Lingva evoluo en Down-sindromo

eta|dekstre|220px|Infano kun Down-sindromo iras lernejen.
**Lingva evoluo en Down-sindromo** estas pleja malfruo kun prononcaj problemoj. La parolo estas ankaŭ malantaŭe de komprenado kaj intelekto. Do la uloj komprenas pli kaj estas pli inteligentaj ol oni laŭ ilia parolo pensi povas. Signolingvo estas pli taŭga.

## Fazoj de lingva evoluo
### Antaŭparola fazo
Beboj kun Down-sindromo komencas uzi okulkontakton pli malfrue, kaj malfruas ankaŭ kuna atento kaj kuna rideto. Kuna atento estas pli malforta kaj pli malfacile iniciata. Ili esploras ĉirkaŭaĵon malpli aktive kaj manipulas malpli. Ili komencas uzi gestojn ĉirkaŭ je 12-24 monatojn, kaj povas uzi manajn signojn, sed tiujn pli bone ol infanoj kun sama inteligenta aĝo. Signolingvo povas helpi ankaŭ evoluigi parolan lingvon.

Parolo postiĝas post komprenado kaj inteligento dum infanaĝo ĉe 2/3 de uloj, kaj tiu pligrandiĝas al 85% kun tempo. Ĉiu aspekto de parolo estas malfacila. Ĉiuj fazoj de parolevoluo estas atingitaj, sed malfrue. sed ili evoluiĝas flue ankaŭ sen helpo. Vortostoko kaj parolkomprenado evoluiĝas pli normale, ol uzita gramatiko, kiu postiĝas. Kun helpo de esperto ili povas pli lerni.

## Kialoj
### Kognitivaj
Kognitivaj kapabloj povas kontribui al malfruo. Ili ne estas la unua kialo, ĉar ili efikas ankaŭ signolingvon, sed tiu suferas malpli pri la sindromo ol parolita lingvo. Malforta labormemoro okazas problemojn ekde nasko. Kuna atento estas malbona, ĉar estas malfacile atenti personon kun objekto samtempe. En labormemoro malfacilo de aŭda prilaboro kaj malbona funkciado de artikola buklo povas igi problemojn dum prilaboro de aŭdita parolo kaj parolado.

### Prononcaj
Tutkorpa hipotonio kaj anatomio de buŝo okazigas prononcajn problemojn. Al tiuj anomalioj apartenas gotika palato, malgranda kavo de buŝo, relative granda lango, neregulaj dentoj, antaŭfalo de lingvo, lingvopuŝa glutado kaj de tiu okazigita buldoga mordo. Ili diras dum flua parolo ankaŭ vortojn malĝuste, kiujn ili povas prononci ĝuste separite. Ili ekspertas, ke ili estas pli bone komprenitaj uzante mallongajn frazojn, kaj se ne ili komencas paroli (sen kunteksto oni pli malbone povas kompreni), tiu baras ilin dudirekte: ili parolas malpli kaj en mallongaj sekcioj. Tiu estas pleje milda, do malfacile diagnozebla, sed ĝi kaŭzas problemojn en komprenado de parolo: iuj sonoj elfalas aŭ iĝas distorditaj. Ĉia elemento estas cela evolvigitaj ekde kuna atento ĝis sintaksaj konoj.

Alia helpo povas esti lingva ĉirkaŭaĵo de infanoj, kaj atendoj kontraŭ ili. Tiu povas signi ankaŭ jarojn. Se ili lernas integrite, ili iĝas pli evolvitaj ol lernante en specialaj lernejoj.

## Aliaj komunikiloj
Pleje infanoj kun Down-sindromo lernas paroli voĉe; sed estas utila ankaŭ al ili uzi aliajn komunikmetodojn, ekzemple signolingvo, makatona programo kaj PECS, kiuj uzas (ankaŭ) vidan sistemon, kiu laboras pli bone ol aŭdo. Oni povas komenci instrui legadon inter 2,5 kaj 3 vivjaroj, kaj povas helpi lingvan evoluon tre bone. Iuj malinklinas al uzado de aŭgmenta komunikado, sed pleje la fakuloj kunsentas, ke komunikado pli valoras ol parolo; ili pli proponas lingvajn ilojn, signolingvon ĝis 4 jaroj, kaj legadon ekde 3 jaroj. Aliaj metodoj estas ankaŭ subtenitaj, se tiuj ne sufiĉas.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Down-sindromo
Kategorio:Logopedio