open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Misericórdia (Porto)

La '*Preĝejo *Misericórdia'''* (Mizerikordo, () estas en la Rua das Flores, en la urbo Porto, Portugalio.

Ĝi estis konstruita dekomence en 1559, laŭ renesanca stilo kun gotikaj elementoj, kaj de tiu preĝejo oni restigis nur la ĉefan kapelon, ĉar fulmotondro detruis la fasadon en aprilo 1621 kaj nur en la 18-a jarcento oni rekonstruis ĝin, laŭ projekto de Nicolau Nasoni en 1748 en stilo baroko kun formoj de rokoko. La fasado plenplenas je barokaj elementoj, pintigita per ornamita baroka frontono kiu enkadrigas la portugalan blazonon sub krono.

La Preĝejo de *Misericórdia* estas klasita kiel *Imóvel de Interesse Público'' (Konstruaĵo de Publika Intereso) ekde 1977.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Portugalio
Infraestruturas de Portugal

**Infraestruturas de Portugal** () estas publika firmao kiu rezultas el la kunfandiĝo inter REFER, Rede Ferroviária Nacional, kaj EP, Estradas de Portugal, firmaoj destinitaj por mastrumi kaj administri fervojajn kaj vojinfrastrukturojn en Portugalio, respektive.

centra|450px|eta|Fervojaj linioj en Portugalio

## Fervojaj linioj 
[dekstra|280ra|eta|Ponto Eiffel en [Viana do Castelo sur Linio de Minho]]
dekstra|280ra|eta|Tunelo de Chão de Maçãs, sur Linio de Nordo
* Linha do Alentejo (Linio de Alentejo)
* Linha do Algarve (Linio de Algarve)
* Linha da Beira Alta (Linio de Beira Alta)
* Linha da Beira Baixa (Linio de Beira Baixa)
* Linha de Cascais (Linio de Cascais)
* Linha de Cintura (Linio de Cintura)
* Linha do Corgo (Linio de Corgo)
* Linha do Dão (Linio de Dão)
* Linha do Douro (Linio de Doŭro)
* Linha de Évora (Linio de Évora)
* Linha de Guimarães (Linio de Guimarães)
* Linha de Leixões (Linio de leixões)
* Linha do Leste (Linio de Oriento)
* Linha do Minho (Linio de Minjo)
* Linha do Norte (Linio de Nordo)
* Linha do Oeste (Linio de Okcidento)
* Linha do Porto à Póvoa e Famalicão (Linio de Póvoa)
* Linha do Sabor (Linio de Sabor)
* Linha de Sines (Linio de Sines)
* Linha de Sintra (Linio de Sintra)
* Linha do Sul (Linio de Sudo)
* Linha do Tâmega (Linio de Tâmega)
* Linha do Tua (Linio de Tua)
* Linha de Vendas Novas (Linio de Vendas Novas)
* Linha do Vouga e Ramal de Aveiro (Linio de Vouga kaj Branĉo de Aveiro)
* Ramal de Alfarelos (Branĉo de Alfarelos)
* Ramal de Braga (Branĉo de Braga)
* Ramal de Cáceres (Branĉo de Cáceres)
* Ramal da Figueira da Foz (Branĉo de Figueira da Foz)
* Ramal da Lousã (Branĉo de Lousã)
* Ramal do Montijo (Branĉo de Montijo)
* Ramal de Mora (Branĉo de Mora)
* Ramal de Moura (Branĉo de Moura)
* Ramal de Portalegre (Branĉo de Portalegre)
* Ramal de Reguengos (Branĉo de Reguengos)
* Ramal do Seixal (Branĉo de Seixal)
* Ramal de Tomar (Branĉo de Tomar)
* Ramal Internacional de Valença (Branĉo Internacia de Valença)

* :pt:Linha da Matinha (= Linha de Sacavém)
* :pt:Ramal da Base Aérea da Maceda
* :pt:Ramal do Estádio Nacional
* :pt:Ramal do Louriçal
* :pt:Ramal do Pego
* :pt:Ramal de Rio Maior

## Ĉefaj finaj stacioj 
dekstra|280ra|eta|
dekstra|280ra|eta|
dekstra|280ra|eta|
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Guarda
* 
* 
* 
* 
* 
* Rossio
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Landlimaj stacioj 
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Comboios de Portugal
* CP Urbanos de Coimbra
* CP Urbanos de Lisboa
* CP Urbanos do Porto
* Fertagus
* Medway - Transporte & Logística

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Infraestruturas de Portugal 

Kategorio:Fervojo en Portugalio
Ildefonso de Toledo

**Ildefonso de Toledo** (en latina: *Ildefonsus*, *Ildephonsus* (rare Ildephoses aŭ Ildefonse), Toledo, 607-667) estis ĉefepiskopo de Toledo de la jaro 657 ĝis 667 kaj estas unu de la Patroj de la Eklezio. 

Li naskiĝis inter la jaroj 606 kaj 607, dum la regado de Viteriko en Toledo, de ĝermana stirpo, esti membro de unu de la diversaj familioj de la reĝaj visigotoj. Ŝajne li estis nevo de la episkopo de Toledo Sankta Eŭgenio la 3-a, kiu zorgis pri sia edukado. Ĉiuokaze li ricevis brilan kleran formadon. Li mem asertis, ke li estis farita diakono (ĉirkaŭ 632-633) fare de Eladio, episkopo de Toledo . Ŝajne li eniris en la Monaĥejon Agali, en Toledo, kontraŭ la gepatra volo, al kiu li restis ligita. Li fondis konventon de monaĥinoj per siaj propraj havaĵoj, kaj en nekonata dato (650?), estis elektita abato. Li subskribis inter la abatoj en la 8a kaj 9a Koncilioj de Toledo, sed male ne troviĝas lia subskribo en la 10a (656). Post la morto de la episkopo Eŭgenio la 3-a estis elektita episkopo de Toledo en la jaro 657, kaj laŭ la *Elogium*, devigis lin okupi sian sidejon la reĝo Recesvinto.

## Verkoj
* *De virginitate Sanctae Mariae contra tres infideles*
* *Liber de cognitione baptismi unus*
* *De progressu spiritualis deserti*
* *De viris illustribus*

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Sankta Ildefonso
* Teologia studo pri Sankta Ildefonso 

* 

Kategorio:Hispanaj sanktuloj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Toledo
Kategorio:Patroj de la Eklezio
Kategorio:Visigota Hispanio
Zvánovice

**Zvánovice** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 33 kilometrojn sudoriente de la centro de Prago kaj 12 kilometrojn sudoriente de urbo Říčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1320.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka kaj krucifikso en la vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

Zvánovice.jpg|Mezo de la municipo
Zvánovice, pohled od severu, 2.jpg|Vido al Zvánovice de nordo
Zvánovice lípa na Boučí.jpg|Tilio en Boučí
Zvánovice lípy u kapličky.jpg|Tilioj ĉe kapeleto

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Internacia Akademio de Arkitekturo

La **Internacia Akademio de Arkitekturo** estas neregistara kaj neprofitcela organizaĵo (, , akronime **IAA**), kiu havas specialan statuson en la Ekonomia kaj Socia Konsilio de la Unuiĝintaj Nacioj (ECOSOC UN) .

La ĉefsidejo de la IAA estas en la bulgara urbo Sofio, tial la oficiala angla akademia nomo estas deviga en bulgara traduko en ĉiuj dokumentoj destinitaj por uzo en Bulgario . La organizaĵo estis establita en 1987 . 

La membroj de la IAA estas plej elstaraj sciencistoj kaj profesoroj pri nuntempa arkitekturo de la tuta mondo, kiuj gvidas kaj instruas akademiulojn kaj arkitekturajn fakultatojn el la tuta mondo.

En Bulgario, la bulgara nomo de la organizaĵo estas uzata kune kun la angla nomo en ĉiuj dokumentoj. La laborlingvoj en la organizaĵo estas la angla, la franca, la rusa kaj la hispana.

La celoj de la IAA estas antaŭenigi arkitekturan kreadon, teorion kaj edukadon, diskonigi membrojn kaj ilian laboron, antaŭenigi talentan junan talenton, trakti tutmondajn, regionajn kaj lokajn problemojn de arkitekturo kaj urboplanado rilate al la medio kaj konstanta evoluo de civila socio. Krome, la ekzistantaj fakscioj estu uzataj por subteni la efektivigon de programoj de Unuiĝintaj Nacioj kaj iliaj komitatoj. Krome, edukaj kaj esplorprogramoj same kiel novaj ideoj kaj konceptoj en la kampo de arkitekturo devus esti antaŭenigitaj.

Kunsidoj de la Ĝenerala Asembleo de la IAA estas okazigitaj ĉiujn tri jarojn. En ĝi, la Membroj de la Akademio ŝanĝas la ĉarton kaj elektas novajn akademiulojn. La Akademio ankaŭ gastigas la Mondan Trienon de Arkitekturo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la *Internacia Akademio de Arkitekturo*

Kategorio:Internaciaj organizaĵoj en Eŭropo
Kategorio:Arkitekturaj organizaĵoj
Anita Potocskáné Kőrösi

'*** [potoĉkAnE kOroŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Potocskáné Kőrösi Anita*' estis hungara librotenisto, parlamentano. Ŝia origina nomo ĝis la geedziĝo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Kőrösi Anita*.

 naskiĝis  en Siófok.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2000, poste ŝi akiris ekonomian diplomon en Altlernejo de Dunaújváros en 2005. Post la diplomo ŝi estis librotenisto aŭ impostisto en oficejoj de Siófok. Ŝi komencis politikadi kaj inter 2014 kaj 2018 ŝi estis vicurbestro de Siófok, poste 4 jarojn parlamenta deputito. Intertempe en 2013 ŝi akiris plian diplomon en Universitato de Panonio. Ŝi havis edzon kaj naskis 2 filojn.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* membiografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj librotenistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Metila ciklopentila etero

**Metila ciklopentila etero** aŭ **ciklopentila metila etero** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la 0 kaj 0. Ĝi estas senkolora likvaĵo, iomete solvebla en akvo, acetono, eteroj kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila ciklopentila etero posedas 6 karbonatomojn, 12 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Metila ciklopentila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de solvantoj, farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **metila ciklopentila etero** per hidratigado de **metila ciklopentila sulfido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **metila ciklopentila etero** per traktado de **bromometano** kaj **ciklopentanolo**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **metila ciklopentila etero** per traktado de **metanolo** kaj **ciklopentanolo**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **metila ciklopentila etero** per traktado de **klorometano** kaj **ciklopentila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

### Sintezo 5
* Preparado de la **metila ciklopentila etero** per senhidratigado de **ciklopenteno** kaj **metanolo**:

### Sintezo 6
* Preparado de la **ciklopentanolo** per reduktado de la **furfuraldehido**, sekvata per senhidratigado de la **ciklopentanolo**. Trie, oni reakciigas ciklopenteno kun metanolo en acida medio:

## Vidu ankaŭ
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Internacia Asocio de Urbocentroj

La **Internacia Asocio de Urbocentroj** (, akronime **IDA**) estas internacia organizaĵo dediĉita al urbocentroj ĉirkaŭ la mondo. La celo de la organizaĵo estas lerni pri la urba strukturo de la centraj punktoj en la urboj kaj la organiza strukturo de ĉefa komerca centro kaj ĝia ĉirkaŭaĵo kun la celo provizi pli bonajn ilojn por plibonigi transporton, turismon, loĝejojn kaj komercon en la urbo. La organizaĵo estis fondita en 2011 kaj situas en Vaŝingtono, Usono, kaj kunlaboras kun akademiaj institucioj tra Usono kaj la mondo. 

La organizaĵo eldonas monatan revuon pri la temo de esplorado pri la urbocentroj tra Usono kaj organizas internaciajn konferencojn pri la temo. Krome, la organizaĵo kolektas sub si aliajn organizaĵojn, kiuj traktas kaj rilatas al la centroj de la urboj en la mondo pri la temo.

## Referencoj 
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Urbaj studoj kaj planado
Internacia Asocio de Fajrobrigadistoj

La **Internacia Asocio de Fajrobrigadistoj** (, akronime **IAFF**) estas profesia asocio kiu reprezentas profesiajn fajrobrigadistojn en Usono kaj Kanado.

La IAFF havas pli ol 331,000 membroj en ties pli ol 3,500 filiaj organizaĵoj. Ties politika aga komitato, FIREPAC, estas unu el la plej aktiva PAC-oj en la lando . Ĝia sidejo estas en Vaŝingtono.

## Historio 
La organizaĵo estis establita en 1918 kaj estas membro de la sindikata federacio *American Federation of Labor and Congress of Industrial Organizations* (AFL-CIO, Usona Federacio de Laboro kaj Kongreso de Industriaj Organizaĵoj) kaj de la Canadian Labour Congress. 

En la lastaj jaroj, la organizaĵo malfermis interparolon kun fajrobrigadistaj sindikatoj en anglosaksaj landoj kiel: Britio, Aŭstralio kaj Nov-Zelando, intertempe la organizaĵo esperas plivastigi kunlaboron kun aliaj landoj por plifortigi sian pozicion kiel internacia organizaĵo.

Nuntempe, la organizaĵo funkcias kiel unu el la ĉefaj krizservoj de Nordameriko, kune kun leĝoj kaj spertaj komitatoj kiuj traktas la kampon kaj ankaŭ konsilas pri la uzado de danĝeraj materialoj. Krome, medicinaj teamoj por unua helpo kaj sukuristoj ankaŭ laboras en la organizaĵo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Fajroestingado en Usono
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1918
Lisboa-Santa Apolónia (stacidomo)

**Lisboa-Santa Apolónia** () estas la plej malnova fervoja finstacio en Portugalio. Ĝi situas en la civila paroĥo de São Vicente, en la centra parto de la municipo de Lisbono, sur la norda bordo de rivero Taĵo en la historia distrikto de Alfama.

## Bildgalerio 

Estação de Santa Apolónia, Lisboa (30662964077).jpg|Interno
St. Apolonia railway station (40582415693).jpg|Kajoj
2016-10-24 Lissabon 6209 (30639150330).jpg|Horloĝo
SantaApoloniaMetroLx2.JPG|Metrostacio

## Vidu ankaŭ 
* CP Urbanos de Lisboa
* Metroo de Lisbono
* :pt:Linha da Matinha ()

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Transporto en Lisbono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Rosa Maria Noguer Carbonés

**Rosa Maria NOGUER CARBONÉS** (Les Planes d'Hostoles , la Garrotxa, 1954) estas kataluna poeto kaj emerita instruistino.  Ŝi estas aŭtoro de dek kvin libroj de poemoj pri diversaj temoj . Ŝi estas membro de la literatura grupo Amics de les Lettres Garrotxines. Ŝi ricevis plurajn literaturajn premiojn:

* 1-a Premio Puigmartí de Maçanet de la Selva (2009),
* 1-a Premio Alba de Cunit (2009 kaj 2010),
* 2-a Premio Poesía Amatista de Arbúcies (2008,2010 kaj 2014),
* XXVI Premio de Poesía Mn.Narcís Saguer de Vallgorguina (2010) 
* 1-a Premio Virinoj Poetoj de la Garrotxa (2011)
* XIX Premio Josep Fàbregas Capell, vilaĝo de Sallent (2012)
* 1-a Premio de la populara ĵurio de la Esplai de Olot (2013-2014) 
* 1-a Premio la teknika ĵurio de La Esplai de Olot (2014) [2].

## Referencoj 
Kategorio:Katalunaj poetoj
Pětihosty

**Pětihosty** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). En distanco 3 &nbsp;km sudokcidente situas urbo Pyšely, 11&nbsp;km sude urbo Benešov, 12&nbsp;km norde urbo Říčany, 23&nbsp;km nordoriente urbo Český Brod kaj&nbsp;24&nbsp;km sude urbo Vlašim.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo en la vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

Pětihosty, dům.jpg|Konstruaĵo
Pětihosty, kaple.jpg|Kapelo
Pětihosty, potok.jpg|Rojo
Pětihosty, obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Senohraby a Pětihosty, tunel pod tratí.jpg|Tunelo sub fervojo inter Senohraby kaj Pětihosty

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
János Pallavicini

Margrafo **János Pallavicini** [jAnoŝ palaviĉini], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pallavicini János** estis aŭstrohungara diplomato, aristokrato. Lia frato estis Ede Pallavicini.

 naskiĝis  en Padovo, li mortis  en Pusztaradvány.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Sopron, poste li studis en Vieno, pli poste li iĝis diplomato en 1874. En la sekva jaro li estis levita ataŝeo (Berlino (1875), Parizo (1878), Londono (1880)), poste plurajn postenojn en Parizo, Beogrado, Munkeno kaj Sanktpeterburgo. Inter 1899-1906 li estis ambasadoro en Bukareŝto, poste en Konstantinopolo ĝis 1918. Ekde 1927 li estis senatano. Li ricevis reĝajn premiojn en la 1900-aj jaroj. Li edziĝis en 1879, vidviĝis en 1936, lia edzino naskis 3 filojn inter 1880-1883.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 319-a paĝo)
* biografio germane

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Aŭstraj diplomatoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Hungaraj aristokratoj
Předboj

**Předboj** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 18 kilometrojn norde de la centro de Prago kaj 16 kilometrojn okcidente de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1253. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Burgejo
* kapeleto el tempo ĉirkaŭ la jaro 1800
* Monumento de Hus el la jaro 1915

## Pluaj fotoj 

Předboj - severní strana návsi (pohled k západu), v popředí obecní úřad a knihovna čp. 18 a dům čp. 30.jpg|Municipa ofico kaj biblioteko
Předboj - zvonička na návsi (2).jpg|Sonorilejo en la vilaĝplaco
Předboj - kaplička na východním okraji vsi (1).jpg|Kapelo en la orienta rando de la vilaĝo
Předboj - pomník na návsi.jpg|Monumento de Hus
Předboj - západní strana návsi (blíže čp. 328, dále 33).jpg|Okcidenta parto de la vilaĝplaco
Předboj - čp. 15 v ulici Pod Vrškem (1).jpg|domo n-ro 15 en strato Pod Vrškem
Předboj - čp. 62 a 46.jpg|domoj n-ro 62 kaj 46

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Borek (distrikto Prago-oriento)

**Borek** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 4 kilometrojn norde de Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1339. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

File:Borek, municipal office.jpg|Municipa ofico
File:Borek, common.jpg|Vilaĝplaco
File:Borek, Bell tower.jpg|Sonorilejeto en la vilaĝplaco
File:Borek, North.jpg|Strato en la norda parto de municipo
File:Borek, East.jpg|Strato en la orienta parto de municipo
File:Borek, South.jpg|Strato en la suda parto de municipo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Universitato de Pikardio Jules Verne

La **Universitato de Pikardio Jules Verne** (, akronime **UPJV**) estas franca universitato bazita en Amiens kaj lokoj en aliaj urboj en la regiono Hauts-de-France. La universitato estis fondita en 1969 kaj havas 30,000 studentojn en dek du fakultatoj . La nuna prezidanto de la UPJV estas Mohammed Benlahsen (aktuale en 2017) .

Ĝi konsistas de pluraj universitatejoj troviĝita en la urboj Amiens, Beauvais, Cuffies, Sankta-Quentin, Creil kaj Laon.

La universitato estis parto de la grupo Universitato de Lille Nord de Francio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Universitato de Pikardio ()

Kategorio:Universitatoj en Francio
Kategorio:Pikardio
Kategorio:Jules Verne
Epoko de Amforo

[eta|Simbolo de la Epoko de Amforo: La *[Vitruvia homo* fare de Leonardo da Vinci. Da Vinci kreis ĉi tiun desegnaĵon ĉ. 1487. La simboloj de Ĉakraoj, aŭ energiaj centroj, estis aldonita poste .]]
[eta|15-a-jarcenta ilustraĵo por la [zodiaka signo Amforo (Akvisto).]]
La **Epoko de Amforo** (ankaŭ konata kiel **Akvario** kaj **Akvisto**, ) estas centra koncepto ene de la Nova Epoko. Tiu ĉi epoko estas unu el la dek du astrologiaj aŭ zodiakaj epokoj difinitaj per la koncepto de "granda jaro" aŭ "ekvinoksa ciklo", determinita siavice per la astronomia fenomeno de la stela precesio (precesio de la ekvinoksoj) kaj ankaŭ konata kiel la "platona jaro".

La termino venas de astrologio kaj indikas en kiu zodiaksigno la printempa ekvinokso okazas. La printempa ekvinokso ŝanĝas zodiaksignojn je 2100-jaraj tempintervaloj. Ekde antikvaj tempoj, la tero estas en la signo de Fiŝoj, kaj ĉi tio daŭros kelkcent jarojn pli antaŭ ol la suno eniros la signon de Amforo .

Pluraj jaroj estis indikitaj de diversaj astrologoj por la ŝanĝon: 2150, 2654 aŭ 234. Aliaj opinias, ke la ŝanĝo jam okazis kaj ligis ĝin al eventoj en la historio, en 1433 aŭ 1844. Kelkaj astrologoj kredas ke la transiro de unu astrologia aĝo al alia kaŭzos paradigmoŝanĝojn en religio kaj scienco.

Laŭ mistikuloj, modernaj okultistoj, anglo-hindaj teozofoj kaj nov-epokuloj, la mondo estis en la Epoko de Amforo ekde la dua duono de la 20-a jarcento. Ĉi tio estas klarigita per la fakto ke, en la momento de la naskiĝo de Kristo, la printempa punkto migris de la konstelacio Arieso al la konstelacio Fiŝoj kaj de tie, proksimume 2000 jarojn poste, al Amforo .

Famaj figuroj kiel Rudolf Steiner, Paul Le Cour, Guy Ballard kaj Max Heindel estis inter la unuaj se temas pri doni formon al la koncepto komence de la 20-a jarcento . La fluo de la nova epoko estis konceptita ekde tiam, fariĝante la akso de diversaj revoluciaj grupoj, kun la celo transdoni senkondiĉan amon, pacon inter la homamasoj kaj amon al onia planedo kaj ĝia naturo. Nuntempe, krom astrologoj, kiuj estas multe pli mergitaj en ĉi tiu temo, la Epoko de Amforo fariĝis parto de aliaj spiritaj tendencoj, kiel jogo kaj rejkio.

Tradicie, *Aquarius* estas asociita kun elektro, komputiloj, flugado, demokratio, libereco, humanitarismo, idealismo, modernigo, nervozaj malordoj, ribelemo, kontraŭkulturo kaj nekonformismo, filantropio, veremo, kuraĝo, homeco kaj nedecidemo.

Ene de la nova epoko kaj popola kulturo, estas komuna kredo, ke la Epoko de Amforo estigos vastan novan spiritecon, kie oni serĉas en si mem, kaj agas ĝuste de intuicio, prefere ol laŭ eksteraj reguloj. La esprimo ankaŭ estas konata de la filmo/muzikalo *Hair* (1967).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Eono (Thelema) (en)

## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Nova Epoko
Kategorio:Astrologio
Kategorio:Ezoterismo
Universitato de Burgonjo

La **Universitato de Burgonjo** (, akronime **uB**, antaŭe konata kiel la ) estas publika universitato en Dijon, Francio. Ĝi estas la ununura universitato en Burgonjo .

## Historio 
La historio de la Universitato komenciĝis en 1722 kun la starigo de la jura fakultato en Dijon. En 1806, Napoleono igis ĉi tiun universitaton unu el la centroj de jura edukado en Francio, kaj de 1805 ĝis 1809 fakultatoj de scienco, artoj kaj medikamento estis aldonitaj .

En 1957, la unua universitatkonstruaĵo estis konstruita sur la kampuso. En 1984, L'Université de Dijon ŝanĝis sian nomon al sia nuna. Do post la refondiĝo en 1971 ĝi estas relative juna universitato kiu formiĝis kiel parto de la reorganizo de la franca altedukpejzaĝo fare de la *Loi Faure*. Eduko estas disponigita en granda nombro da disciplinoj. Homecaj kaj natursciencoj estas bone reprezentitaj sur la ĉefkampuso, same kiel juro, medicino kaj literaturo en apartaj konstruaĵoj. Ĝi estas bazita en la regiona ĉefurbo Dijon.

En la 2000-aj jaroj, ĝi estas universitato kun 27 000 studentoj, disvastigitaj tra Dijon kaj kvin aliaj urboj en Burgonjo (Chalon-sur-Saône, Le Creusot, Mâcon, Auxerre, Nevers).

## Organizo 
La universitato inkludas 10 fakultatojn, 10 institutojn kaj pli altan lernejon de inĝenieroj.

**Fakultatoj:**
* Fakultato de Juro kaj Politikaj Sciencoj.
* Fakultato de Lingvoj kaj Komunikadoj.
* Fakultato de Filologio kaj Filozofio.
* Fakultato de Medicino.
* Fakultato de Ekonomiko kaj Administrado.
* Fakultato de Scienco kaj Teknologio.
* Fakultato de Homeco.
* Fakultato de Apoteko kaj Farmacia Biologio.
* Fakultato de Medio, Tero kaj Vivo.
* Fakultato de Fizika Kulturo kaj Sporto.

**Institutoj:**
* Supera Instituto de Aŭto kaj Transporto.
* Instituto de Entreprena Administrado.
* Instituto por la Trejnado de Ŝtatfunkciuloj.
* Instituto de Vinfarado.
* Universitata Instituto por la Trejnado de Profesoroj.
* Universitata Instituto pri Teknologio Dijon - Auxerre .
* Universitata Instituto pri Teknologio Chalon-sur-Saône .
* Creusot Universitato-Instituto de Teknologio .
* Profesia universitata instituto por entreprena dokumentado, bildoj kaj komunikado.
* Profesia universitata instituto pri administrado en eduka, kultura kaj eduka-prepara medio.

## Famaj eks-studentoj 
* Roger Guillemin (naskita en 1924), franca kuracisto kaj biologo
* Alexis Miellet (naskita 1995), franca atleto
* Antanas Mockus (naskita en 1952), kolumbia matematikisto, filozofo kaj politikisto
* Louis Renault (1843-1918), franca juristo
* Chuka Umunna (naskita en 1978), brita politikisto kiu ekde junio 2019 reprezentas la Liberalaj Demokratoj en la Brita Parlamento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Centra Internacio d'Études Françaises 

Kategorio:Universitato de Burgonjo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Etila ciklopentila etero

**Etila ciklopentila etero** aŭ **ciklopentila etila etero** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **bromoetano** kaj **ciklopentanolo**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en acetono, hidrokarbonidoj eteroj kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila ciklopentila etero posedas 7 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Etila ciklopentila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **etila ciklopentila etero** per hidratigado de **etila ciklopentila sulfido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **etila ciklopentila etero** per traktado de **bromoetano** kaj **ciklopentanolo**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **etila ciklopentila etero** per traktado de **etanolo** kaj **ciklopentanolo**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **etila ciklopentila etero** per traktado de **kloroetano** kaj **ciklopentila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **etila ciklopentila etero** per senhidratigado de **ciklopenteno** kaj **etanolo**:

### Sintezo 6 
* Preparado de la **etila ciklopentila etero** per reduktado de la **furfuraldehido**, sekvata per senhidratigado de la **ciklopentanolo**. Trie, oni reakciigas ciklopenteno kun etanolo en acida medio:

## Vidu ankaŭ 
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
György Pallavicini

Margrafo **György Pallavicini** [djordj palaviĉini], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Pallavicini György Mária Arthúr József Ede István Gusztáv Károly** estis hungara politikisto, parlamentano, senatano. Lia patro estis Ede Pallavicini.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto. Inter 1903-1905 li estis nobela juĝisto en Somogy (reĝa departemento), poste parlamenta deputito (1906-1918), en la lasta jaro ankaŭ subministro. Li estis ankaŭ senatano inter 1908-1918. Dum la Hungara Sovetrespubliko li vivis en Vieno, post ties fiasko li hejmenvenis kaj estis aktiva en la politika vivo, eĉ denove parlamentano (1920-1926, 1931-1935). Dum la 2-a mondmilito li ne apogis Hitleron. Li edziĝis en 1911, lia edzino Borbála Andrássy naskis 4 gefilojn inter 1912-1922.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 318-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj nobelaj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj aristokratoj
Bašť

**Bašť** () estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 10 kilometrojn norde de la centro de Prago kaj 15 kilometrojn okcidente de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1088. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo kun sonorilejo en la vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

Bašť, Baštěk, old farm.jpg|Bieno en Baštěk
Bašť, Baštěk, Předbojská str.jpg|Strato Předbojská ulice norde de Baštěk
Bast Stredni Cechy z letadla z vychodu.jpg|Aviadila vido el oriento

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Universitato de Nanto

eta|250px|La universitata blazono
La **Universitato Nantes** () estas publika universitato trovita en Nanto. Krom la pluraj universitatejoj disigita en la urbo, estas du satelitaj universitatejoj trovitaj en Sankt-Nazaire kaj La Roche-sur-Yon.

Ĝi estis fondita en sia nuna formo en 1961 kaj havas sian originon en la Duka Universitato de Bretonio, fondita en Nanto en 1460 fare de duko Francisko la 2-a de Bretonio per buleo de Pio la 2-a.

La universitato estis formita pere de fuzio de la *Université de Nantes*, la universitata hospitalo CHU de Nantes, la esplorinstituto IRT Jules Verne, la esplorcentro *Institut national de la santé et de la recherche médicale* (Inserm) kaj la altlernejoj *Centrale Nantes*, *École des Beaux-Arts Nantes Saint-Nazaire* kaj ''École d'Architecture de Nantes''.

Sur nacia nivelo kaj koncerne profesian integriĝon post diplomiĝo, la Universitato de Nanto oscilas inter 3-a kaj 40-a loko el 69 universitatoj depende de la kampo de studo. Nuntempe, la universitato havas proksimume 34,500 studentojn. Pli ol 10% el ili estas  el 110 landoj.

Famaj eks-studentoj inkludas iaman ĉefministron Jean-Marc Ayrault, iaman Agrikulturministron Stéphane Le Foll, kaj Unuiĝintajn Naciojn oficialulon Clément Nyaletsossi Voule.

La universitato estas rangita inter 401-500a en la Times Higher Education je 2016 .

## Organizo 
* fakultato de Medicino
* fakultato de Farmacio
* fakultato de Dentokuracado
* fakultato de Psikologio
* fakultato de Scienco kaj Teknologio
* fakultato de Leĝo kaj Politika Scienco
* departemento de Historio, Arta Historio kaj Arkeologio
* departemento de Homecoj kaj Lingvoj
* departemento de Lingvoj - Internacia Lingva Centro (CIL)
* departemento de Sociologio
* departemento de Scienco kaj Teknologio de Fizikaj Aktivecoj kaj Sporta (STAPS)
* instituto de Geografio kaj Regiona Planado de Université de Nantes (IGARUN)
* instituto de Ekonomiko kaj Administrado - instituto de Komerca Administra (IEMN-IBE)
* Instituto por Esploro kaj Edukado en la franca kiel Fremda Lingvo (IRFFLE)
* instituto de Instruisto Trejnado (ÉSPÉ)
* instituto de Preparo por Ĝenerala Administrado (IPAG)
* Observatorio de Tero kaj Planeda Scienco (OSUNA)
* instituto de Teknologio de Nantes
* instituto de Teknologio de La Roche-sur-Yon
* instituto de Teknologio de Sankta-Nazaire
* Lernejo de Inĝenierio - École Polytechnique de Nantes

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Instruado en Luarlandoj
Kategorio:Lernejoj fonditaj en la 15-a jarcento
Kategorio:Saint-Nazaire
Kategorio:Nanto
Kategorio:Universitato de Nantes
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Universitato de Dieco

La **Universitato de Dieco** (, akronime UD) estas privata teologia universitato en Melburno, Aŭstralio. Ĝi ankaŭ havas kampusojn en Adelajdo kaj Sidnejo.

La universitato estas ekumena institucio; Fondantaj membroj en 1910 estis la Anglikana Eklezio de Aŭstralio, Baptist Union de Aŭstralio, Uniting Church in Australia (Metodista Eklezio de Aŭstralazio, Presbitera Eklezio de Aŭstralio, Kongregacia Unio de Aŭstralio) kaj la Churches of Christ in Australia (Eklezioj de Kristo en Aŭstralio) .

Aktuale en 2022, la universitato ofertas la sekvajn gradojn: diversaj bakalaŭroj, magistroj kaj diplomoj same kiel atestiloj sur diversaj niveloj ( *bakalaŭra atestilo* kaj *diplomiĝinta atestilo* ) kaj la doktoreco (PhD).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* aŭstralia Lutheran kolegio
* Eva Burrows Altlernejan
* katolika Teologia kolegio
* Pilgrim Teologia kolegio
* Jesuita kolegio de Spiritualeco 
* St Athanasius kolegio
* Whitley kolegio: la Baptist kolegio de Viktorio 
* Yarra Teologia Unio
* *Pacifica*
* *Universitato de Dieco Akto 1910*

Kategorio:Universitatoj en Aŭstralio
Kategorio:Kristanismo en Aŭstralio
Gurdaspur

**Gurdaspur,** panĝabe: **ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ** estas urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en la norda parto de subŝtato Panĝabo (Barato), en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.

## Demografio 
Laŭ takso en 2015 Gurdaspur havis  da loĝantoj kun legoscio 81%, pli alta, ol la landa averaĝo. 

## Geografio 
Gurdaspur situas en montetaro en averaĝa alteco de 241 metrojn laŭ la marnivelo. Limo de Pakistano troviĝas nur 15, Batala 25 (sed laŭ veturdistanco 47), Pathankot 39, Amritsar 61, Hoŝiarpur 77, Ĝalandar 80, Ludiana 132, subŝtata ĉefurbo Ĉandigaro 198, tutlanda ĉefurbo Delhio 418, Mumbajo 1472, Kolkato 1660 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Gurdaspur apartenis al la Brita Imperio inter 1846-1947. En la lasta jaro Gurdaspur ne havis hinduan plimulton, nur post la loĝantarŝanĝo en 1947.

## Ekonomio 
Gurdaspur estas komerca nabo en nordokcidenta Barato.

## Religioj 
En Gurdaspur vivas ĉefe hinduoj (69%), poste sikoj (25%), kristanoj (5%), iomete ankaŭ aliaj.

## Edukado 
En Gurdaspur pluraj altlernejoj funkcias.

## Lingvoj 
En Gurdaspur la oficiala lingvo estas la panĝaba.

## Klimato 
La klimato en Gurdaspur estas subtropika. Jare pluvas averaĝe po 959 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, tamen pro la musono tre ofte inter julio-aŭgusto. La averaĝa jara temperaturo estas 23,5 °C.

## Trafiko 
Gurdaspur havas trairan fervojan linion inter Pathankot-Batala. 4 ĉefvojoj kaj 2 flankovojoj kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Pathankot, pli fore estas internacia flughaveno en Amritsar.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Panĝabo (Barato)
Valença (stacidomo)

**Valença** () estas la ĉefstacidomo de Valença en la Norda regiono, Portugalio. Ĝi plejparte servas regionan kaj longdistancan trafikon direkte al Porto kaj norda Portugalio, kaj ankaŭ ligas lokajn servojn trans la limo al Galegio, Hispanio.

## Bildgalerio 

Valença train station exterior.jpg|Ekstero
Valença train station Renfe-596 2.jpg|Kajoj
Portugal's last pacific locomotive 1970.jpg|Lasta lokomotivo Pacific, 1970

## Vidu ankaŭ 
* Valença (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Valença (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Casa da Música

***Casa da Música*** (Muzikdomo) estas koncertejo nome la dua plej granda de la urbo, kiu troviĝas en la Avenuo Boavista, en Porto, Portugalio. Ĝi estis projektita de la nederlanda arkitekto Rem Koolhaas, kiel parto de la evento Porto Eŭropa Kultura Ĉefurbo en 2001 (*Porto 2001*).

La konstruado finiĝis en 2005, kaj tuj transformiĝis en ikono de la urbo.

Anjaŭ la inaŭgura koncerto de la 14a de aprilo fare de Clã kaj Lou Reed, la loko estis oficiale inaŭgurita la 15an de aprilo 2005, fare de la prezidante de la Respubliko Jorge Sampaio. Ĉeestis la ĉefministro, politikistoj kaj gravuloj de Porto en la koncerto, fare de la Nacia Orkestro de Porto. 

La *Casa da Música* enhavas du ĉefajn spektaklejojn, kaj ankaŭ aliaj areoj de la konstruaĵo estas adapteblaj por koncertoj aŭ aliaj spektakloj (atelieroj, edukaj aktivecoj ktp.). La spektaklejo *Sala Suggia* havas dekomencan kapaciton de 1 238 sidlokoj. Estas ankaŭ grava restoracio.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* Sezono 2023 https://temporada2023.casadamusica.com/  
* Casa da Música - Sferaj panoramoj 360º en portugal.com
* Fotaro dum konstruado  en www.archphoto.it
* Fotaro en www.danda.be 
* Arkitektura retejo - Priskribo de la konstruaĵo en www.arcspace.com

* 

Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Koncertejoj
Ĝardenoj de la Vitropalaco

La **Ĝardenoj de la Vitropalaco** () estas agrabla urba parko en la submunicipo (*freguesia*) Massarelos, en Porto, Portugalio, el kiu oni povas ĝui belan panoramon de la rivero Douro kaj de la maro. 

Tiuj ĝardenoj estis projektitaj en la 1860-aj jaroj fare de la germana pejzaĝisto Émile David, por ĉirkaŭi la tiaman Vitropalacon (), kiu estis anstataŭita de la sportejo Pavilhão Rosa Mota en la 1950-aj jaroj. 

La Ĝardenoj de la Vitropalaco inkludas la nomita Ĝardeno Emílio David kiu havas belajn ekzemplerojn de rododendroj, kamelioj, araŭkarioj, ginkoj kaj fagoj, krom fontanojn kaj alegoriajn statuojn pri la jarsezonoj. 

La Avenuo de la Tilioj konstituas la plej gravan akson de tiu parko kaj estas ĉirkaŭita de la Municipa Biblioteko Almeida Garrett, la spektaklejo *Concha Acústica* kaj la kapelo de Karlo Alberto de Savojo (konstruita en 1849 de la princino Montléart). Ĉirkaŭe estis restoracio kaj trinkejo kie eblas rigardi al lago. En tiu avenuo kaj proksime estas strategiaj rigardejoj al la rivero Douro kaj al la urbo.

Estas ankaŭ temaj ĝardenoj, nome la Ĝardeno de la Aromplantoj, la Ĝardeno de la Kuracplantoj, la Ĝardeno de la Ĝemelurboj (2009) kaj la Ĝardeno de la Sentoj (2007), kie estas la statuo Doloro de António Teixeira Lopes. Aliaj gravaj lokoj estas la Arbaro, la Avenuo de la Kaŝtanarboj kaj la Ĝardeno de la Rozujaro. Proksime estas sep grandiozaj ekzempleroj de palmoj de Kalifornio.

## Bibliografio
* Couto, Júlio (1998) "O Porto em 7 Dias", Porto: Campo das Letras. 

## Eksteraj ligiloj 
* Movimento de Defesa dos Jardins do Palácio 

* 

Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Parkoj en Portugalio
Budha bovlo

eta|Budha bolvo. La enhavo povas malsami.
[eta|Budha bovlo kun [nokoj]]
**Budha bovlo** estas vegetara kaj vegana manĝaĵo, surtabligata en bovlo aŭ sur altranda telero, kiu konsistas el malgrandaj porcioj de pluraj manĝaĵoj, surtabligataj malvarme. Ĉi tiuj povas inkluzivi grenojn kiel kvinoo aŭ plena rizo, plantaj proteinoj kiel kikeroj aŭ tofuo, kaj legomoj. La porcioj ne estas miksitaj sur la telero aŭ en la bovlo, sed aranĝitaj laŭ "arta" maniero. La koncepto aperis en 2013 (Juice for Lìfe (nun Fresh)), en Toronto, Ontario, ofertis tion en sia menuo antaŭ la jaro 2013, kaj la recepto por *Budha Bowl* estas en ilia kuirlibro el la jaro 2000, havante receptojn el la 1990-aj jaroj) kaj populariĝis ekde la jaro 2017. Budha bovloj estis komparitaj al *Nourish Bowls* (ne-vegetara versio) kaj al "Poké Bowls" (havaja plado kun krudaj fiŝoj). aŭ el tio, ke la plenigita bovlo similas al la ventro de Budajo, la ĉina monaĥejano el la 10-a jarcento, kiu estas ofte konfuzata kun la Budho.

## Vidu ankaŭ 
* Bibimbap
* Poke

## Tradukfonto 
Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Vegana kuirarto
Fundação de Serralves

La **Fondaĵo Serralves** () estas en la Parko Serralves en la urbo Porto, Portugalio, en kiu estas la Domo Serralves kaj la Muzeo de Nuntempa Arto Serralves. 

La Fondaĵo Serralves estis fondita en 1989, kiel rezulto de partnereco inter la Portugala Registaro, kaj publikaj kaj privataj institucioj. La publikigo de la statutoj kaj sociaj organoj estis farita per la Dekreto-Leĝo nº 240-A/89, estante ĉefministro Aníbal Cavaco Silva. 

Dekomence estis privataj loĝejoj, kaj la Domo kaj la Parko estas plenumoj de la deziroj de Carlos Alberto Cabral (1895-1968), Dua Grafo de Vizela. Je la 25º Datreveno de ties fondaĵo la fondaĵo ricevis al 3an de Decembro 2014 la Militordenon de Sant'Iago da Espada.

## La parko
La Parko Serralves () estas parko de 18 hektaroj kiu ĉirkaŭas la konstruaĵon de la Muzeo de Nuntempa Arto Serralves (*Fundação de Serralves*), kiu estis projekciita de la arkitekto Siza Vieira. Laŭlonge de la parko estas ekspoziciitaj artaĵoj de diversaj nuntempaj artistoj, apude al la tipa flaŭro de la Norda Regiono, kiel kverkoj, betuloj kaj taksuso.

## La domo
La projekto estis de la franca arkitekto Charles Siclis, kaj plenumis ĝin la portugala arkitekto Marques da Silva. La projekto de la ĝardenoj, de Jacques Gréber, datas de 1932. La verkoj kaj de ĝardenoj kaj de la domo finkompletiĝis en 1940. La aĉeto fare de la ŝtato oficialiĝis en 1987; kaj en 1989 oni kreis la Fondaĵon Serralves, kiu instalis la muzeon en la ĉefa domo. Ekde 1990 la loko estis konsiderata zono de pejzaĝa, urba kaj arkitektura protektado en la Municipa Direktoplano de Porto. En 1996 la komplekso estis klasita kiel "loko de publika intereso".

## La muzeo
La Muzeo Serralves (), estas konsiderata unu de la plej bonaj muzeoj de Eŭropo dediĉitaj al nuntempa arto, posedanta artaĵojn de kelkaj el la plej gravaj nuntempaj artistoj, kiel Andy Warhol, Keith Haring, Claes Oldenburg, Anselm Kiefer, Gerhard Richter, Cindy Sherman, Steve McQueen kaj Joan Miró.

## Eksteraj ligiloj 
* Sítio da Fundação de Serralves

* 

Kategorio:Fondaĵoj
Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Bogorodskoje (distrikto de Moskvo)

**Bogorodskoje** () estas urbodistrikto (aŭ rajono) de Moskvo, la ĉefurbo de Rusio. Ĝi situas en la orienta administra arondismento de la urbo (en la kolora skema mapo dekstre en la informkesto la arondismento estas signita per la numero "4", kaj la urbodistrikto estas markita per ruĝa punkto, respektive en la pli supra mapo la areo kolorigita malhelruĝe). Laŭ la stato de 2010 en la komunumo vivis  sur areo de 8,65 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km², kaj laŭ la stato de  estis , kio signifas loĝdenson de  loĝantoj/km².  

## Vidu ankaŭ 
* Belokamennaja (Centra ringo de Moskvo)
* Bulvar Rokossovskogo (Centra ringo de Moskvo)
* Bulvar Rokossovskogo (stacio de Moskva metroo)
* Administra divido de Moskvo
* Listo de distriktoj de Moskvo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|330ra|
Parko Serralves

La **Parko Serralves** () estas parko de 18 hektaroj kiu ĉirkaŭas la konstruaĵon de la Muzeo de Nuntempa Arto Serralves (*Fundação de Serralves*), kiu estis projekciita de la arkitekto Siza Vieira en la urbo Porto, Portugalio.

Laŭlonge de la parko estas ekspoziciitaj artaĵoj de diversaj nuntempaj artistoj, apude al la tipa flaŭro de la Norda Regiono, kiel kverkoj, betuloj kaj taksuso.

La projekto por la ĝardeno de la Domo Serralves estis mendita de la Grafo de Vizela al la arkitekto Jacques Gréber en 1932. La parko rezultis de procezoj de dezajno de pejzaĝo laŭlonge de pli ol unu jarcento, konstituinte kompleksan tempan kaj spacan unuon, inkludante restaĵojn de ĝardeno de la 19-a jarcento, la *Quinta do Mata-Sete* kaj la ĝardeno de la Domo Serralves. 

## Eksteraj ligiloj 
* Sítio da Fundação de Serralves

* 

Kategorio:Fondaĵoj
Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Parkoj en Portugalio
Domo Serralves

La **Domo Serralves** estas en la Parko Serralves, en la submunicipo (*freguesia*) Lordelo do Ouro, en la urbo kaj distrikto de Porto, Portugalio. Ĝi estas en la antikva bieno (*quinta*) de la grafo de Vizela, en la rura zono de Porto, kaj konsiderata unika montro de la arkitekturo "Art Déco" en la lando.

La konstruaĵo servas kiel sidejo de la Fondaĵo Serralves, kaj kiel etendo de la Muzeo de Nuntempa Arto, uzata por portempaj ekspozicioj. Ties fasado estas ĉe Rua de Serralves kaj la ĉefa enirejo estas en la Avenuo Marechal Gomes da Costa.

## Historio 
La projekto estis de la franca arkitekto Charles Siclis, kaj plenumis ĝin la portugala arkitekto Marques da Silva. La projekto de la ĝardenoj, de Jacques Gréber, datas de 1932. La verkoj kaj de ĝardenoj kaj de la domo finkompletiĝis en 1940. Ĝis la 1980-aj jaroj la loko restis nealirebla al publiko ĝis en 1986 la ŝtato reprezentita de Teresa Patrício Gouveia, tiam Sekretariino de Ŝtato pri Kulturo, akiris la bienon el la heredantoj de Delfim Ferreira kaj ekde tiam oni permesis malfermon al la urbo. Tiam ĝi iĝis centro de grava kultura kaj arta kerno, kiu enhavis la domon, la ĝardenojn, la bienon kaj Muzeon de Nuntempa Arto.

La aĉeto oficialiĝis en 1987; kaj en 1989 oni kreis la Fondaĵon Serralves, kiu instalis la muzeon en la ĉefa domo. Ek 1990 la loko estis konsiderata zono de pejzaĝa, urba kaj arkitektura protektado en la Municipa Direktoplano de Porto. En 1996 la komplekso estis klasita kiel "loko de publika intereso".

## Bildaro 

File:Casa de Serralves 4.jpg
File:Casa de Serralves 1.jpg
File:Casa de Serralves 3.jpg

## Eksteraj ligiloj 
* Sítio da Fundação de Serralves
* Casa de Serralves, Infopédia (rete), Porto: Porto Editora, 2003-2014 (konsult. 2014-03-12).

* 

Kategorio:Fondaĵoj
Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Rolf Nevanlinna

**Rolf Herman NEVANLINNA**, antaŭe Neovius (naskiĝinta en 22-a de oktobro 1895 en Joensuu, mortinta en 28-a de majo 1980) estis unu el la plej famaj finnaj matematikistoj. Li specialiĝis pri funkci-teoria matematiko. En matematiko, li estas precipe konata kiel la ellaboranto de la Nevanlinna teorio (meromorfa funkciteorio). Li ankaŭ estis interesita pri kulturoj kaj politiko, kaj li estis muzikamanto kaj entuziasmulo.

Nevanlinna studis ĉe la Universitato de Helsinko en 1913-1919. Li diplomiĝis pri filozofio en 1917 kaj doktoriĝis en 1919. Dum sia kariero, li laboris por ekz. kiel rektoro de la Universitato de Helsinko kaj prezidanto de la internacia matematika organizo IMU. Li estis la prezidanto de la Sibelius Akademio en 1941-1945 kaj 1964-1971. Li ankaŭ estas konata ekster Finnlando.

Ekde 1981, IMU aljuĝis la Rolf Nevanlinna premion ĉiun kvaran jaron al eminentaj personoj en la esplorado de informoj kaj datumprilaborada teorio.

Rolf Nevanlinna ankaŭ estis socie aktiva. Li estis aktiva en la Patriota Popola Movado kaj la por-germana Konfederacio de Finnlando. Post la fino de 2-a Mondmilito, Rolf Nevanlinna estis submetita al politika premo kaj devis eksiĝi de la posteno de rektoro en 1945.

Kategorio:Finnaj matematikistoj
Brázdim

**Brázdim** () estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 18 kilometrojn nordoriente de la centro de Prago kaj 6 km okcidente de Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1052. 

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo
* Nový Brázdim
* Starý Brázdim
* Veliký Brázdim

## Pluaj fotoj 

Brázdim, Nový Brázdim.jpg|Nový Brázdim, vilaĝplaco
Brázdim, Nový Brázdim 2.jpg|Nový Brázdim, domo
Brázdim, Nový Brázdim, Common.jpg|Nový Brázdim, sonorilejo
Brázdim, Veliký Brázdim, Common.jpg|Veliký Brázdim


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Etila izopropila ketono

**Etila izopropila ketono** aŭ **2-metila-3-pentanono** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la propanalo kaj 2-kloropropano. Ĝi estas senkolora aŭ flava likvaĵo, solvebla en akvo, acetono, hidrokarbonidoj, eteroj kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila izopropila ketono posedas 6 karbonatomojn, 12 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Etila izopropila ketono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de solvantoj, farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **etila izopropila ketono** per traktado de **izobuteraldehido** kaj **kloroetano**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **etila izopropila ketono** per traktado de **2-kloropropano** kaj **propanalo**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **etila izopropila ketono** per oksidado de **2-metila-3-pentanolo**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **etila izopropila ketono** per hidratigado de **2-metila-2-penteno**:

## Vidu ankaŭ 
* Ketono

## Referencoj 
Kategorio:Ketonoj
Sirkuspelle Hermanni

**Sirkuspelle Hermanni** - "Hermano la cirka klaŭno" - estas finna populara fikcia klaŭno, kiu aperas en la porinfana televidprogramo *Pikku Kakkonen*. Lin aktoras *Veijo Pasanen*. La serio pri Hermanni estas farita en 1978–1988. El generacio al generacio *Sirkuspelle Hermanni* estas unu el la plej popularaj finnaj porinfanprogramaj figuroj. Pelle Hermanni aperas al fikcia cirko Hepokatti. Hermanni estas en la programo normale apud sia ruldomo. En najbara ruldomo loĝas lia bona amiko iluziisto Max (Mauri Saikkonen). En la unuaj 10 epizodoj (1978–1979) de la programo aperis ankaŭ Sylvia (Marjatta Rinne), virino, kiun Hermanni amas.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* prezenta retpaĝo en la finna ŝtata televida kaj radia entrepreno YLE ()
* la rekoniga enkonduka filmero de 17 sekundoj en la retejo *Jutubo* ()
* ekzempla epizodo de 9 minutoj same en la retejo *Jutubo* ()

https://www.youtube.com/watch?v=WVBptgvw7Ok

Kategorio:Finnaj porinfanaj televidaj programoj
Kategorio:Fikciaj finnoj
Kategorio:Fikciaj klaŭnoj
Antti Häkkänen

**Antti HÄKKÄNEN** (naskiĝinta 16-a de januaro 1985) estas finna politikisto. Li estas membro de finnlanda parlamento ekde 2015, estis ministro pri justico 2017–2019 kaj nuntempe estas ministro pri defendo. Lia partio estas Nacia Koalicio. Li estas vicprezidanto de la partio. Pli june li prezidantis sian junularan asocion. Laŭ li tradiciaj valoroj kiel la hejmo, sana naciismo, honesteco kaj honorado de alia homo donas bonan bazon por la vivo. Oni taksas, ke li estas konservativo, sed li mem diris, ke li ne estas tia. Li volas pliigi enmigradon, kiun peras volado ricevi laboron. Laŭ li oni devus nuligi heredimposton kaj plialtigi iujn aliajn impostojn. Li volas sekvi ekzemplon de Estonio je impostado. Häkkänen estas en geedzeco kaj havas du infanojn. Li estas unu el la plej konataj nuntempaj membroj de sia partio.

Kategorio:Finnaj politikistoj
Lulu Ranne

**Lulu RANNE** (naskiĝinta 12-a de julio 1971) en Kristinestad) estas finna politikisto. Ŝia partio estas Veraj finnoj. Ŝi estas membro de la finnlanda parlamento ekde 2019 kaj ministro pri trafiko kaj komunikado ekde 2023. Ekde 2023 ŝi estas ankaŭ prezidanto de la parlamentgrupo de sia partio. Antaŭe Ranne apartenis al Nacia Koalicio. Ŝi estis ankaŭ parlamentelekta kandidato de tiu partio en 2011. En 2012 ŝi ŝanĝis sian partion. Laŭ ŝi oni troigas timon pri la tutmonda varmiĝo. Ŝi asertis, ke la klimataj kunvenoj pli peras timon pri tutmonda varmiĝo ol malpliigas tiun varmiĝon. Ŝi apogas tradiciajn seksajn rolojn. Ŝia elektodistrikto estas Elektodistrikto Tavastio.

Kategorio:Finnaj politikistoj