open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ponto Palmas

eta|dekstre|250px|La ponto, tage.
eta|dekstre|250px|La ponto, nokte.
eta|dekstre|250px|La tureto en la mezo de la ponto. Flanke iamaj pasejoj de piedirantoj, kiuj nun rajtas trairi meze.
La **ponto Palmas** estas la plej antikva ponto en la urbo Badaĥozo, Hispanio, super la rivero Gvadiano ĉe la Puerta de Palmas, konektante la urbocentron kun la kvartaloj San Fernando kaj Santa Isabel, kiuj kuŝas sur la dekstra bordo de la rivero. Ĝi estis konstruita ĉirkaŭ 1460 aŭ 1511, ĉar prie ne interkonsentas la diversaj tiamaj aŭtoroj, kvankam plimulto de historiistoj kliniĝas al la versio ke oni konstruis ĝin en la 16-a jarcento, kaj oni rekonstruis ĝin poste per strukturo de herera influo; ĉiuokaze necesis parta rekonstruado pro la tiamaj oftaj inundoj (altakvoj), el kiuj unu de la plej gravaj estis tiu okazinta en 1876, de kiu estas grafikaj registroj.​ 

Dum jarcentoj, ĝi estis la ununura ponto sur la rivero, kiu krome utilis por veturi el Hispanio al apuda Portugalio. Nuntempe ĝi estas ponto nur por piedirantoj, dum la trafiko de vehikloj iras tra aliaj nuntempaj kvar pontoj.

Ĝi havas 32 arkojn kaj estas 585 metrojn longa, kvankam tiuj mezuroj ŝanĝiĝis laŭlonge de la jarcentoj, laŭ la diversaj rekonstruoj. En la maldekstra (lau la riverfluo) pinto de la ponto estas la monumenta pordego Puerta de Palmas, kiu estis unu de la ĉefaj enirejoj al la urbo iam, kiu ebligis la trairon de la muregoj kiuj ĉirkaŭis totale la urbon Badaĥozo. En la mala pinto estas monumenta bastionaĵo nomita *hornabeque*, konstruita en la 17-a jarcento por protekti la aliron al la ponto. En la mezo de la ponto du monumentaj turetoj de 1880 estas simbolo de la ponto.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Araya, Rubio, (1986). *Guía artística de la Ciudad de Badajoz*. Badajoz: Diputación Provincial de Badajoz. ISBN 84-505-3676-6. 
* González Rodríguez, Alberto: *Puerta de Palmas y el Puente viejo (1460 - 1994)*, Caja Rural de Extremadura, Badajoz, 1995.
* González González, José-Manuel: "Badajoz y su río", *I Jornadas sobre el río Guadiana*, Badajoz, 2002, pp. 131-134.
* Lozano, Matías (1983). *Badajoz y sus murallas*. Colegio Oficial de Arquitectos de Extremadura. ISBN 84-398-0736-8.

## Eksteraj ligiloj 
* Puente de Palmas Ayuntamiento de Badajoz.

* 
Kategorio:Pontoj en Hispanio
Kategorio:Vidindaĵoj de Badaĥozo
András Vértes

**András Vértes** [andrAŝ vErteŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vértes András** estis hungara ekonomikisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris ekonomian diplomon en Universitato Károly Marx en 1975, post 2 jaroj li doktoriĝis samloke. Inter 1981 kaj 1987 li laboris en financa oficejo, kiu estis en ministeria rango, poste en instituto jam kiel institutestro. Li edziĝis en 1984. Li ricevis premiojn en 2004 kaj 2006.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A gazdasági egyensúly, a termelés és az életszínvonal alakulása, 1980-1990* (kunaŭtoro, 1986)
* *The share of the private sector and the hidden economy in Hungary* (kunaŭtoro, 1995)
* *Fehér könyv. Magyarország 2015. Jövőképek* (kunaŭtoro, 2006)
* *Tíz év az Európai Unióban. Felzárkózás vagy lecsúszás?* (kunaŭtoro, 2014)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto 
* biografio hungare (legebla pli malsupre kaj maldekstre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Giganto (stelo)

**Giganto** - estas speco de steloj rimarkinde pli grandaj kaj pli lumecaj ol la Suno. Dimensio de gigantoj situas inter 10 kaj 100  kaj lumeco inter 10 kaj  . Lumeco de la gigantoj estas pli granda ol de steloj situantaj en ĉefa sekvenco, sed pli malgranda al de supergigantoj kaj helaj gigantoj. Gigantoj rilatas al klaso de lumeco II kaj III.

Bariaj steloj estas gigantoj de spektra klaso G8-K0, kiuj havas temperaturon de 4300 K ĝis 6500 K. 

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 

Kategorio:Stela evoluo
Kategorio:Gigantoj (steloj)
Kategorio:Specoj de steloj
Portimão (stacidomo)

**Portimão** () estas fervoja stacio de la Linio de Algarve, kiu priservas la urbon Portimão, en la distrikto Faro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Portimao paneau.jpg|Nomo
PortimãoRailwayStation.JPG|Stacidomo
Ticket office at Portimão Railway Station.jpg|Interno
Bar inside the Portimão Railway Station.jpg|Trinkejo

## Vidu ankaŭ 
* Portimão

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Portimão
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Karl Krumpl

**Karl KRUMPL** (naskiĝinta la  en Sankt Veit an der Glan, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra politikisto kaj rezistada aktivulo kontraŭ la nazioj. 

## Vivo
Post tri jaroj da gimnazifrekvento en Klaŭdiforumo li trejniĝis tipografistece antaŭ ol labori (ĝis 1934) ĉe la presejo *Carinthia*. Dum klaŭdiforumaj gimnazianaj tagoj li aniĝis al la katolika studenta korporacio "Nibelungia Klagenfurt", kiu post 1945 transpreniĝis fare de "K.Ö.St.V. Babenberg Klagenfurt" ene de Mittelschüler-Kartell-Verband. En la 18.7.1932 edzigis lin Pauline Goritschnik.
## Politikistece 
Dum aŭstrofaŝismo Krumpl iĝis funkciulo de *Ostmärkische Sturmscharen*, sekretario de Vaterländische Front kaj inter 1934 kaj 1938 parlamentano karintia por la metiisto klaso. Lia mandato interrompiĝis inter la 27.3. kaj la 8.10.1935. En 1934 Krumpl anis ĉe la urba konsilio de Klagenfurt; landparlamente li tiel povis esti membro de komisiono pri lernejoj kaj konstituciaj demandoj. Post Anschluss li estis kondamnita je kvar jaroj da malliberiĝo; en julio 1941 li estis amnestiita.

Kune kun la romkatolika pastro Anton Granig li fondis la rezistogrupon Kontraŭfaŝisma Liberigmovado de Aŭstrujo. Li respondecis pri la kontaktperado kun samideanoj en Vieno kaj Slovenujo. Ankaŭ lia edzino aktivis.

Pro forbaro de plua laborrajto en sia hejma govio li eksoldatis en novembro 1942 ĉe Wehrmacht, je Nord-Afrika kampanjo. En la 19.3.1943 li estis arestita en Tunizo kaj ekstradiciita al la Landa tribunalo de Vieno post kiam la karintia movado estis neniigita. En la 11.8.1944 Krumpl ricevis la kondamniĝon je mortopuno fare de la berlina juĝisto Kurt Albrecht. 
## Memorado
* memortabulo en la Landa parlamento de Karintio en Klaŭdiforumo
* mencio sur tabulo en la iama ekzekutoĉambro en la Landa tribunalo de Vieno
* meto de stumbliga ŝtoneto malpost lia lasta loĝejo klaŭdiforuma
*aljuĝo postmorta de la meritkruco *Ehrenzeichen für Verdienste um die Befreiung Österreichs* (1979)

## Eksteraj ligiloj 
* Rudolf Siegl: *Die Abgeordneten zum Kärntner Landtag von 1848 bis 1938.* Disertacio, 2022, p. 260, interrete.

* Krumpl en la dataro de Dokumentadarkivo de la aŭstria rezistado 
## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Ekzekutitoj en la 20-a jarcento 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1909
Kategorio:Mortintoj en 1945
Esplorinstituto por Socia Evoluo

[eta|260x260ra|UNRISD estas bazita ĉe la Oficejaro de la Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo ([:en:United Nations Office at Geneva|en).]]
La **Esplorinstituto por Socia Evoluo de Unuiĝintaj Nacioj** (akronime **UNRISD**) estas "sendependa esplorinstituto ene de la Unuiĝintaj Nacioj, kiu efektivigas multidisciplinan esploradon kaj politikanalizon de la sociaj dinensioj de nuntempaj evoluproblemoj" . UNRISD estis establita en 1963 kun mandato fari politik-rilatan esploradon en la kampo de socia evoluo signifa al la laboro de la UN Sekretariejo, regionaj komisionoj kaj specialigitaj agentejoj, same kiel naciaj institucioj.

Malgranda teamo de esploristoj kunordigas la esplorprogramojn de UNRISD, kiuj temigas ĉefe evolulandojn, laborante kunlabore  kun naciaj esplorteamoj de lokaj universitatoj kaj esplorinstitutoj. La laboro de la Instituto uzas tutecan (holisman), multidisciplinan kaj politikekonomian aliron, kiu enkalkulas specifajn politikajn kaj ekonomiajn cirkonstancojn . 

La loko de UNRISD ĉe la Unuiĝintaj Nacioj-Oficejo en Ĝenevo provizas esploristojn per aliro al kanaloj de politika influo per aktiva partopreno en okazaĵoj, renkontiĝoj, konferencoj kaj laborgrupoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Esplorinstitutoj en Eŭropo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1963
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj en Svislando
Kategorio:Organizaĵoj en Ĝenevo
Covilhã (stacidomo)

**Covilhã** () estas fervoja stacio de la Linio de Beira Baixa, kiu priservas la urbon Covilhã, en la Distrikto Castelo Branco, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Covilhã - Remodelação total (4118650458).jpg|Rekonstruo
Estação Ferroviária Covilhã.jpg|Ekstero
Covilhã - Linha 2 (4117880595).jpg|Nomo

## Vidu ankaŭ 
* Covilhã

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Covilhã
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Ŝtata Kolegio Evergreen

eta|maldekstra|240ra|
La **Ŝtata Kolegio Evergreen** () estas akreditita publika liberalarta kolegio en Olympia, Vaŝingtonio, Usono. Akreditita de NWCCU (en) kaj inkluzivita en COPLAC (en) (26 entute).

Fondite en 1967 kiel eksperimenta kaj netradicia, estas nek preskribitaj kursoj nek gradoj, sed fine de studoj ĝi ja aljuĝas diplomojn de bakalaŭro de filozofio kaj de scienco, magistro pri Mediaj Studoj, pri publika administrado kaj pri instruado.

En 2009, ĝi eniris la kvin plej "verdajn" universitatojn kaj altlernejojn en la mondo laŭ la usona reta publikigo Grist.

Laŭ la stato de 2020, la kolegio havis 190 lekciistojn (instruantaj akademiuloj) kaj 2 281 studentojn. Bakalaŭroj kaj magistroj estas ofertitaj en 60 studkampoj. Instrukotizo estas 7 200 USD je jaro por lokaj studentoj de la subŝtato, kaj 27 400 USD je jaro por eksterŝtataj studentoj .

## Historio 
En 1964, raporto de kolegioprezidantoj en Vaŝingtonio postulis aldonan kolegion por ekvilibrigi la geografian distribuadon de ŝtataj edukaj institucioj. Leĝdonantoj poste ekagis kaj aprobis novan *kvarjaran kolegion* en 1967 .

*La Ĉiamverda Ŝtata Kolegio* estis elektita kiel la nomo de la nova institucio el 31 sugestoj. *Ĉiamverda Ŝtato* estas la kromnomo de la subŝtato Vaŝingtonio. La lernejo malfermis siajn pordojn la 4-an de oktobro 1971 kun 1 178 studentoj.

Aldone al la ĉefkampuso en Olympia, la kolegio nun havas alian kampuson kaj organikan bienon en Tacoma .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* universitata atletika retejo ()

Kategorio:Universitatoj en Vaŝingtonio
Alois Karisch

**Alois KARISCH** (naskiĝinta la  en Sankt Andrä-Jakling, mortinta la ) estis aŭstra juristo kaj politikisto de Kristan-Sociala Partio (CS), Vaterländische Front (VF) kaj Aŭstria Popola Partio) (ÖVP).

## Vivo 
Estante filo de gastejestro li frekventis gimnaziojn en Sankt Paul im Lavanttal (ĉe la benediktanoj) kaj en Klaŭdiforumo. Poste li iĝis sekretario de CS por Karintio. Li studis jursciencojn ĉe la universitato de Vieno kaj la universitato de Graz antaŭ ol deĵori ĉe tribunaloj en Klaŭdiforumo kaj Villach. Pro elstara pozicio ĉe VF, la nazioj sendis lin post Anschluss en la koncentrejon de Buchenwald. Karisch estis ankaŭ simpatianto de la Kontraŭfaŝisma Liberigmovado de Aŭstrujo.

Post la Dua mondmilito li iĝis estro de Distrikto Wolfsberg; post la unua postmilita balotado de la Karintia landa parlamento li fariĝis landa konsilisto pri konstruado en la nova landa registaro. Inter lia taskaro gravegis la retaŭgigo de infrastrukturo damaĝita enmilite. De novembro 1949 li estis deputito por ÖVP en la federacilanda parlamento.

Estante fakulo pri Suda Karintio oni sendis lin Londonon por helpi prepari la Aŭstrian Ŝtattraktaton (1955). Karisch membris en la karintiaj registarkabinetoj Piesch IV, Wedenig I, Wedenig II, Wedenig III kaj Wedenig IV. En junio 1956 li forlasis enregistaran laboron apartenonte al la landa parlamento ĝis la 30.3.1960. Ĝis pensiiĝo en 1966 li estis distriktoĉefo en Wolfsberg.

Kun sia frue forpasinta edzino Maria Friedl Auinger li havis du filojn.

## Honoroj 
* Wirklicher Hofrat
* Großes Silbernes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich
* Goldenes Ehrenzeichen für Verdienste um das Land Kärnten
* honora civitaneco en Preitenegg (1967)
* 2022: senvualigo de memortabulo pri politike persekutitoj

## Literaturo 
* Anton Kreuzer: *Kärntner. Biographische Skizzen. 18.–20. Jahrhundert.* Kärntner Druck- und Verlagsgesellschaft, Klagenfurt 1996, ISBN 3-85391-139-0.

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Viktomoj de la naziismo
Kategorio:Aŭstraj juristoj
Caminha (stacidomo)

**Caminha** () estas fervoja stacio sur la Linio de Minjo, kiu priservas la urbon Caminha, en Portugalio. Ĝi estis malfermita la .

## Bildgalerio 

Caminha - panoramio (6).jpg|Ekstero
Caminha train station.jpg|Stacidomo
Estação de Caminha (8).jpg|Azuleĥo

## Vidu ankaŭ 
* Caminha

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Caminha
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Amila alila etero

**Amila alila etero** aŭ **pentokso-2-propeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **amila alkoholo** kaj **alila klorido**. Ĝi estas nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Amila alila etero posedas 8 karbonatomojn, 16 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Amila alila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **amila alila etero** per traktado de **amila alkoholo** kaj **alila klorido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **amila alila etero** per hidratigado de **amila alila sulfido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **amila alila etero** per traktado de **alila bromido** kaj **amila alkoholo**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **amila alila etero** per senhidratigado de **alila alkoholo** kaj **amila alkoholo**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **amila alila etero** per traktado de **alila klorido** kaj **amila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

## Vidu ankaŭ 
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Moita (stacidomo)

**Moita** () estas fervoja stacio sur la Linio de Alentejo, kiu priservas la urbon Moita, en la Distrikto Setúbal, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Azulejo-Moita-estação.jpg|Nomo
Estação de comboios da Moita.jpg|Kajo
Caminhos de ferro (na direcção da Moita) - panoramio.jpg|Fervojo

## Vidu ankaŭ 
* Moita
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Moita
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Casterman

**Casterman** estas eldonejo de franc-belga bildliteraturo, specialigita pri bildrakontoj kaj porinfana literaturo. La firmao estas bazita en Tournai, 90 kilometrojn sudokcidente de la centro de Bruselo en Belgio.

## Historio
eta|maldekstra|220ra|
La firmao estis fondita en 1777 fare de *Donat-Joseph Casterman*, redaktisto kaj librovendisto origine de Tournai. Casterman estis origine presejo kaj eldonejo. En 1934, Casterman transprenis la rajtojn por la publikigo de la albumoj de *La Aventuroj de Tinĉjo* de la porjunula suplemento *Le Petit Vingtième* ("La eta «Dudeka»") de la brusela gazeto *«Le Vingtième Siècle»* ("La Dudeka Jarcento") - ekde la kvara albumo de la serio, *La Cigaroj de la Faraono*, en la gazeto, la bildstrioj aperis iom post iom ekde 1929. De 1942, Casterman publikigis reverkitajn versiojn kaj kolorajn versiojn de la antaŭaj Tinĉjo-albumoj.

Fortigite per la sukceso de la bildstrioj de Hergé, baldaŭ poste, Casterman proponis novajn seriojn kun novaj aŭtoroj kiel ekzemple *Jacques Martin, François Craenhals* kaj *C. & V. Hansen*, mallongigita aŭtorosiglo de la dana paro *Carla kaj Vilhelm Hansen*. Ekde 1954, Casterman publikigis ankaŭ infanlibrojn.

Fervora apelacii al pli matura merkato, Casterman decidis en 1973 eldoni la unuajn albumojn de *Corto Maltese* de la Itala verkinto Hugo Pratt. Krome, ekde 1978 ĝis 1997, Casterman establis ĉiumonatan revuon *À Suivre*, kiu celis influi kaj vere subtenis la bildstrian reviviĝon de la 1980-aj jaroj.

Iom post iom, aparte de la albumoj de *La Aventuroj de Tinĉjo* eldoniĝis pli kaj pli da serioj en diversaj lingvoj, interalie ekde 1981 ankaŭ en Esperanto.

En 1999, Casterman iĝis estas parto de la nederlanda eldonejo *Groupe Flammarion*, kaj ekde 2012 apartenas al la franca eldoneja konzerno Gallimard.

La mangao-serioj de Casterman estas publikigataj sub la markonomo *Sakka*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Belgaj eldonejoj
Ĝind

**Ĝind,** hindie: **जींद** estas historia urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en meza parto de subŝtato Harjano, en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Ĝind vivis  da loĝantoj. La legoscio estis 74%, pli alta ol la landa averaĝo. 

## Geografio 
Ĝind situas en montetaro en averaĝa alteco de 227 metrojn laŭ la marnivelo. Rohtak troviĝas 53, Kajthal 55, Hisar kaj Biŭani po 60, Panipat 64, Sonipat 77, Karnal 79, Baraut 96, tutlanda ĉefurbo Delhio 116, Sirsa 127, Panĉkula 164, subŝtata sidejo Ĉandigaro 165, Mumbajo 1203, Kolkato 1418 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Ĝind estis inter 1763 kaj 1776 ĉefurbo de la princa ŝtato Ĝind. En 1775 konstruiĝis la  fortikaĵo. Baldaŭ la sikoj regis, poste inter 1809 kaj 1947 ĝi estis brita protektorato. En 1948 la princa ŝtato iĝis parto de la ŝtato de Patiala kaj unuiĝis kun la ĵus kreinta Barato. En 1966 oni establis la distrikton.

## Ekonomio 
Ĝind estas grenkomerca centro kun kelkaj kotonaj entreprenoj. La ĉirkaŭaĵo kultivas grenojn kaj kotonojn.

## Lingvoj 
En Ĝind la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj :en:Haryanvi language. Ankaŭ la panĝaba lingvo estas vaste konata.

## Religioj 
Laŭ religioj en Ĝind vivas plejparte hinduoj (96%).
eta|
eta|

## Eduko 
En Ĝind la plej altnivela eduko okazas en teknologia instituto.

## Klimato 
Ĝind situas en Cw-klimato laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas meze po 536 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, tamen pro la musono tre ofte inter julio kaj septembro. La jara averaĝa temperaturo estas .

## Trafiko 
Al Ĝind kuras 4 fervojaj linioj kaj 8 ĉefvojoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Biŭani, sed la mapo prezentas flughavenon en Hisar.

## Vidindaĵoj 
* fortikaĵo (1776)
* pluraj preĝejoj, aparte menciindas templo kun lago

## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Harjano
Alenquer

**Alenquer** estas portugala vilaĝo apartenanta al la Distrikto Lisbono kun proksimume  loĝantoj. Ĝi estas la sidejo de la Municipo Alenquer, kiu estas parto de la Comunidade Intermunicipal do Oeste kaj la Centra regiono de  Portugalio.

## Fregezioj de la municipo 
* Abrigada e Cabanas de Torres
* Aldeia Galega da Merceana e Aldeia Gavinha
* Alenquer (Santo Estêvão e Triana)
* Carnota
* Carregado e Cadafais
* Meca
* Olhalvo
* Ota
* Ribafria e Pereiro de Palhacana
* Ventosa
* Vila Verde dos Francos

## Vidu ankaŭ 
* Carregado (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Aubeterre-sur-Dronne

**Aubeterre-sur-Dronne** [] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento  Charente, en la administra regiono    
Nova Akvitanio.   Fine de  en la komunumo vivis .
Ĝi  estas membre de la asocio La plej belaj vilaĝoj de Francio.
## Geografio 
eta|maldekstra|Ponto super Dronne
La komunumo limas la riveron *Dronne*, sudoriente de la departemento Charente. Ĝi  limas la alia departemento Dordogne.
La pli proksima stacidomo estas tiu de Chalais

## Vidindaĵoj 
[eta|maldekstra|La subtera preĝejo *Saint-Jean* kaj ĝia impona [relikvujo.]]
* **La preĝejo Sankta-Johano** estas unu el la ĉefaj *monolitaj* (enrok-hakitaj) preĝejoj en Francio. En ĝi oni povas miri la replikon de la *Sankta Sepultejo* (tombo de Kristo) kiel priskribita de la unuaj krucistoj. Ĝi havas du "fratinajn" monolitejojn en la regiono: la monolita preĝejo de Saint-Émilion kaj la kapelo de la ermitejo Saint-Martial en Mortagne-sur-Gironde.  

Ĝi estas klasifikita kiel historia monumento ekde la 3-a de septembro 1912 . 
* **La preĝejo Sankta-Jakobo** 
* **La kastelo de Aubeterre**

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Charente
Kategorio:Plej belaj vilaĝoj de Francio
Carregado (stacidomo)

**Carregado** () estas fervoja stacio de la Linio de Nordo, kiu priservas la areon Vala do Carregado, en la nordo de la fregezio de Castanheira do Ribatejo e Cachoeiras, municipo Vila Franca de Xira, en Portugalio. Ĝi estis malfermita la  kiel provizora finstacio por la linio Lisbono-Porto, la unua fervoja sekcio konstruita en la lando.

## Bildgalerio 

Carregado-Alenquer.jpg|Stacidomo
Estação Ferroviária de Carregado, plataforma 1. 11-19.jpg|Trakoj kaj kajoj
Estação Ferroviária de Carregado, plataforma 2. 11-19.jpg|Ponteto

## Vidu ankaŭ 
* Vila Franca de Xira
* Alenquer
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vila Franca de Xira
Kategorio:Alenquer
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Trio Mandili

La **Trio Mandili** () estas kartvela muzikgrupo naskiĝinta en la jaro 2014 post la eldono rete de sia unua muzikvideo. La kantistinoj de la trio interpretas tradiciajn kvartvelajn polifoniajn kantojn akompanante sin de pandurio.

## Historio 
La vorto Mandili (მანდილი pri tio kartvela) devenas de la kvartvela lingvo kiu estas fulardo de la virinoj en Kartvelio.

En 2017, la grupo partoprenis al la kartvela konkurso por la Eurovision, kie ili finas 12a je 25a.

## Membroj de la grupo 
La grupo estas komence konstituita de Ana Tschintscharauli (ანა ჭინჭარაული), Tatja Mgeladse (თათია მგელაძე) kaj Schorena Ziskarauli (შორენა ცისკარაული).

Post pluraj ŝanĝoj, la trio Mandili estas ekde 2018 de Tatuli Mgeladze (თათული მგელაძე) al la kanto, Tako Tsiklauri (თაკო წიკლაური) al la kanto kaj Mariam Kurasbediani (მარიამ ქურასბედიანი) al la kanto kaj al la pandurio.

### Retaj ligoj 
* 
* La trio Mandili ĉe Youtube
* La trio Mandili ĉe Discogs

Kategorio:Popolmuzikaj grupoj
Kategorio:Kantistoj
Kategorio:Kartvelaj muzikistoj
Espinho (stacidomo)

**Espinho** () estas fervoja stacio de la Linio de Nordo, kiu priservas la urbon Espinho, en Portugalio. La nuna konstruaĵo, kiu eniris servon la , estas plejparte subtera kaj anstataŭigis la malnovan konvencian stacion.

## Bildgalerio 

Espinho, Portugal (48514069711).jpg|Nomo
Espinho train station platform.JPG|Pasaĝera trajno
Interior do Apeadeiro de Espinho, 2008.06.16.jpg|Insula kajo
Portuguese locomotive type 2550 at Espinho train station.jpg|Vartrajno

## Vidu ankaŭ 
* Espinho
* Espinho-Vouga (stacidomo)
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Espinho
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Luis de Morales

**Luis de MORALES** (Badajoz, ĉirkaŭ 1510 ​- Alcántara, ĉirkaŭ 1586​) estis hispana pentristo de manierisma stilo. Ĉar li famiĝis ĉefe pro religiaj temoj li ricevis kromnomojn «el Divino» (La Dia) aŭ «El divino Morales» (La Dia Morales). Li disvolvis sian aktivecon en relativa izoleco en Ekstremaduro, kvankam liaj verkoj distribuiĝis tra tuta Iberio.

En lia pentrarto videblas plilongigo de figuroj kaj la uzado de la tekniko de la leonardeca *sfumato*, kio pensigas en influoj de eksterlandaj pentroskoloj (Evora, Milano, krom Sevilo). Tamen, pro lia aparta stilo, lia verkaro estas facile identigebla.

## Galerio 

Cristo justificando su pasión.jpg|Pasiono de Kristo.
La sagrada familia con el horóscopo de Cristo (c. 1560), de Luis de Morales.jpg|La Sankta Familio.
Luis de Morales - San Juan de Ribera.jpg|San Juan de Ribera.

## Bibliografio 
* *El Parnaso Español pintoresco laureado*, Antonio Palomino.
* *Luis de Morales y su tiempo*. Mérida: Junta de Extremadura, 2000.
* Ruiz Gómez, Leticia, *El divino Morales*, catálogo de la exposición, Madrid, Museo Nacional del Prado, 2015, 

## Eksteraj ligiloj 
* Luis de Morales en datumbazo de Patrimonio Mueble de Andalucía. Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico.
* El Divino Morales, en el Prado: pasión y devoción, ABC.

* 
Kategorio:Hispanaj pentristoj
Miklós Virág

**Miklós Virág** [miklOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Virág Miklós** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Sátoraljaújhely.

## Biografio 
 maturiĝis en ekonomia mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon (MSc) en Universitato Károly Marx en 1982. Post 2 jaroj li ankaŭ doktoriĝis samloke. Post la diplomo li estis praktikanto en la universitato, depost la doktoriĝo asistanto, inter 1989 - 1993 lektoro, inter 1994 - 2006 docento, pli poste profesoro ĝis la pensiuliĝo en 2023. Li estis ankaŭ dekano inter 1997-2002 kaj institutestro (2013-2021). Li kandidatiĝis (CSc) en 1993 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2001. Lia scienca laboro fokusiĝis al prognozo de bankrotoj. Li ricevis premiojn inter 1986-2023. Lia edzino naskis 2 filojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A döntési struktúrák optimalitásának vizsgálata* (disertaĵo, 1984)
* *A pénzügyi viszonyszámokon alapuló teljesítmény-megítélés és csõdelõrejelzés* (disertaĵo, 1993)
* *Pénzügyi elemzés, csődelőrejelzés, válságkezelés* (libro, 2004, 2013)

## Fontoj 
* membiografio hungare kun foto
* membiografio hungare kun foto
* biografio angle
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Cartagena (stacidomo)

**Cartagena** () estas la ĉefa stacidomo en la hispana urbo Kartaĥeno en la Murcia Regiono. Ĝi estas la finstacio de la fervojo Chinchilla-Cartagena, kaj la nuna stacidomo malfermiĝis en 1903.

## Bildgalerio 

Cartagena estacion.jpg|Ekstero
Detail from the railroad station in Cartagena in jugend style or Art Nouveau - Spain 2016 g.jpg|Interno
Vías y andenes - Cartagena.jpg|Trakoj kaj kajoj

## Vidu ankaŭ 
* Kartaĥeno (Hispanio)
* Cartagena Plaza Bastarreche (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kartaĥeno (Hispanio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Los Nietos (stacidomo)

**Los Nietos** () estas fina stacidomo situanta en la hispana urbo Los Nietos, en la municipo Kartaĥeno (Murcia Regiono). Ĝi havas navedoservojn funkciigatajn fare de Renfe Cercanías AM, estante la orienta finstacio de linio C-4f (Cartagena-Los Nietos).

## Vidu ankaŭ 
* Kartaĥeno (Hispanio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Kartaĥeno (Hispanio)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Águilas (stacidomo)

**Águilas** () estas fina stacidomo, situanta en la hispana urbo Águilas, en la Murcia regiono. Ĝi estas parto de la linio C-2 Murcia/Alicante Cercanías. Krome, la busa stacidomo situas proksime.

centra|280ra|eta|Foto el 1997

## Vidu ankaŭ 
* Águilas
* Águilas-El Labradorcico (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Águilas
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Palaca Muzeo de Hongkongo

La **Palaca Muzeo** () de Honkongo situas en la Okcidenta Kowloon Kultura Distrikto, kaj elmontras artefaktojn de la Palaca Muzeo en la Malpermesita Urbo de Pekino. 

maldekstre|eta|La modelo de la laŭplana muzeo
Ĝia konstruo komenciĝas en aprilo 2019 kaj ĝi oficiale malfermiĝas la 3-a de julio 2022 por festi la 25-an datrevenon de la transdono de Honkongo (d:Q15251) al Ĉinio .
La konstruaĵo de 30 500 m² estas projektita de la hongkonga arkitektura firmao Rocco Design Architects, kiu estas rekte nomita. Ĝi inkluzivas du ekspoziciejojn, agadĉambrojn, 400-sidloĝan projekcion kaj konferencan salonon, suvenirbutikon kaj restoracion. Ĝi estos konstruita sur rubodeponejo antaŭe okupita de parko.

La muzeo montros objektojn pruntedonitajn de la Pekina Palaca Muzeo, kelkaj el kiuj neniam estis publike elmontritaj antaŭ 

## Galerio 

Dosiero:Hong_Kong_Palace_Museum_Site_aerial_view_202011.png|La muzeo estas konstruata en novembro 2020.
Dosiero:HK_YTM_西九龍文化區_West_Kowloon_Cultural_District_博物館道_Museum_Drive_HKPM_香港故宮文化博物館_Hong_Kong_Palace_Museum_front_facade_n_前地廣場_square_July_2022_Px3_21.jpg|Enirejo
Dosiero:HKPM_香港故宮博物院_Hong_Kong_Palace_Museum_entrance_保安檢查機_security_check_machines_March_2023_Px3_01.jpg|Sekureckontrolo antaŭ eniri la muzeon.
Dosiero:HK_Palace_Museum_in_28-01-2023.jpg|Konstanta ekspoziciejo 1
Dosiero:HK_YTM_Kln_West_西九龍文化區_WKCD_HKPM_香港故宮博物館_Hong_Kong_Palace_Museum_展覽廳_Gallery_Two_July_2022_Px3_B2300_42.jpg|Interaga projekcio en konstanta ekspoziciejo 2
Dosiero:HK_YTM_Kln_West_西九龍文化區_WKCD_HKPM_香港故宮博物館_Hong_Kong_Palace_Museum_展覽廳_Gallery_Three_July_2022_Px3_237.jpg|Konstanta ekspoziciejo 3
Dosiero:HK_YTM_Kln_West_西九龍文化區_WKCD_HKPM_香港故宮博物館_Hong_Kong_Palace_Museum_展覽廳_Gallery_Five_July_2022_Px3_155.jpg|Konstanta ekspoziciejo 5
Dosiero:HK_YTM_Kln_West_西九龍文化區_WKCD_HKPM_香港故宮博物館_Hong_Kong_Palace_Museum_展覽廳_Gallery_Two_July_2022_Px3_71.jpg
Dosiero:HK_YTM_Kln_West_西九龍文化區_WKCD_HKPM_香港故宮博物館_Hong_Kong_Palace_Museum_展覽廳_Gallery_Two_July_2022_Px3_B2100_08.jpg
Dosiero:HK_YTM_Kln_West_西九龍文化區_WKCD_HKPM_香港故宮博物館_Hong_Kong_Palace_Museum_展覽廳_Gallery_Two_July_2022_Px3_B2001_01.jpg
Dosiero:HK_YTM_Kln_West_西九龍文化區_WKCD_HKPM_香港故宮博物館_Hong_Kong_Palace_Museum_展覽廳_Gallery_Three_July_2022_Px3_016.jpg
Dosiero:HK_YTM_Kln_West_西九龍文化區_WKCD_HKPM_香港故宮文化博物館_Hong_Kong_Palace_Museum_賽馬會演講廳_HKJC_Auditorium_red_seats_n_interior_design_July_2022_Px3_20.jpg|Konferencsalono de Jockey Club.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* M+

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Ĉinio
Kategorio:Konstruaĵoj en Honkongo
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
László Viz

**László Viz** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Viz László** estis hungara eklezia publikigisto, tradukisto, kooperativestro.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 post la maturiĝo li studis jaron ekde 1948, poste inter 1949-1981 li faris plurajn, sed ofte ekonomiajn laborojn. Intertempe li akiris ekonomian licencon. Ekde 1982 ĝis la pensiuliĝo li laboris en eklezia kooperativo, kie post jaroj li gvidis ĝin. Li entuziasme esploris Mortotukon de Torino, krome li ofte publikadis. Li edziĝis en 1961, lia edzino naskis 4 gefilojn inter 1962-1969.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szókratész utolsó levele* (1975, 1988)
* *A torinói halotti lepel* (1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1990, 1991)
* *Tarsicius. Az Oltáriszentség vértanújának története.* (1992, 1994, 2001)
* *Szent Januáriusz vércsodája* (1995)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* :en:Louis de Wohl: *Dávid király* (1984, 1986)  
* Benedikto la 16-a-:de:Christoph Schönborn: *Bevezetés a katolikus egyház katekizmusába* (1994) 
* :it:Tito Centi: *Girolamo Savonarola, aki felforgatta Firenzét.* (2005)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* nekrologo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj publikigistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Castelló de la Plana (stacidomo)

**Castelló de la Plana** () estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Castellón de la Plana. En 2010 ĝi ricevis preskaŭ  pasaĝerojn sen kalkuli la trafikon generitan de la linio C-6 de la reto Cercanías Valencia.

Ĝi estis malfermita en 2000 kaj anstataŭas la malnovan stacion konstruitan en 1864. La trakoj kaj kajoj estas subteraj.

## Bildgalerio 

Tren Castelló - 5.jpeg|Ekstero
Tren Castelló - 6.jpeg|Busa stacidomo
J23 484 Tunnelrampe Castellón de la Plana (Nord).jpg|Tunelo
J23 482 Bf Castellón de la Plana, Talgo 6.jpg|Talgo

## Vidu ankaŭ 
* Castelló
* TRAM de Castelló
* LAV Madrid-Levante

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Castelló
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Hegesias de Magnesia

**Hegesias de Magnesia** (, Hēgēsias ho Magnēs, el Magnesia ĉe Sipilo, en Lidio) estis greka retorikisto kaj historiisto kiu floris ĉirkaŭ la jaro 300 a.n.e.

Strabono (XIX, 648) asertis, ke li fondis la pompan kaj maniereman stilon de retoriko konata kiel "aziismo", kaj konsideris lin kiel koruptinto de la klasika oratora stilo. Simile diras aliaj aŭtoroj kiel Cicerono (*Orator*, 12, 225), Dionizo de Halikarnaso (*De Comp.*, 4) kaj la aŭtoro de la traktato *Pri sublimo*. Plutarko citas Hegesias kiel fonto en sia *Vivo de Aleksandro*.

## Referencoj 
* 
Kategorio:Retorikistoj
Kategorio:Antikvaj grekoj
Kategorio:Helenaj historiistoj
Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Kalvinana preĝejo (Derecske)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala historia monumento en Hungario, en urbo Derecske.

## Historio 
La antaŭaĵo de la kalvinana preĝejo de Derecske estis pli malgranda katolika kirko, kiu iĝis kalvinisma  posedaĵo en 1556. Ĝi estis rekonstruita en 1775, sed la kirko en 1843 plene bruldetruiĝis pro incendio. La sekva preĝejo estis preta en 1845. La orgeno estis kreita en 1870.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en parko. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas kun cepoforma turpinto. En la turo 2 sonoriloj loĝas. Krom la fasada enirejo estas ankaŭ alia ĉe dekstra flanko de la navo. Ĉe tiu enirejo antaŭĉambro plene reliefas. Interne la muroj estis blankaj laŭ la kutimoj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* oficiala paĝo 
* historio hungare
* datenoj datenoj legeblaj pli malsupre

Derecske
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Derecske
Leonido de Epiro

**Leonido de Epiro** () aŭ *Leŭkonides* (greke: Λευκονίδης), estis Iliria tutoro de Aleksandro la Granda. Li estis parenco de la patrino de Aleksandro, Olimpia, kaj tial oni fidis al li la ĉefan superrigardon al la edukado de Aleksandro en liaj plej fruaj jaroj, ŝajne antaŭ li iĝis studento de Aristotelo.

Leonido estis aŭstera kaj edukis la junan princon per lakona disciplino. Oni diris, ke li ekzamenis la kestojn kiuj enhavis la havaĵojn de lia edukato por kontroli ĉu Olimpia estis metinta ion kiu povu konduki lin al luksema vivmaniero. Estis du elstaraj kuirartoj (diris poste Aleksandro) per kiu Leonido servis lin — nome nokta piedirado por instigi lian matenmanĝon, kaj malabundan matenmanĝon por instigi lian vespermanĝon.

## Referencoj
* Who's who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander's empire  
* Fox, Robin Lane. (1973) *Alexander The Great*
* Smith, William, eld. (1870). *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. 

* 
Kategorio:Instruistoj
Kategorio:Antikvaj grekoj
Kategorio:Aleksandro la Granda
Kategorio:Helenismaj filozofoj
Gandia (stacidomo)

**Gandia** () estas fina stacio kaj subtera stacidomo situanta en la hispana urbo Gandio en la provinco Valencio, Valencia Komunumo. Ĝi estas kapostacio de linio C-1 de Cercanías Valencia.

## Bildgalerio 

Exterior de l'estació de trens de Gandia.JPG|Ekstero
Interior de l'estació de tren de Gandia.JPG|Interno
Màquines expenedores de bitllets a l'estació de Gandia.JPG|Bilet-aŭtomatoj

## Vidu ankaŭ 
* Gandio
* Gandía-Mercancías (stacidomo)
* Platja i Grau de Gandia (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Gandio
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Ambicio

**Ambicio** (De la latina *ambitĭo, -ōnis*) estas arda deziro posedi ion kiun oni ne havas, speciale riĉaĵojn, famon, povon aŭ honorojn.​ Alia difino de ambicio estus la deziro akiri pere de klopodoj kaj pasio ion tre grandan, tiel ke laŭ homaj estaĵoj, oni povas fiksigi tre altajn celojn, nome deziro superi oniajn verajn realajn kondiĉojn pere de pli bonaj esperoj, kaj tiel elstariĝi en grupo super aliaj personoj. Tiu kontrolita ambicio movas kaj motivigas personojn en ĉiutageco al klopodoj superigi la proprajn memojn kaj alveni multe pli alte por atingi celojn kiuj ŝajnas neatingeblaj dekomence. Oni devas atenti ne konfuzigi ambicion kun avaremo kiu estas nebremsebla ambicio senskrupula. Avara persono damaĝas aliulojn kaj finfine la damaĝo alvenas al si mem kiam laŭŝajne oni atingas la deziritaĵon.

Laŭlonge de la historio oni povas indiki multnombrajn ekzemplojn de ambiciuloj, por ekzemplo, Napoleono Bonaparte, kiu deziris etendigi siajn teritoriojn el Francio al la cetero de Eŭropo, same kiel aliaj konkeristoj kiel Aleksandro la Granda aŭ Adolf Hitler, aliaj politikistoj kiuj deziris etendigi sian povon, kiel Stalin aŭ la usona prezidentaro laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj tute alimaniere la grekan Herostrato, kiu havis ambicion famiĝi pere de la detruo de la Templo de Artemiso. 

## Referencoj
* 
Kategorio:Psikologiaj konceptoj
Éva Várhegyi

'*** [vArhedji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Várhegyi Éva*' estas hungara ekonomikisto, bankisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris diplomon en Universitato Károly Marx en 1975. Post la diplomo ŝi laboris en la Hungara Nacia Banko ĝis 1984, poste seninterrompe en financesplora instituto. Intertempe ŝi doktoriĝis en la universitato en 1983. Ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1987, ŝi doktoriĝis (DSc) en 2005 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi ricevis premiojn inter 1997-2005.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Bankrendszer Magyarországon* (1985)
* *Tanulmány a magyar bankrendszer fejlődéséről* (kunaŭtoro, 1994)
* *Bankvilág Magyarországon* (2002)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dávid Vitézy

'*** [vitEzi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vitézy Dávid*' estas hungara spertulo pri trafiko, subministro, muzeestro. Lia patro estis László Vitézy, lia avo estis Péter Erdős (negocisto).

 naskiĝis  en Budapeŝto.
eta|

## Biografio 
 devenis el juda familio. Ekde sia aĝo 15 li estis aktiva en trafiko de Hungario, en 2005 li estis motoro de la nova dumnokta publika trafiko de la ĉefurbo. Li maturiĝis en juda gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris ekonomikan diplomon en Budapeŝta Teknika kaj Ekonomia Universitato en 2010. Post la diplomo li estris la ĉefurban trafikon. Ekde 2016 li estis muzeestro de la trafika muzeo.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* datenoj kun foto
* aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj muzeestroj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Erigio

**Erigio** (; mortis en 328 a.n.e.), mitilena, filo de Lariĥo, estis oficiro en la armeo de Aleksandro la Granda. Li estis elterigita farede Filipo la 2-a, reĝo de Makedonio, pro sia fidela rilato al Aleksandro, kaj revenis kiam tiu surtroniĝis en la jaro 336 a.n.e. Ĉe la Batalo de Gaŭgamelo, li komandis la kavalerion de la aliancanoj, kaj denove kiam Aleksandro eliris en la jaro 330 a.n.e, el Ekbatano persekute de Dario la 3-a. Samjare, Erigio ricevis la komandon de unu el la tri divizioj per kiuj Aleksandro invadis Hirkanion. Li estis inter la generaloj senditaj kontraŭ Satibarzanes, kun kiu li persone luktis propramane. En la jaro 329 a.n.e. kun Kratero kaj Hefestiono, kaj kun la helpo de Aristandro, divenisto, baraktis konvinki Aleksandron ne trapasi la riveron Jaksartes kontraŭ la Skitoj. En la jaro 328 a.n.e., li falis en batalo kontraŭ fuĝintoj el Baktrio. 

## Referencoj
* Who's who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander's empire  
* Fox, Robin Lane. (1973) *Alexander The Great*
* Smith, William, eld. (1870). *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. 

* 
Kategorio:Helenaj militistoj
Kategorio:Antikvaj grekoj
Kategorio:Aleksandro la Granda
Kategorio:Personoj de Antikva Macedonio
Cinamato

**Cinamato** aŭ **fenilakrilata acido** estas saloj kaj esteroj de la cinamata acido, organikaj kombinaĵoj prezentantaj cinamatan grupon ligitan al metala aŭ alia radikala grupo. Ili rezultas el interagado de la cinamata acido kun alkoholoj aŭ kloridoj, kiuj povas esti alkilaj, ciklaj aŭ aromataj derivaĵoj. En akvaj solvaĵoj ili povas esti alkalaj (ekz:natria cinamato) aŭ acidaj (ekz:metila cinamato).
Tre ordinara metodo por produkti cinamatojn estas pere de la Reakcio de Perkin, reakciigante benzaldehidon kun acetata anhidrido.

* Preparado de la **cinamata acido** per traktado de **benzaldehido** kaj **acetata anhidrido**:

## Listo de cinamatoj
Leonato

**Leonato** (; 356 a.n.e. – 322 a.n.e.) estis makedonia oficiro de la armeo de Aleksandro la Granda kaj unu el la Diadoĥoj.

Li estis membro de la reĝa familio de Linkestis, greka regneto kiu estis inkludita en Makedonio fare de la reĝo Filipo la 2-a. Leonato estis samaĝa kun Aleksandro kaj estis tre proksima al li. Poste, li estis unu el la sep korpogardistoj de Aleksandro, aŭ *somatofilakes*. Post Aleksandro mortis en la jaro 323 a.n.e., la regento, Perdikkas, faris Leonaton satrapo de Helesponta Frigio.

Diodoro (Libro XVII. pp. 37-38) diras, ke dum la Batalo de Iso, la tuja familio de Dario la 3-a estis kaptita fare de la Makedonia Armeo. La familio de Dario estis histeria ke ili povus suferi penan traktadon. Tamen, Leonato kapablis klarigi al ili, je la konto de Aleksandro, ke tio ne okazos. Fakte, Aleksandro promesis respekti ilin kiel reĝfamilanojn, pliigi ilian servistarojn kaj eduki la ses-jaraĝan filon de Dario kvazaŭ sian propran filon. Li subpremis la ribelon de Oritanoj en Hindio, perdante nur malmultajn homojn.

La fratino de Aleksandro, nome Kleopatro, vidvino de la reĝo Aleksandro la 1-a de Epiro, proponis sian manon al Leonato. Kiam la atenanoj eksciis, ke Aleksandro estis mortinta, ili ribelis kontraŭ Makedonio kaj la nova regento, Antipatro. Leonato estris armeon de 20 000 infanterianoj kun 1 500 kavalerianoj por helpi Antipatron dum la sieĝo de Lamia. Li intervenis probable kun la ambicio elpovigi Antipatron. Venko en la batalo kontraŭ la atenanoj certe estus helpinta lian postulon al la trono. Leonato mortis tamen en la batalo kontraŭ la atenanoj kaj lia geedziĝo al Kleopatro neniam okazis. 

## Referencoj
* Who's who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander's empire  
* Fox, Robin Lane. (1973) *Alexander The Great*
* Smith, William, eld. (1870). *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. 

* 
Kategorio:Helenaj militistoj
Kategorio:Antikvaj grekoj
Kategorio:Aleksandro la Granda
Kategorio:Personoj de Antikva Makedonio
Kategorio:Diadoĥoj
Platja i Grau de Gandia (stacidomo)

**Platja i Grau de Gandia** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana urbo Gandio, en la provinco Valencio, Valencia Komunumo. Ĝi estas kapostacio de la linio C-1 Cercanías Valencia, kvankam la servo sur ĝi estas limigita, nur tri trajnoj alvenas kaj foriras de ĝi. Ĝi situas inter Avenuo de Europa kaj Strato del Doctor Melis. La stacio priservas la kvartalon Grao de Gandía kaj estas egaldistanca de la strandoj de Gandía kaj Daimuz.

## Bildgalerio 

J29 534 Hp Playa de Gandía.jpg|Kajo
J29 536 Streckengleis Gandía Gbf–Gandía Puerto.jpg|Fervojo
J29 548 Gandía, WÜ Calle de la Goleta.jpg|Trako

## Vidu ankaŭ 
* Gandio
* Gandia (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Gandio
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Aluminia cinamato

**Aluminia cinamato** aŭ **aluminia 3-fenilakrilato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **aluminia hidroksido** kaj **cinamata acido**. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Aluminia cinamato posedas 15 karbonatomojn, 21 hidrogenatomojn, 4 oksigenatomojn kaj 1 aluminiatomon. Aluminia cinamato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. Pro la duoblaj ligiloj la cinamataj derivaĵoj prezentas la cis- kaj trans- -ajn strukturojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **cinamata acido** per traktado de **aluminia hidroksido** kaj **cinamata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **aluminia cinamato** per traktado de **aluminia hidroksido** kaj **cinamata anhidrido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **aluminia cinamato** per traktado de **aluminia klorido** kaj **cinamata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **aluminia cinamato** per traktado de **aluminia klorido** kaj **natria cinamato**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **aluminia cinamato** per traktado de **metila cinamato** kaj **aluminia hidroksido**:

## Vidu ankaŭ 
* Estero
* Cinamato

## Referencoj 
Kategorio:Esteroj
Kategorio:Cinamatoj
Ellendale (Norda Dakoto)

**Ellendale** estas urbo en Kantono Dickey, Norda Dakoto, Usono. Ĝi estas la ĉefurbo de Kantono Dickey. La loĝantaro estis 1,125 ĉe la censo de 2020. Ellendale estis fondita en 1882.

## Historio 
Ellendale estis establita kiel kantono seĝo de la lastatempe formita kantono Dickey en 1882. Tiu sama jaro vidis la alvenon de la Chicago, Milwaukee, St. Paul kaj Pacifika Fervojo en la areo.

Ellendale estas nomita laŭ la edzino de S. S. Merrill.

## Geografio 
Laŭ Usona Censo Buroo, la urbo havas totalan areon de 1.52 kvadrataj mejloj (3.94 km²).

## Rimarkindaj homoj 
* Leroy H. Anderson, Montana politikisto
* Charles Halsted, Minesota politikisto
* Scot Kelsh, Norda Dakota politikisto
* Debra Mooney, aktorino
* Pete Retzlaff, ludisto en la NFL

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Norda Dakoto
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Ariobarzanes

**Ariobarzanes** (en malnova persa: *Aryābr̥zaⁿs;  Ariobarzánēs; en persa: آریوبرزن; mortis en la jaro 330 a.n.e.), estis princo de la Aĥemenida Imperio, satrapo kaj persa militkomandanto kiu estris embuskon de la Persia armeo en la Batalo de la Persiaj Pordegoj kontraŭ la reĝo de Antikva Makedonio nome Aleksandro la Granda en Januaro 330 a.n.e. 

Ariobarzanes estis nomumita kiel la unua satrapo de Persis (la suda Provinco Farso en nuntempa Irano) en 335 a.n.e. fare de Dario la 3-a Kodomano. Historiistoj gapis ke Dario la 3-a nomumis satrapon por Persepolo kaj Persis; ŝajne tiu posteno ne ekzistis antaŭe. Ariobarzanes komandis parton de la Persa Armeo luktanta kontraŭ la Makedonoj en la Batalo de Gaŭgamela en la jaro 331 a.n.e. Post malvenko de persoj, Dario la 3-a konstatis, ke li ne povis taŭge defendi sian ĉefurbon en Persepolo kaj veturis orienten por rekonstrui siajn siajn armeojn, lasante Ariobarzanes kiel komandanto. 

* 
Kategorio:Aĥemenida imperio
Kategorio:Aleksandro la Granda
Kategorio:Iranaj politikistoj
Kleptokratio

**Kleptokratio** (el la malnovgreka *κλέπτειν* "ŝteli" kaj *κρατία* "regado", do "regado de ŝtelistoj") estas nomata regformo, kie koruptaj gvidantoj *(kleptokratoj)* uzas sian potencon por ekspluati sian landon kaj ties loĝantojn, por riĉigi sin mem aŭ siajn favoratojn.

Temas pri establado kaj disvolvigo de la povo bazita sur nejusta alproprigo de kapitalo, instituciigante korupton kaj derivaĵoj kiel nepotismo, politika klientismo kaj publika malversacio, tiel ke tiuj deliktaj agoj restas senpunaj ĉar ĉiuj sektoroj de la povo estas koruptaj, en justico, leĝofarado kaj la ekonomik-politika sistemo.

Estas termino de relative nova stampado, kaj oni uzas kutime pejorative en la intenco ke difinita registaro estas korupta kaj ŝtelema.​ 

Kategorio: Justeco
Kategorio: Reĝimoj
Besos

**Besos** (en malnova persa: *Bayaçā; ), konata ankaŭ laŭ sia tronnomo **Artakserkso la 5-a** (en malnova persa: 𐎠𐎼𐎫𐎧𐏁𐏂𐎠 Artaxšaçāʰ; ; mortis en somero de la jaro 329 a.n.e.), estis persa satrapo de la orienta provinco de la Aĥemenida Imperio nome Baktrio, kaj mem-proklamita Reĝo de Reĝoj de la Aĥemenida Imperio el 330 ĝis 329 a.n.e.

Kiel membro de la reganta Aĥemenida dinastio, Besos enpoviĝis tuj post la murdo de la legitima Aĥemenida reganto Dario la 3-a (r. 336–330 a.n.e.), kaj poste klopodis teni la orientan parton de la imperio kontraŭ la makedona reĝo Aleksandro la Granda (r. 336–323 a.n.e.). Lia regno tuj apartiĝis, inklude Baktrion, kiu estis la ĉefa centro. Fuĝante al Sogdio, li estis arestita de siaj propraj oficiroj, kiuj transdonis lin al Aleksandro, kiu ekzekutis lin en Ekbatano.

Besos aperas en la persa eposo de la 11-a jarcento Ŝahnameo laŭ la nomo Janusipar/Januŝjar.

* 
Kategorio:Aĥemenida imperio
Kategorio:Aleksandro la Granda
Kategorio:Iranaj politikistoj
Kategorio:Ekzekutitoj
València-Sant Isidre (stacidomo)

**València-Sant Isidre** () estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Valencio. Ĝi estas parto de la linio C-3 de Cercanías Valencia. Ĝi ankaŭ ofertas konekton kun la linioj 1, 2 kaj 7 de la Metroo de Valencio per la stacio *Sant Isidre*.

## Bildgalerio 

Estación intermodal de Valencia-Sant Isidre.jpg|Ekstero
Estació de Sant Isidre.JPG|Lifto
Metro. (16059835451).jpg|Metrostacio *Sant Isidre*

## Vidu ankaŭ 
* Valencio
* València-Cabanyal (stacidomo)
* València Estació del Nord (stacidomo)
* València Joaquín Sorolla (stacidomo)
* València La Font de Sant Lluís (stacidomo)
* Metroo de Valencio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Valencio
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio