Ringkolulo

**Koluma papageto** aŭ **Ringkolulo** (*Barnardius zonarius*) estas papago indiĝena de Aŭstralio. Escepte ĉe tre tropikaj kaj altaj areoj, la specio adaptiĝis al ĉiuj kondiĉoj. Traktadoj de la genro '**Barnardius**' antaŭe agnoskis du speciojn, nome la papagon de Port Lincoln (*Barnardius zonarius*) kaj la *mallee* ringkolan (*Barnardius barnardi*), sed pro tio, ke ĉi tiuj facile interreproduktiĝas ĉe la kontakta zono, ili kutime estas konsiderataj kiel ununura specio *B. zonarius* kun subspeciaj priskriboj. Nuntempe, kvar subspecioj estas agnoskataj, ĉiu kun aparta arealo.

En Okcidenta Aŭstralio, la ringkolulo konkurencas pri nestolokoj kun la ĉielarka triĥogloso, enkondukita specio. Por protekti la ringkolulon, aŭtoritatoj en ĉi tiu regiono aprobas la forigon de la triĥogloso. Ĝenerale, tamen, la ringkolulo ne estas minacata specio.

## Aspekto
La subspecioj de la aŭstralia ringkolulo konsiderinde diferencas laŭ koloro.

La alvokoj de la *Mallee*-ringkolulo kaj de la Cloncarie-papagoj estis priskribitaj kiel "tintantaj",

## Taksonomio kaj nomoj
La aŭstralia ringkolulo unue estis priskribita de la angla natursciencisto George Shaw kaj desegnita de Frederick Polydore Nodder en 1805 en ilia verko ''The Naturalist's Miscellany: Or, Coloured Figures of Natural Objects; Drawn and Described Immediately From Nature*. Li nomis ĝin *Psittacus zonarius* "zonhava papago". Kiel larĝvosta papago, ĝi estas plej proksime parenca al la rozeloj de la genro *Platycercus*, kaj estis metita en tiun genron fare de kelkaj aŭtoritatoj, inkluzive de Ferdinand Bauer.

Nuntempe oni agnoskas kvar subspeciojn de ringkolulo, ĉiuj el kiuj estis iam priskribitaj kiel aparta specio: (je 1993, la 28a kaj la Cloncurry papagoj estis traktitaj kiel subspecioj de la Port-Lincoln kaj la *mallee* ringkoluloj, respektive. Intermezuloj ekzistas inter ĉiuj subspecioj krom inter *B. z. zonarius* kaj *B. z. macgillivrayi*. Intermezuloj estis asociitaj kun termalplenigo por agrikulturo en suda Okcidenta Aŭstralio.

### Manĝado
Ĉi tiu specio manĝas vastan gamon da manĝaĵoj, inkluzive de nektaro, insektoj, semoj, fruktoj, kaj indiĝenaj kaj enkondukitaj bulboj. Ĝi manĝas fruktojn kultivitajn en fruktoĝardenoj kaj estas foje vidata kiel damaĝbesto fare de farmistoj.

### Reproduktado
La reprodukta sezono por la nordaj populacioj komenciĝas en junio aŭ julio, dum la centraj kaj sudaj populacioj reproduktiĝas de aŭgusto ĝis decembro, sed tio povas esti prokrastita kiam klimataj kondiĉoj estas malfavoraj. La nesta loko estas kavaĵo en arbotrunko.  Ĝenerale oni demetas kvar aŭ kvin blankajn ovalajn ovojn, kiuj mezuras 29 mm x 23 mm, kvankam la ovodemetado povas esti nur de tri kaj eĉ de ses. Oni taksis, ke la postvivado de elnestiĝintoj estas de 75%.

## Konservado
Kvankam la specio estas endemia, ĝi estas konsiderata ne minacata, La ĉielarka papago estas konsiderata plagospecio en Okcidenta Aŭstralio kaj estas submetata al ekstermado en la naturo.

## Referencoj 
*
* *The Atlas of Australian Birds*, Blakers, Davies & Reilly, (1984) 
* *Photographic Field Guide to Birds of Australia'', Jim Flegg, (2002) 
*John Gould's *The Birds of Australia* :
** Kompleta teksto disponebla ĉe National Library of Australia en elektronika formato ĉe http://nla.gov.au/nla.aus-f4773
** B. z. semitorquatus plate

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio