open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Higuera de Llerena

**Higuera de Llerena** [iGEra de jeREna] (Figarbo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Estas aliaj tri samnomaj vilaĝoj en la provinco.

La loĝantoj nomiĝas *higuereños*. La censita populacio en 2008 estis de 364 loĝantoj.

## Situo 
Higuera de Llerena estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 519 m; je 120 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 113,4 km². 

Ĝis 1786 ĝi apartenis al la municipo de Llerena.

## Turismo 
### Monumentoj kaj interesaĵoj 
*'*Preĝejo de *Nuestra Señora del Valle***. (16a jarcento) 
***Ermitejo de la Kristo *del Humilladero***.  
***Ermitejo de Sankta Isidro**. Ĉe Rubiales. 
***Arkeologia kuŝejo de *la Mesilla* (antaŭromia)**, elfosebla.
      
### Festoj 
***Festo de Sankta Isidro Kamparano** (15a de majo). Ĉe Los Rubiales
***Festa de la Elmigrinto** (En aŭgusto)
****Virgen Nuestra señora del Valle''''' (8a de septembro)

### Mapoj 
ibercultura 

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Higuera de la Serena

**Higuera de la Serena** [iGEra] (Figarbo) estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli suda provinco Badaĥozo *(Badajoz)* kaj - kiel la nomo sugestas - al la komarko *La Serena*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La loĝantoj nomiĝas *higuereños*. 

## Situo 
Higuera de la Serena estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 473 m; je 141 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 363 km de Madrido, la ŝtata ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 71,1 km².

Ĝi apartenas al la jura teritorio de Castuera kaj komarko de La Serena. Ĝi limas kun la teritorioj de Valle de la Serena, Oliva de Mérida, Retamal de Llerena, Campillo de Llerena kaj Zalamea de la Serena.

## Geografio 
* Loke oriente de la provinco de Badajoz.
* Altitudo: 486 metroj.
* Latitudo: 38º 39' 00" N
* Longitudo: 005º 43' 59" Okc

La teritorio montras mildan deklivon al SOr kaj al NOk, ekde la 700 m ĝis la 400 m. Ĝi estas parto de la ampleksa duonebenaĵo ekstremadura, kiu disponas el reliefo karaktera de erozia ebenaĵo. La rojoj estas sekaj somere kaj konsistas el la plej grava rivero Guadámez, kiu estas alfluanto de la Gvadiano kaj kelkaj el ties alfluantoj kiuj fluas SOr-NOk, kiel la apudaj montaroj. En la norda bordo, lime kun Zalamea, la samnoma akvorezervejo apudas.

Distas 141 km el Badajoz, 363 km el Madrido, 156 km el Kordovo kaj 193 km el Sevilo.

## Populacio 
La populacio koncentriĝas ĉefe en la 859 domoj de la kerno, kies loĝantoj ascendis en 1986 nur al 46,1% de la ekzistintaj en 1960. La elmigrado, ĉefa kialo de la demografia malpliiĝo, provokis falon de la indico de natura kresko. La laboranta populacio en 1981 atingis 30,6 %, el kio 74,8 % korespondis al agrikulturo.

## Ekonomio 
Ĉefe agrikulturo kaj brutobredado (3,515 ŝafoj kaj 738 porkoj), kiel en la cetero de la regiono, sed ankaŭ malmulta industrio (12 permesiloj por nutradoproduktoj kaj 8 de komerco) kaj servoj. Estis minejo de plumbo kaj zinko. Lastatempe konstruado ege gravis. Kaj rura turismo akompane de ĉasado.

## Festoj 
* Sankta Semajno.
* Karnavalo.
* sankta Isidoro de Madrido (15-a de majo).
* Festo de *Los Ramos de la Virgen Inmaculada* (Patronaj festoj el 8-a al 12-a de aŭgusto).

## Ĝemelitaj urboj 
* 20px Mondragón (Gipusko, Eŭskio, norda Hispanio)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kiscsősz

**Kiscsősz** [kiŝĉOs] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Devecser. La loknomo signifas: malgranda-kampogardisto.
eta|275px|dekstra|Kiscsősz en departemento Veszprém en HungarioDosiero:Red_Dot.gif

## Bazaj informoj 
* Areo: 9 km²
* Loĝantaro: 110
* Poŝtkodo: 8494
* Telefonprefikso: 88

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Monto Somló troviĝas 13, Celldömölk 15, Pápa 25, Ajka 28, Sümeg 30, Veszprém (urbo) 56, Budapeŝto 163 km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=23700&i2=9566 .

## Historio 
La vilaĝo menciiĝis unuafoje en 1211. En la 16-a jarcento la turkoj detruis la komunumon. Vilaĝservo estas migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Emeriko (Hungario) de 1672, en 1890 pligrandigita

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Higuera de Vargas

**Higuera de Vargas** [iGEra] (Figarbo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Estas aliaj tri samnomaj vilaĝoj en la provinco.

La loĝantoj nomiĝas *higuereños*. La censita populacio en 2008 estis de 2.152 loĝantoj.

## Situo 
Higuera de Vargas estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 342 m; je 57 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 67,6 km². 

Ĝi estas proksime de la limo kun Portugalio kaj limas nordokcidente kun Alconchel, Olivenza kaj kun la rivero Alcarrache, nordoriente kun Barcarrota kaj Jerez de los Caballeros, sudokcidente kun Villanueva del Fresno kaj sude kun Zahínos.

## Historio 
### Mezepoko 
Badajoz kaj aliaj ekstremaduraj vilaĝoj estis konkeritaj de la kristanoj post 1230. En tiu periodo ŝajne ĉirkaŭ 1240 fondis Higuera de Vargas la nobelulo Garci Pérez de Vargas, kio estas ne tre certa, ĉar ankaŭ la Senjoro de Burguillos del Cerro aperos kiel loĝanto de la zono kaj eĉ alia plia kandidato kiel iu Iván de Vargas.    

Certe Higuera jam ekzistis en 1384 laŭ dokumento de pastro de la Katedralo de Badajoz, D. Juan Solano de Figueroa, kie en la “Historia de los Obispos y pueblos de Badajoz”, diras jene:

*"Vilaĝo de Higuera de Vargas: Estis loko de 300 najbaroj (familioj) kaj havis bonkvalitajn terkultivejojn, paŝtejojn, ĉasejojn, fiŝkaptado, oleo, mielo, fruktoj kaj ĉiatipaj vegetaĵoj." Krome parolsas pir multaj preĝejoj kaj ermitejoj, kelkaj ruinaj.

## Monumentoj 
La jenaj:
* La *'Kastelo de *Coso***, donita de Alfonso la 9-a al la Templanoj, el la 13a jarcento.
* La Preĝejo de la **Inmaculada Concepción** de stilo gotiko portugalia.
* La ermitejo de **Nuestra Señora de Loreto'''.

## Bibliografio 
*"Historia de Extremadura" Marcelino Cardalliaguet Quirant

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Kislőd

**Kislőd** [kiŝlOd], germane **Kischludt** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Ajka. Kis signifas: malgranda.

## Bazaj informoj 
* Areo: 38 km²
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 47.1448/17.6218
* Loĝantaro: 1202 (2015)
* Poŝtkodo: 8446
* Telefonprefikso: 88

## Situo 
La vilaĝo situas sur malebenaĵo en valo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Graz, laŭ fervojo Székesfehérvár-Celldömölk. Ajka troviĝas 9, Veszprém 27, Pápa kaj Zirc po 28 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la bronzepoko, baldaŭe tie estis vojo de la romianoj. La vilaĝo menciiĝis unuafoje en 1336, tiam ricevinta la titolon kampurbo. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la komunumon. Germanoj refondis ĝin en 1730. Vilaĝservoj estas germanaj lernejo kaj infanĝardeno, kuracejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika paroĥa preĝejo omaĝe al Sankta Jozefo de 1780
* eklezia muzeo

## Famuloj 
En Kislőd naskiĝis politikisto Antal Bélafi.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Zollikofen

**Zollikofen** estas urbo kaj komunumo en Kantono Berno, Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi estis parto de la distrikto Berno. Ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la nove fondita administra distrikto Berno-Mezlando. Ĝi havis 10000 loĝantojn je la 20-a de marto 2008.

## Geografio 
Zollikofen situas norde de kurbo de la rivero Aro (rivero) proksimume kvin kilometroj norde la la federacia urbo Berno, kaj apartenas al ties aglomeraĵo.

## Najbaraj komunumoj 
La urbo Zollikofen limas en sudo al la komunumoj Bremgarten ĉe Berno kaj Berno, en oriento al Ittigen, en nordo al Münchenbuchsee, kaj en okcidento al Kirchlindach.

## Mormona templo 
[eta|maldekstra|120ra|[Mormona templo apud Zollikofen]]
Apud Zollikofen (tamen sur la teritorio de la najbara komunumo Münchenbuchsee troviĝas la Bern-templo de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Temas pri la unua mormona templo, kiu estis konstruita ekstere de Nordameriko. Ĝi estis konstruita en la jaro 1953 kaj estas la ununura templo de la mormonoj en Svislando.

## Trafiko 
Zollikofen estas per regionaj trajnoj kaj poŝtaŭtolinioj bone konektita al publika trafikreto. Krom la stacidomo Zollikofen sur la teritorio de la urbo situas kvar trajnhaltejoj. La stacidomoj kaj trajnhaltejoj de la komunumo estas servataj de la fervojentreprenoj Bern-Lötschberg-Simplon AG (Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo) kaj Regionalverkehr Bern-Solothurn (Regiontrafiko Berno-Soloturno).

La urbo disponas ankaŭ pri aliro al la naciaj aŭtoŝoseoj A1 de Berno al Zuriko kaj A6 de Berno al Bielo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Zollikofen datiĝas el la jaro 1061 kiel *Zuninkoven*.

En mezepoko Zollikofen apartenis al la *Regejo Reichenbach*. La Regejo Reichenbach perdis siajn servutajn rajtojn kun la Helveta Revolucio en la jaro 1798 kaj estis ekuzata la nomo Zollikofen por la loko. En la jaro 1811 la komunumo formale sendependiĝis de Reichenbach kaj fariĝis memstara politika komunumo.

La 20-an de marto 2008 la komunumo bonvenigis sian 10000-an loĝanton kaj tiel oficiale akiris la statuson de urbo.

## Vidu ankaŭ 
* Zollikofen (stacidomo)
* Oberzollikofen (stacidomo)
* Steinibach (stacidomo)
* Unterzollikofen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la urbo Zollikofen

Kategorio:Urboj de Svislando
Hereward the Wake

**Hereward the Wake** (m. post 1072) estis anglosaksa senjoro kiu kontraŭis Vilhelmon la Konkerinton. Pri lia vivo estas multaj legendoj.

## Familio 
Li verŝajne naskiĝis en Bourne (Lincolnshire). Liaj gepatroj estis eble Edita kaj Leofric, loĝantoj de Bourne: sed tio ne certas. Preskaŭ certas ke sugestoj ke ili estis Leofric de Mercia kaj Godiva estas malpravaj. Lia onklo estis abato de Peterborough, kaj pluraj modernaj spertuloj proponas ke lia patro estis dano nomata Asketil. Hereward heredis bienojn en suda Lincolnshire.

## Frua vivo 
Eble li unue ribelis kontraŭ Eduardo la Konfesanto en 1054, pro ties uzo de normandaj konsilistoj, kaj estis proskripciata. Eblas ankaŭ ke en 1066, kiam Vilhelmo la 1-a kaptis la anglan tronon, Hereward estis ekzilo servanta kiel dungsoldato Balduenon la 5-an, grafon de Flandrio, kaj ke li revenis en Anglion post 1066.

## Ribelo kontraŭ Vilhelmo la Konkerinto 
En 1069 aŭ 1070 la dana reĝo Svein la 2-a sendis al Anglio malgrandan armeon por subteni Edgar Atheling. La armeo okupis la insulon de Ely, Cambridgeshire. (Tiutempe la regiono estis tre marĉa.) Hereward kaj aliaj aliĝis al la invadantoj. En 1069, post kapto de Jorko, estis pacakordo inter la danoj kaj Vilhelmo la Konkerinto, sed la anglosaksaj ribelantoj daŭre rezistis al la normandoj. En 1070 Hereward disrabis la abatejon de Peterborough, dirante ke li deziris protekti la trezorojn de la abatejo kontraŭ la normandoj.

En 1071 Hereward kaj aliaj furioze klopodis defendi la insulon de Ely kontraŭ la normandoj. Laŭ iuj raportoj, la normandoj unue rajdis laŭlonge lignan digvojon kiu kolapsis sub la pezo de ĉevaloj kaj kavaliroj, kaj poste subaĉetis monaĥon kiu malkaŝis pli sekuran vojon trans la marĉoj. Hereward kun pluraj sekvantoj eskapis kaj daŭre batalis kontraŭ la normandoj.

## Posta vivo kaj morto 
Pri lia posta vivo estas du versioj:
* laŭ la 12a-jarcenta *Gesta Herewardi*, post iom da tempo Vilhelmo pardonis Hereward kiu pasis la reston de sia vivo pace;
* laŭ la *Estoire des Angleis* de Geoffrey Gaimar (12-a jarcento), post lia pardono Hereward iris al Francio kie grupo de Normandoj murdis lin.
Tamen eblas ke li neniam ricevis pardonon, kaj, kiel multaj anglosaksoj, iris eksterlanden por savi sian vivon.

## Deveno de lia kromnomo 
La kromnomo **the Wake** unue aperis en 14a-jarcenta kroniko de la abatejo de Peterborough. Laŭlegende ĝi signifas *la singardema*, kaj aludas al okazo kiam, helpate de servanto nomata Martin Lightfoot, li malsukcesigis komploton mortigi lin dum ĉasado. Tamen eble la kromnomo estis elpensata de la familio Wake, kiu akiris la bienojn de Hereward ĉirkaŭ Bourne post lia morto kaj kredis ke la kromnomo plifortigus ilian posedon de la bienoj.

## Hereward en literaturo 
Charles Kingsley verkis romanon *Hereward the Wake*, kiu donas ege romantikan rakonton de lia vivo.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Historio de Anglio
Lázi

**Lázi** estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Pannonhalma. Láz signifas: febro.
300px|dekstra|eta|Preĝejo de Lázi

## Bazaj informoj 
* koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 47.4653/17.8369
* Poŝtkodo: 9089
* Telefonprefikso: 88
* Areo: 17 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 610

## Situo 
La vilaĝo situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo, laŭ iama fervojo Pápa-Tatabánya. Pannonhalma troviĝas 14, Kisbér 19, Bábolna kaj Zirc po 28 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1083. La vilaĝo preskaŭ ĉiam apartenis al abatejo de Pannonhalma. En 1542 kaj en 1584 la turkoj faris senhoma la komunumon. Vilaĝservo estas: poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Katerino

## Famuloj 
En Lázi naskiĝis Pálné Veres, fondinto de la hungara virina edukado.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Mutten (apartigilo)

**Mutten** havas diversajn signifojn:

* **Mutten** estas komunumo de la komunumaro Alvaschein en la distrikto Albulo en Kantono Grizono, Svislando.

* **Mutten** estas vilaĝo de la komunumo Signau en la antaŭa distrikto kaj la nuna administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando
Signau

**Signau** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo kaj ĉefloko de la samnoma distrikto kaj ekde la 1-a de januaro komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2719 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
eta|maldekstra|150ra|Schüpbach
Signau situas en la Emme-Valo ĉe la bordo de la rivereto Schüpbach, kiu estas flanka rivero de Emme.

La komunumo konsistas el la vilaĝoj Signau kaj Schüpbach, kaj la setlejoj Höhe, Mutten kaj Häleschwand.

## La komunumo en ciferoj 
[eta|maldekstra|150ra|Ligna ponto trans [Emme ĉe Schüpbach en la komunumo Signau]]
La plej alta punkto de Signau estas la monteto *Blasenfluh*, kiu situas sur alteco de 1115 m. s.m.. La vilaĝokerno mem situas sur alteco de 683 m s.m., dum ĝia plej malalta punkto estas *Eygrund* ĉe la bordo de Emme sur alteco de 647 m s.m..

La limo de la komunumo havas longecon de 27 km. Ĝi kovras entute areon de 22,15 km², de kiuj 7,86 km² estas kovritaj de arbaro, 12,45 km² utiligataj por agrikulturo, 1,59 km² loĝataj kaj 0,25 km² dezertaj.

Ekonomie Signaŭ estas ankaŭ hodiaŭ ĉefe agrikultura komunumo. Sur ĝia tereno ekzistas 142 agrikulturaj entreprenoj, en kiuj laboras 405 personoj. En la 38 industriaj entreprenoj laboras 271 personoj, dum en la servoperada sektoro ekzistas 67 entreprenoj kun 318 kunlaborantoj. En la komunumo ekzistas entute 994 laborlokoj. (La stato de la ciferoj estas de la 1-a de januaro 2007, laŭ la retejo de la komunumo.)

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Signau limas en nordo al Lauperswil, en oriento al Langnau en Emme-Valo, en sudokcidento al Eggiwil, en sudo al Röthenbach en Emme-Valo, kaj en okcidento al Bowil kaj Oberthal.

## Trafiko 
Signau situas ĉe la fervojlinio de Langnau en Emme-Valo al Berno, kiu estas servata de la regiona trajnlinio S2 de BLS AG. Tra la komunumo ankaŭ pasas poŝtaŭtolinio.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Signau datiĝas el la jaro 1130 kiel *Signouwe*.

Unuaj homaj setlejoj en la Schüpbachvalo ekzistas nur ekde la 8-a jarcentoj, kiam alemanoj enmigris en la regionon, senarbarigis ĝin kaj fondis vilaĝojn. En mezepoko en Signau regis lokaj etnobeloj la Baronoj de Signau, kiuj unuan fojon estis menciitaj en la supre indikita dokumento.

Post la formorto de la Baronoj de Signau la komunumo fariĝis posedaĵo de Berno, kiu el la iama regejo kreis la voktejon Signau, kiu korespondas al la hodiaŭa distrikto.

## Vidu ankaŭ 
* Iama distrikto Signau
* Signau (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Signau
Hasle-Rüegsau

[eta|dekstra|300px|Ligna ponto inter [Hasle ĉe Burgdorf kaj Rüegsau trans Emme]]
**Hasle-Rüegsau** estas nomkombino de la du najbaraj politikaj komunumoj, kiuj estas disigitaj per la rivero Emme,

* **Hasle ĉe Burgdorf** (komunumo en distrikto Burgdorf en Kantono Berno en Svislando) unuflanke, kaj
* **Rüegsau** (komunumo en distrikto Trachselwald en Kantono Berno en Svislando) aliflanke.

La du komunumoj kutime estas konceptitaj kiel unueca loko, kaj multaj eksteruloj tute ne scias, ke temas pri du sendependaj komunumoj. La komunuma stacidomo, kiu situas sur la teritorio de Hasle, portas la nomon '''', la komunumoj dividas sian poŝtoficejon kaj sekundarlernejon, kaj ankaŭ sian retejon la du komunumoj prezentas komune.

## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo de la du komunumoj Hasle bei Burgdorf kaj Rüegsau

Kategorio:Kantono Berno
Hasle ĉe Burgdorf

**Hasle ĉe Burgdorf** (en la germana lingvo **Hasle bei Burgdorf**) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo en la distrikto Burgdorf kaj ekde la 1-a de januaro 2010 de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 3008 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Hasle situas en Emme-Valo ĉe la okcidenta bordo de la rivero Emme, vid-al-vide de Rüegsau, kiu situas aliflanke de la rivero, kaj kun Hasle ĉe Burgdorf formas kvazaŭ unuigitan setlejzonon. Ĉar la stacidomo, kiu situas sur la tereno de Hasle, portas la nomon *Hasle-Rüegsau* oni kutime perceptas la du komunumojn sub la nomo Hasle-Rüegsau. En Hasle la rivero *Biglebach* alfluas al Emme.

Al la komunumo apartenas la kerna vilaĝo Hasle ĉe la bordo de Emme, la vilaĝoj Goldbach kaj Schafhausen kun la setlejo Uetigen kaj multaj malgrandaj setlejoj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo limas en nordokcidento al Oberburg, en nordo al Burgdorf, Heimiswil, en nordoriento al Rüegsau, en oriento al Lützelflüh kaj al Rüderswil, en sudo al enklavo de Lützelflüh kaj al Walkringen, kaj en okcidento al Vechigen kaj al alia enklavo de Lützelflüh.

## Trafiko 
Tra la stacidomo  pasas la trajnlinioj de Burgdorf al Langnau en Emme-Valo kaj de Burgdorf al Konolfingen.

## Historio 
Jam en la jaro 894 estis menciitaj la setlejoj Uetigen (kielo *Utingun*), Gomerkinden (kiel *Comirichingun*), Bigel (kiel *Pigiluna*) kaj aliaj en donacdokumento favore al la Monaĥejo Sankt-Galo. La unua dokumenta mencio de Hasle ĉe Burgdorf tamen okazis nur en la jaro 1254 kiel *Hasela*.

En mezepoko Hasle ĉe Burgdorf estis sub la regado de la Grafoj de Kiburgo. En la jaro 1384 ĝi falis sub la regado de Berno. Ekde la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Hasle ĉe Burgdorf apartenas al la distrikto Burgdorf.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Hasle
* Hasle-Rüegsau
* Hasle-Rüegsau (stacidomo)
* Schafhausen i.E. (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumoj Hasle kaj Rüegsau
* Hasle ĉe Burgdorf en la Historia Leksikono de Svislando
Stamford Bridge (Jorkŝiro)

**Stamford Bridge** estas vilaĝo en la East Riding of Yorkshire proksimume 11 kilometrojn oriente de Jorko. La Rivero Derwent fluas tra la vilaĝo. Laŭ censo en 2001 ĝi enhavas 3394 loĝantojn.

Ĉirkaŭ 70 p.K. la romianoj konstruis fortikaĵon apud ponto. Tio evoluis en civilan vilaĝon. La nuna vilaĝo suferis pro gravaj inundoj en 1999, 2000 kaj 2007.

La 25-an de septembro 1066 okazis la Batalo de Stamford Bridge, kiam Harold la 2-a tute venkis Harald Hardrada. La batalo estis ĝenerale konsiderata kiel la fino de la epoko de la Vikingoj.

Kategorio:Vilaĝoj de Anglio
Hasle

**Hasle** estas la nomo de diversaj lokoj:

## Svislando 
* Hasle LU en Kantono Lucerno
** Hasle LU (stacidomo) estas fervoja stacio en Hasle LU
* Hasle ĉe Burgdorf en Kantono Berno, vidu ankaŭ: Hasle-Rüegsau
* Hasle (Schönholzerswilen) estas vilaĝo de la komunumo Schönholzerswilen de la Distrikto Weinfelden en Kantono Turgovio en Svislando.

## Danio 
* Hasle (Bornholm)
* Hasle (Århus)

## Norvegio 
* Hasle (Oslo) urbopartareo de Grünerløkka, urboparto de Oslo

## Vidu ankaŭ 
* Haslen
Batalo de Stamford Bridge

eta|dekstra|La Batalo de Stamford Bridge: pentraĵo de Peter Nicolai Arbo (1831–1892)
La **Batalo de Stamford Bridge** okazis la 25-an de septembro 1066. Harold la 2-a (Anglio) tute venkis Harald Hardrada de Norvegio. La batalo estas ĝenerale konsiderata kiel la fino de la epoko de la vikingoj.

En 1066 mortis Eduardo la Konfesanto, reĝo de Anglio. Harald decidis invadi Anglion. En septembro tiun jaron li alteriĝis kun 15,000 soldatoj kaj 300 ŝipoj. La 20-an de septembro ĉe Fulford (proksime al Jorko), li venkis anglosaksan armeon. Tamen Harold la 2-a estis rapide marŝanta norden kun granda armeo: ili marŝis 185 mejlojn (ĉ. 300 kilometrojn) dum kvar tagoj. La 25-an de septembro Harold alvenis al Stamford Bridge (Jorkŝiro), kie li tute venkis Harald, kies armeo estis malpreta por batalo ĉar ĝi atendis nur provizaĵojn. Kvankam la plejparto de la norvegoj ne havis sufiĉe da tempo por surmeti kirasojn, ili forte batalis plurajn horojn. Harald kaj multmultaj norvegoj mortis dum la batalo.

Post al batalo Harold la 2-a eniris pacakordon kun la postvivantaj invadantoj kaj permesis ke ili eliros de Anglio, promesante neniam plu invadi la landon. Necesis malpli ol 25 ŝipoj por porti ilin reen al Norvegio.

Tamen Harold ne retenis la regnon: li devis rapide marŝi suden por kontraŭi la invadon de Vilhelmo la Konkerinto. La 14-an de oktobro li estis mortigata dum la Batalo de Hastings.

Kategorio:Historio de Anglio
Stamford Bridge
Kategorio:1066
Stamford Bridge
Senŝeligilo

eta|Senŝeligilo
**Senŝeligilo** estas tranĉilo per kiu oni povas senŝeligi terpomojn, pomojn, kukumojn ktp. laŭ simpla kaj ekonomia maniero.

La tranĉileto havas foldon, de kiu la malsupra eĝo estas akrigita. La supra eĝo malhelpas ke la tranĉileto profunde tranĉas en la (ter)pomo. La funkciado estas komparebla kun tiu de  fromaĝrabotilo.

Kategorio:Kuiriloj
Külsővat

**Külsővat** [kulŝOvat] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém, en Distrikto Pápa. Külső signifas: ekstera.

## Bazaj informoj 
* Areo: 19 km²
* koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 47.2965/17.2267
* Loĝantaro: 860
* Poŝtkodo: 9532
* Telefonprefikso: 89
eta|Luterana preĝejo de Külsővat

## Situo 
Külsővat situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Marcal, fine de tre mallonga sakovojo, laŭ fervojo Győr-Celldömölk. La lasta urbo troviĝas 9, Pápa 22, Sárvár 28 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la neolitiko, antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. Post la mezepoko la turkoj bruldetruis la vilaĝon, sed ĝi travivis la eraon viva. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Margareta de Antioĥio, la fundamentoj devenas el la 15-a jarcento, en 1729 plene trakonstruiĝis, en 1793 barokiĝis
* luterana preĝejo el la 18-a jarcento
* kastelo de Schmidt [ŝmit]
* muzeeto

## Famuloj 
En Külsővat naskiĝis historiisto Adrienne Körmendy.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Fromaĝrabotilo

eta|dekstra|250px|Fromaĝrabotilo
**Fromaĝrabotilo** estas rabotilo per kiu oni povas tranĉi maldikan tranĉaĵon da fromaĝo. Ĝi estas inventita en 1925 fare de ĉarpentisto Thor Bjørklund el Lillehammer (Norvegio). Ĝi estas bazita sur la modelo de rabotilo. La amasproduktado komenciĝis en 1927, poste ĝi jam rapide estis enkondukita ankaŭ ekster Norvegio. Por uzi la fromaĝrabotilon la fromaĝo devas havi la ĝustan konsistencon, do ne tro mola kaj ne tro malmola. La plejmulto de la nederlandaj, skandinaviaj kaj germanaj fromaĝospecoj estas taŭgaj por uzi la aparaton, tial ĝi antaŭ ĉio estas uzata en tiuj regionoj.

Kategorio:Kuiriloj
Kategorio:Iloj
Rüegsau

**Rüegsau** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Trachselwald kaj ekde la 1-a de januaro 2010 de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 3051 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Rüegsau situas en Emme-Valo ĉe la orienta bordo de la rivero Emme, aliflanke de la rivero ol Hasle ĉe Burgdorf. La du komunumoj Hasle kaj Rüegsau dividas la stacidomon, kiu troviĝas sur la teritorio de Hasle kaj portas la nomon Hasle-Rüegsau. Ankaŭ la sekundaran lernejon kaj la poŝtoficejon la du komunumoj dividas, kaj kune prezentas sin en la reto.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Rüegsau limas en nordo al Heimiswil, en oriento al Affoltern en Emme-Valo kaj Sumiswald, en sudo al Lützelflüh, kaj en okcidento aliflanke de la rivero Emme al Hasle ĉe Burgdorf.

## Trafiko 
Tra la stacidomo  pasas la trajnlinioj de Burgdorf al Langnau en Emme-Valo kaj de Burgdorf al Konolfingen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Rüegsau datiĝas el la jaro 1139 kiel *ruggere aue*.

## Vidu ankaŭ 
* Hasle-Rüegsau
* Hasle-Rüegsau (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumoj Hasle kaj Rüegsau
Zselicszentpál

**Zselicszentpál** [ĵelicsentpAl] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. Szentpál signifas: Sankta Paŭlo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 10&nbsp;km²
* Loĝantaro: 400
* Poŝtkodo: 7474
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Zselicszentpál situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Szigetvár-Kaposvár. La lasta urbo troviĝas 6, Dombóvár 32, Szigetvár 35 kilometrojn.

En Zselicszentpál migra poŝto servas.

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de Hungaroj de 1949

## Komunumoj pri Sankta Paŭlo en Hungara reĝlando 
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Krobica

----
**Krobica** ( ĝis 1945) estas ĉena vilaĝo en Pollando en Malsupra Silezio en Distrikto Lwówek Śląski en Komunumo Mirsk en Izera Montaro.

Image:Krobica OSP.jpg|Konstruaĵo de fajrobrigado.
Image:Krobica biblioteka.jpg|Biblioteko.
Image:Krobica dom.jpg|La plej alta konstruaĵo en la vilaĝo.

## Historio 
La unua priskribo pri la vilaĝo devenas el la 13-a jarcento kaj temas pri tiam nomata *Krebsdorf*. Ĝi disvolviĝis en la 14-a jarcento pro minado de stana erco en proksima Gierczyn. Dume kelkcent da jaroj la vilaĝo estis proprietaĵo de familio de Schaffgotsch. En la jaro 1613 pro pesto mortis ĉiuj loĝantaroj escepte familianoj de loka juĝisto. De 1756 en Krobica ekspluatis stanon, kaj poste kobalton, kio finis en 1803. En 1840 loĝis ĉi tie jam 306 da ŝpinaĵistoj. Ĉi tie naskiĝis pastoro Johano Kristoforo Schwedler (1672-1730), kiu estis adepto de pietismo kaj kiu estis aŭtoro de ĉirkaŭ 400 da popularaj religiaj kantoj. En la jaroj 1945-47 la vilaĝo mallonge nomiĝis *Rakówek*. En 1979 ĉirkaŭe de la vilaĝo oni dokumentis gangon de kasiterito, kiu havas grandan minadan perspektivon.

## Bibliografio kaj fontaĵo 
* http://www.mirsk.pl 20px (pole)
* http://pl.wikipedia.org/wiki/Krobica 20px (pole)
----
**Vilaĝoj de Komunumo Mirsk**:
Brzeziniec • Gajówka • Giebułtów • Gierczyn • Grudza • Kamień • Karłowiec • Kłopotnica • Kotlina • **Krobica** • Kwieciszowice • Mlądz • Mroczkowice • Orłowice • Proszowa • Przecznica • Rębiszów

Kategorio:Vilaĝoj de Pollando
Kategorio:Komunumo Mirsk
Kup

**Kup** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém, en Distrikto Pápa.
eta|275px|dekstra|Kup en departemento Veszprém en HungarioDosiero:Red_Dot.gif
## Bazaj informoj 
* Areo: 25 km²
* Loĝantaro: 460
* Poŝtkodo: 8595
* Telefonprefikso: 89

## Situo 
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, 3 flankovojo kuras al Kup. Pápa troviĝas 11, Ajka 22, Celldömölk 29, Veszprém (urbo) 47, Budapeŝto 155 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=26541&i2=9566 .

## Historio 
Ŝajnas, post la turka erao germanoj alvenis tien. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, migra poŝto, germana infanĝardeno.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Sankta Georgo
* kalvinana preĝejo

## Fontoj 
* oficiala paĝo 
* mapo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Pinsemgarolo

La **Pinsemgarolo** aŭ Pinjona garolo (*Gymnorhinus cyanocephalus*) estas garolo inter la nordamerika Blua garolo kaj la Eŭrazia garolo laŭ grando. Tiu birdo estas la ununura membro de la genro *Gymnorhinus*. La ĝeneralaj proporcioj estas tre similaj al tiuj de la Kolumbia nucifrago kaj tio devas esti konsiderata kiel ekzemplo de konverĝa evoluo ĉar ambaŭ birdospecioj plenigas similan ekologian niĉon.

La Pinsemgarolo estas **bluecgriza birdo** kun pli malhela kapo kaj blankeca gorĝo kun nigraj beko, gamboj kaj piedoj.

Tiu specio loĝas en okcidenta Nordameriko el centra Oregono al norda Baja California kaj orienten tiom kiom ĝis orienta Oklahomo kvankam ĝi vagas pli foren for de la reprodukta sezono. Ili loĝas en montarbaroj kie estas pinjonpinoj *Pinus edulis* kaj *Pinus monophylla*.

Tiu specio estas tre socia, ofte formante tre **grandajn arojn** de 250 aŭ pliaj birdoj kie kelkaj birdoj ŝajne agadas kiel sentineloj de la aro viglante predantoj dum la kompanoj manĝas. La semoj de la pinjonpino estas la ĉefa manĝoresurso sed ili suplementas sian dieton per fruktoj kaj beroj. Ili manĝas ankaŭ insektojn de multaj tipoj kiuj foje estas kaptitaj per siaj piedoj.

La nesto estas ĉiam parto de kolonio, sed neniam estas po pli da unu nesto en arbo. Foje la kolonio povas kovri tre ampleksajn areojn el ununura nesto en ĉiu arbo (kutime junipero, kverko aŭ pino). La ino demetas kutime 3-4 ovojn, tre frue en la sezono. Kovado daŭras kutime 16 tagojn. La masklo kutime alportas manĝon ĉe la nesto kaj la ino flugas al li por ricevi ĝin kaj revenas al nesto por manĝigi la idojn kiuj elnestiĝas post ĉirkaŭ 3 semajnoj. La paro kutime manĝigas nur sian propran idaron, sed post elnestiĝo ili povas ricevi manĝon el ĉiu ajn preterpasanta membro de la kolonio.

La Pinsemgarolo estis unuafoje kolektita kaj priskribita kiel specio el specimeno mortpafita ĉe la rivero Maria en Norda Montano dum la ekspedicio de la Princo Maksimiliano de Wied-Neuwied al interna Nordameriko en 1833.

La voĉo estis priskribita kiel ritmeca *kraŭk-kraŭ-kraŭk* ripetita dufoje aŭ trifoje.

## Ekstera bildoligo 
* Pinsemgarolo 
* Artikolo k teritoria mapo  InfoNatura, NatureServe
* Fotaro de Pinsemgarolo   VIREO

## Referencoj 
*  Vundebla.

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Higuera la Real

**Higuera la Real** [iGEra] (Figarbo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Estas aliaj tri samnomaj vilaĝoj en la provinco.

La loĝantoj nomiĝas *higuereños*. La censita populacio en 2008 estis de 2.519 loĝantoj.

## Situo 
Higuera la Real estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 610 m; je 102 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj ege proksime de la provinco de Onubo en la regiono de Andaluzio. La surfaco de ties teritorio estas de 125,6 km². Ĝi estas en la komarko Sierra Suroeste en teritorio sufiĉe montara kie la ĉefa ekonomio estas brutobredado de porko kaj industrio de ŝinko kaj porkaĵaj produktoj, krom figarboj (de tie la nmo) kaj rura turismo.

## Vidindaĵoj 
La arkeologia kuŝejo plej grava estas la ruinoj de la kelta domaro "Capote".

## Eksteraj ligiloj 
* [www.higuerareal.org Oficiala retejo de la vilaĝo]

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Hinojosa del Valle

**Hinojosa del Valle** [inoĤOsa del BAje] (Fenkolejo de la valo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *almorriches*. La censita populacio en 2008 estis de 563 loĝantoj.

## Situo 
Hinojosa del Valle estas situa en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 442 m; je 92 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 46 km².

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
La Lapa

**La Lapa** estas municipo de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli suda provinco Badaĥozo *(Badajoz)* kaj al la komarko *Zafra-Río Bodión*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *lapeños*. 

## Situo 
La Lapa estas situa en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 469 m; je 85 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj proksime (je ĉ. 11 km) de Zafra, la plej proksima urbo. La surfaco de ties teritorio estas de 8,1 km². 

La Lapa situas en la centrokcidenta zono de la provinco.

## Intereso
Ĝi estas ĉirkaŭita de belaj montaroj kaj pejzaĝoj. Abundas la ĉaso, ĉefe de aproj kaj vulpoj. Estas zono taŭga por marŝado en naturo. Ekzistas abundo de aromaj herboj (origano, timiano, lavendo...), unikaj floroj endemismaj ktp. Estas ankaŭ fruktodonaj anzinaroj kiuj produktas glanojn por bonkvalita porkaro.

Tra la teritorio de La Lapa pasas la rivero Guadajira, alfluanto de Guadiana.

## Festoj 
En la monato de Junio dum la tagoj 11,12 kaj 13, honore de la patrono Sankta Onofreo. Dum tiuj tagoj komence de somero **La Lapa** ricevas nombrajn vizitantojn de la paudaj Zafra, Feria, Alconera...

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Llera

**Llera** [JEra] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *llerenses*. La censita populacio en 2008 estis de 944 loĝantoj.

## Situo 
Llera estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 481 m; je 105 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 71,5 km². 

Ĝi estas pli precize dirate en la nordokcidenta parto de la Campiña Sur, okupante ekstreman areon lime kun la Tierra de Barros, la Senjorlando de Feria, La Serena kaj la montaroj de Hornachos. La teritorio estas ĉefe seka kaj malbunda je vegetaĵaro, kun kelkaj anzinaroj, olivarbaroj kaj vitejoj kaj ĉefe makiso.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Lobón

**Lobón** [loBON] (Lupego) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *loboneros*. Al la municipa areo krom la ĉefa loĝloko Lobón ankaŭ apartenas la municipoparto *Guadajira*.

## Situo 
Lobón estas situa en la centrokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 323 m; je 23&nbsp;km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 28&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo, kaj ankaŭ proksime de Montijo kaj Puebla de la Calzada, do en privilegia situo en la plej trafika parto de la regiono. La surfaco de ties teritorio estas de 57,6&nbsp;km².

Ĝi estas mezoje el Badajoz al Mérida laŭ la  **&nbsp;A-5&nbsp;**.

## Ekonomio 
Ĉefe agrikulturo de irigacio en plena centro de la komarko Vegas Bajas, kun produktado de tomato, maizo, oranĝoj ktp. Ĝi profitas la proksimecon de grandaj urboj por servoj. Ĝi profitas ankaŭ de privilegia situo sur monteto kiu deklivas norden al la valo de la rivero Gvadiano, kies pejzaĝon oni kontrolas el la vilaĝo, kiu ĝuas de rigardejo.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Magyargencs

**Magyargencs** [madjargenĉ], germane **Gentschdorf** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Pápa. Magyar signifas: hungara.
300px|eta|dekstra|Kastelo de Magyargencs

## Bazaj informoj 
* Areo: 38 km²
* koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 47.3781/17.2844
* Loĝantaro: 610
* Poŝtkodo: 8517
* Telefonprefikso: 89

## Situo 
Magyargencs situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Pápa troviĝas 18, Celldömölk 21, Répcelak 25 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1268. La ĉirkaŭaĵo estis longe marĉo, kiu defendis la loĝantojn de atakoj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1790, la turo estas 23 m-ojn alta
* kastelo de Hertelendy [hertelendi], nun infanĝardeno

## Famuloj 
* benediktano Szulpic Dezső Molnár
* tekstilartisto Angéla Almásy
* zoologo Lajos Soós

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Mihályháza

**Mihályháza** [mihAjhAza] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Meza** Transdanubio, en Veszprém (departemento), en subregiono de Pápa. La vilaĝonomo signifas: domo de Mikaelo.
eta|275px|dekstra|Békás en departemento Veszprém en HungarioDosiero:Red_Dot.gif

## Bazaj informoj 
* Areo: 22&nbsp;km²
* koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo:
* Loĝantaro: 830
* Poŝtkodo: 8513
* Telefonprefikso: 89

## Situo 
Mihályháza situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ fervojo Győr-Celldömölk. Pápa troviĝas 12, Celldömölk 19&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1421 laŭ la tiama ortografio *"Mychalfalwa"*. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Nagyacsád

**Nagyacsád** [nadjaĉAd] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Meza** Transdanubio, en Veszprém (departemento), en subregiono de Pápa. Nagy signifas: granda.

## Bazaj informoj 
* Areo: 14&nbsp;km²
* koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo:
* Loĝantaro: 730
* Poŝtkodo: 8521
* Telefonprefikso: 89

## Situo 
Nagyacsád situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Pápa troviĝas 10, Celldömölk 26&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1332 laŭ la tiama ortografio *"Achad"*. Vilaĝservo estas poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1783, en 1799 turo alkonstruiĝis, en 1906 renoviĝis
* romkatolika preĝdomo omaĝe al Emeriko (Hungario)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Maguilla

**Maguilla** [maGIja] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La censita populacio en 2008 estis de 1.091 loĝantoj.

## Situo 
Maguilla estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 526 m; je 137 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 97,9 km². 

Ĝi limas kun Azuaga, Berlanga, Valencia de las Torres kaj Campillo de Llerena.

## Historio 
Temas pri malgranda vilaĝo de la Campiña Sur ekstremadura, situa en la ĉirkaŭaĵoj de Berlanga, en teritorio pli apuda al Andaluzio. Laŭ Ortiz de Thovar "estis fondaĵo de maŭroj de Málaga" kiuj estus nominta ĝin Malaguilla (Malageto); de kie devenus la nomo de Maguilla, kio ŝajnas nur popola etimologio. 

La populacio estis longe ĉirkaŭ 200 domoj, tio estas ĉirkaŭ 800 loĝantoj. Ĝi sendependiĝis en tempo de Filipo la 5-a.

## Ekonomio 
La agrikulturo estas 72.9% de la laboranta populacio, sekve de la sektoro servoj 16,1%, la konstruado 6,7% kaj la industrio nur 4,3%.

Hgemonias la olivarbaro kaj la vitejoj. Dum en brutobredado porkoj, ŝafoj, bovoj, kaproj kaj kortobirdoj.

## Festoj 
**La karnavaloj** estas tre popolaj.
Du sinsekvaj semajnfinoj.

Antikve oni celebris la feston de la oficialigo de la soldatiĝontaj junuloj *Quintos* [KINtos], kiam oni festenis kokojn kaj oni ricevis monn de la vilaĝanoj.

**Sankta Semajno**
Procezioj kaj dimanĉe kamparfesto.

**Sankta Isidro Kamparano**, kiam oni promenigis fortrancitan branĉon de anzino antaŭ ties bruligo.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Nagyalásony

**Nagyalásony** [nadjalAŝonj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Devecser. Nagy signifas: granda.
eta|120px|maldekstre|Blazono de Nagyalásony

## Bazaj informoj 
* Areo: 14 km²
* koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 47.2314/17.3555
* Loĝantaro: 510
* Poŝtkodo: 8484
* Telefonprefikso: 88

## Situo 
Nagyalásony situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Pápa troviĝas 17, Devecser 19, Celldömölk 20, Ajka 25, Veszprém (urbo) 49, Budapeŝto 156 km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=27979&i2=9566.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1240 laŭ la tiama ortografio *"Olosun"*. En 1488 jam estis uzata *Nagh Alason*. Dum dominado de turkoj la vilaĝo ne senhomiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, migra poŝto, kuracejo.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario)
* luterana preĝejo
* malnova gastejo

## Famuloj 
En Nagyalásony naskiĝis János Balázs (lingvisto).

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Nagytevel

eta|dekstra|300px|Preĝejo en Nagytevel
eta|dekstra|300px| Nagytevel
eta|dekstra|300px| Nagytevel
**Nagytevel** [nadjtevel] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Pápa. Nagy signifas: granda.

## Bazaj informoj 
* Areo: 14 km²
* koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 47.2955/17.569
* Loĝantaro: 540
* Poŝtkodo: 8562
* Telefonprefikso: 89

## Situo 
Nagytevel situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Pápa troviĝas 10, Ajka 27, Devecser 29 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1422. Post la mezepoko la turkoj senhomigis la vilaĝon, kiun baldaŭe germanoj refondigis. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj al Germanio, dume alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, biblioteko, migra poŝto, sportejo, gastejo, kampadejo.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo de 1775
* baroka paroĥo de 1790
* fiŝkaptista lago

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Pauling-skalo

**Pauling-skalo** estis proponita en la jaro 1932 de Linus Pauling. En tiu ĉi skalo la plej elektronegativa elemento havas valoron de elektronegativeco 3.98; la malplej elektronegativa elemento (franciumo) havas valoron 0.7, la ceteraj elementoj havas elektronegativecon inter tiuj ĉi randaj valoroj. En Pauling-skalo eblas al hidrogeno liberplaĉe alvicigi valoron 2.1 aŭ 2.2.

Kategorio:Kvanta kemio
Kategorio:Kemiaj elementoj
Kategorio:Skaloj
Ĝermolisto de serbaj esperantistoj

## L 
### Nedeljka Ložajić
**Nedeljka Ložajić** - en cirila alfabeto *Недељка Ложајић* - estas aktuala serba esperantistino, vivanta en Beogrado. Inter la jaroj 2021 kaj 2025 ŝi oficis kiel prezidanto de la Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj (LIBE), kaj inter 2025 kaj 2030 plufunkcias kiel dua sekretario.

## M 
### Stevan Minja 
**Stevan MINJA** (naskiĝis en 1924, mortis la 4-an de aprilo 1999) estis esperantlingva aktoro kaj membro de la iama Beograda Esperanto-Teatro. Li forpasis la 4-an de aprilo 1999 dum bombado de Beogrado.

## T 
### Stanislav Tomac 
**Stanislav TOMAC** estis serba esperantisto, kiu mortis en 1932 en Argentino. Verkis antaŭ la elmigrado post la Unua Mondmilito lernolibron kaj gvidis kursojn.


Serbaj
Serbaj
Nadine Trintignant

**Nadine TRINTIGNANT**, naskiĝnome **Nadine Marquand** (naskiĝis  en Nico) estas franca verkistino kaj filmistino.

## Biografio 
Nadine Marquand estas la fratino de aktoroj Serge Marquand kaj Christian Marquand, eks-edzino de Jean-Louis Trintignant kaj patrino de Marie Trintignant kaj Vincent Trintignant.

En 1971, ŝi subskribis "manifeston de la 343 fiulinoj".

## Filmografio 
### Kino 
* 1967: *Mon amour, mon amour*, scenaristino, kun Jean-Louis Trintignant, Valérie Lagrange, Michel Piccoli
* 1968: *Le Voleur de crimes*
* 1971: ''Ça n'arrive qu'aux autres*, scenaristino, kun Catherine Deneuve, Marcello Mastroianni, Serge Marquand
* 1973: *Défense de savoir*, scenaristino, kun Jean-Louis Trintignant, Michel Bouquet, Charles Denner
* 1975: *Le Voyage de noces*, scenaristino, kun Jean-Louis Trintignant, Stefania Sandrelli
* 1979: *Premier voyage*, aktorino, kun Richard Berry, Patrick Chesnais, Vincent Trintignant
* 1985: *L'Été prochain*, scenaristino, kun Philippe Noiret, Claudia Cardinale, Jean-Louis Trintignant
* 1988: *La Maison de jade*, scenaristino, kun Jacqueline Bisset, Vincent Perez
* 1991: *Contre l'oubli*, reĝisorino de 3-minuta kurtfilmo (kun 29 aliaj reĝisoroj) pri apelacia kazo de Amnesty International.
* 1995: *Lumière et Compagnie*, kun Pernilla August, Romane Bohringer
* 1995: *Fugueuses*, scenaristino, kun Marie Trintignant, Irène Jacob, Nicole Garcia

### Televido 
* 1976: *Madame le juge*, scenaristino
* 1986: *Le Tiroir secret* (1 epizodo el 6)
* 1986: *Qui c'est ce garçon ?* (1 epizodo)
* 1990: *Hôtel des caravaniers*
* 1992: *Une mère*, kun-scenaristino
* 1992: *Lucas*
* 1993: *Rêveuses Jeunesses*
* 1995: *L'Insoumise*, kun-aŭtoro kun Vincent Trintignant
* 1997: *L'île bleue*, kun-adapto kaj dialogoj kun Vincent Trintignant
* 1999: *Victoire ou la Douleur des femmes*
* 2003: *Colette, une femme libre*

## Verkoj 
* *Ton chapeau au vestiaire*, rakonto (Fayard, 1997)
* *Combien d'enfants* (Stock, 2001) - romano ricevinta premion Goya de la unua romano
* *Le jeune homme de la rue de France*, romano (Fayard, 2002)
* *Ma fille, Marie* (Fayard, 2004)
* *Une étrange peine'', novelaro (Fayard, 2007)

## Eksteraj ligiloj 
* Nadine Trintignant en Frasne (Doubs) dum la dua mondmilito
* Natine Trintignant en IMDb
* Nadine Trintignant en AlloCiné
* Filmografio en Cine-directors

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kategorio:Hispandevenaj francoj
Antikorpo

eta|dekstra|180ra|Molekulo de antikorpo konsistanta el kvar eroj, du grandaj, du malgrandaj
**Antikorpo** estas proteino produktata en la sango fare de limfocitoj por specife neŭtraligi fremdajn interalie danĝerajn substancojn.

## Fonto 
PIV 2005.

## Vidu ankaŭ 
* Antigeno
* Antitoksino
* Imunologio
* Imuna sistemo
* Sangogrupo
* Serologio
* Vakcino
Ĝermolisto de sudafrikaj esperantistoj

## A 
### Stephen Andrew 
**Stephen Andrew** (mortis la 14-an de novembro 1953) estis aparte aktiva sudafrika esperantisto, kies forpaso ankoraŭ kompare menciiĝis kiam 57 jarojn pli poste mortis la esperantisto Axel von Blottnitz (vidu la libron de Elisée By’Elongo Ish’Eloke iom pli sube).

## B 
### Axel von Blottnitz 
**Axel von BLOTTNITZ** (naskiĝis en 1933, mortis la 25-an de septembro 2010 post mallonga malsano en Pretorio) estis germandevena sudafrika esperantisto, kiu multe kontribuis al la sudafrika Esperanto-movado kaj parolis la internacian lingvon ankaŭ en sia familio. Aparte lia filo Harro von Blottnitz iĝis aktiva en la internacia Esperanto-movado.
* Literaturo: [Elisée By’Elongo Ish’Eloke: "Verdaj esperoj de l’apartisma Ĉielarknacio, Historio de la Esperanto Movado en Sud-Afriko kaj ties periferioj, Biografie kaj omaĝe por s-ro Axel von Blottnitz", Esperanto Asocio de Suda Afriko (E.A.S.A), 2011](https://xa.yimg.com/kq/groups/24394580/1068094622/name/Historio+de+la+Esperanto+Movado+en+Sud-Afriko+(2011)8+-+11.doc)

## K 
### Bod Eduard Kok 
**Bob Eduard KOK** (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1935, mortis la 29-an de marto 2005) estis sudafrika esperantisto. Interalie li estis la unua redaktoro de Bona Espero, kaj profesoro Edwin de Kock (Elisée By’Elongo Ish’Eloke: "Verdaj esperoj..." 2011, paĝo 10) nomis lin "la plej granda poeto de la historio de Esperanto en Suda Afriko".

## S 
### Jan Semmelink 
**Jan SEMMELINK** (mortis la 28-an de oktobro ... ne klaras la jaro: probable 2004, eble pli frue ... en Pretorio) estis sudafrika esperantisto. Li aliĝis al UEA en 1938, estis dumviva membro de UEA kaj iama fakdelegito pri kristanismo. Almenaŭ en 1948, probable pli longan periodon, li redaktis la bultenon *Afrika Voĉo*.


Sudafrikaj
Sudafrikaj