open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Takobo

eta|dekstra|Maliano montranta tre ornamita takubo - la ledokovrita ruĝa ŝirmo-butono estas evidenta, kiel la strikanaletoj de la klingo kaj ledotolo de la takobingo.
La **takobo** aŭ **takubo** estas tipo de larĝa glavo origina el okcidenta Sahelo, descendinta el la variaj bizancaj kaj islamaj glavoj uzitaj en Nordafriko. Tre asociaj kun Tuaregoj, Haŭsoj kaj Fulanoj, ĝi havas rektan du-randan klingon ĉirkaŭ 1 metre longa, kutime importita el Eŭropo. Tiu glavotipo povas montri kelkajn elstarajn trajtojn, kiel tri aŭ pli strikanalojn kaj rondoforman pinton.

Ĉar Tuaregoj malemas tuŝi feron, la takoba tenilo, kiel multaj aliaj feraĵoj, estas tute kovrita. Tipe la simpla sed profunda ŝirmo-butono estas el ferfolio, aŭ el fer-kadrita ligno, kovrita per tola ledo, kaj foje ŝirmita el latuno aŭ arĝento; ankaŭ la tenilo estas ofte led-kovrita sed la tenilpometo estas ĉiam el metalo, ofte stano aŭ kupro, foje fero aŭ arĝento. Alternative la tuta tenilo povas estis kovrita per stano aŭ arĝento. La glavingo estas farita el prilaborita tola ledo. Geografiaj variaĵoj en la formo de la tenilo estis notitaj, sed rigora tiparo ne estis establita. Variado en la kvalito de klingo kaj teniloj de takoboj probable montras ĉefe la riĉon de la posedanto.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Christopher Spring (1993) African Arms and Armor, Smithsonian Institution Press, ISBN 978-1-56098-317-0

Kategorio:Glavoj
Burgo Furra

**Burgo Furra** () estiĝis el akvokastelo kaj troviĝas en Sondershausen, Germanujo.

## Historio 
La Abatejo de Fulda jam en la 9a jarcento prezentis posede. La akvokastelon konstruigis en la 11a jarcento la turingiaj landgrafoj kaj ekposedis en 1198 la senjoroj de Furra. Danke al tiu ĉi burgo eblis kontroli la loĝantojn de Wipper-valo okcidente de Sondershausen. La senjoroj de Furra iĝis en 1249 sekvantoj de la margrafoj de Meißen kaj en 1276 vasaloj de la Hohnstein-oj. Post la formorto de la senjoroj de Furra la burgo feŭdedonitis al diversaj nobeloj separite je eosta alo (voktejo) kaj je eosta (feŭdo nobela).

Ekde 1425 akiris la senjoroj de Wurmb paŝon post paŝo la burgerojn el la manoj de malsamaj proprietuloj kaj ekigis la burgan kaj median regadojn por la daŭro de kvin jarcentoj. Dum la kamparanaj ribeloj en 1525/25 la Wurmb-oj forpelitis; post ilia reveno la iama protektoburgo alikonstruitis je vera remparoburgo kontraŭ la kamparanoj. Pestepidemiojn kaj militojn multajn ĝi travivis kaj ĝis 1945 kvazaŭ nedamaĝite postvivis. Per artileria pafado de la Aliancanoj en aprilo 1945 ankaŭ la belfrido burga suferis. Ekde julio 1945 la Wurmb-oj fare de la komunistoj eksproprietigitis sen rekompenco kaj permesitis marodon kaj ŝtelrompadon. La tuto iĝis popolproprieta kaj iĝis kiel lernejo, infanĝardeno kaj loĝejo por forpelitaj germanoj. Perdiĝis la altvalora biblioteko. La ŝtatigo faritis ankaŭ ĉe la multo da biendomoj kaj la terenoj. La duonkilometran kastelan muron oni malkonstruis por utiligi la ŝtonojn por novkonstruaĵoj. La maŭzoleo wurmba kun kripto kaj sarkofagoj ŝanĝitis je katolika kirko kaj povis tiumaniere konserviĝi.

Post la Turniĝo la burgo kaduka malfunkciadis longe; kiam la bavara komercisto Helmut Pohl akiris ĝin decididis ampleksa restaŭrado kiu finiĝis en 2004.

## Arkitekturo 
La iama komplekso estis ĉirkaŭfortikita akvokastelo kun duala, masiva kernkonstruaĵo: dufoje duetaaĝa kaj unufoje trietaĝa kun framskeleta surkonstruaĵo. La ronda, 20 metrojn alta belfredo havas diametron de 10 metroj kaj kupolan tegmenton. Ĝi enkorpigita estas en la konstruaĵo. La iama kastelparto estas en la 17a jarcento aranĝita plezurĝardeno kiu alifaritis je angla pejzaĝa ĝardeno post 1850. Dum la sovetia okupado la parko parte forigitis kaj multaj belaj kaj malnovaj arboj dehakitis.

## Literaturo 
* Michael Köhler: *Thüringer Burgen und befestigte vor- und frühgeschichtliche Wohnplätze*. 2. erweiterte und überarbeitete Auflage. Jenzig-Verlag, Jena 2003, ISBN 3-910141-56-0, p. 114–115.
* Thomas Bienert: *Mittelalterliche Burgen in Thüringen – 430 Burgen, Burgruinen und Burgstätten*. 1. Auflage. Wartberg Verlag, Gudensberg-Gleichen 2000, ISBN 3-86134-631-1, Sp 150–151.
* Hans Maresch, Doris Maresch: *Burgen & Schlösser* (= *Sehenswertes Thüringen*). VHT – VerlagsHaus Thüringen, Erfurt 1996, ISBN 3-89683-105-4.
* Bruno J. Sobotka (Hrsg.): *Burgen, Schlösser, Gutshäuser in Thüringen* (= *Veröffentlichungen der Deutschen Burgenvereinigung.* Reihe C: *Burgen, Schlösser und Gutshäuser.* Bd. 4). Theiss, Stuttgart 1995, ISBN 3-8062-1123-X.

## Eksteraj ligiloj 
* Burg Großfurra auf der Seite burg-großfurra.de

## Notoj 
Furra
Furra
41-a Ŝakolimpiko

La **41-a Ŝakolimpiko**, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 1-an de aŭgusto kaj la 14-an de aŭgusto 2014, en Tromsø, Norvegio.

Entute partoprenis 1570 ŝakistoj ĉe la Olimpiko, kun 881 viroj kaj 689 virinoj. La nombro da partoprenantaj teamoj estis 177 el 172 landoj en la vira turniro kaj 136 el 131 landoj en la virina turniro. La ĉefaj parto de la turniro okazis ĉe Mackhallen. La Ĉefa decidanto pri la okazaĵo estis la internacia ŝakarbitro Panagiotis Nikolopoulos el Grekio.

Ĉinio gajnis la malferman turniron unuafoje, dum Rusio rikoltis venkon en la sekcio de la virinoj por la tria sinsekva. La okazaĵo ankaŭ estis la lasta konkurenca turniro por Judit Polgár, la plej forte virina ŝakludanto en la historio, kiu sciigis sian emeritiĝon de konkurenca ŝako dum la ripoztago de la Olimpiko. Ludante kiel rezervludanto por Hungario en la malferma turniro, ŝi gajnis arĝentan medalon kun sia teamo kaj registris kvar venkojn, unu perdon kaj unu egalvenkon por poentaro 4½/6.

## Rezultoj 
## Individuaj medaloj 
* Ŝaktabulo 1:  Veselin Topalov 2872
* Ŝaktabulo 2:  Nguyễn Ngọc Trường Sơn 2843
* **Ŝaktabulo 3:  Yu Yangyi 2912**
* Ŝaktabulo 4:  Nikola Sedlak 2773
* Rezervo:  Sam Shankland 2831

### Rezultoj virina turniro 
## Individuaj medaloj 
* **Ŝaktabulo 1:  Nana Dzagnidze 2719**
* Ŝaktabulo 2:  Valentina Gunina 2651
* Ŝaktabulo 3:  Alexandra Kosteniuk 2639
* Ŝaktabulo 4:  Natalia Zhukova 2512
* Rezervo:  Padmini Rout 2584

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ŝakolimpiko ĉe OlimpBase

Kategorio:Ŝak-Olimpiko
Kategorio:Ŝako en Norvegio
Kategorio:Ŝako en 2014
Kategorio:2014 en Norvegio
Kategorio:Eventoj en Norvegio
Cainta

**Cainta** -  - [kainta] estas duaklasa urbego en Filipinoj, en Luzono, en regiono CALABARZON, en provinco Rizalo.        
eta|maldekstre|
## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015) 
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodo: 1900   
* telefonkodo: +63 (0)2 
* Supermara alteco: 10,7 m
* Areo: 43 km²

## Geografio 
Cainta kuŝas sur la marborda ebenaĵo laŭ rivero malantaŭ Manilo https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=14.592315996747011%2C121.12314109999997&z=12. Marikina kaj provinca ĉefurbo Pasigo troviĝas nur po 6, Kezonurbo 12, ĉefurbo Manilo 16, regiona ĉefurbo Calamba 43, Cebuurbo 565 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Vilaĝo Cainta estis fondita en 1571 fare de jezuitoj. Ĝi iĝis sendependa urbeto en  1760. Dum la mallonga brita okupo de Luzono (1762-1763) parto da britaj helpsoldatoj (Sipajoj) restis plu kaj ili integriĝis. Iliaj idoj havas apartan kvartalon en Cainta. En 1942 japanaj okupotrupoj eniris Cainta, poste ĝis la liberiĝo en 1945 lokaj partizanoj ofte faris atakojn. En la 1980-aj jaroj Cainta atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol 100 mil).
eta|maldekstre|
## Ekonomio 
Cainta estas signifa komerca kaj industria urbo. La urbo daŭre altiras entreprenojn pro sia proksimeco al Manilo, sekve ĝi estas la plej riĉa municipo en Filipinoj. La plej menciinda estas la aŭtoproduktado.

## Trafiko 
Cainta havas arterian ĉefvojon (kun ponto tra la rivero) al Manilo.

## Eduko kaj religio 
eta|
eta| 
Cainta gastigas universitatan kampuson, instituton kaj kolegion. Plimulto de la populacio estas katolikoj.

## Klimato 
La klimato de Cainta estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1005 mmm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro falas pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 23-, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* statuoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Bantayog ng mga Bayani Monument - Hunters ROTC Guerillas - panoramio (1).jpg|Monumento
CaintaRizaljf9963 04.JPG|Monumento
9568Cainta, Rizal Roads Landmarks Town Proper 05.jpg|Monumento
Ortigas Royale Condominium - panoramio.jpg|Alta domo
8935Poblacion Cainta, Rizal Roads Landmarks 04.jpg|Vojo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
26285 Lindaspahn

'*26285 *Lindaspahn'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Linda Spahn'', voluntulinon en la Observatorio Lowell de 2012. Ŝi helpis en diversaj projektoj, kiel katalogado, kaj ŝi ankaŭ kontribuis per siaj talentoj por la ĝardenumo kaj plibeligo de la kampuso de Lowell.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Allons (Alpoj de Alta Provenco)

**Allons** (jen france, okcitane *Alonh*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane ''Provença-Aups-Còsta d'Azur*). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Castellane* kaj al la samnoma kantono *''.  

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
* Allons - Argens (stacidomo)

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj


Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
Břevenec

**Břevenec** (antaŭe *Hřbinec*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Šumvald. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Šumvald. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 102 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Břevenec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,15&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1338, kiam ĉi tie monaĥejo de dominikaninoj de Olomouc akiras pojaran pagon al preĝeja altaro. La vilaĝo apartenis ĝis la 15-a jarcento al varo de senjoroj el Šumvald, pli poste proprumis ĝin familioj de senjoroj el Zvole, senjoroj el Lichtenburk, senjoroj el Miličín. Post la tridekjara milito okazas alveno de koloniigistoj el germanaj landoj. La ĉeĥa municipo Břevenec denove fariĝas post la 2-a mondmilito.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Antonio de Padovo

## Pluaj fotoj 

Břevenec, dům.jpg|Břevenec, domo
Břevenec, zatáčka.jpg|Břevenec
Břevenec, potok.jpg|Břevenec, rojo

Kategorio:Šumvald
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Roridulacoj

La **roridulacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo erikaloj (*Ericales*). Ĝi enhavas ununuran genron (roridulo) kaj 2 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Ericales* Bercht. & J.Presl - erikaloj
****Roridulaceae* Martinov - roridulacoj
*****Roridula* Burm. f. ex L. - roridulo

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Longoglavo

eta|dekstre|120px|Longa glavo.
**Longoglavo** (aŭ **longa glavo**) estas tipo de glavo el Eŭropo karakterizita pro havado de krucforma ŝirmo-butono kun tenilo por dumana uzo (ĉirkaŭ 16 ĝis 28 cm), rekta du-randa klingo de ĉirkaŭ 85 ĝis 110 cm, kaj pezo de proksimume 1 ĝis 1.5 kg.

eta|maldekstre|240px|Senarmaĵaj longglavistoj (plato 25a de la gvidlibro de 1467 de Hans Talhoffer).
La "longglava" tipo ekzistas en morfologia kontinuo kun la mezepoka kavalira glavo kaj la renesanca *Zweihänder*. Ĝi hegemoniis dum la fino de la Mezepoko kaj dum la Renesanco (proksimume 1350 ĝis 1550), kaj frua kaj malfrua uzado atingante ĝis la 13a kaj la 17a jarcentoj.

## Notoj 
Kategorio:Glavoj
Anna Schéffer

**Anna Schéffer** [ŝEfer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schéffer Anna** estis hungara ceramikisto, instruisto.
eta|Monumento en Budapeŝto fare de Anna Schéffer
Anna Schéffer naskiĝis en 1952.

## Biografio 
Anna Schéffer estas ceramikisto laboranta en propra ateliero, krome ŝi havas pedagogian diplomon pri matematiko kaj desegno. Ŝi kreas en Budapeŝto. Ŝi estis disĉiplo de Éva Kun (ceramikisto). Ekde 1984 ŝi partoprenis en ekspozicioj. Ŝi ricevis premion en 2009.

## Elektitaj subĉielaj ceramikaĵoj 
* blazonoj en Mór (urbo), Vértesacsa kaj Kiskunfélegyháza
* surmura ornamaĵo en Dunavecse
* monumento en Budapeŝto (2017, vidu la bildon!)

## Fontoj 
* http://mutermek.com/scheffer_anna/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Dumanglavo

[frame|dekstre|Bildo de 1548 pri dumanglavoj uzitaj kontraŭ pikostangoj en la [Batalo de Kappel.]]

**Dumanglavo** aŭ *glavo por du manoj* (en germana *Zweihänder*, germana prononco: [t͡svaɪhɛndɐ] (signife 'du-manilo aŭ dumanilisto'), ankaŭ *Doppelhänder* ('duobl-manilo'), *Beidhänder* ('ambaŭ-manilo'), *Bihänder* aŭ *Bidenhänder*, estas granda du-mana glavo uzita ĉefe dum la 16a jarcento.

La glavoj *Zweihänder* disvolviĝis el la longoglavoj de la fino de la Mezepoko kaj iĝis la mejloŝtona armilo de la germanaj *Landsknechte* el la epoko de Maksimiliano la 1-a Imperio) (m. 1519) kaj dum la Italaj Militoj de 1494–1559. La *Goliath Fechtbuch* (1510) montras intermezan formon inter longoglavo kaj *Zweihänder*.

Tiuj glavoj reprezentas la finan stadion de la tendenco al pliigo de la grando de glavoj kiu startis en la 14a jarcento. En sia disvolvigita formo, la *Zweihänder* akiris la karakterojn de fostarmilo pli ol de pura glavo pro sia egaj grando kaj pezo kaj tiele pliigis sian rangon kaj frapopovon. Sekve, ĝi jam ne estis portita en glavingo sed tra la ŝultro kiel halebardo.

Ĉirkaŭ la dua duono de la 16a jarcento, tiuj glavoj jam malhavis praktikan aplikadon, sed ili plue havis ceremonian aŭ reprezentan uzadon en la 17a jarcento. Kelkaj ceremoniaj dumanglavoj, nome "porto-glavoj" aŭ "parad-glavoj" (*Paradeschwert*), estis multe pli grandaj kaj pezis ĉirkaŭ 4.5 kilogramojn.

## Notoj 
Kategorio:Glavoj
Adomnán

**Adomnán**, ankaŭ **Adamnan** kaj **Eunan**, (Drumhome, 628 - Iona, 23-a de septembro 704) estis abato de Iona, insulo ĉe Skotlando de 679 - 704.

Li verkis la libron *Vivo de Sankta Kolumbao*. Li estis parenculo de Kolumbao kaj estis respondeca por Cáin Adomnáin, la leĝo de Adomnán.

eta|meza|300px|La abatejo de Iona

Kategorio:Kristanaj sanktuloj de la 7-a jarcento
Kestotenila glavo

eta|Tipa *schiavona* de la fino de la 17a jarcento.
**Kestoglavo** aŭ pli precize **kestotenila glavo** estas tipo de glavo de la komenco de la moderna epoko karakterizita per kestoforma tenilo kiu protektas la tenantan manon. La kestotenilo estas disvolvaĵo de la bastonetoj aldonitaj al la ŝirmo-butonoj de la glavoj ekde la fino de la Mezepoko. En moderna epoko, tiu variaĵo de glavo estas foje referencata kiel larĝa glavo.

La kestotenila glavo estis ĝenerale uzita kiel militista glavo, kontraste kun la rapiro, nome la svelta duelglavo portita kun civila vestaro dum la sama periodo, kvankam ĉiu el ili havis ioman uzadon kaj en militistaj kaj en civilaj kuntekstoj. Plia distingo aplikita de armil-historiistoj kaj kolektistoj estas ke vera kestoglavo havas du-randan klingon, dum similaj larĝklingaj glavoj kiuj havas nur unu tre akrigitan randon and dikigitan dorson estas nomataj sabroj.

Fakte variaj formoj de kestoteniloj estis muntitaj kaj en larĝaj glavoj kaj en sabroj.

Unu el la armiltipoj en la modernepoka germana duelsporto "Mensur" ("akademia skermo") estas la kestotenila *Korbschläger*.

## Bildaro 

File:Schiavona2-Morges.jpg|Venecia *schiavona*, tipo 2a, de la fino de la 17a jarcento
File:Mortuary sword-Morges.jpg|Brita modelo de 1788 de kavalerio
File:Claymore2-Morges.jpg|Skota kestoglavo de *claidheamh cuil*
File:Swiss cavalry sword.jpg|Svis-farita valona glavo

## Notoj 
## Bibliografio 
* C. Martyn, The British Cavalry Sword from 1800, Pen and Sword Books, Barnsley (2004).
* R. E. Oakeshott, European weapons and armour: From the Renaissance to the industrial revolution (1980).

Kategorio:Glavoj
Plata armaĵo

[eta|Armaĵo por [Gustavo Vasa farita de Kunz Lochner, ĉirkaŭ 1540 (*Livrustkammaren*).]]
**Plata armaĵo** estas historia tipo de personkorpa armaĵo farita el platoj da bronzo, fero aŭ ŝtalo, kulminata en la ikona armaĵa vestaro tute ŝirmanta la portanto. Kvankam estas fruaj antaŭaĵoj kiel la Rom-epoka "lorica segmentata", la kompleta plata armaĵo disvolviĝis en Eŭropo dum la fino de la Mezepoko, speciale en la kunteksto de la Centjara Milito, el la platomantelo vestita sur la maŝkuto dum la 14a jarcento.

En Eŭropo, la plata armaĵo atingis sian pinton en la fino de la 15a kaj komenco de la 16a jarcentoj. La kompleta aro de la armaĵo, referencata ankaŭ kiel **panoplio**, estas tiel trajto de la lasta fino de la Mezepoko kaj komenco de la Renesanco. Ties populara asocio kun la "mezepoka kavaliro” estas okazigita per la specializitaj sportaj turniroj kiuj disvolviĝis en la 16a jarcento.

Kompleta vestaro de gota platarmaĵo estis vestita en batalkampoj de la Burgundiaj kaj Italaj militoj. La plej pezaj armaĵigitaj trupoj de tiu periodo estis tiuj de la peza kavalerio, kiel la nomataj ĝendarmoj kaj la fruaj kirasistoj, sed ankaŭ la infanteria trupoj de la svisaj solduloj kaj la germanaj *Landsknechten* portis pli malpezajn vestarojn de "tri kvaronoj" de municia armaĵo, kiu lasis la krurojn senprotektaj.

La uzado de plata armaĵo malpliiĝis en la 17a jarcento, sed ĝi restis inter la nobelaro kaj inter kirasistoj dum la Eŭropaj militoj de religio. Post 1650, la plata armaĵo estis malpliigitaj al simpla brustoplato (kiraso) vestita de kirasistoj. Tio estis okazigita pro la disvolvigo de la silikeksploda musketo, kiu povis perkugle trabori armaĵon je konsiderinda distanco. Por infanterio, la brustoplato akiris novan gravon pro la disvolvigo de mitrajlo fine de la Napoleonaj militoj. La uzado de ŝtalaj platoj kudritaj en la jakoj datas el la Dua Mondmilito, anstataŭita de pli modernaj materialoj kiel la fibro-fortigita plasto ekde la 1950-aj jaroj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* R. E. Oakeshott, European weapons and armour: From the Renaissance to the industrial revolution (1980).
* Brian R. Price, Techniques of Medieval Armour Reproduction. Boulder, CO: Paladin Press, 2000.
* Ortiz, A.; Carretero, C.; et al. (1991). Resplendence of the Spanish monarchy: Renaissance tapestries and armor from the Patrimonio Nacional. New York: The Metropolitan Museum of Art.

Kategorio:Armiloj
Kategorio:Armaĵo
26693 Katharinecorbin

'*26693 *Katharinecorbin'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Katharine “Kay” Corbin'', membrino de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell kaj pra-pranevino de Percival Lowell. Ŝi estas anino de la Plenuma Komitato kaj de la Investada Komitato de Lowell. Kay estas diplomigita pri sciencoj de la Universitato Harvard.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Garialoj

La **garialoj** () estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 2 familiojn, 3 genrojn kaj 26 speciojn.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (16 jun. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Garryales* Mart. - garialoj
****Eucommiaceae* Engl. - eŭkomiacoj
*****Eucommia* Oliv. - eŭkomio
****Garryaceae* Lindl. - gariacoj
*****Aucuba* Thunb. - aŭkubo
*****Garrya* Douglas ex Lindl. - gario

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
42-a Ŝakolimpiko

eta|Stampo pri la ŝakolimpiko
La **42-a Ŝakolimpiko**, organizita de FIDE estis malferma teama turniro. Ĝi okazis inter la 1-an de septembro kaj la 14-an de septembro 2016 en Bakuo, Azerbajĝano.

## Rezultoj 
## Individuaj medaloj 
* **Ŝaktabulo 1:  Georgia Baadur Jobava 2926**
* Ŝaktabulo 2:  Vladimir Kramnik 2903
* Ŝaktabulo 3:  Wesley So 2896
* Ŝaktabulo 4:  France Laurent Fressinet 2809
* Rezervo:  Andrei Volokitin 2992

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Ŝakolimpiko ĉe OlimpBase

Kategorio:Ŝak-Olimpiko‎
Kategorio:Sporto en Azerbajĝano
Kategorio:Ŝako en 2016
Kategorio:Eventoj en Azerbajĝano
Kategorio:Bakuo
Maŝkuto

eta|Maŝkuto *zirah bagtar*. Tia armaĵo estis enkondukita en Barato dum la regado de Mogoloj.
**Maŝkuto**, **maŝ-kuto** aŭ **maŝa kuto**, ankaŭ **maŝkiraso** estas tipo de armaĵo konsistanta el malgrandaj metalaj ringoj ligitaj kune laŭ modelo por formi maŝon. Ĝi estis ĝenerale en ofta milita uzado inter la 3a jarcento a.n.e. kaj la 14a jarcento d.n.e.

La plej fruaj ekzemploj de survivanta maŝo estis trovitaj en la Karpata baseno en tombo de Horný Jatov, Slovakio, datita en la 3a jarcento, kaj en tombo de ĉefo en Ciumești, Rumanio. Ties invento estas ofte atribuita al Keltoj, sed estas ekzemploj de maŝoj de etruska modelo datitaj el almenaŭ la 4a jarcento a.n.e.

## Notoj 
Kategorio:Armiloj
Kategorio:Armaĵo
La Bréole

''''* (jen france, okcitane *La Breula*) estas eksa komunumo de Francio, kiu ekde la komenco de 2017 apartenas al la nova komunumo Ubaye Serre-Ponçon. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane *Provença-Aups-Còsta d'Azur''). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence

eta|maldekstra|300px|historiaj publika lavejo kaj fontano

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
Brunet (Alpoj de Alta Provenco)

''''* (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane *Provença-Aups-Còsta d'Azur*). Fine de  en la komunumo vivis .  Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Forcalquier* kaj al la samnoma kantono *''.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
Eŭkomiacoj

La **eŭkomiacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo garialoj (*Garryales*). Ĝi enhavas ununuran genron (eŭkomio) kaj ununuran specion (ulmeca eŭkomio), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Garryales* Mart. - garialoj
****Eucommiaceae* Engl. - eŭkomiacoj
*****Eucommia* Oliv. - eŭkomio
*****Eucommia ulmoides* Oliv. - ulmeca eŭkomio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Ama orientiĝo

**Ama orientiĝo** montras la sekso(j)n aŭ genro(j)n kun kiu(j) iu pleje emas enamiĝi. Ĉi tiu termino estas ofte uzata lige kun la termino seksa orientiĝo, sed ĝi estas aparta koncepto. Rilato inter ama kaj seksa orientiĝo ne ankoraŭ estas bone komprenita.

Por senseksemuloj, ama orientiĝo estas pli trafa indikilo ol seksa orientiĝo.

## Tradukfonto 
Kategorio:Amo
Horní Žukov

**Horní Žukov** (, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Český Těšín en&nbsp;distrikto Karviná. Ĝi troviĝas sudokcidente de Český Těšín. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 260&nbsp;adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Horní Žukov** estas ankaŭ la nomo de katastra teritorio kun areo de 6,5&nbsp;km².

## Historio 
En historiaj dokumentoj la vilaĝo Žukov estas unuafoje menciata en la jaro 1295.

## Loĝantaro
## Personecoj 
* Adam Sikora (1846–1910), pola nacia instruisto
* Karol Junga (18987–1943), ĉeĥoslovaka politikisto de pola nacieco
* Walerian Bugel (1968–2020), pedagogo, teologo kaj romkatolika pastro

## Pluaj fotoj 

Socha Jana Nepomuckého v Horním Žukově.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karviná
Kategorio:Český Těšín
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Rive-de-Gier

**Rive-de-Gier** estas franca  situanta en departemento Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Ripagériens*.

## Famuloj 
* Jean-Baptiste Berlier (1841-1911), inĝeniero, pioniro de la Metroo de Parizo

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Loire
* Rive-de-Gier (stacidomo)
* Couzon (Loire) (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Loire
Dolní Žukov

**Dolní Žukov** (, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Český Těšín en&nbsp;distrikto Karviná. Ĝi troviĝas sudokcidente de Český Těšín. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 342&nbsp;adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Dolní Žukov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,34&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1229. Temas pri dokumento, en kiu papo Gregorio la 9-a (1227–1241) konfirmas, ke la municipo Žukov (Suckowo) estas posedaĵo de la la benediktina monaĥejo en urbo Tyniec (proksime de Krakovo) kaj tial ĝi rajtus preni dekonaĵojn.

## Loĝantaro
## Personecoj 
* Beata Bocek (* 1983), kantistino, tekstistino
* Jan Gawlas (1901–1965), muzika komponisto, orgenisto kaj pedagogo
* Radovan Krejčíř (* 1968), polemika entreprenisto
* Edward Kaim (1925–2016), belartisto
* Jan Matuszek (1917–1942), aktivisto en kontraŭfaŝisma rezistmovado

## Pluaj fotoj 

CZE Český Těšín Dolní Žukov.JPG|Dolní Žukov
Dolní Zukov-Sadovsky potok.JPG|Dolní Žukov, rojo Sadovský potok
CZE Český Těšín Dolní Žukov Knihovna, Biblioteka.JPG|Dolní Žukov, biblioteko
CZE Widok z Koniakowa na Dolny Żuków.JPG|Vido el Koňákov al Dolní Žukov
Dolní Zukov.JPG|Dolní Žukov

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karviná
Kategorio:Český Těšín
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Éva Kun (ceramikisto)

**Éva Kun,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kun Éva** estas hungara ceramikisto.

Éva Kun naskiĝis la  en Mezőtúr.

## Biografio 
Éva Kun lernis argiladon en kooperativo en sia naskiĝurbo (1968-1970), poste ŝi akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1975. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Árpád Csekovszky, György Jánossy (arkitekto), József Litkei kaj Imre Schrammel. Post siaj studoj ŝi laboris en propra ateliero, krome ŝi multe lernis de Mária Kresz, János Probstner, Kinga Szabó (ceramikisto) kaj Mária Geszler. Kelkfoje ŝi havis stipendion en ceramika studio de Kecskemét. Ekde la 1990-aj jaroj ŝi uzis la raku-teknikon. Ŝi ricevis premiojn inter 1970-1995.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Hajdúszoboszló (1977, 1981)
* Munkeno (1982)
* Budapeŝto (1988, 1993)
* Gödöllő (1996)

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
* Siklós (1969, 1970)
* Budapeŝto (1970, 1975, 1995, 1998) 
* Arthalo Budapeŝto (1980, 1984-1989) 
* Pécs (1980-1996) 
* Gödöllő (1982, 1994, 1998)
* Zagrebo (1984-1993)
* Parizo (1985)
* Munkeno (1985-1992)
* Keszthely (1997) 

## Elektitaj disĉiploj 
* Anna Schéffer

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* http://mutermek.com/kun_eva/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Kafejo Slavia

eta|Viktor Oliva: *Piják absintu/La absintotrinkanto* (1901)

**Kafejo Slavia** (; ĉe Smetanovo nábřeží 1012/2) estas konata praga artista kafejo en la stilo de la 1930-aj jaroj ĉe la riverbordo de Vultavo. Ĝia plej konata meblarero estas la secesistila bildo pri absinttrinkanto de Viktor Oliva. Kiel en aliaj kafejoj en Centra Eŭropo flegitis en ĝi la kafeja literaturo.

## Historio 
La kafejo aranĝitis jam en 1884 kiel danckafejo en la loĝdomego *Palac Layanskiych* kiun proprietis grafo Leopold Lažanský de Buková La novkonstruo de la najbara Nacia teatro ekde 1868 pluse plivigligis la trafikon en la apudaj gastejoj. Inaŭguro okazis en la 30.8.1884 kaj la situo ĉeteatrejo estis vere ege profitdona. Inter la kutimgastoj estis ankaŭ Bedřich Smetana kiu intertempe eĉ loĝis tie ĉi, la aktoro Jindřich Mochna kaj la reĝisoro Jaroslav Kvapil. Dum la du mondmilitoj la kafejo alikonstruitis laŭ la modo de la franca Art déco-maniero; kunvenis tie ĉi la aŭtoroj Karel Čapek, Jaroslav Seifert kaj pli malfrue Václav Havel. La avangardista ĉeĥa porartista societo *Devětsil* ankaŭ flegis kunvenadi tie ĉi.

Ekde la komenco la lokalo frekventitis plimulte fare de ĉeĥlingvanoj; tamen kaj Egon Erwin Kisch kaj la lasta germanlingva rakonstisto praga Lenka Reinerová kutimgastis. De tempo al tempo renkontiĝis ankaŭ anoj de la t.n. *Vendredrondoj* (Pátečníci).

Rainer Maria Rilke porĉiamigis la Slavia-kafejon sub la nomo "Café National" en la noveloj *König Bohusch* kaj *Die Geschwister*. Ankaŭ en la libro *Der Halleysche Komet* de Jaroslav Seifert la kafejo rolludas. En la poemo *Cafe Slavia* (1967) Seifert priskribas la viziton de Guillaume Apollinaire.

Ota Filip verkis en la 1985-a jaro la romanon *Cafe Slavia* kaj Reiner Kunze titoligis ĉapitreron de la libro *Die wunderbaren Jahre* laŭ la praga kafejo.

Dum la komunismaĉaj jaroj la kafejo ŝtatigitis kaj poste estis ludono en 1992 al entreprenistino rusa-amerika. En 1997 iĝis ĝia nova malfermo; en niaj tagoj ĝi estas ŝatata kafetrinkloko kaj de lokuloj kaj de turistoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Kulturhistoria ekspliko de la rolo de la Slavia-kafejo
* [Raporto pri vizito de Hillary Clinton(https://eo.wikipedia.org/wiki/Hillary_Clinton)]
* Fotoj de Jeff Shanberg

## Notoj 
## Fonto 
Slavia
Kategorio:Konstruaĵoj en Malnova Urbo (Prago)
Kategorio:Absinttrinkaĵo
26703 Price

'*26703 *Price'''* estas

tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *David R. Price'', membro de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell, kiu helpis Lowell por plenumi sian mision " bonteni altkvalitan programon de publika eduko kaj popularigo ". David subtenas la Programon de Astronomia Popularigo por Usonaj Indianoj de la Observatorio Lowell.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Mária Kresz

**Mária Kresz** [kres], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kresz Mária** estis hungara etnografo, muzeologo. Ŝia avo estis Géza Kresz, ŝia patro estis Géza Kresz (violonisto), ŝia geedziĝa nomo (hungare) estis *Márkus Istvánné*.

Mária Kresz naskiĝis la  en Berlino, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mária Kresz lernis en Vieno kaj Toronto, tial ŝi flue parolis hungare, germane, angle. Ŝi frekventis en gimnazio en Székesfehérvár, sed ŝi maturiĝis jam en Budapeŝto en 1938. Ŝi akiris diplomon (ŝi ankaŭ doktoriĝis) en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1944. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis István Györffy (etnografo) kaj Károly Viski. Jam ekde 1943 ŝi estis praktikanto, poste muzeologo en la etnografia muzeo en Budapeŝto. Ŝi pensiuliĝis en 1981, tamen ŝi laboris plu ĝismorte. Pli frue en 1953 ŝi edziniĝis kaj naskis 2 filinojn en 1953 kaj 1956. Dum la Hungara revolucio de 1956 ŝia edzo disidis, baldaŭ la geedza paro eksedziĝis. Ŝi okupiĝis pri popolaj artoj kaj kostumoj, ŝi kandidatiĝis en 1978. Ŝi ricevis premiojn en 1972, 1981 kaj 1985.

## Ŝiaj disertaĵoj 
* *A gyermekkor és az ifjúkor egy kalotaszegi faluban* (1944)
* *A magyarországi fazekasság* (1976)

## Elektitaj libroj 
* *Gyermekélet és játék Sárpilisen* (1942)
* *Magyar parasztviselet. 1820–1867.* (monografio, 1956; germane: 1957)
* *Népi szűcsmunka* (1979)
* *A csákvári fazekasság* (1987)
* *Géza de Kresz and Norah Drewett. The Violinist and Pianist. Their Life and Music on Two Countries.* (1989)
* *Magyar fazekasművészet* (monografio, 1991)

## Elektitaj artikoloj 
* *Magyar népi fazekasművészet* (1949)
* *A magyar cifraszűr* (ankaŭ ruse, 1950)
* *Magyar népi kerámia* (1954)
* *Játék a kalotaszegi Szárszón* (1959)
* *A magyar népművészet felfedezése* (1968)
* *A magyar szűcsmunka történeti rétegei* (1978)
* *Az alsó-őri gerencsérség* (1986)
* *Vörösmarty-emlékek* (kunaŭtoro, 1995)

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1959, 1965, 1978)
* Arthalo Budapeŝto (1965)
* Parizo (1976–1977)

## Memorigiloj 
* fondaĵo "Kresz Mária"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kafejo Zeman

eta|Kafejo Zeman en 2010
**Kafejo Zeman** (ĉeĥe: *Zemanova kavárna*) en Brunno, Ĉeĥio, estas verko de la konata ĉeĥa arĥitekto Bohuslav Fuchs kaj frua ekzemplo de la stilo de la moderno funkciiga.

## Estiĝo kaj malkonstruiĝo 
Fuchs komisiitis en 1925 konstrui kafejon en la parko de la strato Na Kolišti, kie antaŭe estis estina la iama kafeja pavilono Schopp el ligno. En 1926 iĝis la inaŭguro; temis pri unu el la unuaj konstruaĵoj faritaj laŭ la t.n. funkciiga stilo en Ĉeĥoslovakio. Jam en la 1950-aj jaroj, post ŝtatigo, ĝi utiliĝis kiel infanĝardeno. Sed la konstruo de la nova Janáček-teatrejo en 1964 necesigis la malkonstruon kafejan.

## Rekonstruo 
En 1991 ekplanitis rekonstruo de tiu ĉi fama konstruaĵo. La arĥitektoj Zbyněk Pech kaj Jana Janíková komisiitis per tiu tikla tasko ĉar fotoj de la interno ne konserviĝis. Oni ja devis demandi al okulatestoj kiuj bedaŭrinde ofte malkonsentis prie. Fine oni simple venigis meblojn el la 1920aj kaj 1930aj jaroj por krei tiutempan atmosferon. La brunna urboadministrantaro ja apogis la projekton disde la komenco kaj fakte en 1994 ekis la laboro; en la 24.3.1995, okaze de la datreveno 100-a naskiĝtaga de Fuchs, estis solena reinaŭguro. Por la publiko malfermitis la pordo en la 15.4.1995.

Post 2012 aldonitis pavilono laŭ la ligna originalo schopp-a; la brunna merkatulo Igor Fait krome iniciatis riparon de du aliaj samtempaj konstruaĵoj (Era-kafejo kaj Münz-vilao). Kvankam la rekonstruaĵo ne estas monumentprotektita oni ekverelis pri postaj ŝanĝetoj (ekz. koncerne la internspacajn parceligon aŭ la iluminadon).

## Literaturo 
* Robert Schediwy: *Rekonstruktion: wiedergewonnenes Erbe oder nutzloser Kitsch?* Lit, Wien / Berlin / Münster 2011, ISBN 978-3-643-50262-9.

## Eksteraj ligiloj 
* Kafeja historio kaj bildoj 

## Notoj 
Zeman
Kategorio:Konstruaĵoj en Brno
Kategorio:Konstruaĵoj nomitaj laŭ personoj
Radvanovice

**Radvanovice** (germane: *Schillerberg*) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, situanta en Šumava nordoriente de municipo Stožec, en proksimeco de vilaĝo České Žleby en distrikto Prachatice.

## Historio 
La vilaĝo ekzistis ekde la jaro 1752 ĝis la jaro 1956, kiam finis ellandigado komencita post la dua mondmilito. Nuntempe en la lokoj, kie la vilaĝo situis, estas lokigita ŝtona monumento kun datoj de la estiĝo kaj la pereo de la vilaĝo, kaj videblaj estas ruinoj de la devenaj konstruaĵoj. La nomo de municipo konserviĝis krom la propra katastra teritorio ankaŭ en la nomo de monteto oriente de la devena vilaĝo (*Radvanovský vrch*, 1012&nbsp;m); ĝian nomon havas ankaŭ memorinda arbo, 30&nbsp;m alta Tilio Radvanice kreskanta proksime de la pli supre menciita monumento.

El la historiaj registroj estas konate, ke ankoraŭ en la jaro 1931 vivis en la vilaĝo 191 loĝantoj en tridek unu konstruaĵoj.

## Pluaj fotoj 

Radvanovice 01.jpg|Radvanovice
Radvanovice 05.jpg|Radvanovice
Radvanovice 07.jpg|Radvanovice

## Referencoj 
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Šumava
Kategorio:Stožec
Éva Szabó (ceramikisto)

**Éva Szabó** [sabÓ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Éva** estas hungara ceramikisto, altlerneja instruisto.

Éva Szabó naskiĝis la  en Mohács.

## Biografio 
Éva Szabó maturiĝis en arta mezlernejo en Pécs, poste ŝi akiris diplometon pri montrofenestrado en Budapeŝto (ŝiaj pli gravaj instruistoj estis Ernő Tolvaly, András Lengyel kaj László L. Menyhért). Ŝi akiris diplomon en Industriarta Universitato de Budapeŝto en 2003. Ŝi havis stipendion por 4 monatoj en Kolding kaj en 2004 ŝi estis duonjaron en Berlino. Baldaŭ ŝi laboris en porcelana uzino en Hollóháza kaj ŝi faris ankaŭ restaŭrajn laborojn. Ŝi havis atelierojn en Pécs, Budapeŝto, Balatonlelle, Kaposvár, fine en Balatonboglár. Ŝi akiris sciencan gradon DLA en Universitato de Pécs. Ŝi havis edzon kaj naskis 2 gefilojn en 2006 kaj 2011.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (2003)
* Pécs (2005, 2007, 2009)
* Balatonboglár (2007)

## Elektitaj subĉielaj artaĵoj 
* *Játszó gyerekek* (skulptaĵo, Kaposvár, bronzo, kunartisto, 2010)
* *Ők is innen indultak – Díszkönyv* (monumento, Kaposvár, bronzo, kunartisto, 2010)
* *Söröskorsó – Donner János emlékkút* (fontano, bronzo, vitro, kunartisto, 2009)
* *Kréta és Majoranna – mászóka* (skulptaĵo, bronzo, kromŝtalo, kunartisto, Kaposvár, 2008)
* *Szárny–project* (monumento, Valencia, 2010, argilo)

Játszó gyerekek.jpg|Játszó gyerekek
Díszkönyv.jpg|Díszkönyv
Söröskorsó, Kaposvár (Szabó Éva és Sörös Rita, 2009).jpg|Söröskorsó
Kréta és Majoranna, Kaposvár (Szabó Éva és Sörös Rita, 2008).jpg|Kréta és Majoranna

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* https://www.kozterkep.hu/kereses?alkoto=Szab%C3%B3+%C3%89va

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Akrafeno

eta|dekstre|250px|Akrafeno.
**Akrafeno** aŭ **Akrafena** estas glavo de Aŝantioj, origine por milito sed ankaŭ por formi parton de la aŝantia heraldiko. La ĉefa ekzemplo de akrafeno estas la *mponponson* (signifanta "respondecon"), kiu apartenis al Opoku Ŭare la 2-a. Ĝi survivis ĝis la nuntempo ĉar ĝi estas ankoraŭ foje uzata en ceremonioj, kiel por la Odvira festivalo.

La lerta uzado de akrafeno estas ankaŭ batalarto, uzante la klingon kune kun tranĉiloj, improvizitaj armiloj, kaj armilo por strat-batalado, manenmana lukto, artikolukto, kaptolukto kaj disarmigaj teknikoj. La akrafena batalarto estas la nacia sporto de la Aŝantuja urboŝtato.

## Notoj 
Kategorio:Glavoj
Taĉi

eta|200ra|Dorsa vido de samurajo portanta *taĉi*, surdorse estas *saŝimono*, tenanta lancon kaj fortranĉitan kapon.
**Taĉi** (太刀) estis tipo de tradicia japana glavo (*nihonto*) uzita de la klaso de samurajoj de la feŭdisma Japanio. Taĉi kaj katano ĝenerale diferencas laŭ longo, grado de kurbeco, kaj kiel ili estas portitaj se englavigitaj, tiu lasta depende el la loko de la *mei*, aŭ surskribo sur la *tang* (klingodorso). La stilo taĉi de glavoj antaŭas la disvolvigo de la katano, kiu ne estis menciita laŭ sia nomo ĝis preskaŭ la fino de la 12a jarcento; oni scias tamen, ke taĉi estis farita jam en la periodo Kotō, game el la jaroj 900 ĝis 1596.

## Eksteraj ligiloj 
* Gvidilo de Richard Stein pri japanaj glavoj

Kategorio:Glavoj
Kategorio:Kulturo de Japanio
27032 Veazey

'*27032 *Veazey'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 7:2 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Sally O. Veazey'', membrinon de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell. Sally dividas sian tempon kaj talenton kun la Observatorio Lowell per volontuleco laŭ bezono. Sally estas emerita kaj donacas sian tempon laborante kun la Virina Asistada Ligo, administrante ties karitata butiko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Gelsemiacoj

La **gelsemiacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo gencianaloj (*Gentianales*). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 13 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Gentianales* Juss. ex Bercht. & J.Presl - gencianaloj
****Gelsemiaceae* Struwe & V.A.Albert - gelsemiacoj
*****Gelsemium* Juss. - gelsemio
*****Mostuea* Didr. - mostueo

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Montclar

La vorto **Montclar** povas rilati interalie al
* Montclar, kataluna municipo en la komarko Berguedà, provinco Barcelono kaj al
* la  komunumo Montclar en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*) de Francio.
Postřelmůvek

**Postřelmůvek** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo deveas el la jaro 1365.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana domo n-ro 1 – popola arkitekturo el la jaro 1851
* Kamparana domo n-ro 20 – popola arkitekturo el duono de la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Kategorio:Setlejoj en Mohelnica sulko
The Midnight Gospel

***The Midnight Gospel*** estas animacia serio de Netflix kreita de Pendleton Ward (sama kreanto de Adventure Time). La ĉefrolulo estas Clancy, junulo kiu vojaĝas tra la mondoj per "simulilo" kaj intervjuas strangajn rolulojn pri ekzistaj argumentoj por sia spaca podkasto.

La serio tradukas en vida formo la veran podkaston de Charles Duncan Trussel nomata "The Duncan Trussell Family Hour".

Kategorio:Usonaj televidaj serioj
Kategorio:Netflix
Preĝejo Ĉieliro de Nia Sinjoro (Fertőrákos)

La **kristana preĝejo Ĉieliro de Nia Sinjoro** estas religia historia monumento en vilaĝo Fertőrákos (Hungario).

## Historio 
En la iama "Rakus" estis menciita kirko en 1241. La turkoj detruis ĝin en 1529. Episkopo György Széchényi rekonstruis la tiam nomatan kirkon Sankta Nikolao en 1662, sed la turo restis preskaŭ origina. En tiu erao la reformacio ĉi tie ne efikis, ĉar la aktuala episkopo ofte pasis tempon en la Episkopa kastelo de Fertőrákos. La turkoj denove detruis la preĝejon en 1683, sed en 1691 Leopold Karl von Kollonitsch rekonstruis ĝin. En 1728 iu bruldetruis la kirkon, en 1777 ĝi estis trakonstruita fare de Ferenc Zichy (episkopo). La orgeno estis kreita en 1784, trakonstruita en 1934 kaj 1957. En 1992 dum la plena renoviga laboro oni trovis plenan fundamenton de la origina mezepoka kirko. 

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola laŭ vojo en mezo de la vilaĝo. Apud la kirko estas 4 tomboj de pastroj kaj kolono kun statuo. La fasado estas preskaŭ simetria (nur dekstre estas enirejo al supro de la turo), meze la kvadrata turo plene reliefas. La turopinto estas svelta plurlatera piramido. Sub la turopinto estas ĉirkaŭirebla teraso por kontroli la panoramon pri fajroj aŭ malamikoj. La navo finiĝas en kvarangula absido. Sub la konstruaĵo estas kriptoj. Interne la ĉefaltara bildo prezentas la Ĉieliron, apude troviĝas lignaj statuoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Emeriko de Hungario. Ambaŭ barokaj flankaj altaroj estas ornamriĉaj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun video
* https://www.utazzitthon.hu/latnivalo/fertorakos/romai-katolikus-plebaniatemplom-22215

Fertorakos
Fertorakos

Urunk Mennybemenetele templom Fertőrákos 02.jpg
Urunk Mennybemenetele templom Fertőrákos 03.jpg
Urunk Mennybemenetele templom Fertőrákos 04.jpg|Kolono ĉe la navo
Urunk Mennybemenetele templom Fertőrákos 05.jpg|Interno
Ŭakizaŝi

eta|350ra|Daito (supre) kaj wakizashi (malsupre) en la formo de *daishō*, montrantaj la diferencon laŭ grando.
**Ŭakizaŝi** aŭ *Wakizashi* (en japana: 脇差, "flankentrudita [glavo]") estis tipo de tradicia japana glavo (*nihonto*) uzita de la klaso de samurajoj de la feŭdisma Japanio.

La *wakizashi* havas klingon inter 30 kaj 60&nbsp;cm, La *katana* estis la *granda* aŭ *longa* glavo dum la ŭakizaŝi estis la "malgranda" aŭ akompana glavo. *Wakizashi* ne estis necese ĝuste pli malgranda versio de *katana*; ili povis esti forĝita diference kaj havi diferencan krucsekcon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Gvidilo de Richard Stein pri japanaj glavoj
* Wakizashi, Japana glavo 

Kategorio:Glavoj
Kategorio:Kulturo de Japanio
Opština Zrnovci

**Opština Zrnovci** estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. Ĝi situas en la centra parto de la Orienta Regiono. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 2 086 homoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas la vilaĝo Zrnovci.
alternative=|329x329px|eta|Opština Zrnovci|maldekstra

## Loko, priskribo 
La norda parto de la komunumo situas en la malaltaj teroj de la rivero Bregalnica. La alteco ĉi tie estas ĉirkaŭ 350 m.
Ankaŭ ekzistas tiu vojo de okcidento al oriento tra ĉi tiu sekcio.
La suda parto de la   komunumo situas en la montoj. La alteco ĉi tie atingas preskaŭ 1550 m.

La komunumo konsistas el nur tri vilaĝoj - **Zrnovci**, Vidovište kaj Morodvis.

Najbaraj komunumoj estas:

Opština Kočani en la nordo, Opština Vinica en la oriento, Opština Karbinci en la sudo kaj Opština Češinovo-Obleševo en la okcidento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Wojciech Roszkowski

**Wojciech Stefan Roszkowski** (naskiĝis la 20-an de junio 1947 en Varsovio) – pola ekonomikisto, historiisto kaj altlerneja instruisto, profesoro de homa scienco (1996), profesoro de Komerca Ĉeflernejo en Varsovio (1991–2010); delegito al Eŭropa Parlamento de la 6-a kadenco (2004–2009). Aŭtoro de represataj publikaĵoj dediĉitaj la historio de Pollando en la 20-a jarcento kaj la 21-a jarcento, kaj ankaŭ de premiata libro *Roztrzaskane Lustro. Upadek cywilizacji zachodniej* (Frakasita spegulo. Falo de okcidenta civilizacio). Kavaliro de Ordeno de la Blanka Aglo.

Konsiliestro de la Muzeo de Pola Historio en Varsovio, membro de la Defend-Komitato pri Bona Nomo de Pollando kaj Poloj.

## Publikaĵoj 
* *Najnowsza historia Polski 1914–2002* La plej nova historio de Pollando 1914-2002) (3-voluma), 2003, ​ISBN 83-7311-991-4​.
* *Historia Polski 1945–2005* (Historio de Pollando 1945-2005), Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ​ISBN 978-83-01-14696-2​.
* *Krótkie wykłady z historii. Gospodarka* (Mallongaj lekcioj pri historio. Ekonomio), Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ​ISBN 978-83-01-15487-5​.
* *Droga przez mgłę* (Vojo tra nebulo), Instytut Jagielloński, 2006, ​ISBN 978-83-60559-00-0​.
* *Najnowsza historia Polski 1914–2011* (La plej nova historio de Pollando 1914-2011) (7-voluma eldono), Świat Książki, 2011, ​ISBN 978-83-7799-614-0​.
* *Uczniowie czarnoksiężnika. Zło potężne naszymi słabościami* (Lernantoj de magiisto. Malbono potenca pro niaj malfortaĵoj), Diffin, 2011, ​ISBN 978-83-7641-489-8​.
* *Repolonizacja Polski* (Repoligo de Pollando) (aŭtoro de la eseo *Upodmiotowienie polskiej polityki* (Subjektigo de pola politiko)), Wydawnictwo Biały Kruk, 2016, ​ISBN 978-83-7553-216-6​.
* *Świat Chrystusa* (La mondo de Kristo), Wydawnictwo Biały Kruk, 2016, ​ISBN 978-83-7553-218-0​.
* *Historia Polski 1914–2015* (Historio de Pollando 1914-2015) (12-a eldono pligrandigita), Wydawnictwo Naukowe PWN, 2017, ​ISBN 978-83-01-19258-7​.
* *Mistrzowska gra Józefa Piłsudskiego* (Majstra ludo de Józef Piłsudski), Wydawnictwo Biały Kruk, 2018, ​ISBN 978-83-7553-240-1​.
* *Roztrzaskane Lustro. Upadek cywilizacji zachodniej* (Frakasita spegulo. Falo de okcidenta civilizacio), Wydawnictwo Biały Kruk, 2019[17], ​ISBN 978-83-7553-260-9​.
* *Orlęta Lwowskie* (Aglidoj de Lvovo), Wydawnictwo Biały Kruk, 2019, ​ISBN 978-83-7553-264-7​.
* *Kierunek targowica: Polska 2005–2015* (Direkto Targowica. Pollando 2005-2015), Wydawnictwo Biały Kruk, 2019, ​ISBN 978-83-7553-276-0​.

## Eksteraj ligiloj 
* Personal profile of Wojciech Roszkowski

Kategorio:Polaj ekonomikistoj
Kategorio:Polaj historiistoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Pollando
Kategorio:Varsovianoj
Le Castellard-Mélan

''''* (jen france, okcitane *Lo Castelar e Melan*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane *Provença-Aups-Còsta d'Azur*). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Digne-les-Bains* kaj al la kantono *''.  

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence