open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
El fulgor y la sangre

***El fulgor y la sangre*** (Brilo kaj sango) estas romano de la hispana verkisto Ignacio Aldecoa publikigita en Barcelono en 1954 fare de la eldonejo Seix Barral. Ĝi estis lia unua romano, nome historio pri kvin edzinoj de civilgvardianoj, por kio la verkisto veturis tra apartaj loĝlokoj de Hispanio akompanata de Jesús Fernández Santos,​ kiu iĝos finalista de la Premio Planeta. 

## Intrigo 
En vilaĝo de Kastilio la kazerno de la Civila Gvardio estas en kastelo sur monto. Malsupre en la vilaĝo estas festo kaj de malsupre venas la tragedia novaĵo ke oni ponardis kaj murdis gvardianon, sed oni ne scias kiu. Tri edzinoj de gvardianoj memoras siajn vivojn ĝis alveno al tiuj kazerno kaj vilaĝo, timante ĉiu, ke la murdito estas la propra edzo, pro kiu ŝi restus malriĉiĝinta. La strukturo havas jenajn ĉapitrojn:
# Tagmezo
# Dua posttagemeze
# Tria posttagemeze
# Kvara kaj duono posttagemeze
# Sesa vespere
# Sepa vespere
# Krepusko

La unua kaj lasta ĉapitroj estas pli malgrandaj kaj klarigas la kuntekston kaj la intrigon. La ceteraj kvin ĉapitroj estas dediĉitaj al la tri edzinoj, kiuj supozas, ke ili vidviniĝis, kaj aliaj du kiuj havas siajn edzojn en la kazerno. En la memoro de la edzino restis markita la sufero pro la enlanda milito. La angoro de la atendo pliiĝas pro la varmegaĉo de la horoj de la somera siesto.

Finfine la murdito estas la nura gvardiano fraŭla, kiu fakte estis ĵus ricevinta permeson por translokiĝo.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1954
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Ian McEwan

**Ian Russell McEWAN**, CBE, FRSA, FRSL, (naskita la 21-an de junio 1948 en Aldershot, Hampŝiro) estas brita verkisto kaj scenaristo, kaj unu el la plej alte estimataj verkistoj de Britio. En 2008, *The Times* metis lin en sian liston de "La 50 plej grandaj britaj verkistoj ekde 1945" .

McEwan estis konata por romanoj kiel ekzemple *The Fury of Love*, *Atonement* kaj *On Chesil Beach*, ĉiuj el kiuj estis transformitaj en filmojn. Li ricevis la Premio Booker en 1998 por la romano *Amsterdam *.

McEwan komencis sian verkistan karieron skribante gotikajn rakontojn. Li debutis kiel verkisto kun la novelaro *First Love, Last Rites* (1975). Liaj du postaj romanoj, *The Cement Garden* (1978) kaj *The Comfort of Strangers* (1981) gajnis al li la kromnomon "Ian Macabre" . Tiuj estis sekvitaj per tri pliaj romanoj kun iom da sukceso en la 1980-aj jaroj kaj fruaj 1990-aj jaroj. En 1997, li publikigis *Enduring Love*, kiu poste estis transformita en filmon. Li gajnis la prestiĝan Booker Prize kun *Amsterdam* (1998). En 2001, li publikigis *Atonement *, kiu estis transformita en Oskar-gajnantan filmon, *On Forsaking*. Tio estis sekvita fare de *Saturday* (2005), *On Chesil Beach* (2007), *Suna* (2010), kaj *Sweet Tooth* (2012). En 2011 al li estis premiita la Jerusalema Premio, literatura premio donita al tiuj kiuj kontribuis al la literatura temo de homa libereco en socio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1948
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Skotdevenaj angloj
Kategorio:Anglaj humanistoj
Kategorio:Anglaj ateistoj
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de la Brita imperio
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Premiitoj per premio Femina
Zadie Smith

**Zadie SMITH** FRSL  (naskiĝis la ‏25an de oktobro 1975) estas brita verkisto kaj eseisto kiu verkas en la angla lingvo.

## Eksteraj ligiloj 
* "Knabina Miro " sur Salono.com (2000).
* Joy Press, "Only Connect" Enarkivigita, intervjuo kun Zadie Smith en la *Village Voice*, 13 septembro 2005.
* Stephanie Merritt, "She's young, black, British – and the first publishing sensation of the millennium" (Ŝi estas juna, nigrulo, brita – kaj la unua eldona sento de la jarmilo), *The Observer*, la 16an de  januaro 2000.
* Wyatt Mason, White Knees, eseo sur la korpo de verkado de Smith, *la Revuo de Harper*, oktobro 2005.
* Zadie Smith artikola arkivo de *The New York Review of Books*
* "Mind the Gap" en *Guernica Revuo*, januaro 2012.
* Prezentisto Philippa Thomas on the London of Zadie Smith's *NW*, London Fictions, 2012.
* Alison Inundo, "Zadie Smith criticises author who says more than one child limits career", *The Guardian*, la 13an de junio 2013
* Zadie Smith on *Desert Island Discs*, BBCa Radio 4, la 22an de septembro 2013.
* Brian Tanguay, "Konversacio kun Zadie Smith", *Santa Barbara Independent*, la 21an de novembro 2017.
* Yara Rodrigues Fowler, "Where to start with: Zadie Smith", ("Kie komenci kun: Zadie Smith"), *The Guardian*, la 27an de majo 2022.

*Kalpaklı, Fatma.  British Novelists and Indian Nationalism [in Mary Margaret Kaye’s Shadow of the Moon] (1957)
* James Gordon Farrell’s The Siege of Krishnapur (1973)
* Zadie Smith’s White Teeth (2000)]”.  Bethesda: Academica Press, 2010. ISBN&nbsp;978-193-314-677-5.

* Stewart, Alison. Intervjuo kun Zadie Smith pri ŝia verkado *Granda Unio*. intervjuo kaj diskuta elsendo sur WNYC Publika Radio prezento *All Of It* kun Alison Stewart la 16an de oktobro 2020 (registrita en 2019).
* Curry, Ginette. *Toubab La!: Literary Representations of Mixed-race Characters in the African Diaspora*. Newcastle, Anglio: Cambridge Scholars Publishing, 2007, 

## Referencoj 
Kategorio:Britaj eseistoj
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
André Schwarz-Bart

**André SCHWARZ-BART** (la 23a de majo, 1928, Metz, Moselle - la 30a de septembro, 2006, Pointe-à-Pitre, Gvadelupo) estis franca romanisto de pola-juda deveno.

Naskiĝis en familio de polaj judoj kiuj translokiĝis al Francio en 1924. La parola lingvo en la familio estis la jida . En 1942, la parencoj de Schwarz-Barth estis deportitaj al Auschwitz kaj mortis tie. Li aliĝis al la Rezisto, estis arestita fare de la germanoj, eskapis, aliĝis al la partizanoj, kaj batalis ĝis la fino de la milito.

Post la milito li laboris kiel mekanikisto, pasigis siajn matrikulajn ekzamenojn en 1948 kaj eniris la Sorbonon. Ekde 1950 li verkis literaturaĵojn.

En 1959 li estis premiita la Premio Goncourt por lia debuta romano *Le Dernier des Justes*, kiu prezentas judan historion antaŭ kaj dum la Dua Mondmilito, kaj kiun Elie Wiesel nomis "nesuperita verkaĵo".

Kune kun sia edzino Simone Schwarz-Bart, li verkis la romanon *Un Plat de porc aux bananes vertes* el la historio de Gvadelupo . En la daŭrigo *La Mulâtresse Solitude* (1972) li prezentas la vivon de la samnoma ribelulino .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hunter, Michelle (2000) *Simone Schwarz-Bart* 
* Nekrologo, *Internacia Heroldo Tribune*, la 2an de oktobro 2006

Kategorio:Premiitoj de Premio Goncourt
Kategorio:Mortintoj en 2006
Kategorio:Naskiĝintoj en 1928
Kategorio:Francaj verkistoj
Yasushi Inoue

, la6 an de majo 1907 - la 29-an de januaro 1991) estis japana verkisto, ĵurnalisto, poeto, kaj eseisto. Unu el la elstaraj verkistoj de la postmilita periodo, li kontribuis al la reanimado de la rakonta ĝenro en japana prozo kun superrego de egoromanoj kaj "eseoj de spiritaj humoroj" (心境小説), kaj signife ŝanĝis la direkton de Showa epoko en literaturo. De adoleskeco ĝis la aĝo de 83, li verkis poezion. Liaj ĉefaj verkoj estas " Taŭrobatalo " (1949), " Tempyo Tile " (1957) kaj " Kavernoj de Mil Budhoj " (1959) .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mortintoj en 1991
Kategorio:Naskiĝintoj en 1907
Kategorio:Japanaj verkistoj
Con el viento solano (romano)

***Con el viento solano*** (Sub eosta vento) estas romano de la hispana verkisto Ignacio Aldecoa publikigita en Barcelono en 1956.

## Intrigo 
La intriga akso estas la fuĝo de cigano kiu estis ponardinta kaj murdinta civilgvardianon dum kverelo en rurvilaĝa festo. La cigano fuĝas trakampare, por ekzemplo inter olivarbaroj, suferante la akrecon de la angoriga varmego somera markita per la influo de la eosta vento. Same la cigano suferas pro la soleco, timo kaj eĉ manko de helpo fare de siaj apuduloj.

## La romano
La agado de la romano sekvas tiun de *El fulgor y la sangre* en kiu la edzinoj de civilgvardianoj atendas angore la informon pri kiu estas precize la murdito. La agado okazas dum ses tagoj, el kiuj *El fulgor y la sangre* okupas kelkajn horojn de la unua, pro kio la agado de tiu sekvo fakte startas antaŭ tiu de la antaŭaĵo. Kvankam en ambaŭ romanoj estas kaj agado kaj memoro, en *Con el viento solano* estas proporcie pli da agado, kvankam estas ankaŭ grava memoro, fakte pli grava ol la agado mem.

Aldecoa kureĝe entreprenas la taskon trakti temon tabuan en la tiamaj hispanaj socio kaj romanaro, kia estas tiu de ciganoj, kio faras la romanon speco de epopeo, eĉ kun trajtoj de vera eposa agado. Aliflanke la temoj de la cigano, la gvardianoj, la olivarbaroj, la kverelo kaj eĉ la somera varmo memorigas sendube la temaron de la "Cigana Romancaro" de Federico García Lorca, kvankam temas pri verkoj fundamente de tre diferencaj estetikoj.

## Kinadapto 
La romano estis kinadaptita en samnoma filmo en 1966 fare de Mario Camus.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1956
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Romanoj adaptitaj al kino
Kategorio:Hispanaj ciganoj
Las historias de Marta y Fernando

***Las historias de Marta y Fernando*** (La historioj de Marta kaj Fernando) estas romano de la hispana verkisto Gustavo Martín Garzo publikigita en Barcelono en 1999.

Ĝi estis ege sukcesa, konsiderita la plej bonkvalita verko de sia aŭtoro, estis ricevinto de la Premio Nadal en 1999 kaj estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​

## Intrigo 
La agado okazas en Valadolido dum la Hispana Transiro, kaj la verko rakontas la historion de amparo kaj pri la rilato inter la partneroj, la mondo en kiu vivas la enamiĝintoj. Oni "analizas" pere de la dialogo la multajn aspektojn de la enamiĝo, kiel estas la ĝuo, la pasio, la diskutoj kaj konfliktoj, la malgrandaj perfidoj. Resumen temas pri feliĉo en kiu malfacilas vidi tion kio kaŝiĝas inter ties umbroj. 

## Referencoj 
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1999
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Valadolido
Trolebusa transporto en Lugano

**Trolebusa transporto en Lugano** () funkciis en la urbo Lugano (Kantono Tiĉino) de 1954 ĝis 2001.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Lugano
* Tramtransporto en Lugano
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (TPL) (/)

Kategorio:Lugano
Lugano
Julian Barnes

**Julian Patrick BARNES** (naskita la 19-an de januaro 1946, en Leicester, foje konata laŭ pseŭdonimo kiel **Dan Kavanagh **) estas angla verkisto, eseisto, literaturrecenzisto, kaj unu el la eminentaj reprezentantoj de postmoderna literaturo. Li estas gajninto de la Man Booker Prize (2011) kaj la Jerusalema Premio (2021).

Barnes havis sian literaturan sukceson kun la romano ''Flaubert's Parrot* en 1984. Tiu romano alportis al li la francan Premio Médicis, kaj lian unuan nomumon por la Booker Prize. Du pliaj nomumoj por la Booker Prize sekvis, respektive en 1998 por *Anglio, Anglio* kaj en 2005 por *Arthur & George*, antaŭ ol al Barnes estis finfine aljuĝita la premio en 2011 por *The Sense of an Ending*.

La romanoj *Metroland*, *Love, etc* kaj *The Sense of an Ending* estis adaptitaj al kino kaj filmitaj en Britio kaj Francio.

## Stilo 
Kio estas precipe aprezita estas lia ofte ironia rakonta tono. En siaj romanoj *Talking About It* kaj *Love, etc* li priskribas rilatrakonton en kiu ĉiu el la roluloj rakontas la rakonton el sia propra vidpunkto, rakontan formon kiu povas esti uzata interalie, ankaŭ en la romano *As I Lay Dying* de William Faulkner kaj la novelo *The Hunting Rifle* de Yasushi Inoue.

En intervjuo pri *Love, etc,* Barnes diras: "Ĉi tiu aparato, ke la roluloj parolas al la leganto individue, donas al mi multe da libereco kiel aŭtoro. Ĝi estas intima rakonto, temas pri amo. Do mi pensis, kio estus la plej intima maniero esprimi la rakonton? La formo celas reflekti la fakton, ke ĉiu persono, kiu estas implikita en rilato, havas sian propran unikan vidon pri ĉi tiu rilato..." 

## "La Franca Ligo" 
Barnes estas deklarita francfilo, kaj estas inter la plej popularaj anglaj verkistoj en Francio. Aldone al la Prix Medicis por *Flaubert's Parrot,* li ankaŭ ricevis la Prix Femina por *Talking It Over*, kaj estis premiita la Ordre des Arts et des Lettres, kun la rango de oficiro. *Cross Channel* estas kolekto de rakontoj traktantaj la rilaton inter Britio kaj Francio, kaj en la eseokolekto *Io por Deklari* li traktas diversajn francajn temojn.
## Verkaro 
### Romanoj 
* *Metroland* (1980)
* *Before She Met Me* (1982)
* *Flaubert's Parrot* (1984)
* *Staring at the Sun* (1986)
* *A History of the World in 10½ Chapters* (1989)
* *Talking it Over* (1991)
* *The Porcupine* (1992)
* *England, England* (1998)
* *Love, etc* (2000)
* *Arthur & George* (2005)
* *The Sense of an Ending* (2011)

### mallonga prozo kaj nefikcio 
* *Letters from London* (1995) – ĵurnalismo de *The New Yorker*
* *Cross Channel* (1996) – rakontoj
* *Something to Declare* (2002) – eseo
* *The Pedant in the Kitchen* (2003) – manĝĵurnalismo
* *The Lemon Table* (2004) – rakontoj
* *Nothing to Be Frightened Of* (2008) – memuaro
* *Pulse'' (2011) – rakontoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo de Julian Barnes
* Oficiala Retejo de Dan Kavanagh (pseŭdonimo)

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1946
Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Anglaj agnostikuloj
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo
Kategorio:Premiitoj per premio Femina
Starý Rybník

**Starý Rybník** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Skalná, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km sude de Skalná. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Starý Rybník** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,40&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* ruino de burgo Starý Rybník el la 14-a jarcento 
* nova kastelo el la 18-a jarcento
* Kapelo de sankta Maria

## Pluaj fotografioj 

Starý Rybník jižní průčelí severního paláce.jpg|Suda fasado de la norda palaco de burgo Starý Rybník
Starý Rybník zámek červenec 2024 (2).jpg|Kastelo Starý Rybník
Starý Rybník nový zámek.jpg|Nova kastelo Starý Rybník
Starý Rybník rybníček červenec 2024 (2).jpg|Fiŝlago

Kategorio:Skalná
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Setlejoj en Smrčiny
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Povodí

**Povodí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Třebeň, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Třebeň kaj dek du kilometrojn nordoriente de Cheb. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . Tra la vilaĝo trafluas rojo Sázek.

**Povodí** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,89&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1292.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Penta kruco

## Rilataj artikoloj
* Nacia natura rezervejo Soos

## Pluaj fotoj

Povodí (Třebeň) srpen 2021 (3).jpg|Povodí
Povodí (Třebeň) srpen 2021 (2).jpg|Povodí
Smírčí kříž v Povodí březen 2024 (1).jpg|Penta kruco ĉe la vilaĝo

Kategorio:Třebeň
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Trolebusa transporto en Berno

**Trolebusa transporto en Berno** (, ) estas la trolebusa sistemo de la svisa federacia urbo Berno. Ĝi estas funkciigata de la transportentrepreno Städtische Verkehrsbetriebe Bern (SVB), kiu plejparte aperis sub la merkata nomo Bernmobil ekde 2000. Ĉi tiu ankaŭ funkciigas la Bernan tramon, kiu ekzistas ekde 1890, kaj grandan parton de la urba busservo, kiu komenciĝis en 1924. La trolebuso ekfunkciis en 1940 kaj hodiaŭ konsistas el tri linioj kun akumula longo de  kilometroj, priservante entute 35 haltejojn. Kiel la aliaj transportrimedoj en la regiono, ankaŭ la Berna trolebuso estas integrita en la tarifreto Bern-Solothurn (Libero).

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Berno
* Tramtransporto en Berno
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Bernmobil) (//)
*  (Libero) (/)

Kategorio:Berno
Berno
János Bodnár (bibliotekisto)

**János Bodnár** [jAnoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bodnár János,** estis hungara bibliotekisto, instruisto.

 naskiĝis  en Túrterebes (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Turulung en Rumanio), li mortis  en Oradea (Rumanio).
 
## Biografio 
 akiris pedagogian licencon en Máramarossziget en 1896. Post la licenco li edukis jaron en grafa familio, poste li instruis en pluraj lokoj, plej longe en Nagyvárad. Inter 1912–1919 li estis bibliotekisto same en Nagyvárad, poste ĝis 1933 li estis vicbibliotekestro. Tiutempe li fondis bibliotekojn, unu el ili estis kultura centro de la urbo. Li ankaŭ kontribuis. Lia edzino naskis 5 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Apám emlékezete.* (1897)
* *A szülei ház meg az iskola. Párbeszédek az életből, a modern népoktatás mezejéről.* (1904)
* *Földrajz a nagyváradi és biharmegyei elemi iskolák IV. osztálya számára.* (1908, 2-a pligrandigita eldono: 1910)
* *A nagyváradi nyilvános könyvtár keletkezése és működésének első esztendeje.* (1913)
* *Háborús almanach. A biharmegyei katonatanárok és tanítók emlékalbuma.* (kompilisto, 1915)
* *A fogas kérdés.* (1925)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Trolebusa transporto en Ĝenevo

**Trolebusa transporto en Ĝenevo** () konsistigas unu el la tri publikaj transportretoj de la urbo Ĝenevo kaj ĝia kantono en Svislando. Tiu ĉi transportsistemo aperis en 1942 en la reto de "Compagnie genevoise des tramways électriques" (CGTE), anstataŭigita per "Transports publics genevois" (TPG) en 1977. En 2021, la reto havas ses liniojn funkciigatajn per 104 trolebusoj por totala longo de &nbsp;km.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Ĝenevo
* Hess lighTram
* Tramtransporto en Ĝenevo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ĝenevo
Gxenevo
Trolebusa transporto en Zuriko

**Trolebusa transporto en Zuriko** () estas la trolebusa sistemo de la svisa urbo Zuriko. Krom la Zurika tramo kaj diversaj buslinioj, la Zurika Transporta Aŭtoritato (VBZ) funkciigas ses trolebusliniojn kiuj estas integritaj al la Zurika Transporta Asocio (ZVV). La totala itinerlongo, ekskludante linion 83, estas  kilometroj. Ĉiujare,  milionoj da pasaĝeroj estas transportataj,  milionoj da pasaĝerkilometroj estas transportataj kaj  milionoj da aŭtokilometroj estas veturataj. En 2011, la trolebuso pritraktis  procentojn de la totala VBZ-pasaĝervolumeno.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Zuriko
* Zurikaj Trafikentreprenoj
* Zurika Trafik-Unio
* Hess lighTram
* Tramtransporto en Zuriko
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (VBZ) ()
*  (ZVV) ()

Kategorio:Zuriko
Zuriko
Dvorek (Třebeň)

**Dvorek** ( kaj *Höflasdörfl*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Třebeň, troviĝanta en distrikto Cheb. Dvorek troviĝas proksimume 1 kilometron nordoriente de Třebeň kaj 9 kilometrojn nord-nordoriente de Cheb. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Dvorek** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,07&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Trabfakaj konstruaĵoj
* penta kruco

## Rilataj artikoloj
* Nacia natura rezervejo Soos

## Pluaj fotoj

Dvorek (Třebeň) Zemědělský dvůr čp. 6.jpg|Agrikultura korto en Dvorek
Dvorek čp. 3 září 2020.jpg|Domoj en Dvorek
Dvorek (Třebeň) 2009-10-15.JPG|Domoj en Dvorek
Dvorek (Třebeň) (4).jpg|Pejzaĝo ĉirkaŭ Dvorek

Kategorio:Třebeň
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Zsolt Bory

'*** [ĵolt bori], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bory Zsolt,*' estis hungara bibliotekisto, poeto, instruisto.

 naskiĝis  en Nagykálló, li mortis  en Nyíregyháza.
 
## Biografio 
 maturiĝis en luterana gimnazio en Nyíregyháza en 1939, ĝuste tiam aperis lia debuta poemlibro. Li akiris pedagogian diplomon en Kalvinana Akademio de Sárospatak, poste li instruis en Nyírpazony. Inter 1961–1982 li estis ankaŭ bibliotekisto en Nyíregyháza, kie li estis signifa figuro de la kultura vivo. Postmorte en 2003 lia filino ekdonis ĝis tiam neeldonitajn poemojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szekerek a ködben.* (debuta poemlibro, 1939)
* *Mélyhegedű.* (elektitaj poemoj, 1975)
* *Négyszemközt.* (neeldonitaj poemoj, 2003)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* [chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/http://www.olvass-sokat.hu/sites/olvass-sokat.hu.foiskola/files/galeria/muveszet/Ny%C3%ADregyh%C3%A1za/irodalom/mtt_198_07_bory_zsolt_nyrgyh.pdf biografio hungare]

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Trolebusa transporto en Laŭzano

**Trolebusa transporto en Laŭzano** () konsistigas unu el la tri publikaj transportretoj de la urbo Laŭzano kaj ĝia kunurbaĵo en Svislando. Ĝi estis enservigita en 1932 kaj estas unu el la plej malnovaj en la mondo daŭre funkcianta, post tiuj en Filadelfio kaj Ŝanhajo. En 2023, la reto havos dek unu liniojn funkciigatajn per 89 trolebusoj por sumlongo de proksimume kvindek kilometroj.

Unu el la plej okupataj linioj en la reto estas linio 9, kun mezume pli ol  ĉiutagaj pasaĝeroj.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Laŭzano
* Metroo de Laŭzano
* Tramtransporto en Laŭzano
* Transports publics de la région lausannoise
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (tl) (/)

Kategorio:Laŭzano
Laŭzano
Doubí (Třebeň)

**Doubí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Třebeň, troviĝanta en distrikto Cheb. Doubí troviĝas proksimume 1 kilometron sude de Třebeň. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Doubí situas en katastra teritorio **Doubí u Třebeně** kun areo 1,11&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1374. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

 File:Třebeň, Doubí, old farm.jpg| Eksa bieno
 File:Třebeň, Doubí, pond.jpg| Fiŝlago apud ĉefa ŝoseo
 File:Třebeň, Doubí 2.jpg| Vendotaj domoj
Doubí (Třebeň) starý statek v osadě.jpg|Malnova bieno
Třebeň, Doubí, portal.jpg|Pordego

Kategorio:Třebeň
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Nový Drahov

**Nový Drahov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Třebeň, troviĝanta en distrikto Cheb. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Nový Drahov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,5&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1272. En la jaroj 1938 až 1945 la vilaĝo estis (sekve de fermo de Munkena interkonsento) almembrigita al Nazia Germanio. Post la dua mondmilito kaj forŝovo de la germana loĝantaro la vilaĝo estis senhomigita kaj sekve trafita de detruadoj. Parto de la agrikulturaj bienetoj estis detruita, sed granda parto de la historia konstruareo restis konservita, en la vilaĝo estiĝis neniaj distraj novkonstruaĵoj. Tial Nový Drahov prezentas signifan tutaĵon de la popola arkitekturo de Ĥebio.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* dia torturo kun dato 1860
* kamparanaj bienentoj n-ro&nbsp;1, n-ro&nbsp;7, n-ro&nbsp;10, n-ro&nbsp;13 kaj n-ro&nbsp;14

## Rilataj artikoloj
* Nacia natura rezervejo Soos

## Pluaj fotoj

Nový Drahov čp.1 (2).jpg|Bieneto n-ro 1
Nový Drahov, č.p. 7.jpg|Bieneto n-ro 7
Nový Drahov čp.10 (1).jpg|Bieneto n-ro 10
Nový Drahov čp.13 (2).jpg|Bieneto n-ro 13
Nový Drahov čp. 14 v&nbsp;lednu 2019 (1).jpg|Bieneto n-ro 14
Nový Drahov čp. 6 v&nbsp;lednu 2019 (1).jpg|Bieneto n-ro 6

Kategorio:Třebeň
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Teatro Geŝer

**Teatro Geŝer** (, ‎ Geŝer signifas "Ponto" en la hebrea) estas israela teatra trupo kiu  situas en Jafo kaj estis fondita en 1991 en Tel-Avivo de novaj enmigrintoj de Rusio. Ĝi estas dulingva teatro kiu prezentas ambaŭ en la rusa kaj la hebrea.

## Historio 
La teatro estis kreita en 1991 fare de repatriitoj de Sovetunio.

En 1990, grupo de junaj aktoroj, kiuj studis en Moskvo kun direktoro Yevgeny Arie,kune kun sia instruisto, venis al Israelo. En Israelo, la trupo estis replenigita kun artistoj de Moskvo,Leningrado kaj Riga teatroj. La teatro malfermiĝis per la teatraĵo " Rosencrantz kaj Guildenstern mortis " de Tom Stoppard, tradukita de Joseph Brodsky.

En la jaro de la kreado de la teatro, la ruslingva komunumo en Israelo nombris ĉirkaŭ 400 mil homojn, sed la teatro ne limiĝis al la ruslingva publiko. Jaron poste, Geŝer komencis prezenti prezentojn en la hebrea. Dum kelkaj jaroj ĉiu prezentado havis du versiojn - en la rusa kaj en la hebrea (nuntempe ĉiuj prezentadoj estas surscenigitaj nur en la hebrea kun rusaj subtekstoj).

La repertuaro de la teatro inkludis prezentojn de rusaj klasikaĵoj - " La idioto " de F. M. Dostojevskij, "La Rivero" bazita sur " La Doto " de A. N. Ostrovskij, " Tri fratinoj " de A. P. Ĉeĥov, " Ĉe la profundo " de M. Gorkij, eŭropanaj klasikaĵoj — " Tartufo " kaj " Don Juan " de Molière, " Somermeznokta sonĝo " de Ŝekspiro, " Mademoiselle Julie ", " La Maro " bazita sur " La Chiogin Bataletoj " de Carlo Goldoni, " Ruza kaj Amo " de Friedrich Schiller, " La Tripenca Opero " de Bertolt Brecht.

Geŝer estas ĉiujare invitita turnei al malsamaj landoj de la mondo, inter ili: Usono, Rusio, Francio, Germanio, Ĉinio, Kolombio kaj aliaj 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Teatro retejo
Kategorio:Teatroj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1991
Kálmán Brogyányi

**Kálmán Brogyányi** [brodjAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Brogyányi Kálmán,** estis hungara arthistoriisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Brogyány, Brogyáni, Brogyanyi*.

 naskiĝis  en Felsőkocskóc [felŝOkockOc] (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa urboparto de Púchov en Slovakio), li mortis  (laŭ alia informo la mortotago estas la 15-a) en Yonkers (Usono, Nov-Jorkio).
 
## Biografio 
 depost 1919 apartenis al nova ŝtato Ĉeĥoslovakio, kie li apartenis al la hungara minoritato. Li akiris pedagogian diplomon en Universitato Komenio en Bratislavo en 1932. Post la diplomo li havis postenon en hungara kultura societo kaj aranĝis ekspoziciojn. Inter 1939–1942 li estis gvidanto de hungara biblioteko, poste redaktoro de hungaraj gazetoj 2 jarojn. En 1945 li mallonge redaktis hungaran, sed nazieman gazeton, tial li estis en deportejo, sed li rifuĝis al Aŭstrio en 1947. En Linz li estis laboristo, post jaroj li translokiĝis al Usono. Ekde 1954 ĝis sia morto li funkciigis brokantejon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kisebbségi magyar küldetésünk.* (1929)
* *Festőművészet Szlovenszkón.* (studo, 1931)
* *A fotográfia társadalmi jelentősége.* (1932)
* *A visszatért és a Szlovákiában maradt felvidéki művészek.* (1939)
* *Pálffy Péter festőművész.* (1940)
* *Magyar művészet Szlovákiában.* (1942)
* *A parasztművészet kérdése. A fotográfia társadalmi jelentősége.* (1984)
* *Magyar művészet.* (1986)
* *A fény művészete.* (reeldono, 2004)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj
* https://forumszemle.eu/2001/06/03/hushegyi-gabor-brogyanyi-kalman-szakiroi-muveszetkritikusi-tevekenysege-az-elso-csehszlovak-koztarsasagban-es-a-szlovak-koztarsasagban/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Willem Dafoe

**William James** (**Willem**) **DAFOE** (/dəˈfoʊ/, naskita la 22-an de julio 1955, Appleton, Viskonsino) estas usona aktoro. Kvarfoja Oskar- kandidato, kvinfoja kandidato al Screen Actors Guild Award kaj kvarfoja kandidato al Golden Globe Award, kandidato al Brita Akademio -Premio kaj gajninto de la Volpi Cup por Plej Bona Aktoro.

Li akiris tutmondan rekonon pro sia rolo kiel usona armea serĝento Gordon Elias en la filmo *Platoon* (1986), same kiel pro siaj gvidaj kaj apogaj roloj en tiaj filmoj kiel *Mississippi Burning* (1988), *The Last Temptation of Christ* (1988), *The English Patient* (1996), *The Boondock Saints* (1999), *Shadow of the Vampire* (2000), *Not Caught, No Thief* (2006), *The Grand Budapest Hotel* (2014) kaj la roloj de Norman Osborn / Green Goblin en la Spider-Man trilogio. La aktoro ĉefrolas en kaj altbuĝetaj furoraĵoj (*blockbuster*) kaj artdomprojektoj (*arthouse*).

Li estas unu el la fondintoj de la eksperimenta "The Wooster Group".

## Filmoj
* *Murder on the Orient Express* (2017)
* *Nightmare Alley* (2021)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Biografio de Willem Dafoe

Kategorio:Rakontantoj de sonlibroj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1955
Kategorio:Usonaj aktoroj
Palestina Nacia Teatro

La **Palestina Nacia Teatro** (), ankaŭ konata kiel **Teatro El-Hakaŭati,** situas en Jerusalemo en la distrikto *American Colony* (Usona Kolonio)*-* ne malproksime de la Orient House.

## Historio 
François Abou Salem (1951-2011) fondis la teatran grupon *El-Hakawati* ( araba ) en 1977. الحكواتي"La Rakontanto") en Orienta Jerusalemo. Ekde majo 1984, la ensemblo havas sian konstantan hejmon en la halo de la antaŭa kinejo *Nuzha*, kiu estis renovigita dum ses monatoj kun financa subteno de la Fondaĵo Ford post incendio en 1983. La teatro komenciĝis kiel kultura kaj arta iniciato kaj ankaŭ estas palestina nacia simbolo. Ĝi suferis de cenzuriniciatoj kaj ofte estis fermita per administra ordo de la israela armeo sur la preteksto ke renkontiĝoj ligitaj al la Popola Fronto por la Liberigo de Palestino estis okazigitaj tie. Tio okazis, ekzemple, en novembro 1985, kiam la komandanto de la Centra Komando Amnon Lipkin-Schachak eligis 24-horan fermordonon dum planita kostumprovo. Kiam la teatro estis invitita por partopreni en la festivalo Akreo en 1987, kelkaj Likud- anoj manifestaciis kontraŭ la prezentado de la teatro, kaj dum la prezentado, grupo de ekstremdekstraj Kach- aktivuloj eniris la scenejon kaj interrompis la prezentadon.

La jaroj de la unua Intifado de 1987 forte trafis la teatron. Intereso pri arto akre malkreskis tiutempe, kaj movlibereco ankaŭ estis severe limigita - palestinaj spektantaroj ekster Jerusalemo ne povis vojaĝi pro identeckontroloj kaj vojbaroj. Grupo de israelaj teatranoj enscenigis protestojn kontraŭ tiuj obstrukciniciatoj, organizitaj fare de Gila Almagor, Hanoch Levin kaj Omri Nitzan, inter aliaj. Komence en 2010, monmalfacilaĵoj ekestis, kaj post pluraj fermordoj de la israelaj aŭtoritatoj, la fokuso de prezentoj ŝanĝiĝis al la al-Qassaba Teatro en Ramalaho. El-Hakawati estas neprofitcela organizaĵo kiu ne ricevas subtenon de la Palestina Aŭtoritato sed estas financita fare de diversaj neregistaraj organizaĵoj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Konstruaĵoj en Jerusalemo
Kategorio:Teatroj
Chocovice

**Chocovice** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Třebeň, troviĝanta en distrikto Cheb. Chocovice troviĝas sur bordo de rivero Ohře, proksimume 1,5 kilometron sudoriente de Třebeň. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Chocovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,58&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1290.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

 File:Třebeň, Chocovice, bridge over Ohře river.jpg| Ponto trans Ohře
 File:Třebeň, Chocovice, small house.jpg| Kabano
 File:Třebeň, Chocovice, local road.jpg| Ĉefa (ununura) ŝoseo en Chocovice

Kategorio:Třebeň
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Instituto de Teatro kaj Kino Lee Strasberg

La **Lee Strasberg Instituto por Teatro kaj Kino** estas teatra lernejo specialiĝanta pri metoda aktorado. La lernejo havas du kampusojn. Unu en Los-Anĝeleso kaj unu en Manhatano (Novjorko). La instituto estas nomita laŭ la usona reĝisoro, aktoro kaj produktanto Lee Strasberg, fondinto de la metoda aktormetodo instruita en la instituto.

Inter ĝiaj diplomiĝintoj estas kelkaj konataj aktoroj, precipe Al Pacino, Robert de Niro, Dustin Hoffman, Steve Buscemi, Angelina Jolie, ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Aktora Studio
* Grupa Teatro
* Sistemo de Stanislavski

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Lee Strasberg Teatra & Filma Instituto, 
* 

Kategorio:Edukado en Novjorko
Steve Buscemi

**Steven "Steve" Vincent BUSCEMI** (preferata elparolo de la aktoro mem [bʉˈsɛmi], itale [buʃˈʃɛːmi] ;  naskita la 13-an de decembro 1957 en Broklino, Novjorko) estas usona filma kaj sceneja aktoro kaj reĝisoro .

La roluloj kiujn Buscemi ludas estas kutime neŭrozaj kaj paranojaj. Li ludis en 5 el la 15 filmoj de la fratoj Coen, same kiel en la filmoj de Adam Sandler.

Li estas gajninto de la premioj Emmy kaj Golden Globe. La famo de Buscemi venis de tiaj filmoj kiel " Paring Glances " (1986), " New York Stories " (1989), " Mystery Train " (1989), " Reservoir Dogs " (1992), " Desperado " (1995), " Aera malliberejo " " (1997), " Armagedono " (1998), " The Grey Zone " (2001), " Ghost World " (2001), " Big Fish " (2003) kaj " The Death of Stalin " (2017). Li ankaŭ estas konata pro siaj kunlaboroj kun la fratoj Coen, por kiuj li ĉefrolis en la filmoj Miller's Crossing (1990), Barton Fink (1991), The Hudsucker Hench (1994), Fargo (1996) kaj The Big Lebowski (1998).

En televido, Buscemi estas plej konata pro sia rolo kiel Ĥanoĥo "Nucky" Thompson en la HBO krima televidserio *Boardwalk Empire* ( 2010-2014), kiu gajnis al li Premion Oran Globon, du Screen Actors Guild Awards, kaj du Emmy- nomumojn.

Buscemi faris sian reĝisoran debuton en 1996 kun la filmo In the Shadow of the Trees. Li ankaŭ reĝisoris la filmojn Animal Farm (2000), Lonesome Jim (2005) kaj The Interview (2007), kaj epizodojn de tiaj televidserioj kiel Homicide, The Sopranos, Oz, kaj " Nurse Jackie ".

## Filmaro 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Steve Buscemi at Emmys.com

Kategorio:Italaj usonanoj
Kategorio:Anglodevenaj usonanoj
Kategorio:Nederlandaj usonanoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1957
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Kategorio:Usonaj voĉaktoroj
Maria Malmer Stenergard

**Maria MALMER STENERGARD** (naskiĝis la  en Norra Åsums, Kristianstads län)
estas sveda konservativa politikistino de la partio *Moderaterna* = "la Moderuloj". Ŝi estas ministro pri eksteraj rilatoj de Svedio ekde 2024 (post Tobias Billström), en la registaro de Ulf Kristersson. Jam antaŭe ŝi estis ministro pri migrado dum 2022–2024.

Kategorio:Svedaj politikistoj
Kategorio:Svedaj ministroj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Svedio
Pedro Maestre Herrero

**Pedro MAESTRE Herrero** (Elda, Alakanto, 5a de majo 1967) estas hispana verkisto.

## Biografio 
Li gradiĝis je Hispanika Filologio en la Universitato de Alakanto.

Li iĝis finalisto de la konkurso *Nuevos Narradores* (Novaj Rakontistoj) en 1995. En 1996 li estis ricevinto de la Premio Nadal pro sia membiografia romano *Matando dinosaurios con tirachinas*.

Kiel ĵurnalisto li kunlaboris en la ĵurnaloj *Las Provincias* kaj *El Mundo*. 

## Verkoj
* *Matando dinosaurios con tirachinas* (1996). ISBN 84-233-2656-X
* *Benidorm, Benidorm, Benidorm* (1997). ISBN 978-84-233-2913-7
* *Alféreces provisionales* (1999). ISBN 978-84-233-3149-9 
* *El libro que Sandra Gavrilich quería que le escribiera* (2006). ISBN 84-96080-83-8

## Referencoj 
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Lesinka

**Lesinka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Třebeň, troviĝanta en distrikto Cheb. Horní Ves troviĝas proksimume 1 kilometron sudoriente de Třebeň. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Lesinka situas en katastra teritorio **Lesina** kun areo 2,39&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1322.

## Loĝantaro
Kategorio:Třebeň
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Matando dinosaurios con tirachinas

***Matando dinosaurios con tirachinas*** (Mortigante dinosaŭrojn per katapultoj) estas romano de Pedro Maestre ricevinto de la Premio Nadal de 1996; temas pri romano iom maltrankviliga, ĉar temas pri la supero de la sindromo de Peter Pan (malpreteco de individuo kreski) kaj pri la fino de la revemo.

## Intrigo
Junulo 25-jaraĝa frontas por la unua fojo sian vivon de plenkreskulo. La protagonisto trafas la neceson krei bazon por siaj responsoj, por tiel finigi junecon kiu tro daŭris. Li memoras sian familion per ia mikso de karesamo kaj malproksimemo, pro la bildo pri si mem kiun li de tiam konservas: dikegaj okulvitroj kaj maskita pli ol vestita.

Tamen li memoras sian infanaĝon ankaŭ idilie ĉe sia avo, kio okazigas al li nostalgion, kiu kondukas lin al verkado kiel rimedo por ĉio. Evidentas, ke plej granda parto de la rakonto inkludas membiografiajn elementojn: la ĉefrolulo, same kiel la verkisto mem, estas juna gradiĝinto, nedungita, rifuzanto de tiam deviga militservo, alikanta, pretendanto en literaturaj konkursoj ktp.

## La romano
La verko montras kontinuan strukturon sen apenaŭ interpunkcio montrante tiel la parolema rakontostilon kaj la monologon kiel ĉefa kaj senĉesa esprimrimedo. 

La aŭtoro kaj la ĉefrolulo montras sian profundan desaponton por la vivo, kio rezultas en metaforo kiu havigas la titolon por la romano:
 

## Referencoj
## Bibliografio
* Pedro Maestre, *Matando dinosaurios con tirachinas*, Barcelona, Destino, 1996.

* 
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1996
Preĝejo Elizabeto de Hungario (Bácsbokod)

La **paroĥa preĝejo Elizabeto de Hungario** estas sakrala konstruaĵo en grandvilaĝo Bácsbokod (Hungario).

## Historio 
La unua preĝdomo en Bikity (ekde 1903 Bácsbokod) estis konstruita en 1340. En la nuna loko alia preĝdomo konstruiĝis en 1733, sed sonorilo alvenis en 1763. La paroĥo ekfunkciis en 1766, kie franciskanoj zorgis pri la matrikulo ekde 1771. La preĝdomo estis malkonstruita kaj tuj nova kirko estis konstruita en 1780 kaj poste renovigita en 1854. En 1896 la turo jam havis 5 sonorilojn, en la sekva jaro la orgeno estis kreita kaj trakonstruita en 1985. En 1911 bildoj de ambaŭ flankaj altaroj ricevis novajn bildojn, post 2 jaroj la didomo estis pligrandigita. 

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola, antaŭe krucifikso videblas. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo funkcias, pli supre granda fenestro, apude po 1 blindfenestroj situas. La plej supre la kvadrata turo altiĝas. La ĉefnavo havas krucnavon ambaŭflanke.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* leksikono

Bacsbokod
Bacsbokod
Kantono Lincoln (Montano)

La **kantono Lincoln** - angle *Lincoln County*, prononco , laŭ sistemo IFA [] - estas kantono de Usono en la subŝtato Montano, en la nordokcidenta angulo de Montano: norde situas la ŝtata limo al Kanado. La administra centro estas la urbo ''''. La kantono estis fondita la . Oni nomis ĝin laŭ la eksa usona prezidanto Abraham Lincoln.

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El la areo,  kvadrataj kilometroj estas tero kaj  akvo. La teritorio havas komunan limon kun .
 
## Lingva diverseco 
La areo estas inter tiuj usonaj kantonoj kie la pensilvanigermana estas parolata.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Montano
Trolebusa transporto en Biel-Bienne

**Trolebusa transporto en Biel/Bienne** (, ) estas la trolebusa sistemo de la svisa urbo Biel/Bienne, parto de la reto estas en la najbara urbo Nidau. Krom diversaj busvojoj, "Verkehrsbetriebe Biel" (VB) funkciigas tri itinerojn elektre. Ĉiuj tri estas diametraj linioj kaj kuras ĉiujn  minutojn dum pinthoro.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Biel/Bienne
* Nidau
* Tramtransporto en Biel-Bienne
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (VB/TPB) (/)

Kategorio:Biel-Bienne
Biel-Bienne
Johann von Aldringen

**Johann von ALDRINGEN** (naskiĝinta la  en Luksemburgo-Grund, mortinta la  en Landshut) estis germana grafo kaj imperiestra generalo dum la Tridekjara milito.
## Vivo
Originante al nobela familio li akompanis nobelon sur vojaĝoj tra Okcidenta Eŭropo kiu venigis lin ankaŭ al Sorbono. En 1606 estis li duobla dungosoldato en hispanaj servoj: en 1611 li fariĝis aspiranto, en 1618 kapitano (en la Arkiduka tirola landarmeo), en 1621 imperiestra subkomandanto, en 1624 kortega militkonsilisto kaj porgenerala militkomisaro.

Kun kelke da regimentoj li defendis inter 11.-24.4.1626 pontokapon apud Dessau kontraŭ Ernst von Mansfeld: post tio Aldringen promociiĝis je baroneco. Post kiam li konkeris Meklenburgion por Wallenstein, lia imperiestra moŝto Ferdinando la 2-a sendis lin al Lombardio por partopreni la konkeron de Mantovo (18.7.1630). Samloke li ŝtelis la trezorojn kaj la libroj de la duko, kiujn poste ricevis lia frato Johann Markus von Aldringen kiu episkopis je Seckau. 

En 1631, sub rango de artilerimajstro, li perfortis la dukon de Virtembergo kapitulaci antaŭ la imperiestro. Malantaŭ la batalo de Breitenfeld (Leipzig) liaj trupoj unuiĝis kun la soldatoj de Tilly en Hesujo. Post ties morto, Aldringen iĝis ĉefkomandanto de la armeo de la Katolika Ligo kaj nomumiĝis regna grafo en la 10.3.1632. Kun Wallenstein batalis li apud Nurenbergo. Kiel feldmarŝalo li aktivis ĝis 1633 kun hispanoj sub duko de Feria en Bavarujo kaj Ŝvabio kontraŭ Gustaf Horn kaj Bernardo (Saksio-Vajmaro). 

Finfine li eklaboris por la kortega partio kiu proskribis Wallenstein; tamen li rifuzis aresti lin en Pilzeno. En somero 1634 oni komisiis lin forpeli la svedojn el Meza Danubio kaj Supra Palatinato. Tiam li falis dum la defendo de la transirejo de Isar apud Landshut. Lia fratino kaj heredantino edzigis Hieronymus von Clary und Aldringen: tio fondiĝis la dinastio de *Clary-Aldringen*.

## Fonto
"Aldringen" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 1. Leipzig 1905, p. 287 
## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
Trolebusa transporto en Friburgo

**Trolebusa transporto en Friburgo** (, ) estas la trolebusa sistemo de la svisa urbo Friburgo. Unu itinero kondukas trans la urbolimojn al la najbaraj urboj Villars ĉe Glano kaj Givisiez. La trolebuso estis malfermita en 1949 kaj iom post iom anstataŭigis la antaŭan tramon Freiburg im Üechtland ĝis 1965. La origina transporta firmao estis la firmao *Transports en commun de Fribourg* (TF), kaj ekde kunfandiĝo komence de 2000, la trolebusa transporto apartenis al Transports publics fribourgeois (TPF). Nekonsiderante tion, la trolebuso al Farvagny, frua interurba trolebusitinero, veturis de Friburgo inter 1912 kaj 1932.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Friburgo
* Givisiez
* Villars ĉe Glano
* Trolebusa linio Friburgo-Farvagny
* Tramtransporto en Friburgo
* Transports publics fribourgeois
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (TPF) (/)

Kategorio:Friburgo
Friburgo
Preĝejo Savinto (Koburgo)

**Preĝejo Savinto** (germane: *St. Salvator* aŭ *Gottesackerkirche*) estas protestantisma kirko ĉe iama tombejo en Koburgo, Germanujo (Untere Salvatorgasse 6). Tuj apudas la gimnazio Albertinum.
## Tombejo
Tombejo dua estis aranĝita rande de la antaŭurbo *Ketschenvorstadt* kiel anstataŭo por tombejo ĉirkaŭ la Maŭrico-kirko. Aldonis oni predikistan ejon etan; kaj en 1660-62 preĝejon. Situante ĉe la uesta flanko de la tombejo ĝi estas orientigita, pro spacdisdonaj kialoj, suden. Norde estas ankoraŭ kelkaj kriptaj arkadoj. En septembro 1662 ĝi konsekriĝis en ĉeesto de duko Frederiko Vilhelmo la 2-a (Saksio-Altenburg). En 1740 ricevis ĝi sakristion por ne interrompi liturgiaĵojn dum al restaŭradoj de najbara Maŭrico-kirko En 1824 oni apoge metis malnovajn tomboslabojn vanden. Okcidenta alirejo altombeja havas portalon kun figuro de Jesuo Kristo (la **Savinto**). Post la inaŭguro de moderna tombejo ĉe *Glockenberg* en la 1856-a jaro ĝi ĉesis funkcii tombeje estante ekde 1984 parko.

## Kirko
La malfrugotika halokirko (22,8 m de longeco, 11 m de larĝeco) havas altarejon triflankan kaj fermitan. La norda flanko havas lignan eksteran ŝtuparon ĝisgalerie. Sube estas la ĉefa enirejo kun larĝa, duala romp-arka portalo. Tegmente estas sesangula, ardezumita firstotureto kun arkada supro kaj spajro. 

Iam la kirko havis barelvolbon kaj vandajn pentraĵojn kun kurtenaj motivoj. Inter 1961-63 oni enmetis, por fortiki la statikon, betonajn kontraŭfortojn kun ankraj traboj. Tiam alvenis ankaŭ nova orgengalerio, nova altaro kaj duonalta altarvando (kun kolora vitromozaiko de la koburga skulptisto Köhler: spekteblas sencoj de la entombigo de Kristo, la Kruco kaj Lia apero postresurekta). 

## Literaturo 
* Lothar Hofmann: *Denkmale Region Coburg – Neustadt – Sonneberg: Orte der Einkehr und des Gebets. Historische Sakralbauten. Ein Führer durch die Kirchen der Landkreise Coburg und Sonneberg*. Verlag Gerätemuseum des Coburger Landes, Ahorn 2007, ISBN 3-930531-04-6.
* Peter Morsbach, Otto Titz: *Stadt Coburg. Ensembles-Baudenkmäler-Archäologische Denkmäler*. Denkmäler in Bayern. Volumo IV.48. Karl M. Lipp Verlag, München 2006, ISBN 3-87490-590-X, p. 389–390.

## Eksteraj ligiloj 
*turismaj informoj fare de la municipo

Kategorio:Konstruaĵoj en Coburg
Savinto (Koburgo)
Koburgo
Trolebusa transporto en Lucerno

**Trolebusa transporto en Lucerno** () estas la trolebussistemo de la svisa urbo Lucerno, kiu veturas preter la urbolimojn al la najbaraj komunumoj Emmen, Horw, Kriens, Ebikon kaj Littau, kiu estis integrigita en 2010. Ĝi estis malfermita la  kaj iom post iom anstataŭigis la pli fruan Lucernan tramon de 1899 ĝis 1961. Hodiaŭ "Verkehrsbetriebe Luzern" (VBL) funkciigas sep trolebusliniojn. La trolebusreto ekskludante Linion 5, kiu estis lanĉita poste, transportis  milionojn da pasaĝeroj en 2015. Ili estas kompletigitaj per 25 busvojoj de la sama transportkompanio, inkluzive de sep noktaj busitineroj.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Lucerno
* Ebikon
* Emmen LU
* Horw
* Kriens
* Littau
* Hess lighTram
* Tramtransporto en Lucerno
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (VBL) ()

Kategorio:Lucerno
Lucerno
Zdebuzeves

**Zdebuzeves** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Divišov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 6 km nordoriente de Divišov, proksime de rivero Sázava. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Zdebuzeves** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,28&nbsp;km². En la katastra teritorio Zdebuzeves situas ankaŭ Radonice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Zdebuzeves, domy.jpg|Domo en Zdebuzeves
Zdebuzeves, barák.jpg|Domo en Zdebuzeves
Zdebuzeves, pohled na vesnici II.jpg|Vido al Zdebuzeves
Zdebuzeves, před kostelem.jpg|Zdebuzeves

Kategorio:Divišov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Saud bin Fajsal Al Saud

Princo **Saud bin Fajsal Al Saud**, ankaŭ konata kiel **Saud al-Fajsal**, (; naskiĝis la  en Ta'if; mortis la  en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis sauda ŝtatisto kaj diplomato kiu servis kiel la eksterafera ministro de Saud-Arabio de 1975 ĝis 2015. Li estis tria filo de reĝo Fajsal, kaj tiel membro de la Sauda reĝa familio . 

Li tenas la rekordon por esti la plej longe servanta eksterafera ministro en monda historio.

## Vivo 
Princo Saud studentiĝis ĉe Universitato Princeton kaj diplomiĝis en 1964 kun bakalaŭro en ekonomiko .

Post lia reveno al Sauda Arabio, princo Saud iĝis ekonomia konsilisto al la ministerio de nafto. En 1971 li iĝis vicministro pri nafto. Princo Saud tenis tiun postenon ĝis 1975, kiam li estis nomumita ŝtatministro por eksterlandaj aferoj. Li anstataŭigis Omar as-Saqqaf .

La 13-an de oktobro 1975, reĝo Ĥalid nomumis princon Saud kiel ministro pri eksteraj aferoj . Li eksiĝis de la posteno la 29-an de aprilo 2015 pro sanproblemoj kaj estis anstataŭigita per 'Adil al-Ĝubajr, la iama saud-arabia ambasadoro en Usono .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Grandaj Krucoj de la Ordeno de Izabela la Katolikino
Kategorio:Saudarabiaj entreprenistoj
Kategorio:Sauda dinastio