open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La plus haute marche (filmo)

***La plus haute marche*** (***La plej alta ŝtupo***) estas franca telefilmo de David Delrieux aperinta en 2002. Ĝi estas la 18-a filmo (sezono 6 - epizodo 3) en la serio "Joséphine, ange gardien" (Joséphine, gardanĝelo) de TF1.

## Temo 
Joséphine estas sendita en klubon de ritma gimnastiko inter malgrandaj ĉampioninoj. Tiuj dekkelk jaraj knabinoj trairas intensan trejnadon esperante iam supreniri la plej altan ŝtupon de la podio. Unu el ili, Aurélie, estas erare akuzita ke ŝi sabotis iun akcesoraĵon kiun ŝia rivalo, Ève, estas uzonta dum la selekto por eniri la teamon de Francio. Ŝi tuj estas forpelita el la klubo, kaj katastrofite, vidas ĉiujn siajn ŝancojn de promesplena kariero neniigitaj. Por Ingrid, ŝia trejnistino kaj eksa Olimpika ĉampionino, ankaŭ temas pri jaroj da strebado kondukantaj al nenio. Joséphine ekenketas kaj post nelonge malkovras ke malnova afero oponas Ingrid al Kalina, trejnistino de Ève.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *La plus haute marche*
* Televida serio: "Joséphine, ange gardien" (1997)
* Reĝisoro: David Delrieux
* Scenaro: Nicole Jamet, Marie-Anne Le Pezennec
* Produktistoj: Eddy Cherki, Patrick Meunier
* Foto-direktoro: Jean-Louis Sonzogni
* Muziko: Roland Romanelli, Didier Vasseur
* Dekoroj: Agnès Aubert, Didier Barberousse, Serge Barberousse
* Kostumoj: Pascale Arrou
* Muntado: Pascale Arnaud
* Ĝenro: Komedio, dramo, fantazio
* Aperdato: 

## Rolularo 
* Mimie Mathy: Joséphine
* Babsie Steger: Ingrid
* Rosemarie La Vaullée: Kalina
* Vincent Winterhalter: Yann
* Laura Granier: Aurélie
* Margaux Caput: Ève
* Elisa Vicentilli: Camille
* Véronique Baylaucq: s-ino Beltramo
* Frédérique Tirmont: Martha
* Jean-Luc Porraz: S-ro Perrin
* Nathalie Nattier: Baba Ivanova
* Sabrina Lehioui: Coralie
* Isabelle Caubère: Avino de Ève
* Pascal Daubias
* Geoffroy Guerrier
* Daniela Kaminka
* Roxane Nouban
* Nils Ohlund: Nicolaï
* Jean-Paul Rouvray
* Abdel Soufi
* Jean-François-David Tissot
* Marie-Anne Vatin

## Eksteraj ligiloj 
* "Joséphine, ange gardien" La plus haute marche en IMDb 
* fr:Liste des épisodes de Joséphine, ange gardien#Épisode 18 : La Plus Haute Marche

Kategorio:Francaj televidfilmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2002
171 Ofelio

**171 Ofelio** estas granda sed malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita, la , de la franca astronomo Alphonse Louis Nicolas Borrelly de la observatorio de Marsejlo (Francio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Ofelio, rolulino en la tragedio Hamleto de William Shakespeare. Tiun nomon reicevis ankaŭ, en 1988, la Urana luno Ofelio.

## Orbito 
171 Ofelio estas ano de la Temisa familio.

## Ecoj 
Ĝia luma kurbo, en 1979, suspektigis eblan sateliton, kiu neniam estis konfirmita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Alphonse Louis Nicolas Borrelly
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1877
Ofelio

**Ofelio** estas virina antaŭnomo, ĉefe tiu de Ofelio; rolulino
de la Ŝekspira tragedio Hamleto.
Oni donis ŝian nomon al du astroj :
* 171 Ofelio, asteroido de la asteroida zono (en 1877),
* Ofelio, satelito de Urano (en 1988).
172 Baŭciso

**172 Baŭciso** estas hela mezgranda asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita, la  elde la observatorio de Marsejlo (Francio), de la franca astronomo Alphonse Louis Nicolas Borrelly.

## Nomo 
En la helena mitologio, Baŭciso, kaj ŝia edzo Filemono, estis du frigaj maljunuloj, malriĉaj sed gastamaj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Alphonse Louis Nicolas Borrelly
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1877
Thang Long

**Thang Long** estas urbo de Vjetnamio, kaj ĉefurbo de ĝia provinco Hanoi.

Ĝia citadelo estas Monda Kulturheredaĵo de UNESKO (2010).

## Bildaro 

Dosiero:Flag tower, Hanoi.jpg
Dosiero:Dien Kinh Thien 001.jpg

## Eksteraj ligiloj 
* http://whc.unesco.org/en/list/1328

Kategorio:Urboj de Vjetnamio
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Vjetnamio
165 Lorelejo

**165 Lorelejo** estas granda, malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, la , elde la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Loreley (nomata ankaŭ Lorelejo), niksino de la nord-ĝermana mitologio.

## Ecoj 
En la 1990-aj jaroj, reto da astronomoj studis la  de dek asteroidoj inter kiuj 165 Lorelejo, observoj kiuj permesis konstrui modelojn de iliaj formoj kaj rotacioj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Christian Heinrich Friedrich Peters
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1876
Sofija

**Sofija,** ukraine, rutene kaj ruse **Софія,** hungare **Zsófiafalva** [ĵOfiafalva], germane **Sophiendorf,** slovake **Zofija** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Mukaĉeve, en municipo de Zubivka.
eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Mukaĉeve en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 1.3&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 157 m
* Loĝantaro: 380
* Poŝtkodo: 89664
* Telefonprefikso: +380&nbsp;3131
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon Zsófiafalva apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Sofija. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Pseŭdoglejo

**Pseŭdoglejo** estas A-B-C aŭ A-E-B-C grundotipo apartenanta al grundotipa klaso retenakvogrundoj. La plej tipa signo de pseŭdoglejo estas speciala B-horizonto kun mozaiko de oksidiĝaj kaj reduktiĝaj makuloj. Ili ekestis danke al grundformiĝa procezo de pseudoglejiĝo. La plej grava ekesta diferenco inter glejo (de la klaso glejoj) kaj pseŭdoglejo estas, ke la makuloj ekestas kaze de pseŭdoglejo ne pro la alta nivelo de subtera akvo, sed pro la surtera akvo (devenanta de pluvo, aŭ akvo alfluanta de deklivoj), kiu estas retenata en grundoprofilo. Kialo de reteno povas esti maltrairebla petro malprofunde sub la grundo (ekzemple neogena argilo), same kiel malfacile trairebla argiliĝita B-horizonto (ekesto de pseŭdoglejo de lesiveoj). En Mezeŭropo do pseŭdoglejoj estas plej ofte troveblaj en neogenaj basenoj plenigitaj kun argilaj petroj, kaj speciale apud kontaktoj de baseno kaj montaro, kie estas krom pluvakvo malpli frue retenata en la grundo ankaŭ alfluanta surtera akvo de montaraj deklivoj.

Kategorio:Edafologio
Kategorio:Grundotipoj
Carl Gustav Calwer

**Carl Gustav CALWER** (n. 11-an de novembro 1821 en Stuttgart; m. 19-an de aŭgusto 1874 samloke) estis germana entomologo kaj ornitologo.

## Verkoj 
* 1847, germanlingva artikolo: Über die geselligen Brüteplätze der einheimischen Vögel
* 1853, germanlingva artikolo: Über den ersten bestimmten Fall des Vorkommens von Otis tetrax in Württemberg
* 1853, germanlingva listo: Liste der volkstümlichen Vogelnamen Württembergs. (Listo de la birdnomoj de virtembergo)
* 1853, Württemberg's Holz- und Straucharten mit besonderer Beziehung auf ihre Standörter. Zu Guttenberg, 1853
* 1854, Die Thierwelt Deutschlands und der Schweiz: Tafeln, Carl Gustav Calwer, G. M. Kirn - 1854 - 24 Seiten
* Käferbuch en digital 
* Einführung in die Kenntnis der Käfer Europas (1916) via archive.org
* Landwirthschaftliche und technische Pflanzenkunde, vol. 2, Carl Gustav Calwer, 1854, 146 S.

Kategorio:Germanaj ornitologoj
Kategorio:Germanaj entomologoj
Zakatonalo

**Zakatonalo** () estas tersupraĵa ekoregiono el la centramerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al montaraj herbejoj kaj arbustaroj de centra Meksiko kaj Gvatemalo. Ĝi konsistas el pluraj enklavoj de herbejo kaj arbustaro okupante la plej altaj pintoj de Neĝmontaro, kovrante ĉirkaŭ 306 kvadratajn kilometrojn. La Zakatonalo estas ĉirkauata de la ekoregiono neĝmontaraj pinaroj-kverkaroj je pli malaltaj altitudoj.

## Vidu ankaŭ
*Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
*Ekoregionoj en Meksiko
*Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj
* Ekoregiono NT1009 : Zakatonalo  (WWF)
* Zakatonalo (*WWF-Wildworld*)
* Zakatonalo (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo 
* Zakatonalo (*The Encyclopedia of Earth*)
* Zakatonalo (*Globalspecies*)
* Situo de la ekoregiono : tajpu *Zacatonal* 

Kategorio:Neotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Montaraj herbejoj kaj arbustaroj
Kategorio:Geografio de Meksiko
Kategorio:Geografio de Gvatemalo
174 Fedro

**174 Fedro** estas mezgranda hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo James Craig Watson de la observatorio de Ann Arbor (Miĉigano, Usono) la 2-an de septembro 1877.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Fedro, filino de Minoo kaj Pazifao, en la helena mitologio.

## Ecoj 
Laŭ ĝia luma kurbo, ĝi havas longigitan formon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de James Craig Watson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1877
Bilki

**Bilki** (ankaŭ hungare), ukraine **Білки,**  [belki], ) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava. La hungaroj uzas ankaŭ formon *Bilke*.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 4&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 179 m
* Loĝantaro: 8060
* Poŝtkodo: 90132
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
Bilki situas laŭ rojo. Irŝava troviĝas je 9, Uĵhorodo je 126 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1338. Komence la kampoj apartenis al familio "Bilkey". En la 19-a jarcento Bilke havis la rangon kampurbo. Apude oni minadis feron. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Bilki. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* kurganoj trovitaj en 1949

## Famuloj 
En la iama Bilke naskiĝis hungara tekstopoeto Jenő Radics.

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Dědová

Municipo **Dědová** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, 7&nbsp;km oriente de la urbo Hlinsko, en protektata pejzaĝa regiono Žďárské vrchy. Sur teritorio de negranda vilaĝo fontas regione signifaj akvofluoj Žejbro, Krounka kaj Chrudimka. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Dědová estas tipa submontara vilaĝeto. Situas sur milda deklivo, de kiu malfermiĝas belegaj panoramoj al pejzaĝo ĉirkaŭ la urbo Skuteč. La unua skriba mencio pri ĝi estas el la jaro 1392, kiam ĝi estis parto de la sinjorejo Rychmburk. En pasinteco loĝantaro vivtenis sin per povra agrokulturado, hejma teksado kaj per prilaborado de ligno. En la 19-a jarcento disvolviĝis produktado de lignaj ludiloj, kiuj estis plejparte eksportataj. La vilaĝo kaj ankaŭ apartenantaj Humperky kaj Bahna estas uzataj por agrabla ripozado. Trans Dědová gvidas ruĝe signita turisma vojo el Svratka al la burgo Košumberk kaj bicikla pado n-ro 4122 de Herálec al Skuteč.

## Loĝantaro 
## Literaturo 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

## Pluaj fotoj 

Dědová obecní úřad.jpg|Dědová, municipa ofico
Dědová č. 13.jpg|Dědová, n-ro 13
Dědová čp. 71.jpg|Dědová, n-ro 71
Dědová křížek.jpg|Dědová, kruceto
Dědová - farma.jpg|Farmo

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de mikroregiono Hlinsko  

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Fera montaro
Dolní Bezděkov

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Chrudim. Pri parto de municipo Bratronice temas artikolo Dolní Bezděkov (Bratronice).*

**Dolní Bezděkov** () estas municipo situanta en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en milde ondoforma pejzaĝo sur maldekstra flanko de la rivero Novohradka, 7&nbsp;km oriente de la urbo Chrudim kaj 3&nbsp;km okcidente de la urbo Hrochův Týnec. Vivas ĉi tie  (). Al la komunumo apartenas ankaŭ du izolitaj domoj en distanco de ĉirkaŭ 1&nbsp;km, nomataj Turyň.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo en historia dokumento estas el la jaro 1318. Ĝiaj posedantoj ofte alterniĝis. Ili estis senjoroj el Bezděkov, Malcidoj el Chýnov, Slepoticidoj el Solovice. Markvart el Slepotice la havaĵon transprenis en la jaro 1548 kaj konstruis en Bezděkov fortikaĵeton, pri kiu la lasta raporto estas el la jaro 1623 kaj verŝajne en tridekjara milito ĝi estis detruita.
En la jaro 1584 vendis Jan Lukavský vilaĝon Bezděkov al posedanto de Hrochův Týnec Mikuláš el Lobkovice kaj Nové Hrady. En havaĵo de sinjorejo Hrochův Týnec ĝi estis ĝis la jaro 1848. De la jaro 1955 Bezděkov ŝanĝis sian nomon je nuna Dolní Bezděkov. En sepdekaj jaroj de la 20-a jarcento la vilaĝo estis kunigita al Hrochův Týnec kaj de la jaro 1990 ĝi ree memstariĝis.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
Dominanto de Dolní Bezděkov estas kapeleto de Sankta Johano Baptisto en vilaĝa centro sur la plej alta loko. Sur ĝia frontono estas nomoj kaj fotografaĵoj de loĝantoj falintaj en la unua mondmilito.

Malantaŭ la vilaĝo direkte al Kočí staras sabloŝtona krucifikso kun surskribo, ke ĝi apartenas al Premonstradoj kaj estis en la jaro 1775 starigita de la komunumo Bezděkov. La kruco estis listigita inter kulturaj memoraĵoj de la Ĉeĥa respubliko.

## Naskiĝinto 
En Dolní Bezděkov naskiĝis en la jaro 1933 Václav Rabas, ĉeĥa orgenisto-virtuozo.

## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

## Vidu ankaŭ 
* Horní Bezděkov

## Pluaj fotoj 

Dolní Bezděkov čp. 23.JPG|Dolní Bezděkov
Dolní Bezděkov čp. 51.JPG|Dolní Bezděkov
Dolní Bezděkov čp. 33.JPG|Dolní Bezděkov
Dolní Bezděkov čp. 15.JPG|Dolní Bezděkov

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficialaj paĝoj de la vilaĝo  
* Paĝaro de mikroregiono Chrudim 
* Mapo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Generacio de Kolumbanoj

**Generacio de Kolumbanoj** (ankaŭ: generacio de *tempestotempo* kaj de *apokalipso plenumita*; ) estis nomo de la generacio de polaj junaj poetoj kaj literaturistoj, naskitaj ĉirkaŭ la jaro 1920, por kiuj enirperiodo al plenkreskeco koincidis kun la 2-a mondmilito. Ĝuste la milito estis travivaĵo, kiu formigis ilian konscion kaj identecon en la plej alta grado.

La generacio aktive partoprenis en la rezista movado kontraŭ la germana okupacio kaj en la Ribelo de Varsovio. La nomo devenas de la titolo de la libro de Roman Bratny *Kolumbowie. Rocznik 20* (Kolumbanoj. 1920-aj jaroj). Reprezentantoj de tiu ĉi generacio estis trapenetritaj de katastrofismo. La milita realeco ne permesis al ili ĝui junecon, feliĉon, amon kaj aliajn valorojn. Anstataŭ pasiveco ili elektis aktivan batalon kontraŭ la okupanto.

Multaj noveloj kaj filmoj aperis priskribantaj eksperiencoj de membroj de tiu generacio.

Karakterizaj temoj kaj motivoj:
* Krizo de valoroj
* Falo de homdigno
* Eksento de historia katastrofo
* Retroviĝo de la homo en tiutempa mondo plena de krueleco, morto kaj senkondiĉeco

La reprezentantoj de la generacio de Kolumbanoj:
* Krzysztof Kamil Baczyński,
* Władysław Bartoszewski,
* Miron Białoszewski,
* Teresa Bogusławska,
* Wacław Bojarski,
* Tadeusz Borowski,
* Roman Bratny,
* Olgierd Budrewicz,
* Jerzy Ficowski,
* Tadeusz Gajcy,
* Stanisław Grzesiuk,
* Zbigniew Herbert,
* Gustaw Herling-Grudziński
* Krystyna Krahelska,
* Stanisław Lem,
* Wojciech Mencel,
* Włodzimierz Pietrzak,
* Jan Romocki,
* Tadeusz Różewicz,
* Stanisław Staszewski,
* Zdzisław Stroiński,
* Andrzej Szczypiorski,
* Wisława Szymborska,
* Andrzej Trzebiński,
* Józef Szczepański.

Kategorio:Literaturo de Pollando
Kamjanske

**Kamjanske,** ukraine **Кам’янське,** ruse **Каменское** [kamenskoje], slovake **Kivjažď** [kivjaĵdj], hungare **Beregkövesd** [beregkoveŝd] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Irŝava en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 135 m
* Loĝantaro: 1480
* Poŝtkodo: 90125
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1412. En 1910 vivis tie 1175 loĝantoj, (1110 rutenoj, 64 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Beregkövesd apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Kamjanske. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Famuloj 
En la iama Beregkövesd naskiĝis hungaria rusina ĉefministro András Bródy.

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Zariĉĉja

**Zariĉĉja** (,  [zareĉe], ,  [alŝOkaraslO]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava.
eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Irŝava en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 124 m
* Loĝantaro: 3930
* Poŝtkodo: 90123
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
Zariĉĉja situas sur ebenaĵo laŭ rojo. Irŝava troviĝas je 5, Mukaĉeve kun stacidomo je 36, Uĵhorodo je 78 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1242. En 1910 vivis tie 1703 loĝantoj, (1572 rutenoj, 107 germanoj, 18 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Alsókaraszló apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, al distrikto de Nagyszőlős, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Zariĉĉja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Esperanto en Volĵskij

Esperanto-komunumo en la urbo Volĵskij (Volgograda provinco, Rusio) ekzistis en fino de la 20-a jarcento.

Informoj pri esperantista aktivado en Volĵskij antaŭ 1986 mankas. Tamen en politeknikumo de Volĵskij en 1960-aj jaroj ekzistis koruso kun nomo “Espero”, verŝajne, nomita de la homoj, konataj kun Esperanto.

## Esperanto-kursoj (1986) 
En 1986 esperantisto Andrej Grigorjevskij en sia nova informilo "Eksciu, ke..." (№2) anoncis pri apero de nova Esperanto-klubo:

La menciitaj kursoj okazis en novembro 1986 sub gvido de la invitita sperta esperantisto Aleksandr Melnikov. Dekomence li estis invitita al Volgogrado; sed Dmitrij Lisenko proponis organizi la dusemajnan ekspres-kurson en Volĵskij kaj Andrej Ananjin (la invitanto) konsentis.

La kursoj de Aleksandr Melnikov estis kunfandaĵo de propraj metodikoj kaj Ĉe-metodo. Dum la dua tago de la kurso partoprenantoj ricevis ŝildojn kun kromnomoj kaj la kromnomoj estis uzataj dum la tuta lerno-periodo. Tamen tiaj kromnomoj okazis tiom sukcesaj, ke la partoprenantoj eĉ post kelkaj jardekoj nomis unu la aliajn laŭ la kromnomoj. Mem Aleksandr Melnikov prenis ŝildon kun kromnomo Leontodo. La kromnomo restis uzata inter la lernintoj por multaj jaroj.

La ekspres-kursoj daŭris dum du semajnoj. Dum la periodo trapasis dek lecionoj. La kurson partoprenis ne nur novicoj, sed ankaŭ kelkaj pli-malpli spertaj esperantistoj. Ekzemple, partoprenantino kun kromnomo *Birdo de feliĉo* jam lernis Esperanton dum studado en Moskvo.

## Esperanto-komunumo post 1986 
Post fino de la Esperanto-kursoj Andrej Grigorjevskij transloĝiĝis en aliajn urbojn, okupis suprajn postenojn en ĉefaj oficialaj esperantistaj organizaĵoj de Rusio.

Finintoj de la kurso fondis en Volĵskij esperanto-klubon *Samideano*. En 1987 jaro estis fondita junulara parto de la klubo - *Vagabondoj*. Partoprenantoj de la lasta ofte ŝerce sinnomis *ŝnuroj*.

En Volĵskij okazis Esperanto-renkontiĝoj Esperanto - Lingvo Arta: EoLA-2 en 1989 kaj EoLA-3 en 1990.

## Esperantistoj de Volĵskij 
**Esperantistoj, kiuj aktivis en Volĵskij:**
* Dmitrij Lisenko
* Irina Simbirjova
* Andrej Grigorjevskij
* Aleksandr Melnikov
* Irina Rubanova (Nia Homo)
* Aleksandr Bondarj (Scivolulo)
* Vladimir Perepelica (P.Fiŝo)
* Aleksandr Ĥrustalov
* Grigorij Arosev
* Vladislav Ŝĉebjenjkov (Ventemo)

## Vidu ankaŭ
* ŜĈKĤLando

Kategorio:Volgograda provinco
Kategorio:Esperanto en Sovetunio
Kategorio:Esperanto en Rusio
Aira Kankkunen

**Aira KANKKUNEN** (naskiĝis en 1928 en Finnlando; mortis la 4-an de marto 2010 en Gotenburgo, Svedio) estis finnino vivanta ekde 1963 en Svedio. Ŝi estis docento pri infanaŭdiologio, kiu defendis disertacion ĉe la medicina fakultato de universitato en Gotenburgo. (La disertacio: "Pre-school children with impaired hearing in Göteborg 1964–1980") Ŝi publikigis multajn fakajn librojn kaj artikolojn pri siaj sciencaj esploroj.

Ŝi estis membro de verkistaj societoj sveda kaj finna en Gotenburgo. Kankkunen lernis Esperanton en 1988 (60-jara) kaj baldaŭ poste ekverkis originale. Ŝi estis premiita pro poemoj en la Belartaj Konkursoj de UEA: Nova Talento de 1992. Ŝi verkis poezion kaj poeziecan prozon en simpla lingvaĵo.

## Verkoj 
* *Interrilatoj* (poemaro, 1993)
* *Klopodu kompreni min!* (instrukcio por gepatroj de infanoj aŭde handikapitaj, 1994)
* *Neniu povas ŝanĝi hieraŭon* (poemaro, 1996; ankaŭ sonkasede, en prezento de Jadwiga Gibczyńska, 1996)
* *Ĉu via bebo aŭdas?* (Frua serĉado de aŭdodifektoj ĉe infanoj. Kompendio por infanprizorgocentroj, 1997)
* Kaj tiam floris la ĉerizarboj... (novelaro, 1997)
* Fore de siaj praradikoj ili surteriĝis (poemaro, 1998)
* Societaj ludoj (poemaro kaj aforismoj, 1998)
* De tago al tago (proza poemaro, 2003)

Kategorio:Svedaj esperantistoj
Kategorio:Finnaj esperantistoj
Kategorio:Esperantlingvaj poetoj
Kategorio:Esperanto-verkistoj
Likaono

*Likaono (mitologio)
* likaono (biologio) (Lycaon) - genro de kanisedoj
** likaono hiena (Lycaon pictus) - specio
176 Iduna

'*176 *Iduna'''* estas granda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters de la observatorio de Clinton (Usono), la .

## Nomo 
Ĝia nomo derivas de tiu de la ĝermana diino *Iðunn* (aŭ *Idunn*), sed ankaŭ de la klubo *Ydun'', kiu gastigis prelegon pri astronomio en Stokholmo.

## Ecoj 
Ĝia komponiĝo similas tiun de Cereso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Christian Heinrich Friedrich Peters
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1877
Odd Tangerud

eta|*Norvegaj Popolfabeloj*, 1986.
**Odd TANGERUD** (1919 — 8-an de majo 2010, Vestby), estis norvega esperantisto, verkisto de pluraj libroj.

## Verkoj
* *Norvega Esperanto-gramatiko* (1983)
**Legolibro por Kursanoj* (1984)
*du kolektoj de *Norvegaj Popolfabeloj* (1986 kaj 2004)
**Puphejmo* de Henrik Ibsen (teatraĵo, 1987)
**Kodo de Hamurabo*, kun Tom Arbo Høeg (plej antikva leĝaro, 1999)

## Eksteraj ligiloj 
* Plena listo el liaj tradukaĵoj Esperanten
* Libroj kaj aliaj dokumentoj de kaj pri Odd Tangerud en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

Kategorio:Norvegaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-verkistoj
175 Andromaĥo

**175 Andromaĥo** estas granda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo James Craig Watson de la observatorio de Ann Arbor (Miĉigano, Usono) la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Andromaĥo, edzino de Hektoro, heroo de la troja milito, en la helena mitologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de James Craig Watson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1877
Kuŝnicja

**Kuŝnicja** (,  [kuŝnica], ,  [kovAĉrEt]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Irŝava en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 36&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 242 m
* Loĝantaro: 6100 en 2008
* Poŝtkodo: 90151
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
Kuŝnicja situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Irŝava troviĝas je 37 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1383 en formo *"Kuhnyche"*. En 1910 vivis en Kovácsrét 1780 loĝantoj, (1149 rumanoj, 268 germanoj, 51 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Dolha, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Kuŝnicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* finhaltejo de etfervojo

## Mapo rete 
* Wikimapia

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Sursum Corda (Elgar)

**Sursum Corda** estas muzika verko de la angla komponisto Edward Elgar por kordaj kaj latunaj instrumentoj, timbalo kaj orgeno, verkita en 1894. La komponisto dediĉis ĝin al sia amiko H. Dyke Acland, amatora violonĉelisto kiu estis lia golfluda kunulo kaj bankestro en Malvern.

Ĝi estis premierita en 1894.

Kategorio:Orgenmuziko
Kategorio:Komponaĵoj
177 Irma

'*177 *Irma'''* estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la francaj astronomoj kaj fratoj Paul kaj Prosper Henry de la observatorio de Parizo (Francio). Ili dispartigis ĉiun malkovron jen al unu jen al la alia frato. La malkovro de 177 Irma estas atribuita al Paul-Pierre Henry, la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la inan antaŭnomon "*Irma''" por neprecizita kialo...

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul-Pierre Henry
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1877
Velika Roztoka

**Velika Roztoka,** ukraine kaj ruse **Велика Розтока,** slovake **(Berežská) Roztoka** [bereĵska r.], hungare **Gázló** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava, en municipo de Mala Roztoka.
eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Irŝava en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 146&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 130 m
* Loĝantaro: 610
* Poŝtkodo: 90133
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
Velika Roztoka situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj.

## Historio 
La historia hungara loknomo estis *"Beregrosztoka"*, kiu baldaŭe ŝanĝiĝis al Gázló pro la hungariga politiko. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Velika Roztoka. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Loučná (rivero)

**Loučná** estas rivero en Ĉeĥa respubliko, regiono Pardubice. La rivero mezuras 80,3&nbsp;km kaj la areo de la riverbaseno estas 724,7&nbsp;km².

## Karaktero de la akvofluo 
La rivero elfontas en supermara alteco 541 metroj ĉe la vilaĝo Karle, 7&nbsp;km okcidente de Svitavy. Ĝi fluas trans geologia tabulo de Loučná, kiu deklivas norden kaj estas esprimplene dividita per valoj de akvofluoj. En regiono de meza kaj suba fluoj troviĝas kelkaj fiŝlagoj, el kiuj la plej grandaj estas Velký Zálešský kaj Chobot apud Vysoké Mýto kaj Lodrant ĉe vilaĝo Dolní Roveň. Sur la rivero ne estas valbaraĵoj. Pro hidrogeologiaj kaŭzoj, granda parto de subteraj akvoj, ĝi havas relative harmoniajn flukvantojn kaj malvarman akvon.
200px|eta|maldekstra|Loučná en Litomyšl
200px|eta|maldekstra|Inundo de Loučná en Vysoké Mýto
Meza flukvanto ĉe Sezemice estas 4,43 m³/s.
La rivero pasas la sekvajn urbojn: Litomyšl, Vysoké Mýto, Zámrsk, Dašice, Sezemice.

Antaŭ enfluo de Loučná al rivero Elbo deflankas el ĝi maldekstren la kanalo Halda, kiu kondukas akvon en la riveron Chrudimka en Pardubice. La kanalo estas restaĵo de estinta fiŝlaga kaj defenda sistemo de Pardubice el la 15-a jarcento.

En mezepoko Loučná estis nomata Trstěnice kaj laŭlonge de ĝi gvidis t.n. Trstenická pado, unu el ĉefaj vojoj ligantaj Bohemion kaj Moravion.

## Eksteraj ligiloj 
* Raportprofiloj  
* Raportprofilo Dašice  

Kategorio:Riveroj en distrikto Svitavy
Kategorio:Riveroj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Riveroj en distrikto Pardubice
Kategorio:Akvokolekta areo de Elbo
Kategorio:Alfluantoj de Elbo
178 Belisana

'*178 *Belisana''''' estas mezgranda, hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Malkovris ĝin la aŭstria astronomo Johann Palisa, de la Observatorio de Pula (tiam, en Aŭstrio-Hungario, nun, en Kroatio) la .

## Nomo 
Ĝia nomo estas misformo de tiu de la kelta diino Belisama.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1877
Waldstatt

## Pri la komunumo 
** Waldstatt ** estas komunumo en Kantono Apencelo Ekstera, Svislando. Ĝi havis 1750 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Waldstatt situas okcidente de la rivero Urnäsch sude de Herisau en la iama distrikto Hinterland. Waldstatt estas la ununura komunumo de la Kantono Apencelo Ekstera, kiu ne limas al alia kantono, do kiu estas komplete ĉirkaŭigita de kantona tereno.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Waldstatt limas en nordo al la kantonĉefkomunumo Herisau, en oriento al Hundwil, en sudo al Urnäsch, kaj en okcidento al Schwellbrunn.

## Trafiko 
Waldstatt situas ĉe la mallarĝŝpura trajnlinio de la Apencelaj Fervojoj de Herisau al Apencelo. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 8 de Herisau tra la pasejo Schwägalp al Wattwil kaj komenciĝas la ĉefvojo n-ro 463 al Apencelo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Waldstatt datiĝas el la jaro 1374 kiel *Ober Walstatt*.

Ĝis la jaro 1720 la paroĥo Waldstatt apartenis al la paroĥo de Herisau. Tamen jam unu jaron antaŭ la konstruo de la propra (protestanta) preĝejo en la jaro 1719 Waldstatt estis disigita de Herisau, kies historion la komunumo ĝis tiam dividis. Post la disiĝo la setlejo Waldstatt evoluis kaj fariĝis vilaĝo kun propra kerno.

En la jaro 1792 en Unter-Waldstatt estis malfermita kuracbanejo kaj la komunumo tiel fariĝis en la 19-a jarcento kuracloko. Post la dua mondmilito la kuracturismo malpliiĝis.

La katolika preĝejo estis konstruita en la jaro 1973.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Waldstatt (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Waldstatt
* Waldstatt en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:2011-08-21-Waldstatt (Foto Dietrich Michael Weidmann) 334.JPG|Preĝejturo kun konstruekipaĵo en somero 2011
Dosiero:2011-08-21-Waldstatt (Foto Dietrich Michael Weidmann) 337.JPG|Vilaĝa strato
Dosiero:2011-08-21-Waldstatt (Foto Dietrich Michael Weidmann) 339.JPG|Vojkruciĝo en la vilaĝocentro
Dosiero:2011-08-21-Waldstatt (Foto Dietrich Michael Weidmann) 331.JPG|Lernejo

Kategorio:Kuraclokoj de Svislando
Doubrava (rivero)

**Doubrava**, ankaŭ nomata **Doubravka** fontas el torfejo en arbaro Doubravník apud Radostín en teritorio Ranský Babylon (regiono Vysočina) en altitudo de 625 m s.m. De fonta parto ĝis Bílek Doubrava fluas okcidenten kaj kreas vastan malprofundan valon. Tie ĝi fluas tra fiŝlagoj Řeka kaj Ranský. Sub vilaĝo Bilek komenciĝas pli profunda kanjona roka valo, naturrezervejo "Doubrava valo". Ĉi tie la rivero turniĝas nordokcidenten kaj tiun ĉi ĉefdirekton jam tenas ĝis sia enfluo en Elbon. Ĝis nun trankvila, meandranta fluo sovaĝiĝas kaj falas per multaj sojloj kaj akvofaloj ĝis vilaĝo Sokolovec. En la unua supra sekcio de ĉi tiu parto sur longeco de 1340 m ĝi descendas pri 55 metroj. En naturrezervejo oni povas trovi pli ol 300 specioj de kreskaĵoj kaj 82 specioj de vertebruloj. Plu la rivero sekvas montareton Železné hory sur ĝia okcidenta flanko.

De la vilaĝeto Spačice ĝis sub Ronov nad Doubravou Doubrava fluas trans regiono Pardubice. Tuj apud vilaĝeto Pařížov Doubrava fluas tra samnoma valbaraĵo Pařížov kaj de Spačice ĝis Ronov nad Doubravou trans vasta naturparko Doubrava. Aperas ĉi tie salamandro makula (*Salamandra salamandra*), alcedo rivera (*Alcedo atthis*), lutro rivera (*Lutra vulgaris*). Parto de la naturparko estas t.n. Chittussi-valo (vidu Ronov nad Doubravou).

En Mezbohemia regiono la rivero fluas apude de romantika kastelo Žleby kaj apud Záboří nad Labem en altitudo de 198 m s.m. ĝi enfluas en Elbon.
eta|maldekstra|300px|Doubrava en Žleby
eta|maldekstra|300px|Valbaraĵo Pařížov

## Valbaraĵo Pařížov 
Valbaraĵo estis konstruita en la jaroj 1910 - 1913, konstruis ĝin 500 laboristoj, oni uzis 35 000 m3 da kruda ŝtono, 310 vagonojn da sablo kaj 460 vagonojn da cemento kaj ĝia kosto estis 1,5 mil. kronoj.

Bazaj datumoj:
* Tipo de la digo: gravita el kruda ŝtono
* Maksimuma alteco de la digo super bazejo: 31 m
* Longeco de la digo: 142 m
* Larĝeco de la digo en krono: 4,5 m
* Larĝeco de la digo en piedo: 23 m
* Tuta volumo de barlago: 1 770 000 m³
* Akumulada volumo de barlago: 300 000 m³
* Ĉiamplena volumeno de barlago: 100 000 m³
* Akvokolekta baseno: 202,4&nbsp;km²
* Mezaj precipitaĵoj: 739&nbsp;mm
* Meza jara defluo 48,56 mil. m³
* Meza trafluo 1,54 m³/s
* Minimuma trafluo 0,03 m³/s
* Centjara inunda trafluo 145 m³/s
* Nedanĝera trafluo sub valbaraĵo: 25 m³/s

## Eksteraj ligiloj 
* Raportprofiloj  
* Priskribo de la rivero     
* Fotogalerio de la rivero Doubrava 

Kategorio:Riveroj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Riveroj en distrikto Chrudim
Kategorio:Riveroj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Akvokolekta areo de Elbo
Kategorio:Alfluantoj de Elbo
179 Klitemnestro

**179 Klitemnestro** estas meze granda kaj meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estas malkovrita, elde la observatorio de Ann Arbor (Usono) de la usona astronomo James Craig Watson, la 11-an de novembro 1877.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Klitemnestro, edzino de Agamemno en la helena mitologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de James Craig Watson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1877
Oliver Mazodze

**Oliver MAZODZE** (1966-2010), UEA-delegito en Harare (Zimbabvo) mortis la 15-an de majo dum vojaĝo en Sudafriko al sia frato, por serĉi laboron. Li lernis Esperanton en Kubo kiel universitata studento en 1989. La postan jaron li diplomiĝis kiel Cseh-instruisto en la ILEI-konferenco en Hanabanilla kaj partoprenis ankaŭ la 75-an UK en Havano. Poste li instruis la lingvon en la Insulo de Junularo kaj kunlaboris kun Kuba Esperanto-Asocio. Reveninte hejmen li fondis Zimbabvan Esperanto-Instituton, kiu dum multaj jaroj okazigis kursojn en Zimbabvo, i.a. oficialan kurson por instruistoj sub ministeriaj aŭspicioj en 1996. Li instruis ankaŭ en najbaraj afrikaj landoj kaj en la Aŭstralia Somera Esperanto-Lernejo en Adelajdo en 2005. Ekde 2006 li estis membro de la Internacia Ekzamena Komisiono de UEA kaj ILEI.

Lin funebris lia edzino Gracious kaj la du infanoj Sergio (13) kaj Lynn (12).

Kategorio:Zimbabvaj esperantistoj
Hreblja

**Hreblja** (ukraine kaj ruse *Гребля*, , ) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 4&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 124 m
* Loĝantaro: 1310
* Poŝtkodo: 90140
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
Hreblja situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1490. Ĝis Traktato de Trianon Felsőkaraszló apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, al distrikto de Nagyszőlős, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Hreblja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
180 Garumna

'*180 *Garumna'''* estas malgranda asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la franca astronomo Henri Joseph Anastase Perrotin elde la observatorio de Tuluzo (Francio).

## Nomo 
Garumna (aŭ *Garunna'') estas la latina nomon de la franca rivero Garono, kiu trafluas Tuluzon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Joseph Anastase Perrotin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1878
181 Eucharis

'*181 *Eucharis'''* estas granda, ne tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, unu el la maloftaj K-tipaj asteroidoj.

## Malkovro 
Ĝi estis la ununura malkovro de la franca astronomo Pablo Cottenot, de la observatorio de Marsejlo, la .

## Nomo 
*Eucharis* estas (moderne imagita) greka nimfo, kiu aperas en "*Les aventures de Télemaque*" (*La aventuroj de Telemaĥo''), eposo verkita de Fénelon en 1669.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1878
Deŝkovicja

**Deŝkovicja,** ukraine **Дешковиця,** ruse **ruse** **Дешковица** [deŝkovica], slovake **Deškovice,** hungare **Deskófalva** [deŝkOfalva] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava, en municipo de Brid.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Irŝava en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 182 m
* Loĝantaro: 690
* Poŝtkodo: 90115
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
Deŝkovicja situas fine de tre mallonga sakovojo.

## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon Deskófalva apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Deŝkovicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Pablo Cottenot

**Pablo COTTENTOT** estis franca astronomo, naskiĝinta
en la 19-a jarcento.

Li laboris en la observatorio de Marsejlo, sed, laŭ
Édouard Stephan, lia astronomia kariero estis
mallonga, ĉar li estis mutulo.

Li malkovris la asteroidon 181 Eŭkarizon la .

Cottentot
Cottentot
Cottentot
Cottentot
183 Istrio

**183 Istrio** estas malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono kun tre discentra klinita orbito.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita, elde la Observatorio de Pula (tiam, en Aŭstrio-Hungario), la , far de la aŭstria astronomo Johann Palisa.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Istrio, la duoninsulo kie kuŝas la urbo Pula.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1878
Seks-bombo

[eta|Virino, rajdante sur bombo, pentrita sur  [Boeing_B-17|bombaviadilo B-17]]
[eta|[Marilyn Monroe (maldekstre) kun Jane Russell]]
[eta|[Jayne Mansfield en *Too Hot to Handle* (1960)]]
**Seks-bombo** estas esprimo por tiuj virinoj, kiuj havas fortan seksallogon aŭ okulfrape seksajn korpoformojn. Tiu esprima formo estas uzata en la germana, rusa, hungara kaj aliaj orient-eŭropaj lingvoj, dum la angla uzas la esprimon *bombshell* („bombo“ + „granato, obuso“). Tiu formo (*Bombshell*) estis uzata en holivuda filmo de 1933, por Jean Harlow. En Germanio disvastiĝis la esprimo seksbombo (*Sex-Bombe*) en la 1950-aj jaroj.

Klasikaj seks-bomboj estis inter aliaj Mae West, Rita Hayworth, Marilyn Monroe, Brigitte Bardot, Jayne Mansfield, Anita Ekberg, Raquel Welch, Gina Lollobrigida kaj Sophia Loren.

## Aliaj
* Carroll Baker
* Diana Dors

## Vidu ankaŭ 
* Seks-simbolo
* Fatala virino
* Dragon Lady  

Kategorio:Erotiko
Kategorio:Populara kulturo
Kategorio:Seksismo
182 Elsa

'*182 *Elsa'''* estas negranda kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de Pula (tiam, en Aŭstrio-Hungario) far de la aŭstria astronomo Johann Palisa.

## Nomo 
Ĝia nomo estas, verŝajne, tiu de rolulino en la opero Lohengrin de Richard Wagner.

## Ecoj 
182 *Elsa'' havas malrapidan rotacion, de periodo supera al tri tagoj. La ĉeesto de satelito estas hipotezita por kialigi tian malrapidecon.
Ĝia luma kurbo tre reliefa indikas neregulan aŭ longigitan formon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1878
JEC

La trilitera kombinaĵo **JEC** havas kelkajn signifojn:

* Jarmilaj Evoluigaj Celoj, listo de celoj de la Unuiĝintaj Nacioj por la 21-a jarcento
* Junulara Esperanto-Centro en Rusio
* James Earl Carter, 39-a Usona Prezidento
186 Celuta

'*186 *Celuta'''* estas ne tre granda sed hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita elde la observatorio de Parizo, la  de la francaj fratoj kaj astronomoj Paul kaj Prosper Henry, kiuj partigis inter si la malkovradon de ĉiu asteroido. Prosper-Mathieu Henry estas la oficiala malkovrinto de 186 Celuta.

## Nomo 
La deveno de la nomo "*Celuta''" restas enigma.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Prosper-Mathieu Henry
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1878
Walzenhausen

** Walzenhausen ** estas komunumo en Kantono Apencelo Ekstera, Svislando. Ĝi havis 2051 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Walzenhausen situas sur suda deklivo de la Apencela Montoĉeno proksimume 300 metrojn super la Bodenlago, pro kiu ĝi posedas mirindan belvidon al la tuta lago kaj suda Germanio. Walzenhausen estas la plej orienta komunumo de Kantono Apencelo Ekstera. La virina Monaĥejo Grimmenstein formas enklavon de Apencelo Interna en la teritorio de Walzenhausen.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,98 km², de kiuj 2,42 km² estas kovritaj de arbaro, 3,67 km² servas por agrikulturo kaj 0,92 km² por setlado. La vilaĝocentro situas sur alteco de 672 m s.m., la plej alta punkto estas la monteto *Blasenweid* kun alteco de 947 m s.m. kaj la plej malalta punkto situas sur alteco de 509 m s.m. en la setlejo Hof ĉe la limo al Rheineck.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Walzenhausen limas en nordo al Rheineck (SG), al en nordoriento al Sankt-Margreto (SG), en oriento al Au-Heerbrugg (SG), en sudoriento al Berneck (SG), en sudo al Oberegg (AI), en okcidento al Wolfhalden kaj en nordokcidento al Lutzenberg.

## Trafiko 
Walzenhausen estas ligita al la publika transportreto per la dentorada *Montara Fervojo Rheineck-Walzenhausen*. Krome ekzistas poŝtaŭtolinio de Sankt-Margreto tra Walzenhausen al Heiden.

La komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tamen ĝi pro la montara fervojo bone atingeblas. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 kaj A13 situas en distanco de 3 kilometroj norde en Sankt-Margreto.

## Historio 
La bieno *Walzenhausen* estis unuan fojon dokumente menciita en la jaro 1320. Ĝi tiam estis parto de *Höchster Mark*, al kiu apartenis la tuta regiono inter la rivero *Dornbierer Aach* kaj Rejno kaj la hodiaŭaj komunumoj Sankt-Margreto, Walzenhausen kaj Altenrhein.

Per la inaŭguro de la reformita preĝejo la 1-an de septembro 1638 Walzenhausen eklezie sendependiĝis de Sankt-Margreto kaj samtempe ankaŭ fariĝis memstara politika komunumo.

Pro ĝia bela situa ekde la 19-a jarcento Walzenhausen transformiĝis al kurac- kaj turismoloko, kiu allogas multajn gastojn ĉefe el Germanio. Pro faciligi al la turistoj atingi la kuraclokon oni konstruis en la jaro 1895 funikularon de Rheineck al Walzenhausen. Tiu funikularo siatempe funkciis per akvoenergio. Oni plenigis la akvujon de la surmonta veturilo per akvo, kaj tiel ĝi tiris la valanveturilon per sia pezo malsupren. En la jaro 1956 oni transformis ĝin al dentoradofervojo.

## Famuloj 
En Walzenhausen mortis en 1964 hungara kalvinana pastro Sándor Virágh.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Walzenhausen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Walzenhausen
Dřenice

:*Pri loka parto de urbo Cheb temas artikolo Dřenice (Cheb).*

Municipo **Dřenice** () situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en malprofunda valo de la rivereto Bylanka, 5&nbsp;km norde de la urbo Chrudim kaj 6&nbsp;km sude de la urbo Pardubice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Sur teritorio de Dřenice estis trovitaj restaĵoj post paŝtistaj triboj en tempoj antaŭ 5 mil jaroj, ĉefe argilaj vazoj, pugnokojnoj, ĉiziloj ktp.
La unua skriba mencio pri Dřenice estas nur el la jaro 1381. Posedantoj de la vilaĝo ofte ŝanĝiĝis ĝis la jaro 1660, kiam Eva Glauchová vendis ĝin al la sinjorejo Mezilesí, kies parto ĝi estis ĝis la jaro 1848.

En loka parto nomata Na Hrázi *(Sur Digo)*, kiu iam baris la valon por granda fiŝlago "Dřenický", nun jam neekzistanta, en Bylankon enfluas Markovický rivereto. Iom pli supre estas fonto de la rojeto Dřenička. Tiu fonto havis tre bonkvalitan akvon kaj la urbo Pardubice iam spekulis uzi ĝin por la urba akvokondukilo.
En ĉirkaŭaĵo de Dřenice troviĝas zonoj de bona brikfarista argilo, kiuj ebligis ekeston de kelkaj brikejoj, ekzemple en Blato, Mikulovice, Třibřichy kaj Bylany.

Apud la fiŝlaga digo troviĝas kapeleto konsekrita al Sankta Johano Nepomuka, konstruita antaŭ 200 jaroj.

## Loĝantaro 
## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj paĝoj de la vilaĝo 
* Mapo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Dubi (Ukrainio)

**Dubi** (ankaŭ hungare), ukraine **Дуби,** ruse **Дубы** [dubi], slovake *Duby aŭ Dubov,* germane **Duby** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava, en municipo de Zahattja.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Irŝava en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 0.7&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 418 m
* Loĝantaro: 190
* Poŝtkodo: 90112
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
Dubi situas laŭ traira flankovojo.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1600. Ĝis Traktato de Trianon Dubi apartenis al Hungara reĝlando, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Dubi. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Ivaŝkovicja

**Ivaŝkovicja** (,  [ivaŝkovica], ,  [ivAŝkOfalva]) estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava, en municipo de Zahattja.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 1&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 444 m
* Loĝantaro: 340
* Poŝtkodo: 90112
* Telefonprefikso: + 380 3144
* Aŭtokodo: AO

## Situo 
Ivaŝkovicja situas fine de sakovojo. Zahattja troviĝas je 6,
Mukaĉeve je 23 km-oj.

## Historio 
Familio "Ivaskó"" fondis la vilaĝon en 1612. En 1910 vivis en Iváskófalva 348 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Ivaŝkovicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1658

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Kovro

**Kovro** povas signifi
* En luktosporto, kovro estas movo de defendo.
* En ĝenerala senco, *kovri* estas garni objekton per io, kion oni metas aŭ etendas sur ĝin laŭ ĝia tuta surfaco.