open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Miklós Vecsei H.

**Miklós H. Vecsei** [miklOŝ hA veĉei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vecsei H. Miklós** estas hungara aktoro. Lia distinga aldonnomo estis *H* (komenco de lia karesnomo Hasi [haŝi] (=ventra)).

Miklós Vecsei naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós H. Vecsei maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2015. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Marton (reĝisoro), Péter Forgács (reĝisoro) kaj Géza Hegedűs D. Li komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro, kie li restis ĝis 2020, sed kiel gasto, li havis rolojn ankaŭ en aliaj teatroj. Li ricevis premiojn inter 2009-2021.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - vira titolrolo
* Ferenc Molnár: ''Filoj de l' Paŭlo-strato* - Nemecsek (ĉefrolo)
* Tennessee Williams: :en:A Streetcar Named Desire - junulo
* Fjodor Dostojevskij: Krimo kaj puno - Mikolka

## Liaj aliaj teatraj laboroj (elekto) 
* Fratoj Grimm: Bremenaj muzikistoj (tekstopoeto, 2014)
* William Shakespeare: *Timono de Ateno* (tradukisto, dramaturgo, 2015)
* L. Frank Baum: La mirinda sorĉisto de Oz (tekstopoeto, 2015)
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* (dramaturgo, 2015)
* Miklós H. Vecsei: *Kinek az ég alatt már senkije sincsen* (aŭtoro, 2017)

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Kossuth papja* (televizia filmo, 2015) - Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio)
* *Eleonora* (2017)
* *U Up?* (2020) - Nico

## Liaj poemlibroj 
* *Égszilánk a matracon* (2010)
* *Soliloquor. A lélek magányos beszélgetése Istennel'' (2017)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/vecsei-h-miklos/person-459613

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Černochov (Peruc)

**Černochov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Peruc en distrikto Louny. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km oriente de Peruc. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 137 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Černochov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,73&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1207.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao

## Naskiĝintoj 
Naskiĝis ĉi tie muzika komponisto Josef Adolf Bergmann (1822–1901) kaj historiisto Vlastimil Kybal (1880-1958).

## Pluaj fotoj 

Černochov rodný dům Kybala.JPG|*Naskodomo de historiisto kaj diplomato Vlastimil Kybal*
Černochov pomník padlým.JPG|*Monumento al falintoj en la unua mondmilito*
Černochov kostel9.JPG|*Preĝejo de sankta Vanceslao*
Černochov škola.JPG|*Eksa lernejo*

Kategorio:Peruc
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Měcholupy

Nomon **Měcholupy** portas pluraj setlejoj:

* Měcholupy (distrikto Louny) – kampurbo distrikto Louny
* Měcholupy (distrikto Plzeň-sudo) – municipo en distrikto Plzeň-sudo
* Měcholupy (Předslav) – vilaĝo en municipo Předslav en distrikto Klatovy
* Měcholupy (Prago) – eksa vilaĝo sudoriente de Prago, la municipo dividita en la jaro 1867 en Horní Měcholupy, Dolní Měcholupy kaj Petrovice
** Dolní Měcholupy – kvartalo de Prago
** Horní Měcholupy – kvartalo de Prago
Aleksandar Bačvanski

**Aleksandar Bačvanski** [baĉvanski], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj prenita nomo **Várhidy Sándor** estis hungara kaj serba aktoro. Lia nomo serbe estis **Александар Бачвански**, liaj familiaj nomvariantoj estis *Bacsvánszky*,  kaj *Várhidi*.

Aleksandar Bačvanski naskiĝis en 1832 en Temeŝvaro (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempe en Rumanio), li mortis la  en Beogrado (Serbio).

## Biografio 
Aleksandar Bačvanski devenis el varia serba-hungara familio. Li maturiĝis en gimnazio de Szeged, dum la lernojaroj li estis hungarlingva amatora aktoro. Post la abituriento li laboris en la ŝtata administracio en Pest (urbo) inter 1850-1852, poste en Kecskemét. En tiu lasta urbo li aliĝis al migra teatra trupo jam kiel Várhidy Sándor kaj li sekvis la trupon al Arad (urbo), Kassa kaj Szeged. Pro la sukcesoj li estis dungito de György Molnár en stabila teatrejo de Buda. En 1869 :en:Stevan Todorović allogis lin al Nacia Teatro en Beogrado jam kiel serba aktoro Aleksandar Bačvanski. Li partoprenis ankaŭ en establo de la serblingva aktora lernejo. En 1873 kaj la teatro kaj la lernejo bankrotiĝis. tial li aliĝis al serba teatra trupo. En 1874 la Nacia Teatro denove ekfunkciis kun Bačvanski, sed li ankaŭ reĝisoris. En 1875 li blindiĝis, tial li vojaĝis al Vieno por kuracaj servoj, kiuj ne sukcesis, post 4 jaroj li revenis al Beogrado jam kiel malriĉulo. La Nacia Teatro (Budapeŝto) apogis lin per mono. Li edziĝis en 1866 en urbo Pest al dancistino Piroska Szöllősy. 

## Liaj serblingvaj teatraj roloj (elekto) 
* Ŝekspiro: La Venecia Komercisto - Shylock
* Molière: L' Avarulo - Harpagon
* Károly Obernyik: :en:Đurađ Branković - titolrolo
* :fr:Casimir Delavigne: Ludoviko la 11-a - titolrolo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* http://adattar.vmmi.org/?ShowObject=folyoirat_oldal&id=3015&page=17

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Serbaj aktoroj
Kategorio:Hungariaj serboj
Tihamér Balogh

**Tihamér Balogh** [balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balogh Tihamér** estis hungara kuracisto, magistrata kuracisto, verkisto. Lia nobela antaŭnomo estis *fertősalmási* [fertOŝalmAŝi], lia pseŭdonimo estis *Almási Bálint* [almAŝi], lia patro estis Pál Balogh, lia frato estis Zoltán Balogh (poeto), liaj filoj estis Loránd Almási Balogh kaj Elemér Balogh (ekonomikisto).

Tihamér Balogh naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
eta|

## Biografio 
Tihamér Balogh frekventis lernejojn en Felsőlövő, urbo Pest kaj Nagykőrös. En la lasta urbo lia instruisto estis János Arany, kiu instigis lin esti verkisto. Li debutis kiel verkisto en 1855 en Hölgyfutár. Li akiris kuracistan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1865. Li estis kuracisto, poste magistrata kuracisto en Arad (urbo) inter 1865-1870, poste li revenis al sia naskiĝurbo. Li estis kuracisto en asekura asocio, okupiĝis pri homeopatio, samtempe li instruis en mezlernejo. Li edziĝis antaŭ ol 1867, lia edzino naskis 3 gefilojn.

## Liaj verkoj (elekto) 
* *Köny és mosoly* (noveloj, 1859)
* *Amit a szerek meg nem gyógyítanak* (medicina verko, 1861)
* *Párhuzam a homeopathia és allopathia közt* (medicina verko, 1865)
* *A miniszterelnök bálja* (komedio, 1869)
* *Clarisse* (premiita dramo, 1875)
* *A roncsoló toroklob* (medicina verko, ankaŭ germane, 1877)
* *A milimári* (premiita teatraĵo, 1880)
* *Czigány Panna* (teatraĵo kun ĉefrolo de Lujza Blaha, 1884)
* *Egészségtan, vezérfonalúl a népiskolák számára* (1889)
* *Egészségtan* (lernolibro, 1890)
* *Miniszteri tárca* (teatraĵo, 1893)

## Lia tradukaĵo 
* Molière: *Botcsinálta doktor* (1881)

## Memorigiloj 
* strato en Újbuda

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 22-a punkto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj magistrataj kuracistoj‎
Kategorio:Hungaraj homeopatoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Rourkela

**Rourkela** Rourkela pronunciation.ogg (populare *Ispat Nagar*) estas metropolo en subŝtato Odiŝo en orienta Barato.
eta|maldekstre|
eta|

## Geografio 
Rourkela etendiĝas ĉe kunfluejo de 2 riveroj en montetaro en alteco alteco de 219 m. La areo proksime de Rourkela estas riĉa je ferercoj. Ĝamŝedpur troviĝas 152, subŝtata ĉefurbo Bhubanesvar 238, Asansol 271, Kolkato 364, ĉefurbo Delhio 1047, Ĉenajo 1129, Mumbajo 1303 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Demografio 
En 2011 Rourkela havis 536,450 da loĝantoj.

## Historio 
Areo de Rourkela iam estis densa arbaro, kiu estis ŝatata ĉaskampo de la regantoj. En la malfruaj 1950-aj jaroj la urbo estis la plej granda germana kolonio ekster Germanio, ili komencis la ŝtalfabrikadon. Tiu logis la komercistojn kaj ankaŭ la fervojo evoluis.

## Ekonomio 
Rourkela estas la industria ĉefurbo de Odiŝo pro la ŝtalfabrikado, tial oni fondis ankaŭ altlernejojn.

## Trafiko 
Pro la industriaĵoj Rourkela estas bone ligita voje kaj fervoje al la tutlandaj retoj. Ankaŭ pontoj helpas la trafikon, krome ekzistas privata flughaveno tamen sen publika trafiko.

## Eduko 
En Rourkela kolegioj, institutoj kaj universitatoj signifas la altan edukon.

## Religio 
La loĝantoj estas hinduoj (82%), islamanoj (8%), kristanoj (7%) kaj aliaj.

## Klimato 
Rourkela havas tropikan klimaton kun musono. La averaĝa pluvo jare estas 1448 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen pli ofte inter junio-septembro. La temperaturo varias inter 19-33 °C.

## Fontoj 
* WikiTrans

RMC ofiice.jpg|
Piet present look.jpg|Instituto

Kategorio:Urboj de Odiŝo
Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Metropoloj
Meskŭakoj

**Meskŭakoj**, literumitaj ankaŭ kiel *Meskwaki* kaj *Mesquaki*, konataj ankaŭ per la eŭropdevenaj eksonimoj *Vulpindianoj* aŭ *Vulpoj*, estas Nordamerika indianeta|"Kee-shes-wa, A Fox Chief", el *History of the Indian Tribes of North America,* (1836–1844, tri volumoj).
a popolo. Ili estis foje ligitaj al la Saŭkoj de la sama lingvofamilio. En la Meskŭaka lingvo, la Meskŭakoj nomas sin *Meŝkŭahkihaki*, kio signifas la "la Ruĝkapuloj", rilate al ilia kread-mito. Historie ilia hejmlando estis en la regiono de la Grandaj Lagoj. Kiel tribo ariĝis en la valo de la rivero Sankt-Laŭrenco en la areo de la nuntempa Ontario, Kanado. Pro la franca kolonia premo, ili migris al la suda flanko de la Grandaj Lagoj al teritorioj kiuj estis poste organizitaj de eŭropaj usonanoj en la ŝtatoj Miĉigano, Viskonsino, Ilinojso, kaj Iovao.

La Meskŭakoj suferis damaĝajn militojn kontraŭ la francoj kaj ties indianaj aliancanoj komence de la 18-a jarcento, el kiuj unu en 1730 dekonigis la tribon. La koloniigo kaj setlado fare de eŭropaj usonanoj sekvis en Usono dum la 19-a jarcento kaj devigis la Meskŭakojn/Vulpojn sekvi pli suden kaj okcidenten en la altherbaj prerioj en la Usona Mez-Okcidento. En 1851 la Iovaa ŝtata parlamento aprobis nekutiman leĝon kiu permesis al la Vulpoj aĉeti teron kaj resti en la ŝtato. Aliaj Saŭkoj kaj Vulpoj estis forigitaj al Indiana teritorio en tio kio iĝis Kansaso, Oklahomo kaj Nebrasko. En la 21-a jarcento, du federacie agnoskitaj triboj de "Saŭkoj kaj Vulpoj" havas rezervejojn, kaj unu havas setlejon.

## Bibliografio 
* Buffalo, Jonathan (1993) Introduction to Mesquaki History, Parts I-III. The Legend:p. 11, 4.6, 6–7.
* Daubenmier, Judith M. (2008) The Meskwaki and Anthropologists. University of Nebraska Press, Lincoln.
* Edmunds, R. David, kaj Joseph L. Peyser (1993) The Fox Wars: The Mesquakie Challenge to New France. University of Oklahoma Press, Norman, Oklahoma.no
* Green, Michael D. (1977) Mesquakie Separatism in the Mid 19th Century. Center for the History of the American Indian, The Newberry Library Chicago, Chicago.
* Green, Michael D. (1983) "We Dance in Opposite Directions": Mesquakie (Fox) Separatism from the Sac and Fox Tribe. Ethnohistory 30(3):129–140.
* Gussow, Zachary (1974) Sac, Fox, and Iowa Indians I. American Indian Ethnohistory: North Central and Northeastern Indians American Indian Ethnohistory: North Central and Northeastern Indians. Garland Publishing, New York.

Kategorio:Indianaj etnoj en Nordameriko
Kategorio:Unuaj Nacioj
Kategorio:Rasismo en Nordameriko
Kategorio:Indiana historio
Germanimperia Armeo

eta|dekstre|Militflago de la Germanimperia Armeo.
La **Germanimperia Armeo** () estis la nomo de la kombinitaj fortoj de la Germana Imperio, konataj ankaŭ kiel **Imperia Armeo** (*Reichsheer*) aŭ **Germana Armeo**. La esprimo *Deutsches Heer* estas uzata ankaŭ por la nuntempa en la germana armeo por la surtera komponanto *Bundeswehr*. La imperia germana armeo estis formita kiam oni kreis la Germanan Imperion en 1871 kaj pluis ĝis 1919 pro la malvenko de la germana armeo en la Unua Mondmilito, kaj ĝi estis al antaŭaĵo de la *Reichswehr*.

Ĝi enhavis 794 000 militistojn komence de la Unua Mondmilito.

Ĉefaj komandantoj estis Erich von Falkenhayn, Hans von Seeckt, Wilhelm Groener kaj Paul von Hindenburg.

*Gott mit uns* ("Dio kun ni!", aŭ "Dio estas kun ni!") estas devizo larĝe uzata en la Germanimperia Armeo, aparte sur la bukoj de soldatzonoj kaj butonoj.

Kategorio:Milita historio de Germanio
Kategorio:Armitaj fortoj de Germanio
Kategorio:Germana Imperiestra Regno
Kategorio:Historiaj armeoj
Kategorio:Armitaj fortoj malfonditaj
Jakobo (nomo)

**Jakobo** estas hebrea vira persona nomo, kiu ankaŭ estas uzata kiel familinomo. En la Biblio la nomo rilatas al la prapatro de la hebreoj: Jakobo (יַעֲקֹב Jaʿakov). La nomo ankaŭ aperas en la literumo "Jacobo": Jakobo (antaŭnomo) kaj Jacobo (familinomo) kaj latinigita kiel *Jakobus* kaj *Jacobus*.

## Jakobo en naciaj lingvoj 
* angle *Jacob, Jake, Jakob, Jaycob, James *
* arumane ‘’Յակոբ ‘’
* ĉine *雅各 (Yǎgè) *
* estone *Jaak*
* finne *Jaakko*, *Jimi*
* france *Jacob, Jacques, Jayme, Jaume, Jacqueline (virina) *
* germane ‘'Jakob, Jacob [ja:kop] ‘’
* hebree ''Ya'akov (יעקב), Koby, Ya'akova (virina) *
* hispane *Jacob, Jacobo, Jaime, Yago, Diego, Santiago, Iago, Tiago *
* hungare *Jakab, Jákob*
* itale *Giacomo, Iacopo, Jacopo, Jacopone, Giacobbe*
* jide *Yankev, Yankl, Yankel, Yankele*
* japane *Yakobu (ヤコブ)*
* kabarde *Gjokë, Jakup*
* pole *Jakub (mallongo: Kuba, diminutivo: Kubuś), Jakubina kaj Żaklina (virina formo adaptita de la franca) ''
* ruse Иаков (Iakov) (arkaika), Яков (Yakov, Iakov), Яша (Yasha, Jascha) (diminutivo)

## Famaj Jakoboj 
### Biblio 
* Jakobo, filo de Isaak, prapatro de la hebreoj

### Sanktuloj 
* Sankta Jakobo la pli Malgranda (filo de Alfeo, markata la pli Malgranda, Malpli Aĝa)
* Sankta Jakobo la pli Granda (apostolo Jakobo, markata la pli Granda, Pli Aĝa aŭ de Zebedeo)
* Jakobo la Justulo, nomitza de sankta Paŭlo "frato de la Sinjoro"

### Regantoj 
* Jakobo la 1-a, apartigilo
* Jakobo la 2-a, apartigilo

### Personaj nomoj 
* Jakobo el Edessa ( ĉ, 640-708), ĉefepiskopo de Edessa en Osroeno
* Jakobo de Voraĝino ( ĉ, 1228-1298), ĉefepiskopo de Ĝenovo en Ligurio
* Jacopone de Todi (1275-1306), franciskano naskiĝinta en Todi (Italujo)
* Jakobo Stapulenso (1455-1536), franca teologo
* Jakobo Arrhenius (1642-1725), sveda historiisto
* Jakob Friedrich Fries (1773-1843), germana filozofo
* Jakobo Ŝapiro (1889-1941), pola lingvisto, esperantisto

### Familinomoj 
* Max Jacob (1876-1944), franca poeto
* Gordon Jacob (1895-1984), angla komponisto
* François Jacob (1920-2013), franca sciencisto, Nobel-premiito pri fiziologio aŭ medicino

## Vidu ankaŭ 
* Esperantaj personaj nomoj
* Sankta Jakobo, apartigilo
* Santiago, toponimoj
* Jakub - vilaĝo en distrikto Kutná Hora en Ĉeĥio

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Familiaj nomoj
Trmice

**Trmice** () estas urbo en Ĉeĥio en distrikto Ústí nad Labem kaj ĝi rekte najbaras kun partoj de Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas al la jaro 1264.

## Loĝantaro 
## Partoj de la urbo 
* **Trmice**
* Koštov
* Újezd

## Memorindaĵoj 
* Evangelia preĝejo de Sinjoro Jesuo
* Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria
* Nova kastelo en Trmice
* Monumento de sovetaj militkaptitoj sur Ŝafa monteto
* Gastejo U modré hvězdy
* Paroĥo

## Pluaj fotoj 

SchlossTürmitz2.jpg|Nova kastelo en Trmice
Kostel Narození Panny Marie, Václavské nám., Trmice, okres Ústí nad Labem 01.JPG|Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria
Evangelický kostel Pána Ježíše, Žižkova 352, Trmice, okres Ústí nad Labem.JPG|Evangelia preĝejo de Sinjoro Jesuo
Trmice, fara.jpg|Paroĥo
Socha sv. Josefa, Václavské nám. Trmice, okres Ústí nad Labem.JPG|Statuo de sankta Jozefo
Koštov kaple.JPG|Kapelo en Koštov sub aŭtostrada ponto


Kategorio:Municipoj en distrikto Ústí nad Labem
Kategorio:Urboj en distrikto Ústí nad Labem
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Andromaka (Racine)

***Andromaka*** estas versa kvinparta tragedio verkita de Jean Racine en 1667. Ĝi konsistas el 1648 aleksandroj.

La intrigo de la dramo estas resumebla jene: Oresto amas Hermionan, kiu amas Pirron, kiu amas Andromakan, kiu estas lia sklavo kaj ne amas lin, sed klopodas samtempe protekti sian filon Astianakson kaj resti fidela al la memoro de sia edzo Hektoro, mortigita de Aĥilo dum la Troja Milito.

Racine prenis la rolulon Andromakan de la eposo *Iliado*, la dramoj '** kaj **' de Eŭripido, ties adapto fare de Seneko, kaj la *Eneido* de Vergilio, kiun li citas en sia unua antaŭskribo kiel precipan fonton, kvankam ĝi pritraktas malsaman parton de la mito.

*Andromaka* estas esperantigita de Georges Lagrange kaj prezentita de Teatro Esperanto de Parizo (TESPA). La traduko estas eldonita en la jaro 1988 de Unuiĝo Franca por Esperanto kiel speciala literatura numero (393) de ''Revue Française d' Espéranto*.

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de  CDELI
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing''

Kategorio:Libroj de Georges Lagrange
Kategorio:Verkoj el la esperantigita franclingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Propaleoterio

eta|360ra|
**Propaleoterio** - latine *Propaleotherium* - estas formortinta genro de mamuloj, kiu estas klasifikita en la familio de la *Palaeotheriidae* (paleoteriedoj), kiu estas parenca al la ĉevaloj, sed kiu ne estas la tuja prapatro de la ĉevaloj, sed formis flankan branĉon kiu formortis denove relative frue. La genro estis pruvita per multaj trovaĵoj, la plej multaj el kiuj venas de Eŭropo kaj el kiuj la parte kompletaj skeletoj de la fosiliejo Geiseltal kaj la eksminejo Messel estas inter la plej konataj. La fosiliaj restaĵoj datiĝas de la meza eoceno ĝis la supra oligoceno antaŭ 50 ĝis 41 milionoj da jaroj. Reprezentantoj de *Propaleotherium* vivis plejparte en arbaroj kaj manĝis molan vegetaĵan dieton. Individuaj trovaĵoj indikas ke la bestoj jam traktis generan strategion similan al tiu de la hodiaŭaj ĉevaloj. La genro estis science lanĉita en 1849.

Kategorio:Neparhufuloj
Kategorio:Formortintaj mamuloj
Kategorio:Fosilioj
Vuoksela

**Vuoksela** estas eksa komunumo de Finnlando en areo, kiun Finnlando perdis al Sovetunio en Vintra milito kaj denove en Daŭriga milito en 1944. La komunumo aperis en 1917, kiam la areo estis distingita el Valkjärvi, Sakkola kaj Muolaa. La administra centro estis Virkkilä. Oficialaj vilaĝoj de Vuoksela estis Kuninkaanristi, Noisniemi, Päiväkivi, Räihäranta kaj Uusikylä. Ankaŭ areoj Alhola kaj Hirvisaari apartenis al Uusikylä sed maloficiale ofte estis difinitaj kiel du aliaj vilaĝoj. Ankaŭ areoj Kontula kaj Kottila apartenis al Noisniemi sed maloficiale ofte estis difinita kiel du aliaj vilaĝoj. Virkkilä apartenis oficiale al Päiväkivi. En la jaro 1939 terareo de la komunumo estis 135 km². La loĝantoj estis 2940. Postmilite plejo de vuoksela-anoj estis movita al orienta parto de nuna provinco Pirkanmaa principe al komunumoj Ruovesi, Mänttä, Juupajoki kaj Kuorevesi.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Memrise

**Memrise** estas lerna ilo anglalingva rete kreita de komunumo, kiu disponigas kursojn, kiuj ĉefe instruas lingvojn, sed ankaŭ por akademiaj kaj ne-akademiaj temoj. Ĝi uzas fulmkartojn pliigitajn per memorhelpaj reguloj, parte kolektitaj per amasa psikologio - kaj la spacmemorefikon por pliigi la rapidecon kaj facilecon de lernado.

Kategorio:Klerigaj retejoj
Kategorio:Memorhelpiloj
Carmien Michels

**Carmien Michels** (n. en Loveno, la 14-an de oktobro 1990) estas belga poeto, verkisto, prezentisto kaj docento.

Ŝi studis parolatan vortarton (stilon de parolado) kaj specifan instruistan trejnadon pri dramaturgio ĉe la Reĝa Konservatorio en Antverpeno. Ŝi faris ankaŭ esploradon pri lingvostimulado, plurlingvec kaj rakontometodoj al ekzemple plurlingva grupo.

Ŝia debuta verko estis *Een Stofje in de Eeuwigheid*, intima sonportreto de okulfrapa najbaro de ŝiaj gepatroj.

En 2011 ŝi gajnis la nederlandan NTR-Radio-premion. Ŝi diplomiĝis en 2013 kaj debutis per la romano *We zijn water* (eld. De Bezige Bij).

En 2015 sekvis ŝia dua romano *Vraag het aan de bliksem,* publikigis ĉe eldonejo Polis. Michels preferas rolulojn, kiuj ne tute sentas iun apartenon, kiuj serĉas rilaton, signifon kaj sian propran lokon.

En 2016 ŝi gajnis la nederlandan kaj eŭropan ĉampioniĝon Poetry Slam kaj prenis bronzon premion ĉe la mondĉampioniĝo en Parizo. En 2017 sekvis ŝian poemaron *We komen van ver*.

De 2017 ĝis 2019, ŝi estis inkluzivita kiel juna aŭtoro en la eŭropa talentevoluiga projekto *Connecting Emerging Literary Artists (CELA)*, kiu prezentis ŝin al riĉa reto de tradukistoj, verkistoj kaj literaturaj profesiuloj.

Ŝi estis ankaŭ estrarano de PEN-Flandrio.

## Urbopoeto 
Por Poezia Semajno 2020 ŝi skribis urbopoemon por la flandra urbo Leuven, kiu estis distribuita sur afiŝoj tra la urbo, kie ŝi ankaŭ faris sonrakontojn kaj artajn itinerojn. Ŝi estis honorigita kiel unu inter la 100 profesiuloj kaj organizaĵoj kiuj signife fasonis la urbon Leuven.

## Tradukoj 
Fragmentoj de ŝiaj romanoj, noveloj kaj poemoj estis publikigitaj en 11 lingvoj.

### Kunlabora Traduka Projekto 
Verkado de urbolibro por Münster kulminis per la trisemajna Kunlabora Traduka Projekto en 2017 ĉe la Universitatoj de Londono, Sheffield kaj Nottingham. Akompanita de multaj kolegoj, ŝi vojaĝis de Nikozio al Bratislavo tra Tel-Avivo al Montrealo, kie ŝi trempis la etoson de la urboj kaj pripensis sian perspektivon, radikojn kaj mondkoncepton.

## Rumanio 
Verkista rezidejo en Bukareŝto faris tiel profundan impreson sur ŝi, ke tiu inspiris ŝian laboron kaj karieron. En 2019-2020 ŝi estis unu el la literaturaj ambasadoroj de Europalia Rumanio. Europalia estas kultura festivalo en Bruselo kiu fokusas ĉiufoje la kulturon de iu specifa eŭropa lando. Ekde 2020, Michels alportos ŝian poezion de Apeninoj ĝis Nigra Maro kiel parto de Versopolis, la eŭropa talentigejo de promesplenaj poetoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Carmien Michels
* CELA
* Poezio Internacia (Poetry International)

## Referencoj 
Kategorio:Flandraj verkistoj
Kategorio:Belgaj verkistoj
Kategorio:Verkistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Flandraj poetoj
Kategorio:Rumanio
Universitato de Kataro

La **Universitato de Kataro** (; transliterumita: Jami'at Qatar) estas publika esplora universitato situanta sur la norda periferio de Doho, Kataro. Ĝi estas la ununura publika universitato en la lando. La universitato gastigas dek fakultatojn - Artoj kaj Sciencoj, Komerco kaj Ekonomiko, Edukado, Inĝenierio, Juro, Ŝario kaj islamaj Studoj, Apoteko, Sanscienco, Medicino kaj Denta Medicino.

Kursoj estas instruataj en la araba kaj la angla. Studentoj enirantaj la universitaton foje estas poziciigitaj en "Fundamentan Programon", kiu certigas la akiron de kapabloj kiel ekzemple matematiko kaj la angla.

Multaj el ĝiaj akademiaj sekcioj ricevis akrediton aŭ estas nuntempe sub taksado por akredito fare de kelkaj organizoj. Aldone al bakalaŭraj akademioj, Universitato de Kataro havas esplor-infrastrukturon inkluzive de esplor-laboratorioj, oceanŝipo, teĥnika ekipaĵo kaj biblioteko inkluzive de kolekto de raraj manuskriptoj.

La universitato servas nome de la registaro kaj privata industrio por fari regionan esploradon, precipe en areoj de medio kaj energiaj teĥnologioj. Universitato de Kataro havas studentaron el kvindek du naciecoj, el kiuj 65% estas kataraj ŝtatanoj. Ĉirkaŭ 35% estas infanoj de eksterlandanoj. Virinoj konsistigas ĉirkaŭ 70% de la studentaro, kaj disponas pri sia propra aro de instalaĵoj kaj klasĉambroj. Universitato de Kataro havas eks-studentaron de pli ol  diplomiĝintoj, kaj aktivan studentaron de pli ol  studentoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*  ''''

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Edukado en Kataro
Kategorio:Universitatoj en Kataro
József Palka

**József Palka** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Palka József** estis hungara vitralisto.
eta|
József Palka naskiĝis la  en Retz, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Palka post la mezlernejaj kaj industrilernejaj jaroj studis vitralteknikon en Vieno. Inter 1883-1887 li laboris en Sopron, poste en Budapeŝto. En 1894 li malfermis vitralan atelieron, kie li kreis pli ol 600 vitralojn ĝis 1930. Nature li produktis ankaŭ poste. Li ricevis plurajn premiojn ankaŭ eksterlandajn ekde 1907. Li havis edzinon. Lia sensigna tombo troviĝas en Preĝejo Sankta Spirito (Remetekertváros).

## Liaj vitraloj (elekto) 
* Baziliko de Máriapócs (vidu la foton!)
* kapelo de Pázmáneum
* prezidenta palaco en Talino
* Preĝejo Koro de Jesuo (Balatonfűzfő) (1937)
* Preĝejo Koro de Jesuo (Gárdony) (1950)
* Preĝejo de Ĉieliro de Sankta Maria (Celldömölk) (vitromozaioko, 1948)
* Preĝejo Sankta Nikolao (Szeged)
* Kalvinana preĝejo (Szeged)
* Preĝejo Koro de Jesuo (Szentes)
* Preĝejo Helpema Sankta Maria (Budapeŝto)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingvaj datenoj kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj vitralistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tuusulanjärvi

**Tuusulanjärvi** estas lago en Finnlando en komunumo Tuusula kaj en urbo Järvenpää. Ĝi estas proksimume 8 km longa, mallarĝeta, malprofundeta lago. Ĝia areo estas 6.0 km² kaj la meza profundo 3.2 m. La plej profunda loko de la lago estas 9.8 m kaj situas apud kabo Vanhankylänniemi. Apud la suda fino de la lago situas Hyrylä, la plej granda loĝcentro de Tuusula kaj apud la norda fino centro de urbo Järvenpää. Kirkvilaĝo de Tuusula situas sur orienta strando de la lago apud sed pli norde ol Hyrylä. Tuusulanjärvi ricevis famecon en Finnlando pri artistoj, kiuj loĝis ĉirkaue, ekzemple Jean Sibelius, Juhani Aho kaj Pekka Halonen. Plu ĉirkaŭe estas artisthejmaj muzeoj. El ili estas la plej konata *Ainola*, kiu estas hejmmuzeo de Jean Sibelius proksime la lago. Alia estas ekzemple *Halosenniemi* ("kabo de Halonen"), kie estas hejmmuzeo de Pekka Halonen strande de la lago. La lago elfluas laŭ rivero Tuusulanjoki al Finna golfo. En Tuusulanjärvin elfluas kun aliaj rivereto Haukkalanoja el Rusutjärvi.

eta|maldekstra|

Kategorio:Lagoj en Finnlando
Tetín (remparburgo)

**Remparburgo Tetín** troviĝis proksime de hodiaŭa ruino de burgo Tetín en lokoj de la hodiaŭa municipo. Ĝi estis unu el apogpunktoj de sistemo de remparburgoj, kiu ĉirkaŭis regnon de la finastio Premislidoj en meza Bohemio kaj ĝiaj komencoj estas plej ofte metataj al ŝanĝo de la 9-a kaj la 10-a jarcento. En la jaro 921 ĉi tie estis murdita Sankta Ludmila. Kvankam skribmencioj pri la burgo devenas nur el la 13-a jarcento, Tetín estis konata jam el la legendoj pri Ludmila kaj Venceslao. Sed la signifo de la burgejo verŝajne jam ekde duono de la 10-a jarcento sinkis. Ĝia areo estas komune kun restaĵoj de la burgo protektata kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.

## Arkeologia esploro en la jaro 2006 
Dum sava arkeologia esploro en la jaro 2006 estis sur la teritorio de la eksa burgejo malkovritaj tri dekoj de tomboj, la plej juna el ili el la unua duono de la 10-a jarcento, kaj nome sen aldonaĵoj aŭ kun tre modera doto. Escepto estas tri virinaj tomboj. La unua, apartenanta al malgranda knabino, enhavis kvin simplajn bronzajn kaj unu orizitan bobenigitan orelringon, du bronzajn neornamitajn gombikojn, kolĉenon el vitraj perloj kaj tranĉilon. Tombo de la dua virino enhavis kvar bronzajn orelringojn, kolĉenon el vitraj bidoj, sitelon kaj tranĉilon. La tria tombo enhavis du arĝentajn orelringojn, kolĉenon el vitraj perloj kaj tranĉilon.

Rilate al la trovaĵoj de slavaj virinaj juveloj, precipe de bobenigita orelringo kun multobla tenileto, envicigas arkelogoj la sepultejon – kiel unu el la plej malnovaj slavaj sepultejoj en Bohemio – en la duan duonon de la 9-a jarcento. La daŭriganta savesploro devas konfirmi, ĉu la burgejo estiĝis kontraŭe al ĝisnuna datigado je 30 ĝis 40 jaroj pli frue, kiel signas karaktero de la sepultejo.

## Rilataj artikoloj
* Teta

## Pluaj fotoj

Pozůstatky vstupní věže hradu Tetín.jpg|Restaĵoj de enirturo de la remparburgo

Kategorio:Remparburgoj en distrikto Beroun
Kategorio:Remparburgoj en Hořovica montetaro
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Mezbohemia regiono
burgejo
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Beroun
Kategorio:Historio de Ĉeĥio dum regado de Premislidoj
Kategorio:PPR Bohemia karsto
Kategorio:10-a jarcento en Ĉeĥio
Kategorio:11-a jarcento en Ĉeĥio
Kategorio:13-a jarcento en Ĉeĥio
Simptomoj de la kronvirusa malsano de 2019

**Simptomoj de la kronvirusa malsano de 2019** (KOVIM-19) varias, de mildaj simptomoj ĝis severa malsano. Oftaj simptomoj inkluzivas kapdoloron, perdon de flarpovo kaj gustumpovo, naza obstrukco kaj flua nazo, tusado, muskola doloro, gorĝa doloro, febro, lakso, kaj malfacila spirado. Homoj kun la sama malsano povas havi malsamajn simptomojn, kaj la simptomoj povas ŝanĝiĝi post tempo. Tri oftaj simptomaroj estas rekonataj: spira simptomaro kun tusado, sputaĵo, malfacila spirado, kaj febro; mukolskeleta simptomaro kun muskola kaj artika doloro, kapdoloro, kaj laceco; kaj digesta simptomaro kun ventra doloro, vomado, kaj lakso.

El homoj kiuj havas simptomojn, 81% spertas nur mildajn aŭ moderajn simptomojn (ĝis milda pneŭmonito), sed 14% spertas severajn simptomojn (dispneo, hipoksio, aŭ pli ol 50% da pulma okupiĝo en bildoj) kaj 5% de malsanuloj suferas kritikajn simptomojn (spira malsukceso, ŝoko, aŭ multorgana misfunkcio). Almenaŭ triono de infektitoj ne spertas rimarkeblajn simptomojn iam ajn. Ĉi tiuj sensimptomaj infektitoj ofte ne scias ke ili havas la viruson kaj povas disvastigi ĝin. Aliaj infektitoj spertos simptomojn pli poste (nomataj "antaŭsimptomaj"), aŭ havas tre mildajn simptomojn kaj ankaŭ povas disvastigi la viruson. La plimulto da simptomhavaj homoj spertas simptomojn ene de du ĝis sep tagoj post infektiĝo, kaj preskaŭ ĉiuj spertos almenaŭ unu simptomon ene de 12 tagoj.

La plimulto da homoj saniĝas de la grava fazo de la malsano. Tamen, iuj homoj – pli ol duono de unu grupo de hejme izolitaj junaj plenkreskuloj – daŭre spertas gamon de efikoj, kiel laceco, dum monatoj post saniĝo. Oni nomas tiun situacion longa KOVIM. Iuj estas spertintaj longtempan difekton de organoj. Multjaraj studoj estas farataj por plu esplori la longatempajn efikojn de la malsano.

## Referencoj 
Kategorio:Simptomoj
Kategorio:KOVIM-19
Qatar University (metroo de Doho)

**Qatar University** () estas stacio sur  de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la .

## Interkonektoj 
* Metrolink: M147 (Lusail Marina)
* Metroexpress: West Bay Lagoon, Doha Golf Club

## Proksimaj objektoj 
* Universitato de Kataro

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Doho
* Ruĝa Linio (metroo de Doho)

## Eksteraj ligiloj 
*   (/)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Doho
Teta

**Teta** estas figuro el ĉeĥaj mitoj. Laŭ la mitoj temis pri unu el tri filinoj de duko Krok, ŝiaj fratinoj poste estis pli aĝa Kazi kaj pli juna Libuše. Teta estis pagana princino kaj onidire ŝi parolis kun spiritoj.

Kosmas en sia kroniko priskribas tri filinojn de Krok, dum kio pri tiu la meza, Teta (*Tethka*), li skribas, ke ŝi "enkondukis superstiĉeman sciencon kaj lernis al preĝdeĵoraj ordenoj". Teta konstruigis burgon Tetín "sur pinto de kruta roko ĉe rivero Mže (nun Berounka)" (en originalo ).

La miton pri Krok kaj liaj filinoj prilaboris krom alia Alois Jirásek en siaj Staré pověsti české (*Malnovaj mitoj ĉeĥaj*).

Ŝi estas kunigata ankaŭ kun kelta dio Toutatis kaj kun fama frazo "U Teutatese". Lia nomo estas derivita de vorto teutā-, signifanta popolon aŭ genton.

## Literaturo 
* 

Kategorio:Figuroj de ĉeĥaj mitoj
Tunna kaj Gommon

**Tunna kaj Gommon** estas laŭ frue mezepoka hagiografio onidiraj murdintoj de Sankta Ludmila. Pri ŝia murdo fare de murdintoj de tiuj ĉi nomoj mencias Legendo de Kristiano en sia kvara sekcio.

## La murdo de sankta Ludmila 
Tunna kaj Gommon laŭmende de princino Drahomíra devis la 15-an de septembro 921 murdi en burgo Tetín sanktan Ludmilon. Laŭ teksto de la legendo de Kristiano ili sufokigis ŝin per ŝia propra vualo. La vualo poste fariĝis atributo de tiu ĉi landa sanktulino post ŝia enkonduko en ĉeĥan landan panteonon de sanktuloj. La nomoj de ambaŭ murdintoj signas, ke ili povis deveni el vikinga, aŭ varenga, sed prefere franka medio.

## Legendo de Kristiano 
La Legendo de Kristiano, elpreno de la paso, rilata al la murdigo de sankta Ludmila fare de murdintoj Tunna kaj Gommon.

## Literaturo 
* Kolár, Jaroslav; Selucká, Markéta *Středověké legendy o českých světcích*. Brno: 2011.
* Třeštík, Dušan *Počátky Přemyslovců*. Praha 1997.
* Fiala, Zdeněk *Hlavní pramen legendy Kristiánovy*. Praha 1974.

## Eksteraj ligiloj 
* Ĉeĥa traduko de la legendo
* Latina versio de la legendo - por eldono preparis, tradukis kaj per notoj havigis Jaroslav Ludvíkovský. Praha 1978

Kategorio:Historio de Ĉeĥio dum regado de Premislidoj
Kategorio:Duopoj
Kategorio:Murdistoj
Kategorio:Fikciaj murdistoj
Domo Paca Angulo (Votuporanga-SP)

La nuntempa **Domo Paca Angulo**  (oficiala nomo portugale: Casa Recanto de Paz) estas spiritisma asocio en Votuporango, Brazilo, fondita la , tiam kun la oficiala nomo *Casa Espírita Recanto de Paz*. 

Multaj homoj vizitas ĉi tiun lokon serĉante helpon pri siaj spiritaj aŭ materialaj bezonoj.

La agado de la asocio inkluzivas publikajn prelegojn en sia sidejo kaj disdonadon de supo al loĝantoj de kvartaloj kiel São Cosme kaj Damião, Jardim Palmeiras, São João kaj Sonho Meu.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Brazila Spiritisma Federacio
*Spiritisma Centro Bezerra de Menezes
* Spiritisma Centro Emanuelo
*Spiritisma Centro Humberto de Campos
* Spiritisma Centro Vojo al Damasko
* Spiritisma Grupo Mario de Nazareto
* Votuporango

## Eksteraj ligiloj 
* Jutub-kanalo de Spiritisma Domo Paca Angulo portugale
* Fejsbuk-paĝo de Spiritisma Domo Paca Angulo portugale

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Spiritismo en Brazilo
Kategorio:Spiritismaj organizoj
Viktor Varga (aktoro)

**Viktor Varga,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga Viktor** estas hungara aktoro, reĝisoro, instruisto.

Viktor Varga naskiĝis la  en Dunajská Streda (Ĉeĥoslovakio, poste Slovakio).

## Biografio 
Viktor Varga apartenis al la hungara  minoritato en Ĉeĥoslovakio, respektive en Slovakio. Li frekventis bazlernejon en Topoľníky, poste li maturiĝis en mezlernejo en Hurbanovo en 1997, pli poste li estis aktoro en teatro de Tatabánya ĝis 2001, sed en tiu periodo li studis en Katolika Altlernejo Vilmos Apor, ankaŭ en aktorlernejo en Tatabánya. En 2001 li estis ĉefredaktoro de nove fondita revuo, inter 2002-2008 li estis aktoro de Nacia Teatro (Győr). Intertempe li estis fondinta membro de slovaka teatro en Szarvas (2005) kaj instruisto en aktorlernejo en Győr (2006). Li akiris reĝisoran diplomon en Teatroarta Universitato de Bratislavo en 2014. Li ricevis slovakan kaj hungarajn premiojn inter 1997-2021. Li parolas krom la hungara slovake, ĉeĥe, angle, kroate.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - oficiro
** Romeo kaj Julieta - Paris; Baltazár
* Molière:
** Tartufo - titolrolo
** L' Avarulo - Keszegh
* Sofoklo: Antigona - knabo
* Friedrich Schiller: La Rabistoj - Roller
* Ferenc Molnár: *Egy, kettő, három...* - vendisto
* Zsigmond Móricz: *Rokonok* - Imrike
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - Kurahh

## Liaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Katarína Želinská: *Bohéma*
* Zoltán Belinszki: *Csodaszarvas*
* Jenő Huszka: *Lili bárónő*
* Miklós Fenyő: *Hotel Menthol*

## Elektitaj disĉiploj 
* Olivér Szőke

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Kalvinana preĝejo (Gárdony-Agárd)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento (ekde 2000) en Hungario, en urbo Gárdony (iam en feriejo-vilaĝo Agárd).

## Historio 
Dum la historio la kalvinanaj loĝantoj havis diservojn en la najbara Gárdony. Ekde la 20-a jarcento Agárd iĝis ŝatata somera banloko de feriantoj. Inter ili estis ankaŭ kalvinanoj, kiuj bezonis dum la somera periodo lokan kalvinanan kirkon. Ili kune kun la luteranaj somerumantoj konstruigis preĝejon en 1937 (aŭ en 1938?), ĉar la lokaj protestantoj ne sufiĉis havi propran preĝdomon.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en parko. La fasado estas malsimetria. En la fasado ĉirkaŭ meze antaŭĉambro plene reliefas kun la enirejo. La turo altiĝas dekstre ĉe la malantaŭa parto. La eksteraj muroj parte estas kovritaj per hederoj. La konstruaĵo pli malofte estas loko de luteranaj diservoj.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
* hungare kun foto
* http://regi.reformatus.hu/mutat/75-evvel-ezelott-szenteltek-fel-az-agardi-protestans-templomot/

Agárd Reformed Church, Petőfi Street side, 2017 Gárdony.jpg|Navo
Agárdi református templom, Mátyás király utca felől, 2017 Gárdony.jpg|Enirejo
Agárd Reformed Church, Álmos vezér Street, 2017 Gárdony.jpg
Agárdi református templom, ablakok, 2017 Gárdony.jpg|Fenestroj

Gardony-Agard
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Gárdony
Aŭtobuslinio Apolda-Jena

eta|La busstacio centra en Jena, unu el la hodiaŭaj finaj haltejoj
eta|Kajo 7 de kiu forveturas la busoj disde la Busa stacidomo de Apolda ĝis Jena
La **aŭtobuslinio inter Apolda kaj Jena** ekfunkciante en la 5.9.1909 estas la plej malnova regula kaj publika veturilcirkuldistanco inter du urboj en Turingio, Germanujo.

## Detaloj 
La antaŭula projekto de 1889 antaŭvidis kunligi la menciitajn urbojn fervoje. Ankaŭ tramlinikreo pripensitis. Pro nekonviĝeblo de urba administracio la proponoj renversitis. Krome la planita linio taksitis tro malfacila kaj kara.

En 1902 la urba konsilantaro de Apolda okupiĝis pri elektrika trolebusa servo kio ankaŭ forĵetitis antaŭ repripensado en 1904. Aprile faru provveturado kiu pro liverproblemoj de necesaj aŭtoj prokrastendis ĝis la 11.8.1909. Pro paneetoj planitis por la 24.8. nova provveturado. Ĝi sukcese finiĝis sur la foirplaco de Jena. Startejo estis la Hotelo *Thüringer Hof* en Apolda, proksime de la Stacidomo de Apolda.

Ekis la regula servo en la 5.9.1909 kaj oktobre samjare dua aŭto ekuzitis. En la 28.4.1910 fonditis *Automobil-Omnibuslinie Apolda-Jena srl* kiu aranĝis registriĝon ĉe la tribunalo de unua instanco de Apolda kaj iĝis tiel oficiala tendadanto de la menciita linio.

Tamen ankoraŭ plurfoje ŝanĝiĝis la deĵorantaj societoj. Responsis i.a. ekde la 1.1.1914 *Jenaer Elektrizitätswerke AK*, ekde komenco de la 1950-aj jaroj *Betriebsteil Apolda des VEB Verkehrskombinates Erfurt* kaj ekde la 1.7.1990 *Kraftverkehr Apolda srl*. Ekde la 1.1.1992 prizorgas la linion (numero 280) *Personenverkehrsgesellschaft mbH Apolda* kiu intertempe kunfandiĝis kun *Personenverkehrsgesellschaft mbH Weimarer Land*.

## Literaturo 
* Georg Thieme: *Die Omnibuslinie Apolda – Jena.* Ĉe: *Apoldaer Heimat.* 22. 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de *Personenverkehrsgesellschaft mbH Weimarer Land*

Kategorio:Apolda
Kategorio:Jena
Kategorio:Transporto en Turingio
Kategorio:Aŭtobusoj
Lajos Krasznai

**Lajos Krasznai** [lajoŝ krasnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Krasznai Lajos** estis hungara skulptisto. Lia origina familia nomo estis *Krausz* [kraŭs] ĝis 1934.

Lajos Krausz naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Krasznai devenis el germana familio. Li studis en sia naskiĝurbo kaj Vieno. Liaj majstroj estis Béla Radnai (skulptisto), Ferenc Vasadi kaj Emil Schrödl. Inter 1903–1915 li studvojaĝis en Svislando, Italio, Francio, Belgio, en Munkeno li havis atelieron. Tamen interrompe li estis ankaŭ hejme. Li specialiĝis pri ekleziaj skulptaĵoj, pli malofte li kreis stukojn kaj restaŭris. Hejmenveninta li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li malfermis atelieron jam en Budapeŝto. Li konstante ekspoziciis en Arthalo Budapeŝto. Li kreis centojn da skulptaĵoj por la eklezio, sed li kreis ankaŭ altarojn. Dum la socialismo li ne akceptis la instruan statuson, li volis plenumi nur ekleziajn mendojn. Lia ateliero ŝtatiĝis, poste li laboris kvazaŭ sekrete. Lia nomo forgesiĝis.

## Liaj skulptaĵoj (elekto) 
* *Bona Pastoro* kaj flanka altaro en Preĝejo Koro de Jesuo (Csepel)
* Stefano la 1-a (Hungario) kaj Tereza de Lisieux en Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto)
* ĉefaltaro de Preĝejo Sankta Jozefo (Józsefváros)
* ĉefaltaro kaj flankaj altaroj en Preĝejo de Helpema Sankta Maria (Budapeŝto)
* ĉefaltaro kaj statuoj en Baziliko de Máriaremete
* ĉefaltara restaŭro de Preĝejo Sankta Stefano (Országút)
* ornama plafono en halo de Parlamentejo (Budapeŝto)
* ĉefaltaro kaj statuoj en Kapelo Johano Nepomuka (Gödöllő)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://www.kozterkep.hu/blogok/megtekintes/835/krasznai-krausz-lajos-az-egyhazmuvesz

## Referencoj 

Jesus statue by Lajos Krasznai, Agárd, 2017 Gárdony.jpg|Statuo Jesuo en Agárd-Gárdony
Saint Emeric sculpture by Lajos Krasznai in 1931. - Gödöllő.JPG|Emeriko de Hungario en Gödöllő
Béla IV of Hungary by Lajos Krasznai, 2018 Visegrád.jpg|Béla la 4-a (Hungario) en Visegrád
Szent Imre herceg szobra (1930), 2017 Máriaremete.jpg|Emeriko de Hungario en Budapeŝto
Saint Josef and child by Lajos Krasznai, 2017 Máriaremete.jpg|Sankta Jozefo kun bebo en Budapeŝto

Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungariaj germanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dietrich von Apolda

**Dietrich von Apolda** (latine: *Theodoricus de Apolda* aŭ *Theodericus de Apolda*; naskiĝinta en 1220 aŭ 1230, mortinta post 1302) estis germana dominikano kaj hagiografo.

## Vivo 
Dietrich originante al la familio de la senjoroj de Apolda li ekfrokuliĝis en 1247 ĉe la dominikana monaĥejo de Erfurto. Tie li restis ĝismorte. Li famiĝis danke al du biografioj de pri sanktuloj, nome de sankta Dominiko kaj pri Elizabeto de Hungario. Aparte la verko pri ĉi-lasta multe legitis kaj stampis eĉ trans mezepokon la bildon pri la ŝatata kaj ege populara sanktulino. Ties unua presito estis en la 1604-a jaro zorgite de la historiisto Heinrich Canisius, nevo de Petrus Canisius.

Komisiinto de la Dominiko-biografio estis la ordena generalo Munio de Zamora (inter 1286 kaj 1291: temis pri la plej ampleksa kaj stile la plej kompleta en la 13-a jarcento kvankam sen veraj novaj aspektoj enhave). Biografion pri Elizabeto "mendis" ĉe li verŝajne anoj de la Ordeno de germanaj kavaliroj. Kelkaj partoj de la Elizabetaj rakontoj troviĝas verŝajne jam ĉe la verko *Gesta Ludovici* de la kapelano Berthold pri la vivo de la turingia landgrafo Ludoviko la 4-a.

## Literaturo 
* 
* Monika Rener (eld.): *Die Vita der heiligen Elisabeth des Dietrich von Apolda*. Marburg 1993 ISBN 3-7708-0999-8
* Monika Rener (eld.): *Dietrich von Apolda, Das Leben der heiligen Elisabeth*. Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Hessen Band 67/03, Marburg 2007. ISBN 978-3-7708-1311-7

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Ligiloj ĉe DDB
* Ĉi-prie ĉe geschichtsquellen.de
* Meister Eckhart und seine Zeit – Dominikaner – Dietrich von Apolda

Kategorio:Hagiografoj
Kategorio:Germanaj dominikanoj
Kategorio:Apolda
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Fabia Societo

eta|Sidejo de la Fabia Societo, en Londono.
La **Fabia Societo**, en angla *Fabian Society*, fondita la 4-an de Januaro 1884 en Londono, estis brita socialisma movado kies celo esti avanci en la aplikado de la principoj de socialismo pere de laŭgradaj reformoj de demokratio, pli ol per revoluciaj renversoj. Ĝi estas konata ankaŭ kiel kreinto de la fundamento de tio kio poste estos la Brita Laborista Partio.

Inter plej elstaraj membroj de la Fabia Socio estis la dramaturgo George Bernard Shaw, la anarkiisto Charlotte Wilson, la feministo Emmeline Pankhurst kaj la verkisto H. G. Wells. La fondintoj estis Sidney Webb kaj lia edzino Beatrice Webb.

La fabianoj karakteriziĝis pro sia pragmatismo, for de utopiaj idealoj, kio kondukis ilin al atento nur al la konkretaj vojoj kiujn la socialismo povas havi en Granda Britio. Socialismo por ili konsistis ne en revolucia movado, sed en la disvolvigo kaj la evoluo de la institucioj jam ekzistantaj en direkto al socialismo. For de la tradicio de marksismo kaj kontraŭaj al la revolucio, ili proponis atingi la socialismon pere de la «laŭgrada etendo de la voĉdonrajto kaj la transigo de rentoj kaj interezoj al la Ŝtato, ne tuj, sed iom post iom», kiel skribis en 1889 Bernard Shaw, la plej bone konata fabiano.​

## Notoj 
## Bibliografio 
* Ruiz Miguel, Alfonso (2002) [1991]. «La socialdemocracia». En Fernando Vallespín, ed. Historia de la Teoría Política, 4. Historia, progreso y emancipación. Madrid: Alianza Editorial. pp.&nbsp;207–257. ISBN 84-206-7307-2.
* George Bernard Shaw: Manual de socialismo y capitalismo para mujeres inteligentes 
* 
* 
* McKernan, James A. "The origins of critical theory in education: Fabian socialism as social reconstructionism in nineteenth-century Britain." *British Journal of Educational Studies* 61.4 (2013): 417-433.
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Finding Aid for the Fabian Society archives, British Library of Political and Economic Science, London School of Economics
* Fabian Society and Young Fabian Collection, British Library of Political and Economic Science, London School of Economics
* Annual Reports 1894–1918
* Fabian Tracts 1893–1990

Kategorio:Historio de Britio
Kategorio:Socialismaj organizaĵoj
Kategorio:Socialdemokratiismo
Principo de mezumoj

La **principon de mezumoj**, estas filozofia nocio ke "se hazarda elekto de io estas farita de kelkaj kategorioj, estas pli verŝajne ke tiu io apartenas al kategorio kun la plej granda nombro da eroj ol al iuj da la aliaj kategorioj" . La implico de la ideo estas ke situacioj estas kreitaj sekvante hazardan ĉenon de probabloj kaj koincidoj, kaj antaŭfiksita situacio estas tia ke ĝi estas pli verŝajna esti tia. Laŭ ĉi tiu principo, kiam observanto trovas apartan situacion aŭ okazaĵon, estas pli verŝajne ke la okazaĵo reprezentas la ordinaran kaj la ĝeneralan situacion, ol specialan aŭ unufojan.

Laŭ ĉi tiu principo, estas pli verŝajne ke la kondiĉo kiun ni vidas sur la Tero, t.e. la evoluo de vivo, kaj aparte inteligenta vivo, estas ofta afero en la universo, ol la supozo ke la Tero estas la nura loko en la universo kie ekzistas vivo, aŭ tiu ke homo estas la sola inteligenta estaĵo en la tuta universo . Tia supozo kontraŭdiras certajn spiritajn aŭ religiajn konceptojn, laŭ kiuj la homaro estas en speciala aŭ preferata statuso. La ideo estas inspirita de la kopernika principo nomita laŭ Nikolao Koperniko kiu forigis la homon kaj la teron de la centro de la mondbildo: la tero kaj la homo estas parto de la universo kaj ne ĝia centro, kaj ilia statuso en la universo ne estas precipe grava. Kiam la principo de mezumoj estas aplikata al la sfero de ekstertera vivo, la rezulta konkludo estas ke la Tero kaj vivo sur ĝia surfaco ne estas specialaj, do estas tre verŝajne ke vivo povus ekzisti ekster ĝi.

## Kritiko 
Kritiko de la principo estas direktita ĉefe al ĝia difino kaj malsukceso efektivigi ĝin. Unu el la asertoj emfazas la probleman naturon de la difino de la principo - la principo kondukas al la supozo ke certa hazarda elekto apartenas al certa grupo nur ĉar ĝi estas la plej granda grupo . Koncerne al ekstertera vivo, propagandantoj de la principo supozas ke la universo enhavas multajn inteligentajn civilizaciojn ĉar ekzistas inteligenta civilizo sur la Tero, kaj la tero havas neniun specialan statuson en la universo.

La principo inspiris la kreadon de la Formulo de Drake, formulo evoluigita fare de astronomo Frank Drake por kalkuli la nombron da inteligentaj civilizoj provantaj fari kontakton kun la Tero. Ĉi tiu formulo kaj ĝiaj gvidprincipoj estis atakitaj en la libro " La Rara Tero ", asertante ke ĝi ignoras multajn trajtojn de la Tero. Laŭ la libro, la evoluo de Tero kaj vivo sur ĝi estas malofta kaj neverŝajna koincido, tial ekstertera vivo estas malofta.

Alia demando pri la temo estas nomita la Fermi Paradokso, nomita laŭ ĝia pensulo Enrico Fermi, kaj ĝi estas **"Se efektive ekzistas inteligenta vivo en la universo, kie ili estas?"**. Laŭ la principo de mezumoj, la tero estas averaĝa planedo orbitanta ĉirkaŭ meza stelo, do la ekzisto de inteligenta vivo estas averaĝa materio. Se jes, stariĝas la demando, kial inteligenta vivo ekster la Tero ne provis kontakti la homon.

## Vidu ankaŭ 
* Ekstertera vivo
* La Kopernikana principo
* La formulo de Drake

## Eksteraj ligiloj 
## Piednotoj 
Kategorio:Astrobiologio
Kategorio:Filozofio
Kategorio:SETI
Kategorio:Filozofio de scienco
Kategorio:Tero
Roger Bernard

**Roger Bernard** estas la nomo de du francoj:
* Roger Bernard (esperantisto), (1907-1997)
* Roger Bernard (slavisto), (1908-1997)