open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Neuilly - Porte Maillot (stacidomo)

**Neuilly - Porte Maillot** estas stacidomo sur linio C de RER, en la 17-a arondismento de Parizo.

Ekde la , ĝi ankaŭ estas stacidomo sur linio E de RER.

## Stacidomo 
La stacidomo estis malfermita en 1854. Ĝi estis unu el la 7 stacidomoj de la antaŭa "Linio de Auteuil" irinta de '** al **'. Ĝi troviĝas lime de Neuilly-sur-Seine.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Ermont-Eaubonne - Champ-de-Mars (VMI) (962000).

## Bildgalerio 

Neuilly - Porte Maillot RER E 2024 38.jpg|Nomo
Neuilly - Porte Maillot RER E 2024 18.jpg|Ekstero
Neuilly - Porte Maillot RER E 2024 21.jpg|Rulŝtuparoj
Neuilly - Porte Maillot RER E 2024 23.jpg|Enirejo
Neuilly - Porte Maillot RER E 2024 12.jpg|kajo kun rulŝtuparo
Neuilly - Porte Maillot RER E 2024 03.jpg|Trajno "RER NG"

## Interkonektoj 
*   '**
*   **' ()
*  RATP 43 73 82 244 
*  Aŭtoĉaroj Air France 2
*  Aŭtoĉaro al flughaveno de Beauvais-Tillé
*  N11 N24 N151 N153

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio C
* RER de Francilio E
* Stacidomoj de Fervojo Petite Ceinture
* Palaco de kongresoj de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
*  (C)
*  (E)
* Association Sauvegarde Petite Ceinture - Station Neuilly-Porte Maillot

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio C
Kategorio:RER de Francilio E
Kategorio:Fervojo Petite Ceinture
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:17-a arondismento de Parizo
Dionizio (nomo)

**Dionizio** () estas vira persona nomo.
Oni ne konfuzu ĝin kun Dionizo (), nomo de helena dio. 

Variaĵo de "Dionizio" estas Denizo, ekzemple en Denizo de Parizo.

## Konataj Dionizioj 
* Dionizio la Areopagano (1-a jarcento)
* Dionizio (papo), *Dionysius*, sanktulo (mortis 258)
* Denizo de Parizo, nacia sanktulo de Francio (3-a jarcento)
* Dionizio, la Malgranda = *Dionysius Exiguus* (6-a jarcento)
* Pseŭdo-Dionizio la Areopagano (ĉ. 6-a jarcento)
* Denizo (Portugalio), reĝo 

## Preĝejoj, lokoj 
Pluraj kristanaj preĝejoj kaj pluraj lokoj estas nomataj laŭ Dionizio.

### Preĝejoj 
Ekzemple:
* Baziliko de Saint-Denis, Parizo, laŭ sankta Denizo de Parizo
* Preĝejo Sankta Dionizio (Erfurto), laŭ sankta Denizo de Parizo

### Lokoj 
Ekzemple:
* Pluraj lokoj nomataj Saint-Denis.
* Szentdénes, Hungario

## Vidu ankaŭ 
* Denizo
* Dionizo

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Energiilo

**Energiilo** aŭ *energia ilo* estas ilo kiu estas funkciata de aldona energia fonto, motoro kaj mekanismo for de la nura manlaboro uzata ĉe permanaj iloj. La plej oftaj tipoj de energiiloj uzas elektrajn motorojn. Internbrulaj motoroj kaj kunprema aero estas ofte uzataj. Aliaj energifontoj estas vapormotoroj, rekta brulado de fuelo kaj propelantoj, aŭ eĉ naturaj energifontoj kiel vento aŭ fluanta akvo. Iloj rekte regataj de animala energio ne estas ĝenerale konsiderataj *energiiloj*.

## Eksteraj ligiloj 
* NIOSH Power Tool Sound and Vibrations Database 
* NIOSH Sound Meter

Kategorio:Iloj
Kategorio:Maŝinoj
Riad Ŝehata

**Riad Ŝehata** (, mortis en 1942) estis egipta fotisto.

Li estis la oficiala fotisto de la reĝo de Egiptio. Li estis responda por foti reĝajn okazaĵojn kiel geedzecojn, kronadajn ceremoniojn kaj formalajn festojn. Li estis la unua egipta fotisto, kiu vojaĝis eksterlande. Li iris al Frankfurto en Germanio, kie li studis la fotarton amplekse. Li vojaĝis tramonde por krei rarajn fotojn. Lia ateliero situis en urbocentra Kairo, ĉe la opera placo.

Post la morto de Ŝehata en 1942, lia ateliero apertadis sub lia sama nomo. La Riad Ŝehata Ateliero estis atentinde devigita per reĝo Faruk foti detalege la grandan kaj severan damaĝon rezultante elde la ruiniga brulo de Kairo de 1952. 275 raraj fotoj el la Riad Ŝehata Ateliero vendiĝis per privata kolektulo el la familio de la fotisto en 2003.

Kategorio:Egiptaj fotistoj
Kategorio:Egipta Reĝlando
János Józsa (hidrologo)

**János Józsa** [jAnoŝ jOĵa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Józsa János** estas hungara hidrologo, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio (koresponda en 2013, ordinara en 2019).

János Józsa https://vm.mtmt.hu/search/slist.php?nwi=1&inited=1&ty_on=1&url_on=1&cite_type=2&orderby=3D1a&location=mtmt&stn=1&AuthorID=10000428&Scientific=1 naskiĝis la  en Győr.

## Biografio 
János Józsa akiris inĝenieran diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1981. Post siaj studoj li laboris en diversaj hidrologiaj institutoj, dume li esploris en Suomio en 1991. En 1991 li doktoriĝis en la universitato, li kandidatiĝis en 1993 (CSc), li doktoriĝis (DSc) en la akademio en 2003. En 1994 li komencis instrui en la menciita universitato, kie li estis docento en 1996. Li estis nomumita universitata profesoro en 2003, en la sekva jaro li iĝis katedrestro, inter 2015-2018 rektoro. Ekde 1995 li ricevis premiojn. Li okupiĝas pri malprofundaj lagoj, ĉefe pri Fertő kaj suomiaj lagoj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Földgátak feszültségeinek és alakváltozásainak meghatározása véges elem módszerrel* (1985)
* *Shallow lake modelling using quadtree-based grids* (1994)
* *Water balance analysis for the Tonle Sap lake - floodplain system* (2014)
* *A Duna hordalékvizsgálatai a SEDDON osztrák-magyar együttműködési projekt keretében* (2015)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Grace Ogot

**Grace Ogot** (naskiĝinta la , mortinta la ) estis kenja verkistino, flegisto, ĵurnalisto, politikisto kaj diplomato. Ŝi estas kun Charity Waciuma la unua anglalingva ina kenja verkisto kies verkoj eldoniĝis. Ŝi ankaŭ laboris por la Unuiĝintaj Nacioj kaj estis adjunkt-ministro.

Kategorio:Kenjaj verkistoj
Kategorio:Kenjaj politikistoj
Kategorio:Kenjaj ministroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Kenjo
Kategorio:Anglikanoj
Mount Pierre

**Mount Pierre** estas masivo (2200 m) situanta tuj norde al Monto Goossens en la Montaro Reĝino Fabiola, en Antarkto. Ĝi estis malkovrita la  de Belga Antarkta Ekspedicio, sub Guido Derom, kiu nomis ĝin laŭ Michel Pierre, aviadila meĥanikisto, membro de la Belga aviadila esplora grupo en ĉi tiu areo.

Kategorio:Montoj en Antarkto
Departementa domo (Székesfehérvár)

La **Departementa domo** estas impona klasikisma historia monumento en Székesfehérvár.
eta|maldekstre|Departementa domo en Székesfehérvár

## Historio 
La unua konata departementa domo en Székesfehérvár estis farita en la 1730-aj jaroj el unuetaĝa baroka loĝdomo (nun jam muzeo). La hodiaŭa departementa domo konstruiĝis inter 1807 kaj 1812. La ĉefa arkitekto estis Mihály Pollack. En la keloj ĝis 1901 prizono funkciis.

## Konstruaĵo 
La duetaĝa departementa domo situas sola laŭ la trotuaro kaj formas U-majusklon, sed estas ankaŭ aliĝanta L-majuskla teretaĝa alo. En mezo de la fasado estas rizalito kun 6 kvadrataj kolonoj. La meza aperturo estas pli larĝa, ol la ceteraj. Plej supre timpano estas videbla. Interne la ornama marmora ŝtuparejo estas dekstre. En la unua etaĝo troviĝas la ornamĉambro, kiu etendiĝas laŭ alto ĝis plafono de la dua etaĝo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* http://www.karpatinfo.net/latnivalok/megyehaza-szekesfehervar 
* http://kirandulastervezo.hu/celpont/szekesfehervar/egykori-megyehaza-babamuzeum-repulestorteneti-muzeum  

Dosiero:Megyeháza Székesfehérvár 2.JPG|Vido al la departementa domo
Dosiero:HU-FE-Székesfehérvár053.JPG|Arkadoj de la departementa domo
Dosiero:Gate. County Hall. Listed ID 3866. Neoclassical, built in 1807-1812, by Mihály Pollack. - 9, Szent István Square, Downtown, Székesfehérvár, Fejér County, Hungary.JPG|La meza fasado

Kategorio:Székesfehérvár
Székesfehérvár
Jae Ang

**Jae Ang** (naskita la ) estas singapura kantaŭtoro. Li reprezentis Singapuron dum la 2012-a ABU radiokantofestivalo. Ĝi estas festivalo kie partoprenas reprezentantojn de suda Azio kaj Oceanio.

Kategorio:Singapuraj kantistoj
Kategorio:Singapuraj muzikistoj
Beatriz Kimpa Vita

**Beatriz Kimpa Vita** (1684–1706) estis konga profeto kaj ĉefo de sia propra kristana movado, antonianismo. Tiu movado instruis ke Jesuo kaj aliaj fruaj kristanaj gravuloj estis el la Konga Imperio. Ŝia instruo kreskis el la tradicioj de la Romkatolika Eklezio en Kongo kaj kaŭzis konflikton kun romkatolikaj pastroj pri iliaj religiaj malsamoj. Ŝi ekzekutiĝis kiel herezulo en 1706, fare de konga soldataro laŭ volo de konga reĝo Pedro la 4-a.alternative=Statueto reprezentante Sanktan Antonion de Padua, en eburo, 18-a jarcento, kolekto de Donald kaj Adele Hall, fotita dum la ekspozicio "De Jordano ĝis Kongo, arto kaj kristianismo en Centra Afriko" ĉe la musée du quai Branly (2016-2017).|eta|Statueto reprezentante Sanktan Antonion de Padua, en eburo, 18-a jarcento, kolekto de Donald kaj Adele Hall, fotita dum la ekspozicio "De Jordano ĝis Kongo, arto kaj kristianismo en Centra Afriko" ĉe la musée du quai Branly (2016-2017).

Ŝi naskiĝis en loko en la nuna Angolo kaj estis etne konga.

Ŝi estas unu el la maloftaj personecoj el tiu regiono tiueoije pri kiu ekzistas skribitaj fontoj.

## Bibliografio 
(franca) Lilian Thuram, Les étoiles noires - De Lucy à Barack Obama (la nigraj steloj-de lucy al obama)

## Referencoj 
Kategorio:Angolanoj
Kategorio:Kristanaj mistikuloj
Kategorio:Religia persekutado
Kategorio:Historio de Angolo
Kategorio:Historio de la Demokratia Respubliko Kongo
Kategorio:Persekutado fare de kristanoj
Kategorio:Kontraŭkristanaj persekutoj
Kategorio:Mortokondamnitoj pro herezo
Dichomeris amblychroa

***Dichomeris amblychroa***  estas noktopapilio en la familio de gelekiedoj (*Gelechiidae*). Ĝi estis priskribita fare de Janse en 1954. Ĝi troviĝis en Namibio.

Kategorio:Noktopapilioj
Erich Köhler

**Erich KÖHLER** (naskiĝinta la  en Erfurto, mortinta la  en Wiesbaden) estis germana politikisto kaj ekonomikisto.eta|Naskiĝdomo en Erfurto
## Vivo 
Post studo de politika ekonomiko, ŝtatsciencoj kaj komerca juro en Marburgo, Berlino, Leipzig kaj Kiel, Köhler soldatis dum la Unua mondmilito inter 1914-18. En 1919 li doktoriĝis pro la defendo de la temo *Beziehungen der thüringischen Industrie zum Weltmarkt*. Inter 1919-1933 li estis afergvidanto de la Ligo de la dungantoj en Kiel, de la Havena entreprensocieto (samloke) kaj de la Landa asocio de la nordokcidentgermana metiista ligo. Li apartenis (estante membro de la partio "Deutsche Volkspartei / DVP") al la landa estrarano de tiu ĉi partio en Ŝlesvigo-Holstinio kaj al la berlina centra estrarano. En 1933 li maldungitis ĉiufunkcie edziniginte judinon. Inter 1939-45 li laboris kiel asekuragento, post longa tempo de senlaboreco. Je la fino de la Dua mondmilito oni ŝparis al li areston fare de Gestapo pro lia kompleta korpa kolapso.

## Post la Dua mondmilito 
En 1945 Köhler estis kunfondinto de la Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU) en Wiesbaden. Inter 1945-49 li estis ĉefa afergvidanto de la Ĉambro porindustria kaj porkomerca en Wiesbaden. En 1946 li ekapartenis al la Landa parlamento de Hesio, kie li estris la CDU-frakcion. Inter 1946-49 li estis vicestro de la CDU de Hesio. Li elektitis en 1947 estrarano de la Laborrondo de ĉiuj CDU kaj CSU-organizoj de Germanlando. Inter 1947-49 Köhler estis prezidanto de la Duzona ekonomikonsilio en Frankfurt am Main. En 1947-50 li estis estro de la Administra konsilio de la Landa centrala banko de Hesio. Al la germana parlamento Bundestag Köhler apartenis kiel deputito inter 1949-47, kie li estis en la komitato pri ekonomia politiko, mono kaj kreditado kaj en la speciala komitato pri la Londona Ŝuldopakto.

En 1949 li elektitis (en la 7.9.) prezidanto de la unua germana Bundestag. Sed lia estrado ofte kritikitis kaj plurfoje oni demandis lin rezigni. Post nervaj kolapsoj en la julio de 1950 lia frakcio igis lin rezigni (16.10.). En 1953 li iĝis denove membro de Bundestag.

Li honoritis per la premio "Großes Bundesverdienstkreuz mit Stern und Schulterband" en 1957. Pro sanecaj kialoj li ne plu kandidatis poste por Bundestag.

## Fonto 
* Biografio ĉe Haus der Geschichte

Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Prezidantoj de parlamento aŭ parlamenta ĉambro
Kategorio:Germanaj ekonomikistoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Rivero Tortuguero

**Rivero Tortuguero** ( [tortugEro] (signife testudejo)) estas rivero en Kostariko, kiu situas en la Nacia Parko Tortuguero, protektata areo. Ĝi elfluas en la Kariba Maro, proksime de la nordoriento regiono de la lando.

La bestaro de ĉi tiu regiono inkluzivas tukanojn, testudojn kaj manatojn.

Kategorio:Geografio de Kostariko
Kategorio:Riveroj en Ameriko
Adolf Feszty

**Adolf Feszty** [festi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Feszty Adolf** estis hungara arkitekto, parlamentano, inventisto. Lia frato estis Árpád Feszty.

Adolf Feszty http://tudosnaptar.kfki.hu/f/e/feszty/fesztypant.html naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Ógyalla (nuntempa Hurbanovo en Slovakio). Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Adolf Feszty komence lernis en Komárom, poste en Pozsony. Li frekventis teknikuniversitatojn en Vieno kaj Zuriko. Ekde 1871 li establis propran arkitektan laborejon en Pest (urbo), poste li projektis ĉefe loĝdomojn. Inter 1887 kaj 1892 li estis parlamenta deputito. En 1890 li forlasis la arkitektan profesion kaj li luis bienon. Tie li trovis torfojn, el kio li produktis paperojn. Pri tio li havis 6 patentojn.

## Memorigiloj 
* kavo en Tata (Hungario) prenis la nomon Feszty

## Liaj projektitaj domoj (elekto) 

Dosiero:Three storey, eclectic cornerhouse. Monument ID 7961. Adolf Feszty, 1876. - Budapest District VI. Andrássy Ave 84, Szív St 24.JPG|Domo en Budapeŝto
Dosiero:Two storey, eclectic cornerhouse. Monument ID 717. By Adolf Feszty, 1878. From corner. - Budapest District VI. Andrássy Ave 78, Rózsa St 67.JPG|Domo en Budapeŝto
Dosiero:Three storey, eclectic cornerhouse. Monument ID 716. By Adolf Feszty, 1880. Izabella Street's facade (on left). - Budapest District VI. Andrássy Ave 72, Izabella St 59.JPG|Domo en Budapeŝto
Dosiero:Sarokház (716. számú műemlék).jpg|Domo en Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj inventistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Municipa Arta Galerio (Tesaloniko)

eta|200x200px|Vilao Mordoch
eta|200x200px|Vilao Bianca
La **Municipa Arta Galerio** de la Urbo Tesaloniko en Centra Makedonio, Grekio, fondiĝis en 1966 kiel ido de la Municipa Biblioteko. Ekde 1986 ĝi estis loĝigita en la **Vilao Mordoch** sur Vassilissis Olgas Avenuo, unu domego desegnita de la arkitekto Xenophon Paionidis en la eklektika stilo en 1905 kaj poŝte posedita de la Urbo Tesaloniko. Ekde 2013 ĝi estas loĝigita en Vilao Bianca, ankaŭ sur Vassilissis Olgas Avenuo. Ĝi ankaŭ uzas la Makridis Ĉambro proksime al la Posidonio sporta centro sur la mara fronto kaj la malnova Arkeologia Muzeo (Yeni Cami) kiel konstantaj ekspoziciaj spacoj.

La galerio havas pli ol 1,000 artaĵoj en sia kolekto kaj ĉi tiuj estas disigitaj en la Tesalonika Artista Kolekto (3 generacioj: 1898–1922, 1923–40, 1941–67), la Moderna Greka Gravuraĵa Kolekto, la Kolekto de Bizanca kaj Poŝtbizancaj Ikonoj, kiu kovras periodon de ses jarcentoj, la Moderna Greka Arta Kolekto kaj la Skulptaĵa Kolekto.

La galerio organizas regulajn (plejparte retroirajn) ekspoziciojn de grekaj artistoj, produktas multenombrajn eldonojn, havas specialan bibliotekon kun lego-ĉambro kaj proponoj gviditaj laŭ turneoj por la publiko (rezervitaj en antaŭenigo). Ekde 1986 ĝi tenis 55 ekspoziciojn de grekaj kaj fremdaj artistoj. Unu el ĝiaj celoj estas komune organizi ekspoziciojn kun gravaj vidaj artoj institucioj en Grekio kaj eksterlande. Kaj tiel ĝi prezentis tiajn artistojn kiel Max Ernst kaj Nikos Engonopoulos (en 1997), Theofilos Hatzimichail (en 1998) kaj, pro tio ke la unua tempo en Grekio, la laboroj de Nikolaos Gyzis poseditaj de lia familio (posttempe de 1999). La lasta inkluzivas tiradojn kaj oleajn pentraĵojn de Gyzis's vojaĝadoj en Grekio, Anatoliokaj Germanio, familiaj portretoj kaj scenoj, alegoriaj temoj, varaj pentraĵoj kaj senmovaj vivoj.

La tujaj celoj de la Municipa Galerio inkluzivas la transformadon de la dua kaj tria etaĝoj de la Vilao Bianca en konstantaj ekspoziciaj spacoj por laboroj de Tesalonikaj artistoj kaj sian kolekton de Bizancaj ikonoj.

## Galerio 

File:Macedonian_Museums-70-Dimotiki_Pinakothiki_Thess-304.jpg|*Anastasiadis*
File:Macedonian_Museums-70-Dimotiki_Pinakothiki_Thess-305.jpg|*Papaspirou*
File:Macedonian_Museums-70-Dimotiki_Pinakothiki_Thess-306.jpg|*Pentzikis*
File:Macedonian_Museums-70-Dimotiki_Pinakothiki_Thess-307.jpg|*Venetoulias*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo 

Kategorio:Artmuzeoj en Grekio
Kategorio:Tesaloniko
Gertrúd Fischer

**Gertrúd Fischer** [fiŝer] (pli komplete Gertrúd Anna Fischer), laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gertrúd Anna Fischer** estis hungara biokemiisto, membro (korespondanta en 1967, ordinara en 1979) de Hungara Scienca Akademio. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis *Szabolcsi Lászlóné*, depost 1972 *Straub F. Brunóné*, ŝia sola filino estis Anna Szabolcsi.

Gertrúd Fischer http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=szabolcsi naskiĝis la  en Oradea. Ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gertrúd Fischer apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi frekventis mezlernejon private en Cluj, poste ŝi laboris en la sama urbo (rehungarigita dum la  2-a mondmilito). En 1944 ŝi estis deportita unu jaron, poste ŝi studis en Universitato Babeș–Bolyai, fine ŝi akiris kemian diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1948. Post siaj studoj ŝi laboris komence samloke, inter 1950 kaj 1971 en biokemia instituto en Budapeŝto, poste en biologia centro en Szeged. Intertempe ŝi kandidatiĝis en 1958, doktoriĝis en 1964. Tiutempe ŝi studvojaĝis en Svedio, Usono, Francio. Ŝi pensiuliĝis en 1991. Ŝi edziniĝis dufoje, en la unua geedziĝo ŝi naskis filinon en 1953. Ŝi okupiĝis pri enzimoj. Ŝi ricevis 6 premiojn inter 1952 kaj 1982.  

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Strukturelle Grundlagen der biologischen Funktion der Proteine* (1969)
* *Enzimszerkezet, enzimek lokalizációja* (1981)
* *Enzimes analízis* (1991)

## Fontoj 
* (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj biokemiistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Nuŝki

**Nuŝki** () estas urbeto kaj distrikto en Baluĉistano, Pakistano. Ĝia loĝantaro estas proksime . Ĝi situas sudokcidente de Kveta kaj situas sur ebenaĵo ĉebaze de la Kveta altebenaĵo, 990 m sur marnivelo. El Nuŝki la ebena Baluĉistana dezerto foretendas norden kaj okcidenten al la rivero Helmand (aŭ *Hilmand*). Tial Nuŝki estas proksima al la afgana bordo.

## Historio
Nuŝki estis komencpunkto por Brita eksploracio de Centra Azio.

Kategorio:Urboj de Pakistano
(18205) 3090 P-L

**(18205) 3090 P-L** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Rosa Parks (stacidomo)

**Rosa Parks** () estas stacidomo sur linio E de RER en la 19-a arondismento de Parizo.

## Stacidomo 
La stacidomo estis malfermita la . Ĝi situas inter stacidomoj *Magenta* kaj ''*. Antaŭe nomita *Évangile*, ĝi estis alinomita omaĝe al Rosa Parks (1913 - 2005), nigra virino kiu fariĝis emblema figuro de lukto kontraŭ rasa segregacio en Usono.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000). 
aŭ
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).

## Interkonektoj 
*   **
*  RATP 35 54 60 239 Traverse Ney-Flandre (519)
*  N140

## Projektoj 
*   *Rosa Parks''

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio E
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Rosa Parks (Tramtransporto en Parizo)
* Rosa Parks

## Bildaro 

Gare Rosa Parks - coté rue Gaston Tessier.jpg|Sur Strato Gaston Tessier
Gare Rosa Parks - 03-2016 - 03.jpg|Norda enirejo
Gare Rosa Parks - 03-2016 - 01.jpg|Trajno ĉe kajo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio E
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2015
Kategorio:19-a arondismento de Parizo
Kategorio:2015 en Francio
The Hasheesh Eater

***The Hasheesh Eater*** (Esperante ***La Manĝanto de Haŝiŝo***) estas libro de Fitz Hugh Ludlow. Ĝi estas unue eldonita en 1857. En la libro, Ludlow priskribas siajn spertojn pri manĝado de kanabo.

Kategorio:Libroj aperintaj en 1857
Kategorio:Kanabo
Balono (apartigilo)

**Balono** havas plurajn signifojn.
* **Balono** estas flugaĵo el membrano plenigita per malpeza gaso, tiele:
** **balono** estas sfera forma aerostato;
** **balono** estas ludilo, el kaŭĉuko, diverskolora, kolbas- aŭ glob-forma, kiun oni plenblovas per aero aŭ per gaso kaj tenas per longa maldika ŝnureto.
* En kemio,
** **balono** estas ĉiaspeca ronda ujo, precipe el vitro, uzata en laboratorioj;
** **distilbalono** estas vitra, laboratoria distilujo.
* **Provbalono** estas:
** sondobalono uzata por esplori la atmosferon kaj sendi mezurojn;
** laŭ figura senco, prova diro aŭ faro, farita por ekscii ies opinion.
Xu Daorong

**Xu Daorong** (1940-2014), plumnome *Ikso* estis ĉina esperantisto, docento, studdirektoro de magistriĝaj studentoj kaj redaktoro, eseisto en multaj ĉinaj gazetoj, tradukisto el la angla, germana kaj rusa en la ĉinan. Li publikigis kelkajn librojn ĉefe pri muziko. Li esperantistiĝis en 1956. Li estis honorita per Belartaj Konkursoj en 1979. Li verkis poemojn, kelkaj el kiuj estis publikigitaj en *Movado*, *El Popola Ĉinio*, *Heroldo de Esperanto* kaj *Beletra Almanako*.

## Verkoj
* Xu Daorong (Ikso): *El "Fabloj" de Ikso* (Moko de Forkuranta Soldato; Drakamanto; Ĉeno de Embuskoj; Timo de Vosthavuloj; Nur Tigro; Instruo de Unueco). Beletra Almanako (26), junio 2016. pp. 43-47.

Kategorio:Ĉinaj esperantistoj
Pordego

[eta|"[Pordego de Ĉiuj Nacioj" en Persepolo. Persepolo estis la oficiala ĉefurbo de la Persa Imperio kaj estis konstruita dum la regado de Ciro, ĉirkaŭ 560 a.K.

La grandiozaj konstruaĵoj travivantaj hodiaŭ estas uzataj kiel unu el la ĉefaj turismaj lokoj en Irano.

La urbo estis deklarita Monda Heredaĵo de Unesko en 1979|553x553ra]]
[eta|367x367px|La [Iŝtar-pordego de Babilono, la plej malnova ankoraŭ ekzistanta urbopordego de la mondo]]
[eta|220px|Alirpordego de la [Kastelo de Ooidonk apud Deinze, Belgio]]
[eta|220px|Riĉe ornamita pordego de la [Vintropalaco en Sankt-Petersburgo]]
[eta|220px|Pordego de la [Erasmoparko en Amsterdamo]]

**Pordego** estas aperturo, kiu donas aliron al ejo ĉirkaŭita per muroj aŭ barilo. Pordegoj povas esti uzataj por kontroli kiu en- aŭ el-iras. Pordego ankaŭ povas havi nuran ornaman aŭ simbolan funkciojn.

Pordegoj povas esti fermataj, kaj ofte estas gardataj de unu aŭ pluraj pordistoj, ankaŭ nomata *pordegogardisto*. Por tiu gardisto oni povas fari specialan konstruaĵon, tiel nomatan (**pordega**) gardista domon.

Pordegoturo estas turo super pordego de granda instalaĵo, ekzemple de urbomuro, burgmuro kaj similaj konstruaĵoj.

Kategorio:Arkitekturaj eroj
Kategorio:Fortikaĵoj
Kategorio:Sekureco
Pordisto

eta|Pordisto de hotelo.
eta|Armeitaj kaj uniformaj pordegistoj ĉe la Vatikano.
**Pordisto** estas la persono kiu en hotelo, palaco, kastelo, muzeo, oficiala oficejo, loĝejaro aŭ similaj konstruaĵoj plenumas difinitajn servojn ĉe la enirejo de tiuj.

Inter la funkcioj kaj devoj de pordistoj estas la jenaj: porti valizojn ĝis la lifto, alvoki taksion por la uzantoj aŭ helpi maljunulojn aŭ malkapablulojn ĉe eniro aŭ eliro de aŭto. La pordisto kolektas foje la poŝton, avertas la uzantojn pri la alveno de aŭtoj, vizitantoj aŭ pakaĵoj. Foje kiel ĝentilaĵo, li malfermas la pordon de la konstruaĵo je la eniro aŭ eliro de personoj.

La pordisto ankaŭ povas plenumi servojn de sekureco de la konstruaĵoj evitante la eniron de personoj ĉu nerajtigitaj aŭ nedezirataj kaj foje eĉ pelante supozatajn konfliktigajn personojn.

En modernaj tempoj pordegistoj foje faras la laboron de korpogardisto, sed anstataŭ gardi apartan homon ili gardas retejon aŭ kongreson. Pordogardistoj en kluboj ordigas la vicon de vizitontoj de kluboj kaj decidas kiu eniros kaj kiu ne, estas foje nomataj elektistoj.

## Historio 
En iuj landoj, kie la rolo de pordogardisto en la reĝa kortego estis por la nobeloj, kaj la pozicio mem estis por la titolo de nobelaro. Pordogardistoj ankaŭ estas ofte metitaj en hotelojn, kie ili bonvenigas alvenantajn aŭ eksiĝintajn gastojn, helpas ilin alvoki valizportistojn kaj taksiistojn kaj teni eksteren nedeziratajn vizitantojn. En Eŭropo estis simila rolo en plurdomoj.

Post la Oktobra Revolucio, rusaj nobeluloj kaj militaj oficiroj, neprofesiaj, kiuj fuĝis al Centra kaj Okcidenta Eŭropo, estis dungitaj kiel pordegaj gardistoj en hoteloj kaj ilia plenumo de rusaj ministeriaj uniformoj estis allogo por hotelgastoj, kiuj ĝuis servon de aristokratoj.

## Regulacio 
En pruntepreno, la termino "pordogardisto" ankaŭ rilatas al persono respondeca pri la integreco aŭ taŭga funkciado de aparta institucio aŭ korpo, kiun li aŭ ŝi reprezentas, kutime ne por funkcii laŭ la fizika senco, sed por funkcii kaj konduti laŭ la konceptaj principoj ke la institucion reprezentas kaj kontraŭ damaĝo kaj eksteraj interesoj.

## Vidu ankaŭ 
* Pordotelefono
* Pordego
* Gardisto
* Elĵetisto
* Sentinelo

## Eksteraj ligiloj 
* funkcioj (angle)
* Ejemplo de convenio de empleados de fincas urbanas (hispane)

Kategorio:Profesioj
Engluto

**Engluto** aŭ **gluto** estas la konsumo de substanco fare de organismo. Ĉe animaloj, ĝi normale estas plenumita per enmeto de la substanco tra la buŝo en la intesta vojo, ĉu pere de manĝado aŭ trinkado. En unuĉelaj organismoj, engluto povas okazas pere de prenado de la substanco tra la ĉelmembrano.

Krom manĝadaj aĵoj, ankaŭ aliaj substancoj kiuj povas esti englutitaj estas kuraciloj (ĉe kiuj englutado estas terminigita kiel buŝa administrado), distr-uzataj drogoj, kaj substancoj konsiderataj nemanĝeblaj kiaj eksteraj fortoj aŭ fekaĵoj. Englutado estas ofta vojo uzataj de patogenaj organismoj kaj venenoj eniranta en la korpo.

## Eksteraj ligiloj
* http://www.tiscali.co.uk/reference/encyclopaedia/hutchinson/m0035265.html 
* http://www.ilpi.com/msds/ref/ingestion.html
* http://www.emedicinehealth.com/battery_ingestion/article_em.htm
* http://www.emedicine.com/emerg/topic379.htm

Kategorio:Digesta sistemo
Ulten-valo

La **Ulten-valo** ( aŭ *Ulten*, itale: ''Val d'Ultimo'') estas 40 km longa monta valo en la okcidenta parto de la provinco de Sudtirolo en norda Italio.

Ĝi troviĝas sude de Merano kaj estas la valo de la rivereto Falschauer, dekstra enflurivero de la Adiĝo. Ĝia orientiĝo estas de sudokcidento al nordoriento, paralela al la malalta parto de la valo Vinschgau, la Venosta Valo. La valo finiĝas en la komunumo Lana. Malgranda vojo gvidanta suden konektas la valon kun Proveis kaj la Non-valo en la provinco Trento (Trentino).

La komunumo Ulten kovras la plejparton de la valo. La plej malalta parto de la valo estas en la komunumo  St. Pankraz. La loĝantoj de la Ulten-valo estas plejparte germanlingvaj (pli ol 99% laŭ la censo de 2011). La plej alta parto de la valo estas parto de la Nacia Parko Stelvio.

La ĉefaj vilaĝoj de la valo estas:
* St. Gertraud (en alteco de 1501&nbsp;m super la marnivelo, ĉ. 300&nbsp;loĝantoj rondigite surbaze de la censo de 2011)
* St. Nikolaus (1256&nbsp;m, ĉ. 300&nbsp;loĝantoj)
* Kuppelwies (1153 m, ĉ. 150&nbsp;loĝantoj)
* St. Walburg (1190&nbsp;m, ĉ. 2.200&nbsp;loĝantoj), ĉiuj en la komunumo Ulten, kaj 
* St. Pankraz en samnoma komunumo (735&nbsp;m, iom pli ol 1.500&nbsp;loĝantoj, en 2011 estis 1.568, en 2023 1.527).

## Referencoj 
eta|250ra|maldekstra|

Kategorio:Valoj en Sudtirolo
(18225) 7069 P-L

**(18225) 7069 P-L** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Trinkado

eta|300ra|La ago trinkadi portretita en statuaro — la figuro uzas tradician trinkohaŭton.
**Trinkado** estas la ago englutadi akvon aŭ alian likvojn en la korpo tra la buŝo. Akvo estas postulata por multaj el la fiziologiaj procezoj de la vivo. Kaj troa kaj netaŭga akvengluto estas asociaj kun la sanproblemoj.

## Metodoj 
[eta|[Kanada ansero trinkante akvon en sian bekon.]]

### Ĉe homoj 
Oni povas normale trinki, trinketi, sorbtrinki aŭ ŝmace trinki.

### Ĉe akvobestoj 
### Ĉe teraj animaloj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Are You Drinking Enough?" , rekomendoj de la Eŭropa Hidrinstituto (Madrido)

Kategorio:Akvo
Kategorio:Trinkaĵoj
Kategorio:Fiziologio
Kategorio:Etologio
Manĝantropologio

**Manĝantropologio** aŭ **antropologio de manĝado** estas branĉo de antropologio nome la interrilato inter ekonomiaj sistemoj, manĝostatusoj kaj manĝosekureco, kaj la konsidero pri kiel ŝanĝoj en la unuaj menciitaj tuŝas la aliajn. Se ekonomiaj kaj mediaj ŝanĝoj en komunumo efikas pere de la aliro al manĝo, de la manĝosekureco, kaj de la dieta sano, tiam tiu interagado inter kulturo kaj biologio estas siavice konektita al pli ampleksaj historiaj kaj ekonomiaj tendencoj asociaj kun tutmondiĝo. Nutrostatuso tuŝas ĝeneralajn sanstatusojn, laborplenuman potencon, kaj la ĝenerala poveblo por ekonomia disvolviĝo (ĉu en terminoj de homa disvolviĝo aŭ de tradiciaj okcidentaj modeloj) por ajn difinita grupo de personoj.

Kategorio:Agrikulturo
Kategorio:Ekonomiko
Kategorio:Nutrado
Kategorio:Nutra sekureco
Ármin Flesch

**Ármin Flesch** [fleŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Flesch Ármin**, estis hungara kuracisto, pediatro do infankuracisto kaj profesoro kaj universitata profesoro.

Ármin Flesch http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC03975/04518.htm naskiĝis la  en Aszaló. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ármin Flesch devenis el juda familio. Li akiris kuracistan diplomon, poste li eklaboris en kliniko pri infanoj. En 1913 li estis nomumita privata profesoro en Universitato de Budapeŝto. Inter 1916 kaj 1926 li estis ĉefkuracisto en hospitalo en Budapeŝto. En 1943 pro la kontraŭjudaj leĝoj li estis trudemerito, tamen li kuracadis en kuracejo. Post la 2-a mondmilito li estis nomumita eksterordinara profesoro, en 1952 li kandidatiĝis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Anämien im Kindersalter* (1909)
* *A gyermekorvoslás tankönyve* (4-a eldono en 1925)

## Memorigiloj 
* strateto en Budapeŝto (Flesch Ármin köz)
* premio "Flesch Ármin"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj pediatroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Monto Ulia

**Monto Ulia** (: Monte Ulía; : Ulia) estas monto de Donostio kiu etendiĝas de la kvartaloj de Gros kaj Ulia ĝis Pasajes. En ĝia okcidenta ekstremo troviĝas la strando de Zurriola kaj en ĝia orienta ekstremo la haveno de Pasajes. La plej alta pinto de tiu monto estas 235 metrojn alta. 

Dum pluraj jarcentoj kaj ekde la Mezepoko oni starigis gvatoturojn en la roko de la plej alta parto de la monto por averti fiŝkaptistojn de la haveno de Donostio pri la ĉeesto de balenoj.

Por protekti ilian naturan riĉecon tiuj lokoj estas difinitaj kiel naturprotekta parko.

## Klifoj, naturprotekta parko 
En majo 1992 la Eŭropa Konsilio aprobis la direktivon 92/43 rilatan al konservado de naturaj habitatoj, faŭno kaj flaŭro.

En decembro 1997, konsiderante iliajn habitatojn, faŭnon kaj flaŭron, la Eŭska Registaro proponis ke la klifoj de Ulia estu agnoskitaj eŭropa Loko de Komunuma Gravo (LKG) sendante al Bruselo la korespondan slipon (kodo: ES2120014; areo ).

En decembro 2004 ĝi estis konfirmita kiel LKG kaj tiu loko fariĝis naturprotekta spaco de eŭropa rango kaj estis integrita en la Reto Natura 2000.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Zona LIC de Ulia

## Tradukfonto 
Kategorio:Gipusko
Ulia
Kategorio:Loko de Komunuma Graveco
Anatalono

Sankta **Anatalono** estis episkopo de Milano komence de la 2-a jarcento. Li estas liturgie honorata kiel sanktulo en la Katolika Eklezio, kaj lia memorigo estas celebrata la 25-an de septembro.

## Biografio 
Mankas preskaŭ tute informaj fontoj pri tiu episkopo, kiu eble estis unu el la unuaj episkopoj de tiu urbo.

La unuaj, hagiografiaj, informoj alvenas el la fino de la 8-a jarcento el la verko ''* de Paŭlo Diakono, en kiuj la longobarda verkisto raportas ke Anatalono estis unu el la disĉiploj de Sankta Petro kaj ke estis tiu lasta mem kiu lin sendis al Milano kiel unua episkopo. En iuj bizancaj katalogoj pri la disĉiploj de Jesuo Kristo (7-a/8-a jarcentoj), Anatalono estas prezentata kiel disĉiplo de la apostolo sankta Barnabaso, kiu estus suferinta persekutaĵojn de Nerono, sen tamen perdi la vivon, sed simple devigita kaŝi sian aŭtoritaton.
La legendo pri lia vivo, ĉiuokaze, volas ke Sankta Anatalono konstruigis preĝejon dediĉitan al la Savinto sur antaŭa templo dediĉita al la dio Merkuro aŭ Apolono, en la loko en kiu hodiaŭ situas la preĝejo San Giorgio al Palazzo.

Okaze de lia morto, iuj liaj relikvoj (esence konstituitaj en linaĵoj kiuj hazarde estis tuŝantaj lian korpon) estis portataj, en Milano, en la kapelon titolitan *ad Concilia Sanctorum*, eble en la 5-a jarcento. La loko de lia entombigo restis laŭlonge nekonata, sed en la baziliko San Babila (Milano) oni celebris simbolan entombigon.

Milana dokumento de 1263 aldonas ke Sankta Anatalono estus entombigita en la preĝejo Sankta Floriano (Breŝo) kie oni opiniis ke li estis la unua episkopo: konfirme de tiu tezo okazis retrovo en 1472 de iuj liaj relikvoj, kiuj estis poste solene translokigitaj enen de la urba katedralo, kie ankaŭ hodiaŭ estas objekto de intensa honorado.

Lin antaŭulis la apostolo Barnabaso kaj lin posteulis Kaio de Milano.

## Bibliografio 
* *Le vie di Milano'', V. Buzzi, C. Buzzi - Ed. Hoepli, 2005

Katolikaj enciklopedioj:
* Enciclopedia Cattolica
* Cathopedia 
* Catholic Encyclopedia

Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Episkopoj de Milano
Kategorio:Italaj sanktuloj
Nacia Parko Stelvio

eta|250px|akvofalo en la parko
La **Nacia Parko Stelvio** (, ) estas nacia parko en la nord-oriento de Italio, fondita en 1935.

La parko estas la plej granda en Italio kaj kovras parton de du regionoj: Trento-Alta Adiĝo/Sudtirolo kaj Lombardio, en 24 municipoj.

La Nacia Parko havas landlimojn kun la Svisa Nacia Parko, la ''Parco naturale provinciale dell'Adamello-Brenta* kaj la *Parco regionale dell'Adamello*. Kune, ĉi tiuj parkoj konsistas 400 000 hektarojn de protektita natura medio. La parko inkluzivas vastan teritorion de valoj kaj montoj, kun altitudo inter 650 metroj kaj 3 900 m.

## Faŭno 
La Nacia Parko Stelvio estas hejmo de multaj sovaĝaj bestoj inkluzive de ĉamo, ibekso, kapreolo, ruĝa cervo, apro, ruĝa vulpo, ermeno, neĝmustelo, rufa sciuro, alpa marmoto, neĝleporo, melo, foino, eŭropa pina mustelo, eŭropa papulo, bonazio, ŝafgrifo, korako, putraĵa korvo, granda buntpego, nigra pego, komuna buteo, nucifrago, morinelo, rokperdriko, urogalo, gufo kaj reĝa aglo. La teritorio konsideratas inter la plej taŭgaj lokoj por birdumo en Eŭropo.

## Flaŭro 
eta|maldekstra|350px|pejzaĝa impreso
Ekzemploj de lokaj plantoj estas *Arnica montana*, *Biscutella leavigata*, *Androsace vitaliana*, *Pulsatilla vernalis*, *Artemisia umbelliformis*, *Aster alpinus*, *Dianthus superbus*, *Dianthus carthusianorum*, *Trollius europaeus*, Okpetala driado (*dryas octopetala*), *Crocus albiflorus*, *Draba aizoides*, *Hepatica nobilis*, *Gentiana acaulis*, *Gentiana kochiana*, Turbana lilio (*lilium martagon*), *Lilium croceum* subsp. *Bulbiferum*, *Linaria alpina*, *Linnaea borealis*, *Aconitum napellus*, *Paludella squarrosa*, *Primula vulgaris*, *Primula elatior*, *Ranunculus glacialis*, *Rhodiola rosea*, saxifrages, *Cypripedium calceolus*, Rondfolia drozero (*drosera rotundifolia*), *Silene acaulis*, Edelvejso (*Leontopodium alpinum*), *Achillea moscata*, *Soldanella* alpina, Aldoviolono calcarata, Blanka heleboro (*veratrum albumo*), *Loiseleuria procumbens*, *Empetrum nigrum*, rododendroj, Monta pino (*pinus mugo*), *Daphne alpina*, *Daphne striata*, de arboj plejparte la pino-specio Cembro (*pinus cembra*), Ordinara piceo (*picea abies*) kaj Eŭropa lariko (*larix decidua'').

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝoj de la Parka Administrejo (, , , )
* Oficiala paĝo de la parko ()

Kategorio:Naciaj parkoj de Italio
Kategorio:Provinco Trento
Kategorio:Sudtirolo
Kornél Rados

**Kornél Rados** [radoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rados Kornél** estis hungara arkitekto, profesoro.

Kornél Rados http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC12527/12619.htm naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Pozsonynádas (nuntempa Trstín en Slovakio). Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Kornél Rados akiris inĝenieran diplomon en Teknikuniversitato József en 1926. Komence li laboris en privataj firmaoj, sed en 1932 li establis propran arkitektan firmaon. En 1944 li estis trudlaboristo, eĉ li estis deportita. Inter 1945 kaj 1948 li estis ĉefkonsilisto de la ĉefurba municipo, inter 1948-1950 li estis institutestro, poste li instruis en la menciita universitato. Li fondis novan katedron, kiun li gvidis ĝis la pensiuliĝo en 1971. Li estis rektoro inter 1952-1954 kaj 1957-1960. Li kandidatiĝis en 1959. Li ricevis plurfoje premiojn. Li okupiĝis precipe pri projektoj de fabrikoj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Ipari épületek tervezése* (1953)
* *Ipartelepek építészete 1-5* (1956-1979)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Akvoliverado

[eta|Akvo el [krano - el tubo.]]
[eta|Akvo el [kranoj - el kamiono.]]
**Akvoliverado** estas la havigo de akvo fare de publikaj vorkoj, komercaj organizaĵoj, komunumaj klopodoj aŭ fare de unuopuloj, kutime pere de sistemo de pumpiloj kaj de tuboj. Irigacio estas konsiderata separate.

## Tutmonda aliro al pura akvo 
En 2010, ĉirkaŭ 85% el la tutmonda loĝantaro (6.74 mil milionoj da personoj) havis aliron al eltuba akvoliverado tra hejmaj konektoj aŭ al plibonigita akvofonto pere de aliaj rimedoj ol hejmo, inklude fontojn, fontanojn, akvofontojn kaj protektitajn putojn . Tamen, ĉirkaŭ 14% (884 milionoj da personoj) ne havis aliron al plibonigita akvofonto kaj devis uzi neprotektitajn putojn aŭ akvofontojn, kanalojn, lagojn aŭ riverojn por ties akvonecesoj .

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* The World Bank on private water operations in rural communities
* The World Bank on public-private water mechanisms for urban utilities
* The World Bank on water utility subsidies
* Appropedia:Water supply
* The WHO's site on water
* The OECD's site on water
* IEEE Spectrum: How Much Water Does It Take to Make Electricity? — Natural gas requires the least water to produce energy, biofuels the most, according to a new study
* Water Planning Tools  — an Australian research initiative which develops and pilots tools for improving water planning, management and security
* Google — public data "Improved water source (percent of population with access)"
* Google — public data "Renewable internal freshwater resources per capita (cubic meters)"
Mansuran

**Mansuran** (, ankaŭ konata kiel **Manşūrān** kaj **Manşūr** estas vilaĝo en Ziarat kampara distrikto, en la *baĥŝ* Centra Distrikto de kantono Ŝirvan, Provinco Norda Ĥorasano, Irano. Estas 119 loĝantoj en 2006, en 30 familioj.

Kategorio:Vilaĝoj de Irano
Manĝorajto

**Manĝorajto**, kaj ties variaĵoj, estas homa rajto kiu protektas la rajton de la personoj al manĝo per si mem en digneco, implice ke sufiĉa kvanto de manĝo estu disponebla, ke la personoj havu rimedojn aliri al ĝi, kaj ke ĝi plenumas akurate la individuajn dietajn necesojn. La rajto al manĝo protektas la rajton de ĉiu homa ento esti libera el malsato, el manĝomalsekureco kaj el disnutrado. La rajto al manĝo ne implicas ke la registaroj havas devigon disponigi senpagan manĝon al ĉiu ajn kiu deziras ĝin, aŭ rajton esti nutrata. Tamen, se personoj estas senigitaj el aliro al manĝo pro tialoj ekster ties kontrolo, ekzemple, ĉar ili estas arestitaj, en tempo de milito aŭ post naturaj katastrofoj, tiu ĉi rajto postulas ke la registaro havigu manĝon rekte.

Tiu rajto estas rajto agnoskita de la Internacia Pakto pri Ekonomiaj, Sociaj kaj Kulturaj Rajtoj (IPESKR) Ŝtatoj kiuj subskribis la pakton interkonsentas fari demarŝojn al la maksimumo de ties disponeblaj rimedoj por atingi progrese la tutan realigon de la rajto al akurata manĝo, kaj nacie kaj internacie. En totalo de 106 landoj la rajto al manĝo estas aplikebla ĉu pere de konstituciaj aranĝoj de variaj formoj aŭ pere de rekta aplikableco en juro de variaj internaciaj traktatoj en kiuj la rajto al manĝo estas protektita.

Je la Manĝo Mondopinto de 1996 (*World Food Summit*), registaroj rekonfirmis la rajton al manĝo kaj engaĝigis sin al duonigo de la nombro de malsatantoj kaj de misnutritoj el 840 al 420 milionoj por 2015. Tamen, ties nombroj pliiĝis dum la pasintaj jaroj, atingante fifaman registron en 2009 de pli ol 1 milo da milionoj da subnutritaj personoj tutmonde. Krome, la nombro de personoj kiuj suferas el kaŝita malsato - mikronutraj malsufiĉoj kiuj povas kaŭzi korpoklipiĝojn kaj intelektan nekreskon en infanoj - kvantas al ĉirkaŭ 2 mil milionoj da personoj tutmonde.

## En Esperanto aperis 
* Unesko-Kuriero, n-ro 2 (Apr-Jun 2025) "Manĝaĵoj: kio kunigas nin"

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nutra sekureco
* Rajto al sana medio

Kategorio:Manĝado
Kategorio:Homaj rajtoj
Kategorio:Malsatego
Aŭvernjo-Rodano-Alpoj

**Aŭvernjo-Rodano-Alpoj** ( []) estas regiono de Francio. Ĝi estis kreita de teritoria reformo de francaj regionoj en 2014 per kunigo de Aŭvernjo kaj Rodano-Alpoj. La nova regiono validis ekde la .

eta|centra|400ra|

## La unuopaj departementaj ĉefurboj (prefektejoj) 

Hôtel Ville Bourg Bresse 2.jpg|
Moulins - Perspective3.JPG|
Privas2.jpg|
City hall of Aurillac 01.jpg|
Kiosque 2004-09-18 009.jpg|
Grenoble july 2009.JPG|
Saint-etienne cathedrale.JPG|
00 0590 Le Puy-en-Velay - Département Haute-Loire.jpg|
Clermont-vu-de-montjuzet 2.jpg|
France-003041 - Saone River (16126395752).jpg|
Chambéry - Place St-Léger.JPG|
Hôtel ville Annecy 14.jpg|

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Regionoj de Francio
18228 Hiperenoro

**18228 Hiperenoro** estas troja asteroido de Jupitero ano de la Troja Tendaro, tie estas orbitanta ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la troja heroo Hiperenoro (greke *Ὑπερήνωρ*), unu el la filoj de Pantoo kaj granda heroo de la troja milito.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Atisa

Laŭ la helena mitologio, **Atisa** aŭ **Atiso** (el la greka *Aτθις*, «diino de la kruta marbordo») estis filino de la aŭtoĥtona reĝo Kranao de Ateno, kaj eponimo de la regiono Atiko.[eta|300px|Mapo de [Atiko desegnita de J. J. Barthélemy (1795). Laŭtradicie, **Atiso** estas la eponimo de tiu ĉi elstara lando en Grekio.]]Ŝia patrino estis Pedia, filino de la beotia reĝo Mineso, do fratinoj ŝiaj estis la princinoj Kranaa kaj Kranekma. La plimulto de la fontoj konsideras ŝin virgulino, kvankam laŭ versio menciita de Pseŭdo-Apolodoro ŝi estas, kun Hermeso, la patrino de Eriktonio, estonta reĝo de Ateno.

Atisa aperas ankaŭ en kelkaj genealogiaj rakontoj kiel edzino de Reĝo Amfiktiono kaj kiel origino, kun li, de la atena reĝa pradinastio. Verŝajne tiu elstara reĝo ŝanĝis la nomon de la regiono de li regata, kiu ĝis tiam nomiĝis Akteo, al tiu de lia edzino. Tamen, plia versio asertas ke tiu, kiu ŝanĝis la nomon de la lando estis ŝia patro Kranao, plendolore pro la frua morto de Atiso.

En kelkaj urboj de Grekio, oni diigis Atison kaj plenumis kultadon al ŝi, kiel duoranga orakola diino. Diversaj fontoj mencias ke Liko, la filo de Pandiono, prezidis la misterojn de Atisa en Andanio, antikva ĉefurbo de Mesenio, kaj konvinkis la reĝan familion iniciĝi en ili. La arbareto de verdaj kverkoj kie li senpekigis la iniciantojn ankoraŭ nomiĝis *Atisa* en la epoko de Paŭzanio.

## La atisaj birdoj 
La antikvaj grekoj uzis ankaŭ la nomon **Atisa** por priskribi la du birdojn en kiuj aliformiĝis la atenaj princinoj Filomela kaj Prokna post ilia tragika travivaĵo kun la fia Tereo. De tio venas la nuntempa nomo de la eŭropa alciono, *Alcedo atthis*, kaj de la genro de apodoformaj birdoj *Atthis*.

Honore al tiuj birdoj ricevis sian nomon la asteroido *8975 Atthis*, malkovrita en 1973.

## Eksteraj ligiloj 
*  Atiso ĉe Greek Mythology Index 

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Princinoj en la helena mitologio
Kategorio:Reĝedzoj en la helena mitologio
Kategorio:Idaro de la aŭtoktonoj
Kategorio:Eponimoj
Kategorio:Atika mitologio
Kategorio:Birdoj en la helena mitologio
Kategorio:Metamorfozoj en la helena mitologio
Kategorio:Klasikaj orakoloj
Kastelo de Velence

La **Kastelo de Velence** (konata ankaŭ pri la iamaj posedantoj **Kastelo de Hauszmann–Gschwindt** [haŭsman-gŝvint]) estas malgranda historia monumento en Hungario, en urbo Velence.
## Historio 
En tiu loko estis konstruita nobeldomo en la 18-a jarcento. En 1913 arkitekto Alajos Hauszmann aĉetis ĝin, poste li trakonstruis ĝin en la sekva jardeko al someruma kasteleto. Heredantoj de Hauszmann forvendis la kastelon al familio Gschwindt. En 1954 Hungario ŝtatigis la konstruaĵon kaj ĝi apartenis al la sindikatoj. Ekde tiam laboristoj feriumas en la kastelo seninterrompe.
[eta|Portiko, pli supre [teraso en la kastelo]]

## Konstruaĵo 
La teretaĝa kastelo (sed estas iom da etaĝo) situas sola en mezo de granda parko. Memortabulo pri Alajos Hauszmann estis metita sur la muron en 1997. Krom la kastelo en la parko troviĝas ankaŭ aliaj senvaloraj domoj. Interne estas videblaj ankaŭ la originaj stukoj, ceramika forno kaj la ŝtuparejo el ligno.

## Parko 
En la parko kreskas protektataj tilioj kaj kaŝtanoj, tamen mem la parko aspektas malbone. Menciindas la ornama enirejo de la parko.

## Fontoj 
* hungare (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* http://www.velenceiek.hu/content/%C3%A9rt%C3%A9keink1-kast%C3%A9lyok  
* hungare kun fotoj

Dosiero:Hungary, Velence, Hauszmann-Gschwind-kastély 01.JPG|Parto de la kastelo
Dosiero:Hauszmann–Gschwind-Mansion-Gate.JPG|Enirejo de la parko
Dosiero:Hauszmann–Gschwind-Mansion-Gate-Emblem.JPG|Parto de la krado de la pordo

Velence
Kategorio:Velence