open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Klondike (Jukonio)

La **Klondike** (/ˈklɒndaɪk/) estas regiono de la teritorio de Jukonio, en nordokcidenta Kanado. Ĝi restas ĉirkaŭ la samnoma rivero, malgranda rivero kiu eniras la riveron Jukono de la oriento ĉe la urbo Dawson. 

La areo estas neformala geografia regiono kaj havas neniun funkcion al la teritorio kiel ajna speco de administracia regiono.

Klondike estas fama pro la Alaska orimpetego, kiu komenciĝis en 1896 kaj daŭris ĝis 1899. Oro estis kontinue kolektata en tiu areo, escepte dum paŭzo en la lasta 1960-aj jaroj kaj fruaj 1970-aj jaroj.

## Etimologio 
La nomo "Klondike" evoluis el la Hän vorto ''Tr'ondëk'', kiu signifas "martelŝtona akvo". Frue oraj serĉantoj trovis malfacila por prononci la Unuan Nacian vorton, do "Klondike" estis la plej bona proksimumo.

## Klimato 
La klimato estas varmeta en la mallonga somero kaj tre malvarma dum la longa vintro. Ekde malfrua oktobro, glacio formiĝas  super la riveroj. Dum la plejparto de la jaro, la tero estas frostiĝinta al profundo de 1 ĝis 3 metroj.

Kategorio:Geografio de Jukonio
Polyball

eta|la ĉefhalo de ETH Zuriko dum la balo en la 2005-a jaro
***Polyball*** nomiĝas la tradicia festbalo de Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko (ETH Zürich). Ĝi okazas ĉiujare je la fino de novembro; ĝi tute takseblas klasika danc-plezurkunveno. La averaĝa nombro de balantoj estas ĉ. 9000 gastoj. La honoran estrecon plenumas la universitata rektoro dum la organizon mem prizorgas *Fondaĵo KOSTA*.

## Historio 
Oni supozas ke la balo estiĝis en la 1880-aj jaroj. Ĝis 1927 ĝi estis konata sub la titolo *Akademie* okazigate por karitataj celoj. Ekde la 1950-aj jaroj elpensatas por ĉiu jaro nova moto de kiu memkompreneble dependas la dekoracia speco. En la kuro de la tempo la ejoj ja ŝanĝiĝis: koncertejo *Tonhalle Zürich*, hotelo *The Dolder Grand*, *Zurika foirejo*, la ĉefa domo de ETH. Ĉi-lasta ejo estas funkcianta balgastige jam ekde tri jardekoj. Ekde 2005 eblas relegi la balan historion en bela libro de Sanders/Hasenfratz.

## Temoj 
* 2022 – Tanz im Tal der Könige
* 2019 – Chasing Northern Lights
* 2018 – Eine Nacht wie im Märchen
* 2017 – Polyball Royale – A rather british night
* 2016 – PolybAll – A Light Year in a Night
* 2015 – Weltenbummler
* 2014 – Tanz der Elemente
* 2013 – New York Nights
* 2012 – Scheherazade – 1000 Geschichten und eine Nacht
* 2011 – Auf der Suche nach Eldorado
* 2010 – Night out in the 20’s
* 2009 – Une Merveille
* 2008 – Winterwelt
* 2007 – Mit Säbel und Sextant
* 2006 – Die Stadt
* 2005 – Sternenwerfer
* 2004 – Ball-alaika
* 2003 – kitsch as kitsch can
* 2002 – Roma – Bacci antichi
* 2001 – Feuerball
* 2000 – Tanz der Sinne
* 1999 – Latente Talente
* 1998 – Versunkene Welten
* 1997 – Le palais danse
* 1996 – Das Experiment
* 1995 – Bal dals Arts
* 1994 – Ballo Magico
* 1993 – Bal des Jeux
* 1992 – Metropolys
* 1991 – Time Machine
* 1990 – CH 90
* 1989 – Spaceball
* 1988 – Shakesbier
* 1987 – Vulcano Forte
* 1986 – Globetrotter
* 1985 – Polywood
* 1984 – Märlibal
* 1983 – Polympia
* 1982 – Polyairball
* 1981 – Aquarius
* 1980 – Traumhochzeit hoch drei
* 1979 – Hannibal
* 1978 – Ali Baba
* 1977 – Goldrausch
* 1976 – Polyklinisches (ne okazis)
* 1975 – Odyssee
* 1974 – Münchhausen
* 1973 – Walpurgisnacht
* 1972 – Gulliver
* 1971 – Contrast
* 1970 – Land in Sicht
* 1969 – Heureka
* 1968 – Time Out
* 1967 – Vivat Vamp
* 1966 – Arche Noah
* 1965 – Grieche sucht Griechin
* 1964 – Hans im Glück
* 1963 – Perpetuum mobile
* 1962 – Mit Lackschuh und Zylinder

## Literaturo 
* Rebecca Sanders, Christian Hasenfratz: *Polyball: Die schönste Dekoration ist das Publikum*. Neue Zürcher Zeitung, Zürich 2005, ISBN 3-03823-197-5.

## Eksteraj ligiloj 
* Polyball
* Stiftung KOSTA
* VSETH - asocio de la studentoj de ETH
* la plezurkunvena historio

Kategorio:Danco
Kategorio:Zuriko
Kategorio:Studenta kulturo
6-Pentadekilsalikata acido

**6-Pentadekilsalikata acido** aŭ **6-pentadekil-2-hidroksobenzoata acido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta el interagado de la natria klorido kaj **2,6-duhidroksobenzoata acido**. 6-Pentadekilsalikata acido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 6-Pentadekilsalikata acido prezentas salikatan grupon ligitan al 6-pentadekilsalikata grupo. Ĝi konsistas je 22 karbonatomoj, 36 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **6-Pentadekilsalikata acido** per traktado de **pentadekano** kun **6-Klorosalikata acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **6-Pentadekilsalikata acido** per traktado de **natria pentadekanato** kun **6-Klorosalikata acido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **6-Pentadekilsalikata acido** per traktado de **tetradekano** kun **6-Klorometilsalikata acido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **6-Pentadekilsalikata acido** per traktado de **natria tetradekanato** kun **6-Klorometilsalikata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Salikatoj

## Referencoj 
Kategorio:Salikatoj
Federacia vojo 40

La **federacia vojo 40** - germane *Bundesstraße 40* - **B&nbsp;40**) historie kondukis de Saarbrücken tra Kaiserslautern, Mainz kaj Frankfurto ĉe Majno al Fulda. Ĝi meze de la 20-a jarcento vojis 285 kilometrojn tra la federaciaj landoj Sarlando, Rejnlando-Palatinato kaj Hesio.

Intertempe, la vojo estis anstataŭigita preskaŭ sur sia tuta iama itinero per la pli vastaj germanaj federaciaj aŭtovojoj A6, A63 kaj A66. Laŭ la stato de , nur tri mallongaj sekcioj daŭre estas nomumitaj kiel federacia vojo:
* de la aŭtovoja kruciĝo "Majenco suda" (*Kreuz Mainz-Süd*) tra la urbo Majenco kaj la urboparto *Mainz-Kastel* de Wiesbaden ĝis Hochheim (15ra germana aŭtovojo A671), 12 kilometroj,
* de Hochheim norda (de la germana aŭtovojo A671) ĝis Flörsheim-Weilbach (15ra federacia vojo 519), 11 kilometroj,
* de Kriftel (de la A66) ĝis la urboparto *Griesheim* de Frankfurto ĉe Majno, 7 kilometroj, (jam vastigita je kvar lenoj, kvazaŭ aŭtovojo.

Kategorio:Transporto en Sarlando
Kategorio:Transporto en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Transporto en Hesio
Charles Thacker

**Charles P. (Chuck) THACKER** (Pasadena, 26-an de februaro 1943 - Palo Alto, 12-an de junio 2017) estis usona komputikisto, pionira en sciencoj de la komputado.

Li ricevis la Premion Turing en 2009.

## Referencoj 
Kategorio:Pioniraj komputikistoj
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Usonaj komputikistoj
Robert Tarjan

**Robert Endre TARJAN** (Pomona, Kalifornio; 30-an de aprilo 1948) estas usona komputikisto.

Tarjan ricevis la Premion Turing kune kun John Hopcroft en 1986.

## Referencoj 
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Usonaj komputikistoj
Galilea

**Galilea** [galiLEa] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. 

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Galilea, en la nordo de la regiono.

## Geografio
Ĝi estas en la malsupra parto de la nomita Valo de Ocón je 21 km de la rioĥa ĉefurbo (31 km laŭ ŝoseo). Pri proksimaj ĉefurboj, ĝi estas disde Pamplono kaj Vitorio estas de 90 km kaj de Zaragozo 200 km. 

La municipa teritorio estas atingebla de la regiona ŝoseo LR-259. Laŭ tiu, Galilea estas inter Murillo de Río Leza nordokcidente kaj Corera, El Redal kaj Ausejo oriente.

## Historio
240px|eta|maldekstre|Preĝejo.
240px|eta|maldekstre|Ermitejo.
Galilea, ĝis la 19a de Majo 1865 apartenis al la komunumaro nomita *Tierra de Ocón*, kiu havis komunajn organizadon kaj regularon. La Tierra de Ocón enhavis dek domarojn: nome Aldealobos, Los Molinos, Oteruelo, Pipaona, Las Ruedas, San Julián, Santa Lucía, Corera, El Redal kaj Galilea krom la ĉefurbo Ocón. Inter 1842 kaj 1865, tri el tiuj loĝlokoj, - nome Corera, El Redal kaj Galilea, lau tiu ordo - sendependiĝis kiel apartaj municipoj. 

## Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Galilea, kie oni malaltiĝis el 575 loĝantoj ĝis 249 en 1991 kaj poste oni stabiliĝis en nunaj 385. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo. 

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo kaj palac-domo de la ĉefiskopo ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Amir Pnueli

**Amir PNUELI**, , (naskiĝis la , mortis la ) estis israela komputikisto. Li ricevis la Premion Turing en 1996 pro originala laboro kiu enkondukis la tempan logikon en la komputikon, kaj pro kontribuoj al la korektec-kontrolo de programoj kaj sistemoj.

## Referencoj 
Kategorio:Membroj de la Israela Akademio de Sciencoj kaj Beletroj
Kategorio:Turing-Premiitoj
Alilsalikilamido

**Alilsalikilamido** aŭ **N-Alil-2-hidrokso-benzamido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la amidoj, rezultanta el interagado de la salikilamido kaj **kloro-propileno**. Alilsalikilamido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Alilsalikilamido prezentas alilan grupon kaj salikiloilan grupon ligitajn al nitrogenatomo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcio 1 
* Reakcio de **salikilamido** kun **alila klorido** donante **alilsalikilamidon**:

### Reakcio 2 
* Reakcio de **N-klorosalikilamido** kun **propileno** donante **alilsalikilamidon**:

### Reakcio 3 
* Reakcio de **2-klorofenolo** kun **alila formiamido** donante **alilsalikilamidon**:

### Reakcio 4 
* Reakcio de **metilsalikilamido** kun **vinila klorido** donante **alilsalikilamido**

### Reakcio 5 
* Reakcio de **salikiloila klorido** kun **alilamino** donante **alilsalikilamidon**:

## Vidu ankaŭ 
* Salikatoj

## Referencoj 
Kategorio:Salikatoj
Sviny (distrikto Tábor)

**Sviny** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Sviny**
* Kundratice

## Memorindaĵoj 
* Kapelo en vilaĝplaco
* Provincaj bienetoj n-ro 7, 13 kaj 14

## Pluaj fotoj 

Sviny (okres Tabor) 12.JPG|Kapelo en vilaĝplaco
Sviny (okres Tabor) 6.JPG|Grenejo de bieneto n-ro 17
Sviny (okres Tabor) 16.JPG|Lernejo
Sviny (okres Tabor) 10.JPG|Bieneto n-ro 9
Sviny (okres Tabor) 2.JPG|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Soběslavská Blata
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Ausejo

**Ausejo** [aŭSEĥo] estas vilaĝo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. 

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Ausejo, en la nordo de la regiono.

## Geografio
Ĝi estas en la malsupra parto de la nomita Valo de Ocón je 30 km de la rioĥa ĉefurbo. 

La municipa teritorio estas atingebla de la regiona ŝoseo LR-259. Laŭ tiu, Ausejo estas oriente de Galilea, Corera kaj El Redal. Aliflanke laŭ la regiona ŝoseo LR-232 Ausejo estas komunikebla oriente kun El Villar de Arnedo kaj Calahorra kaj nordokcidente kun la aŭtovojo AP-68 kaj Alcanadre; krome laŭ la regiona ŝoseo LR-259 nordoriente kun la aŭtovojo AP-68 kaj Logronjo.

## Historio
240px|eta|maldekstre|Preĝejo.
240px|eta|maldekstre|Ermitejo.
Ausejo estis menciita laŭ la nomo Ousegio en la jaro 1173 en dokumento de la grafo don Gonzalo Rodriguez de Lara al lia edzino doña Estefania. Alia dokumento kiu samem menciis temas pri la arbitrado fare de Henriko la 2-a de Anglio por solvi la militojn inter la reĝoj de Navaro kaj Kastilio por la posedo de Rioĥo. La protokolo ordonis la redonon de jenaj lokoj: Logronjo, Navarrete, Entrena, Ausejo kaj Autol. Sed ĉiuokaze la kastilia reĝo kampanjis por kapti la areon. Novaj konfliktoj kun la navara reĝo Sanĉo la 7-a rezultis en Oktobro 1207 en nova traktato en Guadalajara, kaj ĉiu monarko donis po tri kastelojn garantie: nome Irurita, Inzura kaj San Adrián fare de Navaro kaj Clavijo, Jubera kaj Ausejo fare de Kastilio.

La 29an de Oktobro 1385, Juan Ramírez de Arellano, Senjoro de Kameroj, faris en Soria sian testamenton, kaj lasis al sia nepo Ausejo kun Alcanadre, Murillo de Río Leza kaj kelkajn lokojn de Navaro, kaj ekde tiam Ausejo apartenis al Senjorlando de la grafoj de Murillo.

En la unua duono de la 19-a jarcento, oni finmalmuntis la kastelon – tialo de tiom da disputo, kaj jam iom ruinigita - por ripari la preĝejon, damaĝita de tertremo en Rioĥo – kaj ĉefe en Arnedillo - la 18an de Marto 1817.

## Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Ausejo, kie oni malaltiĝis el 1 600 loĝantoj ĝis nunaj 780. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo. 

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj, ruinoj de la kastelo, naturaj lokoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Sviny (distrikto Žďár nad Sázavou)

**Sviny** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en&nbsp;distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo en vilaĝplaco
* Kruco el la jaro 1870 en la suda parto

## Pluaj fotoj 

Sviny (okres Žďár nad Sázavou) - obecní úřad a hasiči obr01.jpg|Municipa ofico kaj fajroestingista armilejo
Sviny (okres Žďár nad Sázavou) - kříž u čp. 24 obr02.jpg|Kruco el la jaro 1870
Sviny (okres Žďár nad Sázavou) - západní okraj obce obr01.jpg|okcidenta rando
Sviny (okres Žďár nad Sázavou) - vysílače na vrchu Ambrožný obr01.jpg|elsendigilo sur monteto Ambrožný

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Sedlečko u Soběslavě

**Sedlečko u Soběslavě** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono proksimume 3 km nordoriente de Soběslav. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1366.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamera fiŝlago Infano sur norda rando de la municipo
* Kapelo de Dek kvar sanktaj helpantoj

## Pluaj fotoj 

Sedlečko u Soběslavě - rybník.jpg|Fiŝlago
Sedlečko u Soběslavě - zastávka bus.jpg|Haltejo
Sedlečko u Soběslavě - hřiště 1.jpg|Ludejo
Sedlečko u Soběslavě - začátek obce.jpg|Komenco de municipo

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Ferenc Bene (futbalisto)

**Ferenc Bene,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bene Ferenc** estis hungara futbalisto (avanulo, mezulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Li partoprenis resume en 1448 matĉoj kaj trafis 1412 golojn, liaj goloj per matĉomezumo estis 0,98.

Ferenc Bene naskiĝis la  en Balatonújlak, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Bene debutis en Marcali en 1958, baldaŭ li ludis en Kaposvár. Inter 1961-1978 li apartenis al elita sportklubo de Újpest, poste en aliaj kluboj, kelkfoje ankaŭ eksterlande. Li ludis en la hungara unua klaso 418-foje kun 303 goloj, dum li estis kvinfoje golreĝo kaj okfoje hungara ĉampiono. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1947–1962 resume 101-foje kun 11 goloj. Inter 1962 kaj 1979 li estis membro en la nacia teamo 76 fojojn kun 36 goloj. En la Somera Olimpiko 1964 li estis membro de la olimpika ĉampiona teamo ricevinta ormedalon. Tiam li estis golreĝo kun 12 goloj, en la unua matĉo li faris ĉiujn 6 golojn. Li estis trejnisto inter 1984 kaj 1999. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 1994.

## Memorigiloj 
* bazlernejo en Újpest (2012, nomportanto)
* strato en Marcali (2013)
* statuo en Újpest (2017)
* sporthalo en Balatonkeresztúr (nomportanto)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto kaj videoj
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hermann Petermann

**Hermann Rudolf PETERMANN** (naskiĝinta la  en Bleicherode, mortinta la  en Erfurto) estis germana filologo kaj lernejestro.

## Vivo 
Estante filo de aktisto kaj frato de la fama geografo kaj kartografo August Petermann li frekventis la gimnazion de Nordhausen; tie li trapasis la abiturientan ekzamenon en la 1846-a jaro. Poste li iris studi filologion ĉe la Universitato de Halle. En 1851 Petermann iĝis helpa instruisto ĉe la ĵus malfermita evangelia gimnazio de Gütersloh. En la festotago de Sankta Miĥaelo 1852 li promociitis je orda instruisteco. Paske de 1864 li nomumitis supera instruisto.

Dum siaj tagoj en Gütersloh li doktoriĝis (1855) danke al sukcesa defendo de la disertaĵo *De elocutione Aeschyli*. En somero 1864 li iris al Wernigerode kie li nomumitis vicrektoro gimnazia. Nomumiĝo je profesoreco venis en junio 1867. Paske de 1868 Petermann iris al Ratzeburg.

En Ratzeburg li transprenis la estradon de la gimnazio *Lauenburgische Gelehrtenschule*. Fakte estis li la unua prusia direktoro de lernejo, kiun estis fondinto reĝo Kristiano la 8-a (Danio). Pro sanecaj kialoj li devis rezigni ĉi-funkcie jam en la 1872-a jaro. Sekve troviĝis li instruistece en Erfurto.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Eduard Christian Scharlau Alberti: *Lexikon der schleswig-holstein-lauenburgischen und eutinischen Schriftsteller*. Kiel, 1886, p.&nbsp;119.

Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Ratibořské Hory

**Ratibořské Hory** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1527.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Ratibořské Hory**
* Dub
* Malenín
* Podolí
* Ratibořice
* Vřesce

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Adalberto, baroka konstruaĵo (1722)
* La tn. kasteleto n-ro 1 en la norda flanko de la placo, eksa administra konstruaĵo, kancelarioj kaj loĝejoj de minejaj oficistoj 
* Kasteleto Ohrazenice
* Provinca bieneto n-ro 45
* Familia domo minista n-ro 18
* Erca minejo - kolekto de ŝutmontoj kaj ŝaktoj

## Pluaj fotoj 

Ratibořské Hory - obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Ratibořské Hory - škola.jpg|Lernejo
Ratibořské Hory - kostel od severu.jpg|Preĝejo de sankta Adalberto
Ratibořské Hory - pomníky.jpg|Monumentoj
Ratibořské Hory, dům čp.18.jpg|Domo n-ro 18
Ratibořské Hory čp 45.jpg|Konstruaĵo n-ro 45


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Dražičky

**Dražičky** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* Kastelo en la vilaĝplaco, devene el la 17-a jarcento, pli poste alikonstruita. Nun en privataj manoj kaj nealirebla.
* Kapeleto kun sonorilejo en la vilaĝplaco.
* Eksa grenejo kaj malnova fajrobrigadejo.
* Kapeleto super la vilaĝo.

## Pluaj fotoj 

Dražičky, Chapel.jpg|Kapeleto en vilaĝplaco
Dražičky, Common.jpg|Vilaĝplaco ĉe fiŝlago
Dražičky, Common 4.jpg|Grenejo kaj fajroestingista armilejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Lužnice
Antal Kotász

**Antal Kotász** [kotAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kotász Antal** estis hungara futbalisto (mezulo), benzinejisto.

Antal Kotász naskiĝis la  en Vasvár, li mortis la  aŭ la 5-a aŭ la 6-a en Budapeŝto aŭ Szentendre aŭ Visegrád (ne estas konsento inter la datenoj).

## Biografio 
Antal Kotász debutis en 1945 en malgranda ĉefurba klubo, post 2 jaroj jam en elita klubo. La politiko metis lin al Dunaújváros inter 1950-1954, poste li apartenis al Budapest Honvéd FC ĝis 1963. Intertempe li estis hungara ĉampiono en 1955. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1954–1961 resume 37-foje. Depost falo de la hungara revolucio de 1956 li partoprenis en turneo en Sudameriko, kiun János Kádár deklaris senpermesa, tial hejmenveninta li 4 monatojn ne povis futbali. Li edziĝis en 1961, en la sekva jaro filino naskiĝis. Post la futbalado li estis benzinejisto ĝis la emeritiĝo (tiutempe tio estis elita profesio).

## Memorigiloj 
* en Vasvár memortabulo (2019)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj laboristoj
Abdukadyr Urazbekov

**Abdukadyr Urazbekov** (; 1889 Ohna, Fergana Oblasto, Rusia Imperio - 1938 Tash-Döbö, Provinco Ĉuj, Kirgiza Soveta Socialisma Respubliko) estis ŝtatestro de la Kirgiza Soveta Socialisma Respubliko en la 1930-aj jaroj.

Li estis filo de malriĉa farmisto kiu mortis tuj post la nasko de Abdukadyr. En 1907-1916, li laboris kile panbakisto kaj partoprenis en la ribelo "Andijan" kontraŭ deviga rekrutado por la carista armeo. Januare 1917 li estis arestita pro organizado de striko de panbakistoj. Aŭguste 1918 li aliĝis al la Komunista Partio.

Kategorio:Sovetiaj komunistoj
János Göröcs

**János Göröcs** [jAnos goroĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Göröcs János** estis hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, trejnisto.

János Göröcs naskiĝis la  en Gánt, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Göröcs debutis en 1949 en junulara teamo. Li apartenis al elita klubo Újpest inter 1957–1972, li ludis tie 339-foje kun 109 goloj. Li estis kvinfoje hungara ĉampiono. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1958–1970 resume 62-foje kun 19 goloj. Lia olimpika teamo akiris bronzan medalon en Romo en 1960. Li estis trejnisto de pluraj teamoj inter 1974-1992. Li ricevis premiojn inter 1960-2019.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Rataje (distrikto Tábor)

**Rataje** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Rataje**
* Kozín

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Malantaŭ ponto trans rivero Smutná, ĉe la eksa muelejo n-ro 42 troviĝas novepoka niĉa kapelo.
* Ĉe la preĝejo troviĝas klasicisma konstruaĵo de paroĥestrejo n-ro 18.
* Domo kun dato 1862.
* En la vilaĝo troviĝas vico da popolaj konstruaĵoj. La bienetoj havas plejparte volbitan pordegon, kelkaj aliajn ŝildojn kaj ili devenas el la dua duono de la 19-a jarcento kaj el komenco de la 20-a jarcento.

## Pluaj fotoj 

File:Rataje (okres Tábor) (20).jpg|Preĝejo de La plej sankta Triunuo
File:Rataje (8).JPG|Kruco en la municipo
File:Rataje (okres Tábor) (19).jpg|Domo antaŭ la preĝejo
File:Rataje (okres Tábor) (27).jpg|Eksa muelejo
File:Rataje (okres Tábor) (30).jpg|Kruco antaŭ ponto


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Dírná

**Dírná** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono netutaj 10 km oriente de Soběslav. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1340.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Dírná**
* Lžín
* Nová Ves
* Záříčí
* Závsí

## Memorindaĵoj 
* Kastelo Dírná
* Preĝejo de sankta Laŭrenco
* Paroĥestrejo
* Grenejo en vilaĝplaco
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

Dírná - kostel.jpg|Preĝejo
Dírná - hasičská zbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo
Dírná - radnice.jpg|Urbodomo
Dírná - hřiště.jpg|Ludejo
Dírná - zámek.jpg|Kastelo
Dírná - sýpka.jpg|Grenejo
Dírná - ZŠ a kostel.jpg|Baza lernejo kaj preĝejo
Dírná, boží muka.jpg|Dia torturo


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Ágoston Balogh

**Ágoston Balogh** [Agoŝton balog] laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balogh Ágoston** estis hungara baletisto, baletmajstro.

Ágoston Balogh naskiĝis la  (laŭ alia informo en 1929) en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ágoston Balogh studis baleton de Ferenc Nádasi kaj ricevis stipendion en la teatra jaro 1949. En la sekva teatra jaro li ricevis membrecon en baleta branĉo de la Budapeŝta Ŝtata Operejo, kie li estis levita privata dancisto en 1960. Post 3 jaroj li estis ankaŭ baletmajstro ĝis 1993, poste li pensiuliĝis. Kelkfoje li faris koreografiajn laborojn. Li ricevis premion en 1989 kaj li ricevis la titolon "eterna membro de la Operejo" en 2004. Lia edzino laboris en muzika notaciejo de la Operejo.

## Liaj roloj (elekto) 
* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij:
** Cignolago - Mazurka; kortega stultulisto; princa edukisto
** La Nuksrompilo - Drosselmeier
* Léo Delibes-Gyula Harangozó: *Coppelia* - Coppélius; dancmajstro
* Ŝekspiro-Prokofjev: Romeo kaj Julieta (baleto) - monaĥo Laŭrenco
* Zaharov: *Baĥĉiseraja fontano* (baleto) - Nurali; polo
* Aram Ĥaĉaturjan: *Spartacus* (baleto) - gardisto
* Gyula Harangozó: *Lúdas Matyi* (baleto) - Döbrögi
* Zoltán Kodály: *Háry János* - solista dancisto
* Sylvia (baleto) - servisto

## Referencoj 
* hungarlingva biografieto kun foto kaj roloj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Metilsalikilamido

**n-Metilsalikilamido** aŭ **n-metila 2-hidrokso-benzamido**  estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la amidoj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj metila klorido. Metilsalikilamido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metilsalikilamido prezentas metilan grupon kaj salikiloilan grupon ligitajn al nitrogenatomo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Reakcio de **salikilamido** kun **metila klorido** donante **metilsalikilamidon**:

 
### Reakcio 2
* Reakcio de **N-klorosalikilamido** kun **metano** donante **metilsalikilamidon**:

 
### Reakcio 3
* Reakcio de **2-klorofenolo** kun **metila formiamido** donante **metilsalikilamidon**:

 
### Reakcio 4
* Reakcio de **fenolo** kun **kloro-formiamido** donante **metilsalikilamido**

 
## Vidu ankaŭ
* Salikatoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Salikatoj
Albelda de Iregua

**Albelda de Iregua** [alBELda dejREgŭa] estas urbo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. La loknomo *Albelda* estas etimologie komprenebla kiel *La blanka* (el araba) dum *de Iregua* aludas al la trafluanta rivero Iregua.

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Albelda de Iregua, en la nordo de la regiono.

## Geografio
Ĝi estas sur la malsupra fruktodona valo de la rivero Iregua je nur 13 km de la rioĥa ĉefurbo, por kiu ĝi funkcias kiel dormurbo. 

La municipa teritorio estas atingebla de la regiona ŝoseo LR-255 (paralela al la nacia N-111 (inter km 320 kaj 323). Laŭ tiu, Albelda de Iregua estas inter Nalda sude kaj Alberite, Villamediana de Iregua kaj Logronjo norde. Proksime de la urba kerno staras Riscas de Castro, kun 683 metroj de altitudo. Sudoriente, la unuaj deklivaroj de la montaro de Malnova Kamero atingas 1150 metrojn. La urba kerno mem kuŝas sur 542 metroj super la marnivelo. 

En la teritorio estas restaĵoj de nunaj senhomejoj Longares, jam en la 12-a jarcento, Morcuera, jam en la 14-a jarcento, kaj Mucrones.

## Historio
240px|eta|maldekstre|Urba kerno.
220px|eta|maldekstre|Enirejo.
En 1063 la episkopo de Nájera havigis al la loko loĝrajtigilon, en kiu ĝi aperis menciita kiel Longares. Tiu loĝloko apartenis al apuda loko Nalda, al kiu la domaro Albelda devis pagi dum la periodo de historio de la Senjorlando de Kameroj. 

## Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj sudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed male en Albelda de Iregua, pro proksimeco kaj bona komunikado al la provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj tiel oni altiĝis el 1 273 loĝantoj ĝis nunaj 3 484. 

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la iama brutobredado, agrikulturo (vinproduktado, vinkeloj) kaj turismo. 

Vizitindaĵoj estas la ruinoj de iama monaĥejo, la moderna preĝejo de Sankta Marteno konstruita en 2012 en la urba kerno, post iamaj preĝejoj kolapsis pro malforta fundamenta tereno, la ermitejoj, el kiuj du kun romanikaj absidoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Bildaro 

Albelda de Iregua - Iglesia de San Martín de Tours 01.JPG|Moderna preĝejo de Sankta Marteno.
ALBELDA DE IREGUA-Vista general (Iglesia parroquial).jpg|Sonorilturo.
Ermita de Santa Isabel-Albelda-20070.jpg|Ermitejo de Santa Isabel, nune civita konstruaĵo.
Ermita de Nuestra Señora de Bueyo-Albelda de Iregua-18323.jpg|Ermitejo de Nuestra Señora de Bueyo.
Ermita de Santa Fe de Palazuelos en Albelda de Iregua.jpg|Ermitejo de Santa Fe de Palazuelos.
Albelda de Iregua 02.JPG|Placo.

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Vesce

**Vesce** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono 2,5 km sudokcidente de Soběslav. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1421.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Vesce**
* Čeraz
* Mokrá

## Pluaj fotoj 

Vesce (Tábor District), memorial 01.jpg|Monumento ĉe kapeleto
Vesce, old farm 2.jpg|Bieno en Vesce
Domy ve Vesci (okres Tábor) 03.JPG|Loĝdomo
Vesce, road to Seběslav.jpg|Ŝoseo al Soběslav


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Ocón

**Ocón** [oKON] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. La municipo estas formata de la loĝlokoj Aldealobos, Las Ruedas, La Villa de Ocón, Los Molinos, Oteruelo, Pipaona kaj Santa Lucía.

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Ocón, en la nordoriento de la regiono.

## Geografio
Ĝi estas en la supra parto de la nomita Valo de Ocón je 41 km de la rioĥa ĉefurbo. 

La municipa teritorio estas atingebla de la regiona ŝoseo LR-472. Laŭ tiu, Ocón estas sude de El Redal kaj de tie kontaktebla kun la cetero de la valo, de la komarko kaj de la regiono.

## Historio
240px|eta|maldekstre|La Villa de Ocón.
240px|eta|maldekstre|Ruinoj de la ermitejo de Sankta Johano.
Aldealobos.|240px|eta|maldekstre
Estis restaĵoj de romia epoko, ĉefe rilate al iama ŝoseo.

Inter 1004 kaj 1035 Ocón estis konkerita de Sanĉo la Granda de Navaro kaj García "de Nájera" (lia filo), kiu edziĝinta kun Estefanía Berenguer, en 1054, ricevis la valon. Dum la minoritato de Alfonso la 8-a de Kastilio, la reĝo de Navaro luktis por rekupero de la teritorioj de Rioĥo kiuj estis kaptitaj de Kastilio. De Oktobro 1162 ĝis Marto de la venonta jaro la navaranoj okupis Logronjo-n, Navarrete, Entrena, Pazuengos, Ausejo, Resa, Autol, Quel kaj Ocón. En 1173 la kastilianoj ekrekuperis Rioĥon kaj aliancitoj kun Aragono rekuperis, inter aliaj, Ocón. En 1174 Alfonso la 8-a donis al Ocón la municipan foruon de Ocón.

En 1176 la reĝoj Alfonso la 8-a de Kastilio kaj Sanĉo la Saĝulo de Navaro decidis solvi la teritoriajn malkonsentojn kun kiel arbitro la angla reĝo Henriko la 2-a. Inter la lokoj postulitaj de la navara reĝo estis Ocón sed tiu postulo estis malakceptita. Poste ĝi estis donita al Ramiro Sánchez de Asiain fare de Henriko de Trastámara, sed tiu aliris al la tendaro de la navara reĝo, pro kio oni senigis lin el tiu donaco, kaj la Senjorlando de Ocón iris al servisto de Johano la 1-a, nome Diego López Manrique, Senjoro de Amusco, Redecilla, Navarrete kaj Treviño. El la 2a de Februaro 1379 Ocón apartenis al la Senjorlando de la Grafoj de Treviño kaj poste al iliaj posteuloj, nome la Dukoj de Nájera. 

Ocón, ĝis la 19a de Majo 1865 apartenis al la komunumaro nomita *Tierra de Ocón*, kiu havis komunajn organizadon kaj regularon. La Tierra de Ocón enhavis dek domarojn: nome Aldealobos, Los Molinos, Oteruelo, Pipaona, Las Ruedas, San Julián, Santa Lucía, Corera, El Redal kaj Galilea krom la ĉefurbo Ocón.

## Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Galilea, kie oni malaltiĝis el presakŭ 1 500 loĝantoj ĝis nunaj 300. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo. 

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Bildoj 

Aldealobos - Iglesia de San Pedro - 3426156.jpg|Preĝejo de Aldealobos.
Las Ruedas de Ocón - 8207118.jpg|Las Ruedas de Ocón.
Los Molinos de Ocón - 1433835.jpg|Los Molinos de Ocón.
Oteruelo - 1433190.jpg|Oteruelo.
Pipaona - 1433249.jpg|Pipaona.
Santa Lucía - 1433291.jpg|Santa Lucía.

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Vesce (apartigilo)

Nomon **Vesce** havas pluraj setlejoj:
* Vesce, municipo en distrikto Tábor
* Dolní Vesce, parto de municipo Římov en distrikto České Budějovice
* Horní Vesce, parto de municipo Římov en distrikto České Budějovice
* Písařova Vesce, parto de municipo Lesná en distrikto Tachov
* Vesce (Horní Stropnice), parto de municipo Horní Stropnice en distrikto České Budějovice
* Vesce (Týn nad Vltavou), parto de urbo Týn nad Vltavou en distrikto České Budějovice
* Vesce (Budíškovice), parto de municipo Budíškovice en distrikto Jindřichův Hradec
* Vesce (Krabčice), parto de municipo Krabčice en distrikto Litoměřice
* Vesce (Vroutek), parto de municipo Vroutek en distrikto Louny
* Vesce (Počátky), parto de municipo Počátky en distrikto Pelhřimov
* Vesce (Moravské Budějovice), parto de urbo Moravské Budějovice en distrikto Třebíč
Meza Rioĥo

eta|dekstre|300px|*Meza Rioĥo*, verde en la centro.
**Meza Rioĥo**, en hispana *Rioja Media*, estas la komarkaro kiu okupas la centran trionon (laŭ vertikala divido) en la regiono Rioĥo, de norda Hispanio.

## Komarkoj 
[eta|dekstre|270px|[Logronjo en la nordo estas la plej loĝata urbo kaj de la komarkaro kaj de la regiono.]]
La komarkoj kiuj komponas la komarkaron Meza Rioĥo estas jenaj:
* *Rioja Media*, Centra Rioĥo
** Montaro
*** *Tierra de Cameros*, Kameroj
**** Nova Kamero
**** Malnova Kamero
** Valo
*** Logronjo

## Municipoj 
### Nova Kamero 
Almarza de Cameros, El Rasillo de Cameros, Gallinero de Cameros, Lumbreras de Cameros, Montenegro de Cameros, Nestares, Nieva de Cameros, Ortigosa de Cameros, Pinillos, Pradillo, Torrecilla en Cameros, Viguera, Villanueva de Cameros, Villoslada de Cameros

### Malnova Kamero 

* Ajamil
* Cabezón de Cameros
* Hornillos de Cameros
* Jalón de Cameros
* Laguna de Cameros
* Leza de Río Leza
* Muro en Cameros
* Rabanera
* San Román de Cameros
* Soto en Cameros
* Terroba
* Torre en Cameros

### Komarko de Logronjo 
Agoncillo,
Albelda de Iregua,
Alberite,
Alcanadre,
Arrúbal,
Ausejo,
Cenicero,
Clavijo,
Corera,
Daroca de Rioja,
El Redal,
Entrena,
Fuenmayor,
Galilea,
Hornos de Moncalvillo,
Lagunilla del Jubera,
Lardero,
Logroño,
Medrano,
Murillo de Río Leza,
Nalda,
Navarrete,
Ocón,
Ribafrecha,
Robres del Castillo,
Santa Engracia del Jubera,
Sojuela,
Sorzano,
Sotés,
Torremontalbo,
Ventosa,
Villamediana de Iregua

## Bibliografio 
* Caja de Ahorros de La Rioja (eld.). "La Geografía de La Rioja, en tres volúmenes". 84-604-9924-3.

## Eksteraj ligiloj 
* Fichas municipales, La Rioja
* ENESA 
* López Rodríguez, Borja. (2007) *Unidades Territoriales de La Rioja.* Dirección de Política Local de La Rioja.


Kategorio:Rioĥo
Alcanadre

**Alcanadre** [alkaNAdre] estas vilaĝo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. La loknomo *Alcanadre* devenas de la araba القناطر AL-QANÃȚIR "la pontoj", el la radiko KNTR.​ 

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Alcanadre, en la nordoriento de la regiono.

## Geografio
Ĝi estas en la oriento de la malsupra parto de la nomita Valo de Ocón je 32 km de la rioĥa ĉefurbo, en angulo lime kun Navaro kiu estas tute apude al la urba kerno. Norde de la municipa teritorio fluas la rivero Ebro kiu trapasas la teritorion. 

La municipa teritorio estas atingebla de la regiona ŝoseo LR-260. Laŭ tiu, Alcanadre estas inter la aŭtoŝoseo AP-68, kiu komunikas kun Calahorra sudoriente kaj Arrúbal, Agoncillo kaj Logronjo nordokcidente, kaj plej proksime la apuda Lodosa en Navaro trans Ebro. 

## Historio
240px|eta|maldekstre|Placo.
240px|eta|maldekstre|Ĉefretablo de la preĝejo.
Alcanadre kaj la apuda Aradón formis areon de eŭska deveno kaj arabigita en la 8-a jarcento laŭ hegemonio de grafo Kasjo aŭ berbera tribo Banu Kasi. El islama pasinteco devenas la kapoj de maŭroj kiuj aperas simbole en la municipa blazono.

Aradón estis je 7 km de Alcanadre, kaj el tio restas nur ermitejo.

## Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Galilea, kie oni malaltiĝis el 1 869 loĝantoj en 1940 ĝis nunaj 647. 

La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo (irigacio, okivarkoj kaj vitoj) kaj turismo. Iam estis ankaŭ minado de glaŭberito kaj halito (salo) kaj gipso.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, la Monto de la Botelo, fontanoj, banloko kaj naturaj lokoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo
* Alcanadre (stacidomo)

## Notoj

Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Komarko de Calahorra

eta|dekstre|300px|Komarko de Calahorra, nordoriente de la regiono.
**Komarko de Calahorra** [kalaOra] en Esperanto *Kalaoro*, en hispana *Comarca de Calahorra*, estas komarko en la nordoriento de la provinco kaj regiono Rioĥo, (norda Hispanio). Ĝi estas ankaŭ ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente), kune kun Komarko de Alfaro plej nordoriente, Komarko de Cervera sudoriente, kaj Komarko de Arnedo sudokcidente.

Estas du ĉefaj trajtoj en la komarko: geografie la rivero Ebro fluas laŭ la tuta norda bordo de la komarko (kaj de la tuta regiono) plej ofte farante limon kun Navaro; due la komarka ĉefurbo Calahorra estas kun diferenco la ĉefa centro demografie, ekonomie kaj socipolitike de la komarko. La komarko limas norde kun Navaro.

## Datumoj 
[eta|dekstre|270px|[Calahorra estas la plej loĝata urbo de la komarko. Katedralo kaj historia kerno.]]
: Nombro de municipoj: 5
: Areo: 247,92 km²
: Loĝantaro (2009):  loĝantoj
: Loĝdenseco:  loĝ/km²
: Latitudo averaĝe: 42º 17' 38" norde
: Longitudo averaĝe: 2º 2' 52" okcidente
: Altitudo averaĝe:  msm

## Municipoj de la komarko 
Autol, Calahorra, El Villar de Arnedo, Pradejón, Tudelilla.

## Demografio 
eta|270px|Demografia distribuado laŭ municipoj en Komarko de Calahorra. Evidentas la pli alta denseco en la ĉefurbo kaj duarange en la ĉirkaŭaj municipoj.
eta|270px|Mapo de la orografio de la Komarko de Calahorra. Norde la rivero Ebro kaj ĉefaj komunikvojoj.

La komarko de Calahorra estis unu el la komarkoj kiuj havis pli ampleksan ekonomian kaj demografian disvolvigon ene de la regiono Rioĥo. Tio rilatis al prospera nutrindustrio kaj ĉefe de konserventreprenoj, same kiel la disvolvigo de protektitaj devennomoj DOP "Peras de Rincón" (piroj) kaj la DOP Rioja (vino de Rioĥo). Tiu ekonomia disvolvigo rezultis en konsiderinda pliigo de la loĝantaro konstante ekde la 1920-aj jaroj, sed tio ne okazis same en ĉiuj el la municipoj de la komarko.

Calahorra, Autol kaj Pradejón estas la municipoj kiuj plej pliiĝis, la du unuaj pro sia forta konservindustrio, ĉefe de legomoj, kaj la tria pro forta industrio de ĉampinjono. Krom nutrindustrio estas ankaŭ aliaj komplementaj industrioj en ĉiuj sektoroj, same kiel forta sektoro de servij ĉefe en Calahorra.

Male El Villar de Arnedo kaj Tudelilla spite bonan lokon ĉe la N-232, perdis loĝantaron konstante, ĉar ili apenaŭ havas industrion, estas municipoj dediĉitaj nur al agrikulturo, pro kio granda parto de ties loĝantaro elmigris al proksimaj lokoj kiel Calahorra, San Adrián (Navaro) kaj ĉefe Logronjo.

## Vidu ankaŭ 
* Komarkoj de Rioĥo

## Notoj 
Kategorio:Komarkoj de Rioĥo
Dobronice u Chýnova

**Dobronice u Chýnova** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chýnov en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km nordokcidente de Chýnov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 66 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Tábor – Horní Cerekev kaj proksimume 1,4&nbsp;km sur ŝoseo de la municipo estas haltejo de trajno *Dobronice u Chýnova.*

**Dobronice u Chýnova** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 11,73&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1366.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Naturaj rilatoj 
Sudokcidente de la vilaĝo estas naturmemorindaĵo Stříbrná Huť.

## Pluaj fotoj 

Bus stop in Dobronice u Chýnova, Chýnov, Tábor District.jpg|Aŭtobusa haltejo en Dobronice u Chýnova
House no. 37 in Dobronice u Chýnova, Chýnov, Tábor District.jpg|Domo en Dobronice u Chýnova
Kaple v Dobronicích (Q80455709).jpg|Kapelo en Dobronice u Chýnova

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Chýnov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Krtov

**Krtov** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo en vilaĝplaco
* Kruco ĉe la kapelo
* Akva pumpilo
* Popola arkitekturo
* Du vilaĝplacaj fiŝlagetoj
* Monumento

## Pluaj fotoj 

Krtov čp9.jpg|Krtov
Krtov čp35.jpg|Krtov
Kaple v Krtově (Q37442467).jpg|Kapelo en Krtov

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Federacia vojo 41

La **federacia vojo 41** - germane *Bundesstraße 41* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 140 kilometrojn tra la federaciaj landoj Sarlando kaj Rejnlando-Palatinato. La plej okcidenta punkto estas limpasejo sude de la urbo Saarbrücken ĉe la limo al Francio (de tie la vojo plugvidas al Forbach) kaj la plej orienta la komunumo Bad Kreuznach. Gravaj urboj survojaj estas Neunkirchen (Saar), St. Wendel, Birkenfeld, Idar-Oberstein kaj Bad Sobernheim. Inter la norda parto de Saarbrücken kaj Spiesen-Elversberg la vojo estas anstataŭata per la urba aŭtovojo A623 kaj poste la germana aŭtovojo A8 - en la informkesta mapo dekstre tiu aŭtovoja parto de 20 kilometroj estas markita blue, dum la "normala" federacia vojo estas markita ruĝe. Krome la vojo ĉe Birkenfeld konektiĝas al la germana aŭtovojo A62, ĉe Bad Kreuznach konektiĝas al la germana aŭtovojo A61.

eta|maldekstra|360ra|

Kategorio:Transporto en Sarlando
Kategorio:Transporto en Rejnlando-Palatinato
Ĉirmiri

**Ĉirmiri,** laŭ () estas urbego kaj municipo en Barato, en subŝtato Ĉatisgaro, en distrikto Korija.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Ĉirmiri havis populacion de  en 2021 kun legopovo 66%. 

## Geografio 
Ĉirmiri situas laŭ rivero en montaro 586 metrojn super la marnivelo. Ambikapur troviĝas 87, Korba 102, Singrauli 117, Bilaspur 127, Rajgarh 179, subŝtata ĉefurbo Rajpuro 228, Ĝabalpur 248, Ranĉio 304, Kolkato 620, tutlanda ĉefurbo Delhio 794, Mumbajo 1094 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Ĉirmiri estas minurbo, la unua minejo pri karboj malfermis en 1930, post 2 jaroj komenciĝis fakte la minado. La sekvaj minejoj malfermis en 1942, 1945 kaj 1946. Ili estis privataj, sed la ŝtato naciigis ilin en 1973.

## Ekonomio 
Ekonomio de Ĉirmiri konsistas el karbominado, spite la surfacan minadon la areo havas densajn arbarojn, kiu enhavas ekzotikan flaŭron kaj faŭnon kun naturaĵoj por la turistoj.

## Lingvoj kaj religioj 
En Ĉirmiri la ĉefaj lingvoj estas la hindia kaj la ĉatisgara. Plejparte hinduoj vivas en la urbego.

## Trafiko 
En Ĉirmiri finiĝas flanka fervoja linio, ankaŭ por pasaĝeroj, sed la minejoj havas alian linin. 3 vojoj kuras al la urbego.

## Klimato 
Ĉirmiri havas tropikan klimaton kun influo de musonoj. Jare pluvas 1422 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro. Novembre kaj decembre apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 17-30 °C.
eta|

## Vidindaĵoj 
* temploj
* naturaj vidindaĵoj (naturaĵoj) en la ĉirkaŭaĵo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Ĉatisgaro
Kategorio:Urboj de Barato
Propilsalikilamido

**Propilsalikilamido** aŭ **propila 2-hidrokso benzamido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la amidoj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj benzila klorido. Propilsalikilamido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Propilsalikilamido prezentas propilan grupon kaj salikiloilan grupon ligitajn al nitrogenatomo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 13 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Reakcio de **salikilamido** kun **propila klorido** donante **propilsalikilamidon**:

### Reakcio 2 
* Reakcio de **N-klorosalikilamido** kun **propano** donante **propilsalikilamidon**:

### Reakcio 3 
* Reakcio de **2-klorofenolo** kun **propilformiamido** donante **propilsalikilamidon**:

### Reakcio 4 
* Reakcio ekde la hidratigo de la benzonitrilo, sekvata per interagado kun propila klorido:

### Reakcio 5 
* Reakcio de **salikiloila klorido** kun **propilamino** donante **propilsalikilamidon**:

## Vidu ankaŭ 
* Salikatoj

## Referencoj 
Kategorio:Salikatoj
Ĝagdalpur

**Ĝagdalpur,** laŭ () estas urbego, pezindustria centro kaj municipo en Barato, en subŝtato Ĉatisgaro, en distrikto Bastar, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Ĝagdalpur havis populacion de  en 2021 kun legopovo 90%, signife pli alta, ol la landeveraĝo. En la 2000-aj jaroj Ĝagdalpur atingis la internacian valoron urbego
(pli granda, ol cent mil).

## Geografio 
Ĝagdalpur situas laŭ rivero en montaro 555 metrojn super la marnivelo. Vizianagaram troviĝas 181, subŝtata ĉefurbo Rajpuro 243, Varangal 283, Ĉandrapur 301, Kolkato 765, Mumbajo 967, tutlanda ĉefurbo Delhio 1168, kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Ĝagdalpur estas praa historia urbo apartenanta al pluraj reĝlandoj, princlandoj. Aparte menciindas la malgranda princlando de Bastar kun ĉefurbo ĉefurbo Ĝagdalpur inter 1324-1948.

## Ekonomio 
La areo ĉirkaŭ Ĝagdalpur estas agrikultura; dum en la urbo mem ekloĝis komercistoj kaj metiistoj. Pluraj industriaj firmaoj komencis funkcii en la lastaj jardekoj de la 20-a jarcento, la ŝtalfabrikoj jam komence de la 21-a jarcento. La enlanda turismo ankaŭ ludas gravan rolon en la ekonomia vivo.

## Lingvoj 
En Ĝagdalpur la ĉefa lingvo estas la hindia lingvo kun 54%. Pro la enmigrantoj estas uzataj pluraj aliaj lingvoj.

## Religioj 
81,5% de la populacio estas hinduoj, kristanoj 9%, krome islamanoj 5%, iomete ankaŭ aliaj religioj.

## Eduko 
En Ĝagdalpur signifa universitato funkcias.

## Trafiko 
Ĝagdalpur havas trairan fervojan linion kaj 4 signifaj vojoj kuras al la urbego. Loke enlanda flughaveno funkcias.

## Klimato 
Ĝagdalpur havas savanoklimaton laŭ Klimata klasifiko de Köppen (Oh) kun influo de musono. Jare pluvas 1495 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter majo-oktobro. Decembre kaj januare apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C kaj varias inter 18-31 °C.

## Vidindaĵoj 
* festivaloj
* preĝejoj
* palaco

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Ĉatisgaro
Kategorio:Urboj de Barato
Záhoří (distrikto Tábor)

**Záhoří** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo
* Kamparanaj bienetoj n-ro 14 kaj 29

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Kaplička v Záhoří (Q105003807).jpg|Kapeleto en Záhoří
Záhoří in Tábor District (4).JPG|Záhoří
Záhoří in Tábor District (6).JPG|Záhoří
Záhoří 30.léta 20.stol.1.jpg|Záhoří en la 1930-aj jaroj
Záhoří 30.léta 20.stol.2.jpg|Záhoří en la 1930-aj jaroj

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro