open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nikolaus Heinrich Dornheim

[eta|Bildo de Dornheim, sur kiu oni vidas la [Ĉirkaŭfortikaĵo de Erfurto|Ĉirkaŭfortikaĵon de Erfurto kaj la Preĝejon de la kanonikoj aŭgustenanaj, ĉ. 1800]] **Nicolaus Christian Heinrich DORNHEIM** (naskiĝinta antaŭ la 6-a de oktobro 1772 en Erfurto, mortinta samloke en la 9-a de aŭgusto 1830) estis germana grafikisto kaj pentristo, al kies senlaca laborado oni ŝuldas multajn bildojn de Erfurto.

Por tio oni nomis lin ankaŭ "pentristo de la erfurta urboaspekto". Krome li pentris portretojn kaj pejzaĝojn.

Mallonge antaŭ sia morto li testamente asignis lian verkaron al la kolekto pri artaĵoj, antikvaĵoj kaj naturaĵoj de la Evangelia Orfejo de Erfurto.

## Literaturo 
* *Allgemeines Künstlerlexikon*, volumo 29, 2001, p.&nbsp;96.

Kategorio:Germanaj desegnistoj
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1772
Kategorio:Mortintoj en 1830
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Otto von Keudell

**Otto Victor von Keudell** (naskiĝinta la 28-an de februaro 1887 en Romo; mortinta la 12-an de majo 1972 en Garmisch-Partenkirchen) estis germana administra oficisto kaj same membro de la NSDAP kiel lia frato Walter von Keudell.

## Vivo 
Post studo kaj praktika profesilernado Keudell laboris interalie ministro pri internaj aferoj en la germana regnero Prusujo kaj en la regna ministrejo pri internaj aferoj. Post la nazia potencopreno en Germanujo li aniĝis marton de 1933 en la NSDAP (membronumero 1.772.957) kaj fariĝis novembron de la sama jaro estrarano de la „Reichskammer der Bildenden Künste“, institucio, kiu prosperigis naziajn artistojn kaj helpis forigi kontraŭulojn de NSDAP kaj judojn. En 1935 li fariĝis ministra konsilisto de la sekcio muziko kaj bildartoj en la propagando-ministrejo.
Ekde 1936 ĝis 1945 li estis posteulo de Karl Budding kiel prezidanto de la administra distriktaro en okcidentprusa Marienwerder. Keudell estis membro de SS kaj estis rangaltigata junion de 1944 al brigadestro de SS (SS-n-ro 241.805).

## Referencoj 
Kategorio:Kulturo en nazia Germanio
Kategorio:Membroj de NSDAP
Kategorio:SS-membroj
Kategorio:Germanaj oficistoj
Sebastian Lucius

eta|Tombejo de Sebastian Lucius kaj de lia edzino.
**Sebastian LUCIUS** (naskiĝinta la 2-a de novembro 1781 en Erfurto, mortinta la 18-a de septembro 1857 en Ballhausen estis germana entreprenisto.

## Vivo 
La 11-a infano de la entreprenisto Johann Anton Lucius frekventis la Konsilantargimnazion kaj trejnitis ekde 1797 fare de sia plej maljuna frato en Höchst am Main. Studi estis malpermesite al li, ĉar la patro destinis lin por la kariero de komercisto. Post du jaroj en ĉe sia frato, li devis reveni Erfurton por apogi kaj subteni sian patron. Poste li transprenis la patran firmaon. Ĝi evoluis al unu el la plej gravaj tekstilaĵaj komercodomoj kaj produktejoj en Erfurto. Ĉe la Anger-strato li aĉetis du domojn, kiujn li unuigis al ununura, la hodiaŭxa Kulturforumo Dacheröden.

Pro la malkreskanta komerco per kotonaĵoj li specialiĝis ekster tio je gantoj, ŝtrumpoj kaj tolaĵaj ŝtofoj: produktolokoj por tiu ĉio troviĝis en tiucelen konstruitaj fabrikoj en la regionoj de la Turingia Arbaro kaj de la Eichsfeld.

En 1851 li aĉetis la sinjoran bienon en Ballhausen kien li retiriĝis maljunaĝe. Lia dua plej granda filo Ferdinand Lucius gvidis, komence kun la helpo de la patrino, la firmaon de 1857 ĝis 1862.

## Engaĝiĝo politika 
La entreprenisto sin engaĝis ankaŭ en politikaj kaj socialaj aferoj. Dum 12 jaroj li estris la Ĉambron industrian-komercan de Erfurto kaj ricevis la titolon de Komerca konsilisto. Li estis delegito ĉe la kunveno de germanaj entreprenistoj kaj komercistoj. Kiam la prezoj por nutraĵoj kreskegis, li vendis tritikon je prezo sub la aĉetprezo al malriĉuloj. Kune kun sia edzino li donacis grundon kaj monon por la maljunulejo *Lucius-Hebel-Fondaĵo* kaj por la Katolika hospitalo de Erfurto. Krome li kunlaboris ĉe la fondo de la edukejo *Volksche Erziehungsanstalt* por malzorgitaj infanoj kaj junuloj.

Dum la Marta Revolucio en 1848 li devis toleri ne malmultajn atakojn, tiel kiel li eĉ intencetis transloki sian entreprenon al Hamburgo aŭ Anglujo. Kandidati por la Frankfurta Nacia Asembleo li malakceptis. Estante patrioto regiona, li (sukcese) batalis kondukigi nepre tra Erfurto la konstruotan fervojan linion de inter Halle kaj Kassel.

## Literaturo 
* *Die Erfurter Familie Lucius*. Erfurter Heimatbrief Nr.37 (1978), p.28-37
* Katharina Trutz: *Sebastian Lucius*. In: Historische Kommission für die Provinz Sachsen und für Anhalt (Hrsg.): *Mitteldeutsche Lebensbilder.* 3. volumo *Lebensbilder des 18. und 19. Jahrhunderts.* Selbstverlag, Magdeburg 1928, p. 362–372.

## Vidu ankaŭ 
Robert Lucius von Ballhausen

## Eksteraj ligiloj 
* La *Sebastian-Lucius medalo*.
* Biografio ĉe NDB.

Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Ŝirmrelo

[eta|Ŝtala ŝirmrelo je la meza vojborderostrio de [aŭtoŝoseo]]
**Ŝirmrelo** estas bariero, kiu estas lokita flanke de vojoj, por preventi ke veturiloj forlasas la vojon en flanka direkto, renversiĝas aŭ trairas la mezan vojborderostrion. Pro ĉi tio la damaĝo al veturilo, ŝoforo kaj pasaĝeroj estas kiel eble plej multe limigita.

Ŝirmreloj estas ĝenerale uzataj sur aŭtoŝoseoj. Ili ankaŭ estas uzataj por gvidi la trafikon sur akcesoraj vojoj kaj en parkumejoj por protekto de konstruaĵoj, kradaĵoj, fostoj, maŝinoj kaj skafaldoj.

## Vidu ankaŭ 
* Ovotranĉilo

Kategorio:Vojoj
Kategorio:Aŭtovojoj
Kategorio:Strataj mebloj
Ronald Harwood

**Ronald Harwood** (naskiĝinta la 9-an de novembro 1934 en Kaburbo, Respubliko de Sud-Afriko) estas brita scenaristo, filma produktoro kaj teatra aktoro. Li honoriĝis per membreco en la Ordeno de la Brita Imperio.

Filo de judaj gepatroj, kiuj en la 1930-aj jaroj sukcesis elmigri el Litovio al Sud-Afriko, li en aĝo de 17 jaroj translokiĝis al Londono, tie lernis aktoradon kaj iĝis membro de la teatra kompanio *William Shakespeare* en Stratford-upon-Avon. Ekde 1962 li ankaŭ aktivas kiel scenaristo. Plej grandan renomon atingis lia kineja filmo La pianisto de 2002 - pro ĝi li honoriĝis per la Akademia Premio ("Oskaro"). Kiel tiu ĉi produktaĵo, ankaŭ multaj aliaj el liaj filmoj temas pri la Dua Mondmilito kaj la Holokaŭsto.

Lia teatraĵo *Collaboration* angle premieris en 2008, germane en 2009: Richard Strauss kaj Stefan Zweig kunlaboras pri la opero Die schweigsame Frau, kiu premieru en 1935 en Dresdeno. Strauss, prezidanto de la nazia muzikista sindikato *Reichsmusikkammer*, kunlaboras kun la nazioj, sed en tiu ĉi kazo montras kuraĝon kaj atingas, ke la nomo de la judo Zweig estas presata en la programaj afiŝoj kaj publikaĵoj, kvankam la naziaj aŭtoritatoj premas prisilenti la judan kontribuon.

Harwood ekprezidis PEN Internacian, kiam esperanto estis akceptita kiel literatura lingvo (1993). Li lasis la prezidon en 1997. Al li amikiĝis Giorgio Silfer, kiu esperantigis lian komedion "Kvarteto (Bella figlia dell'amore)"; ĝi aperis en la revuo Literatura Foiro, en 2010.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Britaj scenaristoj
Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:Britaj reĝisoroj
Kategorio:Kinproduktoroj
Kategorio:Sudafrikanoj
Kategorio:Britoj
Triopa Alianco (1882)

eta|280ra|Mapo de eŭropaj aliancoj 1914
Estas aliaj triopaj aliancoj en apartigilo Triopa Alianco.
eta|maldekstra|Germana poŝtkarto favore al la Triopa Alianco

La **Triopa Alianco** estis sekreta defenda alianco inter la Germana Imperiestra Regno, Aŭstrio-Hungario kaj la Itala reĝlando. Ĝi estiĝis la , kiam Italio aliĝis al la Duopa Alianco, kiu estis konkludita inter la Germana Imperiestra Regno kaj Aŭstrio-Hungario en oktobro 1879 kaj kiu separate daŭris. Italio esperis, ke la alianco povus subteni ĝiajn klopodojn atingi koloniojn en Afriko.

La  la malnova reĝlando de Rumanio aliĝis al la Triopa Alianco, kiu ĝis la jaro 1912 estis renovigita post po kvin jaroj.

La kontrakto devigis la subskribantojn al mutuala helpo kaze de samtempa atako de du aliaj potencoj aŭ kaze de atako de Francio al Germanio aŭ Italio. Kiel en la kontrakto de la Duopa Alianco, Aŭstrio ne estis devigita subteni Germanion kontraŭ Francio.

Je la komenco de la dudeka jarcento la graveco de la alianco malpliiĝis. Ĝi rompiĝis en 1915, kiam Italio denoncis la kontrakton kaj deklaris militon al Aŭstrio-Hungario post la traktato de Londono.

eta|centra|200ra|

Kategorio:Traktatoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Unua mondmilito
Kategorio:Historio de Eŭropo
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1882
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1915
Monda heredaĵo en Nord-Makedonio

Ĉi tiu paĝo listigas la lokojn apartenantajn al la **monda heredaĵo de Unesko en Nord-Makedonio**.

## Statistiko 
En 2014, Unesko agnoskas en Nord-Makedonio unu lokon en la listo de monda heredaĵo, kiu estas miksita (samtempe kultura kaj natura).

## Listo 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de mondaj heredaĵoj
* Monda heredaĵo en Eŭropo
Naturrezervejo Mamiraŭao

La **Naturrezervejo Mamiraŭao** () en la subŝtato de Brazilo nome Amazonio, ĉe la urbo Tefé, estas naturrezervejo de 57,000&nbsp;km² ĉe la vilaĝo Boca do Mamirauá. Ĝi enhavas ĉefe amazoniajn inundarbarojn kaj humidejojn.

## Protektado 
Mamiraŭao estas agnoskita de la internacia Ramsar-Interkonsento, kiel humidejo de tutmonda gravo, same kiel parto de natura loko de la Mondhereda Konvencio. La rezervejo estas rezulto de la dumviva laboro de brazila sciencisto José Márcio Corrêa Ayres.

Mamiraŭao havas homan populacion ĉirkaŭkalkulita je 6.306 individuoj, kiaj la indianaj amazoniaj popoloj de kabokloj, tikunoj, kambeboj kaj kokamoj.

## Naturo 
Mamiraŭao estas hejmo de granda diverso de birdoj, kun pli ol 400 specioj registritaj, kiaj tukanoj, harpiaglo, hoacino, 15 specioj de papagoj kaj, ĉefe akvobirdoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Geografio de Brazilo
Kategorio:Naturo de Brazilo
Kategorio:Amazonio
Malnova reĝlando Rumanio

[eta|300px|Ŝanĝo de la limoj de [Rumanio ek de 1881—la malnova reĝlando en purpura]]
eta|maldekstra|150px|La blazono de Rumanio (1881–1921)
[eta|maldekstra|150px|Reĝo [Karolo la 1-a (Rumanio)|Karolo la 1-a (1866–1914)]]
eta|300px|1901 germana mapo de la malnova reĝlando
**Malnova reĝlando Rumanio** ( rumane: *Vechiul Regat* aŭ ĵus *Regat*;  aŭ *Altreich* ) estas nomo rilatanta al la teritorio kovrita de la reĝlando Rumanio inter la jaroj 1878 kaj 1913. Ĝi estis kunmetita precipe de la danubaj princlandoj Valaĥio kaj Moldavio.

Post la malvenko de Rusio en la krimea milito (1856) la du princlandoj estis sub protektorato de Otomana Imperio. Sub la aŭspicioj de la traktato de Parizo (1856) estis organizitaj kunvenoj (tiel nomataj *diwan ad hoc*) en kiuj oni fine decidis la unuiĝon de la du landoj sub la regado de Aleksander Ioan Cuza kiel ilia reganto (*domnitor*). La tiam formita Unuiĝinta princlando de Valaĥio kaj Moldavio restis sub la protektorato de Otomana Imperio. Ĝi iĝis sendependa nur post la milito kontraŭ la Otomana Imperio en 1878. Post tiu milito, en la kongreso de Berlino, al la unuiĝinta princlando estis asignita la plejparto de Dobruĝo, dum Besarabio estis transdonita al Rusio. En 1881 estis proklamita la reĝlando de Rumanio kaj Karolo la 1-a iĝis ĝia unua reĝo.

La esprimo *malnova reĝlando* venis en uzo post la unua mondmilito, kiam la reĝlando iĝis Granda Rumanio (*România Mare*) kaj inkluzivigis la regionojn de Transsilvanio, Banato, Besarabio kaj Bukovino.

## Referencoj 
* Lampe, John  Balkan Economic History, 1550-1950: From Imperial Borderlands to Developing Nations] (angle: "Balkana ekonomia historio, 1550-1950: de imperiaj limregionoj ĝis evoluantaj nacioj"), 1982, ISBN 0-253-30368-0.

Kategorio:Historio de Rumanio
Kategorio:Historio de Moldavio
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Princlandoj
Nacia Parko Ĉiribikete

eta|Mapo de la Nacia Parko Ĉiribikete
**Nacia Parko Ĉiribikete** () estas la plej granda nacia parko en Kolombio kaj estis kreita en 1989. Tiu parko okupas  kaj enhavas la montaron Serranía de Chiribiquete kaj la ĉirkaŭajn malaltajn terojn kiuj estas kovritaj de tropika malseka arbaro, savanoj kaj riveroj.

Aŭguste de 2013, la Nacia Natura Parko Ĉiribikete estis etendita el la antaŭaj 1.2 milionoj da hektaroj al 3 milionoj da hektaroj. La anonco estis farita kelkajn tagojn post kiam Ekvadoro decidis esplorserĉi nafton ene de siaj protektitaj naturaj parkoj en la Amazonia regiono.

## Referencoj 
Kategorio:Naciaj parkoj de Kolombio
(10335) 1991 PG9

**(10335) 1991 PG9** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
10318 Sumaura

'*10318 *Sumaura''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Koyo Kawanishi kaj Toshiro Nomura elde la observatorio de Minami-Oda, apud Kamikaŭa en gubernio Hjogo (Japanio)

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la "Elementa Lernejo Sumaura", la plej malnova privata elementa lernejo en Kobe, kreita en 1902. Ĝi konstante produktas talentajn homojn.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Toshiro Nomura
Kategorio:Malkovrita de Koyo Kawanishi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Rivero Kaketao

La **rivero Japurao** aŭ **Kaketao** estas rivero ĉirkaŭ 2 816&nbsp;km longa (kelkaj fontoj indikas 2 414&nbsp;km) fluanta kiel Kaketao (Caquetá [kaketA] en hispana, el Andoj al sudoriento de Kolombio. Ĝi fluas sudorienten al Brazilo, kie ĝi estas nomita Japurá [ĵapurA]. Tiu rivero eniras al la Amazona Rivero tra reto de kanaloj. Ĝi estas navigebla pere de malgrandaj boatoj en Brazilo.eta|250ra|Mapo de la Amazonia Baseno kun la rivero Kaketao merkita

La rivero estas hejmo al ampleksa vario de fiŝoj kaj reptilioj, kiaj enormaj katfiŝoj kiuj pezas ĝis 91&nbsp;kg kaj estas ĝis 1,8 m longaj, piranjoj, testudoj, kaj kajmanoj. Ĝi utilas ankaŭ kiel ĉefa transportejo, fare de kanuoj, motorboatoj, kaj enlanda ŝipo konataj surloke kiel *lanchas* [lAnĉa].

Multe el la ĝangalo tra kiu la orienta Kaketao origine fluis estis klarigita for paŝtejoj, kampoj de rizo, maizo, manioko, kaj sukerkano, kaj en la pasintaj jardekoj, partikulare por kokao.

Okcidente de la Rio Negro, la rivero Solimões (kiel nomiĝas la amazona supra brazila fluo) ricevas tri pliajn akvejojn el nordokcidenta Japurao, la Içá (menciita kiel Putumajo antaŭ eniri en Brazilo), kaj la Napo. La Kaketao, post iĝi Japurao, fluas en kolombiaj Andoj, kaj preskaŭ tuŝas la fontojn de la Magdalena Rivero, kaj plialtigas sian kvanton el multaj branĉoj dum ĝi fluas tra Kolombio.

## Vidu ankaŭ 
* departemento Kaketao

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Primedia informaro pri kolombia Amazonio 

Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Riveroj en Sudameriko
Kategorio:Geografio de Brazilo
Pál Tittel

**Pál Tittel,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tittel Pál** (ankaŭ *Tittel Péter Pál*) estis hungara astronomo, romkatolika pastro, profesoro, fondinta membro de Hungara Sciencula Societo en 1830.

Pál Tittel http://akademikusok.tudomanytortenet.hu/index.php?page=1&sub=7&xid=72 naskiĝis la  1784 en Pásztó. Li mortis la  1831 en Buda.

## Biografio 
Pál Tittel lernis en sia naskiĝurbo, Gyöngyös kaj Kecskemét. En Eger li aliĝis al la pastroj en 1800, krome li plulernis ĝis 1806. Li pastriĝis en 1807, krome li doktoriĝis en universitato de Pest (urbo) kaj li ekinstruis en la eklezia seminariumo en Eger. Post 2 jaroj li ricevis la taskon gvidi observatorion de Eger, tial li lernis astronomion en Vieno, poste eĉ en Göttingen, kie li lernis de Carl Friedrich Gauss. Baldaŭe li studis observatoriojn de Parizo kaj Greenwich. Li konatiĝis kun William Herschel, fine li hejmenvenis en 1818. En 1824 li komencis gvidi observatorion sur monto Gellért kaj samtempe li instruis en la universitato. En 1831 ankaŭ li mortis pro epidemio pri ĥolero. Post la morto Mihály Vörösmarty verkis dediĉan poemon al Pál Tittel.

## Verkaro (elekto) 
* *Observationes astronomicae in specula caes* (1815)
* *Geometrischer Lauf der Pallas von 21-ten Januar 1818. bis 22-ten Januar 1819* (1820)
* *Rövid tudósítás a Buda-Pesti torony órák regulázása végett adandó jelek idejéről s módjáról, négy közhasznú tábla toldalékkal* (1830)

## Memorigiloj 
* 114987 Tittel

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj astronomoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Pantepec

**Pantepec** estas la nomo interalie de du komunumoj en Meksiko.

Temas pri
* Pantepec (Chiapas) kaj ties samnoma ĉefa urbo en la subŝtato Chiapas, kaj
* Pantepec (Puebla) kaj ties samnoma ĉefa urbo en la subŝtato Puebla.
Gábor Tolnai

**Gábor Tolnai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tolnai Gábor** estis hungara literaturhistoriisto, verkisto, bibliotekisto, profesoro, membro (korespondanta en 1948, ordinara en 1962) de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Dugonics.

Gábor Tolnai http://mek.oszk.hu/02200/02228/html/06/51.html naskiĝis la  1910 en Kunszentmiklós. Li mortis la  1990 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gábor Tolnai frekventis gimnazion en Budapeŝto, universitaton en Szeged ricevinta diplomon en 1933. En la sekva jaro li eklaboris en Tutlanda Biblioteko Széchényi. Post la 2-a mondmilito li estis tie jam direktoro. En 1948 li laboris unu jaron en la ministerio, poste li estis diplomato en Romo. Inter 1953-1980 li estis katedrestro en Universitato de Budapeŝto, dume li redaktis gravajn revuojn.

## Verkaro (elekto) 
* *A szabadvers és a lírai formák válsága* (1931)
* *Erdély magyar irodalmi élete* (Hungara literatura vivo de Transilvanio), (1933)
* *Végzetes esztendők* (1945)
* *Évek - századok* (Jaroj - jarcentoj), (1958)
* *Itália dicsérete* (Laŭdo de Italio), (1965)
* *Maradj velem, mert beesteledett* (1977)
* *Szóbeli jegyzék* (1987)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Incendio en hotelo "Rossija" (1977)

[eta|[Rossija (hotelo en Moskvo)|Hotelo "Rossija", unu el la plej grandaj en la mondo]]
**Incendio en hotelo "Rossija"** okazis la  en Moskvo. La incendio komenciĝis ĉe la supraj etaĝoj de la plej granda hotelo de Moskvo - hotelo "Rossija" ("Rusio").

Dum la incendio pereis 42 homoj, ankoraŭ 52 estis suferintoj. Pli ol mil homoj estis savitaj el brulanta konstruaĵo (Norda turo).

## Incendio 
La incendio komenciĝis vespere (je 21:23) sur la 13-a etaĝo. Pli ol 50 homoj informis pri ekbrulo kaj fumigo. Je la 10-a horo apud la hotelo estis jam 56 fajrobrigadaj aŭtomobiloj. Poste alvenis kelkaj el Moskva provinco. Ĝis la 12-a etaĝo estis etendita speciala ŝtuparo, farita el kelkaj aliaj, pro tio estis savitaj 43 homoj (el tiuj, kiuj provis malsupreniĝi per enaj ŝtuparoj, plimulto pereis pro asfiksio.

Entute pereis 42 homoj (12 virinoj kaj 30 viroj). Suferis 52 homoj (inter ili 13 fajroestingistoj). Dum la incendio forbrulis pli ol 100 modernaj hotelaj ĉambroj.

## Esplorado 
Tuj post la incendio estis fondita speciala komisiono por esplorado de kialoj de la akcidento. Laŭ ĝia konkludo, la incendio estis kaŭzita de nemalŝaltita lutilo; tamen, plej ĝuste la kialo ne estis definita.

Du homoj estis oficiale kulpigitaj pro rompigo de kontraŭincendiaj reguloj.

## En literaturo 
Al fajroestingistoj kunlige kun ĉi tiu incendio estis dediĉita beletra ruslingva romano "Granda incendio" () de Vladimir Sanin, eldonita en 1986.

## Referencoj 
Rossija
Kategorio:Kitaj-urbo
Kategorio:1977 en Moskvo
Rossija (hotelo en Moskvo)

eta|Hotelo "Rusio" en 2004
eta|La hotelo kaj Moskva Kremlo
**"Rossija"** (**"Rusio"**, ) estis hotelo, funkciinta en Moskvo ekde 1960-aj jaroj ĝis 2006. La hotelo situis en historia urboparto Zarjadje (parto de Kitaj-gorod) apud Moskva Kremlo kaj estis unu el la plej grandaj hoteloj en la mondo.

## Projekto kaj konstruado 
Dekomence sur tiu loko oni planis konstrui la okan "nubskrapulon de Stalino" kun 32 etaĝoj kaj alteco 275 metroj laŭ projekto de arkitekto D. Ĉeĉulin. Ĝia konstruado estis haltigita en 1954 post morto de Josif Stalin, kio tre malkontentigis ĝian arkitekton. Al la projekto de la konstruaĵo oni revenis en 1960-aj jaroj, sed tiam oni jam decidis konstrui hotelon.

Sub gvido de Ĉeĉulin grupo da arkitektoj kreis novan projekton. En 1964 - 1967 la hotelo estis konstruita. Ĝi fariĝis la plej granda hotelo en la mondo kaj pro tio en 1970-aj jaroj trafis al la Guinness-libro de rekordoj.

Por tiom granda konstruado estis forigitaj kelkaj mallarĝaj stratetoj centre de Moskvo (Jeleckij, Zarjadjevskij kaj aliaj)

## Arkitekturo 
[eta|La hotelo en [1997]]
La hotelo konsistis el kvar 12-etaĝaj konstruaĵoj, starigitaj je rektangulo, kaj 23-etaĝa (Norda) turo (80 m alta). En la suda ejo estis koncerta halo (por 2500 personoj, malfermita en 1971), apude 2-hala kinejo "Zarjadje" (por 1500 personoj). Sub la hotelo estis militobjektoj.

La hotelo entenis 3500 ĉambrojn por 5300 gastoj. Tie funkciis preskaŭ cent liftoj.

## Malkonstruado 
[eta|Komenco de detruo (en [2006)]]
eta|Teritorio de estinta hotelo dum ĝia malkonstruado (fotita en 2012)
En 2004 estraro de Moskvo decidis fermi kaj malkonstrui la hotelon. Anstataŭ ĝi oni planis konstrui hotela-komercan komplekson de novaj konstruaĵoj (malpli grandan). En novembro de 2004 pasis konkurso por rekonstruo, kiun partoprenis kompanioj Bauholding Strabag AG, "Monab" kaj ST Development (gajnis la lasta).

Ekde la  la hotelo estis fermita, marte de la sama jaro komenciĝis malkonstruado. La suprajn etaĝojn oni malmuntis, la malsupraj kvin estis rompitaj per peza maŝinaro.

La  dum renkontiĝo de Vladimir Putin kaj Urbestro de Moskvo Sergej Sobjanin estis decidite sur la loko de estinta hotelo planti parkon nomata Parko Zarjadia.

## Hotelo "Rossija" en kulturo 
* En sovetia filmo "Mimino" tie loĝas la ĉefa heroo - aviadisto el Kartvelio kaj ĉi tie li konatiĝas kun armeno Ĥaĉikjan.
* En la hotelo parte estis filmitaj kelkaj konataj filmoj, ekzemple "Rabia aŭtobuso" ().

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Incendio en hotelo "Rossija" (1977)

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri la hotelo kun aktuala informo
* Paĝo kun bildgalerio pri historio de la hotelo

Kategorio:Hoteloj en Moskvo
Moskvo
Kategorio:Kitaj-urbo
Kategorio:1967 en Moskvo
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1967
Kategorio:Malaperis en 2006
Robert Hawker Dowling

eta|dekstra|*Group of Natives of Tasmania* (1859)
**Robert HAWKER DOWLING** (n. en 1827 - m. la 8-an de julio 1886) estis aŭstralia kolonia artisto.

Li naskiĝis en Anglio kaj estis la plej junaĝa filo de pastoro Henry Dowling kaj ties edzino Elizabeth. Li elmigris al Tasmanio kun siaj parencoj en 1839 sur la ŝipo *Janet*. Dowling ricevis kursojn de Thomas Bock kaj Frederick Strange, kaj vivtenis sin kiel portretisto. En la lasta parto de sia vivo, li fariĝis unu el la artinstruistoj de sia propra nevino, Florence Fuller.

La 2-an de majo 2007, unu el la pentraĵoj de Dowling (*Masters George, William and Miss Harriet Ware with the Aborigine Jamie Ware*) estis akirita de la Nacia Galerio de Viktorio kontraŭ 823 500 dolaroj.

## Notoj 
## Referencoj 
* Isabella J. Mead, 'Dowling, Robert Hawker (1827 - 1886)', *Australian Dictionary of Biography*, Volume 4, MUP, 1972, p. 98. Retrieved on 4 October 2008
* H. Button, *Flotsam and Jetsam* (Launceston, 1909); 'no 364. "Early Effort: Art in Australia"', *Art-Journal* (London), 1860, p 169; *Art-Journal* (London), 1860, pp 351, 379; Examiner (Launceston), 5, 19 Mar 1851, 25 Aug, 20, 23 Oct 1860, 19 Feb 1863, 16 Feb, 20 1864, 15, 17 July 1886; *Atlas* (London), 25 Aug 1860; *Cornwall Chronicle* (Launceston), 20 Oct 1860, 29 June 1877; *Daily Telegraph* (Launceston), 23 Feb, 26 Mar 1885, *Tasmanian* (Launceston), 24 Apr 1886

Kategorio:Aŭstraliaj pentristoj
Anikó László-Bakk

**Anikó LÁSZLÓ-BAKK** [lAslO-bak] rumania hungara verkistino pri muziko. Ŝi naskiĝis en Székelyudvarhely la 28-a de januaro 1944. Ŝi estas la filino de kuracisto Elek Bakk, de memuaristino Sára B. Takács kaj la edzino de verkisto pri sporto Csaba László F.

## Kariero 
Anikó László-Bakk akiris diplomon de instruisto pri muziko en Muzikkoservatorio G. Dima de Kluĵo (1969). Ŝi estis muzikinstruistino, redaktorino de muziko de hungara elsendo de la Rumana Radio (1974-84).

## Volumoj 
* *Erdő mélyén, esti csendben* (kanonkolektaĵo, 1974);
* *Egyedem-begyedem* (mondókák, gyermekjátékok, 1981);
* *Zenebona palota* (zenei olvasókönyv gyermekeknek, a szerző rajzaival, 1988).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon
Vilmos Tolnai

**Vilmos Tolnai** [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tolnai Vilmos** estis hungara lingvisto, literaturhistoriisto, profesoro, membro (korespondanta en 1908, ordinara en 1934) de Hungara Scienca Akademio. Lia origina familia nomo estis *Lehr*.

Vilmos Tolnai http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/t/t27942  naskiĝis la  1870 en Hungario en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la  1937 en Sopron.

## Biografio 
Vilmos Tolnai frekventis gimnazion en Arad (tiam en Hungario), poste universitaton en Budapeŝto inter 1888-1892. Li lernis ekzemple de Pál Gyulai, Zsolt Beöthy, József Budenz, Zsigmond Simonyi, Gusztáv Heinrich. Li komencis instrui en sia naskiĝurbo, ekde 1897 jam en diversaj lernejoj en Budapeŝto, fine ekde 1925 en universitato de Pécs. Li ofte verkis artikolojn al diversaj revuoj.

## Verkaro (elekto) 
* *A leoninus. Tanulmány az irodalom és verstan köréből.* (1892)
* *Stilisztika* (Stilistiko), (1904)
* *A szólásokról* (1910)
* *Bevezetés az irodalomtudományba* (Enkonduko al la literaturscienco), (1922)
* *A tiszta magyarság szótára* (Vortaro de la pura hungareco), (1932)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla malsupre en la 5-a punkto)

Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Jane Sutherland

eta|300ra|*Obstruction*
**Jane SUTHERLAND** (n. la 26-an de decembro 1853 - m. la 25-an de julio 1928) estis aŭstralia pejzaĝpentristo kaj pioniro de la liberaera pentradmovado en tiu lando. Ŝi cetere famiĝis kiel defendanto de profesiaj virinaj artistoj. Ŝi lernis pentradon per kursoj de pluraj famaj majstroj kiel Frederick McCubbin, Eugene von Guerard kaj George Folingsby.

Sutherland apartenis al grupo da pentristoj en Melburno, kiuj pli volonte plenumis verkojn ekster siaj atelieroj. Ŝi interalie pentris pejzaĝojn de la regionoj ĉirkaŭ Alphington, Templestowe kaj Box Hill en Viktorio.

Sutherland estis unu el la artinstruistoj de pentristino Florence Fuller.

## Literaturo 
* Frances Lindsay, Sutherland, Jane (1853 - 1928), Australian Dictionary of Biography, Volume 12, Melbourne University Press, 1990, pp 140–141.

## Eksteraj ligiloj 
* *Obstruction, Box Hill* (Ballarat Fine Art Gallery)

Kategorio:Aŭstraliaj pentristoj
National Gallery of Victoria Art School

La ''''''''* (Artlernejo de la Nacia Galerio de Viktorio) estis fondita en 1867 proksime al la Nacia Galerio de Viktorio. Ĝi restis la ĉefa arta akademio de Aŭstralio ĝis la jaro 1910 La akademio estis estrita, interalie, de John Brack (1962-1968) kaj William Dargie (1968-1972).. En 1973 ĝi fariĝis parto de la *Victorian College of the Arts''.

## Famaj studentoj 
* Max Meldrum, 1890-aj jaroj
* Arthur Streeton, 1882
* Joan Lindsay, 1916–19
* Moya Dyring, 1929–32
* Sidney Nolan, 1934, 1936
* Arthur Boyd, ĉ. 1934 (ne diplomitiĝis)
* Rupert Bunny
* Florence Fuller
* Joy Hester
* John Howley
* Fred McCubbin
* Albert Ernest Newbury
* Margaret Preston
* Clifton Pugh
* Tom Roberts
* Clara Southern
* Fred Williams, 1942-49
* June Evelyn Banks-Smith, 1943
* Peter Booth, 1962–65
* Marc Clark (vic-lernejestro, 1960-aj jaroj)

## Notoj 
Kategorio:Akademioj
Ferenc Antal (pastro)

**Ferenc ANTAL** rumania hungara/aŭstrala reformita pastro, juristo, redaktoro. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 18-an de aprilo 1912 kaj mortis en
Melburno la 13-an de julio 1993.

## Kariero
Feren Antal studis en Kluĵo kaj Nederlando, oni konsakris lin pastro en Kluĵo. Li akiris diplomon pri ankaŭ juro. Li fondis en Aŭstralio en la gazeton *Austáliai Magyar Újság* en kongregacio de Fitzroy, (Viktorio), suburbo de Melburno.

## Fonto
*Biografiaj indikoj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaroj en Aŭstralio
Károly Tóbiás

**Károly Tóbiás** [kAroj tObiaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóbiás Károly,** konata en Usono **Charles William Tobias** estis hungara-usona kemiisto, profesoro, membro (honora en 1993) de Hungara Scienca Akademio.

Károly Tóbiás http://www.electrochem.org/dl/hc/presidents/tobias_award_bio.pdf naskiĝis la  1920 en Budapeŝto. Li mortis la  1996 en Kalifornio.
 
## Biografio 
Károly Tóbiás studis en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en Budapeŝto ricevinta diplomon en 1942, gradon Ph.D en 1946. Samtempe li lernis violonadon en Muzikakademio Franz Liszt. Post la diplomo li eklaboris en tiam elstara firmao "Tungsram". En 1947 helpe de lia frato li rifuĝis al Usono pro la komunisma subpremo. Post alveno al Berkeley li trovis laborlokon en Donner Laboratorio. Mallonge post sia alveno li edziĝis baldaŭe li havis 3 gefilojn. En 1982 li duafoje edziĝis. Post jaroj li leviĝis al elstareco kaj monda renomo pro agado de la universitato. Li pensiuliĝis en 1991. Li ricevis diversajn usonajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* vidu detale: http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/00986448508911299

## Fontoj 
* biografio kun foto 
* biografio 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 4-a paĝo)

 

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Usonaj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ferenc Antal (presisto)

**Ferenc ANTAL** rumania hungara tipografo, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Oradea la 16-an de novembro 1933.

## Kariero 
Ferenc Antal post fino de liceo laboris en Oradea ĉe la preseja entrepreno ĝis sia pensiuliĝo en 1990, poste li estis kunlaboranto, redakcia sekretario de monatrevuo *Szeretet* eldonita de Hungaraj Baptistaj Kongregacioj de Rumanio, pli poste de la 2000-aj jaroj li ankaŭ redaktis.

## Fonto 
* Romániai magyar ki kicsoda, 1997.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj tipografiistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Listo de francaj oficialaj markoj

**Francaj oficialaj markoj** estas markoj atribuitaj al persono, loko, teritorio aŭ varo, kiu posedas apartajn kvalitojn listigitaj kaj difinitaj per leĝo aŭ reglamento. Tiuj atribuoj, kiuj estas nomumaj kaj individuaj, estas publikigitaj per Oficiala Gazeto (aŭ per Oficiala Bulteno).

Nun, en Francio ekzistas du oficialaj markotipoj : tiuj atribuitaj de la ŝtato kaj tiuj atribuitaj de internaciaj organizaĵoj.

## Listo de francaj oficialaj markoj 
* Klasita natura loko
* Registrita natura loko
* Granda loko de Francio (*Grand site de France*)
* Historia monumento
* Artaj kaj historiaj urboj kaj landoj
* Rimarkinda ĝardeno (*Jardin remarquable*)
* Patrimoine du XXe siècle
* Ĝenerala inventaro de la kultura heredaĵo

### Normoj kaj konvencioj 
* Kvalifiko laŭ ISO
* Kvalifiko laŭ MSI

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nacia instituto pri origino kaj kvalito
* Franca normiga asocio

Kategorio:Listoj pri Francio
(10329) 1991 GJ1

**(10329) 1991 GJ1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Ferenc Csaba László

**F. Csaba LÁSZLÓ** [lAslO] rumania hungara verkisto pri sporto. Li naskiĝis en Sepsiszentgyörgy la 6-a de aŭgusto 1941. Li estas la edzo de verkistino pri muziko Anikó László-Bakk.
## Kariero
Csaba László F. akiris diplomon de inĝeniero pri mekaniko en la Teknikuniversitato de Kluĵo (1966). Li estis inĝeniero de la Maŝinfabriko Unirea de Kluĵo. Li publikigis en gazetoj *Tájékozódási Futás* (Bp. 1974), *Ifjúmunkás*, kunlaboranto de gazeto *Educaţie Fizică şi Sport*.

## Volumo
**Tájfutók könyve* (KKK 1982).  
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Ministerio pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio (Francio)

**Ministerio pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio** (MEDDE) la ministeria servo de la franca registaro komisiita pri medio kaj energio, sed ankaŭ pri daŭriva evoluigo, konstruado kaj transporto.

La ministro kaj ties asistantaro sidas en hôtel de Roquelaure, 246 Bulvardo Saint-Germain en Parizo.
[eta|maldekstra|[Hôtel de Roquelaure, sidejo de la ministro]]
eta|maldekstra|La nuna ministro: Philippe Martin

De la , la ministro pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio estas Philippe Martin. Li disponas pri delegita ministro : Frédéric Cuvillier komisiita pri transporto, maro kaj fiŝkaptado.

## Historio 
### Ministerio pri daŭriva evoluigo 
Ministerio pri medio estis kreita en januaro 1971, kiam Robert Poujade, en registaro Chaban-Delmas estis nomumita ministro delegita al la ĉefministro, komisiita pri naturprotekto kaj medio. En 2002, ministerio pri medio fariĝis ministerio pri ekologio kaj daŭriva evoluigo, ĝia unua estro estis Roselyne Bachelot en 1-a registaro Raffarin.

### Ministerio pri konstruado 
En la 1960-aj jaroj, la prezidanto Charles de Gaulle modernigis la ŝtaton, por atingi la objektivojn en rekonstruado de France. En la 3-a registaro Georges Pompidou, Edgard Pisani estis nomumita ministro pri konstruado. 
eta|Emblemo de ministerio pri konstruado ekde 1985, la tri sagoj simboligas urbanizadon, loĝadon kaj transporton.

### Ministro kaj ties asistantaro 
[eta|[Delphine Batho estis ministro pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio de la 22-a de junio 2012 ĝis la 2-a de julio 2013.]]
[eta|Oficoĉambro de la ministro en [Hôtel de Roquelaure. La ministerio sidas en La Défense.]]

[eta|Inter 2002 kaj 2007, [Jean-Louis Borloo estis estro de pluraj ministerioj, sed ĉiam responsis pri urbo kaj urba renovigo. Poste li estis ŝtatministro, ministro pri ekologio, energio, daŭriva evoluigo kaj maro, komisiita pri verdaj teknologioj kaj traktadoj pri klimato de la 19-a de junio 2007 ĝis la 13-a de novembro 2010.]]

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Bibliografio 
;Tekstoj
* 
* 
* 

;Libroj
* ''Le ministère de l'impossible'', de Robert Poujade

### Vidu ankaŭ 
* Energio en Francio
* Transporto en Francio
* Politiko pri urbo en Francio

### Eksteraj ligiloj 
* TTT-ejo de la ministerio

Kategorio:Energio en Francio
*
Francio
Kategorio:Publika konstruado
Kalvinana preĝejo (Kunszentmiklós)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en Kunszentmiklós.

## Historio 
En la 1600-aj jaroj oni konstruis la unuan provizoran kalvinanan preĝejon de Kunszentmiklós. Tiutempe la loĝantoj apartenis al la kalvinanoj. En 1734 oni konstruis pli novan preĝejon, kiu jam havis ŝtonan fundamenton. Post 2 jardekoj alvenis permeso konstrui turon, kiu estis malalta. La nun videbla preĝejo konstruiĝis inter 1786-1792 (sed la kvadrata turo konstruiĝis jam pli frue en 1751), poste oni malkonstruis la malnovan. En 1819 la turo plialtiĝis, tial oni profitis ĝin ankaŭ la fajrobrigado por tuj ekvidi fajron, krome orgeno alvenis. Inter 1891-1911 episkopo Sándor Baksay konstruis la enirejan timpanon, li faris aliajn ŝanĝetojn, fine li establis novan orgenon. En 2002 la turo, en 2005 la navo renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ placo, apude monumento pri la supre menciita Sándor Baksay estis konstruita en 2004. La fasado komenciĝas kun la turo, kies piedo estas la ĉefenirejo. Sur la muro estas memortabulo pri la inundoj. La sanktejo estas duonronda. Interne 2 galerioj estas videblaj.

## Fontoj 
* hungare kun multe da bildoj
* hungare kun foto 
* hungare kun multe da bildoj

Kunszentmiklós
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Kunszentmiklós
Áron Hajdú

**Áron Hajdú** rumania hungara entreprenisto, libroeldonisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 1-an de decembro 1961. Li estas la pli juna frato de Zoltán Hajdú-Farkas. 

## Kariero
Áron Hajdú fondis en 2004 la libroeldonejon Bookart Kiadó. Li estas la direktoro de akcia societo Tipografio Alutus fondita en 1991 subtenite de Géza Domokos. 

## Fonto
*Retejo de presejo 
*Retejo de libroeldonejo 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj entreprenistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj libroeldonistoj
Zoltán Salkovits O.

**Zoltán SALKOVITS O.** [ŝalkoviĉ] rumania hungara pentristo, grafikisto. Li naskiĝis en Arad 1917.

## Kariero
Zoltán Salkovits O. studis en Arta Altlernejo de Budapeŝto. Li kreis afiŝojn, scenejdekoraciojn. En 1948 li elmigris en Brazilon, en 1960 en Usonon, kie li malfermis laborejon. Li faris reklamojn, scenejdekoraciojn kaj murpentraĵojn.

## Fonto
* Biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Citadelo Majenco

eta|maldekstre|450px|situo de la citadelo sur mapo de 1898
eta|200px|la Majenca citadelo: domo de la komandanto
eta|200px|la domo de la komandanto
eta|200px|la ĉefa pordego de la citadelo
[eta|200px|la [Nero Claudius Drusus|druso-ŝtono sur la druso-bastiono]]

La **citadelo de Majenco** aŭ **Majenca citadelo** situas sur la monteto Jakobsberg rande de la hodiaŭa malnova kvartalo kaj en tuja apudeco al la stacidomo „Mainz Römisches Theater“. La fortikaĵo en sia hodiaŭa formo estis konstruita ĉ. 1660 kaj estis parto de la fortikaĵo Majenco.

## La Citadelo hodiaŭ 
## Literaturo 
* Initiative Zitadelle Mainz e.V.(Hrsg.): *Zitadelle Mainz. 2000 Jahre Mainzer Geschichte auf engstem Raum.* Mainz 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* www.festung-mainz.de/zitadelle 
* Initiative Zitadelle Mainz e.V.
* Stadthistorisches Museum auf der Zitadelle
* Direktion Archäologie Mainz  - Bastion Drusus

Kategorio:Fortikaĵoj en Rejnlando-Palatinato
László Tokody

**László Tokody** [lAslO tokodi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tokody László** estis hungara mineralogo, profesoro, instruisto, membro (korespondanta en 1941) de Hungara Scienca Akademio.

László Tokody http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1898 en Budapeŝto. Li mortis la  1964 en Budapeŝto.
 
## Biografio 
László Tokody frekventis universitaton en Budapeŝto, poste ekde 1920 li estis samloke vicprofesoro apud Ferenc Schafarzik. Post jaroj helpe de stipendio li plulernis en Vieno kaj Zuriko. En 1928 li atingis la gradon privata profesoro, tamen ekde 1933 li instruis en mezlernejo. Ekde 1938 li instruis en Universitato de Budapeŝto. En 1943 li iĝis direktoro de minerala kolektaĵo de Hungara Nacia Muzeo. Li doktoriĝis en 1957. Li pensiuliĝis en 1963. Li okupiĝis precipe pri meteoritoj kaj kristaloj. Li ricevis 3 premiojn inter 1935–1944.

## Verkaro (elekto) 
* *Kristályszerkesztés* (1925)
* *Magyarország meteoritgyűjteményei* (1951)

## Fontoj 
* Hungarlingva biografio 
 
Kategorio:Hungaraj mineralogoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bárcena de Cicero

**Bárcena de Cicero**  estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (norda Hispanio).

## Situo 
Ĝi situas en la komarko Trasmiera, ĉe la estuaro de la rivero Asón. La municipo apartenas parte al la naturrezervejo Marĉoj de Santoña, Victoria kaj Joyel.

Ĝi lime najbaras al la municipoj Escalante, Laredo, Colindres, Voto, Solórzano kaj Hazas de Cesto. La municipo konsistas el diversaj vilaĝoj kaj la sidejo de la municipa registaro situas en Gama.

## Vilaĝoj 
* Adal
* Ambrosero
* Bárcena de Cicero (samnoma al la municipo)
* Cicero
* Gama (sidejo de la municipa registaro)
* Moncalián
* Treto
* Vidular

## Historio 
La plej fruaj konataj dokumentoj menciantaj la municipon datiĝas je la jaro 1082 kaj temas pri vendado de bieno al Monaĥejo de Puerto, en la t.n. *Cesereo* (nuna Cicero) kaj *Kolindres* (Colindres). Post du jaroj, iu virino je nomo Teresa donacis siajn domojn kaj ties bienojn en Cicero al tiu sama monaĥejo.

En 1136, la reĝo Alfonso la 7-a de Leono kaj Kastilio konsentis liberigi la vilaĝon Ambrosero je kelkaj pagoj kaj en 1165 Alfonso la 8-a de Kastilio transdonis la vilaĝon al Santa María del Puerto (nuna Santoña).

La municipo ampleksas kelkajn vilaĝojn, kiuj en la pasinteco apartenis al la malaperinta *Junta* (unuiĝo) *de Cesto*, kiu siavice ankaŭ estis parto de la *Merindad* (subregiona ento) Trasmiera. Tiuj ĉi vilaĝoj apartenis unue al eklezio kaj poste iĝis rekte dependaj de la povo de reĝo. Dum la regado de la Katolikaj Gereĝoj, la vilaĝoj ekapartenis al la koregidorlando poste konsistiganta la Ligon de la Kvar Urbetoj. La registara kunvenoj refoje okazis en la vilaĝo Bárcena de Cicero (samnoma al la municipo), samkiel en aliaj vilaĝoj apartenantaj al tiu koregidorlando. Tial kvar steloj aperas sur la blazono de la municipo, reprezentante la kvar urbetojn de la ligo San Vicente de la Barquera, Santandero, Laredo kaj Castro Urdiales. Krome, la marondoj aperantaj malsupre en la blazono estas simbolo de la ĉemara karaktero de la municipo.

En 1822 la municipo ekekzistis kiel la nuna ento, kun simpla nomo *Cicero*, sed en 1835 ĝi ŝanĝiĝis al *Bárcena de Cicero*.

## Bildaro 

Dosiero:Puente viejo.PNG|Ponto de Treto, super la rivero Asón kaj vidita de Colindres.
Dosiero:Cantabria Cicero caballos lou.JPG|Panoramo de la estuaro de rivero Asón en Cicero kaj fone la urbeto Laredo.
Dosiero:Cantabria BarcenadeCicero casona noble lou.JPG|Domo de nobela familio.
Dosiero:Ayuntamiento de Bárcena de Cicero (Gama).jpg|Municipa domo, en Gama.
Dosiero:Cantabria BarcenadeCicero palacio Rugama lou.JPG|Palaco Rugama.
Dosiero:Cantabria BarcenaCicero retablo capilla palacioRugama lou.JPG|Interno de kirko ĉe la Palaco Rugama.

## Vidu ankaŭ 
* Cicero (stacidomo)
* Gama (stacidomo)
* Treto (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Minatitlán

**Minatitlán** povas esti:
* Minatitlán (Colima), komunumo de la meksika subŝtato Colima kaj ties ĉefa loĝloko
* Minatitlán (Veracruz), komunumo de la meksika subŝtato Veracruz kaj ties ĉefa loĝloko
** Minatitlán (urbo) en subŝtato Veracruz
(10384) 1996 TQ10

**(10384) 1996 TQ10** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Villiers-le-Duc

**Villiers-le-Duc** estas franca komunumo kiu situas en Francio, regiono Burgonjo, departemento Côte-d'Or.

eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

## La arbaro 
Tie estas granda arbaro de eŭropaj fagoj.
### Flaŭro 
Oni trovas flavajn gentianojn.

### Faŭno 
Oni trovas nigrajn cikoniojn.

## Vidu ankaŭ 
### Internaj ligiloj 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
* Nacia inventaro de la naturaj riĉecoj 

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
San Felipe

**San Felipe** povas esti:
* San Felipe (Guanajuato)
* San Felipe (Yucatán)
* San Felipe estas distrikto de Panamurbo.
* San Felipe (Yaracuy) estas urbo en Venezuelo
Princelektista kastelo (Majenco)

250 px|eta|la princelektista kastelo de sudo
eta|250 px|la burgo Martinsburg, kiu formas longtempe unuon kun la princelektista kastelo
[eta|250 px|kunveno de la [Majenca jakobena klubo en la iama princelektista kastelo Friedrich Georg Pape proklamis siajn tezojn pri la rilato de la franca konstitucio kun la katolika eklezio ĉi tie la 25an de novembro 1792 ]]
250 px|eta| la princelektista kastelo de sudoriento
250 px|eta|la fasado de la kastelo al la Rejno

La ** princelektista kastelo de Majenco** estas la iama urba rezidejo de la ĉefepiskopoj de Majenco, kiuj estis samtempe ankaŭ princelektistoj de Kurmainz. Majenco hodiaŭ estas la ĉefurbo de la german federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Literaturo 
* ANNO, arc, 1895, 49, Das Kurfürstenschloss zu Mainz, Architekt Josef Prestel, paĝoj 41-43.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Das Kurfürstenschloss in Mainz, "Der Architekt", 1895

Kategorio:Majenco
*
Kategorio:Renesancaj konstruaĵoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Fortikaĵoj en Rejnlando-Palatinato
Nicky Romero

**Nicky Romero** (naskiĝis , do nun -jara) estas nederlanda diskĵokeo el Amerongen, provinco Utrecht, Nederlando. Ekde la jaro 2008 i gajnis internacian famon dank'al siaj remiksaĵoj kaj komponaĵoj de haŭzo-muzikaĵoj. Interalie li kunlaboras kun la sveda samfakano Avicii.

Kategorio:Nederlandaj muzikistoj
Kategorio:Diskĵokeoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Nederlando
Gladesville

**Gladesville** estas ĉirkaŭurbo de Sidnejo en Novsudkimrio (Aŭstralio). Ĝi situas je distanco de 9 kilometroj el la urbocentro. Gladesville loke famas pro siaj belaj riverbordoj laŭlonge de la rivero Parramatta. La ponto de Gladesville, grava sidneja orientila punkto, ligas la nordajn kvartalojn kun la centra okcidenta kvartalo.eta|dekstra|250px|GladesvilleLa urbo havis proksimume 11 mil loĝantojn en 2012.

Kategorio:Geografio de Novsudkimrio
Kategorio:Urboj de Aŭstralio
Arkeologia loko

eta|Arkeologia loko

**Arkeologia loko** aŭ **arkeologia kuŝejo** estas loko (aŭ grupo de fizikaj lokoj), kie estas konservitaj pruvoj pri pasinta aktiveco (aŭ prahistoria aŭ historia aŭ nuntempa). La loko estis, aŭ eble, prifosita danke al arkeologio.

Arkeologia loko povas situi sur elmergitaj aŭ mergitaj grundoj. La subakva kultura heredaĵo estas pli kaj pli alirebla dank'al skafandro. Multaj raboj de subakvaj arkeologiaj lokoj jam okazis. Konvencio pri protekto de subakva kultura heredaĵo de UNESKO kaj ICOMOS defendas tiun heredaĵon, ĝis tiam tre malmulte jure protektita. Tiu konvencio ebligas subskribintojn defendi sian subakvan kulturan heredaĵon per internacia jura mekanismo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* TTT-ejo de UNESKO, protektado de subakva kultura heredaĵo
Zsuzsa Vetró Bodoni

**Zsuzsa VETRÓ BODONI** rumania hungara instruistino, grafikistino. Ŝi naskiĝis en Koloĵvaro la 25-an de julio 1951, kaj mortis la 8-an de decembro 2020 en Târgu Secuiesc. Ŝi estis la edzino de András Vetró kaj la patrino de Sebestyén András Vetró Bodoni kaj de Barnabás Vetró Bodoni. Ŝi loĝis en Târgu Secuiesc.

## Kariero
Zsuzsa Vetró Bodoni akiris diplomon en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo en 1975, kie ŝia majstro estis László Feszt. Poste ŝi instruis en Târgu Secuiesc.

## Fonto
*Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.
*Laŭdaĵo

## Eksteraj ligiloj
*Ekspozicio de Artistdinastio 
*Ekspozicio de Artistdinastio 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Alesia

**Alesia** estas nomo de gaŭlaj urbo kaj opidumo, kie okazis en 52 a.K. la batalo de Alesia kaj romia sieĝo de la ribelanta gaŭla alianco gvide de la gaŭla tribestro Vercingetoriks. Ne centprocente klaras kie situis la historia loko, pri kiu interalie amplekse raportas la libro *De Bello Gallico* de Julio Cezaro. Tial ĝi estis temo de abunda debato pri situigo de Alesia. Ekzistas arkeologia loko de Alesia, kiun kuranta projekto integras en *MuséoParc Alésia*.

Reference al tiu historia okazaĵo, la nomo estis donita al:

* strato en Parizo : ''rue d'Alésia'' en la 14-a arondismento de Parizo;
* haltejo de la metroo de Parizo: .

eta|600px|center|
772x772px|center|eta|

Kategorio:Opidumoj
Fojna kuirkesto

[eta|200px|Fabrike farita kuirkesto, Germanio, fino [19-a jarcento]]
eta|200px|Fojna kuirkesto (moderna)
**Fojna kuirkesto** estas ligna kesto plenigita per fojno, en kiu estas loko por unu aŭ pluraj kuirpotoj. La kesto estas uzata por kuiri nutraĵon sen ekstera varmfonto.

La nutraĵo (terpomoj aŭ legomoj) estas metita en kuirpoto kun akvo sur varmfonto kaj boligata. Sekve la kuirpoto estas metata en bone fermebla fojna kuirkesto. Pro la termoizola efiko de la fojno, la temperaturo en la kuirpoto restas alta, kaj la nutraĵo fariĝas plenkuirita. Ĉar tamen okazas iom da varmoperdo, la kuirtempo estas pli longa ol dum daŭra varmigo. Manĝaĵoj kiuj bezonas longan kuirdaŭron je malalta temperaturo kiel ekzemple stufaĵoj, rizo kaj pasto estas antaŭ ĉio taŭgaj por prepari en fojna kuirkesto.

Kampadantoj uzas la principon de la fojna kuirkesto per envolvado de kuirpoto kun boligita nutraĵo en dormsako. Tiel ankaŭ eblas prepari manĝon en diversaj kuirpotoj kun uzado de nur unu flamingo.

Kategorio:Kuiriloj