open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Muzeo pri turingia folkloro

eta|Malnova dormoĉambro.
eta|La muzeo en 1978. eta|Ŝranko pentrita, prezentatas la kvar sezonoj.
La **Muzeo pri turingia folkloro** (germane: ***Museum für Thüringer Volkskunde***, *Volkskundemuseum*) estas unu el la multnombraj muzeoj en Erfurto.

## Historio 
Ekde 1888/90 fondiĝis surloke muzeo pri "antikvaĵoj": kiel tipe por tiam ĝi entenis ne tro ordigitan amason da objektoj de diversega origino (kostumojn, naturscienciaĵojn, urbajn historiaĵojn ktp.). Danke al donacoj kaj transprenoj la "holdo" en la deponejoj rapide kreskis. Partoj de la kunmetitaĵoj de *Thüringer Waldverein* (tradukite: Societo de la Turingia Arbaro) alvenis en 1913 kiel ankaŭ objektoj el la iama *Provinzialmuseum* de Halle (Saale) en 1919.

Finfine oni koncentriĝis pri regionaĵoj sub la estrado de Alfred Overmann kaj Edwin Redslob. Ĝis 1924 evoluis moderna muzeo folklora sub Walter Kaesbach. En 1939 ĝi fermiĝis pro la milito. Post 1945 (estris tiam Herbert Kunze) komenciĝis la rekonstrulaboroj kaj la rearanĝoj de ĉiuj erfurtaj muzeoj.

En 1955 estis inaŭguro de muzeo, kiu provis kombini objektelmontradon historian kun aktuala socialisma amo de patrujo. Tio tamen ne malhelpis planojn je la komenco de la 1960-aj jaroj fermi ĉion: tiuj programoj fine ne estis realigitaj.

De 1968-1990 la muzeo (estrado: Egon Hennig) ekzistis kiel relative memstara institucio ene de la *Asocio de erfurtaj muzeoj* (*Verband Erfurter Museen* - malfondiĝo en 1991). En la 1970-aj jaroj la kolektoj kaj la elmontradspaco triobliĝis! Nedaŭraj ekspozicioj pri "kulturo kaj vivmanieroj de la laborista klaso" k.s. pliriĉigis la daŭran ekspozicion.

Ekde decembro 1993, kun la ekestro de Marina Moritz, la domo evoluis de nura folklorejo al dokumentejo pri tutsocia kulturo. Gravas la subteno de temorilataj reserĉoj kaj sciencaj esploradlaboroj. Krome oni volas - per la objektoj - paroligi la malaltrangulojn vivintajn dum la lastaj jarcentoj.

## Situo 
Ĝi nombriĝas al la plej grandaj folklormuzeoj de Germanio (900 kvadratmetroj) kaj troviĝas en ejoj de la iama Granda hospitalo, ĉe la Juri-Gagarin-pretervojo.

## Kolektoj 
La daŭra ekspozicio montras sur pluraj etaĝoj antaŭ ĉio objektojn de ĉiutaga kampara vivo de la 19-a jarcento; ekipaĵojn de atelieroj de diversaj metioj (korbfaristoj, vitroblovistoj, ludilfaristoj, blu-kolorigistoj, maskofaristoj ktp.); tradiciajn kostumojn; pentritajn meblojn.

Krome okazas de tempo al tempo nedaŭraj specialaj elmontroj. Ili ampleksas ankaŭ aliajn kulturhistoriajn temojn. Kolektaro de ĉiutaga vivo de la 20-a jc. kaj de hodiaŭ estas en preparo.

En elmontrejoj de la Benary-vartenejo oni povas vidi ceramikaĵojn, tekstilaĵojn kaj la kolekton de Wilhelm Knappe pri la Suda Pacifiko.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo.
* Pri la historio de esploradoj folkloraj en Turingio sur la retpaĝaro de *erfurt-web*.
* Detaloj pri la muzeo.

Folkloro
Erfurto
Erfurto
Kategorio:Renesancaj konstruaĵoj en Erfurto
Kategorio:Juri-Gagarin-ringobulvardo
Rezervejo Blanka Kverko

eta|Elaera foto montras kelkajn el la animalaj ejoj de White Oak. Maldekstre estas la rivero St. Marys, kiu separas Georgion kaj Floridon.
**Rezervejo Blanka Kverko**, en angla *White Oak Conservation*, estas rezervejo de 600 akreoj el la 7,400 akreoj de la Plantejo Blanka Kverko (White Oak Plantation), kiu estas ĉefe arbaro, humidejoj, instalaĵoj por arto kaj naturo, kaj golfejo ĉe Yulee (Florido) ĝuste ĉe a bordo de la subŝtato Georgio laŭlonge de la rivero St. Marys. La loko estas hejmo al pli ol 200 animaloj el pli ol 20 specioj kaj estas internacie konata por ties naturkonservado. Ĝi sukcesis bredadi kelkajn tipojn de endanĝeritaj, minacataj kaj vundeblaj specioj, kiaj dama gazelo, gepardo, gerenuko, la kanada gruo de Misisipio, okapio, kaj tri el la kvin specioj de rinocero. La loko ankaŭ gastigas kongresojn kaj akceptis famajn vizitantojn, kiaj la iama usona prezidento Bill Clinton. Krome White Oak estas hejmo de la Dancejo Miĥail Bariŝnikov Dance Studio, kiu estas vizitata de koreografistoj, danctrupoj kaj aliaj el la distra artaro el la tuta mondo.

## Referencoj 
Kategorio:Florido
Kategorio:Rezervejoj en Usono
Oberems

**Oberems** estas komunumo en la distrikto Leuk en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 130 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Oberems situas en la suba parto de la Supra Valezo kaj etendiĝas ĉe la okcidenta flanko de la Valo de Turtmann, en kies fino situas la Turtmann-Glaĉero, el kiu fontas la rivero Turtmana, kiu formas la orientan komunumlimon. Al la komunumo apartenas la vilaĝo Oberems kaj la setlejoj Ahorn, Bielen, Mittelems, Guggine kaj Widubrunn, kaj multnombraj izolitaj bienoj kaj alpopaŝtejoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 50,27 km², de kiuj 17,4% estas kovritaj de arbaro, 21,3% servas por agrikulturo kaj 0,7% por setlado. Pli ol 60% de la komunuma teritorio konsistas el altmontara dezerto kaj glaĉeroj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Oberems limas en nordo al Turtmann-Unterems, en nordoriento al Ergisch, en sudoriento al eksklavo Gruben de la komunumo Turtmann-Unterems, en sudsudoriento en unu punkto al Randa, en sudo kaj sudokcidento al Zinal, kaj en nordokcidento al Agarn.

## Trafiko 
Oberems situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al Oberems kondukas montara vojo de Turtmann tra Unterems. Pere de aertelfero de Turtmann al Oberems la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Oberems datiĝas el la jaro 1101 kiel *Superiori Emesa*. En la jaro 1238 Oberems estis menciita la unuan fojon kiel komunumo. En la jaro 1457 estis kreita komunuma statuto, tiel nomita kamparana gildo. En la jaroj 1548, 1558, 1642 kaj 1776. Oberems havis komunajn komunumajn statutojn. En la jaro 1728 Oberems kaj Unterems disiĝis de la Paroĥo Leuk kaj formis kune la Paroĥon Ems kun la preĝejo en Unterems. En la jaro 1951 ankaŭ en Oberems estis konstruita preĝejo kaj Oberems fariĝis aparta paroĥo. En la jaro 1953 estis malfermita la aertelfero de Turtmann al Oberems. En la jaro 2002 la malnova teritoria disputo inter Obermes kaj Unterems estis decidita de la Valeza Ŝtata Konsilio per divido de la Valo de Turtmann laŭlonge de la rivero Turtmana.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Oberems

## Bildoj 

Dosiero:Picswiss VS-61-01.jpg|Preĝejo de Oberems
Dosiero:Picswiss VS-61-02.jpg|Civita domo de Oberems
Dosiero:Picswiss VS-61-05.jpg|Valezaj grenejoj en Oberems
Japen

eta|dekstra|150px|Location of Yapen island in Cenderawasih Bay

**Yapen** (ankaŭ **Japen**, **Jobi**) estas insulo de Okcidenta Nov-Gvineo, Indonezio. La Japena Markolo separas Japenon kaj la Biakojn norde. La ĉefaj komunumoj estas Jobi, Randovaja, Serui, kaj Ansus. Ties plej alta punkto estas 1,496 m.

Ili estis viditaj la unuan fojon de eŭropanoj fare de hispana navigisto Álvaro de Saavedra en 1528 kiam klopode reveni el Tidore al Nova Hispanio. Ĝi estis tiam nomigita *Isla de Oro* (Orinsulo en hispana). En 1545 ĝi estis vizitata de Yñigo Ortiz de Retez per la galiono *San Juan*.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Indonezio
Kategorio:Geografio de Novgvineo
Batanta

[200px|eta|Batanta norde de [Salavati en la centro de la mapo]]
**Batanta** estas unu el kvar ĉefaj insuloj de la Rajampatoj en la provinco Papuo, Indonezio. Ties areo estas 453&nbsp;km² kaj ties plej alta punkto estas 1184 m. Ties indiĝena faŭno estas minacata de enmetitaj specioj, ekzemple sovaĝiĝintaj porkoj (*Sus scrofa*) kaj ratoj (*Rattus rattus*).

Kategorio:Indoneziaj insuloj
Kategorio:Insuloj en Oceanio
Kategorio:Insuloj en la Pacifiko
Norda kazuaro

La **norda kazuaro** (), ankaŭ konata kiel **Unubrida kazuaro** , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj Oficiale, ne estas subspecioj, kvankam kelkaj fakuloj listigas kelkajn subspeciojn.

## Aspekto 
eta|maldekstre|250px
Ĝi havas aspran kaj rigidan nigran plumaron, bluan vizaĝan haŭtaĵon kaj kaskon pinte de la kapo. Ĝi havas brile ruĝajn al flavajn kolon kaj bridon. La piedoj estas grandaj kaj fortaj kun longaj, ponardecaj ungegoj en ties interna fingro. Ambaŭ seksoj estas similaj. La masklo, 30 al 37&nbsp;kg, estas pli malgranda ol la ino, averaĝe 58&nbsp;kg, kio faras ĝin la tria plej fortika vivanta birdospecio el la mondo post la Struto kaj la similgranda Suda kazuaro. Tiuj birdoj estas 149&nbsp;cm longaj kaj staras 1.5 al 1.8 m alte. Batanta kaj Salavati.

Dum la reprodukta sezono, la poligama ino demetas tri al kvin verdajn ovojn sur bone kamuflita nesto preparita de la masklo, ŝi lasas la neston kaj la ovojn por trovi alian partneron. La masklo idozorgadas sola dum ĉirkaŭ naŭ monatoj.

## Konservado 
Pro pliiĝanta habitatoperdo kaj troĉasado en kelkaj areoj, la norda kazuaro estis pritaksita kiel Vundebla ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj, kun ĉasado kiel la plej granda minaco. Indiĝenoj uzas la ostojn kaj ovojn, kaj kaptas la idojn por esti bredataj por viando. Dum la lignoproduktado malfermas pliajn areojn de la arbaroj, ĉasado iĝas pli drasta problemo. Ties loĝa teritorio estas de 186,000&nbsp;km² kaj studo de 2000 metas ties nombrojn ĉe 9300.

## Bildaro 

File:Casuarius unappendiculatus -Northern Cassowary -oblique front.jpg
File:Casuarius unappendiculatus -Northern Cassowary -head and chin.jpg
File:Casuarius unappendiculatus -Northern Cassowary -front2.jpg

## Referencoj 
* Avibase
* 
* 
* 
* Davies, S.J.J.F. (2003). "Cassowaries". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp.&nbsp;75–77, 80. ISBN 0-7876-5784-0.
* 

## Eksteraj ligiloj 
* IUCN Ruĝa Listo 
* Red Data Book 
* Norda kazuaro, filmetoj, fotoj kaj sonoj  ĉe Internet Bird Collection

Kategorio:Kazuaroj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Salavati

[200ra|eta|Salavati sude de [Batanta en la centro de la mapo]]
**Salavati** estas unu el kvar ĉefaj insuloj de la Rajampatoj en la provinco Papuo, Indonezio. La insula areo estas 1623&nbsp;km². Plej alta punkto de la insulo estas la pinto *Gunung Wagom* kun supermara alteco de 700 metroj. La aliaj ĉefaj insuloj en la arkipelago estas Misool, Batanta kaj Vaigeo.

## Ekzempla lokulo 
* Heinrich Agathon Bernstein, esploristo

## Geografiaj koordinatoj 
Kategorio:Geografio de Indonezio
Vaigeo

[200ra|eta|Vaigeo norde de [Salavati kaj Batanta en la centro de la mapo]]
**Vaigeo** aŭ Amberi estas unu el kvar ĉefaj insuloj de la Rajampatoj en la provinco Okcidenta Papuo, Indonezio. Ties areo estas 3,155 km². La aliaj ĉefaj insuloj en la arkipelago estas Misool, Batanta kaj Salavati kaj fakte Vaigeo estas la plej granda el la kvar.

## Naturo 
* Vaigea nestamasulo

Kategorio:Geografio de Indonezio
Varen

**Varen** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Varen (Tarn-et-Garonne)** estas komunumo de la Departemento Tarn-et-Garonne en la regiono Sudo-Pireneoj en Francio.
* **Varen VS** estas komunumo de la Distrikto Leuk en Kantono Valezo en Svislando.
Piratpartio de Brazilo

La **Piratpartio de Brazilo** (portugale **Partido Pirata do Brasil**) estas politika partio en Brazilo.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la partio (portugale)
* Partia statuto (portugale)
* Partia politika programo (portugale)

Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2012
Salgesch

**Salgesch** (en la franca lingvo **Salquenen**) estas komunumo en la distrikto Leuk en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1356 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Salgesch situas oriente de la lingvolimo de la alemana kaj la franca inter la Suba kaj la Supra Valezo. La komunumo situas ĉe la bordo de la rivero Rodano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Salgesch kaj la setlejoj Tschampichtru Tschüdanga, Tschanderünu kaj Milljere. en sudo de la komunumo situas la naturparko *Pfynwald*. En la komunumo ekzistas multnombraj vitejoj, kiuj dominas la komunuman pejzaĝon.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,34 km², de kiuj 46,9% estas kovritaj de arbaro, 21,9% servas por agrikulturo kaj 9,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Salgesch limas en nordo kaj nordoriento al Varen, en oriento al Leuk, en sudo al Chandolin, en okcidento al Sierre, kaj en nordokcidento al Miège.

## Trafiko 
Tra Salgesch pasas en sudo la kantona ĉefvojo n-ro 9 kaj la svisa aŭtovojo A9, tra la setlejoj kondukas la malnova kantona vojo, kiu per la suda kantona ĉefvojo estis liberigita de la transira trafiko. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la grava trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Brigo al Laŭzano.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Salgesch datiĝas el la 11-a jarcento kiel *Salconio*. Sur la teritorio de la komunumon estis trovitaj diversaj objektoj el la bronzepoko kaj la romia tempo, kiel hakiloj, moneroj ktp. Dum la romia epoko sur la monteto Biel ekzistis adorejo, kiu dum mezepoko estis transformita al kristana pilgrimokapeolo konsekrita al Johano la Baptisto. El la jaroj 1412, 1468 kaj 1664 datiĝas limkontraktoj kun Varen, el 1484 kun Sierre kaj el 1553 kaj 1804 kun Leuk. Sub la malnova reĝimo ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo apartenis al la havaĵoj de la episkopo de Siono. En 1808 ĝi sin liberaĉetis de la episkopaj interezpagoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Salgesch (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Salgesch
Aru-insuloj

dekstra|250px|eta|Loko de la Insularo Aru inter ĉirkaŭaj insuloj de orienta Indonezio
[eta|250px|Insuloj Aru en sudoriento de [Molukoj (provinco)|Molukoj]]

La **Insuloj Aru** (ankaŭ Aroe laŭ nederlanda literumo aŭ Kepulauan Aru plennome indonezie) estas grupo de ĉirkaŭ 95 malaltaj insuloj en la Molukoj, nome provinco de orienta Indonezio. Ili formas ankaŭ regentecon de la provinco Molukoj, kun tera areo de 6,269&nbsp;km².

## Administrado 
La regenteco estas dividata en sep distriktoj (*kecamatan*), tabelitaj sube kun ties populacio laŭ censo de 2010.

## Geografio 
## Ekonomio 
Perlokultivado estas grava enspezofonto.

## Historio 
## Demografio 
## Notoj 
## Referencoj 
* 

Kategorio:Geografio de Indonezio
Rajampatoj

200ra|eta|Mapo de la Rajampatoj
La insuloj **Rajampatoj** nordokcidente de la Birdkapa Duoninsulo ĉe la insulo Novgvineo, en la indonezia provinco Okcidenta Papuo, aŭ **Raja Ampat**, signife la *Kvar Reĝoj*, estas arkipelago kiu enhavas ĉirkaŭ 1,500 malgrandajn insulojn, rifojn, kaj sablrjojn ĉirkaŭ kvar ĉefaj insuloj Misool, Salavati, Batanta, kaj Vaigeo, kaj la pli malgranda insulo Kofiau.

## Historio 
La nomo Raja Ampat derivas el loka mitologio kiu rakontas pri virinop kiu trovas sep ovojn. Kvar eloviĝas kaj iĝas reĝoj nome la kvar plej grandaj el la Raja Ampat dum la alia tri iĝas fantomo, virino, kaj ŝtono.

## Geografio 
eta|dekstra|Mara biodiverseco ĉe Raja Ampat

## Eksteraj ligiloj 
* Indonesia Undersea, *National Geographic Magazine* apero de Raja Ampat
* 'Sea of Trouble', Tom Allard, The Age, 2an de Julio, 2011
* Oficiala retejo de Raja Ampat
* http://www.rajaampathomestays.com/
* http://www.papua-diving.com Pioniro de Raja Ampat
* http://www.stichting-rarcc.org The RARCC Raja Ampat Research and Conservation Centre
* http://www.raja4divers.com Kerne de Raja Ampat
* http://www.visitrajaampat.com
* http://www.rajaampatbiodiversity.com

Kategorio:Geografio de Indonezio
Golfo Sarera

dekstra|280px|eta|Golfo Sarera
[eta|Espátula [MHNT]]
**Golfo Sarera** (, , signife : *Golfo de la Paradizbirdo*), ankaŭ *Teluk Sarera* (Golfo Sarera), iame **Golfo Geelvink** () estas granda golfo en norda Papuo kaj Okcidenta Papuo, Novgvineo, Indonezio. Ĝi situantas oriente de la Birdokapa Duoninsulo. La okcidenta parto de la golfo estis deklarita mara nacia parko en 2002.

## Geografiaj elementoj 
* Insulo Biak

Kategorio:Geografio de Indonezio
Kategorio:Nov-Gvineo
Varen VS

**Varen** (en la franca lingvo **Varonne**) estas komunumo en la distrikto Leuk en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 632 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Varen situas oriente de la lingvolimo de la alemana kaj la franca inter la Suba kaj la Supra Valezo. La komunumo situas ĉe la norda bordo de la rivero Rodano. La orientan komunumlimon al Leuk formas la rivero Dala. La komunumo konsistas el la vilaĝo Varen kaj la setlejo Taschunieru

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,81 km², de kiuj 28,7% estas kovritaj de arbaro, 34,7% servas por agrikulturo kaj 4,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Varen limas en nordoriento al Inden, en oriento kaj sudo al Leuk, en okcidento al Salgesch, kaj en nordokcidento al Mollens.

## Trafiko 
Varen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas flanka vojo de Leuk al Salgesch. La fervojlinio pasas en tunelo sub la komunuma teritorio kaj ne disponas pri stacidomo en Varen. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita al la publika transportreto pere de poŝtaŭtolinio de Leuk al Sierre.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Varen datiĝas el la jaro 1225 kiel *Varonam*. En la jaro 1241 la Episkoplando Siono aĉetis en Varon la bienojn de la familio de Varona kaj poste donis tiujn bienojn al tiu familio kiel feŭdo. La Dala-Turo kun la tirponto estis konstruita el la 13-a jarcento. En la jaro 1363 akiris okonon de la alpopaŝtejo *Zum Stein*. El la jaroj 1484 kaj 1493 datiĝas la regularoj pri la akvokondukiloj de la rivero Dala. En la jaro 1556 estis konkludita kontrakto pri la limo kun Leuk kaj en la jaro 1666 pri la limo kun Salgesch. El la jaro 1543 datiĝas la unua kamprana gildo, tio estis komunuma statuto. Eklezie la Paroĥo Varen en la jaro 1783 disiĝis de la Paroĥo Leuk.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Varen

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Varen

## Bildoj 

Dosiero:Varnerbriggu.jpg|Ponto trans Dala en Varen
Dosiero:Vineyards in Varen.jpg|Vitejoj en Varen
Nana kazuaro

La **nana kazuaro** (), ankaŭ konata kiel **Beneta kazuaro**, **Malgranda kazuaro**, **Montokazuaro**, aŭ **Muruk** estas nefluga birdo el la familio de kazuaredoj. Ĝi estas la plej malgrandaj el la tri specioj de kazuaroj.

## Taksonomio 
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj Li estis la unua sciencisto kiu ekzamenis tiujn birdojn post kelkaj estis alportitaj en Aŭstralio per ŝipo. Rekonante ilin kiel reprezentanto de nova specio de kazuaro, li resendis specimenojn al Anglio kie tio estis konfirmita. Ĉe la okcidenta bordo de Golfo Sarera, okcidenta flanko de Okcidenta Nov-Gvineo, ekzistas distinga formo kiu meritas disigon. *C. papuanus* estas provizora nomo.

La Karamoj de la altaj teroj de Novgvineo identigas vespertojn kaj flugantajn birdojn en unu klaso (*jaket*), kaj la nanan kazuaron, tre grandan senflugilan, neflugan birdon kiel alia klaso (*kobtij*). Dum *jaket* estas ostaj kun flugiloj kaj flugas en aero, *kobtij* estas ostaj sen flugiloj kaj estas surteraj kaj el arbaroj. *Kobtij* estas diferencaj el aliaj ostaj senflugilaj animaloj je tio ke *kobtij* ne estas kvarpiedaj, kiel hundoj kaj lacertoj, kaj ankaŭ ne estas senmembraj, kiel serpentoj.

John Gould unuafoje identigis la nanan kazuaron el specimeno el Nova Britio, en 1857. ĉe altoj de ĝis 3,300 m super marnivelo. Ĉe areoj sen aliaj specioj de kazuaroj, ili loĝas ankaŭ ĉe malaltaj teroj. kun loĝa teritorio de 258,000 km2.

## Referencoj 
* Bennett, George (1860), *Gatherings of a naturalist in Australasia*, John Van Voorst, London
* 
* 
* 
* Davies, S.J.J.F. (2003). "Cassowaries". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, Michigan: Gale Group. ISBN 0-7876-5784-0
* *Encyclopædia Britannica* **Eleventh Edition**. 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet 

Kategorio:Kazuaroj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Emuarius

***Emuarius*** estas formortinta genro de neflugaj birdoj el Aŭstralio kiuj vivis el la komenco de la Mioceno al la fino de Oligoceno. Ĝi estas unu el du konataj genroj de emuo. Estas du konataj specioj en la genro, *Emuarius gidju* kaj *Emuarius guljaruba*. La birdoj de tiu genro estas konataj kiel *emuwaries*. Kelkaj fosilioj el Aŭstralio dekomence estis supozitaj el emuoj sed poste oni agnoskis reprezenton de distinga genro, Emuarius, kiu havis kazuarecajn kranion kaj femuron kaj emuecan kruron kaj piedon.

## Referencoj 
* Wildlife of Gondwana: Dinosaurs and Other Vertebrates from the Ancient Supercontinent (Life of the Past) de Pat Vickers Rich, Thomas Hewitt Rich, Francesco Coffa, kaj Steven Morton
* Magnificent Mihirungs: The Colossal Flightless Birds of the Australian Dreamtime (Life of the Past) de Peter F. Murray, Patricia Vickers-Rich, kaj Pat Vickers Rich
* Boles, W. E. (2001). A new emu (Dromaiinae) from the Late Oligocene Etadunna Formation. *Emu* 101 (4): 317 - 321. resumo

Kategorio:Prahistoriaj birdoj
Kategorio:Strutoformaj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Formortintaj birdoj
Provinco Varaždin

**Varaždina ĵupo** (kroate: *Varaždinska županija*) estas unu el la provincoj de Kroatio. Ĝi situas en la nordo de la lando kaj limas al Slovenio.

Parto de la loĝantoj uzas la kajkavan formon de la kroata lingvo.

La administra sidejo kaj plej granda urbo de la provinco estas la samnoma urbo Varaždin. La provinco konsistas el 6 urboj kaj 22 pliaj komunumoj. La urboj estas:

* Ivanec
* Lepoglava
* Ludbreg
* Novi Marof
* Varaždin (sidejo)
* Varaždinske Toplice

Varaždin
Preĝejo Sankta Spirito (Erfurto)

La **Preĝejo Sankta Spirito** (germane: ***Hospitalkirche***) estas jam ne uzata preĝejo en Erfurto, proksime al la Juri-Gagarin-pretervojo.eta|La hospitala preĝejo.La preĝejo servis kiel malsanuleja kapelo apartenanta al la komplekso de la Granda hospitalo. Ĝi troviĝis ekster la urbomuroj proksime al la Krämpfer-urbopordego kaj anstataŭis la hospitalon de Sankta Marteno en la urbokerno.

Jam 1183 estis malsanulejo kun kapelo surloke, kiun prizorgis regulitaj aŭgustenaninoj antaŭ ol transloĝiĝi en 1196 al la novkonstruita Preĝejo Sankta Kruco. Novaj enloĝantoj estis mallongan tempon franciskanoj.

La malsanulejo estis novkonstruita ekde 1389 kaj funkciis ĝis la fino de la 19-a jc. La kirko jam ne estas al dispono je liturgia uzo sed utiliĝas kiel deponejo de la proksima Muzeo pri turingia folkloro. Sur la preĝeja muro estas malnova sunhorloĝo.

Por tiu ĉi preĝejo konstruis orgenon la renomita orgenfaristo Johann Georg Schröter.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la kirko ĉe *Erfurt.de*. 
* Pri la sunhorloĝo.

## Subnotoj 
Sankta Spirito
Erfurto
Kategorio:Gotikaj konstruaĵoj en Erfurto
Kategorio:Muzeoj en Erfurto
Kategorio:Juri-Gagarin-ringobulvardo
George Bennett (naturalisto)

**George Bennett** M.D., F.R.C.S., F.L.S., F.Z.S., (31a de januaro 1804 – 29a de septembro 1893) estis angla-naskita aŭstralia kuracisto kaj naturalisto, ricevinto de la Medalo Clarke en 1890.

## Ekkariero 
Bennett naskiĝis en Plymouth, Anglio. POst lernejo 15-jaraĝa li vizitis Srilankon kaj reveninte studis medicinon, dekomence ĉe Plymouth, poste ĉe Middlesex Hospitalo kaj ĉe *Hunterian School of Medicine*. Li gradiĝis kiel M.R.C.S. la 7an de marto 1828, kaj poste iĝis kirurgo

## Kariero 
Li enŝipiĝis por Sidnejo, Aŭstralio, en 1829. Kaj en 1832 studo kun kolego Richard Owen pri Ornitorinko interesigis lin definitive al studo de natura historio.

## Verkoj 
* Bennett, George (1834). Wanderings in New South Wales, Batavia, Pedir Coast, Singapore and China: being the journal of a naturalist in those countries, during 1832, 1833 and 1834 (Vol. 1) London: Richard Bentley, University of Hong Kong Libraries, Digital Initiatives, China Through Western Eyes
* Bennett, George (1834). Wanderings in New South Wales, Batavia, Pedir Coast, Singapore and China: being the journal of a naturalist in those countries, during 1832, 1833 and 1834 (Vol. 2) London: Richard Bentley, University of Hong Kong Libraries, Digital Initiatives, China Through Western Eyes

## Notoj 
Kategorio:Anglaj zoologoj
Granda hospitalo de Erfurto

eta|Ĉefa konstruaĵo de 1924.
La **Granda hospitalo** () estis malsanulejo mezepoka de Erfurto.

## Historio 
La malsanulejo estis novinstalita inter 1385 kaj 1396 sur areo, kie jam antaŭe estis estinta hospitalo, kiun gvidis ordeno. Cetere imperiestro Frederiko la 1-a mem estis preninta en 1183 la hospitalon sub sia protekto. La kaŭzo estis transloko de la *Martena hospitalo* (germane: *Martinspital*), kiu troviĝis malfavore ene de urbomuro ĉe la urbodomo, apud la Preĝejo Sankta Marteno intra muros. Poste la hospitalo ankoraŭ plurfoje estis pligrandigita kaj alikonstruita ĝis 1882. Tiam komenciĝis la retiriĝo al modernaj ejoj en la Nordhäuser-strato (hodiaŭ: *Helios-Klinikum*).

## Komplekso 
* Preĝejo Sankta Spirito: gotika kirko de la hospitalo
* Ĉefa ejo: La ĉefa konstruaĵo estis ĉ. 70 metrojn longa kaj duetaĝa. Ĝi estis malkonstruita en 1924 por esti anstataŭita per hejmo por olduloj laŭ la planoj de Johannes Klaß. Ĝi situas rekte apud la Juri-Gagarin-pretervojo.
* Herrenhaus: La t.n. *Domo de la sinjoroj* norde estis konstruita inter 1540–1547. Ĝi gastigas ekde 1890 la muzeon, kiu ekde 1955 nomiĝas Muzeon pri turingia folkloro.  
* Pfründnerhäuser: De la prebendaj domoj troviĝas unu oriente, konstruita ĉ. en 1700 kaj servinta kiel loĝejo al pli maljunaj malsanuloj. Du aliaj (konstruitaj inter 1618-72) estas sude de la ĉefa ejo.

## Literaturo 
* Georg Dehio / Stephanie Eißing / Franz Jäger: * Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen*,  eldonejo *Deutscher Kunstverlag*, 2003, ISBN 3422030506

## Vidu ankaŭ 
*Kliniko HELIOS de Erfurto

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la hospitala ensemblo sur la muzeaj retpaĝoj, kun planoj kaj bildoj. 

Kategorio:Juri-Gagarin-ringobulvardo
Kategorio:Malsanulejoj en Erfurto
Erfurto
Nicey

**Nicey** [nisɛ] estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.

## Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

## Ekonomio 
Tie estas brandfarejo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Katolika hospitalo de Erfurto

eta|Ĉefa enirejo al la malsanulejo.
La **Katolika hospitalo de Sankta Johano Nepomuka** () estas malsanulejo en Erfurto.

De la mezo de la 19-a jc. ĝis 2003 ĝi situis en la urbocentro en la stratoj *Kartäuserstraße* kaj *Puschkinstraße*. Poste ĝi translokiĝis al la pli suda urbokvartalo *Windischholzhausen*. Ĝia kapacito estas de 420 litoj. Ĝi estas trejnadkliniko por la Friedrich-Schiller-Universitato Jena.

Komenco de la malsanulejo estis fondaĵo de 1735. Fondinto estis la entreprenisto kaj bonfarulo Sebastian Lucius. En 1844 venis de Fulda fratinoj vincentaninaj.

## Literaturo 
* M. Hannappel: *Das Katholische Krankenhaus vom Hl. Johannes Nepomuk - 1735-1935*. Erfurt, 1936
* Ulrich Völkel: *Miteinander Füreinander. Das Katholische Krankenhaus St. Johann Nepomuk in Erfurt*. Rene Burkhardt-Verlag, Erfurt 2010. ISBN 978-3-937981-51-2

## Eksteraj ligiloj 
Hejmpaĝo de la malsanulejo

Kategorio:Malsanulejoj en Erfurto
Erfurto
hospitalo
Fulgence Bienvenüe

**Fulgence BIENVENÜE** (naskiĝis  en Uzel (Côtes-d'Armor), Francio, mortis  en Parizo) estis franca inĝeniero pri ŝoseoj kaj pontoj, konata pro ties rolo en la konstruo de la Metroo de Parizo.

## Biografio 
Naskiĝinta en 1852, li diplomiĝis kiel civila inĝeniero en 1872. Liaj unuaj verkoj fokusiĝis en la konstruo de pluraj fervoj-linioj en Mayenne. En la irado de unu el siaj verkoj, li rompis sian maldekstran brakon kaj ĝi devis esti amputita. Li translokiĝis al Parizo en 1886, kie li fariĝis ĉef-inĝeniero por la Metroo de Parizo en 1896. Li superrigardis ties konstruon dum pli ol tri jardekoj, jubileante la .

## Bibliografio 
* Bindi, A. & Lefeuvre, D. (1990). ''Le Métro de Paris: Histoire d'hier à demain'', Rennes: Ouest-France. ISBN 2737302048

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Parizo
* Kompanio CMP
* Montparnasse - Bienvenüe (pariza metrostacio)
* Kompanio Nord-Sud
* Jean-Baptiste Berlier

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Metroo de Parizo
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
István Lakatos (kemiisto)

**István Lakatos** [iŝtvAn lakatoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lakatos István** estis hungara kemiisto, inventisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).

István Lakatos http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19225 naskiĝis la  1943 en Diósgyőr.

## Biografio 
István Lakatos frekventis universitaton en Veszprém (urbo) inter 1961-1966. Post diplomo li eklaboris en sia naskiĝurbo (tiam jam apartenanta al Miskolc) en fabriko pri Lenino. En la sekva jaro li ekhavis postenon en universitata instituto de Miskolc, kie li okupiĝis pri naftoesplorado. Post longa instruado li iĝis katedrestro en la universitato. En 1994 li doktoriĝis. Li havas 12 patentojn. Li ricevis premiojn ekde 1977.

## Verkaro (elekto) 
* *Effect of Axial Injection of Argon on Conventional Spectrochemical Excitation Sources at Atmospheric Pressure I* (1983)
* *Enthalpy-Entropy Compensation for Micellization of Etoxylated Nony-Phenolsl* (1992)
* *Diffusion of H+, H2O and D2O in Polymer/Silicate Gels, Colloids and Surfaces A.* (2004)

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj inventistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Miklós Laczkovich

**Miklós Laczkovich** [miklOŝ lackoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Laczkovich Miklós** estis hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1998).
eta|Miklós Laczkovich
Miklós Laczkovich http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19222 naskiĝis la  1948 en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Laczkovich frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1966-1971. Post la diplomo li ekinstruis samloke en la universitato, kie li estis ankaŭ katedrestro. Li ofte instruis ankaŭ en eksterlandaj universitatoj, ekzemple Britio, Italio, Usono, Kanado. Li doktoriĝis en 1992 antaŭ MTA. Li okupiĝas precipe pri kombinatoriko kaj aroteorio. Li estas ankaŭ tenoro, foje li kantas en diversaj korusoj. Li ricevis ĝis 2013 6 premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Functions with Measurable Differences* (1980)
* *Decomposition of Sets with Small Boundary* (1992)
* *Sejtés és bizonyítás* (1998; angle *Conjecture and Proof*, 2001)

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungarlingva biografieto

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kalcidio

[eta|Mezepoka manuskripto de la komentario pri [Timeo de Platono, de Kalcidio.]]
**Kalcidio** (latine: Calcidius, vivinta en la 4-a jarcento; ... – ...) estis roma  filozofo.

Nenion oni scias pri lia vivo, sed certas ke li estis kristana se konsideri la bibliajn citaĵojn entenatajn en lia komentaria verko. Li estas konata nur pro parta traduko al la latina lingvo, kun rilata komentario, dediĉita al la episkopo Ozio de Kordovo, de la greka  *Timeo* de Platono.

Tiu traduka verko grave influis en la mezepoka kulturo, ĝis kiam ekdisvastiĝis la verkoj de Platono devenantaj el fontoj arablingvaj kaj precipe greklingvaj bizancaj.

La  *Timeo* de Kalcidio konstituis unu el la filozofiaj verkoj plej utiligataj en la studo de la dialektiko en la universitataj centroj ĝis la 12-a jarcento. La parto tradukita kaj komentita de Kalcidio koncernis la sciojn pri astronomio kaj matematiko komentitaj, de mem, laŭ la “sciencaj informoj” de Teono el Izmiro. De tiu traduko profitis majstroj de la Skolo de Chartres kiel Vilhelmo el Conches, por ĝin interpreti sub la lumo de la kristana kredo en kiu oni uzis unuafojon la esprimon *kreo el nenio* (latine: creatio ex nihilo].

## Referencoj 
### Tradukoj de Timeo de Kalcidio 
* *Commentario al Timeo di Platone*, Milano, 2003 ISBN 88-452-9232-0 (traduko al la itala)

## Literaturo 
* J. Den Boeft, *Calcidius on Demons*, Leiden, 1977 ISBN 90-04-05283-6
* J. Den Boeft, *Calcidius on Fate. His Doctrine and Sources*, Leiden, 1997 ISBN 90-04-01730-5
* *Timaeus a Calcidio translatus commentarioque instructus* (1-a jarcento al mezo de la 5-a jarcento), eld. de J.H. Waszink, Leyde, eld. Brill, kol. "Plato Latinus" n° 4, 1962.

Kategorio:Romiaj filozofoj
Kategorio:Kristanaj filozofoj
Kategorio:Ĝermoj pri filozofoj
János Ladik

**János LADIK** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ladik János** estas hungara-germana biokemiisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1993).

János Ladik http://www.chemie.uni-erlangen.de/thc/ladik/  naskiĝis la  1929 en Budapeŝto.

## Biografio 
János Ladik frekventis universitaton en sia naskiĝurbo inter 1948-1952. Post la diplomo li ricevis postenon samloke en la universitato. Li instruis tie ĝis 1957, poste li laboris en farmacia uzino, baldaŭe en instituto. En 1969 li estis gastoprofesoro en Novjorko. En 1972 li forlasis Hungarion kaj li profesoriĝis en Munkeno. Baldaŭe li denove instruis en Usono. Inter 1975-1998 li estis katedrestro. Li okupiĝis ekzemple pri molekuloj, precipe pri hidrogeno. Li havas edzinon, kiu naskis 2 filinojn. Li ricevis 2 hungarajn kaj unu germanan premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Ultraviolet absorption spectra of diphenyl sulphone and benzene sulphonic acid* (1953) 
* *Kvantumbiokémia* (1967) 
* *Theory of DNA. Summary of results and study program* (1973) 
* *Energy bands in DNA, in "Spectroscopy of Biological Molecules" (1983) 
* *What can we learn from high Tc ceramic superconductors for the design of organic superconductors?'' (1990)

## Fontoj 
* biografio germane kun foto 
* hungarlingva biografio

 
Kategorio:Hungaraj biokemiistoj
Kategorio:Germanaj biokemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mariakerke

**Mariakerke** ("Maria kirko") estas la nomo de diversaj loĝlokoj en Nederlandlingvio. Interalie temas pri parto de la belgaj municipoj
* Gento kaj
* Ostendo.
Gábor Klauzál

**Gábor Klauzál,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Klauzál Gábor** estis hungara politikisto, juristo, ministro. Lia nobela nomo estis "Szlavoviczi". Lia frato estis Imre Klauzál.

Gábor Klauzál http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1804 en Pest (urbo). Li mortis la  1866 en Kalocsa.

## Biografio 
Gábor Klauzál frekventis gimnazion en Szeged, en Pest li ekzamenis en juro en 1824. Baldaŭe li ricevis jurajn taskojn en Csongrád (historia departemento). Ekde 1832 li partoprenis en la parlamenta laboro kiel grava figuro, fidelulo de Lajos Kossuth. En 1844 li rezignis, sed li denove komencis politikadi post la revolucio en 1848. Li apartenis al la unua hungara sendependa responda kabineto, sed li denove rezignis dum la liberecbatalo. En 1861 kaj 1865 li denove politikadis en la parlamento kiel fidelulo de Ferenc Deák.

## Memorigiloj 
* societo prenis la nomon *Klauzál Gábor*
* strato, placo en Budapeŝto havas la nomon Klauzál Gábor
* same en Szeged, Újpest, Kecskemét, Budafok, Szentes, estas placoj aŭ stratoj
* lernejo en Szentes havas la nomon Klauzál Gábor

## Fontoj 
* biografio kun bildo (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero K kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero K kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri agrikulturo
Lago de Hourtin kaj Carcans

La **lago de Hourtin kaj Carcans** estas lago en sudokcidenta Francujo. Ĝi situas en la duoninsulo Médoc, en la komunumoj Hourtin kaj Carcans. Estas la plej granda lago de nesala akvo tute lokita en la franca teritorio. Ĝi komunikiĝas kun la lago de Lacanau per la «kanalo de la lagetoj» .

[eta|maldekstra|Lago de Hourtin kaj Carcans en [Gironde, okcidente de la mapo]]

## Vidu ankaŭ 
* Listo de lagoj de Francio
* Lago de Lacanau

Kategorio:Lagoj en Francio
Kategorio:Médoc
Grayan-et-l'Hôpital

''''* - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone *Graian e l'Espitau* - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono *''. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Geografio 
Grayan-et-l’Hôpital situas en la nordo de la duoninsulo Médoc. La urbocentro troviĝas  for de la maro, kvankam la komunuma teritorio tuŝas Atlantikon.

## Turismo 
En Grayan-et-l’Hôpital troviĝas Euronat, la laŭ areo plej granda nudisma feriejo en Eŭropo. Ĝi situas borde de la Atlantiko, nur 7 kilometrojn norde de la feria urbeto CHM Montalivet, la entute unua nudisma feriejo tutmonde, kompreneble same borde de la Atlantiko.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Kategorio:Médoc
Vertault

**Vertault** [vɛRto] estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.

## Historio 
Tie estis dum la La-Tène-epoko opidumo. Oni faris oferadojn de bestoj, ĉefe ĉevaloj kaj hundoj. Ĉevalaĵoj kaj aliaj viandoj ne estis manĝitaj sed putris.
Poste la opidumo iĝis romia urbo nomita *Vertillum*.

## Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Lord Voldemort

**Lord Voldemort** estas rolulo kaj la ĉefa antagonisto/fiulo de la serio *Harry Potter* verkita de J. K. Rowling. Li estas unu el la plej fortaj magiistoj de sia tempo, kiu preskaŭ sukcesis atingi senmortecon kaj timigas la tutan magian mondon.

## Biografio 
La patrino de Lord Voldemort, kiu donis al li la nomon Tom Marvolo Riddle, venas de la familioj de Peverell kaj Slytherin, kaj lia patro estis muglo, do Voldemort mem ne estas pursanga magiisto. Li kreskis en orfejo ĝis sia 11-jariĝo, kiam Albus Dumbledore, forta magiisto kaj instruisto de Hogwarts, venis por rakonti al la knabo pri liaj magiaj fortoj kaj inviti lin studi en la lernejo. Tom jam de sia infaneco eksperimentis per magio sen konscii pri tio: li translokigis objektojn, manipulis bestojn kaj povis organizi problemojn por aliaj orfejanoj, kiujn li ne ŝatis. En Hogwarts li iĝis la plej bona studento, strebante lerni laŭeble plej multe, sed li ankaŭ kaŭzis problemojn: li malfermis la Ĉambron de Sekretoj kaj liberigis Baziliskon por mortigi nepursangajn studentojn, kaj kulpigis pri tio Hagrid, studenton de la tria jaro, kies pasio estis magiaj bestoj kaj kiu estis rezulte eksigita de la lernejo. Li ankaŭ kolektis grupon de samideanoj, kiuj poste iĝis Mortmanĝantoj (*angle* *Death Eaters*) kaj helpis al li pri liaj krimoj. En lernejo li kreis sian novan nomon, Voldemort, por eviti ĉiun asocion kun sia nemagia patro. Tom aparte interesiĝis pri nigra magio kaj posedis multajn nekutimajn kapablojn: li povis praktiki kelkajn tipojn de magio sen specialaj iloj, paroli kun serpentoj kaj finfine li sukcesis disdividi sian animojn je kelkaj pecoj por kasi ilin kaj igi laŭvorte senmorteca.
Sur la pinto de siaj gloro kaj povo Voldemort aŭdas antaŭdiraĵon, ke naskiĝos knabo, kiu povos kreskinte mortigi lin. Li divenis, ke tiu knabo verŝajne estas la filo de James kaj Lily Potter, Harry, kaj mortigas liajn gepatrojn, sed kiam li provas mortigi Harry, lia magio turniĝis kontraŭ li mem, kaj li perdis sian korpon por dek jaroj. Li kaŝiĝis en albanaj arbaroj, kie li trovis sian helponton, Quirinus Quirrel, kiu poste iĝos profesoro de Hogwarts kaj permesos al Voldemort uzi sian korpon por trovi la Ŝtonon de Saĝuloj. Lin malhelpis dekunujara Harry, sed en la sekvaj sep jaroj li faras kelkajn provojn regajni sian povon en la magia mondo.

Voldemort
Voldemort
Grands Champs

**Grands Champs** havas en la franca lingvo la signifon de *grandaj kampoj*. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Grands Champs (Chevilly)** estas vilaĝo de la komunumo Chevilly de la Distrikto Morges en Kantono Vaŭdo en Svislando.
* **Grands Champs (Signy-Avenex)** estas vilaĝo de la komunumo Signy-Avenex de la Distrikto Nyon en Kantono Vaŭdo en Svislando.
Albus Dumbledore

**Albus DUMBLEDORE** estas rolulo en *Harry Potter*, romanserio de J. K. Rowling. Li estas direktoro de la lernejo Hogwarts kaj unu el la plej fortaj magiistoj de sia tempo.

Kategorio:Roluloj en verkoj pri Harry Potter
Kategorio:Fikciaj britoj
Kategorio:Fikciaj instruistoj
Kategorio:Fikciaj sorĉistoj
Yaël André

**Yaël ANDRÉ** (n. en 1967 en Bruselo) estas belga filmreĝisorino kaj produktorino.

En siaj filmoj ŝi ofte miksas dokumentajn bildojn kun fikcio, humuron kaj improvizon kun poezio.

Yaël André ankaŭ estras la filmsocieton *Morituri*.

## Ĉefaj filmoj 
* ''Histoires d'amour* (1998).
* *Bureau des Inventaires systématiques de la mémoire résiduelle* (2002).
* *Les Filles en orange* (2003).
* *Chats errants (Zones temporaires d'inutilité)* (2007).
* *Quand je serai dictateur'' (2013).

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Belgaj reĝisoroj
Noisy-le-Grand

**Noisy-le-Grand** [] estas franca komunumo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Noisy-le-Grand en la ĉirkaŭparizaj departementoj
Noisy-le-Grand estas la plej sudorienta komunumo de Seine-Saint-Denis,  oriente de la centro de Parizo. Ĝi situas ĉe la maldekstra bordo de la rivero Marno.

## Vidindaĵoj 
* Espaces d'Abraxas

## Transporto 
Tri stacidomoj troviĝas en Noisy-le-Grand:  kaj  en la linio RER A kaj  en la linio RER E.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Saint-Denis
* Listo de urboj de Francio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 


Kategorio:Komunumoj de Seine-Saint-Denis
Kategorio:Marne-la-Vallée
Moiry

**Moiry** estas la nomo de la sekvaj geografiaj objektoj:

* **Moiry VD** estas komunumo de la distrikto Morges en kantono Vaŭdo en Svislando.

* **Moiry (Ardennes)** estas komunumo de la departemento *Ardennes* en la regiono Grand Est kaj la translima regiono Ardenoj en Francio.

* La **Moiry-Glaĉero** estas valglaĉero en la Svisaj Alpoj en kantono Valezo en Svislando.

* La **Lago de Moiry** estas baraĵlago ĉe la elfluo de Moiry-Glaĉero en la Svisaj Alpoj en kantono Valezo en Svislando.
Chigny

**Chigny** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Chigny VD** estas komunumo de la Distrikto Morges en Kantono Vaŭdo en Svislando.
** **Chigny (stacidomo)** estas fervoja stacio en Chigny VD.
* **Chigny (Aisne)** estas komunumo de la Departemento Aisne en la regiono Pikardio en Francio.
* **Chigny-les-Roses** estas komunumo de la Departemento Marne en la regiono Ĉampanjo-Ardenoj en Francio.
Chevilly

**Chevilly** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Chevilly VD** estas komunumo de la Distrikto Morges en Kantono Vaŭdo en Svislando.
* **Chevilly (Loiret)** estas komunumo de la Departemento Loiret en la regiono Centro-Valo de Luaro en Francio.
** **Chevilly (stacidomo)** estas fervoja stacio en Chevilly (Loiret).
* **Chevilly-Larue** estas komunumo de la Departemento Val-de-Marne en la regiono Francilio en Francio.
Chigny VD

**Chigny** estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 331 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Chigny situas du kilometrojn nordokcidente de la distriktĉefurbo Morges tri kilometrojn norde de la Lago Lemano en la arbara valo de la rivero Morges, kiu formas la okcidentan komunumlimon. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Chigny kaj La Vogeaz, kaj la setlejoj La Motte kaj La Morgette.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 0,90 km², de kiuj 5,6% estas kovritaj de arbaro, 74,4% servas por agrikulturo kaj 16,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Chigny limas en nordo al Vufflens-le-Château, en oriento kaj sudo al Morges, en sudsudokcidento en unu punkto al Tolochenaz, kaj en okcidento al Lully.

## Trafiko 
Chigny situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 1 kilometron sude de la komunumo apud Morges. Tra Chigny pasas konekta vojo de Morges al Vufflens-le-Château. Pere de la mallarĝspura trama fervojlinio de Bière al Morges la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Chigny datiĝas el la jaro 1221 kiel *Chinie*. Dum mezepoko Chigny apartenis al la Senjorujo Vufflens, kiu sub la berna regado ĝis la Helveta Revolucio de 1798 apartenis al la Voktejo Morges, kiu poste fariĝis distrikto. Eklezie ĝi apartenis ĝis 1544 al la Paroĥo Joulens kaj ek de tiam al la Paroĥo Vufflens-le-Château.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Chigny
* Chigny (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Chigny
8977 Paludicola

'*8977 *Paludicola'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la akvokanbirdo : birdeto loĝanta en la malsekejoj, science nomita *Acrocephalus Paludicola''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Rubeus Hagrid

**Rubeus Hagrid** estas rolulo de la romanserio *Harry Potter* verkita de J. K. Rowling. Duonegulo kaj duonsorĉisto, li estis eksigita de Hogwarts en sia tria jaro pro kalumnio de juna Tom Riddle kaj poste ricevis la pozicion de bestoprizorganto en la sama lernejo dank' al Albus Dumbledore. Li alportis Harry al liaj geonkloj, prenis lin al Hogwarts kaj poste iĝis lia amiko kaj helpas al la Ordeno de Fenikso.

Kategorio:Roluloj en verkoj pri Harry Potter
Kategorio:Gigantoj