open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Athée (Côte-d'Or)

**Athée** estas franca komunumo lokita en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
Athée etendiĝas sur  kaj havis &#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de , tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj kilometre alt du.

### Najbaraj komunumoj 
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas .

## Historio kaj vidindaĵoj 
eta|maldekstre|Preĝejo "Naskiĝtago de la Dipatrino"
La preĝejo "Naskiĝtago de la Dipatrino" datiĝas el la 19a jarcento.

En 1674, la reĝo Ludoviko la 14-a kaj sia edzino kaj sia filo, kiuj venis sieĝi Dole, restadis en la kastelo, kiu estas nun la urbodomo.

## Referenco 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de Echo des communes

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Houverath

**Houverath** estas urboparto de Bad Münstereifel en la distrikto Euskirchen, Nordrejn-Vestfalio.

## Situo 
La vilaĝo situas oriente de la kernurbo de Bad Münstereifel. Ĉe la vilaĝrando fluas la rojo *Houverather Bach*, kiu tie kunigas kun la *Winkelbach*, kiu poste enfluas kiel *Sahrbach* en la riveron Ahr.

## Historio 
La vilaĝo Houverath estis menciita por la unua fojo en dokumento en la jaro 1190. Je la 1a de julio 1969 Houverath fariĝis parto de Bad Münstereifel.

## Eksteraj ligiloj 
* Houverath bei der Dörfergemeinschaft Am Thürne e.V.
* Houverath auf der Homepage von Bad Münstereifel 

## Referencoj 
Kategorio:Bad Münstereifel
Kategorio:Iamaj komunumoj de Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Geografio de la Ejfelo
Kategorio:Loĝlokoj de Nordrejn-Vestfalio
Julio Evola

Barono **Julio Evola** (plena nomo: **Julio Ĉezare Andrea Evola**, ; 19-an de majo 1898, Romo, Itala Regno — 11-an de junio 1974, Romo, Italio) — itala filozofo, ideologo de novfaŝismo, verkisto, poeto, pentristo, reprezentanto de la integra tradiciismo, aŭtoro de verkoj esoterismaj kaj okultismaj. Verkoj de Evola influis multajn reprezentantojn de ultradekstra ideologio en Eŭropo kaj en aliaj mondopartoj, kaj ankaŭ inspiris kelkajn terorismajn organizojn en Italio dum 1970 jaroj.

## Biografio 
### Fruaj jaroj 
Li naskiĝis la 19an de majo 1898 en Romo en aristokrata familio, al kiu oni atribuas ambaŭ hispanan kaj germanan devenojn. Li diplomiĝis ĉe inĝeniera fakultato de Roma Universitato, sed rezignis pri la diplomo, dirinte poste ke - "Mi dispartigas mondon je du partoj: nobelaro kaj homoj havantaj diplomon".

Li estis partoprenanto de la Unua Mondmilito kiel oficiro de artileriaj regimentoj.

Allogita farde avangardismo, post la milito li dum ioma tempo (ĝis 1923 jaro) kunlaboris kun la revuo «Revue Ble», dum mallonga tempo asociiĝis kun la futurisma movado de Filippo Tommaso Marinetti, kaj komencis pentri (unu el liaj verkoj nun estas ekspoziciata en la Nacia Galerio de Moderna Arto en Romo) iĝante unu el la plej elstaraj reprezentantoj de la itala tiama dadaismo.

 En 1922, post alveni al la konkludo ke avangardismo estis iĝanta komercigita kaj superplenigita de akademiaj konvencioj, li malpliigis sian fokuson je arta esprimo, t.e. je pentrado kaj poezio.

Kategorio:Novfaŝismo
Kategorio:Kontraŭrevoluciuloj
Kategorio:Nova Dekstro (Eŭropo)
Kategorio:Italoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Okultistoj
Kategorio:Italaj pentristoj
Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj filozofoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Romo
Kategorio:Mortintoj en Romo
Kategorio:Kritikistoj de feminismo
Jacopo Alighieri

**Jacopo ALIGHIERI** (1286–1348) estis itala poeto, nome filo de Dante Alighieri, kiun li sekvis en lian ekzilon. La plej fama verko de Jacopo estis lia sesdek-ĉapitra *Dottrinale*.

## Biografio 
Naskiĝinta en 1286 en Florenco, Jacopo estis la filo de Dante Alighieri kaj de lia edzino, Gemma di Manetto Donati.

Li estis ekzilita el Florenco kun sia patro kaj fratoj Giovanni kaj Pietro en 1315. Li sekve veturis al Raveno, kie ehle li povis loĝi kun sia patro. Dante mortiĝis en 1321, kaj Jacopo sendis kopion de la *Dia Komedio* al Guido da Polenta, nome senjoro de la urbo. En 1325, li revenis en Florencon, kie li ekhavis minorajn ordinojn, kio ebligis lin iĝi kanoniko en Verono. Hejme, li ekzorgis pri la familiaj financaj aferoj; en 1343, li povis rehavi posedon de his father's confiscated property.

Li mortiĝis en 1348.

## Verkoj 
* La *Dottrinale* havas 60 ĉapitrojn en sep-sillabaj rimkopletoj; ĉiuj ĉapitro konsistas el dek *stanzas*. Ĝi temas pri astronomio kaj astrologio, fido, la virtoj de la Eklezio kaj de la Ŝtato, amo kaj malamo, familio, homa beleco, kaj libera volo. La verko estis inspirita de antikvaj aŭtoroj, kaj foje imitas Dante. Dividita en du sekcioj, la *Dottrinale* temas unue pri fizika ordo, kaj poste pri morala.
* La *Commento* estas komentario de la teksto de *Inferno*, kiu estas la unua el la tri partoj de la *Dia Komedio*. [La poemo de Dante estis en *terza rima*, la formo kiun li kreis kiel la poema poezia vehiklo.] Jacopo estis unu el unuaj kiuj verkis tiatipe. Ĉirkaŭ 1340, malpli ol du jardekoj post la morto de Dante, aperis ses gravaj komentarioj por klarigi, gvidi kaj informi pri la verko. La *Commento* akompanis la kopiojn de la *Komedio* sendita al Guido da Polenta.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* ''Chiose alla cantica dell'Inferno* (Florenco, 1848)
* *Il dottrinale di Jacopo Alighieri* (Città di Castello, 1895)
* *'''Jacopo's *Inferno* commentary, on the Dartmouth Dante Project site'''''

Kategorio:Florencanoj
Kategorio:Italaj poetoj
Kategorio:Dante Alighieri
Sicilia Skolo

[eta|200ra|dekstra|Nasko de [Frederiko la 2-a (Sankta Romia Imperio)|Frederiko la 2-a, Sankta Romia Imperiestro kaj Reĝo de Sicilio.]]
[eta|maldekstra|300ra|Palaco de la [Normanoj, unu el la lokoj kiuj estis ehjmo de la *Magna Curia* de Frederiko.]]
La **Sicilia Skolo** estis malgranda komunumo de Sicilianoj, kaj je pli malgranda etendo, de kontinentaj italaj poetoj arigitaj ĉirkaŭ Frederiko la 2-a, plej el ili apartenantaj al ties kortego, nome *Magna Curia*. Estrita de Giacomo da Lentini, ili produktis pli ol tri-cent poemojn de korteza amo inter 1230 kaj 1266, kaj la eksperimento pluis post la morto de Frederiko ĉe lia filo, Manfredo.

## Referencoj 
* Migliorini, B., *Storia della letteratura italiana*. Firenze, Sansoni, 1987
* Giudice A., Bruni, G., *Problemi e scrittori della letteratura italiana*. Torino, Paravia, 1983.
* *Antologia della poesia italiana*, ed. C.Segre and C. Orsola. Torino, Einaudi, 1999.
* Bruni, F., ''L'Italiano: testi e documenti*. Torino, Utet, 1984.
* *Rimatori del '200 e del '300*, eld. M. Vitale. Torino, UTET, 1989.
* Mendola, Louis, *Sicily's Rebellion against King Charles'' (kun poemo de Cielo d'Alcamo), New York, 2015.

Kategorio:Itala poezio
Kategorio:Kulturo de Sicilio
Kategorio:Sonetoj
Kategorio:Literaturo laŭ skoloj
Kategorio:Historio de Palermo
Folco Portinari

[eta|maldekstre|230ra|La blazono Portinari en la Palazzo dei Priori de [Volterra.]]
**Folco PORTINARI** (m. 31a de Decembro 1289) estis itala bankisto. Naskiĝinta ĉe Portico di Romagna, ĉe Forlì, li estis poste deputito de Florenco en 1282. Li estis la patro de Beatrice Portinari, la virino dumlonge identigita kiel la rolulo amata de Dante kaj menciita en kelkaj el liaj verkoj. En 1285 li donacis grandan parton de siaj havaĵoj al la Hospitalo de Santa Maria Nuova en Florenco por fondi branĉon por virinoj.

Lia rezidejo en Florenco estis la futura Palazzo Portinari Salviati. Li estis entombigita en la najbara preĝejo de Santa Margherita de' Cerchi.

Kategorio:Italoj de la 13-a jarcento
Kategorio:Itala Renesanco
Kategorio:Dante Alighieri
Kategorio:Italaj bankistoj
Le Rime

***Le Rime*** (*La Rimoj*) estas grupo de lirikaj poeziaĵoj de Dante Alighieri verkitaj tra sia tuta vivo kaj bazitaj sur la poetaj variaj ekzistaj kaj stilaj spertoj. Ili ne estis intencitaj kiel kolekto fare de Dante mem, sed estis kolektitaj kaj ordigitaj poste fare de modernaj kritikistoj.

Sekcio de la kolekto estas grupo de kvar poeziaĵoj konataj kiel *Rime Petrose*, nome ampoeziaĵoj dediĉitaj al virino nome Petra, komponitaj ĉirkaŭ 1296. Stile tiuj poeziaĵoj estas konsiderataj kiel transiro inter la amliriko de *La Vita Nuova* kaj la pli religia temo de la *Dia Komedio*.

## Referencoj 
Kategorio:Mezepoka poezio
Kategorio:14-a jarcento
Kategorio:Verkoj el la itallingva literaturo
Kategorio:Verkoj de Dante Alighieri
Dolce stil novo

***Dolce stil novo*** ([ˈdoltʃe stil ˈnɔːvo]; Itala por "dolĉa nova stilo", modern-itala *stile nuovo*), aŭ ***stilnovismo*** [stilnoˈvizmo], estas la nomo donita al la plej grava literatura movado de la 13a jarcento en Italio. Influita de la Sicilia Skolo kaj Toskana poezio, ties ĉefa temo estas Amo (*Amore*). *Gentilezza* (Nobeleco) kaj *Amore* estas ja literaturaj temoj en la ĉefaj verkoj de la periodo. La nomo *Dolce Stil Novo* estis uzata por la unua fojo fare de Dante Alighieri (Kanto 24, *Purgatorio*). Kiam li alvenas en Purgatorion, li trafas Bonagiunta Orbicciani, nome 13a-jarcenta Italia poeto, kiu rakontas al Dante ke Dante mem, Guinizzelli, kaj Cavalcanti kapablis krei novan ĝenron: *stil novo*. Antaŭaĵoj de la *dolce stil novo* troviĝas en la Provencaj verkoj de trobadoroj, kiaj la Ĝenova Lanfranc Cigala. La artistoj de la *stil novo* estas nomataj ***stilnovisti*** (stilnovistoj).

Kompare al ties antaŭaĵoj, la poezio de *Dolce Stil Novo* estas konsiderita kiel supera aŭ en kvalito kaj pli inteligenta: ĝi estas pli rafinita poezio kun regula uzado de metaforoj kaj simbolismo, same kiel subtilaj duoblaj signifoj. Poezio de tiu movado ofte inkludas ankaŭ profundan enrigardon. Multaj literaturaj kritikistoj argumenrtis ke enrigardo en itala literaturaj verkoj estis unuafoje enkondukita de poetoj de *Stil Novo*, kaj poste disvolvigitaj de Francesco Petrarca. 

Poezio el tiu skolo estas ankaŭ markita de adorado al la homa formo, aligante vivajn priskribojn de ina beleco kaj ofte komparante la deziratan virinon al kreaĵo el la paradizo. La virino estas priskribita kiel 'anĝelo' aŭ kiel 'ponto al Dio'. Pli ol esti materiala en naturo, la 'Amo' de la *Dolce Stil Novo* estas speco de 'Dia Amo'.

La du ĉefaj konceptoj (enrigardo kaj amo) estas tiele kunportitaj dum la poeto eniras en sian internan mondon por esprimi siajn plej internajn sentojn kiuj estas kaŭzitaj de troa dia ina beleco.

## Aliaj anoj
* Lapo Gianni

## Eksteraj ligiloj 
* Poeziaĵoj de Guido Cavalcanti (IT kaj ANG)

Kategorio:Itala poezio
Kategorio:Literaturo laŭ skoloj
Árpád Árkosi

**Árpád Árkosi** [Arkoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Árkosi Árpád** estas hungara reĝisoro.

Árpád Árkosi http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz01/215.html naskiĝis la  en Mátészalka.

## Biografio 
Árpád Árkosi akiris maŝinindustrian diplomon en Pezindustria Teknika Universitato en 1972. Jam dum la studentaj jaroj li aliĝis al amatoraj teatraj trupoj. Ekde 1978 li jam estis profesia reĝisoro. Inter 1980-1985 li laboris en Teatro Szigligeti (Szolnok), poste ekzemple en Nacia Teatro (Szeged), Teatro Csokonai (Debrecen), Nacia Teatro (Miskolc). Li ofte reĝisoradis en hungarlingvaj teatroj ekster la limoj: Ŝtata Hungara Teatro de Kluĵo, Teatro Tamási Áron de Sfântu Gheorghe, Norda Teatro Trupo Harag György de Satmaro. Li ricevis signifan premion en 1991, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Elektitaj aktoraj roloj 
* Imre Sarkadi: *Kőműves Kelemen* - Boldizsár
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - la kvina homo

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* Friedrich Dürrenmatt: *A nagy Romulus* (1982)
* József Katona: *Bánk bán* (1991)
* William Shakespeare:
** *Somermeznokta sonĝo* (1993, 1998)
** *Reĝo Lear (2006)
* György Schwajda: *Himnusz'' (2011)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
László Sterbinszky

**László Sterbinszky** [lAslO ŝterbinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sterbinszky László** estis hungara baletisto, altlerneja instruisto.

László Sterbinszky http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz23/310.html naskiĝis la  en Budapeŝto kaj mortis la 19-an de aprilo 2022.

## Biografio 
László Sterbinszky akiris diplomon en Ŝtata Baleta Instituto en 1961. Lia plej signifa baleta instruisto estis Ferenc Nádasi. Post siaj studoj li aliĝis al baleta trupo de la Budapeŝta Ŝtata Operejo. En 1971 li atingis la rangon privata baletisto. En 1977 li akiris pli novan diplomon pri baleta instruado. Li instruis baleton en la menciita instituto inter 1968–1983, poste li estis nomumita docento. Samtempe li ne plu baletadis. Ekde 1991 li instruas en baleta trupo de Győr, samtempe en la proksima baleta mezlernejo. Li ricevis premion en 1973. 

## Lia libro 
* *A klasszikus balett metodikája* (Metodiko de la klasika baleto, 1985)

## Elektitaj kontribuoj 
* Asafjev-Zaharov: *Baĥĉisaraja fontano* - Girej 
* Delibes-Harangozó: *Coppélia* - Ferenc
* Haĉaturjan-László Seregi: *Spartacus* - Krixus, Gad, Crassus
* Béla Bartók-Haramgozó: *La mirinda mandareno* - vagabondo
* Asafjev-Vajnonen: *Flamoj de Parizo* - Philipp

## Elektitaj disĉiploj 
* Edit Rujsz

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* http://www.imdb.com/name/nm1525172/

Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Izidor Kner

**Izidor KNER,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kner Izidor** estis signifa hungara presisto, eldonisto, tipografo. Lia filo estis Imre Kner.

Izidor Kner http://mek.oszk.hu/04000/04093/html/szocikk/12658.htm naskiĝis la  en Gyoma, li mortis la  en Gyoma.

eta|Izidor Kner (dekstre) kaj Imre Kner

## Biografio 
Izidor Kner devenis el juda deveno. Komence li laboris en diversaj presejoj de la lando. En 1882 li establis propran presejeton en sia naskiĝurbo. En 1889 li edziĝis, baldaŭ li havis 6 gefilojn. Intertempe lia presejo iĝis signifa kaj tutlande konata. En 1902 nova domo estis konstruita por la presejo, kie laboris jam 50 presistoj. Dum komenco de la 1-a mondmilito jam 100 presistoj laboris. En 1914 la presejo ricevis oran medalon en Lejpcigo. Post la mondomilito la rumana armeo prirabis la presejon.

## Elektitaj eldonaĵoj 
* *Monumenta Literarum*
* *Eszmék és viaskodások* (Gyoma, 1906) - elektitaj artikoloj
* *Kner Izidor agyafurt alakjai* (Gyoma, 1926)
* *Félévszázad mesgyéjén* (Gyoma, 1931) - membiografio

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj presistoj
Kategorio:Hungaraj eldonistoj
Kategorio:Hungaraj tipografoj
Martin Agricola

**Martin Agricola** (naskiĝis la 6-an de januaro 1486 en Świebodzin, mortis la 10-an de junio 1556 en Magdeburgo) – germana muzikteoriisto kaj komponisto de renesanca muziko.

Lia la plej grava verko estas *Musica instrumentalis deudsch* el 1529, en kiu priskribas Polnische Geige, t.e. 4-kordan polan violonon.

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Germanaj muzikteoriistoj
Kategorio:Renesancaj komponistoj
Dan Savage

**Daniel Keenan "Dan" Savage** (naskiĝis la ) estas usona verkisto, polemikisto, ĵurnalisto, kaj aktivulo por la GLAT-a komunumo. Li verkas *Savage Love*, internacie abonatan kolumnon pri amrilatoj kaj seksumado. En 2010, Savage kaj lia edzo, Terry Miller, komencis la projekton It Gets Better ("La aferoj pliboniĝos") por antaŭmalhelpi sinmortigon de GLAT-aj junuloj. Li ankaŭ laboris kiel teatra direktoro, fojfoje atribuita kiel **Keenan Hollahan**.

Li diris diversajn polemikajn diraĵojn en diversaj amaskomunikiloj. En siaj verkoj kaj publikaj aperoj, Savage konfliktis kaj kun sociaj konservativoj kaj kun la GLAT-a establo. Li publike kontraŭis la vidpunktojn de la usona senatano Rick Santorum pri samseksemo, ekzemple kreante kampanjon por siaj legantoj difini neologismon por la vorto '''', kiu eniris la komunan uzadon signifante "la ŝaŭman miksaĵon de lubrikaĵo kaj feko, kiu estas fojfoja kromprodukto de anusa seksumo."

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* () Savage U  – MTV-televidaĵo de Savage
* () Savage Love – Ĉiusemajna seksumokonsila kolumno de Savage
* () Podkasto de Savage
* () Projekto It Gets Better

Kategorio:GLAT-ĵurnalistoj
Kategorio:GLAT-verkistoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Germanaj usonanoj
Kategorio:Usonaj ateistoj
Kategorio:Usonaj GLAT-aktivuloj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Eksaj katolikoj
Krastel

La vilaĝo **Krastel**, oficiala ortografio ĝis 6a decembro 1935: Crastel, estas urboparto de la komunumo Bell en la komunumaro Kastellaun, meze en la mezmontaro Hunsrück en la distrikto Rhein-Hunsrück, Rejnlando-Palatinato. Krastel estis ĝis 1974 memstara komunumo.

## Geografio 
La vilaĝo Krastel situas en deklivo (405 m super marnivelo) sur la altebenaĵo de la Hunsrück ĉe la supra parto de la rojo Brühlbach. La plej alta monto estas la monto Motzenberg (alteco 455 m).

### Najbaraj vilaĝoj 
* NORDOKCIDENTO = Mastershausen
* NORDO = Wohnroth kaj Buch
* NORDORIENTO = Kastellaun
* OKCIDENTO = Reidenhausen
* ORIENTO = Bell
* SUDOKCIDENTA = Blankenrath
* SUDO = Leideneck
* SUDORIENTO = Völkenroth kaj Hundheim

## Historio 
La unua dokumentita mencio estis en la jaro 1310. La nomo de la vilaĝo nur ekzistas unufoje en Germanujo. Eble la nomo Krestel venas de la vorto „Kran“(= esperante: gruo). Tiu estas la iama esprimo por malaltaj pinglarbustoj, ekzemple junipero. Ekde la 17a de marto 1974 la vilaĝo apartenis al la komunumo Bell.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Krastel ()

Kategorio:Distrikto Rhein-Hunsrück
Kategorio:Bell (Hunsrück)
Kategorio:Hunsrück
Kategorio:Iamaj komunumoj de Rejnlando-Palatinato
Kalvinana preĝejo (Gyomaendrőd)

La **Kalvinana preĝejo** estas impona religia monumento historia en Hungario, en urbo Gyomaendrőd (iam en Gyoma).

## Historio 
Depost falo de liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a en la iama Gyoma vivis nur kalvinanoj. Ili nature havis preĝejon. Turo de la nun videbla kirko estis konstruita en 1791 al la malnova preĝejo, la nova navo nur ekde 1803. La orgeno estis farita en 1853, ĝi estis translokita en 1938, renovigita en 1980.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto, en la korto oni plantis arbojn (abiojn, kverkojn, eŭropaj taksusoj, buksojn). Nuntempe la arboj plene kovras la preĝejon, en la panoramo nur la pintoturo estas videbla. En mezo de la fasado estas la turo. La navo estas brikoforma kaj plene mankas absido. La pordo estis skulptita el ligno en 1938. Interne la galerio estas duetaĝa kaj volbarka. La muroj estas pentritaj en 3 koloroj: blanka, ora, ruĝa.

## Fontoj 
* http://www.gyomaendre.hu/hu/info/latnivalok/templomok/reformatus-templom.html
* http://www.reformatusegyhaz.hu/gyomaendrodi-reformatus-templom 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Gyomaendrod
Gyomaendrőd
Wohnroth

La vilaĝo **Wohnroth** estas urboparto de la komunumo Bell en la komunumaro Kastellaun. Ĝi situas en la mezmontaro Hunsrück en la distrikto Rhein-Hunsrück, Rejnlando-Palatinato.

## Geografio 
La vilaĝo Wohnroth situas ĉe deklivo je la komenco de la valo de la rojo *Wohnrother Bach* kiu fontas ĉe la burgo Balduinseck.

## Najbaraj lokoj 
* NORDOKCIDENTO = Mastershausen
* NORDO = Buch
* NORDORIENTO = Kastellaun
* OKCIDENTO = Reidenhausen
* ORIENTO = Bell
* SUDOKCIDENTO = Blankenrath
* SUDO = Leideneck und Krastel
* SUDORIENTO = Völkenroth kaj Hundheim, vilaĝo de la komunumo Bell

## Historio 
Wohnroth estas menciita la unuan fojon en la jaro 1220 en la tiel nomata *Liber annalium* de la ĉefepiskopejo kaj elektoprinclando Treviro.

Kun la okupo de la maldekstra rejna riverbordo 1794 fare de la francaj revoluciaj trupoj la vilaĝo fariĝis franca. La Viena kongreso donis la lokon al la reĝlando Prusio. Ekde 1946 la vilaĝo estas parto de la nova federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ekde la 17a de marto la vilaĝo estas parto de la komunumo Bell.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Wohnroth ()

Kategorio:Distrikto Rhein-Hunsrück
Kategorio:Bell (Hunsrück)
Kategorio:Hunsrück
Kategorio:Iamaj komunumoj de Rejnlando-Palatinato
Laelius de Amicitia

***Laelius de Amicitia*** (aŭ simple ***De Amicitia***) estas traktaĵo pri amikeco de la romia politikisto kaj verkisto Marko Tuljo Cicero, verkita en 44 a.K.

## Resumo
Cicero verkas sian propran sperton kun amikeco. Cicero laŭdas la signifon de tiu amikeco uzante la rilaton inter Scipio Emiliano kaj Leljo por eksponi siajn vidpunktojn. La parolado de Leljo enhavas la plej partojn kaj estas instigata de la morto de lia plej bona amiko Scipio kaj li esprimas kiel li povas elteni la perdon, kaj klarigas siajn bazojn por bedaŭro. Li nombras kiujn kvalitojn faras bonajn amikojn, klarigas kiujn karakterojn havas malbona amiko, kaj havigas ekzemplojn el sia persona vivo. Laŭlonge de la libro, Cicero emfazas la gravon de virto en la amikeco kaj kiel la vera amikeco ne povas ekzisti sen ĝi.

## Verkostilo
La verko estis verkita kiel dialogo inter elstaraj figuroj de la epoko de la Roma respubliko kaj la agado okazas post la morto de la pli juna Scipio Afrikano (alimaniere konata kiel Scipio Emiliano, nome Scipio Afrikano la Juna) en 129 a.K. La interparolantoj de la dialogo elektitaj de Cicero estas Leljo tre proksima amiko de la politikisto, kaj la du bofiloj de Leljo nome Gajo Fanjo kaj Kinto Mucio Scevola. Intereso, Scevola mem estis mentoro kaj instruisto de Cicero, kiu probable aŭdis iom rekte el tiuj paroladoj.

## Eksteraj ligiloj
*Laelius de&nbsp;Amicitia (Latina teksto ĉe Forum Romanum)
*Laelius de&nbsp;Amicitia ĉe LacusCurtius  (anglalingva traduko de W.&nbsp;A.&nbsp;Falconer, kun enkonduko)
*Treatises on Friendship and Old Age ĉe Project Gutenberg (anglalingva traduko de E.&nbsp;S.&nbsp;Shuckburgh, kun enkonduko), kun De Senectute.
* Martin Biastoch: Ciceros Laelius de amicitia. Klett, Stuttgart 2012, ISBN 3-12-623166-7

Kategorio:Filozofiaj verkoj
Kategorio:Cicero
Kategorio:Amikeco
Kategorio:Antikva Romo
Hundheim (Bell)

La vilaĝo **Hundheim** situas en la komunumaro Kastellaun meze en la mezmontaro Hunsrück en la distrikto Rhein-Hunsrück, Rejnlando-Palatinato. Hundheim estis ĝis 1974 memstara komunumo.

## Geografio 
### Situo 
La vilaĝo estas ĉirkaŭita de altaĵoj kaj arbaroj. Ĝi situas tuj apud la akvodislimo Mozelo - Nahe en la akvokolekta baseno de la Nahe sur meza alteco de 460 m super marnivelo. La vilaĝo ricevas averaĝe 700&nbsp;mm da jara precipitaĵo kaj la meza jara temperaturo estas 7,1&nbsp;°C. Meze de kampoj situas la vilaĝo Hundheim apud la rojo Hundheimer Bach.

### Najbaraj lokoj 
* NORDOKCIDENTO = Krastel kaj Wohnroth
* NORDO = Bell
* NORDORIENTO = rakeda bazo Pydna kaj Kastellaun
* OKCIDENTO = Leideneck kaj Völkenroth
* ORIENTO = Hasselbach kaj Alterkülz
* SUDOKCIDENTO = Kappel
* SUDO = Goßberg kaj Wüschheim
* SUDORIENTO = Michelbach
eta|hochkant|maldekstre|trabfaka domo

### Nomo 
En la libroj de la evangelia paroĥo Bell la vilaĝo aperis en 1570 kiel Honsheim. Poste kiel Hontam. La nomo estas interpretebla kiel setlejo de iu Hon aŭ Hun, iu centopo. Ĉe la frankoj oni kunigas po 100 familioj al Honschaft (= centopo) kiel la plej malgranda politika unuo, kaj Hundheim estis verŝajne la centro de tiu distrikto.

## Eksteraj ligiloj 
* Hundheim ()
* Hundemer Sprache

Kategorio:Distrikto Rhein-Hunsrück
Kategorio:Bell (Hunsrück)
Kategorio:Hunsrück
Kategorio:Iamaj komunumoj de Rejnlando-Palatinato
Whittier (Alasko)

**Whittier** estas loko en areo de Valdez-Cordova, de usona federacia ŝtato Alasko, kun 220 loĝantoj.

Whittier situas ĉe la nordorienta marbordo de la Kenaia Duoninsulo ĉe la *Passage Canal*, okcidente de Prince William Sound. La komunuma areo etendiĝas je 51&nbsp;km², el kiu 32,5&nbsp;km² estas lando, 18,5&nbsp;km² akvo.

## Historio 
La usona armeo establis tie - pro la protekta situo - dum la dua mondmilito havenon kaj fervojan stacion, kiuj portis la nomon de John Greenleaf Whittier, kiel la proksima Whittier-glaĉero. En 1943 atingis la lokon la Alaska Railroad. La havenon uzis ĝis 1960 la armeo. La Alaska tertremo de 1964 kaj la ekita cunamo kun ĝis 13&nbsp;m altaj ondoj kaŭzis morton de 13 personoj kaj grave damaĝis la lokon. 

La lokon karakterizas du konstruaĵoj el la 1950-aj jaroj. La *Begich Towers* (pli frue *Hodge Building*) kaj la *Buckner Building*, siatempe plej grandaj konstruaĵoj de Alasko, servis kiel loĝejoj por soldatoj kaj administristaj instancoj kaj estis planita kiel "urbo sub unu tegmento". La *Buckner Building* estas forlasita, fermita ekde 1966, la *Hodge Building* estis transprenita de Federacia Ŝtato de Alasko kaj trakonstruita en 1973-1974 al apartementa loĝejo. Post renovigo, oni alinomis la 3-partan konstruaĵon al Begich Towers, je estimo de kongresano Nick Begich. 

La 14-etaĝan konstruaĵo de Begich Towers loĝigas plimulton de Whittier-anoj, enhavas tutan infrastrukturon de la komunumo, administradon, aĉet-eblecojn, hospitalon, poŝton, bankon, preĝejon, lavejon, hotel-eton, fitnes-ĉambrojn kaj naĝejojn. La lernejo ekstere estas atingebla tra tunelo, tiel oni ne devas forlasi la komplekson. Pro tio, Whittier ankaŭ havas la piknomon "Urbo sub unu tegmento" ("city under one roof").

Ekstere de Begich Towers ekzistas en Whittier aldone magazenego, plua hotelo, kafumejoj ĉe la haveno, same eta muzeo.

Oni povas tie viziti glaĉerojn, insulojn, partopreni en fiŝadaj kaj ĉasadaj eventoj. Oni povas lui boatojn kaj kajakojn. 

La loko estas atingebla tra la haveno per ŝipo, tra la tunelo per aŭtomobilo aŭ trajno, tra flughaveon per aviadilo.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝaro 

Kategorio:Urboj de Alasko
Lapo Gianni

**Lapo GIANNI** (m. post 1328) estis Itala poeto kiu loĝis en Florenco en la 13a kaj 14a jarcentoj. Li estis membro de la Florenca cirklo de la Itala movado nome *Dolce Stil Novo*, kaj estis probable notario.

Liaj komponaĵoj distingiĝas pro heleco kaj originaleco. El li restis dekunu baladoj kaj ses kantoj. Lapo Gianni estas citita ankaŭ de Dante Alighieri (kies amiko li estis, kun Guido Cavalcanti) en la fama 9a soneto de *Rimoj*.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Mezepokaj poetoj
Kategorio:Italaj poetoj
Kategorio:Dante Alighieri
Kategorio:Naskiĝintoj en la 13-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 14-a jarcento
Cino da Pistoia

**Cino da Pistoia** [ĈIno dapisTOja] (1270 - 1336/37) estis Itala juristo kaj poeto.

Li naskiĝis en Pistoia, Toskanio. Lia kompleta nomo estis *Guittoncino dei Sinibaldi* aŭ, latinigita kiel *Cinus de Sighibuldis*, lia patro estis nobelulo el la familio Sinibaldi. Li ricevis doktoriĝon el la Universitato de Bolonjo, kie li studis ĉe Dinus de Rossonis, kaj instruis juron ĉe la universitatoj de Siena, Florenco, Perugia, kaj Napolo. En 1334, li estis elektita *gonfaloniere* (skabeno de Pistoia), sed li ne enposteniĝis.

La plej grava jura verko de Cino estis *Lectura in codicem* (1312–1314), nome komentario pri la Justiniana Kodo kiu miksis puran Romian juron kun tiutempajn statutojn kaj kutimarojn kaj kanonikan juron, tiele komencante la italan komunan juron. Li verkis ĉirkaŭ 200 lirikajn poemojn elstarajn pro la pureco de la lingvaĵo kaj la harmonio de ritmoj, plej el ili dediĉitaj al virino nome Selvaggia. Dante, lia amiko, en *De vulgari eloquentia,* laŭdis lian poezion. Cino estis ankaŭ proksima al sia kolego studento Giovanni d'Andrea kaj estis literatura amiko de Petrarko.

Li estas la rakontisto de la drama monologo de Ezra Pound nome "Cino."

Du liaj studentoj estis Bartolus (en Perugia) kaj Francesco Petrarca (en Bolonjo).

Cino da Pistoia – Lectura in Codicem, 1547 – BEIC 11058220.tiff|*Lectura in Codicem*, 1547
Cino - Le Rime, 191-?.djvu|*Le rime*, 1862

## Referencoj 
## Literaturo 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.unisi.it/docentes/siena/docenti/sinibuldi.html 

Kategorio:Italaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Pistoia
Kategorio:Italaj poetoj
Kategorio:Italaj juristoj
Kategorio:Itala Renesanco
Kategorio:Universitato de Bolonjo
Kategorio:Universitato de Florenco
Kategorio:Siena
Völkenroth

La vilaĝo **Völkenroth** estas urboparto de la komunumo Bell en la komunumaro Kastellaun. Ĝi situas en la mezmontaro Hunsrück en la distrikto Rhein-Hunsrück, Rheinland-Pfalz. Völkenroth estis ĝis 1974 memstara komunumo.

## Geografio 
Sur la teritorio de Völkenroth situas la bienoj *Blümlingshof* kaj *Rothenbergerhof*.

### Najbaraj lokoj 
* NORDOKCIDENTO = Krastel kaj Wohnroth
* NORDO = Bell
* NORDORIENTO = Kastellaun
* OKCIDENTO= Leideneck
* ORIENTO = *Hunsrückhöhenstraße*, ĉi tie la federacia vojo  kaj vilaĝo *Hundheim* de komunumo Bell
* SUDOKCIDENTO = Kappel
* SUDO = Kirchberg
* SUDORIENTO = Goßberg, Wüschheim kaj Michelbach

## Historio 
La unua mencio de Völkenroth okazis 1310 ĉe la graflando Sponheim.

## Eksteraj ligiloj 
* Völkenroth ()

Kategorio:Distrikto Rhein-Hunsrück
Kategorio:Bell (Hunsrück)
Kategorio:Hunsrück
Kategorio:Iamaj komunumoj de Rejnlando-Palatinato
Karlo la 1-a (Napolo)

**Karlo la 1-a** (21-a de marto 1227 - 7-a de januaro 1285), konata ankaŭ kiel **Karlo de Anĵuo**, estis la Reĝo de Sicilio per konkero ekde 1266, kvankam li jam estis ricevinta el Papo garantion en 1262 kaj estis elpelita el la insulo post la Sicilia vespro de 1282. Poste, li postulis la insulon, kvankam lia povo estis limigita al la duoninsulaj posedaĵoj de la reĝlando, kun ĉefurbo en Napolo (kaj pro tio li estis kutime titolita Reĝo de Napolo post 1282, same kiel liaj sukcedantoj).

Karlo estis la sepa kaj la plej juna filo de Ludoviko la 8-a de Francio kaj de Blanka de Kastilio, kaj tiele pli juna frato de Ludoviko la 9-a de Francio kaj de Alfonso la 2-a de Tuluzo. Li konkeris la Regnon de Sicilio de la Ŝtaŭfoj kaj akiris teritoriojn en orienta Mediteraneo. Tamen, la Milito de la Sicilia vespro devigis lin abandoni siajn planojn rekunigi la teritoriojn de la Latina imperio.

Pro geedzeco al Beatrico de Provenco, heredantino de Rajmondo Berengero la 4-a de Provenco, li estis Grafo de Provenco kaj Forcalquier el 1246. En 1247, lia frato Ludoviko la 9-a faris lin Grafo de Anĵuo kaj de Mansio, kiel filio de la Franca krono. Per konkero kaj mem-proklamo, li iĝis Reĝo de Albanio en 1272 kaj per aĉeto Reĝo de Jerusalemo en 1277, sed li ne estis agnoskita kiel reĝo fare de parto de akkaj baronoj. Laŭ la testamento de Guillaume de Villehardouin, li heredis la Princlandon Aĥeo en 1278.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* David Abulafia, *The state of research. Charles of Anjou reassessed*, en *Journal of Medieval History*, 26 (2000), pp.&nbsp;93–114.
* Jonathan Harris, *Byzantium and the Crusades*, London, 2a eld., 2014 ISBN 978-1-78093-767-0
* Jean Dunbabin, *Charles I of Anjou. Power, Kingship and State-Making in Thirteenth-Century Europe*, London-New York 1998
* 
* André Vieusseux, *Italy and the Italians in the nineteenth century*, London, 1824

## Eksteraj ligiloj 
* *The Memoirs of the Lord of Joinville*, tradukita de Ethel Wedgwood
* Armorial of the House Anjou-Sicily
* House of Anjou-Sicily

Kategorio:Anĵuo
Kategorio:Grafoj de Provenco
Kategorio:Reĝoj de Sicilio
Karolo la 1-a
Kategorio:Elstaruloj de la sepa krucmilito
Kategorio:Historio de Albanio
Kategorio:Elstaruloj de la oka krucmilito
Kategorio:Aĥeo
Karolo Martelo de Anĵuo

**Karlo Martelo** aŭ **Karolo Martelo** (en franca *Charles Martel*, ; 8-a de septembro 1271 – 12-a de aŭgusto 1295) de la dinastio Anĵuo-Sicilio estis la plej aĝa filo de la reĝo Karlo la 2-a de Napolo kaj de Maria de Hungario, nome filino de la reĝo Stefano la 5-a de Hungario.

Kiam li estis 18-jaraĝa, Karlo Martelo estis sendita de la papo Nikolao la 4-a kaj de la eklezia partio kiel la titola Reĝo de Hungario (1290–1295) kiel sukcedanto de sia patrinflanka onklo,

Karlo ŝajne estis konata persone de Dante: en la *Dia Komedio*, la poeto parolas varme pri kaj al la spirito de Karlo kiam ili renkontiĝas en la Ĉielo de Venuso (en *Paradizo* VIII).

## Familio 
Li edziĝis al Klementia de Habsburgo (m. 1295), filino de imperiestro Rudolfo la 1-a.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Coat of arms of the House of Anjou-Sicily en la Franca Vikipedio
* House of Anjou-Sicily en la Franca Vikipedio

Kategorio:Salerno
Kategorio:Hungaraj reĝoj
Kategorio:Kroataj regantoj
Kategorio:Anĵua dinastio
Kategorio:Hungaraj nobeloj
Kategorio:Italaj nobeloj
Corso Donati

**Corso DONATI** estis estro de la Nigraj Gelfoj en Florenco fine de la 13-a kaj komence de la 14-a jarcento.

## En literaturo 
[eta|La du turoj de Corso Donati en [Florenco.]]
Li aperas studita elstare en kelkaj tiutempaj historioj: nome en la verko de Niccolò Machiavelli nome *Historio de Florenco*, en la *Nuova Cronica* de Giovanni Villani, kaj en la ''Cronica delle cose occorrenti ne' tempi suoi'' de Dino Compagni.

Dante en sia Dia Komedio, kiu estis verkita post la morto de Donati sed okazas antaŭ ĝi en 1300, inkludas scenon en kiu la frato de Corso nome Forese nerekte priskribas Corso kiel “tiu kiu portas la plej grandan kulpon” pro la falo de Florenco kaj antaŭvidas ke li estas trenita de besto en la inferon. En la Dia Komedio, la frtino de Corso nome Piccarda estas la unua persono kiun Dante trafas en Paradizo. Corso Donati estas ankaŭ la temo de teatraĵo de la verkisto de la 19a jarcento nome Carlo Marenco, kiu estis inspirita de la verkoj de Dante.

## Referencoj 
Kategorio:Florencanoj
Kategorio:Dante Alighieri
Kategorio:La Dia Komedio
Kategorio:Gelfoj kaj Gibelinoj
Kategorio:Historio de Italio
Cante Gabrielli

**Cante GABRIELLI** aŭ **Cante dei Gabrielli di Gubbio** (ĉ. 1260 – ĉirkaŭ 1335) estis itala nobelo kaj kondotiero.

## Biografio 
Cante naskiĝis en Gubbio al pova Gelfa feŭda familio Gabrielli. Li havis kelkajn altajn funkciulajn postenojn kiaj tiu de *podestà* en nombraj urboj de Toskanio kaj Umbrio (Florenco, Pistoia, Siena, Lucca, Orvieto) kaj estis senjoro de Gubbio, Cantiano kaj de aliaj kasteloj. En 1317 li estis nomumita fare de la papo Johano la 22-a kiel ĉefkomandanto de la armeo de la Katolika Eklezio, je kies estreco li venkis super la Gibelinoj de Assisi kaj Urbino, tiele re-establante la hegemonion de la Papo en centra Italio.

Li estas fama ĉefe ĉar li ekziligis el Florenco Dante Alighieri, la faman poeton, dum li servis kiel *podestà* de tiu urbo (1301–1302). Dante revenĝis havigante la nomon de Cante maskite al *Rubicante*, unu el la diabloj *Malebranche* kiujn la poeto trafas en la *bolgia* de procesemo, kiel li priskribas en sia majstroverko nome *Dia Komedio*.

Frederic Leighton ŝajne estis inspirita de lavivo de Cante dei Gabrielli kiam li pentris sian *Condottiere* (1871-1872), nuntempe ĉe la Birmingham Museum and Art Gallery.

## Notoj 
## Referencoj 
* Daniel E. Bornstein. ''Dino Compagni's Chronicle of Florence*. Philadelphia, PA: University of Pennsylvanya Press, 1986
* Thomas Caldecot Chubb. *Dante and his world*. Boston, MA: Little, Brown and Company, 1966
* William Anderson. *Dante the maker''. Brooklyn, NY: S4N Books, 2010

Kategorio:Gubbio
Kategorio:Kondotieroj
Kategorio:Italaj nobeloj
Kategorio:Dante Alighieri
Kategorio:Gelfoj kaj Gibelinoj
Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:Personoj cititaj en La Dia Komedio
Juan Carlos Varela

**Juan Carlos Varela** (Panamo, decembro 12, 1963) estas inĝeniero, entreprenisto kaj politikisto panama, vicprezidento de la Respubliko de Panamo de 1 julio 2009 ĝis 1 julio 2014 kaj nuna prezidanto de Panamo el la 1a de julio, 2014. Li ankaŭ funkciis kiel kanceliero ĝis 30 aŭgusto 2011, post esti adiaŭita de la Prezidanto Ricardo Martinelli, ago kiu kaŭzis la kolapson de la registara alianco inter la Panama Partio, prezidata de Varela kaj Demokratia Ŝanĝo, prezidata de Martinelli.

Post la prezidentaj elektoj de la 4a de majo 2014, li estas elektita prezidanto de Panamo el la alianco inter la Panama Partio kaj la Partio Populara.

Kategorio:Prezidantoj de Panamo
Kategorio:Vicprezidantoj de Panamo
Kategorio:Panamaj ministroj
Kategorio:Panamaj politikistoj
Podestà

eta|235px|*Portreto de Podestà* de Lodewijk Toeput.
[eta|235px|La Palaco de *Podestà* en [Florenco, nune la muzeo Bargello.]]
**Podestà** ([podeˈsta]) estas la nomo donita al kelkaj altaj funkciuloj en multaj Italaj urboj apartenantaj al la fino de la Mezepoko. Ĉefe ĝi signifas la estron de la magistrato de urboŝtato, nome simile al similaj postenojn en aliaj urboj kiuj uzis aliajn nomojn, ekz. *rettori* ("rektoroj"), sed ĝi povus signifi ankaŭ lokan administranton, kiu estis la reprezentanto de la Sankta Romia Imperiestro. Nuntempe, *Podestà* estas la titolo de urbestro en Ital-parolantaj municipoj de Graubünden en Svisio.

## Etimologio 
La termino derivas el la Latina vorto *potestas*, signifanta povon. Estas iom simila derivaĵo por la araba termino *Sultano*: origine signifanta ankaŭ "povon" aŭ "aŭtoritaton", ĝi finfine iĝis la titolo de persono tenanta povon.

## Itala historio 
La unua dokumentita uzado de *podestà* estis en Bolonjo en 1151, kiam ĝi estis aplikita al Guido di Ranieri di Sasso of Canossa, alportita el Faenza por esti *rettore e podestà*, notite en nombraj dokumentoj.

## Vidu kelkajn 
* Cante Gabrielli

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Brouwer, J.H., J.J. Klama, W. Kok, and M. Wiegersma, eds., Encyclopedie van Friesland, (Amsterdam: Elsevier, 1958) s.v. *Potestaat van Friesland*
* *Encyclopaedia Britannica* 1911: "Frisians"
* Janet Hongyan Woo, "Tension in Siena : Site Selection and Room Arrangement of Piazza Pubblico" 
* Burckhardt, Jacob, *The Civilization of the Renaissance in Italy*: "The State as a Work of Art", trad. 1878
* A. M. H. J. Stokvis, ''Manuel d'histoire, de généalogie et de chronologie de tous les états du globe depuis les temps les plus reculés jusqu'à nos jours*; vol. iii
* Westermann, *Großer Atlas zur Weltgeschichte* 
* WorldStatesmen - Turkio
* William Francis Thomas Butler, *Lombard Communes: A History of the Republics of North Italy'' (1982)

*
Kategorio:Historio de juro en Italio
Bartolomeo la 1-a della Scala

**Bartolomeo la 1-a della Scala** (m. la 7an aŭ 8an de Marto, 1304) estis Senjoro de Verono el 1301, kaj membro de la familio Skaliĝeroj.

Estante la filo de Alberto la 1-a della Scala, Bartolomeo sukcedis lin post lia morto en 1301. Li estis edziĝinta en 1291 al Costanza di Antiochia, filino de Corrado d'Antiochia.

Bartolomeo mortiĝis en 1304. Lia frato Alboino sukcedis lin.

## Referencoj 
* A. Castagnetti, G. M. Varanini, Il Veneto nel medioevo: Le signorie trecentesche, Verona, Banca Popolare di Verona, 1995.

Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:Italaj nobeloj
Kategorio:Verona
Leideneck

La vilaĝo **Leideneck** estas komunumparto de la komunumo Bell (Hunsrück) en la komunumaro Kastellaun meze en la mezmontaro Hunsrück en la distrikto Rhein-Hunsrück in Rheinland-Pfalz. Leideneck estis ĝis 1974 memstara komunumo.

## Geografio 
Leideneck situas en la fonta baseno de la rojo Mörsdorfer Bach sur la altebenaĵo de la Hindsruko, 460 m super marnivelo, du km okcidente de la Hunsrückhöhenstraße.

### Najbaraj lokoj 
* NORDOKCIDENTO = Reidenhausen
* NORDo = Mastershausen
* NORDORIENTO = Krastel kaj Wohnroth
* Okcidento = Blankenrath
* ORIENTO = Völkenroth kaj Hundheim
* SUDOKCIDENTO = Löffelscheid
* SUDO Kappel
* SUEDORIENTO = Wüschheim

## Historio 
La unua dokumenta mencio estis de la jaro 1310. Leideneck apartenis ĝis la fino de la 18a jarcento al la Malantaŭa graflando Sponheim.

## Literaturo 
* Presbyterium der Evangelischen Kirchengemeinde Leideneck (Hg.): *150 Jahre Kirche Leideneck*, Druck: Jäger. Argenthal, 2002
* Landfrauenortsverein Leideneck (Hg.): *Leideneck, wie es früher einmal war* (Fotoband), Druck: Jäger. Argenthal, 1966

## Eksteraj ligiloj 
* Leideneck

Kategorio:Vilaĝoj en la distrikto Rhein-Hunsrück
Kategorio:Bell (Hunsrück)
Kategorio:Vilaĝoj en Hunsrück
Kategorio:Iamaj municipoj de Rejnlando-Palatinato
Kreaktiva

***Kreaktiva*** estas la tria muzikalbumo (dua en esperanto) de Jonny M, kiu estis memeldonita de li dum la Junulara Esperanto-Semajno en Langwedel. La fizika albumo enhavas la muzikan KDon kaj aldone DVDon kun Dokumentaĵo pri la kreado de la albumo, muzikvideoj kaj bonusaldonaĵoj.

Plue, ĝi enhavas kunlaborajn kantojn kun La Perdita Generacio, Patrik Austin kaj JoMo.

## Traklisto 
# *Parolu*
# *Ni estas fortaj*
# *Bam bam*
# *Alte kaj espere* (kun La Perdita Generacio)
# *Ribeluloj* (kun Patrik Austin de Dolchamar)
# *Por mia patro*
# *Bonvenon* (kun JoMo)
# *Al la liberec*' (teksto de Gunnar Fischer)
# *Malaĉa*
# *Mankas dormo*
# *Pacigilo*'
# *Verduloj*
# *Malfacilaj decidoj*
# *La bileto*

Kategorio:Muzikalbumoj aperintaj en 2017
Kategorio:Esperantlingvaj muzikalbumoj
Bertalan Bagó

*Bertalan BAGÓ,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bagó Bertalan*' estas hungara aktoro, reĝisoro. Lia edzino estas Anikó Für.

Bertalan Bagó http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz02/23.html naskiĝis la  en Lengyeltóti.

## Biografio 
Bertalan Bagó akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1986. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste al Nacia Teatro (Szeged). Inter 1990 kaj 1997 li ricevis rolojn en pli malgranda teatro en Budaperŝto, poste li estis reĝisoro de Teatro Hevesi Sándor. En 2000 li atingis la rangon ĉefreĝisoro, en la sekva jaro li ricevis premion.

## Elektitaj roloj 
* Molière: Tartufo - Valér; Tartuffe
* William Shakespeare:
** Rikardo la 2-a - princo Aumerle
** Henriko la 4-a - princo Lancaster; kelnero Francis
** Henriko la 5-a - princo Gloster; princo Orleans
** Reĝo Lear: - Edgar
** Romeo kaj Julieta - vira titolrolo
* József Katona: *Bánk bán* - Sólom
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - spirito de la Tero

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* Ŝekspiro:
** Rikardo la 3-a (1997, 2007)
** Hamleto (2008)
** Romeo kaj Julieta (2010)
* Rostand: Cyrano de Bergerac (1998)
* József Katona: *Bánk bán* (2011)

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Linda* (1986) - televizia serio
* *Szomszédok (=Najbaroj)* (1987-1988) - televizia serio
* *Kisváros (=Urbeto)* (1995-2001) - televizia serio
* *A Hídember* (2002) (ankaŭ reĝisoro)

## Elektitaj filmaj reĝisoraĵoj 
* *Glamour* (2000)
* *Vadászat angolokra* (2006)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Anikó Für

**Anikó Für,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Für Anikó** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia origina familia nomo estis *Boross* [boroŝ] ĝis 1984. Ŝia edzo estas Bertalan Bagó.

Anikó Für http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz07/375.html naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Anikó Für akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1989. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Madách, kie ŝi ricevis ne nur prozajn, sed ankaŭ kantajn rolojn en muzikaloj. Ekde 2004 ŝi estas membro en pli malgranda teatro. Ekde 1988 ŝi havas ankaŭ filmajn rolojn, krome ŝi havas taskojn en diversaj televiziaj programoj. Ekde 2006 ŝi ankaŭ kantadas en diskoj. Si ricevis premiojn inter 1991-2014.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare: Reĝo Lear - Cordelia
* Ferenc Molnár: *Az üvegcipő* - Adél
* Federico García Lorca: *Bernarda Alba háza* - Amelia
* Eliot-Andrew Lloyd Webber: *Katoj* - Bombalurina

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Az új földesúr* (1988)
* *A bűvész* (1996)
* *Para* (2008)
* *Coming out* (2013)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Peer Gynt* (1988)
* *Szabadság tér 56* (1997)
* *Örkény lexikon* (2006)

## Elektitaj voĉoaktoraj roloj 
* voĉo de Cameron Diaz en 29 filmoj
* voĉo de Sandra Bullock en 22 filmoj
* voĉoj ekzemple de Cate Blanchett, Suzy Amis, Isabelle Adjani, Kristin Scott Thomas, Marion Cotillard, Uma Thurman

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Filipo de Palatinato

**Filipo de Palatinato** (naskiĝis  en Heidelberg, Elekto-Palatinato, mortis  en Freising, Princepiskopujo Freising) estis princepiskopo de Freising (1498–1541) kaj de Naumburg (1517–1541).

Li estis la dua filo de Filipo, la Justulo,
princo-elektisto de Palatinato, kaj lia edzino Margareta de Bavario (1456-1501).

Kategorio:Episkopoj de Naumburg
Kategorio:Princepiskopoj de Freising
Kategorio:Vitelsbaĥoj
Kategorio:Homoj de Palatinato
Bismarck-turo (Landstuhl)

eta|la Bismarck-turo

La **Bismarckturm** aŭ **Bismarck-turo** en Landstuhl en la distrikto Kaiserslautern en Rejnlando-Palatinato estis konstruita honore al la unua germana Regna Kanceliero princo Otto von Bismarck (1815–1898). Laŭ la koncepto de arĥitekto Wilhelm Kreis (1873–1955) konstruita elrigardoturo situas tuj okcidente de Landstuhl auf dem Kirchberg. Ĝi estas donacita de la montanindustriisto Carl Ferdinand von Stumm-Halberg (1836–1901). La turo havas altecon de 19 m kaj estis inaŭgurita en la jaro 1900.

## Vidu ankaŭ 
* Bismarck-turo
* listo de kulturmonumentoj en Landstuhl

## Literaturo 
* Günter Kloss, Sieglinde Seele: *Bismarck-Türme und Bismarck-Säulen. Eine Bestandsaufnahme.* Michael Imhof Verlag, Petersberg 1997, ISBN 3-932526-10-4.
* Sieglinde Seele: *Lexikon der Bismarck-Denkmäler.* Michael Imhof Verlag, Petersberg 2005, ISBN 3-86568-019-4.

## Eksteraj ligiloj 
* Website über den Bismarckturm 
* Der Bismarckturm im Verzeichnis der Kulturdenkmäler im Kreis Kaiserslautern (PDF; 1,4&nbsp;MB)

Landstuhl
Kategorio:Belvederoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
Kategorio:1900-aj jaroj
Kategorio:Konstruaĵoj el sabloŝtono
Kategorio:Wilhelm Kreis
Kategorio:Landstuhl
Natalja Aĵikmaa-Ruŝeva

**Natalja Aĵikmaa-Ruŝeva** (ruse) *Наталья Дойдаловна Ажикмаа-Рушева*, fraŭline Aĵikmaa Salĉak (naskiĝis la 20-an de novembro 1926 en Tuvio, mortis la 7-an de januaro 2015 en Moskvo) — tuva kaj soveta balet-dancistino.

Konata en Moskvo kaj en siaj gepatraj lokoj. En 2006 okaze de 80-jariĝo ricevis la titolon "Siberiulo de la Jaro", konkurante kun 34 pretendentoj al la titolo, en tio kun prezidento Putin.

## Eksteraj ligiloj
* Ушла из жизни Наталья Дойдаловна Ажикмаа-Рушева 

Kategorio:Mortintoj en Moskvo
Kategorio:Naskiĝintoj en Tuvio 
Kategorio:Sovetiaj baletistoj 
Kategorio:Rusiaj baletistoj
György Klapka (negocisto)

**György Klapka** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Klapka György** estis hungara baletisto, koreografo, negocisto.

György Klapka http://168ora.hu/meghalt-klapka-gyorgy/  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Klapka estis soldato en fino de la 2-a mondmilito, sed li sukcese rifuĝis. Li lernis komence aktoran arton en privata lernejo de Kálmán Rózsahegyi, poste baleton. Ĝis 1970 li faris dancajn turneojn en la mondo escepte Aŭstralion, poste li dikiĝis. Dum tiu periodo li konstante kontrabandis diversajn varojn, kiuj mankis en la socialismo, eĉ li kontrabandis homojn el Orienta Germanio al Okcidenta Germanio. Li estis kondamnita je morto pro homkontrabando (sen ĉeesto) en Orienta Germanio, tial li restis en Okcidenta Germanio ĝis fino de la socialismo. En Düsseldorf li estis negocisto pri komerco de gemoj. Hejmenveninta al Hungario li tuj iĝis interesa figuro de la televizioj, li aranĝis senpagajn tagmanĝojn por la malriĉuloj. Li okupiĝis pri komerco de oroj, gemoj kaj juveloj, krome kiel ŝatokupo li plantis 8000 juglandujojn en vilaĝoj Magyarkeresztúr, Rábcakapi kaj Osli. Li restis aktiva ĝis sia abrupta morto.

Li edziĝis kvinfoje, resume li havis 5 gefilojn http://24.hu/szorakozas/2017/01/05/megszolalt-klapka-gyorgy-ozvegye/.

## Fontoj 
* [hungarlingva intervjuo(https://eo.wikipedia.org/wiki/intervjuo) kun foto] 

Kategorio:Hungaraj negocistoj
Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Budapeŝtanoj