open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vraňany

**Vraňany** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník proksimume 9&nbsp;km okcidente de Mělník. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* Mlčechvosty
* **Vraňany**

## Memorindaĵoj
* Laterala navigacia kanalo Mělník – Vraňany

## Pluaj fotoj 

Domy, Vraňany 99-102, Vraňany, okr. Mělník, Středočeský kraj.JPG|Domoj en Vraňany
Dům, Vraňany 28, Vraňany, okr. Mělník, Středočeský kraj 02.JPG|Domo en Vraňany
Dům, Vraňany 28, Vraňany, okr. Mělník, Středočeský kraj 01.JPG|Domo en Vraňany


Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Ilona Dobos

**Ilona Dobos** [doboŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dobos Ilona** estis hungara etnografo, folkloristo, muzeologo. Ŝia geedziĝa nomo (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) estis *Sándor Andrásné* [ŝAndor andrAŝnE] aŭ *S. Dobos Ilona*.

 naskiĝis  en Vinohradiv (Ĉeĥoslovakio, nun en Ukrainio), ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato de Ĉeĥoslovakio. Ŝi maturiĝis en komerca mezlernejo en ĝuste tiam hungara urbo Munkács en 1940, poste ŝi faris plurajn administraciajn laborojn en Budapeŝto. Inter 1951–1954 ŝi studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, krome ŝi estis muzeologo en Sztálinváros inter 1951-1957, kie ŝi verkis historion de la nova urbo. Ŝi revenis al Budapeŝto en 1957, kie ŝi estis muzeologo 2 jardekojn en la etnografia muzeo. En tiu periodo ŝi akiris pedagogian diplomon en 1964, ŝi doktoriĝis en la universitato (1968), eĉ ŝi kandidatiĝis en 1977 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Dum sia aktiva periodo ŝi kolektis pli ol kvin mil popolajn fabelojn kaj pli ol cent legendojn. Ŝi edziniĝis kaj naskis 2 gefilojn en 1948 kaj 1952; ŝi divorcis en 1966. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az októberi forradalom pentelei katonája.* (1955)
* *Szegény ember vízzel főz.* (1958)
* *Egy somogyi parasztcsalád meséi.* (1962)
* *Tarcal története a néphagyományban.* (ankaŭ disertaĵo, 1967)
* *Tarcal története a szóhagyományban.* (monografio kaj parte disertaĵo, 1971)
* *Történeti mondáink legkorábbi rétege. Tarcal története a szóhagyományban.* (disertaĵo, 1974)
* *Paraszti szájhagyomány, városi szóbeliség.* (1986)
* *A remete és a próféta vándorútja egy héber mondától a magyar népmeséig.* (1992)
* *Egy öreg muzsikus emlékei.* (2000)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj folkloristoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
1,2,4,5-Tetrametilbenzeno

**1,2,4,5-Tetrametilbenzeno** aŭ **dureno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,2,4,5-tetraklorobenzeno** kaj **metano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas kvar metilajn grupojn ligitajn respektive al la 1-a, 2-a, 4-a kaj 5-a karbonatomoj de la benzena ringo. 1,2,4,5-Tetrametilbenzeno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 10 karbonatomojn kaj 14 hidrogenatomojn. 1,2,4,5-Tetrametilbenzeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,2,4,5-tetrametilbenzeno** per traktado de **1,2,4,5-tetraklorobenzeno** kaj **metano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,2,4,5-tetrametilbenzeno** per traktado de **1,2,4,5-tetraklorobenzeno** kaj **klorometano** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,2,4,5-tetrametilbenzeno** per traktado de **1,2,4,5-tetraklorobenzeno** kaj **klorometano** en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,2,4,5-tetrametilbenzeno** per traktado de **1,2-Dukloro-4,5-dumetila-benzeno** kaj **metano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Lares (stacidomo)

**Lares** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Okcidento, kiu priservas la urbon Lares, en la municipo Figueira da Foz, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Figueira da Foz
* Bifurcação de Lares (stacidomo)
* CP Urbanos de Coimbra

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Figueira da Foz
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Kastelo de Törökbálint

La **kastelo de Törökbálint** (konata ankaŭ pri la iama posedanto Walla) estas historia monumento en urbo Törökbálint (Hungario). La konstruaĵo estas konata ankaŭ vilao, burgo, loĝturo aŭ elvidejo.

## Historio 
En 1895 (laŭ alia informo en 1902) riĉa entreprenisto Walla konstruis interesan konstruaĵon sur monteto. La arkitekto estis Ignác Alpár. Komence de la socialismo la ŝtato forprenis ĝin. En 1981 la heredintoj reaĉetis ĝin, sed ili vendas la kastelon en 2023. Iam ene estis muzeo pri feraj fornoj.

## Konstruaĵo 
La unuetaĝa kastelo situas rekte laŭ vojo, sed apud la vilao belega parko troviĝas. La fasado estas malsimetria, meze ia turo altiĝas, kiu estas duetaĝa, sed pli supre la elvideja parto estas plia nivelo. La ceteraj partoj estis vivospaco de la familio (salono, dormoĉambroj, servaj ĉambroj, k.s. La kastelo havas ferman terason, mansardon kaj kelon. Miksa Róth kreis la vitralojn.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun fotoj

Torokbálint
Kategorio:Törökbálint
1,4-Duetinilbenzeno

**1,4-Duetinilbenzeno** aŭ **1,4-fenilduacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,4-Duklorobenzeno** kaj **etileno**. Ĝi estas blanka aŭ oranĝo-bruna likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas du acetilenajn grupojn ligitajn al la benzena ringo respektive en la 1-a kaj 4-a karbonatomoj. 1,4-Duetinilbenzeno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 10 karbonatomojn kaj 6 hidrogenatomojn. 1,4-Duetinilbenzeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,4-Duetinilbenzeno** per traktado de **1,4-Duklorobenzeno** kaj **etileno**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,4-Duetinilbenzeno** per traktado de **4-kloro-1-acetileno** kaj **kloroacetileno** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,4-Duetinilbenzeno** per traktado de **4-kloro-1-acetileno** kaj **kloroacetileno**  en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,4-Duetinilbenzeno** per traktado de **1,4-Duklorobenzeno** kaj **vinila klorido** en ĉeesto de **zinko**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Grajna Zono

dekstra|eta|250x250ra|Mapo de la regiono
La **Grajna Zono** (), pli malofte ankaŭ nomita *la Tritika Zono*, estas areo en la norda Usono kie la plej granda parto de la tritiko de Usono estas kultivita. Tiu regiono estas foje nomata malpli formale la pankorbo de Nordameriko. Disde tiu ĉi, la Maiza Zono, kiu plejparte koincidas kun tio, estas dominita per maizkultivado.

Ĉi tiu regiono inkludas grandajn partojn de la ŝtatoj Ohio, Indianio, Ilinojso, Misurio, Iovao kaj pli malgrandaj partoj de la statoj de Viskonsino, Minesoto, Nebrasko kaj Kansaso.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Grajno
Kategorio:Agrikulturo en Usono
Kategorio:Usonaj regionoj
Góis

**Góis** estas portugala urbeto en la distrikto Koimbro, Centra regiono kaj subregiono *Região de Coimbra*, kun malpli ol 2 000 enloĝantoj (2011).

Góis estas sidejo de municipo Góis kun 263,30 km² kaj 4 260 enloĝantoj (2011), subdividita en kvar fregezioj. La municipo limas norde kun Arganil, oriente kun Pampilhosa da Serra, sudokcidente kun Pedrógão Grande kaj Castanheira de Pera, okcidente kun Lousã kaj nordokcidente kun Vila Nova de Poiares.  

## Historio
eta|maldekstre|210px|La preĝejo de Góis.
La fondon de la urbeton oni atribuis al la grafo D. Henrique, en la 12-a jarcento. La preĝejo, origine de la 15-a jarcento, suferis multajn postajn transformojn. Tie estas monumenta renesanca tombo de D. Luís da Silveira (ambasadoro en la kortego de la imperiestro Karolo la 5-a).

Dum la franca invado la trupoj de Junot kaj Masséna forprenis havaĵojn.

## Submunicipoj
Góis estas subdividita en la jenaj kvar fregezioj:
thumb|maldekstre|Rivera banejo Peneda/Pego Escuro en la Rivero Ceira.
* Alvares
* Cadafaz e Colmeal
* Góis
* Vila Nova do Ceira

## Vidindaĵoj 
* Preĝejoj kaj kapeloj
* Tiu de Góis (15a-19a jarcentoj); tombo de D. Luís da Silveira, Nacia Monumento 
* Preĝejo de Misericórdia
* Kapeloj de la Kastelo kaj de la Martiro Sankta Sebastiano (18a jarcento)
* Urbodomo – iama *Casa da Quinta* (17a jarcento)
* Fono de Pombal (16a jarcento)
* Reĝa Ponto (16a jarcento)
* Pedra Letreira (rokarto)
* Riveraj banejoj
* *Ecomuseu Tradições do Xisto* de Góis, pri Ardezaj Domaroj de Góis (Aigra Nova, Aigra Velha, Comareira kaj Pena)

## Bildoj 

Vistageral.JPG|Carvalhal
Góis - Portugal (246686025).jpg|Góis 
Igreja Matriz de Góis IMG 0923.jpg|Tombo de D. Luís da Silveira

## Eksteraj ligiloj 
* Municipo de Góis
* Junta de Freguesia de Góis

Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Koimbro
Maiza Zono

La **Maiza Zono** () estas nomo por regiono en la Mezokcidento de Usono kie maizo estas la domina kultivaĵo ekde la 1850-aj jaroj. Ĝis 1950, 99% de maizo estis kultivita kiel hibrido malsamajn variojn. La plej multaj el la maizkultivaĵoj estas destinitaj por nutrado de brutaro, precipe porkoj kaj kokanseroj, el kiuj oni produktas viandon.

Ĉi tiu *Maizo-Zono* inkluzivas la ŝtatojn de Indianao, Ilinojso, Iovao, Minesoto kaj Nebrasko, kiuj (aktuale en 2021) respondecas pri ĉirkaŭ 50 procentoj de la tuta usona maizproduktado . Partoj de la ŝtatoj Kansaso, Miĉigano, Misurio, Ohio, Norda Dakoto, Suda Dakoto, Viskonsino kaj Kentukio ankaŭ apartenas al *la Maiza Zono*.

*La Maiza Zono* nun fariĝis la *grasa zono* de maizo, sojo, porkaĵo kaj bovaĵo. Novaj specoj de hibrida maizo ebligas kultivadon disetendiĝi norden, dum aliflanke la ŝtato limigas maizkultivadon. La sojfabo, kun altaj rendimentoj por hektaro kaj ĝia alta proteina enhavo, estas ideala por brutbredado, kaj parte prenas la lokon de maizo. Krom la tradicia porka grasigo, ekzistas ankaŭ bova grasigo, kaj en la nordo estas ankaŭ laktoindustrio. Lastatempe, aliflanke, brutproduktado malkreskis pro konkurado de grandaj bienoj en la Grandaj Ebenaĵoj kaj Kalifornio.

La termino Grajna Zono () ankaŭ fariĝis establita por la tritik -soja kultiva regiono kiu parte interkovras kun la *Maizo-Zono*.

En la Nordamerika Zono-sistemo, la *Maizo-Zono* situas inter la Laktaĵa Zono en la nordo kaj la Kotono-Zono en la sudo.

## Literaturo 
* Anderson, JL *Industrializing the Corn Belt: Agriculture, Technology, and Environment, 1945-1972* (2009) 238 pp. ISBN  978-0-87580-392-0
* Bogue, Allan. *From Prairie to Corn Belt: Farming on the Illinois and Iowa Prairies in the Nineteenth Century* (1963) eltiraĵo kaj tekstoserĉo
* Cayton, Andreo, et al. red. *The American Midwest: An Interpretative Encyclopedia* (2006) eltiraĵo kaj tekstoserĉo
* Hart, John Fraser. "Ŝanĝo en la Maizo-Zono", *Geographical Review,* Jan 1986, Vol. 76#1 pp 51–72
* Hudson, John C. *Making the Corn Belt: Geografia Historio de Mezokcidenta Agrikulturo* (1994)
* Potenco, Richard Lyle. *Planting Corn Belt Culture: The Impress of the Upland Southerner and Yankee in the old Nordokcidento* (1953)
* Snapp, Roscoe R. *Beef Cattle Their Feeding and Management in the Corn Belt States* (1950)
* Smith, C. Wayne, et al. *Maizo: Origino, Historio, Teknologio kaj Produktado* (2004) reta eldono
* Wallace, Henry Agard. ''Henry A. Wallace's Irrigation Frontier: On the Trail of the Corn Belt Farmer 1909* 15 artikoloj skribitaj fare de Wallace en 1909; 1991 eldono redaktita fare de Richard Lowitt, kaj Judith Fabry
* Marcelo J. Carena (red.), Cerealoj, 1-a Ĉapitro, *Maizo Bredado'', Springer, 2009
* Christopher K. Wright1 kaj Michael C. Wimberly, Lastatempa teruzoŝanĝo en la Okcidenta Maiza Belto minacas preriojn kaj malsekregionojn

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Maizo
Kategorio:Agrikulturo en Usono
Kategorio:Usonaj regionoj
Sfero (Lasvegaso)

La **Sfero**, antaŭe *MSG Sphere* alternative *MSG Sphere ĉe The Venetian*, estas elipsa endoma areno situanta en Paradise, en Nevado, Usono, oriente de la fama Las Vegas Strip.   Ĝi havas kapaciton de proksimume 18,000 spektantoj. Ĝi povas esti uzata kiel grandega IMAX- kinejo sed ankaŭ por aliaj eventoj kiel sportaj eventoj (boksado kaj MMA) kaj koncertoj. 

La konstruaĵo estis konstruita inter la 27-a de septembro 2018 ĝis la malfermo la 28-an de septembro 2023 je totala kosto de 2,3 miliardoj da usonaj dolaroj . Ĝi estas 112 metrojn alta kaj 157 metrojn larĝa.  Sur konstruo, ĝi preterpasis la Globen kiel la plej granda sfera konstruaĵo de la monda. Male al la Globen, la Sfero havas LED- ekranojn sur la ekstera flanko de la konstruaĵo, permesante al la tuta ekstero esti uzata kiel unu granda ekrano . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Kompania retejo

Kategorio:Sferoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
2-Amilbenzeno

**2-Amilbenzeno** aŭ **2-pentilbenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **2-amila klorido** kaj **benzeno**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas benzenan ringon ligitan al la 2-a karbonatomo de la amila grupo. 2-Amilbenzeno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 11 karbonatomojn kaj 16 hidrogenatomojn. 2-Amilbenzeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2-amilbenzeno** per traktado de **2-amila klorido** kaj **fenila klorido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **2-amilbenzeno** per traktado de **2-amila klorido** kaj **fenila klorido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **2-amilbenzeno** per traktado de **2-amila klorido** kaj **benzeno**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **2-amilbenzeno** per traktado de **2-amila klorido** kaj **fenilnatrio**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Areno Avicii

**Areno Avicii**, origine konata kiel **Stockholm Globe Arena** kaj antaŭe kiel **Ericsson Globe**, sed ofte referita en la sveda simple kiel **Globen** ''''*, estas areno en la distrikto Johanneshov en Stokholmo. Ĝi estis inaŭgurita la 19an de februaro 1989 kaj estis konata ĝis 2021 sub la nomoj Globen Arena kaj Ericsson Globe. En majo 2021, la areno renomita laŭ la forpasinta sveda DĴ Avicii.

La areno reprezentas la Sunon en la "Sveda Sunsistemo" (en), plej granda skala modelo en la mondo de la Sunsistemo .

## Konstruo 
maldekstra|eta|Vido de Globen de la orienta flanko
La sfera konstruaĵo mezuras 110 metrojn en diametro kaj altas 85 metrojn, kaj estas konstruita el ŝtalo, betono kaj vitro. La konstruo estas subtenata de 48 fleksitaj ŝtalaj kolonoj. La konstruaĵo kaj la ĉirkaŭa regiono estis dezajnitaj fare de Berg Arkitektkontor AB.

La maksimuma scenaja surfaco estas 45 × 75 metroj kun 7,000 spektantlokoj. Dum glacihokeaj matĉoj estas loko por proksimume 14,000 spektantoj, kaj por surscenejaj spektakloj proksimume de 16,000.

## Uzu 
eta|Okaze de la 100a datreveno de la sveda Glacia Hokeo federacio Ĉiuj Tempa Hokea Festo en 2022.
maldekstra|eta|Globen gastiganta la NHLan Tutmondan Serian eventon en 2023
[eta|Nokta apero, [2006]]
La konstruaĵo funkcias kiel la nacia stadiono, kie granda nombro da sportaj kaj muzikaj eventoj estas okazigitaj. Globen ankaŭ estis la hejma ludejo por la glacihokeoteamoj AIK kaj Djurgården Hockey. Ekde la aŭtuno de 2008, neniu klubteamo havis Globen kiel sia permanenta hejma ludejo.

Papo Johano Paŭlo la 2-a festis meson en la areno en 1989 kaj estis la unua papo kiu faris tion en Svedio.

La finalo de la Eŭrovido-Kantokonkurso 2000 kaj 2016 okazis en la areno.

La areno ankaŭ estis uzita por la Glacihokea Monda Pokalo de 1989, 1995, 2012 kaj 2013; ĝi estas atendita aranĝi la ĉampionecon ankaŭ en 2025.

Nelson Mandela faris paroladon en la salono en 1990, kaj artistoj kiel U2, Bruce Springsteen, Lady Gaga kaj Beyoncé prezentis tie. La peza rokmuzika grupo Metallica atingis la rekordon de ĉeesto en la areno la 7-an de majo 2018 kun 17 303 spektantoj .

## Skyview 
En februaro 2010, funikularo nomita Skyview (angle por Ĉielvido) estis malfermita sur la ekstera flanko de la areno kaj tio levas vizitantojn al la pinto de la hala konstruaĵo, kie ekzistas senbrida panoramia vido de Stokholmo. Ĉiu el la du gondoloj havas lokon por 16 pasaĝeroj, kiuj estas levitaj al alto de 113 metrojn.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Metroa stacidomo Globen

## Eksteraj ligiloj 
* Stokholma Globa Areno, retejo. (angla).
* Stokholma Globa Urboenarkivigita  
* Hockeyarenas.net
* Retaj kameroj monitorinta la konstruadon de la  *Globa Areno''enarkivigita

Kategorio:Naciaj stadionoj
Kategorio:Kupoloj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Stokholmo
Mcfly kaj Carlito

**Mcfly kaj Carlito** estas duopo de francaj humuristoj.

## Biografio 
David Coscas, nomita Mcfly, naskiĝis la 7-an de julio 1986 en Gennevilliers. Li pasigis sian infanaĝon en Bois-Colombes en familio de meza klaso. Raphaël Carlier, nomita Carlito, naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1986 en la 17-a arondismento de Parizo. Li estas la filo de la kolumnisto Guy Carlier kaj la frato de la verkisto Stéphane Carlier.

Ili renkontiĝis en la liceo Albert Camus el Bois-Colombes. 

Raphaël Carlier estas la edzo de *Erika Fleury*, unu el la membroj de la muzikgrupo *Whatfor*, agema inter 2002 kaj 2003. Ili havas tri filojn.

David Coscas havas du infanojn kun sia edzino *Tiffany*.

## Teatro 
* 2019 : *Romeo kaj Juliette*, skriba adapto per ili mem, kun kolegoj "Cyprien" (Cyprien Iov) kaj "Squeezie", surscenigo de *Yacine Belhousse*: la menestreloj

## Diskoj 
### Albumo 
* 2021 : *Notre meilleur album*

### Unuopaĵoj 
* 2018 : *On ne porte pas de sous-vêtements*
* 2018 : *90 VS 2000* kun gasto "Squeezie"
* 2018 : *S vs L (Le clash des filières)*
* 2018 : ''J'effectue le dab*
* 2019 : *Poire à lavement* (akustika versio)
* 2020 : *OK boomer*
* 2020 : *J'ai roté dans mon masque*
* 2020 : *Mon âme frère*
* 2020 : *Pourquoi t'es si loin?*
* 2020 : *Coronacheck*
* 2020 : *La Chanson qui rend fou*
* 2020 : *Fabian* feat. Martin Bonami
* 2021 : *La Chanson des choses inutiles* kun gasto Julien Doré
* 2021 : *Je me souviens*
* 2021 : *Je scrolle*
* 2021 : TikTok *Girl*
* 2021 : *Je ne suis pas chauve*
* 2021 : *Je t'aime à l'infini + 1000*
* 2022 : *I Wanna Dance Latina* kun gasto "Mosimann"

### Kunlaboroj 
* 2020 : *Désolé pour hier soir XXV* sur *XXV'' de Tryo

## Notoj kaj referencoj 
## Retaj ligiloj 
* YouTube

Kategorio:Jutubistoj
Kategorio:Pseŭdonimoj
Kategorio:Francaj jutubistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Hauts-de-Seine

Kategorio:Naskiĝintoj en 1986
Kategorio:Naskiĝintoj la 7-an de julio
Kategorio:Naskiĝintoj la 30-an de aŭgusto
Pampilhosa da Serra

**Pampilhosa da Serra** estas portugala urbeto en la distrikto Koimbro, Centra regiono kaj subregiono *Região de Coimbra*, kun ĉirkaŭ 1 300 enloĝantoj (2011).

Pampilhosa da Serra estas sidejo de municipo Pampilhosa da Serra kun 396,46 km² kaj 4 481 enloĝantoj (2011), subdividita en ok fregezioj. La municipo limas norde kun Arganil, nordoriente kun Covilhã, oriente kun Fundão, sude kun Oleiros, sudokcidente kun Sertã kaj Pedrógão Grande kaj okcidente kun Góis. 

## Historio
La preĝejo, origine de la 15-a jarcento, suferis multajn postajn transformojn. 

Dum la franca invado la trupoj de Junot kaj Masséna forprenis havaĵojn.

## Submunicipoj
Pampilhosa da Serra estas subdividita en la jenaj ok fregezioj:
thumb|maldekstre|Pampilhosa da Serra.
* Cabril
* Dornelas do Zêzere
* Fajão - Vidual
* Janeiro de Baixo
* Pampilhosa da Serra
* Pessegueiro
* Portela do Fojo - Machio
* Unhais-o-Velho

## Vidindaĵoj 
* Preĝejoj kaj kapeloj
* Riveraj banejoj de Janeiro de Baixo, de la Albufeira de Santa Luzia, de Pessegueiro
* Rigardejo kaj rivero Zêzere en Dornelas do Zêzere (foto de la tabelo)
* Akvomuelejoj de Janeiro de Baixo kaj de Ribeira ĉe Pessegueiro 
* Etnografia Muzeo (Carvoeiro)
* Arkeologiejoj de Cova da Moura, de Maria Gomes, de Malhadas kaj de Travessa ĉe Machio

## Bildoj 

Ceiroquinho (45031243325).jpg|Ceiroquinho 
Praia fluvial de Janeiro de Baixo.jpg|Banejo de Janeiro de Baixo
Portela de Unhais - Pampilhosa da Serra.jpg|Rigardejo de Unhais-o-Velho

## Eksteraj ligiloj 
* Bildoj de la municipo 
* Birdobservado

Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Koimbro
Golfo de Nicoya

La **Golfo de Nicoya** [niKOja] estas golfo en la okcidenta (pacifika) marbordo de Kostariko.

## Geografio 
La Golfo de Nicoya estas la plej profunda penetro de la maro en la kostarikan teritorion, bordanta la provincojn Guanacaste kaj Puntarenas. Ĝian larĝan buŝon limas Cabo Blanco kaj Punta Judas, sed la intertera kanalo estas pli mallarĝa. Enfluas ĉe la plej interna punkto de la golfo la rivero Tempisque, kaj pli proksime al la granda oceano la Río Grande de Tárcoles.

La golfo havas multajn insulojn, plej elstariginde Chira, Venado, Caballo, San Lucas, Tortuga, Cedros, Bejuco, Pan de Azúcar kaj Negritos. Sur ĝia bordo situas la plej gravaj pacifikaj havenoj de Kostariko, nome Puntarenas kaj Caldera, kie oni enŝipigas agrikulturajn produktojn kaj surterigas fiŝojn kaj krustacojn mortigitajn de kaptistoj.

Ĝi estas konata turisma zono pro la abundo de plaĝoj, naĝejoj, kaj paradizaj naturejoj, interalie Nacia Parko Barra Honda, Nacia Parko Carara, kaj Nacia Parko Palo Verde.

## Ekologio 
La fiŝoj de la golfo estas draste malpliigitaj de fiŝkaptado. Oni malpermesas kapti marbestojn dum tri monatoj de la jaro, kies precizaj datoj varias inter junio kaj oktobro laŭ la disponeblo de mono por kompensi la kaptistojn. Ankau estas malpermesate kapti junajn fiŝojn kaj uzi kelkajn kaptometodojn, ekzemple eksplodaĵojn. Tamen la leĝoj estas ofte malrespektataj, kio limigas ilian konservan efikon. La mitulo *Larkinia grandis* estas preskaŭ ekstermita, kaj ĝia kaptado estas permanente malpermesata.

La golfo estas poluata de damaĝaj substancoj alportataj de la enfluaj riveroj, grandaparte de la rivero Tárcoles, kiu drenas la dense loĝatan Grandan Urbegan Areon. La tutmonda klimata ŝanĝiĝo faras ĝin pli varma, seka, kaj venta.

## Referencoj 
Kategorio:Golfoj en la Pacifiko
Kategorio:Golfoj en Kostariko
Bencanta (stacidomo)

**Bencanta** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbon Bencanta, en la Municipo Koimbro, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Koimbro
* CP Urbanos de Coimbra

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koimbro
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Tekla Dömötör

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dömötör Tekla** estis hungara etnografo, folkloristo, teatrohistoriisto, altlerneja instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis *Dobrovits Aladárné* [dobroviĉ].

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1936, en la sekva jaro ŝi ankaŭ doktoriĝis, fine ŝi pluldernis en Sorbonne. Post la diplomo ŝi estis oficisto ĉirkaŭ jaron en fabriko, poste dum la 2-a mondmilito ŝi tradukadis. Inter 1946-1952 ŝi laboris en biblioteko. En la universitato ŝi estis lektoro (1953–1969), docento (1969–1973), profesoro (1973-1984), ankaŭ katedrestro inter 1973-1981. Inter 1958 kaj 1966 ŝi havis postenon ankaŭ en teatrohistoria instituto. Intertempe ŝi kandidatiĝis en 1961 kaj doktoriĝis en 1972 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi pensiuliĝis en 1984. Ŝia edzo estis Aladár Dobrovits inter 1937–1963, dum ŝi naskis 2 filinojn en 1941 kaj 1947. Ŝi ricevis plurajn premiojn en la 1980-aj jaroj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A passiójáték. Összehasonlító tanulmány a német irodalom köréből.* (ankaŭ disertaĵo, 1936)
* *Állatalakoskodások a magyar népszokásokban.* (1940)
* *Ludus in cunabilis Christi.* (1949)
* *Népies színjátszó hagyományaink és az iskoladráma.* (1953)
* *Regélő hétfő.* (1958, angle en la sekva jaro)
* *Naptári ünnepek – népi színjátszás.* (monografio, 1964, 3-a eldono: 1983)
* *A népszokások költészete.* (monografio kaj disertaĵo, 1974, 2-a eldono: 1983)
* *A magyar nép hiedelemvilága.* (monografio, 1981, 2-a eldono: 1982, ankaŭ germane kaj angle)
* *A magyar néphitkutatás története és főbb kérdései.* (1990)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj folkloristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj teatrohistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bifurcação de Lares (stacidomo)

**Bifurcação de Lares** () estas fervoja stacio situanta en la municipo Montemor-o-Velho, kiu funkcias kiel krucvojo por la Branĉo de Alfarelos sur la Linio de Okcidento, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Linha do Oeste - B-Lares.jpg|Stacio
Control room of Bifurcação de Lares train station.jpg|Kontrolĉambro
Linha do Oeste and Ramal de Alfarelos merging into Lares rail bridge.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Montemor-o-Velho
* Lares (stacidomo)
* CP Urbanos de Coimbra

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Montemor-o-Velho
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Winterhilfswerk

Komence, **Winterhilfswerk des Deutschen Volkes** (mallongigo: *WHW*; laŭvorte: *Vintra helporganizaĵo de la germana popolo*) estis organizo kiu celis montri rapide sukcesojn en la batalo kontraŭ la sekvoj de senlaboreco kaj malriĉeco en Nazia Germanio. Post sia fondiĝo en septembro 1933, ĝi kreskegis kaj kiel organizo kaj koncerne la (donace/monkolekte) disponigitajn monrimedojn. Per ĉe-dompordaj kaj daŭraj surstrataj kolektadoj - kaj ankaŭ pro la vendo de siaj ŝatataj emblemoj - WHW iĝis ege konata. Ĉirkaŭ ok miloj da malsamaj emblemoj en amasaj eldonoj estis publikigitaj de oktobro 1933 ĝis marto 1943, diference laŭ formoj kaj materialo.  

Estante sub ŝtata kontrolo, ĝi ricevis multe pli da enspezoj per varaj, impostaj kaj monaj donacoj danke al engaĝiĝo de unuopuloj, firmaoj kaj asocioj. Komunaj manĝoj de (iom superpagitaj) unupotaĵoj, loterioj kaj kulturaj eventoj organizitaj de la Germana Ruĝa Kruco, Wehrmacht kaj aliaj sukcese mobilizis la popolon en sento pri karitato farota por samlandanoj. Ideologie tiel falu ankaŭ socialaj klasbaroj. 

Post 1937 la enspezoj de WHW ne plu rekte helpis senlaborulojn aŭ senhejmulojn (kiuj malaperis post la potencakirko de la nazioj), sed pli kaj pli metis la financan fundamenton por alia organizo nomita NS-Volkswohlfahrt. Dummilite venis nomŝanĝo je *Kriegswinterhilfswerk*. Helpalvokoj en la kuro de la akriĝanta milito memkompreneble ne plu tiom facile igis bonajn rezultojn, ĉar multaj donemuloj mem (re)suferis.

## Eksteraj ligiloj
* leĝa bazo, 1.12.1936 
* statutoj de marto 1937
* emblemoj kaj dokumentoj de WHW 1933–1943 
* parolado de Adolf Hitler inauĝurante WHW por la sezono 1936 (filmeto) 
* diversaj tondokumentoj temrilataj 
## Notoj
Formoselha - Santo Varão (stacidomo)

**Formoselha - Santo Varão** () (mallonge **Formoselha**) estas fervoja haltejo sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbojn Formoselha kaj Santo Varão, en la municipo Montemor-o-Velho, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Formoselha - Santo Varão halt 03.jpg|Ekstero
Formoselha - Santo Varão halt 05.jpg|Kajo
Formoselha - Santo Varão halt 01.jpg|Trakoj kaj kajoj

## Vidu ankaŭ 
* Montemor-o-Velho
* CP Urbanos de Coimbra

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Montemor-o-Velho
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
2,3-Duetiltolueno

**2,3-Duetiletolueno** aŭ **1,2-Duetila-3-metilbenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **2,3-dukloro-tolueno** kaj **kloroetano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas du etilajn grupojn ligitajn al la 2-a kaj 3-a karbonatomoj de la toluena ringo. 2,3-Duetiletolueno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 11 karbonatomojn kaj 16 hidrogenatomojn. 2,3-Duetiletolueno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2,3-duetiletolueno** per traktado de **2,3-dukloro-tolueno** kaj **kloroetano**  en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **2,3-duetiletolueno** per traktado de **2,3-dukloro-tolueno** kaj **kloroetano**  en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **2,3-duetiletolueno** per traktado de **2,3-dukloro-tolueno** kaj **etano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **2,3-duetiletolueno** per traktado de **1-kloro-2,3-duetilbenzeno** kaj **metano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Annette (2021)

***Annette*** estas muzikala romantika drama filmo, reĝisorita de Leos Carax, publikigita en 2021.

## Skemo 
Henry, stelulo de Starkomedio, kaj Ann, kantistino de internacia famo, formas paron florintan, senĉese sub la fajro de la projekciiloj. Sed de la koro de ŝtormo naskiĝas tragika momento kiu donas al ilia destino kaj al tiu de Annette, ilia knabino, senatenda kaj spektakleca orientiĝo ĝis ekestas fina savo.

## Teknika slipo 
* Rranca titolo : *Annette*
* Realigo : Leos Carax
* Scenaro : Ron kaj Russell Mael, Leos Carax
* Muziko : Sparks
* Buĝeto : 19,98 milionoj da eŭroj
* Lando de deveno :   (40,9 %) -   (30,44 %) -   (28,65 %)
* Originala lingvo : angla
* Ĝenro : muzika dramo
* Daŭro : 140 minutoj
* Datoj de eliro :
** Francio : 6an de julio #2021 (Festivalo de Cannes) ; 7an de   (nacia eliro)

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Adam Driver : Henry McHenry
* Marion Cotillard : Ann Defrasnoux
* Simon Helberg : la estro de orkestro
* Devyn McDowell : Annette
* Rebecca Dyson-Smith : Jane Smith
* Rila Fukushima : flega
* Laura Jansen : flega
* Angèle, Kiko Mizuhara, Julia Bullock, Claron McFadden, Noémie Schellens kaj Natalie Mendoza: la koruso 
* Ron Mael : li mem
* Russell Mael : li mem
* Leos Carax : la produktanto
* Nastya Carax : Nastya
* Kait Tenison : la juĝisto
* Nino Porzio : la shérif Garoni
* Gabriela Leguizamo : Consuelo
* Natalia Lafourcade : oficiro de polico
* Okon Ubanga Jones : La juĝisto
* Catherine Trottmann : Ann (voĉo kantita por iuj scenoj)

## Produktado 
La filmo estas realigita sur originala ideo de la amerika dueto Sparks, kiu komponas la filmomusiko.

## Distingoj 
* Festivalo de Cannes 2021 : Prezo de la surscenigo - Leos Carax
* Lumières 2022 :
** Lumière de la plej bona surscenigo - Leos Carax
** Lumière de la plej bona bildo - Caroline Champetier
** Lumière de la plej bona muziko - Sparks
* César 2022 : 
** César de la plej bona realigo
** César de la plej bona muntado
** César de la plej bonaj vidaj efektoj
** César de la plej bona sono
** César de la plej bona originala muziko

### Nomumoj 
* Golden Globes 2022 : pli bona aktorino en muzika filmo aŭ komedio - Marion Cotillard
* Lumières 2022 : pli bona filmo - Leos Carax
* César 2022 : 
** Pli bona filmo
** Pli bona aktoro - Adam Pelilo
** Pli bona originala scenaro
** Pli bonaj kostumoj
** Pli bona foto
** Pli bonaj dekoracioj

### Elektado 
* Festivalo de Cannes 2021 : filmo de malfermo, en oficiala konkuro

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Germanaj dramaj filmoj
Kategorio:Muzikaj filmoj
Kategorio:César-premiitoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2021
Kategorio:Francaj muzikaj filmoj
Kategorio:Plurlingvaj filmoj
István Ecsedi

**István Ecsedi** [iŝtvAn eĉedi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ecsedi István** estis hungara etnografo, muzeologo, folkloristo, muzeestro, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  (laŭ wikidata la 29-a) en Debrecen, li mortis  en Debrecen.

## Biografio 
 maturiĝis en kalvinana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1904, poste li akiris filozofian (1908) kaj pedagogian (1909) diplomojn en Scienca Universitato de Budapeŝto. Post la unua diplomo li instruis jaron en gimnazio en Szeged, poste li estis memvola soldato same jaron, inter 1909-1912 li instruis en pedagogia lernejo en Debrecen, inter 1912-1929 li estis muzeologo en la loka muzeo, sed dum la 1-a mondmilito li batalis. Intertempe li studis juron en Scienca Universitato István Tisza (1917–1919), lia habilitiĝo okazis samloke en 1925, pli poste li ankaŭ instruis ĝis sia morto. Ekde 1929 li estis ankaŭ muzeestro, lia ĉeftemo estis Nacia Parko Hortobágy.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Hortobágy-puszta természeti viszonyai, tekintettel a mezőgazdaságra.* (ankaŭ disertaĵo, 1908)
* *Karacs Ferenc térképmetsző élete és munkái. 1770–1838.* (monografio, 1912)
* *A Hortobágy puszta és élete.* (monografio, 1914, denove: 2011)
* *Poros országutakon. Útirajzok.* (1925)
* *A szülőföld ismertetése. Debrecen sz. kir. város leírása.* (1926, tralaborita: 1934)
* *Népies vadfogás és vadászat a debreceni határban és a Tiszántúlon.* (1933)
* *Hortobágyon kivirult az ibolya. A pusztai ember élete nótákban.* (1942)
* *A Bodrogköz rejtelmei.* (1986)

## Memorigiloj 
* memortabuloj en Debrecen, Hortobágy kaj Ŝumen

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj folkloristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Preĝejo Sankta Leonardo (Leogang)

**Preĝejo Sankta Leonardo** (germane: *Pfarrkirche St. Leonhard*) estas romkatolika preĝejo centre de Leogang, Aŭstrujo.

Ĝia patrono estas Leonardo de Noblat. 

## Historio
La unua mencio dokumenta estis en 1323. En 1745 fariĝis, laŭ la planoj de ĉefkonstruisto Jakob Singer, kompleta nova baroka ejo kun konservo de la gotika turo. Konsekro kirka venis en 1754 kaj promociiĝo paroĥa en 1858. Restaŭradlaboroj okazis en 1956 kaj 1973.

## Arkitekturo
Ronda apsido malmulte enenigita apudas modestan longan novan sub ŝinda seltegemento kaŭn rondarkaj fenestroj. Norden oni alkonstruis sakristion, dume kontraŭe staras la gotika turo sesetaĝa kun ogivarkaj sonarkadoj kaj pintgabla spajro. La kirko havas ĉirkaŭkondukantan soklaron kiu ĉe-sakristie estas nur pentrita. Post 1750 oni pendigis feran katenon ekstere de la kirko; ĉe la seruro legeblas la jardato 1801. Inter la turo kaj la longa navo troviĝas kapelo, mariaapera lurda groto el la 20-a jarcento. 

Ĥorejo altigita je tri ŝtupoj tuje apudas la kvarnaveran longan navon, kun duonronda finiĝo. La barelvolbo kun flankaj volbetoj kuŝas sur vandpilastroj kun sokloj kaj kapiteloj. La barokajn stukaĵojn kreis Kassian Singer, la plafonfreskojn Christoph Anton Mayr (1755): en la longa navo estas leonardaj biografiscenoj, altareje rakontoj el la Malnova Testamento kun eŭkaristia temaro, meze oni spektas la porpetotajn sanktulojn Leonardo kaj Egidio (kun Kristo-monogramo 1745). Ĉe la altareja arko montras kartoĉo la jardatojn 1323, 1745, 1956 kaj 1973. La okcidenta galerio estas duetaĝa. 
## Ekipaĵo
La ĉefaltaro estas verko de la ĉarpentisto Veit Häusl (1754) kun gracia bildo de Maria de la bona konsilo: ĝi estis transmetita ĉi-tien disde la maldekstra flanka altaro. La origina ĉefaltara verko kun bildigo de la Apartaj religiaj helpantoj troviĝas nuntempe en la katedralmuzeo salcburga. La orgenon konstruis Albert Mauracher (1886), dume sonorilon muldis Josef Erhart jam en la 1486-a jaro.

## Literaturo 
* *Die Kunstdenkmäler Österreichs. Dehio Salzburg 1986.* Leogang, Pfarrkirche hl. Leogang, mit Grundrissdarstellung, Pfarrhof, p. 206–207.

## Eksteraj ligiloj
*hejmpaĝo
*rondgvida broŝuro

Leogang
Leogang
Leogang 
Leogang
Verride (stacidomo)

**Verride** () estas fervoja stacio sur la Branĉo de Alfarelos, kiu priservas la urbon Verride, en la Distrikto Koimbro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Estação de Verride 05.JPG|Ekstero
Estação de Verride 03.JPG|Stacio
Estação de Verride (3).jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Montemor-o-Velho
* CP Urbanos de Coimbra

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Montemor-o-Velho
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Matarija

**Matarija** () estas urbego en nordorienta Egiptio, en Nildelto, en Provinco Dakahlija.

## Demografio 
En Matarija loĝis  en 2021 laŭ Anglalingva Vikipedio;  en 2018 laŭ Germanlingva Vikipedio.

## Geografio 
Matarija kuŝas laŭ marborda lago Manzala, tamen en ties kontinenta parto. Praktike la loko estas fiŝkaptista haveno.

## Historio 
La areo konsistis el du apartaj insuloj ĝis 1903, poste la registaro dekretis la unuiĝon sub la nomo Matarija. Transportado inter la du insuloj estis per lignaj boatoj ĝis la akvovojo apartiganta la insulojn estis sekigita. La unuaj brikdomoj en la grandurbo estis konstruitaj en la 1750-aj jaroj kie la tegmentoj estas faritaj el ligno. La urbo ludis rolon dum la franca okupado de la lando. La fiŝkaptistoj aliĝis al la rezistaj fortoj kaj 100 fiŝkaptistaj boatoj batalis la francojn. Nature la francoj okupis la areon en 1798. Baldaŭ la fiŝkaptistoj liveris trinkakvon al la laboristoj en Port Saido. La urbo detruiĝis pro incendio en 1907, multaj homoj mortis. Matarija estis la dua defendlinio dum la agreso kontraŭ Port Saido en 1956.
 
## Ekonomio 
Matarija estas fiŝkaptista centro, tamen tiu malgraviĝis pro sekiĝo de la lago.

## Edukado 
En Matarija fakultato funkcias.

## Klimato 
Matarija havas varman dezertan klimaton (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas nur ĉirkaŭ 13 mm. Inter majo-septembro neniam pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter .

## Vidindaĵoj 
* moskeoj

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Montemor (stacidomo)

**Montemor** () estas fervoja haltejo sur la Branĉo de Alfarelos, kiu priservas la urbon Montemor-o-Velho (proksimume 4&nbsp;km for), en la Distrikto Koimbro, en Portugalio.

centra|280ra|eta|Haltejo

## Vidu ankaŭ 
* Soure
* CP Urbanos de Coimbra

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Soure
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Ponardatako en la preĝejo de Wakeley en 2024

La **ponardatako en la preĝejo de Wakeley en 2024** estas atako per ponardo, kiu okazis la 15-an de aprilo 2024, je ĉirkaŭ 7:15 p.m. (loka tempo) en la kristana preĝejo *Christ The Good Shepherd Church* en *Wakeley*, antaŭurbo de Sidnejo, Aŭstralio. Dum rekt-elsendata prediko, la atakanto piediris supren al la katedro, unue ponardinte la episkopon *Mari Emmanuel*, rezultigante permanentan vidperdon en la dekstra okulo de Emmanuel, antaŭ mortpikado de pastro kaj vundado de alia ekleziulo. Kvankam neniu estis mortigita, tiu atako estis la dua mortpika okazaĵo okazinta en Sidnejo en tri tagoj, sekvante la mortigan amaspikadon ĉe Bondi Junction.

La Novsudkimria Polico arestis 16-jaraĝan masklon pro la atako. Ili klasifikis la ponardadon kiel terorisman atakon, sed ne malkaŝis la nomon aŭ precizan motivon de la akuzito. Wakeley estas hejmo de multaj kristanoj apartenantaj al la asiria diasporo, inkluzive de Emmanuel mem. Dum multaj asirianoj en la diasporo estas membroj de la Asiria Eklezio de la Oriento, Emmanuel fondis sian propran vojon de kristanismo.

## Referencoj 
Kategorio:2024 en Aŭstralio
Kategorio:Sidnejo
Kategorio:Kristanismo en Aŭstralio
Kategorio:Kontraŭkristanaj persekutoj
Kategorio:Terorismaj incidentoj en 2024
Kategorio:Islama terorismo
Sep rifuĝoj

) en Altheim]]
La **Sep rifuĝoj** (latine: *Septem refugia*), apartaj religiaj helpantoj, estas ofta bilda motivo baroka en la alpa regiono de Bavarujo, Tirolo kaj Salcburgio. Antaŭenpuŝis ĝin la jezuitoj dum kontraŭreformacio.

Temas konkrete pri: 
# Sankta Triunuo; dimanĉo de Triunuo.
# Krucumo de Jesuo; vendredoj kaj Granda vendredo.
# Tre sankta sakramento de la altaro; ĵaŭdoj kaj Kristokorpa Festo.
# Mario, patrino jesua; sabatoj kaj festo de la ĉielenpreno de Maria.
# La anĝeloj; mardoj kaj festo de la gardanĝeloj.
# La sanktuloj; merkredoj kaj tago de Ĉiuj Sanktuloj.
# La animoj en la purgatorio; lundoj kaj tago de Ĉiuj Mortintoj.

La unuan bildigon kreis la munkena kortega pentristo Antonio Domenico Triva en la 1691-a jaro en flanka kapelo de la preĝejo Nia kara Sinjorino. Tri skizojn posedas nun la Ŝtataj grafikaj kolektoj de Munkeno: ilin modelis por ĉiuj sekvintaj imagoj de ĉi apartaj religiaj helpantoj.

Tipe montras la reprezentaĵoj, laŭ la modelo de Triva, la Triunuon ĉe la supra bildrando kaj malsupre maldekstre la Krucumiton. La eŭkaristio en formo de monstranco respektive de kaliko kun hostio centras. Dekstre estas Mario, ofte en sia rolo de perantino, referencante fingre aŭ al la Savanto aŭ al la Eŭkaristio. Malsupre de ŝi estas laŭorde la sanktuloj; kaze de granda nombro ili troviĝas bone disponigataj sur la tuta bildo.

Origine rolludis jenaj sanktuloj: Ignaco Lojola, Barbara, Sebastiano, Jozefo, Johano la Evangeliisto kaj Mario Magdala. Pli malfrue aperis ankaŭ aliaj ŝatataj sanktuloj: ekz. Anna, Katerino el Aleksandrio, Johano la Baptisto, Johano Nepomuka, diversaj lokaj patronoj. Maloftas ĉiuj 14 helpantoj en mizero kune, sed oftas elekto de ili. Inter la anĝelaro plej ofte elektatas la tri ĉefanĝeloj, kelkfoje kun aliaj anĝeloj kaj puttoj. La animoj troviĝantaj en la purgatorio okupas la malsupran parton.

La fruaj artaĵoj kvazaŭ senescepte sekvis la menciitan aranĝon, poste venis sistemrompoj: ekz. meto de la Krucumito aŭ de Mario anstataŭ la Eŭkaristio mezen aŭ la neobeo de la samrangeco de ĉiuj motivoj kaj substreko de kelkaj el ili. De tempo al tempo la Krucumito estis resumita ene de la Triunuo. 

Pro venko de raciismo kaj la neniigo de la ordeno de la jezuitoj en 1773 la flegado de la kulto de la Sep rifuĝoj perdis sian gravecon. Tamen ankoraŭ ekzistas kirkoj sub ties patroneco; la motivoj ofte troviĝas en kapeloj funebraj. 
## Literaturo 
* *Lexikon der christlichen Ikonographie.* Fondis Engelbert Kirschbaum, eldonis Wolfgang Braunfels. 8 volumoj. Herder Verlag, Freiburg im Breisgau 1968–1976, ISBN 3-451-22568-9, vol. 4, kol. 579–582
* Konrad M. Müller: "Johann Friedrich Pereth und die Sieben Heiligen Zufluchten." Ĉe: *Barockberichte* nr. 55/56 (2011), p. 583–588 (PDF; 6,7&nbsp;MB )

## Eksteraj ligiloj
*noveno en la germana lingvo 

## Notoj
Kategorio:Kristana ikonografio
Kategorio:Baroko
Granja do Ulmeiro - Alfarelos (stacidomo)

**Granja do Ulmeiro - Alfarelos** (), ĝis 2022 nomita nur **Alfarelos**, estas fervoja stacio situanta en la fregezio Granja do Ulmeiro, en la municipo Soure, en Portugalio. Kiel krucvojo por la Branĉo de Alfarelos sur la Linio de Nordo, ĝi formas gravan fervojan ligilon inter Koimbro, Figueira da Foz, Porto, kaj Lisbono. 

centra|450ra|eta|Mapo de Granja do Ulmeiro

## Bildgalerio 

Placa de entrada Granja do Ulmeiro.jpg|Bonvenon
Alfarelos-Granja do Ulmeiro (2).jpg|Trakoj
CP 4707 (28267349032).jpg|Vartrajno

## Vidu ankaŭ 
* Soure
* CP Urbanos de Coimbra

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Soure
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Soure (stacidomo)

**Soure** () estas fervoja stacio sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbon Soure, en la Distrikto Koimbro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Estação Ferroviária de Soure 10.JPG|Ekstero
Estação Ferroviária de Soure 04.JPG|Trakoj kaj kajoj
Estação Ferroviária de Soure 09.JPG|Ponteto

## Vidu ankaŭ 
* Soure

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Soure
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
3,4-Duetiltolueno

**3,4-Duetiltolueno** aŭ **1,2-Duetila-4-metilbenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **3,4-dukloro-tolueno** kaj **kloroetano** en ĉeesto de **zinko**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas du etilajn grupojn ligitajn al la 3-a kaj 4-a karbonatomoj de la toluena ringo. 3,4-Duetiltolueno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 11 karbonatomojn kaj 16 hidrogenatomojn. 3,4-Duetiltolueno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3,4-duetiletolueno** per traktado de **3,4-dukloro-tolueno** kaj **kloroetano** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3,4-duetiletolueno** per traktado de **3,4-dukloro-tolueno** kaj **kloroetano** en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **3,4-duetiletolueno** per traktado de **3,4-dukloro-tolueno** kaj **etano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3,4-duetiletolueno** per traktado de **1-kloro-3,4-duetilbenzeno** kaj **metano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Millstreet

**Millstreet** () estas vilaĝo en la okcidento de granflando Cork en sudokcidenta Irlando. 

La urbeto kreskis en la 18-a jarcento ĉirkaŭ malgranda muelejo ĉe Station Road, kaj ĝi iĝis natura centro por la distrikto. Ĉar la urbeto kreskis, Millstreet iĝis la foirejo de la areo kaj la urbeto daŭre kreskis. Laŭ la censo, (2016) la urbeto havas loĝantaron de 1,555 loĝantoj , kun la ĉirkaŭaj regionoj kaj vilaĝoj, loza kalkulo de pli ol 4,000 homoj vivas en la distrikto. Millstreet estas ene de la sekulara paroĥo de Drishane kaj kuŝas je la piedo de Monto Claragh.

## Kulturo 
Green Glens Arena, distra komplekso kaj granda rajda centro, situas en Millstreet. Ĝi aranĝis kelkajn gravajn okazaĵojn, inkluzive de la Eŭrovido-Kantokonkurso 1993, kie Millstreet estas la plej malgranda urbo por esti gastiginta la konkurson . 

Post la rusa invado de Ukrainio en 2022, estis interkonsentita ke la areno estos uzita por provizora loĝejo por ukrainaj rifuĝintoj . 

La urbeto ankaŭ estas konata pro siaj ĉevalaj kaj dresaj spektakloj, inkluzive en la Millstreet Green Glens Arena. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Millstreet urba retejo
* Aubane Historia Societo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Munster
Vila Nova de Anços (stacidomo)

**Vila Nova de Anços** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbon Vila Nova de Anços, en la municipo Soure, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Vila Nova de Anços apeadeiro 01.JPG|Alirejo
Vila Nova de Anços apeadeiro 06.JPG|Kajo

## Vidu ankaŭ 
* Soure

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Soure
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Soure

**Soure** estas portugala vilaĝo en la distrikto Koimbro, kiu estis parto de la antaŭa provinco Beira Litoral kaj de la Centra regiono (Regiono Beiras), kaj nuntempe estas parto de la subregiono Regiono Koimbro (NUT III), kun ĉirkaŭ  loĝantoj.

La vilaĝo estas la sidejo de la Municipo Soure, kiu havas areon de &nbsp;km² kaj  loĝantoj (2021) subdividitaj en 10 fregezioj. La municipo estas limigita en la nordo de la municipo Montemor-o-Velho, en la nordoriento de Condeixa-a-Nova, en la oriento de Penela, en la sudoriento de Ansião, en la sudo de Pombal kaj en la okcidento de Figueira da Foz.

## Fregezioj 
maldekstra|eta|280ra
* Alfarelos
* Degracias e Pombalinho
* Figueiró do Campo
* Gesteira e Brunhós
* Granja do Ulmeiro
* Samuel
* Soure
* Tapéus
* Vila Nova de Anços
* Vinha da Rainha

## Historio
eta|maldekstre|230px|Kastelo de Soure.
La rivero Arunca estis mezepoke navigebla per boatoj inter Soure kaj Alfarelos. Tiel oni komercis lokajn varojn (tritiko, hordeo, sekalo, oleo, vino, lino, kanabo, mielo, vakso), kaj krome estis abundo de ĉasado kaj fiŝkaptado. Tial homa loĝado estis antikva en la regiono. En la epoko de romianoj, ŝajne malgranda setlejo instaliĝis por protekti la ŝoseon al Koimbro. Prie atestas diversaj mejloŝtonoj poste uzitaj por la konstruado de la mezepoka kastelo. Ŝajne estis okupado ankaŭ en epoko de suevoj kaj visigotoj.

Ŝajne jam islamanoj havis fortikaĵon ĉirkaŭ la 9-a jarcento, kaj certe kristanoj jam havis kastelon inter 1064 kaj 1111. Tamen dum la 12a jarcento islamanoj reatakis en 1116 kaj la loĝantaro devis rifuĝiĝi en Koimbro. En 1128, la grafino D. Teresa donis al la Templanoj la kastelon de Soure kaj la terojn inter Koimbro kaj Leiria. Tamen en 1144 islamanoj denove reatalis kaj kaptis kaj forportis multajn lokanojn al Santarem. En 1319 la areo jam estis posedo de la nova Ordeno de Kristo.

## Vidindaĵoj
* Kastelo de Soure, Preĝejo de Misericórdia kaj Quinta de São Tomé
* Pilorio kaj Krucmonumento de Vila Nova de Anços
* Preĝejoj kaj kapeloj

## Bildoj

Granja do Ulmeiro.jpg|Granja do Ulmeiro.
Igreja paroquial de Samuel 05.jpg|Samuel.
Pelourinho de Vila Nova de Anços 04.JPG|Vila Nova de Anços.
Pelourinho de Vila Nova de Anços 03.JPG|Pilorio de Vila Nova de Anços.
Centro da Vinha da Rainha 3.JPG|Vinha da Rainha.

## Vidu ankaŭ 
* Soure (stacidomo)
* Granja do Ulmeiro - Alfarelos (stacidomo)
* Montemor (stacidomo)
* Simões (stacidomo)
* Vila Nova de Anços (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)


Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Koimbro