en 1979 kun la pseŭdonimo "Eric G. Iverson". Li uzis sian realan nomon unuafoje en 1985 en *Herbig-Haro* kaj *And So to Bed''.

Li verkis multajn librojn kun aliaj verkistoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Viroj
Kategorio:Usonaj bizancistoj
Kategorio:Usonaj romanistoj
Kategorio:Usonaj fantastaj verkistoj
Kategorio:Judaj verkistoj
Kategorio:Verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Verkistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Usonaj judoj
Grainville-Langannerie

**Grainville-Langannerie** estas franca  situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Grainville-Langannerie ĉe CDC Cingal – Suisse Normande ()

Kategorio:Komunumoj de Calvados
György Tarr

**György Tarr** [djordj tar], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tarr György** estas hungara restaŭristo. Lia frato estas Béla Tarr.

György Tarr  naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Tarr frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, samtempe belartan mezlernejon vespere. Post la abituriento li estis dekoraciisto jaron, poste inter 1979-1982 restaŭristo en firmao pri historiaj monumentoj. Li akiris restaŭristan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1988. Post la diplomo li estas sendependa restaŭristo kaj li ricevas konstante laborojn de la romkatolika eklezio. Krom la restaŭraĵoj li kreas malofte ornamaĵojn. Li havas edzinon, kiu naskis trifoje.

## Ekspozicioj 
* Leányfalu (2008)
* Győr, Budapeŝto (2009)

## Elektitaj restaŭraĵoj 
* freskoj en Primasa baziliko de Esztergom (1989, 1990); stukoj (1991)
* freskoj kaj bildo en Baziliko de Máriabesnyő (1992–1993)
* Preĝejo Sankta Margareta (Angyalföld) (1992)
* Katedralo de Ĉieliro de Maria (Vác) (1995)
* Preĝejo de Sankta Jozefo (Mátészalka) (2000)
* Preĝejo Vizito de Maria (Újlak) (2002–2005)
* murpentraĵoj en ŝtuparejo en primasa palaco de Esztergom (2006)
* esplorado pri murpentraĵo en Preĝejo Sankta Petro (Belváros) (2006)
* plenaj memstaraj murpentraĵoj laŭ novbaroko en Preĝejo Koro de Jesuo (Zalaegerszeg) (2013)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj restaŭristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Regiono Gorenjska

**Regiono de Gorenjska** () estas unu el la 12 statistikaj regionoj de Slovenujo (Slovenio). Ĝi estis establita en majo 2005. Ĝi situas en la nordokcidenta parto de Slovenujo. Estas 18 komunumoj en la regiono. Kranj estas la ĉefa kaj plej granda urbo en la regiono. La areo de la regiono estas 2 136.5 km² kaj 203 808 homoj loĝas la .

## Komunumoj 
Bled, Bohinj, Cerklje na Gorenjskem, Gorenja vas-Poljane, Gorje, Jesenice , Jezersko, Kranj, Kranjska Gora, Naklo, Preddvor, Radovljica, Šenčur, Škofja Loka, Tržič, Železniki, Žiri, Žirovnica.

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la regiono ()


Gorenjska
Militrakonto

**Militrakonto** estas esplorprojekto pri Esperanto kaj la Dua Mondmilito, kiu celas esplori transnacian aliron al tiu ĉi milito pere de la literaturo en Esperanto. Krome, oni intervjuas veteranajn esperantistojn, kiuj rakontas unikajn informojn kaj travivaĵojn pri la milito. En tiu kadro la Dua Mondmilito estas komprenita laŭ ampleksa perspektivo, tiel ke inkluziviĝas ankaŭ la militoj en Hispanio kaj Azio en la tridekaj jaroj, kaj la korea milito. En la retejo pri la projekto, ĉiu slipo enhavas rigard-altiran bildon, kiu interplektiĝas kun la teksto.

Kelkaj el la anoj de la esplorkomunumo estas Pascal Dubourg-Glatigny, István Ertl, Catherine Gousseff, Javier Alcalde, Ulrich Lins, Roberto Pigro, Joseph Essertier, Javier Guerrero, Heidi Goes, Ester Boquera, Hans Bernd Ashauer-Jerzimbeck, Hidenori Kadoja, Kalle Kniivilä, Goro Christoph Kimura, Roland Rotsaert, Antonio de Salvo kaj Carlo Minnaja.

## Pritraktataj temoj 
### Homoj 
* Ursula Grattapaglia, Trifon Ĥristovski, Aleksander Nakov, Carlo Nicolodi, Paul Neergard, Petr Ginz, Norbert Barthelmess, Åge Kjelsø, Přemysl Pitter, Gassy Marin, Anna Rosselló, Trinitat Garcia, Verda Majo, Stanley Ivanson, Francis Bertrand Breakspear, Miyamoto Masao, Eduardo Larrouy, Germinal Gracia, Jean Lezan, Joan Font i Giralt, ISIGA Osamu, Valdemar Langlet, Titus Brandsma, Paul Tarnow, Amadeu Martorell, Andreu Nin, Berl Kurtz, Marja Orsetti, Barbara Cvetkova.

### Verkoj 
* Maskerado ĉirkaŭ la morto, Naskitaj sur la ruinoj Okinavo, Kiel akvo de l' rivero, Londonanidoj, La granda kaldrono, Tiberio, Rakontu samideano!, Homoj kaj riveroj, Kroata milita noktlibro, Flustr’ el uragano, Medalionoj, Tagoj kaj ruinoj, Scienco kaj pseŭdoscienco pri heredo kaj raso, Diablidoj.

### Revuoj kaj radioj 
* Malgranda Revuo, Senŝtatano, La Pirato, Esperanto, Indonesia Perspektivo, Radio Romo, Latinigo, Flandra Esperantisto.

### Asocioj 
* Internacio de Proleta Esperantistaro, Londona Esperanto-Klubo, La Estonteco Estu Nia.

## Bibliografio 
* Pascal Dubourg Glatigny, *Esperanto kaj la Dua Mondmilito: postmemora aliro al transnaciaj rakontoj*. En IKU-libro de 2020.

## Vidu ankaŭ 
* Antaŭ unu jarcento, pri la unua mondmilito kaj Esperanto

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de Militrakonto
* Prelego de Javier Alcalde, *La savenda memoro de la laborista movado*, 26 Julio 2020
* Prelego de Pascal Dubourg-Glatigny, *Esperanto kaj la Dua Mondmilito*, 3 aŭgusto 2020

Kategorio:Esperanto-kulturo
Kategorio:Esperanto-libroj
Kategorio:Libroj pri la Dua Mondmilito
Kategorio:Verkoj pri la Dua Mondmilito
Kategorio:Dua Mondmilito
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Verkoj el la esperantlingva tradukliteraturo
Kategorio:Historio
Kategorio:Milita historio de la 20-a jarcento
Internacia Kongreso de Stenografio

La unua **Internacia Kongreso de Stenografio** okazis en 1887 en Londono. Pro la eksplodo de la Dua Mondmilito, la kunlaboro estis interrompita dum 16 jaroj. Post la restarigo en 1955 estis prezentita la unua mondĉampioneco de tajpado, kaj 6 jarojn poste, la unua mondĉampioneco de stenografio.

## Kongresaj urboj 
* 1889 20px|border Londono
* 1889 20px|border Parizo
* 1890 20px|border Munkeno
* 1891 20px|border Berlino
* 1893 20px|border Ĉikago
* 1897 20px|border Stokholmo
* 1900 20px|border Parizo
* 1905 16px|border Bruselo
* 1908 20px|border Darmstadt (En la kongreso, Friedrich Schneeberger kaj Leon Paul Charles Cogen ricevis medalon por siaj Esperantaj laboroj pri Stenografio)
* 1912 20px|border Madrido
* 1913 20px|border Budapeŝto
* 1920 20px|border Strasburgo
* 1922 20px|border Dresdeno
* 1924 16px|border Laŭzano (unuafoje oficiale partoprenis reprezentanto de IAES)
* 1926 20px|border Milano
* 1927 16px|border Bruselo (okazis internacia ekspozicio, en kiu Esperanto havis plej grandan lokon)
* 1928 20px|border Budapeŝto
* 1931 20px|border Parizo
* 1934 20px|border Amsterdamo
* 1937 20px|border Londono
* 1955 20px|border Monako (unua mondĉampioneco de tajpado)
* 1957 20px|border Milano
* 1959 20px|border Vieno
* 1961 20px|border Wiesbaden (unua mondĉampioneco de stenografio)
* 1963 20px|border Prago
* 1965 20px|border Parizo
* 1967 16px|border Berno
* 1969 20px|border Varsovio
* 1971 16px|border Bruselo
* 1973 20px|border Valencio
* 1975 20px|border Budapeŝto
* 1977 20px|border Roterdamo
* 1979 20px|border Beogrado
* 1981 20px|border Mannheim
* 1983 16px|border Lucerno
* 1985 20px|border Sofio
* 1987 20px|border Florenco
* 1989 20px|border Dresdeno
* 1991 16px|border Bruselo
* 1993 20px|border Istanbulo (unua mondĉampioneco de komputila tajpado)
* 1995 20px|border Amsterdamo
* 1998 16px|border Laŭzano
* 2001 20px|border Hanovro
* 2003 20px|border Romo
* 2005 20px|border Vieno
* 2007 20px|border Prago
* 2009 20px|border Pekino
* 2011 20px|border Parizo
* 2013 16px|border Gento
* 2015 20px|border Budapeŝto
* 2017 20px|border Berlino

Kategorio:Kongresoj
Kategorio:Stenografio
Kategorio:Aperis en 1887
Instituto de Katalunaj Studoj

La **Instituto de Katalunaj Studoj** -  (, ankaŭ konata de la akronimo "IEC" - estas akademia institucio, kiu serĉas entrepreni esploradon kaj studadon pri "ĉiuj elementoj de kataluna kulturo". Ĝi estas bazita en Barcelono, la ĉefurbo de Katalunio kaj dua plej granda urbo en Hispanio.

La instituto estas aparte konata pro sia normiga laboro de la kataluna lingvo. La nuna prezidanto de la Instituto estas la filologo Maria Teresa Cabré i Castellví, elektita al la ofico por kvar jaroj en 2021. Ŝi sekvis la biologon Joandomènec Ros i Aragonès (2013-2021) kaj la sociologon Salvador Giner i de San Julián (2005-2013).

## Vidu ankaŭ 
* Institut Ramon Llull
* Nicolau Dols i Salas
* Francesc Xavier Vila i Moreno

## Eksteraj ligiloj 
* 

Katalunaj Studoj
Kategorio:Lingvaj akademioj
Kategorio:Kataluna lingvo
Kategorio:Kulturo de Katalunio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1907
Kategorio:Organizaĵoj en Katalunio
Kategorio:Barcelono
Kategorio:Akademioj en Hispanio
Postrenkontiĝa sindromo

**Postrenkontiĝa sindromo** aŭ **postkongresa sindromo** (ofte mallongigita al **PRS** aŭ **PKS**, por la ekstera publiko ankaŭ **PERS** kun *E* por *Esperanto*) estas speco de la postvojaĝa sindromo. Temas pri aro de sentoj, kiujn kelkaj esperantistoj havas post forveturo el Esperanto-renkontiĝo aŭ post alveno hejmen. Ne temas pri vera "sindromo" en senco de "malsano", sed nur nomo por simpla kaj klara esprimo de la sentoj.

La "simptomoj" estas jenaj: manko de la esperantistaj amikoj kaj deziro vidi ilin kaj/aŭ deziro viziti plian Esperanto-renkontiĝon, ĝenerala malĝojo, ofte eĉ (ĉefe ĉe junuloj kaj organizantoj) fizika laceco. Partopreno en karavano estas por kelkaj homoj maniero kiel malfortigi aŭ ŝovi postrenkontiĝan sindromon.

Alia flanko de la postkongresaj epokoj estas profito de la enmergiĝo en la esperanta etoso kaj de la sekvaj kontaktoj por pli forta aktivado en la plej diversaj iniciatoj de Esperantujo: komencigo de Esperanto-kursoj koincide kun komenco de lernojaro (en kelkaj landoj), agado por reaktivigo de Esperanto-asocioj post elektoj de novaj estraroj ktp. Tiukadre la Esperantlingva Vikipedio atingis la 250 000-an artikolon en septembro (2018) post la fino de Esperanto-aranĝoj en antaŭa aŭgusto.

La postrenkontiĝa sindromo de esperantistoj estas parenca al tio, kion oni en angla lingvo nomas *post-event blues*, *post-vacation blues*, *post-holiday blues* aŭ *post-travel depression*. 

## Vidu ankaŭ 
* Esperanto-kulturo

## Eksteraj ligiloj 
* Kvin receptoj kontraŭ la "post-Esperanto-renkontiĝo-sindromo"
* Kanto *Post-Esperanto-renkontiĝo-sindromo (P.E.R.S.)* de La Kuracistoj
* Kanto *Postrenkontiĝa Sindromo* de la YouTube-kanalo *negermano*.

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj
Saint-Leu-la-Forêt (stacidomo)

**Saint-Leu-la-Forêt** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Saint-Leu-la-Forêt, departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio H de Transilien.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Ermont-Eaubonne - Valmondois (328000).

## Interkonektoj 
*  Lacroix 30.14 30.23

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Transilien H
* Stacidomoj de Transilien
* Saint-Leu-la-Forêt

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Transilien H
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-d'Oise
Kategorio:Saint-Leu-la-Forêt
39314 Moritakumi

***39314 Moritakumi*** estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  far'de la teamo de la astronomia programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (Okajama, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Takumi Mori* (1936–2015), kiu laboris ĉe la Japana Marborda Patrolo dum multenombraj jaroj. Li faris esplorojn pri astronomio de pozicio kaj geodeziajn observojn. Li faris ankaŭ strebojn por establi la Kansajan branĉon de la Japana Asocio de Kosma Gvato.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de BATTeRS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Altŝipo

[eta|La *[Europa (ŝipo de 1911)|Europa*, Nederlanda barko.]]
**Altŝipo** estas granda, tradicie rigilita velŝipo. Popularaj modernaj altŝipoj estas skunoj, brigantinoj, brigoj kaj barkoj. "Altŝipo" ankaŭ povas esti pli specifike difinata fare de organizaĵo, kiel por konkursoj aŭ festivaloj.
Kategorio:Ŝipspecoj
Kategorio:Velŝipoj
László Tenk

**László Tenk** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Tenk László Miklós** estas hungara pentristo.

László Tenk  naskiĝis la  en Nagybánya (Hungara reĝlando, nuntempe Baia Mare en Rumanio).

## Biografio 
László Tenk abiturientis en Miskolc, poste li studis en Belarta Altlernejo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Aurél Bernáth kaj János Kmetty. Inter 1966-1968 li estis soldato, inter 1969-1971 li ricevis stipendion. Inter 1970-1975 li pentradis en artistkolonio en Debrecen, sed en la lastaj jaroj li gvidis ankaŭ la pentristan klubon en Nyírbátor. Ekde 1975 li vivas en Budapeŝto, sed li ofte vizitas malgrandajn artistkoloniojn en la lando. Li ricevis premiojn inter 1974-2011. Li edziĝis en 1970, vidviĝis en 2006, lia edzino naskis 3 gefilojn.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1966, 1975, 1992, 1997)
* Zalaegerszeg (1967) 
* Debrecen (1971, 1975) 
* Pécs (1980, 1988) 
* Szolnok (1993, 2000) 
* Szeged (1996)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Debrecen (1971)
* Budapeŝto (1972, 1983, 1994, 2000)
* Salgótarján (1980) 
* Szolnok (1984, 1996)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Felhős kép lámpával (1988)
* A romantikáról (1995)
* Tükör és ablak (2007)
* Tártkarú tavasz
* Hegyi templom

## Fontoj 
* oficiala paĝo 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj