Antaŭfigura politiko

**Antaŭfigura politiko** estas la funkcimanieroj de organizo kaj sociaj rilatoj, kiuj penas respeguli la estontan socion, kiun grupo alstrebas. Laŭ Carl Boggs, kiu la unua uzis la terminon, la deziro estas enkorpigi “ene de la daŭranta politika praktiko de movado […] tiujn formojn de sociaj rilatoj, decidado, kulturo kaj homa sperto, kiuj estas la fina celo.”  **Antaŭfigurismo** estas la provo realigi antaŭfiguran politikon.

Boggs verkis en la 1970-aj jaroj pri revoluciaj movadoj en Rusio, Italio, Hispanio, kaj la usona Nov-Maldekstro. La nocion antaŭfigurado krome aplikis Sheila Rowbotham al la virina movado de la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, Wini Breines al la usonaj SDS; kaj John L. Hammond al la portugala revolucio.

La politiko de antaŭfigurado malakceptis la centralizismon kaj avangardismon de multaj el la grupoj kaj politikaj partioj de la 1960-aj jaroj. Ĝi estas politiko de kaj kreado kaj derompiĝo disde hierarkio. Breines skribis: “La termino antaŭfigura politiko […] povas esti rekonata en kontraŭinstitucioj, manifestacioj kaj la klopodo esti la enkorpiĝo de personaj kaj kontraŭhierarkiaj valoroj en la politiko. Partoprena demokratio estis centra parto de antaŭfigura politiko. […] La kerna problemo de antaŭfigura politiko trudis ampleksajn taskojn, kies plej centra estis krei kaj vivteni en la vivanta praktiko de la movado rilatojn kaj politikajn formojn, kiuj 'antaŭfiguris' la deziratan socion.”

Anarkiistoj ĉirkaŭ la jarcentŝanĝiĝo al la dudeka klare subtenis la principon, ke la rimedoj uzataj por atingi iun celon devas akordi kun tiu celo, kvankam ili ŝajne ne uzis la terminon “antaŭfigurado”. Ekzemple, James Guillaume, kamarado de Miĥail Bakunin, skribis, “Kiel oni povus voli, ke egalisma kaj libera socio eliru el aŭtoritatisma organizo? Estas neeble.”

La Industriaj Laboristoj de la Mondo (IWW) kaj diversaj liberecismaj-socialismaj kaj anarkiismaj grupoj priskribas tion kiel “konstrui novan mondon en la ŝelo de la malnova”. Se grupo celas forigi klasajn distingojn, antaŭfigura politiko postulas, ke ne estu klasdistingoj ene de tiu grupo, kaj ke la agoj de la grupo ne fortigu la klasismon. La sama principo validas pri hierarkio: se grupo batalas kontraŭ iuj aŭ ĉiuj formoj de hierarkio en la socio, antaŭfigura politiko postulas, ke ĝi kaj ĝiaj anoj kiel eble plej sekvu tiun principon.

La koncepto de antaŭfigurado poste uziĝis pli vaste, speciale en rilato al movadoj por partoprena demokratio. Ĝi precipe aplikiĝis al la kontraŭnuklea movado de la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj en Usono kaj la kontraŭtutmondiĝa movado ĉe la ŝanĝiĝo al la dudek-unua jarcento. Nuntempe, la koncepto ankaŭ estas uzata por diskuti pli egalrajtajn kaj justajn komunikrilatojn koncernante tradukadon.

## Perspektivoj pri antaŭfigura politiko 
Antropologo David Graeber en *Fragmentoj de anarkiisma antropologio* priskribis la antaŭfiguran politikon de tiuj ĉe la protesto kontraŭ la Ministra Konferenco en 1999 de la Monda Organizaĵo pri Komerco en Seatlo:

Kiam protestantoj en Seatlo skandis “jen kiel demokratio aspektas”, ili celis esti komprenitaj laŭvorte. En la plej bona tradicio de rekta agado, ili ne nur alfrontis certan formon de potenco, elmontrante ĝiajn mekanismojn kaj provante laŭvorte haltigi ĝin sur ĝia irejo; ili faris tion laŭ maniero, kiu demonstris kial tiaj sociaj rilatoj, sur kiuj ĝi baziĝis, ne necesas. Tial ĉiuj degnemaj rimarkoj pri movado dominata de amaso da stultaj infanoj sen kohera ideologio tute maltrafis. La diverseco estis funkcio de la malcentra formo de organizo, kaj tiu organizo *estis* la movada ideologio. (p. 84)

## Ekzemploj de antaŭfiguraj politikaj programoj 
* La tutmonda komunumo de la Bahaa Kredo strebas realigi modelon de socio, disvolvante siajn movadon kaj administradon, kiuj klopodas enkorpigi kelkajn renomajn sociajn principojn. Post sufiĉa evoluo, multaj bahaaj komunumoj de la mondo eble atingos transiran stadion de duobla potenco kun la tradicie jam ekzistantaj administraj institucioj en siaj respektivaj regionoj.
* La Partio de Nigraj Panteroj en Usono kreis ion, kion membroj nomis traviv-programoj, inkluzive la faman Programon de Liberaj Matenmanĝoj por Infanoj. Tiujn programojn oni konceptis por disponigi manĝaĵon, edukadon, medicinan prizorgon kaj vestaĵojn por individuoj ekster tradiciaj kapitalismaj rilatoj kaj ŝtate subtenataj socialaj programoj. Ili enkorpigis, almenaŭ malgrandskale, tian memdeterminadon en la nigrula komunumo, al kia la Panteroj strebis grandskale.
* La modelo de komunumaj terfondusoj prezentas metodon por havigi kooperative posedatajn, de loĝantoj regatajn daŭrajn loĝejojn ekster la spekula merkato.
* En Argentino la okupacio kaj rekupero de fabrikoj fare de laboristoj (kiel Zanon), la organizado de multaj movadoj de senlaboraj laboristoj kaj la kreo de popolaj najbaraĵaj asembleoj respegulas la deziron de la partoprenantoj por horizontalismo, kiu inkluzivas egalan distribuon de potenco inter homoj kaj la kreon de novaj sociaj rilatoj bazitajn sur digno kaj libereco.
* La okupaciaj movadoj de 2011 en Egiptio kaj la araba mondo, en Hispanio kaj en Usono, enkorpigis elementojn de antaŭfigurado (eksplicite en la kazo de Occupy Wall Street kaj ĝiaj kromproduktoj en okupacioj en la tuta Usono). Ili viziis kreadon de publika spaco en la mezo de usonaj urboj por politika dialogo kaj atingis iujn el la atributoj de komunumeco en la provizado de senkosta manĝaĵo, bibliotekoj, medicina prizorgo kaj dormejoj.
* Prepare por la fondiĝo de Sennacieca Asocio Tutmonda, Eŭgeno Lanti formulis en la alvoko “Liberiga Stelo” al la Verdruĝuloj antaŭfigurisman organizan celon: “ĉar ni estas *samlingvanoj*, ni volas tuj profiti tiun fakton por kvazaŭ embrie funkciigi societon, kiel povos estonte funkcii la universala socio”.

## Vidu ankaŭ 
* Interakordiĝa decidado
* Manĝaĵoj Ne Bomboj
* Domokupado
* Laborista memmastrumado

## Referencoj 
## Pritemaj libroj 
* Gordon, Uri. *Anarchy Alive!* London: Pluto Press, 2007.

Kategorio:Politikaj esprimoj
Kategorio:Aktivismo
Kategorio:Anarkiismo