Elizabeth Willing Powel

**Elizabeth Willing POWEL**, naskiĝinta la  en Filadelfio kaj mortinta la  en la sama urbo, estis influa figuro de la usona alta socio fine de la 18-a kaj komence de la 19-a jarcentoj.

Elizabeth Willing Powel estis filino, fratino kaj edzino de urbestroj. Ŝi distingiĝis kiel estrino de salono, organizante kunvenojn, kiuj fariĝis nepre partoprenendaj en la loka politika vivo. Post la usona sendependeca milito, ŝi fondis salonon en Filadelfio, kiu allogis intelektulojn kaj politikajn figurojn, influante la socian kaj politikan medion de sia epoko. Ŝi korespondadis kun influaj personoj, interalie kun George Washington, al kiu ŝi instigis daŭrigi sian prezidantecon. Ŝia interŝanĝo kun Benjamin Franklin, ofte citata de historiistoj, rilatas al la redaktado de la konstitucio de Usono kaj estis raportita de James McHenry en ties taglibro la .

Ŝia edzo Samuel Powel, unu el la plej riĉaj viroj de Filadelfio, estis dufoje elektita urbestro de la urbo. Je lia morto en 1793, li lasis preskaŭ sian tutan havaĵon al Elizabeth, kiu daŭre mastrumis la familiajn aferojn kun decidemo. Ŝi konstruigis domon por sia nevo kaj elektita heredonto, John Hare Powel, sur la kampara bieno kiun ŝi heredis el sia edzo. Post la vendo de Powel House, la familia domo, ŝi transloĝiĝis al Chestnut Street, proksime de Independence Hall, kie ŝi vivis ĝis sia morto la . Ŝi estas entombigita apud sia edzo en Christ Church. Pli ol jarcenton poste, Powel House estis aĉetita de la Filadelfia Societo pri la Konservado de Historiaj Lokoj. Post renovigado, ĝi estis malfermita al la publiko kiel muzeo en 1938.

## Biografio 
### Juneco kaj familio 
[left|thumb|[Charles Willing, la patro de Elizabeth Willing Powel.|alt=Portreto de viro el la 18-a jarcento, helehaŭta kaj mezepoka, montrita de la brusto supren. Li portas helkoloran perukon, olivbrunan jakon kaj blankan ĉemizon.]]
Elizabeth Willing naskiĝis en Filadelfio la , en influema familio, el Charles kaj Ann (naskite Shippen) Willing. La familio loĝis en domo ĉe la angulo de Third Street kaj Willings Alley. Charles Willing, kiu elmigris el Anglio je la aĝo de 18 jaroj por fariĝi komercisto, estis dufoje elektita urbestro de Filadelfio, en 1748 kaj 1754. Ann devenis de prospera linio de kvakeraj komercistoj, kiuj enmigris en la anglajn koloniojn antaŭ tri generacioj. Kvankam la detaloj pri la edukado de Elizabeth estas plejparte nekonataj, la historiisto David W. Maxey emfazas ke ŝia familio ĝuis sufiĉe komfortan financan situacion por permesi al ŝi sekvi privatajn kursojn. Krome, la riĉeco kaj profundeco de ŝiaj leteroj atestas zorgeman edukadon, kaj montras kleran kaj engaĝitan intelektulinon.

Elizabeth Willing Powel havis kvin pli aĝajn gefratojn : Thomas, Ann, Dorothy, Charles kaj Mary, same kiel kvin pli junajn : Richard, Abigail, Joseph, James kaj Margaret. Dorothy edziniĝis kun Walter Stirling en 1753, Mary edziniĝis kun William Byrd III en 1761, kaj Ann edziniĝis kun Tench Francis Jr. en 1762. Post la morto de ilia patro en 1754, unu jaron post la naskiĝo de Margaret, Thomas heredis la familian domon kaj fariĝis urbestro de Filadelfio. Li edziĝis kun Ann McCall en 1763. Pro la kresko de la familio kaj la ĉiam pli granda homamaso en la domo, la premo sur Elizabeth intensiĝis por ke ŝi trovu edzon kaj fondu propran familion. En 1768, onidiroj disvolviĝis pri supozataj fianĉiĝoj inter Elizabeth kaj John Dickinson, viro dek jarojn pli aĝa, fama pro siaj *Leteroj el Farmisto en Pensilvanio* ( *Letters from a Farmer in Pennsylvania*). Elizabeth Willing Powel malkonfirmis tiujn onidirojn en unu el siaj leteroj adresitaj al sia fratino Mary, kie ŝi asertas ke, se tia rilato vere estintus, Mary estus inter la unuaj informitoj pri ĝi.

### Geedziĝo kun Samuel Powel 
Elizabeth edziniĝis kun Samuel Powel, naskita en 1738, kies familio same havis kvakerajn originojn. Samuel estis inter la plej riĉaj viroj en Filadelfio. Je nur 18 jaroj, li heredis la riĉaĵon de sia avo, ankaŭ nomata Samuel Powell, unu el la unuaj setlantoj de la provinco Pensilvanio. Lia patro, ankaŭ nomita Samuel, atingis sukceson kiel komercisto. Li simpligis sian familian nomon al Powel kaj baldaŭ mortis en 1747. Post diplomiĝo ĉe la *College of Philadelphia* en 1759, Samuel entreprenis sepjaran vojaĝon tra Eŭropo por plibonigi siajn artajn konojn. En Romo, li pozis por portreto fare de la itala pentristino Angelica Kauffmann kaj estis akceptita de la papo Klemento la 13-a. En Anglio, li estis baptita en la Anglikana Eklezio, sekvante la ekzemplon de sia vojaĝkamarado John Morgan.

La unuiĝo de Samuel kaj Elizabeth simbolas la kuniĝon de du el la plej influaj komercistaj familioj de Filadelfio. Ilia geedziĝo, celebrita la  en Christ Church fare de Jacob Duché, estis grava evento en la historio de la urbo.

Ĉiuj el la kvar infanoj de Elizabeth kaj Samuel Powel mortis frutempe. Ilia dua infano, filino, mortiĝis dum naskiĝo la . Elizabeth notis ke ŝia filino « *preskaŭ apenaŭ spiris* ». Alia filo naskiĝis morta la . Ilia kvara infano, nomita Samuel C., vivis nur du semajnojn kaj siavice mortis la . Ŝi konservis kelkajn harbuklojn de siaj du filoj nomitaj Samuel kaj ofte rememoris sian doloron, lamentante pri siaj neplenumitaj patrinaj aspiroj. En kunteksto kie virinoj ofte estis ekskluditaj el oficialaj roloj en politikaj institucioj, tiu iniciato donis al ŝi la ŝancon ludi centran politikan rolon. Elizabeth instigis interŝanĝojn pri politikaj kaj filozofiaj temoj kaj ne hezitis esprimi siajn opiniojn pri la aferoj de la ŝtato. Ŝia fratino, Ann Francis, menciis en letero al ilia fratino Mary Byrd la « *nekutiman majstradon de Elizabeth pri politika lingvaĵo kaj la rapidecon kun kiu ŝiaj ideoj cirkulas* ». La franca oficiro François Jean de Chastellux emfazis ke « *kontraste al la usona kutimo, estas Elizabeth, kaj ne ŝia edzo, kiu ludas la ĉefrolon kiel politika pensantino de la domo* ». Chastellux ankaŭ rimarkis ke Elizabeth estas « *klera kaj inteligenta, sed tio kio plej distingas ŝin estas ŝia gusto por konversacio kaj la vere eŭropa maniero per kiu ŝi uzas sian komprenon kaj siajn sciojn* ».

Kune kun sia edzo, Elizabeth Willing Powel organizis eventojn kaj kunvenojn en ilia domo en Society Hill, kie okazis diskutoj pri temoj esencaj al la fondo de la usona registaro. Ĉi-lasta rememoris manĝon kiun li, el sia puritana vidpunkto, priskribis kiel « *bankedo de pekuloj* ». En sia taglibro, li entuziasme priskribas la bongustaĵojn proponitajn al la gastoj : « *kazeoj kaj kremo, ĵeleoj, ĉiuspecaj dolĉaĵoj, dudek specoj de tortoj, trufeloj, flosantaj insuloj, silabuboj… Resume, ĉio kio povas ĝojigi la okulojn kaj delogi la palaton* ». Post gustumado de « *punĉo, vino, biero* », li mem kaj aliaj gastoj inspiriĝis grimpi sur la turon de apuda preĝejo por admiri la urbovidon. Lia edzino, Abigail Adams, priskribis Elizabeth Willing Powel jene : « *la plej informita, plej afabla, plej amika kaj plej parolema persono, virino kun multaj ĉarmoj* ».

### Usona Sendependeca Milito 
[thumb|left|La [Deklaro de Sendependeco de Usono, kopio el 1823.|alt=Historia manskribita dokumento kun nigra teksto sur kremo-fono. La subskriboj, en la malsupro dekstre, varias laŭ grandeco kaj stilo. Dokumento centrita en klara kaj strukturita kompono. Monokromataj koloroj, ĉefe nigraj, beĝaj kaj brunaj.]]
Kiam la sendependeca milito ekis en 1775, Elizabeth Willing Powel kaj ties edzo elektis resti en Filadelfio. Ĉi-lasta estis elektita urbestro de la urbo kaj komencis sian unuan mandaton la . La deklaro de sendependeco, subskribita en julio 1776, kondukis al la malfondo de la municipa registaro, farante lin la lasta kolonia urbestro de Filadelfio. Lia lojaleco restis ambigua, kaj ŝajnas ke li malmulte montris intereson pri la sorto de la konflikto. Koncerne la politikan aliĝon de Elizabeth dum tiu tumulta periodo, ĝi restas nekonata, des pli ĉar ŝi estis profunde maltrankvila pri la detruoj kiuj minacis ŝian urbon. Dum vastaj incendioj detruis partojn de Filadelfio, ŝi vane provis savi la meblojn de la domo de sia fratino Ann.

Dum la kampanjo de Filadelfio, la Domo Powell estis okupita de la britoj, kiuj faris ĝin sia estrarejo. Frederick Howard, 5-a grafo de Carlisle, gvidis tie la Pac-Komisionon kaj vane provis ĉesigi la konflikton. Dum ĉirkaŭ dek tagoj, en junio 1778, Howard kaj ties dungitaro loĝis en la domo kaj devigis la familion Powel transloĝiĝi al sekcio kutime rezervita al servistoj. Dum tiu periodo, Howard kaj la familio Powel ofte kunmanĝis kaj okupiĝis per politikaj diskutoj. La grafo priskribis ilin kiel « *tre agrablaj kaj prudentaj homoj* ». Post la retiriĝo de la britaj trupoj, Elizabeth Willing Powel elstaris kiel unu el la plej influaj figuroj de la alta socio en postrevolucia Filadelfio. Ŝi fondis filadelfian salonon de la Respublika Kortego, kiu kunigis la plej eminentajn intelektajn kaj politikajn figurojn de kolonia Ameriko. Dum la bazoj de la nova nacio progrese aperis, la Respublika Kortego ludis gravan rolon pri la faciligado de politikaj rilatoj kaj interŝanĝoj, samtempe firmigante la socian statuson kaj reputacion de la aristokrata elito, kiu adaptiĝis al la apero de demokrata socio.

### Amikeco kun George Washington 
Elizabeth Willing Powel spertis profundan amikecon kaj rilaton de fido kun George Washington, ĉefkomandanto de la Kontinenta Armeo kaj estonta unua prezidanto de Usono. Ŝi ankaŭ estis proksima al lia edzino, Martha.

Post kelkaj etaj gramatikaj ĝustigoj fare de sia edzo, Elizabeth Powel sendis sian leteron la , kaj George Washington estas reelektita unu monaton poste.

Dum la 1780-a kaj 1790-aj jaroj, ilia korespondado restis konstanta kaj riĉenhava.

### La lastaj jaroj 
[thumb|left|*Madam Powel*, fare de [Francis Alexander (ĉ. 1825).|alt=Portreto de eŭropa maljuna virino en nigra robo kun blanka dentela kolumo. Ŝi portas blankan ĉapeton kaj havas buklajn harojn. Serioza esprimo, fronta perspektivo, kun malhelaj koloroj kaj milda lumigado, kio kreas klasikan kaj realisman etoson.]]
Reelektita por dua mandato en 1789, Samuel Powel fariĝis la unua urbestro de Filadelfio post la usona revolucio. La sekvan jaron, li estis elektita kiel membro de la senato de Pensilvanio. En 1793, la urbo estis severe trafita de epidemio de flava febro, kaj George Washington invitis la familion Powel rifuĝi ĉe Mount Vernon. Tamen, la familio decidis resti en Filadelfio, kie dekono de la 50 000 loĝantoj ricevis la malsanon, kaŭzante multajn mortojn, inter kiuj tiu de Samuel Powel en septembro. Elizabeth Willing Powel neniam reedziniĝis. Post la morto de George Washington en decembro 1799, ŝi estis inter la unuaj kiuj sendis kondolencojn al lia vidvino. Elizabeth Willing Powel daŭre korespondadis kun la familio Washington, precipe kun la nevo de George, Bushrod Washington, por kiu ŝi aĉetis elegantan nigran satinrobon okaze de lia konfirmiĝo ĉe la Supera Kortumo de Usono en aprilo 1799. La homplena funebra ceremonio, okazinta la 22-an de januaro, estis priskribita de David Maxey kiel samtempe « *socia evento kaj religia sperto* », prezidita de William White, episkopo de Pensilvanio. Ŝia nekrologo priskribas ŝin kiel « *sprita virino formita en nekutima muldilo de forto kaj proporcioj* ». Ŝi estis entombigita apud sia edzo en la tombejo de Christ Church en Filadelfio, kie oni povas legi sur ŝia tombo : « *Eminenta pro sia saĝeco kaj bonfaroj* ».

### Heredaĵo 
Pro peto de sia fratino Margaret kaj ties edzo Robert Hare, Elizabeth akceptis adopti ilian plej junan filon, John Powel Hare, kiu poste elektis nomi sin John Hare Powel. La junulo kaptis la atenton de Elizabeth jam en sia infanaĝo, kiam li estis nur bebo, dum restado ĉe Powel House, por eviti epidemion de skarlatino. Li malsaniĝis, kaj Elizabeth Willing Powel sindoneme prizorgis lin ĝis lia resaniĝo. Post kiam John plenkreskiĝis, Elizabeth financis lian vojaĝon tra Eŭropo kaj plu zorgis pri lia edukado. Post la morto de Elizabeth, John heredis la plej grandan parton de ŝia havaĵo, inkluzive la terenon Powelton. Tiu bieno, situanta en Blockley Township, enhavis grekstilan kamparan domon konstruitan de Elizabeth komence de la 1800-aj jaroj. Inter 1824 kaj 1825, John entreprenis ĝian pligrandigon laŭ planoj de la arkitekto William Strickland. Li ankaŭ heredis domegon ĉe Chestnut Street, kiun li transformis en hotelon nomatan Marshall House. Li luigis ĝin al la politikisto Samuel Badger, kiu mastrumis ĝin de 1837 ĝis 1841.

## Opinioj 
Elizabeth Willing Powel aktive korespondadis kun influaj personoj kaj traktis diversajn temojn, kiel ekzemple politikon, edukadon kaj la socian rolon de virinoj. Ŝi interŝanĝis poemojn, rekomendis librojn kaj komentis pri la sciencaj progresoj en medicino. Ŝia pasio por bonfarto kaj sano instigis ŝin studi kaj ofte verki pri ĉi tiu temo, kio kondukis al tio, ke Elizabeth Schuyler Hamilton poste omaĝis ŝin : « *Rememoru pri S-ino Powell kaj ŝiaj pripensoj pri la virtoj de bona sano kaj la konsekvencoj de malsano* ». Kiam Benjamin Rush publikigis siajn *Pripensoj pri Virina Edukado* en 1787, li elektis dediĉi sian verkon al Elizabeth Willing Powel, tiel emfazante la gravan influon kiun ŝi havis en sia epoko.

### Milito kaj politiko 
Kvankam Samuel Powel estis referencita kiel « *patriota urbestro* », lia sinteno rilate al la sendependeca milito restis modera.

La sekvan monaton, la anekdoto estas raportita de pluraj federalismaj gazetoj, interalie en *Middlebury Mercury* en Vermonto, *Spectator* en Novjorko, *Alexandria Advertiser* en Virginio kaj la *Newburyport Herald* en Masaĉuseco. Dum la originala versio temis pri demando ĉu Usono estas monarkio aŭ respubliko, McHenry, en siaj pli postaj versioj, rememoris duan demandon de Elizabeth Willing Powel, kiu distingiĝis inter respubliko kaj demokratio. Li reenkondukis la anekdoton en sia politika pamfleto de 1811, *The Three Patriots*, kiu kritikis Thomas Jefferson, James Madison kaj James Monroe. En tiu dokumento, li precizigis ke la konversacio komenciĝis dum Benjamin Franklin eniris ĉambron por renkonti Elizabeth, verŝajne en ŝia hejmo.

En siaj skribaĵoj de 1814, Elizabeth Willing Powel ne rememoris la precizajn detalojn, sed ŝi ne neas ke tia interago okazis :

Elizabeth Willing Powel memoris raporton pri tiu konversacio publikigitan en *Daily Advertiser* de Zachariah Poulson, sed ŝi ne sukcesis rememori la ĝustan daton. J. L. Bell rimarkis ke li ne trovis tiun rakonton en *Daily Advertiser*, ĉar ĝi verŝajne aperis aliloke. Tial estas probable ke Elizabeth konfuzis la fonton ; ŝi verŝajne legis la rakonton en alia gazeto.

### Vereco de la anekdoto 
La taglibro de McHenry pri la Konstitucia Konvencio estis unuafoje entute publikigita, kun la piednoto kiu mencias Elizabeth Willing Powel, en la numero de aprilo 1906 de *The American Historical Review*

[thumb|left|250px|Portreto de [Benjamin Franklin fare de Joseph-Siffred Duplessis, ĉ. 1785.|alt=Portreto de maljuna viro, tri-kvarone pozanta, sidanta, kun grizaj haroj kaj serioza esprimo. Li portas helgrizan jakon kaj blankan ĉemizon.]]
La historia raporto de la interŝanĝo inter Elizabeth Willing Powel kaj Benjamin Franklin suferis signifajn misformojn laŭlonge de la jardekoj. Progresive, la originala kontribuo de Elizabeth Willing Powel estis iom post iom forviŝita, dum la mallonga respondo de Benjamin Franklin estis skrupule konservata. La naciaj respublikanaj kongresoj de 1940 kaj 1968 ankaŭ kontribuis al tiu transformo, unuecigante la rakonton ĉirkaŭ senpersona virina figuro. Michael P. Riccards bone evidentis tiun tendencon en sia verko de 1987, *A Republic, If You Can Keep it*, kiu reduktas la interŝanĝon al hazarda renkonto inter Benjamin Franklin kaj mistera preterpasantino.

La disvolvo de la anekdoto ĉirkaŭ Elizabeth Willing Powel ilustras maltrankviligantan fenomenon de historia misformado. La sinsekvaj rakontoj iom post iom malfortigas ŝian intelektan kontribuon kaj transformas ŝin en oportunisman interparolantinon kaj anoniman marĝenan figuron. En 1934, la Filadelfia Muzeo de Arto resendis plejparton de la internaj elementoj aĉetitaj el Powel House. Inter tiuj elementoj estis la enireja arko, muro kun kameno el la malantaŭa salono de la unua etaĝo, kaj reliefoj el diversaj partoj de la domo. Kopioj estis ankaŭ faritaj de la lignoskulptaĵoj de la antaŭa salono de la dua etaĝo kaj de la apudsituanta retirsalono. Danke al tiuj reenkorpigitaj elementoj, Powel House estis tute restaŭrita kaj ree meblita per mebloj de la 18-a jarcento. Ĝi malfermis siajn pordojn al la publiko kiel muzeo en 1938. La antaŭa salono de la dua etaĝo restas ekspoziciata ĉe la Filadelfia Muzeo de Arto, dum la retirsalono estas konservata ĉe la Metropola Muzeo de Arto de Novjorko.

## Leteroj kaj dokumentoj 
Elizabeth Willing Powel estis metodema intelektulino kaj evoluigis zorgeman epistolan praktikon. Ĉiu el ŝiaj mesaĝoj estas verkita kun preskaŭ arkiveca zorgo, ĉiam subskribita per « *Eliza Powel* », subskribo kiu fariĝas memora kaj persona aserto. Signifa dokumenta heredaĵo, nome preskaŭ 500 leteroj.

## Portretoj 
Pluraj portretoj de Elizabeth Willing Powel travivis la jarcentojn, proponante vidan panoramon de ŝia vivo. La plej fruaj bildigoj devenas de la 1750-aj jaroj. John Wollaston pentris unuan portreton inter 1755 kaj 1759, dum anonima artisto plenumis miniaturon ĉirkaŭ 1760. Signifa momento estas la portreto fare de Matthew Pratt, titolita *Portreto de S-ino Samuel Powel (denaske Elizabeth Willing)*, realigita okaze de la geedziĝo de Elizabeth en 1769. Tiu verko, konservata ĉe la Filadelfia Muzeo de Arto, montras Elizabeth Willing Powel en la tuta brilo de ŝia socia statuso. Speciala dimensio aldoniĝas al tiu pentra genealogio : Joseph Wright, mortinta pro flava febro en 1793, lasis nefinitan portreton de Elizabeth. Tiu pentraĵo, donacita anonime ĉirkaŭ 2020, estas nun konservata de la ''Ladies' Association* de Mount Vernon.

Elizabeth Willing Powel, artisme serĉata figuro, ricevis multajn petojn por portretoj, kiujn ŝi zorge elektis. En 1809, Benjamin Trott plenumis miniaturon kiun Elizabeth ŝatis pro ĝia « *bona gusto* », kvankam ŝi ĝin opiniis « *tro flatema por esti tute realisma* ». Thomas Sully inspiriĝis de ĝi ok jarojn poste por portreto ĝis brusto. Ŝia lasta portreto, realigita de Francis Alexander ĉirkaŭ 1825 kiam ŝi estas 81- aŭ 82-jara, estas konservata ĉe la Belarta Muzeo de Bostono.

## Notoj kaj referencoj 
### Notoj 
### Bibliografiaj referencoj 
### Aliaj referencoj 
## Bibliografio 
20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo. : fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
*  20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
*  20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.
* 20ra|alt=Fonto uzita por la redaktado de tiu artikolo.

## Vidu ankaŭ 
* Konstitucio de Usono 
* George Washington 
* Benjamin Franklin 
* Powel House 

## Eksteraj ligiloj 
*Ĉe-kamena babileto: Elizabeth Powel kaj la Fondo de la Respubliko, Anthony & Snyder (podkasto), el la serio *Talking in the Library* ()
*La Potenca Peranto kaj la Reĝfaranto: La Vivo de Elizabeth Willing Powel kun Samantha Snyder (podkasto), el la serio *Conversations at the Washington Library* ()
*"La Konto-libroj de Elizabeth Willing Powel: Parto 1", "Parto 2", kaj "Parto 3", de Ted Maust, *Philadelphia Society for the Preservation of Landmarks* ()
*"Elizabeth Powel", blogo de J. L. Bell, *Boston 1775'' ()
*Dokumentoj de D-ro James McHenry pri la Federacia Konvencio de 1787 – The Avalon Project, Lillian Goldman Law Library, Jura Fakultato de Yale ()

Kategorio:Usonaj mondumuloj
Kategorio:Filadelfianoj