open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zoltán Gyulay (mininĝeniero)

**Zoltán Gyulay** [djulai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gyulay Zoltán,** estis hungara mininĝeniero, altlerneja instruisto, muzeologo. Lia familia nomvarianto estis *Gyulai* [djulai].

Zoltán Gyulay naskiĝis  en Csáktornya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Čakovec en Kroatio), li mortis  (laŭ wikidata la mortotago estis la 9-a) en Miskolc.
 
## Biografio 
Zoltán Gyulay maturiĝis en gimnazio en Sopron en 1919, poste li studis 2 jarojn en militakademio en Budapeŝto, pli poste li akiris mininĝenieran diplomon en Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron) en 1925. Post la diplomo li estis asistanto jardekon samloke, inter 1935–1947 li estis ĉefinĝeniero en usona-hungara nafta firmao kaj partoprenis en ekspluatado de naftoj en Hungario. En 1948 li estis firmaestro. En la lernojaro 1950 li instruis en akademio, inter 1951–1970 li estis instruanta katedrestro en Pezindustria Teknika Universitato, dum li estis ankaŭ fakultatestro (1951–1955 kaj 1961–1964), krome laboratoriestro (1957–1970). Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio kaj instruis ankaŭ en Freiberg (Saksio) (1963–1965). Li pensiuliĝis en 1971, tamen li instruis plu ĝis sia morto pro aŭtoakcidento, krome inter 1970-1975 li estis muzeestro en Sopron. Li ricevis premiojn inter 1952-1974.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Olajtávvezetékek tervezése és építése.* (1942)
* *A magyarországi bányamérnökképzés 220. évfordulójára.* (1955)
* *A magyarországi bánya- és kohómérnökképzés kezdetei. 1–2.* (1964)
* *Rezervoármechanika* (1965)
* *Folyadékos kőrepesztés. 1–2.* (kunaŭtoro, 1975)
* *A jövő: a másodlagos és harmadlagos termelési módszerek.* (1978)

## Memorigiloj 
* busto en la menciita muzeo (2006)
* fondaĵo "Gyulay Zoltán"

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Rájov (Zlatá Koruna)

**Rájov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zlatá Koruna en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km sude de Zlatá Koruna. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/39. Estas ĉi tie registritaj 71 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  ().

**Rájov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,16&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316.

La 5-an de majo 1945, dum la maja ribelo de ĉeĥa popolo, okazis en Rájov armigita kunpuŝiĝo de ĉeĥaj civitanoj, subtenataj de soldatoj de hungara soldataro, kun retiriĝantaj germanaj soldatoj. La eventon rememorigas tomboj de sep ĉeĥaj kaj kvin hungaraj viktimoj en municipa tombejo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapeleto
* Bienetoj n-ro 22 kaj 29

## Pluaj fotoj 

Rájov (Zlatá Koruna) čp38.jpg|Rájov
Rájov (Zlatá Koruna), pomník 01.jpg|Monumento

Kategorio:Zlatá Koruna
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
András Gombás

**András Gombás** [andrAŝ gombAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gombás András,** estis hungara instruisto, lokhistoriisto, muzeologo.

 naskiĝis  en Újszász, li mortis  en Tiszavasvári.

## Biografio 
 maturiĝis kun pedagogia licenco en kalvinana kolegio en Debrecen en 1920. Inter 1923–1951 kaj 1957–1963 li instruis en bazlernejo de Büdszentmihály, inter 1951–1953 en agronomia lernejo en la sama vilaĝo, inter 1953–1957 li laboris en agronomia maŝinstacio. Post la pedagogia kariero li estis muzeologo 2 jarojn en Nyíregyháza, sed en 1963 li fondis muzeon en Tiszavasvári kaj gvidis ĝin ĝis la emeritiĝo en 1968. Tamen ĝis sia morto li estis plu konsilisto en la muzeo. Li longe okupiĝis pri lokhistorio de Tiszavasvári. Li edziĝis en 1926.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Juhtartás Szentmihályon.* (1963)
* *Bűn és bűnhődés a régi Szentmihályon.* (1964)
* *Szentmihályi ólaskertek.* (1965)
* *Az 1850. évi szentmihályi parasztfelkelés.* (1967)
* *Lapok Tiszavasvári történetéből* (1978)

## Memorigiloj 
* premio "Gombás András" ekde 2008

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj lokhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Plešovice

**Plešovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zlatá Koruna en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordokcidente de Zlatá Koruna. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio České Budějovice – Černý Kříž. Estas ĉi tie registritaj 58 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  ().

**Plešovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,9&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1440.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Kronado de Virgulino Maria
* Bienetoj n-ro 4, 9 kaj 27

## Pluaj fotoj 

Plešovice.jpg|Plešovice
Plešovice 01.jpg|Plešovice
Plešovice čp21.jpg|Plešovice
Plešovice, náves, dům.jpg|Plešovice

Kategorio:Zlatá Koruna
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Granda lingvomodelo

dekstra|280ra|eta|Fludiagramo
**Granda lingvomodelo** (akronime **GLM**, , LLM) estas speco de modelo de maŝina lernado dezajnita por taskoj de natur-lingva prilaborado kiel lingvo-generado. LLM-oj estas lingvomodeloj kun multaj parametroj, kaj estas trejnitaj kun mem-kontrolita lernado sur vasta kvanto da tekstoj.

La plej grandaj kaj plej kapablaj LLM-oj estas generaj antaŭtrejnitaj transformiloj (GPT-oj). Modernaj modeloj povas esti fajnagorditaj por specifaj taskoj aŭ gviditaj per prompta inĝenierado. Tiuj modeloj akiras prognozan potencon koncerne sintakson, semantikon, kaj ontologiojn enecajn en homlingvaj korpusoj, sed ili ankaŭ heredas malprecizaĵojn kaj biasojn ĉeestantajn en la datenoj en kiujn ili estas trejnitaj.

Grandaj lingvomodeloj estas esence la "cerboj" malantaŭ potencaj babilrobotoj kiel Apple Intelligence de Apple, ChatGPT de OpenAI, Claude de Anthropic, Gemini de Guglo, Grok de xAI kaj la malfermkoda DeepSeek.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Babilroboto

Kategorio:Komputila lingvistiko
Malčice

Nomon **Malčice** havas pluraj setlejoj:

;en Ĉeĥio
* Malčice (Mirkovice), paerto de municipo Mirkovice en distrikto Český Krumlov
* Malčice (Všelibice), parto de municipo Všelibice en distrikto Liberec
* Malčice (Předotice), parto de municipo Předotice en distrikto Písek
* Malčice-Osek – katastra teritorio de kampurbo Přídolí en distrikto Český Krumlov, sur kiu situas lokaj partoj Sedlice kaj Zahořánky

; en Slovakio
* Malčice (distrikto Michalovce), municipo en distrikto Michalovce en Slovakio
Alibaba Cloud

**Alibaba Cloud** (ankaŭ konata kiel **Aliyun** (, ) estas firmao de nuba komputado, filio de Alibaba Group. Alibaba Cloud disponigas nubkomputikajn servojn al retaj entreprenoj kaj la propran retkomercan ekosistemon de Alibaba. Ĝiaj internaciaj operacioj estas registritaj kaj ĉefsidejitaj en Singapuro.

Alibaba Cloud ofertas nubservojn kiuj estas haveblaj laŭ pago-bazo, kaj inkluzivas elastan komputadon, datumstokadon, rilatajn datumbazojn, grandan datumaran prilaboradon, DDoS-protekton kaj enhav-liveran reton (CDN).

Ĝi estas la plej granda kompanio pri nuba komputado en Ĉinio kaj en Azio-Pacifiko laŭ Gartner. Alibaba Cloud funkciigas datumcentrojn en 24 regionoj kaj 74 haveblecaj zonoj tra la mondo. Ekde junio 2017, Alibaba Cloud estas metita en la sektoron de la Viziuloj de Magic Quadrant de Gartner por nuba infrastrukturo kiel servo, tutmonde.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Qwen

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Alibaba Group
Kategorio:Nuba komputado
García Jiménez la 2-a de Pamplono

**García la 2-a Jiménez de Pamplono** estis reĝo de Pamplono (850-882), fondinto de la Dinastio Jiménez, kiu regis Pamplonon (Regnon de Navaro) sinsekve al la Dinastio de Íñiguez, kiu estis reganta reĝo en la 9-a jarcento. Li estis filo de Jiménez la 2-a de Pamplono (795-859) kaj nepo de Jiménez la 1-a de Pamplono (745-805).

La dinastio Jiménez kiu poste regus la Regnon de Navaro origine tenis la teritorion ene de tiu sfero aparta de tiu tenita fare de la posteuloj de :en:Iñigo Arista. García verŝajne sukcedis sian patron en tiu rolo, aŭ dum la vivdaŭro de la reĝo García Íñiguez aŭ de sia filo la Reĝo Fortún Garcés, kaj estis nomita "reĝo" fare de la Kodekso de Roda, estinte de "alia parto de la regno" de Pamplono.

Ekzistas neniuj dokumentaj pruvoj de García Jiménez ludanta ajnan rolon en la registaro de la pli granda regno. Tamen tia rolo estas asignita al li. En 860-a, Fortún Garcés filo kaj heredinto de la reĝo García Íñiguez, estis malliberigita en Korodovo, kaj estis tenita tie dum 20 jaroj. La tradicia mortodato de García Íñiguez en 870-a signifintus ke ekzistis fakte 10-jara interregno antaŭ la reveno de Fortún al la regno. Estis sugestita ke García Jiménez estis nomita "reĝo" pro sia servo kiel reganto dum tiu periodo, daŭrante ĝis kiam li estis mortigita ĉe Aybar (882) en batalo kontraŭ la Emiro de Kordovo.

Sur tiu bazo, li foje estas nomita García la 2-a. Tamen, alternativa rekonstruo igus la viktimojn de 882 identajn al tiuj de García Íñiguez mem, tiel permesante al li pluvivi preter la reveno de sia filo, en kiu kazo neniu interregno ekzistis. Ekzistas same pluraj referencoj al Sanĉo (supozeble la filo de García Íñiguez kaj pli juna frato de kaptito Fortún) estinta sinjoro de Pamplono aŭ "reĝo" en la 860-aj kaj 870-aj jaroj.
eta|maldekstre|350px|Oranĝe, la Regno de Pamplono en la 9-a jarcento;
verde; la islamaj regnoj de Al-Andalus.
La Kodekso de Roda montras García Jiménez esti edziĝinta dufoje, unue al Oneka (835-880), "Ribelulino de Sangüesa" kun kiu li havis du infanojn:

# Íñigo, nomita "reĝo" en la Kodekso de Roda kiam oni raportis lian geedziĝon al nepino de Fortún Garcés de Pamplono, sed ne en sia propra kvalito kiel filo de García Jiménez. Li eble sukcedis al la subregno de sia patro (alie la esprimo estis uzata kiel honora titolo prefere al reĝa titolo).

# Sancha, edziĝis al sia unua edzo Íñigo Fortúnez, filo de reĝo Fortún Garcés de Pamplono, kaj poste reedziĝis al Galindo Aznárez la 2-a, grafo de Aragono.

García Jiménez edziĝis duanupte kun Dadildis de Pallars, fratino de grafo Rajmundo la 1-a de de Pallars kaj Ribagorza, kaj ili havis du infanojn:

# Sanĉo la 1-a, poste sola reĝo de Pamplono.
# Jimeno Garcés, mentoro de lia nevo García Sánchez kaj reganto ĝis sia morto la 29-an de majo 931.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 835
Kategorio:Mortintoj en 885
Kategorio:Naskiĝintoj en la 9-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 9-a jarcento
Norda nigrotido

La **Norda nigrotido** (laŭ la scienca nomo *Afrotis afraoides*) estas mezgranda birdo de la familio de Otidedoj de la ordo Otidoformaj. Ĝi estas indiĝena de Suda Afriko. Ĝia habitato estas ĉefe malferma herbejo kaj arbustaro.

## Taksonomio
La Norda nigrotido estis por la unua fojo priskribita en 1831 fare de la skota kuracisto, esploristo kaj zoologo Andrew Smith, kiu donis al ĝi la specian nomon "*afraoides*". Li metis ĝin en la genron *Eupodotis*, kie ĝi estis unu el du specioj, dum la alia estis la Nigra otido (*Eupodotis afra*). En 1993, Dowsett kaj Forbes-Watson listigis ĝin kiel subspecio de *E. afra*, dum Sibley kaj Monroe (1990 kaj 1993) retenis ĝin kiel apartan specion. Poste, en 2014, del Hoyo kaj Collar transigis ambaŭ speciojn al la genro *Afrotis*.

## Aspekto
La plumaro de la masklo havas regule aranĝitan nigrablankan striecon en la dorso kaj flugiloj, dum la kapo, kolo kaj subaj partoj estas nigraj. La ino havas la kapon, kolon, bruston kaj suprajn partojn striecajn aŭ kvadratecjan nigre kaj sablokolore, dum la ventro estas nigra. La primaraj plumoj estas plejparte blankaj, kio distingas tiun specion de la nigra otido en kiu ili estas nigraj. Kaj la ino kaj la masklo havas ruĝajn bekojn kaj brilflavajn krurojn.

## Distribuado kaj habitato
La norda nigrotido troviĝas en Namibio, Bocvano, Lesoto kaj norda Sudafriko, do en teritorio pli norda ol tiu de la Nigra otido, kio pravigas la epiteton de norda. Ilia habitato estas herbejo, kun herboj de ĝis unu metro altaj, herbejaj dunoj, duonarida arbustaro kaj malferma makiso.

## Statuso
La *International Union for Conservation of Nature* taksis la konservostatuson de tiu specioj kiel "Malplej Zorgiga", ĉar temas pri ofte videbla specio kun etendiĝanta teritorio, sen apartaj minacoj identigitaj, kaj la populacio ŝajnas stabila.

## Bildaro

Afrotis afraoides01.jpg|
Northern black korhaan (Afrotis afraoides) male 2, crop.jpg|
Northern Black Korhaan (Afrotis afraoides) female (6447485977), crop.jpg|
Afrotis afraoides00, crop.jpg|
Northern Black Korhaan (Afrotis afraoides) male (6447456519) (cropped).jpg|

## Referencoj
## Bibliografio
* Josep del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal: *Handbook of the Birds of the World.* Band 3: *Hoatzin to Auks.* Lynx Edicions, Barcelona 1996, .
* BirdLife International 2004. Eupodotis afraoides. 2006 IUCN Red List of Threatened Species  Downloaded on 24 July 2007.
* Ian Sinclair, Phil Hockey, Warwick Tarboton: Birds of Southern Africa, 3rd ed., Struik Publishers, 2002 ()

## Eksteraj ligiloj
* Northern black korhaan (= White-winged black korhaan) - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kapelo Sankta Mikaelo (Vonyarcvashegy)

La **kapelo Sankta Mikaelo** estas romkatolika historia monumento en grandvilaĝo Vonyarcvashegy (Hungario).

## Historio 
En la 13-a jarcento oni konstruis malgrandan fortikaĵon sur la montetopinto. Dum la sekvaj jarcentoj pluraj militoj malaperigis ĝin, sed en 1622 jam ekzistis tie kapelo. Supozeble oni konstruis ĝin el ruinoj de la fortikaĵeto. Spite tion estas legendo de fiŝistoj. Ili 46-ope fiŝkaptis en 1739 sur la glacio de Balatono, sed ŝtormo okazis. 6 homoj tuj mortis, sed la aliaj restis vivaj. La fiŝistoj poste konstruis votan kapelon sur la monteto. Vere tio povis esti nur trakonstruo. Vera trakonstruo okazis en 1870, poste en la 1990-aj jaroj la kapelo estis renovigita. Ekde tiam ĝi estas ankaŭ turista celloko. 

## Konstruaĵo 
Inter Vonyarcvashegy kaj Balatongyörök estas monteto 136 metrojn alta laŭ Balatono. Sur tiu monteto staras sola la vota kapelo de la fiŝistoj. Antaŭ la kapelo estas kruco, krome tre proksime ankaŭ skulptita golgoto. Fasado de la kapelo estas simetria, meze la turo iomete reliefas. La enirejo estas tra la turo, Super la enirejo malgranda ronda fenestro videblas. La navo finiĝas en duonronda absido, sed la absido pli supre jam estas plurlatera. Ankaŭ sakristio aliĝas maldekstre al la absido.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* turisma paĝo

Vonyarcvashegy - Szent Mihály-domb.jpg|Aerfoto
Fogadalmi kápolna (Vonyarcvashegy) (4).jpg|Absido
Fogadalmi kápolna (Vonyarcvashegy) (7).jpg|Interna foto

Vonyarcvashegy
Vonyarcvashegy
Bagan

**Bagan** aŭ **Pagano** () estas la antikva ĉefurbo de la samnoma regno en la teritorio de moderna Mjanmao. La urbo kuŝas sur seka altebenaĵo laŭ la orienta bordo de la rivero Ayeyarwaddy, 145 km sudokcidente de Mandalajo, proksime de la urbo Chauk en Distrikto Magway. Nuntempe, sur la loko de la praa urbo estas arkeologia zono kun miloj da pagodoj, temploj, stupaoj, kaj monaĥejoj. La areo estas grava altiro por la emerĝanta turisma industrio de Mjanmao .

En 2019 ĝi estas enmetita en la Liston de Monda Heredaĵo de Unesko.

Bagan havas multe da sanktaj konstruaĵoj (temploj) faritaj el briko. La templa areo kovras ĉirkaŭ 36 km² en preskaŭ senarbara pejzaĝo kaj formas unu el la plej grandaj arkeologiaj lokoj en Sudorienta Azio. Bagan situas en kio nun estas la Divizio de Mandalajo, 155 km sudokcidente de la urbo de Mandalajo sur la orienta bordo de la Irrawaddy, duonvoje inter ĝia fonto kaj la buŝo de la Hinda Oceano, kaj nun estas unu el la plej gravaj turistlokoj en Mjanmao.

## Galerio 

Dosiero:Bagan,_Myanmar,_Bagan_landscape_at_sunset,_mystery_and_magic.jpg|Ebenaĵo de Bagan
Dosiero:Old_Bagan,_Myanmar,_Bagan_plains_at_sunset,_Ancient_city.jpg|Ebenaĵo de Bagan 
Dosiero:Bagan_as_Seen_from_the_Viewing_Tower.jpg|Vidite de belvedero Nanmyint
Dosiero:Balloon_over_Bagan.jpg|Elaeraj vidao de varmaera  balono
Dosiero:Bagan,_Myanmar,_Ancient_temples_at_sunset.jpg|Temploj de Bagan je sunsubiro
Dosiero:Dreams_of_Myanmar_(8280448574).jpg|Ebenaĵo de Bagan je sunsubiro
Dosiero:Bagan,_Myanmar,_Htilominlo_Temple_and_other_Buddhist_stupas_in_Bagan_plain.jpg|Templo Htilominlo kaj aliaj temploj
Dosiero:Bagan,_Myanmar,_Thatbyinnyu_Temple.jpg|La templo Thatbyinnyu
Dosiero:GawdawpalinD.jpg|La Gawdawpalin
Dosiero:Bagan,_Myanmar,_Dhammayangyi_Temple.jpg|La Dhammayangyi
Dosiero:Shwezigon-Bagan-Myanmar-06-gje.jpg|La Shwezigon
Dosiero:Bagan,_Myanmar,_Entrance_door_of_Htilominlo_Temple.jpg|Enirejo al la templo
Dosiero:Ananda_Buddha,_Bagan,_Myanmar.jpg|Unu el la kvar ĉefaj statuoj de la  Budaho ene de la Ananda
Dosiero:Ananda-Bagan-Myanmar-25-gje.jpg|Enirejo ene de la  Ananda
Dosiero:Htilominlo-Bagan-Myanmar-23-Buddha-gje.jpg|Ene de laHtilominlo
Dosiero:BAGAN_INTERIOR_DE_LA_PAGODA_DE_LOS_FRESCOS.jpg|Freskoj ene de templo
Dosiero:Dhammayangyi-Bagan-Myanmar-12-gje.jpg|Budhaj statutoj ene de Dhammayangyi
Dosiero:Manuha-Bagan-Myanmar-17-gje.jpg|Ene de la tempo Manuha 

## Eksteraj ligiloj 
* Bagan Mapo. DPS Enretaj Mapoj.
* Bagan Vojaĝada Gvidilo
* Ĉion pri Bagan (angla versio) 
* Liberaj vojaĝadaj bildoj de Bagan
* Bagan moviĝantaj poŝtkartoj

## Referencoj 
Kategorio:Budhisma arto
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Arkeologio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj
Kategorio:Urboj de Birmo
Vahagn Ĥaĉaturjan

**Vahagn Ĥaĉaturjan** (, ; naskiĝis la 22-an de aprilo 1959) estas armena ŝtatisto kaj politika figuro. Prezidanto de la Respubliko de Armenio ekde la 13-a de marto 2022.

Li antaŭe estis urbestro de la ĉefurbo Erevano kaj ankaŭ ŝtatministro pri altteknologia industrio . 

Ĝis 2017, li estis membro de la socia liberala partio Nacia Kongreso de Armenio kaj li estis ĉe la pinto de la listo de la partio en la Eerevanaj urbkonsiliaj balotoj en 2013 . Post 2017 li estis parti-politika sendependa .

## Referencoj 
Kategorio:Prezidantoj de Armenio
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1959
Kategorio:Ekonomikistoj
Kategorio:Urbestroj
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Margit Herrmann

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Herrmann Margit,** estis hungara instruisto, muzeologo, petrologo. Ŝia familia nomvarianto estis *Hermann*.

 naskiĝis  en Kántorjánosi, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Temeŝvaro en 1916, poste ŝi akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1923. Jam inter 1920–1922 ŝi instruis en katolika gimnazio, poste en alia lernejo, pli poste ŝi estis helpanto de hungaraj geinfanoj en Belgio. Hejmenveninta en 1926 ŝi estis oficisto en ministerio, krome ŝi instruis en privataj lernejoj. En 1927 ŝi akiris ankaŭ pedagogian diplomon en la universitato. Inter 1929-1957 ŝi laboris en la Hungara Nacia Muzeo, iom poste ŝi estis levita muzeologo. Ekde 1950 ŝi estis ankaŭ ekstera kolego de universitata instituto. Ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝia labortereno estis la ŝtonoj en Hungario, ŝi partoprenis en muzea mineralogia spektaklo. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Diabáz és bazalt a Witwatersrandről.* (1936)
* *Pyroxénandezit Ditrótól északkeletre.* (kunaŭtoro, 1943)
* *Adatok a Rézbánya vidéki Szárazvölgy kőzeteinek ismeretéhez.* (kunaŭtoro, 1948)
* *A mezőkeresztesi első sekélyfúrás homokjainak mikromineralógiája.* (1954)
* *A komlói andezitterület újabb vizsgálata.* (1957)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj petrologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lex Schwarzenberg

**Lex Schwarzenberg** estas neformala nomo de **leĝo n-ro 143/1947 Sb.**, *pri transgvido de proprumado de posedaĵo de hluboka branĉo de la familio Schwarzenberg sur teritorio Ĉeĥa*. En la ĉeĥoslovaka jura historio temas pri unika kazo celita kontraŭ ununura civitano de la ŝtato.

## Estiĝo de la leĝo 
La leĝon proponis la 22-an de februaro 1947 deputito de Konstitucidona Nacia Asembleo de respubliko Ĉeĥoslovaka por Ĉeĥoslovaka socialdemokratio Blažej Vilím kaj ĝi estis eldonita en Kolektaro de leĝoj la 13-an de aŭgusto 1947.

Laŭ § 1 kolumno 2 de la apartenanta leĝo transiris ĉiu en Ĉeĥoslovakio troviĝanta *nemovebla posedaĵo agrikultura, arbara, fiŝlaga, industria, komerca kaj vivtenada (kalkulante en tio ĉiuj konstruaĵoj kaj kasteloj kun ilia ekipaĵo, kun ĉiuj rajtoj kaj devligoj), plu viva kaj morta inventaro kun provizoj kaj finfine trafika kapitalo de Josef Adolf princo (Fürst/kníže) de familio Schwarzenberg, Jan princo de Schwarzenberg kaj d-ro Adolf Schwarzenberg* al la 13-a de aŭgusto 1947 *ex lege* en lando ĉeĥa, nome sen rekompenco. Sed al la proprumantoj devis esti, kiel kalkulis kun tio § 5 kolumno 2, de lando ĉeĥa donita provizita emerita pensio en alteco, kiun difinos la registaro.https://www.zakonyprolidi.cz/cs/1947-143

La suma areo de la transgvidata antaŭmilita posedaĵo faris 55 mil ha (antaŭ la parcela reformo post la unua mondmilito la posedaĵo de la familio dum tio atingis la areon 180 mil ha) kaj krom alia ĝi ensumigis burgon kaj kastelon Český Krumlov, kastelon Hluboká, kastelon Třeboň kaj palacon Schwarzenberg en Prago.

La familio Schwarzenberg en la intermilita kaj milita tempo aktive prezentiĝis kontraŭ naziismo. Adolf Schwarzenberg cetere kunfinancis konstruadon de ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj kaj malavare li financis ekzilan ĉeĥoslovakan registaron de Beneš. La kaŭzo, kial la posedaĵo estis elproprumita kiel tutaĵo, kaj ne sole parte, estis ekzempla funkciado. Apud la ŝtatigitaj entreprenoj, preparataj UAK kaj pluaj similaj, fare de maldekstrularo, precipe de komunistoj realigataj aktivecoj, estus onidira eminenta funkciado de privata schwarzenberga ekonomia posedaĵo malagrabla konfrontiĝo.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Zákon č. 143/1947 Sb. – formato PDF
* Návrh na vydání zákona o převodu vlastnictví majetku hlubocké větve Schwarzenbergů na zemi Českou (včetně důvodové zprávy)
* Stenoprotokol z 65. schůze Ústavodárného Národního shromáždění republiky Československé, 10. července 1947
* Případ Adolfa Schwarzenberga  

*
Kategorio:Ŝtatigo
Kategorio:Aperis en 1947
Fériel Djenidi

**Fériel Djenidi**  estas franca aktivulino kaj esperantistino. Ŝi iĝis volontulo de TEJO en februaro 2017 kadre de la Eŭropa Volontula Servo kaj oficis ĝis februaro 2018. En tio, ŝi estis anstataŭulo de la antaŭaj TEJO-volontuloj Jérémie Bert-Manoppongs kaj Michal Matúšov, kiuj ambaŭ finis sian volontulan deĵoradon en januaro 2017. 

Krome ŝi studis en la arta altlernejo de Mulhaŭzo, kiu konatas laŭ la multjara titolo ''École Supérieure d'Art - Le Quai*, sed ekde 2011 havas novan nomon *Haute école des arts du Rhin de Mulhouse''.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* persona paĝo ĉe Facebook 

Kategorio:Volontuloj de TEJO
Kategorio:Francaj esperantistoj
Jérémie Bert-Manoppongs

**Jérémie Bert**  estas franca aktivulo kaj esperantisto. kadre de la Eŭropa Volontula Servo kaj oficis ĝis komenco de 2017. Laŭ la jara raporto 2017 de la estraro de TEJO, en decembro 2017 TEJO ricevis la sciigon ke la EVS-volontula projekto de Jérémie kaj Michal Matúšov (KuboF) el Slovakio, estis elstarigita en la retejo de la nederlanda nacia agentejo inter la “plej bonaj
praktikoj”, kaj ricevis laŭdon interalie por bone mastrumita projekto, malgraŭ ke dum la Universala Kongreso 2016 en Nitro, Michal Matúšov pugnofrapis Jérémie Bert. 

En julio 2019 li kaj la taj-devena, ankaŭ esperantista vivpartnerino *Supamas Manoppongs* () ekhavis unuan filon, Quinn.

En Julio 2023, Jérémie kontribuis en la projekto Esperanto senlime, aperante en la 2-a kaj 3-a videoj de la 1-a sezono.

## Referencoj 

Kategorio:Volontuloj de TEJO
Kategorio:Francaj esperantistoj
Galindo Aznárez la 1-a (Gaskonio)

**Galindo Aznárez la 1-a** estis Grafo de  (832-835), Grafo de Cerdaña (838), 1-a Grafo de Pallars y Ribagorza (833-844) kaj Grafo de Aragono (844-867).. Galindo apartenis al la Dinastio de la Galíndez, estis sukcedinto de :en:Galindo Garcés (778-844)  kaj estis sukcedita de Aznar Galíndez la 2-a (846-893). Galindo estis filo de :en:Aznar la 1-a Galíndez (780-839) Grafo de Aragono.

Kiam kaj sub kiuj cirkonstancoj Galindo akiris la Graflandon de Aragono estas neklaraj. Lia patro iam estis ekzilita fare de sia bofrato, García Galíndez "la Malbona", kaj lia frato Centulio estis murdita. Li eble reakiris la potencon en Aragono kun la subteno de la reĝoj de Pamplono. Galindo (Galindo gratia Dei comes) aperas kiel la unua-menciita atesto en tri dokumentoj datitaj en 858-a kaj 860-a de la reĝo García Jiménez, ĉiu el kiuj dokumentas donacojn faritajn al la Abatejo de San Martín de Cillas.
[eta|maldekstre|450px|La Abatejo de San Pedro de Siresa estis konstruita inter la 9-a kaj 13-a jarcentoj. En la jaro da sia morto Galindo Aznárez la 1-a (posteulo de [Galindo Garcés la 1-a (Aragono)|Galindo Garcés, Grafo de Aragono inter 778 kaj 844) donis al la monaĥejo la urbon Hecho, valo-kapon, same kiel dekduojn da vitejoj, kultivitaj kampoj kaj la vilaĝo de :en:Surba.]]
Tiu ĉi reĝo verŝajne estis identa kun la patro de la edzino de sia nepo Galindo la 2-a, kiu havis la saman nomon. Krome, lia filo Aznar la 2-a estis edziĝinta al filino de reĝo García Íñiguez. Galindo verŝajne faris politikan interagon kun ĉi tiuj du reĝoj, kiuj ŝajne konkuris por potenco en Pamplono, por akiri lian subtenon.

Krome, Galindo (Galindo Asinarii comes) faris du donacojn al la Abatejo de San Pedro de Siresa, kies pli posta donaco devenas el 867-a kaj markas lian lastan mencion. Tiu ĉi dokumento nomas la tiamajn regantajn reĝojn "Karlo rege in Franza, Aldefoso filio Ardonis in Gallia Comata, Garsia Enneconis in Pampilona". Tio ankaŭ reprezentas la lastan referencon al franka reĝo en la dokumentoj de la aragonaj grafoj.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 801
Kategorio:Mortintoj en 867
Kategorio:Naskiĝintoj en la 9-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 9-a jarcento
Wolfgang Stockhammer

**Wolfgang STOCKHAMMER** (naskiĝinta *Ignatz Stockhammer* la  en Dorfbeuern, mortinta la  samloke) estis aŭstra pastro kaj abato de Michaelbeuern. 

Estante filo de bakisto li frekventis la bazlernejon monaĥeja de Michaelbeuern kaj la Akademian Gimnazion je Salcburgo. En 1864 li frokuliĝis ĉe la benediktanoj; en 1868 li faris la solenajn votojn kaj samjare ankoraŭ ordiniĝis je sacerdoteco. Post diversaj animzorgadaj stacioj li fariĝis en 1893 paroĥestro kaj prioro ĉe Mülln. Post la morto de Friedrich Königsberger oni elektis lin en majo 1905 abato de Michaelbeuern. Lia arkiepiskopa moŝto Johannes Baptist Katschthaler konsekris lin en la 28.5.1905. 

Dum lia abatumado li pligrandigis la nombron de la paroĥoj dependantaj de la abatejo. Lia plej grava paroĥofondo estis de la salcburga kvartalkomunumo je Maxglan: ĝin enkorpigis la benediktanoj en al 1906-a jaro.

En 1918 li festis la tiam maloftan oran ordinacijubileon. Jaron poste li adikis pro blindiĝo. Tombo de li troviĝas en la abata kripto de la monaĥeja kirko.

Li ricevis la honortitolon de arkipiskopa konsilisto kaj ordenon de la Fera Krono (triaklase). 

## Literatur 
* Ch. Gigler: biografio ĉe ÖBL

## Eksteraj ligiloj 
*biografio ĉe SalzburgWiki

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj abatoj
Kategorio:Aŭstraj benediktanoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1842
Kategorio:Mortintoj en 1921
Afrotis

***Afrotis*** estas genro de mezgrandaj birdoj de la familio de Otidedoj de la ordo Otidoformaj. La genro estas endemia de Suda Afriko, kaj enhavas du speciojn. Ĝi estis foje inkludita en la genron *Eupodotis*.

## Specioj
* Nigra otido, *Afrotis afra* (Linnaeus 1758)
* Norda nigrotido, *Afrotis afraoides* (Smith 1831)
** *A. a. etoschae* (Grote 1922)
** *A. a. damarensis* Roberts 1926
** *A. a. afraoides* (Smith 1831)

## Referencoj
## Bibliografio
* Josep del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal: *Handbook of the Birds of the World.* Band 3: *Hoatzin to Auks.* Lynx Edicions, Barcelona 1996, .
* Ian Sinclair, Phil Hockey, Warwick Tarboton: Birds of Southern Africa, 3a eld., Struik Publishers, 2002 ()

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Palearktisa faŭno
Clôture de l'amour

'''''Clôture de l'amour''''' (Finiĝo de l'Amo) estas teatraĵo skribita de Pascal Rambert kreita en 2011. Ĝi estis skribita por la aktoroj Stanislas Nordey kaj Audrey Bonnet, kaj estis ludita por la unua fojo al la Festivalo de Avignon de 2011
. La teksto estis publikita franclingve dum la sama jaro je la eldonejo "*Les Solitaires intempestifs*".

## Sinoptiko 
La teksto, konsistante en du longaj paroloj, pritemas rompon aman inter la du roluloj..

## Premioj 
* 2012 : Premio por la plej bona teatra kreo en franca lingvo de la "Sindikato de la kritiko".
* 2012 : Granda premio de la "Drama literaturo".
* 2013 : Premio de la Aŭtoro al la "Premiolisto de la teatro".

## Esperantaj tradukoj 
* Ankoraŭ ne estas esperanta traduko tamen mi (tradukisto de tiu ĉi paĝo) havas projekton traduki ĝin je la nomo "Finiĝo de l'Amo". Mi ŝanĝos tiun ĉi paragrafon, kiam ĝi estos finita kaj publikita.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj teatraĵoj
Boosty

***Boosty*** estas platformo, kiu estis farita por gajni monon el enhavo. Ĝi ebligas homojn subteni kreintojn per donacoj. 

## Histori
La teamo malantaŭ DonationAlerts kreis Boosty kaj komencis ĝin la 22-an de majo 2019.

## Referencoj
Kategorio:Interreto
Kategorio:Retejoj aperintaj en 2019
Galindo Garcés la 1-a (Aragono)

**Galindo Garcés la 1-a** estis Grafo de Aragono (833-844), filo kaj sukcedinto de Galindo Velasco, la Malbona (820-833) kaj frato de Velasko la Eŭsko.

Galindo estis la filo de la Grafo de Aragonio García la 1-a Galíndez (833), kaj la dua edzino, Nunila, filino de la reĝo de Pamplono Íñigo la 1-a Íñiguez, unua reĝo de la Íñiguez-dinastio, kiel raportita en la "Kodekso de Roda", kiu kiel raportita en la "Libro de Regla de la Monaĥejo de Leire" estis Onneca Velásquez, filino de Velasco, nobelo de Pamplono, ​​kiu la "Diccionario de antigüedades del reino de Navarra" citas kun la nomo de Eximina.

García Galíndez, laŭ la Kodekso de Roda, estis filo de Galindo Velásquez (filo siavice de la vaskona nobelo Velasco aŭ Belasco) kaj de Fakilo aŭ Faquilo.

## Biografio
[eta|maldekstre|400px|[Hispana markio, estis komprenita la teritorio inter la politika-milita limo de la Karolida Imperio kun Al-Andalus kaj Pireneoj, ekde la fino de la 8-a jarcento ĝis ties efektiva sendependeco en diversaj reĝlandoj kaj graflandoj. Kontraste kun aliaj karolidaj markioj, la Hispana Markio ne havis propran unuigitan administran strukturon.]]
En 833-a li sukcedis sian patron, kiu plej verŝajne abdikis en sia favoro, kiel raportita en la "Historia de Aragón" [1989]. Tomo VI, Originoj de Aragonio kaj la Hispana Biografia Vortaro, Reĝa Akademio de Historio.

Laŭ la franca arabisto, islamisto, kaj historiisto Évariste Lévi-Provençal, en sia "Textos inéditos del 'Muqtabis' de Ibn Hayyân sobre los origenes del Reino de Pamplona", Galindo la 1-a, en 843-a alianciĝis Al-Andalus.

Galindo la 1-a mortis sen heredantoj en 844-a kaj estis sukcedita fare de Galindo la 1-a Aznárez, grafo de Urgell kaj Cerdanya, filo de Aznar Galíndez la 1-a (780-839).

Se validas la versio laŭ kiu lia patro, :en:García Galíndez, estis mortigita de Galindo la 1-a Aznárez, grafo de Urgell kaj :en:Cerdanya, kiu kun la helpo de la frankoj klopodis reakiri la graflandon, kiu apartenis al lia patro kaj eble venĝi lian fraton Centulo, kiu estis murdita de García, tiam Galindo la 1-a Garcés ankaŭ povus esti mortinta je perforta morto.

## Posteuloj
Ne nur li ne lasis posteulojn, sed eĉ pri ebla edzino ne estas novaĵoj.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 778
Kategorio:Mortintoj en 844
Kategorio:Naskiĝintoj en la 8-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 9-a jarcento
Cecilienhof

**Palaco Cecilienhof** () estas kastelo (konstrua ensemblo) en Germanio. Ĝi situas en la norda parto de la Nova Ĝardeno en Pocdamo, en la germana ŝtato Brandenburgio, ne malproksime de la bordo de Jungfernsee. 

Tio, kiu iĝus la laste konstruita kastelo de la Hohenzollern, estis konstruita sub imperiestro Vilhelmo la 2-a por lia filo Kronprinco Wilhelm kaj lia edzino Cecilie de Meklenburgo-Schwerin. 

Laŭ planoj de arkitekto Paul Schultze-Naumburg, la kastelo estis konstruita inter 1914 kaj 1917 en la angla Tudorstilo, stiligita kiel mezepoka biendomo de kampara Anglio.

Cecilienhof iĝis precipe konata kiel la rendevuejo por la Pocdama Konferenco kiu estis okazigita ĉi tie de 17 julio ĝis 2 aŭgusto 1945. Ekde tiam, kvinpinta sovetia stelo el ruĝaj floroj troviĝas sur la gazono en la honorkorto

En majo 2007, la palaco estis utiligita kiel rendevuejo por la ministroj pri eksteraj rilatoj de la G8.

La palaco estas listigita en la Monda Heredaĵo de Unesko kiel parto de la Palacoj kaj Parkoj en Pocdamo kaj Berlino .

## Galerio 

Dosiero:Cecilienhof_red_star_(1).jpg|La Ruĝa stelo de floroj (ekde 1945)
Dosiero:Conference_table_at_Cecilienhof_Palace.jpg|La Ronda Tablo de la Pocdama Konferenco
Dosiero:Cecilienhof_-Stalin's_room_-_working_desk.jpg|La studejo de Stalin ĉe la Potsdama Konferenco
Dosiero:Cecilienhof_(1).jpg|Statuo en la ĝardeno de la Palaco Cecilienhof

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Palaco Cecilienhof – oficiala retejo

Kategorio:Historiaj muzeoj en Germanio
Kategorio:Muzeoj pri la Dua Mondmilito en Germanio
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Germanio
Kategorio:Lokoj de la Dua Mondmilito en Germanio
Kategorio:Hoteloj en Germanio
Kategorio:Kasteloj en Brandenburgio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Frutiger Aero

***Frutiger Aero***, ankaŭ nomata **Web 2.0 Gloss**, estas "futurisma" dezajnstilo de uzantinterfaco kaj interreta estetiko bazita sur *Windows Aero*. La nomo de la stilo devenas de Adrian Frutiger, svisa tipografiisto, kiu estis respondeca pri multaj humanismaj tiparoj ofte uzataj en pli malnovaj komputilaj interfacoj. La dezajno karakteriziĝas per intensa uzado de brilaj trajtoj kune kun komputil-generitaj reprezentoj de la naturo, aero, kaj akvo montrataj kune per modernaj teknologioj. La stilo estis populara en la 2000-aj jaroj pro sia skeŭomorfa naturo, kiu celis fari ĝin pli alirebla por konsumantoj, sed ĝi ĉesis esti uzata en la 2010-aj jaroj pro ŝanĝo al minimalismo en interfaca dezajno.

## Karakterizaĵoj 
*Frutiger Aero* ĝenerale prezentas brilajn kolorojn, skeŭomorfismon, brilajn teksturojn kaj bokeh-fotografion. Oftaj dezajnmotivoj inkluzivas bluajn ĉielojn, herbon, akvon, brilantajn globetojn kaj tropikajn fiŝojn. La dezajnfilozofio de *Frutiger Aero* estis priskribita kiel "retrofuturisma" kaj reprezentas epokon de "teknologia optimismo", kaj la estetiko mem estis nomita "luda" kaj "maksimalisma".
eta|Artaĵo, kiu inkluzivas tipajn motivojn de **Frutiger Aero**, inkluzive de brilaj koloroj, akvo, vezikoj, reflektaj surfacoj kaj tropikaj fiŝoj.

## Vidu ankaŭ 
* Aqua (macOS)
* Skeŭomorfismo
* Windows Aero
* Frutiger (tipografio)

Kategorio:Nostalgio
Kategorio:Interfacoj
Tibor Antal Horváth

**Tibor Antal Horváth** [horvAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Horváth Tibor Antal,** estis hungara pastro, monaĥo, instruisto, historiisto, numismatikisto. Lia plena nomvarianto estis *Antal Tibor Horváth*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo en 1906, poste li aliĝis al la premonstratoj en Jászó, kie li ricevis la monaĥan nomon **Béla**. Li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1912, dum inter 1909–1912 li instruis en Csengőd. Li studis teologion en Jászó kaj Csorna, poste li instruis en premonstrata gimnazio de Keszthely inter 1914–1921, dum en 1917 en Győr li pastriĝis, ankaŭ monaĥiĝis. Lia sekva instruada loko estis Szombathely (1921–1936), poste denove Keszthely ĝis la pensiuliĝo en 1948. Inter 1923–1936 li estis ankaŭ muzeologo en Szombathely, kie li partoprenis ankaŭ en arkeologiaj elfosaĵoj. En Keszthely li multe laboris ankaŭ en la arkivejo, en Budapeŝto kiel emerito li faris porokazajn laborojn en arkivejo. Li estis ankaŭ fama numismatikisto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Melyik rendhez tartozott a szentkereszti apátság Szerém megyében?* (1927)
* *Boszorkányok és boszorkánypörök Szombathelyen.* (1937)
* *A csornai premontrei prépostság commendatorai a XVI–XVII. században.* (1941)
* *Adatok a XVI. századi magyar pénztörténethez.* (1951/52)
* *A középkori Szombathely topográfiája.* (1958)
* *Adatok Szombathely történetéhez.* (1965)
* *Vas vármegye régészeti leletei és lelőhelyei. 1926. okt. 20.–1936. jún.* (1987)
* *Szombathely a XV–XVIII. században.* (monografio, 1993)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj premonstrataj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj numismatikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Balma - Gramont (metroo de Tuluzo)

**Balma - Gramont** estas fina stacio sur la linio **A** de la metroo de Tuluzo, situanta en la kvartalo Gramont, inter Balma kaj Tuluzo en la franca departemento Haute-Garonne en la regiono Okcitanio.

Ĝi estis malfermita en 1993.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Tuluzo
* Tramtransporto en Tuluzo
* Téléo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Metroo de Tuluzo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1993
Kategorio:1993 en Francio
Kategorio:Transporto en Tuluzo
Clément Baleyte

**Clément Baleyte**  estas franca aktivulo kaj esperantisto. Li iĝis volontulo de TEJO en septembro 2018 kadre de la Eŭropa Volontula Servo kaj oficis ĝis septembro 2019. Ankaŭ poste, li restis en Roterdamo kaj plu kunordigas la postajn volontulojn. Laŭ lia persona paĝo ĉe Facebook, li daŭre loĝas en Roterdamo en 2025. Antaŭ la volontuliĝo en 2018, li estis mezlernejano en Bruselo, poste studis kaj diplomiĝis pri arta historio kaj arĥeologio en la universitato de Bordozo, konkrete en ties branĉo * 	Universitato Bordeaux Montaigne* (Bordozo 3), kaj ankaŭ laboris en turismo, ĉefe kultura turismo.

## Eksteraj ligiloj 
* persona paĝo ĉe Facebook 

## Referencoj 

Kategorio:Volontuloj de TEJO
Kategorio:Francaj esperantistoj
Muckov (Černá v Pošumaví)

**Muckov** estas parto de municipo Černá v Pošumaví en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 3 km oriente de Černá v Pošumaví. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Muckov situas en katastra teritorio **Černá v Pošumaví** kun areo 44,67&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1518. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la teritorio de Vyšný estis sekve de fermo de  Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Muckov (část obce Černá v Pošumaví v okrese Český Krumlov) 03.jpg|Muckov
Muckov (část obce Černá v Pošumaví v okrese Český Krumlov) 01.jpg|Muckov
Muckov (část obce Černá v Pošumaví v okrese Český Krumlov) 02.jpg|Muckov

Kategorio:Černá v Pošumaví
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Muckov

Nomon **Muckov** havas pluraj setlejoj:

* Muckov (Bor) – parto de urbo Bor en distrikto Tachov
* Muckov (Černá v Pošumaví) – parto de municipo Černá v Pošumaví en distrikto Český Krumlov
* Muckov (Levín) – vilaĝo en municipo Levín en distrikto Litoměřice
Nova Ĝardeno (Pocdamo)

La **Nova Ĝardeno en Pocdamo** () estas parka areo de 102,5 hektaroj situanta en la nordo de la urbo. La parko limas kun la Heiligen See kaj la Jungfernsee en la nordo de Pocdamo. En 1787, reĝo Frederiko Vilhelmo la 2-a ordonis la kreadon de "nova ĝardeno" sur ĉi tiu loko.

La Nova Ĝardeno**,** kiel Parko Babelsberg kaj Parko Sanssouci, estas parto de la ensemblo de la palacaj parkoj de Pocdamo, tieldesegnita " Palacoj kaj Ĝardenoj en Potsdamo-Berlino " kiu estis deklarita Monda Heredaĵo de Unesko en 1990, pro ĝia unika unueco de arkitekturo kaj pejzaĝigado kaj ĝia atesto pri la potenco de Prusio en la 17-a kaj 18-a jarcentoj. 

## Galerio 

Dosiero:Grünes_Haus_(Potsdam).jpg|La verda domo
Dosiero:Pyramide_Neuer_Garten.jpg|Glacidomo stiligita kiel piramido
Dosiero:Gotische_Bibliothek_Potsdam_Germany.jpg|La tielnomita gotika biblioteko
Dosiero:Antikenportal_Orangerie_Neuer_Garten_Potsdam.jpg|Egipta enirejo al la oranĝejo
Dosiero:Cecilienhof_outside.jpg|Palaco Cecilienhof

## Eksteraj ligiloj 
* UNESCO priskribo de ties Monda Heredaĵa Ejo "Palacoj kaj Parkoj de Potsdam kaj Berlino"

* Neuer Garten, Abkehr vom barockpark unter könig Friedrich Wilhelm II, Stiftung Preußische Schlösser und Gärten Berlin-Brandenburg
* Neuer Garten

Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Germanio
Kategorio:Parkoj en Germanio
Kategorio:Klasikismo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Pocdamo
Kategorio:Framasonismo
Plánička

**Plánička** povas esti:

;nomo de setlejo
* Plánička (Černá v Pošumaví) – parto de municipo Černá v Pošumaví en distrikto Český Krumlov
* Plánička (Číhaň) – parto de municipo Číhaň en distrikto Klatovy

;familia nomo de personoj
* František Plánička (1904–1996) – ĉeĥa futbala golulo
* Franz Planer (1894–1963) – usona kameraisto de ĉeĥa deveno, devennome **František Plánička**
* František Plánička (1936-2021) - ĉeĥa altlerneja pedagogo kaj rektoro de ALME.
* Jakub Plánička (* 1984) – ĉeĥa futbalisto
* Pavel Plánička (* 1956) – ĉeĥa politikisto
* Vladimír Plánička (* 1946) - ĉeĥa glacihokea golulo
Bližná

**Bližná** () estas parto de municipo Černá v Pošumaví en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Černá v Pošumaví, proksime de akva rezervujo Lipno. Estas ĉi tie registritaj 392 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). Konsisto de Bližná estas Jestřábí kaj Radslav. Proksime de la vilaĝo oni minas grafito. 

Bližná situas en katastra teritorio **Černá v Pošumaví** kun areo 44,67&nbsp;km².

Ĉe Bližná estas karsta loko kun ampleksaj karstaj kavaĵoj. El tiu ĉi karsta loko estas pumpata natura fonta akvo. 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1268. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Blizna 21.jpg|Bližná
Blizna socha.jpg|Statuo en Bližná

Kategorio:Černá v Pošumaví
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Karstaj regionoj en Ĉeĥio
Miklós Horváth (milita historiisto)

**Miklós Horváth** [miklOŝ horvAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Horváth Miklós,** estas hungara milita historiisto, altlerneja instruisto, oficiro.

Miklós Horváth naskiĝis en 1953 en Kőszeg.

## Biografio 
Miklós Horváth akiris diplomon kun oficiriĝo en 1975 en Nacidefenda Altlernejo Miklós Zrínyi. Post la diplomo li instruis samloke. Li komencis okupiĝi pri milita historio en 1983, dum li doktoriĝis en la altlernejo en 1989, inter 1990-2003 li laboris en instituto kaj muzeo pri milita historio en Budapeŝto, poste 2 jarojn li estis levita institutestro-muzeestro, intertempe en 1991 li akiris plian diplomon. Li kandidatiĝis (CSc) en 1995, li doktoriĝis (DSc) en 2003 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2004. Inter 2005-2019 li instruis en Katolika Universitato Péter Pázmány, poste en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Lia esplora ĉeftempo estis la hungara revolucio de 1956 kaj la malvarma milito. Li ricevis premiojn inter 1979-2009.

## Elektitaj libroj 
* *Maléter Pál* (1995, 2002)
* *1956 Hadikrónikája* (2003; pole: 2006)
* *In memoriam 1956* (kunaŭtoro, 2006)
* *Keresztutak: Magyar Néphadsereg 1956* (kunaŭtoro, 2006)
* *Koronatanúk jeltelen sírgödrökben* (kunaŭtoro, 2008)
* *Hadsereg és fegyverek 1956* (kunaŭtoro, 2011)
* *Kényszerkirándulás a Szovjetunióba* (kunaŭtoro, 2012)
* *Budapest 1956 Időutazás - A Journey to the Past* (kunaŭtoro, 2014)
* *Magyarország az atomháború árnyékában* (kunaŭtoro, 2016)
* *Once Again Sovereignty* (2016)

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* biografieto hungare kun foto
* universitata paĝo
* akademia paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj militaj historiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Marta Zündel

**Marta ZÜNDEL** estis svisa esperantistino, dumviva membro de UEA loĝanta en Berno. Ŝi mortis la . Private ŝi estis onklino de Eduard Stettler. 

## Referencoj
Kategorio:Svisaj esperantistoj
Tago de Ĉiuj Mortintoj

La **Tago de Ĉiuj Mortintoj** aŭ **Animtago** (latine *Dies in commemoratione omnium fidelium defunctorum, „Tago de la memoro de ĉiuj mortintaj fideluloj“*) estas memortago en la Romkatolika Eklezio. Ĝi okazas en la eklezia jaro la 2-an de novembro, unu tagon post la festo de Ĉiuj Sanktuloj. En pluraj katolikaj landoj ĉirkaŭ tiu tago oni kutimas viziti tombojn de mortintaj samfamilianoj, purigi ili, ornami ilin per florbukedoj, kandeloj ktp.

En Meksiko, la Tago de la Mortintoj (*Día de Muertos*) rezultis el miksado de indiĝenaj tradicioj kun la Tago de Ĉiuj Mortintoj.

Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Morto
Dolní Vltavice

**Dolní Vltavice** () estas parto de municipo Černá v Pošumaví en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas sur la maldekstra bordo de Lipno, la centro estis en la supermara alteco 723 m, do proksimume du ĝis tri metroj sub normala nivelo de surfaco de la valbaraĵo. Temas pri restaĵo de la devena urbeto, kies plimulto estis inundigita de la akva rezervujo. Konsisto de tiu ĉi estas ankaŭ teritorio de la eksa domaro Kyselov (ger. *Sarau*), kiu troviĝis sur la kontraŭa flanko de akva rezervujo Lipno. En Dolní Vltavice estas varfo de sezona linio aŭ ronda ŝipa transporto el Lipno nad Vltavou. El Dolní Vltavice veturas al la deksatra bordo de Vultavo pramŝipo. Sur la dekstra bordo de Vultavo estas translima kunigo kun Aŭstrio, kiu havas nomon Kyselov - Diendorf. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1263 fare de Hirzo z Klingenbergu sur komerca vojo el supraaŭstra Schlägl al Boletice. En la jaro 1921 en municipo Dolní Vltavice situis 59 domoj kaj vivis 463 loĝantoj, el tio 10 ĉeĥoj kaj 445 germanoj. La 11-an de februaro 1929 ĉi tie estis mezurita frosto −41 °C.

La preĝejo estis en la 2-a duono de la 20-a jarcento unue inundigita kaj poste ankoraŭ forpafita, ĉar dum malalta stato de la akvo ĝia turo elstaris super la surfaco de la lipna rezervujo. La inundigo tradfis la tutan historian kernon de la municipo 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Dolni Vltavice - panoramio (2).jpg|Dolní Vltavice
Boží muka u silnice z Černé na Dolní Vltavici.JPG|Dia torturo survoje el Černá al Dolní Vltavice
Tábor Lipno 1977 závod pramic.jpg|Konkurso de pramoj en 1977
WTB 20220723 Ulrichsberg Aussichtsturm Moldaublick 7957.jpg|Dolní Vltavice kaj Lipno

## Eksteraj ligiloj
* Dolní Vltavice sur ttt Zaniklé obce
*Dolní Vltavice sur ttt Kohoutí kříž

Kategorio:Černá v Pošumaví
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Pereintaj setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Inundigitaj setlejoj en Ĉeĥio
Kyselov

**Kyselov** povas esti:

* Kyselov (Černá v Pošumaví) – eksa municipo kaj domaro, konsisto de municipo Černá v Pošumaví en distrikto Český Krumlov
* Kyselov (Vyšší Brod) – eksa domaro, konsisto de urbo Vyšší Brod en distrikto Český Krumlov
* Kyselov (Olomouc) – eksa municipo kaj domaro (*Giesshübel*), konsisto de urbo Olomouc
*Torfejo Kyselov – naturmemorindaĵo en distrikto Český Krumlov
*malnova nomo de pereinta vilaĝo Polečnice en distrikto Český Krumlov