open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kapuĉa kotingo

La **kapuĉa kotingo** () estas unutipa birdospecio el la familio de kotingedoj. Ĝi estas endemia de la atlantikaj arbaroj de sudeosta Brazilo.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *cucullata* venas el latino *cŭcullātus* (= "kiu havas kapuĉon", el *cŭcullus* = "kapuĉo"), pro la nigraj kapo kaj gorĝo de ambaŭ seksoj de tiu specio

## Disvastiĝo kaj habitato
La kapuĉa kotingo troviĝas laŭlonge de la atlantika marbordo en sudeosta kaj suda Brazilo, de Espirito-Santo ĝis Suda Rio-Grando. Ĝi vivas en humidaj ebenaĵaj kaj montaj arbaroj, kaj palmejoj, je 400-1600 m.

## Referencoj
Kategorio:Kotingedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Neotropisa faŭno
Ferdinánd János Villax

**Ferdinánd János Villax** [jAnoŝ vilaks], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Villax Ferdinánd János** estis hungara pastro, cisterciana monaĥo, instruisto, prioro, abato. Lia monaĥa nomo estis Ferdinánd.

 naskiĝis  en Pápa, li mortis  en Zirc.

## Biografio 
 aliĝis al la cistercianoj en 1802, poste okazis la novicado, jaron poste li monaĥiĝis. Li studis teologion en Veszprém (urbo), poste en 1808 li pastriĝis. Inter 1809–1813 li estis pastro en Nagyesztergár, respektive en Olaszfalu, inter 1813-1817 gimnaziestro en Székesfehérvár, poste 3 jarojn li denove estis pastro en Magyarpolány. Villax estis levita prioro en Zirc en 1820, iom poste li predikis en Eger 2 jarojn, poste jaron li estis paroĥestro en Tósokberénd. Li estis elektita abato la 10-an de februaro 1824, sed la reĝa permeso alvenis nur 2 jarojn poste. Dum la estreco de Villax la cistercianoj en Zirc travivis novan oran epokon, li bone zorgis pri kultivado de la abataj bienoj, la enspezoj ebligis la nivelan edukadon. En 1846 li establis bibliotekon, helpis fondon de la Hungara Scienca Akademio. En 1852 Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio) vizitis abatejon de Zirc, en la sama jaro Villax ricevis reĝan premion. Li estis entombigita en Abateja preĝejo de Zirc.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Olaszfalu (1995)

## Fontoj 
* biografio germane kun bildo
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj cistercianaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj prioroj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Adolf Vilmos Werner

'*** [vilmoŝ verner], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Werner Adolf Vilmos*' estis hungara pastro, cisterciana monaĥo, abato, instruisto. Lia monaĥa nomo estis *Adolf*, lia pli aĝa frato estis Gyula Werner.

 naskiĝis  en Tiszafüred, li mortis  en Zirc.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Eger en 1886, sed jam en 1883 li aliĝis al la cistercianoj. Post teologiaj studoj en monaĥaj edukejoj en Zirc kaj Budapeŝto li pastriĝis kaj monaĥiĝis en 1980, eĉ doktoriĝis en Scienca Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li instruis en cistercianaj gimnazioj de Székesfehérvár (1890-1895), Eger (1895-1904), poste en Baja li estis monaĥejestro kaj gimnaziestro. De 1917 ĝis 1924 li estis gimnaziestro kaj prioro en Eger (kie li pli frue lernis), poste li estis elektita abato de la unuiĝintaj abatejoj Zirc, Pilis, Pásztó kaj Szentgotthárd, 3 jarojn poste li iĝis ankaŭ senatano. La financoj restis stabilaj eĉ post la Granda Depresio. Li ricevis ŝtatajn premiojn en 1929 kaj 1934.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A székesfehérvári kath. főgymnásium története*. (1896)
*  *Kisfaludy Sándor levélregénye.* (disertaĵo, 1890) 
* *Goethe és Kármán. Esztétikai tanulmány* (1890)
* *A székesfehérvári katolikus főgimnázium története* (1896)
* *A műalkotás és műélvezet* (1905/1906)
* *A bajai főgimnázium története* (1914)
 
## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* [biografio germane kun foto](http://www.zisterzienserlexikon.de/wiki/Werner,_Adolf_(Zirc))
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj cistercianaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Gartner

[eta|Grafika reprezentado de *furorciklo* (aŭ ciklo de hiperbolo ([d:Q2303838)), montrante la stadiojn de matureco, adopto kaj socia apliko de nova teknologio|280x280ra]]
**Gartner, Inc.** (ĝis 2001, Gartner Group) estas usona esplora kaj konsulta firmao specialiĝanta pri la strategia uzo de teknologio kaj teknologia administrado. Gartner estas la plej granda kompanio en la mondo en sia fako. Ĝi havas filiojn en diversaj landoj kaj ĝia ĉefsidejo de la firmao troviĝas en Stamford, Konektikuto.

Gartner provizas siajn produktojn (informo) kaj servojn (analizo) per esploraj raportoj, konferencoj kaj konsultado. Ĝiaj klientoj inkluzivas grandajn korporaciojn, registarajn agentejojn, teknologiajn kompaniojn kaj investajn firmaojn, kaj en tiuj organizaĵoj ĉefe por informsistemaj administrantoj kaj specialistoj. Krome, la kompanio okazigas konferencojn, kie la analizistoj de la kompanio prelegas pri temoj en ilia fako. 

La informoj, kiujn la kompanio provizas, inkluzivas: tendencojn en diversaj kampoj de komputado kaj informsistemoj, taksadon de programaro, aparataro kaj komunikadaj produktoj kaj ilian komparon kun konkurencaj produktoj. La klientoj de la kompanio estas organizaĵoj el diversaj sektoroj, kiel ekzemple: la publika sektoro, telekomunikado, bankado, asekuro, sanservo, industrio, teknologiaj kompanioj kaj riskkapitalaj fondusoj. La kompanio laborigas ĉirkaŭ 5 300 dungitojn, el kiuj 1 280 estas en esplorado kaj disvolviĝo.

Por bildigi la rezultojn de siaj merkatanalizoj, la kompanio uzas tiel nomatajn ciklojn de hiperbolo (d:Q2303838) kaj *Magiajn Kvadrantojn*. Tiuj montras la fazojn de publika atento, kiujn nova teknologio trairas post sia enkonduko. *Magiaj Kvadrantoj* ilustras kiel specifaj vendistoj poziciigas sin ene de ĉi tiu merkato laŭ kriterioj difinitaj de Gartner. Ĉi tiu poziciigado okazas en unu el kvar kvadrantoj: *Gvidanto*, *Viziulo*, *Kontestanto* kaj *Niĉo*. Gartner tipe ekzamenas vastan gamon da IT-merkatoj ĉiujare.

La esplorado de Gartner estas regule prezentita en publikaĵoj kiel ekzemple la Financial Times, The Wall Street Journal, The New York Times, Der Spiegel, The Register, ZDNet, kaj dekoj da aliaj gravaj financaj publikaĵoj konsideras Gartner fidinda fonto, citante ĝin multfoje ĉiu semajno.. 

## Referencoj 
Kategorio:Aplikata komputiko
Kategorio:Teknologiaj firmaoj
Kategorio:Konsultado
Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Transnaciaj firmaoj
Eesti Energia

**Eesti Energia** (internacia nomo: **Enefit**) estas estona energi-kompanio posedata de la registaro de Estonio. Ĝi estas unu el la plej gravaj provizantoj de elektro kaj varmo en Estonio. Ŝlosila energi-resurso estas oleoardezo, hejma energifonto. Eesti Energia ankaŭ partoprenas en oleoardezaj investoj en aliaj landoj.

Efektive, ĝi estas taksita esti la plej granda oleoardeza kompanio en la mondo, kaj ankaŭ unu el la plej grandaj renovigeblaenergiaj produktantoj en Norda Eŭropo, kaj la plej granda en la Baltio. 

La ĉefa kruda materialo por energiproduktado estas oleoardezo, kies brulado produktas 90% de la elektro de Estonio. Lastatempe, oni enkondukis ekologie sanajn teknologiojn uzantajn alternativajn energifontojn — ventoenergiajn  kaj akvoelektrajn centralojn.

En majo 2009, la grupo ŝanĝis sian bildigon. Anstataŭ uzi dudek malsamajn logotipojn por la kompanioj ene de la grupo, ununura nomo kaj logotipo, "*Eesti Energia*", estis enkondukitaj tra tuta Estonio. Ekde tiam, *Eesti Energia* funkciigis kaj administris siajn entreprenojn sub ununura marko en diversaj areoj - krudmateriala ekstraktado kaj transportado, produktado, transportado kaj vendo de elektro kaj varmo, same kiel ardezoleoproduktado.

En 2019, ĝi funkciis eksterlande en Latvio, Litovio, Finnlando, Jordanio, kaj la subŝtato Utaho en Usono. En Estonio, la kompanio funkcias kiel **Eesti Energia**, kaj uzas la markonomon **Enefit** por internaciaj operacioj.

## Referencoj 
Kategorio:Renoviĝeblaj elektrocentraloj
Kategorio:Fosiliaj brulaĵoj
Kategorio:Elektra energio
Kategorio:Energiaj firmaoj
Kategorio:Recikligo
Kategorio:Artikoloj kun ligiloj al sentitolaj Vikidatumaj eroj
Barrick Mining

**Barrick Mining** (antaŭe, ĝis 2025, **Barrick Gold Corporation**) estas minado-kompanio, produktanta oron kaj kupron el 16 lokoj en 13 landoj, kun ĉefsidejo en Toronto, Kanado. 

La kompanio antaŭe estis konata kiel Barrick Gold Corporation (1995-2025), American Barrick Resources Corporation (1985-1995) kaj Barrick Resources (1983-1985). En 2019, ĝi produktis 5.5 milionojn da uncoj da oro kaj 196,000 tunojn da kupro. Je la 31-a de decembro 2019, la kompanio havis 71 milionojn da uncoj da pruvitaj orrezervoj.

La kompanio estis fondita en 1978 de Peter Monk (1927–2018) kiel Barrick Petroleum kaj fariĝis publika la 2-an de majo 1983 kiel Barrick Gold. La 20-an de januaro 2006, Barrick Gold akiris plimultan parton en la kanada rivalo Placer Dome. Ĉi tiu akiro igis Barrick Gold la plej grandan orproduktanton de la mondo. Ĝi tenis ĉi tiun pozicion ĝis 2019, kiam ĝi estis akirita de la usona rivalo Newmont Corporation kaj tiel Goldcorp fariĝis la plej granda orminada kompanio en la mondo.

En 2013, 50% de ĝia produktado venis el Usono kaj Kanado; 25% el Aŭstralio kaj la Pacifika regiono; 19% el Sudameriko; kaj la ceteraj 6% el Afriko.

En majo 2025, la kompanio ŝanĝis sian nomon de *Barrick Gold* al *Barrick Mining* . 

La kompanio estas membro de la Monda Ora Konsilio. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Veladero (mino)

Kategorio:Kanadaj firmaoj
Kategorio:Oro
Reunia Ligo de Manpilkado

La **Reunia Ligo de Manpilkado** () estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Reunio. La asocio reprezentas kaj la virajn kaj la virinajn regionajn teamojn de manpilkado. Ekde 2023, ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado (IHF).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 


Reunio
GoDaddy

**GoDaddy** estas publika kompanio, kiu specialiĝas ĉefe pri kreado de interretaj  kaj gastigado de retejoj.  GoDaddy estas nuntempe la plej granda domajna registristo en la mondo akreditita de ICANN.

Ĝi estas bazita en Scottsdale, Arizono, Usono.

En 2010, la kompanio raportis pli ol 45 milionojn da domajnaj nomoj, igante ĝin la plej granda kompanio de sia speco iam ajn en la mondo. En 2011, la nombro pliiĝis al proksimume 50 milionoj da domajnaj nomoj. Laŭ datumoj de majo 2015, la kompanio tenis merkatparton de 5,81% de la tutmonda merkato de retgastigado. 

La GoDaddy Grupo estas atestil-aŭtoritato (d:Q196776) kaj, kun merkatparto de 6.9% (je oktobro 2019), la kvara plej granda provizanto de SSL- atestiloj.  

En januaro 2020, GoDaddy prezentis novan emblemon kun simpla, senserifa tiparo akompanata de korforma ŝablono literumanta "GO".

Aktuale en 2023, GoDaddy estas la kvina plej granda retgastiganto en la mondo laŭ merkatparto, kun pli ol 62 milionoj da registritaj domajnoj, inkluzive de COM, ORG, NET, BIZ, INFO. La ​​kompanio ĉefe servas malgrandajn kaj mikroajn kompaniojn, kiuj konsistigas la plejparton de ĝiaj 20 milionoj da klientoj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Retejoj aperintaj en 1997
Kategorio:Retejoj en Usono
Kategorio:Usonaj kompanioj
Sony Music Publishing

**Sony Music Publishing LLC** (antaŭe **Sony/ATV Music Publishing**) estas la plej granda muzikeldona kompanio en la mondo. En marto 2021, la kompanio posedas pli ol kvin milionojn da kantoj. Ĝi havas sian sidejon en Novjorko, Usono, kaj estas parto de Sony Music Group,  kiu estas posedata de Sony Entertainment. [maldekstra|eta|En [1985, Michael Jackson aĉetis ATV Music, kaj jardekon poste kunfandis ĝin kun Sony.]]

Sony Music Publishing estis fondita en 1955 kiel "Sony/ATV", post kunfandiĝo kun ATV Music, kiu estis posedata de Michael Jackson. En 1985, Jackson aĉetis ATV Music, kune kun la kantkatalogo de la verkista duopo John Lennon kaj Paul McCartney.

En 2012, konsorcio de investantoj gvidata de Sony/ATV Music Publishing aĉetis EMI Music Publishing, movo celita igi la kompanion la plej granda en la mondo en sia fako. EMI Music Publishing posedis pli ol tri milionojn da akcioj. En aprilo 2019, John Platt estis nomumita ĉefoficisto de la kompanio. En aŭgusto de tiu jaro, la estraro de Sony/ATV Music Publishing estis kunfandita kun Sony Music Entertainment sub la Sony Music Group.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:The Beatles
Kategorio:Sony
Traktato de Bresto

**Traktato de Bresto** (pole: *Traktat brzeski*) estis packontrakto subskribita en Bresto la 9-an de februaro 1918 inter Germana Imperiestra Regno, Aŭstrio-Hungario, iliaj aliancanoj – Cara Bulgario kun Otomana Imperio, kaj Ukraina Popola Respubliko.

Kategorio:1918 en Eŭropo 
Kategorio:Unua Mondmilito
Monda Ora Konsilio

La **Monda Ora Konsilio** () estas tutmonda lobiada organizaĵo por la orminada industrio. Ĝia celo estas stimuli kaj subteni la postulon je oro. La organizaĵo havas sian ĉefsidejon en Londono kaj oficejojn en Barato, Ĉinio, Singapuro, UAE kaj Usono. La organizaĵo estis fondita en 1987 de orminadaj kompanioj.

## Agadoj kaj organizado 
La organizo enfokusigas siajn klopodojn por antaŭenigi oran postulon sur la jenaj sektoroj:

* Investo, privataj kaj instituciaj investantoj
* Juveloj
* teknologio
* Publika sektoro, ekz. registaroj kaj centraj bankoj

Laŭ ĝia ĉarto, ĉiu kompanio kiuj produktas almenaŭ 100 000 trojuncojn da oro ĉiukvaronjare povas fariĝi membro.

## Referencoj 
Kategorio:Oro
Kategorio:Juveloj
Kategorio:Investado
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1987
Literatuurmuseum

La **Literatura Muzeo** (, akronime LM; ĝis la 1-a de novembro 2016 nomiĝis la Nederlanda Literatura Muzeo kaj Dokumentejo) en Hago estis fondita en 1954. Ekde 1982, la muzeo troviĝas en la konstruaĵo de la Reĝa Biblioteko de Nederlando. Ĝi estas la nacia muzeo pri literaturo en Nederlando.

La Literatura Muzeo estas esplorcentro por nederlanda literaturo, inkluzive de indonezia literaturo. Ĝi ankaŭ gastigas la ĉiujaran Premion P.C. Hooft. La Nederlanda Ministerio pri Edukado, Kulturo kaj Scienco agnoskis la gravecon de la muzeo donante al ĝi la statuson de "institucio kun longdaŭra subvencia perspektivo". La literaturo de nederlandlingva Flandrio falas ĉefe sub la kompetentecon de la *Letterenhuis* en Antverpeno.

maldekstre|eta|Literatura Muzeo
maldekstre|eta|Pentraĵa Ekspozicio
Kune kun sia arkivo, ĝi prezentas permanentan ekspozicion pri nederlandaj aŭtoroj de 1750 ĝis la nuntempo, inkluzive de Betje Wolff, Jan Wolkers, Herman Gorter, Willem Kloos, Menno ter Braak kaj Simon Vestdijk.

La arkivo montras gazetarajn artikolojn pri ĉi tiuj aŭtoroj. La muzeo estas ligita al la Nederlanda Muzeo pri Porinfana Literaturo, la *Kinderboekenmuseum*.

Kategorio:Literaturaj muzeoj
Kategorio:Muzeoj en Nederlando
Kategorio:Hago
Zoltán György Zemplén

**Zoltán György Zemplén** [djordj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Zemplén Zoltán György** estis hungara pastro, cisterciana monaĥo, helpepiskopo, altlerneja instruisto. Lia monaĥa nomo estis György, lia patro estis Győző Zemplén, lia fratino estis Jolán Mátrai.

Zoltán Zemplén naskiĝis  en Hannoversch Münden (Germana Regno), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en cisterciana gimnazio en 1920 en Eger, jaron poste li aliĝis al la cistercianoj en Zirc, kie la novicado okazis. Poste li studis en Romo, kie li monaĥiĝis en 1928, jaron poste pastriĝis, en 1931 li doktoriĝis sn :en:College of Sant'Anselmo, ankaŭ en Papa Universitato Sankta Tomaso de Akvino. Reveninta al Zirc li instruis teologion en la monaĥa altlernejo, kie li estis levita rektoro en 1940. Ekde 1946 en Budapeŝto li estis gvidanto de monaĥeja edukejo, samtempe li instruis en Scienca Universitato Péter Pázmány, sed en 1950 la monaĥa vivo estis malpermesita en la lando. Zemplén instruis plu sen esti monaĥo en teologia akademio inter 1950-1965, poste li estis institutestro en Romo, pli poste rektoro en la teologia akademio en Budapeŝto. En 1969 li estis nomumita helpepiskopo en Esztergom ĝis sia morto. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Karakterológia és szenttamási etika* (1939)
* *Metafizika és értékelmélet* (1942)
* *Jellem és sors a modern karakterológiában* (1943)
* *Teologia moralis* (1949)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio germane kun foto
* biografio angle
* biografio hungare
* katolika leksikono (legebla en la 3-a alineo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj cistercianaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kinderboekenmuseum

La **Kinderboekenmuseum** (*Muzeo pri Infanlibroj*) estas muzeo en Hago, Nederlando, dediĉita al nederlandlingvaj infanlibroj. 

Ĝi estas parto de la Literatuurmuseum, kaj troviĝas en la sama konstruaĵkomplekso kiel la Nacia Biblioteko de Nederlando. Ĝi malfermiĝis en 1994.
maldekstra|eta|La Infanlibro-Muzeo
La arkivoj de la muzeo inkluzivas la manuskripton *Dik Trom*, manuskriptojn de Annie M.G. Schmidt, la ilustraĵojn de la rano de Max Velthuijs, kaj la tajpilon, per kiu Thea Beckman verkis sian furorlibron " *Krucmilito en Ĝinzoj* ". El ĉiuj kolektoj de la muzeo, nur tre malgranda parto estas ekspoziciata; la cetero estas havebla por esplorado.

## Referencoj 
Kategorio:Literaturaj muzeoj
Kategorio:Muzeoj en Nederlando
Kategorio:Hago
The Bridge at Remagen

***Ponto ĉe Remageno*** () estas usona milita filmo, kiun en la jaro 1969 filmis reĝisoro John Guillermin.

## Okazintaĵo 
En marto de 1945 la milito en Eŭropo proksimiĝas al sia fino. Ponto de Ludendorff ĉe Remageno estas lasta granda ponto trans Rejno. La usona aparta taĉmento, gvidata de kapitano Hartman (George Segal), ricevas ordonon konkeri tiun ĉi ponton, nome nedifektita. La soldatoj de Wehrmacht en alia flanko havas ordonojn por teni tiun ĉi ponton kiel eble plej longe kaj poste eksplodigi ĝin.

## Rolantoj 
## Produkto 
### Filmado 
La filmo estis filmita (1968) plejparte en Ĉeĥoslovakio, ĉar tiamaj okcidentgermanaj oficoj ne permesis pro la transporto sur Rejno filmadon en Germanio. Por similigi bombardadon estis uzitaj filmeroj de gvidata detruado de Starý Most, kiu estis tiutempe detruata por la estinta minado de brunkarbo. La vera ponto rolanta en la filmo situas en Davle sur Vultavo proksime de kunfluejo kun Sázava. Por la celoj de la filmo la ponto estis levita je ĉirkaŭ 3 m, estis konstruitaj maketoj de turoj kaj profundigita tunelo sur la dekstra bordo de Vultavo. La tunelo estis en la jaroj 1972–1974 enmasonigita. Dum la konkero de Ĉeĥoslovakio fare de soldataroj de Varsovia Traktato (krom Rumanio) en la jaro 1968 estos filmeroj de tankoj, Wehrmacht kaj eĉ usonanoj el la filamdo de tiu ĉi filmo kaj faritaj de kamaraistoj de la tiel nomataj "interamikiĝintaj armeoj" uzitaj kiel propagandisma pruvo de neceseco de armea interveno kontraŭ Ĉeĥoslovakio.

La invado estis ankaŭ la kaŭzo, kial la stabo forlasis la filmadon kaj ankaŭ Ĉeĥoslovakion haste en taksioj. La filmo, kies estis tiutempe finitaj du trionoj, tiel devis esti finita en Italio, en ĉirkaŭaĵo de Castel Gandolfo kaj ankaŭ sur pluaj lokoj. En Hamburgo estiĝis repliko de la interno de la tunelo kaj kelke da internoj, oni filmis ankaŭ sur "malnova hamburga ponto" trans Elbo en Hamburgo aŭ en malgranda bieno ĉe Woltersdorf im Wendland.

## Fotoj 

Davle, mosty.jpg|Malnova ponto en Davle
Beschädigte Brücke.jpg|Damaĝita remagena ponto post konkero de usonanoj, marto de 1945
Remagen Bridge after capture.jpg|Usonanoj sur la ponto, 11-a de marto 1945
WWII, Europe, Germany, "U.S. First Army at Remagen Bridge" - NARA - 195343.jpg|Pereo de la ponto, ĉirkaŭ la 17-a de marto 1945
Ludendorff Bridge piers 1951.jpg|Restaĵoj de la ponto en la jaro 1951 (en la jaro 1976 la pilieroj estis forigitaj)
RineCrossing3.gif|La usonaj taĉmentoj sur la ponto

## Ligiloj
### Referencoj
### Eksteraj ligiloj 
* 
* Remagen – la ponto en Germanion

Kategorio:Usonaj militaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1969
Kategorio:Filmoj pri la Dua Mondmilito
Kategorio:Eksterlandaj filmoj filmitaj en Ĉeĥio
Kategorio:Usonaj filmoj laŭ veraj eventoj
Kategorio:Filmoj de John Guillermin
Aagje Deken

dekstra|eta|Aagje Deken (malsupre) kaj Betje Wolff
**Agatha ("Aagje") DEKEN** (naskiĝis iam je 1741 en Nieuwer-Amstel - mortis la 14-an de novembro 1804, en Hago) estis nederlanda verkistino.

## Vivo 
Aagje Deken estis infano de malriĉaj kamparanoj kaj orfiĝis en la aĝo de tri jaroj. Ŝi estis prenita en la orfejon de la *Kolegiata Preĝejo Rhynsburg* en Amsterdamo kaj edukita tie. Kelkaj el la poeziaj klopodoj de Deken instigis la amsterdaman literaturan societon *Diligentiae omnia* zorgi pri ŝia plua edukado. Deken fariĝis kunulino de la poetino Maria Bosch, kiu fariĝis ŝia amikino. Post la morto de Maria Bosch en 1773, Deken komence havis neniun dungadon. En 1777, ŝi estis akceptita kiel kunulino de Betje Wolff (naskita Elizabeth Bekker), vidvino de la reformita predikisto Adrian Wolff kaj mem konata verkistino. Kune kun Betje Wolff, ŝi verkis kelkajn romanojn. Kiel poetino, Aagje Deken distingiĝis precipe per religia kanto. La nederlanda feministino Johanna Naber verkis biografion pri Aagje Deken.

Inter la plej famaj kunlaboroj inter Deken kaj Bekker estas "Sara Burgerhart", "Historie van den heer Willem Leevend", kaj "Wandelingen door Bourgogn" (1789). Ŝi ankaŭ skribis religiajn kantojn. Ŝiaj "Liederen voor den boerenstand" (1804) kaj "Iets voor ouderen en kinderen" (1805) estis alte laŭditaj.

## Verkaro 
* 1775 - *Stichtelijke gedichten* (verkita kune kun Maria Bosch)
* 1781 - *Economische liedjes* (verkita kune kun Betje Wolff)
* 1782 - *De Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart ", verkita kun Betje Wolff)*
* 1783 - *Voorrede voor den tweeden druk* (verkita kune kun Betje Wolff)
* 1784-1785 - *Historie van den heer Willem Leevend* (verkita kune kun Betje Wolff)
* 1793-1796 - *Historie van mejuffrouw Cornelia Wildschut* (verkita kune kun Betje Wolff)
* 1799 - *Mijn offerande aan het vaderland*
* 1804 - *Liederen voor den boerenstand*
* 1805 - *Liederen voor ouders en kinderen*

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Author page in the DBNL

Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Betje Wolff

eta|Betje Wolff (supre) kaj Aagje Deken,
**Betje WOLFF**, naskita **Elizabeth Bekker** (naskita la 24-an de julio 1738 en Vlissingen, Zelando; mortis la 5-an de novembro 1804 en Hago, Sud-Holando) estis nederlanda verkistino, kiu, kun Agatha "Aagje" Deken, verkis plurajn popularajn leternovelojn kiel *Sara Burgerhart* (1782) kaj *Willem Levend* (1784).

## Vivo 
Wolff devenis de riĉa kalvinista familio: ŝi estis la plej juna infano de la komercisto Jan Bekker (1695–1783) kaj lia edzino Johanna Boudrie (1701–1751). Ŝia persona nomo, *Betje,* estas diminutivo de ŝia persona nomo, *Elisabeth*. Ŝi ricevis sian edukadon de privataj instruistoj kaj guvernistinoj.

Wolff edziniĝis al la pastro (de la Nederlanda Reformita Eklezio, d:Q515880) kaj verkisto Adriaan Wolff (1707–1777) la 18-an de novembro 1759 en Beemster (provinco Nord-Holando). Ŝi estis la dua edzino de sia edzo, kiu estis pli ol duoble pli aĝa ol ŝi. Post la morto de Adriaan Wolff, ŝi komencis korespondadon kun la verkisto Aagje Deken, kiun ŝi poste renkontis persone.

Kiam Deken ricevis heredon en 1781, la du luis domon kune en Beverwijk. Dum tiu tempo, Wolff kaj Deken ankaŭ komencis eldoni kune. Kiam la politika situacio minacis eskaliĝi en 1787 (prusa invado de Holando, d:Q2109300), Wolff kaj Deken translokiĝis al Francio. Ili ekloĝis en Trévoux (d:Q244565) (departemento Ain) en 1788 kaj loĝis tie dum preskaŭ dek jaroj. Printempe de 1797, pro ekonomiaj kialoj, ili revenis al Nederlando kaj ekloĝis en Hago.

Betje Wolff mortis en Hago en la aĝo de 66 jaroj kaj estis enterigita en la tombejo Scheveningen. Aagje Deken mortis naŭ tagojn poste.

## Verkado 
La fruaj verkoj de Wolff konsistis el poemoj kaj mallongaj satiraj rakontoj. Ŝia plej granda sukceso venis kun "De menuet en de Dominées-Pruik", spriteca kaj komprenema verko por sia tempo. Poste venis romanoj, kiuj ankaŭ estis tre laŭdataj de ŝiaj legantoj. La signifo de Wolff por la nederlanda literaturo baziĝas malpli sur ŝia poezio ol sur ŝia prozo, kiun ŝi plejparte verkis en kunlaboro kun Deken. Ŝia romano "De historie van mejuffrouw Sara Burgerhart" estas konsiderata ŝia ĉefverko.

