open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Grava Birda Areo Goonoo

eta|dekstra|250px|Tiu GBA estas grava loko por la Diamanta fajrvostulo

La **Grava Birda Areo Goonoo** estas 1034&nbsp;km2 areo de arbara tero en Novsudkimrio, Aŭstralio. Ĝi kuŝas inter la urboj Dubbo, Gilgandra kaj Dunedoo, je ĉirkaŭ 200&nbsp;km nordokcidente de Sidnejo.

## Birdoj 
Ĝi estis identigita kaj klasita kiel Grava Birda Areo (GBA) ĉar ĝi eltenas izolajn gravajn populaciojn de Ocela nestamasulo same kiel populaciojn de Diamanta fajrvostulo kaj Bunta mielulo. Loĝas tie ankaŭ la plej orienta, izola, populacio de Flava mielulo.

## Vidu ankaŭ 
* Riverlanda Malio
* Suda NSOk Malio
* Centra NSOk Malia Grava Birda Areo

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Genouillé

**Genouillé** estas nomo de du komunumoj en Francio:
* Genouillé en Charente-Maritime,
* Genouillé en Vienne.
Genouillé (Charente-Maritime)

**Genouillé** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 789 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Genouillé situas en la nordo de Charente-Maritime,  nordoriente de Rochefort.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Monda heredaĵo en Slovakio

Ĉi tiu paĝo listigas la lokojn apartenantajn al la **monda heredaĵo de Unesko en Slovakio**.

## Statistiko 
En 2013, Unesko agnoskas en Slovakio 7 lokojn en la listo de monda heredaĵo, el kiuj 5 estas kulturaj kaj 2 naturaj.

## Listo 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de mondaj heredaĵoj
* Monda heredaĵo en Eŭropo
Imre Szentpétery

**Imre Szentpétery** [sentpEteri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szentpétery Imre** estis hungara historiisto, profesoro, membro (korespondanta en 1917, ordinara en 1929) de Hungara Scienca Akademio, membro de Arany János Társaság.

Imre Szentpétery http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC14240/14943.htm naskiĝis la  1878 en Hungara reĝlando en Középpalojta (nuntempa Stredné Plachtince en Slovakio). Li mortis la  1950 en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Szentpétery frekventis universitaton en Budapeŝto. Li studvojaĝis al Germanio, Francio, Italio. Li doktoriĝis en 1901, krome en la sekva jaro li akiris diplomon pri instruado. En 1907 li ekinstruis en gimnazio de Lugos. En 1914 li iĝis privata profesoro, ekde 1918 li instruis en universitato de Debrecen, ekde 1923 en Universitato de Budapeŝto. Li okupiĝis precipe pri malnovaj dokumentoj. Li ricevis premion en 1941.

## Verkaro (elekto) 
* *A veszprémi püspökség alapító levele* (Fonda dokumento de episkopejo de Veszprém), (1903)
* *Oklevéltani naptár* (1912)
* *Chronológia* (1923)
* *Magyar oklevéltan* (1930)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Suda montaro de Oaĥako

La regiono **Suda montaro de Oaĥako** (hispane "región Sierra Sur de Oaxaca", loke ofte mallongigata nur "Sierra Sur", do "suda montaro") estas parto de la subŝtato Oaxaca (en Esperanto *Oaĥako*) de Meksiko. Ĝi situas en la suda centro de la subŝtato kaj nomatas laŭ la Suda Patrinmontaro, hispane *Sierra Madre del Sur*, kiu dominas la pejzaĝon. La regiono kovras teritorion de 14 753 kvadrataj kilometroj kaj en 2010 havis sume 330 823 loĝantojn. Administra centro de la regiono estas la urbo Miahuatlán de Porfirio Díaz.

La regiono estas dividita en kvar distriktojn, kiu plue subdividiĝas je po pluraj komunumoj (entute la regiono havas 70 komunumojn):  	
* Putla (okcidente)
* Sola de Vega (centre okcidente)
* Miahuatlán (centre oriente)
* Yautepec (oriente)

Kategorio:Oaxaca
Kategorio:Suda montaro de Oaĥako
Kazimierz Kordylewski

**Kazimierz Kordylewski** (naskiĝis la 11-an de oktobro 1903, mortis la 11-an de marto 1981) estis pola astronomo el Krakovo.

[eta|maldekstre|La familia tombo de Kazimierz Kordylewski en tombejo *Rakowicki* en [Krakovo.]]
[eta|maldekstra|300px|[Lunoj de Kordylewski, polvaj lunoj de Tero situantajn en la punktoj de Lagrange L4 i L5 de la sistemo Tero-Luno.]]
Li naskiĝis en Poznano, tie li finis mezlernejon kaj en 1922 li komencis studi astronomion ĉe *Poznana Universitato* (nun - Universitato de Adam Mickiewicz). La studojn li daŭrigis en 1924 ĉe Jagelona Universitato en Krakovo, samtempe li dungiĝis kiel asistanto en la observatorio de la universitato. En 1926 ĉe ĝi li finis studojn pri filozofio. En 1961 li malkovris polvajn lunojn de Tero (lunojn de Kordylewski), situantajn en la punktoj de Lagrange de la sistemo Tero-Luno.

La scienca verkaro de Kordylewski enhavas pli ol cent verkojn. Pro sia laboro li estis premiita interalie per Bronza Medalo de NASA en 1972. Por lia memorigo, lian nomon havas strato en Krakovo. Li estas ankaŭ patrono de la Junulara Observatorio en Niepołomice apud Krakovo.

Lia plej juna filo Leszek estas esperantisto.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo pri Kazimierz Kordylewski
* Artikolo pri la lunoj de Kordylewski ĉe Encyclopedia of Science 
* Loko de la familia tombo ĉe Google Maps

Kategorio:Polaj astronomoj
Peter Rosei

**Peter ROSEI** (naskiĝinta la  en Vieno) estas aŭstra verkisto.

## Vivo 
Rosei studis jursciencon ĉe la Universitato de Vieno kaj doktoriĝis en 1968. De 1969-72 li estis sekretario de la pentristo Ernst Fuchs kaj laboris kiel artaĵkomercisto, poste kiel estro de eldonejo de lernejlibroj en Vieno. Ekde 1972 li estas liberprofesia aŭtoro. Li engaĝiĝis ankaŭ ĉe la fama verkista grupo *Forum Stadtpark*.

## Stilo 
Lia bunta verkaro konsistas el eseoj, vojaĝrakontoj (ekz: *Fliegende Pfeile* de 1993), etprozaĵoj, radiodramoj, scenaroj kaj romanoj. Kolekto de liaj poemoj legeblas en la en 1979 eldonitaj volumoj *Regentagstheorie* kaj *Das Lächeln des Jungen*. La detruanta uzo de rakontspecoj kaj la lakona stilo de lia pensigprozaĵoj rigardigis lin literatura pensemulo kaj faris lin unu el la plej gravaj reprezentantoj de moderna aŭstra literaturo.

## Temoj 
Jam en sia unua rakontvolumo *Landstriche* (1972) li trovis la ĉefan temon: la identecproblemoj de la moderna individuo, kion Rosei variigis en la romanoj *Wer war Edgar Allan?* (1977), *Das schnelle Glück* (1980) kaj *Die Milchstraße* (1981).

Li ŝatas konkretigi krizojn konsciencajn, i.a. ĉe *Entwurf für eine Welt ohne Menschen*, *Entwurf zu einer Reise ohne Ziel* (1975), *Der Fluß der Gedanken durch den Kopf* (1976) aŭ *Von Hier nach Dort* (1978). Pripensado socikritika pri la rilato inter la du seksoj troviĝas kiel mondo-panoramo en ses romanvolumoj *Komödie* (1984), *Mann & Fraŭ* (1984), *15000 Seelen* (1985), *Die Wolken* (1986), *Der Aŭfstand* (1987) kaj *Unser Landschaftsbericht* (1988) kun ĉiama konservo de skeptika-ironia seniluziiĝo. La literaturkritikisto Albert von Schirnding nomis lin *fakulo pri demandoj koncerne mondopereon*.

Moderna versio de grandurboromano estas la prozaĵo *Rebus* (1990) prezentanta perspektivoriĉan transversan tranĉon de metropolo. Sekvis i.a. la romano * Persona* (1995), la furora eseo-kolekto '*Naturverstrickt* (1998), la vojaĝfelietonoj *St.Petersburg. Paris. Tokyo* (2000) kaj *Album von der traurigen und glücksstrahlenden Reise* (2002) sen forgesi la romanon *Wien Metropolis* (2005), en kiu Rosei uzas por teksado de romana intrigo amason da figurskizoj kaj rakontfadenoj. La romano ludas en la postmilita Vieno.

## Premioj (elekto) 
* 1973 Rauriser Literaturpreis
* 1980 Literaturpreis des Kulturfonds der Landeshauptstadt Salzburg
* 1986 Elias-Canetti-Stipendium de la urbo Vieno
* 1987 Literaturpreis der Salzburger Wirtschaft
* 1991 Österreichischer Würdigungspreis für Literatur
* 1993 Franz-Kafka-Preis
* 1997 Literaturpreis der Stadt Wien
* 1999 Anton-Wildgans-Preis
* 2007 Österreichisches Ehrenzeichen für Wissenschaft und Kunst

## Literaturo 
* Gerhard Fuchs, Günther A. Höfler (eld.): "Peter Rosei". Droschl, Graz 1994. 3-85420-376-4 (Dossier, 6)
* Walter Vogl (eld.): "Basic Rosei", Wien 2000

## Fonto 
Fischer, Cornelia: "Rosei, Peter", en:*Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie*, Microsoft Corporation, 2006 [DVD]

## Eksteraj ligiloj 
* Portreto skriba de Rosei.
* Literaturo de kaj pri Rosei.
* Prezentado de Rosei okaze de premioricevo en Vieno. 

Kategorio:Aŭstraj juristoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
10175 Aenona

'*10175 *Aenona'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la kroataj astronomoj Korado Korlević kaj Damir Matkovic elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.

*Aenona'' estas la latina nomo de la nuna kroata urbo Nin ĉe la bordo de Adriatiko kaj unua ĉefurbo de la malnova Reĝlando de Kroatio. La plej malgranda katedralo en la mondo, uzita kiel observatorio por establi la lokala kalendaro, troviĝas tie.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Korado Korlević
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Kanjona regiono de Oaĥako

La **Kanjona regiono de Oahako** (hispane "región Cañada Oaxaqueña", loke ofte mallongigata nur "Cañada") estas parto de la subŝtato Oaxaca (en Esperanto *Oaĥako*) de Meksiko. Ĝi situas en la nordo de la subŝtato kaj nomatas laŭ la kanjono *Cañada de Cuicatlán* kiu ligas la valon de Oaĥako sude kun la valo de Tehuacán en la meksika subŝtato Puebla norde. La kanjono estis la plej grava antaŭkolumbia vojo inter la du valoj. Ĝi konkeriĝis kaj sekve kontroliĝis fare de la zapoteka ŝtato proksimume en la jaro 300 antaŭ nia erao. La regiono kovras teritorion de 4398 kvadrataj kilometroj kaj en 2010 havis sume 200 140 loĝantojn. Administra centro de la regiono estas la urbo Teotitlan de Flores Magon, sed la urbo Huautla de Jimenez konsideratas precipa kultura regiona centro.

La regiono estas dividita en du distriktojn, kiu plue subdividiĝas je po pluraj komunumoj (sume en la distrikto estas 45 komunumoj):  	
* Cuicatlán (pli sude)
* Teotitlán (pli norde)

La teritorio havas fekundan grundon kaj varman, mildan klimaton. Sekve en ĝi abunde produktatas mangoj, melonoj kaj avokadoj. La plejparte malmonta agrikulture uzata grundo estas akvumata per la riveroj Salado kaj Tomellín.

## Referencoj 
Kategorio:Oaxaca
Kategorio:Kanjona regiono de Oaĥako
Zsigmond Szentpétery (geologo)

**Zsigmond Szentpétery** [ĵigmond sentpEteri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szentpétery Zsigmond** estis hungara geologo, mineralogo, petrologo, profesoro, membro (korespondanta en 1929, ordinara en 1946) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis *királyhelmeczi*.

Zsigmond Szentpétery http://www.bibl.u-szeged.hu/exhib/evfordulo/szentpetery/szentpetery.htm naskiĝis la  1880 en Nagykőrös. Li mortis la  1952 en Budapeŝto.

## Biografio 
Zsigmond Szentpétery frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, universitatojn en Munkeno kaj Kolozsvár inter 1898–1902, poste li estis vicprofesoro, helpanto de Gyula Szádeczky-Kardoss en Kolozsvár. Li doktoriĝis en 1904. Dum du jardekoj li estis direktoro de Erdélyi Nemzeti Múzeum. En 1921 li translokiĝis al Szeged por instrui (kiel katedrestro kaj dekano) en la universitato, post 2 jaroj li iĝis jam ordinara profesoro. Li sekvis la universitaton al Kolozsvár dum la rehungariĝo inter 1940-1944, kie li estis rektoro, poste li laboris ĝismorte en la Hungara Nacia Muzeo. Li okupiĝis precipe pri ŝtonoj.

## Verkaro (elekto) 
* *Melafir és szerepe az Erdélyi Érchegységben* (1916)
* *A gabbromagma differenciálódási termékei Szarvaskő vidékén* (1927)
* *Magmatischer Werdegang und Petrochemie der Gesteine der Gabroidmasse vom Bükk-Gebirge in Ungarn* (1932)
* *Bükkhegységi Kerekhegy eruptívumai* (1947)
* *Adatok a Bükk-hegységi dinház ismeretéhez* (1952)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj mineralogoj
Kategorio:Hungaraj petrologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Terkola regiono de Oaĥako

La **Terkola regiono de Oaĥako** (hispane "región Istmo de Oaxaca") estas parto de la subŝtato Oaxaca (en Esperanto *Oaĥako*) de Meksiko. Ĝi situas en la oriento de la subŝtato kaj nomatas laŭ la Terkolo de Tehuantepeko, la plej mallarĝa distanco inter la marbordoj de la Pacifika kaj Atlantika Oceanoj en Ameriko. La regiono kovras teritorion de 20 755 kvadrataj kilometroj kaj en 2010 havis sume 595 433 loĝantojn. Administra centro de la regiono estas la urbo Salina Cruz.

La regiono estas dividita en du distriktojn, kiu plue subdividiĝas je po pluraj komunumoj (sume en la regiono estas 41 komunumoj):  	
* Tehuantepec (okcidente) 
* Juchitán (oriente)

Kategorio:Oaxaca
Kategorio:Terkola regiono de Oaĥako
Ditroito

**Ditroito** estas plutonita mineralo, variaĵo de sienito. Ĝi estis trovita de Ferdinand Zirkel proksime de Ditrău (tiam en Hungario kaj nomata Ditró, nun Rumanio) kaj nomita laŭ la urbo.

Kvankam Paraschiv kaj Ghiurco.

Nekrologo pri Herbich aperinta en Sibio en 1887 mencias, ke Herbich malkovris la ditroiton en 1859. La sama revuo mencias ditroiton jam en 1876.

## Notoj 
Kategorio:Petrologio
Preĝejo Koro de Jesuo (Szentes)

**Preĝejo Koro de Jesuo** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Szentes.

## Historio 
En Szentes jam dum la mezepoko funkciis kirko. Baldaŭe oni elektis multe la kalvinismon. En 1920 la episkopo ordonis distribui la urbon je 2 paroĥoj. La pli nova preĝejo konstruiĝis nur en 1943. La orgeno ekfunkciis en 1958. Renovigoj okazis interne en 1958, ekstere en 1980.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola. En maldekstra flanko de la fasado altiĝas la turo, krome estas videbla skulptaĵo pri Koro de Jesuo. Meze de la fasado troviĝas la enirejo post vestiblo. La ĉefaltaro estis farita el marmoro. Meze estas videbla bildo pri la urbanoj kaj la hungaraj sanktuloj adorantaj al Sankta Koro. La dekstra bildo prezentas Sanktan Franciskon el Asizo, la maldekstra Sanktan Klaran. Super altaro de Sankta Maria sur la bildo Sankta Maria donas rozarion al Jesuo. József Palka kreis la vitralojn. En la kripto estas entombigita politikisto Károly Eke.

Kermeso okazas je festo de Sankta Koro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare
* [hungare kun la sama foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/J%C3%A9zus_sz%C3%ADve_templom_(Szentes))
* hungare
* hungare kun foto

Szentes
Szentes
Papaloapana regiono

La **Papaloapana regiono** (hispane "región de la Cuenca del Papaloapan" aŭ "región de Tuxtepec", loke ofte mallongigata "Papaloapan") estas parto de la subŝtato Oaĥako (hispane : *Oaxaca*) de Meksiko. Ĝi situas en la nordo de la subŝtato. La regiono kovras areon de 11 605 kvadrataj kilometroj kaj en 2010 ĝi havis sume 465 192 loĝantojn. Administra centro de la regiono estas la urbo San Juan Bautista Tuxtepec. Sude la regiono limas je la kanjona regiono kaj la norda montaro de Oaĥako, norde je la najbara subŝtato Verakruco.

La regiono estas dividita en du distriktojn, kiu plue subdividiĝas je po pluraj komunumoj (sume en la regiono estas 50 komunumoj):  	
* Choapan (pli sude)
* Tuxtepec (pli norde)

## Vidu ankaŭ
*Papaloapano


Kategorio:Oaxaca
Burgo Baldenau

eta|murrestaĵo relpmtruitaj en la 1980 jaroj de la internaj muroj
La **burgo Baldenau** estas la ruino de akvoburgo en la mezmontaro Hunsrück inter la vilaĝoj Hundheim kaj Hinzerath, ambaŭ urbopartoj de la komunumo Morbach en la distrikto Bernkastel-Wittlich en la germana federacia landon Rejnlando-Palatinato.

## Geografia Situo 
eta|hochkant|informtabulo en la ruino
La ruino Baldenau estas unu el la malmultaj akvoburgoj en Hunsrück. Ĝi situas en altvalo. La akvofosaĵon de la ruino, situanta en alteco de 481 m ĉe la norda rando de Idarwald, provizas la rivero Dhron.

Al la burgo Baldenau apartenas ankaŭ la Stumpfer Turm, kiu estis konstruita supre de Hinzerath ĉe la iama romia strato.

## Historio 
## Nuntempo 
Hodiaŭ la malofte vizitata ruino en marĉregiono estas ĉiam libere vizitebla.

## Priskribo 
## Bildaro 

 dosiero:Burg Baldenau.jpeg|rigardo al la burgo el la norda direkto
dosiero:BaldenauTurm.jpg| la ronda burgfrido kun la du altenirejoj vidata de la korto

## Literaturo 
* Alexander Thon, Stefan Ulrich u. Achim Wendt, „… wo trotzig noch ein mächtiger Thurm herabschaut“. Burgen im Hunsrück und an der Nahe, Regensburg: Schnell & Steiner 2013, p. 20-25.
* Udo Liessem: *Baldenau - die einzige Wasserburg Kurfürst Balduins, Vorbild für Balduinseck*. In: Olaf Wagener (Hrsg.): *Burgen im Hunsrück - Eine Burgenlandschaft im Fluss der Zeit*. Michael Imhof Verlag, Petersberg 2011, p. 121–134.
* Alexander Thon, Stefan Ulrich: *„Von den Schauern der Vorwelt umweht…“ Burgen und Schlösser an der Mosel*. 1. Auflage. Verlag Schnell und Steiner, Regensburg 2007, p. 16–21.

## Eksteraj ligiloj 
* Rekonstruktionszeichnung  von Wolfgang Braun

Baldenau
Kategorio:Distrikto Bernkastel-Wittlich
Sienito

eta|Sienito
**Sienito** estas plutona mineralo, kiu konsistas precipe el alkala feldspato kaj glimo aŭ amfibolo. Ĝi diferencas de granito per tio, ke kvarco mankas aŭ ekzistas nur en malgranda kvanto, malpli ol dudek-ono.

La nomo sienito origine estis uzata por granita variaĵo trovata ĉe Asuano, kies malnova nomo *Siene* inspiris la nomon.

Sienito estas trovebla nur en malmultaj lokoj, ekzemple orienta Usono (Nov-Anglio, Novjorkio), Arkansaso, Montano, Svislando, Germanio, Norvegio. Lokaj trovejoj estas en Bulgario (Plovdiv), Rumanio (Ditrău, kp. pri ditroito) kaj Malavio.

Kategorio:Petrologio
Kategorio:Mineraloj
Argoños

**Argoños**  estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio, norda Hispanio. Ĝiaj limaj municipoj estas Noja norde, Arnuero okcidente, Escalante sude kaj Santoña kaj ties golfo oriente. Ĝi situas en la historia distrikto Trasmiera, 45&nbsp;km de la regiona ĉefurbo Santandero. Laŭ censo de 2012 ĝia loĝantaro konsistis el 1696 homoj.

Argoños estas tre proksima al maro sed ĝi ne situas ĉe la marbordo. En la municipo estas malgranda haveno en la kvartalo Ancillo, el kie oni povas iri en la maron tra la natura rezervejo Marĉoj de Santoña, Victoria kaj Joyel. La municipo ampleksas la vilaĝojn aŭ kvatarlojn Ancillo, Argoños (sidejo de la municipo-domo), Cerecedas kaj Santiuste.

De la fino de la 20-a jarcento turismo iĝis tre grava. Ĝi estas tre proksima al la plaĝoj de Berria (en Santoña) kaj Noja. Tial turistoj estas multegaj en somero kaj de la fino de la 20-a jarcento estis konstruitaj multegaj novaj domoj.
[400px|eta|maldekstra|Panoramo de Argoños ekde norda vidpunkto. Videblas la [Marĉoj de Santoña (maldekstre), la monto Montehano en Escalante (centre) kaj la Kantabra Montaro (fone).]]

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Țengheler

**Țengheler** , hungare **Cengellér**, estas vilaĝo en la rumana distrikto Harghita. Ĝi apartenas administre al la komunumo Ditrău.

Țengheler situas 10 km nord-oriente de Ditrău inter la distriktaj vojoj DJ127 (Ditrău – Tulgheș) kaj DJ128 (Ditrău – Borsec). Proksime estas samnomaj monto (Cengellér-tetõ) kaj mont-pasejo (Cengellér-hágó / pasul Țengheler, 1025 m super marnivelo, ĉe DJ127).

En la censo de 2002 estis registrita neniu loĝanto.

La nomo de la vilaĝo deriviĝas de la hungara episkopo Sankta Gerardo (hungare *Szent Gellért* ).

## Notoj 
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Harghita
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Harghita
Liendo

250px|eta|maldekstre|Panoramo de la valo de Liendo.
**Liendo** estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio, norda Hispanio. Ĝi situas en la distrikto Orienta Marbordo de Kantabrio, je 52 Km de la regiona ĉefurbo Santandero. Ĝiaj limaj municipoj estas Laredo norde, Castro Urdiales okcidente, Guriezo, Ampuero kaj Limpias sude. Laŭ censo de 2010 ĝi loĝantaro konsistis el 1246 homoj. La municipo havas ĉefan loĝantaron en Hazas kaj ampleksas plurajn kvartalojn.

Kvankam ĝi havas marbordon, en la municipo ne ekzistas grandaj strandoj kiel en apudaj municipoj, ekzemple, Castro Urdiales kaj Laredo. Tamen estas du plaĝoj ankaŭ vizitataj dum somero: la Plaĝo de San Julián kaj Plaĝo de Sonabia. La marbordo havas multajn krutajn klifojn kaj tiujn plej altajn en Kantabrio.

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Jürgen Stock (astronomo)

.
Li vivis unue en Meksiko, kie siaj gepatroj estis industriaj entreprenistoj. Li lernis
en Hamburgo, kie li ricevis sian abituron. Li estis tiam rekrutita en la *Wehrmacht* kaj sendita al la
Orienta Fronto. Post sia reveno, li studis ĉe la Universitato de Hamburgo, kie li doktoriĝis en 1951 sub la gvidado de Otto Heckmann.

Li establis plurajn observatoriojn en Sud-Ameriko, kies direktoro li estis dum iom da tempo ;
De 1963 ĝis 1966 li estis la unua direktoro de la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo.

Laŭ Minor Planet Center li kunmalkovris 3 asteroidojn,
ĉiujn kun Orlando A. Naranjo. La asteroido 4388 Jürgenstock estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Jürgen Stock 1923 – 2004 : Nekrologo, el la TTT-ejo de *European Southern Observatory*
*  Kiu konas Jürgen Stock ? el : *Astrodictium simplex*, 5-a de aprilo 2011
*  La pioniro de la ĉiliaj montoj, el *Deutschlandfunk*, 9-a de oktobro 2012
*  *Astrobiografias* : Jürgen Stock (1923 - 2004) el *Tayabeixo.org*
*  Jurgen Stock ; TTT-ejo de CIDA (*Centro de Investigaciones Astronomia*)
10176 Gaiavettori

'*10176 *Gaiavettori'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la stacio Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Gaia Vettori* (n. 1999), filinon de *Vincenzo Vettori'', amatora astronomo en la grupo de Montelupo Fiorentino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Ulisse Munari
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
10241 Miličević

'*10241 *Miličević''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Don Nikola Miličević (1887–1963), lasta administranto de la ermitejo Blaca en la insulo Brač en Kroatio. Elde Blaca li observis duopajn stelojn, serĉis kometoj kaj novaojn kaj publikigis bultenon de amatora astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Korado Korlević
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Marborda regiono de Oaĥako

La **Marborda regiono de Oaĥako** (hispane "Región Costa de Oaxaca", loke ofte mallongigata "Costa" aŭ "Costa Chica") estas parto de la subŝtato Oaxaca (en Esperanto *Oaĥako*) de Meksiko. Ĝi situas en la sudokcidento de la subŝtato - sude ĝin limigas la Pacifika Oceano kaj norde la Suda Patrinmontaro. La regiono kovras areon de 11 605 kvadrataj kilometroj kaj en 2010 ĝi havis sume 534 010 loĝantojn. La teritorio estas turisma centro, kiu koncentriĝas aparte en la komunumoj Santa María Huatulco kaj San Pedro Mixtepec (Juquila).

La regiono estas dividita en tri distriktojn, kiu plue subdividiĝas je po pluraj komunumoj (sume en la regiono estas 50 komunumoj):  	
* Jamiltepec (okcidente)
* Juquila (meze)
* Pochutla (oriente)

## Referencoj 
Kategorio:Oaxaca
Kategorio:Marborda regiono de Oaĥako
Ferdo Dobravc

**Ferdo DOBRAVC** estis slovena financa inspektoro en Mariboro (tiuepoke en Jugoslavio) kaj Esperanto-vortaristo. Propagandisto. Dobravc kunverkis post la unua mondmilito slovenan gramatikon de Esperanto kaj vortaron, nome 

* Maruzzi, Dušan. Mednarodni jezik Esperanto - praktično-metodična slovnica z vajami in s ključem za samouke in šole  / hrvatski priredil Dušan Maruzzi. Poslovenil F. Dobravc. Ključ 3. izd. Ljubljana: Esperantski Klub 1928, 112, 15 p.

## Eksteraj ligiloj 
[Libroj de kaj pri F. Dobravc](http://search.obvsg.at/primo_library/libweb/action/search.do?dscnt=0&vl(1UI0)=contains&frbg=&scp.scps=scope%3A%28ONB_aleph_esperanto%29&tab=onb_sondersammlungen&dstmp=1388342631483&srt=rank&ct=search&mode=Basic&dum=true&tb=t&indx=1&vl(freeText0)=dobravc&vid=ONB&fn=search) en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

Kategorio:Slovenaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Miklós Wesselényi (politikisto, 1796–1850)

Barono **WESSELÉNYI Miklós** pli juna (veŝelenji) estis hungara politikisto, publicisto en Transilvanio, Hungario naskita la 30-an de decembro 1796 en Zsibó, Hungario kaj mortinta la 21-an de aprilo 1850 en Pest (urbo). Li estis filo de Miklós Wesselényi, praavo de Miklós Wesselényi. Li iĝis direktora membro de Hungara Scienca Akademio en 1830.

## Biografio 
Miklós Wesselényi estis hejmlernanto. En 1814 li vojaĝis longe en Aŭstrio kaj Italio. En la publika vivo de Transilvanio li partoprenis ekde 1817. En 1820 li interkonatiĝis kun István Széchenyi grafo kaj en 1822 ili faris kune vojaĝon en Anglio. Je la komenco de la 30-aj jaroj li fariĝis unu el la ĉefaj organizintoj de la reformopozicio de Hungario kaj gvidinto de la reformopozicio de Transilvanio. En la jaroj 1830–1832 li malproksimiĝis politike de Széchenyi. Dum la inundo en Pest la 13-an de marto 1838 li savis multe da homoj, ricevante tial la nomon "la inunda ŝipisto". En 1839 li estis kondamnita al trijara prizono pro patrujperfido, sed post dumonata mallibereco oni permesis al li, ke vojaĝu al Grafenbergo en Aŭstrio por kuracigi sin. En 1840 li ricevis amnestion. En 1844 li blindiĝis, sed daŭrigis sian politikan agadon partoprenante ankaŭ en 1848 je la kunvenoj de parlamento de Transilvanio kiel deputito. Li estas entombigita en la kripto de sia kastelo.

## Verkoj 
* A régi híres ménesek egyike (zsibói) megszünésének okairól. Pest, 1829,.
* Balítéletekről. Írta... 1831-ben. Nyomatott Bukarestben 1833. (illetőleg Lipcsében.)
* Szózat a magyar és szláv nemzetiség ügyében. Lipcse, 1843. (Nyom. Hálában. Németre ford. 1844.)
* Teendők a lótenyésztés körül. Kolozsvár, 1847.
* Beszéd az 1834. országgyűlésen.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj baronoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Lajos Baricz

**Lajos BARICZ** [lajos baric] rumania hungara romkatolika pastro, poeto, rakontisto, eklezia verkisto. Li naskiĝis en Borzont la 15-an de februaro 1958.

## Kariero 
Lajos Baricz pristudis teologion en Alba Iulia. Oni konsakris lin pastro en 1984. Li debutis en Kluĵo, poste de 1990 li estas parokestro en Sângeorgiu de Mureş. Lia unua poemo aperis en 1999 en Népújság de Târgu Mureș. En 1995 li akiris diplomon en Budapeŝto pri mensa higieno. De 2007 li estas ano de kavalirordeno Sankta Georgo. Li publikigis pli ol 20 volumojn. Li unua poemvolumo aperis en 2002.

## Fonto 
* Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.
* Biografio 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekleziaj verkistoj
Erysiphe necator

***Erysiphe necator*** estas specio de fungo. Ĝi estas deviga parazito. Ĝiaj gastigantaj kreskaĵoj apartenas al Vitacoj.

Latine *necator* signifas murdisto.

## Priskribo 
### Anamorfo 
[eta|maldekstra|Ojdio: (a) matura konidio (b) ĝermanta konidio (x) [haŭstorio]]
Konidioforoj estas ofte starantaj. Ĉiu konidioforo portas nur unu maturan konidion.

### Teleomorfo 
eta|maldekstra|Klejstotecio unue formanta kaj due matura
Askofruktoj estas klejstotecioj. Fadenformaj akcesoraĵoj nomitaj fulkroj ornamas klejstoteciojn. Ili permesis iam diferencigi genrojn. La genroj ne estis naturaj kladoj do oni uzas la genro *Erysiphe*, antaŭ oni uzis *Uncinula*.
eta|maldekstra|Malfermita klejstotecio

## Lukto 
La lukto estas strikte preventa. Oni devu protekti precipe florojn kaj junajn fruktojn.
La unua produkto uzita por lukto kontraŭ melduo estis sulfuro.
Nune ok grupoj da kemiaĵo estas uzataj.

## Notoj kaj referencoj 
* The Powdery Mildews: A Review of theWorld’s Most Familiar (Yet Poorly Known) Plant Pathogens
* Fungicido 

Kategorio:Leotiomycetes
Kategorio:Mikologio
Kategorio:Fungospecioj
Naturrezervejo Laguno Gum

eta|dekstra|250px|La rezervejo estas grava loko por la Ocela nestamasulo
La **Naturrezervejo Laguno Gum** estas  naturrezervejo je ĉirkaŭ  sudokcidente de Keith en supra sudorienta regiono de Suda Aŭstralio. Ĝi kuŝas je ĉirkaŭ  interne el la suda pinto de Coorong. Ĝi enhavas izolan areon de malia arbaro grava oor la konservado de la Ocela nestamasulo.

## Birdoj 
La rezervejo estis identigita de BirdLife International kiel Grava Birda Areo (GBA), ĉefe ĉar ĝi eltenas ŝajne elteneblan populacion de la vundebla Ocela nestamasulo, kun ĉirkaŭkalkulita populacio de 13-14 nestamasoj.

## Fontoj 
*  
* BirdLife International (2011) Important Bird Areas factsheet: Gum Lagoon. Elŝutita el http://www.birdlife.org on 04/07/2011

Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio
Nacia Parko Montaro Gawler

**Nacia Parko Montaro Gawler** estas  nacia parko situanta je  nordokcidente de Adelajdo en nordo de la Duoninsulo Eyre de Suda Aŭstralio. Ĝi estas konata pro siaj spektaklaj rokejoj.

## Historio 
La parko originiĝis kiel 1200&nbsp;km2 bieno, akirita en 2000 de la sudaŭstralia registaro. En 2001 oni aldonis 420&nbsp;km2 el apuda *Scrubby Peak Station*.

## Naturo 
Estas ĉirkaŭ 21 raraj kaj endanĝeritaj animalaj kaj plantaj specioj kiaj la Flavpieda kanguruo. Alia granda mamulo estas la Suda harmuzela vombato. Oni registris ĉirkaŭ 140 specioj de birdoj en la Nacia Parko Montaro Gawler, kiu estis identigita de BirdLife International kiel Grava Birda Areo (GBA) ĉar ĝi eltenas populaciojn de la vundebla Ocela nestamasulo, de Rufa klimakterio, de Blubrusta maluro, kaj de Grizgorĝa eopsaltrio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Department of Environment and Natural Resources > Gawler Ranges National Park Alirita 17an de Aprilo 2012.
* Regional Development Australia Whyalla and Eyre Peninsula > Gawler Ranges and Central Eyre Official tourism website - attractions, tours, history. Alirita 12an de Novembro 2012.

Kategorio:Naciaj parkoj en Aŭstralio
Naturrezervejo Peebinga

eta|dekstra|300px|alt=Malleefowl standing in shade|La parko estas grava loko por la Ocela nestamasulo

**Naturrezervejo Peebinga** estas  naturrezervejo kuŝa je  norde de la urbo Pinnaroo ĉe la regiono Murray Mallee de sudorienta Suda Aŭstralio, je ĉirkaŭ  oriente de Adelajdo kaj je 10&nbsp;km okcidente de la limo kun Viktorio.

## Priskribo 
La parko enhavas multan terenon kiu estis iam klarigita por agrikulturo. Ĝi karkcteras pro restoj de malia arbaro, stabilaj dunoj kaj regenerinta malferma arbustaro kaj herbejo ĉe sablecaj ebenaĵoj.

Faŭno de la parko inkludas kanguruojn kaj ekidnojn.

### Birdoj 
La rezervejo estis identigita de BirdLife International kiel Grava Birda Areo (GBA) ĉar ĝi eltenas relative grandan populacion de Ocela nestamasulo. Ankaŭ aliaj birdospecioj ĝuas la habitatojn de la parko.

## Referencoj 
Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio
Burgo Hunolstein

La **burgo  Hunolstein** estas la ruino de altaĵburgo sur alteco de 395 m en la vilaĝo Hunolstein, urboparto de la komunumo Morbach en la mezmontaro Hunsrück. Morbach situas en la distrikto Bernkastel-Wittlich en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Ĝi estas la iama sidejo de la vogtoj de  Hunolstein kaj laŭ la legendo sidejo de la  Nibelungo *Hunold*.

La burgo estas el la 12a jarcento. Ĝi estis konkerita en la jaro 1522 fare de Franz von Sickingen kaj dum la Tridekjara Milito la burgo estis tiom detruita, ke oni forlasis ĝin ekde 1637.

Sur kvarcita roko staris la ĉefturo, de tiu ankoraŭ konserviĝis ĉ. 3 m alta kvadrata murrestaĵo. 

## Bildoj 

 dosiero:Burg-Hunolstein01.jpg|Burgo Hunolstein
 dosiero:Burg-Hunolstein02.jpg|Burgo Hunolstein

## Literaturo 
* Alexander Thon, Stefan Ulrich, Achim Wendt: *„… wo trotzig noch ein mächtiger Thurm herabschaut“ - Burgen im Hunsrück und an der Nahe*. 1. Auflage. Verlag Schnell und Steiner, Regensburg 2013,p. 86–89.

## Vidu ankaŭ 
*Listo de burgoj, fortikaĵoj kaj kasteloj en Rejnlando-Palatinato
*Château-Voué
 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kastelo Bergfeld

eta| ĉaskastelo Bergfeld, rigardata de sudoriento (1977)
La **kastelo Bergfeld ** estas iama ĉaskastelo sur al teritorio de la komunumo Eisenschmitt en la mezmontaro Ejfelo, distrikto Bernkastel-Wittlich en la germana federacia landon Rejnlando-Palatinato.

## Historio 
## Priskribo 
eta|upright| Norda flanko de la kastelo

## Literaturo 
* Ludger Pape: 50 Jahre karitative Nutzung (1947 bis 1998). In: Erich Gerten, Ortsgemeinde Eisenschmitt in Verbindung mit dem Förderkreis Kultur und Geschichte e.V. (Hrsg.): Eisenschmitt. Von der mittelalterlichen Eisenhütte zum Eifeler Wohn- und Erholungsort. 2006, S. 272–284.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉaskastelo en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Kulturmonumento en la distrikto Bernkastel-Wittlich
Riverlanda Malia Grava Birda Areo

eta|dekstra|300ra|alt=A pair of Regent Parrots perched on a branch|Tiu GBA estas grava loko por Regentaj papagoj

La **Riverlanda Malia Grava Birda Areo** enhavas areon de  ĉe malihabita habitato kaj riverarbaroj etenda el ĉe Waikerie en la regiono Riverland de orienta Suda Aŭstralio nordoriente al sudokcidenta Novsudkimrio.

## Birdoj 
La loko estis identigita de BirdLife International kiel Grava Birda Areo (GBA) ĉar ĝi eltenas la plej grandan populacion de la draste endanĝerita Nigrorela manorino same kiel populaciojn de Ocela nestamasulo, kaj multaj aliaj interesaj birdospecioj. Ĉeriveraj arbaroj laŭlonge de la rivero Murray havas altajn densecojn de reproduktaj ekzempleroj de Regentaj papagoj.

## Notoj 
Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio
-458

En la jaro **458 antaŭ nia erao** (antaŭ Kristo) okazis, interalie:

## Eventoj
* En Romio, la nobelo Cincinato deklariĝas diktatoro por savi la konsulan armeon, kiun ĉirkaŭis la ekvioj (*aequi*) sur la Algidus-monto.
Ekvioj

en la 5-a jarcento antaŭ nia erao (priskribo en la latina)]]
La **ekvioj** - latine *Aequi* aŭ *Equi*, en la antikva greka *Αἴκουοι* kaj *Αἴκοι*) estis tribo en la nordoriento de Latio kaj la centra parto de la montaro Apeninoj de la itala duoninsulo, kiuj estis kontraŭuloj de antikva Romio en la sepa ĝis kvina jarcentoj antaŭ nia erao. Post longa lukto pri sendependeco de la kreskanta romia regno, la ekvioj fine estis konkeritaj kaj romiaj kolonioj konstruiĝis sur ilia eksa teritorio. Restas nur du enskriboj, pri kiuj oni supozas ke ili estu en la ekvia lingvo: nur certas ke la lingvo apartenas al la italika lingvaro. 

## Historia geografio 
La romiaj historiistoj amplekse dokumentigis multajn militoj inter la ekvioj kaj Romio; la romiaj geografoj male apenaŭ mencias ilin. Plinio la Maljuna kaj Ptolemeo ambaŭ faras la saman mallongan komunikaĵon: la urboj de la ekvioj estis *Cliternia* aŭ *Cliternum* kaj *Carsoli* aŭ *Carsioli*. Ptolemeo aldonas, ke ili vivis oriente de la latia etno nomata *Sabini*. Ĝis la komenciĝo de la Romia Imperio, ĉiuj spuroj de la italikaj *Aequi* malaperis. La du urboj menciitaj tiam estis romiaj kolonioj. 

## Referencoj 
Kategorio:Antikvaj etnoj
Suda Jorke-Duoninsula Grava Birda Areo

eta|dekstra|280ra|alt=Rock Parrot standing|Tiu GBA estas grava areo por Rokaj papagoj

La **Suda Jorke-Duoninsula Grava Birda Areo** estas areo de 348&nbsp;km2 konsista el plej sudokcidenta pinto de la Duoninsulo Jorke de Suda Aŭstralio, je ĉirkaŭ 300&nbsp;km okcidente de Adelajdo.

## Birdoj 
La loko estis identigita de BirdLife Internationalkiel GBA ĉar ĝi eltenas populaciojn de Ocela nestamasulo, Feina ŝterno, Nigragrĝa sofodo, Roka papago kaj Purpurbuŝa likenostomo.

## Referencoj 
Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio
10177 Ellison

'*10177 *Ellison'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan verkiston de sciencfikcion Harlan Ellison, kies verkoj inkluzivas *I Have No Mouth and I Must Scream* (Mi Ne Havas Buŝon kaj Mi Devas Krii) kaj *Shatterday* (Ŝiro-Tago). Li servis kiel konsilisto en pluraj , ĉefe *Babylon 5*. Lia originalan scenaro por la epizodo de Star Trek *The City on the Edge of Forever'' (La Urbo ĉe la Rando de Por Ĉiam) gajnis unu el liaj 11 .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
10179 Ishigaki

'*10179 *Ishigaki'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la insulo Iŝigaki (japane : 石垣,島, *Ishigaki-jima*), plej granda insulo de la Jaejama Insularo (gubernio Okinavo). Tie estas la stacio de Iŝigaki de la Nacia Observatorio de Japanio de "*VERA''" (VBLI Esploro en Radio Astronomio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Duonreflekta spegulo

[eta|300px|[Sunokulvitroj kun unudirektaj vitroj]]
**Duonreflekta spegulo**, ankaŭ konata kiel unudirekta spegulo aŭ unudirekta vitro estas spegulo kiu estas parte reflekta kaj parte travidebla. Kiam je unu flanko de la spegulo estas hela kaj je la alia estas malhela, ĝi permesas spektadon de la mallumigita flanko al la alia, sed ne inverse.

Vera unudirekta spegulo ne konstrueblas, kaj fizike ne, povas ekzisti. Lumo ĉiam pasas ekzakte egale en ambaŭ direktoj. Tamen, kiam unu flanko estas hela kaj la alia tenita en mallumo, la pli malhela flanko iĝas nevidebla de la hela flanko, ĉar ĝi estas maskita per la multe pli brila reflektado de la hela flanko.

## Konstruo 
La vitro estas kovrita per maldika kaj preskaŭ-travidebla tavolo de metaloksido. La rezulto estas spegulanta surfaco kiu reflektas parton de la lumo kaj tralasas la reston. La optikaj trajtoj de la spegulo povas esti agorditaj, ŝanĝante la dikecon de la reflekta tavolo.

## Uzo 
Unudirekta spegulo estas tipe utiligata kiel ŝajne normala spegulo en hela ĉambro, kun pli malhela ĉambro sur la alia flanko. Homoj sur la hela flanko vidas sian propran reflektadon - ĝi aspektas kiel normala spegulo. Homoj sur la malhela flanko travidas la vitron - ĝi aspektas preskaŭ kiel travidebla fenestro. La lumo de la brila ĉambro reflektita de la spegulo reen en la ĉambron mem estas multe pli intensa ol la lumo elsendita de la malhela ĉambro. Tiel la reflektita bildo estas multe pli brila ol tiu elsendita de la malhela ĉambro. Inverse, la lumo reflektita reen en la malhela flankon estas superfortita per la lumo elsendita de la hela flanko. Tio permesas al spektanto, kiu troviŋas en la malhela ĉambro, observi la brilan ĉambron sekrete.

Kiam tiaj speguloj estas uzataj por unudirekta observado, la rigarda ĉambro estas konservita malhela. Tiuj observadĉambroj estis uzitaj:

* de polico en pridemandadoĉambroj
* en superbazaroj kie la direktoro povas observi kasejon
* en televidaj serioj pri reala vivo
* por kaŝe observi publikajn areojn
* ......

Unudirektaj vitroj estas uzataj ankaŭ por fenestroj de veturiloj kaj oficejoj, kaj por sunokulvitroj. Ĝi troviĝas ankaŭ en optikaj mezuriloj kaj en televidaj aparatoj (ekzemple tele-sufloro).

Kategorio:Optiko
Duoninsulo Jorke

:***Duoninsulo Jorke** estas en Suda Aŭstralio, kaj ne estu konfuzata kun **Kabjorka Duoninsulo**, en Kvinslando.*

La **Duoninsulo Jorke** estas duoninsulo situanta nordokcidente kaj okcidente de Adelajdo en Suda Aŭstralio, Aŭstralio, inter la Golfo Spencer okcidente kaj la Golfo Sankta Vincento oriente. Ĝi havas por geografiaj koordinatoj . Tiu duoninsulo estas separata el la Kanguru-Insulo sude de la Markolo Investigator.

## Vidu ankaŭ 
* Suda Jorke-Duoninsula Grava Birda Areo

## Bildaro 

File:Stenhouse Bay jetty.JPG|Stenhouse Bay Jetty
File:MoontaSchoolOfMines.JPG|Minlernejo, Moonta
File:Wattle Point windmill.jpg|Ventogeneratoro Wattle Point, ĉe Edithburgh
File:ArdrossanJetty2.JPG|Ardrossan Jetty
File:Moonta_historic_copper_mines_2.JPG|Moonta Minejo
File:Night photograph of the beach at Black Point, Yorke Peninsula, Australia.jpg|Strando de Black Point noktiĝe

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Yorke Peninsula retejo Yorke Peninsula, Turismo
* Yorke Peninsula Fishing Guide  Yorke Peninsula Fiŝkaptado
* SouthAustralia.com Yorke Peninsula - Travel Guides, Accommodation, Tours, Retaj Mendoj, Mapoj  Oficiala retejo
* Harvest Corner Website  Yorke Peninsula Visitor Information Centre at Minlaton

Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Nacia Parko Malgranda Dezerto

La **Nacia Parko Malgranda Dezerto** () estas en Viktorio, Aŭstralio, je 375 kilometroj okcidente de Melburno. Ĝi etendas el la Rivero Wimmera oriente al ĉe Naracoorte ĉe la limo kun Suda Aŭstralio okcidente.

## Birdoj 
eta|dekstra|250px|alt=Malleefowl |Tiu parko estas grava areo por la Ocela nestamasulo
Plej fama animalo en la parko estas la rara Ocela nestamasulo, nome la nura amasnesta birdo kiu loĝas en tiu arida regiono. La Malgranda Dezerto estis identigita de BirdLife International kiel Grava Birda Areo (GBA) ĉar ĝi eltenas populaciojn de la Ocela nestamasulo kaj de la Diamanta fajrvostulo.

## Notoj 
Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio
Kategorio:Naciaj parkoj en Aŭstralio
Grava Birda Areo Murray-Sunset, Hattah kaj Annuello

eta|dekstra|280px|alt=Purple-gaped Honeyeater perched on a branch|Tiu GBA estas grava loko por la Purpurbuŝa likenostomo

La **Grava Birda Areo Murray-Sunset, Hattah kaj Annuello** () enhavas areon de 7004&nbsp;km2 el malia habitato en la regiono Malio de nordokcidenta Viktorio, Aŭstralio.

## Birdoj 
Tiu loko estis identigita de BirdLife International kiel Grava Birda Areo (GBA) ĉar ĝi eltenas populaciojn de tutmonde minacataj birdospecioj kiaj Ocela nestamasulo, Nigrorela manorino kaj Malia emumaluro, krom Regenta papago kaj Purpurbuŝa likenostomo. Ĉe humidejoj de la lagoj Hattah estas foje grandaj nombroj de akvobirdoj, kiaj Grizkapa grebo, Lentuganaso, Pacifika brovanaso, Gracia kreko, Aŭstralia merganaso, Zebranaso, Nigrafrunta karadrio kaj Aŭstralia pelikano.

## Referencoj 
Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio
Grava Birda Areo Wyperfeld, Granda Dezerto kaj Ngarkat

eta|dekstra|280px|alt=Malleefowl standing on leaf litter|Tiu GBA estas grava loko por la konservado de la Ocela nestamasulo
La **Grava Birda Areo Wyperfeld, Granda Dezerto kaj Ngarkat** () enhavas areon de 9743&nbsp;km2 el duonarida klimato en maliaj arbaroj kaj arbustaroj en sudorienta Aŭstralio, ĉe la limo inter la subŝtatoj Suda Aŭstralio kaj Viktorio.

## Birdoj 
Tiu loko estis identigita kiel Grava Birda Areo (GBA) fare de BirdLife International ĉar ĝi eltenas populaciojn de Ocela nestamasulo, Nigrorela manorino, Malia emumaluro, Regenta papago kaj Purpurbuŝa likenostomo. Tiu GBA ŝajne eltenas ankaŭ ĝis dek parojn de Aŭstralia otido kaj de Nigragorĝa cinklosomo, tiu lasta unu el tre malmultaj restantaj internaj populacioj de la orientmalia subspecio *P. n. leucogaster*.

## Referencoj 
Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio
Arredondo

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Arredondo, oriente de Kantabrio.
eta|maldekstre|Panoramo de kirko Sankta Pelayo
eta|maldekstre|Roka ermitejo de San Juan de Socueva.
**Arredondo** estas hispana municipo en Kantabrio. Ĝi estas situas en la komarko Asón-Agüera. Ties limaj municipoj estas Ruesga kaj Riotuerto norde, Ruesga oriente, Soba sude kaj Ruesga kaj Miera okcidente. Ĝi situas 45 km de la regiona ĉefurbo Santandero. Tra la municipo fluas la riveroj Asón kaj Bustablado. Laŭ censo de 2008, en la municipo estas 242 loĝantoj.

Oni ride nomas la municipon "Ĉefurbo de la Mondo" pro tio, ke multaj municipanoj vojaĝis al Ameriko, akiris multajn riĉaĵojn kaj revenis por renkontiĝi kaj paroladi pri siaj aventuroj. La historio de Arredondo estas tre ligita al tiu de apuda municipo Ruesga ĉar ĝi apartenis al tiu lasta ĝis 1822. Kiam ambaŭ iĝis sendependaj municipoj, Ruesga disiĝis en du teritoriojn, kaj tial Arredondo estas preskaŭ tute ĉirkaŭigita de Ruesga.

Inter la konstruaĵoj de la municipo elstaras la kirko de Sankta Johano, en la vilaĝo Socueva, konstruita en la 9-a jarcento.

## Vilaĝoj 
* Alisas
* **Arredondo** (ĉefvilaĝo)
* Asón
* El Avellanal
* La Iglesia
* Rocías
* La Roza
* Socueva
* Tabladillo
* Val del Asón

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Grava Birda Areo Wandown

eta|dekstra|300px|alt=Mallefowl nesting-mound in mallee woodland|Nestamaso de Ocela nestamasulo en malia arbaro
La **Grava Birda Areo Wandown** () enhavas disan areon de 48&nbsp;km2 de restanta mali-habita habitato en norda Viktorio, sudorienta Aŭstralio. Ĝi kuŝas proksime de la kunfluo de la riveroj Murray kaj Murrumbidgee, je ĉirkaŭ 50&nbsp;km sudoriente de la urbo Robinvale kaj je 75&nbsp;km nordokcidente de urbo Swan Hill.

## Flaŭro kaj faŭno 
El pli ol 200 specioj de plantoj registritaj en la GBA, kelkaj estas listitaj kiel minacataj, kiaj la *Swainsona pyrophila*. Ankaŭ estas tie la Miĉela saltomuso kaj la Vulpoposumo. Aliaj birdoj registritaj en la GBA estas la Stria amitorno, la Prudenta hilakolo, la Sugomelo, Oranĝbrusta petroico, Brundorsa cinklosomo, Brunkrona pomatostomo kaj aliaj.

## Referencoj 
Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio
Naturrezervejo Drak-Rokejo

eta|dekstra|250px|Tiu rezervejo estas grava loko por la Flavvanga platicerko
**Naturrezervejo Drak-Rokejo** () estas  naturrezervejo sudoriente de la regiono Wheatbelt de Okcidenta Aŭstralio, je ĉirkaŭ  oriente-sudoriente de Perto. Ĝi estas ĉirkaŭata de farma tereno. Ĝi estas listita en la ŝtata registro de areoj gravaj por raraj specioj de plantoj kaj animaloj.

## Flaŭro kaj faŭno 
Tiu rezervejo enhavas 28 diferencajn vegetalajn asociojn, kiaj makisoj, arbaroj, malioj kaj kwongan. La granda nombro de plantokomunumoj formas kompleksan mozaikon karakteran de la tritikarea vegetaĵaro. Ĝis 16 plantoj, inklude 13 eŭkaliptoj, estas endemiaj ĉu de la tritikarea regiono (Wheatbelt) aŭ de Okcidenta Aŭstralio. La rara *Grevillea involucrata* troviĝas en la rezervejo.

## Referencoj 
### Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio
Grava Birda Areo Dunn-Rokejo kaj Lago King

eta|dekstra|250px|Tiu GBA estas grava loko por la Purpurbuŝa likenostomo
La **Grava Birda Areo Dunn-Rokejo kaj Lago King** ( estas neregulforma areo de 759&nbsp;km2 sudoriente de la tritikarea regiono de Okcidenta Aŭstralio. Ĝi kuŝas je ĉirkaŭ 380&nbsp;km sudoriente de Perto kaj je 250&nbsp;km nordoriente de Albany.

## Birdoj 
Tiu GBA enhavas kernan habitaton por la Ocela nestamasulo kaj eltenas gravan populacion de tiu rara specio. Aliaj birdoj por kiuj la GBA estas grava loko estas la Larĝbeka nigra kakatuo, Purpurkronulo, Flavvanga platicerko, Regenta papago, Blubrusta maluro, Purpurbuŝa likenostomo kaj aliaj.

## Referencoj 
### Notoj 
### Fontoj 
* 
* 

Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio
Nacia Parko Rivero Fitzgerald

**Nacia Parko Rivero Fitzgerald** aŭ en angla *Fitzgerald River National Park* estas nacia parko en Okcidenta Aŭstralio (Aŭstralio), je 419&nbsp;km sudoriente de Perto. La parko inkludas la Montarojn Barren kaj Eyre krom la riveron Fitzgerald. Estas 62 plantospecioj kiuj estas unikaj en la 329,882 ha parko kaj 48 estas nur rare trovitaj aliloke.

Venis 40,000 vizitantoj en 2008, kaj la parko ricevis 20 milionojn da aŭstraliaj dolaroj el la federa registaro, krom aldona simila monkvanto el la subŝtata registaro.

## Flaŭro kaj faŭno 
La parko formas la bazon de la internacie agnoskita Biosfera Rezervejo ĉe UNESKO. La loko enhavas ĉirkaŭ 1800 speciojn de plantoj el kiuj 250 estas raraj kaj 62 konataj nur ene de la parko.

La parko estas ankaŭ hejmo de 22 specioj de mamuloj, 200 specioj de birdoj, 41 specioj de reptilioj kaj 12 specioj de ranoj. Ĝi estas agnoskata kiel Grava Birda Areo; kelkaj el plej raraj specioj estas la psitako *Pezoporus flaviventris* kaj la Nigragorĝa cinklosomo. Ankaŭ la endanĝerita Ocela nestamasulo loĝas en la parko kaj estis sep konataj kaj registritaj vidaĵoj ekde 1998.

Migrantaj birdoj trovas rifuĝejojn en la humidejaj kaj marbordaj regionoj kaj specioj kiuj portempe loĝas en la areo estas ekzemple la Blankventra maraglo, Pacifika apuso kaj la Kaspia ŝterno.

## Bildaro 

Dosiero:Fitzgerald River National Park DSC04433.JPG|Montaro Barren
Dosiero:Fitzgerald River National Park DSC04436.JPG|Rigarde suden al la marbordo
Dosiero:Fitzgerald River National Park Homstead DSC04438.JPG|Quaalup Homestead
Dosiero:Fitzgerald River National Park Royal hakea DSC04449.JPG|*Hakea*
Dosiero:Fitzgerald River National Park.jpg|Nacia Parko Rivero Fitzgerald el Point Ann

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nacia Parko Rivero Fitzgerald

Kategorio:Naciaj parkoj en Aŭstralio
Kategorio:Protektitaj areoj de Aŭstralio