open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
San-Paŭla Metropolo

**Metropola Regiono San-Paŭlo** aŭ **Granda San-Paŭlo** () estas urbanizata aglomeraĵo (metropolo) kiu troviĝas en la brazila subŝtato San-Paŭlo  kaj ĉirkaŭas kaj inkluzivas la urbon San-Paŭlo.

Ĝi inkludas 39 urbojn en la brazila ŝtato de San-Paŭlo, kiuj kreskis kune en ununuran urban aglomeraĵon pro forta loĝantarkresko dum la 20-a jarcento . Kun pli ol 21.5 milionoj da loĝantoj, ĝi estas la dekunua plej granda urba aglomeraĵo en la mondo, kaj ĝi vicas unue inter la metropolaj regionoj en Brazilo .

En 2018, la loĝantaro estis taksita je proksimume 21.5 milionoj, reprezentante pli ol 10% de la loĝantaro de Brazilo. 

maldekstre|eta|Disvastigita Metropola Areo relative al la subŝtao kaj Brazilo.
La urbego San-Paŭlo ankaŭ estas sesa en la mondo laŭ loĝantoj. En la tuja najbareco de la metropola regiono de San-Paŭlo ekzistas pliaj urbaj aglomeraĵoj ĉirkaŭ la urbegoj de Campinas kaj Santos kun la metropolitenaj regionoj de Campinas kaj Baixada Santista. Procezo de kunurbeco notiĝas ĉirkaŭ la urboj São José dos Campos, Sorocaba kaj Jundiaí. Kune kun la metropolitena regiono de San-Paŭlo, preskaŭ 32,2 milionoj da homoj vivas en tiu areo, konata kiel la *Complexo Metropolitano Expandido.*

Ankaŭ ene de la metropola areo estas la ABC Paulista industria regiono, konglomeraĵo de sep urbegoj.

## Aglomera konsisto 
La aglomeraĵo inkludas la jenajn municipojn:

# Arujá
# Barueri
# Biritiba-Mirin
# Caeiras
# Cajamar
# Carapicuíba
# Cotia
# Diadema
# Embu das Artes
# Embu-Guaçu
# Ferraz de Vasconcelos
# Francisco Morato
# Franco da Rocha
# Guararema
# Guarulhos
# Itapecerica da Serra
# Itapevi
# Itaquaquecetuba
# Jandira
# Juquitiba
# Mairiporã
# Mauá
# Mogi das Cruzes
# Osasco
# Pirapora-du-Bon-Jesus
# Poa
# Ribeirão Pires
# Rio Grande da Serra
# Salesópolis
# Santa Isabel
# Santana de Parnaíba
# Santo André
# São Bernardo do Campo
# São Caetano do Sul
# San Lorenzo da Serra
# San-Paŭlo
# Suzano
# Taboão da Serra
# Vargen-Grandi-Paulista

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mapo

Kategorio:Metropoloj
Kategorio:San-Paŭlo (urbo)
Rychtářov (Brloh)

**Rychtářov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Brloh en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sude de Brloh. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Rychtářov situas en katastra teritorio **Janské Údolí** kun areo 13,76&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1690. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Rychtářov, dům.jpg|Domoj en Rychtářov
Rychtářov, domy.jpg|Domoj en Rychtářov
Lhotka and Křemže, view from Rychtářov.jpg|Vido el Rychtářov al Lhotka kaj Křemže
Rychtářov, silnice.jpg|Ŝoseo
View from Rychtářov to the north-east 03.jpg|Vido el Rychtářov al Brloh

Kategorio:Brloh (distrikto Český Krumlov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Kovářov (Brloh)

**Kovářov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Brloh en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente de Brloh. Estas ĉi tie registritaj 23 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Kovářov situas en katastra teritorio **Janské Údolí-Kovářov** kun areo 1,4&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1694. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
Ĉe vojo antaŭ domo n-ro 15 troviĝas gisfera kruco kaj familia monumento.

## Pluaj fotoj 

Brloh, Kovářov, house No16 (01).jpg|Domo nro 16
Brloh, Kovářov, house No14 (01).jpg|Domo n-ro 14
Brloh, Kovářov, farm building west 01.jpg|Agrikultura konstruaĵo en suba parto de la vilaĝo
Brloh, Kovářov, wayside cross at house No15 (01).jpg|Kruco ĉe n-ro 15

Kategorio:Brloh (distrikto Český Krumlov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Stevo Pendarovski

**Stevo PENDAROVSKI** (; naskiĝis la 3-an de aprilo 1963 en Skopjo, SFR Jugoslavio) estas nord-makedona politika sciencisto kaj politikisto de la Socialdemokrata Ligo de Makedonio (SDSM). Li estis Prezidanto de Nord-Makedonio de majo 2019 ĝis majo 2024 . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prezidantoj de Nord-Makedonio
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1963
August Karl von Egloffstein

**August Karl von EGLOFFSTEIN** (naskiĝinta la  je Kastelo Egloffstein, mortinta la  en Bad Kissingen) estis germana generalmajoro kaj grandduka saksia konsilisto.

En 1793 kaj 1794 batalis en la prusa armeo en Polujo ekservonte en 1795 por Karlo Aŭgusto (Saksio-Vajmaro-Eisenach). En 1805 li iĝis majoro partoprenonte la batalon de Jena–Auerstedt. Post kiam li fariĝis en 1807 kolonelo kaj brigadestro, li gvidis por al la sieĝo de Kołobrzeg la vajmaran taĉmenton de Rejna Federacio. En 1807 li troviĝis en Tirolo, en 1810 en Hispanujo kaj vintre en la 1812-a jaro je Rusujo. 

En januaro 1803 oni nomumis lin komandanto de ĉiuj rejnfederaciajn trupojn je Gdansko. En 1814 kaj 1815, promociite je generalmajoreco, li moderigis kampanojn kontraŭ Napoleono Bonaparte. En 1818 li engaĝiĝis en la novorganizado de  la vajmara armeo. Vajmare li anis ĉe la framasonisma loĝio Anna Amalia zu den drei Rosen.
## Fonto
"Egloffstein" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* volumo 5, Lepsiko 1906, p. 394-395
Jakov Milatović

**Jakov MILATOVIĈ** (; naskita la 7an de decembro 1986 en Podgorico) estas montenegra ekonomikisto kaj politikisto. Li estas Prezidanto de Montenegro ekde la 20-a de majo 2023. 

Milatović estis nepartia ministro por ekonomia evoluo de decembro 2020 ĝis aprilo 2022 en la registaro de Zdravko Krivokapic. En 2022 li fondis la montenegran centro-dekstra  " Evropa sad!" (Eŭropo Nun) kun Milojko Spajić . “ (“Eŭropo nun!”) kaj de tiam estas ĝia vicprezidanto  . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prezidantoj de Montenegro
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1986
Branko Crvenkovski

**Branko CRVENKOVSKI** (; naskiĝis la 12-an de oktobro 1962 en Sarajevo) estis Prezidanto de Norda Makedonio de 2004 ĝis 2009 .

En la unuaj liberaj elektoj en la SFR Jugoslavio, Crvenkovski estis elektita al la makedona parlamento en 1990. En April 1991, la eksa komunisto transprenis la prezidantecon de la Socialdemokrata Unio de Makedonio . Post la secesio de Jugoslavio, Crvenkovski iĝis la unua Ĉefministro de Makedonio la 5-an de septembro 1992. Li tenis tiun postenon ĝis 1998 kaj denove de 2002 ĝis 2004, ĝis li estis elektita Prezidanto de Makedonio en la prezidant-elekto post la morto de Boris Trajkovski .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala rfetejo de la Prezidanto de la Respubliko de Makedonio

Kategorio:Ĉefministroj de Nord-Makedonio
Kategorio:Prezidantoj de Nord-Makedonio
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1962
Richard Leakey

**Richard Erskine Frere Leakey** estis laŭfamilie brita kenja paleoantropologo, universitata instruisto, aŭtobiografo, mediprotektulo, politikisto kaj ankaŭ moderna antropologo. Richard Leakey naskiĝis la 19-an de decembro 1944 en Najrobio kaj mortis la 2-an de januaro 2022 en la sama urbo. Li estis la filo de Louis Leakey (1903-1972), kiu estis kiel la filo poste paleoantropologo kaj aldone arkeologo.

## Eksteraj ligiloj 
anglalingva nekrologo pri Richard Leakey en la gazeto *The Guardian*

Kategorio:Paleoantropologoj
Kategorio:Evoluistoj
Kategorio:Kenjanoj
Rojšín

**Rojšín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Brloh en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudoriente de Brloh. Estas ĉi tie registritaj 43 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

**Rojšín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,71&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1372.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Naturmemorindaĵo Šimečkova stráň
* Kapelo de sankta Kruco
* Niĉa kapeleto

## Pluaj fotoj 

Rojsin-2012-08-22-ZastavbaNavsi-09.JPG|Rojšín
Rojsin-2012-08-22-ZastavbaNavsi-10.JPG|Rojšín
Rojsin-2012-08-22-ZastavbaNavsi-11.JPG|Rojšín
Rojsin-2012-08-22-ZastavbaNavsi-03.JPG|Rojšín

Kategorio:Brloh (distrikto Český Krumlov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Lhotka (Křemže)

**Lhotka** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Křemže en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km okcidente de Křemže. Estas ĉi tie registritaj 36 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Lhotka situas en katastra teritorio **Chlum u Křemže** kun areo 14,81&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo direkte al Křemže
* Dia torturo malantaŭ la vilaĝo direkte al Křemže

## Pluaj fotoj 

Lhotka (Křemže) 11.jpg|Lhotka
Lhotka (Křemže) 08.jpg|Lhotka
Lhotka and Křemže, view from Rychtářov.jpg|Vido al Lhotka kaj Křemže el Rychtářov

Kategorio:Křemže
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
György Gábry

**György Gábry** [djordj gAbri], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gábry György,** estis hungara muzikologo, muzeologo.

 naskiĝis  en Istanbulo, li mortis  en Szombathely.

## Biografio 
La gepatroj revenis al Oradea depost naskiĝo de György, kie ili apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. En 1947  translokiĝis al Hungario, kie li studis komponadon inter 1947-1952 de Ferenc Szabó (komponisto) en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, poste muzikhistorion samloke de Dénes Bartha, Zoltán Kodály kaj Bence Szabolcsi. Li akiris muzikhistorian diplomon en 1957, poste li laboris en muzika kolektaĵo de  Hungara Nacia Muzeo ĝis 1974, pli poste en akademia muzika instituto 5 jarojn, sed li ankaŭ laboris en muzeo pri Ferenc Liszt inter 1976–1979. Li estis muzeologo ekde 1979 en muzika branĉo de etnografia muzeo. Li edziĝis en 1951, lia edzino naskis 2 filinojn en 1959 kaj 1962. Li ricevis premion en 1965.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Brandenburgi Katalin virginálja.* (1959)
* *Das Klavier Beethovens und Liszts.* (1966)
* *Régi hangszerek.* (1969 2-a eldono: 1976; ankaŭ germane, angle kaj france)
* *Hangszertörténeti tanulmányok. 1–3.* (1977–1978)
* *Egy hangszertípus útja Ázsiától Európáig. 1–2.* (1979–1980)
* *Liszt Ferenc és C. F. Weitzmann.* (1983)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj muzikologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Jacques Cartier (metroo de Rennes)

**Jacques Cartier** estas stacio sur la linio **a** de la metroo de Rennes, situanta en la kvartalo Villeneuve, ĉe la limo kun la kvartalo Sainte-Thérèse - Quineleu, en Rennes en la franca departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio.

Malfermita en 2002, ĝi estis dezajnita fare de la arkitektoj Philippe Lair kaj Jean-Paul Roynette.

Ĝi estas stacio, ekipita per liftoj, kiu estas alirebla por homoj kun movmalkapablo.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Rennes
* Listo de la stacioj de la metroo de Rennes

## Eksteraj ligiloj 
*  (STAR)

Kategorio:Metroo de Rennes
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2002
Kategorio:2002 en Francio
Kategorio:Transporto en Rennes
Rennes (apartigilo)

## Toponimoj 
La nomo **Rennes** ([]) estas portata, tute aŭ parte, de pluraj francaj komunumoj. 
* Rennes, komunumo de la departemento *Ille-et-Vilaine* (35), en la regiono Bretonio ;
** Rennes estas la ĉefa fervoja stacidomo de Rennes .
* Rennes-en-Grenouilles, komunumo de la departemento *Mayenne* (53) en la regiono *Pays de la Loire* ;
* Rennes-le-Château, komunumo de la departemento *Aude* (11) en la regiono Okcitanio ;
* Rennes-les-Bains, komunumo de la departemento *Aude* (11) en la regiono Okcitanio ;
* Rennes-sur-Loue, komunumo de la departemento *Doubs* (25) en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Aliaj 
* Rennes estas stacio de la Metroo de Parizo. 
* *Rue de Rennes* estas strato de la 6-a arondismento de Parizo, proksime de la stacidomo Montparnasse de kiu la fervojo kondukas al Brest kun haltejo al Rennes.
* *6190 Rennes* estas asteroido malkovrita en 1989.
Kalvinana preĝejo (Vajszló)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala historia monumento en grandvilaĝo Vajszló (Hungario).

## Historio 
Vajszló jam frue apartenis al la Osmana Imperio, la katolikaj pastroj rifuĝis, samtempe alvenis protestantaj predikistoj. Ne mirinde la loĝantoj konvertis la kalvinismon, kiun la turkoj toleris, ĉar en la kalvinismaj kirkoj mankis figuroj sur la muroj. La kalvinana didomo videbla nun estis konstruita inter 1781-1785, ĝi estis en la ĉirkaŭaĵo la unua stabila (komprenu: ŝtona) preĝejo. Ĝi estis plene restaŭrita inter 2014–2017. Tio kaŭzis surprizojn, ĉar sur la lignaj instalaĵoj sub la bruna farbo oni trovis ĉie pentritajn ornamaĵojn.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas kaj atingas la trotuaron de la strato. Tamen mankas tie la enirejo, la turo havas nur fenestrojn. Enirejo de la turo troviĝas en la korto. La turpinto estas bulboforma, en la turo 2 sonoriloj loĝas, sed nur unu estas uzata. La navo dekstre havas grandan porĉon, tie estas la enirejo. Orgeno apartenas al la instalaĵoj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* informoj kun foto legebla pli malsupre 
* pri la sonoriloj 

Vajszló
István Dienes

**István Dienes** [iŝtvAn dieneŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Dienes István András,** estis hungara arkeologo, muzeologo.

 naskiĝis  en Nyíregyháza, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 batalis en 1944 en nazia Germanio, en la sekva jaro li estis militkaptito. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1947, poste li estis oficisto en Budapeŝto. Li akiris arkeologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1954, ĝuste post jardeko li doktoriĝis en la universitato. Post la diplomo li estis muzeologo en Szeged, sed dum la hungara revolucio de 1956 li estis revoluciulo, tial poste li devis forlasi la urbon. Inter 1957 kaj 1994 li estis muzeologo de Hungara Nacia Muzeo, sed li ofte partoprenis en arkeologiaj elfosaĵoj. Ĉirkaŭ 1980 li aliĝis al la subtera opozicio. Li okupiĝis arkeologie pri erao de la Patrujokupo. Li edziĝis en 1954 kaj li ricevis premiojn inter 1963-1994.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A bordányi – Csongrád megye – honfoglaló magyar asszony lószerszáma.* (1956)
* *A honfoglaló magyarok fakengyele.* (1958)
* *A magyar honfoglalás kora.* (1968; 3-a tralaborita eldono: 1976)
* *A honfoglaló magyarok.* (monografio, 1972 3-a eldono: 1978; angle, france kaj germane: 1972)
* *A sámánok társadalmi szerepe a nomád államokban.* (1985)
* *A honfoglaló magyarok.* (1998)
* *A sámánok társadalmi szerepe a nomád államokban.* (2001)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Granda Monterejo

La **Montereja metropola regiono**, aŭ **Granda Monterejo** (, akronime **ZMMTY**) referencas al la ĉirkaŭa urba aglomeraĵo de Monterejo, Nuevo León. Oficiale nomita , la metropola regiono estas la dua plejgranda en Meksiko.

## Superrigardo 
La Monterrey metropola regiono konsistas de la jenaj  municipoj kaj urboj:

* Apodaca
* Cadereyta Jiménez
* El Carmen
* Escobedo
* García
* Guadalupe
* Juárez
* Monterrey
* Salinas Victoria
* San Nicolás de los Garza
* San Pedro Garza García
* Santa Catarina
* Santiago
* Ciénega de Flores
* Ĝenerala Zuazua
* Pesquería

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* INEGI - Statistiko de la ZMM - 2001 
* https://www.nuevoleon.gob.mx 

Kategorio:Metropoloj
Kategorio:Meksiko
Kategorio:Monterejo
Granda Gvadalaharo

La **Guadalajara metropola regiono** (, akronime **ZMG**) estas la plej loĝata metropola regionon de la meksika subŝtato de Jalisco kaj la tria plej granda en la lando post Granda Meksikurbo kaj Granda Monterejo. 

Ĝi inkluzivas la kernan urbon de Gvadalaharo kaj la ĉirkaŭaj urboj de Zapopan, Tlaquepaque, Tonalá, Tlajomulco de Zúñiga, El Salto, Ixtlahuacán de los Membrillos kaj Juanacatlán.

## Referencoj 
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Metropoloj
Kategorio:Meksiko
Bengala otido

La **Bengala otido** (*Houbaropsis bengalensis*) estas granda birdo de la familio de Otidedoj de la ordo Otidoformaj. Ĝi estas indiĝena de la Hinda subkontinento, Kamboĝo, kaj Vjetnamo. Ĝi estas listita kiel Draste endanĝerigita en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj ĉar oni ĉirkaŭkalkulis malpli ol 1 000 individuoj vivantaj je 2017. Ĝi estas la nura membro de la genro *Houbaropsis*.

## Aspekto
thumb|maldekstre|Plenkreska ino dumfluge en Manas Nacia Parko.
La masklo de la Bengala otido havas nigran plumaron el la kapo kaj kolo al la malsupraj partoj. Ĝia kapo portas longan malgrandan kreston, kaj la kolo havas longecajn montroplumojn. La supra flanko estas sablokolora kun fajnaj nigraj vermikulaĵoj kaj nigraj sagpintaj markoj, kaj estas okulfrapa granda blanka makulo de la flugilkovriloj ĝis la flugilplumoj. Dumfluge, la flugiloj de la masklo prezentiĝas tute blankaj krom la malhelaj primaraj flugilplumoj. La piedoj kaj kruroj estas flavaj, la beko kaj irisoj estas malhelaj. La ino estas sablobruna simila al la dorso de la maskloj kun malhelbruna krono kaj mallarĝaj malhelaj strioj laŭ la flanko de la kolo. Ŝiaj flugilkovriloj estas pli helaj ol la flugilplumoj kaj kovritaj per fajna malhela strio. Nematuraj bengalaj otidoj aspektas kiel inoj. Plenkreskuloj varias de 66–68 cm de longo kaj altas proksimume 55 cm. La ino estas pli granda ol la masklo kaj pezas ĉirkaŭ 1,7–1,9 kg kontraŭ pezo de 1,2–1,5 kg ĉe maskloj.

## Distribuado kaj habitato
, Barato.]]
La Bengala otido havas du disajn populaciojn. Unu el Utar Pradeŝ tra Terai de Nepalo ĝis Asamo kaj Arunaĉal Pradeŝ en Barato, kaj historie ĝis Bangladeŝo. La alia vivas en Kamboĝo kaj eble en apuda suda Vjetnamo. Ĝi estas ĉefe sidloka en siaj reproduktejoj; ĉe Tonlé Sap en Kamboĝo tamen la birdoj uzas herbejojn apud lago por reproduktado, kaj forira el akvejo por la malseka sezono kiam la reproduktejoj inundiĝas. Simile, la Terai populacio ŝajne moviĝas al pli varmaj malaltaj teroj en vintro. Migrado ne estas longdistanca tamen, kaj probable limiĝas al kelkaj dekoj da kilometroj.

Bengalaj otidoj vivas en malfermaj altherbejaj habitatoj kun disaj arbustoj. La plej gravaj herbospecioj estas imperatoj *Imperata*, aparte la arĝenta satenvosto *I. cylindrica*, sukerkano (*Saccharum*, aparte *S. spontaneum*), muniherboj (*Tripidium bengalense*), kaj *Desmostachya bipinnata*. La birdoj estas kutime renkonteblaj en la fruaj matenoj kaj vesperoj kaj estas plej facile videblaj en la reprodukta sezono de marto ĝis aŭgusto, kiam okazas la plej multaj censoj de la populacio. Precipe inter marto kaj majo, kiam ili faras siajn mirindajn pariĝajn ceremoniojn, maskloj estas multe pli okulfrapaj ol la kripto-koloraj inoj, kiuj krome preferas altajn herbejojn riĉajn je sukerkano.

## Referencoj
## Bibliografio
* Grimmett, R; Inskipp, C. kaj T. (1998). *Birds of the Indian Subcontinent*. Christopher Helm, London. 

## Eksteraj ligiloj
* BirdLife International (BLI) (2007). [ 2006-2007 Red List status changes ]. Alirita en 2007-8-26.
* 

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Faŭno de  Barato
Kategorio:Palearktisa faŭno
Preĝejo Sankta Vito (Hollersbach)

**Preĝejo Sankta Vito** (germane: *Pfarrkirche Hollersbach*) estas romkatolika paroĥa kirko je Hollersbach, Aŭstrujo, ene de la dekanujo Stuhlfelden. 

Mencio unua endokumenta estis en 1348; en 1892/93 la tuto novkonstruiĝis laŭ planoj de Ferdinand Ranggetiner kaj pro volo de pastro Marin Buchner, kaj konsekriĝo okazis en 1894 fare de lia arkiepiskopa moŝto Johannes Evangelist Haller. La malposta ejo datumis el la 14-a jarcento kaj en 1731 la kirko pligrandiĝis iom. De la tiama baroka interno konservighis nur kelkaj malmultaj objektoj spekteblaj en al regionhistoria muzeo. La norda turo estis starigita en la 1900-a jaro; en 1938 kaj en 1987 oni faris restaŭradojn. En 1990 Peter Schuh kreis popolan altaron por ĝi.

La novromanikaĵo ĉirkaŭatas de tombejo. La modesta unu navo havas pli mallongan altarejon kun plurangula finiĝo. Havas la turo kuplitajn fenestrojn kaj pintan spajron. La interna aranĝo estis en 1894; la uesta galerio havas du etajĝojn. La ĉefaltaro havas altarbildon pri la sankta koro de Jesuo de F. Walker kaj statuojn de la sanktuloj Vito kaj Aŭgusteno. La maldekstra flanka altaro montras la madonon kun infano Jesuo kaj la animojn en la purgatorio (ankaŭ de Walter) kaj statuojn de Moniko kaj Elizabeto. La dekstra flanka altaro temigas la familion de Jesuo (de Balthasar Waltl) kaj havas statuojn de Miĥaeolo kaj Rafaelo. En la longa navo estas pietato. Sonorilon muldis en la jaro 1571 Hans Christof Löffler.

La volbopentraĵojn faris Rudolf Margreiter, pri la sankta Triunuo, la kvar evangeliistoj, Ruperto de Salcburgo kaj Virgilio de Salcburgo. La orgenon kreis en 1900 Matthäus Mauracher, sur la supra etaĝo de la uesta galerio. 

La novromanika tombeja kapelo estiĝis samtempe kiel la kirko, en 1894. La monumento pri falintaj soldatoj ĉe al tombeja muro havas krucifikson de Gustav Resatz el 1954.

## Literaturo 
* "Hollersbach im Pinzgau, Pfarrkirche hl. Vitus, Friedhofskapelle, Kriegerdenkmal an der Friedhofsmauer." Ĉe: *Die Kunstdenkmäler Österreichs. Dehio Salzburg 1986,* p. 170–171

## Eksteraj ligiloj 
*hejmpaĝo

## Notoj 
Hollersbach
Kategorio:Pinzgau
Hollersbach 
Saalfelden
Rohy (Brloh)

**Rohy** estas domaro en Ĉeĥio kaj baza setlejunuo de municipo Brloh en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas 11 km nordokcidente de la centro de Český Krumlov, en Blanska arbaro, sur deklivoj de nordokcidenta konveksaĵo de monto Kleť – en supermara alteco 752 m. La baza setlejunuo Rohy havas areon 517 ha. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Rohy situas en katastra teritorio **Janské Údolí** kun areo 13,76&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Rohy, pohled na osadu II.jpg|Vido al domaro Rohy
Rohy, pohled na osadu III.jpg|Vido al domaro Rohy

Kategorio:Brloh (distrikto Český Krumlov)
Kategorio:Domaroj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Bazaj setlejunuoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Kontraŭekologiismo

**Kontraŭekologiismo** estas politika tendenco, kiu, kvankam ne celante damaĝon al la medio, kontraŭas politikojn rekomendantajn mediajn protektadon. Ĝi baziĝas precipe sur deziro konvinki la publikon, ke tiuj politikoj havas negativan efikon sur la socio aŭ almenaŭ malpliigi ilian zorgon pri mediaj aferoj, kaj persvadi politikistojn ne pligrandigi mediajn regularojn. La esenca zorgo de la propagandantoj de tiu ĉi movado estas la timo de ekonomia nekresko.

Kelkaj propagandantoj de tiu ĉi doktrino opinias, ke homoj ne bezonas enmiksiĝi en la naturajn procezojn de la Tero (precipe ĉar ili argumentas, ke ekosistemoj ne estas tiom fraĝilaj kiom ekologoj asertas, kaj ke ili povas resaniĝi memstare) kaj tial ne necesas mediaj regularoj.

Laŭ analizo de la Universitato de Kembriĝo en 2020 pri la kontraŭekologiisma retoriko, ekzistas kvar ĉefaj grupoj da asertaroj havantaj la efikon prokrasti agojn en la batalo kontraŭ klimata ŝanĝo. Laŭ la kazo, la argumentoj skeme estas, ke "jam estas tro malfrue", ke "aliuloj kulpas" aŭ ke rimedoj por kontraŭbatali klimatan ŝanĝiĝon estus pli damaĝaj al la socio ol la klimata ŝanĝo mem. Kvara grupo, nomata "teknologia optimismo", reliefigas alt-nivelajn teknikojn por adaptiĝi al la klimata malordo, sen mencii vivstilojn. Estus, iel, “ne ŝanĝi la sistemon, eĉ se tio signifas ŝanĝi la klimaton”.

La historiisto de la sciencoj Jean-Baptiste Fressoz moderigas la optimismon, kiun la evoluo de renoviĝanta energio povas veki: *"Sen diri tion, sen pridiskuti tion, en la 1980-1990-aj jaroj, la industriaj landoj kaj tiuj, kiuj iĝos tiel elektis — se tiu vorto havas ajnan signifon - ekonomian kreskon kaj mondvarmiĝon kaj dependigis sin de adaptiĝo. Ĉi tiu rezigno neniam estis eksplicitata, kaj la loĝantaroj neniam estis konsultataj, precipe tiuj, kiuj estos kaj jam estas ĝiaj viktimoj."*

Michel Forst, Speciala Raportisto de Unuiĝintaj Nacioj, notas ke ĉie en la mondo, *"la respondo [de Ŝtatoj] al pacaj manifestacioj favore al protektado de la medio konsistas ĉiam pli el subpremado prefere ol ebligi kaj protekti tiujn kiuj klopodas komuniki pri la medio"*. Tiel, ni observas uzon de leĝaro pri organizita krimo kontraŭ ili. Ekologiistoj estas akuzitaj pri la efikoj, dum ili denuncas la kaŭzojn.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ekologiismo
* Konsumismo
* Maltusismo
* Naturprotektismo
* Novklasika ekonomika skolo
* Kontraŭsciencismo
* Negado de la klimata varmiĝo
* Roma Klubo
* Socia ekologio (Murray Bookchin)
* Verdlavado

Kategorio:Kritiko laŭ ideologioj
Kategorio:Politikaj ideologioj
Rychtářov (Vyškov)

**Rychtářov** () estas iama montara municipo en Ĉeĥio, parto de urbo Vyškov, situanta sur la suda deklivo de Drahana montetaro apud ŝoseo el Vyškov ĝis Sloup. Ĝi situas en distanco 10 km de Vyškov. Daŭre ĉi tie vivas  ().

**Rychtářov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 18,88 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381. En la jaro 1941 la municipo estas forloĝigita fare de okupantoj kaj denove enloĝigita en la jaro 1945

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Ruino de burgo Stagnov kun pereinta municipo Hrádek - proksimume 1,5 km okcidente de la municipo
* Ruino de burgo Kuchlov proksimume 2,5 km okcidente de la municipo
* Ĉasista kasteleto Troyerstein konstruita en dislimejo de jaroj 1745–1758, fondita de episkopo de Olomouc Ferdinand Julius Troyer z Troyersteinu.
* Naskodomo de orientalisto Alois Musil kun memortabulo.

## Pluaj fotoj 

Obyvatelé Rychtářova opouštějí v březnu 1941 vesnici.gif|Loĝantoj de Rychtářov estas forlasantaj en marto 1941 sian vilaĝon
Stromy před branou do Troyersteinu - Rychtářov.jpg|Arboj antaŭ la pordego de Troyerstein
Lovecký zámeček Troyerstein.JPG|Ĉasista kasteleto Troyerstein

Kategorio:Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Atifete Jahjaga

**Atifete JAHJAGA** [ atɪf'e:tɛ jahj'a:ga ] (naskiĝis la 20-an de aprilo 1975 en Raškoc apud Đakovica, SFR Jugoslavio, nun Kosovo) estis Prezidanto de la Respubliko Kosovo de 2011 ĝis aprilo 2016. Ŝi estis la unua virino, la unua sendependa kandidato kaj la unua persono en ĉi tiu ofico por plenumi la kvinjaran oficperiodon. Ŝi ankaŭ estas la unua ina prezidento de Eŭropo de ĉefe islama lando.

Ŝi estis la plej juna ina ŝtatestro en la mondo en tiu tempo kaj la plej juna ŝtatestro por funkcii kiel prezidanto. Estas nur tri viroj pli junaj ol ŝi: du monarkoj kaj hereda respublikestro .

## Kariero kaj politiko 
Jahjaga estis vicĉefo de la polictrupo de Kosovo antaŭ ol ŝi iĝis prezidanto . Ŝi studis en la jura fakultato de la universitato de Priština kaj havas kroman edukadon el Britio, Germanio kaj Usono . 

Ŝi estis nomumita kiel prezidenta kandidato la 6an de aprilo 2011, kaj ricevis 80 el la 100 voĉoj de tiuj kiuj partoprenis en la voĉdono en la Nacia Asembleo la 7an de aprilo  

Jahjaga estis konsiderita aliancano de Usono kaj Eŭropa Unio . Ŝi serĉis la aliĝon de Kosovo al la EU kaj NATO . La ĉefa zorgo estis la relative juna loĝantaro de la lando. Ŝi antaŭenigis studentajn interŝanĝojn kun aliaj landoj kaj postulis la forigo de vizopostuloj por kosovanoj. Ŝi kalkulis je subteno de Usono kaj EU por kontraŭbatali altan senlaborecon.  .  La 7an de aprilo 2016, ŝi estis sukcedita pri la prezidanteco fare de Hashim Thaçi. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de fondaĵo Jahjaga
* Oficiala retejo

Kategorio:Prezidantoj de Kosovo
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Kosovaj albanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1975
Garcia la 1-a (Gaskonio)

**García la 1-a Jiménez (Gaskonio)** estis Duko de Gaskonio (816-818), sukcedinto de García Jiménez (740-816), ankaŭ konata kiel Semeno aŭ Seguin la 1-a Lupo.

eta|maldekstre|400px|Duklando de Gaskonio post la Batalo de Puatiero (734-743).

Li verŝajne partoprenis kun sia patro en kampanjojn kontraŭ la Emirlando de Kordovo. Post la morto de sia patro Semeno la 1-a Lupo, en 816-a, li iĝis la nova duko. Li sendis soldatojn gviditajn fare de sia parenco Sanĉo por helpi Velasco, Grafon de Pamplono.

Laŭ pluraj rakontoj lia kuzo Lupus Centulus iĝis duko kune kun li, sed laŭ aliaj raportoj tio okazis en 818-a. Ekde 817-a komenciĝis konfliktoj kun Pepino la 1-a, reĝo de Akvitanio.

En 818, frankaj trupoj estis venkitaj en batalo proksime de Pankorbo fare de maŭroj kaj eŭskoj gviditaj de Iñigo Iñiguez. Tio malfortigis la pozicion de la Franka Imperio en la nordo de la Ibera Duoninsulo. En la sama tempo, homoj de Gaskonio estis malfeliĉaj kun la morto de sia taĉmento gvidita fare de Sansham. Tion uzis Garcia la 1-a, kiu, kune kun Lupus Centula, ribelis kontraŭ la reĝo Pepino la 1-a, sed en la milito de 819 la fratoj estis venkitaj, Garcia la 1-a mortis kaj Lupus Centulus estis ekzilita. Alia kuzo, Asnar Sansh, iĝis la nova duko.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 760
Kategorio:Mortintoj en 819
Kategorio:Naskiĝintoj en la 8-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 9-a jarcento
Eŭropa Asocio de Studentoj pri Juro

La **Eŭropa** **Jurstudenta Asocio** (, akronime **ELSA**) estas politike neŭtrala, sendependa kaj neprofitcela reto de jurstudantoj kaj junaj advokatoj en Eŭropo 

Nuntempe, ELSA estas la plej granda organizaĵo por jurstudantoj, kunigante proksimume  homojn el 220 universitatoj en 40 eŭropaj landoj .

La organizaĵo ofertas gamon da agadoj al siaj membroj kiuj helpos evoluigi iliajn jurajn kaj personajn kvalitojn. La organizaĵo havas sian sidejon en Bruselo.

ELSA havas konsultiĝan statuson en aŭ kunlaboraj interkonsentoj kun kelkaj internaciaj organizaĵoj, inkluzive de la Konsilio de Eŭropo, la Ekonomia kaj Socia Konsilio de UN, la Komisiono de UN pri Internacia Komerca Juro, Unesko kaj la Alta Komisiito de UN pri Rifuĝintoj .

ELSA estis fondita la 4-an de majo 1981 de studentoj el Germanio, Aŭstrio, Hungario kaj Pollando .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ELSA Internacio
* John H. Jackson Dubinda Tribunala Konkurso

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1981
Kategorio:Jura edukado
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj en Belgio
Kategorio:Organizaĵoj en Bruselo
Savilea otido

La **Savilea otido** (*Lophotis savilei*) estas granda birdo de la familio de Otidedoj de la ordo Otidoformaj. Ĝi estas indiĝena de Burkino, Kameruno, Ĉado, Eburbordo, Gambio, Malio, Maŭritanio, Niĝero, Niĝerio, Senegalo, kaj Sudano.

## Aspekto
Plenkreskuloj havas mallongajn maldikajn kolojn kaj krurojn, kun granda kapo. La supro de kapo kaj malsupra antaŭkolo estas grizaj kun nigra strio centre situanta sur la mentono kaj malgranda blanka ŝultrobendo sur ĉiu flanko de la bazkolo. La supraj partoj de la birdo estas palaj kun nigraj strioj kaj sagopintaj markoj. Inoj aspektas vide similaj al maskloj, tamen mankas la blugrizaj kaj nigraj markoj sur sia kapo. La Savilea otido apartenas al la genro *Lophotis*, sed antaŭe oni opiniis ĝin apartenanta al la genro *Eupodotis*. Ili vivas en arbustoj kaj maldensaj arbaroj, proksime de sekiĝintaj lagetoj kaj maldensejoj, kaj plataj arbedoj kun Aristida herbo kaj *Acacia raddiana*. Tio estas simila al la cetero de la familio *Otididae*, kiuj tipe vivas en moderklimataj kaj tropikaj malaltebenaĵaj sekaj herbejoj.

Ili troviĝas en sudokcidenta Maŭritanio kaj Senegalo orienten tra Malio, Burkino, sudokcidenta Niĝero, nordorienta Niĝerio, kaj Ĉadio ĝis centra Sudano. Oni supozis, ke la otido de Savile estis limigita al la Sahela biomo sed nun estis vidita kiel pli vastigita suden.

## Referencoj
## Bibliografio
* Josep del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal: *Handbook of the Birds of the World.* Band 3: *Hoatzin to Auks.* Lynx Edicions, Barcelona 1996, .

## Eksteraj ligiloj
* BirdLife International 2004.  Eupodotis savilei. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Elŝutita la 24an de Julio 2007.

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Palearktisa faŭno
Lophotis

*Lophotis * estas genro de la familio de Otidedoj de la ordo Otidoformaj. La genro enhavas tri speciojn, ĉiuj el ili troviĝantaj en Afriko kaj kaj iam metitaj en la genron *Eupodotis*, fakte tre proksime rilataj al tiu genro kaj al la genro *Afrotis*. Distinga trajto de la genro estas rozkolora movebla kresto.

## Specioj
## Referencoj
## Bibliografio
* Josep del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal: *Handbook of the Birds of the World.* Band 3: *Hoatzin to Auks.* Lynx Edicions, Barcelona 1996, .

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Palearktisa faŭno
Chlamydotis

***Chlamydotis*** estas genro de grandaj birdoj de la familio de Otidedoj de la ordo Otidoformaj. 

La genronomo devenas el Antikva greka *ĥlamus*, ĉevala mantelo kun pezoj kudritaj en la angulojn, kaj *otis*, otidoj.

Membroj de tiu genro montras malmulton de seksa dimorfismo en sia plumaro. La klado konsistas el du vivantaj specioj, iam konsiderataj samspeciaj formoj de frata grupo ene de la klado kiu inkludas la genron *Otis*. 

## Specioj 
* †*Chlamydotis affinis* (Lydekker 1891a) Brodkorb 1967
* †*Chlamydotis mesetaria* Sánchez Marco 1990
* Makkvina otido, *Chlamydotis macqueenii* (Gray 1832)
* Hubara otido, *Chlamydotis undulata* (Jacquin 1784)
** *C. u. fuertaventurae* (Rothschild & Hartert 1894) (Kanaria hubara otido)
** *C. u. undulata* (Jacquin 1784) (Nordafrika hubara otido)

## Taksonomio 
La genron establis la franca natursciencisto René Primevère Lesson en 1839 kaj tiam inkludis nur unu specion, kiu estis iam priskribita en la genron *Otis*. La genronomo *Houbara* estis uzita de Charles Lucien Bonaparte, sed tio forfalis, iĝante *nomen nudum*, ĉar ne plenumis la postulojn por zoologiaj nomoj. La azia *houbara* disiĝis surbaze de diferenca memmontrado, diferencoj en plumarkoloraro kaj surbaze de bone establitaj genetikaj diferencoj. Oni supozas, ke ambaŭ specioj apartiĝis dum periodo de ekstrema arideco antaŭ ĉirkaŭ 0.9 milionoj da jaroj.

## Disvastiĝo 
La afrika hubaro reproduktiĝas en la Kanariaj insuloj kaj Nordafriko. La azia hubaro troveblas en sudokcidenta Azio kaj laŭ la seka regiono inter la Kaspia Maro kaj la Gobia Dezerto. Multaj birdoj de la pli nordaj populacioj migras suden vintre kaj la Makkvina otido estis historie konata pro sia vagado kaj individuoj estis trovitaj bone ekster sia kutima teritorio. Ili reproduktiĝas en dezertoj kaj aliaj aridaj sablaj areoj kaj suferas pro homa ĝenado. Populacioj de ambaŭ tiuj otidoj estis tre reduktitaj pro ĉasado, falkoĉasado kaj hom-induktitaj vivŝanĝoj.

## Referencoj kaj ligoj 
## Eksteraj ligiloj
* Taxonomic recommendations for British birds  (PDF formato).

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Palearktisa faŭno
Atalante (metroo de Rennes)

**Atalante** estas stacio sur la linio **b** de la metroo de Rennes, situanta en la kvartalo Campagne Nord / Via Silva, en Cesson-Sévigné, ĉe la limo kun Rennes, en la franca departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio.

Malfermita en 2022, ĝi estis dezajnita fare de la arkitektoj Ludovic Alexandre Architecte kaj Alexandre & Massinon Architectes.

Ĝi estas stacio, ekipita per liftoj, kiu estas alirebla por homoj kun movmalkapablo.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Rennes
* Listo de la stacioj de la metroo de Rennes

## Eksteraj ligiloj 
*  (STAR)

Kategorio:Cesson-Sévigné
Kategorio:Metroo de Rennes
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2022
Kategorio:2022 en Francio
Kategorio:Transporto en Rennes
Etiopia otido

La **Etiopia otido** (kaj laŭ la scienca nomo *Heterotetrax humilis* ankaŭ Malgranda bruna otido) estas mezgranda birdo de la familio de Otidedoj de la ordo Otidoformaj. Ĝi estas indiĝena de Orienta Afriko, nome en Somalio kaj Etiopio, kie ĝiaj naturaj habitatoj estas tropikaj kaj subtropikaj sekaj arbustaroj kaj tropikaj kaj subtropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj. Kiel indikas la specia nomo *humilis*, tiu otido estas la plej malgranda en la mondo kun nur 45&nbsp;cm kaj 600 g. Ĝi estas minacata pro habitatodetruo.

## Aspekto
Kiel la plej malgranda specio en sia genro, la malgranda bruna otido atingas maksimuman longon de proksimume 45 cm. Ili estas helbrunaj birdoj kun blankecaj subaj partoj. La masklo havas nigran tufon sur la nuko, kaj nigran gorĝon makulecan per blanka koloro. Al la ino mankas tiuj nigraj areoj, anstataŭe ŝi havas tre sablokoloran makulareon sur la dorso, flugiloj kaj brusto. Kaj masklo kaj ino havas malhelajn flugilplumojn, kaj dum flugado montras sveltan blankan enverguron, kiu disigas la nigrajn plumojn de la sablobrunaj flugilkovriloj. La ino de Blankventra otido (*Eupodotis senegalensis*), kiu havas pli larĝan teritorion, estas pli granda kaj pli malhela kaj havas bluecgrizan koloron sur la kolo. La voko de la eta bruna otido estas eldirata havante la kolon etendita kaj la kapon ĵetita malantaŭen kaj ĝi estas altatona, sonora.

## Distribuado kaj habitato
La Etiopia otido estas endemia de Korno de Afriko, kie ĝia teritorio inkludas sudan kaj orientan Etiopion kaj nordan kaj centran Somalion. Ĝia tipa habitato estas seka arbustaro kaj malferma dornarbustaro, kaj ĝi foje translokiĝas al herbotufaj ebenaĵoj. Ili vivas je altaĵoj de ĝis 1500 m.

## Referencoj
## Bibliografio
* Josep del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal: *Handbook of the Birds of the World.* Band 3: *Hoatzin to Auks.* Lynx Edicions, Barcelona 1996, .

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko
Kategorio:Palearktisa faŭno
Teréz Gerszi

'*** [gersi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gerszi Teréz,*' estis hungara arthistoriisto, muzeologo, membro de la Reĝa Akademio de Belgio (1992). Ŝia edzo estis Béla Stoll.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Újpest en 1945, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1951. Post la diplomo ŝi estis muzeologo de la Belarta Muzeo (Budapeŝto) ĝis sia pensiuliĝo en 1993, tamen ankaŭ poste ŝi faris laborojn por la muzeo. Intertempe ŝi estis levita ĉefmuzeologo en 1973, ŝi doktoriĝis en 1995 (sen esti kandidato (CSc)) antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi specialiĝis pri grafikaĵoj, precipe pri litografioj. Ŝi ricevis stipendion en 1951, premiojn inter 1964-2016. 

## Elektitaj kreitaj ekspozicioj 
* Rembrandt rézkarcai és rajzai. (1965)
* Az európai grafika ötszáz éve:
** 1. *Dürer évszázada.* (1981)
** 2. *Rembrandt évszázada.* (1981)
* *Leonardótól van Gogh-ig* (1985, )
* *Mesterrajzok New Yorkból.* (1989)
* *Lucas van Leyden és kortársai.* (1994)
* *Rembrant 400.* (2006, kun 120 mil vizitantoj!)
* *Pieter Bruegel kora.* (2012)

## Elektitaj muzeaj katalogoj 
* *A Szépművészeti Múzeum legszebb rajzai.* (1956)
* *Bruegeltől Rembrandtig.* (1967)
* *Trésors du Musée de Budapest.* (1972)
* *Az európai grafika ötszáz éve.* (5 partoj, 1980–1985)
* *Lucas van Leyden és kortársai.* (1994)
* *Rembrandt 400. Rézkarcok és rajzok.* (2006)

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar történelmi litográfia.* (1953)
* *Adalékok a rudolfinus kör német mestereinek munkásságához.* (1958)
* *A magyar kőrajzolás története a XIX. században.* (monografio, 1960)
* *Bruegel és századának németalföldi festészete magyarországi múzeumokban.* (1970; 2-a eldono: 1974; ankaŭ angle, germane, france kaj ruse)
* *Brueghel and His Age.* (monografio, 1971)
* *A németalföldi rajzművészet két évszázada.* (1976; 3-a eldono: 1989; ankaŭ nederlande, france, germane kaj ĉeĥe)
* *A Newly Identified Drawing by Joseph Heintz the Elder.* (1983)
* *Peter Bruegel és a németalföldi tájkép. A hagyomány szerepe és jelentősége a művészetben.* (disertaĵo, 1992)
* *Dürertől Dalíig. A Szépművészeti Múzeum legszebb rajzai.* (2000 2-a eldono: 2005; ankaŭ angle kaj represoj)
* *Új szépségeszmény Pieter Bruegel századában.* (2012)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio angle
* akademia paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Svjatoslav Loginov

**Svjatoslav LOGINOV**, naskiĝnome **Svjatoslav Vladimiroviĉ Vitman** () (naskiĝis  en Ussurijsk, Rusio (tiam Voroŝilov, USSR)) estas rusia verkisto. Li verkas plejparte sciencfikcion.

Lia unua publikigo estis en 1975 en magazino *Уральский следопыт* (*Ural Pathfinder*).
* Premio Aelita (2008)
* Strannik (2003)
* Premio de Beljajev (1995)

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Rusiaj verkistoj
Kategorio:Ateismaj verkistoj
Sablokresta otido

La **Sablokresta otido** (*Lophotis gindiana*) estas mezgranda birdo de la familio de Otidedoj de la ordo Otidoformaj. Ĝi estas indiĝena de Orienta Afriko, nome en Somalio, Etiopio, Kenjo. La populacioj estas stabilaj kaj la specio estas konsiderita Malplej Zorgiga.

## Aspekto
thumb|maldekstre|Ino.
La Sablokresta otido estas mezgranda orientafrika birdo kiu povas atingi ĝis 60 cm alte. Kompare kun aliaj afrikaj otidoj, tiu specio estas relative malgranda. Maskloj de Sablokrestaj otidoj pezas inter 675 kaj 900 gramoj. Maturaj maskloj montras nigran strion kiu etendiĝas el la gorĝo ĝis la brusto. Ĉe inoj, la linio videbla en la gorĝo estas pli senkolora kaj la ĝenerala griza koloro videbla en la masklo estas anstataŭata de helbruna koloro. Kiam la flugiloj de la birdo estas etenditaj, videblas granda blanka areo sub ĉiu flugilo. *Otididae*, nome la otida familio, enhavas 25 speciojn de vivantaj otidoj. La birdo estas nemigranta sidlokema en Sudano, Somalio, Eritreo, Ugando, Tanzanio, kaj Kenjo. La Sablokresta otido estas sidlokema kaj povas troviĝi en dorna arbustaro kaj aridaj ŝtondezertaj habitatoj. En Kenjo, ĝi preferas aridajn ĝis duonaridajn klimatojn, kaj forestas el malsekaj areoj de la marborda areo. Ĝi estas diferenca el plimulto de otidoj en tio ke ĝi malplej ofte estas vidata en altaj herbejoj, kaj preferas ekosistemojn de ŝtonaj aŭ sablaj grundoj. La koloraro de la ino havigas taŭgan kamufladon en tiaj habitatoj.

## Referencoj
## Bibliografio
* Josep del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal: *Handbook of the Birds of the World.* Band 3: *Hoatzin to Auks.* Lynx Edicions, Barcelona 1996, .

## Eksteraj ligiloj
* voĉo
* Cornell Lab of Ornithology: Buff-crested bustard
* Trinkokutimo

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko
Kategorio:Palearktisa faŭno
Ruĝkresta otido

La **Ruĝkresta otido** (*Lophotis ruficrista*) estas granda birdo de la familio de Otidedoj de la ordo Otidoformaj. Ĝi estas indiĝena de Angolo, Bocvano, Svazilando, Mozambiko, Namibio, Sudafriko, Zambio, kaj Zimbabvo.

## Aspekto
[thumb|maldekstre|Masklo de Ruĝkresta otido en [Nacia parko Etoŝa, Namibio.]]
thumb|maldekstre|Ino de Ruĝkresta otido.
La Ruĝkresta otido estas ĝis 50 cm longa kun maksimuma pezo de 680 g. La plumaro de la flugiloj falditaj sur la dorso estas markita per V-formitaj ŝablonoj de hela kremkoloro kun iom da blanko ĉe la flankoj. Brustaj plumoj estas nigraj. Kruroj estas palflavaj kaj piedoj grizaj.

## Taksonomio
Tipa specimeno de *Otis ruficrista* Smith  ekzistas en la kolekto de la Naciaj Muzeoj de Liverpool en la *World Museum*, kun la numero D56 (maskla plenkreskulo). La specimeno estis kolektita en “Country between Latakoo and the Tropic of Capricorn”, Sudafriko fare de Andrew Smith. La specimeno estis aĉetita el la Sudafrika Muzeo,, venis al la nacia kolekto de Liverpool pere de la kolekto de Edward Smith-Stanley, grafo de Derby, kaj heredis ĝin la lokanoj de Liverpool en 1851. Estas plia tipa specimeno en la birdokolekto de la Naturhistoria Muzeo de Tring, Hertfordshire.

## Seksa dimorfismo
La masklo havas grizbluan kapoplumaron kun areo de ruĝetaj plumoj sur la nuko, kio nomas la specion per ambaŭ nomoj. Kiam maskloj altiras inojn, la plumoj de ilia vertico leviĝas por formi kreston kaj tiuj de la gorĝo kaj kolo ŝveliĝas. La inoj kaj la nematuruloj havas brunajn anstataŭ grizajn kapoplumojn.

## Habitato
Ruĝkresta otido vivas en diversaj medioj: seka savano, malferma arbaro, dorna arbustaro, sed foje ankaŭ malseka arbaro. Ĝi estas sidlokema pli ol migranta birdo.

## Referencoj
## Bibliografio
* Josep del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal: *Handbook of the Birds of the World.* Band 3: *Hoatzin to Auks.* Lynx Edicions, Barcelona 1996, .

## Eksteraj ligiloj
* Red-crested Korhaan - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Palearktisa faŭno
Fülöp Grünwald

'*** [fulop grunvald], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Grünwald Fülöp,*' estis hungara muzeologo, mezlerneja kaj universitata instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Grünvald*.

 naskiĝis  en Sopron, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio, lia patro estis rabeno.  akiris pedagogian kaj filozofian diplomojn en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1913, lia majstro estis Henrik Marczali. Post la diplomo li instruis en juda lernejo, ekde 1919 en ĵus fondita juda gimnazio, fine inter 1948-1958 li estis ties gimnaziestro. Li estis katedrestro en Instituto por rabenoj (1959–1964), krome muzeologo de la hungara juda muzeo ((1934–1949), fine muzeestro (1949–1964).

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az Országos Magyar Zsidó Múzeum kongresszusi kiállításának katalógusa.* (katalogo, kunkompilisto, 1935)
* *A zsidók története Budán.* Vázlat. (skizo, 1938)
* *A zsidó települések múltja magyar földön.* (1942)
* *A 90 éves Dohány utcai templom. Budapesti zsinagógák.* (kunaŭtoro, 1949)
* *Izrael Iudeus Supruniensis-Izzerl, der Jud von Oedenburch.* (1961)
* *Jüdische Zöllner in Ungarn im 17. und 18. Jahrhundert.* (1988)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
VAL 208

**VAL 208** estas modelo de la metroo VAL dezajnita fare de Matra Transport (Siemens Transportation Systems) en partnereco kun la svisa Vevey Technologies (Bombardier Transport) kaj la franca industriisto Fives FCB. La veturiloj estas fabrikitaj en Aŭstrio, en Vieno ĉe la Siemens SGP-fabriko.

La nombro "208" en ĝia titolo rilatas al la larĝo de la veturilo, kiu mezuras 208&nbsp;cm, aŭ &nbsp;m. Tiu modelo anstataŭigas la modelon VAL 206. VAL-veturiloj estas kontrolataj de centra stacio. Ili moviĝas aŭtomate sub normalaj trafikkondiĉoj. Ili povas kunekzisti sur la retoj kun la VAL 206, siaj pli malnovaj ekvivalentoj. La ekfunkciigo de la garaĝaj trajnoj por meti ilin en cirkuladon (kaze de homamasoj) aŭ forigi ilin el cirkulado estas farita de la centra stacio.

## Bildgalerio 

Métro Rennes 208 NG.jpg|Interno de VAL 208 de la Metroo de Rennes
Metropolitana Torino 01.jpg|VAL 208 de Metroo de Torino
Viaduc Rocade Ligne A du métro de Toulouse.JPG|VAL 208 de Metroo de Tuluzo
Uijeongbu ULine VAL208.jpg|VAL 208 en Ujĝonbu

## Vidu ankaŭ 
* Vehiklo Aŭtomata Leĝera
* VAL 206
* Neoval

Kategorio:Metrooj sur pneŭoj