open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Funebra sarotruro

La **Funebra sarotruro** aŭ **Malhela sarotruro** (*Sarothrura lugens*) estas specio de birdoj de la familio *Sarothruridae*, enmetita foje ankaŭ en *Rallidae*. La latina specifa epiteto *lugens* (funebra) aludas al fakto ke temas pri specio pli malhela ol aliaj samgenraj, ĉar mankas al ĝi la ruĝecbrunaj brustaj areoj kaj havas nur ruĝecbruna kapo kiu kontrastas kun nigraj brusto, dorso kaj flugiloj markitaj per blankecaj fajnaj strioj. La tre mallonga vosto estas pli nigra.

Ĝi havas tre disajn izolajn teritoriojn tra diversaj sudcentraj afrikaj landoj: Angolo, Kameruno, Gabono, Malavio, Demokratia Respubliko Kongo, Ruando, Tanzanio, kaj Zambio.

Ĝi estas malgranda ralo de malsekejoj, tre timida, kaj ĝenerale rara birdo. La masklo havas ruĝecbrunan kapon, blankan gorĝon, kaj nigran korpon kun blankaj strioj. Inoj estas malhelbrunaj kun makuletoj malsupre. La specio troviĝas ĉe subkreskaĵaro de malsekaj herbejoj kaj marĉoj, foje ĉe arbaraj maldensejoj kaj bordoj. La alvoko estas longa serio de basaj ululoj kiuj lante rapidiĝas. Maskloj distingeblas aparte disde aliaj masklaj sarotruoj pro siaj blankaj gorĝoj. Inoj estas tre similaj al tiuj de aliaj specioj, sed pli malhelaj kun pli grandaj makuloj en malsupraj partoj.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Hliňánky

**Hliňánky** estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 3,5 km sudokcidente de Struhařov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hliňánky situas en katastra teritorio **Skalice u Benešova** kun areo 3,79&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Hliňánky, asfaltka.jpg|Asfalta vojo
Hliňánky, domy II.jpg|Domoj

Kategorio:Struhařov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Jezero (Struhařov)

**Jezero** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km nordoriente de Struhařov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Jezero** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,63&nbsp;km². En la katastra teritorio Jezero situas ankaŭ Věřice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1356.

En la jaroj 1869–1921 apartenis al la vilaĝo ankaŭ Okrouhlice.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Jezero, jednosměrka (01).jpg|Vilaĝo Jezero
Jezero, kaple.jpg|Kapelo
Havras I-10-2021-jezero.jpg|Lago ĉe Jezero

Kategorio:Struhařov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Jezero

**Jezero** povas esti nomo de:

;geografia loko
* Jezero (Struhařov) – parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov
* Jezero (Lhota) – lago nomata ankaŭ Lhota en distrikto Prago-oriento
* Jezero (naturmemorindaĵo) – naturmemorindaĵo en distrikto Hodonín 
* Jezero (naturrezervejo) – naturrezervejo en distrikto Příbram
* Jezera – parto de municipo Pozořice, antaŭe memstara municipo
* Jezero (Bosnio kaj Hercegovino) – urbo en Bosnio kaj Hercegovino
* Jezero (kratero) – impakta kratero sur surfaco de Marso plenigita parte riverdelto
Kalvinana preĝejo (Szentmártonkáta)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala historia monumento en grandvilaĝo Szentmártonkáta (Hungario).

## Historio 
La loĝantoj de la vilaĝo akceptis la kalvinismon en la 16-a jarcento, samtempe ili uzis la katolikan kirkon. Dum periodo de la turka regado (1541-1686) la vilaĝo havis pastron kontinue. Dum la posta kontraŭreformacio la ŝtato forigis la pastron en 1693 kaj reakiris la didomon en 1718, poste la loĝantoj eklezie apartenis al Pánd. La diservoj okazis en privata loĝejo. Preĝdomo konstruiĝis kun reĝa permeso en la jaroj 1784 kaj 1785, la turo estis alkonstruita en la jaroj 1822 kaj 1823. La orgeno estis kreita en 1852, tiutempe ankaŭ la sonoriloj. En la 1930-aj jaroj la preĝejo plene estis renovigita. Ekde 1966 ĉiutage sonas muziko fare de la sonoriloj.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas, meze malsupre antaŭ la enirejo estas portiko. La navo havas ambaŭflanke po du fenestrojn. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto 

## Aŭdu, vidu ankaŭ 
* sonorado

Szentmartonkáta
Svatý Jan (Struhařov)

**Svatý Jan** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 4 km oriente de Struhařov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Svatý Jan situas en katastra teritorio **Býkovice u Bořeňovic** kun areo 2,74&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1844.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Struhařov, Svatý Jan, common 2.jpg| Vilaĝplaco
 Struhařov, Svatý Jan, crucifix.jpg| Kruco ĉe kapelo
 Struhařov, Svatý Jan, house No 3.jpg| Riparita bieno
 Struhařov, Svatý Jan, local street.jpg|Svatý Jan

Kategorio:Struhařov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Bražná

**Bražná** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Svatý Jan en distrikto Příbram. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

**Bražná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1341.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka
* Statuo de Virgulino Maria
* Gotika grenejo el komenco de la 15-a jarcento, restaĵo de mezepoka bieno

## Fotogalerio 

Bražná, usedlost čp.10.jpg|Bieno en Bražná
Bražná, sýpka u čp.6.jpg|Grenejo en Bražná

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Svatý Jan
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Corinne Allal

**Corinne ALLAL** (; naskita la 15-an de marto 1955 en Tunizo, Tunizio - la 12-an de decembro 2024, en Tel-Avivo, Israelo) estis israela rokmuzikisto kaj muzikproduktisto.

## Vivo 
Ŝi enmigris al Israelo en la aĝo de 8. Dum ŝia militservo, ŝi ludis en diversaj israelaj armeogrupoj ( *lehakot cvajiot* ), inkluzive de Jehudit Ravitz . En la 1970-aj jaroj ŝi prezentis ĉefe kiel gitaristo. Ŝi publikigis sian unuan albumon en 1984. La albumoj "Antarktika" (1989), "Sfat imi" (Mia gepatra lingvo, 1990) kaj "Zan nadir" (Rara kulturvario, 1992), kiu estis produktita fare de Jehudit Ravitz, havis komercan sukceson en Israelo .

En 2003 al ŝi estis premiita de la landa Societo de Aŭtoroj, Komponistoj kaj Muzikaj Eldonistoj (AKUM). Kvankam Allal estas konsiderata maldekstrema kaj estas malkaŝe lesba, ŝia muziko, kaj precipe la kanto *Ejn li eretz aĥeret* (*mi ne havas alian landon*, de Ehud Manor), estas tre populara inter ĉiuj israelanoj .

## Referencoj 
Kategorio:Israelaj komponistoj
Kategorio:Israelaj kantistoj
Kategorio:Israelaj rokkantistoj
Kategorio:Israelaj rokmuzikistoj
György Koppány (meteologo)

**György Koppány** [djordj koAnj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Koppány György,** estis hungara meteologo, altlerneja instruisto.

György Koppány naskiĝis  en Bajmok (Jugoslavio), li mortis  en Szeged (Hungario).
 
## Biografio 
György Koppány apartenis al la hungara minoritato en la iama Jugoszlavio, sed la plena familio translokiĝis al Felsőnána, tial li maturiĝis jam en gimnazio en Bonyhád en 1952. Li akiris meteologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1956, poste inter 1956–1986 li laboris en la tutlanda meteologia instituto, ekde 1971 kun signifaj postenoj. En la Scienca Universitato Attila József li estis docento (1984–1986), poste profesoro kaj katedrestro ĝis la pensiuliĝo en 1998. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1963, li kandidatiĝis (CSc) en 1970, li doktoriĝis en 1985 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1962, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1963-1968. Li ricevis 3 premiojn inter 1987-2012.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A légnyomás 24 órás erős változása a Sziklás-hegység és Nyugat-Szibéria közötti területen.* (disertaĵo, 1963)
* *A csapadék és a hőmérséklet középtávú előrejelzésének lehetőségei Magyarországon.*  (disertaĵo, 1969)
* *Az időjárás-előrejelzések verifikációjának módszerei.* (1975)
* *Távprognosztika.* (studenta lernolibro, 1978)
* *Az időjárás hosszabbtartamú előrejelezhetősége.* (disertaĵo, 1983)
* *A nagy földrajzi szélrendszerek: a passzátok és a monszunok.* (1997)
* *Ha tényleg bekövetkezne a globális melegedés…* (2005)
* *Kérdőjelek klímaügyben.* (2011)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* akademia paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj meteologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Jugoslavaj hungaroj
Teodoro de Cireno

**Teodoro de Cireno** estis greka matematikisto, filozofo el la Cirena Skolo. Li estis lernanto de Protagoro kaj instruisto de la matematikisto Teeteto (417 a. K. - 369 a. K.) kaj de Platono mem. Plejparto de sia vivo li loĝis en Ateno kie li tenis daŭrajn kontaktojn kun Platono kaj Sokrato, traktante pri filozofio, astronomio, matematiko, muziko kaj praktike pri ĉiuj edukaj demandoj. Platono verkis la dialogon Teaiteto, kiu estis disĉiplo de Teodoro.

eta|maldekstre|300px|La Spiralo de Teodoro, ankaŭ konata kiel "Heliko de Pitagoro", estas figuro kiu permesas konstrui la kvadratajn radikojn de neraciaj nombroj.
## Biografio
Teodoro naskiĝis en la nordafrika kolonio de Kireno, kaj ŝajne instruis kaj tie kaj en Ateno. Li plendis pri maljunaĝo en la dialogo "Teeteto", la drameca dato de 399 a.K. de kiu indikas ke lia periodo de florado okazis en la mezo de la 5-a jarcento. La teksto ankaŭ asocias lin kun la sofisto Protagoro, kun kiu li asertas esti studinta antaŭ ol turni sin al geometrio. Dubinda tradicio ripetita inter antikvaj biografoj kiel Diogeno Laertio diris ke Platono pli malfrue studis kun li en Cireno, Libio. Tiu eminenta matematikisto Teodoro estis, kune kun Alkibiado kaj multaj aliaj kunuloj de Sokrato (multaj el kiuj estus asociitaj kun la Tridek Tiranoj), akuzitaj je distribuado de la misteroj ĉe bankedo, laŭ Plutarko, kiu ankaŭ estis sacerdoto en la templo ĉe Delfo.

## Vidu ankaŭ
* Hipaso (527 a. K. - 441 a. K.)
* Sinezio el Kireno (370-413)
* Hieronymus Georg Zeuthen (1839-1920) dana matematikisto

## Referencoj 
465  a. K.
398 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.

Kategorio:Grekaj matematikistoj
Kategorio:Grekaj filozofoj
Makula sarotruro

La **Makula sarotruro** (*Sarothrura pulchra*, de kio ankaŭ Bela sarotruro) estas specio de birdoj de la familio *Sarothruridae*, enmetita foje ankaŭ en *Rallidae*. La latina specifa epiteto *pulchra* signifas "belan", sed tio aludas al rimarkinda kontrasto inter tre ruĝecbrunaj kapo, kolo, brusto kaj mallonga vosto kun nigra dorso kaj flugiloj tre markitaj per "belaj" blankaj makuletoj.

Ĝi havas ampleksan teritorion tra afrikaj tropikaj pluvarbaroj. Fakte ĝi troviĝas en Angolo, Benino, Burundo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Respubliko Kongo, Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo Bisaŭa, Kenjo, Liberio, Niĝerio, Ruando, Senegalo, Sieraleono, Sudano, Tanzanio, Togo, Ugando, kaj Zambio.

## Ekologio 
Tiu specio ne estas migranta, sed kelkaj populacioj plenumas surlokajn movojn en habitatoj ĉu damaĝitaj ĉu tro sekaj. Oni konas malmulte pri la reproduktado, sed plej el zonoj la specio reproduktiĝas dum la pluvsezono La specio manĝas dum taglumaj horoj, kaj ili plej aktivas frumatene kaj malfruvespere.

## Dieto 
Ili manĝas ĉefe senvertebrulojn kiel insektoj (formikoj, skaraboj, Hemiptera, muŝoj kaj malgrandaj tineoj), larvoj de akvaj kaj surteraj insektoj, tervermoj, nematodoj, malgrandaj hirudoj, malgrandaj gastropodoj, miriapodoj kaj araneoj, foje eĉ malgrandajn ranojn kaj vegetaĵojn.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Muzeo Hecht

La **Reuben kaj Edith Hecht Muzeo** () estas arkeologia kaj arthistoria muzeo ĉe la Universitato de Ĥajfo, Israelo . 

## Priskribo 
La Muzeo Hecht estis fondita en 1984 fare de Reuben Hecht, israela entreprenisto kaj kunfondinto de la Universitato de Ĥajfo. La arkeologia sekcio de la muzeo montras trovaĵojn de la Kanaanida periodo ĝis la fino de la Orientromia imperio. La kolektoj ĉefe enhavas materialan kulturon de la historia geografia regiono de Israelo en la tempo de la antikva Proksima Oriento. Hecht kredis ke arkeologio povus esti uzita por establi ligojn inter la juda popolo kaj Eretz Israelo . 

## Kolekto 
### Arkeologio 
La kolektobjektoj montras la historion de Israelo en kronologia sinsekvo . Ekspoziciitaj inkluzivas: Moneroj, peziloj, semidaj fokoj, juvelaĵoj, artefaktoj de la Templa Monto elfosadoj, fenica metalprilaborado, lignoprilaboro, ŝtonaj vazoj, vitroarto, kaj mozaikoj. La muzeo enhavas ankaŭ la konservitajn restaĵojn de komerca ŝipo el la 5-a jarcento a.K. kiu estis trovita ĉe Maʿagan Micha'el.

### Arto 
La artaĵkolekto de la muzeo inkludas pentraĵojn de la Skolo de Barbizon, Impresionismo, Postimpresionismo, same kiel judan arton de la mez-19-a jarcento ĝis la frua 20-a jarcento. La muzeo montras pentraĵojn de Jean-Baptiste-Camille Corot, Édouard Manet, Claude Monet, Camille Pissarro, Vincent van Gogh , Amedeo Modigliani kaj Max Liebermann.

## Galerio 

Dosiero:Anthropoid Coffin from Deir al-Balah – Late Bronze Age - Hecht Museum - Haifa – Israel 1.JPG|Malfrue bronzepoka homforma (anthropoid) ĉerko de Deir al-Balah
Dosiero:Hecht_Museum,_Israel_–_figurines_010.JPG|Fekundeca idolo, Israelo
Dosiero:Hecht_090710_Maagan_Michael_Boat_2.jpg|Ŝipo Maʿagan Micha'el, 5-a jarcento a.K 
Dosiero:Hippo_tusk_makeup.jpg|Egipta kosmetika skatolo
Dosiero:Astela_from_Tel_Beit_Mirsim.jpg|Steleo de Tell Beit Mirsim
Dosiero:Art.JPG|Pentrarta kolekto en la Muzeo Hecht 
Dosiero:Modigliani, Amedeo - Maude Abrantes.jpg|Amedeo Modigliani, 1907, Portreto de Maude Abrantes, oleo sur kanvaso, 81 x 54 cm.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Muzeo Hecht
* Universitato de Ĥajfo

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Israelo
Kategorio:Ĥajfo
Myslíč

**Myslíč** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2,5 km okcidente de Struhařov. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Benešov u Prahy – Trhový Štěpánov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Myslíč** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,66&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1440. La 4-an de aprilo 1945 ĉi tie estis atakita persona trajno fare de usonaj ĉasaviadistoj.

En la jaroj 1869–1950 apartenis al la vilaĝo Pomněnice.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Radíkovice
* Boušice

## Pluaj fotoj 

Myslíč, hlavní cesta.jpg|Myslíč
Myslíč, obec od západu.jpg|Myslíč de okcidento

## Referencoj
Kategorio:Struhařov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Richard Böhm

**Richard BÖHM** (1a de Oktobro 1854 − 27a de Marto 1884) estis germana zoologo kaj esploristo. 

## Kariero
Li studis zoologion en la Friedrich-Schiller-Universitato en Jena kun la darvinisto Ernst Haeckel (1834–1919) kaj doktoriĝis en 1877. Lia disertacio temis pri Helgolandaj leptomedusoj. Li estis unu el la unuaj zoologoj kiuj esploris animalojn inter orientafrikaj stepoj kaj okcidentafrikaj arbaroj kaj malkovris nombrajn novajn speciojn de birdoj. Li mortis pro atako de malario.

### Specioj nomitaj laŭ Böhm 
Anton Reichenow (1847–1941) kaj Herman Schalow (1852–1925) dediĉis birdospeciojn al li.

**Merops boehmi* (Reichenow 1882) 
**Sarothrura boehmi* (Reichenow 1900) 
**Neafrapus boehmi* (Schalow 1882) 
**Muscicapa boehmi* (Reichenow 1884).

## Referencoj
Kategorio:Germanaj zoologoj
Linio Roca

La **Linio Roca** (, **LGR**) estas unu el la 7 ĉeurbaj fervojoj de la Metropolaj Fervojoj de Bonaero, funkciigata de la ŝtata kompanio Trenes Argentinos Operaciones ekde la .

centra|400ra|eta|Metropola fervoja reto de Granda Bonaero  -   -   -    -   -   -

centra|740ra|eta|Linio Roca

## Vidu ankaŭ 
* Trenes Argentinos Operaciones

## Eksteraj ligiloj 
* Trenes Argentinos Operaciones - Linio Roca ()
* infotrenes.ar - Trajno Roca

Kategorio:Fervojo en Argentino
Kategorio:Ŝpuro 1676 mm
Linio Belgrano Norte

La **Linio Belgrano Norte** () estas unu el la 7 ĉeurbaj fervojoj de la Metropolaj Fervojoj de Bonaero.

centra|400ra|eta|Metropola fervoja reto de Granda Bonaero  -   -   -    -   -   -

## Vidu ankaŭ 
* Ferrovías
* Linio Belgrano Sur

## Eksteraj ligiloj 
* Ferrovías

Kategorio:Fervojo en Argentino
Kategorio:Metra ŝpuro
Haga Akademio de Internacia Juro

La **Akademio de Internacia Juro** (), foje referita kiel la **Haga Akademio de Internacia Juro** (, ) estas instrua kaj esplora institucio pri internacia juro.

## Historio 
Ĝi estis fondita la 21-an de januaro 1914 pro iniciato de 12 famaj internaciaj advokatoj el eŭropaj landoj kaj kun financa subteno de la usona Carnegie Endowment for International Peace, sed ne komencis sian agadon ĝis naŭ jaroj poste pro la Unua Mondmilito. Ekde 1923 ĝi situas en la Palaco de Paco en Hago (Nederlando).

La Akademio sekvas la tradicion de "Paco per Juro", establita de la Hagaj Packonferencoj de 1899 kaj 1907.

Konforme al Art. 2 de la Ĉarto de la Akademio devus esti "centro por la studo de internacia juro (publika kaj privata) kaj rilataj sciencoj, kun la celo faciligi profundan kaj senpartian esploradon en aferoj rilataj al internaciaj juraj rilatoj." La laborlingvoj estas la franca kaj la angla . En 1925 , la Akademio de Internacia Juro komencis eldoni kursojn pri internacia juro instruitaj tie. Ĝis nun estis publikigitaj pli ol 65 volumoj de tiaj prelegkursoj.

La akademio estis nomita por la Nobel Paca Premio 34 fojoj de 1915 ĝis 1956  kaj ĝi estas parto de la Haga Akademia Koalicio.

En 1957, esplorcentro por internacia juro kaj internaciaj rilatoj estis kreita ene de la akademio.

En 1992 ĝi ricevis la Premion de Paco laŭnome de Félix Houphouët-Boigny.

## Bibliografio 
* René-Jean Dupuy: *Académie de droit international de La Haye: Livre jubilaire (1923–1973)*. A.W. Sijthoff, Leiden 1973.
* Robert Kolb: ''Les cours généraux de droit international public de l'Académie de La Haye*. Bruylant, Bruxelles, 2003.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Palaco de Paco

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Haga Akademio de Internacia Juro
* Asocio de Ĉeestantoj kaj Eks-studentoj de la Haga Akademio de Internacia Juro 
* *Recueil des cours'' (1923-1939) el La Haga Akademio de Internacia Juro en Gallica, la cifereca biblioteko de la BnF.
* La Eŭropa Instituto por Internacia Juro kaj Internaciaj Rilatoj

Kategorio:Universitatoj en Nederlando
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1914
Kategorio:Internacia juro
Lajos Ábrahám

**Lajos Ábrahám** [lajoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ábrahám Lajos,** estis hungara agronomo.

 naskiĝis  en Hódmezővásárhely, li mortis en novembro de 2003 en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1946, poste li akiris agronomian diplomon en agrarscienca universitato en 1950. Post la diplomo li laboris 2 jarojn en ŝtata bieno de Hortobágy (vilaĝo), poste li estis ministeria oficisto, entreprenestro, ĵurnalisto, urbestrarano. Inter 1957–1976 li laboris en pluraj institutoj, poste inter 1976–1986 li havis postenon en la agrikultura ministerio.  Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1961 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li okupiĝis precipe pri grundoj kaj sterkoj. Li edziĝis en 1953, lia edzino naskis gefilojn en 1954 kaj 1955.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Talajjavítás – könnyebb talajművelés.* (1958)
* *Kismennyiségű javítóanyagokkal végzett kísérletek tiszántúli szikes talajokon.* (disertaĵo, 1960)
* *A szikes talajok komplex javítási módszerei.* (1966)
* *Az istállótrágya-kezelés gépesítésének kérdései.* (1977)
* *A szervestrágyák kezelése és felhasználása.* (monografio, 1980)
* *A tarlóégetés hatása.* (kunaŭtoro, 1988).

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Býkovice (Struhařov)

**Býkovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 4 km oriente de Struhařov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Býkovice situas en katastra teritorio **Býkovice u Bořeňovic** kun areo 2,74&nbsp;km². En la katastra teritorio Býkovice u Bořeňovic situas ankaŭ Svatý Jan.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapeleto de sankta Johano Nepomuka kun sonorilo el la jaro 1776

## Pluaj fotoj 

 Struhařov, Býkovice, common.jpg| Vilaĝplaco
 Struhařov, Býkovice, main street.jpg | Ĉefa ŝoseo
 Struhařov, Býkovice, rest place.jpg| Ripozejo ĉe ludejo

Kategorio:Struhařov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Ferrovías

**Ferrovías** estas privata argentina firmao apartenanta al la ekonomia grupo EMEPA kies ĉefa agado estas fervoja administrado. Ĝi nuntempe funkciigas la koncesion de pasaĝerservo de la Linio Belgrano Norte. Krome, ĝis 2014 ĝi formis UGOFE, komunan entreprenon kun la koncesiulo Metrovías kaj la ŝtatparto de la Fervojo de Belgrano, kiuj kune funkciigis la pasaĝerservon de la linioj San Martín, Belgrano Sur kaj Roca. La , kaj per decido de la Ministro de la interno kaj Transportado, Florencio Randazzo, li dissolvis la "Unidad de Gestión Operativa Ferroviaria de Emergencia" (UGOFE) kaj la "Unidad de Gestión Operativa Mitre Sarmiento" (UGOMS), tiel pasante la respondecon al Ferrovías de la funkciado de la linioj Belgrano Sur kaj Roca, ambaŭ de la antaŭa UGOFE.

Krome, Ferrovías formis, en partnereco kun Nuevo Central Argentino, la firmaon Ferrocentral, kiu disponigas longdistancan pasaĝerservon al la urboj Rosario, Córdoba kaj Tucumán.

## Vidu ankaŭ 
* Linio Belgrano Norte

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Trajno Belgrano Norte

Kategorio:Fervojo en Argentino
Peter König

**Peter KÖNIG** (naskiĝinta la  en Zella-Mehlis) estas germana fervojisto kaj ilustristo. 

En 1962 la familio de König transloĝiĝis Erfurton. Ŝatokupon sian li realigis profesien laborante inter 1981 kaj 1986 kiel lokomotivestro ĉe la fervoja riparejo en Meiningen. De 1986 li deĵoris vagonarflegade en Aue, ironte poste al Zwickau.

Idolo de König estis la erfurtano Hans Köhler estanta lokomotivestro ankaŭ li kaj pentristo. De König mem estis publikigitaj multaj desegnoj kaj pentraĵoj en granda kvanto da fakperiodaĵoj kaj libroj. Poŝtkartojn, kalendarojn kaj librojn ornamas ne malmultaj el liaj pli ol 1.600 bildoj. Aferojn de li surmerkatigis eldonejo Rockstuhl je Bad Langensalza. 

Peter König estas kunedzina, havante du infanojn. 

## Verkoj 
* *Eisenbahn-Bilderalbum*. Bad Langensalza: Verlag Rockstuhl, 2001. ISBN 3-934748-32-5
* *Eisenbahn-Bilderbuch. Katalog 2005 der lieferbaren Bilder und Zeichnungen*. Bad Langensalza: Verlag Rockstuhl, 2004. ISBN 3-937135-63-4
* *Gemalte Eisenbahnzeitreise*. Bad Langensalza: Verlag Rockstuhl, 2006. ISBN 978-3-938997-02-4
* *Eisenbahn-Kalender 2012: Eisenbahnbilder – Erfurt in Thüringen*. Bad Langensalza: Verlag Rockstuhl, 2011. ISBN 978-3-86777-273-0
* *Eisenbahn-Kalender 2012: Eisenbahnbilder – Deutschland*. Bad Langensalza: Verlag Rockstuhl, 2011. ISBN 978-3-86777-274-7
* *Eisenbahn-Kalender 2013: Eisenbahnbilder – Deutschland*. Bad Langensalza: Verlag Rockstuhl, 2012. ISBN 978-3-86777-421-5
* *Eisenbahn-Bilder – Band 1 – Gemalte Impressionen aus Deutschland*. Bad Langensalza: Verlag Rockstuhl, 2010. ISBN 978-3-86777-181-8
* *Eisenbahn-Bilder – Band 2 – Gemalte Impressionen aus Deutschland*. Bad Langensalza: Verlag Rockstuhl, 2011. ISBN 978-3-86777-221-1
* *Eisenbahn-Bilder – Band 3 – Gemalte Impressionen aus Deutschland*. Bad Langensalza: Verlag Rockstuhl, 2011. ISBN 978-3-86777-330-0
* *Eisenbahn-Bilder – Band 4 – Gemalte Impressionen aus Deutschland*. Bad Langensalza: Verlag Rockstuhl, 2012. ISBN 978-3-86777-424-6

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj ilustristoj 
Kategorio:Fervojistoj 
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1959
Budkov (Struhařov)

**Budkov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2 km sudokcidente de Struhařov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Budkov situas en katastra teritorio **Skalice u Benešova** kun areo 3,79&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1788.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de Virgulino Maria el la jaro 1898

## Pluaj fotoj 

Budkov (Struhařov), pohled.jpg|Vido al Budkov vintre
Budkov (Struhařov), kaplička.jpg|Kapeleto
Budkov (Struhařov), dům.jpg|Domo ĉe vojo

Kategorio:Struhařov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Bořeňovice

**Bořeňovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2,5 km oriente de Struhařov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Bořeňovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,71&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Bořeňovice, kaple a hasičská zbrojnice.jpg|Bořeňovice
Bořeňovice.jpg|Bořeňovice
Borenovice - pred rokem 1932.jpg|Bořeňovice antaŭ la jaro 1932

Kategorio:Struhařov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Střížkov (Struhařov)

**Střížkov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2,5 km nordoriente de Struhařov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Střížkov situas en katastra teritorio **Střížkov u Bořeňovic** kun areo 0,71&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
Kastelo Střížkov kun mastrumaj konstruaĵoj (nealirebla, ruino). La kastelo forbrulis en la jaro 1907.

## Pluaj fotoj 

Střížkov (Struhařov), chalupy (002).JPG|Domoj
Střížkov (Struhařov), ruina domu.JPG|Ruino de domo
Střížkov (Struhařov), rybník a ruina domu.JPG|Fiŝlago kaj ruino de domo

Kategorio:Struhařov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Boehm-sarotruro

La **Boehm-sarotruro**, pli esperantigita kiel *Boema sarotruro* aŭ *Stribrusta sarotruro* (*Sarothrura boehmi*) estas specio de birdoj de la familio *Sarothruridae*, enmetita foje ankaŭ en *Rallidae*. La latina specifa epiteto *boehmi* omaĝas la germanan zoologon Richard Böhm kiu ekzemple priskribis la samgenran parencan funebran sarotruron.

Ĝi havas disajn izolajn teritoriojn en malsekaj herbejoj tra diversaj centraj afrikaj landoj: Angolo, Burundo, Kameruno, Gabono, Gvineo, Ekvatora Gvineo, Kenjo, Malavio, Niĝerio, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Ruando, Tanzanio, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo.

Iliaj nestoj estas konstruitaj el herbotigoj kaj folioj, surgrunde. 

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Eŭropa Instituto por Internacia Juro kaj Internaciaj Rilatoj

La **Eŭropa Instituto por Internacia Juro kaj Internaciaj Rilatoj** (, akronime **EIIR**, ) estas eŭropa pensfabriko bazita en Bruselo, Parizo, Stokholmo kaj Ĝenevo . Ĝi estas sendependa politika instituto kaj neprofitcela (NP) organizaĵo kiu reprezentas centron dediĉitan al studoj kaj esplorado pri internacia juro, internaciaj rilatoj, strategiaj temoj kaj socia vivo. La EIIR estas laboratorio por strategiaj studoj por kombini kaj laŭleĝajn kaj strategiajn studojn en la sama kadro. La instituto disponigas forumon en Eŭropo, ĉiujare aranĝante okazaĵojn, debatojn, kaj intertraktadojn .

## Superrigardo 
La Eŭropa Instituto por Internacia Juro kaj Internaciaj Rilatoj (EIIR) estas sendependa, internacia neprofitcela pensfabriko dediĉita al administrado de risko kaj konstruado de rezisteco por antaŭenigi pacon, sekurecon kaj daŭripovon. 
La Eŭropa Instituto por Internacia Juro kaj Internaciaj Rilatoj estis fondita en 2009 fare de Mahmoud Refaat en Parizo kaj ekde 2013 en Bruselo kaj Ĝenevo kiel pensfabriko kaj politika instituto. La Instituto estas administrita fare de membroj de estraroj konsistitaj el eks-politikistoj, ambasadoro kaj profesoroj pri politika scienco, internacia juro, internaciaj rilatoj, ekonomio, ktp.

La ĉefaj fokusoj de la EIIR estas internacia juro, internaciaj rilatoj, homaj rajtoj, internacia sekureco, internacia konflikto kaj armea ekvilibro .

## Amplekso 
La Eŭropa Instituto por Internacia Juro kaj Internaciaj Rilatoj (EIIR) dediĉas sin al administri riskon kaj konstrui rezistecon por antaŭenigi pacon, sekurecon kaj daŭripovon. per miksaĵo de politika esplorado, strategia analizo, eldonado kaj kunvenado. Kun kunlaborantaro de pli ol dudek landoj kaj larĝa gamo de akademiaj kampoj, EIIR havas oficejojn alfrontantajn ĉefsidejon de Eŭropa Unio en Bruselo kaj oficejojn en Parizo kaj Ĝenevo. 

La Eŭropa Instituto por Internacia Juro kaj Internaciaj Rilatoj realigas fizikajn agadojn en konfliktoj en diversaj partoj de la mondo por ĉesigi civilajn konfliktojn, militon kaj procesi militkrimulojn antaŭ internacia justeco. En la lastaj jaroj la laboro de la instituto koncentriĝis pri paco kaj evoluo en Mezoriento kaj Nordafriko regionoj, la evoluo de EU-Eksterlanda kaj Sekureca Politiko, Internacia Sekureco, ankaŭ - en pli malgranda gamo - pri specifaj temoj en la Latinameriko kaj Afriko . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2008
Kategorio:Internaciaj rilatoj
Rousínov (Kozmice)

**Rousínov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kozmice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1 km oriente de Kozmice kaj 10 km nordoriente de Benešov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 20 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Rousínov situas en katastra teritorio **Kozmice u Benešova** kun areo 7,96&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1554.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 File:Kozmice, Rousínov, south part.jpg| Suda parto kun sonorilejo
 File:Kozmice, Rousínov, side street.jpg| Flanka strato
 File:Kozmice, Rousínov, great pond.jpg| Granda iŝlago

Kategorio:Kozmice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Sembratec

**Sembratec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Petroupim en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km oriente de Petroupim. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 24 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Sembratec situas en katastra teritorio **Petroupim** kun areo 9,51&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1497.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Kácova Lhota

## Pluaj fotoj 

Sembratec.jpg|Sembratec
Petroupim, Sembratec, obec od západu.jpg|Vido al Sembratec

Kategorio:Petroupim
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Pecínov

Nomon **Pecínov** havas du setlejoj:

* Pecínov (Struhařov), parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov
* Pecínov (Nové Strašecí), parto de urbo Nové Strašecí en distrikto Rakovník
Antal Ács

**Antal Ács** [Aĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ács Antal,** estis hungara agronomo, plibonigisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kaposvár, li mortis  en Debrecen.

## Biografio 
 maturiĝis en Budapeŝto en 1934, inter 1936–1941 li laboris en bieno de Pusztataskony, poste ĝis 1946 li estis agronomia inspektoro en Budapeŝto, dum li akiris agronomian diplomon en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1946. Post la diplomo li estis plibonigisto 4 jarojn en bieno de Verseg, poste li estis institutestro 5 jarojn. Inter 1956-1964 li estis docento, poste profesoro ĝis 1980, eĉ li estis rektoro (1970–1977) en Agrikultura Universitato de Debrecen, dum li estis ankaŭ estro de la universitata bieno inter 1956–1979. Intertempe li doktoriĝis en Debrecen en 1958, li kandidatiĝis (CSc) en 1964, li doktoriĝis en 1987 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li plibonigis precipe pizojn kaj melonojn. Li ricevis premiojn inter 1955-1995.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nagyobb termésátlagok elérése megyénk viszonyai között.* (1954)
* *Nagyüzemi borsótermesztésünk korszerű kérdései.* (disertaĵo, 1958)
* *Mezőgazdasági munkaszervezés. 3.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1965)
* *A mezőgazdasági vállalatok irányítási rendszere, a vezetés szervezete és annak kialakítására ható tényezők vizsgálata.* (disertaĵo, 1975)
* *Biológiai és ökológiai tényezők hatása a borsó fenofázisaira, a zöld termés minőségére és termőképességére.* (disertaĵo, 1986).
* *A borsótermesztés biológiai, ökológiai és agrotechnikai tényezői.* (1998)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj plibonigistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Espaces d'Abraxas

La '''Espaces d'Abraxas''' estas ensemblo de konstruaĵoj en la distrikto Mont-d'Est de la pariza antaŭurbo Noisy-le-Grand en la departemento Seine-Saint-Denis en la regiono Francilio en Francio, kiu estis konstruita inter 1978 ĝis 1983. Ĝi estis planita de la hispana arkitekto Ricardo Bofill, kiu ankaŭ projektis la distrikton Antigone en Montpellier .

## Priskribo 
Bofill ne volis krei anonimajn loĝejojn, sed prefere "Versailles por la homoj" en kiu malsamaj klasoj povis renkontiĝi.  Tio klarigas la specialan arkitekturon de la postmoderna ensemblo, kiu estas orientita al interna korto. Estas tri konstruaĵoj: *le Théâtre*, ''l'Arc* (la arĉpordego) kaj *le Palacio*, kun *l'Arc* en la centro kaj tute enfermita fare de *le Théâtre* en la okcidento kaj *le Palacio* en la oriento. La plej alta el la tri konstruaĵoj (*le Palacio*) mezuras 64 metrojn kaj havas 18 etaĝojn. Kelkaj el la apartamentoj havas vidon de la Eiffel-Turo, kiu estas proksimume 20 kilometrojn for.  En totalo ekzistas proksimume 600 loĝejoj en la konstruaĵensemblo. Nur en la Palaco estas 440 apartamentoj, el kiuj du trionoj estas socia loĝejo. 

Tamen, la kostoj de bontenado de la konstruaĵo estis pli altaj ol origine taksita kaj la loĝeja kompanio devis deklari bankroton . En intervjuo kun Le monde en 2014, Bofill konsideras sian laboron sukcesa en tio ke li avancis la uzon de prefabrikitaj konstruelementoj en Francio. En la sama tempo, li ekkomprenas ke lia vizio de ŝanĝado de la urbo malsukcesis ĉar la loĝantargrupoj ne miksiĝis kiel li esperis . La manko de butikoj kaj la fakto, ke la ensemblo estas memstara, kaŭzis problemojn por multaj. La modelo de Bofill ne estis adoptita por la konstruado de aliaj urboj. Ili daŭre konstruis nur etaĝdomojn . 

La komplekso estis utiligita kiel fono en pluraj filmoj: en *Death to the Arbiter* (1983), en *Brazilo* (1985) kaj en *The Hunger Games - Mockingjay Part 2 *, same kiel en la televiaserio Arcadia 2023.

La konstrua ensemblo videblas ankaŭ en multaj muzikfilmetoj: en *Ouragan  *de Stéphanie von Monaco (1986), *en Fais le L*  de la repisto Leck (2012), en *Le Stress*  de la repisto JP. Manova, en *Break the Silence*  de Carbon Airways (2015), en *Fallait pas*  de Marwa Loud (2017), en *Different leagues* des Aŭstralia-gana repisto Manu Crooks (2018)  kaj en *Tu m'appelles  ''de Adel Tawil feat. Peachy (2019), kiu ankaŭ prezentas la Arcades du Lac de Montigny-le-Bretonneux, ankaŭ dezajnitan fare de Ricardo Bofill.

## Galerio 

Dosiero:Innerer_weg_bofill.jpg|Interna vojo al aliro
Dosiero:Bofill_gebäude.jpg|Altaj konstruaĵoj kun socia loĝejo

## Referencoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Francilio
Kategorio:Postmoderna arkitekturo
Kategorio:Seine-Saint-Denis
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Vatersa sarotruro

La **Vatersa sarotruro**, *Waters-sarotruro* aŭ *Fajnbeka sarotruro* (*Sarothrura watersi*) estas specio de birdoj de la familio *Sarothruridae*, enmetita foje ankaŭ en *Rallidae*. Ĝi estas endemia de Madagaskaro, dum ankaŭ la samgenra Insula sarotruro loĝas en Madagaskaro.

La Vatersa sarotruro loĝas en altaj teroj de la oriento de la insulo en tre foraj kaj disaj loĝlokoj. Ties naturaj habitatoj estas marĉoj kaj plugeblaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. 

La masklo havas ruĝecbrunajn kapon, kolon, bruston kaj ekdorson, dum ankaŭ la vosto estas ruĝecbruna, sed kun nigrecaj plumpintoj. La dorso kaj supraj flugiloj estas pli malhelbrunaj kun nigrecaj plumpintoj. La ventro estas malhelgrizeca. La ino estas pli senkolora, bruneca kun blankecaj malsupraj partoj kaj blankaj puntoj en dorso. Ambaŭ seksoj havas flavecajn gambojn.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Kategorio:Faŭno de Madagaskaro
Strisarotruro

La **Strisarotruro**, *Stri-sarotruro* aŭ *Strieca sarotruro* (*Sarothrura affinis*) estas specio de birdoj de la familio *Sarothruridae*, enmetita foje ankaŭ en *Rallidae*. Ĝi estas konata ankaŭ kiel Ruĝvosta sarotruo, kio indikas alian fizikan trajton. Tiu specio estas tre rilata al la Madagaskara saroturo. Tiu specio havas disan distribuadon tra Afromontano de sudorienta Afriko, kun du subspecioj. La nomiga subspecio *S. a. affinis* troviĝas en orienta Sudafriko. *S. a. antonii*, nomita omaĝe al la germana ornitologo Anton Reichenow, troviĝas en orienta Zimbabvo kaj Mozambiko, Malavio, suda Tanzanio, Kenjo kaj sudo de Suda Sudano.

La Strisarotruro estas malgranda ralsimila birdo, 14 ĝis 15 cm longa. Maskloj pezas inter 25-30 g, neniu informo ekzistas pri la pezo de inoj. La flugilenverguro estas 23 ĝis 24 cm. La masklo havas kaŝtankoloran kapon, blankan gorĝon, kaj nigran korpon striecan blanke kun flaveca nuanco; la vosto esats ruĝeca, kio diferencas la specion disde aliaj sarotruroj kiuj havas nigrecan voston. La ino estas bruna kun pli hela strieco kaj pala ventro. *S. a. antonii* estas diferenca de la nomiga en tio ke havas la kaŝtankoloron de la kapo malsupreniranta al la brusto, kaj ke estas pli granda.

Tiu specio okupas gamon de habitatoj kaj altitudoj, kaj troveblas je marnivelo en Sudafriko kaj ĝis 3700 m en Kenjo. La specio troveblas ĉefe en alpaj herbejoj, kutime ĉe akvo, kaj postulas bonan ŝirmadon kun iom da maldensejo. En Sudafriko, je pli altaj altitudoj, ĝi troviĝas en finboso.

La Strisarotruro manĝas gamon da insektoj inkluzive de skaraboj, raŭpoj, formikoj, termitoj, muŝoj, griloj kaj cimoj, same kiel araneoj kaj semoj. Ili kutime manĝas en malferma tero. Reproduktado okazas dum la loka pluvsezono. Paroj tenas teritoriojn tutjare, kun pli malgranda reprodukta teritorio kaj pli granda hejmteritorio. La nesto estas bovlo da seka herbo metita en herbotufo.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Insula sarotruro

La **Insula sarotruro** aŭ *Madagaskara saroturo* (*Sarothrura insularis*) estas specio de birdoj de la familio *Sarothruridae*, enmetita foje ankaŭ en *Rallidae*. La latinlingva specia epiteto *insularis* signifas insulan, propran de insulo, alude al Madagaskaro, kvankam ankaŭ la Vatersa sarotruro loĝas en Madagaskaro.

Ĝi estas endemia de Madagaskaro. La specio estas monotipa. 

La Madagaskara saroturo troviĝas en Madagaskaro kompreneble, sed nur en malsekaj areoj en la nordo kaj mankas el la lago Sahaka en nordoriento. 

Ties natura habitato estas subtropikaj, tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj, Tie ili trovas siajn manĝaĵojn kio konsistas de insektoj kaj semoj. 

## Trajtoj 
La Insula sarotruro estas malgranda kun longo de ĉirkaŭ 14 cm kaj pezo de 30 g.

La kapo, kolo, kaj brusto de plenkreska masklo estas ruĝecbruna, dum la flanko de la kapo, memtono kaj gorĝo estas pli palaj. Iliaj dorso kaj ventro estas nigraj kun flavecblankaj strioj. La nematura masklo estas simila al la plenkreska masklo, sed li havas pli nemarkitan koloron. 

Ankaŭ la inoj havas senmarkan koloron. Ili havas malhelajn suprajn partojn kun ruĝecbrunaj strioj. La supra vosto estas strieca cinamo-sablokolora kaj la pli longa supra vosto estas tre bruna kun nigra nuanco. La nematura ino estas simila al la plenkreskulo escepte pro makuleco en malsupraj partoj kaj pli senmarka koloro.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Kategorio:Faŭno de Madagaskaro
Tamás Ádám (agronomo)

**Tamás Ádám** [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ádám Tamás** estis hungara agronomo. Lia familia nomo estis *Auspitz* [aŭŝpic] ĝis 1945.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis en 1994 en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1932, poste li akiris agronomian diplomon en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1936, plian diplomon pri besta fiziologio en la sekva jaro. Paralele li frekventis muziklernejon inter 1932–1937. Post la 2-a diplomo li soldatiĝis, inter 1940–1945 li estis trudlaboristo, pli poste li vivtenis sin el tradukado, sed li akiris ankaŭ komponistan diplomon en 1949. Inter 1950-1953 li laboris en instituto pri bestobredado, poste en agrikultura muzeo, inter 1966–1988 en alia instituto. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1966, li doktoriĝis en 1990 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis ekologio de porkoj kaj bovoj. Lia edzino naskis 3 filinojn. Li ricevis premiojn en 1952 kaj 1972.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A herélés és a miskárolás hatása a sertések fejlődésére, növekedésére, hízékonyságára, a vágott állat minőségére.* (disertaĵo, 1937)
* Dobrohotov: *Részletes állattenyésztés.* (traduko, 1950)
* *Szopósmalacok ellenállóképességének növelése vas- és rézsók adagolásával.* (kunaŭtoro, 1952)
* *Nyitott és zárt tehénistállókban végzett összehasonlító klimatikus vizsgálatok eredménye.* (1962)
* *Istállóklíma és néhány klímaélettani kérdés a tehén- és borjútartásban.* (disertaĵo, 1965)
* *A karámos marhahízlalás élettani és teljesítményi paramétereinek vizsgálata.* (1977)
* *Tanulmányok a haszonállatok szaporításáról.* (kuntradukisto, 1982)
* *A meleg és a nagy napi hőmérsékletingadozások hatása a hízómarhára.* (kunaŭtoro, 1987)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nagarejama

**Nagarejama** (japane: 流山市) estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝuo, en la regiono Kanto kaj en la gubernio Ĉiba. 
eta|maldekstre|

## Demografio 
Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . En 2024 Nagarejama havis populacion de . En la 1970-aj jaroj la urbo atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil). Loĝantaro de la urbego kontinue kreskiĝas dekomence, sed tre grande kreskiĝis en la 1970-aj jaroj. La totala populacio de Japanio atingis sian pinton en la frua 21-a jarcento, poste malkreskiĝo okazis, sed en Nagarejama tio ne okazis, ĉar la urbestraro inventis en infanprizorgejoj.

## Geografio 
Nagarejama situas laŭ rivero. Kaŝiva troviĝas nur 6, Macudo 8, Soka 10, Funabaŝi 20, Urajasu 21, gubernia sidejo Ĉiba 34, ĉefurbo Tokio 40 kilometrojn laŭ https://www.thedistancenow.com/nagareyama_japan/tokyo_japan.

## Historio 
Dum la Edo-epoko Nagarejama estis rivera haveno kaj estis konata por ĝia produktado de dolĉigita sakeo. Oficiale Nagarejama estis kreita laŭ la moderna municipa sistemo en 1889. En 1952 Nagarejama unuiĝis kun la najbara urbeto kaj en 1967 ĝi estis levita al urbostatuso.

## Ekonomio 
Nagarejama estas regiona komerca centro kaj navedurbo pro proksimeco de Tokio kaj Ĉiba. Ĉirkaŭ unu triono de la populacio navedas al Tokio, 12.5% al Kaŝiva.

## Eduko 
En Nagarejama 3 universitatoj, respektive kampusoj funkcias.

## Trafiko 
Nagarejama ligiĝas fervoje kaj aŭtovoje al la landa reto.

## Klimato 
Nagarejama situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1370 milimetrojn.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Ĝemelurboj 
Nagarejama havas ĝemelurbajn kontaktojn nur kun japanaj urboj, eksterlandaj kontaktoj mankas.

Kategorio:Urboj de Japanio
Humenec

**Humenec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Teplýšovice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km sude de Teplýšovice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Humenec situas en katastra teritorio **Teplýšovice** kun areo 5,16&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1788.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Teplýšovice, Humenec, chapel.jpg| Kapeleto sub tilio
 Humenec, road to Teplýšovice.jpg| Ŝoseo al Teplýšovice
 Teplýšovice, Humenec, house No 7.jpg| Domo n-ro 7 kun lignaj plastikaĵoj

Kategorio:Teplýšovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kaniralo

La **Okula kaniralo** aŭ *Grizgorĝa ralo* (*Canirallus oculeus*), estas specio de birdoj en la familio *Rallidae*. Ĝi apartenas al la monotipa genro ***Canirallus***. La genro iam enhavis ankaŭ la specion *Canirallus kioloides*, sed ĝi estis translokigita kiel Kioloida mentokrekso (*Mentocrex kioloides*) al la genro Mentokrekso (*Mentocrex*).

Ĝi troviĝas en Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Ganao, Gvineo, Liberio, Niĝerio, kaj Sieraleono.

La genro *Canirallus* estis iam metita en la familio Sarotruredoj (*Sarothruridae*). La genro estis translokigita al *Rallidae* kiam molekula genetika studo publikigita en 2019 trovis, ke la Okula kaniralo estis pli rilata al *Rallidae* ol al la *Sarothruridae*.

La Okula kaniralo havas grizecan kapon kie kontrastas ruĝecbrunaj irisoj, kio pravigas kaj la sciencan kaj la komunan nomojn. Nuko, kolo kaj brusto estas ruĝecbrunaj, simile al specioj de la genro Sarotruro. La dorso kaj flugiloj estas verdecgrizaj. La bekobazo estas tre fortika. La ino estas pli senkolora.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Kochánov (Teplýšovice)

**Kochánov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Teplýšovice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2,5 km sudokcidente de Teplýšovice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Kochánov situas en katastra teritorio **Čeňovice** kun areo 5,41&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1454.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Memorige protektata sonorilejo

## Pluaj fotoj 

 Teplýšovice, Kochánov, main street.jpg| Domoj ĉe ŝoseo al&nbsp;Teplýšovice
 Teplýšovice, Kochánov, pond.jpg| Fiŝlago meze de la vilaĝo
 Kochánov (Teplýšovice), celkový pohled na ves.JPG| Suma vido al la vilaĝo

Kategorio:Teplýšovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Guide vert

La **Guide Vert** - france, "verda gvidilo" prononco per sistemo IFA , do pli-malpli , nur kun franceca "r" - estas libro kiu estas parto de kolekto de turistaj gvidiloj, fondita en 1926 kiel laŭplane ĉiujara eldonaĵo de la entreprena familio kaj la firmao Michelin, kiu temigas la malkovron de natura kaj kultura heredaĵo de la regionoj. Ĝi kompletigas la internacie multe pli konatajn libroseriojn pri elstaraj restoracioj kaj hoteloj de certaj regionoj, kiuj france nomiĝas *Guide Michelin* - prononco per sistemo IFA , kiuj franclingve ankaŭ foje nomatas "guide rouge", "ruĝa gvidilo".

Ĝi estis antaŭita ĉjam en la 1900-aj jaroj fare de unuopaj ilustritaj turismaj gvidiloj de la firmao Michelin pri Francio kaj Svislando (ekzemple apude ligiĝas la verda gvidilo pri Svislando de 480 paĝoj, 2-a eldono el 1909, komplete skanita en Vikipedio), fare de ilustritaj gvidiloj de la firmao Michelin al la batalkampoj de la unua mondmilito, kaj ankaŭ estis antaŭita, ĉirkaŭ 1905, de gvidiloj al la ejoj kaj monumentoj de Francio, publikigita fare de la asocio Touring club de France.

Ĝi estas komplementa al la Michelin-mapoj aŭ aliaj mapoj aparte por turistoj, kiel ekzemple en Francio tiuj de la Nacia Instituto pri Geografiaj kaj Arbaraj Informoj (''Institut national de l'information géographique et forestière*), por doni informojn al turistoj dezirantaj vojaĝi kaj malkovri regionon, plurajn urbojn aŭ landon.

Ĉiuj falditaj turistaj mapoj de Michelin, verda turisma gvidilo kaj la "ruĝa" *Guide Michelin* pri elstaraj restoracioj kaj hoteloj povas esti facile apudmetitaj, danke al ilia identa formato plilongigita en alteco.

## Eksteraj ligiloj 
*  kun prezentoj de aktualaj landaj gvidiloj ()
* reta maparo *viamichelin.fr'' kun elektitaj turismaj lokoj (verde), restoracioj (ruĝe), hoteloj (flave) 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1908
Kategorio:Francaj varomarkoj
Kategorio:Transnaciaj firmaoj
Kategorio:Aŭtomobiloj