open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jusztin János Fink

**Jusztin János Fink** [justin jAnoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fink Jusztin János** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, prioro, instruisto.

 naskiĝis  en Sopron, li mortis  en Tihany.

## Biografio 
 aliĝis al la benediktana ordeno en 1816, 6 jarojn poste li monaĥiĝis en Pannonhalma kaj inter 1822-1824 li instruis en sia naskiĝurbo. Reveninta al Pannonhalma li daŭris siajn teologian studon, poste pastriĝis en 1826. Li instruis en gimnazioj de Győr (1826-1834) kaj Pápa (1834-1838), poste li estis gimnaziestro en Pápa (1838-1850) kaj Kőszeg (1850). Fine en Tihany li estis subprioro (1851-1856), prioro (1856-1873), fine pastro en la abatejo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Programértekezése: Mitgabe auf die Ferien, Statistisch-geschichtliche Beleuchtung des Gymnasiums Güns* (1851)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj prioroj
San Carlos (Cojedes)

**San Carlos,** [karlos] origine nomata *San Carlos de Austria* estas urbego en Venezuelo, ĉefurbo de la subŝtato Cojedes kaj de la samnoma municipo *Ezequiel Zamora*.
eta|maldekstre|

## Loĝantaro 
En 2023 la loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La urbo situas ĉe la norda rando de la sudokcidenta ebenaĵo de Venezuelo ĉe la piedo de la Andoj laŭ la samnoma rivero. La marnivela alteco estas 152 m.

## Historio 
Monaĥo fondis la urbon la 27-an de aprilo 1678.

## Ekonomio 
Krom la serva kaj komerca ekonomioj la urbego havas signifan agroindustrion, kiuj prilaboras rizon, sorgon, tabakon kaj maizon. Menciindas la brutbredado. La urbo akiris impeton pro la loka disvolviĝo de irigaciita agrikulturo.

## Edukado 
San Carlos estas signifa universitata urbo, kie funkcias pluraj universitatoj.
eta|maldekstre|

## Religio 
Plejparto de la loĝantaro estas katolika. La urbego estas ankaŭ diocezo kaj gastigas katedralon.
 
## Trafiko 
Vojaj ligoj estas al Guanare (urbo) en la sudokcidento, Valencio (Venezuelo) en la nordo, kaj Barquisimeto en la nordokcidento.
eta|

## Vidindaĵoj 
* La Blanquera, historia baroka domo en la 18-a jarcento
* Katedralo de Sankta Karlo
* Preĝejo Sankta Domingo
* Preĝejo Sankta Johano Bautista
* Placo Bolívar

## Ĝemelurboj 
* 
* 
* 
* 

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Venezuelo
Malsanuleja ŝipo

[eta|Hospitalŝipo *USNS Comfort* ([d:Q738550) de la Usona mararmeo en 2009.]]
eta|Hospitalŝipo USNS Mercy (T-AH-19)
**Malsanuleja ŝipo** – ankaŭ ofte nomata milita **hospitalŝipo** – estas ŝipo desegnita, pro sia ekipaĵo kaj la kvalifikoj de sia ŝipanaro, por provizi medicinan prizorgon al bezonantoj. Tio inkluzivas ne nur malsanulojn kaj vunditojn sur aliaj ŝipoj, same kiel viktimojn de maraj konfliktoj, sed ankaŭ ŝiprompitojn. Ĝi ankaŭ povas esti deplojita al specifa loko proksime al la bordo aŭ en haveno, ekzemple, por trakti viktimojn de armitaj konfliktoj aŭ naturaj katastrofoj surtere. Aldone al la provizado de medicina prizorgo, alia grava funkcio de ĉi tiuj ŝipoj estas la transporto de malsanuloj kaj vunditoj per maro. Depende de ilia grandeco, ĉi tiuj ŝipoj ankaŭ estas foje nomataj *flosantaj hospitaloj*.

Temas pri speciala ŝipo destinita por provizi medicinan prizorgon, kuracadon kaj medicinan evakuadon de vunditoj kaj malsanuloj. Hospitalŝipoj ĝenerale rilatas al tipo de akvobazita ambulanca transporto, kontraste al adaptita ambulanca transporto, ili estas speciale ekipitaj aŭ konstruitaj por ĉi tiuj celoj. La plej multaj estas funkciigataj de militfortoj (plejparte mararmeoj) de diversaj landoj. En la 19-a jarcento, superfluaj militŝipoj estis uzataj kiel alligitaj hospitaloj por maristoj. Dum la Mondmilitoj, kelkaj oceanŝipoj estis transformitaj por uzo kiel hospitalŝipoj. La *RMS Aquitania* kaj la *HMHS Britannic* estis inter ili.

La Dua Konvencio de Ĝenevo de 1949 malpermesas militajn atakojn kontraŭ hospitalŝipoj, kiuj plenumas specifajn postulojn, kvankam militaj fortoj havas rajton je inspektado kaj povas preni pacientojn, sed ne profesiuloj, kiel militkaptitojn.

Modernaj hospitalŝipoj portas la Ruĝan Krucon aŭ Ruĝan Lunarkon, kiu, laŭ la provizaĵoj de la Konvencioj de Ĝenevo donas al ili protekton difinitan de la provizaĵoj de internacia humanitara juro. La aneksado de hospitalaj unuoj estis malpermesita de la Deka Konvencio de Hago de 1907 koncerne la aplikon de la principoj de la Konvencio de Ĝenevo al mara militado. Alia Konvencio de Hago de 1904 postulas, ke dum milito ili estu esceptitaj de ĉiuj impostoj kaj kotizoj truditaj al ŝipoj en la havenoj de la partioj.

La plej grandaj hospitalŝipoj de la mondo ankoraŭ en servo estas la *USNS Mercy* kaj *USNS Comfort* de la Usona Mararmeo. Ambaŭ estas transformitaj petrolŝipoj.

Historio, la plej terura sinkigo de tia ŝipo okazis je la 14-a la majo 1943, kiam japana submarŝipo sinkigis aŭstralian malsanuleja ŝipon *AHS Centaur* - pereis 268 personoj el 332 sur la ferdeko.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Aŭstralia Militmonumento - Sinkigo de la Centaŭro 
* Usonaj Hospitalŝipoj de la Dua Mondmilito
* Hospitalŝipoj de la Usona Armeo en la Dua Mondmilito

Kategorio:Milita medicino
Kategorio:Militŝipoj
Kategorio:Ŝipspecoj
Granda Sovaĝa

**Granda Sovaĝa** () estas insulo en la insularo de la Sovaĝaj Insuloj, la plej granda en la grupo kaj parto de la Aŭtonoma Regiono Madejro. Ĝi havas areon de proksimume 2.45 km². La insulo apartenas al la Nordorienta Grupo, kiu inkluzivas tri aliajn insuletojn: Islote Sinho, Palheiro do Mar, kaj Palheiro da Terra.

Ĝiaj marbordoj estas krudaj, kun kelkaj kavernoj. Ĝia plej alta punkto estas Pico da Atalaia, je ĉirkaŭ 163 metroj alta. De ĉi tiu pinto, en tagoj kun bona videbleco, la 3 718 metroj de Teide, sur la insulo Tenerifo en la Kanariaj Insuloj, videblas sude.

El la Sovaĝaj Insuloj, Granda Sovaĝa estas la sola loĝata tutjare. Ĉiun trian semajnon, ŝipo de la portugala mararmeo albordiĝas ĉe la insulo por provizi per manĝaĵoj la gardistojn de la Natura Parko Madejro. Ĉi tiuj profesiuloj, krom siaj patrolaj taskoj, plenumas la tutan rutinan sciencan laboron, monitorante diversajn mediajn parametrojn surtere kaj mare (flaŭro kaj faŭno). Krom lumturo, la insulo ankaŭ havas du akvorezervujojn.

La insulo situas ĉirkaŭ 280 kilometrojn de la insulo Madejro kaj ĉirkaŭ 165 km de la Kanarioj.

## Bildaro 

Dosiero:IMRAY(1884)_p0129_SALVAGE_ISLANDS.jpg|alternative=Nautical chart of the archipelago (1884)| Marista mapo de la insularo (1884)
Dosiero:Selvagem_Grande_Island.jpg|alternative=The Selvagem Grande Island| La *Selvagem Grande* Insulo
Dosiero:Selvagem_Grande_Island_sentinel2.jpg|alternative=Sentinel-2 image of the island (October 2021)| Sentinel-2 bildo de la insulo (oktobro 2021)
Dosiero:Northern_Savage_Island,_Atlantic_Ocean.jpg|alternative=Northern Island, aerial view| Norda Insulo, aervido

Dosiero:Base_selvagem_grande.jpg|alternative=Warden's base| *La bazo de la gardisto*

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Malgranda Sovaĝa

Kategorio:Insuloj en Portugalio
Ocela podargo

La **Ocela podargo** aŭ **Marmora podargo**, *Podargus ocellatus*, estas oceania specio de podargo, tipo de birdo trovebla tra Aru Insuloj, Nov-Gvineo kaj Kvinslando. Ĝiaj naturaj vivejoj estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.

## Taksonomio
, Aŭstralio]]
Estas kvin agnoskitaj subspecioj; nome la nomiga *ocellatus* troviĝas en Nov-Gvineo kaj ĉirkaŭaj insuloj. Du subspecioj troviĝas sur insuloj de Papuo-Nov-Gvineo; *intermedius* troviĝas sur Trobriand-insularo kaj D'Entrecasteaux, *meeki* estas endemio de Vanatinajo. Aŭstralio havas du subspeciojn; *marmoratus* troviĝas sur la Kabjorka Duoninsulo, *plumiferus* (surloke konota kiel pluma ranbuŝulo) troviĝas en sudorienta Kvinslando.

*Rigidipenna inexpectatus*, endema de kvar insuloj en Salomonoj, estis iam konsiderata subspecio. Ĝi estis apartigita en sian propran genron, *Rigidipenna*, in 2007.

## Distribuado kaj habitato
La Conondale-montaro en la Sunbrila Marbordo de Kvinslando estas konsiderataj fortikaĵo por la plumita ranbuŝuloj; rimarkindaj populacioj troviĝas ene de la Nacia Parko Conondale. La specio estas malofta kaj listigita kiel vundebla en Kvinslando kaj troviĝas en subtropikaj pluvarbaroj kaj vitarbaroj je altitudoj de 50–800 m. La specio ripozas en la kanopeo kaj estas konsiderata enigma kaj ekstreme malfacile trovebla aŭ studebla. Nunaj populacioj estas minacataj de termalplenigo, maltaŭgaj fajroreĝimoj kaj lignohakado, kaj estontaj efikoj de klimata ŝanĝo prezentas pliajn riskojn. Estis taksoj, ke la nunaj paroj en la Conondale-montaro estas ĉirkaŭ 800 paroj, kaj la nuna areo de la specio estas iom malpli ol 2000 ha, kun iu ebla estonta pliiĝo de la habitato kreita per regenerado de antaŭe dehakita pluvarbaro. Ĝiaj specialigitaj vivejaj bezonoj estas nedehakitaj netuŝitaj arbaroj, kaj la specio estas konsiderata ekstreme vundebla pro signifa redukto de la habitato.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Podargedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Batrachostomus

***Batrachostomus*** estas genro de birdoj en la familio Podargedoj, *Podargidae*. Ili troviĝas en Suda kaj Sudorienta Azio.

## Taksonomio
La genron *Batrachostomus* enkondukis en 1838 la angla ornitologo John Gould por hejmigi unusolan specion, nome *Podargus auritus*, Gray, JE, nome Orela podargo, kiu estas tial la tipa specio. La genronomo estas rekta traduko el Antikva greka por 'ranbuŝulo'; / 'rano' kaj / 'buŝo'. Tial oni povus nomi la genrojn kiel de "ranbuŝuloj".

La genro enhavas jenajn 12 speciojn:

## Referencoj
Kategorio:Podargedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Azio
Papua podargo

La **Papua podargo** aŭ **Papua ranbuŝulo**, *Podargus papuensis*, estas oceania specio de podargo, tipo de birdo trovebla tra Aru Insuloj, Nov-Gvineo kaj en la Kabjorka Duoninsulo, Kvinslando, Aŭstralio.

## Taksonomio
La specion dekomence priskribis la zoologo Jean René Constant Quoy kaj la natursciencisto Joseph Paul Gaimard en 1830.

La agnoskitaj subspecioj estas jenaj tri: *P. p. papuensis*, *P. p. baileyi*, kaj *P. p. rogersi*.

## Aspekto
]]
La Papua podargo estas la plej granda el la ranbuŝuloj laŭ longo. Averaĝaj grandecoj indikas, ke ĝi malsuperiĝas nur malantaŭ la novtropika granda niktibio kaj la guaĉaro (se ĉi-lasta estas vera membro de la ordo) inter la plej grandaj specioj en la ordo Podargoformaj. Averaĝe ĉi tiuj birdoj estas ĉirkaŭ 53 cm, kun gamo de 50 ĝis 60 cm. Ĉi tiu specio averaĝe pezas 414 g ĉe maskloj kaj 314 g ĉe inoj, kun totala gamo de 290 ĝis 570 g. La Grizbruna podargo estas pli malgranda averaĝe ol ĉi tiu, sed kapablas atingi pli altajn maksimumajn pezojn. 

La papua podargo havas bulban bekon, ruĝajn okulojn, kremkolorajn brovojn, longan voston kaj malhelajn flugilojn. La masklo de la specio estas iomete pli granda, pli malhela kaj marmoreca laŭ aspekto. La ino estas pli ruĝbruna laŭ aspekto. La makuleca aspekto helpas ilin efike kamufli ĉe la arboŝelo.

*P. p. baileyi* estas pli malgranda kaj pli malhela. *P. p. rogersi* estas pli granda kaj pli pala. Unu aŭ du blankaj ovoj estas metitaj en neston konsistantan el kelkaj bastonetoj metitaj en la forkon de branĉo. Okaze, ĝi ankaŭ prenas malgrandajn reptiliojn, amfibiojn aŭ birdojn kiel predon.

La papua podargo povas sekrecii substancon en sia buŝo, kiu allogas muŝojn. Laŭ kelkaj observantoj, ĝi kapablas atendi kun malfermita buŝo kaj muŝoj eniras por esplori la odoron.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Podargedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Podargus

***Podargus*** estas malgranda genro de birdoj en la familio Podargedoj *Podargidae*. Ĉiuj membroj de  tiu genro troviĝas en Aŭstralio, kaj kelkaj specioj troviĝas ankaŭ en Papuo-Nov-Gvineo, Indonezio, kaj la Salomonaj Insuloj.

La genro enhavas ĝis nun jenajn tri speciojn: 

Kategorio:Podargedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Yakovos Bilek

'''''' estis grekdevena germana basketbala trejnisto. Devene li estas el la urbo İzmit borde de la Nigra Maro en la Osmana Imperio, kiu ĝis la 1920-aj jaroj havis ampleksan grekan loĝantaron. Li naskiĝis la 7-an de julio 1917 en tiu urbo kaj mortis en aĝo de 87 jaroj la 4-an de majo 2005 en Ateno.

Li komence estis aktiva basketbalisto. En 1947 kaj 1948 li membris en la turka nacia teamo de basketbalo. En 1951 li ekhavis licencon de basketbala arbitraciisto de la Internacia Federacio de Korbopilko/Basketbalo kaj en tiu funkcio partoprenis dufoje en Someraj Olimpikoj, interalie en 1960 en Romo. Ekde 1962 li vivis en Germanio kaj de 1962 ĝia 1968 estis la ĉefa trejnisto de la germana nacia teamo de basketbalo. En 1974 li petos kaj ricevis la germanan civitanecon, kaj ankoraŭ ĝis 1982 en diversaj funkcioj estis en la trejnista teamo de la Germana Korbopilka Asocio. Poste li ankoraŭ estis trejnisto en la klubo de sia vivurbo Bad Kreuznach.

Kategorio:Germanaj korbopilkistoj
Kategorio:korbopilkaj trejnistoj
Farkas Ignác Fenix

**Farkas Ignác Fenix** [farkaŝ feniks], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fenix Farkas Ignác** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, instruisto, prioro.

 naskiĝis  en Pápa, li mortis  en Győr.

## Biografio 
 maturiĝis en Veszprém (urbo), poste en 1802 li aliĝis al la benediktanoj. Post teologiaj studoj en Pannonhalma li monaĥiĝis en 1805, 3 jarojn poste pastriĝis. En gimnazio de Esztergom li instruis lernojaron, poste li estis levita gimnaziestro, eĉ monaĥejestro. En la lernojaro 1817 same li estis gimnaziestro en Komárom, en 1818 en Győrszentmárton li estis paroĥestro kaj subprioro, inter 1819–1823 en Győr li estis gimnaziestro kaj monaĥejestro. En 1823 li doktoriĝis en Reĝa Universitato de Pest, poste li estis pastro en Zamárdi. Inter 1827-1831 li estis arkivisto en Pannonhalma, inter 1831 kaj 1838 li estis monaĥejestro en Tihany, poste 2 jarojn li gvidis la eklezian bienon en Győrszentmárton. Post pluraj ekleziaj postenoj en la regiono fine li estis pastro de la monaĥejo (1867-1870).  ricevis signifan reĝan premion. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ode cels. ac rev. principi, dno Alexandro de Rudna et Divék-Ujfalu,...* (1820)
* *Beszédek melyek n. é. Váczy István urnak szab. kir. Győr városi elemi főiskolában...* (1844)
* *Természetrajz. Gazdálkodást kedvelő köznép és serdülő ifjuság használatára.* (1850)
* *Magyar gazdasszony, köznép és serdülő leánykák használatára.* (1850)
* *Lusus chronostici fata notatu dingiora abbatiae Tihon nec non gaudia sacri conventus...* (1855)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj prioroj
Ahmet Adnan Saygun

'''''' estas turka komponisto kaj muzikisto. Devene li estas el la urbego Izmiro en Malgrandazio, nun en Turkio. Li naskiĝis la 7-an de septembro 1907
en tiu urbo, en la Osmana Imperio kaj mortis en aĝo de 83 jaroj la 6-an de januaro 1991 en Istanbulo, Turkio.

Kategorio:Turkaj komponistoj
Kategorio:Turkaj muzikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Izmiro
Metin Oktay

'''''' estas turka futbalisto. Devene li estas el la marhavena urbego Izmiro. Li naskiĝis la 2-an de februaro 1936 en tiu urbo kaj mortis en aĝo de 55 jaroj per trafikakcidento la 13-an de septembro 1991 en Istanbulo.

Kategorio:Turkaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Izmiro
Alev Tekinay

'''''' estas turka lingvistino kaj verkistino. Devene ŝi estas el la urbego Izmiro en Malgrandazio, nun en Turkio.

Kategorio:Turkaj lingvistoj
Kategorio:Turkaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Izmiro
Jakab Zsigmond Ferenczy

**Jakab Zsigmond Ferenczy** [ĵigmond ferenci], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ferenczy Jakab Zsigmond** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia origina persona nomo estis Zsigmond, al kiu aldoniĝis la monaĥa nomo Jakab.
eta|

 naskiĝis  en Pér, li mortis  en Esztergom.

## Biografio 
 en Pannonhalma (Győrszentmárton) aliĝis al la benediktanoj en 1828. Post la novicado  li studis en Győr (1830–1831) kaj Pannonhalma (1832–1836). Li monaĥiĝis en 1832, 4 jarojn poste li pastriĝis. Inter 1836-1838 li estis predikejisto en Benediktana Preĝejo Sankta Marteno en Pannonhalma, poste same 2 jarojn li instruis en seminario en Győr, pli poste ĝuste jardekon li instruis en Reĝa Jura Akademio (Pozono). Li instruis en gimnazio en Győr (1850-1852), poste en Esztergom li estis gimnaziestro kaj monaĥejestro ĝis 1873, fine ĝis sia morto li estis bibliotekisto en la sama urbo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Adalék honi nyelvünk és irodalmunk történetéhez.* (1844, denove 1845, 2-a eldono: 1848)
* *A pozsonyi akadémia története.* (1847, supozeble manuskripto)
* *Magyar irodalom és tudományosság története.* (1854)
* *Magyar írók. Életrajzgyűjtemény* (kunaŭtoro, 1856, vidu la bildon!)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono (legebla en la 2-a alineo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Osman Pepe

'''''' estas turka politikisto. Li naskiĝis la 7-an de aŭgusto 1954 en Akçaabat, urbeto borde de la Nigra Maro, en la provinco Trabzon, do nun estas -jaraĝa. Politike li membras en la registara partio AKP kaj estas parlamentano por la provinco Kocaeli. Osman Pepe oficis kiel nacia ministro pri mediprotektado en du naciaj registaroj, de novembro 2002 ĝis aŭgusto 2007.

Kategorio:Turkaj politikistoj
Preĝejo Sankta Kiliano (Suhl)

**Preĝejo Sankta Kiliano** (germane: *St. Kilian*) estas romkatolika kirko je Suhl, Germanujo. Estante sub la patroneco de Sankta Kiliano ĝi filias al la paroĥo Nia kara sinjorino de Meiningen. 

En 1544 estis enkondukita la Reformacio je Suhl, kiu apartenis al la Grafujo Henneberg. Dum la 19-a jarcento industriigo kaj la estiĝinta stacidomo kreskigis la nombron de katolikoj tie, ke konstruo de propra kirko necesis. En novembro 1898 ĝi estis konsekrita fare de preposto Reidl el Erfurto. En 1898 ĝi fariĝis misia paroĥo: la normala paroĥeco venis nur en 1964. En 1973 helpepiskopo Hugo Aufderbeck konsekris novan altaron. En januaro 2021 la paroĥo estis neniigita, al kiu estis submetita ankaŭ la kapeloj *Kristo-Reĝo* de Zella-Mehlis, *Sankta Jozefo* de Oberhof kaj *Ĉielenpreno de Mario* je Schleusingen.. Ĝi sekve fariĝis filia al Meiningen.

La kirko troviĝas sur la grundo de *Windmühlenweg 2* igante kun al paroĥestrejo konstruan unuecon. Ĝifariĝis en la stilo ke klinkera konstruaĵo kun kontraŭfortoj kuj kronanta firstotureto. Ebena plafono etendiĝas super la hala kirko; la benkaro havas mezan trairejon. Sub la orgena galerio troviĝas la konfesprenejo; bildoj de via crucis pendas vande. La tri fenestroj de la ĥorejo montras la ŝtuparon de Jakobo kreitan de Maren-Magdalena Sorger (okaze de la 100-a datreveno kirkokonsekra).

La orgenon faris en 1941 la firmao *Hermann Eule Orgelbau* el Bautzen (n-ro 231) por la supra festsalonego de la urbodomo de Suhl. En 1946 oni ĝin translokis al la Kiliana Preĝejo - kaj pligrandigis ĝin. Restaŭris ĉi instrumenton la firmo *Orgelbau Schönefeld* el Stadtilm. La instrumenton havas 15 registrojn kaj du klavarojn. 

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo
* la ŝirma paroĥo de Meiningen
* "Neue Fenster zum 100. Kirchweihjubiläum" (pri novaj fenestroj enstalitaj en 1998] 
* bildoj de la konstruaĵo - ĉe: *kirchen-galerie.de*
* bildoj de la orgeno - sur paĝaro de Ann-Helena Schlüter

## Notoj 
Kategorio:Suhl
Suhl
Suhl
Kategorio:Aperis en 1898
Suhl
Yüksel Pazarkaya

''''* estas turka-germana verkisto kaj tradukisto. Li naskiĝis la 24-an de februaro 1940 en Izmiro, do nun estas -jaraĝa. Post la mezlernejaj jaroj li en 1958 translokiĝis al okcidenta Germanio, kaj ĉefe li laboris en Germanio. Delonge li havas la germanan civitanecon aldone al la turka; li estas membro de la germania kaj la turkia branĉoj de la Internacia klubo PEN. Aparte konata estas lia origine germanlingva televida serio de 1983, nomata , "niaj najbaroj, la familio Balta", .

Post studo de germanistiko kaj filozofio en la universitato de Stutgarto kaj doktoriĝo en literatura scienco en 1973 li laboras kiel verkisto. Antaŭ tio, en 1961, li estis la unua kiu iniciatis german-turkan teatran laboron, unue en la Stutgarta "studio-scenejo" (), teatron kiun li kunfondis, kaj poste fondante la unuan turkan amatoran teatran grupon en Germanio. Ekde 1986 li laboris kiel radioredaktisto de la aŭtonoma ŝtata radiostacio kaj televida sendostacio WDR por la federacia lando Nordrejn-Vestfalio, en Kolonjo.

Li tradukis verkojn de Orhan Veli Kanık, Nâzım Hikmet kaj Aziz Nesin, inter aliaj. En siaj propraj skribaĵoj li ankaŭ, sed ne ekskluzive, traktas la situacion de migrantaj laboristoj kaj, precipe, diskriminacion. Lia ampleksa verkaro inkluzivas ankaŭ poemojn, prozon, porinfanan literaturon kaj la jam menciitan televidan serion de 1983. Jam en 1979, unu el liaj tekstoj estis utiligita en la kindokumentario de Hans A. Guttner *Almanya Almanya - Germania Germania''.

Kategorio:Turkaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Izmiro
Deniz Gezmiş

**Deniz GEZMIŞ**  estis turka politika aktivulo. Li naskiĝis la 27-an de februaro 1947 en Ankaro kaj mortis la 6-an de majo 1972 samurbe. Deniz Gezmiş estis politike aparte engaĝita studento kaj en 1970 iĝis la fondinto kaj gvidanto de la armita Marksisma-Leninisma konspira movado *Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu*, mallonge *THKO*, en traduko "Turkia popola liberiga movado". Li estis membro de la turka branĉo de la tutmondaj sociaj protestoj de 1968 kaj aktive partoprenis en la insurekcioj en sia lando. Ĝis sia ekzekuto en la aĝo de nur 25 jaroj, li restis fervora subtenanto de socialismo kaj kemalismo. Ĝis la nuntempo li konsideriĝas unu el la studentgvidantoj en Turkio.

Kategorio:Turkaj socialistoj
Kategorio:Kemalismo
Kategorio:Turkoj kondamnitaj al mortpuno
Kategorio:Ekzekutitaj personoj de Turkio
Bilal Erdoğan

**Necmettin Bilal Erdoğan** (naskita la 23-an de aprilo 1981 en Istanbulo) estas turka komercisto. Li estas la tria infano de Emine kaj Recep Tayyip Erdoğan, la nuna Prezidanto de la Respubliko Turkio.

Bilal Erdogan estas la prezidanto de la junulara organizaĵo TÜGVA ( turke: *Türkiye **Gençlik Va kfı*** ). Ĉi tiu organizaĵo malakceptis la Konvencion de la Konsilio de Eŭropo pri la Malhelpado kaj Kontraŭbatalado de Perforto kontraŭ Virinoj kaj Hejma perforto (d:Q1697391), argumentante *ke* ĝi "nenion kontribuis al la socio". Virina organizaĵo, prezidata de la fratino de Bilal, Sümeyye, subtenis la konvencion.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Turkaj politikistoj
Teatroscienco

**Teatroscienco** - ankaŭ etiketebla **teatra scienco, teatraj studoj** kaj **teatrologio** - estas la scienca studo de teatraj fenomenoj de la antikvo ĝis la nuntempo. Aŭtoroj kaj verkoj same kiel eventoj (teatraj prezentadoj) estas kovritaj. Teatraj studoj interkovras, interalie, kun literaturaj kaj amaskomunikilaj studoj, do kun literaturscienco kaj amaskomunikila scienco.

Teatraj studoj povas esti proksimume dividitaj en teatra historio, teatra teorio respektive drama teorio, dramaturgio, estetiko kaj, se necese, praktikaj ekzercoj. Subfako estas teatra pedagogio, kiu okupiĝas pri la instruado de teatraj metodoj, sed ankaŭ pri la uzo de teatro en eduka laboro kaj en socio.

Do, baze temas pri la studo de teatraj prezentaĵoj rilate al ĝiaj literaturaj, fizikaj, psikologiaj, sociologiaj, kaj historiaj kuntekstoj. Ĝi estas interfaka kampo kiu ankaŭ ampleksas la studon de teatra estetiko kaj semiotiko. Aldona evoluo el la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj en la areo estis la etnografia teorio de teatro.

Hodiaŭ, teatraj studoj temas ĉiam pli pri amaskomunikiloj kiel ekzemple filmo, televido, radio kaj la interreto, irante preter la klasika sceneja prezento en teatro - tamen, necesas ne forgesi ke ekzistas la najbara disciplino de amaskomunikila scienco kaj atenti la limon inter ambaŭ fakoj.

## Fontoj 
La unua versio de tiu ĉi teksto de januaro 2026 unuavice uzis iujn elementojn de la koncerna germanlingva teksto, kiu en la nuna stato ne estas sufiĉe internacia, kaj la koncerna anglalingva teksto, kiu entute estas tre mallonga. Tial enprenoj de pluaj ideoj el pliaj lingvoversioj de la teksto estus bonvenaj.

Kategorio:Teatrologio
Kategorio:Teatraj profesioj
Orela podargo

**Orela podargo** (*Batrachostomus auritus*), aŭ *Granda ranbuŝulo*, estas specio de birdoj en la familio Podargedoj, *Podargidae*. Ili troviĝas en Sudorienta Azio, nome en Brunejo, Indonezio, Malajzio, kaj Tajlando, en subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj. Senarbarigo pro lignoproduktado de ĝia habitato metas riskon al ĝia survivado, kaj la Internacia Unio por Konservado de Naturo listigis ĝin kiel vundebla specio.

## Aspekto
La granda ranbuŝulo estas konsiderinde pli granda ol aliaj membroj de sia genro kaj kreskas ĝis longo de ĉirkaŭ 42 cm. Ambaŭ seksoj estas similaj kaj la koloraro estas sufiĉe varia, la supraj partoj estas ĉefe kaŝtanbrunaj kaj nigrecbrunaj, striecaj kaj makulecaj per blanka kaj flavecbruna koloroj. La subaj partoj estas obtuze brunaj aŭ palruĝbrunaj, la ventro estas pli pala ol la brusto. La beko estas kornokolora kun pli malhela pinto, la gapo estas flava, la irisoj estas iom helbrunaj aŭ malhelbrunaj, kaj la kruroj estas obtuze flavaj.

## Distribuado kaj habitato
La specio troviĝas en Tajlando, Malajzio, Indonezio kaj Brunejo. Ĝia teritorio etendiĝas de suda Tajlando, tra Sabaho, Saravako kaj Duoninsula Malajzio ĝis Kalimantano, Sumatro, Indonezio kaj Brunejo. Ĝia vivejo estas praarbaro de malaltaj teroj, sed ĝi troviĝas ankaŭ en sekundara arbaro kaj en areoj de regeneriĝa kresko.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
*Bildo kaj klasigo ĉe Animal Diversity Web

Kategorio:Podargedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Azio
Stelpodargo

**Stelpodargo** (laŭ la scienca nomo *Batrachostomus stellatus*) kaj ankaŭ *Podargo de Gould* estas noktula specio de birdoj en la familio Podargedoj, *Podargidae*. Ili troviĝas en Sudorienta Azio. Ĝi estas unu el la 12 specioj en la genro *Batrachostomus*. Ĝia alternativa ordinara nomo rememorigas la anglan ornitologon kaj birdartiston John Gould (1804-1881). 

## Aspekto 
La Stelpodargo estas mezgranda birdo, kiu pezas proksimume 47 ĝis 48,5 g kaj estas 21 ĝis 25 cm longa. Ĝi videblas en du malsamaj formoj. Ambaŭ havas la samajn ŝablonojn, escepte ke unu estas hela kaj la alia estas malhela. Ili estas plejparte brunaj kaj havas blankan kolumon kun kelkaj disaj blankaj makuloj sur la kovro de la flugiloj. La subaj partoj havas ovalformajn makulojn, kiuj aspektas blankecaj.

## Distribuado kaj habitato 
Ĉi tiu specio troviĝas nur en Sudorienta Azio. Pli precize, ĝi troviĝas en Brunejo, kelkaj regionoj de Indonezio, Malajzio, Singapuro, kaj en Suda Tajlando. Tamen, ĝi plejparte ĉeestas en Malajzio kaj Singapuro. La nestoj plejparte troviĝas je 1.3 m altaj kaj la inoj demetas unu ovon por ĉiu ovodemetado. La ovoj havas ovalan formon kaj estas blankaj. Ĉi tio ŝuldiĝas al la minacoj al ĝia vivejo. En Suda Tajlando, estas kritika malkresko en la birdaj populacioj vivantaj en la malaltaj areoj ĉar la senarbarigo de la arbaroj de malaltaj teroj fare de homoj detruas la vivejon de diversaj specioj. Tial, la specio de Gould-podargoj alfrontas lokan formorton en Tajlando. Tamen, ĉi tiu specio estas disvastigita en multaj diversaj regionoj de Sudorienta Azio, do ĝi reduktas la riskon de totala formorto. 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
*Image at ADW

Kategorio:Podargedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Azio
Dulita podargo

**Dulita podargo** (*Batrachostomus harterti*), aŭ *Indonezia podargo*, estas malmulte konata specio de birdoj en la familio Podargedoj, *Podargidae*. Ili troviĝas en Sudorienta Azio, nome en Indonezio kaj pli precize en Borneo. Ĝi havas dise registritan distribuadon en la Borneaj montaraj pluvarbaroj kie ĝi estas endemio. La specio estas monotipa.

## Historio kaj etimologio
La tipa specimeno estis kolektita de Charles Hose en 1891 sur Monto Dulit in norda Saravako, je alteco de ĉirkaŭ 600&nbsp;m, precize "en malgranda ĝangala kabano kien ĝi estis fluganta krepuske evidente altirita de lumo". La ordinara nomo referencas la tipan lokon, dum la specia epiteto estas honoro al la germana ornitologo Ernst Hartert.

## Aspekto
Ĝi estas granda, malhelbruna, kaŝtanbruna podargo, kies longo varias de 32 ĝis 37 cm. La flugillongo estas 220 ĝis 250 mm. Ĝi havas flavbrunan strion sur la krono kaj mallarĝan flavbrunan kolumon sur la malantaŭa kolo. La flugilkovriloj havas grandajn blankajn makulojn. La subaj partoj estas pli palbrunaj kun flavbrunaj strioj kaj makuloj. Ambaŭ seksoj estas similaj. La Orela podargo estas iomete pli granda (kun longo de 39-42 cm) kaj pli pala; la krono estas makuleca kaj vermikuleca anstataŭ strieca, la flugilkovriloj pli forte makulecaj, kaj la subaj partoj pli simplaj. Neniu alia podargo trovita en Borneo estas pli ol 30 cm longa.

Ĝia preferata vivejo estas pli malalta montarbaro de kaj primara kaj sekundara kresko, je alteco de 300 ĝis 1500 m super marnivelo. Proponitaj konservadaj decidoj inkluzivas la esploradon de la ekologio de la specio kaj la protektadon de taŭga vivejo.

## Referencoj
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Podargedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Paxillus involutus

***Paxillus involutus***, ankaŭ konata kiel rulrando, estas specio de bazidiomiceta fungo. Kvankam ĝi havas lamelojn, ĝi estas pli proksime parenca al la boletoj, kiuj enhavas fungotubojn, ol al tipaj agarikaloj. Unue priskribita de Pierre Bulliard en 1785, ĝi ricevis sian nunan dunomon de Elias Magnus Fries en 1838. Genetika testado sugestas, ke *Paxillus involutus* povus esti specikomplekso prefere ol ununura specio. En diversaj nuancoj de bruno, la bazidiokarpo kreskas ĝis alteco de 6&nbsp;cm kaj havas funelforman gribon ĝis larĝo de 12&nbsp;cm, kun karakteriza volvita rando kaj lameloj kiuj etendas suben kaj kies fungotuboj proksimas al la stipo.

## Tokseco 
[thumb|left|alt=Kvin brunajn fungojn|Kolekto de kvin fungoj, specio *Paxillus involutus,* el Folsom, [Kalifornio.]]

*Paxillus involutus* estis vaste manĝata en centra kaj orienta Eŭropo ĝis la Dua Mondmilito, kvankam anglaj gvidlibroj ne rekomendis ĝin. En Pollando, tiu ĉi fungo ofte estis manĝata post peklado en vinagro aŭ salakvo. Oni sciis, ke ĝi iritus la digestan sistemon se oni konsumus ĝin krude, sed oni supozis, ke ĝi estas manĝebla post kuirado. Oni revalorigis ĝian toksecon post kiam la germana mikologiisto Julius Schäffer malsanis post manĝo en oktobro 1944. Ĉirkaŭ unu horon post kiam li kaj lia edzino konsumis manĝon preparitan kun la fungoj, Schäffer elvomis, kun diareon kaj febron. Plimalboniĝinte, li estis enregistrita en malsanulejon la sekvan tagon; lia reno misfunkciis kaj li pereis post 17 tagoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio: Agaricomycetes
Kategorio:Venenaj fungoj
Kategorio:Fungoj de Azio
Kategorio:Fungoj de Eŭropo
Manpilkado Fiĝioj

La **Manpilkado Fiĝioj** () estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Fiĝioj. La asocio reprezentas kaj la viran nacian teamon de manpilkado kaj la virinan nacian teamon de manpilkado, kaj ankaŭ provizas iujn naciajn teamojn de pli junaj sportistoj laŭ aĝogrupoj. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado (IHF) kaj en la Oceania Manpilkada Federacio (OCHF).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* [ Oficiala paĝo]

Manpilkado
Fiĝioj
Filipina podargo

**Filipina podargo** (*Batrachostomus septimus*) estas noktula specio de birdoj en la familio Podargedoj, *Podargidae*. Ili troviĝas en Sudorienta Azio, nome en Filipinoj. Ĝi estas ofta en arbaroj de malaltaj teroj kaj en maturaj duarangaj arbaroj. Estas malmulta informaaro pri tiu ĉi birdospecio. Ili manĝas akridojn, cikadojn, grilojn kaj skarabojn.

## Aspekto 
Kiel ĉiuj podargoj, la filipina podargo havas grandajn okulojn por pli bona nokta vidkapablo, grandan platan bekon por kapti insektojn, kaj kamuflan plumaron kiu permesas al ili kamufliĝi dumtage. Ili troviĝas en Filipinoj, kaj povas esti konfuzitaj kun la filipina kaprimulgo, kiu malgraŭ sia simila formo havas tre malsaman plumaron.

La filipina podargo estas mezgranda podargo, 24–26 cm longa, kun du koloraj morfoj (kaj mezaj fazoj); unu estas kaŝtanbruna kun forta ruĝbruna fonkoloro, la alia pli helbruna kun flavbrunaj kaj nigraj strioj. Ambaŭ morfoj havas tri apartajn helflavajn aŭ blankajn bendojn; unu sur ilia malantaŭa kolo, dua sur ilia malsupra gorĝo, kaj tria ĉirkaŭ la malsupra brusto. Ili havas flav-oranĝajn irisojn kaj brunajn piedojn kaj bekon. Kvankam maskloj kaj inoj havas similan aspekton, inoj estas tipe pli malhelaj kaj pli senmarkaj.

## Distribuado kaj habitato 
La filipina podargo estas sidlokema birdo (nemigranta), endemia de Filipinoj, kaj estas vaste distribuita ene de la insularo, kvankam rimarkeble forestanta de Palavano. Kvankam malofte, estis ekvidoj en Barato kaj Aŭstralio. Oni supozas, ke ili troviĝas en malaltaj teroj kaj maturiĝantaj (sed ne maturaj) duarangaj arbaroj, sed ilia vivejo ne estas detale konata, ĉar ili estas aktivaj nur nokte kaj ne kantas aŭ havas laŭtajn kriojn.

### Voĉo 
Masklaj krioj estas serio de malaltaj, profundaj "ŭa", "ŭa", "gvam", aŭ "g-aŭ" bruoj, aŭ mallonga kaj egala trilo.

## Konservado 
La Filipina podargo estas nuntempe listigita kiel specio malplej zorgiga fare de la IUCN ekde 2012, kvankam oni kredas, ke ĝia populacio malrapide malpliiĝas pro habitatodetruo. La kialoj de ĉi tiu listigo estas la granda teritorio, la malkreskorapideco ne atingas la sojlon por kvalifikiĝi kiel vundebla specio, kaj kvankam la populacigrandeco ne estis oficiale kvantigita, oni kredas, ke ĝi superas la sojlon por esti konsiderata vundebla surbaze de la populacigrandeca kriterio.

Troviĝas en kelkaj protektitaj areoj en Natura Parko Norda Sierra Madre kaj Nacia Parko Bataan sur Luzono, Natura Parko Nordokcidenta Panaja Duoninsulo, Natura Parko Balinsasayao Ĝemelaj Lagoj, Natura Parko Norda Negroso en Okcidentaj Bisajoj, Natura Parko Pasonanca, Monto Kitanglad kaj Monto Apo en Mindanao, Rajah Sikatuna Protektita Pejzaĝo en Bohol kaj Natura Parko Samar Insulo sed la fakta protekto kaj devigo kontraŭ kontraŭleĝa arbohakado kaj ĉasado estas malstriktaj. 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
*Filipina podargo

Kategorio:Podargedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Scott Adams

**Scott ADAMS** (naskiĝis la 8-an de junio 1957 en Windham, Novjorko; mortis la 13-an de januaro 2026) estis usona bildstrio-artisto kaj aŭtoro. Li famiĝis pro la Dilbert -bildstrioj kaj libroj.

*Dilbert* estis publikigita en 2000 gazetoj.

Aŭtoro de libroj, kiuj alprenas sarkasman aliron al laboro en granda usona kompanio. Antaŭ ol li komencis vivteni sin kiel karikaturisto, li laboris kiel kasisto, programisto, financa analizisto kaj produktmanaĝero ĉe Crocker National Bank. Aŭtoro de multaj libroj, inkluzive de la filozofia libro "God's Debris".

Li estis vegetarano kaj membro de Mensa. Li ankaŭ estis la posedanto de *Scott Adams Foods, Inc.*, kiu ofertis veganajn buritojn nomitajn *Dilberito* inter 1999 kaj 2003.

Adams estas plej konata pro siaj bildstrioj kaj broŝuroj en la bildstrio *Dilbert*, kiu prezentas la fikcian komputilinĝenieron samnoman kiel la serio, por kiu li kaj desegnis kaj verkis la tekstojn. *La Dilbert-* strioj karakteriziĝas per sia satiro pri nekompetenteco en la laborejo, kun fiksa galerio de roluloj reprezentantaj diversajn stereotipojn, kiel ekzemple la mallaboreman, la memgravan, aŭ la ĝenerale nekompetentan kolegon. 

Adams ankaŭ publikigis kelkajn librojn pri la labora vivo, en la sama sarkasma tono, ilustritajn de li mem.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Scott Adams Says ĉe Periscope
* Dilbert.com

Kategorio:Germanaj usonanoj
Kategorio:Usonaj libertarianoj
Kategorio:Usonaj vegetaranoj
Kategorio:Karikaturistoj
Doubravice u České Skalice

**Doubravice u České Skalice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rychnovek en distrikto Náchod. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km nordoriente de Rychnovek sur la maldekstra bordo de rivero Úpa. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Doubravice u České Skalice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,49&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Doubravice u České Skalice čp. 21.JPG|Doubravice u České Skalice
Doubravice u České Skalice čp. 11.JPG|Doubravice u České Skalice
Doubravice u České Skalice čp. 29.JPG|Doubravice u České Skalice

Kategorio:Rychnovek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Úpa
Alfonz Sándor Freh

**Alfonz Sándor Freh** [ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Freh Alfonz Sándor** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, instruisto, botanikisto, entomologo.
eta|

 naskiĝis  en Kőszeg, li mortis  en Kőszeg.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste en 1850 li aliĝis al la benediktanoj en Pannonhalma. Post la novicado li studis teologion, poste li pastriĝis en 1857, supozeble tiutempe tiutempe li monaĥiĝis. Inter 1857-1863 li instruis en benediktana gimnazio en Kőszeg, poste 4 jarojn li predikis en la loka kirko, pli poste li revenis instrui al la gimnazio. En 1887 li pensiuliĝis. Dum la instrua periodo li kolektis botanikaĵojn kaj entomologiaĵojn en ĉirkaŭaĵo de Kószeg, el tio li kreis grandan lernejan kolektaĵon. Vince Borbás helpis lian sciencan laboron.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kőszeg viránya* (1876)
* *A kőszegi Katholikus Kisgymnasium terménytári gyűjteményei* (1878)
* *Kőszeg és vidékének viránya* (1883)

## Elektitaj kontribuoj 
* memortabulo en Kőszeg
* kreskaĵoj: *Rubus Frehi* kaj *Galeopsis Frehi*

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Blažkov (Slavoňov)

**Blažkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Slavoňov en distrikto Náchod. Ĝi troviĝas proksimume 1 km okcidente de Slavoňov. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Blažkov situas en katastra teritorio **Blažkov u Slavoňova** kun areo 1,43&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Blažkov, náves II.jpg|Blažkov
Blažkov, náves IV.jpg|Blažkov
Blažkov, kůň(J).jpg|Ĉevalo en Blažkov

Kategorio:Slavoňov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Martin McDonagh

**Martin McDonagh** /məkˈdɒnə/ *mək-DON-ə* (naskita la 26-an de marto 1970 en Camberwell, Londono) estas irlanda dramisto, kinoreĝisoro, scenaristo kaj filmproduktoro. Unu el la ĉefaj figuroj en nuntempa irlanda teatro.

Li famiĝis ĉefe kiel aŭtoro de du dramaj trilogioj, sed ankaŭ kiel radia dramisto. Liaj teatraĵoj estis prezentitaj en Londono kaj sur Broadway, interalie, kaj ricevis plurajn premiojn.

Li estas konata pro sia absurdisma nigra humuro, kiu ofte defias la modernan teatran estetikon. Li gajnis multajn laŭdojn, inkluzive de Akademia Premio, ses BAFTA Premioj, du Oraj Globoj Premioj kaj tri Olivier Premioj, krom nomumoj por kvin Tony Premioj.

## Verkado 
Li estis konata frue en sia kariero pro la ekstrema brutaleco kaj kinematografia stilo de kelkaj el siaj teatraĵoj. Oni konsideras lin kultivi ekstreman formon de rekta teatro, kiu emfazas la perfortajn kaj groteskajn aspektojn de la verkoj por kapti la atenton de *la* publiko.
Liaj teatraĵoj, multaj el kiuj estis produktitaj en la Okcidenta Kvartalo kaj sur Broadway, inkluzivas *:en:The Beauty Queen of Leenane*, *:en:The Cripple of Inishmaan* (ambaŭ de 1996), *:en:The Lonesome West* (1997), *:en:The Lieutenant of Inishmore* (2001), *The Pillowman* (La kusenulo, 2003), *:en:A Behanding in Spokane* (2010), kaj *Hangmen* (2015).

McDonagh gajnis la Akademian Premion por plej bona realfilma mallonga filmo pro *Six Shooter* kaj ricevis ses aliajn nomumojn pro sia laboro en *In Bruges* (2008), *:en:Three Billboards Outside Ebbing, Missouri* (2017), kaj *:en:The Banshees of Inisherin* (2022). Li reĝisoris la nigran komedifilmon *:en:Seven Psychopaths* (2012) kaj estis administra produktanto por la filmoj *:en:The Second Death* (2000) kaj *The Guard* (2011) de sia frato John Michael.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Irlandaj dramistoj
Kategorio:Britaj dramistoj
Kategorio:Britaj reĝisoroj
Kleny

**Kleny** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Provodov-Šonov en distrikto Náchod. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Provodov-Šonov, apud rojo Rovenský potok, kiu sub la vilaĝo enfluiĝas en akvan rezervujon Rozkoš. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Kleny** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,22&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Naturmemorindaĵo Dubno – Česká Skalice

## Pluaj fotoj 

Kleny hasičská zbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo
Kleny čp. 13.jpg|Kleny
Kleny křížek.jpg|Kleny
Kleny čp. 8.jpg|Kleny
Kleny čp. 14.jpg|Kleny

Kategorio:Provodov-Šonov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
High School Musical (apartigilo)

***High School Musical*** povas esti:
* La usona muzikala trilogio *High School Musical* kaj de ĝi derivitaj verkoj:
** *High School Musical* – usona muzika filmo el la jaro 2006
** *High School Musical 2* – usona muzika filmo el la jaro 2007
** *High School Musical 3: Senior Year* – usona muzika filmo el la jaro 2008
** *High School Musical: The Musical: The Series* – usona kvazaŭ-dokumenta serio el la jaroj ekde 2019 ĝis 2023

## Vidu ankaŭ 
* *Elementary School Musical*
John Guare

**John GUARE** /ɡɛr/ *GERR* (naskita la 5-an de februaro 1938 en Novjorko, Novjorkio) estas usona dramisto kaj scenaristo. Li estas plej konata kiel la aŭtoro de *The House of Blue Leaves* kaj *Six Degrees of Separation*, ambaŭ adaptitaj por filmo. Lia stilo, kiu kombinas komikan inventemon kun akra sento pri la fiasko de homaj rilatoj, estas foje kruela kaj ĉiam plena de kompato.

## Vivo 
John Guare verkis sian unuan teatraĵon en la aĝo de dek unu jaroj. Kun la tempo, Guare evoluigis abomenon al tiel nomataj "kuirejaj lavujaj dramoj", tradiciaj, realismaj teatraĵoj. Por li, teatro devus peri pli da interna vero kaj ne nur puran realecon. Unu el liaj diraĵoj estis: "La teatro estas loko de revoj, kie vi elmontras la subkonscion kaj igas ĝin videbla." 

Post diplomiĝo de Universitato Yale, li evoluigis sian propran unikan stilon de tragikomedio kaj ricevis la Obie-premion pro sia teatraĵo "Muzeeka" (1968). Li ne reaperis ĝis 1970 kun "House of Blue Leaves", malhela komedia atako kontraŭ usonaj valoroj.

En 1971, li verkis la libreton por "Du Sinjoroj de Verono", pop-roka muzika adapto de la samnoma teatraĵo de Shakespeare, kiun li kun-reĝisoris kun komponisto Galt MacDermot (*Hair*) kaj Mel Shapiro. La muzikalo estis desegnita por esti prezentita en kamea antaŭfilmo, permesante turneon tra la parkoj de Novjorko. La spektaklo estis tiel sukcesa, ke ĝi baldaŭ estis translokigita al Broadway, kie ĝi gajnis la Tony-premion por Plej Bona Muzikalo.

Guare verkis scenaron por la plenlonga filmo *Atlantic City, USA* (1980) de reĝisoro Louis Malle, kun Burt Lancaster en ĉefrolo.

En 1992, Guare gajnis la Gotham Independent Film Award por Plej Bona Scenaro. En 1989 li estis elektita al la Usona Akademio de Artoj kaj Literaturo  kaj en 2011 al la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* Biography ĉe theatredatabase.com
* John Guare with poster for his Caffe Cino production
* John Guare Papers ĉe Yale University Beinecke Rare Book and Manuscript Library.

Kategorio:Tony-premiitoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Usonaj dramistoj
Tamás Alajos Füssy

**Tamás Alajos Füssy** [tamAŝ alajoŝ fuŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Füssy Tamás Alajos** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, instruisto, prioro. Lia familia nomo estis *Fuchs* ĝis 1866 kaj lia nura persona nomo estis Alajos.

 naskiĝis  en Zimony (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Zemun en Serbio), li mortis  en Zalaapáti.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Baja, poste li aliĝis al la benediktanoj en 1841. Post fino de filozofiaj kaj teologiaj studoj en Győr, respektive en Pannonhalma li pastriĝis en 1849, supozeble tiutempe li monaĥiĝis. Liaj signifaj instruistoj estis Gergely Czuczor, Flóris Ferenc Rómer kaj Jácint Rónay. Post siaj studoj li instruis en gimnazio de Pápa, kie li estis gimnaziestro inter (1855-1864). Jam ekde 1861 li redaktis ankaŭ gazeton kaj inter 1864-1889 li estis societestro, kie li redaktis katolikajn gazetojn. De 1889 ĝis sia morto li estis prioro kaj arkivisto en Zalaapáti. Li ricevis reĝan premion en 1890.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Általános földrajz az algymnasium I. osztálya számára.* (lernolibro, 1851; 2-a eldono: 1854)
* *Világtörténelem a katholikus tanodák számára és magánhasználatra.* (3 volumoj, kunaŭtoro, 1863, denove 1863-1864)
* *VII. Pius pápasága.* (1876) 
* *XIII. Leo pápa élete.* (1887)
* *Deák Ferencz gyermek és ifjúsági életéből.* (1892)
* *A zalavári apátság története.* (1902)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* katolika leksikono
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj prioroj
Provodov (Provodov-Šonov)

:*Estas ankaŭ Provodov.*

**Provodov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, la nordokcidenta parto de municipo Provodov-Šonov en distrikto Náchod. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Provodov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,67&nbsp;km². En la katastra teritorio Provodov situas ankaŭ Václavice.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1213.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Provodov bytovky.jpg|Provodov
Provodov čp. 48.jpg|Provodov
Provodov čp. 83.jpg|Provodov

Kategorio:Provodov-Šonov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Šeřeč

**Šeřeč** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Provodov-Šonov en distrikto Náchod. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Provodov-Šonov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . La vilaĝo situas sur bordo de akva rezervujo Rozkoš. Temas pri kelke da restintaj domoj, kiuj estas inundema teritorio de la akva rezervujo. Hodiaŭ ĝi estas ŝatata fiŝkaprista kaj refreŝigeja loko.

**Šeřeč** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,91&nbsp;km². Proksime de municipo Šeřeč situas ankaŭ pereinta municipo sur katastra teritorio *Domkov* kun areo 3,81&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1406.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* monumento al falintoj el Prusia-Aŭstria milito el la jaro 1866
* dia torturo
* ŝtona penta kruco

## Pluaj fotoj 

Šereč křížek.jpg|Šeřeč
Šereč č. 27.jpg|Šeřeč
Šereč stodola.jpg|Šeřeč
Šereč čp. 27.jpg|Šeřeč

Kategorio:Provodov-Šonov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio