open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2016

La **14-a Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso** okazis la 20-an de novembro 2016 en La-Valeto (Malto).

Venkinto de la konkurso estis la knabina kantistino *Mariam Mamadaŝvili* (en kartvela alfabeto *მარიამ მამადაშვილი*) el Kartvelio, tiam ĵus (ekde kvar tagoj) 11-jaraĝa. La konkurse prezentita kanto havis la titolon *Mzeo* (en kartvela alfabeto მზეო, "suno"). Menciindas ke ekde 2015, do jam antaŭ la konkurso, ŝi loĝas en Usono.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la konkurso

[eta|maldekstra|300px|la gajnintino *Mariam Mamadaŝvili* el [Kartvelio]]

Kategorio:Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2016
Kategorio:Kulturo de Malto
Kategorio:La-Valeto
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2017

eta|maldekstra|240ra|
La **15-a Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso** okazis la 26-an de novembro 2017 en Tbiliso (Kartvelio).

Dek ses ŝtatoj respektive naciaj televidaj kompanioj anoncis sian partoprenon, do nacian antaŭelekton kaj sendon de infana kantisto kiel landa reprezentanto al la konkurso kaj televidan dissendon de la finalo. Gajninto de la ĉi-jara konkurso estis la rusino Polina Boguseviĉ.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la konkurso

Kategorio:Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2017
Kategorio:Kulturo de Kartvelio
Kategorio:Tbiliso
28474 Bustamante

'*28474 *Bustamante'''* estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Elisa Bustamante*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2011 pro sia projekto en teamo pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la *Escuela Tecnica n° 12'' de la Ciudad Autonoma Bonaero (Argentino).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
KSU

**KSU** estas la plej malnova pola punka grupo. Ĝi estis fondita en 1978 en Ustrzyki Dolne.

## Muzikistoj 
eta|333x333ra|Eugene "Siczka" Olejarczyk, kantisto kaj gitaristo de KSU.

### Nuntempaj muzikistoj 
* Eugene "Siczka" Olejarczyk – kantado, gitaro, muziko (de 1977)
* Leszek "Dziaro" Dziarek – drumo, ĥoroj, programado (1999-2003, 2007)
* Martin "Cinek"" Jasiewicz sol-gitaro, akustika gitaro (2015)
* Luko "Luc" Zawada – basgitaro (ekde 2011)

### Pasintaj muzikistoj 
* Bogdan "Bohun" Augustin – kantado, saksofono (1977-1983)
* Leszek "Plaster" Tomkow – basgitaro (1977-1982)
* Wojciech "Ptyś" Bodurkiewicz – klavaroj (1977-1982)
* Bogdan "Tupuś" Tutak – drumo (1979-1995)
* Artur Solarz – basgitaro (1989)
* Adam "Dżordż" Michno – basgitaro (1982-1991)
* Bartłomiej "QQŚ" Kądziołka – basgitaro (1991-1995)
* Dariusz "Nero" Dziuroń – gitaro (1992-1993)
* Miroslav Wesołkin – drumo (1978)
* Waldemar "Burek" Kuzianik – drumo (1978-1979)
* Waldemar "Valdi" Moskvich – gitaro (1995-1996)
* Piotr "Seru" Sewerniak – gitaro (1999)
* Zygmunt "Zyga" Vasko – gitaro (1999-2001)
* Damian "Cewka" Hombek – gitaro (2001)
* Jakub "Kuba" Ziemba – gitaro (2001-2003)
* Martin "Nowy" Nowak – basgitaro (2002-2003)
* Grzegorz "Gekon" Hejman – gitaro (2003-2004)
* Rafał "Sysy" Grela – drumo (2003-2004)
* Paweł "Prezo" Tylko – basgitaro, administrado (2003-2005)
* Sebastian Sipa – basgitaro (2005)
* Sebastian Mnich – drumo (2004-2007)
* Eric "Tuna" Bobella – basgitaro (2005-2007)
* Mateusz "Joseph" Sowa – sol-gitaro, akustika gitaro, flutoj (2008-2009)
* Jaroslaw "Jasiu" Kidawa – solgitaro, akustika gitaro, realigado (2004-2010)
* Paweł "Kojak" Gawlik – basgitaro (1999-2003, 2007-2011)
* Petro "LEGO" Leszega – solgitaro, akustika gitaro, klavaro (2009-2015)
La aŭtoro de plejparto de tekstoj de KSU estas Eugene Augustine "M. Broda," la frato de "Bohun", granda amanto de la monataro Bieszczady, aktivulo de la branĉo Bieszczady de TOnZ, kunfondinto de la jaro "Bieszczady", aŭtoro de multaj artikoloj pri Bieszczady kaj la historio de tiu regiono.

## Diskografio 
### Albumoj 
### Listigitaj katoj 
### Neoficialaj pozicioj 
## Filmografio 
* *Śmierć bohaterom* (TV Rzeszów, 1999)
* *KSU – legenda Bieszczad, legenda rocka* (reĝisoro Jerzy Jernas; GARAŻ-film 2007)
* *Idź pod prąd* (reĝisoro Robert Bombała, TVP Rzeszów, 2008)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Polaj punkaj muzikaj grupoj
Francisko (armilo)

300px|eta|dekstre
La **francisko** aŭ *franka ĵethakilo* (angle: *Francisca*, france: *Francisca/Francisque*, latine: *Bipennes / Bipennis* aŭ *Secures / Securis*), estas speciala formo de ĵettoporo, uzita antaŭ ĉiuj de la merovidaj frankoj. Ĉ. la 6a jarcento ĝi ne plu estas uzata. La plej lastaj trovaĵoj estis el la 7a jarcento.

## Priskribo 
[eta|maldekstre|klingo de la francisko el alemana [tombokampo de Weingarten (6a jarcento)]]
Multaj tombotrovaĵoj kaj dokumentoj pruvas, ke la merovida ĵethakilo estas disvastigita armilo en la 5a kaj 6a jarcentoj. Antaŭuloj de tiu batalhakilo troviĝis jam ĉe la romianoj. Oni trovis la hakilon en Suda Anglujo, kaj Alemanujo, sed precipe en la iama merovida franka regno. Laŭ Isidoro de Sevilla la nomo venis de la frankoj.  En la *Lex Ripuaria* (leĝaro de Ripuario) la armilo ne plu estas menciita.

La franka ĵethakilo estis ĵetita el distanco de ĉ. 10–12 m kontraŭ la malamiko. Pruvoj montris, ke tiel la plej forta potenco efikas. La klingo de la hakilo longas ĝis 23 cm kaj pezas 200 ĝis 1300 gramojn. La francisko ankoraŭ hodiaŭ estas ŝatata modelo ĉe sporta hakilĵetado.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Ulrich Dahmlos: *Franzisca - bipennis - securis - Bemerkungen zu archäologischem Befund und schriftlicher Überlieferung*. in: Germania, Band 55 (1977), S. 141–165
* Wolfgang Hübener: *Franziska*. in: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde, Band 9, Walter de Gruyter, Berlin 1995, S. 470–476

## Eksteraj ligiloj 
* kolekto de faktoj pri la ĵethakilo 

Kategorio:Frankoj
Kategorio:Armiloj
Ŝtoncirklo de Duddo

eta|maldekstra|ŝtoncirklo de Duddo
eta|maldekstra|veterdisfalaj kanaletoj sur ŝtono
La **ŝtoncirklo de Duddo** situas norde de Duddo en Northumberland, Anglujo, kaj estas erare nomata ankaŭ „Five Stone Circle“ (kvinŝtona cirklo) el la bronzepoko. La ŝtoncirklo staras sur malalta selo inter la deklivoj de la montetoj Mattilees Hills en la oriento kaj malkruda deklivo en la okcidento de la nur 6 kilometrojn fora landlimo al Skotlando.

Kvankam sur mapo estas indikita „Duddo Four Stones“ (kvar ŝtonoj de Duddo) la ŝtoncirklo konsistas el kvin menhiroj. Post la restarigado de falinta ŝtono komence de la 20a jarcento la cirklo nomiĝas "Duddo Five Stones" (kvin ŝtonoj de Duddo). Iam estus sep ŝtonoj, ĉar en la okcidento estas granda breĉo.

Ĉar la ŝtonoj konsistas el relative molaj sabloŝtonoj oni vidas hodiaŭ spurojn de granda erozio. Veterdisfalaj kanaletoj estas bone videblaj.

## Literaturo 
* Richard Cavensdish: *Prehistoric England*. English Tourist Board, London 1983
* Aubrey Burl: *Four-posters: Bronze Age stone circles of Western Europe.* B.A.R., Oxford 1988, S. 66-67
* Barry M. Marsden: *Discovering regional archaeology: North-Eastern England.* 1971, S. 12

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.stone-circles.org.uk/stone/duddo.htm
* elaeraj fotoj 

Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Anglio
Kategorio:Northumberland
Kategorio:Ŝtonepoko
Leniwiec

**Leniwiec** estas pola muzika grupo de la urbo Jelenia Góra ludanta punkon, rokenrolon, regeon, skaon kaj folkon. La grupo kreas kantojn kun kontraŭrasisma mesaĝo kaj humorajn kantojn. En la unuaj ses jaroj post la ekesto, Leniwiec registris sian unuan albumon *Z tarczą lub na tarczy*. Post kiam Jurek Owsiak aŭskultis la albumon, la grupo estis invitita al Woodstock. Ili ankaŭ ludis ĉe la plej granda finna punka festivalo Puntalla. Sekvaj albumoj (*Uprzedzenia* kaj *Crazy Bros*), estis eldonitaj en 2003 kaj 2004 en la eldonejo Pasażer, kiu estas konata pro punkaj eldonaĵoj.

## Muzikistoj 
; Nuntempaj membroj
* Agnieszka "Agis" Szpargała – kantado, saksofono
* Zbigniew "Mucha" Muczyński – kantado, elektra gitaro
* Paweł "Cyna" Nykiel – trombono, akordiono, korusoj
* Paweł "Rusek" Wroclawski – elektra gitaro, akustika gitaro
* Wojciech "Winial" Wiktorski – basgitaro
* Jacob "Pepesza" Matusiak – drumo, korusoj
; Pasintaj muzikistoj
* Jarek "Okoń" Oczoś – drumo, korusoj
* Krzysztof "Krzychu" Herezo – basgitaro

## Diskaro 
* *Z tarczą lub na tarczy* (2001)
* *Uprzedzenia* (2003)
* *Crazy Bros – Houba hraje Leniwiec / Leniwiec gra Houbę* (2004) - en kunlaboro kun la ĉeĥa grupo Houba
* *Reklamy na niebie* (2008)
* *Droga* (2011)
* *Rozpaczliwie wolny* (2013)
* *Raj* (2016)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Polaj punkaj muzikaj grupoj
Kategorio:Polaj skaaj muzikaj grupoj
Marodado

[eta|Skribaĵo sur la domo diras: *Vi marodas, ni pafas.* Unu el manieroj de defendo de posedaĵo en [Nov-Orleano en&nbsp;Usono.]]
**Marodado** estas la esprimo kiu priskribas la agon de marodanta persono aŭ marodantaj grupoj aŭ soldataj trupoj. En NPIV marodi difiniĝas jene: “ ŝteli, por sia propra uzo kaj malgrandkvante terproduktojn en la kamparo aŭ kortobestojn en farmodomo”.

Ofte marodantaj grupoj ankaŭ mistraktas aŭ seksperfortas senprotektajn personojn kaj/aŭ detruas aĵojn. Ofte la damaĝo estas multe pli granda ol la valoro de la ŝtelo.
[eta|Usonaj soldatoj marodas ŝuojn en [San Francisco post la tertremo 1906]]

* Krimoj de la Ruĝa Armeo en la Dua Mondmilito
* Krimoj de la germana armeo en la Dua Mondmilito
* Krimoj de la japana armeo en la Dua Mondmilito
* Krimoj de la aliancanoj en la Dua Mondmilito

## Vidu ankaŭ 
* Militmarodado

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Krimoj
Monda Heredaĵo en Svedio

[eta|200px|
[Dosiero:Welterbe.svg|55px 70px
]]

Ĉi tiu paĝo listigas la lokojn apartenantajn al la **Monda Heredaĵo de Unesko en Svedio**.

En 2017, oni havas 15 ejojn, el kiuj 13 estas kulturaj, 1 naturaj kaj 1 miksita. 

## Listo 
## Lokoj 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de mondaj heredaĵoj
* Monda heredaĵo en Eŭropo

‎
Miniĉemizo

eta|250px|Miniĉemizo kun malkovrita umbilikzono
**Miniĉemizo** estas ofte facilportebla vestero, plej ofte por virinoj. Ĝi aperas en diversaj variantoj: kiel T-ĉemizo, subĉemizo, 'senŝelka' kaj 'senmanika' ĉemizo, kaj kelkfoje ĝi ankaŭ ne kovras la umbilikzonon.

Dum la 1990-aj jaroj, sub influo de tendencinstigaj publikuloj kiel filmstelulinoj kaj popmuzikistoj (ekzemple Madonna), ekestis la modotendenco por uzi vesterojn kiujn oni antaŭe konsideris kiel subvestoj ankaŭ porti kiel supervestoj. Miniĉemizoj el punto ne plu estis kovrataj per supervesto.

## Diversaj miniĉemizoj

Carine Quadros 27.jpg|Kurtmanika miniĉemizo 
European teenage girl 2008.JPG|Miniĉemizo kun ŝelketoj
Woman visitor at Kuala Lumpur Bird Park, Malaysia-10Aug2010.jpg|Tubforma miniĉemizo (sen manikoj aŭ ŝelketoj el T-ĉemiza ŝtofo)
Hannah Harper 1.jpg|Hannah Harper en miniĉemizo

## Vidu ankaŭ 
* Yếm
* Minijupo
* Mini-robo
Rasmus Nielsen

**Rasmus NIELSEN** (naskiĝinta la  sur Fyn, mortinta la  en Kopenhago) estis dana filozofo.

## Vivo 
La filo de etkamparano studis unue teologion ĉe Martensen kaj iĝis en 1840 licencitulo. Sed en 1841 li transprenis la profesorecon pri filozofio estante fervora ano de Hegelo. Li poste aliĝis al la ideoj de Søren Kierkegaard komencante samtempe profundan studon pri la ekzaktaj sciencoj.

Inter 1864 kaj 1866 aperis lia ĉefa verko: »Grundideernes Logik« (2 vol.), kiu kaŭzis inter la danaj intelektuloj gravan kverelon inter la t.n. monistoj (Martensen unuflanke, Bröchner kaj Georg Brandes aliaflanke) kaj la dualistoj (Nielsen kaj siaj disĉiploj). La Nielsanoj klopodis la egalan rajton je supereco por la sciencoj kiel ankaŭ por la kredo religia. Surbaze de tiu ĉi ĉefa penso Nielsen publikigis pli malfrue ankoraŭ siajn du gravajn verkojn »Religions philosophie« (1869) kaj »Natur og Aand« (»Natur und Geist«, 1873).

## Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 14. Leipzig 1908, p. 671-672, kio interrete ĉi tie legeblas.

Kategorio:Danaj filozofoj
Benigno Bejarano

**Benigno BEJARANO Domínguez** [beĥaRAno] (Alburquerque, 22-a de novembro de 1900 - somero de 1944) estis hispana verkisto kaj ĵurnalisto de subĝenroj satiro kaj scienco-fikcio.

## Biografio 
Li naskiĝis en Alburquerque (Badajoz) el familio de gepatroj kaj geavoj de la menciita urbo. Li estis la plej juna el tri gefratoj. En 1922 li estis pardonita el militservo, sed la 1an de aŭgusto 1923 li estis rekrutita, suferis problemojn en la armeo, dizertis kaj estis arestita en aŭgusto de 1925. Poste li estis forpardono en julio de 1927.

En 1929 li publikigis felietone en la gazeto *Lecturas*. Ankaŭ en aliaj publikaĵoj, kiel *El Progreso*, *España Nueva*, *Solidaridad Obrera* de Bilbao, *Estudios. Revista ecléctica*, ktp. Ekzilita en Francio fine de la Diktaturo de Primo de Rivera, li revenis al Hispanio post la proklamo de la Respubliko, plupublikigis, speciale en la etoso ligita al la C.N.T. al kiu li aliĝis, ene de la reformisma sektoro, kaj post la respublika malvenki, li denove ekziliĝis al Francio. La Gestapo arestis lin en 1942 kaj li pasos al diversaj naziaj koncentrejoj ĝis oni mortigis lin pergase en "fantoma" kamiono en la somero de 1944.

## Verkaro 
Liaj verkoj estas disaj tra nombraj publikaĵoj, dum pri libroj estas diversaj versioj de la sama verko kun diferencaj titoloj, verkoj referencitaj kiel publikigitaj sed netrovitaj (probable nepublikitaj) kaj nur kelkaj reledonitaj moderne. Aliflanke estas serio de verkoj atribuitaj al Bejarano, sed publikigitaj sub la pseŭdonomo *Lazarillo de Tormes*.

La kritikaj studoj, malabundaj kaj disaj, ekis nur fine de la 1970-aj jaroj.

## Libroj 
* *El secreto de un loco (novela)*, Barcelona, Lecturas, 1929. Felietono. Unua versio de la venonta.
* *El secreto de un loco. Expedición al planeta Marte*, 4a eldono, Barcelona, Maratón, 1938. Estas aliaj versioj kaj eldonoj postaj, el kiuj kelkaj kiel *El fin de una expedición sideral (Viaje a Marte)*.
* *Fantasmas*, Barcelona, Ágora, 1932.
* *Turistas en España*, Barcelona, Simó, 1932.
* *Conspiradores*, Barcelona, Juvenal, 1933.
* *Los últimos caballeros del Bienio*, Sátira, Málaga, Nueva Generación, 1936.
* *Enviado especial*, Barcelona, 1938.
* *El caso del doctor González*, 3ª edición, 1936.

## Notoj 
## Referencoj 
* Uribe, Augusto. «II. El viaje a Marte de Benigno Bejarano (El secreto de un loco ó El fin de una expedición sideral)». Españoles que fueron a Marte. http://www.augustouribe.com/esp_marte_02.htm  Konsultita en la 16a de majo 2017.

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj anarkiistoj
Kategorio:Sciencfikcio
Kategorio:Hispanaj ekzilitoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Rímur (rimaĵoj)

**Rímur** (rimaĵoj) estas eposaj poemaroj en la islanda, ofte tre longaj, dividitaj en multaj ĉapitroj. Ĉiu ĉapitro nomiĝas *ríma* (rimaĵo) en singularo kaj tiel oni uzas la vorton rimaĵoj en pluralo pri la literatura ĝenro. Kutime ĉiu rimaĵo komencas je kelkaj strofoj kiuj temas pri alia afero ol la rimaĵo mem, plej ofte en ili la poeto esprimas sian amon al iuj knabinoj (knaboj). Kaŭze de tio, tiuj strofoj nomiĝas *mansöngur* (am-kanto). Post la amkanto, venas la rimaĵo mem en kiu la poeto rakontas la ĉefan enhavon de la rimaĵo.

Islandanoj komencis verki rimaĵojn meze de la 14-a jarcento. Ili estis verkitaj en novaj metrikoj (strofo formoj) kredeble plejparte la metriko mem estas el la latina kun la islanda tradicia aliteracio kaj ofte tre komplika interna rimo.

Jen unu ekzemplo:

**S**unon *klare* **s**ur ĉielo

**s**upre *karan* vidas mi.

El la *mara* **b**ano**b**elo

**b**rilajn *harojn* kombas ŝi.

(Aŭtoro: Sigurður Breiðfjörð. Tradukinto: Stefán Sigurðsson)

En tiu strofo la ‚aliteroj‘ (isl. stuðlar) estas skribitaj per dikaj literoj, **s, s, s** en la unua duonstrofo kaj **b,b,b** en la dua duonstrofo. En tiu strofo ankaŭ estas interna rimo en ĉiu verso skribita per kursivaj literoj. En la rimaĵoj la poetoj uzis malnovajn paganajn metaforojn kaj tiel tiu ĝenro estiĝis tipa islanda, tute malsimila al ĉia eksterlanda poezio.

La rimaĵoj estas epikaj krome de iliaj am-kantoj kiuj ofte estis tre lirikaj. Ili ĉefe temas pri pratempaj sagaoj kiuj okazis antaŭ la ekloĝiĝo de Islando en la skandinavaj landoj aŭ oldaj kavaliraj rakontoj el Germanio kaj Francio. La plej multaj el ili troviĝis skribitaj en prosa formo kiujn poetoj de la rimaĵoj uzis kiel fontoj. Pli poste kelkaj de la prosaj sagaoj perdiĝis kaj la sagao nur troviĝas en la poetika formo de la rimaĵoj.

Tiu poezia ĝenro estis la plej populara en Islando dum multaj jarcentoj kaj ekzistas pli ol mil rimaĵoj skribitaj pri diversaj temoj konservataj en Islando en aro da manuskriptoj. La plej multaj de ili ankoraŭ ne troviĝas en presitaj eldonoj.

## Referencoj 

Kategorio:Verkoj el la islandlingva literaturo
Kategorio:Islanda muziko
Senmorta regimento

[eta|200ra|La agado "Senmorta regimento" en [Moskvo, 9-an de majo 2015]]
[eta|200ra|[Vladimir Putin kun bildo de sia patro ĉe la "Senmorta regimento", la 9-an de majo 2015]]
[eta|200ra|La ago „Senmorta regimento“ en [Donecko, 2015]]
[eta|200ra|La ago „Senmorta regimento“ en [Majkop, 9.5.2016]]
**Senmorta regimento** (, *Bessmertnij polk*) estas socia agado en Ruslando kaj en kromaj ŝtatoj okaze de la Venkotago. Ĝiaj partoprenantoj kolektiĝas al memormarŝo kaj portas la bildojn de siaj familianoj, kiuj estis batalintaj en la Granda Patruja Milito.

## Historio 
Jam antaŭ la ago kun la nomo „Senmorta regimento” okazis similaj aranĝoj. Ekzemple lernejanoj kun bildoj de veteranoj jam en 1965 marŝis tra Novosibirsko. En sia nuntempa formo la ago sub la nomo „Parado de la venkintoj" komenciĝis en la okcidentsiberia urbo Tjumeno en la jaro 2007. En la sekvaj jaroj kromaj urboj aliĝis, inter ili Kemerovo, Kazanjo kaj Novosibirsko, kaj en 2010 Moskvo. Sub la aktuala nomo la ago por la unua fojo okazis en Tomsko en 2012. En la jaro 2013 ĝi okazis jam en 30 urboj, en 2014 en 120 urboj (interalie en Ukrainujo kaj Kazaĥujo, en 2015 en 500 urboj.

En la jaro 2015 okaze de la 70-a venkotajo la ago okazis en Ruslando, Aŭstrujo, Azerbajĝano, Belorusujo, Germanujo, Israelo, Irlando, Kazaĥujo, Kirgizujo, Mongolujo, Norvegujo, Usono, Ukrainujo kaj en Estonujo.. En Moskvo ĝi okazis post la venkoparado sur la Ruĝa Placo kaj sur la stratoj de la urbo. Laŭ indikoj de la polico en ĝi partoprenis 500.000 homoj, interalie ankaŭ la prezidanto Vladimir Putin, kiu portis la portreton de sia patro, kiu dum la Dua Mondmilito estis soldato.

## Organizaj indikoj 
La organizaĵo transprenas la historian patriotan publikan movadon „Senmorta regimento”. Antaŭa anonco pri partopreno ne necesas. Celo de la ago estas honori familianon, kiu estis militveterano, partizano, sekreta batalanto, laboristo ĉe la patruja fronto, koncentrejano aŭ koncernato de la Leningrada blokado. Elmontro de ajna komerca aŭ politika mesaĝo estas malpermesata.

## Fontindikoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Offizieller Webauftritt (russisch)
* Unsterbliches Regiment - Moskau  (russisch)

Kategorio:Venkotago
Kategorio:Paradoj
Kategorio:2012 en Rusio
Budapesti Közlekedési Központ

**Budapesti Közlekedési Központ** (**BKK**) () estas la kompanio kontrolanta la reton de Publika trafiko de Budapeŝto kaj ĝiaj antaŭurboj, fondita de la metropola komunumo la  kun ekfunkcio la . Ĝi respondecas pri la integrita kunordigo de la kompetencoj de "Budapesti Közlekedési Zrt." (BKV Zrt.), de la transporta departemento de la ĉefa urbestro, de la metropola kompanio respondeca pri voj-prizorgo, kaj la aktivecoj de Parking Kft. kaj la publika kunordiga oficejo de operatoroj de metropola taksio. Ĝi celas subteni la strategiojn de disvolviĝo de publika transporto kaj vojaj infrastrukturoj je la skalo de budapeŝta aglomeraĵo.

## Aktivecoj 
La taskoj de BKK estas: organizo de servoj de publika transporto, kreo de la reto de transporto kaj la respektivaj horaroj, malfermi publikajn kontraktojn por la provizo de publikaj servoj por provizantoj en konkurenca maniero, evoluado kaj formulado de proponoj por la tarifa sistemo, kontrolo super la aĉeto de transport-biletoj, la movado de publika administrado de urba transporto, kia la kontrolo de "kriza trafiko".

## Statuso 
Publika transporto de Budapeŝto ne povas esti finance memstara: biletvendado kaj vojaĝado estas nesufiĉaj por kovri la mastrumajn kostojn de tia vasta sistemo, kiuj valoras jare proksimume 48 milionojn da eŭroj. Ĉi tio esence signifas, ke la publika transporto estas publika servo. La plej signifaj el pliaj enspezoj de BKK estas: enspezoj de la vendo de publikaj spacoj kaj lu-pagoj por la uzo de nemoveblaj bienoj (lokaj komercoj ambaŭ sur tero kaj situantaj en la metroo), kaj enspezoj rilataj al parkado kaj kotizoj por permesiloj por la transporto de varoj.

## Bildgalerio 

16-os busz (BPI-055).jpg|Malaltplanka busoIK 412
55-ös busz (IIG-954).jpg|Malaltplanka busoIkarus Agora
73-as busz (FLR-719).jpg|Malaltplanka busoVolvo 7700A
Mercedes-Benz Citaro G in Budapest (VT).jpg|Malaltplanka busoMercedes-Benz Citaro G

## Vidu ankaŭ 
* Budapeŝto
* Publika trafiko de Budapeŝto
* Metroo de Budapeŝto
* Tramtransporto en Budapeŝto
* Trolebusa transporto en Budapeŝto
* BHÉV
* Dentorela fervojo de Budapeŝto

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

## Tradukfonto 
Kategorio:Hungaraj firmaoj
Kategorio:Transporto en Budapeŝto
Matena stelo

La **matena stelo** aŭ **matenstelo** estas batarmilo, kiu estis uzata en la mezepoko kaj ĝis la frua moderna epoko. Ĝi estas la pluevoluigado de la bataldraŝilo.

La klasika speco de matenstelo konsistas el 60 cm longa, forta lignotenilo, je kies fino estas ligna aŭ fera kapo (ĉirkaŭ 8 ĝis 20 cm de diametro). Tiu kapo havas dornojn, kiuj donis al ĝi stelforman aspekton. Ofte je la malsupra fino de la tenilo estis fiksita pugorimeno por malebligi la perdon de la armilo en batala ĥaoso. La uzon de matenstelo estas komparebla kun batalmartelo aŭ batalhakilo. Por uzi la matenstelon oni bezonas multe da forto, tamen la uzo estis rigardata kiel „nekavalireca“. Variantoj ĉe kiuj la kapo estis ligita de ĉeno al la tenilo nomiĝas bataldraŝilo.

Hodiaŭ preciza difino de matenstelo estas malfacila. 

La matenstelo estis uzata ĝis en la 17a jarcento. En la tranĉea milito de la unua mondmilito estis uzataj similaj armiloj.

dosiero:DisasterOfMari1266.JPG|maloftaj variantoj: ferglobo ĉe ĉeno, 15a jarcento
dosiero:Grabenkeulen IMG 1703.JPG|brita fosaĵklabo, unua mondmilito
dosiero:Oskar-Morgenstern-Platz 1 Dodekaederstern Fahnen Inst Mathematik DSC 9834w.jpg|eta|20-pinta skulpturo *dudekpinta stelo*,en Vieno, Morgensternplatz

## Vidu ankaŭ 
* batalkolbo

## Literaturo 
* George Cameron Stone: *A Glossary of the Construction, Decoration and Use of Arms and Armor in All Countries and in All Times.* With an introduction by Donald J. LaRocca. Courier Dover Publications, Mineola NY 1999, ISBN 0-486-40726-8, S. 228.
* Martin J. Dougherty: *Weapons and fighting Techniques of the medieval warrior, 1000 - 1500 AD.* Amber Books Ltd., London 2008, ISBN 978-1-906626-06-8 (Deutsche Ausgabe: *Kriegskunst im Mittelalter. Ausrüstung und Kampftechniken von 1000 bis 1500 n. Chr.* Weltbild, Augsburg 2008, ISBN 978-3-8289-0861-1).

Kategorio:Armiloj
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2012

[eta|dekstra|300px|la gajnintino *Anastasija Petrik* el [Ukrainio]]
La **10-a Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso** okazis la 1-an de decembro 2012 en Amsterdamo (Nederlando).

Venkinto de la konkurso estis la knabina kantistino *Anastasija Petrik* (cirile *Анастасі́я Пе́трик*) el Ukrainio, tiam 10-jaraĝa: Ŝi prezentis la kanton *Nebo* (cirile *Небо*, "ĉielo").

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la konkurso

Kategorio:Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2012
Kategorio:Kulturo de Nederlando
Kategorio:Eventoj en Amsterdamo
József Bal

**József BAL** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bal József** estas hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro.

József Bal http://www.imdb.com/name/nm0049286/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Bal lernis en teatra studio inter 1975-1978, poste li estis vicaktoro komence en la ĉefurbo, poste en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Li lernis ankaŭ en mezlernejo inter 1978-1982, poste li akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1986. Liaj plej gravaj instruistoj estis  Tamás Major, Gábor Székely (reĝisoro) kaj Gábor Zsámbéki. Post la diplomo li aliĝis al trupo de Teatro Szigligeti (Szolnok), sed en 1988 li revenis al Teatro Csiky Gergely. En 1995 li akiris ankaŭ reĝisoran diplomon en la menciita altlernejo, poste li estis teatrestro 3 jarojn en Teatro de Kecskemét. En la teatra jaro 1998 li estis reĝisoro de Teatro Szigligeti. Ekde 2003 li estas gvidanto de la prozaj spektakloj de Nacia Teatro (Szeged). Li ricevis premiojn inter .

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Demetrius
** Rikardo la 3-a - markizo Dorset
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* - Sebastiano
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - vira titolrolo
* József Katona: *Bánk bán* - Solom

## Elektitaj teatraj reĝisoraĵoj 
* Sándor Petőfi-Pongrác Kacsóh: *János vitéz* (1996, 1998)
* Andor Gábor: Dolarpaĉjo (teatra versio, 2005)
* Georges Bizet: Carmen (2005)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la -a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla iomete pli malsupre)
* http://port.hu/adatlap/szemely/bal-jozsef/person-20178

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
28479 Varlotta

'*28479 *Varlotta'''* estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *David Varlotta*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2011 pro sia projekto en teamo pri sciencoj de la medio. Li estis lernanto ĉe la *Escuela Tecnica n° 12* de la *Ciudad Autonoma'' Bonaero (Argentino).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Merostomoj

alternative=Haeckel Aspidonia.jpg|eta|Haeckel Aspidonia
**Merostomo** estas membro de la grupo de *Merostomata* nome klaso de keliceraj artropodoj kiu enhavas la formortintan *Eurypterida* (nome maraj skorpioj) kaj la nunan *Xiphosura* (hufokraboj). La termino estis origine uzata de James Dwight Dana por referenci nur al *Xiphosura*, sed ĝi estis korektita de Henry Woodward por enhavi ambaŭ grupojn.

## Etimologio 
La nomo "Merostomata" derivas el la greka radiko  ('**, "femuro") kaj  (**', "buŝo"), reference al la posedo fare de tiuj animaloj de kromaĵoj kiuj estas buŝopartoj ĉe la proksima pinto, sed ankaŭ de naĝantaj kruroj ĉe la dista pinto.

## Referencoj 
Kategorio:Artropodoj
Paŭropodoj

eta|dekstre|Ventra kaj dorsa vidaĵoj de *Pauropus amicus* el Nova Sudkimrio, Aŭstralio.

**Paŭropodo** estas membro de la grupo de *Pauropoda* nome klaso de malgrandaj, helaj milpiedecaj artropodoj. Ĉirkaŭ 830 specioj en dekdu familioj troviĝas tutmonde, kiuj vivas inter grundo kaj putriĝinta foliaro. Ili aspektas kvazaŭ centpieduloj, sed estas probable fratogrupo de milpieduloj. La nomo estas derivita el la grekaj radikoj '** "kelkaj" kaj **' "piedo".

## Anatomio kaj ekologio 
Paŭropodoj estas mildaj, cilindrecaj animaloj kun korpoj 0.5 to 2 millimetrojn longaj.

## Referencoj 
Kategorio:Artropodoj
Pentre Ifan

eta|rekonstruo
eta|230px|Pentre Ifan – megalita portaltombo
eta|230px|Pentre Ifan – surloka informtabulo
**Pentre Ifan** estas por sia alteco plej fama megalita monumento en Kimrujo en la montetaro Preseli Hills. Estas la restaĵoj de la portaltombo el la neolitiko ĉirkaŭ la jaro 3500 a.K. Ĝi servis al komuna entombigo de la mortintoj. Ĝi povus esti uzata longtempe kaj poste sigelita. Origine la tomba kamero estis kairno. La ŝtonoj jam de longe estis forprenitaj kaj tial la origina kovraĵo mankas.

La tipo de la tombokamero estas nomata *portala dolmeno*. La fronto de la kamero konsistas el tri grandaj vertikale starantaj en formo de H. La nur sur tri portoŝtonoj kuŝanta ŝtonplato estas 5 m longa kaj pezas verŝajne pli ol 16 tunoj.

## Vidu ankaŭ 
* Britaj megalitoj

## Fontoj 
* priskribo Pentre Ifans 
* bildoj de la Pentre Ifans

Kategorio:4-a jarmilo a.K.
Kategorio:Pembrokeshire
Kategorio:Dolmenoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Kimrio
Malnova kalvinana preĝejo (Hajdúböszörmény)

La **Malnova kalvinana preĝejo** estas religia monumento historia en urbo Hajdúböszörmény (Hungario).

## Historio 
Pri konstruado de tiu ĉi preĝejo estas nur supozoj. Kelkaj opinias, ke tie estis romanika konstruaĵo el la 12-a jarcento, sed tiam la loĝantoj ne estis kristanoj. Laŭ taksoj la loĝantoj sekvis la katolikismon ekde la 13-a jarcento. Laŭ aliaj fontoj origine estis gotika fortresopreĝejo de la komunumo el la 15-a jarcento. Ĝi havis defendan muron kun angulbastionoj. En mezo de la 16-a jarcento la loĝantoj sekvis la kalvinismon, ili havis tiu ĉi preĝejon. En 1681 la kirko bruldetruiĝis, sed poste oni rekonstruis ĝin. En 1763 la kvadrata turo estis konstruita. Inter 1789 kaj 1791 la konstruaĵo estis pligrandigita. Denovaj trakonstruoj kaj pligrandigoj okazis inter 1857 kaj 1867 laŭ planoj de Károly Gerster, poste denove inter 1880 kaj 1882 laŭ planoj de Győző Czigler. Tiam la preĝejo ricevis orgenon kaj la defenda muro estis malkonstruita. En 1929 kaj 2009 la preĝejo renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas laŭ la ĉefplaco sola en korto. En mezo de la fasado la turo reliefas, tie funkcias la ĉefenirejo. Ankaŭ en la malantaŭa parto estas alia enirejo. En supro de la turo laŭ ofta kutimo oni metis metalan kokon interne kun moneroj. La ĉefnavo havas flankonavojn, kiuj ekstere reliefas. Interne laŭ la kutimoj la muroj estas blankaj. Super la predikejo blazono de la urbo estas videbla.

La preĝejo havas malnovan preĝlibron kun 150 psalmoj de György Rákóczi la 1-a. Ĝi estis presita en 200 ekzempleroj en 1636, eĉ mem Rákóczi surskribis ĝin.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* http://www.muemlekem.hu/muemlek?id=5301
* https://www.utazzitthon.hu/latnivalo/hajduboszormeny/bocskai-teri-reformatus-templom-22898
* http://www.bocskaiter.hu/tartalom/gyulekezet_tortenete

Hajdúböszörmény
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Hajdúböszörmény
Aitikgruvan Mino

eta|Aitik minareo vidita el la nordoriente, kun la lago Sakajärvi fone.
**Aitikgruvan Mino** (en sveda: **Aitikgruvan** aŭ **Aitik koppargruva**) estas kupra minejo proksime de urboj *Gällivare* kaj *Malmberget* en norda Skandinavio, parto de la provinco *Norrbottens län* de Svedio. La minejo ekfunkciis en la jaro 1968 kaj supozeble funkcios ĝis almenaŭ 2042. Kune kun kupro, oni produktas ankaŭ iomajn kvantojn da oro kaj arĝento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* New Boliden  – Oficiala retejo
* ĉemine

Kategorio:Geografio de Svedio
Kategorio:Minejoj
Kategorio:Kupro
Granda Elmigrado de poloj

La termino ***Granda Elmigrado*** ( *Wielka Emigracja*) unuavice signifas la ekziligon kaj elmigradon de miloj da poloj, aparte de la politika kaj kultura elitoj, de 1831 ĝis 1870, post la fiasko de la novembra ribelo kaj de aliaj ribeloj, aparte de la jaroj 1846 kaj 1863). La nomo estas iom misgvida, ĉar la nombro de politikaj ekzilitoj ne superis pli ol 6000. Dum tiu tempo inter la ekzilitoj estis multaj soldatoj kaj oficiroj de la ribelo, membroj de la parlamento de Kongresa Pollando el 1830-31, kaj pluraj militaj malliberuloj kiuj eskapis el kaptiteco.

Kategorio:Historio de Pollando
Internacia flughaveno Ganĝa

**Internacia flughaveno Ganĝa** () (IATA-kodo: **KVD**, ICAO-kodo: **UBBG**) estas flughaveno en Ganĝa, la dua plej granda urbo en Azerbajĝano.

Ĝi ankaŭ estas uzita fare de la Azerbajĝana Aerarmeo kaj estis antaŭe uzita fare de la Sovetaj Aerfortoj.

## Instalaĵoj 
La flughaveno situas en alteco de  super la marnivelo. Ĝi havas unu kurejon kun angulo 12/30 kaj asfalta/betona surfaco mezuranta x.

## Flugkompanioj kaj priservataj urboj 
* AZALJet: Moskvo-Vnukovo
* Azerbaijan Airlines: Bakuo, Naĥiĉevano, Sankt-Peterburgo,, **Sezona:** Antalya, Mineralnije Vodi
* Turkish Airlines: Istanbulo-Atatürk
* Ural Airlines: Moskvo-Domodedovo
* UTair Aviation: Moskvo-Vnukovo
* Yanair: **Sezona:** Kievo

## Statistikoj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Flughaveno
* Ganĝa

## Eksteraj ligiloj 
* Current Weather Conditions: Gyanca Airport, Azerbaijan
* Gyandzha Airport profile

## Tradukfonto 
Ganĝa
Ganĝa
Kategorio:Konstruaĵoj en Ganĝo
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2011

[eta|dekstra|300px|la gajninta knabina kantgrupo *Candy* el [Kartvelio]]
La **9-a Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso** okazis la 3-an de decembro 2011 en Erevano (Armenio). Ĝi okazis en sporta kaj koncerta palaco nomata laŭ la politikisto *Karen Demirĉjan* (armene Կարեն Դեմիրճյան), kiu servis kiel parolisto de la nacia parlamento kiam li kun sep aliaj parlamentanoj estis mortpafita en la parlamentejo en oktobro 1999.

Venkinto de la konkurso estis la knabina kantgrupo *Candy* el Kartvelio, prezentinta la kanton *Candy Music*. Ĝi konsistis (kaj almenaŭ ĝis la jaro 2017 pli konsistas) el la kvin membroj *Irina Kovalenko, Ana Ĥanĉaljan, Irina Ĥeĉanovi, Mariam Gvaladze* kaj *Gvantsa Saneblidze*.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la konkurso

Kategorio:Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2011
Kategorio:Armena kulturo
Kategorio:Erevano
Wolfgang Brandstetter

**Wolfgang BRANDSTETTER** (naskiĝinta la  en Haag/Distrikto Amstetten) estas aŭstra politikisto kaj juristo. Ekde la 16.12.2013 li estis ministro pri justico. Ekde la 17.5.2017 li estas vickanceliero de Aŭstrio pro la nevolo de Sebastian Kurz.

## Vivo 
Post la frekvento de la gimnazio en Horn/Distrikto Horn li studis ĉe la Universitato de Vieno jursciencon kaj la lingvojn anglan kaj rusan. Post doktoriĝo en 1980 li estis asistento ĉe la Instituto pri kriminala juro kaj kriminologio en Vieno. En 1991 li habilitiĝis ĉe la Jurscienca fakultato viena. Poste li docentis ĉe la universitatoj de Brunno kaj Krakovo.

En 1997 ofertitis al li iri al la Universitato de Linz. En 1988 li ekkatedrestros pri kriminala juro ĉe la viena altlernejo. En 2007 li ekestris la Instituton pri aŭstria kaj eŭropa ekonomikriminala juro ĉe la Ekonomia altlernejo de Vieno. Li iĝis advokato de la manaĝeristo Rudolf Fischer koncerne la kverelon pri Telekom, de Tilo Berlin kaj de Rakhat Aliyev. Krome Brandstetter engaĝiĝis kiel konfidinda persono de Wolfgang Kulterer en la esplorkomisiono pri la Kverelo Hypo/Alpe-Adria-Bank. Pluse li defendis antaŭtribunale la kancelieron Werner Faymann kiam temis pri kvereloj prigazetanoncaj. Li pli kaj pli famiĝis ankaŭ kiel eksperto pri batalado kontraŭkorupta.

Brandstetter estas edziĝinta kaj havas tri infanojn. Li ankaŭ estas membro ĉe Österreichischer Cartellverband.

## Verkoj (elekto) 
* Wolfgang Brandstetter, Gerhard Loibl: Neutralität und Waffenexporte : völkerrechtliche und strafrechtliche Überlegungen zum Tatbestand der „Neutralitätsgefährdung“, Verlag der österreichischen Staatsdruckerei, Wien: 1990. ISBN 3-7046-0190-X
* Wolfgang Brandstetter, Alexander Tipold: Strafrechtliche Haftung des Arbeitgebers bei Lkw-Unfällen mit Personenschaden: Rechtsgutachten. Ausgabe 17 von Verkehr und Infrastruktur / Verkehr und Infrastruktur. Kammer für Arbeiter und Angestellte für Wien, Wien: 2003. ISBN 3706302357
* Thomas Keppert, Wolfgang Brandstetter (Hrsg.): Bilanzdelikte. Linde Verlag: 2008. ISBN 9783707313499

## Eksteraj ligiloj 
* Pri Brandstetter ĉe la parlamenta retpaĝaro
* Artikolo koncerne Rakhat Aliyev 
* Aussendung APA OTS vom 14.12.2013 - „profil“: Designierter Justizminister Brandstetter Berater der Vaduzer Kanzlei Batliner Gasser.
* Wolfgang Brandstetter: designierter Minister mit Verbindungen nach Liechtenstein  - profil-interrete de la 14.12.2013
* FORMAT: Die Liechtenstein-Connection von Österreichs Justizminister (APA-OTS de la 28.12.2014); Format-artikolo .

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj juristoj
Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Aŭstraj ministroj
Ŝtonoj de Stenness

La **Stones of Stenness** (aŭ **ŝtonoj de Stenness**) estas neolitika henĝo-monumento (henĝo klaso 1), kiu estas sur la insulo Mainland de la insularo Orkadoj. Ĝi staris ekde 1906 sub ŝtata protekto kaj estas ekde 1999 parto de la Koro de la Neolitikaj Orkadoj, nome Monda heredaĵo de UNESKO; ilia konservo kaj rekonstruo estas subvenciata de la Monda Heredaĵo Komitato.

## Situo 
eta|maldekstra|Ŝtonoj de Stennes
eta|maldekstra|komparo de la grandeco kun homoj
La ŝtonoj de Stenness troviĝas inter la lagoj Stenness kaj Harray proksime de la neolitika setlejo Barnhouse en rigardodistanco de la koridortombo de Maes Howe, unu mejlon sudoriente de la ringo de Brodgar.

## Konstruo 
La starigo estis datumita per la radiokarbona datado al la jaro 3100 a. K. Per tio Stenness estas unu el la plej fruaj ŝtoncirkloj de Britio. Ĝi estis konstruita je la sama tempo kiel „Maes Howe“. De 12 ŝtonoj de la interna cirklo hodiaŭ ankoraŭ staras kvar. Al la henĝo mankas la ĉirkaŭantaj fosaĵoj kaj la remparo. El fosadoj ni scias, ke la fosaĵo larĝis 4 metrojn kaj profundis 2,3 metrojn. La kvar ankoraŭ konservataj ŝtonoj apartenas al ovalo kun diametro de 30 metroj.

Centre situas granda fajrejo, kiu ankoraŭ hodiaŭ estas videbla. Ankoraŭ videblas ankaŭ pavimita vojo, pluraj starantaj ŝtonoj, plia fajrejo kaj palisoj de tri-ŝtona „dolmeno“ – la fajrejo verŝajne havis centran funkcion. Dum la elfosado oni trovis ceramikaĵojn kaj bestajn ostojn. Tio montras ke la neolitikaj konstruantoj regule kuiris kaj manĝis tie.

La ŝtonoj altas ĉ. kvin metrojn, la plej alta pli ol 5,7 metrojn kaj havas dikecon de maksimume 30 cm. La ceramikaĵoj (Grooved Ware) (noĉita ceramikaĵo) supozigas ke estis ligo inter la ŝtoncirklo kaj la instalaĵoj kiel Maes Howe kaj Skara Brae.

## Kialo de la ŝtoncirklo 
Pri la kialo de la ŝtoncirklo oni ne povas diri ion precizan. Nur ĉe „Watchstone“ (rigardŝtono) oni konas la eblan kialon: Je la vintra solstico la suno malleviĝas inter la „Hoy-montoj“, se oni rigardas tion de la „Watchstone“ .

## Konstruaĵo 
Oni divenas, ke unu sola homo bezonis 5000 tagojn por starigi la ŝtonojn de la interno kaj elfosi la fosaĵon. Kompare al tio la ringo de Brodgar bezonis nur la duonon de la tempo.

Ĝis hodiaŭ oni ne scias, kiel la tiamaj homoj transportis la ŝtonojn. La ŝtonrompejo verŝajne estis Vestra Fiold, monteto norde de Skara Brae.

Ekzistas du teorioj:
* la ŝtonoj estis ruligataj sur trunkoj, kiuj ĉiam denove estis metitaj antaŭ la ŝtono.
* la ŝtonoj estis transportataj trans la maro per ŝipoj.

## Literaturo 
* UNESCO raporto pri la monda heredo „The Heart of Neolithic Orkney“ ( elŝutita 02/01/2008; PDF-dosiero)

## Eksteraj ligiloj 
* Orkneyjar.com 
* Undiscoveredscotland.co.uk
* Stonepages.com
* Megalithic.co.uk
* Maeshowe.co.uk

Kategorio:Orkadoj
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Skotlando
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Skotlando
Bosporthennis Quoit

**Bosporthennis Quoit** estas ĉ. 5500 jarojn aĝa portaltombo el la neolitiko. Ĝi situas apud Porthmeor en Kornvalo en Anglujo. Male al la aliaj portaltomboj en Kornvalo ĉi tie la kovroŝtono ne plu kuŝas sur la tombo, sed la monteto de 6 metroj de diametro estas bone videbla.

La kamero havas grandecon de 1,5 × 1,3 m kaj konsistas el kvar pordoŝtonoj, de kiu unu altas ĉ. 1,5 m. Iam el la kovroŝtono la homoj faris muelŝtonon surloke, sed ĝi restis tie, kie ĝi estis.

## Vidu ankaŭ 
* Britaj megalitoj
* Bosporthennis subteretaĝo

## Literaturo 
* John Barnatt: *Prehistoric Cornwall: The Ceremonial Monuments.* Turnstone Press, Wellingborough 1982, ISBN 0855001291.
* Ian McNeil Cooke: *Standing Stones of the Land’s End.* Men-an-Tol Studio, Cornwall 1998, ISBN 0951237195.

## Eksteraj ligiloj 
* Bildoj kaj sekcioj
* Priskribo (angle) kaj bildoj

Kategorio:Penwith
Kategorio:Megalitoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Anglio
Kategorio:Neolitiko
Paul Schlenther

**Paul SCHLENTHER** (naskiĝinta la  en Ĉernjaĥovsk/Insterburg mortinta la  en Berlino) estis germana verkisto kaj filozofo.

## Vivo 
Schlenther studis filozofion kaj germanistikon en Lepsiko, Heidelberg kaj Berlino. En 1880 li doktoriĝis en Tübingen post la prezento de la tezo »Frau Gottsched und die bürgerliche Komödie. Ein Kulturbild aus der Zopfzeit« (Berli 1886). Ekde 1881 li estis verkisto; en 1886 li eniris la redakcion de la gazeto »Vossischen Zeitung« kiel teatrorecenzisto kaj redaktisto de la ĉiudimanĉaj aneksitaĵoj. Baldaŭ li famiĝis kiel unu el la plej gravaj kritikistoj de Berlino. Antaŭe estis jam aperintaj: »Botho von Hülsen und seine Leute« (Berlino 1883); »Ludwig Holbergs dänische Schaubühne«, kritika komentita eldono de la plej malnovaj tradukoj de verkoj de Ludvig Holberg (kune kun J. Hoffory, Berlino 1888, 2 vol.); »Wozu der Lärm? Genesis der Freien Bühne« (Berlino 1889); »Der Frauenberuf im Theater« (Berlino 1894); »Gerhart Hauptmann. Sein Lebensgang und seine Dichtung« (1-a ĝis 3-a eld., Berlino 1898); »Bernhard Baumeister. 50 Jahre Burgtheater« (Vieno 1902).

Schlenther ankaŭ eldonis la antologion »Das neunzehnte Jahrhundert in Deutschlands Entwickelung« (Berlino 1900–03, vol. 1 ĝis 7) kaj estis krom Georg Brandes kaj Julius Elias kuneldonanto de la germanlingva eldono de la verkoj de Henrik Ibsen. Kun Otto Brahm li fondis en la jaro 1889-a la berlinan societon »Freie Bühne«, kies estro li estis ekde 1893. Li estis reklamisot de modernaj literaturaj movadoj kaj tre ŝatis Gerhart Hauptmann. En 1898 li vokitis direktoro de Burgteatrejo al Vieno. Lia edzino Paula Conrad (1860-1938), aktorino berlina, postvenis tien en 1899. Furiozis en 1905 en Vieno prezento de la ŝilera *Don Karlo*. Post 1910 li estis ĝismorte kritikisto teatra de *Berliner Tageblatt*. En 1955 nomitis por li en la 22-a distrikto viena la strateto *Schlenthergasse*.

## Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 17. Leipzig 1909, p. 844-845, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Germanaj verkistoj
Portreto de Viro (Ticiano)

**Portreto de Viro** (ĉ. 1512) ( ''Ritratto d'uomo Grimani*)  estas oleo sur tolo de Ticiano. Montras la bildon de viro de la venecia familio Grimani, probable sia dekstra brako ripozas sur balustradon kaj lia gantata dekstra mano estis montrita.

Wilhelm von Bode asignis ĝin al la Giorgione, Richter al la Jacopo Palmo, sed Roberto Longhi, Suida, Phillips, Morassi kaj Pallucchini Pignatti atribuis ĝin al Ticiano.

Posedo de Grimani en Venecio, ĝi estis de pluraj posedantoj, inter ili de W. Savage en Londono kaj Altman en Novjorko.; nuntempe ĝi estas en la Metropola Muzeo de Arto en Nov-Jorko.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Francesco Valcanover, *L'opera completa di Tiziano'', Rizzoli, Milano 1969.

## Eksteraj ligiloj 
* Metropola Muzeo de Arto

Kategorio:Venecio
Kategorio:Pentraĵoj de Ticiano
Kategorio:Verkoj de 1512
Nacia flughaveno Minsko

**Nacia flughaveno Minsko**, (; ) (IATA-kodo: **MSQ**, ICAO-kodo: **UMMS**), antaŭe nomita Minsk-2 - ne konfuzenda kun la forpasinta Flughaveno Minsk-1 proksime al urbocentro de Minsko -, estas la ĉefa internacia flughaveno en Belorusio, situanta  oriente de la ĉefurbo Minsko, geografie lokita sur la teritorio de Smaljavicki, sed administre dependa de Distrikto Kastriĉnicki de Minsko. La flughaveno funkcias kiel nabo por la nacia Belorusa flugkompanio Belavia kaj por la kargo-portantoj TransAVIAexport Airlines kaj Genex.

## Flugkompanioj kaj priservataj urboj 
### Pasaĝeroj 
* Aeroflot: Moskvo–Ŝeremetjevo
* Air China: Pekino
* airBaltic: Rigo
* Arkia: **Sezona:** Tel Avivo-Ben Gurion
* Austrian Airlines: Vieno
* Azerbaijan Airlines: Bakuo
* Belavia: Almato, Amsterdamo, Aŝgabato, Astano, Bakuo, Barcelono, Beogrado, Berlino-Schönefeld, Bruselo, Budapeŝto, Charleroi, Frankfurto, Ĝenevo, Hanovro, Helsinko, Istanbulo–Atatürk, Kaliningrado, Ĥarkivo, Kievo (Borispilo), Kievo (Ĵuljani), Krasnodar, Larnaka, Londono–Gatwick, Lvivo, Milano–Malpensa, Moskvo–Domodedovo, Moskvo-Ĵukovskij, Nico, Niĵnij Novgorod, Odeso, Parizo–Charles de Gaulle, Prago, Rigo, Romo (Fiumicino), Sankt-Peterburgo, Soĉi, Stokholmo, Tbiliso, Teherano, Tel Avivo–Ben Gurion, Vilno, Varsovio, Erevano, **Sezona:** Batumo, Bejruto, Karagando, Kostanaj, Manĉestro, Palanga, Pavlodar
* Etihad Airways: Abu-Dabio
* Iraqi Airways: Bagdado, Basra
* Polskie Linie Lotnicze LOT: Varsovio
* Lufthansa: Frankfurto
* Motor Sich Airlines: Zaporiĵo
* Turkish Airlines: Istanbulo–Atatürk
* Turkmenistan Airlines: Aŝgabato
* Ukraine International Airlines: Kievo
* UTair Aviation: Moskvo–Vnukovo
* Uzbekistan Airways: Taŝkento
* Vueling: **Sezona:** Barcelono

### Kargo 
* Turkish Airlines Cargo: Istanbulo–Atatürk, Vieno

## Vidu ankaŭ 
* Flughaveno
* Minsko

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

## Tradukfonto 
Minsko
Kategorio:Transporto en Minsko
Péter Tímár

**Péter Tímár,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tímár Péter** estis hungara reĝisoro, scenaristo, filmomuntisto, altlerneja instruisto.

Péter Tímár http://www.imdb.com/name/nm0879423/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Péter Tímár estis amatora filmisto ekde 1968. Inter 1972-1974 li faris simplajn laborojn (gazetvendisto, sublaboristo, ktp), poste li estis grafikisto pri filmoj en produktejo de filmoj. Inter 1976-1985 li laboris en filmstudio pri Béla Balázs. Li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1982? aŭ en 1984?. Ekde 2001 li instruas en la Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li ricevis plurajn premiojn inter 1986-2007.

## Elektitaj filmaj reĝisoraĵoj 
* ’‘Kérdés és üzenet’‘ (1972)
* ’‘Egészséges erotika’‘ (ankaŭ scenaristo, 1985)
* Zimmer Feri (ankaŭ scenaristo, 1998)
* ’‘Le a fejjel!’‘ (2004)
* ’‘Zimmer Feri 2.’‘ (ankaŭ scenaristo, 2010)

## Elektitaj libroj 
* *Zimmer Feri. A filmbohózat regényváltozata* (1998)
* *Kis éji csontzene. Fiókban maradt forgatókönyvek* (2007)

## Elektitaj disĉiploj 
* Lili Horvát
* András Salamon (reĝisoro)

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto
* [intervjuo(https://eo.wikipedia.org/wiki/intervjuo)]
* http://journality.hu/Timar-Peter/123/10879/0

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj filmomuntistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Steffi Duna

**Steffi DUNA,** estis hungara aktoro, dancisto. Ŝia origina nomo estis *Erzsébet Berindey*, laŭ hungarlingve kutima nomordo **BERINDEY Erzsébet**.
eta|Steffi Duna en filmo „Dancing Pirate”
eta|Afiŝo pri „Dancing Pirate”
Steffi Duna https://www.ibdb.com/broadway-cast-staff/steffi-duna-38665 naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Beverly Hills, (Los Angeles, Kalifornio, Usono).

## Biografio 
Steffi Duna estis infana aktoro inter 1923-1925. Ŝi frekventis dancartan lernejon en sia naskiĝurbo, inter 1926- 1930 ŝi havis rolojn en Teatro Magyar, Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj Operetoteatro (Budapeŝto). En la teatra jaro 1930 ŝi havis turneon en Berlino en la spektaklo "Die Wunderbar". En la sekva jaro ŝi dancadis en Britio, kie ŝi prenis la nomon Steffi Duna. En la malfrua 1932 ŝi ricevis filman rolon en Usono kun preskaŭ neniu kono de la angla, sed ŝi rapide lernis la lingvon. Ŝi vivis ĝismorte en Usono, kie ŝi apartenis al la elito havanta ofte filmajn rolojn. En 1935 ŝi ricevis Oskar-premion kiel la plej bona mallonga filmo "La Cucaracha", kie ŝi estis ĉefrolanto. En la sama jaro ŝi edziniĝis al aktoro John Carroll. Inter 1935 kaj 1939 ŝi apartenis al Holivudo. En 1940 ŝi denove edziniĝis al alia aktoro Dennis O'Keefe kaj ŝi plene retiriĝis de la filmoj. En 1968 ŝi vidviniĝis.

## Elektitaj kinfilmaj roloj 
* *Csodabár/Die Wunderbar* (escepte revua rolo en Budapeŝto kaj Berlino)
* *The Indiscretions of Eve* (1932) - Eve
* *La Cucaracha* (1934) - Chatita (kun Oskar-premio)
* *One New York Night* (1935) - grafino Louise Broussiloff
* *Pagliacci* (1936) - Nedda Salvatini
* *Hitler, Beast of Berlin* (1939) - Elsa Memling
* *Waterloo Bridge* (1940) - Lydia (dancistino)
* *The Great McGinty* (1940) - dancistino

## Fontoj 
* http://www.imdb.com/name/nm0241755/?ref_=tt_cl_i9 
* http://port.hu/adatlap/szemely/steffi-duna/person-165662
* hungarlingva biografio 
* angle kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj infanaj aktoroj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj