open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Janovice nad Úhlavou

**Janovice nad Úhlavou** () estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy 8&nbsp;km sudokcidente de Klatovy. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1290.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Janovice nad Úhlavou**
* Dolní Lhota
* Dubová Lhota
* Hvízdalka
* Ondřejovice
* Petrovice nad Úhlavou
* Plešiny
* Rohozno
* Spůle
* Vacovy
* Veselí

## Memorindaĵoj 
* Ruino de burgo
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto
* Juda tombejo en Janovice nad Úhlavou
* Monumento sur tombo de viktimoj de transporto de morto
* Akva muelejo
* Kamparana domo
* Malnova urbodomo
* Eksa restoracio U Koblerů

## Personecoj 
* Kryštof Harant z Polžic a Bezdružic (1564–1621), renesanca nobelo, muzikisto, verkisto, vojaĝisto (Kiel loko de lia naskiĝo estas indikata Klenová, sed ne estas eliminite, ke li naskiĝis en Janovice)
* Ernst Rychnowski (1879–1934), muzika verkisto, kritikisto
* František Lom (1901–?), sciencisto, agrikultura ekonomokaj altlerneja profesoro
* Bedřich Feldman (1904–?) kuracisto
* Václav Kybic (1909–1988), instruisto kaj muzikisto
* Jaroslav Švenek (1927–1994), politika malliberulo
* Karel Jiřík (1930–2015), historiisto kaj arkivisto
* Karel Pacner (1936–2021), publicisto kaj verkisto
* Miroslav Pacner (*1938), belartisto
* Jaroslav Bejvl (1941–2016), belartisto kaj medalisto

## Interesaĵoj 
La nomo de urbo estas menciata en filmo *Černí baroni* (*Nigraj baronoj*). Ĝuste en Janovice nome membroj de Helpaj teknikaj batalionoj laboris en ŝtonminejo. La filmo estis filmita laŭ romano de Miloslav Švandrlík *Černí baroni aneb válčili jsme za Čepičky* (*Nigraj baronoj, alivorte Ni militis sub Čepička*).

## Pluaj fotoj 

Janovice nad Úhlavou, Sokol II.jpg|Konstruaĵo de Sokol-domo
Janovice nad Úhlavou, dům Boženka.jpg|Domo Boženka
Janovice nad Úhlavou, dům II.jpg|Malnova urbodomo
Janovice nad Úhlavou, restaurace U Koblerů 01.jpg|Eksa restoracio U Koblerů
Janovice nad Úhlavou, stará radnice.jpg|Malnova urbodomo


Kategorio:Urboj en distrikto Klatovy
Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Úhlava
Fresnedilla

**Fresnedilla** [fresneDIlja] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Fresnedilla* estas etimologie komprenebla kiel *Fraksenareto* alude al fraksenoj kiel ofta arbaro.

200px|eta|maldekstra|Fresnedilla en la provinco Avilo.
250px|eta|maldekstra|Preĝejo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 24,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 110 loĝantojn. Ĝi perdis 440 loĝantojn el la 1930-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 75 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun La Adrada, Higuera de las Dueñas, La Iglesuela del Tiétar (Toledo) kaj El Real de San Vicente (Toledo). Fresnedilla estas en la orienta parto de la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar sed ne ĉe la rivero mem.

## Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La loko, kun La Adrada kaj la cetero de lokoj apartenantaj al la senjorlando de La Adrada (Casillas, Casavieja, La Iglesuela, Piedralaves kaj Sotillo) estis kontrolita de Beltrán de la Cueva (post la elpovigo de la konestablo Álvaro de Luna en 1453).

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Plej vizitinda loko estas la preĝejo de la 16-a jarcento, placo kaj ĉirkaŭaĵoj. Estas multaj naturaj lokoj, distrejoj, ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Gavilanes

**Gavilanes** [gabiLAnes] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Gavilanes* estas etimologie komprenebla kiel *Nizoj* kaj pro tio aperas en la blazono du nizoj en la maldekstra duono.

200px|eta|maldekstra|Gavilanes en la provinco Avilo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 576 loĝantojn. Ĝi perdis 900 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 73 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Serranillos, Mijares, Pedro Bernardo, Sartajada (provinco Toledo), Almendral de la Cañada (provinco Toledo) kaj Navamorcuende (provinco Toledo). Gavilanes estas en la la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 678 msm.

## Historio
Estas restaĵoj de la Ferepoko. Plej verŝajne estis jam iom da loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la 12-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Kastilio. En la 14-a jarcento la nomo de "Los Gavilanes" aperis en la *Libro de la Montería* de la reĝo Alfonso la 11-a. Tiu sama reĝo komisiis la kavaliron Gil Blázquez la riparadon kaj reloĝadon de la domaro Gavilanes. En 1393, Gavilanes aliĝis al senjorlando de Mombeltrán por premii la servojn de la nobelo Ruy Lope Dávalos, kaj en 1438 tiuj rajtoj pasis al la konestablo de Kastilio, Álvaro de Luna, ĝis lia ekzekuto, kaj tiam al la duko de Alburquerque, Beltrán de la Cueva, kaj liaj posteuloj ĝis 1830. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Plej vizitinda loko estas la preĝejo de la 16-a jarcento, placo kaj ĉirkaŭaĵoj. Estas multaj naturaj lokoj, distrejoj, ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Novofjodorovka

* Novofedorovko (Saka distrikto, Krimeo)
* Novofjodorovka (Kirovska distrikto, Krimeo)
** Novofjodorovka (stacidomo), fervoja stacio en Novofjodorovka (Kirovska distrikto, Krimeo)
Niĵnegorskaja (stacidomo)

**Niĵnegorskaja** (, ) estas fervoja stacio en , , Aŭtonoma Respubliko Krimeo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Krimeo

## Eksteraj ligiloj 
* Niĵnegorskaja en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Krimeo
Kategorio:Niĵnegorsko (Krimeo)
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1892
Kategorio:1892 en Eŭropo
Oleksij Reznikov

**Oleksij Jurijoviĉ REZNIKOV** (), naskiĝis  en Lvivo, estas ukrainia politikisto kaj advokato. Ekde la 4-a de novembro 2021, li estas la ministro pri defendo de Ukrainio.

De 1984 ĝis 1986, Reznikov militservis en la Sovetaj Aerfortoj. 

Kategorio:Ukrainaj politikistoj
Frigyes Harsányi

**Frigyes Harsányi** [fridjeŝ harŝAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Harsányi Frigyes** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, operetkantisto.

Frigyes Harsányi naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Frigyes Harsányi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1963. Lia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen). En la teatra jaro 1966 li estis membro de Teatro Szigligeti (Szolnok), poste de Operetoteatro (Budapeŝto). Ekde 1977 laŭokaze, ekde 1988 kontinue li ricevis rolojn eksterlande en la germanlingvaj landoj. Ekde 1995 li respondecis 15 germanajn spektaklojn kun 700 prezentaĵoj. Li ricevis 3 hungarajn premiojn inter 1990 - 2017. Li edziĝis, poste filo naskiĝis.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Hamleto - Fortinbras
* Imre Kálmán: *A csárdáskirálynő* - Kerekes Ferkó
* Ferenc Lehár: *A víg özvegy* - Daniló
* Pál Ábrahám: *Viktória* - Cunlight; Koltay

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Megszállottak* (1962)
* *Hogyan kell egy szamarat etetni?* (1974) - miliciano
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Georges Descrières, Shelly Novack, Lembit Ulfsak

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Május* (1963) - omnibusisto
* *Néró, a véres költő* (1977) - Paris
* *Murderers Among Us: The Simon Wiesenthal Story* (1989) - Franz Murer
* *Familia Kft.* (serio, 1995) - pacema sinjoro

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/harsanyi-frigyes/person-108320
* https://www.mafab.hu/people/frigyes-harsanyi-509538.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lenni-Kalle Taipale

**Lenni-Kalle TAIPALE** (naskiĝinta la  en Espoo) estas finna ĵaza pianisto. Li atentas propran trion ekde jaro 1995. Ekde 1997 Taipale apartenas ankaŭ al bando Hemma Beasts. Ĝiaj aliaj membroj estas Tatu Ferchen, Marzi Nyman, Pekka Kuusisto, Timo Tuppurainen, Zarkus Poussa kaj Sami Pitkämö. Taipale ankaŭ partoprenis en finnaj televidaj serioj kaj filmoj. Li ludas ankaŭ en bando de Vesa-Matti Loiri. Li ludis en 2006 en koncerto, kiu apogis UNICEF-n. Li havas tri gefilojn.

Kategorio:Finnaj pianistoj
Pakbesto

eta|dekstra|300px|Pakbestistoj kun pakbestoj
**Pakbesto** (ĉeĥe: *soumar*, germane *Saumtier*) estas markigo por transportistoj sur malnovepokaj kaj mezepokaj komercaj vojoj kondukantaj trans Alpoj kaj el Alpoj ĝis meza Eŭropo, kiu transportis ŝarĝon helpe de bestoj – plej ofte ĉevaloj, azenoj, hinoj, muloj, kameloj aŭ aliaj.

## Agado de pakbestistoj 
La pakbestistoj estis plimulte bienuloj, kiuj transportis la varon por rekompenco memstare aŭ en servoj de grandkomercistoj. Pro sekurecaj kaŭzoj ili kunvenadis en karavanojn, eventuale akompanis ilin armitoj. La karavanoj vagadis dum la tuta jaro, sed la ĉefa sezono estis en la tempo post fino de rikoltoj. La pakbestistoj transportis precipe salon, multekostajn tolaĵojn, sudajn fruktojn, spicon kaj vinon, cerealojn, malton, mielon, lupolon, bieron kaj pluajn precipe nutraĵistajn produktojn. Ili transportis la varon sur dorsoj de pakbestaj ĉevaloj, eventuale pluaj bestoj. Ĉiutage ili pasis 25–30 km, ili tranoktis al tiu celo konstruitaj tranoktejoj. La pakbestistoj transportis varon ekzemple sur Ora pado.

## Vidu ankaŭ
* Pakbesta ponto

Kategorio:Profesioj en transporto
Kategorio:Bestotirada transporto
Preĝejo Sankta Jozefo (Kalocsa)

La **preĝejo Sankta Jozefo** estas romkatolika historia monumento en urbo Kalocsa (Hungario).
eta|maldekstre|
eta|

## Historio 
József Kunszt invitis monaĥinejojn el Ĉeĥio al Kalocsa, samtempe li konstruigis kirkon, monaĥinejon kaj lernejon kune. Lajos Haynald pligrandigis ilin en 1890. En 1949 la monaĥinejoj estis forigitaj, ili vivis plu en Aŭstrio. En 1989 la kirko estis renovigita kaj denove alvenis monaĥinoj rericevantaj la preĝejon kaj monaĥinejon.

## Preĝejo 
La preĝejo situas laŭ la trotuaro inter la lernejo kaj monaĥinejo. La fasado estas simetria, meze al enirejo funkcias, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. Super la enireja pordo estas granda rozvitralo, pli supre estas niĉo, en statuo pri Sankta Jozefo. La plej supre la kvadrata turo altiĝas. La ĉefaltara bildo prezentas Sankta Jozefon kun bebo Jesuo. La flankaj altaroj estas dediĉitaj al Sankta Antonio el Padovo kaj Sankta Maria. Menciindas la vitraloj.

## Monaĥinejo 
La monaĥinejo estas duetaĝa konstruaĵo kaj rekte ligiĝas al la kirko. Apartenaĵo estas gimnastikejo ĉe la korto.

## Lernejo 
La lernejo same estas duetaĝa konstruaĵo, sed la dua etaĝo konstruiĝis en 1911 fare de Gyula Városy. Nuntempe la konstruaĵo estas profana mezlernejo kun internato.

Kermeso okazas en la 19-an de marto. Pilgrimoj okazas inter majo-oktobro dimanĉe depost la 13-an.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj 
* https://templomablakanno.blog.hu/2013/11/28/kalocsa_iskolanenek_zardatemploma_szent_jozsef_templom

Kalocsa
Kalocsa
Kalocsa
Kalocsa
Ĵanna Agalakova

**Ĵanna Leonidovna AGALAKOVA** (; naskiĝinta la  en Kirov) estas rusa ĵurnalistino, speciala korespondantino kaj prezentistino de televidaj novaĵoj.

En 2002 ŝi nomumitis kandidatino je TEFI-premio kaj gajnis en 2006 rusregistaran meritordenon. En marto 2022 ŝi ĉesigis laboradon por la ŝtata rusia televido pro la invado de Rusio en Ukrainion.

## Kariero 
En 1992 Agalakova iĝis socia klaĉ-raportantino por RIA Novosti. Ekde 1996 ŝi videblas ĉe la kanalo *NTV (Russia)*. En oktobro de la 1999-a jaro Agalakova venis je la unua kanalo de la rusia ŝtata televido *Pervij Kanal* prezentonte la dumtagan kaj vesperan eldonojn de la novaĵoj kiel ankaŭ la ĉefan eldonon *Vremja*. En majo 2000 ŝi anoncis la balotrezultojn de la ĵurianoj koncerne la taksadon de la muzikkontribuaĵoj de Eŭrovido-Kantokonkurso okazigata en Stokholmo. Inter 2000 kaj 2002 ŝi moderigis la elsendon *Vremena* kune kun Vladimir Pozner.

En septembro 2005 Agalakova nomumitis speciala korespondantino de *Pervij Kanal* en Parizo kaj inter januaro 2012 kaj aŭgusto 2019 en Novjorko.

Denove Parize ŝi deĵoris ekde aŭgusto 2019. kaj de marto 2021 Agalakova specialiĝis pri prezentado de eventoj ankaŭ en aliaj eŭropaj ŝtatoj.

Ŝia lasta raporto sur *Pervij Kanal* faritis en la 17-a de februaro 2022. Je la 3-a de marto 2022 ŝi anoncis la intencon forlasi la ŝtatan televidkanalon; oficiale tio iĝis en la 17-a de marto. Tio ŝuldiĝis je la eksplodigo de milito en Ukrainio fare de Ruslando; tiurilate ŝi esprimis la bedaŭregon ke rusia televido lasas sin iĝi komplico de kremla-propagando.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio sur la paĝaro de *Pervij kanal*
* Biografio ĉe peoples.ru
* 

Kategorio:Rusiaj ĵurnalistoj
Kategorio:Rusiaj televidprezentistoj
Jukka Linkola

**Jukka LINKOLA** (naskiĝinta  en Espoo) estas finna ĵaza pianisto, orkestra dirigento kaj komponisto. Li apartenas al distrista familio Collan. Ĝiaj aliaj membroj estas ekzemple Pentti Linkola kaj Kaarlo Linkola. Li ŝtudis en Sibelius-akademio en 1970-aj jaroj. En 1979 kaj 1980 Linkola laboris kiel dirigento en Urbteatro de Helsinko kaj en 1991–1993 kiel profesoro en Berkelee College of Music. Linkola estas konata ekzemple pri siaj muzikaloj, kiel *Peter Pan* (1985), *Max ja Moritz* (1987), *Antti Puuhaara* (1994), *Kallion kimallus* (1990) kaj *Astoria* (2003). Lia unua disko aperis en 1976. Linkola komponis muzikon ankaŭ por filmoj *Ihmiselon ihanuus ja kurjuus* (1988) kaj *Kaikki pelissä* (1994) kaj por filmo *Lumikuningatar* (1986) de Päivi Hartzell.

Kategorio:Finnaj komponistoj
Kategorio:Finnaj pianistoj
Kategorio:Finnaj dirigentoj
Casillas (Ávila)

**Casillas** [kaSIljas] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Casillas* estas etimologie komprenebla kiel *Dometoj*; tiukadre aperas domoj en la blazono.

200px|eta|maldekstra|Casillas en la provinco Avilo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,96 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 646 loĝantojn. Ĝi perdis 850 loĝantojn meze de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 69 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Sotillo de la Adrada, El Barraco, El Tiemblo, Rozas de Puerto Real (Madrido) kaj Santa María del Tiétar. Casillas estas en la suda deklivaro de la Sierra de Gredos, en la komenco de la valo de Tiétar je altitudo de 1012 msm.

## Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Casillas estis ligita al La Adrada, ekde la 14a de Oktobro 1393.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Plej vizitinda loko estas la Etnografia Muzeo "La Resina" en "La Manotera" kun fokuso al iama grava rimedo nome pin-rezino.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Strážov

**Strážov** () estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1352. En la jaro 1954 Strážov dumtempe perdis urbajn rajtojn akiritaj en la 16-a jarcento, sed ekde la 23-a de januaro 2007 estis al la municipo redonita statuso de urbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Administre la urbo Strážov dividiĝas en 16 partojn, kiuj kreas 14 bazajn setlejunuojn kaj ili etendiĝas en 13 katastraj teritorioj.

Al Strážov apartenas plu vilaĝoj Hájek (Hajka) kaj Patraska (Potraska, Podraska); solejoj Brtský Mlýn, Červený Mlýn, Dvorecký Mlýn, Malá Rovná, Na Stráni, Na Strašidle, Pastouška, Plázky, U Soušků, U Stojzů, U Traxlů, V Americe, V Loužku kaj pereinta domaro Hynkovice (Hinkowitz).

## Memorindaĵoj 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Domoj n-ro 21 kaj 185

## Pluaj fotoj 

Strážov, náměstí.jpg|Placo
Strážov, kostel 01.jpg|Preĝejo de sankta Georgo kaj paroĥestrejo
Strážov, pomník.jpg|Monumento al falintoj


Kategorio:Urboj en distrikto Klatovy
Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Shafrira Goldwasser

**Shafrira GOLDWASSER** (n. 1958 en Novjorko) estas instruistino RSA de elektra inĝenierio kaj de la komputado en la MIT, kaj instruistino de matematiko en la Mezlernejo Weizmann de Sciencoj, Israelo.

Goldwasser estis premiita la Premio Turing en 2012 kune kun Silvio Micali pro ilia laboro en la kampo de kriptografio.

## Referencoj 
Kategorio:Membroj de la Israela Akademio de Sciencoj kaj Beletroj
Kategorio:Personoj de Nov-Jorkio
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Kriptologoj
Kategorio:Usonaj informoteoriistoj
Robert W. Floyd

**Robert W. FLOYD** (8-an de junio 1936 - 25-an de septembro 2001) estis usona fakulo pri komputado. Naskiĝinta en Nov-Jorko, li diplomiĝis en la Universitato de Ĉikago en 1953 kaj iĝi fizikisto en 1958.

Floyd ricevis la Premion Turing de ACM en 1978.

## Referencoj 
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Usonaj informoteoriistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Novjorko
Pulegila acetato

**Pulegila acetato** aŭ **C12H20O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetata acido kun pulegolo, senkolora aŭ flaveca solidaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Pulegila acetato estas nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **pulegila acetato** per traktado de **acetata acido** kun **pulegolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **pulegila acetato** per traktado de **acetata anhidrido** kun **pulegolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **pulegila acetato** per traktado de **acetata acido** kun **pulegila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **pulegila acetato** per traktado de **acetata anhidrido** kun **pulegila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Acetatoj

Kategorio:Acetatoj
Nubia sabloŝtona akvejo

eta|
eta|

La **Nubia sabloŝtona akvejo** aŭ **Nubia grejsa akvejo** estas ampleksa subtera sedimenta rokkorpo de la orienta Saharo enhavanta grandan akvorezervujon kun fosilia grundakvo.

Kun volumeno de proksimume 373.000 km³ (tio respondas al ĉ. 10 % de la volumo de la Mediteraneo; taksoj de stokado-volumo varias konsiderinde) ĝi estas unu el la plej gravaj grundakvejoj en la mondo.

Kun vertikala amplekso de 140 ĝis 230 metroj kaj profundo de 800 ĝis 4500 metroj, ĝi kovras areon de proksimume 150 000 kvadrataj kilometroj super partoj de la ŝtatoj Ĉado, Egiptio, Libio kaj Sudano. La aĝo de la subtera akvo en la sabloŝtono estas kelkcent ĝis pli ol 1 miliono da jaroj.

En kelkaj lokoj, la akvoj atingas la surfacon kaj formas la lagojn Unianga kaj la malgrandajn lagojn de la besta rezervejo Fada Arĥej en la nordorienta Ĉada baseno.

## Vidu ankaŭ 
* Granda Homfarita Rivero

## Referencoj 
Kategorio:Geologio de Ĉado
Kategorio:Geologio de Egiptio
Kategorio:Geologio de Libio
Kategorio:Geologio de Sudano
Fada Arĥej

La **Naturrezervejo Fada Arĥej** aŭ **Fada Archei** situas en la nordoriento de Ĉado, en la regiono Ennedi sude de la urbo Fada. Ĝi estis establita en 1967 kaj kovras areon de 2110 km² en la okcidenta parto de la montarmasivo *Ennedi*.

La tereno de la naturprotekta areo konsistas el plataj areoj en la okcidenta parto, kiuj estas kovritaj de la duondezerta vegetaĵaro de la * Suda Sahara herbo kaj arbusta savano*. La orienta parto kuŝas en la sabloŝtona dezerto de la montarmasivo *Ennedi* kun siaj eroziitaj gorĝoj profunde en la roko. Ene de tiuj estas ses lagoj nutritaj de fontoj de la Nubia sabloŝtona akvejo. La ĉiutaga akvoelfluo de la grundakvorezervujo estas proksimume 600 ĝis 700 m³ tage, tiel ke galeriarbaroj povas disvolviĝi ĉirkaŭ la lagoj. Tiuj konsistas el akacioj *Acacia nilotica* kaj *Acacia seyal*, *Adina microcephala*, Dezerta daktilo (*Balanites aegyptiaca*), *Boscia angustifolia*, diversaj specoj da fikusoj kaj *Vitex doniana*.

Inter grandaj mamuloj, en la areo de la naturrezervejo menciindas ekzemple leonoj (*Panthera leo*), gepardoj (*Acinonyx jubatus*), adaksoj, specioj da antilopoj (*Addax nasomaculatus*), kaprenoj de la specio *Ammotragus lervia* kaj la Dorkas-gazelo (*Gazella dorcas*). Tamen, la grandeco de la populacioj necertas ĉar neniuj censoj estis entreprenitaj ekde la 1970-aj jaroj.

La birdfaŭno estas pli riĉa; en 1997, ekzemple, nombreblis konsiderindaj grupoj de la burĉela stepkoko (*Pterocles coronatus*), la stristepkoko (*Pterocles lichtensteinii*), la dezerta strigo (*Bubo ascalaphus*) kaj la longvosta sturno (*Lamprotornis pulcher*).

Kategorio:Geografio de Ĉado
Edward Feigenbaum

**Edward Albert FEIGENBAUM** (n. la 20an de januaro 1936, Weehawken, Usono) estas scienculo de la komputado kiu laboras en la areo de la artefarita intelekto. Ofte oni nomas lin "La Patro de la Spertaj Sistemoj".

Li ricevis la plej prestiĝan premion el la sciencoj de komputiko, nome la premio Turing de la ACM kune kun Raj Reddy en 1993 "Pro esti pionira en la dezajno kaj konstruo de sistemoj de grandskala artefarita intelekto, pruvante la oportunan gravecon kaj la potencialan komercan trafon de la teknologio de la artefarita intelekto".

## Notoj 
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Usonaj informoteoriistoj
Zilupe

**Zilupe**, en loka dialekto **Zylupe**, estas urbo en Latvia historia regiono Latgalio, en la oriento de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Ludza kaj situas en orienta parto de la distrikto, sur la bordoj de rivero Zilupe. Zilupe estas la plej orienta urbo en Latvio, situanta ĉe la fervoja linio Rigo-Moskvo kaj ĉe la latva-rusa landlimo, danke al kiu Rusio foje estas humure nomata "Transzilupe" () en Latvio. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 34 km de Ludza, 60 km de Rēzekne kaj 297 km de Rigo.

## Historio 
La moderna urbo Zilupe komencis formiĝi en 1900 sur la lando de barono Rosen kun la konstruado de la fervoja linio Ventspils-Moskvo. Ĉe la stacio Rozenova () ĉe la maldekstra bordo de la rivero Zilupe komencis ekloĝi fervojistoj, servistoj, komercistoj kaj aliaj. En 1908, Rozenova jam havis policejon, poŝtejon, lernejon, kaj multajn komercentreprenojn kiuj servis larĝan areon.

Post la Latva Sendependiĝomilito (1918-1920), Zilupe (kun tiu ĉi nomo ekde 1920) iĝis limurbo kaj sukcese uzis tiun statuson dum kelkaj jaroj, dum politika tumulto kaj rilata elmigrado daŭris en la najbara lando. En 1925 al Zilupe estis koncedita la statuso de dense loĝita areo (vilaĝo), kaj en 1931 la urborajtoj. La ĉefaj okupoj de la loĝantaro estis komerco, agrikulturo kaj malgrandaj metioj.

En 1950, la distrikto Zilupe estis establita. En la dek jaroj de ĝia ekzisto, multaj konstruaĵoj estis konstruitaj. Post la likvido de la distrikto en 1959 la agado en Zilupe rimarkinde kvietiĝis.

## Geografio 
La urbo situas en la Mudava malaltebenaĵo.

Averaĝa temperaturo estas -7 - -7,5°C en januaro kaj +17°C - +17,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 600-650 mm jare.

### Transporto 
La ĉefa aŭtovojoj de urbo estas E22/A12 (Rigo-Jēkabpils-Zilupe-Moskvo), P52 (Zilupe-Šķaune-Ezernieki) kaj P136 (Zilupe-Ludza), lokaj vojoj estas V510 (Zilupe-Krivanda) kaj V538 (Zilupe-Pasiene).

## Loĝantaro 
Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

### Ŝanĝo de loĝantaro 
### Etna strukturo 
## Bildoj 

Zvēri pilsētas parkā, Zilupe, Zilupes novads, Latvia - panoramio - M.Strīķis.jpg|Urboparko.
23.05.19 Zilupe DR1AM-227.3 (47961555031).jpg|En fervoja stacio.
Zilupes katoļu baznīca 2000-07-22.jpg|Katolika preĝejo.
Zilupe pie Zilupes pilsētas.jpg|Rivero Zilupe.
Apstādījumi netālu no Zilupes stacijas, Zilupe, Zilupes novads, Latvia - panoramio.jpg|Verdaĵo proksime de Zilupe stacio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Latvio
(143947) 2003 YQ117

**(143947) 2003 YQ117** estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 26-an de decembro 2003 en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero, kaj ekstere tanĝas tiun de Venuso; ĝia granda orbita klineco tenas ĝia iom malproksima de ĉi tiuj planedoj.

* Ĝia marsa MOID estas 0,26746 astronomia unuo, tie estas 40,011 milionoj da km.
* Ĝia tera MOID estas 0,10343 astronomia unuo, tie estas 15,473 milionoj da km.
* Ĝia venusa MOID estas 0,11642 astronomia unuo, tie estas 17,416 milionoj da km.
* La  ĝi pasis al 0,10411 astronomia unuo (15,575 miliono da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,12234 astronomia unuo (18,302 milionoj da km) de nia planedo.
* La  ĝi pasis al 0,11568 astronomia unuo (17,305 milionoj da km) de Venuso.
* La  ĝi pasas al 0,11261 astronomia unuo (16,846 milionoj da km) de Venuso.
* La  ĝi pasos al 0,11527 astronomia unuo (17,244 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Etila dukloroacetato

**Etila dukloroacetato** aŭ **C4H6Cl2O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun etanolo, senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Etila dukloroacetato estas nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Etila dukloroacetato estas uzata kiel peraĵo en la produktado de farmaciaĵoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **etila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata acido** kun **etanolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **etila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata anhidrido** kun **etanolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **etila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata acido** kun **etila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **etila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata anhidrido** kun **etila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Dukloroacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj
Lanzahíta

**Lanzahíta** [lanzaIta] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Lanzahíta* estas etimologie komprenebla kiel *Enbatita Lanco* kaj pro tio aperas en la blazono lanco kiel flagostango de la blazono de Kastili-Leono.

200px|eta|maldekstra|Lanzahíta en la provinco Avilo.
250px|eta|maldekstra|Ponto.
200px|eta|maldekstra|Bonvenigo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 33,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 815 loĝantojn. Ĝi perdis 750 loĝantojn el la 1960-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 92 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Mombeltrán, Pedro Bernardo, Santa Cruz del Valle, Arenas de San Pedro kaj Buenaventura (Toledo). Lanzahíta estas en la suda parto de la Sierra de Gredos kaj en la valo de Tiétar je altitudo de 448 msm.

## Historio
Estas prahistoriaj restaĵoj (dolmeno). Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Plej frua mencio estas de 1250. En 1393 ĝi ekformis parton de Colmenar de las Ferrerías — estonta Mombeltrán — kun Serranillos kaj Las Torres. Lanzahíta ricevis la titolon de "villa" eno 1679 el la reĝo Karolo la 2-a, per kio Lanzahíta sendependiĝis disde Mombeltrán. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj, legomoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Plej vizitinda loko estas la preĝejo de la 16-a jarcento, ermitejo, ponto kaj ĉirkaŭaĵoj. Estas multaj naturaj lokoj, distrejoj, banejoj ktp.

## Bildaro

Ermita de la Virgen del Prado, Lanzahíta.JPG|Moderna ermitejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Zaporiĵĵja-2 (stacidomo)

**Zaporiĵĵja-2** () estas fervoja stacio en Zaporiĵo, la sesa plej granda urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Zaporiĵĵja-1 (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Zaporiĵĵja-2 en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Zaporiĵa provinco
Kategorio:Zaporiĵo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1904
Kategorio:1904 en Ukrainio
Manci Herendi

**Manci Herendi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Herendi Manci** estis hungara subreto, operetkantisto (:de:Diseuse), fajfisto. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Hermann Margit*, ŝia prenita familia nomvarianto estis *Herendy*.

Manci Hermann naskiĝis la  en Aszód, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Manci Herendi devenis el juda familio. Ŝi studis en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi. Ŝi debutis en Népopera en 1916, tamen en 1914 ŝi prezentis sin per sia fajfado en Balatonfüred. Ŝi ricevis la kromnomon "fajfanta primadono", sed ŝi ne apartenis al la teatra vivo, por ŝi restis scenejoj, kabaredoj, amuzejoj. Baldaŭ ŝi eksterlande rolis en Vieno, Berlino, Zuriko kaj Romo. Pro instigo de Franz Schalk li prenis kantlecionojn. En 1931 ŝi hejmenvenis, sed en la jaroj 1933 kaj 1934 ŝi denove turneis eksterlande kune kun propra ĵazorkestro. Hejmenveninta ŝi povis roli nur en juda teatro pro la kontraŭjudaj leĝoj. Ŝi kantis kun sukcesoj ankaŭ operetojn. Post la 2-a mondmilito ŝi ricevis rolojn en malgrandaj scenejoj, lastfoje en 1960. Ŝi edziĝis dufoje, ŝi naskis filon dum la unua geedziĝo.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj subretoj
Kategorio:Hungaraj fajfistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Iris Knobloch

**Iris KNOBLOCH** (naskiĝis ) estas germana juristino.

Ŝi prezidis la grupon Warner Bros Francio dum 15 jaroj, poste WarnerMedia Francio, Benelukso, Germanio, Aŭstrio kaj Svislando ekde 2020.

En marto 2022, ŝi estis nomumita prezidanto de la Festivalo de Cannes por sukcedi al Pierre Lescure en 2023.

## Vidu ankaŭ 
* Festivalo de Cannes

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Germanaj juristoj
Patrik Héricz

**Patrik Héricz** [hEric], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Héricz Patrik** estas hungara aktoro.

Patrik Héricz naskiĝis en nekonata tempo kaj loko.

## Biografio 
Patrik Héricz post maturiĝo finis en aktora akademio de Teatro Magyar en 2014. Post studado li ricevis teatrajn kaj filmajn rolojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* :fr:Jean-Marie Chevret: *Amazonok* - Loïc
* Mark Twain: *Tom Sawyer és Huckleberry Finn kalandjai* - Bruce Hopkins
* :de:Paul Dessau - Bertolt Brecht: :de:Mutter Courage und ihre Kinder - viro kun pansita okulo

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Jaffa* (mallonga filmo, 2014) - Gabesz
* *Egynyári kaland* (televida serio, 2019) - Gábor

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* post reklamo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Béla Hetényi

**Béla Hetényi** [hetEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Hetényi József Béla** estis hungara aktoro, infana aktoro.

Béla Hetényi naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Pécs.

## Biografio 
Béla Hetényi devenis el aktora dinastio, li frue debutis kiel infana aktoro en teatra kompanio de sia avo József Hetényi en Pécs. Jam kiel plenkreskulo li estis membro de pluraj migraj teatraj kompanioj, ekzemple Jakab Gerő (1871), Antal Bokody (1873), Károly Mosonyi (1874), Teatro de Kolozsvár (1875–1877). Inter 1878–1909 li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto) escepte la teatran jaron 1883 (tiam li apartenis al Teatro de Szeged). Li verkis ankaŭ teatraĵojn kaj li pensiuliĝis en 1909.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - Benvolio; Montague
* Gergely Csiky: *Mukányi* - Szerédi
* Ferenc Herczeg: *Bizánc* - Tamás
* Henrik Ibsen: *A népgyűlölő* - Hovstad
* Gerhard Hauptmann: Crampton mester - Milius
* Johann Wolfgang von Goethe: Faŭsto - Bálint
* Ede Szigligeti: *II. Rákóczi Ferenc fogsága* - duko de Hesio

## Liaj teatraĵoj (elekto) 
* *A nihilisták* (muzika teatraĵo, kunaŭtoro, prezentita en 1881)
* *Érdek nélkül* (komedio, prezentita en 1885)
* *A zálogházban* (komedio, prezentita en 1888)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* verkoj (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo H, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj infanaj aktoroj
Mombeltrán

**Mombeltrán** [mombelTRAN] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Mombeltrán* estas etimologie komprenebla kiel *Monto de Beltrán* alude al Beltrán de la Cueva.

200px|eta|maldekstra|Mombeltrán en la provinco Avilo.
250px|eta|maldekstra|Preĝejo.
200px|eta|maldekstra|Kastelpordego.
250px|eta|maldekstra|Kastelo.

## Toponimio
Dum la Mezepoko la loĝloko havis multajn nomojn ĝis 1461 kiam la alproprigo de la teritorio fare de don Beltrán de la Cueva oni fiksis la aktualan toponimon. Ĉirkaŭ 1250 la loĝloko estis konata kiel El Colmenar (La Abelujaro), kaj poste Colmenar de Pascual Peláez fine de la 13-a jarcento, Colmenar de las Ferrerías (de la Ferejoj, alude al ferminado) inter 1393 kaj 1422, Colmenar de Arenas (de Sablejoj) inter 1430 y 1453 kaj, finfine, Mombeltrán —omaĝe de Henriko la 4-a de Kastilio al lia favorito Beltrán de la Cueva— ekde 1461 ĝis nuntempe.

## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝloko Mombeltrán plus submunicipo distanta 15 km nome La Higuera (La Figarbo); krome la teritorio havas tri eksklavojn. Ĝi okupas totalan areon de 49,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 934 loĝantojn. Ĝi perdis 1 250 loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 74 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun El Arenal, Cuevas del Valle, Villarejo del Valle, San Esteban del Valle, Arenas de San Pedro, Santa Cruz del Valle kaj Hontanares. Mombeltrán estas en la suda parto de la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 635 msm.

## Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus plej verŝajne de mikso de mozaraboj kaj islamanoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Mombeltrán dependis de Beltrán de la Cueva en la 15-a jarcento kaj siavice de liaj posteuloj ĝis hasta 1812. Poste ricevis statuson de *villa* (urbo) en 1393 fare de la reĝo Henriko la 3-a. Dum tempo oni uzis ambaŭ nomojn, Colmenar kaj Mombeltrán.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (vitejoj, olivarboj, figarboj, citronarboj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Plej vizitindaj lokoj estas la preĝejo de la 14-a kaj 15-a jarcentoj, la kastelo, la Hospitalo de Sankta Andreo, ermitejo, parko kaj ĉirkaŭaĵoj. 

## Bildaro

Mombeltrán regnbue 5.JPG|Panoramo.
Castillo de Mombeltrán con montañas.jpg|Kastelo.
Hospital de San Andrés en día de mercado, Mombeltrán (Ávila).JPG|Hospitalo de Sankta Andreo kaj surstrata bazaro.
Cruz del Rollo, Mombeltrán (Ávila).JPG|Pilorio.
Pilón y Arquitectura popular en Mombeltrán RED.jpg|Fontano kaj popola arkitekturo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
El Hornillo

**El Hornillo** [elorNIljo] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *El Hornillo* estas etimologie komprenebla kiel *La Forneto*.

200px|eta|maldekstra|El Hornillo en la provinco Avilo.
200px|eta|maldekstra|Pilorio.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 23,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 281 loĝantojn. Ĝi perdis 560 loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 83 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Hoyos del Espino, Navarredonda de Gredos, El Arenal, Guisando kaj Arenas de San Pedro. El Hornillo estas en la suda parto de la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 748 msm.

## Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. En la 15-a jarcento jam ekzistis la loĝloko kiu kiel El Hornillo ricevis en 1759 la titolo de *villa*, sendependigante sin disde la senjorlando de Arenas de San Pedro al kiu ĝi apartenis ĝis tiam.​ La urbiga dokumento estis subskribita de la reĝo Fernando la 6-a. La simbola pilorio estas 3 m alta kaj estis translokigita el la dekomenca loko ĉe la ermiteko de Sankta Marko al loko ĉe la rivero.​ Ĝi aperas en la blazono sur ponto kaj pli klare en la flago.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Plej vizitinda loko estas la ermitejo, placo kaj ĉirkaŭaĵoj. Estas multaj naturaj lokoj, distrejoj, banejoj kaj parkoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Navahondilla

**Navahondilla** [nabaonDIlja] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Navahondilla* estas etimologie komprenebla kiel *Malsupra Altbieneto*.

200px|eta|maldekstra|Navahondilla en la provinco Avilo.
200px|eta|maldekstra|Panoramo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de Navahondilla, Aleguillas, Cañada Real, Navahonda, Navapark, Pinar del Valle kaj Prados Morenos, krom la domaro Majadillas, senhoma el la 19-a jarcento. Ĝi okupas totalan areon de 22,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 358 loĝantojn. Ĝi perdis 150 loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 60 km de Avilo, provinca ĉefurbo, 70 km de Madrido, kaj nur 8 km de la famaj "verracos" *Toros de Guisando* de vetonoj.

Ĝi limas kun El Tiemblo, Rozas de Puerto Real (Madrido), San Martín de Valdeiglesias, Cadalso de los Vidrios (Madrido), Rozas de Puerto Real (Madrido). Navahondilla estas en la orienta parto de la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 741 msm.

## Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Navahondilla estis menciita por la unua fojo en dokumento de Alfonso la 10-a de 5a de Marto 1261.

Ekde ties fondo ĝi formis parton de la provinco Toledo sub jurisdikcio de Escalona kaj Cadalso ĝis la 30a de Novembro 1833 kiam ĝi iĝis parto de la Provinco Avilo.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

En 2006 estiĝis polemiko pro plano konstruadi 1150 loĝejojn kaj golfludejon minace al naturaj protektitaj lokoj, kio finfine ne estis konstruita. En 2013 ekestis nova polemiko kiam oni publikigis, ke la salajro de la urbestro estis 31 485 eŭrojn jare.​ 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Granda Javorino

**Granda Javorino** (, ) estas monto alta 970 m troviĝanta en Blankaj Karpatoj sur limoj de Ĉeĥio kaj Slovakio sur dislimejo de distrikto Uherské Hradiště kaj distrikto Nové Mesto nad Váhom. Ĝi estas la plej alta monto de Blankaj Karpatoj.

## Pluaj fotoj

Velka Javorina-vysilac.jpg|dissendilo Granda Javorino
Velka Javorina hreben2.jpg|Granda Javorino - kresto
Velka Javorina 3.jpg|Granda Javorino - vido al morava flanko
Velka Javorina Holubyho chata.jpg|kabano de Holuby
Velká Javořina a Jelenec od Strání, okres Uherské Hradiště.jpg|Granda Javorino kaj Jelenec de Strání

Kategorio:Montoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio
Kategorio:Montoj en Blankaj Karpatoj
Kategorio:Montoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Montoj en Regiono Trenčín
Kategorio:Montoj kun alteco inter 0 kaj 999 m
Kategorio:Distrikto Nové Mesto nad Váhom
Ormoy

**Ormoy** estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

*Ormoy (Essonne) en la departemento Essonne
*Ormoy (Eure-et-Loir) en la departemento Eure-et-Loir
*Ormoy (Haute-Saône) en departemento Haute-Saône
*Ormoy (Yonne) en departemento Yonne

kun sufikso:
*Ormoy-la-Rivière en la departemento Essonne
*Ormoy-le-Davien en la departemento Oise
*Ormoy-lès-Sexfontaines en la departemento Haute-Marne
*Ormoy-Villers en la departemento Oise

Vidu ankaŭ:
*Ormøy, insulo en la urbo Stavanger kaj la provinco Rogaland de Norvegio
Saint-Rémy-en-Comté

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Saône* (prononco [], , arpitane *Hiôta-Sona*), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Vesoul* (france *arrondissement de Vesoul*), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono *''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Saône

Kategorio:Komunumoj de Haute-Saône
Pierrecourt

**Pierrecourt** estas la nomo de du komunumoj en Francio:

*Pierrecourt (Haute-Saône) en departemento Haute-Saône
*Pierrecourt (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime
Pedro Bernardo

**Pedro Bernardo** [pedroberNARdo] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Pedro Bernardo* estas etimologie komprenebla kiel aludo al du iamaj loĝantoj (vidu sube).

200px|eta|maldekstra|Pedro Bernardo en la provinco Avilo.
250px|eta|maldekstra|Panoramo.
200px|eta|maldekstra|Pilorio kiu simbolis la juran sendependecon.
400px|eta|maldekstra|Panoramo kaj rigardejo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 69,01 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 807 loĝantojn. Ĝi perdis 2 500 loĝantojn el la 1910-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 100 km de Avilo, provinca ĉefurbo, 9 km de Lanzahíta —plej proksima loko ene de la Valo de Tiétar—, 30 km de Arenas de San Pedro, plej proksima urbo, kaj 125 km de Madrido, ŝtata ĉefurbo.

Ĝi limas norde kun Serranillos, oriente kun Gavilanes, sude kun Buenaventura —kies teritorioj estas limigitaj per la rivero Tiétar—, sudokcidente kun Lanzahíta kaj nordoriente kun San Esteban del Valle. Pedro Bernardo estas en la orienta parto de la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 801 msm.

## Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Pedro Bernardo estis menciita por la unua fojo kiel “Pero Bernaldo" en *Libro de la Montería* de 1348. En la 15-a jarcento tamen Diego de Jesús, lokano, en sia verko *Historia de la antigua fundación é cosas memorables del lugar de Nava la Solana* mencias tiun lastan nomon, kiu laŭ postaj mencioj estos anstataŭata per *Pedro Bernardo* alude al iuj rivalaj estroj nome Pedro Fernández kaj Bernardo Manso en la 15-a jarcento, kiu iom aspektas kiel nur popola etimologio kontraŭdirita per la *Libro de la Montería* de 1348.

En 1679 Pedro Bernardo ricevis titolon de *villa* (urbo) dum regado de Karolo la 2-a, per kio ĝi sendependiĝis el Mombeltrán. La 18-a jarcento estis la plej prospera epoko de la loko, kaj disvolviĝis diversaj industriaj sektoroj.

Fine de la 20-a jarcento (1990-aj jaroj) disiĝis parto de la teritorio kun la najbara Lanzahíta el Pedro Bernardo, pro kio parto de la forstaj kaj agrikulturaj zonoj de Macapillo, La Llanaílla kaj San Juan de Lanzahíta (inter aliaj) ekapartenis al jurisdikcio de Lanzahíta.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (figarboj, vitejoj, olivoleo, fruktarboj) kaj brutobredado (ĉefe bovoj kaj kaproj, sed ankaŭ ŝafoj kaj iom porkoj kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado kaj metiartoj. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindas menhiro, romiaj vilaoj, pontoj, iama urbodomo, preĝejo de la 18-a jarcento, taŭrludejo, ermitejoj kaj naturaj lokoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Alila dukloroacetato

**Alila dukloroacetato** aŭ **C5H6Cl2O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun alila alkoholo, senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Alila dukloroacetato estas solvebla en akvo kaj ankaŭ solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Alila dukloroacetato estas uzata kiel peraĵo en la produktado de farmaciaĵoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **alila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata acido** kun **alila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **alila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata anhidrido** kun **alila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **alila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata acido** kun **alila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **alila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata anhidrido** kun **alila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Dukloroacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj