open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Krupina

**Krupina,** hungare **Korpona,** germane **Karpfen** estas urbo en Slovakio.
eta|maldekstra|Urbodomo de Krupina

## Situo
Krupina situas en valo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Zvolen, laŭ fervojo Šahy-Zvolen.

## Historio
La urbo fondiĝis en la 11-a jarcento, kiam Stefano la 1-a (Hungario) setligis germanojn. Post 2 jarcentoj saksaj ministoj alvenis. La unua mencio devenis el 1238 en latina formo *Corpona*. La tataroj detruis la komunumon en 1241. En la 15-a j.c. la setlejo havis urbomuron, krome ankaŭ la preĝejo havis defendan muron. En 1541 sur pinto de la proksima monto sentinela turo estis konstruita. En 1582 la turkoj ne povis okupi la komunumon. Tiutempe ĝi iĝis departementejo de Hont. En 1604 armeo de Stefano Bocskai okupis la urbon, post unu jaro parlamento okazis. La turkoj rabadis en 1626 kaj en 1647, sed en 1678 la turkoj dufoje vane sieĝis la urbeton. En 1682 Emeriko Thököly, en 1703 Francisko Rákóczi la 2-a okupis ĝin kaj tenis ĝin ĝis 1708, kiam retiriĝanta armeo bruligis la urbeton. En 1724 gimnazio ekfunkciis. En 1910 loĝis en la urbeto 4016 da homoj, (3460 slovakoj kaj 484 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hont (historia departemento), kie estis distriktejo, poste ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio. En 2001 plejparte slovakoj loĝis tie.
eta|Gvatturo de Krupina

## Vidindaĵoj
*muro, kiu ĉirkaŭis la mezepokan preĝejon
*romanika paroĥa preĝejo el la 13-a j.c., poste barokiĝis
*baroka-klasikisma kapelo omaĝe al Dolora Virgpatrino el 1794
*kapelo omaĝe al Sankta Anna el 1852
*baroka monumento-kolono pri Sankta Triunuo el 1752
*klasikisma luterana templo el 1786
*renesancaj loĝdomoj el la 16-a j.c.
*muzeo
*sentinela turo

## Partneraj lokoj 
*  Nepomuk, Ĉeĥio
*  Krapinske Toplice, Kroatio

## Famuloj 
En la iama Korpona naskiĝis:
* hungara aktoro Károly Báródi
* hungara fotisto Kata Kálmán
* hungara geologo Aurél Liffa
* hungara piaristo Jácint Valla.
En la iama Korpona mortis:
* hungaraj piaristoj László Haskó kaj Ernő Szolcsányi.

## Famaj nomportantoj 
La hungaran nomon "Korpona" portis:
* Kornél Korponai
* János Korponay
* Julianna Korponay

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Kategorio:Urboj de Slovakio
Kategorio:Distriktaj urboj en Slovakio
Konĉerteno

La **konĉerteno** (: malgranda konĉerto) estas la soliste muzikanta instrumentgrupo ene de la granda konĉerto. Ĝi kontraŭe-kontrastas la la plenan orkestron („tutti“ aŭ ripieno, do tuteco) – la faktan grandan konĉerton.

En la praa itala Concerto grosso la konĉerteno konsistas plejparte el arĉinstrumentoj, en germanio ofte el blovinstrumentoj.

Kategorio:Klasika muziko
Tuteco

**Tuteco** (itale *tutti*, ĉiuj) estas termino, kiu signifas, ke la tuta orkestro ludas, male al la solo tie, kie (parto de) la orkestro silentas.

La nocio *tutti* troviĝas ofte en la partituro. Ankaŭ en la barokmuziko oni uzas la terminon, kie la ripieno kaj konĉerteno ludas kune.

Variantoj de la termo *tutti* estas: **tutta**, **tutte**, **tutto** kaj ankaŭ tiuj signifas 'la tutecon'. Ekzemple en pianomuziko foje menciitas *tutte le corde* resp 'ĉiuj kordoj', kiam oni ne uzu la dampopedalon (maldekstra pedalo de la fortepiano). Male al *una corda*, resp. "unu" (fakte ofte 2) kordo, kun la maldekstra pedalo.

## Orgentuteco 
eta|280ra|la tutti-piedŝaltilo de orgeno
Alia speco de 'tutti' estas tiu ĉi de orgeno: tiam ĝi rilatas al instalaĵo, kiu ebligas enŝalti ĉiujn registrojn apartenaj al la plena orgeno. Tiu ĉi kelkfoje ne entenas registrojn mallaŭtajn, kiuj ja tamen foruzas venton.

Kategorio:Muzika teorio
Kategorio:Orgeno
Andaluza dialekto

300px|dekstra|eta|Du gravaj trajtoj de la dialekto, nome la ŝanĝoj inter la sonoj korespondaj al literoj so kaj zo.
La **andaluza dialekto** estas variaĵo de la hispana lingvo parolata en Andaluzio (Hispanio) kiu laŭ la uzataj kriterioj povas etendiĝi al iuj sudaj partoj de Ekstremaduro, al parto de Murcia regiono kaj al aŭtomaj urboj Ceŭto kaj Melilo.

Ĝi havas kelkajn trajtojn malsamajn de la hispana kaj pro tio, kelkaj personoj diras ke andaluza estas lingvo. Tiu idiomo havas projektojn de gramatikoj kaj ortografio sed ne havas oficialajn regulojn.

Kelkaj (multaj) trajtoj de tiu idiomo estis alportita al Ameriko fine de la 15-a jarcento kune kun trajtoj el la insuloj Kanarioj (proksimume similaj aŭ eĉ samaj) kaj estos poste la bazo de la diferencigo inter la hispana lingvo de Hispanio kaj la hispana de Hispanameriko. Tiu andaluzaj parolantoj eleŭropiĝis el la zono inter Cádiz, Sevilla kaj Huelva.

Kategorio:Hispana lingvo
Kategorio:Dialektoj de la hispana lingvo
Ripieno

La **ripieno** (itale: plena) estas nomo devena el la 18-a jarcento por la  tuteco en granda konĉerto, kiu estas muzikata de la tuta orkestro male al la solistaj partoj (konĉerteno). Nuntempe oni ankaŭ uzas la vorton por la latunblovinstrumentoj en la orkestro. La *basso ripieno* postulas la plifortigon de la *tutti*-partoj resp. ritorneloj. *Senza ripieno* signifas, ke nur la solistoj ludu. Ofte la vorto estas fuŝita kiel *repiano*.

En la orgenkonstruo **ripieno** estas la itala nomo por pleno de orgeno.

Kategorio:Klasika muziko
Kategorio:Orgeno
Nelahozeves

**Nelahozeves** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, surborde de la rivero Vltava, 25&nbsp;km norde de la ĉefurbo Prago. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* kastelo Nelahozeves - riĉe ornamita malfrurenesanca konstruaĵo, kun unika biblioteko kaj ampleksaj kolektoj de malnova eŭropa pentroarto kaj artmetiaĵoj
* naskiĝdomo de mondfama komponisto Antonín Dvořák (1841-1904) - muzeo kun ekspozicio pri lia vivo kaj verkaro
* Preĝejo de Sankta Andreo kun ligna sonorilejo

## Aranĝoj 
* Ĉiujara muzikfestivalo omaĝe al naskiĝdatreveno de Antonín Dvořák
(okazas ekde aprilo ĝis fino de septembro)

Zámek Nelahozeves.jpg|Kastelo de la norda flanko
Nelahozeves birthhouse of Antonin Dvorak.JPG|Naskiĝdomo de A.Dvořák
Nelahozeves CZ St Andrew church 493.jpg|Preĝejo de Sankta Andreo

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo pri la muzikfestivalo ĉeĥlingve


Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kisigmánd

**Kisigmánd** (kiŝigmAnd) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Komárom. Kis signifas malgranda, kiu faras diferencon de Nagyigmánd.
eta|Blazono de Kisigmánd

## Bazaj informoj 
* Areo: 13 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 500
* Poŝtkodo: 2948
* Telefonprefikso: 34

## Geografio 
Kisigmánd situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo Komárom-Kisbér kaj aŭtoŝoseo M1 Budapeŝto-Vieno preteriras. Troviĝas Komárom 15 km-ojn for.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1440 en formo **Kyswygman**. En la 11-a jarcento familio Wigman havis la bienojn, verŝajne tio estas la sama en la vilaĝnomo *igmánd*. La turkoj faris senhoma la vilaĝon en 1543. Kalvinanaj hungaroj refondis ĝin en la 17-a jarcento, ilia eklezio formiĝis en 1796. Dum la militiro de armeo de Napoleono en 1809 apud la vilaĝo konstruiĝis remparo. En 1848 malgranda komunumo **Szentmihály** (sentmihAj) aliĝis al Kisigmánd. Szentmihály aperis en dokumentoj en 1292 en formo *villa Schentmihal*. Tiutempe ĝi estis pli granda ol Kisigmánd, sed la turkoj faris ĝin senhoma.

Kisigmánd en 1926 akiris la rangon grandvilaĝo. En 1938 impona vilaĝdomo konstruiĝis. Kisigmánd, Csém kaj Nagyigmánd en 1971 formis komunumon, kies lasta estis la centro. La disiĝo okazis en 1990, sed Kisigmánd ne havas lernejon kaj infanĝardenon. Vilaĝservoj estas sportejo kaj junulara klubo. La loĝantaro okupiĝas pri agrikulturo, aparte menciinda estas bredado de porkoj kaj bovoj.

En Kisigmánd migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* katolika kapelo de 1823
* postbaroka kalvinana preĝejo de 1796, turo aldoniĝis en 1914
* nobeldomo de Milkovich (milkoviĉ)
* kastelo de Ghyczy (gici) el la 19-a jarcento

## Famuloj 
En Kisigmánd naskiĝis ministro Jenő Ghyczy.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kerékteleki

**Kerékteleki** (kerEkteleki) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Meza** Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Kisbér. La vilaĝnomo signifas: radoparcela.

## Bazaj informoj 
* Areo: 30 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 700
* Poŝtkodo: 2882
* Telefonprefikso: 34

## Situo 
La vilaĝo situas laŭ traira flankovojo, ĉefvojo Székesfehérvár-Győr preteriras. Troviĝas Bársonyos 3, Kisbér 9 km-ojn for.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1237 en formo **Keregj**. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. La refondiĝo okazis post fine de la liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a en 1711. Ĝis 1945 granda parto de la bienoj apartenis al Kisbér. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturo.

## Vidindaĵo 
* tombeja baroka kapelo de 1746, nun uzata ankaŭ preĝejo
* baroka nobeldomo de Rakovszky (rakovski)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
Környe

**Környe** [kornje] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Tatabánya.
eta|Blazono de Környe
eta|Monumento en Környe

## Bazaj informoj 
* Areo: 45 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 4450
* Poŝtkodo: 2851
* Telefonprefikso: 34

La vilaĝo situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Tatabánya-Kisbér. Troviĝas Tatabánya 5 km-ojn for.

## Historio 
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko, la romianoj konstruis *Castrum* nomata *Quirinum* (fortikaĵon). La unuaj skribitaj memoraĵoj devenas el 1328 en formo *Kernye*. Dum la turkoj la vilaĝo senhomiĝis, kiu poste refondiĝis en 1745 fare de germanoj. Templo konstruiĝis en 1757, kiu neniiĝis pro incendio en la 19-a jarcento. En tiu jarcento la vilaĝo prosperis, formiĝis lernejo, infanĝardeno, banko, poŝto, vilaĝdomo, observatorio. En 1902 la fervojo atingis la vilaĝon, post jardeko komenciĝis la karbominado, muelejoj funkciis. En 1947 parto de la germaneco estis deportita al Germanio. Kolĥozo kaj ŝtata bieno formiĝis en 1949.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo Epifanio (Környe) de 1866
* diversaj ŝtonoj de romianoj ĉe la paroĥo
* ligna skulptaĵo de Urbano la 1-a
* monumento pri Arpado en parko
* restaĵoj de fortikaĵo ĉe la minejo

## Famuloj 
* En Környe naskiĝis:
** Ilona Richter
** Árpád Somogyi.
* En Környe mortis Károly Posztóczky.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Leányvár

**Leányvár** (leAnjvAr), germane **Leinwar** estas vilaĝo en Hungario en regiono **Meza Transdanubio**, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Dorog. La nomo signifas fraŭlinofortikaĵo.
eta|200px|Blazono de Leányvár

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1650
* Poŝtkodo: 2518
* Telefonprefikso: 33

## Geografio 
La vilaĝo situas sur deklivoj de Pilis (montaro), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Dorog. La lasta troviĝas 6 km-ojn for.

## Historio 
La komunumo estis loĝata dum la romianoj. La unua mencio devenis el 1270. Iam fortikaĵo konstruiĝis kaj ankaŭ klostro por abatinoj en la 13-a jarcento. Post jarcentoj ambaŭ iĝis kvazaŭ unueca, tial la vilaĝnomo "fraŭlinofortikaĵo". La turkoj faris senhoma la vilaĝon, poste germanoj refondis ĝin. En 1946 parto de la germaneco estis deportita al Germanio.

Vidindaĵo estas klasikisma katolika preĝejo omaĝe al Elizabeto de Hungario de 1823.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kecskéd

**Kecskéd** estas vilaĝo en Hungario en regiono **Meza Transdanubio**, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Oroszlány. La nomo signifas via kapro.

* Areo: 11 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1900
* Poŝtkodo: 2852
* Telefonprefikso: 34

La vilaĝo situas sub piedo de monto Vértes, fine de sakovojo, laŭ fervojo Tatabánya-Oroszlány. Troviĝas Környe 4, Tatabánya 11&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko, poste alvenis romianoj. Dum la mezepoko pri la vilaĝo ne troviĝas mencio, nur pri vilaĝo **Chetke**. Eble okazas, ke tio estas identa kun Kecskéd. La turkoj faris senhoma la regionon. Kecskéd formiĝis post la turkoj, en 1735 familio Esterházy venigis germanojn. Tiutempe la loĝantoj okupiĝis pri fruktoj kaj ŝafoj. Nun malgranda muzeo prezentas historion de la germaneco.

## Vidindaĵoj 
* paroĥa romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Sankta Anna de 1764

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Universitato de Georgio

eta|Librejo
La **Universitato de Georgio** (, aŭ, mallongigite *UGA*) estas la plej granda altlerneja institucio en la usona ŝtato Georgio.

La universitato estis establita en 1785 kaj laŭ la stato de 2017 proksimume 37 600 studentoj studis tie, laŭ la stato de 2019 proksimume 38 900. Ĝi troviĝas en Athens, ĉirkaŭ 113 kilometrojn nordoriente de Atlanto, kaj estis la unua ŝtat-ĉartita universitato en Usono. Parto de la institucio estas la universitata eldonejo ***University of Georgia Press***. 

## Historio 
La proklamo de la establado de la universitato kiel publika universitato de la ŝtato Georgio okazis la 27-an de januaro 1785. En februaro 1786, la estraro de kuratoraro de la universitato renkontiĝis por la unua fojo kaj la unua prezidanto, Abraham Baldwin, estis elektita . En 1801, la loko de la agado estis elektita kaj konstruproceduroj komenciĝis. La unua konstruaĵo estis nomita Franklin College laŭ prezidanto Benjamin Franklin kaj nun estas konata kiel "Old College". En 1804, la unua grupo de diplomiĝintoj studentiĝis ĉe la universitato.

## Organizo 
La universitato inkluzivas 17 kolegiojn kaj lernejojn:
* Franklin Kolegio de Arto kaj Sciencoj - fondita en 1801
* kolegio de Agrikulturo kaj Medisciencoj - fondita en 1859
* lernejo de juro - fondita en 1859
* kolegio de Apoteko - fondita en 1903
* lernejo de Forstado kaj Naturresursoj - fondita en 1906
* kolegio de Eduko - fondita en 1910
* lernejo de Altnivelaj Studoj - fondita en 1910
* kolegio de Komercadministracio - fondita en 1912
* kolegio de Ĵurnalismo kaj Amaskomunikado - fondita en 1915
* kolegio de Familio kaj Konsumanto-Sciencoj - fondita en 1933
* kolegio de Veterinara Medicino - fondita en 1946
* lernejo de Socia Laboro - fondita en 1964
* kolegio de Medio kaj Dezajno - fondita en 1969
* lernejo de Publikaj Rilatoj kaj Internaciaj Rilatoj - fondita en 2001
* lernejo de Ekologio - fondita en 2001
* kolegio de Popolsano - fondita en 2007
* kolegio de Inĝenieristiko - fondita en 2012

## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Georgio (angle)

Kategorio:Universitatoj en Georgio
Clamator

***Clamator*** estas genro de grandaj kukoloj aŭ pli bone dirite birdoj de la familio de Kukoledoj. Estas kvar specioj:
* Avelflugila kukolo, *Clamator coromandus* (Linnaeus, 1766) nordo do Hindia subkontinento, Ĉinio kaj Sudorienta Azio. LC 
* Tufkukolo, *Clamator glandarius* (Linnaeus, 1758) Afriko kaj Mediteranea Baseno. LC
* Levaijanta kukolo, *Clamator levaillantii* (Swainson, 1829) Sub-Sahara Afriko. LC 
* Makulkukolo, *Clamator jacobinus* (Boddaert, 1783) Suda Azio kaj Sub-Sahara Afriko. LC
** *C. j. serratus* (Sparrman, 1786)
** *C. j. pica* (Hemprich & Ehrenberg, 1833)
** *C. j. jacobinus* (Boddaert, 1783) 

La kukoloj de la genro *Clamator* troviĝas en plej varmaj partoj de suda Eŭropo kaj Azio, kaj en Afriko sude de la Saharo. Tiuj estas birdoj de varmaj malfermaj arbustaj habitatoj, sed kelkaj specioj estas almenaŭ parte migrantaj, ĉar foriras al pli varmaj kaj humidaj areoj en vintro.

Tiuj estas grandaj kukoloj, ĉiuj almenaŭ 33 cm longaj, kun larĝaj avelkoloraj flugiloj kaj longaj kaj mallarĝaj vostoj. Ili havas rimarkindajn bildojn per plumaroj nigraj, blankaj kaj brunaj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas plumarojn diferencigajn. La du afrikaj specioj havas ankaŭ du diferencigajn kolorformojn, kaj helajn kaj malhelajn.

Ĉiuj kukoloj el la genro *Clamator* estas nestoparazitoj, kiuj demetas ununuran ovon en la nestoj de mezgrandaj gastigontoj, kiel pigoj), sturnoj, laniedoj, piknonotedoj kaj timaliedoj, depende de la loko. Malkiel la Komuna kukolo, nek la ino nek la ido de la specioj *Clamator* elnestigas la ovojn de la gastiganto, sed la idoj de tiuj plej ofte mortiĝas ĉar ili ne povas konkurenci sukcese kun la kukolido pro la manĝo.

Ili estas tre bruemaj birdoj, kun konstantaj kaj laŭtaj alvokoj. Ili manĝas grandajn insektojn, kiel harecaj raŭpoj, kiuj estas malbongustegaj por multaj birdoj, dum por ili estas delikataĵoj.

## Referencoj 
* Barlow, Wacher kaj Disley, *Birds of The Gambia* ISBN 1-873403-32-1
* Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, *Birds of India* ISBN 0-691-04910-6

Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Migrantaj birdoj
Justas Paleckis

**Justas Paleckis** (* la 22-an de januaro 1899 en Telšiai; † la 26-an de januaro 1980) estis prezidento de la Litovio, fakte de la Litova Socialisma Soveta Respubliko instalita post la invado de Litovio fare de la ruĝa armeo de Sovetunio gvidita de Stalino, ekde la 17-a de junio 1940.

Kiel persono amika al Sovetunio la invadintoj nomuis Justas Paleckis gvidanton de la nova soveta respubliko; antaŭe la nur dum du tagoj oficinta prezidento kaj antaŭa ĉefministro Antanas Merkys, malliberigita de la sovetunia armeo, devis demisii la 17-a de junio 1940.

Justas Paleckis kiel klara kunlaboristo de la diktaturaj invadintoj kontribuis al tio, ke la Sovetunio post la armea konkero de Litovio povis firmigi sian regadon de la teritorio pere de "marionetaj" organoj stiritaj el Moskvo.

Post kreo de formala registaro de la Litova Socialisma Soveta Respubliko Justas Paleckis iĝis ties predidanto.

Kategorio:Prezidantoj de Litovio
Kategorio:Litovaj politikistoj
Kategorio:Herooj de Socialisma Laboro
Kategorio:20-a jarcento en Litovio
Jenő Maticska

dekstra|eta
**MATICSKA Jenő** (matiĉka) estis hungara pentristo naskita en Nagybánya la 30-a de novembro 1885 kaj mortinta samloke la 8-a de februaro 1906.

## Biografio 
Li finis en sia naskiĝurbo kvin klasojn elementajn. Lian talenton malkovris János Thorma. Li ekspoziciis unue en 1900 en Artistkolonio de Nagybánya kaj inter 15-a kaj 24-a de decembro de 1901 en Koloĵvaro. Inter 1902 kaj 1905 li studis en artistkolonio, kie li estis disĉiplo de Károly Ferenczy, István Réti, Béla Iványi-Grünwald, Simon Hollósy. En 1904 kaj 1905 li pasigis la vintron en Romo kun Iványi Grünwald Béla kiel stipendiulo de Nagybánya. Li suferis je tuberkulozo heredita de sia patro. En 1911-1912 oni prezentis en du ekspozicioj en Nagybánya plurajn kreaĵojn liajn. En 1972 oni organizis en muzeo de Baia Mare memorekspozicion.

## Bibliografio 
* Murádin Jenő: *Maticska Jenő*, (monografio) 1985.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

## Eksteraj ligiloj 
* Arto en Hungarujo

Maticska J
Maticska, J.
Invalides (pariza metrostacio)

**Invalides** [ɛ̃valid] () estas stacio de la 8-a kaj 13-a linioj de la metroo de Parizo. Ĝi situas en la 7-a arondismento de Parizo.

## Pri la stacio 
La stacio estas proksima al la aŭtobusstacio de Air France, kaj estas konektita al la RER-stacio *Invalides*. Ĝi estis la loko, kie oni eksperimentis "TRAX", precipe rapidan rultrotuaron.

## Interkonektoj 
*   ''''
*  RATP 28 63 69 83 93 OpenTour
*  N01 N02

## Proksime 
* Hotelo de la Invalidoj (Invalides) / 

## Vidu ankaŭ 
*Listo de metrostacioj de Parizo
*Linio 8 de la metroo de Parizo
*Linio 13 de la metroo de Parizo
*Eksa linio 14 de la metroo de Parizo
*Fantomaj stacioj de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 8 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 13 de la metroo de Parizo
Kategorio:Eksa linio 14 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 7-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1913
Kategorio:1913 en Francio
La Tour-Maubourg (pariza metrostacio)

**La Tour-Maubourg** [la tuʁ mobuʁ] estas stacio de la linio 8 de la metroo de Parizo. Ĝi situas en la 7-a arondismento de la franca ĉefurbo.

## Pri la stacio 
La nomo de la stacio estas omaĝo al la markizo Marie Victor Nicolas de Fay de La Tour-Maubourg (1768-1850), elmigrulo dum la franca revolucio, generalo dum la Unua Imperio kaj ministro pri milito dum la Burbona Resurtronigo. Li cetere estis la guberniestro de la hotelo de la Invalidoj ekde 1821 ĝis 1830.

## Historio 
La stacio malfermiĝis en 1913.

## Interkonektoj 
*  RATP 28, 69

## Proksime 
* Hotelo de la Invalidoj / 

## Vidu ankaŭ 
* Linio 8 de la metroo de Parizo
* Listo de metrostacioj de Parizo

Kategorio:Linio 8 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 7-a arondismento de Parizo
Madeleine (pariza metrostacio)

**Madeleine** [madlɛn] estas stacio de la 8-a, 12-a kaj 14-a linioj de la metroo de Parizo. Ĝi situas en la 8-a arondismento de Parizo.

## Pri la stacio 
La stacio malfermiĝis en 1913. Ĝia nomo aludas al la nomo de la vilaĝo, kiu disvolviĝis ekde la 6-a jarcento okcidente de Parizo, sur tereno de la episkopo de Parizo. Ĝi rapide nomiĝis *Ville-l’Évêque*, kaj la loka kapelo estis dediĉita al Sankta Maria Magdalena en la 13-a jarcento.

## Proksimaj vidindaĵoj 
* Preĝejo Madeleine
* Olympia de Parizo
* Ministerio pri justico
* Placo Madeleine
* Placo Vendôme
* Teatro Édouard VII
* Revizora Kortumo

## Interkonektoj 
*  RATP 24, 42, 52, 84, 94

## Vidu ankaŭ 
*Listo de metrostacioj de Parizo
*Linio 8 de la metroo de Parizo
*Linio 12 de la metroo de Parizo
*Linio 14 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  (RATP)

Kategorio:Linio 8 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 12 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 14 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 8-a arondismento de Parizo
Opéra (pariza metrostacio)

**Opéra** [ɔpeʁa] estas stacio de la 3-a, 7-a kaj 8-a linioj de la metroo de Parizo. Ĝi situas lime de la 2-a kaj 9-a arondismentoj de Parizo.

## Pri la stacio 
La nomo de la stacio devenas de la apuda operejo Garnier, konstruita de la arkitekto Charles Garnier. Ĝi situas fine de la avenuo de la Operejo. Unu el la enirejoj troviĝas antaŭ la operejo.

La stacio Opéra estas konata pro sia kloaka odoro .

## Interkonektoj 
*  *Auber*
*  RATP 20 21 22 27 29 42 52 53 66 68 81 95  OpenTour
*  N15 N16

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 3 de la metroo de Parizo
* Linio 7 de la metroo de Parizo
* Linio 8 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  (RATP)

Kategorio:Linio 3 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 7 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 8 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 2-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 9-a arondismento de Parizo
Konektilo (orgeno)

eta|400px|Piedŝaltiloj supre de la pedalaro por ekfunkciigi konektilojn

**Konektiloj** estas manualkonektiloj ĉe la orgeno. Ili ebligas la samtempan ludadon de diferencaj suborgenoj per unu manualo aŭ la ludadon de la manualregistroj per la pedalaro. Tiel eblas, ludi la registrojn de diferencaj manualoj samtempe kaj atingi pli grandan laŭtecon, sed ankaŭ aldonajn kombineblecojn.

La manipulado de la manual- kaj pedalkonektiloj funkcias jene, depende de la orgena konstrutipo
* per specialaj, klikeblaj piedkupliloj
* per mantiriloj, kiuj estas formitaj kiel orgenregistraj tiriloj
* per elektrikaj premklavoj
* per forŝovado de manualo *(ŝovkonektilo)*

## Konektmanualoj 
La **konektmanualo** troveblas foje kiel kroma manualo precipe je iom malgrandaj, kutime dumanualaj orgenoj. Teknike kaj praktike konstrueblas diversstrukturaj mekanismoj, kiuj tamen samas en unu rilato: temas pri manualo sen propraj registroj, kun kiu ambaŭ aliaj manualoj estas konektitaj. Per la konektmanualo orgenisto akiras pluan dinamikan eblecon. Dum kiam je dumanuala orgeno la eblecoj estas limigitaj (aŭ ambaŭ manualoj memstaras aŭ ambaŭ manualoj kunas sur la ĉefmanualo, dum kiam la supra manualo memstaras), oni nun povas ludi ambaŭ manualojn kaj konektitajn kaj ankaŭ solajn.

Alia varianto kun similaj eblecoj estas la helpklavaro. Tiu ĉi estas fikskonektita kun unu el ambaŭ manualoj, tamen ekzistas normala manualkonektilo, kiu ne efikas sur la helpklavaro. Je ekfunkciita konektilo rezultas do la samaj eblecoj kiel je konektmanualo. Tiu ĉi versio proponas la eblecon ekfunkcii la konektilon dum la ludado, krome povas rezulti avantaĝoj por la aranĝado de la manualoj.

## Specialkonektiloj 
En la romantika epoko pro la enkonduko de la pneŭmatika kaj poste la elektra traktilaro oni ekuzis multnombron da specialkonektiloj, kiuj diferenceblas jene:

* *Oktavkonektiloj* – Tiuj ĉi eksonigas la ludatajn tonojn oktavon pli altajn aŭ malaltajn. Oni diferencas inter *suboktava* konektilo, kiu ekludas la saman tonon krome oktavon pli malaltan, kaj *superoktava* konektilo, kiu ekludas la saman tonon krome oktavon pli altan. Je la suboktava konektilo la 16′-pozicio kutime ne estas translimigata. Se oni tiras kun 16′-registro la suboktavan konektilon, tiu ĉi efikas nur ekde la klavo c0. La superoktava konektilo kutime funkcias nur ĝis la tonlimo difinita por la partorgeno. Tio evitas kromajn, malgrandegajn fajfilojn malfacile intonacieblajn, kiuj etendiĝus en la regionon de la supra aŭdlimo.

* *Kvintkonektiloj* – Tiuj ĉi maloftegaj konektiloj kunsonigas la supran aŭ malsupran kvinton. Oni konstruas ilin por la generado de akustikaj („virtualaj“) basregistroj.

* *Melodiaj kaj basaj konektiloj* – La *melodikonektilo* oktavigas respektive nur la plej altan tonon, la *baskonektilo* nur la plej malaltan tonon. Ekzistas ankaŭ baskonektiloj, kiuj konektas la plej malaltan tonon luditan en la manualo el la pedalaro en la manualon, kio ankaŭ nomiĝas „pedalefekto“.

Melodiaj kaj basaj konektiloj nuntempe estas pli maloftaj.

Kategorio:Orgeno
Richelieu - Drouot (pariza metrostacio)

**Richelieu - Drouot** [ʁiʃəljø dʁuo] estas stacio de la 8-a kaj 9-a linioj de la metroo de Parizo. Ĝi situas lime de la 2-a kaj 9-a arondismentoj de Parizo.

## Pri la stacio 
La nomo de la stacio estas omaĝo al la grafo Antoine Drouot (1774 - 1847, el Nancy, kiu fariĝis artileria generalo kaj akompanis Napoléon Bonaparte al la insulo Elbo. La nomo cetere aludas al la kardinalo Richelieu, la fama ĉefministro de Ludoviko la 13-a.

## Historio 
La stacio malfermiĝis la .

## Interkonektoj 
*  RATP 20 39 48 67 74 85

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 8 de la metroo de Parizo
* Linio 9 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 8 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 9 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 2-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 9-a arondismento de Parizo
Walter Mittelholzer

**Walter Mittelholzer** (naskiĝis la 2-a de aprilo 1894 en Sankt-Galo, Svislando; mortis la 9-an de majo 1937 en Stirio, Aŭstrio) estis svisa aviadpioniro. Li aktivis kiel piloto, fotisto, vojaĝverkisto kaj kiel unu de la unuaj aviadentreprenistoj.[eta|200ra|dekstra|Memorejo pri Walter Mittelholzer en [Kloten malantaŭ la Flughaveno Zuriko]]En la jaro 1917 Mittelholzer akiris la civilan fluglicencon kaj en la jaro 1918 li finis la edukadon kiel armepiloto.

La 5-an de nomvembro 1919 li fondis la *Comte, Mittelholzer und Co., Luftbildverlagsanstalt und Passagierflüge* [Kompanio por elaeraj fotoj kaj pasaĝeraj flugoj]. 1920 tiu ĉi kompanio unuiĝis kun la pli financforta Ad Astra Aero. Mittelholzer fariĝis direktoro kaj ĉefpiloto de la Ad Astra Aero, el kiu poste naskiĝis la firmao Swissair.

Kiel unua li flogis super Afriko de nordo al sudo. Li bezonis por tiu ĉi flugo 77 tagojn. Li startis la 7-an de decembro 1926 en Zuriko, flugis tra Aleksandrio kaj al teriĝis la 21-an de februaro 1927 en Kaburbo. La 8-an den januaro 1930 li superflugis kiel unua homo la Kilimanĝaron.

1931 li fariĝis la unua teknika direktoro de la nova svisa flugkompanio Swissair.

Li mortis en la jaro 1937 pro akcidento en la montaro en Stirio, Aŭstrio.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Zurikanoj
Kategorio:Svisaj verkistoj
Kategorio:Svisaj entreprenistoj
Grands Boulevards (pariza metrostacio)

**Grands Boulevards** [ɡʁɑ̃ bulvaʁ] () estas stacio de la 8-a kaj 9-a linioj de la metroo de Parizo. Ĝi situas lime de la 2-a kaj 9-a arondismentoj de Parizo.

## Pri la stacio 
La stacio malfermiĝis en 1931. Antaŭe nomita "*Montmartre*", kaj sekve "*Rue Montmartre*", la stacio akiris sian nuntempan nomon somere de 1998, okaze de vasta restrukturigo de la grandaj bulvardoj de Parizo.

La nomo de la stacio devenas de la strato Montmartre, kiu estas perpendikulara je la bulvardo kie situas la stacio. La antaŭa nomo de la stacio oftfoje konfuzis turistojn, kiuj emis kredi, ke la stacio troviĝis rekte sub la fama kvartalo Montmartre.

## Interkonektoj 
*  RATP 20 32 39 74 85 OpenTour

## Proksimaj vidindaĵoj 
* Urbodomo de la 9-a arondismento
* Muzeo Grévin

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Alinomitaj stacioj de la Metroo de Parizo
* Linio 8 de la metroo de Parizo
* Linio 9 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 8 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 9 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 2-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 9-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1931
Kategorio:1931 en Francio
Bonne Nouvelle (pariza metrostacio)

**Bonne Nouvelle** [bɔn nuvɛl] estas stacio de la 8-a kaj 9-a linioj de la metroo de Parizo. Ĝi situas lime de la 2-a, 9-a kaj 10-a arondismentoj de la Parizo.

## Historio 
La stacio malfermiĝis en 1931. 

## Pri la stacio 
Ĝia nomo devenas de kapelo, kiu estis starigita ĉirkaŭ 1563 kaj dediĉita al Dipatrino de Bonne Nouvelle. Ĝi estis detruita en 1591 okaze de la sieĝo de Parizo fare de la estonta Henriko la 4-a. Alia preĝejo estis konstruita en 1624, danke al la subteno de Anna de Aŭstrio. Ĝi estis detruita en 1823, escepte de la sonorilturo, kiu iĝis parto de la nuna preĝejo, konstruita de Godde inter 1823 kaj 1830.

## Interkonektoj 
*  RATP 20 32 39

## Proksime 
* Liceo Edgar Poe

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 8 de la metroo de Parizo
* Linio 9 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 8 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 9 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 2-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 9-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 10-a arondismento de Parizo
Galanta

**Galanta,** hungare **Galánta** estas urbo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Galanta.
250ra|eta|maldekstra|Palaco de Galanta

## Situo 
Galanta situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Budapeŝto-Vác-Bratislavo.

## Historio 
La urbo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio devenis el 1237, tiutempe la bienoj apartenis al abatejo de Pannonhalma. Poste ĝi apartenis al diversaj historiaj familioj, fine apartenis al Esterházy, kiu evoluigis la komunumon. En 1570 ĝi iĝis kampurbo kaj en 1635 ricevis privilegiojn de Ferdinando la 2-a. En 1850 la fervojo ekfunkciis. En 1910 loĝis en la urbeto 3274 da homoj (2933 hungaroj, 202 slovakoj kaj 115 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Hungara reĝlando al Pozsony (reĝa departemento), kie estis distriktejo. Poste ĝi iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, dume inter 1938-1945 la urbo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la germanoj okupis Hungarion kaj komenciĝis deportado de judoj. Post la 2-a mondmilito ankaŭ duono de la hungareco estis deportita. En 2001 loĝis en la urbo 16&nbsp;365 da homoj (9877 slovakoj, 6022 hungaroj, 175 ciganoj, 114 ĉeĥoj).

## Vidindaĵoj 
* baroka-klasikisma katolika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario) el 1805
* klasikisma kapelo omaĝe al Nepomuka Sankta Johano el 1827 (iam estis pilgrima kapelo, kiu malkonstruiĝis en 1950)
* renesanca kastelo de Esterházy
* novgotika kastelo de Esterházy el 1633 kun granda parko
* termala banejo el 2007

## Famuloj 
* en Galánta naskiĝis kaj mortis Bálint Balogh (abelisto)
* hungara muzikisto Zoltán Kodály pasigis tie sian infanaĝon, skulptaĵo memorigas pri tio
* en Galánta naskiĝis:
** hungara Miklós Esterházy (palatino) naskiĝis la 8-an de aprilo 1583
** hungara aktoro Mátyás Dráfi naskiĝis en Galánta en 1942
** István Molnár (akvopilkisto) naskiĝis en 1913
** hungara seksologo Sándor Feldmann
** hungara reĝisoro Ferenc Kardos
** hungara pentristo János Pirk
** hungara kuracisto Tivadar Tulassay
* en Galanta naskiĝis: slovaka kantisto Karol Duchoň 

## Ĝemelurboj 
*  Tótkomlós, Hungario
*  Mikulov, Ĉeĥio
*  Paks, Hungario
*  Kecskemét, Hungario
*  Liptovský Mikuláš, Slovakio
*  Bečej, Serbio

Kategorio:Urboj de Slovakio
Kategorio:Municipoj en distrikto Galanta
Kategorio:Distriktaj urboj en Slovakio
Mocsa

**Mocsa** [moĉa] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Komárom.
eta|maldekstra|

## Bazaj informoj 
* Areo: 67 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 2250
* Poŝtkodo: 2911
* Telefonprefikso: 34

## Situo 
Mocsa situas laŭ flankovojoj, aŭtoŝoseo M1 Budapeŝto-Vieno preteriras. Troviĝas Komárom kaj Almásfüzitő 11&nbsp;km-ojn, Kocs 9&nbsp;km-ojn for.

## Historio 
La unua skriba mencio venis el 1237 en formo *Macha*. Tiutempe loĝis tie servistoj de la reĝo. En 1543 ĝi pereis pro la dua turka militiro. La refondiĝo okazis en 1622. Apartenas al la vilaĝo eksvilaĝo *Tömörd*, kiu same tiel nuliĝis dum la turka erao.
eta|dekstra|

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo de 1756 omaĝe al Reĝino de Rozario, en 1851 pligrandigita, en 1903 rekonstruita
* kalvinana preĝejo de 1738
* skulptaĵo pri Sankta Triunuo de 1824 memore al pesto
* muzeeto pri la vilaĝo ekde 2000
* lago nomata *Boldogasszony*

## Famuloj 
En Mocsa naskiĝis János M. Mészáros, bestokuracisto.

## Ĝemelkomunumo 
*  Okoličná na Ostrove, Slovakio

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
György Jánosházy

**JÁNOSHÁZY György** (janoshazi) rumanuja hungara poeto, tradukisto, kritikisto, redaktoro. Li estis naskita en Kluĵo la 20-an de junio 1922 kaj mortinta en Târgu Mureș la 19-an de februaro 2015.

## Biografio 
Jánosházy finis la mezlernejon en sia naskiĝurbo en reformita kolegio (1942) kaj poste la jurfakultaton en Universitato Bolyai (1946), sed li akiris ankaŭ ateston pri reĝisorado en Szentgyörgyi István Színművészeti Főiskola (1952). Unue li estis oficisto (1943–45), poste redaktoro de revuo *Erdély* (1945–48), respektive de Igazság (1948), dramaturgo kaj reĝisoro de Kolozsvári Állami Magyar Opera (1949–58). En Târgu Mureş li estis redaktoro de revuo Művészet (1958). Revenite Kluĵon li estis rubrikgvidanto literatura kaj arta de Korunk (1958–63) kaj fine denove en Târgu Mureş redaktoro de Igaz Szó, respektive ekde 1969 vicĉefredaktoro. Li tradukis el rumana, hispana, katalana, angla, latina, helena, hindu, germana lingvoj.

## Verkoj 
* *Az őrült nagyúr jármában* (poemoj, Kv. 1947);
* *Három klasszikus dráma* (studoj, 1964);
* *Fehér kövön fekete kő* (poemoj hispanaj kaj portugalaj, 1965);
* *Bábel tornya* (notaĵoj pri la okcidenta dramo, 1966);
* *Százegy szonett* (tradukaĵoj, 1968);
* *Rím és rivalda* (eseoj, kritikoj, 1969);
* *Körtánc fantomokkal*. Modernaj katalanaj poetoj (tradukaĵoj, kun antaŭparolo, 1972);
* *Csillagok osztályosa* (poemtradukaĵoj, 1973);
* *Incze János (monografio, 1977);
* *Korok, emberek* (eseoj, studoj, Kv. 1978);
* Bene József (monografio, 1980).
* *Lepkék szekrényben*, sonetoj, Mvh., 1994;
* *Innen semerre'', sonetoj, 1995.
* Shakespeare: Julius Caesar, d., kétnyelvű kiad., Mvh., 1996;
* Shakespeare - J. Fletcher: A két nemes rokon, színmű, Mvh., 1997.

## Fonto 
* Erdélyi Magyar Írók Ligája 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj tradukistoj
Nagysáp

**Nagysáp** (nadjŝAp) estas vilaĝo en Hungario en regiono **Meza Transdanubio**, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Dorog. Nagy signifas granda.

* Areo: 25 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1600
* Poŝtkodo: 2524
* Telefonprefikso: 33

La vilaĝo situas ĉe piedo de monto Gerecse en valo, laŭ traira flankovojo. Troviĝas Tát 12, Esztergom 17, Dorog 18, Tatabánya 30 km-ojn for.

## Historio 
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko, poste alvenis keltoj, romianoj, avaroj. Ĝi pereis pro la turkoj. Poste la kampoj longe apartenis al familio Metternich. La iama preĝejo detruiĝis pro fulmo.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo
* kalvinana preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Senec

**Senec,** hungare **Szenc,** germane **Wartberg** estas urbo en Slovakio, en distrikto Senec, kies distriktejo estas.
250ra|eta|maldekstra|Juda sinagogo en Senec

## Situo 
Senec situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Bratislava-Nitra, laŭ aŭtoŝoseo Bratislavo-Leopoldov, laŭ fervojo Budapeŝto-Vác-Bratislavo. La ĉefurbo troviĝas 20&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1260 en formo *Synci*. La komunumo iĝis kampurbo en la 15-a jarcento. La fervojo atingis la urbon en 1850. En 1910 loĝis en la urbo 3915 da homoj (3657 hungaroj kaj 182 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Szenc apartenis al Pozsony (reĝa departemento), kie estis distriktejo. Poste ĝi iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, dume inter 1938-1945 la urbo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la germanoj okupis Hungarion kaj komenciĝis deportado de judoj. Post la 2-a mondmilito duono de la hungareco estis deportita.

En 2001 loĝis en la urbo 14&nbsp;673 da homoj (10&nbsp;970 slovakoj, 3246 hungaroj kaj 133 ĉeĥoj).

## Vidindaĵoj 
* domo nomata turko el 1552
* hontokolono el la 17-a j.c.
* baroka katolika preĝejo el la 18-a j.c.
* sinagogo el la 19-a j.c.
* lago por feriadi

## Famuloj 
* Albert Szenci Molnár, hungara reformita pastro, lingvosciencisto, filozofo, psalmopoeto, eklezia verkisto, tradukisto (Szenc, 30-a de aŭgusto 1574 – Kolozsvár, 17-a de januaro 1634); lia skulptaĵo pretiĝis en 1995
* Orsolya Holecskó, hungara aktoro
* Lajos Lassú, hungara pastro
* József Csermák, hungara martelĵetisto
* Elek Nagyvendégi, hungara piaristo

## Ĝemelurboj 
*  Mosonmagyaróvár, Hungario
*  Parndorf, Aŭstrio
*  Senj, Kroatio
maldekstra|eta|Placo de Paco en Senec
eta|maldekstra|Sunaj lagoj en Senec

## Vidu ankaŭ
* *Collegium Oeconomicum*

Kategorio:Urboj de Slovakio
Kategorio:Municipoj en distrikto Senec
Kategorio:Distriktaj urboj en Slovakio
Stakčín

eta|maldekstra|250ra|Stacidomo Stakčín - la plej orienta stacidomo en Slovakio
**Stakčín** (hungare *Takcsány* aŭ *Sztakcsin*) estas rutena vilaĝo en orienta Slovakio en distrikto Snina. Ĝi troviĝas en montaro Bukovské vrchy.

## Priskribo de situo 
Stakčín situas laŭ ĉefvojo Snina-Ubľa sub piedoj de 547 m alta monto. Origina teritorio de la vilaĝo disvastiĝas ĉe rojo Cirocha inter teritorioj de vilaĝo Starina kaj urbo Snina. Post la neniigo de 7 vilaĝoj (Starina, Dara, Ostrožnica, Zvala, Smolník, Veľká Poľana, Ruské) (pro la konstruado de la akvorezervujo - Starina) la teritorio de la vilaĝo pligrandiĝis je la teritorio de neniigitaj vilaĝoj kaj nun tuŝas ĝis slovak-pola landlimo (kun Pollando limas teritorioj de Ruské, Smolník, Zvala. Snina troviĝas 5&nbsp;km for.

## Akvaro 
Tra vilaĝo fluas rojo Cirocha kaj kelkaj aliaj, kiuj enfluas en ĝi rekte en vilaĝo: Chotinka, Kolonička, Oľchovec.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1492. Origine ĝi apartenis al nobelara familio el Humenné, poste al aliaj nobelaraj familioj, laste al nobelara grafa familio Wenhaim. Ĝis Traktato de Trianon Takcsány apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Snina, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum unua disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean limozonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944.

## Vidindaĵoj 
* Kastelo de komenco de 18-a jarcento, dum 19-a jarcento trakonstruita, ĉirkauita per malnova historia parko kun malnovaj raraj arboj.
* Ortodoksa preĝejo konstruita en 1955 en malnovrusa historizita stilo - kultura memoraĵo.
* Greko-katolika preĝejo el 1993 konstruita sur la loko de malnova preĝejo de 1772.
* Monumento de falintoj dum la mondmilitoj en parko.
* Monumento de mortigitaj soldatoj dum unua mondmilito sur la tombejo kun 959 soldatoj.
* monumento de Alexander Duchnovič, kiu travivis juneco en ĉi vilaĝo.
* Sur la kastelo ankaŭ memortabuloj de popolkantistino Anca Jaburová kaj de popola poeto Jurko Kolinčak.

## Naturprotekto 
La vilaĝa teritorio troviĝas en Nacia parko Poloniny, kiu havas la sidlokon ĉi tie... La vilaĝo mem kuŝas en ŝirma zono de la nacia parko. Sur la origina teritorio de vilaĝo kuŝas naturrezervejo Hrúnok. Sur aligitaj teritorioj de estintaj vilaĝoj troviĝas aliaj protektitaj areoj.

Kategorio:Nacia parko Poloniny
Kategorio:Stakčín
Kategorio:Rutenaj municipoj de distrikto Snina
Nusaybin

**Nusaybin** aŭ **Nusajbin** (pli frue *Nïsïbïn*) estas urbo en sudorienta Turkio, ĉe la limo al Sirio, kun ĉ. 90.000 loĝantoj. La urbo situas 51 km sud-sudokcidente de Mardin, apud la rivero Görgarbonizra, kie la rivero atingas la Mezopotamian ebenaĵon tra la kanjonoj. Sur alia flanko de la limo, en Sirio troviĝas la urbo al-Kamiŝli.

La urbo estis grava limfortikaĵo de la Asira Imperio (la urbo tiam nomiĝis Nisibis). Ĝin okupis la romia Lucius Licinius Lucullus en 68 a.K. kaj konkeris de la armena reĝo (Granda) Tigranes la 1-a. La urbon posedis romio kaj la partusoj, dum en la 5-a jarcento okupis ĝin persoj, en 640 la araboj. La urbo floris dum regado de la kalifatoj, tion finis la mongola detruo en la 13-a jarcento. 

Nusaybin en la antikvo estis grava komerca centro. Tiu graveco restis parte eĉ hodiaŭ, ĉar la komerca vojoj el Mosulo (situas 190 km sudoriente en Irako) kaj la bagdada fervojo apudas ĝin.

Kategorio:Urboj de Turkio
Zásmuky

**Zásmuky** () estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kolín.
En  ĝi havis .

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Zásmuky
* Preĝejo de Ĉielenpreno de Maria Virgulino
* Maria kolono
* Franciskana eksmonaĥejo kun preĝejo de Sankta Francisko la Serafa

## Galerio 

Zásmuky - Františkánský klášter.jpg|monaĥejo kaj franciskana preĝejo
Zásmuky - kostel Nanebevzetí Panny Marie.jpg|preĝejo de Ĉielenpreno de Maria Virgulino
Zásmuky - Mariánský sloup.jpg|Maria kolono


Kategorio:Municipoj en distrikto Kolín
Kategorio:Urboj en distrikto Kolín
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Dopergin

eta|200px|Lisuride C20H26N4O

**Dopergin** estas vendata sub la nomoj Dipergon, Dopergine kaj Lisuride Maleate.
# Dopergin 0.2 mg estas permesata en 32 kaj vendata en 18 landoj.
# Dopergin 0.5 mg estas permesata kaj vendata en 3 landoj.
# Dopergin 1 mg estas permesata en unu lando, sed nenie vendata.

## Kemie 
Dopergin (lisuride) estas semisintetika ergoto derivativo kaj montras dopaminaj kaj ligita kun tio prolaktino-reduktantajn ecojn. La aktiva substanco lisurido havas afinon al la dopaminoreceptilojn en la striato kaj la hipofizo.

Post engluto la lisurido estas rapide kaj komplete absorbata. Estas intensive metabolizata dum la absorbado kaj dum la trairo de la hepato.
La absoluta biouzebleco estas mezume 10 –
20%. Lisurido estas ekskretada kiel metabolito per la hepato kaj la reno en samaj kvantoj.
La duonvivo estas mallonga, ĉirkaŭ 1 – 3 horoj.

## Apliko 
Kiel dopaminoagonisto en Parkinsona malsano, postenzefalita parkinsonsismo, parkinsonismo de aliaj kaŭjoj (escepte de la formoj indukitaj per drogoj).
Kiel prolaktino inhibitanto en:
unua kaj dua ablaktado (se medizine necesa), mastito, galactoreo, redukto de troiga lakto-produktado,
prolaktino inducita amenoreo, aliaj perturboj en la prolaktino-cirklo,

## Produktanto 
Dopergin estas produktata de Bayer Schering Pharma

## Eksteraj ligiloj 
chembank

Kategorio:Medikamentoj
Kategorio:Alkaloidoj
Potista rado

eta|Potista laborejo
eta|Potisto estas formanta argilon per uzado de diversa rapideco de turnigado sur elektra potista rado.
eta|Bat-rado
**Potista rado** estas maŝino por kreado de ceramiko. Ĝi estis verŝajne unua konata formo de rado kaj ĝis hodiaŭ ĝi estas uzata por kreado de argilaj ujoj - amforoj, florpotoj aŭ potoj.

## Historio 
La potista rado unuafoje aperis proksimume en la 2-a jarcento antaŭ Kristo en Egipto, en Meza Oriento, Mezopotamio kaj en Azio, sed radikojn ni trovas ankaŭ en Ĉinio.

Kategorio:Ceramiko
Kategorio:Iloj
Kategorio:Inventaĵoj kaj malkovroj
Velvary

**Velvary** () estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kladno, 25&nbsp;km nordokcidente de la ĉefurbo Prago. Vivas ĉi tie  (). La historia urbocentro estas proklamita kiel urba memorindaĵzono.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
* Ješín (jen ĉeĥe, germane Jeschin)
* Malá Bučina (Klein Butschin)
* Velká Bučina (Groß Butschin)
* Radovič (Radowitz)
* **Velvary** (Welwarn)
** Malovary
** Nové Uhy (Neu Uha)

## Vidindaĵoj 
* tombeja preĝejo de Sankta Georgo (1613-1616)
* renesanca Praga pordego (1580)
* gotika preĝejo de Sankta Katarino el la 14-a jarcento
* baroka urbodomo (1714)
* pestokolumno (1716-1719)
* urba muzeo (historio de la urbo, kolekto de historia meblaro kaj vestaĵoj)

## Famaj personoj 
* František Dvořák (1814 – 1894), patro de komponisto Antonín Dvořák, finon de sia vivo travivis ĉe sia filino Jana en Velvary, kie li estas entombigita
* en Velvary naskiĝis komponistoj Jan Antonín Koželuh (1738 – 1814) kaj Leopold Koželuh (1747 – 1818)

## Pluaj fotoj 

Velvary CZ St Catherine Church front.JPG
Velvary CZ Prague Gate.JPG
Velvary CZ plague column.JPG
Velvary CZ King Vladislav Square.JPG


Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Skol

frame|Bazforma logotipo.
**Skol** estas marko de biero apartenanta al la dana kompanio Carlsberg kaj fabrikata en Brazilo de AB InBev per leĝa permeso. Ĝia nomo venas el la sveda *skål*, signifanta "je via sano", esprimo kutima por tosti antaŭ trinkado. Tiu marko estas nuntempe la plej granda sur la brazila merkato. Ĝi estas vendata en la tipoj *pilsen*, *beats* kaj *chope* (hela kaj malhela).

## Historio 
La bieron *Skol Pilsen* oni lanĉis la 25-an de aŭgusto 1964 en Eŭropo. Poste, en 1967, ĝi aperis en Brazilo. Ĝia historio estas plena de novigoj, kiuj revoluciigis tiun merkatsektoron.

En 1971 ĝi lanĉis unu el la unuaj stanumitaj ŝtalaj ladoj. En 1979 ĝi ankaŭ estis pionira pro la aperigo de unu el la unuaj aluminiaj ladskatoloj por biero. En 1996 ĝi lanĉis *Skol Pilsen* en longa aluminia ladskatolo de 500 ml kaj ankaŭ aperigis la longkolan botelon (*long neck*) kun ŝraŭba ŝtopilo. Rilate al la internacia ŝablona sistemo, en 1996 ĝi ankaŭ lanĉis la longkolan botelon de 355 ml. En 1997 ĝi aperigis sur la brazilan merkaton la unuan ladskatolon kun truo tute ronda. Tio rilatas al la grandega amasreklamo iniciatita en 1998, laŭ kiu Skol estas "la biero, kiu ronde eniras" (portugale "a cerveja que desce redondo"). Tiu temo ĝis hodiaŭ estas la ĉefa reklama temo de Skol.

Alia propaganda agado temas pri apogo al kulturaj kaj sportaj eventoj. En 1999 Skol patronis la Brazilan Ĉampionadon *Supercross* kaj tial venigis en Brazilon la mondan ĉampionon Jeremy Macgrath. Ankaŭ en 1999 Skol kreis la eventon *Skol Rock*, por diskonigi novajn rokmuzikajn grupojn.

Ankoraŭ rilate al la reklama temo, en 2000 Skol komencis la sukcesplenan kampanjon "Somero 2000: la plej ronda somero de l' mondo", ia referenco al la tri nuloj de "2000". Tiujare ankaŭ okazis en San-Paŭlo kaj Kuritibo la unua eldono de la evento *Skol Beats*, kiu prezentis elstarajn artistojn de la elektronika muziko. La evento *Skol Rock* ne haltis kaj pludaŭris dum la sekvaj jaroj.

En 2002 Skol aperigis novan tipon de biero, nome *beats*. Tiu novan tipon oni kreis por noktaj festoj, ŝanĝante iom la guston kaj la alkoholan enhavon.

En oktobro 2006 Skol kreis *Skol Lemon*, alian novan biertipon, kun malalta alkoholenhavo kaj citronsuko. Tiun la publiko dividite akceptis, unuj favore, aliaj malfavore.

Ekde la 1990-aj jaroj la reklama strategio de Skol uzas humurajn temojn, virinojn kaj junulojn, la ĉefe celitan publikon, kaj ĉiam estas referenco al la ĉeftemo pri la "rondeco" de Skol.

## Kuriozaĵoj 
* En Eŭropo Skol atingis grandan rezulton pri vendoj. En Brazilo, pro ĝia amaspropaganda kampanjo, ĝi atingis grandan volumon da vendo, kio igis ĝin *commodity* de AB InBev.
* Laŭ la brita konsultkompanio InterBrands la markon Skol oni taksas je 421 milionoj da dolaroj, kio igas ĝin la kvara plej valora marko en Brazilo.
* Skol ne ebligas la vendon de la specialigitaj fridujoj kun sia marko, kiuj ekzistas en drinkejoj kaj reklamoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Skol, oficiala ttt-ejo (portugale)
* Skol , en la katalogo por produktaĵoj de AmBev (portugale)

Kategorio:Biero