La Muzeo Betje Wolff estis establita en ŝia hejmo en Beemster en 1950.

## Verkaro  
* *Historie van Mejuffrouw Sara Burgerhart* (1782)
* *Historie van den heer Willem Leevend* (1784–1785)
* *Abraham Blankaart* (1787)
* *Wandelingen door Bourgogne* (1789)
* *Cornelia Wildschut* (1793–1796)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
George Segal

:*Tiu ĉi artikolo temas pri aktoro. Pri artisto temas artikolo George Segal (artisto),*

**George Segal** (13-a de februaro 1934 – 23-a de marto 2021 estis usona filma, televida kaj teatra aktoro. Li naskiĝis en novjorka Great Neck kiel la plej juna el tri gefratoj. Li studis en Universitato Kolumbio kaj en la jaro 1956 li enpaŝis en la armeon. Li rolis ekzemple en filmoj *Ponto ĉe Remageno* (1969), *Born to Win* (1971) kaj *Cable Guy* (1996). Li ankaŭ dediĉis sin al muziko – li ludis banĝon. Sian unuan albumon nomita *The Yama Yama Man* li eldonis en la jaro 1967.

Kategorio:Usonaj aktoroj
Silentmono

**Silentmono** estas aranĝo, en kiu persono aŭ partio ofertas al iu monon aŭ aliajn aĵojn, en interŝanĝo por resti silenta pri iuj kontraleĝaj, stigmatizitaj aŭ hontindaj kondutoj, agoj aŭ aliaj faktoj pri la persono aŭ partio, kiu faris la oferton. Ĝi ankaŭ povas esti mono pagita por trankviligi malkontentan kontraŭulon, kiu povas malkaŝi embarasajn informojn, eĉ se malveraj, por eviti la damaĝon kaj problemon de traktado de kalumnio. La persono aŭ partio, kiu prezentas la silentmonon, eble provas eviti kriman procesigon, proceson (kiel foje en la kazo de eksterjuĝa kompromiso), elfluon de informoj al la novaĵkomunikiloj, aŭ silenton pri stigmatizita temo, politikistoj kaj iliaj nomumitoj, aŭ nacia registaro en sia pozicio inter aliaj nacioj en la mondo. Ĝi kutime estas donata "sub la tablo". Silentmono povas esti mono pagita en interŝanĝo por konfidenca interkonsento. Ĝi ankaŭ povas esti interkonsento por diri ke io ne okazis eĉ se ĝi okazis, eĉ en juĝa atesto. Ĉi-lasta speco de interkonsento povas esti krima ago mem kiel obstrukco de justeco aŭ falsĵuro. La pago de silentmono povas aŭ eble ne estas kontraŭleĝa, depende de la cirkonstancoj.

## Vidu ankaŭ 
* Ĉantaĝo

Kategorio:Mono
Kategorio:Informsekureco
Kategorio:Sekretoj
Starý Most

:*Tiu ĉi artikolo temas pri parto de urbo Most. Pri ponto en Mostar temas artikolo Stari most.*

**Starý Most** () estas unu el ok partoj de la statuta urbo Most. Kreas ĝin katastraj teritorioj Most I, Konobrže, Kopisty, Pařidla kaj Střimice. Antaŭ la jaro 1982 troviĝis ĉi tie restaĵoj de la malnova urbo (Starý Most), sed pro detruado, kiu komencis en la jaro 1967 pro kaŭzo de supraĵa minado de brunkarbo, la tuta urbo estis preskaŭ tute neniigita kaj konstruita nova. Poste en la loko de la devena Starý Most troviĝis el pli granda parto la eksa *minejo Most* (de koncerna entrepreno Doly Ležáky Most) kaj ekde la jaro 2012 Lago Most.

Sur la teritorio de Střimice estas lokigita Flughaveno Most.

La supraĵa minejo sur la teritorio de Starý Most estas ekde duono de la jaro 2008 enlasita per akvo el akvokondukila tubaro kondukata de akva rezervujo Nechranice kaj estiĝis tiel Lago Most, kiu servos plejparte al refreŝigejaj celoj.

Laŭlonge laŭ limo de loka parto Starý Most kun partoj Most trafluas rivero Bílina, kies riverfluo en la historiom kondukis ĝuste tra Starý Most, sed pro kaŭzo de la minado estis necese forkonduki ĝian riverfluon laŭlonge laŭ nove estiĝinta Mosta koridoro.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
La translokigita preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria apartenas inter la plej signifaj memorindaĵoj. La ceteraj pli signifaj memorindaĵoj estis egaligitaj kun la tero. Apartenis inter ili ekzemple justica palaco en la unua placo, baroka monaĥejo de minoritanoj kaj preĝejo de sankta Francisko el Asizo en la tn. dua placo, aŭ kapucena monaĥejo kun preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria. En la tria placo estis likvidita piarista preĝejo (devene monaĥeja preĝejo de magdalenaninoj). En la antaŭurbo estis detruita romana baroke alikonstruita preĝejo de sankta Venceslao, kiu apartenis al pragaj krucanoj. El pluaj preĝejoj estis neniigita malfrue gotika preĝejo de sankta Anna.

## Rilataj artikoloj 
* Ponto ĉe Remageno (filmo)

## Ĉirkaŭaĵo
* Záluží

## Pluaj fotoj 

13942-Brüx-1912-Marktplatz-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Starý Most en 1912
14404-Brüx-1912-Minoritenplatz-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Starý Most en 1912
14406-Brüx-1912-Am Taschenberg und öffentliche Handelsschule-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Starý Most en 1912
14298-Brüx-1912-Bahnhofstraße-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Starý Most en 1912
14408-Brüx-1912-Gymnasialplatz-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Starý Most en 1912
14406-Brüx-1912-Am Taschenberg und öffentliche Handelsschule-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Starý Most en 1912
13880-Brüx-1912-Gymnasiumplatz-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Starý Most en 1912

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* FOTO: Unu el la plej belaj urboj traflugis tra fumtubo. 30 jaroj post la falo de lasta domo oni povas kuri ĉi tie

Kategorio:Most
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Most
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Mosta baseno
Anna Thynn, markizino el Bath

**Anna Abigail Thynn, markizino el Bath** (naskiĝinta **Gyarmathy**, la 27-an de septembro 1943 – 17-an de septembro 2022), en la jaroj 1969 ĝis 1992 stilizita kiel **vicgrafino Weymouth**, konata ankaŭ sub artista nomo **Anna Gaël**, estis hungara-brita aktorino kaj milita raportistino.

Anna Gyarmathy prezentiĝis sub artista nomo "Anna Gaël". Ŝi rolis en hungaraj, germanaj, italaj, usonaj kaj francaj filmoj.

## Filmografio
*1969: *The Bridge at Remagen*

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Britaj markizoj
Kategorio:Aktoroj el reĝa familio kaj nobelaro
Árpád Sixtus Dékány

'*** [sikstus dEkAnj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dékány Árpád Sixtus*' estas hungara pastro, cisterciana monaĥo, abato, instruisto, kateĥisto.

 naskiĝis  en Mosonmagyaróvár.

## Biografio 
 maturiĝis en benediktana gimnazio en Pannonhalma, poste li estis simpla civila vicinstruisto kelkajn jarojn. En 1991 li aliĝis al la cistercianoj, 5 jarojn poste li monaĥiĝis, en 1997 pastriĝis. Li studis teologion en monaĥeja altlernejo de Zirc kaj en :en:Anselmianum, Inter 1994-1996 li estis katekisto en cisterciana gimnazio en Budapeŝto, inter 1996-2009 instruisto kaj katekisto en cisterciana gimnazio de Pécs, poste 2 jarojn paroĥisto kaj katekisto en cisterciana gimnazio de Székesfehérvár. Inter 2011-2017 li estis abato en Zirc. Dékány ricevis ŝtatan premion en 2017. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Evezz a mélyre! Beszélgetés a hitről, a szerzetesi élet jelenéről és jövőjéről* (2011)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* artikolo kaj biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj cistercianaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj kateĥistoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Anna Odine Strøm

**Anna Odine Strøm** estas norvega vintrosportistino, kiu konkuras en la disciplino skisaltado. Ŝi naskiĝis  en Alta, provinco Finnmark en la pleja nordo de Norvegio, do nun ŝi estas -jara. Inter alie ŝi partoprenas en la Vintra Olimpiko 2026 en Milano, Cortina d'Ampezzo kaj kvar pliaj eventejoj de norda Italio. Tie ŝi sukcesis pri du oraj medaloj, unu la 7-an de februaro en la virina konkurso de normala saltejo virinoj, kaj la dua la 15-an de februaro en la virina konkurso de larĝa monto individue. Unu el la teamanoj estis eĉ pli sukcesa: la skikuristo Johannes Høsflot Klæbo sukcesis pri eĉ kvin oraj medaloj.

## Vidu ankaŭ 
*  Norvegio en la Vintra Olimpiko 2026

Kategorio:Norvegaj skisaltistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Norvegio
Annie M.G. Schmidt

**Annie MG SCHMIDT** (; naskita kiel Anna Maria Geertruida Schmidt la 20-an de majo 1911 en Kapelle; mortis la 21-an de majo 1995 en Amsterdamo) estis nederlanda verkistino kaj ĵurnalistino. Ŝi estas konsiderata unu el la plej konataj aŭtoroj de infanlibroj en la mondo.

Ŝi estas nomata la patrino de la nederlanda teatra kanto, kaj la reĝino de la nederlanda porinfana literaturo, laŭdata pro sia "bongusta nederlanda idiomo," kaj konsiderata unu el la plej grandaj nederlandaj verkistoj.

Ŝi estis la unua ricevanto de la Nederlanda Premio por Infanlibro (1964) kaj la Ora Medalo Hans Christian Andersen (1988).

Kvankam Schmidt verkis poezion, kantojn, librojn, teatraĵojn, muzikalojn, kaj radio- kaj televiddramojn por plenkreskuloj, ŝi estas plej konata pro infanlibroj. Ŝia plej konata verko por infanoj estas eble la serio *"Jip kaj Janneke"* . Multaj el ŝiaj libroj, kiel ekzemple "*Pluk van de Petteflet*", estis ilustritaj de Fiep Westendorp.

En siaj verkoj ŝi kuraĝigis nekonformismon.

## Bildaro 

Dosiero:SchmidtWiki2.JPG|La tomboŝtono de Annie Schmidt.
Dosiero:Schaap_Veronica_(Frank_Rosen_-_Egmond_aan_den_Hoef).JPG|Veronika la Ŝafino ( *Schaap Veronica*): skulptaĵo de artisto Frank Rosen. La skulptaĵo staras en la vilaĝo Echmond aan den Hoof en la provinco Nord-Holando . Rosen kreis la skulptaĵon honore al la nederlanda ilustristo kaj dizajnisto Wim Beimur, kiu ekloĝis en la vilaĝo en 1954.
Dosiero:Kapelle_(Zeeland,NL)_statue_'Dikkertje_Dap'_after_AMG_Schmidt.JPG|Grasa Dap (*Dikkertje Dap*): statuo de la nederlanda skulptisto kaj pentristo Hans Baines. La statuo staras en la Kapelle, la naskiĝloko de Annie Schmidt.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (nederlanda kaj anglalingva versioj)

Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Nederlandaj dramistoj
Kategorio:Nederlandaj porinfanaj verkistoj
Snowornis

***Snowornis*** estas genro de birdoj el la familio de kotingedoj. Ĝi enhavas 2 speciojn, endemiajn de la Andoj de norduesta Sudameriko.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu genro, kaj ties Esperantaj nomoj:

*Passeriformes - paseroformaj
**Cotingidae - kotingedoj
****Snowornis* Prum, RO, 2001
*****Snowornis subalaris* (Sclater, PL, 1861) - grizvosta kotingo
*****Snowornis cryptolophus* (Sclater, PL; Salvin, O, 1877) - oliveca kotingo
******Snowornis cryptolophus mindoensis* (Hellmayr, CE; Seilern-Aspang, J, 1914)
******Snowornis cryptolophus cryptolophus* (Sclater, PL; Salvin, O, 1877)

## Etimologio
La scienca genra nomo *Snowornis* estas kunmetaĵo de 2 vortoj. La unua estas latinigo donita omaĝe al la anga ornitologo David Snow, pro liaj multaj kontribuoj al la kompreno pri la ekologio, konduto kaj sistematiko de la kotingoj. La dua venas el la antikva greka *ὄρνις* (*ornis* = "birdo"); *Snowornis* do signifas "birdo de Snow".

## Referencoj
Kategorio:Kotingedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Willem Kloos

**Willem Johannes Theodorus KLOOS** (naskiĝis la 6-an de majo 1859 en Amsterdamo; mortis la 31-an de marto 1938 en Hago) estis nederlanda poeto, prozisto, literaturrecenzisto. 

Kloos estis poeto, kiu konfesis la religion de vivo kaj beleco, kies Dioniza liriko kontraŭstaris kristanismon. Li ĉerpis inspiron de antikva homo, trapenetrita de ĝoja, tera forto, por siaj plej bonaj poemoj, precipe Okeanos (1884), influita de Hyperion de Keats, kaj Sapfo.

Li estis grava reprezentanto de la nederlanda artista grupo "La Okdekaj" (*Tachtigers*) kaj iĝis ĉefredaktisto de *De Nieuwe Gids.* Li estis kvin fojojn nomumita por la Nobel-premio pri literaturo.

## Vivo 
Li estis reprezentanto de modernismo kaj subtenanto de individua arto. En 1885, kune kun Frederik van Eeden kaj Albert Verwey, li fondis la literaturan revuon "De Nieuwe Gids", programecan organon de la avangarda literatura grupo Tachtig, kiun li redaktis ĝis 1894. Li konstante antaŭenigis la ideon de beleco kiel la plej grava valoro en arto kaj vivo, kaj adoris la anglajn romantikajn poetojn John Keats kaj Percy Shelley, kies verkado forte influis lian novromantikan stilon. Li estis decidita denove igi la soneton grava arta formo kun nova, pli libera ritmo. Li publikigis la poemarojn *Verzen* (*Poemoj* ) en 1894 kaj 1913, interalie. Li ankaŭ publikigis kvar volumojn de literaturaj skizoj (1896-1897) kaj historiajn kaj politikajn studojn, inkluzive de tiuj pri Willem Bilderdijk. Inspirita de la poemo de Herman Gorter *Mei* (majo) el 1889, li konkludis, ke poezio devus esti la plej individua esprimo de la plej individuaj emocioj. Kune kun la aliaj Tachtigers, Kloos inspiriĝis en ĉi tiu klopodo kaj de Shakespeare kaj de la tiamaj lastatempaj impresionismaj pentristoj kaj naturalismaj verkistoj. En 1882, li publikigis la poemojn de sia trofrue mortinta amiko Jacques Perk. Li estis senkompata kritikisto de la retorika, senpasia naturo de tradicia nederlanda verkado.

Ekde la komenco de la 20-a jarcento, lia "pura" liriko, sub la influo de la kreskanta politikigo de la nederlanda literaturo, komencis perdi sian rektan influon sur liajn samtempulojn. Tamen, liaj plej bonaj verkoj, precipe liaj poemoj de la 1880-aj jaroj, eniris la kanonon de la nacia literaturo.

Louis Andriessen verkis muzikon por la poemoj de Kloos.

## Verkaro 
* Julia. Een verhaal van Sicilië (Julia. Sicilia Revo, 1885, romano, kunaŭtorita kun A. Verwey)
* De onbevoegdheid der Hollandsche literaire kritiek (1886, literaturaj kritikaj artikoloj)
* Het boek van kind en God (1888, libro de sonetoj)
* Verzen (1894, poemoj)
* Nova publikigo (1895, poemoj)
* Veertien jaar literatuur-geschiedenis, 1880—1893 (1896, literatur-kritikaj artikoloj)
* Verzen II (1902, poemoj)
* Verzen III (1913, poemoj)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:GLAT-historio en Nederlando
Kategorio:Nederlandaj poetoj
Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Binĝou

**Binĝou**, laŭ simpligita ĉina skribo **滨州**, laŭ tradicia ĉina skribo **濱州,** laŭ pinjino **Bīnzhōu**, antaŭe *Putai* estas prefektujnivela milionurbo en provinco Ŝandongo en orienta Ĉina Popola Respubliko.
eta|maldekstre|

## Demografio 
La prefektujnivela loĝantaro en 2020 estis .

## Geografio 
eta|maldekstre|
La prefektujnivela urbego situas plejparte sur la norda bordo de la Flava Rivero sur aluvia ebenaĵo 20 m super la marnivelo, krome havas nelongan marhavenan bordon. Binĝou kuŝas sur areo de  km² kaj konsistas el sep distriktonivelaj dividoj. Dunjin troviĝas 43, Cibo 64, provinca ĉefurbo Ĝinano 119, Deĝou 153, tutlanda ĉefurbo Pekino, 315, Ŝanhajo 751 km aere laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/binzhou_china/zibo_china.

## Historio 
Prahomaj restaĵoj estis trovitaj en la areo el la neolitiko. La antaŭa Huimin-prefektujo (惠民地区) estis renomita Binĝou en 1984 kaj ricevis urban statuson en 1992. Kiel prefektujnivela urbo ĝi estis kreita en 2000.

## Ekonomio 
Tiu areo historie havis nur agraran ekonomion. Pro industriiĝo de Ĉinio ankaŭ tie aperis la naftoindustrio kun naftokampo, kemiaĵoj kaj tekstiloj.

## Edukado 
La prefektujnivela urbego funkciigas universitaton kaj plurajn altlernejojn.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Kiel milionurbo sur ebenaĵo la trafik- kaj transportmanieroj estas tre bonaj fervoje kaj aŭtovoje. Ĉina fonto mencias riveran kaj maran havenojn, krome flughavenon.

## Klimato 
Binĝou situas en humida kontinenta klimatzono laŭ klimata klasifiko de Köppen: Dwa kun influo de musono, kun kvar klare difinitaj sezonoj. La averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . La jara averaĝa precipitaĵo estas 589 milimetroj. Pli ol duono de la jara precipitaĵo okazas de junio ĝis septembro, malgranda neĝo foje falas dum vintro.
eta|

## Vidindaĵoj 
* lago
* preĝejoj

## Ĝemelurboj 
*  (laŭ la Hungarlingva Vikipedio)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Letterenhuis

La ***Letterenhuis*** (nederlande por **Domo de Leteroj**, signifante **Domo de Literaturo**) estas muzeo kaj arkivo de nederlandlingva literaturo el Flandrio en Antverpeno, Belgio.

Ĝi estas la plej grava literatura arkivo en la regiono kaj enhavas kolekton de manuskriptoj, leteroj, dokumentoj, portretoj kaj fotoj de flandraj verkistoj. Aldone al la arkivoj de verkistoj, ĝi ankaŭ tenas arkivojn de literaturaj revuoj kaj eldonejoj. La plej malnovaj dokumentoj datiĝas de 1780.

La muzeo datiĝas de 1899, kiam la urba konsilantaro de Antverpeno akiris la arkivon de Hendrik Conscience, kun la celo krei muzeon dediĉitan al la verkisto, kiu "instruis la flandran popolon legi." En 1933, la kolekto estis transdonita al la Flandra Literatura Muzeo, kiu komencis konservi la arkivojn de aliaj flandraj aŭtoroj. En 1944, la muzeo estis difektita dum germanaj V2- raketatakoj, sed feliĉe, la plejparto de la kolekto estis translokigita al pli sekuraj lokoj komence de la Dua Mondmilito. Post la milito, la muzeo estis renomita *Arkivo kaj Muzeo de Flandra Kultura Vivo*, kiu en 2004 ŝanĝis sian nomon al *Domo de Literaturo* aŭ *Letterenhuis*.

Eble la plej interesa parto de ĝia kolekto estas la manuskriptoj de famaj belgaj aŭtoroj kiel Hendrik Conscience, Willem Elsschot kaj la nuntempa verkisto Tom Lanoye. En 2012 la Letterenhuis prezentis teman ekspozicion pri Louis Paul Boon por honori lian centjaran naskiĝjaron.

Krom la konstanta kolekto, legejo kie oni povas konsulti la arkivojn, ĝi organizas provizorajn temajn ekspoziciojn. Ĝis antaŭ nelonge, la muzeo havis polvokovritan reputacion; la nova estraro modernigis ĝin kaj ĝi reakiris la fidon de la flandra literatura mondo.

## Rilato al Esperanto kaj esperantistoj 
La arkivo entenas la arkiva heredaĵo de kelkaj lokaj esperantistoj:

* La taglibrojn, poemojn, ktp. de Maria Elworthy-Posenaer.

* Tiu de Frans Swagers, numero au::17933.

* Letterenhuis, Antwerpen Arĥivaĵoj de Jaak Eduard Croegaert.

* La Donaco-fonduso por Libro kaj Literaturo () estas la amikar-asocio de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience kaj de la Domo de la Literaturo.

## Galerio 

Dosiero:BlommaertBaugniet1836.jpg|alternative=Drawing of Philip Blommaert by Baugniet (1836)|Desegnaĵo de Philip Blommaert de Charles Baugniet (1836)
Dosiero:Stijn_Streuvels_by_Modest_Huys.jpg|alternative=Stijn Streuvels by Modest Huys|Stijn Streuvels de Modest Huys
Dosiero:KarelvandeWoestijneHenrivanStraten.jpg|alternative=Karel van de Woestijne by Henri van Straten|Karel van de Woestijne de Henri van Straten
Dosiero:MarnixGijsen.jpg|Marnix Gijsen
Dosiero:AliceNahon1930s.tif|Alice Nahon

## Vidu ankaŭ 
* Premio de la libera vorto (*Arkprijs van het Vrije Woord*)

Kategorio:Arkivoj en Belgio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Sportpaleis

La ***Sportpaleis*** (ankaŭ **Sportpaleis Antwerpen** aŭ **Antwerpen Sportpalast**, ekde la 1-a de septembro 2025, la evento-ejo nomiĝas ***AFAS Dome***) estas multfunkcia areno, kiu gastigas koncertojn, sporteventojn, festivalojn kaj foirojn. La stadiono estis konstruita por sportaj celoj, precipe por biciklado sur trako kvankam ĝi jam ne estas uzata ĉefe por tio. 

Ĝi situas en la distrikto Merksem de la belga urbo Antverpeno, en la regiono Flandrio. Apud la Sportpaleis situas la Lotto-Areno, multfunkcia areno kun kapacito de  por sporteventoj kaj maksimume  por koncertoj. 

## Priskribo 
maldekstre|eta|Elaera vido
La ĉefa konstruaĵo estas 88 metrojn larĝa kaj 132 metrojn alta, kun tegmento kovranta 11 600 kvadratajn metrojn. Sub la tribunoj estas 250 metrojn longa kaj 8 metrojn larĝa ligna biciklada trako. La areno estas elipsa kaj havas du nivelojn.

La areno, malfermita en 1933, ĉefe gastigas koncertojn, sporteventojn kaj festivalojn. Artistoj kiel Beyoncé, Britney Spears, Cher, Dimitri Vegas & Like Mike, Janet Jackson, Muse, Prince, Rihanna kaj Sting jam prezentis tie.

Metallica rompis la ĉeestrekordon dufoje en 2017: 22 616 homoj ĉeestis la koncerton la 1-an de novembro 2017, kaj 22 626 ĉeestis la sekvan koncerton la 3-an de novembro 2017. 

Aŭtune de 2024, oni anoncis, ke la areno-funkciigisto be•at subskribis dekjaran sponsoradinterkonsenton kun la nederlanda softvara kompanio AFAS. La financoj celis subteni renovigan projekton antaŭ ĝia 100-a datreveno. Konkurso estis lanĉita por nomi la arenon. Ekde la 1-a de septembro 2025, la evento-ejo nomiĝas *AFAS Dome*.

La revuo Billboard raportis, ke la Sportpaleis estis la dua plej vizitata areno en la mondo kun pli ol 1.2 milionoj da spektantoj (inter novembro 2007 kaj novembro 2008). *Madison Square Garden* en Novjorko estis rangita unua.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Konstruaĵoj en Antverpeno
Kategorio:Stadionoj en Belgio
Grizvosta kotingo

La **grizvosta kotingo** () estas unutipa birdospecio el la familio de kotingedoj. Ĝi estas endemia de la eosta deklivo de la Andoj de Kolombio, Ekvadoro kaj Peruo.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *subalaris* estas latina vorto signifanta "sub la flugiloj", pro la distinga flava koloro de la subflugilaj plumoj de tiu specio

## Disvastiĝo kaj habitato
La grizvosta kotingo troviĝas en eosta deklivo de Andoj, en suduesta Kolombio, Ekvadoro kaj malkontinue en Peruo. Ĝi vivas en la suba kaj meza etaĝo de humidaj montarbaroj.

## Referencoj
Kategorio:Kotingedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Frida Karlsson

**Frida Karlsson** estas sveda vintrosportistino, kiu konkuras en la disciplino skikurado. Ŝi naskiĝis  en Sollefteå en la moderna provinco Västernorrlands län de Svedio kaj la historia provinco Ångermanland, do nun ŝi estas -jara. Inter alie ŝi partoprenas en la Vintra Olimpiko 2026 en Milano, Cortina d'Ampezzo kaj kvar pliaj eventejoj de norda Italio. Tie ŝi sukcesis pri du oraj medaloj, unu la 7-an de februaro en la virina 20-kilometra skiatlono, kaj la dua la 12-an de februaro en virina 10-kilometra liberstila konkurso.

## Vidu ankaŭ 
*  Svedio en la Vintra Olimpiko 2026

Kategorio:Svedaj skikuristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Svedio
Johannes Høsflot Klæbo

**Johannes Høsflot Klæbo** estas norvega vintrosportisto, kiu konkuras en la disciplino skikurado. Li naskiĝis  en Oslo, do nun estas -jara. 

Interalie li partoprenis en la Vintra Olimpiko 2026 en Milano, Cortina d'Ampezzo kaj kvar pliaj eventejoj de norda Italio. Tie li sukcesis pri eĉ kvin oraj medaloj, la unua la 8-an de februaro en vira 20-kilometra "skiatlono", dua la 10-an de februaro en vira sprinto, tria la 13-an de februaro en vira 10-kilometra liberstila konkurso, kvara la 15-an de februaro en vira teamo de kvaroble 7,5-kilometra stafeto, kvina la 18-an de februaro en teama vira liberstila konkurso kaj aldone sesa en la 50-kilometra vira klasika kuro la 21-an de februaro. Aldone al tri oraj medaloj en la Vintra Olimpiko 2018 kaj du en la Vintra Olimpiko 2022, li estas la plej sukcesa vintra olimpikano en la historio. Li laŭ la stato de februaro 2026 ankaŭ sume havas kvin mondpokalajn titolojn, 15 mondĉampionadajn titolojn kaj 107 individuajn mondpokalajn venkojn. Unu el la teamanoj estis ankaŭ tre sukcesa, kvankam kun Johannes Klæbo neniu ajn kompareblas: la skisaltistino Anna Odine Strøm sukcesis pri du oraj medaloj, kio en internacia komparo ankaŭ estas eksterordinara atingo.

## Vidu ankaŭ 
*  Norvegio en la Vintra Olimpiko 2026

 

Kategorio:Norvegaj skikuradistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Norvegio
Rudolf Jelínek (aktoro)

**Rudolf Jelínek** (27-a de februaro 1935 Kutná Hora – 10-a de aŭgusto 2024 Česká Lípa) estis ĉeĥa aktoro.

## Vivo 
Li naskiĝis kiel la plej aĝa el kvin infanoj, lia patro estis komercisto kun miksita varo, li finstuds realan gimnazion.

## Filmografio 
En la jaroj 1955 ĝis 2016 li ludis en pli ol 150 filmoj, televidaj filmoj, televidaj serioj kaj televidaj inscenigoj, li partoprenis en dublado en pli ol 60 filmoj kaj televidaj serioj.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ĉeĥaj aktoroj
Oliveca kotingo

La **oliveca kotingo** () estas birdospecio el la familio de kotingedoj. Ĝi havas du subspeciojn endemiajn de la Andoj de Kolombio, Ekvadoro kaj Peruo.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *cryptolophus* estas kunmetaĵo de 2 antikvaj grekaj vortoj, *κρυπτός* (*kruptos* = "kaŝita") kaj *λόφος* (*lofos* = "kresto"), pro la duonkaŝita nigra kronstrio ĉe la kapo de tiu specio

## Disvastiĝo kaj habitato
La oliveca kotingo troviĝas en la uesta deklivo de Andoj en suduesta Kolombio kaj norda Ekvadoro kaj en la eosta deklivo de Andoj en Ekvadoro kaj centra Peruo. Ĝi vivas en la suba kaj meza etaĝo de humidaj montarbaroj.

## Referencoj
Kategorio:Kotingedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno