Andrej Ĉikatilo

**Andrej Romanoviĉ ĈIKATILO** (; ; naskiĝis la , Jabloĉnoje, Veliopisarevska distrikto, Ĥarkova provinco, Ukraina SSR, Sovetunio — mortis la , Novoĉerkassko, Rostova provinco, Rusio) estas unu el la plej famaj sovetiaj seriaj murdistoj, seksperfortisto kaj kanibalo. Li estis konviktita pri 53 murdoj de virinoj kaj infanoj, plejmulte en Rostova provinco, Rusia SFSR (kelkaj viktimoj estis murdata en aliaj lokoj de Rusio, Ukraina aŭ Uzbeka SSR). Lia alnomoj estas **Rostova Buĉisto**, **Ruĵa Buĉisto**, **Satano**, **Soveta Ĵakvo la Buĉisto**.

## Biografio antaŭ la murdoj 
### Komenca vivo 
Andrej Ĉikatilo naskiĝis en la vilaĝo Jabloĉnoje en Ĥarkiva provinco (nun apartenanta al Suma provinco). Liaj gepatroj loĝis en unuĉambra domo. Infanaĝe, Ĉikatilo dormis en unu lito kun siaj gepatroj. Ĝis 12 jaroj da aĝo li suferis pro enurezo, tial la patrino ofte batis lin.

Kiam Sovetunio enpaŝis Duan Mondmiliton, oni rekrutigis lian patron Roman en la Ruĝan Armeon. Sur la fronto li estis vundata kaj kaptata. En 1943 lia fratino naskiĝis. Lia patro, lokiĝinta en la fronto, malprobable povis esti la patro de la fratino. Versimile, en la aĝo da 6–7 jaroj, Ĉikatilo povis spekti germanan soldaton seksperforti lian patrinon.

En 1944 Ĉikatilo eniris en mezlernejon. Infanaĝe Ĉikatilo estis diligenta kaj sinĝena, multe legis komunisman literaturon. Samaĝuloj mokadis lin. Kiam en 1946 malsato denove komenciĝis, Ĉikatilo ne eliris el hejmo, timante ke oni formanĝos lin. Lia patrino, Anna, rakontis al li, ke dum Holodomoro malsataj kunvilaĝanoj kaptis kaj formanĝis lian pliaĝan fraton, Stepan. Laŭ alia versio, la gepatroj mem formanĝis la infanon. Resume, neniaj aktoj pri naskiĝo aŭ morto de Stepan estis trovita.

En 1949 la patro de Ĉikatilo, liberigita de usonaj soldatoj, revenis en hejmlandon. Tamen malgraŭ gratifikoj pro siaj militaj meritoj, li estis markita kiel perfidulo pro kapitulaci antaŭ germanoj.

En 1954 Ĉikatilo finis mezlernejon kaj provis eniri en la juran fakultaton de Moskva Ŝtata Universitato, sed ne pasis tra ekzamenojn. Tamen li mem pensis ke oni ne akceptis lin pro reputacio de la patro. En 1955 li finis teknikan lernejon de komunikado en Oĥtirka, Ukraina SSR. Post lernejo li eniris en Moskvan Instituton de Inĝenieroj de Fervojo. De 1957 ĝis 1960 Ĉikatilo servis en armeo de Ministerio pri Internaj Aferoj, laŭ alia scio, kiel komunikisto en Soveta armeo en Berlino.. Post armeo li transveturis en loĝlokon Rodionovo-Nesvetajskaja, kie eklaboris kiel inĝeniero en telefonstacio.

### Edziĝo kaj laborado kiel instruisto 
En 1962 lia fratino Tatjana konatigis lin kun sia amikino Faina, kun kiu li edziĝis en 1964. Tuj post geedziĝo Ĉikatilo eniris en la filologian fakultaton de Rostova Ŝtata Universitato. En 1965 lia filino Ludmila naskiĝis. En aprilo 1965 Ĉikatilo komencis labori kiel prezidanto de rajona komitato de fizika kulturo kaj sporto. La  naskiĝis lia filo Jurij, kiu poste iĝis krimulo. En 1970 jam aĝante 33 jarojn Ĉikatilo finis korespondan fakon laŭ kurso pri marksismo-leninismo kaj rusa literaturo kaj eklaboris kiel instruisto, poste kiel edukisto en internulejo la 32-a de Novoŝaĥtinsk.

En 1974 Ĉikatilo komencis labori kiel majstro de produktada instruado en Novoŝaĥtinska meti-lernejo la 39-a.

En 1978 li transveturis kun sia familio en la minan urbon Ŝaĥti, kie komencis labori kiel edukisto en meti-lernejo la 33-a; kaj en decembro murdis la unuan viktimon.

## Unua murdo 
Ĉikatilo murdis sian unuan viktimon la . 9-aĝa Jelena Zakotnova, estis murdata en la 26-a domo sur Meĵevoj strateto, kiun Ĉikatilo aĉetis sekrete de la familio kontraŭ 1500 rubloj por rendevuoj kun prostituitinoj. Ŝiaj gepatroj vokis milicon la saman tagon.

La  la timiga trovo skuis kiel Ŝaĥti-n, tiel tutan Rostovan provincon. Ĉe la ponto super la rivero Gruŝĉovka oni malkovris la kadavron de Jelena Zakotnova, kiu lernis en 2-a klaso en lernejo la 11-a. Laŭ la ekspertizo, nekonato koitis kun la knabino en rutina kaj perversa formo, ŝirinte la vaginon kaj la rektumon kaj faris 3 penetremajn tranĉilajn vundojn de la ventro. Tamen, la knabino mortis pro strangolo. Ekspertizisto suspektis ke Zakotnova estis murdita jam la tagon de malapero, post 18:00.

Kiel poste klariĝis, Ĉikatilo logis la knabinon prezentinte maĉgumon, kiam ŝi revenis de glitejo. Sur enketado li asertis ke li nur volis "petoli kun ŝi", sed kiam Jelena komencis rezisti, timinte iĝi aŭdata de najbaroj, Ĉikatilo strangolis ŝin. Sufero de la viktimo ekscitis lin kaj li sentis orgasmon. Ŝian kadavron kun la lerneja tornistro Ĉikatilo ĵetis en la riveron.

La saman tagon estis arestita la unua suspektato, 24-aĝa Aleksandr Kravĉenko, kiu antaŭe servis la 10-jaran kondamnon pro seksperforto kaj murdo de samaĝulino. La edzino de Kravĉenko asertis pri lia alibio, kaj jam la  Kravĉenko liberiĝis. Tamen la  Kravĉenko faris ŝtelon je sia najbaro. La sekvan tagon milico arestis Kravĉenko-n kaj malkovris ŝtelaĵojn en lia subtegmento. Al la ĉelo, kie sidis Kravĉenko, oni alsidigis murdiston-drogulon, kiu batadis lin postulante konfesi pri la murdo de Zakotnova. Oni informis la edzinon de Kravĉenko ke ŝia edzo servis la kondamnon pro murdo, kaj akuzis ŝin pri kompliceco al la murdo de Zakontova. Timinte la edzino subskribis ĉion, kion oni postulis.

La  Kravĉenko konfesis pri la murdo. Komence oni kondamnis lin je 15 jaroj da prizono, sed parencoj de la murdito postulis revizi la aktaron kaj ekzekuton. La aktaro estis sendita al pluesplorado, kaj resume oni verdiktis la mortkondamnon. La ] Aleksandr Kravĉenko estis pafmortigita pro la murdo farita de Ĉikatilo.

Enketado havis alian suspektaton. La  50-aĝa Anatolij Grigorjev, naskiĝinto de Ŝaĥti, mempendumis en Novoĉerkassk. Laborinta en tramstacio Grigorjev, la  antaŭ la Novjaro forte drinkiĝinte fanfaronis al kolegoj ke ĝuste li estas la murdinto de la knabino, pri kiu "oni skribis en gazetoj". Kunlaborantoj ne kredis lin, sed Grigorjev probable pensis ke liaj vortoj havos konsekvencojn. Veninte al la filino en Novoĉerkassk, li multe drinkadis, ploradis ke neniun murdis. Atendinte la filinon foriri labori, Grigorjev mempendumis en klozeto.

## Komenco de la seriaj murdoj 
Unua murdo timigis Ĉikatilo-n, kaj dum 3 jaroj li neniun murdis. La  ĉe busa haltejo apud Rostova publika biblioteko li trafis 17-aĝan Larisa Tkaĉenko, kiu estis prostituitino. Alloginte ŝin en arbarlinion, li provis koiti kun ŝi, sed ne povis eksciti. Kiam Tkaĉenko komencis moki lin, Ĉikatilo kelkajn fojojn batis ŝin per tranĉilo, detranĉis la livan cicon, ŝtopis ŝian buŝon kaj strangolis ŝin per manoj. La kadavron oni trovis la sekvan tagon.

Post ankaŭ unu jaro, la  li murdis 12-aĝan Lubov Birjuk. Dum 1982 Ĉikatilo murdis pliajn 7 gejunulojn en la aĝo 9-16 jaroj. Pleje li renkontiĝis kun la viktimoj ĉe busaj haltejoj kaj fervojaj stacidomoj, sub bonaspekta preteksto, kiel montri mallongan vojon, hundidetojn, poŝtmarkojn, magnetoskopon k.t.p., allogadis ilin en arbarlinion aŭ alian nerimarkeblan lokon kaj atakis per tranĉilo. La viktimoj povis kuniri kun la murdisto kelkajn kilometrojn. Ĉikatilo ĉiam iris en la fronto.

Sur mutilitaj kadavroj oni malkovris ĝis 60 tranĉilajn vundojn. Nazoj, langoj, mamoj, seksorganoj de pluraj viktimoj estis detranĉita aŭ demorditaj. Al kelkajn Ĉikatilo elpikis la okojn, ĉar li ne toleris rigardon de siaj viktimoj. Inter liaj viktimoj estis multe vagabondoj, alkoholulinoj kaj oligofrenoj.

## Unua aresto 
La jaro 1984-a estis la plej sanga en la aktiveco de Ĉikatilo. Dum ĉi tiu jaro li murdis 15 homojn, plimultiginte kvanton de viktimoj ĝis 32. La 1-an de aŭgusto li komencis labori kiel fakestro de provizado en Rostova produktada kartelo "Specenergoavtomatika". Laborante, Ĉikatilo devis ofte afervojaĝi tra la lando. Celo de lia unua afervojaĝo iĝis Taŝkento, kie li murdis virinon kaj 12-jaran knabinon.

La  milica kapitano Aleksandr Zanosovskij kun sia parulo Ŝajĥ-Aĥmed Aĥmatĥanov arestis lin sur Rostova Centrala bazaro pro suspekta konduto.. Ĉikatilo provis konatiĝi kun junulinoj kaj en stacidomo prostituitino midzis lin. En lia valizo oni trovis tranĉilon, vazon da vazelino kaj 2 ŝnurojn. Ĉi tiu aĵoj estis redonita al Ĉikatilo aŭ laŭ alia informaĵo perdiĝis. Analizo de sango trovis A-sangogrupon, kiel grupo de spermo, trovita sur la kadavro de unu el la viktimoj, estis AB. Poste oni komprenigis ĉi tiun kiel fenomenon nomitan "paradoksa kontrastado": malkoincido de sanga grupo kaj grupo de organismaj ekskrecioj.

Oni liberigis Ĉikatilo-n, ne farinte pli skrupulajn esplorojn. Tamen li estis ekskomunikita de KPSU kaj kondamnita al jaro da punlaboro laŭ artikolo la 92-a de Kriminala kodo por ŝtelo de akumulilo. Sed li liberiĝis jam la 12-an de decembro 1984, en januaro 1985 li transveturis kun sia familio en Novoĉerkassk, kie eklaboris kiel inĝeniero en Novoĉerkasska elektrolokomotiva fabriko. Poste Ĉikatilo iĝis la estro de fako de metaloj en tiu ĉi fabriko, en 1990 li transiĝis al fako de ekstera kooperado, kie li laboris ĝis sia aresto.

Post la unua aresto Ĉikatilo murdis plue 21 homojn.

## Operaco "Arbarlinio" 
Tempo pasis, sed murdoj en arbarliniojn kontinuis. Tial en decembro 1985 komenciĝis la milica operaco "Arbarlinio". Kontrolita de CK KPSU, ĝi probable estis la plej granda operaco iam ajn farita de Soveta kaj Rusia milicioj. Dum la operaco pli 200,000 homoj estis kontrolitaj pro kompliceco al la seriaj murdoj, 1,062 krimoj estis solvitaj, estis akumulita la informacio pri pli 48,000 homoj kun seksaj devioj. 5,845 homoj estis starigitaj al speciala registro, 163,000 stiristoj estis kontrolitaj. Militaj helikopteroj estis uzitaj por patroli je fervojaj kaj apudaj arbarlinioj. Por serĉo de la murdisto estis konsumitaj 10 milionoj da rubloj laŭ kurso de la 1990-a jaro.

En la konsiliĝo farita de la provinca prokuroraro pri tiu ĉi afero partoprenis vicestro de enketa administraro de prokuroraro de RSFSR V. Nenaŝev kaj vicprokuroro de RSFSR Ivan Zemlanuŝin. Ĝi estis malfermita per la vortoj: "La afero Arbarlinio estas kontrolata de ĉiuj plialtaj instancoj, kaj ankaŭ de la CK KPSU. La lando ne havas pli gravan aferon ol Arbarlinio"

La speciala operaca grupo engaĝita en la afero de la murdisto estis ĉefita de Viktor Burakov, kiu petis psikiatron Aleksandr Buĥanovskij verki psikologian portreton de la krimulo. Buĥanovskij tuj malakceptis versiojn, ke la murdisto estas psike malsana, marĝena aŭ samseksema. Laŭ lia opinio, la krimulo estis ordinara kaj nerimarkinda soveta civitano havanta familion, infanojn kaj . (Tiam oni alnomis la krimulon kiel "Civitano X"-n.)

Milicaninoj vestintaj civilan veston veturadis en trajnoj kiel logistoj. La traceo Taganrog – Donecko – Rostovo – Salsk. Ĉikatilo, mem estante miliciano, partoprenis en tiu ĉi operaco kaj deĵoris ĉe stacidomoj, "helpante" al la milico kapti sin mem. Sentinte plifortigon de inspekto, li iĝis pli singarda kaj en 1986 neniun murdis.

La murdoj daŭris en 1987, kiam la  Ĉikatilo murdis 13-jaran Oleg Makarenkov, restaĵoj de kiu estis trovita nur en 1990 post la aresto de Ĉikatilo. Oni regule trovis infanajn kadavrojn eĉ en centro de Rostovo. Ĉikatilo murdadis en aliaj urboj de Rusio: Zaporiĵo, Leningrado, Moskvo. Administri la enketadon komencis Issa Kostojev, kiu tiam estis vicestro de enketa fako de prokuroraro de RSFSR.

En septembro 1989 Kostojev vizitis kondamnitan al mortopuno serian murdiston Anatolij Slivko, esperante ke li helpos al la enketado. Sed Slivko, ripetinte antaŭan eraron de la enketado, supozis ke du murdistoj estas: la unua murdadas knabojn, la dua murdadas knabinojn. Li diris: "Ĉi tiu estas senutila. Tiun kapti estas neprobable. Mi konas pro si mem." Post kelkaj horoj de la intervjuo Slivko estis pafmortigita.

## Dua aresto, juĝado kaj ekzekuto 
En 1990 Ĉikatilo murdis pli 8 homojn. La lastan murdon li faris la . 22-jara Svetlana Korostik iĝis la viktimo. Murdinte ŝin Ĉikatilo eliris el la arbaro kaj ĉe la fervoja stacio "Donlesĥoz" lin stopis milicisto Igor Ribakov, petante prezenti dokumentojn. Registrinte la familinomon, Ribakov forpermesis Ĉikatilo-n.

Post kelkaj tagoj, la kadavro de Korostik estis trovita. Juĝa medicina ekspertizisto malkovris la mortan daton: antaŭ ĉirkaŭ semajno. Kontrolinte raportojn de milicistoj deĵorintaj tiujn tagojn, enketisto Issa Kostojev trovis familinomon de Ĉikatilo, kiu jam estis arestita en 1984, suspektata en kompliceco al la murdoj. La  ekstera observado je Ĉikatilo estis komencita. Li kondutis suspekteme: provis konatiĝi kun knaboj kaj junulinoj, aperis sur la lokoj kie oni trovis la kadavrojn.

Ĉikatilo estis arestita la . Tiun tagon li ekiris al polikliniko por radiografii fingron, kiun dum batalo mordis unu el liaj viktimoj. Oni evidentiĝis ke la fingro estis rompita. Ĉikatilo revenis hejmen kaj eliris por biero, kuntreninte 3-litran bokalon, kiun li portis en reta sako. Ĉikatilo estis arestita sur la vojo al hejmo. Dum la serĉado en lia domo estis trovitaj 32 kuiraj tranĉiloj kaj piedvesto, spuro de kiu estis trovita ĉe la kadavro de unu el la viktimoj.

Dum la serĉado la internaj organoj de la viktimoj ne estis trovitaj. Probable ke Ĉikatilo manĝis ilin. Lia edzino rakontis ke li, forveturante al afervojaĝo, kuntrenis marmiton. Oni pridemandadis Ĉikatilon dum 10 tagoj, sed li konfesis pri nenio. Rektaj konviktaĵoj kontraŭ li ne estis kaj tempo de aresto estis finanta. Tiam Kostojev petis helpon de Buĥanovkij, kaj li bonvolis paroli kun la murdisto. Post interparolo kun psikiatro la  Ĉikatilo konfesis pri murdoj. Imputita pri 36 murdoj, li konfesis pri 56. 3 murdojn la enketado ne povis pruvi.

La juĝado super Ĉikatilo komenciĝis  kaj paŝis en Rostova domo de justico. Ĉikatilo provis figuri kiel freneza: li kriis, ofendis juĝistojn kaj ĉeestantojn en la juĝejo, demonstris la seksorganojn, asertis ke li estis graveda kaj nutranta. Sed trioble farita juĝa-psikiatria ekspertizo difinis lin kiel plene imputeblan. La  li estis kondamnita al pafmortigo. Multepaĝan kondamnon oni komencis legi ankoraŭ la  kaj finis nur la sekvan tagon. La nombro figurinta en la kondamno estis 52 murdoj, ĉar juĝistoj juĝis pruvojn por unu epizodo kiel nesufiĉaj. Krome, oni imputis al Ĉikatilo kelkajn epizodojn de stupro.

Sidante en ĉelo de mortkondamnitoj, Ĉikatilo skribis multajn plendojn kaj petojn pri pardono, zorgis pri sia sano: faris matenan gimnastikon, manĝis kun apetito. 

La  rusia prezidanto Boris Jelcin malakceptis la lastan peton pri pardono. La  Ĉikatilo estis ekzekutita en Novoĉerkasska prizono.

### Ĉu "Organizita" aŭ "disorganizita" seria murdisto? 
La fama klasifikado ellaborita de specialaj agentoj de FBI Robert Hazelwood kaj John Douglas (la artikolo "The Lust Murderer", 1980) dividas ĉiujn seriajn murdistojn al du tipoj: organizitaj kaj disorganizitaj.

Organizitaj murdistoj kapablas kontroli siajn dezirojn, ili havas preparitan planon de gvatado kaj delogado de viktimo. Se la plano perturbiĝas, la murdisto povas prokrasti ĝian plenumon. Intelekto de organizita murdisto estas normala aŭ eĉ pli alta ol la mezumo, ofte ili havas altan edukon.

Male, disorganizitaj murdistoj ne povas kontroli siajn emociojn kaj faras murdojn en kolera atako (afekcia stato), ofte ili murdas proprasence "unuan trafitan" homon. Ilia intelekto estas kutime malalta ĝis demenco aŭ ili havas mensan malsanon. Distingante de organizitaj seriaj murdistoj, ili estas sociale neadaptintaj (ne havas laboron, familion, loĝas sole, ne zorgas pri sia aspekto kaj loĝejo), t.e. ili ne surhavas "maskon de normaleco".

Ĉikatilo faris siajn murdojn en stato de afercio, sed konscie preparis kondiĉojn por ilian realigon. Ekzemple li povis tiel trankviligi viktimon ke ĝi kuniris kun li kelkajn kilometrojn. Se viktimo rifuzis kuniri, li neniam devigis ĝin timante altiri atestontojn kaj tuj startis serĉi aliulon. 

Rusia lernolibro de krima psikologio verkita de Obrazcova kaj Bogomolova kategorie klasigis Ĉikatilo-n kiel disorganizitan murdiston. Tamen Ĉikatilo ne estas ĝia tipa reprezentanto. Ekzemple, laŭ kriterioj de Hazelwood kaj Douglas, disorganizita murdisto loĝas apude al lokoj de murdoj, kiam Ĉikatilo murdadis sur ĉioma Rostova provinco kaj diferencaj regionoj de Sovetunio. Aliflanke, organizita murdisto penas ne lasi konviktaĵojn sur loko de murdo, kaŝi kadavron, sed Ĉikatilo forlasis "kaosan bildon de krimo" kun multo de konviktaĵoj, ne penis kaŝi kadavron.

## Listo de viktimoj 
## Ĉikatilo en kulturo 
### Kino 
* En 1997 la televidkanalo NTV filmis pri Ĉikatilo 2-serian dokumentarion titolitan "*Laŭ spuro de Satano*" () el la serio "*Kriminala Rusio*".
* 2 fikciaj filmoj baziĝis sur la historio de Ĉikatilo. La unua estas "*Civitano X*" (1995), filmita en Hungario. Jeffrey DeMunn rolas kiel Ĉikatilo. La dua estas "*Evilenko*" (2004), filmita en Ukrainio kun Malcolm McDowell kiel la grava rolo.
* En 1993 estis filmita la dokumentario titolita "Mia delica mondo kaj Ĉikatilo sur la fono…" () kaj enhavanta unikajn dokumentajn kadrojn:
** La asizo pri la afero de Ĉikatilo kaj la mortpuna verdikto.
** La lasta intervjuo kun Ĉikatilo sidanta en ĉelo de mortpunuloj.
** Rekordo el enketado pri afero de Boris Serebrjakov, alia rusa seria murdisto.
** Fragmento el ekspertizo de kadavro de torturita knabino.

### Muziko 
* Ĉikatilo estas menciata en la kanto "*Ĉiuj homoj estas Ĉikatiloj*" () de rusa punkrokgrupo "Purgen" datita de komenco de 1990-j.
* En la kanto "*Buĉisto el Rostovo*" (germane: Ripper von Rostow) de la 2004-a jaro germana sombrametala grupo Eisregen priskribas la lastan murdon faritan de Ĉikatilo.
* La kanto "*Psychopathy Red*" de usona draŝmetalgrupo Slayer rakontas pri Ĉikatilo, kaj la unuopaĵo estas dekoraciita konforme.

### Dokumenta literaturo 
**En rusa**
* Miĥail Kriviĉ, Olgert Olgin. "*Kamrado murdisto. La Rostova afero: Andrej Ĉikatilo kaj liaj viktimoj*" (1992)
* Ludmila Vinnikova. "*La maniulo aperas dum pluvo*" (1992) ISBN 5-85272-005-4
* Vadim Ogurcov. "*Spuro de besto. Seksa maniulo de naskiĝo ĝis mortpuno: Andrej Ĉikatilo*" (1993)
* Jurij Antonjan, Andrej Tkaĉenko. "*Seksaj krimoj. Ĉikatilo kaj aliaj*" (1993) ISBN 5-7121-0201-3
* Viktor Gonĉarov. "*La afero de Ĉikatilo*" (1995) ISBN 985-6202-72-8
* N. Vodko. "*Kial Ĉikatilo-n oni serĉis tie longe?*" (1996)
* Nikolaj Modestov. "*Seriaj murdistoj*" (2003) ISBN 5-17-018560-X

**En angla**
* Robert Cullen. "*The Killer Department*", ISBN 1-85797-210-4
* Richard Lourie. "*Hunting The Devil*", ISBN 0-586-21846-7
* Peter Conradi. "*The Red Ripper*", ISBN 0-86369-618-X

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sergej Tkaĉ

Kategorio:Seriaj murdistoj de Sovetunio
Kategorio:Seriaj murdistoj de Rusio
Kategorio:Ambaŭseksemuloj
Kategorio:Pafekzekutitoj
Kategorio:Seks-perfortuloj
Kategorio:Kanibaloj
Kategorio:Sovetiaj pedagogoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Ukrainio
Kategorio:Mortintoj en Rostova provinco