open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dana rezistomovado

eta|'Denmark Fights for Freedom', nome 'Danio luktas por libero', anglalingva filmo de 1944 farita dum la milito pri la Dana rezistomovado.
La **Danaj rezistomovadoj** (en dana: *Modstandsbevægelsen*) estis rezistomovado kontraŭ la germana okupacio de Danio dum la Dua Mondmilito. Pro la dekomencaj neakraj aranĝoj, laŭ kiuj la Naziaj okupaci-aŭtoritatoj permesis ke la demokratia registaro restu en povo, la rezistomovado pli malrapide disvolvigis efektivajn taktikojn je ampleksa skalo ol en kelkaj aliaj landoj.

Ĉirkaŭ 1943, multaj danoj estis jam engaĝiĝintaj en rezistomovadaj aktivaĵoj, game el produktado de kontraŭleĝaj publikaĵoj al spionado kaj sabotado. Ĉefaj grupoj estis la komunista BOPA (en dana: *Borgerlige Partisaner*, nome Civilaj Partizanoj) kaj *Holger Danske*, ambaŭ baze en Kopenhago. Ankaŭ malgrandaj rezistomovadaj grupoj kiel la grupo Samsing kaj la Klubo Churchill kontribuis al la sabotaj klopodoj. Rezistanoj mortigis ĉirkaŭ 400 Danaj Naziojn, informantojn kaj kunlaboremulojn ĝis 1944. Post tiu dato, ili mortigis ankaŭ kelkajn germanojn.

En la postmilita periodo, la Dana rezistomovado estis subtenita de politikistoj en Danio kaj estis malmulta intenco por detale ekzameni la mortigojn. Studojn oni faris fine de la 20a kaj komence de la 21a jarcentoj, kaj oni eksciis, ke estis foje improvizitaj kaj fuŝaj decidoj pri la celoj, kaj kelkaj morale ambiguaj elektoj. Oni produktis kelkajn gravajn librojn kaj filmojn pri tiu temo.

## Vidu ankaŭ 
* Operaco Kartago

## Bibliografio 
* Ackerman, Peter kaj Jack DuVall. A Force More Powerful. New York: Palgrave, 2000. ISBN 0-312-24050-3
* Hæestrup, Jørgen. Secret Alliance - A Study of the Danish Resistance Movement 1940-45. Vols I, II & III. Odense University Press, 1976-77. ISBN 87-7492-168-1, ISBN 87-7492-194-0 & ISBN 87-7492-212-2.
* Jespersen, Knud J. V. No Small Achievement: Special Operations Executive and the Danish Resistance 1940-1945. Odense, University Press of Southern Denmark. ISBN 87-7838-691-8
* Lampe, David (1957). The Danish Resistance. New York: Ballantine Books.
* Moore, Bob (eldonisto). Resistance in Western Europe (speciale ĉapitro pri Danio de Hans Kirchoff), Oxford : Berg, 2000, ISBN 1-85973-279-8.
* Besættelsens Hvem Hvad Hvor, Copenhagen, Politikens Forlag, 3rd revised edition, 1985. ISBN 87-567-4035-2.
* Reilly, Robin. Sixth Floor: The Danish Resistance Movement and the RAF Raid on Gestapo Headquarters March 1, 2002.
* Stenton, Michael. Radio London and Resistance in Occupied Europe, Oxford University Press. 2000. ISBN 0-19-820843-X
* Voorhis, Jerry. "Germany and Denmark: 1940-45", Scandinavian Studies 44:2, 1972.
Bucetino

**Bucetino** aŭ **C12H17NO3** estas organika aromata komponaĵo, konsistanta je pluraj funkciaj grupoj, tiaj kiaj ketono, etero, amino, alkoholo kaj fenila ringo. Ĝi estas analgeziaĵo kaj kontraŭfebraĵo ne plu komercita de la farmacia industrio pro siaj flankefikoj. Kune kun paracetamolo, fenacetino kaj acetanilido ili prezentas ĉiam la saman anilinan strukturon kombinitan kun aliaj funkciaj grupoj. Ili estas konsiderataj karcinomogenaj, kaŭzas damaĝojn al la renoj kaj intesta sistemo kaj perdon de la pozici-koretiga reflekto, pro tio ili ne plu uzatas.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de fenacetino kun *1-kloro-etanolo*:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de acetoacetata acido kun *etokso-anilino*:

## Vidu ankaŭ 
* Ketonoj

## Literaturo 
* Toxnet
* Drugs: Synonyms and Properties: Synonyms and Properties
* Pharmaceutical Manufacturing Encyclopedia
* Pharmacompass
* NCBI Resources
* ResearchGate
* Arznei Telegramm

## Referencoj 
Kategorio:Kontraŭdoloriloj
Kategorio:Eteroj
Kategorio:Anilidoj
Operaco Downfall

eta|250px|Operaco *Olympic* estus atako al suda Japanio.
**Operaco Downfall** estis la proponita plano de Aliancanoj por la invado de Japanio je la fino de la Dua Mondmilito. La planita operaco estis nuligita kiam Japanio kapitulacis post la Atoma bombado de Hiroŝima kaj Nagasaki, la soveta militdeklaro al Japnaio, kaj la soveta invado de Manĉurio. La operaco havis du partojn: *Operaco Olympic* kaj *Operaco Coronet*. Startonta en novembro 1945, la Operaco *Olympic* intencus konkeri la sudan trionon de la plej suda insulo de Japanio, nome Kjuŝuo, kiu kun la ĵus konkerita insulo Okinavo estus uzota kiel stacia areo. Poste, en la printempo 1946, Operaco *Coronet* estis la planita invado de la Kantoa Ebenaĵo, ĉe Tokio, en la japana insulo Honŝuo. Aerbazoj de Kjuŝuo kaptitaj en la Operaco Olympic permesus ter-bazitajn aerhelpon por la Operaco Coronet. Se Downfall estus okazinta, ĝi estus estinta la plej granda amfibia operaco en la historio.

La geografio de Japanio faris tiun invadplanon tre evidenta ankaŭ por japanoj; ili povis akurate antaŭvidi la aliancanajn invadplanojn kaj alĝustigi siajn defendoplanon, nome Operaco Ketsugō. La japanoj planis defendon de Kjuŝuo, per ĉiuj rimedoj lasante malmulton en rezervo por ajnaj postaj defendoperacoj. Mort-antaŭvidoj variis amplekse, sed estis tre altaj. Depende el la grado laŭ kiu la japanaj civiluloj estus rezistantaj la invadon, ĉirkaŭkalkuloj atingis milionojn por mortoj de Aliancanoj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Frank, Richard B. (1999). Downfall: The End of the Imperial Japanese Empire. New York: Random House. ISBN 978-0-679-41424-7.
* Giangreco, Dennis M. (2009). Hell to Pay: Operation Downfall and the Invasion of Japan, 1945–1947. Annapolis, MD: Naval Institute Press. ISBN 978-1-59114-316-1.

Downfall
Kategorio:Japanio en la Dua Mondmilito
József Gát

**József Gát** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gát József** estis hungara pianisto, korusestro, altlerneja instruisto.

József Gát  naskiĝis la  en Székesfehérvár, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
József Gát devenis el juda familio. Li abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li akiris 2 diplomojn (pri komponado kaj pedagogio) en Muzikakademio de Budapeŝto en 1937 kaj 1938. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zoltán Kodály, Béla Bartók, Jenő Ádám, Leó Weiner, Albert Siklós, Dénes Bartha, Artúr Harmat, Antal Molnár (komponisto), Rezső Kókai (komponisto) kaj Arnold Székely. Post siaj studoj li ne havis postenon pro la kontraŭjudaj leĝoj, tial li private instruis studentojn. Li edziĝis, sed lia edzino estis viktimo de la holokaŭsto. Depost la 2-a mondmilito li energie okupiĝis pri muzikinstruaj metodoj sen muzikiloj, krome li estis korusestro. Inter 1947-1949 li instruis en muziklernejo, poste ĝismorte en la Muzikakademio. En 1947 li denove edziĝis kaj 4 infanoj naskiĝis. Baldaŭ pro maledziĝo li denove edziĝis kaj unu infano naskiĝis. Tiutempe li specialiĝis pri similaj, sed pli oftaj muzikiloj, ekzemple klavicenoj. Li frue mortis pro kormalsano depost milito inter Israelo kaj arabaj landoj. Antaŭmorte li rifuzis la komunistan deklaron, kiu kondamnis Israelon.

## Elektitaj libroj 
* Kottaolvasás – lapról játszás (1939)
* Kéztorna (1940)
* Kottaolvasás, hallásfejlesztés (1950)
* A zongorajáték technikája (1954, ankaŭ germane, angle, france, ruse, japane, svede, itale, hispane)
* Zongorametodika (1964)
* A zongora története (1964)

## Elektitaj disĉiploj 
* Iván Kertész
* Ilona Prunyi
* Tamás Vásáry

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj klavicenistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj korusestroj
Koncentrejo Ohrdruf

[eta|dekstra|300px|Usonaj generaloj [Dwight Eisenhower|Eisenhower, Bradley, Patton, kaj Eddy inspekcias kremacia fajrejo en la koncentrejo la 12an de aprilo, 1945, post la liberigo.]]
La **Koncentrejo Ohrdruf** estis Nazia koncentrejo por sklava laboro situa ĉe Ohrdruf, sude de Gotha, en Turingio, Germanio. Ĝi estis parto de la reto de Buchenwald kaj la unua Nazia koncentrejo liberigita de usonaj trupoj. Ĝiaj komencoj (ankoraŭ nekoncentreja) estis en la Armea Spaco Ohrdruf.

Fine de 1944, post responsectranspreno fare de Schutzstaffel, ĉirkaŭ 10 000 prizonuloj estis metitaj tien; tra marto 1945 la totala nombro sendita tien estis ĉirkaŭ 20 000, ĉefe rusoj, poloj, hungaraj judoj, kelkaj francoj, ĉeĥoj, italoj, belgoj, grekoj, jugoslavoj kaj germanoj. La vivkondiĉoj estis malhumanaj: en la kabanoj ne estis litoj, "nur sango-kovrita pajlo kaj pedikoj". Spite la sezonon, ne ĉiuj prizonuloj havis lokon en kabanoj, kelkaj "loĝis" en staloj, tendoj kaj malnovaj bunkroj. La labortagoj estis dekomence 10 al 11 horojn longaj, poste 14 horojn, por akrega fizika laboro konstruante ŝoseojn, fervojojn kaj tunelojn. Estis totala manko de sansistema ekipaĵo aŭ medicinaj instalaĵoj, nesufiĉaj manĝo kaj vestaĵaro.

## Notoj 
Ohrdruf
Kategorio:Subkoncentrejoj de Buchenwald
Badalingo

eta|280px|Granda Ĉina Muro ĉe Badalingo
**Badalingo** (simpligita ĉina skribo 八达岭; tradicia ĉina skribo 八達嶺; pinjino Bādálǐng) estas la unua malfermita al turistoj kaj plej vizitata parto de la Granda Ĉina Muro (Ĉinio). Ĝi troviĝas 80 km norde de Pekino.

## Historio 
Ĝi estis konstruita en 1504–1505, dum regado de la dinastio Ming por protekti montopasejon Juyongguan kaj gardi sudan aliron al Pekino. La muro pasas ĉi tie sur alteco ĉirkaŭ  metrojn super marnivelo. En 1957 ĝi estis malfermita al turistoj. En 1972 laŭ ĝiaj padoj promenis la usona prezidanto Richard Nixon dum sia mejloŝtona vizito. Lin sekvis Margaret Thatcher, Ronald Reagan, Miĥail Gorbaĉov kaj pluraj aliaj ŝtatestroj.

## Karakterizoj 
Averaĝa alteco de la muro ĉe Badalingo estas 7,8 metrojn kaj larĝeco 6 metrojn, kio ebligas samtempan rajdadon de kvin ĉevaloj aŭ marŝadon de dek soldatoj. La parto estas longa je 12 km kaj havas 43 turojn. Nur 3,74 km kaj 19 turoj estas restaŭritaj kaj viziteblaj.

## Vidindaĵoj 
Inter vidindaĵoj rimarkindas la monumento al skigardsitoj de la dinastio Ming, starigita laŭvoje al la muro.

## Servoj 
Inter aliaj servoj haveblas bazareto ĉe bushaltejo, kie eblas aĉeti suvenirojn kaj aĉeti aŭ lui varmajn vestojn. Malantaŭ la muro troviĝas kelkaj kafejoj kaj fotejo, kie eblas fari tujan foton kaj presi memorpaperon, konfirmantan viziton al la loko.

## Eksteraj ligiloj 
*  *(raporto pri la vizito en 2018)*

## Referencoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Pekino
Kategorio:Montoj en Pekino
Kategorio:Granda Ĉina Muro
Kategorio:Vizitindaĵoj en Pekino
Globusa muzeo

**La Globusa muzeo** () troviĝas en la Palaco Mollard en Innere Stadt de Vieno (Aŭstrio).

## Historio 
La muzeo malfermiĝis en 1956 kaj ĝis nun estas la sola muzeo de globusoj en la tuta mondo. Ĝia kolekto formiĝis ekde la 19-a jarcento, do plejparto de la eksponaĵoj estis faritaj post 1850. Unue ĝi gastis en Hofburgo, poste iom vagadis diversloke kaj ekde 2005 hejmas en la tiu palaco.

## Kolekto 
La origina kolekto kreskis dum duonjarcento de 63 ĝis 600 globusoj, triono de kiuj videblas en la ekspozicio. Inter la plej elstaraj kaj impresaj estas globuso de Gemma Frisius farita ĉirkaŭ 1536, la 110 cm globusego de Vincenzo Coronelli kaj globusa paro de la fama kartografo Gerard Mercator, kreitaj respektive en 1541 kaj 1551.

## Ekspozicio 
La ekspozicio prezentas kelkdek diverstipajn globusojn. Funkcias interagaj informbudoj. Ĉiuj informoj estas prezentataj en la angla kaj germana.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo , 
*  *(raporto pri vizito en 2016)*

## Referencoj 
Kategorio:Globusoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Interna urbo (Vieno)
Kategorio:Teknikaj muzeoj
Kategorio:Muzeoj en Vieno
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1956
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1950-1959
Gotthard Heinrici

**Gotthard Fedor August HEINRICI** (25a de decembro 1886 – 10a de decembro 1971) estis germana generalo dum la Dua Mondmilito. Heinrici estis konsiderata la unua fakulo pri defenda militarto de la *Wehrmacht*. Li estis la ĉef-komandanto de la Armegrupo Vistula, formita el la restaĵoj de la Armegrupo Centro por defendi Berlinon el la sovetaj armeoj avancantaj el la rivero Vistulo.

En 1941, dum la Operaco Barbaroso, Heinrici servis en la 4a Armeo sub Günther von Kluge kiel komandanta generalo de la 43a Armea Korpuso dum la Batalo de Białystok–Minsk, la Batalo de Kievo kaj la Batalo de Moskvo.

En la 20-a de marto 1945 Gotthard Heinrici anstataŭis Heinrich Himmler kiel komandanto de la Armegrupo Vistula, nome armegrupo rekte opozicianta la sovetan avancon al Berlino.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Beevor, Antony (2002). Berlin – The Downfall 1945. Viking-Penguin Books. ISBN 978-0-670-03041-5.
* Dollinger, Hans (1967) [1965]. The Decline and Fall of Nazi Germany and Imperial Japan. New York: Bonanza Books. ISBN 978-0-517-01313-7.
* Duffy, Christopher (1991). Red Storm on the Reich: The Soviet March On Germany, 1945. New York: Da Capo Press. ISBN 978-0-306-80505-9.
* Evans, Richard J. (2008). The Third Reich at War. New York: Penguin Group. ISBN 978-0-14-311671-4.
* Frieser, Karl-Heinz; Schmider, Klaus; Schönherr, Klaus; Schreiber, Gerhard; Ungváry, Kristián; Wegner, Bernd (2007). Die Ostfront 1943/44 – Der Krieg im Osten und an den Nebenfronten. Das Deutsche Reich und der Zweite Weltkrieg. VIII. München: Deutsche Verlags-Anstalt. ISBN 978-3-421-06235-2.
* Hürter, Johannes (2014). A German General on the Eastern Front. The Letters and Diaries of Gotthard Heinrici 1941–1942. Barnsley, South Yorkshire: Pen & Sword Military. ISBN 978-1-78159-396-7.

Kategorio:Germanaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Germanaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Militkaptitoj
Kategorio:Germanaj generaloj
Kategorio:Prusaj militistoj
Frey-Lech Trio

**Frey-Lech Trio** estas muzika ensemblo el Bjalistoko, Pollando. En la nuna konsisto la grupo koncertas ekde 2015 kaj estas fondita de Lech Mazurek. La ensemblo estas partnero de Bjalistoka Esperanto-Societo, muzikas dum aranĝoj de la organizo (ĉefe dum ĉiujaraj Bjalistokaj Zamenhof-Tagoj) kaj kantas en multaj lingvoj (pola, jida, Esperanto kaj aliaj). 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*  La oficiala retpaĝo de Frey-Lech Trio 

Kategorio:Polaj muzikaj grupoj
Kategorio:Esperantaj muzikaj grupoj
52309 Philnicolai

'*52309 *Philnicolai'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio),

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana komponisto Philipp Nicolai (1556–1608), kreinto de kaj la paroloj kaj la melodio de la himnoj " Kiom brile radias la matena stelo " kaj " Vekiĝu ! ĉar la nokto flugas ". Johann Sebastian Bach prenis ilin kiel bazon por du el siaj kantatoj : *Wie schön leuchtet der Morgenstern* kaj *Wachet auf, ruft uns die Stimme''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Občina Dornava

eta|279x279ra|Občina Dornava
**Obĉina Dornava** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La&nbsp;municipo konsistas el 12 komunumoj kovrante areon de 28,4 km². Komence de 2018 tie loĝis 2885 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Dornava.

## Loko, priskribo 
The southern part of the municipo runs through the Pesnice River. The area is flat, with an altitude of approximately 220 m to 350 m.

La apudaj municipoj estas:  Občina Sveti Tomaž en la nordoriento, Občina Ormož en la oriento, Občina Gorišnica en la sudoriento, Občina Markovci en la sudo, Urba municipo Ptuj en la okcidento kaj Občina Juršinci en la nordokcidento.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 12 vilaĝoj:

Bratislavci, Brezovci, **Dornava**, Lasigovci, Mezgovci ob Pesnici, Polenci, Polenšak, Prerad, Slomi, Strejaci, Strmec pri Polenšaku, Žamenci.

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php

Geografia loko:

http://www.geopedia.si/#T1257_F408:24_x577737.1875_y145866.20299999998_s13_b4 

Dornava
Dornava
Etenzamido

**Etenzamido** aŭ ** C9H11NO2** estas organika aromata komponaĵo, konsistanta je unu grupo amido, unu grupo etero kaj unu grupo fenilo, blankaj kristaloj kun proprecoj febroforigaj, insektoforigaj, antivirusaj, analgeziaj, antireŭmataj kaj doloromalpliigaj. Ĝi estas rezulto el interagado de la benzamido kun etoksila grupo en la dua pozicio de la karbonatomo.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de benzamido kaj natria etoksido:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de benzamido kaj acetila klorido:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de **o-kloro-fenetolo** kaj *etanolo*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de benzamido kaj *1-kloro-etanolo*:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Reduktigo de *etenzamido* al *2-etokso-benzilamino* kun akvo-formado:

### Reakcio 2 
* Sapigo de *etenzamido*:

### Reakcio 3 
* Pro ĝia amfotera karaktero, etenzamido reakcias kun acidoj kaj bazoj. Ekzemple: kun klorida acido ĝi donas *kloridon de etenzamido*.:

### Reakcio 4 
* Reakcio kun metala natria hidroksido:

## Literaturo 
* Drugs.com 
* ChemChart 
* Royal Society of Chemistry
* Sigma Aldrich
* Technical Bulletin
* Antiviral Drugs: From Basic Discovery Through Clinical Trials
* Granulation

## Referencoj 
Kategorio:Benzamidoj
Kategorio:Fenolaj eteroj
Kategorio:Kuraciloj
Viena Ofensivo

La **Viena Ofensivo** estis lanĉita de la sovetaj 2a kaj 3a Ukrainiaj Frontoj por konkeri Vienon, Aŭstrio, dum la Dua Mondmilito. La ofensivo daŭris ekde la 2-a ĝis la 13-a de aprilo 1945.

La sovetoj metis la urbon sub sieĝo, fronte al unusola korpuso de naziaj tankoj. Post kelktaga surstrata batalado, defendantoj estis detruintaj ĉiujn escepte du el la pontoj super la rivero Danubo, kaj la naziaj tankaj unuoj fuĝis el la ĉirkaŭaĵo. La alvenintaj sovetuniaj soldatoj detruis areojn de la malnova urbo, kaj estis malbona traktado kontraŭ civiluloj. Stalin aprobis la restaŭradon de Aŭstrio kiel suverena lando.

En la flanko de Nazia Germanio estis ankaŭ fortoj de Hungario; de la atakanta flanko estis kun sovetoj ankaŭ bulgaroj kaj aŭstrianoj de la rezistomovado. Naziaj soldatoj estis ĉirkaŭ kvarono da miliono, dum la sovetuniaj soldatoj estis pli ol unu miliono.

Oni ĉirkaŭkalkulis po 30 000 mortojn el ĉiu flanko. La germanoj perdis duoble da tankoj kaj kanonoj, dum krome estis ankaŭ 125 000 kaptitoj. 

Vienna Operations.jpg|Sovetaj soldatoj ĉe la enirejo al Vieno. En afiŝo "Vieno" en cirila alfabeto.
Благодарность Сталина за взятие Вены.jpg|Dankemo de Stalino al unu el la partoprenantoj en la ofensivo

## Bibliografio
* Berzhkov, Velentin Mikhailovic (1987). Страницы дипломатической истории [Historio de Diplomatio]. Moskvo: Международные отношения.
* Laffin, John (1995). ''Brassey's Dictionary of Battles*. Novjorko: Barnes and Noble. ISBN 0-7607-0767-7.
* Dollinger, Hans; Jacobsen, Hans Adolf (1968). *The Decline and Fall of Nazi Germany and Imperial Japan*. Novjorko: Crown.
* Frieser, Karl-Heinz; Schmider, Klaus; Schönherr, Klaus; Schreiber, Gerhard; Ungváry, Kristián; Wegner, Bernd (2007). *Die Ostfront 1943/44 – Der Krieg im Osten und an den Nebenfronten. Das Deutsche Reich und der Zweite Weltkrieg, VIII*. Munkeno: Deutsche Verlags-Anstalt. ISBN 978-3-421-06235-2.
* Gosztony, Peter (1978). *Endkampf an der Donau 1944/45*. Vieno: Molden Taschenbuch Verlag. ISBN 3-217-05126-2.
* Johnson, Lonnie (1989). *Introducing Austria*. Riverside: Ariadne Press. ISBN 978-0-929497-03-7.
* Jukes, Geoffrey (2002). *The Second World War (5): The Eastern Front 1941–1945*. Osprey Publishing. ISBN 1-84176-391-8.
* Ustinov, D. F. (1982). *Geschichte des Zweiten Weltkriegs, 10*. Berlin: Militärverlag der DDR.
* Toland, John (1965). *The Last 100 Days''. Novjorko: Random House.

Kategorio:Bataloj de Sovetunio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj kaj operacoj de Hungario dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Operacoj de Germanio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Operacoj de Bulgario dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Historio de Vieno
Kategorio:Bataloj en 1945
52337 Compton

'*52337 *Compton''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

Ĝi ŝajnas esti en orbita resonanco 1:6 kun Venuso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona fizikisto Arthur Holly Compton (1892–1962), kiu malkovris la Kompton-efikon, konfirmo de la partikla eco de la elektromagneta radiado. Li ricevis la Nobel-premion pri fiziko 1927 kun C. T. R. Wilson.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
(52340) 1992 SY

**(52340) 1992 SY** estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).

Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Tero kaj krucas tiun de Marso kun malgranda orbita klinangulo. Ĝia tera MOID estas 0,0980636 AU (14,670 milionoj da km) kaj ĝia marsa MOID estas 0,11681 AU (17,475 milionoj da km).

* La  ĝi pasis al 0,1023 AU (15,306 milionoj da kilometroj) de Tero.
* La  ĝi pasos al 0,1019 AU (15,238 milionoj da kilometroj) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Operaco Ten-Go

[eta|La japana batalŝipo *[Jamato (1941)|Jamato* sinkigata.]]
**Operaco Ten-Go** (天號作戰 (Kyūjitai) or 天号作戦 (Shinjitai) Ten-gō Sakusen) estis japana marbatala operacplano en 1945, konsistanta el kvar ebloj. Unua eblo, *Operaco Ĉielo Unu* (aŭ Ten-iĉi-gō 天一号) iĝis la lasta grava japana marbatala operaco en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito. La rezulta engaĝiĝo estas konata ankaŭ kiel *Batalo de la Orientĉina Maro*.

En aprilo 1945, la japana batalŝipo *Jamato* (nome la plej granda batalŝipo en la mondo), kun naŭ aliaj japanaj batalŝipoj, elŝipiĝis el Japanio en intenca atako al la fortoj de Aliancanoj engaĝiĝintaj en la Batalo de Okinavo. La japana forto estis atakita, haltigita, kaj preskaŭ detruita fare de usonaj militaviadiloj portitaj per aviadilŝipoj antaŭ atingi Okinavon. Jamato kaj kvin aliaj japanaj batalŝipo estis sinkigitaj.

La batalo montris la usonan aerhegemonion en la Pacifika Fronto je tiu stadio en la milito kaj la vundeblecon de surfacaj ŝipoj sen aerkovro per aera atako. La batalo montris ankaŭ la pretecon de Japanio memoferi kompletajn ŝipojn, eĉ la plej valorajn el sia ŝiparo, en malespera kamikazaj atakoj cele al haltigo de la avanco de Aliancanoj al la japanaj hejminsuloj.

## Bibliografio
* Feifer, George (2001). "Operation Heaven Number One". The Battle of Okinawa: The Blood and the Bomb. The Lyons Press. ISBN 1-58574-215-5.
* Garzke, William H.; Dulin, Robert O. (1985). Battleships: Axis and Neutral Battleships in World War II. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-101-3. OCLC 12613723.
* Hara, Tameichi (1961). "The Last Sortie". Japanese Destroyer Captain. New York & Toronto: Ballantine Books. ISBN 0-345-27894-1. 
* Jentschura, Hansgeorg; Jung, Dieter; Mickel, Peter (1977). Warships of the Imperial Japanese Navy, 1869-1945. Annapolis, Maryland: United States Naval Institute. ISBN 0-87021-893-X.
* Ōi, Atsushi (1992). Kaijo Goeisen. Asahi Sonorama. ISBN 4-05-901040-5.
* Skulski, Janusz (1989). The Battleship Yamato. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-019-X.
* Spurr, Russell (1995). A Glorious Way to Die: The Kamikaze Mission of the Battleship Yamato, April 1945. Newmarket Press. ISBN 1-55704-248-9.
* Yoshida, Mitsuru; Minear, Richard H. (1999). Requiem for Battleship Yamato. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-544-6.

Ten-Go
Ten-Go
Ten-Go
Ten-Go‎
Ten-Go
52341 Ballmann

'*52341 *Ballmann'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Helga Ballmann'', personan helpantinon de la Direktoro de la Instituto de Astronomia Kalkulo de Heidelberg. Ŝi servis dum pli ol kvar jardekoj ĉe la departemento pri astronomia bibliografio kaj estas tre afabla kaj helpema sinjorino. Nomo proponita de la unua malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Batalo de Königsberg

dekstra|eta|270px|Germanaj prizonuloj antaŭ la Reĝa Pordego de Königsberg.
La **Batalo de Königsberg**, konata ankaŭ kiel **Ofensivo de Königsberg**, estis unu el la lastaj operacoj de la Orientprusia Ofensivo en la Orienta Fronto de la Dua Mondmilito. Sovetaj fortoj de la 1a Balta Fronto kaj de la 3a Belorusia Fronto konkeris la urbon Kenigsbergo (Königsberg) kiu poste fariĝis Kaliningrado, Rusio.

## Antaŭ la batalo 
La urbo Königsberg jam estis parte detruita post aerbombado far kaj Sovetlando kaj Britlando. Komence de jaro 1945 evidentiĝis ke falo de la urbo estis neevitebla. Germanoj klopodis pluteni koridoron kaj tiel eblon liveri al la urbo kaj evakui la loĝantaron. Inter januaro kaj fino de marto, parto de la loĝantaro sukcesis forlasi la urbon. La sieĝo startis en la fino de januaro 1945 kiam la sovetianoj dekomence ĉirkaŭis la urbon. Estis forta batalado por la surtera konekto inter Königsberg kaj la haveno de Pillau. Ĉirkaŭ marto 1945 Königsberg estis je centoj da kilometroj malantaŭ la ĉefa frontolinio kiu moviĝis al urbo Berlin.

## Fina atako kaj konkero 
La sovetoj intense pafadis per kanonoj al la urbo dum 4 tagoj ekde aprilo 2 ĝis aprilo 6. Poste ili komencis perfortan enmarŝon. La germanoj komence forte rezistis, sed post tri tagoj la konkero estis preskaŭ plenumita. La germana generalo Otto Lasch fine malobeis ordon de Adolfo Hitlero kaj kapitulacis al la sovetoj la 9an de aprilo.

## Rezulto 
La sovetoj perdis 3 700 homojn en la fina atako; la germanoj perdis 40 000 al 50 000 homojn en batalo, kaj pliaj 80 000 al 90 000 estis kaptitaj. Otto Lasch travivis la batalon, estis kaptita, sed post 10 jaroj en rusa prizono povis reveni al Germanlando. La urbo estis detruita, ĉiuj restantaj germanoj estis forpelitaj, kaj tuta Orienta Prusio fariĝis parto se Sovetio. Poste en sama loko estis starigita nova urbo Kaliningrado.

## Bibliografio 
* Beevor, Antony. Berlin: The Downfall 1945, Penguin Books, 2002, ISBN 0-670-88695-5
* Empric, Bruce E. (2017), Onward to Berlin! Red Army Valor in World War II - The Full Cavaliers of the Soviet Order of Glory, Teufelsberg Press, ISBN 978-1973498605
* Galitzky, K.N. (commander of 11th Guards Army), Fighting for Eastern Prussia, Moscow, 1970.
* Shefov, Nikolai. Russian fights, Lib. Military History, M. 2002 (Ruse: Bitvy Rossii / Nikolai Shefov. Moskva : AST, 2002. SSEES R.XIII.1 SHE

Königsberg
Kategorio:Bataloj de Germanio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj de Sovetunio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Kenigsbergo
Občina Destrnik

**Obĉina Destrnik** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 17 komunumoj kovrante areon de 34,4 km². Komence de 2018 tie loĝis 2554 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Destrnik.

## Loko, priskribo 
eta|280x280ra|Občina Destrnik
Ĉe la orienta rando de la urbo fluas la rivero Pesnica. La alteco estas ĉirkaŭ 220 m super marnivelo. Ĝi malrapide levas 386 m en la okcidento.

La apudaj municipoj estas:
Občina Trnovska vas en la nordo, Občina Sveti Andraž en Slov.Goricah kaj Obcina Yuršinci en la oriento, Urba municipo Ptuj en la sudo kaj sudokcidento kaj Občina Lenart en la nordokcidento.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 17 vilaĝoj:

Desenci, **Destrnik**, Dolič, Drstelja, Gomila, Gomilci, Janežovci, Janežovski Vrh, Jiršovci, Levanjci, Ločki Vrh, Placar, Strmec pri Destrniku, Svetinci, Vintarovci, Zasadi, Zgornji Velovlek.

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php

Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:18_x567887.0625_y148695.5_s13_b4 

Destrnik
Destrnik
Občina Duplek

**Obĉina Duplek** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 10 komunumoj kovrante areon de 39,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 6890 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Spodnji Duplek.

## Loko, priskribo 
La municipo situas 10 km sudoriente de Maribor sur la nordokcidenta rando de Slovenske gorice kaj sur la maldekstra bordo de la rivero Drava. Občina kuŝas inter la valo de Dravsko-poluso (Dravsko polje) kaj la valo de Pesniška valo (Pesniška dolina). La Drava rivero kuras tra la sudokcidenta rando de la areo. La alteco estas en la gamo de proksimume 235 ĝis 460 m.eta|280x280ra|Občina Duplek

La apudaj municipoj estas: Občina Lenart en la nordo kaj nordoriente, Urba municipo Ptuj en la sudoriento, Občina Starše en la sudo kaj en la sudokcidento, Urba municipo Maribor en la okcidento kaj nordokcidento.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 10 vilaĝoj:

Ciglence, Dvorjane, Jablance, Spodnja Korena, **Spodnji Duplek**, Vurberk, Zgornja Korena, Zgornji Duplek, Zimica, Žikarce.

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php

Geografia loko:    http://www.geopedia.si/#T1257_F408:26_x559075_y151989_s13_b4 

Duplek
Duplek
Norbert Bonczók

**Norbert Bonczók** [boncOk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bonczók Norbert** estas hungara ŝlagrokantisto.

Norbert Bonczók  naskiĝis la  en Nagykanizsa.

## Biografio 
Norbert Bonczók vivis ĝis 2001 en sia naskiĝurbo. Li aĝis 10, kiam li komencis pianludi, dum la lernojaroj li estis amatora aktoro. Li finis kurson pri voĉaktorado, same pri ŝlagromuziko. En Budapeŝto li partoprenis en la distra industrio. Ekde 2011 li estas kantisto en maraj ŝipoj, kie li ankaŭ komponas ŝlagrojn kaj verkas ties tekstojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokantistoj
Salikilamido

**Salikilamido** aŭ **2-hidrokso-benzamido** estas organika aromata komponaĵo, konsistante je unu amida funkcia grupo kaj unu grupo hidroksila (-OH) respektive en la pozicioj 1 kaj 2 de la fenila ringo. Ĝi estas blanka aŭ rozkolora kristala lumsensiva pulvoro, uzata kiel analgeziaĵo, kontraŭfebraĵo, anti-reŭmataĵo, sedativaĵo, kontraŭinflamaĵo kaj doloroforigaĵo.

Ekskrecio de la salikilamido rapide okazas, ĉefe per la urino. La plej granda avantaĝo de la salikilamido estas ĝia manko de gastro-irito kompare kun aspirino kaj ĝia uzo en hipersensivaj homoj al aspirino. Salikilamido eniras en la Centran nervo-sistemon pli rapide ol aliaj salikatoj kaŭzante sedativecon kaj dormemon en grandaj dozoj.

Salikilamido ne hidroliziĝas al salikato. Antaŭ kelka tempo salikilamido ne plu estas oficiala drogo, pro tio ĝiaj efikoj ne estas fidindaj kaj do ĝia uzo ne estas rekomendinda. Salikilamido estas solvebla en etanolo, metanolo, duetila etero, alkaloj, varma akvo, propileno-glikolo, kaj malmulte solvebla en kloroformo.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de fenolo kun amoniako:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de salikata acido kaj acetila klorido, sekvata per amoniigo de la *salikila klorido*

### Sintezo 3 
* Preparado per interagado de salikata acido kaj ureo:

### Sintezo 4 
* Preparado per reakcio inter metila salikato kaj amoniako:

### Sintezo 5 
* Preparado per agado de salikata acido sur amoniako:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Reduktigo de la *salikilamido*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *salikilamido* (CAS-numero 90312-64-6):

### Reakcio 3 
* Pro ĝia amfotera karaktero, salikilamido reakcias kun acidoj kaj bazoj. Ekzemple: kun klorida acido ĝi donas kloridon de salikilamido:

### Reakcio 4 
* Reakcio kun metala kalio:

## Vidu ankaŭ 
* Salikatoj

## Literaturo 
* Sigma Aldrich
* Santa Cruz Biotechnology
* DrugBank
* Aspirin and Related Drugs
* Biological Reactive Intermediates: Formation, Toxicity, and Inactivation
* Foye's Principles of Medicinal Chemistry
* Current Concepts in Drug Metabolism and Toxicology

## Referencoj 

Kategorio:Kontraŭdoloriloj
Kategorio:Amidoj
Koncentrejo Flossenbürg

eta|dekstre|Aviadila fabriko de Flossenbürg, fotita post la liberigo|250px
**Flossenbürg** estis Nazia koncentrejo konstruita en majo 1938 fare de la Ĉefa kaj Ekonomia kaj Administra Oficejo de SS. Malkiel ĉe aliaj koncentrejo, ĝi estis en malproksima areo de la montoj Fichtelgebirge de Bavario, Germanio, apude al la urbo Flossenbürg kaj proksime de la limo kun Ĉeĥoslovakio. La ĉefa celo de la koncentrejo estis la plenumo kaj profito de trudlaboro de prizonuloj por produktado de granito por la Nazia arkitekturo. En 1943, la kerno de prizonuloj estis ŝanĝita al produktado de ĉasaviadiloj *Messerschmitt Bf 109* kaj aliaj armiloj por la Germania militklopodo. Kvankam origine estis intencitaj por "krimaj" kaj "malsociaj" prizonuloj, post la Germana invado de Sovetunio, la loĝantaro de la koncentrejoj plimultiĝis pere de politikaj prizonuloj el Orienta Eŭropo. Oni disvolvigis ankaŭ etendan sistemon de apudejoj kiuj finfine troloĝigis la ĉefan koncentrejon.

Antaŭ ĝi estis liberigita de la Usona Armeo en aprilo 1945, el 89 964 al 100 000 prizonuloj pasis tra Flossenbürg kaj ties subkoncentrejoj. Ĉirkaŭ 30 000 personoj mortis tie, pro malsatego, elĉerpiga laboro aŭ ekzekutoj, aŭ dum mortomarŝado. Kelkaj el la respondeculoj estis akuzitoj en la proceso de Flossenbürg, kaj la loko de la koncentrejo estis recelita por alia uzado antaŭ la malfermo de memormonumento kaj muzeo en 2007.

## Rilataj artikoloj 
* Rabštejn (koncentrejo)

## Bibliografio 
* Blatman, Daniel (2011). The Death Marches. Harvard: Harvard University Press. ISBN 9780674059191.
* Fritz, Ulrich (2009). "Flossenbürg Subcamp System". In Megargee, Geoffrey P. Encyclopedia of Camps and Ghettos, 1933–1945. 1. Traduko de Pallavicini, Stephen. Bloomington: United States Holocaust Memorial Museum. pp. 567–569. ISBN 978-0-253-35328-3.
* Huebner, Todd (2009). "Flossenbürg Main Camp". In Megargee, Geoffrey P. Encyclopedia of Camps and Ghettos, 1933–1945. 1. Bloomington: United States Holocaust Memorial Museum. pp. 560–565. ISBN 978-0-253-35328-3.
* Jaskot, Paul B. (2002). The Architecture of Oppression: The SS, Forced Labor and the Nazi Monumental Building Economy. Abingdon-on-Thames: Routledge. ISBN 9781134594610.


Kategorio:Naziaj koncentrejoj en Germanio
Kategorio:Muzeoj en Bavario
Kategorio:Muzeoj pri Holokaŭsto
Kategorio:Memorialoj pri Holokaŭsto en Germanio
Kategorio:Muzeoj pri la Dua Mondmilito en Germanio
Kategorio:Messerschmitt
Luterana preĝejo (Szolnok)

La **Luterana preĝejo** estas religia historia monumento http://www.muemlekem.hu/muemlek/show/-941 en Hungario, en Szolnok.

## Historio 
Pri luteranoj en Szolnok mankas informoj ĝis la 19-a jarcento. Laŭ popolnombrado en 1869 vivis en la urbo nur 51 luteranoj. Depost Traktato de Trianon alvenis pli ol 300 da rifuĝintaj luteranoj. La unua meso okazis en lernejo en 1923, poste en la Kalvinana preĝejo (Szolnok) aŭ denove en lernejo. En 1927 la luteranoj ricevis urban liberan areon kaj ili kolektis monojn por la memstara preĝejo, kiu estis preta en 1932. En 2001 la konstruaĵo estis plene renovigita. Ĝis 2005 la turo ne havis sonorilojn, sed en tiu jaro ĝi ekfunkciis. Mankas ankaŭ orgeno, kiun harmoniumo anstataŭas.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto, sed la enirejo havas rektan kontakton kun la trotuaro. La fasado estas malsimetria, ĉar la cilindra turo maldekstre rompas tion. Super la enirejo estas Lutera rozo. Interne la predikejo, altaro kaj baptovazo estis farita el blanka marmoro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto
* http://reformacio.mnl.gov.hu/orokseg/szolnoki_evangelikus_templom
* https://www.karpatinfo.net/latnivalok/szolnoki-evangelikus-templom
* http://szolnok.varosom.hu/latnivalok/vallasi-epuletek/Szolnoki-Evangelikus-Egyhazkozosseg-temploma.html 

Szolnok
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Szolnok
László Borbély (pianisto)

**László Borbély** [lAslO borbEj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Borbély László** estas hungara pianisto, altlerneja instruisto.

László Borbély  naskiĝis en 1984 en Budapeŝto.

## Biografio 
László Borbély komencis pianludi jam en 1989. Ekde la sekva jaro li frekventis muzikan bazlernejon, poste mezlernejon, fine li akiris diplomon en Muzika Universitato Ferenc Liszt en 2007. En la studjaro li ekinstruis samloke, sed li ankaŭ lernis plu akirinta sciencan gradon DLA en 2014. En tiu periodo li ricevis kelkfoje stipendiojn, krome li finis plurajn pianistajn kursojn eksterlande. Li partoprenis en en koncertoj, festivaloj kiel solisto aŭ pianisto en ĉambromuziko. Li ricevis premiojn ekde 2001.

## Elektitaj koncertoj 
* Parizo (2004, 2011)
* Fort Worth (2005)
*  (2006)
* Utrecht, Romo (2008)
* Vieno, Budapeŝto (2012, 2015)

## Repertuaro 
* Bach, Haydn, Mozart, Beethoven, Schubert, Mendelssohn, Chopin, Liszt, Brahms, ktp

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Andon

**Andon** (, laŭ ĉinaj literoj **安東市**) estas universitata urbego, provinca ĉefurbo en orienta-centra Sud-Koreio. La urbego estas konata kiel "Ĉefurbo de Korea Spirita Kulturo".

## Bazaj informoj 
* Areo: 1591&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 139 m
* Loĝantaro: 168,581 en 2015
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodoj: 760003-760944
* Telefonkodo: +82 54
* 

## Geografio 
Andon situas en la meze-orienta parto de la lando laŭ rivero sur ebenaĵo.

## Historio 
Andon estis fondita jam antaŭ Kristo, poste li nomiĝis Koĉhan. En 930 post batalo ĉi tie la loknomo jam estis Andon. Baldaŭ la urbo estis centro de la konfuceismo, eĉ akademio estis establita. Ekde la 16-a jarcento la influo de Andon falis. En Andon dum la Korea milito estis grandaj bataloj. Andon akiris urban statuson en 1973. Akvoenergia centralo estis farita en 1976 en la proksimeco.

## Ekonomio 
Andon estas merkatcentro por la ĉirkaŭaj agrikulturaj areoj, same ankaŭ grava turisma kaj kultura centroj. La naciaj koreaj maskoj estas popularaj inter la turistoj. Kelkaj apudaj vilaĝoj estis deklaritaj Monda Heredaĵo de UNESKO en 2010.

## Eduko, religio 
La nacia universitato pri la korea folkloro funkcias ekde 1979. Andon estas katolika diocezo.

## Klimato 
En Andon jare oni mezuras precipitaĵojn po 1066&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas aŭ neĝas, sed inter majo-septembro pli ofte. La averaĝtemperaturo estas , tio varias inter 6-. Inter decembro-marto ofte frostas.

## Vidindaĵoj 
* folklora festivalo
* budhaj temploj

## Ĝemelurboj 
*  Bacolod, Filipinoj (2008)
*  Sagae, Japanio (2015)
*  Pingdingŝano, Ĉinio (2018)
*  Cjujfu, Ĉinio (2018)

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://www.britannica.com/place/Andong

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Beneden Veensloot

**Beneden Veensloot**, ankaŭ nomata *Beneden Veendijksloot*, estas setlejo kaj regioneto en la komunumo Midden-Groningen en la nederlanda provinco Groningen. La regioneto nuntempe estas konsiderata apartenante al Meeden. Beneden Veensloot situas oriente de Muntendam kaj sude de Meeden. La vojo tra la setlejo kondukas en la oriento pluen al Kibbelgaarn.

## Eksteraj ligiloj 
*Stratvido 

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Groningo
Konstantin Rokosovski

**Konstantin Konstantinoviĉ (Ksavereviĉ) Rokosovski** (, ) (21-a de decembro 1896 – 3-a de aŭgusto 1968) estis Sovet-Pola oficiro kiu iĝis Marŝalo de Sovetunio kaj de Pollando kaj estis Ministro pri defendo de Pollando de 1949 ĝis sia elpostenigo en 1956 dum la Pola Oktobro. Li estis inter la plej elstaraj komandantoj de la Ruĝa Armeo en la Dua Mondmilito, speciale fama pro sia planado kaj plenumado de la Operaco Bagration, unu el la plej gravaj sukcesoj de la Ruĝa Armeo en la Dua Mondmilito, kaj pro sia partopreno en la Batalo de Berlino.

## Operacoj 
* Batalo de Odro-Niso nome en Stettin-Rostock Ofensiva Operaco (16a de aprilo 1945 – 8a de majo 1945)

## Interesaĵo 
En 1954 la marŝalo ordonis eksplodigi Kastelon Ujazdów en Varsovio, kiu saviĝis de la dua mondmilito (krom la tegmento) - de 1974 rekonstruata, nun sidejo de Centro de la nuntempa arto.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Daines, Vladimir (2009). Гений войны Рокоссовский. Солдатский долг Маршала. Moskvo: Yauza. ISBN 9785457275003.
* Boris, Sokolov. (2009). Marshal K. K. Rokossovsky: The Red Army's Gentleman Commander. Helion & Company. ISBN 9781909982109.

Kategorio:Entombigitoj en la Nekropolo ĉe la Kremla Muro

Kategorio:Varsovianoj
Kategorio:Polaj ministroj pri defendo
Kategorio:Marŝaloj de Sovetunio
Kategorio:Rusiaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Sovetiaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Partoprenentoj de batalo ĉe Stalingrado
Kategorio:Poloj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Herooj de Sovetunio
Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Premiitoj per la franca Militkruco 1939-1945
Kategorio:Polaj nobeloj
Kategorio:Polaj marŝaloj
Kategorio:Naskiĝintoj la 9-an de decembro
Kategorio:Mortintoj la 3-an de aŭgusto
Don McDougall

**Don McDougall** (1917 – 1991) estis usona scenaristo kaj reĝisoro.

McDougall reĝisoris multajn epizodojn de televidserioj kiel *Wanted: Dead or Alive* (1958-1960), *Rawhide* (1962-1963), *Bonanza*, *Mannix*, *Ironside*,*Star Trek: The Original Series*, *The Six Million Dollar Man*, *CHiPs*, *The Rifleman*, *Mission: Impossible*. *Dallas*, *Kolchak: The Night Stalker*, *The Dukes of Hazzard*, kaj *Wonder Woman*. En 1974, li reĝisoris tri epizodojn de *Planet of the Apes*.

## Televidfilmoj 
* 1956 : *Hot Cars*
* 1968 : *Escape to Mindanao*
* 1970 : The Aquarians
* 1972 : *The Heist*
* 1974 : *The Mark of Zorro*
* 1975 : *The Missing Are Deadly*
* 1976 : *Riding with Death*
* 1979 : ''Spider-Man: The Dragon's Challenge*
* 1981 : *Farewell to the Planet of the Apes''

Kategorio:Reĝisoroj kaj scenaristoj de Star Trek
Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Ernie Pyle

**Ernest Taylor PYLE** (3a de aŭgusto, 1900 – 18a de aprilo, 1945) estis usona ĵurnalisto kiu ricevis la Premion Pulitzer kaj militkorespondanto plej bone konata pro siaj rakontoj pri ordinaraj usonaj soldatoj dum la Dua Mondmilito. Pyle estas fama ankaŭ pro la kolumnoj kiujn li verkis kiel informato el 1935 tra 1941 por la gazetaro *Scripps-Howard* kio havigis al li ampleksan laŭdaron pro siaj simplaj rakontoj de ordinaraj personoj tra Nordameriko. Kiam Usono eniris en la Dua Mondmilito, li pluhavis la saman distingan, popolecan stilon de hom-interesaj historioj en siaj militaj informoj el la Eŭropa frontaro (1942–44) kaj en la Pacifika Fronto (1945). Pyle ricevis la Premion Pulitzer en 1944 pro siaj gazetaj rakontoj de ordinaraj infanterianoj el unua-persona perspektivo. Li estis mortigita de pafo el malamiko en Iejima (tiam konata kiel Ie Ŝima) dum la Batalo de Okinavo.

[eta|maldekstre|Pyle kun soldataro de la Usonarmea 191a Tanka Bataliono ĉe [Anzio en 1944.]]
Je sia morto en 1945, Pyle estis inter la plej konataj usonaj militkorespondantoj. Lia gazetara kolumno estis publikigita en 400 ĉiutagaj ĵurnaloj kaj en 300 ĉiusemajnaj gazetoj tutlande. Prezidento Harry Truman estis inter tiuj kiuj omaĝis al li: "Neniu homo en tiu milito rakontis la historion de la usona militanto kiel la usonaj militantoj deziris ke ĝi estu rakontita. Li meritas la dankemon de ĉiuj el siaj samlandanoj."

## Notoj 
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Kategorio:Usonaj militkorespondantoj‎
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj militistoj
Kategorio:Ĵurnalistoj mortigitaj dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Usonanoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Gajnintoj de Premio Pulitzer
Biterbulo

eta|Biterbuloj
eta|Farĉo de biterbulo
**Biterbulo** () estas fritita eta bulforma krokedo kun diametro de 3 ĝis 5 cm. La pezo estas ĉ. 20 gramoj.

Biterbuloj antaŭe estis manĝataj kun bitero, tial la nomo. La rapidmanĝo estas tre populara en Belgio kaj Nederlando. Ankaŭ en Surinamo kaj Indonezio ĝi ankoraŭ estas manĝata. Aliloke ĝi apenaŭ estas konata.

La biterbulo ofte estas servata kun mustardo.

## Vidu ankaŭ
* Ovobulo

## Referencoj 
Kategorio:Bovaĵoj
Kategorio:Nederlanda kuirarto
Kategorio:Manĝetoj
Kategorio:Viandobuloj
(52381) 1993 HA

**(52381) 1993 HA** estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Tero kaj interne tanĝas tiun de Marso. Ĝia tera MOID estas 0,167609 AU (25,074 milionoj da km) kaj ĝia marsa MOID estas 0,132497 AU (19,821 milionoj da km).

* La  ĝi pasis al 0,169812 AU (25,404 milionoj da kilometroj) de Tero.
* La  ĝi pasos al 0,168915 AU (25,269 milionoj da kilometroj) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Hans Krebs (Wehrmacht)

**Hans KREBS** (4a de marto 1898 – 2a de majo 1945) estis generalo de infanterio de la Germana Armeo kiu servis dum la Dua mondmilito.

Krebs estis kariera soldato, kiu servis en *Reichswehr* kaj en la *Wehrmacht*. Li servis kiel la lasta Ĉefo de Stabanaro de OKH dum la fina fazo de la milito (1a de aprilo al 1a de majo 1945).

Hans Krebs negocis la kapitulacon de la urbo Berlino kun la soveta generalo Vasilij Ivanoviĉ Ĉujkov. Ĉujkov, kiel komandanto de la Soveta 8a Gvardarmeo de la Ruĝa Armeo, komandis la sovetajn fortojn en centra Berlino. Krebs ne estis rajtigita de la Regna Kanceliero Joseph Goebbels por interkonsenti senkondiĉan kapitulacon, kaj tiele lia negocado kun Ĉujkov finis sen interkonsento

Li memmortigis sin en la bunkro de Hitler nome *Führerbunker* dum la komencaj horoj de la 2a de majo 1945.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Beevor, Antony (2002). Berlin: The Downfall 1945. London: Viking-Penguin Books. ISBN 978-0-670-03041-5.
* Fellgiebel, Walther-Peer (2000) [1986]. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes, 1939–1945: Die Inhaber der höchsten Auszeichnung des Zweiten Weltkrieges aller Wehrmachtteile. Friedberg, Germany: Podzun-Pallas. ISBN 978-3-7909-0284-6.
* Dollinger, Hans (1967). The Decline and Fall of Nazi Germany and Imperial Japan. New York: Crown. Library of Congress Catalogue Card Number 67-27047.
* Joachimsthaler, Anton (1999) [1995]. The Last Days of Hitler: The Legends – The Evidence – The Truth. Brockhampton Press. ISBN 978-1-86019-902-8.
* Kershaw, Ian (2008). Hitler: A Biography. New York: W. W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-06757-6.
* Linge, Heinz (2009). With Hitler to the End. Frontline Books–Skyhorse Publishing. ISBN 978-1-60239-804-7.
* O'Donnell, James P. (1978). The Bunker: The History of the Reich Chancellery Group. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 978-0-395-25719-7.
* Patzwall, Klaus D.; Scherzer, Veit (2001). Das Deutsche Kreuz 1941–1945 Geschichte und Inhaber Band II. Norderstedt, Germany: Patzwall. ISBN 3-931533-45-X.
* Ryan, Cornelius (1966). The Last Battle. New York: Simon and Schuster. ISBN 978-0-00-613267-7.
* Scherzer, Veit (2007). Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives. Jena, Germany: Scherzers Militaer-Verlag. ISBN 978-3-938845-17-2.
* Thomas, Franz (1997). Die Eichenlaubträger 1939–1945 Band 1: A–K. Osnabrück, Germany: Biblio-Verlag. ISBN 978-3-7648-2299-6.
* Vinogradov, V.K; Pogonyi, J.F; Teptzov, N.V (2005). Hitler's Death: Russia's Last Great Secret from the Files of the KGB. London: Chaucer Press. ISBN 978-1-904449-13-3.
* Wette, Wolfram (2007). The Wehrmacht: History, Myth, Reality. Cambridge, Mass.: Harvard University Press. ISBN 9780674025776.

Kategorio:Germanaj generaloj
Kategorio:Infanterio
Kategorio:Sinmortigintoj
Kategorio:Germanaj militistoj de la Dua Mondmilito