open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Barna Tálas

**Barna Tálas** [tAlaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Tálas Barna,** ĉine **戴伯納,** pli simple *戴伯纳* estis hungara ĉinologo. Lia pseŭdonimo estis *Hidasi Gábor* [hidaŝi].

 naskiĝis  en Miskolc, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1946, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1950. Post la diplomo li studis la ĉinan lingvon en Ĉinghua Universitato, pli poste li estis aspiranto en Ĉina Popola Universitato (1952–1955). Li laboris en la hungara ambasadorejo en Pekino inter 1955–1957, poste li revojaĝis al Budapeŝto. En la sekvaj jardekoj ĝis la emeritiĝo en 1991 li havis postenojn plej ofte en ministerioj aŭ similaj ŝtataj organizaĵoj, krome li estis titulara instruisto en Ekonomia Universitato (Budapeŝto). Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1963, li doktoriĝis en 1982 kaj 2000 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefa tasko estis analizo de la ĉina ekonomio. Li edziĝis dufoje en 1953 kaj 1982. Li ricevis premiojn inter 1963-1989.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nemzetközi gazdasági és politikai kérdések. A kínai forradalom útja, a kínai népköztársaság gazdasági fejlődése* (kunaŭtoro, 1960) 
* *Tanulmányok Kínáról* (kunaŭtoro, 1975)
* *Gazdasági reformok és politikai reformkísérletek Kínában, 1979–1989.* (2 volumoj, monografio, 1989)
* *Kínai közös piac – vízió vagy perspektíva* (1992)
* *Kína a modernizáció útján a XIX–XX. században* (kunaŭtoro, 2005)
* *A kínai civilizáció újabb reneszánsza a XXI. század első évtizedeiben* (2012)

## Fontoj 
* akademia paĝo
* biografio hungare
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Křtěnovice

**Křtěnovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nová Ves u Mladé Vožice en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sude de Nová Ves u Mladé Vožice. Estas ĉi tie registritaj 23 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Křtěnovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,36&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1357.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Křtěnovice, začátek obce II.jpg|Komenco de la vilaĝo
Křtěnovice, silnice II.jpg|Křtěnovice
Křtěnovice, pohled na vesnici.jpg|Vido al la vilaĝo
Křtěnovice, pohled do krajiny.jpg|Vido en pejzaĝon

Kategorio:Nová Ves u Mladé Vožice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Champsevraine

eta|maldekstra|200ra|
''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Marne*, en la regiono Grand Est (france, *Granda Oriento*), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Langres*, la suda parto de la departemento, kaj al la kantono **. La komunumo konsistas precipe el la du komunumopartoj *Bussières-lès-Belmont* - prononco laŭ sistemo IFA [] - kaj *Corgirnon'' - [], kiuj estis fuziigitaj en 1972.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Marne

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Haute-Marne
Řevnov

**Řevnov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chotoviny en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km okcidente de Chotoviny. Estas ĉi tie registritaj 40 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .  

**Řevnov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,97&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1542.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* kapelo en vilaĝplaco
* monumento al falintoj malantaŭ la municipo

## Pluaj fotoj 

Řevnov (02).jpg|Fojnejo
Řevnov (06).jpg|Kapeleto
Řevnov (13).jpg|Domoj

Kategorio:Chotoviny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Nové Dvory (Opařany)

**Nové Dvory** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Opařany en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km norde de Opařany. Estas ĉi tie registritaj 37 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Nové Dvory situas en katastra teritorio **Nové Dvory u Opařan** kun areo 5,61&nbsp;km². En la katastra teritorio Nové Dvory u Opařan situas ankaŭ Hodušín.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

27.12.22 Oparany 033 (52589464162).jpg|Nové Dvory
NoveDvory16.jpg|Nové Dvory
NoveDvory8.jpg|Nové Dvory
Nové Dvory, prodejna potravin.jpg|Nové Dvory

Kategorio:Opařany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Universitato Webster

**Universitato Webster** () estas universitato en Webster Groves, Misurio, antaŭurbo de la urbo Sankta Luiso. Kiam ĝi estis fondita en 1915, ĝi estis unu el la unuaj katolikaj virinaj altlernejoj okcidente de la rivero Misisipo.  La unuaj viraj studentoj estis akceptitaj en 1962. 

Ĉirkaŭ  studentoj estas enskribitaj ĉe la ĉefa kampuso en Webster Groves, kaj la universitato havas ĉirkaŭ  studentojn tutmonde.

## Organizo 
Universitato Webster ofertas diversajn studprogramojn tra pluraj fakultatoj  :

* Kolegio de Filozofia Fakultato kaj Sociaj Sciencoj
* Kolegio de Sano kaj Scienco
* Leigh Gerdine Kolegio de Belartoj
* Lernejo de Komerco kaj Teknologio George Herbert Walker
* Lernejo de Komunikado
* Lernejo de Edukado

La universitato estas akreditita de la Komisiono pri Pli Alta Lernado, kaj multaj el ĝiaj programoj havas specifajn temakreditadojn. 

## Tutmonda ĉeesto 
Universitato Webster havas signifan internacian ĉeeston kun kampusoj en  :

* Eŭropo (Svislando, Aŭstrio, Kartvelio, Nederlando)
* Azio (Uzbekio, Tajlando, Ĉinio)
* Afriko

Ĉi tiu tutmonda reto donas al studentoj la ŝancon studi eksterlande kaj sperti malsamajn kulturojn. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Atletika retejo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1910-1919
Kategorio:Sankta Luiso
Kategorio:Universitatoj en Misurio
Carol Gilligan

**Carol GILLIGAN** (naskita la 28-an de novembro 1936 en Novjorko) estas usona psikologo, filozofo kaj feminisma etikisto, fondinto de la "etiko de zorgado".

Gilligan estas plej konata pro sia libro ''In a Different Voice: Psychological Theory and Women's Development* (Harvard University Press, Kembriĝo, MA 1982) en kiu ŝi malkonsentas kun la interpreto de Lawrence Kohlberg pri rezultoj de eksperimenta psikologio koncerne la supozeble diferencigitan moralan evoluon de knabinoj kaj knaboj.

En 1997 ŝi fariĝis la unua profesorino pri genraj studoj ĉe la Universitato Harvard de UMSNH. Li antaŭenigis la tiel nomatan etikon de zorgo *kontraste'' al la etiko de justeco.

En 1996, ŝi estis nomita unu el la 25 plej influaj homoj en Usono fare de la revuo Time. 

## La etiko de zorgado 
Laŭ la eduka psikologo Lawrence Kohlberg, ekzistas ses niveloj de homa morala evoluo: (a) tiu, en kiu oni kredas, ke la ĝusta afero farenda estas obei kaj eviti punon; (b) la individua instrumenta interŝanĝo kiu kontentigas la bezonojn de kaj la petanto kaj la donanto; (c) tiu de interesoj, rilatoj kaj konformiĝo en homa reciprokeco; (d) stadio de socia konformeco kaj konservado de konscio; (e) primaraj rajtoj kaj la socia aŭ servaĵa kontrakto estas respektataj, (f) kaj la akiro de universalaj etikaj principoj. Kohlberg observis, ke dekunujaraj knabinoj atingis nur nivelon (c), dum knaboj jam evoluigis moralajn kapablojn taŭgajn por niveloj (d) aŭ (e). Li interpretis ĉi tiujn rezultojn kiel formon de morala malforteco flanke de virinoj. Ĉi tiu filozofo kritikas Kohlberg-on, dirante ke lia teorio malsamas inter viroj kaj virinoj.
Gilligan, kiu helpis Kohlberg mem en iuj el liaj esploroj, respondis en la menciita libro argumentante, ke infanoj de malsamaj seksoj pensas malsame kaj ke tio ne signifas, ke virinoj havas pli malgrandajn kapablojn por morala rezonado. Virinoj, laŭ Gilligan, prioritatigas ligojn kun aliaj kaj zorgadajn respondecojn super la abstrakta plenumado de devoj kaj la ekzercado de rajtoj.

Parto de la inspiro por unuseksema edukado venas de feminismaj akademiuloj kaj verkistinoj kiel Gilligan.

La verko de Carol Gilligan inspiris feminisman pacifistan stipendion per pledado ne por ne-agado sed por agado kiu estas neperforta, ne-detrua, kuntekst-sentema, ne princip-sentema, kaj zorgema ĉefe.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Gilligan ĉe Universitato Webster
* Konversacio kun Carol Gilligan
* Profilo de Carol Gilligan ĉe la Psychology's Feminist Voices la 22a de februaro 2020

Kategorio:Judaj filozofoj
Kategorio:Usonaj filozofoj
Kategorio:Usonaj psikologoj
Kategorio:Usonaj etikistoj
Kategorio:Usonaj feministoj
Kategorio:Feminismaj filozofoj
Kategorio:Usonaj feminismaj verkistoj
Kategorio:Postmodernismaj feministoj
Skrýchov u Opařan

**Skrýchov u Opařan** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Opařany en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km norde de Opařany. Estas ĉi tie registritaj 48 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Skrýchov u Opařan** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,24&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1433.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Ŝtona sonorilejo
* Kruco kun skribaĵo: Laŭdata estu Jesuo Kristo

## Naskiĝintoj 
* Fratinoj Josefa kaj Růžena Blažkovi (1878–1922), kunkreskintaj dunaskitoj

## Pluaj fotoj 

Skrýchov u Opařan - okres Tábor (9).jpg|Sonorilejo kun kruco
Skrýchov u Opařan - okres Tábor (17).jpg|Detalo de la supra parto de sonorilejo
Skrýchov u Opařan - okres Tábor (1).jpg|Domo en la vilaĝo
Skrýchov u Opařan - okres Tábor (10).jpg|Spaco antaŭ la domoj
Skrýchov u Opařan - okres Tábor (14).jpg|Vido al parto de la vilaĝplaco
Skrýchov u Opařan (002).jpg|Domo
Skrýchov u Opařan (013).jpg|Domo
Skrýchov u Opařan (008).jpg|Garbejo
Skrýchov u Opařan - okres Tábor (3).jpg|Ŝoseo II/122

Kategorio:Opařany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Alasdair MacIntyre

**Alasdair Chalmers MACINTYRE** (la 12-an de januaro 1929 en Glasgovo - la 21-an de majo 2025) estis ĉefa skot-usona politika filozofo kaj etikisto, precipe en la komunumisma movado. Liaj interesoj ankaŭ inkluzivis la historion de filozofio kaj teologion. 

MacIntyre argumentis, ke la klerisma projekto malsukcesis rilate al la provizado de racia fundamento por morala agado. Lia ĉefa intenco estis rehabilitado de aristotela virtetiko , per kiu li kontraŭstaris kantianan etikon kaj ĝiajn diversajn liberalajn kaj diskurs-etikajn daŭrigojn en la nuntempo.

Li estis ĉefesploristo ĉe la Centro por Nuntempaj Aristotelaj Studoj pri Etiko kaj Politiko ( CASEP ) ĉe la Londona Metropola Universitato, kaj emerita profesoro ĉe la Universitato de Notre Dame kaj Universitato Duke. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Bibliografioj de MacIntyre de:
** Scott Moore, Universitato Baylor.
** , Universitato de Gelfo.
** Centro por Nuntempa Aristotelian Studoj en Etikaroj kaj Politika (CASEP)

* Interreta Enciklopedio de Filozofio:
** Clayton, Edward. "Politika Filozofio de Alasdair MacIntyre"
** Lutz, Kristoforo. "Alasdair Chalmers MacIntyre (superrigardo)"
* Internacia Socio por MacIntyrean Enketo.

Kategorio:Filozofoj de historio
Kategorio:Filozofoj de ekonomiko
Kategorio:Fenomenologoj
Kategorio:Ontologoj
Kategorio:Korporaciismo
Kategorio:Konvertitoj al romkatolikismo
Kategorio:Kristanaj etikistoj
Kategorio:Katolikaj socialistoj
Kategorio:Katolikaj filozofoj
Kategorio:Britaj etikistoj
Kategorio:Skotaj filozofoj
Kategorio:Aristotelismaj filozofoj
Kategorio:Usonaj etikistoj
Kategorio:Usonaj kristanaj socialistoj
Kategorio:Mortintoj en 2025
Oltyně

**Oltyně** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Opařany en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume proksimume 3,5&nbsp;km nordoriente de Opařany kaj 12&nbsp;km okcidente de Tábor. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Oltyně** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,37&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo

## Pluaj fotoj 

Oltyne14.jpg|Oltyně
Oltyně, dům v obci (2).jpg|Oltyně
Oltyně, domy v obci (2).jpg|Oltyně
Oltyně, část obce (2).jpg|Oltyně
Oltyně, zámek.jpg|Oltyně, kastelo

Kategorio:Opařany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Zsolt Tokaji

'*** [ĵolt tokaji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Tokaji Zsolt,** ĉine **陶凱,*' pli simple *陶凯* estas hungara ĉinologo, altlerneja instruisto, tradukisto, publikigisto, vikipediisto.

 naskiĝis  en Debrecen.
eta|100px|maldekstre|
eta|
eta|90px|

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1990, poste li studis 2 jarojn en neoficiala altlernejo en Miskolc, pli poste li akiris ĉinologian kaj tibetologian diplomojn (MA) en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1998, dum en 1996 li estis en Ĉinio. Post la diplomoj li estis asistanto 2 jarojn en la universitato, poste li estis redaktoro, eldonisto, scenaristo, ĵurnalisto en pluraj lokoj, krome li tradukis kaj verkis. Ekde 2013 li instruis en Kalvinana Universitato Gáspár Károli, ekde 2020 en statuso asistanto. Li edziĝis en 2000, en la sama jaro filo naskiĝis.

## Elektitaj libroj 
* *A régi Kína fegyverei* (1997)
* *Szólítsatok Brad Pittnek! Életrajzi lektűr* (2005)
* *Hová mennek a kacsák?* (2006)
* *Turulfi. A legenda visszatér avagy az Első Magyar Bűnzabolász és Békész Egylet hiteles története.* (2007, 2-a eldono: 2010)
* *Ex oriente lux cucc. Buddhaságunk története, avagy a keletivé-válás kézikönyve* (2011)
* *A kínai könyv története* (2012)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Sun Tzu: ''A' hadakozás regulái* (1997)
* *Zen bölcsességek, történetek* (2001)
* :en:Sun Bin: *A háború művészete* (2003)
* :en:Wenzi: *A titkok feltárásának igaz könyve* (2013)
* Konfuceo: *Beszélgetések és mondások* (2017)
* *Örömteli találkozások története'' (2019)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografieto hungare
* aprezo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj publikigistoj
Kategorio:Hungaraj vikipediistoj
Perthes (Haute-Marne)

**Perthes** - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Marne*, en la regiono Grand Est (france, *Granda Oriento*), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Saint-Dizier*, la norda parto de la departemento, kaj al la kantono ''''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Marne

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Haute-Marne
Judith Schalansky

**Judith SCHALANSKY** (naskita la 20-an de septembro 1980 en Greifswald, GDR) estas germana verkistino, librodesegnistino kaj redaktorino. 

Ŝi studis arthistorion, grafikan dezajnon kaj tipografion en Berlino kaj Potsdamo .

En 2009 ŝi publikigis *Atlaso de la malproksimaj insuloj* ( *Atlas der abgelegenen Inseln*). Ĉi tiu libro estis voĉdonita kiel "La Plej Bela Libro de la Jaro en Germanio", kaj la libro ankaŭ ricevis la ĉefan dezajnopremion en Germanio.  Ŝia posta libro, *La kolo de la ĝirafo* ( *Der Hals der Giraffe* ) el 2011 ankaŭ gajnis la premion por la plej bela germana libro de la jaro. 

## Verkaro 
* *Fraktur mon Amour*, 2006
* *Blau steht dir nicht. Matrosenroman*, 2008
* *Atlas der abgelegenen Inseln,* 2009
* *Taschenatlas der abgelegenen Inseln. Fünfzig Inseln, auf denen ich nie war und niemals sein werde*, 2011
* *Der Hals der Giraffe*, 2011
* *Verzeichnis einiger Verluste*, 2018

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
La asteroido 95247 Schalansky estas nomita laŭ ŝi.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Germanaj malfikciaj verkistoj
Tsitsi Dangarembga

**Tsitsi DANGAREMBGA** (naskita la 14-an de februaro 1959  en Mutoko, tiam Federacio de Rodezio kaj Njasalando, nun Zimbabvo) estas zimbabva verkisto, dramisto kaj kinoreĝisoro. 

Ŝi estas agnoskita kiel referenco de feminismo en la afrika kontinento, kaj ankaŭ pro alportado de la socia realeco de sia lando al la tuta mondo per sia verkado.

Ŝia debuta romano **Sisi Tambu** (origina titolo: **Nervous Conditions*)* el 1988 estis nomita unu el la 100 plej influaj romanoj de ĉiuj tempoj fare de la BBC en 2018.  Ŝi estas konsiderata grava reĝisoro de lastatempa afrika kino kaj estis inkludita en la listo 100 Virinoj de BBC en 2020. 

## Verkaro 
### Literaturo kaj Teatro 
* *The Third One* (teatraĵo)
* *Lost of the Soil* (teatraĵo), 1983
* *The Letter* (novelo), 1985
* *She No Longer Weeps* (teatraĵo), 1987
* *Nervous Conditions*, 1988
* *The Book of Not*, 2006
* *This Mournable Body,* 2018

### Filmaro 
* *Neria* (scenaro), 1993
* *The Great Beauty Conspiracy*, 1994
* *Passport to Kill*, 1994
* *Schwarzmarkt*, 1995
* ''Everyone's Child*, 1996
* *The Puppeteer*, 1996
* *Zimbabwe Birds*, 1988
* *On the Border*, 2000
* *Hard Earth – Land Rights in Zimbabwe*, 2001
* *Ivory*, 2001
* *Elephant People*, 2002
* *Mother’s Day*, 2004
* *High Hopes*, 2004
* *At the Water*, 2005
* *Growing Stronger*, 2005
* *Kare Kare Zvako*, 2005
* *Peretera Maneta*, 2006
* *The Sharing Day*, 2008
* *I Want a Wedding Dress*, 2010
* *Ungochani*, 2010
* *Nyami Nyami Amaji Abulozi'', 2011

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* registraĵo de la legado de Dangarembga de ŝia "Elektanta " Zimbabwe"
* 

Kategorio:Lernantaro de la Universitato de Kembriĝo
Kategorio:Zimbabvaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Zimbabvaj reĝisoroj
Péter Vámos

'*** [vAmoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vámos Péter*' estas hungara ĉinologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis en 1969.

## Biografio 
 ekde 1987 studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, en la sekva jaro en Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato, inter 1989–1990 en Pekina Lingva kaj Kultura Universitato, fine li akiris ĉinologian (1992) kaj historian (1997) diplomojn (ambaŭ MA) en Universitato Loránd Eötvös. Inter la 2 diplomoj li studis en :en:National Taiwan Normal University (1993–1994, 1995) kaj Universitato de Londono, krome li instruis en :hu:Tan Kapuja Buddhista Főiskola (1992–1994) kaj Universitato Loránd Eötvös (1994–1996). Post la dua diplomo li instruis Kalvinana Universitato Gáspár Károli ĝis 2019, liaj instruaj rangoj estis lektoro (2005), docento (2009), profesoro (2024). Intertempe li kandidatiĝis (Ph.D., CSc) en 1998, li doktoriĝis (DSc) en 2023 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2007. Li ricevis premiojn inter 1993-2023.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Két kultúra ölelésében. Magyar jezsuiták a Távol-Keleten*. (1997)
* *Magyar jezsuiták Kínában* (disertaĵo, 1998)
* *Magyar jezsuita misszió Kínában*. (2003)
* *Kína mellettünk? Kínai külügyi iratok Magyarországról, 1956*. (2008)
* *The Interkit Story: A Window into the Final Decades of the Sino-Soviet Relationship*. (kunaŭtoro, 2011)
* *Magyar-kínai kapcsolatok, 1949-1989* (disertaĵo, 2023)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio angle
* akademia paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Rozventra imperikolombo

La **Rozventra imperikolombo** (*Ducula poliocephala*), konata ankaŭ kiel *zonvosta kolombo*, troviĝas en Filipinoj. Ĝi estas granda kaj rimarkinda kolombo kiu atingas grandojn de eĉ ĝis 42 cm de longo. La Rozventra imperikolombo estas ĉefe malhelverda, kun palgriza kapo, nomiga rozkolora ventro, kaj brun-griz-nigra bildo en sia vosto. Iliaj okuloj kaj okulaj vaksaĵoj estas ruĝaj. Iliaj naturaj vivmedioj estas tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Estas kontraŭleĝa ĉasi, kapti aŭ posedi tiujn birdojn laŭ la Filipina Leĝo RA 9147.

## Priskribo kaj taksonomio
thumb|maldekstre|200px|Ilustraĵo.
Ebird priskribis tiun kolombospecion jene:

Oni kredas, ke tiuj birdoj estas fortaj flugantoj kaj kapablas flugi inter insuloj.

## Habitato kaj Konservostatuso
Ilia natura vivmedio estas tropical malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj de montararbaroj de ĝis 1 500 m. Laŭ la Ruĝa Listo de IUKN kaj la Ruĝa Libro de BirdLife International, la Rozventra imperikolombo estis klasita kiel Preskaŭ minacata. Tamen, la enlanda listo *National List of Threatened Terrestrial Fauna of the Philippines* klasigis ĝin kiel Draste endanĝerigita.

Tion okazigis la perdo de habitato, kaptado por maskotokomerco kaj ĉasado por manĝo. Kvankam ĝi ekzistas amplekse ene de Filipinoj, tiu specio estas malabunda kaj probable havas moderan malgrandan populacion, supozeble en modere rapida malpliiĝo pro ĉasado kaj forigo de iliaj preferataj arbaroj de malaltaj teroj. Tiu birdo estas tre rara en Luzono, sed pli ofte observata en Negroso, Mindoro, Samar kaj Mindanao. Oni kredas ĝin surloke formortinta en Cebuo, sed estis multaj registroj en Alcoy, Cebuo, ekde 2003. Tiun specion bredis en kaptiteco la Talarak Fondaĵo en Negroso.

## Referencoj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Tommy Orange

**Tommy ORANGE** (naskiĝis la 19-an de januaro 1982 en Oakland, Kalifornio) estas usona verkisto. En 2019, lia unua romano, *Where We Were Different* (Kie Ni estis malsamaj), estis finalisto por la Premio Pulitzer  kaj gajnis la Premion American Book. 

Orange estas registrita membro de la ĉejena kaj arapaha triboj de Oklahomo . Li ĉeestis la Instituton de Amerikindiaj Artoj kaj gajnis magistron pri belartoj. 

En 2018 li debutis en fikcio per la romano *There There* (Tie Tie)*,* en kiu li priskribis la vivon kaj sociajn problemojn de indiana komunumo en Oakland. 

Ricevinto de multaj premioj, liaj artikoloj kaj rakontoj aperis en diversaj literaturaj revuoj kiel ekzemple McSweeney's, Esquire kaj Zoetrope: All-Story.

## Verkaro 
* *There There* (Alfred A. Knopf, 2018. )
* *Wandering Stars* (Alfred A. Knopf, 2024. )

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Usonaj verkistoj
Traktato de Nancio

[eta|La Placo Stanislas en [Nancio, kie oni subskribis la traktaton.]]
La **Traktato por Plifortigita Kunlaboro kaj Amikeco inter la Pola Respubliko kaj la Franca Respubliko** (, ), konata kiel la **Traktato de Nancio**  (, ), estas traktato subskribita la 9-an de majo 2025, okaze de la Eŭropa Tago, de Francio, reprezentita de la Prezidanto de la Respubliko, Emmanuel Macron, kaj Pollando, reprezentita de la Ĉefministro de Pollando, Donald Tusk. Ĉi tiu traktato celas *"levi la franc-polan partnerecon al alta nivelo de ambicio en strategiaj areoj por la du landoj kaj por Eŭropo"*.

Ĉi tiu teksto prezentas celojn en diversaj kampoj kiel defendo, energio, ekonomio, industrio, scienca, lingva aŭ kultura kunlaboro.

Ĝi estas la ekvivalento de la Traktato de Elizeo de 1963, kompletigita per la Traktato de Akeno de 2019, kiu organizas franc-germanan kunlaboron, la Traktato de Kvirinalo de 2021 inter Francio kaj Italio, kaj ankaŭ la Traktato de Barcelono de 2023 inter Francio kaj Hispanio.

La urbo Nancio estis elektita por la okazo ĉar ĝi estas la urbo de Stanislas Leszczyński, bopatro de Ludoviko la 15-a, reĝo de Pollando kaj duko de Loreno en la 18-a jarcento.

## Ĉefaj klaŭzoj 
La Traktato havas preambulon kaj 19 artikolojn. La preambulo memorigas pri la multfacetaj kaj intensaj rilatoj inter la du registaroj kaj nacioj. Li substrekas la gravecon de la rusia minaco malkaŝita de la agreso kontraŭ Ukrainio kaj la bezonon plifortigi la eŭropan defendon kaj tial la "eŭropan flankon" de NATO.

La artikolo 1 establas ĉiujaran duflankan pintkunvenon, prezidatan de la Ĉefministro de Pollando kaj la Prezidanto de la Franca Respubliko.

La artikolo 2 establas devojn por duflankaj konsultoj pri kelkaj temoj, precipe por kunordigi starpunktojn ene de la Eŭropa Unio.

La paragrafo 2 de Artikolo 4 enhavas reciprokan defendan klaŭzon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Traktato de amikeco
* Paco de Tilsit

## Eksteraj ligiloj 
* Plena teksto de la trakato en la franca
* Plena teksto de la traktato en la pola

Kategorio:Internaciaj traktatoj de Francio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Pollando
Kategorio:Traktatoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Nancy
Kategorio:Amikeco
Pietro Cerone

**Domenico Pietro CERONE** (n. 1566 en Bergamo - m.  1625 en Napolo) estis itala pastro, presbitero, muzikteoriulo kaj kantoro de la malfrua Renesanco, kiu estas asociita kun hispana muziko kaj la Regno de Napolo sub hispana regado tiutempe. Li famiĝas pro esti la aŭtoro de la traktaĵo *El melopeo y maestro*, vasta verko publikigita en 1613 kaj tre utila por kompreni la praktikojn de muzika komponado, kiuj ekzistis en la 16-a jarcento.

## Vivo 
Italo laŭ naskiĝo, li laboris en Hispanio de 1592 ĝis 1603 kaj poste en hispane regata Napolo ĝis sia morto. Li estis en la reĝaj kapeloj de Filipo la 2-a kaj Filipo la 3-a en Madrido. Ekde 1603 li loĝis en Napolo, unue dungita ĉe la preĝejo de SS. Annunziata, poste ekde 1610 en la reĝa kapelo. Inter liaj skribaĵoj estas nekutime longa traktaĵo kun la hispana titolo *El melopeo y Maestro* (Napolo, 1613). Ĝi reflektas tre konservativajn gustojn kaj foje estis kritikita pro uzado de tekstoj de aliaj aŭtoroj kaj pro provizado de kompleta misinformado. Ĝi tamen restas signifa, kaj ĝi forte influis hispanan muzikteorion dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj.

Cerone estis muzike konservativa, kaj tio sendube rilatas al la malfruo kun kiu la baroka stilo alvenis en Hispanion. En siaj skribaĵoj li ĝenerale malestimis hispanajn komponistojn, kaj laŭdis italojn abunde, kio eble parte klarigas la traktadon, kiun li ricevas de hispanaj kritikistoj.

Li konas kaj parolas pri la antaŭaj teoriaj traktatoj de Zarlino, Vicentino, Juan Bermudo kaj aliaj; priskribas detale kiel komponisto povas atingi esprimplenan intensecon dum verkado de mesoj, motetoj, madrigaloj, frotoloj, kantonetoj (canzonetta), kantikoj, himnoj, psalmoj, lamentadoj, riĉerkaroj, tientoj kaj aliaj muzikaj formoj de la periodo. Lia kompona idealo estis la stilo de Palestrina kvankam, strange, li rekomendis ke la reguloj de kontrapunkto estu forlasitaj tuj kiam la komponisto lernus sian metion. Tiu opinio estas surpriza, ĉar neniam ekzistis, eĉ ne hodiaŭ, stilo de komponado tiel rigore reguligita kiel la polifonia idiomaĵo de Palestrina.

Kvankam la disertaĵo montras, ke li posedis konsiderindan komponan teknikon, neniuj komponaĵoj de Cerone atingis nin, nek oni scias, ke li publikigis ion ajn.

## Verkaro 
*El melopeo y maestro: tractado de música theorica y pratica; en que se pone por extenso; lo que uno para hazerse perfecto musico ha menester saber*, kiu konsistis el 22 volumoj, 849 ĉapitroj kaj 1160 paĝoj en la originala hispana lingvo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* *“El melopeo y maestro” de Garcia F.* Pietro Cerone: Sintezo de Dekses-jarcenta Muzika Teorio. / Doktora disertaĵo. - Nordokcidenta Universitato, 1978.
* Alessandra Ascarelli:  *Cerone, Domenico Pietro.* En: Alberto M. Ghisalberti (red.): *Dizionario Biografico degli Italiani* (DBI). Volumo 23:  *Cavallucci–Cerretesi.* Istituto della Enciclopedia Italiana, Romo 1979.
* *Stevenson R.* Pedro Cerone (1566–1625): Trompanto aŭ Defendanto de la Kredo // Inter-American Music Review, XVI (1997). — P. 1—27.

## Eksteraj ligiloj 
* Kompleta kopio de la traktato de Cerone *El melopeo y maestro* ĉe la Monda Retbiblioteko
* 

Kategorio:Italaj muzikteoriistoj
Ludwig Scotty

''''* - je plena nomo *Ludwig Derangadage Scotty'' - estas eksa politikisto kaj ŝtatoficisto de la insula ŝtato Nauro. Li naskiĝis la 20-an de junio 1948 en Anabar, do nun estas -jaraĝa, kaj kiel juna plenkreskulo estis studanto de la Universitato de la Suda Pacifiko. Ekde la 29-a de majo 2003 ĝis 8-a de aŭgusto 2003 kaj denove de la 22-a de junio 2004 ĝis lia elpelo per malkonfida voĉdono la 19-an de decembro 2007 li estis la ŝtata prezidanto (prezidento) de Nauro.

Kategorio:Nauraj politikistoj
Kategorio:Prezidentoj de Nauro
Instituto de Usonaj Indianaj Artoj

[eta|IAIAa Muzeo de Nuntempaj Indiĝenaj Artoj, [Santa Fe (Nov-Meksiko)|Santa Fe, 2004]]La **Instituto de Usonaj Indianaj Artoj** aŭ **Instituto de Amerikindiana Arto** ( aŭ plennome , kaj mallonge **IAIA**) estas altlernejo kaj muzeo (MoCNA), kiu studas la arton de la indianoj de Usono, Kanado kaj norda Meksiko. Ĝi estas terkoncesia universitato, triba kolegio kaj universitato, kaj publika eduka institucio, kaj situas en Santa Fe, Nov-Meksiko. 

## Priskribo 
Ĝi estis kreita laŭ ordono de prezidanto J.F. Kennedy en 1962. La Instituto ofertas du- kaj kvarjarajn *bakalaŭrajn* en muzeostudoj, fikcio, vida komunikado, indiĝenaj studoj, belartoj kaj nova arto. Ekde 2001, la kolegio diplomiĝas bakalaŭrajn studentojn. 

La muzeo troviĝas en la historia Santa Fe Federal House (la malnova poŝtoficeja konstruaĵo), kiu estas listigita en la Nacia Registro de Historiaj Lokoj.  La muzeo enhavas la skulptaĵparkon Allan Hauser.

La muzeo enhavas la nacian kolekton de nuntempa indiana arto, kun pli da ol 7,000 eroj. 

## Galerio 

Dosiero:Wayne_gaussoin_performance.jpg|Prezentaĵo fare de Wayne Nez Gaussoin (Picuris/Navajo) ĉe MoCNA
Dosiero:Institute_of_American_Indian_Arts_Museum.jpg|IAIA MoCNA kolonoj flankantaj skulptaĵo de Bob Haozous (Chiricahua Apache)
Dosiero:Institute_of_American_Indian_Arts.jpg|La ĉefa enirejo de MoCNA
Dosiero:Museum_of_Contemporary_Native_Arts,_Santa_Fe.jpg|Le ĉefkonstruaĵo de MoCNA

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Edukado en Usono
Kategorio:Indiana kulturo
Hodušín

**Hodušín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Opařany en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km norde de Opařany. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hodušín situas en katastra teritorio **Nové Dvory u Opařan** kun areo 5,61&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1291.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Frue gotika preĝejo de sankta Venceslao
* Malfrue baroka konstruaĵo de paroĥestrejo estis konstruita en la jaro 1797.

## Pluaj fotoj 

2011.10.26.kaple v Hodušíně 083.jpg|Kapelo proksime de la preĝejo
Hodušín, fara.jpg|Paroĥestrejo
Hodušín 091.jpg|Preĝejo
Hodušín 10.jpg|Hodušín
Hodušín 06.jpg|Hodušín

Kategorio:Opařany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Priploro de Kristo

, inter 1485 kaj 1490]]
 
La **priploro de Kristo** (latine: *Lamentatio Christi*) post la dekrucigo kaj antaŭ la entombigo estas arta motivo el la malfrua Mezepoko kiu floris ĝis baroko. Arthistoriistoj ne malofte klasigas ĝin memstara bildotipo. La ensemblo (aparate kiam temas pri skulptado) nomiĝas *priplorantaro*. 

## Fontoj 
La bibliaj tekstoj pasionaj tian scenon ne mencias, kie tuj post la dekrucigo estas sekvonta la entombigo. Sed aludo pri tristuloj ĉe la krucumo kolektiĝintaj interpreteblas ĉe la evangeliisto Luko 23,49: *Kaj ĉiuj liaj konantoj, kaj la virinoj, kiuj sekvis lin el Galileo, staris malproksime, vidante tion.* Krome indikas tiaĵon pluraj apokrifoj kaj mistikismaj tekstoj false atribuitaj al Bonaventura. La tuto do okazis aŭ je Golgoto, do piede de la Sankta Kruco aŭ iom pli malfrue je la Sankta Tombo. 

## Ikonografio 
]]
Ofte sep personoj rolas: 

* la Dipatrino
* Johano
* Jozefo de Arimateo
* Nikodemo
* Mario Magdala
* la fratinoj Mario de Klopas kaj Salomeo

Kontraŭe al pietato - kie la Dipatrino ofte sola priploris la kadavron de Jesuo Kristo troviĝantan sur ŝiaj genuoj - la korpo de la mortinto estas ĉi-kaze sur la pavimo kun ĉirkaŭstarantaj funebrantoj. De tempo al tempo tenas la jesuan kadavron Jozefo de Arimateo (ties ŝultrojn) kaj Nikodemo (ties gambojn), dume Mario estas duonsvenonta.

## Literaturo 
*Karl W. Jähnig: *Die Darstellungen der Kreuzabnahme, der Beweinung und der Grablegung Christi in der altniederländischen Malerei von Rogier van der Weyden bis zu Quentin Metsys,* Hohenstein-Ernstthal 1914 
## Eksteraj ligiloj 
* [RDK-laborejo](http://www.rdklabor.de/wiki/Beweinung_Christi_(und_Erb%C3%A4rmdebild))
* im BeyArs-artleksikono 

## Notoj 
Kategorio:Jesuo en arto
Kategorio:Funebroj
Mandres-la-Côte

eta|maldekstra|250ra|
**Mandres-la-Côte** - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Marne*, en la regiono Grand Est (france, *Granda Oriento*), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Chaumont*, la centra parto de la departemento, kaj al la kantono ''''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Marne

eta|centra|350ra|

Kategorio:Komunumoj de Haute-Marne
Traktato de Akeno (2019)

[eta|La urbodomo de [Akeno kie oni subskribis la traktaton.]]
La **Traktato pri Franca-Germana Kunlaboro kaj Integriĝo** (, ), konata kiel la **Traktato de Akeno** (, ), estas duflanka traktato inter la Federacia Respubliko Germanio kaj la Franca Respubliko, subskribita la 22-an de januaro 2019 en Akeno de la Federacia Kancelierino Angela Merkel kaj la Prezidanto Emmanuel Macron.

Ĝi reprenas kaj kompletigas la Elizean Traktaton subskribitan 56 jarojn antaŭe inter la prezidanto Charles de Gaulle kaj la kanceliero Konrad Adenauer.

Ĝi pledas por profundigo de eŭropa ankrado kaj eŭropa solidareco, proksimiĝo de la ekonomiaj, diplomatiaj kaj defendaj politikoj de la du landoj, ekologia kunlaboro, instigo al lernado de la lingvo kaj kulturo de la najbaro, kaj ankaŭ plifortigo de translima kunlaboro.

## Vidu Ankaŭ 
* Traktato de Nancio
* Traktato de Kvirinalo
* Franc-Germana Amikeco

## Eksteraj ligiloj 
* Plena teksto de la traktato en la germana 
* Plena teksto de la traktato en la franca (arkivo)

Kategorio:Franc-germanaj rilatoj
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Germanio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Francio
Kategorio:Traktatoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Amikeco
Kategorio:Aachen
Benjamin Leadbeater

**Benjamin LEADBEATER** estis angla fama komercisto de materialo de natura historio en Londono. Lia vendejo estis en 19 Brewer Street, Piccadilly. Leadbeater dungis multajn naturasciencistojn tra la tuta mondo kaj liveris specimenojn al muzeoj; tial lia laboro estis grava por la scienco. Ĉirkaŭ 1824, lia negoco estis konata kiel "Leadbetter & Son" kaj, ĉirkaŭ 1838, ĝi estis nomita "John Leadbetter". Ĉirkaŭ 1858, la negoco revenis al la nomo "Leadbetter & Son".

Kelkaj specioj estis nomitaj liahonore, kiel la Suda bukorvo (*Bucorvus leadbeateri*), Rozkolora kakatuo aŭ Kakatuo de Leadbeater (*Lophochroa leadbeateri*) kaj la Violfrunta brilkolibro (*Heliodoxa leadbeateri*). Li priskribis la specion Blankventra fazano aŭ fazano de Lady Amherst, *Chrysolophus amherstiae,* en 1829.

## Referencoj 
* Bo Beolens kaj Michael Watkins (2003). *Whose Bird ? Common Bird Names and the People They Commemorate.* Yale University Press (New Haven and London).
*Christopher Frost, 1987 *A history of British taxidermy*. Long Melford, Suffolk 

Kategorio:Britaj ornitologoj
Marcus Stephen

''''* - je plena nomo *Marcus Ajamada Stephen* - estas halterlevisto, politikisto kaj eksa ŝtatoficisto de la insulara ŝtato Nauro. Li naskiĝis la 1-an de oktobro 1969, do nun estas -jaraĝa, kaj kiel juna plenkreskulo estis studanto de la Reĝa Melburna Instituto de Teknologio en Aŭstralio. De la 19-a de decembro 2007 ĝis la 10-a de novembro 2011, li estis aganta  ŝtata prezidanto (prezidento) kaj ŝtatestro de la Respubliko Nauro. Ekde 2019, li estas membro de la Naura Parlamento, kiun li antaŭe servis de 2003 ĝis 2016. 

Antaŭ la politika kariero, estis sukcesa sportisto: Li komence en adoleksa aĝo ludis aŭstralian piedpilkadon, sporto ekstreme populara en Nauro, sed poste decidis eklerni halterlevon. En 1989, la Naura Halterleva Federacio, estis fondita kun sola unua celo por permesi al Stephen, la sola profesia halterlevisto tiutempe, konkuri en internaciaj konkursoj.

Inter 1988 kaj 2000, li gajnis la Oceanian Halterlevan Ĉampionecon 10 fojojn, igante lin, kune kun *Yukio Peter'', la rekordulo rilate al gajnado de ĉi tiu konkurso.

En 1992 li unuafoje partoprenis en la Somera Olimpiko en Barcelono. Ĉar tiutempe ne ekzistis olimpika komitato en Nauro, li sukcese petis la civitanecon de Samoo kaj rajtis konkuri por Samoo. La komitato fondiĝis en 1993 kaj Stefano povis konkuri por Nauro en Atlanta en 1996 kaj Sidnejo en 2000.

Dum la olimpika torĉrelajso al Sidnejo, Stefano rajtis porti la torĉon dum ĝia halto en Nauro.

Tamen, li atingis siajn plej grandajn sukcesojn ĉe la Ludoj de la Komunumo de Nacioj: en 1990 li surprize gajnis la oran medalon en la kategorio ĝis 60 kg. Li gajnis tri orajn medalojn en la kategorio ĝis 59 kg en 1994 kaj tri orajn medalojn en la kategorio ĝis 62 kg en 1998. Ĉe sia lasta partopreno en 2002 en Manĉestro, li gajnis la arĝentan medalon tri fojojn en la kategorio ĝis 62 kg. Lia tutmonde plej granda sukceso venis en 1999 ĉe la Mondĉampioneco en Ateno, kiam li fariĝis vicmondĉampiono en la kategorio ĝis 62 kg.

Kategorio:Nauraj politikistoj
Kategorio:Nauraj sportistoj
Kategorio:Prezidentoj de Nauro
Pauline Rifer de Courcelles

**Pauline KNIP** (denaske **Pauline Rifer de Courcelles**) (26a de Julio 1781 – 18a de Aprilo 1851) estis franca birdartisto. 

## Kariero
Knip studis arton kun Jacques Barraband kaj ekspoziciis siajn akvarelojn kaj krajonbilfojn en la salonoj de 1808, 1810, 1812 kaj 1814. En 1810, Knip ricevis oran medalon kaj sidlokojn en la Sorbono kiel premio pro sia verkaro.

La pentraĵoj de Knip pri birdoj, aparte pri kolomboj, estis uzataj en la plurparta verko de Coenraad Jacob Temminck nome *Histoire Naturelle des Pigeons et des Gallinaces*. Knip ŝanĝis la naŭan parton kaj poste la plurpartan verkon, retitolante ĝin al *Les Pigeons* de Madame Knip, kun Temminck listigita nur kiel aŭtoro de la teksto. Ŝi sendis kopion al Temminck kiu ne estis mistraktita.

La ŝanĝoj al la titolo de la verko kaŭzis problemojn en taksonomio: kiel la aŭtoroj estas citataj por specioj priskribitaj en ili kaj la datoj de publikigo konsiderotaj (precipe kiam oni aplikas la principon de prioritato en la Internacia Kodo de Zoologia Nomenklaturo). Kiam la laboro estis preparita, Temminck vivis en Nederlando kaj Knip vivis en Parizo kaj fidis pri la kontrolo de la kuprogravuroj kaj la presado. Knip estis amiko de Marie Louise, Dukino de Parmo, la edzino de Napoleono Bonaparte, kaj tial havis reĝan patronecon. Temminck malkovris la ŝanĝojn nur post 1812 kaj trovis, ke li ne povas plendi pri la piratado pro ŝiaj potencaj amikoj. Li tamen aldonis noton pri la afero ĉe la fino de la tria kaj lasta volumo de sia verko de 1815 nome *Histoire naturelle générale des pigeons et des gallinacés*.

## Morto kaj heredo 
Pauline Knip mortis en Parizo la 18an de Aprilo 1851.

La verkoj de Knip iĝis tre kolekteblaj, kaj atingis altajn prezojn en aŭkcio.

## Galerio

File:Mauritius Blue Pigeon.jpg|upright|Bildo de la formortinta Maŭricia blukolombo, el *Les Pigeons* (1811)
File:Pauline_Knip_de_Courcelles,_Paradijsvogel_(Uranornis_rubra)_op_een_tak,_1811.jpg|Pauline Knip de Courcelles. Ruĝa paradizbirdo (Uranornis rubra) surbranĉa, 1811. Travidebla kaj opaka akvarelo sur pergameno, 60 x 45 cm
File:Les_Pigeons_Knip.jpg|Kovrilpaĝo de *Les Pigeons* de Madame Knip. (1811) ŝanĝita el la originala verko de C.J. Temminck 
File:OiseauLyreKnip.jpg|Menuro, 1812. Akvarelo kaj guaŝo sur teksita papero
File:Reinwardtoena reinwardtii.jpg|Bildo de *Reinwardtoena reinwardti*. El: Les Pigeons (Paris 1838-1845)
File:Tachyphonus cristatus - 1805 - Print - Iconographia_Zoologica - Special Collections University of Amsterdam - UBA01 IZ15900269.tif| Tachyphonus cristatus 1805, Iconographia Zoologica - Universitato de Amsterdamo 

## Referencoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Birdartistoj
Anselme Gaëtan Desmarest

**Anselme Gaëtan DESMAREST** (6a de Marto 1784 – 4a de Junio 1838) estis franca zoologo kaj verkisto. Li estis filo de geologo de Nicolas Desmarest kaj patro de zoologo Eugène Anselme Sébastien Léon Desmarest.

Desmarest estis lernanto de Georges Cuvier kaj de Alexandre Brongniart, kaj en 1815, li sukcedis Pierre André Latreille en profesoreco de zoologio en la ''*. Li estis elektita membro de la Usona Filozofia Societo en 1819 kaj de la *Académie Nationale de Médecine'' en 1820.

Desmarest publikigis '** (1805), **' (1825), '** (1820), kaj **' (1816–30, kun André Marie Constant Duméril). Lia *Mammalogie* estis grava ĉar ĝi enhavis kompletan liston de ĉiu mamuloj ĝis tiam konataj, inkludante vivantajn formojn kaj formortintajn formojn konatajn nur el fosilioj. Desmarest estis unu el la unuaj sciencistoj kiuj rutine aplikis la nomojn kaj de genro kaj de specio al animaloj. Antaŭe la ordinara kutimo estis doni nur genronomon al nova animalo.

La ordinara nomo de la Desmaresta hutio (*Capromys pilorides*) honoras Anselme Gaëtan Desmarest, kiu priskribis la specion en 1822 laŭ la sinonimo *fourniere*. La bruna algo *Desmarestia* estis nomita en honoro de Desmarest, same kiel la familio (*Desmarestiaceae*) — kaj siavice, la ordo (*Desmarestiales*) — kies genro estas la tipa specio.

## Referencoj
Kategorio:Francaj zoologoj
Loli Tormenta

**Loli Tormenta** estas hispana komedieca drama filmo de 2023, reĝisorita de Agustí Villaronga kaj bazita sur la samnoma grafika novelo de Mario Torrecillas kaj Núria Farré. La protagonistoj estas Susi Sánchez, Joel Gálvez, Celso Bugallo, Mor Millán, Meteora Fontana kaj Fernando Esteso.

Ĝi estis la postmorta filmo de lia reĝisoro Agustí Villaronga, kiu fakte mortis du monatojn antaŭ la premiero de la filmo. Li traktis draman temon kiel estas la Malsano de Alzheimer per komedieca tono kaj malpezaj epizodoj inter ĉefe tri geknaboj.

## Intrigo
Lola estas moderna kaj ĥaosa avino de Edgar kaj Robert, pri kiuj ŝi zorgas post la morto de sia filino, patrino de la knaboj, antaŭ kelkaj jaroj. La triopo loĝas malriĉe ĉe la ĉirkaŭaĵo de Barcelono, sed ĉio komplikiĝas kiam Lola eksuferas fortan procezon de la Malsano de Alzheimer, kiu okazigas problemojn hejme kaj en la lernejo de la knaboj. Tiuj tute ne deziras esti apartigitaj de la avino kaj ĉefe esti metitaj en alia hejmo de akceptado; tial ili zorgas pri la avino montrante spriton kaj bonhumoron, kaŝante al ĉiuj la malfacilan situacion. Ili estas helpataj ĉefe de nigra samlernejanino kun kiu la plej aĝa de la fratoj konkurencas atletisme. Dum la situacio de la avino malboniĝas, la frato de Lola volas alproprigi sin de la domo kaj la fratoj devas akiri monon por aĉeti manĝaĵojn kaj pagi la kotizojn de la lerneja manĝejo.  

## Geaktoraro kaj roluloj
* Susi Sánchez kiel Loli
* Joel Gálvez kiel Robert
* Mor Millán kiel Edgar
* Maria Anglada Sellarés kiel Linet
* Fernando Esteso kiel Tío Ramón
* Celso Bugallo kiel Tomás
* Pepa Charro kiel Rossi
* Meteora Fontana kiel Pilar
* Anna Bertran kiel María Carbó

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2023
Kategorio:Hispanaj dramaj filmoj
Kategorio:Hispanaj komediaj filmoj
Endre Galla (pentristo)

**Endre Galla,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Galla Endre** estis hungara pentristo, instruisto. Lia parenco estis János Pentelei Molnár.

Endre Galla naskiĝis  en Dunapentele, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Endre Galla krom la kutimaj lernejoj lernis pentradon de János Pentelei Molnár. Li akiris pedagogian diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1923, liaj ĉefinstruistoj estis István Csók kaj Ágost Benkhard. Post la diplomo li instruis en gimnazio, krome li ekspoziciis jam ekde 1918. Liaj pentraĵoj ekde 1924 ofte estis videblaj en Arthalo Budapeŝto. Li pentris ĉefe pejzaĝojn, aĵpentraĵojn kaj portretojn. Lia pentrado devenis en tradicioj de Artistkolonio (Nagybánya). Li pensiuliĝis en 1962 kaj ricevis premion en 1960.

## Elektitaj pentraĵoj 
* Cigánylány
* Csendélet
* Csendélet citrommal
* Folyóparti részlet
* Nyári parkban (1957)
* Olvasó lány
* Patak partján
* Porcelános csendélet 
* Tájkép 
* Varró lány  
* Virágoskertben

## Elektitaj libroj 
* *A rajz könyve* (2 volumoj, 1940)
 
## Fontoj 
* oficiala paĝo
* biografio hungare kun foto
* biografia leksikono
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bendovo Záhoří

**Bendovo Záhoří** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Mladá Vožice en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sude de Mladá Vožice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Bendovo Záhoří** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,93&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1376.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Bendovo záhoří, náves (2019) (3).jpg|Bendovo Záhoří
Bendovo záhoří, pohled (2019).jpg|Bendovo Záhoří
Bendovo záhoří, značka (2019).jpg|Bendovo Záhoří

Kategorio:Mladá Vožice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
John Whitehead

**John WHITEHEAD** (30a de Junio 1860 – 2a de Junio 1899) estis angla esploristo, natursciencisto kaj profesia kolektisto de naturhistoriaj specimenoj en Sudorienta Azio. Li estis la unua dokumentita homo kiu atingis la pinton de Kinabalu-Monto en Borneo: tio okazis en 1888, post ĉiujaraj klopodoj el 1885.

## Kariero
Whitehead naskiĝis en Colney Hatch Lane, Muswell Hill, Middlesex al Jeffery Whitehead kaj Jane Ashton Tinker. Post edukado en Elstree, Hertfordshire kaj Edinburgh Institution li suferis sanproblemojn kaj estis sendita por rekuperado al Engadino en Svisio en 1881 kaj poste al pli varma Korsiko en 1882 kie li malkovris birdon novan al la scienco, nome la Korsika sito, *Sitta whiteheadi*.

Whitehead veturis al Malako, Norda Borneo, Javo, kaj Palavano inter 1885 kaj 1888, kie li kolektis nombron da zoologiaj specimenoj novaj al la scienco, kiel 45 novaj specioj de birdoj kiel la Kaliptomeno de Whitehead (*Calyptomena whiteheadi*), kaj priskribis siajn spertojn en libro je sia reveno. Inter 1893 kaj 1896 li esploris en  Filipinoj, denove kolektante multajn novajn speciojn, kiel la Filipina aglo, kies duvorta nomo memorigas pri la patro de Whitehead nome Jeffery, kiu financis liajn ekspediciojn, kaj la Mindora orelstrigo, *Otus mindorensis*.

Whitehead intencis reveni al Filipinoj en 1899, sed li devis ŝanĝi siajn planojn pro la Hispan-usona milito. Anstatataŭe li veturis al la insulo Hainan, kie li mortis pro febro en la havenurbo Hoihoŭ (Hajkoŭo).

## Specioj nomitaj laŭ li
Kelkaj specioj estis nomitaj laŭ Whitehead:

* Lanvesperto de Whitehead, *Kerivoula whiteheadi*
* Fruktovesperto Harpy, *Harpyionycteris whiteheadi*
* Maksomiso de Whitehead, *Maxomys whiteheadi*
* Luzona krotomiso, *Chrotomys whiteheadi*
* Tufohava nansciureto, *Exilisciurus whiteheadi*
* Bornea rano de Whitehead, *Meristogenys whiteheadi*
* Blankflugila pigo *Urocissa whiteheadi*
* Kaliptomeno de Whitehead, *Calyptomena whiteheadi*
* Trogono de Whitehead, *Harpactes whiteheadi*
* Araneĉasulo de Whitehead, *Arachnothera juliae*
* Seloputo, *Strix seloputo*, iam *Surnia whiteheadi* 
* Apuseto de Whitehead, *Aerodramus whiteheadi*
* Bornea stumpovostulo, *Urosphena whiteheadi*
* Brunvizaĝa zosterorno, *Zosterornis whiteheadi*
* Korsika sito *Sitta whiteheadi*
* Hainana arĝenta fazano *Lophura nycthemera whiteheadi*

## Referencoj
Kategorio:Anglaj esploristoj
Kategorio:Britaj ornitologoj