open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gabi Borbás

**Gabi Borbás** [borbAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Borbás Gabi** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Gabi Borbás http://www.imdb.com/name/nm0095982/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gabi Borbás frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1973. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro József Attila. Inter 1984 kaj 1992 ŝi havis rolojn en pluraj malgrandaj ĉefurbaj teatroj. Ŝi estis membro de Teatro Petőfi (Sopron) inter 1994-2003, poste ŝi revenis al malgranda teatro en Budapeŝto. Dum sia vivo ŝi havis rolojn ankaŭ en filmoj. Ŝi ricevis premiojn en 1998 kaj 2010.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Mariska
* Brecht–Weill: *Koldusopera* - Lucy
* Zágon–Károly Nóti-Mihály Eisemann: Hyppolit, la lakeo (teatra versio) - Julcsa
* Albert Szirmai–Jenő Heltai: *Naftalin* - Kabóczáné

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Makra* (1972)
* *Szeleburdi vakáció* (1987)
* *A nap utcai fiúk* (2007)
* *Gondolj rám* (2014)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *A palacsintás király* (1973)
* *Szálka hal nélkül* (1984)
* *Szomszédok* (serio) (1993-1999)
* *A nap utcai fiúk* (2007)
* ''Marslakók (serio) (2012)

## Aliaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Glenn Close, Meryl Streep

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 1-an de marto
László Bozó (reĝisoro)

**László BOZÓ** [lAslO bozO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bozó László** estis hungara reĝisoro, dramaturgo, redaktoro, altlerneja instruisto. Li uzis familian nomon de sia patrino.

László Bozó http://mek.niif.hu/02100/02139/html/sz02/672.html naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Kanado en Toronto (laŭ http://www.nevpont.hu/view/6010 la mortotago estas 18-a).

## Biografio 
László Bozó frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste komercan mezlernejon en Szolnok, fine li estis simpla laboristo en Budapeŝto 2 jarojn. Same 2 jarojn li studis en Hungara Ekonomia Universitato, poste laŭ koresponda kurso en Scienca Universitato József Attila (1948-1952), kie li akiris diplomon. En la jaroj 1952-1953 li plulernis en Teatra kaj Filma Altlernejo, kie li akiris dramaturgan diplomon. Post siaj studoj li aliĝis al Hungara Radio, sed samtempe li estis asistanto en la ĵus menciita altlernejo ĝis 1956. Inter 1957-1962 li gvidis la dramaturgojn en la radio, inter 1971-1989 li estis ĉefreĝisoro samloke. En tiu periodo li prezentis kremon de la hungara literaturo. En 1989 li pensiuliĝis, en 1995 li translokiĝis al Kanado.

En 1961 li edziĝis, post 4 jaroj li havis filon. Li ricevis 4 premiojn inter 1973-1984.

## Elektitaj radiaj reĝisoraĵoj 
* László Bozó: *Végállomás* (1963, 1998)
* Sándor Petőfi: *Az apostol* (1969, 1992)
* János Arany: *Toldi* (1973)
* Rostand: Cyrano de Bergerac (1977, 1992)
* Charles Dickens: *Oliver Twist* (1983, 1992)
* Karolo Kisfaludy: *A hűség próbája* (2008)

## Elektitaj teatraj reĝisoraĵoj 
* Mór Jókai: *Kárpáthy Zoltán* (1961)
* Lőrinc Szabó: *Tücsökzene* (1973)
* Miklós Gyárfás: *Hangok komédiája* (1985)
* Jenő Rejtő: *A három légionista* (1990)

## Elektitaj libroj 
* *A korszerű rádiózás néhány problémája* (kunverkinto, 1964)
* *A dokumentumjátékról* (1966)

## Fontoj 
* http://www.mtva.hu/hu/sajto-es-fotoarchivum/bozo-laszlo-jaszai-mari-dijas-rendezo-a-magyar-radio-forendezoje-kivalo-muvesz-5-eve-hunyt-el

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj dramaturgoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungardevenaj kanadanoj
Jacqueline Auriol

eta|Alveno de Jacqueline Auriol en Abiĝano (1966)
**Jacqueline AURIOL**, naskonome **Jacqueline Douet** (naskiĝis  en Challans (Vendée), mortis  en Parizo) estis franca aviadistino. Kiel virino, ŝi estis la unua provpiloto en Francio.

## Omaĝo 
En 2010, la Syndicat des transports d'Île-de-France (STIF) decidis doni la nomon  al haltejo de tramlinio T2 situanta en komunumo Colombes.

Kategorio:Aviadistoj
Kategorio:Francaj aviadistoj
Kategorio:Studentoj de la universitato de Nantes
Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Grandaj krucoj de la franca nacia Ordeno de Merito
Kategorio:Mortintoj en Parizo
Cerro Macá

eta|Vulkano Cerro Macá.

**Cerro Macá** estas stratovulkano situa en la nordo de la Fjordo Aisén kaj oriente de la Kanalo Moraleda, en la Regiono Aisén de Ĉilio. Tiu glaĉer-kovrita vulkano kuŝas laŭlonge de la regiona zono Faŭlto Liquiñe-Ofqui en Andoj. Ĝi estis erupciinta bazalton.

Cerro Macá havas montopintan alton de proksimume 2 300 m super marnivelo. 

## Referencoj 
Kategorio:Anda Vulkana Zono
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Stratovulkanoj
Reisbach (Wieslauter)

La rojo **Reisbach** estas ĉ. 5&nbsp;km longa maldekstra alfluanto de la Wieslauter en la orienta Vasgovio.

## Rivervojo 
La *Reisbach* fontas proksime de la al Böllenborn apartenanta domareto Reisdorf kaj fluas suden. Post apenaŭ du kilometroj ĝi formas la limon inter Schweigen-Rechtenbach kaj Bobenthal, antaŭ ĝi enfluas la riveron *Wieslauter* antaŭ Bobenthal, kiu apartenas al Sankt Germanshof.

Kategorio:Palatinata Arbaro
Kategorio:Distrikto Südwestpfalz
Kategorio:Südpfalz
Kategorio:Akvokolekta areo de Rejno
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Monto Darvino (Ĉilio)

eta|Monto Darvino el Bahía Pía.
**Monto Darvino** () estas montopinto en Tierra del Fuego formanta parton de la Montaro Darvino, nome la plej suda montaro de Andoj, ĝuste norde de la Kanalo Beagle. Ĝi estas formita de kristalaj skistoj kaj havas amasajn glaĉerojn kiuj subeniras siajn sudajn deklivojn. Monto Darvino estis dumlonge konsiderataj la plej alta pinto en Tierra del Fuego, sed tiu distingo precize korespondas al monto neoficiale nomita Monto Shipton, kiu estas ĉirkaŭ 2 580 m alta kaj situas je . Ambaŭ pintoj estas plej bone grimpataj fine de Decembro, Januare, Februare kaj Marte. La Monto Shipton estis unuafoje grimpata en 1962 fare de Eric Shipton, E. Garcia, F. Vivanco kaj C. Marangunic.

La **Monto Darvino** ricevis sian nomon dum la Vojaĝo de la Beagle fare de la kapitano Robert FitzRoy por celebri la 25an naskiĝtagon de Charles Darwin la 12an de Februaro 1834. Unu jaron antaŭe FitzRoy estis nomiginta akvejon sudokcidente de la monto kiel *Darwin Sound* por rememori la rapidan ingenion kaj kuraĝon de Darwin kiam savis ilin el kapto fare de ondoj el glaciamaso disiĝinta el glaĉero kiuj minacis iliajn boatojn.

Tiu monto estas parto de la Nacia Parko Alberto de Agostini.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Adrian Desmond kaj James Moore, *Darwin* (London: Michael Joseph, the Penguin Group, 1991). ISBN 0-7181-3430-3

## Eksteraj ligiloj 
* Mount Darwin, a climbers challenge and the highest peak in Tierra del Fuego 

Kategorio:Andoj
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Montaro Darvino

eta|Satelita bildo fare de NASA.
La **Montaro Darvino** aŭ en hispana **Cordillera Darwin** estas etenda montaro kovrita de glacikampo kiu situas en Ĉilio, en la regiono Magallanes y de la Antártica Chilena.

## Priskribo 
Ĝi situas en la sudokcidenta parto de Isla Grande de Tierra del Fuego, tute ene de ĉilia teritorio. Ĝi estas parto de la pli longa montaro Andoj kaj inkludas la plej altajn montojn en Tierra del Fuego, kun altoj kiuj atingas ĉirkaŭ 2 000 m. La glacikampo de la Montaro Darvino kovras areon pli grandan ol 2 300 km². La Montaro Darvino etendiĝas laŭ okcident-orienta direkto el la Monto Sarmiento (situa ĉe la Magdalena Kanalo) al Valo Ĝendegaia. Ĝi limas kun la fjordo Almirantazgo norde kaj kun la Kanalo Beagle sude. Tiu montaro nomiĝas laŭ Charles Darwin kaj estas la plej grava trajto de la Nacia Parko Alberto de Agostini, kiu inkludas nombrajn tre bone konatajn glaĉerojn kiaj la Glaĉero Marinelli, kiu estas nune sub daŭra retiriĝo el 2008.

En Oktobro 2011, teamo de francaj montogrimpistoj el la Militista Grupo de Alta Montaro de la Franca Armeo anoncis la unuan trapason de la Montaro Darvino en 29-taga veturo kiu inkludis ascendon al la Monto Darvino, nome la plej alta montopinto de la montaro.

## Ĉefaj montopintoj 
[eta|dekstre|300px|[Glaĉero Stoppani en la Montaro Darvino.]]
* Monto Darvino
* Monto Sarmiento
* Monto Italio
* Monto Bove
* Monto Roncagli
* Monto Luis de Saboya
* Monto de la Vidvino
* Monto Buckland

## Notoj 
## Referencoj 
* C. Michael Hogan. 2008 *Bahia Wulaia Dome Middens*, *Megalithic Portal*, eld. Andy Burnham
* United States Geological Survey (USGS). 1999. ''Southern Patagonia Icefield and Southernmost Andes Icefield
* Darvina esplorado fare de la franca esploristo Christian Clot en Darvina esplorado  (france)

Kategorio:Andoj
Kategorio:Montaroj en Ĉilio
Jacqueline Auriol (Tramtransporto en Parizo)

**Jacqueline Auriol** estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en komunumo Colombes, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.

## Omaĝo 
En 2010, la Syndicat des transports d'Île-de-France (STIF) decidis doni la nomon Jacqueline Auriol al haltejo de linio T2 situanta en komunumo Colombes.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T2
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Colombes

## Eksteraj ligiloj 
* T2 RATP

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T2
Kategorio:Colombes
Internacia Ekspozicio (2017)

**Expo-2017 Astana** (aŭ **Ekspo-2017 Astano**) estas planita specialigita Internacia ekspozicio, agnoskita de la Internacia Oficejo pri Ekspozicioj (IOE), kiu okazos ekde la 10-a junio ĝis la 10-a de septembro de 2017 en Kazaĥia ĉefurbo Astano. Temo de la ekspozicio estas «Energio de la Estonteco». Kiel oni atendas, en EXPO-2017 partoprenos pli ol 100 landoj kaj internaciaj organizoj, kaj 2-3 milionoj da vizitantoj.

La 10-a de junio 2011 en Parizo, en stabejo de la Internacia Oficejo pri Ekspozicioj, Komisaro de la Internacia specialigita ekspozicio EXPO-2017 Rapil Ĵoŝibajev renkontiĝis kun la Ĝenerala Sekretario de IOE s-ro Vicente Gonzalez Loscertales. Dum la kunveno s-ro Ĵoŝibajev transdonis la oficialan peton de la Respubliko de Kazaĥio, subskribitan de la ĉefministro de Kazaĥio.

En rezulto de sekreta voĉdonado dum la 152-a Ĝenerala Asembleo de la Internacia Oficejo pri Ekspozicioj en ĉefurbo de Kazaĥio Astano, ricevite plimulton de voĉdonoj (103 el 161), antaŭeniris la belgan urbon Lieĝo kaj estis anoncita kiel loko de okaziĝo de la «EXPO-2017».

La ekspozicio havas sloganon «Energio de la Estonteco» kaj dediĉas sin al alternativaj energifontoj.

La interreta vendado de biletoj al la Ekspozicio komencis ekde 10-a de decembro 2016, tamen poste, kiel oni informis, la biletojn ankaŭ oni povos aĉeti eksterrete. La informo pri la kosto de la biletoj estas havebla en oficiala retpaĝo kaj komencas de 4000 tengoj por unu persono (proksimume 11 eŭroj aŭ 12 usonaj dolaroj) por viziti la Ekspozicion ekde lundo ĝis vendredo kaj 6000 tengoj (proksimume 17 eŭroj aŭ 18 usonaj dolaroj) por unu persono dum ripoztagoj.

Ĉirkaŭ 85 % el tuta nombro de vizitantoj estos civitanoj de Kazaĥio, ceteraj 15 % — civitanoj de fremdaj landoj. Plimultaj el ili vojaĝos el landoj de la KSŜ kaj Ĉinio. Signifa nombro de la turistoj atendas ankaŭ el Eŭropo, Japanio kaj Usono.

## Maskotoj kaj simboloj 
La Maskotoj de la Expo-2017, elektitaj per popola voĉdonado, estas Tanir (kaz. *Тәңір*, tradukas kiel «ĉielo») kaj Kaskir (kaz. *Қасқыр*, tradukas kiel «Lupo»).

## Pavilonoj 
La pavilonoj de la partoprenantaj landoj en la ekspozicio okupos spacon je 47160 kvadratmetroj.

## Oficiala retpaĝo 
Oficiala retpaĝo de la «EXPO-2017» estas expo2017astana.com .

Kategorio:Astano
Kategorio:Internaciaj ekspozicioj
Kategorio:2017
Krenela signalo

En elektrotekniko oni nomas **krenela signalo** signalon, kiu alternas inter nur du malsamaj valoroj ("malalta" kaj "alta"); ĝia tempa grafikaĵo aspektas kiel vico da kreneloj.

Kategorio:Elektrotekniko
Enikő Börcsök

**Enikő Börcsök** [borĉok], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Börcsök Enikő** estis hungara aktoro, voĉoaktoro, universitata instruisto.

Enikő Börcsök http://www.imdb.com/name/nm0127102/ naskiĝis la  en Mezőtúr, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Enikő Börcsök akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1991. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Ekde 1994 ŝi apartenas al Gaja Teatro, baldaŭ ŝi estis teatrestro. Ŝi komence estis ankaŭ asistanto en la menciita altlernejo, ekde 2014 ŝi instruas samloke en pli alta instrua rango. Somere ŝi aranĝas tendaron por geknaboj pri la aktorado. Ŝi ricevis plurajn premiojn inter 1993-2016.

## Elektitaj disĉiploj 
* Zsófia Alberti
* Tibor Hajdu

## Elektitaj teatraj roloj 
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Éva (virina ĉefrolo)
* Molière: La mizantropo - Celiméne
* István Örkény: *Macskajáték* - Egérke
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - virina titolrolo; vartistino
** Reĝo Lear - Goneril
** Otelo - Emilia

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Melodráma* (1991) (ĝi portis tutlandan konatecon)
* *A temetetlen halott* (2004)
* *Gondolj rám* (2016)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Édes Anna* (1990)
* *A galamb papné* (2013)

## Aliaj 
* F. W. Bain: *A hajnal leánya* (reĝisoraĵo)
* hungaraj voĉoj en eksterlandaj filmoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto kun foto
* [hungarlingva intervjuo(https://eo.wikipedia.org/wiki/intervjuo)]

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Suzanne Lenglen

**Suzanne Rachel Flore LENGLEN** [lɑ̃'glɛn] (naskiĝis  en Parizo, mortis  en Parizo), estis franca tenisistino. Kromnomita «&nbsp;la&nbsp;Divine&nbsp;» (la Diina), ŝi estis la unua internacia stelulino de virina teniso.

## Omaĝo 
Interalie, oni donis la nomon  al haltejo de tramvojo T2 situanta en la 15-a arondismento de Parizo.

Kategorio:Naskiĝintoj en Parizo
Kategorio:Mortintoj en Parizo
Kategorio:Francaj tenisistoj
Erika Bodnár

**Erika Bodnár,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bodnár Erika** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia edzo estis György Lencz.
eta|Erika Bodnár
Erika Bodnár http://www.imdb.com/name/nm0091038/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Erika Bodnár frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1970. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Szigligeti (Szolnok), post 2 jaroj al Teatro József Attila. Inter 1974 kaj 1982 ŝi estis membro en Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ŝi estis unu el la fondintoj de Teatro Katona József. Ŝi ricevis rolojn ankaŭ en filmoj kaj televizioj. Ŝi ricevis premiojn inter 1977-2011. Ŝi naskis filon.

## Elektitaj teatraj roloj 
* István Örkény: *Macskajáték* (1971) - Egérke
* Károly Szakonyi: *Adáshiba* - Vanda
* William Shakespeare:
** *Rikardo la 2-a* - reĝino
** *Koriolano* - Virgília
** *Julio Cezaro* - Portia
* Rostand: Cyrano de Bergerac - Roxan
* Molière:
** Kleraj virinoj - Amande
** Le Misanthrope ou l'Atrabilaire amoureux - Arsinoé
** L' Avarulo - Frosin

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Itt járt Mátyás király* (1966)
* *Egy srác fehér lovon* (1973)
* *Csók, anyu!* (1986)
* *Anna filmje* (1992)
* *Portugál* (2000)
* *Tabló – Minden, ami egy nyomozás mögött van!* (2008)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Két nap júliusban* (1968)
* *Mednyánszky* (1978)
* *Linda* (serio, 1986)
* *Rizikó* (1993)
* *Hőskeresők* (2013)

## Aliaj roloj 
* hungaraj voĉoj en eksterlandaj filmoj (ekzemple de Shirley MacLaine)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Charlebourg (Tramtransporto en Parizo)

**Charlebourg** estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en komunumo La Garenne-Colombes, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.

*Charlebourg* estas la nomo de malgranda kvartalo en La Garenne-Colombes.

## Proksime 
* Profesia liceo La Tournelle
* Kliniko Lambert
* Metilernejo

## Interkonektoj 
*  RATP 73 163 176
*   ''''

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T2
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* La Garenne-Colombes

## Eksteraj ligiloj 
* T2 RATP

## Tradukfonto 
Kategorio:Tramtransporto en Parizo T2
Kategorio:La Garenne-Colombes
Glacikampo

[eta|Glacikampo de Suda [Patagonio]]
[eta|Glacikampo Harding, [Nacia Naturrezervejo Kenai]]
**Glacikampo** (aŭ **frostokampo**) estas areo malpli granda ol 50,000 km² da glacio ofte troviĝanta en la plej malvarmaj klimatoj kaj pli altaj altitudoj de la mondo kie estas sufiĉe da precipitaĵo. Ĝi estas etenda areo de interkonektitaj glaĉervaloj el kiu la plej altaj montopintoj staras kiel nunatakoj. Glacikampoj estas pli grandaj ol alpaj glaĉeroj, pli malgrandaj ol glacitavoloj kaj similaj laŭ areo al glaciĉapoj. La topografio de glacikampoj estas determinita de la formo de la ĉirkaŭaj terformoj, dum la glaciĉapoj havas siajn proprajn formojn sur la subaj formoj.

## Ekzemploj 
* Montaro Darvino

## Vidu ankaŭ 
* Neĝokampo

## Referencoj 
Kategorio:Glaĉeroj
Kategorio:Glacio
Kategorio:Terformoj
Kastelo de Letenye

La **Kastelo de Letenye** (konata ankaŭ pri la iamaj posedantoj **Kastelo de Szapáry-Andrássy** [sapAri-andrAŝi]) estas historia monumento, interne kulturdomo kaj muzeo en Hungario, en urbo Letenye.
eta|maldekstre|Kastelo de Letenye
## Historio 
Familio Szapáry konstruis barokan kastelon inter 1758 kaj 1768. Ĝi estis trakonstruita laŭ klasikismo inter 1821-1825. En la 1830-aj jaroj pro geedziĝo la nova posedanto estis familio Andrássy, poste la kastelo estis iomete trakonstruita. Pri historio depost 1945 mankas informoj, sed en nekonata jaro interne kulturdomo kaj muzeo ekfunkciis.

## Konstruaĵo 
La unuetaĝa kastelo situas en mezo de la urbo en granda parko. En la fasado la meza parto iomete reliefas, tie tenas 4 dublaj kolonoj terason, malantaŭe funkcias la ĉefenirejo. Pli supre sur la etaĝo malantaŭ la teraso estas elirejo kun 2 grandaj fenestroj. La plej supre timpano (arkitekturo) estas videbla. Al la ĉefkonstruaĵo aliĝas po unu teretaĝaj aloj. Interne origine estis freskoj, sed en la 20-a jarcento ili estis kovritaj.

## Parko 
Parko ĉirkaŭas la kastelon, origine la parko estis pli granda. La plej menciinda arbo estas platano 150 jarojn aĝa, diagonalo de la trunko estas 615 centimetrojn, la plena alto estas 20 metrojn, diagonalo de la branĉoj estas 36 metrojn.

En 1894 oni metis skulptaĵon pri Lajos Kossuth, en 1986 oni konstruis bibliotekon fare de Imre Makovecz. La biblioteko havas 12 flankojn. En la 2000-aj jaroj oni malkovris termalan akvon, poste oni konstruis banejon.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto 

Letenye
Kategorio:Kasteloj de familio Andrássy
Kategorio:Kasteloj de familio Szapáry
Kategorio:Letenye
Defendplatformo

**Defendplatformo** estas la plej alta platformo de antikvaj kaj mezepokaj pordegoj, defendturoj. Defendplatformoj ankaŭ troviĝis ekzemple sur la ĉefturo kaj defendorieloj. La defendplatformo estis ĉirkaŭita de brustŝirmilo kun kreneloj kaj embrazuroj.

La defendplatformoj povis esti kun tegmento aŭ sen tegmento.

## Vidu ankaŭ
* Embrazuro (fortikaĵo)

Kategorio:Fortikaĵoj
Kategorio:Konstruelementoj
Monto San Valentín

**Monto San Valentín**, , konata ankaŭ kiel ***Monte San Clemente***, estas la plej alta monto en ĉilia Patagonio, nome en montaro Andoj, kaj la plej alta monto sude de 37°S senkalkulinte Antarkton. Ĝi staras ĉe la norda pinto de la Nordpatagonia Glaciejo.

La Monto San Valentín povas esti grimpita el Lago Leones, sudoriente, aŭ el Laguna San Rafael, okcidente. La ascendo estas longa kaj estas partikulare suferanta malbonan veteron. La akcidenta kaj morta indico estas tre alta.

Estis iome da konfuzo pri la precizeco de ties alto. Ĝi estis dekomence ĉirkaŭkalkulita je 3 876 m fare de Otto Nordenskjöld en 1921 sed poste oni kalkulis je 4 058 m. Tiu lasta estis plej ofte citita alto kaj estas citata ankaŭ tie ĉi. Franca grupo kiu grimpis San Valentín en 1993 inkludis du kalkulistojn, kiuj kalkulis alton de 4,080±20 m uzante GPS. En 2001 Ĉilia grupo mezuris 4,070±40 m, ankaŭ uzante GPS. Ankaŭ informoj per SRTM kaj per ASTER GDEM subtenas alton de pli ol 4,000 metroj. Tamen, ĉilia mapado per IGM donas nur 3,910 metrojn. Mapoj de ChIGM estas kutime akurataj kaj fidindaj, sed la pinto estas uniforme blanka (neĝa), kio estis kreinta problemoj al la kartografiistoj.

## Notoj 
## Referencoj 
* John Biggar, *The Andes, A Guide for Climbers*, Andes, 3a eldono, 2005, ISBN 0-9536087-2-7

## Eksteraj ligiloj 
* Detala foto  kaj panorama foto 

Kategorio:Andoj
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Liberŝtato Botelkolo

eta|okupado de la foirplaco de Lorch je la 25a februaro 1923 – provizora fino de la liberŝtato Botelkolo
eta|50-pfeniga monbileto el a liberŝtato botelkolo
eta|indikilo ĉe la Rejna bordo
La **liberŝtato botelkolo** () estis la nomo de kvazaŭsendependa teritorio en Germanio de la 10-a de januaro 1919 ĝis la 25-a de februaro 1923. Temis pri mallarĝa teritorio inter la Rejno okcidente kaj la neokupita parto de prusa provinco Hessen-Nassau oriente, meze inter Koblenco kaj Majenco, kiu restis neokupita post la fino de la Unua mondmilito. De januaro 1919 ĝis februaro 1923 la aliancanoj dum la okupado de la Rejnlando ne okupis tiun mallarĝan strion, kiu similas al botelokolo.

En la regiono loĝis tiam  loĝantoj en jenaj urbetoj kaj vilaĝoj Lorch, Kaub, Lorchhausen (antaŭurbo, ekde 1971 urboparto de Lorch), Sauerthal, Ransel kaj Wollmerschied (ekde 1977 same urbopartoj de Lorch), Welterod, Zorn kaj Egenroth (ambaŭ ekde 1971 komunumopartoj de Heidenrod), Strüth kaj Laufenselden.

## Literaturo 
* Edmund Pnischeck: *Der Freistaat Flaschenhals: das groteskeste Gebilde der Besatzungszeit*, [o.&nbsp;O.] 1924.
* Stephanie Zibell, Peter Josef Bahles: *Freistaat Flaschenhals: Historisches und Histörchen aus der Zeit zwischen 1918 und 1923*, Societäts-Verlag, Frankfurt am Main 2009, ISBN 978-3-797311-44-3.

## Vidu ankaŭ 
* Moresnet
* Libera Respubliko Schwarzenberg
* Mikronacio

## Eksteraj ligiloj 
* Freistaat Flaschenhals
* *Freistaat Flaschenhals: Staatsgründung im Rheintal* Beitrag auf einestages: Zeitgeschichten auf Spiegel Online
* *Vor 90 Jahren: der Freistaat Flaschenhals*, Beitrag des Westdeutschen Rundfunks
* *Schmuggler und Schieber – Vor 90 Jahren wurde der „Freistaat“ Flaschenhals gegründet* Beitrag des Deutschlandfunks in Textform
* Hessische Bibliographie: *Freistaat Flaschenhals*, in der Hessischen Bibliographie verzeichnete Literatur
* Stadt Lorch: *Freistaat Flaschenhals* 
* *Freistaat Flaschenhals: der Zeitzeuge und damalige Bürgermeister von Lorch E. Pnischeck*

Kategorio:Hesio
Kategorio:Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Historiaj germanaj teritorioj
Kategorio:Distrikto Rhein-Lahn
Kategorio:Distrikto Rheingau-Taunus
Kategorio:Rejno
Kategorio:Germanio en la Unua Mondmilito
Kategorio:Vajmara Respubliko
Kategorio:Eksaj respublikoj
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:1919
Kategorio:1920-1929
Henri Farman (Tramtransporto en Parizo)

**Henri Farman**  estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en la 15-a arondismento de Parizo.

La nomo *Henri Farman* devenas de apuda strato "Henry Farman", omaĝe al Henri Farman, franca aviadisto (1874-1958).

## Proksime 
* Héliport de Paris - Issy-les-Moulineaux - Valérie-André

## Bildgalerio 

Henri Farman journée tramway T2 2019 07.jpg|Haltejo
Henri Farman tramway T2 2019 05.jpg|Haltejo kun tramo
Henri Farman tramway T2 2019 10.jpg|Tramo
Henri Farman journée tramway T2 2019 01 plaque signalétique.jpg|Nomplato

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T2
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* 15-a arondismento de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* T2 RATP

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T2
Kategorio:15-a arondismento de Parizo
Mappershainer Kopf

La monto **Mappershainer Kopf** apud Mappershain en la hessia Distrikto Rheingau-Taunus estas altaĵo en la mezmontaro Taunus kaj kun alteco de 548,0 m super marnivelo la plej alta monto de la okcidenta Hintertaunus.

## Geografio 
### Situo 
La Mappershainer Kopf situas en la *okcidenta Hintertaunus* en la Naturparko Rhein-Taunus. Ĝia pinto altas ĉirkaŭ 500 m nordokcidente de Mappershain kaj ĉirkaŭ 1,5 km orientsudoriente de Langschied. Ĉ. 1 km oriente de la monto, sur la parto kie etendiĝas la Kemeler Heide, situas la akvodislimo inter la rojo Dörsbach en la nordo kaj la rojo Wisper en la okcidento, kiuj ambaŭ fontas ĉi tie, kaj la rojo Aar en la oriento.

Ĉirkaŭ 5 km nordokcidente de la monto Mappershainer Kopf situas la dua plej alta monto de la regiono, la monto Graue Kopf kun 543,4 m.

Kategorio:Taunus
Kategorio:Heidenrod
Kategorio:Distrikto Rheingau-Taunus
Kategorio:Montoj en Hesio
Kategorio:Montoj kun alteco inter 0 kaj 999 m
Ordeno de la Blanka Leono

eta|dekstra|la ordeno kun kolĉeno
La **Ordeno de la Blanka Leono** (ĉeĥe *Řád bílého lva*) la 7-an de decembro 1922 fondiĝis per dekreto de la registaro de Ĉeĥoslovakio: origina celo estis honorigi aparte meritajn ne-civitanojn de Ĉeĥoslovakio. Ekde la divido de Ĉeĥoslovakio al apartaj ŝtatoj Ĉeĥio kaj Slovakio en 1993 temas pri la plej alta ŝtata honorigo de la Respubliko Ĉeĥio; ĝin transdonas la ŝtata prezidanto respektive taskigato de la prezidanto. Ekde la jaro 1961 per la ordeno ankaŭ honoriĝas civitanoj de Ĉeĥoslovakio respektive nun Ĉeĥio.

Kategorio:Registaro de Ĉeĥio
Kategorio:Ĉeĥoslovakio
Monto Hudson

eta|dekstre|150px|Mapo montranta la lokon de Monto Hudson (plej sude) kaj kelkajn aliajn ĉiliajn vulkanojn.
**Monto Hudson** aŭ **Vulkano Hudson** (surloke konata kiel **Volcán Hudson** aŭ **Cerro Hudson**) estas stratovulkano en suda Ĉilio, en la Regiono Aisén, kaj la loko de unu el la plej grandaj erupcioj en la 20a jarcento. La monto mem estas kovrita de glaĉero. Estas kaldero ĉe la pinto pro antikva erupcio; moderna vulkana aktiveco okazas ene de la kaldero. Monto Hudson ricevas sian nomon laŭ Francisco Hudson, nome 19a-jarcenta hidrografo de la Ĉilia Ŝiparmeo.

## Eksteraj ligiloj 
* "Cerro Hudson". Tutmonda Vulkanisma Programo. Smithsonian Institution. http://volcano.si.edu/volcano.cfm?vn=358057 Alirita la 18an de Januaro 2017.
* Monto Hudson ĉe AGU 
* Monto Hudson ĉe VolcanoWorld 
* Chile Volcanoes (USGS) 

Kategorio:Andoj
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Stratovulkanoj
Kategorio:Anda Vulkana Zono
Rulsketilo

eta|250ra|Ritter rulsketiloj (ĉ. 1898)
eta|250ra|Duparaj rulsketiloj, ĉiu ŝuo havas entute kvar radetoj, kiuj dividiĝas en du parojn da radetoj.

**Rulsketilo** aŭ **rulŝuo** estas ŝuo kun radoj, per kiu oni povas praktiki rulsketadon, t.e. antaŭenmovi farante sketmovoj. La rulsketilo por la unua fojo estis montrita al la granda publiko en 1863 fare de ĝia inventisto James Plimpton. Tiu invento tamen estas serioze pridiskutebla. Plimpton estis la unua persono kiu akiris patenton. Antaŭaĵo de la rulsketilo estis envica rulsketilo, en 1743 inventita de Jean-Joseph Merlin el Huy en Valonio. Ankaŭ la francoj Vanlede kaj Garcin kreis rulsketilon en respektive 1790 kaj 1815. En 1823 la brito Tyerin ankaŭ jam aperis kun rulsketilo. En 1824 Londono jam posedis kovritajn rulsketejojn. La malfermo de la rulsketejo en Cincinnati en 1867 enkondukis por Usono floradan periodon.

Ekzistas du specoj de rulsketiloj:
* La normala (dutraka, dupara) rulsketilo, du radoj antaŭe kaj du radoj malantaŭe.
* La envica (unutraka) rulsketilo, ĉe kiu pluraj radoj situas envice unu post la alia. La avantaĝo de tio estas ke oni povas ankaŭ oblikve teni la piedon por antaŭenpuŝi la korpon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Arta rulsketado
* Envica rulsketilo
* Rulsketado
* Sketilo

Kategorio:Sportaj ŝuoj
Kategorio:Rulsketado
Birobiĝana Stelo

**Birobiĝana Stelo** (jide: * ביראָבידזשאנער שטערן / Birobiĝaner Ŝtern*) estas gazeto kiu aperas en Birobiĝano, en la Hebrea Aŭtonomia Provinco de Rusio. Ĝi estas kaj ruslingva kaj jidlingva. Ĝi aperas po du fojojn por semajno havante eldonokvanton de 5000 ekzempleroj.
## Historio 
La gazeta historio komenciĝis en novembro 1930 kiel Organo de la administracio de la Hebrea Aŭtonomio, kiu estis establita samjare en aŭgusto. Multaj judoj, kiuj alvenis tiutempe en la eosto de Ruslando, regis nur la jidan, ne la rusan. Por tio gazeto jida necesegis. Por povi postvivi, ĝia unua eldoninto Jenkl Levin demandis pluan helpon fare de la ŝtato. Post la solvo de tipografiaj demandoj la unuan tempon ĝi aperis po tri fojojn por semajno kun eldonokvanto de 2000 ekzempleroj.
La sekvinta eldonisto estis Heneĥ Kazakeviĉ, la patro de la verkisto Emanuel Kazakeviĉ. Kazakeviĉ mem ankaŭ ĵurnalistis. En la 7-a de majo 1934 estiĝis plirangiĝo administracia kaj de la regiono kaj de la gazeto. Venditis ĉirkaŭ 4000 ekzempleroj. Dum la Dua mondmilito la *Birobiĝana Stelo* estis kunfandita kun la ruslingva gazeto *BIrobijanskaja Zvezda*. La jidaĵoj havis apartan spacon ene de la gazeto.
En majo 1945 la gazeto denove aperis sendepende. Kiel ĉiuparte en Sovetio estis post 1945 kontraŭjudismaj agadoj ankaŭ en la Aŭtonoma Provinco. Parto de la redaktistaro, kiun estris la verkisto Bozi Miler, estis arestita. La gazeto malpermesitis en 1949. En 1952 ĝi povis denove aperi. En 1961 fonditis en Moskvo la jidlingva gazeto *Soveta Patrujo* (Sovjethajmat). En 1980 la Stelo ricevis fare de la sovetia registaro premion okaze de la datreveno fondiĝa. Meze de la 1980-aj jaroj fariĝis ĝia eldonisto Leonid Ŝkolnik, sub kiu la gazeto iĝis renomita kulturgazeto prijudisma por la tuta lando. Unu eldono posemajne entenis literaturajn paĝojn. Verkis multaj por la gazeto originantaj de ekster la Aŭtonoma Provinco.

## Nuntempa situacio 
Ekde 1991 ekzistis eldono merkreda kaj vendreda; ĝi aperis en gazeto kie estis ankaŭ ruslingvaj kaj anglalingvaj artikoloj. Daŭre oni plenigis multajn artikolojn per historiaĵoj kaj kulturaĵoj judaj. Tiu situacio necesis ĉar oni rimarkis ke la konoj de la jida lingvo inter judoj malkreskis pli kaj pli. Aldone la judoj mem estas eta malplejmulto ene de Hebrea Aŭtonomio. En 2009 estiĝis kunfandiĝo kun ruslingva gazeto definitive.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la gazeto

Kategorio:Judoj kaj judismo en Sovetunio
Kategorio:Judoj kaj judismo en Rusio
Kategorio:Sovetiaj gazetoj
Kategorio:Gazetoj de Rusio
Kategorio:Jidlingvaj gazetoj
Kategorio:Ruslingvaj gazetoj
Kategorio:Hebrea aŭtonomio
Kategorio:Aperis en 1930
James L. Plimpton

**James Leonard PLIMPTON**, (Medfield, Massachusetts, 1828 – 1911), estis la inventisto de la kvarrada rulsketilo, patentita en 1863. Ĝis tiam nur la tielnomataj envicaj rulsketiloj estis uzataj. Tiuj estis inventita en 1743 fare de Jean-Joseph Merlin el Huy en Valonio.

La uzado de envicaj sketiloj ofte kondukis al akcidentoj kaj vundiĝoj. El nura frustracio pro tio, Plimpton disvolvis novan tipon, kiu montriĝis tre revolucia por la dum tiu tempo tre populara rulsketada sporto. Tiu nova tipo estis pli sekura kaj pli facile uzebla, havis risortan konstruon kaj oni povis fari kurbojn per ĝi. La populareco de la rulsketada sporto pro tio ankoraŭ pli kreskis. Pro la invento de la biciklo ĝi iomete moderiĝis.

Kelkajn jarojn post la invento Plimpton startis fabrikon por la produktado de siaj rulsketiloj. En la oficejo de la kompanio li faris grandan rulsketejon kaj li jam baldaŭ malfermis la unuan rulsketejon en New Port kaj Newport, Rhode Island, kie li ankaŭ komencis ludoni rulsketilojn. Rulsketado fariĝis populara familioaktiveco kaj sociala renkontejo. 

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj inventistoj
Kategorio:Sketado
Petrus Musandinus

**Petro de Muzando** (1120-1194) estis itala kuracisto kaj profesoro en la Medicina Lernejo de Salerno, aŭtoro de pluraj verkoj pri la dietoj de la malsanularo, profesoro de Maŭro de Salerno (1130-1214) kaj Egidio de Korbejo (1140-1224), kiu eĉ rekomendis en siaj tekstoj la kokido-supon por la resaniĝo de la malsanuloj.

En siaj lecionoj en la fakultato Petro kutime uzis la kompendion de lia majstro Bartolomeo de Salerno titolita "Practica medicinae", kiu dividiĝis en du partoj: la unua estis traktaĵo pri medicino kaj ties agado; la dua parto diskutis pri malsanoj kaj ĝiaj terapioj kaj siavice dividiĝis en du aliaj sekcioj: "universala" aŭ pri malsanoj de la tuta korpo (febroj, sekvata de aliaj malsanoj tiaj kiaj lepro, iktero, ktp) kaj apartaj malsanoj al malsamaj membroj de la korpo, en la ordo de la kapo ĝis la piedfingro.

## Verkaro
* Summula de praeparatione ciborum et potuum infirmorum ("Kompendio pri la preparado de manĝaĵoj por la malsanuloj")
* De Cibis et Potibus Febricitantium ("Manĝaĵoj kaj drinkaĵoj kiuj kaŭzas febron")
* De diaeta in acutis ("Pri malsanigaj dietoj")
* De clisteribus suppositoriis syringis et pessariis
* Summa de opiatis ("Kompendio pri la opioidoj")
* Liber de cibariis infirmorum ("Libro pri la manĝaĵoj por la malsanuloj")

## Literaturo
* Studies in Renaissance Thought and Letters, Volume 3, Paul Oskar Kristeller
* Medieval Science, Technology, and Medicine: An Encyclopedia, Thomas F. Glick, Steven Livesey, Faith Wallis
* A History of Twelfth-Century Western Philosophy, Peter Dronke
* Cahiers de Recherches Médiévales et Humanistes
* Medieval Medicine: A Reader, Faith Wallis
* WorldCat Identities
* Universidade Federal de Campina Grande
* Academia.edu, Bruno Laurioux

## Vidu ankaŭ
* Alfano de Salerno (1015-1085) itala monaĥo, ĉefepiskopo de Salerno kaj aŭtoro de traktaĵo pri medicino.
* Trotula de Salerno (1097) aŭtor(in)o de la verko "De mulierum passionibus"
* Bartolomeo de Salerno (1110-1160)
* Maŭro de Salerno (1130-1214)
* Egidio de Korbejo (1140-1224)
* Abella de Salerno (1380) itala aŭtorino de la verko "De atra bili" kaj kiu vivis dum la regado de Karlo la 6-a.

## Referencoj
Kategorio:Mezepokaj kuracistoj
M
Jacques-Henri Lartigue (Tramtransporto en Parizo)

**Jacques-Henri Lartigue** estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en komunumo Issy-les-Moulineaux, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.

La nomo *Jacques-Henri Lartigue* devenas de apuda samnoma strato, omaĝe al Jacques-Henri Lartigue, franca fotisto kaj pentristo (1894-1986).

## Akcidento 
La  vespere, tramo veturanta sur la linio koliziis kun alia stacianta apud la haltejo *Jacques-Henri Lartigue* en la urbo Issy-les-Moulineaux. En tiu impresa akcidento unu homo estis grave vundita dum aliaj 11 homoj estis malgrave vunditaj.,

## Interkonektoj 
*  RATP TUVIM

## Video 

T2 - Jacques Henri Lartigues.ogv|T2 - *Jacques-Henri Lartigue*

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T2
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Issy-les-Moulineaux

## Eksteraj ligiloj 
* T2 RATP

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T2
Kategorio:Issy-les-Moulineaux
Jacques-Henri Lartigue

**Jacques-Henri LARTIGUE** (naskiĝis  en Courbevoie, mortis  en Nico) estis franca fotisto kaj pentristo. Li estis plej konata per siaj fotoj de aŭtoj, aviadiloj kaj Parizo de la frua 20-a jarcento.

Li komencis pentradon en aĝo de ses jaroj kaj la temo de liaj pentraĵoj estis unuavice lia vivo kaj agoj kaj personoj kiuj estis integra parto de li.

Liaj fotoj estis relative nekonataj ĝis 1962, kiam pluraj el liaj pentraĵoj estis ekspoziciitaj en Parizo sekvata en la sekva jaro de granda ekspozicio en la Muzeo de Moderna Arto de Novjorko.

## Eksteraj ligiloj 
* Donation Jacques Henri Lartigue
* BBC - Jacques-Henri Lartigue
* ArtPages - Jacques Henri Lartigue 

Kategorio:Francaj fotistoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Courbevoie
Péter Bregyán

**Péter Bregyán** [bredjAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bregyán Péter** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Péter Bregyán http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz02/695.html naskiĝis la  en Kiskunfélegyháza.

## Biografio 
Péter Bregyán akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1977. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Liaj sekvaj signifaj teatraj stacioj estis:
* Teatro de Kecskemét (1979-1980)
* Nacia Teatro (Pécs)
* Nacia Teatro (Miskolc) (1981–1988)
* Teatro Gárdonyi Géza (1988–1989), (1998–2000)
* Nacia Teatro (Budapeŝto) (1989–1990)
* Teatro József Attila (1994–1995)
* Teatro Thália (Budapeŝto) (1995–1997)
* Germana Teatro en Szekszárd (1998-2002)
* Teatro Petőfi (Veszprém) (2002-2003).
Ekde 2003 li estas membro de Teatro Petőfi (Sopron), kie li ricevis la titolon "eterna membro" en 2008. Li ofte ricevas rolojn en filmoj. Li ricevis premion en 1998. Li havas edzinon.

## Elektitaj teatraj roloj 
* József Katona:
** *Bánk bán* - titolrolo; Tiborc
** *Ziska vagyis a husziták első pártütése Csehországban* - Huszinec
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Ádám (unu el la ĉefroloj)
* William Shakespeare:
** La ventego - Alonso
** Rikardo la 3-a - Stanley
** Hamleto - aktororeĝo

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* ‘‘A kenguru’‘ (1975)
* ‘‘Talpuk alatt fütyül a szél’‘ (1976)
* ‘‘A vihar’‘ (1976)
* ‘‘Szegény Dzsoni és Árnika’‘ (1983)
* ‘‘A Hídember’‘ (2002)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* ‘‘Kossuth vagy Széchenyi?’‘ (1977)
* ‘‘Família Kft’‘ (serio, 1993)
* ‘‘Tűzvonalban’‘ (serio, 2008)

## Dubladaj roloj 
* hungaraj voĉoj en eksterlandaj filmoj

## Fontoj 
* http://port.hu/adatlap/szemely/bregyan-peter/person-8449
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Wisper

eta|valo de la Wisper (2010)
eta|lago de la Wisper (2012)
eta|valo de la Wisper apud Lorch (2001)
La rojo **Wisper** estas 29,715&nbsp;km longa, dekstra flankrivero de la Rejno en la regiono Wispertaunus en Heslando, Germanujo.

## Rivervojo 
La fonto de la Wisper situas okcidente de la mezmontaro Taunus sur la teritorio de Heidenrod, ĉ. 250 m oriente de Mappershain. La Wisper fluas sudokcidenten tra trankvila, kaj pitoreska arbara valo. En la valo nur loĝas tre malmultaj homoj. La sola vilaĝo estas Geroldstein.

De la kunfluejo kun la rojo Fischbach ĝis la Rejno la Wisper estas akompanata de strato. La valo de la Wisper estas relative profunde.

## Geografia situo 
La plej granda valo de la Wisper apartenas al la regiono Wispertaunus, kiu estas parto de la okcidenta Hintertaunus. La Wispertaunus estas arbara pejzaĝo kun profundaj valoj, nur sur la montodorsoj troviĝas vilaĝojn. De okcidento al oriento tio estas: Ransel, Wollmerschied, Espenschied, Dickschied, Hilgenroth, Nauroth, Springen kaj Wisper. En flanka valo troviĝas la vilaĝo Presberg, urboparto de Rüdesheim ĉe Rejno.

## Historio 
La valo de la Wisper estis la norda limregiono de la Rejngovio. Por defendi la limon en la mezepoko estis konstruitaj pluraj burgoj, ekzemple la Burgo Rheinberg de la Rejngoviaj grafoj, la burgo Schwarzenberg apud Geroldstein, la Lauksburg apud la muelejo Laukenmühle, la Kammerburg kaj la Sauerburg.

De 1919 ĝis la ruhr-okupado en la jaro 1923 la mallarĝa strio en la nordo de la valo de la Wisper de Lorch trans Ransel, Wollmerschied, Welterod, Strüth, Zorn kaj Egenroth al Laufenselden apartenis al la *liberŝtato Botelkolo*, eta teritorio, kiu ne estis okupita de la aliancanoj.

## Vidindaĵoj 
eta|gastejo „zur Kammerburg“, malsupre de la samnoma burga ruino (2008)
Jenaj burgaj ruino troviĝas en la valo de la Wisper ( de la fonto al la enbuŝiĝo):
* Burgo Haneck
* Burgo Geroldstein
* Lauksburg
* Kammerburg
* Burgo Rheinberg
* Ruino Nollig

eta|maldekstre|kafejo „ Alte Villa“ en la valo de la Wisper malsupre de la burga ruino Rheinberg (2013)

## Eksteraj ligiloj 
* WRRL in Hessen: Gewässerdatenbank  Achtung: Weblink ohne Rückkehrmöglichkeit

Kategorio:Mittelrhein
Kategorio:Taunus
Kategorio:Rejngovio
Kategorio:Distrikto Rheingau-Taunus
Kategorio:Riveroj en Hesio
István Bubik

**István BUBIK** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bubik István** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

István Bubik http://www.evfordulonaptar.hu/2013/01/bubik-istvan-magyar-szinesz.html  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Ceglédbercel.

## Biografio 
István Bubik frekventis franciskanan gimnazion en Esztergom, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1981. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto). En fina erao de la socialismo li aktivadis en la formiĝanta opozicio. En 1988 li vojaĝis al Londono, kie li faris fizikan laboron pli ol jaron. Hejmenveninta li aliĝis al la ĵus fondita Teatro Művész. Mallonga interrompo okazis en Teatro Thália (Budapeŝto). Li havis roloj ankaŭ en muzikaloj, li ŝatis deklami poemojn kaj li ofte tamburadis.

Li mortis pro trafika akcidento. Li ricevis premiojn inter 1983-2004. Li havis edzinon, kiu naskis filinon, sed li havis ankaŭ alian filinon el alia kontakto.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Ádám (unu el la ĉefroloj)
* József Katona: *Bánk bán* - totolrolo
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Zuboly
** Romeo kaj Julieta - Mercutio
** Rikardo la 2-a - titolrolo
** Otelo - Jago
* Molière: Tartufo - titolrolo

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* ‘‘Vérszerződés’‘ (1983)
* ‘‘A napfény íze’‘ (1999)
* ‘‘Az ember, aki nappal aludt’‘ (2003)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* ‘‘Szerelmem, Elektra’‘ (1980)
* *Istálló* (1995)
* ‘‘A titkos háború’‘ (2002)

## Dubladaj roloj 
* hungaraj voĉoj en eksterlandaj filmoj ekzemple de Tom Hanks, Sylvester Stallone

## Memorigiloj 
* premio "Bubik István"
* strato en Esztergom

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj deklamistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Huayna Potosí

eta|Huayna Potosí.
**Huayna Potosí** aŭ **Huajna Potosí** estas monto en Bolivio, situa ĉe El Alto kaj ĉirkaŭ 25 km norde de La Paz en la Reĝa Kordilero, en Andoj.

eta|Huayna Potosi, La Paz, Bolivio.
eta|Glaĉero Mina de Oro (Orminejo).
eta|Glaĉeroj.

Huayna Potosí estas la plej alta monto en La Paz, urbo kiu estas ĉirkaŭata de altaj montoj, kaj estas mem la plej alta ĉefurbo en la mondo. Huayna Potosí estas ĉirkaŭ dekkvin mejlojn norde de la urbo, kio faras tiun monton la plej populara grimpaĵo en Bolivio. La normala ascendovojoj estas preskaŭ rekte glaĉera grimpaĵo, kun kelkaj glaĉerfendoj kaj dekliva grimpejo al la montopinto. Tamen, la alia flanko de la monto, nome la Okcidenta Flanko de Huayna Potosí, estas la plej granda montoflanko en Bolivio. Kelkaj malfacilaj neĝaj kaj glaciaj vojoj supreniras tiun 1000 metran altan flankon.

La unua ascendo laŭ normala vojo okazis en 1919 fare de germanoj Rudolf Dienst kaj Adolf Schulze. Kelkaj grimpolibroj informas pri tiu monto kiel la "plej facila 6000-ulo en la mondo", sed tiu postulo estas disputebla. La plej facila vojo laŭiras eksponitan kreston kaj sekciojn de modera dekliva glacio. Estas multaj 6000-ulaj montoj kiuj estas pli facile grimpeblaj laŭ aspektoj de teknika malfacilo. Eble, la ĉefa tialo kial Huayna Potosí estis nomita la plej facila 6000-ulo estas ke la altaĵo el pado al pinto estas malpli ol 1400 m; kun facila aliro el La Paz. Ĉar La Paz estas je 3640 m, grimpistoj havas pli facilan alklimatigon.

## Grimpa historio de la monto 
En 1877 grupo de ses germanaj grimpistoj klopodis grimpi Huayna Potosí por la unua fojo. Sen propra ekipado kaj kun malmulta praktika informo, ili eliris al la negrimpita pinto. Ties malsukcesa klopodo trafis tragedion. Kvar grimpistoj mortiĝis je altitudo de ĉirkaŭ 5600 m; la ceteraj du sukcesis retiriĝi en deterioritaj kondiĉoj, sed mortiĝis pro laceco ĝuste post trovi sian vojon reen al Zongo Pasejo. Post 21 jaroj, la 9an de Septembro 1898, ekspedicio de aŭstriaj grimpistoj klopodis denove grimpi la monton sed post kvin tagoj en 5900 m ili devis descendi. Finfine, en 1919 la germanoj R. Dienst kaj O. Lhose atingis la sudan pinton (iom pli alta ol la norda pinto) grimpinte la monton laŭ la orienta flanko laŭ vojo kiu poste iĝos la nuna normala vojo, kun kelkaj variantoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Huayna Potosi en SummitPost.org
* Huayna Potosi en Peakware.com 
* Huayna Potosi, okcidenta flanko

Kategorio:Glaĉeroj en Bolivio
Kategorio:Montoj en Bolivio
Kategorio:Vulkanoj en Bolivio
Kategorio:Landlimoj
Langschied

**Langschied** estas komunumparto de la komunumo Heidenrod, en la distrikto Rheingau-Taunus, en germana federacia lando Heslando.

## Geografia situo 
Langschied havas ĉ. 300 loĝantoj kaj situas en la okcidenta Hintertaunus, sur la *Kemeler Rücken*. Ĉirkaŭ 1,5&nbsp;km sudoriente en la direkto al Mappershain situas la monto Mappershainer Kopf, (alteco 548 m), la plej alta monto de la okcidenta Hintertaunus.

Najbaraj vilaĝoj estas Wisper (sude), Nauroth (sudokcidente), Zorn (okcidente), Egenroth (nordokcidente), Laufenselden (norde), Huppert (nordoriente), Mappershain kaj Kemel (sudoriente).

## Historio 
La unua dokumenta mencio de la vilaĝo estis en la jaro 1260 kiel *Langinscheid*. La fondado estis farita de la benediktana ordeno, kiu jam longe antaŭe fondis la monaĥejon Gronau apud Egenroth.

### Evoluo de la nombro de la enloĝantoj 
En la jaro 1526 oni kalkulis ok kaj en 1587 estis dekunu.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ortsteil Langschied im Internetauftritt der Gemeinde Heidenrod 
* Der Ortsteil auf der Webseite des Heimatvereins Heidenrod e. V.

Kategorio:Distrikto Rheingau-Taunus
Kategorio:Heidenrod
Kategorio:Geografio de Germanio
Miklós Gyárfás

**Miklós Gyárfás** [miklOŝ djArfAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gyárfás Miklós** estis hungara verkisto, scenaristo, dramaturgo, universitata instruisto.

Miklós Gyárfás http://www.imdb.com/name/nm0350563/ naskiĝis la  en Győr, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Gyárfás komencis sian karieron kiel aktoro, baldaŭ li komencis verki poemojn. Post la 2-a mondmilito li estis ĵurnalisto kaj prozisto, ekde 1949 dramaturgo. Inter 1953 kaj 1977 li instruis en Teatra kaj Filma Altlernejo. En 1977 li pensiuliĝis, sed li kontribuis senĉese. Li ricevis premiojn en 1954 kaj 1984.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Társutazás* (poemo, 1938)
* *Hamis szimfónia* (romano, 1946)
* *Vásott apostol* (komedio, 1948)
* *Hatszáz új lakás* (satiro, 1951)
* *Hűség* (dramo, 1954)
* *Lomb ezredes mennybemenetele* (teatraĵo, 1958)
* *Egy nő, akinek lelke van* (teatraĵo, 1967)
* *Történetek a kastélyban* (komedio, 1973)
* *Mennyei riport* (teatraĵo, 1989)
* *Ó, tei szegény Erasmusok* (novelo, 1995)
* *Tanulmány a nőkről* (teatraĵo, 2012)

## Elektitaj scenarlibroj 
* *Díszmagyar* (1949)
* *Első fecskék* (1952)
* *A nagyrozsdási eset* (1957)
* *Tanulmány a nőkről* (1967)
* *Egy gazdag hölgy szeszélye* (1987)

## Elektitaj libroj 
* *Kis dramaturgia* (1954)
* *Színészkönyv* (1958)
* *Tanuljunk gyorsan és könnyen drámát írni* (1968)
* *A tettes mindig Oidipusz* (1978)
* *Volt egyszer egy színház* (1985)

## Elektitaj disĉiploj 
* Sándor Bodnár
* Mara Gere

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj dramaturgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Victor Basch

**Victor BASCH** (naskiĝis  en Budapeŝto, mortis  en Liono) estis franca filozofo de hungara deveno kiu kontribuis al la kampo de estetiko kaj kiu distingiĝis por publike denunci antisemitismon, speciale en la Dreyfus-skandalo, pro kio li poste estis persekutita kaj murdita kune kun sia edzino.

Li estis eminenta fakulo pri estetiko de Kant. Li estas konsiderata kiel la ĉefa influo de Valentin Feldman. Li estis prezidento de Franca ligo pri la defendo de la homaj rajtoj kaj de la civitano. En lia honoro estis starigitaj monumentoj en Francio.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Francaj filozofoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Budapeŝto
Victor Basch (Tramtransporto en Parizo)

**Victor Basch** estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en komunumo Colombes, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.

La nomo *Victor Basch* devenas de apuda skvaro omaĝe al Victor Basch, franca filozofo (1863-1944).

## Proksime 
* Vendejaro
* Vendoplaco
* Hospitalo M. Fourestier

## Interkonektoj 
*  RATP 304 378

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T2
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Colombes

## Eksteraj ligiloj 
* T2 RATP

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T2
Kategorio:Colombes