open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Claude Zidi

**Claude ZIDI** (naskiĝis la  en Parizo) estas franca reĝisoro kaj scenaristo.

## Biografio 
Naskiĝinta de gepatroj devenantaj de Alĝerio, Claude Zidi sekvis kurson de Ĉef-operatoro en École Louis-Lumière de Parizo, de 1953 ĝis 1955. Post mallonga kariero kiel foto-direktoro, la unuaj sukcesoj de Claude Zidi estas komikaj soldataj filmoj stelumante les Charlots: *les Bidasses en folie* en 1971, ''Les Bidasses s'en vont en guerre* en 1974. Li roligis Coluche kaj Louis de Funès en 1976 en *L'Aile ou la Cuisse*, Louis de Funès kaj Annie Girardot en 1978 en *La Zizanie* kaj Coluche en 1981 en *Inspecteur la Bavure*. Li ricevis du César-ojn de kino por *Les Ripoux* en 1984 kaj poste reĝisoris *Ripoux contre ripoux* (1990), *La Totale !* (1991), *Profil bas* (1993), *Arlette* (1997) kaj *Astérix et Obélix contre César* en 1999.

Li restas hodiaŭ unu el la francaj reĝisoroj kiuj ekhavis plej multajn sukcesojn per multaj filmoj, inter reĝisoroj kiel: Gérard Oury, Jean Girault, Georges Lautner kaj Claude Lelouch.

## Filmaro 
### Reĝisoro 
* 1971: *Les Bidasses en folie*, kun Les Charlots
* 1972: *Les Fous du stade*, kun Les Charlots
* 1973: *Le Grand Bazar*, kun Les Charlots
* 1974: *Les Bidasses s'en vont en guerre*, kun Les Charlots
* 1974: *La Moutarde me monte au nez*, kun Pierre Richard kaj Jane Birkin
* 1975: *La Course à l'échalote*, kun Pierre Richard kaj Jane Birkin
* 1976: *L'Aile ou la Cuisse*, kun Louis de Funès kaj Coluche
* 1977: *L'Animal*, kun Jean-Paul Belmondo
* 1978: *La Zizanie*, kun Louis de Funès kaj Annie Girardot
* 1979: *Bête mais discipliné*, kun Jacques Villeret
* 1980: *Les Sous-doués*, kun Daniel Auteuil
* 1980: *Inspecteur la Bavure*, kun Coluche kaj Gérard Depardieu
* 1982: *Les Sous-doués en vacances*, kun Daniel Auteuil
* 1983: *Banzaï*, kun Coluche
* 1984: *Les Ripoux*, kun Philippe Noiret kaj Thierry Lhermitte
* 1985: *Les Rois du gag*, kun Michel Serrault, Thierry Lhermitte kaj Gérard Jugnot
* 1987: *Association de malfaiteurs *, kun François Cluzet kaj Christophe Malavoy
* 1988: *Deux*, kun Gérard Depardieu kaj Maruschka Detmers
* 1989: *Ripoux contre ripoux*, kun Philippe Noiret kaj Thierry Lhermitte
* 1991: *La Totale !*, kun Thierry Lhermitte, Miou-Miou, Eddy Mitchell kaj Michel Boujenah
* 1993: *Profil bas*, kun Patrick Bruel
* 1997: *Arlette*, kun Josiane Balasko kaj Christophe Lambert
* 1999: *Astérix et Obélix contre César*, kun Christian Clavier kaj Gérard Depardieu
* 2001: *La Boîte*
* 2003: *Ripoux 3*, kun Philippe Noiret, Thierry Lhermitte kaj Lorant Deutsch

### Scenaristo 
* Ĉiuj liaj filmoj kiel reĝisoro
* 1970: *La Grande Java* de Philippe Clair
* 1995: *Ma femme me quitte* de Didier Kaminka
* 2006: *Capitaine Casta* telefilmo de Joyce Bunuel
* 2010: *Les Ripoux Anonymes'' telefilmo de Julien Zidi

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Claude Zidi en IMDb

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kategorio:Francaj scenaristoj
Kategorio:Alĝeridevenaj francoj
Blazono de Tanzanio

La **blazono de Tanzanio** konsistas el ŝildo de batalanto kiu portas oran porcion en la supra parto sekvata sube de la flago de Tanzanio.

La ora porcio reprezentas mineralojn en la Unuiĝinta Respubliko; la ruĝa porcio sub la flago simbolas la riĉan fekundan grundon de Afriko; dum la ondumantaj strioj reprezentas la landon, maron, lagojn kaj marbordojn de la Unuiĝinta Respubliko.

En la ora parto de la flago aperas brulanta torĉo signifanta liberecon (UHURU), klerecon kaj scion; lanco signifanta defendon de libereco kaj krucitaj hakilo kaj sarkilo estantaj la iloj kiujn la popolo de Tanzanio uzas por disvolvi la landon.

La ŝildo staras sur reprezento de Kilimanĝaro, Elefantaj dentegoj estas subtenataj de viro kaj virino, kun kariofila planto ĉe la piedoj de la viro kaj kotona planto ĉe la piedoj de la virino indikantaj la temon de kunlaborado.

La devizo de la Unuiĝinta Respubliko - *Uhuru na Umoja* – estas skribita en la svahila kaj signifas "**Libereco kaj Unueco**".

## Eksteraj ligiloj 
*Tanzania Nacia Retejo

## Vidu ankaŭ 
* flago de Tanzanio

Tanzanio
Kategorio:Naciaj simboloj de Tanzanio
Vilmos Várterész

**VÁRTERÉSZ Vilmos** (va:tere:s vilmoŝ) estis hungara kuracisto, radibiologo naskita en Hunyaddobra la 24-an de aŭgusto 1917 kaj mortinta en Budapeŝto la 24-an de majo 1972.

## Kariero
Várterész diplomitiĝis en Debreceno (1942). Kiel studento li jam laboris en la fiziologia instituto sub direkto de István Went. De 1942 ĝis 1955 li estis helpkuracisto en Instituto Eötvös Loránd Radium kaj Röntgen, respektive en la Országos Onkológiai Intézet, poste de 1953 li estis sekciestro. Li estis direktoro de 1955 en la Sugárbiológiai Kutatóintézet (Esplorinstituto pri Radibiologio), de 1963 ĝis 1972 en la Országos „Fréderic Joliot Curie” Sugárbiológiai és Sugáregészségügyi Kutatóintézet (Tutlanda Esplorinstituto pri Radibiologio kaj Radisanafero).

## Verkoj
* *Strahlenbiologie* (Bp., 1966); 
* *Az Orsz. „Fréderic Joliot Curie” Sugárbiológiai és Sugáregészségügyi Kutatóintézet 10 éve* (Bp., 1967).

## Fonto
* Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Batticaloa

**Batticaloa** (tamile: மட்டக்களப்பு), sinhale:  මඩකලපුව) estas la ĉefurbo de la distrikto Batticaloa en la oriento de Srilanko kaj situas ĉe la Bengala Golfo. La sinhala nomo signifas *ŝlima laguno*.. 

## Klimato 
Batticaloa situas en tropika klimato. La averaĝa jarpluvo estas 1651 mm. La musona sezono daŭras de novembro al februaro, sed pluvas ankaŭ en la ceteraj monatoj, tamen malpli. La temperaturo varias inter 24-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj laŭ la temperaturo.

## Referencoj
Kategorio:Urboj de Srilanko
Přestavlky (distrikto Chrudim)

Municipo **Přestavlky** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en iom ondoforma pejzaĝo inter rivero Chrudimka kaj rivereto Ležák, 10&nbsp;km oriente de urbo Chrudim kaj 3&nbsp;km sude de Hrochův Týnec. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Přestavlky estas unue menciata en historia dokumento en la jaro 1318. En la jaro 1413 ĉi tie estis fortikaĵeto, kiu jam en la jaro 1539 estis neloĝata. Renovigis ĝin en renesanca stilo Hynek Talacko el Ještětice.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
### Kastelo 
La kastelo Přestavlky en norda rando de la vilaĝo estas unue nomata kiel baroka sinjora domo en la jaro 1699. Rekonstruigis ĝin Jan Keller en la jaro 1872 je simpla oblonga duetaĝa pseŭdorenesanca konstruaĵo kun du flankaj aloj. Ĝi estas kovrita per malalta valba tegmento kun malgranda tureto. Ĉirkaŭ la kastelo estas parko.
Nuntempe en la domo estas infana hejmo kun lernejo, publike nealirebla.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de mikroregiono Chrudim 
* Militista pietloko 

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
605 Juvisia

'*605 *Juvisia''''' estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝia nomo referas al la franca komunumo Juvisy-sur-Orge (Essonne) kie loĝis la franca astronomo Camille Flammarion.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Juvisy-sur-Orge
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1906
606 Brangäne

'*606 *Brangäne'''* estas granda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de "*Brangäne''", rolulino en la opero Tristano kaj Izoldo de Richard Wagner.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de August Kopff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1906
Pik Lenina

**Pik Lenina** aŭ **Montopinto Lenin**, (, do *lenin ĉokusu*, , do *pik lenina*; , do *kullan lenin*, renomita , do *kullan abal ibin sino* respektive en Esperanto "montopinto Aviceno" en julio 2006), estas 7134 metrojn alta monto ĉe la limo inter Kirgizio kaj Taĝikio, kaj estas la dua plej alta monto en ambaŭ landoj. Ĝi apartenas al la montaro Pamiro kaj ties montoĉeno *Trans-Alaj*. Ĝis la jaro 1933 ĝi konsideriĝis la plej alta monto de Taĝikio: tiam grimpiĝis la montopinto Ismail Samani (tiam nomata "montopinto Stalin", pli poste ĝis la jaro 1991 "montopinto komunismo") kaj konsideriĝis iom pli ol 300 metrojn pli alta, havante alton de ekzakte 7 495 metroj. Du montoj en la ĉinia parto de la pamira montaro, nome *Kongur Tagh* (7649 m) kaj *Muztagh Ata* (7546 m), pli altas ol la taĝikiaj montopintoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* informo pri la monto en la retejo *summitpost* (angle)

Kategorio:Montoj en Kirgizio
Kategorio:Montoj en Taĝikio
Kategorio:Pamiro
Kategorio:Montoj kun alteco inter 7000 kaj 7999 m
Kategorio:Geografiaj objektoj nomitaj laŭ personoj
Kotleto

eta|Porkokotleto
eta|Ŝafidokotletoj
**Kotleto** estas peco da viando, tranĉita de la ŝultro aŭ dorso de porkido, ŝafido aŭ bovido. La plejmulto de la en superbazaroj haveblaj kotletoj estas porkaĵo. Estas relative malmultekosta viandospeco, sed kontraŭe al tio, en ĝi estas ostopecoj kiuj devas esti aĉetataj kvazaŭ viando.

Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Viando
611 Valeria

'*611 *Valeria'''* estas granda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco) la 24-an de septembro 1906.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan nomon "*Valeria''", verŝajne inspirata de la provizora nomo **1906 VL**.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Joel Hastings Metcalf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1906
Arbara leŭkostikto

La **Arbara leŭkostikto** (***Leucosticte nemoricola***) estas specio de birdoj de la familio de Fringedoj kaj genro de Leŭkostiktoj, kiuj estas grizaj, brunaj aŭ grizbrunaj birdoj kun rozkolorecaj areoj en subaj partoj aŭ flugiloj.

Ĝi troviĝas en la montoj de centra Azio el orienta Afganio tra Himalajo al nordorienta Birmo nome en la landoj Afganio, Butano, Ĉinio, Barato, Kazaĥio, Birmo, Nepalo, Pakistano, Rusio, Taĝikio kaj Turkmenio. Ties natura habitato estas moderklimataj herbejoj de alpaj deklivoj dum somero kaj en arbarklarejoj dum vintro. La arbara habitato nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kiu signifas “loĝanta en arbaro”.

Ĝi estas ĝenerale grizbruna birdo kun tre markate strieca dorso kaj flugilstrioj. La irisoj estas brunaj. La vosto estas mezlonga kaj forkoforma.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Leucosticte nemoricola.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Leŭkostiktoj

La **Leŭkostiktoj** aŭ montofringoj estas birdoj de la genro ***Leucosticte*** el la familio de Fringedoj. Tiu genro inkludas ankaŭ la **rozfringojn**, tiele nome pro la rozkoloreca plumaro. Ili ŝajnas proksime rilataj al la piroloj (Marten & Johnson, 1986) kaj al Pinikolo (Arnaiz-Villena *et al.*, 2001), kaj diverĝis el ili antaŭ nur dekduo da milionoj da jaroj, fine de la Meza Mioceno.

Tiuj birdoj estas indiĝenaj de Azio kaj Nordameriko kaj troviĝas tipe en sterilaj montaraj regionoj. Multaj specioj manĝas pli da insekta materialo ol aliaj fringedoj.

La kompleta listo de specioj estas la jena:
* Arbara leŭkostikto, *Leucosticte nemoricola*
* Nigrakapa leŭkostikto, *Leucosticte brandti*
* Silema leŭkostikto, *Leucosticte sillemi*
* Tundra leŭkostikto, *Leucosticte arctoa*
* Grizkapa leŭkostikto, *Leucosticte tephrocotis*
* Nigra leŭkostikto, *Leucosticte atrata*
* Brunkapa leŭkostikto, *Leucosticte australis*

Ili estas grizaj, brunaj aŭ grizbrunaj birdoj kun rozkolorecaj areoj en subaj partoj aŭ flugiloj.

## Referencoj 
* **Arnaiz-Villena**, A.; Guillén, J.; Ruiz-del-Valle, V.; Lowy, E.; Zamora, J.; Varela, P.; Stefani, D. & Allende, L. M. (2001): Phylogeography of crossbills, bullfinches, grosbeaks, and rosefinches. *Cellular and Molecular Life Sciences* **58**: 1159–1166. PDF plena teksto 

* **Arnaiz-Villena**, A., Moscoso, J., Ruiz-del-Valle, V., Gonzalez, J., Reguera, R., Ferri, A., Wink, M., Serrano-Vela, J. I. 2008. Mitochondrial DNA Phylogenetic Definition of a Group of ‘Arid-Zone’ Carduelini Finches. The Open Ornithology Journal, Volume 1: pp.1-7. (Libere ĉe http://www.bentham.org/open/tooenij/openaccess2.htm ) 

* **Marten**, Jill A. & **Johnson**, Ned K. (1986): Genetic relationships of North American cardueline finches. *Condor* **88**(4): 409-420. PDF plena teksto 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Pavlice (distrikto Trnava)

**Pavlice,** hungare **Páld** estas malgranda vilaĝeto en Slovakio.
300px|eta|Pavlice situas en la plej griza parto

## Situo 
Pavlice situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Trnava troviĝas je 14&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1266. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Páld 568 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto Trnava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Pavlice 485 homoj, (479 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao de 1692

## Eksteraj ligiloj 
* Pavlice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trnava
Magda Vásárhelyi

**VÁSÁRHELYI Magda** (va:sa:rheji) estis hungara fortepianistino, instruistino naskita en Nagyenyed la 29-an de julio 1910 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de aprilo 1972. Ŝia edzo estis Ernő Szegedi (pianisto).

## Kariero
Vásárhelyi 9-jare iĝis studentino de la Muzikarta Universitato Ferenc Liszt. Ŝi havigis diplomon de instruistino (1933) kaj diplomon de artisto (1937). En 1933 ŝi estis laŭreato de internacia konkurso de Vieno. Ŝi aperis plurfoje en radio. Parte sole, parte kun sia edzo ŝi ofte koncertis eksterlande (Vieno, Stokholmo, Helsinki, Varsovio, Prago ktp.). De la 1940 jaroj ŝi agadis precipe kiel muzikpedagogo. Ŝi instruis en muziklernejo supera de la ĉefurbo, de 1949 Muzikfaklernejo Bartók Béla. De 1959 ŝi estis fakinspektisto de la infanĥoro de Hungara Radio.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Radošovce (distrikto Trnava)

**Radošovce** (hungare *Alsórados* [alŝOradoŝ]) estas vilaĝo en Slovakio.

## Situo 
Radošovce situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Trnava troviĝas je 15&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1206. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Radosócz*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsórados 457 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Piešťany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Radošovce 387 homoj, (378 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna de 1762

Kategorio:Municipoj en distrikto Trnava
József Vass

**VASS József** (vaŝ) estis hungara inĝeniero pri konstruado naskita en Arado la 20-an de majo 1867 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de marto 1951.

## Kariero 
Vass studis en Budapeŝto kaj en Karlsruhe. Li faris plurajn inventaĵojn pri konstruado (1908 „beton-gun”, „torkret”, „centribeton”). En 1916 li patentis la metodon por fari la malpezan betonon, kiu disvastiĝis en la tuta mondo. Li inventis la maŝinon de mortertransporto, la morteraspergilo ktp.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon http://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Ferenc Vasvári

**VASVÁRI Ferenc** (vaŝva:ri) estis hungara mekanika inĝeniero naskita en Orsova la 24-an de septembro 1904 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de januaro 1985.
## Kariero
Vasvári finis siajn studojn kiel korplaboristo kaj inter 1918-1932 li laboris en diversaj industriuzinoj. Li diplomiĝis en 1939 en la teknikuniversitato de Budapeŝto. En jaroj 1941-45 li estis teknikoficisto, poste ĉefoficisto en la *Mechanikai Technológiai Intézet* de universitato, en 1945 instituta instruisto, en jaroj 1948-50 vicsekciestro, poste sekciestro de la Alumíniumkutató Intézet. De 1950 li prelegis en la *BME Villamosmérnöki Kara* (Fakultato de Elektroinĝeniero), de 1952 estis docento, katedrestro, en 1956-59 vicdekano, komisiita dekano de la Fakultato de Elektroinĝeniero, de 1963 ĝis 1969 universitata profesoro, katedrestro. 
## Verkoj
**Finommechanikai anyagismeret* (Bp., 1962); 
**Munkavédelmi szabványok gyűjteménye* (ĉefred., Bp., 1979).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Vadodara

**Vadodara,** (en loka lingvo **વડોદરા**) estas milionurbo, ankaŭ universitata urbo en subŝtato Guĝarato en federacia ŝtato Barato. La urbo estas konata ankaŭ, kiel "urbo de kulturo". La historia loknomo estis ĝis 1974 *Baroda* (બરોડા).
__NOTOC__
500ra|eta|maldekstra|
270ra|eta|maldekstra|
270ra|eta|maldekstra|
400ra|eta|maldekstra|Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 3900xx
* Telefonkodo: (91)265
* Aŭtokodo: GJ-06

## Situo 
Vadodara situas sur ebenaĵo laŭ rivero, kiu dum musono ofte inundas, poste ofte sekiĝas. Ahmadabado troviĝas je 110, Mumbajo je 358, Nov-Delhio je 1 039 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la loko de komercistoj devenis en 812 antaŭ Kristo. Poste precipe hinduoj vivis tie. Dum dominado de britoj Baroda restis princlando ĝis la sendependiĝo. En 1907 la unua fabriko ekfunkciis. Precipe en la 1960-aj jaroj Vadodara industriiĝis, nuntempe eĉ borso funkcias tie. En 2001 tertremo okazis.

## Trafiko 
Tra Vadodara fervojo Mumbajo-Nov-Delhio trairas de 1831. Ĉefvojaj kontaktoj estas al Ahmadabado kaj Mumbajo. Tial Vadodara estas konata, kiel "Enirejo al la Ora Kvarangulo". La urbo havas flughavenon.

## Klimato 
Vadodara havas tropikan klimaton kun 3 sezonoj: vintro, musono kaj somero. En januaro kelkfoje eĉ frostas. Inter novembro kaj februaro la temperaturo estas nokte , tage ne pli ol . Inter marto kaj julio tio estas  - . Jare pluvas po 860&nbsp;mm. Escepte la musonon la vetero estas tre seka.

## Vidindaĵoj 
* palaco *Lakŝmi Vilas*
* universitato
* arta muzeo

## Famuloj 
* Inajat Ĥan

## Partneraj urboj 
 havas partnerajn rilatojn interalie kun
*  Edison, Nov-Ĵerzejo, Usono kaj kun
*  Greenville, Suda Karolino, Usono ekde 1984 

## Referencoj 
*  

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Urboj de Guĝarato
Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Milionurboj
Makhtesh Ramon

**Makhtesh Ramon** en Esperanto Maĥteŝ Ramon (‎), el la araba *Ruman* (romano), situas en la koro de la dezerto de Negevo, en kiu brilas kiel unu el la plej spektaklaj naturaj krateroj. La dimensioj estas blokspiraj: 40 kilometrojn longa kaj 9 larĝa, kun profundeco je ĉirkaŭ mil metrojn sub la marnivelo.
eta|Nubia ibekso ĉe Makhtesh Ramon
Pri ĝia origino svarmis hipotezoj ankaŭ nun sugestaj, oni eĉ opiniis ke la vastega kratero estis efekto de plonĝo de meteorito... Reale Makhtesh Ramon estas la rezultato de geologia procezo kies originoj enprofundiĝas en foraj epokaj kaj formiĝis laŭlonge de milionoj da jaroj. La zono, fakte, troviĝas laŭlonge de faŭltolinio de terkrusto kiu spertis distaŭzantajn stabiliĝojn kaj kiu estis modlita de korodaj elementoj en epoko dum kiu pluvoj en tiuj zonoj abundis. Kio hodiaŭ admiratas estas la rezultato de tia malrapida agado de la naturo: vastaj tavoloj konveksaj elfositaj en la ŝtono, kratero je ekstere dura kalkoŝtona dum interne ankoraŭ staras mola sablo: Iam oni pensis ke la kratero konservus misterajn trezorojn, sed poste oni malkovris ke la nuraj riĉaĵoj estis la naturaj mirindaĵoj.

Interesas rimarkigi, ekzemple, la faŭnan kaj floran varion, ŝulditan al la malsamaj temperaturoj de la interno de la baseno kaj de la ekstera medio: la naturo sovaĝa kaj senmakula de tiu loko igis ke la ŝtata israela aŭtoritato por la protektado de la naturo kaj naturaj parkoj elektis Makhtesh Ramon por la speciala protektado de apartaj specioj survoje de formorto, kiel ĉe la sovaĝa azeno kaj la ibekso.

Historie la zono estas (la tuta Negevo) memorata ĉar la Nabateoj du mil jarojn antaŭe kreis vojon por la transporto de la incenso al la havenoj de la mediteranea maro de Gaza. Turistaj gvidantoj indikas ankaŭ la ruinaĵojn de hotelo-magazeno uzita de komercistoj.

Negevo ĝenerale estas ankaŭ memorata kiel biblia loko de putoj kaj aliancoj, forveturoj, de teofanioj kaj patriarkaj sanktejoj. Laŭ bibliistoj, en tiu dezento lokiĝeblas la delikata renkonto de Izaak kaj Rebeka (Gen 24, 62-67), kaj la sinperdiĝo de la sklavino Hagar forigita, kun la filo Ismaelo, de Abrahano (Gen. 21, 14-21)

Image:Makhtesh Ramon - Israel.png
Image:Makhtesh Ramon7.jpg
Image:Strata Colors in Makhtesh Ramon.jpg|
Image:Israel-2013-Aerial 02-Negev-Makhtesh Ramon.jpg|
File:Quarry in Makhtesh Ramon bw (50771).jpg|
Image:Ramon canyon (29).jpg
Image:Ramon canyon (11).jpg
Image:Ramon canyon (1).jpg

## Eksteraj ligiloj 
* http://viaggi.lastampa.it/destinazioni/nel-mondo/negev-il-fascino-del-deserto
* http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/it/Makhtesh_Ramon
* Ramon kratero on Google Maps
* Ramon kratero http://www.tiuli.com/default.asp?lng=eng 

Kategorio:Biblio
Kategorio:Naciaj parkoj de Israelo
Provinco Oŝ

La **provinco Oŝ** (aŭ *regiono* respektive *oblasto Oŝ*, komparu la artikolon pri la neologismo oblasto - kirgize *Ош областы* ["Oŝ oblasti"], ruse *Ошская область* ["Oŝkaja oblast"]) estas unu el sep provincoj, kiuj aldone al la du eksterprovincaj urboj Biŝkeko kaj Oŝ administre dividas la teritorion de la ŝtato Kirgizio. La provinca areo kovras 32 300 kvadratajn kilometrojn, kaj en 2005 en la provinco vivis 1 299 500 konstantaj loĝantoj. Ĉefa urbo - administre, komerce kaj kulture - estas Oŝ, kiu tamen kiel menciite ne mem apartenas al la provinca areo sed estas administre sendependa urbo. La provinco najbaras (laŭ horloĝa direkto) al la kirgiziaj provinco Ĵalalabat kaj provinco Narin, al la aŭtonoma regiono Ŝinĝango en Ĉinio, al Taĝikio, la kirgizia provinco Batken kaj al Uzbekio.

## Geografio kaj loĝantaro 
La plej granda parto de la loĝantaro vivas en la ebena norda parto de la provinco, rande de la *Fergana Valo*. La lando laŭgrade altiĝas survoje suden, ĝis la kresto de la montaro *Alaj*, poste malaltiĝas en la *Valo Alaj* kaj realtiĝas ĝis la montoĉeno *Trans-Alaj*, kiu konsistigas la limon al Taĝikio. En la oriento, la lando altiĝas ĝis la montoĉeno *Fergana*, kiu pli-malpli paralelas al la limo de la najbara provinco Narin. Tiu areo ricevas sian akton de la rivero *Kara Darya* kiu fluas nordokcidenten por kuniĝi kun la rivero *Narin* por konsistigi la riveron *Sir Daria* en la *Fergana Valo*.

La aŭtoŝoseo M41 kondukiĝas suden trans la montoj de Oŝ al la limo de Taĝikio. En *Sari-Taŝ* aŭtoŝosea branĉo kondukiĝas orienten al la ĉinia limo, krucante la limon en *Irkeŝtam* La alia ĉefa ŝoseo kondukiĝas okcidentaĵo tra la ebenaĵo al la provinco Batken.

Pli ol duono de ĉiuj uzbekoj de Kirgizio vivas en la provinco Oŝ. Ili konsistigas trionon de la provinca loĝantaro, dum en tuta Kirgizio ili nur konsistigas 14 procentaĵojn.

## Distriktoj de la provinco 
La provinco estas administre dividita en 7 distriktoj (laŭ horloĝa direkto):

## Enklavoj kaj eksklavoj 
La sola eksklavo de Kirgizio en Uzbekio estas administre parto de la provinco Oŝ kaj de ties distrikto Kara-Suu. Temas pri eta vilaĝo Barak en la Fergana Valo, kiu havas 600 loĝantojn kaj situas ĉe la ŝoseo de Oŝ (Kirgizio) al Ĥodjaabad (Uzbekio) ĉirkaŭ 4 kilometrojn nordokcidente el la kirgizia-uzbekia limo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Interetna insurekcio kontraŭ uzbekoj en Kirgizio en 2010

## Eksteraj ligiloj 
* provincaj informoj en la retejo *welcome.kg* (ruse) 

Kategorio:Provincoj de Kirgizio
Silema leŭkostikto

La **Silema leŭkostikto** (***Leucosticte sillemi***) estas specio de birdoj de la familio de Fringedoj kaj genro de Leŭkostiktoj, kiuj estas grizaj, brunaj aŭ grizbrunaj birdoj kun rozkolorecaj areoj en subaj partoj aŭ flugiloj. Ĝi troviĝas nur en Ĉinio kaj estas konata danke al nur du specimenoj kolektitaj en 1929 el la areo de Akesajĉino de suda Ŝinĝango. Oni supozas ke tiu birdo survivis kaj oni ne konas minacojn por tiu specio.

Temas pri ĝenerale grizbruna birdo kun pli helbruna kapo, nigreca dorso, blanka pugo kaj malhelbrunaj flugiloj kaj vosto. La gorĝareo kaj subaj partoj estas helaj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Leucosticte sillemi.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.
* BirdLife International (2007) Species factsheet: Leucosticte sillemi. Downloaded from http://www.birdlife.org on 14/8/2007 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Tundra leŭkostikto

La **Tundra leŭkostikto** (*Leucosticte arctoa*) estas specio de birdoj de la familio de Fringedoj kaj genro de Leŭkostiktoj, kiuj estas grizaj, brunaj aŭ grizbrunaj birdoj kun rozkolorecaj areoj en subaj partoj aŭ flugiloj.

Ĝi troviĝas en Ĉinio, Japanio, Kazaĥio, Koreio, Mongolio kaj Rusio. Ties natura habitato estas tundro kaj moderklimataj herbejoj.

Masklo en reprodukta plumaro havas malhelgrizajn al nigrecajn suprajn kaj subajn partojn, kun tre kontrastaj flava, dika ĉebaze kaj mallonga beko kaj ĉefe blanka elokula areo plilarĝiĝanta al nukoflankoj. Plumoj de flugiloj kaj vosto estas nigrecaj kun helaj bordoj sed estas klaraj rozkolorecaj areoj el ŝultro al flugilplumoj kaj en suba ventro.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Leucosticte arctoa.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
János Vásárhelyi

**VÁSÁRHELYI János** (va:sa:rheji ja:noŝ) estis hungara reformita episkopo naskita en Maroscsúcs la 12-an de junio 1888 kaj mortinta en Koloĵvaro la 11-an de decembro 1960.
## Kariero
Vásárhelyi studis teologion en Koloĵvaro ĝis 1910. Li estis helppastro unue en Kolozsvár, poste de 1912 en Beszterce pastro. Li faris studvojaĝon en Berlino, Jena, Weimar, Strassburg, Basel, Ĝenevo. Li estis pastro de 1918 en Dés, de 1921 en Kolozsvár-malsupraurbo. En 1936 oni elektis lin episkopo de la Erdélyi Református Egyházkerület. Li estis ano ĝis sia morto de la rumana parlamento.

## Verkoj
**Hittem, azért szólottam* (Kolozsvár, 1923); 
**Bizonyságtétel* (Torda, 1925);
*„Megvigasztaltatva-vigasztalni” (Torda, 1926); 
*„Tudom, kinek hittem” (Kolozsvár, 1927); 
**Egymás között (Kolozsvár*, 1927); 
**Az életből az életnek (Kolozsvár, 1929); 
**Református élet* (Kolozsvár, 1931); 
**A család élete* (Kolozsvár, 1932); 
**Vasárnapról vasárnapra* (Kolozsvár, 1937); 
**A református keresztyén imádságos könyve'' (Kolozsvár, 1938).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Nigra leŭkostikto

La **Nigra leŭkostikto**, *Leucosticte atrata*, estas specio de birdoj de la familio de Fringedoj kaj genro de Leŭkostiktoj, kiuj estas grizaj, brunaj aŭ grizbrunaj birdoj kun rozkolorecaj areoj en subaj partoj aŭ flugiloj.

Plenkreskulo estas **nigreca en kapo, dorso kaj brusto kun rozkoloraj partoj en ventro, pugo kaj bordoj de flugil-  kaj vostoplumoj**. Estas griza strizono el la okulo tra krono kaj al malantaŭo de kapo, tre kontrasta inter la nigrecaj frunto kaj vango. Ili havas mallongajn nigrajn krurojn kaj longan forkoforman voston. Ĝenerale havas malmultan brunon en plumaro, sed unuavintruloj povas havi senkoloran aŭ eĉ brunecan nuancon kaj povas esti malfacile distingeblaj el la Grizkapa leŭkostikto. 

La reprodukta habitato estas montaj areoj super la arbolinio de okcidenta Usono. Ili konstruas tasforman neston en kavaĵo surklifa.

Plej parto de birdoj migras mallongajn distancojn al pli malaltaj altaĵoj kaj pli suden.

Tiuj birdoj manĝas surgrunde, povas flugi por kapti insektojn dumfluge. Ili manĝas ĉefe semojn el herboj kaj insektoj. Ili ofte manĝas en malgrandaj aroj, foje en miksitaj kunmanĝantaroj kun la Grizkapa leŭkostikto.

Iam la Grizkapa leŭkostikto, la Nigra leŭkostikto kaj la Brunkapa leŭkostikto estis konsiderataj la sama specio kiel la Tundra leŭkostikto. Sed la Nigra leŭkostikto ne havas brunon en dorso kaj brusto, dum la Brunkapa leŭkostikto ne havas grizon en kapo.

## Referencoj 
*  

* Ottaviani, M. #2008# Monographie des Fringilles #fringillinés – carduélinés# – Histoire Naturelle et photographies, Volume 1. Editions Prin, Ingré, France, 488 p.

## Plia legado 
### Libro 
* Johnson, R. E. 2002. *Black Rosy-Finch (Leucosticte atrata)*. In *The Birds of North America*, No. 678 (A. Poole and F. Gill, eds.). The Birds of North America, Inc., Philadelphia, PA.

### Tezoj 
* French NR. Ph.D. (1955). *LIFE HISTORY AND BEHAVIOR OF THE BLACK ROSY FINCH*. The University of Utah, United States, Utah. 

### Artikoloj 
* Behle WH. (1973). *Further Notes on Rosy Finches Wintering in Utah*. Wilson Bulletin. vol **85**, no 3. p.&nbsp;344-346.

* Bjorklund CF. (1991). *Black Rosy Finch Sighting on Big Muddy Cbc*. Blue Jay. vol **49**, no 3.

* Bull EL & Wales BC. (2001). *Effects of disturbance on birds of conservation concern in eastern Oregon and Washington*. Northwest Sci. vol **75**, p.&nbsp;166-173.

* Hendricks P. (1978). *Notes on the Courtship Behavior of Brown-Capped Rosy Finches*. Wilson Bulletin. vol **90**, no 2. p.&nbsp;285-287.

* Johnson RE. (1975). *New Breeding Localities for Leucosticte in the Contiguous Western USA*. Auk. vol **92**, no 3. p.&nbsp;586-589.

* Johnson RE. (1977). *Seasonal Variation in the Genus Leucosticte in North America*. Condor. vol **79**, no 1. p.&nbsp;76-86.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
597 Bandusia

'*597 *Bandusia'''* estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝia nomo venas de verko de la romia poeziisto Horacio: "la Fonto de Bandusia" (latine: *O Fons Bandusiae ...'').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1906
Brunkapa leŭkostikto

alternative=Brown-capped Rosy-finch.jpg|eta|Brown-capped Rosy-finch
La **Brunkapa leŭkostikto**, *Leucosticte australis*, estas specio de birdoj de la familio de Fringedoj kaj genro de Leŭkostiktoj, kiuj estas grizaj, brunaj aŭ grizbrunaj birdoj kun rozkolorecaj areoj en subaj partoj aŭ flugiloj.

Plenkreskuloj estas **brunaj en kapo** (foje pli grizbruna en supra kapo, el okulo al krono), **kaj ĉefe dorso kaj brusto kun rozkoloraj areoj en ventro, pugo kaj flugiloj**. La frunto estas nigreca. Ili havas mallongajn nigrajn krurojn kaj nigrecan longan forkoforman voston. Ili havas pli brilkolorajn subajn partojn ol la Grizkapa leŭkostikto.

Ties reprodukta habitato estas montopintoj en centra Roka Montaro de Usono. Ili konstruas tasforman neston en kavaĵo surklifa, aŭ reuzas abandonitajn nestojn de Klifa hirundo.

Vintre tiuj birdoj migras mallongajn distancojn al pli malaltaj altaĵoj.

Tiuj birdoj manĝas surgrunde, sed povas flugi por kapti insektojn dumfluge. Ili manĝas ĉefe semojn el herboj kaj insektoj. Ili ofte manĝas en malgrandaj aroj.

Iam la Grizkapa leŭkostikto, la Nigra leŭkostikto kaj la Brunkapa leŭkostikto estis konsiderataj la sama specio kiel la Tundra leŭkostikto. Sed la Nigra leŭkostikto ne havas brunon en dorso kaj brusto, dum la Brunkapa leŭkostikto ne havas grizon en kapo. Estas la tri nordamerikaj membroj de la genro de leŭkostiktoj.

La populacio de tiu birdo ŝajne malpliiĝas.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Foto

## Plia legado 
### Libro 
* Johnson, R. E., P. Hendricks, D. L. Pattie, and K. B. Hunter. 2000. *Brown-capped Rosy-Finch (Leucosticte australis)*. In *The Birds of North America*, No. 536 (A. Poole and F. Gill, eds.). The Birds of North America, Inc., Philadelphia, PA.

### Tezo 
* Shreeve D. F. Ph.D. diss. (1977). *Comparative behavior of Aleutian Grey-crowned and Brown-capped rosy finches*.  Cornell Univ., Ithaca, NY.

### Artikoloj 
* Banks RC & Browning MR. (1980). *Correct Citations for Some North American Bird Taxa*. Proceedings of the Biological Society of Washington. vol **92**, no 1. p.&nbsp;195-203.

* Hendricks DP. (1977). *Brown-Capped Rosy Finch Nesting in New-Mexico*. Auk. vol **94**, no 2. p.&nbsp;384-385.

* Hendricks P. (1978). *Notes on the Courtship Behavior of Brown-Capped Rosy Finches*. Wilson Bulletin. vol **90**, no 2. p.&nbsp;285-287.

* Hendricks P. (1980). *Reaction of Brown-Capped Rosy Finches Leucosticte-Australis to Banded Nestlings*. Journal of Field Ornithology. vol **51**, no 2.

* Johnson RE. (1965). *Reproductive activities of rosy finches, with special reference to Montana*. Auk vol **82** p.&nbsp;190–205.

* Johnson RE. (1977). *Seasonal Variation in the Genus Leucosticte in North America*. Condor. vol **79**, no 1. p.&nbsp;76-86.

* Marti CD & Braun CE. (1975). *Use of Tundra Habitats by Prairie Falcons in Colorado USA*. Condor. vol **77** p.&nbsp;213-214.

* Shreeve D. F.  (1980). *Behaviour of the Aleutian Grey-crowned and Brown-capped rosy finches Leucosticte tephrocotis*. Ibis vol **122** p.&nbsp;145–165.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
613 Ginevra

'*613 *Ginevra'''* estas meze granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
*Ginevra* estas la itala nomo de la urbo Ĝenevo. Ĝi povas ankaŭ referi al la reĝino Ginevra, edzino de reĝo Arturo.

Vidu ankaŭ *2483 Guinevere''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de August Kopff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1906
Kategorio:Ĝenevo
Silklaborista striko de Patersono (1913)

La **silklaborista striko de Patersono** en 1913 estis grava striko organizita de la laboristoj en Patersono, Nov-Ĵerzejo, Usono. Per ĝi ili petis la **8-horan labortagon** kaj plibonigitajn laborkondiĉojn. La striko komenciĝis la 1an de februaro 1913 kaj finiĝis per malvenko ses monatojn pli poste, la 28an de julio 1913.

## Historio 
Patersono delonge estis konata kiel la ĉefa usona silkoproduktejo. Triono el la 73.000 tieaj laboristoj estis dungitaj en la silka industrio. Komence de la 20a jarcento, rapidaj aŭtomataj teksiloj estis enkondukitaj en la laborejoj. En 1911, la patersonaj industriistoj decidis, ke la laboristoj devos de nun samtempe prizorgi kvar teksilojn anstataŭ du, kio samtempe kreskigis la produktivecon kaj provokis maldungojn.

La striko komenciĝis la unuan de februaro 1913. Dum la striko, proksimume 1.850 strikantoj estis arestitaj, inkluzive de la gvidantoj de la Industriaj Laboristoj Tutmondaj William Dudley Haywood kaj Elizabeth Gurley Flynn. Ankaŭ la socialista ĵurnalisto John Reed vizitis la urbon por raporti pri la eventoj kaj estis arestita, sed la polico liberigis lin post konstato, ke li estas verkanta artikolojn pri la teruraj deten-kondiĉoj en la tieaj malliberejoj.

Klopodante finance subteni la strikon, pluraj artistoj en Novjorko organizis teatraĵon, en kiu ili surscenigis la strikajn eventojn. Ĉi tiu teatraĵo ricevis grandegan vizitantaron, sed tamen estis deficita el financa vidpunkto.

Malgraŭ la longa rezisto kaj la klopodoj kolekti solidarec-monon, la striko malvenke finiĝis la 28an de julio 1913.

## Heredaĵo 
La striko aperis en la filmo *Reds* en 1981. Ĝi estas hodiaŭ memorata en la domo de Pietro kaj Maria Botto en Haledon, Nov-Ĵerzejo, kiu utilis kiel rendevuejo dum la striko. En 1934 okazis alia silklaborista striko en Patersono.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Raporto el Usono (1913) en Internacia Socia Revuo, kun paragrafo pri la fina malvenko de la striko en Patersono kaj aliaj tiamaj aktivaĵoj de IWW.

Kategorio:Strikoj
Kategorio:Laborista movado
Kategorio:Historio de Usono
Kategorio:1913
614 Pia

'*614 *Pia'''* estas granda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo "*Pia''" estis elektita honore al la edzino de la germana astronomo Johann Nepomuk Krieger. Li mem tiel nomis sian observejon, en Triesto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de August Kopff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1906
Kikado

eta|dekstra|Viro kikadas.
**Kikado** estas individua sporto kiun inventis Ado Kosk en Estonio dum 1996. En la Estona lingvo, '''', el kiu venas la nomo de la sporto, signifas 'pendolilon'. La brakoj de kikada pendolilo estas ŝtalaj, kaj ebligas onin pendoli je 360 gradoj super la spindelon de la pendolilo. Ludanto estas fiksita je la piedoj al la fundo de la pendolilo. Ĝi akiras movokvanton pro la lertaj masmovoj de la ludanto kaj la celo estas entute ĉirkaŭiri la spindelon.

Ado Kosk rimarkis ke ju pli longaj la brakoj, des pli malfacile estas ĉirkaŭiri la spindelon. Li do desegnis kaj patentis brakojn kiuj estas plilongigeblaj. En konkurso, ludanto kiu entute ĉirkaŭas la spindelon per la plej longigitaj brakoj estas la venkanto. La aktuala rekordo de brakolongo estas 7,02 metroj, kiun atingis Andrus Aasamäe.

## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo **(estone, ruse, angle)**
*Filmo de kikisto

Kategorio:Ludoj
Kategorio:Sporto en Estonio
616 Elly

'*616 *Elly'''* estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Maria familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo "*Elly*" honoras la tradukistinon *Elly Böhm* (naskita *Elly Meyer-Ellès*) edzino de la germana matematikisto *Karl Böhm* (*ne konfuzu kun la dirigento Karl Böhm'').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de August Kopff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1906
Provinco Batken

La **provinco Batken** (aŭ *regiono* respektive *oblasto Batken*, komparu la artikolon pri la neologismo oblasto - kirgize *Баткен областы* ["Batken oblasti"], ruse *Баткенская область* [Batkenskaja oblast"]) estas unu el sep provincoj, kiuj aldone al la du eksterprovincaj urboj Biŝkeko kaj Oŝ administre dividas la teritorion de la ŝtato Kirgizio. La provinca areo kovras 16 995 kvadratajn kilometrojn, kaj en 2009 en la provinco vivis 428 800 konstantaj loĝantoj. Ĉefa urbo - administre, komerce kaj kulture - estas la samnoma urbo Batken. La provinco najbaras (laŭ horloĝa direkto) norde, okcidente kaj sude al Taĝikio, oriente al la kirgizia provinco Oŝ kaj nordoriente al Uzbekio.

Laŭ la lastaj censoj, iom pli ol kvarono de la loĝantaro vivas en la kvar urboj de la provinco kaj la sekvaj iom malpli ol tri kvaronoj en la malurbaj regionoj inter tiuj centroj. Laŭ la stato de 1999, proksimume 74 procentaĵoj de la loĝantaro etne estis kirgizoj, 14 procentaĵoj uzbekoj kaj 7 procentaĵoj taĝikoj, krome 2 procentaĵoj da rusoj, 1 procentaĵo da tataroj kaj triona procentaĵo turkoj.

La provinco estis kreita en oktobro 1999, el la plej okcidenta parto de la provinco Oŝ. Tiu paŝo estis kaŭzita parte responde al la aktivcoj de la Islama Movado por Uzbekio (IMU), kiu baziĝas en Taĝikio. En 1999 ili forkaptis grupon da japanaj geologoj kaj en 2000 plurajn usonajn montgrimpistojn. En tiuj du jaroj, 49 kirzigiaj soldatoj estis mortigitaj. Ekde tiam (ĝis la stato de somero 2010) ne estis signifaj teroraj eventoj, escepte de atako al taĝikia limgardejo en majo 2006, kiu probable kaŭziĝis per neleĝa drogotrafiko kaj ne per politike motivigita terorismo.

## Divido de la provinco 
La provinco dividiĝas en tri distriktojn:

Estas kvar urboj en la provinco: krom la ĉefurbo Batken la urboj *Isfana, Kizil-Kija* kaj *Suljukta*. Krome estas kvin urbotipaj loĝlokoj - *Ĉauvaj, Ĥaidarkan, Sovjetskij, Kadamĝaj* kaj *Vostoĉnij*.

## Vidu ankaŭ 
* Eliraĵo (geografio)

## Eksteraj ligiloj 
* provincaj informoj en la retejo *welcome.kg* (ruse) 

Kategorio:Provincoj de Kirgizio
Blefusko

**Blefusko** (**Blefuskuo**, **Blefusku**; ) estas fikcia lando, kiu aperis en la libro *La vojaĝoj de Gulivero* de brita verkisto Jonathan Swift. Ĝi lokiĝas sur insulo apud fantazia lando Liliputo, kaj loĝantoj de Blefusko estas nanoj, simile al en Liliputo. Ĉirkaŭ 1700 jaro, kiam Gulivero vizitis ĉi tiujn du landojn, rilatoj inter Liliputo kaj Blefusko estis tre streĉita. Gulivero antaŭe loĝis en Liliputo. Li helpis al Liliputo venki militon kontraŭ Blefusko. Sed poste li vizitis Blefuskon kaj loĝis tie ĝis navigo hejmen.

La aŭtoro ne priskribas Blefuskon tiel detale, kiel Liliputon. Sed konataj estas tiaj faktoj: Blefusko estas nomata imperio (kiel ankaŭ Liliputo); lingvo de Blefusko tre diferenciĝas de lingvo de Liliputo.

Bazo de konflikto inter Liliputo kaj Blefusko estas fakto, ke en Liliputo estas malpermesata malfermi ovojn ĉe la larĝa parto, sed liliputanoj rompantaj ĉi tiun regulon ofte kaŝiĝas en Blefusko.

## Fontoj 
* La vojaĝoj de Gulivero (kompleta teksto en la angla, Projekto Gutenbergo)
* La vojaĝoj de Gulivero (kompleta teksto en la rusa)

Kategorio:Fikciaj landoj
Kategorio:La vojaĝoj de Gulivero
Berno-Mezlando (administra distrikto)

La **administra distrikto Berno-Mezlando** (germane **Verwaltungskreis Bern-Mittelland**) estas administra unuo de Kantono Berno. Ĝi havis  loĝantojn la 1-an de januaro 2010. Ĝia ĉefurbo estas Ostermundigen.

## Geografio 
La administra distrikto Berno-Mezlando pli-malpli kongruas kun la aglomeraĵo de la kantonĉefurbo Berno. Ĝi estas la plej popolriĉa administra unuo de la kantono, kiu entenas pli ol trionon de la tuta kantona loĝantaro.

## Historio 
La nova administra distrikto Berno-Mezlando estis fondita kadre de la reformfo de la malcenta administracio de Kantono Berno kun efiko de la 1-a de januaro 2010, per kunigo de la iamaj distriktoj Berno, Konolfingen, Laupen, kaj pluraj komunumoj de la iamaj distriktoj Fraubrunnen kaj Seftigen kaj po unu komunumo de la iamaj distriktoj Aarberg kaj Burgdorf.

## Komunumoj de la administra distrikto Berno-Mezlando 
La administra distrikto Berno-Mezlando konsistas (stato en 2012) el 96 komunumoj, el kiuj la kantonĉefurbo Berno estas la plej granda. Jen la listo:

## Iamaj komunumo de la administra distrikto Berno Mezlando 

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo pri la administra distrikto Berno-Mezlando en la kantona retejo

!
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 2010
Nigrakapa leŭkostikto

La **Nigrakapa leŭkostikto** (***Leucosticte brandti***) estas specio de birdoj de la familio de Fringedoj kaj genro de Leŭkostiktoj, kiuj estas grizaj, brunaj aŭ grizbrunaj birdoj kun rozkolorecaj areoj en subaj partoj aŭ flugiloj.

Ĝi troviĝas en Afganio, Butano, Ĉinio, Barato, Kazaĥio, Nepalo, Pakistano, Rusio, Taĝikio kaj Turkmenio. Ties natura habitato estas moderklimataj herbejoj, proksime de alpaj rokejoj kaj makisoj, klifoj kaj glaĉeroj (ofte super 3000 m), sed malsupreniras por manĝi al malaltaj altitudoj (suben ĝis 2600 m).

Tiu mezgranda birdo (18 cm longa) prezentas malmultan seksan duformismon ĉar maskloj kaj inoj estas preskaŭ similaj (maskloj pezas 26.0-33.5, dum inoj 27.0-31.0). Masklo en reprodukta plumaro havas nigrecajn frunton, vizaĝon kaj parton de krono (tiu **nigreca kapo** nomigas la specion laŭ la komuna nomo), dum nuko estas brunecgriza, kaj supra kolo kaj supra dorso estas verdecbrunaj. Dorso, pugo kaj supra vosto estas senmarke palgrizaj. Flugilplumoj estas brunecaj kun mallarĝa blanka bordo en eksteraj. Plej grandaj flugilkovriloj estas brunecaj. Pintoj de malgrandaj ŝultraj flugilkovriloj havas rozkolorecajn aŭ palruĝajn bordojn, foje tiuj rozkolorecaj bordoj estas ankaŭ en pugo. La vostoplumoj estas malhelbrunaj kun blankecaj bordoj en eksteraj. Subaj partoj estas palgrizaj, dum subvosto estas iom pli pala. Beko kaj kruroj estas malhelaj, preskaŭ nigraj. Okuloj estas brunaj.

Ĉe ino supraj kaj subaj partoj estas kutime pli palaj kaj pli grizaj ol brunaj, sed kelkaj inoj estas malhelaj, ne distingaj disde maskloj. Pintoj de malgrandaj ŝultraj flugilkovriloj estas heloranĝaj, kelkaj pintoj (foje nur iom videble) estas ankaŭ en pugo. Male al masklo beko de ino estas pala aŭ kun palaj partoj meze de la beko. En freŝa plumaro (aŭtune kaj vintre) plumoj de supraj partoj havas larĝajn sablokolorajn bordojn, kiuj kaŝas nigron en kapo. Vintre la beko estas pala kun malhela pinto kaj ĉe maskloj kaj ĉe inoj. Junuloj estas grizecaj supre kun pli palaj kaj grizaj subaj partoj. 

La reproduktado okazas en tre altaj altitudoj: oni konstatis nestojn ĝis 3800-4050 m kaj komencas kiam abundas larvoj kaj insektoj; fino de junio okazas memmontrado kaj pariĝado. La nesto estas konstruita en rokfendo aŭ sub ŝtono, el musko, sekaj herboj kaj folioj kaj estas kovrita el haro kaj plumoj. Estas ovaroj de 3-4 ovoj fine de junio al komenco de julio. Eloviĝo okazas post 12 tagoj de kovado kaj la idoj estas manĝigataj el malgrandaj insektoj, larvoj kaj kelkaj freŝaj burĝonoj, fare de ambaŭ gepatroj, kiuj foje devas flugi longdistance ĝis kelkaj kilometroj (eĉ pli da 5 km). Elnestiĝo okazas komence de aŭgusto. Aŭtune kaj vintre tiuj leŭkostiktoj vivas en aroj de ĝis milo da birdoj. 

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Leucosticte brandti.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Antal Vass

**VASS Antal** (vaŝ) estis hungara arkitekto, ĉeflerneja instruisto, Ybl-premiito (1957) naskita en Nadjvarado la 4-an de aprilo 1917 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de oktobro 1988.

## Kariero 
Vass finis en la Arta Altlernejo de Budapeŝto en 1946. Inter 1941 kaj 1948 li laboris ĉe privatentreprenisto. En jaroj 1948-54 kaj 1957-71 li estis projektisto en ŝtataj firmaoj (Középülettervező Vállalat, Lakóépülettervező Vállalat). Inter 1971-83 li estis profesoro de la arta altlernejo. Li faris plurajn projektojn: Bruselo (1958, kun kunaŭtoroj), Vieno (1959), Parizo (1963), Londono (1966), Moskvo (1960), Milano (1973, kun György Tokár).

## Liaj konstruaĵoj 
* Vendejdomo en Győr kaj Salgótarján (1957), Miskolc, sindikatsidejo (1959), kabineto de kuracisto en Szekszárd (1963), Hotelo de SZOT Kuracejo en Budapest (1967), kolumbario en Tatabánya (1972).

## Elektitaj disĉiploj 
* Tibor Pál Tóth

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon http://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Suchá nad Parnou

**Suchá nad Parnou,** hungare **Szárazpatak** [sArazpatak], germane **Dürnbach** estas vilaĝo en Slovakio. Ĝis 1887 la oficiala hungara loknomo estis la pli mallonga *Szuha* [suha], kiu poste ŝanĝiĝis al hungara nomo pro la hungariga politiko.
300ra|eta|Suchá nad Parnou situas en la plej griza parto

## Situo 
Suchá nad Parnou situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Trnava troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1296 en formo *"Zubuh"*. En 1536 ĝi iĝis kampurbo, ekde 1639 ricevis rajton pri bazarado. En 1663 la turkoj detruis la urbeton. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szárazpatak 1260 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Suchá nad Parnou 1718 homoj, (1708 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Marteno de 1708
* kapelo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) de 1729
* skulptaĵoj pri Immaculata de 1805 kaj pri Urbano la 1-a de 1808
* akvorezervujo

## Famuloj 
En la iama Szárazpatak naskiĝis hungara fizikisto Géza Bartoniek.

## Eksteraj ligiloj 
* Suchá nad Parnou sur mapo de Slovakio
300ra|eta|Preĝejo en Suchá nad Parnou

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Trnava