open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kristoforo Milionis

**Kristoforo Milionis**, greke Χριστόφορος Μηλιώνης, (naskiĝinta en 1932 en Peristeri/provinco Ioanino) estas greka verkisto.

## Vivo 
Li studis klasikan filologion en Tesaloniko kaj laboris kiel gimnazia instruisto kaj poste kiel lerneja inspektoro. Li vivas en Ateno.

## Verkista agado prezentita per elektaj verkoj 
La verkaro de Milionis karakteriziĝas per impona unueco kaj entenas konstantajn vidpunktojn. La tipoj estas elvilaĝanoj, kiuj vivas en Ateno kaj vivas konvencian kaj monotonan vivon tie. La rakontoj komenciĝas per iu momento, kie la heroo estas sendita al tempovojaĝo kaj revenas al infaneco aŭ al la tempo de la Dua mondmilito aŭ al la interna milito (1946-49). Tiam la vivo - malgraŭ la eksteraj cirkonstancoj - estis estinta interne de la homoj en ordo, ĉar tiam la homoj ankoraŭ konis identecon kam memfidon. Kaŭzo por la tempovojaĝo povas esti ekzemple ekamo, morto, iu ajn animalo aŭ iu ajn objekto.

La radikojn por la nuna mizero kuŝas - laŭ la verkisto - en la seniluziiĝoj kaj la animaj vundiĝoj. Tre bone rimarkatas la filozofio de la verkisto en lia romano *Δυτική συνοικία / Ditikí sinoikía* (1980) kiel ankaŭ en la rakontokolekto *Καλαμας κι Αχέροντας / Kalamás ki Aĥérontas* (1985), kiu verŝajne estas lia plej bona verko.

En la romano *Ο Σιλβέστρος / O Silvéstros* (1987) la tuja apero de enigmoplena junulo en provincurbo igas sursurfacigon de kulpo kaj malvirtoj de la lokuloj, kiuj referencas al la sama historia epoko.

## Aliaj verkoj 
* Ακροκεραύνια / Akrokeráfnia (1976; noveloj)
* Το πουκάμισο του Κένταφρου / To pukákmiso tu Kéntafru (1971; rakontaro)
* Τα διηγήματα της δοκιμασίας / Ta diijímata tis dokimasías (1978; rakontaro)
* Χειριστής ανελκυστήρος / Ĥiristís anelkistíros (1993; rakontaro)
* Το μικρό είναι και όμορφο / To mikró íne kai ómorfo (1997; eseoj, gazetaj artikoloj)
* Τα φαντάσματα του Γιορκ / Ta fantásmata tu Jork (1999; rakontaro)

Liaj verkoj estis tradukitaj en la germanan, la anglan, la francan, la italan, la nederlandan, la rusan kaj la hungaran.

## Literaturo 
* Dimosthenis Kurtovik: *Griechische Schriftsteller der Gegenwart. Ein kritischer Leitfaden*, eldonejo Romiosini, Kolonjo 2000, ISBN 3-929889-35-8, p. 180-181.
* Ioanna Mylonaki, Ioanna: "Erzählort und -zeit im Roman von Christophoros Milionis O Σιλβέστρος", en: *Γράμματα και τέχνες H. 63*, sept.-okt. 1991, p. 27-28.

## Eksteraj ligiloj 
* Eta biografio. 

Kategorio:Grekaj verkistoj
Kategorio:Greka literaturo
Soro

eta|220ra|La suba flanko de fertila frondo de *Dicksonia antarctica*. Ĉiu punkto estas individua soro.
La **soro**  estas areto de sporangioj (strukturoj produktantaj kaj enhavantaj sporojn) ĉe filikoj kaj fungoj. La nova-latina vorto *sorus* (pl. *sori*) originas de la antikva greka *σωρός* ([sōrós] amaso, stako). Ĉe fungoj kaj likenoj, la soro estas ĉirkaŭata de ekstera tavolo. En kelkaj ruĝaj algoj ĝi povas prezenti la formon de depresio en la talo.

Ĉe filikoj, la soroj konstituas flavecan aŭ brunecan mason sur la rando aŭ la malsupra flanko de fekunda frondo. En kelkaj specioj, ili estas protektataj dum la disvolviĝo per membrano aŭ histotavolo nomata la induzio (*indusium*), kiu formas ombrel-similan kovraĵon.

La soroj troviĝas sur la sporofita generacio, la sporangioj ene de ili produktas unuploidajn mejozajn sporojn. Kiam la sporangioj maturiĝas, la induzio ŝrumpas tiel ke sporeldono estas senbrida. La sporangio tiam eksplodas kaj liberigas la sporojn.

La formo, aranĝo, kaj loko de la soroj estas ofte valoraj indikaĵoj por la identigo de la filikotaksonoj. La soroj povas esti aranĝataj en vicoj, ĉu paralele ĉu oblikve je la akso, aŭ dissemite. Ilia loko povas esti marĝena aŭ for de la marĝeno sur la frondlameno. La ĉeesto aŭ malĉeesto de induzio ankaŭ estas uzata por identigi la filikotaksonojn.

## Bildaro 

Dosiero:Scattered-sori.jpg|Dissemata sora aranĝo.
Dosiero:Linear sori.jpg|Linia sora aranĝo.
Dosiero:Dense sori.jpg|Soroj kiuj komplete kovras la frondan subflankon.
Dosiero:Immature sorus.jpg|Filiko-soro kun nematuraj sporangioj.
Dosiero:Round sori.jpg|Cirkla sora aranĝo kun nematuraj sporangioj.
Dosiero:Rumohra adiantiformis sori 01.jpg|Soroj kun induzio je diferencaj disvolviĝaj fazoj.
Dosiero:Triphragmium ulmariae, Meadowsweet Rust.jpg|Soroj de la fungo *Triphragmium ulmariae* ĉe *Filipendula ulmaria* (rozacoj).
Dosiero:Large Sori (fern).JPG|Grandaj soroj.
Dosiero:Polypodium vulgare, sores (Matthieu Gauvain).JPG|*Polypodium vulgare*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Ilo por identigi filikojn (*DiversityOfLife*)
*  *Encyclopædia Britannica*: *sorus* 2007. *Encyclopædia Britannica Online*. Retrieved 20 November 2007.

Kategorio:Plantanatomio
Kategorio:Plantomorfologio
Le Lieu

**Le Lieu** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 866 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Le Lieu situas en la Ĵurasa Montaro ĉe la norda bordo de la Lago de Joux kaj en oriento de la Lago Brenet. Inter Le Lieu kaj Les Charbonnières situas norde de la Lago de Joux ankaŭ la malgranda Lageto Ter. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Le Lieu, Le Séchey kaj Les Charbonnières, la setlejo Les Esserts-de-Rive kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 32,55&nbsp;km², de kiuj 54,7% estas kovritaj de arbaro, 39,0% servas por agrikulturo kaj 3,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Le Lieu limas en nordo al Rochejean (Franĉkonteo, Francio), en nordoriento al Vallorbe, en sudoriento kaj sudo al L'Abbaye, en sudokcidento al Le Chenit, en okcidento al Mouthe (Franĉkonteo, Francio), en nordokcidento al Sarrageois (Franĉkonteo, Francio), kaj en nordnordokcidento al Les Villedieu (Franĉkonteo, Francio).

## Trafiko 
Tra Le Lieu pasas la kantona ĉefvojo n-ro 130 de Le Pont laŭlonge de la norda bordo de la Lago de Joux al Le Chenit. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 5 kilometrojn oriente de la komunumo oriente de Vallorbe. Pere de la trajnlinio de  al  la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Le Lieu datiĝas el la jaro 1155 kiel *loco dompni Poncii heremite*. En la jaro 1155 estis konstruita en Le Lieu monaĥejo, kiu laŭdire estis fondita de la eremito Poncet. La monaĥejo estis malfondita en la jaro 1204 kaj ĝis havaĵo estis koncedita al la Abatejo Lago de Joux. La unua setlejo konstruita post la malfondo de la monaĥejo datiĝas el la jaro 1304. La plej multaj lokoj estis ekloĝataj ekde la 16-a jarcento. De 1334 ĝis 1536 Le Lieu apartenis al la Subvoktejo Les Clées, de 1536 ĝis 1565 la la Voktejo Yverdon kaj ek de 1566 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la Voktejo Romainmôtier.Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto La Vallée, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Le Lieu (stacidomo)
* Le Séchey (stacidomo)
* Les Charbonnières (stacidomo)
* Les Esserts-de-Rive (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Le Lieu
Ferenc Pölöskei

**Ferenc Pölöskei** [poloŝkei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pölöskei Ferenc** estis hungara historiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1995).

Ferenc Pölöskei http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19390 naskiĝis la  1930 en Réde.

## Biografio 
Ferenc Pölöskei frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1949-1953. Post la diplomo li ekinstruis samloke en la universitato. Li profesoriĝis en 1970. Post 2 jaroj li estis nomita katedrestro. Inter 1982-1990 li estis dekano. Li doktoriĝis en 1969. Li okupiĝis pri agraraj kaj politikaj movadoj en la 20-a jarcento. Li ricevis 3 hungarajn kaj bulgaran premiojn inter 1963-2001.

## Verkaro (elekto) 
* *Földmunkás- és szegényparaszt-mozgalmak Magyarországon: 1848–1948* (1962)
* *Agrárpolitika és agrárátalakulás Magyarországon a felszabadulás után* (1975)
* *Tisza István* (István Tisza), (1985)
* *Skandalum: Magyar közéleti botrányok 1843–1991* (1993)
* *Deák Ferenc utolsó évei* (Lastaj jaroj de Ferenc Deák), (2004)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Elzbach

La **Elzbach** aŭ **Elz** estas 58,9 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi havas sian fonton en la alta Ejfelo piede de la monto Hochkelberg apud Bereborn. Ĝia akvokolekta baseno havas surfacon de 220,7 km². Ĝi alfluas en Moselkern la Mozelon.

## Etimologio 
[eta|maldekstra|Trabfakaj domoj apud la rivero Elz en [Monreal]]
[eta|La rivero Elz kaj la [Burgo Eltz]]
La nomo „Elz“ aus „Eltz“ verŝajne estas de kelta origino. Sed ankaŭ povas esti ke la malnovgermana vorto por alno „Els“ aŭ “Else” povas esti la origino de la nomo. Alnoj ofte kreskas en la regiono. Ankaŭ la fonta teritorio de la rojo apud la vilaĝo Bereborn en la montaro Ejfelo bomiĝas *In den Erlen* (t.e. en la alnoj). Jam la romia poeto Ausonius en la jaro 372 p.K. priskribas la riveron. La latina nomo estis *Alisontia*.

## Referencoj 
Kategorio:Alfluantoj de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Induzio

[200px|eta|Skemo  de [soro de filiko.]]
La **induzio**  estas maldika membrano kiu protektas la sporangiojn ĉe la filikoj.
La koloroj de la induzioj estas tre varieblaj : blankaj, flavaj, brunaj. Ili povas esti liniaj, faboformaj aŭ esti formataj de la marĝeno de la frondo rulvolvata je si mem.

La formo kaj la ĉeesto de la induzioj povas esti grava karaktero por identigi la filikogenrojn kaj la filikofamiliojn. 

Dosiero:Dryopteris filix-mas1 ies.jpg|Juna folieto de *Dryopteris filix-mas* kun soroj kiuj estas kovrataj de induzioj.
Dosiero:Dryopteris filix-mas3 ies.jpg|Folieto kun maturaj soroj: la induzioj estas ĉifitaj, la sporangioj estas videblaj.

 
## Notoj
Kategorio:Plantanatomio
Kategorio:Plantomorfologio
Kang We-seok

**Kang We-seok** (korea: 강의석; hanja: 姜義錫, naskiĝis la 25-an de aŭgusto 1986 en Seoul, Korea Respubliko) estas aktivisto pri homaj rajtoj, socia kaj pacisma aktivulo de Korea Respubliko ekde 2003; li estas membro de la movado por paco kaj la libereco de religia elekto de Sud-Koreio. En 2004, li faris dufoje malsatstrikon, por la venko de libereco de religia elekto.

En 2008, li estis  kaj aktivulo kontraŭ milito, porpaca movadulo. Li estis en 2011 enprizonigita. En 2012, liberigita.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kang We-seok facebook 
* 바보 강의석  blog 
* Kang We-seok, twitter 
* SNU Student Campaigns Against Two Taboos Koreatimes 2008.07.11 
* Two conscientious objectors convicted Koreatimes 2007.06.02 
* Court Rules Against Religion Class Denial Koreatimes 2008.05.09 
* Religious freedom in schools Koreatimes 
* Religious Freedom Koreatimes 

Kategorio:Sudkoreaj pacistoj
Kategorio:Pordemokratiaj aktivuloj
Kategorio:Sudkoreaj homrajtaj aktivuloj‎
Kategorio:Civilrajtaj aktivuloj
Kategorio:Sudkoreaj politikistoj
Kategorio:Sudkoreaj disidentoj
István Polónyi

**István Polónyi** [iŝtvAn polOnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Polónyi István** estas hungara inĝeniero, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2007).

István Polónyi http://www.hier.iif.hu/hu/mts_pii.php  naskiĝis en 1953 en Gyula.

## Biografio 
István Polónyi akiris maŝininĝenieran (ankaŭ pedagogian) diplomojn en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1977, ekonomian diplomon en 1983, medioprotektatan diplomon en la sekva jaro. Li doktoriĝis en 1984, li kandidatiĝis en 1994. Inter 1977-1985 li instruis en mezlernejoj, poste ĝis 1988 li laboris en Ekonomia Universitato Marx Károly. Inter 1988-1994 li laboris en ministerio pri edukado. Li instruis ankaŭ en Universitato de Debrecen.

## Verkaro (elekto) 
* *Tudásgyár vagy papírgyár* (2001)
* *A hazai felsőoktatás állami finanszírozásának története* (2010)
* *Régi, új felsőoktatási expanzió* (2014)

## Fontoj 
* hungarlingva teksto kun foto 
* http://www.doktori.hu/index.php?menuid=192&sz_ID=3361 

 
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri ekonomio
Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri medioprotektado
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nothbach

La **Nothbach** estas 14 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi havas sian fonton sude de Mertloch. Ĝia akvokolekta baseno havas surfacon de 82,956 km². La rojo alflosas la Mozelon en Lehmen.

Kategorio:Alfluantoj de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
János Polónyi

**János Polónyi** [jAnoŝ polOnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Polónyi János** estas hungara fizikisto, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2001).

János Polónyi http://fizika.fazekas.hu/fazekasban/PJ.pdf  naskiĝis la  1953 en Budapeŝto.

## Biografio 
János Polónyi frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1972-1978. Post la diplomo li eklaboris en *Centra Fizika Esplora Instituto*. En 1979 li doktoriĝis, baldaŭe antaŭ la akademio en 1989. En 1981 li ricevis postenon en Darmstadt. En la sekva jaro li instruis jardekon en 2 universitatoj en Usono. Ekde 1992 li parte instruas en Universitato de Budapeŝto, parte en universitato en Strasbourg. Li okupiĝas interalie pri spaco de kvantumoj. Li havas edzinon, kiu naskis 4 filinojn. Li ricevis hungaran premion en 1985.

## Verkaro (elekto) 
* *Sugárzás és részecskék* (Radiado kaj eroj)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* foto

Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kari Polanyi Levitt

**Kari Polanyi Levitt** [polanji] estas profesoro, membro honora de Hungara Scienca Akademio (2004).

Kari Polanyi Levitt http://www.karipolanyilevitt.com/biography/  naskiĝis en 1923 en Vieno.

## Biografio 
Kari Polanyi Levitt rifuĝis el Aŭstrio al Anglio en 1934 pro la nazioj. Ŝi frekventis universitaton en Kembriĝo. Ŝi aliĝis al historiisto Jozef Levitt en Kanado en 1947. Ili geedziĝis en Toronto en 1950, baldaŭe 2 filoj naskiĝis. Inter 1957-1959 ŝi plulernis en Toronto, poste en 1961 en Montrealo. Baldaŭe ŝi okupiĝis pri kanada ekonomio kaj politiko, poste pri Karibio. En la 1970-aj jaroj Kari pasigis plurajn jarojn en Trinidado kaj Tobago kaj Jamajko. En la 1980-aj jaroj ŝi estis ankaŭ okupita pri literatura heredaĵo de Karl Polanyi.

## Ŝiaj libroj (elekto) 
*1990, *The Life and Work of Karl Polanyi*
* *The Critical Tradition of Caribbean Political Economy: The Legacy of George Beckford*
* *The George Beckford Papers*
*1970, *Silent Surrender*
* *Reclaiming Development*

## Fontoj 
* http://www.karipolanyilevitt.com/  
* biografio  
 

Kategorio:Kanadaj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
9592 Clairaut

'*9592 *Clairaut''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto Alexis-Claude Clairaut (1713–1765), kiu antaŭkalkulis kun eraro de nur unu monato la daton de la perihelio de la Haleja kometo en 1759. Li estas famkonata pro la diferenciala ekvacio de Clairaut kaj estas estimata pro sia raciismaj vidpunktoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Perdoj de libroj dum la malfrua antikva periodo

La **perdoj de libroj dum la malfrua antikva periodo** inter la fino de la 3-a kaj komenco de la 6-a jarcento reprezentas ne reakireblan perdon por la kultura heredaĵo de la klasika antikvo. Tre granda parto de la antikva greka kaj latina literaturoj estis perdita. La kvanto de verkoj, kiuj restas ĝis nun estas ekstreme malgranda. La plimulto de la tamen tradiciaj tekstoj estas konservitaj en kopioj el la mezepoko. Nur tre malmultaj originalaj textoj de la antikva periodo estas konservitaj.

## La kvanto de libroj dum la antikva tempo kaj ĝia transdono 
Antaŭ la trovadoj de papirusoj ekde 1900, en la bibliotekoj troviĝis greka literaturo de antaŭ la jaro 500 de ĉirkaŭ 2000 aŭtoroj. De tiuj 2000 estis konservitaj nur tekstoj de 253 aŭtoroj, sed parte nur partoj de iliaj tekstoj.

### Aŭtoroj 
El la latina literaturo, tio estis 772 nomoj de aŭtoroj, el tiuj, tekstoj de 144 aŭtoroj estas konservitaj. Tio kondukis al la ofte trovita taksado, ke malpli ol 10% de la antikva literaturo estas konservita.
La preskaŭ 3000 nomoj de aŭtoroj reprezentas minimuman nombron, nome tiuj menciitaj en konservitaj tekstoj. Tiuj estas multaj kristanaj aŭtoroj kaj klasikaj lernejaj aŭtoroj, sed ne la tuta sumo de la antikvaj titoloj. Rilate la tuta tempo de la antikvo la kristanaj aŭtoroj nur estis relativa minoritato.

### Bibliotekoj 
Taksado de la antikva kvanto de titoloj kaj libroj nur estas ebla nerekte per la historio de la bibliotekoj. La plej konata biblioteko de la antikvo estas tiu de Aleksandrio. Ĝia stoko kreskis inter -235 ĝis -47 jaroj de 490.000 al 700.000 papirusruloj, plejparte en greka lingvo, ĝis la vizito de Cezaro.

## Notoj 
Kategorio:Greklatina kulturo
9611 Anouck

'*9611 *Anouck'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la nederlanda scienca ĵurnalistino *Anouck Vrouwe''. Ŝi studis pri fiziko en Nijmegen kaj fakiĝis pli malfrue en la ĵurnalismo pri scienco. En Davos (Svislando), ŝi kunlaboris al la studo de venta rapido celanta la prognozon de lavangoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Toucy

**Toucy** estas urbeto kaj komunumo de la Departemento Yonne en la franca regiono Burgonjo.

Toucy estis la naskiĝurbo de Pierre Larousse, fama eldonisto de franca vortaro.

La lasta semajno de aŭgusto okazas tradicie la koncerto por la fermo de la *Estivales en Puisaye-Forterre*, festivalo de klasika muziko.

## Najbaraj komunumoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yonne
* Kantono Toucy

Kategorio:Geografio de Francio
Kategorio:Komunumoj de Yonne
Maro Vamvounaki

**Máro Vamvounáki**, greke: Μάρω Βαμβουνάκη, (naskiĝinta en 1948 en Ĥanio) estas konata greka verkistino.

## Vivo 
La verkistino de prozaĵoj kreskis en Ĥanio. Ŝi studis jurosciencon en Ateno kaj laboris kiel notariino sur Rodo. Nuntempe ŝi vivas en Ateno.

## Verkistina vivo 
Ŝi nombriĝas al la plej laboremaj kaj sukcesaj verkistinoj de Grekio. Ŝiaj romanoj kaj rakontoj ofte reeldonitis. En la centro estas la moderna kaj sendependa virino, kiu serĉas sian rolon en la moderna socio. Tiuj inuloj estas serĉantaj ekvilibron inter kariero kaj persona libereco unuflanke kaj sentimentoj aliaflanke.

Tiun ĉi temon la verkistino disfaldas multvariece kaj ne ĉiam samnivele sukcese. Ŝia eble plej bona libro estas la romano *Αντίπαλος εραστής / Antípalos erastís* (1986), kie oni rakontas ekskurson de paro, kiu fiaskas pro la reciproka timo esti dependa de la amata partnero. Teme interesas ankaŭ la romano *Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο / I paliés agápes páne ston parádiso* (1990): certa sceneja laboristino mezaĝa forlasas sian viron por serĉi la unuan veran amon de sia vivo. Finfine ŝi komprenos ke ŝi volis nur liberiĝi de la katenoj kaj ligiloj de la ĉiutaga vivo kaj decidos ekvivi sole.

## Verkaro 
Aliaj libroj estas la romanoj *Το χρονικό μιας μοιχείας / To ĥronikó miás miĥías* (1981), *Ντούλια / Dúlia* (1984), *Χρόνια πολλά γλυκιά μου / Ĥrónia pollá glikiá mu* (1985), *Η μοναξιά είναι από χώμα / I monaksiá íne apó ĥóma* (1987), *Τανγκό μες στον καθρέφθη / Tangó mes ston kathréfti* (1992), *Με αθόρυβα βήματα ο χρόνος / Me athóriva vímata o ĥrónos* (1995), *Το ραντεβού με τη Σιμόνη / To randevú me ti Simóni* (1996), *Το τραγούδι της μάσκας / To tradúdi tis máskas* (2000), *Ο Ντάνκαν γυρεύει το Θεό / O Dánkan jiréfi to Theó* (2001), *ΕΡΩΤΑΣ: Το γελοίο και το δέος / EROTAS: To jelío ke to déos* (2002), *Όχι άλλη αναβολή, Μιχάλη / Óĥi álli anavolí* (2004), *Ο παλιάτσος και η Άνιμα / O paliátsos ke i Ánima* (2006), ''Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης' / To fántasma tis aksódeftis agápis* (2008), *Χορός μεταμφιεσμένων / Ĥorós metamfiesménon* (2009), *Μια μεγάλη καρδιά γεμίζει με ελάχιστα / Miá megáli kardiá jemízi me eláĥista* (2010), *Ο ερωτευμένος Πολωνός / O erotefménos Polonós* (2011), *Κυριακή απόγευμα στη Βιέννη / Kiriakí apójefma sti Viénni* (2012).

Krome la rakontaroj *Αυτή η σκάλα δεν κατεβαίνει / Aftí i skála den katevéni* (1982), *Ιστορίες με καλό τέλος / Istoríes me kaló télos* (1982) *Τηλεφωνήματα και ενοχές / Tilefonímata ke enoĥés* (1999).

## Kritiko 
Kritikistoj riproĉas al la verkistino ne malofte nezorgeman, supraĵan faron de libroj kaj babilaĉemon. Tamen oni almenaŭ agnoskas ke ŝiaj virinaj figuroj estas konvinkantaj kaj ke kelkaj libroj - ne malofte furiozlibroj - trapasas la nivelon standardan de amromano.

## Literaturo 
Dimosthenis Kurtovik: *Griechische Schriftsteller der Gegenwart. Ein kritischer Leitfaden'', eldonejo Romiosini, Kolonjo 2000, ISBN 3-929889-35-8, p. 202-203.

## Eksteraj ligiloj 
* Recenzo de romano en 2009.

Kategorio:Grekaj verkistoj
Kategorio:Greka literaturo
9615 Hemerijckx

'*9615 *Hemerijckx''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la belga flandra kuracisto Frans Hemerijckx (1902–1969). Li iris en Afrikon kaj Hindion en 1929 por lukti kontraŭ la lepro. Hodiaŭ dek-miloj da resanigitaj lepruloj atestas de lia granda lukto kontraŭ malsano, kiu ankoraŭ ne estas venkita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
9604 Bellevanzuylen

'*9604 *Bellevanzuylen''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio)

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Belle van Zuylen*, plumnomo de la nederlanda franclingva verkistino *Isabella Agneta Elisabeth van Tuyll van Serooskerken* (1740–1805), de geedziĝa nomo Isabelle de Charrière. Komence konata pro ŝia korespondado kun la skota verkisto James Boswell, ŝi verkis ankaŭ romanojn, teatraĵojn kaj pamfletojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
9626 Stanley

'*9626 *Stanley''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la brita komponisto John Stanley (1712–1786). Blinda ekde la aĝo de tri jaroj, li iĝis konata orgenisto kaj komponisto de oratorioj kaj konĉertoj por kordinstrumentaj orkestroj. Por la orgeno li verkis plurajn voluntariojn, kiujn la orgenistoj ŝatas ludi.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Mathod

**Mathod** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 550 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Mathod situas sur la norda flanko de la ebenaĵo de la rivero Orbe, proksimume 6 kilometrojn okcidentsudokcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains. En sudo la komunuma teritorio etendiĝas ĝis al la suda flanko de la kanaligita rivero Thielle, kiel la suba parto de Orbe nomiĝas. La komunumo konsistas el la vilaĝo Mathod kaj la setlejoj Moulin de Mathod, Les Vernes kaj La Tuilière.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,59 km², de kiuj 7,3% estas kovritaj de arbaro, 85,2% servas por agrikulturo kaj 5,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Mathod limas en nordo al Champvent, en oriento al Suscévaz, en sudoriento al Ependes, en sudsudoriento al Orbe, en sudo al Valeyres-sous-Rances, kaj en okcidento al Rances.

## Trafiko 
Tra Mathod pasas la kantona ĉefvojo n-ro 130 de Yverdon-les-Bains al Orbe. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 4 kilometrojn sudokcidente de la komunuma centro apud Orbe kaj al la svisa aŭtovojo A5 5 kilometrojn nordoriente okcidente de Yverdon-les-Bains. Pere de la poŝtaŭtolinio de Yverdon-les-Bains al Orbe la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Mathod datiĝas el la jaro 1141 kiel *Mastod*. Dum mezepoko Mathod apartenis al la Abatejo Lago de Joux, post ties malfondo ĝi apartenis al la Senjorujo Champvent kaj poste al la Senjorujo Mothe, kies sorton ĝi dividis ankaŭ sub la berna regado ĝis la Helveta Revolucio de 1798. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Yverdon, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Mathod

## Bildoj 

Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 340.JPG|Vilaĝocentro
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 353.JPG|Preĝejo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 351.JPG|Kastelo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 328.JPG|Lernejo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 342.JPG|Domoj en la vilaĝocentro
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 318.JPG|Vilaĝeniro kun rigardo al Kastelo Champvent
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 344.JPG|Poŝtoficejo
Renato la 2-a (Loreno)

. Li estis nepo de Renato la 1-a.

## Vivo 
En 1473 post la morto de sia kuzo Nikolao, li iĝis Duko de Loreno. En 1480 li heredis ankaŭ duklandon de Bar, do li iĝis la unua Duko de Loreno kaj Bar.

En 1476 li partoprenis al la batalo de Morato.

En 1477 li venkis la duko de Burgonjo Karlo la Brava dum la batalo apud Nancio.

En 1483 li militis por la doĝo de Venecio kaj li venkis armeon de la duko de Ferrara apud Adria.

En 1495 li partoprenis en la dieto de Worms, kio alvokis la imperiestro Maksimiliano.

En 1498 li partoprenis al la kronado de la rego Ludoviko la 12-a en Reims.
Ĉornaja Grjazj (Moskva provinco)

**Ĉornaja Grjazj** () estas malgranda vilaĝo en distrikto Solneĉnogorsk. Ĝi situas ĉe Leningrada ŝoseo proksime al Sĥodnja. Dum 18-a-19-a jarcentoj tiu loko estis konata kiel la unua  poŝtkaleŝa gastejo sur la vojo el Moskvo al Sankt-Peterburgo.

En 2006 la vilaĝo havas 108 loĝantojn.

## Historio 
La vilaĝo estas unue menciita en vojaĝnotoj de aŭstria ambasadoro Sigizmund Gerberŝtejn, traveturinta ĝin en 1517.

Pro sia proksimeco al Moskvo kaj situado ĉe la vojo el Moskvo al Sankt-Peterburgo ĝi fariĝis poŝtgasteja stacio, la unua post Moskvo. En 1776 estis konstruita vojpalaco (la konstruaĵo restis ĝis nun). Tiun stacion mencias en siaj verkoj Aleksandr Radiŝĉev, Aleksandr Puŝkin, Vissarion Belinskij, Aleksander Herzen kaj aliaj elstaraj verkistoj. Puŝkin traveturadis tie pli ol 20-foje. Laŭ tradicio, ĝis tiu loko oni akompanis forveturantojn el Moskvo kaj de ĝi turnis sin reen.

En ĉirkaŭaĵoj de la vilaĝo Vladimir Lenin okupiĝis pri ĉasado.

En decembro de 1941 dum la dua mondmilito apude okazis bataloj de sovetia armeo.

## Postgasteja domo 
La 2-etaĝa ŝtona postgasteja domo (voja palaco, ) de estinta postgastejo je klasikisma stilo estis konstruita en 1776. Poste ĝi estis reorganizita al malsanulejo.

La konstruaĵo konserviĝis ĝis nun kaj estas arkitektura vidindaĵo.

Kategorio:Vilaĝoj de Moskva provinco
Kategorio:Distrikto Solneĉnogorsk
Elektoprinclando

**Elektoprinclando**, germane *Kurfürstentum*, estis lando regata de princo-elektisto. **Elektoepiskoplando**, germane *Kurerzstift*, estis ĉiu el la tri ekleziaj elektoprinclandoj (Kolonjo, Majenco, Treviro).

## Vidu ankaŭ
*Princlando
*Elektoepiskoplando


*
Kategorio:Sankta Romia Imperio
*
Lingvo de instruado

**Lingvo de instruado** estas la lingvo, pere de kiu, oni instruas kaj lernas en lernejoj, gimnazioj, kolegioj, universitatoj, kaj aliaj lokoj de lernado.

## Instruadlingvo, riĉeco, kaj teĥnologio 
Supraĵe, ŝajnas parencon inter lingvo de instruado kaj riĉeco kaj teĥnologia kapablo de socio. Samtempe, ekzistas gravaj esceptoj.

### Unua mondo 
En la unua mondo, ofte la lingvo de instruado en socio estas la lingvo, kiun la socianoj parolas gepatre. La unua mondo konsistas el riĉaj kaj teĥnologie alte kapablaj nacioj, nome Francujo, Germanujo, Usono, Japanujo, Anglujo, kaj Sud-Koreujo. En tiuj ĉi landoj, la lingvo de instruado estas gepatra lingvo de la socio. Studentoj en tiuj ĉi landoj povas gajni altnivelan edukadon per sia gepatra lingvo.

### Tria mondo 
En la tria mondo, ĉefe la lingvo de lernado estas aŭ la lingvo de pli influa najbara socio aŭ koloniinta lando. La tria mondo konsistas el malriĉaj kaj teĥnologie malaltnivelaj nacioj. En tiuj ĉi landoj, la lingvo de lernado ofte estas la lingvo de koloniinto, nome angla, franca, portugala, aŭ rusa. Afrikaj landoj ĉefe uzas anglan, francan, portugalan, aŭ hispanan en universitatoj. Krom araba kaj afrikansa, neniun lingvon afrikan oni uzas por altlingva edukado. La situacio sin montras ankaŭ en Azio. En Sudazio, preskaŭ ĉiom da altnivela pedagogio okazas per la lingvo de koloniinto - nome la angla.

### Esceptoj 
Vietnamio, Tajlando, Indonezio, kaj la nacioj de Latinameriko instruas per la plej populara lingvo en siaj socioj. Ili nek estas riĉaj, nek teĥnologie alte kapablaj. 

Singapuro uzas anglan, kiun tie oni ne parolas gepatre. Ĝi estas unu el la plej riĉaj landoj en Azio.

Kategorio:Lingvoj
Kategorio:Eduksistemoj
9614 Cuvier

'*9614 *Cuvier'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern'' en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la Georges Cuvier, kiu establis la sciencojn de la kompara anatomio kaj de la paleontologio. Kvankam li rifuzis la evoluismon, li aparte sukcesis la rekonstruon de skeletoj de nekonataj tetrapodoj, donante pruvon, ke tutaj specioj de bestoj formortis.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Tobiashammer (Ohrdruf)

eta|Gisita artoplastiko *Nova vivo*. eta|Tri el la kvin falantaj martelegoj. eta|Duono de vapormaŝino kun 12.000 ĈP. **Tobiashammer** estas granda per akvoforto movigita forĝa martelegaro en Ohrdruf, kiu datumas de la jaro 1482-a. Ekde 1983 ĝi estas teknika monumento kaj muzeo. La entreprenisto Carl Friedrich Maelzer tiun ĉi lokon grandigis.

## Historio kaj produktoj 
La unua forĝejo konstruitis verŝajne en 1482 ĉe la rivero Ohra. En 1592 aĉetis la tuton Tobias Albrecht, laŭ kiu la komplekso poste nomitis *Tobiashammer*. La martelegaro unue konsistis el tri fermartelegoj, movitaj per akvorado.

Oni produktis feraĵojn, kiel falĉilojn, serpojn, sokojn, lancojn kaj glavojn. Poste komenciĝis la prilaborado de kupraĵoj kaj oni tiam ekfaris lavadokuvojn, kaldronojn, bierfaradinstrumentojn, potojn, kruĉojn, patojn, kaserolojn ktp. La longtempe ankoraŭ en la 20-a jc faritaj timbaloj "el unu peco da kupro" ĝis hodiaŭ famas pro sia sono.

Ĝis 1816 la familio Albrecht posedis la entreprenon, poste la posedantoj ofte alternis. De la duono de la 19-a jc la fabrikoj etendiĝis senteble. Oni konstruis duan martelegejon kaj ferladan laminatejon. La en 1882 konstruita administradejo hodiaŭ estas familiara trinkejo kaj vendejo de biletoj kaj katalogetoj.

En 1972 aĉetis la kadukiĝintan komplekson la tiama entrepreno *Stahlverformungswerk Ohrdruf*. En 1983 ĝi estis prezentita unuafoje al la publiko. Speciala aranĝo estas la ĉiujara okazanta *Forĝa simpozio*: en 2009 ekz. kunvenis gisartistoj el tri kontinentoj omaĝe al Fritz Kühn. Dum tiuj jaroj multaj konataj forĝartistoj kaj metalskulptistoj kreis belegajn artaĵojn, el kiuj ankoraŭ nun ne malmultaj estas plibeligantaj la ĉirkaŭaĵojn (ekz. la granda *Nimfeo* de Alfred Habermann aŭ *La vizaĝo* de Rüdiger Roehl).

## Muzeo kaj tekniko 
La vizitebla komplekso havas kvin funkciantajn martelegojn, laminatejon, ŝlifmaŝinaron kaj fornojn. Akvorado ĝis hodiaŭ movis la tuton. Ĝi tamen estis nur unu el ne tute 40 akvoradforton uzantaj laborejoj laŭ la nur 10 km longa rivereto!

Krome ekde 1988 la muzeo gastigas unu el la plej granddimensiaj vapormaŝinoj de Eŭropo, kiu konstruitis en 1920, pezas 305 tunojn kaj havas 12.000 ĉevalpovojn. Ĝi devenas el la iama *Maxhütte* de Unterwellenborn. Post la malfunkciigo en 1985 oni transportis ĝin tien ĉi. Dum rondgvidadoj montratas ĝia mekanismo.

## Literaturo 
* Wolfgang Schmidt, Wilfried Theile: *Denkmale der Produktions- und Verkehrsgeschichte. Teil 1.* VEB Verlag für Bauwesen, Berlin 1989, ISBN 3-345-00312-0
* Eberhard Wächtler: *Tobiashammer Ohrdruf.* Stahlverformungswerk Ohrdruf 1987
* Manfred Beckert: *Metallgestaltung im Tobiashammer.* 25 Jahre Metallgestalter-Symposium im Tobiashammer, Steinbeis-Edition 2008, ISBN 3-938062-29-0
* *Tobiashammer: ein Kunstbuch.* Verlag für Schweißen und Verwandte Verfahren, DVS-Verlag 1999

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo.
* Filmo kaj fotoj pri la komplekso.

Kategorio:Tekniko
Ohrdruf
Kategorio:Ohrdruf
(9597) 1991 UF

**(9597) 1991 UF** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
GEMA

eta|Ĉefsidejo de GEMA en Berlino
La **Societo por muzikaj prezentadrajtoj kaj meĥanikaj kopirajtoj** (, mallongigita **GEMA**) estas ekde 1933 ŝtate legitimita kopirajta kolektivo, kiu en Germanujo (ĝeneraldirektejoj en Berlino kaj Munkeno) profitigas la uzorajtojn el la aŭtorrajtoj de tiuj komponistoj, kantopoetoj kaj eldonantoj de muzikverkoj, kiuj organizis en ĝi kiel membroj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝaro de GEMA
* La nazia origino de GEMA
* Kolekto de ligiloj pri kritiko kontraŭ GEMA

Kategorio:Germanaj asocioj
Vomero

eta|Vomero (rozkolora)
La **vomero** (*vomer*) estas nepara osto de la kranio. Ĝi troviĝas en la mediana ebeno kaj estas ligita kun la sfenoido, la etmoido la palatinalo kaj la maldekstra kaj dekstra maksiloj.

Ĝi situas mediane, sed la fronto ofte iomete kurbiĝas flanken.

La formo estas preskaŭ kvarangula kaj formas la post-suba parto de la nazosepto. Ĝi havas du surfacojn kaj kvar limedrojn.

La surfacoj montras klarajn kanelojn por vejnoj kaj je ambaŭ flankoj situas la sulcus nasopalatinus tra kiu iras la nervojn kaj vejnoj de la nazo kaj palato.

Kategorio:Homa anatomio
Kategorio:Skeleta sistemo
(9607) 1992 DS6

**(9607) 1992 DS6** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Bajonetoj (memoriga komplekso)

**"Bajonetoj"** (aŭ **"Ŝtiki"**, ) estas granda memoriga komplekso dediĉita al la sovetiaj defendantoj de Moskvo dum la Dua Mondmilito. Ĝi situas ĉe la Leningrada ŝoseo (aŭtovojo Moskvo - Sankt-Peterburgo) en Zelenograd, apud la vojturniĝo al Mendelejevo kaj Ljalovo.

La komplekso estis malfermita la . Ĝi konsistas el monumento je honoro de la defendantoj de Moskvo (tri bajonetoj, de tie estis momita la tuta komplekso) kaj komuna tombejo.

La unua entombigo okazis vintre de 1941. Poste tien estis entombigitaj ankaŭ mortintaj soldatoj, trovitaj dum la konstruado de Zelenograd en 1960-aj jaroj. De tiu tombejo la  estis prenita restaĵo de "nekonata soldato" por entombigo centre de Moskvo en Aleksandrova Ĝardeno.

Kategorio:Monumentoj de la Dua Mondmilito en Rusio
Kategorio:Monumentoj en Zelenograd
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1974
The Worst Journey in the World

***The Worst Journey in the World*** (la plej malbona veturado en la mondo) estas rememoroj de la Britia Antarkta Ekspedicio de 1910–1913 estre de Robert Falcon Scott. Ĝi estis verkita kaj publikigita en 1922 de survivanto de la ekspedicio, Apsley Cherry-Garrard, kaj famiĝis pro la sincera traktado de la malfaciloj de la ekspedicio, la kaŭzoj de ties katastrofa rezulto, kaj la signifo de la homa sufero laŭ ekstremaj kondiĉoj.

## Fontoj 
* Cherry-Garrard, Apsley (1989) [1922]. The Worst Journey in the World. London: Carroll & Graf. ISBN 978-0-88184-478-8. OCLC 20136739.
* Wheeler, Sara (2002). Cherry. London: Vintage. ISBN 978-0-09-943753-6. OCLC 50495276.
* Brandt, Anthony (1996). "Extreme Classics: The 100 Greatest Adventure Books of All Time". NationalGeographic.com. National Geographic Society. Konsultita la 21an oktobro 2011.
* "The Worst Journey in the World". Classic Serial. BBC Radio 4. 2011. Konsultita la 21an oktobro 2011.

Kategorio:Libroj pri Antarkto
Kategorio:Libroj aperintaj en 1922
Kategorio:Britaj memoraĵoj
Kategorio:Britaj malfikciaj libroj
Kategorio:Ekspedicio Terra Nova
Allgemeiner Deutscher Musikverein

La **Allgemeiner Deutsche Musikverein** (ADMV) estis germana asocio, kiun fondis en 1861 Louis Köhler, Franz Brendel, Franz Liszt kaj aliaj. Ĝi donis al si la taskon, prezenti plejparte pli novajn komponaĵojn kaj certagrade esti por la vivantaj komponisto tio, kio pentraĵaj ekspozicioj estis por la vivantaj pentristoj. En 1937 la nazioj malfondis la asocion ADMV.

## Historio 
En 1859 okazis pro la 25-jara ekzisto de la fakrevuo *Neuen Zeitschrift für Musik* en Lepsiko unua sonartisto-kunveno. Dum la dua sonartisto-kunveno (4-an ĝis 8-an de aŭgusto 1861) en Vajmaro en kunsido je la 7-a de aŭgusto la komponistoj fondis la asocion. *Neue Zeitschrift für Musik* fariĝis organo de la asocio. Fine de la 19-a jarcento ADMV staris sub protekto de la ĉefduko de Vajmaro.

*Allgemeiner Deutscher Musikverein* okazigis aron de grandaj sonartistokunvenojn, interalie en 1861 (Vajmaro), 1864 (Karlsruhe), 1865 (Dessau), 1867 (Meiningen), 1868 (Altenburg), 1870 (Vajmaro), 1878 (Erfurto), 1880 (Baden-Baden), 1881 (Magdeburgo) kaj 1883 (Lepsiko). Je la 42-a sonartistofesto Gustav Mahler direktis la 27-an de majo 1906 la unuan prezentadon de sia 6-a simfonio en Saalbau Essen.

La muzika tendenco, kiun preferis *Allgemeiner Deutscher Musikverein*, estis tiu de la Novgermana Skolo, orientiĝinta je Franz Liszt kaj Richard Wagner. Plejparte je la fino de la ĉefaj kunsidoj de la asocio okazis muzikistaj renkontiĝoj, kiu celis plie la eksterajn interesojn de orkestromuzikstoj, muzikinstruistoj ktp..

Komence de la 20-a jarcento la membrokotizo ĉiujara sumiĝis je 6 markoj. ADMV komisiis regule muzikeldonejon Breitkopf & Härtel per la presado de interesaj novaj muzikpecoj.

La nazioj malfondis en 1937 la asocion kaj anstataŭis la sonartistokunvenojn per naziismaj Imperiaj Muzikfestivaloj. La arĥivo, la biblioteko kaj la notkolekto de ADMV nun stokas en arĥivoj en Vajmaro.

## Fonto 
* Musikverein. En: Meyers Konversations-Lexikon. 4-a eldono. 11- volumo, Bibliographisches Institut, Lepsiko 1885–1892, p. 934.

## Referenco 
## Eksteraj ligiloj 
* Detalaj koncertprogramoj de 1859–1937 
* Allgemeiner Deutscher Musikverein
* Arĥivo de ADMV en Vajmaro 

Kategorio:Germanaj muzikaj organizaĵoj
Kategorio:Asocioj
Kategorio:Franz Liszt
Apsley Cherry-Garrard

[eta|Apsley Cherry-Garrard dum la [Ekspedicio Terra Nova.]]
eta|dekstra|subskribo
**Apsley George Benet Cherry-Garrard** (2a Januaro 1886&nbsp;– 18a Majo 1959) estis angla esploristo de Antarkto. Li estis survivanto de la Ekspedicio Terra Nova kaj famiĝis pro sia historia rakonto de tiu ekspedicio nome *The Worst Journey in the World*. Naskiĝinta en Lansdowne Road, Bedford, kiel Apsley George Benet Cherry, plej aĝa filo de Generalo Apsley Cherry (poste Cherry-Garrard) de Denford Park en Berkshire (poste de Lamer Park en Hertfordshire kie li iĝis ŝerifo kaj lia edzino Evelyn Edith (naskita Sharpin), filino de Henry Wilson Sharpin de Bedford. Li edukiĝis ĉe Kolegio Winchester kaj Christ Church College de Oksfordo kie li studis Klasikan Kulturon kaj Modernan Historion. Ĉe Oksfordo li remis en la remoteamo de 1908 de Christ Church kiu venkis en la tiujara konkurso.

Cherry-Garrard aprezis la esploradojn de lia patro en Barato kaj Ĉinio kaj intencis imiti lin per aliĝo al la Ekspedicio Terra Nova en 1910, kiu intencis esplori Antarkton.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Cherry-Garrard, Apsley (1922). The Worst Journey in the World. Carroll & Graf.
* Cherry-Garrard, Apsley (1970) [1922]. The Worst Journey in the World. London: Penguin Books. ISBN 0-14-009501-2. Unuafoje publikigita en 1922 de Chatto kaj Windus, London.
* Cherry-Garrard, Apsley (Apr 1935). "Obituary: Mr. H. G. Ponting". The Geographical Journal 85 (4): 391.
* Smith, Michael (2000). An Unsung Hero: Tom Crean, Antarctic Survivor. London: Headline Book Publishing. ISBN 1-903464-09-9.
* Wheeler, Sara (2001). Cherry: a Life of Apsey Cherry-Garrard. London: Jonathan Cape. ISBN 0-224-05004-4.
* Ford, David Nash (2011). "Apsley Cherry-Garrard (1886–1959)". Royal Berkshire History. Nash Ford Publishing. Konsultita la 21an de Marto 2011.
* Brandt, Anthony (1996). "Extreme Classics: The 100 Greatest Adventure Books of All Time". NationalGeographic.com. National Geographic Society. Retrieved 21 October 2011.
* T. E. Lawrence, de His Friends (1937)

Kategorio:Britaj esploristoj
Kategorio:Britaj militistoj de la Unua mMondmilito
Kategorio:Anglaj memoraĵistoj
Kategorio:Britaj maristoj
Kategorio:Britaj oficiroj
Kategorio:Ekspedicio Terra Nova
Kategorio:Esploristoj de Antarkto
György Pólya

eta|György Pólya

**György Pólya** [djordj pOja], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pólya György,** angle **George Polya** estis hungara-usona matematikisto, fizikisto, profesoro, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1976). Lia patro estis Jakab Pólya, lia frato estis Jenő Pólya.

György Pólya http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=polya naskiĝis la  1887 en Budapeŝto. Li mortis la  1985 en Palo Alto.

## Biografio 
György Pólya devenis el juda familio. Li frekventis universitaton en sia naskiĝurbo, poste en Vieno, Göttingen, Parizo, fine li doktoriĝis en 1912 en Budapeŝto. Li ekinstruis en universitato de Zuriko en 1914, baldaŭe en Universitato Stanford en 1940. Li pensiuliĝis en 1953. Li okupiĝis ekzemple pri kibernetiko, sed la plej grava estas, ke li kreis heŭristikon. Unu lia korespondpartnero estis Robert Jentzsch.

## Verkaro (elekto) 
* *Pólya–Szegő-példatár*
* *Aufgaben und Lehrsätze aus der Analysis* (1925)
* *Inequalities* (1934)
* *How to solve it, A new aspect of mathematical method* (1945) - tradukita al 16 lingvoj
* *Mathematics and Plausible Reasoning* (1954)
* *Mathematical Discovery. On understanding, Learning, and Teaching Problem Solving* (1962)
* *Complex Variables* (1974)
* *Notes on Introductory Combinatorics* (1983)

## Memorigiloj 
* 3 premioj prenis la nomon Pólya
* 29646 Polya

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Jakab Pólya

**Jakab Pólya** [pOja], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pólya Jakab** estis hungara juristo, advokato, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1893). Liaj filoj estis György Pólya kaj Jenő Pólya.

Jakab Pólya http://www.kislexikon.hu/polya_a.html naskiĝis kiel **Pollák Jakab** la  1844 en Békésszentandrás. Li mortis la  1897 en Budapeŝto.

## Biografio 
Jakab Pólya devenis el juda familio. Li frekventis gimnaziojn en Szarvas kaj Nagykőrös, universitaton en Pest (urbo). Post la diplomo li eklaboris kiel advokato. En 1873 li edziĝis. En 1882 li ŝanĝis la nomon Pollák al Pólya. En la sekva jaro li ekhavis laboron en asekura societo. En 1887 li doktoriĝis. Li profesoriĝis en 1890 en Universitato de Budapeŝto. Li okupiĝas ekzemple pri la kooperativoj, bankoj.

## Verkaro (elekto) 
* *Az ujabb agrár mozgalom és irodalom hazánkban* (1884)
* *A biztosítási vállalatok* (1892)
* *A budapesti bankok története az 1867-1894. években* (Historio de la Budapeŝtaj bankoj inter 1867-1894), (1895)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Juriens

**Juriens** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 299 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Juriens situas ĉe la suda flanko de la Ĵurasa Montaro proksimume 19 kilometrojn okcidentsudokcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains kaj 25 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Juriens kaj la vilaĝeto Cosson.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,36 km², de kiuj 47,4% estas kovritaj de arbaro, 49,1% servas por agrikulturo kaj 3,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Juriens limas en nordoriento kaj oriento al Romainmôtier-Envy en sudoriento al Moiry, en sudo al La Praz, en sudokcidento al Mont-la-Ville, kaj en okcidento kaj nordokcidento al Vaulion.

## Trafiko 
Juriens situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas flanka suda paralelvojo al la kantona ĉefvojo n-ro 130 de Romainmôtier al Vaulion, kaj de Juriens konekta vojo kondukas al La Praz. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 10 kilometrojn oriente de la komunumo apud Chavornay. Pere de la poŝtaŭtolinio de Croy al L'Isle la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Juriens datiĝas el la jaro 1263 kiel *iurians*. Juriens dum mezepoko apartenis al la Senjorujo Romainmôtier, kies centro estis la samnoma abatejo. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo estis parto de la berna Voktejo Romainmôtier. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Orbe, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Juriens
Arondismento Nantua

**Arondismento Nantua** (france *arrondissement de Nantua*) estas franca arondismento lokita en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝia ĉefurbo estas Nantua. Laŭ la stato de  en la arondismento vivis  personoj.

## Kantonoj 
Apartenas al la arondismento la jenaj kantonoj:
* Hauteville-Lompnes (kun 7 el la 28 komunumoj)
* Nantua
* Oyonnax
* Pont-d'Ain
* Valserhône

Ĝis administra reformo de 2014-2015 temis pri 7 kantonoj:
* Bellegarde-sur-Valserine 
* Brénod 
* Izernore 
* Nantua 
* Oyonnax-Nord 
* Oyonnax-Sud
* Poncin

## Komunumoj 
## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Ain

Nantua
Ŝtata Operejo Unter den Linden

[eta|Ŝtata Operejo *[Unter den Linden*,nordokcidenta flanko, en 2009)]]
**Ŝtata Opero Unter den Linden** aŭ **Ŝtata Operejo Unter den Linden** () estas la plej grava operejo de Berlino. Ĝi staras en la historia urbocentro ĉe la bulvardo Unter den Linden. La domo estis ero de la *Forum Fridericianum* kaj estis konstruata kiel *Reĝa Krotega Operejo* ekde 1741 ĝis 1743 laŭ planoj de arĥitekto Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff laŭ stilo de la klasikismo. La konstruaĵo estis la unua libere kaj unuope staranta operdomo de Germanujo kaj siatempe la plej granda en Eŭropo. La Ŝtata Opero formas kun la Germana Opero, la Komika Opero, la Ŝtata Baleto kaj scenejo-servo la *Fondaĵon Opero en Berlino*.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala hejmpaĝo de la Ŝtata Opero Unter den Linden je Berlino
* Fotoj de la subĉiela operprezentado de Mavra kaj de la artfajraĵo de la Ŝtata Opero Unter den Linden 2002
* Oficiala Hejmpaĝo Ĉambroĥoro de la Ŝtata Opero 
* Schiller-Theater Berlin Detala fona informo pri la konstrua kaj teatra historio kun fotogalerio  –

Unter den Linden
Kategorio:Konstruaĵoj en Berlino
Kategorio:Klasikismaj konstruaĵoj en Germanio