open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Polinezia sturno

La **Polinezia sturno** (***Aplonis tabuensis***) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis.
Ĝi troviĝas en Usona Samoo, Samoo, Fiĝio, Niuo, Tongo, la Insuloj Santakrucoj kaj Valiso kaj Futuno.

eta|250px|maldekstra|Matei, Taveuni, Fiĝio
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj kaj humidaj arbaroj. Diversaj subspecioj ekzistas en tiu ampleksa teritorio, kelkaj pli malhelaj kaj kelkaj pli helaj. Ties alvoko estas raspaj zumado aŭ sonorilado. Dieto estas frukto kaj insektoj.

Ĉe insuloj kie ĉeestas la Samoa sturno, la Polinezia sturno estas malpli videbla kaj restas enarbare, manĝante pli malmolajn kaj nemanĝeblajn fruktojn.

## Referencoj 
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Fiĝioj
Gettnau

## Pri la komunumo 
**Gettnau** estas komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 987 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Gettnau situas en ebenaĵo nordokcidente de Willisau ĉe la bordo de la rivero Luthern, la ĉefa alfluanto de Wigger.

La komunuma teritorio etendiĝas sur areo de 6,06 km², de kiuj 37,1% esta kovritaj de arbaro, 52,6% servas por agrikulturo kaj 9,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Gettnau limas en nordo al Ohmstal, en nordoriento al Schötz, en oriento al Alberswil, en sudo al Willisau, kaj en okcidento al Zell.

## Trafiko 
Gettnau disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Lucerno al Langenthal. Dum la noktoj de vendredo al sabato kaj de sabato al dimanĉo krome ekzistas nokta buslinio de Lucerno al Gettnau.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Wolhusen al Huttwil. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A2 situas en distanco de 12 kilometroj norde en Dagmersellen respektive de 13 kilometroj oriente en Sursee.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Gettnau datiĝas el la jaro 893 kiel *Kepinhouva* el interezlisto de la Virina Monaĥejo Zuriko.  En la jaro 1179 la vilaĝo menciiĝis en posedaĵokonfirmo de papo Aleksandro la 3-a farvore al la Monaĥejo Muri. 

Dum mezepoko Gettnau apartenis al la habsburga Grafejo Willisau. En la jaro 1407 la urbo Lucerno aĉetis la grafejon, kaj ĝi fariĝis lucerna voktejo, kio ĝi restis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Per la restaŭracio en la jaro 1803 Gettnau fariĝis komunumo de la distrikto Willisau en Kantono Lucerno.

Grava por la evoluo de la komunumo estis la malfermo de la fervojlinio de Wolhusen al Huttwil en la jaro 1895.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Gettnau (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Gettnau
* Profilo de Gettnau en la retejo de Kantono Lucerno
* Gettnau en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:2012-03-17-Gettnau (Foto Dietrich Michael Weidmann) 051.JPG|Katolika preĝejo de Gettnau
Dosiero:2012-03-17-Gettnau (Foto Dietrich Michael Weidmann) 061.JPG|La preĝejo de interne
Dosiero:2012-03-17-Gettnau (Foto Dietrich Michael Weidmann) 039.JPG|Kapelo de Gettnau
Dosiero:2012-03-17-Gettnau (Foto Dietrich Michael Weidmann) 041.JPG|La kapelo de interne
Dosiero:2012-03-17-Gettnau (Foto Dietrich Michael Weidmann) 069.JPG|Stacidomo de Gettnau
Dosiero:2012-03-17-Gettnau (Foto Dietrich Michael Weidmann) 049.JPG|Komunuma domo
Dosiero:2012-03-17-Gettnau (Foto Dietrich Michael Weidmann) 033.JPG|Gettnau vidita de oriento
Blazono de Franca Polinezio

La **blazono de Franca Polinezio** ankaŭ bildiĝas sur la flago de Franca Polinezio. Ĝi montras cirklon, kies supra parto konsistas el sunradioj. La suba parto konsistas el maraj ondoj kaj reprezentas la Pacifikan Oceanon. En la centro videblas boato kun kvin homoj, simbolo por la tradicio kaj graveco de la fiŝkaptado por la loĝantoj de Franca Polinezio.
[150px|maldekstra|eta|La [flago de Franca Polinezio]]

Kategorio:Franca Polinezio
Kategorio:Naciaj simboloj de Francio
Franca Polinezio
Zsigmond Bodnár

**BODNÁr Zsigmond** estis hungara literaturhistoriisto. Li naskiĝis en Nagykároly la 9-an de februaro 1839 kaj mortis en Csillaghegy la 24-an de aŭgusto 1907.

## Kariero 
Bodnár finis romian katolikan teologion en Kalocsa. Ekde 1860 li laboris en Pest en la redakcio de *Religió*. En 1870 li donis porinstruistan ekzamenon kaj instruis en Segedo, poste en Universitato Budapeŝto. Li redaktis inter 1878-80 la revuojn *Havi Szemle*, en 1881 *Magyar Szemle*.

Li estis membro de Societo Petőfi.

## Verkoj 
* *Chateaubriand és kora* (Nagyszombat, 1867);
* *B. Zs. irodalmi dolgozatai* (Bp., 1877);
* *Urania, Kármán és Pajor* (Bp., 1880);
* *A magyar irodalom története* (I-III., Bp., 1891-93, nefinita);
* *Példák* (1-5. füz., Bp., 1893-94);
* *Szellemi haladásunk törvénye* (Bp., 1892);
* *Az eszmeerő magyarázata* (Bp., 1894);
* *Az erkölcsi törvény alkalmazása* (Bp., 1896);
* *Erkölcsi kérdések* (Bp., 1897);
* *Eötvös és Kemény* (Bp., 1905).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
János Bodnár

**János Bodnár** [jAnoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bodnár János,**  estis hungara kemiisto, ano korespondanta de MTA naskiĝinta en Nadjvarado la 31-an de decembro 1889 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de oktobro 1953.
 
## Kariero 
Bodnár studis en Koloĵvaro, Vieno kaj Berlino. Ekde 1912 li estis universitata asistanto en Kololoĵvaro, poste en Magyaróvár li iĝis helpkemiisto, gvidanto de biokemia laboratorio. En 1916 li estis privatprofesoro pri biokemio de la Universitato de Koloĵvaro, inter 1921-1923 de la Scienca Universitato Ferenc József. Ekde 1923 li estis profesoro de la Medicina Universitato de Debrecen kaj gvidanto de la Instituto pri Medicina Kemio. Ekde 1924 li gvidis la laboratorion de Tabakeksperimenta Stacio, ekde 1928 li direktis la Instituton pri Plantkemio.

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj kemiistoj

Kategorio:Hungaraj profesoroj
Gábor Bóday

**BÓDAY Gábor** *Czekelius Günther* estis hungara ingeniero pri minejo naskiĝinta en Sibio la 15-an de junio 1897 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de junio 1989.

## Kariero 
Bóday studis en Aŭstrujo kaj Berlino. Li laboris du jarojn en Germanujo en Bitterfeld, ekde 1924 en Ajka kiel mekanika uzinestro, poste ĝis 1947 kiel minejestro, poste ekde 1935 minejestro de Egyesült Izzó. Ekde 1959 li estis ekstera kunlaboranto de la Patenta Ofico, hungara-germana faktradukisto. Li publikis en gazeto *Anschnitt* (Bochum), en *Bányászati és Kohászati Lapok*. Li tradukis hungaren la libron *Anleitung zu der Bergbaukunst...* de Ch. Delius (Bp., 1963).

## Premioj, distingoj 
* Memormedaloj Mikoviny (1972), Zorkóczy (1973), Soltz (1976).

## Libro 
* *A szénaprózódás kérdései* (Bp., 1964).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
István Boda

**BODA István** estis hungara instruisto, psikologo naskiĝinta en Máramarossziget la 24-an de oktobro 1894 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de aŭgusto 1979. 
## Kariero
Boda havigis diplomon pri fako de hungaraj kaj francaj lingvoj kaj literaturoj kaj doktoriĝis pri filologio (1929). Li instruis en Universitato Segedo (1932) en Rijeko (1917-20), poste en Komerca Akademio de Budapeŝto (1920-39). En la Komerca Altlernejo de Kassa li instruis francan kaj italan lingvojn kaj gvidis la psikologian laboratorion (1939-44), poste en Koloĵvaro li estis la katedrestro pri edukscienco en la universitato (1944). Li finis sian karieron en la Komerca Ĉeflernejo de Budapeŝto (1945-50). Liaj studoj aperis ĉefe en la revuo *Magyar Pszichológiai Szemle* fondita de li.

## Libroj
**Lélektan és karakterológia* (Bp., 1933); 
**A személyiség szerkezete és kísérleti vizsgálata* (Bp., 1939); 
**A Magyar Pszichológiai Társaság Elaboratuma...*(kunulaŭtoro, Bp., 1932).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Almáskeresztúr

**Almáskeresztúr** [almAŝkerestUr] estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár.

## Bazaj informoj 
* Areo: 13 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 80
* Poŝtkodo: 7932
* Telefonprefikso: 73
* Koordinatoj: 46°07′07″N 17°53'40″E

## Situo 
Almáskeresztúr situas en valo de rojo, fine de longa sakovojo.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1296 en formo *"Keruchur"*. Post la turka erao la loknomo nomiĝis "Tótkeresztúr", ekde 1902 uziĝas la hodiaŭa formo. En la 18-a jarcento germanoj alvenis, kies posteuloj deportiĝis al Germanio post la 2-a mondmilito, dume alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio.

En Almáskeresztúr migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* klasikisma nobeldomo de Kammerer
* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Nomo de Dipatrino de 1898

== Komunumoj pri *almás* (= poma aŭ pomarbaro) en Hungara reĝlando ==
Pro grandeco la tabelo ne havas la ceterajn komunumojn en Transilvanio, vidu ilin en Bălan (Sălaj)!

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Basilornis

***Basilornis*** estas genro de sturnoj de la familio de Sturnedoj indiĝenaj de Indonezio aŭ Filipinoj. Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
* Sulavesa minao (*Basilornis celebensis*)
* Longkresta minao (*Basilornis corythaix*)
* Helmominao (*Basilornis galeatus*)
* Mirminao (*Basilornis mirandus*)

Ili estas **nigrecaj birdoj kun krispaj plumoj** ĉefe ĉekape kaj ĉekreste.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Sturnedoj (scienca nomo)
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Boldogasszonyfa

**Boldogasszonyfa** [boldogasonjfa], germane **Bodigaß**, kroate **Gospojinci** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár.
eta|180ra|Blazono de Boldogasszonyfa

## Bazaj informoj 
* Areo: 17 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 440
* Poŝtkodo: 7937
* Telefonprefikso: 73
* Koordinatoj: 46°10′49″N 17°50'30″E

## Situo 
Boldogasszonyfa situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Szigetvár-Kaposvár.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1344 laŭ tiama hungara ortografio *"Bodugazonfaua"*. En 1746 unue germanoj, poste hungaroj kaj slavoj. En 2001 vivis en Boldogasszonyfa krom la hungaroj 6 % ciganoj kaj 3 % germanoj.

En Boldogasszonyfa migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* nobeldomo de Igmándy [igmAndi]
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al (Serpa) Dipatrino de 1872
* monumentoj pri deportitaj germanoj de 1998 kaj pri falintoj dum la mondomilitoj
* akvorezervujo uzata fiŝlago

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Alexandre Julliard

**Alexandre Julliard** estas programisto. Li kreis la programaron Wine kaj li estas la ĉefo de ĝi. Li studis en la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Laŭzano kaj vivas en Svisio.
Li ŝatas astronomion.

Kategorio:Svisaj programistoj
József Boczor

**BOCZOR József** [pr. bocor], *Wolff Ferenc* estis hungara martiro de la franca kontraŭfaŝisma movado, inĝeniero naskiĝinta en Batiz en 1905 kaj mortinta en Parizo la 21-an de februaro 1944. 

## Kariero
Boczor venis en Hispanujon en 1937 por lukti en la Internacia Brigado. Oni internigis lin en Francujon post la falo. Kiam oni volis deporti lin en Afrikon en 1941, li rifuĝis kaj revenis en Francujon. Li gvidis tie la hungaran-rumanan grupon de la kontraŭstaranta movado. En novembro de 1943 la germanoj kaptis lin kune kun Tamás Elek kaj Imre Békés Glass kaj ekzekutis lin.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
János Bocskor

**BOCSKOR János** [pr. boĉkor] estis hungara kantlibroaŭtoro en la 18-a jarcento en Csíkszentlélek, (Hungarujo).
## Kariero
La nomo de János Bocskor kaj la jaro de kunmeto de la libro estas legebla en la libro mem, konsistanta el 170 folioj. Bocskor skribis la kantojn en Csíkszentlélek inter jaroj 1716-39. En manuskripto troviĝas 89 kanttekstoj, inter ili krome 33 katolikaj kantoj pluraj aliaj kuruckantoj pri kaŝvagado. La kodekson konservas la Universitata Biblioteko de Kluĵo.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon
Kategorio:Hungaraj poetoj
Sulavesa minao

La **Sulavesa minao** (***Basilornis celebensis***) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro *Basilornis* kiu estas nigrecaj birdoj kun blankaj markoj kaj krestecaj kronoj. Ĝi estas endemio de Indonezio kaj precize de la insulo Sulaveso, inklude la apudajn insulojn de Lembeh, Muna kaj Buton. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

Ĝi estas birdo **nigreca kun malhelbluaj briloj** kiu montras tre rimarkindajn blankajn areojn subvange kaj pli amplekse ambaŭflanke de ŝultroj. En kapo krom la blankaj subvangoj elstaras blankeca al ebureca beko kaj **krispa krono**, ne tiom kresteca kiom ĉe la proksima parenco la Longkresta minao. Ĉirkaŭ la okulo estas nuda nigreca haŭtaĵo. La kruroj estas helflavaj kaj la vosto estas mezlonga kaj rondofina.

Ĝi povus formi superspecion kun la tre similaj *B. galeatus* kaj *B. corythaix*. Ĝi estas monotipa. 

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Basilornis celebensis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Zalán Bodó

**BODÓ Zalán** estis hungara inĝeniero, fizikisto, scienca esploristo en Olasztelek la 25-an de oktobro 1919 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de aprilo 1990.
 
## Premio, distingoj
*1959 Kossuth-premiito;
* Premio Bródy Imre;
* Premio de Eötvös Loránd Fizikai Társulat
*Stipendio kaj gratifiko de MTA

## Kariero
Bodó ekde 1947 priokupiĝis pri la fiziko de solidmaterialoj. Li estis fondinto de la fakgrupo pri duonkonduktiloj de Eötvös Loránd Fizikai Társulat.
 
## Verkoj
* *A tranzisztorokban lejátszódó fizikai folyamatok* (Bp., 1956); 
**Félvezetők töltéshordozó és potenciáleloszlása*. (Bp., 1957); 
**On the distribution of carriers in semiconductor* (Bp., 1960).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
György Bleyer

**BLEYER György** [pr. blejer] estis rumanuja hungara arkitekturhistoriisto naskiĝinta en Temeŝvaro la 21-an de januaro 1907 kaj mortinta en Düsseldorf la 18-an de aŭgusto 1970.
## Kariero
Bleyer studis en teknikuniversitatoj de Stutgarto kaj Zuriko. Reveninte en Rumanujon li malfermis privatan projektoficejon en sia naskiĝurbo, pli poste li laboris en la projektinstituto de Bukareŝto. Li verkis urbosciencan monografion pri Temeŝvaro troviĝanta en manuskripto. Li publikis arkitekturhistorian studon pri Alba Iulia en revuo Korunk (1968). En gazeto Új Idő en 1969 li publikis en ses partoj studon pri la fortikaĵsistemo de Braŝovo. Pri la rilatoj de la revuo Korunk kaj la movado Bauhaus li priokupiĝis en la studo *Az ötvenéves Bauhaus* en revuo (1969). 
## Libroj
**Locuintele oamenilor muncii de – alungul timpurilor* (Bukarest, 1957); 
**Az építészeti tér lényegéről* (Bp., 1969).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkitekturhistoriistoj
Nagyváty

**Nagyváty** [nadjvAtj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár. En la loknomo nagy signifas hungare: granda.
eta|Blazono de Nagyváty

## Bazaj informoj 
* Areo: 13 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 350
* Poŝtkodo: 7940
* Telefonprefikso: 73
* Koordinatoj: 46°03′45″N 17°55'51″E

## Situo 
Nagyváty situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo el ĉefvojo Barcs-Pécs. Szentlőrinc troviĝas 8, Szigetvár 13, Pécs 27, Budapeŝto 223 km.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1183 laŭ tiama hungara ortografio *"Wathy"*. Tiutempe sagistoj vivis tie.

En Nagyváty migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1820, en 1865 plene trakonstruita
* kampadejo
* akvorezervujo uzata fiŝlago, averaĝe 1.5 m-ojn profunda

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Barnabás Bara

**BARA Barnabás** estas hungara skulptisto naskiĝinta en Sândominic la 6-an de majo 1960.

## Kariero
Barnabás Bara havigis diplomon en 1988 en Iaşi en la fako pri skulptoarto kaj ĝis 1990 li laboris en la Entrepreno pri Marmorprilaborado de Simeria. Ekde 1990 li laboris en Miercurea Ciuc kiel instruisto.
## Ekspozicioj
*Deva, Miercurea Ciuc, Sfântu Gheorghe.
## Fonto
*Ki kicsoda Aradtól Csíkszeredáig, 1996.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Helmominao

La **Helmominao** (***Basilornis galeatus***)  estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro *Basilornis* kiu estas nigrecaj birdoj kun blankaj markoj kaj krestecaj kronoj. 

## Disvastiĝo 
Ĝi estas endemio de Indonezio.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, montararbaroj kaj marĉoj kie estas altaj arboj ĝis 1,000 m super marnivelo. En Bangajoj almenaŭ ĝi povas troviĝi en duarangaj arbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. 

## Aspekto 
Ĝi povus formi superspecion kun la *B. celebensis* kaj *B. corythaix*.  Ĝi estas tre simila al tiuj du samgenraj specioj, tio estas, temas pri birdo nigreca kun malhelbluaj aŭ verdecaj briloj kiu montras tre rimarkindajn **blankajn areojn** subvange kaj pli amplekse ambaŭflanke de ŝultroj, sed diference de la du proksimaj parencoj ĉe la Helmominao tiu du markoj estas iom pli ampleksaj kaj **kuniĝas**. En kapo krom la blankaj subvangoj elstaras blankeca al ebureca beko kaj, kiel ĉefa distingilo de la specio, iom **kresteca krono**, ne nur krispa kiel ĉe la proksima parenco la Sulavesa minao, sed ankaŭ ne tiom kresteca kiom ĉe la Longkresta minao, kaj tiu mallonga kresteca krono similas al helmoj de ĉevaliroj, kio nomigas la specion, ankaŭ en la latina scienca nomo. Ĉirkaŭ la okulo estas neampleksa nuda nigreca haŭtaĵo. La kruroj estas helflavaj kaj la vosto estas mezlonga kaj rondofina.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Basilornis galeatus.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

## Eksteraj ligiloj 
*Bildo ĉe ADW 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Blazono de Vanuatuo

La **blazono de Vanuatuo** ekvalidis okaze de la proklamo de la ŝtata sendependeco en 1980.

## Priskribo 
[eta|la [flago de Vanuatuo]]
Ĝi montras melanezian bataliston aŭ tribestron kun lanco antaŭ vulkano.

Sub tio troveblas ora teksta banderolo kun la ŝtata moto en la bislama lingvo:
:„*Long God yumi stanap.*“
:(*En dio kune ni staras*.)

Malantaŭ tio troveblas la ŝtata emblemo, kiu konsistas el du verdaj, krucitaj *Namele*-folioj antaŭ la arĝenta dento de apro.

La ŝtata emblemo troveblas ankaŭ en la flago de Vanuatuo.

## Simboleco 
La folioj de la loka filiko-specio *Cycas seemannii* estas pripaca simbolo kaj en Melanezio ili servas je signado de tabuaj, do iugrade sanktaj, lokoj.

La apro estas simbolo por prospero, porkoj en Vanuatuo konsideratas signo de riĉeco. La ŝtata moto devenas de la unua ĉefministro de Vanuatuo, la anglikana pastro *Walter Hadye Lini*.

## Eksteraj ligiloj 
* emblem.html priskribo de la naciaj simboloj en la retejo www.vanutautourist.com (angle) 
* priskribo de la flago en la retejo Flags of the World (same angle)

Kategorio:Naciaj simboloj de Vanuatuo
Kategorio:Historio de Vanuatuo
Vanuatuo
Mirminao

La **Mirminao** aŭ *Filipina minao* (*Basilornis mirandus*) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro *Basilornis* kiu estas nigrecaj birdoj kun blankaj markoj kaj krestecaj kronoj. Ĝi estas endemio de Filipinoj. La nomo de la specio devenas el la latina scienca nomo kie *mirandus* signifas “mirinda”. Ĝi estis priskribita la unuan fojon de E. J. O. Hartert en 1903, en Mindanao, sudaj Filipinoj kaj tiam ĝi ricevis la nomon de *Goodfellowia miranda*. Ĝi estas monotipa.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj de nordcentra kaj suda Mindanao. Ĝi iĝis rara specio pro habitatoperdo.

Ĝi estas nigreca birdo kun iom da metalecaj briloj kaj ĉefe rimarkindaj karakteroj nome tre ampleksa flava nuda haŭtaĵo ĉirkaŭ la okulo kaj ĝis la orelareo, kio distingas ĝin el la aliaj tri specioj de la genro, sed kun ia kresto, simile al tiuj tri samgenranoj, kvankam ne temas pri krespa krono el la frunto, sed pri maldensaj plumoj elstaraj ĉe la vertico. Alia distingilo estas la flaveca beko, anstataŭ eburkolora.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Basilornis mirandus.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Streptocitta

***Streptocitta*** estas genro de grandaj sturnoj de la familio de Sturnedoj. Ambaŭ specioj havas blankanigran plumaron kaj longan voston, kiu aspektigas ilin kiel similaj al la pigo. Kvankam tute ne rilataj al la veraj pigoj, ili estis foje nomataj pigoj en la pasinteco. La du aŭstralaziaj specioj estas limigitaj al arbaroj de  Wallacea en Azio.

## Specioj 
* Nudokula minao (*Streptocitta albertinae*)
* Blankakola minao (*Streptocitta albicollis*)

## Referencoj 
* Coates, B., & Bishop, K. (1997). *A Guide to the Birds of Wallacea.* Dove Publishing, Alderley, Queensland. ISBN 0-9590257-3-1

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Sturnedoj (scienca nomo)
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Azio
Sarkopo

La **Sarkopo** aŭ pli kongrue kun la latina scienca nomo Nudkapa sarkopo (***Sarcops calvus***) estas sturnospecio de la familio de Sturnedoj en la monotipa genro ***Sarcops*** (ununura kaj unika specio). Ĝi estas endemia de Filipinoj.

Ĝi estis priskribita la unuan fojon de Linnaeus en 1766, en Luzono, Filipinoj kaj tiam ĝi ricevis la nomon de *Gracula calva*.

Ĝi estas tre nigreca birdo kiel multaj sturnedoj, kun pli helaj (grizecaj) dorso kaj ventraj flankoj, sed la plej klara distingilo estas **nuda senpluma haŭtaĵo** simile al tiuj de kelkaj minaoj sed ne flava sed **rozkoloreca** kaj pli ampleksa ĉar kuniĝas en la krono la du ambaŭflankaj dividitaj nur de mallarĝega nigra strio kaj lasas kunplume nur nigrajn mentonon kaj malgrandan frunton. Malkiel minaoj, tiu ĉi specio havas nigrajn bekon kaj krurojn.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj humidaj montararbaroj.

Oni agnoskas tri subspeciojn kiuj estas la jenaj:
* *calvus* (Linnaeus, 1766) – nordaj Filipinoj (Luzono, Polillo, Catanduanes, Mindoro),
* *melanonotus* (Ogilvie-Grant, 1906) – centraj kaj sudaj Filipinoj (Ticao, Samar, Panay, Negros, Cebu, Bohol, Mindanao) kaj
* *lowii* (Sharpe, 1877) – en Suluoj de sudokcidentaj Filipinoj. 

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Sarcops calvus.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Péter Balázs (pentristo)

**BALÁZS Péter** (bala:ĵ) estis rumanuja hungara pentristo, grafikisto, redaktoro naskiĝinta en Vlaha la 28-an de majo 1919 kaj mortinta en Kluĵo la 17-an de februaro 2003. Li estis la edzo de tekstiartistino Ibolya B. Kőrössy kaj la patro de ledgrafikisto László Balázs

## Kariero 
Péter Balázs studis ĉe Sándor Szolnay, Jenő Szervátiusz, en la Artistkolonio de Nagybánya ĉe Sándor Ziffer, poste li diplomiĝis en Kluĵo en 1951 en la Magyar Művészeti Intézet. Li estis ano kaj ekspozicianto de la Barabás Miklós Céh ekde 1939.

## Individuaj ekspozicioj 
* 1969 • Vlaha
* 1973 • Huedin
* 1993 • Gy. Szabó Béla Galéria, Kluĵo.
* 2013 - Kluĵo http://www.szabadsag.ro/szabadsag/servlet/szabadsag/template/article,PhotoReportScreen.vm/id/89421 

## Fonto 
* Artportal.hu

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoraportaĵo pri retrospektiva ekspozicio http://www.szabadsag.ro/szabadsag/servlet/szabadsag/template/article,PhotoReportScreen.vm/id/89419 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Nudokula minao

La **Nudokula minao** (***Streptocitta albertinae***) estas granda, longvosta specio de sturno en la familio de Sturnedoj. Ties komuna nomo estas aludo al la granda nuda senpluma haŭta makulo ĉirkaŭ la okuloj, simile al kelkaj minaoj. Pro la ŝajna simileco kun la pigo, ĝi estis nomata kiel **Sula pigo** en la pasinteco. Ĝi estas endemia de tropikaj malfermaj arbaroj de malaltaj teroj de Indonezio en la insuloj de Taliabu kaj Mangole en la Sulaoj. Tiu aŭstralazia birdo estas minacata pro habitatoperdo.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Streptocitta albertinae.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.
* 

## Eksteraj ligiloj 
*Bildo ĉe ADW

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Blankakola minao

## Titola teksto 
La **Blankakola minao** (***Streptocitta albicollis***) estas granda, longvosta specio de sturno en la familio de Sturnedoj. Pro la ŝajna simileco kun la pigo, ĝi estis nomata kiel **Sulavesa pigo** en la pasinteco. Tiu aŭstralazia birdo estas endemia de arbaroj de Indonezio nome en Sulaveso kaj apudaj pli malgrandaj insuloj de Indonezio. Estas du subspecioj; la nomiga el la suda parto de Sulaveso havas flavpintan bekon, dum *torquata* el la norda parto de la insulo havas tutnigran bekon.

Temas pri nigreca birdo kun longa vosto kaj metalecaj briloj ĉefe en dorso. Nomigas la specion (ankaŭ en la latina scienca nomo) larĝa blanka kolumo kiu kovras ankaŭ la ŝultrojn kaj la tutan bruston en antaŭa parto. Ankaŭ la kruroj estas nigraj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Streptocitta albicollis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Klemento la 7-a

**Klemento la 7-a** (naskiĝis kiel '''Giulio di Giuliano de' Medici** la  en Florenco, mortis la  en Romo) estis papo de 1523 ĝis 1534.

Li nesingarde aliancis kun Francisko la 1-a kelkajn monatojn post la malvenko de Pavio en 1525.

Tuj post la malliberigo de la reĝo, li aliĝis al la ligo de Cognac en Majo 1526, kontraŭ Karlo la 5-a. Al la ligo partoprenis ankaŭ Henriko la 8-a, Venezio kaj pluraj italaj princoj.

Karlo la 5-a, pro venĝo, sendis siajn dungitajn soldatojn batali kontraŭ la Romo. La plejparto de la soldatoj estis germanaj kaj adeptoj de Lutero.

Kiam mortis la papo, la 25-an de septembro 1534, la katolikismo ne bone fartis. La partizanoj de la papo abomenis la partizanojn de la Evangelio.

De sia kastelo Sankta-Angelo, li vidis Romon difektita de la luteranaj soldatoj.

En la sama periodo, Danujo, Norvegujo, Svedujo kaj Anglujo disiĝis de la katolika eklezio. La turkoj invadis la katolikan Hungarujon kaj Sulejmano la 1-a alvenis al Vieno. La ekleziaj gravuloj demandis sin ĉu malaperos katolikismo.

**Klemento la 7-a''' opiniis, ke la Apokalipso tuj alvenos. Li petis de Mikelanĝelo ke li pentru la Lastan Juĝon sur la muro de la Siksta Kapelo.

## Referencoj 
Kategorio:Papoj
Kategorio:Mediĉoj
Kategorio:Francaj episkopoj
Kategorio:Italaj ĉefepiskopoj
Jablonové (distrikto Malacky)

**Jablonové** (hungare *Pozsonyalmás* germane *Apfelsbach*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky.

## Situo 
Jablonové situas laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Zohor-Plavecký Mikuláš kaj troviĝas de Bratislavo je 27&nbsp;km.

## Historio 
La unua skriba mencio devenis el 1206 en latina formo *"Jablam Terra"*. En la 17-a jarcento kaj ankaŭ iom poste la komunumo multe suferis pro la militiroj. En la 19-a jarcento trifoje ĥoleroj okazis. En 1910 loĝis en Pozsonyalmás 1155 homoj, plejparte slovakoj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Bratislavo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Jablonové 1056 homoj, (1031 slovakoj). Apud la komunumo oni minadas manganon.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika renesanca preĝejo omaĝe Sankta Mikaelo de 1561, en 1842 pro incendio rekonstruigita
* kapelo omaĝe al Sankta Triunuo de 1886
* ruinoj de vitrofarejo el la 17-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Malacky
Jablonov

**Jablonov,** hungare **Szepesalmás,** germane **Apfelsdorf** estas vilaĝo en Slovakio en regiono Prešov, en distrikto Levoča.

## Situo 
Jablonov situas fine de sakovojo, aŭtovojo preteriras. Levoča troviĝas je 14 km.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1235 laŭ la tiama hungara ortografio *"Almas"*. La slovaka loknomo *"Jabulanc"* aperis en 1321. La tataroj detruis la komunumon en 1241, poste germanoj refondis ĝin. Inter 1318-1388 la vilaĝo ricevis rajton por bazarado semajne po 1. En 1828 vivis tie 964 homoj en 133 domoj. En 1910 loĝis en Szepesalmás 786 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišské Podhradie, poste al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio. En 2001 loĝis en Jablonov 995 homoj, (937 slovakoj, 51 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Maria Magdalena de 1827, en 1896 renoviĝis

## Famuloj 
En iama Almás naskiĝis akademia instruisto Mátyás Kolbay.

Kategorio:Municipoj en distrikto Levoča
Hergiswil ĉe Willisau

## Pri la komunumo 
**Hergiswil ĉe Willisau** (prononcu *hergisvil ĉe vilisaŭ* en la germana **Hergiswil bei Willisau**) estas komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1799 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. La komunumo ankaŭ estas konata kiel **Hergiswil LU** kaj **Hergiswil ĉe Napf** (germane **Hergiswil am Napf**).

## Geografio 
La komunumo Hergiswil ĉe Willisau situas sude de la monto Napf. Ĝia tre vasta teritorio plej parte konsistas el monta kaj monteta kamparo kun valoj, kiujn fosis la diversaj fontoriveroj de Wigger. La komunumo konsistas el multnombraj malgrandaj vilaĝetoj, setlejoj, domgrupoj kaj izolitaj bienoj. Krom la ĉefvilaĝo Hergiswil ĉe la bordo de *Enziwigger* pli signifaj vilaĝetoj kaj setlejoj estas Hübeli sur alteco de 704 m s.m., Opfersei sur alteco de 712 m s.m., Unterskapf sur alteco de 870 m s.m., St. Joder sur alteco de 945 m s.m., kaj Mörisegg sur alteco de 708 m s.m.

## Trafiko 
Hergiswil ĉe Willisau situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto ĝi estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Hübeli al Willisau. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas en distanco de 17 km sudoriente en Dagmersellen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Hergiswil datiĝas al la jaro 1217 kiel *Hergiswile* el bienlisto de la Monaĥejo Einsiedeln.

Hergiswil apartenis dum mezepoko al la Grafoj de Lencburgo kaj poste al ties heredantoj, du unue al la Grafoj de Kiburgo kaj poste al la Habsburgoj. Por ili la regionon administris unue la *Baronoj de Habsburgo* kaj post ties formorto la *Grafoj de Arbergo-Valangin*, kiuj vendis en la jaro 1407 kun permeso de la Habsburgoj la tutan Grafejon Willisau al la urbo Lucerno. Hergiswil tiam ĝis la Helveta Revolucio estis parto de la lucerna voktejo Willisau. Post la restauracio en la jaro 1803 ĝi fariĝis komunumo de la distrikto Willisau de Kantono Lucerno.

## Bildoj 

Dosiero:Hergiswil che Willisau kafejo Thalmann 329.jpg|Bakejo kaj kafejo Thalmann
Dosiero:Hergiswil che Willisau gastejo Kreuz 330.jpg|Gastejo Kreuz
Dosiero:Hergiswil cxe Willisau preghejo 326.jpg|Katolika pastropreĝejo
Dosiero:Hergiswil che Willisau 331.jpg|Hergiswil flagoj

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Hergiswil

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Hergiswil ĉe Willisau
* Profilo de Hergiswil ĉe Willisau en la retejo de Kantono Lucerno
* Hergiswil en la Historia Leksikono de Svislando
Hergiswil

**Hergiswil** estas la nomoj de du komunumo en centra Svislando:

* **Hergiswil NW** estas komunumo en Kantono Nidvaldo ĉe la suda flanko de la monto Pilato.
** **Hergiswil Matt (stacidomo)** estas fervoja stacio en Hergiswil NW.
** **Hergiswil NW (stacidomo)** estas fervoja stacio en Hergiswil NW.

* **Hergiswil ĉe Willisau** estas komunumo de la distrikto Willisau en Kantono Lucerno sude de la monto Napf.
Plantopropagado

[eta|220px|Ankaŭ tropika frukto kia [avokado ricevas specialajn semomanipuladojn (specife inventitajn por tiu specifa tropika frukto)]]
**Plantopropagado** aŭ **plantomultigado** estas la procezo de artefarita aŭ natura reproduktado de plantoj.

## Seksa propagado (semo) 
Semoj kaj sporoj povas esti uzataj por reproduktado (ekzemple semado). Semoj estas tipe produktataj per seksa reproduktado de plantoj ene de specio. Pro tio ke okazis gena rekombinado, planto produktita ekde semoj povas havi malsamajn trajtojn kompare kun siaj gepatroj. Iuj specioj produktas semojn kiuj postulas specialajn cirkonstancojn por ĝermado, kiel stratifikado  (manipulado de semoletargio). La semoj de multaj plantoj el Aŭstralio, Suda Afriko kaj Okcidenta Usono, bezonas fumon aŭ fajron por ĝermi. Iuj plantospecioj, inkluzive de multaj arboj, ne produktas semon ĝis ili atingas maturecon, kio povas daŭri multajn jarojn. Povas esti malfacile akiri semojn, kaj iuj plantoj tute ne produktas semojn.

## Neseksa propagado 
eta|220px|Stikaĵoj de falfoliaj arboj radikantaj en regata vivmedio
Plantoj havas diversajn mekanismojn por neseksa aŭ vegeta reproduktado. Hortikulturistoj profitas el iuj el ili por rapide multobligi aŭ kloni plantojn. Homoj uzas ankaŭ metodojn kiujn plantoj ne uzas, kiel histokulturon kaj greftadon. Plantoj estas tiel produktataj uzante materialon de unu individuo kaj do ne estas interŝanĝo de genetika materialo. Pro tio veget-reproduktaj metodoj preskaŭ ĉiam produktas plantojn kiuj estas identaj al la origina planto. Vegeta reproduktado uzas plantopartojn kiel radikojn, tigojn kaj foliojn. Propagado per neseksaj semoj, aŭ *apomixis*, estas neseksa reproduktado sed ne vegeta propagado.

Teknikoj por vegeta propagado inkluzivas :
* Aeran aŭ grundan markotadon;
* Fragmentigadon, ekzemple de staŭdoj;
* Greftadon kaj burĝonogreftadon, regule uzatan en propagado de fruktarboj;
* Mikropropagadon;
* Stolonojn;
* Nutraĵ-deponajn organojn kiel bulbojn, bulbotuberojn, tuberojn kaj rizomojn;
* Stikadon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Adventiva organo
* Propagero

## Eksteraj ligiloj 
*  Ohio State University Extension- Plant propagation 
*  Grow'Em Plant Propagation Database 

Kategorio:Plantokultivado
Kategorio:Arbara mastrumado
Kategorio:Hortikulturo
Kategorio:Ĝardenaferoj
Bohemian Rhapsody

***Bohemian Rhapsody*** estas kanto verkita de Freddie Mercury kun la grupo Queen. La kanto estas dividita en 6 partojn: la enkonduko, la balado, la solo de gitaro, la opero, la ŝtonroko kaj la fino. Ĝi formis parton de la albumo *A Night at the Opera*. 

Kategorio:Kantoj
Kategorio:Queen
Hübeli

'*Hübeli* estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Hübeli (Diessbach ĉe Büren)** estas vilaĝo de la komunumo Diessbach ĉe Büren de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno en Svislando.

* **Hübeli (Hergiswil)** estas setlejo de la komunumo Hergiswil ĉe Willisau en Kantono Lucerno en Svislando.

* **Hübeli (Huttwil)** estas setlejo de la komunumo Huttwil de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno en Svislando.

* **Hübeli (Frauenkappelen)** estas setlejo de la komunumo Frauenkappelen de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.

* **Hübeli (Obersteckholz)** estas setlejo de la komunumo Obersteckholz de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno en Svislando.
Edward Charles Pickering

. Li estis frato de alia fama usona astronomo nome William Henry Pickering.

Li lernis en la *Boston Latin School* kaj fariĝis bakalaŭro pri sciencoj en la Universitato Harvard en 1865

Li estis direktoro de la Observatorio de la Universitato Harvard kie li faris gravajn esplorojn pri la spektroj de la steloj danke al la astrofotografio.

Kun la germana astronomo Hermann Carl Vogel, li estis la unua, kiu observis spektre duopan stelon.

Li dungis multenombrajn virinojn, inter kiuj: Annie Jump Cannon, Henrietta Swan Leavitt, Williamina Fleming kaj Antonia Maury. Ĉiuj virinoj (foje kromnomitaj "la haremo de Pickering") faris gravajn malkovrojn.

En 1911, kun William Tyler Olcott li fondis la *American Association of Variable Star Observers* ("Usona asocio de observantoj de ").

Krom astronomio, li fondis en 1876 la Klubon de la Apalaĉaj Montoj, klubo de montaraj marŝado, kartografio kaj naturprotekto en Nov-Hampŝiro.

## Honoroj 
Li ricevis:
* La Oran Medalon de la Reĝa Astronomia Societo de Britio en 1886 kaj 1901,
* La Medalon Henry Draper en 1888,
* La Bruce-Medalon en 1908.

Oni donis lian nomon al:
* La luna kratero Pickering,
* La marsa kratero Pickering,
* La asteroido 784 Pickeringia.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Edward Charles Pickering, (de Edward S. King; *The Journal of the royal Astronomical society of Canada*)
*  Edward Charles Pickering, (de Solon I. Bailey; *The Astrophysical Journal*)
*  "The Future of Astronomy"; verko de E. C. Pickering  en "Project Gutenberg"
Pickering

La nomo **Pickering** rilatas al:

*Lokoj:
**Urbo Pickering (North Yorkshire), en Anglio
**Urbo Pickering (Ontario), en Kanado
*Homoj:
**Charles Pickering (natursciencisto): (1805 - 1878) usona natursciencisto,
**Edward Charles Pickering: (1846 - 1919) usona astronomo,
**William Henry Pickering: (1858 - 1938) usona astronomo kaj frato de Edward Charles Pickering,
**Percival Spencer Umfreville Pickering: (1858 - 1920) brita kemiisto,
**William Hayward Pickering: (1910 - 2004) usonano, iama direktoro de la NASA,
**Andrew Pickering: nuntempa usona sociologo pri sciencoj.
Blazono de Andoro

eta|La flago de Andoro

La **ŝtata blazono de Andoro** en sia nuna formo ekvalidis en la jaro 1969.

## Priskribo 
La ornamita blazonŝildo estas kvaronigita.
# La blazonoparto supre heraldike dekstre (do el la vidpunkto de la spektanto maldekstre) montras en oro kaj arĝento mitraon kaj malantaŭ tio oran episkopan bastonon por la episkopo de la katolika diocezo *Urgell*, kiu kovras Andoron kaj parton de Katalunio - la episkopo de *Urgell* proofice kune kun la prezidanto de Francio estas Kunprinco de Andoro kaj do ŝtatestro de sendependa monarkia lando.
# La blazonoparto supre maldekstre montras en arĝento tri ruĝajn palisojn por la grafo de Foix.
# La blazonoparto sube dekstre montras en arĝento kvar ruĝajn palisojn, prenitaj el la blazono de Katalunio.
# La lasta el la kvar blazonopartoj montras en arĝento du ruĝajn bovojn kun bluaj kornoj kaj hufoj unu super la alia, kiuj fontas el la blazono de la historia francia regiono Bearno, kiu nun kun la francia parto de Eŭskio konsistigas la francan departementon Pyrénées-Atlantiques.

Sub la blazonŝildo videblas latinlingve en nigraj majuskloj la nacia moto de Andoro:
: *VIRTUS UNITA FORTIOR*.
: (*Virto pli fortas en unueco*)

La blazono troveblas ankaŭ en la flago de Andoro.

Kategorio:Naciaj simboloj de Andoro
Kategorio:Historio de Andoro
Andoro
Blazono de Katalunio

La **blazono de Katalunio** ekestis en la 12-a jarcento. La blazonŝildo montras kvar ruĝajn palisojn sur heraldike ora (do fakte flave) fono. Origine temis pri la blazono de la grafoj de Barcelono kaj de la Kronlando de Aragono.
Kiam plej granda parto de Katalunio respektive Aragono iĝis kontrolata de Kastilio, super la blazonŝildo aldoniĝis reĝa krono de Kastilio respektive nun Hispanio.
La blazono ankaŭ montratas en la flago de Katalunio. Tie la ruĝaj vertikalaj palisoj de la blazono estas horizontalaj larĝaj strioj.

Kategorio:Simboloj de Katalunio
Kategorio:Historio de Katalunio
Katalunio
Hergiswil NW

**Hergiswil** (prononcu *hergisvil*) estas komunumo en Kantono Nidvaldo, en Centra Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. La komunumo nomiĝas ankaŭ **Hergiswil ĉe la lago** (germane: **Hergiswil am See**) por distingiĝi de Hergiswil ĉe Willisau en Kantono Lucerno.

## Geografio 
La komunumo Hergiswil situas ĉe la sudorienta piedo de la monto Pilato ĉe la bordo de la Kvarkantona Lago inter la golfoj de Horw kaj de Stans-Stad.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Hergiswil limas en nordokcidento al Kriens (LU), en nordoriento al Horw (LU), en sudokcidento al Stansstad, en sudoriento al Alpnach (OW), kaj en okcidento al Schwarzenberg (LU).

## Trafiko 
eta|maldekstra|150ra|Hergiswil vidita de Pilato
Ĝis la mezo de la 19-a jarcento Hergiswil estis atingebla nur per ŝipo de la Kvarkantona Lago. En la 1850-aj jaroj estis konstruita la trafikvojo trans Brünig-Pasejo, kiu pasas ankaŭ trans Hergiswil. Per ĝi la komunumo estis ek de tiam atingebla per surteraj veturiloj. Per la konstruo de la Acheregg-Ponto trans la Kvarkantona Lago estiĝis ankaŭ strata konekto al la cetera Kantono Nidvaldo. En la 1880-aj jaroj estis konstruita la Brünig-Fervojo, per kiu la komunumo akiris konekton al la publika transportreto. En la jaro 1964 estis malfermita la fervojlinio de Lucerno-Stans-Engelberg, per kiu Hergiswil akiris ankaŭ fervojkonekton al cetera Nidvaldo.
La komunumo disponas ekde la 1970-aj jaroj ankaŭ pri alveturejo al la svisa aŭtovojo A2, tamen nur en la direkto al respektive el Lucerno.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Hergiswil datiĝas el la jaro 1306 kiel *Hergenswile*.

La teritorio, sur kiu troviĝas la komunumo Hergiswil dum mezepoko apartenis al la urbo Lucerno. Ĝin aĉetis komence de la 14-a jarcento la nobela familio *von Moos*. En la jaro 1378 la loĝantoj de la malgranda fiŝkaptista vilaĝo aĉetis por la sumo de 700 guldenoj sian liberecon. Ekde la 17-a de novembro 1378 Hergiswil tial estis libera kooperativa komunumo de Nidvaldo..

Dum la jaroj de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 en Hergiswil okazis luktoj inter la francaj trupoj de Napoleono kaj Untervaldo. Male al la cetera Nidvaldo la liberala loĝantaro de Hergiswil estis favore al la Helveta Respubliko kaj senklukte akceptis la francajn trupojn, kiuj liberigis Svislandon de la feŭda reĝimo de la malnova Svisa Ĵurkomunumo. Dum la luktoj inter la franca armeo kaj la kontraŭrevoluciuloj de Nidvaldo Stans estis kanonumigita trans la Kvarkantona Lago flanke de Hergiswil.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Hergiswil
* Hergiswil Matt (stacidomo)
* Hergiswil NW (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Hergiswil
* Hergiswil (Nidvaldo) en la Historia Leksikono de Svislando
Dikbeka minao

La **Dikbeka minao** (***Scissirostrum dubium***) estas specio de sturno en la familio de Sturnedoj. Ĝi estas monotipa en la genro ***Scissirostrum***. Ĝi estas endemio de Sulaveso, Indonezio kaj de la apudaj insuloj Bangka, Lembeh, Togian, Buton kaj Banggajo. Birdoj el Peleng estis priskribitaj kiel raso *pelingense*, sed nun estas konsiderataj nesepareblaj el tiuj de aliaj lokoj en la teritorio kaj pro tio pluestas konsiderata kiel monotipa specio. 

Ties natura habitato estas tropikaj malaltaj teroj kaj foje subtropikaj montaroj, iome arbarecaj aŭ humidejaj.

Tiu specio nestumas en kolonioj, kiuj ofte enhavas centojn da paroj. La nestoj estas elfositaj en putriĝintaj aŭ sekiĝintaj arbotrunkoj laŭ pega stilo. Ili manĝas fruktojn, insektojn kaj grenon. 

Dikbekaj minaoj estas tre voĉemaj, ĉe ties kolonioj kaj en kunmanĝantaroj. 

Ĝi estas nigreca birdo kun iom da malhelbruna nuanco; la plej klara distingilo estas tre dika kaj fortika ĉebaze **flavoranĝa beko**. La kruroj estas de sama koloro flavoranĝa. Alia distingilo estas tre **ruĝaj disaj plumoj tre kontrastaj en nigreca pugo** kaj ties flankoj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Scissirostrum dubium.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.
* Feare, C., Craig, A., Croucher, B., Shields, C., & Komolphalin, K. 1998. *Starlings and Mynas*. Christopher Helm. ISBN 0-7136-3961-X

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Nathalia Dill

**Nathalia Goyannes Dill Orrico** (naskiĝis la  en Rio de Janeiro, Brazilo) estas brazila aktorino.

## Eksteraj ligiloj 
* Nathalia Dill en Internet Movie Database

Kategorio:Brazilaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Brazilo
Ardabrova minao

alternative=Enodes erythrophris, Sulawesi 1.jpg|eta|318x318ra|Enodes erythrophris, Sulawesi 1
La **Ardabrova minao** (***Enodes erythrophris***) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj. Ĝi estas monotipa ene de la genro ***Enodes***. Ĝi estas endemio de humidaj arbaroj de altaj teroj de Indonezio nome en insulo Sulaveso.

La priskribitaj rasoj eble reprezentas nur malgrandajn kolorvariantojn, kaj la specio estas kutime traktata kiel monotipa; dume plia studado necesas. Oni priskribis tri subspeciojn provizore agnoskataj:
* *erythrophris* (Temminck, 1824) – norda duoninsulo de Sulaveso. 
* *centralis* (Riley, 1920) – nordacentra kaj sudorienta Sulaveso. 
* *leptorhynchus* (1932) – centraj kaj sudaj partoj de centra Sulaveso.

Ĝi estas specio ĝenerale malhelgriza iom pli hela en la gorĝareo tre kontrasta kun la pli malhelgriza vizaĝo kie elstaras bruna okulo kaj kiu kontrastas kun **tre ruĝoranĝa brovareo**, kio estas la ĉefa distingilo kaj kio nomigas la specion ankaŭ en la latina scienca nomo. La beko estas nigreca, la flugiloj malhelbrunaj al brunverdecaj kaj pugo kaj subpugo helbrunaj aŭ brunflavecaj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Enodes erythrophris.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Orkresta minao

La **Orkresta minao**, *Ampeliceps coronatus*, estas specio de la familio de sturnoj kaj minaoj nome Sturnedoj.

## Disvastiĝo 
Ties teritorio estas el Barato al Vjetnamio kaj norda Malajzio, kaj estis enmetita en la Brita Hindoceana Teritorio. Ties ĉefa habitato estas subtropikaj kaj tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, sed ĝi estas ankaŭ troviĝanta en tre degradataj iamaj arbaroj, resume en malfermaj arbaroj aŭ arbarbordoj.

La precizaj teritorio estas en nordorienta Barato (Kaĉaro, Asamo), kaj el centra kaj suda Birmo orienten al suda Ĉinio (sudorienta Junano), Laoso kaj Vjetnamio, suden al suda Tajlando kaj Kamboĝo.

## Aspekto 
Ĝi estas nigreca birdo kun tre kontrastaj pro **flavaj areoj en gorĝo kaj krono** (ĝis la nuko). Ankaŭ ĉirkaŭokule estas flava nuda senpluma haŭtaĵo, kiel ĉe aliaj minaoj. Estas ankaŭ flava makulo en flugiloj. Tamen la kruroj estas rozkolorecaj kaj la beko grizeca ĉebaze kaj iom flaveca nur pinte.

## Referencoj 
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Somogyhárságy

**Somogyhárságy** [somodjhArŝAdj], kroate **Rašađ,** germane **Harschad** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár. La loknomo signifas hungare laŭvorte: Somogy-tilio-lito.
eta|180ra|Blazono de Somogyhárságy

## Bazaj informoj 
* Areo: 31 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 450
* Poŝtkodo: 7925
* Telefonprefikso: 73
* Koordinatoj: 46°09′38″N 17°46'27″E

## Situo 
Somogyhárságy situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Szigetvár troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1346. La komunumo senhomiĝis dum la 16-a jarcento pro regado de la turkoj. En la 18-a jarcento unue germanoj, poste hungaroj refondis la vilaĝon.

En Somogyhárságy migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo
* loka muzeeto
* maŭzoleo de familio Festetics [feŝtetiĉ]

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Basal

**Basal** [baŝal], kroate **Bašalija** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár.
eta|180ra|Blazono de Basal

## Bazaj informoj 
* Areo: 4 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 200
* Poŝtkodo: 7922
* Telefonprefikso: 73
* Koordinatoj: 46°04′25″N 17°47'03″E

## Situo 
Basal situas sur ebenaĵo, fine de mallonga sakovojo. Szigetvár troviĝas 6, Pécs 40, Budapeŝto 225&nbsp;km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=15495&i2=9566 .

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1217 jam en la nuna formo. La komunumo ne senhomiĝis dum erao de la turkoj. En la 18-a jarcento slavoj, en la 19-a jarcento germanoj pligrandigis la loĝantaron.

En Basal migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1858

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya