open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kornél Korponai

**KORPONAI Kornél** estis hungara fruktkulturisto naskita en Feketefalu la 3-an de junio 1872 kaj mortinta en Baia Mare 18-a de februaro 1949.
## Kariero
Kornél Korponay  finis juron en la Universitato de Budapeŝto (1894). Li estis ano redakcikomisio de Erdélyi Gazda. Li estis nomumita supera ĉambrano, vicprezidanto de Landa Unuiĝo de Pomproduktantoj (1941-44).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Korponai, K.
Korponai, K.
Korponai, K.
3621 Curtis

'*3621 *Curtis'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Norman G. Thomas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita "*Curtis*" en honoro de *Curtis R. Carbutt'' (1911–1976), instruisto pri sciencoj de la malkovrinto en duagrada lernejo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Norman G. Thomas
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Ĝanĝou

**Ĝanĝou,** ĉine **漳州** estas provincnivela milionurbo kaj universitata urbo en provinco Fuĝjano en Ĉina Popola Respubliko. La municipo administras ankaŭ la prosimajn urbetojn, distriktojn kaj similajn zonojn.
eta|maldekstre|Templo en Ĝanĝou

## Geografio 
Ĝanĝou etendiĝas sur ebenaĵo proksime al la maro en la orienta parto de la lando.

## Historio 
Ĝanĝou en la frua 20-a jarcento estis ĉirkaŭita per muro, la stratoj estis pavimitaj kun granito. Taĉmento de Mao Zedong okupis la urbon en 1932.

## Ekonomio 
En Ĝanĝou en la frua 20-a jarcento funkciis brikofornoj kaj, sukerofarado, sed la plej grava estis la silkokomercado.

## Trafiko 
Ĝanĝou havas fervojan stacidomon. Aŭtovojo troviĝas en la proksimeco.

## Klimato 
Ĝanĝou havas subtropikan klimaton kun influo de musono. La temperaturo somere estas iom pli ol 30 C, vintre la duono. Jare pluvas po 1300&nbsp;mm.

## Vidindaĵoj 
* templo Konfucea

## Ĝemelurboj 
*  Isahaja, Japanio
*  Palembang, Indonezio
*  Wageningen, Nederlando

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo pri Ĝanĝou

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Johanino de Portugalio

**Johanino de Portugalio** (n. en Quinta do Monte Olivete la 20-an de marto 1439 - m. en Madrido la 12-an de decembro 1475) estis la dua edzino de la reĝo de Kastilio, Henriko la 4-a kaj portugala infantino, filino de la reĝo Eduardo de Portugalio kaj lia edzino Eleonora de Aragono. Ĉirkaŭ ŝi estiĝis multaj skandaloj rilate al nefideleco kaj filoj kun siaj amantoj.

Kategorio:Hispanaj reĝedzinoj
Kategorio:Infantoj de Portugalio
Kategorio:Dinastio Aviso
Árpád Kovács (juristo)

**KOVÁCS Árpád** (kova:ĉ) rumania hungara juristo naskita en Koloĵvaro la 13-an de septembro 1897 kaj mortinta en Oradea 9-a de julio 1946.
## Kariero
Árpád Kovács finis en la jurakademio de Oradea; li doktoriĝis kaj akiris advokatdiplomon en Kluĵo (1925). Li malfermis advokatoficejon en Oradea. Li priokupiĝis la rajtojn de nacimalplimultoj.

## Verkoj
**Az anyanyelvi oktatás és a honosság problémája Romániában* (1935).  
**Államnyelv a volt román s a mai magyar felekezeti iskolákban* (1937).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon
Kovacs, A.
Henriko la 4-a (Kastilio)

eta|dekstra
**Henriko la 4-a de Kastilio** (hispane Enrique IV de Castilla) n. la 5-an de januaro 1425 en Valadolido kaj m. la 11-an de decembro 1474 en Madrido, estis reĝo de la Kastilia reĝlando kaj regis inter la jaroj 1454-1474. Henriko la 4-a estis la lasta el la malfortaj mezepokaj reĝoj de Kastilio. Dum lia regado la nobeloj plifortiĝis kaj la nacio iĝis malpli centralizita.

En 1455, Henriko geedziĝis kun Johanino de Portugalio, fratino de Afonso la 5-a. Post ses jaroj da geedziĝo, en 1462, ŝi naskis filinon, la t.n. "Johanino la Beltranida". Ses jarojn post la naskiĝo de la heredanto de la trono, parto de la nobelaro de Kastilio protestis kontraŭ la reĝo. La ribeliĝantoj asertis ke la princino ne estis la filino de la reĝo, sed filino de Beltrán de la Cueva, unua Duko de Alburkerko. Tiu hipotezo estis plifortikigita kiam la reĝino havis aliajn du infanojn kun la nevo de la episkopo. Kvankam multaj nunaj historiistoj kaj kronikistoj supozas ke Henriko estis impotenta, la reĝaj kronikoj de lia regado estis tute skribitaj aŭ reviziitaj dum la regado kaj sub influo de Isabel la Katolika, kies forta intereso pruvi la nelegitimecon de Johanino igas tiujn klarigojn minimume parte suspektindaj.

La dubo pri ŝia legitimeco kiel heredanto, la malforto de la reĝo, la malfideleco de la reĝino, kaj la neregebleco de la nobelaro ĉiuj metas la scenejon por la lukto por la sukcedo post la morto de Henriko. Henriko disiĝis de sia edzino post ŝia skandala konduto kun la nevo de la episkopo Fonseca. Post longa periodo da konfliktoj inter la rivalaj frakcioj, Henriko finfine jesis nomi Isabelon sian posteulon, en Guisando (Avilo), kaj akceptis peri por la strategia geedziĝo. Isabel rompis tiun kondiĉon de la interkonsento.

En 1474 Henriko la 4-a de Kastilio estis enterigita en Sankta Maria de Guadalupe, plej proksime al lia patrino. Post la morto de la reĝo, milito komenciĝis en Kastilio. Johanino estis apogita de Portugalio, dum la fina gajninto, lia duonfratino Isabel la 1-a de Kastilio havis la subtenon de Aragono pere de ŝia edzo Fernando kaj, poste en la milito, de Francio.

Kategorio:Dinastio de Trastamaro
Kategorio:Princoj de Asturio
Kategorio:Reĝoj de Kastilio
Béla Kovács (poeto)

**KOVÁCS Béla** (kova:ĉ) estis hungara poeto naskita en Nagyszalonta la 2-an de aŭgusto 1886 kaj mortinta en Salonta 5-a de januaro 1950.

## Kariero 
Kovács Béla diplomitiĝis pri latina-hungara lingvoj en la Universitato Ferenc József de Koloĵvaro (1908). Li instruis en mezlernejoj de Sepsiszentgyörgy, Fogaras, poste de 1914 en Nagyszalonta. Li estis la posedanto de loka gazeto *Szemle* (1927-31).

## Verko 
* *Miskiádok három éneke*, Nagyszalonta, 1921.

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Mária Pap

**Mária Pap** estis hungara porjunulara verkistino naskita en Déva la 24-an de februaro 1865 kaj mortinta en Koloĵvaro 14-a de decembro 1937. Ŝi estis la edzino de verkisto Dezső Kovács.

## Kariero 
Pap Mária (Kovács Dezsőné) akiris diplomon de bazlerneja instruisto en Koloĵvaro kaj ŝi instruis por dudek jaroj en la praktikanta lernejo de la porinstruista lernejo de Koloĵvaro.

## Verko 
* ''Petőfi Sándor és szülei (Kv. 1928).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Pap, M.
Hiroŝi Kaneda

**Hiroŝi KANEDA** (japane: 金田宏 [Kaneda Hiroŝi], naskiĝis en 1953) estas japana astronomo.

En kunlaboro kun Sejĝi Ueda, li malkovris 705 asteroidojn inter 1987 kaj 2000.

Krom astronomo, Kaneda laboras en komputado kaj verkis plurajn astrologiajn programarojn.

La asteroido 4677 Hiroshi estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda

Kategorio:Japanaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Ferenc Kovács

**Ferenc Kovács**

* Ferenc Kovács (bestkuracisto)
* Ferenc Kovács (inĝeniero)
* Ferenc Kovács (minejinĝeniero)
* Ferenc Kovács (pentristo)
* Ferenc Kovács (politikisto)
* Ferenc Kovács (reĝisoro)
* Ferenc Kovács (skulptisto)
* Ferenc Kovács (verkisto)
Felix Otto Dessoff

**Felix Otto DESSOFF** (naskiĝinta la 14-an de januaro 1835 en Lepsiko, mortinta la 28-an de oktobro 1892 en Frankfurto ĉe Majno) estis direktisto kaj filharmonikisto en Vieno.

Dum la jaroj 1860-75 li estis direktanto ĉe la *Viena Kortega Operejo* (hodiaŭ: Viena Ŝtata Operejo) kaj ĉe la vienaj filharmonikistoj, kies tutmonda famo evoluiĝis ankaŭ danke al li. Krome li deĵoris kiel instruisto ĉe la konservatorio de la *Gesellschaft der Musikfreunde* [viena societo de la muzikamantoj].

Li ekzemple dirigentis dum la premiero de la Unua Simfonio de Brahms, kiel amiko de la komponisto; ĝi okazis la 4an de Novembro 1876, en Karlsruhe, tiam en la Grandduklando Badeno.

## Elektitaj disĉiploj 
* József Konti

## Eksteraj ligiloj 
* Literaturo pri kaj de Dessoff.

Kategorio:Germanaj dirigentoj
Stanley Sadie

**Stanley John SADIE**, CBE (naskiĝis  en Londono; mortis  en Cossington, Somerset) estis grava brita muziksciencisto, muzikkritikisto kaj redaktoro. Sadie doktoriĝis en 1958 ĉe la Universitato de Kembriĝo. Lia doktoriĝo havas la titolon “The British Chamber Music 1720-1790” (*La Brita Ĉambra Muziko 1720-1790*).

Sadie estis profesoro ĉe la Trinity College of Music en Londono de 1957 ĝis 1965. Ekde 1964 li laboris ĝis 1981 por la ĵurnalo The Times kiel muzika kritikisto kaj de 1967 ĝis 1987 kiel kuneldonisto de la magazino *The Musical Times*. Sed lia plej grava okupo estis la eldonado de la sesa eldono de la *Grove Dictionary of Music and Musicians*, origine publikigita de George Groove, en la jaro 1980. Sadie tralaboris la verkon, pluigis ĝin aldoninte al la 9 jam ekzistintaj ankaŭ 11 novajn volumojn, kaj donis al ĝi la adician titolon *The New*, do ĝi nun nomiĝis *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*. La sepa eldono, kiun li ankaŭ redaktis, nun kun 29 volumoj, estis publikigita en la jaro 2001. La Grove Dictionary estas hodiaŭ laŭ la ĝenerala opinio la plej grava enciklopedio de la muzikscienco.

## Honoroj 
En la jaro 1982 li estis farigita CBE (Commander of the Ordeno de Brita imperio). Li ricevis honoran doktorgradon de la Universitato de Leicester, kaj estis elektita honora membro de la Royal Collage of Music kaj de la Gonville and Caius College, Kembriĝo.

## Eksteraj ligiloj 
*The Grove dictionary online
*New York Times obituary
*The Times obituary 
*The Guardian obituary
*Interview with Stanley Sadie de Bruce Duffie, 29-an de oktobro 1992.

## Pliaj publikigoj (kelkaj) 
### Kiel aŭtoro 
* 2005: Mozart: The Early Years, 1756-1781. ISBN 978-0393061123
* 1995: Guia Akal De La Musica. ISBN 978-8446004240
* 1990 (kun Alison Latham): The Cambridge Music Guide. ISBN 978-0521399425
* 1988 (kun Anthony Hicks): Handel Tercentenary Collection. ISBN 978-0333428825
* 1986: Mozart Symphonies. ISBN 978-0563127697
* 1986: Stanley Sadie's Music Guide: An Introduction. ISBN 978-0136079293
* 1986 (kun Deryck Cooke):The New Grove Late Romantic Masters: Bruckner, Brahms, Dvorak, Wolf. ISBN 978-0393301014
* 1973: Handel Concertos. ISBN 978-0295952277
* 1967: Beethoven. ISBN 978-0571080946
* 1964 (kun Arthur Jacobs): The Pan Book of Opera. ISBN 978-0330268431 (en Usono publikigita sub la nomo *Opera. A modern guide* ekde 1972)
* 1962: Handel. Noveldono 1981. ISBN 978-0714502670

### Kiel eldonisto 
* 2000: Puccini and His Operas. ISBN 978-0312244187
* 2000: Mozart and His Operas. ISBN 978-0312244101
* 2000: Wagner and his Operas. ISBN 978-0333790212
* 1999: Verdi and his Operas. ISBN 978-0312244316
* 1996: Wolfgang Amade Mozart: Essays on his Life and his Music (Adelphi Papers). ISBN 978-0198164432
* 1990: History of Opera. ISBN 978-0393028102

## Referencoj 
Kategorio:Britaj muzikistoj
Johano la 2-a (Kastilio)

eta
**Johano la 2-a de Kastilio** (n. en Toro; la 6-an de marto 1405 - Valadolido; 22-an de julio 1454). Li regis en la Kastilia reĝlando inter 1406 kaj 1454. Johano estis filo de la reĝo Henriko la 3-a kaj de la reĝino Katerina de Lankastro. Dum liaj regado li elstaris en la renovigado de la milito kontraŭ la Nazaria Granada Reĝlando (de 1410 al 1411) kaj alproksimiĝoj al Anglio en 1410 kaj Portugalio en 1411. Johano la 2-a edziĝis kun sia kuzino-fratino Maria de Aragono (1396–1445), kaj la ceremonio okazis en Avilo la 4-an de aŭgusto 1420. En 1445 forpasis Maria de Aragono kaj Johano duafoje edziĝis kun Isabel de Portugalio (1428–1496). La ceremonio okazis en Madrigal de las Altas Torres la 17-an de aŭgusto 1447.

Kategorio:Reĝoj de Kastilio
Kategorio:Princoj de Asturio

Kategorio:Dinastio de Trastamaro
Sejĝi Ueda

**Sejĝi UEDA** (japane: 上田 清二 [Ueda Seiĝi], naskiĝis en 1952) estas japana astronomo. Li estas diplomita M.D. kaj Ph.D. de la Universitato Stanford kaj aniĝis en la teamo de la Doktora Universitato de Avana Esploro (総合研究大学院大学, *Sōgō Kenkyū Daigakuin Daigaku*) de Hajama, (Kanagaŭa).

En kunlaboro kun Hiroŝi Kaneda, li malkovris 705 asteroidojn inter 1987 kaj 2000.

La asteroido 4676 Uedaseiji estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda

Kategorio:Japanaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Arévalo

**Arévalo** estas loĝloko situanta en Hispanio, en la nordo de la provinco Avilo je 54 kilometroj de la provinca ĉefurbo Avilo, en Kastilio kaj Leono. Ĝi limas norde kun la municipoj Palacios de Goda kaj Donvidas; okcidente kun Aldeaseca kaj Nava de Arévalo; sude kun Tiñosillos, Orbita, Gutierre-Muñoz kaj Espinosa de los Caballeros; kaj oriente kun la municipo Martín Muñoz de la Dehesa de la provinco Segovio. Arévalo havas 8.114 loĝantojn.

La regiono estas loĝata ekde antikvaj epokoj. Ĉirkaŭ la nuna loĝloko troviĝas romiaj restaĵoj.

## Vidu ankaŭ 
* Arévalo (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de Avilo
3622 Ilinsky

'*3622 *Ilinsky'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝin malkovris la 29-an de septembro 1981 la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa aktoro Igor Vladimiroviĉ Iljinskij (cirile: *Игорь Владимирович Ильинский'', 1901–1987).

## Orbito 
Laŭ siaj orbitaj ecoj ĝi apartenas al la Cibela grupo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
3623 Chaplin

'*3623 *Chaplin'''* estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, ano de la Koronisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun *de facto* en Rusio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita reĝisoro kaj aktoro Charles Spencer Chaplin (1889–1977).

## Satelito 
Per observo de , satelito estis malkovrita kaj anoncita la 

Tiu satelito orbitas je distanco de ĉirkaŭ 12&nbsp;km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 0,3483 tago (8,359 horoj): periodo praktike egala al la rotacia periodo de la ĉefa korpo.

La aliaj propraĵoj de tiu satelito estas nun nekonataj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (3623) Chaplin; paĝo de Wm. Robert Johnston
*  Spektra propraĵoj de (854) Frostia, (1333) Cevenola kaj (3623) Chaplin, de M. Birlan, D. A. Nedelcu, P. Descamps, J. Berthier, F. Marchis, S. Merouane, M. Popescu; el *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society,'' 21-a de julio 2011

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Charlie Chaplin
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Ĉefurboj kaj tomboj de la antikva regno Kogurjo

eta|Tombo de la Generalo.
**Ĉefurboj kaj tomboj de la antikva regno Kogurjo** estas Monda heredaĵo de Unesko (identiga nombro 1135) situanta en la Ĉina Popola Respubliko. La areo de la ejo estas situanta en kaj ĉirkaŭ Ji'an, Ĝjilino. La ejo estis nomumita kiel kultura Monda heredaĵo de Unesko en 2004, plenumante kvin el la ses kriterioj por kulturoheredaĵ-ejoj.

La ejo enhavas la arkeologiajn restaĵojn de tri grandurboj (Montara urbo Wunü, urbo Guonei kaj Montara urbo Wandu), kaj kvardek identigitajn tombojn de la Kogurjaj imperiaj kaj nobelaj gentoj.

## Ĉefurboj 
La montara urbo **Wunü** estis la unua ĉefurbo de Kogurjo, pluaj ĉefurboj estis urbo Gounei (ĉine: 國內城) kaj Montara urbo Wandu (ĉina:丸都山城). Tiuj areoj apartenas nun al ĉina teritorio, sed tiam okcidenta ĉina teritorio apartenis al reĝlando Kogurjo, kiu estas unu el la Antikva Korea Dinastio.

La montara urbo Wunü estas nur parte elfosita. La urbo Guonei, ene de moderna grandurbo de Ji'an, ludis la rolon de apoga ĉefurbo post kiam la ĉefa kogurja ĉefurbo estis movita al Pjongjango. La montara urbo Wandu enhavas multajn historiajn spurojn inkluzive tiujn de granda palaco kaj de multaj tomboj.

La ĉefurbo de la Kogurjo-Regno estas frua ekzemplo de la montaraj urboj, poste imititaj fare de najbaraj kulturoj. La sistemo de ĉefurboj reprezentitaj de urbo Guonei kaj La montara urbo Wandu ankaŭ influis la konstruadon de pli postaj kapitaloj konstruitaj fare de la Kogurjo-reĝimo.

## Tomboj 
La ejo inkludas arkeologiajn restaĵojn de 40 tomboj kiuj estis konstruitaj fare de Kogurjo (37 a.K. - 668 p.K) kiu estis fondita en pli norda Ĉinio kaj poste etendita en la nordan duonon de la Korea Duoninsulo.

Kelkaj el la tomboj havas kompleksajn plafonojn, dizajnitajn por tegmentizi larĝajn spacojn sen kolonoj kaj porti la pezan ŝarĝon de ŝtono aŭ terotumulo (holmo) kiu estis metita super ilin. La tomboj, precipe la grava ŝtalo kaj longa surskribo sur unu el la tomboj, montras grandecon de frua kulturo de Kogurjo. La pentraĵoj en la tomboj, montrante artajn kapablojn kaj specifan stilon, estas ankaŭ ekzemplo de forta influo de diversaj kulturoj.

Unu el la plej gravaj tomboj estas la Tombo Anak n-ro 3 kun murpentraĵoj.

Kategorio:Monumentoj de Ĉinio
Jenő István Kovács

**KOVÁCS Jenő István** (kova:ĉ) estis hungara redaktoro naskita en Kézdivásárhely la 5-an de julio 1888 kaj mortinta en Târgu Secuiesc la 2-an de majo 1966. 

## Kariero
Kovács Jenő István studis en sia naskiĝurbo. Lia librovendejo estis la centro de kultura-literatura vivo de la urbo (1920-44). Li estis la posedanto kaj ĉefredaktoro de la loka *Székely Újság* (1904-44), post 1944 li estis kunlaborinto, raportisto de la *Népi Egység*, *Igazság*, *Vörös Zászló*, *Romániai Magyar Szó*, *Brassói Lapok* kaj de la hungarlingva elsendo de la radio de Bukareŝto. 

## Verko
**Kézdivásárhely és környéke*, monografio (en manuskripto).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kovacs, F.]
Kovacs, J. I.
3624 Mironov

'*3624 *Mironov'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukrainaj astronominoj Ljudmila Georgijevna Karaĉkina kaj Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa aktoro Andrej Aleksandroviĉ Mironov (cirile: *Андрей Александрович Миронов'', 1941–1987).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Júlia Ibolya Kovács

**KOVÁCS Júlia Ibolya** (kova:ĉ) estis hungara kemiistino naskita en Bukareŝto la 4-an de marto 1935 kaj mortinta en Târgu Mureș la 12-an de marto 1986. Ŝi estis la edzino de Dániel Kovács.

## Kariero
Kovács Júlia Ibolya diplomiĝis en la Universitato Bolyai (1956) kaj labiris en OGYI de Târgu Mureș en la fakultato pri farmakologio. Li estis la estro de fizika laboratorio (1958-60), poste de 1961 asistanto pri biokemio doktoro pri kemiaj sciencoj (1975), adjunkto (1977-86).

## Verkoj
**Gyakorlati jegyzet gyógyszerészeti biokémiából* (Mv. 1962); 
**Gyógyszerészeti biokémia* (prelegoj, Mv. 1971); 
**Gyakorlati jegyzet egészségügyi kémiából* (Mv. 1967); 
**Egészségügyi kémia* (prelegoj, Mv. 1971).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kemiistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj farmakologoj
Kolpako

[eta|*Derviŝoj*, far [Vasilij Vereŝĉagin]]
[eta|Tradicia kapvesto de fraŭla virino en [Kazaĥio, Kirgizio aŭ Karakalpakio]]
[eta|*Manasĉi*, [Kirgizoj|kirgiza blanka kalpako por speciala okazo]]
**Kolpako** aŭ **Kalpako** (de tjurka *kalpak* "alta ĉapo") estas ĝenerala nomo por altaj konusaj aŭ cilindraj kapvestaĵoj. Tiaj ĉi kapvestaĵoj estas parto de tradiciaj kostumoj de multaj popoloj, kaj ankaŭ ludas certan rolon en modernaj kulturoj (ekzemple, tradicia noktoĉapo estas kalpako, kalpako estas parto de stereotipa kostumo de Arlekeno kaj ĝenerale de bufono, stereotipaj vestaĵoj de kuiristo inkludas altan cilindran kalpakon ktp).

Kategorio:Kapvestoj
Ferenc Kovács (verkisto)

**KOVÁCS Ferenc**, S. Kovács (kova:ĉ) estis hungara romanverkisto, folkloristo, ĵurnalisto naskita en Temeŝvaro la 15-an de septembro 1907 kaj mortinta en Arado la 10-an de aŭgusto 1959.

## Kariero
Kovács Ferenc la mezlernejon finis en sia naskiĝurbo, en Odorheiu Secuiesc kaj en Budapest (1926). Li estis kunlaborinto de gazeto *Déli Hírlap*, poste de *Magyar Újság* de Temeŝvaro. En 1933 li translokiĝis Budapeŝton, kie li estis kunlaborinto de la gazeto *Független Szemle*. Li doktoriĝis pri ŝtatscienco en la Universitato de Segedo (1940). Reveninte Rumanion en 1945 li vivis en Temesvár, poste en Arad. Li instruis hungaran lingvon kaj literaturon en la ĝenerala lernejo de Kisiratos (1949-55).

## Verkoj
**Kondor Tamás karrierje Budapesten*, romano, (1935);
**Jacht-tea a Británniában*, romano (1936);
**Iratosi kertek alatt*, folklorkolektaĵo (1958);
**Aradvégi magyar népköltészet*, folklorkolektaĵo en manuskripto.

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj etnografoj
Eric Liddell

**Eric Henry Liddell** (16-an de januaro 1902 en Tianjin mortis la 21-an de februaro 1945 en Weixian; ĉina nomo 李爱锐, *Li Airui*) estis skota atleto kaj misiisto, kiu venkis en la 400-metra kuro en la Olimpiko de 1924, en Parizo. Krom tio, li estis ankaŭ rugbea nacia ludisto de Skotlando. Post fino de la sporta kariero, li agadis en Ĉinio kiel protestanta misiisto. Lia vivo estis prilaborita en la filmo *Fajroĉaroj*.

## Biografio 
Liddell naskiĝis en Ĉinio kiel dua filo de John Dunlop Liddell, kiu laboris por la Londona Misiista Societo. Liaj gepatroj sendis lin en 1908 al Eltham College, tieloĝanta kolegio por infanoj de misiistoj en Londono. Liaj gepatroj vidis la infanojn Liddell kaj lia frato 2- ĝis 3-foje en jaro por kelkaj semajnoj, plej ofte en Edinburgh, antaŭ ol ili reveturis al Ĉinio.

En la kolegio, Liddell iĝis baldaŭ kapitano de la kriketa kaj la rugbea taĉmento. Montriĝis lia atlento ankaŭ en la atletiko kaj baldaŭ li iĝis plej rapida kuranto de Skotlando. Jam dum liaj lernojaroj aperis ĵurnalaj artikoloj, kiuj prezentis lin kiel olimpikan venkonton.

Liddell studis ekde 1920 en la Universitato de Edinburgo, kie li studis sciencan teorion. Li plu sportis dum sia studado en la universitata taĉmento, sprint-kuris kaj ludis rugbeon. Liddell iĝis en 1923 majstro pri 100 kaj 220 jardoj; la tempo de 9,7 sekundoj por 100 jardoj ne estis superita dum 35 jaroj.

Li partoprenis en 1924 en la Olimpiko de Parizo, kie li rifuzis kuri por kvalifikado en dimanĉo, ĉar li estis forta kredanto. Lia surpriza venko okazis en 400-metra kuro, ties kvalifiko kaj finalo okazis dum labortagoj. Lia tempo de 47,6 sekundoj estis nova monda rekordo. Kelkajn tagojn poste, li iĝis tria en la 200-metra kuro. Surbaze de lia frota kredo, oni nomis lin post la olimpiko de 1924 „fluganta pastro“. La travivaĵoj de Liddell kaj la 100-metra olimpika venkinto Harold Abrahams estis prezenmtitaj en filmo de 1981 *Chariots of Fire* (Fajroĉaroj).

Post la studfino en 1925, Liddell veturis al Ĉinio, por agadi en Tianjin kiel misiisto. Li iĝis en 1932 pastro, geedziĝis en 1934 kun kanada misiisitino, kiu naskis tri filinojn. Post eko de la dua japana-ĉina milito en 1937, la situo por la eksterlandanoj iĝis pli kaj pli danĝera en Ĉinio. La brita registaro en 1941 petis siajn ŝtatanojn forlasi la landon, sed Liddell restis en Ĉinio, dum sia edino kun la infanoj veturis al Kanado.

La japanaj okupantoj en 1943 internigis Liddell. Li malsaniĝis en la interniga tendaro de Weixian, li suferis je cerbotumoro kaj mortis en aĝo de 43 jaroj. Li estis entombigita en Shijiazhuang. Allan Wells, same skoto, ofertis sian venkon al Liddell, kiam li venkis en 1980 la 100-metran kuron en la Olimpiko.

## Literaturo 
* Sally Magnusson: *The Flying Scotsman*. Quartet Books, 1981. ISBN 0-7043-3379-1
* Catherine Swift: *Eric Liddell*. Bethany House Publishers, 1990. ISBN 1-55661-150-1
* Ellen Caughey: *Eric Liddell - Olympian and Missionary*. Barbour Books, 2000. ISBN 1-57748-667-6
* David McCasland: *Eric Liddell - Pure Gold*. Discovery House Publishers, 2003. ISBN 1-57293-130-2

## Eksteraj ligiloj 
* Eric Liddell Centre

Kategorio:Britaj atletoj
Giovanni Trapattoni

**Giovanni Trapattoni** (Cusano Milanino, Italio, 17-an de marto 1939) estas unu el la plej sukcesaj italaj futbalaj trejnistoj. Li estis kluba trejnisto kaj ludisto en la Serio A, nun (2011) manaĝisto de futbala taĉmento de Irlando.

Giovanni Trapattoni ludis 367 fojojn en AC Milan kaj Varese FC, plej ofte kiel mezkampa defendisto. Lia ĉefa asocio estis *Milan*, ĉe kiu li ludis de 1953 ĝis 1970. Li estis en 1962 kaj 1968 majstro de itala majstro de Serio A, en 1967 pokala venkinto de Italio. Li venkis en 1963 kaj 1969 ĉe la Eŭropa pokalo de landa majstro, en 1968 Eŭropa pokalo de pokalvenkinto. De 1970 ĝis 1971 ludis li en Varese FC.

Li poste estis trejnisto de junuloj ĉe AC Milan, ekde 1974 ĉeftrejnisto.
Li ŝanĝis en 1976 al Juventus Torino, en 1986 al Inter Milano, en 1991 denove Juventus.

Giovanni Trapattoni eklaboris eksterlande kiel trejnisto en 1994, kiam li komencis trejnistan laboron ĉe FC Bayern München, post unu jaro li ŝanĝis al Cagliari Calcio, kie oni - unuafoje en lia vivo - lin maldungis en la sama sezono.

Li reŝanĝis en sezono 1996/97 al Bayern München, ekde 1998 laboris ĉe AC Firenze. Post retiriĝo de Dino Zoff en 2000, li iĝis ties sekvanto kiel trejnisto de la itala nacia taĉmento ĝis 2004. Ekde 2004, li trejnis la ludistojn de Benfica Lisboa, en 2005-06 la futbalistojn de VfB Stuttgart. Li estis ĉeftrejnisto de la aŭstra klubo FC Red Bull Salzburg en 2006-08. En 2008-11 li trejnas la Irlandan nacian futbalan taĉmento.

Kategorio:Futbalistoj
Katerina de Lankastro

**Katerina de Lankastro**,  (naskiĝis la  en kastelo de Hertford, mortis la  en Valadolido) de la Lankastra dinastio estis progeedza reĝino de Kastilio, estante la edzino de la reĝo Henriko la 3-a de Kastilio. La reĝino Katerina estis la filino de Johano de Gento, unua Duko de Lankastro, kaj lia dua edzino, Konstanca de Kastilio (la filino kaj heredanto de la reĝo Pedro la 1-a, kiu mortis ĉe la manoj de sia duonfrato Henriko la 2-a).

## Vidu ankaŭ 
* Genealogia arbo ĉe: Dinastio de Trastamaro

Kategorio:Lankastroj
⚭Katerina
⚭Katerina
Kategorio:Hispanaj reĝedzinoj
Kálmán Kovács

**Kálmán Kovács**

* Kálmán Kovács (matematikisto)
* Kálmán Kovács (ministro)
* Kálmán Kovács (fizikisto)
* Kálmán Kovács (pentristo)
3625 Fracastoro

'*3625 *Fracastoro''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la itala astronomo Walter Ferreri elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan astronomon Mario Girolamo Fracastoro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Walter Ferreri
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Kálmán Kovács (matematikisto)

**KOVÁCS Kálmán** (kova:ĉ) estis hungara matematikisto naskita en Nagyszalonta la 27-an de novembro 1911 kaj mortinta en Kluĵo la 20-an de februaro 1984. Li estis la patro de fizikisto de Kálmán Kovács.

## Kariero
Kovács Kálmán diplomiĝis en la Universitato de Kluĵo (1932) kaj li instruis ĝis 1949 en mezlernejoj, poste ĝis 1954 en la Universitato Bolyai, de tiam li estis lekciisto de la Instituto de perfektigo por instruistoj. Por kvar jaroj li estis ĉefredaktoro de la gazeto *Matematikai és Fizikai Lapok*. Li tradukis el rumana lingvo plurajn matematiklernolibrojn. 

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj matematikistoj
Prunișor

**Prunișor** estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:

* Prunișor (Arad) estas vilaĝo en distrikto Arad.
* Prunișor (Mehedinți) estas vilaĝo kaj komunumo en distrikto Mehedinți.
Kálmán Kovács (fizikisto)

**KOVÁCS Kálmán** (kova:ĉ) estis hungara fizikisto naskita en Satmaro la 14-an de septembro 1937 kaj mortinta en Finiş la 20-an de februaro 1989. Li estis la filo de matematikisto de Kálmán Kovács.

## Kariero
Kovács Kálmán diplomiĝis en la Universitato Bolyai (1959) de Kluĵo kaj de 1960 li instruis en la UBB de Kluĵo. 

## Verkoj
**Az optika és spektroszkópia elemei* (egyetemi jegyzet, Kv. 1980, rumane Kv. 1988); 
**A holográfia* (Antenna, Kv. 1982); 
**A fény elméletben és gyakorlatban* (Kv. 1985).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj fizikistoj
Pjotr Bagration

[eta|140px|Gravuraĵo far D.Dayton en [1814]]
Princo **Pjotr Ivanoviĉ BAGRATION** (; ''P'et're Bagrat'ioni*, ) naskiĝis en 1765 en Kizlar urbo (nun Dagestano, Rusio), mortis pro gravaj vundoj okazintaj dum la Batalo de Borodino la  en bieno *Sima*, Vladimira gubernio, Rusio. Li estis elstara rusia militestro, posteulo de Bagration dinastio longtempe reginta en Kartvelio.

Bagration militservis en la rusa armeo ekde 1782 tridek jarojn, komence kiel ordinara soldato kaj fine kiel infanteria generalo. Li partoprenis en la milito kontraŭ turkoj (1787-1892), en kelkaj bataloj kontraŭ la franca armeo en t.n. Napoleonaj Militoj sub komando de ĉefgeneralo Aleksandr Suvorov.

En la batalo de Borodino okazinta la 7-an de septembro 1812 Bagration estis anstataŭanto de ĉefkomandanto Miĥail Kutuzov kaj estris la 2-an rusan armeon. Rezulte li estis grave vundita kaj poste mortis pro gangreno.

## Memoro 
* Prusa urbo *Preußisch Eylau* ekde 1946 nomiĝas Bagrationovsk, (Kaliningrada provinco, Rusio)
* Stratoj, placoj ktp en multaj urboj de Rusio kaj aliloke portas lian nomon
* *"Bagration"* estis kodo de sukcesa milita Operaco Bagration dum la Dua mondmilito, rezulte de kiu la Ruĝa armeo liberigis en 1944 Belorusion
* 3127 Bagration asteroido malkovrita en 1973

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.borodino.ru/ oficiala vebpaĝo de Milita Historia Muzeo Rezervejo de la Borodino batalo  
* [https://web.archive.org/web/20071201160816/http://miresperanto.narod.ru/tradukoj/borodino.htm ] verso *Borodino* far Miĥail Lermontov esperantigis *Gusev'' , 
* http://www.personaltechpipeline.com/article/bio1.html biografio 
* http://www.museum.ru/1812/persons/russ/ra_b02.html liaj ordenoj, milita kariero, bibliografio ktp 
* http://www.youtube.com/watch?v=ios72bLl7_s&feature=related samnoma filmo 

Kategorio:Rusiaj generaloj
Pjotr
Kategorio:Mortintoj en Vladimira provinco
Kategorio:Kartveloj
Kategorio:Homoj de la Kaŭkaza milito
Kategorio:Homoj de la Napoleonaj militoj
Kategorio:Insurekcio de Kościuszko
Crisópolis

''''* (oficiale ) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj en la mikroregiono *Alagoinhas''. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Bahio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Bahio
Prunișor (Mehedinți)

**Prunișor** estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en distrikto Mehedinți en Rumanio.

Ĝi konsistas el jenaj 15 setlejoj: Arvătești, Balota, Bâltanele, Cervenița, Dragotești, Fântâna Domnească, Ghelmegioaia, Gârnița, Gutu, Igiroasa, Lumnic, Mijarca, Prunaru, **Prunișor**, Zegaia.

## Eksteraj ligiloj 
* Prunișor en la retejo de Turnu Severin.

Kategorio:Distrikto Mehedinți
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Palaco de Westminster

La **Palaco de Westminster** estas la ejo kie kunvenas la du ĉambroj de la Brita Parlamento (la Ĉambro de Lordoj kaj la Ĉambro de la Komunumanoj). La palaco, kiu estas Monda heredaĵo de Unesko ekde 1987, troviĝas en la norda bordo de la rivero Tamizo, en la urbo Westminster, en Londono, proksime al aliaj registaraj konstruaĵoj en Whitehall. Ankaŭ ĝi havas aliajn kastelojn kiuj estas turismaj vizitindaĵoj.

[eta|maldekstre|280px|Palaco de Westminster vidata ekde [London Eye.]]
El palaco komence funkciis kiel reĝa rezidejo, sed neniu monarko loĝis tie ekde la 16-a jarcento. La plejparto el la nuna strukturo datas de la 19-a jarcento, kiam ĝi estis rekonstruita post incendio en 1834, kiu detruis la plejparton de la konstruaĵo. La respondecaj arkitektoj estis Charles Barry kaj Augustus Pugin. La konstruaĵo estas ekzemplo de la novgotiko. Unu el la plej rimarkindaĵoj de la palaco estas la horloĝturo, turisma allogaĵo kiu gastigas la sonorilon *Big Ben*, erare nomata la horloĝo.

La palaco havas pli ol mil ĉambroj, kaj inter la plej gravaj estas la Haloj de la Ĉambro de la Lordoj kaj la Ĉambro de la Komunumanoj. La palaco ankaŭ inkluzivas kunvenejojn, bibliotekojn, koridorojn, manĝejojn, trinkejojn kaj gimnastikejojn. Ĝi estas ejo kie okazas gravaj ŝtataj ceremonioj, el kiuj la plej grava estas la Malfermo de la Parlamento. La palaco estas forte ligita al la du Ĉambroj kiel demonstras la uzado de la vorto "Westminster" rilate al la "Parlamento". La oficejoj de la parlamentanoj troviĝas en proksimaj konstruaĵoj.

Kategorio:Novgotikaj konstruaĵoj en Anglio
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Britio
Kategorio:Palacoj en Londono
Kategorio:Westminster
Johano la 2-a Komneno

**Johano la 2-a Komneno** (n. la 13-an de septembro 1087 - m. la 8-an de aprilo 1143) estis imperiestro de la Bizanca Imperio, filo kaj sukcedinto de Aleksio la 1-a. Johano intervenis en Balkanio subpremante la restaĵojn de la peĉenegoj (1122), kaj ankaŭ intervenis en Hungario kaj Serbio. Malpli da sukcesoj li havis dum interveno en la bataloj inter pisanoj kaj ĝenovanoj, sen atingi nenies helpon por mildigi la regadon de la venecianoj sur la bizanca komercado.

En Oriento li sukcesis altrudi sian aŭtoritaton en la Antioĥa princlando, kaj en la strategiaj graflandoj Edessa kaj Tripolo. Li planis la avancon al Palestino kiam estis morte vundita en ĉasakcidento. Energia homo, kvankam fleksebla, dotita je humanitaraj sentoj, estis konsiderata de liaj konatoj kiel la plej bona membro de la komnena dinastio.

Kategorio:Imperiestroj de la Bizanca Imperio
Kategorio:Komnena dinastio
Kategorio:Naskiĝintoj en 1087
Kategorio:Mortintoj en 1143
Kategorio:Akcidenta morto
Lommiswil

**Lommiswil** estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Lommiswil situas sur terenteraso sude de la Ĵurasa Montaro kun bela vido al la ebenaĵo de la Aro, kiu etendiĝas inter Bielo kaj Soloturno. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Lommiswil kaj Im Holz kaj diversaj izolitaj bienoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sub la kresto de *Hasenmattwiese* sur alteco de 1360 m s.m. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5.76 km², de kiuj 43% estas kovritaj de arbaro, 45% servas por agrikulturo kaj 12% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Lommiswil limas en nordoriento al Oberdorf, en sudoriento al Bellach, kaj en sudokcidento, okcidento kaj nordokcidento al Selzach.

## Trafiko 
Lommiswil situas flanke de la gravaj aŭtomobiltrafikvojoj, tamen ĝi estas facile atingebla de Grenchen kaj de Soloturno. Tra la komunumo pasas la fervojlinio de Soloturno al Moutier, kiu estis inaŭgurita la 1-an de aŭgusto 1908. Ekzistas stacidomoj en  kaj en . Ekde la jaro 2007 la komunumo ankaŭ estas konektita per buslinio al la loka busreto de la urbo Grenchen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas en distanco de proksimume 10 kilometroj sudokcidente apud Grenchen respektive sudoriente apud Soloturno.

## Vidindaĵoj 
Inter Lommiswil kaj Oberdorf situas ŝtonminejo, kie videblas interesaj piedŝpuroj de dinosaŭroj.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Lommiswil datiĝis el la jaro 1292 kiel *Lomolzwile*. Dum mezepoko en Lommiswil troviĝis la Kastelo Schauenburg, kiu estis detruita en la jaro 1375 de la soldistoj de
*Enguerrand la 7-a de Coucy*. En la jaro 1389 Lommiswil kune kun la Senjorujo Altreu fariĝis havaĵo de la urbo Soloturno kaj formis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 parton de ties Voktejo Lebern.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Lommiswil (stacidomo)
* Im Holz (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Lommiswil

## Bildoj 

Dosiero:Oberdorf-Lommiswil Brachiosaurus-Spuren 03 08.jpg|Dinosaŭroŝpuroj en la ŝtonminejo de Lommiswil
Katedralo Sankta Nikolao de Stokholmo

eta|250px|Katedralo de Stokholmo
La **Katedralo de Stokholmo**, konata en Svedio kiel ***Storkyrkan*** (laŭvorte *Granda Preĝejo*) aŭ ***Sankt Nikolai kyrka*** (*Preĝejo de Sankta Nikolao*), estas la plej antikva preĝejo de Stokholmo kaj sidejo de la diocezo de Stokholmo. Ĝi situas en la antikva kvartalo (Gamla Stan) de la urbo.

Ĝi aperas unuafoje menciita en fonto skribita en 1279. Post la reformacio, ĝi konvertiĝis en luterana preĝejo en 1527. Ĝi iĝis katedralo post kiam la diocezo de Stokholmo estis fondita en 1942 ekde la diocezoj de Uppsala kaj Strängnäs.

Kategorio:Sveda Eklezio
Kategorio:Stokholmo
Stokholmo
Stokholmo
Stokholmo
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Nikolao
Issendolus

Issendolus estas franca komunumo situanta en la departemento Lot, regiono Sudo-Pireneoj, suda Francio. Ĝi estas malgranda vilaĝo de 454 loĝantoj. La populacio estas disa ĉe 25 domaroj.

Kategorio:Geografio de Francio

Kategorio:Komunumoj de Lot
Katedralo de Kopenhago

eta|200px
La **Preĝejo de Nia Sinjorino** (dane, ***Vor Frue kirke***) estas la katedralo de Kopenhago, ĉefurbo de Danio, kaj sidejo de la luterana diocezo ekde ĝia kreado en 1922. La katedralo estas dediĉita al la Virgulino Maria. En tiu sama loko ekzistis preĝejo ekde la 12-a jarcento, kiu estis sukcedita de tri novaj konstruaĵoj pro fortaj incendioj. La nuna preĝejo estas novklasika verko dizajnata de Christian Frederik Hansen en la unua duono de la 19-a jarcento.

Kopenhago
Kopenhago
Kopenhago
Kategorio:Kopenhago
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1820-1829
Kategorio:Aperis en 1829
3626 Ohsaki

'*3626 *Ohsaki''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en omaĝo al la japana amatora astronomo kaj historiisto pri astronomio Shoji Ohsaki.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1929
Oberdorf SO

**Oberdorf** estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Oberdorf situas ambaŭflanke de la rojo *Wildbach* ĉe la suda flanko de la monto *Weissenstein*, kiu apartenas al la Ĵurasa Montaro. La komunumo konsistas el la vilaĝo Oberdorf kaj la setlejoj Hasel, Busleten, Fallerenhölzli, Bellevue, Station Oberdorf kaj Kurhaus Weissenstein. De la terenteraso de Oberdorf oni havas bonan belvidon al la kantonĉefurbo Soloturno, kiu situas proksimume 3,5 kilometrojn sudoriente de la komunumo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,9&nbsp;km², de kiuj pli ol du trionoj, nome 68%, estas kovritaj de arbaro, 25% servas por agrikulturo kaj 6% por setlado. Sur la kresto de la Ĵurasa Montaro sur la monto Dilitschkopf situas sur alteco de 1333 m s.m. en nordo la plej alta punkto de la komunumo.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Oberdorf limas en nordo al Gänsbrunnen, en nordnordoriento al Welschenrohr, en oriento al Rüttenen, en sudoriento al Langendorf, en sudo al Bellach, en okcidento al Lommiswil, kaj en nordokcidento al Selzach.

## Trafiko 
Tra Oberdorf pasas la vojo de Soloturno tra Weissenstein-Pasejo al Gänsbrunnen. Per la fervojlinio de Soloturno al Moutier kaj loka buslinio de Soloturno la komunumo estas konektita al la publika transportreto. La stacidomo de Oberdorf troviĝas rekte ĉe la suda portalo de la 3,8 kilometrojn longa Weissensteintunelo. De tie seĝtelfero kondukas supren al la pasejkulmino de Weissenstein, kie situas la kuracdomo Weissenstein.

## Vidindaĵoj 
* En la ŝtonminejo apud la la limo al Lommiswil videblas dinosaŭroŝpuroj.
* La baroka preĝejo Sankt-German estas fama pro la altaro kun la sidanta Maria el la jaro 1420. Ĝi en la 15-a jarcento estis ŝatita pilgrimejo. La baroka grandigo datiĝas el la jaro 1676 ĝis 1678 de la majstro Michael Schmutzer el Wessobrunn.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Oberdorf datiĝas el la jaro 1305 jam kiel *Oberdorf*. En Oberdorf estis trovitaj objektoj el la Hallstatt-epoko, romia bieno kaj diversaj tomboj de alemanoj kaj burgonjanoj. En la jaro 740 estis dokumentita en Oberdorf la kapelo Sankt-Miĥaelpatrocinio, kiu apartenis al la Monaĥejo Sankt-Ursen en Soloturno. Oberdorf apartenis kun Langendorf kaj Bellach al la tribunalejo Langendorf. En la jaro 1501 la urbo Soloturono transprenis la jurisdikcion kaj kreis en la jaro 1513 la tribunalon Oberdorf, al kiu apartenis krom Oberdorf, Bellach kaj Oberrüttenen. La tribunalo Oberdorf ĝis la Helveta Revolucio de 1798 formis parton de la Voktejo Fulmenthal.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Oberdorf
* Oberdorf SO (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Oberdorf

## Bildoj 

Dosiero:Wasserrad in Oberdorf.jpg|Restaŭrita akvorado
Dosiero:Oberdorf-Lommiswil Brachiosaurus-Spuren 01 08.jpg|Braĥiosaŭroŝpuroj
Dosiero:Oberdorf kirche 3.jpg|Preĝejo de Oberdorf
Naftodukto Keystone

alternative=מסלול הצינור|eta|La roto de la naftodukto
La **Naftodukto Keystone** (*Keystone Pipeline System*) estas duktosistemo por transporti sintezan nafton kaj diluitan bitumenon el la naftosablo Athabasca Oil Sands en nordorienta Alberta, Kanado, al naftorafinejoj en Ilinojso (3456&nbsp;km) kaj Oklahomo (480&nbsp;km), kaj plu al la usona golfo (parto XL, dum konstruado, 700+529&nbsp;km, planita je 2013). Ĝi konsistas el la funkcia naftodukto "Keystone Pipeline" (3456+480&nbsp;km) kaj la proponita dukto **Keystone XL** (**Keystone Expansion**, 700+529&nbsp;km). Keystone XL alfrontis procesojn de naftorafinejoj, kritikon de ekologiistoj kaj de kelkaj membroj de la Usona Kongreso. La *U.S. Department of State* en 2010 etendis la tempolimon por federaciaj agentejoj por decidi ĉu la dukto estas nacia intereso.

La projekton proponis TransCanada Corporation la 9-an de februaro, 2005. La National Energy Board de Kanado aprobis la konstruadon de la kanada sekcio de la dukto, transformante parton de la gasdukto de ''TransCanada's Canadian Mainline'' al naftodukto, la 21-an de septembro, 2007. En januaro de 2008, ConocoPhillips akiris 50% en la projekto, en junio de 2009 TransCanada reakiris la 50 % kaj iĝis sola posedanto de la projekto. La dukto ekfunkciis en junio de 2010.

La Keystone XL estis proponita en 2008, la National Energy Board de Kanado aprobis ĝin en marto de 2010. La projekton kontraŭas multaj ekologiaj grupoj en Usono, ĝi estas dum konstruado.

Kategorio:Naftoduktoj
Kategorio:Energio en Kanado
Kategorio:Energio en Usono
Katedralo de Rejkjaviko

eta|Katedralo de Rejkjaviko
La **Katedralo de Rejkjaviko** estas unu el la plej antikvaj konstruaĵoj de la urbo kaj sidejo de la ununura episkopo de la Islanda Eklezio. Tamen, ĝi estas la plej granda preĝejo nek de Islando nek de Rejkjaviko. Ĝi estis starigita en 1787 kaj rekonstruita en 1817, 1819, 1846-48 kaj 1878 pro strukturaj problemoj. Ĝi estis konstruita kiel konsekvenco de la nomumado de Rejkjaviko kiel episkopejo en 1796, kiel anstataŭo de la antaŭa diocezo en Skálholt. La katedralo estis la scenejo de gravaj eventoj de la lando; tie estis celebrata en 1874 la establado de la Islanda reĝlando, kiu donis suverenecon al la insulo, kaj en ĝi unuafoje estis kantita la nacia himno. Krom la religia uzado, ĝi provizore gastigis la naciajn arkivojn ĝis 1881, kiam ili estis translokitaj al la Domo de la Parlamento.

Kategorio:Katedraloj en Islando
Kategorio:Rejkjaviko
Rejkjaviko
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1780-1789
Kategorio:Aperis en 1787
Cardeal da Silva

**Cardeal da Silva** [kardeaŭda**siŭ**va] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 8.899 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
Sátiro Dias

''''* (oficiale ) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj en la mikroregiono *Alagoinhas''. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Bahio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Bahio
Libro pri la naskiĝo de Maria

**Libro pri la naskiĝo de Maria** estas apokrifa teksto redaktita latinlingve en la karolida epoko de la 8-9-aj jarcentoj. Ĝi rakontas la miraklan naskiĝon de Maria, patrino de Jesuo, prezentante entute rearanĝon de la unuaj 11 ĉapitroj de la Evangelio laŭ Pseŭdo-Mateo. Ne traktante pri evangeliaĵoj kiel ekzemple pri la vivo de Jesuo aŭ pri lia publika agado, tiu libro ne povas esti katalogita, malgraŭ ĝia apokrifeco, inter la evangelioj, sed, konsiderinte la striktan ligon kun la aliaj evangelioj pri la infanaĝo, ĝi inkluzivindas inter la evangeliaj kolektaĵoj.

## Aŭtoro kaj dato 
Simile al la Evangelio laŭ Pseŭdo-Mateo, la teksto sin kredigas kiel verkon de Sankta Hieronimo (347-420), fama iniciatinto de la Vulgato kiu tradukintus al la latina antaŭan tekston. 

Reale, tamen, la filologia ekzameno sugestas redakton en la 8-a/9-a jarcento en la areo de la latina eklezio.

## Enhavo 
*Prefaco. Traduko de antaŭa teksto (anonima letero atribuata al Hieronimo).
*1. Maria, filino de Joakimo kaj Anna, naskiĝinta en Nazareto kaj edukita en la templo de Jerusalemo.
*2. Joakimo malŝatata de ĉefsacerdoto pro sia sterilo. Pro honto li fuĝas ĉe la paŝtistojn de la paŝtejo.
*3. Anĝelo aperas al li kaj promesas filinon, nome Maria.
*4. Anĝelo aperas ankaŭ al Anna al kiu promesas filinon, nome Maria.
*5. Joakimo revenas hejmen. Koncipiĝo kaj naskiĝo de Maria.
*6. Maria, trijaraĝa, enkondukita al la Templo por esti edukita kun aliaj junulinetoj.
*7. Kiam Maria dekkvarjaraĝas, la ĉefsacerdoto, por trovi edzon por ŝi, ordonas ke ĉiuj senedzinuloj kunportu al la templo sian vergon: la proprietuloj de la vergo kiu florintus kaj el kiu elirintus kolombo estus la edzo de Maria.
*8. La maliunulo Jozefo sin prezentas sed ne liveras sian vergon. Dio sciigas la fakton al la ĉefsacerdoto. Fine estas elektita Jozefo.
*9. Jozefo revenas al Betlehemo por pretigi la hejmon. Maria en Nazareto ĉe la gepatroj.
*10. Jozefo revenas al Nazareto kaj malkovras ke Maria estas graveda. Li ekopinias pri edzinperfido; anĝelo lin trankviligas per la ĝusta informo. Ili revenas al Betlehemo kaj Maria akuŝas.

## Bibliografio
**I vangeli apocrifi*. A cura di Marcello Craveri. Torino, Einaudi 1969.
*L. Moraldi (a cura di), Apocrifi del Nuovo Testamento, vol. I. Vangeli; vol. III. Lettere, Dormizione di Maria, Apocalissi, Casale Monferrato, Piemme, 1994.

## Eksteraj ligiloj 
*http://www.christianismus.it/modules.php?name=News&file=article&sid=89&page=1
* Anglalingva teksto de la Libro pri la naskiĝo de Maria 
* http://www.scribd.com/doc/64239814/Evangelho-Da-Natividade-de-Maria

## Vidu ankaŭ 
*Apokrifoj de la Nova Testamento
*Evangelio laŭ Jakobo
*Evangelio de la infanaĝo laŭ Tomaso
*Evangelio laŭ Pseŭdo-Mateo
*Araba Evangelio pri la infanaĝo
*Armena evangelio de la infanaĝo
*Historio pri Jozefo la lignaĵisto
*Apokrifaj evangelioj

Kategorio:Kristana Literaturo
Kategorio:Kristanismo
Golubinci

**Golubinci,** serbe **Голубинци** estas granda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Stara Pazova.
eta|240px|Loko de la municipo en Serbio
eta|280px|Mapo pri municipo Ruma

## Bazaj informoj 
* Areo: 75 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 44°59′04″N 20°04'05″E
* Supermara alteco: 86 m
* Loĝantaro: 5129 en 2002
* Poŝtkodo: 22308
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

## Geografio 
Golubinci situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Ruma-Stara Pazova.

## Historio 
Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Golubinci 3878 serboj (76 %), 799 kroatoj, 152 ciganoj, 59 jugoslavianoj, 22 slovakoj, 9 hungaroj kaj aliaj. Pli frue (dum la pacaj tempoj) loĝis 2500 da kroatoj.

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara kaj kroata Vikipedioj
* Mapo pri Golubinci

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio