open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Patrick Roy (politikisto)

**Patrick ROY** (n. la  - m. la  estis franca politikisto kaj deputito en la Nacia Asembleo de Francio. Li reprezentis la 19-an balotdistrikton de la departemento Nord, kaj estis membro de la Socialista Partio. Patrick Roy ankaŭ oficis kiel urbestro de Denain de 2008 ĝis sia morto.

Li famiĝis pro la kolorplenaj, ofte vigle ruĝaj vestaĵoj, kiujn li surhavis dum la asembleaj sesioj, sed ankaŭ pro sia pasio pri metalroko, kiun li klopodis defendi kaj reklami. Li pli ĝenerale viciĝis inter la plej malbanalaj kaj popularaj deputitoj en la tiama Asembleo.

Roy malkaŝis en novembro 2010, ke li estis trafinta digestan kanceron. Li por la lasta fojo aperis en la Nacia Asembleo la , plenumante emociigan paroladon. Li fine mortis en la malsanulejo de Valenciennes la , kaj estis enterigita en Denain la 7-an de majo dum ceremonio, kiun ĉeestis multaj kolegoj deputitoj kaj ankaŭ pluraj ministroj.

## Eksteraj ligiloj 
*  Persona retejo de Patrick Roy 
*  Patrick Roy - Retejo de la Nacia Asembleo

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj socialistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1957
Kategorio:Mortintoj en 2011
Internacia Baletkonkurso de Soloturno

**Internacia Baletkonkurso de Soloturno** estas baleta konkurso en Soloturno, Svisujo. La 16-a konkurso en jaro 2011 en 14-a kaj 15-a majo 2011 estas por junaj gedancistoj de jaroj 1994 ĝis 1999. 

La loko estas la koncerta salono en Soloturno. 
## Regularo 
La konkurso estas por gedancistoj de dancolernejoj de Svisujo kaj de la proksimaj dancolernejoj de la najbaraj landoj. 
La konkurso estas aperta por publiko. 
La konkurso havas 3 grupojn en la 16-a konkurso: 
*La grupo de jaroj 1999 kaj 1998, kaj 
*la grupo de jaroj 1997 kaj 1996, kaj
*la grupo de jaroj 1995 kaj 1994.   

## Publiko
La publiko povas aĉeti biletojn ekde 1400 en sabato kaj ekde 0800 en dimanĉo en oficiala biletejo de koncerta salono de Soloturno, Untere Steingrubenstrasse 1, Soloturno.  

## Similaj konkursoj
*aŭstria baleta konkurso  
*premio de laŭsano, tre grava internacia konkurso 

## Eksteraj ligiloj 
*pri konkurso 2011
*dansesuisse* *dancosuisujo*, organizo de konkurso

Kategorio:Baletoj
Kategorio:Konkursoj
Kategorio:Kulturo de Svislando
Kategorio:Kantono Soloturno
Listo de la plej proksimaj steloj

Ĉi listo arigas la **stelojn plej proksimajn** al la sunsistemo, ĝis distanco de 5 parsekoj (ĉirkaŭ 16 lumjaroj).

## Kolora kodigo 
Steloj kun ŝajna magnitudo pli granda ol 6,5 ne videblas nudokule. En la tabelo ili havas grizan fonon.

La koloroj flava ĝis ruĝa en la kolono *Spektra klaso* reprezentas la spektran tipon de la stelo. Ruĝa skribo por *paralakso* kaj *distanco* indikas provizorajn, ankoraŭ necertajn datojn.

## Listo 
**kodigo de fontoj:**
::H – Hipparcos-Katalogo.
::Y – Yale Parallax Katalogo.
::S – Soderhjelm 1999.
::T – Tinney 1996.
::1 – Henry et al. 2006.

zentriert|800px|

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la plej grandaj steloj
* Listo de la plej helaj steloj
* Listo de duoblaj kaj plioblaj steloj

Steloj

Kategorio:Drako (konstelacio)
Kategorio:Serpentisto (konstelacio)
Kategorio:Skulptisto (konstelacio)
Kategorio:Steloj apudaj al Suno
Rakovo

**Rakovo** estas nomo por pluraj municipoj:

en Slovakio
*Rakovo (distrikto Martin) - municipo en distrikto Martin

en Ukrainio
*Rakovo (Ukrainio) - municipo en Ukrainio

## Vidu ankaŭ 
*Raková
Gewürztraminer

eta|Gewürztraminer grapolo

**Gewürztraminer**, elp. [gevirctraminer], estas speco de blanka vino. La grapoloj estas ruĝetaj. La nomo devenas de la regiono Tramin en suda Tirolo en norda Italio. Tie tiuj vinoj estas konataj ekde la 11-a jarcento. En Germanio kultivado okazis ekde ĉ. 1500.

Gewürztraminer produktas vinojn kun forta aromo. .

Kultivado laŭ landoj kaj regionoj

* Francio: 3.040&nbsp;ha, el tio 3.036 en Elzaco (Stand 2007), , ), Oregon 700 ha
* Germanio: 831 ha (Stand 2007)
* Aŭstrio: 700 ha
* Aŭstralio: 842 ha (fonto: Aŭstralia registaro )
* Italio: 500 ha, davon 150 ha en Suda Tirolo
* Sudafriko: 300 ha
* Novzelando: 316 ha . En 2007: 293 ha.
* Kroatio: 200 ha
* Svisio: 48 ha (2007, fonto: Office fédéral de l'agriculture OFAG )
* Luksemburgo: 19,4 ha (2008,)
* Kanado

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Vino
Búbánatvölgy

**Búbánatvölgy** - (signifanta Valo de Malĝojego) aŭ nomata laŭ la loĝantoj *Búbánat* (Malĝojego) - situas en la norda urboparto de urbo Esztergom.

## Situo, geografio, hidrografio 
[eta|dekstra|220px|[Kapreolo ĉe la bordo de Búbánatvölgy kaj Kerektó]]
Búbánatvölgy situas en la valo inter la montoj Szamár kaj Hosszú en nord-suda direkto ĉe la limo de la Nacia Parko Duna-Ipoly. Ĝia limo estas norde la ĉefvojo numero 111 kaj la riverego Danubo. Ĝi kun la urbopartoj Szamárhegy kaj Kerektó tute ĉirkaŭas la 307 metrojn altan monton Szamár (laŭ origina nomo: monto Zamárd). El la tri urbopartoj Búbánatvölgy estas la plej malgranda kaj unu el la ŝatataj fiŝejoj. Ĉi tie troviĝas la lagoj Halas, Mini, Fürdő kaj sude de ili troviĝas la lago Kerek sed en la urboparto Kerektó. En Búbánatvölgy fluas la fontoj Majális kaj Hideg. En septembro de 2006, kiam oni boris por havi putojn donontajn trinkakvon, oni trovis en 200-metra profundeco akvon 32 Celsi-gradojn varman.

## Historio 
En la super-danuba regiono de Búbánatvölgy apud la aŭtovojo el la romiaj tempoj ankaŭ hodiaŭ troviĝas digo de akvorezervujo. Ĝi estis digo por izoli la tutan valon. La ŝalta kluzo de la grandega akvorezervejo estis verŝajne ĉirkaŭ en la centro de la valo. Iam ĉi tie troviĝis muelejo de monaĥinoj. La hodiaŭ-ekzistantaj lagoj estis ekfarintaj en 1962 en la tiama marĉo plena je fragmitoj. La lago Mini ricevis ekestigan permeson en 1972, kaj poste same la lago Halas en 1975. La lago Fürdő ricevis tian permeson en 1983, sed ĝi ĝis nun ne havas funkciigan permeson. La tuta surfaco de la lagoj estas 3,25 hektaroj.

## Priskribo 
En Búbánatvölgy estas troveblaj ĉefe ripozdomoj kaj familidomoj. Ne estas porpublikaj lokoj. Malgraŭ tio ke laŭ la Hungaria popolnombrado la urboparto havis nur 20 loĝantojn en 2001, hodiaŭ estas pli kaj pli populare translokiĝi en ĉi tiun apud-naturan ĉirkaŭaĵon. Ankaŭ Esztergom klopodas esti pli natur-proksima urbo. En 2001 situis en la teritorio 8 loĝlokoj kaj 75 ripozdomo sen konstantaj loĝantoj.

### Lago Halas 
La lago estas kunligita kun la lago Mini tra marĉeska de-sude-venanta fosaĵo 150 metrojn longa. Okcidente ĝin limas ripozdomoj, norde ne stabila malseka teraĵejo kaj de oriente la vojo Fárikúti. La teritorio de la lago estas 11&nbsp;000 m², el kiu akva regiono estas ĉ. 9&nbsp;000 m², kaj la resto estas kovrita de fragmitoj. La lago estas 115 metrojn longa kaj 1,11 metrojn profunda. La kluzoj estas 7,35 metrojn longaj.

### Lago Mini 
La lago Mini estis la unue konstruita el tiuj tri. Sude de ĝi troviĝas la lago Fürdő, okcidente de ĝi la ripozejo, kaj norde de ĝi estas stabila malseka teraĵejo kaj de oriente la vojo Fárikúti. La teritorio de la lago estas 9000 m², el ĝi malseka surfaco estas 6000 m², la restaĵo kovratas de fragmitejo. Ĝi estas 150 metrojn longa kaj ĝenerale 1,35 metrojn profunda.

## Bildaro 

dosiero:Búbánatvölgy 005.jpg|pejzaĝo kun fragmitoj
dosiero:Bubanatvolgy 008.jpg|Lago Kerek tó

## Fontoj 
Kategorio:Esztergom
Gustave-Henri Jossot

**Gustave-Henri Jossot** (Abdul Karim Jossot) naskiĝinta en Diĵono, Francio, la 16an de aprilo 1866, mortinta en Sidi Bu Zaid, Tunizio, la 7an de aprilo 1951, estis desegnisto, karikaturisto, pentristo, afiŝisto kaj verkisto.

## Vivo 
Naskiĝinta en burĝa diĵona familio, orfo en la aĝo de tri jaroj, li tre frue ribelis kontraŭ sia denaska medio. Ekde 1894 li ellaboris propran desegnan stilon, influitan interalie de la simbolistoj, de la mezepokaj enlumumaĵoj kaj de la japana pentroarto.

En 1896 abrupte mortis lia nura filino. Li de tiam frontos pli kaj pli akran deprimiĝon.

Ekde 1897, li ekfamiĝis per trideko da reklamaj afiŝoj, sed forlasis ĉi tiun fakon tuj kiam lia materia situacio tion ebligis, interalie post duobla heredaĵo kiu ebligis al li daŭrigi la verkadon sendepende de materiaj problemoj.

Fidela kunlaboranto de la satira gazeto "l'Assiette au beurre", li tie akre karikaturis militistojn, ekleziulojn, burĝojn kaj eĉ artistojn kaj framasonojn. Li ankaŭ ne hezitis primoki siajn liberecanajn amikojn. Dum tiuj jaroj li ankaŭ kunlaboris al esperantista gazeto: unu el liaj desegnoj aperis kovrilpaĝe de Internacia Socia Revuo en 1907.

Liaj verkoj estis diversloke ekspoziciataj inter 1896 kaj 1921.

Naŭzita de la okcidenta civilizo, li en 1911 instaliĝis definitive en Tunizio, kiun li plurfoje vizitis kun sia edzino por kuraci sian deprimiĝon.

En 1913, li spektakle konvertiĝis al Islamo kaj eknomiĝis **Abdul Karim Jossot**. Li sekvis la instruojn de la ŝejko Ahmad al-Alawi survoje al sufismo, sed ankaŭ pri tio seniluziiĝis, kaj revenis al okcidenta vestostilo, kvankam li neniam reiris al Francio.

## Reeĥoj de lia verkaro 
En 2011, la pariza urbodomo dediĉis al li ekspozicion en grava belarta ekspoziciejo. .

## Verkoj 
* * Artistes et bourgeois, Vingt-quatre compositions par Jossot*, antaŭparolo de Willy, Boudet éditeur, Parizo, (ĉirkaŭ 1896).
* 'Minces de trognes* (Paris: Hazard, 1896)
* *Jockey-Club Sardines* (1897)
* *Viande de Bourgeois* (Paris: Louis Michaud, 1906)
* *Le fœtus récalcitrant'', Éditions Finitude, Le Bouscat, France, 2011 isbn= 978-2-912667-86-1.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Franclingva retejo pri Jossot

Kategorio:Francaj anarkiistoj
Kategorio:Francaj karikaturistoj
2422 Perovskaya

'*2422 *Perovskaya'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun en Rusio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Sofia Lvovna Perovskaja (cirile *Софья Львовна Перовская'', 1853—1881), rusan revoluciistinon de la 19-a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1968
Tarumirim

''''* (oficiale ) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Vale do Rio Doce* (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono *Caratinga''. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun Itanhomi, Engenheiro Caldas, Sobrália, São João do Oriente, Dom Cavati, Inhapim, Alvarenga kaj Conselheiro Pena.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Edukado ()

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Teixeiras

**Teixeiras** (prononco: *tejŝejra*) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso.
Fondita en 1850, la municipo taksas 11.355 loĝantojn en 2010.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo
*  Municipoj-federacio 
*  Datoj

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Ĝermana kristanismo

La **ĝermanoj** iĝis kristanoj laŭ la paso de la tempo dum la fino de la Antikva Erao kaj la Alta Mezepoko. Antaŭ la 8-a jarcento, Anglio kaj la Franka Imperio estis (oficiale) kristanaj, kaj ĉ. la jaro 1100 la ĝermana paganismo ankaŭ ĉesis havi politikan influon en Skandinavio.

En la 4-a jarcento, la frua procezo de kristanigo de la diversaj ĝermanaj popoloj estis parte faciligita per la prestiĝo de la Kristana Romia Imperio inter eŭropaj paganoj. Ĝis la malkresko de la Romia Imperio, la ĝermanaj triboj kiuj migris tie (kun la esceptoj de la saksoj, frankoj, kaj lombardoj) transiris al kristanismo. Multaj el ili, precipe la gotoj kaj vandaloj, adoptis Arianismon anstataŭ la Triunuismon (katolikoj kaj ortodoksuloj) kiuj venis por domini la ŝtatan eklezion de la Romia Imperio. La laŭgrada ascendo de ĝermana kristanismo estis, libervola, precipe inter grupoj asociitaj kun la Romia Imperio. De la 6-a jarcento, ĝermanaj triboj estis konvertitaj (kaj rekonvertitaj) per misiistoj de la Romkatolika Eklezio.

Multaj gotoj estis konvertitaj al kristanismo kiel individuoj ekster la Romia Imperio. La plej multaj membroj de aliaj triboj konvertitaj al kristanismo loĝis en la Imperio, kaj la plej granda parto estis frankoj kaj anglosaksoj kiuj konvertiĝis kelkajn generaciojn poste. Dum la pli postaj jarcentoj post la Deklino de la Romia Imperio, estis skismo inter la diocezoj lojalaj al la Patriarko de Romo en la Okcidento kaj tiuj lojalaj al la aliaj patriarkoj en la Oriento, la plej multaj el la ĝermanoj (escepte de la krimeaj gotoj kaj kelkaj aliaj orientaj grupoj) iom post iom iĝis fortaj aliancanoj kun la Okcidenta Eklezio, precipe kiel rezulto de regado de Karolo la Granda.

Kristanismo
Kategorio:Historio de kristanismo
Militmartelo

eta|150px|Militmartelo
**Militmartelo** estas malfrua mezepoka armilo destinita por la milito, kies dizajno similas al la martelo. La militmartelo konsistas el tenilo kaj kapo. La tenilo povas esti el malsamaj longoj, la plej longa proksimume ekvivalenta al la halebardo, kaj la plej mallonga kiel la klabo. Longaj militmarteloj estis uzataj kontraŭ rajdantoj, dum mallongaj estis uzataj en pli proksimaj kontaktoj kaj ekde ĉevaldorso. Poste militmarteloj ofte havis pikilon sur unu flanko de la kapo, tiel igante ĝin pli multflanka armilo. Fama kazo de martelo kiel armilo estas Mjolnir, la armilo de la norena dio, Toro.

Kategorio:Armiloj
2423 Ibarruri

'*2423 *Ibarruri''''' estas marsrenkonta asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Ruiz Rubén Ibárruri (1920—1942), filon de la hispana komunista aktivulino Dolores Ibárruri. Batalinto de la granda patriota milito, li estis mortigita apud Stalingrado, kaj ricevis postmorte la Oran stelon de Heroo de Sovetunio.

## Orbito 
Ĝi tanĝas la marsan orbiton sed ne trairas ĝin.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
Veltins

**Brauerei C & A Veltins** estas germana bierfarejo en Meschede-Grevenstein, Sauerland.

La dombierfarejo, establita en 1824 fare de Franz Kramer estis transprenita de Clemens Veltins en 1852. En 1883 la bierfarejo estis translokita de la centro de Grevenstein al la rando de la vilaĝo. Post dek jaroj, en 1893, la ĝemeloj Anton kaj Carl Veltings transprenis la bierfarejon de ilia patro kaj donis al ĝi la nomon *Brauerei C & A Veltins*.
En 1926 Carl decidis fari nur pilsenan bieron. Decida estis la fakto ke la bierfarejo povis disponi je fontakvo, akvo necesa por fari pilsenan bieron. En 1994 Susanne Veltins transprenis la gvidadon de la kompanio.
Krom pilsena biero la bierfarejo enmerkatigas maltbieron, senalkoholan bieron kaj biero kun specialaj aldonaĵoj/gustoj kiel pomo, citrono, kolao, kurubo, energio kaj kafo.

La kompanio ligis sian nomon al la Veltins-Arena, futbalo stadiono en Gelsenkirchen, Germanio.

## Dividoj 
la Veltins-grupo inkludas ne nur la bierfarejo:
* Okcidenta germana trinkaĵoj Loĝistiko (Westdeutsche Getränkelogistik - WGL)
* Vestfalia catering servoj (Westfälischer Gastronomie-Service - WGS)
* Okcidenta germana trinkaĵoj (Westdeutscher Getränkehandel - WGH)
* Okcidenta germana trinkaĵoj Vendoj Servoj (Westdeutsche Getränkevertrieb Services - WGV Services)
* Dursty trinkaĵo merkatoj GmbH (Dursty Getränkemärkte) en Hagen kun super 200 trinkaĵoj merkatoj ĉefe en Nordrejn-Vestfalio
* rapida vendo (Schnellkauf)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

eta|maldekstra|200ra|Bierfarejo C & A Veltins en Grevenstein
eta|maldekstra|200ra|Bierfarejo C & A Veltins en Grevenstein

Kategorio:Germana biero
Kategorio:Germanaj varomarkoj
Kríže

**Kríže** [kriĵe], (hungare *Kiskereszt* [kiŝkerest], germane *Heiligenkreuz bei Bartfeld*) estas  vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. 

## Situo 
Kríže situas laŭ rojo, fine de sakovojo el Bogliarka. Bardejov troviĝas je 22&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1600. La unuaj loĝantoj estis rutenoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Krizse*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en  232 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kríže 82 homoj, (77 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Defendema Dipatrino de 1852

Kategorio:Municipoj en distrikto Bardejov
Teŝubo

eta|Reliefo de Teŝub rajdanta sian sanktan virbovon en la Nacia Muzeo de Aleppo - de la hitita periodo, trovita proksime de la urbo.
**Teŝubo** (Teshup aŭ Tešup) estis la huria dio de la ĉielo kaj ŝtormo. Li estis derivaĵo de la ĥata Taru. Lia hitita kaj luvita nomo estis Tarhun (kun variaĵoj Tarhunt, Tarhuwant, Tarhunta), kvankam tiu nomo estas verŝajne de la prahindeŭropa Perkūnas aŭ la hitita radiko ÷ 'tarh-' "tarh-" venki, konkeri.

Li estas bildigita kun triobla tondro kaj armilo, kutime hakilo aŭ kablo. La sankta virbovo ĝenerale en Anatolio estis lia reprezent-besto, reprezentita kun lia korneca krono aŭ per liaj rajdĉevaloj Seri kaj Huri, kiuj tiris la armean ĉaron aŭ portis lin sur iliajn dorsojn. En la hurita mitologio, li estis paro de Hebat la patrinodiino; en la hititoj, kun la sundiino Arina - kulto el la Antikvo kiu povas finfine veni de la virbovodio kaj patrinodiino devotita en Çatal höiük en la neolitika epoko. Mitoj ankaŭ ekzistas pri lia konflikto kun la marestaĵo (eventuale serpento) Hedammu. Lia filo estis Saruma. Laŭ hitita mito, unu el liaj plej bonegaj agoj estis la mortigo de la drako Ilujanko.

Kategorio:Hititaj dioj
Kategorio:Ĥuritaj dioj
Kategorio:Ĉielaj dioj
Kategorio:Dioj pri vetero
Kategorio:Fulmodioj
Kategorio:Malgrandazio
Blankagorĝa karakaro

La **Blankagorĝa karakaro** aŭ Blankagorĝa karakarao (***Phalcoboenus albogularis***) estas specio de rabobirdo de la familio de Falkedoj. Ĝi troviĝas en herbejoj kaj aliaj nudaj habitatoj (arbaroj de Patagonio) de Andoj de sudaj Ĉilio kaj Argentino. Ĝi estas ĝenerale nekomuna al iom komuna. Ĝi estas tre oportunema birdo komune vidata piediranta surgrunde, kie ĝi manĝas kaj kadavraĵojn kaj foje iun ajn malgrandan animalon, kiun ĝi povas kapti.

## Aspekto 
Ili similas al tre proksime rilata (kaj iom pli norda) Anda karakaro, sed malkiel tiu specio ĝiaj tutaj subaj partoj (inklude bruston kaj gorĝon) estas tute blankaj. Tiu karaktero nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie *albogularis* estas latinigita kunmetaĵo de du radikoj el la antikva latina signife respektive “blanka” kaj “gorĝo”.

Tiele tiu specio estas 47 al 55 cm longa kaj tutnigra en supraj partoj kaj tutblankaj en subaj partoj, krom flaveca (kun iometa oranĝeca milda nuanco pli proksime de la okulo maj mustaĉo) nuda haŭtaĵo inter la larĝa bekobazo kaj ĝis la okulo, sed ne tiom etenda kiom ĉe la pli nordaj samgenraj karakaraoj. La beko estas tre helgriza kaj la kruroj flavaj, iomete pli helaj ol la vizaĝo. Dumfluge krom la blankaj subaj partoj videblas nigraj unuarangaj kaj duarangaj en flugiloj (triarangaj estas ja blankaj) kaj subvosto (escepte fina bordo blanka).

La junuloj estas multe malpli distingaj ol la flavecvizaĝaj plenkreskuloj kaj estas tutbrunaj kun rozecgrizaj vizaĝaj haŭtaĵoj.

## Subspecioj 
Oni ne konas subspeciojn de tiu specio.

## Distribuado 
Ĝia distribuado estas alopatria kompare kun tiu de la proksima parenco *Phalcoboenus megalopterus* kiu loĝas en la sama regiono sed kun distribuado pli norda en la montaro de Andoj. En Ĉilio ili loĝas en la Provinco de Arauco kaj en Argentino ĉe la Lago Belgrano, en la Provinco Santa Cruz.

## Ekologio 
Ĝi loĝas el marnivelo al 3.000 m. Ili oftas ĉe lokoj kie estas arboj same kiel en aliaj lokoj tute nudaj, kiaj la rokaj ravinoj. La baza nutrado de tiu birdo konsistas el kadavraĵo. Ĝi estas vidata kompane de vulturoj dummanĝe. Ili konstruas la neston en kornicoj de rokoj en montoj.

## Notoj 
## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Phalcoboenus albogularis . 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.
* Jaramillo, Alvaro, Burke, Peter, & Beadle, David (2003). *Birds of Chile.* Christopher Helm, London. ISBN 0-7136-4688-8.

Kategorio:Falkoformaj
Kategorio:Falkedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
2424 Tautenburg

'*2424 *Tautenburg''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj K. Kirsch elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la urbo elde kie ĝi estis malkovrita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Karsten Kirsch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Jörmungandr

**Jörmundgandr** aŭ **Jörmungander**, ankaŭ konata kiel la **Serpento de Midgard** (Miðgarðsormr en norena lingvo, Midgårdsormen en modernaj sveda kaj dana), estas giganta serpento kiu ĉirkaŭas Midgard (aŭ Midgård) ĝis la Ragnarök. Ĝi estas virseksa monstro. La gepatroj de la serpento estas la dio Loki kaj la gigantino Angrboda (Gullveig). Odino forĵetis ĝin al la maro kiu ĉirkaŭas Midgardon, kie ĝi restos ĝis la veno de Ragnarök, tago de la tuta detruado. Jormundgander tiom kreskis ke mordante sian voston ĝi povus ĉirkaŭbraki la tutan teron. Tial ĝi ankaŭ estas konata en la skandinavaj lingvoj kiel "jordens band", t.e., "mondbendo". La nomo aperas kun pluraj alternativaj skribmanieroj: Jormagund, Jormugand, Jormangund, Jormungandr, Jǫrmungandr, kaj Jörmungandr. La variaĵoj dependas de la kriterioj por interpreti la vokalojn de la runoj, kaj ankaŭ de la deziro uzi la ortografion de la modernaj nordiaj lingvoj.

La malamiko de Jörmungandr estis la dio Toro. Elstaras tri mitoj kie ili luktas.

Kategorio:Ĝermana mitologio
Kategorio:Legendaj serpentoj
Kategorio:Roluloj de la nord-ĝermana mitologio
Kategorio:Mitaj akvaj estaĵoj
2425 Ŝenĵeno

**2425 Ŝenĵeno** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la ĉina urbo Ŝenĵeno, en Gŭangdongo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1975
Templo de Upsalo

eta|350ra|*Midvinterblot* - pentraĵo de Carl Larsson
La **Templo de Upsalo** estis historia religia centro de la norena paganismo, kiu situis en *Gamla Uppsala* (Malnova Upsalo). Ĝi estis atestita en la verkaĵo de la 11-a jarcento *Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum* de Adamo de Bremeno kaj en *Heimskringla*, verkita fare de Snorri Sturluson en la 13-a jarcento. Teorioj estis proponitaj koncerne la implicojn de la priskriboj de la templo kaj la rezultojn (aŭ manko de tio) de la arkeologiaj elfosejoj en la areo.

Kategorio:Upsalo
Kategorio:Uplando
Kategorio:Ĝermana mitologio
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Svedio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Svedio
Upsalo
Schlans

**Schlans** estas komunumo de la komunumaro Cadi/Disentis kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 88 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Schlans situas sur teraso norde de la Antaŭa Rejno. Super la vilaĝo sur roko tronas la turo de la malnova burgo kaj kapelo.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Schlans limas en nordo kaj oriento al Breil/Brigels, kaj en sudo kaj okcidento al Trun. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Schlans la setlejoj Pradas kaj Preuls kaj la alpopaŝtejo Alp da Schlans.

## Trafiko 
La komunumo situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. La vilaĝo atingeblas per flanka vojo, kiu supreniras de Trun. Ekzistas mallarĝa vojo suprena al la setlejoj Pardas kaj Preuls, kaj alia vojeto kondukas al Breil/Brigels. Al la publika transportreto Schlans estas konektita per poŝtaŭto al la stacidomo de Trun, kiu cirkulas tamen nur lundon ĝis vendredo.

## Historio 
La unua dokumento de Schlans datiĝas el la jaro 765 kiel *Selaunum*. En la jaro 765 la episkopo de Koiro donacis al la Monaĥejo Disentis majorejon en Schlans. Dum mezepoko Schlans tamen ne apartenis al la Senjorujo Cadi, sed al la Senjoroj de Schlans, kiuj la unuan fojon estis menciitaj en la jaro 1220. La defendoturo supre de Schlans estis konstruita en la jaro 1200. En la 13-a jarcento la Senjoroj de Grünenfels akiris la senjorecon pri Schlans kaj poste la Senjoroj de Montalt, kiuj ĝis vendis en la jaro 1378 al la senjoroj de Rhäzüns. En la jaro 1459 Schlans fariĝis havaĵo de la Grafoj de Zollern, kiuj ĝin vendis en la jaro 1472 al la Abatejo Disentis, kiu ĝis 1803 posedis la jurisdikcion pri Schlans.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Schlans
2426 Simonov

'*2426 *Simonov'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan verkiston kaj ĵurnaliston Konstantin Miĥajloviĉ Simonov (cirile, *Константин Михайлович Симонов'').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
Villamayor de Calatrava

250ra|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio
**Villamayor de Calatrava** [bijamajOr de kalatrAba] (Plejgranda Vilaĝo de Kalatrava) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *villamayoreños*. 

## Situo 
Villamayor de Calatrava estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Kalatrava en la centra parto de la provinco de Ciudad Real.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
La historio de la vilaĝo estas ligata al tiu de la Ordeno de Kalatrava, kiu posedis la teritorion post la konkero al la islamanoj. Krome ĝi estis sufiĉe proksima al la ununura reĝurbo nome Ciudad Real kiu konfliktis kontraŭ la ordeno kaj inverse.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Freimut Börngen

**Freimut BÖRNGEN**, (naskiĝis la  en Halle (Saale) - 17-an de junio 2021), estis germana astronomo. (Lia antaŭnomo estas foje misskribita *Freimuth*).

Post lerno pri fiziko en la Universitato Martin-Luther de Halle-Wittenberg, li dungiĝis kiel helpanto en la Observatorio Karl Schwarzschild (nun "Turingia Ŝtata Observatorio") de Tautenburg. Li tie laboris ĝis sia emeritiĝo en 1995, observante la galaksiojn per la Schmidt-teleskopo de la observatorio.

Li malkovris 520 asteroidojn, li faris serĉojn pri tiuj ekstere de sia labortempo, ĉar la esploro pri asteroidoj estis rigardita kiel ne sufiĉe prestiĝa de la sciencaj aŭtoritatoj de Germana Demokratia Respubliko. Sub la reĝimo de tiu ŝtato, li donis al la asteroidoj nomojn politike neŭtralaj : nomoj de lokoj en Turingio, famaj sciencistoj aŭ komponistoj, ekzemple 2424 Tautenburg, 3245 Jensch, 3181 Ahnert aŭ 3941 Haydn. Post la germania reunuiĝo, li elektis nomojn pri historio, kulturo, scienco kaj geografio, nomojn de  aŭ de batalintoj kontraŭ la naziismo, ekz : 7256 Bonhoeffer, 7571 Weisse Rose, 8171 Stauffenberg kaj 11075 Dönhoff. Aliaj nomoj montras intereson pri la historio de la religioj : 17496 Augustinus, 27764 von Flüe kaj 96205 Ararat.

En 1995 li emeritiĝis, sed daŭrigas labori benevole por la observatorio.

En 2006, li ricevis la Federacian Meritkrucon. La asteroido 3859 Börngen estis tiel nomita en lia honoro.

## Vidu ankaŭ 
* 3859 Börngen
* :Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen

## Eksteraj ligiloj
*  Malkovro de la planedeto Dominikbrunner
*  "Kosma okulo"
*  Prestiĝa premio por asteroida malkovrinto 

Kategorio:Germanaj astronomoj
Kategorio:Kavaliroj de la Federacia Meritkruco (Germanio)
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Malsupra Manĉo

**Malsupra Manĉo** estas nomo kiun ricevas la regiono aŭ historia komarko hispana kiu konstituas la sudokcidentan sektoron de Manĉo, kiun ĝi kunformas kun la Supra Manĉo kaj la Manĉo de Montearagono.

Situa sude de la Suda Hispana Centra Altebenaĵo, limas norde kun la Montoj de Toledo kaj la Supra Manĉo kaj sude kun Sierra Morena, kaj etendas ĉefe tra la provinco de Ciudad Real, inklude la historiajn komarkojn de la Kamparo de Kalatrava kaj de la Kamparo de Montiel.

## Referencoj 
### Notoj 

Kategorio:Geografio de Kastilio-Manĉo
Tiradentes (Minas-Ĝerajso)

**Tiradentes** (prononcata "*ĉiradenĉis*" [tʃiɾɐˈdẽtʃis], oficiale ) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Campo das Vertentes* kaj en la mikroregiono *São João del-Rei*. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun Prados, Barroso, Dores de Campos, São João del-Rei, Santa Cruz de Minas kaj Coronel Xavier Chaves.

## Famuloj 
* José Mariano da Conceição Veloso (1742-1811)
* Joaquim José da Silva Xavier, kromnomata Tiradentes (1746-1792)

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala paĝo ()

eta|maldekstra|260ra|
eta|maldekstra|260ra|

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Tiros

''''* (prononco: *ĉiros*, oficiale ) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba* (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono *Patos de Minas''. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun São Gotardo, Matutina, Carmo do Paranaíba, Arapuá, Patos de Minas, Varjão de Minas, São Gonçalo do Abaeté, Morada Nova de Minas, Biquinhas, Paineiras, Cedro do Abaeté kaj Quartel Geral.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Calatrava

**Calatrava**, Kalatrava aŭ Kalatravo, esperantiginte, povus aludi al:

* **Kalatrava Malnova**, urbo de araba fondo kiu nomigis kaj la Kamparon kaj la ordenon de Calatrava. (Carrión de Calatrava. provinco de Ciudad Real. Hispanio).
* **Calatrava La Nueva**, fortikaĵo de kristana deveno. (Aldea del Rey. provinco de Ciudad Real. Hispanio).
* **Ordeno de Kalatrava**, milita ordeno de Hispanio.
* **Kamparo de Kalatrava**, hispana komarko de la provinco de Ciudad Real.
**Alcolea de Calatrava.
**Argamasilla de Calatrava.
**Granátula de Calatrava
**Calzada de Calatrava.
**Torralba de Calatrava.
* **Santiago de Calatrava**, municipio de Hispanio de la provinco de Jaén.
* **Santiago Calatrava**, arkitekto de Hispanio.
* La **Fratoj Calatrava,** dueto komika de Hispanio.

Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Tocos do Moji

**Tocos do Moji** (prononco: *tokosdomoĵii*) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso.
Fondita en 1870, la municipo taksas 3.950 loĝantojn en 2010.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo 
*  Municipoj-federacio 
*  Datoj

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Montoj (Ciudad Real)

La komarko de **Montoj** aŭ *Montoj de Toledo* estas unu el la ses komarkoj aŭ distriktoj laŭ kiuj la *Diputación Provincial* (Municiparo) de Ciudad Real dividas la teritoriojn de la provinco de Ciudad Real, en Hispanio. Estas situa nordokcidente de la provinco de Ciudad Real. Ĝi estas komponita ĉefe de la vilaĝoj kiuj formis la antikvan senjorlandon de la Duko.

Preskaŭ la tuta komarko estas en teritorio montara, ĉar formas parton de la sistemo montara de la Montoj de Toledo, same kiel la najbara kaj samnoma komarko toleda de Montoj de Toledo. En tiu komarko menciindas la gravo ke en la vilaĝo Fuente el Fresno troviĝas la ununura preĝejo de la romaniko kun rondoforma turo, kiu havas titolon de Monumento Histórico Artístico (Arthistoria Monumento), kaj estas konsiderata kiel la latedralo de la komarko de la Montoj de Toledo.

Kelkaj municipoj de tiu komarko formas la *Mancomunidad de los Estados del Duque* (municiparon), kiu faras ĉiujare kunvenon pri pentrarto por la geinfanoj de ĉiuj lernejoj kaj ĉiujare okazas en diferenca vilaĝo.

## Municipoj 
## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Charles Albert Tindley

**Charles Albert TINDLEY** (1851-1933) estis usona metodista pastoro. Lia patro estis sklavo, kaj li pasigis la infanaĝon ĉefe inter sklavoj post la morto de la (nesklava) patrino kiam li havis ĉ. 4 jarojn. Li malanalfabetigis sin aŭtodidakte ĝis la aĝo de 17 jaroj. Oni nomas lin "la princo de predikistoj" kaj "la avo de la gospela himnarto". Lia preĝejo en Filadelfio kreskis sub lia gvidado ĝis la paroĥanoj nombris pli ol 12 000 (ĉ. 1927). En tiu jaro, oni jure ŝanĝis la nomon de la preĝejo al "Tindley Temple". Pluraj el liaj 46 himnoj, kiujn li ĝenerale verkis por ilustri kaj akompani siajn predikojn, restas konataj kaj kantataj. La nuna usona metodista himnaro enhavas kvin.

La solidara kanto de la usona movado por plenaj civitanaj rajtoj de ĉiuj rasoj, *We shall overcome* (esperantigita de Wouter Pilger kiel "Venkos ni en gloro"), estas derivita de la refreno de himno de Tindley, ''I'll overcome someday''.

## Eksteraj ligiloj 
Venkos ni en gloro (en TTT-Himnaro Cigneta)

Kategorio:Himnoverkistoj
Kategorio:Protestantismo
Koprivnica (distrikto Bardejov)

**Koprivnica** (hungare *Magyarkapronca* [madjarkapronca], germane *Deutschlitta im Scharosch* [dajĉlita im ŝaroŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Koprivnica situas laŭ flankovojoj. Bardejov troviĝas je 20&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1283. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kaproncza*, poste ĝi ricevis pli longan nomon pro peto de poŝto por fari diferencon inter la similaj loknomoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Magyarkapronca 570 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj, ciganoj kaj poloj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Koprivnica 687 homoj, (680 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Bardejov
Krestaj karakaroj

**Krestaj karakaroj**, Krestaj karakaraoj aŭ laŭ latina scienca nomo ***Caracara***, iam *Polyborus*, estas genro de rabobirdoj de la familio de Falkedoj kiuj troviĝas en granda parto de Ameriko. Ili formas parton de la subfamilio de Poliborenoj, kiu nomiĝas tiele pro la iama genronomo *Polyborus*, tio estas, la Krestaj karakaroj estas la tipaj birdospecioj de la subfamilio.

Ili estas parto de grupo kolektive nomata kiel karakaroj. La nunaj specioj de la genro *Caracara* estis iam konsiderataj samspecifaj (kiel "Kresta karakaro" - nomo ankoraŭ amplekse uzata por la Norda karakaro) kaj dumlonge lokigitaj en la genro *Polyborus*.

## Taksonomio 
Estas vivantaj **du modernaj specioj**, unu estis intence formortigita de homoj antaŭ ĉirkaŭ 100 jaroj (je damaĝo de ties insula hejmo). Oni konas kelkajn prahistoriaj taksonoj.
* Norda (kresta) karakaro, *Caracara cheriway*
* Suda karakaro, *Caracara plancus*
* Puertorika karakaro, *Caracara latebrosus* - prahistoria
* Surtera karakaro, *Caracara tellustris* - prahistoria

La restaĵoj el fosilioj pruvas la longan historion de la kontinentaj "krestaj karakaroj". Restoj de Norda karakaro, iom pli grandaj ol tiuj aktualaj sed tute identaj, troviĝis en la fama La Brea. Krome la Guadalupa karakaro povus deveni el jam distinga populacio de okcidenta Meksikio kiu sekve estis forigita fare de la ĉefa kontinenta populacio.

## Referencoj 
* Dove, C. & R. Banks. 1999. *A Taxonomic study of Crested Caracaras (Falconidae).* Wilson Bull. 111(3): 330-339. Disponebla rete (PDF) 

## Eksteraj ligiloj 
Foto de kresta karakaro ĉe Ŝtata Parko Brazos Bend, Teksaso: http://farm4.static.flickr.com/3389/3272960795_d005c27fa8.jpg

Kategorio:Falkoformaj
Kategorio:Falkedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kovářov (apartigilo)

Nomon **Kovářov** en Ĉeĥio havas diversajn signifojn:
* Kovářov, municipo en distrikto Písek
* Kovářov (Frymburk), parto de kampurbo Frymburk en distrikto Český Krumlov
* Kovářov (Brloh), parto de municipo Brloh en distrikto Český Krumlov
* Kovářov (Čichalov), parto de municipo Čichalov en distrikto Karlovy Vary
* Kovářov (Bojanov), parto de kampurbo Bojanov en distrikto Chrudim
* Kovářov (Bouzov), parto de municipo Bouzov en distrikto Olomouc
* Kovářov (Potštát), parto de urbo Potštát en distrikto Přerov

Kategorio:Municipoj de Ĉeĥio
Kurov

**Kurov** (hungare *Kuró* rutene *Куров* [kurov], germane *Kurau*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Kurov situas laŭ rojo, laŭ la pola landlimo, laŭ traira flankovojo kun trairejo al Pollando. Bardejov troviĝas je 12&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1332. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kuró 505 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kurov 546 homoj, (356 slovakoj, 96 ciganoj, 76 rutenoj, 13 ukrainoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Luko

Kategorio:Municipoj en distrikto Bardejov
Zálší

Nomon **Zálší** portas kelke da sidejoj: 
* Zálší (distrikto Tábor) – municipo en distrikto Tábor
* Zálší (distrikto Ústí nad Orlicí) – municipo en distrikto Ústí nad Orlicí

* Zálší (Sepekov) – parto de municipo Sepekov en distrikto Písek
Zálší (distrikto Ústí nad Orlicí)

Municipo **Zálší** () situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en milde ondumita pejzaĝo inter riveroj Loučná kaj Tichá Orlice, 7&nbsp;km oriente de la urbo Vysoké Mýto, ĉe la ŝoseo n-ro 317 inter Choceň kaj Litomyšl 5&nbsp;km sude de Choceň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Origina vilaĝo estis fondita ĉirkaŭ la duono de 13-a jarcento aŭ iom pli frue. Unue nomo de la vilaĝo estas skribita en fonda akto de monaĥejo Zbraslav, per kiu reĝo Venceslao la 2-a al ĝi la vilaĝon donacas. Nomo de la vilaĝo rememoras, ke ĝi estis fondita en "záolší", (*malantaŭ la alnoj*). Oni povas konkludi, ke jam en tiu tempo la teritorio estis akvoriĉa, ĉar alnoj prefere kreskas en malsekaj grundoj. Pli malfrue la vilaĝo fariĝis parto de la sinjorejo Litomyšl kaj tiu ĝi restis ĝis nuligo de servuteco en la jaro 1850.

En la jaro 1976 estis al komunumo Zálší alligita vilaĝo Nořín, kiu situas 1,5&nbsp;km de Zálší.

En junio 2007 okazis en Zálší en Ĉeĥio la dua apero de viruso t.n. birda gripo, verŝajne per transporto el proksima (3,5&nbsp;km) vilaĝo Tisová.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Zálší**
* Nořín

## Vidindaĵoj 
### Fiŝlagoj 
Okcidente de la vilaĝo troviĝas kelkaj **fiŝlagoj**, kiujn ĉi tie fondis familiaro Thurn-Taxis. La plej granda nomiĝas "Velký zálešský" (*Granda de Zálší*) kaj ĝia areo estas 55,91 ha, malpli granda estas la fiŝlago "Lačnov" kun areo 15,72 ha.

### Malnova akvomuelejo 
Okcidente de Zálší ĉe la rivereto Betlémský potok troviĝas malnova **akvomuelejo Betlém**, teĥnika memorindaĵo de la dua kategorio.

## Pluaj fotoj 

Zálší - čp. 4.jpg|Bieneto n-ro 4
Zálší - čp. 28.jpg |Bieneto n-ro 28
Zálší - čp. 5.jpg |Bieneto n-ro 5
Zálší - čp. 24.jpg|Bieneto n-ro 24


Kategorio:Municipoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Chaptelat

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Vienne*, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Konataj lokanoj 
* Sankta Eligio de Noyon naskiĝis en la urbo.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Haute-Vienne

## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo de Chaptelat

Kategorio:Komunumoj de Haute-Vienne
Cañada de Calatrava

250px|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio
**Cañada de Calatrava** [kanjAda de kalatrAba] (Brutovojo de Kalatrava) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *cañutos*. La censita populacio en 2010 estis de 123 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,11 loĝ/km².

## Situo 
Cañada de Calatrava estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Kalatrava en la centra parto de la provinco de Ciudad Real. La areo de ties teritorio estas de 29.9 km². 

Ĝi situas ĉe la ŝoseo kiu estas inter Corral de Calatrava kaj Villar del Pozo. La municipa teritorio limas oriente kun Ciudad Real kaj Villar del Pozo, sude kun Argamasilla de Calatrava kaj okcidente kun Caracuel de Calatrava kaj Corral de Calatrava.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. Servoj, dormurbo por provinca ĉefurbo.

## Historio 
La historio de la vilaĝo estas ligata al tiu de la Ordeno de Kalatrava, kiu posedis la teritorion post la konkero al la islamanoj. Krome ĝi estis sufiĉe proksima al la ununura reĝurbo nome Ciudad Real kiu konfliktis kontraŭ la ordeno kaj inverse.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

## Eksteraj ligiloj 
* Informa retejo pri Cañada de Calatrava

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Lascov

**Lascov** (hungare *Lászó* [lAsO], germane *Laßersdorf* aŭ *Laßtzau*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Lascov situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Giraltovce troviĝas je 6&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1370 en formo *"Lazdouch"*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lászó 234 homoj, (slovakoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lascov 519 homoj, (502 slovakoj, 15 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Kristo de 1940

Kategorio:Municipoj en distrikto Bardejov
Saint-Paul

**Saint-Paul** estas la nomo de pluraj artikoloj pri kiuj *Saint Paul* signifas en la franca lingvo Sankta Paŭlo.

## Francaj komunumoj 
***Saint-Paul** estas komunumo en la franca departemento Corrèze.
***Saint-Paul** estas komunumo en la franca departemento Ĝirondio, france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*.
***Saint-Paul** estas komunumo en la franca departemento Oise.
***Saint-Paul** estas komunumo en la franca departemento Orne.
***Saint-Paul** estas komunumo en la franca departemento Hautes-Pyrénées.
***Saint-Paul** estas komunumo en la franca departemento Savoie.
***Saint-Paul** estas komunumo en la franca departemento Haute-Vienne.
***Saint-Paul** estas komunumo en la franca departemento Vosges.
***Saint-Paul** estas komunumo en la franca transmara departemento Reunio.

## Kunmetitaj nomoj de francaj komunumoj 
Ekzistas multaj francaj komunumoj, en kies nomoj aperas *Saint-Paul*, ekzemple:
* **Saint-Paul-Cap-de-Joux** estas komunumo en la franca departemento Tarn.
***Saint-Paul-de-Vence** estas komunumo en la franca departemento Alpes-Maritimes.
***Saint-Paul-sur-Isère** estas komunumo en la franca departemento Savoie.
***Saint-Paul-Trois-Châteaux** estas komunumo en la franca departemento Drôme.

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Paul (urbo en Reunio)
* Sankta Paŭlo (insulo en Hinda Oceano)
* San-Paŭlo (ĉefurbo de la subŝtato San-Paŭlo en Brazilo)
* San Paolo d'Argon (urbo en Italio)
Lipová (distrikto Bardejov)

**Lipová** (hungare *Tapolylippó* [tapojlipO], germane *Lipowa im Scharosch* [lipova im ŝaroŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Lipová situas fine de sakovojo. Bardejov troviĝas je 19&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1567. En 1600 10, en 1715 8 familioj pagis impostojn. En 1787 138 vilaĝanoj loĝis, en 1828 231 vilaĝanoj en 29 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Lipova*, poste ĝi ricevis kvazaŭ hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tapolylippó 128 homoj, (plejparte rutenoj). Dum la 1-a mondmilito la preĝejo ruiniĝis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la tuta vilaĝo (escepte 3 domojn) cindriĝis pro la bataladoj. En 2001 vivis en Lipová 94 homoj, (85 slovakoj, 7 rutenoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo de 1924
* kapelo

Kategorio:Municipoj en distrikto Bardejov
Ernő Mátyás

**MÁTYÁS Ernő** (pro. ma:tja:ŝ) estis hungara reformita teologia instruisto, eklezia verkisto naskita en Kristyor la 16-an de junio 1888 kaj mortinta en Sárospatak la 29-an de majo 1950.

## Biografio 
Ernő Mátyás studis teologion en Koloĵvaro inter 1907 – 11 kaj en Ĝenevo en 1924 – 25. Oni habilitis lin privatprofesoro en Kolozsvár en 1921. Li havigis doktortitolon pri filozofio en 1922 en la Universitato de Segedo. Inter 1914 – 25 li estis pastro en Székelyföldvár, en 1924 -25 profesoro anstataŭanta en teologia akademio en Koloĵvaro, de 1925 en Sárospatak li estis profesoro en la katedro pri Nova Testamento de la reformita teologio.

## Verkoj 
* *Pál apostol mystikája* (Kolozsvár, 1921);
* *Vallásos mystika* (Kolozsvár, 1921);
* *János evangéliuma főbb problémái* (Theol. Szle, 1926);
* *Pál apostol viszonya a misztériumvallásokhoz* (Sárospatak, 1931);
* *Pál apostol antropológiája* (Bp., 1941);
* *Újszövetségi kijelentéstörténet* (Bp., 1943);
* *János evnngélioma* (Sárospatak – Bp., 1950).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj ekleziaj verkistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Heimskringla

***Heimskringla*** (Mondcirklo) estas la plej konata el la sagaoj de la norenaj reĝoj. Ĝi estis skribita en la norena lingvo en Islando fare de la poeto kaj historiisto Snorri Sturluson. La nomo Heimskringla estis unue uzita en la 17-a jarcento, derivita de la unuaj du vortoj de unu el la manuskriptoj (kringla heimsins: la cirklo de la mondo).

Heimskringla estas kolekto de rakontoj, entute dek-ses, pri la norvegaj reĝoj, komencante kun la legenda sveda dinastio de la Ynglingas, sekvitaj per klarigoj de historiaj norvegaj regantoj el Harald Fairhair de la 9-a jarcento ĝis la morto de la tronpostulanto Eystein Meyla en 1177. La precizaj fontoj de lia laboro estas pridisputataj, sed la sagaoj inkluzivas pli fruajn reĝojn, kiel ekzemple Morkinskinna, Fagrskinna kaj la dekduan jarcentajn norvegajn sinoptikajn historiojn kaj buŝajn tradiciojn, precipe multaj el la skaldaj poemoj. Snorre vizitis Norvegion kaj Svedion. Por la okazaĵoj de la duono de la 12-a jarcento, Snorre eksplicite nomumas la nun perditan laboron Hryggjarstykki kiel sia fonto.

Kategorio:Verkoj el la islandlingva literaturo
Hárbardsljód

**Hárbarðsljóð**, **Hárbardsljód** aŭ **Rakontpoemo de Hárbarðr** estas unu el la poemoj de la Poezia Edda, trovita en la Codex Regius kaj la manuskripto AM 748 I 4to. Ĝi estas poemo kun figuroj de ĝermana mitologio pri akuzoj kaj insultoj inter Odino kaj Toro.

La poemo estas signife malpli strukturita ol la plej multaj Eddaj poemoj, kaj estas superrege skribitaj en metrikoformo konata kiel *málahátr* aŭ "konversacia stilo". Tamen, aliaj metrikaj formoj ankaŭ estas perceptitaj, dum aliaj partoj de la teksto estas pura prozo. En la lasta jardeko, pluraj akademiuloj konkludis ke la poemo estas intence stiligita versio de la tradicia edda strukturo.

Kategorio:Verkoj el la islandlingva literaturo
Ilujanko

[eta|dekstra|200px|[Teŝubo mortigas la drakon Ilujanko. Malantaŭ li, sia filo Sarumo]]
**Ilujanko** (konata en aliaj lingvoj kiel Illuyanka) estas la nomo donita en la hitita mitologio al drakforma monstro, mortigita de Teŝubo, dio de la cielo kaj la ŝtormo.

Ĝi estas konata pro kojnoformaj tabuletoj trovitaj en Çorum-Boğazköy, la antikva ĉefurbo Hattusa, en ritaĵo pri festo de la printempo aŭ Puruli.

Kategorio:Hitita mitologio