open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cancionero de Palacio

eta|300px|Folio de la Kanzonaro de Palaco.
La **Kanzonaro de Palaco**, aŭ *Cancionero de Palacio* en la hispana, (Madrido, Reĝa Biblioteko, MS II - 1335), foje konata kiel *Cancionero Musical de Palacio* (CMP) aŭ kiel **Cancionero de Barbieri**, estas manuskripto hispana kiu enhavas muzikon de la Renesanco. La kolektitaj verkoj ariĝis dum periodo de ĉirkaŭ kvardek jaroj, el lasta triono de la 15a jarcento al komenco de la 16a jarcento, tempo kiu koincidas proksimume kun la regado de la Katolikaj Gereĝoj.

## La manuskripto 
La dek unuaj folioj estas sennumeraj kaj la sekvantaj estas el 1 al 304. Laŭ la verkoj kolektitaj en la indekso, la manuskripto enhavis origine 548 verkojn. Tamen kelkaj folioj perdiĝis, kaj pro tio la konservitaj verkoj estas nur 469.

En la manuskripto intervenis naŭ diversaj homoj kaj estas komponita de 11 sinsekvaj enkorpiĝoj.

Fine de la 19a jarcento la manuskripto estis remalkovrita en la Biblioteko de la Reĝa Palaco de Madrido fare de la komponisto kaj muzikologo Francisco Asenjo Barbieri, kiu transskribis kaj publikigis ĝin en 1890 laŭ nomo de "Cancionero musical de los siglos XV y XVI".

## Kompleta listo de verkoj 
## Bibliografio 
* *Historia de la música española*. Vol 2. *Desde el Ars Nova hasta 1600*. Samuel Rubio. Alianza Editorial. Madrid. 1983
* Comentarios de Josep Romeu y Figueras en el librillo del disco El cancionero de palacio: 1474-1516. J. Savall. Hespèrion XX.
* Barbieri, Francisco Asenjo. *Cancionero musical de los siglos XV y XVI*. Real Academia de las Bellas Artes de San Fernando. 1890
* Higinio Anglés. *La música en la corte de los Reyes Católicos*, II, III, Polifonía profana: Cancionero Musical de Palacio (siglos XV-XVI), 2 vols. Monumentos de la Música Española, nos 5, 10. C.S.I.C. y Instituto Español de Musicología. Barcelona. 1947 y 1951.

Kategorio:Hispana muziko
Kategorio:Renesanca muziko
Kategorio:Manuskriptoj
Čierne nad Topľou

**Čierne nad Topľou** (hungare *Felsőfeketepatak* [felŝOfeketepatak]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.  

## Situo 
Čierne nad Topľou situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Hanušovce nad Topľou-Vranov nad Topľou. La lasta urbo troviĝas je 15&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1399, sed skribe nur en 1474 en slava formo *"Čarnik"*. En 1493 oni komputis tie 8 domojn. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Čierne nad Topľou 805 homoj, (796 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo el la 17-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Simono el Cireno

[eta|dekstra|250ra|Kvina stacio de krucvojo (Via Crucis): la cirenano helpas Jesuon. (Pentraĵo en katedralo de Sankta Rafaelo - [Iovao, Dubuque).]]
[eta|250ra|Simono el Cireno surprenas la krucon de Jesuo. Nekonata pentristo (19-a jarcento). En "Santa Casa de Misericórdia" de Porto Alegre, [Brazilo.]]
**Simono el Cireno**, kromnomita **la cirenano**, estas la viro kiun, laŭ evangelioj, romiaj soldatoj devigis  porti la krucon de Jesuo, kiu estis puŝita al Golgoto. Jesuo, fakte, krude elĉerpigita pro la skurĝado kaj aliaj turmentoj al li suferigitaj, ne plu kapablis marŝi kun surŝultre la peza ligno. Evangelioj ne liveras kroman informon pri la Cirenano se ne ke li estis «patro de Aleksandro kaj Rufo», membroj certe konitaj en la komunumo al kiu Marko ideale adresas sian evangelion.

« Kaj ili devigis al servado unu preterpasanton, venantan de la kamparo, Simonon, Kirenanon, patron de Aleksandro kaj Rufo, ke li portu lian krucon (Mk 15,21). Origine greka: "Καὶ ἀγγαρεύουσι παράγοντά τινα Σίμωνα Κυρηναῖον, ἐρχόμενον ἀπ' ἀγροῦ, τὸν πατέρα Ἀλεξάνδρου καὶ Ρούφου, ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ".

## Cireno 
Cireno, kie? Historio informas pri Cireno en mediteranea marbordo de Afriko [hodiaŭ Libio), kie establiĝis juda nombra komunumo jam de la tempo de Ptolomeo la 1-a (323-285 a.K.). La graveco de tiu komunumo rezultas ankaŭ el la fakto ke ĝi havis proporan sinagogon en Jerusalemo. Eble Cirenano jam revenis al sia origina lando kaj estis kromnome tiel indikata. 

En 1941 en la valo Cedron, najbare de Jerusalemo elfosantoj trafis ostejon kiu reirigis al la 1-a jarcento kaj entenis mortrestaĵojn de familio nomata el «Cireno». Estas ĉizitaj aparte la nomo de *"Aleksandro, filo de Simono "*. Konsiderinte ke Cireno tro fora el Jerusalemo kaj ke Aleksandro estis nomo relative malofta en la tiama juda komunumo, fakuloj opinias konsentebla la hipotezon ke la ostejo gastu restaĵojn de la familio de Simono la Cirenano, kiun Marko identigas «patron de Aleksandro kaj Rufo». 

La nomo Rufo aperas ankaŭ en Rm 16, 13 kie Paŭlo invitas: «salutu Rufon, elektitan de la Sinjoro, kaj ties patrinon kiu tia estas ankaŭ por mi (ἀσπάσασθε Ροῦφον τὸν ἐκλεκτὸν ἐν Κυρίῳ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἐμοῦ).

En la komuna lingvaĵo, en kristaneca medio, pro influoj de tiu evangelia epizodo, «cirenano» indikas ulon kiu, vole/nevole, ŝarĝiĝis per tasko deviganta alian homon.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Cireno (urbo)
* Pasiono de Jesuo
* Via Crucis
* Devotismo

Kategorio:Kristanaj sanktuloj de la 1-a jarcento
Kategorio:Libiaj sanktuloj
Kategorio:Malnova Testamento
Libecina

Municipo **Libecina** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, 9&nbsp;km sude de urbo Vysoké Mýto. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri Libecina estas el la jaro 1461, pri Javorníček el 1559. Temas pri radiala vilaĝo kun placo, ĉirkaŭ kiu situis bienoj. Nun la vilaĝplaco estas parte prikonstruita. La vilaĝo apartenis al sinjorejo Nové Hrady. Loĝantaro vivtenis sin plejparte per terkulturado. En Javorníček estis muelejo. Virinoj pligrandigadis enspezojn per brodado. Nuntempe en terkulturado estas okupita nur malgranda parto de ekonomie aktiva loĝantaro kaj plejparto el ĝi veturas labori en urbojn. Nombro de loĝantoj daŭre malrapide malkreskas kaj kvociento de ripoza semajnfina restado male altiĝas. Sinsekve estis konstruata ultrastrukturo de la vilaĝo. Terkulturista kooperativo, fondita en la jaro 1958, estis en 1996 transformita en akcia kompanio Segas.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Libecina**
* Javorníček

## Memorindaĵoj 
### Kapeleto 
Sur vilaĝplaco troviĝas novromanika kapeleto kun barokiza bulbo, konstruita en la jaro 1883.

### Bienoj 
Tipaj bienoj kun fermitaj kortoj estis konstruataj el tavolita opoko kaj kutime havis ankoraŭ ĉarpentitajn garbejojn. Tiaj estas ekzemple bieno n-ro 4 kaj ĉarpentita garbejo če n-ro 45.

### Monumento de falintoj 
En dudekaj jaroj de pasinta jarcento estis konstruita monumento de falintoj en la unua mondmilito signita "Antoch Vysoké Mýto". Antaŭnelonge ĝi estis riparita. Foto kaj detaloj estas sur la paĝo prezentata ĉi-sube.

## Literaturo 
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

## Fotoj 

Libecina - kaple.jpg|Libecina - kapelo
Libecina - pomník padlých.jpg|Libecina - monumento al falintoj
Libecina - čp. 14.jpg|Libecina - n-ro 14
Libecina - čp. 44.jpg|Libecina - n-ro 44

## Eksteraj ligiloj 
* Militista pietloko 


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Municipoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Uno Lamm

**August Uno LAMM** (naskiĝis la 22-an de majo 1904 en Gotenburgo, Svedio, mortis la 1-an de junio 1989 en Usono) estis sveda elektroinĝeniero, iam nomita "patro de alt-tensia kontinua kurento”. Li verkis ankaŭ pri sociaj temoj, kiel liberala kontraŭkomunisto. Dum la Dua Mondmilito Uno Lamm ankaŭ ne simpatiis kun la nazia reĝimo de la Tria Regno.

Uno Lamm grave kontribuis al la rektifilo per hidrarga vaporo, uzata en iuj elektraj aparatoj antaŭ la epoko de duonkonduktantoj.

Kategorio:Svedaj inventistoj
Kategorio:Svedaj inĝenieroj
János Kóródi Katona

**KÓRÓDI KATONA János** (ko:ro:di katona ĵa:noŝ) estis hungara politikisto naskiĝinta en Nagybánya la 19-an de novembro 1898 kaj mortinta en Lucerno la 27-an de aŭgusto 1961. 

## Biografio
János Kóródi Katona studis en Universitato de Budapeŝto kaj de 1913 li estis ĉefprefekta sekretario de departemento Szatmár. De 1921 li estis ĉepublikoficisto en Mátészalka, de 1928 sekretario de la socisekura instituto (*Országos Társadalombiztosítási Intézet* (OTI)). En 1920–21 li estis ĉefsekretario de la *Keresztény Szocialista Párt* de departemento Heves; en 1920–22 landkunvena deputito, poste registarpartia deputito, prezidanto de la *Nemzeti Egység Pártja* de la organizaĵo de departemento Szatmár; ĉefsekretario de la *Országos Credo Tanács*. Post 1945 li aliĝis al *Független Kisgazda Párt*. En 1948 li elmigris.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Korodi Katona, J.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Soľ

**Soľ,** hungare **Sókút** [ŝOkUt] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Soľ situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Hanušovce nad Topľou-Vranov nad Topľou. La lasta urbo troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1252 laŭ tiama hungara ortografio *"Sowkwth"* (=saloputo). La vilaĝanoj longe profitis salan puton, tial eĉ la loknomo prenis ĝin. En 1663 pro pesto multaj mortis. En 1831 la loĝantoj ribelis pro ĥolero. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sókút 759 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Varannó, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Soľ 2202 homoj, (1641 slovakoj, 500 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Reĝo Kristo el la 15-a jarcento, post 2 jarcentoj ĝi barokiĝis, en 1884 novgotikiĝis, en 1933 nova altaro konstruiĝis
* skulptaĵo pri Reĝo Kristo de 2000
* luterana preĝejo de 1793, turo alkonstruiĝis en 1864, en 1999 ĝi renoviĝis

## Famuloj 
En la iama Sókút naskiĝis hungara stenografisto Andor Balogh.

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Michaël R. Roskam

## Filmoj 
* 2011 : *Rundskop* aŭ *Tête de bœuf*, premio de la ĵurio en la polica filmo festivalo de Beaune 2011,
kaj ankaŭ kelkaj mallongaj filmoj

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.beaunefestivalpolicier.com/2011/francais/programme-2011/films/competition/article/bullhead?lang=fr
Čaklov

**Čaklov,** hungare **Csáklyó** [ĉAkjO] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Čaklov situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Hanušovce nad Topľou-Vranov nad Topľou (la fervojo funkcias en la sama direkto laŭ la alia riveretobordo). La lasta urbo troviĝas je 5&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1282, poste skribe en 1309 en formo *"Chaklau"*. En 1493 oni komputis tie 10 loĝatajn kaj 12 neloĝatajn domojn. Inter 1660-1663 pro pesto multaj mortis. En 1715 la vilaĝo havis 16 domojn. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa. En la 18-a jarcento ciganoj kaj judoj alvenis. En 1831 pro ĥolero multaj mortis, aliaj pro miskompreno partoprenis en la ribelo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csáklyó 768 homoj, (slovakoj en majoritato, ciganoj kaj hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Varannó, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Čaklov 2166 homoj, (1462 slovakoj, 678 ciganoj).

