open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ragnarök

[eta|220ra|[Thor luktas kontraŭ la serpento Jörmundgander, pentraĵo de Johann Heinrich Füssli (1788).]]

En la nordia mitologio, **Ragnarök** ("krepusko de la dioj") estas la **mondofina batalo**. Tiu ĉi batalo estos supozeble okazigita inter la dioj, la Æsir, gvidataj de Odino kaj de la jotun-oj gvidataj de Loki. Ne nur la dioj, gigantoj, kaj monstroj pereos dum tiu ĉi apokalipsa batalo, sed preskaŭ la tuta universo estos detruata.

En la militistaj vikingaj socioj, la dumbatala forpaso estis admirinda kaj laŭdinda destino kaj tio ĉi estis enkondukita en la adoradon de diaro kiuj ili mem ne estas eternaj, sed iam estos venkitaj dum la Ragnarök. En la sagaoj kaj en la skaldia poezio de la nordiaj popoloj aperas klare difinita la okazintaĵoj dum Ragnarök, eblas scii kiu batalos kontraŭ kiu kaj la destinon de la partoprenantoj de tiu ĉi batalo. La *Völuspá* (Profetaĵoj de Völva), la unua serio el la *Poezia Edda* kiu datiĝas el 1000 p.K., rakontas la historion de la dioj, ekde la komenco de la tempo ĝis Ragnarök, en 65 strofoj. La *Proza Edda*, verkita du jarcentojn poste de Snorri Sturluson, priskribas la okazintaĵon kiu okazos antaŭ, dum kaj post la batalo.

Unikaĵo pri Ragnarök kiel apokalipsa historio (en la senco de Armagedono) estas tio ke la dioj jam scias pere de la profetaĵoj, tio kio okazos: kio anoncos la alvenon de la okazintaĵo, kiu estos mortigita de kiu kaj tiel plu. Eĉ ili mem scias ke ili ne povas eviti la Ragnarök-on. Tio ĉi rilatiĝas al la koncepto pri destino (vidu Urðr, Wyrd) de la antikvaj nordiaj popoloj.

La vorto *Ragnarök* konsistas el du vortoj: **ragna** kiu estas pluralo de la genitivo *regin* ("dioj" aŭ "regantaj potencoj"), dume **rök** signifas "destinon". Etimologie kaj *regin/ragna* kaj *rök* venas de la sama prahindoeŭropa radiko **rak* aŭ **reĝ-* ("alporti antaŭen, ordigi, regi"). En el kazo de *rök*, la radiko **reĝ-* transformiĝas en **reig-*, "etendi la manon" aŭ "havi oportunon", tial la senco pri "pleja atingado" aŭ "fina destino". Dum la 13-a jarcento, nordiaj poetoj, eble pro stilaj kialoj, ŝanĝigis la vorton "ragnarök" al "ragnarökkr". La termino *rökkr* venas de la prahindoeŭropa vorto *reg (w) os-, "malheleco, sunsubiro, obskureco". La germana traduko de la vorto *ragnarökkr* estas "*Götterdämmerung*", popularigita termino dum la 19-a jarcento de Richard Wagner en lia ciklo Der Ring des Nibelungen (La ringo de l' nibelungo), kies lasta opero estis "La krepusko de la dioj" (*Götterdämmerung* germane).

Ragnarök ne signifas "krepuskon de la dioj"; ĉi-frazo estas traduko de Götterdämmerung, kiu alterne estas tradukaĵo el la germana lingvo de la vorto *Ragnarökkr*, uzata de Snorri Sturluson anstataŭ la origina Ragnarök el la *Poezia Edda*. Ĝi temas aŭ pri misuzo aŭ poezia vortludo inter la antikva nordia lingvo **rök** ("sino") kaj **rökkr** ("krepusko").

;Ortografio:
* Antikva Nordia lingvo: Ragnarök
* Alternativoj: Ragnarøk

## Vidu ankaŭ 
* Gog kaj Magog
* Armagedono
* Milito de Kurukŝetro

Kategorio:Ĝermana mitologio
Duoninsula Malajzio

**Duoninsula Malajzio** (), ankaŭ konata kiel **Malaya** aŭ **Okcidenta Malajzio**, estas la parto de Malajzio, kiu situas pinte de Malaja Duoninsulo. Tiu teritorio havas landlimon kun Tajlando norde. Sude etendiĝas la insulo Singapuro. Duoninsula Malajzio etendiĝas sur 131&nbsp;598&nbsp;km², kaj entenas la plej grandan parton de la malajzia loĝantaro kaj ekonomio. Preter la Malaka Markolo kaj pli okcidente estas la indonezia insulo Sumatro. Orienta Malajzio (sur la insulo Borneo) situas oriente, preter la Sudĉina Maro.

La teritorio konsistas el la jenaj 11 ŝtatoj kaj 2 federaciaj teritorioj (de norde suden) :
* *Norda Regiono*: Perliso, Kedaho, Penango, Perako
* *Orienta Regiono*: Kelantano, Terengganuo, Pahango
* *Centra Regiono*: Selangoro, federaciaj teritorioj Kuala-Lumpuro kaj Putraĝajo
* *Suda Regiono*: Negeri-Sembilano, Malako, Ĝohoro

Kategorio:Geografio de Malajzio
Helheim

[eta|300px|"Odino rajdas en Helheim" (1908) fare de [W. G. Collingwood]]
**Helheim**, Hellheim aŭ simple Hel estas unu el la naŭ mondoj de la arbo Yggdrasil, en la nordia mitologio. Estas konata kiel regno de la morto kaj troviĝis en la regiono plej profunda, malhela kaj funebreca de Niflheim, alia el la naŭ mondoj. Ĝi estis regata de Hela, monstra filino de Loki, kaj la enirejo estis gardita de hundo konata kiel Garm. Helheim kaj Niflheim ofte rilatiĝas al la sama mondo, sed tio ne estas tia: Niflheim estas la regno de la malvarmo, la glacio kaj la malheleco ĉefe, kaj kvankam en ĝi ekzistas la morto kaj la perdiĝo, ili apartenas al Helheim, la ĉefurbo, iamaniere dirite, de la morto.

Al tiu ĉi mondo iris tiuj kiuj mortis pro malsano aŭ maljuniĝo, kaj post enirado tie eĉ la dioj ne povis eliri, pro la nefinebla, neelĉerpebla kaj netransirebla rivero Gjöll, kiun ĝi ĉirkaŭis.
La senĝoja suferejo Helheim kontrastas kontraŭ la gaja postmortejo Valhalo, kie festas tiuj kiuj mortis en batalo.

Kategorio:Ĝermana mitologio
Kategorio:Lokoj de la nord-ĝermana mitologio
Kategorio:Postmortaj lokoj
Garm

**Garm** estas la terura hundo kiu gardas la pordojn de la loĝejo de Hela en Niflheim. Ĝi estas bildigita kun sangumita brusto apud Odino kiam li intencas atingi la *Vala* por scii pri la estonteco de sia filo Baldr.

Garm povas esti komparata kiel la ekvivalento de la nordia mitologio de la hundo Cerbero de la helena mitologio pro ĝiaj tri kapoj kaj pro la gardado de la enirejo en la transmondo.

Kategorio:Ĝermana mitologio
Kategorio:Mitaj hundoj
Gjöll

En la nordia mitologio, **Gjöll** estas unu el la dek unu riveroj tradicie nomataj Élivágar, laŭ la *Gylfaginning*. Ĝi originas en la fontoj de Hvergelmir en Niflheim, fluante tra Ginnungagap, kaj de tie ĝis la ekzistantaj mondoj. En Helheim, Gjöll estas la rivero kiu fluas plej proksime de la inferpordoj kaj super ĝi estas la ponto Gjallarbrú, kiu estis transigita de Hermód kiam li intencis rekuperi Baldr,on la tero de la mortintoj.

Oni diras ke la rivero Gjöll estas rivero je frostaj akvoj kaj tra ĝi fluas tranĉilojn.

Gjöll estas ankaŭ la nomo de la roko en kiu estis ŝnurumita la lupo Fenrir.
 
Kategorio: Ĝermana mitologio
RaZefon

**RaZefon** (ラーゼフォン [rāzefon]) estas animeo pri Kamino Ajata, kiu povas regi la roboton konata kiel RaZefon. Ĝia pacama vivo kiel lernanto en Tokio estas interrompata de mistera virino kaj de strangaj aviadiloj, kiuj estas invadantaj la urbon.

## Enhavo 
## Personoj 
## Dolemoj 
## Mangao 
## Anime 
### Seriaĵo 
### Filmo 
### OVA 
## Muziko 
## Influoj 
### Muziko 
### Literaturo 
### Antaŭkolumba Ameriko 
## Referencoj 
Kategorio:Animeo
Kategorio:Mangao
Dikbeka korvo

La **Dikbeka korvo** aŭ Dikbeka korako (*Corvus crassirostris*), estas birdospecio de la familio de korvedoj kaj el la tipa genro Corvus el la Korno de Afriko, kiu kunhavas kun la Komuna korako la elstaron esti la plej grandaj en la familio (60–64&nbsp;cm longaj kaj 1.5&nbsp;kg pezaj) kaj ja la plej grandaj el la ordo de la birdoj Paseroformaj.

## Aspekto 
Ĝi havas tre grandan bekon (kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo), kiu estas flanke kunpremata kaj ege kurba profile, kio donas al la birdo tre distingan kaj preskaŭ humuran aspekton al homoj, kvazaŭ komika bildrolulo kun granda nazo. Tiu beko estas nigra kun blanka pinto kaj havas profundajn nazfendojn kun nur iomete da nazbridaj kovrilpumoj.

Ĝi havas tre mallongajn plumojn ĉe kapo, gorĝo kaj kolo kiuj ĉe gorĝo kaj supra brusto, havas olean brunan brilon. La resto de la birdo estas brilnigra escepte distingan kaj rimarkinda blankan makulon de mallongaj plumoj en la nuko kaj malantaŭa kolo.

## Distribuado kaj habitato 
Ties teritorio kovras Eritreon, Somalion kaj Etiopioj; ties habitato inkludas montarojn kaj altajn ebenaĵojn inter 1500 kaj 3400 m super marnivelo.

## Kutimaro 
### Dieto 
La Dikbeka korvo estas ĉiomanĝanta, kiu manĝas larvojn de skaraboj el animala fekaĵo, kadavraĵojn, vianderojn kaj aliajn homajn manĝaĵojn. Ĝi estis vidata manĝanta tritikon. Kiam serĉas manĝaĵojn el fekaĵo, ĝi estis vidata uzante distingan falĉan movon por pluki la fekaĵon kaj elpreni la larvojn.

### Nestumado 
Ĝi nestumas en arboj kaj en klifoj, ŝajne konstruante neston el bastonetoj simila al tiu de la Blankkola korvo. La ino demetas 3 al 5 ovojn.

### Voĉo 
Ĝiaj alvokoj inkludas akran nazecan krakon aŭ bastonan spirecan krakon aŭ foje ion kiel *"raŭn-raŭn"* aŭ *"dink,dink,dink"*.

## Eksteraj bildoligoj 
* Paro de birdoj 
* birdokapoj 
* El sube

## Filmoligoj 
* Filmoj de Dikbeka korvo  ĉe Interreta Birdokolekto

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Midgard

[350px|dekstra|eta|**a:miþkarþi** en [antikva nordia *à Miðgarði* signifas "en Midgard", en la ŝtonruno Sö 56 de Södermanland, Svedio.]]

En la nordia mitologio, la **Midgard** (en antikva nordia lingvo **Miðgarðr**) estas la mondo de la homoj kreata de la dioj Odino kaj liaj fratoj, Vili kaj Ve post la batalo kun la giganto Jotuno primitive Ymir. La etimologio de la nomo venas de la vorto *mið/mid* ("mezo, centro") kaj *garðr/gard* ("loĝejo, kampara rezidejo"). La nordia vorto *garðr* rilatiĝas al du modernaj skandinavaj vortoj: *gård* ("korto", "bieno", "izolita kampara rezidejo", cf. "yard" en la angla) kaj *gärd* ("bestkorto", "kultivita kampo ĉirkaŭita de barilo"). En tiu ĉi senco, *Midgard* reprezentas la teron fiksita por la homoj, "loĝloko/rezidejo en la centro de la konata mondo", de tie la komuna termino "Tero de la Mezo".

Post la batalo, Odino kaj siaj fratoj Vili kaj Ve prenis la kadavron de la giganto Ymir kaj ĝin portis al la granda abismo por eki la kreadon de loĝebla mondo. Tiamaniere, per ĝia haŭto estis kreita la tero, per ĝia sango kaj ŝvito la oceanoj, per ĝiaj ostoj la rokoj kaj montaroj, per ĝia vilaro la vegetaĵaro, per ĝiaj dentoj la krutaĵoj kie ankaŭ estis lokigitaj la brovoj de la giganto por krei la limojn kun la maro. Por fini la kreadon la Dioj pensis fermi la mondon per la krania kripto de la venkito taskigante kvar nanojn ĝian devigon. Tiuj ĉi nanoj nomiĝis Norðri, Suðri, Austri kaj Vestri kaj estis la simboloj de la kvar kardinalaj punktoj. Post la metado de la kripto de la ĉielo per la kranio de la venkito, ĝia cerbo disiĝis kreante la nubojn.

Tamen, tiu ĉi nova monda mondo estis malhela, tial ĉiuj dioj decidis iri al Muspelheim ŝteli la fulmojn de la glavo de Surtr. Per la du plej grandaj estis kreitaj la Suno kaj la Luno kaj per la resto la stelojn. La Suno kaj la Luno estis metitaj ĉe du ĉaroj kiuj senhalte rondiris Midgardon, alterne por la tagiĝo kaj la noktiĝo. Por ĉiame vivigi la rondiradon de la ĉaroj, la dioj igis du vulpojn Skoll kaj Hati persekuti ilin kun la frustita intenco atingi ilin, escepte de esceptaj okazoj, kiam okzas la eklipsoj.
Post la admirado de la dioj pri sia kreado, nur estis aldonita vintron kaj someron kaj pensis ke la mondo estis taŭga por ricevi la unuan homojn.

Kategorio:Ĝermana mitologio
Kategorio:Lokoj de la nord-ĝermana mitologio
Ron White

**Ron WHITE** (naskiĝis la 18-an de decembro 1956) estas usona humuristo kaj aktoro, kiu loĝas en Fritch (Teksaso). Li estas membro de la "Blue Collar Comedy Tour", danke al kiu li fariĝis aktoro (kiam eldoniĝis la DVD-versio de tiu turneo).eta|dekstra|Ron WhiteRon estas la nura membro de la teamo Blue Collar, kiu ne aperas en la televida serio Blue Collar TV : li tamen ofte aperas kiel invitito. Ron White famiĝis pro tio, ke li kutimas fumi cigarojn kaj trinki viskion dum siaj spektakloj, kvankam liaj glasoj da viskio onidire kaj fakte entenus nur pomsukon.

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Humuristoj
Niflheim

eta|300px|
**Niflheim** signifas *Hejmo de la nebulo*, kiu en la nordia mitologio estas la regno de la malheleco kaj la tenebroj, envolvita de eterna nebulo. 

En unu el la mitoj de la skandinavoj pri la kreado de la universo, Niflheim estas la malvarma materio, la malo de Muspelheim aŭ varma materio. La mondo naskiĝis pro la ŝoko de ambaŭ materioj en la magia spaco, nomata Ginnungagap.

Helheim estas unu el la plej malhelaj kaj tenebraj de tiu grandega regno (Niflheim). En Helhemin loĝas la diino aŭ gigantino Hela

Kategorio:Ĝermana mitologio
Kategorio:Lokoj de la nord-ĝermana mitologio
Kantono Bergen

La **kantono Bergen** - angle *Bergen County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Ĵerzejo. La administra centro estas la urbo Hackensack. La kantono estis fondita la .

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Sekve temas pri la kantono kun la plej granda loĝantaro de la subŝtato.

Krom la urbo Hackensack, plia signifa loĝloko de la distrikto estas Carlstadt.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Nov-Ĵerzejo
Svartalfheim

**Svartálfaheim** laŭ la nordia mitologio, estis unu el la naŭ mondoj el kiuj konsistis la universo. Alia el la nomoj kiujn eble ĝi adoptas estas Niðavellir, en aliaj manskribaĵoj. En tiu ĉi regno loĝas la malhelaj elfoj, ankaŭ nomataj Svartalfar, kaj, eble, la nanoj laŭ Snorri Sturluson.

 Kategorio: Ĝermana mitologio
Manatuto

300px|eta|Situo de la urbo Manatuto en Orienta Timoro

**Manatuto** (*Vila de Manatuto, Manaluto*) estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto Manatuto en la subdistrikto Manatuto en la respubliko Orienta Timoro.

## Geografio 
La urbo Manatuto situas ĉe la norda marbordo de la insulo Timoro, ĉirkaŭ 50 kilometrojn for (fluge) de la ĉefurbo Dili. Uzante la relative bonan ŝoseon temas pri ĉirkaŭ 87 km ĝis Dili kaj ĉirkaŭ 60 km ĝis Baucau en la oriento.

## Loĝantoj 
En Manatuto vivas ĉirkaŭ 1.924 loĝantoj (2006).

Kategorio:Orienta Timoro
Amlikon-Bissegg

**Amlikon-Bissegg** estas komunumo en la distrikto Weinfelden de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1223 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Amlikon-Bissegg situas ĉe la suda bordo de la rivero Turo inter Weinfelden kaj Frauenfeld. La komunumo konsistas multnombraj malgrandaj vilaĝoj, nome Amlikon, Bänikon, Bissegg, Junkholz, Kreuz-Hub, Leutmerken, Fimmelsberg, Griesenberg, Hofe, Hünikon kaj Strohwilen.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 14,43 km², de kiuj 20,34% estas kovritaj de arbaro, 68,9% servas por agrikulturo kaj 8,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Amlikon-Bissegg limas en nordo al Müllheim, Wigoltingen kaj Märstetten, en oriento al Weinfelden kaj Bussnang, en sudo al Affeltrangen, kaj en okcidento al Thundorf kaj Hüttlingen.

## Trafiko 
Amlikon-Bissegg atingeblas per poŝtaŭto ek de Frauenfeld kaj Weinfelden. La veturado de la vilaĝocentro de Amlikon al Weinfelden daŭras per la buso 7 minutojn kaj la aliro al la nacia aŭtoŝoseo A7 atingeblas ankaŭ en malpli ol 5 minutoj.

Ĉe la bordo de la rivero Turo en la norde de la kernvilaĝo troviĝas al glitaviadilo-aerodromo Amlikon (ICAO-kodo *LSPA*). Ĝi estas la hejmaerodromo de la glitaviadilklubo *Segelfluggruppe Cumulus*.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Griesenberg datiĝas el la jaro 1256 kiel *Griessinberc* kaj de Amlikon el la jaro 1282 jam kiel *Amlikon*. Bissegg estis menciita la unuan fojon en la jaro 1324 kiel *Bynssegge*. Jam multe pli frue okazis la mencio de la al Bissegg apartenanta setlejo Hünikon, nome el la jaro 857 kiel *Huninchova*.

La hodiaŭa politika komunumo Amlikon-Bissegg estis kreita per la kunigo de la municipkomunumo Amlikon kun la antaŭaj lokkomunumoj Amlikon, Bissegg, Griesenberg kaj Strohwilen.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Amlikon-Bissegg
* Retejo de la glitaviadilklubo *Segelfluggruppe Cumulus*
* Amlikon-Bissegg el la Historia Leksikono de Svislando
* Amlikon en la Historia Leksikono de Svislando
* Bissegg en la Historia Leksikono de Svislando
* Griesenberg en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 004.JPG|Vilaĝeniro de Amlikon ĉe la Turponto
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 013.JPG|Kamparana domo Klösterli 1 en Amlikon
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 015.JPG|Kampara domo Klösterli 3 en Amlikon
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 029.JPG|Malnova lernejo en Amlikon
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 034.JPG|Faktrabdomo Carl-Haselbach-Strato 1
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 039.JPG|Kreuz-Hub, komunumo Amlikon-Bissegg
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 044.JPG|Leutmerken
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 072.JPG|Hünikon
Snědovice

**Snědovice** (Snjedovice) estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem, troviĝanta proksimume 7&nbsp;km norde de Štětí. En la vilaĝo loĝas  ().

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1350.

## Partoj de municipo 
* **Snědovice**
* Bylochov
* Křešov
* Mošnice
* Strachaly
* Střížovice
* Sukorady
* Velký Hubenov

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Maria el jaro 1856
* Kastelo Snědovice el 17-a jarcento, rekonstruita 1970-1976 al resanigejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Muspelheim

eta|Modelo de la mitologia kosmo kun muspelheim
**Muspelheim** respektive **Muspellheim** aŭ **Muspellsheim**, ankaŭ nomata simple **Muspel** (el la antikva nordia lingvo *Múspellsheimr* kaj *Múspell* respektive, islande *Múspellsheimur*), estas la regno de la fajro en la nordia mitologio. Ĝi estas la hejmo de la Gigantoj el Fajro, el kiuj Surtr estis la plej pova. Muspelheim signifas "mondo el fajro* aŭ *hejmo de la fajro*, ĉar *Muspel* estas fajro kaj *Heim'', hejmo aŭ mondo.

Oni kredas ke Muspelheim estis la plej alta el ĉiuj regnoj, kaj ĝi troviĝis super Asgard (Ásgarðr), la hejmo de la Azoj (Æsir). Plej norde troviĝis Niflheim, la regno de la glacio. 

En la nordia mitologio la kredado komenciĝas per la kontakto (ŝoko) inter la fajro kaj la glacio en la grandega abismo konata kiel Ginnungagap, tiamaniere la akvo estiĝis. La brilaj objektoj sur la nokta ĉielo, kiel planedoj, kometoj kaj steloj estiĝis el la fajreroj de Muspelheim.

Dum la Ragnarök, la ĉieloj malfermiĝos kaj Surtr eliros el Muspelheim sekvata de ĉiuj ĝiaj gigantoj, marŝante ĝis Asgard kaj detruante je ĝia paŝo la ponton Bifrost.

Kategorio:Ĝermana mitologio
Kategorio:Lokoj de la nord-ĝermana mitologio
Révleányvár

**Révleányvár** [rEvleAnjvAr] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Cigánd. La loknomo signifas: pramejo-knabino-fortikaĵo.
## Bazaj informoj 
* Areo: 17 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 100 m
* Loĝantaro: 620
* Poŝtkodo: 3976
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Révleányvár situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso (pramo funkcias al la kontraŭa Szabolcsveresmart), laŭ flankovojoj. Záhony troviĝas 17, Cigánd 16 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo fondiĝis en la 14-a jarcento, apartenanta al la praa departemento de Szabolcs. Iam fortikaĵo konstruiĝis, kiun Leopoldo la 1-a detruigis. Ekde 1904 la komunumo havas la belsonan nomon Révleányvár. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Ĉieliro
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ĉieliro de Nia Sinjoro

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Hermaso

**Hermaso**, aŭ Hermas, prakristana verkisto de la unua, aŭ komencdua, duono de la 2-a jarcento, aŭtoro de la greklingva Paŝtisto de Hermaso, kompilita en Romo, eble devena el Arkadio, estas ofte enkalkulita inter la Apostolaj Patroj. Li estis konata kaj fama nur pro la verko *La paŝtisto*, kvankam pri li aliaj sinsekvaj kristanaj aŭtoroj transdonas hazardajn informojn foje neakordiĝantajn.

Laŭ tiuj informoj, li estis ekssklavo, krude trafita de sia nekristana familio, frato de Pio, la deka roma episkopo, do papo Pio la 1-a, konfidenculo de Klemento el Romo, reveninto al Oriento... Iujn el tiuj informoj oni opinias eltireblaj el aludoj en la sama *Paŝtisto*, kiujn tamen filologoj preferas atribui al literaturaj fikcioj. La informo pri lia eksslaveco, fakte, nemulte akordas al la pli atesta ol ĉiuj, nome pri lia frateco kun Pio la 1-a, ĉar malafacile sklavo konis kaj rilatis kun papoj.

Kiel laika kristana verkisto li sin montras teologie preparita kaj sekura atestanto de la kredo de la Roma Eklezio, kvankam lia emo al simbola kaj apokalipsa stilo ne ĉiam liveras al li la plej kompletajn formulojn.

## En Esperanto 
La *Paŝtisto* de Hermas estas tradukata el la originalo de Gerrit Berveling kaj devos aperi kune kun la ceteraj *Apostolaj Patroj*.

## Eksteraj ligiloj 
* Itala versio http://digilander.libero.it/catholica/htm/patristica/erma.htm

Kategorio:Patroj de la Eklezio
Kategorio:Kristanismo
Tiszacsermely

**Tiszacsermely** (tisaĉermej) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Cigánd. La nomo signifas: Tiso-rojo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 20 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 93 m
* Loĝantaro: 630
* Poŝtkodo: 3972
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Tiszacsermely situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso, laŭ traira flankovojo. Cigánd troviĝas 10, Sárospatak 21 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo fondiĝis en 1948, pli frue nur disaj farmoj formiĝis tie. Dum la historio la loko apartenis al Tiszakarád. Dum la socialismo kolĥozo funkciis en la komunumo. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1936
* romkatolika kapelo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario)
* iama riverobranĉo (morta Tiso)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Skuld

**Skuld** estis unu el la tri ĉefaj Nornoj de la nordia mitologio kune kun Urd kaj Verdandi. Kune kun ŝiaj fratinoj teksis la tapiŝon de la destino sub la frakseno Yggdrasil.[eta|200ra|La [Nornoj fadenumas la destinfadenon ĉe la arbo (frakseno) Yggdrasil.]]

Ŝia nomo en antikva nordia lingvo kaj en la modernaj skandinavaj lingvoj al "ŝuldo, kulpo, respondeco". Etimologie la vorto venas de *skola* en islanda/antikva nodia, "neceso, esti necesa". Tiu ĉi vorto kundividas la saman originon kun kelkaj ĝermanaj verboj kiel "*skulle*" en la sveda (kondicionalo, "tio kio povus esti") aŭ "*should*" en la angla ("tio kio devus esti").

## Valkirio 
Skuld ankaŭ estis valkirio, kiu rajdis en la batalkampoj decidante pri la vivo de la batalantoj kaj pri la sorto kiu alportos al la venkado. Ŝi estas menciita almenaŭ dufoje en poemoj verkitaj en la islanda/antikva nordia.

### Völuspá 
### Nafnaþulur 
En la aldono nafnaþulur al la Edda de Snorri troviĝas la sekvantaj strofoj:

## Vidu ankaŭ 
* 1130 Skuld

Kategorio:Dioj pri tempo kaj destino
Kategorio:Nord-ĝermanaj dioj
Kategorio:Valkirioj
Tiszakarád

**Tiszakarád** [tisakarAd] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Cigánd.

## Bazaj informoj 
* Areo: 48 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 95 m
* Loĝantaro: 2540
* Poŝtkodo: 3971
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Tiszakarád situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso, fine de sakovojo. Cigánd troviĝas 18, Sárospatak 21, Sátoraljaújhely kaj Tokaj po 30, Miskolc 100&nbsp;km-ojn.

## Historio 
Tiszakarád menciiĝis unuafoje en 1234 en formo *"Kurud"*. En 1948 ekstera vilaĝparto eliĝis kaj formiĝis Tiszacsermely. Dum la socialismo kolĥozo funkciis en la komunumo. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, poŝto, kuracejo, apoteko, restoracio, 8 drinkejoj.

## Vidindaĵo 
* Kalvinana preĝejo (Tiszakarád) de 1884 kun mezepoka origino

## Fama nomportanto 
* aktorino Katalin Karádi

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Györgytarló

**Györgytarló** (djordjtarlO) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Sárospatak. La nomo signifas: Georgo-stoplejo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 30 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 93 m
* Loĝantaro: 600
* Poŝtkodo: 3954
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Györgytarló situas sur ebenaĵo, Tiso preterfluas, fine de longa sakovojo. Sárospatak troviĝas 20, Cigánd kaj Tokaj po 24, Miskolc 95 km-ojn.

## Historio 
Györgytarló dum la historio estis ekstera parto de Sárospatak ĝis 1954. Tiam ĝi iĝis municipo. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, poŝto, kuracejo.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario)
* nobeldomo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Tesliĉ

**Teslić** (en Serba lingvo, kirilaj literoj: Теслић) estas urbo kaj komunumo en la Nord-centra Bosnio kaj Hercegovino. Ĝi estas en la centra parto de Respubliko Serba entiteto. Ĝi lokiĝas ĉirkaŭ kunfluiĝo de la riveroj Mala Usora kaj Velika Usora.

## Historio 
La urbo estas konstruita en la 19-a jarcento dum la industriigado de Bosnio kaj Hercegovino. La ĉefaj industrioj estas lignaj produktoj kaj ĥemiaj produktoj. Ankoraŭ antaŭ la dua duono de la 20a jarcento la urbo estis inter la plej grandaj industriaj centroj de Bosnio kaj Hercegovino. Hodiaŭ, ties industrio ĉefe baziĝas je produktado de ligno, lato, vestaĵo, telekomunikado kaj elektro-industrio.

Ĝi estas ankaŭ konata kiel turisma destino, ĉefe por Banja Vrućica banloko por kor-vaskular-sanigado,
## Lokaj esperantistoj
*Nikolao Hovorka;

## Demografio 
### 1971 
En la cenzo de 1971, la komunumo de Teslić havis populacion de 52,713 loĝantoj, ĉefe:

* 32,756 (62.14%) Serboj
* 10,000 (18.97%) Muzulmanoj
* 9,467 (17.95%) Kroatoj
* 108 (0.20%) Jugoslavoj
* 382 (0.72%) aliaj kaj nekonataj

### 1981 
En la cenzo de 1981, la komunumo de Teslić havis populacion de 60,434 loĝantoj:

* 35,024 (57,95%) Serboj
* 11,148 (18,44%) Muzulmanoj
* 10,744 (17,77%) Kroatoj
* 3,008 (4,97%) Jugoslavoj
* 510 (0,84%) aliaj kaj nekonataj

### 1991 
En la cenzo de 1991, la komunumo de Teslić havis populacion de 59,854 loĝantoj:

* 32,962 (55,07%) Serboj
* 12,802 (21,38%) Muzulmanoj
* 9,525 (15,91%) Kroatoj
* 3,465 (5,78%) Jugoslavoj
* 1,100 (1,83%) aliaj

:**Note**: Plejpartoj de tiuj kiuj sinkonsideris *Muzulmanoj* en 1991 hodiaŭ sinkonsideras *Bosnoj*.

### 2006 
En 2006, la plejparto de loĝantaro estis etnaj Serboj. Multaj Bosnoj (ĉirkaŭ 4,000) revenis al iliaj domoj post la civila milito.

800ra|eta|dekstra|Panoramo de la urbo Tesliĉ

### Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo de la komunumo 
* Teslic-Danas.com
* Teslic.info

Kategorio:Komunumoj de Serba Respubliko
Wagenhausen TG

**Wagenhausen** estas komunumo de la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Steckborn) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Wagenhausen situas norde de la rivero Rejno vid-al-vide de Stein ĉe Rejno inter Ŝafhaŭzo kaj Kreuzlingen.

La komunumo konsistas el la vilaĝoj Wagenhausen, Bleuelhausen, Kaltenbach, Etzwilen kaj Rheinklingen.

## Najbaraj komunumoj 
En nordo Wagenhausen limas al Ramsen (Kantono Ŝafhaŭzo) kaj Hemishofen (Kantono Ŝafhaŭzo), en nordoriento al Stein ĉe Rejno ( ankaŭ Kantono Ŝafhaŭzo), en oriento al Eschenz, en sudoriento Hüttwilen, en sudo al Oberstammheim (Kantono Zuriko), en sudokcidento al Unterstammheim (ankaŭ Kantono Zuriko) kaj en okcidento al Diessenhofen.

## Trafiko 
Wagenhausen situas ĉe la laga trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo al Kreuzlingen kaj la trajnlinio de Vinterturo al Stein ĉe Rejno. La stacidomo de  estas servata per la regionaj trajnlinioj S3 kaj S8 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG en duonhora kadenco kaj de la linio S29 en hora kadenco. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipo sur la Rejno ek de Ŝafhaŭzo kaj Konstanco.

Etzwilen estas la komenca respektive fina haltejo de la muzea fervojlinio de Etzwilen al Singen, sur kiu la linia trafiko estis ĉesigita en 1969 kaj sur kiu hodiaŭ funkciigas la Asocio por la savo de la Fervojlinio de Etzwilen al Singen [germane: Verein zur Erhaltung der Bahnlinie Etzwilen-Singen (VES)] somere vaportrajveturadojn.

## Historio 
La plej malnova dokumenta mencio de komunumparto de Wagenhausen estas la mencio de Bleuelhausen, parto de la municipo Kaltenbach, kiel *Pluwileshusirum* la 13-an de marto 799. La unua dokumenta mencio de Etzwilen datiĝas el la jaro 888 kiel *Zezinwilare*.

La hodiaŭa politika komunumo Wagenhausen estiĝis la 1-an de januaro 1995 per la kunigo de la lokkomunumo *Kaltenbach-Etzwilen* kun la municipkomunumo Wagenhausen kadre de la turgovia komunumreformo.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Wagenhausen
* Etzwilen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Wagenhausen
* Etzwilen en la Historia Leksikono de Svislando
* Kaltenbach en la Historia Leksikono de Svislando
* Retejo de la historia fervojlinio de Etzwilen al Singen
Juan Calzadilla

eta|Juan Calzadilla (2012)
** Juan CALZADILLA** (Altagracia de Orituco, 16-an de majo 1931 - 15-an de junio 2025) estis venezuela poeto, pentristo kaj kritikanto de arto.

Li studis en la Centra Universitato de Venezuelo kaj en la Instituto Pedagógico Nacional. Li estas kunfondinto de la grupo El techo de la ballena (1961) kaj la revuo Imagen (l984).

## Laboroj 
* *Dictado por la jauría* (1962)
* *Malos modales* (1968)
* *Oh smog* (1978)
* *Antología paralela* (1988)
* *Minimales* (1993)
* *Principios de Urbanidad* (1997)
* *Corpolario* (1998)
* *Diario sin sujeto* (1999)
* *Aforemas* (2004)
* *Vela de armas* (2008)
* *Noticias del alud* (2009)

## Premioj 
* Premio Nacional de Artes Plásticas de Venezuela, 1997

## Eksteraj ligiloj 
* El poder de la palabra
* Poemas

Kategorio:Venezuelaj verkistoj
Kategorio:Venezuelaj pentristoj
Kenézlő

**Kenézlő** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Sárospatak.
eta|Blazono de Kenézlő

## Bazaj informoj 
* Areo: 23 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 96
* Loĝantaro: 1350
* Poŝtkodo: 3955
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Kenézlő situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso (kontraŭe troviĝas Szabolcs), laŭ flankovojoj. Sárospatak kaj Tokaj troviĝas po 19, Miskolc 70 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1239 en formo *"Keleznei"*. En 1410 ĝi iĝis doganprena loko. En 1899 incendio okazis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1823, turo alkonstruiĝis en 1926
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1932
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Ĉieliro de Nia Sinjoro de 1795
* statuo de Stefano la 1-a (Hungario)

## Famuloj 
En Kenézlő naskiĝis astronomo Ferenc Borgia Kéri.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Alexandre-François Caminade

**Alexandre-François CAMINADE** (naskiĝis en Parizo en 1783; mortis samurbe en 1862) estis pentristo franca de portretoj kaj de religiaj temoj. Li estis lernanto de Jacques-Louis David. [eta|[Françoise Marie de Bourbon, pentrita de Alexandre-François Caminade]]
## Portretoj
*Louise-Anne de Bourbon-Condé , s.XIX, Mairie de Nozières kaj Kastelo de Versailles. 

## Provoj
* Albumo kun 64 desegnaĵoj, 34.5 - 28 cm, Piasa, Hôtel Drouot, 16 junio 2004, multe 191, ne vendita
*27 desegnaĵoj en 2 multe, n° 171-173, Tajan, 15 novembro  2004, ne vendita

Kategorio:Francaj pentristoj
Malgranda Orgensoloa Meso

eta|Pozitivo
**Missa brevis Sancti Joannis de Deo** en Bb-maĵoro (Hob. XXII:7) estas la 7a meskomponaĵo de Joseph Haydn. Popoldire ĝi kutime nomiĝas **Malgranda Orgensoloa Meso**. La kromnomo devenas de tio, ke la entute ege mallonga meso (missa brevis) enhavas en *Benedictus* ampleksan orgenan- kaj poste sopranan soloon.

Haydn komponis la meson ĉ. 1775 por la ordeno *Barmherzige Brüder* (mildkoraj fratoj) en Eisenstadt kaj nomis ĝin laŭ ties fondinto, *Sankta Johano de Dio*. La monaĥeja preĝejo posedis nur malgrandan ĥoron, tiel ke la nombro de kantistoj kaj muzikistoj estis malgranda. Krome la preĝejo havis nur pozitivon sen pedalaron, pro kio la orgenpartio ne postulas uzadon de pedalklavaro.

Haydn skribis la meson por sopransoloo, kvarvoĉa ĥoro kaj la Viena Preĝeja Trio. Ĉi tiu starigo ampleksas krom la orgeno nur du violonojn kaj baso (violonĉelo aŭ kontrabaso). La meso estas tre modesta kaj mallonga. En *Gloria* kaj *Credo* la teksto distribuiĝas sur pluraj voĉoj, tiel ke diferencaj tekstlinioj eksonas samtempe. Tio ja prezentas la tutan liturgie preskribitan tekston, kiu tamen por la aŭskultanto ne estas komprenebla. Prezentado de la meso daŭras ĉ. 15 minutojn. Por plibonigi la kompreneblecon la frato de Haydn, Michael, verkis faman longversion de la Gloria.

Pro la simpleco de la muzikaj rimedoj je samtempa altgrada melodia esprimforto la Malgranda Orgensola Meso apartenas al la plejofte prezentitaj ekleziaj verkoj de Haydn.

La Meso konsistas el:
* *Kyrie: Adagio*
* *Gloria: Allegro molto*
* *Credo: Allegro – Adagio – Allegro*
* *Sanctus: Allegro*
* *Benedictus: Moderato – Allegro*
* *Agnus Dei: Adagio*

Kategorio:Verkoj de Joseph Haydn
Kategorio:Sakralaj ĥorkomponaĵoj
Carmen Machi

** Carmen MACHI ** (Madrido, 7-a de januaro 1963) estas hispana aktorino.
Ŝia patra familio venas de Ĝenovo. Post kelkaj jaroj kiel teatra aktorino, ŝi fariĝis populara danke al ŝia karaktero Aída, en la serio 7 Vidas, kaj poste en la serio Aída.

## Vivo 
Machi naskiĝis en Madrido (municipo), kaj kreskis en la urbo Getafe. Ŝiaj gepatroj estas hispanaj sed italdevena la patra familio. La patra familio venis el Genovo (Italio). Post kelkaj jaroj en teatro, en teatraĵoj kiel "El mercader de Venecia", "María Sarmiento", "Retablo de la avaricia", "La lujuria y la muerte" aŭ "5mujeres.com", Luis San Narciso bonŝance roligis ŝin aktori en la televidserio "7 vidas" (7 vivoj). Kvin jarojn pli frue, Telecinco decidas krei de tiu televidserio sitkomon kiun ŝi mem ĉefrolis, baptita per la nomo en tiu serio: Aída, kie ŝi aktoris dum kvar jaroj. Ŝi aperis en epizodo de la geja hispana televidserio "Lo Que Surja", kaj ŝi voĉo estis uzita en la filmo "Locos por el surf".
Ŝi filmis kun Pedro Almodóvar "Los abrazos rotos", kune kun Blanca Portillo, Penélope Cruz y Lluís Homar.
Ŝi aperas en la filmo "Hable con ella" ankaŭ de Almodóvar, interpretante la estran flegistinon.
Ŝi prezentis la 23-an ceremonion de la Premioj Goya.

## Filmaro 
* *Perdiendo el norte* (2015)
* *Ocho apellidos vascos* (2014)
* *Kamikaze* (2014)
* *Murieron por encima de sus posibilidades* (2014)
* *La Estrella* (2013)
* *Los amantes pasajeros* (2013)
* *Los abrazos rotos* (2009)
* *Lo mejor de mí* (2007)
* *Lo que sé de Lola* (2006)
* *El sueño de una noche de San Juan* (2005)
* *Un rey en la Habana* (2005)
* *Vida y color* (2005)
* *Escuela de seducción* (2004)
* *Torremolinos 73* (2003)
* *Descongélate* (2003)
* *El caballero Don Quijote* (2002)
* *Hable con ella* (2002)
* *Sin vergüenza* (2001)
* *Para pegarse un tiro* (2000)
* *Shacky Carmine* (1999)
* *Lisa* (1998)

## Televido 
* *Aída* (2005-2009)
* *7 vidas* (2000-2005)

## Interreto 
* *Lo Que Surja* (2007)

## Teatro 
* *María Sarmiento*
* *La Venecia Komercisto*.
* *Retablo de la avaricia*
* *La lujuria y la muerte*
* *5 mujeres.com*
* *Roberto Zucco*
* *Auto* (2007).
* *La tortuga de Darwin* (2008-).

## Premioj 
### Premioj Ondas 
* Plej bona aktorino, por Aída, 2008

### Premioj ATV 
* Plej bona aktorino, por Aída, 2007
* Kandidatigo, 2006 kaj 2004

### Fotogramas de Plata 
* Plej bona aktorino de TV, por Aída, 2007, 2005
* Plej bona aktorino de TV, por 7 vidas, 2004
* Kandidatigo, 2006,

### Premioj TP de Oro 
* Plej bona aktorino de TV, por Aída, 2007, 2005
* Kandidatigo, 2006,

### Premioj de la Unuiĝo de Geaktoroj 
* Plej bona aktorino protagonista de televido, 2005, 2004
* Plej bona aktorino ne protagonista de televido, 2000
* Kandidatigo, Plej bona aktorino ne protagonista de televido, 2001
* Kandidatigo, Plej bona aktorino protagonista de teatro, La tortuga de Darwin, 2008

### Premioj Max 
* Kandidatigo, Plej bona aktorino protagonista de teatro, La tortuga de Darwin, 2008

### Premioj Valle Inclán de Teatro 
* Kandidatigo, Plej bona aktorino protagonista de teatro, La tortuga de Darwin, 2008

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Carmen Machi, IMDB

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Staňkovice (distrikto Litoměřice)

eta|maldekstra|250ra|Ĉarpentita domo n-ro 13
**Staňkovice** () estas municipo en Ĉeĥio, regiono Ústí nad Labem, distrikto Litoměřice troviĝanta proksimume 9&nbsp;km norde de Litoměřice ĉe la orienta piedo de monteto *Dlouhý vrch* (663 m s.m.). En la municipo loĝas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1255.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Sankta Prokopo el jaro 1868
* Akva muelejo
* Ĉarpentitaj vilaĝaj domoj el 18-a kaj 19-a jarcento

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Straškov-Vodochody

**Straškov-Vodochody** (Straŝkov-Vodoĥodi) estas vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem troviĝanta proksimume 7&nbsp;km sude de Roudnice nad Labem. En la vilaĝo loĝas  (). La nuna vilaĝo naskiĝis nur en jaro 1950 per kunigo de 2 memstaraj vilaĝoj Straškov kaj Vodochody. En la vilaĝo kruciĝas 2 fervojtrakoj: Libochovice - Kralupy nad Vltavou kaj Roudnice nad Labem - Louny.

## Historio 
Unua skriba mencio pri Vodochody devenas el jaro 999, pri Straškov el jaro 1271.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Straškov
* Vodochody

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Sankta Venceslao


Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
Esja

La monto **Esja** ofte nomata **Esjan** (signifikante "la Esja") situas proksime de Rejkjaviko en sudokcidenta Islando. Ĝia plej alta loko, *Hábunga*, altas 914 m. Hábunga apartenas al granda plata areo, kaj estas tiom malelstara, ke ĝis la monto detale mezuriĝis, oni kredis ke malproksima pinteto, *Hátindur* (909 m), estus la plej alta loko de Esja.

## Pliaj informoj 
Pro sia proksimeco al la ĉefurbo, Esja estas tre ŝatata objekto por grimpado. La ĉefaj celoj estas la pintoj *Þverfellshorn* (780 m) kaj *Kerhólakambur* (851 m).

En Esja troviĝas konata neĝamaso, la neĝo en la loko de la suda flanko de la monto (videbla el Rejkjaviko) kie neĝo laste malaperas dumsomere. Oni traktas la sorton de tiu neĝamaso (ĉu ĝi frusomere, malfrusomere aŭ tute ne malaperas) kiel kruda klimat-indikilo. Dumvintre la monto estas plimalpli kovrata da neĝo, sed dumsomere la neĝo malmultiĝas ĝis refoje komencas neĝi, en septembro aŭ oktobro. La neĝamaso montras varmiĝon en la lastaj jardekoj: ĝi neniam malaperis inter 1965 kaj 1998, sed malaperis ĉiusomere ekde 2001 - escepte de 2011. Ne ekzistas sendubaj rekordoj pri antaŭaj jaroj, sed laŭŝajne la neĝamaso neniam malaperis inter 1853 kaj 1929, sed averaĝe ĉiu dua jaro inter 1930 kaj 1964.

Kategorio:Montoj en Islando
Kategorio:Montoj kun alteco inter 0 kaj 999 m
Energia industrio

eta|uzo de teknike provizita energio (energio dividita per jaro por unu persono, ju pli malhela ruĝa, desto pli intensa malŝparado)
La **Energia industrio** traktas la utiligon de energio por homa socio. Energio laŭ tiu socia senco enhavas ĉiun energion kiun homoj uzas por vivteni la transvivadon, komforton kaj socian interagadon kiel komunikado aŭ vojaĝado. La disvolvo de novaj teknikoj permesas la uzon de pli da energio por la bonfarto de homoj, sed ankaŭ kreas ekologiajn problemojn. La tutmonda varmiĝo estas unu el ties tre gravaj ekzemploj.

En la nunaj industriaj socioj, la fokuso de la temo estas la **energia industrio** aŭ la **energia sektoro de la ekonomio**, do la sumo de ĉiuj industrioj implikitaj en la produktado kaj vendo de energio, inkluzive de ekstraktado, fabrikado, rafinado kaj distribuo de fuelo. Moderna socio konsumas grandajn kvantojn da fuelo, kaj la energia industrio estas decida parto de la infrastrukturo kaj prizorgado de socio en preskaŭ ĉiuj landoj.

Aparte, la energia industrio konsistas ĉefe el:

* industrioj de fosiliaj fueloj, kiuj inkluzivas industriojn de nafto (naftokompanioj, naftaj rafinejoj, fueltransporto kaj vendo al finuzantoj ĉe benzinstacioj), karbo-industriojn (ekstraktado kaj prilaborado) kaj la industriojn de tergaso (tergasekstraktado kaj produktado de karbogaso, same kiel distribuo kaj vendo);
* elektra industrio, inkluzive de elektrogenerado, distribuo kaj vendo de elektro;
* nukle-energia industrio (produktado de elektro, konstruado de , kaj prilaborado de fisiebla materialo kaj prizorgo de rubo post ĝia eluzo);
* industrio de renoviĝanta energio, konsistante de firmaoj pri alternativa, renovigebla energio, inkluzive de tiuj implikitaj en hidroelektra energio, ventoenergio, kaj utiligo de sunenergio, kaj la fabrikado, distribuo kaj vendo de alternativaj fueloj.

Krome estas pli tradiciaj vojoj pri havigo de energio, kiuj ne vere nomeblas industrio, ĉefe bazita sur la kolektado kaj distribuado de brulligno, kies uzo, por kuirado kaj hejtado, estas aparte ofta en pli malriĉaj landoj. Ekzemploj por tute naturaj uzoj de energio estas la uzo de vento kaj de falanta akvo rekte por moviĝo, ekzemple uzo de vento per ventmuelejoj, velboatoj aŭ veltabuloj, aŭ uzo de akvo respektive gravito en akvomuelejo.

## Vidu ankaŭ 
* Internacia Energia Agentejo
* Karbona neŭtraleco

Kategorio:Socio
Kategorio:Energia industrio
101-a simfonio (Haydn)

La **simfonion no 101 D-maĵora** Joseph Haydn komponis en la jaro 1794.

## Ĝeneralaĵoj 
Haydn komponis la simfonion 101 kadre de sia dua turneo en Anglio. Ĝi ekestis en du etapoj: la dua ĝis kvara movimento ankoraŭ en Vieno, la unua en Anglio. La unua prezentado okazis la 3-an de marto 1794.  

La gazeto *Morning Chronicle* komentis post la unua prezento: „Nenio povus esti pli originala ol la temo de la unua movimento; kaj se li iam inventis trafan temon, Haydn pli bone ol neniu alia povas elĉerpi el ĝi neĉesan variecon, sen delasi de ĝi eĉ nur unu fojon. La formado de la akompanaĵo en la andante, kvankam treege simpla, estis majstreca, kaj ni aŭdis neniam antaŭe pli ravan efekton ol tiu de la trio en la menueto. – Estis Haydn, kion oni povus, kion oni devus plu diri pri tio?“ rakontas okazintaĵon el la jaro 1928, post kiam *Arturo Toscanini* prezentintis la simfonion en Vieno: Unu el la spektintoj plendis en la artista ĉambro, ke li ne resp. nur en la andante aŭskultis tiktaki la horloĝon. Li atendintis, ke li aŭskultas tonpentraĵon kun seninterrompa temo rilatanta sur horloĝon, do eble „historion de horloĝo“, kaj sentis sin treege seniluziigita.

Pli malnovaj partituroj ĝis ĉ. 1960 nomas la verkon parte „4-a simfonio“. Ĉi tio rilatas al la malnova eldono de la kompleta verkaro de Haydn far muzikeldonejo *Breitkopf*. 

## La muziko 
**Ensemblo:** fluto, du hobojoj, du klarnetoj en A, fagoto, du kornoj en D, du trumpetoj en D, timbalo, du violonoj, vjolo, violonĉelo, kontrabaso. Klaviceno ne estas eksplicite notita, tamen Haydn plej verŝajne enmetis ĝin.

**Movimentoj:**
* Unua movimento: Adagio – Presto
* Dua movimento: Andante
* Tria movimento: Menuetto. Allegretto
* Kvara movimento: Finale. Vivace

**Daŭro:** ĉ. 25-30 minutoj (depende de la observado de la preskribitaj ripetoj).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Hörbeispiele und Partitur der 101. Sinfonie Haydns vom Projekt "Haydn 100&7" der Haydn-Festspiele Eisenstadt 
* Joseph Haydn: Sinfonie Nr. 101 D-Dur. Taschenpartitur, Reihe: Kritische Ausgabe sämtlicher Sinfonien, herausgegeben von H. C. R. Landon. Philharmonia Universal-Edition Nr. 801.

101
Microascales

**Mikroaskaloj** science ***Microascales*** estas fungoj el la subklaso de *Hypocreomycetidae*. Ekzemple *Ophiostoma ulmi*.

*Microascales* ampleksas saprofitoj kaj kreskaĵoparazitoj. Askofruktoj estas nigraj peritecioj. La anamorfoj (ekzemple *Scopulariopsis, Graphium* kaj *Scedosporium*) estas anelidaj (tipo de *Phialosporae*).

## Sistematiko 
* Chadefaudiellaceae
* Microascaceae
* Halosphaeriaceae
* incertae sedis

## Notoj kaj referencoj 
### Eksteraj ligiloj 
* Microascales  en The Tree of Life Web Project
* 

Kategorio:Sordariomycetes
Kategorio:Mikologio
Pilgrimaj preĝejoj de Romo

La sep **pilgrimaj preĝejoj de Romo** estas tiuj preĝejoj en la antikva urbo, kies viziton oni atendis de pilgrimanto dum la unuaj kristanaj jarcentoj de la Romia Imperio kaj la posta mezepoko. Ĉiuj sep preĝejoj atingeblis ene de unu tago per piedmarŝo, kaj dum la mezepoko la katolika preĝejo promesis senŝuldiĝon al la pilgrimantoj, kiuj atingis ĉiujn el la sep kirkoj.

eta|La Laterana baziliko – fronta fasado de 1736
Temas pri la preĝejoj
* San Pietro in Vaticano (Baziliko de Sankta Petro de Romo, Vatikano)
* San Paolo fuori le Mura (Baziliko de Sankta Paŭlo antaŭ la Muroj)
* San Sebastiano alle Catacombe (Preĝejo Sankta Sebastiano ĉe la Katakomboj)
* San Giovanni in Laterano (Baziliko Sankta Johano de Laterano)
* Santa Croce in Gerusalemme (Preĝejo Sankta Kruco de Jerusalemo)
* San Lorenzo fuori le mura (Preĝejo Sankta Laŭrenco antaŭ la Muroj)
* Santa Maria Maggiore (Preĝejo Sankta Maria la Granda)

Certa sinsekvo de la vizitoj ne estas postulata de la katolika eklezio, sed la supra sinsekvo pro la situo de la preĝejoj estis la plej kutima inter piedirantaj pilgrimantoj.

Fine de la mezepoko la tradicio pli kaj pli neglektiĝis, ĝis ĝi estis revekigita dum la 16-a jarcento fare de la katolika sanktulo *Filipo Neri*. Li difinis por si la taskon renovigi la kristanan vivon en la urbo Romo. Plurfoje dum la jaro, aparte okaze de la festoj de karnavalo kaj pasko, li invitis la loĝantaron de Romo kaj la pilgrimantojn venintajn al la "eterna urbo", partopreni en pilgrima procesio al la sep ĉefaj preĝejoj de la urbo. Komence partoprenis precipe la malriĉuloj, sed poste ankaŭ nobeloj kaj altrangaj klerikuloj entuziasmiĝis.

La baziliko Sankta Petro ekde la interkonsento pri la Lateranaj Traktatoj de 1929 estas parto de la teritorio de la katolika ŝtato Vatikano, la bazilikoj Sankta Paŭlo kaj Sankta Johano en Laterano "ŝtataj papaj posedaĵoj ekster la teritorio de la Vatikano".

## Vidu ankaŭ 
* la artikolon pri la ses grandaj bazilikoj de la katolikismo, el kiuj kvar ankaŭ estas inter la sep pilgrimaj preĝejo de Romo.

Kategorio:Vatikano
Kategorio:Religio en Romo
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Italio
Kategorio:Bazilikoj en Italio
Ólafur Ragnar Grímsson

**Ólafur Ragnar Grímsson** (naskiĝis la  en Ísafjörður) estas islanda politikisto, eksa financministro kaj la kvina prezidanto de Islando. Li estis elektita prezidento en 1996 kaj refoje en 2000, 2004, 2008 kaj 2012.

Post studo ĉe la Rejkjavika Gimnazio Ólafur Ragnar Grímsson studis ekonomikon kaj politikan sciencon en Britujo, kaj estis dum 18 jaroj profesoro pri politika scienco ĉe la Universitato de Islando. En la jaroj 1987 ĝis 1995 li estis prezidanto de la maldekstra partio Popolunuiĝo.

Ólafur Ragnar Grímsson estas la Alta Protektanto de la 98-a Universala Kongreso de Esperanto, kiu okazis en Rejkjaviko en 2013.

Kategorio:Prezidantoj de Islando
Kategorio:Islandaj ministroj pri financoj
Kategorio:UK 2013
Laboristo

[dekstra|eta|180px|Laboristo laboranta ĉe [vapormaŝino]]
**Laboristo** aŭ **laboristino** estas persono kiu je sufiĉa laŭleĝa aĝo, kaj volonte pruntedonas sian servon kontraŭ salajro. Se tiu ne havas la sufiĉan aĝon, tio estas konsiderata kiel Infanlaboro. Se tiu ne donas sian servon volonte, tio estas konsiderata kiel sklaveco.

Tiun servon oni donas ĉu ene de organizo kaj sub regado de alia fizika persono aŭ jurpersono, nomita dungisto aŭ entreprenisto; ĉu kiel sendependa kunlaboristo aŭ sendependa laboristo, kiu estas sia propra dungisto.

La laboristo estas tio, kiam la dungo okazas pere de kontrakto, ĉu laŭleĝa ĉu ne, ĉu enhavante bonajn laborkondiĉojn ĉu ne.

La laboristoj ekprenas klaskonscion dum la 19-a jarcento kaj ĉefe fine de tiu per organizado en sindikatoj. Tiuj laboras por plibonigado de laborkondiĉoj kaj ofte por pli bona mondo aŭ socia situacio ĝenerale.

## Gastlaboristoj 
Gastlaboristoj (germane *Gastarbeiter*) estas homoj enportitaj en iu lando por labori en diversaj industrioj kie ekzistas nesufiĉaj laboristoj por fari la laboron.

Gastlaboristoj ofte ne havas la samajn rajtojn kiel ellandaj laboristoj. En kelkaj landoj, gastlaboristoj ne rajtas resti longajn seninterrompajn periodojn. En iuj landoj kiel ekzemple Germanio estas multaj gastlaboristoj de Turkio. Turkaj gastlaboristoj formis siajn proprajn komunumojn en la germanaj urboj, kie ili vivas. Aliaj landoj kun multaj gastlaboristoj estas Usono, Japanio, Koreio kaj arabaj landoj.

## Vidu ankaŭ 
* Fabriko
* Laboro
* Laborekonomiko
* Laborkondiĉoj
* Sanlaboristo
* Sindikato

Kategorio:Laboro
Kategorio:Ekonomiko
Kategorio:Socio