open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Regiono de la Norda Landlimo

dekstra

**Norda Landlimo** (, estas unu el la 13 administraj regionoj (arabe *manatik idarija*, singulare *mintaka idarija*) kiuj sume konsistigas la teritorion de Sauda Arabio. Ĝi situas en la nordo de la lando, lime al Irako kaj nordokcidente ankaŭ iom al Jordanio. La plej granda urbo de la emirlando estas la ĉefurbo Arar. La regiona areo ampleksas  kvadratajn kilometrojn. Laŭ la stato de 2010, en ĝi vivis  loĝantoj. La loĝdenso sekve estas  loĝantoj po kvadrata kilometro.

La regiona teritorio dividiĝas en 3 guberniojn (arabe plurale محافظات, *muhafazat*, singulare *muhafaza*). Tiu nombro ankaŭ inkluzivas la regionan ĉefurbon Dammam, kiu havas apartan statuson kiel memadministrata urbo (*amana*) kaj estas regata de urbestro (*amin*). La regionaj gubernioj pludividatas en po plurajn subguberniojn (*marakiz*, singulare *markaz*).

Kategorio:Regionoj de Sauda Arabio
3480 Abante

'*3480 *Abante'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedologo Robert Hamilton Brown. "*Abante''" derivas de la nomo de itala avo de Robert H. Brown; ĝi pli malpli kongruas kun "Bob", angla karesa formo de "Robert".

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
József Benedek

**József Benedek**

*József Benedek (aktoro)
*József Benedek (geografo)
*József Benedek (inĝeniero)
*József Benedek (skulptisto)
Eugeniusz Bodo

**Eugeniusz Bodo**, ĝuste Bogdan Eugène Junod (naskiĝis la 28-an de decembro 1899 en Ĝenevo, mortis la 7-an de oktobro 1943 en Kotlas, Arĥangelska provinco) – pola aktoro filma, kabareda kaj teatra, reĝisoro, scenaristo, ankaŭ dancisto, kantisto kaj produktoro svisdevena.

Sian pseŭdonomon *Bodo* kreis laŭ la unuaj silaboj de la nomoj: sia unua nomo (Bogdano) kaj de la patrino (Dorota).

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.rp.pl/artykul/201366_Kiel_mortis_Eugeniusz_Bodo_.html, Jacek Marczyński, Kiel mortis Eugeniusz Bodo, *Rzeczpospolita*, Warszawa, 07.10.2008
* Diana Poskuta-Włodek, *Nowy Dziennik*, Nov-Jorko, 23.07.2004 (arkiva versio)

Kategorio:Polaj aktoroj
Isabel Pérez Montalbán

**Isabel PÉREZ MONTALBÁN** (Kordovo, 1964) elstara poeto Hispanio, de la *poesía de la conciencia*.

Ŝi studis instruadon kaj aŭdovidan konekton kaj ŝi nuntempe loĝas en Málaga. Ŝi partoprenis en gravaj literaturaj festivaloj, kiel la Semana de Poesía de Barcelona en 2007.

## Premioj 
* Premio Ciudad de Málaga de Literatura Joven, 1992 (*No es precisa la muerte*)
* Premio Barcarola, 1995 (*Puente levadizo*)
* Premio Leonor, 2000 (*Los muertos nómadas*)

## Verkoj 
* *No es precisa la muerte* (Málaga, 1992).
* *Pueblo nómada* (Málaga, 1995).
* *Fuegos japoneses en la bahía* (Málaga, 1996)
* *Puente levadizo* (Albacete, 1996)
* *Cartas de amor de un comunista* (Valencia, 2000)
* *Los muertos nómadas* (Soria, 2001)
* *De la nieve embrionaria* (Montilla, 2002).
* *El frío proletario* (Málaga, 2002).
* *Siberia propia* (Madrid, 2007)

## Eksteraj ligiloj 
* Poemas de Isabel Pérez Montalbán

Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Superrealismaj verkistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Hersiwil

**Hersiwil** estas iama komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 184 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010. Ekde la 1-a de januaro 2013 ĝi formas parton de la nova komunumo Drei Höfe.

## Geografio 
Hersiwil situas en la Svisa Mezlando sur la orienta flanko de la flotebenaĵo de la rivero Emme, naŭ kilometrojn sudoriente de la kantonĉefurbo Soloturno. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Hersiwil mem la bieno Rütihof en nordokcidento de la komunumo. Hersiwil apartenas kaj laŭ surfaco kaj laŭ loĝantaro al la plej malgrandaj komunumoj de Kantono Soloturno. Ĝia teritorio etendiĝas sur areo de 1,41 km², de kiuj 23% estas kovritaj de arbaro, 70% servas por agrikulturo kaj 7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La iama komunumo Hersiwil limis en nordnordoriento al Horriwil, en nordoriento en unu punkto al Etziken, en okcidento nordokcidento al Aeschi, en sudoriento kaj sudo al Heinrichswil-Winistorf, en okcidento al Halten, kaj en nordokcidento al Oekingen.

## Trafiko 
Hersiwil situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la vilaĝo kondukas flanka vojo de Oekingen al Winistorf. Per la buslinio n-ro 16 de Aeschi al Kriegstetten la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Sub la komunumo pasas tra tunelo la linio de fervojo 2000 de la orient-okcidenta rapidlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Berno al Zuriko.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Hersiwil datiĝas el la jaro 1324 kiel *Hersenwile*. Kiel parto de la senjorujo Kriegstetten-Halten Hersiwil fariĝis en la jaro 1466 havaĵo de la urbo Soloturno, kiu en 1665 ankaŭ akiris al superan jurisdikcion pri la vilaĝo. Sub la malnova reĝimo ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Hersiwil formis komunumon kune kun Heinrichswil. Ek de tiam ĝis 1854 ekzistis triopa komunumo Hersiwil-Heinrichswil-Winsitorf. En la jaro 1854 el la tri vilaĝoj fariĝis memstaraj komunumoj. 

Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 Heinrichswil-Winistorf estis kunigita kun Hersiwil al la nova komunumo Drei Höfe.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Hersiwil
Niall Binns

**Niall BINNS** (Londono, 1965) estas Brita poeto, li vivas en Hispanio.

Li studis en Oksfordo, Santiago de Chile kaj Madrido, kaj vivis ankaŭ en Parizo kaj Coimbra.

## Premioj 
* Premio de Poesía Villafranca del Bierzo, 1999
* Premio Internacional de Poesía Gabriel Celaya, 2002

## Verkoj 
* *5 love songs* (1999)
* *Un vals en un montón de escombros: poesía hispanoamericana entre la modernidad y la postmodernidad* (1999)
* *Nicanor Parra* (2000)
* *La poesía de Jorge Teillier: la tragedia de los lares* (2001)
* *Tratado sobre los buitres* (2002)
* *Canciones bajo el muérdago* (Madrid, 2003)
* *¿Callejón sin salida? La crisis ecológica en la poesía hispanoamericana* (2004)
* *La llamada de España. Escritores extranjeros en la guerra civil* (2004)
* *Oficio de carroñero* (Caracas, 2006)
* *Voluntarios con gafas. Escritores extranjeros en la guerra civil* (2009)

## Eksteraj ligiloj 
* Info

Kategorio:Anglaj poetoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
3481 Xianglupeak

'*3481 *Xianglupeak'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Stacio Xinglong de la Nacia Astronomia Observatorio de Ĉinio, en la ĉina provinco Hebejo.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la montopinto "*Xianglu*" (香炉峰) aŭ "*Montpinto de la incensa bruligilo''", alta monto nordokcidente de Pekino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Preĝejo Marteno de Tours (Kunszentmárton)

**Preĝejo de Marteno de Tours** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Kunszentmárton.

## Historio 
Post dominado de turkoj ekde 1686 la plej proksima funkcianta preĝejo estis en Csongrád. En 1722 malgranda preĝejo konstruiĝis kaj samtempe paroĥo fondiĝis. La preĝejeto malkonstruiĝis kaj pli nova konstruiĝis en 1745. Pli granda turo konstruiĝis en 1763. La nuna preĝejo konstruiĝis inter 1781-1784, sed la malnova turo restis. En 1910 ankaŭ 2 flanknavoj kaj 6 flankaltaroj aldoniĝis. Komence de la 21-a jarcento la preĝejo plene renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La ĉefaltaro pri Marteno de Tours pretiĝis en 1788, la orgeno en 1889. La lignaj skulptaĵoj 2.5 metrojn altaj pri Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo en 1892 pretiĝis. La marmoraj skulptaĵoj pri Koro de Jesuo kaj pri Dipatrino en la sama jaro fariĝis. Nomoj de la flankaltaroj estas: Stefano la 1-a (Hungario), Sankta Kruco, Koro de Jesuo, Sankta Maria, Sankta Francisko el Asizo kaj Sankta Antonio el Padovo. Estas 2 grandaj muropentraĵoj: Ladislao la 1-a (Hungario) kaj Lasta Juĝo.

Kermeso okazas en la 12-an de novembro.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare 

Kunszentmárton
Kunszentmarton
Jazep Puŝĉa

**Jazep Puŝĉa** (7-an-20-an de majo 1902, vilaĝo Karaliŝĉavici apud Minsko - 14-an de septembro 1964, Minsko) - poeto, literatura kritikisto, tradukisto.

## Biografio 
Dum 1918 - 1921 studis en lernejo en Minsko. Dum 1921-1922 estis lernanto je kursoj de belorusoscio ĉe Narkomejo pri edukado de Belorusa SSR. Debutis kiel verkisto en la jaro 1922 per eldono de rakontoj. En 1923 estis unu el fondintoj de Literatura unio "Junularo", kaj poste, Literatura unio "Altaĵo". Dum la jaroj 1925-1930 eldonis kelkajn versarojn. Dum 1925-1927 studis je instruista fakultato de Belorusa Ŝtata Universitato, aŭtune 1927 transiris en Leningrada universitato.

Dum kvara studjaro ĉesis studado, revenis en Minsko, kie laboris kiel redaktoro en eldonejo. Estis arestita en 1930, laŭ kalumnio en partopreno en Unio de liberigado de Belorusio, kaj kondamnita en 1931 al 5 jaroj de ekzilo, kion li trapasis je Uralo. Dum 1937-1941 vivis en Vladimira regiono, kie laboris kiel instruisto. Dum Dua mondmilito militservis, poste denove vivis en vladimira regiono. Estis rehonorigita en 1956. Revenis kun familianoj en Belorusio en 1958. Al apartaj versoj de Jazep Puŝĉa estis verkita muziko. Membro de Verkista Unio de Belorusio de la jaro 1958.

## Literaturo 
* грахоўскі С. Запозненыя сустрэчы: (Успаміны)// Грахоускі С. Так і было. Мн. , 1986
* Масімовіч В. А.Шыпшынавы край: Старонкі бел. літ. 20-30-х гг. XX ст.: Дапам. для наст. - мінск, 2002.
* Міхнюк У. Адысея Язэпа Пушчы: [Паказанні рэпрэсаванага пісьменніка]// ЛіМ. 1992, 23 кастр.
* Мішанчук М. "Лепш вольным птахам рэзаць шыр нябёсаў...": Эвалюцыя твораў Я. Пушчы ў 20-я гг. //Бел. мова і літ. у школе. - 1991. - №2.
* Шушкевіч С. над труною паэта // Шушкевіч С. Выбр. тв: У 2 т.Мн., 1978. Т. 2.
* Ярош М. З кагорты першапраходцаў // Полымя. 1983, №8.

Puŝĉa, Jazep
Puŝĉa, Jazep
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Balkány)

**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Balkány.

## Historio 
En tiu regiono nur malmultaj sekvis la romkatolikan eklezion, tial longe ili ne havis preĝejon. En 1848 ili petis preĝejon, sed la permeso alvenis nue en 1936. Sekve Balkány iĝis paroĥa loko de la romkatolika eklezio kaj en la sekva jaro ankaŭ la preĝejo pretiĝis. Apude kapeleto situas, kiu renoviĝis en 2007.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas unu turon kaj unu navon. La enirejo estas sub la turo.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* (hungare)
* (hungare)
* Hungara Vikipedio
[eta|260ra|maldekstra|Kapeleto de [Lourdes apud la preĝejo]]

Balkány
Balkány
Preĝejo Sankta Triunuo (Békés)

**Preĝejo de Sankta Triunuo** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Békés.

## Historio 
La baroka preĝejo konstruiĝis en 1795. Apude marmora kruco situas, kiu pretiĝis en 1824.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas po unu turon, ĉefnavon kaj flankonavon. Interne Soma Orlai Petrich pentris la bildon pri bapto de Jesuo.

Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare

Bekes
Bekes
3482 Lesnaya

'*3482 *Lesnaya'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la vilaĝo "*Lesnaja''", kie okazis en 1708 la Batalo ĉe Lesnaja, dum la Granda Nordia Milito inter Rusio kaj Svedio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1975
Bernard Peiffer

**Bernard Peiffer** (* 23-an de oktobro 1922 en Épinal; † 7-an de septembro 1976 en Filadelfio) estis franca ĵazpianisto kaj komponisto de moderna ĵazo.

## Vivo 
Bernard Peiffer studis en Marsejlo kaj Parizo; ekde 1943 li laboris profesie kiel muzikisto i.a kun Django Reinhardt, Hubert Rostaing kaj en 1947 kun Rex Stewart. En 1946 ekestis ŝelakdisko por la diskeldonejo Swing (*„The Good Old Fats“*). En ĉi tiu tempo li havis ankaŭ propran triopon kun Pierre Michelot kaj muzikis kun James Moody. En 1949 li prezentis en la akompanbando de Hot Lips Page je la pariza *Festival International 1949 de Jazz*, kune kun basisto Roger Paraboschi kaj Jean Bouchety. En 1952 li ludis en duopo kun Jean-Louis Viale en ĵazklubejo Club Boeuf sur le Toit; en 1954 li havis propran ensemblon, *Bernard Peiffer and his St. Germain des Pres Orchestra* kun Roger Guerin kaj Bobby Jaspar, kun kiu li faris sonregistaĵojn por albumo je diskeldonejo *Blue Star*. Krome li verkis kun Zoot Sims/Henri Renaud kun Sacha Distel same kiel kun *André Hodeir & his Jazz Group de Paris*.

En la jaro 1954 li transloĝiĝis al Usono, kie li prezentis kiel soloisto kaj duope kun George Duvivier en klubejoj kaj je koncertvojaĝoj. Li surdiskigis je propra nomo kaj gastis en 1962 je la Jazzfestival Montreal kaj en 1966 je eŭropaj festivaloj; ekde 1968 li laboris precipe kiel filmkomponisto kaj instruisto, interalie de Sumi Tonooka. Pro malsaniĝo li devis limigi siajn prezentadojn; en 1975 li gastis ĉe la Newport Jazz Festival, kiu okazis en Novjorko. En 1976 Peiffer mortis pro renomalsano.

Laŭ Martin Kunzler Peiffer priverkis influojn de Art Tatum, Oscar Peterson kaj Bud Powell; en pecoj kiel „Prélude, Fugue and Trio“ pri „Lullaby of Birdland“ de George Shearing li kunligis ĉi tiujn influojn kun elementoj de la klasikmuzika pianotradicio, „sen endanĝerigi la risortan svingon de sia ludo.“

## Kelkaj diskoj 
* *Jazz in St. Germain de Pres* (EmArCy)
* *Bernard Peiffer and his St. Germain des Pres Orchestra* (Blue Star; Fresh Sound Records, 1954)
* André Hodeir: *The Vogue Sessions* (Vogue, 1954)
* *Zoot Sims & Henri Renaud* (EmArcy, 1953)
* ''Bernies's Tunes* (Emarcy, 1956) kun Joe Puma, Oscar Pettiford, Ed Thigpen
* *Formidable* (Manege Music, 1970-76)

## Fontoj 
* Richard Cook kaj Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD*, 6-a eldono, Londono, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.
* Martin Kunzler: *Rowohlt Jazz Lexikon*. Reinbek, Rowohlt, 1988
* Bielefelder Katalog Jazz, 2001
* Boris Vian: *Rundherum um Mitternacht. Schriften, Glossen und Kritiken zum Jazz''. Vieno, Hannibal, 1990

Kategorio:Francaj ĵazpianistoj
Kategorio:Francaj komponistoj de filmomuziko
Péter Domokos

**Péter Domokos**

* Péter Domokos (fizikisto)
* Péter Domokos (literaturhistoriisto)
* Péter Domokos (grafikisto)
Preĝejo Emeriko de Hungario (Tata)

La **kapucena preĝejo Emeriko de Hungario** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Tata (Hungario).

## Historio 
La preĝejo kaj apude la abatejo konstruiĝis en la 1740-aj jaroj. La predikejo pretiĝis en la 19-a jarcento. La abatejo nun estas paroĥo.

## Konstruaĵo 
Ekstere la preĝejo estas tre simpla pro la kapucenoj. Ĝi havas nur tureton, tamen estas aparta sonoriloturo. La ununava preĝejo interne tamen estas ornamriĉa, kiel la barokaj preĝejoj. La ĉefaltaro estas impona, kies bildo prezentas reĝon Sanktan Stefanon, kiel li dediĉas la hungaran kronon al Sankta Maria. Antaŭ la flankaltaroj skulptaĵoj pri Elizabeto de Hungario kaj Emeriko de Hungario.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare 
* hungare

Tata
Tata
Kategorio:Kapucenaj preĝejoj
Edward Harris (ornitologo)

**Edward HARRIS** (7an de septembro, 1799 - 8an de junio, 1863) estis usona terkultivisto kaj amatora naturalisto.

Filo de terkultivisto, Harris kreskis proksime al Filadelfio. Li renkontis la ornitologon John James Audubon en 1824 post kiu la du viroj iĝis proksimaj amikoj. Krome Harris disponigis al Audubon per iu monhelpo por publikigo de *Birds of America* (Birdoj de Ameriko).

Harris partoprenis en du el la ekspedicioj de Audubon: printempe de 1837 en la Meksika Golfo, kaj en 1843 laŭ la rivero Misuro.

Harris estis festita fare de Audubon en la komunnomoj de la Buteo de Harris kaj en la anglalingva komuna nomo ''Harris's Sparrow* nome Nigravizaĝa emberizo, kaj de John Cassin en la scienca nomo de la Sablofrunta strigo, *Aegolius harrisii''.

Kategorio:Usonaj ornitologoj
Foŝan

**Foŝan,** ĉine **佛山**, estas prefektujnivela milionurbo en provinco Gŭangdongo en Ĉinio. La municipo administras ankaŭ 5 proksimajn distriktojn, kiuj konsistas el 37 urboj kaj 27 subdistriktoj. Historie (ekzemple en la Enciklopedio de Esperanto de 1934) la urba nomo ankaŭ estis latinliterigita *Fatshan*.
eta|maldekstra|Panoramo en Foŝan

## Demografio 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
Foŝan etendiĝas en suda parto de la lando. La maro kun Honkongo estas proksime.

## Historio 
Historio de Foŝan komenciĝis antaŭ jarcentoj. La urbo fine de la 20-a jarcento evoluas precipe pro proksimeco de Honkongo. La plej grava estas en la urbo produktado de porcelano.

## Ekonomio 
En Foŝan la industrio prezentas vastan skalon. Aparte menciindaj estas prilaboro de mebloj, plasto, elektroniko kaj ceramikaĵoj.

## Klimato 
Foŝan havas subtropikan klimaton. Inter junio-septembro la temperaturo superas la , sed dum vintro tio ne falas sub . Jare pluvas 736&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter aprilo-septembro.

## Trafiko 
Foŝan havas flughavenon kaj stacidomon. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

## Vidindaĵoj 
* diversaj temploj kaj pagodoj
* malnova porcelanoforno

## Ĝemelurboj 
*  Itami, Japanio 1985
*  Stockton, Usono 1994
*  Port-Luiso Maŭricio
*  Reunia municipo, Reunio 1997

## Vidu ankaŭ 
* 2789 Foŝano
* Metroo de Foŝan
eta|260ra|maldekstra|Statuo de Budho en Foŝan
eta|250ra|maldekstra|Ornama templo en Foŝan
eta|maldekstra|Detalo de la ponto *Tongĝi* en Foŝan
eta|260ra|Mapo pri Foŝan
eta|260ra|Templo en Foŝan

* Enhavo el la anglalingva kaj ĉinlingva vikipedioj

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Materiala inĝenierarto

La **Materiala Inĝenierarto** estas branĉo de la inĝenierarto kiu celas kompreni la rilatojn inter la proprecoj kaj la kristala strukturo de la materialoj, kaj dizajni la strukturon de materialo por atingi aron da dezirajn propecojn.

La celoj de la Materiala Inĝenierarto estas maksimume regi la plej novajn teĥnikojn de produktado kaj transformado de la materialoj kaj esti kapabla kontribui al la disvolvo de novaj materialoj kaj de novaj procezoj de produktado.

En la ŝanĝanta mondo de la novaj teknologioj el la 21-a jarcento, la inĝeniero de materialo estos tre necesa aganto por la selektado de materialoj en ĉiuj areo de la inĝenierarto kaj speciale en la dizajno-kampo.

La inĝenierarto de Materialoj estas konata titolo en la tuta mondo kaj estas dediĉa al la dizajnado, manufakturo kaj funkciado de ĉiuklaso de komponantoj kaj strukturoj, uzanta egale tradiciajn materialojn kiel novaj materialoj. La aŭtomobiloj, la vestoj kaj piedvesto, la sporta ekipo, la komputiloj aŭ la protezikoj kaj la biomedicinaj komponantoj estas faritaj kun materialoj ĉiujfoje plinovaj, eĉ bazita en la nanoteknologio. En ĉi tiu kampoj, kiel en multaj pliaj, nova materialoj estis la solvo kiu permesis disvolvigi novajn produktojn kaj aplikoj. Tiel okazis kun la kompozita materialoj en la aeronaŭtiko kaj en la profesia sporto.

eta|250px|La fandado estas parto el la scienco de ĉi tiu inĝenierarto.

Ĉi tiu inĝenierarto estas la bazo de la teknologia progreso kiu permesis transformi nian socion, jen ke la inĝeniero de materialoj estas unu el la plej bezonataj profesioj en la tuta mondo por la scienca esploro, la disvolvo kaj la novigado.

Rezume, la materiala inĝenierarto estas unu el la novaj inĝenierarto de la 21-a jarcento kiu estas farita por atingi plibonan, efikan, kaj kompetentan socion.

## Tipoj de materialoj 
* Metaloj
* Ceramikaĵoj
* Polimeroj
* Kompozitaj materialoj
* Duonkonduktaĵoj
* Biomaterialoj

Vere en la materiala scienco nure estas akceptata kiel materiala kategorioj la metaloj, la ceramikaj materialoj kaj la polimeroj, ajna materialo povas esti inkludita en unu el ĉi tiu kategorioj, do la duonkonduktaĵoj apartenas al la ceramikajn materialojn kaj la kompozitaj materialoj nure estas miksaĵoj de materialoj kiuj apartenas al la ĉefaj kategorioj.

## Aliaj projektoj 
Kategorio:Inĝenierarto
Kategorio:Materiala scienco
Kategorio:Konstruado
Kategorio:Mekaniko
Kategorio:Metalurgio
Kategorio:Fasonado
Fejér (apartigilo)

* Fejér, mezgranda administranta unueco en Hungario, nomata departemento
* Fejér (reĝa departemento), departemento en centra parto de la Hungara Reĝlando

* Dávid Fejér (1851, Barót ()  1915, Nagyenyed), doktoro, hungara kuracisto
* János Fejér, hungara aktoro, teatrestro en Koloĵvaro
* Károly Fejér (1790, Eger  1877, Arad), hungara aktoro, teatrestro
* Miklós Fejér, hungara instruisto pri la hungara kaj franca lingvoj
* Rozália Kótsiné Fejér, hungara aktorino
* Tamás Fejér, hungara reĝisoro
3483 Svetlov

'*3483 *Svetlov'''* estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa poeto Miĥail Arkadjeviĉ Svetlov (cirile *Михаил Аркадьевич Светлов'', 1903–1964).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
Goianésia

**Goianésia** estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 59.549 loĝantojn en 2010 .

eta|dekstra|350px|Subŝtate

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Gojaso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Gojaso
Regiono Naĝrano

dekstra

**Naĝrano** (, DMG-latinliterigo *Naǧrān*) estas unu el la 13 administraj regionoj (arabe *manatik idarija*, singulare *mintaka idarija*) kiuj sume konsistigas la teritorion de Sauda Arabio. Ĝi situas en la sudo de la lando laŭlonge de la landlimo kun Jemeno. La regiono havas areon de  kvadrataj kilometroj kaj en 2010 havis  loĝantojn. Ĝia ĉefurbo havas la saman nomon, Naĝran.

Kategorio:Regionoj de Sauda Arabio
Regiono Tabuko

dekstra
**Tabuko** () estas unu el la 13 administraj regionoj (arabe *manatik idarija*, singulare *mintaka idarija*) kiuj sume konsistigas la teritorion de Sauda Arabio. Ĝi situas laŭlonge de la nordorienta marbordo de la lando, antaŭ Egiptio tra la Ruĝa Maro. La regiono havas  kvadratajn kilometrojn kaj  loĝantojn (1999). Ĝia ĉefurbo estas la samnoma Tabuko. La regiono Tabuko estas konata pro la eksportado de floroj al Eŭropo.

## Vidu ankaŭ 
* Batalo de Tabuk

Kategorio:Regionoj de Sauda Arabio
Sokotra buteo

The **Sokotra buteo** (*Buteo buteo socotraensis*) estas mezgranda al granda rabobirdo kiu estas konsiderata subspecio de la disvastigata Komuna buteo (*Buteo buteo*). Kiel sia nomo implicas, ĝi estas indiĝena de Sokotro. Kelkaj taksonomiistoj konsideras ĝin kiel distinga specio.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 

Kategorio:Buteoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Sándor Szurmay

**SZURMAY Sándor** barono (surmai) estis hungara infanterigeneralo, ministro naskiĝinta en Boksánbánya la 19-an de decembro 1860 kaj mortinta en Budapeŝto en 1945.

## Kariero 
Barono Szurmay finis la Akademion Ludovika. De 19-a de februaro 1917 ĝis 31-a de oktobro 1918 li estis ministro pri defendaj aferoj en registaroj de István Tisza, de Móric Esterházy, poste de Sándor Wekerle.

## Verkoj 
* *A honvédség fejlődésének története annak felállításától napjainkig 1868 – 1898* (Bp., 1898);
* *A mohácsi hadjárat 1526-ban* (Bp., 1901).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Szurmay, S.
Szurmay, S.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Péter Domokos (grafikisto)

**DOMOKOS Péter** (domokoŝ) estas rumanihungara grafikisto, artkritikisto naskita en Bukareŝto la 1-an de majo 1956. Li estas la filo de verkisto, libroldonejestro, politikisto Géza Domokos.
## Kariero
Domokos Péter finis en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo en 1983. De 1992 li laboris kiel grafikisto, libroilustraciisto, afiŝdizajnisto ĉe la Fonduso Kriterion. 
## Fonto
*kieselbach.hu

Domokos, P.
Réka Lászlóffy

**LÁSZLÓFFY Réka** (la:slo:fi) estas rumania hungara pianistino, instruistino naskita en Kluĵo la 7-an de julio 1978. 

## Kariero
Lászlóffy Réka studis inter 1996 kaj 2001 en Muzikaltlernejo Gheorghe Dima de Kluĵo kaj poste ŝi laboris inter 2000 – 2008 en Muzikliceo Sigismond Toduță, de 2005 en Kristana Universitato Partium de Oradea.

## Publikaĵoj
**A romantikus kamarazenei stílus sajátosságairól*, Partiumi Egyetemi Szemle, Oradea, 2009/2;
**Orosz mesék zongorára. N. K. Medtner művei*, Partiumi Egyetemi Szemle VI. Évfolyam, 2007/2, Oradea.

## Fontoj
*Retejo de la universitato
*Comunitas.ro

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pianistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj komponistoj kaj muzikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
Limpasejo Zosin-Ustilug

**Limpasejo Zosin-Ustilug** estas pola-ukraina voja limpasejo troviĝanta en Lublina Provinco, en Distrikto Hrubieszowski, en komunumo Horodło.

Kiel ŝtata limpasejo por civitanoj de Pollando kaj Ukrainio malfermiĝis la 10-an de oktobro 1995 kaj funkcias ĉiutage dum la tuta diurno. La 15-an de septembro 2000 akiris statuson de internacia trapasejo por persona kaj aŭtomobila trafiko). La trapasejon atingas pola landvojo n-ro 74 kaj la ukraina N22. Ambaŭflanke de la landlima Okcidenta Bugo troviĝas urboj Hrubieszów kaj Lucko.

Ĉe la pola-ukraina ŝtatlimo, pli ol 500 kilometra, funkcias 8 limpasejoj. 

## El la historio
En Ustilug loĝis Igor Stravinski, kaj en Zosin esperantlingva vikipediisto Krzysztof Śliwiński, kaj naskiĝis Zbigniew Nagowski, esperantisto.

## Literaturo
* Maciej Stanisław Zięba, W.Stanek), *Euroregion Bug. Edukacja regionalna. Podręcznik przeznaczony dla uczniów szkół poziomu gimnazjalnego województwa lubelskiego i obwodu wołyńskiego* (Eŭroregiono Okcidenta Bugo. Regiona edukado. Lernolibro por lernantoj de gimnazioj de la Lublina provinco kaj la Volina provinco) , Fundacja Młoda Demokracja, Lublin 2006, pola kaj ukraina versioj pola versio (kopio de la Arkivo de Interreto)
* Redaktoro kaj kunaŭtoro Maciej Stanisław Zięba, *Nasz Bug. Tworzenie warunków dla rozwoju obszarów pogranicznych Polski, Ukrainy i Białorusi poprzez ochronę i waloryzację dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego* (Nia Bugo. Kreado de kondiĉoj por evoluo de landlimaj areoj de Pollando, Ukrainio kaj Belorusio pere de protekto kaj valorigo de la natura kaj kultura heredaĵo), KUL, Lublin 2008 ISBN 978-83-7363-506-7 (ankaŭ mallongigitaj versioj: angla Our Bug ISBN 978-83-7363-508-1 kaj ukraina Наш Буг ISBN 978-83-7363-507-4) - alireblaj rete en la paĝoj de Forum Nasz Bug (kopio de la Arkivo de Interreto)

eta|1000px|Panoramo

Zosin-Ustilug
Kategorio:Geografio de Lublina provinco
Kategorio:Geografio de Volina provinco
Kategorio:Landlimoj de Ukrainio
Kategorio:Landlimoj de Pollando
3484 Neugebauer

'*3484 *Neugebauer'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la austrodevenan familion "*Neugebauer''". De tiu familio, estas la aŭstra matematikisto Otto Eduard Neugebauer, ties filo la usona astronomo Gerald Neugebauer, kaj la usona terfizikistino Marcia Neugebauer.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Malkovrita de Eugene M. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
3485 Barucci

'*3485 *Barucci''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la itala astronomino Maria Antonella Barucci kiu laboras ĉe la Observatorio de Parizo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Horriwil

**Horriwil** estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 807 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Horriwil situas en la Svisa Mezlando sur la flotebenaĵo de la rivero Emme, sep kilometrojn orientsudoriente de la kantonĉefurbo Soloturno. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Horriwil la setlejoj Wil, Hintermatt, Teilmatt, Eichacher, Breitiacher kaj Horbacher. La nordokcidentan limon de la komunumo formas la rivero Ösch. En la arbaro Buechwald sudoriente de la vilaĝo troviĝas sura alteco de 501 m s.m. la plej alta punkto de la komunumo. La teritorio de la komunumo kovras areon de 2,60&nbsp;km², de kiuj 27% estas kovritaj de arbaro, 59% servas por agrikulturo kaj 13% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Horriwil limas en nordo al Subingen, en nordoriento al Hüniken, en oriento al Etziken, en sudo al Hersiwil, kaj en okcidento al Oekingen.

## Trafiko 
Horriwil situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Flankaj vojoj ĝis konektas kun Hersiwil, Kriegstetten kaj Subingen. Kvankam kaj ĉe la norda kaj ĉe la suda limo de la komunumo pasas fervojlinioj, la komunumo ne disponas pri stacidomo. Per la buslinio de Herzogenbuchsee al Soloturno Horriwil estas konektita al la publika transportreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 4 kilometrojn sudokcidente de la komunuma centro apud Kriegstetten.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Horriwil datiĝas el la jaro 1263 kiel *Horgenwile*. En la 14-a jarcento Horriwil apartenis al la Senjorujo Wangen, kiu estis feŭdo de la Grafoj de Kiburgo. En la jaro 1356 ĝi transiris al la Grafo Rudolfo de Neŭŝatelo-Nidau kaj poste al Berno. En la jaro 1466 ĝi estis kune kun la Senjorujo Halten vendita al la urbo Soloturno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Horriwil
Hüniken SO

**Hüniken** estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 92 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Hüniken situas en Svisa Mezlando en la orienta flanko de la flotebenaĵo de la rivero Emme, ok kilometrojn orientsudoriente de la kantonĉefurbo Soloturno. La komunumo laŭ areo kaj loĝantaro estas la plej malgranda komunumo de la distrikto Wasseramt. En oriento Hüniken estas konektita kun la najbara komunumo Etziken. Krom la vilaĝo al la komunumo apartenas nur tri izolitaj domoj. La domoj de la vilaĝo grupiĝas ambaŭflanke de la kapelo de Sankta Mikaelo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,01 km², de kiuj 16% estas kovritaj de arbaro, 76% servas por agrikulturo kaj 8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Hüniken limas en nordo al Subingen, en oriento al Etziken, kaj en sudo kaj okcidento al Horriwil.

## Trafiko 
Hüniken situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas flanka vojo de Etziken al Horriwil. Per la buslinio de Herzogenbuchsee al Soloturno Hüniken estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Hüniken datiĝas el la jaro 1263 kiel *Hunnechoven*. La eklezia suvereneco pri Hüniken estis en la jaro 1341 akirita de la soloturna urbestro Conrad de Durrach. Poste la familio Spiegelberg heredis tiujn rajtojn, kaj de ĝi en la jaro 1466 kune kun la senjora jurisdikcio la rajtoj transiris al la urbo Soloturno. En la haro 1472 la rajtoj estis transdonitaj al la soloturna hospitalo. 

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Hüniken

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri la komunumo Hüniken en la retejo de Kantono Soloturno
Attila Juhász

**JUHÁSZ Attila** (juha:s) estis rumanihungara ĵurnalisto, verkisto naskita en Arado la 29-an de oktobro 1896 kaj mortinta en Arado la 24-an de februaro 1965.

## Kariero 
Juhász Attila estis inter 1924 kaj 1927 redaktoro, respondecredaktoro. de aprilo 1927 ĉefredaktoro de la gazeto *Magyar Ifjúság*.

## Verko 
* *Remeg a föld és az ember* (Arad 1940)

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Mór Juhl

**JUHL Mór** (jul) estis rumanihungara kuracisto, redaktoro naskita en Budapest la 7-an de marto 1892 kaj mortinta en Mostová septembro 1942. 

## Kariero
Juhl Mór diplomiĝis en Universitato de Budapeŝto (1917) kaj en la unua parto de la 20-aj jaroj li estis ĉefkuracisto de Sanatorio Banat de Temeŝvaro. Li redaktis kune kun Endre Vuchetich la semajngazeton *Színházi Újság* (1911–12). Li estis ekzekutita dum transportado al  laborkampo de Transnistrio kune kun aliaj.

## Verkoj
**Röntgendiagnosztikai és röntgenterápiai útmutató* (Tv. 1925); 
**A röntgensugarak szerepe az emberi megbetegedések felismerésében és gyógyításában* (Tv. 1926).

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Juhl, M.
Juhl, M.
Gornja Zasavica

**Gornja Zasavica,** serbe **Засавица I,** aŭ **Горња Засавица** estas vilaĝeto en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica. Gornja (Горња) signifas: supra. Kontraste estas Donja Zasavica.
eta|dekstra|Gornja Zasavica situas en la mapo en la verda municipo
eta|280px|Mapo pri municipo de Sremska Mitrovica
eta|260px|Mapo pri la ĉirkaŭaĵo
eta|260px|Preĝejo de Sankta Triunuo en Gornja Zasavica

## Bazaj informoj 
* Areo: 26 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 44°57′04″N 19°30'02″E
* Supermara alteco: 78 m
* Loĝantaro: 836
* Poŝtkodo: 22201
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: SM

## Situo 
Gornja Zasavica situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Sremska Mitrovica troviĝas 12 km.

## Historio 
Post disfalo de Serbio la vilaĝo longe apartenis al la Turka Imperio. Ekde 1977 la loko estas ankaŭ medioprotektata areo. En Serbio escepte vivas tie kastoroj. En 2002 loĝis en Gornja Zasavica 821 serboj (98 %), 8 ciganoj, 2 kroatoj kaj ankaŭ aliaj).

## Vidindaĵoj 
* ortodoksa preĝejo

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* mapo pri Gornja Zasavica

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Tata)

**Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Tata.

## Historio 
Konstruado de la preĝejo komenciĝis en 1751. Post paŭzoj ĝi ekfunkciis nur en 1784. En 1854, 1885 kaj en 1910 ĝi renoviĝis. La orgeno muzikas ekde 1904.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola sur malalta monteto. La fasado havas meze la ĉefenirejon flanke 2 turojn. Ekstere kaj interne la copfa (malfrubaroka), ornamriĉa stilo karakterizas ĝin.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare
* hungare

Tata
Tata
Preĝejo Sankta Francisko el Asizo (Ferencváros)

**Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Budapeŝto, en Ferencváros (distrikto) en proksimeco de Danubo.

## Historio 
Franciskanoj konstruis preĝejon en 1822, sed estis tie ruina preĝejo supozeble el la mezepoko. La inundo detruis la franciskanan preĝejon en 1838. Baldaŭe impona, nova preĝejo konstruiĝis. La freskoj pretiĝis inter 1879-1881. Dum sieĝo de Budapeŝto en 1945 la preĝejo parte detruiĝis. Dum la revolucio en 1956 oni metis provizore kadavrojn apud la preĝejo.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ malgranda placo komence al Danubo. Sub la preĝejo malsupra novromanika preĝejo troviĝas, kiu konstruiĝis la unua, tial oni mesis tie ĝis la finkonstruo. Ekstere skulptaĵo pri Sankta Francisko, interne pri Sankta Antonio estas videblaj.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare 

Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Francisko el Asizo
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Preĝejo Sankta Kruco (Miercurea Ciuc)

**Preĝejo de Sankta Kruco** estas romkatolika preĝejo en Rumanio, en urbo Miercurea Ciuc, kie ĝi estas la plej malnova romkatolika preĝejo.

## Historio 
La paroĥo fondiĝis en 1751, la preĝejo pretiĝis post 7 jaroj. En 1784 defenda muro konstruiĝis. En 1916 la paroĥo cindriĝis pro incendio.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas unusolan turon sub la ĉefenirejo. La konstruaĵo mem estas oficiale Monumento historia. Por la hodiaŭa loĝantaro tiu malgranda preĝejo ne sufiĉis, tial apude konstruis provizoran lignan preĝejon (tiu jam malkonstruiĝis), poste en la komenco pli grandan preĝejon.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare 

Miercurea Ciuc
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Rumanio
Regiono Ĝaŭfo

dekstra
**Ĝaŭfo** (, laŭ anglalingva latinliterigo *āl-Jawf*, estas unu el la 13 administraj regionoj (arabe *manatik idarija*, singulare *mintaka idarija*) kiuj sume konsistigas la teritorion de Sauda Arabio. Ĝi situas en la nordo de la lando lime al Jordanio. La regiono havas areon de  kvadrataj kilometroj kaj laŭ la stato de 2010 en ĝi loĝis iom pli ol  homoj. Ĝia ĉefurbo estas Sakaka. Alia grava urbo estas Kurejet.

Kategorio:Regionoj de Sauda Arabio
Speciala Enketa Komisiono de la Usona Kongreso pri Esploro de la Katina Murdo

**Speciala Enketa Komisiono de la Usona Kongreso pri Esploro de la Katina Murdo** (angle: *Select Committee to Investigate and Study the Facts, Evidence, and Circumstances of the Katyn Forest Massacre*) – speciala enketa komisiono establita de la Usona Kongreso (rezolucioj n-ro 390 kaj 539) por pridemandado pri la masakro de Katin kontraŭ oficiroj de la Pola Militistaro. Prezidanto de la komisiono iĝis Ray John Madden de Indianao.

## Rezultoj kaj finaj konkludoj
La 22-an de decembro 1952 la komisiono anoncis finan raporton, tiel nomatan Raporton de Madden, laŭ kiu kulpaj pri la murdo de Katin estis sovetianoj kaj apelaciis al la internacia opinio establi internacian tribunalon por prijuĝi la krimon. Enkonduke al la raporto oni skribis:

*La masakro de Katin estis unu el la plej barbaraj internaciaj krimoj en la historio de la mondo*.

— Usona Kongreso, Raporto n-ro 2505, US Government Printing Office, Washington 1988 

## Vidu ankaŭ
* Notaĵo de Ŝelepin
* Józef Czapski
* Józef Mackiewicz
* Stanisław Swianiewicz

## Bibliografio
* *Katyń. Dokumenty zbrodni* (Katin. Dokumentoj de la krimo), unua volumo, *Jeńcy niewypowiedzianej wojny VIII 1939 – III 1940* (Militkaptitoj de nedeklarita milito), redaktis A. Gieysztor, R. G. Pichoja, Warszawa 1995, ISBN 83-85660-24-0
* *Katyń. Dokumenty zbrodni*, dua volumo, *Zagłada* (Genocido), redaktis A. Gieysztor, W. Kozłow, Warszawa 1998, ISBN 83-85660-62-3
* *Katyń. Dokumenty zbrodni*, tria volumo, *Losy ocalałych. Lipiec 1940 – marzec 1943* (Sortoj de la savitaj. Julio 1940 - marto 1943), kolektiva prilaboro, Warszawa 2001. ISBN 83-88542-24-9
* *Katyń. Dokumenty zbrodni*, kvara volumo, *Echa Katynia* (Eĥoj de Katin), kolektiva prilaboro, Warszawa 2006, ISBN 	8389115573
* *Katyń w dokumentach Kongresu USA: Izba Reprezentantów Kongresu Stanów Zjednoczonych* (Katin en dokumentoj de Usona Kongreso, Ĉambro de la Reprezentantoj de la Usona Kongreso), Pelplin 2003, ISBN 8373800905
* Witold Wasilewski, *Komisja Katyńska Kongresu USA (1951–1952)* (Katina Komisiono de la Usona Kongreso (1951-1952)), [en:] *Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej*, nr 5–6/2005, str. 71–84 Bulteno de la Instituto pri Nacia Memoro

Kategorio:Masakro de Katin
Kategorio:Ekstera politiko de Usono
Kategorio:Malvarma milito
Kategorio:Rilatoj de Sovetunio kaj Usono
Kategorio:Politiko en 1951
Deutsche Gesellschaft für Psychologie

La **Deutsche Gesellschaft für Psychologie** (DGPs) - en Esperanto "Germana Societo pri Psikologio" - estas unu el du nacie gravaj asocioj de profesiaj psikologoj en Germanio kaj aparte fokusiĝas pri psikologoj laborantaj en esploraj kaj altlernejaj institucioj. La organizaĵo fondiĝis en 1904 kaj havas sian sidejon formale en Göttingen, kvankam la agado praktike kunordigiĝas pere de oficejo en Berlino. Nuntempe ĝi havas proksimume 2 500 membrojn.

La dua granda tiaspeca asocio en Germanio cetere nomiĝas Berufsverband Deutscher Psychologinnen und Psychologen (BDP) - en Esperanto "Profesia Asocio de Germanaj Gepsikologoj" - kaj per membraro de pli-malpli 13 000 personoj (proksimume triono de la en Germanio profesie agantaj psikologoj) kompare multe pli grandas. Sed pro sia pli ol 100-jara tradicio kaj fokuse scienca orientiĝo ankaŭ la Germana Societo pri Psikologio havas utilan funkcion en nacia kaj internacia scienca kunlaboro.

## Eksteraj ligiloj 
* dgps.de retejo de la societo (germane)

Kategorio:Sciencaj organizaĵoj
Kategorio:Psikologiaj organizaĵoj
Ŝjinino

**Ŝjinino,** ĉine **西宁**/**西寧** estas prefektujnivela milionurbo, ĉefurbo de Ĉinghajo kaj ankaŭ universitata urbo en Ĉinio. La loknomo signifas: "paco en la okcidento". La municipo administras ankaŭ 8 distriktojn kaj vilaĝojn.
eta|maldekstre|Vojo en Ŝjinino

## Geografio 
La areo etendiĝas laŭ rivero en altebenaĵo, en centro de la lando. Lanĝoŭo troviĝas proksimume 200 km.

## Historio 
Historio de Ŝjinino komenciĝis proksimume iomete antaŭ Kristo. Tiam la loko estis grava haltejo de karavanoj laŭ la norda silka vojo. Oni liveris lignojn, lanojn kaj salojn. Tial dum la historio diversaj regantoj volis kontroli la urbon. Ekde la 7-a jarcento Ŝjinino iĝis ankaŭ grava religiema centro de la budhismo el Tibeto. En 1927 granda tertremo okazis. Precipe dum la socialismo la urbo industriiĝis.

## Ekonomio 
Oni okupiĝas precipe en la areo pri teksaĵoj, prilaboradoj de felo, viando, lakto, salo.

## Klimato 
Ŝjinino havas sekan kaj altmontan klimaton. Jare pluvas po 374&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvetas, nur inter majo-septembro pluvas.

## Trafiko 
La fervojo atingis Ŝjininon en 1959. La urbo havas flughavenon kaj aŭtovojon.

## Vidindaĵoj 
* moskeo
* urba parko
* monaĥejoj en la proksimo
eta|maldekstre|Moskeo en Ŝjinino
eta|maldekstre|Vojo en Ŝjinino

* Angla Vikipedio

Kategorio:Provincaj ĉefurboj de Ĉinio
Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Andrzej Błasik

eta|dekstra|Andrzej Błasik

**Andrzej Eugeniusz Błasik** (naskiĝis la 11-an de oktobro 1962 en Poddębice, mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – armea generalo, piloto de la Pola Militistaro, postmorte avancita ĝis la rango de generalo, ekde la 19-a de aprilo 2007 ĝis la 10-a de aprilo 2010 ĉefkomandanto de la Aerarmeo de la Pola Respubliko. Mortis en la aviadila katastrofo/atenco super Smolensk.

## Edukiteco 
En la jaroj 1977–1981 lernis en Ĝeneralkleriga Aviada Liceo ĉe Supera Oficira Aviada Lernejo en Dęblin. Poste eniris la "Lernejon de Agloj". Post ĝia fino en 1985 iĝis oficiro kaj subleŭtenanto en la grupo de pilotoj de la persona korpuso de aviado.

En la periodo de 1993 ĝis 1995 studis en la Akademio de Nacia Defendo en Varsovio. Post ĝia fino ricevis diplomon kaj titolon de diplomita oficiro. Li estis ankaŭ abituriento de la kurso de Nederlanda Akademio de Defendo en Hago (1998) kaj de Milita Lernejo de la Aeraj Fortoj de la Usona armeo en Montgomery (2005).

## Memorigo 
La 1-an de junio 2010 antaŭ la Ĉambro pri Tradicio de la Komandantaro de la Pola Aerarmeo en Varsovio oni malkovris tabulon memorigantan generalon Andrzej Błasik, kaj ankaŭ skipon de la aviadilo Tu-154M n-ro 101.

La 8-an de septembro 2010 sur teritorio de Ramstein Air Base (la plej granda usona bazo en Eŭropo, troviĝanta en Germanio) oni malkovris monumenton (en la formo de kverko-arbo) kaj memortabulon dediĉitajn al generalo Andrzej Błasik. La 28-an de septembro 2010 li ricevis postmorte titolon de la honora civitano de Dęblin, kaj la 10-an de novembro 2010 la titolon "Merita por Distrikto Poddębicki.

La familio transdonis al la katolika pilgrimejo Klara Monto lian ĉapon kaj unu distingon.

La 10-an de majo 2011 en Podlaĥia Galerio en Biała Podlaska oni malfermis ekspozicion memorigantan generalon Andrzej Błasik kaj stevardinon Barbara Maciejczyk.

La 1-an de septembro 2011 sur teritorio de Lernejoj en Wartkowice (Distrikto Poddębicki) oni malkovris monumenton dediĉitan al pilotoj de la wartkowica tero, kunmetitan de aviadilo TS-11 Iskra (n-ro 1232) kaj memortabulon, sur kiu oni metis ses nomojn, en tio de la generalo Andrzej Błasik, diplomito de la lernejo.

Generaloj Andrzej Błasik, Andrzej Karweta kaj Bronisław Kwiatkowski estis memorigitaj en dokumenta filmo de Anita Gargas *W imię honoru* (Nome de la honoro) el 2016, en kiu rolis iliaj edzinoj.

Aŭguste 2016 sur teritorio de la 31-a Aviada Bazo en Krzesiny (Poznań) oni malkovris la unuan en Pollando monumenton al la generalo. Prezidento Andrzej Duda ankaŭ malkovris memortabulon al Maria kaj Lech Kaczyński kaj armea generalo piloto Stanisław Targosz. Solenaĵojn partoprenis ministro Antoni Macierewicz.

## Bibliografio 
* Krzysztof Komorowski (redaktoro), *Kronika Wojska Polskiego 2007* (Kroniko de pola Militistaro), Fundacja Polonia Militaris, Varsovio 2008, p. 84. ISSN 1734-2317

## Eksteraj ligiloj 
* YouTube

Kategorio:Viktimoj de la kraŝo de la pola prezidenta aviadilo en 2010
Kategorio:Polaj oficiroj
Kategorio:Polaj pilotoj
Berufsverband Deutscher Psychologinnen und Psychologen

La **Berufsverband Deutscher Psychologinnen und Psychologen** (BDP) - en Esperanto "Profesia Asocio de Germanaj Gepsikologoj" - estas unu el du nacie gravaj asocioj de profesiaj psikologoj en Germanio; la alia nomiĝas Deutsche Gesellschaft für Psychologie (DGPs) kaj aparte fokusiĝas pri psikologoj laborantaj en esploraj kaj altlernejaj institucioj. La organizaĵo fondiĝis en 1946 kaj havas sian sidejon en Berlino. Nuntempe ĝi havas proksimume 13 000 membrojn kaj reprezentas proksimume trionon de la en Germanio profesia agantaj psikologoj.

## Eksteraj ligiloj 
* bdp-verband.de retejo de la societo (germane)

## Notoj 
Kategorio:Sciencaj organizaĵoj
Kategorio:Psikologiaj organizaĵoj
Indiara

**Indiara** estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 13.687 loĝantojn en 2010 .

eta|dekstra|250px|Ŝoseo
eta|dekstra|350px|Subŝtate

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Gojaso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Gojaso
3489 Lottie

'*3489 *Lottie'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usonaj astronomoj Kenneth E. Herkenhoff kaj Gregory Wayne Ojakangas elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Lottie*" en honoro de *Lottie Diane Soll-Herkenhoff'', edzino de Kenneth Herkenhoff.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983