open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Termezo

**Termezo** (), estas urbo de Uzbekujo kaj la administra ĉefurbo de la regiono Surĥandarjo

Temas pri malgranda urbo en plej suda parto de Uzbekio ĉe la limo kun Afganio. Ĝi estas la plej varma pinto de Uzbekio. Ĝi havis 140 404 loĝantojn (1a de Januaro 2005).

## Etimologio 
La moderna nomo de la grandurbo venis tra la sogdiana **Tarmiδ** devenanta de  , kio signifas "lokon de transiro" (tar-krucanta, transirejo; maiθ-loka). En antikvaj tempoj ekzistis grava transirejo sur Amudarjo.

Kelkaj ligas la nomon de la grandurbo al greka **termoso** "varmaj", spurante ĝian nomon reen al Aleksandro la Granda. Aliaj indikas ke ĝi venis de sanskrita **taramato** , signifante "sur la riverbordo".

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Uzbekio
Kategorio:Regiono Surĥandarjo
Urbomuzeo de Vajmaro

La **Urbomuzeo de Vajmaro** () troviĝas en la historia Bertuch-domo en Vajmaro, Germanio, Karl-Liebknecht-strato 5-9. Vicestro de la amikara societo urbmuzea estas Axel Stefek.

## Priskribo 
La inter 1780 kaj 1803 en du konstrufazoj konstruita, klasikisma loĝa kaj komerca domo nomitis por la konstrukomisiinto, verkisto kaj eldonisto Friedrich Justin Bertuch. Planojn originalajn faris la arĥitekto Rudolf Steiner. Surloke estis krome *Landes-Industrie-Comptoir* kaj *Geographisches Institut*. Muzea uzo ekis en la jaro 1955-a; la kolektaro konsistas el diversaj privataj kolektoj el la 19-a jarcento. Fondo fariĝis en la 24.6.1889 sub la nomo de Naturhistoria muzeo kaj sub la egido de la Naturhistoria societo. Ĝi gastis en kvar ĉambroj de la nuna popolaltlernejo malantaŭ la Herder-kirko. En 1892 iĝis transloko pro spaca malbundo je la Poseck-domo, kie estas la Muzeo pri pra- kaj protohistorio de Turingio. Ambaŭ muzeoj do ŝuldas la estiĝon al la menciita Naturhistoria societo. Post transpreno en publikan administradon en 1903 ĝi iĝis la unua urba muzeo de tuta Turingio. Ekde 1955 ĝi estas en la nuna situo proksime de la ĉefa stacidomo kaj Nova Muzeo.

Montratas objektoj estantaj en kunteksto kun la urba historio. Prezentatas ne nur ĝeneralaĵoj sed diversaj sekcioj specialaj ekz. pri la historio de la entrepreno de Bertuch, la Vajmara Respubliko, la grava horloĝfabrikado. Admireblas ankaŭ la postlasitaĵoj artista de la pentristo Alfred Ahner kaj ankaŭ kolekto pri tekstilaĵoj famas.

Friedrich Schiller nomis tiun ĉi domon en letero al la amiko Johann Gottfried Körner la plej bela en tuta Vajmaro.

Malantaŭ la konstruaĵo estas la parko de Vajmarhalo. La atelieroj kiuj formis kvaralan kortegon ĉe la posto de Bertuch-domo jam delonge ne plu ekzistas. Unu el la plej konataj personoj laborintaj surloke estis Christiane Vulpius. La fabrikon oni malkonstruis en 1928 por la konstruo de Vajmarhalo en la jaro 1928.

Ekde 2006 la Artohalo *Harry Graf Kessler* utiligatas fare de urbaj instancoj. Kunlaboras ankaŭ la Muzeo pri abeloj.

## Vidu ankaŭ 
* Mythos Weimar, furorlibro pri la tre diversaj vizaĝoj de Vajmaro

## Literaturo 
* Walter Steiner, Uta Kühn-Stillmark: *Friedrich Justin Bertuch. Ein Leben im klassischen Weimar zwischen Kultur und Kommerz.* Böhlau Verlag, Köln-Weimar-Wien 2001.
* Katharina Middell: *Die Bertuchs müssen doch in dieser Welt überall Glück haben. Der Verleger Friedrich Justin Bertuch und sein Landes-Industrie-Comptoir um 1800.* Leipziger Universitäts-Verlag, Leipzig 2002, ISBN 3-936522-17-0.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
Hejmpaĝo muzea

## Fonto 
Kategorio:Muzeoj en Weimar
Weimar
Blazono de Uzbekio

[eta|dekstra|120px|La blazono sur poŝtmarko de Uzbekio, [1993]]
**Blazono de Respubliko Uzbekio** estas la oficiala ŝtata simbolo de Uzbekio. En sia nuna formo ĝi akceptiĝis en . En la centro de la emblemo estas Ĥumo (birdo de feliĉo en Uzbekio) - en Uzbeka mitologio signifas feliĉon kaj liberecon. Ĉe la supro de la blazono estas okedro, simbolante la proklamon de la respubliko, interne - lunarko kun stelo. Du riveroj, pentritaj sub la birdon estas Amudarjo kaj Sirdarjo, kiu fluas sur la teritorio de Uzbekio.

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Uzbekio
* Nacia himno de Uzbekio

## Referencoj 
Uzbekio
Kategorio:Naciaj simboloj de Uzbekio
Natria heksafluoro-arsenato

**Natria heksafluoro-arsenato**, **heksafluoro-arsenato (V) de natrio** aŭ **NaAsF6** estas kompleksa kemia kombinaĵo de natrio, fluoro kaj arseno, senkolora aŭ blanka pulvoro sintezata ekde arsena kvinfluorido kaj natria fluorido. Ĝi estas damaĝa kaj karcinomogena substanco al homoj, kaj eligas toksajn fumojn kiam hejtata ĝis malkomponiĝo.

## Sintezo 
* Heksafluoro-arsenato de natrio sintezatas ekde la interagado de la arsena kvinfluorido, fluorida acido kaj natria hidroksido:
\mathrm{\underset{arsena\;kvinfluorido}{AsF_5} + HF + NaOH \xrightarrow{0^oC} NaAsF_6 + H_2O}
* Aŭ senpere inter arsena kvinfluorido kaj natria fluorido:
\mathrm{\underset{arsena\;kvinfluorido}{AsF_5} + NaF  \xrightarrow{0^oC} NaAsF_6 }

## Literaturo 
* Sigma Aldrich
* Santa Cruz Biotechnology 
* American Elements
* Chemical Book
* MPBio
* Handbook of Inorganic Compounds, Second Edition, Dale L. Perry

## Referencoj 
Kategorio:Natriaj kombinaĵoj
Kategorio:Fluoraj kombinaĵoj
Kategorio:Arsenaj kombinaĵoj
Kategorio:Arsenatoj
Kastelo de Martonvásár

eta|center|540px|Kastelo de Martonvásár
La **Kastelo de Martonvásár** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Brunszvik** [brunsvik]) estas impona historia monumento en Hungario, en urbo Martonvásár.
eta|maldekstre|Aerfoto pri kastelo de Martonvásár

## Historio 
Nobela familio konstruis teretaĝan nobeldomon inter 1750-aj jaroj. Inter 1783–1785 ĝi estis pligrandigita. La familio *Brunszvik* trakonstruis ĝin laŭ klasikismo inter 1822–1834, samtempe estis konstruita etaĝo. Pli trakonstruo okazis laŭ novgotiko inter 1872–1875. En 1893 Jozefo Karolo de Habsburgo-Loreno aĉetis la kastelon, post 4 jaroj bierproduktisto aĉetis ĝin. En la sekvaj jardekoj kelkaj negravaj trakonstruoj okazis. En 1945 armea hospitalo funkciis en la kastelo. En 1949 la agrikultura ministerio profitis ĝin, kiel esplora bazo, ekde 1953 la nova posedanto estis Hungara Scienca Akademio, samtempe tie funkcias agrikultura esplora instituto. Pliaj renoviĝoj okazis en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj. En la kastelo estas videbla memormuzeo pri Ludwig van Beethoven kaj muzeo pri infanĝardenoj, ĉar Teréz Brunszvik establis la unuan hungaran infanĝardenon.
eta|Malnova bildo pri la kastelo en Martonvásár
eta|Skulptaĵo pri Beethoven

## Beethoven kaj familio Brunszvik 
En 1799 en Vieno Beethoven instruis pianludi 2 fraŭlinojn Brunszvik. Post jaroj li trifoje vizitis la kastelon, kie li konatiĝis kun la plena familio, kiu nature estis mecenato de la komponisto. Nuntempe subĉiele memorkoncertoj estas aŭdeblaj ĉe la kastelo.

## Konstruaĵo 
La unuetaĝa kastelo situas sola en mezo de granda parko. En la malantaŭa parto kapelo aliĝas al la malsimpla konstruaĵo. En la kastelo estis krom Beethoven Franz Liszt, Blanka Teleki, Lajos Batthyány.

## Parko 
La parko estis kreita kiel pejzaĝa parko. Ĝi estas protektata de 1953. La parko havas rojon, kiu estis ŝveligita per digo, tial lago kun insulo kreiĝis. Sur la insulo estas videbla skulptaĵo pri Beethoven.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* oficiala paĝo kun fotoj  
* http://kirandulastippek.hu/budapest-kornyeke/martonvasar-brunszvik-kastely 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto
* hungare kun foto 
* hungare kun foto

Dosiero:Brunszvik-kastély, Martonvásár.JPG|Fasado de la kastelo
Dosiero:Brunszvik Mansion, Park, 2007-07-17 Martonvásár09.jpg|Vido al la parko

Martonvásár
Kategorio:Martonvásár
17801 Zelkowitz

'*17801 *Zelkowitz'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Rachel Lauren Zelkowitz*, kiu gajnis la duan rangon de la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2003 pro sia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la *Lake Brantley High School'' en Altamonte Springs (Florido, Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Ottó Eiben

**Ottó Eiben** [ejben], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Eiben Ottó** estis hungara antropologo, profesoro, instruisto.

Ottó Eiben http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=eiben naskiĝis la  en Szombathely. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ottó Eiben akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Kossuth Lajos en 1954, sed pli frue li partoprenis en la universitata esploro kaj en 1951 lia debuta artikolo aperis. Post siaj studoj li instruis en Körmend, kie li esploris ekde 1958 kreskiĝon de la junularo. En 1963 li ekinstruis en Scienca Universitato Eötvös Loránd, kie en 1989 li atingis la instruan rangon universitata profesoro. Inter 1975 kaj 1996 li estis katedrestro. En 2001 li  pensiuliĝis. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn (ankaŭ eksterlandajn) inter 1986 kaj 2002. 

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Szekuláris növekedésváltozások Magyarországon: a gyermekek növekedésének, biológiai érésének szekuláris trendje Magyarországon a "Körmendi Növekedésvizsgálatok" alapján* (1988)
* *The Hungarian national growth study I.: Reference data on the biological developmental status and physical fitness of 3-18 year-old Hungarian youth in the 1980s* (1991)
* ''Aŭology '94 : children and youth at the end of the 20th century : invited and selected papers from the 7th Int. Congress of Aŭology'' (1994)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj antropologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Psefito

**Psefito** (greka lingvo: *psẽphos* „ŝtoneto“) estas la nomo por malfajnklastaj sedimentrokaĵoj de grajngrandecoj super 2&nbsp;mm. Tio egalas al la ŝtongrandecoj de gravelo, konglomerato kaj brekciojn. La esprimo estas uzebla sendepende de la materialo, ekzemple ne nur por klastaj silikatrokaĵoj, sed ankaŭ por klastaj kalkoŝtonoj. Tamen la esprimo kalksefito apenaŭ estas uzata. En la karbopetrografio kalkŝtono de tiu grajngrandeco nomiĝas kalkrudito. Se temas pri metamorfozo psefitoj ricevas la prefikson *Meta*-, do ili fariĝas **metapsefitoj**.

La malfajna krudmaterialo venas de mekanika disiĝ de aliaj rokaĵoj. Tio okazas ekzemple per frostkreviĝo ĉe rokvandoj aŭ -blokoj, tiel ke la rompitaĵoj kolektiĝas kiel ŝtonŝutaĵo en talusoj aŭ ŝutmontoj. Pere de transporto en akvejoj la akraj eĝoj forŝliviĝas kaj ekestas rulŝtonaĵo.

Apud la malfajnklastika psefito ekzistas ankaŭ fajnklastikaj pelitoj (kun grajngrandecoj sub 0,02&nbsp;mm, ekzemple argilo) kaj mezklastikaj sedimentaĵoj (psamitoj), kies grajngrandecoj estas 0,02–2 mm (malfajna silto ĝis malfajna sablo). Alternative al la nomigado laŭ la skemo pelito/psamito/psefito estas uzata argilŝtono/siltŝtono/sabloŝtono/konglomerato aŭ brekcio. Oni ankaŭ uzas la esprimojn lutito/arenito/rudito por nomi rokaĵojn laŭ ilia grajngrandeco.

## Literaturo 
* Hans Murawski, k.a.: Geologisches Wörterbuch. 11a eldono, Elsevier, Spektrum Akademischer Verlag. München. 2004, p. 112, 118 kaj Tab. VI 1–12 . ISBN= 3-8274-1445-8
* Hans Füchtbauer: *Sandsteine.* In: Hans Füchtbauer (Hrsg.): *Sedimente und Sedimentgesteine* (= *Sediment-Petrologie.* Bd. 2). 4., gänzlich neubearbeitete Auflage. Schweizerbart, Stuttgart 1988, ISBN 3-510-65138-3, S.&nbsp;97–183.

## Referencoj 
Kategorio:Petrologio
Kategorio:Grundoscienco
Kategorio:Klastika sedimentaĵo
Mario Beccaria

**Mario BECCARIA** (naskiĝis  en Sant'Angelo Lodigiano, (LO) Lombardujo, mortis ) estis itala politikisto de la Itala kristan-demokrata partio.

## Biografio 
Li naskiĝis en Sant'Angelo Lodigiano  kaj li fariĝis urbestro de sia urbo en 1960-1964 kaj poste membro de la Ĉambro de Deputitoj en 1968-1972 kaj en 1972-1976.

En sia urbo dediĉis straton.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Laboroj de Mario Beccaria en Retejo de la Ĉambro

Kategorio:Italaj politikistoj
Kategorio:Urbestroj de Italio
Natria stearoila laktilato

**Natria stearoila laktilato**, (NSL), **stearoila laktilato de natrio** aŭ **C24H43NaO6** estas nutro-aldonaĵo konsistanta je natria salo de stearata acido kaj laktata acido. Ĝi uzatas por plibonigi la miksaĵojn de procezitaj manĝaĵoj. Ĝi estas unu el la tipoj de komerce disponeblaj laktilatoj.

NSL estas netoksa, biodegradigebla, kaj ordinare manufakturita per uzo da biorenovigeblaj krudmaterialoj. Ĉar NSL estas sekura kaj altefika kiel nutro-aldonaĵo, ĝi uzatas en granda variado da produktoj kiuj rangas ekde bakaĵoj kaj desertoj ĝis nutraĵoj por dorlotbestoj.

## Literaturo 
* Live Strong
* Ingredients to die for
* Science Toys
* Bakerpedia
* Live Strong
* Foodchem 
* Nature cures 

## Referencoj 
Kategorio:Natriaj kombinaĵoj
Kategorio:Laktatoj
Haussmann - Saint-Lazare (stacidomo)

**Haussmann - Saint-Lazare** [os.man sɛ̃ lazaʁ] estas stacidomo sur linio E de RER en la 9-a arondismento de Parizo.

La stacidomo estis malfermita la . Ĝia nomo devenas de Bulvardo Haussmann (laŭ barono Haussmann) kaj de stacidomo Gare Saint-Lazare.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Est - Pont-Cardinet (EOLE) (979000).

## Alirejoj 
* Rekta subtera aliro tra grandmagazenoj Printemps kaj Galeries Lafayette
* Angulo de Strato du Havre kun Strato de l'Isly
* N-ro 86 Strato Saint-Lazare
* Angulo de Strato de Mogador kun Strato de Provence
* Placo Georges-Berry, meze de Strato de Caumartin

## Interkonektoj 
Aliro per koridoroj:
*  *Auber* 
*  *Gare Saint-Lazare* 
*  Normandio *Gare Saint-Lazare*
*  *Havre - Caumartin* 
*  *Opéra* 
*  *Saint-Augustin* 
*  *Saint-Lazare* 
*  RATP 20 21 22 24 26 27 28 29 32 43 53 66 80 81 94 95
*  N01 N02 N15 N16 N51 N52 N53 N150 N151 N152 N153

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio E

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio E
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:9-a arondismento de Parizo
Provinco Alborzo

La **provinco Alborzo** aŭ **provinco Alborz** (, latinlitere laŭ sistemo DMG *Ostān-i Alborz*) estas unu el la tridek unu provincoj en la nuntempa ŝtato Irano. Ĝia administra centro estas la urbo Karaĝo. Aliaj gravaj urboj estas Kamalŝahr, Mohamedŝahr, Fardis kaj Nazarabad.

Sian nomon la teritorio havas laŭ la Elburz- aŭ Alborz-montaro, La provinco kovras areon de  kvadrataj kilometroj kaj kreiĝis la 23-an de junio 2010 per disigo de la orienta parto de la provinco Teherano al nova, aparta provinco. Sekve temas pri al plej nova provinco de Irano. Laŭ la stato de oktobro 2011 ĝi havis  loĝantojn.

eta|700ra|

Alborz
Kopervik

**Kopervik** estas unu el tri urbetoj (nome la plej granda) sur la insulo Karmøy, provinco Rogaland, Norvegio. Ĝi estis grava komercejo en la 19a jarcento. Estas ĉirkaŭ dek du mil loĝantoj, sed la tuta municipo havas 44 000 loĝantojn.

Kategorio:Geografio de Norvegio
Natria tartrato

|-
|Denseco||
* 1,82 (anhidra)
|-
|Sekureco||S24/25 S36 S26 .

## Uzoj 
Ĝi ĉefe uzatas en la nutro-industrio kiel potencigilo de la anti-oksidigaj kapabloj de aliaj agentoj kaj en la konservado de marmeladoj (ĝia gusto iomete acida permesas reliefigi la gustojn de la fruktoj), margarinoj kaj en la preparado kaj procezado de fumaĵoj kiel kolbasoj. Kelkfoje ĝi uzatas kiel ingredienco en bufraj solvaĵoj kombinitaj kun dunatria tartrato kaj ununatria tartrato.

## Literaturo 
* Sigma Aldrich
* ACS Publications
* Chemical Book
* Experimental Chemotherapy, R. J. Schnitzer, Frank Hawking
* Remington: The Science and Practice of Pharmacy, David B. Troy, Paul Beringer

## Referencoj 
Kategorio:Natriaj kombinaĵoj
Kategorio:Tartratoj
Magenta (RER) (stacidomo)

**Magenta** estas stacidomo sur linio E de RER en la 10-a arondismento de Parizo.

## Stacidomo 
maldekstra|240ra|eta|Aldona nomo *Gare du Nord*
La stacidomo estis malfermita al publiko la . Ĝia nomo devenas de Bulvardo Magenta, laŭ nomo de itala urbo Magenta kie okazis "batalo de Magenta" la , dum la "itala kampanjo" de Napoleono la 3-a.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Raccordement de la ligne EOLE à la ligne Paris-Mulhouse (001379).

## Alirejoj 
* Du alirejoj en stacidomo *Gare du Nord*
* N-roj 5-7 de Strato de l'Aqueduc, fronte al Strato d'Alsace

## Interkonektoj 
*    (Gare du Nord)
*    (Gare du Nord)
*   (Gare de l'Est, per publika vojo)
*   (, je pli ol 200 m)
*    ()
*   (, per publika vojo)
*  RATP 26 38 39 43 45 46 48 54 91 302 OpenTour 
*  N01 N02 N14 N43 N44 N140

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio E

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio E
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:10-a arondismento de Parizo
János Eisler

**János Eisler** [jAnoŝ ejzler], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Eisler János** estis hungara inĝeniero, profesoro.

János Eisler http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC03609/03690.htm naskiĝis la  en Kiskőrös. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Eisler abiturientis en Budapeŝto en 1926, poste li akiris inĝenieran diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1930. Post siaj studoj li restis en la universitato por instrui ĝis 1936. Ekde 1935 li havis postenon en diversaj firmaoj, sed li plene ne forlasis la universitaton. Dum la frua socialismo li estis komence docento, poste universitata profesoro kaj katedrestro, inter 1954 kaj 1957 dekano. Li doktoriĝis en 1955, li pensiuliĝis en 1971. Li okupiĝis ĉefe pri elektraj izoliloj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Transzformátorok gyártása és minőségi ellenőrzése* (1952)
* *Szigetelőanyagok alkalmazása villamos gépekben és készülékekben* (1957)
* *Bevezetés a nagyfeszültségű technikába* (1965)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Personoj de Kiskőrös
Ununatria tartrato

|-
|Fandopunkto||
|-
|Nutro-aldonaĵo||E335
|-
|**Merck Index**||
* 14,8589
* 15,8725
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |**Sekurecaj Indikoj**
|-
|Sekureco||S22 S24/25
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |**Pridanĝeraj indikoj**
|-
|colspan="2" style="text-align: center;" | **Danĝero** 
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |**GHS etikedigo de kemiaĵoj**
|-
|GHS Damaĝo-piktogramo||
|-
|GHS Signalvorto||Averto
|-
|GHS Deklaroj pri damaĝoj||
|-
|GHS Deklaroj pri antaŭgardoj|| 
|-style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center with=50%;"|Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo( kaj 100 kPa)
|}

**Ununatria tartrato** aŭ **mononatria tartrato** (ĥemia formulo **C4H5NaO6**) estas natria salo de tartrata acido, senkoloraj aŭ blankaj kristaloj uzataj kiel nutro-aldonaĵo identigita de la numero E225. Ĝi ankaŭ uzatas en testoj por identigo de la amonia katjono, kun kiu li donas blankan precipitaĵon. En la nutro-industrio ĝi uzatas kiel konservanto kaj sekvestranto, krom tio, ĝi posedas proprecojn kiel reguliganto de acideco kaj antioksidanto. Ĝi estas solvebla en akvo kaj malmulte solvebla en alkoholo.

## Sintezo 
* Ununatria tartrato estiĝas per nekompleta neŭtraligo de tartrata acido kaj diluita natria hidroksido:
\mathsf{ NaOH + C_4H_6O_6 \ \xrightarrow{}\ NaC_4H_5O_6 + H_2O }

## Proprecoj 
La natria salo de tartrata acido prezentiĝas kiel blanka pulvoro kun iom da acida gusto. Ĝi diferenciĝas el ĝia kalia salo pro la natriaj jonigoj en solvaĵo. Ĝi estas sintezebla same kiel la aliaj tartratoj pere de fermentigo de vinbera suko.

La ununatria tartrato ne estas metaboligita de la organismo, aŭ ĝi estas en malmulte da kvantoj. Pro tio ĝi estas finfine ekskreciita per la urino sen kaŭzi flankefikojn en la organismo.

## Literaturo 
* International Programme of Chemical Safety
* Chemical Book
* Sigma Aldrich
* Handbook of Preservatives, Michael Ash, Irene Ash
* Essential Guide to Food Additives, Mike Saltmarsh, Sue Barlow
* An A-Z Guide to Food Additives: Never Eat What You Can't Pronounce, Deanna M. Minich
* Chemicalland21 

## Vidu ankaŭ 
* Tartratoj

## Referencoj 
Kategorio:Natriaj kombinaĵoj
Kategorio:Tartratoj
Sianukurbo

**Sianukurbo** (, kromnomata  ***Kompong Som***;  kaj  ***Sihanoukville***), estas ĉeborda urbo en Kamboĝo kaj la ĉefurbo de la provinco Sianukurbio. Ĝi situas ĉe la pinto de alta promontoro en la sudokcidenta parto de la lando, ĉe la Golfo Tajlanda. La urbo ricevis sian nomon honore al la eksa reĝo Norodom Sianuk. En ĝi loĝis en 2008 entute 89 800 homoj, el kiuj 66 700 en la urba centro.

Pro siaj multaj plaĝoj, Sianukurbo estas tre populara turisma celloko, allogante vizitantojn el la tuta mondo kaj precipe el diversaj landoj de Azio.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Kamboĝo
Christian Friedrich Tieck

**Christian Friedrich TIECK** (naskiĝinta la  en Berlino, mortinta la  samloke) estis germana skulptisto.

## Verkado 
Liaj lernigantoj estis Schadow en Berlino kaj David en Parizo. Ekde 1801 li prizorgis la plibeligon de la Vajmara urbokastelo. Li faris i.a. la buston de Goeto, kiun li pli poste aranĝis por Valhalo.

En 1805 li iris kun la frato Ludwig Tieck en Italion kie li faris serion da perfektaj bustoj, i.a. de Alexander von Humboldt.

Inter 1809-12 li estis en Svislando kaj en Munkeno, kie li faris la bustojn por la tiama tronheredanto princo Ludoviko, Schelling, F. Jacobi kaj por la frato Ludwig Tieck.

Ekde 1820 li estis en Berlino profesoro akademia. En 1829 li faris la en fero gisitajn grupojn de la Ĉevalmalsovaĝigantoj por la Reĝa muzeo, Niobon kun infanoj, reliefon en la timpano de la dramteatrejo, la statuon de Iffland (samloke), statuon de Schinkel por la antaŭhalo de la muzeo.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 19. Leipzig 1909, p. 528 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj skulptistoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
László Elek (agronomo)

**László ELEK** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Elek László** estis hungara agronomo.

László Elek http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=elek naskiĝis la  en Kemenesmihályfa. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Elek frekventis mezlernejon en Celldömölk, poste li estis simpla laboristo. Li akiris diplomon en agrikultura altlernejo en Gödöllő en 1952. Post siaj studoj li laboris en agrara esplora instituto. Li doktoriĝis en 1959. Ekde 1964 li laboris en alia simila instituto. Li paŝis al procezo de kandidatiĝo, sed lia frua morto baris ĝin. Tamen postmorte li kandidatiĝis en 1966. Li okupiĝis pri la fruktoproduktado precipe en zonoj de hungaraj urbegoj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Pest megye és Nagybudapest őszibarack-termelése* (1957)
* *Kertészeti alapismeretek* (1963)
* *A gyümölcstermelés alakulása Magyarországon 1895-1959* (1966)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
West Seattle (Seatla kvartalo)

**West Seattle** (laŭvorte *Okcidenta Seatlo*) estas la parto de la urbo Seatlo kies stratoj portas la etikedon "SW" (t.e. "Sudokcidenta"). Ĝi ofte estas priskribita kiel "kvartalo", sed ĝi estas fakte kvazaŭ superkvartalo, enhavante plurajn aliajn kvartalojn, Alki, Arbor Heights, Delridge, Highland Park, High Point, North Delridge, Pigeon Point, Riverview, Roxhill, South Delridge, Fairmount Park, Fauntleroy, Gatewood, Genesee, North Admiral, Seaview, kaj Westwood.

La kvartalo Alki en West Seattle estis la loko, kie la setlontoj sub estrado de Arthur Denny unue ekloĝis en la regiono, kiu fariĝis Seatlo. Ili nomis sian novan urbon "New York Alki", t.e. "onta Novjorko". Tamen, ili loĝis tie nur mallonge, kaj baldaŭ transloĝiĝis al la orienta bordo de Golfo Elliott, al la nuna kvartalo Pioneer Square. West Seattle municipe organiziĝis en 1902 kiel aparta urbo, sed en 1907 ĝin ensorbis Seatlo mem.

Kategorio:Kvartaloj en Seatlo
Kategorio:Okcidenta Seatlo
Flammerans

**Flammerans** estas franca komunumo, kiu situas en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
Flammerans etendiĝas sur  kaj havis &#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de , tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Côte-d'Or, en la nordorienta parto de Burgonjo.

Okcidente laŭ la rivero Saono situas malsekaj herbejoj, ĉirkaŭe la vilaĝo situas agroj kaj oriente situas forsto.

## Demografio 
## Vidindaĵoj 
La preĝejo Sankta Léger (1780-1784), kiu datiĝas el la 18-a jarcento, (1780-1784), enhavas multajn klasitajn meblojn () .

La kastelo el 18-a jarcento (ekde 1746) alpartenas nun al la sinjoro Qi Wang.

## Naturo 
En la komunumo vivas aŭ vivis interesaj specioj kiel :
*Adenocarpus complicatus*, *Drosera rotundifolia*, *Eriophorum vaginatum*, *Gaudinia fragilis*, *Thysselinum palustre*, *Calamagrostis canescens*, *Rhynchospora alba*.

## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon (0,82 %) en 2009 kaj 1 voĉon (0,85 %) en 2014.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Interna ligilo 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
*Paĝaro écho des communes

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Elek László

**Elek László** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **László Elek** estis hungara kuracisto, kirurgo, akuŝisto.

Elek László http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/l/l13600.htm naskiĝis la  en Pápa. Li mortis la  en Orosháza.

## Biografio 
Elek László frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Sopron, poste inter 1860 kaj 1865 Reĝan Universitaton de Pest, fine li plulernis unu jaron en Vieno. En 1866 li eklaboris en Malsanulejo Rókus apud Sándor Lumniczer. Ekde 1869 li vivis kaj kuracadis en Orosháza, li konstatis, ke lago Gyopárosfürdő havas kuracajn efikojn. En 1872 li estis nomumita titulara ĉefkuracisto de Békés. Li havis postenon ankaŭ en la loka luterana eklezio. En 1896 li pensiuliĝis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A különböző gyógyrendszerek bírálata* (1864)
* *Figyelmeztetés a szülőkhöz* (1881)
* *A cholera* (1893)
* *A gyermek-ápolás és gyermekhalandóság* (1898)

## Memorigiloj 
* premio *Dr. László Elek* fondita en 2007
* loĝkvartalo en Orosháza

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Stacidomoj de Parizo

**Stacidomoj de Parizo**
[dekstra|eta|[Claude Monet: *Gare Saint-Lazare* (1877)]]
[dekstra|eta|Kapostacioj de [Parizo]]
dekstra|eta|Areoj priservataj de kapostacioj de Parizo
[dekstra|eta|[Stacidomoj en Parizo (decembro 2016)]]

## Kapostacioj 
* Gare Saint-Lazare  
* Gare Montparnasse  (+ Vaugirard)
* Gare d'Austerlitz 
* Gare de Paris Bercy Bourgogne - Pays d'Auvergne
* Gare de Lyon 
* Gare de l'Est 
* Gare du Nord 

## RER de Francilio 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*   (ekster Parizo)
*  
* Magenta 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

## Aliaj 
*  
* 
* Paris-Bercy-Rapée
* 
* 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Stacidomoj de Fervojo Petite Ceinture
*  RER de Francilio + Stacidomoj de RER de Francilio
*  Transilien + Stacidomoj de Transilien
*  Metroo de Parizo + Listo de metrolinioj de Parizo + Listo de metrostacioj de Parizo
*  Tramtransporto en Parizo + Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
*  Busoj de RATP

## Eksteraj ligiloj 
* gares-sncf.com


Kategorio:Listoj pri Parizo
Kategorio:Listoj pri transportoj en Francio
Duklando de Parmo

La **duklando de Parmo** estis historia lando ĉirkaŭ la urbo Parmo, situanta en la nord-okcidento de hodiaŭa Italio, kiu ekzistis de 1545 ĝis 1860. Ĝi estis kreita per apartigo el la duklando de Milano kaj donita kiel feŭdaĵo al Pier Luigi Farnese (1503-1547), nelegitima filo de papo Paŭlo la 3-a (1468-1549). Lia filo Ottavio Farnese (1524-1586) ankaŭ ricevis la urbon Piaĉenco (), kaj la lando nomiĝis ankaŭ "duklando de Parmo kaj Piaĉenco".

## Regantoj 
La duklandon regis la familio Farnese ĝis ilia formorto en 1731, post tio la Burbonoj de Hispanio sub Karlo la 3-a, kiu jam en 1735 devis fordoni ĝin al imperiestro Karlo la 6-a interŝanĝe kontraŭ la Reĝlando de la du Sicilioj. La Habsburgoj regis ĝin nur ĝis 1748, la etan duklandon ricevis la Burbono Filipo de Parmo, kiu per tio fariĝis la prapatro de la dinastia branĉo Burbonoj de Parmo.

Post la morto de duko Ferdinando, la duklando estis en 1802 okupita kaj en 1808 eĉ aneksita de Francio kaj transformita al mallongdaŭra franca departemento Taro. Post la falo de Napoleono, lia dua edzino Maria Luiza ricevis la restarigitan duklandon en 1814. Ŝi regis kiel dukino ĝis sia morto en 1847, post kiam la duklandon rericevis la Burbonoj de Parmo. En 1854 dukino Louise Marie fariĝis regentino. En 1859 ŝi devis forfuĝi kun siaj gefiloj. La postan jaron la duklando unuiĝis kun la reĝlando Sardio. Ŝiaj viraj posteuloj plu portis la pretendan titolon "duko de Parmo".

* 1545-1731 Farnese

* 1731-1735 Burbonoj de Hispanio
** 1731–1735: Karlo la 1-a = la 3-a de Hispanio

* 1735-1748 Habsburgoj
** 1735–1740: Karlo la 2-a = la 6-a de la Sankta Romia Imperio
** 1740–1748: Maria Tereza de Aŭstrio

* 1748-1802 Burbonoj de Parmo
** 1748–1765: Filipo (filo de Filipo la 5-a de Hispanio)
** 1765–1802: Ferdinando

* 1802/1808-1814 sub regado de Francio

* 1814-1847 Habsburgoj
** 1814–1847: Maria Luiza de Aŭstrio

* 1847-1859 Burbonoj de Parmo
** 1847–1849: Karlo la 2-a Ludoviko
** 1849–1854: Karlo la 3-a
** 1854–1860: Roberto la 1-a, sub regenteco de sia patrino, dukino Luiza Maria (*Louise Marie Thérèse de Bourbon-Artois*)

Kategorio:Parmo

Kategorio:Italaj duklandoj
Kategorio:Historio de Italio
*
Kategorio:Napoleonaj ŝtatoj
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Teritorioj de la Sankta Romia Imperio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1540-1549
Kategorio:Aperis en 1545
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1859
Tombo de Ciro

La **Tombo de Ciro** estas la tombo de la imperiestro Ciro la Granda de Persio, fondinto de la Aĥemenida Imperio. La tombo situas en Irano, en la urbo Pasargado de la provinco Fars kaj listiĝas kiel Monda Kulturheredaĵo. Ĝi havas ses larĝajn ŝtupojn, kiuj kondukas al la reĝa konstruaĵo - ties ĉambro estas 3,17 metrojn longa, 2,11 metrojn larĝa kaj 2,11 metrojn alta, kaj havas malaltan, mallarĝan enirejon.

Kvankam ekzistas neniu firma indico identigi la tombon kiel tiu de Ciro, laŭ helenaj historiistoj Aleksandro la Granda estis konvinkita ke ĝi estas lia tombo. En modernaj tempoj unue James Morier konfirmis ĝin kiel la tombo de Ciro, kiu komparis la monumenton kun tio priskribita en la verkadoj de greka historiisto Ariano de Nikomedio.

La maŭzoleo estas signifa historia ekzemplo de tertrema inĝeniera arto ĉar ĝi laŭdire estas la plej malnova bazizolita strukturo en la mondo, permesante al ĝi grandan rezistecon kontraŭ sisma danĝero. Ĝi estas unu el la plej gravaj Iranaj kulturaj heredaĵoj.

## Referencoj 
Kategorio:Persa imperio
Kategorio:Historio de Irano
Lev Tolstoj (Lipecka provinco)

**Lev Tolstoj** () estas setlejo kaj la administracia centro de la Distrikto Lev-Tolstovski de Lipecka provinco, Rusio. La setlejo antaŭe nomiĝis **Astapovo** (ruse: ).

La setlejo fondiĝis en 1890 pro la stacidomo apud la kruciĝo de la itineroj Kozlov–Volovo kaj Moskvo–Jelec. Lev Tolstoj, la fama rusa verkisto, malsaniĝis en la stacidomo de Astapovo kaj mortis tie en 1910 je aĝo de 82-jaraj pro pulmito. En 1918 aŭ 1920 la setlejo ricevis la hodiaŭan nomon honore al Tolstoj.

En 2015 tie loĝis 8540 homoj.
eta|maldekstra|La situo de *Oblast Lipetsk* en kiu troviĝas Astapovo.
eta|maldekstra|La stacidomo de Lev Tolstoj.

Kategorio:Vilaĝoj de Lipecka provinco
Kategorio:Lev Tolstoj
Bibliothèque François Mitterrand (stacidomo)

**Bibliothèque François Mitterrand** [biblijɔtɛk fʁɑ̃swa mitɛʁɑ̃] () estas stacidomo sur linio C de RER, en la 13-a arondismento de Parizo.

La stacidomo estis malfermita la . Ĝi estas konektita kun metrostacio '**.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).

## Alirejoj 
Alirejoj situas sub Avenuo de France.

## Interkonektoj 
*   **'
*   ''''
*  RATP 62 64 89 132 325
*  N131 N133

## Proksime 
* Nacia Biblioteko de Francio
* Sidejo de "Réseau Ferré de France" (Franca Fervojreta Organizaĵo)
* Kinejo "MK2 Bibliothèque"

## Bildaro 

GareBibliothèqueFrançoisMitterrandRER2018.jpg|Unu el la alirejoj
Gare de la Bibliothèque François Mitterrand July 17, 2010.jpg|Vojo en stacidomo
Gare de la Bibliothèque François Mitterrand October 4, 2007.jpg|Nom-plato de stacidomo

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio C
* Paris Rive Gauche

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio C
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:13-a arondismento de Parizo
Hotelo Hilton (Budapeŝto)

La **Hotelo Hilton** estas konata luksa hotelo en Budapeŝto, sur Monto Vár. Ĝi kun la ĉirkaŭo apartenas al Monda Heredaĵo ekde 1987.
eta|maldekstre|Malsupre la Fiŝista Bastiono, centre la preĝejo, dekstre Hotelo Hilton

## Historio 
En la 13-a jarcento en tiu loko funkciis preĝejo Sankta Nikolao kun monaĥejo de dominikanoj. La longa historio grandparte forviŝis tiujn konstruaĵojn, restis ruinoj. En 1688 la jezuitoj havis tie kolegion. En la 1970-aj jaroj arkitektoj ricevis taskon pri konstruo de moderna hotelo, kiu faras harmonion inter la ruinoj, aliaj gravaj konstruaĵoj kaj belega panoramo. La ĉefarkitekto estis Béla Pintér (arkitekto). La hotelo kun 321 ĉambroj ekfunkciis en jarfino de 1976. Ekzemple loĝis en la hotelo Luciano Pavarotti, Pele, Leonard Bernstein, Elton John, Placido Domingo, Carlos Santana, Andrew Lloyd Webber, Samantha Fox, Cindy Crawford, Naomi Campbell, Jimmy Carter, Roger Moore, Robert Redford, Michael York, Eros Ramazzotti, Michel Platini, Deep Purple, Martina Navratilova, Uri Geller, Boney M, Joe Cocker.
eta|La korto kun ruinoj kaj la hotelo

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas apud Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vár) kaj Fiŝista Bastiono. La fasado estas moderna kun vitroj. Plej supre altiĝas turo, kiu simbolizas la historion. Apud Fiŝista Bastiono korto etendiĝas kun mezepokaj ruinoj, sed estas libera loko por subĉielaj koncertoj. En la iama monaĥejo restis ekzemple puto 8 metrojn profunda. La iama kelo nun estas drinkejo pri vinoj. Ene sur koridoro estas videbla la plej malnova memoraĵo: signa ŝtono de la romianoj.

## Vidu ankaŭ 
* Hilton Worldwide

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun foto

Dosiero:A memorial plaque. For the 'Broken Tower'. - Hilton Hotel. Buda Castle Quarter, Budapest.JPG|
Dosiero:Medieval Church Remains (Dominican yard) Monument. Budapest Hilton from East, Buda Castle Quarter, Budapest.JPG|
Dosiero:Baszta rybacka.jpg|
Dosiero: BudapestHilton.jpg|
Dosiero:Gothic relief of the King Matthias. - Hilton Hotel. Buda Castle Quarter, Budapest.JPG |
Dosiero:Hotel Hilton Budapest from SE.jpg|

Kategorio:Hoteloj en Budapeŝto
Botanika Ĝardeno (Jena)

La **Inspektorejo en la Botanika ĝardeno** () troviĝas en Jena, Germanio, Fürstengraben nr 26. Ĝi estas memorigloko pri Goeto.

## Historio 
En la 1790-aj jaroj estiĝis en Jena sur la tereno de la duka plezurĝardeno ĉe la norda flanko de la malnova ĉirkaŭfortikaĵo nova Botanika ĝardeno. Instigoj pri ties aranĝo kaj aspekto venis de Johann Wolfgang von Goethe mem. Li kune kun la vajmara ministrokolego Voigt estris tiun ĉi institucion. Alia persono kiu ĝismorte en 1822 okupiĝis pri tiu ĉi botanika ĝardeno estis profesoro August Batsch kiu instruis botanikon ĉe la altlernejo.

## Priskribo 
Sur la grundo troviĝis malnova trabfakaĵo el la 17-a jc kiu estis la loĝejo de la ĝardeninspektoro. Tie ĉi plurfoje loĝis ankaŭ Goeto. Okaze de sia 50-a datreveno ekrega la duko Carl August permesis la novkonstruon. Laŭ la planoj de la vajmaro ĉefarkitekto Clemens Wenzeslaus Coudray fariĝis ĝis 1827 - sub la observado de Goeto - triala klasikisma kortokomplekso en la stilo de itala kampara vilao.

Tiu ĉi inspektorejo estas la de Goeto preferata loĝejoj en Jena. Li estis tie ĉi (inter 1617-30) pli ol 300 fojoj. Decidiga por tio estis ankaŭ la botanikaj kaj naturfilozofiaj interesoj de Goeto. Ekde 1921 estas tie ĉi Goeto-muzeo. Ĝi estas do la unua goeta muzeo en la urbo. La komplekso, detruite parte en 1945, laŭ originala modelo rekonstruitis. Du memorigsalonoj en la teretaĝo peras enrigardon je la loĝad- kaj laboradokondiĉoj dum la goeta tempo kaj informas pri ties naturscienca kaj verkista agado dum la restadoj en Jena.

## Literaturo 
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 4*, 2011, ISBN 978-3-7954-2501-2, p. 145

## Eksteraj ligiloj 
Hejmpaĝo  

Jena
Kategorio:Konstruaĵoj en Jena
Jena
Kategorio:Muzeoj en Jena
Krokodilopolo

**Krokodilopolo** (, Krokodeilos polis, aŭ , Arsinoe) estis la greka nomo de la ĉefurbo de la nomoso XXI de Alta Egiptio. La urbo, nun nomata *Madinat al-Fajum* aŭ simple Fajumo, situis borde de antikva lago, tiutempe nomata *Moeris* aŭ *Meris* (malnovgreke *Μοῖρις*, malnovegipte *mer-wer*), kies pli malgranda nuntempa restaĵo nun nomatas *Karun*.  La antikva urbo plej konatis pro siaj temploj dediĉitaj al la krokodila dio Sobek.
Fondita ĉirkaŭ 4000 a.K., ĝi estas la plej malnova urbo en Egiptio kaj unu el la plej malnovaj urboj en Afriko.

Kategorio:Antikva Egiptio
Arkimandrito

[eta|Melkita arkimandrito Mtanios Haddad, de la [Katolika Grek-Melkita eklezio, rektoro de la baziliko Sankta Maria en Cosmedin en Romo.]]
**Arkimandrito** estas la superulo en monaĥejo, aŭ en kongregacioj, precipe en la eklezioj de la Orienta Kristanismo.

## Historio 
La vorto devenas el la greka *Αρχιμανδρίτης* (*Archimandrìtis*), formita de *ἀρχη* (*arkhè*), kiu signifas "superecon"aŭ "regon", kaj *μάνδρα* (*màndra*), nome "ŝafejo", "grego"; la vorto do reirigas al la bildo de la *bona paŝtisto* kaj estas taŭge utiligata kiam oni referencas al la grandaj monaĥaj komunumoj.

En la kristana katolika okcidento la titolo *Arkimandrito* estas preskaŭ nur honora, escepte en la superulo de la teritoria abatejo de Sankta Maria de Grottaferrata en Romo.
La orientaj, ankaŭ katolikaj, Patriarkoj, escepte estas rajtigitaj disdoni la titolon “arkimandrito” al latinaj sacerdotoj ideologie proksimaj pro studoj aŭ liturgio aŭ karitata kontribuo proksimaj al la Oriento, ĉiam kun la konsento de iliaj episkopoj.
eta|100px|Arkimandrita bastono, Armenio, 19-a jarcento.
La eklezia digneco de la arkimandrito estas transdonita per la rito de la *chirotesia* (simila, en okcidento, al la porabata beno), rekte per la manoj de la patriarko aŭ de ties delegito. La tasko de la ricevanto de tiu kvazaŭ-ordinito estas “krei *pontojn* konsiderantajn la kristanan Orienton”.

## En la literaturo 
** Katolikaj enciklopedioj:
* http://letterepaoline.net/progetto-ec/ Enciclopedia_Cattolica
* Cathopedia 
* http://www.newadvent.org/cathen/ Catholic_Encyclopedia
* En la *Dia Komedio* Dante Alighieri difinas archimandrito Franciskon el Asizo.

## Notoj 
Kategorio:Ortodoksismo
Kategorio:Ekleziaj altranguloj
Kategorio:Ekleziaj titoloj
August Batsch

**August Johann Georg Karl BATSCH**  (naskiĝinta la  en Jena, mortinta samloke la ) estis germana botanikisto.

## Vivo 
Batsch studis en Jena, iĝis doktoro pri filozofio kaj medicino kiel ankaŭ profesoro pri naturhistorio (poste pri medicino kaj filozofio). En 1793 li fondis la societon *Naturforschende Geselschaft* kies altvaloran kolekton transprenis poste la Friedrich-Schiller-Universitato Jena.

Krom fari studojn pri fungoj li strebis pliperfektigi la t.n. naturan sistemon influite de Antoine Laurent de Jussieu. Bedaŭrinde li konis nur la hejmajn kreskaĵojn kiujn li listigis en 78 familiojn kaj 9 klasojn. Kiel multo da samtempuloj liaj ideoj pri parencaro botanika en formo de mapo bremsis la progreson sciencan.

## Verkoj 
eta|*Elenchus fungorum*, 1783

* *Dispositio generum plantarum Jenensium secundum Linnaeum et familias naturales, quam speciminis inauguralis loco extulit*, Jena 1786**Botanik für Frauenzimmer*, Weimar 1795 (tradukoj en la francan, danan, svedan)
* *Tabulae affinitatum regni vegetabilis*, 1802
* *Elenchus Fungorum latine et germanice*, Halae 1783-89 (42 kolorigitaj tabuloj)

## Eksteraj ligiloj 
Biografio ĉe NDB

Kategorio:Germanaj botanikistoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Homoj rilataj al Jena
La Motte-Servolex

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Savoie

eta|maldekstra|300px|panoramo de kastelo *Reinach''
[eta|maldekstra|300px|la katolika kirko [Johano la Baptisto]]
eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Savoie
17807 Ericpearce

'*17807 *Ericpearce'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Eric C. Pearce*, mastrumanto de la situejo de Socorro (Nov-Meksiko) por *LINEAR''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
(17808) 1998 FV74

**(17808) 1998 FV74** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Ferdinand Jagemann

**Ferdinand JAGEMANN** (naskiĝinta la  en Vajmaro, mortinta la  samloke) estis germana pentristo kaj frato de la aktorino Karoline Jagemann.

## Vivo 
Li naskiĝis kiel filo de Christian Joseph Jagemann, eksa katolika pastro kaj bibliotekisto de Anna Amalia de Saksio-Vajmaro-Eisenach. Lia fratino estis konkubino de duko Carl August, kiu trejnigis Ferdinandon ĉe la kasela pentristo Johann Heinrich Tischbein. Li estis krome disĉiplo de la kortega pentristo Georg Melchior Kraus en Vajmaro kaj de Heinrich Friedrich Füger en Vieno.

De 1802-04 Jagemann restadis en Parizo. Oni scias pri studo tiuloka ĉe Jacques-Louis David. Verŝajne tiam li estis lernanta ankaŭ de Jean-Baptiste Regnault. Poste li revenis vajmaren por labori kiel portretpentristo. De 1806-10 Jagemann estis en Romo. Tie li ankaŭ havis kontakton kun la berlina skulptisto Christian Friedrich Tieck.

Ekde 1804 Jagemann estis estinta jam profesoro ĉe la Duka desegnolernejo en Vajmaro. Tie li instruadis en la nove instalita sekcio pri olepentrado. Ekde 1814 li estis poste, kune kun Johann Heinrich Meyer, direktoro de tiu ĉi lernejo. Johann Wolfgang von Goethe memorigis pri li en certa loĝia parolado. Sepulto de li estis ĉe la kripto de Cranach.

## Verkoj 
Jagemann pentris multajn konatajn personulojn. Li famiĝis tamen pli per diversaj portretoj de Goethe de la jaroj 1805, 1806, 1817 kaj 1819. Li desegnis ankaŭ Ŝileron kuŝantan sur la mortolito. Tiu ĉi pentraĵo troviĝas en la Librejo Dukino Anna Amalia en Vajmaro.

## Galerio (elekto) 

Weimar Anna Amalia Bibliothek@Jagemann JW Goethe.JPG|Goethe 1806
GoetheVonFerdinandJagemann1818.jpg|Goethe 1818
Georg Nicolaus Nissen.jpg|Georg Nikolaus Nissen 1809
Weimar Anna Amalia Bibliothek@C.M. Wieland.JPG|Christoph Martin Wieland 1805

## Fonto 
## Literaturo 
* Hans Wahl, Anton Kippenberg: *Goethe und seine Welt*. Insel-Verlag, Leipzig 1932 S.272f
* Nina Struckmeyer: "Jagemann, Ferdinand Carl Christian", in: Savoy, Bénédicte und Nerlich, France (Hg.): *Pariser Lehrjahre. Ein Lexikon zur Ausbildung deutscher Maler in der französischen Hauptstadt. Band 1: 1793-1843*, Berlin/Boston 2013, S. 129–132.

## Eksteraj ligiloj 
* Familihistorio 

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Jagemann-familio
SMAU

eta|Adiaŭa flago de Smau 2007
**SMAU** (ankaŭ **Smau**; = '''Salone Macchine e Attrezzature per l'Ufficio'*,  Foiro pri Oficejaj Maŝinoj kaj Ekipaĵoj) estas foiro okazanta ĉiujare en Italio. Ĝia temo estas nun precipe la inform- kaj komunikad-tekniko (IKT), ne plu oficejaj maŝinoj. SMAU unuafoje okazis en 1964. Ĝia sidejo estas en Milano.

La 52-a SMAU en 2015 kunlaboras kun la Internacia ekspozicio 2015 (EXPO 2015) en Milano kaj estas inter ĝiaj negocaj eventoj.

Partoprenantoj de SMAU havas la eblon partopreni seminariojn kaj kursojn, kiuj traktas specialajn temojn de IKT.. 

SMAU nun okazas en pluraj lokoj, laŭ la maniero de turneo ( *roadshow''). En 2015 ĝi okazis en Padovo (1-a/2-a de aprilo), Torino (29-a/30-a de aprilo), Bolonjo (4-a/5-a de junio), Florenco (14-a/15-a de julio), Milano (21-a – 23-a de oktobro) kaj Napolo (10-a/11-a de decembro). La inaŭguro de la turneo okazis eksterlande, en Berlino (12-a/13-a de marto).

Kiam SMAU estis fondita en 1964, ĝi havis 337 ekspoziciantojn kaj 9.432 vizitantojn. En 1999 estis 3.000 ekspoziciantoj kaj duona miliono da vizitantoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Foiroj
17806 Adolfborn

'*17806 *Adolfborn''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov, proksime de Prago.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa pentristo kaj ilustristo J Adolf Born, konata pro lia malhelkoloraj bizara bestoj, victorianaj ĝentlemanoj en cilindraj ĉapeloj kaj misteraj damoj kun grandaj hararanĝoj kaj plonĝanta dekoltaĵoj. Lia iom superrealisma verko, kun lia forta subkomprenita humuro, estas amata ambaŭe de infanoj kaj plenkreskuloj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Senarba strio

eta|senarba strio en arbara areo

**Senarba strio** estas en la arbaristiko breĉo en arbaro kie neniu arbo kreskas. la senarba strio estas signife pli longa ol larĝa, per tio ĝi estas distingebla de senarbejo. Ĝi povas esti natura aŭ artefarita.

## Estiĝo kaj funkcio 
La senarba strio povas ekesti per malplantado, se la arboj estis faligitaj laŭlonge de la breĉo fare de la forsto. Natura kialo povas esti ŝtormo aŭ tornado, kiu faligas la arbojn sur longa distanco. Senarba strio iras preskaŭ ĉiam rektlinie. Ofte ĝi troviĝas kiel limo inter forstaj areoj, kiuj estas plantitaj kun diversaj arbospecioj.
La limo inter la du germanaj ŝtatoj ankoraŭ estas rekonebla per senarbara strio.

Tra senarba strio ne nepre devas iri vojon, ekzemple haŭlovojo, ofte senarbaj strioj oni hakas por superteraj linioj, vojoj kaj stratoj, ankaŭ por aertelferoj estas hakita senarbaj strioj. Krome larĝaj senarbaj strioj povas eviti la disvastiĝon de arbarincendioj, la t.n. kontraŭbrulaj strioj.

eta|senarbaj strioj en la „Hofoldinger Forst“ sur mapo de 1875-77

## Vidu ankaŭ 
* kontraŭbrula strio

## Referencoj 
Kategorio:Arbara mastrumado
Kategorio:Vojoj
Kategorio:Silvikulturo
Kategorio:Forsto
17821 Bölsche

'*17821 *Bölsche'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la germanaj amatoraj astronomoj André Knöfel kaj Jens Kandler elde la Publika Observatorio de Drebach, en Drebach (Saksio, Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana natursciencisto, verkisto kaj poeto Wilhelm Bölsche (1861–1939). Per sia libro * Das Liebesleben in der Natur'', li estas rigardita kiel la patro de la modernaj libroj de scienca popularigo en Germanio. Bölsche, ĉefa figuro de la darvinismo, verkis popularajn biografiojn de Darwin kaj de Ernst Haeckel.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Jens Kandler
Kategorio:Malkovrita de André Knöfel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
17823 Bartels

'*17823 *Bartels''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona amatora astronomo James M. Roe elde Oaxaca de Juárez (Meksiko).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan informadikiston Mel Bartels, kiu multe kontribuis al la amatora astronomio, ĉefe per sia publika programaro por komputila regado de facile konstrueblaj azimutaj teleskopoj

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de James M. Roe
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998