open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ituzaingó (Bonaero)

**Ituzaingó** estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero.

## Bazaj informoj 
* Areo: 26&nbsp;km²
* Loĝantaro: 197 824 en 2010
* Supermara alteco: 24 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1714
* Telefonkodo: +54 11

## Geografio 
Ituzaingó situas sur la apudmara ebenaĵo. Ĝi estas la okcidenta antaŭurbo de Bonaero. Ituzaingó kunligas Bonaeron al la okcidenta landparto per ĉefvojo kaj fervojo. Oni konsideras la urbegon "La Ĝardeno de la Okcidento" pro la ampleksaj verdaj spacoj. Oni ne permesas konstrui tro altajn domojn por gardi la verdan panoramon.

## Historio 
Fontoj mencias nur 3 okazintaĵojn:
* en 1820-aj jaroj batalo kontraŭ brazilanoj 
* en 1888 sismo
* administra centro ĝis 1995.

## Klimato 
Ituzaingó situas en subtropika klimato, kie jare pluvas ĉ. 1100 mm. La temperaturo varias inter 6-32 °C.

eta|450px|center|Larĝa panoramo en Ituzaingó

## Vidu ankaŭ 
* Ituzaingó (stacidomo)

## Fontoj 
* hispana Vikipedio helpe de Guglo
* http://www.miituzaingo.gov.ar/  
* http://www.mininterior.gov.ar/municipios/masinfo.php?municipio=BUE061 
* mapo


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Sicana odorifera

** Sicana odorifera**, **kurugvao** aŭ  **sikano** estas planto el Kukurbacoj. Ĝi estas monoika kaj plurjara herbo. Ĝi estas rapide kreskanta grimpplanto kun ĝis 15 m longaj grimptigoj. La junaj tigoj estas haraj.  La  folioj havas grizajn harojn kaj estas kor- aŭ renformaj kaj trilobaj, ĉirkaŭ 30 cm larĝaj, funde entranĉitaj ĉe la bazo. La rando estas denta aŭ onda. La folioj havas 4-12 cm longajn tigojn.

La odorantaj floroj staras  solaj en la akseloj de la folioj. La floroj estas blankaj, kvinlipaj kaj urnoformaj. De masklaj floroj estas  ĉirkaŭ 2 cm longaj kaj la inaj floroj ĉirkaŭ 5 cm longaj.

La fruktoj estas cilindraj, eliptaj aŭ malforte kurbitaj kaj 30-60 x 7-12 cm grandaj. La malmola ŝelo iĝas glata kaj brila dum la maturiĝo. La koloro estas malhelflava, oranĝkolora, violkolora ĝis malhelviola aŭ nigrega. La flava aŭ oranĝflava fruktokarno estas ĉ, 2 cm dika kun acida, suka gusto, kiu similas al melono. Ekzistas multaj plataj kaj ovalaj semoj ĉirkaŭ 1,6 x 1,4 cm grandaj.

La fruktoj estas manĝataj freŝe. Ĝi ankaŭ taŭgas al marmelado, kompotoj kaj kareo-sauco. Nematuraj fruktoj povas esti manĝataj kiel legomo.

Sikano estas indiĝena en la tropika Brazilo. La planto jam estis kultivata  en Meza kaj suda Ameriko jam en la antaŭkolumbia tempo. Ĝin oni ankaŭ plantas por ornami la ĝardenon. Multobligado eblas per elsemado aŭ  stikado.

## Literaturo
* *Farbatlas Exotische Früchte: Obst und Gemüse der Tropen und Subtropen*, 2000, Rolf Blancke, Verlag Eugen Ulmer, ISBN 3-8001-3520-5
* Morton, J. 1987. *Cassabanana*. p. 444–445. In: *Fruits of warm climates*. Julia F. Morton, Miami, FL.; online versie hier

Kategorio:Manĝeblaj sovaĝaj plantoj
Kategorio:Arbustoj
Golfo de Algeciras

**Golfo de Algeciras** [alĥeZIras] aŭ **Golfo de Ĝibraltaro** troviĝas en la sudo de la Ibera Duoninsulo, en la norda marbordo de la Ĝibraltara Markolo. Ĝi enhavas la marbordan eron limigitan inter *punta Carnero* kaj *Eŭropa pinto* kun longo de ĉirkaŭ 10&nbsp;km, minimuma larĝo de 8&nbsp;km, areo de 7500&nbsp;ha kaj kun profundoj de ĝis 400&nbsp;m. Ties bordoj apartenas de okcidento orienten kaj laŭ horloĝa direkto al municipoj hispanaj de Algeciras, Los Barrios, San Roque kaj La Línea de la Concepción kaj al brita transmara teritorio de Ĝibraltaro kun totala loĝantaro super la 250&nbsp;000 loĝantoj.

Ties naturaj valoroj estas rezulto de ties geografia situo inter la Atlantika Oceano kaj la Mediteranea Maro kaj inter la eŭropa kontinento kaj Afriko. Estas trapasejo de specioj migrantaj kaj de birdoj kaj de cetacoj. Ties flaŭro kaj loĝanta faŭno estas ege varia kaj gravas la kompono endemia de la regiono. Kelkaj el la ekosistemoj de la areo estas protektitaj pere de diversaj mediaj konsideroj sed la intensa procezo de urbanizado kaj la havenaj instalaĵoj okazigis dum la dua duono de la 20a jarcento fortan degradadon de la medio.

La homa estado en la Golfo de Algeciras estis konstatita almenaŭ por antaŭ 600 000 jaroj pro la malkovro de ŝtonaj iloj apartenantaj al teknika komplekso de la Aŝela kulturo ligitaj al *Homo heidelbergensis*. Ĝi estis rifuĝejo por la lastaj loĝantaroj de *Homo neanderthalensis* laŭ la enketoj fare el la ostaj restoj trovitaj ĉefe en Ĝibraltaro. La unua stabila setlejo konita en la zono estas tiu de la urbo de fenicoj nome Kartejo, nome grava komerca kolonio de la 7a jarcento a.K. Dum la 1-a jarcento la ekonomio de la regiono baziĝis sur la fiŝkaptado kaj la procezado de produktoj derivitaj el tiu per du aktivaj havenoj, nome tiu de Kartejo kaj tiu de Iulia Traducta. El 711 post la Islama invado de Iberio la homaj setlejoj de la regiono ludos gravan rolon por la komerco inter Eŭropo kaj Afriko kun la urbo Al-Jazirat Al-Hadra kiel administra centro. El la Konkero de Ĝibraltaro en 1704 kaj kiel konsekvenco de tiu aperos la nunaj loĝokernoj.

Nune la Golfo de Algeciras estas loko de forta ekonomia aktiveco kun gravaj industriaj areoj dediĉita ĉefe al la transformado de produktoj derivitaj el nafto kaj al la gravaj havenoj de Ĝibraltaro kaj de Algeciras, specializitaj en transmeto de brulaĵoj kaj de pasaĝeroj ĉe la unua kaj en la transporto de varoj ĉe la dua.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Municipo de Algeciras
* Municipo de La Línea de la Concepción
* Municipo de Los Barrios
* Municipo de San Roque
* Registaro de Ĝibraltaro
* Municiparo de Kampo de Ĝibraltaro 
* Havena Aŭtoritato de la Golfo de Algeciras 
* Havena Aŭtoritato de Ĝibraltaro

Kategorio:Geografio de Andaluzio
Kategorio:Ĝibraltaro
Kategorio:Golfoj de Hispanio
11670 Fountain

'*11670 *Fountain'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff, Usono.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Glen Harold Fountain*, estro de projekto de la misio *New Horizons*- Plutono - Kujper-zono. Li krome ludis kernajn rolojn en aliaj kosmaj astronomiaj mision, inkluzive en la serio da "Malgrandaj Astronomiaj Satelitoj", *ASTRO-Spacelab* kaj *FUSE''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
(11671) 1998 BG4

**(11671) 1998 BG4** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Yoshisada Shimizu
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Komandoro

La termino **komandoro**, antaŭ ol esti rango en honora ordeno por distingo aŭ premio, estis stato en kavaliraj ordenoj kaj en hospitalreligiaj ordenoj, tio estis ofico kape de komandorlando.

## Religiaj ordenoj 
### Ordeno de Johanitoj 
Oni nomis komandoro kavaliron de la Ordeno de Johanitoj kape de komandorlando.

La granda komandoro de la ordeno de Johanitoj estas la dua rango post la granda mastro.

### Ordeno de la Templanoj 
En la ordeno de la Templanoj, la ofico de komandoro, aŭ « *praeceptor* » (guvernisto) estas kun malsamaj karakterizoj depende de orienta aŭ okcidenta loko de la kavaliro.

### Aliaj religiaj ordenoj 
La superuloj de la Triunuanoj kaj la religiuloj de Mercy havis la titolon komandoro.

## Honoraj ordenoj 
La komandoro estas rango supera al tiu de oficiro.

### Honora Legio 
En la ordeno de la Honora Legio, la titolo "komandoro" estas por la tria rango, kiu estas super tiu de oficiro.

Kategorio:Rangoj de ordeno
La Espero de la mortkondamnito

***La Espero de la mortkondamnito*** (: ''L'esperança del condemnat a mort*) estas triopo de tri pentraĵoj de Joan Miró, finita la . Ĝi estas la lasta triptiko el serio komencita de la pentristo en 1961 per *Triptiko Blua I, Blua II, Blua III*.

## Historio 
Laŭ la pentristo, tiu pentraĵo: 

Jacques Dupin asertas ke: 

Inspirita aŭ ne de tiu horora ekzekuto, la triptiko ĉiuokaze respegulis la angorojn de la pentristo en politika kunteksto pro kiu li multe suferis malgraŭ lia kreema aktiveco 

## Bibliografio 
* 
* 
* 
*  (La verko arigas la leterojn de Miró al siaj amikoj kaj la skribaĵojn de amikoj de Miró pri la pentristo, kaj iliajn korespondaĵojn)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Foto de pentraĵo *La Espero de la mortkondamnito''

## Tradukfonto 
Kategorio:Joan Miró
Kategorio:Pentraĵoj
11672 Cuney

'*11672 *Cuney'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la geedzojn *Bruce* kaj *Dana Cuney'', kiuj laboras en teamo ĉe la
Monto Palomar kaj estis responsuloj de la refarado de la interno de la malnova kupolo de la Schmidt-teleskopo de 1,2 m.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kastelo Dyck

**Kastelo Dyck** estas unu el la plej gravaj akvokasteloj de Rejnlando. La ensemblo konsistas el altfortikaĵo kaj kaj du antaŭfortikaĵoj, kiujn ĉirkaŭas akvofoso. La kastelo havas trioblan fososistemon. Trans ĉi tiu kaj ekstera same kiel interna antaŭfortikaĵo oni alvenas al la regantodomo el la jaroj 1636 ĝis 1663. La kvar-ala kastelo, limigata de anguloturoj, ĉirkaŭas preskaŭ kvadratan internan korton.

maldekstre|eta|Bankedhalo kun fortepiano
La kastelo estis ekipita per malnova, selekta meblaro kaj disponis pri eminenta kolekto de ĉasarmiloj. La domoj originas esence el la stato post la detruoj en la Tridekjara Milito. La kastelo troviĝas nordokcidente de Aldenhoven en la komunumo Jüchen en la distrikto Neuss, inter Grevenbroich kaj Mönchengladbach. Ne malproksime troviĝas la monaĥejo Sankta Nikolao, kiu apartenas al la kastelo.

## Eksteraj ligiloj 
* Fondaĵo Kastelo Dyck
* http://www.schlossdyck.de/
* Filmo pri Kastelo Dyck 
* Artikolo pri Kastelo Dyck 

Kategorio:Akvokasteloj en Germanio
Kategorio:Barokaj konstruaĵoj
Kategorio:Parkoj en Nordrejn-Vestfalio
Friedrichshof

La vorto **Friedrichshof** (germane: "frederika bieno") havas plurajn signifojn:

Interalie temas pri partoj de la komunumoj
* Heidesee en la federacia lando Brandenburgio de Germanio,
* Behren-Lübchin en la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio de Germanio,
* Diekhof kaj
* Klein Belitz same en la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio en Germanio.

Krome la nomo signas plurajn vinfarejojn, interalie en Nierstein kaj en Billigheim-Ingenheim, malsanulejon en Obersulm kaj pliajn instituciojn.
Kolberg

* **Kolberg** estas la historia, germanlingva nomo de la urbo ekde 1945 nomata Kołobrzeg en nuna Pollando.
* Krome interalie temas pri
** parto de la komunumo Großkarolinenfeld en la federacia lando Bavario de Germanio, kaj pri
** parto de la komunumo Heidesee en la federacia lando Brandenburgio de Germanio. Tiu komunumoparto malsuprasorabe nomatas *Kólobŕeg*.

* Kiel **familia** nomo, interalie temas pri la pola etnografo, folkloristo kaj komponisto Oskar Kolberg.
Listo de grandaj kancelieroj de la Honora Legio

[eta|upright|[Jean-Louis Georgelin, tie fotita en 2008 okaze de la milita paradmarŝo de la 14-a de julio sur la Avenuo de la Elizeaj kampoj, estas la nuna granda kanceliero de la Honora legio ekde 2010.]]
[eta|upright|[Bernard Germain de Lacépède estis la unua granda kanceliero de la Honora Legio, inter 1803 kaj 1814.]]

La granda kanceliero de la Honora Legio, post la povtransdono, prezentas al la nova prezidanto de la Respubliko la grandan kolieron de la Honora legio, unua ŝtupo de la enoficiĝo de la nova prezidanto en kiu li/ŝi fariĝas granda mastro de la ordeno.

La granda kanceliero estas elektita inter la grandaj krucoj de la ordeno. Li oficas dum ses jaroj, kun ebla reenoficiĝo, escepte se lia ofico estas rompita pli frue.

La granda kanceliero, sub aŭtoritato de la granda mastro, kaj laŭ ties ordonoj, estras la laborojn de la konsilio de la ordeno (kies kunvenojn li prezidas) kaj tiujn de la administraj servoj. Li rekte dependas de la granda mastro, kiu povas voki lin por paroli antaŭ la konsilio de la ministroj, kiam la ordeno estas priparolota.

Ekde la 3-a de decembro 1963, tago de la kreo de la nacia Meritordeno, la granda kanceliero de la Honora Legio estas ankaŭ la granda kanceliero de tiu ordeno.

## Notoj kaj referencoj 
Aliaj referencoj :

## Vidu ankaŭ 
* Honora Legio
* Listo de kancelieroj de la ordeno de la Liberigo


Kategorio:Listoj pri rekompencoj kaj premioj
Grandaj kancelieroj de la Honora Legio
11679 Brucebaker

'*11679 *Brucebaker'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Bruce Baker'', kiu konstruis kaj instalis la mekanismajn partojn de la glitantaj ringoj kaj helpis al la konstruo de multenombraj malgrandaj mekanismojn nemalhaveblajn por la renovigo de la Schmidt-teleskopo de 1,2 m de la Observatorio de la Monto Palomar.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Muroj de la Suno kaj Luno

La **Muroj de la Suno kaj Luno** (: Murals del Sol i de la Lluna) estas duopo de muroj de tegoloj el ceramiko desegnitaj de la kataluna artisto Joan Miró kaj faritaj kun Josep Llorens i Artigas en 1955 por la Sidejo de Unesko en Parizo. Unue instalitaj sur Placo de Fontenoy, kun paso de la tempo ili estis transportitaj en la internon de la konstruaĵo por ŝirmi ilin de malbona vetero kaj acidaj pluvoj.

## Historio 
Joan Miró kaj Josep Llorens Artigas konatiĝis en 1910 en la lernejo de arto kiun la pentristo Francesc Galí (1880-1965) havis en Barcelono. Ekde la 1940-aj jaroj, Miró kaj Josep Llorens Artigas komencis artistan duopon, kiu donos kiel frukton objektojn kaj grandajn ceramikajn murojn kiaj tiuj de Unesko en Parizo aŭ tiu de Flughaveno de Barcelono. Tiuj verkoj kunfandas la leksikon de Miró kun la esencaj kvalitoj de la artoj de la tero kaj fajro.

En 1955 respondeculoj de Unesko kontaktiĝis kun Joan Miró por demandi lin, ĉu li volas partopreni en la teamo de artistoj kiuj dekoracios la estontan sidejon de la institucio kiu situis en Parizo. Iam konsentite, ili koncedis al li la eksterajn murojn de la konferencejo, du perpendikularaj muroj tri metrojn altaj kaj sep metrojn kaj dek kvin longaj respektive. Miró proponis realigi ceramikan muron kunlabore kun Llorens Artigas.

En 1956, Joan Miró komencis labori pri la muro en sia ateliero de Palma de Majorko. La sekvan jaron, en 1957, li iris al la Kaverno Altamira kun Llorens Artigas por inspiriĝi por realigi la verkon, vidante "la unuajn murojn en la mondo". Ili ankaŭ vizitis la Kolegiatan preĝejon de Santillana del Mar kaj la romanikan arton de la Muzeo de Arto de Katalunio, la nuna MNAC.

## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Suno kaj luno

## Eksteraj ligiloj 
* Muro de la Suno en la katalogo
* Muro de la Luno en la katalogo
* Video de la konstruaĵo de Unesko antaŭ ĝia inaŭguro, kun la originala ekspono de la verkoj

## Tradukfonto 
Kategorio:Joan Miró
Kategorio:Arto
Rheydt

**Rheydt** estis urbo en Nordrejn-Vestfalio, kiun la federaciera parlamento nordrejn-vestfalia per leĝo unuigis la 1-an de januaro 1975 kune kun la urbo Mönchengladbach kaj la civito Wickrath al la nuna urbo Mönchengladbach.

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri la urbo Rheydt
* Informoj pri la ŝanĝoj en la urbocentro de Rheydt en 2012 

Kategorio:Iam sendependaj civitoj
Kategorio:Iamaj eksterdistriktaj urboj de Nordrejn-Vestfalio
Albrechtsburg

La fortikaĵo **Albrechtsburg** en Meißen estas unu el la plej konataj malfrugotikaj arĥitekturaj monumentoj kaj validas kiel unua kastelokonstruaĵo de Germanujo. La altofortikaĵo estas protektata kulturaj valoraĵoj laŭ la konvencio de Hago. Ĝi nomitis laŭ la duko Alberto la Temerara.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de Albrechtsburg

Kategorio:Fortikaĵoj en Germanio
Kategorio:Kasteloj en Saksio
*
Aŭgsburga konfeso

[eta|300px|Christian Beyer antaŭ imperiestro [Karlo la 5-a (Sankta Romia Imperio)|Karlo la 5-a laŭtlegas la konfeson]]
La **Aŭgsburga konfeso** — latine *Confessio Augustana (CA*), germane *Augsburger Bekenntnis (A.B.)* — estas fundamenta publika elpaŝo de la luteranaj membroj de la asembleo *Reichstag* de la Sankta Romia Imperio favore al la luterana kredo. Ĝin vortumis kaj la 25-an de junio 1530 publike prezentis la luteranaj asembleanoj antaŭ imperiestro Karlo la 5-a dum asemblea kunveno en la urbo Aŭgsburgo. La teksto iĝis fundamenta dokumenta de la luterana reformacio kaj ĝis la nuntempo estas gvida kreda dokumento de la luteranaj eklezioj.
[eta|maldekstra|vitralo pri la aŭgsburga konfeso en la kirko *Gedächtniskirche* de la urbo [Speyer]]

Kategorio:1530
Kategorio:Luteranismo
Kategorio:Sankta Romia Imperio
Kategorio:Aŭgsburgo
Listo de grandaj krucoj de la Honora Legio

[eta|upright=1.3|*Adiaŭo de Napoleono Bonaparte kaj de Aleksandro post après la [Traktato de Tilsit ()*, Gioacchino Serangeli, 1810, en la Muzeo pri historio de Francio (Versajlo)]].Oni povas konstati ke la du suverenoj interŝanĝis siajn respektivajn ordenojn : Napoleono la 1-a surhavas la bluan skarpon de la ordeno sankta-Andreo kiam Aleksandro la 1-a surhavas la ruĝan skarpon de la ordeno de la Honora Legio.

**Listo de personoj, kiuj ricevis la grandan krucon de la Honora Legio**, laŭ jaro de ricevo. Ĉirkaŭ  homoj, el kiuj , ricevis tiun titolon, de la ordenkreo ĝis la 31-a de decembro 2013.

Unue nomita *Grande décoration* ( granda medalo), poste *Grand aigle* ( granda aglo), *Grand cordon* ( granda kordono) kaj fine ''Grand'croix'' ( granda kruco) per reĝa edikto de la 26-a de marto 1816.

La digneco de granda kruco estas plenrajte atribuita al la granda mastro, tio estas al la prezidanto de la Franca Respubliko, okaze de sia enoficiĝa ceremonio.

La regularo de la Honora Legio limigas la nombron de grandaj krucoj je 75. Fine de 2000, estis 60. Plie, ne pli ol 8 francianoj rajtas esti nomumitaj grandaj krucoj ĉiujare, kaj du eksterlandanoj (tiam kial 3 en 2012).

__NOTOC__

## Grandaj krucoj laŭ nomumjaro 
### 2010 
# Marcel Albert, dekreto de la 
# Jean-Louis Georgelin, dekreto de la 
# Jean Favier, dekreto de la 
# Marc Ladreit de Lacharrière, dekreto de la 
# Raymond Mouyren, dekreto de la 
# Jean Todt, dekreto de la 
# Hélène Carrère d'Encausse, dekreto de la 30-a de decembro 2011
# Alain Larcan, dekreto de la 6-a de aprilo 2012
# Guy Perrier, dekreto de la 4-a de majo 2012
# Simone Veil, dekreto de la 13-a de julio 2012 - eksterlandano
# Bronisław Komorowski, 16-an de novembro 2012  - eksterlandano
# Giorgio Napolitano, 21-an de novembro 2012  - eksterlandano.
# Fred Moore, 31-an de decembro 2012
# Yvon Gattaz, 31-an de decembro 2012
# Jean Prévot, dekreto de la 3-a de majo 2013
# Guy Simon (militaire), dekreto de la 3-a de majo 2013
# Romano Prodi - eksterlandano
# Geneviève Asse, dekreto de la 31-a de decembro 2013
# Alain Decaŭ, dekreto de la 31-a de decembro 2013
# Marianne Bastid-Bruguière, universitatano kaj sinologo, dekreto de la 18-a de aprilo 2014

## Notoj kaj referencoj 
## Aneksaĵoj 
### Vidu ankaŭ 
* Honora legio
* Listo de grandaj kancelieroj de la Honora Legio
* :Kategorio:Grandaj kancelieroj de la Honora Legio
* :Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
* :Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
* :Kategorio:Komandoroj de la Honora Legio
* :Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio

### Eksteraj ligiloj 
### Bibliografio 
* .

*
Kategorio:Listoj pri rekompencoj kaj premioj
László Esterházy

**Grafo László Esterházy** [lAslO esterhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Esterházy László** estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, abato. Lia nobela antaŭnomo estis *galánthai*.

László Esterházy http://mek.oszk.hu/03600/03630/html//e/e04901.htm naskiĝis la  1762 en Alsópaty. Li mortis la  1824 en Szomolnok (nuntempa Smolník (distrikto Gelnica) en Slovakio).

## Biografio 
László Esterházy lernis teologion en Pozsony, poste li pastriĝis en 1792. Li komence estis episkopa sekretario, poste en 1796 pastro de Abaliget, en la sekva jaro de Dunaföldvár. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* rektoro de seminario en Pécs, ankaŭ titulara abato kaj kanoniko
* episkopo en Rozsnyó  en 1810
En 1816 li fondis pastran lernejon, en 1821 li aranĝis sinodon.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’A szentségnek és tiszteletnek arany koronájával megdicsőített fejedelem’’ (1804) 
* ’’Pásztori beszéd’’ (1815)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Laszlo
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Listo de grandaj mastroj de la Honora Legio

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de prezidantoj de la Franca Respubliko
* Listo de grandaj krucoj de la Honora Legio
* Listo de grandaj kancelieroj de la Honora Legio

*
Kategorio:Listoj pri rekompencoj kaj premioj
Margraflando Brandenburgio

La **margraflando Brandenburgio** () estis historia teritorio en nordorienta Germanio, proksimume en la teritorio de la hodiaŭa Brandenburgio. Ankoraŭ post la pereo de la feŭda graflando en 1806, formale en 1815, la regiono plu nomiĝis germane *Mark Brandenburg*, do esperante **Markio Brandenburgio**, kiu en Germanlingvio estis sinonimo de aparte sabla kaj agrikulture nefekunda regiono. Post antaŭaj jarcentoj de bataloj inter la germanlingvaj frankoj okcidente kaj lokaj okcidentslavaj triboj oriente, ĝi ekde proksimume la jaro 1157 estis margraflando (aŭ markio) de la germanlingva Sankta Romia Imperio.
eta|maldekstra|200px|La *Margraflando Brandenburgio*, kaj ĝia orienta parto nomata *Nova Markio*
De 1618 ĝis 1701 ĝi estas en persona unio kun Prusio, nomata Brandenburgio-Prusio. Post 1701 la du teritorioj estis en praktiko unuigitaj en unu komunan ŝtaton "Prusio", kvankam formaljure la margraflando ankoraŭ estis memstara unuo; nur ĝi, ne la origine prusia parto apartenis al la Sankta Romia Imperio. La margrafo de Brandenburgio estis unu el sep princoj-elektistoj, kiuj nomumis la imperiestron de la Sankta Romia Imperio - la ora buleo de 1356 formale konfirmis tiun statuson, jam antaŭe praktikitan. Lige al tiu statuso, la regno ankaŭ nomatis **elektoprinclando Brandenburgio**, germanlingve *Kurfürstentum Brandenburg*.

En 1815 ĝi transformiĝis en la provincon *Brandenburgio* de la reĝlando Prusio.

Ĉefurbo de la regno estis komence burgo Brandenburg, ekde 1400 burgo Tangermünde, ekde 1415 Berlino. La regnestroj apartenis al la nobelaj dinastioj Askanier (1157–1320), Vitelsbaĥoj (1323–1373), luksemburga dinastio (1373–1415) kaj Hohencolernoj (1415–1815). Laŭ ordono de la regantoj, la margraflandanoj religie komence apartenis al romkatolikismo, sed kadre de la reformacio ekde la jaro 1538 al la protestantismo (luteranismo).

## Margrafoj (elekto)
* Johano Cicerono
* Joakimo la 1-a (Brandenburgio) (1499-1535)
* Frederiko Vilhelmo (1640-1688)

Kategorio:Teritorioj de la Sankta Romia Imperio
Kategorio:Elektoprinclandoj
Kategorio:Historio de Brandenburgio
Kategorio:Prusio
Brandenburgio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1150-1159
Kategorio:Aperis en 1157
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1806
Lakuno (filologio)

eta|Lakuno en *Codex Boernerianus*
**Lakuno** en filologio estas breĉo en historia teksto aŭ dokumento, kiu aŭ estas videbla en la strukturo de la dokumento (ekz. truo aŭ mankanta paĝoparto) aŭ konkludita el enhava nekohereco de la teksto. Lakuno de la dua speco povas ekesti ekzemple per kopiado, kiam la kopianto erare transsaltas linion aŭ forgesas kopii vorto(j)n, ekzemple saltante de vorto al alia okazo de la sama vorto.

Kiam perdiĝas la originalo, la enhavo de la lakuno estas nur konjektebla.

En publikigo de lakunhava teksto oni ofte indikas lakunon per tri punktoj en ortaj krampoj. Ĉe tio tamen perdiĝas informo pri la ebla longo de la lakuno.

Por rekonstrui la eblan enhavon de lakuno povas helpi la kunteksto, sed ankaŭ la grandeco de la lakuno kaj en poezio la reguloj de la koncerna poetiko, ekzemple rimo aŭ aliteracio.

Konata ekzemplo de ebla lakuno estas en la evangelio laŭ Marko (10, 46): "Kaj ili venis al Jeriĥo; kaj kiam li foriris el Jeriĥo kun siaj disĉiploj…"; ĉar la alveno en Jeriĥo estas menciata, kvankam nur je la foriro io okazas. Tiun eblan lakunon proponas plenigi la Sekreta evangelio laŭ Marko.

## Etimologio 
La vorto devenas de la latina *lacuna*, kiu signifas "fosaĵo" aŭ "breĉo" kaj estas diminutivo de *lacus* (lago).

Kategorio:Dokumentoj
Kategorio:Filologio
Trofeo

[eta|200ra|La kruco de [Kavaliro en la Ordeno de Malto kun super ĝi ora trofeo. (Privata kolekto Groningen)]]

**Trofeo**, estas venkosigno el konkeritaj armiloj. La vorto deriviĝis tra la latina *tropaeum* de la greka *tropaion* (τρο̉παιον), kio estas interligita kun la greka verbo *trepein* (τρε̉πω), kun la signifo ‘turnigi’ . Trofeo origine estis establita sur loko kie la malamiko fuĝis. La kaskoj, lancoj, kirasoj kaj glavoj estis, post venka batalo, metitaj sur trunko aŭ fosto aŭ ordigitaj ĉirkaŭ ĝi. Pliposte ili ankaŭ estis faritaj el tero kaj ŝtono kiel permanentaj venkosignoj. Trofeoj jam baldaŭ troviĝis sur grekaj moneroj kaj sur venkomonumentoj kaj aliaj konstruaĵoj.

Pokaloj kun epigrafoj kiuj estas donitaj kiel premio ofte nomiĝas "trofeo".

eta|maldekstra|Pokalo kiel sporta trofeo

Laŭ Francisko Azorín **trofeo** estas *Elmetaĵo de konkeritaj armiloj k. standardoj, ĉu sur la batalejo mem, ĉu simbole en heraldiko.* Li indikas etimologion el la greka *tropaion*, el *trepein* (turnigi, venki), kaj de tie la latina *trophaeum*.

## Notoj 
Kategorio:Premioj
Kategorio:Milito
Latina kruco

eta|upright|Baza formo de la latina kruco
**Latina kruco** estas la plej ofte prezentata formo de la kristana kruco. Oftaj samsencaĵo estas **pasionokruco** aŭ ***crux immissa*** (lat: „kunmetita kruco“).

La vertikala trabo estas pli longa ol la transversa, kiu krucigas la vertikalan supre de ties mezo. La kruco simbolas la unuiĝo de ĉielo kaj tero: la vertikala trabo simbolas la diecan, dum kiam la transversa trabo reprezentas ligitecon kun la tero.

La adorado de la kruco estas dokumentebla ekde la 4-a jarcento, prezentado de la kruco sen la krucumito troviĝas unuafoje sur ĉerkegoj de la 4-a kaj 5-a jarcentoj .

La latina kruco venkis ĉefe en la okcidenta kristanismo, kiu sentis ĝin kiel la veran formon de la krucumilo de Jesuo (pro tio "pasionokruco"). Ĝi estas do la nura formo de la krucifikso laŭ okcidenta tradicio, kun kelkaj esceptoj en la malfrua gotiko, en kiu Kristo estas prezentata ĉe Y-forma vivarbo.

## Fontoj 
Kategorio:Kristanaj simboloj
Garcinia intermedia

**Garcinia intermedia** estas specio de tropika arbo, kiu produktas bongustan frukton. La arbo similas al *Garcinia madruno*. La frukto havas diversajn popolajn nomojn:
* en la angla: “lemon drop mangosteen”
* en la hispana: ”mameyito” aŭ “mameyillo”
* en la portugala: “achachairu”
En Esperanto ankoraŭ mankas konvena nomo. Eble taŭgas **citron-garcinio**

dosiero:Garcinia intermedia 01.JPG
dosiero:Garcinia intermedia 03.JPG
dosiero:Garcinia intermedia 04.JPG

## Kresko 
La rapide kreskanta arbo atingas altecon de ĉ. 5 m. Ĝi toleras multajn grundojn ĝis alteco de 1000 m. Eblas kultivi ĝin en grandaj potoj. Plej bone estas se ĝi ricevas regule akvon, plenan sunon kaj humidan medion. Ĝi toleras altajn temperaturojn, sed ne toleras froston. Ĝi havas mallarĝajn blankecan florojn kiuj bone aspektas. La planto tial ankaŭ estas ornamplanto. La folioj staras kontraŭsidaj.

La ligno taŭgas por fari iltenilojn.

## Multobligado 
La arbo estas multobligata per semoj. Greftado ankaŭ eblas. Ne ekzistas kultivaroj kun nomoj. La semoj perdas ĝermkapablon, se ili estis sekigitaj. La ĝermkapablo restas monatoj, se la semo estas tenata humida.

## Frukto 
La arbo ricevas florojn post nur du jaroj. La fruktoj estas kugloformaj ĉ. 3 cm grandaj kaj glataj. La koloro de la maldika fruktŝelo varias de palflava, oranĝkolora ĝis ruĝa. La karno estas blanka. La frukto estas freŝe manĝebla. Ĝi havas agrable dolĉan kaj acidan guston. Eblas fari trinkaĵon, marmeladon kaj ĵeleon.

## Disvastigo 
*Garcinia intermedia* estas indiĝena en Mezameriko. Sporade ĝi estas kultivata ĉie en la tropikoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Manĝeblaj sovaĝaj plantoj
Kategorio:Arboj
(11676) 1998 CQ2

**(11676) 1998 CQ2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tecuo Kagaŭa elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tecuo Kagaŭa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
José Saturnino da Costa Pereira

José Saturnino da **COSTA PEREIRA** (1771-1852) (* Colonia del Sacramento, en la 22-a de novembro 1771 - Rio-de-Ĵanejro, en la 9-a de januaro 1852) estis brazila inĝeniero, militisto kaj politiko. Li estis frato de Hipólito da Costa, patrono de la brazila presejo. Li studis matematikajn sciencojn en la Universitato de Koimbro, inter 1802 kaj 1806.

Li estis prezidanto de la provinco Mato-Groso, posteno kiun li ekokupis en la 10-a de septembro 1825, kaj senatano de la brazila imperio, el 1828 ĝis 1852, kiam tiu ofico estis tiam vivodaŭra.

## Elektita Verkaro 
* *Dicionário Topográfico do Império do Brasil* - Rio-de-Ĵanejro, R. Orgier, 1834.
**Recreação Moral e Científica* - 1834-1839.
**Elementos de Lógica* - Rio-de-Ĵanejro, 1834. 122 p.
**Compêndio de Geografia Elementar* - Rio-de-Ĵanejro, 1836.
**Elementos de Geodésia - Rio-de-Ĵanejro, 1840.
**Lições Elementares de Óptica* - Rio-de-Ĵanejro, 1841.
**Aplicação da Álgebra à Geometria ou Geometria Analítica* - Rio-de-Ĵanejro, 1842.
**Elementos de Cálculo Diferencial e de Cálculo Integral* - Rio-de-Ĵanejro, 1842.
**Elementos de Mecânica* - Rio-de-Ĵanejro, 1842.
**Elementos de Astronomia e Geodésia* - Rio-de-Ĵanejro, 1845.
**Plano para Divisão das Comarcas, Cidades, Vilas, Povoações e Paróquias da Província de Mato Grosso '' Rio-de-Ĵanejro, 1827-1828.

## Literaturo 
* Brazila senato
* Portal Domínio Público
* Observatório da Imprensa 
* As Biblias falsificadas - José Ignácio de Abreu e Lima
* Moreira Guimarães
* Portal Mato Grosso 

## Vidu ankaŭ 
* Hipólito da Costa

## Referencoj 
Kategorio:Brazilaj inĝenieroj
Kategorio:Brazilaj militistoj
Kategorio:Senatanoj
Kategorio:Brazilaj politikistoj
Kategorio:Universitato de Koimbro
Junqueira Freire

Luis José **JUNQUEIRA FREIRE** (1832-1855) (* Salvador de Bahio, Bahio, en la 31-a de decembro 1832 - Salvador de Bahio, Bahio, en la 24-a de junio 1855) estis brazila poeto. Lia lirika verkaro dividiĝas en religia, ama, filozofia, populara (aŭ enlanda) kaj kelkaj socialaj poezioj, kun deklama tono, antaŭante Castro Alves. Li partoprenis de la dua romantika generacio. Franklin Dória, kiu fondis la seĝon 25 de la Brazila Beletristika Akademio, elektis Junqueira Freire-n kiel sian patronon.

## Verkaro 
* Inspirações do Claustro, 1855
* Contradições poéticas
* Tratado de eloqüência nacional
* Ambrósio

## Literaturo 
* Só literatura
* Literatura Brasileira 
* Enciclopédia Itaú Cultural 
* Free-eBooks 
* ReoCities 

## Vidu ankaŭ 
* Brazila Beletristika Akademio

* Listigo kun numeroj

## Referencoj 
Kategorio:Brazilaj poetoj
Kategorio:Brazila Beletristika Akademio
Kategorio:Membroj de Brazila Beletristika Akademio
Kategorio:Patronoj de Brazila Beletristika Akademio
Kastelo Buonconsiglio

**Kastelo Buonconsiglio** () estas kastelo en Trento, norda Italio.

## Historio 
La kastelo originis de fortika konstruaĵo, konstruita en la 13-a jarcento plej proksime al la muroj de la urbo. Tiu unua konstruaĵo estis nomita *Castelvecchio* ("Malnova Kastelo"), kaj iĝis la sidloko de la episkopejo de Trento de la 13-a jarcento pluen.

La princo-episkopo Georgo de Liĥtenŝtejno estis la unua, kiu pligrandigis la kastelon, en la malfrua 14-a jarcento, turnante ĝin en bon-stilitan loĝejon. Sekve la "Malnova Kastelo" estis plu modifita fare de la princo-episkopo Johannes Hinderbach, kiu konstruigis la duoblan loĝion kaj la gotikan enirejopordegon. En la unuaj jardekoj de la 16-a jarcento episkopo Bernardo Clesio konstruigis novan loĝejon, nomitan *Palazzo Magno* ("Granda Palaco") en renesanca stilo laŭlonge la "Malnova Kastelo". La laste granda aldono estis la tiel nomata *Giunta Albertiana*, de la nomo de episkopo Francesco Alberti Poja (1686), kun kiu la *Castelvecchio* kaj la *Palazzo Magno* estis unuigitaj

La kastelo restis la sidloko de la princo-episkopoj ĝis 1803. Poste la aŭstra armeo uzis ĝin kiel kazerno kaj malliberejo. En 1916, dum la unua mondmilito, la reprezentantoj de la itala iredentismo Cesare Battisti, Fabio Filzi kaj Damiano Chiesa estis enkarcerigitaj en la kastelo kaj ekzekutitaj post kondamno pro ŝtatperfido. Post la milito la urbo kaj la tuta regiono estis aneksitaj al Italio kaj la itala ŝtato iĝis posedanto de la kastelo.

## Nuna uzo 
En la jaro 1974 la kastelo estis transdonita al la provinco de Trento kaj ekde 1992 ĝi estas hejmo de la Provinca Historia Muzeo kun Pinakoteko. En la salonoj troviĝas rimarkeblaj arkeologiaj kolektoj el diversaj epokoj kaj kolekto da pentraĵoj kun verkoj de la 16-a ĝis 20-a jarcento.

Dosiero:Castello Buonconsiglio Back Trento Italy.JPG|la origina burgo
Dosiero:Fale - Trentino Alto Adige - 3.jpg|la fasado vidigas diversajn fazojn de konstruo - jen centras la venecia loĝio
Dosiero:Castello Del Buonconsiglio - panoramio.jpg|du fortikaĵaj turoj
Dosiero:10 2014 Trento-Castello Buonconsiglio-panorama Loggia veneziana gotica-Col Castion, Doss Trento, Mausoleo Cesare Battisti, Monte Soprasasso, Monte Terlago-ITALY- K-5 II -Tamron AF 17-50mm F2.8-photo Paolo Villa.jpg|la malfrugotika venecia loĝio
Dosiero:Castello Buonconsiglio TN Giardini1.JPG|la kastela parko
div>

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Provinco Trento
Buonconsiglio
11678 Brevard

'*11678 *Brevard'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la brita astronomo Ian P. Griffin elde la observatorio de la *Astronaut Memorial Planetarium and Observatory* en Cocoa (Florido, Usono)

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Kantono Brevard (Florido), kie kuŝas la *Astronaut Memorial Planetarium and Observatory* elde kiu tiu objekto estis malkovrita. En la Kantono Brevard ankaŭ estas la *Kennedy Space Center* : la ejo el kiu estis lanĉitaj Galileo, *NEAR Shoemaker'' kaj multenombraj neenloĝataj kosmosondiloj de kosmaj esploro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ian P. Griffin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kampa tago

**Kampa tago**, angle *fieldday* estas aranĝo inter radio-amatoroj. Ĉe tio radioamatora stacio aŭ pluraj estas instalitaj je libera kampo, sendepende de konekto al elektro-reto.
250px|eta|dekstre|Kampa tago en Lüneburg, 2002

Je kampaj tagoj kiel oficiala konkurso ofte estas postulita minimuma distanco al elektro-reto de 100 metroj.

Kampaj tagoj ofte estas miksaĵo inter radio-konkurso kaj kampado. Ofte ili estas ekzercadoj por helpo dum katastrofoj. Radioamatoroj povas ofte komuniki, kiam oficialaj komunikiloj ne funkcias.

Grava parto je kampa tago estas konstruado de antenoj.

Internacie kampa tago okazas dum la unua kompleta semajnfino en junio. Detalojn vi trovas en la angla versio de ĉi artikolo.

## Eksteraj ligiloj 
* ARRL Field Day
* Field Day: A Mirror of Amateur Radio History historio (A history of Field Day in the United States)
* Field Day Station Locator (Google Maps-based service that shows publicly accessible Field Day operations for June 26–27, 2010)
* Radio Amateurs of Canada
* Find a radio club near you to participate in Field Day
* RSGB SSB Field Day 2008 
* DARC Field Day, DARC kampa tago (en angla)
* IARU Region 1 HF Field Day 
* Nationwide Simulated Emergency Communications Test

Kategorio:Amatora radio
Alozaina

265px|eta|maldekstre|Vido de Alozaina el la ŝoseo al Casarabonela.
**Alozaina** estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio. Estas situanta inter Tolox, Yunquera kaj Casarabonela, ĉe la deklivaro de la Montaro de la Neĝoj en ties transiro al la Malaga Depresio.

La Montaro de la Neĝoj situantas intere du rezervejoj de la biosfero, kaj en ĝi estas la 34% de la specioj minacataj el la provinco Malago kaj la duono de tiuj kiuj estas endanĝeritaj. En 2014 ĝi estis deklarita kiel Nacia Parko.

En 2009 ĝi havis 2.242 loĝantojn. Ties areo estas de 33,85 km² kaj havas densecon de 66,23 loĝ/km². Ties geografiaj koordenatoj estas la jenaj: 36º43' N, 4º 51' O. Ĝi situantas je alto de 386 metroj kaj je 52 kilometroj de la provinca ĉefurbo, Malago.

Ekde la restario de la demokratio reĝimo en Hispanio en la 1970-aj jaroj la urbestro ĉiam estis el partio de maldekstro ĉu komunista ĉu socialista.

## Eksteraj ligiloj 
* Municipo de Alozaina

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de la provinco Malago

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Málaga
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Málaga
Imperia senpereco

[eta|Dekreto de imperiestro [Frederiko la 2-a (Sankta Romia Imperio)|Frederiko la 2-a, donanta al la urbo Lubeko la staton de imperia senpereco (libera regna urbo)]]
**Imperia senpereco** aŭ **regna senpereco**, germane *Reichsfreiheit* aŭ *Reichsunmittelbarkeit*, estis speciala konstitucia statuso de iuj personoj aŭ teritorioj en la Sankta Romia Imperio. Tiu kiu estis **imperie senpera** (*reichsfrei*, *reichsunmittelbar*) havis neniun alian reganton super si ol nur la imperiestron de la Sankta Romia Imperio, do estis "senpere sub la imperiestro". Tio kontrastas al la multaj aliaj regatoj de la imperio kiuj estis subigitaj al iuj lokaj regantoj (reĝoj, dukoj, princoj, abatoj, princepiskopoj, ktp.)

Imperie senperaj estis:
* la sep (poste naŭ) princoj-elektistoj
* aliaj princoj (regnestroj) en la Sankta Romia Imperio:
** ekleziaj: princepiskopoj, princ-abatoj, princ-prepostoj
** ne-ekleziaj: dukoj, margrafoj, landgrafoj, ktp.
* ĉirkaŭ 100 imperie senperaj grafoj
* 40 imperiaj prelatoj
* imperie senperaj urboj, nomataj "liberaj regnaj urboj"
* kelkaj ekleziaj teritorioj, kiel monaĥejoj kaj abatejoj (kolegiatoj), ekz-e abatinejo Essen
* iuj individuaj personoj: la "imperiaj kavaliroj" (*Reichsritter*)

La imperia senpereco de pluraj el tiuj estis forigita en 1803 per la Regna deputacia fina akto, per la tiel nomata *Mediatisierung* = mal-senper-igo.

Kategorio:Sankta Romia Imperio
*
Kategorio:Institucioj de la Sankta Romia Imperio
Kategorio:Mezepoko
Franklin Dória

**FRANKLIN Américo de Meneses DÓRIA** Barono de Loreto (1836-1906) (* Ilha dos Frades, en la 12-a de julio 1836 - Rio-de-Ĵanejro, en la 28-a de oktobro 1906) estis brazila advokato, politikisto, oratoro, magistratano kaj poeto, fondinta membro de la Brazila Beletristika Akademio. Estis edziĝinta kun Maria Amanda Lustosa Paranaguá (1849-1931), filino de João Lustosa da Cunha Paranaguá, la 2-a Markizo de Paranaguá.

## Biografio 
Li estis elektita unuanime de la tridek membroj de la Brazila Beletristika Akademio kiuj ĉeestis la balotsekcio, en la 28-a de januaro 1897, por kompletigi la kadro da akademianoj, Franklin Dória estas la fondinto de la seĝo numero 25, kies patrono estas la poeto Junqueira Freire, lia granda amiko.

Li estis filo de José Inácio de Menezes Dória e de Águeda Clementina de Menezes Dória kaj diplomiĝis pri Juro en la Fakultato de Juro en Recife, en 1859, kaj estis liaj samlernejanoj Aristides Lobo (1838-1896), Gusmão Lobo (1838-1900) kaj Joaquim Medeiros e Albuquerque, patro de Medeiros e Albuquerque (1867-1934). En tiu sama jaro de lia diplomiĝo, je la 23 jaroj, li publikigis "Enlevos", sia sola poezivolumo, plene absorbita en la priskriboj de la scenaro de la naturaj belecoj de la "ravita insulo" de la poeto. Li frue forlasis la verson. Kaj ekde la apero de sia unua libro, li publikigis nur, en poezio, la tradukon de "Evangelina", verkita de Longfellow (1881), kiam, inter aliaj iniciatoj, li fondis la Bibliotekon de la Armeo, kiu ekzistas ĝis hodiaŭ, kaj kiel Ministerio de la Imperio en la lasta kabineto de la monarkio, tiu de la Vicgrafo de Oŭro Preto (1889). Kiel Konsilisto de la Imperio, li ricevis la titolon de Barono de Loreto, en la 15-a de junio 1888. Ĉar li estis intime ligita al la Imperia familio, li akompanis ilin en la ekzilo. Kiam li revenis al Brazilo, li sin dediĉis al advokateco kaj literaturo. Li estis profesoro de literaturo konkursita de la Kolegio Petro la 2-a kun la tezo "Da Poesia" - esencaj karakteroj kaj diferenco de la prozo - kaj kvalito de la poezio. Li ankaŭ aktivis ĉe la Brazila Instituto pri Historio kaj Geografio.

## Verkoj 
* Enlevos, 1859
* Evangelina, 1874 tradukita de Henry Wadsworth Longfellow kaj legita antaŭ la imperiestro
* Discurso sôbre a reforma constitucional ... 1879
* Estudo sobre Luiz José Junqueira Freire, por Franklin Doria, 1869
* Contradicções poeticas 1870, kune kun Junqueira Freire
* Discursos sobre a instrucção, 1877

## Literaturo 
* Brazila Beletristika Akademio
* Infopedia
* Meio norte 
* Artmajeur

## Vidu ankaŭ 
* Brazila Beletristika Akademio
* Junqueira Freire

## Referencoj 
Kategorio:Brazila Beletristika Akademio
Kategorio:Membroj de Brazila Beletristika Akademio
Kategorio:Brazilaj poetoj
Kategorio:Brazilaj verkistoj
Kategorio:Brazilaj tradukistoj
Kategorio:Brazilaj monarkiistoj‎
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Brazilo
Fagundes Varela

Luís Nicolau **FAGUNDES VARELA** (1841-1875) (* São João Marcos, nuna Rio Claro, Rio-de-Ĵanejro, en la 17-a de aŭgusto 1841 - Niterói, Rio-de-Ĵanejro, en la 18-a de februaro 1875) estis brazila poeto kaj patrono en la Brazila Beletristika Akademio. Romantika poeto kaj nekorektebla bohemio, Fagundes Varella estis unu el la plej grandaj figuroj de la tiama brazila poezio.

## Biografio 
Kvankam li enmatrikuliĝis en la Fakultato pri Juro de San-Paŭlo (1862) kaj la Fakultato pri Juro de Recife, li forlasis la kurson en la kvara jaro. Tio estis la transiĝo inter la dua kaj la tria romantika generacio.

Li diris, reasertante sian ekskluzivan alvokiĝon al la arto, en la poemo "Mimosa", en la buŝo de iu persono: "Mi ne naskiĝis por esti doktoro..."

Li edziĝis kun cirka artistino el Sorocaba, kies nomo estis Alice Guilhermina Luande. La geedziĝo kaŭzis skandalon ĉe lia familio, kaj liaj financaj kondiĉoj malpliboniĝis. Kun ŝi li havis filon, Emiliano, kiu mortis tri-monate. Treege deprimita, Fagundes skribis, rememorante sian mortintan filon, sia plej konatan poemon "Cântico do Calvário" (kiu eble troviĝas en la libro "Cantos e Fantasias"). Lia edzino mortis en 1866, kiam Varela estis vojaĝonta al Recife. Reirante al San-Paŭlo, li enmatrikuliĝis je la dua fojo en la Fakultato pri Juro de la Universitato de San-Paŭlo, en 1867, sed, pli malfrue, li forlasis ĝin plian fojon. Tiam, li reiris al sia naskiĝurbo Rio Claro, kaj tie li vivis ĝis 1870. Li ree edziĝis, ĉi-foje kun sia kuzino Maria Belisária de Brito Lambert, kaj havis kun ŝi du filinojn kaj unu filon.

En 1870, li, kune kun lia patro, translokiĝis al Niterói, kaj tie li vivis ĝis sia morto, en la 8-a de februaro 1875.

Kelkaj el la poemoj de Varela posedas nekutiman temon por la ultra-romantikismo:la Aboliciismon. Pro tio, li estas konsiderata unu el la antaŭuloj de la Kondorismo, kune kun Junqueira Freire, alia ultra-romantika poeto, kiu parolis pri la Aboliciismo en kelkaj el siaj poemoj.

## Verkoj 
* *Noturnas* - 1860
* *Vozes da América* - 1864
* *Pendão Auri-verde* - patriotaj poemos, pri la Demando Christie
* *Cantos e Fantasias* - 1865
* *Cantos Meridionais* - 1869
* *Cantos do Ermo e da Cidade* - 1869
* *Anchieta* ou *O Evangelho nas Selvas* - 1875 (postmorta publikado)
* *Diário de Lázaro* - 1880

En 1878 lia amiko Otaviano Hudson organizis la verkon *Cantos Religiosos*, kies publikado celis helpi vidvinojn kaj ties filaron.

## Literaturo 
* e-Biografias
* Brasil Escola
* UOL Educação
* Antonio Miranda
* Spectrum 
* Fagundes Varela
* Wikiquote

## Vidu ankaŭ 
* Brazila Beletristika Akademio

## Referencoj 
Kategorio:Brazilaj verkistoj
Kategorio:Brazilaj poetoj
Kategorio:Brazila Beletristika Akademio
Listo de prezidantoj de la Franca Respubliko

## 5-a Respubliko 
## Daŭro 
* *La plej longa prezideco* : François Mitterrand (14 jaroj)
* *La plej mallonga prezideco* : Jean Casimir-Perier (205 tagoj, t.e. 6 monatoj kaj 20 tagoj)
* *La prezidanto, kiu plej longe vivis* : Émile Loubet (90 jaroj)
* *La prezidanto, kiu plej longe vivis* : Sadi Carnot (56 jaroj)
* *La prezidanto, la plej maljuna fine de mandato* : Jules Grévy (80-jara)
* *La prezidanto, la plej maljuna komence de mandato* : Adolphe Thiers (74-jara)
* *La prezidanto, la plej juna komence de mandato* : Louis-Napoléon Bonaparte (40-jara)
* *Prezidantoj mortintaj en ofico* :
** murditaj :
*** Sadi Carnot (56-jara)
*** Paul Doumer (75-jara)
** malsanaj :
*** Félix Faure (58-jara)
*** Georges Pompidou (62-jara)
* ''Eksaj prezidantoj, kiuj ankoraŭ vivas kiam François Hollande ekoficis en 2012 :
** Valéry Giscard d'Estaing
** Jacques Chirac
** Nicolas Sarkozy

eta|upright=2|center|Daŭro de la prezidoj de la Franca Respubliko (je la 15-a de majo 2012), la blua koloro indikas la periodon de iliaj mandatoj kaj la flava koloro la periodon ekster prezidanta ofico

## Origina profesio 
;El la dudek kvar prezidantoj de la Respubliko, estis dek unu advokatoj

;Pluraj estis ankaŭ ĵurnalistoj
* Adolphe Thiers
* Raymond Poincaré
* Alexandre Millerand
* Paul Doumer
* Paul Deschanel (ankaŭ vicprefekto)

;Tre superaj ŝtatoficistoj
* Valéry Giscard d'Estaing (inspektisto pri financoj)
* Jacques Chirac (konsiliano en la Revizora Kortumo)
* François Hollande (konsiliano en la Revizora Kortumo) (advokato per ekvivalenteco)

;Du industriistoj
* Jean Casimir-Perier
* Félix Faure

;Tri lernintoj de altlernejo "Ecole Polytechnique"
* Sadi Carnot (ankaŭ prefekto)
* Albert Lebrun
* Valéry Giscard d'Estaing

;Du profesoroj
* Paul Doumer
* Georges Pompidou

;Du militistoj
* Marŝalo Patrice de Mac Mahon
* Generalo Charles de Gaulle
kaj Louis-Napoléon Bonaparte (bonapartisma postulanto)

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de francaj reĝoj

### Vidu ankaŭ 
* Prezidenta baloto en Francio
** Prezidentaj balotoj en la 2-a Franca Respubliko
** Prezidentaj balotoj en la 3-a Franca Respubliko
** Prezidentaj balotoj en la 4-a Franca Respubliko
** Prezidentaj balotoj en la 5-a Franca Respubliko
* Intertempe, kiam vakas prezidanto
** Ĉefministro
** Prezidanto de la Senato
* Palaco Elizeo
* Listo de registarestroj de Francio

### Eksteraj ligiloj 
* Historio de la prezidantoj de la Franca Respubliko sur la TTT-ejo de la prezidejo de la Respubliko
* Ĉiuj prezidantoj de la kvina Franca Respubliko  en la arkivoj de INA

*
Francio
Kategorio:Listoj de francaj politikistoj
Voland

**Voland** estas unu el la nomoj de la Diablo, kiu aperas en diversaj variantoj de la antikvaj legendoj rilataj al Faust ankaŭ kiel *Valand, Faland aŭ Wieland*. Per tiu vokmaniero ĝi estas citita unufojon de Goethe en ties verko *Faust*.
Lia kortego elstars per sorĉistinoj kaj vampiroj.

Voland estas ankaŭ la rusa nomo (*Воланд*) de unu el la protagonistaj personoj de la romano *La Majstro kaj Margarita*. Kie, en la vestoj de mistera spertulo pri nigra magio, Voland nenialia estas ol Satano, vojaĝanta en la Moskvo de la tridekaj jaroj, por serĉi sian kompanulinon por la “Jara Granda Balo de Satano” disvolviĝonta ĝuste en la soveta ĉefurbo.

## literatura Interpreto 
Voland estas la diablo, aŭ pliprecize “ero de tiu forto kiu volas konstante la malbonon kaj senĉese aktivas en la bono” alveninta al Moskvo en la vestoj de alilandano  por… savi la romanon de la aŭtoro koncernantan la veran historion de Poncio Pilato, kaj por doni al la aŭtoro kaj al lia amata Margarita la merititan ripozon.

## Aliaj projektoj 
•	Koluna entenas bildojn prezentantajn Voland http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Wieland?uselang=it

## Vidu ankaŭ 
*Diablo
*Satano
*Miĥail Bulgakov
*Azazelo
*Zizo
*Demono

Voland