Malgranda bronzokukolo

La **Malgranda bronzokukolo** (*Chalcites minutillus*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro *Chalcites* aŭ bronzokukuloj, tio estas brunecaj kukoledoj kun metalaj briloj. Tiu specio estis iam metita en la genron *Chrysococcyx*. Ĝi estas ofta nestoparazito de birdoj el la genro *Gerygone*. Tiu kukolo troviĝas en Sudorienta Azio, Nov-Gvineo kaj kelkaj partoj de Aŭstralio, kie ĝia natura vivmedio estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas la plej malgrnada kukolo en la mondo. La Nigrostria bronzokukolo estis iam konsiderata subspecio, sed nune ĝi estas konsiderata aparte specio. Aliaj ordinaraj nomoj por la Malgranda bronzokukolo estas Ruĝokula bronzokukolo kaj Malaja verda kukolo. Ĝi havas 11 subspeciojn, kiuj estas ĝenerale agnoskitaj.

## Aspekto 
Kiel la plej malgranda kukolo de la mondo, la malgranda bronzokukolo estas 15-16 centimetrojn longa kaj pezas 14,5-17,0 gramojn. La inoj estas iomete pli grandaj ol la maskloj.

La malgranda bronzokukolo karakteriziĝas per siaj bronzverdaj supraj partoj, blankaj subaj partoj kun malhela strieco, kaj distinga blanka makulo malantaŭ la okulo. Ĝi havas sveltan korpon kaj longan voston, kio permesas al ĝi rapide manovri tra densa vegetaĵaro. Dumfluge, ĝi estas priskribita kiel rekta kun subtila ondiĝo. Maskloj de ĉi tiu specio plej facile distingeblas de inoj per ruĝa ĉirkaŭokula ringo. La ​​vivejoj loĝataj de la malgranda bronzokukolo dependas de kie ili situas geografie: Fakte, specioj de la genro *Gerygone*, iliaj ĉefaj gastigantoj, ankaŭ reflektas nekutime altan nivelon de speciiĝo, kiu povus signali evolucian bataladon kontraŭ iliaj nestoparazitoj. La malgranda bronzokukolo kaj la specioj de *Gerygone* havas interplektitajn evoluciajn historiojn. Genetikaj analizoj montris, ke ĝi estas plej proksime parenca al la blankorela bronzokukolo (*Chrysococcyx meyerii*). Krome, ekzistas ankaŭ raportoj pri *C. m. russatus* kaj *C. minutillus*, kiuj priskribas ambaŭ grupojn demetantajn ovojn en la nestoj de malsamaj gastigantoj kaj ke iliaj kukolidoj aspektas malsame unu de la alia por pli bone imiti la specifajn idojn de gastigantoj.

**C. m. peninsularis* (Parker, SA, 1981) – suda Tajlando kaj Malaja Duoninsulo
**C. m. albifrons* George Junge, 1938 – Sumatro kaj okcidenta Javo
**C. m. aheneus* Junge, 1938 – Borneo kaj sudaj Filipinoj
**C. m. jungei* Stresemann, 1938 – Sulaveso, Flores kaj Maud 
**C. m. rufomerus* (Hartert, 1900) (*verdavanga bronzokukolo*) – Malgrandaj Sundoj
**C. m. salvadorii* Hartert & Stresemann, 1925 – Babar-insuloj
**C. m. misoriensis* (Salvadori, 1876) – Biako 
**C. m. poecilurus* (G.R.Gray, 1862) – marborda Nov-Gvineo kaj norda Kvinslando
**C. m. minutillus* (Gould, 1859) – norda Aŭstralio
**C. m. barnardi* (Mathews, 1912) – orienta Aŭstralio
**C. m. russatus* (Gould, 1868) – (*Bronzokukolo de Gould*) - iam konsiderata fare de kelkaj fakuloj kiel aparta specio. Trovebla en nordorienta Aŭstralio, kaj Nov-Gvineo

## Kutimaro 
### Manĝado 
La malgranda bronzokukolo estas insektovora kaj manĝas formikojn, abelojn, segilmuŝojn, vespojn, kokcinelojn, verajn cimojn, kaj ankaŭ papiliojn kaj iliajn raŭpojn.

### Reproduktado 
La malgranda bronzokukolo estas poligama specio, kio estas nekutima inter birdoj. Unu klarigo por la konduto estas, ke membroj de ĉi tiu specio ne zorgas siajn idojn kaj ili havas densajn populaciojn, do trovi plurajn partnerojn ne estas problemo. La malgranda bronzokukolo ankaŭ demetas siajn ovojn ene de granda tempodaŭro, iam ajn inter la mateno kaj la posttagmezo. Oni supozas, ke tio malfaciligas por la gastiganto antaŭvidi la viziton de kukolo por gardi sian neston kontraŭ ĝi. Masklaj kukoloj okupas teritorion dum la reprodukta sezono por alvoki inojn. Post kiam ili trovas inon, la aminduma ritaro de masklaj kukoloj inkluzivas nutri ŝin. *Gerygone magnirostris* kaj *Gerygone levigaster* estis dokumentitaj malakceptantaj idojn de malgrandaj bronzokukoloj.

#### Kamuflaj ovoj 
Male al iuj specioj de kukolo, kiuj evoluigis ovojn, kiuj imitas tiujn de sia gastiganto, la malgranda bronzokukolo havas malhelverdajn aŭ brunajn ovojn, kiuj ne aspektas kiel ovoj de gastigantoj kaj anstataŭe miksiĝas kun la nesta materialo. Ĉi tiuj kamuflaj ovoj ne celas protekti neeloviĝintajn kukolojn de siaj gastigantoj, sed anstataŭe ili malhelpas aliajn kukolspeciojn ĵeti ilin el la nesto. Ĉar 1 el 3 parazititaj gastigaj nestoj estos parazititaj de dua kukolo, nekaŝitaj ovoj riskas esti malkovritaj kaj forigitaj.

## Migrado 
Restas iom da necerteco pri la temo de migrado por la malgranda bronzokukolo. Kelkaj aŭtoroj raportas, ke ĉi tiu specio migras al Nov-Gvineo kaj Wallacea, dum aliaj diras, ke ne ekzistas kredinda pruvo, ke ili migras entute. En Aŭstralio la malgranda bronzokukolo estis registrita vojaĝante tra la Toresa Markolo kaj pro ĉi tiu kialo oni raportas, ke ĝi foje migras. La subspecioj *C. m minutillus* kaj *C. m barnardi* eble estas partaj migrantoj. Ankaŭ *C. m russatus*, *C. m crassirostris* kaj *C. m poecilurus* estis nomoj en pli ambiguaj ekzemploj de ebla migrado. La malfacilaĵojn trovi pruvojn por solvi ĉi tiun problemon plimalbonigas la morfologiaj similecoj inter subspecioj.

## Konservostatuso 
La IUCN klasifikas la malgrandan bronzokukolon kiel malplej zorgiga tutmonde. Ĉi tiu specio ofte estas raportita kiel ofta, kun kelkaj regionaj esceptoj. La populacio ankaŭ ne ŝajnas malpliiĝi. Malgraŭ ke la populacigrandeco restas nekonata, oni kredas, ke ĝi estas konsiderinda. Tamen, ekzistas kelkaj izolitaj malkreskoj, ekzemple ĉe Holmes Jungle la populacio laŭdire malpliiĝis je duono. Ili ankaŭ estas maloftaj en Borneo kaj Javo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ABID Bildoj
* Ĉe HBW Internet Bird Collection
* Mapo ĉe: https://www.iucnredlist.org/species/61433519/181643543

Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Kategorio:Birdoj de Azio