Parabolo de la edziĝa festo

[eta|260px|dekstra|[Jan Luyken: ĉizaĵo de la parabolo en Bowyer Bible.]]
La **parabolo de la edziĝa festo** estas unu el la paraboloj de Jesuo rakontita en la evangelio laŭ Mateo (22,1-14), en tiu de Luko kaj en la apokrifa *La evangelio de Tomaso*(http://www.ueci.it/).

Temas pri parabolo en kiu Jesuo ilustras la karakterojn de la Ĉiela Regno.

Tiu parabolo povus esti nomata ankaŭ:
* *Parabolo de la edziĝo de la filo de la reĝo*
* *Parabolo de la granda nuptobankedo*

## Rakontoj de la parabolo 
Luko: “16 Sed li diris: “Unu viro faris grandan vespermanĝon, kaj invitis multajn; 17 kaj en la horo de la festeno li elsendis sian serviston, por diri al la invititoj: Venu, ĉar ĉio estas jam preta. 18 Kaj ĉiuj tiel same komencis peti pri indulgo. La unua diris al li: Mi aĉetis kampon, kaj mi nepre devas eliri, por ĝin vidi; mi petas, kalkulu al mi indulgon. 19 Alia diris: Mi aĉetis kvin jugojn da bovoj, kaj mi iras, por ilin provi; mi petas, kalkulu al mi indulgon. 20 Kaj alia diris: Mi edziĝis kun edzino, kaj tial mi ne povas veni. 21 Kaj la servisto revenis, kaj rakontis tion al sia mastro. Tiam ekkoleris la mastro, kaj diris al sia servisto: Eliru rapide sur la stratojn kaj irejojn de la urbo, kaj alkonduku ĉi tien la malriĉulojn kaj kriplulojn kaj blindulojn kaj lamulojn. 22 Kaj la servisto diris: Sinjoro, estas farita tio, kion vi ordonis, kaj ankoraŭ estas loko. 23 Kaj la sinjoro diris al la servisto: Eliru sur la vojojn kaj kamplimojn, kaj devigu ilin enveni, por ke mia domo pleniĝu. 24 Ĉar mi diras al vi, ke neniu el tiuj viroj invititaj gustumos mian vespermanĝon”. (14,16-24) 

Mateo: “1 Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante: 2 La regno de la ĉielo similas al unu reĝo, kiu faris edziĝan feston por sia filo, 3 kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edziĝa festo; kaj ili ne volis veni. 4 Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante: Diru al la invititoj: Jen mi preparis la manĝon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas buĉitaj, kaj ĉio estas preta; venu al la edziĝa festo. 5 Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado; 6 kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin. 7 Kaj la reĝo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon. 8 Tiam li diris al siaj sklavoj: La edziĝa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj. 9 Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj ĉiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edziĝa festo. 10 Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis ĉiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edziĝa festo pleniĝis de gastoj. 11 Sed la reĝo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edziĝofestan veston; 12 kaj li diris al li: Amiko, kiel vi envenis ĉi tien, ne havante edziĝofestan veston? Kaj li silentadis. 13 Tiam la reĝo diris al siaj servantoj: Ligu lin mane kaj piede, kaj elĵetu lin en la eksteran mallumon”. (22,1-14)

Tomaso:. Jesuo diris: “Homo aranĝis ricevon. Kiam ĉio estis pretigita por la vespermanĝo, li sendis sian serviston inviti la gastojn. La serviston vizitis la unuan dirante: ‘la mastro vin invitas’. Kaj tiu respondis: ‘Komercantoj, miaj ŝuldantaj, venos ĉi-vespere vespermanĝi ĉe mi. Mi devas ilin renkonti por komuniki miajn decidojn. Mi pardonpetas, sed mi ne povas manĝopartopreni’. La servisto prezentiĝis al alia komunikante: ‘La mastro vin invitas’; sed la invitito informis la serviston: ‘mi aĉetis domon kaj mi devas foriri laŭtuttage: al mi ne restas tempo por la vespermanĝo’. La servisto iris inviti alian ripetante: ‘La mastro vin invitas’, sed la invitito respondis: ‘Mia amiko edziĝas kaj mi estas taskita pretigi la festmanĝon. Mi ne povas veni: ke Li ekskuzu min se mi ne povas veni’. La servisto kontaktis alian dirante: ‘La mastro vin invitas’, sed la invitito respondis: ‘Mi ĵus akiris propraĵon kaj estas ĝuste iranta rekuperi la lupagon. Mi ne povas veni; mi petas ke Li min pardonu’. La servisto revenis al la mastro kaj diris: ‘Tiuj kiujn vi invitis vespermanĝi pardonpetas sed ne povas veni’; La mastro reage diris al la servisto: ‘Iru laŭstrate kaj enkonduku vespermanĝi kiujn ajn vi trovos”.

“Akirantoj kaj komercistoj ne eniros la Lokojn de mia Patro”. (Diro 64)

## Malsamaĵoj inter la parabolaj rakontoj 
En Paralelaj pasaĵoj, Mateo (22,1-14) lokigas la parabolon en la impeta disputo inter Jesuo kaj la ĉefoj de la hebrea popolo nemulte antaŭ la pasiono de Jesuo; Luko (14,16-24) male ĝin muntas en dialoga kunteksto inter Jesuo kaj fariseoj kaj haltas ĉe la motivoj de la rifuzo; en Tomaso, fine, en kunteksto sentempaj kaj senokazaj diroj.

En Mateo la parabolo priskribas la karakterojn de la Ĉiela Regno, dum en Luko kaj Tomaso aperas neniu referenco al tiu Ĉiela Regno.

## Vidu ankaŭ 
* Paraboloj de Jesuo
* Ĉiela Regno

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
http://www.ueci.it/ Pubblicazioni.

http://www.vangeloditommaso.com/italia/cat044.htm Itallingva Evangelio laŭ Tomaso

http://www.etanali.it/vangelo_di_tommaso.htm 

http://web.tiscalinet.it/Agrapha/Vangeli/Vang_Tommaso_descr.html 

http://www.google.it/search?sourceid=navclient&hl=it&ie=UTF-8&rlz=1T4RNTN_itIT380IT381&q=paraboan+del+banchetto

http://www.adonaj.net/old/parabole/treparabole.htm 

Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Evangelioj