La krono de la reĝoj

**La krono de la reĝoj** estas pola televida serio, kaj ankaŭ historia dramo, elsendita ekde la 1-a de januaro 2018 ĉe TVP1.

La 14-an de marto 2018, la dissendanto anoncis produktadon de la dua serio, kies eligo komenciĝis la 3-an de septembro 2018. 
eta|240x240ra| Kastelo en Bobolice. 
Nuntempe la aktoroj serĉas la trian parton de la serio

## Rakonto 
La unua sezono prezentas la okazaĵojn de 1325 - 1339, montrante la lastajn jarojn de la regado de Ladislao la Ulnolonga kaj la komencojn de la regado de Kazimiro la Granda. Kaj centras ĉefe sur la unua geedzeco de la reĝo kun la reĝino Aldona Anna Giedyminówna kaj rilatoj kun ŝia patrino, reĝino Jadwiga Kaliska.

La agado de la dua sezono kovras la jarojn 1342 - 1370 kaj temigas tri ĉefajn temojn, montrante la grandbienojn: Vavelo, Visegrád kaj Świdnica. La rakonto de Kazimiro la Granda, liaj tri postaj edzinoj: Reĝino Adelajda de Hesio, ĉeĥa urbano Krystyna Rokiczana kaj reĝino Jadwiga de Żagań, kaj la tribunalo estas etendita por la sorto de lia fratino Reĝino de Hungario, Elizabeto Ulnolonga kaj ŝia filo Ludoviko de Hungario kaj nevo Bolko la 2-a, la Malgranda - princo de Świdnica, lia edzino, dukino Agnesa de Habsburgo kaj nevino de la imperiestrino Anna de Svidnico.

La tria sezono montras la vivon kaj regadon de la sankta reĝino Jadviga de Anĵuo, kronita en 1384 kiel reĝo de Pollando. Unu el la ĉefaj temoj estas ŝia geedziĝo kun la litova princo Ladislao la 2-a Jogajlo

## Alprenoj 
Komence, la ĉefa produkto de pola televido estus la serio de *La krono de la reĝoj*, kies skriptistoj estis Maria Ciunelis kaj Agata Danielowska, dum la historia konsultisto Dr. Jerzy Pysiak. La de projekto de *La krono de la reĝoj* de skripto estis pozitive taksita de profesoroj Henryk Samsonowicz kaj Krzysztof Ożóga. kaj Grodziec.

## Transdono 
La elsendo de la serio komenciĝis la 1-an de januaro 2018 du elsendajn epizodojn. De la 1-a de januaro ĝis la 24-a de majo 2018, la serio estis elsendita de lundo ĝis ĵaŭdo je 18:30 en TVP1. Du premieraj epizodoj aperis escepte dum Pasko (la 1-a de aprilo) kaj dum Paska lundo (la 2-a de aprilo) je 6:30 je TVP1. La temo de la unua serio finiĝis la 23-an de majo. La 24-an de majo, speciala epizodo de la serio estis elsendita sub la nomo: *La krono de la reĝoj: De princo al reĝo* ĉe 18.30 en TVP1.

La temo de la dua serio komenciĝis la 3-an de septembro 2018, en la sama kadroforma grupo kiel la unua serio, t.e. lundon-ĵaŭdaj horoj. 18.30. Vendrede (ekde la 7-a de septembro) dokumentaĵo pri la apero de la serio - *La Krono de la reĝoj: Tia Historio ...* estas montrita, en kiu rilatoj malantaŭ scenoj kaj konversacioj kun aktoroj.

La serio ankaŭ estas dissendita sur TVP-Serioj, TVP HD, TVP Polonia kaj TVP Historia.

## Transdono eksterlande 
La 8-an de septembro 2018, Telewizja Polska vendis la rajtojn pri elsendo de la hungara publika televida serio Duna Médiaszolgáltató por periodo de tri jaroj. La temo de la unua serio komenciĝos en 2019.

La 19-an de decembro TVP sciigis, ke la serio estos elsendita en Japanio.

## Listo de serioj 
## Rakonto 
[eta|251x251ra|Kazimiro Granda de la polaj reĝoj, aŭtoro [Marcello Bacciarelli]]
La ago de la serio komenciĝas per la morto de la pola reĝo Ladislao la Ulnolonga, transdonante potencon al sia filo, Kazimiro la Granda, kaj okazas ĉirkaŭ la konservado de la landoj ligitaj de ekokietek al unu ŝtato.

### Serio 1 
Jaro 1325. Ladislao 1-a Ulnulonga kaj Jadviga de Kalisz estis la reĝo kaj reĝino de Pollando dum kvin jaroj. Ilia filino Elżbieta estas la reĝino de Hungario, kiel edzino de la reganto de la reĝo Anĵua Karol Robert kaj de Kunegund la princino de Świdnica. Ietokietek planas utilan aliancon rilatitan al la geedziĝo de lia lasta pluviva filo, princo Kazimiro. Jadviga preĝas al Dio pro protekto de la unuiĝinta Regno de Pollando kaj petas lin helpi sian edzon kompletigi sian laboron. Wawel alvenas el la kaptiteco de la litova kavaliro Pełka de Sieciechów. Li petegas la reĝon helpon por poloj en kaptiteco. Episkopo Krakovo Nankier konvinkas ietokietek, ke estus avantaĝa geedziĝi kun princo Kazimierz kun la filino de la granda duko de Litovio, Gediminas. Reĝino Jadviga kontraŭas lasi ŝian filon edziĝi kun pagano. Fine, li konsentas pri la bono de la Regno kaj la alproksimiĝo de la pagana Litovio al la kristanismo. Kazimierz ribelas komence, sed baldaŭ konsentas. Princino Aldona amas la kavaliron de Arunas, sed montrante obeon al la volo de ŝia patro, ŝi venas al Pollando, inter aliaj kune kun la grandbieno Egle kaj la kuiristo Gabija. Ŝia frato, Algirdo Gediminida, certigas al ŝi pri sia subteno kaj promesas helpi ŝin kiam ŝi bezonos ĝin. Reĝino de Pollando, Jadviga de Kalisz de la komenco montras sian estontajn bofilan malamikecon. Dum la unua konversacio kun Aldona li ordonas al ŝi obei ŝian edzon senkompate kaj ankaŭ malpermesas al ŝi iam ajn kontraŭi sian volon. La princino ricevas bapton kaj ricevas novan nomon - Anna. Baldaŭ okazas ŝia geedziĝo kun la princo kaj ilia geedziĝa nokto.

Post sep jaroj, Anna kaj Kazimiro jam estas la gepatroj de du filinoj, Elżbieta kaj Kundzia. Post la venka ekspedicio, la kapto de Kościan kaj la triumfa reveno al Krakovo, reĝo Władysław perdas forton, kaj lia stato, Reĝino Jadwiga, volas kaŝi precipe de Anna. En intervjuo kun fidinda konsilisto, Kastano de Krakovo, Spycymir el Melsztyn, ŝi ankaŭ deklaras ke ĝis ŝi vivos, ŝi ne rezignos la kronon. Li decidas forigi la princinon de la kortumo. Anna aŭdas ĉi tiujn vortojn. La estonta reĝino timas. Li sentas sin ĉirkaŭita de malamikoj en Wawel. Egle petas helpon. Li decidas peti helpon de sia frato Algirdo. Tamen, kiam li eskapas de la kastelo por renkonti lin, Jadwiga akuzas ŝin pri perfido kaj konspiro kontraŭ Algirdo kontraŭ Pollando. Kazimierz estas flanke de sia edzino, kvankam li ne pravigas sian konduton kaj estas plena de suspektoj. En 1333 reĝo Władysław mortas. En Wawel, la neleĝeca filino de Kazimiro, Jolenta, aperas kun letero de sia fratino, Reĝino Elizabeto de Hungario, kun letero de kiu ŝajnas, ke la infano estas en danĝero. Anna vidas en ŝia simileco al sia edzo. Jadwiga timas, ke ŝi ne estas la filino de Klara Zach. Kazimierz, tamen, neas ĝin. Tamen, li ne malkaŝas al sia patrino aŭ edzino kia estis la patrino de Jolenty. Du filinoj de Reĝo Władysław: Kunegunda, Dukino de Świdnica, kune kun sia filo Bolek, kaj Elżbieta, reĝino de Hungario, alvenas al la funebraj ceremonioj. Kunegunda provas meti sian fratinon kontraŭ sian fraton kaj sian edzinon, volante ŝian filon ricevi la kronon. Elizabeto, aliflanke, estas sur la flanko de Kazimierz kaj amikigas Anna, same kiel ŝian fraton, Algirdo. Princino Kunegunda malsanas. La patrino traktas ŝin tenere. La reĝino provas veneni la kastelon. Venenita vino, aliflanke, trinkas la tason da kafo, Jan Ligęza, kaj tiam mortas. Estas paniko en Wawel. Olgierd sukcesas malhelpi la atencon de la reĝoj, filinoj de Kazimierz, por kiuj la estonta reĝo tre dankas lin kaj certigas al li, ke li estas kiel frato por li. Li invitas lin kaj lian patron al sia kronado. Kunegunda ne povas akcepti la fakton, ke ŝia fratino estas la reĝino de Hungario, ŝia frato baldaŭ surmetos la polan kronon, kaj ŝi estas nur princino, kiu memorigas ŝian patrinon. Baldaŭ, kune kun sia filo Bolek, li forlasas Wawel kaj revenas al Wittenberg.

Laŭ la lasta volo de ietokietek, Kazimierz devas preni la tronon de Pollando. La dua frato de Anna, princo Kiejstut kaj kavaliro Aruna, venas al kronado. Jadwiga uzas ĉi tiun fakton por akuzi princinon Anna pri perfido. En la sekreta tribunalo kunvokita de ŝi, Anna pruvas sian senkulpecon. Helena, kiun Jadwiga ordonis raporti pri la agoj de Anna, malgraŭ la komenca akuzo de la princino, nuligas la antaŭan ateston. Jadwiga estas seniluziigita. Kazimierz fidas sian edzinon, kaj Anna certigas al li sian lojalecon. Ŝi ankaŭ klarigas, ke ŝi renkontiĝis kun Arunas nur por solvi kontojn kun la pasinteco kaj peti lin malaperi el sia vivo. Ŝi konscias, ke ŝi devas resti fidela al sia edzo kaj al kristana kredo. Malgraŭ multaj provoj plonĝi la princinon, Anna ĉe la flanko de ŝia edzo estas kronita Reĝino de Pollando. Tamen, la unuaj tagoj de regado estas ekstreme malfacilaj por ŝi. La onidiroj pri ŝi ne haltas ĉirkaŭe. Kvankam ŝi fariĝis reĝino, ŝi sentas, ke neniu havas sian opinion. Ŝia konfesanto, frato Wojciech, konsilas ŝian humilecon. Anna provas esti bonkora al sia bopatrino. Reĝino-patrino malgraŭ ŝajne bela konduto ne intencas akcepti la perdon de la krono, nek akcepti la filinon-edzinon. Sentante, ke Kazimierz ne kalkulas, tamen, kun ŝia opinio, ĉar li ĝis nun iras al la monaejo de Malriĉaj Clares en Sącz, tamen lasas Katarzyna Pilecka en Wawel, kies tasko estas spioni la junan reĝinon. Baldaŭ la tuta kastelo rondiras ĉirkaŭ la gravedeco de Anna. Kazimierz feliĉas kaj esperas, ke lia edzino donos al li viran idaron. Katarzyna komencas serĉi Arunas por mergi la edzinon de Kazimierz. La aĝa amata de Anna, tamen, fariĝas monao kaj prenas la nomon de Szymon. Mi volas oferi mian amon al Dio. Kiam Jasiek ekscias, ke lia amata Helena perfidis sian sinjorinon, ŝi rompas la engaĝiĝon. La palaco falas en malesperon. Jadwiga montras al ŝi la gracon kaj persvadas Anna por pardoni ŝin. La reĝino lasas Helena resti en la kastelo. Baldaŭ ŝi ankaŭ rekomendas instrui al ŝiaj filinoj praktikajn kapablojn. La amiko de Jadwiga estas kaptita de rabistoj kondukitaj de Baśka Dunin. La domego de Anna, Cudka estas edziĝinta al la kavaliro Niemcerza z Gołczy, kvankam ŝi enamiĝas al Reĝo Kazimierz. La Reĝo konsentas pri ilia peto kaj konsentas, ke ili zorgas pri Jolanta. Dum Mespero, Helena estas atakita en la arbaro. Bolko alvenas al Wawel kaj anoncas la morton de la dukino de Kunegunda. Baldaŭ, kune kun Kazimierz, li iras al Sącz kun ĉi tiu novaĵo. Post lernado de la vero, Jadwiga plonĝas en malesperon kaj ŝia kondiĉo plimalbonigas. Kazimierz portas sian patrinon al Wawel, malgraŭ la fakto, ke la kuracisto avertas pri vojaĝo, kiu povus esti tro danĝera por ŝi. Reĝino Anna prizorgas sian malsanan bopatrinon, malgraŭ la multaj humiligoj kaj maljustecoj, kiujn ŝi suferis de ŝi. Kazimierz decidas iri al krucmilito. Kiam li parolas ĉi tiujn vortojn, lia patrino malfermas la okulojn. Baldaŭ, Jadwiga reakiras sian forton kaj ŝanĝas sian sintenon al Anna. Kazimierz aĉetas Katarzyna de kaptiveco. Helena ne pensas racie kaj kondukas la princinon al la rivero. Anna timas. Jadwiga provas konsoli ŝin. Kazimierz serĉas filinojn, kiuj baldaŭ trovos Jasiek. Helena estas ĵetita en la malliberejon. Jasiek defendas ŝin kontraŭ la reĝo, konvinkante ŝin ke la kortumo ne pensas racie pri la traŭmato trairita. Jadwiga konvinkas sian filon kaj la palaco reakiras sian liberecon.

Post reveni al la kastelo, Katarzyna Pilecka denove manipulas la ĉirkaŭaĵon. I kondukas al la fakto, ke Jadwiga malakceptas Egle, post akuzi la litovan kortumon pri vundado de la reĝaj filinoj, kiuj skandalas Anna. Reĝino-patrino revenas al Sacz. Kazimierz administras la serĉon de Egle. Anna, sub la influo de la manipulado de Katarzyna, ĵetas Gabija el la kastelo, kiu trovas laboron ĉe la gastejo. Nevino de la Kanceliero, Machna, aperas en Wawel, kiu enamiĝas al la reĝo kaj trovas simpation por liaj filinoj. Kazimierz kverelas kun Anna kaj restas surda al ŝiaj avertoj pri Machna kaj Katarzyna. Senkulpa edzo perfidas edzinon kun Machna. La malkovro de la vero de la reĝino kondukas al akcidento. Anna falas de la ŝtuparo kaj ŝia stato plimalbonigas. Egle kaj Gabija revenas al la kastelo, kiu sukcesis kapti la krimulon kaj ricevi valorajn informojn pri la enkarcerigita Pełka de Sieciechów, patro de Cudka. Litovoj traktas reĝinon, kiu estas en malfacila stato.

Reĝino Anna naskas mortintan knabon. La kanceliero sendas Machna al la mona .ejo. Arunas alvenas al Wawel kaj preparas kuracon por sia amato. La reĝo ordonas lin esti malliberigita. Tamen, kiam Anna reakiras sian sanon, ŝi donas al li liberecon, sed ŝi malpermesas eniri la kastelon. Kazimierz promesas al Anna, ke li neniam denove suferos ŝin. Baldaŭ, kiel merito por Gabi, li fariĝas administranto de la kortumo de la reĝino. Anna pardonpetas al ŝi, ke ŝi ne kredis ŝin antaŭe. Gabija promesas, ke ŝi plenumos siajn devojn kiel eble plej bone. Elija rakontas la tragikan novaĵon al sia reĝino. Li kredas, ke estas malmultaj ebloj ree fariĝi patrino. La reĝino timas kaj timas la koleron de ŝia edzo, kiu ankoraŭ atendas la naskiĝon de sia filo. Jaro 1335. Dum du jaroj Anna kaŝis sin de sia edzo, ke ŝi ne plu povas havi infanojn. Kiam la Reĝo lernas la veron, li koleras kaj liberigas sian koleregon kontraŭ la terurita reĝino. Baldaŭ poste li iras al Visegrado, kie li parolas kun la Reĝo de Hungario, Karol Robert, la Reĝo de Ĉea Respubliko, Jan Luksemburgo kaj la Teŭtona Kavaliro. Dum lia foresto, reĝino Anne defendas Wawel kontraŭ la invado de Jan Grot, kiu provas liberigi sian nevon de la subterna malliberejo. Paszek estis kaptita por ne pagi la tributon, nek li aprobis la preskribojn. La kuzo de Jan Grot aperas en Wawel, Bożena Tęzzyńska - la plej riĉa virino en Małopolska. Uzante ŝian lertecon, ŝi sukcesas fari bonan impreson al Reĝino Annie, kiu bonvenigas ŝin al sia kortumo. Baldaŭ ŝia filino Małgorzata aperas ĉe la kastelo. Ambaŭ virinoj esperas trovi siajn edzojn rapide en la kastelo, kaj baldaŭ la atento de ambaŭ ripozas sur la kastelo de Krakovo, Spytek de Melsztyn. Katarzyna Pilecka alvenas al la inviton de la reĝino, kiu denove komencas manipuli la ĉirkaŭaĵon. Kiam li koleras Bożena Tęczynska, ŝi akceptas la proponon de Spytek. Bożena estas rompita. Post reveno de la Visegrada kongreso, Kazimierz forpuŝas Anna for de li. La reĝo volas rompi la geedzan nodon kun Anna kaj forsendi sian edzinon. Sekrete, ŝi intencas nuligi ilian geedziĝon kaj provi eltrovi ĉion, kio povus plonĝi ŝin. Dume, Anna volas embellecer la kastelo Wawel, kiu ĉiam ŝajnis malesperiga. I ordonas alporti taŭgajn profesiulojn. Bożena subtenas siajn planojn. Katarzyna kredas, ke meti pentraĵojn sur la kastelmurojn estas superflua. Kazimierz invitas la reĝinon paroli. Surprizite de Anne, ŝi certigas al ŝi, ke ŝi ne foriros ŝin. Katarzyna volas enigi Egle, tial ŝi sekvas ŝin. Kiam li vidas litovon, kiu preĝas al Dio, li sentas kulpon. Baldaŭ la tribunalo de la Reĝino estas akuzita. Katarzyna aperas en ŝia defendo. Egle pasas ordalojn, konsistante elpremi varman feron. Pilecka petas pardonon kaj helpas resanigi la vundojn. En Sacz, en intervjuo kun Jadwiga, Katarzyna konfesas sian eraron. Ŝi ne kredis je la bonaj intencoj de Egle antaŭe. Reĝino-patrino ankaŭ memorigas kiel malbone ŝi traktis Anna. Ŝia aliro al sia bofilino ŝanĝiĝis kiam ŝi komprenis sian eraron.

Jaro 1337. La reĝo volas paroli kun Olgierd, sed li bezonas iom da ekskuzo por renkonti. Reĝino Anna aranĝas la ĝustan planon. Kazimierz estas plena de admiro por sia edzino, same kiel Spytek. Egle, post trapasado de la Ordinara kaj reakiranta sano, ŝanĝiĝis. Ŝi estis baptita. Filino de Anna kaj Kazimierz, Kundzia estas malsana. La reĝo timas epidemion, ĉar la antaŭa mastrumisto Gabiya ankaŭ malsaniĝis, kaj ankaŭ komercisto de la urbeto. Li malpermesas sian edzinon vidi sian filinon. Anna, malgraŭ la minaco al sia vivo, gardas sian filinon. Princino baldaŭ reakiras sanon, kiel Gabija. Olgierd venas al Krakovo. Ĉasante kun Kazimierz, li estas trafita de venenita sago, destinita al la reĝo. Reĝino Elżbieta alvenas en Wawel. La kondiĉo de Olgierd maltrankviligas ŝin. I venas al la konkludo, ke la sago devas esti venenita. La princo reakiras fortojn, kaj la reĝino decidas viziti sian patrinon en la mona .ejo. Li partoprenas la manojn de Jadwiga, dum kiu la Ĉefepiskopo de Gniezno Janisław ĉeestas. La reĝina patrino fariĝas monaino. Post reveni al la kastelo, Elżbieta memorigas sian fraton, ke li ne vizitis sian patrinon en Sącz. Li memorigas lin estis por li, ke Jadwiga aliĝis al la mona toejo por eliri en la ombron kaj lasi lin regi la regnon libere. Elżbieta ankaŭ postulas, ke ŝia filo, Ludoviko, fariĝu lia posteulo.

Jaro 1338. Reĝino Anna ĉiam pli ofte ploras kaj deprimas, kion vidas ŝiaj filinoj. Anna decidas pasigi pli da tempo kun ili. Kazimierz ekiras por la dua Visegrada kongreso. La ĉea reĝo Jan Luksemburgo ne aperas sur li, li sendas sian filon, kiu estas perceptita kiel insulto. Reĝino Elżbieta kaj Karol Robert certigas Kazimierz pri ilia subteno. Reveninte de Hungario, la reĝo perfidas sian edzinon kun la Miraklo. Li renkontas la veron kun Egle, sed li ne malkaŝas sian amatinon pro timo de ŝia sano. Cudka sentas fortan penton. Baldaŭ li sincere parolas kun germano, kiu pardonas ŝin. En 1339, la Varsovia proceso estis aranĝita kontraŭ la teŭtona Ordo. La flanko de la Regno de Pollando estas reprezentita de la ĉefepiskopo de Gniezno Janisław, episkopo Jan Grot kaj ĉefepiskopo Jaroslaw Bogoria. Dume, Reĝino Anna denove estas forpuŝita de Kazimierz. Oni malfortiĝas pro sano kaj ĝia kondiĉo plimalbonigas. La reĝo vokas Arunas al la kastelo, sed li timas, ke estas tro malfrue por savi lin. La princoj timas. La tribunalo preĝas por la reĝino. Anna mortas en la manoj de sia edzo. Kazimierz opinias, ke la morto de lia edzino estas puno por liaj pekoj. La tuta kastelo funebras. La tribunalo de la virinoj estas dissolvita, aliflanke, Kazimierz permesas al Egle kaj Gabiji resti en la kastelo, por ne kaŭzi pli da malĝojo al la filinoj. Reĝino Elizabeth vizitas Jadwiga en la mona andejo kaj parolas pri la entombigo de Anna. Jadwiga kredas, ke Kazimierz devas resti forta. La reĝo kaj liaj filinoj venas al Sącz. La reĝina patrino konsilas lin reedziĝi, kaj ŝi nomas Margaret de Luxemburg por la kandidato. Elżbieta volas aliĝi al la mona ,ejo, sed ŝi ŝanĝas sian opinion post pasigado de kelkaj tagoj tie. La procezo de Varsovio finiĝas, post ŝtormaj diskutoj kaj malrespekta konduto de la teŭtaj sinjoroj, verdikto fariĝas. La tribunalo ordonas la ordonon resendi la prirabitajn terojn al la Regno de Pollando kaj pagi kompenson. Wawel gastigas la geedziĝon de la kavaliro Jasiek de Melsztyn kaj Ofka. La novaĵo temas pri la morto de la fratino de Reĝino Anna, Eufemia Giedyminówna, kiu estis venenita de la boyardoj, postulante ke ŝia edzo Jerzy Trojdenowicz retiriĝu de la trono. Estas provo pri la vivo de la reĝo. Grzegorz Nekanda, kiu planis geedziĝi kun Bożena Tęzzyńska, estis mortigita. La Reĝo konsideras la noblan vidvinon, kvankam ŝi kaj Nekanda ne povis geedziĝi. Dume urĝaj novaĵoj venas de Sącz. La reĝo ekvidas sian patrinon. Jadwiga rakontas al sia filo la rakonton pri sia naskiĝo, kaj tiam mortas.

Jaro 1342. Pasis tri jaroj post la morto de reĝino Anna kaj reĝino patrino Jadwiga. Reĝo Kazimierz geedziĝis kun Adelaide Hessian preskaŭ jaron antaŭe. Estas malfacile trovi novan reĝinon en Wawel, precipe ĉar la pli aĝa filino de Kazimierz de sia unua geedziĝo, Elżbieta, estas malamika al ŝi. Adelajdo sentas grandan premon, li scias, ke la reĝo atendas, ke ŝi naskiĝos rapide de la kronprinco. La reĝo kaj lia edzino iras al Świdnica por renkontiĝi kun sia nevo, princo Bolek II la Malgranda kaj lia familio. Li certigas lin pri sia subteno. Kune ili gvidas intertraktoj kun la princo de Żagań, Henryk V Żelazny. Adelajdo esperas, ke ŝi atendas infanon. Neatendite venas novaĵo pri la malsano kaj morto de la hungara reĝo Karol Robert. Kazimierz iras al Wyszehrad por funeral, lasante sian edzinon en Świdnica. La reĝino malplaĉas, ŝi ne fidas la reĝon, ŝi ankaŭ volas ĉiakoste ne ripeti la sorton, kiun ŝia patrino renkontis, kiu devis serĉi rifuĝon de sia patrino per perfido de sia edzo. En Świdnica, li trovas favoron, precipe dukino Agnieszka. Baldaŭ li tamen revenas al Wawel. Księżna Świdnicka Agnieszka prizorgas la nevinon de ŝia edzo, princino Anna. Ŝia patrino mortis antaŭ iom da tempo, kaj ŝia patro, Princo Henriko, ne prizorgas la infanon. Bolko certigas sian edzinon, ke li ĉiam amos ŝin eĉ se ili ne atendas la infanojn. La malo estas vera pri Kazimierz, kiu de Adelajdo nur atendas viran posteulon. Post multaj jaroj, la neleĝeca filino de reĝo Jolenta, kreita de Cudka kaj Niemierz, aperas en Wawel. Princino Elizabeta montras sian duon-fratinon malamikecon kaj akuzas lin pri ŝtelo. Adelajdo estas ankaŭ malagrable seniluziigita. Baldaŭ, tamen, li ŝanĝas, konfesas sian kulpon kaj volas ripari la damaĝon, kiun ŝi faris. Ŝi scias, ke ŝi estas tro kruela kontraŭ Jolenta kaj ŝia vicpatrino. Ŝi sentis grandan malĝojon pro la morto de ŝia patrino, la reĝino Aldona Anna. Reĝino Adelaide sendas por kuracistoj. Ĉiaokaze, li volas naski sian filon, ĉar li scias, ke lia sorto dependas de ĝi. Post atingado de Visegrad, Kazimierz malfruas. La pola delegacio estis ĉirkaŭita de la entombigo de Karol Robert kaj la kronado de lia plej aĝa pluviva filo, Ludwik. Dum la oficiala salutado kaj festeno apud fratino Kazimierz - Reĝino Elizabeto kaj ŝia plej juna filo Stefan, ne ekzistas juna reĝo. Kazimierz estas amarigita. Kiam li fine renkontas Ludwik, la dek ses-jara reĝo rifuzas helpi lin, ĉar lia onklo ne venis al la enterigo de sia patro. Reĝino Elizabeto, post la morto de ŝia edzo, tremas kaj bezonas konsolon, sed ŝi devas resti trankvila kaj serioza. Ŝi sincere parolas al sia frato kaj promesas konvinki sian filon. Baldaŭ renkontiĝas la reĝoj de Pollando kaj Hungario. La novaĵoj pri la laŭplana geedziĝo de la princino Elżbieta kun la princo Słupsk, Bogusław, venas al Wawel. Dume, Princo Henriko volas doni sian filinon Anna al la monaejo de la Malriĉuloj, kie lia fratino Konstancja restas. Princino Agnes estas rompita. Neatendite, la frato de Bolek ŝanĝas sian opinion kaj zorgas pri Anna. Agnieszka kaj Bolko vere parolas pri la knabino. Dume, Jolanta estas forrabita de Arnosta, kiu enamiĝas ŝin. Miraklo maltrankvilas pri sia filino. Adelajdo malkovras kun malgajo, ke ŝi ne estas graveda. Ŝi esperas, ke ŝia nova kuracisto Karl helpos ŝin. Elija tamen kontraŭas siajn metodojn. La reĝino ne scias, kion ŝi devas fari. Ŝi timas la koleron de sia edzo, kiu devos konfesi, ke ŝi ne estas graveda. Ŝi konfesas al ŝi, ke ŝi estas ĵaluza pri sia benata ŝtato. Ofka kaj Bogna konsolas la reĝinon. Adelajdo maltrafas sian patron, fraton kaj familion Hesse. Ŝi sentas sin rifuzita de sia edzo, kiam li revenas al Wawel. Li koleras, kiam li ekscias, ke lia edzino ne estas graveda. La reĝino petegas pardonon. Ŝi sentas, ke ŝi malsukcesis sian edzon. Kazimierz, aliflanke, ne volas paroli al ŝi kaj traktas ŝin seke. La frato de la forpasinta Reĝino Anna, Olgierd, ankaŭ aperas en la kastelo. La reĝo parolas kun li. Onklo instruas al la reĝo de arkpafado. Przybysław petas la reĝon lasi sian filinon Helena reveni al la kastelo. Kazimierz konsentas. Dworek revenas al Wawel kaj petas pardonon al la princino. En la kastelo, onidiroj pri ŝi ne silentas. Niemierz trovas malhonoritan Jolanta kaj kondukas ŝin al Wawel. La miraklo estas skuita. Helena savas sian filinon de memmortiga provo kaj poste traktas ŝin. Cudka kaj Jolenta revenas al Gołczy. Olgierd ŝatus, ke la reĝo donu al sia pli juna filino unu el la litovoj por sigeli la aliancon. Kazimierz rifuzas. Olgierd mencias sian fratinon Aldona, baldaŭ revenas al Litovio. Ĉefepiskopo de Gniezno Jarosław Bogoria iras al Malbork por paroli kun la Teŭtona Kavaliro. Malgraŭ la komplikaĵoj, li sukcesas pacigi kun la Reĝlando de Pollando. Reĝino Adelajdo amikigas la italan orfebriston Bella, kiun li admiras pro luktemo. La italo prezentas ŝin majstre kun siaj produktoj. La modesta reĝino konfesas tamen, ke ŝi ne bezonas tiom da ornamadoj. Finfine, tamen, li akceptas ilin kaj donas al Bella salajron. Li admiras ŝin pro luktemo. Des pli malgaja pro la novaĵo, ke Bela decidis iri definitive al Italujo. Ŝi ofertas al ŝi la bildon de Sankta Elizabeto. Li esperas, ke ĝi helpos la sanon de ŝia patro. Dukino Agnieszka provas persvadi Bolek por puni la kavaliron de Guncel, kiu konstante faras malhonorajn agojn, inkluzive de honto kaj timigado de korteganoj kaj batado de subuloj. La princo malpliigas la aferon kaj riproĉas al Agnieszka, ke ŝi kuraĝis provi trudi ion al li. Li montras la gracon de Guncel, eĉ kiam li provas kidnapi kaj malliberigi la ĉarton de la princo, kio povus konduki al milito. Agnieszka ne povas kompreni la konduton de sia edzo.

En 1344 estas konflikto inter la reĝino kaj Kundzia. Ĉar la princino ekvidis Jutta por Kunad. Adelajdo kriadis en sia kolero, ke ŝi povus kunporti ĉiun kortegon kaj ne permesi, ke la litovoj Egle kaj Gabia en la kastelo, kion ŝi konsideras sovaĝa. Tamen, kiam ŝi trovas portreton de Jutta, ŝi ĵetas ŝin el la kortumo. La domego estas rompita. Li petas helpon de la princino. Kunegunda propetas por ŝi kun la reĝino. Jutta restas. Adelajdo malŝarĝas sian koleron kontraŭ Karl, kiu akuzas lin ne povi resanigi ŝin de malfekundeco. La kuracisto estas pakita. Jagna konfesas sian amon per kiso. La reĝino malfortiĝas. Elija avertas ŝin kontraŭ emocia alproksimiĝo. Li ankaŭ avertas ŝin kontraŭ Kunadem, kiu eble volas uzi la bonan koron de la reĝino. Adelajdo donas al Karl tempon al Kristnasko. Estas tragedio en Świdnica. Princino Agnieszka perdas konscion kaj perdas sian infanon. Bolko estas rompita. Li sendas sian fraton al la fronto. Princo Henryk estas mortigita en la batalo de Oleśnica. Guncel, por konvinki Przybysławon, ke li estas inda edziniĝi al Helena, provas kontribui al interkonsento inter la reĝo kaj la princo. La militaj operacioj silentas. En Kristnasko, Agnieszka kaj Bolko venas al Wawel. Kazimierz feliĉas pri ĉi tiu vizito, aliflanke ol lia nevo. Bolko kulpigas sian onklon pro la morto de sia frato. La reĝo estas rompita de la manko de posteulo. La sagpinto indikas, ke pli granda sento necesas. Rilatoj inter Kazimierz kaj Adelajdo pliboniĝas. Guncel kaj Ligęza revenas de la misio de la deputitoj. Kazimierz rakontas al sia filino, ke ŝi estos la edzino de imperia filo. Li petas sian edzinon prizorgi Kundzia-n. Ousaluza pri la beleco kaj graco de ŝia vicfilino, la reĝino humiligas kruele la princinon kaj sugestas, ke la imperiestra filo ne volos edzinigi ŝin. Dume, la princino blindumas la imperiestron, kiu alvenis kun sia beleco. Mela estas kaptita. Gabija, kiu jam reakiris sian memoron, volas repacigi sin kun ŝi, sed ĝi rezultas neebla. Mela blindigas kaj sufokas sian gardan ĉenon, fuĝante kaj atakante la mastrumiston. Ŝi estas kondamnita al morto.

Jaro 1345. Dum tri monatoj, Kazimierz atendis la imperiestron. Princino Kunegunda esperas renkonti sian estontan edzon. Laŭ la reĝo, la ĉea princo Karol estas forrabita kaj malliberigita. Bolko estas furioza. Li zorgas, ke milito povus eksplodi de la neprudentaj agoj de Kazimierz. Neatendite, Karlo de Luksemburgo eskapas el kaptiveco. La reĝo certas, ke estas spiono en Wawel. Rezultas la domfestisto Idzi, kiu provas veneni la princinon de la Kunegunda. La veneno, tamen, trinkas la korton de Ode. Li falas en komaton. Medicino decidas, ke ŝi trinkis venenon. Paniko eksplodas en la kastelo. Ĉiu timas la venenulon. Post vekiĝo Oda konfesas, kiu donis al ŝi la venenan vinon. Kazimierz intencas puni Idzi. Reĝino Adelajdo konsilas lin, tamen, provi uzi lin, ĉar li povas gvidi lin al aliaj spionoj. La podcheš konfesas, ke la ĉeoj volas malhelpi la geedziĝon de la princino kun Ludwig Wittelsbach. Li kuŝas al spionoj, ke la princino mortas. Kazimierz volas konfuzi la malamikon kaj ataki de alia flanko. La pola-ĉe wara milito ŝajnas sigelita. Ĉeaj trupoj moviĝas al la Duklando de Świdnica. Bolko, ĉiaokaze, volas retropaŝi la sekvantaron de Agnieszka. Tamen la Dukino ne aŭskultas Guncel kaj revenas al la kastelo, pro la kolero de ŝia edzo. Ŝi tamen asertas, ke ŝi ne povus lasi lin en tiel dramaj tempoj. La sieĝo de widnica komencas. Ŝiaj antaŭurboj brulas. Agnieszka fervore preĝas por paco. I rezultas valorega subteno por ŝia edzo. Kazimierz prepariĝas por marŝi kontraŭ la trupoj. Tamen, li atendas la subtenon de Wittelsnbach, kiu ankoraŭ nur skribas pri la doto de la princino, sed ne mencias helpon dum la milito. Bolko, kune kun la plej bonaj armitaj fortoj kiujn li havas, ekiras antaŭen. Li ankaŭ sendas Guncel. La Hungara Regno kun la reĝo Ludoviko Aniegaweński kaj lia patrino Elżbieta pretas helpi Pollandon. Kazimierz militas. Adelajdo kun Eliasz preĝas fervore en la kapelo por fini la malamikecojn kaj la sanon de la reĝo. Kunegunda timas, timante murdon. Li rifuzas manĝi kaj trinki. Gabija preparas sian doton. Helena edziniĝas al Guncel. Służka Weronika estas ĵaluza. Neatendite Princo Warcisław, frato de Bogusław, alvenas al la Kastelo Wawel kun informoj pri la gravedeco de Elżbieta, kiu sendas donacon. La reĝino ĵaluzas la benitan staton de ŝia vicfilino. Malgraŭ la milito, Kazimierz perfidas Adelajdon kun nekonata virino en Silezio. Kunegunda havas koŝmarojn pri la morto de lia patro. Li preĝas por sia sekura reveno. Ŝia fianĉo, Ludwig, filo de la imperiestro, atingas sian kastelon. Li pasigas komplikojn al la reĝino kaj al la reĝino. Kunegunda enamiĝas al li je unua vido kaj sonĝas edziĝi. Li estas punita de la reĝino, dirante, ke ne taŭgas klopodi por favoro de viro. Ludwig, sen pensado pri la daŭra milito, aŭ pri la alianco, montras sian fianĉon per donacoj. Li donas al ŝi, inter aliaj ĉevalo, papago kaj simio. Adelajdo rakontas al Gabiji, ke li iros al Bavario kun la princino. Litova petas, ke ŝi ŝanĝu opinion. Adelajdo subfosas ŝian devotecon al la princino. La komunuma administranto provas helpi sian amatan, tiam decidas iri al la mondo kun ŝi. La ĉeoj moviĝas al Krakovo. La reĝo kaj la armeo devas reveni al Wawel kiel eble plej baldaŭ. La komunuma administranto kun Maciek prepariĝas fermi la ĉefurbon de la regno. Baldaŭ komenciĝos la sieĝo de Krakovo. Kazimierz defias la ĉean reĝon Jan Luxemburg al duelo. Li, tamen, mokas lin kiam li vidas la mankon de Wittelsbach-trupoj. Princino Kunegunda geedziĝas kun Ludwig Wittelsbach. Jolenta revenas al Wawel, en kiu la imperia kavaliro Hasso Wedel enamiĝas. Li deklaras ŝin, kaj poste dueloj kun Germanio, kiu ne konsentas pri la geedziĝo tamen. Tamen, Ludwig konvinkas lin. La filo de la imperiestro foriras neatendite de Krakovo, ĉar li ne ricevis la tutan doton. Casimir rifuzis lasi lin fari tion antaŭ ol li ne obeis la aliancon. Princino Kunegunda donas keston al sia patrino, kiu apartenis al ŝia patrino. La tuŝita Reĝino Adelajdo, kiu sentas sin forta pento, opinias, ke nur honesta konfeso povas helpi ŝin. Por ŝia surprizo, Elija, kiun ŝi konfesas, ne kondamnas ŝiajn agojn, kiuj donas al ŝi forton. Gaja ricevi absolvon, la reĝino volas vidi sian edzon. Neatendite li kaptas lin pri perfido. De tiam, ŝi havas koŝmarojn pri la perfido de la Reĝo, kaj la fakto ke ŝi ŝlosas ŝin en la turon. Adelajdo petas helpon de Katarzyna. Pilecka malkovras, ke Małgorzata, edzino de Pełka, estas la nova amanto de Małgorzata. Tamen li kaŝas ĝin de la delikata reĝino, kaj li avertas pri la konsekvencoj kontraŭ la malmorala kaj mallojala kortego. Kazimierz finfine kondamnas Idzi torturi kaj morti post konversacio kun li. Post tri monatoj de malespero pri ŝia edzo, kiu subite malaperis, Kunegunda provas preni la aferon en siajn proprajn manojn kaj malkovri kiom multe da mono estis pagita al Ludwig. Adelajdo estas turmentata de la konstantaj bedaŭroj de la princino. La reĝino ankaŭ lernas la veron pri la reĝo kaj Lekanto. Li minacas la kortumon, ke li malkaŝos la veron al sia edzo. Neatendite, la novaĵo pri la tragika morto de la filo de reĝino Elizabeto, princo Andrzej, atingas la Wawel. La ekscitita hungara reĝino kulpigas sian edzinon pro morto, la reĝino de Napolo, Johana. Mia amiko Wojciech, la iama konfesanto de Reĝino Anna, revenas al Wawel. Adelajdo provas malkovri ĉu Kazimierz ankaŭ malkaŝis sian unuan edzinon. Li demandas al Wojciech multajn demandojn.

Jaro 1347. Reveninte el Aviñono kun la papa delegito, episkopo Grot denove diskutas kun Kazimierz, por kiu li estas punita de ĉefepiskopo Bogoria. Kazimiro estas en konversacio kun la legato, kiu aŭdis de la Groto pri la malrespekto de la reĝo al la leĝo, maldeca konduto kaj disputo kun la reĝino. Reĝino Adelajdo ankoraŭ ne povas fariĝi graveda, kaj Princino Kunegunda vivas kun sia edzo. Frato Wojciech estas granda subteno por ili. La kapo de la komunumo proponas al Gabia. Opozicio al ĉi tiu rilato estas Regina, kiu komencas intrigi. Adelajdo estas senespera, ŝi ankoraŭ ne povas forgesi pri la perfido de Kazimierz, kaj la kastelo zumas pro klaĉo. Wojciech parolas al la reĝo pri ĝi. Kazimierz sciigas ke li elektas alian de sia edzino, sed ke li pretas pardonpeti al la reĝino. Tamen, kiam Adelajdo mencias la nomon de sia amatino Margaret, la reĝo forlasas sian ĉambron, lasante la larmoplena kaj trema reĝino. Kazimierz plendas pri la Groto. Neatendite, Wojciech alportas novaĵojn pri la difektanta spirita kondiĉo. Episkopo Jan Grot mortas. Li rigardas kun li Elija, la princinon kaj ankaŭ sian nevon Paszek. Kazimiro petas pardonon al Groto. Li ankaŭ trovas leterojn, kiujn la episkopo volis sendi al la Papo, de kiu ŝajnas, ke li eksigis ĉiujn ekskomunikojn kaj subtenis la agojn de la reĝo. Ĉiu atendas la alvenon de ĉefepiskopo Bogoria kun la lasta sakramento. La klingoj benas la princinon Kunegunda. Li ankaŭ petas la reĝon subigi la ĉeojn por kunlaboro kun la Teŭtona Kavaliro. Li volas sin enterigi sin per la glavo de frato, kiun mortigis la Teŭtona Kavaliro. La episkopo foriras. Kazimiro volas elekti novan episkopon kiel eble plej baldaŭ.

Jaro 1348. Reĝo Ludoviko de Napolo revenas al Budho. Reĝino Elizabeta ĝojas vidi sian filon. Ŝi ankaŭ feliĉas, ke Ludoviko alportis kun si malgrandan princon Karol Mertel, filo de la forpasinta Andrzej. Princino Anna Świdnicka, sub la prizorgado de ŝia filino, Ilza, alvenas en Budo por vivi en la reĝa kastelo de la onklino de ŝia patro, Reĝino Elizabeto. Princino Agnieszka maltrafas sian nevinon, kiu iĝis tiel proksima al ŝi kiel filino. Li instigas Bolek iri al Buda. Gaja kun svinganta nepo, Elżbieta ordonas al la servistinoj prizorgi Anna, kiun ŝi ne volas akcepti. La princino ekploras kaj deklaras, ke ŝi volas reveni hejmen. Ludoviko petas sian patrinon renkonti la knabinon. La reĝino tamen asertas, ke ŝi devos lerni paciencon kaj atendi. Kiam la renkontiĝo finfine alvenas, Anna estas konfuzita. Elżbieta akuzas Ludovikon pri tio, ke li ne enmiksiĝos en la malliberejon. Ne sufiĉas por enprizonigi siajn parencojn. La nova episkopo de Krakovo alvenas al Wawel. Kazimierz feliĉas pri la elekto de Szyrzyk, kiu laŭ lia opinio estas malpli konflikta ol la Groto. Rezultas, tamen, ke Szyrzyk mortis pro pesto en Avignon, kaj Bodzęcie sukcesis persvadi la Papon al sia nomumo. La reĝo koleras. Li minacas, ke li ne rekonos Bodzęta kiel novan episkopon. Baldaŭ estas unuaj konfliktoj inter ili. Olgierd venas al Wawel kiel la Granda Duko de Litovio. Kune kun Kazimierz, ili determinas, ke ili devas subteni la aliancon, malgraŭ la pola-litova milito. Olgierd parolas kun Kunegunda ĉe la tombo de ŝia patrino. Princino petas helpon al mia onklo. Subite novaĵoj pri alveno de Olgierd atingas Buda. Neatendite Princo Karlo febro kaj mortas. La tuta hungara kortumo funebras. Elizabeto estas senespera. Ŝi jam perdis tri filojn kaj nun ŝian nepon. Olgierd rezultas esti granda subteno por ŝi. En Namysłów paco finiĝas, finante la pol-ĉe waran militon. Bodzis kritikas ĉi tiun paŝon. Li estas tre feliĉa pri la afero de la reĝo. Li komencas ĉantaĝi Kazimierz. En lia disputo kun Adelajdo, li estas sur la flanko de la reĝino. Kazimierz planas atakon kontraŭ Rus, al kiu tamen Reĝo Ludoviko Węgierski asertas. Elżbieta konvinkas sian filon ne konflikti kun sia onklo. Kazimierz parolas kun la filo de Goldano, Oro Orda Dżana Kom, Berdi Beg kaj Tataroj. Reĝino Adelaide sentas sin nenecesa en la kastelo.

En 1349, Kazimierz revenas al Krakovo post venka ekspedicio al Rus. Reĝino Adelajdo atendas, ke ŝia edzo revenu. Bedaŭrinde tamen ŝi konfesas, ke eĉ se ŝi estos ornamita per la plej belaj juveloj, ŝi estas tiel malagrabla al sia edzo, malkiel siaj multaj amantoj. Kazimierz provas fini sian amaferon kun Małgorzata, kvankam li asertas, ke Adelajdo ne plaĉas al li. La reĝino diras kun bedaŭro, ke neniu longe traktis ŝin kiel reĝinon. La kastelo ankaŭ ricevas novaĵojn pri multaj perfidoj faritaj de Kazimierz en Czchów. Adelajdo estas rompita. En Buda, la reĝino Elizabeto malkovras, ke ŝia frato spionis ŝin kaj ŝian filon, Ludovikon. Li sendas sian informiston al Wawel. Reĝo Ludoviko estas malkonsolebla. En Eŭropo, laŭte pri la ekspedicioj de lia onklo, kaj la venko en Napolo, neniu memoras. La juna reganto decidas konduti kiel reĝo. Li decidas pri la foriro de lia pli juna frato, princo Stefan, al Sepos. Elizabeto estas senespera. Princino Anna diligente lernas historion. La konflikto inter Reĝo Kazimierz kaj episkopo Bodzęt ekcelas. La episkopo sendas al la reĝa konsilio la vikario Marcin Baryczka por doni al la reĝo negativan opinion pri la maldeca konduto de la papo. Por atentigi erarojn, la kolera reĝo ordonas seniĝi de la malkomforta pastro. Laŭ la ordo de Kazimierz, pastro Baryczka estas murdita per dronado en Wisła. Samtempe, Gabija kaj la eksa urbestro atendas la vikario en la preĝejo por geedziĝi kun ili. Pro lia malapero, lia frato Wojciech donacas al ili geedziĝon.

1350. La kastelo ne ĉesas paroli pri la murdo de la pastro Baryczka. Kolero pligrandiĝas kontraŭ la reĝo. Ĉefepiskopo Bogoria alvenas en Wawel, farante enketon pri la murdo de Patro Baryczka. La reĝino kaj Kunegunda timas, ke Kazimierz finfine atingos justecon por la multaj krimoj, kiujn li faris. Elija konvinkas ilin, ke eĉ la plej grava peko povas esti aĉetita reen. Dworek Oda spioni la Wawel por la ĉesoj. Wawel alvenas al Wawel, fidinda viro de Reĝino Elizabeto por subteni Kazimiro. Reĝino Adelajdo estas pli kaj pli detruita de ŝia situacio. Kazimiro, kiel parto de lia pentofaro pro la morto de Baryczka planas konstrui preĝejojn, li ankaŭ decidas provi ne montri sian nevolemon al sia edzino. Kune ili partoprenas la servon kaj ricevas komunecon. La reĝo denove vizitas ŝin en la ĉambro. Elizabeto kaj Ludoviko volas edzinigi Anna. Tamen, la kandidato devas esti akceptita de Bolko, kiu estas la gardanto de la nevino. La princino mankas Świdnica. Baldaŭ dukino Agnieszka kaj Bolko venas al Buda por viziti la nevinon de la nevino - Anna. La princino estas tuŝita. Kune kun Bolek, ili parolas kun Reĝino Elizabeto kaj Ludoviko. La sorto de ilia duklando dependas de ĝi. Dume, Reĝo Ludoviko venas al Krakovo por intertrakti kun sia onklo, Kazimiro.

En 1351, reĝo Ludoviko denove venas al Wawel. Li parolas kun sia onklo, Reĝo Kazimiro. Pollando kaj Hungario volas komune gvidi alian vojaĝon al Rusujo. Unue, la hungara reĝo ne estas decidita, li ankaŭ memorigas, ke kiam onklo ne havas masklan idaron, li heredas la kronon. Se jes, ĝi rajtos aĉeti Rutenian. Kazimierz konkurencas kun sia nevo. Niemęrza kaj Pełka eniras la litova kaptiveco kun Princo Kiejstut Giedyminowica. La miraklo timas. Małgorzata konsolas ŝin. Kiejstut ordonas al la kvaronigitaj korpoj de la kavaliroj sendi al Kazimierz. La reĝo atingas Olgierd. La bataloj ne haltas. Kazimierz suferas gravan malsanon en Lublin. Ludoviko provas proklami sin reganto de du regnoj kaj devigas sinjorojn ĵuri fidelecon. I ne estas farita nur de Jasiek, kiu estas fidela al Kazimierz. Reĝino Adelajdo volas paki la trunkojn tuj kaj moviĝi al sia edzo. Tamen konsilistoj haltigas ŝin. Szafraniec konsilas ŝin teni sekrete la malsanon de sia edzo. Bodzęta asertas, ke estas bona tempo por montri kiom granda estas la reĝino. Adelajdo organizas grandan feston en la tago de la Nativeco de la Benita Virgulino Maria, kio estas tio, kion iuj el la korteganoj indignas. La ceremonio rememoras la falintajn kavalirojn, Pełka kaj Niemierzęrze. Li donas ĉiun komforton. Baldaŭ Adelajdo ricevas sinceran dankon de la loĝantoj de Krakovo. Dum la foresto de ŝia edzo, ŝi povas montri. Małgorzata kaj Cudka suferas post la perdo de siaj edzoj. Baldaŭ mesaĝisto alvenas de Pomorze kun la novaĵo, ke la princino Elżbieta naskis sian filon, Jan Pilecki. La novaĵoj pri la nepo revenigas la reĝon al sano. Ludoviko paniko. Kazimierz revenas al Krakovo. Baldaŭ li reakiras sian sanon. Adelajda kaj Kunegunda tenere prizorgas lin. Kazimierz pardonpetas al sia edzino pro la tuta malbono, kiun li faris kaj gratulas ŝin por kiel ŝi regis mirinde dum sia malsano. La sentoj inter Kazimierz kaj Cudka renoviĝas. Baldaŭ rezultas, ke la juna vidvino estas graveda. Helena de Jakub-gastoj de Biskupice kaj lia skviro. Rezultas, ke la kunulo de Teŭtono estas ŝia duonfrato. Viro forkaptas gravedan fratinon. Guncel kaj Przybysław funebras, pensante ke Helena mortis. En Reĝino Bude, Elizabeth estas turmentita. Li ŝercas pri la vivo de Ludoviko, kaj li frustras konsilantojn kaj princinon Anna. Ludoviko sukcesas akiri Rus. Post parolado kun mia onklo, li revenas al Hungario, lasante sian informiston en Wawel.

1352. Videbla gravedeco Cudki fariĝas temo de kortumo. Catherine suspektas, ke la infano, kiu portas virinon, ne estas la mortinta germano, sed la reĝo. Reĝino Adelajdo estas rompita. Malgraŭ la tempo, ŝi ankoraŭ ne povas resti graveda. Aferoj ne faciligas scii, ke la edzo de sia filo povas naski amanton. Kazimierz volas nuligi la interkonsenton kun Hungario kaj igi lian posteulon, nepon, Kaźka. Reĝino Elizabeto estas mirigita pro ĉi tiu turniĝo de eventoj, ĉar ŝia filo Ludoviko devis sidi sur la pola trono. En Wielkopolska, konfederacio estas establita sub la gvidado de Frato Helena, Maciej Borkowic. Dum la interŝanĝo kun Maciej, Beniamin falas kaj mortas. Guncel kaj Borkowic forkuras. Spytek foriras por intertrakti kun la tataroj. La filo de Chana ordonas al li fortranĉi sian langon, kiu estas transdonita al la reĝo. Kazimierz volas aĉeti amikon el kaptiveco. Katarzyna estas torturita. La reĝino donas ŝiajn juvelojn por savi sian edzon. Miraklo konfesas al Wojciech kaj konfesas, ke li portas la infanon de la reĝo. Spytek revenas al Wawel. Audre hazarde renkontas Bogdan, kiu, kiel rezultis, venis al Krakovo per ordo de la hungara reĝino. Miraklo naskas ĝemelojn, kiuj donas la nomojn de la forpasinta edzo kaj patro: Pełka kaj Niemierza. La reĝo fariĝas ilia bapto-patro, kiu skuas Adelajdon. Kazimierz ne neas, ke li estas la patro de la infanoj de Cudka. La reĝino estas furioza. Spytek dum sia vojo al Melsztyn mortas. Reĝo Ludoviko revenas al Budho. Lia patrino lin salutas, Elżbieta. Ludoviko volas, ke ŝi forlasu la domon kaj translokiĝu al la mona .ejo. Elżbieta, tamen, pruvas ŝian saĝon. Ili baldaŭ atingas interkonsenton. Elżbieta ordonas al Paszek forlasi Buda, akuzante lin ke li perdis Anna. Kazimierz ordonas kapti kaj mortigi Maciej Borkowic sen proceso. Bogdan mortigas Błażej, kiu malkovris sian sekreton. Agnieszka kaj Bolko venas al Buda. Preparoj okazas por la geedziĝo de Anna kun la ĉea reĝo, Karol. La princino timas edziniĝi kun preskaŭ kvardek-jara viro. Agnieszka estas plena de timoj. La geedziĝo de Jutta kaj Jan Jura okazas en Wawel. Bogdan murdas la reĝon. Jasiek komencas helpi. Kolera Kazimierz tuj ekiris al Hungario, eksciu, kiu volas mortigi lin. Antaŭ ol foriri, li deklaras al Adelajdo, ke ilia geedzeco finiĝis. La reĝino malesperiĝas. Li volas forlasi Wawel.

1353. En Budo, la geedzeco de reĝo Karlo de Luksemburgo kun princino Anna estas plenumata. Geedziĝo konfirmas la geedziĝan nokton. Kazimierz en la kapo turnas ĉe townan urbestrinon Krystyna Rokiczana, kiu venis kun la kortumo de Karlo.Ludwik provas konekti ilin. Kazimierz parolas kun Karol. Guncel alvenas en Budho post kiam li ne trovis Bolek en Świdnica. Li petas lian propeton per Kazimierz, por ke la reĝo helpu Helenan. Tamen, li sentas, ke lia edzino vivas. Krystyna promesas spioni Ludovikon. Li ankaŭ devas esti spiono de Karlo. Adelajdo devas decidi pri la sorto de la kaptita Bogdan, sed li ne volas fari ĝin. Audre ne povas kredi je la kulpo de la amato.

En 1355, Kazimiro deklaras al Reĝino Adelajdo, ke li baldaŭ rajtos eksedziĝi. Kiel rezulto de la dramecaj okazaĵoj, kiujn ŝi trapasis, ŝi insistas pri frenezo. Senesperigita, ŝi provas memmortigi, sed la tribunalo savas ŝin. La reĝo ordonas al ŝi iri al Żarnowiec. Li baldaŭ invitas Pragon.

## Krono de reĝoj: tia rakonto... 
*Krono de reĝoj: Tia rakonto...* estas programo kiu montras la historion malantaŭ la kreado de la serio, kaj ankaŭ direktita al historia edukado. La premieraj epizodoj estas anoncitaj por vendredoj je 18.30, ekde la 7-a de septembro 2018, te post la unua semajno da eldono de la dua sezono de la serio.

## Akcepto 
*La* serio *de Kronoj de Reĝoj* ĉe la komenco de ĝia elsendo renkontis diversajn opiniojn, plejparte negativajn. I rapide fariĝis la celo de multaj memoj en la interreto. Aldone al kritikaj rimarkoj pri produktado kaj substantivaj aferoj, atento estis donita al la buĝeta elspezo kaj la pravigita intenco krei serion montranta mezepokan Pollandon. Pro la efektivigo de la serio per publika televido subigita al la PiS- registaro, kiel parto de la historia politiko anoncita de ĉi tiu registaro, la ricevo de la serio iĝis plejparte derivita de politikaj opinioj kaj la serio estis defendita plejparte de dekstrulaj komentistoj favoraj al la registaro kaj PiS-politikistoj (m.in. . Krystyna Pawłowicz ), kiu samtempe kritikis la kritikojn de la serio. Inter ili, Michał Karnowski taksis, ke "la historio de Pollando estas rakontita kun amo, fiereco, sed sen infanismo," kaj li nomis kritikistojn la cinikajn "krimulojn". Ŝi negative taksis agadon, konsiston kaj dialogojn ("mallertaj aktoroj en neparolataj perukoj kaj kostumoj donas lignajn dialogojn").

Laŭ la industria analizo de la virtualnemedia.pl-portalo, mezumo de 3.09 milionoj da spektantoj rigardis la unuan semajnon de la temo de la "Krono de Reĝoj". La unuaj du epizodoj de la historia telenovelo montritaj en la Nova Jaro havis 3,71 milionojn da spektantoj, kaj la meza spektantaro de epizodoj elsenditaj dumtage estis 2,61 milionoj da homoj. TVP1 dum la produktado-afero estas la ĉefo en la televida merkato en 4+.

## Ekrana emblemo 
eta|240x240ra|Logo de *TVP1* dum la elsendo de la serio.
Dum la ĉefministro kaj ripetema elsendo de ĉiu epizodo, la TVP1- stacia emblemo ŝanĝiĝas de blanka al oro, tiel raportante al la tiparo de la subtekstoj uzataj en la serio.

## Produktado 
Komencante de la sesa epizodo, antaŭ kaj post ĉiu unua epizodo, la sekvaj epizodoj estas montritaj: memorigilo pri la okazaĵoj de la antaŭa epizodo kaj mallongigo de okazaĵoj de la sekva epizodo. Kun la komenco de la epizodo 30, la bando *en la proksima epizodo* okazas antaŭ la kreditoj finoj. La epizodaj numeradoj estis enkondukitaj de ĉi tiu epizodo - en pli fruaj epizodaj numeroj oni ne montris. La fina sekvenco de epizodo 26 estis mallongigita kaj subtitoloj aperas pli rapide. En marto de 2018, Jacek Kurski, prezidanto de la estraro de TVP SA, anoncis la kreadon de la dua serio, premiere prezentita en la aŭtuno de 2018.

## Rimarkoj 

## Bibliografio 
* La krono de la reĝoj (filmpolski.pl)
* La krono de la reĝoj (Filmweb)

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la serio
* Ĉiuj epizodoj de la serio sur la retejo TVP VOD

Kategorio:Aperis en 2018
Kategorio:Polaj televidaj serioj
Kategorio:Historiaj televidaj serioj‎
Kategorio:Mezepoko en populara kulturo
Kategorio:14-a jarcento en fikcio