## Famuloj 
En la iama Csáklyó naskiĝis hungara operkantisto Mária Rabatinszky.

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
2149 Schwambraniya

'*2149 *Schwambraniya'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la fikcia kontinento "*Ŝvambranija*", el la porinfana romano "*Konduit i Ŝvambranija*" (*Konduto kaj Ŝvambranija*, cirile *Кондуит и Швамбрания*) de la soveta verkisto Lev Abramoviĉ Kassil (*Лев Абра́мович Касси́ль'').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
2151 Hadwiger

'*2151 *Hadwiger''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la svisan matematikiston Hugo Hadwiger.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Wild
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Ø (apartigilo)

**Ø** havas plurajn signifojn. Bonvolu elekti:

* Ø estas litero en latinidaj alfabetoj.
* Ø estas matematika simbolo por *vakuo, nulo*.
* Ø estas ofta simbolo por diametro.
*En Dana toponimio, la ero *ø* signifas "insulo".
* Ø sur manĝ-varoj en Danio kaj Norvegio signifas, ke la produkto estis produktita laŭ porekologie bona metodo (sen insekta veneno ktp.).
* En komputiko oni skribas bildeton Ø por cifero 0, male litero O estas sen streko. Ĉi tio estadas por facile interdistingi ciferon kaj literon sur ekrano kaj sur papero.
Zenon Klemensiewicz

**Zenon Ludwik Klemensiewicz** (naskiĝis la 2-an de novembro 1891 en Tarnów, mortis la 2-an de aprilo 1969 en Zawoja apud Sucha Beskidzka) - pola lingvisto, profesoro de Jagelona Universitato, membro de Pola Akademio de Scipovoj kaj Pola Scienca Akademio. Li mortis en kraŝo de pola aviadilo (en ĝis nun neklarigitaj cirkonstancoj).

## Publikaĵoj pri Esperanto 
* *W odpowiedzi na ankietę* (Responde al enketo), en: "Esperanto dla wszystkich", n-ro 3/6, Varsovio 1934
* *Przedmowa do podręcznika* (Antaŭparolo al lernolibro) (M. Sygnarski, "Esperanto w 20 lekcjach", Krakovo 1957
* *Czy warto się zajmować esperantem?* (Ĉu valoras okupiĝi pri Esperanto?) ("Dziennik Polski" 13-14.XII.1959, n-ro 296, p. 4)
* *Esperanto en Pollando* ("Pola Esperantisto", n-ro 3-4, Varsovio 1959, p. 4)
* *Esperanto może być pożytecznym narzędziem wychowawczym* (Esperanto povas esti utila eduk-instrumento) (Nowa Szkoła", Varsovio 1959, n-ro 9, p. 5-7)
* *Esperanto w oświetleniu lingwistycznym* (Esperanto lume de lingvistiko) ("Esperanto - język międzynarodowy", Varsovio, aŭgusto 1959, p. 7; taggazeto eldonita okaze de la 44-a UK en Varsovio)
* *Esperanto w szkole, czyli przeciw niedojrzałej krytyce* (Esperanto en lernejo, aŭ kontraŭ nematura kritiko ("Nowa Kultura", n-ro 43, Warszawa 20.X.1961, p. 11)
* *Pritaksoj-opinioj* (respondo al enketo; "Pola Esperantisto", n-ro 5-6, Varsovio 1962, p. 4-5)
* *Czy warto się zajmować esperantem?*, Polski Związek Esperantystów, Warszawa 1965, p. 70

Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj lingvistoj
Kategorio:Polaj politikistoj
2153 Akiyama

'*2153 *Akiyama'''* estas malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio Oak Ridge (tiam konata sub la nomo de *Agassiz Station'') en Harvard (Masaĉuseco).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Kaoru Akiyama.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Oak Ridge
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
2150 Niktimeno

**2150 Niktimeno** estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la astronomo William Lawrence Sebok elde la usona Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Niktimeno, rolulino de la helena mitologio kiu incestis kun sia patro kaj estis aliformigita al strigo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Ruși (Alba)

**Ruși** [ruŝj] estas vilaĝo en Rumanio, en la distrikto Alba. Ĝi estis dokumente menciita unuafoje en 1956. Administre ĝi apartenas al la urbo Zlatna.

Preterpasas ĝin la nacia vojo DN74 inter Alba Iulia kaj Abrud.

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Alba
Omego (apartigilo)

La greka litero **Ω** (omego) havas plurajn signofojn. Bonvolu elekti.

La granda litero Ω uzatas kiel simbolo por:
* omo - SI-unuo por elektra rezistanco
* en la informadiko kiel konstanto de Chaitin
* en la probableca kalkulo por kvantoj de ĉiu elementa evento
* 
* en la biblio kaj kristana teologio kiel moŝtotitolo de Jesuo Kristo (la omegapunkto; Pierre Teilhard de Chardin)
* en matematiko, **Ω** estas la simbolo uzata por priskribi asimptotan baron por la grandeco de funkcio per la alia, kutime pli simpla, funkcio.
* en matematiko, *Ω (n)* estas la tuteca kvanto de primaj faktoroj de nenegativa entjero *n*, kalkulante ilin kun oblecoj.

La malgranda litero ω uzatas kiel simbolo (formula signo) por:
* la angula rapido en la fiziko
* longo de perihelio
* la plej granda senfina vicnombro
* la cirklofrekvenco en elektrotekniko
* en matematiko, **ω** estas la simbolo uzata por priskribi asimptotan baron por la grandeco de funkcio per la alia, kutime pli simpla, funkcio.
* en matematiko, *ω (n)* estas kvanto de malsamaj primaj faktoroj de nenegativa entjero *n*.

Pliaj nomumoj, en kiuj aperas la formoj Omega/OMEGA:
* OMEGA estas radionaviga sistemo.
* OMEGA (horloĝo) estas svislanda horloĝa marko.
* Opel Omega estas aŭtomarko.
* Omega (rokgrupo) estas konata hungara rokgrupo, populara en la 1970-aj jaroj.

## Vidu ankaŭ 
* **Omega** (apartigilo)
Křetínka

**Křetínka** estas rivereto en Ĉeĥio. Ĝi fontas apud vilaĝo Stašov, fluas en ĉefdirekto al sudo kaj ĉe vilaĝo Hamry turniĝas sudorienten. Super urbo Letovice sur rivero Křetínka troviĝas valbaraĵo Letovice kaj post 2&nbsp;km Křetínka enfluas de dekstre en riveron Svitava.

Křetínka fluas trans vilaĝoj Stašov, Manova Lhota, Svojanov, Předměstí, Dolní Lhota, Bohuňov, Horní Poříčí, Prostřední Poříčí, Dolní Poříčí, Křetín, Lazinov, Vranová kaj urbo Letovice.

200px|eta|maldekstra|Kanalo el Křetínka alfluas al Svitava en Letovice

## Proksimaj turismaj celoj
* urbo Polička
* urbo Bystré
* kampurbo Svojanov
* burgo Svojanov
* urbo Letovice

## Bibliografio
* Stanislav Štefáček:Encyklopedie vodních toků Čech, Moravy a Slezska, Nakladatelství Miloš Uhlíř - Baset, 2008

## Eksteraj ligiloj
* Raportprofiloj de inundservo 
* Ĥarakteristikoj de riveroj kaj basenoj de ĈR  
* Mapo de fonta regiono apud Stašov
* Mapo de enfluejo apud Letovice

Kategorio:Riveroj en Svitava montetaro
Kategorio:Riveroj en Boskovica sulko
Kategorio:Riveroj en distrikto Svitavy
Kategorio:Riveroj en distrikto Blansko
Kategorio:Akvokolekta areo de Dijo
2155 Votano

**2155 Votano** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.

Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar kaj sendis la  en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la nord-ĝermana dio *Votan* (aŭ Odino).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Azoj
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Malkovrita de Palomar–Leiden survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
2157 Ashbrook

'*2157 *Ashbrook''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl; ĝi estas unu el plej grandaj anoj de la gefiona familio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Joseph Ashbrook, eldoniston de la scienca gazeto Sky & Telescope.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
Aplazio

**Aplazio** (el la greka *απλασία*) estas ĉeso de evoluo aŭ atrofiiĝo, baldaŭ post la naskiĝo, de organo aŭ histo. Simila koncepto uzeblas en hematologio. Ĝi povas aludi ankaŭ al la osta medolo.
2156 Kate

'*2156 *Kate'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 23-an de septembro 1917 de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Kate*", elektitan de la astronomo *L. K. Kristensen'' en honoro de sia edzino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1917
Gravuraĵo

eta|Ŝtonaj pra-gravuraĵoj
**Gravuraĵoj** estas ĉizaĵoj de ornamoj, skriboj kaj dekoracioj en metalo, vitro, ŝtono kaj aliaj malmolaj materialoj.

La klasikan permanan gravuraĵon sur metalaj supraĵoj aŭ sur vitro oni faras per grifelo kiel ilo. Celo estas krei per forigo de materialo supraĵostrukturon, kiu distingiĝas disde la fono. La kavaĵojn kreitajn per grifelo oni povas krome plenigi per farbmaso kaj tiel optike (per lasero) reliefigi.

Laŭ Francisko Azorín **gravuri** estas *Ĉizi figurojn sur malmola materio por presreprodukti ilin.* Li indikas etimologion el greka *grafein* (gravuri, skribi), kaj li aldonas terminojn *gravurarto*, *gravurado*, por arto gravuri; *gravurilo*, *gravuristo*, *fotogravuri*, *heliogravuri*, *kuprogravuri*, *zinkogravuri*.

## Vidu ankaŭ 
* Gravurado
* Marcantonio Raimondi

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Bundesinnungsverband der Galvaniseure Graveure und Gürtler

Kategorio:Presado
Kategorio:Presarto
Ležák

**Ležák** (ankaŭ iam nomata **Holetínka**) estas rivereto en Ĉeĥio, en Regiono Pardubice. Ĝi fontas sur monteto super la vilaĝo Horní Holetín proksime de norda limo de protektata pejzaĝa regiono Žďárské vrchy kaj de maldekstre enfluas en riveron Novohradka en Hrochův Týnec. Ĝia ĉefdirekto estas nordo. Per sia akvo provizas kelkajn grandajn fiŝlagojn, aparte Petráň, Hořička kaj Žďár apud Havlovice. Ĉe vilaĝo Zaječice la rivereto enfluas en malfermitan ebenaĵon en valo de riveroj Chrudimka kaj Elbo.

Ležák fluas trans vilaĝoj Holetín, Střítež, Tisovec, Ležáky, Miřetice, Bošov, kampurbo Žumberk, vilaĝoj Bítovany, Zaječice, Řestoky, Trojovice, Zájezdec, Přestavlky kaj Hrochův Týnec.

## Proksimaj turismaj celoj 
* urbo Hlinsko
* subĉiela muzeo de popolaj konstruaĵoj Vysočina
* urbo Skuteč
* burgo Rychmburk
* vilaĝo Předhradí
* urbo Chrast

## Bibliografio 
* Stanislav Štefáček: Encyklopedie vodních toků Čech, Moravy a Slezska, Nakladatelství Miloš Uhlíř - Baset, 2008

## Eksteraj ligiloj 
* Raportprofiloj de inundservo 
* Ĥarakteristikoj de riveroj kaj basenoj de ĈR  
* Mapo de fonta regiono apud Holetín
* Mapo de enfluejo apud Hrochův Týnec

Kategorio:Riveroj en Fera montaro
Kategorio:Riveroj en distrikto Chrudim
Kategorio:Akvokolekta areo de Elbo
Cabov

**Cabov** (hungare *Csábóc* [ĉAbOc]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Cabov situas laŭ deklivoj, laŭ traira flankovojo. Vranov nad Topľou troviĝas je 15&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1405. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csábóc 437 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj kaj germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Sečovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Cabov 422 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Familio de 1772

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Imre Kondor

**KONDOR Imre** estis hungara filozofia verkisto, bibliotekisto naskita en Érmihályfalva la 3-an de januaro 1911 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de julio 1990. 
## Biografio
Imre Kondor doktoriĝis pri filozofio en la Universitato de Debreceno, en 1941 oni habilitis lin privatprofesoro. Inter 1942 kaj 1945 li estis direktoro de la urba biblioteko de Kassa. Inter 1945-1949 li estis komitatano de la partio Nemzeti Parasztpárt kaj landkunvena deputito. De 1949 li estis kunlaborulo de la biblioteko de la teknika universitato de Budapeŝto, de 1951 ĝia direktoro. Je la komenco de 1958 oni maldungis lin, sed post ok monatoj li denove povis labori en la Pedagogia Biblioteko.
## Verkoj
**Előtanulmányok a tragikum metafizikájához* (Debrecen, 1934); 
**Történelem és politika* (h. n., 1936); 
**Az európai filozófia problémáinak története* (Debrecen, 1938); 
**Műszakibibliográfia* (red. kun Lajos Jánszky, Pál Bélley, B., 1959).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kondor, I.
Kondor, I.
Farkas, S.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Magda Gálos

**Magda KONRÁDYNÉ GÁLOS** estis hungara literaturhistoriistino, verkistino naskita en Temeŝvaro la 11-an de aprilo 1911 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de februaro 1990, filino de literaturhistoriisto Rezső Gálos.

## Biografio
Magda Konrádyné Gálos studis en Peĉo kaj Segedo hungaran kaj francan lingvojn, poste unu jaron en Parizo en Sorbono kaj ŝi doktoriĝis en 1934. Gálos instruis en Budapeŝto.

## Verkoj
**Sigismund Justh et Paris. Adalékok a magyar-francia irodalmi vonatkozások történetéhez a XIX. század második felében* (Pécs, 1933.); 
**A vendéglátó és gyógyító Margitsziget* (Bp., 1973); 
**A New-Yorktól a Hungáriáig* (Bp., 1975.).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Galos, M
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Líšnice (distrikto Ústí nad Orlicí)

Municipo **Líšnice** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, 3&nbsp;km oriente de urbo Žamberk, ĉe ŝoseo n-ro 312 el Žamberk al Králíky. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri vilaĝo Líšnice estas el la jaro 1514 en landaj dosieroj okaze de garantiigo de parto el la sinjorejo Žampach, en listo de havaĵo, kiun ĝia posedanto Jan Žampach ne garantiigas.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
### Preĝejo 
Preĝejo de Sankta Anna estas pseŭdoromanika, konstruita en la jaroj 1865-1868 laŭ planoj de J. Pötr el Rokytnice v Orlických horách. Ĝi estas ununava oblonga kun turo. La presbiterejo estas volbita.

Ekipaĵo estas pseŭdostila. Sur la ĉefaltaro estas bildo de Sankta Anna, sur flankaj altaroj estas bildoj de Sankta Francisco Xavier kaj de Sankta Dominiko, sur ĥorejo estas bildo de Sankta Agnesa de Bohemio kaj bildo de Sankta Filomena, ĉiuj de J. Umlauf. Kalvaria vojo estas de J. Kodýtek el la dua duono de 19-a jarcento. La predikejon kreis lignoskulptisto memlernanto J. Langer el Dolní Čermná.

### Statuoj 
* Antaŭ la preĝejo estas ŝtona statuaro de Kalvario el la jaro 1857.
* Ĉe la ponto troviĝas ŝtona Sankta Triunuo el la jaro 1889 de J. Kalhous.

## Literaturo 
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

## Eksteraj ligiloj 
* Militista pietloko 

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Municipoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Mihály Koós

**KOÓS Mihály** (ko:ŝ) estis hungara ekonomipolitikisto naskita en Satmaro en 1869 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de novembro 1941.

## Biografio
Mihály Koós studis juron (Budapeŝto, Berlino) poste de 1902 li laboris en la ministerio pri agrokulturo, de 1921 li estis direktoro de la Országos Mezőgazdasági Kamara (agrokultura ĉambro). Tie kaj kiel ĉefkonsilanto kaj komitatano ekzekutiva de la Hungara Nacia Banko li defendis la interesojn de la grandbienuloj.

## Verkoj
**Állatorvosi közszolgálat* (Bp., 1901); 
**A székelyföldi gazdasági actio 1905* (Bp., 1906).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Koos, M
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Ďapalovce

**Ďapalovce** (hungare *Gyapár* [djapAr]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Ďapalovce situas laŭ traira flankovojo. Vranov nad Topľou troviĝas je 30&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam antaŭ Kristo 3 miljarojn. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408, poste laŭ tiama hungara ortografio *"Gyapalwagasa"*. En 1600 oni komputis tie 21 servutulajn domojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gyapár 307 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ďapalovce 498 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1893

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
DD (apartigilo)

**DD** havas plurajn signifojn. Bonvolu elekti:

* DD, Dd, dd estas memstara litero de la kimra alfabeto.
* dd estas komandlinia komando de komputila operaciumo UNIX.
* &lt;dd&gt; estas ero de HTML teksta formato, uzata en interreto.
* .dd estas nun forigita nacia domajno de la alta nivelo.
Stará Voda (Libavá)

**Stará Voda** estis vilaĝo sur teritorio de nuna armea spaco Libavá. La municipo pereis post la jaro 1946. Konserviĝis nur ampleksa pilgrima preĝejo de sankta Anna kaj de sankta Jakobo la pli aĝa, dezertigita pro restado unue fare de la ĉeĥoslovakaj kaj poste fare de la sovetaj soldataroj. La eksteraĵo de la preĝejo estis post la jaro 1990 restaŭrigita. En la jaroj 2006-2007 estis renovigita ankaŭ kapelo super Reĝa fonteto, preskaŭ neniigita post la jaro 1950.

Image:Altwasser-2008-05-25-CestaKeKostelu.JPG|Vojo al la preĝejo
Image:Altwasser-2008-05-25-PamatkaNaSovetskouArmadu.JPG|Spuroj post la Soveta armeo el la jaroj 1968-1991 sur muro de la preĝejo
Image:Altwasser-2008-05-25-RuinyKlastera.JPG|Ruinoj de monaĥejo (detruita post la jaro 1950)
Image:Altwasser-2008-05-25-RuinyKlastera-Detail.JPG|Detalo de ruino de la monaĥejo en Stará Voda (armea spaco Libavá) - restaĵo de ŝtonista konsistero el la detruita konstruaĵo
Image:Altwasser-2008-05-25-KralovskaStudanka.JPG|Kapelo super Reĝa fonteto en Stará Voda (armea spaco Libavá); detruita post la jaro 1950, renovigita en la jaroj 2006-2007

## Eksteraj ligiloj 
* Stará Voda sur servero Pereintaj municipoj
* Stará Voda sur servero libavsko.eu

Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Armea spaco Libavá
Libavá
Kategorio:Pilgrimejoj
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
CH (apartigilo)

**CH** havas plurajn signifojn. Bonvolu elekti:

* CH, Ch, ch estas memstara litero en kelkaj lingvoj.
* ch estas simbolo de matematika funkcio hiperbola kosinuso.
* ch estas laŭ normo ISO 639 lingva kodo de la Ĉamora lingvo.
* .ch estas nacia domajno de la alta nivelo de Svislando.
* 2ch estas retforumaro en Japanio.
* CH estas laŭ normo ISO 3166 landokodo de Svislando.
* CH estas kodo de provinco Chieti de Italio.
* CH estas unu el registroj de komputila procesoro 8086 kaj ĝiaj heredantoj.
* CH estas mallongigo de kontinuumo-hipotezo en matematiko.
Nacia Unuiĝo por Demokratio kaj Progreso (Kameruno)

**Nacia Unuiĝo por Demokratio kaj Progreso** (france *Union Nationale pour la Démocratie et le Progrès* aŭ *UNDP*) estas politika partio en Kameruno plej influa en la nordo de la lando. Ĝi estis fondita de la eksa ĉefministro Maigari Bello Bouba kiel opozicia partio komence de la 1990-aj jaroj, kaj ĝi ricevis la duan plej bonan rezulton okaze de la asemblea baloto de 1992. La prezidento de UNDP restas Maigari Bello Bouba, kiu nun kunlaboras kun la reganta partio kaj estas ŝtatministro en la kameruna registaro.

Kategorio:Politikaj partioj de Kameruno
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1991
Nacia Unuiĝo por Demokratio kaj Progreso

***Nacia Unuiĝo por Demokratio kaj Progreso (Benino)**
***Nacia Unuiĝo por Demokratio kaj Progreso (Kameruno)**
***Nacia Unuiĝo por Demokratio kaj Progreso (Gvineo Bisaŭa)**
***Nacia Unuiĝo por Demokratio kaj Progreso (Sao-Tomeo kaj Principo)**
Progresisma Movado

La **Progresisma Movado** (france *Mouvement Progressiste* aŭ *MP*) estas malgrava opozicia politika partio en Kameruno. Ĝi estis fondita la 23-an de aŭgusto 1991 kaj estas estrata de Jean-Jacques Ekindi. Ekindi estis la kandidato de la partio okaze de la prezidenta baloto de 1992 : li oficiale kolektis 0,79% de la voĉdonoj kaj tiel atingis la kvinan rangon.

Ekindi rezignis kandidatiĝi al la prezidenta baloto de 2004 favore al John Fru Ndi, kandidato de la Socia Demokrata Fronto, la ĉefa opozicia partio.

## Notoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Kameruno
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1991
Socia-Demokrata Fronto (Kameruno)

La **Socia-Demokrata Fronto** (france *Front Social-Démocratique*, angle *Social Democratic Front*) estas la ĉefa opozicia politika partio en Kameruno. Ĝi estas estrata de John Fru Ndi, kaj ricevas gravan subtenon de la anglalingvaj regionoj en Okcidenta Kameruno.

La partio estis fondita en Bamenda la 26-an de majo 1990 por krei pli efikan opozicion kontraŭ la reganta Demokrata Kunveno de la Kameruna Popolo. Ĝia konsistiga asembleo okazis la 3-an de februaro 1991. La Socia-Demokrata Fronto decidis bojkoti la asemblean baloton de 1992 kune kun la Demokrata Unuiĝo de Kameruno pro duboj pri la honesteco de la venonta baloto.

Fru Ndi kandidatiĝis al la prezidenta baloto de 2004 kaj oficiale kolektis 17,4% de la voĉdonoj, do multe malpli ol prezidento Paul Biya. La partio en 2011 firme kontraŭis konstitucian revizion, kiu ebligis trian prezidentan mandaton por Paul Biya.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Politikaj partioj de Kameruno
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1990
Unuiĝo de la Popoloj de Kameruno

La **Unuiĝo de la Popoloj de Kameruno** (france *Union des Populations du Cameroun*, angle *Union of the Peoples of Cameroon* aŭ *UPC*) estis politika partio en kolonia Kameruno. Ĝi estis fondita la 10-an de aprilo 1948 okaze de kunvenigo en Dualao, en kafejo nomita "*Chez Sierra*". 12 homoj ĉeestis la fondon, inter ili Charles Assalé, Léonard Bouli kaj Guillaume Bagal.

La Unuiĝo de la Popoloj de Kameruno celis sendependigi Kamerunon. Plejmultaj partoprenantoj estis sindikatistoj. UPC estas rigardebla kiel la heredanto de la organizaĵo Cameroonian Rally (RACAM).

Ruben Um Nyobe fariĝis la dua Ĝenerala Sekretario de la partio en novembro 1948 kaj multe helpis al la sendependiĝo de la lando. Antaŭ la sendependiĝo multe suferis la membroj de UPC pro la persekutado de Francio. Félix-Roland Moumié estis ekzemple murdita de francaj spionoj en 1960 en Ĝenevo.

Post la sendependiĝo, UPC fariĝis neoficiala, kontraŭleĝa organizaĵo. Ĝi ree aktiviĝis en 1991, kiam Kameruno denove permesis la kreadon de pluraj politikaj partioj. Profesoro Henri Hogbe Nlend kandidatiĝis al la prezidenta baloto de 1997 kaj atingis la duan rangon. Nova kandidatiĝo en 2004 estis rifuzita de la Superrega Korto, oficiale pro malkompleta kandidatdosiero. UPC tamen konservis deputitojn kaj ministrojn en la registaro ĝis la jaro 2007.

Kategorio:Politikaj partioj de Kameruno
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1947
Listo de politikaj partioj de Kameruno

Jen **listo de politikaj partioj en Kameruno**.

Kameruno estas lando, kie klare superregas unu partio, nome la Demokrata Kunveno de la Kameruna Popolo. Opoziciaj partioj estas ja permesataj sed oni ĝenerale konsideras, ke ili havas neniun ŝancon gajni baloton.

## Listo 
*Demokrata Kunveno de la Kameruna Popolo (*Rassemblement démocratique du Peuple Camerounais*)
*Socia Demokrata Fronto (*Front Social-Démocratique*)
*Demokrata Unuiĝo de Kameruno (*Union Démocratique du Cameroun*)
*Unuiĝo de la Popoloj de Kameruno (*Union des Populations du Cameroun*)
*Nacia Unuiĝo por Demokratio kaj Progreso (*Union Nationale pour la Démocratie et le Progrès*)
*Kameruna Partio de Demokratoj (*Parti des Démocrates Camerounais*)
*Alianco por Demokratio kaj Disvolviĝo (*Alliance pour la Démocratie et le Développement*)
*Movado por la Defendo de la Respubliko (*Mouvement pour la Défense de la République*)
Séraphin Magloire Fouda

**Séraphin Magloire FOUDA** estas kameruna politikisto kaj ekonomikisto. Li estas Vicsekretario Ĝenerala pri la Prezidenteco de la Kameruna Respubliko ekde 2009. Fouda laboris kiel profesoro pri ekonomiko en variaj kamerunaj universitatoj. Li en 2003 fariĝis la dekano de la universitato Yaoundé II.

Post lia nomumo ĉe la registaro, Fouda deklaris, ke li deziris asisti prezidenton Paul Biya por pludisvolvi la ekonomion de Kameruno. Séraphin Magloire Fouda estas laŭ la gazeto *Cameroon Tribune* unu el la plej kompetentaj ekonomikistoj de Kameruno.

## Referencoj
Kategorio:Kamerunaj politikistoj
Kategorio:Kamerunaj ekonomikistoj
Ousmane Mey

**Ousmane MEY** estas kameruna politikisto, kiu estis guberniestro de la Norda Regiono de Kameruno de 1972 ĝis aŭgusto 1983. Ekde 2007 li responsas pri la Nacia Fonduso pri Socia Sekureco.

Mey originas de norda Kameruno kaj estis amiko de prezidento Ahmadou Ahidjo. Li kunlaboris en 1972 al la verkado de la nuna konstitucio de Kameruno.

## Notoj 
Kategorio:Kamerunaj politikistoj
Lomas de Zamora

**Lomas de Zamora** estas grandurbo kaj universitata urbo en Argentino, en Provinco Bonaero, apartenanta al urbaro de Granda Bonaero.
eta|dekstra|220px|Municipo de Lomas de Zamora
eta|dekstra|220px|Mapo pri Lomas de Zamora
eta|dekstra|300px|Katedralo de Lomas de Zamora
eta|dekstra|300px|Strato en Lomas de Zamora
eta|dekstra|300px|Vido de Lomas de Zamora

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 111.897
* Supermara alteco: 20 m
* Areo: 20 km2
* Telefonkodo: +54 11
* Poŝtkodo: B1832
* 

## Geografio 
Lomas de Zamora situas sur ebenaĵo proksime de la ĉefurbo Bonaero.

## Historio 
Lomas de Zamora fondiĝis en 1864, kiel **Ciudad de La Paz**. La nuna loknomo uziĝas ekde 1910. En la urbo dekomence estis grava la agrikulturo. La industrio okupiĝas precipe pri nutraĵoj.

## Klimato 
Lomas de Zamora havas humidan subtropikan klimaton. La averaĝa jara temperaturo estas 17&nbsp;, kiu varias inter -5 - 43&nbsp;. Jare pluvas po 1147&nbsp;mm (julie tre malofte neĝas).

## Vidindaĵoj 
* norenesanca katedralo omaĝe al Dipatrino de 1900
* urbodomo de 1938

## Vidu ankaŭ 
* Lomas de Zamora (stacidomo)
* Partio Lomas de Zamora

## Fontoj 
* hispana Vikipedio helpe de Guglo
* http://www.mininterior.gov.ar/municipios/masinfo.php?municipio=BUE074 


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
PH (apartigilo)

**PH** havas plurajn signifojn. Bonvolu elekti:

* PH, Ph, ph estas memstara litero de la kimra alfabeto.
* pH estas kemia parametro.
* PH estas laŭ normo ISO 3166 landokodo de Filipinoj.
* .ph estas nacia domajno de la alta nivelo de Filipinoj.
Władysław Tatarkiewicz

eta|240ra|Plako dediĉita al Władysław Tatarkiewicz
**Władysław TATARKIEWICZ**  (naskiĝis la 3-an de aprilo 1886 en Varsovio, mortis la 4-an de aprilo 1980 samloke) estis filozofo kaj historiisto pri filozofio, estetikisto kaj etikisto, historiisto pri arto, membro de Pola Akademio de Scipovoj kaj Pola Akademio de Sciencoj.

## Biografio 
Władysław Tatarkiewicz finis filologian gimnazion en Varsovio. Studis diversajn fakojn (jurscienco, psikologio, filozofio, antropologio, zoologio, arthistorio) ĉe kelkaj altlernejoj – Varsovia Politekniko, Universitato de Varsovio, sekreta instruado de t.n. Fluganta Universitato, en Berlino, Marburg (kie ekkonis neokantismon, kiun baldaŭ forĵetis), en Parizo kaj en Universitato de Lvovo, kie en 1919 habilitiĝis.

Lekciis pri historio de filozofio, etiko, estetiko ĉe Varsovia Universitato, en la jaroj 1919–1921 pri historio de filozofio ĉe Universitato de Stefan Batory en Vilno, poste gvidis lekciojn pri arthistorio kaj estetiko ĉe Universitato de Poznań.

De 1924 estis ĉefredaktoro de "Przegląd Filozoficzny" (Filozofia Revuo), en la jaroj 1960–1963 ĉefredaktoro de la revuo "Estetyka" (Estetiko). Ankoraŭ en la jaro 1974 lekciis estetikon en Laŭzano.

Władysław Tatarkiewicz prilaboris semantikan analizon de feliĉo. Okupiĝis pri psikologiaj konsideroj rilate al travivaĵoj de feliĉa kaj malfeliĉa homo. Li provis pruvi, ke ne ekzistas valoroj ekster konkretaj bonaĵoj, kvankam ili havas objektivan karakteron.

Li estis multfaceta sciencisto. En siaj laboraĵoj entreprenis problemojn pri teorio de muziko, poezio kaj plastiko. Ankaŭ okupiĝis pri estetiko kaj historio de arto. Li detale priskribis komencon, evoluon kaj signifon de bazaj nocioj de estetiko: arto, belo, formoj, kreemo, rekreemo kaj estetika travivaĵo.

En la historio de pola scienco ekrolis ĉefe kiel etikisto kaj aksiologo, aŭtoro de valoraj kaj tradukataj plurlingve verkojn, i.a. 3-voluma "Historio de filozofio", monumenta kaj pionira "Historio de estetiko" kaj alirebla filozofio pri moraleco.

Li estis membro de Lvova-Varsovia skolo, kreita de Kazimierz Twardowski, kiu alportis al renaskiĝinta post mallibereco Pollando multe da eminentaj sciencistoj: filozofoj, logikistoj, psikologoj, sociologoj, kaj ankaŭ organizantoj de universitata vivo.

En 1938 estis distingita per Komandora Kruco de la Ordeno de Renaskiĝinta Pollando.

## Eksteraj ligiloj 
* Libroj de Władysław Tatarkiewicz

Kategorio:Polaj historiistoj
Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj filozofoj
Starobilsk

**Starobilsk** (, , ) estas urbo en Ukrainio, Luhanska provinco, ĉe la rivero Aidar, (alfluo al Donec), ĉirkaŭ 20 000 loĝantojn. La urbo post la invado de Rusio en Ukrainion estas okupata de rusoj ekde la 2-a de marto 2022.

## Historio
* La urbo fondiĝis en 1686, sed jam en 1650 en insulo sur delto de la rivero Aidar establiĝis ŝirmejo de la sudaj limoj de Rusio kaj oni konstruis lignan preĝejeton. 
* En 1686 cele de plifortigo de la sudaj limoj de Granda Rusio ekestis militista tendaro *Belsky*. 
* Starobilsk estis ĉefurbo de Ukrainio dum kelke da tagoj dum la dua mondmilito kaj la unua urbo liberigita de germanoj.

En la jaroj 1939-1940 sur la areo de estinta monaĥejo estis militprizono por poloj, oficiroj (ankaŭ substandardistoj) de konstanta servo kaj rezervo de Pola Soldataro, prenitaj al soveta mallibero post okupo de Orientaj Limregionoj, post la 17-a de septembro 1939. Inter la 1-a ĝis 4-a de novembro ĉiuj polaj militkaptitoj estis dislokitaj en sovetaj urboj Kozelsk kaj Starobilsk, funkciuloj de polico, limgardistoj kaj prizongardistoj en Ostaŝkov. La 15-an de novembro 1939 en militprizono restis 3 946 polaj militistoj. Aprile kaj maje 1940 ili estis murditaj en la sidejo de NKVD en Ĥarkovo de lokaj funkciuloj kaj NKVD-laborantoj alvenintaj de Moskvo laŭ decido de Politburoo de la Centra Komitato de Komunista Partio de Sovetunio. Enterigitaj en Pjatiĥatki. 48 poloj mortis en la internigejo kaj estis enterigitaj en malnova urba tombaro, en 1995 oni transportis iliajn korpojn al ĉmira tombaro. 

La 15-an de aŭgusto 1940 militkaptitoj provis muzikumi kaj kanti okaze de la Festo de Pola Soldato, sed ne eblis;
La 25-an de oktobro 1940 NKVD en interna korespondado anoncis bruligon de personaj dokumentoj de polaj oficiroj el la militprizono.
La 11-an de novembro 1940 en la militprizono okazis kunveno kun partopreno de generalo Jerzy Wołkowicki, kie majoro Ludwik Domoń vortigis flamantan alparolon en la Nacia tago de sendependeco — sovetaj politikaj gvidantoj malpermesis pluajn elpaŝojn.

## Ĝemelurbo
* Lublin

## Konindaj personoj
* Józef Czapski
* Serhij Ĵadan

## Vidu ankaŭ
* Starobilsk (stacidomo)
* Kozelsk
* Ostaŝkov
* Masakro de Katin
* Józef Marcinkiewicz, pola mondfama matematikisto, murdita kiel unu el 22 mil oficiroj
* Tombejo de la Viktimoj de Totalismo en Ĥarkovo
* Listo de urboj en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj
* Starobilsk - krimo (ruse) 


Kategorio:Urboj en Luganska provinco
2154 Underhill

'*2154 *Underhill'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden en la kadro de la *Palomar–Leiden survey''.

Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122&nbsp;cm) de la Observatorio de la Monto Palomar kaj sendis la  en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la kanadan astrofizikistinon Anne B. Underhill.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Malkovrita de Palomar–Leiden survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Károly Kornis

**KORNIS Károly** (korniŝ) estis hungara juristo, universitata profesoro, publicisto naskita en Arado la 19-an de aprilo 1822 kaj mortinta en Peŝto la 27-an de januaro 1862.

## Biografio 
Károly Kornis faris ekzamenon de advokato en 1844, en aprilo 1848 li prelegis en la universitato de Peŝto krimjuron. Post la falo de Hungara revolucio de 1848 li elmigris Francion, Usonon, fine Brazilon, kie li praktikis kie advokato. Pro malsano li revenis Hungarion.

## Verkoj 
* ''Váltóeljárási rendszer' (Pest, 1847);
* *A kormányrendszerről szózat a néphez* (I–II. füz. Vác-Buda, 1848);
* *A szabadságról szózat a népnek* (Szeged, 1849);
* *Értekezések a büntetőjog köréből* (csak az első 2 ívet nyomták ki, Pest, 1849);
* *Eljárási rendszer a rögtönítélő bíróságok számára* (Pest, 1849);
* *Hazafiak* (Arad, 1849; proklamáció);
* *Das neue Ehegesetz* (Hamburg, 1862).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kornis, K
Egon Ferenc Kornstein

**Egon Ferenc Kornstein**, laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kornstein Egon Ferenc** estis hungara violonisto, aldisto, muziksciencisto. Liaj nomvariantoj estis *Kenton Egon Francis* kaj *Egon F. Kenton*.

Egon Ferenc Kornstein naskiĝis en Nagyszalonta la 22-an de majo 1891, li mortis en Parizo la 3-an de decembro 1987. 

## Biografio 
Egon Ferenc Kornstein diplomiĝis en 1911 en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt kaj li estis por jaroj aldisto de Kvarteto Waldbauer-Kerpely. En 1923 li loksidiĝis en Usono, en 1947 li ricevis sciencan gradon en la New York University. Li prelegis muzikhistorion ĝis 1961. De 1961 ĝis 1971 li estis muzikbibliotekisto de la Mannes College of Music. Kiel muzikhistoriisto li esploris precipe la muzikon de Venecio dum la 16-a jarcento. Li publikis fakartikolojn sub nomo Egon F. Kenton.

## Verko 
* *Beethoven vonósnégyesei* (Laŭ P. Bekker Bp., 1920).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj violonistoj
Kategorio:Hungaraj muzikologoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj aldviolonistoj
Dezső Korniss

**KORNISS Dezső** (korniŝ) estis hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto naskita en Beszterce la 1-an de decembro 1908 kaj mortinta en Budapeŝto la 17-an de aŭgusto 1984.

## Biografio 
Dezső Korniss estis altranga reprezentinto de la hungara avangardo, membro de Artistkolonio (Szentendre). Li alvenis Nederlandon 15 jaraĝe. De 1925 ĝis 1929 li studis en la Országos Magyar Királyi Képzőművészeti Főiskola. De 1930 li studvojaĝis unu jaron en Parizon, Nederlandon kaj Belgion. Dum jaroj 1946-48 li estis unu el gvidartistoj de la Európai Iskola. De 1947 li instruis formdesegnon en la Industriarta Altlernejo de Budapeŝto. Li kreis serion de monotipoj.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* Artportal 
* Fine Arts in Hungary

Kategorio:Francaj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj monotipistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Viktor Kosinszky

**KOSINSZKY Viktor** (pro. kroŝinski) estis hungara vinberkulturisto, universitata profesoro naskita en Arado la 15-an de junio 1909 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de septembro 1954.
## Biografio
Viktor Kosinszky doktoriĝis en la ekonomikuniversitato de Budapeŝto en 1932. De 1933 li laboris en la esplorinstituto de Szőlészeti Kutatóintézet, de 1941 li estis preleginto de fakultato pri ekonomiko. En 1943 oni komisiis lin kiel eksterordinara profesoro por organizi la katedron pri vinberkulturo en la Kertészeti és Szőlészeti Főiskola. De 1947 li estis publika ordinara profesoro de la fakultato pri ĝarden- kaj vinberkulturo de Agrártudományi Egyetem. De 1950 li denove laboris en la Szőlészeti Kutató Intézet.
## Verko
**A gyakorlati szőlőtermesztés* (Bp., 1937); 
**Szőlőfajtaismeret* (Bp., 1941); 
**Szőlőművelés* (Bp., 1948): 
**A szőlőtermesztés kiskönyve* (Bp., 1948); 
**Szőlőgazdaságunk sorskérdései* (Bp., 1948); 
**A szőlőművelés üzemi kérdései* (Bp., 1949). 
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon
Kosinszky, V.