open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Theophilus Hansen

**Theophilus HANSEN** (naskiĝinta la  en Kopenhago, mortinta la  en Vieno) estis dana arkitekto.

## Vivo 
Li trejnitis ĉe la artakademio de sia naskiĝurbo. Danke al stipendio studvojaĝa de la dana registaro li vizitis en 1838 Italujon kaj Greklandon, kie restadis lia frato Christian (1803–83; kuneldoninto de la fama verko pri Akropolo fare Eduard Ross kaj Ludwig Schaubert). Theophil mem restis ok jarojn en Ateno kaj iĝis tiuloke instruisto ĉe la teknika lernejo. Menciindas inter la tiam faritaj konstruaĵoj la stelobservejo por la barono Sinaŝe kaj privata domo de iu riĉulo greka nome Demetrios.

En 1846 Hansen translogiĝis invitite de la arkitekto Ludwig Förster al Vieno. Kun Förster li longan tempon laboris kune, ekz. ĉe la protestantisma preĝejo en Gumpendorf aŭ ĉe la bizancstila sinagogo en Leopoldstadt. Memstare li unue prezentis sin kiam faritis (denove en bizanca-maŭra stilo) la arsenala muzeo pri armiloj en Vieno. Tiu ĉi periodo de lia agado karakteriĝis per ŝatego de frumezepokaj stiloj kaj koloritaj materialoj. Jen aliaj konstruaĵoj similstilaj: la tombejo de la viena protestantisma komunumo kun kapelo; paroĥa kaj lerneja ejoj de ĉe Fleischmarkt (Vieno); kirko de la grekaj ortodoksuloj en Vieno (1858).

Inter 1860 kaj 1861 li denove restadis en Ateno, kie komisiis lin barono Sina pri la konstruo de la Greka akademio de la sciencoj. Laŭ liaj planoj estiĝis en Vieno ekde 1860 la evangelia lernejo, "Heinrichshof" (kolosa kaj palaca loĝdombloko), la palaco de arkiduko Vilhelmo, ejo de la societo *Gesellschaft österreichischer Musikfreunde*. Tiuj ĉi verkoj havas interesan stilon proksima de renesanco: tiu ĉi stilo provas askete taŭgigi la grekajn formojn je la modernaj bezonoj de nordeŭropa vivostilo. Tial Hansen aperis kiel posteulo de ideoj de Karl Friedrich Schinkel.

Nova periodo kreiva komenciĝis en la 1870-aj jaroj kun tri ĉefverkoj: la *Borso*, la *Akademio de la artoj* (ambaŭ en itala renesancstilo) kaj la *Parlamento de Aŭstrio*. La ejo de la nacia asembleo aŭstria ja iĝis lia plej konata kaj plej harmonia kreitaĵo kaj revokas al oni rekte la antikvan Grekion.

Finfine li ellaboris restaŭradprogramon por la forbrulita kastelo Christiansborg en Kopenhago. Malpli feliĉa estis Hansen sur la kampo de artmetiado. La plej gravan aferon artmetian li faris dekoraciante la palacon de la bankisto Todesco. Ĝis 1884 li krome estis profesoro ĉe la Viena artakademio.

## Verkoj 
* Akademio de Ateno
* Nacia Biblioteko de Grekio
* Armeo-historia Muzeo (Vieno)

## Elektitaj disĉiploj 
* Sándor Fellner, hungara arkitekto
* Kálmán Gerster, hungara arkitekto
* Gyula Wagner, hungara arkitekto

## Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 8. Leipzig 1907, S. 793-794, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Danaj arkitektoj
Kategorio:Aŭstraj arkitektoj
Éva Szabó

**Éva Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Éva** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia edzo estis Pál Gábor.

Éva Szabó http://www.imdb.com/name/nm0843625/ naskiĝis la  en Székesfehérvár.

## Biografio 
Éva Szabó akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1965, ŝia ĉefinstruisto estis Zsuzsa Simon. Post siaj studoj ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pécs) jaron, poste de Teatro Csokonai (Debrecen) du jarojn. Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis:
* Teatro Jókai (Békéscsaba) (1968–1969)
* Teatro de Kecskemét (1969–1972)
* Teatro József Attila (1972–2014).
Ekde 2014 ŝi apartenas al malgranda teatro en Budapeŝto. Ŝi ricevis premiojn 1981 kaj 1983. Ŝi edziniĝis en 1966, ŝi naskis filon post du jaroj, ŝi vidviniĝis en 1987.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Hamleto - Gertrud
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* - Maria
** La komedio de eraroj - Emilia
** Kiel plaĉas al vi - Hymen
** Rikardo la 3-a - Lady Anna
* Jenő Heltai: *Naftalin* - Manci
* Endre Fejes: *Rozsdatemető* - Hajnalka; Gizike

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* ‘‘Karambol’‘ (1964)
* ‘‘Két pont között a legrövidebb görbe’‘ (1976)
* ‘‘Redl ezredes’‘ (1985)
* ‘‘A magzat’‘ (1993)
* ‘‘Üvegfal’‘ (2005)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Villon* (1965)
* ‘‘Utánam, srácok!’‘ (1975)
* ‘‘Nyolc évszak’‘ (1987)
* *Rizikó* (1993)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Eartha Kitt, Whoopi Goldberg, Sally Field, Line Renaud kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=9721

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* http://port.hu/adatlap/szemely/szabo-eva/person-15556

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Ottó Szabó

**Ottó Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Ottó** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia patro estis Ernő Szabó (aktoro).

Ottó Szabó http://www.imdb.com/name/nm1100458/ naskiĝis la  en Szigetvár, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ottó Szabó devenis el juda familio. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Szigligeti (Nagyvárad) en 1943. Inter 1948 kaj 1956 li apartenis al Nacia Teatro Trupo Tompa Miklós de Târgu Mureș, poste li translokiĝis al Hungario. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis:
* Nacia Teatro (Pécs) (1956–1960, 1971-1974)
* Teatro Petőfi (Veszprém) (1960–1965)
* Teatro József Attila (1965–1971)
* Teatro Csokonai (Debrecen) (1974–1976).
Ekde 1976 li estis ĉefe dublada aktoro en produktejo de filmoj. Li ricevis premion en 1963.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Makbeto - titolrolo; Banquo
** Otelo - titolrolo
* József Katona: *Bánk bán* - titolrolo; Ottó
* Schiller: Maria Stuart - grafo de Leicester
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* ĉefduko Ferdinánd

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* ‘‘Bogáncs’‘ (1958)
* ‘‘Harlekin és szerelmese’‘ (1966)
* ‘‘Ki látott engem?’‘ (1977)
* ‘‘Macskafogó’‘ (1986)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* ‘‘Szívroham’‘ (1964)
* ‘‘Az elefánt’‘ (1978)
* ‘‘Szomszédok’‘ (serio, 1989-1998)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Edward Asner, Ernest Borgnine, Wilford Brimley, Robert Brown, Eddie Constantine, James Doohan, Alec Guinness, Obi-Wan Kenobi, Herbert Lom, Fernando Rey, Max von Sydow, Horst Tappert, Eli Wallach, Orson Welles kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=9728

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* http://port.hu/adatlap/szemely/szabo-otto/person-133083

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Muine na gCaiseal

En la komunumo **Muine na gCaiseal** aŭ angle **Moneygashel**, apud Dowra sude de An Blaic (Blacklion)) en la graflando An Cabhán en Irlando troviĝas tri ferepokaj Dun-oj aŭ ŝtonfortesoj.

