open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tibor Nagy (kajakisto)

**Tibor Nagy** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Tibor** estas hungara kajakisto, mondĉampiono, trejnisto, instruisto.

Tibor Nagy naskiĝis la  en Ozora.

## Biografio 
Tibor Nagy maturiĝis en Budapeŝto, pli frue li komencis kajakadi en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono trifoje teame inter 1971-1973. Tio ne sufiĉis esti olimpiano, sed en mondĉampionumo en 1973 li estis la unua kvarope en distanco dek mil m. Lia ofta partnero en kajako estis Géza Kralován. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1977. Intertempe li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto, kiun li kompletigis kun pedagogia diplomo en Szeged. Depost 1977 komence li estis trejnisto, poste 27 jarojn lerneja sportinstruisto. Lia edzino naskis dufoje.   

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* medalo
* rezultoj
* hungaraj ĉampionoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kajakistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Georg Raphael Donner

eta|ora monero aŭstra, 2002
eta|Andromedo-puto en Vieno
**Georg Raphael DONNER** (naskiĝinta la  en Eßling, mortinta la  en Vieno, ankaŭ literumata *Georg Rafael Donner*) estis elstara skulptisto de la aŭstria Imperio.

## Vivo 
Post studoj de naturo kaj antikveco Donner sin kontraŭmetis al la neorda stilo de Gian Lorenzo Bernini estonte antaŭulo de pli sobra pentromaniero.
Komence li interesiĝis pri la klerika kariero havante je la konvento de Heiligenkreuz bonan instruiston nome Giovanni Giuliani kiu ekkonis kaj ade apogis la talentitan junulon.

Veninte el ties ateliero Donner rekte ekstudis ĉe Akademio de Belartoj de Vieno kaj estis dungita fare de la imperiestra kortego kun la titolo de imperiestra galanteria skulptisto. Lia neŝato de ĉiaj tradiciaĵoj malfaciligis karieron kaj pro tio la tuta vivo de li estis plena de materialaj mankoj kaj neriĉeco. Vokiĝo Salcburgon certigis laboron je Kastelo Mirabell kaj krome nomumis lin duko Imre Eszterházy en la 1739-a jaro ĉefkonstruisto.

Poste Donner ree troviĝis Viene kiel li ornamis en 1739 la puton ĉe la Nova Foirejo per kvin plumbe gisitaj figuroj (alegorioj de la kvar ĉefaj riveroj de Malsupra Aŭstrio kaj la Dia providenco). Tiuj ĉi figuroj ekstravagancis per sprita plastikaĵa elradiado havante manierisman tendencon (kp. la tro longajn korpojn). En 1873 ilin oni anstataŭigis per bronzaj kopioj.

La lasta verko de Donner estis la grupo pri Perseo kaj Andromedo antaŭ la urbodomo de Vieno, ankaŭ el plumbo. De marmoro estis lia statuo de imperiestro Karlo la 6-a ĉe la Muzeo de Arthistorio de Vieno.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 5. Leipzig 1906, p. 117 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
* objektoj ĉe Belvedere.at

Kategorio:Aŭstraj skulptistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1692
Kalvinana preĝejo (Rákóczifalva)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala monumento historia (ekde 1953) en urbo Rákóczifalva (Hungario).

## Historio 
La kalvinana loĝantaro konstruis unue sonorilostablon en 1889. La kirko mem estis konstruita en 1909, samtempe donaca sonorilo alvenis en la turon. La orgeno origine estis kreita en la 1870-aj jaroj, fine ĝi estis establita en tiun preĝejon.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ placo kontraŭ la preĝejo Nomo de Sankta Maria (Rákóczifalva). La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. Interne estas sola galerio por la orgeno.

## Fontoj 
* legebla en la 32-a paĝo 

Rakoczifalva
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Rákóczifalva
Alexis Mac Allister

''''* estas argentina futbalisto. Li naskiĝis  en Bonaero, do nun estas -jara. Post profesia futbalado jam ekde la jaro 2016, ekde la komenco de 2019 li membras en la unua vira teamo de la klubo *Brighton and Hove Albion F.C.'', sed efektive daŭre dum la unuaj du jarsezonoj estis pruntata al la klubo Boca Juniors, ĝis somero 2020, kaj nur de tiam vere kunsportas en la angla teamo. Krome ekde la jaro 2019 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo, kaj samtempe en 2020 kaj 2021 ankaŭ membris en la juna argentina futbala teamo de sub-23-jaruloj, precipe por partopreni en la "Somera Olimpiko 2020" pro la kronvirusa pandemio prokrastita al 2021 en Tokio. Kadre de la regula nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2022 rekoneblis per la numero "20".
Meindert DeJong

**Meindert DeJONG** (la 4-an de marto 1906 - la 16-an de julio 1991) estis usona porinfana verkisto.

La verkado de DeJong gajnis al li plurajn gravajn premiojn en la kampo de porinfana literaturo, inkluzive de la Premio Andersen.

## Vivo 
DeJong naskiĝis en 1906 en la vilaĝo Wierum en la provinco Frislando en Nederlando. En 1914, kiam li estis 8-jaraĝa, lia familio enmigris al Usono kaj ekloĝis en Grand Rapids, Miĉigano. DeJong studentiĝis ĉe kalvinisma lernejo, kaj studis por tempeto ĉe la Universitato de Ĉikago sed foriris sen ricevi diplomon. Dum la Granda Depresio li laboris en diversaj malgravaj laboroj, inkluzive kiel laboristo en agrikultura bieno. Loka bibliotekisto proponis ke li verki infanlibron pri siaj spertoj en la bieno, kaj tiel lia unua romano estis publikigita en 1938 : "*The Big Goose and the Little White Duck*" (La Granda Ansero kaj la Blanka Anaso).

Li komencis verki por infanoj, sed dum Dua Mondmilito li forlasis tiujn okupojn kaj aliĝis al la Usona Aerarmeo kaj servis en Ĉinio. Post la milito li revenis al verkado por infanoj.

Post la milito, DeJong sukcesis reveni al la statuso de plej elstara porinfana verkisto en Usono. Dum kelka tempo li vivis en Meksiko kaj provis ekloĝi en Norda Karolino, sed finfine li revenis al Miĉigano kie li daŭre verkis. Ses el liaj romanoj estis ilustritaj fare de la verkisto kaj ilustristo Maurice Sendak. En 1986 li publikigis sian lastan romanon.

La libroj de DeJong estis inspiritaj per lia infanaĝo en la malgranda nederlanda vilaĝo de Frislando. Lia libro "Domo de la Sesdek Patroj" estis desegnita de lia sperto dum Dua Mondmilito en Ĉinio.

## Premioj 
La verkado de DeJong por infanoj estis laŭdita kaj aprezita, kaj DeJong gajnis multajn gravajn premiojn en la kampo de porinfana literaturo.

* En 1954, la libroj "Shadrach" kaj "Hurry Home Candy" notiĝis kun la Newbery Medalo de Honoro.
* En 1955 lia libro "Rado sur la Tegmento" gajnis la Newbery Medalon. La libro ankaŭ gajnis la germanan literaturan premion "Deutscher Jugendliteraturpreis" en 1957, kaj la "Lewis Carroll Bookshelf Award" en 1963.
* En 1956, la libro "La Domo de la Sesdek Patroj" gajnis la Newbery Medalon de Honoro, same kiel la "Josette Frank" premion, kiu tiam estis nomita la "Infanlibro-Premio de la Infana Esplorado-Asocio".
* En 1959 lia libro "Along Came A Dog" gajnis la Newbery Honoran Mencion.
* En 1962, DeJong gajnis la Premion Andersen pro sia kontribuo al porinfana literaturo. Li estis la unua usona verkisto se temas pri gajni tiun premion.
* En 1969 lia libro "Vojaĝo el Peppermint Street" gajnis la Nacian Libropremion.

## Eksteraj ligiloj 
* Meindert DeJong ĉe Harper Collins
* Meindert DeJong ĉe Library of Congress Authorities, with 31 catalog records

Kategorio:Usonaj porinfanaj verkistoj
Gunter Sachs

**Fritz Gunter SACHS** (la 14a de Novembro 1932 – la 7a de Majo 2011, ankaŭ nomita **Gunter Sachs von Opel**) estis germana fotisto, verkisto, Rosenberg studenta, negocisto, kaj poste estro de instituto kiu postulis esplori pri astrologio. Kunuloj li estis sportosto, poste internacie famiĝis kiel dokumentarifilmisto, dokumentaria fotisto kaj tria edzo de Brigitte Bardot.

## Biografio 
Kiel "playboy" en siaj fruaj jaroj, Sachs estis amafere ligita al la iama imperiestrino de Irano Soraja Esfandijari. Li edziĝis trifoje. Lia unua edzino, nome Anne-Marie Faure, mortis en 1958 dum kirurgo. Li amaltiris sian duan edzinon, Brigitte Bardot, flugante super ŝia vilao en la Lazura Marbordo per helikoptero kaj ĵetante centojn da rozoj. La paro geedziĝis la 14an de Julio 1966 en Las Vegas; ili divorcis en 1969. kaj daŭris el 1969 ĝis lia morto.

Sachs sinmortigis la 7an de Majo 2011 per pafo al la kapo en sia hejmo de Gstaad, Svisio. La sinmortiga noto asertis, ke li agis pro tio kion li difinis kiel "senespera malsano A." (kion oni komprenis kiel Alzheimer) aldonante, ke "La perdo de mensa kontrolo super mia vivo estas nedigna kondiĉo, kion mi decidis fortranĉi".

## Bibliografio 
* Sachs, Gunter: *The Astrology File: Scientific Proof of the Link Between Star Signs and Human Behaviour*. Orion Books (Decembro 1999). ISBN 0-7528-1789-2
* Elwell, Dennis: *Cosmic Loom*, 2a eldono 1999. The Urania Trust. ISBN 0-04-133027-7. Diskuto pri kelkaj el la materialoj de Gunter Sachs.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj fotistoj
Kategorio:Germanaj kolektistoj
Kategorio:Sinmortigintoj
Kategorio:Famuloj
Krucemburk

**Krucemburk** (en la jaroj 1949–1993 **Křížová**, germane: *Kreuzberg*) estas kampurbo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  ().

Tra Krucemburk kondukas ŝoseo I/37. La plej proksima fervoja stacio estas en Ždírec nad Doubravou.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1241.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* **Krucemburk**
* Hluboká
* Staré Ransko

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Mikolao
* Tombo de pentristo Jan Zrzavý
* Statuo de sankta Johano Nepomuka en la placo
* Monumento al falintoj en ambaŭ mondmilitoj
* Monumento al falintoj el majo de 1945, en la placo
* Paroĥestrejo

## Pluaj fotoj 

Pomník padlým I. a II. světové války v Krucemburku.jpg|Monumento al falintoj
Krucemburk - ulice Hlubocká 02.jpg|Krucemburk, strato Hluboká
Krucemburk - ulice Hlubocká.jpg|Krucemburk, strato Hluboká
Krucemburk - ulice Koželužská 02.jpg|Krucemburk, strato Koželužská


Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Kampurboj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Kategorio:Setlejoj en Fera montaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Žďárské vrchy
Das doppelte Lottchen

***Das doppelte Lottchen*** (germane, "La duobla Lotta") estas infanlibro de la germana verkisto Erich Kästner. La libro estis verkita dum Dua Mondmilito kaj estis planita kiel scenaro por filmo, sed finfine estis publikigita kiel libro en 1949. La rakonto poste estis adaptita en filmon multajn fojojn. La libro estis ilustrita de la ilustristo Walter Trier.

## Intrigo 
Du naŭjaraj knabinoj, la trankvila Lisa kaj la ludema Lottie, renkontiĝas en tendaro dum la somera ferio. Unu havas plektaĵojn kaj la alia ne, sed krom tio ili similas unu al la alia kiel du gutoj da akvo. Baldaŭ montriĝas, ke ili estas ĝemeloj. Kiam ili estis beboj, iliaj gepatroj divorcis kaj dividis gepatrorajton de la knabinoj. Lottie kreskis kun sia muzikista patro en Vieno, dum Lisa kreskis kun sia grafike redaktista patrino en Munkeno. Kiam ili hazarde renkontiĝis kaj scipovas pri unu la alian, post ŝokiĝo la knabinoj estas koleraj kontraŭ la gepatroj por ne rakonti al ĉiu el ili ke ŝi havas ĝemelon kaj alian gepatron vivanta. Por marki la okazaĵon, Lisa kaj Lottie estas fotitaj ĉe fotejo en la proksima vilaĝo, kaj la fotisto sendas kopion de la foto al infangazeto. Ĉe la fino de la somera tendaro, Lisa kaj Lottie decidas interŝanĝiĝi inter ili. Lottie iras al Munkeno, al la domo de sia patrino, kaj Lisa iras al Vieno, al la domo de sia patro.

La knabinoj sukcesas trompi ĉiujn, krom unu hundo kiu flaras ke la knabino ŝajniganta esti Lottie fakte ne estas Lottie. La du knabinoj devas adaptiĝi ne nur al la nova gepatro kaj la sopiro al sia malnova hejmo kaj la konata kaj amata gepatro, sed ankaŭ al novaj kutimoj, al novaj homoj, al nova lernejo.

La ambicio de la knabinoj unuigi la familion renkontas neatenditan defion, kiam ilia patro proponas geedziĝon al sia nova amatino. Aŭdinte la malbonan novaĵon, Lisa enlitiĝas. Samtempe en Munkeno, la patrino trovas la foton de la du, kiujn la fotisto sendis al la gazeto, kaj rimarkas, kio okazas. Ŝi vokas ilian patron kaj li ĝisdatigas ŝin pri la kondiĉo de Lisa. Lottie kaj ŝia patrino iras al Vieno. En la fino, la deziro de la knabinoj realiĝas kaj iliaj gepatroj rekuniĝas.

## Filmoj 
* 1950: Das doppelte Lottchen (Germanio), scenaro kaj rakontanto Erich Kästner
* 1961: *The Parent Trap* kun Hayley Mills (Usono)
* 1968: *DoKaliyaan* (Barato)
* 1994: Charlie & Louise (Germanio)
* 1998: *The Parent Trap* kun Lindsay Lohan (Usono)
* 2001: *Kuch Khatti Kuch Meethi* (Barato)

Kategorio:Erich Kästner
Kategorio:Amhistorioj
Kategorio:Fikciaj ĝemeloj
Kategorio:Porinfanaj libroj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1949
Gelfingen (stacidomo)

**Gelfingen** estas fervoja stacidomo en Hitzkirch, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Hitzkirch
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Hochdorf (distrikto)
Kapopilko

eta|dekstra|380ra|
**Kapopilko**, alternative ankaŭ nomebla "**kapumo**", estas tekniko kiu estas uzita en futbalo por kontroli kaj plumovi la pilkon uzante la kapon por pasi, pafi aŭ malbari. Ĉi tio povas esti farita de staranta, kuranta aŭ saltanta pozicio. Dum en futbalo por ĉiuj futbalistoj krom la golisto intence tuŝi la pilkon per mano aŭ brako estas punita kiel kontraŭleĝa, ludi la pilkon per la kapo (kaj ankaŭ per la brusto) estas permesita - krom kompreneble la kutima tuŝado de pilko per la piedoj kaj gamboj (do ankaŭ per la tibio kaj genuo), pro kio ja la ludo nomatas variaĵo de piedpilkado. Kapopilko estas ofta tekniko kaj estas uzata de ludantoj en preskaŭ ĉiu matĉo. Kvankam utila tekniko en futbalo, kapopilko portas gravajn sanriskojn, precipe al la cerbo, ne nur pro la kolizio inter kapo kaj pilko, sed ankaŭ kiam du kapoj forte kolizias, kiuj ambaŭ celis trafi la pilkon en sama momento. Tial futbalaj funkciuloj daŭre diskutas kiamaniere malpliigi ĉi tiujn riskojn.

Kelkaj atakaj futbalistoj aŭ avanculoj estas aŭ estis konataj kaj timataj kiel kapopilkaj specialistoj, plejparte ludantoj de escepta alteco aŭ saltkapablo. Aparte, la hungara futbalisto Sándor Kocsis, siatempe nomita "orkapulo", povis establi reputacion esti la tutmonde plej bona kapopilkisto en sia kariero inter 1945 kaj 1965, kaj aliaj kapopilkistoj postsekvis lin.

En la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, la tendenco pri forta graveco de kappilko estis klara: 22 el 76 goloj estis sukcesitaj per la kapo.

En la aliaj grandaj pilkaj sportoj, kiel ekzemple basketbalo/korbopilo, manpilkado kaj volejbalo/flugpilkado, estas ankaŭ laŭleĝe ludi la pilkon per la kapo. Tamen tio estas tre malofta ĉar la kapludo estas multe malpli preciza ol la ludo per mano.

## Referencoj 
Kategorio:Sporto
Kategorio:Futbalo
Nahuel Molina

'*** aŭ je plena nomo **Nahuel Molina Lucero*' estas argentina futbalisto. Li naskiĝis  en *Embalse* en la provinco Kordobo, do nun estas -jara. Post profesia futbalado jam ekde la jaro 2016, ekde la komenco de 2022 li membras en la unua vira teamo de la klubo Atlético Madrid. Krome ekde la jaro 2021 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo, kaj samtempe jam ekde 2017 en 2020 kaj 2021 ankaŭ membris en la juna argentina futbala teamo de sub-20-jaruloj. Kadre de la regula nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2022 rekoneblis per la numero "26". En la mondpokala ĉampionado, Molina trafis sian unuan golon por Argentino la 9-an de decembro 2022, en la kvaronfinala matĉo kontraŭ la nederlanda teamo. Li antaŭe helpis al Alexis Mac Allister dum la grupostadia matĉo kontraŭ Pollando. Sume li rajtis plenumi ses matĉojn por Argentino - farante sian kontribuon al la ĉampioneco.
Isabel Sarli

**Hilda Isabel GORRINDO SARLI** (hispanlingva prononco isaˈβel ˈsaɾli; 9a de Julio 1935 - 25a de Junio 2019), kromnomita **Coca** [KOka], estis argentina aktorino kaj glamura manekeno kiu estis konata pro stelulado en kelkaj pri sekso filmoj de Armando Bó, speciale en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj.

## Kariero 
eta|maldekstre|Sarli ĉirkaŭ 1966, en *La tentación desnuda* (1966).
Ŝi ekkarieris kiel manekeno kaj beleco-reĝino, iĝante *Miss Argentina* kaj atingante la duonfinalon de Fraŭlino Universo 1955.

Ŝi estis "malkovrita" de Bó en 1956 kaj aktordebutis la sekvan jaron per *El trueno entre las hojas*, en kiu polemikiga nuda sceno montranta Sarli faris ĝin la unua filmo kiu aperigis tutan frontan nudecon en argentina kinarto.

Kiel muzo kaj protagonistino de la filmo de Bó, Sarli iĝis esenca seksosimbolo sialande kaj populara figuro tutmonde.

Post la morto de Bó en 1981 Sarli praktike retiriĝis el aktorado ĝis la 1990-aj jaroj, kiam ŝi aperis en kelkaj kinroloj kaj televidaj kameoj ĝis sia morto en 2019.

Ekde la jaro 2000 kaj antaŭen ŝiaj filmoj estis retaksitaj pro siaj enhavoj de iama kulturo kaj kiĉo kaj estas agnoskitaj kiel kultaj klasikaĵoj, dum Sarli mem estis establita kiel pop-ikono.

## Filmoj 
* 1958: *El trueno entre las hojas*
* 1959: *Sabaleros*
* 1960: *India*
* 1960: *...Y el demonio creó a los hombres*
* 1961: *Favela*
* 1962: *La burrerita de Ypacaraí*
* 1962: *Setenta veces siete*
* 1963: *La diosa impura*
* 1964: *Lujuria tropical*
* 1964: *La leona*
* 1965: *La mujer del zapatero*
* 1966: *Días calientes*
* 1966: *La tentación desnuda*
* 1967: *La señora del intendente*
* 1968: *La mujer de mi padre*
* 1968: *Carne*
* 1969: *Fuego*
* 1969: *Desnuda en la arena*
* 1969: *Éxtasis tropical*
* 1972: *Fiebre*
* 1973: *Furia infernal*
* 1974: *Intimidades de una cualquiera*
* 1974: *El sexo y el amor*
* 1975: *La diosa virgen*
* 1976: *Embrujada* (1969)
* 1977: *Una mariposa en la noche*
* 1979: *El último amor en Tierra del Fuego*
* 1979: *Insaciable*
* 1980: *Una viuda descocada*
* 1996: *La dama regresa*
* 2004: *Floricienta*
* 2007: *Carne sobre carne*
* 2009: *Arroz con leche*
* 2010: *Mis días con Gloria*
* 2010: *Parapolicial negro, apuntes para una prehistoria de la AAA*

## Bildoj 

Isabel Sarli en El trueno entre las hojas.jpg|Sarli en *El trueno entre las hojas* (1958), unua fronta nudaĵo de la argentina kinarto.
Isabel Sarli en Sabaleros.jpg|Sarli en *Sabaleros* (1958), ŝia dua kinrolo.
Isabel Sarli en La mujer del zapatero.jpg|Sarli en *La mujer del zapatero* (1964).
Isabel Sarli en Los días calientes.jpg|Sarli en *Los días calientes* (1966).

## Notoj 
## Bibliografio 
* Kuhn, Rodolfo: *Armando Bó, el cine, la pornografía ingenua y otras reflexiones*. Buenos Aires: Corregidor, 1984.
* Martín, Jorge Abel: *Los films de Armando Bó con Isabel Sarli*. Buenos Aires: Corregidor, 1981.

## Eksteraj ligiloj 
*
Sporta aŭto

[eta|[Mazda MX-5, la plej vendata sporta aŭto de la mondo ]]
[eta|1996 [Porsche 911 GT2, modelo por konkurso de sporta aŭto ]]
**Sportaŭto** estas rapida kaj relative malalta aŭto. Ĝi kutime estas aŭto kun du sidlokoj, du pordoj, granda kaj potenca motoro, rapida akcelado kaj akra bremsado, sen granda kofro. Sportaŭtoj karakteriziĝas per karoserio konstruita el malpezaj materialoj kiel aluminio, plasto kaj karbonfibro, kiuj donas al ĉi tiu tipo de aŭtoj altan rendimenton kaj agrablan veturadon.

La sportaŭto estas proksima al konkursaŭto, kaj aŭtoproduktantoj kiuj produktas sportaŭtomodelojn ofte produktas ankaŭ konkursaŭtojn.

Malsupre estas kelkaj el la sportaŭtoproduktantoj: Ford, Porsche, Ferrari, Lamborghini, Lotus, McLaren, Aston Martin, Bugatti kaj Caterham.

## Tipaj modeloj 
### 1910-aj jaroj 

Dosiero:Bugatti 1913.JPG |Bugatti Tipo 22 (1913)
Dosiero:Beaulieu National Motor Museum 18-09-2012.jpg |Sunbeam 12/16 (1914)
Dosiero:1912 Vauxhall Prince Henry.jpg | Vauxhall Princo Henry (1912)

### 1920-aj jaroj 

Dosiero:Rome Tuning Show 71.JPG |Alfa Romeo 6C (1929)
Dosiero:1929 Mercedes-Benz SSK photo10.JPG |Mercedes-Benz SSK (1929)

### 1930-aj jaroj 
 
Dosiero:Riley Imp 000 000 1934-1935 1935 frontright 2012-04-08 A.jpg| Riley Naŭ Imp (1935)
Dosiero:SS Jaguar 100 - 2½ Litre 1938.jpg| SSa Jaguaro 100 (1938)
Dosiero:BMW 328 1938.jpg| BMW 328 (1938)

### 1950-aj jaroj 

Dosiero:Jaguar XK 120 OTS SE 1953.jpg|Jaguaro XK120 Roadster (1948-1954)
Dosiero:1961-ace-automobile-archives.jpg|ACa Ĉampiono (1953-1963)
Dosiero:Triumph-tr2.jpg|Triumfo TR2 (1953-1955)
Dosiero:Austin Healey 'Frogeye' Sprite - Flickr - exfordy.jpg|Austin-Healey Sprite (1958-1961)
Dosiero:'57 MG MGA Coupe (Hudson).JPG|MGa MGA (1955-1959)

### 1960-aj kaj 1970-aj jaroj 
 
Dosiero:01-bonhams-ferrari-monterey-2014-1.jpg |Ferrari 250 GTO (1962-1964)
Dosiero:SeriesoneJag.jpg |Jaguaro E-Tipo (1961-1968)
Dosiero:Lotus Elan Sprint.jpg | Lotus Elan Sprint (1970-1973)

### 1980-aj kaj 1999-aj jaroj 
 
Dosiero:Ferrari F40 (7434297012).jpg |Ferrari F40 (1987-1992)
Dosiero:Lotus Elise front 20090806.jpg |Lotuso Elise (Serio 1) (1996-2001)
Dosiero:2005 Audi TT Quattro 3.2 Front.jpg |Audi TT (Mk1) (1998-2006)

### 2000-aj kaj 2010-aj jaroj 
 
Dosiero:Porsche 918 Spyder IAA 2013 (Zuschnitt).jpg |Porsche 918 Spyder (2013-2015)
Dosiero:Festival automobile international 2014 - Alfa Romeo 4C - 009.jpg |Alfa Romeo 4C (2013-2018)
Dosiero:Fiat 124 Spider 1368cc registered September 2016.jpg |Fiat 124 Araneo (2016–donaco)

### Variaj 

Dosiero:1912 Stutz Bearcat Speedster front quarter (7704047066).jpg |Stutz Bearcat Speedster (1912-1916)
Dosiero:1913 Mercer Series J, Type 35 Raceabout (1418364979).jpg |Mercer Tipo 35 Raceabout (1910-1913)
Dosiero:53 Corvette.jpg |Chevrolet Korveto (C1) (1953-1962)
Dosiero:Warwick (Rhode Island, USA), Ford GT -- 2006 -- 1.jpg |Ford GT (2005-2006)
     

## Referencoj 
Kategorio:Klasifiko de aŭtomobiloj
Kategorio:Sportaj aŭtoj
Heřmanice (distrikto Havlíčkův Brod)

**Heřmanice** () estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1281.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Heřmanice**
* Bučovice

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Bartolomeo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Heřmanice č. 15.jpg|Heřmanice
Heřmanice čp. 17.jpg|Heřmanice
Heřmanice čp. 9.jpg|Heřmanice


Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mělník
Salvador Seguí

**Salvador SEGUÍ Rubinat** (Lejdo, 23-an de septembro de 1887 - Barcelono , 10-an de marto de 1923 ), konata kiel El noi del sucre ("La sukera knabo").

Estis unu el la plej elstaraj figuroj de kataluna anarkisindikatismo de frua dudeka jarcento. Li klopodis doni novan impulson al la proleta lukto sen forgesi la esencon de sia anarkiisma ideologio, unue per Solidaridad Obrera (Laborista Solidareco) kaj poste per CNT.

La 10-an de marto de 1923, li estis mortpafita ĉe la angulo de la strato Cadena kaj la strato Sant Rafael, en la kvartalo Raval de Barcelono, fare de pafantoj de la "Sindicato Libre" (Libera Sindikato).

## Bibliografio 
* Huertas Clavería, Josep M. *Salvador Seguí “ el noi del sucre”; materials per una biografía*. Barcelona. Laia, 1976.
* Fundación Salvador Seguí. *Las relaciones entre la UGT y la CNT*. Apéndice Ramón Álvarez. Madrid, F.S.S, 1989.
* Bar, Antonio. *La CNT en los años rojos: del sindicalismo revolucionario al anarcosindicalismo. 1910-1026.* Madrid, Akal D.L, 1981.
* Seguí, Salvador «Noy del Sucre». *Escuela de Rebeldía (Historia de un sindicalista)*, Madrid, La Novela de Hoy (Sucesores de Rivadeneyra), 1923.
* Seguí, Salvador. *Narraciones. anarco-sindicalistas de los años veinte / Salvador Seguí...[et al.]*, Barcelona, Icaria, 1978.
* Edición de Antonio Elorza. *Artículos madrileños de Salvador Seguí*. Madrid, Editorial Cuadernos para el diálogo, S.A., 1976.
* Seguí, Salvador. ''El colós de l'anarquisme''. Tarragona, Lo Diable Gros, 2021.

## Eksteraj ligiloj 
* Fundación Seguí

Kategorio:Hispanaj anarkiistoj
Kategorio:Anarki-sindikatismo
Kategorio:Membroj de la CNT
Kategorio:Viktimoj de terorismo
Salome Alt

eta|Salome Alt (1589)
**Salome ALT**, ekde 1600 *Alt von Altenau*, (naskiĝinta la  en Salcburgo, mortinta la  en Wels) estis la nekaŝita konkubino de la princo kaj arkiepiskopo Wolf Dietrich von Raitenau.

## Vivo 
Estante filino de riĉa komercisto kaj urba konsiliano ŝi iĝis la amikino de lia arkiepiskopa moŝto. Ŝi naskis dek kvin infanojn, de kiuj kvin tre frue mortis kaj du frokuliĝis. La gepatroj forpelis ŝin pro tio kaj la malamikoj de la ĉefepiskopoj uzis tiun ĉi rilaton por siaj celoj. Eble ŝi eĉ estis de luterana kredo kiel la patro.. En 1600 ŝi estis nobeligita.

Pro neeblo laŭleĝigi la rilaton Wolf Dietrich konstruigis por ŝi kastelon ekstere de la urbokerno nome *Kastelo Altenau* kun belaj ĝardenoj, kiu eknomiĝis pli malfrue Kastelo Mirabell post alikonstruoj faritaj laŭ ordono de arkiepiskopo Markus Sittikus von Hohenems.

En 1606 Salome von Alt transloĝiĝis al la loĝejo *Dietrichsruh* je Sigmund-Haffner-strateto tuj apud la arkiepiskopa rezidejo. En aŭgusto 1609 en Prago deklaris ŝin anino de la regna nobelaro lia imperiestra moŝto Rudolfo la 2-a kaj tiel ŝiaj infanoj ne plu estis taksataj bastardoj. Krome tiel pli facilis ŝia vigla partoprenemo en la vivo de la nobelaro de Salcburgo. En decembro 1609 donacis oni al ŝi la ejaron ĉe la malnova monerejo.

En 1610 ŝi ricevis Kastelon Seehaus je Petting. En 1611 ŝi kaj la infanoj iris al Flachau kie ŝi arestiĝis en la 27.10.1611 post la detronigo de Wolf Dietrich. Post interveno de kapitulanoj katedralaj ŝi liberiĝis kaj fuĝis al la kuzino Felicitas Alt al Wels. En 1612 ŝi rezignis pri obligacioj pagotaj de tirolanoj en favoro de la katedralkapitulo. Post la morto de Wolf Dietrich ŝi daŭre vestiĝis funebrokostume aĉetonte en 1622 en Wels ĉe la centra placo *(Stadtplatz 24)* domon sur kiu ĝis hodiaŭ videblas tri blazonoj.

## Literaturo 
* Erwin H. Rainalter: *Mirabell. Der Roman einer Frau*. Paul Zsolnay, Wien 1941.
* Heinz Dopsch; Robert Hoffmann: *Salzburg. Die Geschichte einer Stadt* (dua eldono). Universitätsverlag Anton Pustet, Salzburg: 2008, ISBN 978-3-7025-0598-1.
* Eva Stahl-Botstiber: "Salome Alt und das Frauenbild ihrer Zeit." Ĉe: Salzburger Landesregierung Kulturabteilung (eld.): *4. Salzburger Landesausstellung – Fürsterzbischof Wolf Dietrich von Raitenau – Gründer des barocken Salzburgs“, p. 55–58. Salzburg: 1987.
* Eva Stahl: *Wolf Dietrich von Salzburg, Weltmann auf dem Bischofsthron*. Amalthea, Wien 1987, ISBN 3-85002-230-7.
* Sigrid-Maria Größing: *Um Krone und Liebe. Die Macht der Geschichte''. Amalthea, Wien 2008, ISBN 978-3-85002-649-9.

## Eksteraj ligiloj 
* eta mencio dum trasalcburga promeno

## Notoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en Salcburgo
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1568
Kategorio:Mortintoj en 1633
Kategorio:Wels
Lygia Bojunga Nunes

**Lygia BOJUNGA NUNES** (la 26-an de aŭgusto 1932) estas brazila infanaŭtoro. Ŝia verkado gajnis al ŝi la du plej gravajn premiojn en la kampo de porinfana literaturo, la Premio Andersen en 1982 kaj la Premio Astrid Lindgren en 2004. Bojunga Nunes estas la unua gajninto de la Premio Andersen kiu ne estas de Usono aŭ Eŭropo . Centra elemento en la biblioteko de Bojunga Nunes estas verkado el la vidpunkto de la infano .

## Vivo 
Lygia Bojunga Nunes naskiĝis en la urbo Pelotas en suda Brazilo kaj kreskis en bieno. En la aĝo de 8 jaroj ŝi translokiĝis kun sia familio al la urbo Rio-de-Ĵanejro. En la aĝo de 19, ŝi aliĝis al vojaĝanta teatro kiu prezentis tra la lando. Dum la vojaĝoj de la teatro, ŝi renkontis nelegscipovon kaj malefektivan edukan sistemon en la kamparaj regionoj . Sekve de tio ŝi fondis lernejon por malriĉaj infanoj en la kamparo de Rio-de-Ĵanejro, kiun ŝi gvidis dum kvin jaroj . En 2004 Lygia Bojunga Nunes ricevis la Astrid Lindgren Premion de la sveda registaro.

En ĉiuj verkoj de Bojunga Nunes estas socia kritiko de malriĉeco, subpremo, la militreĝimo kiu tiame regis Brazilon kaj kritiko pri la ĝenerala statuso de virinoj .

Ŝiaj libroj estis tradukitaj kaj distribuitaj en pli ol 63 landoj.

## Premioj 
* 1973 : Prêmio Jabuti
* 1982 : Premio Andersen
* 2004 : Premio Astrid Lindgren

## "Mia amiko, la pentristo**"** 
La intrigo rakontas pri knabo nomita Claudio kiu havis pli maljunan amikon, pentriston. La pentrista amiko mortas kaj evidentiĝas al la knabo, ke li sinmortigis. La pentristo lasis leteron al la virino kun kiu li estis en rilato, sed en kiu li tute ne klarigas kial li elektis fini sian vivon. La knabo estas seniluziigita pro tio. Tamen la pentristo lasis al la infano kajeron kun desegnaĵoj kaj skizoj, en kiu li priskribas al la infano la signifon de la koloroj, laŭ sia opinio. ekzemple: la flava koloro simbolas ĝojon kaj la koloro bruna simbolas enuon. Ĉi tiu verko estas tre grava kaj ununura ĉar ĝi rekte diskutas la temon de morto same kiel la temon de sinmortigo. Temas pri temoj, kiuj ne estas kutime diskutataj (tabuaj), kaj precipe ne estas kutimaj en infana kaj junulara literaturo. En la verkaĵo, morto estas traktita en sentema kaj milda maniero, dum en la sama tempo elvokas fortajn emociojn. Alia temo, kiu ankaŭ estas diskutata en la libro, estas amikeco.

## Verkaro 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Lygia Bojunga Nunes: o seu universo ideológico (en la portugala)
* Casa da Lygia Bojunga (en la portugala)

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:ALMA-premiitoj
Kategorio:Porinfanaj verkistoj
Kategorio:Portugallingvaj verkistoj
Kategorio:Brazilaj porinfanaj verkistoj
Enzo Fernández

''''* estas argentina futbalisto. Li naskiĝis  en *San Martín*, parto de granda Bonaero, do nun estas -jara. Post profesia futbalado jam ekde la jaro 2019, ekde la komenco de 2023 li membras en la unua vira teamo de la klubo *Chelsea''. Krome ekde la jaro 2022 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo, kaj samtempe nur en 2019 ankaŭ membris en la juna argentina futbala teamo de sub-18-jaruloj (sed ne en la teamo de sub-23-jaruloj, kiu eblintus interalie partopreni en la "Somera Olimpiko 2020" pro la kronvirusa pandemio prokrastita al 2021 en Tokio). Kadre de la regula nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2022 rekoneblis per la numero "24". En la turnio li elektiĝis per esti honorigita pri trofeo de plej rimardinda juna futbalisto.
Seon Nord (stacidomo)

**Seon Nord** estas fervoja stacidomo en Seon, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Seon
* Seon (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Lencburgo (distrikto)
Marks & Spencer

[eta|dekstre|230px|*Marks and Spencer* en [Leeds en 2010.]]
**Marks and Spencer** (konata ankaŭ laŭ mallongigo **M&S**) estas plurnacia brita entrepreno okupita pri la pomalgrana komerco kun sidejo en Westminster, Londono. Ĝia valoro aperas en la Borso de Londono kiel parto de la indico FTSE 100.

Ĝi specialiĝas en vendado de vestaĵoj, produktoj por la hejmo kaj luksaj manĝoproduktoj. M&S estis fondita en 1884 fare de Michael Marks kaj Thomas Spencer en Leeds.

En 1998, M&S estis la unua brita pomalgrandisto kiu akiris netan profiton (antaŭ impostopago) supera al mil miljonoj de pundoj,,​ sed poste okazis subita malpliiĝo surprize por la propra kompanjo, ĝiaj akciuloj kaj la ekonomikaj analizistoj.

M&S havas 852 vendejojn en Unuiĝinta Reĝlando, kaj nombrajn eksterlandajn vendejojn: nome 52 en Barato, 48 en Turkio, 37 en Rusio, 27 en Grekio, 17 en Irlando, 14 en Francio, 11 en Pollando, 1 en Malto, 6 en Hungario kaj Finnlando kaj 5 en Hispanio.

## Notoj 
Kategorio:Britaj firmaoj
Kategorio:Etkomerco
Twiggy

Damo **Lesley Lawson** (denaske *Hornby*; 19a de Septembro 1949) estas angla manekeno, aktorino, kaj kantistino, amplekse konata laŭ sia kromnomo **Twiggy**. Ŝi estis brita kultura ikono kaj elstara junulina modelo dum la buntaj 1960-aj jaroj en Londono.

## Kariero 
Twiggy estis dekomence konata pro sia fajne svelta korpo kaj androgina aspekto konsiderata rezulto el siaj grandaj okuloj, longaj okulharoj, kaj mallonga hararo. Ŝi estis nomita "La vizaĝo de 1966" fare de *Daily Express* kaj voĉdonita kiel Brita Virino de la Jaro. Ĉirkaŭ 1967, ŝi estis manekeno en Francio, Japanio, kaj Usono, kaj estis aperinta sur la kovrilpaĝoj de la gazetoj *Vogue* kaj *The Tatler*. Ŝia famo etendiĝis tutmonde. En 2012, ŝi laboris kun desegnistoj de Marks & Spencer por lanĉi altnivelan vestokolekton por la virina branĉo de M&S.

Totale ŝi aperis en 15 filmoj, 25 televidprogramoj, 9 teatraĵoj, publikigis 10 diskalbumojn, kaj 16 unuopaĵojn. Ŝi verkis kvin librojn kaj partoprenis aŭ aperis en aliaj kvin publikaĵoj.

## Verkoj 
* Twiggy, *Twiggy: An Autobiography* (1975), 
* Twiggy, ''Twiggy's Guide to Looking Good* (1986), 
* Twiggy, *Twiggy in Black and White* (1997), 
* Emma Midgley, "London Swings Again With Ossie Clark Show At The V&A" (22a de Julio 2003), *Culture24*
* Twiggy, *Twiggy: Please Get My Name Right* (2004), Word Power Books, 
* Iain R Webb, *Bill Gibb: Fashion and Fantasy* (2008), foreword by Twiggy, 
* Twiggy, *A Guide to Looking and Feeling Fabulous Over Forty* (2008), 
* *The Model as Muse: Embodying Fashion*, Metropolitan Museum of Art, May–August 2009
* *Twiggy: A Life in Photographs, Terence Pepper, Robin Muir, and Melvin Sokolsky* (2009), 
* *Twiggy: A Life in Photographs*, National Portrait Gallery (2009–2010)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* En 1967 kovrilo de *Newsweek* kaj artikolo de Twiggy 
* *Images of Twiggy*, National Portrait Gallery
* "My Best Shot: Twiggy" de Barry Lategan
* 
* 
* Twiggy ĉe Internet Off-Broadway Database
* Twiggy interview en gazeto *Swindle*
* "Twiggy: You Ask the Questions", *The Independent*
* "Twiggy: Fashion Icon " el *Life*
* Twiggy intervjuo en BBC Radio 4 *Desert Island Discs'', 13a de Januaro 1989

Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:Britaj fotomodeloj
Kategorio:Britaj kantistoj
Sangorrín

**Sangorrín** estas senhoma loko, kiu apartenas al municipo Longás de komarko Cinco Villas en provinco Zaragozo de la historia hispana regiono Aragono.

**Sangorrín** estas ankaŭ monto en la municipo Longás, ĝuste en la limo kun la municipo Bailo de komarko Jacetania.

## Loknomo 
La historiisto Agustín Ubieto Arteta dokumentas la variantojn "Sangorrin", "Sangorrine", "Sangerriu", "Sangurrin" kaj "Santgorrin". Tiu ĉi lasta variaĵo de la loknomo aperas en tekstoj de la 15-a jarcento el la "Fondo Sastago". et a prender nueuament si necesario sera possession de los lugares de Biell, Longars, Lobera, Yuerre, del Frago xeu llas Piqueras e Santgorrín e de qualesquiere...

## Geografio 
La loko **Sangorrín** situas en la norda parto de la municipo Longás, tre proksime de la municipaj limoj de Bailo kaj Bagüés ĉe la piedo de la monto Sangorrín, de kiu li prenis sian nomon. Sangorrín situas proksime de la areoj "Puy Daras" kaj "Hoya Huerto". 

La monto **Sangorrín** estas 1.228 metrojn alta super la marnivelo.

## Historio 
Laŭ Agustín Ubieto Arteta, la unua apero de la loknomo estis en 970 (994 laŭ la hispana erao), kolektita en la eldono de Antonio Ubieto Arteta de la *Cartulario de San Juan de la Peña* I. 

## Priskribo 
En loko nomata Sangorrín, sur la deklivo de la samnoma monto troviĝas kelkaj ruinoj, kie oni gardis brutojn antaŭ malmulte da jaroj kaj ili estas konataj kiel "Corral de Sangorrín".

## Vidu ankaŭ 
* Aragona regioneto Cinco Villas. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
GLAT-rajtoj en Burundo

**Lesboj, gejoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj (GLAT-uloj)** en Burundo alfrontas leĝajn problemojn, kiujn ne-GLAT-uloj ne spertas. Antaŭ 2009 samseksaj seksumaj agoj ne estis krimaj deliktoj, sed nuntempe ili ja estas krimaj deliktoj. Tio validas pri agoj inter viroj kaj pri agoj inter virinoj. La puno estas maksimume 2-jara malliberigo kaj monpuno. GLAT-uloj estas regule jure persekutitaj fare de la registaro kaj aldone alfrontas stigmatigon en la socio.

## Resuma tabelo 
## Vidu ankaŭ 
* Samseksemo en Afriko

Burundo
Kategorio:Burundo
La Chaux-de-Fonds-Est (stacidomo)

**La Chaux-de-Fonds-Est** estas fervoja stacidomo en La Chaux-de-Fonds, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* La Chaux-de-Fonds
* La Chaux-de-Fonds (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 
* La Chaux-de-Fonds-Est ĉe CJ

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:La Chaux-de-Fonds
Bálint Noé

**Bálint Noé,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Noé Bálint** estas hungara kajakisto, mondĉampiono.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 inter 2002-2014 estis kajakisto en Vác sur Danubo, poste en signifa ĉefurba sportklubo. Liaj unuaj gravaj rezultoj komenciĝis en 2008. Li estis hungara ĉampiono ĝis 2019 trifoje inter 2016-2019 individue aŭ kvarope. En 2021 li estis mondĉampiono individue en distanco 5000 m. Lia ofta partnero en kajako estis Benjámin Ceiner. Tio ne sufiĉis esti olimpiano en 2021. Intertempe li studis juron ekde 2013.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun fotoj
* hungaraj ĉampionoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kajakistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Ĵurasaj Fervojoj

**Ĵurasaj Fervojoj** (, mallonge **CJ**), estas fervoja entrepreno en  en Svislando. Ili funkciigas metro-ŝpuran fervojreton  longan, normalŝpuran linion  longan kaj plurajn busliniojn. Ĵurasaj Fervojoj estis formitaj en 1944 de la kunfandiĝo de la CTN, RPB, RSG kaj SC.

## Vidu ankaŭ 
* Svisaj Federaciaj Fervojoj
* Listo de fervojaj kompanioj en Svislando
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Mapo (PDF)

Jxurasaj Fervojoj
Jxurasaj Fervojoj
Jxurasaj Fervojoj
Věžnice

Nomon **Věžnice** portas pluraj lokoj:
* Věžnice (distrikto Havlíčkův Brod) – municipo en&nbsp;distrikto Havlíčkův Brod
* Věžnice (distrikto Jihlava) – municipo en&nbsp;distrikto Jihlava
* Věžnice (alfluanto de Třebůvka) – rivereto (dekstraflanka alfluanto de Třebůvka) sur dislimejoj de distriktoj Svitavy kaj Prostějov
Uri Orlev

**Uri ORLEV** (naskita **Jork Orlowski**; la 24-an de februaro 1929 - la 25-an de julio 2022) estis israela verkisto, poeto kaj tradukisto. Li verkis ĉefe infanan kaj junularan literaturon. La plej konataj el liaj verkoj traktas lian infanaĝon en la holokaŭsto aŭ liajn fruajn jarojn en la Lando de Israelo. Li gajnis israelajn kaj internaciajn premiojn, inkluzive de la plej grava premio en la kampo de porinfana literaturo - la Premio Andersen.

## Vivo 
Orlev naskiĝis en Varsovio, kiel Jork Orlowski. Lia patro estis kuracisto. Kiel infano, li kreskis en asimilita familio, kiu estis polaj patriotistoj. Dum la holokaŭsto, lia patrino estis murdita fare de la nazioj, kaj lia patro estis kaptita fare de la rusoj. Uri kaj lia frato estis kaŝitaj fare de ina parenco en fermita ĉambro en la Varsovia geto, kaj poste translokigitaj al la Bergen-Belsen koncentrejo, kie ili restis ĝis ili du jarojn poste estis liberigitaj fare de la brita armeo.

Li venis al Israelo post la milito kun sia frato, kaj estis adoptita fare de Kibuco, kie li laboris kiel laktofarmisto kaj tie li ŝanĝis sian nomon al Uri. Lia patro estis trovita, kaj enmigris al Israelo en 1954. Li ŝanĝis sian familian nomon poste, kiam Orlev publikigis sian unuan libron, *Soldatoj de Plumbo*, en 1956, sub la nomo A. Orolovskij.

## Kariero 
### Verkisto 
Orlev verkis ĉefe porinfanan kaj junularan literaturon. La konataj el liaj libroj traktis la holokaŭston kiel infano (*La Insulo sur Birdstrato* kaj *Kuru, Knabo, Kuru*) aŭ pri liajn fruajn jarojn en Israelo (*Familianoj Malproksimaj*, same kiel liajn aliaj fruajn rakontojn), kaj prezentis aferojn de perspektivo alirebla por infanoj kaj junularo.

Lia verko *Soldatoj de Plumbo* estas lia aŭtobiografio de lia supervivo dum la holokaŭsto, kiam Uri estas la knabo Jork. Orlev diris, ke danke al sia arto li povis verki siajn verkojn en juna aĝo sen esti damaĝita de la sperto. Li verkis la priskribo de la eventoj kiel verkisto-artisto kiu kreas de certa distanco de la roluloj, kaj en nekompleta rivelo. Dum sia vivo, li asertis ke li povis nur rigardi la holokaŭston tra la okuloj de infano, kaj ĉiu alia vido estis danĝera por li.

### Tradukisto 
Orlev ankaŭ okupiĝis pri tradukado de la pola en la hebrean. Interalie li tradukis *Quo vadis?* de la pola verkisto Henryk Sienkiewicz, kaj *Reĝo Maĉjo la unua*.

## Publikigita verkaro 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografia kaj Bibliografio de la *Instituto por la Traduko de hebrea Literaturo*

Kategorio:Hebrelingvaj verkistoj
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Israelaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Polaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Postvivintoj el la Holokaŭsto
Věžnice (distrikto Havlíčkův Brod)

**Věžnice** () estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  ().

## Geografio
La municipo troviĝas proksimume 4 km nordokcidente de Polná en valo de rivero Šlapanka en teritorio de solejo ĉe fiŝlago  Kukle ĝis ŝtona ponto proksime de muelejo Lutrián. Tra la municipo kondukas ŝoseo de la III-a klaso. La teritorio de municipo konsistas el du katastraj teritorioj, *Dolní Věžnice* kaj *Horní Věžnice.*

## Historio 
La vilaĝo estiĝis per kunigo de tri devenaj domaroj Horní, Prostřední kaj Dolní Věžnice (ankaŭ Věžnice za Borem), tial ĝis hodiaŭ oni iam uzas ankaŭ nomon Trojí Věžnice. En Horní kaj Prostřední Věžnice vivis plejparte ĉeĥa loĝantaro, en Dolní Věžnice ekloĝis germanaj koloniistoj el Bavario.

La unua skribmencio pri Prostřední Věžnice aperas en la jaro 1597. 

Ekde la jaro 1925 okazis kunigo de tri Věžnice kaj enkonduko de unueca nomo Věžnice. Post la jaro 1945 la germana loĝantaro estis ellandigita.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de Virgulino Maria
* Statuo de sankta Johano Nepomuka – el la jaro 1767

## Pluaj fotoj 

 Věžnice, Horní Věžnice, restaurant.jpg| Gastejo kaj vendejo en Horní Věžnice
 Věžnice, middle part.jpg| Prostřední Věžnice
 Věžnice, ruins.jpg| Ruinoj
 Věžnice, east part.jpg| La orienta Věžnice

Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Zoltán Páger

**Zoltán Páger,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Páger Zoltán** estas hungara kajakisto, mondĉampiono.

 naskiĝis la  en Dunaújváros.

## Biografio 
 inter 1977-1986 estis kajakisto en sia naskiĝurbo sur Danubo, pli poste en Szeged sur Tiso. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje inter 1988-1995 ĉiam kvarope. Tio ne sufiĉis esti olimpiano, sed en mondĉampionumo li estis la unua en 1995 kvarope en distanco 200 m, kaj en eŭropa ĉampionumo li denove estis la unua post du jaroj kvarope en la sama distanco. Liaj plej konataj trejnistoj estis László Kovács (kajakisto) kaj Géza Csapó. 
   
## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* rezultoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kajakistoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Bělá (distrikto Havlíčkův Brod)

**Bělá** () estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1257. En la jaroj 1961–1991 ĝi estis konsisto de municipo Jedlá. Ekde la 1-a de januaro 1992 ĝi estas memstara municipo.

## Partoj de municipo 
* **Bělá**
* Tasice

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo
* Monumento al viktimoj de la unua mondmilito
* Kruco ĉe n-ro 62
* Kruceto ĉe la kapelo

## Pluaj fotoj 

Bělá (HB) č1 (02).jpg|Municipa ofico
Bělá (HB) čp16 (01).jpg|Bělá
Bělá (HB), kaple 01.jpg|Kapelo


Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Tímea Paksy

'*** [pakŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Paksy Tímea*' estas hungara kajakisto, mondĉampiono, trejnisto.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 estis kajakisto en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono 12-foje inter 2002-2011 individue aŭ teame, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo jardekon. Tio ne sufiĉis esti olimpiano, sed en mondĉampionumoj ŝi estis la unua naŭfoje inter 2002-2007 individue aŭ teame kaj en eŭropaj ĉampionumoj ŝi venkis dekfoje inter 2002-2009 ĉiam teame. Ŝia partnero en kajako estis ekzemple Dalma Benedek, ŝia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói. Depost sia aktiva sporta kariero ŝi estis trejnisto ankaŭ eksterlande. Hejmenveninta ŝi vivis en Gyenesdiás kaj ŝi fondis akvosportan sportklubon en la proksima Keszthely, kie ŝi estis trejnisto kun sia edzo. Intertempe ŝi naskis 3 filinojn. Ŝi ricevis premion en 2007.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* koncerna artikolo 
* koncerna artikolo
* hungaraj ĉampionoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kajakistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Kamenná Lhota

**Kamenná Lhota** () estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1380.

## Partoj de municipo 
* **Kamenná Lhota**
* Dolní Paseka

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto en vilaĝplaco el la jaro 1968
* Monumenteto al viktimoj de la unua mondmilito

## Pluaj fotoj 

Overview of Kamenná Lhota, Havlíčkův Brod District.jpg|Kamenná Lhota


Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Kamenná Lhota (apartigilo)

Nomon **Kamenná Lhota** portas en Ĉeĥio pluraj municipoj:
* Kamenná Lhota – municipo en&nbsp;distrikto Havlíčkův Brod (k. t. Kamenná Lhota)

…aŭ partoj de municipoj:
* Kamenná Lhota (Borotín) – parto de municipo Borotín en&nbsp;distrikto Tábor (k. t. Kamenná Lhota u Borotína)
* Kamenná Lhota (Čestín) – parto de municipo Čestín en&nbsp;distrikto Kutná Hora (k. t. Kamenná Lhota u Čestína)
* Kamenná Lhota (Popovice) – parto de municipo Popovice en&nbsp;distrikto Benešov

…aŭ domaro
* Kamenná Lhota (Nová Ves u Leštiny) – domaro en Nová Ves u Leštiny en distrikto Havlíčkův Brod

Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Pál Pétervári

**Pál Pétervári,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pétervári Pál** estas hungara kanuisto, trejnisto.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 en sia aĝo 13 komencis kajakadi en en sia naskiĝurbo. Li estis hungara ĉampiono 15-foje inter 1983-2001 individue aŭ teame. Li konkursis plej ofte en maratona distanco, kiu mankas en la Olimpikoj, sed en mondĉampionumoj li estis la unua kvarfoje inter 1988-1999 en maratona, respektive en dek mil distanca branĉo individue aŭ teame, krome li venkis dufoje en 1997 kaj 1999 en maratonaj distancoj individue. Lia plej konata trejnisto estis Tibor Tatai. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto en aziaj landoj, hejmenveninta li fondis akvasportan sportklubon en Szentendre, kie li estis trejnisto.
  
## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungaraj ĉampionoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Benedikt-kasteleto (Hallein)

eta|la alkonstruaĵo kun kapelo
**Benedikt-kasteleto** (germane: *Benediktschlößl*, *Lebzelterhaus*, pli frue ankaŭ *Kriossenschlöß* respektive *Berneggerschlöß*) estas loĝejo el la 16-a jarcento en Hallein, Aŭstrio (Krautgasse 9). Temas pri monumentprotektotaĵo.

## Historio 
Ene de la ejo konserviĝis pli malnova parto el la 16-a jarcento; eble la domo estiĝis kun la Aŭgustanena monaĥejo en 1683/84 kion supozigus ĝia rondumita uesta fronto.

Ĝi apartenis al la Arkiabatejo Sankta Petro; la unua mencio estis en 1662 kun atesto de disponigo pri domo kaj ĝardeno (kun heredaj rajtoj) al la arkiabateja ĉefadministranto Petrus Pachler kaj ties edzino Maria Jakobe Faberin. Sekvantaj posedantoj estis Ruepp Riedl (1664), Michael Fuchsberger kun edzino Anna Magdalena (1673), Georg Angerer kaj Helena Wisenauer (1692), Georg Kreis (1700, profesie kandelfabrikanto kaj sapfaristo).

Post la morto de Marie Elisabeth Khreiss heredis en 1706 filino ŝia, poste Johann Michael Rieder (1745) kaj post 1773 ties idoj; en 1822 ĉeestis Franz Wallner.

Ĉirkaŭ la 1840-a jaro alvenis familio Benedikt, kiu ene estas ĝis nuntempe.

## Arkitekturo 
Situis ĝi ekstere de la ĉirkaŭfortikaĵo de Hallein. Temis pri rondumita, duetaĝa ĉefkonstruaĵo kaj du alaj partoj laŭlonge de la strateto Krautgasse. Ĉirkaŭas ĝi korton sen muro suden. Teretaĝe oni havas barelvolbon fajne ellaboritan dume en la supra etaĝo troviĝas barokaj stukaj plafonoj. Unu ĉambro havas vandpentraĵojn el la 17-a jarcento kun pejzaĝoj kaj paŝtistaj sciencoj.

## Literaturo 
* Friederike Zaisberger kaj Walter Schlegel: *Burgen und Schlösser in Salzburg. Flachgau und Tennengau*. Birken-Reihe, Vieno 1992, ISBN 3-85326-957-5, p. 143-144

## Eksteraj ligiloj 
* ĉi-prie ĉe Salzburg.gv 

## Notoj 
Kategorio:Distrikto Hallein
Hallein