open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ambroise Thomas

**Ambroise THOMAS** (* 5-an de aŭgusto 1811 en Metz; †&nbsp;12-an de februaro 1896 en Parizo) estis franca komponisto. Li vivis kiel operokomponisto en Parizo. Ekde 1871 li estis direktoro de la Konservatorio.

## Verkoj 
* *La double Échelle*, 1837; libreto de Eugène de Planard
* *Le Perruquier de la Régence*, 1838; libreto de Eugène de Planard kaj Paul Dupont
* *Le panier fleuri*, 1839; libreto de Adolphe de Leuven kaj Léon-Lévy Brunswick
* *Carline*, 1840
* *Le compte de Carmagnola*, 1841; libreto de Eugène Scribe
* *Le guerillero*, 1842
* *Angèlique et Mèdor*, 1843
* *Minna ou Le mnènage à trois*, 1843
* *Le Caïd*, 1849 („Der Kadi“); libreto de Thomas Sauvage
* ''Un Songe d'une nuit d'été*, 1850 („Somernokta sonĝo“)
* *Raymond ou Le secret de la Reine*, 1851 („Raymond“)
* *La Tonelli*, 1853
* *La Cour de Célimène*, 1855; Opéra comique; libreto de Rosier
* *Psyché*, 1857 („Psyche“)
* *Le Carnaval de Venise*, 1857
* *Le roman d'Elvire*, 1860
* *Mignon*, 1866; laŭ *Wilhelm Meisters Lehrjahre* de Goethe; libreto de Jules Barbier kaj Michel Carré
* *Hamlet*, 1868; laŭ *Hamlet* de Shakespeare; libreto de Jules Barbier kaj Michel Carré
* *Gille et Gillotin*, 1874
* *Françoise de Rimini*, 1882

## Literaturo 
* Georges Masson: *Ambroise Thomas : un compositeur lyrique au XIXe siècle*. Metz : Édition Serpenoise 1996. ISBN 2-87692-288-6.
* Élisabeth Rogeboz-Malfroy: *Ambroise Thomas : témoin du siècle. 1811-1896''. Besançon : Cêtre 1999. ISBN 2-87823-098-1.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Francaj romantikaj komponistoj
Kategorio:Francaj baletaj komponistoj
Kategorio:Francaj operkomponistoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Belartoj
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Nava de Roa

**Nava de Roa** estas vilaĝo kaj municipo, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 22,41 km² kun 206 loĝantoj (2021).

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

La 19-a jarcento estis dekadenco. Unue la loko estis detruita (1836) dum la Unua Karlisma Milito fare de la karlisto Miguel Gómez Damas. Krome okazis plago de filoksero kiu ruinigis la vitejojn de la zono. Ekde tiam la loĝantaro pli kaj pli malpliiĝis.

En Nava de Roa estis malliberigita Juan Martín El Empecinado, fama gerilano kiu luktis kontraŭ la napoleonaj trupoj kaj poste kontraŭ la absolutisma reĝimo de Fernando la 7-a, post sia kapturo ĉe Olmos de Peñafiel (1823). Poste li estis transdonita al Roa de Duero, kie estis ekzekutita en 1824.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

## Monumentoj 
* **Paroĥejo Sankta Antolino Martiro**. Konstruita en la 17-a jarcento kaj ampleksigita dum la 18-a jc., ĝi havas barokan fasadon kaj novklasikan turon.

* **Ermitejo de Sankta Anna**, en la monto Calvario, barokstila kaj en ruinoj. En ĝia eno troviĝas la municipa tombejo.

## Festoj 
La plej grava festo estas la Tago de Sankta Antolino Martiro (2an de septembro). Alia festo estas la Tago de Sankta Gregorio (9an de majo).

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de Aranda de Duero kaj la distrikto

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Slunj

eta|dekstra|300ra|Centro de Slunj
eta|maldekstre|300ra|Fortikaĵo de Slunj
**Slunj,** hungare **Szluin** estas urbo en Kroatio.

## Bazaj informoj 
* Areo de la municipo: 393 km²
* Supermara alteco: 258 m
* Loĝantaro en la municipo: 6&nbsp;090, en la urbo: 1770
* Poŝtkodo: 47 240
* Telefonprefikso: 47
* Aŭtokodo: KA

## Situo 
Slunj situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Zagrebo-suda Kroatio. Karlovac troviĝas 50, Plitvice 30 km-ojn.

Miljevac estas vilaĝeto en la municipo Slunj.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la loko devenis el la 12-a jarcento, pri la fortikaĵo el 1406. Inter 1561-1716 la turkoj ne povis okupi la fortikaĵon, sed detruis la apudan abatejon en 1578. Post la sieĝoj Slunj apartenis al limgarda zono. Inter 1809-1813 la francoj havis la urbeton. En 1910 loĝis en Slunj 2&nbsp;172 da homoj, (1&nbsp;521 kroatoj, 627 serboj. Ĝis Traktato de Trianon Slunj apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Modrus-Fiume, kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.

## Vidindaĵoj 
* ruinoj de la fortikaĵo
* akvofaloj kaj akvomuelejoj

## Ĝemelurbo 
*  Castel San Giovanni, Italio

Kategorio:Urboj de Kroatio
Arandilla (Burgoso)

**Arandilla** [aranDIlja] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-019, en la sudoriento de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Arandilla* estas komprenebla kiel diminutivo de Aranda de Duero.

## Geografio 
Havas areon de 26.68 km² kun 158 loĝantoj (2021). Ĝi estas ĉe la rivero Arandilla.

La eremitejo de Sankta Isidro, iam paroĥejo, sur monteto, havas pli fruan turon de milita celo. Ĝi estas la motivo de la municipa blazono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

## Eksteraj ligiloj 
*Informado pri la municipo .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Fuentelisendo

**Fuentelisendo** estas vilaĝo kaj municipo, en la plej sudo de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
[eta|maldekstre|170px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Ribera del Duero, plej sude.]]
Ĝi havas areon de 7.16 km² kun 106 loĝantoj (2021).

## Etimologio 
La nomo **Fuentelisendo** venas de la antikva nomo **Fuente Lisendro**, kiu etimologie venas de **Font Alesandro**. Eĉ nuntempe kelkaj enciklopedioj kaj publikaj organismoj enhavas la antikvan nomon «Fuentelisendro».

Kiel toponimia kuriozaĵo, Fuentelisendo estas unu el la hispanaj municipoj kun la nomoj plej longaj en nur unu vorto (13 literoj).

## Demografio 
Ĝi perdis preskaŭ 450 loĝantojn ekde la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

## Historio 
eta|maldekstre|250px|Fontano kiu nomis la loĝlokon.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Diputación de Burgos - Fuentelisendo 
* Ribera del Duero
* Bodega San Mamés
* Bodega Torrederos 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Metaxas-linio

**Metaxas-linio** estis sistemo de fortikaĵoj konstruita en la jaroj 1936 - 1941 fare de Grekio. Post la decido de la greka registaro konstrui la fortikaĵojn sur la norda limo kun Bulgario, la gazetaro nomigis tiun ĉi linion laŭ prezidanto de la registaro kaj ministro de milito, ekde la jaro 1938 ankaŭ diktatoro, generalo Ioanis Metaxas, kio konserviĝis ĝis hodiaŭ. Metaxas-linio estas ĝis la hodiaŭaj tagoj eluzata fare de la greka armeo.

Kategorio:Fortikaĵoj en Grekio
Otto Nicolai

**Carl Otto Ehrenfried NICOLAI** (naskita la 9-an de junio 1810 en Königsberg; mortinta la 11-an de majo 1849 en Berlino) estis germana komponisto. El liaj verkoj famiĝis precipe la opero *Die lustigen Weiber von Windsor;* krome li fondis la Vienajn Filharmonianojn. Otto Nicolai komponis krom operojn ankaŭ multajn kantojn, sakralajn kaj malsakralajn ĥorverkojn.

## Verkoj 
### Operoj 
* *La figlia abbandonata* (ne kompleta, el ĝi kvinteto, Milano 1837)
* ''Enrico secondo (Rosmonda d'Inghilterra)* (26-an de novembro 1839, Triest, libreto: F. Romani)
* *Il Templario* (11-an de februaro 1840, Torino, Teatro Reggio, libreto: Girolamo Marini)
* *Gildippe ed Odoardo* (26-an de decembro 1840, Genua, libreto: Temistocle Solera)
* *Il Proscritto* (13-an de marto 1841, Milano, Teatro alla Scala, libreto: G. Rossi)
* *Die lustigen Weiber von Windsor* (9-an de marto 1849, Berlino, libreto: Salomon Hermann Mosenthal laŭ William Shakespeare)

### Simfonioj 
* simfonio d-maĵora

### Mesoj 
* meso en D maĵora (1835)

### Sakralaj ĥorverkoj 
* la 54-a psalmo (1834)
* himno „Benedicta et venerabilis es virgo Maria“ (1834)
* Pater noster op. 33 (1836)
* la 13-a psalmo (1846)
* la 100-a psalmo (1848)
* la 31-a psalmo *Herr, auf dich traue ich* für 8-stimmigen gem. Chor (1849)
* la 84-a psalmo (1848)
* la 97-a psalmo *Der Herr ist König''
* Te Deum

### Lidoj (elektitaj) 
* Wenn sanft des Abends, op. 2a
* Der Schäfer im Mai / Männersinn, op. 3
* Abschied, op. 13
* Auf ewig dein, op. 14
* Wie der Tag mir schleicht / Die Schwalbe, op. 15
* Lebewohl / An die Entfernte / Randino / Das treue Mädchen, op. 16
* Schlafendes Herzenssöhnchen, op. 19
* Rastlose Liebe, op. 23
* Die Träne, op. 30
* Die Beruhigung / Der getreue Bub / Stürm, stürm, du Winterwind, op. 34
* Der Kuckuck / Flohjammer / Du bist zu klein, mein Hänselein, op. 35
* Herbstlied, op. 37

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Germanaj romantikaj komponistoj
Kategorio:Germanaj operkomponistoj
Kategorio:Germanaj dirigentoj
Kanalo Albert

[eta|300px|La Kanalo Albert en la urbo [Hasselt.]]
eta|300px

La **kanalo Albert** estas kanalo situanta en la nordorienta Belgio kaj nomita laŭ reĝo Alberto la 1-a. Ĝi kunigas la grandajn urbojn Antverpeno kaj Lieĝo kaj la riverojn Mozo kaj Skeldo. La profundeco estas 3,40 metroj, libera alto 6,70 m kaj la suma longo 129,5&nbsp;km.

Dum la dua mondmilito la kanalo funkciis kiel defenda linio.

eta|maldekstra|La Kanalo Albert proksime de Kanne, Limburg

## Rilataj temoj 
* Fuortaro Eben-Emael

Albert
Albert
Villalba de Duero

**Villalba de Duero** [biLJALba deDŬEro] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono (Hispanio), distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. Estas atingebla tra la Norda Aŭtoŝoseo 25ra de Madrido al Iruno. La loknomo *Villalba de Duero* estas komprenebla kiel *Blanka Urbo de Douro*.

eta|maldekstra|350ra|Villalba de Duero - Strato *El Rollo*.

## Ekonomio 
La ĉefa ekonomia bazo estas la agrikulturo kaj la bovbredado. La plimulto dediĉas sin al tiuj laboroj. Tamen ne estas la ununura okupo de la loĝantaro. 12 familioj havas siajn proprajn industriojn en la vilaĝo kaj konsiderinda nombro de viroj laboras en la fabrikoj de Aranda.

eta|maldekstre|550ra|Villalba de Duero - Pejzaĝo de Duero.

## Historio 
[eta|maldekstra|350ra|Villalba de Duero - Tradicia [arkitekturo]]
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

La 12an de januaro 1639 estis konvertita en vilaĝo, kio sendependigis ĝin de Aranda de Duero, dum la regado de Filipo la 4-a.

## Politiko 
En la balotado de majo 2007 konkuris kvar kandidataĵoj, kun la sekvaj rezultoj:

eta|maldekstra|250ra|Villalba de Duero - Preĝejo de Sankta Mikaelo Ĉefanĝelo.

## Vidindaĵoj 
* Paroĥejo dediĉata al la Ĉefanĝelo Mikaelo, renesanca stilo, finkonstruita en la 18-a jarcento.
* Ermitejo de la *Virgulino del Prado* , norde de la municipo, kie estis la unua mezepoka vilaĝo.
* Ermitejo de Sankta Petro.

## Demografio 
Ĝi havas 652 loĝantojn (Nacia Statistika Instituto de Hispanio 2007).

En 1887 estis 187 hejmoj, kvanto superigita en 2001, kiu atingas 205.

## Eksteraj ligiloj 
* Municipaj buĝetoj 1985-2005
* Bodega ALVIDES 
* datos Caja España
* C.R.A. RIBERDUERO 
* Bodegas 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Valdezate

**Valdezate** estas vilaĝo kaj municipo, kodo-405, en la sudo de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 20.475 km² kun 124 loĝantoj (2021). Valdezate estas je 104 km de Burgoso, je 24 km de Aranda de Duero, kaj je 12 km de Roa de Duero, kaj je 74 km de Valadolido.

## Demografio 
## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

Valdezate apartenis al la *Comunidad de Villa y Tierra de Haza* aŭ *Aza*, ligita ekde la komenco al senjoroj de la familio Lara, poste de Avellaneda kaj finfine al la grafoj de Miranda.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.

## Eksteraj ligiloj 
*Hejmpaĝo de Valdezate
*Valdezate en Google Maps

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Hazaroj

**Hazaroj**, iam ankaŭ **Hazarasoj**, estas nacio loĝanta plejparte en la centra parto de Afganio kaj en la nordorienta Pakistano. Sed hazaroj nuntempe vivas ankaŭ en diasporo tra la tuta mondo. Ili estas samideanoj de ŝijaisma islamo. Ilia nombro estas taksata ĉirkaŭ 3,5 - 4 milionoj, kio faras el ili la trian plej ampleksan etnon en Afganio.

## Referencoj 
Kategorio:Etnoj en Afganio‎
Zazuar

**Zazuar**  estas vilaĝo kaj municipo, kodo-483, en la sudo de la provinco Burgoso, memstara komunumo Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi troviĝas proksime de Roa kaj de Aranda de Duero. Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 5,8922,579 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 207 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 800 loĝantojn ekde la 1900-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. 

Ĝi distas 86 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.

## Demografio 
## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Plej frua mencio estas de 1177.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Andreo, ekkonstruata dum la 16a jarcento kaj finita post du jarcentoj kaj la ermitejo de Sankta Vitoro.

### Festoj 
* 2an de julio. Vizitado de la Virgulino al sia kuzino.
* Kultura somero. en aŭgusto ĉiujare.
* 30an de novembro. Sankta Andreo Apostolo, Patrono de la municipo.

## Eksteraj ligiloj 
* El rincon de Willy 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Crikvenica

300ra|eta|Preĝejo de Crikvenica
300ra|eta|Haveno de Crikvenica
**Crikvenica,** itale **Cirquenizza** estas marborda urbo en Kroatio. *Crkva* kroate signifas: preĝejo. Ankoraŭ 3 komunumoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Areo: km²
* Supermara alteco: 0- m
* Loĝantaro en la municipo: 11&nbsp;340, en la urbo: 7120
* Poŝtkodo: 51 260
* Telefonprefikso: 51
* Aŭtokodo: CK

## Situo 
La urbo situas sur ebenaĵo, laŭ Adriatiko, laŭ flankovojoj. Rijeka troviĝas 31 km-ojn. Kontraŭe troviĝas insulo Krk. La haveno havas grandan trafikon.

## Historio 
eta|maldekstra|300ra|la historia hotelo "Esperanto" en la municipoparto Selce
Kroatoj okupis la regionon en la 8-a jarcento. En la 15-a jarcento abatejo fondiĝis. En 1891 hotelo ekfunkciis, la komunumo iĝis ŝatata feriejo kaj mara banloko. En 1910 loĝis tie 3&nbsp;553 da homoj, (escepte 2 homojn ĉiuj kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Crikvenica apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Modrus-Fiume, kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio. En 2001 loĝis tie 11&nbsp;350 da homoj, (10&nbsp;215 kroatoj).

250ra|eta|Panoramo de Crikvenica
300ra|eta|maldekstra|la plaĝo de Crikvenica

## Vidindaĵoj 
* kastelo, nun hotelo,
* katolika preĝejo
* kaj por esperantistoj ankaŭ menciindas la kontinue funkcianta vilaĝa hotelo "Esperanto" en la municipoparto Selce, en secesia stilo konstruita komence de la 20-a jarcento kaj komplete historiece renovigita komence de la 21-a jarcento.

## Ĝemelurboj 
*  Verbania, Italio
*  Saint-Dié-des-Vosges, Francio

Kategorio:Urboj de Kroatio
Kategorio:Primorje-Gorski kotar
Fjordo de Port-Miou

eta|dekstra|300px|*Fjordo de Port-Miou*
La **Fjordo de Port-Miou** (france: *Calanque de Port-Miou*) estas unu el la tri grandaj fjordoj de Cassis (Bouches-du-Rhône, Francio). Ĝi estas tre longa kaj streta, kaj do tre taŭga por establi jakthavenon.

Koordinatoj: ()

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

[maldekstra|eta|500px|Mapo de la fjordoj inter [Marsejlo kaj La Ciotat]]

Port-Miou
Kategorio:Bouches-du-Rhône
Haŭbizo

[eta|Usonaj 155mm haŭbizoj M-198 dum ekzerco la 20-an de novembro 2000 en [Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj|UAE]]
eta

**Haŭbizo** estas armilo kiu apartenas al la artileriaj armiloj, sed diference de la kanonoj, kiuj pafas kontraŭ la celo laŭ rekta linio, la haŭbizo pafas kun pli granda elevacio. La vorton la Plena Ilustrita Vortaro simple difinas kiel "mallonga kanono, destinita por pafi laŭ granda celangulo".

## Difino 
Haŭbizo estas artileria sistemo kun proporcie mallonga paftubo (kalibro 15-30) kaj do eĉ kun negranda paftuba rapideco de obuso (300-600 m/s). Ĝi estas destinita precipe por nerekta pafado, pro kio ĝi havas grandan amplekson de elevacio (preskaŭ 70°). La pafdistanco estas tiurilate pli granda ol ĉe la kanonoj.

## Etimologio 
La vorto origine venis de la ĉeĥa termino „houfnice“, poste transprenita al la germana kaj itala lingvo (obice), de tie al pliaj lingvoj (hungare haubic, pole haubica, ruse гаубица [gaŭbica] ktp). Ĉiam la antaŭlasta sono estas "c", neniam "z". **Nur** la esperantlingva vorto - kiu jam estas en la Plena Vortaro de Esperanto (ekde la dua eldono de 1934), kun la indiko ke jam Zamenhofo ĝin uzis, kaj ankaŭ estas en pliaj vortaroj - ŝanĝas la sonon, supozeble pro laŭaspekta miskopiado de la nuna germana literumo *Haubitze* (prononco "haŭbice", litero "z" estas sono 'c' aŭ 'ts', kombino de la du plozivaj, la germanaj senvoĉaj literoj "tz" eĉ duoble akcentas ke neniel povus esti la mola zumo de sono "z"). Sed la esperantlingva formo estas en tiu literumo oficiala vorto, ne mistajpo. Simple necesas noti ke en Esperanto ŝanĝiĝis la prononco kompare al ĉiuj fontolingvoj.

## Rilataj temoj 
* Kanono
* Minĵetilo
* 10cm haŭbizo mod. 38
* Mortero (armilo)

## Referencoj 

Kategorio:Artilerio
Kategorio:Armiloj
Unitatis Redintegratio

***Unitatis redintegratio*** estas la koncilia dekreto pri la ekumenismo. La Dua Vatikana Koncilio ĝin decidis je la 21-a de novembro 1964 kun 2137 jesaj kaj 11 neaj voĉoj. 

## Enhavo 
Ĝi sekvas la ĉefan intencon de la koncilio "helpi renovigi la unuecon de ĉiuj kristanoj" (ĉapitro 1). La tri ĉapitroj de la dekreto temas pri la katolikaj principoj de la ekumenismo kaj pri ties praktika realigo kun la de la Apostola Seĝo disigitaj "frataj eklezioj kaj ekleziaj komunumoj" (tiel la nun uzataj nocioj). Kune kun aliaj konciliaj tekstoj, ekz. *Lumen Gentium, Dei Verbum* kaj *Orientalium Ecclesiarum* ĝi markas la transiron en la romkatolika eklezio de ekskluziva al inkluziva eskatologio. Nun la ekumena engaĝiĝo fariĝas esenca tasko de la eklezio. Grave estas, ke precipe la orientalaj, sed ankaŭ la okcidentaj nekatolikaj eklezioj kaj ekleziaj komunumoj - ĉiam lau sia eklezia denseco - peras savon; kaj por la dialogo estas rekomendata la hermeneŭtike fundamenta frazo de "hierarkio de la veroj en la katolika dogmaro".

## Verkoj 
* Lexikon für Theologie und Kirche (Leksikono por teologio kaj eklezio): Das zweite Vatikanische Konzil (La Dua Vatikana Koncilio), p. 9 - 126 (germana kaj latina tekstoj kun vastaj germanaj enkonduko kaj klarigoj)

## Literaturo 
* Ökumene-Lexikon 1243s.
* Akta Apostolicae Sedis 57 /1965) 90 - 112.
* L. Jaeger: Das Konzilsdekret "Über den Ökumenismus". Sein Werden, sein Inhalt und seine Bedeutung (La dekreto "Pri la ekumenismo". Ĝia estiĝo, enhavo kaj signifo).

Kategorio:Ekumenismo
Kategorio:Latina lingvo
Hagenwil

**Hagenwil** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Hagenwil (Amriswil)** estas vilaĝo de la komunumo Amriswil de la Distrikto Bischofszell en Kantono Turgovio en Svislando.
* **Hagenwil (Schönholzerswilen)** estas vilaĝo de la komunumo Schönholzerswilen de la Distrikto Weinfelden en Kantono Turgovio en Svislando.
Moradillo de Roa

**Moradillo de Roa** estas vilaĝo kaj municipo, en la plej sudo de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 11.72 km² kun 163 loĝantoj (2021).

Ĝi distas 107 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj 25 km de Roa.

## Demografio 
## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la turo, la fontano kaj vinkeloj.

Moradillo de Roa, Casa Consistorial.jpg|Urbodomo
Moradillo de Roa, Iglesia San Pedro Apostol, 05.jpg|Preĝejo de Sankta Petro Apostolo.
Moradillo de Roa, Iglesia San Pedro Apostol, 06.jpg|Turo.
Moradillo de Roa, fuente del Ejido, 02.jpg |Fontano.
Moradillo de Roa, bodegas, 08.jpg |Vinkeloj.
Moradillo de Roa, bodegas, 05.jpg |Vinkeloj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Dumakula alaŭdo

La **dumakula alaŭdo**, *Melanocorypha bimaculata*, estas specio de birdo de la familio de Alaŭdedoj, kiu reproduktiĝas en varmaj kaj mezvarmaj landoj oriente el Turkio al Centra Azio. Ĝi estas la orienta similulo de sia proksima parenco, la stepalaŭdo.

Ĝi estas ĉefe migranta birdo, kiu vintrumas en nordorienta Afriko, amplekse el la Mezoriento al Pakistano, Barato kaj Tibeto. Tiu palearktisa birdo estas tre rara vaganto al okcidenta Eŭropo.

maldekstra|eta|Melanocorypha bimaculata 2|alt=Melanocorypha bimaculata 2.jpg
eta|300px|Ilustraĵo
[eta|*Melanocorypha bimaculata * - ([MHNT)]]
Temas pri birdo de ŝtona duondezerto kaj terkultivejoj de pli altaj altitudoj. Ĝi nestumas surgrunde, kie la ino demetas 3-4 ovojn. La manĝo estas semoj kaj insektojn, tiujn lastajn ĉefe dum la reprodukta sezono. Ĝi estas gregema vintre.

Temas pri granda, fortika alaŭdo, 16-18 cm longa, iomete pli malgranda ol la Stepalaŭdo. Ĝi estas nedistingebla specio surgrunde ĉefe striita brunece supre kaj blanke sube, kun **nigra makulo ambaŭflanke de la kolo**, kiel ĉe la parenca Stepalaŭdo, sed ne tiom markita nek larĝa kaj **dividita en du diversaj horizontalaj linioj** malantaŭen, kio nomigas la specion kaj en naciaj lingvoj kaj en Esperanto kaj en la scienca nomo, ĉar *bimaculata* signifas en la latina “kun du makuloj”. Krome ĝi havas blankan **superokulan strion** tre videbla inter la ruĝbruna krono kaj la bruneca vango, ankaŭ pli markita ĉe tiu ĉi specio ol ĉe tiuj de aliaj samfamilianoj. Estas ankaŭ du brunecaj strioj, unu el la beko al la okulo kaj alia sub la okulon, pli markita ol ĉe la Stepalaŭdo.

Dumfluge ĝi montras mallongajn mallarĝajn flugilojn, kiuj estas grizbrunaj sube, kaj mallongan voston kun blanka pinto, sed ne blankaj bordoj. La bildo de flugiloj kaj de vosto estas distingiloj de tiu ĉi specio disde la pli okcidentaj samfamilianoj.

La kanto estas kiel iom pli akra versio de tiu de la Stepalaŭdo.

## Vidu ankaŭ 
* Elborz-montara arbarstepo

Kategorio:Alaŭdedoj
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Armenio
Kategorio:Birdoj de Azerbajĝano
Kategorio:Birdoj de Turkio
Kategorio:Birdoj de Barato
Kategorio:Birdoj de Pakistano
Ammomanes

***Ammomanes*** estas eta genro de birdoj de la familio de Alaŭdedoj, kiuj loĝas en stepaj medio kaj estas ĝenerale de brunecaj kamuflaj koloroj.

Tiu ĉi genro enhavas nur la jenajn kvar speciojn:
* **Genro: Ammomanes**
** Zonvosta alaŭdo, *Ammomanes cincturus* 
** Ruĝvosta dezertalaŭdo, *Ammomanes phoenicurus* 
** Dezertalaŭdo, *Ammomanes deserti* 
** Graja alaŭdo, *Ammomanes grayi*

Kategorio:Alaŭdedoj
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Trovu diferencojn

[dekstra|eta|500ra|Ekzempla *trovu-diferencojn*-enigmo. [Diskuto:Trovu diferencojn#Solvaĵo|(Solvaĵo)]]
**Trovu diferencojn** estas enigmo, kie du versioj de bildo vidiĝas flanke unu de la alia. Kutime, la originala bildo estas maldekstre, kaj la ŝanĝita bildo dekstre. Tiu ekzercado utilas kiel lernilo por plibonigi la vid- aŭ atentokapablon. Fojfoje anstataŭ bildoj oni uzas fotojn, nuntempe facile manipuleblaj per komputilaj programoj.

Kelkaj homoj kapablas samtempe rigardi ambaŭ bildojn per po unu okulo kaj tiel rapide trovi la diferencojn.

## Ligiloj 
* Enigmo *Trovu la diferencojn* el *Juna Amiko*

Kategorio:Enigmoj
Kategorio:Ludoj
Mickels Réa

**Mickels RÉA** (naskiĝis  en Charleville-Mézières) estas franca kantisto, kiu gajnis la finalon de televida programo **Star Academy 8**.

## Biografieto 
**Mickels**, naskiĝinta en 1983 en Charleville-Mézières, partoprenis plurajn konkursojn de muziko kaj kanto antaŭ ol partopreni televidan elsendon **Star Academy 8**, kies gajninto li estis en finalo, kiu okazis la .

## Internaj ligiloj 
* Jenifer, gajninto de "Star Academy 1"
* Nolwenn Leroy, gajninto de "Star Academy 2"
* Élodie Frégé, gajninto de "Star Academy 3"
* Grégory Lemarchal, gajninto de "Star Academy 4"
* Magalie Vaé, gajninto de "Star Academy 5"
* Cyril Cinélu, gajninto de "Star Academy 6"
* Quentin Mosimann, gajninto de "Star Academy 7"

Kategorio:Francaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Francio
San Cristóbal Amoltepec

**San Cristóbal Amoltepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Cristóbal Amoltepec*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 127.

## Geografio 
San Cristóbal Amoltepec apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1179 loĝantojn. El tiuj estis 551 viroj kaj 628 virinoj. La komunumo havas surfacon de 31.90 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2320 metroj super la marnivelo. maldekstra|eta|300ra|Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 880 indiĝenoj. El tiuj 743 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 743 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* San Cristóbal Amoltepec  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Oaxaca
Kategorio:Miŝteka regiono de Oaĥako
Ventenac-en-Minervois

**Ventenac-en-Minervois** (prononco []) estas franca komunumo en la departemento Aude, en la regiono Langvedoko-Rusiljono.

La loĝantoj nomiĝas france *Ventenacois*. La nomo devenas de romia tempo: *Villa Ventenachus*. *Castrum Venthenacum* estis okupita en la 12-a jarcento de Simon de Montfort dum la milito kontraŭ la kataroj.

## Château de Ventenac 
Malgraŭ la impona aspekto da la *Château de Ventenac* la kastelo ne estas vera kastelo, sed stokejo por vino. Ĝi troviĝas rekte apud la *Canal du Midi* kaj la haveno utilas al turismaj boatoj.

La nuna konstruaĵo ekestis en la 18-a jarcento sur la restaĵoj de malnova kastelo. En la 19-a jarcento sinjorino Seguy de Saint Siran ĝin konstruigis kaj donis imponan eksteran impreson, kiu memorigas pri religia konstruaĵo. Post ŝia morto la vinberejo, la kastelo kaj la vinkelo iĝis posedaĵo de sinjorino Pauline Meyer, kiu devis forlasi Francion pro la militrisko en la jaro 1938. La vinberkulturistoj transprenis ĉion kaj fondis kooperativon kaj produktis sian vinon komune.

Nuntempe la kooperativo produktas 22.000 hektolitrojn, inter ili 4.500 de la kategorio *Appellation d ’Origine Contrôlée Minervois* kaj 17.500 hektolitrojn, kiel *Vins de cépages de pays d ’Oc*.

En la kastelo estas muzeo pri la produktado de vino tra la historio.

La kooperativo utiligas la vinberoj de la specoj Syrah, Cabernet, Merlot, Chardonnay, Cinsault

*  retpaĝo de la *Château de Ventenac*
*  listo de la produktataj vinoj

## Informoj 
*  Oficiala retpaĝo de la vilaĝo 
*  Fotoj kaj informoj 
*  Hidrologia situacio de Aude
*  Foto de la ponto
*  Fotoj pri la vilaĝo kaj la Suda Kanalo *(Canal du Midi)*

Kategorio:Komunumoj de Aude
Litzelstetten

**Litzelstetten** estas eksa komunumo en la federacia lando Baden-Virtembergo de sudokcidenta Germanio, kiu ekde la jaro 1971 estas urboparto de Konstanco. La loko situas ĉe la Bodenlago, havas ĉirkaŭ 4000 loĝantojn kaj estas je altitudo de 395 metroj super la marnivelo. La insulo Mainau apartenas al Litzelstetten.

La historia loĝloko, kiu disponas pri bone konservita vilaĝokerno, inter interlingvistoj aparte konatas, ĉar en la 19-a jarcento tie oficis la rom-katolika pastro Johann Martin Schleyer, kiu tie inter la jaroj 1875 kaj 1885 ĝis sia emeritiĝo laboris en la paroĥo Sanktaj Petro kaj Paŭlo kaj tie ekhavis la ideon krei lingvon por faciligi la rilatojn inter la popoloj: Volapuko. Li poste diris, ke Dio mem gvidis lin dum tiu laboro. En 1880 publikiĝis la unua libro pri Volapuko, kiu do vere konceptiĝis ĉe lia pastra skribotablo en Litzelstetten. Granda tabulo ĉe la paroĥa domo memorigas pri la kreo de la lingvo en la loĝloko, kaj la loke renoma hotelo kaj restoracio "Volapük" nuntempe ankoraŭ vivtenas la memoron pri la artefarita lingvo kaj ĝia kreinto en Litzelstetten.

Kategorio:Bodenlago
Kategorio:Distrikto Konstanz
Kategorio:Geografio de Baden-Virtembergo
San Felipe Jalapa de Díaz

** San Felipe Jalapa de Díaz** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Felipe Jalapa de Díaz*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 134.

## Geografio 
**San Felipe Jalapa de Díaz** apartenas al la distrikto Tuxtepec al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Papaloapan, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca kaj havas limon kun la subŝtato Veracruz. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25395 loĝantojn. El tiuj estis 12422 viroj kaj 12973 virinoj. La komunumo havas surfacon de 154.38 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 140 metroj super la marnivelo.
maldekstra|eta|300ra|Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 18493 indiĝenoj. El tiuj 15101 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 15101 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la komunumo en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL ()

Kategorio:Komunumoj de Oaxaca
Kategorio:Papaloapana regiono
Vrbovsko

eta|dekstra|300ra|Panorama de Vrbovsko
eta|dekstra|300ra|Burgo de Vrbovsko
eta|dekstra|300ra|Abatejo de Vrbovsko

**Vrbovsko** estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 64 komunumoj apartenas al la municipo.

## Situo 
Vrbovsko situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Zagrebo-Rijeka.

## Historio 
Post la mezepoko la urbeto situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Vrbovsko apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Modrus-Fiume, kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo omaĝe al Johano Nepomuka
* preĝejo omaĝe al Dipatrino
* kapelo
* burgo
eta|maldekstra|260ra|Preĝejo de Vrbovsko

Kategorio:Urboj de Kroatio
Čabar

eta|
eta|dekstra|Čabar troviĝas en la plej malhela parto
**Čabar** () estas limpaseja malgranda urbo en Kroatio.

## Bazaj informoj 
* Areo: 
* Supermara alteco: 
* Loĝantaro en la municipo: , en la urbo: 510
* Poŝtkodo: 51 306
* Telefonprefikso: 51
* Aŭtokodo:

## Situo 
Čabar situas sur malebenaĵo, laŭ la slpvena landlimo kun limpasejo. Ankoraŭ 41 komunumoj apartenas al la municipo.

## Historio 
Pli frue romianoj vivis tie. La unua mencio okazis en la 17-a jarcento, sed supozeble ekzistis jam pli frue. Ĝis Traktato de Trianon Čabar apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Modrus-Fiume, kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.

## Vidindaĵoj 
* 2 preĝejoj
* burgo

Kategorio:Urboj de Kroatio
Kategorio:Primorje-Gorski kotar
Aleksandr Sergejeviĉ Dargomiĵskij

**Aleksandr Sergejeviĉ Dargomiĵskij** () * 2-a n(jul.) / 14-an (greg.) februaro 1813 en Dargomiĵ en la distrikto Tula; † 17-an de januaro 1869 en Sankt-Peterburgo) estis rusa komponisto. Dargomiĵskij prave validas kiel unu el la plej honorindaj reprezentantoj de la nacirusa opero kaj kontribuis esence al ties formado. Li verkis orkestraĵojn, operojn kaj lidojn, kiuj havas klare konturita nacian kaj realisman karakteron.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Romantikaj komponistoj
Kategorio:Rusiaj komponistoj
Du Netoj

250ra|eta|La departemento Du Netoj *(Deux-Nèthes)* meze verde sur la mapo (el 1810-1814)

**Du Netoj**, nederlande *Twee Neten*, malnovnederlande *Twee Nethen*, fojfoje *Beide Net(h)en*, france *Deux-Nèthes* estas la nomo de franca departemento nomita laŭ la du riveroj Granda kaj Malgranda Neto en la provinco Antverpeno.

Ĝi estis formita en 1795 dum la aneksado de la Sudaj Nederlandoj al la nordo de (la suda parto) de la duklando Brabanto. En 1810 estis aldonita al ĝi la arondismento Breda.

La ĉefurbo de la departemento estis Antverpeno. La departemento konsistis el la jenaj arondismentoj (situacio de 1812):
* **arondismento Antverpeno** kun la kantonoj Antverpeno, Brecht, Ekeren, Kontich, Wilrijk kaj Zandhoven.
* **arondismento Breda** kun la kantonoj Bergen op Zoom, Breda, Ginneken, Oosterhout, Oudenbosch, Roosendaal kaj Zevenbergen.
* **arondismento Meĥleno** kun la kantonoj Duffel, Heist-op-den-Berg, Lier, Meĥleno kaj Puurs.
* **arondismento Turnhout** kun la kantonoj Arendonk, Herentals, Hoogstraten, Mol, Turnhout kaj Westerlo.

Kategorio:Eksaj departementoj de Francio
Kategorio:Departementoj de Belgio
Kategorio:Antverpeno
Campillo de Aranda

**Campillo de Aranda** [kamPIljo deaRANda] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-065, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Campillo de Aranda* estas komprenebla kiel *Kampareto de Aranda*, alude al pli grava urbo Aranda de Duero.

## Geografio 
Je 88 km de la ĉefurbo, tra la Norda Aŭtoŝoseo 25px de Madrido al Iruno. Ĝi havas areon de 23.92 km² kun 169 loĝantoj (2021).

Campillo estas fame konata pro siaj festoj kun la muzikgrupo Odessa kaj la pupkonstruaĵo de baleno kiu fariĝas en Navajo (fama lago de la distrikto).

## Demografio 
En 1843 apartenis al la jurisdikcio de Aranda de Duero kiam havis 501 loĝantojn.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Baños de Valdearados

**Baños de Valdearados** [BAnjos debaldeaRAdos] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-035, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Baños de Valdearados* estas komprenebla kiel *Banlokoj de Valo de Plugteroj*.

## Geografio 
[eta|maldekstre|170px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Ribera del Duero, plej sude.]]
eta|maldekstre|250px|Ermitejo.
Ĝi havas areon de 36.52 km² kun 322 enloĝantoj (2021). Ĝi situas je 16 km de Aranda de Duero kaj 80 km de la ĉefurbo (Burgoso).

## Demografio 
En 1843 apartenis al la jurisdikcio de Aranda de Duero kiam havis 364 enloĝantojn.
Nuntempe ĝi havas 420 enloĝantojn (2007).

Ĝi perdis preskaŭ 240 loĝantojn ekde la 1990-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kaj la ermitejoj, ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Sveti Ivan Zelina

eta|dekstra|300ra| troviĝas en la plej malhela departemento

**Sveti Ivan Zelina,** hungare **Szentivánzelina** estas urbo en Kroatio, en departemento de Zagrebo. Ankoraŭ 61 komunumoj apartenas al la municipo. Dum la socialismo la oficiala nomo estis nur **Zelina**.

## Bazaj informoj 
* Areo de la municipo: 185 km²
* Supermara alteco: 173 m
* Loĝantaro en la municipo: 16&nbsp;260, en la urbo: 2270
* Poŝtkodo: 10 380
* Telefonprefikso: 01
* Aŭtokodo: ZG

## Situo 
Sveti Ivan Zelina laŭ ĉefvojo Zagrebo-Varaždin. La ĉefurbo troviĝas 37 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1185. Post jarcento fortikaĵo konstruiĝis. Post la mezepoko la urbo situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. En 1910 loĝis en Sveti Ivan Zelina 1&nbsp;627 da homoj, (1&nbsp;574 kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Sveti Ivan Zelina apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio. La urbo estas grava por vinkulturo.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo omaĝe al Johano la Baptisto
* fortikaĵo sur montopinto 326 m-ojn alta

Kategorio:Urboj de Kroatio
Anguix

**Anguix** [anGIKS] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-017, en la sudokcidento de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

[eta|maldekstre|170px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Ribera del Duero, plej sude.]]
eta|maldekstre|240px|La preĝejo.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 13.44 km² kun 158 loĝantoj (2021).

Inter vizitindaĵoj menciindas la preĝejo de la *Asunción de Nuestra Señora*, la ermitejo de Sankta Johano kaj la vinkeloj.

## Eksteraj ligiloj 
* Diputación Provincial de Burgos - Anguix 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Granda Neto

La **Granda Neto** estas flankrivero de Neto en la akvokolekta areo de Skeldo, en norda Belgio. La rivero ekestas apud Hechtel-Eksel. En Liero enfluas en ĝi la Malgranda Neto. Ekde tie oni ankaŭ nomas ĝin la Malsupra Neto.

## Vidu ankaŭ
Departemento de la Du Netoj.

Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Peter Cornelius

**Peter Carl August CORNELIUS** (naskiĝis la 24-an de decembro 1824 en Majenco, mortis la 26-an de oktobro 1874 samloke) estis germana komponisto kaj poeto.

Nuntempe oni alte konsideras Cornelius kiel lido-komponisto.

## Verkoj 
* *Der Barbier von Bagdad*, komika opero (1858)
* *Brautlieder* (1856)
* *Weihnachtslieder* op.8 (1856)
* *Der Cid* (1865)
* *Stabat mater* por solokantistoj, ĥoro kaj orkestro (1849)
* Rekviemo *Seele vergiss sie nicht* laŭ teksto de Friedrich Hebbel (1872)
* Arĉkvartetoj
* *Gunlöd*, nekompleta opero triakta (1869-1874) laŭ la Eddo (Riesin Gunnlöd), kompletigo kaj instrumentigo de la postlasitaj scenoj fare de *Waldemar von Baußnern* (1906)

La postlasaĵo enhavas diversajn materialojn el la muzika kaj literatura verkaro de Peter Cornelius:

* Muzikmanuskriptojn kiel aŭtografoj kaj kopioj
* Muzikpresaĵojn – ofte en unuaj eldonaĵoj -
* Poemojn de Peter Cornelius
* Leterojn de kaj al Peter Cornelius
* Not- kaj taglibrojn
* Korespondadon de la familio
* Bildaron

## Elektitaj disĉipoj 
* Ödön Mihalovich

## Literaturo 
* Hellmut Federhofer (eld.): *Peter Cornelius als Komponist, Dichter, Kritiker und Essayist*. - Regensburg, Bosse, 1977, ISBN 3-7649-2125-0
* Max Hasse: *Der Dichtermusiker Peter Cornelius*. - Walluf, Sändig, 1972, ISBN 3-500-25110-2
* Hermann Kretzschmar: *Peter Cornelius*. - Nendeln, Kraus, 1976
* Günther Wagner: *Peter Cornelius*. - Tutzing, Schneider, 1986, ISBN 3-7952-0455-0
* Adam Gottron: *Der religiöse Weg des Mainzer Dichterkomponisten Peter Cornelilus (1824-1874)*, en: JbBistumMainz 7, 1955/57, Seite 154-171

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Romantikaj komponistoj
Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Torresandino

**Torresandino** estas vilaĝo kaj municipo, kodo-390, en la sudokcidento de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi situas en la sudoriento de la provinco Burgoso, pli konkrete ĉe la valo de la rivero Esgueva (subdistrikto de Ribera del Duero). Torresandino troviĝas je 15 km de Roa kaj je 33 km de Aranda de Duero. Ĝi havas areon de 93.20 km² kun 591 loĝantoj (2021).

## Monumentoj 
eta|maldekstre|240ra|Romanikaj elementoj de la pordego de la preĝejo.
* Preĝejo: Ene de la vilaĝo troviĝas la preĝejo kiu estas juvelo de la loka arkitekturo el la 13-a jarcento. Menciindas la bildoj de 'Nia Sinjorino de la Valoj' kaj bildo pri 'Kristo' de la 14-a jc.

* Ruinoj de la Monaĥejo de Nia Sinjorino de la Valoj, ruinoj de monaĥejo fondita en la 13-a jarcento kaj rekonstruita en la 14-a jc.

## Ekonomio 
La ekonomio de la vilaĝo ĉefe baziĝas sur la agrikulturo kaj iom malpli sur la konstruado.

## Eksteraj ligiloj 
* Diputación Provincial - Torresandino 
* Neoficiala hejmpaĝo de Torresandino 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Fuentecén

**Fuentecén**, antaŭe **Fuente del Pino**, estas vilaĝo kaj municipo, kodo-136, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Je 94 km de Burgoso, je 17 km de Aranda de Duero kaj je 10 km de Roa. Ĝi havas areon de 17.047 km² kun 223 loĝantoj (2021).

## Vidindaĵo 
* La Paroĥejo de Fuentecén (15-17 jc.) multe ŝanĝis kun la paso de la tempo. La nuntempa konstruaĵo estis finkonstruita en 1962 laŭ la planoj de monaĥo de la Monaĥejo de Valbuena de Duero. La antaŭa estis mezepoka konstruaĵo (eble de la 15-a jc.) multe pli simpla.

## Historio 
Laŭ la plej fidindaj referencoj, la originoj de Fuentencén venas de la 10-a jarcento, dum la reenloĝado de la valo de Duero post la rekonkero. Dum la Mezepoko la vilaĝo akiris stabilan ekonomion kvankam ĉiam dependis de la najbara municipo Haza, de kiu ĝi sendependigis 1833, far la reĝo Fernando la 7a de Hispanio.

## Festoj 
* Patronaj festoj de Sankta Kristo de Karmelo (3an de majo).
* Sankta Mameso kaj Sankta Anna la lasta semajnfino de aŭgusto.
* Sankta Semajno

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Samobor

eta|dekstra|300ra|Samobor troviĝas en la plej malhela departemento
300ra|eta|dekstra|Fortikaĵo de Samobor
eta|dekstra|300ra|La iama bazarada placo en Samobor
eta|dekstra|300ra|Preĝejo en Samobor
**Samobor** estas urbo en Kroatio, en departemento de Zagrebo. Ankoraŭ 77 komunumoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Areo de la municipo: 250&nbsp;km²
* Supermara alteco: 127–860 m
* Loĝantaro en la municipo: 36&nbsp;200, en la urbo: 15&nbsp;140
* Poŝtkodo: 10 430
* Telefonprefikso: 1
* Aŭtokodo:

## Situo 
Samobor situas ĉe renkontiĝo de ebenaĵo kaj montoj, 5&nbsp;km-ojn de la slovena landlimo. Zagrebo troviĝas 20&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. Antaŭ la kroatoj romianoj vivis tie. La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1242, tiam Béla la 4-a donacis rangon al la komunumo "reĝa libera urbo". Fortikaĵo konstruiĝis en 1271. Lernejo menciiĝis jam en 1535. En 1797 incendio okazis, post la rekonstruado la urbo ricevis la nunan aspekton. Inter 1809-1813 la francoj havis la urbon, dume impona evoluo okazis. En 1910 loĝis tie 2&nbsp;725 da homoj, (2&nbsp;484 kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Samobor apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio. En 1937 tie fondiĝis la Kroata Komunista Partio. Dum la 2-a mondmilito la urbo estis unu el la partizanaj centroj.

## Vidindaĵoj 
* ruinoj de la fortikaĵo
* paroĥa katolika preĝejo omaĝe al Sankta Anastazia de 1671
* abatejo kun preĝejo de 1733
* kapeloj omaĝe al Sankta Mikaelo kaj Sankta Georgo el la 16-a jarcento
* kapeloj omaĝe al Sankta Filipo kaj Sankta Jakobo el la 17-a jarcento
* kapelo omaĝe al Sankta Anna el la 18-a jarcento
* kastelo de Podolje el la 16-a j.c. században, a -kastély a 18. században épült.
* kastelo de Livadić (livaditj) el la 18-a j.c.

Kategorio:Urboj de Kroatio
Malgranda Neto

eta|dekstra|200px|La Malgranda Neto apud Kasterlee.

La **Malgranda Neto** estas flankrivero de la Granda Neto en la akvokolekta areo de Skeldo.

La rivero ekestas pro la kunfluado de multaj de pluvo nutrataj rojoj en la regiono Arendonk, Retie kaj Mol-Postel en Kampino, kaj gastigas multajn rarajn fiŝojn.

En Lier ĝi enfluas en la Granda Neto. Ambaŭ kune estas ekde tie nomataj la Malsupra Neto.

La Malgranda Neto fluas tra la municipoj Retie, Kasterlee, Geel, Olen, Herentals, Vorselaar, Grobbendonk kaj Nijlen.

Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Manto

***Manto*** (latine *Mantis*) laŭ PIV estas grupo de rabaj insektoj el la ordo de pterigotoj. La mantoj, atendante ĉasaĵon, sidas kun la antaŭaj kruroj levitaj, tiel ke ili similas preĝanton.

## Specioj 
* *Mantis beieri* Roy, 1999
* *Mantis callifera* Wood-Mason, 1882
* *Mantis carinata* Cosmovici, 1888
* *Mantis dilaticollis* Gistel, 1856
* *Mantis emortualis* Saussure, 1869
* *Mantis griveaudi* Paulian, 1958
* *Mantis indica* Mukherjee, 1995
* *Mantis insignis* Beier, 1954
* *Mantis macroalata* Lindt, 1973
* *Mantis macrocephala* Lindt, 1974
* *Mantis octospilota* Westwood, 1889
* *Mantis pia* Serville, 1839
* *Mantis religiosa* (Linnaeus, 1758) (vidu la supran kaj subajn fotojn)
* *Mantis splendida* de Haan, 1842
* *Mantis tricolor* Linnaeus, 1767
[eta|maldekstra|*Mantis religiosa* dum la [kopulacio, verda (femalo), bruna (masklo)]]
[maldekstra|eta|300px|manto manĝas [abelon]]
eta|dekstra|*Mantis religiosa*
eta|maldekstra|*Mantis religiosa*
[eta|dekstra|*Mantis religiosa*, bruna ([masklo)]]

Kategorio:Insektoj