La plej granda el la tri ŝtonfortresoj la komunumo Muine na gCaiseal situas ĉirkaŭ 800 m pli norde de iama lernejo kaj estas alirebla trans 400 m fora bieno. Ĝi estas unu el la plej bone konservitaj en la sudo de la Ulster. Ĝi havas bone konservitan lintelon super la enirejo kaj eksteran ŝtonan ŝtuparon. En la interno de la konstruaĵo estas du pliaj ŝtuparoj. La ringmuro ĉirkaŭas areon de 25 m en diametro. La ringmuro konserviĝus parte de alteco de ĉirkaŭ 3 m. La alirebleco al subteretaĝo situas en la sudo de la ekstera bazo de la muro.

Sur altetaĵo ĉirkaŭ 450 m sudokcidente situas ruino de malgranda kaŝelo (Cashel) kun ŝvitdomo de Log Fhaoileann malantaŭ la enirejo.

## Eksteraj ligiloj 
* Beschreibung engl. und Bild
* Beschreibung engl. und Bild

Kategorio:Graflando An Cabhán
Kategorio:Prahistoriaj fortikaĵoj
Kategorio:Ferepoko
Kategorio:Arkeologio
Ard na Croise

**Ard na Croise** aŭ angle **Ardnacrusha** estas vilaĝo kun ĉ. 900 loĝantoj en la graflando Chláir 7 km norde de Limeriko. La irlanda nomo signifas “monteto de la kruco”. 

Konata estas la apuda rivera akvoenergiejo *The Shannon Scheme*. Ĝi estas la plej granda en Irlando.

## Energiejo 
La energiejo estis malfermita je la 22a de julio 1929.

## Vidu ankaŭ 
* listo de energiejoj en Irlando

## Eksteraj ligiloj 
## Literaturo 
* Jane Cumberlidge: *Binnengewässer Irland. Alle schiffbaren Flüsse und Kanäle (Führer für Binnengewässer)*. Edition Maritim, 2003, ISBN 978-3892254683
* http://www.siemens.com/history/de/aktuelles/1122_shannon.htm  (Baugeschichte des Shannon-Projektes, deutsch)

## Referencoj 

Kategorio:Akvoenergio
Kategorio:Akvoenergio en Irlando
Kategorio:Graflando Chlaír
Gemini 8

eta|Lanĉilo Gemini-Titan lanĉas *Gemini 8* al orbito, 16a de Marto, 1966.
**Gemini 8** (oficiale *Gemini VIII*) estis la sesa homporta spacflugo en la programo Gemini de la NASA. La misio kondukis la unuan ŝipanaron de du kosmoŝipoj en orbito, sed suferis la unuan kritikan en-spacan sisteman malsukceson de usona kosmoŝipo kiu minacis la vivojn de kosmonaŭtoj kaj postulis tujan nuligon de la misio. La ŝipanaro revenis al la Tero sekure. La nura alia fojo kiam tio okazis estis en la flugo de Apollo 13.

## Referencoj 
Kategorio:Kosmoflugo
8
Kategorio:1966
Sinagogo de Tarcal

La **Sinagogo** de Tarcal estas historia monumento, nuntempa laŭokaza bildekspoziciejo.

## Historio 
Oni supozas, ke la sinagogo estis konstruita inter 1790 kaj 1810. En fino de la 2-a mondmilito la judoj deportiĝis al Aŭŝvico, la konstruaĵo estis forlasita, tial ĝi ruiniĝis. Lastmomente antaŭ la kaduka stato finna negocisto aĉetis la domaĉon, poste renovigis ĝin. En la etaĝo loĝejo funkcias, en la teretaĝo laŭokazaj bildekspoziciejoj estas videblaj.

## Konstruaĵo 
La unuetaĝa baroka sinagogo estas pli simpla, ol la proksima Sinagogo de Mád. Ĝi situas sur montetodeklivo sola en korto kaj ĝi formas brikon. En la fasado kovrita ŝtuparejo reliefas, kiun iam la virinoj uzis. En la flanka parto troviĝas la ĉefenirejo, kiun la viroj uzis. Super la enirejo estas videbla tabulo pri la historia monumento. Interne origine estis nur sola ĉambro, la lumo venis tra 2 pli grandaj fenestroj. La galerio por virinoj sur la etaĝo same estas 2 fenestroj, tamen pli malgrandaj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* tre malgranda aldona paĝo en la retejo *synagogues.hu*, arkivigite je la stato de aprilo 2017

Tarcal
Kategorio:Barokaj konstruaĵoj
Kategorio:Tarcal
Esperanta slango

[eta|En Esperanta slango "[krokodili": paroli sian propran lingvon inter si, en esperanta medio]]
**Esperanta slango** estas slango, uzata en Esperantujo. Ĝi estis kreita nature en la kurso de komunikado inter Esperantistoj en Esperanto-kunvenoj. La materialo por ĝia formado estas ofte afiksoj kaj kunmetado de du radikoj per kiuj estas kreitaj neologismoj. Alia formo de slango ankaŭ estas sakroj en Esperanto, la plej multaj el kiuj estas pruntado el la naciaj lingvoj, sed estas ankaŭ siaj propraj. La celo de la Esperanta slango estas plejparte esperantistoj mem, precipe la Esperanto-kulturo kaj ĝia historio.

__TOC__

## Ekzemploj de slango 
## Sakroj 
Blasfema leksiko en Esperanto estas nomata sakro. Resume, ĝi estas traduko en Esperanton de ajna blasfemo en la nacia lingvo. Ekzemple "*Kia diablaĵo!*" Respondas al la rusa "*Какая-то чертовщина!*". Tamen, inter Esperantistoj ekzistas sakroj propraj al ili. Tipe, ĉi tiuj estas referencoj al la kreinto de Esperanto, Ludoviko Zamenhof aŭ al konataj verkoj en Esperanto.

Krome, esperantistoj emas krei sakrojn per rimoj aŭ vortludoj:
* Rabato por rabito! (kaj "prirabitaj por prirabo")
* Palavro de kadavro!
* Pluralo de singularo!
* Korpo de porko! (Aŭtoro: Claude Piron)

## Interesaj faktoj 
Lingvisto Manuel Halvelik kreis artefaritan ĵargonon de esperanto nomitan Gavaro (el la rusa *говорить*).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Esperanto-kulturo
* Esperantaj idiotismoj

## Tradukfonto 
Kategorio:Esperanto
Kategorio:Slango
Cathair an Lóthair

**Cathair an Lóthair** kahɪɾʲ ən loːhɪɾʲ (ankaŭ nomata **Loher Fortreso**) situas okcidente de la ŝoseo N70 apud Caherdaniel en la graflando Chiarraí (angle *Kerry*) en Irlando. Ĝi estas apud Cahergall kaj Leaca na Buaile (Leacanabuaile), ambaŭ ce Cathair Saidhbhín (Cahersiveen), Cathair na Stéige (Staigue Fort) en la sudo de la Uíbh Ráthach (Iveragh-duoninsulo), ĉiuj en la graflando Ciarraí, la fortikaĵoj Dún Aonghasa (Dun Aengus) kaj Dún Chonchúir sur la Aran-insuloj en la graflando Galivo kaj la Grianán Ailigh (Grianán de Aileach) en la graflando Dún na nGall al la plej bone restaŭritaj grandaj ŝtonaj ringfortresoj de la Insulo. Rathgall estas simila montetfortreso en la graflando Chill Mhantáin.

eta|maldekstra|enirejo al la Cathair an Lóthair
La preskaŭ ronda ŝtonfortreso estas el la ŝtonepoko kaj eble iam estis konstruita en frukristana tempo (ĉ. la 9a jarcento p.K.) kiel sidejo de loka tribestro. La ringfortreso distingiĝas de Dun-oj je la grandeco kaj de Rath-oj je la konstrumaterialoj.

La kelkloke ankaŭ nomata „Caher“ estas fortreso kun ronda ekstera muro, kiu havas je la interna flanko de la muro ŝtupon. Ĝi estas ĉirkaŭita de ĉ. du metrojn alta sekmasonaĵo kun diametro de 20 m kaj du terasaj segmentoj. Ene de la cirklo videblas restaĵoj de du domoj (ronda kaj angula). La elfosaĵoj montris, ke tiuj estas sekvantoj de aliaj konstruaĵoj el ŝtono kaj ligno. La ronda domo estas la pli malnova.

## Literaturo 
* Matthew Stout: *The Irish Ringforts* (Irish Settlement Studies, Number 5), Four Courts Press, Dublin, 1997 ISBN 1-85182-582-7

## Eksteraj ligiloj 
* megalithicireland.com, angla priskribo kaj bildoj
* kerrytourist.com, angla priskribo 
* irishantiquities.bravehost.com, angla priskribo 
* Flickr.com, bildo
* Flickr.com, bildo
* voicesfromthedawn.com, filmeto

Kategorio:Graflando Kerry
Kategorio:Prahistoriaj fortikaĵoj
Kategorio:Fortikaĵoj
Kategorio:Arkeologio
Kategorio:Ferepoko
Kategorio:Mezepoko
Burgo Dhún Guaire

eta|kastelo Dhún Guaire
eta |interna aspekto de ĉambro en la kastelo Dhún Guaire
La burgo ** Dhún Guaire** ( staras apud Cinn Mhara (Kinvara) en la sudo de la graflando Galivo en Irlando. Ĝi havas sian nomon de la malnova Dun, la reĝo Guaire de Connachta (Connacht), kiu en la jaro 662 p.K. mortis. Guaire estis konata pro sia gastamo kaj grandanimeco, kiu estas rakontata en la legendo *Bothar na Mias* (ŝoseo de la manĝilaro). La origina Dun estas verŝajne la terremparo kun murrestaĵoj okcidente de la burgo.

## Historio 
La burgo Dhún Guaire estis neniam burgo en la militara senco, sed tipa turdomo de la 16a jarcento. Tiu turdomo estis konstruata inter 1450 kaj 1650 de irlanda senjoro kaj bienulo. La plej alta koncentraĵo de tiaj konstruaĵoj troviĝas en la graflandoj Chláir kaj Limeriko respektive en la sudo de la graflando Galivo.

La turdomo Dhún Guaire estis konstruita en la jaro 1520 de la idoj de Guaire el la klano O'Hynes. En la jaro 1924 la turdomo estis restaŭrita de Oliver St. John Gogarty, kirurgo, kiu servis al James Joyce kiel literatura modelo de Buck Mulligan en Ulysses.

## Eksteraj ligiloj 
* Dunguaire Castle bei dickemauern.de (dt.) 
* Dunguaire Castle bei shannonheritage.com (engl.) 
* Beschreibung engl. + Bilder 

Kategorio:Burgoj en Irlando
Kategorio:Graflando Galway
Dhún Guaire
Deventaj Insuloj (Franca Polinezio)

La **Deventaj Insuloj** () estas la okcidenta insulgrupo de la Societa Insularo de Franca Polinezio. La arkipelago estas  *administracia unuo* de Franca Polinezio kaj konsistas el Huahine, Raiatea (plej granda insulo de la grupo), Tahaa, Bora Bora, Maupiti, Tupai, Manuae, Maupihaa kaj Motu One.

La arkipelago estas je la 12-a de aprilo 1769 malkovrita fare de James Cook, fariĝis franca protektorato en 1843 kaj franca kolonio en 1880.

La insuloj estas montecaj kaj konsistas pro la vulkana origino el la roktipoj traĥito, dolerito kaj bazalto.

Sur la insuloj troviĝas panfruktoj, pandanoj kaj kokospalmoj. La malabunda faŭno konsistas el aproj, ratoj kaj etaj lacertoj. en la rojoj sur la insuloj vivas , sed ĉirkaŭ la koralrifoj apud la insuloj troviĝas granda diverseco da tropikaj . Sur la insuloj oni produktas kopron, sukeron, rumon, perlamoton kaj vanilon. Turismo estas tre grava parto de la ekonomio.

Administracie la Deventaj Insuloj formas unu el la kvin administraciaj unuoj de Franca Polinezio. Geografie ĝi estas unu el la ses elektaj distriktoj de Franca Polinezio.

## Vidu ankaŭ
* Deventaj Insuloj (Kariba Maro) 
* Alventaj Insuloj (Franca Polinezio)

Kategorio:Insuloj en Franca Polinezio
Cashel

**Cashel** aŭ laŭ la irlanda formo **Caiseal**, esperantigebla al *kaŝelo*) estas speco de malgranda remparburgo en Irlando, kiu situas ofte sur roksprono.

**Cashel** aŭ la irlandlingva formo **Caiseal** estas la nomo de jenaj lokoj en Irlando:
* Caiseal Mumhan aŭ Cashel (Tipperaray)
** Rock of Cashel vidu Carraig Phádraig
* Cashel (Galway), vidu An Caiseal
* Cashel (Donegal)
* Cashel (Laois)
* Cashel (Mayo), vidu An Caiseal (Mayo)

**Cashel** estas la nomo de loko en Usono:
* Cashel (Norda Dakoto), en la kantono Walsh
Izotiazolo

**Izotiazolo** estas organika kemia komponaĵo konsistanta je kvin-membra aromata ringo enhavanta tri karbonatomojn, unu sulfuratomon kaj unu nitrogenatomon apudajn. Izotiazolo estas membro de klaso da komponaĵoj konataj kiel azoloj. Kontraŭe al la izomera tiazolo, la du heteroatomoj sidas sur apudaj pozicioj. La ringa strukturo de la izotiazolo enkorpiĝas en pli grandaj kombinaĵoj kun biologia aktiveco tiaj kiaj fungicidoj, agrikulturaj pestoj kaj farmaciaĵoj.

La 1,2-azoloj estas bazaj komponaĵoj pro ekzisto de disponeblaj elektronoparoj sur la nitrogenatomo, kiuj permesas la protonigon de la molekulo. Tamen, tiaj komponaĵoj estas malpli bazaj ol iliaj izomeroj, la 1,3-azoloj, pro la elektro-retiriga efekto de la apudaj heteroatomoj. Dum 1,3-duketonoj spertas kondensiĝo kun **hidroksilamino** produktante **izoksazolojn**, kun hidrazino ili estigas pirazolojn. La sintezo de la izotiazoloj povas okazi per interagado de la tioamido kun haloketonoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Izotiazolo sintezeblas per traktado de la **tioacetamido** kun metanolo en oksida acida medio:
[500px|eta|center|Sintezo de Izotiazolo ekde la **tio[acetamido**.]]

### Sintezo 2 
* Ankaŭ oni povas prepari izotiazolon per interagado de la **acetamido** kun tioetanolo en acida oksida medio:
[500px|eta|center|Sintezo de Izotiazolo ekde la **[acetamido**.]]

### Sintezo 3 
* Teorie oni povas prepari izotiazolon per reakcio inter la **acetonitrilo** kaj tiokarbinolo:
500px|eta|center|Sintezo de Izotiazolo ekde la **acetonitrilo**.

## Literaturo 
* Science Direct
* Advances in Heterocyclic Chemistry, Volume 47
* Jie Jack Li
* Heterocyclic Chemistry in the 21st Century: A Tribute to Alan Katritzky
* Advances in Heterocyclic Chemistry, Volume 83, Alan R. Katritzky
* Chemical Book
* Christos Mitsos
* The Chemistry of Heterocyclic Compounds, Thiazole and Its Derivatives, Jacques V. Metzger
* Chemistry for Pharmacy Students: General, Organic and Natural Product Chemistry, Satyajit Sarker, Lutfun Nahar

## Kunrilataj kemiaĵoj 

Benzoisothiazole.png|**Benzoizotiazolo**
Probenasole.png|**Probenazolo**
Strukturformel von Lurasidon.png|**Lurazidono**
Perospirone2DACS2.svg|**Perospirono**
Tiospirone.png|**Tiospirono**
Ziprasidon.svg|**Ziprasidono**

## Vidu ankaŭ 
* Benzotiazolo
* Benzotriazolo
* Izotiazolinono
* Metil-izotiazolinono
* Oksazolo
* Pirazolo
* Tiazino
* Izotiazino
* Tiazolidino
* Tiazolinono
* Tiazolo
* Heinrich Houben (1875-1940)
* Theodor Weyl (1851-1913)

## Referencoj
Dunmore

**Dunmore** estas nomo en la gaellingvaj regionoj (Irlando, Skotlando, kaj en lokoj kie iris ties elmigrintoj) por  granda burgo (*dún*=burgo) vidu: dun kaj  (*more* = granda). La nomo fariĝis nomo de kelkaj lokoj:

En Irlando
* Dunmore Head en la graflando Ciarraí
* Dunmore (Donegal)
* Dunmore (graflando Galivo)
* Dunmore (Kilkenny)
* Dunmore (Laois)
* Dunmore East (Waterford)
* Dunmore Castle en la graflando Galivo

En Granda Britio
* Dunmore (Falkirk), Skotlando
* Dunmore (Guildford), Anglujo
* Dunmore (Stirling), Skotlando

En Kanado
* Dunmore (Kanado)

En Novzelando
* Dunmore (Novzelando)

En Usono:
* Dunmore (Montano)
* Dunmore (Pensilvanio)
* Dunmore (Okcidenta Virginio)

**Dunmore** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Dave Dunmore (* 1934), brita piedpilkisto
* Helen Dunmore (1952–2017), brita aŭtorino
* John Dunmore (* 1923), novzelanda historiisto kaj aŭtoro
* Laurence Dunmore, reĝisoro kaj filmproduktoro 

**ceteraj signifoj:**
* Earl of Dunmore, nobela titolo
* Kavo Dunmore, kavoj en Irlando
* lago Dunmore, lago en la usona ŝtato Vermonto
Universitato Purdue

eta|dekstra|University Hall.
**Universitato Purdue** () estas publika esplora universitato situa en West Lafayette, Indianao, kaj estas la ĉefa kampuso de la Purdue-universitata sistemo. Tiu universitato estis fondita en 1869 laŭ la negocisto de Lafayette nome John Purdue kiu donacis teron kaj monon por establi altlernejon de scienco, teknologio, kaj agrikulturo en sia nomo. La unuaj klasoj okazis en la 16a de Septembro, 1874, kun ses instruistoj kaj 39 studentoj., same kiel la kvaran plej grandan internacian studentan populacion de ajna universitato en Usono.

## Referencoj 
Kategorio:Universitatoj en Usono
Kosmofluga inĝenierarto

[eta|dekstra|[Wernher von Braun, ĉe la motoroj F-1 de la Saturn V ĉe la Usona *Space & Rocket Center*.]]
**Kosmofluga inĝenierarto** aŭ **kosmofluga inĝenierado** estas la primara kampo de inĝenierarto koncerna kun la evoluo de aviadiloj kaj kosmoŝipoj. Ĝi havas du gravajn kaj imbrikitajn branĉojn: nome aernaŭtika inĝenieristiko kaj astronaŭta inĝenieristiko. Aviadil-inĝenieristiko estas simila, sed ĝi temas pri la elektra flanko de aerokosma flug-inĝenierado.

Aernaŭtika inĝenieristiko estis la origina esprimo por la kampo. Ĉar flugteknologio inkludas metiojn funkciigantajn en kosma spaco (astronaŭtiko), la pli larĝa esprimo "aerokosma flug-inĝenierado" plejparte anstataŭigis ĝin en ofta uzokutimo. Aerokosma flug-inĝenierado, precipe la astronaŭtika branĉo, estas ofte ordinarlingve referita kiel "raketscienco".

Flugveturiloj estas submetitaj al postulado de kondiĉoj kiel ekzemple tiuj produktitaj per ŝanĝoj en atmosfera premo kaj temperaturo, kun strukturaj ŝarĝoj uzataj sur veturil-komponentoj. Sekve, ili estas kutime la produktoj de diversaj teknologiaj kaj realigataj disciplinoj inkluzive de aerodinamiko, propulso, aviadiko, materiala scienco, struktura analizo kaj produktado. La interagado inter tiuj teknologioj estas konata kiel *aerokosma flugadika inĝenierado*. Pro la komplekseco kaj nombro da disciplinoj engaĝitaj, aerokosma flugadika inĝenierado estas aranĝita fare de teamoj de inĝenieroj, ĉiu havante sian propran specialan areon de kompetenteco.

## Referencoj 
Kategorio:Aviado
Kategorio:Inĝenierarto
Aerokosma flugadika inĝenierado
Kategorio:Studfakoj de inĝenierarto
21033 Akahirakiyozo

'*21033 *Akahirakiyozo'''* estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Kiyozo Akahira'', historiisto pri la sciencoj kaj amatora astronomo. Li estis instruisto pri fiziko en altlernejo dum pli ol 35 jaroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Oksazolo

**Oksazolo** estas baza komponaĵo por vasta klaso da kvin-membraj heterociklaj aromataj organikaj kombinaĵoj. Ĉi-tiuj substancoj estas azoloj kun unu oksigenatomo kaj unu nitrogenatomo apartigitaj per unu karbonatomo. Oksazoloj estas aromataj komponaĵoj sed malpli reakciemaj ol la tiazoloj. Oksazolo estas malforta bazo, ĝia konjugita bazo posedas pKa je 0.8 dum tiu de la imidazolo estas 7.

La biologiaj aktivecoj de la oksazolo estas anti-inflamaj, antibiotikaj, ĉelinhibaj, analgeziaj, antifungaj, hipoglikemiaj, anti-tuberkulozaj kaj muskol-trankviligaj. Krom tio, la kemio de la oksazolo permesas la metaligon de la oksazola ringo, kiu havas alkilan substituanton, kaj reakciojn de ĉi-organometalaj specimenoj kun elektrofiloj. Ĉi-disvolvo utilas en la sintezo de pluraj oksazolaj kompleksaĵoj kiuj estas ringo-enhavaj makrociklaj antibiotikoj.

## Reakcio 
* Sintezo de la dumetila izoksazolo ekde la "acetilacetono" aŭ 2,4-pentanoduketono:

## Literaturo 
* Organic Chemistry Portal
* the NIST WebBook
* Alfa.com
* The Chemistry of Heterocyclic Compounds, Oxazoles: Synthesis ..., Parte 2, David C. Palmer
* The Chemistry of Heterocyclic Compounds, Oxazoles, Ignatius J. Turchi
* The Chemistry of Heterocyclic Compounds, Thiazole and Its Derivatives, Jacques V. Metzger
* The Chemistry of Heterocyclic Compounds, The Pyrimidines, Desmond J. Brown

## Kunrilataj kemiaĵoj 

Benzoxazol.svg|**Benzoksazolo**
Benzothiazol.svg|**Benzotiazolo**
Benzoisothiazole.png|**Benzoizotiazolo**
Benzotriazole.svg|**Benzotriazolo**
1,3,4-oxadiazole.svg|**Oksaduazolo**
Oxazolone structure.png|**Oksazolono**
Isoxaben.svg|**Izoksabeno**

## Vidu ankaŭ 
* Izoksazolo
* Izotiazino
* Izotiazolinono
* Izotiazolo
* Metil-izo-tiazolinono
* Morfolino
* Oksazolino
* Pirazolo
* Tiazino
* Tiazolidino
* Tiazolino
* Tiazolinono
* Tiazolo
* Heinrich Houben (1875-1940)
* Theodor Weyl (1851-1913)

## Referencoj 
Kategorio:Hidrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Aromataj kombinaĵoj
Kategorio:Heterociklaj kombinaĵoj
Interkontinenta balistika misilo

eta|250px|dekstra| ICBM Misil Minuteman III dum lanĉo.
**Interkontinenta balistika misilo** aŭ ***ICBM*** (laŭ ties anglalingvaj inicialoj de *intercontinental ballistic missile*) estas misilo de longa atingo, nome de pli ol 5500 kilometroj, kiu uzas balistikan trairadon kio implicas gravan ascendon kaj descendon, inklude suborbitajn kaj parte orbitajn itinerojn, kio disvolviĝis laŭlonge de la spaca konkurenco. ICBM diferenciĝas el aliaj balistikaj misiloj kiaj la *IRBM* (*Intermediate Range Ballistic Missile*, «balistika misilo de meza atingopovo») aŭ de la *SRBM* (*Short Range Ballistic Missile*, «balistika misilo de mallonga atingopovo») ĉefe pro la atingopovo. La maksimuma atingopovo de *ICBM* estas limigita de la paktoj de armokontrolado kiu malpermesas orbitajn aŭ parte orbitajn flugojn.

Aktuale, nur tri landoj havas sistemojn de interkontinentaj balistikaj misiloj: nome Usono, Rusio kaj Ĉinio. Francio disponas de IRBM de tre longa atingopovo kaj estas finigante la disvolvigon de ICBM de submara lanĉo. Barato siaflanke ankaŭ troviĝas inter la ŝtatoj kiuj disponas el finaj statoj de disvolvigo de propra ICBM. Laŭ la misilaj pruvoj faritaj ĝis nun, oni supozas ke ankaŭ Nord-Koreio havas programon de disvolvigo kaj esplorado de tiuj armoj relative antaŭenira, kaj oni spekulativs ke ĝi povus realigi tuj trejnadon per prototipo de longa atingopovo kaj atomenhava kapablo. Ĝenerale, ĉiu ajn lando kapabla meti aparaton en la spaco povus disvolvigi ICBM post mallonga tempoperiodo.

## Referencoj 
Kategorio:Misiloj
Tramtransporto en Vroclavo

**Tramtransporto en Vroclavo** estas tram-sistemo kiu ofertas publikan transporton en Vroclavo, Pollando. Unue malfermita al servo la  per ĉevaltira tramo, ĝi estas la tria plej malnova tramo en Pollando (post tiuj de Varsovio kaj Szczecin). La tram-sistemo estas funkciigata fare de MPK Wrocław (Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Sp. z o.o. we Wrocławiu). La sistemo konsistas el 23 linioj kun entuta ret-longeco de . Estas ses deponejoj kaj 20 cirkloj. La sistemo uzas normalan ŝpuron.

## Tramlinioj 
Konstantaj itineroj:

* **0L/0P** Dworzec Nadodrze - Dworzec Nadodrze (*cirkla linio*)
* **1** Biskupin - Poświętne
* **2** Biskupin - Krzyki
* **3** Leśnica - Księże Małe
* **4** Oporów - Biskupin
* **5** Oporów - Księże Małe
* **6** Kowale - Krzyki
* **7** Poświętne - Krzyki
* **8** Karłowice - Tarnogaj
* **9** Sępolno - Park Południowy
* **10** Leśnica - Biskupin
* **11** Cmentarz Grabiszyński - Kromera
* **14** Osobowice - FAT - Osobowice (*cirkla linio*)
* **15** Park Południowy - Poświętne
* **17** Klecina - Sępolno
* **20** Oporów - Leśnica
* **23** Wrocławski Park Przemysłowy - Kromera
* **24** Osobowice - FAT - Osobowice (*cirkla linio*)
* **31** Stadion Wrocław (Królewiecka) - Gaj (*Tramwaj Plus*)
* **32** Kozanów (Dokerska) - Gaj (*Tramwaj Plus*)
* **33** Pilczyce - Sępolno (*Tramwaj Plus*)

## Veturanta materialo 
Nuntempe kvar tipoj de tramoj estas funkciantaj en Vroclavo: Konstal 105Na, Protram 204 WrAs, Protram 205 WrAs, Škoda 16 T, Škoda 19 T, Pesa Twist kaj Moderus Beta. La veturiloj de tipo 105N estas submetitaj al diversaj ĝisdatigoj (kaj post ĝisdatigo ili estas markitaj 105NWr).

En la periodo de 1991-2004, neniuj novaj tramoj estis aĉetitaj; nur riparoj kaj ĝisdatigoj de modeloj Konstal 105N kaj Konstal 105Na estis faritaj. Dum 2005-2008, ses 2-veturilaj Protram 204 WrAs kaj dek malaltplankaj veturiloj Protram 205 WrAs estis aĉetitaj, ĉiuj produktitaj de RMT Protram Wrocław. De decembro 2006 ĝis novembro 2007, dek sep malaltplankaj veturiloj Škoda 16 T estis akiritaj.

## Notoj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramo
* Tramvojo
* Tramtransporto
* Vroclavo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)
* UrbanRail.Net

## Tradukfonto 
Vroclavo
Kategorio:Vroclavo
Vroclavo
Vroclavo
Maurits Hansen

**Maurits Christopher HANSEN** (naskiĝinta la  en Modum/provinco Buskerud, mortinta la  en Kongsberg/provinco Buskerud) estis norvega poeto.
## Vivo
Hansen iĝis lernejestro de la komunuma Meza lernejo. Li estis la unua romantikisto, la unua novelisto kaj samtempe la plej aktiva verkisto de Norvegio. Liaj nenombreblaj skribitaĵoj facile malkaŝigas la influon de Friedrich de la Motte Fouqué antaŭ ĉio. Liaj noveloj kun intrigoj al la ĉiutaga vivo, estis la unuaj siaspece en Norvegio. Pro tio li aparte famiĝis. Bedaŭrinde liaj malfacilaj ekonomiaj vivcirkonstancoj necesigis ke li verkis ankaŭ amase kaj furoraĉete.

Liaj »Novellen og Fortællinger« eldonitis de Schwach (1855–58), elektite fare de Henrik Jaeger (1882). La unua biografo estis Chr. Monsen ĉe »Mærkelige Nordmænd«, vol. 2.
## Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 8. Leipzig 1907, p. 793, kio legeblas tie ĉi interrete.
Žagarė

La urbeto **Žagarė**  estas en la regiono Aŭkŝtajtio de Litovio, kiu apartenas al la administra komunumo Joniškis, en la ekstrema nordo de Litovio (en la nordoriento la urbeto havas rektan limon el Latvio). La urbeto estas unu el kelkaj centroj de zemgala (malaperinta balta gento) lando. En la 13a jarcento ĉi tie staris defendaj kasteloj. Nun pri tiu epoko atestas nur kastelmontoj kaj loknomoj – Žagarė, Švėtė k.a.

En antikva parto de la urbeto preskaŭ senŝanĝe konserviĝis strateto, kiu formiĝis en la 16a jarcento, kaj la konstruaĵoj el la 17a-18a jarcentoj. En la 18a-19a jarcentoj en Žagarė grafoj Naryŝkin konstruis bienon kun 63 ha granda parko kaj ĉevalbredeja komplekso. Nuntempe la ĉevalbredejo bredas Litovajn pezajn laborĉevalojn kaj Hanoverajn sportĉevalojn. En Žagarė ĉiujare okazas tradiciaj konkursoj, ĉampionecoj, festoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Geografio de Litovio
Ernesto (Brandenburgio)

**Ernesto, Margrafo de Brandenburg** (naskiĝinta la 23-an de aprilo 1583 en Halle; mortinta laŭ la gregoria kalendaro la 28-an de septembro 1613 en Berlino) el la dinastio Hohencolernoj estis kiel filo de la elektoprinco Joaĥimo Frederiko de Brandenburgio margrafo de Brandenburgio. Por sia frato, Elektoprinco Johano Sigismundo de Brandenburgio, li estis dum la Heredsekvoordo-konflikto pri Jülich-Kleve en la jaroj de 1610 ĝis 1613 guberniestro de la duklandoj Jülich-Kleve-Berg. Li estis la unua Hohencolerno, kiu konvertiĝis al Kalvinismo. En 1611 li estis elektata kiel ĉefoficisto de la Ordeno de Germanaj Kavaliroj.

## Literaturo 
* Franz Josef Burghardt: *Zwischen Fundamentalismus und Toleranz. Calvinistische Einflüsse auf Kurfürst Johann Sigismund von Brandenburg vor seiner Konversion* (Historische Forschungen Bd. 96), Duncker & Humblot, Berlino 2012. ISBN 978-3-428-13797-8. Kap. 5 (S. 47–54): Das calvinistische Beknntnis des Markgrafen Ernst 1610/13.

## Eksteraj ligiloj 
* Gentotabulo de la Hohencolernoj (Linio Brandenburgio)

## Referencoj 
Kategorio:Margrafoj de Brandenburgio
Kategorio:Hohencolernoj
Kategorio:Viroj
Arkta glacitavolo

La **Arkta glacitavolo** estas la glacitavolo de la Arkta Oceano kaj de ties apudejaro. La Arkta glacitavolo suferas regulan sezonan ciklon laŭ kiu glacio fandiĝas en printempo kaj somero, atingas minimumon ĉirkaŭ mezo de Septembro, poste pliiĝas dum aŭtuno kaj vintro. Somera glacikovro en la Arkto estas ĉirkaŭ 50% el la vintra kovro. Iome el la glacio survivas el unu jaro al la venonta. Nune 28% el la Arktbasena marglacio estas multjara, pli dika ol la sezona glacio: ĝis 3–4 metroj dika sur grandaj areoj, kun pintoj de ĝis 20 metroj alta. Same kiel la regula sezona ciklo estas estanta malpliiĝanta tendenco de la marglacio en Arkto en ĵusaj jardekoj.

La marglacio havas gravan efikon sur la varma ekvilibro en la polusaj oceanoj, ĉar ĝi izoligas la (relative) varman oceanon el la multe pli malvarma aero supre, tiele malpliigante la varmoperdon el la oceanoj. La marglacio estas tre reflekta de suna radiado, reflektante ĉirkaŭ 60% el venanta suna radiado se nuda kaj ĉirkaŭ 80% se kovrita per neĝo. Tio estas multe pli granda ol la reflektiveco de la maro (nur ĉirkaŭ 10%) kaj tiele la glacio ankaŭ tuŝas la absorbon de sunlumo ĉe la surfaco.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ 
* Malpliiĝo de la arkta glacitavolo

Kategorio:Glaciologio
Kategorio:Klimatologio
Kategorio:Geografio de Arkto
Kategorio:Arkta Oceano
Opera (metrostacio)

La **Opera** estas stacio de la M1 metrolinio en Budapeŝto. La stacio troviĝas sub la krusto de Avenuo Andrássy. La nomo venis de Budapeŝta Ŝtata Operejo, ĝuste tie haltas la metroo. La metrolinio apartenas al Monda heredaĵo, kiel parto de Avenuo Andrássy.

## Historio 
Tiu metrostacio estis konstruita en 1896 pro miljara datreveno de alveno de la hungaraj triboj al la Karpata baseno. Pli frue oni volis konstrui tramon, sed pro beleco de la avenuo la tramo "kaŝiĝis" sub la teron. La konstruado estis simpla: oni elfosis la teron, poste oni muntis la relojn sube kaj la elektran relon pli supre, oni faris la betonajn murojn, fine oni kovris la elfosaĵon. En la peronoj la muroj estas kovritaj per blankaj kaheloj. En tiu haltejo super la ŝtuparejoj oni ne konstruis po unu dometojn por esti pli plena panoramo al la Operejo. Post la ekfunkcio la oficiala nomo estis "subtera elektra fervojo". En 1941 plena Hungario ŝanĝis la trafikan direkton al la dekstra flanko, tamen la subtera tramo restis laŭ la maldekstra sistemo ĝis 1973. En 1970 ekfunkciis jam la vera metroo, tial ĉi tiu linio estis nomita jam metrolinio, ja ĝi trafikas sub la tero, pli precize sub la krusto. En 1973 kaj 1995 plenaj renovigaj laboroj okazis.

## Kontaktoj 
La pasaĝeroj havas trafikajn kontaktojn al aŭtobusoj kaj troleoj. Estas alirebla la Operejo, krome kontraŭe situas palaco Dreschler, kie longe funkciis instituto baleta. Ankaŭ Nova Teatro (Budapeŝto) estas proksime.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Budapeŝto
* Metrostacioj de Budapeŝto

## Fontoj 
* http://metros.hu/sztori/foldalatti_sztori.html 
* video

Budapest metro Opera 2.jpg|Perono de la stacio, maldekstre la elirejo estas videbla
Budapešť 0935.jpg|Ŝtuparo al la metrostacio kun ŝtona balustrado
The opera house.jpg|Budapeŝta Ŝtata Operejo

Kategorio:Metrostacioj de Budapeŝto
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1896
Kategorio:1896 en Hungario
Eŭropa Aviada Sekureca Agentejo

La **Eŭropa Aviada Sekureca Agentejo** (, **EASA**) estas civila aviada funkciado de Eŭropunio, kies tasko estas regi kaj ekzekuti politikojn de civilaviada sekureco de Eŭropaj statoj. La 15-an de julio 2002, EASA kreiĝis laŭ Baza Registrado de Eŭropa Parlamento, en bazo de Komuna Aviada Insureco (angle Joint Aviation Authority). La ĉefsidejo de EASA estas en Kolonjo, Germanio, ankaŭ EASA havas reprezentatajn oficejojn en Montrealo, Vaŝingtono, Singapuro kaj Pekino.

Kune kun FAA, EASA estas influa funkciado en aviado. EASA regas aviadajn regularojn pri aviadsekureco: Flugtaŭgado, Atestado de Flugistoj, aviada operado, Teknika kvalifiko estas ĉefaj regularaj kategorioj de EASA.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de EASA

## Vidu ankaŭ 
* Internacia Civila Aviada Organizo (Unuiĝintaj Nacioj)
* Internacia Aera Transporta Asocio
* Federacia Aviada Administracio (Usono)

Kategorio:Agentejo de Eŭropa Unio
Kategorio:Aviado en Eŭropo
EASA

La mallongigo EASA signas interalie (alfabete ordigitaj) la instituciojn
* Angla Akademio de Suda Afriko, angle *English Academy of Southern Africa*,
* Esperanto-Asocio de Suda Afriko,
* Eŭropa Akademio de Sciencoj kaj Artoj, latine *Academia Scientiarum et Artium Europaea*, en Salcburgo,
* Eŭropa Asembleo de Studentoj Arkitekturaj, angle *European Architecture Students Assembly*,
* Eŭropa Asocio de Sociaj Antropologoj, angle *European Association of Social Anthropologists* kaj
* Eŭropa Aviada Sekureca Agentejo.

Kategorio:Apartigiloj
Ludwig von Alvensleben

**Karl Ludwig Friedrich Wilhelm Gustav von Alvensleben** (naskiĝinta la  en Berlino, mortinta la  en Vieno) estis germana verkisto.
## Vivo
Ludwig von Alvensleben originis el dinastio de la Alvenslebenoj (Malsupra Germanio). Jam kiel 13-jarulo li partoprenis la liberigajn batalojn kaj strebis unue je oficira kariero. En 1823 li forlasis la armeon kaj finstudis jursciencojn en Lepsiko. Tie li poste vivis kiel liberprofesia verkisto. En 1830 li arestitis mallongan tempon pro iu en Halle (Saale) presita kontraŭpolica skribitaĵo kun la titolo *Schatten und kein Licht*. En 1836 li transloĝiĝis al Meiningen kie li gvidis dum mallonga tempo la Dukan teatrejon. En 1841 li iris al Vieno, kie li aktive partoprenis la Revolucion de 1848. Je la fino li kondamnitis je morto kaj poste amnestiitis je unu jaro da malliberigo.
## Verkaro
Alvensleben estis multflanke aktiva amuzigverkisto. Li verkis sub la pseŭdonimoj "Gustav Sellen" kaj "Chlodwig" serion da propraj noveloj kaj romanoj. Li ankaŭ sukcese tradukis el la lingvoj angla kaj franca kaj iĝis eldoisto de diversaj gazetoj. Ankoraŭ hodiaŭ gravas teatrohistorie la de li en la 1832-a jaro fondita gazeto *Allgemeine Theater-Chronik*, kiu aperis ĝis 1873 kaj kiun li redaktis ĝis 1837. Krome li eldonis kune kun Friedrich de la Motte Fouqué inter 1840 kaj 1844 la gravan gazeton *Zeitschrift für den Deutschen Adel*.

Inter liaj tradukaĵoj menciindas la verkoj de Napoleono Bonaparte (6 volumoj, Chemnitz 1940), de Eugène Sue *Sämmtliche Werke* (Leipzig 1838-46; 24 volumoj) kaj de Honoré de Balzac, Moliero, Alexandre Dumas (patro), Jonathan Swift (*La vojaĝoj de Gulivero*), Defoe (*Robinson Crusoe*), Giacomo Casanova (*Rememoroj*, en 13 volumoj).

En 1833 li eldonis *Lügenkaiser* – destinoj de s-ro Münchhausen la pli juna kun fortaj aktualaj aludoj kritikaj. Aliaj propraj verkoj jenas i.a.: *Erzählungen* (Halberstadt 1830), *Der strafende Burggeist* (romano historia, Meißen 1830), *Novellen und Erzählungen* (Nürnberg 1831), *Der entlarvte Jesuit* (Meißen 1831 – pluraj eldonoj), *Lebens- und Reisebilder und Novellen* (Leipzig 1841), *Enzyklopädie der Gesellschaftsspiele* (Leipzig 1853, naŭ eldonoj ĝis 1893), *Polterabend-Scherze* (Quedlinburg 1858, naŭ eldonoj ĝis 1888), *Garibaldi* (biografio, Weimar 1859), *Fürst Lobkowitz oder: Die Rache bis über das Grab* (romano historia, 3 volumoj, Wien 1862/63), *Allgemeine Weltgeschichte für das Volk* (3 volumoj, Wien 1865–1872).

## Familio
Li estis filo de la prusia majoro husara August von Alvensleben (1775–1819) el la dinastio Redekin kaj de grafino Charlotte von Schlippenbach el la dinastio Schönermark (1777–1831). La jaron 1828 edzinigitis de li Florentine Herzog (1807–1833); en 1834 Elvire Böhn (1818–1853) kaj en 1853 Emma Greiffeld (1831–1909). Sume li havis naŭ infanoj el kiuj mortis kvin dum infana aĝo. Lia avino estis la aktorino Friederike von Alvensleben, fraŭline von Klinglin (1749–1799). Tiu ĉi linio ekstingitis kun Bodo von Alvensleben maskle.

## Fonto
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo klana *familie-von-alvensleben.de*
*Artikolo ĉe BKLÖ
Eugène Sue

**Eugène SUE** (naskiĝinta la  en Parizo, mortinta la  en Annecy) estis franca verkisto. La fondinto de malpeza literaturo kaj la patro de la romano en sinsekvoj (kiel serio). Li gajnis la kromnomon "Reĝo de la Popola Romano" dum sia vivo, ĉar li estis la plej legita siatempa verkisto en fikcio en la franca.

## Vivo 
En 1823 li partoprenis la kampanojn en Hispanujo kaj poste diversajn vojaĝojn al Ameriko kaj Okcidentaj Indioj. En 1827 li vizitis Grekion kunbatalonte la batalon de Navarino. Poste li forlasis la militaĵojn por ekokupiĝi pri pentrado. Sed pro instigo de amikoj li publikigas romanan poeziaĵon titolita »Kernock le pirate« (1830). La granda furoro igis lin dediĉi sin tute al verkado. Li do iĝis pioniro de la mara romano franclingva. Post kiam aperis ankoraŭ aliaj romanoj samĝenraj (krome ankaŭ historiaj verkoj de malgranda valoro, nome: »Histoire de la marine française« / 1835–37, 5 vol., kaj »Histoire de la marine militaire chez tous les peuples« de 1841), li komencis verki romanojn etikajn. Tre plaĉis al li rakonti dekadencon kaj senmoralecon; tiaĵoj oftis en la seria verko »Mystères de Paris« (1843, 10 vol.), kiu havis multajn tradukojn. La sukceso grandega kondukis Sue tute al la ĝenro de sociala romano. Inter tiaj romanoj menciindas »Le Juif errant« (1845, 10 vol.; ĝi havis same grandan sukceson kiel la verko »Mystères«); »Martin, l'enfant trouvé« (1847, 12 vol.); »Les sept péchés capitaux« (1847–49, 16 vol.); »Les mystères du peuple« (1849, 16 vol.), por kiu li akuzitis pro ribeligemo kaj senmoraleco; »La famille Jouffroy« (1854, 7 vol.); »Les secrets del'oreiller« (1858, 7 vol.).

En 1850 li elektitis deputito por la ekstremismaj maldekstruloj. Post la puĉo de 1851 li devis forlasi Franclandon kaj vivis en Annecy. Li ankaŭ provis skribi kelkajn dramojn, sed tio fiaskis.

## Verkadaj temoj 
La rakontoj de Sue enkondukis la leganton en la heroaĵojn de la kaŝita, preskaŭ subtera, vivo de Parizo, kun ekvido de tio, kio okazis ekster ili. Li laŭdis la kuraĝajn civitanojn, kiuj batalis kontraŭ koruptado, kaj aplaŭdis tiujn individuojn en la malaltaj tavoloj de la socio, kiuj decidis batali el la malriĉulejoj de la perfortemaj kapitalistoj. Sue tute ne kaŝis la propagandon, kiu aperis el la intrigoj de liaj rakontoj, sed emfazis ĝin kaj ĝian justecon eĉ pli antaŭ la krueleco de la socio. Lia verkado estas dotita per interesaj dialogoj kaj intrigo, kiu elstaras per kreskanta sento de drama streĉo. Liaj rakontoj, karakterizitaj de troa sentimentaleco, altiris la koron de la leganto al distriktoj, en kiuj li ĉiam volus esti, sed malhavis la kuraĝon viziti per siaj propraj fortoj. Kune kun protagonistoj de Sue, la leganto spertas la danĝersenton kaj teruron, kiu akompanas la rolulojn, sed finfine ankaŭ la ĝojon de venko kaj la potencon de moralo kaj justeco.

## Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 19. Leipzig 1909, p. 187, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj kuracistoj
Kategorio:Francaj politikistoj
Huahine

eta|maldekstra|Situo
eta|maldekstra|Antikva Polinezia altaro, sur Huahine
**Huahine** estas atolo en la Pacifika Oceano. La insulo apartenas kune kun ok aliaj insuloj al la Deventaj Insuloj de Franca Polinezio.
La insulo konsistas el estingiĝinta vulkano, la 669 metre alta *Monto Turi*, kaj per rifo ĉirkaŭita laguno.

En la jaro 2002 la insulo havis 5 757 loĝantojn. En 2012 tiu nombro altiĝis al 6 303.

La ekonomio grandparte dependas de la kultivado de vanilo kaj kokosnuksoj.

Huahine maore mini.JPG|Vidaĵo je Huahine Iti kaj la golfeto de Maroe
Plage d'Avea Huahine.jpg|Strando de Avea Huahine Iti
Marae à Maeva île de Huahine.JPG|Marae à Maeva
Marae Manunu.JPG|Marae Manunu

## Eksteraj ligiloj 
* Listo de atoloj (france)

Kategorio:Insuloj en Franca Polinezio
Eszter Szakács

**Eszter Szakács** [ester sakAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szakács Eszter** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Eszter Szakács http://www.imdb.com/name/nm0843712/ naskiĝis la  en Hungario en Érsekújvár (nuntempa Nové Zámky en Slovakio), ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Eszter Szakács frekventis mezlernejon en Budapeŝto, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1966. Ŝia ĉefinstruisto estis Zoltán Várkonyi. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Csokonai (Debrecen). Ŝiaj sekvaj signifaj teatraj stacioj estis:
* Teatro Petőfi (Veszprém) (1970–1972)
* Teatro de Kecskemét (1973–1978)
* Teatro Hevesi Sándor (1985–1988).
La teatra serio estis interrompita, ŝi laboris en produktejo de filmoj inter 1978–1980 kaj ŝi ne ligiĝis al trupo inter 1988-1992. En 1989 ŝi retiriĝis, nur escepte ŝi ludis. Ŝi ricevis premion en 1975. Ŝi edziniĝis en 1972.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - Goneril
** Romeo kaj Julieta - vartistino
** Hamleto - Gertrud 
** La Vintra Fabelo - Hermione
** La dresado de la megero - Katerina
* József Katona: *Bánk bán* - Gertrudis
* Schiller: Maria Stuart - Elizabeto
* Ĉeĥov: Tri fratinoj - Maŝa
* Ibsen: Peer Gynt - Aase

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* ‘‘Egy magyar nábob’‘ (1966)
* ‘‘Apám néhány boldog éve’‘ (1977)
* ‘‘Isten veletek, barátaim’‘ (1987)
* ‘‘Fényérzékeny történet’‘ (1994)
* ‘‘A hetedik kör’‘ (2009)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* ‘‘Fájó kritika’‘ (1965)
* ‘‘Napforduló’‘ (1977)
* ‘‘Hajnali párbeszéd’‘ (1986)
* ‘‘Kisváros’‘ (serio, 1998)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Anne Bancroft, Virna Lisi, Cher kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=40966&lap=munkassag

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto 
* http://port.hu/adatlap/szemely/szakacs-eszter/person-6429

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sekulara Organizaĵaro por Sobreco

La **Sekulara Organizaĵaro por Sobreco** estas neprofitcela reto de aŭtonomaj grupoj por reciproka helpo resaniĝi de toksomanio. La programo emfazas la bezonon plej prioritatigi sobrecon kaj uzas reciprokan subtenon por helpi membrojn atingi tiun celon. La Sugestitaj Gvidlinioj por Sobreco emfazas racian decidadon kaj ne havas religian aŭ spiritecan naturon. SOS prezentas alternativon al la spiritec-bazitaj programoj por toksomania resaniĝo, ekzemple Alkoholuloj Anonimaj (AA). Membro de SOS rajtas ankaŭ ĉeesti AA-renkontiĝojn sed SOS ne rigardas spiritecon aŭ kapitulacon al pli alta potenco kiel necesan por abstinadi.

## Vidu ankaŭ 
* SMART Recovery
* Abstinado
* Alkoholismo
* Droga dependeco
* Kogna konduta terapio
* Franciszek Blachnicki

## Literaturo
* Christopher, James (1988). How to stay sober: recovery without religion. Buffalo, NY: Prometheus Books. ISBN 0-87975-438-9. OCLC 17385031
* Christopher, James (1992). SOS sobriety: the proven alternative to 12-step programs. Buffalo, NY: Prometheus Books. ISBN 0-87975-726-4. OCLC 25411883
* Christopher, James (1989). Unhooked: staying sober and drug-free. Buffalo, NY: Prometheus Books. ISBN 0-87975-542-3. OCLC 20171952
* Uebel, Michael; Shorkey, Clayton (2008). "Secular Organization for Sobriety". In Fisher, Gary L.; Roget, Nancy A. Encyclopedia of Substance Abuse Prevention, Treatment, and Recovery. Thousand Oaks: Sage. ISBN 1-4129-5084-8. OCLC 185031308
* White, William L (2003) Management of the High-Risk DUI Offender, Institute for Legal, Administrative and Policy Studies, University of Illinois at Springfield

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (angle) 
* Works by or about Secular Organizations for Sobriety 

Kategorio:Subtengrupoj
Kategorio:Alkoholismo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1985
Kategorio:Aperis en 1985
Márta Szakály

**Márta Szakály** [sakAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szakály Márta** estas hungara aktoro, pupteatristo.

Márta Szakály http://www.imdb.com/name/nm3257523/ naskiĝis la  en Hévíz.

## Biografio 
Márta Szakály akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1953. Inter 1957 kaj 1962 ŝi apartenis al trupo de Teatro Kisfaludy, sed en tiu periodo ŝi estis ankaŭ pupteatristo en Győr. Ekde 1962 ŝi estas membro de Pupteatro (Budapeŝto). Baldaŭ ŝi ankaŭ instruis en studio de la Pupteatro kaj same en la menciita altlernejo. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1999, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo - Heléna
* Ferenc Lehár: *A víg özvegy* - Olga

## Elektitaj pupteatraj roloj 
* Ŝekspiro:
** La ventego - Miranda
** *Somermeznokta sonĝo* - Titania
* Imre Madách: La tragedio de l' homo
* Béla Bartók:
** *A fából faragott királyfi* - reĝidino
** *A csodálatos mandarin* - knabino

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* http://port.hu/adatlap/szemely/szakaly-marta/person-19486

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj pupteatristoj