Ruĝblua lorio

**Ruĝblua lorio** (*Eos histrio*) estas genro de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. Ĝi estas malgranda, rimarkinde brilkolora papago endemia de Indonezio. La specio vivas en unusola insulo, Karakelong, en la insularo de Indonezio, kvankam ĝi estis iam trovebla en la Sangihe-insuloj kaj en aliaj partoj de la insuloj Talaud.

## Taksonomio 
Estas du agnoskitaj subspecioj, el kiuj unu estas formortinta:

* *E. h. challengeri* Salvadori, 1891 - insuloj Talaud, nune nur en Karakelong
* †*E. h. histrio* (P.L.S. Müller, 1776) - iam trovebla en Sangir, Siau kaj Ruang, nune formortinta

Oni supozas, ke *E. h. histrio* formortis pro senarbarigo. Tamen, la supozebla teritorio de *challengeri* neniam estis establita kaj tial oni supozas, ke ĝi estas erara, do ĝi estis sinonimigita kun *E. h. talautensis* fare de la Internacia Ornitologia Kongreso en 2022, tiel "revivigante" *challengeri* kiel ekzistantan subspecion.

## Aspekto 
La ruĝblua lorio estas proksimume 30 cm longa, inkluzive de la vosto. La specio estas sekse monomorfa, t.e., ambaŭ seksoj estas laŭvide samaj.

La beko estas mallonga, akre kurba, kaj brile oranĝa. La plumoj plej proksimaj al la vaksaĵo (la areo plej proksima al la naztruoj) estas brile ruĝaj. La krono de la kapo estas intense viola. La malantaŭo de la kapo estas ruĝa, kaj la nuko estas intense viola. Indigo-viola strio etendiĝas diagonale de la vaksangulo ĝis la nuko. La plumaro de la birdo estas plejparte brile ruĝa. La pugo kaj malsupra ventro estas iomete pli profundaj ruĝaj. La brusto havas larĝan bendon de profunda bluo. Etendante la koloron de la nuko, la dorso de la birdo estas profunde violpurpura. Flugilaj kaj vostaj flugoplumoj estas inter ruĝaj kaj ruĝ-violaj. La flugilaj kovriloplumoj estas nigraj kaj ruĝaj kun nigraj pintoj. La krurplumoj estas bluet-violaj. La piedoj estas meze grizaj, kaj la ungegoj estas nigraj. La vaksaĵo estas tre malhelgriza, kaj la irisoj de la okuloj estas malhelbrunaj.

## Ekologio 
Ĉi tiuj papagoj estas strikte arbaraj, kio signifas, ke ili pasigas siajn vivojn en la arboj. Ili ne manĝas sur la grundo. Kvankam la specio ne estas migranta, oni diras, ke ĝi flugas inter najbaraj insuloj serĉante manĝaĵon.

Minacoj al la populacio estas kontraŭleĝa kaptado por la komerco de dorlotbestoj, insekticida ŝprucado sur kokosplantejoj, arbohakado aŭ viveja degradiĝo, kaj ekzota Malsano de Newcastle de eskapintaj breditaj birdoj. Pro ilia rimarkinda aspekto, ĉi tiuj papagoj estas taksataj kiel dorlotbestoj aŭ kaĝbirdoj en Indonezio kaj Filipinoj ekde la 19-a jarcento. Ili estas kaptitaj por ekstera komerco ekde tiam. Nur ekde la malfruaj 1990-aj jaroj la kaptado malpliiĝis. Malstrikta devigo de internaciaj kaj naciaj leĝoj kontribuis al la malkresko de la specio. Ĉi tiuj birdoj estas plene protektataj de indonezia juro same kiel de CITES. Ankaŭ  arbohakadaj agadoj, eĉ en sia naturrezervejo, minacas la specion. Laŭ populacio, du el la tri subspecioj, inkluzive de la nomiga aŭ definitiva subspecio, estas supozataj formortintaj, kaj la cetera subspecio estas en malkresko. Nur 5 500 ĝis 14 000 ruĝbluaj lorioj restas en la naturo.

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.
* Collar N (1997) "Family Psittacidae (Parrots)" en *Handbook of the Birds of the World Volume 4; Sandgrouse to Cuckoos* (eld. del Hoyo J, Elliott A, Sargatal J) Lynx Edicions:Barcelona. 
* Arndt, Thomas (2007) *Lexicon of Parrots*. Alirita en 31/07/07.

## Bibliografio
*
* 
*
* Low, Rosemary. (1978). *Lories and Lorikeets. The Brush-Tongued Parrots*. Inkata Press: Melbourne. .

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio