open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Imre Halmai

**Imre Halmai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Halmai Imre** estis hungara aktoro, teatrestro. Liaj originaj familiaj nomvariantoj estis *Vizsalyi, Vizsai, Vizsay, Visai* [viĵaji], lia posta familia nomvarianto estis *Halmay*.

Imre Halmai naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Vál.

## Biografio 
Imre Halmai kantis en koruso de Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1872-1876, dum li akiris aktoran diplomon en 1876 en la teatra aktorlernejo. Li komencis sian aktoran karieron en teatra trupo de Ignác Krecsányi, li pasis tie jardekon. Inter 1888–1908 li estis teatrestro havanta migran trupon, poste li pensiuliĝis. Lia trupo estis en Szatmár (1888, 1897); Zombor (1889); Miskolc (1890–1893); Kassa (1893); Szabadka (1894–1897); Szentes (1898); Nagykanizsa (1899); Székesfehérvár (1900–1902); Lőcse (1902); Igló (1903–1905); Érsekújvár (1905); Kunszentmárton (1907). Li edziĝis en 1877.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Ferenc Herczeg: *Ocskay brigadéros* - Ádám Jávorka
* Jacques Offenbach: *Orpheus a pokolban* - titolrolo
* Gerhart Hauptmann: *Die Weber* - Dreissiger

## Lia libro 
* *Tanulmányok az eredeti és külföldi drámairodalom néhány jelesebb termékéről* (1876)

## Elektitaj trupanoj 
* Anna Breznay
* Böske Csige
* Emil Ernyei
* Károly Füredi
* István Kozma (operetkantisto)
* Anna Lukács
* Gyula Nagy (aktoro)
* László Szabados (aktoro)
* Lajos Szathmáry
* Kornél Sziklay
* Etel Szilágyi
* Jenő Virágh

## Fontoj 
* http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/h/h07585.htm
* https://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz10/43.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Iwona, księżniczka Burgunda

**Ivon Princino de Burgonjo** (pole **Iwona, księżniczka Burgunda**) estas nigra komedia teatraĵo verkita de la pola dramisto Witold Gombrowicz el 1938. Tio estas la unua teatraĵo de Gombrowicz, konsiderita unu el la patroj de la Teatro de la Absurdo. Ĉi tiu estas la plej montrita teatraĵo de Gombrowicz. "Princino Yvonne" unue estis publikigita en Varsovio en 1958. Ĝi unue estis publikigita en Francio en 1965.eta|239x239ra| Daniel Chernish, "Princino Yvonne", Ponto
eta|180x180ra| Efrat Ben-Zur kiel la Reĝino de Oguzetta kaj Mickey Leon kiel Reĝo Ignaco, "Princino Yvonne", Gesher
dekstra|eta|253x253ra| Dana Ivgi kiel Yvonne, en la teatraĵo "Princess Yvonne", Gesher Theatre, 2011
## Historio de produktado 
La premiero de "Princino Yvonne" okazis en la Palaco de Kulturo kaj Scienco, prezentita en la Pola Armeo-Teatro, en novembro 1957, reĝisorita de Halina Mikołajska. Barbara Krafftówna ludis kiel Yvonne. La teatraĵo estis montrita dum nur du monatoj, ĝis februaro 1958. La venonta produktado de la teatraĵo estis ĉe la Reĝa Drameca Teatro en Stokholmo en 1965, reĝisorita fare de Alf Sjöberg. La teatraĵo unue estis enscenigita en Francio, reĝisorita fare de Jorge Lavelli, ĉe la Théâtre de Burgundy en aŭgusto 1965 kaj poste ĉe la Théâtre de France en Parizo en septembro de tiu jaro.

## Intriga resumo 
Juna kaj mallerta Iwona aperas en la parko kun du onklinoj, kiuj riproĉas al la knabino ĉiuj ŝiaj difektoj, ne nur en beleco. Ŝi estas silenta, malbela, kaj ĉiokaze ŝajnas virino de la malsupera klaso. Princo Filipo kun du amikoj ankaŭ estas tie: Cyril kaj Cyprian. Ankaŭ Iza, la kortega sinjorino, estas tie. Post mallonga pripensado kaj aŭskultado de la plendoj de la onklinoj, la princo, kiu estas enuigita de siaj sukcesoj en la mondo de amo, decidas fianĉiĝi kun Iwona (je malkontento de la ĉeestantoj, precipe Cyril, kaj al la ĝojo de la onklinoj). Ŝi ĝenas la princon tiel multe ke li ankoraŭ decidas, ke li devas geedziĝi kun ŝi por pruvi, ke li ne estas submetita al la akceptitaj sociaj kodoj. Li alportas ŝin al la reĝa kortego, kiu estas supere instituciigita. Post kortega tempeto, la Reĝo Ignaco kun Reĝino Margareta, la ĉambelano kaj kortegaj sinjorinoj aperas ĉe la palaco. La tuta reĝa familio kaj la korteganoj partoprenas en la misuzo de Yvonne: ili krias al ŝi, mokas, insultas kaj ŝi silentas. En la procezo, ĉiuj malbonaj kvalitoj, per kiuj la reĝa kortego estas infektita, estas elmontritaj: malvirteco, sadismo, ŝajnigo, humiligo kaj hipokriteco. La silentoj de Yvonne plue iritas la korteganojn, ĝis ili finfine decidas murdi ŝin.

Kategorio:Literaturo de Pollando
Kategorio:Teatraĵoj
Modelo (arto)

[dekstra|eta|256x256ra| Knabo kun fruktokorbo, la verko de la [Italio|itala baroka artisto Caravaggio, en kiu la modelo estas lia plej bona amiko, la sicilia pentristo Mario Miniti kiu estis 16-jara tiutempe.]]
**Modelo** estas homo, kiu prezentas sian korpon antaŭ pentristo, fotisto, skulptisto aŭ spektakloartisto, aŭ antaŭ klaso, kiu lernas ĉi tiujn artajn profesiojn, por produkti artaĵon bazitan sur la modela figuro, sen fidi nur sur imago.

## La modelo kiel profesio aŭ agado 
Kiam la modelo laboras, li estas petata resti en fiksa pozicio (oni diras, ke li "pozas")  kaj ne paroli dum kelkaj minutoj aŭ horoj. Kelkfoje la modelo estas uzata nur en parto de la krea procezo, kiu povas esti sufiĉe longa, kaj pli ofte la artisto estas kontenta kun portretaj fotoj de la modelo.

La okupo kutime ne estas plentempa laboro sed flanka, kvankam ekzistas homoj, kies profesio estas modelado. Modeloj povas esti de ambaŭ seksoj. Pagitaj modeloj ne estas kutime rekonitaj, kaj kutime restas anonimaj. En aliaj kazoj, la modelo inspiras la artiston, kies laboro dependas de lia ĉeesto, kaj tiam ofte estas ankaŭ referenco al lia identeco. En aliaj kazoj la modeloj estas parto de la privata mondo de la artisto, kaj tute ne estas profesiuloj. Usona ilustristo, Norman Rockwell, uzas amikojn kaj najbarojn kiel modelojn por laboro, ĉu komerca reklamo aŭ arta laboro.

Kiam la modelo estas fakte persono serĉanta artaĵon kiu prezentas sian figuron, li pagas la artiston por sia laboro. En tiaj kazoj ĝi ne estas modelo sed kliento "sidanta" antaŭ la artisto. Tio estis antaŭe akceptita nur en alta socio ĉar tia artverko ne estis malmultekosta.

## Historio 
La uzo de la modelo verŝajne komenciĝis en antikva Grekio. En tiu tempo modeloj kun kaj sen vestaĵo estis utiligitaj kiel videblas el la skulptaĵoj de tiu periodo. Poste en la Mezepoko tiu uzo de la nuda korpo estis verŝajne ĉesigita, eble pro la influo de kristanismo. Kun la apero de la Renesanco, la artistoj revenis kaj uzis modelojn por siaj verkoj. Ŝajnas, ke kun la tempo la referenco al la homa korpo ŝanĝiĝis, kaj kun ĝi la sinteno al ĝia uzo en arto.

## Nuda modelo 
Nuda modelo estas modelo, kiu prezentas sian korpon kiam ŝi aŭ li estas nuda, por krei bildon aŭ statuon.

Nuda modelado por arto diferencas de pornografio en tio, ke ĝia celo ne estas krei stimulon por la eligo de seksaj impulsoj, sed uzi la korpon por krei arton.

## Modelo en fotoarto 
Ekde la komenco de la uzo de fotarto, ankaŭ estis bezonataj modeloj por ĉi tiu arto. Ĉar bezonis tempon por ke ankaŭ fotarto estu konsiderita formo de arto, fotistoj havis malfacilecon en akirado de modeloj, kaj precipe nudaj modeloj. Posttempe, regularoj estis realigitaj kiuj konservas la rajtojn de la modelo al privateco. Ekzistis kazoj kiam modeloj en pli posta aĝo gajnis famon kaj iĝis steluloj en sia propra rajto, en kiuj ekestis demandoj koncerne la rajtojn uzi tiujn fotojn, ĉar ilia valoro pliiĝis, pro la evoluo de la modelo kaj ne la pliiĝo de la graveco de la fotisto.

Kategorio:Arto
Kategorio:Nudeco
Kategorio:Perkorpa modelado
John Dollond

**John DOLLOND** (Londono, 10a de junio 1706 - Londono, 30 de novembro 1761) estis angla optikisto.

## Vivo kaj verko 
Li estis filo de hugenota rifuĝinto, silkoteksisto en la kvartalo Spitalfields, Londono. Dollond pluigis la patran metion, sed ankaŭ akiris sciaron pri latino, greka, matematiko, fiziko, kaj anatomio, inter aliaj fakoj. En 1752 li lasis la metion de silkoteksisto por labori kun sia plej aĝa filo, nome Peter Dollond (1730-1820), kiu en 1750 estis malferminta negocon de fabrikado de optikaj instrumentoj. Lia reputacio rapide kreskiĝis, kaj en 1761 li estis nomumita optikisto de la reĝo.

;Senkoloraj lensoj
En 1758 li publikigis "Account of some experiments concerning the different refrangibility of light" en *Philosophical Transactions of the Royal Society*, en kiu li priskribis la eksperimentojn kiuj kondukis lin al la malkovro de rimedo por konstruado de senkoloraj lensoj, pere de la kombinado de flintaj kaj kraŭnaj vitroj.

En 1747, Leonhard Euler estis sugestinta, ke la akromatismo (senkoloreco) povas estis atingita pere de la kombino de vitroj kaj akvolensoj. Laŭ Isaac Newton, Dolland volis refuti tiun eblon, sed, post la sveda fizikisto Samuel Klingenstierna pruvis, ke la leĝo de disperso de Newton ne koincidas kun difinitaj observoj, Dollond klopodis pruvi la hipotezojn de Euler.

En 1757 li sukcesis produkti refrakton senkoloran pere de vitroj kaj akvolensoj, kaj post kelkaj monatoj li atingis la saman rezulton kombinante vitrojn en diferencaj kvantoj, kio ege helpis la progresojn en la fabrikado kaj uzado de teleskopoj. Pro tiuj atingoj la Royal Society premiis lin per la medalo Copley en 1758. Dollond ankaŭ publikigis du artikolojn pri aparatoj por mezuri tre malgrandajn angulojn.

## Referencoj 
* (1910-1911). «Dollond, John». En Chisholm, Hugh, eld. Encyclopædia Britannica. A Dictionary of Arts, Sciences, Literature, and General information (11a eldono). Encyclopædia Britannica, Inc.; aktuale en publika havaĵo.

Kategorio:Anglaj fizikistoj
Kategorio:Premiitoj de Medalo Copley
Kategorio:Optikistoj
Poststrukturismo

La esprimo **poststrukturismo** indikas malsamajn alirojn kaj metodojn en la homaraj kaj sociaj sciencoj, kiuj unue aperis en Francio fine de la 1960-aj jaroj kaj kiuj traktas kritike en malsamaj manieroj la rilaton inter lingva praktiko kaj socia realeco. La decida faktoro ĉi tie estas la opinio, ke lingvo ne nur bildigas la realon, sed ankaŭ kreas ĝin per siaj kategorioj kaj distingoj. Tipe, tiu perspektivo ankaŭ estas rilata al foriro de objektivisma vido de socio kiu rigardas sociajn faktojn kiel necesaj; anstataŭe, la malsamaj eblecoj (eventualaĵo) de sociaj evoluoj estas emfazitaj.

Verkistoj kies verkoj estas ofte karakterizitaj kiel poststrukturistoj estas: Roland Barthes, Jacques Derrida, Michel Foucault, Gilles Deleuze, Judith Butler, Jean Baudrillard, Julia Kristeva kaj Jürgen Habermas, same kial aliaj de la Frankfurta Skolo, kvankam multaj teoriuloj foje nomitaj "poststrukturistoj" malakceptis tian etikedon.​

La ekzistadisma fenomenologio estas grava influo; Colin Davis argumentis, ke la poststrukturistoj povus esti nomitaj ankaŭ "post-fenomenologoj".​

## Vidu ankaŭ 
* Frankfurta Skolo
* Julia Kristeva
* Kultura imperiismo
* Kvir-teorio
* Jean-François Lyotard
* Strukturisma lingvistiko
* Strukturismo
* Ekologia anarkiismo
* Postmaldekstra anarkiismo

## Notoj 
Kategorio:Kritika teorio
Kategorio:Socia scienco
Kategorio:Politika filozofio
Kategorio:Socia filozofio
Kategorio:Sociologiaj teorioj
René Char

**René Char**, prononco , naskiĝis la 14-an de junio 1907 en L'Isle-sur-la-Sorgue, departemento Vaucluse; mortis la 19-an de februaro 1988 en Parizo, estis franca poeto.

Interalie li estis amiko de Paul kaj Nusch Éluard. Li apartenis al la movado Dadaismo kaj superrealismo.

Kategorio:Superrealismaj verkistoj
Kategorio:Francaj poetoj
Sol LeWitt

**Sol LeWitt** (naskiĝis la 9-an de septembro 1928 en Hartford, Konektikuto; mortis la 8-an de aprilo 2007 en Novjorko) estis usona artisto de minimumismo. Li evoluigis la esprimon Koncepta arto. En 1967 li klarigis, ke li komencis kun ideo, koncepto, prefere ol formo. La ideo estas la maŝino, kiu realigas la artaĵon. En 1970 okazis la unua koncepta arta ekspozicio.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj artistoj
Kalvinana preĝejo (Gyönk)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en Gyönk (Hungario).

## Historio 
Ekde 1681 leĝo permesis aranĝi protestantajn diservojn en Gyönk. La kalvinanoj havis 2 apartajn paroĥojn (por la germanoj respektive hungaroj). Ilia komuna kirko estis konstruita inter 1775-1777 sen turo. Iom poste oni konstruis lignan sonorilostablon. La mebloj estis faritaj en 1786. La nun videbla turo estis konstruita en la jaroj 1835 kaj 1836 kaj ricevis horloĝon en 1855. La dua orgeno estis kreita en 1910.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, sed estas ankaŭ alia en dekstra flanko de la navo. Interne 2 galerioj troviĝas, la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado de la kirko

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Gyonk
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Gyönk
Cyprien Gaillard

'''''' estas franca artisto, fotisto, pentristo kaj skulptisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Kategorio:Francaj artistoj
Ed Kienholz

'*** aŭ plennome **Edward Kienholz*' (naskiĝis la 23-an de oktobro 1927 en kantono Spokane, mortis la 10-an de junio 1994, 66-jara, en Idaho) estis usona artisto, aparte skulptisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Kategorio:Usonaj artistoj
Gina Pane

'''''' - prononco itale , naskiĝis la 24-an de majo 1939 en Biarritz, mortis la 5-an de marto 1990, 50-jara, en Parizo - estis franca artistino. Ŝi ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Pane komencis siajn artajn agojn en 1970. Tiuj estas precipe konataj pro inkludado de la memdamaĝo de la artisto per vitro, dornoj, klingoj kaj fajro. Komencante en 1981, ŝi skribis scenarojn anstataŭ prezentado de realaj agoj. Ĉiuj agoj faritaj de ŝi estas nur dokumentitaj per fotado.

Kategorio:Francaj artistoj
Kategorio:Ludartistoj
Bruce Nauman

'''''' - naskiĝis la 6-an de decembro 1941 en Fort Wayne - estas usona artisto, skulptisto, fotisto kaj desegnisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Kategorio:Usonaj artistoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri artoj
Walter De Maria

'''''' -  - estis usona artisto, skulptisto, komponisto, desegnisto kaj pentristo. Li naskiĝis la 1-an de oktobro 1935 en Albany, mortis la 25-an de julio 2013 (77-jara) en Novjorko. Walter De Maria ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Kategorio:Usonaj artistoj
Kategorio:Landartistoj
Dmitrij Prigov

**Dmitrij Prigov** (naskiĝis la 5-an de novembro 1940 en Moskvo, mortis la 16-an de julio 2007 samloke) estis rusa artisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Kategorio:Rusiaj artistoj
Kategorio:Sovetiaj skulptistoj
Kategorio:Rusiaj poetoj
Kategorio:Rusiaj skulptistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Moskvo
Kategorio:Mortintoj en Moskvo
Al Khor

**Al Khor** aŭ **Al Khawr** () estas marborda urbo en norda Kataro, situanta 50 kilometrojn norde de la ĉefurbo, Doho. Konsiderata unu el la plej grandaj urboj de Kataro, ĝi estas la ĉefurbo de la municipo Al Khor. La nomo de la urbo signifas 'estuaro' en la araba; ĝi ricevis ĉi tiun nomon ĉar la origina setlejo estis konstruita ĉe estuaro.

Ĝi estas unu el la proponitaj lokoj por la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro.

[centra|280px|eta|[Stadiono Al Bayt]]

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj de Kataro
* Stadiono Al Bayt

Kategorio:Urboj de Kataro
Vito Acconci

'''''' - prononco itale  - estis usona arkitekto kaj artisto, specife skulptisto. Li naskiĝis la 24-an de januaro 1940 en Bronkso, Nov-Jorko kaj mortis la 27-an de aprilo 2017 (77-jara) en Manhatano - per apopleksio kaj cerbovaskula malsano. Vito Acconci ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Post studado precipe en la privata katolika universitato de la Sankta Kruco, liberalarta kolegio en Worcester (Masaĉuseco), li artiste aktivis precipe en Hago, Zoetermeer, Zwolle kaj Nov-Jorko - klaras ke tri el la vivlokoj estas en la reĝlando Nederlando, kaj la kvara loko, kie li ankaŭ finis sian vivon, fakte origine ankaŭ estis nederlanda setlejo.

Kategorio:Usonaj arkitektoj
Kategorio:Usonaj artistoj
Kategorio:Usonaj skulptistoj
Irina Naĥova

**Irina NAĤOVA** (, naskiĝis la 1-an de januaro 1955 en Moskvo) estas rusa artistino, pentristino kaj  skulptistino. Ŝi ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Kategorio:Rusiaj pentristoj
Kategorio:Rusiaj skulptistoj
Kategorio:Rusiaj artistoj
Kategorio:Pentristoj de Moskvo
Kategorio:Naskiĝintoj en Moskvo
Kategorio:Konceptaj artistoj
Victor Burgin

**Victor BURGIN** (naskiĝis la 24-an de julio 1941 en Sheffield) estas angla artisto, aparte fotisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Burgin studis arton de 1962 ĝis 1965 ĉe la Royal College of Art (Reĝa Kolegio de Arto), en Londono antaŭ studentiĝo ĉe la Universitato Yale en Usono, kie li magistriĝis pri Belartoj en 1967. Li vivas kaj laboras en San-Francisko. Victor Burgin instruis en *Goldsmiths College* kaj la Universitato de Kalifornio en Santa Cruz.

Victor Burgin iĝis konata kiel konceptartisto. Burgin laboras kun fotarto kaj filmo - li priskribas pentraĵon kiel "la anakronisman ŝmiraĵon de kolora malpuraĵo sur teksaĵo". Lia laboro estas forte influita fare de diversaj teoriuloj kaj filozofoj, precipe Karl Marx, Sigmund Freud, Michel Foucault kaj Roland Barthes. Lia laboro traktas la apudmeton de teksto kaj bildo same kiel la reprezentadon de virinoj kaj fetiĉo.

En 1986 Burgin estis nomumita por la premio William Turner en rekono de diversaj ekspozicioj ĉe la *Institute of Contemporary Arts* kaj la ''Kettle's Yard Gallery* en Kembriĝo, same kiel por kolekto de liaj teoriaj skribaĵoj kaj eseoj (*The End of Theory and Between'', "la fino de teoriado kaj kio estas intere"). 

Kategorio:Anglaj artistoj
Andrej Monastirskij

**Andrej MONASTIRSKIJ** (, naskonomo Андрей Викторович Сумнин, Andrej Viktoroviĉ Sumnin, naskiĝis la 28-an de oktobro 1949 en distrikto Peĉenga) estas rusa artisto kaj verkisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Kategorio:Rusiaj artistoj
Kategorio:Rusiaj poetoj
Kategorio:Konceptaj artistoj
Michael Kienzer

eta|maldekstra|150px|
eta|maldekstra|150px|
eta|maldekstra|150px|
eta|dekstra|400px|
**Michael KIENZER** (naskiĝis en 1962 en Steyr) estas aŭstra artisto kaj skulptisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
## Vivo 
Michael Kienzer studis skulptadon kun Josef Pillhofer ĉe la Lernejo de Aplikata Arto en Graz de 1977 ĝis 1979. De 1981 ĝis 1985 li studis skulptadon kun Bruno Gironcoli ĉe la Universitato de Aplikataj Artoj en Vieno.

En lia laboro li traktas objektojn, instalaĵojn kaj desegnaĵojn kaj traktas konceptojn kiel ekzemple spaco, tempo, surfaco kaj kunpremado. Liaj "koncizaj intervenoj ŝanĝas kaj koncentras la agadon de fizikaj fortoj, ĝenas kaj ŝanĝas la ŝajne nemoveblajn strukturojn de la loko".

En la malnova armilejo de Weikendorf, kultura kaj socia centro estis starigita per konkurso bazita sur dezajno de Michael Kienzer.

Michael Kienzer instruis kiel dumtempa profesoro por arto kaj komunika praktiko ĉe la Instituto por Belarto kaj Media Arto ĉe la Universitato de Aplikataj Artoj en Vieno en 2005/2006 kaj ekspozicias hejme kaj eksterlande ekde 1984.

Kienzer vivas kaj laboras en Vieno. 

Kategorio:Aŭstraj artistoj
Ilja Kabakov

**Ilja KABAKOV** (, naskiĝis la 30-an de septembro 1933 en Dnepropetrovsko, Ukraina SSR, Sovetunio — mortis la 27-an de majo 2023 en Novjorko) estis sovetia kaj usona pentristo, reprezentanto de moskva koncepta arto, skulptisto, gravuristo kaj fotisto. En la 70-aj jaroj li pentras tekst-bazitajn parodiojn de partiaj dokumentoj kaj sovetia literaturo. Li dum longa tempo laboris kiel ilustristo de infanlibroj kaj revuoj kaj enkondukis la koncepton de " totalinstalaĵo" en la praktiko de arto.

Li fariĝis mondfama en la malfrua sovetia kaj postsovetia periodoj dank' al instalaĵoj en kiuj li esploris la senton de fremdiĝo kaj enuo, trajtoj de la sovetia ĉiutaga vivo.

En 1989 li eniĝis en arta kunlaboro kun sia kuzo Emilia Kabakov,  kiu poste iĝis sia edzino. En 1992 la paro translokiĝis al Long Island, New York

La verkoj de Kabakov "Skarabo" (5.8 milionoj USD, 2008) kaj "Luksooĉambro" (4.1 milionoj USD, 2006) estas la du plej multekostaj verkoj de nuntempa rusa arto iam venditaj (ambaŭ Phillips de Pury aŭkcio, Londono). Li fariĝis la plej multekosta rusa artisto de la dua duono de la 20-a jarcento.

En 1989, Kabakov ricevis stipendion fare de la Fonduso DAAD (Germana Akademia Interŝanĝa Servo) kaj translokiĝis al Berlino . De tiu tempo, li konstante laboris ekster la limoj de unue Sovetunio kaj poste Rusio.

Ekde la fruaj 1990-aj jaroj, Kabakov partoprenis dekduojn da ekspozicioj en Eŭropo kaj Ameriko, inkluzive en tiaj gravaj muzeoj kiel la Pariza Centro Pompidou, la Norvega Nacia Centro por Nuntempa Arto, la Novjorka Muzeo pri Moderna Arto, la Kolonja Kunsthalle, same kiel la Venecia Bienalo kaj la ekspozicio Documenta en Kassel (Germanio). La 1990-aj jaroj iĝis tempo de agnosko por la artisto: en tiu jardeko li ricevis premiojn de danaj, germanaj kaj svisaj muzeoj kaj la titolon de Ĉevaliro en la Ordo de Artoj kaj Leteroj de la franca Ministerio de Kulturo.

En la 2000-aj jaroj, la artisto komencis aktive ekspozicii en Rusio. Tiel, en la aŭtuno de 2003, la Moskva Domo de Fotoarto montris la projekton "Ilya Kabakov. Foto kaj videodokumentado de vivo kaj kreemo."

Kiam la programa ekspozicio "Rusio!" iris al la Muzeo Guggenheim en Novjorko en 2006, ĝi montris la instalaĵon de Kabakov "*The Man Who Flew into Space*" La ĉeesto de ĉi tiu verko en la sama spaco kun ikonoj de Andrej Rublev kaj Dionisio (ru:Диони́сий), pentraĵoj de Brjulov, Repin kaj Malevich finfine cementis la statuson de Kabakov kiel unu el la plej gravaj sovetiaj kaj rusaj artistoj de la postmilita generacio.

## Premioj 
* Kabakov estis eksterlanda honora membro de la Rusa Akademio de Artoj.
* En 2008, kune kun lia edzino Emilia, estis premiita kun la Arta Premio de la Imperiestro de Japanio.
## Referencoj 
Kategorio:Rusiaj artistoj
Kategorio:Sovetaj pentristoj
Kategorio:Konceptaj artistoj
Kategorio:Usonaj skulptistoj
Kategorio:Sovetiaj ilustristoj
Kategorio:Personoj de Novjorko
Kategorio:Sovetiaj judoj
Kategorio:Usonaj judoj
Arne Quinze

**Arne QUINZE** (naskiĝis la 15-an de decembro 1971 en Gento) estas belga artisto, fotisto, pentristo kaj skulptisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
## Ekzemplaj artaĵoj 
Kategorio:Belgaj artistoj
Wim T. Schippers

**Wim T. SCHIPPERS**  (naskiĝis la 1-an de julio 1942 en Groningo) estas nederlanda artisto, televida produktisto kaj voĉaktoro. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto kaj forte asociiĝas kun la movado Fluxus.

Kategorio:Nederlandaj artistoj
Land van Cuijk

**Land van Cuijk** () estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto. La municipo ekestis la 1-an de januaro 2022.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Municipoj de Nord-Brabanto
Jacek Tylicki

**Jacek TYLICKI** (naskiĝis en 1951 en Sopot) estas pola artisto, kiu ekde 1982 vivas en Novjorko. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Kategorio:Polaj artistoj
Lawrence Weiner

**Lawrence WEINER** (naskiĝis la 12-an de februaro 1942 en la urboparto Bronkso de Novjorko - 
2-an de decembro 2021) estis usona artisto, pentristo kaj ilustristo. Li ĝenerale perceptiĝis kiel ano de koncepta arto. Lia laboro ofte prenis la formon de tipografiaj tekstoj, formo de vortarto. 

Kategorio:Usonaj artistoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri artoj
Georgij Kizevalter

**Georgij KIZEVALTER** (cirile *Георгий Кизевальтер*, naskiĝis la 10-an de septembro 1955 en Moskvo) estas rusa artisto, fotisto kaj eseisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Kategorio:Rusiaj artistoj
Jasper Johns

**Jasper JOHNS** (naskiĝis la 15-an de majo 1930 en Augusta, Georgio) estas usona artisto, pentristo kaj gravuristo. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto kaj ankaŭ forte asociiĝas kun Novdadaismo, abstrakta ekspresionismo kaj poparto.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Usonaj artistoj
Aleksandr Melamid

**Aleksandr MELAMID** (cirile *Александр Меламид*, la persona nomo ekde ekvivo en Novjorko literumata *Alexander* aŭ *Alex*, naskiĝis la 14-an de julio 1945 en Moskvo) estas rusa artisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Li dum 36 jaroj proksime kunlaboris kun Vitalij Komar. Ambaŭ artistoj naskiĝis en Moskvo, ambaŭ frekventis la Moskvan Artlernejon de 1958 ĝis 1960, sekvitan fare de la sekcio pri ilustrado de la Stroganov-Instituto de Arto kaj Dezajno, diplomiĝante en 1967. Ili komencis labori kune baldaŭ poste en 1967, komune elmigris al Israelo en 1977 kaj poste al Novjorko en 1978. La kunaŭtoreco de la paro ĉesis en 2003. 

## Referencoj 
Kategorio:Rusiaj artistoj
Kategorio:Usonaj pentristoj
Kategorio:Rusiaj judoj
Kategorio:Usonaj judoj
Erik Bulatov

**Erik BULATOV** (, naskiĝis la  en Sverdlovsk, ekde 1991 denove nomata *Jekaterinburgo*) estas rusa artisto, kiu pasigis sian infanaĝon kaj edukiĝis en Moskvo. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Lia patro estis komunista partioficisto kiu mortis en la Dua Mondmilito apud Pskovo, kaj lia patrino fuĝis de Pollando en la aĝo de 15 en subteno de la Rusa Revolucio. La verkoj de Bulatov estas en la plej gravaj publikaj kaj privataj kolektoj en Eŭropo, Rusio kaj Usono. En 2008 Bulatov iĝis honora membro de la Rusa Akademio de Arto. 

Kategorio:Rusiaj artistoj
Kategorio:Kavaliroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo (Francio)
Sun-Tae Ĵong

**Sun-Tae ĴONG** En kutima korea vortordo *JEONG Sun-Tae*, koree 정순태 (1948-1996) estis korea esperantisto kaj inĝeniero pri domkonstruado. Li estis dumviva membro de UEA kaj multajn jarojn funkciis kiel UEA-delegito pri domkonstruado. Li mortis la 29-an de marto 1996 en Gyeongju (Suda Koreio).

Kategorio:Koreaj esperantistoj
Ken Lum

**Ken LUM** (ĉine simpligite 林荫庭, naskiĝis la 15-an de majo 1930 en Augusta, Kanado) estas kanada artisto kaj skulptisto de ĉina familia deveno. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto. 

Kategorio:Kanadaj artistoj
IPAI-32

La **IPAI-32** estis aviadilo projektita de la brazila .

## Historio kaj konstruo 
La maŝino estis projektita ĉe la Escola de Engenharia de Sâo Carlos sub la mastrumado de Romeu Corsini. Havante unu motoron kaj ŝultrajn flugilojn, ĝi uzis duoblan empenon kaj fiksajn radojn en moderna (tricikloforma) aranĝo. En la fermita kajuto estis du sidiloj unu apud la alia, kaj post ili la motoro, kiu turnus puŝan helicon. La fuzelaĝo estis konstruita el velditaj ŝtalaj tuboj kaj la flugsurfacoj el aluminio, kiu estus kovrita per sinteza materialo. Fine oni konstruis nur malpligrandigitan modelon por ventotunelo. Movus la aviadilon 51-kW-a 4-cilindra piŝta motoro konstruita speciale de la inĝenieroj de IPAI por uzi alkoholon kiel brulaĵon, kiu tamen neniam estis uzata.

## Teknikaj karakteroj 
## Bibliografio 
* Roberto Pereira: *Enciclopédia de Aviões Brasileiros*, 1997, p. 203, ISBN 85-250-2137-7

## Referencoj 
Kategorio:Eksperimentaj aviadiloj
Dennis Oppenheim

''''* - naskiĝis la 6-an de septembro 1938 en *Electric City'', mortis la 21-an de januaro 2011, 72-jara, en Novjorko - estis usona artisto, skulptisto kaj fotisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto. 

Kategorio:Usonaj artistoj
Kategorio:Landartistoj
John Flamsteed

**John FLAMSTEED** FRS (19a de Aŭgusto 1646 – 31a de Decembro 1719) estis angla astronomo kaj la unua Reĝa Astronomo. Lia ĉefaj atingoj estis la preparado de 3000-stela katalogo, nome *Catalogus Britannicus*, kaj de stelatlaso nomita *Atlas Coelestis*, ambaŭ publikigitaj postmorte. Li ankaŭ faris la unuajn registritajn observojn de Urano, kvankam li erare katalogis ĝin kiel stelo “34 Tauri”, kaj li metis la fundamentan ŝtonon por la Royal Greenwich Observatory.

## Biografio
En februaro 1676, li estis akceptita kiel membro de la Royal Society, kaj en julio li translokiĝis al la Observatorio de Greenwich, kie li loĝis ĝis 1684, kiam li estis nomumita pastro de la paroĥejo de Burstow, Surrey. Li restis ĉe tiu posteno, same kiel ĉe tiu de "Reĝa Astronomo", ĝis sia morto.

Li kalkulis precize la suneklipsojn de 1666 kaj 1668. En 1672 li faris precizajn observojn por determini la valoron de la suna paralakso: li atingis 10" (la reala valoro estas 8.79"). La 16an de aŭgusto 1680 li katalogis stelon 3 Cassiopeiae, kiun postaj astronomoj ne trovis kaj dubis ĉu temis pri eksplodo de supernovao aŭ pri observararo fare de Flamsteed.

Li estas memorita ankaŭ pro siaj konfliktoj kun Isaac Newton, tiam prezidanto de la Royal Society, kiu klopodis ŝteli kelkajn el la malkovroj de Flamsteed por sia propra laboro. Newton trompis Flamsteed uzante reĝan edikton, kaj publikigis la trovojn sen atribui ilin al Flamsteed. Kelkajn jarojn poste, Flamsteed sukcesis aĉeti la plej parton de la ekzempleroj de tiu libro, kaj publike bruligis ilin antaŭ la Reĝa Observatorio. 

La asteroido 4987 Flamsteed estas tiel nomita liahonore.

## Notoj
## Bibliografio 
* Die große Flamsteed-Edition, Himmelskartographie von 1776 bis 1805, 94 originalgetreu faksimilierte Himmelskarten, Albireo Verlag Köln, 2017, . 
**The correspondence of John Flamsteed, the first Astronomer Royal* compiled and edited by Eric G. Forbes, ... Lesley Murdin and Frances Willmoth. Bristol: Institute of Physics Publishing, 1995–2002    (v. 1);  (v. 2) ;  (v.3)
**The Gresham lectures of John Flamsteed*, edited and introduced by Eric G. Forbes. London: Mansell, 1975 
*''Newton's Tyranny: The Suppressed Scientific Discoveries of Stephen Gray and John Flamsteed'', David H. Clark & Stephen H.P. Clark. W. H. Freeman, 2001 

## Eksteraj ligiloj
* Online catalogue of Flamsteed's working and personal papers (part of the Royal Greenwich Observatory Archives held at Cambridge University Library) 
*Baily, Francis (1835)  An account of the Rev John Flamsteed, at archive.org, enhavanta la rakonton de Flamsteed pri la konflikto kun Newton kaj nombrajn leterojn
* John Flamsteed Biography (SEDS)
* Rare book collection at the Vienna Institute of Astronomy
* Flamsteed biography
* *Atlas Coelestis*, 1729 edition – Full digital facsimile, Linda Hall Library.
* * Atlas Céleste de Flamstéed *, 1776 French edition reproduced by J. Fortin  – Full digital facsimile, Linda Hall Library.
* Flamsteed Astronomy Society
*Atlas coelestis, Londra Edizione del 1753 da www.atlascoelestis.com
*Atlas coelestis, Londra Edizione del 1753 colorata a mano da www.atlascoelestis.com

Kategorio:Britaj astronomoj
Ai Weiwei

'''''' (ĉine simpligite  艾未未, pinjine Ài Wèiwèi, , do , naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1957 en Pekino) estas ĉina artisto kaj aktivisto. Li ĝenerale estas perceptita kiel ano de la koncepta arto. 

Ai kreskis en la malproksima nordokcidento de Ĉinio, kie li vivis sub severaj kondiĉoj pro la ekzilo de sia patro. Kiel aktivulo, li malkaŝe kritikis la starpunkton de la ĉina registaro pri demokratio kaj homaj rajtoj. Li esploris registaran korupton kaj kaŝojn, aparte la lernejan koruptskandalon en Siĉuano sekve de la siĉuana tertremo en 2008. En 2011, Ai Weiwei estis arestita en la Pekina Internacia Flughaveno la 3-an de aprilo pro "ekonomiaj krimoj". Li estis arestita dum 81 tagoj sen akuzo. Ai Weiwei aperis kiel esenca instiganto en ĉina kultura evoluo, arkitekto de ĉina modernismo, kaj unu el la plej voĉaj politikaj komentistoj de la nacio.

Ai Weiwei enkapsuligas politikan konvinkiĝon kaj sian personan poezion en siaj multaj skulptaĵoj, fotoj kaj publikaj konstrulaboroj. Farante tion, li uzas ĉinajn artajn formojn por montri la ĉinajn politikajn kaj sociajn aferojn.

Post permeso forlasi Ĉinion en 2015, li unue loĝis en Berlino, poste en Kembriĝo kun sia familio, kaj ekde 2021 vivas en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Ai Qing, esperantisto kaj patro de Ai Weiwei
* Nacia stadiono de Pekino

Kategorio:Ĉinaj artistoj
Danny Matthys

**Danny MATTHYS** (naskiĝis la 10-an de junio 1947 en Zottegem) estas belga, fakte flandra, artisto, fotisto, pentristo kaj skulptisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.

Matthys unue studis dizajnadon ĉe la Tekstila Lernejo en Gento, post kio li diplomiĝis en "Monumentaj Artoj" ĉe la Sankt-Luka Instituto kaj tiam studis skulptadon ĉe la Reĝa Akademio de Belartoj en Gento.

En 1977 ekzistis samtempe du ekspozicioj de konceptarto en kaj en Eindhoven kaj en Maastricht, plejparte havante lian konceptan laboron. Meze de la sepdekaj jaroj, Matthys akceptis la evoluon de la arta trejnadsekcio ene de la Municipa Sekundara Artinstituto Gento. Ĝi estis pedagogia eksperimento kiu estis proksime ligita al la Ministerio de Nederlanda Kulturo kaj Flandraj Aferoj, antaŭulo de la nuna Flandra Ministerio de Kulturo.

Ekde la okdekaj jaroj Matthys uzas pli tradiciajn teknikojn. Kunvenarto bazita sur antikvaj serioj de fotoj, glumozaiko, fotomozaikoj kaj oleo-pentradoj estas lanĉitaj en lia verkado.

Fine de la okdekaj jaroj Matthys faris plurajn vojaĝojn al Aŭstralio. Li elmigris al tiu lando kaj havis ekspoziciojn tie interalie en la Artgalerio de Novsudkimrio. Ekzistis ankaŭ projektoj kun Peter Best, aŭstralia filmpartiturkomponisto. Li ankaŭ okupiĝis pri la malnova kaj nova arto de indiĝenaj homoj, en kiu li estis en kontakto kun Georges Petitjean, fakulo en la kampo de antropologio kaj indiĝenaj homoj kiu poste iĝis kuratoro de la Muzeo de Nuntempa Aborigena Arto en Utrecht.

Tamen, diversaj malsukcesoj en la privata sfero devigis lin reveni al Eŭropo en la fruaj 1990-aj jaroj. Dum tiu periodo li temigis reverkadon de sia pli frua glumozaikolaboro kaj fotoserioj faritaj per tujbilda kamerao de tipo *Polaroid*. Li uzas personan punktisman teknikon inspiritan per indiĝena arto. En tiu periodo li ankaŭ faris grandajn, monumentajn "mozaikojn el kahelaj pecetoj".

La verko de Matthys troviĝas interalie en la Muzeo de Nuntempa Arto Antverpeno kaj la Marborda Arta Muzro Ostendo. Granda verko de li pendas sur la maldekstra fasado de la Genta Urba Muzeo por Aktuala Arto, konsistanta el 100 vivgrandaj bustoj en pigmentigita betono, kiuj estas ankritaj en la fasado de la muzeo. La laboro estis konceptita kiel horizontala aranĝo. Jan Hoet fine volis, ke ĝi pendu sur la fasado.

Li ankaŭ estis kunfondinto kaj ĉefpreleganto de la Mikskomunikila sekcio ĉe la Reĝa Akademio de Belartoj en Gento.

Lia frua videoarto de la 1960-aj jaroj kaj fruaj 1970-aj jaroj estis reestigita kaj pli bone protektita kontraŭ la ruinigadoj de tempo fare de la fondaĵo Argos kaj la Flandra Komunumo.

Ekde la frua 21-a jarcento, li proksime kun sia edzino Danielle Matthys laboras kaj ekspozicias ĉie en la mondo.
Gustav Compter

**Gustav COMPTER** (naskiĝinta la  en Jena, mortinta la  en Vajmaro) estis germana pedagogo, botanikisto, geologo kaj paleontologo. Multajn jarojn li fruktodone aktivis en Apolda.eta|Ejo de la scienca gimnazio (ĉe Dornburger Str. 14) kiun Compter estris dum jardekoj

## Vivo 
Estante filo de David Compter, sekretario de la universitata biblioteko de Jena, li frekventis la gimnazion en sia naskiĝurbo antaŭ studado (inter 1851 kaj 1855) en Jena kaj Berlino de matematiko kaj natursciencoj. Doktoriĝo sukcesis en 1856 en Jena danke al matematika laboraĵo pri cikloidaj kurboj. Post mallonga instruistado ĉe la Distrikta lernejo de Therwil li venis en 1859 kiel direktoro al la ĵus malfermita malhumanisma gimnazio ''Großherzoglich-Sächsische Wilhelm- und Louis-Zimmermann'sche Realschule* je Apolda. Ties estro li restis ĝis la emeritiĝo en 1909. En 1892 li elektitis ano de Leopoldina-akademio. En 1898 Compter nomumitis kortega konsilisto kaj profesoro.

Krom liaj brila pedagogia engaĝiĝo en Apolda elstaris liaj esplorlaboroj kaj eseoj pri fosiliaj plantoj de ĉe keuper-sabloŝtono turingia.

## Verkoj 
* *Ein Beitrag zur fossilen Keuperflora.* Nov. act. Leopold. XXXVII, 3, 10 p., 2 Tafeln, Dresden 1874
* *Zur fossilen Flora der Lettenkohle Ostthüringens.* Zeitschrift für Naturwissenschaften, LVI, Vierte Folge, Zweiter Band, Erstes Heft,1- 29, Tafel I – II, Halle a. S. 1883
* *Einige Mittheilungen über Asterias cilicia Qu.* Jenaische Zeitschrift für Naturwissenschaft, 19, Neue Folge 12, 764 – 775, Tafel XXII – XXIII, Jena 1886
* *Ein Beitrag zur Paläontologie des oberen Muschelkalks. I. Dolichopterus volitans n.g. et sp.,ein Ganoide, II. Eine Colobodus-Zahnplatte, III. Acrodus pulvinatus E. Schmid sp., IV. Ein Flossenstachel, V. Zwei Kriechspuren.* Zeitschrift für Naturwissenschaften, 64, 41 – 61, Taf. I/II, Leipzig 1892
* *Die fossile Flora des untern Keupers von Ostthüringen.* Zeitschrift für Naturwissenschaften, 67, 205 – 230, Taf. II – IV, Leipzig 1894
* *Cycadeenfrüchte aus der Lettenkohle von Apolda.* Zeitschrift für Naturwissenschaften, 75, 169 – 173, Taf. IV, Stuttgart 1903
* *Der mittlere Keuper in der Umgegend von Apolda.* Zeitschrift für Naturwissenschaften, 77, 81 – 117, Taf. III, Stuttgart 1904
* *Revision der fossilen Keuperflora Ostthüringens.* Jena 1911
* *Ein Nachtrag zur fossilen Keuperflora Ostthüringens.* Zeitschrift für Naturwissenschaften, 86, 439 – 449, Leipzig 1918
* *Aus der Urzeit der Gegend von Apolda und aus der Vorgeschichte der Stadt.* Max Weg Verlag, Leipzig 1922

## Referencoj 
## Literaturo 
* Dieter Ullmann: *Gustav Compter als Pädagoge – zum 75. Todestag des Schulmanns.* Ĉe: *Apoldaer Heimat.* Band 15, 1997, p.&nbsp;5–9
* Manfred Salzmann: *Der Apoldaer Geologe Gustav Compter (1831–1922).* Ĉe: *Apoldaer Heimat.'' Band 15, 1997, p.&nbsp;10–16
* Etbiografio

Kategorio:Germanaj botanikistoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Paleontologoj
Kategorio:Germanaj geologoj
Kategorio:Apolda
Kategorio:Homoj rilataj al Jena
Kategorio:Lernejestroj
Hauppauge (Nov-Jorkio)

**Hauppauge** estas loĝloko de Usono, kiu troviĝas en la orienta parto de Longinsulo, la plej suda parto de la subŝtato Nov-Jorkio. Laŭ censa takso de  ĝi havis . Administre la loko apartenas al la kantono Suffolk. Kvankam la kantona ĉefurbo estas Riverhead, la plej multaj kantonaj oficejoj estas en Hauppauge.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala kantona retejo ()

Kategorio:Urboj de Novjorkio
Kantono Nassau (Nov-Jorkio)

**Kantono Nassau** ( *Nassau County*) estas kantono, kiu troviĝas en la centra-okcidenta parto de Longinsulo, la plej suda parto de la subŝtato Nov-Jorkio en Usono. Laŭ censa takso de  ĝi havis , igante ĝin la kvina plej popolriĉa distrikto en Novjorkio, post la urbopartoj Broklino, Kvinzo kaj Manhatano de Novjorko kaj post la najbara kantono Suffolk. La ĉefurbo estas Mineola, dum la plej granda urbo laŭ loĝantaro fakte estas Hempstead.
 
La kantono estas nomata laŭ la nobela dinastio Nassau kaj origine laŭ la urbo Nassau en Germanio. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Nov-Jorkio
*Nassau
Ray Johnson

**Ray JOHNSON** (naskiĝis la 16-an de oktobro 1927 en Detrojto, mortis la 13-an de januaro 1995, 67-jara, en Sag Harbor, Longinsulo, Novjorkio) estis usona artisto, pentristo, ilustristo, fotisto, kungluisto kaj verkisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto kaj ankaŭ forte asociiĝas kun Novdadaismo kaj poparto.  

## Tekst-arto 
Ĉi tiu artisto famiĝis pro tio ke li uzis vortojn kaj literojn de tre malsamaj lingvoj en lia verkaro.  

## Vidu ankaŭ 
* Poŝtarto

Kategorio:Usonaj artistoj
Pustiměř

**Pustiměř** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Pustiměřské Prusy.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1046. Ĝis la jaro 1926 apartenis al Pustiměř municipo Zelená Hora, en la jaro 1942 kun la municipo kuniĝis eksa Německé Prusy, nun Pustiměřské Prusy.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Benedikto
* Restaĵoj de rotondo de sankta Pantaleono
* Burgo Melice
* Monaĥejo Pustiměř

## Pluaj fotoj 

2024 Pustiměř rotunda.jpg|Rotondo de sankta Pantaleono
2024 Pustiměř ZŠ.jpg|Baza lernejo
Fara, Pustiměř, okres Vyškov.jpg|Paroĥo en Pustiměř


Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Vyškova pordego
Sándor Veres (operkantisto)

**Sándor Veres** [ŝAndor vereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Veres Sándor** estis hungara operkantisto (basbaritono). Lia origina nomo estis *Róth Mór* ĝis 1878, lia prenita familia nomvarianto estis *Veress*.

Mór Róth (la baldaŭa Sándor Veres) naskiĝis en aprilo de 1859 en Hejőcsaba, li mortis la  en Rákospalota (iama urbo).

## Biografio 
Sándor Veres devenis el juda familio. Li estis buĉisto en la familia vendejo, kiam kompetentulo aŭdis lin kanti surstrate. Li ricevis kantistajn rolojn en teatra trupo de Gyula Miklósy en Miskolc en 1876. Post 2 jaroj li estis levita al Népszínház, sed li kaŭzis skandalon, tial li iris al Teatro de Pécs, poste al teatra trupo de Gerő Aradi en Teatro de Szeged. Li edziĝis en 1881 kaj la paro aliĝis al trupo de Lajos Jakab (aktoro) en Székesfehérvár. Inter 1890-1895 li estis membro de Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste li kantis en amuzejoj, tamen interrompe li kantis en provincaj teatrejoj, fine li turneis en Britio. Hejmenveninta li estis pordisto kaj li vivis malriĉa.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Georges Bizet: *Carmen* – Escamillo
* Charles Gounod: *Faust* – Valentin
* Pietro Mascagni: *Cavalleria Rusticana* – Alfio
* Ede Szigligeti: *Cigányok* – Gyuri
* Giuseppe Verdi:
** *Il Trovatore* – grafo Luna
** *La Traviata* – Georges Germont
** *Otello* - Montano
* Richard Wagner: *Lohengrin* – reĝa servisto

## Liaj membiografiaj libroj 
* *Tépett babérlevelek. Egy érdekes kálváriajárása.* (1909)
* *Egy énekes emlékiratai* (1914)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Futbala Mondpokalo 2022

La **Futbala Mondpokalo 2022** de Kataro () estis la dudek-dua eldono de la vira Futbala Mondpokalo organizita de FIFA. Tiu ĉi eldono okazis de la  ĝis la  en Kataro, kiu akiris la organizajn rajtojn la .

Estis la tria fojo, kiam la Futbala Mondpokalo estis ludata sur la azia kontinento post la Futbala Mondpokalo 2002 en Sud-Koreio kaj Japanio kaj la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio (kvankam ĉi-lasta havis ununuran ejon en azia teritorio, Jekaterinburgo), kaj la unua, kiu okazis en okcidenta Azio (la azia parto de Rusio ne konsideratas parto de la regionego okcidenta Azio). Ankaŭ unuafoje, la turniro okazis en Proksima Oriento, en araba lando kun islama plimulto, same kiel tiu kun la plej malgranda teritoria etendo.

Ĝi ankaŭ estis la Monda Pokalo kun la plej longa atendotempo ekde 1950 kompare kun sia antaŭa eldono, ĉar ĝi okazis inter la monatoj novembro kaj decembro 2022, male al la kutimaj monatoj junio kaj julio. Paralele, ĝi estis la plej mallonga Futbala Mondpokalo ekde 1978, ĉar ĝi daŭris nur 29 tagojn kontraste al la kutimaj 32 tagoj en la lastaj ĉampionadoj.
__TOC__

## Partoprenantaj teamoj 
## Ejoj 

## Grupoj 
[dekstra|eta|[Adidas Al Rihla (pilko)|Al Rihla, la oficiala pilko]]

### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
### Grupo E 
### Grupo F 
### Grupo G 
### Grupo H 
## Eliminaj bataloj 
## Kritikoj 
260ra|dekstra|eta|Kartuno pri sklava laboro sur la konstruejoj en Kataro antaŭ la Mondpokalo 2022
Jam unu jaron antaŭ la okazigo de la Mondpokalo la katara registaro avertis, ke samsekseco estas malpermesita en la lando, pro kio oni ne permesos tiajn montrojn ankaŭ dum la ĉampionado. Tio okazis kiam tutmonde multaj sportistoj kaj partikulare futbalistoj, landaj federacioj kaj internaciaj organizoj almenaŭ teorie apogas la lukton por la homaj rajtoj. Tio ne estis surprizo, ĉar jam en la elekto de Kataro super Usono, Aŭstralio, Sud-Koreio kaj Japanio en 2010, estis tia kondiĉo. La sistema malobeo de Kataro al la homaj rajtoj, jam estis konata delonge. Do, la respondeco pri la elekto de tia lando por internacia sportevento, kuŝas je la flanko de la elektantaj institucioj, kiuj asertis voli plian tutmondiĝon de la evento, sed certe celis precipe la ekonomiajn kontraktojn, kiujn Kataro povis disponigi.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Partoprenantaj teamoj al Futbala Mondpokalo 2022
* Futbala Mondpokalo
* Araba Pokalo 2021
* Stratinfana Mondpokalo
* FIFA
* Adidas Al Rihla (pilko)
* MSC World Europa

## Eksteraj ligiloj 
*  (FIFA)
*  (Kataro 2022)

## Tradukfonto 
Kategorio:Futbala Mondpokalo

Kategorio:Futbalo en Kataro
Kategorio:Futbalo en 2022
Italo Giordani

**Italo GIORDANI** (naskiĝis la 1882) estas itala pentristo, aktiva en Francio.

Italo Giordani translokiĝis al Napolo por studi en la Akademio de Belartoj en Napolo, poste li studis unue en Venecio kaj poste, de 1908 ĝis 1909, poste en Milano, kun Cesare Cesare Tallone kiel Majstro, tuj sukcesante en Francio. en 1917, kaj poste per siaj ekspozicioj en Parizo. Li atingis la lagon Como kaj la lokon Lierna kiel gasto de kelkaj familioj de la eŭropa nobelaro ferianta, kaj dediĉos sin al la subĉiela pentrado de pejzaĝoj kaj aĵpentraĵoj. Sed li pentris ankaŭ vidojn de Venecio, Martigues kaj Cannes, Amalfi kaj Posillipo, lokojn ebriajn de lumo, kaj kiel li mem diras kantataj de poetoj, kaj vizitataj de li en feliĉaj momentoj.

Li pentris antaŭ ĉio pejzaĝojn, kun predilekto por la lagoj Como ofte enigita en kamparscenojn. Italo Giordani-artaĵoj estas karakterizitaj per polikromio kaj brileco.

## Bibliografio 
* "Il secolo 20. rivista popolare illustrata", p. 799, 1920
* Rassegna d'arte antica e moderna, p. 21, 1920
* Italo Giordani, Haldane Macfall, Catalogue of Paintings by Italo Giordani, publisher United Arts Gallery (London, England), 1922
* Revue de l'Amérique latine, Volume 14, p. 96, pubblisher, Ernest Martinenche, 1927
* Revue belge, vol. 3, 1928

Giordani
Dan Graham

**Dan GRAHAM** (naskiĝis la  en Urbana, mortis la  en Novjorko) estis usona artisto, skulptisto, arkitekto, ĵurnalisto, gravuristo kaj fotisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto. 

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj artistoj
Kantono Suffolk (Nov-Jorkio)

**Kantono Suffolk** (, prononco laŭ sistemo IFA []) estas kantono, kiu troviĝas en la orienta parto de Longinsulo, la plej suda parto de la subŝtato Nov-Jorkio en Usono. Laŭ censa takso de  ĝi havis , igante ĝin la kvara plej popolriĉa distrikto en Novjorkio, post post la urbopartoj Broklino, Kvinzo kaj Manhatano de Novjorko. La ĉefurbo estas Riverhead, kvankam la plej multaj kantonaj oficejoj estas en Hauppauge, dum la plej granda urbo laŭ loĝantaro fakte estas Brookhaven.
 
La kantono estas nomata laŭ la graflando Suffolk en Anglio, de kie ĝiaj plej fruaj eŭropaj setlantoj venis. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Nov-Jorkio
Deĥak - Revuo por bona literaturo

***Deĥak - Revuo Ppor bona literaturo*** (en la hebrea: דְּחָק - כתב עת לספרות טובה) estas israela literatura revuo redaktita de Yehuda Vizan, traktanta larĝan gamon de temoj de poezio, prozo, dramo kaj judisma filozofio, artkritiko, arto kaj politika filozofio. "Deĥak" estas biblia vorto signifanta "streso", "puŝo", "krizo" aŭ "tempo de bezono".

La unua numero aperis en 2011 kaj estis akuzita de kritikantoj (kiel Menahem Ben), pro sia "Haskala" naturo, estanta tro "snoba kaj indulgema". Sed postaj numeroj estis laŭditaj de kritikantoj, kaj konservativaj (Makor Riŝon) kaj liberalaj (Haaretz, Yitzhak Laor), kiel eminenta literatura revuo de Israelo.

Inter ties konstantaj kontribuantoj estas multaj el la superregaj poetoj de Israelo, aŭtoroj, kleruloj, artistoj kaj tradukistoj.

La revuo eldonadas multajn intervjuojn kun rimarkindaj famuloj kiel: John Searle, Charles Simic, Hilary Putnam, Adam Zagajewski, Noam Chomsky, Nathan Zach, Luc Tuymans, Roger Scruton, Aharon Ŝabtaj, Charles Bernstein, Marjorie Perloff, Razmik Davoyan, Paul Muldoon, Richard Swinburne, Rae Armantrout, Dieter Henrich, Daniel Dennett, Richard Greene, Allen W. Wood, Michaël Borremans, , Nikolai Tolstoy, Peter Cole, Meir Wieseltier, Roger Kimball, Ya'akov Dorchin, Armen Darbinyan, Tobias Wolff, Tom Rockmore, Robert Stern, Christian Bök, Hrant Bagratyan, Timur Kibirov, Suzana Howe, Alain de Benoist, George Szirtes, Alice Oswald, Aleksandr Dugin, Christine Korsgaard, Alan Riach kaj aliaj.

*Deĥak* estas presita revuo. Pasintaj numeroj estas haveblaj enrete por libera legado (en la hebrea) ĉe la revua retejo. Apud la revuo funkcias malgranda gazetaro kiu eldonas hebrean kaj tradukitan poezion, dramon kaj kritikon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Renkontas la iconoclast de la poezia mondo de Israelo, intervjuo kun la redaktoro de Deĥak Yehuda Vizan, *Haaretz*, 31.8.2012
* *Deĥak* ĉe la Moderna hebrea Literaturo Bio-Bibliografia Leksikono

Kategorio:Literaturaj gazetoj
Kategorio:Hebrelingva literaturo