open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Natria benzoato

**Natria benzoato**, **benzoato de natrio** aŭ **C7H5NaO2** estas organika kombinaĵo de natria hidroksido kaj benzoata acido, blanka substanco uzata kiel nutro-aldonaĵo kaj nutro-konservaĵo identigita kiel E211. Ĝi estas akvosolvebla kaj nature okazas en malaltaj niveloj en oksikokoj, prunoj, mirabeloj, cinamomo, maturaj kariofiloj kaj pomoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de benzoata acido kaj natria hidroksido:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *benzoata anhidrido* kaj natria hidroksido:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de benzoata acido kaj natria karbonato:

### Sintezo 4 
* Preparado per traktado de natria klorido kaj etila benzoato:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de alila benzoato kaj natria formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter benzoata acido kaj natria acetato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila benzoato kaj natria hidroksido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *natria benzoato*:

### Reakcio 2 
* Reakcio kun sulfata acido:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun vinila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *natria benzoato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Uzoj 
### Kiel konservaĵo 
Natria benzoato uzatas kiel nutro-konservanto, kaj kiel nutro-aldonaĵo tiel ĝi estas identigita de la E nombro 211. Ĝi estas bakteristaza kaj fungistaza agento sub acidaj kondiĉoj. Ĝi estas plejparte uzata en acidaj nutraĵoj tiel kiel saŭcoj por salatoj (vinagro), dolĉaj refresiĝaĵoj enhavantaj karbonan duoksidon, konfitaĵoj kaj frukto-sukoj (citrata acido), pikloj kaj kondimentoj. Ĝi same uzatas kiel prezervanto en medicino kaj kosmetikaĵoj. Ĝia koncentriĝo kiel prezervanto estas kontrolita de FDA ĝis 0.1% po pezo. Natria benzoato ankaŭ permesatas kiel besto nutro-aldonaĵo ĝis 0.1% laŭ oficiala raporto de la Eŭropa Parlamenta Komitato pri Konstituciaj Aferoj (AFCO).

### Farmaciaj aplikaĵoj 
Natria benzoato uzatas en la traktado por problemoj de la ureo-cicklo pro ĝia kapableco ligi aminoacidon. Ĉi tio rezultas en ekskreciado de ĉi-tiuj aminoacidoj laŭ amoniaj niveloj. Ĝisdatigitaj esploroj elmontras ke benzoato de natrio povas esti bonfara kiel suplementa terapio (1 gramo/tage) en skizofrenio. Benzoato de natrio uzatas en traktado de hiper-amonenio. En la traktado de Parkinsona malsano, natria benzoato plu elmontras ke ĝi efike agas en la haltado pri disvolviĝo de la malsano.

## Vidu ankaŭ 
* Benzoatoj

## Literaturo 
* Foods Additives
* Drugs.com
* LiveStrong
* Med-Health
* Essentials Of Functional Foods, Mary K. Schmidl, Theodore P. Labuza
* Antimicrobials in Food, Third Edition, P. Michael Davidson, John N. Sofos, A. Larry Branen
* CRC Handbook of Food Additives, Second Edition, Volume 1, Thomas E. Furia
* Handbook of Preservatives, Michael Ash, Irene Ash

## Referencoj 
benzoato
Kategorio:Benzoatoj
Kategorio:Konservantoj
Kategorio:Inhibantoj de korodo
Ferenc Xavér Kecskés

**Ferenc Xavér Kecskés** [ksavEr keĉkEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kecskés Ferenc Xavér** estis hungara pastro, jezuita monaĥo, profesoro.

Ferenc Xavér Kecskés http://lexikon.katolikus.hu/K/Kecsk%C3%A9s.html naskiĝis la  1676 en Petőháza. Li mortis la  1740 en Győr.

## Biografio 
Ferenc Xavér Kecskés aliĝis al la jezuitoj en 1693. Post siaj studoj li instruis en diversaj lokoj. Post jaroj li estis lernejestro aŭ rektoro en diversaj urboj de Supra Hungarujo. Li estis rektoro de Pázmáneum en 1728, en la sekva jaro en altlernejo en Győr, inter 1730 kaj 1733 en Jezuita Universitato de Nagyszombat.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Hanghai Francisci... gloriae fastigium* (1728)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero K, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 3-a alineo

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Simca 1000

La **Simca 1000** estas aŭtomobilo produktita de Simca de 1961 ĝis 1978.

## Bildgalerio 

1963 Simca 1000 - rear view.jpg|Simca 1000 de 1963
220505 simca.jpg|Simca 1000 Rallye 2
Simca 1200 BW 2016-07-17 13-52-33.jpg|Coupé Simca 1200 S

## Vidu ankaŭ 
* Simca
* Simca Aronde

## Eksteraj ligiloj 
1000
Kategorio:Francaj aŭtomobiloj
Giovanni Pacini

**Giovanni Pacini** (11a de februaro 1796 - 6a de decembro 1867) estis itala komponisto, plej bone konata pro siaj operoj. Pacini naskiĝis en Catania, Sicilio, kiel la filo de *buffo* Luigi Pacini, kiu partoprenos en la premieroj de multaj el la operoj de Giovanni. La familio estis de toskana deveno, kaj ĝuste estis en Katanio kiam la komponisto naskiĝis.

Liaj unuaj ĉirkaŭ 25 operoj estis verkitaj kiam Gioachino Rossini hegemoniis en la itala opera mondo. Sed la operoj de Pacini estis "iom supraĵaj", fakto kiu poste, li naivis akceptis en siaj *Memoroj*. Dum kelkaj jaroj li tenis la postenon de "direktoro de la Teatro San Carlo en Napolo." Poste, retiriĝinta al Viareggio por fondi lernejon de muziko, Pacini havis tempon por analizi la mondon de opero en Italio kaj, dum kvinjara periodo dum kiu li ĉesis komponi, kondukis siajn ideojn en siaj *Memoroj*. kial Saverio Mercadante, kiu same analizis la forton kaj malforton de tiu periodo en opero, la stilo de Pacini ŝanĝis, sed li rapide estis preterigita de la kreska influo de Giuseppe Verdi ĉe la itala opera mondo, kaj multaj el liaj operoj ŝajnis eksmodaj kaj rare, se okaze, aperis for de Italio." La verkaro de Pacini estas tre forgesita nuntempe, kvankam ekzistas kelkaj registroj.

## Referencoj 
### Notoj 
### Fontoj 
* Balthazar, Scott L.; Michael Rose (1998), "Pacini, Giovanni", in Stanley Sadie, (Eld.), *The New Grove Dictionary of Opera*, Vol. Tri, pp.&nbsp;808–812. London: MacMillan Publishers, Inc. ISBN 0-333-73432-7 ISBN 1-56159-228-5
* Budden, Julian (1984), *The Operas of Verdi*, Volume 1, London: Cassell. ISBN 0-304-31058-1
* 
* 
* 
* Rose, Michael (2001), en Holden, Amanda (Eld.), *The New Penguin Opera Guide*, New York: Penguin Putnam. ISBN 0-140-29312-4. pp.&nbsp;649–650

## Eksteraj ligiloj 
* Wayback 20091027134321 http://www.geocities.com/Vienna/8917/Paciniexc.html  Diskaro de Pacini
* 
* 

Kategorio:Italaj komponistoj
Giacomo Puccini (la aĝa)

eta|altdekstre|Giacomo Puccini
**Giacomo Puccini ("la aĝa")** (1712-1781) estis itala komponisto de la 18a jarcento kiu loĝis kaj laboris ĉefe en Lucca, Toskanio. Li estis la unua de kvin generacioj de komponistoj, kies plej fama estis lia pranepo, nome la operkomponisto Giacomo Puccini.

## Komponaĵoj 
* Messa a 3 (1760). Kyrie, Gloria, kaj Credo. Por 2 violonoj, violonccelo, baso, *continuo*, kaj tri-parta koruso (SSA aŭ SAA). Origina titolo: *1760/ Messa Piena a 3 voci, cioè Canto, e due Alti/ Con violini a beneplacito Unis: [soni]/ Per il Concerto di S. Giovannetto/ di Giacomo Puccini*.

## La muzikista dinastio Puccini 
Kvin generacioj de la familio Puccini estis komponistoj en Lucca.
* Giacomo Puccini ("la aĝa"): 26a de januaro 1712 - 16a de majo 1781.
* Antonio Benedetto Maria Puccini: 30a de julio 1747 - 10a de februaro 1832.
* Domenico Vincenzo Maria Puccini: 5a de aprilo 1772 - 25a de majo 1815.
* Michele Puccini: 27a de novembro 1813 - 23a de januaro 1864.
* Giacomo Puccini: 22a de decembro 1858 - 27a de novembro 1924.

## Notoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Registraĵoj 
* Giacomo Puccini, Sr.: Musica Sacra. Available: cduniverse amazon
* Messa di Requiem. Available: guardian
* *I Puccini musicisti di Lucca*, Vol. I & Vol. 2. Available http://www.cappellasantacecilia.it/cd_prodotti.htm 

## Eksteraj ligiloj 
* Muziko de Puccini publikigita de Hinshaw Music
* Puccini, naskoloko: Il museo di Celle dei Puccini

Kategorio:Italaj komponistoj
Kategorio:Giacomo Puccini
Margareto de Savojo

**Princino Margerita de Savojo** (Margherita Maria Teresa Giovanna aŭ en Esperanto **Margareto**; 20a de Novembro 1851 - 4a de Januaro 1926), estis proedziĝa reĝino de la Itala reĝlando dum la reĝado (1878–1900) de sia edzo, Umberto la 1-a, kiu estos murdita de anarĥiistoj pro sia apogo al murda subpremado de laborista movado. Ŝi apogis la agadon de artistoj ĝenerale kaj de muzikistoj partikulare. Ŝi naskis la ununuran filon de la reĝo nome Viktoro-Emanuelo, kiu iĝos Viktoro Emanuelo la 3-a.

Laŭ legendo, en 1889, la pico *Margherita*, kies ruĝaj tomatoj, verda bazilio, kaj blanka fromaĝo reprezentan la italan flagon, estis nomita laŭ ŝi.

## Notoj 
Kategorio:Dinastio de Savojo
Kategorio:Torino
Kategorio:Italaj reĝedzinoj
Lőrinc Tapolcsányi

**Lőrinc Tapolcsányi** [tapolĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tapolcsányi Lőrinc** estis hungara pastro, monaĥo, profesoro. Lia familia nomvarianto estis *Tapolcsáni*.

Lőrinc Tapolcsányi http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1669 en Hungara reĝlando en Rosindol (nuntempa Ružindol en Slovakio). Li mortis la  1729 en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio).

## Biografio 
Lőrinc Tapolcsányi studis en Vieno kaj Graz akirinta 2 (filozofian kaj teologian) diplomojn. Li aliĝis al la jezuitoj en 1690. Post siaj studoj li komence instruis en Graz, poste en Jezuita Universitato de Nagyszombat, kie li instruis ĝismorte escepte 9 monatojn, tiam li havis altan postenon en Pázmáneum. Li estis rektoro inter 1719-1721 kaj inter 1728-1730http://www.elte.hu/rektorok.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Duodena Conclusionum Animasticarum Quaestionibus curiosis illustrata Et Thesibus ex Universa Philosophia adnexa...* (1706)
* *Fax Ignatiana opere et doctrina lucens et ardens, sub S. Patriarchae sui Ignatii coelesti favore cum praecipuis aeternae veritatis axiomatis ...* (1717)
* *Az igaz hitnek és csalatkozható reguláiról való munkácska...* (1724)
* *Centuria Casuum ex Academicis qua Decretalibus, qua Theologicis Praelectionibus...* (1728) - 2 volumoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al literoj T, TY, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al literoj T, TY, poste serĉu la nomon)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Flago de Ilinojso

La **flago de Ilinojso** (subŝtato en Usono) en ĝia nuna formo, estis oficiale adoptita la 1-an de julio 1970. La unua flago de Ilinojso estis dezajnita en 1912 de Lucy Derwent, kies propono venkis, inter 35 partoprenantoj, en konkurso organizita de la *Idinoj de la Usona Revolucio*. Ĝi konsistis el blanka kampo kun la ŝtata blazono. Ĝi estis adoptita oficiale la 6-an de julio 1915, post aprobo de la du Ĉambroj de la Ĝenerala Asembleo de Ilinojso.

Leĝo-projekto kun la celo modifi la originan dezajnon de 1915, aldonante la vorton «Illinois» sub la blazono, estis proponita de la reprezentanto Jack Lansing kaj aprobita de la Ĝenerala Asembleo kaj reganto Richard B. Ogilvie la 17-an de septembro 1969. Ogilvie kreis komitaton por establi dezajn-regularon de la nova flago, por certigi la uniformecon de la reproduktado de la koloroj kaj la dezajno de la flago-fabrikantoj.
Flago de Indianio

La **flago de Indianio** (subŝtato en Usono) konsistas el torĉo orkolora kiu reprezentas la liberecon kaj la klerismon, sur blua fono. La sunradioj reprezentas ĝian influon longdinstance. La steloj estas simbolo la aliĝ-ordon de Indianio en la Unio (ĝi estis la 19-a ŝtato): la 13 steloj de la ringo ekstera reprezentas la originajn 13 koloniojn, la 5 steloj de la interna ringo al la sekvaj 5 ŝtatoj aliĝintaj, kaj la granda stelo super la torĉo, al Indianio.

La flago estis adoptita de la Ĝenerala Asembleo de Indianio en 1917, kiel parto de la okazintaĵoj de la centjariĝo de la ŝtato, en 1916. Temas pri la venkinta dizajno en konkurso sponsorita de la Idinoj de la Usona Revolucio. Ĝia aŭtoro estis Paul Hadley de Mooresville (Indianio).

Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Indianio
Alfredo Catalani

**Alfredo Catalani** (19a de junio 1854 – 7a de aŭgusto 1893) estis itala komponisto de operoj. Li estis plej bone rememorita pro siaj operoj *Loreley* (1890) kaj *La Wally* (1892). *La Wally* estis komponita laŭ libreto de Luigi Illica, kaj aperigas la plej faman arion de Catalani nome "Ebben? Ne andrò lontana." Tiu ario, kantita de usona soprano Wilhelmenia Fernandez, estis ĉe la kerno de la kulta filmo de Jean-Jacques Beineix de 1981 nome *Diva*. Aliaj operoj de Catalani estis malpli sukcesaj, parte pro ties baziĝo sur pli malbonkvalitaj libretoj.

## Operoj 
* *La falce* ("La rikoltilo"), Milano, 19a de julio 1875
* *Elda*, Torino, 31a de januaro 1880 (reviziita kiel *Loreley*)
* *Dejanice*, Milano, 17a de marto 1883
* *Edmea*, Milano, 27a de februaro 1886
* *Loreley*, Torino, 16a de februaro 1890
* *La Wally*, Milano, 20a de januaro 1892

## Simfoniaj verkoj 
* *Sinfonia a piena orchestra* ("Simfonio por Plena Orkestro"), 1872
* *Il Mattino, sinfonia romantica* ("Mateno, Romantika Simfonio"), 1874
* *Ero e Leandro, poema sinfonico* ("Hero kaj Leandro, simfonia poemo), Milano, 9a de Majo 1885

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Berrong, Richard M. (eldonisto kaj tradukisto). *The Politics of Opera in Turn-Of-The-Century Italy: As Seen Through the Letters of Alfredo Catalani*. 1992. (Studies in the History and Interpretation of Music)
* Pardini, Domenico Luigi, Relton, Valentina (tradukisto), Chandler, David (editor), *Alfredo Catalani: Composer of Lucca*, 2010.
* Paolo Petronio, *Alfredo Catalani*, (en itala lingvo), kol. "Personaggi della Musica" 14, pagine VII+536, ill., Zecchini Editore, Varese, 2014.

## Eksteraj ligiloj 
* Alfredo Catalani
* Opera Italiana  Detala biografio
* 
* Paolo Petronio, *Alfredo Catalani, musical biography*, Eld. Italo Svevo, Trieste,2009
* 

Kategorio:Italaj komponistoj
Caibarién

**Caibarién** estas urbo kaj samtempe municipo en la provinco Villa Clara en Kubo. Ĝi estis fondata en la jaro 1841. Ĝi municipiĝis en 1876.eta|350px|Muzikpavilono en parko de CaibariénCaibarién famiĝis pro siaj blankaj strandoj kiel *La Blanka Urbo*. Famaj estas ankaŭ la paradoj dum karnavalo, kiun Caibarién okazigas kune kun la najbarurboj Remedios kaj Camajuaní.

## Geografio 
La urbo troviĝas ĉe la norda marbordo de Kubo kaj limiĝas kun la strando de la Bahia de Buena Vista (*„Golfo de Bona Vidaĵo“*) ĉe la Atlantiko. Ĝi troviĝas en la ekstrema oriento de la provinco Villa Clara, proksime de la provinco Sancti Spiritus. Ĝi ankaŭ disponas pri flughaveno.

## Ekonomio kaj turismo 
En la pasinteco la urbo servis kiel haveno por terkulturaj produktoj kiel sukerkano, tabako same kiel fruktoj kaj legomo. Krom tio ĝi estis kaptoregiono por sponguloj. La hoteloj nun estas plejparte neuzeblaj pro manka subteno kaj kadukiĝas. La havenkajoj, kiuj servis por la transŝarĝo de terkulturaj produktoj estas kadukaj post pli ol duona jarcento de ekonomia bojkoto fare de Usono. Pro tio ankaŭ kadukiĝis la sukermuelejoj, origine bezonataj por la eksporto da sukero, nur la sukerrafinejo nuntempe servas kiel muzeo.

Ĉiujare du fojojn okazas karnavalo, unu fojon en aŭgusto kaj septembro kaj alian fojon meze de decembro, kaj ĝi daŭras ĉiun fojon du semajnojn.

Turisma centro en Caibarién estas la insuletoj („*cayos*“), ekzemple Cayo Santa Maria, Cayo Fragoso, Cayo las Brujas ktp.

## Faktoj pri la loĝantaro 
En la jaro 2012 la municipo tenis loĝantaron da 33.485 homoj. Per tuta areo da 335 km2 ĝi havas loĝodenson po 99,8 loĝantojn por km2.

dosiero:2 Caibarienprado.jpg|Promenvojo de Caibarién *Prado*. Similaj stratoj estas popularaj en kubaj urboj, ekzemple en Havano, Camajuaní aŭ Placetas.
dosiero:3 Caibarienstore.jpg|En Caibarién, antaŭ malpli ol cent jaroj unu el la plej prosperaj havenurboj de Kubo, nun multa estas kaduka pro la usona ekonomia bojkoto
dosiero:4 Caibarienseawalk.jpg|Novkonstruita piedvojo ĉe la maro. Turismo fluigis iom da mono en en riparprojktojn de la urbo.
dosiero:5 Caibarienmusee.jpg|Iama instruejo. Loĝigas nun vendejojn kaj la historian muzeon de la urbo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Municipio Caibarién
* Bildoj el Caibarién 

Kategorio:Urboj de Kubo
Kategorio:Provinco Villa Clara
Flago de Marilando

La **flago de Marilando** (subŝtato en Usono) konsistas el la heraldikaj flagoj de la familio de George Calvert, 1a Barono de Baltimoro. Temas pri la ununura el la flagoj de Usono kiu baziĝas sur la brita heraldiko. Ĝi estis adoptita de la ŝtato Marilando, oficiale, en 1904.

La dizajno kun la koloroj ora kaj negra de la flago estas la samaj de tiuj de la familio Calvert. Ili estis donitaj al Calvert pro atako al fortikaĵo dum batalo. La dizajno kun ruĝa kaj blanka koloroj estas tiu de la familio Crossland, familio de la patrino de Calvert, temas pri kruco. George Calvert adoptis blazonon kiu inkluzivis alternajn kvadratojn kiuj elstaras pro la koloroj de lia familio.

Marilando estis kolonio fondita de Cecil Calvert, 2a Barono de Baltimoro, tial la ŝtato uzas lian heraldikon.

Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Marilando
Muzeo ASTRA

eta|Vojoj ene de la muzeo
La **Muzeo ASTRA pri civilizo tradicia popola** (rumane: *Muzeul Civilizaţiei Populare Tradiţionale ASTRA din Sibiu*) estas liberaera muzeo 3 km sude de Sibio. La muzeo estis fondita kiel muzeo pri agrikulturaj teknikoj kaj estas hodiaŭ pro pli ol 400 konstruaĵoj sur areo de 96 ha unu el la plej grandaj muzeoj liberaeraj de tuta Eŭropo.

## Historio 
Muzeo estas parto de la en la centro de Sibio troviĝanta ASTRA-muzeokomplekso kun sume 4 muzeoj, pluraj atelieroj, dokumentadcentro, filmarkivo kaj granda biblioteko. La mallongigo ASTRA staras por Asocaţia Transilvană pentru Literatura Română şi Cultura Poporului Român (=Societo transilvana por rumana literaturo kaj kulturo de la rumana popolo).

Ĝi fondiĝis en 1963 fare de grupo ĉirkaŭ Cornel Irimie. Ekde 1971 alvenis kiel elmontro-objektoj farmistejoj kaj fabrikoj historiaj, post 1989 ankaŭ aliaj konstruaĵoj publikaj kiel lernejo, kirko, gastejo, kegloludejo. En 1990 la muzeo donis al si la nunan nomon.

## Situo 
Troviĝas la muzeo en la naturprotektita zono Subui Grove en la Dumbrava-arbaro, je 3 km sude de Sibio kun natura lago kaj 10 km da vojoj. Facile ĝi alireblas kaj aŭte kaj buse kaj tramvoje.

## Priskribo 
[eta|[Ventmuelejo]]
eta|Ligna preĝejo el Bezded
eta|La interno de la kirketo
La liberaera muzeo en la pli konkreta senco de la vorto forprenas 42 hektarojn el la sumo de 96 ha. Sur la areo estas ankaŭ 3 ha granda ekspozicio pri moderna arto, du gastejoj, junulargastejo, kvar parkoj, infanludejo, galerio pri arto popola - kie eblas aĉeto diversajn artaĵojn - kaj spaco por spektakloj.

Dume alie oni prezentas unu aŭ plurajn kompletajn vilaĝojn la ASTRA-muzeo havas jenajn ses laŭtemajn sekciojn:
* Produktato de nutraĵoj kaj hejmbestotenado
* Pretigo de krudmaterialoj
* Transporto kaj trafiko
* Fabrikado de iloj por enhejma uzo kaj instrumentoj
* Konstruaĵoj publikaj
* Artekspozicio kun grandaj skulptaĵoj

Aparte okulfrapas la granda vario da muelejoj. Krom tajdomuelejo montratas ĉiuj metodoj de tradicia energifarado. Menciindas ankaŭ la ventmuelejoj el diversaj partoj de Rumanio. Frua boŭlo-varianto nome "skittels", povas esti ludata de ĉiuj sur ludokampo. Aliaj atrakcioj estas minejo el la Montoj Apuseni, ligna pramo, fiŝistejo el la Riverdelto de Danubo, du historiaj muzeaj gastejoj kaj ligna preĝejo el Bezded, Distrikto Sălaj.

Krome oni instalis muzeon pri la kulturo de la Romaoj, kiu helpu la kunvivon de diversaj etnioj en Rumanio kaj informu pri la riĉa cigana kulturo.

## Spektakloj kaj ofertoj diversaj 
Ene de la muzeospaco multas specialaj aranĝoj, bazaroj, festivaloj, metiistaj atelieroj. Por ili ekzistas speciala surlaga scenejo ankaŭ. Ne nur por infanoj taŭgas la ofertoj kiuj engaĝigas la vizitantojn koncerne produktadon de artaĵoj, kreon de teamspirito, libertemppasigil-trovadon ktp.

## Tradukfonto 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 
* Informoj en la germana lingvo 
* Raporto pri la muzeo fare de Diane Dingeldein 

Kategorio:Konstruaĵoj en Sibiu
Kategorio:Subĉielaj muzeoj en Rumanio
Kategorio:Etnografiaj subĉielaj muzeoj
Kategorio:Regionhistoriaj muzeoj
Johano de Erfurto

**Johano de Erfurto** (latine: *Ioannes de Erfordia* aŭ *Ioannes de Saxonia* aŭ *Ioannes Alamannus*; germane: *Johannes von Erfurt*) estis germana franciskano, teologo kaj spertulo de kanona juro. Li vivis ĉ. inter 1250-1320 kaj mortis en Erfurto.eta|Altarejo de la franciskana kirko en Erfurto, kie Johano iĝis franciskano

## Vivo 
Post frokuliĝo ĉe la erfurtaj franciskanoj kaj studoj Johano instruis kiel lektoro en 1275 en Erfurto, poste ĉe la provinca centro de la franciskanoj en Magdeburg. Ĉirkaŭ la 1285-a jaro li tie estis ankaŭ lektoro kaj devis peri en kverelo inter siaj samordenanoj kaj la kanonikoj de Stendal.

En 1295 Johano studis jursciencon en Bolonjo kie oni doktorigis lin. Post la fino de sia studvojaĝo en Italujon li revenis Erfurton kie li ege fruktodonis ekdocentis. Sed jam en 1307 venis Thomas von Kyritz kiel posteulo kaj Johano iĝis monaĥeja gardisto kaj vikario de la saksa ordenprovinco. En tiu ĉi funkcio li estris kunvenon en 1307 en Erfurto, kie oni elektis lin estro ordena (latine: *custos*) en Turingio. La 7-an de aprilo 1307 li faris kontrakton inter la franciskana konventon kaj la urbaj oficialuloj de Mühlhausen.

## Sciencaj laboroj 
Poste li trovis tempon por dediĉi sin al sciencaj laboroj; eblas ke li denove pasigis kelkan tempon en itala monaĥejo. Post 1304 li verkis la konfesprenan manlibron *Summa confessorum* (Summa de poenitentia, 1304-12) en kiu jam povis esti respektitaj la fare de papo Bonifaco la 8-a promulgitajn regulojn listigitajn en la verko *Liber Sextus*. Ĝi ne nur detale priparolas la sep ĉefajn pekojn kaj la dekalogon sed ankaŭ altestimas la indulgencojn. Influoj sur Johanon faris antaŭ ĉio Bonaventura, Tomaso de Akvino, Henriko el Susa kaj la samordenano Vilhelmo Duranti.

Verŝajne jam 1285, pli poste ankoraŭfoje post 1304 sed certe antaŭ 1317 Johano verkis sian libron *Tabula iuris canonici et civilis* aŭ *Tabula utriusque iuris*. Tiu ĉi konkordanco jura pritraktis leĝofaradon kaj kanonikan juristadon kaj karakteriziĝas kiel antaŭula verko de pli malfrue ofte kutima germana prijura verkado.

Lia teologia ĉefverko estiĝis ĉ. la jaro 1300, nome komentario pri sentencoj kiun oni malkorekte dum longa tempo atribuis al Bonaventura ene de la t.n. *Abbreviationes Bonaventurae*. Manuskripte estis transdonitaj ankoraŭ la verkoj *Libellus in Britonem* (Epitome vocabularii Britonis, 1309), kvazaŭ biblia faklibro, kaj *Tabula originalium*, laŭalfabeta kolekto pri teksteroj de la Patroj de la Eklezio.

Johano vere povas esti nombriĝi inter la plej elstaraj personuloj de eklezia scienco de la malfrua 13-a jarcento.

## Fonto
* Merzbacher, Friedrich: "Johannes de Erfordia". Ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 10 (1974), p. 548-549 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* pri Johano ĉe *Handwörterbuch zur deutschen Rechtsgeschichte*
*ligiloj ĉe DDB
Kategorio:Germanaj franciskanoj
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Kanona juro
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Stefano Ronchetti-Monteviti

**Stefano Ronchetti-Monteviti** (1814–1882) estis itala komponisto, muzikedukisto, kaj lernejadministraisto. Naskiĝinta en Asti, li aliĝis altlernejon de Milana Konservatorio en 1850 kiel profesoro de Kontrapunkto. Li iĝis la lerneja direktoro en 1878, postenon kiu li tenis ĝis malsano devigis lin rezigni en Novembro 1881. Li mortiĝis la venontan jaron en Casale Monferrato. Kelkaj elstaraj liaj lernantoj estis ekzemple Franco Faccio, Giacomo Puccini, kaj Ivan Zajc. Lia kompona produktaĵo ĉefe konsistas el religia muziko. Lia opero *Pergolese* premierisĉe La Scala la 16an de marto 1857. Li uzis libreton de Temistocle Solera kaj stelulis sopranino Maria Spezia-Aldighieri.

## Referencoj 
Kategorio:Personoj de Milano
Kategorio:Italaj operkomponistoj
Kategorio:Artistoj de la 19-a jarcento
Lazare Nicolas Marguerite Carnot

**Lazare Nicolas Marguerite CARNOT** (naskiĝis la 13-an de majo 1753 en Nolay, mortis la 2-an de aŭgusto 1823 en Magdeburgo) estis franca politikisto kaj matematikisto.

## Genealogio 

## Vidu ankaŭ 
*Teoremo de Carnot
Antonio Bazzini

**Antonio Joseph Bazzini** (11a de marto 1818 - 10a de februaro 1897) estis itala violonisto, komponisto kaj instruisto. Kiel komponisto lia ĉefa verkaro estas ĉambra muziko kiu havigis al li centran lokon en la itala instrumenta renaskiĝo de la 19a jarcento. Tamen lia sukceso kiel komponisto estis superita de lia reputacio kiel unu el plej fajnaj koncertviolonistoj de la 19a jarcento. Li kontribuis al parto de *Messa per Rossini*, specife la unua sekcio de *II. Sequentia*, *Dies Irae*.

## Elektitaj verkoj 
* *La Ronde des Lutins*, Scherzo fantastique, Op. 25 (1852)
* *Francesca da Rimini*, simfonia poemo, Op. 77 (Berlino, 1889/90)
* Korda kvarteto No. 1 en C major, WoO, (1864)
* Korda kvarteto No. 2 en D minor, Op. 75 (1877)
* Korda kvarteto No. 3 en E flat major, Op. 76 (1878)
* Korda kvarteto No. 4 en G major, Op. 79 (1888)
* Korda kvarteto No. 5 en C minor, Op. 80 (1891)
* Korda kvarteto No. 6 en F major, Op. 82 (1892)
* Korda kvarteto en A major por 2 violonoj, vjolo kaj 2 violonĉeloj, WoO. (1866)

### Operoj 
* ''Il silfo e l'innamorato*, (Milano, 1865)
* *Turanda* (Milano, La Scala, 13a de Januaro 1867)

## Eksteraj ligiloj 
* Antonio Bazzini String Quartet Nos.1, 3 & 5 sound-bites and short biography 
* 
* 

## Fontoj 
* Giovanni Carli Ballola/Roberta Montemorra Marvin: "Antonio Bazzini", *Grove Music Online'' ed. L. Macy (Alirita la 21an de novembro 2008), (subskriba aliro)

Kategorio:Italaj komponistoj
Kategorio:Italaj violonistoj
Kategorio:Romantikaj komponistoj
Arts et Métiers (pariza metrostacio)

**Arts et Métiers** ​[aʁz‿e metje] () estas stacio de la Metroo de Parizo sur linioj 3 kaj 11, en la 3-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio eltiras sian nomon el la apuda "Conservatoire national des arts et métiers" (CNAM: Nacia Konservatorio de Artoj kaj Metioj).

En 1994, la stacio sur linio 11 estis kovrita per kupraj platoj okaze de la 200-a datreveno de CNAM por elvoki la etoson de submarŝipo.

## Alirejoj 
* 42, Strato Réaumur
* 48, Strato Turbigo
* 51, Strato Turbigo
* 57, Strato Turbigo
* Angulo Strato des Vertus / Strato Réaumur (du)

## Interkonektoj 
*  RATP 20 38 47 75
*  N12 N23

## Proksime 
* Conservatoire national des arts et métiers (CNAM)
* Musée des Arts et Métiers (Muzeo de Artoj kaj Metioj)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 3 de la metroo de Parizo
* Linio 11 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 3 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 11 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 3-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1904
Kategorio:1904 en Francio
Meso (Puccini)

La ***Messa*** aŭ ***Messa a quattro voci*** de Giacomo Puccini (nune plej amplekse konata laŭ la apokrifa nomo de ***Messa di Gloria***) estas Meso komponita por orkestro kaj kvar-parta koruso kun soloistoj tenoro, baso kaj baritono. Strikte parolante, la peco ne estas kompleta Meso, nek vera *Messa di Gloria* (kiu enhavas nur *Kyrie* kaj *Gloria* kaj forigas la *Kredo*, la *Sanctus*, *Benedictus* kaj la *Agnus Dei*).

Puccini komponis la Meson kiel sia gradiga ekzerco por la *Istituto Musicale Pacini*. Ĝi havis sian premieron en Lucca la 12an de Julio, 1880. Tamen, la *Credo* jam estis verkita kaj ludita en 1878 kaj estis dekomence planita de Puccini kiel memstara verko. Puccini neniam publikigis la kompletan manuskripton de la *Messa*, kaj kvankam ĝi estis bone ricevita tiam, ĝi ne estis denove ludita ĝis 1952 (unue en Ĉikago kaj poste en Napolo). Tamen, li reuzis iome el ties temoj en aliaj verkoj, kiaj la *Agnus Dei* en sia opero *Manon Lescaut* kaj la *Kyrie* en *Edgar*.

Fine de la Dua Mondmilito, Fr. Dante Del Fiorentino aĉetis malnovan kopion de la manuskripto de la Messa el la familio Vandini en Lucca, image ke ĝi estas la originala verko. Tamen, la skribaĵo, en posedo de la familio Puccini, estis donita de lia bofilino al Casa Ricordi, nome publikiga firmao de Puccini. La sekva jura batalo estis fine solvita dividante la rajtojn pri la verko inter Ricordi kaj Mills Music (la publikigantoj de la manuskripto de Fiorentino).

## Referencoj 
**Pliaj fontoj**
* Paul Filmer, Programme Notes: Giacomo Puccini (1858 - 1924), *Messa di Gloria* (1880)  (*sic*), North London Chorus, Aprilo 2005.
* Gabriella Biagi Ravenni, *Breve nota sul nome della Messa* , Centro studi Giacomo Puccini, 1999.

Kategorio:Mesoj
Kategorio:Giacomo Puccini
Kategorio:Verkoj de 1880
Kategorio:Klasika muziko
Jane Wilde Hawking

**Jane Wilde Hawking** (naskita **Jane Beryl Wilde**; je la 29-a de marto 1944) estas angla verkisto kaj instruisto. Ŝi estas la eksedzino de Stephen Hawking.

## Persona vivo 
Hawking naskiĝis al Beryl Eagleton kaj George Wilde. Ŝi plenkreskiĝis en St Albans, Hertfordshire kaj poste studis lingvojn. Ŝi geedziĝis kun Stephen Hawking en 1965, kiun ŝi renkontis per komunaj universitataj amikoj ĉe festo. La duopo havis tri gefilojn: Robert naskiĝis en 1967, Lucy en 1970 kaj Tim en 1979. Post jaraj laboranta je ŝia doktoriĝa tezo ĉe Westfield College, ŝi ricevis sian doktoriĝon en mezepoka hispana poezio en aprilo 1981. Jane kaj Stephen disiĝis en 1990 kaj eksgeedziĝis kvin jarojn poste; ŝi tiam geedziĝis familian amikon kaj muzikiston Jonathan Hellyer Jones. Jane subtenis Stephen pri liaj sanproblemoj dum jaroj kiel li daŭris labori.

## Vivo poste 
En 1999 ŝi verkis membiografion pri sia geedziĝo al Stephen, *Music to Move the Stars: A Life with Stephen*. Post la fizikisto disiĝas kun sia dua edzino Elaine, li kaj Jane establis laborantan rilaton. En 2007 tute ĝisdatiga eldono de la biografio publikiĝis kun la titolo *Travelling to Infinity: My Life with Stephen*.

Wilde loĝas in Anglujo kun sia dua edzo, Jonathan.

Kategorio:Anglaj verkistoj
Milana Konservatorio

260px|eta|dekstra|Milana Konservatorio
La **Milana Konservatorio** (*Conservatorio di musica “Giuseppe Verdi” di Milano*) estas Konservatorio en Milano, Italio.

## Historio 
La konservatorio estis establita pere de reĝa dekreto de 1807 en Milano, ĉefurbo de la Napoleona Reĝlando Italio. Ĝi malfermiĝis la venontan jaron ĉe la klostro de la baroka preĝejo de Santa Maria della Passione. Estis dekomence 18 anoj, inklude studentojn de ambaŭ seksoj. Nuntempe estas la plej granda institucio de muzika instruado en Italio.

## Lernantoj 
En sia 200-jara historio, la konservatorio edukis kelkajn el plej elstaraj muzikistoj kaj dirigentoj de Italio, kiaj Fausto Romitelli, Oscar Bianchi, Luca Francesconi, Stefano Gervasoni, Marco Stroppa, Giacomo Puccini, Alfredo Piatti, Arrigo Boito, Giovanni Bottesini, Alfredo Catalani, Riccardo Chailly, Amelita Galli-Curci, Vittorio Giannini, Bruno Maderna, Pietro Mascagni, Gian Carlo Menotti, Francisco Mignone, Riccardo Muti, Kurken Alemshah, Italo Montemezzi, Feliciano Strepponi, Alceo Galliera, Arturo Benedetti Michelangeli, Giuseppe Andaloro, Mario Nascimbene, Maurizio Pollini, Ludovico Einaudi, Antonino Fogliani, Vittorio Parisi, Riccardo Sinigaglia, kaj Claudio Abbado. Aliaj elstaraj studentoj estas la komponisto Margrit Zimmermann kaj la kantisto Florin Cezar Ouatu. Inter pasintaj profesoroj estas la bone konata voĉinstruistoj Francesco Lamperti kaj lia filo Giovanni Battista Lamperti. Inter elstaraj profesoroj de la Milana Konservatorio estas Giorgio Battistelli, Franco Donatoni, Lorenzo Ferrero, Riccardo Muti, Enrico Polo, Amilcare Ponchielli, kaj Salvatore Quasimodo.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Milana Konservatorio, oficiala retejo  itale
* 
* Liceo Musicale 

Kategorio:Muziklernejoj
Kategorio:Itala muziko
Kategorio:Lernejoj en Milano
Flago de Majno

La **flago de Majno** (subŝtato en Usono) konsistas el blazo sur blua fono. En la centro de la blazono troviĝas alko  ripozanta apud verda pinarbo. Terkultivisto kaj maristo reprezentas la tradician dependecon al la terkultivado kaj al la maro en tiu ĉi ŝtato. La Norda Stelo reprezentas la ŝtatan moton: Dirigo ("Mi gvidas").

Ne ekzistas oficialaj koloroj por la blazono, pro kio ekzistas variantoj laŭ la diversaj fabrikantoj. Tamen, la bluo de la flago estas specifigita ke ĝi devas egali al tiu de la flago de Usono.

La Nordamerika Veksilologia Asocio realigis esploradon en 2001 kaj kategoriigis la flagon de Majno inter la plej malbone dizajnitaj flagoj. Inter la 72 flagoj de la usonaj subŝtatoj kaj la kanadaj provincoj, tiu de Majno atingis la 6-an pozicion, tio estas, la 13-a plej malbela.

Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Majno
Flago de Kentukio

La **flago de Kentukio** konsiste el la blazono de la Komunumo (Commonwealth) sur marblua fono, ĉirkaŭata de la vortoj *Commonwealth of Kentucky* en la supra parto kaj du oraj stangoj, la ŝtata floro en la malsupro. La fago estis dizajnita de Jesse Cox, profesoro pri arto de Frankfort, kaj adoptita de la Ĝenerala Asembleo de Kentukio en 1918. Ĝia nuna formo venas de 1928.

La blazono montras du virojn prenante siajn manojn. La populara legendo diras ke la maldekstra viro estas Daniel Boone, unu el la ĉefaj respondeculoj de la esplorado de Kentukio, kaj la viro kun kompleto je la dekstro estas Henry Clay, la ŝtatisto plej fama de la ŝtato. Tamen, la oficiala klarigo diras ke ili reprezentas ĉiujn esploristojn kaj ŝtatistojn de la ŝtato. La moto de la ŝtato, *United We Stand, Divided We Fall* ĝin ĉirkaŭas. La moto venas de patriotisma kanto *The Liberty Song*, de la epoko de la Usona Milito de Sendependeco.
Apolinaras Opulskis

**Apolinaras Opulskis** (naskiĝis la , en vilaĝo Pakviestis, distrikto Mažeikiai, mortis la  en Vilnius) estis instruisto de fiziko. 
Gimnazion li finis en Peterburgo ricevinte arĝentan medalon; studis natursciencojn kaj fizikon-matematikon, sed ne finis, ĉar ekmalsanis je ftizo kaj forveturis en sanatorion de Zakopane. En 1912 li eklaboris en gimnazio de Panevėžys. Dum la unua mondmilito evakuiĝis al Moskvo, kie en 1916 finis universitaton. Mallonge laboris en Peterbuga ŝtata kontrolo. De 1918 ĝis 1948 denove instruisto. Li esperantiĝis en 1915 kaj tuj iĝis arda esperantisto-propagandisto en Ukrainio (Nikopol, Kamenskoje) kaj en Litovio, organizis kursojn, prelegojn. Plej ofta temo de liaj prelegoj estis: "Patrolingvo hejme, internacia - en la tuta mondo". Mortis en Vilnius kaj tie lia surtomba monumento havas Esperantan enskribon.

## Fontoj
* Povilas Stašys, *Litova Stelo*, 1997, novembro-decembro, n-ro 6, paĝo 23.
* Antanas Mekys, Esperanto en Litovio, parto unua. Vilnius, 1997, paĝo 21-22.

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Flago de Kansaso

La **flago de Kansaso** (subŝtato en Usono) estis aprobita en 1927. La elementoj de la flago inkluzivas centran cirklon kun pejzaĝo tipa de la ŝtato kaj super ĝi sunfloro. Ĉi tiu origina dizajno estis modifita en 1961 por aldoni la nomon de la ŝtato en la malsupro de la flago. La flago estis dizajnita en 1925, oficiale aprobita de la parlamento de la ŝtato en 1927 kaj en 1961 lastafoje modifita.
Listo de famuloj mortintaj en Sopron

Listo de famuloj, kiuj mortis en Sopron:

## A 
* József Aistleitner, lingvisto

## B 
* Endre Baán, departementestro
* István Balázs (inĝeniero)
* Elemér Barabits, plibonigisto
* Ferenc Béldi, inĝeniero
* Lajos Bencze, inĝeniero 
* Attila Benedek, inĝeniero
* Rezső Bokor, inĝeniero pri arbaroj
* Géza Boleman, inĝeniero pri elektrotekniko
* László Borsovai Lengyel, aktoro
* Károly Botvay (arbarinĝeniero)
* Johann Reinhard Bünker, instruisto

## C 
* Endre Csatkai, historiisto
* István Csapody (botanikisto)
* László Csapody, jezuito
* István Csermely, inĝeniero
* István Csete, jezuito
* Ferenc Csík, naĝisto

## D 
* János Kristóf Deccard, instruisto
* János Vilmos Deccard, kuracisto
* István Dorfmeister (1729), aŭstra pentristo 
* István Dorfmeister (1770), pentristo
* József Dorfmeister, pentristo
* János Dorosmai, esperantisto
* Judit Dukai Takách, poeto

## F 
* Jenő Faller, inĝeniero
* Dániel Fehér, botanikisto
* Zoltán Fekete (inĝeniero)
* Vilmos Fest, inĝeniero
* József Finkey, inĝeniero
* László Fodor (matematikisto)

## G 
* János Ádám Gensel, kuracisto
* János Győrfi, entomologo

## H 
* Gábor Halász (kritikisto) (pli precize en Balf)
* Ferenc Halmos, geodeto
* Lajos Haracsi, inĝeniero
* Máté Haubner, luterana episkopo
* Jenő Házi, historiisto
* Imre Herpay, inĝeniero
* István Hiller (bibliotekisto)
* Pál Hoffmann, juristo

## I 
* Zoltán Igmándy, inĝeniero

## K 
* József Káldy, inĝeniero
* Károly Frigyes Karner, altlerneja instruisto
* Sándor Kárpáti (instruisto)
* Illés Ede Kemenes, benediktano
* János Kis, episkopo, poeto
* Szaléz László Kiss, monaĥo (pli precize en Sopronkőhida)
* Dezső Kolossváry, ministro
* Antal Kövesi, inĝeniero
* Móric Krippel, inĝeniero
* Krizosztom Kruesz, abato, pastro
* Mihály Kubinszky (arkitekto)
* Ferenc Kunics, jezuito

## L 
* Ferenc Lesenyi, inĝeniero

## M 
* Pál Magyar, inĝeniero
* Vilmos Manninger, kuracisto
* Károly Mészáros (dendrologo)

## P 
* Sándor Palló, oficisto
* György Pántos, mikrobiologo
* Iván Paur, historiisto
* Lajos Petrik, kemiisto

## R 
* Valerián József Ramóczy, benediktano
* Alfréd Romwalter, kemiisto
* Gyula Roth, arbarinĝeniero

## S 
* György Sárközi, poeto (pli precize en tiama vilaĝo Balf)
* János Sébor, inĝeniero
* Béla Solt, inĝeniero
* Jenő Sobó, inĝeniero
* László Solymosy, zoologo
* József Soproni Horváth, pentristo
* Albert Stasney, inĝeniero
* Ferenc Storno, restaŭristo
* Emma Sz. Egyed, medalisto
* Ernő Szakál, skulptisto
* Pál Széchenyi (ĉefepiskopo)
* József Gyula Szent-Istványi, inĝeniero
* Antal Szerb, literaturhistoriisto (pli precize en tiama vilaĝo Balf)
* István Szodfridt, dendrologo
* Sándor Szokolay, komponisto

## T 
* Antal Tárczy-Hornoch, fizikisto
* Vilmos Tolnai, lingvisto
* Imre Tomasovszky, arbarinĝeniero
* Lajos Tomasovszky, kemiisto

## V 
* Sándor Vándor, korusestro (pli precize en Sopronbánfalva)
* Miklós Vasvári, zoologo (pli precize en Balf)
* Miklós Vendel, geologo

## W 
* Károly Walek, inĝeniero
* Oszkár Winkler, arkitekto

## Vidu ankaŭ 
* Listo de famuloj naskiĝintaj en Sopron

## Fontoj 
Tiu ĉi listo estis kreita nur el kreitaj biografioj.

famuloj mortintaj en Sopron
Kategorio:Sopron
Napalys Grigas

**Napalys Grigas** (naskiĝis la , en vilaĝo Svideniai, distrikto Kupiškis; mortis la  en Kaunas) estis instruisto, lingvisto, abstinulo, vegetarano.

Laboris en Porinstruista Seminario en Tauragė kaj en elementa lernejo en Pasvalys. Ekde 1930 sekretario de la Granda Litova Vortaro (dudekvoluma). Kolektis kelkdek milojn da vortoj por tiu vortaro. Preparis Litovan Ortografian Vortaron por lernejanoj, kunlaboris en aperigo de Vortaro de Nuntempa Litova Lingvo. Verkis kaj aperigis ankaŭ fablojn, fabelojn, versaĵojn, rakontojn. Esperantiĝis en 1920. Ekde 1956 aktivulo de E-Societo, ofte prelegis kaj gvidis kunvenlibron. Kun helpo de E.Grigas tradukis litovlingven kelkajn porinfanajn ilustritajn libretojn. Ĝis la morto kantis en ĥoro "Gintaras" (Sukceno). N. Grigas regule vizitis E-kunvenojn, tendarojn, estis fotisto de la Societo.

## Fonto
* Povilas Stašys, *Litova Stelo*, 1997,  julio-aŭgusto, n-ro 4, pĝ. 27.

Grigas, Napalys
Flago de Montano

La **flago de Montano** (subŝtato en Usono) konsistas el la bildo de la ŝtata blazono de Montano en la centro de blua kampo. En la blazono, plugilo, ŝovelilo kaj pioĉo kuŝas en tipa kamparo de Montano fronte al la Grandaj Akvofaloj de rivero Misuro. Rubando enhavas la ŝtatan moton, *Oro y plata* ("oro kaj arĝento" en la hispana). La nuna flago estis adoptita en 1905, kaj la vorto *Montana* super la blazono estis aldonita en 1981. En 1985, la flago estis ree modifita por specifigi la uzatan skbrib-fonton *Montana*.

Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Montano
Emilija Janickienė

**Emilija Janickienė** (naskiĝis la 1875 en Kaunas; mortis la 1941) estis profesorino pri muziko.

Esperantistino ekde 1909, ŝi estis unu el pioniroj de E-movado en Kaunas. Post morto de P. Medem (1925) ŝi kelkan tempon plenumis funkciojn de E-servoj, posedis diversajn esperantaĵojn por disvastigo. Delegito de UEA 1929-1935.

## Fontoj 
* Povilas Stašys, *Litova Stelo*, 1997, septembro-oktobro, n-ro 5, pĝ. 26.

Janickienė, Emilija
Demofono

En la helena mitologio, pluraj homoj portis la nomon **Demofono** :

* **Demofono** (filo de Keleo) ; kiun Demetra provis farigi senmorta ;
* **Demofono** (filo de Tezeo) ; legenda reĝo Ateno kaj heroo de la troja milito.
** La asteroido 4057 Demofono ricevis la nomon de Demofono, filo de Tezeo.
Flago de Masaĉuseco

La **flago de la subŝtato Masaĉuseco** en Usono havas tri oficialajn flagojn: ŝtata flago, mara flago kaj flago de la reganto.

La flago de Masaĉuseco montrax je ambaŭ flankoj la ŝtatan blazonon centrita en blanka sfero. La blazono havas bildon de algonkeno, usona indiano kun pafarko kaj sago malsupren, simbolo de la paco. Blanka kvinpinta stelo aperas kune al la bildo de la algonkino, ĝi reprezentas la aliĝon de Masaĉuseco al la Unio. Ĝi estis la ses ŝtato kiu tion faris. Blua rubando ĝin ĉirkaŭas, portante frazon en latino *Ense Petit Placidam, Sub libertate Quietem*. Super la blazono troviĝas brako kun glavo. La glavo memorigas ke pere de la Usona Milito de Sendependeco oni atingis liberecon. 

La flago de la ŝtato estis adoptita oficiale en 1908, sed ĝi estis uzata ekde la Milito de Sendependeco. Ĉi tiu flago inkluzivas en la reverso la bluan blazonon kiu havas verdan pinarbon de la Mararmeo de la ŝtato. En 1971 la dizajno estis simpligita farante la samon en ambaŭ flankoj.
Jokūbas Kanas

**Jokūbas Kanas** (naskiĝis la 1900; mortis la 1941), loĝis en Panevėžys, studis en loka hebrea gimnazio. Esperantiĝis en 1922, estis unu el organizintoj de E-rondeto en Panevėžys, ĝia prezidanto; gvidis multajn E-kursojn, kunlaboris en gazetaro; posedis E-bibliotekon, inter liaj libroj estis jarkolektoj de "La Esperantisto", "La Revuo", "Kovna Esperantisto" k. a. Pli poste sian E-bibliotekon li transdonis al Basė Traubaitė, kies privata multfaka biblioteko entenis ankaŭ E-fakon.

## Fontoj 
* Povilas Stašys, *Litova Stelo*, 1997, septembro-oktobro, n-ro 5, pĝ. 26-27.

Kanas, Jokūbas
Flago de Miĉigano

La **flago de Miĉigano** (subŝtato en Usono) konsistas el la ŝtata blazono sur malhelblua fono, laŭ la leĝoj de la ŝtato Miĉigano. La blazono havas internan ŝildon el hela bluo, en kiu aperas tagiĝo super lago kaj duoninsulo, sur ĝi viro kun alltiĝanta mano kaj alia kun armilo kiuj simbolas la pacon kaj la kapablon ĝin defendi. Alko kaj boaco reprezentas la bestojn de Miĉigano, dum la blankkapa maraglo reprezentas Usonon.

La dizajno inkluzivas tri motojn en latino. De supre malpsupren:
# Ruĝa rubando: *E Pluribus Unum*, "El multaj unu", unu el la motoj de Usono.
# La ŝildo el helblua koloro: *Tuebor*, "Mi defendos".
# La blua rubando:*Si quæris peninsulam amœnam circumspice*, "Se vi serĉas agrablan duoninsulon, rigardu ĉirkaŭen" (moto de la ŝtato).

La nuna flago, estis adoptita en 1911, la tria adoptita de la ŝtato. La Nordamerika Veksilologia Asocio en enketo de 2001 pri subŝtatoj en Usono kaj kanadaj provincoj, situis ĝin en la 59a pozicio el 79 flagoj, donante al ĝi nur 3,46 el maksimumo de 10 poentoj.

Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Miĉigano
Kaldronisto

eta|Kaldronisto en Japanio
**Kaldronisto** estas malnova profesio. La manlaboro de kaldronisto konsistas el la riparado de kuiriloj kiel kaldronoj. Tiaj objektoj plej ofte estas el kupro. Trivitaj lokoj on povas fliki, tio estas ke oni lutas pecon da metalo, flikaĵo, per stano sur la malforta loko. Kupraj kaldronoj estas interne tegitaj per tavolo da stano kiu preventas ke la manĝaĵo kontaktas kun la kupro. Tiu tavolo la kaldronisto ankaŭ povas ripari.

La kaldronisto kutime estas vojaĝanta sendependa entreprenisto. La parenca profesio de kupristo pli okupas sin pri la farado de novaj objektoj. En kelkaj landoj tiu profesio estis ofte plenumita de ciganoj aŭ nomadoj kiuj vivis simile al tiuj, ekzemple *merchero* [merĉero] en Hispanio. Nuntempe la metio eksmodiĝis ĉar plej ofte estas pli laboriga kaj kosta ripari kaldronojn ol fabriki novan.

## Vidu ankaŭ 
* Kolportisto
* Dratisto

Kategorio:Profesioj
Kategorio:Metalurgio
Senjorlando

**Senjorlando** (en traduko de la franca historia termino *Seigneurie*) aŭ **Reglando** (en traduko de la ĝermanlingva historia termino *Herrschaft* aŭ *Heerlijkheid*) estas lando regata de senjoro. La termino aparte uziĝis en la Sankta Romia Imperio de germana nacieco de centra Eŭropo inter 800 kaj 1806, kiaj signis aŭtonoman regnon regata de nobelo, kiu ne havis pli altan nobelan titolon kiel grafo, duko, grandduko aŭ reĝo.

* nederlandlingve: Heerlijkheid
* germanlingve: Herrschaft

## Sankta Romia Imperio
En la Malsuprarejna-Vestfalia cirklo ankaŭ:
* de : Hohe Herrlichkeit (nl: hoge heerlijkheid) 
* de : Freie Herrlichkeit (nl: vrije heerlijkheid)
Pri tiuj specifaj subkonceptoj kune informas la esperantlingva artikolo Alta Senjorlando.

## Iuj ekzemploj de reglandoj 
Iuj ekzemploj de reglandoj kun aparta esperantlingva artikolo estas 
* Reglando Ravenstein, 
* Reglando Heinsberg (ĉ. 1060 ĝis 1484) kaj 
* Reglando Gimborn (ekde 1631 imperie senpera), poste nomata Graflando Gimborn (ekde 1702)

## Pli etaj teritorioj ĉirkaŭ burgoj regataj de senjoroj 
Pri pli etaj areoj aŭ teritorioj ĉirkaŭ burgoj regataj de senjoroj, por kiuj la vorto "regno" aŭ "lando" estus troigo, en Esperanto uzatas la termino **senjorio**. Kompreneble la divido, kio estas senjorlando kaj kio "nur" malgranda teritoria posedaĵo, estas subjektiva. Kutime la distingon faras la oficiala statuso, kiun la Sankta Romia Imperio de germana nacieco donis al la regno, sed kompreneble tiu statuso povis ŝanĝiĝi tra la jarcentoj, same kiel ankaŭ senjorlandoj povis rangaltiĝi al graflandoj, duklandoj ktp. Ĉiukaze, fine de la feŭda epoko, la feŭdismo, en la 18-a jarcento oni taksas la nombron de senjorioj inter 40 000 kaj 50 000, inter kiuj nur malgranda parto havis oficialan statuson kiel senjorlando respektive reglando.
Teatro Dal Verme

La **Teatro Dal Verme** estas teatro en Milano, Italio, situanta ĉe Via San Giovanni sul Muro, sur la loko de iama privata teatro *Politeama Ciniselli*. Ĝi estis desegnita de Giuseppe Pestagalli por mendo el Grafo Francesco Dal Verme, kaj estis uzata ĉefe por ludoj kaj opero dum la 19a kaj komenco de la 20a jarcentoj. Nuntempe, la teatro jam ne plu estas uzata por opero, kaj estas loko por koncertoj, kaj ludoj de muziko kaj danco, same kiel por ekspozicioj, prelegoj kaj konferencoj.

## Fontoj 
* Oficiala retejo de Teatro Dal Verme

* Teatro Dal Verme artikolo ĉe itala Wikipedia
* Ekstera foto de Teatro Dal Verme el Secco Sistemi, kompanio okupinta pri la plinovigo de la teatro.

Kategorio:Konstruaĵoj en Milano
Kategorio:Aperis en 1872
Kategorio:Teatroj en Italio
Kategorio:Itala muziko
Kategorio:Koncertejoj