open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bel kaj la Drako

eta|upright|*Danielo, Bel kaj la Drako* (Francio, 15-a jarcento).

**Bel kaj la Drako** estas greklingva duobla rakonto kompilita ĉirkaŭ la duono de 2-a jarcento a.K. de anonima hebreo, eble profitante de hebrelingva prateksto perdiĝinta.

Ĝi nun estas aldonaĵo al la Libro de Danielo ĉeesta en la Biblio Septuaginto kaj, malsame ol en la hebrea, konvervita kiel kanona en la Vulgato kaj en la tradicio de diversaj kristanaj Eklezioj. Nune en la katolikaj Biblioj ĝi konstituas la ĉapitron 14-an de la libro de la profeto Danielo.
eta|upright|Stephan Kessler: *Danielo kun reĝo Kiro en la Templo de Bel*.

Se tiu redaktaĵo estas konsiderata, kun la Ortodoksaj Eklezioj, kanona, tio ne okazas por la Protestantaj Eklezioj, kiuj ĝin taksas apokrifaĵo de la Malnova Testamento.

## Enhavo 
Du rakonteroj :
* 1°. En Babilono (14,4-22) epoke de Kiro la 2-a (590-529 a.K.) saĝulo Danielo pruvas la senefikecon de la idolo Bel. La reĝo kaj la popolo firme opinias ke Bel vivas kaj konsumas nutraĵojn, fakte ĉiunokte la pastroj lin provizas per granda kvanto de nutraĵoj; sed kiam la reĝo konstatas ke la nutraĵoj nutris nur la pastrojn, tiujn mortkondamnas kaj savas la defiantan Danielon.
* 2°. Ĉi kaze le dio ne estas idolo, sed besto tomata (?) kaj adorata kiel dio. Danielo mortigas (14,23.30) la drakon endiigita de la popolo, sed li estas kaptita kaj ĵetita en la kavon de la leonoj ordone de la reĝo Kiro malgraŭ ke “Daniel estis intimulo de la reĝo kaj pli honorata ol ĉiuj liaj amikoj (Dan 14,2), el kie tamen li estas liberigita post unu semajno, sendamaĝa..

## Informoj pri la fantazia rakonteroj 
La greka teksto de “Bel kaj la Drako” ekzistas en du versioj, La unua, ĉeesta en malmultaj manuskriptoj, kaj nomata “Antikva Versio”, ŝajnas esti adaptiĝo al tiu de la Septuaginto: evidente oni ne tute kontentiĝis pri la samteksta tradukaĵo de Teodociono kiu foje anstataŭis tiun de la Septuaginto.

Se kritike juĝi la verkan enhavon kaj la celon de la aŭtoro, la eventoj romanigitaj estas tiom paradoksaj ke ili tute ekzilas el la realo. Ili tamen ilustras efike la aŭtoran celon: pruvi ke ekzistas nun unu Dio kaj ke la aliaj supozitaj dioj estas trompaĵoj. La rakonteroj do katalogeblas, do, inter la sennombraj similaĵoj: midraŝaĵoj, hagadaĵoj, popolaj teologaĵoj ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Aldonoj al Danielo
* Dua-kanonaj libroj
* Historio de Susana
* Libro de Danielo

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* fontoj.net
* Herodoto informas pri statuo reprenzentanta Drakon. Ĉu ĝi originis la simbolan rakontaĵon? 

Kategorio:Apokrifoj de la Malnova Testamento
Kategorio:Dua-kanonaj libroj
Kategorio:Drakoj
Mesquite (Teksaso)

**Mesquite** estas antaŭurbo de Dallas, grandurbo de Teksaso en Usono. Ĝi apartenas al la urbara statistika areo Dallas-Fort-Worth. La loknomo signifas: **prosopo** (nova vorto por arboj de la arba familio *Prosopis*).   
eta|180px|Situo de Mesquite en Teksaso kaj plejparte en distrikto de Dallas
## Bazaj informoj 
* Areo: 
* Loĝantaro:  (en 2010)
* Supermara alteco: 
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h)
* Poŝtkodo: 75149, 75150, 75180, 75181, 75185, 75187 
* Telefonkodo: 214, 469, 972
eta|maldekstre|Turo de Mesquite

## Geografio 
Mesquite situas sur ebenaĵo en la suda landparto de Usono, en la nordorienta parto de Teksaso. Garland (Teksaso) troviĝas 14 km.

## Historio 
Mesquite estis fondita en 1873 kiel apudaĵo de la nova fervojo. La areo oficiale urbiĝis en 1887. La loĝantoj komence okupiĝis pri kultivado de kotonoj, fojnoj, maizoj. Tiu stato restis ĝis la 2-a mondmilito, poste la urbo iĝis antaŭurbo de Dallas. Precipe la komercado evoluis. 

## Klimato 
Mesquite havas humidan subtropikan klimaton. La temperaturo averaĝe varias inter 13-25 °C. La varmo kulminas en julio ofte kun 36 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun ĉ. frostopunkto. Jare pluvas po 942 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte en majo, plej malofte januare.

## Trafiko 
eta|Turo kaj stadiono de Mesquite
Mesquite havas malgrandan flughavenon, sed internacia flughaveno de Dallas estas proksime. Publika transporto ne estas havebla en la grandurbo, nur por maljunuloj kaj handikapuloj. La urbego havas 3 naciajn ĉefvojojn. 

## Vidindaĵoj 
* turo
* stadiono de 1986

## Fontoj 
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Anglalingva kaj nederlanda Vikipedioj

Kategorio:Urboj de Teksaso
Anasztáz Tomori

**Anasztáz TOMORI** [anastAz], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tomori Anasztáz** estis hungara inĝeniero, instruisto, mecenato, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy.

Anasztáz Tomori naskiĝis kiel *Theodorovits Anasztáz* la  1824 en Dunaföldvár. Li mortis la  1894 en Budapeŝto.

## Biografio 
Anasztáz Tomori iĝis inĝeniero en Pest. En 1853 li ekinstruis en Nagykőrös, kie li kune instruis kun János Arany. En la sekva jaro li heredis, tial li ne plu instruis, parton el sia havaĵo li apogis la sciencojn kaj artojn. Poste li vivis en sia bieno en Gomba. Li havis edzinon kun 2 filinoj.

## Verkaro (elekto) 
* 1852 *Emlékkönyv a magyar irodalomból* (Memorlibro pri la hungara literaturo)
* 1854 *Elemi mennyiségtan* (Fundamenta matematiko)
* 1856 *Splényi Henrik báró és a székesfejérvári állandó színház ügye*
* 1857 *Viszhang Fáy András indítványára*
* diversaj artikoloj en periodaĵoj

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* Hungara Bibliografia Leksikono

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj mecenatoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Ganvié

eta|Ŝipo en Ganvié
eta|Urbeto sur akvo
eta|Domoj en Ganvié; videblas akvaj hiacintoj

## Geografio 
Ganvié estas urbeto ĉe laguno nord-oriente de Kotonuo en Benino.
Oni kutimas kompari la urbon Ganvié kun Venecio en Italio, pro la simila geografia situo. Tamen ŝtonaj konstruaĵoj vidiĝas en Venecio kaj ne en Ganvié (krom la lernejo el brikoj), ĉar la afrika ŝtonspeco laterito ne ebligas tion. La konstrumaterialo estas ligno.

## Ekonomio 
Ĝi enhavas proks. 30000 loĝantojn. Estas kaj hotelo kaj lernejo; tiujn lokojn oni devas atingi per ŝipo.
Butikoj surŝipaj veturas tra la kanaloj de la urbo.

## Historio 
Ĝi estis kreita, konstruita, sur akvo, kiam en la deksepa jarcento oni, ĉefe blankuloj el Eŭropo klopodis kapti homojn por perforte ellandigi ilin al Ameriko kaj vendi ilin kiel sklavojn. Homoj ekloĝis sur akvo por ne esti kaptitaj.

## Turismo 
El proksima haveneto oni povas atingi la urbon Ganvié per velŝipo aŭ remŝipo aŭ motorŝipo. Ĉiĉeronoj estas je dispono. Multaj homoj vizitas la urbon. Estas kulturcentro kaj monumento donacita de UNESCO.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Urboj de Benino
Kategorio:Benino

*
Naŭjara milito

La termino **naŭjara milito** en historiografio interalie aludas al
* la naujara milito de Irlando inter la jaroj 1594 kaj 1603, kaj al
* la milito de la ligo de Augsburg respektive milito de palatinata sukcedo inter la jaroj 1688 kaj 1697 precipe en sudokcidenta Germanio, inter Francio kaj la ligo de Augsburg - tiam nomita «Granda Alianco», en kiu membris la Sankta Romia Imperio kaj pluraj germanaj princlandoj (ekzemple Palatinato, Bavario aŭ Brandenburgio) kaj plie aliĝis Portugalio, Hispanio, Svedio kaj Nederlando, kaj ekde 1689 ankaŭ Anglio.
(6706) 1988 VD3

**(6706) 1988 VD3** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takuo Kojima elde Ĉijoda (gubernio Gunma, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takuo Kojima
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Gusztáv Szontágh

**Gusztáv Szontágh** [gustAv sontAg], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szontágh Gusztáv Adolf** estis hungara filozofo, esteto, kritikisto, kapitano, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio, fondinto kaj membro de Societo Kisfaludy.

Gusztáv Szontágh naskiĝis la  1793 en Hungara reĝlando, en Csetnek (nuntempa Štítnik en Slovakio). Li mortis la  1858 en Pest (urbo).

## Biografio 
Gusztáv Szontágh frekventis lernejojn en Miskolc kaj Mezőberény, universitatojn en Pest kaj Késmárk. En 1813 li soldatiĝis kaj batalis en Francio. En 1837 li forlasis la armeon kaj ekokupiĝis pri kultivadoj de melonoj kaj tabakoj. En 1836 li estis unu el la fondintoj de Societo Kisfaludy. Li neniam edziĝis.

## Verkaro (elekto) 
* jarlibroj de MTA
* *Árvízkönyv* (Inundolibro) 1840
* *Erklärung des Religions-phaenomens. Eine Denk- und Stylübung.* 1823
* *Der Charakter der Italiener aus gesellschaftlichen, Staats- und kirchlichen Verhältnissen erklärt* 1824
* *A szenvedelmes dinnyész. Körülményes útmutatás jeles dinnyék termesztésére* 1843, 1854
* *Útmutatás az okszerű dohánytermesztésre. Koszorúzott népszerű értekezés* 1846, 1854
* *A magyar egyezményes philosophia ügye, rendszere, módszere és eredményei* 1855

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* Hungara biografia leksikono

Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Hungaraj estetikistoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Gyöngy Kovács Kiss

**KOVÁCS KISS Gyöngy** [kovaĉ kiŝ] nomvariantoj: Kovács Zoltánné, Kovács Gyöngy, Kovács Kiss Gyöngy estas rumania hungara historiistino, redaktorino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la 2-an de decembro 1960. Li estas la filino de historiisto, arkivisto András Kiss kaj la edzino de fizikisto, psikologo Zoltán Kovács.

## Kariero 
Gyöngy Kiss Kovács akiris diplomon pri historio-filozofio en UBB de Kluĵo (1983). Ŝi instruis liceo en Oradea, poste ŝi estas redaktorino, vicĉefredaktorino de revuo Korunk.

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj historiistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Károly Polinszky

**Károly Polinszky** [kAroj polinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Polinszky Károly** estis hungara kemiisto, profesoro, ministro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.

Károly Polinszky naskiĝis la  1922 en Budapeŝto. Li mortis la  1998 en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Polinszky frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1940-1944 poste li eklaboris en la universitato. En 1948 li doktoriĝis, eklaboris en instituto pri nafto kaj gaso, fine li aliĝis al komunistoj. Ekde 1949 li estis direktoro kaj instruis en la universitato en Budapeŝto, ekde 1951 ankaŭ en universitato de Veszprém. Inter 1963-1974 li estis ankaŭ vicministro, poste ĝis 1980 ministro pri edukado. Li ricevis premion Kossuth en 1961, inter 1950-1987 ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Gázipar* (Gasoindustrio) 1949
* *Általános kémia* (Ĝenerala kemio) 1950
* *Műtrágyagyártásunk fejlesztésének kérdései* (Demandoj pri evoluo de produktado enlanda de sterkaĵoj) 1954
* *Kémiai technológia I–III* (Kemia teknologio 1-3) 1959–1961
* *Higher education in Hungary* 1985

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* hungare

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Markolo de Brest

La **markolo de Brest** estas marbrako, kiu ligas la rodon de Brest al Atlantiko.

Longa je 3 000 m kaj larĝa je nur 1 500 m, ĝi situas inter la pinto Petit Minou kaj la pinto Portzic norde, kaj insuleto Capucins kaj la pinto de la hispanoj sude.

Laŭ la tajdoŝanĝoj, la oceano plenigas kaj malplenigas la rodon de Brest per torentoj, kiuj povas rapidi je 4 ĝis 5 knotoj. 
[eta|maldekstra|La pinto de [Lumturo de Petit Minou|Petit Minou kaj ties lumturo]]
Tiel la natura haltejo por la velŝipoj estas la golfeto de Camaret-sur-Mer, por atendi plifavoran fluon por trapasi ĝin. Ankaŭ la trenŝipo Abelo Bourbon bazita en Brest posteniĝas en tiu golfeto de Camaret okaze de ŝtormoj por pli rapide helpi la endanĝerajn ŝipojn.

## Milita situacio 
[eta|maldekstra|La potenca trenŝipo [Abelo Bourbon ĉe kajo en la haveno de Brest]]
[dekstra|300px|eta|Markolo de Brest kun la [lumturo de Portzic]]

La markolo de Brest estas la sola mara alirvojo al la rodo de Brest, kiu proponas idealan ŝirmejon por militŝiparo (kiel tiuj de Lorient, Toulon aŭ Cherbourg). Tial en tiu loko por ŝirmi la urbon Brest, ties havenon kaj ties militŝiparon, koncentriĝis multaj militaj konstruaĵoj.

Plie, ĝia natura strukturo faciligis la taskon de la defendantoj, ĉar la markolo enhavas en sia akso spinon konsistigitan per la roko de Mengant, kiu devigas la ŝipojn laŭiri la nordan bordon aŭ la sudan.

Tiel, de multaj jarcentoj, la markolo de Brest ĉiam estis tre gardita areo, kiel atestas la multaj furotoj kaj militaj konstruaĵoj, kiuj borderas ĝin.

; Areo de Brest
* La fuorto Bertheaume
* La fuorto Toulbroc'h
* La fuorto Petit Minou
* La fuorto Mengant aŭ fuorto de Léon
* La fuorto Dellec
* La fuorto Portzic

; Areo de la duoninsulo de Roscanvel
* La fuorto de insulo Capucins
* La fuorto Fraternité
* Insulo Diabla
* Fortikigitaj linioj de Quélern
* Baterioj de Kerviniou
* Baterioj de Tremet
* La fuorto de la pinto de la hispanoj
* Pulvejoj de insulo de la Mortintoj
* Baterio de Cornouaille

; Areo de Camaret-sur-Mer
* Baterioj de Kerbonn
* Baterioj de Toulinguet
* Baterioj de la pinto Petit kaj Grand Gouin
* Turo Vauban

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La fortikigitaj konstruaĵoj en la markolo de Brest 

Kategorio:Rodo de Brest
Kategorio:Brest
Pinto de la Hispanoj

eta|300px|Brest vidata de la pinto de la Hispanoj
[eta|dekstra|300px|[Turo laŭ tipo 1811 ĉe la pinto de la Hispanoj]]

La **pinto de la Hispanoj** konsistigas la nordorientan finon de la duoninsulo Roscanvel, elkreskaĵo de la duoninsulo Crozon baranta la rodon de Brest.

Ĝi estas ankaŭ la sudorienta fino de la markolo de Brest (la aliaj finoj estas la pinto Capucins, la pinto Petit Minou kaj la pinto Portzic).

Konsistanta el klifo alta je pli ol 60 m, supre kaj malsupre staras la restaĵoj de militaj fortikaĵoj kaj de armeloĝejoj, la pinto etendiĝas nordoriente per la roko de la Cormorandière. La mallarĝa ŝanelo situanta inter la pinto kaj la roko estas la loko de la plej fortaj fluoj en la rodo.

Tiu strategia pozicio, fronte al Brest estis jam rimarkita de la dukoj de Bretonio, ili konstruigis tie fuorton ekde 1387 (nun detruita). En 1594, hispanoj albordiĝis tie kaj estis forpelitaj nur post akraj bataloj. De tiu periodo venas la nomo de la pinto.

## Batalo de 1594, ofte nomata *Sieĝo de Crozon* 
Dum la religiaj militoj, la duko de Mercœur kontraŭis la francan reĝon Henriko la 4-a. La hispana reĝo Filipo la 2-a de Hispanio, kiu subtenis kaj financis la katolikan ligon, sendi trupojn al Bretonio. La liganoj volis konkeri Breston, sed la sieĝo ne sukcesis ĉar la urbo estis proviantita per la maro. Tial estis decidite okupi la sudan parton de la markolo de Brest, sur la duoninsulo de Roscanvel por regi la markolon kaj malebligi eniron al la ŝipoj. Tiel komence de marto 1594, la hispana kapitano Thomas Praxède, komandante 400 soldatojn starigis triangulan fuorton sur la pinto, kiu nun havas la nomon de la hispanoj.

La 15-an de oktobro 1594, la marŝalo Aumont je la kapo de armeo el 3000 francoj kaj 2000 angloj alvenis por elpeli ilin, sed kvankam tiu armeo estis pli multnombra, nur post unu monato, la 18-an de novembro 1594, ili fine konkeris la hispanan fuorton. Restis nur 13 postvivantoj el la hispanoj. La franca-angla armeo perdi pli ol 3000 soldatojn dum la atakmonato, inter ili estis la angla maristo Martin Frobisher, morte vundita, kiu mortis post kelkaj tagoj en Plymouth
* Fuorteto de la dukoj de Bretonio (1387) - Detruita
* Fuorteto de la Hispanoj (1594) - Detruita
* Malalta baterio (1695) - konstruita laŭ plano de Vauban, temis pri platformo konstruita per mino piede de klifo
* Fuorto (1749) -
* Turo laŭ modelo n°1 (1812) - vidi turo laŭ tipo 1811. La kronaĵo estis detruita de la germanoj.
* Rompa subroka baterio (1888) - la embrazuroj estis ĉapitaj per bunkroj en 1942
* Ekstera baterio (1890 - 1891)
* Magazenoj, holdofakoj kaj interna baterio (1890)
* Baterio de KAD (KontraŭAviadila defendo) (1942)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fuorto de la Hispanoj  (Ĝenerala inventaro)
* Fortifikaĵoj (fotoj)

Hispanoj
Kategorio:Rodo de Brest
Kategorio:Fuortoj de Francio
6709 Hiromiyuki

'*6709 *Hiromiyuki'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masaru Arai kaj Hiroshi Mori elde Jorii (gubernio Sajtama, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Hiroyuki* kaj *Miyuki Mori'', filo kaj filino de la dua malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroshi Mori
Kategorio:Malkovrita de Masaru Arai
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Azera nacia teamo de futbalo

La **Azera vira nacia teamo de futbalo** (azere: Azərbaycan qadın futbol komandası) estas la nacia futbalteamo de Azerbajĝano. Ĝi agadas kadre de la Asocio de Futbalaj Federacioj de Azerbajĝano. Post la disigo de Sovetunio, la teamo unuafoje ludis sian unuan internacian matĉon kontraŭ Kartvelio la 17-a de septembro 1992.

Aktuale, la trejnisto de la nacia teamo estas , kaj la teamestro estas .

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Azerbajĝana nacia teamo de futbalo
Finia aŭtomato

**Finia aŭtomato** estas abstrakta maŝino sen ekstera memoro, nombro de kies statoj
(kies interna memoro) estas finia.

Estas pluraj manieroj difini la algoritmon, per kiu funkcias finia aŭtomato. Ekzemple, oni povas specifi ĝin per kvinopo da aroj:
: M = (\Sigma, Q, q_0, F, \delta) ,
kie
* Σ estas la *enigaĵa alfabeto* (finia aro da *enigaĵaj signoj*), el kiu konstruiĝas *enigaĵoj*, t.e. vortoj ricevataj de la finia aŭtomato;
* Q estas la *aro da internaj statoj*;
* q_0 estas la *komenca stato* (q_0 \in Q);
* F estas la aro da *finaj*, aŭ *akceptaj statoj* (a) (F \subset Q);
* \delta estas la *transirfunkcio*, ĵeto \delta\colon Q \times ( \Sigma \cup \{ \Lambda \} ) \rightarrow Q tia, ke \delta(q,a) = \{ r\colon q\,\,\underset{a}{\to}\,\, r \}, t.e. duopon
〈stato, enigaĵa signo aŭ vakuo〉 δ ĵetas al la aro da ĉiuj statoj, al kiuj povas transiri la aŭtomata ricevinte tian enigaĵon dum ĝi estas en la indikita stato.

Do, la finia aŭtomato komencas sian laboron en la stato q_0; ĝi laŭvice legas po unu la signojn de la enigaĵo, kaj ĉiu legita signo transigas la aŭtomaton en novan staton, laŭ la transirfunkcio.

Tiel legante la enigaĵon kaj transirante de unu stato en alian, la aŭtomato finas la legadon en iu stato q'. Se tiu stato estas unu el la finstatoj, q'\in F, tiam oni diras, ke la aŭtomato **akceptis** la enigaĵon.

## Ekzemplo 
Jen estas ekzemplo de finia determinisma aŭtomato:
: Σ = {0, 1}
: *Q* = (q0, q1, q2)
: *δ* estas difinita per la tabelo:

: *F* = {q0} (q0 estas kaj komenca, kaj akcepta stato).

Supozu ke la aŭtomato ricevas la enigaĵon `1011`; tiam ĝi
funkcios jene.

Leginte la unuan signon, 1, la aŭtomato el la komenca stato
q0 transiros en la staton q1. Poste venas 0, kaj
de la stato q1 la aŭtomato transiros en la staton
q2. Venas 1, kaj de la stato q2 la aŭtomato
transiros en la staton q2 (do, restas en la sama stato).
Fine venas ankoraŭ unu 1, la aŭtomato ankoraŭfoje transiras en la
saman staton q2; la enigaĵo finiĝis, la aŭtomato restis en
la stato q2, kiu *ne estas* akcepta stato. La signoĉeno
`1011` ne estas akceptita de la aŭtomato.

Fakte, ĉi tiu aŭtomato akceptas la signoĉenojn, kiuj estas obloj de 3,
kaj malakceptas ĉiujn aliajn. La nombro
10112 = 1110, ĝi ne estas trioblo.

## Diagrama prezento 
Anstataŭ la ĉi-supra formala difino eblas uzi pli facile kompreneblan grafikan prezenton (sur la diagramo la statojn simbolas ne Q, sed S kun la samaj malsupraj indicoj):

[500px|Finia aŭtomato rekonanta
la trioblojn en la [duuma nombrosistemo.]]

Duobla cirklo markas akceptan staton, la komenclan staton markas sago
venanata «el ekstere», sen elira nodo.

## Piednoto 
Kategorio:Komputiko
Kategorio:Komputaj modeloj
6711 Holliman

'*6711 *Holliman'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona ĵurnalisto John Holliman (1948–1998), korespondanto de CNN. Li raportis pri la misio Mars Pathfinder kaj la rolo de la *Jet Propulsion Laboratory'' en la kosmoesploro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
6714 Montrealo

**6714 Montrealo** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la kanada urbo Montrealo, plej granda urbo de Kebekio. En 1979 la Ĝenerala Asembleo de Internacia Astronomia Unio okazis en Montrealo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Asteroido (6714) Montréal de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Kategorio:Montrealo
Jean Codjo

**Jean Codjo** estas benina esperantisto kaj instruisto. Li studis lingvistikon kaj germanistikon unue ĉe Nacia Universitato de Benino kaj poste ĉe la Universitato de Hamburgo en Germanio ĝis 1999. Li transloĝiĝis al Kanado kie li studis ĉe la universitato de Moncton pri sciencaj edukadoj. De 2003 li profesie instruas. Komitatano C de UEA, li aktive agadas sine de la Afrika Komisiono de UEA, kiel respondeculo pri Afrika Oficejo de UEA, kiam tiu oficejo estis en Lokossa, kaj redaktanto de la bulteno *Esperanto en Afriko*. Danke al li, infanoj de la vilaĝo Koĝi ekfrekventis lernejon nome Jules Verstraeten dum la jaro 1999.

Jean Codjo verkis tri diversajn libretojn. Ĉefa temo de liaj skriboj estas renkonto inter kulturoj. Sub formo de intima taglibro, li traktas pri malfacilaĵo de komunikado inter homoj de diversaj kulturoj: 
* Paŝo senelirejen (2001)
* Dialogo inter surduloj (2002)
* Aventuro en mondo de ŝajnigado (2009).

## Notoj kaj referencoj 
C
Carrollton (Teksaso)

**Carrollton** estas antaŭurbo de Dallas, grandurbo de Teksaso en Usono. Ĝi apartenas al la urbara statistika areo Dallas-Fort-Worth. Carrollton estas situanta en partoj de tri distriktoj: Distrikto Dallas, Distrikto Denton kaj Distrikto Collin.
eta|180px|Situo de Carrollton en Teksaso
eta|130px|Flago de Carrollton

## Bazaj informoj 
* Areo: 96&nbsp;km²
* Loĝantaro: 119.097 (en 2010)
* Supermara alteco: 161 m
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h)
* Poŝtkodo: 75006-75008, 75010
* Telefonkodo: 972
eta|maldekstre|Administrejo en Carrollton

## Geografio 
Carrollton situas sur ebenaĵo en la suda landparto de Usono, en la nordorienta parto de Teksaso. Dallas troviĝas 18 mejlojn.

## Historio 
En la 1840-aj jaroj muelejo ekfunkciis en tiu areo, ja daŭre alvenis terkultivistoj. En 1878 la fervojo atingis tiun lokon. Carrollton oficiale urbiĝis en 1913. La loĝantoj komence okupiĝis pri kultivado de kotonoj kaj grenoj, poste la metalo-industrio aperis. Post la 2-a mondmilito la urbo kreskis rapide kiel antaŭurbo de Dallas.

## Trafiko 
Carrollton profitas la proksimajn aŭtoŝoseojn de Dallas. Inter ili la plej proksima ŝoseo kuras al Oklahomaurbo.

## Klimato 
Carrollton havas humidan subtropikan klimaton. La temperaturo averaĝe varias inter 13-25 °C. La varmo kulminas en julio kaj aŭgusto ofte kun 36 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun ĉ. frostopunkto. Jare pluvas po 942 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte en majo, plej malofte januare.

## Ĝemelurboj 
*  Guri, Sud-Koreio

## Fontoj 
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Anglalingva Vikipedio

Kategorio:Urboj de Teksaso
Károly A. Tettamanti

**Károly A. Tettamanti** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dr. Tettamanti A. Károly** estis hungara kemiisto kaj profesoro.

Károly A. Tettamanti naskiĝis la  1912 en Makó. Li mortis la  1983 en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly A. Tettamanti frekventis lernejojn en Makó kaj Szeged, universitatojn en Szeged kaj Budapeŝto, poste li eklaboris en la universitato apud Géza Zemplén. En 1939 li eklaboris en uzino kemia en *Büdszentmihály* (nuntempa Tiszavasvári), kiun li gvidis ekde 1941. Poste li fondis uzinon pri morfinoj en Hlohovec, kie li suferis akcidenton, ambaŭ piedoj grave rompiĝis, li malsaniĝis dum 8 jaroj. En 1945 li denove eklaboris en Tiszavasvári. Ekde 1949 li direktis produktadon de penicilino en Debrecen. En la sekva jaro li komencis instrui en la unoversitato en Budapeŝto. En 1952 li ricevis la rangon kandidato. Li ricevis premion Kossuth en 1962, sed li havis ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Mezőgazdasági termékek, mint a vegyipar nyersanyagai* 1951
* *Vegyipari műveletek* 1951.
* *Strepromicin biológiai értékmérése* 1954

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Éva Borbély-Bartis

**BORBÉLY-BARTIS Éva** [borbe:j bartiŝ] estas rumania hungara etnografino. Ŝi naskiĝis en Reghin la 19-an de novembro 1972. 

## Kariero
Éva Borbély-Bartis akiris diplomon pri hungara lingvo kaj literaturo en 1996 en UBB de Kluĵo. Ŝi estas aferadministrantino de la Kriza János Néprajzi Társaság de Kluĵo. Ŝi esploras la kalendarajn kaj karnevalajn popolkutimojn. 

## Fonto
**Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj etnografoj
József Ujfalussy

**József Ujfalussy** [jOĵef ujfaluŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ujfalussy József** estis hungara muzikhistoriisto, muzikesteto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.

József Ujfalussy naskiĝis la  1920 en Debrecen. Li mortis la  2010 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Ujfalussy frekventis universitaton en sia naskiĝurbo inter 1938-1943, inter 1946-1949 li lernis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, kie li lernis ekzemple de János Ferencsik. En 1955 li ekinstruis en Muzikarta Altlernejo, kie li atingis la rangon rektoro en 1980. En 1973 li doktoriĝis kaj ekhavis estran postenon en muzika instituto. Inter 1985-1993 li estis vicprezidanto de MTA. Li okupiĝis precipe pri muzikoj de Béla Bartók, Claude Debussy kaj Ferenc Liszt. Li ricevis premion Kossuth en 1966, inter 1961-2006 ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Claude-Achille Debussy* (1959)
* *Bartók Béla I–II.* (1965, 1970, 1976)
* *Zenéről, esztétikáról* (Pri muziko, pri estetiko) (1980)

## Elektitaj disĉiploj 
* András Pernye
* Gábor Ugrin

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* hungare

Kategorio:Hungaraj muzikhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj estetikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
István Kohl

**KOHL István** [ko:lj] estis rumania hungara ornitologo. Li naskiĝis en Reghin la 30-an de julio 1922 kaj mortis en Reghin la 24-an de marto 1998. 

## Kariero
István Kohl pristudis bestpreparadon en sia naskiĝurbo. Li estis preparatisto de 1949 en Muzeo de Ĉasado de Focșani, de 1951 en la hungarlingva Pedagogia Lernejo, resp en Liceo n. 2-a de Reghin ĝis sia pensiuliĝo (1982). Li publikigis siajn ornitologiajn studaĵojn en hungara, rumana, angla, germana, ĉexha kaj slovakaj lingvoj. 

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj biologoj
Kategorio:Ornitologoj
Viktor Pelevin

**Viktor Olegoviĉ Pelevin** (22 de novembro 1962; Moskvo, Sovetunio) estas unu el la plej popularaj post-sovetaj verkistoj el Rusujo. Pelevin studis elektran inĝenierarton. Li ankaŭ laboris kiel raportisto dum nelonga tempo antaŭ li estiĝis verkisto.

Vidante ĉien la malesperan staton de ekse-sovetanoj, Pelevin komencis verki romanojn post la disfalo de Sovetunio. Liaj verkoj temas pri ĥaoso farita de la disfalo, kaj lumigas nuntempan absurdan ĉiutagan rusan vivon.

### Romanoj 
* Viktor Pelevin «ЖИЗНЬ НАСЕКОМЫХ»
* Viktor Pelevin «ЧАПАЕВ И ПУСТОТА»
* Viktor Pelevin «GENERATION П»
* Viktor Pelevin «ОМОН РА»
* Viktor Pelevin «ЧИСЛА»
* Viktor Pelevin «ШЛЕМ УЖАСА. КРЕАТИФФ О ТЕСЕЕ И МИНОТАВРЕ»
* Viktor Pelevin «СВЯЩЕННАЯ КНИГА ОБОРОТНЯ»
* Viktor Pelevin «EMPIRE "V"»
* Viktor Pelevin «T»

### Rakontoj 
* Viktor Pelevin «АКИКО»
* Viktor Pelevin «БУБЕН ВЕРХНЕГО МИРА»
* Viktor Pelevin «БУБЕН НИЖНЕГО МИРА»
* Viktor Pelevin «ВЕСТИ ИЗ НЕПАЛА»
* Viktor Pelevin «ВСТРОЕННЫЙ НАПОМИНАТЕЛЬ»
* Viktor Pelevin «ВИКТОР ПЕЛЕВИН СПРАШИВАЕТ PRОВ»
* Viktor Pelevin «ВОДОНАПОРНАЯ БАШНЯ»
* Viktor Pelevin «ГАДАНИЕ НА РУНАХ»
* Viktor Pelevin «ГОСТЬ НА ПРАЗДНИКЕ БОН»
* Viktor Pelevin «ГРЕЧЕСКИЙ ВАРИАНТ»
* Viktor Pelevin «ГКЧП КАК ТЕТРАГРАММАТОН»
* Viktor Pelevin «ДЕВЯТЫЙ СОН ВЕРЫ ПАВЛОВНЫ»
* Viktor Pelevin «ДЖОН ФАУЛЗ И ТРАГЕДИЯ…»
* Viktor Pelevin «ЖИЗНЬ И ПРИКЛЮЧЕНИЯ САРАЯ НОМЕР XII»
* Viktor Pelevin «ЗАПИСЬ О ПОИСКЕ ВЕТРА»
* Viktor Pelevin «ЗИГМУНД В КАФЕ»
* Viktor Pelevin «ИВАН КУБЛАХАНОВ»
* Viktor Pelevin «ИМЕНА ОЛИГАРХОВ НА КАРТЕ РОДИНЫ»
* Viktor Pelevin «ИКСТЛАН — ПЕТУШКИ»
* Viktor Pelevin «КОД «МИРА»
* **Viktor Pelevin «КОЛДУН ИГНАТ И ЛЮДИ» (Sorĉisto Ignato kaj homoj) **
* Viktor Pelevin «КРАТКАЯ ИСТОРИЯ ПЭЙНТБОЛА В МОСКВЕ»
* Viktor Pelevin «ЛУНОХОД»
* Viktor Pelevin «МАРДОНГИ»
* Viktor Pelevin «МИТТЕЛЬШПИЛЬ»
* Viktor Pelevin «МОЙ МЕСКАЛИТОВЫЙ ТРИП»
* Viktor Pelevin «МОСТ, КОТОРЫЙ Я ХОТЕЛ ПЕРЕЙТИ»
* Viktor Pelevin «МУЗЫКА СО СТОЛБА»
* Viktor Pelevin «НИЖНЯЯ ТУНДРА»
* Viktor Pelevin «НИКА»
* Viktor Pelevin «ОДИН ВОГ»
* Viktor Pelevin «ОНТОЛОГИЯ ДЕТСТВА»
* Viktor Pelevin «ОРУЖИЕ ВОЗМЕЗДИЯ»
* Viktor Pelevin «ОТКРОВЕНИЕ КРЕГЕРА»
* Viktor Pelevin «ПАПАХИ НА БАШНЯХ»
* Viktor Pelevin «ПОДЗЕМНОЕ НЕБО»
* Viktor Pelevin «ПОСЛЕДНЯЯ ШУТКА ВОИНА»
* Viktor Pelevin «ПРОИСХОЖДЕНИЕ ВИДОВ»
* Viktor Pelevin «ПСИХИЧЕСКАЯ АТАКА» (сонет)
* Viktor Pelevin «РЕКОНСТРУКТОР»
* Viktor Pelevin «СВЕТ ГОРИЗОНТА»
* Viktor Pelevin «СВЯТОЧНЫЙ КИБЕРПАНК…»
* Viktor Pelevin «СИНИЙ ФОНАРЬ»
* Viktor Pelevin «СПИ»
* Viktor Pelevin «СССР ТАЙШОУ ЧЖУАНЬ»
* Viktor Pelevin «ТАЙМ-АУТ, ИЛИ ВЕЧЕРНЯЯ МОСКВА»
* Viktor Pelevin «ТАРЗАНКА»
* Viktor Pelevin «УХРЯБ»
* Viktor Pelevin «ФОКУС-ГРУППА»
* Viktor Pelevin «ХРУСТАЛЬНЫЙ МИР»
* Viktor Pelevin «ULTIMA ТУЛЕЕВ, ИЛИ ДАО ВЫБОРОВ»
* Viktor Pelevin «ЭЛЕГИЯ 2»
* Viktor Pelevin «WHO BY FIRE»

## Informfontoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Verkoj de Pelevin ĉe la oficiala retejo de la verkisto
* Sorĉisto Ignato kaj homoj  

Kategorio:Rusiaj verkistoj
Gergely Márk

**MÁRK Gergely** [ma:rk] estis hungara rozselektigisto. Li naskiĝis en Reghin-Sat (Rumanio) la 27-an de oktobro 1923 kaj mortis en Budapeŝto post 27-an de oktobro 2012.

## Kariero 
Gerely Márk estis de 1937 ĝis 1940 lernanto pri ĝardenado en Târgu Mureș. Poste li translokiĝis al Baja. Li maturekzameniĝis en 1946 en Budapeŝto en porĝardenista lernejo. En 1945 li estis en angla militkaptiteco e Danio. Li diplomitiĝis en Agrarscienca Universitato de Budapeŝto en 1950. Li establis rozejon el 2700 rozspecoj de Hungario.

## Libroj 
* *Rózsa*. 1959; la libro gajnis arĝetmedalon en Parizo en 1964; (en Berlino „Die Rose”. 1962;
* *Kis rózsakönyv. 1966;
* *Rózsák zsebkönyve*. 1976;
* *Magyar rózsák könyve''. 2004.

## Premioj distingoj 
* Arĝentgrado de Munka Érdemrend, 1979.
* Orgrado de Munka Érdemrend, 1983.
* Or meritkruco de Magyar Köztársaság, 1999.
* Fakkuratoria premio Arany János Közalapítvány a Tudományért Darányi Ignác, 2002.
* Premio Fleischmann Rudolf, 2003.
* Memormedalo Magyar Gyula.

## Fonto 
* Kariero

## Eksteraj ligiloj 
* Rozoj

Kategorio:Hungaraj ĝardenistoj
Móric Lukács

**Móric LUKÁCS** [lukAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lukács Móric** estis hungara ĵurnalisto, tradukisto, politikisto, membro de Hungara Scienca Akademio.

Móric Lukács naskiĝis la  1812 en Pest (urbo). Li mortis la  1881 en Budapeŝto.

## Biografio 
Móric Lukács edukiĝis hejme en la gepatra bieno, poste en 1832 li iris al Pest, kie li plulernis. Tiutempe li verkis poemojn germane. En 1836 li iĝis subnotario kaj li okupiĝis pri politiko kaj literaturo. En 1848 li havis postenon en la revolucia ŝtato. Inter 1851-1859 li vojaĝis en Germanio, Svislando, Belgio, Francio, Britio, Italio. En 1862 li edziĝis, en 1874 vidviĝis. En 1876 li elektiĝis prezidanto de Societo Kisfaludy, pri kio li rezignis en 1879.

## Verkaro (elekto) 
* *Emlékbeszéd gróf Teleki László felett* (Funebra parolo pri grafo László Teleki 1861
* *Lukács Móric munkái* Kolektitaj verkoj de Móric Lukács) 1894
* *Koszorú* (Florkrono) 1829-1830 - tradukaĵoj el la greka lingvo
* tradukaĵoj de Byron 1830-aj jaroj
* *Szegedi Árvizkönyv* (Inundo en Szeged) 1880

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Anikó Bodor

**BODOR Anikó** estas hungara grafikistino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureş, (Rumanio) la 2-an de marto 1953. 

## Kariero
Anikó Bodor studis inter 1974-1979 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. De 1982 ŝi vivas en Hungario kaj estis ekspoziciantino de pluraj enlandaj kaj eksterlandaj ekspozicioj. Ŝi estas anino de Magyar Grafikusok Szövetsége, de Folyamat Társaság, de MAMŰ Társaság kaj de Magyar Papírművészeti Társaság.

## Fonto
*Artportal.hu 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
György Csaba Borgó

**BORGÓ György Csaba** estas hungara pentristo, grafikisto. Li naskiĝis en Târgu Mureş, (Rumanio) la 10-an de majo 1950.

## Kariero 
György Csaba Borgó studis inter 1973-1975 en Reformita Teologio, poste pentroarton inter 1976-1980 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Li vivas de 1986 en Hungario. Li estas posedanto de pluraj premioj, interalie ankaŭ de la Premio Munkácsy 2002.

## Fonto 
* Artportal.hu 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Ágost Greguss

**Ágost GREGUSS** [Agoŝt greguŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Greguss Ágost** estis hungara verkisto, esteto, pedagogo, ĵurnalisto, membroj de Hungara Scienca Akademio kaj Societo Kisfaludy. Lia frato estis Gyula Greguss, lia patro estis Mihály Greguss.

Ágost Greguss naskiĝis la  1825 en Hungara reĝlando, en Eperjes (en nuntempa Prešov en Slovakio). Li mortis la  1882 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ágost Greguss frekventis lernejojn en sia naskiĝurbo, poste en la tiama hungara ĉefurbo Pozsony (nuntempa Bratislavo), fine li lernis en universitato en Vieno. En 1844 li konatiĝis kun literaturistoj en Pest (urbo), kie li komencis tradukadi kaj verkadi. En la sekva jaro li plulernis en Germanio, kie li eldonis hungarajn popolkantojn germane: *Ungarische Volkslieder*. En 1846 li ekedukis en gimnazio de Szarvas kaj edziĝis. Li apogis la hungaran liberecbatalon, tial la habsburgoj forigis lin el statuso de instruisto kaj li ricevis prizonon. En 1849 li verkis la unuan hungarlingvan estetikan libron, dume helpe de Ferenc Toldy li iĝis ĵurnalisto. Inter 1861-1867 li elektiĝis sekretario de Societo Kisfaludy. Ekde 1870 li instruis en universitato de Pest.

## Verkaro (elekto) 
* *Lucifer kisasszony* - romano - 1854
* *Magyar verstan* (Hungara metriko) 1854
* *Német-magyar tudományos műszótár* (Germana-hungara vortaro por gimnazianoj) 1858
* *Irodalmi körültekintés* (Literatura ĉirkaŭrigardo) 1855
* *Külföldi népdalok* (Eksterlandaj popolkantoj) 1860
* *A balladáról* (Pri la balado) 1865
* *Toldy Ferenc félszázados munkássága 1821-1871* (Duonjarcenta verkado de Ferenc Toldy) 1871
* *Magyar költészettan* (Hungara poezio) 1880
* *Shakespeare pályája* (Kariero de Ŝekspiro) 1880)
* *Greguss Ágost meséi* (Fabeloj de Ágost Greguss) 1878
* *Versei* (Poemaro) 1882

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj estetikistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
József Bob

**BOB József** estas rumania hungara scenejdekoraciisto, pentristo. Li naskiĝis en Târgu Mureş la 28-an de majo 1958. 

## Kariero
József Bob akiris diplomon inter 1978-82 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Li estas la scenejdekoraciisto de la hungara sekcio de Nacia teatro de Târgu Mureş.

## Individuaj ekspozicioj
* 2004 • Franca Kultura Centro, Kluĵo.

## Fonto
* Artportal.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj scenejdekoraciistoj
István Erdélyi

**ERDÉLYI József** (Erván) estis hungara pentristo, arkitekto, memlerninto. Li naskiĝis en Marosvásárhely (hodiaŭ Rumanio) 1897  kaj mortis ?. 

## Kariero
István Erdélyi akiris diplomon pri arkitekturo en la 1920-aj jaroj. Kiel pentristo li debutis nur en 1980 en ekspozicio en Budapeŝto. Poste li prezentiĝis en pluraj grupaj ekspozicioj.

## Fonto
*Kieselbach.hu

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
6717 Antal

'*6717 *Antal''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la slovaka astronomo Milan Antal (1936–1999).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
6720 Gifu

'*6720 *Gifu''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la japana urbo Gifu, en samnoma gubernio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
6715 Sheldonmarks

'*6715 *Sheldonmarks'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt kaj de la kanada astronomo David H. Levy elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kirurgo kaj urologo *Sheldon Marks''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Malkovrita de David H. Levy
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Lingvoj de Vanuatuo

La **lingvoj de Vanuatuo** estas tre multaj: kun proksimume 110 lokaj lingvoj parolataj de apenaŭ  loĝantoj, tiu lando havas la plej grandan lingvan densecon en la mondo (sed kelkaj aliaj landoj havas pli multe da lingvoj, ekzemple Papuo-Nov-Gvineo).

## Oficialaj lingvoj 
La tri oficialaj lingvoj de Vanuatuo estas la franca, la angla kaj la bislama (angla-baza kreolo). La angla kaj la franca estas lingvoj de edukado, dum la bislama estas la nacia lingvo. Kvankam relative malmultaj loĝantoj parolas bislame denaske, preskaŭ ĉiuj vanuatuanoj scipovas ĝin.

## Lokaj lingvoj 
Ethnologue agnoskas 107 lokajn lingvojn en Vanuatuo, sed estas malfacile precize determini ilian nombron: ĉar ili ne havas normigitan formon (multaj eĉ ne estas skribataj), ne eblas ĉiam facile distingi lingvon de dialekto. Plie, multajn el tiuj lingvoj ankoraŭ ne detale studis lingvistoj.

Ĉar ili ĉiuj estas parolataj de malmultaj homoj (la plej granda, la lenakela lingvo, havas  parolantojn, kaj plej multaj havas malpli ol ), pluraj el tiuj lingvoj estas en danĝero.

La teritorio de lingvo kelkfoje estas unu insulo (ekzemple en la kazo de Paama aŭ Hiw), sed ofte okazas, ke pluraj lingvoj estas parolataj en la sama insulo: Espiritu Santo kaj Malekula ambaŭ havas pli ol 25 lingvojn, kaj eĉ malgranda insulo kiel Ureparapara havas du. Pro migrado, lingvoj povas esti parolataj en pluraj insuloj: ekzemple, la motlava lingvo devenas de Mota Lava, sed havas parolantojn en Vanua Lava kaj aliaj insuloj de la Banks-insularo, kaj ankaŭ en Portvilao (la ĉefurbo de Vanuatuo).

Laŭ lingva klasifiko, ĉiuj vanuatuaj lingvoj apartenas al la oceania lingvaro, kiu estas familio de la aŭstroneziaj lingvoj. Pli precize, ili estas en tri grupoj:
* plej multaj lingvoj estas nord-centra-vanuatuaj lingvoj,
* naŭ estas sudvanuatuaj lingvoj,
* tri estas polineziaj lingvoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Lingvoj de Nov-Kaledonio
* Lingvoj de Salomonoj
* Oceania lingvaro

### Eksteraj ligiloj 
* Mapo de lingvoj de Vanuatuo ĉe Ethnologue
* Lingvoj de norda Vanuatuo (provinco Torba)
(6782) 1990 SU10

**(6782) 1990 SU10** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en la kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

Ĝi estas asteroido de spektra klaso "Cb", subkaso de la klaso "C" : riĉa je organikaj komponaĵoj, anhidraj silikatoj , hidrataj argiloj, magnetito kaj sulfidoj. Ĝia komponiĝo similas tiun de la , kiu estus tiu de la praa suna nebulozo sed sen hidrogeno nek heliumo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
McKinney (Teksaso)

**McKinney** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Teksaso, en la kantono Collin.
eta|180px|Situo de McKinney en Teksaso kaj en distrikto de Collin

## Bazaj informoj 
* Areo: 152&nbsp;km²
* Loĝantaro: 131.117 (en 2010)
* Supermara alteco: 192 m
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h)
* Poŝtkodo: 75069-75071
* Telefonkodo: 972

## Geografio 
McKinney situas sur malalta montetaro en la suda landparto de Usono, en la nordorienta parto de Teksaso.

## Historio 
McKinney estis nomita pri Collin McKinney, kiu subskribis Deklaracion de Sendependeco de Teksaso. En 1849 oni donacis areon por la urbeto. Ĝi iĝis la ĉefa komerca centro por la distrikto.

## Ekonomio 
Ĝis la 1960-aj jaroj McKinney estis terkultiva centro, kie oni okupiĝis pri farunoj, maizoj, kaj kotonoprilaboroj, baldaŭe ankaŭ pri laktaĵoj, vestoindustrioj.

## Klimato 
McKinney havas humidan subtropikan klimaton. La temperaturo averaĝe varias inter 11-. La varmo kulminas en julio kaj aŭgusto ofte kun ĉ.  (en 1936 oni mezuris ), la malvarmo kulminas en januaro kun ĉ. frostopunkto (en 1930 oni mezuris - ). Jare pluvas po 1042&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte en majo, plej malofte januare.

## Trafiko 
McKinney havas regionan flughavenon. Ĉefvojoj kuras el la urbego al sudo al Dallas, al nordo al Sherman (Teksaso), al okcidento kaj al oriento.

## Fontoj 
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Anglalingva Vikipedio

Kategorio:Urboj de Teksaso
Kategorio:Setlejoj nomitaj laŭ personoj
Hans-Reinhard Koch

**Johano-Reinhard KOCH**  (naskiĝinta la 27-an de novembro 1929 en Leinefelde) estas emerita romkatolika helpepiskopo de Erfurto.

Post studo de teologio en Fulda kaj Erfurto li sacerdotiĝis en 1955. Lia unua posteno kiel paroĥestro estis en Nordhausen.

En la 1965-a jaro la tiama episkopo Hugo Aufderbeck venigis lin al la Porpastra Seminario de Erfurto. En 1969 li fariĝis respondeculo de personaraj demandoj ĉe la Episkopa oficejo. Jam en la monato majo de 1985 li iĝis helpepiskopo (latine: *episcopus auxiliaris*) de la t.n. Apostola administranto en Erfurto kaj Meiningen, kiel la hodiaŭa episkopujo Erfurto nomiĝis dum la GDR-tempo. Konsekvence post la reinstalo de erfurta episkopujo Koch estis ĝia unua helpepiskopo (ĝis 2004).

En 2010 li ricevis la turingian meritpremion (germane: *Verdienstorden des Freistaats Thüringen*) fare de la ĉefministrino Christine Lieberknecht.

## Eksteraj ligiloj 
* Detaloj biografiaj sur la episkopuja hejmpaĝo 

Kategorio:Episkopoj en Erfurto
Kategorio:Turingio
Okamoto Mitsuo

**OKAMOTO Mitsuo** (1933 en Karasujama, gubernio Toĉigi kaj mortis la 20-a de julio 2019) estis japana pacbatalanto.

## Biografio 
Li enkondukis pacstudojn kiel universitatan fakon.
Li eklernis Esperanton en la aĝo de 75 jaroj.

Li estis infano dum la dua mondmilito, li memoras pri bruo de aviadiloj. Li perdis fraton kaj siajn gepatrojn pro malsano kaŭzita de la milito. Li studis teologion en Usono kaj filozofion en Germanio.

La vizito al Hiroŝima estis ŝoko por li kaj tiam li komencis pripensi kaj agi pri paco.
Li estis profesoro en Shudo Universitato en Hiroshima. Li loĝis en tiu urbo.

## Fonto 
Laŭ intervjuo farita en Hiroŝimo la 26an de februaro 2009 fare de Mireille Grosjean.

Kategorio:Japanaj aktivuloj
Kategorio:Japanaj esperantistoj
6708 Bobbievaile

'*6708 *Bobbievaile'''* estas malgranda, ne tre hela duopa asteroido, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso. Ĝia rotacia periodo estis komence taksita je 8,221 horoj; novaj observoj establis la periodon al 12,3415 horoj.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstralia astrofizikistino *Roberta (Bobbie) Vaile* (1959–1996), profesorino pri fiziko ĉe la Universitato de Okcidenta Sidnejo. Ŝi partoprenis al la Projekto Fenikso en la kadro de SETI. Ŝi forpasis pro cerba tumoro.

## Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita de D. Pray, W. Brookfield, K. Hornoch, P. Kušnirák, P. Pravec, V. G. Chiorny, Yu. Krugly, M. Husarik, M. Pikler, F. Marchis, B. Macomber, M. Kislak, J. Vilagi, kaj Š. Gajdoš sur observoj de ĝia luma kurbo inter la 16-a de aprilo kaj la  elde la observatorioj de *Carbuncle Hill'', Ondřejov, Kharkiv, Skalnaté Pleso, Lick kaj Modra, kaj anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de 4,57&nbsp;km kaj ĝia orbita periodo estas 24,7 horoj (1,029 tago). Ĝia orbita granda duonakso estas taksata al 19&nbsp;km. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (6708) Bobbievaile; paĝo de Wm. Robert Johnston
*  Elektronika telegramo 1794 de Internacia Astronomia Unuiĝo

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Abomejo

eta|

**Abomejo** (france *Abomey*, esperantigebla ankaŭ **Abomeo**) estas urbo en Benino.

Ĝi situas norde de Kotonuo en distanco de 105 km.

Ĝi situas en Departemento Zu kaj estas ĉefurbo de Prefektejo Abomejo.

Ĝi estas tre fama pro la reĝaj palacoj de Abomejo, kiuj staras tie kaj estas Monda Heredaĵo de UNESCO.

## Abomejo en Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venonta ĉiĉerono estas Akenatono kiu montras interesaĵojn el Afriko kaj poste prezentas la venontan ĉiĉeronon nome Sunĝata Kejta; tiu omaĝas la historian gravon de la areo:

## Notoj 
Kategorio:Urboj de Benino
Kategorio:Benino
Kategorio:Mondaj heredaĵoj de UNESKO
Christine Lieberknecht

**Christine LIEBERKNECHT**  (naskiĝinta  en Weimar, do nun -jara) estas germana politikistino. 

Ŝia partio estas la CDU, la Kristandemokrata partio de Germanio. Ekde la  ŝi estis ministroprezidantino de la Libera ŝtato Turingio (ĝis decembro de 2014). Profesie ŝi estas evangelia pastorino. Ŝia posteulo estis la maldekstrulo Bodo Ramelow.

## Literaturo 
* Reinhold Andert: *Unsere Besten. Die VIPs der Wendezeit*, Berlin 1993, ISBN 3-88520-464-9
* Gunnar Hinck: *Eliten in Ostdeutschland. Warum den Managern der Aufbruch nicht gelingt*, Berlin 2007, ISBN 978-3-86153-426-6

## Eksteraj ligiloj 
* Detaloj biografiaj 

Kategorio:Turingio
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Germanaj luteranaj pastroj 
Kategorio:Ministroprezidantoj de germana federacia lando
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto