open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Le Rasoir

***Le Rasoir*** ( ***La Razilo***) estas eksa liberala satira gazeto liberala eldoninta en Lieĝo (Belgio). Ĝi aperis inter la jaroj 1869 kaj 1889, kaj estis distribuita ĉiun dek-kvinan tagon.

Unuafoje publikigita okaze de la baldaŭa municipa baloto de oktobro 1869, *Le Rasoir* havis malrespektan tonon kiu tuj plaĉis al la lieĝa publiko, kaj spertis bonan ricevon. Fortigita de ĉi tiu sukceso, dua numero aperis dek kvin tagojn poste.

Ĝiaj aŭtoroj sekve ne ĉesis verki, kaj dum preskaŭ dudek jaroj, *Le Rasoir* aperis kun elstara reguleco, ĉiujn dek kvin tagojn. Kiam ĝi ĉesis eldoni la 29-an de junio 1889, ekzistis tiam 558 numeroj, kiuj pritraktis unue la aktualecon de Lieĝo, poste tiun de Belgio kaj eksterlando, kun viva kaj akra tono. Ilustrita de sia kreinto Victor Lemaitre ĝis lia morto en septembro 1880, *Le Rasoir* poste pruntedonis sian unuan paĝon al la verkoj de karikaturistoj kun pseŭdonimoj kiel Méphisto, Lionel, Gaston, Frère Polisson, Hubalin aŭ Papillon.

## Referencoj 
Kategorio:Belgaj gazetoj
Kategorio:Politikaj gazetoj
Romkerhall

eta| Mapo de la Harc-montaro|500x500ra**Romkerhall** estas populara turisma loko en Malsupra Saksio (norda Germanio) proksime de Goslar, ĉe la nordokcidentaj deklivoj de la montetoj formantaj parton de la montaro Harco kie ankaŭ situas granda parto de la Nacia Parko Harz, sed ankaŭ la Esperanto-urbo Herzberg am Harz.

La loka restoracio kaj hotelo fronte al la akvofalo kiu formas malgrandan vidindaĵon estas surmerkatigata kiel la "Regno de Romkerhall - la plej malgranda regno en la mondo!" (germane: "*Königreich Romkerhall − das kleinste Königreich der Welt!*").

En la 1970-aj jaroj la areo - pro forgeso - ne estis aldonita al iu municipo. Tio permesis al la posedantoj de la restoracio kaj hotelo deklari Romkerhall la plej malgrandan reĝlandon en la mondo kaj en 1988 nomumi la Princinon de Saksio sia reĝino.

## Historio kaj priskribo 
Ĝi esence konsistas el vasta konstruaĵo, konstruita en la 19-a jarcento, kun ĉirkaŭa tero, utiligata kiel gastejo situanta laŭlonge de la rivero Romke. Ĝiaj administrantoj, Suzanne kaj Erina von Sachsen (forpasinta en 2010) estis parencaj al la lasta suvereno de Saksio Frederiko Aŭgusto la 3-a (1904-1918 ) kuzo, flanke de la patrino, de la Reĝino de Italio Margherita de Savojo.

Por informceloj, ekde 1988 la hotelo prenis la nomon de la *Regno de Romkerhall* : poŝtmarkoj estis eldonitaj, moneroj estis monfaritaj kun la portreto de Erina, "pasportoj" estis presitaj, akompanitaj de vizo kaj blazono de la domo, por esti proponita al klientoj. Ĉi tiuj ofte elektas la hotelon kaj restoracion kiel bazojn por montaraj ekskursoj kaj, okaze de geedziĝoj, la geedzoj povas uzi la kaleŝon kaj resti en abunde ornamita ĉambro. 

La unuopa rakonto komenciĝis en 

1861 kiam la lasta reĝo de Hanovro, Georgo la 5-a (1851 - 1866), parenco de la reĝino Viktorio (Britio), kaj lia edzino Maria de Saxe-Altenburg decidis konstrui konstruaĵon en la areo, kiu estis parto de ilia regno, *ĉaskabano* de kiu ili retenis proprieton eĉ post la falo de la monarkio kaj la aneksado al la regno de Prusio. Kiam, post ilia malvenko en la unua mondmilito, la dinastio Hohenzollern estis renversita, la pavilono kaj la ĉirkaŭaĵo estis forgesitaj; la kamparaj distriktoj poste estis redesegnitaj, sed la hanovria domo kaj tero (apartenanta al la posteulo de George V, Duko de Brunswick Ernest Augustus III, patro de la estonta Reĝino de Grekio Frederiko ne estis formale asignitaj al iu el ili. Estis ankaŭ George V kiu konstruigis la 60 m altan akvofalon Römkerhaller.
Dosiero:Romkerfalls Hartz Germany.jpg|Akvofalo de Romkerhall
Dosiero:OkerVerlobungsinsel.JPG|La valo Oker proksime de Romkerhall
Dosiero:Königreich-Romkerhall - panoramio (3).jpg|Hotelo Königreich-Romkerhall
Dosiero:20010201151AR Romkerhalle Kutsche am Königreich Romkerhall.jpg|Kaleŝo Reĝlando Romkerhall (germane: *Königreich Romkerhall*)

## Vidu ankaŭ 
* Harz
* Goslar
* Regno de Hanovro

* Insulo de la rozoj (iama mikronacio esperantista, Italio)

* Moresnet neŭtrala (iama mikronacio esperantista, Belgio)

## Eksteraj ligiloj 
Retejo de Romkerhall : http://www.koenigreich-romkerhall.eu/

## Referencoj 
Kategorio:Goslar
Kategorio:Norda Harco
Kategorio:Turismo en Germanio
Paul-Joseph Carpay

**Paul-Joseph CARPAY** estis belga pentristo kaj dekoraciisto, naskiĝinta en Lieĝo la 26-an de novembro 1822 kaj mortinta samloke la .

Paul-Joseph Carpay eniris la Akademion de Belartoj de Lieĝo en novembro 1842. En 1846, li ricevis la Unuan Premion de la Akademio en la kategorio de pentrado. Li ne dediĉis sin ekskluzive al siaj studoj en la Akademio, ĉar li jam tiam pentris dekorojn por la Teatro Gymnase kaj la Reĝa Teatro.

Post siaj studoj ĉe la Akademio, Paul-Joseph Carpay entreprenis vojaĝon al Italio por pliperfektigi siajn kapablojn. Li revenis al Lieĝo en 1848. Paul-Joseph Carpay partoprenis plurajn salonojn:

*En Lieĝo en 1847 kun *Ange de plus*
*En Bruselo en 1848 kun *Chaque chose en son temps* kaj *Le Christ tenté par Satan*
*Denove en Lieĝo en 1850 kun *Paysannes des environs de Rome* kaj *Repos du frère prêcheur*

Paul-Joseph Carpay mortis en 1892 en Lieĝo. Li estas entombigita en sia maŭzoleo ĉe la tombejo Robermont. Kreita de la arkitekto Monseur, ĉi tiu maŭzoleo estas unu el la plej imponaj kaj plej ornamitaj de la tombejo, kun aro da skulptaĵoj faritaj de Léon Mignon.

## Referencoj 
Kategorio:Belgaj pentristoj
Akademio de Belartoj de Duseldorfo

La **Akademio de Belartoj de Duseldorfo** ( *Kunstakademie Düsseldorf*) estas la akademio de belartoj de Nordrejn-Vestfalio en la urbo Duseldorfo (Germanio). Inter la rimarkindaj artistoj, kiuj studis aŭ instruis ĉe la akademio, estas Joseph Beuys, Gerhard Richter, Sigmar Polke, Anselm Kiefer kaj la fotistoj Thomas Struth, Andreas Gursky aŭ Candida Höfer. Sur la ŝtuparo ĉe la ĉefa enirejo estas gravuritaj la vortoj : "*Für unsere Studenten nur das Beste*" ( "Nur la Plejbonan por niaj Studentoj").

La lernejo estis fondita en 1762 de Lambert Krahe kiel lernejo pri desegnado. La unua virina profesoro, Catharina Treu, estis nomumita en 1766. En 1773, ĝi fariĝis la "*Kurfürstlich-Pfälzische Academie der Maler, Bildhauer- und Baukunst*" (Akademio de Pentrarto, Skulptarto kaj Arkitekturo de la Elektoprinclando Palatinato). Dum la Napoleonaj Militoj, la arta kolekto de la palatinata grafo estis heredita de la familio Wittelsbach kaj translokigita al Munkeno, kio instigis la prusan registaron—kiu aneksis la regionon de Duseldorfo post la kapitulaco de Napoleono—ŝanĝi ĝin en Reĝan Artoakademion en Düsseldorf, en 1819.

## Vidu ankaŭ 
*Duseldorfa Pentroskolo

Duseldorfo
Kategorio:Duseldorfo
Jules Bosmant

**Jules BOSMANT**, denaske **Jules Adolphe Jean BOSMAN** (n. la  en Lieĝo - m. en aprilo 1975 samloke) estis belga verkisto, artkritikisto kaj muzea konservisto.

Lia kariero kiel artkritikisto komenciĝis en 1924 danke al du amikoj : Arsène Heuse kaj Maurice Kunel. Ili kreis artan kaj literaturan semajngazeton, *Liège-Echos*, kiu estis publikigita ĝis 1934. Li estis preleganto, aparte dum la *internacia kongreso de Francaj Amikecoj* en 1930 kaj organizis salonon pri nuntempa valona arto.

## Referencoj 
Kategorio:Belgaj verkistoj
Kategorio:Belgaj artkritikistoj
Kategorio:Konservistoj
Universitato de Mostar

La **Universitato de Mostar** (, ) estas universitato en la urbo Mostar, Bosnio kaj Hercegovino, situanta en la distrikto *Rondo*. Ĝi estas  la due plej granda en la lando kaj la nura universitato en la lando kie instruado estas farita tute en la kroata.

La radikoj de la Universitato de Mostar reiras al 1895, kiam la Franciskana Teologia Lernejo estis establita. En 1950, la Supera Instrua Lernejo malfermiĝis en Mostar, sekvita fare de la Supera Teknika Lernejo en 1959 kaj  la Supera Agrikultura Lernejo en 1960.

La universitato estis fondita en Mostar la 11-an de februaro 1977. Origine nomita laŭ Djemal Biedić, jugoslava bosnia ŝtatisto kiu mortis en 1977 aviadila akcidento. Dum sia fondo, la universitato havis 4 fakultatojn, 1 kolegion kaj 2 institutojn. En la akademia jaro 1977/1978 studis en la universitato 5016 studentoj.

En 1992, dum la Bosnia Milito, la universitato ricevis sian nunan nomon kaj la kroata iĝis ĝia oficiala lingvo. Islamaj profesoroj kiuj forlasis la universitaton fondis novan instruejon en Mostar en 1993, kiu ricevis la malnovan nomon *Universitato Djemal Biedić*. Ĝi estas loĝigita en iamaj jugoslavaj armeokazernoj.

La universitato havas proksimume 14,000 studentojn, de kiuj proksimume 17% estas de Kroatio . Estas ĉirkaŭ 1000 dungitoj. La universitato havas dek fakultatojn, artakademion, ok institutojn kaj studentan centron. Instruplanoj por bakalaŭroj kaj magistroj estas alportataj laŭ la bolonaj reguloj . La rektoro de la universitato estas Lerka Ostojic . La universitato situas ĉe pl. Granda Kroata Merkato, 1 . La universitata sigelo prezentas la konstruaĵon de franciskana monaĥejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo

Kategorio:Universitatoj en Bosnio kaj Hercegovino
Senato de Berlino

La **Senato de Berlino** ( *Senat von Berlin*) estas la regiona registaro de la urbo-ŝtato (*Land*) Berlino, ĉefurbo de Germanio. Ĝi konsistas el ĉiuj senatanoj por la administrado de regionaj aferoj. La Senaton gvidas la reganta urbestro de Berlino, kiu elektas la aliajn membrojn de la registaro. Laŭ la konstitucio de Berlino, ĝi estas respondeca antaŭ la berlina deputita ĉambro.

La Senato kunsidas en la *Rotes Rathaus*, la centra urbodomo en la kvartalo Berlin-Mitte. Laŭ la konstitucio de Berlino, la Senato nuntempe konsistas el la reganta urbestro ( *Regierender Bürgermeister*) kun la rango de ministro-prezidanto kaj dek senatanoj. La Senato disponas pri la reguliga povo kaj plenumas la ekzekutivan povon. La reganta urbestro havas du viculojn (*Bürgermeister*), kiuj ankaŭ okupas postenojn de senatanoj.

La administracio de la Senato estas reprezentata de la dek senatanoj, ĉiu kun specifa respondeca fako:
*Kulturo kaj Eŭropaj aferoj;
*Urba disvolvado, Loĝado kaj Publikaj konstruaĵoj;
*Ekonomio, Energio kaj Publikaj entreprenoj;
*Edukado, Junularo kaj Familio;
*Medio, Transporto, Klimato kaj Konsumantoj;
*Financoj;
*Integriĝo, Laboro kaj Sociaj aferoj;
*Interno, Ciferecigo kaj Sportoj;
*Justico kaj Diverseco;
*Scienco, Sano, Prizorgado kaj Egaleco.

## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo 

Kategorio:Politiko de Berlino
Berlino
Čeřín

**Čeřín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rožmitál na Šumavě en distrikto Český Krumlov. Ĝi situas proksimume 2 km nordokcidente de Rožmitál na Šumavě. Vivas ĉi tie daŭre  ().

**Čeřín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,77&nbsp;km². En la katastra teritorio Čeřín situas ankaŭ Jistebník kaj Močerady.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1278.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Rožmitál na Šumavě - Čeřín 12 (5178).jpg|Čeřín
Rožmitál na Šumavě - Čeřín, statek (5177).jpg|Čeřín
Rožmitál na Šumavě - Čeřín 9 a 6 (5180).jpg|Čeřín

Kategorio:Rožmitál na Šumavě
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
La Meuse

***La Meuse*** estas franclingva regiona gazeto publikigita en Belgio ekde la jaro 1856.

La ĉefsidejo de la gazeto situas en Lieĝo, kaj ĝi estas posedata de la grupo Rossel, kiu ankaŭ posedas *Le Soir* kaj *La Lanterne*, interalie. *La Meuse* estas publikigita de Rossel et Cie S.A. en tablojda formato.

En la 19-a jarcento, *La Meuse* havis progreseman liberalan politikan sintenon. La gazeto nun ĉefe pritraktas ekonomiajn aferojn.

Kune kun *La Lanterne*, *La Meuse* havis eldonkvanton de 102,539 ekzempleroj en 1990 kaj 97,869 ekzempleroj en 1991.

## Referencoj 
Kategorio:Belgaj gazetoj
Reĝa Instituto pri Arta Heredaĵo

La **Reĝa Instituto pri Arta Heredaĵo** ( *Institut royal du Patrimoine artistique* aŭ  **IRPA**,  *Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium* aŭ **KIK**), estas la federacia scienca institucio de Belgio, kiu esploras, konservas kaj valorigas la belgan artan heredaĵon.

Ekde 1948, ĝi kunigas artajn historiistojn, kemiistojn, fizikistojn, restaŭristojn kaj fotistojn, kio ebligas multflankan kaj kompletan aliron al artaĵoj. Situanta en Bruselo, la IRPA proponas siajn servojn al muzeoj, preĝejoj, publikaj kolektoj, kaj ankaŭ al privataj kolektantoj tra la tuta Belgio.

En 1962, la Instituto translokiĝis al la konstruaĵo, kiun ĝi ankoraŭ okupas hodiaŭ : la parko de la Kvindekjara Jubileo en Bruselo. La konstruaĵo, desegnita tiutempe fare de René Sneyers kaj de la arkitekto Charles Rimanque, estas unu el la unuaj en la mondo speciale projektitaj por faciligi la interfakan aliron al artaĵoj. Ekde 2007, certaj partoj de la konstruaĵo estas protektitaj kiel Monumentoj kaj Lokoj de Belgio ( *Monuments et Sites de Belgique*), precipe la mebloj desegnitaj de Stéphane Jasinski.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo

Kategorio:Kulturo de Belgio
Kategorio:Organizaĵoj en Bruselo
Klára Györgyey

'*** [djordjei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Györgyey Klára,*' estis hungardevena usona verkisto, tradukisto, altlerneja instruisto. Ŝia origina familia nomo estis Takács, ŝia edzo estis Ferenc Aladár Györgyey, ŝia usona persona nomo estis *Clara*, ŝia pseŭdonimo estis *Takács Cili*.

 naskiĝis  (laŭ aliaj informoj la naskiĝjaro estas 1936 aŭ 1937) en Budapeŝto, ŝi mortis  en :en:Orange, Connecticut (Konektikuto, Usono).

## Biografio 
 akiris eksterkomercistan bakalaŭron en Eksterkomercista Altlernejo de Budapeŝto en 1956, poste ŝi kun permeso vizitis parencojn en Milvokio. Post la hungara revolucio de 1956 ŝi ne revenis kaj ŝi akiris pedagogian diplomon (MA) en Universitato Yale en 1959. Ŝi instruis 3 jarojn en mezlernejo, poste ĝis sia morto en Yale, kie ŝi akiris la rangon kaj postenon profesoro kaj katedrestro. Ŝi ankaŭ kontribuis ĉefe kritikojn kaj angle kaj hungare, eĉ ŝi tradukis. Inter 1970-1977 ŝi estis produktoro kaj reĝisoro de memfondita teatro (Clara Gyorgyey Theatre). Ŝi edziniĝis en 1960, poste ŝi naskis 2 filinojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1986-1992.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ferenc Molnár.* (monografio angle, 1980; hungare: 2001)
* *Arrogáns alázattal.* (elektitaj eseoj, kritikoj, studoj, 1987; 2-a pligrandigita eldono: 1987)
* *Szerelmetes szurkapiszka.* (elektitaj eseoj, kritikoj, studoj inter 1985–1995, 1997)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* István Örkény: *Macskajáték.* (1976)
* Klára Fehér: *Vakáció Magyarországon.* (kuntradukisto, 1982)
* István Örkény: *Rózsakiállítás.* – *Tóték.* (kuntradukisto, 1982; 2-a eldono: 2001)
* George Orwell: *Állati gazdaság.* (kuntradukisto, 1985)
* István Örkény: *Pisti a vérzivatarban.* – György Spiró: *Az imposztor.* – Mihály Kornis: *Kozma.* (1993)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla plej fine) 
* biografio hungare
* biografieto hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Usonaj tradukistoj
Kategorio:Usonaj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Budapeŝtanoj
Santiago del Estero (stacidomo)

**Santiago del Estero** estis fervoja stacidomo situanta en la urbo Santiago del Estero, Provinco Santiago del Estero, apartenanta al la Fervojo General Bartolomé Mitre de la argentina fervoja reto.

## Vidu ankaŭ 
* Santiago del Estero (urbo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Santiago del Estero (urbo)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
CapMetro Rail

**CapMetro Rail** estas hibrida trajno (malpeza trajno kun kelkaj ecoj similaj al ĉeurba fervojo), sistemo kiu priservas Grandan Austin-areon en Teksaso kaj estas posedata de CapMetro, la ĉefa publiktransporta provizanto de Aŭstino. La Ruĝa Linio estas la unua kaj nuntempe nura fervojlinio de CapMetro, kaj ligas Downtown Austin kun la nordokcidentaj antaŭurboj de Aŭstino. La linio funkcias sur  de ekzistantaj frajtotrakoj, kaj priservas 10 staciojn. Post serio da prokrastoj, CapMetro Rail estis malfermita en marto 2010. En 2023, la linio transportis  pasaĝerojn, aŭ proksimume po  je labortago en la dua kvaronjaro de 2024.

centra|400ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Austin Metrorail.jpg|Trajno en stacio *Downtown*
Bikerack.jpg|Bicikla rako
Inside MetroRail.JPG|Interno
Insidemetrorail.jpg|Interno
Metroraildoor.jpg|Pordo

## Vidu ankaŭ 
* Aŭstino

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Aŭstino
Kategorio:Fervojo en Usono
Kategorio:Ŝpuro 1435 mm
Neuquén (stacidomo)

**Neuquén**  estas stacio de la argentina fervoja reto, apartenanta al la Branĉo Bahía Blanca - Neuquén - Zapala de la Fervojo General Roca. Ĝiaj vojoj estas konceditaj al la firmao Ferrosur Roca. Ĝi situas en la Urbo Neuquén, Departemento Confluencia, Provinco Neŭkeno, Argentino.

En 2014 ĝi estis deklarita "Bieno de Historia Intereso" fare de la argentina registaro.

## Bildgalerio 

CarteldelaestacionFFCCdeNQN.JPG|Nomŝildo
18-Estación FFCC en Neuquen.jpg|Kajo kaj trako
Tren 0km entre Neuquén y Cipolletti 1.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Neuquén
* Neuquén Cargas (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Neuquén
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Fervoja tunelo de Frejus

eta|portalo ĉe la sudorienta flanko en Bardonecchia
eta|lokiĝo de la tunelo en la alpa arko
La **Fervoja tunelo de Frejus** (aŭ **Fervoja tunelo de Mont Cenis**, en la franca *Tunnel ferroviaire du Fréjus*; en la itala *Traforo ferroviario del Frejus*), estas longa malnova fervoja tunelo longa je 13.7 Km kiu estas ligilo de Francio kun Italio, sub monta regiono Mont Cenis kaj montpasejo Frejus, inter Modane (nordokcidenta flanko) kaj Bardonecchia (sudorienta flanko) .

## Konstruado 
Frejus estas unu el la plej malnovaj fervojaj tuneloj tra Alpoj. Konstrulaboroj komencis dum jaro 1857, kaj malfermo okazis 1871. Inter 1967 kaj 1871, aparta dentrada fervojo longa je 77 Km trans la montpasejo prizorgis trafikon inter la du flankoj. Inter 1871 kaj 1882 Frejus estis la plej longa tunelo de la mondo.

## Fermo 2023 ... 2025 
Dum 2023 aŭgusto terglito detruis parton de la linio proksime de la tunelo. Remalfermo estas atendata por komenco de jaro 2025 .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bardonecchia (stacidomo)
* Modane (stacidomo)

Kategorio:Internaciaj tuneloj
Kategorio:Tuneloj en Francio
Kategorio:Tuneloj en Italio
Frejus (apartigilo)

**Frejus** povas esti:

## Alpa montpasejo kaj tunelo en departemento Savoie 
* Montpasejo Frejus
* Fervoja tunelo de Frejus
* Ŝosea tunelo de Frejus

## Ĉemara loko en departemento Var 
* Fréjus -- komunumo
* Fréjus (stacidomo) -- fervojstacio en komunumo Fréjus
* Fréjus - Saint-Raphaël (stacidomo) -- najbara fervojstacio
Neuquén Cargas (stacidomo)

**Neuquén**  estas stacio de la argentina fervoja reto, apartenanta al la Branĉo Bahía Blanca - Neuquén - Zapala de la Fervojo General Roca. Ĝi ne estas uzata por pasaĝeraj trajnoj, sed nur por la vartrajnoj de la firmao Ferrosur Roca, kiu ankaŭ uzas ĝin kiel administran oficejon.

## Bildgalerio 

Estación Neuquén Cargas.jpg|Kajo
Vagones abandonados de Ferrosur Roca en la Estación Neuquén Cargas.jpg|Forlasitaj vagonoj
Locomotora abandonada en la Estación Neuquén Cargas.jpg|Forlasita lokomotivo

## Vidu ankaŭ 
* Neuquén
* Neuquén (stacidomo)

Kategorio:Neuquén
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Celoj de Aichi

maldekstra|eta|Emblemo de Nagoya
**Celoj de Aichi** (20 celoj) kunfaras la novan "strategian planon por la biologia diverseco 2011-2020" por la planedo, adoptita de la partoprenantaro al la Konferenco de Nagoya pri  la biodiverseco (CDB) en oktobro 2010. («Aichi» referencas al la nomo de la prefektejo de Aichi en Japanio).
 
Ĝi estas asociita al la frazo “*Life in harmony, into the future*” (tradukita al la lingvo de la lando kie la emblemo estas uzata). La biodiverseco estas Japanio estas reprezentata de origamio kiu tie povas simboli la esperon kaj la rimedon por realigi deziron.

Kategorio:Traktatoj de Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Internacia juro pri medio
Notoj B♭, B kaj H

En muziko prezentiĝas disputo pri nomigo de la du notoj inter A kaj C, unu nigra klavo kaj unu blanka klavo ĉe piano. La ĉefaj du sistemoj estas la angla kaj la germana. La malkongruo rezultigas malfeliĉaĵon ke la simbolo **B** povas priskribi du malsamajn notojn. 

## Argumentoj 
La angla sistemo estas pli logika, dum ke la germana postulas apartan pritraktadon de du notoj. Tamen oni malemas ŝanĝi nomojn de famaj verkoj de klasika muziko en tonaloj B♭-maĵoro, B♭-minoro, B-maĵoro, B-minoro kiuj havas la tonalon enbakita en la nomo laŭ la germana sistemo.

## Uzo laŭ regionoj 
En Germanlando kaj partoj de centra Eŭropo la germana sistemo estas jam delonge kaj daŭre uzata.

En Britlando, Usono, Nederlando uzatas la angla sistemo.

En Skandinavio oni tradicie uzis la germanan sistemon, sed Svedlando dum jaroj 1990-aj transiris al la angla. Samtempe aperis la kompromisa skandinavia sistemo, kiu ebligas daŭrigi uzon de **H** sen risko de ambiguo de la litero **B**. Ĝi aperas en parto de muzikaj libroj. En Finnlando la uzo estas malunueca .

## Referencoj kaj fontoj 
Kategorio:Muzika notacio
Driophlox

***Driophlox*** estas genro de paseroformaj birdoj el familio Kardinaledoj. Ĝi estas kreita en 2024 per movo de 4 specioj el genro *Habia*, kie nun restas nur ruĝkrona formiktanagro.

## Taksonomio
La genro *Driophlox* estas kreita post molekulfilogenetikaj esploroj, kiuj pruvis, ke la tiama genro *Habia* estas parafiletika.
Por solvi la parafiletikecon oni decidis movi 4 speciojn el *Habia* al nova genro *Driophlox* kun tipa specio fulga formiktanagro (originale , nun *Driophlox gutturalis*).
La genra nomo estas kunmetaĵo de  vortoj δριος/*drios* ("arbusto", "arbustdensaĵo") kaj φλοξ/*phlox* aŭ φλογος/*phlogos* ("flamo").

### Specioj 
Laŭ nuna sistematiko la genro enhavas 4 speciojn:

## Referencoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Neotropisa faŭno
István Egyed Hermann

**István Egyed Hermann** [iŝtvAn edjed], aŭ Egyed István Hermann, laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hermann István Egyed,** estis hungara pastro, premonstrata monaĥo, altlerneja instruisto, arkivisto, eklezihistoriisto. Lia origina persona nomo estis *István*, dum la monaĥa vivo vi portis la nomon *Egyed*.

 naskiĝis  en Bátaszék, li mortis  en Bátaszék.

## Biografio 
 maturiĝis en cisterciana gimnazio en Pécs en 1914, poste en Jászó li aliĝis al la premonstratoj. Inter 1915-1920 li studis en teologia akademio en Innsbruck, dum en 1918 li pastriĝis. Li doktoriĝis en la akademio en 1921. Inter 1925-1929 li instruis en gimnazio en Gödöllő, dum li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste li instruis en teologia altlernejo de Budapeŝto (1929–1940), ankaŭ en Universitato Péter Pázmány (1933–1949), krome en Scienca Universitato Ferenc József inter 1940–1949. Li iĝis trudemerito en 1949 pro la komunista kampanjo kontraŭ monaĥoj. Ekde 1950 li estis pastro en Veszprém (urbo), samtempe arkivisto en la dioceza arkivejo, ekde 1965 pastro en sia naskiĝurbo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A bátaszéki németek és népdalaik.* (monografio kaj disertaĵo, 1929)
* *A magyar katholikus papság az osztrák katonai diktatúra és az abszolutizmus idejében.* (monografio, 1932)
* *A Pázmány Péter Tudományegyetem Hittudományi Karának története.* (monografio, kunaŭtoro, 1938)
* *A Veszprémi Egyházmegye papságának könyvkultúrája és könyvállománya a XIX. század elején.* (monografio, kunaŭtoro, 1942)
* *Kurbély György veszprémi püspök. 1755–1821.* (monografio, 1947)
* *A katolikus egyház története Magyarországon 1914-ig.* (monografio, 1973; 2-a plibonigita eldono: 1982)
* *A bátaszékiek máriacelli búcsújárása.* (1993)
* *Bátaszék és környéke. – Bátaszék lelkipásztorai.* (studoj, 1998)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Bátaszék (1995)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj premonstrataj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj eklezihistoriistoj
Krato el Ateno

**Krato el Ateno** estis greka filozofo, filo de Antigeneso, "eromeno" kaj protektito de Polemono kaj lia posteulo kiel direktoro de la Platona Akademio, en 269 a. K. Krato estis majstro de Arkesilao, unu el la posteuloj de Pirono, fondinto de la skeptikismo en la greka filozofio. La amikeco inter Krato kaj Polemono estis intensa kaj ofte menciita en la klasikaj tempoj. Laŭ raporto de Diogeno Laertio, la poeto Antagoraso verkis epigramon kie anekdoto estis rakontita kie du amikoj estis kunaj enterigitaj en tombo. Kiel mesaĝisto de Ateno, Krato persvadis Demetrion Poliorketon rezigni la sieĝon kiun li trudis al Ateno en 287 a. K.

eta|maldekstre|300px|Bildo de la greka filozofo, Krato de Ateno.


## Referencoj 
300 a. K.
266 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 4-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 3-a jarcento a.K.

Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Akusilao de Argoso

**Akusilao de Argoso** - malnovgreke Ακουσίλαος ο Αργείος aŭ simple Ἀκουσίλαος - estis fama helenlingva historiisto. Li naskiĝis en la 2-a duono de la 6-a jarcento a.K. kaj mortis en la 1-a duono de la 5-a jarcento a.K., kaj kiel klare indikas la nomo, li venis de la historia urbo Argoso en antikva Grekio, centro de la same antikva regiono Argolando, kiu situas sur la preskaŭinsulo Peloponezo. Ĝenerale li karakteriziĝas aparteni inter la antaŭsokrataj filozofoj.

Kategorio:Helenaj historiistoj
Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Jujuy (stacidomo)

**Jujuy** estis fervoja stacidomo situanta en la urbo San Salvador de Jujuy, provinco Jujuy, Argentino.

En ĝia konstruaĵo funkcias kultura centro.

centra|280ra|eta|Trajno (1975)

## Vidu ankaŭ 
* San Salvador de Jujuy

## Eksteraj ligiloj 
* jujuyalmomento.com

Kategorio:San Salvador de Jujuy
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Gábor Hajdú Ráfis

**Gábor Hajdú Ráfis** [rAfiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hajdú Ráfis Gábor,** estis hungara kritikisto, literaturhistoriisto. Lia familia nomvarianto estis *Hajdu*.

 naskiĝis  en Kiskunhalas, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1969, post 2 jaroj li doktoriĝis. Post la diplomo li estis asistanto, poste lektoro en la universitato. Inter 1976–1978 li estis rubrikestro en ĵurnalo, poste redaktoro ĉe literatura revuo ĝis sia morto. Li mortigis sin.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Csutak és Heidegger. Mándy Iván: Egyérintő.* (1970)
* *Sarkadi Imre pályaképe.* (disertaĵo, 1971)
* *Sarkadi Imre.* (monografieto, 1973)
* *Kinek írunk?* (1981)
* *Kritikák, esszék, tanulmányok. 1970–1980.* (elektitaj kritikoj, eseoj, studoj, 1984)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Literaturhistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Antioĥo de Sirakuzo

**Antioĥo de Sirakuzo** - malnovgreke Ἀντίοχος ὁ Συρακούσιος aŭ simple Ἀντίοχος - estis fama helenlingva historiisto. Li vivis en la 6-a kaj 5-a jarcento a.K., ĉiukaze verkis pri la jaro -423, do tiam ankoraŭ vivis, kaj kiel klare indikas la nomo, li venis de la tiam greklingva urbo Sirakuzo de la mediteranea insulo Sicilio, kiu tiam apartenis al kultura regiono de antikva Grekio nomata Granda Grekio, kiu kovris grandajn partojn de la itala duoninsulo. La poeto kaj filozofo Ksenofaneso, kiu vivis ĉirkaŭ la jaroj 570 a.K. ĝis 475 a.K., estis lia patro.

Kategorio:Helenaj historiistoj
Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Aristobulo de Kasandrea

**Aristobulo de Kasandrea** - malnovgreke Αριστόβουλος ο Κασσάνδρειoς aŭ simple Αριστόβουλος - estis fama helenlingva historiisto, arkitekto, verkisto kaj inĝeniero. Li naskiĝis en la 1-a duono de 4-a jarcento a.K. en Kasandrea (Κασσάνδρεια), eble en -375, kaj mortis en -301 aŭ poste. Ĝenerale li karakteriziĝas aparteni inter la antaŭsokrataj filozofoj.

Kategorio:Helenaj historiistoj
Kategorio:Greklingvaj verkistoj
István Diószegi (historiisto)

**István Diószegi** [iŝtvAn diOsegi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Diószegi István,** estis hungara historiisto, altlerneja instruisto.

István Diószegi naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Diószegi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1953, en la sama jaro li edziĝis. Inter 1953-1957 li estis bibliotekisto en Universitata Biblioteko (Budapeŝto), poste li instruis en la universitato, ankaŭ estis katedrestro inter 1978–1995 kaj fakultatestro inter 1979–1982. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1962, li doktoriĝis en 1978 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis historio de Aŭstrio-Hungario. Li ricevis premiojn inter 1973-2003.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ausztria-Magyarország és Bulgária a San Stefanó-i béke után* (1961)
* *Hazánk és Európa* (1970)
* *Die Aussenpolitik der Österreichisch-Ungarischen Monarchie, 1871-1877* (1985)
* *A két világháború közötti időszak diplomáciatörténete, 1919–1939* (1992)
* *Az Osztrák–Magyar Monarchia külpolitikája, 1867–1918* (2001)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* aprezo kun foto 
* aprezo kun foto
* membiografio
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dinon el Kolofono

**Dinon el Kolofono** - malnovgreke simple Δίνων - estis fama helenlingva historiisto. Li vivis en la 4-a jarcento a.K., kaj kiel klare indikas la nomo, li venis de la historia urbo Kolofono (malnovgreke Κολοφών) en antikva Grekio, en la regiono Ionio en Malgrand-Azio. El la sama urbo venis pluraj pliaj famuloj, ekzemple la filozofo Ksenofano kaj la poeto, gramatikisto kaj kuracisto Nikandro de Kolofono.

Kategorio:Helenaj historiistoj
Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Ferekido de Ateno

**Ferekido de Ateno** - malnovgreke Φερεκύδης ὁ Ἀθηναῖος aŭ simple Φερεκύδης - estis fama helenlingva historiisto. Li naskiĝis en la 2-a duono de la 6-a jarcento a.K. kaj mortis en la 1-a duono de la 5-a jarcento a.K., kaj kiel klare indikas la nomo, li venis de la urboŝtato Ateno en antikva Grekio. Ne konfuzu lin kun la samnoma pensulo Ferekido aŭ Ferecido de Siros.

Kategorio:Helenaj historiistoj
Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Lanús (stacidomo)

**Lanús** estas fervoja stacio situanta en la urbo Lanús, en la Provinco Bonaero, ĝi priservas la metropolajn servojn de la linio Roca.

## Bildgalerio 

Centro de Transbordo Lanus.jpg|Ĉirkaŭaĵo
J37 379 Hp Lanús.jpg|Kajoj kaj trakoj
J37 380 Hp Lanús, M.4038.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Lanús

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Lanús
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Bluesky

***Bluesky*** (laŭvorte: *Blua ĉielo*) estas malcentralizita socia retejo por mikroblogado, kun limo de po 300 skribsignoj en afiŝo. La platformo estis kreita de usona kompanio kun limigita respondeco *Bluesky Public Benefit*, kies ĉefdirektoro estas Jay Graber. Unu el la trajtoj de la servo estas la uzo de domajnaj nomoj kiel identigiloj. Post la registriĝo (la unua ensaluto), uzantoj ricevas komunan subdomajnan identigilon (kiel @ekzemplo.bsky.social). La retejo estis dezajnita por facile kontroli la legitimecon kaj identecon de la uzanto, simila al kontrolado de la retpaĝa URL por eviti retrompadon aŭ similajn atakojn. Ĝi malfermiĝis al la publiko en januaro 2024, antaŭe ĝi estis aliĝebla nur per invito.

## Historio 
Jack Dorsey, ĉefdirektoro de Twitter, unue anoncis la Bluesky-iniciaton en 2019. La ĉefa teknologi-oficisto de la kompanio, Parag Agrawal, invitis la komencajn membrojn de la laborteamo komence de 2020. La grupo vastiĝis por inkluzivi reprezentantojn de la du malcentralizitaj retejoj Mastodon kaj ActivityPub. En aŭgusto 2021, Jay Graber estis dungita kiel estro de la projekto Bluesky.

La stabo de Twitter aprobis la buĝeton kaj la celojn de la projekto. Kelkaj el la celoj inkluzivas permesi la adaptadon de la administra sistemo kaj malhelpi algoritmojn plifortigi aŭ plifurorigi polemikojn. La laborteamo ne havis klaran vidpunkton aŭ opinion pri ĉi tiuj celoj, do Twitter decidis prezenti individuajn proponojn, kiuj iras de plifortigo de ekzistantaj normoj ĝis aprobo de defaŭlta kunfunkcipovo. Komence de 2021, Bluesky estis en esplora fazo, kun inter 40 kaj 50 homoj de la malcentralizita teknologia komunumo aktivaj en taksado de elektoj kaj kolektado de proponoj por la protokolo.

La 26-an de aprilo 2022, Bluesky deklaris ke la projekto ne estus trafita de la Twitter-aĉeto fare de Elon Musk, deklarante ke Bluesky funkciis sendepende kiel kompanio kun limigita respondeco ekde tiun februaron. En oktobro 2022, Bluesky sciigis sekvan itineron kaj kelkajn kromajn teĥnikajn detalojn pri la protokolo, kiu funkciigos la aplikaĵon. Bluesky ankaŭ komencis akcepti aliĝojn por testi venontan version de la programo.

En novembro 2023, Bluesky atingis du milionojn da uzantoj. En novembro 2024, ĝi eksperimentis rapidan kreskegon (nuntempe pli ol 15 milionoj da uzantoj), plejparte fare de usonanoj post la balotadvenko de Donald Trump, pro la disvastiĝanta kredo, ke Twitter (nun X) ne plu estis «loko por honestaj debatoj kaj diskutadoj».

## Markemblemoj 
La unua oficiala markemblemo de Bluesky estis simpla bildo de helblua ĉielo. Ĝi daŭris de februaro ĝis decembro 2023, kiam Bluesky diskonigis sian novan markemblemon, kiu ankaŭ estis uzita kiel la emblemo por la oficiala programaro kaj retejo. Temas pri blua papilio, inspirita de la papilia emoĝio. La publikigo de ĉi tiu nova emblemo koincidis kun la disponigo de publika vido por la retejaj afiŝetoj, permesante al senkontuloj legi la afiŝojn.

## Esperanto 
La interfaco de Bluesky estas disponebla en Esperanto ekde la 10-a de marto 2025.

## Referencoj 
Kategorio:Sociaj amaskomunikiloj
Kategorio:Komunika programaro
Bakeo de Tanagra

**Bakeo el Tanagra** estis greka kuracisto, primedicina verkisto kaj unu el la unuaj komentistoj, glosistoj kaj eldonistoj pri Hipokrato. Li estis lernanto de Herofilo de Kalcedono kaj samtempulo de Filino de Kos. Li apartenis al la Skolo de Aleksandrio, kiu tradicie estis fondita de Marko la Evangeliisto. El liaj skribaĵoj, (kiuj estis kaj valoraj kaj interesaj) restas nenio krom kelkaj fragmentoj konservitaj de Erotiano (25-77) kaj Galeno, de kiuj li estas ofte menciita.

## Vidu ankaŭ
* Herofilo de Kalcedono (335 a. K. - 280 a. K.)
* Filino de Kos (315 a. K. - 260 a. K.)
* Aristofano de Bizanco (257 a. K. - 180 a. K.)
* Glaŭcio el Tarento (230 a. K. - 175 a. K.)
* Serapiono el Aleksandrio (225 a. K. - 175 a. K.)
* Erotiano (25-77) greka gramatikisto, leksikografo kaj kuracisto
* George Sarton (1884-1956) belga historiisto pri sciencoj

## Referencoj 
275 a. K.
201 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 3-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Kategorio:Grekaj kuracistoj
Kategorio:Grekaj verkistoj
Kategorio:Grekaj leksikografoj
Apolonio de Kitiono

**Apolonio de Kitiono** estis greka kuracisto de la Empiriisma Primedicina Lernejo de Aleksandrio, kiu studis medicinon kun la kirurgo Zopiro de Aleksandrio (150 a. K. - 90 a. K.), eble unu el la du Apoloniaj kirurgoj menciitaj de Kornelio Celso. Estas alia teorio ke li studis medicinon en Kitiono, kvankam ne klare estas ke primedicina lernejo ekzistis tie liaepoke.

eta|maldekstre|400px|El la verko "Pri artikoj" kie oni kredas ke Apolonio estas la operacianto.

La famo de Apolonio disvastigis ĉie tra la malnovgreka mondo, kaj li estis konsiderita unu el la plej gravaj el ĉiuj kipraj kuracistoj. La medicinaj opinioj de Apolonio estis konsideritaj validaj kaj aŭtentaj laŭ Erotiano. Gravaj personoj kiel ekzemple Strabono, Cicerono kaj Pedanio Dioskorido ankaŭ skribis pozitivajn komentojn pri Apolonio. Kvankam ĉefe kuracisto, Apolonio havis intereson en kirurgio kaj traŭmato.

## Verkaro
* "Περὶ Ἄρθρων", ("Pri artikoj") (60 a. K.), verko dediĉita al Ptolemeo la 12-a Aŭleto (aŭ Ptolemeo el Kipro). La ilustraĵoj enhavataj en la 10-a jarcenta Laŭrenca Kodekso estas probable modifoj el la originalaj, al kiuj Apolonio referencas en la poemoj de tri libroj.
* "Περί επιληπτικών", ("Pri Epilepsio") (fragmento de Aleksandro el Tralio)
* Corpus Medicorum Grecorum, Hipokrato

## Vidu ankaŭ
* Johan Ludvig Heiberg (1854-1928)
* Hermann Diels (1848-1922)
* Heraklido de Tarento (225 a. K. - 157 a. K.)

## Referencoj 
120 a. K.
60  a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 2-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 1-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Kategorio:Grekaj verkistoj
Kategorio:Grekaj kuracistoj
Radio kaj Televido de Albanio

**Radio kaj Televido de Albanio** (, prononcata ), ankaŭ konata kiel *Albanio 1* aŭ *RTSH*, prononcata , estas la publika televida stacio de Albanio, kiu komencis elsendojn je la .

Ekde 1999 la stacio estas membro de la Eŭropa Unio de Radio kaj Televido. Fariĝante aktiva membro de la Eŭropa Dissenda Unio, Albanio akiris la rajton partopreni en la Eŭrovido-Kantokonkurso, kiu dum  jaroj jam fariĝis plej ŝatata evento por la eŭropanoj, kaj ankaŭ en la Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso por kantistoj de 9 ĝis 16 jaroj, kiu okazas ekde  jaroj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Televido en Albanio
Michnice

**Michnice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rožmitál na Šumavě en distrikto Český Krumlov. Ĝi situas proksimume 2 km nordoriente de Rožmitál na Šumavě. Vivas ĉi tie daŭre  ().

Michnice situas en katastra teritorio **Hněvanov** kun areo 13,8&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1259. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Domo n-ro 1 en angulo de ampleksa mastruma korto

## Pluaj fotoj 

Rožmitál na Šumavě - Michnice 16 (5139).jpg|Michnice
Rožmitál na Šumavě - Michnice, Michnická lípa (5142).jpg|Michnice, memoriga arbo

Kategorio:Rožmitál na Šumavě
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Deep learning

***Deepl learning*** (angle pri **profunda lernado)** estas unu el la multaj metodoj de maŝinlernado bazita sur artefaritaj neŭralaj retoj. Lernado povas esti kontrolita, duonkontrolita aŭ nekontrolita. Profunda lernado povas esti aplikita en lokoj kiel ekzemple bildprilaborado, parolrekono, komputa lingvistiko, maŝintradukado, biokomputiko, determinado de kuraciloj, medicina bildrekono, kaj programoj por tabulludoj. Ili foje povas atingi rezultojn, kiuj estas egalaj aŭ foje pli bonaj ol tiuj de specialistoj. 

## Difino 
Profunda lernado estas klaso de maŝinlernadaj algoritmoj, kiuj uzas plurajn tavolojn por iom post iom ĉerpi pli altnivelajn funkciojn el kruda enigo. Ekzemple, en bildprilaborado, pli malaltaj tavoloj povas identigi randojn, dum pli altaj tavoloj identigas la konceptojn gravaj al ekzemple nombroj, literoj aŭ vizaĝoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* AlphaGo
* Neŭroscienco
* OpenAI

Kategorio:Artefarita intelekto
Generative Adversarial Networks

***Generative adversarial networks*** (en esperanto ĉ. ***Generitaj antagonistaj retoj***, france: *réseaux antagonistes génératifs*) aŭ mallonge **GAN**), estas koncepto de maŝinlernado kiu priskribas kadron por trejnado de retoj en la kunteksto de generiga lernado aŭ nekontrolita lernado.

GAN-oj atingis rimarkindajn rezultojn en diversaj aplikoj inkluzive de la generacio de fotorealismaj bildoj, scenoj, kaj bildoj de homoj kiuj estas ne-rekoneblaj kiel falsaĵoj eĉ por homoj, verŝajne kondukos iun homon akcepti ĝin kiel realan foton.
[eta|350x350ra|Bildo de juna virino generita de Generita Antagonista Reto (*StyleGAN* aŭ *DeepFake*). La persono en ĉi tiu foto ne ekzistas, sed estas generita de [artefarita intelekto (AI) el analizo de portretoj.]]
GAN estas generita modelo kie du retoj konkuras unu kun la alia en ludteoria scenaro. La unua reto estas la *generatoro*, kiu generas provaĵon (ekz. bildon), dum la *diskriminanto (antagonisto)*, provas detekti ĉu la provaĵo estas reala aŭ "fabrikita" de la generatoro. La lernprocezo povas esti modeligita kiel nulsuma ludo (en: *zero-sum game*).

Kvankam generitaj antagonistaj retoj unue estis proponitaj por nekontrolita lernado, ili pruviĝis efikaj por duonkontrolita lernado, plene kontrolita lernado kaj plifortiga lernado. Dum seminario en 2016, Yang Likun nomis generitajn antagonistajn retojn "la plej bona ideo en maŝinlernado en la pasintaj dudek jaroj".

## Aplikoj 
* GAN-oj estas uzataj por akiri fotorealismajn bildojn, ekzemple, por industriaj dezajnelementoj, endoma dezajno, dezajnado de vestaĵoj, sakoj, tekoj, komputilludaj scenoj, ktp. Lastatempe, GAN-sistemoj estis uzitaj por prepari filmon aŭ animaciokadrojn. Ĉi tiuj sistemoj ankaŭ helpas rekonstrui tridimensian modelon de objekto uzante fragmentajn bildojn kaj plibonigi bildojn akiritajn de astronomiaj observoj. 
* GAN-oj helpas krei bildojn bazitajn sur teksto, kapablo kiu povas pliigi la uzon de de bildaj serĉsistemoj.
* Anonimi datumojn por plibonigi kibersekurecon.
* La programo *Media Forensics* de DARPA studas manierojn rebati falsajn novaĵojn, inkluzive de tiu generita per GAN-oj. 

## Etikaj problemoj 
Homaj bildoj sintezitaj de GAN povas esti malice uzataj. Tia ebla uzo inkluzivas la produktadon de falsaj fotoj kaj videaĵoj por krimaj celoj. GAN povas esti uzata por krei unikajn kaj realismajn profilbildojn de homoj, kiuj ne ekzistas, por ebligi la aŭtomatan kreadon de falsaj profiloj en sociaj retejoj.

## Vidu ankaŭ 
Chat GPT

Deep learning

## Eksteraj ligiloj 
(en) What is GAN? Generative Adversarial Networks (GAN) Explained, MOOC, Coursera

(en) Kio estas GAN? en la retejo Medium.

## Referencoj 
Kategorio:Komputilaj retoj
Kategorio:Artefarita intelekto
Kategorio:Kibernetiko
Senserifa tiparo

**Senserifa tiparo** estas tiparo kies signobildoj malhavas ornamojn en formo de serifoj kaj gutoj. Ekz‑e Helvetica, Arial, Frutiger, PT Sans, Verdana.

En la papera tipografio senserifaj tiparoj estas ofte uzataj en la sekciaj titoloj (kontraste al serifa ĉefteksto); ili ofte estas preferataj en la paĝoj Interretaj kaj aliaj publikaĵoj destinitaj por legado de komputila ekrano.

Kategorio: Tipografio
Kategorio: Tiparoj
Acantilado

***Acantilado*** (Klifo) estas hispana mistera drama filmo premierita en 2016 kaj reĝisorita de Helena Taberna. Stelulis Daniel Grao, Juana Acosta kaj Goya Toledo. 

## Intrigo
Amasa memmortigo de membroj de sekto okazas en Kanarioj. Juna fratino de Gabriel nome Cordelia, kiun li ne vidis dum jaroj, estis unu el la sektanoj. Gabriel veturas tien por esplori tion kio okazis. Li renkontiĝas kun Helena, kiu vivis kun Cordelia dum unu jaro. Kune ili konstatas, ke Cordelia ne estas inter la trovitaj kadavroj. Kun policestro Santana oni malkovras, ke kaj la sekto kaj la memmortigoj rilatas al organiza fraŭdo por ekhavi monon de riĉaj sektanoj. Dume oni sekvas scenojn pri la pasintaj okazaĵoj: Cordelia estis elektita kiel favoritino de la sektestrino kaj patrino de bebo generita kun ŝia koramiko Julián en la sekto, kiu fakte estas enfiltrita policano je la servo de Santana, kiu jam suspektis pri la sekto. Cordelia malkovras, ke la sektestrinoj mortigis Julián, ĉar li kaj Cordelia troe enamiĝis.

Tamen ekestas pliaj komplikiĝoj. La morto de Julián rezultas en tio ke la policestron Santana oni senigas de la kazo kaj Gabriel interrilatas kun Helena. Mistera arkeologo ŝajne intervenas en la afero, ĉefe kiam Gabriel ekveturas el Kanarioj, sciinte, ke Cordelia mortis. Sed vere ŝi ne mortis.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Daniel Grao 	... 	Gabriel
* Juana Acosta 	... 	Helena
* Goya Toledo 	... 	Santana
* Ingrid García Jonsson 	... 	Cordelia
* Ana Gracia 	... 	Heidi
* Josean Bengoetxea 	... 	Martínez
* Jon Kortajarena 	... 	Julián
* Maiken Beitia 	... 	Marion
* Ciro Miró 	... 	Artemi
* Xabier Elorriaga 	... 	Antonio

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2016
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Misteraj filmoj
Kategorio:Krimaj filmoj
Kategorio:Sektoj
San Luis (stacidomo)

**San Luis** estas iama fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, departemento Juan Martín de Pueyrredón, Provinco San Luis, Argentina Respubliko. Nuntempe la konstruaĵo funkcias kiel la ĉefsidejo de la Kultura Centro José La Vía.

## Bildgalerio 

Cartel de la ex-estación de trenes de San Luis.jpg|Nomŝildo
Andén de la ex-estación de trenes de San Luis.jpg|Kajo
Tren en estacion san luis.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* San Luis (Argentina urbo)

Kategorio:San Luis (Argentino)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Río Cuarto (stacidomo)

**Río Cuarto** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, departemento Río Cuarto, Provinco Kordobo, Argentina Respubliko.

## Vidu ankaŭ 
* Río Cuarto

## Eksteraj ligiloj 
*  (NCA)

Kategorio:Río Cuarto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Universitato de Kragujevac

La **Universitato de Kragujevac** (, akronime UuK) estas serba universitato en la urbo Kragujevac. Ĝi estis fondita en 1976 kaj estas dividita en dek unu fakultatojn.

Nuntempe, la Universitato de Kragujevac fariĝis moderna eduka kaj esplorcentro, kovrante preskaŭ ĉiujn ĉefajn kampojn de edukado kaj scienco. Ĝi inkludas 11 fakultatojn kun pli ol  studentoj kaj proksimume  instruistoj . La fakultatoj de la universitato situas en kvin urboj en Centra Serbio, kiu estas hejmo de proksimume du milionoj kaj duono da homoj.

## Priskribo 
La Universitato de Kragujevac estis malfermita la 21-an de majo 1976. Ĝi havas radikojn reen al Liceo  kiu estis establita fare de princo Miloš Obrenović  en 1838. Kiam la ĉefurbo estis translokigita al Beogrado, la liceo translokiĝis kun ĝi, kaj en 1905 ĝi aliĝis al la Universitato de Beogrado.

La Universitato de Kragujevac estis necesa por antaŭenigi kaj subteni sciencan medion por aspirantaj akademiuloj en la regiono. Kiam la universitato malfermiĝis, ekzistis kvin fakultatoj: mekanika inĝenierado, ekonomiko, juro, mekanika inĝenierado, kaj natursciencoj kaj matematiko.

## Organizo 
La Universitato de Kragujevac konsistas el dek unu fakultatoj. Ses el ili estas en Kragujevac, la aliaj kvin en kvar najbaraj urboj:

* Fakultato de Mekanika Inĝenierado - Kragujevac
* Fakultato de Ekonomiko - Kragujevac
* Fakultato de Juro - Kragujevac
* Fakultato de Scienco kaj Matematiko - Kragujevac
* Fakultato de Medicino - Kragujevac
* Fakultato de Filologio kaj Arto - Kragujevac
* Fakultato de Agrikulturaj Sciencoj – Čačak
* Teknika Fakultato – Čačak
* Fakultato de Mekanika Inĝenierado – Kraljevo
* Fakultato de Instruista Trejnado – Jagodina
* Fakultato de Instruista Trejnado – Užice

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Universitato de Kragujevac ĉe Google Scienculo
* Universitato de Kragujevac ĉe Esplora Pordego
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Serbio
Florencio Varela (stacidomo)

**Florencio Varela** estas fervoja stacio situanta en la urbo San Juan Bautista, en la distrikto Florencio Varela, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estación Fcio. Varela 05.jpg|Nomŝildo
Cercanías de la estación Florencio Varela durante 2015 06.JPG|Grafitio
Toshiba en andén provisorio.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* San Juan Bautista (Argentino)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Florencio Varela
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Zahrádka (Rožmitál na Šumavě)

**Zahrádka** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rožmitál na Šumavě en distrikto Český Krumlov. Ĝi konsistas el du eksaj vilaĝoj, kiuj estis en la pasinteco memstaraj municipoj, nome la propra Zahrádka (antaŭe Haag) kaj **Vyšší Hodonice**/**Hodenice** (antaŭe Hodonitz). Ambaŭ antaŭaj vilaĝoj etendiĝas sur ambaŭ flankoj de ŝoseo III/1572 (Kaplice – Omlenička – Silniční Domky – Záhořánky – Přídolí – Drahoslavice – Český Krumlov), nome en la plej alta punkto de tiu ĉi ŝoseo (ĉirkaŭ 870 metroj super maro). Zahrádka kaj Vyšší Hodenice etendiĝas sur sudokcidentaj deklivoj de masivo Poluška, kio estas plejparte neenloĝigita kaj arbarigita pejzaĝo kun iompostiomaj senarbejoj etendiĝantaj inter urboj Český Krumlov kaj Kaplice. Vivas ĉi tie daŭre  ().

**Zahrádka** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 10,98&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1281. Post la dua mondmilito kaj ellandigo de germanoj el Ĉeĥoslovakio la vilaĝoj Vyšší Hodenice kaj Zahrádka preskaŭ tute senhomiĝis.

## Loĝantaro 
Kategorio:Rožmitál na Šumavě
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro