open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Szentgál

**Szentgál** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en Distrikto Veszprém. Szent signifas: sankta, Gál estas malofta virnomo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 95&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2860
* Poŝtkodo: 8444
* Telefonprefikso: 88

## Geografio 
Szentgál situas sur malebenaĵo inter arbaroj, laŭ flankovojoj. Veszprém troviĝas je 16, Ajka 19, Székesfehérvár 61, Budapeŝto je 124 km-oj.

## Historio 
La unua mencio devenis el la jaro 1281. La loĝantoj estis ĉashundo-bredistoj, kiuj ricevis nobelecon en 1328. Dum la turkoj la arbaroj defendis la loĝantojn, eĉ venis rifuĝintoj el la najbareco.

## Vidindaĵoj 
* baroka kalvinana preĝejo de 1774
* kavo nomata Kőlik
* taksusoarbaro (ĉirkaŭ 120000 da arboj)

## Famuloj 
* en Szentgál naskiĝis:
** kemiisto Ignác Pfeifer
** lingvisto Lajos Lőrincze
** literaturhistoriisto József Bánóczi
** politikisto Károly Kerkapoly
** Adolf Havas (venerologo)

## Ĝemelkomunumo 
*  Sânzieni, Rumanio
eta|maldekstre|

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Piotr Trochowski

**Piotr Trochowski** [prononco "Pjotr Tro**ĥov**ski"] estas germana futbalisto de pola origino. Li naskiĝis  en Tczew (Pollando), do momente estas -jara. Ekde la jaro 2005 li estas profesia futbalisto de la klubo "Hamburger SV". La sportisto interalie estis membro de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 kaj la Futbala Mondpokalo 2010. De la 2011 li estas profesia futbalisto de la hispana klubo "SevillaFC".

Kategorio:Germanaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Pollando
Kevin Kurányi

150px|dekstra
**Kevin Kurányi** estas germana futbalisto kun german-hungara patro kaj panama patrino. Li naskiĝis  en Rio-de-Ĵanejro (Brazilo), do momente estas -jara. Ekde la jaro 2005 li estas profesia futbalisto de la klubo "FC Schalke 04" en Gelsenkirchen. La sportisto interalie estis membro de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Eŭropaj Futbal-Ĉampionadoj 2004 kaj 2008.

## Noto 
Kategorio:Germanaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Brazilo
René Adler

**René Adler** estas germana futbalista golulo. Li naskiĝis  en Lepsiko, do momente estas -jara. Ekde la jaro 2003 li estas profesia futbalisto de la klubo "Bayer 04 Leverkusen" proksime de Kolonjo. La sportisto interalie estis membro de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008.

Kategorio:Germanaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Ateologio

**Ateologio** estas fakvorto kiu, laŭ la propono de Michel Onfray, nomas branĉon de filozofio kiu pritraktas fizikon de la metafiziko aŭ teorion de la imanento, materialistan ontologion. La vorto aperas en letero de Georges Bataille al Raymond Queneau, de 1950, kie anoncas projekton de *Summa ateologia*. De tia precedenco, Michel Onfray proponas la studon kaj analizon de la fakto religia de la perspektivo ateista, kiu enhavas la psikologion kaj la psikanalizon, la arkeologion, la paleografion, la historion, la mitologion, la hermeneŭtikon, la lingvistikon, k. c.

## Kelkaj deirpunktoj
Ateologio proponas i.a. (ne aranĝe laŭ graveco):
* Ĝusta koncepto de la mondo kaj la vivo ne eblas en okaze ke oni proponas iajn religiajn starpunktojn.
* La limoj de la komprenado de la mondo kuŝas en la homo mem.  Kie la limoj de la homa komprenaĵo kuŝas estas nekonata, sed tiuj limoj ankoraŭ ne atingiĝas.
* Ne bezonas por ekspliki ĉion.  Neeksplikataj aferoj iĝas akceptataj por kio ili estas, sed eble povas eksplikiĝos estonte.  Tiel longe kiel la limoj de homa komprenkapablo ne estas atingita, estonta klarigo ĉiam estas reala ebleco.  Ateologio ne proponas ke homoj povas kompreni ĉion, sed tio ne gravas.  Eblas vivi kun tiu dateno, t.e. sen iu scio pri la universo.
* Vivo sen fido pri dio(j), superstiĉaj mondoj, fortoj kaj/aŭ fenomenoj bone eblas, kaj eĉ bezonas, por esti bona kaj feliĉa homo.  Religio estas imorala kaj en ĉiaj formoj malutila por la homo kaj mondo.
* Homa moralo ne eblas en okaze ke oni ekproponas la religian vidpunkton.  Religioj proprigis aŭ 'ŝtelis' moralajn bazkonceptojn.  Tiuj bazkonceptoj estas malalianca kun religio kaj tial bezonas repostuliĝi kaj senigi de ĉia religia 'infekto'.
* La homo estas bremata far dio- kaj alia religio aŭ superstiĉo, kaj pro tio estus privilege kun ateologia mondkoncepto.
* La socio estas sorba far bazitaj opinioj pri dio- kaj alia religio aŭ superstiĉo.  Kutime ateistoj ne travidas ke ankaŭ ili uzas tiun aparaton de nocaj konceptoj.
* La homa penskapablo, lia scio kaj lia scivolo estas granda bono kaj bezonas protekto, dorlotado kaj kuraĝigo.
* La vivo havas eko kaj fino, kaj oni vivas tiun nur unu fojo, kaj ja ĉi tie sur Tero.  Tial oni rajtas tute ĝui la vivon, ĉiu kiel bontrovo mem, tiel longe kiel tio ne nocas aliulojn.  Tiel longe kiel la lasta sufiĉiĝas, malhavas aliuloj ĉiujn rajtojn por demeti.
* La unu-foja vivo kio ne okazas en Tero, donas grandan respondecon por la homoj, je faru kaj nefaru.
* Ne ekzistas aferojn ke retenas homojn por dediĉi al la malpliigi suferon, la plibonigi sin kaj la cirkonstancojn kie li vivas.  Estas nemorale por ne voli aŭ endigigi tion.

## Vidu ankaŭ 
* Traktaĵo pri ateologio

## Eksteraj ligiloj 
* Prezento de la libro *Traktaĵo pri Ateologio*, E-traduko eldonita de la Eldona Fako Kooperativa de SAT aŭguste 2010 

Kategorio:Ateismo
Kategorio:Filozofio
Populacio

En biologio, **populacio** estas aro da samspeciaj individuoj, kiu reproduktiĝas. Povas temi kaj pri la tutmonda populacio de iu konkreta specio, kaj pri populacio de tiu sama specio en difinita loko (regiono, insulo, valo, ktp.). Populacio da homoj kutime nomiĝas loĝantaro, dum la vorto "populacio" uzeblas ankaŭ por bestoj.

Se la populacio de difinita specio malpliiĝas draste, oni konsideras, ke ĝi estas en danĝero kaj oni eventuale bezonas konservadan planon.

En ekologio, la populacio estas konsiderata elementa unuo.  La izolitan teritorion, kie vivas populacio de specio, oni nomas habitato. 

## Vidu ankaŭ
* Natura selektado
* Populacia botelkolo
* Populacigenetiko
* Seksa proporcio

## Referencoj
Jásd

**Jásd** (jAŝd) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Meza Transdanubio**, en Veszprém (departemento), en subregiono de Várpalota.
300px|eta|dekstra|Panoramo de Jásd
* Areo: 10&nbsp;km²
* Loĝantaro: 830
* Poŝtkodo: 8424
* Telefonprefikso: 88

## Situo 
La vilaĝo situas en valo, fine de mallonga sakovojo.

## Historio 
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. Poste alvenis keltoj kaj romianoj. En 1164 oni fondis klostron, apude grava vilaĝo *Iasth* formiĝis. Dum la turkoj la loĝantoj forfuĝis. En 1757 familio Zichy (ziĉi) refondis la komunumon. En 1862 incendio okazis.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo de 1792, en 1866 rekonstruiĝis
* Sankta Puto, pilgrimloko dum 600 jaroj
** baroka kapelo de 1837
** skulptaĵo pri Maria 6 m-ojn alta
** golgoto
* restaĵoj de fortikaĵo nomata Csikling (ĉikling)
* remparo, ŝajnas, de la avaroj aŭ de hungaroj
* protektata iama ŝtonominejo
* restaĵoj de iamaj akvomuelejoj

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Arba rano

eta|dekstra|100px|Rhacophorus owstoni (Rhacophoridae)
eta|dekstra|100px|Agalychnis callidryas (Hylidae)
**Arba rano** estas nomo por specioj de ranoj el du familioj de la ordo Anuro:
* Rhacophoridae, pramondaj arbaj ranoj
* Hylidae, kiu enhavas genroj kun ranoj kiu vivas arbe.

Kategorio:Amfibioj
Google Earth

**Google Earth** (http://earth.google.com/) estas programaro kiu montras la teron en 3 dimensioj per satelitaj bildoj. La programaro estis kreita de Keyhole, Inc. kaj aĉetita de Google en 2004. Tri versioj ekzistas: senpaga versio, Google Earth Plus ($20 US/jaro) kun aldonaj aferoj, kaj Google Earth Pro ($400/jaro) por komercaj uzoj.

Kategorio:Programaro
Kategorio:Google
Esperanto en la moderna mondo

Rüdiger Eichholz kaj Vilma Sindona Eichholz. **Esperanto en la Moderna Mondo/Esperanto in the Modern World**. Eld. Ontario esperanto-press, 1982, 600 pĝ, 110 ilustraĵoj.

***Esperanto en la Moderna Mondo***/***Esperanto in the Modern World*** estas dulingva dokumentara libro kiu enhavas "studoj[n] kaj artikoloj[n] pri lingvaj problemoj, la Rajto je Komunikado, kaj la Internacia Lingvo." La libro estis kompilita de Rüdiger Eichholz kaj Vilma Sindona Eichholz kaj aperis ĉe Esperanto Press en 1982 (2-a eldono).

## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Libraro Ludovika

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperantologio
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Libraro Ludovika
Jean-Philippe

***Jean-Philippe*** estas franca filmo realigita de Laurent Tuel en 2006.

## Scenaro 
Fabrice estas funkciulo kaj admiregas Johnny Hallyday, fama franca kantisto (laŭ li la plej elstara), kaj kolektas objektojn rilatajn al li. Nekomprenita de siaj edzino kaj filino, li ebriiĝas en drinkejo, kaj rehejmiĝas kantante siajn preferatajn kantojn; malkontenta najbaro frapas lin.

Kiam li vekiĝas en malsanulejo, Fabrice estas en alia mondo, kie Jean-Philippe Smet neniam fariĝis Johny Hallyday: lian kolekton anstataŭas bier-rilataj aferoj, lia filino havas alian nomon, kaj neniu aŭdis pri Johnny Hallyday. Malĝojega, Fabrice decidas serĉi Jean-Philippe Smet (la vera nomo de sia idolo) por persvadi lin iĝi la fama kantisto, kiu li devas esti. Post nesukcesa serĉado, li hazarde trovas lin. Sekvas klopodo por refari la kvardek perditajn jarojn.

## Aktoroj 
* Fabrice Luchini : Fabrice
* Johnny Hallyday : Jean-Philippe
* Guilaine Londez: Babette
* Élodie Bollée : Laura/Marion
* Olivier Guéritée : Laurent
* Antoine Duléry : Chris Summer
* Caroline Cellier : Caroline
* Barbara Schulz : Gabrielle
* Jackie Berroyer : la fizikinstruisto de Marion
* Jean-Claude Camus : propra rolo
* Laeticia Hallyday : propra rolo
* Christine Paolini : Édith
* Antoine Stip: Denis Loman
* Christian Pereira : Michel, kolego de Fabrice
* Denis Braccini : Jean-Paul
* Francis Coffinet : Missonnier
* Carlo Nell : maljuna barbulo de la trinkejo
* Émilie de Preissac : amikino Marion
* Sophie Cattani : Jennifer
* Dominique Thomas : la fajraĵisto
* Christophe Rouzaud : la najbaro
* Julia Vidit : la policanino
* Laurent Berthet : la policano
* Philippe Rigot : la pasanto
* Jean-Baptiste Puech : la vendisto
* François Toumarkine : la senhejmulo
* Michèle Ernou : iu virino
* Éric Averlant : Philou
* Junior Rondineau : junulo
* Jacky Nercessian : la instruisto
* Blandine Pélissier : la lernejestrino
* Éléonore Gosset : la helpistino
* Jean-Pascal Abribat : la helpisto de reĝisorado
* Christine Bonnard: la flegistino
* Jean-Michel Couturier: la viro de la trinkejo
* François-Xavier Anseaume: dua aktoro de Denis Loman
* Bob Martet : la peza kliento
* Jeanne Herry : la edziĝintino
* Quentin Ogier : la edziĝinto
* Lise Lamétrie : la pasantino
* Benoît Poelvoorde: Bernard Frédéric (la sozio de Claude François)

## Eksteraj ligiloj 
* *Jean-Philippe* ĉe IMDB

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2006
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Frost-formigo

[eta|180px|Frost-formigo sur [Marso (planedo)|Marso]]

**Frost-formigo** estas tiu fenomeno, kiam sur permafrosta, periglacia areo, la degelanta-frostanta supera grundotavolo (50-70 cm) estigas formojn en la grunda surfaco.

Pro la ĉiamfrosta subgrundo, la somere alvenanta akvo ne povas subenfiltriĝi, tiel la supera tavolo pleniĝas per akvo. La frostiĝo okazas vintre desupre al subo, tiel estiĝas premforto desube, ĉar la frostiĝanta grundotavolo estas fermita inter la permafrosta subgrundo kaj la supera jam glaciiĝinta tavolo. Ŝlima materialo fluas supren tra estiĝantaj rompfendoj. La daŭra frostiĝo-degelo kaŭzas ofte poligonalajn formojn sur la surfaco. (Tio okazas eĉ sur la Marso, kiel oni povis vidi sur fotoj de la kosmosondilo Fenikso.)

## Vidu ankaŭ 
* Pedologio

Kategorio:Pedologio
Kategorio:Glaciologio
Ĉieliro

[eta|dekstre|220ra|La ĉieliro de Jesuo Kristo pentrita de [Giotto di Bondone (1276-1337)]]
Per **ĉieliro** en la kristanismo oni rememoras, kiam Jesuo Kristo korpe iris al Dio (Sia Patro) en la ĉielo, sed ankaŭ oni povas paroli pri ĉieliro de aliaj mitaj aŭ religiaj roluloj al ĉielo (vidu sube).

Kristanoj festas la ĉieliron de Jesuo je la **ĉielira tago**, precize 39 tagojn post pasko ĉiujare, ĉiam ĵaŭdo.

## Biblia historio 
Ĉi tiu okazintaĵo estas priskribita en Marko 16:19, Luko 24:51 kaj Agoj de la Apostoloj 1:1-12.

## Signifo 
Laŭ la Kristana kredo Jesuo iris al la ĉielo por sidi je la dekstra flanko de Dio Patro, por tiel pledi por la kredantoj kaj kunregi. Pro Sia ĉieliro Jesuo liberigis la vojon por la elverŝo de la Sankta Spirito. Dum la Reveno Li revenos sur la teron por la Lasta Juĝo.

## Aliaj ĉieliroj 
Laŭ la Biblio la profeto Elija ĉieliris per fajra ĉaro kaj fajraj ĉevaloj http://biblehub.com/esp/2_kings/2.htm, ankaŭ Ĥanoĥo iradis kun Dio; li malaperis, ĉar Dio lin prenis http://biblehub.com/esp/genesis/5.htm.

Laŭ la katolikismo ankaŭ la Virgulino ĉieliris kvankam la Biblio ne diras tion (vidu Ĉielenpreno de Maria). Laŭ aliaj mitologioj aliaj figuroj ĉieliris.

Krome en arto kaj literaturo foje okazis similaj okazintaĵoj, ekzemple en la romano *Cent jaroj da soleco* de Gabriel García Márquez eble la plej fantazia epizodo estas tiu de rolulino kiu ĉieliris post skuado de litotukoj.

## Vidu ankaŭ 
* Kandelfesto
* Pasko
* Pentekosto
* Transfiguriĝo

Kategorio:Dekduopaj festoj
Kategorio:Kristana doktrino
Gaalenoj

La **gaalenoj** (*Gaalin* aŭ ''Ja'alin'') estas muslima etno en Sudano. La gaalenoj parolas la araban lingvon. Ili estas pli ol 4 milionoj da homoj, unu el la plej multnombraj etnoj en Sudano. 

Gaalenoj
Gaalenoj
Gavamaoj

La **gavamaoj** estas etno apartenanta al la bagaraoj en Sudano. Ili estas ĉirkaŭ 750.000 homoj. La gavamaoj parolas la sudan-araban lingvon. Ĉiuj gavamaoj estas muslimoj.

Gavamaoj
Gavamaoj
Gberioj

La **gberioj** estas etno en Sudano. Ili parolas variaĵon de la morokoda lingvo, nomatan modaan (''Mo'da''), kiu apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. La gberioj verŝajne estas malpli ol 1000 homoj.

Gberioj 
Gberioj
Gulfanoj

La **gulfanoj** estas etno kun aparta lingvo vivanta en Sudano. Ili estas pli ol 10.000 homoj. 

Gulfanoj
Gulfanoj
Fervojisto

**Fervojisto** estas laboristo aŭ oficisto kiu laboras ĉe fervojo, kiu estas transportsistemo, funkcianta laŭ relo/rado-principo kun sekureciga sistemo pro atingebla granda kineta energio.

* Por pasaĝeroj ofte videblaj estas: la deĵorantoj ĉe biletgiĉetoj, konduktoroj, trajnestroj, lokomotivestroj (trakciilkondukistoj), trajntrafikestroj (en stacio), manovristoj.

* Por pasaĝeroj malofte videblaj estas: trakgardistoj, riparistoj, stabanoj en fervojaj entreprenoj.

## Esperanto-movado inter fervojistoj 
Inter fervojistoj tradicie ekzistis aktiva Esperanto-movado. Ĝi estis unue organizita ek de 1909 en la Internacia Asocio de la Esperantistoj-Fervojistoj (IAEF) kaj de post la 2-a mondmilito en la Internacia Fervojista Esperanto-Federacio (IFEF).

István Gulyás en sia artikolo *Pri la faka agado de la fervojistaj esperantistoj*; la agado por kaj per Esperanto fare de fervojistoj ekis jam en Hungario en 1898. Poste ĉefe profitante UK-ojn (kaj ekde la 5a en Barcelono) fervojistoj de diversaj landoj ekkunlaboris unue por "Internacia Asocio de la Esperantistaj Fervojistoj" (IAEF), el 1948 por "Internacia Fervojista Esperanto-Federacio" (IFEF). En 1949 okazis kongreso en Aarhus, Danio, kaj ekde tiam ĉiujare diverslande. Oni deklaras 700 membrojn de 19 landoj. Grava celo dum la tuta historio estas la kompilado kaj redaktado de teknikaj terminaroj pri fervojoj ĉu dulingvaj, plurlingvaj ktp. En 1989 la "Fervoja Terminaro en Esperanto" listigis kaj klarigis 10 000 nociojn. En 1995 aperis "RailLexic" en dek unu lingvoj (poste dek kvar) kiel datumbanko en CD-ROM. Fine de la jarcento oni koncentris al la terminologiaj principoj de ISO. Fakaj tekstoj aperis en la gazetoj "Fervoja Esperantisto" (jam en 1910), "La Fervojisto", "Bulteno" kaj finfine "Internacia Fervojisto". Dum kongresoj oni organizis fakaj ekskursojn, inter kiuj menciindas en Ŝanhajo (2006) por viziti la magnetvojon kaj veturi per tiu (431 km/h), en Parizo (2007) por viziti la rapidtrajnon TGV, kiu atingis rekordon de 574 km/h ktp. La kontribuo finiĝas per listo de esperantaj fervoj-terminaroj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* FISAIC

Kategorio:Profesioj
Kategorio:Publikaj servoj
Kategorio:Transporto
Kategorio:Fervojo
Hidegkút

**Hidegkút** [hidegkUt] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Veszprém. La loknomo signifas: malvarma-puto.

## Bazaj informoj 
* Areo: 14&nbsp;km²
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 8247
* Telefonprefikso: 88

## Situo 
La vilaĝo situas en valo inter arbaroj, fine de sakovojo. Balatonfüred troviĝas 10, Veszprém 15 km-ojn for.

## Historio 
La unua mencio devenis el la 1300-aj jaroj. Dum la historio fomiĝis 2 vilaĝos Suba kaj Supra Hidegkút. Ambaŭ senhomiĝis dum la turkoj. En 1751 familio Esterházy venigis germanojn. En 1927 ambaŭ vilaĝoj kuniĝis. En 1947 parto de germanoj estis deportitaj al Germanio.

Vilaĝservoj estas germana aŭtonomio, biblioteko, interretejo, kuracejo, vendejo, drinkejo, rajdejo, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo omaĝe al Prezentado de Dipatrino de 1780
* elvidejo
* muzeo

== Komunumoj pri *kút* (= puto) en Hungara reĝlando ==

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Gaŝerbrum 2

**Gaŝerbrum 2** (ankaŭ konata kiel K4; ) estas kun altece de  la 13-a plej alta monto de la tero kaj apartenas al la ekskluziva grupo de la montoj pli altaj ol 8000 m.

## Geografio 
Gaŝerbrum 2 apartenas al la Gaŝerbrum-Grupo en Karakorumo. Ĝi situas sudoriente de K2 en la lima regiono de Ĉinio kaj Pakistano.

## Unua grimpo 
La unua grimpo sukcesis la 7-an de julio 1956 tra la sudokcidenta kresto per tri partoprenantoj de aŭstra ekspedicio sub la gvido de Fritz Moravec. Krom li mem ankaŭ Josef Larch kaj Hans Willenpart atingis la pinton.

## Eksteraj ligiloj 
* Ampleksa prezentado de Gaŝerbrum 2 en germana lingvo

Kategorio:Montoj en Ĉinio
Kategorio:Montoj en Pakistano
Kategorio:Montoj de Karakorumo
Kategorio:Montoj pli altaj ol 8000 m
Broad Peak

**Broad Peak** (kio signifas **Larĝa Pinto**, en loka traduko, kiu tamen estas apenaŭ akceptita **Falĉan Kangri**; iam nomita **K3** apartenas kun alteco de  al la dek kvar al la montoj pli altaj ol 8000 m kaj estas la 12-a plej alta monto de la tero.

## Geografio 
Broad Peak situas en Karakorumo sur la landlimo inter Pakistano kaj Ĉinio. Ĝi apartenas al la Gaŝerbrum-grupo, al ies norda flanko ĝi situas. Ĝia norda najbaro estas K2, de kiu ĝi estas disigita de Godwin-Austen-Glaĉero. Broad Peak [Larĝa Pinto] ricevis sian nomon en la jaro 1892 de William Martin Conway, kiu gvidis britan esplorekspedicion. Li nomis la monton tiel pro ĝia pinta kresto, kiu estas pli larĝa ol unu kilometro.

## Unua grimpo 
La unuan grimpon sukcesis la 9-a de junio 1957 aŭstra ekspedicio al kiu apartenis Marcus Schmuck, Fritz Wintersteller, Kurt Diemberger kaj Hermann Buhl.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo pri la unua grimpo de la Aŭstra Alpa Asocio (ÖAV) de 1957 

Kategorio:Montoj en Pakistano
Kategorio:Montoj de Karakorumo
Kategorio:Montoj pli altaj ol 8000 m
Eddie Aït

**Eddie Aït** estas franca politikisto naskiĝis la  en Poissy (franca departemento Yvelines).
Post esti parlamenta asistanto, li estas komisiita por la Misio Sekureco de la Internacia Unuiĝo de fervojoj.

Li membriĝas ĉe la Maldekstra Radikala Partio kie li estas nacia delegita pri kulturo, nacia sekretario kaj membro de la nacia estraro. Plie li estas aktiva en la movado GLAT.

## Mandatoj 
* Membro de la Regiona Konsilio de Francilio
* Urbestro de Carrières-sous-Poissy

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala rettaglibro 

Kategorio:Francaj politikistoj
Daimiel

eta|dekstra|300px|Placo kaj miljaraĝa olivarbo
**Daimiel** estas municipo de la provinco Ciudad Real, Kastilio-Manĉo, Hispanio.

## Geografio 
Ĝi limas norde kun municipo de Manzanares, nordoriente kun Las Labores, oriente kun Torralba de Calatrava, sude kun Bolaños de Calatrava, sudokcidente kun Almagro, kaj okcidente kun Villarrubia de los Ojos, Arenas de San Juan, Malagón, Fuente el Fresno kaj Puerto Lápice.

Ĝi estas grava ejo por la produktado kaj industrio de vito kaj vino.

En ties teritorio situas unu de la naciaj parkoj de Hispanio, Tablas de Daimiel.

## Historio 
Ĝi estis deklarita urbo en la jaro 1887 de la reĝino regento María Cristina de Habsburgo y Lorena, vidvino de Alfonso la 12-a kaj patrino de Alfonso la 13-a.

En Daimiel naskiĝis fama hispana arkitekto Miguel Fisac, kiu tie konstruis artajn konstruaĵojn kiaj Interpretejo pri Akvo, Municipa Vendejaro, domaro kaj kies verko videblas ĉe la Komarka Muzeo.

## Nuna 
Ĝi havas miljaraĝan olivarbon en sia placo.

Ĝi havas ĉirkaŭ **15,000 loĝantojn**. Krom vino, akvo estas enspezofonto, kaj pro la iama natura riĉeco de Tablas de Daimiel kaj pro la nuna trouzado per putoj por terkulturado. Tiun riĉon montras la arkeologia kuŝejo Motilla del Azuer (Bronzepoko) kaj nombraj akvomuelejoj laŭ la fluo de la rivero Gvadiano.

## Vidu ankaŭ 
* Daimiel (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala ejo de Daimiel
* Novaĵoj pri Daimiel
* Turisma vizito tra Daimiel 


Kategorio:Geografio de Kastilio-Manĉo
Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Geografio de Hispanio
Panzer

[eta|275px|La *[Panzer Leopard 2*, moderna tanko]]
***Panzer*** nomigas la serio de germanaj tankoj, kiuj uziĝis dum la Dua Mondmilito kaj daŭras ĝis hodiaŭ. Tiu nomo enhavas sep multproduktitajn tankojn (Panzer I, II, III, IV, V Panther [pantero], VI Tiger [tigro] I kaj II (ĉi tio nomis Königstiger [hinda tigro])), unu prototipon (Panzer VIII Maus[muso]), tri (Panzer VII Löwe [leono], IX kaj X), kioj ne superis la statuton de desegno, sed ankaŭ unu frenezegan projekton (Panzer 1000 Ratte [rato], 1000 estanta sia pezo je tunoj). Rapide pri la duamondmilitaj germanaj tankoj:

Oni povas diri, ke la du, eble la kvar unuaj *Panzerkampfwagen* ne meritis la pridiro de fortaj kaj nevenkeblaj tankoj, kion la Germanaj tankoj havis. La du unuaj Panzer estis malpezaj (inter 5 kaj 10 tunoj) kaj senkanonaj, ili havis du fusiladiloj (por la unuo 7,92 mm kaj por la duo unu de 20 mm kaj la alio de 7,92), ili do ne povis ataki aliajn tankojn, nur piedajn soldatojn, almenaŭ ili tre bone plenumis tion.

La du sekvantaj tankoj estis armita de kanonoj (37mm por la tria Panzer, 75 por la kvara). Jam bona sed ne bonega. Ili ne tre bone estis protektata(iliaj pezoj: 21 tunoj kaj 25), sed ja ili povis defendi sin kontraŭ aliaj tankoj. Ili tamen ne estis kiel fortaj tiel Francaj kaj Rusaj T-34, B-1 bis, Somua...

La unua vere bona Panzer aperis nur en mezo de 1942, per la Panzer VI Tiger I. Pezanta preskaŭ duobla ol la antaŭaj Panzer (57 tunoj), tiranta per bonega kanono de 88 mm, protektata per defendaĵo de 25 mm malantaŭe ĝis 110 mm antaŭe, jen per kio ĝi rapide akiris la respekton de siaj malamikoj. Sed ĝi havis malkvalitojn: pro sia pezo ĝi estis malrapida, kaj ne tre fidinda: multaj tankistoj ekmalhavis ĝin pro malfunkcioj. Plu, ia monstro kostis multe: anstataŭ unu Tigro oni povis aĉeti du Panteroj.

Iuj diras pri ĉi tio, ke ĝi estas verŝajne la plej bona el la duaj mondaj militaj tankoj. Jam peza sed ne kiel Tigro(45 t), ĝia kanono larĝas 75 milonmetrojn, siaj du fusiladiloj 7,92 mmj, sia protektaĵo ekde 13 ĝis 120 mmj. Kaj unu novaĵo, tiu ĉi-lasta estis inklinita, kiel la rusa T-34. La pantero inspiriĝis de ĉi tio.

Je la jaro 1941, kiam la nazia Germano atakis la Rusion, la unuaj, malgraŭ ke sia taktiko taktiko Blitzkrieg funkciis, havis malbonan surprizon: la tankoj de la duaj estis pli fortaj ol ĉion ili jam vidis, enmetante siaj propraj armiloj. Do oni irigis fakulojn en Rusujo por kompreni kial la T-34 estis tiel fortaj. Ili rimarkis ekzemple la inklinita protektaĵo, kiu farigis la armoj mistuŝi la tanko. Tiel la pantero aperis je Julio 1943, kiam komencis la militero de Koursk.

Oni povas diri fine, ke la Germana en la unua duono de la dua monda milito sukcesis tiel bone ne pro la poveco de siaj tankoj, sed pro sia nova taktiko Blitzkrieg.

## Vidu ankaŭ 
* Pansarskott

Kategorio:Germanaj tankoj
Gimaoj

La **gimaoj** estas etno en norda Sudano. La plej multaj gimaoj estas muslimoj. Ili estas pli ol 100.000 homoj.

Gimaoj
Gimaoj
Opération Lady Marlène (filmo)

***Opération Lady Marlène*** (**Operaco Lady Marlène**) estas franca filmo de Robert Lamoureux, aperinta en 1975.

## Temo
En 1941, en okupaciata Parizo, du viroj savitaj de rezistado ricevas mision forŝteli la planojn de alŝipiĝo de germanoj en Anglion.

## Teĥnikaĵoj
* Titolo: Opération Lady Marlène
* Reĝisoro: Robert Lamoureux
* Scenaro: Robert Lamoureux
* Muziko: Henri Bourtayre
* Lando: Francio
* Ĝenro: komedio
* Daŭro: 90 minutoj
* Aperdato: la 

## Rolularo
* Michel Serrault: Paulo
* Bernard Menez: Clovis
* Robert Lamoureux: Generalo
* Pierre Tornade: Komandanto Moulinot
* Sybil Danning: Georgetta
* Paul Mercey: Farmisto
* Eddi Arent: Simson
* Eva Astor: Anita
* André Badin: Vickomandanto de ŝipo "L'Implacable"
* Jacques Balutin: Kapitano Dubois
* Alain Doutey: Angla radiotelefonisto
* Jacques Bézard: Germana oficiro
* Guy Grosso: Brigadisto
* Jacques Marin: Trinkejestro
* Corrine Lahaye: Edzino de trinkejestro
* Mary Marquet: Cent-jarulino
* Michel Modo: Sansonnet
* Jan Niklas: Kramer 
* Albert Augier: Komisaro
* Chantal Nobel: S-ino de Parcy
* Patrick Préjean: Louis
* Maurice Risch: Soldato en metroo
* Jackie Rollin: Pordistino en domo de Kramer
* Robert Rollis: Dutaillis
* Yves Barsacq: Dubuisson
* Jean-Pierre Zola: Kurt

## Eksteraj ligiloj
* Opération Lady Marlène en IMDB

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1975
Goloj

La **goloj** estas etno en la regiono Darfuro en Sudano. Ili estas malpli ol 100.000 homoj. Ili estis atakitaj de la Darfur Liberation Front (DFL).

Goloj
Goloj
Włodzice Wielkie

**Włodzice Wielkie** - [prononcu: *vŭodzice vielkie*], jen pole, ekde 1947, ĝis 1945 germane ***Groß Walditz***  - estas vilaĝo en Malsupra Silezio. Ĝi situas en nuna Pollando, en komunumo Lwówek Śląski (Löwenberg), en samnoma distrikto, ĉe rivero Bóbr, ĉe limo inter Kaĉava montetaro kaj izera montetaro.

La unua priskribo pri la vilaĝo devenas el la jaro 1254 kaj temas pri tiam nomata *Waldiz*. Ĝis 1945 ĝi nomiĝis *Groß Walditz*, kaj poste ĝis 1947 - *Wielgolas*. En la jaro 1825 en la vilaĝo troviĝis bierfarejo, brandofarejo, kaj loĝis ĉi tie 947 loĝantoj. Ĝis la jaro 1795 en la vilaĝo funkciis terkarba minejo.

En Włodzice Wielkie troviĝas du preĝejoj – ambaŭ hodiaŭ apartenas al katolikoj. La unua, patronata de „Arkianĝelo Mikaelo” estas paroĥa preĝejo. La unua priskribo pri la preĝejo devenas el la jaro 1305. Ĝis 1540 ĝi servis al luteranoj, kaj en 1654 revenis al katolikoj. Nuna konstruaĵo ekestis en duono de la 16-a jarcento, kaj restaŭrita en la 19-a jarcento. Ene restis renesanca baptujo, kaj en ĉepreĝeja tomba kapelo troviĝas 3 ŝtonaj sarkofagoj el la dua duono de la 18-a jarcento. La dua preĝejo patronata de „Sankta Maria, Reĝino de Pola Krono” estis konstruita en la jaro 1742 pere de luteranoj, alikonstruita en 1910/11. Ĝi estas rektangula, kun duonronda absido kaj havas kvardeklivan tegmenton. Ene restis rokoka dekoraciaĵo. Hodiaŭ ĝi servas kiel kroma preĝejo al katolikoj.
## Gefiloj
*Johann Gottlieb Benjamin Siegert, kuracisto

## Bibliografio kaj fontaĵo 
* retejo de la komunumo (pole)
----
**Vilaĝoj de la komunumo**:
Bielanka (Lauterseiffen) • Brunów (Braunau) • Chmielno (Ludwigsdorf) • Dębowy Gaj (Siebeneichen) • Dłużec (Lang Neundorf) • Dworek (Höfel) • Gaszów (Gehnsdorf) • Górczyca (Hohndorf) • Gradówek (Hagendorf) • Kotliska (Kesselsdorf) • Mojesz (Nieder Mois) • Nagórze (Neundorf-Liebenthal) • Niwnice (Neuland) • Pieszków (Petersdorf) • Płóczki Dolne (Nieder Görisseiffen) • Płóczki Górne (Ober Görisseiffen) • Radłówka (Hartelangenvorwerk) • Radomiłowice (Radmannsdorf) • Rakowice Małe (Wenig Rackwitz) • Rakowice Wielkie (Groß Rackwitz) • Skała (Hohlstein) • Skorzynice (Hartliebsdorf) • Sobota (Zobten am Bober) • Ustronie (Seitendorf) • Włodzice Małe (Klein Walditz) • Włodzice Wielkie (Groß Walditz) • Zbylutów (Deutmannsdorf) • Żerkowice (Sirgwitz).
----

Kategorio:Vilaĝoj de Pollando
Kategorio:Komunumo Lwówek Śląski
Konduktoro

dekstra|eta|250px|Konduktoro apud trajno**Konduktoro** estas oficisto, kiu akompanas publikan veturilon (en tramo, trajno ks), ne kondukante aŭ stirante ĝin, sed plenumante difinitajn devojn, kiuj koncernas ĝian funkciadon aŭ ĝiajn pasaĝerojn. Ekzemple rigardi vagonojn ĉu ĉio estas en ordo, doni informojn al pasaĝeroj pri la horaro (ekvetur- kaj alventempoj) kaj kontroli iliajn  biletojn. Helpi pasaĝerojn en- kaj elvagoniĝi estas ankaŭ difinita servo al la klientoj de la publikaj veturiloj.

Kategorio:Profesioj
Kategorio:Publikaj servoj
Kategorio:Transporto
Alfredo Gómez Cerdá

**Alfredo Gómez Cerdá** estas hispana verkisto, grandparte de porinfana literaturo, naskiĝinta en Madrido en 1951.

Lia rakonto "Macaco y Antón" (1986), tradukite kaj ilustrite de Pedro Ullate, aperis en esperanto en 2005 kun la titolo *"Makako kaj Antono"*.

## Eksteraj ligiloj 
* *Makako kaj Antono* ĉe la Libroservo de UEA

Kategorio:Hispanaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Merlo (Argentina urbo)

**Merlo** estas urbego en provinco Buenos Aires, Argentino.
eta|dekstre|200px|Blazono de Merlo
## Bazaj informoj 
* Areo: 170&nbsp;km²
* Loĝantaro: ĉ. 224 000
* Supermara alteco: 16 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1722
* Telefonkodo: 54 220
   
## Geografio 
eta|maldekstre|Kirko en Merlo
Merlo situas en la nordoriento de la urbaglomeraĵo de la landa ĉefurbo Buenos Aires kaj estas la ĉefa urbo de la samnoma distrikto. Bonaero troviĝas 29 km.

## Historio 
Fondita en 1755, ĝi estas nun la sidloko de la distrikta registaro.

La regiono de la hodiaŭa distrikto estis koloniigita kune kun Bonaero jam en 1580. En 1730 provizora paroko fondiĝis en la proksimeco de nuna Merlo kaj post iom da tempo ankaŭ vilaĝo Merlo fondiĝis. En 1865 la regiono estis oficiale deklarita provinco. Tiam ĝi estis jam grava teritorio pro la funkcianta fervojo. La urbeto iĝis komerca centro por la ĉirkaŭaj agrikulturaj kaj paŝtistaj bienoj.
eta|Urbodomo en Merlo
## Vidindaĵoj 
* kirkoj
* muzeo
* municipa teatro
* urbodomo

## Vidu ankaŭ 
* Merlo (stacidomo)
* Km. 34,5 (stacidomo)

## Fontoj 
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/376189/Merlo 


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Ramakriŝna

**Ŝri Ramakriŝna** (1836 - 1886) estis bengala mistikulo. Li loĝis ĉe templo de la diino Kálí, kie li estis pastro. Li praktikis metodojn de preĝo kaj medito el multaj tradicioj, kaj li instruis pri la unueco de religioj. Multaj hinduoj adoras Ramakriŝnan kiel dian enkorpiĝon.

Ŝri Ramakriŝna ne mem verkis librojn, sed post lia morto verkis disĉiploj pri lia vivo kaj liaj instruaĵoj.

Ŝri Ramakriŝna komparis la diferencojn inter religioj kun diferencoj inter lingvoj. Li parolis pri uzantoj de malsamaj lingvoj, kiuj trinkas akvon el la sama rivero, sed nomas la akvon per malsamaj vortoj. Ĝuste tiel, laŭ li, anoj de malsamaj religioj trovas la saman finfinan realecon, kvankam ili nomas ĝin malsame.

M.K.Gandhi skribis ke la vivo de Ramakriŝna "povigas nin vizaĝ-al-vizaĝe vidi Dion."

## Vidu ankaŭ 
* Misio Ramakriŝna

## Notoj 
Kategorio:Hinduismo
Akihabara hombuĉado

dekstra|eta|350px|La stratkruciĝo kie okazis la hombuĉado.

La Akihabara hombuĉado ((秋葉原通り魔事件 Akihabara Tōrima Ĝiken?) estis ponardado en Akihabaro, Ĉijoda kvartaro (Ĉijoda-ku, aliskribe Chiyoda-ku), Tokio, Japanio la 8a de junio 2008. Je ĉirkaŭ la 12:30 horo (JST) posttagmeze, la atencanto atakis homamason per sia veturilo, surveturante tri homojn, kaj poste ponardante almenaŭ 17 homojn. Li mortigis sep homojn.

La polico arestis homon nomata Tomohiro Katō, suspektante murdoprovon.

## Viktimoj 
* **Kazunori Fujino** (, 19 jaroj)
* **Takahiro Kawaguchi** (, 19 jaroj)
* **Katsuhiko Nakamura** (, 74 jaroj)
* **Naoki Miyamoto** (, 31 jaroj)
* **Mitsuru Matsui** (, 33 jaroj)
* **Kazuhiro Koiwa** (, 47 jaroj)
* **Mai Muto** (, 21 jaroj)

Kategorio:Masakroj
Kategorio:Tokio
La Gifle (filmo)

***La Gifle*** (**La Vangofrapo**) estas franca-itala filmo de Claude Pinoteau, aperinta en 1974.

## Temo 
Jean Douélan edukas sola sian filinon Isabelle. Tiu ĉi volas fariĝi sendependa kaj loĝi kun sia amiko Marc. Forta disputo okazas inter patro kaj filino, kiu finiĝas per forta vangofrapo. Isabelle forfuĝas por rifuĝi sin ĉe sia patrino.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *La Gifle*
* Reĝisoro: Claude Pinoteau
* Scenaro: Jean-Loup Dabadie kaj Claude Pinoteau
* Produktado: Alain Poiré
* Produktaj societoj: Gaumont International, Les Productions 2000, Euro-International Films
* Muziko: Georges Delerue
* Foto: Jean Collomb
* Muntado: Marie-Josèphe Yoyotte
* Dekoroj: Pierre Guffroy
* Landoj: Francio, Italio
* Formato: Kolora - 1,66:1 - Monofonia - 35&nbsp;mm
* Ĝenro: Komedio
* Daŭro: 104 minutoj
* Aperdato: La  en Francio

## Rolularo 
* Lino Ventura: Jean Doulean
* Isabelle Adjani: Isabelle Doulean
* Francis Perrin: Marc Morillon
* Annie Girardot: Helene Doulean
* Jacques Spiesser: Rémy Abeillé
* Georges Wilson: Pierre
* Nicole Courcel: Madeleine
* Nathalie Baye: Christine Abeillé
* Xavier Gélin: Xavier
* Robert Hardy: Robert Dickinson
* Michel Aumont: Charvin
* Jacques Maury: Rabal
* Richard Berry: Studento (ne kreditita)
* Janine Souchon: Instruistino en aŭtomobila-lernejo
* Robert Dalban: Licea pordisto
* Sylvain Lévignac: Sen-uniforma policano (ne kreditita)
* Francis Lemaire: Inspektoro
* Annick Alane: Purigistino
* Charles Gérard: Najbaro de Christine
* Paul Bisciglia: Kelnero
* Odile Astié: Stuntistino de Isabelle Adjani
* Rémy Julienne: Stuntisto de Jacques Spiesser
* André Dussollier: Futbalisto
* Elie Chouraqui: Studento
* Arlette Gordon

## Rekompencoj 
* 1974: Premio Louis-Delluc.
* 1975: Speciala premio al Isabelle Adjani dum la Premia ceremonio David di Donatello.

## Eksteraj ligiloj 
* La Gifle en IMDB
* Fotoj de la filmo

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1974
Pablo León

**Pablo LEÓN** (naskiĝis la 28-an de januaro 1960) estas argentina esperantisto kaj ĵurnalisto kiu memlernis Esperanton en 1978 kiel dekokjarulo. Tuj poste li ekaktivis en la loka movado. 

Li aliĝis al Bonaera Esperanto-Asocio, en kies estraro li okupis la jenajn postenojn:

:Bibliotekisto (1981-1982).
:Sekretario (1987).
:Redaktoro de la asocia monata bulteno (1987-1990).
:Prezidanto (1990-1992).

Inter 1980 kaj 1985 li aktivis kiel junulardelegito en Bonaero,

En 1982 li partoprenis la reaktivigon de Argentina Esperantista Junulara Organizo (Argent-EJO) kaj estis elektita prezidanto por la periodo 1982-1983.

Dum 1990 li kunredaktis kune kun Floreal Villar la oficialan organon de Argentina Esperanto-Ligo.

En la jaro 2004 li transprenis la administradon kaj ĉefredaktadon de la retportalo Ĝangalo. Li zorgis pri la aktualigo de la reta ĵurnalo (ĉiutaga gazeto) en Esperanto, kaj ankaŭ pri aliaj redakciaj aferoj, kiel la kunordigado de la teamo da korespondantoj kaj kunlaborantoj de Ĝangalo tra la mondo, kaj pri la asistado al la naciaj redakcioj de la subportaloj.

En 2014 li tradukis el la angla en la hispanan kaj Esperanton la komikson "Esperantistoj", nefikcian verkon pri parolantoj de Esperanto (precipe denaskaj esperantistoj), verkitan de la usona bildliteraturisto Dan Mazur. 

En 2016 li partoprenis teamon kiu preparadis la hispana-Esperantan kurson ĉe la lingvolerna retejo Duolingo, kie post preskaŭ unu jaro Esperanton eklernis pli ol 169 mil personoj. 

Inter 2017 kaj 2019 li partoprenis la teamon de tradukistoj el 23 landoj, kiuj sub la gvido de s-roj Trezoro Huang Yinbao kaj Andrej Peĉjonkin, esperantigis la revuon **Unesko-Kuriero,** oficialan organon de UNESKO. Ekde 2022 li denove aliĝis al la teamo de tradukistoj, ĉi-foje sub la gvido de Revon Xie. 

En oktobro 2024, li verkis la scenaron, reĝisoris kaj ĉefrolis en la filmeto *La Granda Peniko*, kreita por la 6-a Usona Bona Film-Festivalo. La filmo ricevis la 10-an premion en tiu konkurso inter 26 kontribuoj.

En novembro 2024, la Municipo de Merlo rekonis lian laboron kaj nomumis lin “elstara loĝanto” pro lia longtempa agado kiel disvastiganto de la internacia lingvo Esperanto kaj pro lia pionira rolo en la praktiko kaj disvastigo de la lingvo en la distrikto.

Dum la dua duono de 2024, li partoprenis la komision, kiu organizis la Internacian Konferencon okazintan en Montevideo, Urugvajo, por celebri la 70-an datrevenon de la unua favora rezolucio de Unesko al Esperanto, konata kiel la Rezolucio de Montevideo. Li vojaĝis al Montevideo en decembro 2024 por partopreni la eventon.

Li loĝas nuntempe en Merlo, provinco Buenos Aires, Argentino.

## Eksteraj ligiloj 
* *La Granda Peniko* – filmeto en YouTube
* Video pri la honorigo en Merlo (Facebook)

## Vidu ankaŭ 
* Esperanto en Argentino
* Rezolucio de Montevideo

## Referencoj 
Kategorio:Argentinaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-verkistoj
Kategorio:Esperantistaj reĝisoroj
Kategorio:Esperantistaj aktoroj
Kategorio:Personoj el Provinco Bonaero

Kategorio:Argentinaj esperantistoj
Mon père, ce héros (filmo)

***Mon père, ce héros*** (**Mia patro, ĉi tiu heroo**) estas franca amafera filmo de Gérard Lauzier aperinta en 1991.

## Temo
Véronique estas 15-jara kaj vivas kun sia patrino. Ŝi iras ferii al Maŭricio kun sia patro por la novjara festo. Dum la ferioj, ŝi renkontas junulon, kaj por allogi lin, ŝi kredigas al li, ke ŝia patro fakte estas ŝia fianĉo...

## Teĥnikaĵoj
* Reĝisoro: Gérard Lauzier
* Scenaro: Gérard Lauzier
* Lingvo: franca lingvo
* Lando: Francio
* Loko de filmado: Grand Baie, 
* Formato: kolora - 1.85:1 – 35&nbsp;mm
* Sono: Dolby
* Ĝenro: komedio / dramo
* Aperdato:  en Francio

## Rolularo
* Gérard Depardieu - André Arnel, patro de Véronique
* Marie Gillain - Véronique "Véro" Arnel, filino de André
* Patrick Mille - Benjamin
* Catherine Jacob - Christelle
* Charlotte de Turckeim - Irina
* Gérard Hérold - Patrick
* Jean-François Rangasamy - Pablo
* Koomaren Chetty - Pablo
* Evelyne Lagesse - Burĝa virino
* Benoît Allemane - Burĝo
* Franck-Olivier Bonnet - trinkej-kelnero
* Yan Brian - Patro de Benjamin
* Nicolas Sobrido - Maxime
* Harriet Batchelor - kunulino de Benjamin
* Sultan Beehary
* Eric Berger - Julien
* François Bruhat
* Thierry Der'ven
* Marpessa Djian
* Philippe François
* Lorraine Lagesse
* Christian Theodorine

## Pri la filmo
* Usona refaro de la filmo aperis en 1994 kun titolo **My Father The Hero**, kie denove rolas Gérard Depardieu, sed Katherine Heigl anstataŭas Marie Gillain en ties rolo.

## Eksteraj ligiloj
* Mon père, ce héros en IMDB

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1991
Amália D. Berde (Amál Dóczy Berde)

**D. BERDE Amália** [Dóczyné] estis rumanuja hungara pentristino, verkistino. Ŝi naskiĝis en Nagyenyed, 15-a de decembro 1886 kaj mortis Kluĵo, 12-a de decembro 1976. Ŝi estis la fratino de poetino, verkistino Mária Berde.

## Biografio
Amália D. Berde komencis siajn studojn en Nagyenyed, la instruistdiplomon ŝi akiris en 1906 en Kolozsvár. Inter 1913-18 ŝi instruis desegnon en Koloĵvaro. Post pluraj vojaĝoj en okcidenta Eŭropo en 1930 ŝi loksidiĝis en Kluĵo. Ŝi estis ano de Kemény Zsigmond Társaság kaj de *Belartista Asocio* de Bukareŝto. Ŝi estis unu el tiuj, kiuj plej bone konis la popolarton de Torockó, Kalotaszeg kaj Székelyföld. Ŝi publikis desegnojn kaj artikolojn en Zord Idő, Ellenzék, Keleti Újság kaj de tiu de lasta ŝi estis interna kunlaborantino inter 1938 kaj 1940.
Ŝi studis en München en privatlernejo de *Debsitz*; inter 1914-20 en la Libera Pentristlernejo de Nagybánya ĉe János Thorma.

## Individuaj ekspozicioj
*1971 • Nagy Galéria, Kolozsvár.

## Elektitaj grupaj ekspozicioj
*1947 • Erdélyi Képzőművészeti Szalon, Kolozsvár
*1957 • Woman artists, Melbourne.

## Kreaĵoj en publikkolektoj
*Déri Múzeum, Debrecen • Marosvásárhelyi Múzeum • Magyar Nemzeti Galéria, Budapest.

## Verkoj
**Bujdosó királyasszony*, historia dramo (1929),
**Asszonyfarsang*, komedio (1941).

## Bibliografio
*E. SZABÓ I.: ~ gyűjteményes kiállítása (kat., bev. tan., Kolozsvár, 1971).

## Fonto
*Artportalo.hu 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Guleoj

La **guleoj** estas etno apartenanta al la ŝilukoj en norda Sudano. Nuntempe ili parolas la sudan-araban lingvon.

Guleoj
Guleoj
Joachim Löw

**Joachim "Jogi" Löw** estas germana eksa profesia futbalisto kaj nuna futbala trejnisto. Li naskiĝis  en Schönau im Schwarzwald (Baden-Virtembergo), do nun estas -jara. Inter la jaroj 1978 kaj 1995, la sportisto estis profesia futbalisto ĉe la kluboj "SC Freiburg", "VfB Stuttgart", "Eintracht Frankfurt", "Karlsruher SC", "FC Schaffhausen", "FC Winterthur" kaj "FC Frauenfeld".

Joachim Löw trejnis kaj gvidis la germanan nacian teamon de futbalo ekde la fino de la Futbala Mondpokalo 2006 en julio 2006 ĝis la fino de julio 2021, post kiam jam antaŭ julio 2016 li estis kuntrejnisto. Kadre de la jaro 2008 li kun sia teamo unuafoje aparte estis en la fokuso de la publika intereso en junio dum la tri turniraj semajnoj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008. Antaŭ kaj dum Futbala Mondpokalo 2006 li jam estis asista trejnisto de la nacia teamo, flanke de la nacia trejnisto Jürgen Klinsmann, kaj post ties rifuzo plilongigi la kontrakton dum julio 2006 transprenis lian postenon. Post 2008, li daŭre restis la trejnisto de la nacia teamo dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 en Pollando kaj Ukrainio, en la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, en kiu la germana teamo atingis la ĉampionecon, en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio kaj same en la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. En la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2021, pro la kronvirusa pandemio prokrastita de 2020 sekvajaren, li lastfoje trajnis la nacian teamon.

Kategorio:Germanaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Kategorio:Trejnistoj de futbalo
Sári Égly

**ÉGLY Sári** (e:gli) estis rumanuja hungara pentristino naskita en Nagybánya la 2-an de marto 1902 kaj mortinta en San-Paŭlo ĉirkaŭ 1970.

## Biografio 
Ŝi studis inter 1915-25 en la libera pentristlernejo de Nagybánya ĉe János Thorma. Ekde 1927 ŝi estis regula anino de la *Nagybányai Festők Társasága*. Ekde 1929 ŝi elmigris kun sia edzo, pentristo Elemér Göllner Brazilon. Dum ŝia restado inter 1925-27 en Parizo prifortiĝis ŝia rilato al moderna arto. En 1940 ŝi organizis retrospektivan ekspozicion en São Paulo.

## Fonto 
* MURÁDIN J.: Nagybánya - a festőtelep művészei, Miskolc, 1994.

Egly, S
Egly, S
Ősi

**Ősi** (Oŝi) estas vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono **Meza** Transdanubio, en Veszprém (departemento), en subregiono de Várpalota. La vilaĝonomo signifas hungare: malnova.

## Bazaj informoj 
eta|Blazono de Ősi
* Areo: 36&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2180
* Poŝtkodo: 8161
* Telefonprefikso: 88

## Geografio 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo inter 2 rojoj, laŭ flankovojoj.

## Historio 
Pli frue romianoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1009 en latina formo *Villa Euse*. Tiam la kampoj apartenis al episkopejo de Veszprém. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al grava defenda zono de la germanoj, la Ruĝa Armeo longe sieĝis ĝin.

Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kanalizado.

## Vidindaĵoj 
* mezepoka romkatolika preĝejo
* kalvinana preĝejo el la 18-a jarcento
* fiŝkaptista lago

## Famuloj 
* En Ősi naskiĝis:
** aktoro Anna Kubik
** arkitekto György Kévés.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Harold Wellman

**Harold WELLMAN** (1909-1999) estis unu el la plej novenkondukemaj kaj influaj nov-zelandaj geologoj de la dudeka jarcento.

## Agado 
Wellman naskiĝis en Anglio kaj iris al Nov-Zelando en 1927 kun sia familio. Ili reiris al Anglio en 1928 sed li restis en Nov-Zelando. Li konsideris sin novzelandano.

Li interesiĝis pri geologio ek de frua aĝo. Li komencis sian karieron lernante pri termezurado. Dum la granda depresio en la 1930aj jaroj li fariĝis senlabora kiam bankrotis la kompanio por kiu li laboris. Tiam li iris al la okcidenta marbordo de Sudinsulo por serĉi oron. Li minis iom da oro sed ne fariĝis riĉa.

En 1935 li komencis labori por Geological Survey (geologia termezurado),branĉo de la ministrejo por scienca kaj industria esplorado, kaj studis geologion ĉe la universitato en Wellington. Li esploris grandajn partojn de Sudinsulo por solvi tre diversajn problemojn. Wellman kaj Willett en 1942 publikigis referaĵon en kiu ili priskribis la Alpan Faŭlton. La Alpa Faŭlto evidentiĝis kiam Geological Survey kunmetis diversajn informojn por desegni geologian mapon de Nov-Zelando kaj publikigis ĝin en 1947. En 1948 Wellman konstatis ke la Alpa Faŭlto estis moviĝinta 480 kilometrojn laŭlonge de la faŭlto je meza rapido 30 mm jare. Antaŭ tiu tempo geologoj kredis ke ĝi moviĝis ĉefe vertikale, kaj tiutempe multaj ne akceptis la konstaton de Wellman. 

En 1957 Wellman fariĝis universitata lekciisto en Wellington. Li estis fortika viro kaj pasis longajn periodojn en malebenaj kaj montaj lokoj for de urboj, kun kunlaborantoj aŭ studentoj kiujn li instruis kaj helpis. Li gvidis esplorgrupojn en Nov-Zelando kaj en Antarkto.

En 1965 Wellman vojaĝis kun sia edzino tra Azio, de Srilanko, Barato, tra Sovetio kaj aliaj landoj al Eŭropo. Survoje li mapis multajn faŭltojn, helpate de fotoj kaptitaj per aviadilo, kaj montris ke kelkaj el ili signife moviĝas laŭlonge de la faŭlto, ne nur vertikale. En la 21a jarcento oni povas vidi tiujn faŭltoj en fotoj kaptitaj per sputniko.

La teorio de Plattektoniko evoluis en la 1960aj jaroj. Wellman kontribuis al tio. 
La Alpa Faŭlto troviĝas ĉe la rando inter la Pacifika Plato kaj la Aŭstralia Plato. Wellman kontribuis al multaj diversaj fakoj dum 50 jaroj: fosilioj, karbo, mineraloj, stratigrafio, faŭltoj, seismologio, plattektonismo. 

Oni elektis lin Fratulo de la Reĝa Societo de Nov-Zelando en 1954 kaj la Universitato de Nov-Zelando faris lin Doktoro pri Scienco en 1956.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tektona plato
* Kontinenta drivo

Kategorio:Novzelandaj geologoj
Nándor Deák

**DEÁK Nándor** (naskita en 1883 en Budapeŝto, Hungario; mortinta la  en Kluĵo, Rumanio) estis rumanuja hungara pentristo.

## Biografio 
En 1899 kaj 1900 Nándor Deák lernis en belarta altlernejo de Budapeŝto, en 1902 en pentristlernejo de Simon Hollósy en Munkeno. Ekde 1905 li vivis en Kluĵo, en la 1920-aj jaroj li loĝis en Baia Mare.

## Fonto 
* Jenő Murádin: *Nagybánya. A festőtelep művészei.* Miskolc 1994.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Csetény

**Csetény** [ĉetEnj] estas vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Zirc. La telefonprefikso estas 88.
eta|maldekstre|Panoramo en Csetény
## Situo 
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Zirc troviĝas 15 km-ojn for.

## Historio 
La vilaĝo daŭre estis loĝata ekde la neolitiko. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el la 14-a jarcento. Dum la turkoj la vilaĝo restis viva. Posedantoj de la kampoj ofte ŝanĝiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko.

## Vidindaĵoj 
* baroka Kastelo de Csetény kun parko kaj kun kapelo
* Kalvinana preĝejo (Csetény)
* ventoelektrejo

## Famuloj 
En Csetény naskiĝis pentristo Veronika Simon M..

## Fontoj 
* oficiala paĝo
Guludoj

La **guludoj** estas etno en la Nuba-montoj en Sudano. Ili parolas la katlan lingvon kiu apartenas al la kordofanaj lingvoj. La guludoj estas ĉirkaŭ 10.000 homoj.

Guludoj
Guludoj
Károly Scheip

**SCHEIP Károly** (ŝeip) estis rumanuja hungara pentristo, grafikisto. Li naskiĝis en Sebesmező (Poiana) la 1-an de julio 1904 kaj mortis en Baia Mare, 18-a de novembro 1981.

## Biografio 
Li lernis adrespentradon en Szatmárnémeti kaj pli poste li iĝis la lernanto de Sándor Ziffer en Baia Mare. Li ekspoziciis ekde 1936.

## Fonto 
* MURÁDIN J.: Nagybánya - a festőtelep művészei, Miskolc, 1994.

Scheip, K
Lajos Slevenszky

**SLEVENSZKY Lajos** (ŝlevenski) estis rumanuja hungara pentristo. Li naskiĝis en Nagybánya la 16-an de novembro 1910 kaj li mortis en Baia Mare la 14-an de junio 1975.
## Biografio
Slevenszky vizitis la porpentristan liberlernejon de sia naskiĝurbo ekde 1925; inter 1929-31 li estis disĉiplo de István Réti en hungara arta altlernejo de Budapeŝto. Reveninte li regule ekspoziciis. En 1936 li iĝis konstanta ano de la Asocio de Pentristoj de Baia Mare.

## Bibliografio
*Jenő Murádin: *Nagybánya - A festőtelep művészei*, 1994.

Slevenszky, L
Slevenszky, L
Slevenszky, L