open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Negrosa fruktokolombo

La **Negrosa fruktokolombo**, *Ptilinopus arcanus*, estas eble malaperinta fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de la insulo Negroso en Filipinoj. Tiu fruktokolombo estas konata el unusola ina specimeno kolektita el la deklivoj de la Monto Kanlaon en la norda parto de la insulo. Kvankam oni trovis ĝin sur alta loko, oni supozas, ke la specio origine vivis en la arbaroj de malaltaj teroj de dipterokarpacoj kaj estis elpelita al pli altaj lokoj pro habitatodetruo. Kvankam kelkaj sugestis, ke la specimeno estas aŭ nenormalulo aŭ hibrido anstataŭe de valida specio, tio ne estas vaste akceptita. 

La ino de tiu Negrosa fruktkolombo estis malgranda fruktokolombo kun brila malhelverda plumaro kaj cindrogriza frunto. Ĝi havis karakterizan ringon de nuda flava haŭto ĉirkaŭ sia okulo, kaj flavaj franĝoj en kelkaj el siaj plumoj donis al ĝi la aspekton havi flavan flugilstrion dum ripozo. La gorĝo estis blanka, dum la subvosto kaj pugo estis flavaj.

La origina specimeno estis pafita kune kun birdo suspektita kiel ŝia kunulo de fruktarbo. Nenio alia estas konata pri ĝia konduto. La specio ne estis definitive raportita ekde sia origina malkovro en 1953, kaj ĉar pluraj serĉoj ĉe Monto Kanlaon kaj la ĉirkaŭaj arbaroj ne malkovris ajnan signon de la birdo, multaj kredas ke ĝi povas esti formortinta. Tamen, loka ĉasisto de suda Negroso asertis, ke li pafis ĝin en la naŭdekaj jaroj, kaj la eltrovo de multaj specioj antaŭe opiniitaj endemiaj de Negroso sur la proksima insulo Panajo donis iom da espero, ke la specio povas daŭri. Kiel tia, ĝi estas nuntempe listigita kiel Draste endanĝerigita fare de la IUKN. Ajna pluviva populacio estus tre malgranda, verŝajne de malpli ol 50 individuoj, kaj estus minacata pro habitatodetruo kaj ĉasado.

## Referencoj 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
*BirdLife Species Factsheet

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Alois Rainer

**Alois RAINER**  (naskiĝis  en Straubing, Bavario, do nun -jaraĝa) estas germana politikisto. Lia partio estas la Kristan-Sociala Unio en Bavario (CSU). Ekde la  li estas la ministro pri agrikulturo kaj nutrado de Germanio, en la ministraro de Friedrich Merz, kiu laŭplane oficos ĝis 2029.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* oficiala biografio en la nacia parlamento *Bundestag* ()

Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Germanaj kristandemokratoj
Kategorio:Ministraro de Friedrich Merz
Samosoly

**Samosoly** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pluhův Žďár en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Pluhův Žďár sur eksa salpado. Estas ĉi tie registritaj 34 adresoj. En la vilaĝplaco situas sub kaŝtanoj malgranda kapeleto kun sonorilejo. Tra la municipo kondukas turisma pado tra Pohoří al Kardašova Řečice kaj al Červená Lhota. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Samosoly** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,87&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Samosoly-2013-09-09-HlavniUlice.JPG|Samosoly
Samosoly-2013-09-09-Mlyn.JPG|Muelejo
Samosoly-2013-09-09-Hasicarna.JPG|Samosoly

Kategorio:Pluhův Žďár
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Dioscoro Rabor

**Dioscoro Siarot RABOR** (18a de Majo, 1911 – 25a de Marto, 1996), konata ankaŭ kiel **Joe Rabor**, estis Filipina ornitologo, zoologo, kaj naturprotektisto. Konata kiel la "Patro de la Filipina Naturkonservado", li estris pli ol 50 naturekspediciojn en Filipinoj, verkis 87 sciencajn verkojn kaj artikolojn, kaj priskribis 69 novajn birdajn taksonojn kaj nombrajn speciojn de mamuloj.

En 1965, li altiris publikan atenton al la endanĝerita statuso de la Filipina aglo.

## Referencoj 
Kategorio:Taksonomiistoj
László Kubinyi

**László Kubinyi** [lAslO kubinji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kubinyi László** estis hungara lingvisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Kubínyi* [kubInji].

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 frekventis gimnazion, poste armean edukejon, sed pro la 2-a mondmilito li estis translokigita al nazia Germanio, kie li povis hejmenveni en 1947. Li maturiĝis en 1948, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1952. Post la diplomo li estis asistanto ĝis 1958, poste pro la politika subpremado li estis forigita. Li instruis en gimnazio, poste ekde 1964 ĝis sia frua morto li laboris en akademia instituto ĉe Loránd Benkő, kie li redaktis etimologian vortaron. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis 2 filinojn, la dua solan filinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A roh színnév tulajdonneveinkben.* (1953)
* *Magyar nyelvtörténeti változások vélhető összefüggéséről. – A határozott tárgyról.* (1958)
* *Adalékok a régi Zala megye történeti földrajzához és földrajzi neveinek történetéhez.* (1965)
* *Német jövevényigéink egy csoportjáról. – Japán szavak írása a magyarban.* (1973)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pohoří (Pluhův Žďár)

**Pohoří** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pluhův Žďár en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Pluhův Žďár. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Pohoří situas en katastra teritorio **Pohoří u Kardašovy Řečice** kun areo 3,09&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1340.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo
* Alta kruco ĉe domo n-ro 19

## Ĉirkaŭaĵo
* Kardašova Řečice

## Pluaj fotografioj 

Pohoří - hasičská zbrojnice.jpg|Domo en Pohoří
Pohoří čp10.jpg|Domo en Pohoří
Pohoří - kaple 02.jpg|Kapelo
Pohoří - cedule.jpg|Komenco de Pohoří

Kategorio:Pluhův Žďár
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Edward St Aubyn

**Edward St AUBYN** (naskita la 14-an de januaro 1960 en Londono) estas brita ĵurnalisto kaj romanisto. St Aubyn fariĝis internacie konata ĉefe per sia trilogio *Some Hope* kun Patrick Melrose kaj per la nomumo de ''Mother's Milk* por la Booker-premio de 2006.

## Vivo 
St Aubyn kreskis en Londono kaj Francio, kie lia familio havis hejmon. Lia patro, Roger, estas duone skota, iama soldato kaj poste kirurgo. Lia patrino, Lorna, devenis de riĉa usona familio loĝanta en Cincinnati. St. Aubyn priskribis malfeliĉan infanaĝon en kiu li estis plurfoje seksperfortita de sia patro inter la aĝoj de kvin kaj ok, kun la kunkulpeco de sia patrino .

Li ĉeestis Westminster School kaj en 1979 iris al Keble College, Oksfordo, kie li studis anglan lingvon kaj literaturon. Tiutempe li jam estis heroindrogulo. En la aĝo de dudek kvin jaroj, St. Aubyn serĉis psikoterapion; Li poste fariĝis profesia verkisto .

Edward St Aubyn havas du infanojn kaj loĝas en Londono. Li estis edziĝinta dum kelka tempo al la verkistino Nicola Shulman.

## Verkado 
Kvinopo el la romanoj de St Aubyn, *Never Mind*, *Bad News*, *Some Hope*, *Mother's Milk*, kaj *At Last*, formas la t.n. *La Patrick Melrose romanoj''. Ili estas bazita sur propra vivo de la aŭtoro; la protagonisto kreskas en tre malfunkciata supra-klasa angla familio kaj traktas seksan fitrakton de lia patro, la mortoj de ambaŭ gepatroj, alkoholismo, heroina dependeco kaj resanĝo, geedziĝo kaj gepatreco.

La verkoj estis aklamita kiel potenca esplorado de kiel emocia sano povas esti trovita de infanaĝa traŭmato .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de la Berlina Internacia Literatura Festo

Kategorio:Skotdevenaj angloj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1960
Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Britaj ĵurnalistoj
Kategorio:Britaj scenaristoj
Plasná

**Plasná** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pluhův Žďár en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sude de Pluhův Žďár. Estas ĉi tie registritaj 27 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Plasná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,16&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1384.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Kardašova Řečice

## Pluaj fotografioj 

Pluhův Žďár, Plasná, houses by pond.jpg|Domoj ĉe fiŝlago
Pluhův Žďár, Plasná, bus stop.jpg|Haltejo 
Pluhův Žďár, Plasná, chapel.jpg|Kadukiĝanta kapelo

Kategorio:Pluhův Žďár
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Preĝejo Sankta Mateo (Nemesvámos)

La **paroĥa preĝejo Sankta Mateo la evangeliisto** estas sakrala konstruaĵo en vilaĝo Nemesvámos (Hungario).

## Historio 
En Nemesvámos paroĥo estis fondita en 1773, ekde la sekva jaro funkciis matrikulo. La kirko mem estis konstruita nur en 1846. La orgeno estis kreita pli frue ĉirkaŭ 1830, trakonstruita en 1954. Po unu sonoriloj estis faritaj en 1947 kaj 1954.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la turo parte reliefas. La arka enirejo funkcias tra la turo. Pli supre granda kvarangula fenestro videblas. La turpinto estas plurlatera malregula piramido. La fasado havas ankaŭ po 2 mallarĝajn fenestrojn. La navo nur en la dekstra flanko havas 2 grandajn fenestrojn. Same en la dekstra flanko sakristio aliĝas kun aparta enirejo. Interne la muroj ne estas pentritaj.

Kermeso okazas en la 21-an de septembro.

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj
* katolika leksikono

Nemesvámos
Nemesvámos
Klenov

**Klenov** estas nomo de pluraj lokoj:

* Klenov (distrikto Prešov), municipo en&nbsp;distrikto Prešov
* Klenov (Pluhův Žďár), parto de municipo Pluhův Žďár en&nbsp;distrikto Jindřichův Hradec
* Klenov (Vsetínské vrchy) (678 m s. m.), monto kaj naturrezervejo en montetaro Vsetínské vrchy, sur dislimejo de municipoj Bystřička, Růžďka kaj Malá Bystřice en&nbsp;distrikto Vsetín
** Klenov (naturrezervejo), prtoj de montopinto Klenov en montetaro Vsetínské vrchy
** Klenov (burgo) – ruino de burgo sur monto Klenov en distrikto Vsetín
** Klenov, kadukiĝinta konstruaĵo de hotelo proksime de akva rezervujo Bystřička
Dean Amadon

**Dean Arthur AMADON** (5a de Junio, 1912 – 12a de Januaro, 2003) estis usona ornitologo kaj fakulo pri rabobirdoj.

Amadon naskiĝis en Milwaukee, Viskonsino al Arthur kaj Mary Amadon. Li gradiĝis en la Hobart College en 1934 kaj doktoriĝis en la Universitato Cornell en 1947. En 1937 li aliĝis al la Usona Muzeo de Natura Historio en Novjorko kaj estis prezidanto de la Departemento de Ornitologio tie el 1957 ĝis 1973. En 1942, li edziĝis al Octavia Gardella kaj havis du filinojn: nome Susan Avis kaj Emily Yvonne.

Amadon estis membro de la Usona Asocio por la Altniveligo de Scienco, prezidanto de la American Ornithologists' Union el 1964 ĝis 1966 kaj de la *Linnaean Society* de Novjorko. Li aliĝis al *The Explorers Club* en 1959. Inter liaj libroj estas *Birds Around the World: A Geographical Look at Evolution and Birds* (1966), *Eagles, Hawks and Falcons of the World* (1968) kun Leslie Hilton Brown, kaj *Curassows and Related Birds* (1973) kun Jean Delacour (2nd edition, 2004). 

Li mortis la 12an de Januaro, 2003, en sia hejmo de 25, Kenwood Road, Tenafly, Nov-Ĵerzejo.

## Referencoj
## Fontoj
* 
*
* http://www.wku.edu/~smithch/chronob/AMAD1912.htm

Kategorio:Usonaj ornitologoj
Kategorio:Membroj de la Linea Societo de Londono
Mostečný

**Mostečný** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pluhův Žďár en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordoriente de Pluhův Žďár. Estas ĉi tie registritaj 34 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Mostečný** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,39&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo ĉe domo n-ro 12
* Kruco ĉe fiŝlago
* Kelke da ŝtonaj konstruaĵoj

## Pluaj fotografioj 

Mostečný čp1.jpg|Mostečný
Mostečný - cedule.jpg|Komenco de la vilaĝo
Kříž západně od Mostečného (Q80459141).jpg|Kruco ĉe fiŝlago

Kategorio:Pluhův Žďár
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Smokey Robinson

eta|Robinson (fronte kaj maldekstre) kun *The Miracles*, ĉ. 1962
**William** **"Smokey" ROBINSON Jr.** (naskita la 19-an de februaro 1940) estas usona ritmenblusa kaj soula kantisto, kiu ankaŭ laboris kiel muzikproduktanto, kantverkisto kaj muzikfirmaa oficulo en Usono . 

Robinson estis unu el la figuroj plej identigitaj kun la muzikeldonejo Motown, kies agadoj en la 1960-aj jaroj kaj poste kreis unikan sonon kaj kondukis al la akcepto de afro-usonanaj artistoj fare de la ĝenerala publiko. Robinson laboris en kunlaboro kun la fondinto de la firmao Berry Gordy, kaj kiel ĉefkantisto, kiel parto de lia muzikbando "The Miracles", kaj aparte, kiel parto de sukcesa solokariero, kaj kiel vicdirektoro de la firmao inter 1961 ĝis 1988. En tiu rolo, Robinson registris tridek sep sukcesojn kiuj atingis la suprajn kvardek en la usonaj popfurorlistoj inter 1960 kaj 1987 .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj usonanoj
Kategorio:Usonaj infanaj kantistoj
Kategorio:Usonaj soulaj kantistoj
Kategorio:Usonaj kantverkistoj
Kategorio:Usonaj sondisko-produktistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1940
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Najdek (Lodhéřov)

**Najdek** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lodhéřov en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km norde de Lodhéřov. Estas ĉi tie registritaj 28 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Najdek situas en katastra teritorio **Najdek u Lodhéřova** kun areo 3,83&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1628. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Lodhéřov, Najdek, side street.jpg|Flanka strato
Lodhéřov, Najdek, chapel.jpg|Kapelo
Mládence pond by Lodhéřov.jpg|Fiŝlago nomata Mládenec sub la vilaĝo

Kategorio:Lodhéřov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Najdek

Nomon **Najdek** havas pluraj setlejoj:

* Najdek (Lodhéřov), parto de municipo Lodhéřov en distrikto Jindřichův Hradec (k. t. Najdek u Lodhéřova)
* Najdek (Hamry nad Sázavou), parto de municipo Hamry nad Sázavou en distrikto Žďár nad Sázavou (k. t. Najdek na Moravě)
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Steinach)

**Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo** (germane: *St. Peter und Paul*) estas protestantisma kirko en Steinach en la germana federacia lando Turingio. Ĝi konsekriĝis en decembro 1899.

## Historio 
En 1652 ekfunkciis lerneja kaj preĝeja domo. En 1660 la vilaĝoj Obersteinach kaj Untersteinach ricevis propran paroĥestron kaj oni aranĝis ankaŭ tombejon. La unua kirko estiĝis meze de ambaŭ komunumoj post 21 jaroj da konstruo. Ĝia konsekro estis en la 23.8.1705. En 1720 alvenis orgeno; en la 1894-a jaro ĝin oni pro kaduko forigis. La nuna ejo estiĝis en 1898/99 laŭ planoj de la fama berlina arĥitekto Franz Schwechten sur malsama grundo, ĉe deklivo supre de la valarbaro de rojo Steinach. Tri kvaronojn de la kostoj pagis duko Georgo la 2-a, kiu mem influegis la kirkan aspekton. En 1924 venis elektrizo por la lumigo kaj en 1970 por la movo de la sonoriloj. 

Damaĝoj necesis en 1956 partan novigon de la interna farbado fare de la pentristo Carl el Poppenwind (Auengrund). En 1986 la internon novaranĝis restaŭristo Kurt Thümmler el Gera kaj nur tiam estiĝis la duobla patroneco. Komence de la 21-a jarcento denove restaŭradoj re-nepris.

## Arkitekturo 
La novromanika baziliko havas ardeze masonitan eksteran muron parceligitan per sabloŝtonaj elementoj. Nordeoste staras duonronda apsido kaj kontraŭe kvaretaĝa turo kun pinta spajro. Menciindas ankaŭ la ĉefa portalo kun antaŭalo kaj arkadoj. Apud la ĉefa navo troviĝas (nordueste) flanka navo; sudeoste estas flanka irejo. La ĉefa navo kun ligna plafono kun trusoj havas dekoraciojn de Adolf Quensen el la konstrutempo. La ĥorejon origine farbis Quensen figure kaj orname. La pentradon de tri vitraloj efektivigis Alexander Linnemann. La orgeno sur la sudokcidenta galerio estis konstruita de Wilhelm Sauer. 

Tuj apud la kirko konstruiĝis inter 1899 kaj 1901 novromanika Suda Lernejo, ankaŭ laŭ planoj de Schweĉten. Havas lernejo kaj kirko unusolan kaj belan terasan ĉirkaŭbaraĵo el graŭvako. 

## Literaturo 
* Thomas Schwämmlein: *Kulturdenkmale in Thüringen. Landkreis Sonneberg,* E. Reinhold Verlag, Altenburg 2005, ISBN 3-937940-09-X, p. 523

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo
## Notoj
Steinach
Steinach
Kategorio:Novromanika arĥitekturo
Wiefelsburg

**Wiefelsburg** estas ekskursocelo monta en altejo de 639 metroj, en Steinach (Turingio, Germanujo) kie pli ol 230 jarojn funkciis gasteja servo. Komence temis pri simpla stalo por ĉevalidoj. 

En 1735 la instruisto Johann Nikolaus Wiebel (aŭ *Wiefel*) el Steinach petis de la duko de Saksio-Meiningen rajti malfermi elverŝejon. Ĉar salajro lia ne sufiĉe altis por lasi la filon studi ĉe universitato. Krome, li intencis mem krei dolĉetan, tritikan bieron alttemperature fermentitan. Post oficiala permeso fari tion en januaro 1737,  loĝdomo finkonstruiĝis jam en septembro 1737. Laŭ Wiefel nomiĝis la tuto, la ejo kaj poste ankaŭ la stratero.

En 1739 li devis, pro financaj kialoj, vendi la institucion al Gabriel Witting kaj ankoraŭ samjare akiris ĝin ties bofilo Johann Bernhard Steiner. Steiner kompletigis la lokon per bela aranĝo de la apudaj herbaroj kaj diversaj flankaj ejoj.  

En 1811 estis konstruita strato trans *Schustershieb* kaj inter 1851 kaj 1854 la strato rekte al Sonneberg. Sekve la demando pri la surloke farita biero malkreskis. La bierfarado malkomenciĝis kaj ekelverŝis oni bierojn de bierfarejoj el Steinach, ekz. de *Heinzen-Bräu*; daŭris tamen la ripozuma ŝatiĝo fare de la turistoj.

La 18-an de junio 1924 brulkonsumiĝis la ĉefa ejo; mankis akvo por fajroestingo. La bruliga kaŭzo neniam klariĝis. Jam en la 30-a de novembro 1924 estiĝis nova *Wiefelsburg*. laŭ planoj de arĥitekto Gustav Schmidt el Steinach (buroo je Talstraße). De tiam trinkiĝis la marko *Kulmbacher Bier*.

Post la forpaso de Emma Scheler en junio 1972, lasta gastejestrino kaj filino de Julius Eichhorn, la gastejo fermiĝis. Inter 1945 kaj 1972 oni servis tie bierojn de la bierfarejo *Gessner* el Sonneberg. 

En 1925 krom la gastejo de Eichhorn (Wiefelsburg n-ro 11) ekzistis kafejo de Baumann (n-ro 13) kie fabrikiĝis ankaŭ lignaj ludiloj, mandolinoj kaj knariloj.

## Fonto
*fejsbuka paĝo de interesato pri regiona historio - en junio 2022, memorigante kvin jardekoj depost la fermiĝo de la gastejo
*informtabulo apud vojindikilo iel supre de Wiefelsburg
## Eksteraj ligiloj
*ok marŝadproponoj disde/al Wiefelsburg - ĉe: *bergfex.de*
*pri bierfarejo Julius Eichhorn (kun eltiraĵo el historia libro ĉap. 37 "Wiebelsburg")
Fajfa fruktokolombo

La **Fajfa fruktokolombo**, *Ptilinopus layardi*, konata ankaŭ kiel *fajfa turto* aŭ *flavkapa kolombo*, estas malgranda (ĉirkaŭ 20 cm longa) fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de Fiĝioj, nome de la insuloj Kadavu kaj Ono en la Kadavua Grupo de sudaj Fiĝioj.

## Taksonomio
La Fajfa fruktokolombo estas la plej primitiva el la "oraj turtoj", malgrandal subgrupo de la genro *Ptilinopus* kiu inkludas du aliajn malgrandajn fruktokoolombojn de Fiĝioj, nome la Ora fruktokolombo kaj la Oranĝa fruktokolombo. Tiu grupo estis iam disigita en sian propran genron, *Chrysoenas*.

## Aspekto
La fajfa kolombo estas malgranda kolombo (20 cm) kiu estas sekse dimorfa en sia velura plumaro. La plumaro de la masklo estas malhelverda kun flava kapo kaj subvostaj kovriloj, al la ino mankas la flava plumaro. Ili estas malfacile videblaj en la arbara kanopeo, sed povas troviĝi pro sia karakteriza voko, klara altiĝanta fajfo sekvita de falanta "tintado".

## Kutimaro
La specio manĝas fruktojn en la arbarkanopeo.

## Referencoj 
* Beckon, W (1982) "A breeding record of the Whistling Dove of Kadavu, Fiji" *Notornis* **29**(1): 1-7 http://www.notornis.org.nz/free_issues/Notornis_29-1982/Notornis_29_1.pdf 
* BirdLife International (2006) Species factsheet: *Ptilinopus layardi*. Elŝutebla el on 17/9/2006
* Pratt, H., Bruner, P & Berrett, D. (1987) *The Birds of Hawaii and the Tropical Pacific*, Princeton University Press:Princeton 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Tongoenas

***Tongoenas***, konata anakŭ kiel *Tonga giganta kolombo*, estas formortinta genro de giganta kolombo kiu kreskiĝis ĝis 51 cm longa, kiu estis iam indiĝena de la insuloj de Tongo. Ĝi ekzistis kiel genro dum almenaŭ 60 000 jaroj, kaj formortiĝis antaŭ ĉirkaŭ 850–600 a.n.e. La tipa specio kaj nura konata specio, ***T. burleyi***, estis nomita en 2020 baze sur subfosiliaj restaĵoj.

## Aspekto
La nuraj konataj specimenoj de *Tongoenas* estis trovitaj en kaverno, kiu konservis subfosiliajn restaĵojn. Oni supozas, ke tiu granda birdo estis ĉasita kaj konsumita fare de fruaj homaj setlantoj, kiam ili atingis la Pacifikajn insulojn. Ili estas konataj el Foa, Lifuka, Uiha, Haafeva, Tongatapu, kaj Eua. La esplorteamo, esplorante la insulon, notis, ke la arboj de la insulo estas pli grandaj ol supozite, enhavantaj tre grandajn fruktojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Formortintaj birdoj
Urbaneč

**Urbaneč** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Peč en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudokcidente de Dačice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la vilaĝo estas fervoja haltejo  Urbaneč sur fervojlinio Kostelec u Jihlavy – Slavonice.

**Urbaneč** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,00&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de sankta Kruco

## Pluaj fotografioj 

Zastávka ČD Urbaneč.JPG|Fervoja haltejo
Urbanec 2.JPG|Kapeleto de sankta Kruco
Urbanec 1.JPG|Vilaĝplaco
Urbanec 3.JPG|Norda parto de la vilaĝplaco

Kategorio:Peč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Blankorela brunkolombo

La **Blankorela brunkolombo**, *Phapitreron leucotis*, estas specio de birdoj en la familio *Columbidae*. Ĝi estas endemio de Filipinoj kie ĝi troviĝas tra plimulto de la insulara lando escepte ĉe Palavano, Suluo kaj Batanoj. Ilia habitato estas en arbaroj de malaltaj teroj kaj montaroj. La populacio de tiu specio malpliiĝas pro habitatoperdo, ĉasado kaj kaptado por kontraŭleĝa specikomercado. 

Estas kontraŭleĝe ĉasi, kapti aŭ posedi Blankorelajn brunkolombojn laŭ la Filipina Leĝo RA 9147.

## Aspekto kaj taksonomio 
EBird priskribas la birdospecion jene:

### Subspecioj 
Estas kvar agnoskitaj subspecioj:

* *P. l. leucotis—*  en Luzono, Polillo, Alabat, Catanduanes, Lubang, Verde, Mindoro kaj Marinduque.
* *P. l. nigrorum —* en Tablas, Sibuyan, Ticao, Masbate, Panay, Calagnaan, Guimaras, Negroso kaj Cebuo; pli mallonga beko, brilverda nuko, pli metaleca dorso, sablokoloraj mentono kaj gorĝo, grizaj irisoj kaj brila orec-verda brusto
* *P. l. brevirostris —*   en Samar, Biliran, Leyte, Calicoan, Bohol, Siquijor, Camiguin Sur, Dinagat, Siargao, Mindanao; blankecaj gorĝo kaj antaŭkrono, rozkolora nuko kaj pli brilmetaleca blua dorso kaj havas mallongan bekon
* *P. l. occipitalis —* en Basilan kaj Sulu; simila, sed kun tre purpura nuko kaj brunaj irisoj

La *Handbook of the Birds of the World* agnoskas ĝin kiel tri apartaj specioj *leucotis* kiel Blankorela brunkolombo, *nigrorum* kiel Sablorela brunkolombo, *brevirostris* kaj *occipitalis* kiel Mallongbeka brunkolombo. 

## Kutimaro kaj ekologio 
Dieto konsistas el semoj kaj fruktoj. Kutime vidata sole aŭ en paroj sed ankaŭ povas kolektiĝi en fruktarboj. La reprodukta sezono supozeble estas de marto ĝis junio. Nesto estas tipa pigre konstruita kolombonesto de iom izola aranĝo de branĉetoj sur branĉo. Demetas du brilblankajn ovojn.

## Referencoj 
* 
* Baptista, L.F., Trail, P.W., Horblit, H.M., Kirwan, G.M. kaj E.F.J. Garcia. 2017. Amethyst Brown-dove (*Phapitreron amethystinus*). In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eld.). *Handbook of the Birds of the World Alive*. Lynx Edicions, Barcelona. Alirita el: http://www.hbw.com/node/54284>.
* Carino, J.P. 2009. *White-eared brown dove*. Alirita el Birdwatch.ph: h.ph/html/gallery/webrowndove4.html.
* McGregor, R. C. 1909. *A manual of Philippine birds* (Vol. 2). Ripol Classic Publishing House.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Endemismoj ĉe birdoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Kobrin (stacidomo)

**Kobrin** (, ) estas fervoja stacio de Bresta filio de Belorusiaj fervojoj en distrikto Kobrin de Bresta regiono. Ĝi situas en la urbo Kobrin.

## Vidu ankaŭ 
* Kobrin
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Kobrin en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Kobrin
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Bělčovice

**Bělčovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dešná en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km nordokcidente de Dešná. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Bělčovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,13&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Bělčovice, turistický přístřešek.jpg|Bělčovice
Bělčovice, dětské hřiště.jpg|Bělčovice
Bělčovice, autobusová zastávka (1).jpg|Aŭtobusa haltejo
Bělčovice, kaplička.jpg|Kapeleto

Kategorio:Dešná (distrikto Jindřichův Hradec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Miklós Kovalovszky

**Miklós Kovalovszky** [miklOŝ kovalovski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kovalovszky Miklós** estis hungara lingvisto, literaturhistoriisto, filologo, instruisto. Lia pseŭdonimo estis *Majoros Mihály* [majoroŝ mihAj].

 naskiĝis  en Mór (urbo), li mortis  en Budapeŝto.
  
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Székesfehérvár en 1928, poste li akiris pedagogian (1933) kaj filozofian (1935) diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány. Inter 1934–1952 li instruis en pluraj lernejoj ankaŭ province, sed inter 1947–1949 li laboris en ministerio. Li pasis longan tempon en akademia instituto (1952–1975). Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1970 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Plej multe li okupiĝis pri Endre Ady. Lia edzino naskis 2 gefilojn en 1939 kaj 1946, li vidviĝis en 1993. Li ricevis premiojn inter 1976-1998, la lastan postmorte.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az irodalmi névadás jelentősége és tudatossága.* Egy. doktori értek. is. (ankaŭ disertaĵo, 1934, 1977)
* *Ady Endre önképzőköri tag.* (1943)
* *Magyar nyelvtan. Jelentéstan.* (studenta lernolibro, 1949 kaj reeldonoj)
* *Nyelvünk újabb belső fejleményeinek nyelvhelyességi kérdései.* (1953)
* *Megtalálták Ady „Kíváncsi Ili”-jét. Föltárult egy hat évtizedes Ady-rejtély.* (1958)
* *Hogyan beszél a mai ifjúság?* (kun László Grétsy, 1965)
* *Petőfi költői önarcképe.* (1973)
* *Nyelvfejlődés és nyelvhelyesség.* (ankaŭ disertaĵo, 1977)
* *Léda: legenda és valóság.* (1980)
* *Lidércnyomás. Napló. 1944. okt. 8.–1945. jan. 8.* (1995)

## Elektitaj kontribuoj 
* premio "Kovalovszky Miklós" en Mór

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj filologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ora fruktokolombo

La **Ora fruktokolombo**, *Ptilinopus luteovirens*, konata ankaŭ kiel *orturto*, *citrona kolombo* aŭ *flava kolombo*, estas malgranda (ĉirkaŭ 20 cm longa) fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas unu el la plej kolorriĉaj kolomboj, mallongvosta fruktokolombo en la familio *Columbidae*. La ordinara nomo referencas al la brila orflava koloro de la maskloj. La korpoplumoj ŝajnas kvazaŭ irizecaj pro siaj longaj formoj kaj hareca teksturo. La kapo estas iom pli senkolora kun verdeca nuanco. La beko, ĉirkaŭokula haŭtaĵo kaj piedoj estas bluec-verdaj kaj la irisoj estas blankecaj. La subflugiloj kaj vostokovriloj estas flavaj. La ino estas malhelverda birdo kun nudaj partoj kiuj similas al tiuj de la masklo. La junuloj similas al la ino.

La Ora fruktokolombo estas endemia de arbaroj de Fiĝioj. Tiee dieto konsistas ĉefe el variaj malgrandaj fruktoj, beroj kaj insektoj. La ino kutime demetas unusolan blankan ovon.

La Ora fruktokolombo estas proksime rilata al la Fajfa fruktokolombo kaj al la Oranĝa fruktokolombo. Tiuj specioj estas alopatriaj, kio signifas, ke ili ne kunhavas la saman habitaton en ajna loko. Ĝi estas ofta specio tra sia limigita teritorio, kaj tial ĝi estas taksita kiel Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.

## Taksonomio kaj sistematiko 
La Ora fruktokolombo estas unu el ĉirkaŭ 50 specioj de la genro *Ptilinopus*. Ene de tiu genro, ĝi estas plej proksime rilata al la Oranĝa fruktokolombo kaj al la Fajfa fruktokolombo. Tiuj tri specioj estas metitaj kune en sian propran subgenron, *Chrysoena*. Ili estas foje traktitaj ankaŭ kiel propra genro. La specio estas monotipa.

La genronomo de la specio devenas de la vortoj el antikva greka *ptilon* (plumo) kaj *pous* (piedo), dum la specia epiteto *luteovirens* devenas el la latinaj *luteus* (oranĝ-flava), kaj *virens* (verda), reference al ĝia koloraro.

## Distribuado kaj habitato 
La Ora fruktokolombo estas endemio de insuloj de Fiĝioj, nome Viti Levu, Ovalau, Beka, Gau kaj Vaja. Ili loĝas ĉefe en malfermaj arbaroj, galeriaj arbaroj, kaj duarangaj arbaroj, sed ĝi troviĝas ankaŭ en maturaj pluvarbaroj kun disa subkreskaĵaro kaj altaj arboj. Ĝi troviĝas sur altejoj inter 60 kaj 1 200 m. Foje ili troviĝas ankaŭ ĉe urboj kaj vilaĝoj.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet
* Photo of a male Golden Dove by Bill Beckon International Dove Society.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Antero Vipunen

**Antero Vipunen** estas laŭ finna, karelia kaj estona popolliriko scianto, giganto, kiu kuŝas sub tero. Li konas vere malnovajn elsorĉojn.

Laŭ Kalevala, la popola eposo de Finnlando kaj Karelio, en sorĉo de Väinämöinen mankis tri vortoj. Väinämöinen iris al ventro de Antero Vipunen por ricevi tiujn vortojn. Post li batadis en ventro de Vipunen, Vipunen vomis lin for.

Antero Vipunen estas sperta uzanto de levilkaptiloj. Oni taksas, ke fone estas apostolo Andreo kaj oni kredis, ke la andrea kruco estis levila kaptilo. Fakte la vorto *vipu* signifas levilon. Antero estus nomformo de Andreo.

## Libro samtitola de la libroserio Pikkujättiläinen kun varbaj informoj pri Volapuko kaj Esperanto 
Laŭ Antero Vipunen estas nomita ankaŭ unu de la libroj de la porinfana eduka libroserio Pikkujättiläinen (eta giganto). Tiu libro titolata "Antero Vipunen" inkludas ekzemple kalkulajn taskojn, vortludojn, krucvortenigmojn kaj komencajn lernomaterialojn de lingvoj, kiel la japana, la samea, Volapuko kaj Esperanto. En la libro krom artikolo pri la mitologia giganto estas ankaŭ informa artikolo pri la historio de Volapuko kaj Esperanto kaj pri planoj vastigi la uzon de Esperanto.

Kategorio:Finna mitologio 
Kategorio:Libroj de Yrjö Karilas
Kategorio:Gigantoj
Marketa (Písečné)

**Marketa** (ekde la 24-a de novembro 1990 ĝis la 2-a de junio 2004 **Markéta**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Písečné en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordoriente de Písečné. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Marketa** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,2&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1702.

## Loĝantaro 
## Naturrilatoj 
Laŭlonge laŭ okcidenta limo de la katastra teritorio Marketa fluas rivero Moravia Dijo, kies apudrivera ebenaĵo estas ĉi tie protektata kiel naturmemorindaĵo Moravia Dijo.

Kategorio:Písečné (distrikto Jindřichův Hradec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Phapitreron

**Brunaj kolomboj** estas membroj de la genro ***Phapitreron*** en la familio *Columbidae*. Ilia ordinara nomo referencas ilian ĝeneralan brunan koloraron. Ili estas endemiaj de Filipinoj. Ĉiuj brunkolomboj estas arboloĝantaj, sed la diferencaj specioj okupas diferencajn tipojn de arbaraj habitatoj; kelkaj estas pli limigitaj al praarbaroj, dum aliaj uzas duarangajn arbarojn kaj alitipajn arbarojn. Ilia ĉefa dieto estas fruktoj. Ili kutime estas solece en siaj kutimoj kaj povas esti evitemaj. Kelkaj specioj en tiu genro havas rimarkindajn blankanigrajn striojn en siaj vizaĝoj kaj irizecajn kolplumojn. Maskloj kaj inoj aspektas simile.

## Taksonomio
La genro *Phapitreron* estis enkondukita en 1854 fare de la franca natursciencisto Charles Lucien Bonaparte por la Blankorela brunkolombo (*Phapitreron leucotis*). La genronomo *Phapitreron* kombinas la genronomon *Phaps* enkondukita de la angla natursciencisto Prideaux John Selby en 1835 por la bronzflugilaj kolomboj kun la verto de la antikva greka *trērōn* kun la signifo "kolombo".

La genro enhavas kvar speciojn:
* Blankorela brunkolombo (*Phapitreron leucotis*)
* Ametista brunkolombo (*Phapitreron amethystinus*)
* Grizkapa brunkolombo (*Phapitreron cinereiceps*)
* Mindanaa brunkolombo (*Phapitreron brunneiceps*) – disigita el la Grizkapa brunkolombo

Kelkaj ornitologoj disigis du el la supraj specioj:
* Sablorela brunkolombo (*Phapitreron nigrorum*) – disigita el la Blankorela brunkolombo
* Mallongbeka brunkolombo (*Phapitreron brevirostris*) – disigita el la Blankorela brunkolombo
* Cebua brunkolombo (*Phapitreron frontalis*) – disigita el la Ametista brunkolombo; listigita kiel EDGE specio fare de la *Zoological Society of London* kaj kiel Draste endanĝerigita fare de IUKN.
* Grizbrusta brunkolombo (*Phapitreron maculipectus*) – disigita el la Ametista brunkolombo

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Endemismoj ĉe birdoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Klenov (Pluhův Žďár)

**Klenov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pluhův Žďár en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sude de Pluhův Žďár. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Klenov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,17&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1294.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka

## Ĉirkaŭaĵo
* Kardašova Řečice

## Pluaj fotografioj 

Klenov kaple interiér 2017.jpg|Interno de la kapelo
Klenov kříž 2013.jpg|Kruco

Kategorio:Pluhův Žďár
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Vaŭkavisk-Centralni (stacidomo)

**Vaŭkavisk-Centralni** (, ) estas fervoja stacio de la branĉo Baranaviĉi de la Belorusiaj fervojoj en la distrikto Vaŭkavisk de la Hrodna regiono. Ĝi situas en la urbo Vaŭkavisk.

## Vidu ankaŭ 
* Vaŭkavisk
* Vaŭkavisk-Horad (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Vaŭkavisk-Centralni en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Vaŭkavisk
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Nové Sady (Písečné)

**Nové Sady** (, *Neustift*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Písečné en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km nordoriente de Písečné. Ĝi situas oriente super la valo de rivero Moravia Dijo. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Nové Sady situas en katastra teritorio **Nové Sady u Písečného** kun areo 2,64&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Udalriko
* Poligona turforma konstruaĵo de renesanca sonorilejo
* Empira kripto de familio Collaltoj el la jaro 1824
* Paroĥestrejo el duono de la 19-a jarcento

## Naturrilatoj 
En la plej okcidentan terangulon de la katastra teritorio Nové Sady u Písečného trafas parto de naturmemorindaĵo Moravia Dijo.

## Pluaj fotoj 

Neustift-JH-2008-09-03-Zvonice.JPG|Empira kripto de familio Collaltoj kun sonorilejo
Neustift-JH-2008-09-03-MariMagdalena.JPG|Sankta Maria Magdalena en tombejo
Neustift-JH-2008-09-03-PohledKeKosteluOdVychodu.JPG|Vilaĝplaco de Nové Sady
Nove Sady 1.JPG|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Nove Sady 4.jpg|Konstruaĵo de eksa paroĥestrejo

Kategorio:Písečné (distrikto Jindřichův Hradec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
László Grétsy

**László Grétsy** [lAslO grEĉi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Grétsy László** estis hungara lingvisto, altlerneja instruisto, televida prezentisto.
eta|

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1950, poste li akiris an diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1954. Post la diplomo li laboris en la akademia instituto ĝis 1987. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1960 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ekde 1987 ĝis la pensiuliĝo li estis profesoro, ankaŭ katedrestro en la universitato. Li edziĝis en 1957, lia edzino naskis 4 gefilojn, li vidviĝis en 2013. Li ricevis premiojn inter 1976-2024 (la lastan postmorte).

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szóhasadás. Egy kevéssé számba vett szóalkotásmód típusai és szerepe irodalmi és köznyelvünk fejlődésében* (1962) 
* *Anyanyelvünk játékai* (1974)
* *Nyelvművelő kézikönyv I–II.* (kunaŭtoro, 1985)
* *Álljunk meg egy szóra!* (kunaŭtoro, ankaŭ televida serio, 1991)
* *Anyanyelvi őrjárat* (1999, pligrandigite *Új anyanyelvi őrjárat*, (2002)
* *Nyelvművelő kéziszótár* (kunaŭtoro, 2005) 
* *Nyelvi játékaink nagykönyve* (2012)

## Memorigiloj 
* premio "Grétsy László" fondita en 2024
* asteroido 552733 Grétsylászló (2024)
* memortabulo en Budapeŝto (2025, vidu la foton!)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj prezentistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Holešice

Nomon **Holešice** aperas ĉe pluraj setlejoj:

* Holešice (Cizkrajov) – parto de municipo Cizkrajov en distrikto Jindřichův Hradec
* Holešice (Malé Březno) – pereinta municipo, hodiaŭ konsisto de municipo Malé Březno en distrikto Most
Horusice

**Horusice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Veselí nad Lužnicí en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudokcidente de Veselí nad Lužnicí. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Prago – České Budějovice kaj en la proksimeco de la vilaĝo kondukas ankaŭ aŭtostrado D3. Estas ĉi tie registritaj 92 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Horusice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 12,91&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1294.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Niĉa kapeleto oriente de la vilaĝo
* Ŝosea ponto trans Zlatá stoka
* Kamparanaj bienetoj n-ro 7, 11–13, 16, 18, 19, 21 kaj 22 situas ĉe fiŝlago, ili estas konstruitaj en stilo de kampula baroko

## Pluaj fotoj 

Horusice-kaple(02).jpg|Kapelo en vilaĝplaco
Horusice most(01).jpg|Ŝtona ponto trans Zlatá stoka
Horusice usedlost čp 19.jpg|Bieneto n-ro 19

Kategorio:Veselí nad Lužnicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Setlejoj sur Lužnice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Veselí nad Lužnicí I

**Veselí nad Lužnicí I** estas parto de urbo Veselí nad Lužnicí en distrikto Tábor. Ĝi estas kreata de teritorio de la urbo sur la maldekstra bordo de rivero Lužnice, inkluzive de la urba centro ĉirkaŭ la placo Náměstí T. G. Masaryka, de la parto ĝi trafas ankaŭ la dekstran bordon de Lužnice al insulo inter rivero Nežárka kaj akvokondukilo Degárka (ekzemple kulturdomo, monumento de prezidento T.&nbsp;G. Masaryk kaj hotelo Lucia). La transporta akso estas strato Budějovická ulice (ŝoseo II/603), stratoj Podhájek kaj Svinenská (ŝoseo II/147) kaj strato Weissova. Al la loka parto apartenas ankaŭ sporta areo apud rivero Lužnice, tra la norda parto trafluas rojo Bechyňský potok, alfluanto de Lužnice, sude de la urbocentro troviĝas fervoja haltejo Veselí nad Lužnicí zastávka. En la sudo apartenas al la loka parto ankoraŭ ĝardenista domaro Lužnice kaj fiŝkaptista solejo Bašta. Estas ĉi tie registritaj 689 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Veselí nad Lužnicí I situas en katastra teritorio **Veselí nad Lužnicí** kun areo 16,65&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1259.

Veselí nad&nbsp;Lužnicí I estiĝis al la 1-a de julio 1980 kiel parto de urbo Veselí nad&nbsp;Lužnicí en distrikto Tábor.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Veseli nad Lužnicí, náměstí TGM 111, muzeum.jpg|Muzeo
Veselí nad Lužnicí, T. G. Masaryka Square No110 (01).jpg|Placo
Veseli nad Luznici (2).JPG|Preĝejo de Avanco de sankta Kruco
Veseli nad Luznici (3).JPG|Veselí nad Lužnicí

Kategorio:Veselí nad Lužnicí
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Setlejoj sur Lužnice
Kalvinana preĝejo (Nemesvámos)

La **kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en vilaĝo Nemesvámos (Hungario).

## Historio 
La loĝantoj de la iama "Vámos" plene konvertiĝis al la reformita kredo dum la turka okupado (17-a jarcento). En la fruaj 1700-aj jaroj ankaŭ la kirko estis menciita. La najbara Veszprém (urbo) estis katolika diocezo, tial estis tempo, kiam ties kalvinanaj loĝantoj dimanĉe frekventis la diservojn en Vámos, tial la didomo estis pligrandigita en 1790. Granda incendio bruldetruis ankaŭ la kalvinanan preĝejon, la plenan vilaĝan rekonstruon eĉ la katolika episkopo helpis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvarangula turo plene reliefas. La turo havas malsupre arkan fenestron, pli supre rondan fenestron, plej supre grandan arkan fenestron por la sonoriloj. La tura enierejo situas en la dekstra flanko de la turo. La navo same dekstre javas 4 arkajn kaj mallarĝajn fenestrojn, apogpilierojn kaj la enirejan porĉon. La navo havas maldekstre nek enirejon, nek fenestron, nur apogpilierojn. Malantaŭa parto de la konstruaĵo havas 2 fenestrojn.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

Nemesvámos
Veselí nad Lužnicí II

**Veselí nad Lužnicí II** (ĝis la jaro 1943 memstara urbo **Mezimostí nad Nežárkou**, ) estas nordorienta parto de urbo Veselí nad Lužnicí en distrikto Tábor. Ĝi estas kreata de teritorio sur la dekstra bordo de rivero Lužnice (escepte de parto de insulo inter rivero Nežárka kaj ĝia branĉo Degárka), kies transporta akso estas avenuo Československé armády (sur kiu kondukas ŝoseo II/603, antaŭe I/3 – E55). La historia kerno estas Malé náměstí kun Bierfareja korto kaj kapelo de sankta Floriano. En tiu ĉi parto de la urbo troviĝas ankaŭ stacidomo Veselí nad Lužnicí (antaŭe Veselí-Mezimostí), kiu estas signifa fervoja vojkruciĝo al České Budějovice, Třeboň, Tábor kaj Jindřichův Hradec, kaj setleja tutaĵo Tyršova čtvrť sur la mala flanko de la fervojaj linioj. Estas ĉi tie registritaj 960 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Veselí nad Lužnicí II situas en katastra teritorio **Veselí nad Lužnicí** kun areo 16,65&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1322.

Dum popolnombrado en la jaroj 1850–1945 Veselí nad&nbsp;Lužnicí II estis memstara municipo kaj pli poste urbo en distrikto Třeboň. En la sekvanta periodo la vilaĝo estis ofice nuligita kaj kiel parto de urbo Veselí nad&nbsp;Lužnicí ĝi estis renovigita la 1-an de julio  1980 en distrikto Tábor.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Veselí nad Lužnicí, Malé náměstí 12 a 13, Pivovarský dvůr.jpg|Bierfareja korto (kun eksa urbodomo de urbo Mezimostí-dekstre) en Malé náměstí
Veselí nad Lužnicí, třída Čs. armády, od Žižkovy k Roháčově.jpg|Avenuo Čs. armády
Veselí nad Lužnicí, třída Čs. armády, od školy k nádraží.jpg|Avenuo Čs. armády
Veselí nad Lužnicí, třída Čs. armády 210, základní škola, od Smetanovy.jpg|Lernejo
Veselí nad Lužnicí, autobusové stanoviště a vlakové nádraží.jpg|Fervoja kaj aŭtobusa stacidomoj
Veselí nad Lužnicí, třída Čs. armády, supermarket Pramen.jpg|Supermarketo Pramen proksime de la stacidomo
Veselí nad Lužnicí, třída Čs. armády, kino a trafika.jpg|Kino
Veselí nad Lužnicí, třída Čs. armády, Penny Market (01).jpg|Nova supermarketo Penny Market

## Referencoj
Kategorio:Veselí nad Lužnicí
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Setlejoj sur Lužnice
Kategorio:Eksaj urboj de Ĉeĥio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Nancy Faeser

''''''  (naskiĝis  en , do nun -jaraĝa) estas germana politikisto. Ŝi engaĝiĝas en kaj estas membro de la Socialdemokratia Partio de Germanio. Interalie ŝi en la ministraro de Olaf Scholz ekde decembro 2021 ĝis majo 2025 estis la federacia ministro pri internaj aferoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Socialdemokratoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Ministraro de Olaf Scholz
Vegana suŝio

250px|thumb|Vegana suŝio
**Vegana suŝio** estas suŝio kiu ne enhavas fiŝaĵon aŭ alian bestan produkton. Ĝi povas esti farita el ingrediencoj kiel avokado, kukumo, fungoj, aŭ tempeo.

La ĉefa tradicia formo de vegetara suŝio estas la stilo *futomaki*. Ĝi aperis dum la Epoko de Edo en Kansajo, kie oni komencis uzi ovaĵon aŭ veganajn ingrediencojn kiel *kampyō* (longaj, maldikaj pecoj de lagenario) en suŝio anstataŭ fiŝaĵo.

Vegana suŝio komencis evolui plu fine de la 20-a jarcento, plejparte en japanstilaj usonaj restoracioj, kunligita kun movado por daŭrigebla suŝio. Aparte grave rolis Miya's en New Haven (Konektikuto), restoracio de la ĉin-japan-usona kuiristo Bun Lai, kie en ĝia plej vegana momento 90% de la menueroj estis plantodevenaj. En 1995 Miya's inventis la batatan rulaĵon, kiu poste fariĝis populara vegana plado en ĉiaspecaj suŝiaj restoracioj tra la mondo. Ankaŭ ekzistas tute veganaj suŝiaj restoracioj, kiel Shizen en Sanfrancisko, kie la ĵurnalo *San Francisco Chronicle* rangigas ĝin en 2025 kiel la 99-a plej bona restoracio de la urbo. Vegana suŝio populariĝis ankaŭ en eŭropaj restoracioj kaj ekzistas en Japanujo, kvankam tie ĝi estas malpli konata ol eŭrop-stilaj veganaj manĝaĵoj. Nuntempe, hejme fareblaj receptoj por vegana suŝio inkludiĝas en multaj veganaj kaj ĝeneralaj kuirretejoj.

Iuj ingrediencoj povas esti uzataj por imiti la senton aŭ koloron de specifa fiŝaĵo (ekzemple, tomatoj havas similan firmecon kaj iuj aliaj legomoj havas similan koloron kiel tinusaĵo).

## Referencoj
Kategorio:Vegana kuirarto
Kategorio:Rizaĵoj
Kategorio:Japana kuirarto
Václavov (Písečné)

**Václavov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Písečné en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 3,6&nbsp;km nordokcidente de Písečné. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Václavov situas en katastra teritorio **Václavov u Chvaletína** kun areo 1,77&nbsp;km².

## Historio 
La vilaĝo estis fondita en la jaro 1712. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Václavov estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio kaj ĝis la jaro 1945 ĝi apartenis sub Regna govio Malsupra Danubio, distriktan administradon (Landrat) en Waidhofen an der Thaya kaj juĝejo (Amtsgericht) en Slavonice. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapeleto de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Vaclavov 2.jpg|

Kategorio:Písečné (distrikto Jindřichův Hradec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio