open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kontraŭsistemo

eta|Piramido de la kapitalisma sistemo, 1911.
**Kontraŭsistemo** estas ajna ago, ideologio aŭ politiko kiu povas iri de kritiko al malferme kontraŭ la sistemo, t.e. al socio bazita sur la hierarkio, kompetenta inter malforta kaj forta, kaj ĉefe kiam ĝi estas regata de ekonomia elito kun potenco super la tuta socio kaj supozeble demokrataj politikaj ordoj. Estas sociaj movadoj, kiuj estas kontraŭ-sistemaj movadoj kaj ankaŭ kontraŭsistemaj grupoj. Kontraŭsistemo ne estas sinonimo de kontraŭkapitalismo kaj neniel rilatas al agreso, kvankam iuj amaskomunikiloj misuzis ĝin, "trompante", kvazaŭ ĝi estus sinonimo de perforto.

Ankaŭ priskribita kiel "movado de movadoj", de la lasta triono de la 20-a jarcento, ĝi konkretigas, difinas kaj integras ĝiajn elementojn, prezentante sin kiel heterogenan alternativon al "sistemo" (aŭ "establado") kiu nun estas konata kaj identigita multe pli bone ol, ekzemple, en majo de 1968. Do, ĝi povas inkluzivi aliajn pli specifajn filozofiojn kaj movadojn kiel la aserto de media zorgo, apartigo de potencoj, pacismo, feminismo (aŭ kontraŭpatriarkeco), anarkiismo, kontraŭ-tutmondiĝo aŭ la antaŭe menciita kontraŭkapitalismo.

La termino "kontraŭsistemo" aperis por la unua fojo en la franca lingvo en 1717, kiam la tiel konataj "fratoj Pâris", dediĉitaj al financado, provis faligi la financan sistemon. Multaj novigaj ideologioj estis konsiderataj "kontraŭsistemaj" ĉe ilia naskiĝo mem kaj dum certa tempo ili estis konsiderataj "politike ĝustaj" aŭ eĉ, por novaj generacioj, parto de nova sistemo. Ekzemple, en la 1970-aj jaroj de la 20-a jarcento, estis konsiderata kontraŭsistema tre radikala politika vidado de ekologio, kiu celis kompreni kaj restrukturi la ekonomion kaj socion, kio estas la temo de nunaj daŭrigeblaj politikoj. Ankaŭ estas konsiderata kontraŭsistemaj kaj kontraŭ-faŝismo kaj eĉ Jesuo, kiu siatempe estis konsiderata kontraŭsistemulo sed hodiaŭ fariĝis grava reprezentanto de la enorme ampleksa sistemo de kristanismo.

Kategorio:Sociolingvistiko
Eugene McCarthy

**Eugene Joseph McCARTHY** (29-an de marto 1916 - 10-an de decembro 2005) estis usona politikisto kaj poeto el Minesoto. Li deĵoris en la Usona Domo de Reprezentantoj de Usono de 1949 ĝis 1959 kaj la Usona Senato de 1959 ĝis 1971. McCarthy serĉis la demokratan nomumon en la prezident-elekto en 1968, defiante Lyndon B. Johnson per platformo kontraŭ la Vjetnama milito. McCarthy kandidatis por la prezidenteco kvin fojojn, sed neniam venkis.

Kategorio:Usonaj militistoj de la Dua Mondmilito

Kategorio:Usonaj politikaj verkistoj
Kategorio:Usonaj memoraĵistoj
Kategorio:Germanaj usonanoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Usonaj romkatolikoj
Kategorio:Progresismo en Usono
Whole Earth Catalog

eta
La **Whole Earth Catalog** estis usona kontraŭkultura revuo kaj produkta katalogo publikigita de Stewart Brand plurfoje jare inter 1968 kaj 1972, kaj foje poste, ĝis 1998. La revuo havis eseojn kaj artikolojn, sed ĉefe enhavis recenzojn de produktoj. La redakta fokuso temis pri memstareco, ekologio, alternativa edukado, "faru vi mem" (DIY), kaj holismo, kaj prezentis la sloganon "aliro al iloj". Kvankam ĝi listigis kaj reviziis larĝan gamon de produktoj (vestoj, libroj, iloj, maŝinoj, semoj, ktp.), ĝi ne vendis la produktojn rekte. Anstataŭe la informoj pri kontakto de la vendisto estis listigitaj kune kun la artikolo kaj ĝia revizio. Jen kial, kvankam ne regule eldonita gazeto, estas necesaj multaj eldonoj kaj ĝisdatigoj por ĝisdatigi la prezon kaj disponeblajn informojn.

Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:Hipio
Kategorio:Mediprotektaj libroj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1968
Kategorio:Organizaĵoj malfonditaj en 1998
Ken Westerfield

**Ken WESTERFIELD** (naskiĝis en Detrojto, Miĉigano, la 23-an de majo 1947) estas pionira flugdiskludisto.

En la 1960-aj jaroj, dum multaj junuloj fremdigitaj de sociaj normoj, ili rezistis kaj serĉis alternativojn. Ili formis tion, kio fariĝis konata kiel kontraŭkulturo. La formoj de eskapo kaj rezisto montras multajn manierojn inkluzive de socia agado, alternativaj vivstiloj, eksperimentaj vivoj tra manĝaĵoj, roboj, muziko kaj alternativaj distraj agadoj, inkluzive de la flugdiskoj. Organizitaj sportoj, komenciĝis en la 1970-aj jaroj, kun reklamaj klopodoj de Wham-O kaj Irwin Toy.

Ken Westerfield estas flugdiskludanto de la 1960-aj jaroj. Westerfield produktis multajn turnirojn, mondajn rekordojn, multajn konkurencivajn venkojn laŭ pluraj disciplinoj: liberstila flugdisko, ultimate, golfdisko, kaj aliaj individuaj okazaĵoj en multegaj turniroj en la 1970-aj jaroj. Li inventis liberstilojn, inkluzive de "korpaj ruloj".
Muhammad Ŝaho

**Nasir-ud-Din Muḥammad Ŝaho** (en persa lingvo: ناصرلدین محمد شاه) (denaske **Roŝan Aĥtar** ()) Li estis filo de Ĥuĝista Aĥtar, nome la kvara filo de Bahadur Ŝah la 1-a. Kun la helpo de la Sajidaj fratoj, li ascendis al la trono je juna aĝo de 17 jaroj. Li poste liberiĝis el ili kun la helpo de Asaf Ĝah la 1-a – Sjed Husejn Ali Ĥan estis murdita en Fatehpur Sikri en 1720 kaj Sjed Hassan Ali Ĥan Barha estis ĝismorte venenigita en 1722. Muhammad Ŝah estis granda patrono de artoj, kiel muzikaj, kulturaj kaj administraciaj disvolvigoj. Lia plum-nomo estis **Sada Rangila** ("ĉiam kontenta") kaj li estas ofte referencata kiel "Muhammad Ŝah Rangila", kaj foje ankaŭ kiel "Bahadur Ŝah Rangila" laŭ sia avo Bahadur Ŝah la 1-a.

Kvankam li estis patrono de artoj, la regado de Muhammad Ŝah estis markita de rapida kaj definitiva malpliiĝo de la Mogola Imperio. La Mogola Imperio fakte jam estis malaltiĝanta, sed la invado fare de Nader Ŝaho de Persio kaj la posta rabado de Delhio, nome la Mogola ĉefurbo, ege akcelis la tendencon. La irado de la okazaĵoj ne nur frapis kaj ekmortigis la Mogolan hegemonion mem, sed ankaŭ altiris la atenton de aliaj eksterlandanoj, kiel la Britoj.

## Notoj 
Kategorio:Timuridoj
Kategorio:Mogolaj imperiestroj
Ĉeĥoslovaka Nova Ondo

La **Ĉeĥoslovaka Nova Ondo** estas uzata por la filmoj de la 1960-aj jaroj de ĉeĥaj reĝisoroj Miloš Forman, František Vláčil, Věra Chytilová, Ivan Passer, Pavel Juráček, Jaroslav Papoušek, Jiří Menzel, Jan Němec, Jaromil Jireš, Vojtěch Jasný, Evald Schorm, Elmar Klos kaj slovakaj reĝisoroj Dusan Hanak, Juraj Herz, Juraj Jakubisko, Stefan Uher, Jan Kadar, Elo Havetta kaj aliaj. La kvalito kaj malfermiteco de la filmoj kondukis la genron al ĝia nomo *ĉeĥoslovaka film-miraklo*.

La markoj de la movado estas longaj senpriskribaj dialogoj, malluma kaj absurda humuro, kaj la elpelo de neprofesiaj aktoroj. La filmoj ampleksis temojn, kiuj por pli fruaj filmistoj en la komunistaj landoj malofte sukcesis eviti la cenzuriston, kiel ekzemple la malprudentaj junuloj de ĉeĥoslovaka socio portretitaj en *Černý Petr*,  de Miloš Forman kaj *Lásky jedné plavovlásky*, aŭ tiuj kaptitaj en superrealisma ventokirlo en *Sedmikrásky* de Věra Chytilová kaj Jaromil Jireš *Valerie a týden div*.

La Ĉeĥoslovaka Nova Ondo diferencis de la Franca Nova Ondo, ĉar ĝi kutime tenas pli fortajn rakontojn, kaj ĉar ĉi tiuj direktoroj estis infanoj de ŝtatigita filmindustrio, ili havis pli grandan aliron al studioj kaj ŝtata financado. Ili ankaŭ prezentis filmojn prenitajn de ĉeĥa literaturo, inkluzive la adapton de Jaromil Jireš de la kontraŭkomunisma romano de Milan Kundera *La Ŝerco* (Žert 1969). En la Kvara Kongreso de la Ĉeĥoslovaka Verkista Unuiĝo en 1967, Milan Kundera mem priskribis ĉi tiun ondon de nacia kinarto kiel grava parto de la historio de ĉeĥoslovaka literaturo.  

## Vidu ankaŭ
* Franca Nova Ondo
* Japana Nova Ondo

Kategorio:Nova Ondo en kino
Kategorio:Ĉeĥa kino
Kategorio:Slovaka kino
Kategorio:Kinaj movadoj
Nova Germana Kino

La **Nova Germana Kino** (germane: ***Neuer Deutscher Film***) estas periodo en la germana kino, kiu daŭris de la fino de la 1960-aj jaroj ĝis la 1980-aj jaroj. Ĝi vidis la aperon de nova generacio de reĝisoroj. Laborante kun malaltaj buĝetoj, kaj influitaj de la franca nova ondo, tiaj reĝisoroj kiel Rainer Werner Fassbinder, Werner Herzog, Alexander Kluge, Harun Farocki, Volker Schlöndorff, Helma Sanders-Brahms, Werner Schroeter, Hans-Jürgen Syberberg, Margarethe von Trotta kaj Wim Wenders faris elstarajn verkojn kaj produktis kelkajn "malgrandajn" filmojn, kiuj allogis la atenton de spektakloj de artverkoj, kaj ebligis al ĉi tiuj reĝisoroj (aparte Wenders kaj Schlöndorff) krei pli bonajn financitajn produktadojn subtenitajn de la grandaj usonaj studioj. Tamen, la plejmulto el la filmoj estis komercaj fiaskoj kaj, antaŭ 1977, 80% de buĝeto por tipa germana filmo estis certigita per subvencio.

Plej multaj reĝisoroj de la Nova Germana Kina movado estis membroj de sia propra proprieta filma asocio Filmverlag der Autoren fondita en 1971, kiu financis kaj distribuis, kaj la historio de Nova Germana Kino de la 1970-aj jaroj en la komenco estis plejparte identa al ĝi.

Kategorio:Germana kino
Germanio
Kategorio:Kinaj movadoj
Japana Nova Ondo

La** Japana Nova Ondo** (japane ヌーベルバーグ  Nūberu bāgu) estas grupo de malstreĉitaj japanaj filmofarantoj el la malfruaj 1950-aj jaroj al la 1970-aj jaroj. Kvankam ili ne konsistigas koheran movadon, ĉi tiuj artistoj dividis malakcepton de tradicioj kaj konvencioj de klasika japana kino favore al pli malfacilaj verkoj, ambaŭ teme kaj formale. Venantaj al la fronto en tempo de nacia socia ŝanĝiĝo kaj agitado, la filmoj faritaj en ĉi tiu ondo traktis tabuajn temojn, inkluzive seksan perforton, radikalismon, junulan kulturon kaj deliktecon, kontraŭkorean diskriminacion, kaj la sekvojn de la dua mondmilito. Ili ankaŭ adoptis pli malmulte ortodoksajn kaj eksperimentajn alirojn pri komponado, redaktado kaj rakontado.

La tendenco prenas sian nomon de la franca nova ondo, samtempa movado, kiu simile forĵetis la establitajn tradiciojn de sia nacia kino. Male al la franca ekvivalento, la japana nova ondo originis por fortigi lokan kinon (kiu estis subfosita de televidaj produktadoj) kun novaj ideoj de junaj direktoroj. Ne sukcesante en la studio-sistemo, tiuj produktoroj eventuale formis sendependajn produktentreprenojn. 

## Vidu ankaŭ
* Ĉeĥoslovaka Nova Ondo
* Franca Nova Ondo

Kategorio:Nova Ondo en kino
Kategorio:Kinaj movadoj
Blue Movie

***Blue Movie*** (stiligita kiel *blua filmo*; ankaŭ konata kiel ***Fuck***) estas usona filmo de 1969, verkita, produktita kaj reĝisorita de Andy Warhol. Blue Movie, la unua plenkreska filmo pri erotika amoro, kiu ricevas larĝan teatraĵon en Usono, estas originala filmo en la Porna orepoko (1969–1984) kaj helpis inaŭguri la "fenomenon porno" en moderna usona kulturo, kaj poste, en multaj aliaj landoj tra la mondo. Laŭ Warhol, *Blue Movie* estis grava influo en la kreo de *Lasta Tango en Parizo*, internacie polemika erotika dramo, kun Marlon Brando, kaj publikigita kelkajn jarojn post kiam *Blue Movie* estis farita. Viva kaj Louis Waldon, ludantaj sin, ĉefrolis en Blue Movie. 

Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Usonaj dramaj filmoj
Kategorio:Usonaj sendependaj filmoj
Kategorio:Usonaj pornografiaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1969
Kálmán Antos

**Kálmán Antos** [antoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Antos Kálmán** estis hungara komponisto, orgenisto, dirigento, muziklerneja instruisto. Lia patro estis Károly Antos.

Kálmán Antos  naskiĝis la  en Körmöcbánya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario nuntempa Kremnica en Slovakio), li mortis la  en Novjorko (Usono).
 
## Biografio 
Kálmán Antos ricevis la unuajn muziklecionojn hejme. Li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1922–1926. Liaj plej gravaj instruistoj estis Dezső Antalffy-Zsiross, Aladár Zalánfy kaj Albert Siklós. Li daŭris la lernadon en Universitato de Berlino. Hejmenveninta li estis orgenisto kaj dirigento de Vota Katedralo de Szeged inter 1930 kaj 1944, li ankaŭ instruis en la urba muziklernejo inter 1934–1944. Tiutempe li recitalis en Frankfurto ĉe Majno kaj Prago. En 1944 li translokiĝis al Romo, kie li estis orgenisto en Baziliko Sankta Paŭlo antaŭ la Muroj. En 1947 li elmigris al Novjorko, kie li instruis en kolegio inter 1947-1952, poste li estis orgenisto samloke. En 1956 li akiris plian diplomon en Novjorko, poste li orgenis en :en:St. Thomas More Church (New York City), samtempe li estis muzika direktoro en alia kolegio.

## Interesaĵo 
2 sciencoj Zoltán Bay kaj Albert Szent-Györgyi aŭdis koncerton de Antos en Katedralo de Szeged. Dum la paŭzo ili konatiĝis, poste ili estis amikoj.

## Elektitaj komponaĵoj 
* Concertino (por orgeno, orkestro, 1926) 
* oratorio pri Stefano la 1-a (Hungario) (1938)
* meso (muziko) pri Emeriko de Hungario (por vira koruso kaj orgeno) 
* Missa XVII. poliphonia canonica
* Missa facilis

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj klasikaj komponistoj
Kategorio:Hungaraj orgenistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Kategorio:Usonaj orgenistoj
Ostružná (apartigilo)

**Ostružná** povas esti:

* Ostružná (Hrubý Jeseník) (1184 m) – monto en montaro Hrubý Jeseník
* Ostružná – municipo en distrikto Jeseník kaj unu el ties tri lokaj partoj
* Ostružná (rivero) – rivero en Šumava, maldekstre-flanka alfluanto de rivero Otava sub Sušice
* Ostružná (616 m) – monto apud municipo Palkovice, distrikto Frýdek-Místek
Brazila Nova Kino

La** Brazila Nova Kino** (portugale ***Cinema Novo***) estas ĝenro kaj movado de filmoj konataj pro ĝia emfazo sur socia egaleco kaj intelektismo, kiu kreskis en Brazilo dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. La *Cinema Novo* formiĝis kiel respondo al klaso kaj rasa tumulto kaj en Brazilo kaj en Usono. Influita de la itala novrealismo kaj la franca nova ondo, filmoj produktitaj sub la ideologio de Cinema Novo kontraŭis tradician brazilan kinon, kiu konsistis ĉefe el muzikaloj, komedioj kaj holivudstilaj epopeoj. Glauber Rocha estas vaste rigardita kiel la plej influa produktoro de Cinema Novo. Hodiaŭ la movado ofte dividiĝas en tri sinsekvajn fazojn, kiuj diferencas laŭ tono, stilo kaj enhavo.

## Vidu ankaŭ
* Ĉeĥoslovaka Nova Ondo
* Franca Nova Ondo
* Japana Nova Ondo

Kategorio:Nova Ondo en kino
Nova Kino
Kategorio:Kinaj movadoj
Richard Roud

**Richard Stanley ROUD** (n. la 6-an de julio 1929 en Bostono -  m. la 13-an de februaro 1989) estis usona filmverkisto kaj kunfondinto, kun Amos Vogel, de la Novjorka Film-Festivalo. Ĉe la NFF, li estis iama programdirektoro, kaj poste direktoro, de 1963 ĝis 1987.

Roud diplomiĝis ĉe la Universitato de Viskonsino en 1950, kaj post jaro en Parizo per Fulbright-stipendio, li entreprenis postdiploman studon ĉe la Universitato de Birmingham. En la 1950-aj jaroj, Roud fariĝis la londona korespondisto de la franca kingazeto *Cahiers du cinéma* (kinkajeroj). En la fruaj 1960-aj jaroj, li estis la direktoro de la Londona Filmfestivalo, kaj de 1963 ĝis 1969, li estis filmkritikisto por *The Guardian*, kaj lastatempe vaganta arta korespondisto por gazetoj. Li ankaŭ verkis jarajn raportojn de la Festivalo de Cannes kaj aliajn artikolojn por la brita *Sight and Sound*.

Kategorio:Usonaj kinverkistoj
Kategorio:Usonaj entreprenistoj
The Opening of Misty Beethoven

***The Opening of Misty Beethoven*** estas usona pornografia komedia filmo publikigita en 1976. Ĝi estis produktita kun relative alta buĝeto kaj filmita en prilaboritaj lokoj en Parizo, Novjorko kaj Romo kun muzika partituro, kaj multe ŝuldas al ĝia reĝisoro Radley Metzger (kiu reĝisoris ĉi tiun filmon kiel "Henry Paris"). Laŭ premiita aŭtoro Toni Bentley, *The Opening of Misty Beethoven* estas konsiderata la "krona juvelo" de la Porna orepoko (1969-1984).

Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1976
György Arnold

**György Arnold** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Arnold György** estis hungara komponisto, dirigento, korusestro, muzikinstruisto. Supozeble li havis kroatan devenon.

György Arnold  naskiĝis la  en Taksony (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Szabadka (Hungara reĝlando, nuntempa Subotica en Serbio).

## Biografio 
Lia kantora patro estis la unua, kiu instruis al li muzikon. En 1784 la familio translokiĝis al Hajós, kie György Arnold frekventis bazlernejon, sed la mezlernejon jam en Pécs. Ekde 1800 ĝis sia morto li vivis en Szabadka, kie li estis preĝeja orgenisto, preĝeja dirigento. Post 2 jaroj li edziĝis, baldaŭ 5 gefiloj naskiĝis. Li fondis la unuan muziklernejon de la urbo, krome li aranĝis pli grandan preĝejan koruson kaj simfonian orkestron. Inter 1804—1814 li instruis 12 disĉiplojn senpage por membrigi ilin al la orkestro. En 1826 li estis elektita urbestrarano. En 1844 li vidviĝis. Dum la Hungara revolucio de 1848 li havis membrecon en la urba municipo. Lia kripto troviĝas en tiu preĝejo, kie li estis orgenisto, en 1908 oni metis memortabulon al la kripto.

## Elektitaj koncertoj 
* Szabadka (1809, la unua en la urbo, poste en 1835, 1836)
* *Kemény Simon* muzika teatraĵo, kiu estas malfermo de la urba teatro (1826)
* Buda (1834)

## Elektitaj komponaĵoj 
* offertorium (ofera meso (muziko)) ofertita al Leono la 12-a (1823)
* *Mátyás király választása* (opero, 1832)
* *A gotthardhegyi boszorkány* melodramo, prezentita en Debrecen (1837)

## Lia skribaĵoj 
* En 1819 li eldonis kantlibron en sudslava lingvo kun titolo *Pismenik iliti skupljenje pisama različitih za nadiljne...*.
* En 1826 li verkis en germana muzikan leksikon en kvar volumoj, sed ĝi restis en manuskripto.
* En 1839 *Valódi Éneklő Magyar- és Erdélyország kántorai számára* kantlibro kun hungara teksto.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio kun bildo
* https://akademiai.com/doi/abs/10.1556/SMus.44.2003.1-2.8 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj klasikaj komponistoj
Kategorio:Hungaraj operkomponistoj
Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj korusestroj
Petříkov (Ostružná)

**Petříkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Ostružná. Ĝi troviĝas en montaro Riĥleba montaro. Petříkov situas en valo de rivereto Branná, en supermara alteco 740–950 metroj. Tio estadis signifa vintra centro. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Domaron Petříkov fondis en sia senjorujo de Kolštejn en la jaro 1617 Hanuš Petřvaldský z Petřvaldu. Konsisto de tiu ĉi senjorujo Petříkov restis eĉ post tio, kiam estis al Hanuš Petřvaldský pro sekvoj de lia partopreno en ĉeĥa nobelara ribelo konfiskita kaj donita al ĉeĥa victenanto Karolo el Liĥtenŝtejno, en kies dinastio ĝi poste restis ĝis fino de superulara administrado en la jaro 1850. Ekde komenco de la municipa establo (1850) Petříkov estas domaro de Ostružná, nur en la jaroj 1975-1990 ĝi estis, same kiel Ostružná mem, parto de municipo Branná. Lernejo ĉi tie estis fondita en la jaro 1854 (la konstruaĵo mem estis konstruita en la jaro 1911, ĝi pereis en la jaro 1945). Dum unua respubliko ĉi tie funkciis eĉ ĉeĥa minoritata lernejo. Antaŭ la unua mondmilito oni ĉi tie minis piriton kaj grafiton. Minado de la pirito post la unua mondmilito pereis, grafito estis minata plu eĉ dum intermilita periodo.

Post la dua mondmilito kaj ellandigo de la devenaj loĝantoj la domaro estis alloĝigita nur el unu triono kaj nombro de loĝantoj poste plu sinkis. Anstataŭ 45 domoj en la jaro 1930 estis da ili loĝigitaj en la jaro 1991 nur 5 daŭre loĝigitaj. Sed la domaro evoluis kaj evoluas kiel sezona (vintra) turisma centro kun vico da deglitejoj kaj somera bobada glitejo.

## Loĝantaro 
En Petříkov estas registritaj 71 adresoj : 9 daŭre loĝigitaj domoj kaj 62 dumtempa aŭ refreŝigeja objekto. Nombro de domoj laŭ datumbazo de ministerio por enlandaj aferoj al la 12-a de januaro&nbsp;2010. Dum popolnombrado el la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 8 domoj, ĉiuj daŭre loĝigitaj.

## Pluaj fotoj 

Petříkov 08.jpg|Vido al ĉefa sgrato en la vilaĝo
Petříkov 2.jpg|Petříkov vintre
Kaple sv. Vavřince, Petříkov 05.jpg|Kapelo de sankta Laŭrenco en la jaro 2021
Petříkov, kříž 02.jpg|Kruco antaŭ la kapelo
Petříkov 10.jpg|Skideglitejo en la vilaĝo
Petříkov, hasičská zbrojnice 01.jpg|Eksa fajroestingista armilejo, nun refreŝigeja objekto

Kategorio:Ostružná
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jeseník
Kategorio:Setlejoj en Riĥleba montaro
Itala novrealismo

eta|Roberto Rossellini kun la katineto Saha de la epizodo «La envio» de *La sep ĉefpekoj* (1952).
**Itala novrealismo** estis rakonta kaj kinematografia movado aperinta en Italio dum la postmilita periodo de la Dua Mondmilito, t.e. ekde 1945. Ĝi celis montri pli aŭtentikajn kaj homajn sociajn kondiĉojn, forirante de la historia kaj muzika stilo ĝis tiam, kiam la kino estis regata de la faŝisma Italio (1922-1945). La termino estis kreita de la kritikisto Umberto Barbaro kaj kutime oni konsideras, ke la unua filmo de ĉi tiu ondo estas *Roma, città aperta*, de Roberto Rossellini.

Sekvante la linion de la muta filmo, en kiu ne estis dialogoj kaj tial la vizaĝaj esprimoj de la aktoroj estis kerna elemento por kompreni la sentojn de la karakteroj, novrealismo donis pli da graveco al la sentoj de la karakteroj mem ol al la kunmetaĵo de la intrigo. Por kompreni ĉi tiun novan kinan stilon, oni devas kompreni la improvizaĵon kiel manieron priskribi realecon. Tial en iuj kazoj la reĝisoroj turnis sin al neprofesiaj aktoroj. Tial, en novrealismaj filmoj, ĉio estas sufiĉe fleksebla kaj ŝanĝiĝanta. Klara ekzemplo estas *Paisà* de Roberto Rossellini. Li mobilizis la tutan teamon direkte al la situo de filmado, kaj tie li submetis la neprofesiajn aktorojn por respondi kelkajn balotenketojn por ke ili povu doni opinion pri kiel la kurso de la intrigo devas esti. Kritikita de ĉi tio, Rossellini respondis: «[...], kaj la plej granda insulto estis aserti, ke mi estas improvizisto. Mi sentas min fiera esti improvizisto; Tio signifas, ke mi ne estas tute endorma."

Oni povas diri, ke itala novrealismo komenciĝis en 1945 kun Romo, malferma urbo de Roberto Rossellini kaj daŭris ĉe elstaraj filmistoj kiel Vittorio De Sica kun *Ladri di biciclette* (1948), Luchino Visconti kun *La tero tremas* (La terra trema) en 1948, Giuseppe De Santis kun *Riso amaro* (Amara rizo) en 1949 kun Silvana Mangano ktp.

Suso Cecchi d'Amico kaj Cesare Zavattini estis, inter aliaj verkistoj, gravaj aŭtoroj en ĉi tiu movado, verkante rakontojn por la direktoroj de itala novrealismo.

## Vidu ankaŭ
* Brazila Nova Kino
* Ĉeĥoslovaka Nova Ondo
* Franca Nova Ondo
* Japana Nova Ondo

novrealismo
novrealismo
Kategorio:Realisma pentrarto
Kategorio:Kinaj movadoj
Porna orepoko

La esprimo "**Porna orepoko**", aŭ "porno ŝika", rilatas al 15-jara periodo (ĉirkaŭ 1969-1984) en komerca usona pornografio, kiu disvastiĝis internacie, en kiu sekse eksplicitaj filmoj spertis pozitivan atenton de ĉefaj kinejoj, filmokritikoj kaj ĝenerala publiko. Ĝi komenciĝis per debuto de la filmo (1969) *Blue Movie* reĝisorita de Andy Warhol, kaj la filmo (1970) *Mona the Virgin Nymph* produktita de Bill Osco. Ĉi tiuj filmoj estis la unuaj por-plenkreskaj erotikaj filmoj prezentantaj eksplicitan sekson kiuj ricevis larĝan kinejmontron en Usono. Ambaŭ influis la kreadon de filmoj kiel *Deep Throat* de 1972 ĉefrola Linda Lovelace kaj reĝisorita fare de Gerard Damiano, *Behind the Green Door* de  ĉefrola Marilyn Chambers kaj reĝisorita  de la Mitchell-fratoj, *The Devil in Miss Jones* de 1973 ankaŭ de Damiano, kaj en 1976 de *The Opening of Misty Beethoven* de Radley Metzger. Laŭ Warhol, *Blue Movie* estis grava influo en la produktado de Lasta tango en Parizo, internacie polemika erotika dramo, kun Marlon Brando, kaj publikigita kelkajn jarojn post kiam Blue Movie estis farita.

Kategorio:Pornografia terminologio
Kategorio:Historio de kino
Roger Ebert

**Roger Joseph EBERT** (n. la 18-an de junio 1942 - m. la 4-an de aprilo 2013) estis usona filmkritikisto, historiisto, ĵurnalisto, kaj verkisto. Li estis filmkritikisto por la *Chicago Sun-Times* de 1967 ĝis sia morto en 2013 pro kancero. Ebert estas konsiderata kiel elstara kritikisto. En 1975, Ebert iĝis la unua filmkritikisto kiu ricevis la Premion Pulitzer pro Kritiko.

Li studis ĉe la Universitato de Illinois. Pauline Kael tre influis lian filmkritikon.

Ebert taksis filmojn laŭ sistemo de kvar steloj kun minimumo de nul stelo, sed nur rare donis malpli ol duonstelo al filmo. Ankaŭ li rare rifuzis taksi filmon, kiel li rifuzis por *The Human Centipede*. Li skribis en sardona stilo kaj ofte uzis personajn anekdotojn en siaj recenzoj.

Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj memoraĵistoj
Kategorio:Usonaj humanistoj
Kategorio:Usonaj kinokritikistoj
Kategorio:Usonaj kinohistoriistoj
Kategorio:Nederlandaj usonanoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Germanaj usonanoj
Kategorio:Eksaj katolikoj
Kategorio:Kritikistoj de kreismo
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Toni Bentley

**Toni BENTLEY** (naskita en 1958) estas aŭstralia-usona dancisto kaj verkisto. Bentley naskiĝis en Perto, Aŭstralio.

Bentley verkis kvin sukcesajn librojn. Ŝi prelegis en Universitato Harvard, en la Oscar Wilde Society, la Filadelfia Muzeo de Arto, la Zimmerli Art Museum kaj la Universitato de Norda Florido.

Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraliaj baletistoj‎
Hipia ekspluatado

Filmoj pri ***hipiaj ekspluatado*** estas filmoj pri ekspluatado de la 1960-aj jaroj pri la hipia kontraŭkulturo kun stereotipaj situacioj asociitaj kun la movado kiel uzado de mariĥuano kaj LSD, seksumado kaj sovaĝaj psikedelaj festoj.

Unu el la plej strangaj filmoj estas la horora filmo "Mi trinkas vian sangon". Lude inspirita de la "familio" de Charles Manson, la filmo sekvas grupon de nomadaj satanaj hipioj kiam ili rajdas en urbeton kaj timigas la loĝantojn. La urbo plejparte fariĝis fantoma urbo danke al granda minista projekto proksime, kaj ĉiuj krom kelkaj domoj estas forlasitaj. Juna loka knabino estas malbone batita. Ŝia avo alfrontas la grupon sed estas atakita kaj aligita per LSD.
Pygmalion

eta|Pigmaliono estis publikigita en Everybody's Magazine, sub la nomo Bernard Shaw, 1914
eta
**Pygmalion ** (esperante ***Pigmaliono***) estas teatraĵo de George Bernard Shaw, nomita laŭ greka mitologia figuro. Ĝi unue estis prezentita sur la scenejo al la publiko en Her Majesty's Theatre en Londono la 11-an de aprilo 1914.

## Origino 
En antikva greka mitologio, Pigmaliono, kiu aperas en la deka libro de la eposa *Metamorfozoj* de Ovidio, enamiĝis al unu el liaj skulptaĵoj, kiu tiam ekvivis. 

La ĝenerala ideo de tiu mito estis populara temo por viktoriaj anglaj dramverkistoj, inkluzive de unu el la influoj de Shaw, W.S. Gilbert, kiu verkis sukcesan verkon bazitan sur la rakonto nomata Pigmaliono kaj *Galatea* kiu unue estis prezentita en 1871. Ankaŭ Shaw estis familiara kun la burleska versio, Galatea, or Pygmalion Reversed. La teatraĵo de Shaw estis adaptita multfoje, precipe kiel la muzikalo My Fair Lady kaj ĝia filmversio.

## *Pygmalion-efiko* 
Alia tre esenca aspekto de la lernado, kiun elstaras en la teatraĵo, estas la pedagogia mekanismo kreita de Higgins, kiu poste nomiĝis "Pigmalion-efiko" - scienca termino de profesiuloj, psikologoj, edukistoj kaj instruistoj. Higgins faras la miraklon, iĝanta malriĉan florvendistinon en princinon en virto de sia kredo de ŝi, kiu ankaŭ igas ŝin kredi je ŝi mem. La "Pigmaliona Efiko" estis pruvita en la genia verkado de George Bernard Shaw kiel memplenuma profetaĵo, kiu kaŭzas lernantojn, en iu ajn eduka situacio, malkovri por si neimageblajn potencojn, kiuj ekzistas en ili. Ĉi tiu kondiĉo estas la unua kaj antaŭ ĉio sur la vojo al ilia memplenumado; Alivorte, la kuraĝo difini iliajn dezirojn kaj revojn, kaj la akiro de la iloj necesaj por ilia realiĝo, ne povos esti esprimitaj sen kredo en si mem.

## Inspiro 
Shaw menciis, ke la rolulo de profesoro Henry Higgins estis inspirita de pluraj britaj profesoroj de fonetiko: Alexander Melville Bell, Alexander J. Ellis, Tito Pagliardini, sed ĉefe, la fripona Henry Sweet.

Inspiritaj de li, skriptoj estis verkitaj por la filmoj "Eduki Rita" (1983) kaj "Bela Virino" (1990).

## Vidu ankaŭ 
* Pigmalion-efekto
* Malan efikon prezentas Golem-efekto.

Kategorio:Teatraĵoj de George Bernard Shaw
Kategorio:Verkoj de 1913
William Lane Craig

**William Lane CRAIG** estas usona filozofo pri religio kaj tempo, kristana apologeto kaj teologo. Li estas ĉefe konata pro sia argumento kosmologia de Kalām, kiu pledas por la ĉeesto de kreinto bazita sur la elekzisto de la universo kaj kiun li unue priskribis en *The Kalām Cosmological Argument* de 1979. Li ankaŭ pritraktis la resurekton de Jesuo kaj aliajn apologetikajn temojn.

Li studis doktore filozofion ĉe John Hick kaj teologion ĉe Wolfhart Pannenberg. Li estas fakultato-membro ĉe la *Talbot School of Theology* de Biola Universitato.

Craig estas evangeliisma kristano.

Kategorio:Usonaj filozofoj
Kategorio:Usonaj kristanaj teologoj
Kategorio:Protestantaj filozofoj
Kategorio:Metafizikistoj
Kategorio:Konvertitoj al kristanismo
Kategorio:Usonaj kristanaj verkistoj
Kategorio:Usonaj kristanoj
Kategorio:Filozofoj de religio
Kategorio:Kritikistoj de ateismo
Kategorio:Kritikistoj de postmodernismo
Kategorio:Analizaj filozofoj
Kategorio:Arminianismo
Kategorio:Kristanaj apologiistoj
István Bachó

**István Bachó** [iŝtvAn baĥO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plennome **Bachó István Adalbert** estis hungara komponisto, dirigento, orkestrestro. Lia nobela antaŭnomo estis *dezséri* [deĵeri].

István Bachó  naskiĝis la  en Pozsony (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Bachó studis en konservatorio de Vieno. Li estis dirigento en Nagyvárad kaj Budapeŝto. Li estis fondinto de soldatorkestro de Budapeŝto. Dum jaro li estis dirigento en Kairo. Li havis edzinon, kiu naskis plurfoje. Li ricevis turkan, bulgaran kaj hungarajn premiojn.

## Elektitaj komponaĵoj 
* Cédrusfa induló
* Honvéd díszement induló
* I. Honvédezred díszmenet indulója
* Magyar egyveleg
* Magyar hősök indulója
* Öt magyar népdal
* Rakata induló
* Tekintetes úr induló

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* https://www.youtube.com/watch?v=H75dFijX39Q, https://www.youtube.com/watch?v=2N0rsesueQM aŭdeblaj soldatmarŝoj
* muta filmo pri Bachó

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Hungaraj orkestrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pereo de Ĉeĥoslovakio

).]]
**Pereo de Ĉeĥoslovakio** (en ĉeĥa: *Rozdělení Československa*, en slovaka: *Rozdelenie Česko-Slovenska*), kiu okazis la 1an de januaro 1993, estis evento kiu markis la mem-determinitan disiĝon de la ĝistiama federacia ŝtato Ĉeĥoslovakio en la Ĉeĥa Respubliko kaj Slovakio, nome entoj kiuj estis estintaj antaŭe Ĉeĥa Socialisma Respubliko kaj Slovaka Socialisma Respubliko el 1969 ene de la kadro de federacia respubliko.

Ĝi estas foje konata kiel *Velura Divorco*, por aludo al la sensanga Velura Revolucio de 1989 kiu kondukis al la fino de la regado de la Komunista Partio de Ĉeĥoslovakio kaj al restaŭrado de kapitalisma ŝtato en la lando.

## Bibliografio
* Innes, Abby (2001), Czechoslovakia: The Short Goodbye (New Haven: Yale University Press).
* Rupnik, Jacques (2001), "Divorce à l’amiable ou guerre de sécession? (Tchécoslovaquie-Yougoslavie)," Transeuropéennes no. 19/20.
* Wehrlé, Frédéric (1994), Le Divorce Tchéco-Slovaque: Vie et mort de la Tchécoslovaquie 1918–1992 (Paris: L’Harmattan).
* Paal Sigurd Hilde, "Slovak Nationalism and the Break-Up of Czechoslovakia." Europe-Asia Studies, Vol. 51, No. 4 (Jun. 1999): 647–665.

Kategorio:Malvarma milito
Kategorio:Historio de Ĉeĥoslovakio
Kategorio:Historio de Ĉeĥio
Kategorio:Historio de Slovakio
Kategorio:Rilatoj de Ĉeĥio kaj Slovakio
Kategorio:1993
Ĉeĥoslovakio
Kategorio:Ĉeĥoslovaka revolucio en 1989
Kategorio:1993 en Ĉeĥio
Kategorio:1993 en Slovakio
Medium Cool

***Medium Cool*** estas usona dramo de 1969 verkita kaj reĝisorita de Haskell Wexler kaj ĉefrolita de Robert Forster, Verna Bloom, Peter Bonerz, Marianna Hill kaj Harold Blankenship. Ĝi okazas en Ĉikago en la somero de 1968. La filmo estis rimarkinda pro la uzado de Wexler de *reala kino*, same kiel pro kombinado de fikciaj kaj nefikciaj enhavoj.

La filmo estis akceptita kun ĝenerala aklamado de multaj kritikistoj, inkluzive de Roger Ebert kaj Gene Siskel de Siskel & Ebert, ambaŭ nomante la filmon "bon-kreita majstro-verko." La filmo ankaŭ estis nomita unu el la plej bonegaj filmoj de 1969, kaj ankaŭ unu el la plej influaj filmoj en la Nova Holivuda movado. Robert Forster ankaŭ donis universalan agnoskon pro sia agado.

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1969
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Usonaj dramaj filmoj
Kategorio:Usonaj politikaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri ĵurnalistoj
Kategorio:Filmoj pri televido
Wild in the Streets

***Wild in the Streets*** estas filmo de 1968 produktita de American International Pictures kaj reĝisorita de Barry Shear. Bazita sur magazina mikronovelo de 1966 ĉe Esquire titolita " The Day It All Happened, Baby!" de Robert Thom, ĝi estas ĉefrolita de Christopher Jones, Hal Holbrook kaj Shelley Winters. La filmo, priskribita kiel kaj "absurda" kaj "averta", estis nomumita por Akademia Premio por Plej Bona Filmo-Redaktado kaj fariĝis klera klasikaĵo de la kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj.

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Usonaj satiraj filmoj
Kategorio:Usonaj politikaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1968
Kategorio:Hipiaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri narkotikaĵoj
Hair

***Hair: The American Tribal Love-Rock Musical*** estas rokmuzikalo kun verko kaj kantoteksto de Gerome Ragni kaj James Rado kaj muziko de Galt MacDermot. Produkto de la hipia kontraŭkulturo kaj seksa revolucio de la fino de la 1960-aj jaroj, pluraj el ĝiaj kantoj iĝis himnoj de la movado kontraŭ la Vjetnama milito. La blasfemo de la muzikisto, ĝia bildigo de la uzo de kontraŭleĝaj drogoj, ĝia traktado de homa sekseco, ĝia nefleksebleco por la traktado de la usona flago, kaj ĝia nuda sceno kaŭzis polemikon de multaj komentoj kaj diskutado. La muzikalo kreis novan muzikan teatron difinante la ĝenron de "roka muzikaĵo", uzante rase integran rolantaron, kaj invitante la spektanton al scenejo por la verkofino kiel *Human Be-In*.

Kategorio:Usonaj muzikaloj
Kategorio:Rokmuzikaj muzikaloj
Kategorio:Teatraĵoj
Kategorio:Hipio
Kategorio:Seksa revolucio
Kategorio:Verkoj de 1967
The Trip

***The Trip*** (*La Vojaĝo*, 1967) estas kontraŭkultura psikedela filmo publikigita fare de American International Pictures, reĝisorita de Roger Corman, verkita de Jack Nicholson, kaj filmita surloke en kaj ĉirkaŭ Los-Anĝeleso, inkluzive sur pinto de Kirkwood en Laurel Canyon, Hollywood Hills, kaj proksime de Big Sur, Kalifornio en 1967. Peter Fonda stelas kiel juna televida komerca direktoro nomita *Paul Groves*.

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri narkotikaĵoj
Kategorio:Superrealismaj filmoj
Kategorio:Psikedelo
Kategorio:Hipiaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1967
Psych-Out

**Psych-Out** estas psikedela filmo pri la hipia kulturo de 1968, psikedela muziko kaj distraj drogoj ĉefrolitaj de Susan Strasberg, Jack Nicholson, kaj Bruce Dern, kaj produktita kaj eldonita de American International Pictures. Origine verkita kiel *The Love Children*, la titolo kiam testita igis homojn pensi ke ĝi estis pri bastardoj, tiel ke Samuel Z. Arkoff venis kun la finfina titolo bazita sur lastatempa sukcesa reeldono de *Psycho*. La kinoartisto estis László Kovács.

Kategorio:Usonaj filmoj
What the Dormouse Said

***What the Dormouse Said: How the Sixties Counterculture Shaped the Personal Computer Industry*** estas  nefikcia libro de la jaro 2005 de John Markoff. La libro detaligas la historion de la persona komputilo, proksime ligante la ideologiojn de la kunlabora komunumo, el la Dua Mondmilito al la embriaj kooperativoj kaj uzo de psikedelaĵoj de la usona kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj. La libro kronologie sekvas la historion, komencante per la priskribo de Vannevar Bush.

Kategorio:Usonaj libroj

Kategorio:Libroj pri Kalifornio
Kategorio:Historio de komputiko
Kategorio:Libroj aperintaj en 2005
The Love-Ins

***The Love-Ins*** estas ekspluat-filmo de 1967 pri LSD direktita de Arthur Dreifuss.

La filmo estas malstrikte bazita sur la usona rolulo de 1960-aj jaroj Timothy Leary kaj reprezentas la scenejon en la urbo San-Francisko, precipe la Haight-Ashbury distrikto. La intrigo esence centriĝas sur Timothy Leary, kiu fariĝas la estro de sekto simila al kulto de hipioj, kiuj ĉiuj ĝuas la efikojn de LSD. La produktado ŝajnas esti tipa reprezento de la verko de la produktanto Sam Katzman. La filmo havis kelkajn malsamajn muzikajn agojn popularajn tiutempe. La temoj traktis drogan uzadon kaj martirecon. La filmo estis ĝenerale nebone ricevita kun kelkaj esceptoj.

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1967
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Psikedelo
Kategorio:Usonaj junularaj filmoj
Kategorio:Psikedela muziko‎
Joĝu

**Joĝu** (, laŭ ĉinaj literoj **驪州市**) estas urbego en Sud-Koreio.
eta|maldekstre|220px|Urbodomo en Joĝu

## Bazaj informoj 
* Areo: 608,64&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 111,558 en 2017
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodoj:
* Telefonkodo: (+82) 31
* 

## Geografio 
Joĝu situas en la meza-norda parto de la lando en montara regiono.
eta|maldekstre|Poŝto en Joĝu

## Historio 
Tiu teritorio estis loĝata jam dum la paleolitiko. Joĝu estis geografie strategia punkto por la regantoj dum la historiaj tempoj. Inter 80-112 post Kristo fortikaĵo estis konstruita montopasejo. La fortikaĵo daŭre estis uzita en la pli postaj dinastioj. La plimulto de la muro daŭre staras eĉ hodiaŭ. Joĝu estis distrikto, sed estis levita al la statuso de grandurbo en 2013.

## Ekonomio 
Joĝu estas konata kiel grava centro de nuntempa sudkorea ceramikaĵo. La urbego gastigas la Mondan Ceramikan Ekspozicion ĉiun jaron. Aliaj lokaj produktoj inkludas rizojn, batatojn kaj melonojn.

## Trafiko 
Joĝu havas fervojan stacidomon kaj bonajn vojkontaktojn al la najbaraj landpartoj.
eta|Enirejo de Teknologia instituto en Joĝu

## Eduko 
En Joĝu funkcias Teknologia Instituto, kvazaŭ universitato.

## Vidindaĵoj 
* budhismaj temploj en la distrikto
* fortikaĵo en la proksimeco
* maŭzoleo
* Ceramika Muzeo

## Fontoj 
* WikiTrans

Yeoju Police Station.JPG|Policejo
Gyeonggang Line Yeoju Station.jpg|Stacidomo

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
58279 Kamerlingh

'*58279 *Kamerlingh''''' estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de la nederlanda fizikisto Heike Kamerlingh Onnes (1853–1926), la unua eksperimenta sciencisto, kiu, en 1908, kondensis la heliumon.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
QST

**QST** estas ĉiumonata revuo por radioamatoraj entuziasmuloj, publikigitaj de la Amerika Radio-Relajsa Ligo (ARRL). Ĝi estas ĵurnalo inkludita kun membreco en la ARRL, kiu temas pri ekipaĵoj, recensoj, teknikaj konsiloj, konkursoj, projektoj ks. Kvankam preciza nombro por cirkulado ne estas publikigita fare de la ARRL, la organizo informis pri havo de 154 627 membrojn ĉe la fino de 2008, preskaŭ ĉiuj ricevas la revuon ĉiumonate, aldone al ekzempleroj liveritaj al bibliotekoj kaj gazetbudoj.
La nomo de la revuo venas el la Q-kodo, QST signifas "voki ĉiujn staciojn". La unua numero estis publikigita en decembro 1915, kaj daŭre publikigita ekde majo 1919. Suplemento al la revuo estas havebla sur la ARRL-retejo, inkluzive de kompleta arkivo en PDF-formato havebla al membroj.

## Historio 
La revuo unue estis publikigita en decembro 1915, kun ĝiaj unuaj tri temoj financitaj de ARRL-fondinto Hiram Percy Maxim kaj sekretario Clarence D. Tuska, kun espero ke pliaj membroj financus daŭran ekziston. En oktobro 1916, la redaktistoj informis pri kreon de la Firmaon QST Eldonejo, plejparte por eviti leĝajn problemojn.

Publikigo de QST provizore estis haltigita post septembro 1917. En aprilo 1917 Usono post eniro en la unua mondmilito la registaro malpermesis ĉiujn radioamatorajn aktivecojn kaj la revuo perdis grandan procenton de la abonantoj el kiuj multaj militservis. La malpermeso de radioamatoroj estis ĉesigita post la fino de la milito. QST revenis en majo 1919 kiel "ARRL speciala bulteno" kaj nur 8 paĝe. Post renkontiĝo en Novjorko la 29an de marto, grupo kiu inkludis Percy Maxim, Tuska kaj naŭ aliaj decidis financi ĝian reaperigon en tiu formo kaj fari pledon por membreco kaj abonrenovigoj. La temo de junio 1919, sciigis ke la milita tempomalpermeso estis ĉesigita. Finfine en julio 1919 QST rehavis sian antaŭan formaton, kvankam radioamatoroj ne estis permesitaj reen en la etero ĝis tiu aŭtuno, kiam aldono al la oktobra numero proklamis "*BAN OFF*". Antaŭ septembro 1920, QST eldonis ĝis 100 paĝoj, grandeco ne vidita ekde aprilo 1917.

Publikigo daŭrigis dum la dua mondmilito, malgraŭ la halton de amatora radioaktivado per ordono de la usona registaro. Dum ambaŭ militoj, radioamatoroj estis tre bezonataj kiel armeaj radiokomunikistoj.

Kiel parto de ĝia centjara jubileo en 2014 ARRL publikigis du volumojn de QST-represaĵoj de 1915 ĝis 2013: unu pri Radioamatora teknologio kaj la aliaj pri reklamadoj.

## Enhavo 
Nuntempe QST inkludas projektojn por la radioamatoraj entuziasmuloj, bildojn, artikolojn, kolonojn, kaj raportojn pri ARRL-temoj. Speciala intereso ricevas la rolon de amatora radio en krizaj komunikadoj kiel ekzemple en la horoj post la Atencoj de la 11-a de septembro kaj en Uragano Katrina.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de radioamatoraj revuoj

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:Radioamatoraj revuoj‎
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1915
Cecil Williamson

**Cecil WILLIAMSON** (18-an de septembro 1909 - 9-an de decembro 1999) estis brita skriptisto, redaktisto kaj kinoreĝisoro kaj influa angla novpagana sorĉisto. Li estis la fondinto de la Centro de Esplorado de Sorĉistoj, kiu estis parto de la milito de la MI6 kontraŭ la Nazia Germanio, kaj la Muzeo de Sorĉado. Li estis amiko de Gerald Gardner, kiu estis la fondinto de Viko, kaj ankaŭ de la konata okultisto Aleister Crowley.

Kategorio:Anglaj novpaganoj
Charles Cardell

**Charles CARDELL** (1892-1977) estis angla vikano kiu disvastigis sian propran tradicion de la Metio, kiu estis aparta de tiu de Gerald Gardner. La tradicio de Cardell de Viko kultados kornan dion nomata Atho, kaj ĝi kunvenis dum sabatorgio en Surrey. Lia tradicio de Viko estis daŭrigita tra la kombino de Atho de Raymond Howard. Efektive estis Cardell kiu elpensis la terminon "Viko".
Robert Cochrane

**Robert COCHRANE** (26-an de januaro 1931 - 3-an de julio 1966), kiu naskiĝis kiel **Roy Bowers**, estis angla okultisto kiu fondis la tradicion de Pagana Sorĉado konata kiel Cochrane's Craft.

Naskita en laborista familio en okcidenta Londono, li interesiĝis pri okultismo post kiam li ĉeestis prelegon de Socio por Psika Esploro, prenante apartan intereson pri sorĉado. Li fondis unu sabatorgion, sed ĝi baldaŭ malsukcesis.

Li komencis pretendi esti naskita de hereda familio de sorĉistinoj kies praktikoj etendiĝis ĝis almenaŭ la 17-a jarcento; ĉi tiuj deklaroj poste estis malakceptitaj. Li poste fondis kongreson konata kiel la Klano de Tubal Cain, tra kiu li disvastigis sian Metion. En 1966 sinmortigis.

Cochrane daŭre estas vidita kiel ŝlosila inspira figuro en la tradicia sorĉada movado. Ekde lia morto, kelkaj novpaganoj kaj magiaj grupoj daŭre sekvis liajn instruojn.

 

Kategorio:Sinmortigintoj
Kratero Lahojsk

**Kratero Lahojsk** estas alfrapa kratero post falo de granda meteorito, kiu situas apud urbo Lahojsk en Minska regiono de Belorusio. La meteorŝtono falis antaŭ ĉirkaŭ 42,3 milionoj da jaroj. Diametro de la meteorito estis 650 metroj. Origina larĝo de la kratero estis 15 km, sed ĝiaj supraj randoj estas fortranĉitaj per moviĝinta glaĉero, do nuntempa diametro estas 8-9 km. 

## Malkovro 
En la jaro 1973 geologoj faris planajn esplorojn kaj boris putojn apud Lahojsk. Subite dum borado de iu puto la rezultoj ŝokis la geologojn. Aperis rokaĵoj, tute ne karakteraj por la regiono, kaj en malkutima sinsekvo. Malnovaj deponaĵoj (pli ol miliard-jaraj) estis intermiksitaj kaj kunfanditaj kun la pli novaj, aĝaj je 70 milionoj da jaroj.

Sciencistoj multe diskutis pri la anomalio, faris pliajn esplorojn surloke, proponis hipotezojn. Geologoj opiniis, ke tiu strukturo estas vulkana kratero, do iam, en geologia pasinteco, tie erupciis vulkano, kiu postlasis grandegan kalderon. Aliaj asertis, ke la rokaĵoj similas , do necesas serĉi tie diamantojn.

Sed postaj esploroj montris pravecon de meteorita teorio. 30 pliaj putoj (profundaj je 300-500 metroj kaj eĉ ĝis 1254 metroj) donis informojn pri kio okazis ĉi tie antaŭ milionoj da jaroj. Estis trovitaj , kiu formiĝas el kvarco per granda premo, kaj , kiu aperas per eĉ pli granda premo. Tiomaj valoroj de premo ne povus aperi tie sen forta frapa ago.

La esploristoj fakte sukcesis trovi diamantojn en la kratero, sed nur en eta kvanto kaj de mikroskopa grandeco. Estas nur diamanta polvo, kiu ne permesas praktikan uzadon.

## Detaloj 
Antaŭ ĉirkaŭ 42,3 (± 1,1) milionoj da jaroj de la ĉielo falis ŝtona meteorito, kies diametro estis, laŭ sciencaj pritaksoj, 650 metroj. Tio donas volumenon 1,15×109m3 kaj mason ĝis 9×1012kg. Rapido de la meteorito estis 18 km/s.

Post la kolizio aperis kratero 15 kilometrojn larĝa, ĝis 1 kilometro profunda. Sed dum postaj glacialoj moviĝinta glaĉero fortranĉis suprajn randojn de la kratero, tial nuna diametro estas nur 8-9 kilometroj. Nuntempe ĝi estas plene kovrita per dika (200—800 m) tavolo de glaĉeraj deponaĵoj (moreno) de la Kvaternaro, do nevidebla de la surfaco.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Logoisk impact crater (geologiaj informoj pri rokaĵoj de la kratero) 
*Лагойскі кратар: геолаг расказвае, як на Беларусь упаў метэарыт і чаму на гэтым месцы знаходзілі алмазы 
*Логойский кратер  

Kategorio:Geografio de Belorusio
Kategorio:Minska regiono
Kategorio:Krateroj sur Tero
Theodore Roszak

**Theodore ROSZAK** (naskiĝis en Ĉikago, Ilinojso, la 15-an de novembro 1933 - mortis en Berkeley, Kalifornio, la 5-an de julio 2011) estis usona akademiano, kiu finis sian karieron kiel Profesoro Emerito de historio ĉe Kalifornia Ŝtata Universitato, Orienta Golfeto. Li estas plej konata pro la teksto de 1969, *The Making of a Counter Culture*.

Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj pacistoj
Kategorio:Usonaj sociologoj
Kategorio:Novludditoj
Sybil Leek

**Sybil LEEK**  (naskiĝis la 22-an de februaro 1917 - mortis la 26-an de oktobro 1982) estis angla sorĉistino, astrologo, okultisma aŭtoro kaj mem-proklamita ekstrasensulo. Ŝi skribis multajn librojn pri okultismaj kaj esoteraj temoj, kaj estis nomata "Brita plej fama sorĉistino" de la BBC.

Kategorio:Anglaj kuracistoj
Kategorio:Anglaj okultismaj verkistoj
Alex Sanders

**Alex SANDERS** (naskiĝis la 6-an de junio 1926 - mortis la 30-an de aprilo 1988), naskiĝis kiel **Orrell Alexander Carter**, estis angla okultisto kaj Ĉefpastro en la pagana religio Viko, kiu fondis la tradicion aleksrandra Viko dum la 1960-aj jaroj . Edukita en laborista familio, de sia junaĝo li estis enkondukita en esoterajn ideojn de sia patrino kaj avino, kaj kiel juna viro komencis labori kiel rimedo en la lokaj Spiritualismaj Eklezioj antaŭ studi kaj praktiki ceremonian magion.

Kategorio:Vikanaj pastroj
Kategorio:Anglaj religiuloj
Kategorio:Anglaj vikanoj
Human Be-In

La ***Human Be-In*** estis okazaĵo en la Golden-Gate-Parko de San-Francisko la 14-an de januaro 1967. Ĝi estis la antaŭaĵo de la *Summer of Love* de San-Francisko, kiu igis la distrikton Haight-Ashbury simbolo de usona kontraŭkulturo kaj enkondukis la vorton "psikedelo" al antaŭurboj.

Kategorio:Kontraŭkulturaj festivaloj
Kategorio:Festivaloj en Usono
Kategorio:Hipio
Kategorio:Vjetnama milito
Kategorio:Golden-Gate-Parko
Kategorio:1967