open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ostratice

**Ostratice,** hungare **Sándori** [ŝAndori] estas malgranda  vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Ostratice situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Bánovce nad Bebravou-Partizánske. La lasta urbo troviĝas je 9&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1193 en formo *"Strece"*. En 1439 jam 2 vilaĝoj menciiĝis: *"Also Streche"* (=Suba S.) kaj *"Felse Streche"* (=Supra S.). En 1598 oni komputis en Suba Strece 27 domojn, en Supra Strece muelejon kaj 16 domojn. En 1784 vivis en Suba S. 279 vilaĝanoj (62 familioj en 40 domoj, en la alia vilaĝo 180 vilaĝanoj (36 familioj) en 21 domoj. En 1828 vivis en Suba S. 362 loĝantoj en 36 domoj, en la alia 236 loĝantoj en 15 domoj. Ĝis 1899 la oficialaj hungaraj loknomoj estis *Kis-Sztrice* kaj *Nagy-Sztrice,* poste ĝi iĝis *Nagysándori* kaj *Kissándori* honore al la bienulo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kissándori 331, en Nagysándori  518 homoj, (en ambaŭ plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Malé Ostratice kaj  Veľké Ostratice en 1960 reunuiĝis. En 2001 vivis en Ostratice 393 homoj, (383 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo de 1737 en iama vilaĝo Nagysándori
* renesanca kastelo el la 16-a jarcento, apude baroka kastelo konstruiĝis post 2 jarcentoj, en 1820 ili trakonstruiĝis tiel, kiel estiĝis unu granda kastelo
* klasikisma nobeldomo
 
## Eksteraj ligiloj 
* Ostratice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Sazdice

eta|260ra|Fora panoramo de Sazdice
**Sazdice,** hungare **Százd** [sAzd], germane **Sast** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Sazdice situas en valo de rojo sub monto 238 m-ojn alta, laŭ flankovojoj. Šahy troviĝas je 13&nbsp;km-oj.

## Historio 
En la 13-a jarcento oni fondis tie monaĥejon, apude vilaĝo formiĝis. La tataroj detruis ilin en 1241. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1261 en latina formo *"terra Zazd"*. La setlejo ricevis rajton pri bazarado en 1388. En 1685 ĝi denove detruiĝis fare de turkoj. Slovakoj refondis la setlejon en la 18-a jarcento. Oni komputis tie en 1715 27, post 5 jaroj 32 domojn. En 1828 loĝis tie 591 vilaĝanoj en 98 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Százd 691 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Ipolyság, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Százd rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondomilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 vivis en Sazdice 439 homoj, (270 hungaroj, 160 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao el la 13-a jarcento, post 2 jarcentoj ĝi gotikiĝis kaj turo alkonstruiĝis
* luterana templo de 1885
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj
* vinkeloj 

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
eta|260ra|maldekstra|Rojo ĉe Sazdice

Kategorio:Municipoj en distrikto Levice
Beluj

**Beluj** (hungare *Béld*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Beluj situas inter montoj en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Banská Štiavnica troviĝas je 16&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1232 en formo *"Bolug"*. En la 16-a jarcento la turkoj detruis la setlejon. En 1715 oni komputis tie 61 familiojn kaj muelejon. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 672 vilaĝanoj en 112 domoj. Ĝis 1891 la oficiala hungara loknomo estis *Beluja*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Béld 480 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Krupina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Beluj 151 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Laŭrenco de 1725, en 1871 trakonstruiĝis
* luterana preĝejo de 1785, en la 20-a jarcento trakonstruiĝis 

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Štiavnica
Ilija

**Ilija,** hungare **Illés** [ilEŝ], germane **Sankt Egidien bei Schemnitz** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Ilija situas laŭ traira flankovojo. Banská Štiavnica troviĝas je 4&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la frua bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1266 en latina formo *"Sanct Egid"*. Tiutempe fortikaĵo nomata **Szitnya** [sitnja] konstruiĝis por defendi la regionajn minejojn. En la 16-a jarcento la fortikaĵestro estis fifama rabisto. Fine en 1547 la Habsburgoj okupis ĝin. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la fortikaĵo detruiĝis. En 1828 loĝis en la setlejo 355 vilaĝanoj en 59 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Illia,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Illés 606 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste jam kiel Krupina al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika preĝejo omaĝe al Sankta Egidio el la 13-a jarcento
* ruinoj de iam impona fortikaĵo sur montopinto 1009 m-ojn alta

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Štiavnica
Donovaly

eta|250px|maldekstra|Ĉefvojo ĉe Donovaly
eta|maldekstra|250px|Vido el Donovaly al Malaltaj Tatroj
**Donovaly** (hungare *Dóval*) estas montpasejo, vilaĝo, feriejo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Donovaly situas inter Malaltaj Tatroj kaj Granda Fatro, sur ĉefvojo E77. Banská Bystrica kaj Ružomberok troviĝas 26&nbsp;km de ĉi tie.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1710. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Dóval 996 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Banská Bystrica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Ekde 1944 la loko estis nesto de la partizanoj. Dum la socialismo la vilaĝo iĝis turisma (precipe skia) centro, sed ankaŭ nuntempe hoteloj kaj skiliftoj konstruiĝas. En 2001 vivis en Donovaly 162 homoj, (150 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Sankta Antonio el Padovo de 1825
* turisma centro kun 36 skiejoj kaj 17 liftoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Kategorio:Montpasejoj en Slovakio
Malachov

**Malachov,** hungare **Malakóperesény** [malakOpereŝEnj], germane **Malechau** estas unuigita malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Malachov situas en la plej griza parto

## Situo 
2 partoj de Malachov situas fine de po unu sakovojo. Banská Bystrica troviĝas je 4&nbsp;km-oj.

## Historio 
Proksime oni trovis malnovan restaĵon de tera fortikaĵo. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1327, poste en 1422 en formo *"Maleho"*. La unuaj loĝantoj estis germanaj ministoj, kiuj minis arĝenton kaj feron. En 1599 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1910 Malakó kaj Alsó-Peresény unuiĝis, tiam laŭ la popolnombrado vivis tie 669 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Malachov 866 homoj, (847 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Malachov sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Orovnica

**Orovnica** (hungare *Oromfalu*, germane *Hromitz*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Orovnica situas laŭ dekstra bordo de Hron, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Levice-Žarnovica. Zlaté Moravce troviĝas je 20&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1209 en latina formo *"terra Varanza"*. En la 16-a jarcento la setlejo senhomiĝis. En 1601 oni komputis tie 19 familiojn sed en 1618 ĝi denove senhomiĝis. En 1828 loĝis tie 284 vilaĝanoj en 44 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Orovnicza*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko.  En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Oromfalu 448 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Zlaté Moravce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Orovnica 535 homoj, (524 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Johano de 1934
* skulptaĵo pri Pieta

Kategorio:Municipoj en distrikto Žarnovica
Hronsek

**Hronsek,** hungare **Garamszeg** [garamseg] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Hronsek situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Zvolen-Banská Bystrica. La lasta urbo troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1500 en hungara formo *"Zyklafalu"*. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa, sed simila libro en 1851 taksis ĝin unuaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Garamszeg 247 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Ĝis 1927 la oficiala slovaka loknomo estis *"Garansek"*, ekde 1946 *"Hronsek"*, kie vivis en 2001 596 homoj, (569 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana baroka ligna preĝejo de 1725
* burgo de familio Polthári Soós el la 15-a jarcento, en 1576 trakonstruiĝis, en la 19-a jarcento renoviĝis; dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a monofarejo funkciis tie; tie vivis Julianna Korponay, pri kiu Mór Jókai verkis faman romanon
* baroka kastelo kun parko de familio Soós-Géczy [ŝOŝ-gEci] de 1775
* baroka sonorilostablo el la 1720-aj jaroj
* luterana paroĥo el la 19-a jarcento, baldaŭe trakonstruiĝis
* flughaveno funkcias proksime

## Famuloj 
En la iama Garamszeg naskiĝis hungara historiisto Oszkár Paulinyi.

eta|maldekstra|Ligna artikola preĝejo en Hronsek

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Nemce

**Nemce,** hungare **Zólyomnémeti** [zOjomnEmeti], germane **Deutschendorf bei Neusohl** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Nemce situas en la plej griza parto

## Situo 
Nemce situas sur deklivo, laŭ traira flankovojo. Banská Bystrica troviĝas je 5&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1473 laŭ tiama hungara ortografio *"Nemetfalwa"* (=germana vilaĝo). La fondintoj estis germanaj ministoj. Baldaŭe la kampoj apartenis al Johano Korvin. En 1828 loĝis tie 150 vilaĝanoj en 21 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zólyomnémeti 289 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nemce 1120 homoj, (1102 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nemce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Priechod

**Priechod,** hungare **Perhát** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Priechod situas en la plej griza parto

## Situo 
Priechod situas laŭ flankovojoj. Banská Bystrica troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam antaŭ 3000 jaroj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1340 en formo *"Prochod"*. Uzino pri lignosegado ekfunkciis en 1505. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 568 vilaĝanoj en 72 domoj. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis *Priechod,* poste ĝi ricevis pli konforman hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Perhát 803 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 la loĝantoj apogis la partizanojn, tial la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon. En 2001 vivis en Priechod 910 homoj, (900 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1833
* memortabulo pri Slovaka Nacia Ribelo

## Eksteraj ligiloj 
* Priechod sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Ladice

**Ladice,** hungare **Barslédec** [barŝlEdec], germane **Laditz** [ladic] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Ladice situas en la plej griza parto

## Situo 
Ladice situas laŭ rojo, meze de sakovojo, laŭ fervojo Nitra (urbo)-Zlaté Moravce. La lasta urbo troviĝas je 13&nbsp;km-oj.

## Historio 
Antaŭ la hungara dominado la loko apartenis al la Grandmoravia Regno. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1075 en formo *"Lenduch"*. En 1601 oni komputis tie 44 domojn. En 1828 loĝis tie 690 vilaĝanoj en 109 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Barslédec 855 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Aranyosmarót, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, supozeble dum la 2-a mondmilito kaj certe ekde 1993 al Slovakio. Ekde 1999 la hungarlingva lernejo ne funkcias. En 2001 vivis en Ladice 813 homoj, (447 slovakoj, 355 hungaroj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo el la 18-a jarcento
* ŝtonminejo funkcianta ĝis la 1970-aj jaroj

## Eksteraj ligiloj 
* Ladice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Zlaté Moravce
Staré Hory

**Staré Hory** (hungare *Óhegy* [Ohedj], germane *Altgebirg*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Slovake la loknomo signifas: malnovaj montoj.

## Situo 
Staré Hory situas laŭ ĉefvojo Donovaly-Banská Bystrica. La lasta urbo troviĝas je 12, Ružomberok je 14&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la minista vilaĝo en 1536. Historiaj iamaj vilaĝoj estis Alsószarvas (Dolný Jelenec), Kánalja (Polkanová), Török (Turecká), Bálinttelep (Valentová), Parasnyó (Prašnica) kaj Ribó (Rybie)), kiuj formas la nunan vilaĝon. Ĝis la 18-a jarcento oni minadis tie ercojn kaj ankaŭ fandejoj funkciis. En 1828 loĝis tie 769 vilaĝanoj en 108 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Óhegy 1877 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Banská Bystrica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1926 akvocentralo konstruiĝis. En 2001 vivis en Staré Hory 459 homoj, (453 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo kaj pilgrimloko omaĝe al Nomo de Dipatrino de 1499, en 1587 pligrandiĝis, en 1850 klasikismiĝis, lastfoje en 1947 renoviĝis
* kapelo omaĝe al Sankta Anna
* iama mineja oficejo el la 18-a jarcento 
* ministaj loĝdomoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Poniky

**Poniky,** hungare **Pónik,** germane **Poinig** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. **Ponická Huta,** hungare **Pónikkohó** apartenas al la municipo.
300px|eta|Poniky situas en la plej griza parto

## Situo 
Poniky situas laŭ traira flankovojo. Banská Bystrica troviĝas je 13&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1282 en formo *"Ponyk"*. Ekde la 14-a jarcento ĝis 1571 oni minadis oron kaj feron. En 1400 la vilaĝo ricevis urbajn privilegiojn. En 1580, 1663 kaj en 1678 la turkoj, en 1605 Stefano Bocskai bruldetruis la setlejon. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon unuaklasa. En 1828 loĝis tie 1061 vilaĝanoj en 146 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pónik 1645 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Poniky 1551 homoj, (1510 slovakoj).

### Pónikkohó/Ponická Huta 
Pónikkohó fondiĝis en la 18-a jarcento apud ferofandejo, kiu funkciis ĝis 1870. En 1885 uzino pri lignosegado ekfunkciis. En 1943 Ponická Huta unuiĝis kun Poniky.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Francisko el Asizo supozeble de 1310, en la 18-a jarcento barokiĝis
* luterana preĝejo de 1784, turo alkonstruiĝis en 1868
* malnova akvomuelejo
* kapelo omaĝe al Dipatrino (Fatima) de 1945 en Ponická Huta
* monaĥejo ekde 1995

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Turecká

**Turecká,** hungare **Török** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Turecká situas en la plej griza parto

## Situo 
Turecká situas en montaro Granda Fatro, fine de sakovojo el Staré Hory. Banská Bystrica troviĝas je 17&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1563 en formo *"Turetzka"*. En 1828 loĝis tie 548 vilaĝanoj en 70 domoj. Baldaŭ la vilaĝo unuiĝis kun Óhegy. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Turecká 127 homoj, (125 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Dipatrino (Reĝino de Rozario) de 1907
* vintre skiejoj, somere ekskursejoj

## Eksteraj ligiloj 
* Turecká sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Sielnica

**Sielnica** ( [sElnje]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Sielnica situas laŭ traira flankovojo, apud ĉefvojo. Zvolen troviĝas je 6&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1250 en formo *"Zelnitz"*. Inter 1657-1668 la vilaĝanoj pagis impostojn al la turkoj. En 1710 pro la militado la loko bruldetruiĝis. En 1828 loĝis tie 485 vilaĝanoj en 61 domoj. En 1853 pro ĥolero mortis 36 da vilaĝanoj. Ekde 1873 oni minadis karbon. En 1890 incendio okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szélnye 699 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Zvolen, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Sielnica 1156 homoj, (1122 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1942
* baroka kastelo el la 18-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Zvolen
Voznica

**Voznica** (hungare *Garamrév*, germane *Woßnitz*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Voznica situas laŭ maldekstre bordo de Hron, laŭ traira flankovojo (estas ponto al la alia flanko, kie estas ĉefvojo kaj fervojo). Nová Baňa troviĝas je 9&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1075 en formo *"Goznucha"*, kiel doganprena loko. En 1601 oni komputis tie 45 domojn. En 1828 vivis tie 356 loĝantoj en 53 domoj. Ĝis 1890 la oficiala hungara loknomo estis *Voznica*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Garamrév 613 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Žiar nad Hronom, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Voznica 637 homoj (635 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma templo de 1842
* la plej longa minejo de Slovakio de 1878

Kategorio:Municipoj en distrikto Žarnovica
Tajov

**Tajov** (hungare *Tajó* germane *Teibau*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Proksima vilaĝeto apartenas al la municipo.

## Situo 
Tajov situas en strikta valo, laŭ flankovojoj. Banská Bystrica troviĝas je 5&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1544 en formo *"Tajova"*. En la 15-a jarcento ercofandejoj funkciis apud la vilaĝo, kiuj funkciis ĝis 1893. En 1828 loĝis tie 348 vilaĝanoj en 53 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tajó 231 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Banská Bystrica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Tajov 444 homoj, (431 slovakoj).

## Naskiĝintoj 
* Jozef Murgaš, slovaka inventisto, pioniro de sendrata telekomunikado 
* Jozef Gregor Tajovský, slovaka prozisto kaj dramisto
* Jozef Šebo, pedagogo

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1597, en 1741 barokiĝis
* skiejoj kun skiliftoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Drienovo

**Drienovo,** hungare **Csábrágsomos** [ĉAbrAgŝomoŝ] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Drienovo situas en la plej griza parto

## Situo 
Drienovo situas meze de sakovojo. Krupina troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1256 en formo *"Drino"*. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 618 vilaĝanoj en 103 domoj. En la 19-a jarcento la vilaĝo estis centro de slovaka nacia movado, ĉar tie instruis poeto Ján Rotarides. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Hont-Somos*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csábrágsomos 364 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. La loĝantoj apogis la Slovakan Nacian Ribelon. En 2001 vivis en Drienovo 126 homoj, (124 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1822, en 1908 trakonstruiĝis
* paroĥo de 1890
* malnovaj loĝdomoj
* monumento pri partizanoj
* tombo de Ján Rotarides

## Eksteraj ligiloj 
* Drienovo sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Lackov

**Lackov,** hungare **Lászlód** [lAslOd] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Lackov situas en la plej griza parto

## Situo 
Lackov situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Krupina troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam antaŭ 5000 jarojn. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1341 en formo *"Lyzkou"*. En 1715 oni komputis tie 12, post 5 jaroj 9 domojn. En 1828 loĝis tie 233 vilaĝanoj en 39 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lászlód 247 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lackov 123 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Familio de 1997

## Eksteraj ligiloj 
* Lackov sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Mala Bijhanj

**Mala Bijhanj** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove, en municipo de Velika Bijhanj. Pli frue la slavaj loknomoj estis *Мала Бейгань, Меле Бігонь, Мала Бийгонь* [mala bejhanj, male bihonj, mala bijhonj].

## Situo 
Mala Bijhanj situas sur ebenaĵo laŭ traira flankovojo.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1332 laŭ tiama hungara ortografio *"Bygan"*. Baldaŭ tiu vilaĝo formis 2 memstarajn vilaĝojn Granda kaj Malgranda Bégány-oj. Ĝis Traktato de Trianon Kisbégány apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. La vilaĝo rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 Mala Bijhanj apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
## Fontoj 
* ukraina kaj hungara paĝoj
* Wikimapia

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Pap (vilaĝo)

**Pap** estas hungara vilaĝo en subregiono de Kisvárda. La loknomo signifas hungare: pastro.

## Geografio 
Pap situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Kisvárda troviĝas je 6, Nyíregyháza je 51, Budapeŝto je 278 km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en la 13-a jarcento laŭ latina formo *"Terra Pop"*. Vilaĝservoj estas unueca lernejo-infanĝardeno-infanvartejo, biblioteko, interretejo, kuracejo, futbalejo.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1776
* kastelo de Horváth [horvAt]
* monumento pri falintoj dum la modomilitoj

## Trafiko 
Unusola publika trafikilo estas la aŭtobuso. La plej proksima fervojo estas en Kisvárda.

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Sudince

**Sudince,** hungare **Ösöd** [oŝod], germane **Sedimitz** estas tre malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Sudince situas en la plej griza parto

## Situo 
Sudince situas en valo de rojo, fine de mallonga sakovojo. Šahy troviĝas je 22&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1245 en formo *"Zyud"*. En 1828 loĝis tie 228 vilaĝanoj en 38 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ösöd 219 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Ipolyság, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Sudince 73 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana malfruklasikisma preĝejo de 1858
* tilio 300 jarojn aĝa

## Eksteraj ligiloj 
* Sudince sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Lesenice

**Lesenice,** hungare **Leszenye** [lesenje], germane **Lesenitz** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Lesenice situas en la plej griza parto

## Situo 
Lesenice situas laŭ flankovojoj. Veľký Krtíš troviĝas je 21&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1244 en formo *"Lezene"*. En 1598 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1715 oni komputis tie 11 domojn. En 1828 loĝis tie 367 vilaĝanoj en 61 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Leszenye 477 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Ipolynyék, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Leszenye rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Lesenice apartenas al Slovakio, kie en 2001 vivis 571 homoj, (328 slovakoj, 235 hungaroj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Naskiĝo de Dipatrino (Virga Maria) el la 18-a jarcento
* renesanca nobeldomo el la 17-a jarcento, en 1796 ĝi klasikismiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Lesenice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Veľký Krtíš
Terany

**Terany,** hungare **Terény** [terEnj], germane **Terin** estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La hungaroj uzis ankaŭ loknomon **Hontterény**.
300ra|eta|Terany situas en la plej griza parto

## Situo 
Terany situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Dudince-Krupina. La lasta urbo troviĝas je 24&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam antaŭ la hungara dominado. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1298 en formo *"Teryan"*, (poste ankaŭ aparta vilaĝo *"Kysterien"* (=Malgranda-terien), kiu poste iĝis Alsóterény). En 1715 oni komputis tie 19 domojn kaj muelejon. En 1828 loĝis tie 235 vilaĝanoj en 39 domoj, apude 299 vilaĝanoj en 29 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsóterény (=Suba T.) 211, en Felsőterény (=Supra T.) 310 homoj, (en ambaŭ plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Ipolyság, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la vilaĝoj unuiĝis. En 2001 vivis en Terany 747 homoj, (704 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1811
* malnova kastelo

## Eksteraj ligiloj 
* Terany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Senohrad

**Senohrad,** hungare **Szénavár** [sEnavAr] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Senohrad situas en la plej griza parto

## Situo 
Senohrad situas inter montoj, laŭ flankovojoj. Krupina troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1135 en formo *"Zenerag"*. En 1799 incendio okazis. Ĝis 1891 la oficiala hungara loknomo estis *Szenográd,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szénavár 1296 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Senohrad 759 homoj, (729 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Emeriko de Hungario de 1768
* pilgrimloka kapelo omaĝe al Rozaria Dipatrino de 1748
* diversaj konstruaĵoj el la 19-a jarcento
* popolkostumoj

## Famuloj 
* tie estis pastro Andrej Kmeť
* tie estis instruisto Jozef Cíger Hronský

## Eksteraj ligiloj 
* Senohrad sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Pravica

**Pravica,** hungare **Paróca** estas tre malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Pravica situas en la plej griza parto

## Situo 
Pravica situas inter montoj, laŭ traira flankovojo. Veľký Krtíš troviĝas je 22&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1271 en formo *"Prochna"*. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 184 vilaĝanoj en 26 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Paróca 278 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Gács, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Pravica 116 homoj, (113 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Pravica sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Veľký Krtíš
Príbelce

**Príbelce,** hungare **Fehérkút**, germane **Pribel** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Príbelce situas laŭ ĉefvojo Horné Semerovce-Veľký Krtíš. La lasta urbo troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1244 en latina formo *"villa Prebul"*, poste, kiel jam 2 apartaj domaroj en 1354 (suba kaj supra vilaĝpartoj). En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokojn duaklasa. En 1828 loĝis en ambaŭ vilaĝoj resume 764 vilaĝanoj en 127 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en la 2 vilaĝoj 688 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Vinica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. La 2 ĝemelvilaĝoj unuiĝis en 1966. En 2001 vivis en Príbelce 597 homoj, (589 slovakoj).

## Famuloj 
En la municipo agadis naciaj renaskigantoj Janko Kráľ kaj Ján Rotarides kaj tie naskiĝis hungaria juristo János Csaplovics.

## Vidindaĵoj 
* luterana gotika preĝejo el la 13-a jarcento, post 4 jarcentoj ĝi trakonstruiĝis
* lignaj sonorilostabloj el la 18-a jarcento kaj el la 19-a jarcento 
* malfrubaroka kastelo el la 18-a jarcento, en la 20-a jarcento trakonstruiĝis 
* turista vojeto

Kategorio:Municipoj en distrikto Veľký Krtíš
Nenince

**Nenince,** hungare **Lukanénye** [lukanEnje] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Nenince situas laŭ flankovojoj preskaŭ kontaktiĝanta kun Bátorová. Veľký Krtíš troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1135 en formo *"Nene"*, kiu baldaŭ iĝis "Lukanénye". En 1409 ankaŭ apuda vilaĝo "Házasnénye" aperis. En 1715 oni komputis en Lukanénye 22 domojn kaj nobeldomon. En 1828 loĝis en Lukanénye 404 loĝantoj en 66 domoj, en Házasnénye 175 loĝantoj en 29 domoj. En 1907 la 2 vilaĝoj unuiĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lukanénye (jam unuigita) 827 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Ipolynyék, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Lukanénye rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Nenince apartenas al Slovakio, kie en 2001 vivis 1394 homoj, (1085 hungaroj, 305 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj el la 1780-aj jaroj
* romkatolika moderna preĝejo omaĝe al Bona Paŝtisto de 1996
* klasikisma kastelo el la 18-a jarcento, nun lernejo
* klasikisma kastelo de Blaskovits [blaŝkoviĉ], nun hotelo
* kastelo de Fekete, nun ruina
* skulptaĵo pri Urbano la 1-a de 2007

## Famuloj 
* En la iama Nénye naskiĝis Pál Kovács (jezuito).
* En 1910 kaj en la sekva jaro Zoltán Kodály kolektis tie popolkantojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Nenince sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Veľký Krtíš
Jablonka (distrikto Myjava)

**Jablonka** (hungare *Szvancairtvány* [svancairtvAnj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Jablonka situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Myjava troviĝas je 7, Senica je 20&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1690. Tiutempe alvenis rifuĝintoj de la turkoj. Longe konstruiĝis nur sporadaj domoj. La memstara Jablonka formiĝis en 1955. Vilaĝservo estas kulturdomo.

Kategorio:Municipoj en distrikto Myjava
Viljĥivĉik

**Viljĥivĉik** ukraine **Вільхівчик,** ruse **Ольховчик** [olhovĉik], slovake **Vulchovčik,** hungare *Vulchovcsik, Olhovcsik* [vulhovĉik, olhovĉik] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv, en municipo de Vilĥivci.
eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Tjaĉiv en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 26&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 365 m
* Loĝantaro: 1440
* Poŝtkodo: 90 544
* Telefonprefikso: 03134

## Situo 
Viljĥivĉik situas laŭ traira flankovojo.

## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon la loko apartenis al Hungara reĝlando, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Viljĥivĉik. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Livinské Opatovce

**Livinské Opatovce,** hungare **Apátlévna** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Livinské Opatovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Livinské Opatovce situas fine de sakovojo el Livina. Partizánske troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 laŭ tiama hungara ortografio *"Levna Apaty"*, kiel eklezia bieno. En 1828 loĝis tie 685 vilaĝanoj en 99 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Apátlévna 299 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1947 incendio okazis. En 2001 vivis en Livinské Opatovce 245 homoj, (241 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo el la 19-a jarcento

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Stará Huta

**Stará Huta** (hungare *Divényhuta* [divEnjhuta]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis *Divínská Huť*.

## Situo 
Stará Huta situas laŭ flankovojoj. Detva troviĝas je 16&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1740. Supozeble la fondintoj estis ministoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Ó-Huta,* poste ĝi ricevis alian nomon pro peto de poŝto por fari diferencon de similaj loknomoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Divényhuta 713 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Halič, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Stará Huta 384 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj). 

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1817, en 2003 renoviĝis

Kategorio:Municipoj en distrikto Detva
Kotmanová

**Kotmanová,** hungare **Kotmány** [kotmAnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis **Dobročská Lehota**.

## Geografio 
Kotmanová situas en valo, laŭ traira flankovojo. Lučenec troviĝas je 20&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1393 en formo *"Kothmanlehutaya"*. En la 18-a jarcento vitrofarejo funkciis tie. En 1828 loĝis tie 328 vilaĝanoj en 52 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kotman-Lehota*.
En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kotmány 707 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kotmanová 360 homoj, (357 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* klasikisma nobeldomo el la 18-a jarcento
* vitrofarejo el la 18-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Kotmanová sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Lučenec
Lipovany

**Lipovany,** hungare **Romhánypuszta** [romhAnjpusta] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.

## Geografio 
Lipovany situas meze de sakovojo. La hungara landlimo estas proksime. Lučenec troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1238 laŭ tiama hungara ortografio *"Ruhman"*. Ekde 1335 ĝi havis du apartajn vilaĝpartojn. Inter 1554-1594 ili apartenis al la Osmana Imperio, sekve en la 17-a jarcento ili senhomiĝis. En 1715 oni komputis tie 10, post 5 jaroj 15 impostantajn familiojn. En 1828 loĝis tie 112 vilaĝanoj en 15 domoj, en 1880 488 vilaĝanoj en 69 domoj. En 1873 pro ĥolero mortis vilaĝanoj. Tiutempe municipo ne funkciis en tiu loko. Ĝis Traktato de Trianon la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Fülek, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 1952 Lipovany ricevis rangon municipo. Pli frue tio funkciis en Pleš. Ekde 1993 Lipovany apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 296 homoj, (293 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Lipovany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Lučenec
Divín (distrikto Lučenec)

**Divín,** hungare **Divény** [divEnj] kaj *Dévén*, germane **Diwein** ) (historiaj nomoj *(castrum) Dyun*, *villa sub eodem castro* (1329), *Dyen*, *Dyuen* (1393), *Dywyn* (1467), *Dewen*, *Dewen Alya* (1473), *Diwín* (1808) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
250px|eta|maldekstra|Tombeja kapelo en Divín

## Geografio 
Divín situas laŭ flankovojoj. Lučenec troviĝas je 20&nbsp;km.

## Historio 
### Burgo 
250px|eta|maldekstra|Ruinoj de burgo de Divín
En tiu loko estis jam burgo de avaroj kaj slavoj dum la 9-a jarcento. Post la tatara invado estis konstruita pli nova, kiu estis menciita unuafoje en 1329. En 1559 ĝi estis pligrandigita, tamen la turkoj okupis ĝin en 1575. Ekde 1593 ĝi estis reokupita kaj apartenis al familio Balassi [balaŝi] (laŭ alia skribo Balassa). En 1605 Stefano Bocskai okupis ĝin. En 1670 Balassa konstruis burgon, kie li invitis la fortikaĵanojn. Li ebrigis ilin, sekve li facile okupis la fortikaĵon. En 1679 fideluloj de la Habsburgoj okupis la fortikaĵon, poste ili tuj eksplodigis ĝin.

### Vilaĝo 
La vilaĝo en 1222 jam havis templon, kiun la tataroj detruis en 1241. La loknomo menciiĝis unuafoje en 1329. La setlejo longe havis la rangon kampurbo. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Devín 1278 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Novohrad, al distrikto de Halič, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vidindaĵoj 
* paroĥa preĝejo kun defenda muro kaj turoj de 1657
* ruinoj de la fortikaĵo sur montopinto
* burgo de Balassa
* kapelo omaĝe al Sankta Anna de 1775

eta|

## Famuloj 
* en la iama Divény naskiĝis György Némethy, hungara aktoro
* en la iama Divény mortis hungara poeto János Rimay

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.arcanum.hu/fszek/  
* Fotoj pri fortikaĵo de Divín

Kategorio:Municipoj en distrikto Lučenec
Polichno

:*Eble vi serĉas lokan parton de Luhačovice - Polichno (Luhačovice).*
**Polichno,** hungare **Parlagos** [parlagoŝ] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Polichno situas en la plej griza parto

## Geografio 
Polichno situas inter montoj, laŭ flankovojoj. Lučenec troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1467 en formo *"Polyhna"*. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon triaklasa. En 1828 loĝis tie 437 vilaĝanoj en 54 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Polichnó,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Parlagos 551 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Gács, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Polichno 141 homoj, (127 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana klasikisma preĝejo de 1788, en 1871 pligrandiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Polichno sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Lučenec
Rapovce

**Rapovce,** hungare kaj germane **Rapp** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Rapovce situas en la plej griza parto

## Geografio 
Rapovce situas laŭ maldekstra bordo de Ipeľ, laŭ fervojo Lučenec-Ipolytarnóc, laŭ flankovojoj. Lučenec troviĝas je 6&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1312 en formo *"Kop"*. Inter 1554-1593 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 496 vilaĝanoj en 57 domoj. En la 19-a jarcento oni minadis tie karbonon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Rapp 617 homoj, (hungaroj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Rapp rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Rapovce apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 932 homoj, (433 slovakoj, 414 hungaroj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo de 1764
* paroĥo (komence nobeldomo) de 1768
* klasikisma nobeldomo de 1821

## Eksteraj ligiloj 
* Rapovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Lučenec
Tuhár

**Tuhár,** hungare **Tugár** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Tuhár situas en la plej griza parto

## Geografio 
Tuhár situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Lučenec troviĝas je 17&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la samnoma rojo en 1299 en latina formo *"iŭta Holochtugar"*, la vilaĝo en 1573 laŭ tiama hungara ortografio *"Thugar"*. En finaj jardekoj de la 16-a jarcento la loĝantoj pagis imposton al Osmana Imperio. Fine de la 17-a jarcento Tugár iĝis kampurbo kun rajto de bazarado. En 1715 oni komputis tie 6 slovakajn familiojn. En 1776 oni komencis minadi ercojn, sed tio ne daŭris longe. En 1828 loĝis tie 801 vilaĝanoj en 118 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tugár 549 homoj, (plejparte slovakoj). En la 20-a jarcento oni minadis tie marmoron kaj aliajn ŝtonojn. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Gács, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Tuhár 443 homoj, (438 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo de 1841
* baroka kapelo omaĝe al (Sepdolora) Dipatrino de 1737, en la 19-a jarcento trakonstruiĝis

## Famuloj 
En la iama Tugár naskiĝis József Szilassy, hungara krongardisto.

## Eksteraj ligiloj 
* Tuhár sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Lučenec
Szamosangyalos

[eta|dekstra|270ra|Situo de departemento [Szabolcs-Szatmár-Bereg en Hungario]]
eta|dekstra|300ra|Kastelo de Szamosangyalos
**Szamosangyalos** [samoŝandjaloŝ] estas vilaĝo en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en la Norda Grand-Ebenaĵa regiono de orienta Hungario, en subregiono de Csenger.

## Situo 
* 

Szamosangyalos situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Someş (sen ponto), fine de sakovojo. Csenger troviĝas 8, Fehérgyarmat 30&nbsp;km-ojn.

## Vidindaĵoj 
* kastelo de Domahidy
* klasikisma kalvinana preĝejo de 1799, turo alkonstruiĝis en 1880

## Eksteraj ligiloj 
* Szamosangyalos ĉe Vendégváró

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Vidiná

**Vidiná,** hungare **Videfalva** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Vidiná situas en la plej griza parto

## Geografio 
Vidiná situas laŭ ĉefvojo Zvolen-Lučenec. La lasta urbo troviĝas je 2&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1335 laŭ tiama hungara ortografio *"Vydafalua"*. Laŭ la supozoj en la 15-a jarcento tie estis la plej suda fortikaĵo de la husanoj. En 1715 oni komputis tie 6 slovakajn kaj 3 hungarajn familiojn, post 5 jaroj 5 slovakajn, 4 hungarajn kaj 1 germanan familiojn. En 1740 pro incendio la plena vilaĝo cindriĝis. En 1828 loĝis tie 678 vilaĝanoj en 68 domoj. En 1860 uzino pri brikoj ekfunkciis, en 1873 epidemio pri ĥolero okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Videfalva 593 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vidiná 1779 homoj, (1730 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1907
* baroka kastelo de Forgách [forgAĉ] de 1706, dufoje trakonstruiĝis

## Famuloj 
* en la vilaĝo naskiĝis:
** hungara sciencisto Ágoston Kubinyi
* en la vilaĝo naskiĝis kaj mortis:
** hungara paleontologo Ferenc Kubinyi

## Eksteraj ligiloj 
* Vidiná sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Lučenec
Kalinovo

**Kalinovo,** hungare **Kálnó,** germane **Kalnau** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Kalinovo situas en la plej griza parto

## Geografio 
Kalinovo situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Poltár-Lučenec. La lasta urbo troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1279. Inter 1562-1598 la loko apartenis al la Osmana Imperio. En 1731, 1866 kaj en 1873 epidemioj pri ĥolero okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kálnó 1015 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kalinovo 2344 homoj, (2298 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo el la 13-a jarcento, en 1711 trakonstruiĝis, en 1783 pligrandiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Kalinovo sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Poltár