Novkaledonia egotelo

**Novkaledonia egotelo** (*Aegotheles savesi*) estas malgranda ĝis mezgranda, sekretema noktula specio de birdoj de la genro *Aegotheles* en la familio Egoteledoj. 

## Priskribo
Ĝi havas vermikulecan grizbrunan kaj nigran plumaron. Ĝi havas longan, iomete rondan voston, mallongajn, rondecajn flugilojn, kaj longajn, fortikajn krurojn. Ĝia voĉo estas nekonata, sed aliaj specioj de egoteloj faras zumajn kaj fajfajn sonojn. Ĝi estas la dua plej granda konata egotelo (nur la formortinta Nov-Zelanda egotelo estis pli granda), multe pli granda ol la Aŭstralia egotelo.

La Nov-Kaledonia egotelo estas endemia de la savano kaj humidaj arbaroj *Melaleuca* de Nov-Kaledonio. Aliaj egoteloj estas solemaj, nestas en truoj en arboj, kaj manĝas de ripozejo, kaj flugante eksteren por kapti flugantajn insektojn (falkumado) kaj descendante sur predon sur la tero aŭ sur trunkoj kaj branĉoj. Oni ne scias, ĉu ĉi tiuj kutimoj validas ankaŭ por la Nov-Kaledonia egotelo, sed ĉi tiu specio estas pli granda kaj havas pli longajn krurojn ol la aliaj specioj, do ĝi eble estas pli surterema. Kvankam laŭ la lasta observanto de la birdo, Jonathan Ekstrom

La Nov-Kaledonia egotelo, ofte nomata *A. savesi*, ofte estis konfuzita kun *A. cristatus*. En 1966, *A. savesi* estis klasifikita sub *A. cristatus*, kio estis misgvida pro iliaj malsamaj trajtoj kaj koloro. (Olson 1987)

## Historio
La unua konata specimeno estis kolektita en la vilaĝo Tonghoué vespere de la 11a de aprilo 1880 post kiam unu flugis en la dormoĉambron de loĝanto. Ĝi estis donacita al M. Saves (de kie la specia epiteto), kiu siavice transdonis ĝin al Edgar Leopold Layard. Fine la specimeno estis aĉetita de la Muzeo de Liverpool en 1896. Alia specimeno estis remalkovrita komence de la 21a jarcento en itala muzeo, kiu datiĝas de 1915.

Sur la insulo Maré, laŭ Jonathan Ekstrom, konfirmita ekvido estis raportita en 1939 post kiam unu estis pafita (Macmillan 1938/39). Ĉi tiu specimeno ne estis retrovita nek Macmillan menciis kio fariĝis el ĝi. Ebla ekvido okazis en 1960 kiam unu estis pafita proksime de Païta, proksime al la originala ekvido. Daniel Letocart ankaŭ asertas esti trovinta unu en la fruaj 1950-aj jaroj. Ambaŭ ekvidoj estas nekonfirmitaj.

Tria ebla ekvido estis menciita de Hannecart kaj Letocart (1983 la ekvido estis ekzamenita en 1999, sed pro la manko de aliaj arkivitaj retmesaĝoj kaj ebla biaso nek ia ajn pruvo, estas probable, ke la ekvido estis rekonfirmita.

Postaj serĉoj inter 2002 kaj 2007 kun pli ol 500 labortagoj surloke kaj neniuj kredindaj raportoj el pli ol 120 intervjuoj kun lokuloj pruviĝis malsukcesaj.

## Referencoj
* Mayr, Gerald (2002): Osteological evidence for paraphyly of the avian order Caprimulgiformes (nightjars and allies). *Journal of Ornithology*, **143**(1): 82–97.  PDF plena teksto
* Simonetta, A.M. (1967): Cinesi e morfologia del cranio negli Uccelli non passeriformi. Studio su varie tendenze evolutive. Part II – Striges, Caprimulgiformes ed Apodiformes ["Cranial kinesis and morphology of non-passerine birds. Study of various evolutionary tendencies. Part II – Striges, Caprimulgiformes and Apodiformes"]. *Archivio Zoologico Italiano* **52**: 1–35.

## Eksteraj ligiloj 
*BirdLife Species Factsheet
*''New Caledonia's Most wanted''

Kategorio:Egoteloformaj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Nov-Kaledonio