F. Sionil José

**Francisco Sionil JOSÉ** (n. la 3-an de decembro 1924, en Rosales, Pangasinano - m. la 6-an de januaro 2022 en Makati) estis filipina verkisto, ĵurnalisto, redaktisto, libroeldonisto, kaj eseisto kiu skribis en la angla.  Liaj verkoj estis tradukitaj en 22 malsamajn lingvojn. 

Lia verkaro analizas la klasbatalon kaj koloniismon en la filipina socio. 

Li ofte estis konsiderata la ĉefa filipina kandidato por la Nobel-premio pri literaturo. 

## Vivo 
José naskiĝis en Rosales, Pangasinano, la loko por multaj el liaj rakontoj. Li pasigis sian infanaĝon en Barrio Cabugawan en Rosales, kie li komencis verki. José estas de Ilocano -deveno, kaj lia familio migris al Pangasinano antaŭ lia naskiĝo. Fuĝante de malriĉeco, liaj prapatroj vojaĝis de Ilocos al Cagayan valo tra la Santa Fe Trail. Kiel multaj migrantaj familioj, ili kunportis siajn dumvivajn havaĵojn, inkluzive de la *molave-* stangoj elradikigitaj de siaj malnovaj hejmoj kaj sia *asongo*, ŝtona pistujo kaj pistilo por mueli rizon.

Unu el la plej grandaj influoj sur José estis lia laborema patrino, kiu penis akiri por li la librojn, kiujn li amis legi, samtempe certigante, ke ŝia familio ne malsatu malgraŭ ilia malriĉeco kaj manko de tereno. José komencis skribi en bazlernejo, samtempe li komencis legi. En la kvina klaso, unu el la instruistinoj de José malfermis la lernejan bibliotekon al siaj lernantoj, kaj tiel José legis la romanojn de José Rizal, *Mia Antonia* de Willa Cather, Faulkner kaj Steinbeck. Legado pri *Basilio* kaj *Crispín* en *Noli Me Tangere* de Rizal igis la junan Josén plori, ĉar maljusteco ne estis fremda al li. Kiam José estis kvinjara, lia avo, kiu estis soldato dum la Filipina Revolucio, larmoplene montris al li la terenon, kiun lia familio iam kultivis, sed kiun prenis de ili riĉaj mestizoj, riĉaj terposedantoj, kiuj sciis kiel funkciigi la sistemon kontraŭ analfabetoj kiel lia avo.

Dum la Dua Mondmilito li estis medicina helpanto, poste decidis studi medicinon. Tamen, laŭ la konsilo de sia instruisto, li anstataŭe eklaboris ĵurnalismon, laboris kiel ĵurnalisto en Kolombo kaj Honkongo, kaj redaktis plurajn gazetojn kaj revuojn.

En 1958 li fondis la filipinan filion de la PEN-Klubo, en 1966 li fondis la revuon 

Solidaridad (*Solidareco*), kaj estis la posedanto de samnoma librovendejo en Manilo, kie kunvenis verkistoj, artistoj, aktoroj, sociaj kaj politikaj figuroj.  

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Po-on* (1984)
* *The Pretenders* (1962)
* *My Brother, My Executioner* (1973)
* *Mass* (1974)
* *Tree* (1978)
* *Don Vicente* (1980)
* *The Samsons*
* *Gagamba (The Spider Man)* (1991)
* *Viajero* (1993)
* *Sin* (1994)
* *Ben Singkol* (2001)
* *Ermita*
* *Vibora!* (2007)
* *Sherds* (2008)
* *Muse and Balikbayan: Two Plays* (2008)

### Rakontoj 
* *The God Stealer and Other Short Stories* (2001)
* *Puppy Love and Other Short Stories* (1998)
* *Olvidon and Other Stories* (1988)
* *Platinum: Ten Filipino Stories* (1983)
* *Waywaya: Eleven Filipino Short Stories* (1980)

### Infanlibroj 
* *The Molave and The Orchid* (2004)

### Poezio 
* *Questions* (1988)

### Eseoj kaj nefikcio 
* *In Search of the Word* (1998)
* *We Filipinos: Our Moral Malaise, Our Heroic Heritage*
* *Soba, Senbei and Shibuya: A Memoir of Post-War Japan*
* *Heroes in the Attic, Termites in the Sala: Why We are Poor* (2005)
* *This I Believe: Gleanings from a Life in Literature* (2006)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* F. Sionil José: La Mito de Filipina Verkisto 11a de februaro 2021 
* Plena Teksto: La Dio ŝtelanto de F. Sionil Jose

Kategorio:Kavaliroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo (Francio)
Kategorio:Filipinaj verkistoj