open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Galaroza

250px|eta|Loko de la municipa teritorio de Galaroza en sia provinco 
250px|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio 
**Galaroza** estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio. Temas pri montara vilaĝo. Ĝi famas pro la kvalito de la akvo kaj la manfarado el ligno. Ĝi havas du submunicipojn nome Navahermosa (Bela altokampo) kaj Las Chinas (La ĉininoj).

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *cachoneros*. La censita populacio en 2009 estis  loĝantoj kaj la denseco estas 73,55 loĝ./km².

## Situo 
Galaroza estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj norda parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 564 m; je 117 km el Onubo, provinca ĉefurbo. 

La areo de ties teritorio estas de 22 km². La geografiaj koordinatoj estas 37°55′40″N 6°42′30″Ok.

## Historio 
Oni ne trovis restojn kiuj pruvas prahistoriajn setlantojn. La deveno de la setlejo ŝajne estas islama, ĉar la origino de la toponimo povus veni el *Al-Jaroza*, kun diversaj interpretadoj: Valo de la Rozoj, Valo de la Fraŭlinoj aŭ Valo de la Edzino. Legendo rakontas pri la perdo en la arbaro de la berbera princo Ismail serĉe de virino el kiu li enamiĝis.

Kiel la tuta komarko tiu teritorio estis okupata de islamanoj inter la 8-a kaj 12-a jarcentoj. Dum la 13-a jarcento la teritorio estos alterne de Portugalio kaj de Kastilio ĝis kiam en 1267 laŭ la Traktato de Badajoz ĝi aliĝis al Regno de Kastilio definitivamente.

Dum la Mezepoko ĝi apartenis al la jurisdikcio de Aracena, de kie sendependiĝis en 1553. En tiu epoko Galaroza enhavis la domarojn de Fuenteheridos, Las Vegas, Corte Brullo kaj Las Cañadas, krom la aktualaj: Navahermosa kaj Las Chinas.

En 1594 **Galaroza** formis parton de la Regno de Sevilo en la *Sierra de Arroche* kaj havis 290 impostopagantajn anojn.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado (porkoproduktaĵoj). 

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de la *Purísima Concepción*. 17-a jarcento
* Ermitejo de Sankta Sebastiano (*El Carmen*). 18-a jarcento
* Ermitejo de Sankta Brigida. 14-a jarcento
* Fonto de la Dekdu Ŝprucoj. 1898

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Jabugo-Galaroza (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.galaroza.org
*Galaroza.com  - Informo pri turismo, historio, festoj, tradicioj, gastronomio, situo...
*Galaroza  - Sistemo de Informaro de Andaluzio
*Guía de Galaroza (Huelva)  - Gvidilo de la Sierra de Huelva - Galaroza
*Vojo Ribera de Jabugo en la municipa teritorio de Galaroza
*Distrejo El Talenque en la municipa teritorio de Galaroza

Kategorio:Municipoj de la provinco de Huelva
Grafika fasonado

[eta|250px|Dum [krajonoj kaj globkrajonoj uzeblas por skizi la ekajn ideojn, nuntempe uzeblas komputiloj por la postaj fazoj de la procezo de Grafika dezajno]]
**Grafika fasonado** estas kunlabora procezo inter kliento kaj fasonisto - lige kun produktantoj de formo (t.e., presiloj, programistoj, ŝildfabrikistoj, ktp.) - por peri specifan mesaĝon al laŭcela spektantaro. La esprimo "grafike fasonita" ankaŭ povas plusendi al kelkaj artaj kaj profesiaj disciplinoj kiuj temigas vidan komunikadon kaj prezenton. La kampo ankaŭ estas ofte nomata *Vida Komunikado* aŭ *Komunikad-fasonado*. Diversaj metodoj kutimas krei kaj kombini tekstojn, vortojn, simbolojn, kaj bildojn por krei vidan reprezentadon de ideoj kaj mesaĝoj. Grafikisto povas utiligi tipografion, bildartojn kaj modelkonceptajn teknikojn por produkti la finrezulton.

Oftaj uzoj de grafika fasonado inkluzivas identecon (emblemoj kaj marko), retejojn, publikaĵojn (revuoj, gazetoj, kaj libroj), anoncojn kaj produktenpakadon. Ekzemple, produktopakaĵo eble inkluzivos emblemon aŭ alian arton, organizis tekston kaj purajn fasonelementojn kiel ekzemple formoj kaj koloro kiuj unuigas la pecon. Kunmetaĵo estas unu el la plej gravaj ecoj de grafika fasonado, aparte dum utiligado de antaŭe ekzistantaj materialoj aŭ diversspecaj elementoj.

## Vidu ankaŭ 
*Grafikaj artoj
*Vida lingvaĵo
Brown

La familinomo **Brown** tre oftas ĉe la angloparolantoj; estas inter aliaj tiu de:

*Clarence Brown, (1890 - 1987), usona produktoro,
*Dan Brown, (1964 - ) usona verkisto,
*Fredric Brown, (1906 - 1972), usona verkisto
*Gordon Brown, (1951 - ) brita ĉefministro,
*Harold P. Brown, (1869 - 1932),  usonano, kiu eltrovis la  elektran seĝon,
*Herbert C. Brown, (1912 - 2004), brita-usona kemiisto,
*James Brown (1933 - 2006), usona pop-muzikisto,
*James Cooke Brown, (1921 - 2000), usona sociologiisto,
*John Brown, (1800 - 1859),  usona aboliciisto,
*Lester R. Brown, (1934 - ), usona Ekologiisto,
*Michael E. Brown, (1965 - ), usona astronomo,
*Preston Brown, (1872 - 1948), usona Oficiro,
*Robert Brown, (1773 - 1858), skota botanikisto, 
*Sherrod Brown, (1952 - ), usona senatano,
*Thomas Townsend Brown, (1905 - 1985),  usona fizikisto,
*Tyrone Brown, (1973 - ), usonano kiu plenumis 17 jarojn en prizono pro rabo de 2 $ kaj konsumado de mariĥuano,
* Violet Brown, (1900-2017)
*William Brown, (1871 - 1950), irlanda esperantisto,

## Fikciuloj
*Charlie Brown, roululo de bildliteraturo desegnita de Charles M. Schulz,
*Patro Brown, sacerdoto kaj detektivo en la verko de Gilbert Keith Chesterton,
*...
Edlitz im Burgenland

**Edlitz im Burgenland** [edlic], mallonge **Edlitz,** kroate **Hobdelci,** hungare **Abdalóc**, estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Deutsch Schützen-Eisenberg.
eta|300px|Panoramo de Edlitz

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7474
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Edlitz situas laŭ rojo, laŭ la hungara landlimo. Oberwart troviĝas je 34 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1221 laŭ tiama hungara nomo *"Hettfehelly"* (=loko, kie bazarejo okazas lunde). Dum la mezepoko la kampoj apartenis al grafoj de Németújvár. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis la vilaĝon. Poste kroatoj refondis ĝin. En 1910 vivis en Abdalóc 167 homoj (142 aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szombathely, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Edlitz unuiĝis kun Deutsch-Schützen.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Vanessa Carlton

**Vanessa CARLTON** (naskiĝnome:**Vanessa Lee Carlton**) (naskiĝis la  en Milford (Pensilvanio)) estas usona kantistino.

## Biografio 
Vanessa estas ĉefe fama pro sia kanzono *A Thousand Miles*, unuopaĵo el ŝia unua albumo *Be Not Nobody* (2002). Ŝia dua albumo *Harmonium* (2004) ne estis tiel sukcesa.

Ŝia patro, Ed, estas piloto kaj ŝia patrino estas instruistino pri piano. Vanessa estas pliaĝa fratino de Gwendoline kaj Edmund. Ŝi frue ekludis pianon kaj ŝia patrino fariĝis ŝia unua instruanto. Nur du-jara, post vizito al Disneyland, ŝi pianludis ''It's a Small World*, kio instigis ŝian patrinon konatigi klasikajn komponistojn kiel Mozart aŭ Erik Satie al ŝi. Tamen ŝia tiama revo estis fariĝi stelula dancistino kaj 14-jara ŝi eniris usonan danclernejon en Novjorko. Ŝi rapide disreviĝis pro la instru-metodoj kiuj montriĝis tro drastaj por ŝi. Vanessa decidis forlasi la danclernejon kaj komencis viziti Universitaton de Kolumbio, samtempe laborante kiel kelnerino. Ŝia amo al muziko neniam forlasis ŝin kaj ŝi ekkantis en drinkejoj kaj kluboj de Manhattan. Tiel ŝi renkontis Peter Zizzo kiu, iom poste, invitis ŝin registri provkanzonojn en lia studio. Nelonge post la sendo de provkanzono al Interscope Records, ŝi subskribis kontrakton kaj registris *Rinse*, albumon kiu neniam aperis. Tamen ŝi reverkis kanzonojn kiel *Ordinary Day*, *Rinse* aŭ *Pretty Baby*, kiuj aperis en la albumo *Be Not Nobody*.

Nuntempe, ŝi loĝas en la kvartalo de "Nolita" en Novjorko. En 2006, ŝi komencis prilabori trian albumon kun Irv Gotti, Stephan Jenkins kaj Linda Perry. La unua unuopaĵo titoliĝas *Nolita Fairytale* kaj la albumo aperinta la  titoliĝas *Heroes And Thieves*. Ŝi ankaŭ ŝanĝis la diskkompanion de A&M de Universal Music al The Inc (Universal Motown), estrata de Irv Gotti.

## Diskaro 
### Albumoj 
* 2002: *Be Not Nobody*
# Ordinary Day
# Unsung
# A Thousand Miles
# Pretty Baby
# Rinse
# Sway
# Paradise
# Princess
# Paint It Black
# Wanted
# Twilight

* 2004: *Harmonium''
# White Houses
# Who's to Say
# Annie
# San Francisco
# Afterglow
# Private Radio
# Half a Week Before the Winter
# C'est la vie
# Papa
# The Wreckage

* 2007: *Heroes & Thieves*
# Nolita Fairytale
# Spring Streets
# My Best
# Come Undone
# The One
# Heroes & Thieves
# This Time
# Fools Like Me
# Home
# More Than This

* Rabbits on the Run (2011)
* Liberman (2015)
* Love Is an Art (2020)

### Unuopaĵoj 
* 2002: *A Thousand Miles*
* 2002: *Ordinary Day*
* 2002: *Pretty Baby*
* 2004: *White Houses*
* 2004: *Private Radio*
* 2007: *Nolita Fairytale*
* 2008: *Hands On Me*
* 2011: *Carousel*
* 2011: ''I Don't Want to Be a Bride*
* 2012: *Hear the Bells*
* 2015: *Operator*
* 2015: *House of Seven Swords*
* 2016: *Nothing Where Something Used to Be*
* 2020: *The Only Way to Love*
* 2020: *Future Pain''

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Vanessa Carlton
* Vanessa Carlton en IMDb 

Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj dancistoj
Kategorio:Usonaj pianistoj
Kategorio:GLAT-personoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Rusdevenaj usonanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Usono
Deutsch-Schützen

**Deutsch-Schützen** [dejĉ ŝucen], kroate **Njemačke Šice,** hungare **Németlövő** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Deutsch Schützen-Eisenberg. Deutsch, njemačke kaj német signifas: germana.
eta|300px|Ĉefstrato de Deutsch Schützen

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7474
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Deutsch Schützen situas laŭ rojo, laŭ la hungara landlimo. Oberwart troviĝas je 26, Szombathely je 18 km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Ankaŭ romianoj kulturis tie vitojn. La unua mencio pri la loko devenis el 1221 en formo *"Perwolff"*. La loĝantoj estis sagistoj, kiuj defendis la hungaran limon, tial ili havis privilegiojn. En la 15-a jarcento la vilaĝo iĝis kampurbo. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis la urbeton. En la 1540-aj jaroj germanoj refondis ĝin. En 1910 vivis en Németlövő 977 homoj (aŭstroj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szombathely, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Deutsch Schützen unuiĝis kun 4 proksimaj vilaĝetoj.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo (sur fundamento de la romianoj) el la 13-a jarcento, en 1757 ĝi barokiĝis, en 1945 plene ruiniĝis
* romkatolika paroĥa preĝejo omaĝe al Dipatrino de 1741
* kapelo nomata Lourdes

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Dreihütten

eta|
**Dreihütten,** hungare **Háromsátor** [hAromŝAtor] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Bernstein im Burgenland. Drei kaj három signifas: tri.

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 200

* Poŝtkodo: 7434
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Dreihütten situas flanke de monto. Bernstein im Burgenland troviĝas je 3, Kőszeg je 27 km-oj.

## Historio 
Germanaj ministoj fondis la vilaĝon en 1608 kaj atingis la rangon kampurbo en 1846. En 1910 vivis en Háromsátor 206 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Catastro de Ensenada

[eta|275px|Preskaŭ ĉiu aspekto de la socio de la 18a jarcento en Hispanio lasis spuron en la Katastro de Ensenada. *La Vinberrikolto, de [Francisco de Goya*.]]
**Catastro de Ensenada** [Katastro de Ensenada] estis grava statistika studo de 1749 kiu realiĝis en la 15.000 lokoj apartenantaj al la Regno de Kastilio (inter kiuj ne enkalkulas tiuj de la posta Eŭskio, ĉar tiuj ne devis pagi impostojn); temis pri interesa dokumento pri loĝantoj, teritorioj, konstruaĵoj, brutaro, profesioj, enspezoj, inklude censojn; inklude la karakterojn geografiajn de ĉiu populacio. Ĝi estis mendita de la reĝo Fernando la 6-a laŭ propono de lia ministro la Markizo de la Ensenada kaj nuntempe ricevas la nomon de Katastro de Ensenada.

Nuntempe la katastro utilas kiel rimedo por koni la statojn de la diversaj lokoj, vilaĝoj, urboj kaj komarkoj de Hispanio, tio estas tre utila priserĉiloj de fakuloj kaj historiistoj. La informoj temas ĉefe pri ekonomio, socio, stato de la senjoraj (feŭdaj) sistemoj kaj eĉ pri la stato de la tiama medio. Foje funkciuloj vizitis la statistikitajn lokojn, foje estis la tieaj aŭtoritatoj kiuj sendis la informojn. Tiele oni povas studi kia estis la Antikva Reĝimo en Hispanio.

## Eksteraj ligiloj 
* Catastro de Ensenada. Serĉilo de Lokoj en PARES (Portal de Archivos Españoles), Ministerio de Cultura.
* Ekspozicio pri la Catastro de Ensenada en el *Ministerio de Hacienda* .

Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Statistiko
Kategorio:1749
Eisenberg an der Pinka

**Eisenberg an der Pinka,** kroate **Čjeka,** hungare **Csejke** [ĉejke], estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Deutsch Schützen-Eisenberg.
eta|300px|Preĝejo de Eisenberg an der Pinka
eta|300px|Monumento en Eisenberg an der Pinka

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7474
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Eisenberg an der Pinka situas antaŭ monto, laŭ la hungara landlimo. Oberwart troviĝas je 25, Szombathely je 20 km-oj.

## Historio 
Pli frue la romianoj kulturis tie vitojn. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1157 laŭ tiama hungara ortografio *"Chegge"*. La loĝantoj longe okupiĝis kun ferofandado. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis la vilaĝon. Poste kroatoj refondis ĝin. En 1910 vivis en Csejke 514 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szombathely, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Eisenberg an der Pinka unuiĝis kun Deutsch-Schützen.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apostolo Sankta Jakobo de 1751

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Grodnau

eta|Vidaĵo de Grodnau
[eta|[Saliko en Grodnau]]
**Grodnau,** hungare **Grodnó** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Mariasdorf.

## Bazaj informoj 
* Alto super marnivelo: 413 m

* Poŝtkodo: 7433
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Grodnau situas laŭ rojo. Oberwart troviĝas je 10, Mariasdorf je 2 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1388 en formo *"Kroghdnugh"*. En 1910 vivis en Grodnó 382 homoj (aŭstroj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo de 1958

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Leĝoj pri elektraj bicikloj

240px|eta|Elektra biciklo.

**Leĝoj pri elektraj bicikloj** ekzistas en la plej multaj landoj.
Landoj kiel ekzemple Usono kaj Kanado posedas federacian regularon regantan la sekureckondiĉojn kaj normojn de fabrikado. Aliaj landoj, kiel la anoj de la Eŭropa Unio konsentis pri pli larĝe aranĝita leĝaro kovranta la uzon kaj la sekurecon de elektraj bicikloj.

Tamen, konfuzo restas koncerne la diversajn leĝarojn implikante elektrajn biciklojn. Tio devenas de la fakto, ke dum landoj inkluzive de Usono kaj Kanado ofertas iun federacian reguligon, la laŭleĝeco de vojo-uzo estas lasita al la diversaj ŝtatoj aŭ provincoj kaj tiam malfaciligita plu fare de urbaj leĝoj kaj restriktoj. Plue pli ekzistas vico da klasifikoj kaj esprimoj priskribante ilin, *"Power-assisted bicycle"* (Kanado) aŭ *"Power assisted cycle"* (Unuiĝinta Reĝlando) aŭ *"Electric pedal assisted cycles"* (Eŭropa Unio) aŭ simple *"elektraj bicikloj"*, kaj kiel en kelkaj kazoj ekzistas diversaj leĝoj laŭ la respektivaj klasifikoj.

Kategorio:Biciklado
Kategorio:Elektraj veturiloj
Kategorio:Juro
John Major

**John MAJOR** (proksimuma prononco "Ĝon **Mej**ĝa") (naskiĝis , do nun -jara) estas britia politikisto. De la 28-a de novembro 1990 ĝis la 2-a de majo 1997 li estis la ĉefministro de Britio. Li reprezentas la Konservativan Partion de Britio. John Major estas membro de la Ordeno de la Ĝartero.

De majo 1979 ĝis 2001 li estis membro de la brita parlamento nome de la balotodistrikto Huntingdon. De 1987 ĝis 1989 li deĵoris kiel ĉefa sekretario de la ŝtata trezorejo (angle *Chief Secretary to the Treasury* sub la ĉefministrino Margaret Thatcher, inter julio kaj oktobro 1989 estis ŝtata sekretario pri eksteraj rilatoj kaj aferoj de la Komunumo de Nacioj, inter oktobro 1989 kaj novembro 1990 estis ministro pri financoj (angle *Chancellor of the Exchequer*) en la brita registaro kaj inter majo kaj junio 1997 gvidanto de la parlamenta opozicio.

## Eksteraj ligiloj 
* neoficiala retejo pri John Major (angle) 
* pli pri John Major en la retejo de la brita registaro (same angle)  

Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Britio
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Anglikanoj
Cumbres Mayores

250ra|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Cumbres Mayores** (Plej grandaj pintoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Onubo, regiono de Andaluzio. Estas tri najbaraj vilaĝoj en la montara nordo de la provinco kun simila nomo komenca per “Cumbres” kio signifas “Montopintoj”, nome Cumbres de Enmedio, Cumbres de San Bartolomé kaj Cumbres Mayores.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *cumbreños*. La censita populacio en 2009 estis de 1.970 loĝantoj kaj la denseco estas de 16,15 loĝ/km².

## Situo 
Cumbres Mayores estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 711 m; je 144 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 122 km². La geografiaj koordinatoj estas 38º 04' N, 6º 38' Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado (porkoproduktaĵoj).

## Historio 
En 1594 **Cumbres Mayores** formis parton de la Regno de Sevilo en la *Sierra de Arroche* kaj havis 389 impostopagantajn anojn.

## Vidindaĵoj 
* Kastelo de Cumbres Mayores aŭ de Sanĉo la Kuraĝulo (13a al 15a jarcento). Monumento Historia Nacia. Fortikaĵo konstruita en 1293 (kun gravaj reformoj en la 15a jarcento) sub la regado de Sanĉo la 4-a "La Kuraĝulo" por defendi de la portugala landlimo la Regno de Sevilo. Pro ĝistiama abandono en la jaroj 1973 kaj 1999 oni iniciatis restaŭrojn. Nune oni klopodas igi ĝin interpretejo de la zono. La formo estas malregula, kun naŭ flankoj kaj ok turetoj plus la dukapa turo de la ĉefturo. La muregoj atingas 10 m de alto kaj 3 m de larĝo.
* Ermitejo de Nia Sinjorino de la Espero, Ermitejo de Sankta Maria Magdalena, Ermitejo de Nia Sinjorino de la Protekto.
* Preĝejo de Sankta Miĥaelo Arkanĝelo.
* Enirejo romanika de la Monaĥejo de Franciskaninoj.

## Vidu ankaŭ 
* Cumbres Mayores (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Cumbres Mayores - C.E.I.P. "Juan Gómez Márquez"
* Cumbres Mayores  - Sistemo de Informaro de Andaluzio
* Cumbres Mayores - Neoficiala retejo de "Cumbres Mayores"

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de la provinco de Huelva
Lieser (rivero)

La rivero **Lieser** estas 73,6 km longa, orografie maldekstra aŭ nordmozela alfluanto de la Mozelo en Rejnland-Palatinato (Germanio). Ĝia akvokolekta areo entenas 402,4 km².

## Rivervojo 
La rivero Lieser fontas en la Hocheifel, la plej alta parto de la mezmontaro Ejfelo. Ĝia fonto situas Boxberg, komunumi en la distrikto Vulkaneifel.

La rivero fluas grandparte suden kaj parte paralele al la A1. Ĝi fluas tra la distrikt urbo Daun. Poste ĝi atingas la distrikton Bernkastel-Wittlich. Ĝi fluas tro Manderscheid, kie de dekstre alfluas la la rivero Kleine Kyll kiel plej longa flankrivero de la Lieser. Poste la rivero trafluas Wittlich, la distriktubo de la distrikto Bernkastel-Wittlich, la baseno de Wittlich kaj la Mozelaj montoj.

La rivero enfluas de nordo en la komunumo Lieser la Mozelon.

## Nomo 
La nomo Lieser estas de kelta origino . La plej frua mencio de Lieser kiel *Lesura* troviĝas en poemo el la jaro 371 Mosella de Ausonius. En veso 365 staras: „Praetereo exilem Lesuram“ (la sensignifa Lieser mi preterlasas).
Testamento el decembro 634 raportis pri vinbienoj apud la Lieser: „Vineas ad Lesuram ... quas possedi“. Ekde la malfrua 8a jarcento la *e* en la rivernomo *Lesura* ŝanĝiĝis al *i* aŭ *y*, el Lesura fariĝas *Lisera*. La hodiaŭa nomo *Lieser* estas unuafoje menciita en dokumento el la jaro 1357.

## Turismo 
Dum granda parto paralele al la rivero estas la iama verfoja trako kaj nuna bisiklovojoMaare-Mosel-biciklofojo de Bernkastel-Kues trans Wittlich al Daun.

En du etapoj de Daun al Wittlich kaj pluen al Bernkastel-Kues iras Lieserpfad, migropado de la Eifelverein.

## Vinkultivado 
Ĉe la malsupra parto de la Lieser − de Wittlich trans Platten kaj Maring-Noviand ĝis la vilaĝo Lieser − vino estas kultivata. La areoj apartenas al la vinregiono Mozelo.

## Literaturo 
* Manuel Andrack: *Du musst wandern. Ohne Stock und Hut im deutschen Mittelgebirge*, Verlag Kiepenheuer & Witsch, Köln 2005, ISBN 3-462-03488-X – beschreibt den Lieserpfad von Daun nach Wittlich als den „schönsten Wanderweg der Welt“

* Erich Gerten, Manfred Morsbach, Alois Mayer: *Die Lieser - Geschichte und Geschichten um einen Eifeler Wasserlauf*, Herausgeber: VHS Wittlich Stadt und Land e.V., Wittlich 2000, ISBN 3-00-006760-4

## Vidu ankaŭ 
* listo de la alfluantoj de la Mozelo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Der Lieserpfad im Outdoorwiki 
* Lieserpfad von Daun nach Wittlich
* Maare-Mosel-Radweg, Regio-Radler
* Gewässerwanderweg Lieser 
* Pegel Plein

Kategorio:Akvokolekta areo de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Riveroj en la Ejfelo
Kategorio:Distrikto Vulkaneifel
Le Boucher (filmo)

***Le Boucher*** (***La Buĉisto***) estas franca filmo de Claude Chabrol aperinta en 1970.

## Temo 
Hélène kaj Popaul, respektive instruistino kaj buĉisto, renkontiĝas okaze de geedziĝfesto en malgranda vilaĝo. Ili fariĝas geamikoj. La kvieteco de la vilaĝo ĉesiĝas kiam knabinoj, unu post la alia, estas trovataj murditaj. Dum promeno kun sia klaso, Hélène trovas fajrigilon kiun ŝi donacis al Paupol, apud loko de krimo.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Le Boucher*
* Reĝisoro: Claude Chabrol
* Scenaro kaj dialogoj: Claude Chabrol
* Produktoro: André Génovès, Fred Surin
* Produktaj firmaoj:
** Francio: Les Films de La Boétie
** Italio: Euro International Film
* Distribuaj firmaoj: Euro International Film (EIA), Pathfinder Pictures
* Muziko: Pierre Jansen; kanzono de Dominique Zardi
* Foto-direktoro: Jean Rabier
* Muntito: Jacques Gaillard
* Ĝenro: Dramo
* Lando: Francio; Italio
* Aperdato:  (premiero)
* Daŭro: 93 minutoj

## Rolularo 
* Stéphane Audran: Hélène David
* Jean Yanne: Paul "Popaul" Thomas
* Roger Rudel: Inspektoro Grumbach
* William Guérault: Charles
* Mario Beccaria: Léon Hamel
* Antonio Passalia: Angelo
* Pascal Ferone: Patro Charpy
* Loĝantoj de Trémolat-en-Périgord
* Dominique Zardi: Kanto-dublado de Antonio Passalia

## Rekompencoj 
* 1970: Donostia Internacia Filmfestivalo, (plej bona aktorino) al Stéphane Audran
* 1971: "Bodil Awards" (plej bona eŭropa filmo) al Claude Chabrol

## Eksteraj ligiloj 
* Le Boucher en IMDb 

Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1970
Kategorio:Filmoj de Claude Chabrol
Vladimiro (virnomo)

**Vladimiro** estas vira nomo. Ĝi devenas el la malnova slava lingvo. Ĝi konsistas el partoj *vlad* [regi] kaj *mir* [granda, fama].

## En aliaj lingvoj 
### Slavaj lingvoj 
* *Vladimir*, en pluraj slavaj lingvoj: ruse, Bulgara, serbo-kroate, ĉeĥe, slovake, slovene.
* *Włodzimierz*, formo pola.
* *Uładzimir* kaj *Uładzimier*, formoj belorusaj.
* *Volodimir*, formo ukraina.

### Ĝermanaj lingvoj kaj latinidaj lingvoj 
* *Vladimiro*, formo itala.
* *Wladimir*, formo germana.

Estas neklare, ĉu **Vladimiro** estas parenca al la simila ĝermana nomo **Valdemaro** aŭ ne.

## Homoj 
* Vladimiro la 1-a de Kievo
* Vladimir Lenin
* Vladimir Nabokov
* Vladimir Dal
* Vladimír Menšík
* Vladimir Putin
* Vladimir Varankin
* Vladimir Ĵirinovskij
* Włodzimierz Cimoszewicz
* Włodzimierz Hebda
* Włodzimierz Wesołowski
* Włodzimierz Sedlak
* Vladimir Samodaj
* Vladimir Visockij
* Vladimir Majakovskij

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Pseŭdovorto

**Pseŭdovorto** estas parto de parolado aŭ teksto kiu ŝajnas esti efektiva vorto en ia lingvo (almenaŭ supraĵe), dum fakte ĝi mankas en la leksiko. En lingvistiko, pseŭdovorto estas difinita kiel respektanta ĉiujn fonetikajn limojn de la lingvo. Tio estas, ĝi ne inkludas sonojn aŭ sonvicojn kiuj ne eblas en tiu lingvo kaj tial estas facile prononcebla por la parolantoj. Krome, skribita pseŭdovorto ne inkluzivas signovicojn kiuj ne estas akcepteblaj en la ortografio de la lingvo. Ekzemple, "ĉojko" estas pseŭdovorto en Esperanto (komparu la son- kaj liter-vicojn kun "ĉokolado", "bojkoti" kaj "hajko"), dum "dfhnksd" ne konsideriĝas pseŭdovorto (interalie ĉar *h* ne uzeblas antaŭ konsonantoj kaj ĉiu vorto en Esperanto devas enhavi vokalojn). Tiaj son- kaj litervicoj, kiel la ĉi-lasta, estas simple rigardataj kiel nevortoj. Kaj pseŭdovortoj, kaj nevortoj povas rezulti el mistajpoj kaj misdiroj. Aldone, pseŭdovortoj uzeblas kiel propraj nomoj por realaj aŭ fikciaj personoj, ili povas aperi en kalemburoj kaj oni povas krei tiajn vortojn por lingvistikaj eksperimentoj. Ili estas nemalhavebla parto de pseŭdofrazoj kaj pseŭdotekstoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Nacia Instituto por Legopovo

Kategorio:Lingvoscienco
G.114

**G.114** estas rekomendo de ITU kiu traktas akcepteblajn prokrastojn por voĉaplikoj, estas orientita ĝis naciaj telekomunikadoj kaj estas pli rigora ol tio kio estas normale uzita en privataj voĉoretoj.

Unu el la aĵoj kiujn ĝi traktas estas voĉoprokrasto. Ĝi donas ke  400 milisekundoj estas neakcepteblaj kaj interaĵo inter homoj devus esti farita konsciate la aferon de kvalito.

## Eksteraj ligiloj 
* Rekomendo-G.114 (05/03)

Kategorio:Telekomunikado
Kategorio:Normoj
Elektra biciklo

[eta|Epizodo de [podkasto Kern.punkto. Interparolo kun fizikisto, kiu profesie okupiĝas pri elektraj bicikloj]]
eta|Elektra biciklo
**Elektra biciklo** aŭ *elektrobiciklo* estas biciklo kun aldona aŭ integrita elektromotoro. La akumulatoro estas ofte elprenebla por ŝargi ĝin ĉe hejma konektingo. Elektra biciklo, kies elektra helpo ekestas nur kiam oni pedalas, estas elektrohelpita biciklo (angle: *pedelec*). Pro la rapida kresko de elektraj bicikloj en la mondo ekestis ankaŭ leĝoj pri elektraj bicikloj.

eta|Larĝpneŭa biciklo

## Diferencoj 
[eta|Rajdante elektran [montbiciklon]]
La maniero de la motora helpo havas en landoj de la Eŭropa Unio gravajn sekvojn rilata al stirpermesiloj; tial oni distingas la sekvajn kategoriojn:

* bicikloj kun limigita helpo al pedalado, nomataj elektrohelpitaj bicikloj limigitaj al 25km/hore
* bicikloj kun ne-limigita helpo al pedalado, nomataj rapidaj elektrohelpitaj bicikloj (angla : speed pedelec), ĝis rapideco de 40km kaj pli.
* bicikloj kun elektra motoro ne-ligita al pedalado kaj ne-pedaleblaj, nomataj elektroskoteroj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Elektrohelpita biciklo
* Elektroskotero
* Killacycle
* Velomobilo (HPV)
* Mopedo
* Motorizita biciklo

## Eksteraj ligiloj 
* ExtraEnergy , asocio por disvastigi muskolo-elektrajn veturilojn
* RTL-komparo, Komparo de RTL inter aŭto kaj elektrohelpita biciklo en Munkeno
* WDR5: Aŭdinformoj kun multaj helpiloj (PDF; 115&nbsp;kB)

Kategorio:Biciklado
Kategorio:Elektraj veturiloj
Kainit

MgSO4 · KCl · 3H2O, , estas minerala salo kiu konsistas el kalioklorido kaj magneziosulfato kaj akvo kaj estas uzata kiel sterkaĵo. Ĉi tiu mineralo estas obtuza kaj mola, estas kolorigita ekde blanka tra flava al ruĝa. Ĝi estis trovita en la salminejoj en Stassfurt en Saksio en Germanio. Ĝi estas natura salo okazanta en neregulaj grajnecaj masoj, kaj estas utiligita kiel fonto de kalia kaj magnezia kombinaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Mindat
* Webmin

Kategorio:Mineraloj
Arabaj-sinajaj dezertoj kaj kserofitaroj

La **arabaj-sinajaj dezertoj kaj kserofitaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la dezertega ekoprovinco de la palearktisa ekozono, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al dezertoj kaj kserofitaroj. Ĝi etendiĝas en Araba duoninsulo, ekde Jemeno ĝis Persa Golfo kaj ekde Omano ĝis Jordanio kaj Irako.

## Priskribo 
Temas pri dezerta ekoregiono kiu okupas 1 851 300 kvadratajn kilometrojn en Sinajo (Egiptujo), la sudo de Israelo kaj Gaza Sektoro, la sudoriento de Cisjordanio, la oriento kaj sudoriento de Jordanio, la sudo de Irako, kaj la ekstrema okcidento de Kuvajto, granda parto de la areo de Sauda Arabujo, la landinterno de Kataro kaj Unuiĝintaj Arabaj Emiratoj, la okcidento de Omano kaj la nordoriento de Jemeno, krom eta enklavo izolita en la okcidento de Irano.

La ekoregiono gastigas malmulte da biodiverseco.

Ene de la ekoregiono renkontiĝas Rub-al-Ĥalo, verŝajne la plej granda sableca etendaĵo en la mondo, kun surfaco de pli ol 500 000 kvadrataj kilometroj.

## Flaŭro 
[eta|220px|maldekstra|[Sunsubiro en Rub-al-Ĥalo.]]
Rub-al-Ĥalo estas sciata por sia tre restrikta flaŭra diverseco. Ĉeestas nur 37 specioj, el kiuj ĉirkaŭ 20 troviĝas en la ĉefa sablobloko, kaj 17 plejofte apud aliaj randaĵoj; el tiuj unu aŭ du estas endemiaj specioj . Tipaj plantoj estas *Calligonum crinitum* je sablaj deklivoj, *Cornulaca arabica*, kaj gazoneroj de *Cyperus conglomeratus*. Aliaj larĝe disvastigitaj specioj estas *Dipterygium glaucum*, *Limeum arabicum* kaj *Zygophyllum mandavillei* . Arboj malĉeestas, escepte de ĉirkaŭ la eksteraj randaĵoj; karakterizaj estas *Acacia ehrenbergiana* kaj *Prosopis cineraria* en drenadaj kunigejoj kaj profundaĵoj inter dunoj.

## Faŭno 
## Stato de konservado 
La ekoregiono estas krize endanĝerigita.

## Naturprotekto 
## Referencoj 
## Bibliografio 
*  Mandaville, J.P. 1986 : Plant life in the Rub' al-Khali (the Empty Quarter), south-central Arabia. *Proceedings of the Royal Society of Edinburgh*, 89B, pp. 147-157.
*  Nader, I.A. 1995 : Harrat al Harrah first national reserve in Saudi Arabia. *Arabian Wildlife*, 2(2), p.14.

## Vidu ankaŭ 
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj 
*  Ekoregiono PA1303 : Arabaj-sinajaj dezertoj kaj kserofitaroj (WWF)
*  Arabaj-sinajaj dezertoj kaj kserofitaroj (*WWF-Wildworld*)
*  Arabaj-sinajaj dezertoj kaj kserofitaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo

*  Arabaj-sinajaj dezertoj kaj kserofitaroj (*Globalspecies*) 
*  Situo de la ekoregiono : tajpu *Arabian Desert and East Sahero-Arabian xeric shrublands*

Kategorio:Palearktisaj ekoregionoj
Kategorio:Dezertaj ekoregionoj
Kategorio:Dezertoj en Azio
Kategorio:Geografio de Sauda Arabio
Kategorio:Geografio de Egiptio
Kategorio:Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
Kategorio:Geografio de Irano
Kategorio:Geografio de Irako
Kategorio:Geografio de Israelo
Kategorio:Geografio de Jordanio
Kategorio:Kuvajto
Kategorio:Geografio de Omano
Kategorio:Kataro
Kategorio:Geografio de Jemeno
Kategorio:Sinajo
IJK 1974

[eta|240px|la urbocentra kastelo, centro de la [universitato de Monastero|universitato]]
La **30-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis dum somero 1974 en la urbo Monastero (germane *Münster*) en la okcidento de Germanio. La kongreson partoprenis 250 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.

La urbo Monastero estas karakterizita per sia universitato: granda parto de la loĝantoj estas studentoj, biciklantaj tra la urbocentro inter universitataj aranĝoj, libertempo kaj siaj loĝejoj. Pro la juneco de la loĝantaro ekde 1907 viglis junulara esperanto-grupo en la urbo, kies anoj post la fondo de la tegmentaj organizaĵoj GEJ kaj TEJO kontribuis al ties agado. La IJK-n en 1974 ĉefe organizis la aktivuloj Helmut Klünder kaj la fratoj Guido kaj Ulrich Brandenburg. Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato. Nekutima evento estis la okazigo de tradicia okcidentgermana "pafista festo", kun vilaĝeca parado de la kongresanoj kaj blovinstrumenta orkestro, hobia vetpafado kaj bierĝardena danca festo. Kutime la plej multaj junaj esperantistoj en Germanio kritike distancas al tiaj tradiciaj "vilaĝecaj" festoj, sed kadre de la IJK estis amuze superi tiun distancemon.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1974

30-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Germanio
Kategorio:Germana Esperanto-Junularo
Kategorio:Monastero
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 1974
Kategorio:1974 en Germanio
Michael E. Brown

Li estas profesoro pri planeda astronomio en la Kalifornia Instituto de Teknologio.

Li estris teamon, kiu malkovris multenombrajn transneptunajn objektojn
inter kiuj Erison, plej grandan el la nanoplanedoj, kaj ĝian
naturan sateliton Disnomion. Kun Jean-Luc Margot
li malkovris Romulon, satelito de la asteroido 87 Silvio.

## Polemiko pri Haŭmeo 
La teamo de Michael Brown observis la nanoplanedon Haŭmeon ses monatojn antaŭ ties oficiala malkovro anoncita de José Luis Ortiz Moreno. Brown konsentis, ke la indeco de malkovro iru al José Luis Ortiz Moreno. Sed praviĝis, ke Ortiz Moreno havis atingon al informoj pri la observaj datenoj de Brown . La Internacia Astronomia Unio ne malagnoskis Ortiz Moreno kiel malkovrinto de Haŭmeo, sed aprobis, kiel nomo por la planedo "*Haŭmeo*" proponita de Brown, anstataŭ "*Ataecina*" proponita de Ortiz Moreno.

## Honoroj 
La asteroido 11714 Mikebrown ricevis lian nomon.

## Noto kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Michael E. Brown

## Eksteraj ligiloj 
*  Mike Brown, prodfesoro pri planeda astronomio, Kalifornia Instituto de Teknologio

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Sofia de Palatinato

**Sofia de Palatinato**, , (naskiĝinta , mortinta ), filino de Elizabeto Stuart kaj Frederiko la 5-a de Palatinato (la "vintra reĝo"), estis edzino de princo-elektisto Ernesto Aŭgusto de Hanovro, kaj prapatrino de ĉiuj britaj monarĥoj ekde Georgo la 1-a.

Sofia ludas gravan rolon en la historio de Britio kaj ties tronsukcedo. Kiel filino de Elizabeto Stuart kaj nepino de Jakobo la 1-a de Anglio ŝi estis la plej proksima ne-katolika parenco de Vilhelmo la 3-a post lia sen-ida bofratino Anna Stuart. Per la leĝo *Act of Settlement* en 1701 ŝi kaj ŝiaj idoj estis do elektitaj kiel tronheredontoj de la brita trono. Reĝino Anna tamen vivis pli longe ol Sofia, do finfine la tronon heredis ne Sofia, sed ŝia filo Georgo la 1-a.

Sofia, ano de la dinastio Vitelsbaĥoj, fariĝis prapatrino de la dinastio Hanovro, kaj prapatrino de ĉiuj postaj britaj monarĥoj ĝis nun.

## Idoj 
Sofia kaj Ernesto Aŭgusto havis ses filojn kaj unu filinon:
# 1660-1727 Georgo la 1-a, reĝo de Anglio ekde 1714.
# 1661–1690 Frederiko Aŭgusto
# 1666–1726 Maksimiliano Vilhelmo
# 1668-1705 Sofia Ĉarlota de Hanovro, edzino ekde 1684 de reĝo Frederiko la 1-a en Prusio.
# 1669–1690 Karlo Filipo
# 1671–1703 Kristiano Henriko
# 1674–1728 Ernesto Aŭgusto

Kategorio:Homoj de Palatinato
Kategorio:Vitelsbaĥoj
∞Sofia de Palatinato
Kategorio:Historio de Britio
Kategorio:Tronheredontoj
Liège-Guillemins

eta|centra|775ra|La haltejo en 2013

La ĉefstacidomo en Lieĝo, Belgio, **Liège-Guillemins** estas grava haltejo por la grandrapida trajno Thalys inter Parizo kaj Kolonjo.

## Historio 
Je la fino de la 20-a jarcento evidentis ke necesas specifa infrastrukturo por tiaj trajnoj. En la malnova stacidomo, la kajoj estis mallarĝaj kaj kurbaj, la stacidomo apenaŭ povis digesti la pasaĝerfluon kaj mankis komfortaĵoj. Tial oni konkludis ke nova stacidomo necesas.

Post konkurso, oni atribuis la taskon al hispana renoma kaj sperta arkitekto Santiago Calatrava. Oni ekkonstruis en 1998 je 200 metroj de la malnova stacidomo, tiel ke tiu ĉi povis daŭre funkcii dum la laboroj. La nova konstruaĵo finiĝis je la 18a de septembro en 2009. La realigaĵo el aluminio, vitro kaj blanka betono estas imponega. Super la reloj troviĝas kupolo kun libera spano 190 metrojn longa kaj 35 metrojn alta. Sed ĝi etendiĝas plie super kaj preter la centra halo. La kupolo entute estas 410 metrojn longa kaj 160 metrojn larĝa. Eĉ la kajaj kaheloj estas vitraj, tiel ke la suba pasaĝerhalo ankaŭ ricevas taglumon de supre. Je unu flanko oni povas admiri la viglan placon antaŭ la ĉefenirejo kaj la komercan centron ĉirkaŭ ĝi kaj je la alia flanko oni vidas la monteton Cointe kun la baziliko de la Dipatrino. Malantaŭ la stacidomo, pere de nova aŭtoŝosea elirejo, oni povas atingi parkejon por 800 veturiloj.

Ĉar necesis ne nur konstrui tiun monumenton sed ankaŭ adapti la trakojn, la alveturejojn kaj eĉ parton de la urba aspekto antaŭ la stacidomo, la tuto de la kostoj por tiu projekto ege altas: 445 milionojn da eŭroj.

La nomo de la urbokvartalo *Guillemins* venas de la ordeno de la Vilhelmanoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Euro Liège TGV

Kategorio:Fervojaj stacioj en Belgio
Kategorio:Lieĝo
Adolfo Frederiko (Svedio)

eta|maldekstra|Adolfo Frederiko de Svedio

**Adolfo Frederiko** (naskiĝinta la  en Kastelo Gottorf; mortinta la  en Stokholmo) estis de 1751 ĝis sia morto reĝo de Svedio.

Adolfo elektiĝis la  kiel tronheredonto kaj ekreĝis en 1751 post la morto de Frederiko. Lia kroniĝo okazis la 26-an de novembro samjare. Antaŭ lia surtroniĝo li estis princepiskopo de la princepiskoplando Lubeko.

Samkiel lia antaŭulo Frederiko, Adolfo ne havis multan potencon; la ĉefa povo estis koncentrita ĉe la "Regna Koncilio". En 1756 kelkaj subtenantoj de Adolfo kaj lia edzino provis puĉon. La puĉo malsukcesis, kaj pluraj puĉintoj estis ekzekutitaj. Adolfo restis reĝo, sed kun malmulta influo.

Adolfo mortis la  pro apopleksio sekve de ampleksega festmanĝo, kie li estis konsuminta omaron, kaviaron, acidan brasikon, fumaĵitan haringon kaj ĉampanon, kaj finfine 14 porciojn de sia plej ŝatata manĝaĵo: *semla* (= "fastobulko", bulko kun migdalaĵo kaj kremo) en varma lakto. Pro tio, svedaj lernejanoj konas lin kiel "la reĝo kiu mortis tromanĝante".

## Familio 
La  Adolfo Frederiko edziĝis kun Luiza Ulrika de Prusio. Ŝi naskis al li kvar infanojn:
* 1746-1792 Gustavo la 3-a, reĝo de Svedio
* 1748-1818 Karolo la 13-a, reĝo de Svedio
* 1750-1803 Frederiko Adolfo, duko de Ostrogotio
* 1753-1829 Sophie Albertine, princino de Svedio

Kategorio:Svedaj reĝoj
Kategorio:Princepiskopoj
Kategorio:Germanaj luteranaj episkopoj
Kategorio:Oldenburga dinastio
Linukso Mint

**Linukso Mint** (ankaŭ **Linux Mint**) estas Linuksa distribuaĵo por komputiloj. Ĝi havas versiojn, kiuj baziĝas sur Ubuntu (**Linux Mint**) aŭ Debiano (**Linux Mint Debian Edition**).

## Ecoj 
Dum la kerno de Linukso Mint baziĝas sur Ubuntu, aŭ sur Debiano, la dezajno, kelkaj programaroj kaj ĝenerale la grafika etoso estas rekte programataj de la teamo de la operaciumo. La malsamecoj inter ili estas ĉefe:
* malsamaj etosoj,
* aŭdvidaj kodekoj,
* persona menuo simila al tio en Vindozo Vista,
* aro da sistemaj iloj por simpligi la uzadon de la operaciumo.

## Eldonoj 
## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Debiano
Kategorio:Ubuntu
Kategorio:Ubuntu-distribuaĵoj‎
IJK 1981

La **37-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis la 11-an ĝis 18-an de julio 1981 en la urbo Oaxtepec en Meksiko. La kongreson partoprenis 108 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.

Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.

La 66-a Universala Kongreso de Esperanto tiusomere okazis en Braziljo, Brazilo - en rekta distanco de iom pli ol 6700 km el Oaxtepec. Apenaŭ iu juna esperantisto havis la financajn rimedojn vojaĝi kaj al Oaxtepec kaj al Braziljo, loĝantoj de la komunismaj ŝtatoj de orienta Eŭropo plejparte nek sukcesis vojaĝi al Meksiko nek al Brazilo, kaj tial la nombro de partoprenantoj de la IJK estis pli malgranda ol kutime - kvankam en pluraj junularaj esperanto-renkontiĝoj de okcidenta Eŭropo oni antaŭ la kongreso forte varbis pri la tiujara IJK, interalie per koncertetoj de tradiciaj meksikaj muzikaĵoj kaj prezentoj de lumbildoj pri la kongresregionaj vidindaĵoj.

## Vidu ankaŭ 
* UK 1981

37-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Meksiko
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 1981
Kategorio:1981 en Meksiko
Orfrunta hilofilo

La **Orfrunta hilofilo**, *Hylophilus aurantiifrons*, estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Hylophilus, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Sudameriko, pli verdecaj birdoj ol la tipa en la familio genro de Vireoj, el kiu ĝenerala koloro devenas la nomo, esperantigita kiel Hilofiloj aŭ pli kompreneble verduloj.

Ĝi troviĝas kiel rerproduktuloj en  Panamo, Kolombio, Venezuelo kaj Trinidado.

Ĝi estas birdo de arbaroj kaj duarangaj kreskaĵaroj kiuj konstruas profundan tasforman neston penditan el arbobranĉo aŭ vito. La tipa ovodemetado estas  de tri blankaj ovoj, kiuj estas markataj je bruna. Tiu specio estas parazitata fare de la Brila molotro.

Plenkreskulo de Orfrunta hilofilo estas 12&nbsp;cm longa kaj pezas 9.5 g. Ĝi estas ĉefe verda en supraj partoj, kun pli brunaj flugiloj kaj vosto, kaj flaveca al **cinama nuanco en frunto** kaj kapoflankoj, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *aurantiifrons* signifas “kun ora frunto”. La subaj partoj estas flavaj. La beko estas rozkoloreca kaj la kruroj blugrizecaj. La alvoko estas *ĉii-viii*.

Orfruntaj hilofiloj manĝas insektojn kaj araneojn kaptitajn el supra kaj meza tavoloj de la kanopeo. Ili ofte formas malgrandajn arojn.

## Referencoj 
*  Malplej Zorgiga.
*
*

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Vireedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Braunwald

**Braunwald** estis ĝis la 31-a de decembro 2010 politika komunumo en Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 328 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumo Braunwald estis integrita al la nova komunumo Glaruso Sudo.

## Geografio 
La turisma loko Braunwald situas sur suna teraso supre de la valo de la rivero Linth sur alteco de 1256 m s.m.

Pro ĝia situo sur malstabila deklivo la vilaĝa kerno ĉiu-jare glitas kelkajn centimetrojn valen kaj ekzistas danĝero, ke iam la tuta vilaĝo fariĝos ne loĝebla. Per senakvigo de la grundo dekliva oni prova bremis la glitadon. Ekspertoj tamen admonas, ke eblas nur malrapidigi sed ne haltigi la glitadon, kaj tial jam konsilis rekonstrui la tutan vilaĝon pli supre sur pli stabila teraso.

## Najbaraj komunumoj ĝis la komunuma reformo 
La komunumo Braunwald limis la en nordo al Luchsingen, en nordoriento al Betschwanden, en oriento al Rüti, en sudo al Linthal, kaj en okcidento al Muotathal (SZ).

## Trafiko 
eta|maldekstra|150ra|Funikularo al Braunwald
La senaŭtomobila vilaĝo Braunwald atingeblas per funikularo ek de Linthal.
La komunumo disponas pri ampleksa turisma infrastrukturo kun seĝtelferoj al *Gumen* kaj *Seblengrat* kaj kabentelfero al *Grotzenbühl*.

Ĝis la jaro 1902 la setlejo Braunwald atingeblis nur piede. Tiam estis malfermita materialo-aertelfero. En la jaro 1907 sekvis la malfermo de la funikularo kaj estis konstruitaj la unuaj hoteloj.

## Historio 
eta|maldekstra|150ra|Montara kapelo en Braunwald
La unua dokumenta mencio de Braunwald datiĝas el la jaro 1421 kiel *Brunwald*.

De la 12-a ĝi la 17-a jarcento Braunwald estis alppaŝteja setlejo, kiu estis nur somere loĝata. Ekde la jaro 1725 la setlejo estis loĝata de unuopaj familioj tutjare. En la jaro 1841 estis fondita lernejo, kiu en la jaro 1857 ricevis propran konstruaĵon.

Braunwald fariĝis memstara politika komunumo per disiĝo de Rüti en la jaro 1939.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumoj Betschwanden, Braunwald, Elm, Engi, Haslen, Linthal, Luchsingen, Matt, Mitlödi, Rüti, Schwanden, Schwändi, kaj Sool estis surbaze de la glarusa komunumreformo kunigitaj al la nova komunumo Glaruso Sudo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Braunwald
* Braunwald en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Glaruso Sudo
Malhelkrona hilofilo

La **Malhelkrona hilofilo** (***Hylophilus hypoxanthus***) estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Hylophilus, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Sudameriko, pli verdecaj birdoj ol la tipa en la familio genro de Vireoj, el kiu ĝenerala koloro devenas la nomo, esperantigita kiel Hilofiloj aŭ pli kompreneble verduloj. 

Ĝi troviĝas en Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Peruo kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

Temas pri malgranda birdo de olivverdecaj supraj partoj kaj flavaj subaj partoj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Hylophilus hypoxanthus.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Vireedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
La Dilettante (filmo)

***La Dilettante*** (***La Diletantino***) estas franca filmo de Pascal Thomas aperinta en 1999.

## Temo 
Pierrette Dumortier, virino kun forta karaktero, tamen malpersistema kaj senhelpa kontraŭ enuo, decidas iun tagon forlasi siajn edzon kaj burĝan vivon en Svislando kaj reveni al Parizo. Ŝi ekloĝas en la malgranda loĝejo de sia filo en la ĉirkaŭurbo.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *La Dilettante*
* Reĝisoro: Pascal Thomas
* Scenaro: Pascal Thomas kaj Jacques Lourcelles
* Lando: Francio
* Ĝenro: Komedio
* Daŭro: 1 horo 58 minutoj

## Rolularo 
* Catherine Frot: Pierrette Dumortier
* Sébastien Cotterot: Éric
* Barbara Schulz: Nathalie
* Jacques Dacqmine: S-ro Delaunay
* Christian Morin: Edmond Rambert
* Nathalie Lafaurie: Marcelle
* Paul Minthe: Pastro en sutano
* Vania Plemiannikov: Philippe
* Jean Desailly: Edmond Thibault
* Clément Thomas: Advokato de Pierrette
* Armelle: Enketa juĝisto
* Aymard Du Vivier: Deputito Trémond
* Roger Trapp: Mastro Donizetti, ekspertizisto
* Jean-François Balmer: Prezidanto de tribunalo
* Marie-Christine Barrault: Thérèse Rambert
* Didier Bezace: Pastro Ferro
* Gisèle Casadesus: Bonvolulino de la misio
* Odette Laure: Zoé de la Tresmondière
* Bernard Verley: André Ackerman, antikvaĵisto
* Reinhardt Wagner: Taksiisto
* Valériane de Villeneuve: Direktorino de gimnazio
* Michèle Garcia: Mastrumistino de gimnazio
* Myriam Moszko: Provosino de gimnazio
* Sophie Forte: Sekretariino de direktorino
* Clément Weill-Raynal: Televida ĵurnalisto
* Jean Cortot: Afabla trapasanto
* Marthe Philip Guiderdoni: Servistino ĉe Rambert 1
* Isabelle Giani: Servistino ĉe Rambert 2
* Hélène Roussel: S-ino Delaunay
* Michel Tugot-Doris: S-ro Georges
* Edith Perret: Virino misio 1
* Thomas Hong-Maï: Virino misio 2
* Marion Cerquant: Sekretariino misio 1
* Ariane Rousseau: Sekretariino misio 2
* Michèle André: S-ino de Sambreuse
* Sophie Mounicot: Gimnastika instruistino 1
* Marie Vincent: Gimnastika instruistino 2
* Corinne Corson:  Trinkejestrino de Zanzibar
* Christophe Barratier: Muzikisto gitaristo
* Jean-Lou Descamps: Muzikisto violonisto
* Daniel Fernandez-Alvarez: Muzikisto kun bandonio
* Omar Dawson: Junulo de la galerio
* Josette Ménard: Servistino de Zoé
* Gérard Hernandez: Polic-inspektoro
* Frédéric Casellas: vic-inspektoro
* Valérie Flan: Kaptitino petanta revuon "Le Chasseur Français"
* Marie-Jo Boubarne: Provosino
* Mathilde Hochet: Pierrette,infano
* Victoria Lafaurie: Marcelle, infano
* André Thorent: Mastro Couturier
* Vanessa Bettane: Konsilistino de Mastro Couturier
* François Jerosme: Fotisto proceso 1
* Charles Senard: Fotisto proceso 2
* Nathalie Larcher: Trapasantino

## Rekompencoj 
* 1999: Premio por plej bona aktorino en Internacia Film-Festivalo de Moskvo al: Catherine Frot

## Eksteraj ligiloj 
* La Dilettante en IMDb 

Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1999