open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
László Berzsenyi-Janosits

**László Berzsenyi-Janosits** [lAslO berĵenji-janoŝiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Berzsenyi-Janosits László** estis hungara agronomo, plibonigisto. Lia familia nomvarianto estis *Berzsenyi-Janovits*.

László Berzsenyi-Janosits naskiĝis la  en Fiume (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Rijeka en Kroatio), li mortis la  en Keszthely (laŭ alia informo en Pécel).

## Biografio 
László Berzsenyi-Janosits maturiĝis en katolika gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris agronomian diplomon en Reĝa Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1924. Post la diplomo li laboris en pluraj bienoj, en 1928 li revenis al instituto de la akademio, en 1935 al la eksperimenta stacio de la akademio. En 1940 li akiris ankaŭ juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány. Inter 1941-1945 li laboris en simila instituto en Kolozsvár (tiam hungara urbo), poste li revenis al Magyaróvár. En la 1950-aj jaroj li kreis novajn hibridojn de la maizo. Inter 1959 kaj 1969 li laboris en instituto de Georgikon, poste li pensiuliĝis. En tiu periodo li kreis kunlaboron pri maizoj inter Hungario kaj Germana Demokrata Respubliko. Li estis entombigita en Kemenesmagasi.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Gazdaszámok* (kunaŭtoro, 1935)
* *Cukorrépafajtákkal végzett előkísérletek eredményei* (1940)
* *A takarmánymályva és termesztése* (1944)
* *Magyarország kukoricatermesztése* (1955)
* *A hibridkukorica* (1958)
* *A szántóföldi kísérletek technikája* (kunaŭtoro, 1961)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* https://www.wikiwand.com/hu/Berzsenyi-Janosits_L%C3%A1szl%C3%B3

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj plibonigistoj
Miklós Bittera

**Miklós Bittera** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bittera Miklós** estis hungara agronomo, altlerneja instruisto, senatano. Lia nobela antaŭnomo estis *hideghéti*.
eta|
Miklós Bittera naskiĝis la  en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Magyaróvár (Hungario).

## Biografio 
Miklós Bittera akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1908, juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1909, fine li studis en universitato de Ĝenevo en la sekva studjaro. Li estis asistanto en la ekonomia akademio en Kolozsvár (1910-1914), poste li batalis en la 1-a mondmilito, kie li vundiĝis kaj li estis handikapulo. Li instruis en la akademio de Magyaróvár ekde 1919 ĝis sia emeritiĝo (1946). En 1927 li habilitiĝis, poste li estis katedrestro (docento). Inter 1939 kaj 1945 li estis membro de la senato. Lia ĉefa labortereno estis la sterkado. Li edziĝis en 1917.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Műtrágyázási tanácsadó* (1926)
* *Növénytermesztéstan I—II.* (1928-1930)
* *Gyakorlati műtrágyázás* (1938)

## Memorigiloj 
* memortabulo (vidu la foton!)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
114705 Tamayo

'*114705 *Tamayo''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en  5:1 kun la Tero kaj 3:8 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la unua kubana kosmonaŭto Arnaldo Tamayo Méndez, unua homo kun afrikaj prauloj kaj unua latinamerikano, kiu vojaĝis en la kosmon en la ŝipanaro de Sojuz 38 en septembro 1980. Li ricevis la unuan medalon de Heroo de la Kuba Respubliko kaj multenombrajn aliajn honorojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Cavignac (stacidomo)

**Cavignac** estas franca stacidomo sur linioj  -  kaj Cavignac - , situanta en  Cavignac, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Chartres - Bordeaux-St-Jean (500000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Cavignac - Coutras (581000).

## Vidu ankaŭ 
* Cavignac

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gironde
Kategorio:Cavignac
Matthew Arnold

**Matthew ARNOLD** (24a de Decembro 1822 – 15a de Aprilo 1888) estis angla poeto kaj kulturkritikisto kiu laboris kiel lernejinspektisto. Li estis la filo de Thomas Arnold, fama estro de Rugby School, kaj frato de kaj Tom Arnold, literatura profesoro, kaj William Delafield Arnold, romanisto kaj kolonia administristo. Matthew Arnold estis karakterizita kiel saĝverkisto, nome tipo de verkisto kiu admonas kaj instruas la leganton pri siatempaj sociaj aferoj. Li laboris kiel lernejinspektisto dum 35 jaroj, kaj subtenis la koncepton de ŝtat-regulata mezlerneja edukado.

## Kariero 
[maldekstre|eta|Karikaturo fare de [James Tissot publikigita en *Vanity Fair* en 1871.]]
En 1849, li publikigis sian unuan libron de poezio, *The Strayed Reveller*. En 1850 lia amiko William Wordsworth mortis; Arnold publikigis siajn "Memorial Verses" pri la maljuna poeto en ''Fraser's Magazine*. In 1852, Arnold publikigis sian duan volumon de poemoj, *Empedocles on Etna, and Other Poems*. En 1853, li publikigis *Poems: A New Edition*, elektorikolto el la du pli fruaj volumoj notinde ekskludante *Empedocles on Etna*, sed aldonante novajn poemojn, *Sohrab and Rustum* kaj *The Scholar Gipsy*. En 1854, *Poems: Second Series* aperis kiel nova elektorikolto en kiu li inkludis la novan poemon, *Balder Dead*.

Arnold estis nomumita Profesoro de Poezio en Oksfordo in 1857, kaj li estis la unua en tiu posteno kiu faris siajn prelegojn en angla anstataŭ en Latino. Li estis re-elektita en 1862. *On Translating Homer* (1861) kaj komencaj pensoj kiujn Arnold transformis en *Culture and Anarchy* estis inter la fruktoj de liaj oksfordaj prelegoj. *Culture and Anarchy*, la ĉefa verko de Arnold en socia kritikismo (kaj unu el la malmultaj pecoj de lia prozo ankoraŭ presatas) estis publikigita en 1869. *Literature and Dogma*, la ĉefa verko de Arnold pri religia kritikismo aperis en 1873. En 1883 kaj 1884, Arnold turneis en Usonon kaj Kanadon kaj faris prelegojn pri edukado, demokratio kaj Ralph Waldo Emerson. Li estis elektita Eksterlanda Honora Membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj en 1883.

Pro sia laboro kiel lernejinspektisto, li devis multe veturi per trajno kaj tre bone konis la socion de centra Anglio.

## Elektita verkaro 
### Poezio 
* *Stanzas in Memory of the Author of "Obermann"* (1849)
* *The Strayed Reveller, and Other Poems* (1849)
* *Empedocles on Etna, and Other Poems* (1852)
* *Sohrab and Rustum* (1853)
* *The Scholar-Gipsy* (1853)
* *Stanzas from the Grande Chartreuse* (1855)
* *Memorial Verses to Wordsworth*
* *Rugby Chapel* (1867)
* *Thyrsis* (1865)

### Prozo 
* *Essays in Criticism* (1865, 1888)
* *Culture and Anarchy* (1869)
* *Friendship's Garland* (1871)
* *Literature and Dogma* (1873)
* *God and the Bible'' (1875)

## Notoj 
Kategorio:Britaj poetoj
Kategorio:Anglaj anglikanoj
Kategorio:Anglaj eseistoj
Kategorio:Anglaj literaturkritikistoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Imre Boczonádi Szabó

**Imre Boczonádi Szabó** [boconAdi sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Boczonádi Szabó Imre** estis hungara operkantisto (tenoro), komponisto, tekstopoeto, abelisto.

Imre Boczonádi Szabó naskiĝis la  (laŭ alia informo la naskiĝtago estas la 9-a) en Kiskunfélegyháza, li mortis la  en Újpest.

## Biografio 
Imre Boczonádi Szabó maturiĝis en Esztergom, poste li studis juron en Reĝa Universitato de Pest, samtempe li lernis kantadon en lernejo pri opera branĉo de Nacia Teatro (Budapeŝto). En la teatro li kantadis inter 1873-1875, pli poste en Teatro de Kolozsvár, fine en Budapeŝta Ŝtata Operejo (1895-1905). En tiu longa periodo li ankaŭ komponadis kantojn precipe konvenaj al epoko de Francisko Rákóczi la 2-a, krome li ankaŭ verkis tekstojn por kantoj. Ekde 1885 li komencis bredadi abelojn en la familia bieno en Pálmonostora. En 1902 li prezentis novan abelujon, en 1913 pli bonan kun 24 kadroj. Lia alia abelujo estis portebla, do poste disetendiĝis la migra ebelado. Li establis fabrikon por produkti tiajn abelujojn en Újpest kaj li fondis revuon pri abeloj en 1904. Li petis patenton nur unufoje, ĉiuj aliaj abelujoj estis libere kopiitaj. Ankaŭ lia filo estis abelisto.

## Elektitaj kontribuoj 
* liaj kantoj estis eldonitaj en 1875
* *Rendszerem ismertetése* (1904)
* *A méhek élete* (1911, germane *Das Leben dér Bienen* 1913)
* *A 42-es Boczonádi-kaptár ismertetése* (1919)
* *Kasos méhészkedés keretes gyámolokkal* (1921)
* *A méhek élete. I—III.* (1921—1923)
* *Méhgazdaság* (kunaŭtoro, 1926) 

## Memorigiloj 
* en 2013 premio estis fondita sub nomo "Boczonádi Szabó Imre"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 235-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj abelbredistoj
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj tekstopoetoj
Alta kuirarto

eta|250px|Tipa prezentado de franca *Haute cuisine*.
La **alta kuirarto** (de la franca, *haute cuisine*, [ot kɥizin]; ankaŭ *grande cuisine*, [gʀɑ̃d kɥizin] «granda kuirarto») estas stilo de kuirarto karakterizata per alta rafinemo en la prezentado, uzado de manĝoproduktoj tre altkvalitaj, alta profesieco de la kuiristoj kaj multekosteco. Ĝi havas sian originon en la 19-a jarcento en Parizo post la Franca revolucio, kiam eksaj palacaj kuiristoj devis proponi siajn servojn al la nova burĝa klaso,​ kaj aktuale ĝi estas praktikata ĉefe en grandaj hoteloj kaj prestiĝaj restoracioj de la okcidenta mondo. La alta kuirarto ne estas difinita per partikularaj stiloj; temas ĉefe pri ĝenerala praktiko. Gustoj, teksturoj, odoroj kaj koloroj (per kvar el la kvin sentoj) estas organizita per perfekteco kaj harmonio kiel suprema montro de la virtuozismo de la kreivaj kapabloj de la grandaj kuiristoj kiuj ofte konkurencas en amaskomunikiloj kun aliaj famuloj de la etosoj de kino, sporto, muziko ktp.
eta|250px|maldekstre|Prezentado de *nova kuirarto*.

## Klasigo 
La tradicio dividis la "altan kuirarton" en diversaj branĉoj de la franca kuirarto:

# *Haute cuisine* ("alta kuirarto") mem estas konata kiel la plej bonkvalita el la plej bonkvalita en la kuirarta mondo.
# *La cuisine bourgeoise* ("burĝa kuirarto") estas la hejma kuirarto proponita al invititoj sub la samaj preceptoj de la alta kuirarto; kelkaj fakuloj kiel M. Proust metas ĝin samrange kun la *Haute cuisine*.
# *La cuisine regionale* ("regiona kuirarto") dise en la 33 historiaj provincoj de Francio, kiel diris Brillat-Savarin "la tapiŝo de la *Haute Cuisine*".
# *La cuisine impromptue* (la improvizita kuirarto) estas fakte formo de arto.

## Notoj 
Kategorio:Franca kuirarto
International Association of Music Information Centres

La ***International Association of Music Information Centres*** (akronime **IAMIC**) aŭ en Esperanto *Internacia Asocio de informcentroj pri muziko,* estas tutmonda reto de organizaĵoj fondita en 1986, kiu dokumentas kaj antaŭenigas nuntempan muzikon. En 2010 IAMIC kunigis 37 organizaĵojn en 33 landoj (2021). IAMIC havas sian ĉefsidejon en Bruselo.

Ĉiu el la muzikaj informcentroj dokumentas kaj antaŭenigas vastan variecon de muzikaj ĝenroj de sia lando, inkluzive de nuntempa muziko, klasika muziko, mondmuziko, ĵazo kaj popmuziko. Dum ĉiu el la centroj ĉefe zorgas pri la muziko de sia propra lando, IAMIC antaŭenigas internaciajn interŝanĝajn kaj komunajn muzikajn projektojn. En epoko en kiu interkulturaj renkontiĝoj iĝas pli intensaj, tiuj informcentroj povas ludi gravan rolon ekzemple en la disvastigo de la imago de iu lando aŭ helpi krei pli egalecan ludkampon por eŭropaj kantistoj en la tutmonda muzika merkato kie dominas anglaj kaj usonaj grupoj.

La muzikaj informcentroj konservas ampleksajn kolektojn de partituroj, sonregistraĵoj, artistaj biografioj kaj muzikologiaj verkoj aŭ interligi (virtuale) jam ekzistantajn kolektojn. Ili organizas festivalojn, koncertojn, konkursojn kaj konferencojn. 

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Kultura Agado Eŭropo 
* Kulturo 360

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1986
Kategorio:Muzikaj organizaĵoj
Kategorio:Internaciaj kulturaj organizaĵoj
Kategorio:Muziko en 1986
115015 Chang Díaz

'*115015 *Chang Díaz''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika Observatorio sur la monto Cerro Tololo en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de Franklin Chang-Díaz, kosmonaŭto de 25 jaroj, kiu flugis en sep kosmopramaj misioj de 1986 ĝis 2002. Li restis pli ol 1600 horojn en la kosmo kaj helpis deploji la kosmosondilon Galileon al Jupitero. Li estis la unua kostarika kosmonaŭto kaj estas de ĉina deveno.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Kastelo de Bükkösd

La **Kastelo de Bükkösd** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Petrovszky** [petrovski]) estas baroka historia monumento en vilaĝo Bükkösd (Hungario).
maldekstre|eta|
## Historio 
La familio *Petrovszky* komencis konstrui la kastelon en 1787 laŭ planoj de aŭstra arkitekto. Post la 2-a mondmilito la lasta privata posedanto forlasis la landon, iom poste la kastelo ŝtatiĝis kaj ŝtata bieno uzis ĝin. En 1953 lernejo-edukejo pri knabinoj ekfunkciis, en la sekva jaro plenaj renovigaj laboroj okazis, poste denove en 1975. Depost la socialismo en 1997 ĉesis la edukejo, iom poste arkitekto aĉetis ĝin kaj faris la necesajn renovigajn laborojn.

## Konstruaĵo 
La unuetaĝa kastelo kun mansardoj situas sola en parko, sed proksime bazlernejo troviĝas. La fasado estas simetria, la meza pli ornama parto kun grandaj fenestroj iomete reliefas. Meze la enirejo troviĝas, pli supre balkono. Malantaŭ la fasado 3 aloj ĉirkaŭas kvadratan korton. Tiuj aloj parte estas nur teretaĝaj.

## Parko 
La parko estas protektata. La vizitebla parto etendiĝas en la lerneja korto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* https://www.utazzitthon.hu/latnivalo/bukkosd/petrovszky-kastely-18623
* hungare kun foto

Bukkosd
Malalta kulturo

"**Malalta kulturo**" estas pejorativa termino por formoj de popola kulturo kiu havas homamasan allogon. La malo estas "alta kulturo", kio povas ankaŭ esti pejorativa. Kulturteoriuloj diris, ke kaj alta kulturo kaj malalta kulturo estas subkulturoj. Popola kulturo estas amase produktita de tio kio estis nomita de la kultura analizisto Theodor Adorno la "kultura industrio".

Por ajna soci-ekonomia klaso, estas specifa kulturo por tiu klaso. Tiel ties produktoj estas kondiĉigitaj per la socia deveno kaj suferas mankon de universaleco. Arketipoj kaj stereotipoj estas tipaj elementoj de malalta kulturo.

La kulturo de la homamaso (kaj de la homamasa kulturo kaj de la popola kulturo), kaj la konceptoj kiel *kiĉo*, *filistro*, *barbara*, *rura* aŭ *primitiva* (primitivaj kulturoj) estas ĉiuj terminoj identigeblaj kun tio kio povas esti nomita "malalta kulturo".

## Notoj 
## Bibliografio 
* Baĥtin, M. M. (1981) *The Dialogic Imagination: Four Essays*. Eld. Michael Holquist. Trad. Caryl Emerson kaj Michael Holquist. Austin and London: University of Texas Press.
* Gans, Herbert J. *Popular Culture and High Culture: an Analysis and Evaluation of Taste*. New York: Basic Books, 1974. xii, 179 p. ISBN 0-465-06021-8
* Ross, Andrew. *No Respect: Intellectuals & Popular Culture*. New York: Routledge, 1989. ix, 269 p. ISBN 0-415-90037-9 (pbk.)

Kategorio:Kultura historio
Kategorio:Estetiko
116162 Sidneygutierrez

'*116162 *Sidneygutierrez'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 4:9 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la iama usona kosmonaŭto Sidney M. Gutierrez, piloto de la kosmopramo Columbia en 1991. Tiu misio estis la unua misio *Spacelab'' dediĉita al biologiaj sciencoj. Li estis la komandanto de misio de la Kosmopramo Endeavour en 1994, kiu uzis radaron por studi la Teron.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Lubitinskij (distrikto)

La **distrikto de Lubitino** aŭ **Lubitinskij distrikto** () estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbotipa loĝloko Lubitino. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 8288 homoj.

## Geografio 
La distrikto de Lubitino situas norde de la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 4486,24 km². Norde la distrikto de Lubitino najbaras kun la Leningrada provinco, oriente – kun la distrikto de Ĥvojnaja, sude kun la distrikto de Boroviĉi kaj kun la distrikto de Okulovka, okcidente – kun la distrikto de Malaja Viŝera.

En Lubitino situas la preĝejo de la Endormiĝo de la Dipatrino, konstruita en 1832. Ĝia arkitekturo estas malordinara por rusiaj preĝejoj. La preĝejo troviĝas sur la blazono de Lubitino.

## Referencoj 
200|eta|maldekstra|La preĝejo de la Endormiĝo de la Dipatrino

Kategorio:Distriktoj de Novgoroda provinco
Kromistoj

En biologio, la **Kromistoj** () estas regno de eŭkariotoj.

## Priskribo 
eta|dekstra|Strukturo de tipa kromista ĉelo komparita kun strukturo de tipa planta ĉelo
La kromistoj estas klado de tiuj eŭkariotoj, kies plastidoj (fotosintezaj organetoj) enhavas klorofilon *c*, kune kun aliaj eŭkariotoj evolue parencaj al tiuj. La kapablo de fotosintezo perdiĝis multfoje dum la evoluo de tiu klado; tial, multaj kromistoj fakte ne havas fotosintezajn organetojn.

La praa kromisto akiris la kapablon fotosintezi per enkorpigo (endosimbiozo) de rodofito (ruĝalgo): la kromista plastido devenas de tiu enkorpigita ruĝalga ĉelo, malsimile al la kloroplasto de plantoj (vastasence, inkluzive de rodofitoj (ruĝalgoj), klorofitoj (verdalgoj), kaj teraj plantoj), kiu devenas de enkorpigita cianobakterio.

Kromistoj povas esti unuĉelaj aŭ plurĉelaj. Interalie, la diatomoj kaj la brunalgoj estas kromistoj.

## Klasifiko 
Laŭ la klasifiko de Cavalier-Smith de 2018, La origina difino nur inkluzivis la fotosintezajn kromistojn (en la nunaj '**, **', '''').

Poste, genaraj analizoj pruvis, ke multaj eŭkariotoj (speciale, la alveoluloj kaj la radikuloj) estas pli parencaj al la heterokontoj ol aliaja kromistoj — alivorte, la antaŭa difino de kromistoj ne estis klado. Tial, en 2018, Cavalier-Smith pligrandigis la regnon Kromistoj, inkluzivigante tiujn nefotosintezajn eŭkariotojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Eŭkariotoj
Kategorio:Algoj
117703 Ochoa

'*117703 *Ochoa'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 5:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la iama usona kosmonaŭtino Ellen Ochoa. En 1993, ŝi estis la unua hispanamerika virino, kiu iris en la kosmon. Ŝi flugis en kvar kosmopramaj misioj, restis preskaù 1000 horojn en la kosmo, kaj iĝis Direktorino de la Kosmocentro *Lyndon B. Johnson''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
117704 Lopez-Alegria

'*117704 *Lopez-Alegria''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en  1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la iama hispana-usona kosmonaŭto Michael López-Alegría, kiu flugis en kvar kosmopramaj misioj de la NASA, Sojuz kaj la Internacia Kosmostacio. Li faris dek  dum liaj 257 tagoj en la kosmo. Dum li estis en la kosmo, li faris eksperimentojn pri materialoj, bioteknikoj kaj brulo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Saint-Aigulin - La Roche-Chalais (stacidomo)

**Saint-Aigulin - La Roche-Chalais** estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz - , situanta en  Saint-Aigulin, en departemento Charente-Maritime, apud La Roche-Chalais en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Aigulin
* La Roche-Chalais

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Charente-Maritime
Kategorio:Saint-Aigulin
Kiton

**Kiton** estis fondita en 1968, estas varmarko de Ciro Paone SpA, firmao fondita en 1956.

## Historio 
La Kiton marko estis instalita de Ciro Paone ĉe Arzano, en la provinco de Napolo, en 1968 kaj la nomo Kiton derivas de "chiton", la ceremonia tuniko portita de la antikvaj grekoj por preĝi al la dioj de Olimpo. La kompanio ne reklamas siajn produktojn.

Danke al la tre alta kvalito kaj limhava produktado, la marko estas ankaŭ kromnomita "la Ferrari de ŝtofoj".

## Produktado 
Kiton havas kvin fabrikojn:

* Arzano
* Collecchio
* Fidenza
* Marcianise
* Biella

## Vidu ankaŭ 
* Alta modo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Napolo
Kategorio:Varmarkoj
La Rochelle-Pallice (stacidomo)

**La Rochelle-Pallice** estas franca varstacidomo sur linio  - La Rochelle-Pallice, situanta en  La Rochelle, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio La Rochelle-Ville - La Rochelle-Pallice (539000).

## Vidu ankaŭ 
* La Rochelle

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Charente-Maritime
Kategorio:Transporto en La Rochelle
Křížlice

**Křížlice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jestřabí v Krkonoších. Ĝi troviĝas proksimume 6&nbsp;km norde de urbo Jilemnice. Estas ĉi tie registritaj 141 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Křížlice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,63 km².

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Katolika paroĥa preĝejo de sankta Johano Baptisto kun paroĥo
* Akva muelejo de Mikolášek n-ro 33
* Evangelia preĝejo en Křížlice

## Pluaj fotoj 

Křížlice, domy.jpg|Domoj el birda perspektivo
Křížlice, fara II.jpg|Paroĥo
Křížlice, kostel V.jpg|Preĝejo kaj tombejo el birda perspektivo
Křížlice kostel sv. Jana Křtitele 3.jpg|Preĝejo de sankta Johano kun la paroĥo

Kategorio:Jestřabí v Krkonoších
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Roudnice (Jestřabí v Krkonoších)

**Roudnice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jestřabí v Krkonoších. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudoriente de Jestřabí v Krkonoších. Estas ĉi tie registritaj 76 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Roudnice situas en katastra teritorio **Roudnice v Krkonoších** kun areo 2,19 km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Roudnice (Jestřabí v Krkonoších), dům.jpg|Domo
Roudnice (Jestřabí v Krkonoších), hotel.jpg|Hotelo
Roudnice (Jestřabí v Krkonoších), krajina.jpg|Pejzaĝo

Kategorio:Jestřabí v Krkonoších
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
János Bruder

**János Bruder** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bruder János** estis hungara agronomo, ĝardenisto, instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Brúder*.

János Bruder naskiĝis la  en Rákoscsaba, li mortis la  en Szeged.
 
## Biografio 
János Bruder frekventis bazlernejon en Makó, li maturiĝis en agronomia mezlernejo en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en agronomia altlernejo same en Budapeŝto. Li eklaboris en 1936 en agrikulturejo en Battonya. Inter 1941-1945 li estis la ĉefa ĝardenisto de botanika ĝardeno de Scienca Universitato Ferenc József, poste li instruis studjaron en agronomia mezlernejo de Berettyóújfalu, pli poste 2 jarojn en simila lernejo en Makó, fine li gvidis la ŝtatan bienon en Makó. Lia nomo kunfandiĝis kun produktado de cepoj, li kreis novajn specojn kaj teknologiojn. Baldaŭ li laboris en instituto en Szeged, li pensiuliĝis en 1973. Li ricevis premion en 1953.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Földi mogyoró termelése* (Budapest, 1952)
* *Hagymatermesztés* (Budapest, 1954)
* *Korszerű hagymatermesztés* (Budapest, 1959)
* *Hol tart ma a nagyüzemi vöröshagyma-termesztés?* (kunaŭtoro, 1964)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 265-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ĝardenistoj
Kacanovy

**Kacanovy** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec, proksimume 4&nbsp;km sude de urbo Turnov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1615.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo Na Radči
* Kolono kun statuo de sankta Johano Nepomuka
* Bieno de Kopic
* Restaĵoj de burgo Kavčiny

## Pluaj fotoj 

Hotel Králíček - panoramio.jpg|Hotelo Králíček

Kategorio:Municipoj en distrikto Semily
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia paradizo
László Czapáry

**László Czapáry** [lAslO capAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Czapáry László** estis hungara agronomo.

László Czapáry naskiĝis la  en Nova, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Czapáry maturiĝis en gimnazio en Pécs en 1917, poste li soldatiĝis, pli poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio de Keszthely en 1922. Lia plej grava instruisto estis Béla Pesthy. Post la diplomo li longe estis gvidanto de bieno de :hu:Khuen-Héderváry család, poste inter 1945-1949 li laboris en propra bieno, pli poste li estis inspektoro en agrikultura centro. De 1951 ĝis la emeritiĝo en 1969 li estis gvidanto de ŝtata bieno de Tengelic. Lia ĉefa rezulto estis teknologio pri furaĝoj por bovinoj. Tamen poste li estis konsilisto en kolĥozo en Zagyvarékas. Li ricevis premiojn inter 1952-1968.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Silózási tapasztalatok az Alsótengelici Kísérleti Gazdaságban* (1956)
* *Mennyit vessünk zöldtakarmánynak?* (1957)
* *Hogyan állítsuk be a zöld futószalagot?* (1959)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 297-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La Roche-Chalais

**La Roche-Chalais** estas franca  situanta en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Rochechalaisiens*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Dordogne
* Saint-Aigulin - La Roche-Chalais (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Dordogne
Paul Händel

**Paul HÄNDEL** (naskiĝinta la  en Mannheim, mortinta la  en Niederndorf apud Kitzbühel) estis germana kaj aŭstra filologo klasika.

## Vivo 
Paul Händel studis klasikan filologion ĉe la Universitato de Heidelberg kie li doktoriĝis en 1951 ĉe Otto Regenbogen per disertacio pri teknikoj epikaj de Apolono de Rodo (*Beobachtungen zur epischen Technik des Apollonios Rhodios*, Munkeno 1954). Por la jaro universitata 1952/53 li ricevis studvjaĝostipendion de la Germana Arkeologia Instituto. Ekde la vintra semestro 1956/57 li estis scienca helpanto ĉe la hajdelberga altlernejo, habilitiĝis en 1957 kaj nomumitis en 1963 eksterorda profesoro. Unu jaron poste li sekvis vokiĝon al Innsbruck kie li iĝis orda profesoro kaj restis ĝis emeritiĝo. Li katedrestris inter 1964 kaj 1993 estante posteulo de Wolf Steidle.

Händel aparte okupiĝis pri la literaturaj teknikoj de helenaj aŭtoroj. Disertacie li esploradis pri la helenisma verkisto Apolono de Rodo, habilitacie pri la komediskribanto Aristofano. Krome li ade verkis artikolojn por la enciklopediego de Pauly-Wissowa *Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft*.

## Literaturo 
* *Kürschners Deutscher Gelehrten-Kalender*, eldono 2003, volumo 1, p.&nbsp;1103.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Mortanonoco lia (Tiroler Tageszeitung)

Kategorio:Aŭstraj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Universitato de Innsbruck
Kategorio:Aŭstraj profesoroj
Saint-Savinien-sur-Charente (stacidomo)

**Saint-Savinien**, plennome **Saint-Savinien-sur-Charente** estas franca stacidomo sur linio Nantes-Orléans - , situanta en  Saint-Savinien, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Nantes-Orléans - Saintes (530000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Savinien

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Charente-Maritime
Kategorio:Saint-Savinien
Erich Thummer

**Erich THUMMER** (naskiĝinta la  en Hart im Zillertal/ Distrikto Schwaz, mortinta la ) estis aŭstra filologo klasika.

## Vivo 
eta|maldekstre|En la dekstra konstruaĵo de ĉe Innrain, en la unua etaĝo estis longtempe la Instituto pri klasika filologio de la Universitato de Innsbruck, kie Thummer profesoris
Post frekvento de la humanisma kaj episkopa gimnazio *Paulinum* en Schwaz li ekstudis filologion klasikan ĉe la Universitato de Innsbruck, ĉe Karl Jax kaj Robert Muth. La 17-an de novembro 1954 li trapasis la ekzameniĝon pri instruadrajteco gimnazia en la fakoj de la latina kaj la helena lingvoj. En la 25.5.1957 li doktoriĝis per disertacio pri la religieco de la verkoj de Pindaro. Dum la somera semestro 1957 li restadis ĉe la Universitato de Vieno por pliprofundigi konojn siajn. Post kiam li deĵoris dum 1957/58 kiel docentadkomisiitulo ĉe la Instituto pri filologio klasika en Innsbruck li nomumitis asistanto en la 1.9.1958. Inter 1963 kaj 1964 Thummer krome esploradis en Vaŝingtono ĉe la Centro pri helenismaj studoj.

Danke al eldono de dulingva eldono de la Istmaj odoj pindaraj sukcesis al li habilitiĝo en 1968 en Innsbruck. En la 17.7.1968 li iĝis docento orda pri klasika filologio; eksterorda profesoreco ekis en la 14.2.1973. Retiriĝo lia estis en 1996.

## Literaturo 
* Robert Muth: "Die Habilitationen aus Klassischer Philologie an der Universität Innsbruck". Ĉe: *Acta philologica Aenipontana*. Volumo 4 (1979), p. 7–21 (koncerne s-ron Thummer kp. aparte p. 21)

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj klasikaj filologoj
Kategorio:Universitato de Innsbruck
Kategorio:Aŭstraj profesoroj
Kategorio:Tirolanoj
Kategorio:Pindaro
Nándor Czeiner

**Nándor Czeiner** [cejner], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Czeiner Nándor** estis hungara vitisto.

Nándor Czeiner naskiĝis la  en Zirc, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Nándor Czeiner finis lernejon pri vitoj en 1862 en Buda. Ekde la sekvanta jaro li gvidis vitejon de grafa bieno ĉe Munkács, ekde 1881 ĉe Beregszász. Tiutempe en Hungarlando granda parto de la vitejoj neniiĝis pro la filokseroj. Czeiner faris grandan laboron por rekonstrui la vitejojn. Li perfektigis reproduktojn de la vitoj. En 1883 li rifuzis esti lernejestro en Pozono, li volis labori plu en la praktiko. Li havis estran postenon en vitista organizaĵo. Li ricevis unufoje reĝan premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szőlészetünk jövője* (1891)
* *Az amerikai ellenálló fajuk nemesítése zöldoltás által* (1892)
* *Vázlat a hegyvidéki oltott szőlők metszésmódozatairól* (1893)
* *Szőleink újjáalakítása* (1897)
* *A „Beregszászi szőlő- és gyümölcs értékesítő Egyesület” alapszabályai* (1897)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 301-a paĝo)
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj vitistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Maloviŝerskij (distrikto)

La **distrikto de Malaja Viŝera** aŭ **Maloviŝerskij distrikto** () estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbo Malaja Viŝera. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 14 172 homoj.

## Geografio 
La distrikto de Malaja Viŝera situas norde de la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 3280,98 km². Norde la distrikto de Malaja Viŝera najbaras kun la Leningrada provinco, oriente – kun la distrikto de Lubitino, sud-oriente – kun la distrikto de Okulovka, sude – kun la distrikto de Krestci, okcidente – kun la distrikto de Novgorodo kaj kun la distrikto de Ĉudovo.

La plej granda rivero de la distrikto estas Msta.

Trans la distrikto iras la grava fervojo inter Moskvo kaj Sankt-Peterburgo. Tiu fervojo situas sur la blazono kaj sur la flago de la distrikto.

## Referencoj 
Kategorio:Distriktoj de Novgoroda provinco
118768 Carlosnoriega

'*118768 *Carlosnoriega''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 2:5 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de Carlos I. Noriega, naskiĝinta en Peruo kaj kiu fariĝis kosmonaŭto en 1996. Li estis fakulo de misio ambaŭe por la misio de la kosmopramo Atlantis, kiu kuniĝis kun la kosmostacio Mir ; kaj la misio de la kosmopramo Endeavour por alporti kaj instali sunpanelojn al la Internacia Kosmostacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Naujan

**Naujan** -  - estas kvinaklasa urbego (municipo) en Filipinoj, en insulo Mindoro, en regiono MIMAROPA, en provinco Orienta Mindoro. Naujan konsistas el 70 distriktoj.
eta|maldekstre|
## Geografio 
Naujan kuŝas laŭ la marbordo en la nordorienta parto de la insulo. Laŭ areo Naujan estas la plej granda en la provinco https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=13.22060313426603%2C121.23983860000001&z=9. Regiona kaj provinca ĉefurbo Calapan troviĝas 17, Batangas 55, ĉefurbo Manilo 144, Kezonurbo 154,  Legazpio (Albajo) 266, Baguio 352, Cebuurbo 439, Puerto Princesa 487, Dabao 841, General Santos 907 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|
eta|
## Historio 
En tiu areo ĉinaj komercistoj ofte alvenis por komercadi, baldaŭ la insulo apartenis al :en:Bruneian Empire. Fine hispanaj konkerintoj alvenis kaj longaj militoj okazis por akiri la insulon. Naujan estis fondita en 1693 fare de hispanoj. Dum la filipina revolucio (1898) la loĝantoj estis partoprenantoj. Naujan iĝis municipo en 1905 jam dum dominado de Usono. Inter 1942-1945 la japanoj regis. La municipo en la fruaj 2010-aj jaroj atingis la internacian klasifikadon urbego (pli granda, ol cent mil). 

## Eduko 
En Naujan akademio funkcias.

## Klimato 
La klimato de Naujan estas klasifikita kiel tropika klimato. Jare pluvas 2688 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 24-29 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Trafiko 
Naujan estas alirebla laŭ la marborda traira flankovojo, krome estas ankoraŭ flankovojo, kiu ligas al ĉefvojo.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* monumentoj

## Fontoj 
* WikiTrans
* oficiala paĝo 

Kategorio:Urboj de la Filipinoj

Mañibo House, Naujan 003.JPG|Domo 
9. Unknown House, Naujan.JPG|Domo
Jose L. Basa Memorial School, Naujan 004.JPG|Monumento
Maĉida

**Maĉida** (japane: 町田市, *Machida-shi*) estas urbo en la okcidenta parto de la gubernio Tokio en Japanio, ĉirkaŭ 40&nbsp;km sudokcidente de centra Tokio.

En 1980, Maĉida havis 295 000  loĝantojn. Depost tiam, la loĝantaro de la urbo kreskis kiel rezulto de la kresko de Grandtokia areo kaj en 2015 estis 430 000 loĝantoj. Maĉida estas dormurbo por Tokio kaj Jokohamo.

## Vidindaĵoj 
alternative=Vico de ĉerizarbaj arboj sur la kresta verda vojo (Tokiwamachi, Machida City, Tokio)|eta|maldekstre|Vico de ĉerizarboj laŭlonge de la kresta verda vojo (Tokiwamachi, urbo Machida , Tokio)
Inter la vidindaĵoj estas "verda vojo 尾根緑道", kies deirpunkto estas proksime de la urba limo inter la urboj Hachioji kaj la urbo Maĉida, sed ne restas limŝtonoj por identigi ĝin. Ses tuneloj kuras sub la kresta verda vojo. Ĝi estas fama loko por ĉerizfloroj: estas plantitaj 18 specoj de ĉerizfloroj en iom malsamaj florperiodoj. La "Maĉida Sakura Festivalo" okazas ĉiujare kiam la ĉerizfloroj floras.

## Transporto 
eta|maldekstre|Ĉirkaŭ la fervoja stacidomo de Maŝida (町田市).
Necesas ĉirkaŭ 50 minutoj por atingi la metropolan regionon de Tokio per trajno. Ĉar fervojoj koncentriĝas sur la rando de la urbo, la centra areo de la urbo ne atingeblas. Tial aŭtobusoj fariĝis la ĉefaj transportiloj en la urbo kaj al la stacidomo Maĉida, plenigante la mankojn en la fervoja transporta reto.

## Kelkaj famuloj 
* Takao Doi: astronaŭto
* Takahiro Koyama: irana esploristo, helpprofesoro en Hakodate Otani Junior College
* Satoshi Tajiri: ellaboranto de videoludoj - kreinto de Pokemono.

## Esperanto 
Esperanto-Klubo de Maĉida naskiĝis la 10-an de junio 1990.

## Ekstera ligilo 
(jp) Oficiala retejo de Machida

## Referencoj 
Kategorio:Urboj en Tokio
Kategorio:Japanio
Kategorio:Esperanto
Plastido

eta|dekstra|Kloroplastoj, speco de plastidoj, en la ĉeloj de *Plagiomnium affine*
En biologio, la **plastido** estas membrane ĉirkaŭvolvita organeto en eŭkariotaj ĉeloj.

## Priskribo 
eta|dekstra|Klasifiko de plastidoj
La plastido estas organeto troviĝanta en plantoj (vastasencaj: teraj plantoj, rodofitoj, klorofitoj) kaj kromistoj. Ekzistas diversaj plastidoj de diversaj funkcioj. Ekzemple:
* la **kloroplasto** estas plastido uzata por fotosintezo.
* la **kromoplasto** estas uzata por sintezo kaj konservo de pigmentoj.
* la **leŭkoplasto** estas senpigmenta plastido.

## Origino 
La plastidoj en plantoj (vastasencaj: teraj plantoj, rodofitoj, klorofitoj) originis per endosimbiozo de cianobakterioj.

La plastidoj de kromistoj originis per endosimbiozo de rodofito.

## Historio 
La plastidon malkovris kaj nomis Ernst Haeckel en 1866. Tamen, la moderna difino estis unue proponita de A. F. W. Schimper en 1882.

La termino *plastido* devenas de la helena  *plastós* “formita, modlita”.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 

Kategorio:Organetoj
Kategorio:Planta fiziologio
Kategorio:Fotosintezo
119890 Zamka

'*119890 *Zamka''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras George D. Zamka, iaman usonan kosmonaŭton, kiu pilotis la kosmopramon Discovery en ties misio de oktobro 2007 al la Internacia Kosmostacio. Li estis komandanto de la kosmoprama misio de februaro 2010 por la konstruo de la Internacia Kosmostacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Kromoplasto

En botaniko, **kromoplasto** () estas plastido, kiu sintezas kaj konservas pigmentojn.

## Priskribo 
Kromoplastoj troviĝas en fruktoj, floroj, kaj radikoj de teraj plantoj, kolorigante ilin. La kloroplasto, kiu enhavas la verdan pigmenton klorofilo, estas ordinare ne rigardata kiel kromoplasto.

Simile al la kloroplasto, la kromoplasto originis per endosimbiozo de cianobakterio.

## Etimologio 
La termino *kromoplasto* devenas de la helenaj vortoj  *ĥrôma* “(haŭt)koloro” kaj  *plastós* “formita, modlita” (kiel plastido, kloroplasto).

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Organetoj
Kategorio:Planta fiziologio
Jules Coignet

**Jules Louis Philippe COIGNET** (naskiĝinta la  en Parizo, mortinta la  samloke) estis franca pentristo apartenanta al la Skolo de Barbizon.

## Vivo 
[eta|Templo de Paestum, [Sicilio]]
Coignet frue iris al Italujo kaj faris ekde 1824 ekspoziciojn multajn ĉefe laŭ italaj motivoj iĝintaj pejzaĝoj.

Pluraj vojaĝoj en Franclando, poste al Svislando, Tirolo, Sirio kaj Egipto (1845) venigis al li novajn motivojn. Coignet diligente apogis la klopodojn de francaj pentristoj por uzi kolorojn. Coignet bonege kaj lerte aranĝis la verkojn en tuta harmonio konservante idealan karakteron. Tipaj bildoj por li estas ekz. *Ruinoj de Paestum* (1841, Munkeno) aŭ *Vulpoj en la Fontainbleau-arbaro* (Hamburgo).

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 4. Leipzig 1906, p. 214-215 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Francaj pejzaĝistoj
Aleš Šteger

**Aleš ŠTEGER** (slovene, naskiĝis la 31-an de majo 1973 en Ptuj) estas slovena poeto, verkisto, tradukisto, literaturrecenzisto, ĵurnalisto kaj eldonisto.

## Biografio 
Šteger diplomiĝis ĉe la Universitato de Ljubljano, kie li studis komparan literaturon kaj ĝermanan filologion. Li fondis *Studentan Eldonejon* en Ljubljano, kiun li estras. Inter la plej bonaj libroj de la eldonejo estas la novaj kolektitaj verkoj de Edvard Kocbek (2004), preparitaj de Šteger kaj kiuj enhavas multajn antaŭe neeldonitajn poemojn.

Li tradukis la poezion de César Vallejo, Pablo Neruda, Olga Orozco, Gottfried Benn, Ingeborg Bachmann, Peter Huchel, ktp.

## Verkaro 
### Poemoj 
La poezio de Aleš Šteger estis publikigita en pli ol 200 internaciaj literaturaj revuoj kaj gazetoj, interalie al la angla, franca, germana, ĉeĥa, hispana, litova, itala, kroata, bulgara, slovaka.

* Sur la ŝaktabulo de la horloĝo/*Šahovnice ur* (1995)
* Kaŝmiro (1997)
* *Protuberance* (2002)
* Libro de aĵoj / *Knjiga reči* (2005, Universitato de Roĉestro, Premio por la Plejbone Tradukita Libro (2011)
* *Knjiga teles* (2010)

## Prozo 
* Januaro meze de somero / *Včasih je januar sredi poletja* (1997, vojaĝnotoj en Peruo)
* Berlino (2007, noveloj)
* *S prsti in peto* (2009, eseo)

## Premioj 
Li ricevas slovenajn kaj internaciajn premiojn kaj stipendiojn, inkluzive de la Slovena Librofoira Premio (1996), la Veronika Premio por la plej bona poezia kolekto de la jaro (1999) kaj la Premio Rožanč por la plej bona eseolibro en 2007. Eŭropa Poezia Literatura Sceptro (2006), Stipendioj de la Fondaĵo Abraham Woursell (2000), Stipendioj de DAAD Künstlerprogramm (2005), Premio de la Plejbone Tradukita Libro de la Jaro (BTBA) en Usono (2011).

Li estas posedanto de la titolo *Chevalier dans le ordre des Arts et des Lettres*, donita de la Franca Respubliko.

Ekde 2014, li estas membro de la Berlina Arta Akademio.
alternative=Vizitantoj de La Piramido de Ekzilita Poezio|eta|330x330ra|Vizitantoj de La Piramido de Ekzilita Poezio
En 2021 Šteger estas ĵuriano de la kanada poezia premio Griffin Poetry.

## La Bienalo Kochi-Muziris (Barato), 2016 
Dum la bienalo Kochi-Muziris en Keralo (Barato), la plej granda arta ekspozicio kaj festivalo en suda Azio, li prezentis la instalaĵon "La Piramido de Ekzilitaj Poetoj", kiu prezentas la vivojn de ekzilitaj poetoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* (sl) Persona retejo de Aleš Šteger
* (sl) Studenta eldonejo „Študentska Založba“ - Aleš Šteger

Kategorio:Slovenaj tradukistoj
Kategorio:Slovenaj poetoj
Kategorio:Slovenaj verkistoj
Michel Derdevet

**Michel DERDEVET**, naskiĝinta en Beziers la  estas entreprenestro kaj specialigita eseisto pri energia kaj eŭropaj politikoj, prezidanto de la pensfabriko *Confrontations Europe*.

## Profesia biografio 
Diplomita pri publika juro de la Universitato de Montpellier, Michel Derdevet komencis sian karieron kiel konsilisto sine la kabineto de la prezidanto de la departementa konsilio de Hérault, Gerard Saumade, en 1983, antaŭ aliĝi la kabineto de Martin Malvy ŝtata sekretario pri energio de 1984 ĝis 1986 kiel komisiito.

Sekve li okupas diversajn postenojn en EDF (nacia franca firmao de elektro), notinde kiel ĝenerala kundelegito pri komunaĵaj aferoj de elektro de Francio de 1998 ĝis 2000. De 1992 ĝis 1993, li estis kabinetestro de Martin Malvy, kiu estis proparolanto de la registaro kaj budĝetministro. Poste, li estis kabinetestro de Christian Pierret kaj ministro de industrio de 1997 ĝis 1998.

De 2000 ĝis 2012, li estis membro de la ekzekutiva komitato kaj direktoro de la komunikado kaj publikaj aferoj de RTE. Li donis en 2015, raporton titolita “*L’Energie, l’Europe en réseaux*” (la energio, Eŭropo en retoj) al prezidento François Hollande.

Li estis ĝenerala sekretario kaj membro de la direktoraro de Enedis de januaro 2013 ĝis novembro 2019. En majo 2019, li estis komisiita pri analizo de diversaj eŭropaj modeloj de transporto kaj disdono de elektro de la ministro de la ekologia kaj solidara transiro, François de Rugy.

Poste lia eliro de Enedis, li iĝis prezidanto de la pensfabriko *Confrontations Europe* kaj poste ĉefa konsilisto de *EY Parthenon*, strategia fako de la grupo EY, en novembro 2020. Li iĝis prezidanto de la Domo de Eŭropo de Parizo en 2021 kaj profesoro en la Kolegio de Eŭropo en Bruĝo.

## Honoraĵoj 
* Kavaliro de la Honora legio
* Oficiro de la Nacia Ordeno de Merito (Francio)

## Verkoj 
* *Énergie, pour des réseaux électriques solidaires*, verko skribita kun Alain Beltran kaj Fabien Roques, eldono Descartes & Cie, 2017
* ''Énergie, l'Europe en réseaux*, raporto donis al prezidento en 2015 
* *L'avenir énergétique, cartes sur table*, verko skribita kun Jean-Marie Chevalier kaj Patrice Geoffron, eldono Gallimard, 2012
* *L’Europe en panne d’énergie*, eldono Descartes & Cie, 2009
* *Les réseaux électriques au cœur de la civilisation industrielle'', verko skribita kun Christophe Bouneau kaj Jacques Percebois, Timée-Éditions, 2007

## Referencoj 
Kategorio:Francaj eseistoj
Kategorio:Lernintoj de HEC (Parizo)
Marjovskij (distrikto)

La **distrikto de Marjovo** aŭ **Marjovskij distrikto** () estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la vilaĝo Marjovo. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 4042 homoj.

## Geografio 
La distrikto de Marjovo situas sude de la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 1818,70&nbsp;km². Arbaroj okupas preskaŭ 75 procentojn (1361,5&nbsp;km²) da la distrikta areo, marĉoj – preskaŭ 8 (142,23&nbsp;km²) procentojn.

## Referencoj 
Kategorio:Distriktoj de Novgoroda provinco
118769 Olivas

'*118769 *Olivas''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la iaman usonan kosmonaŭton John D. Olivas, kiu flugis en du kosmopramaj misioj por konstrui la  (en 2007 kaj 2009). Li faris kvin  dum tiuj ambaŭ misioj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Aigrefeuille - Le Thou (stacidomo)

**Aigrefeuille - Le Thou** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Le Thou, apud Aigrefeuille-d'Aunis, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio St-Benoît - La Rochelle-Ville (538000).

## Vidu ankaŭ 
* Aigrefeuille-d'Aunis
* Le Thou

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Charente-Maritime
Kategorio:Le Thou