open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hansgeorg Conert

**Hansgeorg CONERT** (19-a de Marto 1933 en Erfurt; 6.a de Januaro 2004 en Bremen) estis germana historiisto kaj verkisto. Li estis profesoro en la Universitato de Bremen. 

Li pasigis sian junaĝon en la GDR kaj poste studis en Wilhelmshaven kaj en Bremen. Liaj fakoj estis ekonomiko, historio kaj politiko de la socialisma sistemo, kun fokuso al Sovetunio.

## Verkoj
* *Einführung in die politische Ökonomie der Bundesrepublik, Modelle für den politischen und sozialwissenschaftlichen Unterricht*, Band I, - Frankfurt am Main, Köln: Europäische Verlagsanstalt, 1972, ISBN 3-434-20041-X
* *Einführung in die politische Ökonomie der Bundesrepublik, Modelle für den politischen und sozialwissenschaftlichen Unterricht*, Band II, - Frankfurt am Main, Köln: Europäische Verlagsanstalt, 1974, ISBN 3-434-20059-2
* *Der Kommunismus in der Sowjetunion: Historische Voraussetzungen, Wandlungen, gegenwärtige Strukturen und Probleme*, Frankfurt a.&nbsp;M.: Europäische Verlagsanstalt, 1971, ISBN 3-434-20034-7
* *Ökologie und Gesellschaft: eine Einführung in das Problem "Mensch-Natur-Gesellschaft" aus marxistischer Sicht*, Hamburg: VSA-Verlag, 1984, ISBN 3-87975-273-7
* *Die Ökonomie des unmöglichen Sozialismus: Krise und Reform der sowjetischen Wirtschaft unter Gorbatschow*, Münster: Verlag Westfälisches Dampfboot, 1990, ISBN 3-924550-43-3
* *Politische Ökonomie in der Bildungsarbeit*, Supplement der Zeitschrift Sozialismus 12/97, Hamburg, ISBN 3-87975-927-8
* *Vom Handelskapital zur Globalisierung: Entwicklung und Kritik der kapitalistischen Ökonomie*, Münster: Verlag Westfälisches Dampfboot, 1998, ISBN 3-89691-428-6, 2. überarb. Auflage 2002
* *Die politischen Grundrichtungen innerhalb der deutschen Sozialdemokratie vor dem Ersten Weltkrieg*, 1973,  3. Auflage, Verlag 2000, Offenbach 2000
* *Rußland und die Rest-SU* - Nach dem Putschversuch im August, in: Zeitschrift Sozialismus 11/91, S. 54–60
* *Reformismus und Radikalismus in der bremischen Sozialdemokratie vor 1914*, Universitätsverlag, Bremen 1985

Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Germanaj socialistoj
Kategorio:Sociosciencistoj
Natura manĝaĵo

dekstre|eta|299x299px|La termino "natura" estas aplikata al multaj manĝaĵoj, sed ĝi ne havas koheran signifon.
**Naturaj manĝaĵoj** aŭ *tutnaturaj manĝaĵoj* estas terminoj amplekse uzataj en la etikedado kaj komercigo de manĝaĵoj kun tro granda vario de difinoj, plej el kiuj tro svagaj. Tamen ĝenerale oni supozas, ke la termino referencas al manĝaĵoj kiuj ne estas procezataj kaj kies ingrediencoj estas ĉiuj naturaj produktoj (en la kemia senco de tiu termino), kio kromas en necerta altiro por la naturo. Sed la manko de normigoj en la plej el jurisdikcioj signifas, ke la termino certigas pri nenio. En kelkaj landoj kiel en Britio la termino "natura" estas difinita kaj aplikita. En aliaj, kiel en Usono, ĝi ne estas aplikata, kvankam estas regularo de la Ministerio pri Agrikulturo pri organika etikedado.

La termino estas uzata por priskribi manĝaĵojn kiuj havas ingrediencojn kiuj estas propraj de neprocezataj manĝaĵoj. 

## Notoj 
Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Naturo
Kategorio:Nutraĵindustrio
Kategorio:Komerca etiko
Rantasalmi

**Rantasalmi** estas komunumo de Finnlando en provinco Suda Savonio. Ĝia areo estas , el kio  estas tero kaj  akvo. La 31-an de marto 2021 Rantasalmi havis  loĝantojn. Parte en Rantasalmi situas Nacia Parko Linnansaari. Ĝi estas fondita en 1956. En Rantasalmi estas ankaŭ areoj de Reto Natura 2000. Kirko de Rantasalmi estis perdita en 1904. En Rantasalmi situas parto de lago Haukivesi, kiu apartenas al Saimaa. Aliaj lagoj estas kun aliaj Alanen, Kolkonjärvi kaj Tuusjärvi. La limaj najbaraj komunumoj estas Joroinen, Juva, Savonlinna, Sulkava kaj Varkaus.

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Puumala

**Puumala** estas komunumo de Finnlando en provinco Suda Savonio. La areo de la komunumo estas , el kio  estas akvo. La 31-an de marto 2021 Puumala havis  loĝantojn. Puumala inkludas proksimume 3000 km da rojoj kaj pli ol 700 insulojn. Komunuma centro de Puumala situas sur strando de markolo Puumalansalmi, kio estas aparte grava por enlandakva trafiko en orienta Finnlando. Puumala estas dirita "Ĝibraltaro de Saimaa". En Puumala situas aparte multe somerdometoj. La industrio de Puumala estas escepta bona. Juva, Mikkeli, Ruokolahti, Savitaipale, Sulkava kaj Taipalsaari estas najbaroj de Puumala. La komunestro de Puumala estas Niina Kuuva.

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Scienca socialismo

[eta|[Pierre-Joseph Proudhon stampis por la unua fojo la terminon en sia verko ''Qu'est-ce que la propriété?*.]]
[eta|[Friedrich Engels prilaboris tiun terminon en sia verko *Die Entwicklung des Sozialismus von der Utopie zur Wissenschaft*.]]
**Scienca socialismo** estas esprimo stampita de Pierre-Joseph Proudhon en ties verko *Qu'est-ce que la propriété? ou Recherche sur le principe du Droit et du Gouvernment*, kiu referencas al socio regata per scienca registaro, tio estas, suvereneco bazita sur la racio, anstataŭ sur la nura volo.

Kvankam la termino "socialismo" signifas specife kombinon de politika scienco kaj ekonomiko, ĝi estas aplikebla ankaŭ al pli ampleksa areo de la scienco, kiu gamas inter la nuntempa sociologio kaj la homaj sciencoj.

La distingo de la scienca socialismo ekis en la 19-a jarcento fare de Karl Marx kaj Friedrich Engels, nomita "viva socialismo" marksista. Tiu ideologio rompis el la utopiaj socialistoj, ĉar tiuj ne indikis en la praktiko kiel batali kontraŭ la kapitalismo, sed ili agnoskis la gravon de la kritika analizo de la politika kaj ekonomia realo de la kapitalismo dum la industria revolucio. La nomata utopia socialismo referencas al tiuj formoj de socialismo planitaj antaŭ Marx publikigis sian sciencan metodologion (historia materiismo).

Scienca komunismo (kiel sinonimo de scienca socialismo) estas unu el la tri konsistigaj partoj de marksismo, esploranta socian movadon, strebantan al likvido de kapitalismo kaj al konstruo de komunisma socio. Scienca komunismo montras realan, bazitan sur scienco vojon al likvido de *ekspluatado de homo fare de homo'' kaj al enkonduko de nova, sen kapitalismaj kontraŭecoj, organizo de la socio, pri kiu revis adeptoj de Utopia socialismo (nome Owen, Saint-Simon, Fourier).

Kiel parto de marksismo, scienca komunismo apogiĝas al konkludoj de du aliaj ĝiaj partoj — marksismaj filozofio kaj politika ekonomio. Speciale grandan signifon por scienca komunismo havas la teorio de klasbatalo kaj la teorio de plusvaloro.

## Notoj 
Kategorio:Tipoj de socialismo
Kategorio:Marksismo
Kategorio:Politikaj konceptoj
Hradčovice

**Hradčovice** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Uherské Hradiště. Ĝi situas en valo sur milda deklivo, sur la dekstra flanko de bordo de rivero Olšava, proksimume 6&nbsp;km okcidente de la plej proksima urbo Uherský Brod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1247.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Hradčovice**
* Lhotka

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉiuj sanktuloj
* Gastejo el la jaro 1416
* Naturrezervejo Rovná hora

## Pluaj fotoj 

Hradčovice, pošta.jpg|Poŝto
Hradčovice, centrum.jpg|Centro de la municipo
Hradčovice, penzion.jpg|Hradčovice, penziono
Hradčovice, příjezd od UB.jpg|Alveturejo ĝis Hradčovice de Uherský Brod
Hradčovice, ulice kolem potoka.jpg|Strato


Kategorio:Municipoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
Cornil

**Cornil** estas franca  situanta en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Cornilois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corrèze
* Cornil (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Matti Aura

**Matti Ilmari AURA** (naskiĝis la  en Helsinko, mortis la  en Espoo) estis finna industria efikanto kaj politikisto. Por sia politika kariero li laboris kiel prezidanto de Keskuskauppakamari (centra ligilo de komercaj ĉambroj de Finnlando). Li estis dum pli ol du periodoj ministro pri trafiko.

Aura estis ministro de tria generacio, ĉar lia patro Teuvo Aura estis ĉefministro de du registaroj kaj ankaŭ patro de Teuvo, Jalo Aura, estis ministro. Pri sia partia veno Matti Aura estis naciisma koaliciano.

Kategorio:Finnaj politikistoj
Lhotka (Hradčovice)

**Lhotka** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hradčovice situanta en distrikto Uherské Hradiště. Ĝi etendiĝas proksimume 1&nbsp;km nordoriente de Hradčovice. Estas ĉi tie registritaj 103 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Lhotka situas en katastra teritorio **Lhotka u Hradčovic** kun areo 2,91&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1374.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Fojnejo ĉe domo n-ro 69
* Kamparana domo n-ro 33
* Kamparana domo n-ro 68

## Pluaj fotoj 

Lhotka (Hradčovice), tabule.jpg|Lhotka, alveturejo
Lhotka (Hradčovice), tabulka.jpg|Lhotka, aleveturejo
Lhotka (Hradčovice), pohled od hřbitova.jpg|Vido al Lhotka

Kategorio:Hradčovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Ulvila

**Ulvila** estas urbo de Finnlando en provinco Satakunta. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Al tiu tera areo aldoniĝas ankoraŭ  da akvo. La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj . 

Mezepoka urbo Ulvila estis fondita en 1365. Ĝi perdis sian urban pozicion al Pori, kiam leviĝo de tero estis difektinta la havenon de Ulvila. La nuna komunumo Ulvila iĝis oficiale urbo en 2000. Komunuma centro de Ulvila estas Vanhakylä. Glaĉero foriĝis el Ulvila proksimume 7600–7500 a.K. Tuj Ulvila estis sub 200 m de profunda maro. En Ulvila estas multaj kultivataj kampoj.

## Partneraj komunumoj 
*  loĝloko Suure-Jaani, historie ankaŭ Groß-St. Johannis, nun parto de la komunumo Põhja-Sakala en Viljandimaa, Estonio
*  loĝloko Lihula, historie ankaŭ Leal, nun parto de la komunumo Lääneranna en Pärnumaa, Estonio

## Eksteraj ligiloj 
*  de la komunumo ()

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra| 

Kategorio:Urboj de Finnlando
Saint-Germain-les-Belles (stacidomo)

**Saint-Germain-les-Belles** estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans - , situanta en  Saint-Germain-les-Belles, en departemento Haute-Vienne, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Germain-les-Belles

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Haute-Vienne
Kategorio:Saint-Germain-les-Belles
Krhová

**Krhová** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Vsetín en Regiono Zlín, ĝi situas proksimume 2&nbsp;km nordoriente de Valašské Meziříčí, kies ĝi estis ekde la jaro 1953 ĝis la 31-a de decembro 2012 konsisto. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Valašské Meziříčí - Rožnov pod Radhoštěm kaj ŝoseo I/57. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La 26-an de januaro 2012 reprezentantaro de urbo Valašské Meziříčí decidis pri farado de loka referendumo pri la memstareco de lokaj partoj Krhová kaj Poličná kaj proklamis ĝin al la 21-a de aprilo 2012. La municipo memstariĝis ekde la 1-a de januaro 2013.

## Loĝantaro 
## Personecoj 
* Ing. Rudolf Pernický (1. 7. 1915, Krhová – 21. 12. 2005, Prago), generalmajoro, membro de la ĉeĥoslovaka eksterlanda armeo en periodo de la Dua Mondmilito
* Robert Pavlík (1912–2002), soldato, pli poste generalo en periodo de la Dua Mondmilito
* Karel Solařík (1915–2007), ĉeĥa akademia pentristo kaj grafikisto

## Pluaj fotoj 

Železniční trať 281 (03).jpg|Fervoja haltejo Krhová sur fervojlinio 281
Krhová (08).jpg|Panoramo de municipo Krhová el monto Helštýn
Dub na Jehličné (10).jpg|Kverko sur Jehličná, memoriga arbo en Krhová

Kategorio:Municipoj en distrikto Vsetín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vsetín
Kategorio:Valaĥio (Moravio)
Kategorio:Setlejoj en Rožnova sulko
Surakvaj kuracistoj

**Surakvaj kuracistoj** (portugale *Doutores das Águas*) estas ne-ŝtata humanitara organizaĵo en Brazilo, plej konata pro siaj ĉiujaraj projektoj kiuj donas medicinan, dentan kaj higienan kaj sanan subtenojn al izolitaj riverbordaj loĝantaroj en la Amazono.

Unu fojon en ĉiu jaro, ĝi transdonas medicinan kaj odontologian flegadon kaj edukan ludoagadon en izolitaj apudriveraj komunumoj en Amazonio. Oni klopodas preventi malsanojn, kun aparta atento pri infanoj, kiuj ofte suferas pro parazitozoj kaj sekve de nesufiĉaj korpa kaj mensa elvolviĝoj. Nuntempe, la laborgrupo kalkulas je kvin kuracistoj, unu farmaciisto kaj unu flegisto. Ankaŭ edukistoj kaj teknikistoj en diversaj fakoj partoprenas en la grupo, krom pluraj aliaj volontuloj. Ĝi komencis sian agadon en 2011, post vizito kaj konstato pri absoluta bezono de tiuj lokuloj.

Respektante la kulturajn trajtojn de tiuj homoj, ĝi klopodas asisti la komunumojn en iliaj san-rilataj kaj psikosociaj bezonoj, tie, kien la publika administrado ne atingas. La plano estas periode renovigi tiun asistadon, sendepende de religiaj kaj publikaj institucioj.

Ĉiujare, proksimume 2 000 apudriveraj loĝantoj ricevas la viziton de tiuj 50 volontuloj, kiuj tien venas per barko. Oni jam transdonis sanservon al preskaŭ 6 000 homoj; oni plenumis pli ol 13 000 konsultojn kaj aliajn sanservojn; oni jam agadis en 18 komunumoj; oni jam krozis pli ol 10 000 kilometrojn sur rivervojoj; 98 volontuloj jam partoprenis en la ekspedicioj.

Por tio oni uzas barkon speciale konstruitan por la agado. Ĝi enhavas konsultejojn, radiografiajn aparatojn, steriligilojn, ĉambrojn por negrandaj kirurgioj, medikamentejon, krom kuirejo, dormejoj, kaj aliaj ĉambroj. Kvankam tiu barko estas sufiĉe granda, ĝia kareno estas plata kaj restas apenaŭ unu metron sub la akvosurfaco, kio permesas iradon ankaŭ sur ne profundaj riveroj. Por kompletigi la laboron, skipo da fakuloj kaptas bildojn kaj filmojn, kiuj celas diskonigi la agadon kaj konsciigi pri la nepra bezono helpi tiujn forajn homojn, kiuj vivas tute forlasite de registaraj aŭtoritatuloj.

## Eksteraj ligiloj 
* La retpaĝaro

Kategorio:Karitataj organizaĵoj
Kategorio:Ne-registaraj organizaĵoj
Poličná

**Poličná** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Vsetín en Regiono Zlín, ĝi situas en okcidenta najbareco de urbo Valašské Meziříčí, kies ĝi estis ekde la jaro 1953 ĝis la 31-a de decembro 2012 konsisto. Vivas ĉi tie  ().

## Situo 
La municipo situas en valo de rojo Loučka surrande de Subbeskida montetaro; el sudo borderas ĝin Hostýnské vrchy. De urbo Valašské Meziříčí apartigas ĝin rivero Vsetínská Bečva, kiu en tiuj ĉi lokoj kunfluiĝas kun rivero Rožnovská Bečva kaj Loučka en rivero Bečva.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1310.

La 26-an de januaro 2012 reprezentantaro de urbo Valašské Meziříčí decidis pri farado de loka referendumo pri la memstareco de lokaj partoj Krhová kaj Poličná kaj proklamis ĝin al la 21-a de aprilo 2012. La municipo memstariĝis ekde la 1-a de januaro 2013.

### Aviadila akcidento sur teritorio de Poličná 
La 26-an de aŭgusto 1958 okazis sur la teritorio de Poličná aviadila akcidento, kiam kraŝis armea bombaviadilo Iljuŝino Il-28 24.bolp el la 46 bombaviadila divizio el Přerov de aerarmeo de ČSLA. Dum tiu ĉi akcidento pereis kapitano Stanislav Havlíček kaj kapitano Oldřich Losert. Precize je la tago post 53 jaroj de tiu ĉi evento estis sur muro de ĉi tiea municipa ofico senvualigita memortabulo al viktimoj de aviadila malfeliĉo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Virgulino Maria en la suda parto de Poličná
* Ŝtona kruco ĉe ĉefa ŝoseo, farita en la jaro 1775
* Ruino Arnoltovice
* Monumento al falintaj partizanoj, ĉe rivero Bečva kaj ponto trans ĝi
* Monumento al viktimoj de ambaŭ mondmilitoj
* Mariana kolono en la okcidenta parto de la municipo
* Kortego Vystrkov kun baroka grenejo el la 18-a jarcento

## Pluaj fotoj 

Pecet.gif|Sigelilo de Poličná el la 18-a jarcento
Pamatnik 1938-Policna.JPG|Monumento al falintoj en ambauŭ mondmilitoj
Pamatnik popravenych-Policna.JPG|Monumento ĉe tilio de ekzekutitaj patriotoj Stanislav Mikolášek, Miroslav Ondrašík kaj Jan Mazal
Lípy popravených vlastenců Stanislava Mikoláška, Miroslava Ondrašíka a Jana Mazala (01).jpg|La tilioj de la ekzekutitaj patriotoj
VB54 Vsetínská Bečva pod lesem v Poličné.jpg|Vsetínská Bečva trafluanta tra Poličná
MŠ Poličná.jpg|Infanĝardeno en Poličná

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Vsetín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vsetín
Kategorio:Valaĥio (Moravio)
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Yohanes Manhitu

**Yohanes Manhitu** (naskiĝis 1976 en Indonezio) instruisto, verkisto, tradukisto kaj esperantisto. Li kreskis en Orienta Timoro, kie li eklernis la tetuman lingvon (de Dilo). Li finis sian universitatan gradon ĉe la Fako de Anglalingva Instruado de la Universitato Nusa Cendana. 

Post kiam li finis studadon, li laboris unu jaron kiel tradukisto kaj interpretisto ĉe la oficejo de *Alta Komisiito de Unuiĝintaj Nacioj pri Rifuĝintoj* (UNHCR) en Kupango, Okcidenta Timoro. Li loĝas en Jogjakarto kaj laboras tie kiel fremdlingva instruisto. Kiel sendependa tradukisto, li tradukas el anglaj, hispanaj, francaj, portugalaj kaj tetumaj fontoj. Plue, li kelkfoje verkas artikolojn pri lingvo kaj kulturo. Li daŭras lerni enlandajn lingvojn – precipe la davanan kaj la indonezian lingvojn, kaj dediĉas multan atenton al latinidaj lingvoj kaj la Esperanto. Li jam verkis kelkajn librojn en diversaj lingvoj. 

## Verkaro 
* BA12 Yohanes Manhitu: *Kvin poemoj* el davana indonezia lingvo (*Fenestro*; *Muro malhelpos vian vidon*; *Lasu vian lampon resti brulanta*; *Scio ne estu malliberigata*; *Kiel tiu akvo fluanta*; trad. la aŭtoro)
* BA17 Yohanes Manhitu: *Iom da pensoj pri la poezio*. Kaj pri la komenco de la literaturaj tradicioj.
* BA24 Yohanes Manhitu: *Skribi en Esperanto: Penseto mia*.
* Eldonejo Libera 2016: *Princino laŭdata - Feotnai Mapules* 
* Mondeto, Candelo, Aŭstralio, 2010. *Sub la vasta ĉielo* estas lia unua originala poemaro en Esperanto.
* Multlingva frazlibro. Yohanes Manhitu. s.l: Eldonejo Libera, 2021. 226p. 28cm. Reviziita kaj pligrandigita eld. . Centoj da esprimoj grupigitaj laŭ temoj, en la lingvoj Esperanto, indonezia, davana, tetuma, kupanga, angla, franca, hispana, portugala, itala.
* *Indonezia-Esperanta proverbaro*. Yohanes Manhitu. Kompilis kaj el la indonezia trad. Y. Manhitu. s.l: Eldonejo Libera, 2022. 85p. 28cm. . 1 000 indoneziaj proverboj en la originalo kaj Esperanta versio, plus mallonga klarigo.

## Eksteraj Ligiloj 
* Nova poemaro el Indonezio

Kategorio:Indoneziaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1976
Jörg Goldberg

**Jörg GOLDBERGoldberg** (1943 en Wittenberge) estas germana ekonomikisto, ĵurnalisto kaj verkisto.

Goldberg kunlaboris en la *Instituts für Marxistische Studien und Forschungen* de Frankfurto ĉe Majno pri la kunlaboraĵoj pri teorio de krizo. Ĉirkaŭ 1989 li laboris por la financoj de la Komunista Partio de Germanio. Li produktis artikolojn pri ekonomio kaj specialiĝis pri Afriko. Li laboris en Benino el 1993 ĝis 1996 kaj en Zambio el 2002 ĝis 2005.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Germanaj komunistoj
Enfu Ĉeng

**Enfu ĈENG** aŭ *Cheng Enfu* (1950 en Ŝanghajo) estas ĉina profesoro pri Ekonomiko en la Universitato pri Financoj en Ŝanghajo. Li estas ankaŭ prezidanta de Instituto por Marksismo de la Ĉina Akademia pri Sociaj Sciencoj. Lia teksto "Fundamentaj trajtoj de la socialisma merkatekonomio" estis tradukita en Esperanto en la esearo *Kien Ĉinio? Dek du analizoj el diversaj landoj kaj vidpunktoj*.

## Verko 
* Sieben Strömungen. Gesellschaftliche Überlegungen und ihre Entwicklung im China der Gegenwart mit einem Fokus auf den innovativen Marxismus, in: Marxistische Blätter, Jg. 51, Heft 1-2013, S. 72–80.

## Notoj 
Kategorio:Ĉinaj ekonomikistoj
Žeranovice

**Žeranovice** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1297.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Laŭrenco
* Kruco en kampoj
* Statuo de sankta Jozefo
* Statuo de sankta Vendelino
* Kastelo Žeranovice
* Monumento de familio Potůčekidoj, la ventomuelistoj, sur supraĵo ĉe solejo Větřák

## Pluaj fotoj 

20090830-1641-sv-vendelin-33.jpg|Statuo de sankta Vendelino
Žeranovice, svatý Josef.jpg|Statuo de sankta Jozefo
20090830-1703-kriz-51.jpg|Metala kruco
20090830-1722-fukalcin-kriz-69.jpg|Kruco de Fukalka
20090830-1727-kaple-sv-jana-nepomuckeho-76.jpg|Kapelo de sankta Johano Nepomuka
ZeranoviceZamek.jpg|Kastelo Žeranovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
Helmut Peters

**Helmut PETERS** (naskiĝinta la  en Schwanebeck, mortinta la  en Berlino) estis germana ĉinologo kaj marksisto.

Li studis ĉe la altlernejo *Arbeiter-und-Bauern-Fakultät Walter Ulbricht* en Halle kaj el 1952 ĝis 1957 en la universitato de Lepsiko. En 1962 li doktoriĝis per disertacio *Die Taiping-Herrschaft in den beiden Kreisen Changshu und Zhaowen. Unter besonderer Berücksichtigung ihrer Boden- u. Steuerpolitik*. Lia teksto "Popolrespubliko Ĉinio: 30 jaroj da reform- kaj malfer-politiko" estis tradukita en Esperanto en la esearo *Kien Ĉinio? Dek du analizoj el diversaj landoj kaj vidpunktoj*.

## Verkoj (elekto)
* "Taiping-Revolution und mandschurische Fremdherrschaft." Ĉe: *Wissenschaftliche Zeitschrift der Karl-Marx-Universität, gesellschafts- und sprachwissenschaftliche Reihe* 1961, H. 3). Leipzig 1961.
* *Die Taiping-Herrschaft in den beiden Kreisen Changshu und Zhaowen unter besonderer Berücksichtigung ihrer Boden- und Steuerpolitik* (disertacio), Leipzig 1962.
* *Maoismus und Imperialismus* (ĉe: *IPW-Forschungshefte*, jarkolekto 10, 1975, H. 2). Berlin: Staatsverlag der DDR, Berlin 1975
* *China zwischen Gestern und Morgen. Wohin geht China?* (ĉe *isw-report*, n-ro 61). Institut für sozial-ökologische Wirtschaftsforschung, München, majo 2005, ISSN 1614-9289.
* *Chinesische Weisheiten*. Institut für Außenwirtschaft GmbH, Düsseldorf 2008 ISBN 978-3-939717-08-9.
* *Die VR China – Vom Mittelalter zum Sozialismus. Auf der Suche nach der Furt*. Neue Impulse Verlag, Essen 2009, ISBN 978-3-910080-71-3.

## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
## Notoj 

Kategorio:Germanaj marksistoj
Kategorio:Ĉinologoj
Žalkovice

:*Eble vi serĉas: Želkovice.*

**Žalkovice** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Tra la municipo fluas rivereto Moštěnka. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1220.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Paroĥa preĝejo de sankta Nikolao el la 14-a jarcento
* Kruco de la preĝejo protektita kiel nemovebla kulturmemorindaĵo
* Municipa biblioteko - fondita en 1830

## Pluaj fotoj 

Žalkovice, kostel.jpg| Preĝejo de sankta Nikolao
Žalkovice, hasičská zbrojnice.jpg| Fajtoestingista armilejo
Žalkovice, OÚ.jpg| Municipa ofico
Žalkovice, škola.jpg| Lernejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kroměříž
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Diccionario Amika Vortaro Español-Esperanto - Esperanto-Hispana

***Diccionario Amika Vortaro Español-Esperanto - Esperanto-Hispana*** estas dulingva vortaro sur 456 paĝoj, verkita de Miguel Gutiérrez Adúriz.

La libro estis eldonita en 2007 kaj 2010 de mga en Santandero. La bindita volumo en formato de 17 cm estas registrita sub .

## Vidu ankaŭ 
* Esperanta-hispana kaj hispana-esperanta vortaroj
* Listo de Esperanto-vortaroj

## Eksteraj ligiloj 
* En libroservo de SATeH
* En katalogo de UEA

Kategorio:Esperanto-vortaroj
Želkovice (apartigilo)

Nomon **Želkovice** havas pluraj setlejoj:
* Želkovice, municipo en distrikto Louny
* Želkovice (Libomyšl), parto de municipo Libomyšl en distrikto Beroun
* Želkovice (Hořiněves), parto de municipo Hořiněves en distrikto Hradec Králové
Égletons (stacidomo)

**Égletons** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Égletons, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Tulle - Meymac (716000).

## Vidu ankaŭ 
* Égletons

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corrèze
Kategorio:Égletons
Égletons

**Égletons** estas franca  situanta en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Égletonnais*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corrèze
* Égletons (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Judit Agócs

**Judit Agócs** [agOĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Agócs Judit** estas hungara voĉoaktoro, aktoro.

Judit Agócs naskiĝis la  en Szőny.

## Biografio 
Judit Agócs akiris pedagogian diplomon en Universitato de Okcidenta Hungario kaj lernis aktoradon en lernejo de Mária Gór Nagy. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Győr) en 2001. Baldaŭe ŝi ludis en diversaj, pli malgrandaj teatroj. Tamen ŝi estas konata pro la voĉoaktoraj roloj, eĉ ŝi longe estis nevidebla televizia prezentisto. Ŝi ricevis premiojn inter 1998-2013. Ŝi edziniĝis kaj naskis unufoje.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Kiel Plaĉas al Vi - Phoebe
** La gajaj edzinoj de Windsor - S-ino Page
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Natalja
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Erzsike
* Henrik Ibsen: Nora - S-ino Linde
* Zoltán Egressy (verkisto): *Portugál* - edzino

## Ŝiaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Familia Kft.* (serio, 1997) - óvónő
* *Oltári csajok* (serio, 5 epizodoj, 2018) - Gyémánt Szilvia
* *Kék, kék, kék* (2021)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Rachel Luttrell, Eva Longoria, Vanessa L. Williams, Lucy Lawless

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Vlčí

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Plzeň-sudo. Pri parto de municipo Chlumčany temas artikolo Vlčí (Chlumčany).*

**Vlčí** () estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en distrikto Plzeň-sudo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1355.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Tumulo Borky, arkeologia trovejo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Vlci1.jpg|Vilaĝplaco kun kapelo
Vlci4.jpg|Kapelo
Vlci5.jpg|Monumento al falintoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Enalago

En retoriko, la **enalago** estas frazfiguro de gramatika nekongruo de tenso, nombro, genro, aŭ persono.

## Ekzemploj 
Enalago povas esti laŭ gramatika nombro, genro, tenso, aŭ aliaj gramatikaj akordendaĵoj.

### Nombra enalago 
Ŝekspiro uzas nombran enalagon en *Henriko la Kvara*:

La unua frazo estas negramatika, ĉar la nombro de la subjekto ('**: militoj) ne kongruas kun la verbo (**': estas, singulara). La enalago tamen permesas paralelon inter la du frazoj.

### Tensa enalago 
Jen ekzemplo de tensa enalago en Jean Racine:

La tenso en la unua verso estas la imperfekto ('**), sed ŝanĝiĝas al la prezenco (**') en la dua.

## Etimologio 
La termino *enalago* devenas de la helena vorto  *enallagḗ* “interŝanĝo, vario”.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Retoriko
Želkovice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Louny. Pluaj signifoj estas indikitaj en paĝo Želkovice (apartigilo).*
:*Eble vi serĉas: Žalkovice.*

**Želkovice** estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Louny en Regiono Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie  (). En distanco 12&nbsp;km nordokcidente situas urbo Bílina, 13&nbsp;km sudokcidente urbo Louny, 14&nbsp;km nordoriente urbo Lovosice kaj&nbsp;17&nbsp;km okcidente statuta urbo Most. Ŝoseo&nbsp;I/15, kuniganta la lastajn du nomitaj urboj, kondukas ĝuste tra Želkovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1237.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* statuo de sankta Jozefo

## Pluaj fotoj 

Želkovice(1) - hl. silnice.JPG|Želkovice, ĉefa ŝoseo
Želkovice(2) - náves.JPG|Želkovice, vilaĝplaco

Kategorio:Municipoj en distrikto Louny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Michael Parenti

**Michael PARENTI** (naskiĝis la 30-an de septembro 1933 — mortis la 24-an de januaro 2026) estis usona historiisto kaj intelektulo fakulo pri sia historio de la popolaj klasoj kaj pro sia kritiko de la amaskomunikiloj.

Parenti doktoriĝis en politika scienco en la Universitato Yale kaj estis profesoro en diversaj universitatoj, *colleges* kaj aliaj edukinstitucioj. Li verkis preskaŭ dudekon da libroj kaj publikigis pli ol 250 artikolojn (2006), kaj en akademiaj publikaĵoj, gazetoj kaj aliaj amaskomunikiloj. Liaj libroj estis tradukitaj al pli ol deko da lingvoj, inter kiuj Esperanto. Parenti ankaŭ prelegis en universitataj kampusoj de Usono, kaj tio estis disvastigita kaj enlande kaj eksterlande. Lia verko "La murdo de Julio Cezaro", estis nomumita por la premio Pulitzer.

Parenti estas konata pro klaraj politikaj sintenoj al politika maldekstro. Tio kondukis lin interesiĝi pri la historio de Sovetunio. Li konsideris, ke la kapitalismo detruas sin mem, kaj malakceptas la eblon, ke ĝi kreas prosperon al la socio.​

Dum la regotempo de Miĥail Gorbaĉov, Parenti estis kritikanto de la reformismaj movadoj kiel la "perestrojko" aŭ "glasnost" plenumitaj de Gorbaĉov. Parenti argumentis, ke tiuj politikoj rezultos en la enkonduko de la kapitalismo en la Sovetunio. En sia libro *Blackshirts and Reds*, li faris kritikistan studon pri la nombro de viktimoj de la stalinismo, kie li citas la verkon de J. Arch Getty, indikante la nombron de viktimoj en 799 455, registrante la ekzekutojn en la periodo 1921-1953.

## Verkoj 
* *The Anti-Communist Impulse*, Random House, 1970.
* *Democracy for the Few*, unua eldono 1976, sepa eldono 2001.
* *Power and the Powerless*, St. Martin's Press, 1978.
* *Inventing Reality: the Politics of News Media*, unua eldono 1986, dua eldono 1993.
* *The Sword and the Dollar: Imperialism, Revolution and the Arms Race*, St. Martin's, 1989.
* *Make-Believe Media: the Politics of Entertainment*, St. Martin's Press, 1992.
* *Land of Idols: Political Mythology in America*, St. Martin's, 1993.
* *Against Empire*, City Lights, 1995.
* *Dirty Truths*, City Lights Books, 1996. Ku membiografiajn eseojn.
* *Blackshirts & Reds: Rational Fascism and the Overthrow of Communism*, City Lights Books, San Francisco, 1997.
* *America Besieged*, City Lights, 1998.
* *History as Mystery*, City Lights, 1999.
* *The Terrorism Trap: September 11 and Beyond*, City Lights, 2002.
* ''The Assassination of Julius Caesar: A People's History of Ancient Rome*, The New Press, 2003.
* *To Kill a Nation: The Attack on Yugoslavia*, Verso, 2000.
* *Superpatriotism*, City Lights, 2004.
* *The Culture Struggle'', Seven Stories Press, 2006.

## Notoj 
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj historiistoj
Kategorio:Usonaj marksistoj
Kategorio:Politikaj verkistoj
Kategorio:Kontraŭtutmondiĝaj verkistoj
Karl Marquard Sauer

**Karl Marquard SAUER** (pseŭdonime: *M. Alland*; naskiĝinta la  en Mainz, mortinta la  en Freiberg) estis germana filologo, pedagogo kaj verkisto.

## Vivo 
Estante filo de ĉarpentisto li studis romanistikon. Li deĵoris kiel verkisto sed ĉefe kiel instruisto de lingvoj.

Liaj ĉefe en gazetoj legeblaj romanoj estis distraĵoj ne malfascinantaj nek tedaj. Eĉ pli gravis liaj studoj pri itala literaturo kaj gramatikoj ekz. por la hispana kaj la itala. Ili ĝuis eldonokvantojn grandajn kaj pritraktiĝojn.

## Verkoj (elekto) 
* 1858 Kleine italienische Sprachlehre (lernolibro)
* 1863 Licht- und Schattenbilder aus dem Wiener Leben (rakontoj)
* 1867 Korporal Hilscher. Ein Dichterleben
* 1867 Spanische Conversations-Grammatik
* 1870 Kinder der Zeit (romano)
* 1871 Nuova grammatica tedesca
* 1871 Im blauen Ritter (romano)
* 1885 Diálogos castellanos

## Eksteraj ligiloj 
* Etbiografio kun unu verko rete legebla

Kategorio:Romanistoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Zsófia Alberti

**Zsófia Alberti** [ĵOfia], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Alberti Zsófia** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia familia pli frua nomo estis Szabó, ŝia persona nomvarianto estis *Zsófi*.

Zsófia Alberti naskiĝis la  en Tata (Hungario).

## Biografio 
Zsófia Alberti maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo. Dum la lernojaroj ŝi havis kelkajn rolojn en teatro en Tatabánya, poste ŝi studis unu jaron en aktora studio de Teatro Magyar. Fine ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2010. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis László Gálffi, János Ács kaj Enikő Börcsök. Post la diplomo ŝi estis aktoro en Teatro Weöres Sándor ĝis 2021. Ŝi edziniĝis kaj naskis unufoje.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Heléna
** Kiel Plaĉas al Vi - Juci
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Olivia
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Anna Anderjevna
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Cluvia
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Róza
* Jenő Heltai: *Naftalin* - Patkány Etus
* Ferenc Molnár: *Az üvegcipő* - Keczeli Ilona

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Lepkelány* (mallonga filmo, 2018) - Janka
* *A mi kis falunk* (televizia serio, 2020) - hotela akceptisto
* en eksterlandaj filmoj kelkaj hungaraj voĉoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/alberti-zsofia/person-296649

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Saint-Étienne-Cantalès

**Saint-Étienne-Cantalès** estas franca  situanta en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Cantal
* Miécaze (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Cantal
Bradesco

**Bradesco** [BraDESku] (la oficiala nomo  estas *Banco Bradesco S.A.*) estas brazila banko konsiderita kiel la privata plej granda banko de la lando. Ĝi estis fondita de Amador Aguiar, sub la nomo *Banco Brasileiro de Descontos*, la 10-an de marto 1943, en Mariljo, en la interno de la subŝtato San-Paŭlo.

En 1946 ĝia ĉefsidejo estis translokigita al la subŝtata regurbo San-Paŭlo, ĉe la strato Álvares Penteado. En 1951 estante nur 8-jaraĝa Bradesco iĝis la plej granda privata banko en Brazilo kaj en tiu jardeko ĝi decidis konstrui sian novan sidejon en Ozasko. Konstruado de la ĉefsidejo komenciĝis en 1953 kaj daŭris ses jarojn.

En 1956 la fondinto de la banko kreis la fondumon *Fundação Bradesco*, kun la celo provizi senpagan edukadon al malriĉaj infanoj, junuloj kaj plenkreskuloj. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Fundação Bradesco

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Banco Bradesco portugale


Kategorio:Ekonomio de Brazilo
Kaamelott : Premier Volet

***Kaamelott: Premier Volet*** estas franca filmo skribita kaj reĝisorita de Alexandre Astier, publikigita je 2021-07-21. Tiu filmo estas la unua el planita trilogio. Temas pri pluigaĵo de televidserio Kaamelott kreita de Astier mem. 
[eta|maldekstra|[Alexandre Astier, ĉefaktoro kaj kreinto de la serio Kaamelott.]]

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Artura literaturo
Provinco Lucensio

[eta|dekstra|300ra|Proksimuma geografia situo de Lucensia kampo kaj Lucensia provinco sur moravia-slovaka dislimejo laŭ priskribo de [Jiří Mitáček (2008)]]
**Provinco Lucensio**, ankaŭ **Lucensia provinco** (, ĉeĥe: *Lucká provincie*) estas historia administra teritorio sur sudorienta Moravio, kiu nur en la 13-a jarcento komencis konstituiĝi kiel ties daŭra konsisto. Lucensia provinco estiĝis en la norda parto de limregiona bufra zono (la tn. *confinium*) sur dislimejo de Moravio kaj Hungara reĝlando, nomata **Lucensia kampo**, **Lucko** () aŭ **provinco Váh**, pri kiu ekde la 11-a ĝis la 13-a jarcento Bohemia princlando disputis kun Hungara reĝlando. Lucensia kampo etendiĝis ambaŭflanke de montaro Blankaj Karpatoj – ĝiajn limojn kreis suba fluo de rivero Moravo kaj rivero Olšava sur la flanko moravia kaj rivero Váh kaj montaro Malgrandaj Karpatoj aŭ rivereto Chvojnica sur la flanko hungara.

## Pereo 
Por firmigi de la bohemiaj interesoj sur la teritorio Lucensio okazis en ligiteco al malvenko de Béla la 4-a fare de Přemysl Otakar la 2-a la 12-an de julio 1260 en batalo ĉe Kressenbrunn post la tn. kumanaj militoj.

La pereo de Lucensia provinco okazis komence de la 14-a jarcento, kiam komencis membriĝo en provincojn perdi la signifon je utilo de malpli grandaj tutaĵoj kun la centrejoj en urboj.

Kategorio:Ĉeĥaj historiaj teritorioj
Kategorio:Moravio
Kategorio:Historiaj regionoj de Hungario
Kategorio:Hungara reĝlando
Raisio

**Raisio** estas urbo de Finnlando en provinco Origina Finnlando. Ĝia areo estas , el kio  estas tero,  alia akvo ol maro kaj  maro. La 31-an de marto 2021 la urbo havis  loĝantojn. Raisio iĝis kampurbo en 1966 kaj urbo 1974. Masku, Naantali, Rusko kaj Turku estas najbaraj komunumoj de Raisio. En la 20-a jarcento la loĝantaro kreskis el eble 2000 al pli ol 20 000. Tamen estas ankaŭ valora naturo en la urbo. En Raisio estis faritaj multaj trovitaĵoj el ŝtonepoko kaj ferepoko. La urbo posedas en aliaj komunumoj lokojn por libertempo de la loĝantoj.

Kategorio:Urboj de Finnlando
Reviviĝo (religia movado en Finnlando)

eta|260ra|
**La reviviĝo** ( aŭ ) estas luterana religia movado en Finnlando ene de la Evangelia-Luterana Eklezio de Finnlando, kun anoj ĉefe en Savonio kaj Ostrobotnio. Ĝi emfazas ke homo ne povas akiri sian savon mem, sed nur ricevi ĝin de Dio. Ĝin komencis predikanto Paavo Ruotsalainen en la 1820-aj jaroj. Spirita kanta libro de *Herännäisyys* estas *Halullisten sielujen laulukirja*. Tradicie, sed hodiaŭ malpli, la movado ankaŭ akcentis simplan vestadon.

La religia movado aranĝas preskaŭ ĉiujare la grandan someran renkontiĝon *Herättäjäjuhlat*.

Kategorio:Protestantismo en Finnlando
Vlčí (Chlumčany)

:*Estas ankaŭ: Vlčí.*

**Vlčí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Chlumčany en distrikto Louny. Estas ĉi tie registritaj 80 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vlčí situas en katastra teritorio **Vlčí u Chlumčan** kun areo 2,23&nbsp;km².

## Historio 
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Venceslao

## Personecoj 
* Eduard Sochor – arkitekto
* Ing. Miroslav Šubrt – membro de Ĉambro de gloro de IIHF

## Pluaj fotoj 

Vlčí památník.JPG|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Vlčí kaple5.JPG|Skribaĵo sur fasado de kapelo
Vlčí tvrziště.JPG|Remparo de burgejo super la vilaĝo
Vlčí (Chlumčany), novostavby.jpg|Novaj domoj

Kategorio:Chlumčany (distrikto Louny)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Bort-les-Orgues (stacidomo)

**Bort-les-Orgues** estas fermita franca stacidomo sur linioj  -  kaj Bort-les-Orgues - , situanta en  Bort-les-Orgues, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj  Nova Akvitanio.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bourges - Miécaze (695000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bort-les-Orgues - Neussargues (721000).

## Vidu ankaŭ 
* Bort-les-Orgues

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corrèze
Kategorio:Bort-les-Orgues
Karl Friedrich Geldner

**Karl Friedrich GELDNER** (naskiĝinta la  en Saalfeld, mortinta la  en Marburg) estis germana orientalisto, akademiano kaj verkisto.

## Vivo kaj verko 
Geldner studis en Leipzig kaj Tübingen Aveston kaj Sanskriton iĝonte en 1887 profesoro ĉe la Universitato de Halle. En 1890 li posteulis Hermann Oldenberg ĉe la katedro pri hindologio en Berlino kaj instruiis ekde 1907 ĉe la Universitato de Marburg. Tie li agadis ĝismorte. En 1919 Geldner iĝis koresponda ano de la göttingen-a akademio pri sciencoj.

Unue Geldner dediĉis sin ĉefe je studoj pri-avestaj kaj post esplorado de multo da manuskriptoj li publikigis novan kritikan eldonon de la malnovpersaj skribaĵoj. Krome li prezentis kelkajn tradukojn kiuj same kiel la senriproĉaj kaj senmakulaj teksteldonoj furoris inter la fakularo.

Dum lia tempo en Halle li ekamiĝis kun Richard Pischel kun kiu li eldonis la unuan volumon de *Vedische Studien* kie li ellaboris la apartan econ de Ridgvedo kiel malnovega kaj elstarega verko pri hinda menso.

En 1908 Geldner transprenis en religihistoria antologia verko de Alfred Bertholet *Religionsgeschichtliches Lesebuch* la responson kontribui pri Avesto kaj vedismo. Ekster tio li kontinuigis la de Adolf Friedrich Stenzler komencita lernolibro *Elementarbuch der Sanskrit-Sprache* antaŭ pretiĝo je kompleta traduko de Rigvedo dum la Unua mondmilito kaj la tuja postmilita tempo. La unua vollumo aperis en 1923 en Göttingen kaj la kompleta germana teksto en kvar volumoj en la jaro 1951-a en la serio *Harvard Oriental Series* (vol. 33–36). Senmanka eldono en du volumoj povis aperi en Wiesbaden en la jaro 2008-a.

## Honoroj 
* Förderpreis der Bopp-Stiftung, 1881
* Membreco ĉe *American Academy of Arts and Sciences*, 1925

## Verkoj 
* *Metrik des jüngeren Avesta*, 1877
* *Studien zum Avesta*, 1882
* *Drei Yasht aus dem Zendavesta*, 1884
* *Avesta. Die heiligen Bücher der Parsen*, germane kaj angleen 3 volumoj, 1885–1895
* *Avestaliteratur*, ĉe: *Grundriß der iranischen Philologie*, eldonis Kuhn kaj Geiger
* *Siebenzig Lieder des Rigveda*, kune kun Rudolf von Roth kaj Adolf Kaegi, 1875
* *Vedische Studien*, kune kun Pischel; 3 volumoj, 1889–1901
* *Der Rigveda in Auswahl*, 1907
* *Rig-Veda: Das Heilige Wissen Indiens*, 1923, kompleta traduko; nova eldono fare de Peter Michel, Marix-Verlag, 2008, ISBN 978-3-86539-165-0

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* Ĉi prie ĉe *Nordisk familjebok konversationslexikon och realencyklopedi*, dua eldono, volumo 9 Stockholm 1908, kol. 880

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Literaturlisto  ĉe la katalogo de la Ŝtata biblioteko en Berlino
* *Karl Friedrich Geldner.* Martin-Luther-Universität, Halle-Wittenberg
* Ĉi prie ĉe Heslanda Biografio

Kategorio:Hindologoj
Kategorio:Iranologio
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Distrikto Saalfeld-Rudolstadt
Kategorio:Germanaj filologoj
Kokemäki

**Kokemäki** (svede *Kumo*) estas urbo de Finnlando en Satakunta. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj . 

Kokemäki fariĝis kampurbo en 1972. Kauvatsa estas ligita al Kokemäki en 1969. Tra Kokemäki fluas Kokemäenjoki. La plej granda lago estas Sääksjärvi.  Eura, Harjavalta, Huittinen, Pori, Sastamala, Säkylä kaj Ulvila estas najbaraj komunumoj de Kokemäki. Festivalo Satasoitto estas aranĝata en Kokemäki somere. En Kokemäki laboras pli ol 40 entreprenoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la komunumo ( kaj )

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra| 

Kategorio:Urboj de Finnlando
Keljo

**Keljo** estas areo tute kaj preskaŭ tute en Jyväskylä. Ĝi estis vilaĝo, sed vere rapida kresko de urbo Jyväskylä iĝis Keljon kvite urba. Multe areoj, kioj apartenis al vilaĝo Keljo, estas nun pensata aliaj areoj, ekzemple Keltinmäki. Keljo situas sur okcidenta strando de norda parto de Päijänne. En areo, kio ankaŭ nun estas normale pensata kiel Keljo, estas ekzemple granda komercoareo Keljonkeskus. Plejparte de areo Keljo estis ligita en la urbo en 1965. Keljonkangas estas notabla loĝareo, kio plu estas pensata areo de Keljo. En malnova areo Keljo estas almenaŭ tri lernejoj, sed unu el ili estas en Keltinmäki, en areo, kio nune normale ne estas kiel Keljo. Unu areo en Keljo estas Taka-Keljo. Keljo estas sur limo de Muurame.

Kategorio:Jyväskylä
Miécaze (stacidomo)

**Miécaze** estas fermita franca stacidomo sur linioj  -  kaj  - Miécaze, situanta en  Saint-Étienne-Cantalès, en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Souillac - Viescamp-sous-Jallès (719000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Bourges - Miécaze (695000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Étienne-Cantalès

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Cantal
Kategorio:Saint-Étienne-Cantalès
Harald Neubert

**Harald NEUBERT** (6-a de Februaro 1932; 19-a de Aŭgusto 2009) estis germana historiisto kaj verkisto.

Li studis en la *Arbeiter-und-Bauern-Fakultät* de Halle. Poste li studis historion en Leningrado el 1952 ĝis 1957. Li studis en la Humboldt-Universitato en Berlino el 1958 ĝis 1963. Inter aliaj temoj li pritraktis la figurojn de Antonio Gramsci kaj Palmiro Togliatti. Lia teksto *La "historia misio de la laborista klaso" ĉe Markso kaj Engelso kaj la historia realeco* estis publikigita en Esperanto fare de la eldonejo Monda Asembleo Socia (MAS).

## Kelkaj verkoj 
* Die Länder des realen Sozialismus in der Weltarena. In: IMSF (Hrsg.): Marx ist Gegenwart. Materialien zum Karl-Marx-Jahr 1983. Verlag Marxistische Blätter, Frankfurt am Main 1983, ISBN 3-88012-686-0, S. 577–758.
* Antonio Gramsci - Hegemonie, Zivilgesellschaft, Partei: Eine Einführung. VSA, Hamburg 2001, ISBN 978-3-87975-820-3.
* Sozialismus als Zukunftsprojekt (Pankower Vorträge 65) Helle Panke, Berlin 2004
* Was wurde aus der Oktoberrevolution oder hat Sozialismus eine Perspektive? Edition Ost, Berlin 2007, ISBN 978-3-89793-150-3.
* Partei der Europäischen Linken. Erfordernis, Formierung, Aufgaben und Probleme (= Pankower Vorträge 80), Helle Panke, Berlin 2006.
* Linie Gramsci - Togliatti - Longo - Berlinguer: Erneuerung oder Revisionismus in der kommunistischen Bewegung? VSA, Hamburg 2009, ISBN 978-3-89965-349-6.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj socialistoj
Denis Goldberg

**Denis Theodore GOLDBERG** (11a de Aprilo 1933 – 29a de Aprilo 2020) estis sudafrika socia kampanjanto, kiu estis aktivulo de lalukto kontraŭ apartismo. Li estis la akuzito No. 3a en la Rivonia Proceso, kun la plej bone konataj Nelson Mandela kaj Walter Sisulu, kie li estis ankaŭ la plej juna el la akuzitoj kaj la nura membro blankulo de *Umkhonto we Sizwe*, armeo de la Afrika Nacia Kongreso.

Kiel politika malliberulo, li estis enprizonigita dum 22 jaroj, kun aliaj gravaj membroj de la kontraŭ-apartisma movado en Sudafriko. Post sia liberigo en 1985 li plue kampanjis kontraŭ apartismo el sia bazo en Londono kun sia familio, ĝis la apartisma sistemo estis tute abolita post la balotado de 1994. Li revenis al Sudafriko en 2002 kaj fondis la neprofitcela *Denis Goldberg Legacy Foundation Trust* en 2015. Li estis diagnozita je pulmokancero en Julio 2019, kaj mortis en Kaburbo la 29an de Aprilo 2020.

Li estis membro de la Sudafrika Komunista Partio.

## Kelkaj verkoj 
* Goldberg, Denis (2010). The Mission : A Life for Freedom in South Africa. Johannesburg: STE. OCLC 723667119.
* Goldberg, Denis (2012). Mandela-Tambo : friends, comrades, leaders, legacy. Mandela-Tambo lecture series, 4. ISBN 9780955653834. OCLC 870178125. "This paper was delivered as the Fourth lecture of the Mandela-Tambo lecture series, 13 September 2012. The lecture was organised by the City of Glasgow College and ACTSA Scotland in association with the SA High Commission. The Glasgow Mandela-Tambo lecture 2011."
* Goldberg, Denis (2016). A Life for Freedom: The Mission to End Racial Injustice in South Africa. University Press of Kentucky. ISBN 9780813166858.

Kategorio:Sudafrikaj aktivuloj
Kategorio:Politikaj malliberuloj
Kategorio:Sudafrikaj komunistoj