open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Orienta tombejo de Essen

La urba **orienta tombejo de Essen** (ger.: **Essener Ostfriedhof**) troviĝas proksime de la urbocentro de Essen ĉe la sudorienta rando de la urboparto Sudorienta Kvartalo.

## Historio 
La okcidenta tombejo ekestis en 1893. En 1910 oni konstruis ĝian portalon laŭ koncepto de arĥitekto Edmund Körner el Essen. Ĝi ekzistas ankoraŭ nun en ŝanĝita formo.

En 1955 oni transigis proksimume 150 tombojn sur la orientan tombejon, ĉar la tombejo ĉe *Kettwiger Tor* devis esti rezignata. La tombejo antaŭ la urboportalo en direkto al Kettwig, konstruita en 1827 kiel unua urba tombejo ekster la urbomuro de Essen, devis cedi antaŭ la konstruo de la autostrato *Ruhrschnellweg*, la nuna A 40. Aparte pretigita kampo de la orienta tombejo enprenis grandan parto de la tombejoj.

Nun la orienta tombejo, sobre subdivita en rektangulajn areojn, donas lokon por proksimume 13.200 tomboj sur areo de 8,53 hektaroj. Ĉe la nordokcidenta rando staras la tombejokapelo. La limoj de la tombejo estas la stratoj *Saarbrücker Straße* en la nordo (tie staras ankaŭ la ĉefa enirejo), *Schinkelstraße* en la okcidento, *Ruhrallee* kaj *Klara-Kopp-Weg* en la sudo samkiel *Herwarthstraße* en la okcidento. Pro sia malnova konsisto de arboj la tombejo valoras krome kiel parko ene de la urbego.

## Selekto de entombigitaj eminentuloj 
* Gottschalk Diedrich Baedeker – fondinto de la eldonejo Baedeker
* Wilhelm Busch – predikisto kaj verkisto
* Carl Funke – entreprenisto
* Gustav Hache – ĉefurbestro de la urbo Essen
* Heinrich Arnold Huyssen – industriisto kaj ĉefurbestro de la urbo Essen
* Diether Krebs – aktoro
* Johann Conrad Kopstadt – tria urbestro de Essen el la familio Kopstadt
* Edmund Lührmann – donacinto
* Hans Piekenbrock – generalleŭtenanto en la Dua Mondmilito
* Wilhelm Weigle – fondinto de la evangela Weigle-Domo
* Mary Wigman – dancistino kaj ĥoreografiistino
* Erich Zweigert – ĉefurbestro de la urbo Essen

## Bildaro 

dosiero:Funke Familiengrab.JPG|Carl Funke, entreprenisto
dosiero:Edmund Lührmann Ostfriedhof Essen.JPG|Edmund Lührmann, donacinto
dosiero:G.D.Baedeker Grabmal.jpg|Gottschalk Diedrich Baedeker, fondinto de Eldonejo Baedeker
dosiero:Piekenbrock Familiengrab halbtotal.JPG|Hans Piekenbrock, generalleŭtenanto
dosiero:Grab dietherkrebs.jpg|Diether Krebs, aktoro

Kategorio:Tombejoj en Essen
Kategorio:Parkoj en Essen
Kategorio:Sudorienta Kvartalo de Essen
Katuno

eta|Katuna robo
**Katuno** laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas malpeza kotona teksaĵo, ĝenerale surpresita per koloraj desegnaĵoj, aŭ alivorte tolo el kotonaj fibroj: indieno, kalikoto, kretono, nankeno kaj perkalo estas katunoj. 

## Referencoj 
Kategorio:Materialoj
Kategorio:Teksaĵoj
Viola Maderspach

**Viola MADERSPACH**, Kovács Zoltánné estas rumania hungara arthistoriistino. Ŝi naskiĝis en Iscroni en 1920 kaj mortis en 2004. 

## Kariero
Viola Maderspach diplomitiĝis en la Arta Ĉeflernejo de Budapeŝto. Inter 1951-1961 ŝi estis direktorino de muzeo de Baia Mare, poste tie muzeografino. Ŝi fondis la sekcion pri arto kaj tie ŝi prezentis la popolarton kaj pentraĵojn de pentristoj de Baia Mare (1960-64). Ŝia studaĵo pri Artistkolonio de Baia Mare aperis ankaŭ en Esperanto en Stokholmo. 

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj arthistoriistoj
Pierre Mauroy

**Pierre MAUROY** (naskiĝis  en Cartignies (Nord), mortis ) estis franca politikisto de la Socialista Partio. De 1973 ĝis 2001 li estis urbestro de Lille kaj de 1974 ĝis 1981 li estis prezidanto de la Regiona Konsilio de Nordo-Kaleza Markolo. En 1981, François Mitterrand gajnis la elektojn kiel Prezidanto de Francio, kaj Pierre Mauroy estis nomumita ĉefministro de Francio de 1981 ĝis 1984. Li estis elektita Unua Sekretario de la Socialista Partio en 1988 kaj rezignis en 1992.

Kategorio:Ĉefministroj de Francio
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Urbestroj de Lille
Maurois, Pierre
8451 Gaidai

'*8451 *Gaidai'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio. (Nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.)

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia reĝisoro Leonid Ioviĉ Gajdaj (cirile : *Леонид Иович Гайдай'', 1923–1993), Popola Artisto de Rusio en 1974 kaj Popola Artisto de Sovetunio en 1989.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Floirac (Charente-Maritime)

**Floirac** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Floirac estas vilaĝo en la sudo de la departemento Charente-Maritime, ĉe la estuaro Ĝirondo,  sudoriente de Royan kaj  sude de Saintes. Ĝi najbaras la komunumojn Mortagne-sur-Gironde, Brie-sous-Mortagne, Saint-Germain-du-Seudre, Saint-Fort-sur-Gironde kaj Saint-Romain-sur-Gironde.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Floirac

**Floirac** estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
* Floirac en la departemento Charente-Maritime,
* Floirac en la departemento Gironde,
* Floirac en la departemento Lot,
* Floirac, iama komunumo de Aveyron, nun parto de Onet-le-Château.

## Aliaj 
* 1736 Floirac, asteroido.

## Vidu ankaŭ 
* Florac
Mortagne-sur-Gironde

ċ

**Mortagne-sur-Gironde** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010; kaj fine de  en la komunumo vivis .

## Geografio 
Mortagne-sur-Gironde troviĝas en la sudo de la departemento Charente-Maritime, ĉe la estuaro Ĝirondo. Ĝi najbaras la komunumojn Chenac-Saint-Seurin-d'Uzet, Virollet, Brie-sous-Mortagne, Boutenac-Touvent kaj Floirac.

## Vidindaĵoj 
### Ermitejo Sankta Martial 
Situanta 600 metrojn sude de la malsupra urbo, la *ermitejo Saint-Martial" estas tute situanta en la kavaĵo de potenca klifo. De kapadocia inspiro, ĝi konsistas el pluraj ĉeloj, refektorio, kuirejo kaj kurioza *monolita* (enrok-hakita) preĝejo, kiu, kvankam malpli konata ol tiuj de Aubeterre-sur-Dronne kaj Saint-Émilion, estas inter la pintoj de subterena arkitekturo en la Sud- Okcidente de Francio. Tre sobra, ĝi konservas platformon ĉizitan el la roko, statuon de Sankta Antonio de Egiptio kaj alian de Sankta Martial. 

La ermitejo de Mortagne estas klasifikita kiel historia monumento ekde la 13-a de marto 1987. Ĝi estas malfermita al vizitantoj.

### Muzeo 
La ĉeesto de ĉi tiu konstanta muzeo (senpaga) aktive kontribuas al la turismaj kaj kulturaj agadoj de la dekstra bordo de la Ĝirondo. 
### La vitejo de Mortagne-sur-Gironde 
La vitoj de la regiono estas uzataj por produkti famajn brandojn, kiel la *Pineau des Charentes* kaj eĉ ankoraŭ pli, la Konjakon. 

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

### Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Turismo en Mortagne-sur-Gironde

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Je veux voir

**Je veux voir** (*Mi volas vidi*) estas franca-libana filmo de Joana Hadjithomas kaj Khalil Joreige prezentita en 2008.

## Rakonto 
Dum la Israela-Libana konflikto de 2006, la aŭtoroj de la filmo petas la aktorinon Catherine Deneuve sekvi ilin tra la lando, en Bejruto, kaj Suda Libano en tiu speco de vojo-filmo.

## Teknika informo 
* Reĝisoroj : Joana Hadjithomas kaj Khalil Joreige
* Scenaro : Joana Hadjithomas, Khalil Joreige
* Foto : Julien Hirsch
* Sono : Guillaume Le Braz, Sylvain Malbrant, Emmanuel Croset
* Muntado : Enrica Gattolini
* Kontinuistino : Zeina Saab de Melero
* Kostumoj : Nadine Fenianos
* Muziko : Scrambled Eggs, Joseph Ghosn
* Delegitaj produktantoj : Édouard Mauriat, Anne-Cécile Berthomeau, Farès Ladjimi, Tony Arnoŭ
* Produktado : Mille et Une Productions, Backup Films, Abbout Productions
* Datoj de eliroj : 
**   (Festival de Cannes) 
**   
**  
* Daŭro : 75 minutoj

## Distribuo 
* Catherine Deneuve : ŝi mem
* Rabih Mroué : li mem
* Joana Hadjithomas : ŝi mem
* Khalil Joreige : li mem
* Bernard Émié : la ambasadoro

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2008
Oskar Kolberg

**Oskar KOLBERG**, ĝuste **Henryk Oskar Kolberg** (naskiĝis la 22-an de februaro 1814 en Przysucha, mortis la 3-an de junio 1890 en Krakovo) estis pola etnografo, folkloristo kaj komponisto.

## Vivo 
Oskar Kolberg estis filo de Juliusz, profesoro pri geodezio en Varsovia Universitato, protestanto kaj de Fryderyka Mercoeur. Hejme kontaktiĝis kun gravaj reprezentantoj de kultura medio de Varsovio – Samuel Linde, Mikołaj Chopin (la patro de Frederiko Ŝopeno). Li edukiĝis en Varsovia Liceo de Kongresa Pollando kaj en Komerca Akademio en Berlin. Muzikan edukitecon akiris i.a. sub direkto de Józef Elsner, instruisto de Ŝopeno.

Kiel plenkreskulo laboris kiel privata instruisto de muziko, librotenisto, banka oficisto kaj en direkcio de Varsovia-Viena Fervojo. Li publikigis artikolojn pri muziko kaj muzikologio en *Universala Enciklopedio* de Samuel Orgelbrand. Danke al akirita - helpe de Scienc-Apoga Fondaĵo de Mianowski - financigo fare de Witold Zglenicki aperis kvinvoluma laboraĵo *Mazowsze* (Mazovio). En 1875 estis honorigita per membreco en Akademio de Scipovoj (AU).

Ĉefa kampo de lia agado estis etnografio. Kiel la unua en pola etnografio kolektis kaj ordigis laŭ regionoj lokan popolan kulturon en monumenta verko titolita *Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce* (Popolo. Ties kutimoj, vivmanieroj, parolo, proverboj, moroj, sorĉoj, ludoj, kantoj, muziko kaj dancoj) kaj "Obrazy Etnograficzne" (Etnografiaj Bildoj). En la jaroj 1857–1890 eldonis 33 volumojn de *Lud*. Nelonge post lia morto oni eldinis ankoraŭ 3 volumojn de lia heredaĵo.

## Memorigo 
* Instituto je la nomo de Oskar Kolberg en Poznań
* Premio de Kolberg atribuata de 1974 fare de Ministerio pri Kulturo kaj Arto pro eminentaj atingoj en popola kulturo
* Sanktakruca Filharmonio je la nomo de Oskar Kolberg en Kielce

## Eksteraj ligiloj 
* Kurpoj ĉe Oskar Kolberg
* Muzeo al Oskar Kolberg en Przysucha – subpaĝo de Muzeo pri Radom-vilaĝoj
* Eldon-Instituto de Verkaro de Oskar Kolberg

Kategorio:Polaj komponistoj
La capture

***La Capture*** (*La kapto*) estas franc-kanada filmo de Carole Laure, el 2007.

## Resumo 
Rose, kiu loĝas en Montrealo kun sia fianĉo, ne vidis sian familion du jarojn. Reveninte al sia antaŭurba hejmo, ŝi rimarkas kolerege kaj malĝoje, ke ŝia patro estas ankoraŭ perforta kaj tirana al Felikso — la deliktula frato —, kaj al lia patrino, kiu estas nur ombro de si mem. Kun la helpo de du amikinoj, Rozo forrabas sian patron kaj tenas lin en dancostudio, kiun ŝi luis en Montrealo. Kun la helpo de du maljunaj najbarinoj, Rose regule vizitas sian patron en la espero, ke li ŝanĝiĝos. Dume, ŝi bonvenigas ĉe si sian patrinon, kiu nun laboras en bakejo, kaj Félix, kiu havas problemojn kun krima bando.

## Aktoroj 
* Catherine de Léan: Rose 
* Laurent Lucas: la patro
* Pascale Bussières: la patrino
* Thomas Lalonde: Félix 
* Francis Ducharme: Nathan 
* Janine Sutto: Georgette 
* Huguette Oligny: Lucille 
* Alexandre Harvey-Cormier: David 
* François Papineau: Tony 
* Lorne Brass:  instruisto / lernejestro
* Marie-Ève Beauregard: Rose 8-jara
* Charles-Olivier Pelletier: Félix 4-jara
* Hubert Proulx: kunkulpulo Hubert 
* Sacha Bourque: kunkulpulo Sacha 
* Jean-Léon Rondeau: biena makleristo
* François Tremblay: fotografisto 
* Jason Ford, Mehdi Zarrouck et Laurie Ann Cormier: ŝtelistoj
* Francis Guilbault: Max

Kategorio:Montrealo
Kategorio:Kanadaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2007
Blizzard Entertainment

**Blizzard Entertainment** (*Neĝblova Amuzo*), ĝis 1994 **Silicon & Synapse**, estas usona videoluda disvolvigista entrepreno, bazita en Irvine, Kalifornio, kaj parta divido de sia patrina kompanio *Activision Blizzard*. La kompanio estas konata ĉefe pro la disvolviĝo de la tri ludserioj *Warcraft* (interalie la konata ludo *World of Warcraft*), *StarCraft* kaj* Diablo*. Tiuj ludoj igis *Winter* unu el la plej famaj, plej grandaj kaj plej sukcesaj lud-disvolvigaj studoj en la mondo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Videoludaj firmaoj
Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Firmaoj de Kalifornio
Dentopikilo

eta|Dentopikilo el ligno
eta|dekstra|200px|Kombinataĵo de dentopikilo kun dentsilko
**Dentopikilo** estas ilo por forigi restaĵojn de manĝo inter la dentoj, por tiel kontraŭi karion. Alternativo estas la uzado de dentsilko.

Nur veraj dentopikiloj estas uzeblaj. Aliaj pikiloj estas ofte uzataj, sed tio ne estas konsilinda.

Bonaj dentopikiloj sekce estas triangulaj tiel ke ili bone konformiĝas inter la dentoj. La fendo inter la dentoj (= la interdenta spaco) en sana situacio ankaŭ estas triangula.

## Vidu ankaŭ 
* Dentobroso
* Dentisto
* Kario
* Dentofadeno

Kategorio:Dento
Kategorio:Buŝa higieno
Kategorio:Purigiloj
Valeyres-sous-Rances

**Valeyres-sous-Rances** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 559 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Valeyres-sous-Rances situas inter la Ĵurasa Montaro en nordo kaj la ebenaĵo de Orbe en sudo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Vaelyres-sous-Rances kaj la vilaĝeto La Robellaz kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,37 km², de kiuj 9,1% estas kovritaj de arbaro, 82,5% servas por agrikulturo kaj 6,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Valeyres-sous-Rances limas en nordo al Rances, en nordoriento al Mathod, en sudoriento al Orbe, en sudokcidento al Montcherand, kaj en okcidento al Sergey.

## Trafiko 
Tra la teritorio de la komunumo Valeyres-sous-Rances pasas en nordoriento la kantona ĉefvojo n-ro 130 de Yverdon-les-Bains al Orbe, kaj en nordokcidento al svisa aŭtovojo A9, kies alveturejo Orbe situas ĉe la suda komunumlimo. La vilaĝ Valeres mem situas flanke de la gravaj trafikvojoj sed bone atingebla pere de konekta vojo de la kantona ĉefvojo kaj la aŭtovojo. Pere de la poŝtaŭtolinioj de Orbe al Yverdon kaj de Orbe al Baulmes la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Valeyres-sous-Rances datiĝas el la jaro 1272 kiel *Valieres*. Dum mezepoko Valeyres-sous-Rances apartenis al la Subvoktejo Les Clées. De 1550 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la vilaĝo apartenis al la berna Kamparvoktejo Yverdon kaj ek de tiam ĝis la administra reformo de 2006 al la Distrikto Orbe, kiu tiam estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Valeyres

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Valeyres-sous-Rances

## Bildoj 

Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 252.JPG|Preĝejo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 239.JPG|La preĝejo vidita de la vilaĝo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 231.JPG|Iama interezdomo, nuntempe sidejo de la komunuma adiministracio
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 229.JPG|Vitista domo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 221.JPG|Vilaĝocentro
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 243.JPG|Kapelo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 218.JPG|La vilaĝo vidita de Rances
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 261.JPG|La vojindikilo antaŭ la preĝejo
Ferenc Makkay

**Ferenc MAKKAY** [makai] estis rumania hungara kemiisto. Li naskiĝis la 16-an de septembro 1930 en Sighetu Marmației kaj mortis la 8-an de julio 2023. Li estis la edzo de Klára Makkay.

## Kariero
Ferenc Makkay diplomitiĝis en Universitato Bolyai (1953) kaj li instruia tie kaj en la porperfektiga instituto de pedagogoj. Li doktoriĝis en 1970. Li publikigis en fakrevuoj Revue Roumaine de Chimie, a Studia Universitatis Babeş-Bolyai (1968-1989); Chemie Analitique (Pollando), (1980). 

## Libroj
**Contribuţii la metodica predării chimiei*, kunulaŭtoro, 1974; 
**Chimie anorganică pentru perfecţionarea profesorilor*, kunulaŭtoro, 1983. 

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kemiistoj
Klára Makkay

**Klára MAKKAY** [makai] estis rumania hungara kemiistino. Ŝi naskiĝis la 4-an de novembro 1930 en Kluĵo kaj mortis la 22-an de aŭgusto 2023. Ŝi estis la edzino de Ferenc Makkay.

## Kariero
Klára Makkay diplomitiĝis en Universitato Bolyai de Kluĵo (1953). Ŝi laboris en la filio de kemia instituto de Rumana Akademio, kie ŝi estis laboratriestrino (1958-60), poste instruistino en la UBB de Kluĵo. Ŝi estas doktoro de kemiaj sciencoj (1968). Ŝi publikigis en fakrevuoj Chemische Berichte (1959), Revue de Chimie (1960), Studia Universitatis Babeş-Bolyai (1969-80), Revue Roumaine de Chimie (1970).

## Libroj
**Kémiai kislexikon*, kunlaborantino (1980), 
**Chimie organică pentru perfecţionarea profesorilor*, kunulaŭtorino (1983). 

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kemiistoj
La Robellaz

**La Robellaz** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **La Robellaz (Essertines-sur-Yverdon)** estas vilaĝo de la komunumo Essertines-sur-Yverdon de la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo en Svislando.
* **La Robellaz (Valeyres-sous-Rances)** estas vilaĝo de la komunumo Valeyres-sous-Rances de la Distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo en Svislando.
Duoninsulo de Arvert

La **duoninsulo de Arvert** estas duoninsulo en sudokcidenta Francio, en la departemento Charente-Maritime.

## Geografio 
[eta|maldekstra|La [golfo Bonne Anse vidata de la lumturo de La Coubre]]
La duoninsulon bordas Atlantiko oriente, la golfeto Maumusson norde (fronte al la insulo Oléron), la rivero Seudre nordoriente kaj la estuaro Ĝirondo sudokcidente. Ĝia historia ĉefurbo estas Arvert, sed nun ĝia plej granda urbo estas Royan, grava banurbo kaj haveno.

En la okcidenta parto de la duoninsulo troviĝas la terkapo de La Coubre, plejparte kovrita de la granda arbaro de La Coubre (preskaŭ ), konsistanta el pinoj. Sude de la terkapo estas golfeto nomata golfo Bonne Anse.

## Administrado 
Administre, la duoninsulo de Arvert situas en la arondismentoj de Rochefort kaj Saintes en la departemento Charente-Maritime. Ĝin konsistigas la komunumoj Arvert, Breuillet, Chaillevette, L'Éguille, Étaules, Les Mathes, Médis, Mornac-sur-Seudre, Royan, Saint-Augustin, Saint-Georges-de-Didonne, Saint-Palais-sur-Mer, Saint-Sulpice-de-Royan, Saujon, La Tremblade kaj Vaux-sur-Mer.

## Turismo 
eta|maldekstra|*Côte sauvage*, la okcidenta bordo de la duoninsulo
[eta|dekstra|La [arbaro de La Coubre]]
La duoninsulo de Arvert estas turisma loko: ĝia okcidenta bordo, *Côte sauvage* (“sovaĝa bordo”) allogas surfistojn, dum laŭ ĝia suda bordo, *Côte de beauté* (“bordo de beleco”), troviĝas pluraj banurboj, el kiuj la plej granda estas Royan. Tie estas ankaŭ la bestoĝardeno de La Palmyre (en Les Mathes), unu el la plej grandaj en Francio.

Biciklaj vojoj estas multaj: la vojo EuroVelo 1 trairas la duoninsulon de La Tremblade ĝis Royan tra la arbaro de La Coubre.

## Vidu ankaŭ 
* Arbaro de La Coubre
* Golfo Bonne Anse
* Lumturo de La Coubre

Kategorio:Duoninsuloj en Francio
Kategorio:Geografio de Charente-Maritime
Valeyres

**Valeryres** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Valeyres-sous-Montagny** estas komunumo de la Distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo en Svislando.
** **Valeyres-sous-Montagny (stacidomo)** estas fervoja stacio en Valeyres-sous-Montagny.
* **Valeyres-sous-Rances** estas komunumo de la Distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo en Svislando.
* **Valeyres-sous-Ursins** estas komunumo de la Distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo en Svislando.
Montcherand

**Montcherand** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 452 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Montcherand situas inter Orbe kaj Vallorbe ĉe la sudorienta bordo de la rivero Orbe. La komunumo konsistas el la partoj Montcherand kaj Creux au Loup. 

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,06 km², de kiuj 29,1% estas kovritaj de arbaro, 53,6% servas por agrikulturo kaj 13,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Montcherand limas en nordo al Valeyres-sous-Rances, en oriento al Orbe, en sudo al Agiez, en okcidento al Les Clées, kaj en nordnordokcidento al Sergey.

## Trafiko 
Tra Montcherand pasas la kantona ĉefvojo n-ro 132 de Orbe al Vallorbe. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9, kiu en nordo pasas tra la komunuma teritorio situas tri kilometrojn okcidente de la komunumo en Les Clées. Pere de la poŝtaŭtolinio de Orbe al Vallorbe la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Montcherand datiĝas el la jaro 1324 kiel *Montcherant*. Dum mezepoko Montcherand estis sub la regado de la Senjorujo Les Clées kaj apartenis al la Priorejo Baulmes. Sub la berna regado ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Montcherand apartenis al la Voktejo Yverdon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Montcherand

## Bildoj 

Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 302.JPG|Absido de la preĝejo Sankta Stefano
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 300.JPG|Rigardo al la preĝejo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 287.JPG|Vilaĝocentro
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 288.JPG|Domo en la vilaĝocentro
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 290.JPG|Vilaĝa puto
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 309.JPG|Vilaĝa centro
Bernardino Batista

**Bernardino Batista** estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 3.075 loĝantojn en 2010 . 

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Paraibo

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Paraibo
La Quar

**La Quar** estas kataluna municipo en la komarko Berguedà, provinco Barcelono, Hispanio.

En la municipo estas la romanika monaĥejo de Sant Pere de la Portella.

## Demografio 
Kategorio:Geografio de Katalunio
8496 Jandlsmith

'*8496 *Jandlsmith'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Jim* kaj *Laurie Smith'' en rekono de ties donacemo kaj saĝeco en la subteno de avangardaj iloj por esplori la ĉielon profit'al la tuta homaro. Plej ĉefe, ilia apogo estis decida por la partopreno de la Universitato Harvard al la projekto Magellan.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Oak Ridge
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Pronoo

Laŭ la helena mitologio, **Pronoo** (el la greka *Πρόνοος*) estis princo, filo de Fegeo, reĝo de Psofiso, en Arkadio. Paŭzanio nomigis lin Temeno.

Paŭzanio ankaŭ rakontas tiun historion en sia *Priskribo de Grekio*, sed variigis la nomojn de la rolulojn: laŭ li, la gefiloj de Fegeo estis Temeno, Aksiono kaj Alfesibeo .
# Unu el la svatiĝantoj pri Penelopo, de itaka origino. Odiseo mortigis lin, kune kun la ceterajn, post sia sekreta reveno al la insulo.
# Troja batalanto mortigita fare de Patroklo dum la sieĝo de la urbo.

## Aliaj rolulinoj same nomiĝintaj 
[eta|La plej elstaraj urboj en [Etolio, Kalidono kaj Pleŭrono, ricevis siajn respektivajn nomojn el la eponimaj filoj de **Pronoo**, edzino de Etolo. Ĉi sube, ruinoj de Kalidono.]]
**Pronoo** (el la greka *Προνόη*, «singardo») nomiĝis ankaŭ la jenaj rolulinoj:

# Najado ligita al samnoma rivero en Likio. Ŝi rakontis al Kaŭno ĉion, kio okazis al lia fratino Bibliso (kiu sinmortigis), kaj konvinkis lin resti kune. Kompense pro la akompano, Pronoo petis la regadon de lando ĉu en Likio ĉu en Kario. Kaŭno kaj ŝi havis filon nomiĝintan Egialo, kiu heredis la reĝlandon post la morto de sia patro.
# Princino, filino de la reĝo Forbaso. Ŝi edziniĝis al Etolo, filo de Endimiono, kaj havis kun li du filojn: Pleŭrono kaj Kalidono, ambaŭ eponimoj de respektivaj urboj en Etolio.
# Filino de Melampo, reĝo de Argo, kaj Ifianiro, filino de Megapento. Oni konsideris ŝin divenistino, same kiel granda parto de sia familio.
# Nimfa patrino de la troja Laso, tiu kiu estis mortigita fare de Podalirio en la Troja milito.
# Filino de la river-dio Asopo. El rilato kun la mara dio Posejdono, ŝi iĝis la patrino de Foko.
# Unu el la nereidinoj, la kvin-dek maraj nimfoj, filinoj de Nereo kaj Doriso.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Alfeidoj
Kategorio:Batalantoj en la Troja milito
Kategorio:Divenistoj en la helena mitologio
Kategorio:Murdistoj en la helena mitologio
Kategorio:Murditoj
Kategorio:Najadoj
Kategorio:Nereidoj
Kategorio:Nimfoj
Kategorio:Partneroj de Posejdono
Kategorio:Princinoj en la helena mitologio
Kategorio:Princoj en la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de la Iliado
Kategorio:Svatiĝantoj pri Penelopo
Kategorio:Trojanoj
8452 Clay

'*8452 *Clay'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de Landon kaj Livinia Clay, geamikoj de la scienco kaj la artoj, de la Universitato Harvard kaj de la *Smithsonian Institution''. Ili ĉefe estas entuziasmaj kaj profunde informitaj apogantoj de la astronomio, konserva biologio kaj matematiko. Ili fondis la Instituton de Matematiko Clay en 1998.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Oak Ridge
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Naŭtiko

[eta|dekstra|180px|[kvadranto de Hevelius, ĉirkaŭ la jaro 1644]]
**Naŭtiko** laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV estas la arto de navigacio respektive de navigado. Temas do pri la arto direktigi vojaĝon per tiucela veturilo sur maro, lagoj aŭ riveroj, sub la akvosurfaco, en la aero de la tera orbito aŭ en la kosmo, kaj orientiĝi pri la pozicio de la veturilo. La vorto en pluraj eŭropaj lingvoj, ekzemple la itala *(nautica)* aŭ germana *(Nautik)* ekestis en la dua duono de la 18-a jarcento, surbaze de la greka vorto *Ναυτική* (naŭtike). Naŭtikaj laboriloj estas ekzemple kvadranto, sekstanto, pli moderne eĥosondilo aŭ radaro. *Naŭtika almanako* estas jarlibro entenanta astronomiajn, tajdajn kaj aliajn informojn por navigantoj.

## Referencoj 
Kategorio:Navigado
Zemfira

**Zemfira Talgatovna Ramazanova** (; ), pli konata sub la nomo **Zemfira**, estas rusa kantistino naskiĝinta la  en Ufa (Baŝkira ASSR, en tiama Sovetunio).

## Diskaro 
* 1999: Земфира (*Zemfira*)
* 2000: Прости меня моя любовь (*Prosti menja moja ljubov’*, “Pardonu min, mia amo”)
* 2002: Четырнадцать недель тишины (*Ĉetyrnadcat’ nedel’ tiŝiny*, “Dek kvar semajnoj da silento”)
* 2005: Вендетта (*Vendetta*, “Venĝomurdo”)
* 2007: Спасибо (*Spasibo*, “Dankon”)
* 2013: Жить в твоей голове (*Ĵit’ v tvojej golove*, “Vivi en via kapo”)
* 2021: Бордерлайн (*Borderline*)
* 2021: Ах (*Ho*)

## Referencoj 
Kategorio:Rusiaj kantistoj
Kategorio:Ruslingvaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Baŝkirio
Indieno

, Alzaco.]] 
**Indieno** laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas speco de ŝtofo, do teksaĵo por aparta uzo, kiu origine produktiĝis en Hindio. Temas pri katuno, do maldensa malpeza kotona teksaĵo aŭ alivorte tolo el kotonaj fibroj, ĝenerale pentrita aŭ surpresita per koloraj desegnaĵoj. Indieno en eŭropaj ŝtatoj produktiĝis inter la 17-a kaj la 19-a jarcentoj.

## Referencoj 
Kategorio:Materialoj
Kategorio:Teksaĵoj
Perkalo

eta|Specimenoj de perkalo
**Perkalo** laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas speco de ŝtofo, do teksaĵo por aparta uzo. Temas pri katuno, do maldensa malpeza kotona teksaĵo aŭ alivorte tolo el kotonaj fibroj, aparte delikata sed tamen densa. Pro tiuj ecoj perkalo bone taŭgas kiel bazo de surpresaĵoj de palaj, delikataj koloroj kaj de malgrandaj detaloj. Ĝi aparte uzatas kiel materialo por litotukoj kaj kiel pufa internaĵo de kusenoj, sed ankaŭ utiligas kiel ŝtofo de ĉemizoj kaj bluzoj.

En la esperantlingva literaturo perkalo interalie menciiĝas en la romano Patroj kaj Filoj de Ivan Turgenev, tradukita de Kazimierz Bein.

## Referencoj 
Kategorio:Materialoj
Kategorio:Teksaĵoj
Nankeno

**Nankeno** laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas speco de ŝtofo, do teksaĵo por aparta uzo, kiu origine produktiĝis en la ĉina urbo Nankino kaj tial ricevis sian nomon. Temas pri glata, unukolora, ordinare helflava ŝtofo el kruda kotono, iom simila al tolo. La ŝtofo en Eŭropo aparte apreziĝis pro tio, ke la flaveca koloro estis esenca trajto de la fibroj kaj ne paliĝis eĉ post multaj lavadoj, kontraŭe al tiu de kolorigitaj ŝtofoj.

Precipe en la 19-a jarcento en Eŭropo malpezaj someraj vestaĵoj el nankeno estis aparte ŝatataj. En la tiujarcenta literaturo estas multaj teksteroj, en kiuj flavaj nankenaj pantalonoj estas menciataj kiel eleganta, korpoproksima vestaĵo. Unu ekzemplo el multaj estas la germanlingva poemo *Götterdämmerung* ("dia krepusko") de Heinrich Heine el 1827, kiu citeblas "La viroj vestiĝas per nankenaj pantalonoj, kaj per dimanĉaj ĵakedoj kun oraj spegulaj butonoj".

Komence de la 20-a jarcento ĉina nankeno eksmodiĝis en Eŭropo.

## Referencoj 
Kategorio:Materialoj
Kategorio:Teksaĵoj
Soraĉi Hideaki

**Soraĉi Hideaki** (japane , ) estas japana manga-verkisto.

## Verkoj 
* DANDELION
* ŜIROKURO
* GinTama

Kategorio:Naskiĝintoj en Japanio
Agata Cichocka

**Agata CICHOCKA** (, naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1993 en Varsovio) estas pola esperantisto. Ŝi estis la kasisto de la Pola Esperanto-Junularo inter 2013 kaj 2015. Ŝi nuntempe loĝas en Nederlando kaj estas la kasisto de la Nederlanda Esperanto-Junularo. En 2022 ŝi laboris por la muzikalo June kaj Kune.

Kategorio:Estraranoj de PEJ
Kategorio:Naskiĝintoj en Pollando
Miklós Hoff

**Miklós Hoff** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hoff Miklós,** angle **Nicholas Hoff** estis hungara inĝeniero, fizikisto, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1986).

Miklós Hoff http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=hoffm&nev5=Hoff+Mikl%25F3s naskiĝis la  1906 en Magyaróvár. Li mortis la  1997 en Stanford.

## Biografio 
Miklós Hoff frekventis gimnazion en Budapeŝto, universitaton en Zuriko. Inter 1929-1937 li laboris en Csepel, en uzinoj de Manfréd Weiss, kie li okupiĝis pri flugmaŝinoj. En 1938 li ekhavis inviton al Usono, baldaŭe pro la 2-a mondmilito li ne hejmenvenis. En Stanford li plulernis, inter 1940-1957 li instruis en Brooklyn, poste samloke li gvidis instituton pri spacveturado. Li okupiĝis pri flugmaŝinoj, sed ankaŭ pri submarŝipoj kaj spacveturiloj, krome li estis konsilanto de NATO. Li ricevis usonajn premiojn inter 1971-1983.

## Verkaro (elekto) 
* *The Analysys of Structures*, 1956 - ĉefverko, lernolibro de studentoj
* fakartikoloj komence hungare, poste angle

## Fontoj 
* biografio kun foto
* biografio hungare

 
Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Lagoj en Svedio

[eta|[Virihaure vidata el *Stáloluokta*]]
[eta|Pitoreska sceno ĉe lago en [Dalekarlio ]]
[eta|[Vänern vidata el *Hjortens Udde*]]

En Svedio, **lago** estas ofte difinita kiel etendaĵo de akvo kun minimuma areo de 1 hektaro (0,01 km2). Kun tiu difino, ilia nombro estas laŭ informo de SMHI ('La meteorologia kaj hidrologia instituto de la ŝtato') iom pli ol 100&nbsp;000. Proksimume 20&nbsp;000 el tiuj estas pli grandaj ol 10 hektaroj. La surfaca areo de ĉiuj lagoj kune estas iom pli ol 40&nbsp;000 km2. Tio estas proksimume 9 % de la areo de la lando. Ĉi tie sekvas listo de la plej grandaj lagoj, ordigitaj laŭ surfaca areo.

## La plej grandaj lagoj en Svedio 
# Vänern, 5519 km²
# Vättern, 1886 km²
# Mälaren, 1090 km²
# Hjälmaren, 477 km²
# Storsjön 'la grandlago', 456 km²
# Torneträsk, 330 km²
# Siljan, 292 km²
# Hornavan, 262 km² (la plej profunda, 228 m)
# Akkajaure, 260 km²
# Uddjaure, 249 km²
# Storavan, 184 km²
# Bolmen, 173 km²
# Storuman, 171 km²
# Stora Lulevatten 'granda Lule-akvo', 163 km²
# Kallsjön, 159 km²
# Åsnen, 148 km²
# Ströms Vattudal 'akvovalo de Ström', 146 km²
# Stora Le/Foxen, 136 km²
# Skagern, 132 km²
# Sommen, 130 km²
# Virihaure, 112 km²
# Flåsjön, 110 km²
# Torrön 'la sekinsulo' (!), 103 km²
# Malgomaj, 103 km²
# Glafsfjorden, 100 km²

## Parenca temo 
Insuloj en Svedio

## Fontoj
Catolé do Rocha

**Catolé do Rocha** estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 28.759 loĝantojn en 2010 . 

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Paraibo

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Paraibo
János Holló

**János Holló** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Holló János** estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1976), membro de pola kaj germana sciencaj akademioj. Lia frato estis Ferenc Holló.

János Holló http://mta.hu/mta_hirei/elhunyt-hollo-janos-vegyeszmernok-az-mta-rendes-tagja-129090/ naskiĝis la  1919 en Szentes. Li mortis la  2012 en Budapeŝto.

## Biografio 
János Holló frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1937-1941. Li eklaboris en diversaj uzinoj ekde 1941. Li habilitiĝis en 1950 kaj ekinstruis en la universitato, kie li estis katedrestro ĝis 1975. Li redaktis ekzemple fakrevuon *Acta Alimentaria* kaj okupiĝis precipe pri nutraĵoj. Li pensiuliĝis en 1991. Li ricevis premiojn inter 1959-1999 (aparte menciita franca akademia premio en 1968).

## Verkaro (elekto) 
* *Maláta- és sörgyártás* (Malto- kaj bierofarado), (1952)
* *Die Saure Hydrolyse der Stärke* (1966)
* *Application of Molecular Distillation* (1971)
* *Food Industries and the Environment* (1985)
* *A keményítő biokonzervációja* (1992)

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungare

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ajabe

**Ajabe-urbo** (綾部市; [Ajabe-ŝi]) estas urbo en la gubernio Kioto de Japanio. Ĝi havas urborajtojn ekde la 1-a januaro 1950. La 1-an de majo 2013 la urbo havis 34 671 loĝantojn. En Ajabe estas centro por diservo de la religia movado Oomoto, kun i.a. la moderna sanktejo *Ĉosej-den*, konstruita tute el ligno.

Kategorio:Urboj de Gubernio Kioto
Ŝvittuko de Oviedo

La **Ŝvittuko de Oviedo**, aŭ Sudario/Mortotuko de Oviedo, estas sangomakulita tuko, mezuranta je ĉ. 84x53 cm, rezervita en la Cámara Santa de la Katedralo de San Salvador (Oviedo), Oviedo, Hispanio. La Ŝvittuko (latine Sudarium, ~ŝvitŝtofo) estas tiu ŝtofo – laŭ asertoj -, per kiu estis ĉirkaŭ-envolvita la kapo de Jesuo Kristo, post kiam li mortis, kiel menciite en la Evangelio laŭ Johano (20:6-7). La malgranda kapelo estis konstruita specife por la tuko fare de reĝo Alfonso la 2-a de Asturio en 840. La *Arca Santa* estas kompleksa relikvuja kesto kun romanika metala alfronto, por la stokado de la Ŝvittuko kaj aliaj restaĵoj. La ŝvittuko estas publike prezentita tri-foje jare: sankta vendredo, la Festeno de la Triumfo de la Kruco la 14-an de septembro, kaj ĝia oktavo la 21-an de septembro.

La ŝvittuko estas grave malpura kaj kunpremita, kun mallumaj makuloj, kiuj estas simetrie aranĝitaj sed formas neniun bildon, male al la bildo sur la Mortotuko de Torino. Ĝi ne estas menciita en raportoj pri la entombigo de Kristo, sed estas menciita kiel ekzista en la senhoma tombo poste (Johano 20:7).

Laŭ kredantoj, la ŝvittuko kaj la mortotuko iris malsamajn vojojn. Ekzistas neniu referenco de la ŝvittuko dum la unuaj plurcentjaroj post la Krucumo de Jesuo, ĝis ties mencio en 570 en noto de Antoninus de Piacenza (Antoninus de Piaĉenco), kiu skribas ke la ŝvittuko estas zorgita en kaverno proksime de la monaĥejo de Sankta Marko, en la najbareco de Jerusalemo.

La ŝvittuko estis ŝajne prenita de Palestino en 614, post la invado de la bizancaj provincoj fare de la Sasanida persa reĝo Khosrau la 2-a, kaj estis portita tra norda Afriko en 616 kaj alvenis en Hispanio baldaŭ poste.

La ŝtofo estis ĉe unu poento datita al la 7-a jarcento per la radiokarbona datado. Tamen, oni argumentas, ke la mezurado estis tre nefidinda kaj aliaj indikoj devas esti pripensitaj ankaŭ.

## Vidu ankaŭ
*Relikvoj rilataj al Jesuo
*Tombo malplena
*Mortotuko de Torino
*Sango de Kristo

Kategorio:Jesuo
Saint-Dizant-du-Gua

**Saint-Dizant-du-Gua** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 522 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
eta|maldekstra|Preĝejo en Saint-Dizant-du-Gua
Saint-Dizant-du-Gua situas en la sudo de la departemento Charente-Maritime,  sude de Saintes. La komunuma teritorio etendiĝas ĝis la estuaro Ĝirondo, kvankam la vilaĝo ne estas ĉe la bordo. Ĝi najbaras la komunumojn Saint-Fort-sur-Gironde, Lorignac, Saint-Ciers-du-Taillon, Sainte-Ramée kaj Saint-Thomas-de-Conac.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Preĝejo Sankta Ladislao (Aszaló)

La **preĝejo Sankta Ladislao**, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas romkatolika monumento historia en Hungario, en vilaĝo Aszaló.

## Historio 
Dum la mezepoko preĝejo funkciis jam en tiu vilaĝo. La nun videbla preĝejo konstruiĝis inter 1766-1803. La turo bruldetruiĝis en 1854, sed poste oni renovigis ĝin. La orgeno ekfunkciis en 1808, ĝi estis trakonstruita en 1910.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. En mezo de la fasado la turo altiĝas, sube la enirejo troviĝas. Supro de la turo estas okflanka alta piramido. La absido estas kovrita per kvarona kupolo. Interne la orgeno havas lokon en la galerio. Ĉe la ĉefaltaro pentraĵo estas videbla pri Sankta Ladislao. La ĉefaltaro estis farita en 1766. La plej grava ligna skulptaĵo prezentas resurekton el la 18-a jarcento.

En la korto estas ankaŭ kruco.

## Fontoj 
* hungare
* hungare kun fotoj

Aszaló
Aszaló
8453 Flaviataldini

'*8453 *Flaviataldini'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

Ĝia orbito, kun granda duonakso de 3,20073374 , (kalkulita por la epoko de la ) metas ĝin je 109 765 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Flavia Taldini'' (naskiĝinta en 2020) nepinon de Mario Di Martino, astronomo ĉe la Observatorio de Torino, kolego kaj amiko de la malkovrinoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Malkovrita de Giovanni de Sanctis
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
8454 Micheleferrero

'*8454 *Micheleferrero''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la sukcesa itala entreprenisto en ĉokolado Michele Ferrero (1925–2015), kiu monhelpis fondaĵon aktivan en la kampoj de la socia helpo, kulturo kaj arto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Malkovrita de Giovanni de Sanctis
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Pikilo (apartigilo)

**Pikilo** estas ilo por piki aŭ aĵo kun pikkapablo; tiu termino havas plurajn signifojn.

En mekaniko, **pikilo** estas pinta stangeto (aŭ stangetaro), kiu permesas penetri en objekton aŭ korpon.

En botaniko kaj zoologio, **pikilo** estas organo de insektoj aŭ plantoj, per kiu ili pike vundas.

En medicino kaj gastronomio, dentopikilo estas ilo por purigi inter la dentoj.
Mária Maksay

**Mária MAKSAY** [makŝai] , Zs. Maksay, estis rumania hungara vortaristino. Ŝi naskiĝis la 28-an de majo 1935 en Kluĵo kaj mortis la 22-an de decembro 1995. Ŝi estis la filino de Albert Maksay kaj la edzino de Kristóf Zsizsmann.

## Kariero
Mária Maksay diplomitiĝis en la Universitato Bolyai de Kluĵo pri hungara lingvo kaj literaturo (1956), poste en UBB pri franca-rumana lingvoj (1971). Ŝi instruis kaj poste ŝi estis korektorino de libroeldonejo (1960-82). Ŝi estis kunlaborantino de Instituto pri Lingvistiko por vortarredaktado.  

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj lingvistoj
Kristóf Zsizsmann

**Kristóf ZSIZSMANN** [ĵiĵman] estis rumania hungara faktradukisto pri natursciencoj, lernolibroredaktisto. Li naskiĝis la 31-an de majo 1933 en Kluĵo kaj mortis la 26-an de februaro 2018. Li estis la fratino de Ilona Zsizsmann kaj la edzino de Mária Maksay.

## Kariero
Kristóf Zsizsmann diplomitiĝis pri matematiko-fiziko en la Universitato Bolyai de Kluĵo(1954). Komence li instruis (1954–55), poste li estis redaktoro de libroeldonejo inter 1955–87. Li tradukis aŭ estis kunultradukisto de lernolibroj pri matematiko de 1958.

## Libroj
**Matematikai kislexikon*, kunulaŭtoro (Buk. 1983 = Kriterion kézikönyvek). 

## Tradukaĵoj
*V. Marian: *Newton, a tudomány építője* (Buk. 1964); 
*Margareta Craiu: *Hangok, zörejek, zajszennyeződés* (Buk. 1975 = Tudomány mindenkinek). 

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj matematikistoj
Ilona Zsizsmann

**Ilona ZSIZSMANN** [ĵiĵman] estas rumania hungara folkloristino. Ŝi naskiĝis la 16-an de novembro 1936 en Kluĵo. Ŝi estas la frato de Kristóf Zsizsmann kiu edzino estas Mária Maksay.

## Kariero
Zsizsmann Ilona diplomitiĝis en la Muzika Altlernejo Gh. Dima  de Kluĵo (1959). De 1960 ĝis ŝia pensiuliĝo ŝi estis en 1990 muzikinstruistino en la Liceo de Muziko de Kluĵo.

## Libro
**A lapádi erdő alatt* muzikfolklorkolektaĵo, kunulkolektistino (Buk. 1957).

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj etnografoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj instruistoj
Universitato de Santiago

La nomigo **Universitato de Santiago**
povas ekzemple aludi al la
* Universitato de Santiago de Compostela en Hispanio
* aŭ al unu el la tri universitatoj en Santiago de Ĉilio:
** Universitato de Santiago de Ĉilio
** Pontifika katolika universitato de Ĉilio
** Universitato de la Andoj
Universitato de Santiago (apartigilo)

**Universitato de Santiago** aŭ en hispana origine **Universidad de Santiago** povas aludi al jeno:

*La stacio Universitato de Santiago de la Metroo de Santiago.
*La Universitato de Santiago de Ĉilio, en la ĉefurbo de .
*La Universitato de Santiago  de Compostela, en Galegio, .
8455 Johnrayner

'*8455 *Johnrayner'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo *John T. Rayner* de la Instituto de Astronomio de la Universitato de Havajo kaj vicdirektoro de la *Infrared Telescope Facility* de la NASA. Li estris la planadon kaj konstruadon de *SpeX'', instrumento kiu ludis gravan rolon en la spektroskopaj studoj pri asteroidoj dum pli ol jardeko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Saint-Sorlin-de-Conac

**Saint-Sorlin-de-Conac** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 210 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
eta|maldekstra|La vilaĝocentro de Saint-Sorlin-de-Conac
Saint-Sorlin-de-Conac situas en la sudo de la departemento Charente-Maritime, ĉe la limo kun Gironde,  sude de Saintes kaj  norde de Bordeaux. La komunuma teritorio etendiĝas ĝis la estuaro Ĝirondo, kvankam la vilaĝo ne estas ĉe la bordo. Ĝi najbaras la komunumojn Saint-Thomas-de-Conac, Saint-Georges-des-Agoûts, Saint-Bonnet-sur-Gironde kaj Saint-Ciers-sur-Gironde.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Charlie Sheen

**Carlos Irwin ESTÉVEZ** (3-an de septembro 1965 Novjorko, Usono), pli konate kiel **Charlie SHEEN** , estas usona aktoro kun premio Golden Globe, kaj nomumo al premio Emmy. Liaj gravaj roloj – en la televido kaj filmo – estas *Chris Taylor* en filmo *La plotono*, *Rick "Wild Thing" Vaughn* en la *La granda bando*, *Charlie Crawford* en la serio *Freneza urbo* kaj *Charlie Harper* en la serio *Du viroj kaj unu vireto*.

Li estas filo de Martin Sheen, frato de aktoroj Emilio Estevez, Renée Estevez kaj Ramon Luis Estevez.

## Biografio 
Li naskiĝis kiel **Carlos Erwin Estévez** en Novjorko kiel filo de *Janet Templeton* kaj *Ramón Estévez* (aktornome Martin Sheen). Kiam Charlie estis du jarojn aĝa, la familio translokiĝis al Malibu, Kalifornio.

Oni arestis lin en decembro de 1996 akuzante lin pri atako je sia amikino. Tiam li estis juĝita je dujara provtempo. Lin enprizonigis en 1998 lia patro, kiam li rompis la provtempajn kondiĉojn pro troa konsumado de kokaino. La instancoj devigis lin je partopreno en rehabilitado.

## Kariero 
Li ludis antaŭ la kameraoj unuafoje en 1974, en aĝo de 9 jaroj, en eta rolo apud lia patro. Lia filma kariero komenciĝis en 1984, li ludis la unuan ĉefrolon en 1986 en la milita filma dramo La plotono.

Li ludis en 1988 kun sia frato Emilio en la filmo *Filoj de la sovaĝa okcidento*. Li ludis en 1989 en *La granda bando*, en 1990 en la filmo *Cadence* li ludis kun sia patro Martin Sheen, en *The Rookie* kun Clint Eastwood. Li ludis en la unua kaj dua partoj de la komika filmo Hot shots! en 1991 kaj 1993, kio plu famigis lin. Li ludis en 1993 la rolon de Aramis en la Tri musketeroj, poste en 1994 kun Nastassja Kinski en * Terminal Velocity*. Li ludis en 1999 mem en la filmo *Being John Malkovich* kaj ludis en *Scary Movie 3* kaj *4*. En tiu lasta ludis ankaŭ lia tiama edzino, Denise Richards. En la serion *Spin city* li ekludis anstataŭ Michael J. Fox, pro ties malsaneco. Ekde 2003 ĝis 2012 li ludis rolon de *Charlie Harper* en la serio *Two and a Half Men*.

## Filmoj
* No Man's Land, 1987

Kategorio:Usonaj aktoroj
L'Abbaye VD

''''L'Abbaye''' estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1317 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo L'Abbaye situas ĉe la suda bordo de la Lago de Joux, kaj en nordoriento de la komunumo troviĝas la Lago Brenet, kiujn du lagojn ligas braketo de la rivero Orbe. La komunumo konsistas el la tri vilaĝoj L'Abbaye, Les Bioux kaj Le Pont.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 31,88&nbsp;km², de kiuj 43,8% estas kovritaj de arbaro, 50,4% servas por agrikulturo kaj 3,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo L'Abbaye limas en nordo al Vallorbe, en nordoriento al Vaulion, en orientnordoriento al Mont-la-Ville, en oriento al L'Isle, en sudsudoriento al Montricher VD, en sudokcidento al Le Chenit, kaj en nordokcidento al Le Lieu.

## Trafiko 
Tra L'Abbaye pasas la kantona ĉefvojo n-ro 131 de Le Pont al Le Brassus, kiu kondukas laŭlonge de la suda bordo de la Lago de Joux kiel paralela vojo al la kantona ĉefvojo n-ro 130 sekvanta la nordan lagobordon. En Le Pont troviĝas haltejo de la trajnlinio de Vallorbe al Le Brassus. Laŭlonge de la lagoborda vojo kondukas buslinio, kiu konektas la ceterajn vilaĝojn de la komunumo al la publika transportreto.

## Historio 
La komunumo L'Abbaye estiĝis en la jaro 1571, kiam ĝi disiĝis de la komunumo Le Lieu, al kiu ĝis tiam apartenis la tuta Valo de Joux. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumon administris la konsilioj de 12 kaj de 24 personoj. La ĉefvilaĝo kaj administra centro de la komunumo estiĝis post la reformacio en la 16-a jarcento sur la ruinoj de la malnova monaĵejo.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo L'Abbaye
* Le Pont (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo L'Abbaye
8456 Davegriep

'*8456 *Davegriep'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *David M. Griep*, operaciisto de teleskopo de 1982 por la *Infrared Telescope Facility'' de la NASA en Mauna Kea. Lia sperto kaj sindonemo al observantoj faciligis la observojn uzatajn por centoj da projektoj de planedaj esploroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981