open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vendryně

**Vendryně** (, ) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono, en historia teritorio de Teŝinia Silezio. Vendryně situas sur rivero Olše. Vivas ĉi tie  (). Grandan parton de la loĝantoj kreas multnombra pola minoritato kaj tre disvastiĝinta estas ĉi tie parolmaniero "laŭ la nia". Konsisto estas ankaŭ domaro Zaolší.

## Historio 
Municipo Vendryně situanta en cismontaro de Teŝinaj Beskidoj apartenas inter la plej malnovaj domaroj en la regiono de la orienta Silezio. La unua mencio pri la municipo devenas el la jaro 1305. Jam tiutempe situis en Vendryně preĝejo, kiun konsideras esploristoj kiel unu el la plej malnovaj en Teŝinio. Estas ĉi tie videbla (antaŭ altaro) valora sonorilo el la unua duono de la 15-a jarcento farita de krakova sonorilfaristo Johann Freudental. En Vendryně situas ankaŭ senjora korto de barono Adam Borek, la lasta nobela posedanto de la municipo, konstruita en la 16-a jarcento. Apartenis al ĝi senjora bierfarejo, kie oni kuiris bonegan bieron konkuranta eĉ al biero teŝina. En la jaro 1702 la bieno Vendryně estis kunigita kun kameraj bienoj.

Evoluo de Vendryně okazis en la 19-a jarcento en konekso de fondo de ferfabriko Třinecké železárny. Kalkoforno en Vendryně produktis kalkon por gisejoj, kiuj en abunda mezuro okupigis civitanojn el Vendryně. Ekde la 1a de januaro 1980 Vendryně fariĝis konsisto de Třinec, ekde la 1-a de januaro 1995 la municipo estas denove memstara.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Katarina
* Kalkofornoj en Vendryně – fornoj por estingigado de kalko el komenco de la 19-a jarcento

## Personecoj 
* Jiří Cieńciała (* 1950), politikisto
* Ewa Farna (* 1993), kantistino
* Beata Hlavenková (* 1978), ĵaza pianistino kaj komponistino
* Jan Szeruda (1889–1962), profesoro de teologio, episkopo
* Czeslaw Walek (* 1975), juristo kaj aktivisto

## Pluaj fotoj 

Wędrynia-Polska szkoła.jpg|Pola lernejo
Wędrynia-czytelnia.jpg|Domo de PZKO
SM Wędrynia Kościół św Jana Chrzciciela (2) ID 610823.jpg|Preĝejo de Johano Baptisto
Vendryne.jpg|Dulingva tabulo ĉe enveturejo en la municipon
2014 Wędrynia, Kościół św. Katarzyny 01.jpg|Preĝejo de sankta Katarina
PZKO Wędrynia Zaolzie.jpg|Domo de PZKO en Zaolží


Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Sileziaj Beskidoj
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Ewa Farna

**Ewa Farna**, laŭ civitana nomo **Ewa Chobot** (*&nbsp;12-an de aŭgusto 1993 Třinec) estas pola-ĉeĥa kantistino interpretanta kantojn en la ĉeĥa kaj la pola lingvoj, kiuj devenas el ĉeĥa parto de Teŝinio. Ŝi agadas en tereno de popola kaj roka muzikoj. Dum sia kariero ŝi akiris vicon da ĉehaj kaj polaj meritoj.

## Vivo 
eta|maldekstra|Ewa Farna &nbsp;Třinec (2011)
Ewa Farna naskiĝis en la jaro 1993 en Třinec en polan familion. Ŝi havas polan naciecon kaj ŝtatanecon de Ĉeĥio. Ŝi vizitis bazan lernejon en Vendryně en la pola instrulingvo, tiun ŝi finis en la jaro 2008. Ŝi studis en pola gimnazio en Český Těšín. Ŝi poste estis akceptita al altlerneja studado de juro en Varsovio, sed kie vizitinte la unuan lernojaron ŝi finis la lernadon. Ŝi havas du gefratojn, fraton Adamon kaj fratinon Magdalenon. Ŝi parolas kun la familio per teŝina dialekto.

Kategorio:Laŭreatoj Eska Music Awards
Kategorio:Kantistoj de populara muziko
Kategorio:Ĉeĥaj kantistoj
Kategorio:Polaj kantistoj
Kategorio:Bronzaj najtingaloj
Kategorio:Pola minoritato en Ĉeĥio
Kategorio:Ĉeĥoj de pola deveno
Kategorio:Naskiĝintoj la 12-an de aŭgusto
Kategorio:Naskiĝintoj en Třinec
Korinokarpacoj

La **korinokarpacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo kukurbaloj (*Cucurbitales*). Ĝi enhavas ununuran genron (korinokarpo) kaj 5 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Cucurbitales* Juss. ex Bercht. & J.Presl - kukurbaloj
****Corynocarpaceae* Engl. - korinokarpacoj
*****Corynocarpus* J.R. Forst. & G. Forst. - korinokarpo

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Joanna Mantel-Niećko

**Joanna Mantel-Niećko** (1933, 2009) estis pola orientalistino, lingvistino, kulturologo, profesoro de homa scienco, spertulino pri Etiopio, aktivulino de opozicio en Pola Popola Respubliko

## Vivo 
Ŝi finis en 1956 studojn en Orientalistika Instituto de Varsovia Universitato. En 1966 akiris sciencan gradon de doktoro, habilitiĝis en 1966. Profesie ligita kun la instituto, kie laboris (atingante postenon de ordinara profesoro) en la jaroj 1956–1996, t.e. ĝis transiro al emeritiĝo. En 1993, ŝi ricevis titolon de profesoro pri homa scienco. En 1977 organizis kaj ĝis 1988 gvidis Fakon de Lingvoj kaj Kulturoj de Afriko en Orientalistika Instituto. De oktobro 1981 ĝis februaro 1982 plenumis funkcion de dekano ĉe Neofilologia Fakultato.

En 1990 kunkreis Polan Afrikistikan Societon, plenumis funkcion de ĝia vicprezidanto.

Joanna Mantel-Niećko estis entombigita en Tombejo Powązki en Varsovio.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Praktyczna nauk języka amharskiego* (Praktika lernado de amhara lingvo (kunaŭtorino), 1969
* *Historia Etiopii* (Historio de Etiopio), Ossolineum (kune kun Andrzej Bartnicki), Vroclavo 1971.
* *The role of land tenure in the system of Ethiopian imperial government in modern times*, Eldonejo de UW, Varsovio 1980.
* *Próba sił: źródła do dziejów Uniwersytetu Warszawskiego po 13 grudnia 1981* (Fortoprovo: fontoj al historio de Varsovia Universitato post la 13-a de decembro 1981, Eldonejo de UW, Warszawa 1981.
* *Róg Afryki – historia i współczesność* (Korno de Afriko - historio kaj nuntempo), Trio (scienca redakto kune kun Maciej Ząbek), Trio, Varsovio 1999.

## Vidu ankaŭ 
* Nina Pawlak
* Stanisław Piłaszewicz
* Eugeniusz Rzewuski
* Roman Stopa
* Witold Tyloch

## Eksteraj ligiloj 
* Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności  laŭ Enciklopedio de Solidareco

Kategorio:Polaj orientalistoj
Kategorio:Polaj afrikistoj
Kategorio:Polaj lingvistoj
Kategorio:Polaj disidentoj
Kategorio:Varsovianoj
Saint-Martin-sur-la-Chambre

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes''), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de  en la komunumo vivis .
la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj](https://eo.wikipedia.org/wiki/Dosiero:Map_commune_FR_insee_code_73259.png)

Kategorio:Komunumoj de Savoie
Dolní Lomná

**Dolní Lomná** (, ) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono. Dolní Lomná situas en valo de rivereto Lomná. Vivas ĉi tie  (). En la jaro 2001 31 % de loĝantoj anoncis sin al la pola nacieco. En distanco 14&nbsp;km norde situas urbo Třinec, 23&nbsp;km norde urbo Český Těšín, 25&nbsp;km okcidente urbo Frýdlant nad Ostravicí kaj&nbsp;30&nbsp;km nordokcidente urbo Frýdek-Místek.

## Historio 
La unua mencio pri la municipo devenas el la jaro 1661.

## Loĝantaro 
## Kulturo 
En Dolní Lomná ĉiujare okazas internacia folklora festivalo nomata Sileziaj tagoj.

En julio de 2011 en la municipo okazis koĉeristaj konkursoj, dum kies okazo estis antaŭ municipa muzeo dum ĉeesto de kantisto Jaromír Nohavica senvualigita statuo de fikcia loka naskiĝintoj František Šiška, kiu estas ĉefa figuro de la teksto de kanto de Nohavica *Milionulo*. (*Milionář*)

## Memorindaĵoj 
* Nacia naturmemorindaĵo Mionší
* Natura rezervejo Uplaz
* Natura rezervejo Velký Polom

## Pluaj fotoj 

Dolní Lomná, Pod Akáty.JPG|Dolní Lomná, Hotelo Pod Akáty
Dolní Lomná, pošta.JPG|Dolní Lomná, poŝto
Dolní Lomná, sjezdovka.JPG|Dolní Lomná, skideglitejo
Lomna 1553.jpg|Dolní Lomná, municipa ofico


Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Moraviasileziaj Beskidoj
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Horní Lomná

**Horní Lomná** (, , alterna loka nomigo *Salajka*) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono. Horní Lomná situas en valo de rivereto Lomná. Vivas ĉi tie  (). En la jaro 2001 28 % de loĝantoj anoncis sin al la pola nacieco. En distanco 16&nbsp;km norde situas urbo Třinec, 24&nbsp;km norde urbo Český Těšín, 21&nbsp;km okcidente urbo Frýdlant nad Ostravicí kaj&nbsp;27&nbsp;km nordokcidente urbo Frýdek-Místek.

## Historio 
La unua mencio pri la municipo devenas el la jaro 1690, kiam oni ĉi tie minis ferercon. En la 19-a jarcento post epidemio de ĥolero komencis okazi procesioj al kruco ĉe fonto. Pli poste ĉi tie estis konstruita preĝejo de sankta Kruco kaj kapelo de Patrino Dia el Lourdes. La pilgrimlokon vizitis eĉ Ferdinando la 1-a de Bulgario. Ekde la jaro 1995 kondukas super la fontejo Kalvario, konstruita al la centa datreveno de la preĝejo.

## Loĝantaro 
## Naskiĝintoj 
En la municipo naskiĝis kaj aktive agadis **Doc. PhDr. Jan Korzenny, CSc.,** altlerneja pedagogo kaj literatura sciencisto en tereno de ĉeha-polaj rilatoj. Li dediĉis sin ankaŭ al la pola regiona literaturo de Teŝina Silezio kaj regionan historion celita al valo de Lomná.

## Memorindaĵoj 
* Nacia naturmemorindaĵo Mionší
* Natura rezervejo Uplaz
* Natura rezervejo Velký Polom
* Natura memorindaĵo Kyčmol

## Pluaj fotoj 

Beskydy, Přelač, chata (2).JPG|Horní Lomná, Přelač, kabano
Beskydy, Přelač, chata (5).JPG|Horní Lomná, Přelač, kabano
Sněhová čepice - panoramio.jpg|Neĝa ĉapo
Zima v Beskydech - panoramio.jpg|Vintro en Beskidoj
Beskydy, Přelač, chata (7).JPG|Horní Lomná, Přelač, kabano


Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Moraviasileziaj Beskidoj
Kategorio:Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Saint-Nicolas-la-Chapelle

**Saint-Nicolas-la-Chapelle** (france: "Sankta Nikolao la kapelo") estas la nomo de du komunumoj de Francio:

* Saint-Nicolas-la-Chapelle (Savoie), en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*) kaj
* Saint-Nicolas-la-Chapelle (Aube), en la departemento Aube.

## Vidu ankaŭ 
* *Saint-Nicolas* (apartigilo), Sankta Nikolao en la franca
* *la Chapelle* (apartigilo), la Kapelo en la franca
Charonne (stacidomo)

**Charonne** estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 20-a arondismento de Parizo, 102 bis Strato de Bagnolet, en regiono Francilio. La stacidomo estas rehabilitota. Ĝi estis okupita, de 1995 ĝis decembro 2016, de koncertejo ''La Flèche d'or''.

## Vidu ankaŭ 
* Fervojo Petite Ceinture
* Stacidomoj de Fervojo Petite Ceinture

## Eksteraj ligiloj 
* Association Sauvegarde Petite Ceinture - Station Charonne

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojo Petite Ceinture
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:20-a arondismento de Parizo
Johann Ludwig Krapf

**Johann Ludwig Krapf** (naskiĝis  en Derendingen, mortis  en Korntal) estis germana misiisto, etnologo,  lingvisto kaj esploristo de Orientafriko.

Kune kun Johannes Rebmann, misiisto kaj aŭtoro interalie de Svahila Vortaro, li malkovris la internon de Orientafriko. Ili laŭdire estas la unuaj eŭropanoj kiuj vidis Kilimanĝaron kaj Monton Kenja. En 1836, post studado de teologio, li iris al Etiopio por labori kiel misiisto nome de la Anglikana Eklezio.

Li baldaŭ lernis dialektojn de la Amhara lingvo kaj aliajn lokajn dialektojn. Li esploris la popolon de Oromoj, tiam nomitaj Gala. Li tradukis grandan parton de la Biblio al la Oroma lingvo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Johannes Rebmann
* Sámuel Teleki (esploristo)

## Tradukfonto 
Kategorio:Esploristoj de Afriko
Kategorio:Germanaj esploristoj
Kategorio:Germanaj lingvistoj
Kategorio:Germanaj etnologoj
Izolo (Kalocsay)

***Izolo*** estas la lasta poemaro de Kálmán Kalocsay, eldonita en 1977 post la morto de la poeto.

## Enhavo 
La poemaro konsistas ĉefe el kvar partoj.
* La poemaro komenciĝas per samtitola poemo “Izolo”.
* *Verdstele*: konsistas el 8 poemoj pri la Esperanto-movado, verkitaj 1933–1938. Inter ili estas Rimportreto de Leo Belmont.
* *Malnovaj Madrigaloj*: konsistas el 9 madrigaloj (ampoemoj), krom antaŭparola poemeto.
* *Sur la Monto Nebo*: konsistas el 9 poemoj, pri universalaj temoj.
* *Cinikaj Sonetoj*: konsistas el 7 sonetoj, krom prologa poemo (kiuj ne estas soneto, havante 13 versojn)
* *Japaneskoj*: konsistas el 29 tankaoj, krom prologa poemo (“En mond’ konfuza”) kaj 1 soneto (“Adiaŭo”)

## Historio 
La poemaro estis origine eldononta de Literatura Mondo en 1939, kiel la tria poemaro de Kalocsay (post *Streĉita Kordo* kaj *Rimportretoj*). La poemaro estis presita seed ne bindita, pro la Dua Mondmilito. Reto Rossetti konservis la presitajn foliojn, kaj la volumo estis fine eldonita, 38 jarojn poste, de la Universala Esperanto-Asocio, en 1977, post la morto de la poeto en 1976.
## Recenzoj
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (Plena teksto de la poemaro)
*  (Plenaj tekstoj de recenzoj)

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1977
Kategorio:Esperanto-poeziolibroj
Preĝejo de sankta Petro de Alkantara (Karviná)

eta|Preĝejo de sankta Petro de Alkantara
**Preĝejo de sankta Petro de Alkantara** situas en la centro de Doly (antaŭe Karvinná, nun parto de Karviná) en la Teŝina Silezio. La preĝejo estas paroĥopreĝejo de paroĥo Karviná-Doly en Karvina dekanujo en la Ostrava-Opava diocezo. La paroĥo estas administrata ek paroĥo Karviná-Fryštát. La preĝejo estas registrita en la Ĉeĥa Libro de Rekordoj kaj Vidindaĵoj kiel la plej dekliva preĝejo en Ĉeĥio.

## Historio 
La preĝejo estis konstruita de la familio Larisch en 1736 en baroka stilo, sur la loko de la ligna preĝejo de sankta Martino (menciita en 1447). En la interno estas gotika baptujo el la 15-a jarcento.

De 1854, intensaj minadoperacioj kondukis al devio de la konstruaĵo je 6,8° de la vertikalao kaj malaltigo de la ĉirkaŭaĵo je preskaŭ 34 metroj. En la 1990-aj jaroj, la konstruaĵo riskis disfali. Ĝis 1994-1995 efektiviĝis grava renovigo kaj la konstruaĵo estis protektita kontraŭ detruo. Nuntempe la preĝejo estas protektita kiel kultura memento de Ĉeĥio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de paroĥo

Petro el Alkantara Karviná
Petro el Alkantara
Petro el Alkantary Karviná
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Karviná
Oszkár Winkler

**Oszkár Winkler** [oskAr vinkler], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Winkler Oszkár** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto.
eta|Memortabulo pri Oszkár Winkler
Oszkár Winkler naskiĝis la  en Sopron, li mortis la  (laŭ hungara Vikipedio la mortotago estas la 19-a) en Sopron.

## Biografio 
Oszkár Winkler akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1930, poste li studvojaĝis en Italio kaj Germanio helpe de stipendio. Hejmenveninta li laboris en Budapeŝto, sed en 1934 li revenis al Sopron, kie li malfermis atelieron. Ekde 1948 li instruis en la arkitektura fakultato de Sopron, kie inter 1964–1969 li estis dekano. Same en 1948 la atelieron li transformis ŝtata laborejo, kiun li gvidis jardekon. Inter 1957-1962 li estis laborejestro-ĉefarkitekto en Győr. En 1963 li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis kelkajn premiojn ekde 1953. Lia edzino naskis kvarfoje.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* elvidejo en Sopron (1936)
* domo de Winkler (1936)
* universitata domo en Sopron (1943)
* sidejo en Kecskemét (1948–1949, kunarkitekto)
* kulturdomo en Sopron (1951-1952)
* kulturdomo en Budapeŝto (1952-1954)
* kinejo en Zalaegerszeg (1956–1960)
* feriejo en Keszthely (1966)

Karoly_kilato.jpg|bélyegkép|Elvidejo
Sopron Winkler Oszkár háza.jpg|Domo de Winkler
Soproni egyetem matematika epulet.jpg|Universitata domo
Ady kultúrhaz Sopron 02.jpg|Kulturdomo (Sopron)
Winkler Oszkár plaque Sopron Szélmalom17.jpg|Memortabulo

## Elektitaj kontribuoj 
* *Erdészeti építéstan, 1-2.* (studenta lernolibro, 1950)
* *Építéstani enciklopédia geofizikus és olajmérnökhallgatók részére* (studenta enciklopedio, 1958)
* *Faipari üzemek épületei* (1965)
* *Fa és faalapanyagú épületek* (1975)
* *Alvar Aalto* (1982)

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1933)
* Sopron (1964)

## Memorigiloj 
* busto kaj memortabulo en Sopron

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Lord Lothian

**Philip Henry Kerr, 11-a Markizo de Lothian** (naskiĝis la 18-an de aprilo 1882, mortis la 12-an de decembro 1940), membro en la ordeno de la Kardo, konata kiel **Philip Kerr** ĝis 1930, kiel **Lord Lothian** poste, estis brita politikisto, diplomato kaj redaktisto de ĵurnalo. Li estis privata sekretario de ĉefministro David Lloyd George inter 1916 kaj 1921. Post sukcedado de kuzo en la posteno de markizo de la skota regiono Lothian en 1930, li okupis negravan oficejon de 1931 ĝis 1932 en la nacia registaro, estrita de Ramsay MacDonald.

En la malfruaj 1930-aj jaroj, li estis ĉefa rekomendanto de apelacio de Nazia Germanio, emfazante la severaĵon de la Traktato de Versajlo kaj la danĝerojn de la komunismo de Stalin. De 1939 ĝis sia morto, li estis brita ambasadoro en Usono. Li pruvis tre sukcesa en gajnado de Usono por la brita militinvesto, precipe la leĝo pri milithelpa sistemo Lend-Lease, kiu pasis la kongreson post lia morto.

## Vidu ankaŭ 
* Atlantikismo

Kategorio:Federaciismo
Lajos Ybl

**Lajos Ybl** [lajoŝ ibl], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Ybl Lajos János Mihály** estis hungara arkitekto. Lia onklo estis Miklós Ybl.

Lajos Ybl naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara reĝlando).

## Biografio 
Lajos Ybl apartenis al la germana minoritato de la lando. Li studis en Vieno kaj Stutgarto, poste li praktikadis en ateliero de Miklós Ybl. Baldaŭ li malfermis propran atelieron, kie li projektis diversajn konstruaĵojn. En 1895 li ricevis signifan kortuman postenon, poste li multe helpis la tiutempan konstruadon de la reĝa palaco en Budapeŝto. Li edziĝis en 1991, lia edzino naskis filon. Li retiriĝis en 1901. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandan).

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* Urbodomo de Hódmezővásárhely (1892-1893)
* Kastelo de Tóalmás (1894-1895)
* preĝejo en Temeŝvaro (1896)
* lernejo en Csongrád (urbo)
* gimnazio en Selmecbánya
* ludomoj en Budapeŝto
* vilao en Budapeŝto (1905)

Városháza, Hódmezővásárhely, Kossuth Lajos tér 1 - Hodmezocivertanlegi3.jpg|Urbodomo de Hódmezővásárhely
Tóalmás - Palace.jpg|Kastelo de Tóalmás
Timisoara, biserica Millennium.jpg|Preĝejo en Temeŝvaro
Wágner Villa (Ybl Lajos, 1905), 2018 Istenhegy.jpg|vilao Wagner

## Memorigiloj 
* busto en Hódmezővásárhely
* strato en Timișoara

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungariaj germanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Saint-Nicolas-la-Chapelle (Savoie)

**Saint-Nicolas-la-Chapelle** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de  en la komunumo vivis .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Savoie

eta|maldekstra|300ra|kirko de la vilaĝeto *Chaucisse*

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Savoie
96205 Ararato

**96205 Ararato** estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Ararato, neaktiva vulkano kun duopa konusa pinto (altaj de 5165 kaj 3925 m), prikantita de poetoj de la antikva epoko ĝis hodiaŭ. Tiu monto estas la plej alta de la historia Armenio.

La nomo estis proponita de la unua malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Lothian

**Lothian** (jen angle, ; ;  ) estas regiono de la skotaj malaltebenaĵoj, situanta inter la suda bordo de la estuaro *Firth of Forth* kaj la montetaroj *Lamirmuir* kaj *Moorfoot*. La ĉefloko estas la skota ĉefurbo, Edinburgo, dum aliaj signifaj urboj inkluzivas Livingston, Linlithgow, Dalkeith, Dunbar, kaj Haddington.

Historie, la termino Lothian rilatis al provinco ampleksanta la plej grandan parton de tio, kio nun estas sudorienta Skotlando. En la 7-a jarcento ĝi estis sub la regado de la angla regno de Bernicia, la norda parto de la posta reĝlando de Norda Umbrio, sed la regado de la angloj en Lothian estis rapide malfortigita post la batalo de Dun Nechtain / Nechtansmere en kiu ili estis venkitaj de la piktoj. Lothian estis aneksita al la Reĝlando de Skotlando ĉirkaŭ la 10-a jarcento.

Poste en la skota historio la regiono dividiĝis en tri lokajn administrajn regionojn ("konsiliajn areojn") de Skotlando - *West Lothian* okcidente, kaj *Midlothian* centre kaj *East Lothian* oriente.

Kategorio:Historio de Skotlando
Surianacoj

alternative=Cayos pict065.jpg|eta|Cayos pict065
La **surianacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo fabaloj (*Fabales*). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj 6 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Fabales* Bromhead - fabaloj
****Surianaceae* Arn. - surianacoj
*****Cadellia* F. Muell. - kadelio
*****Guilfoylia* F. Muell. - gilfojlio
*****Recchia* Sessé & Moc. ex DC. - rekio
*****Suriana* L. - suriano

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Friedrich Karl Joseph von Erthal

**Friedrich Karl Joseph von ERTHAL** (naskiĝinta la  en Majenco, mortinta la  en Aschaffenburg) estis germana teologo kaj elektoepiskopo de Majenco.

## Vivo 
Post studoj de teologio en Reims li iĝis majence en 1753 katedrala kapitulano, en 1754 altlerneja rektoro, en 1758 prezidanto de la kortega konsilantaro, en 1748 katedralgvatisto, en 1769 legato en Vieno kaj finfine en 1774 elektoprinco kaj episkopo majenca. Mallonge poste li ankaŭ ekregis en Worms.

Kaj eklezie kaj administrade li bonvenigas reformojn. En 1784 ekz. li novorganizis la Universitaton de Majenco kaj anigis en 1775 al la t.n. *Ligo de la princoj* (*Fürstenbund*: ĝin estis iniciatinta la prusa reĝo Frederiko la 2-a kontraŭ la politiko de imperiestro Jozefo la 2-a). En 1786 li subskribis la *Deklaracion de Ems* kontraŭ troaj papaj influoj estante tre malfermita je enekleziaj reformoj. Sed tiajn intencojn interrompis tuj la Franca revolucio de 1789 kiu rekte tuŝis la majencan regionon.

Post la malvenko de la majencanoj apud Speyer en la 4.10.1792 Erthal eĉ devis fuĝi el Majenco. En 1793 li revenis por forlasi la episkopan sidejon unu jaron poste por ĉiam. Poste li vivis plejtempe en Aschaffenburg. Post la Traktato de Lunéville en 1801 amputitis la tuta teritoriaro situanta ĉe la maldekstra bordo de Rejno.

Kiam li vizitis Erfurton oni starigis sur la Katedralplaco belan Erthal-obeliskon kiu allogas onin ĝis hodiaŭ per sia beleco.

## Literatur 
* 
* 
* Bernd Blisch: *Friedrich Carl Joseph von Erthal (1774–1802): Erzbischof – Kurfürst – Erzkanzler. Studien zur Kurmainzer Politik am Ausgang des Alten Reiches.* Peter Lang, Frankfurt am Main 2005 (= *Mainzer Studien zur Neueren Geschichte.* Band 16), ISBN 978-3-631-53913-2.
* Hans-Bernd Spies: *Friedrich Carl Joseph Freiherr von Erthal - 1719–1802. Kleine kultur- und sozialgeschichtliche Studien zu seiner Zeit.* Verlagsdruckerei Schmidt, Neustadt a. d. Aisch 2002.

## Eksteraj ligiloj 
* Prie ĉe DDB
* 
* Josef Schweigard: *Die Moral der Vernunft.* Ĉe: Die Zeit, 12.7.2007
* 225 Jahre Stiftung Mainzer Universitätsfonds; festlibro en la datreveno 225-a estiĝa de la Majenca universitatfonduso

## Fonto 
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 6. Leipzig 1906, p. 79 (ĉi tie interrete)

Kategorio:Episkopoj de Worms
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Majenco
Kategorio:Princoj-elektistoj de Majenco
Kategorio:Akademianoj
Tetramelacoj

La **tetramelacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo kukurbaloj (*Cucurbitales*). Ĝi enhavas ununuran genron (tetramelo) kaj ununuran specion (nudflora tetramelo), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Cucurbitales* Juss. ex Bercht. & J.Presl - kukurbaloj
****Tetramelaceae* Airy Shaw - tetramelacoj
*****Tetrameles* R. Br. - tetramelo
******Tetrameles nudiflora* R. Br. - nudflora tetramelo

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Rue d'Avron (stacidomo)

'''Rue d'Avron''' estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 20-a arondismento de Parizo, 4 Strato Ferdinand-Gambon, en regiono Francilio. La stacidomo estis parte rehabilitita.

## Vidu ankaŭ 
* Fervojo Petite Ceinture
* Stacidomoj de Fervojo Petite Ceinture

## Eksteraj ligiloj 
* Association Sauvegarde Petite Ceinture - Station Rue d’Avron

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojo Petite Ceinture
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:20-a arondismento de Parizo
Głos Ludu

***Głos*** - *Gazeta Polaków w Republice Czeskiej* (*La Voko - Gazeto de poloj en la Ĉeĥa respubliko*), ĝis 2017 ***Głos Ludu** - Gazeta Polaków w Republice Czeskiej* (*La Voko de Popolo - Gazeto de poloj en la Ĉeĥa respubliko*) - estas pola gazeto eldonita en Ĉeĥio (antaŭe en Ĉeĥoslovakio) de 1945 ĝis nun.

## Historio 
De 1945 ĝis 1989 **Głos Ludu** (*La Voko de Popolo*) estis organo de la Komunista Partio de Ĉeĥoslovakio. Komence eldonita ĉiusemajne, poste ĝi aperis dufoje semajne, en 1951-2017 - trifoje. Ekde 2018, la nomo estis ŝanĝita al **Głos.** Nun la gazeto estas eldonita dufoje semajne.

En la komenco la redaktejo troviĝis en Fryštát, poste en Český Těšín kaj Ostrava-Mariánské Hory, kaj denove Český Těšín ekde 2003. Ekde julio 2018 la ĉefartikolo situas en la konstruaĵo de la Ĉefa Estraro de Pola Kulture-Eduka Asocio (PZKO).

## Ĉefredaktistoj 
* Henryk Jasiczek (ĝis 1958),
* Jan Szurman (1958–1964),
* Tadeusz Siwek (1964–1969),
* Stanisław Kondziołka (1969–1986),
* Henryk Kiedroń (1986–1991),
* Marek Matuszyński (1991),
* Marian Siedlaczek (1992–1994),
* Władysław Biłko (1994–2000),
* Henryka Bittmar, (2000-2003),
* Kazimierz Santarius (2003),
* Danuta Branna (2003–2005),
* Beata Schönwald (2005–2008)
* Wojciech Trzcionka (2008–2010),
* Tomasz Wolff (ekde 1-an de januaro 2011)

## Vidu ankaŭ 
* Pola minoritato en Ĉeĥio
* Pola kulture-eduka asocio en Ĉeĥa respubliko
* Zaolzie
* Teŝinio
* Ĉechoslovaka-pola disputo je Tešinio

## Referencoj 
* Oficiala retejo de gazeto (pole)

Kategorio:Pola minoritato en Ĉeĥio
Kategorio:Polaj gazetoj
Kategorio:Pollingvaj gazetoj
Kategorio:Ĉeĥaj gazetoj
Kategorio:Teŝinio
SHAEF

**Supreme Headquarters Allied Expeditionary Force** (*SHAEF*; prononco , per sistemo IFA , angle: *Aliancita Ekspedicia Forto de la Supera Ĉefsidejo*) estis la ĉefsidejo de la komandanto de la aliancanoj de la dua mondmilito en nordokcidenta Eŭropo, de la malfruaj monatoj de 1943 ĝis la fino de la 2-a mondmilito. La usona generalo Dwight D. Eisenhower estis la komandanto en SHAEF tra sia ekzisto.

SHAEF fondiĝis en Londono en decembro 1943 kaj restis en Unuiĝinta Reĝlando ĝis sufiĉaj aliancanaj fortoj estis translokigitaj al kontinenta Eŭropo por pravigi ĝian translokadon al Francio. Tiummomente la generalo Bernard Montgomery ĉesis komandi ĉiujn landajn fortojn sed daŭrigis kiel komandanto de la brita 21-a armea grupo (21 AG) ĉe la orienta alo de la normanda pontokapo. La usona 12a armea grupo (12 AG) komandata de leŭtenanta generalo Omar Bradley estis kreita kiel la okcidenta alo de la pontokapo. Kiam la interpafada avanco el Normandio okazis, la Aliancanoj lanĉis la invadon de suda Francio la 15-an de aŭgusto 1944 kun la usona 6-a armea grupo (6 AG) sub la ordono de leŭtenanto generala Jacob L. Devers. Dum la invado de suda Francio, la 6 AG estis sub la komando de la "Ĉefsidejo de la Aliancaj Fortoj de Mediteranea Teatro de Operacioj", sed post unu monato la komando pasis al SHAEF. Tiutempe la tri armeaj grupoj okupis la poziciojn sur la okcidenta fronto, en kiuj ili restis ĝis la fino de la milito - la britaj 21 AG norde, la usona 12 AG meze kaj la 6 AG sude. Antaŭ decembro 1944, SHAEF establis sin en la palaco Grand Trianon en Versajlo, Francio. En februaro 1945, ĝi translokiĝis al Reims kaj, la 26-an de majo 1945, SHAEF translokiĝis al Frankfurto ĉe Majno.

Kategorio:Dua Mondmilito
Rose Dieng-Kuntz

**Rose DIENG-KUNTZ** aŭ **Rose DIENG** (naskiĝis la  en Dakaro, mortis la  en Nico) estis senegala komputoscientisto specialiĝanta pri artefarita inteligenteco.

## Scienca kariero 
Rose Dieng estis la unua afrika virino se temas pri rekruti en la prestiĝa Franca Politeknika Lernejo.

Ŝia areo de specialiĝo por ŝia PhD estis la specifo de paraleleco. Ŝi laboris por la *Institut national de recherche en informatique et en automatique* (INRIA) en Francio, franca nacia esplorinstitucio temiganta komputadon, fermitciklan regilon kaj aplikan matematikon, kie ŝia esplorspecialiĝo estis en la dividado de scio super la Tut-Tera Teksaĵo. Ŝia lasta esplorado temigis sciadministradon kaj la semantikan reton. Ŝi estis aktiva en kontakti studentoj, kaj studentinoj aparte, precipe pri sia entuziasmo por scienco.

En ŝiaj vortoj:

Dieng-Kuntz mortis en 2008 post longa malsano. Ŝia morto ricevis nacian amaskomunikilan kovradon. La ministro de Francio de Alteduko kaj Esplorado, Valérie Pécresse, esprimis tristecon, kaj publikigis deklaron sciigantan la morton de Rose Dieng Kuntz: „Francio kaj la mondo de scienco ĵus freneziĝis vizian kaj enorman talenton”

## Premioj kaj distingoj 
* Irène Joliot-Curie Premio en 2005
* Chevalier de la Légion d'Honneur in 2006.

## Publikaĵoj (elektitaj) 
Rose Dieng-Kuntz estas aŭtoro de naŭ libroj kaj pli ol cent artikoloj pri artefarita inteligenteco, scio-administrado, ontologio, la semantika retejo, konceptaj grafikaĵoj kaj plur-agaj sistemoj.

* (angle) (red., en kunlaboro kun Heinz Jürgen Müller), *Komputilaj konfliktoj: konfliktomodeligado por distribuitaj inteligentaj sistemoj*, 2000
* (angle) *Dizajnante kooperajn sistemojn: la uzo de teorioj kaj modeloj*, 2000
* (angle) (red., en kunlaboro kun Nada Mata), *Sciadministrado kaj organizaj memoroj*, 2002
* (angle) (red., en kunlaboro kun Parisa Ghodous kaj Geilson Loureiro), *Gvidante la Reton en samtempa inĝenieristiko: venonta generacia samtempa inĝenieristiko*

## Referencoj 
## Literaturo 
* (france) Pierre Le Hir, « Rose Dieng. Un cerveau sans frontières », *Le Monde*, 12 janvier 2006

## Vidu ankaŭ 
* Penda Mbow
* Safiatau Thiam

## Eksteraj ligiloj 
* Rose Dieng-Kuntz : 1ère africaine à l'école polytechnique | DuckDuckGo. Alirita: 21 majo 2020

Kategorio:Komputikistoj
Kategorio:Senegalanoj
Literate programming

alternative=Literata komputado|eta|400x400ra|Literata kodumado
**Literate Programming** (anglalingve, proksimume tradukebla per ***literata programado*** aŭ ***literatura kodumado***) estas la nomo de programada stilo tielmaniere ke komputilaj programoj estas legeble priskribitaj kaj dokumentitaj por esti bone kompreneblaj. Ĝi estis desegnita de la fama usona informatikisto Donald Knuth. Dum longa tempo ĝi aspektas morta, sed pli-malpli revivliĝis antaŭ kelkaj jaroj en la formo de *Notebooks*.   

La programlingvo Haskell jam permesas literaturan programadon je fonta kodumnivelo: komentoj kaj programaj instrukcioj povas esti miksitaj laŭ deziro.  

## Programaro 
* WEB (la originalo) 
* Noweb 
* CWEB de Marc van Leeuwen 
* funeloweb (ne bazita sur WEB / CWEB) 
* fweb (pluevoluigo de CWEB) 
* LEO, "Literatura Redaktilo kun Skizoj" 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* (angla) Literatura programado

Kategorio:Programadaj paradigmoj
96206 Eschenberg

'*96206 *Eschenberg''''' estas  malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Observatorio Eschenberg, fondita en 1979 proksime de Vinterturo en Svislando, kiu altiras po 3000 vizitantojn ĉiuj jaroj. De 1998, la publika observatorio entreprenis sciencajn taskojn, ĉefe observojn de asteroidoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Francis Cotes

eta|maldekstra|Francis Cotes R.A. *Portreto de Stephen Fox-Strangways, 1a Grafo de Ilchester*.
**Francis COTES** RAA (20a de majo 1726 – 16a de julio 1770) estis angla pentristo, nome unu el la pioniroj de angla pentrarto per paŝtelo, kaj fonda membro de la Reĝa Akademio de Artoj en 1768.

## Vivo kaj verko 
eta|maldekstre|Francis Cotes, *La juna kriketisto*, 1768.

Li naskiĝis en Londono, plej aĝa filo de Robert Cotes, apotekisto (ankaŭ pli juna frato de Francis nome Samuel Cotes (1734–1818) estis artisto, specializita en miniaturoj). Cotes trejniĝis ĉe la portretisto George Knapton (1698–1778) antaŭ instali sian propran negocon en la instalaĵoj de sia patro en la strato de Londono nome Cork Street — lernante, hazarde, multe pri kemio por informiĝi pri la farado de paŝtelo.

Admiranto de la paŝtelaj desegnoj de Rosalba Carriera, Cotes koncentriĝis al verkoj per paŝtelo kaj krajono (kelkaj el kiuj iĝis bone konataj kiel gravuraĵoj). Portinte krajonon al ties limo kiel rimedo — kvankam neniam abandonante ĝin entute — Cotes turniĝis al olepentrarto kiel rimedo disvolvi sian stilon por grand-skalaj verkoj. En liaj plej sukcesaj pentraĵoj, partikulare tiuj de la komenco de la 1760-aj jaroj, la olefarbo estas fajne aplikita, imite al lia paŝtela tekniko, kaj trempita per ĉarmaj, invitaj komparoj al verkoj de Allan Ramsay (1713–1784) kaj de Siro Joshua Reynolds. Ili havas klarecon kaj varmon kaj posedas rimarkindan atenton al vestaĵaro. En 1763, li aĉetis domegon (poste okupita de George Romney en Cavendish Square. Li pentris ekzemple *The Young Cricketer* (La juna kriketisto, 1768).

Post 1746 la vestoj en liaj pentraĵoj estis plenumitaj ĉefe fare de la specialista vestopentristo Peter Toms.

Unu el la plej enmodaj portretpentristoj siatempe, Cotes helpis fondi la Societon de Artistoj de Granda Britio kaj iĝis ties direktoro en 1765. Pinte de sia kariero, Cotes estis invitita iĝi unu el la unuaj membroj de la Reĝa Akademio de Artoj, sed li mortis ĝuste nur du jarojn poste, estante nur 44-jaraĝa, en Richmond.

Li instruis paŝtelteknikojn al John Russell, kiu priskribis la teknikojn de Cotes en sia libro *The Elements of Painting with Crayon*.

## Notoj 
* Neil Jeffares. *Francis Cotes* (Dictionary of pastellists before 1800, reta eldono)

## Eksteraj ligiloj 
* Francis Cotes rete (Artcyclopedia)

Kategorio:Anglaj pentristoj
Kategorio:Londonanoj
Kategorio:Anglaj portretistoj
Ivanhoé Rodrigues Baracho

**IVANHOÉ Rodrigues BARACHO** (Areia-Paraibo, la  - Campinas, la ) estis brazila biologo kaj aktivulo por Esperanto.

Diplomita en 1955 pri Agronomio ĉe *Escola de Agronomia do Nordeste* en la naskurbo, en 1967 li ekinstruis en la Universitato de Braziljo (UnB). En la sekva jaro li magistriĝis ĉe Universitato de San-Paŭlio (USP) per studo pri la multobliĝo de *Aspergillus nidulans (Eidam) Winter*, sub la orientigo de João Lúcio de Azevedo. En 1969 li doktoriĝis ĉe la Universitato de Campinas (Unicamp) per disertacio pri la sekseco en tiu sama estaĵo *Aspergillus nidulans*.

En 1970 li transloĝiĝis al Campinas por fariĝi profesoro en la Instituto pri Biologio de Unicamp. En 1978 li tie iniciatis esperantistan grupon, kiu funkciis ĉe la universitata Departemento pri Genetiko por instruado de la lingvo. Li poste komisiis kaj superrigardis siajn studentojn okazigi kursojn en aliaj institutoj, kiel tiu pri Fiziko. En 1987 li aperigis la malgrandan sciencan revuon *Hodiaŭa Genetiko*, kun artikoloj pri Simbola Biologio, Genetiko k.s.

Post la emeritiĝo en 1995, li plu dediĉis sin al la publikigo de libroj pri la origino de la vivo, pri Simbola Biologio, pri Genetiko kaj pri demonstrado de la Lasta teoremo de Fermat, ĝis sia forpaso en 2019.

Kategorio:Brazilaj sciencistoj
Kategorio:Brazilaj biologoj
Kategorio:Brazilaj esperantistoj
Silang

**Silang** -  - estas triaklasa universitata urbego en Filipinoj, en regiono CALABARZON, en provinco Kavito. La loknomo devenis de la tagaloga vorto silanganano kun la signifo "orienta", ĉar la urbeto kuŝis ĉe la orienta parto de Kavito.
eta|maldekstre|

## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015)
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodoj: 4118
* telefonkodo: +63 (0)46
* Supermara alteco: m
* Areo: 209,43&nbsp;km²

## Geografio 
Silang kuŝas sur la marborda ebenaĵo https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=14.20965804625135%2C120.98895625000003&z=11. Dasmariñas troviĝas 12, laŭjure provinca ĉefurbo Imuso 23, ĉefurbo Manilo 40, Kezonurbo 53 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
La areo de tiu ĉi loko dum la hispana periodo estis pli granda, antaŭ la 20-a jarcento ĝia areo reduktiĝis al la nuna grandeco, ĉar kelkaj eksteraj partoj sendependiĝis.

## Ekonomio 
Silang estas agrikultura loko. La primaraj kultivaĵoj estas kokosoj, kafoj, maizoj, bananoj, ananasoj, mangoj kaj avokadoj. Fekundaj grundoj kaj abundaj akvofontoj faras Silang taŭga por produktadoj de ekzotikaĵoj. La agrikulturo tiris la prilaboran industrion kaj komercon.

## Eklezioj kaj eduko 
Vasta plimulto en Silang vivas romkatolikoj plejparte, dum protestantismo estas la dua plej granda religio. Ekzistas ankaŭ mormonoj kaj islamanoj. En la urbego funkcias eklezia kaj ŝtata universitato, polica akademio, kolegio kaj instituto.

## Trafiko 
Silang havas trairan ĉefvojon el Manilo, krome estas provincaj flankovojoj. La urbego estas atingebla per aŭtobusoj.

## Klimato 
La klimato de Silang estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1094&nbsp;mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro estas la pluva sezono kun oftaj pluvoj. La averaĝa jara temperaturo varias inter 20-, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
eta|

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* monumentoj

## Famaj nomportantoj 
* *María Josefa Gabriela Cariño Silang*, filipina revoluciulino

## Fontoj 
* WikiTrans

Silang,Cavitejf0100 01.JPG|Urbocentro
Gen. Vito Belarmino Monument (Silang, Cavite) - 4.jpg|Monumento
General Jose Ignacio Paua.JPG|Monumento
SilangCavitejf0048 05.JPG|Preĝejo
Silangjf9907 01.JPG|Universitato

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Saint-Pierre-d'Albigny

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes''), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de  en la komunumo vivis .

## Partneraj urboj 
Inter la partneraj urboj de  estas
* 25ra Kernen (Germanio) (de 1972)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Savoie
* Saint-Pierre-d'Albigny (stacidomo)

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj


Kategorio:Komunumoj de Savoie
Saint-Pierre-d'Entremont

La nomo '''Saint-Pierre-d'Entremont''' povas rilati al la sekvaj komunumoj de Francio:
* Saint-Pierre-d'Entremont (Isère) en la departemento Isère,
* Saint-Pierre-d'Entremont (Orne) en la departemento Orne kaj
* Saint-Pierre-d'Entremont (Savoie) en la departemento Savojo.

## Vidu ankaŭ 
* *Saint-Pierre* (apartigilo), Sankta Petro en la franca
Kilajacoj

alternative=Quillaja saponaria - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-119.jpg|eta|429x429ra|Quillaja saponaria - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-119
La **kilajacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo fabaloj (*Fabales*). Ĝi enhavas ununuran genron (kilajo) kaj 2 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Fabales* Bromhead - fabaloj
****Quillajaceae* D.Don - **kilajacoj**
*****Quillaja* Molina - kilajo
******Quillaja saponaria* - kilajoarbo

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Komunista Partio de Portugalio

[eta|200px|dekstra|[Álvaro Cunhal estas la plej fama membro de la KPP, kaj estis ĝenerala sekretario de la partio dum 31 jaroj.]]
La **Komunista Partio de Portugalio** (**KPP**), ( (**PCP**), estas unu de la ĉefaj politikaj partioj de Portugalio, fondita en 1921 kiel portugala frakcio de la Tria Internacio, kaj aktuale unu el la proporcie ĉefaj komunistaj partioj de Eŭropo.

La KPP ludis tre gravan rolon en la opozicio al la reĝimo faŝisma de António de Oliveira Salazar, kaj estis akre subpremita dum la 48 jaroj de supervivado eksterleĝe. Estinte unu el la partioj plej influaj post la Revolucio de la Diantoj, ĉefe inter la laborista klaso, malpliigis sian influforton post la falo de la Sovetunio kaj de la nomita Orienta Bloko en 1991. Tamen, ĝi plutenas forton kaj popularecon en ampleksaj sektoroj de la portugala socio, kiel en la ruraj areoj de Alentejo, Ribatejo kaj en industriaj zonoj de Lisbono kaj Setúbal. Krome, ĝi konservas grandan influon super la ĉefa sindikataro de la lando, nome la *Confederação Geral dos Trabalhadores Portugueses — Intersindical Nacional* (CGTP).

La KPP publikigas la ĉiusemajnan *Avante!*, fondita en 1931, kaj la dumonatan revuon *O Militante*.

## Eksteraj ligiloj 
* Prelego de Roger Prieto en Jutubo dum SAT-kongreso pri la Portugala Komunista Partio

Kategorio:Politikaj partioj de Portugalio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1921
Kategorio:Komunismaj partioj en Eŭropo
Penda Mbow

**Penda MBOW** (naskiĝis la 4-an de januaro aŭ la  en Senegalo) estas historiisto, aktivulo, kaj senegala politikisto.

Ministro de Kulturo de Senegalo dum pluraj monatoj en 2001, ŝi estas profesoro en Universitato Cheikh Anta Diop en Dakaro kaj prezidanto de la Movado de Civitanoj (france: *Mouvement-citoien*). En 1986 ŝi akiris doktorecon en Mezepoka Historio ĉe la Universitato de Provenco en Francio, per disertacio titolita «L'aristocratie militaire mameluke d'après le cadastre d'Ibn al-Ji'an: éléments de comparaison avec la France». Ŝia akademia esplorado temigas afrikan intelektan historion kaj islamajn seksajn studojn.

## Premioj kaj distingoj 
* Fulbright Stipendio, Miĉigana Ŝtata Universitato.
* Premio Rockefeller Foundation, por esplorado ĉe la Centro Bellagio en Italio.
* Kavaliro de la Franca Legio de Honoro, 2003.
* Commandeur de l'Ordre National du Mérite, Francio, 1999.
* Honora doktoro ĉe la Universitato de Upsalo en januaro, 2005.
* Premio pri paco Johano Paŭlo II, 2011.

## Referencoj 
## Literaturo 
* (angle) Lydia Polgreen, "At Africa's Crumbling Colleges, No Room for Students (Ĉe Crumbling Colleges, No Room de Afriko por Studentoj)", The New York Times , 26 MAI 2007 (la situacio ĉe l'UCAD)
* (france) Fabrice Hervieu-Wane, "Penda Mbow. Femme d'utilité publique", dans ''Dakar l'insoumise'', Éditions Autrement, Paris, 2008, p.&nbsp;94-99
* (france) Penda Mbow, editor. "Hommes et femmes entre spheres publique et privee."Codesria, 2005 ISBN 978-2-86978-141-2

## Vidu ankaŭ 
* Rose Dieng-Kuntz
* Safiatau Thiam

Kategorio:Senegalanoj
Kategorio:Senegalaj ministroj
Kategorio:Senegalaj politikistoj
Poligalacoj

La **poligalacoj**.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (21 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Fabales* Bromhead - fabaloj
****Polygalaceae* Hoffmanns. & Link - poligalacoj
*****Acanthocladus* Klotzsch ex Hassk. - akantoklado
*****Ancylotropis* B. Eriksen - ancilotropido
*****Asemeia* Raf. - asemeio**
*****Atroxima* Stapf - atroksimo
*****Badiera* DC. - badiero*
*****Balgoya* Morat & Meijden - balgojo
*****Barnhartia* Gleason - barnhartio
*****Bredemeyera* Willd. - bredemejero
*****Carpolobia* G. Don - karpolobio
*****Comesperma* Labill. - komespermo
*****Diclidanthera* Mart. - diklidantero
*****Epirixanthes* Blume - epiriksanto
*****Eriandra* P. Royen & Steenis - eriandro
*****Hebecarpa* (Chodat) J.R. Abbott - hebekarpo
*****Heterosamara* Kuntze - heterosamaro
*****Monnina* Ruiz & Pav. - monino
*****Moutabea* Aubl. - mutabeo
*****Mundtia* (Goldblatt & J.C. Manning) W. Harvey in W. Harvey & O. Sonder - muntio**
*****Muraltia* DC. - muraltio
*****Nylandtia* Dumort. - nilantio
*****Pilostaxis* Raf. - pilostakso
*****Polygala* L. - poligalo
*****Polygaloides* Haller - poligaloido
*****Pteromonnina* B. Eriksen - pteromonino
*****Rhinotropis* (S.F. Blake) J.R. Abbott - rinotropido
*****Salomonia* Lour. - salomonio
*****Securidaca* L. - sekuridako
*****Triclisperma* Raf. - triklispermo
*****Xanthophyllum* Roxb. - ksantofilumo

:*genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn.
:**genro akceptita en WFO sed ne en TPL. Tamen laŭ WFO, estas neniu akceptita specio en ĝi.

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
96217 Gronchi

'*96217 *Gronchi'''* estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 2:7 kun la Tero, malkovrita la  de la italaj astronomoj Andrea Boattini kaj Vittorio Goretti elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar apud Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan profesoron pri matematika fiziko *Giovanni-Federico Gronchi'', kiu faras esplorojn en la Universitato de Pizo pri ĉiela mekaniko, centjara evoluo kaj propraj elementoj de , la determino de la reciproka geometrio de  kaj la koliziaj neordinaraĵoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Andrea Boattini
Kategorio:Malkovrita de Vittorio Goretti
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Safiatau Thiam

**Safiatou THIAM** (naskiĝis la  en Senegalo) estas kuracisto de publika sano en Senegalo, specialisto en aidoso, kaj iama Sanministro kaj Malsano-preventado en la registaro de Cheikh Hadjibou Soumaré.

## Biografio 
Post akirado de ŝia doktoreco en Publika Sano 1995 en la Universitato Cheikh Anta Diop en Dakaro, per disertacio titolita «Le Sida en milieu chirurgical: Connaissances, attitudes et pratiques», ŝi kompletigis M.S. gradon ĉe la Instituto de Tropika Medicino de Antverpeno en 1997. Ŝi ankaŭ kompletigis multajn specialistodiplomojn en Dakaro kaj en Francio, same kiel Majstro en *Santé-publique et pagas en développement* ĉe la Universitato de Pierre kaj Marie Curie (Parizo VI) en 2001. En 2007 ŝi estis rekrutita kiel kunordiganto de la Komuna Unuiĝinta Nacia Programo pri aidoso en Senegalo. La 13-an de septembro 2007, Safiatou Thiam estis nomita Ministro pri Sano kaj Antaŭzorgo. Ŝi sukcedis Abdou Fall kaj Thérèse Coumba Diop sukcedis ŝin en majo 2009.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rose Dieng-Kuntz
* Penda Mbow

## Eksteraj ligiloj 
* Safietau Thiam: « Les populations pourront accéder gratuitement aux soins médicaux au Sénégal… ». Alirita: 21 majo 2020

Kategorio:Senegalanoj
Kategorio:Senegalaj ministroj
Kategorio:Senegalaj politikistoj
Sergio Pagano

**Sergio PAGANO** (6a de novembro 1948 en Ĝenovo) estas romkatolika episkopo kaj la Prefekto de la Sekreta vatikana arĥivo.

Pagano iĝis membro de la Kongregacio de Barnabitoj en 1966. Li kompletigis studojn en filozofio kaj en teologio en Romo, kie li pastriĝis la 28an de majo 1977.

La 18an de oktobro 2007, li estis nomumita Scienca Direktoro de la Historiaj Arkivoj de la Arkidiocezo de Lucca el 2007 ĝis 2012. Li estis nomumita Titulara episkopo de la teoria diocezo Celene la 4an de aŭgusto 2007, kaj konsekrita de la papo Benedikto la 16-a la 29an de septembro 2007. Decembre 2007 li estis nomumita Membro de la Pontifika Komisiono por la Kultura Heredo de la Eklezio.

## Notoj 
Kategorio:Romkatolikaj episkopoj
Kategorio:Italaj religiuloj