open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Béla Turpinszky

**Béla Turpinszky** [turpinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Turpinszky Béla** estis hungara operkantisto (tenoro).

Béla Turpinszky naskiĝis la  en Levice (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Béla Turpinszky apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li studis juron en Scienca Universitato Loránd Eötvös, samtempe operkantadon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Liaj plej gravaj instruistoj estis József Réti, Oszkár Maleczky kaj Sándor Svéd. Li kantis en koruso de Budapeŝta Ŝtata Operejo ekde 1957. Komence li estis baritono, post trejnado tenoro. En 1961 li estis levita privata kantisto, li debutis en 1970. Li estis gastkantisto ankaŭ en Okcidenta Germanio. Li finis la kantadon en 1986. Li ricevis 3 premiojn inter 1974-1989. Lia edzino naskis 2 gefilojn.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Georges Bizet: Carmen (opero) — Morales
* Benjamin Britten: *Albert Herring* — Sid
* Gaetano Donizetti: *Lammermoori Lucia* — Lord Arturo Bucklaw
* Charles Gounod: Faŭsto (opero) — Valentin
* Ferenc Erkel:
** *Bánk bán* — reĝo Endre
** *Brankovics György* — Lázár
* Leoš Janáček: *Jenůfa* — Laca Klemeň 
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* — Kukorica Jancsi
* Ruggero Leoncavallo: *Pagliacci* — Silvio
* Giacomo Puccini: Manon Lescaut — oficiro
* Sándor Szokolay: Hamleto (opero) — Laertes 
* Giuseppe Verdi:
** Il trovatore — grafo Luna
** *Un balo in Maschera* — Silvano
** *Don Carlo* — grafo Lerma
** La Forto de la Destino — Belcore
** Rigoletto — Marullo 
* Richard Wagner:
** Der Fliegende Holländer — Erik
** Lohengrin — titolrolo
** Das Rheingold — Froh
** Die Walküre — Siegmund
** Siegfried (opero) — titolrolo
** Götterdämmerung — Siegfried
** Die Meistersinger von Nürnberg — Stolzingi Walter

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=cSUDzfTB__8&ab_channel=voicesofthenight-

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto kaj roloj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo de Aleksandro Nevskij (Tjumeno)

La **preĝejo de Aleksandro Nevskijj** () estas la milita preĝejo de la Rusa Ortodoksa Eklezio ĉe la Tjumena Instituto de Profesia Perfektiĝo de Policanoj (; Tjumeno, Rusio). Ĝi malfermiĝis  kaj estas frekventata precipe de la lernantoj.

## Situo 
La preĝejo situas en suda urboparto, en la teritorio de la Tjumena Instituto de Profesia Perfektiĝo de Policanoj, apud studentaj amasloĝejoj.

## Historio 
La  laŭ iniciato de la estro de la Tjumena Jura Instituto de la Ministerio pri Internaj Aferoj Aleksandr Ĉislov komenciĝis konstruado de la hejma preĝejo sur la teritorio de la instituto. La  ĝi estis konsekrita de ĉefepiskopo de Tobolsko kaj Tjumeno Dimitrij. Origine oni planis konstrui kapelon, sed la ĉefepiskopo sugestis krei preĝejon. Generalo-majoro Aleksandr Ĉislov estis pro sia kontribuo premiita de la ordeno de la Rusa Ortodoksa Eklezio de Danielo la 1-a de Moskvo de la 3-a rango. Surbaze de la preĝejo estis establita la Spirita-Kleriga centro.

La preĝejon prizorgas ĉefpastro de la preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj Andrej Sbitnev kaj ĝia pastro Nikolaj Suŝkov.

## Transporto 
La plej proksima haltejo estas *Ĵeleznodoroĵnaja bolnica* ĉe strato Amurskaja.

## Vidu ankaŭ 
* Preĝejo de Aleksandro Nevskij (Aleksandra reala lernejo)
* Kapelo de Aleksandro Nevskij (Tjumeno)

## Referencoj 
Tjumeno
Aleksandro Nevskij
Aleksandro Nevskij
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 2000-2009
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2006
Plezuroj kaj tagoj

**Plezuroj kaj tagoj**, en franca *Les plaisirs et les jours*, estas kolekto de prozpoemoj kaj noveloj de Marcel Proust. Ĝi estis por la unua foje publikigita en 1896 fare de Calmann-Lévy, kaj estis la unua publikaĵo de Proust. La titolo *Plezuroj kaj tagoj* estas parodio de *Laboroj kaj tagoj* de Heziodo. 

En 1896 Proust publikigis je sia propra kosto tiun verkon, kiu estas kompilaĵo de prozpoemoj, portretoj kaj rakontoj laŭ dekadenca stilo, ilustrita de Madeleine Lemaire, posedantino de la salono en kiu Proust oftis kun sia franc-venezuela amanto Reynaldo Hahn, kiu kontribuis al la libro per partituroj komponitaj de li mem, kaj prologita de Anatole France. La libro altiris al Proust reputacion de diletanta diboĉulo kiu ne disaperos ĝis la publikigo de la unuaj volumoj de *Reserĉe al la perdita tempo* el 1913. 

## Strukturo 
La kolekto estas komponita de jenaj partoj:

* Avant-propos, al amiko Willie Heath, mortinta la antaŭan jaron
* *La Mort de Baldassare Silvande, vicomte de Sylvanie*
* *Violante ou la Mondanité*
* *Fragments de comédie italienne*
* *Mondanité et mélomanie de Bouvard et Pécuchet*
* *Mélancolique villégiature de Mme de Breyves*
* *Portraits de peintres et de musiciens*
* ''La Confession d'une jeune fille*
* *Un dîner en ville*
* *Les Regrets, rêveries couleur du temps*
* *La Fin de la jalousie''

## Notoj
Kategorio:Libroj de Marcel Proust
Wasureenu Majo no Monogatari

**Wasureenu Majo no Monogatari** (忘れえぬ魔女の物語 *[ŭasureenu maĝo no monogatari]*; esperantigita: *La rakonto pri la neforgesebla sorĉistino*) estas mangailustrita romano verkita de Usa Naruharu kaj ilustrita de Kamo Kamen. Ĝi estis eldonita de Softbank Creative ekde 2021 kaj akiris la 12-an "GA Bunko" premion.

Estas ankaŭ samnoma mangaa adaptaĵo, ilustrita de Yamadashura.

## Rakonto 
La rakonto komencas kun grava malkaŝo: la tempo ne fluas kiel oni kredas, ĉiu tago ripetiĝas plurfoje (kvinfoje, mezume) kun kelkaj malsamoj, poste unu el la okazintaj tagoj estas elektita kiel la "vera" kaj la aliaj estu forviŝitaj. Normale, oni povas memori nur la "elektitajn" tagojn sed estas fraŭlino kiu havas la eblecon forgesi nenion, inkluzive de la "ne-ekzistendajn" tagojn: la ĉefrolulino Aizawa Ayaka. Pro la tedo kaŭzata el ŝia superebleco, la menso de Ayaka aĝas pli rapide ol ŝia korpo kaj ŝi apatiiĝis pri la mondo, ĝis la mistera renkontiĝo kun la nova samklasano Inaba Michiru.

## Roluloj 
**AIZAWA Ayaka** (**相沢 綾香** [aizaŭa ajaka])

La ĉefrolulino. Pro ŝia ebleco (kiun ŝi konsideras malbeno) ŝia menso aĝas pli rapide ol sia korpo kaj fariĝis cinika kaj apatiema.

**INABA Michiru** (**稲葉 未散** [inaba miĉiru])

Samklasano de Ayaka. Ŝi estas tre afabla kaj populara kaj sentas misteran allogon je Ayaka.

**MINASE Yuuka** (**水瀬 優花** [minase jūka])

La perversema kuzino de Ayaka. Ŝi prizorgas Ayaka por ŝiaj gepatroj, sed ofte ekĝenas ŝin.

**HAMANO Aria** (**浜野 アリア** [hamano aria])

Infantempa konato kaj kolego de Ayaka. Ŝi estas tre fiera artisto kaj sentas rivalecon je Ayaka.

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Mangailustritaj romanoj
Kategorio:Mangao
La Nouvelle Revue Française

eta|dekstre|230px|Numero unua de *La Nouvelle Revue Française*.
***La Nouvelle Revue Française*** (franca prononco: [la nuvɛl ʁəvy fʁɑ̃sɛːz]; "La Nova Franca Revuo") estas literatura gazeto kun sidejo en Francio. Tie ĝi estas ofte referencata kiel la **NRF**.

## Historio kaj tendenco 
La gazeto estis fondita en 1909 fare de grupo de intelektuloj kiel André Gide, [Jacques Copeau, kaj Jean Schlumberger. Ĝi estis fondita 'en opozicio al aliaj, pli establitaj, kulturaj institucioj, ĉefe la Académie Française kaj ties asociaj retoj'.:4

En 1911, Gaston Gallimard iĝis redaktoro de la revuo, kio kondukis al la fondo de la eldonejo Éditions Gallimard. Dum la Unua Mondmilito ties publikado haltiĝis. La gazeto estis relanĉita en 1919. Tio rezultis en efektiva anstataŭo de la NRF en Libera Francio (Alĝerio estis la unua parto de Francio kiu estis liberigita). L'Arche komenciĝis en 1944 (numeroj 1–6) kaj finiĝis en 1947 (numeroj 23–27). Montreal, Tanĝero kaj Alĝero estis en tiu periodo literaturaj francparolantaj centroj anstataŭ Parizo. Post liberigo de la tuta Francio, NRF estis malpermesita pro kunlaborismo, sed remalfermiĝis en 1953 (dekomence kun "nova" titolo: *La Nouvelle Nouvelle Revue Française*, La Nova Nova Franca Revuo). Tiu *Revue* estis ĉiumonata dum jaroj, sed ĝi estas nuntempe trimestra.

## Direktoroj 
* 1908–1914: André Gide
** Interrompo pro milito
* 1919–1925: Jacques Rivière
* 1925–1940: Jean Paulhan
* 1940–1943: Pierre Drieu La Rochelle
** Malpermesita pro kunlaborismo (1944–1953)
* 1953–1968: Jean Paulhan
* 1968–1977: Marcel Arland
* 1977–1987: Georges Lambrichs
* 1987–1996: Jacques Réda
* 1996–1999: Bertrand Visage
* 1999–2010: Michel Braudeau
* 2010–nune: Antoine Gallimard

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo 

Kategorio:Aperis en 1909
Kategorio:Franclingvaj amaskomunikiloj
Kategorio:Literaturaj gazetoj en Francio
157015 Walterstraube

'*157015 *Walterstraube'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la germanaj  André Knöfel kaj Gerhard Lehmann elde la Publika Observatorio de Drebach (Saksio, Germanio).

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Johann Walter Straube'' (1937 – 2015), fondinta patro de la astronomio en Namibio. Dum 25 jaroj, li inspektis astronomian esploran centron de la Max-Planck Instituto pri astronomio en Gamsberg, Namibio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Gerhard Lehmann
Kategorio:Malkovrita de André Knöfel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
157020 Fertőszentmiklós

'*157020 *Fertőszentmiklós''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la hungaraj geastronomoj Sipőcz Brigitta kaj Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre en Hungario.

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ la malgranda urbo Fertőszentmiklós en departemento Győr-Moson-Sopron, naskiĝloko de la unua malkovrintino. La urbo troviĝas en la Malgranda Hungara Ebenaĵo kaj estas parto de la Transdanubio, proksime de la hungaria-aŭstria landlimo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Krisztián Sárneczky
Kategorio:Malkovrita de Brigitta Sipőcz
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Erzsébet Vidmár

**Erzsébet Vidmár** [erĵEbet], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vidmár Erzsébet** estis hungara operkantisto (mezosoprano, koloratursoprano). Ŝia origina familia nomo estis *Widmár*, ŝia persona nomo estis ankaŭ *Erzsi* [erĵi] (karesnomo). Ŝia fratino estis Katalin Vidmár.
eta|

Erzsébet Widmár naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), ŝi mortis la  en Novjorko.

## Biografio 
Patro de Erzsébet Vidmár estis origine italo. Ŝi akiris operkantistan diplomon en Aktora Lernejo en 1876. Dum la studentaj jaroj ŝi jam kantis en Nacia Teatro (Budapeŝto). Post la diplomo ŝi estis membro de Népszínház, sed en la sekva jaro ŝi ricevis ankaŭ trejnadon en Vieno de :en:Mathilde Marchesi. Post monatoj ŝi havis rolojn jam eksterlande en Milano kaj Londono, ekde 1880 en Sudameriko (precipe en Bonaero). Ŝi edziniĝis en Montevideo, poste ŝi ne kantis.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Gaetano Donizetti: *Lucrezia Borgia* — titolrolo
* Charles Gounod: Faŭsto (opero) — Margit
* Ferenc Erkel: *Brankovics György* — servisto
* :en:Charles Lecocq:
** :en:La fille de Madame Angot — Clairette Angot
** :en:Kosiki — titolrolo
* Ede Szigligeti-Karl Doppler: *Nagyapó* (muzika teatraĵo)
* Giuseppe Verdi:
** Il trovatore — Leonora
** La Forto de la Destino — Curra
** Rigoletto — Gilda

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Enzo Avitabile

**Enzo AVITABILE** (naskiĝis en Napolo la 1an de marto 1955) estas itala saksofonisto, artisto, komponisto kaj kantaŭtoro. Lia stilo estas fandado de Muzikoj de la mondo kaj de ĵazo, napolaj tradicioj kaj ĝia lingvaĵo.

Enzo Avitabile komencis ludi saksofonon je la aĝo de dek jaroj. Li diplomiĝis en fluto en la Konservatorio de Napolo kaj komencis sian karieron per turneoj kaj ekkomencis per diskoj en 1982 per *Avitabile*, albumo en kunlaboro kun Richie Havens.

Li faris turneojn kun sia grupo sub la nomo de «Enzo Avitabile & Bottari». *Bottari* estas la nomo de tradicia muzika ritmo de la sudo de Italio per elementoj de perkutado kiel de la vin-bareloj, de la lignaj tamburoj.

En la pasinteco li kunlaboris kun Pino Daniele, Edoardo Bennato, James Brown, Afrika Bambaataa kaj Tina Turner. Li estas nomumita por la «Premio de la publiko» de BBC en 2005 en la kategorio *Muziko de la mondo*.

La saman jaron, li publikigis *Black tarantella*, disko enhavanta duetojn kaj kunlaborojn kun internaciaj muzikistoj, ĉefe David Crosby, Bob Geldof kaj Franco Battiato.

En 2017, li ricevis la premion "David de Donatello" por la plej bona muziko pro *IndivisibilI* de Edoardo De Angelis.

## Diskaro 
* 1982 : *Avitabile*
* 1983 : *Meglio Soul*
* 1984 : *Correre in fretta*
* 1986 : *SOS Brothers*
* 1988 : *Alta tensione*
* 1990 : *Stella disidenta*
* 1991 : *Enzo Avitabile*
* 1994 : *Easy*
* 1996 : *Addò*
* 1999 : *O-Issa*
* 2004 : ''Salvamm 'o munno*
* 2006 : *Sacro Sud* (2006)
* 2007 : *Festa, Farina e Forca
* 2009 : *Napoletana*
* 2012 : *Black Tarantella*
* 2013 : *Enzo Avitabile Music*
* 2016 : *Lotto Infinito*
* 2017 : *La Malaeducazione*
* 2018 : *Pelle differente* (Sony Music)

## Esperanto 
Enzo ankaŭ kantas en Esperanto (koncerto en Avellino - Romo 2022). En 2022 en la kanto “Corpo a corpo” de Jovanotti, li kune kantas itale kaj la unua strofo estas en lingvo Esperanto.

Kategorio:Italaj ĵazmuzikistoj
Kategorio:Italaj ĵazsaksofonistoj
Kantono Sankt-Laŭrenco (Nov-Jorkio)

La **kantono Sankt-Laŭrenco** - angle  *St. Lawrence County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. Ĝi fondiĝis en la jaro . Laŭ la stato de la censo  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kantona ĉefurbo estas Canton. 

Pro la kantona nomo ne mirigas, ke la kantono estas tiu parto de Nov-Jorkio, kiu bordas al la rivero Sankt-Laŭrenco, kiu samtempe estas la limo inter Usono sude kaj Kanado norde. La rivero venas el la lago Ontario kaj fluas orienten kaj iom norden, direkte al la Atlantika Oceano.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Nov-Jorkio
La vojo de Guermantes

**La vojo de Guermantes**, en franca *Le Côté de Guermantes*, estas la tria parto de *À la recherche du temps perdu* de Marcel Proust publikigita inter 1920 kaj 1921 ĉe Gallimard. En sia origina eldono, la romano estas dividata en du volumoj: nome *Le Côté de Guermantes I*, sekvita de *Le Côté de Guermantes II*. 

La familio de la rakontanto transloĝiĝas al la domo de la familio Germantes en Parizo. Li deziras proksimiĝi al la nobela medio de tiu familio kaj embarase sekvadas sinjorinon Germantes tra Parizo. Li vizitas sian amikon Robert de Saint-Loup en garnizona urbeto, esperante, ke tiu rekomendos lin por la aspirata nobela medio. Lia avino malsaniĝas. Robert de Saint-Loup vizitas lin en Parizo kaj trovas tie sian amatinon, kiun la rakontanto rekonas kiel eksan prostituitinon. La rakontanto frekventas la salonon de sinjorino de Villeparisis, amikinon de lia avino. Dum li promenas kun la avino, ĉi tiun trafas koratako.

Kategorio:Libroj de Marcel Proust
Sodomo kaj Gomoro (Proust)

**Sodomo kaj Gomoro**, en franca *Sodome et Gomorrhe* estas la kvara ero de *À la recherche du temps perdu* de Marcel Proust publikigita en 1921 ĉe la unua volumo kaj en 1922 ĉe la dua, ĉe Gallimard. En tiu romano, la juna rakontisto malkovras hazarde ke Charlus estas samseksema, kiam li aŭskultas lian paroladon kun Jupien. 

La rakontanto ekscias pri la samseksemo de la barono de Charlus, amiko de Swann, kaj lian amrilaton kun najbara vestfaristo. Li ĉeestas vesperan akcepton ĉe la princino Germantes, kaj tiel ekkonas la plej altklasan monduman medion. Li ferias sole en Balbec kaj tie sentas efektivan suferon pro la morto de sia avino. Li amas Albertine-on sed lia sento estas malkonstanta. Li ankaŭ suspektas, ke ankaŭ ŝi estas samseksema.

## Vidu ankaŭ
* Sodomo kaj Gomoro

Kategorio:Libroj de Marcel Proust
La kaptitino

**La kaptitino**, en franca *La Prisonnière*, estas la kvina ero de *À la recherche du temps perdu* de Marcel Proust publikigita jam en 1923 post la morto de la verkisto. 

Reveninte al Parizo, al la loĝejo de siaj gepatroj, kiuj forestas, la rakontanto ekvivas kun Albertine. Ilin servas la hejma servistino Françoise. Lia amo al Albertine fariĝas pli kaj pli ĵaluza, li provas ŝin restigi ĉiam hejme aŭ akompanigi de komuna amikino kiam ŝi eliras. Ilia rilato per tio tre similas al la iama situacio de Charles Swann kun Odette de Crécy. Iun tagon Albertine frumatene eliras kaj postlasas adiaŭan leteron.

Kategorio:Libroj de Marcel Proust
Albertine disparue

***Albertine disparue***, origine titolita *La Fugitive* (La fuĝintino), estas la sesa ero de *À la recherche du temps perdu* de Marcel Proust, aperinta en 1925 jam post la morto de la verkisto.

La amplekso de la epizodoj centritaj sur la rolulo Albertine, kiu devis dekomence esti parto de *Sodome et Gomorrhe*, devigis Proust eltranĉi la tuton en du volumoj kies titoloj devis estis: *La Prisonnière* kaj *La Fugitive*. La publikigo de tradukaĵo fare de Rabindranath Tagore kun la titolo *La Fugitive* devigis Proust ŝanĝi siajn planojn. Li planis dekomence publikigi la du volumojn, nedisigeblaj laŭ la rakonta plano, kun la titolo *Sodome et Gomorrhe III*, aŭ *Sodome et Gomorrhe III et IV*. Nur en malfruaj daktilogramoj dumlonge konsiderataj postmortaj aperas la titolo *Albertine disparue*. 

La rakontanto provas retrovi Albertine-on, sed li ekscias ke ŝi mortis pro rajd-akcidento. Li alterne suferas kaj trankviliĝas. Li enketas ĉe la komuna amikino kaj certiĝas, ke Albertine vere havis samseksajn amrilatojn. Ĉe la dukino Germantes li retrovas sian unuan amatinon Gilberte Swann. Ŝia patro mortis kaj ŝia patrino reedziniĝis al la grafo de Forcheville, pro kio ŝi nun estas akceptata en la monduma medio, kiel deziris ŝia patro. La rakontanto vojaĝas al Venecio kun sia patrino. Reveninte li ekscias ke Gilberte edziniĝis al lia amiko Robert de Saint-Loup. Li vizitas la novgeedzojn en ilia kampara domo. Gilberte kredas, ke Robert al ŝi malfidelas. Tio veras, sed ŝi ne scias, ke li estas samseksema, kiel lia onklo la barono de Charlus, kaj do malfidelas kun viroj. 

## Notoj
Kategorio:Libroj de Marcel Proust
Sovaĝa akvo

eta|220ra|
eta|220ra|
**Sovaĝa akvo** (ekzemple germane *Wildwasser* , nederlande *wildwater*  kaj ruse *бурунный перекат* , "ŝtorma fluo"), analogie al la nomo en pluraj naciaj lingvoj ankaŭ nomebla *"blanka akvo"* (precipe portugale *água branca*  kaj angle *whitewater* ) formiĝas se akvofluo vojas tre rapide, precipe, kiam gradiento de rivereto sufiĉe ŝanĝiĝas por generi tiom da turbulento ke aero estas kaptita en la akvo. Ĉi tio formas malstabilan fluon kiu ŝaŭmas, igante la akvon aspekti maldiafana kaj blanka. Tamen, por esperanto-parolanto kiu konas neniun el tiuj nacilingvaj terminoj, la vortumo "sovaĝa akvo" pli klaras ol "blanka akvo", aparte ĉar ne nur temas pri koloro kaj multaj bobeloj, sed pri fortega ondado kaj kirlado - tiun sovaĝecon oni rimarkas plej laste se oni provas per kanuo aŭ kajako pasi tra tia akvo.

La esprimo "sovaĝa akvo" ankaŭ havas pli larĝan signifon, validante por iu rivero aŭ rivereto kiu havas signifan nombron da torentaĵoj. La esprimo ankaŭ estas uzata kiel adjektivo priskribanta boatadon sur tiaj riveroj, kiel ekzemple blankakva aŭ sovaĝakva kanuado respektive blankakva aŭ sovaĝakva kajakado.

eta|maldekstra|245ra|

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* rapidfluo

Kategorio:Hidrologio
Kategorio:Akvaj sportoj
Kategorio:Kanuado
SB Creative

estas japana eldoneja firmao kaj filio de la telekomunika firmao SoftBank. Ĝi estis fondita en 1999 kaj ĝia centra oficejo situas en Tokio.

## Mangailustritaj romanoj 
* *GA Bunko*
* *GA Novel*

## Eksteraj ligiloj 
*  (en la japana)

Kategorio:Japanaj firmaoj
Kategorio:Eldonejoj en Japanio
Kategorio:Japanlingvaj gazetoj
Szilvia Bognár

**Szilvia Bognár** [silvia bognAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bognár Szilvia** estas hungara popolkantisto, flutisto.

Szilvia Bognár naskiĝis la  en Szombathely.
eta|maldekstre|
eta|

## Biografio 
Szilvia Bognár maturiĝis en gimnazio de Kőszeg, sed ŝi lernis ankaŭ transversan flutadon en sia naskiĝurbo. Dum la gimnaziaj jaroj ŝi kantis en popolkanta trupo, ekde 1995 en profesiaj kantogrupoj aŭ orkestroj. Ŝi akiris etnografian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2004. Post 2 jaroj ŝi establis propran orkestron, kie ŝi prezentis ankaŭ ĵazmuzikojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1995-2013. Ŝi eldonis muzikdiskojn.

## Ŝia repertuaro (elekto) 
* hungaraj kaj eŭropaj popolkantoj
* ĵazo

## Memorigiloj 
## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* persona paĝo
* https://port.hu/adatlap/szemely/bognar-szilvia/person-219870

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj popolkantistoj
Kategorio:Hungaraj flutistoj
Kategorio:Hungaraj orkestrestroj
GA Bunko

estas eldoneja etikedo de la japana firmao SB Creative. Ĝi ekfondiĝis en 2006.

## Mangailustrataj romanoj eldonitaj sub GA Bunko 
### 0–9 
### A 
### B 
### C 
### D 
### E 
### F 
### G 
### H 
### I 
### J 
### K 
### L 
### M 
### N 
### O 
### P 
### Q 
### R 
### S 
### T 
### U 
### V 
### W 
### Y 
### Z 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mangailustritaj romanoj
Dubičné

**Dubičné** (antaŭe ofice *Dubíkov*, ) estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 5&nbsp;km oriente de la centro de České Budějovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1377.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
La municipo prezentas unu parton kaj katastran teritorion (*Dubičné*), sed kreas ĝin tri bazajn setlejunuojn, apartigitaj de monto Dlouhý vrch. La unua estas propra vilaĝo Dubičné sub ĝia nordokcidenta deklivo, la duan kreas domaro Malé Dubičné sur sudorienta fino de la altaĵo (unu kilometro sudoriente de Dubičné), la trian poste domaro Na Samotách, situanta sur la suda deklivo (tri kvaronoj de kilometro sude).

## Memorindaĵoj 
* limŝtono – mejloŝtono en kabana kolonio
* Kapelo de sankta Antonio kaj Virgulino Maria el la jaro 1834, en la vilaĝplaco en Dubičné
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito el la jaro 1922
* Kapelo de Virgulino Maria, sankta Anrtonio kaj sankta Venceslao el la jaroj 1927 ĝis 1928, en Malé Dubičné
* Monto Dlouhý vrch (551&nbsp;m), kutime nomata prefere *Dubičák* aŭ *Dubiňák*. La monto kun dia torturoj donas rondan elrigardon.

## Pluaj fotoj 

Dubičné, obecní úřad (01).jpg|Municipa ofico
Dubičné, village centre 01.jpg|Vilaĝplaco
Dubičné, kaple sv. Antonína a Panny Marie (01).jpg|Kapelo de sankta Antonio kaj Virgulino Maria
Dubičné, pomník padlým v 1. světové válce (01).jpg|Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito
Malé Dubičné, kaple P. Marie, sv. Antonína a sv. Václava (01).jpg|Kapelo de Virgulino Maria, sankta Antonio kaj sankta Venceslao, Malé Dubičné
Dlouhý vrch 2.JPG|Dia torturo, Dlouhý vrch


Kategorio:Municipoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
157064 Sedona

'*157064 *Sedona'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 26-an de septembro 2003 dum la astronomia kampanjo "KLENOT" (KLEť observado de Nekutimaj Objektoj kaj Terrenkontaj asteroidoj) elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Sedona en norda Arizono ĉefe konata pro la bela pejzaĝo de formacioj el ruĝa grejso en la suda fino de *Oak Creek Canyon''. La famkonataj ruĝaj rokaĵoj de Sedona estas formitaj de maldikaj tavoloj da ruĝa oranĝa grejso deponitaj dum la permio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de KLENOT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Philip Kolb

**Philip KOLB**, 29a de Aŭgusto 1907 en Ĉikago - 7a de Novembro 1992 en Urbana (Ilinojso), estas usona universitatano specialisto pri la korespondado de Marcel Proust. Li estis la respondeculo de la eldona elekto, de la prezentado, de la establado de la tekstoj, de la notoj kaj de la publikado de la ĝenerala korespondado de Proust, aperinta en 21 volumoj ĉe Plon de 1971 ĝis 1993. Tiu tasko postulis al li pli da kvin dek jaroj de esploroj.

## Publikaĵoj 
### Korespondado de Marcel Proust 
* *La correspondance de Marcel Proust: chronologie et commentaire critique*, University of Illinois Press, Urbana, 1949
* Marcel Proust, *Correspondance avec sa mère* (1887-1905), Librairie Plon, 1953
* Marcel Proust kaj Jacques Rivière, *Correspondance* (1914-1922), Librairie Plon, 1955
* Marcel Proust, *Lettres à Reynaldo Hahn*, Éditions Gallimard, 1956
* Marcel Proust, *Choix de lettres*, Librairie Plon, 1965
* Marcel Proust, *Lettres retrouvées*, Librairie Plon, 1966
* Marcel Proust, *Textes retrouvés*. University of Illinois Press, Urbana, 1968
* Marcel Proust : *Textes retrouvés*, pliigita eldono. *Cahiers Marcel Proust* nouvelle série, 8, Éditions Gallimard, 1971
* Marcel Proust et Jacques Rivière, *Correspondance* (1914-1922), pliigita kaj korektita eldono, Éditions Gallimard, 1976
* Marcel Proust, *Le Carnet de 1908*, *Cahiers Marcel Proust*, nouvelle série, 3. Éditions Gallimard, 1976
* Marcel Proust, *Correspondance* (1880-1922), 21 vol., Librairie Plon, 1971-1993

### Alia 
* ''L'Indifférent'', (novelo), Éditions Gallimard, Paris, 1978

Kategorio:Usonaj literaturkritikistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Marcel Proust
Kantono Tioga (Nov-Jorkio)

La **kantono Tioga** - angle  *Tioga County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. Ĝi fondiĝis en la jaro . Laŭ la stato de la censo  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kantona ĉefurbo estas Owego. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* kantono Tioga (Pensilvanio)

Kategorio:Kantonoj de Nov-Jorkio
Komarko de Haro

eta|dekstre|300px|Komarko de Haro, la plej nordokcidenta.
La **Komarko de Haro** estas la plej norda kaj precize en la nordokcidenta pinto de la provinco kaj regiono Rioĥo, (norda Hispanio). Ĝi estas ankaŭ la plej norda el la kvin komarkoj kiuj estas ene de la Supra Rioĥo, en la okcidenta triono de la regiono. Ties ĉefurbo estas Haro. Escepte pri la komarka ĉefurbo, la cetero de la komarko suferis fortan senloĝigadon pro elmigrado laŭlonge de la 20-a jarcento kaj ĉefe dum ties dua duono.

## Datumoj 
: Nombro de municipoj: 26
: Areo: 444,86 km²
: Loĝantaro (2009):  loĝantoj
: Loĝdenseco:  loĝ/km²
: Latitudo averaĝe: 42º 33' 41" norde
: Longitudo averaĝe: 2º 53' 58" okcidente
: Altitudo averaĝe:  msm

## Municipoj de la komarko 
Ábalos, Anguciana, Briñas, Briones, Casalarreina, Cellorigo, Cidamón, Cihuri, Cuzcurrita de Río Tirón, Foncea, Fonzaleche, Galbárruli, Gimileo, Haro, Ochánduri, Ollauri, Rodezno, Sajazarra, San Asensio, San Millán de Yécora, San Torcuato, San Vicente de la Sonsierra, Tirgo, Treviana, Villalba de Rioja, Zarratón.

## Demografio 
260px|eta|dekstre|Vinbatalo de Haro.
La komarko de Haro estis komarko kiu ege suferis la ruran elmigradon ekde la 1960-aj jaroj, spite la ekonomian kaj demografian disvolvigon de Haro. La demografia disvolvigo de Haro ne estis sufiĉa por kompensi la malpliiĝon de la komarko. Spite tion, en la lastaj 30 jaroj haltiĝis tiu descendo pere de la pliigo de la vitkulturo kaj enologia turismo, ĉefe pro la kreado de la Protektita Devennomo "Rioja".

La disvolvigo de la komarko estis tre malegala se kompari la diversajn municipojn. Haro ĝuis multe pli grandan disvolvigon pere de ties rolo kiel komarka ĉefurbo, kaj tial kiel ĉefa urbo por servoj, kaj pro sia granda prestiĝo kiel vinkela centro; tial komence de la 20-a jarcento 75% de la loĝantaro de la komarko loĝis ekster Haro, dum nuntempe nur 45% de la komarka loĝantaro loĝas ekster Haro.

Unuflanke estas la municipoj de la valo de Ebro; nome San Vicente de la Sonsierra, Briones, San Asensio kaj Ábalos, kiuj havas sufiĉan progresan ekonomion ĉirkaŭ vino kaj bonan lokon apud la ŝoseo AP-68; en ili la demografia perdo estis multe pli malgranda, kaj eĉ la loĝantaro pliiĝis en la lastaj jaroj. Aliflanke la municipoj de la Valo de Tirón suferis pli grandan descendon, kvankam ties loko apud teroj tre favoraj por vitoj, ebligis la eltenadon de loĝantaroj inter 100 kaj 500 loĝantoj.

Aparte la municipoj kiuj dediĉas sin pli al cerealoj, kaj tial ne helpitaj de la sektoro vitovina, pli for de Haro, kaj ĉe la Montoj Obarenes, kiel Cellorigo aŭ Foncea, aŭ en la ebenaĵo de Valpierre kiel Cidamón aŭ San Torcuato, estas en malfacila situacio de senloĝiĝo kaj maljuniĝo ĉiuj sub 50 loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Komarkoj de Rioĥo

Kategorio:Komarkoj de Rioĥo
Cidamón

**Cidamón** [zidaMON] estas vilaĝeto kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo en norda Hispanio, nome en la nordokcidenta komarko de Haro kaj en la altebenaĵo de Valpierre, inter la valoj de Ebro, Oja, Najerilla kaj Tuerto. Ĝi estas unu de la historiaj dek kvar vilaĝoj kiuj formis la *Junta del Valpierre*.​

220px|eta|maldekstre|Municipa teritorio de Cidamón.
Cidamón estis historie ligita al la grafoj de Hervías kaj Montalvo, kiuj estis ankaŭ «senjoroj de Cidamón», kies posedo estis la domaro kaj la apudaj teroj. Pro tio kaj la preĝejo kaj kelkaj antikvaj konstruaĵoj estas nuntempe de privata posedo, ĉirkaŭitaj de barilo, pro kio fakte ne estas urba kerno sed nur disaj domoj, pro kio kvankam ĝi estas la administracia ĉefa kerno, ĝi ne funkcias kiel socia kaj ekonomia kerno de la municipo. Ĝi fakte estas unu el malplej loĝataj municipoj de la regiono. La municipa konsilantaro estas formita de nur la urbestro.

Cidamón estas formita de submunicipoj Cidamón, Casas Blancas, Madrid de los Trillos kaj Negueruela.

La ĉefa urba kaj ekonomia centro de la municipo estas fakte la bieno Casas Blancas (Blankaj Domoj), aktuale posedaĵo de la grafoj de Cadagua, kie loĝas kaj laboras la plej granda parto de la loĝantaro. Casas Blancas fakte estas dividita duone inter la municipoj Cidamón kaj San Torcuato, kaj suferas gravan dekadencon, ĉar la posedantinoj de la bieno ne apogas la kontinuecon de la entrepreno pro nesufiĉa enspezo. Finfine Madrid de los Trillos estas aro de nobelaj domaroj, kiu estas ankaŭ ligita origine al la bienaro de la grafoj de Hervías de tiu zono de Valpierre. 

Vizitindaĵoj estas preĝejo kaj ermitejoj.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Municipoj de Rioĥo

dekstra|eta|300px|Rioĥo en Hispanio.
[dekstra|eta|350px|Mapo de municipoj en [Rioĥo (Hispanio)|Rioĥo, Hispanio.]]
173 municipoj en la provinco kaj regiono Rioĥo, norda Hispanio.

## Vidu ankaŭ 
* Geografio de Hispanio
* Komarkoj de Rioĥo

## Eksteraj ligiloj 
* Mapoj de municipoj de Rioĥo (Sistema de Información Geográfica de la C.A. de La Rioja)
San Torcuato

**San Torcuato** [santorKŬAto] estas vilaĝeto kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo en norda Hispanio, nome en la nordokcidenta komarko de Haro kaj en la altebenaĵo de Valpierre, inter la valoj de Ebro, Oja, Najerilla kaj Tuerto. Ĝi estas unu de la historiaj dek kvar vilaĝoj kiuj formis la *Junta del Valpierre*.​

220ra|eta|maldekstre|Preĝejo de Sankta Paŭlo.
San Torcuato estas formita de submunicipoj San Torcuato, Casas Blancas kaj Santa Gertrudis. Casas Blancas fakte estas bieno dividita duone inter la municipoj Cidamón kaj San Torcuato, kaj suferas gravan dekadencon, ĉar la posedantinoj de la bieno ne apogas la kontinuecon de la entrepreno pro nesufiĉa enspezo.

La plej frua dokumenta mencio de la loko datas de 1137, kiam oni jure decidas favore al la episkopo de Calahorra kun subskribo inter aliaj atestantoj de iu Orti Ortiz de Villaporquera. Villaporquera [biljaporKEra] (vilaĝo de porkoj) estis la tiama nomo de la loko ekde la 12-a jarcento ĝis la 16-a jarcento, alude al la abunda ĉasado de aproj. Tiam oni ŝanĝis la nomon honore al Torkvato de Acci, al kiu oni atribuas kristanigon de la sudiberia romia regiono Baetica jam en la unua jarcento.

La rura elmigrado okazis el la 1950-aj jaroj, de kiam oni malaltiĝis el preskaŭ 400 loĝantoj ĝis nunaj 68.

Vizitindaĵoj estas preĝejo kaj ermitejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Zarratón

**Zarratón** [zaraTON] estas vilaĝo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo en norda Hispanio, nome en la nordokcidenta komarko de Haro.​

220ra|eta|maldekstre|Palaco Casafuerte.
La loko aperas en dokumentoj de la 12-a jarcento en kiuj oni faris donacojn al la monaĥejoj de San Millán de la Cogolla kaj de Santo Domingo de la Calzada. Ĝi estis loko de reĝlando, tio estas neniu estis senjoro. Iam estis fortikaĵo probable sur la loko kie nun estas la restoracio Palaco Casafuerte, iam palaco de la grafoj de Casafuerte.

La loko apartenis al la markizoj de Mortara ĉirkaŭ la 17-a jarcento.

La rura elmigrado okazis el la 1940-aj jaroj, de kiam oni malaltiĝis el 800 loĝantoj ĝis nunaj 256.

Vizitindaĵoj estas preĝejo kun gotika pordego kaj ermitejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Rodezno

**Rodezno** [roDEZno] estas vilaĝo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo en norda Hispanio, nome en la nordokcidenta komarko de Haro.​ Ĝi estas je nur 7 km disde Haro, komarka ĉefurbo. Estas du domaroj nome Rodezno kaj Cuzcurritilla. La municipa teritorio limas norde kun tiu de Haro, oriente kun Briones kaj Ollauri, sudokcidente kun Bañares, sudoriente kun Hormilla kaj okcidente kun San Torcuato, Cidamón kaj Zarratón.

220ra|eta|maldekstre|Urbodomo de Rodezno.
Pri etimologio menciindas la devenon de la nomo de la Virgulino de Olartia, patronino de Rodezno. Olartia estas eŭska toponimo kiu devenas el *ola artean* = inter kabanoj. Tial eblas dedukti, ke la frua setlejo de Rodezno estis ĉefe ligita al paŝtado, ĉar tiu ekonomia aktiveco estis ege grava en la areo ĝis antaŭ nelonge.

La loko aperas en dokumento de 1087 en kiuj oni faris donacon al la monaĥejo de San Millán de la Cogolla. Ankaŭ en 1182 al la monaĥejo de Santo Domingo de la Calzada. Je la enpovigo de la Burbonoj en Hispanio kun Filipo la 5-a, la termino de Rodezno (kun Ollauri kaj Gimileo) akiris sendependecon disde Briones, atingante propran municipon kaj municipan teritorion en 1713.

La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, de kies komenco oni malaltiĝis el 875 loĝantoj ĝis nunaj 212.

Vizitindaĵoj estas preĝejo kaj ermitejoj, kvartalo de vinkeloj, Dom-Palaco, vitejaj kabanoj, iama monaĥejo de Cuzcurritilla ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Rioĥo

## Bildaro 

Iglesia de la Asunción, Rodezno, La Rioja.jpg|La preĝejo.
Ermita de la Virgen de Olartia, Rodezno, La Rioja.jpg|Ermitejo de la Virgulino de Olartia, eble iama setlejo.
Barrio de las Bodegas, Rodezno, La Rioja.jpg|Kvartalo de vinkeloj.
Casa-Palacio en la calle Fernando Salazar del Campo, Rodezno, La Rioja.jpg|Dom-Palaco.
Guardaviñas en el término de la Deesilla (Rodezno).jpg|Viteja kabano de 1899.
Iglesia de San Martín, Cuzcurritilla, Rodezno.jpg|Abandonita preĝejo de Sankta Marteno, Cuzcurritilla.
Antiguo monasterio en Cuzcurritilla, Rodezno, La Rioja.jpg|Iama monaĥejo de Cuzcurritilla.

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Libín

**Libín** () estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume sep kilometrojn sudokcidente de Třeboň kaj dek ses kilometrojn oriente de České Budějovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1366.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Libín konsistas el tri partoj sur tri katastraj teritorioj
* **Libín** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Slavošovice (k. t. *Slavošovice u Lišova*)
* Spolí (k. t. *Spolí u Ledenic*)

## Memorindaĵoj 
* kapelo de La plej sankta koro de Jesuo
* popola arkitekturo
* Nacia kulturmemorindaĵo Fiŝlaga sistemo Rožmberk

## Pluaj fotoj 

Libín ČB 01.jpg|Libín, kapelo de La plej sankta koro de Jesuo


Kategorio:Municipoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
(157025) 2003 QW88

**(157025) 2003 QW88** estas malgranda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, ĝi do estas ano de la Hilda grupo.

Ĝia discentra orbito iom interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,50417 astronomia unuo (laŭ *IAU Minor Planet Center*), tie estas 75,423 milionoj da km ; pro tio ĝi estus rigardebla kiel jupiterrenkonta asteroido. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : Ĝia plej malgranda distanco kun Jupitero estos 1,92044 astronomia unuo, tie estas 287,294 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Libín (apartigilo)

Nomon **Libín** havas pluraj lokoj/objektoj:

* Libín, municipo en distrikto České Budějovice
* Libín (Šárovcova Lhota), parto de municipo Šárovcova Lhota en distrikto Jičín
* Libín (Šumava cismontaro) (1094 m), monto kun belvedero sur teritorio de urbo Prachatice
**Libín (naturrezervejo) – naturrezervejo sur monteto Libín sur teritorio de urbo Prachatice
**Libín – belvedero sur la samnomata monto

Similan nomon havas:
* Libíň, parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram
Hlavatce (distrikto Tábor)

**Hlavatce** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1250.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Hlavatce**
* Debrník
* Vyhnanice

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Andreo
* Paroĥestrejo n-ro 1

## Pluaj fotoj 

Hlavatce (6).JPG|Hlavatce
Hlavatce (7).JPG|Hlavatce
Hlavatce (4).JPG|Hlavatce


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Podolí I

**Podolí I** estas vilaĝo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Písek. Vivas ĉi tie  (). Pro ekzistado de plua setlejo kun la sama nomo (Podolí II, parto de municipo Předotice) en la distrikto ĝi estas distingata per romia cifero I.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1368.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Podolí&nbsp;I konsistas el tri partoj, kiuj situas en la katastra teritorio *Podolí&nbsp;I.*
* **Podolí I**
* Podolsko
* Rastory

## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapeleto el la jaro 1860
* Kapelo el la jaro 1970
* Kapelo de Ĉielpreno de Virgulino Maria en vilaĝo Rastory.
* Kruco en la municipo direkte al Rastory
* Kruco ĉe ŝoseo en la municipon direkte de Písek
* Monumento al viktimoj de ambaŭ mondmilitoj
* Ŝoseaj pontoj en la loka parto Podolsko: Ĉenponto en Stádlec kaj Ponto Podolsko. En la jaro 1846 estis metita baza ŝtono al konstruado de pendoponto, kiu sekurigis kunigon de ambaŭ bordoj de rivero Vultavo. En la jaro 1939 estis komencita konstruado de la nova ponto kaj en la jaro 1942 la nova ferbetona ponto trans Vultavo estis finita.

## Pluaj fotoj 

Podolí I 4.jpg|Pomník obětem války
Podolí I. Okres Písek. Kaple v obci z roku 1970. .(2).jpg|Kaple Panny Marie Královny
Podolí I. Okres Písek. Výklenková kaple v obci z roku 1860. (5).jpg|Kaple svatého Floriána z roku 1860
Řetězový most Podolsko.jpg|Pontoj Podolsko kaj Stádlec


Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Municipoj en Ĉeĥio kun numero en nomo
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Éva Várhelyi

**Éva Várhelyi** [vArheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Várhelyi Éva** estis hungara operkantisto (mezosoprano), instruisto. Ŝia patro estis Endre Várhelyi.

Éva Várhelyi naskiĝis en 1970 en Budapeŝto.

## Biografio 
Éva Várhelyi frekventis muzikan bazlernejon, poste konservatorion en sia naskiĝurbo (ŝia instruisto estis Gábor Ugrin), dum ŝi violonĉeladis 12 jarojn. Ŝi akiris pedagogian-kantistan diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1996, post 2 jaroj ankaŭ operkantistan diplomon. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Boldizsár Keönch, Zsolt Bende kaj Dénes Gulyás. En 1997 ŝi kantis en Hungara Radio, poste en Budapeŝta Ŝtata Operejo. En 1991 kaj 1997 ŝi atingis la unuan lokon en kantkonkurso dum ŝi partoprenis en majstrokursoj. Ŝi ricevis ankaŭ stipendiojn. Ŝi estis gastkantisto en Britio, Japanio, Finnlando kaj Munkeno. Ŝi instruis en muzika bazlernejo. Ŝi edziniĝis kaj naskis filinon.

## Ŝia repertuaro (elekto) 
* Georges Bizet: Carmen (opero) — titolrolo; Mercedes
* Gaetano Donizetti: *Anna Boleyn* — Jane Seymour
* Ferenc Erkel: *Hunyadi László* — Mátyás Hunyadi
* Charles Gounod: Romeo kaj Julieta (opero) — Stephano
* Georg Friedrich Händel: Kserkso (oratorio) — titolrolo
* Leoš Janáček: *Jenůfa* — najbarino
* Zoltán Kodály: *Háry János* — Mária Lujza
* Frederic Morton: *Rudolf* (muzikalo) — Stefania
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** La geedziĝo de Figaro — Cherubino
** Die Zauberflöte — dua damo
** Così fan tutte — Dorabella
* Giacomo Puccini: Gianni Schicchi — Cieska
* Gioachino Rossini: La Cenerentola — Tisbe
* Giuseppe Verdi: Falstaff — Meg Page
* Richard Wagner:
** Parsifalo (opero) — tria florknabino
** Die Walküre — Siegrune

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=hYvUGOLYwO0&ab_channel=HetiTV

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* foto kaj roloj 
* http://www.eredetimiep.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=9800:2016-09-13-13-24-51&catid=39:interju&Itemid=62

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Gaston Doumergue

**Pierre Paul Henri Gaston DOUMERGUE** (naskiĝis  en Aigues-Vive, departemento Gard, mortis  samloke) estis franca ŝtatisto kaj politikisto dum la Tria Respubliko, 13-a Prezidanto de la Respubliko.

Dum du postenperiodoj, Doumergue funkciis kiel Ĉefministro de Francio dum ses monatoj en 1914 kaj denove ses monatojn en 1934. Inter 1924 kaj 1931 Doumergue funkciis kiel Prezidanto de Francio dum periodo kiu inkluzivis 12 malsamajn registarojn. Doumergue estis la nura franca ŝtatestro krom Henriko la 4-a, Reĝo de Francio kiu estis origine protestanta kristano. Interalie, Doumergue estis la unua prezidanto se temas pri geedziĝi dum en oficejo.

## Vivo 
Doumergue naskiĝis dum la Dua Franca Imperio. Ekde juna aĝo li estis membro de la framasonoj kaj komencis sian politikan karieron en la vicoj de la Radikala Partio gvidata de Georges Clemenceau. La 9-an de decembro 1913, li estis nomumita Ĉefministro de Francio dum la prezidanteco de Raymond Poincaré kaj restis en oficejo ĝis junio 1914. Doumergue gvidis la Ministerion de Kolonioj en la registaroj de René Viviani kaj Aristide Briand komence de la Unua Mondmilito. En marto 1917 li estis sendita nome de la franca registaro al la Rusa Respubliko por konvinki ĝian ĉefministron Aleksandr Kerenskij ne veni al la intertrakta tablo kun la Germana Imperiestra Regno kaj la Aŭstra-Hungara Imperio por la fino de la Orienta Fronto de la Unua Mondmilito.

Doumergueue estis elektita en 1924, post la milito, kiel la 13-a Prezidanto de Francio. Farante tion, Doumergue estis la nura protestanto por atingi tiun pozicion. Doumergue plenumis oficon ĝis 1931 dum periodo de longedaŭra civiltumulto. En 1934 li estis elektita al dua oficperiodo kiel ĉefministro gvidante registaron kiu estis formita de konservativaj dekstrulaj partioj. La registaro estis formita pro la la 6-an de februaro ribeloj de diversaj dekstraj movadoj. La registaro daŭris pli ol ses monatojn ĝis krizo en la gvidado kaŭzis la translokigon de la ĉefministroj povoj al Pierre Étienne Flandin.

Doumergue estas konsiderita kiel inter la plej popularaj francaj prezidantoj, precipe post sia kontestata antaŭulo, Alexandre Millerand. 

Kategorio:Prezidantoj de Francio
Judit Bonyár

**Judit Bonyár** [bonjAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bonyár Judit** estas hungara kantisto, komponisto. Ŝia edzo estis Péter Hűvösvölgyi.
eta|

Judit Bonyár naskiĝis la  en Heves (urbo).
 
## Biografio 
Judit Bonyár en sia aĝo 8 komencis violonĉeladi en sia naskiĝurbo, poste ŝi maturiĝis en muzika mezlernejo de Debrecen, fine ŝi akiris muzikan diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius. Kun sia edzo ŝi fondis orkestron en 2004. Ili estis komponistoj de la Teatro Petőfi (Sopron) ekde 2012. Ili eldonis muzikdiskojn. Ili vivis en Jászszentandrás kun 2 filoj. Ŝi ricevis premiojn inter 2006-2017.

## Ŝiaj muzikaj partoprenoj (elekto) 
* popolkantoj
* mondmuzikaĵoj
* Judit Ágnes Kiss: *Prága, főpályaudvar* - komponisto, rolanto
* *A szép Cerceruska* - komponisto
* *Padam, Padam* - kantisto de kanzonoj de Édith Piaf
* *Piaf két arca* - rolanto
 
## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=-MOpTZYxDic&ab_channel=P%C3%A9terH%C5%B1v%C3%B6sv%C3%B6lgyi

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.jegy.hu/program/bonyar-judit-kis-vereb-edith-piaf-sanzonest-85699
* https://port.hu/adatlap/szemely/bonyar-judit/person-226799

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kantistoj
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Podolsko (Podolí I)

:*Estas ankaŭ Podolsko.*

**Podolsko** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Podolí I, kiu troviĝas en distrikto Písek. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de Podolí I. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/29. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Plimulto de la devena domaro pereis fine de la 1950-aj jaroj en konekso kun konstruado de Akva rezervujo Orlík.

Podolsko situas en katastra teritorio **Podolí I** kun areo 8,96&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1477.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Ponto Podolsko

## Rilataj artikoloj 
* Podolí I
* Ponto Podolsko
* Ĉenponto en Stádlec

## Fotogalerio 

Podolsko (001).jpg|Refreŝigejo U Komára
Podolsko (012).jpg|Domo en la vilaĝo
Podolský most - Jihočeský kraj (1).jpg|Vido el ponto al varfo
Podolský most - Jihočeský kraj (16).jpg|Ponto Podolsko trans Vultavo
Temešvár (okres Písek) (1.).jpg|Ponto Podolsko

Kategorio:Podolí I
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Inundigitaj setlejoj en Ĉeĥio
Géza Fábri

**Géza Fábri,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fábri Géza** estis serbia hungara instruisto, kobozisto.
eta|
Géza Fábri naskiĝis la  en Senta (Jugoslavio).

## Biografio 
Géza Fábri apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1977. Dum la studentaj jaroj li kantis en la universitata koruso kaj li konatiĝis kun nova movado pri popoldancado kaj popolkantado. Post la diplomo li hejmenvenis kaj instruis matematikon. Libertempe li okupiĝis pri popoldancado kaj kantado, baldaŭ pri kobozmuzikaĵo. Dum la militaj jaroj pro disiĝo de Jugoslavio li vivis kiel kulturisto en Hungario kaj fondis muzikajn orkestrojn. Li ricevis hungarajn premiojn en 2012 kaj 2021.

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kobozistoj
Kategorio:Serbaj instruistoj
Kategorio:Serbaj muzikistoj
Kategorio:Hungaraj kulturistoj
(157076) 2003 UT281

**(157076) 2003 UT281** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Echoes of Bluemars

**Echoes of Bluemars** (*Eĥoj el Blua Marso*) estas usona interreta radiostacio, ĝi elsendas ĉefe etosmuzikon, kosman muzikon kaj zero beat, dividitaj en tri diversaj kanaloj: *Echoes of Bluemars*, *Cryosleep* kaj *Voices from within*.

## Historio 
*Echoes of Blue Mars* stariĝis la 24-an de novembro 2013 por konservi la fluon kaj stilon de Bluemars, ĝia nun ĉesigita antaŭanto. La fondinto laboris iom post iom por plibonigi la kvaliton de la son-arkivojn kaj aldoni novajn sonstilojn. En 2016 ĝi akiris redundan servilon en Eŭropo.

## Vidu ankaŭ 
* Star's End
* Liquid Mind

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Radiostacioj
Kategorio:Usonaj radiostacioj
Kategorio:Etosmuziko
Gensokyo Radio

**Gensokyo Radio** estas usona interreta radiostacio dediĉa al elsendo de Touhou doĝinan muzikon.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Radiostacioj
Kategorio:Doĝina muziko
Kategorio:Japana muziko
Kategorio:Usonaj radiostacioj