open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Suhrkamp

**Suhrkamp** - germane *Suhrkamp* - estas germanlingva libroeldonejo. Ĝi fontas el parto de la eldonejo S. Fischer Verlag fondita en 1986 fare de *Samuel Fischer* en Berlino, kiu baldaŭ iĝis la gvida germanlingva eldonejo de naturalismo kaj de klasika modernismo. Ekde januaro la eldonejo havas sian centran oficejon en Berlino, antaŭe ĝi baziĝis en Frankfurto ĉe Majno - la translokiĝo, forvendo de la ĝisnunaj librostokoj kaj fordono de multaj literaturaj arkivoj, antaŭe per fondaĵo disponigata al la frankfurta universitato, estis forte disputataj kaj kritikataj. Daŭre la firmao estas inter la plej signifaj germanaj eldonejoj de beletro, sed ankaŭ ofertas multajn sciencajn librojn. Laŭ la stato fine de 2012, al la eldona grupo Suhrkamp krom la eldonejo Suhrkamp mem apartenas la eldonejoj *Insel Verlag, Deutscher Klassiker Verlag, Jüdischer Verlag, Verlag der Weltreligionen* kaj *Theaterverlag*.

## Historio 
Jam en la unuaj jaroj post la fondo de la eldonejo S. Fischer Verlag, la firmao sukcesis publikigi la germanlingvajn eldonojn de verkaĵoj de konataj eŭropaj verkistoj kiel Émile Zola, Fjodor Dostojevskij, Tolstoj, Gerhart Hauptmann kaj Henrik Ibsen. Krom Ibsen ankaŭ aliaj skandinaviaj verkistoj antaŭe apenaŭ konataj en Mezeŭropo, interalie Jens Peter Jacobsen, estis subtenitaj per tradukoj de romanoj, noveloj kaj teatraĵoj el la dana, norvega kaj sveda en la germanan. Ekde lia unua novelo en 1888 ankaŭ la verkaĵoj de la aŭtoro Thomas Mann estis publikigitaj tiueldoneje.

En Nazia Germanio kaj la juda eldonisto Fischer kaj multaj el la eldonejaj produktaĵoj estis reĝime nedezirataj. Laŭ nazia premo 123 libroj devis esti prenitaj el la eldoneja programo. Post la morto de Samuel Fischer en 1934, lia bofilo kaj multjara kunlaboranto *Gottfried Bermann Fischer* transprenis la eldonejan gvidon. Kiam la familio Fischer en 1936 devis fuĝi el Germanio, ĝi kunportis parton de la eldoneja posedo kaj eldona rajtaro al Vieno; la reston transprenis la kuneldonisto *Peter Suhrkamp*, kiu plugvidis la eldonejon ĝis aprilo 1944 kiam la nazia sekreta polico Gestapo malliberigis lin. Post la kolapso de nazia Germanio en majo 1945, li estis la unua, kiu sukcesis atingi licencon de la Aliancanoj pri refondo de eldonejo en Berlino. *Gottfried Bermann Fischer* en 1938 tra Svisio devis plufuĝi al Stokholmo, kie li starigis novan eldonejon, sed en junio 1940 pro etoso de simpatiiĝo kun nazia Germanio en Svedio plufuĝis al Usono, kaj en 1945 revenis al Stokholmo. Peter Suhrmann post 1945 kunlaboris kun Gottfried Bermann Fischer, sed en 1950 ambaŭ malkonsentiĝis kaj dividis la eldonejon - la verkistoj do devis decidiĝi ĉu plupublikigi la verkojn en ambaŭ tiujare en Frankfurto ĉe Majno novfonditaj eldonejoj *Suhrkamp* aŭ *Fischer*.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Berlino
Kategorio:Frankfurto ĉe Majno
7030 Colombini

**7030 Colombini** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astronomo Ermes Colombini, ano de 1974 de la estraro de la Observatorio San Vittore proksime de Bolonjo. Li estis la unua itala amatora astronomo, kiu precize mezuris poziciojn de kometoj kaj asteroidoj. Li ankaŭ partoprenis je kalkulado de orbitoj kaj, en 1981, ricevis la premion *Cerulli* de la Itala Astronomia Societo pro sia laboro pri *2235 Vittore*.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Antonio Vagnozzi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Eŭrazia linko

alternative=שונר צפוני|eta|*Lynx lynx*
eta|Arealo
La **Eŭrazia linko** (*Lynx lynx*) estas mezgranda specio de felisedoj indiĝena de arbaroj de Eŭropo kaj Siberio, Suda Azio kaj Orienta Azio. Ĝi estas konata ankaŭ kiel Eŭropa linko, komuna linko, norda linko, kaj Siberia aŭ Rusia linko. Kvankam ties konserva statuso estis klasita kiel "Malplej Zorgiga", la populacioj de Eŭrazia linko malpliiĝis aŭ eĉ estis malaperigintaj el okcidenta Eŭropo, kie ĝi estas nune reenmetita en kelkaj lokoj.

## Fizikaj karakteroj 
La **Eŭrazia linko** estas la plej granda linkospecio, game laŭlonge el 80 al 130&nbsp;cm kaj stare ĉirkaŭ 70&nbsp;cm alte al la ŝultro. La vosto estas 11 al 25&nbsp;cm longa. Maskloj kutime pezas el 18 al 30&nbsp;kg kaj inoj pezas 8 al 21&nbsp;kg. Masklaj linkoj el Siberio, kie la specio atingas plej grandon, povas pezi ĝis 38&nbsp;kg aŭ eĉ estis registritaj 45&nbsp;kg. Ĝi havas povegajn, relative longajn krurojn, kun grandaj retecaj kaj kusenaj krifoj kiuj funkcias kiel neĝoŝuoj. Ĝi posedas ankaŭ mallongan "mallongharan" voston kun tutblanka pinto, nigrajn tufojn de haro en siaj oreloj, kaj longan grizblankan kolumon.

## Kutimaro 
## Vivociklo 
## Statuso kaj teritorioj 
Antaŭe, linkoj loĝis en preskaŭ la tuta teritorio de Eŭropo, sen nune ili malaperis en granda parto de Eŭropo. En Iberio la eŭrazia linko estas anstataŭata de la iberia linko (*Lynx pardinus*).

En Azio linkoj vivas precipe en malvarmaj areoj (norda Azio kaj montaroj).

## Kladogramo 
Kladogramo de linko:

## Subspecioj 
## Referencoj 
Kategorio:Felisedoj
Kategorio:Mamuloj de Eŭropo
Kategorio:Mamuloj de Azio
Kategorio:Mamuloj de Azerbajĝano
Kategorio:Mamuloj de Pollando
Kareksejo

eta|Kareksejo somere.
eta|Kareksejo vintre.
**Kareksejo** (aŭ **kanejo**) estas naturaj habitatoj troviĝantaj en ĉeriveraj herbejoj, inundebenaĵoj aŭ humidejaj depresioj kaj estuaroj. Kareksejoj estas parto de sukcesio el junaj kareksoj koloniigante malferman akvon aŭ humidan grundon tra gradado de pliiĝanta seka grundo. Dum kareksoj kaj kanoj aĝas, ili konstruas konsiderindan bedon aŭ tavolon kiu eventuale leviĝas super la akvonivelo, kaj laste havigas oportunojn por invado de arbustoj aŭ arbaro. Artefaritaj kareksejoj estas uzataj kiel metodo por forigi poluantoj el grizakvo.

## Tipoj 
## Naturo 
## Uzado 
## Notoj 
Kategorio:Ekologio
Kategorio:Tipoj de biotopoj
Gobiedoj

eta|*Rhinogobiops nicholsii*La **gobioj** formas la familion de **Gobiedoj**, kiu estas unu el plej grandaj familioj de fiŝoj, kun pli ol 2,000 specioj en pli ol 200 genroj. Plej estas relative malgrandaj, tipe malpli ol 10&nbsp;cm longaj. Gobioj inkludas kelkajn el plej malgrandajn vertebrulojn en la mondo, kiaj specioj de la genroj *Trimmatom nanus* kaj *Pandaka pygmaea*, kiuj estas malpli ol 1&nbsp;cm longaj jam plenkreskaj. Kelkaj grandaj gobioj, kiaj kelkaj specioj de la genroj *Gobioides* aŭ *Periophthalmodon*, povas atingi ĝis ĉirkaŭ 30 cm de longo, sed tio estas escepta. Kvankam malmultaj estas gravaj kiel manĝo por homoj, ili estas de granda gravo kiel predospecioj por komerce gravaj fiŝospecioj kiaj gadoj, eglefinoj, baramundioj, kaj ebenfiŝoj. Kelkaj gobioj estas ankaŭ de intereso kiel fixoj por akvarioj, kiaj la burdogobioj de la genro *Brachygobius*.

## Specioj kaj aliaj taksonoj 
** Ronda gobio aŭ Nigrabuŝa gobio (*Neogobius melanostomus*)
* Bentofilo

## Bildaro 

Gymnogobius petschiliensis(Hamamatsu,Shizuoka,Japan,2007)-2.jpg|*Gymnogobius petschiliensis*
Coryphopterus nicholsii.jpg|*Rhinogobiops nicholsii*
Ctenogobiops tangaroai.JPG|*Ctenogobiops tangaroai*
Stonogobiops nematodes.jpg|*Stonogobiops nematodes*
Rhinogobius flumineus(Hamamatsu,Shizuoka,Japan).jpg|*Rhinogobius flumineus*
Toad goby from Gelendzhik, Caucasus.jpg|*Mesogobius batrachocephalus*
Thorogobius ephippiatus.jpg|*Thorogobius ephippiatus*
Racer goby from the Bug River 3.jpg|*Babka gymnotrachelus*
Microgobius gulosus1.jpg|*Microgobius gulosus*
Amblygobius phalaena.jpg|*Amblygobius phalaena
Neogobiusfluviatilisandkessleri.JPG|*Neogobius fluviatilis
Periophthalmus novemradiatus qtl1.jpg|*Periophthalmus novemradiatus*
Schlammspringer fg01.jpg|*Periophthalmodon septemradiatus*

## Vidu ankaŭ 
* Gobiuso

## Notoj 
Kategorio:Fiŝoj
Andor Peterdi

**Andor PETERDI,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Peterdi Andor** estis hungara poeto, tradukisto, ĵurnalisto, membro de Societo Petőfi (1916). Lia filo estis Gábor Peterdi.

Andor Peterdi naskiĝis la  1881 en Hungario, en Sopornya (nuntempa Šoporňa en Slovakio). Li mortis la  1958 en Budapeŝto.

## Biografio 
Andor Peterdi frue eklaboris en Budapeŝto kiel bakisto kaj buĉisto. Baldaŭe li frekventis aktoran lernejon kaj tiutempe jam poemadis kaj aperis lia debuta poemlibro. En 1905 li iĝis ĵurnalisto, li verkis precipe al ĵurnaloj Népszava kaj Erdély. En 1909 li edziĝis al Zseni Várnai. Inter la mondomilitoj li okupiĝis pri komercado de artaĵoj. En 1942 li aliĝis al kontraŭnazia movado. Post la 2-a mondmilito li estis malsana, tial li ne verkadis.

## Verkaro (elekto) 
* *Szívem* (Mia koro) 1904
* *Új versek* (Novaj poemoj) 1906
* tradukitaj poemoj de Émile Verhaeren 1917
* *Őszi szélben vadmadár* 1936
* *Üzenet* (Mesaĝo) - elektitaj poemoj 1905 – 1955; eldonita en 1957

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* biografio hungare

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Marco Cavagna

**Marco CAVAGNA** (naskiĝinta en 1958; mortinta la  aĝa je 47 jaroj) estis itala amatora astronomo, interesita al observado de diversaj astronomiaj objektoj: , kometoj, asteroido, kaŝado far de asteroidoj.

Li estis ano de la teamo, kiu laboris en la Observatorio de Sormano kaj estas unu el la fondintoj de la "*Gruppo astrofili Brianza*" (Grupo da amatoraj astronomoj de Brianza) kiu mastrumas ĝin.

Marco Cavagna estis unu el la fondintoj ankaŭ de la asocio "*CieloBuio*", kiu luktas kontraŭ la luma poluo. Li estis ano de pluraj aliaj astronomiaj asocioj el kiuj la *American Association of Variable Star Observers* (AAVSO) kaj estis konsultisto por la Komisiono 20 de Sekcio III de la Internacia Astronomia Unio.

Li mortis la  pro cerbovaskula akcidento.

En lia honoro oni donis lian nomon:
* En 1999, al la asteroido 10149 Cavagna.
* En oktobro 2005, al la nova teleskopo de 50 cm de la Observatorio de Sormano.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Marco Cavagna

## External links 
*   Nekrologoj de Marco Cavagna el la paĝaro de la Observatorio de Sormano
*  En memoro de Marco Cavagna 

Kategorio:Italaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Casca (Suda Rio-Grando)

**Casca** estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale *Noroeste Rio-grandense*), kaj apartenas al la mikroregiono *Passo Fundo*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 8 651 loĝantoj.. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Villorsonnens

**Villorsonnens** estas komunumo en la distrikto Glano en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1275 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Villorsonnens situas en la Friburga Mezlando ĉe la bordo de la riveroj Glano kaj Neirigue, kiuj kunfluas sur la komunuma teritorio, proksimume 7 kilometrojn oriente de la distriktĉefurbo Romont. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Chavannes-sous-Orsonnens, Orsonnens, Villargiroud kaj Villarsiviriaux, kaj la setlejoj Grange-la-Battiaz, La Fortune, La Gotta, Le Siau kaj Vers le Moulin, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 15,47 km², de kiuj 28,8% estas kovritaj de arbaro, 65,2% servas por agrikulturo kaj 5,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Villorsonnens limas en nordnordoriento al Chénens, en nordoriento al Autigny, en oriento al Le Glèbe, en sudsudoriento al Sorens, en sudo al Le Châtelard, en okcidento al Massonnens, en nordokcidento al Villaz-Saint-Pierre, kaj en nordnordokcidento al La Folliaz.

## Trafiko 
La komunumo Villorsonnens situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas konekta vojo de Villaz-Saint-Pierre al Farvagny. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 12 kilometrojn sude de la komunumo apud Bulle.

## Historio 
La komunumo Villorsonnes estis fondita la 1-an de januaro 2001 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Chavannes-sous-Orsonnens, Orsonnens, Villargiroud kaj Villarsiviriaux.

La unua dokumenta mencio de Orsonnens, kies malnova germanlingva nomo estis *Orsonning* datiĝas el la jaro 1138 kiel *Orsenens*. Dum mezepoko ĝi formis malgrandan senjorujon, kiu estis siavice feŭdo de la Baronejo Pont-en-Ogoz, poste ĝi estis sub savoja regado. Dum la milito inter Friburgo kaj Savojo la vilaĝo estis rabobruligita en la jaro 1448 de la friburganoj. En la jaro 1486 Orsonnens estis aĉetita de Friburgo kaj atribuita al la Voktejo Farvagny, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto. Surbaze de la nova konstitucio de 1848 Orsonnens estis atribuita al la Distrikto Glano.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Villorsonnens

## Bildoj 

Dosiero:Saint-Pierre Orsonnens Oct 2010.jpg|Preĝejo Sankta Petro en Orsonnens, Villorsonnens
Dosiero:2013-05-07 Friburgo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 229.JPG|Suba Kastelo de Orsonnens
Dosiero:2013-05-07 Friburgo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 230.JPG|Iama Hotelo Blanka Ĉevalo
Dosiero:2013-05-07 Friburgo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 188.JPG|Supra Kastelo Orsonnens
Dosiero:Eglise Saint-Pierre Orsonnens 07.jpg|Interno de la preĝejo Sankta Petro en Orsonnens
Dosiero:Eglise Saint-Pierre Orsonnens 04.jpg|Pentritaj vitroj de Sankta Petro en Orsonnens
Torny

**Torny** estas komunumo en la distrikto Glano en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 815 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Torny situas en la Friburga Mezlando sur molasa altebenaĵo inter la valoj de la rivero Brojo en nordo kaj Glano en sudo. La komunumo Torny konsistas el la vilaĝoj Torny-le-Grand, Middes, Le Faubourg, Torny-le-Petit kaj Le Rialet, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,18 km², de kiuj 25,2% estas kovritaj de arbaro, 68,9% servas por agrikulturo kaj 5,8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Torny limas en nordoriento al Montagny en oriento al Corserey, en sudoriento al La Brillaz, en sudo al La Folliaz, en sudokcidento al Châtonnaye, en okcidento al Trey, kaj en nordokcidento al Payerne.

## Trafiko 
Torny situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Corserey al Châtonnaye. Laŭlonge de la nordorienta komunumlimlo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 181 de Friburgo al Payerne. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn norde apud Payeren. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de poŝtaŭtolinio de Prez-vers-Noréaz al Châtonnaye.

## Historio 
La komunumo Torny estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro de 2005 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Torny-le-Grand kaj Middes. Estis planita, ke al tiu kuniĝo aliĝu ankaŭ la komunumo Châtonnaye, sed ties civitanoj en baloto neiis la aliĝon al la grandkomunumo.

La unua dokumenta mencio de Torny-le-Grand datiĝas el la jaro 765 kiel *Taurniaco superiore*. Dum mezepoko Torny estis senjorujo sub la regado de la Grafoj de Savojo. Post la konkero de Torny-le-Grand fare de Berno kaj ĝia koncedo al Friburgo, ĝi apartenis al la Voktejo romont, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj surbaze de la konstitucio de 1748 estis integrita al la Distrikto Glano.

Middes estis menciita dokumente la unuan fojon en la jaro 930 kiel *Mildes*. Dum frua mezepoko Middes estis havaĵo de la Abatejo Saint-Maurice. De la 13-a ĝis la 16-a jarcento la Senjorujo Middes apartenis al la Senjoroj de Villarzel, tiam al la Senjoroj de Loys, sekvis la Senjoroj de Reyff, de Lanthen-Heid kaj fine de Griset de Forel, kiuj konstruis en la jaro 1748 fare de Johano Paulo Nader tie sian kastelon. La regado en la jaro 1478 estis akirit de la urba ŝtato Friburgo, kiu ĝis submetis al la Voktejo Montagny. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Middes apartenis al la Distrikto Payerne, tiam ĝis 1830 al la Distrikto Montagny kaj de 1831 ĝis 1848 al la Distrikto Dompierre, kiu tiam estis integrita al la Distrikto Glano. En 1848 la vilaĝo Torny-le-Petit, ankaŭ nomita Torny-Pittet, estis integrita al Middes.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Torny
Vuisternens-devant-Romont

**Vuisternens-devant-Romont** estas komunumo en la distrikto Glano en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 2024 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Vusternens-devant-Romont situas en la Friburga Mezlando ĉe la bordo de la rivero Neirigue, 5 kilometrojn sude de la distriktĉefurbo Romont. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Vuisternens-devant-Romont, Lieffrens, Les Ecasseys, Sommentier, La Magne, La Joux, Villariaz, Estévenens kaj La Neirigue.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 24,06&nbsp;km², de kiuj 15,1% estas kovritaj de arbaro, 78,4% servas por agrikulturo kaj 6,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Vuisternens-devant-Romont limas en nordo al Mézières, en nordnordoriento al Massonnens, en nordoriento al Grangettes, en oriento al Sâles, en sudo al La Verrerie, en sudsudokcidento al Le Flon, kaj en okcidento al Siviriez.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 156 de Bulle al Romont. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 10 kilometrojn sudoriente de la komunumo apud Bulle.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Vuisternens-devant-Romont datiĝas el la jaro 929 kiel *Winterningis*. Dum mezepoko Vuisternens unue estis sub regado de Burgonjo kaj poste de Savojo. En la jaro 1536 ĝi estis submetita al friburga regado kaj atribuita al la Voktejo Romont, kiu en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio fariĝis distrikto kaj en 1848 surbaze de la nova friburga konstitucio estis integrita al la Distrikto Glano. Kun efiko de la 1-a de januaro 2003 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Lieffrens, Les Ecasseys, Sommentier, La Magne, La Joux, Villariaz kaj Estévenens estis integritaj al la komunumo Vuisternens-devant-Romont. Kun efiko de la 1-a de januaro 2004 krome La Neirigue aliĝis al la komunumo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Vuisternens-devant-Romont
Quesada pasiega

eta|*Quesada pasiega*.
**Quesada pasiega**  estas deserto tipa de la kantabra kuirarto, en Kantabrio, norda Hispanio.

Oni kuiras ĝin per kazeiĝinta lakto de bovo kun butero kaj tritiko-faruno, ovoj kaj sukero. Oni kutime aromigas ĝin per mikso de raspaĵo de citrono kaj pulva cinamo. Ĝi estas origine el la kantabra komarko Valles Pasiegos (ĉefe el la vilaĝoj Selaya, Vega de Pas, Villacarriedo kaj Alceda-Ontaneda), sed oni ankaŭ delonge manĝas ĝin en la nordo de la hispana provinco Burgoso.

## Vidu ankaŭ 
* Komarko Valles Pasiegos
* Sobao pasiego
* Kantabra kuirarto

Kategorio:Kantabra kuirarto
Kategorio:Dolĉaĵoj
Registaro de Kantabrio

[eta|100ra|[Blazono de Kantabrio.]]
La **Registaro de Kantabrio** estas institucio reganta la aŭtonoman komunumon Kantabrio. Ĝi estas la plej grava organo, kiu estras la politikon kaj administradon de Kantabrio. Ĝi ankaŭ havas reguligan kaj plenuman povojn ene de la kantabra teritorio. Ĝis la jaro 1998 ĝia oficiala nomo estis **Regiona Deputitaro de Kantabrio**.

## Membroj 
La prezidanto de Kantabrio estras la Konsilion de Regado, kiun elektas la membroj de la Parlamento de Kantabrio. Tiu ĉi lasta elektas la areo-deputitojn; ili ankaŭ povas esti anoj de la Parlamento.

## Nuna registaro 
## Publikaj entreprenoj 
eta|200ra|Malnova sidejo de la Registaro de Kantabrio.
* Cantur
* SICAN
* SODERCAN
* Gesvican
* Puertos de Cantabria (Havenoj de Kantabrio)
* PCTCAN
* SCS (Servicio Cántabro de Salud - Kantabra San-Servo)
* MARE (Medio Ambiente, Agua, Residuos y Energía - Medio, Akvo, Reziduoj kaj Energio)

## Sidejoj 
La pluraj areo-deputitejoj havas siajn sidejojn dise en diversaj lokoj de Santandero. La sidejo de la Prezidanto estis en la strato Casimiro Sáinz, proksime de la haveno Puertochico, sed oni detruis ĝin por konstrui novan ĉefsidejon laŭ dezajno de arkitekto Rafael Moneo simila al Aŭditorio Kursaal. Tiu ĉi nova konstruaĵo kunarigos la diversajn oficejojn. En 2012 la provizora sidejo de la Registaro estis en la moderna Palaco de Peña Herbosa.

## Listo de prezidantoj kaj vicprezidantoj 
**1982-1984: José Antonio Rodríguez (eksterpartiulo en listo de elektitoj de CP)**, venkis en elekto de 1983.
* 1982-1984: Vaka.
**1984-1987: Ángel Díaz de Entresotos (AP)**, elektita de la Parlamento post demisio de José Antonio Rodríguez.
* 1984-1985: Ambrosio Calzada (PDP)
* 1985-1986: Lucas Martínez (PDP)
* 1986-1987: Vaka
**1987-1990: Juan Hormaechea (eksterpartiulo en la listo de elektitoj de AP)**, venkis en la elektado de 1987.
* 1987-1990: Vaka
**1990-1991: Jaime Blanco (PSC-PSOE)**, prezidis transiran registaron post mocio pri deklaro de nekonfido je Juan Hormaechea
* 1990-1991: José Luis Vallines (PP)
**1991-1995: Juan Hormaechea (UPCA)**, investite per apogo de PP.
* 1991-1992: Roberto Bedoya (UPCA)
* 1992-1995: Vaka
**1995-2003: José Joaquín Martínez Sieso (PP)**, venkis en elektoj de 1995 kaj 1999.
* 1995-2003: Miguel Ángel Revilla (PRC)
**2003-2011: Miguel Ángel Revilla (PRC)**, investite per apogo de PSC-PSOE.
* 2003-2011: Lola Gorostiaga (PSC-PSOE)
**2011-2015: Ignacio Diego (PP)**, venkis en elekto de 2011 per absoluta plimulto.
* 2011-2015: María José Sáenz de Buruaga (PP)
**2015-: Miguel Ángel Revilla (PRC)**, investite per apogo de PSC-PSOE.
* 2015-: Rosa Eva Díaz Tezanos (PSC-PSOE)

## Vidu ankaŭ 
* Parlamento de Kantabrio
* Statuto de Aŭtonomeco de Kantabrio

## Notoj kaj referencoj 
## Ligiloj 
* Oficiala retejo de la Registaro de Kantabrio 

Kategorio:Politiko de Kantabrio
Walde + Graf

**Walde + Graf** - germane *Walde + Graf Verlag* - estas germanlingva libroeldonejo, kiu ekde somero 2012 funkcias kadre de la eldona grupo Aufbau kaj ties branĉo *Metropolit* kaj havas adreson en Berlino. La eldonejo fondiĝis en 2009 fare de de la eldonistoj Anaïs Walde und Peter Graf en Zuriko. Ĝi konatiĝis per arte dezajnitaj kaj ilustritaj romanoj kaj noveloj, pri tutmondaj, sed ankaŭ pri regione svislandaj temoj. La svis-tema branĉo de la eldonaĵoj plu distribuiĝos sub eldoneja nomo *Applaus* el Zuriko.

Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoiroj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
*  
* eldoneja paĝo en retejo *facebook*
* artikolo *"eldonejo Aufbau transprenas la eldonejon Walde + Graf"* de la 7-a de majo 2012 (germane) 

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Svisaj eldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2009
Ackermann Kunstverlag

La arta eldonejo **Ackermann** - germane *Ackermann Kunstverlag* - estas germanlingva libroeldonejo, kiu specialiĝis pri grandformataj artaj kalendaroj. Ĝi fondiĝis jam en 1597 en Munkeno fare de la libropresisto *Nikolaus Heinrich*, do estas inter la plej malnovaj kaj tradiciaj eldonejoj en Germanio. En 1806 Bavario iĝas reĝlando, kaj la komercisto *Ernst August Fleischmann* transprenas la libropresejon - li komercas kaj pri libroj kaj pri artaĵoj. Inter la jaroj 1864 kaj 1872 la komercisto *Friedrich Adolf Ackermann* unue parte, poste tute transprenas la firmaon, kiu ricevas sian nunan nomon. La komercado per altkvalitaj artaj reproduktaĵoj internacie furoras, kaj ĉirkaŭ la jaro 1900 pli kaj pli graviĝas la aldona produktado de artaj poŝtkartoj. En 1928 la zurika eldonisto *Walter Claasen* transprenas la firmaon, tenas ĝin dum la jaroj de Nazia Germanio, kaj tial post la Dua Mondmilito la firmao relative senkomplike per permeso de la Aliancanoj povas daŭrigi sian laboron. En 1957 *Hubertus Weinert* transprenas la firmaan gvidadon, poste *J. Michael Kathan*, en 2007 *Michael Kleine* - en tiuj jaroj la produktado de altformataj kaj kvalitaj artaj kalendaroj pli kaj pli iĝas la kerna firmaa komerco.

Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoiroj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* ackermann-kalender.de eldoneja retejo
* germanlingva detala prezento de la eldoneja historio 

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Munkeno
Callwey

La eldonejo **Callwey** - germane *Callwey Verlag* - estas germanlingva libroeldonejo, kiu specialiĝis pri la temaro de arkitekturoj. Ĝi fondiĝis en 1884 kaj havas sian centran sidejon en Munkeno. Nacie la eldonejo konatiĝis kiam ĝi en 1894 transprenis duonon de la periodaĵo *Der Kunstwart*, tiutempe la plej grava germanlingva arte eduka burĝa ĵurnalo. La eldonistoj kaj la firmaa programo subtenis vivreformajn movadojn kiel nudismo, vegetaranismo ktp., kiuj celis kontraŭagi la laŭ ties anoj degenerigajn efikojn de la amasa industriigo tiuepoka. Aparte post la Dua Mondmilito la eldona agado pli kaj pli specialiĝis je la temaroj konstruado de novaj kaj restaŭrado de malnovaj domoj, planado de konstruaĵoj, ĝardenoj, tutaj loĝlokoj kaj pejzaĝoj.

Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoiroj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* callwey.de eldoneja retejo
* 

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Munkeno
Deutscher Taschenbuch Verlag

La eldonejo **Deutscher Taschenbuch Verlag** - kutime mallongigata je tri minuskloj **dtv** - estas germanlingva libroeldonejo, kiu specialiĝis pri poŝlibroj. Ĝi fondiĝis en 1960 kiel komuna iniciato de 11 libroeldonistoj kaj havas sian centran sidejon en Munkeno. En 2011 la firmao havis 105 dungitojn kaj spezosumon de 58,6 milionoj da Eŭroj. Konstante liverebeblas proksimume 4000 librotitoloj, al kiuj ĉiujare aldoniĝas proksimume 525 novaj titoloj kaj pro elaĉeto forfalas simila kvanto.

Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoiroj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* eldoneja retejo ()

[350px|eta|maldekstra|parto de la vasta eldoneja stando en la [frankfurta librofoiro 2012]]

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Munkeno
Ede Sas

**Ede SAS** [ŝaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sas Ede** estis hungara verkisto, ĵurnalisto, redaktoro, scenaristo, membro de Societo Petőfi (1907), ĉefsekretario de Szigligeti Társaság.

Ede Sas naskiĝis http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC13280/13448
kiel *Hille Ede* la  1869 en Pest (urbo). Li mortis la  1928 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ede Sas komencis verkadi en diversaj periodaĵoj de Szeged en 1886. Post kelkaj jaroj li aliĝis al diversaj redaktejoj, baldaŭe li estis eĉ ĉefredaktoro. Inter 1893–1898 li redaktis konatajn gazetojn en Budapeŝto. En Kolozsvár li aliĝis al stabo de filmistoj dum la 1-a mondmilito. Poste li revenis al la origina ĵurnalista laboro, sed li verkis ankaŭ teatraĵojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Álarc nélkül* (Sen masko) 1892 - novelaro
* *Aratás* (Rikolto) 1902 - poemaro
* *Én vagyok az élet* (Estas mi la vivo) 1903 - romano
* *A fehér város* (La blanka urbo) 1917 - poemoj
* *Bolond Istók* 1923 muzika teatraĵo
* scenaroj de diversaj filmoj

## Fontoj 
* http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/s/s22763
* http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC13280/13448
* http://hu.wikipedia.org/wiki/Sas_Ede

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Adolf Silberstein

**Adolf Silberstein,** aŭ **Adolf Ötvös** [otvoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Silberstein Adolf** estis hungara-germana ĵurnalisto, kritikisto, esteto, membro de Societo Petőfi.

Adolf Silberstein naskiĝis http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC13280/13813.htm la  1845 en Pest (urbo). Li mortis la  1899 en Budapeŝto.

## Biografio 
Adolf Silberstein frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, universitatojn en Lejpcigo, Berlino, Heidelberg. Post la doktoriĝo li restis en Germanio kiel ĵurnalisto, poste redaktoro. En 1870 li hejmenvenis kaj li redaktis gravajn germanlingvajn gazetojn, dume li tradukis hungarajn verkojn al germana lingvo. Li verkis precipe germane, pli malofte hungare.

## Verkaro (elekto) 
* *Die Katharsis des Aristoteles* 1867
* *Bibel der Natur* 1880 kvarfoje eldonita kaj tradukita anglen
* *Egy pesti Don Juan* 1885 - hungara romano
* *Im Strome der Zeit* 1894–1895 - kolektaĵo de studoj

## Fontoj 
* http://hu.wikipedia.org/wiki/Silberstein_Adolf
* http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/s/s24029
* http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC13280/13813.htm

Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Germanaj estetoj
János Szabados

**János Szabados** [jAnoŝ sabadoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabados János** estis hungara tradukisto, poeto, membro de Societo Petőfi (1877).

János Szabados naskiĝis http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html
la  1839 en Hungario, en Sikula (nuntempa Șicula en Rumanio). Li mortis la  1891 en Szeged.

## Biografio 
János Szabados frekventis universitaton en Pest (urbo), kie li aliĝis al literaturaj rondoj. Inter 1863-1869 li redaktis gazeton en Szeged. En 1872 li estis elektita urbestrarano, tial li interrompis la literaturan vivon. En 1883 li travivis la grandan inundon de Szeged, en la sekva jaro li elektiĝis vicurbestro. Li multe laboradis por urbo Szeged.

Liaj poemoj aŭ artikoloj aperis ekzemple en Napkelet, Hölgyfutár, Vasárnapi Ujság. Li uzis la pseŭdonimon *Keresztély*.

## Verkaro (elekto) 
* *A haza és a szerelemről* (La patrujo kaj pri la amo) 1860 - poemoj
* *Szabados János irodalmi hagyatéka* (Literatura heredaĵo de János Szabados) 1897
* tradukaĵoj de Goethe, Percy Bysshe Shelley

## Fontoj 
*Hungarlingva Vikipedio
*http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm
*http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html

Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Bastei Lübbe

La eldonejo **Bastei Lübbe** - germane *Bastei Lübbe Verlag* - estas germanlingva libroeldonejo, kiu specialiĝis pri poŝlibroj. Ĝi baziĝas je la eldonejo *Bastei* ("bastiono")fondita en Kolonjo en 1949 - la eldoneja nomo aludas al la proksimeco de tiu malnova eldonejo al la restaĵoj de la mezepoka bastiono de la urbo. En 1953 la eldonisto *Gustav Lübbe* el la urbo Bergisch Gladbach proksime de Kolonjo transprenis la eldonejon, ĝi iĝis parto de entute sep eldonejoj en firmaa grupo de familio Lübbe kaj ekhavis sian nunan nomon. Ĝis la jaro 1963 publikiĝis aparte favorprezaj kaj literature senpretendaj romanetoj, ekde tiam ofertiĝis la tuta gamo de poŝlibroj. Ekde 1995 la filo *Stefan Lübbe* gvidas la firmaon, kiu en 2010 translokiĝis malmultajn kilometrojn de Bergisch Gladbach al la urboparto Mülheim de Kolonjo. Nun en la eldonejo aperas inter 350 kaj 400 novaj librotitoloj po jaro.

Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoiroj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* luebbe.de retejo de la eldoneja grupo *Lübbe*

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Kolonjo
Endre Szabó (verkisto)

**Endre SZABÓ** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Endre** estis hungara verkisto, poeto, ĵurnalisto, tradukisto, juristo, membro de Societo Petőfi.

Endre Szabó naskiĝis http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/sz/sz25255 la  1849 en Hungario, en Nagytoronya (nuntempa Veľká Tŕňa en Slovakio). Li mortis la  1924 en Budapeŝto. Lia edzino estis Janka Szabóné Nogáll.

## Biografio 
Endre Szabó pristudis juron en Sárospatak, kie jam li komencis verkadi. Post kelkaj jaroj li ekhavis la eblecon labori en Budapeŝto, same li havis ŝancon aliĝi al literaturaj rondoj. Liaj poemoj kaj aliaj verkoj aperis en konataj gazetoj, ekzemple en Vasárnapi Ujság. En 1877 li ekredaktis revuon, samtempe li jam ne plu laboris kiel juristo. En 1880 li edziĝis. Li tradukis el la germana, franca, sed precipe rusa lingvoj. Kelkfoje li vojaĝis al Rusio, estis li, kiu la unua komencis traduki gravajn rusajn verkojn.

Li uzis la pseŭdonimojn *Lantos Sebestyén*, *Pesti Pista*, *Pesti Lénárt*, *ifjabb Kakas Márton*, *Veres barát*, *Sz. E.*.

## Verkaro (elekto) 
* *Három szatira* (Tri satiroj) 1872 - debuta verko
* *Költeményei* (Poemoj) 1876
* *Újabb költeményei* Pli novaj poemoj) 1880
* *A kardos menyecske* 1887 - romano
* *Zsebbe való orosz nyelvtan* (Porpoŝa rusa gramatiko) 1888
* *Orosz költők* (Rusaj poetoj) 1892 - tradukaĵoj
* *Négy orosz költő* (Kvar rusaj poetoj) 1900 - tradukaĵoj
* *Villámlások* (Fulmoj) 1919 - poemoj

## Fontoj 
* http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/sz/sz25255
* http://hu.wikipedia.org/wiki/Szab%C3%B3_Endre_(%C3%ADr%C3%B3)
* http://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.html 

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Transeŭropa transporta reto

eta|Mapo de la transeŭropa transporta reto
**Transeŭropa transporta reto** (angle *Trans-European Transport Networks*, mallonge **TEN-T**) estas reto de ŝoseaj kaj fervojaj koridoroj, internaciaj flughavenoj kaj akvovojoj. Baza kialo de estiĝo de tiu ĉi reto estis plibonigado de transporta infrastrukturo en internacia sfero. La reto estis aprobita de Eŭropa Parlamento en jaro 1993.

Reto TEN-T konsistas el:
* 75200 km da ŝoseoj
* 78000 km da fervojaj linioj
* 330 flughavenoj
* 270 ŝiphavenoj
* 210 enlandaj sixphavenoj
En jaro 1994 estis elektitaj 14 novaj projektoj. En jaro 2004 estis ilia kvanto plialtigita - sume 30.
## Vidu ankaŭ 
* Magistralo por Eŭropo
* Paneŭropaj koridoroj
* Rail Baltica

Kategorio:Trafikaj sistemoj
Janka Szabóné Nogáll

**Janka Szabóné Nogáll** [sabOnE], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabóné Nogáll Janka** aŭ laŭ pli kutima hungara nomsistemo *Szabó Endréné* estis hungara verkisto, membro de Societo Petőfi (1891).

Janka Szabóné Nogáll naskiĝis http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/sz/sz25256 la  1859 en Gyula. Ŝi mortis la  1924 en Budapeŝto.

## Biografio 
Janka Szabóné Nogáll iĝis instruistino en 1876, tamen ŝi okupiĝis pri la literaturo. En 1880 ŝi edziniĝis, ŝia edzo estis Endre Szabó (verkisto). Ŝiaj verkoj aperis en diversaj gazetoj. Ŝi redaktis ankaŭ porvirinajn periodaĵojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Tizenkét hónap* (Dek du monatoj) 1888
* *Leányálmok* (Fraŭlinaj sonĝoj) 1892 - noveloj
* *Pipiske* 1895 - romano por knabinoj
* *A jó modor* (La bona kondutmaniero) 1904
* *Boldog emberek* (Feliĉaj homoj) 1906 - noveloj

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/sz/sz25256
* http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC14240/14387.htm

Kategorio:Hungaraj verkistoj
7031 Kazumiyoshioka

'*7031 *Kazumiyoshioka'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo *Kazumi Yoshioka'', kiu publikigis artikolojn pri astrofotografio de 1988.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Yoshisada Shimizu
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Banko de Torrelavega

La **Banko de Torrelavega** (*Banco de Torrelavega*) estis financa institucio kreita en Torrelavega (Kantabrio, Hispanio) en 1920 kaj malaperinta en 1942 post aĉeto fare de Banko Santander.

## Historio 
La Banko de Torrelavega estis fondita la 12-an de majo 1920 de grupo de komercistoj de Torrelavega por eviti la multekostajn komisipagojn truditajn de la banko Mercantil de Santander, inter aliaj, kontraŭ prunto. La komencan kapitalon (2 milionoj da pesetoj) donis samsume akciuloj de Torrelavega kaj la Banko Santandero.

La prezidento de la administra konsilio estis José Arce López, kaj la vicprezidanto estis Ramón Miguel y Crisol. La banko havis du branĉojn en Torrelavega: tiu unua en la *placo Demetrio Herrero* kaj tiu dua en la *strato José María de Pereda*' (tiu ĉi dua branĉo estis projekto de Javier González de Riancho); ankaŭ ekzistis branĉoj en municipoj Cabezón de la Sal kaj Molledo.

La banko estis aĉetita de la Banko Santander la 31-an de marto 1942, kaj ties akcioj samtempe ŝanĝiĝis al tiuj de Banko Santander.

## Referencoj
‎

Kategorio:Kantabrio
Torrelavega
The Birds of Australia (Gould)

***The Birds of Australia*** estis libro verkita de John Gould kaj publikita en sep volumenoj inter 1840 kaj 1848. Ĝi estis la unua kompleta enketo pri la birdoj de Aŭstralio kaj inkludis priskribojn de 681 species, 328 el kiuj estis novaj por la scienco kaj estis unuafoje priskribitaj de Gould.[dekstra|eta|300ra|La [Emuo el *The Birds of Australia*.]]Gould kaj sia edzino Elizabeth veturis al Aŭstralio el Anglio en 1838 por prepari la libron. Ili dediĉis preskaŭ du jarojn kolektante specimenojn por la libro. John veturis amplekse kaj faris etendajn kolektojn de aŭstraliaj birdoj kaj alia faŭno. Elizabeth, kiu estis ilustraciantaj kelkajn el liaj fruaj verkoj, faris centojn de pentraĵojn el specimenoj por publikado en *The Birds of Australia*

La platoj de la libro estis produktitaj pere de litografio, Elizabeth produktis 84 platojn antaŭ ŝia morto en 1841, Edward Lear produktis unu, Waterhouse Hawkins kontribuis per ankaŭ unu kaj la restantaj 595 platoj estis produktitaj de Henry Constantine Richter el la pentraĵoj de Elizabeth kaj estis publikitaj sub lia nomo.

Oni printis 250 kopiojn de la sep-volumena verko.

En 1865 Gould publikis reviziitan kaj ĝisdatigitan version de la teksto de *The Birds of Australia* en la du-volumena *Handbook to the Birds of Australia*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *The Birds of Australia: in seven volumes* / John Gould - National Library of Australia collection copy of the 1848 edition - digitised

Kategorio:Naturo en Aŭstralio
Kategorio:Ilustracioj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1840
Kategorio:Ornitologio
Jerusalem (Novzelando)

eta|dekstra|Preĝejo de Sankta Jozefo en Jerusalem.
**Jerusalem** (nome el Jerusalemo, Israelo) estis iam grava vilaĝo de fiŝkaptistoj ĉe la rivero Whanganui en Novzelando kie oni setligis mision de katolikoj unuafoje en 1854. Ĉiukaze ĝi estis izola loko ĝis 1892 kiam Suzanne Aubert, alinome Patrino Maria Jozefo, establis monaĥejon de monaĥinoj. Tiu konvento restas el la misia propraĵo, same kiel la preĝejo kiu anstataŭis la originan konstruaĵon detruita de incendio en 1888, kaj la monaĥinoj ankoraŭ zorgas pri ili.

Novzelanda poeto James K. Baxter kaj kelkaj el liaj sekvantoj formis komunumon ĉe Jerusalem en 1970 kaj Baxter estis entombigita tie.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Sisters of Compassion, Jerusalem 

Kategorio:Administraj unuoj de Nov-Zelando
Hospicoj de Bono

**Hospicoj de Bono** (france, *Hospices de Beaune*) estas malsanulejo en Bono en Burgonjo fondita de Nicolas Rolin kaj Guigone de Salins en 1443. La malsanulejo posedas vitejojn kaj aŭkcias vinon ĉiun trian dimanĉon de novembro.
eta|maldekstra|Interna korto de la gotika malsanulejo

## Historio
Oni nomis la malsanulejon Dihotelon (*Hôtel Dieu*) ĝis la franca revolucio, poste oni nomas ĝin Hospicojn.

En 1668, nova ĉambro  (*Saint Louis*, Sankta Ludoviko) permesis apartigi malsanulojn kaj malsanulinojn.

En 1862, ili estis klasifikitaj franca Historia monumento.

En 1902, oni konstruis novan konstruaĵon por kirurgio.

En la 1960-aj jaroj, parto de la lokoj iĝis muzeo.

En 1971, oni konstruis novan malsanulejon, kiun la prezidento Pompidou inaŭguris.

En 2013, la malsanulejo ricevis la permeson uzi aparaton por magneta resonanca bildigo.

## Vidindaĵoj 
eta|maldekstra|Detalo de la pentraĵo de Van der Weyden : damnitoj.
Oni miras pentraĵon de la lasta juĝo farita de Rogier van der Weyden.

Sur plafono de la ĉambro sankta Hugo, oni bildigis la probatikan banejon.  La pentraĵo datiĝas el 1646 kaj estas farita de Isaac Moillon.

En la malnova apoteko, oni miras kolekton da fajencaj potoj.

## Vidu ankaŭ 
* Burgonja vino

## Esperantio 
La 2-an de majo 1909 okaze de la dua kongreso de la federacio de la esperantistaj grupoj burgonaj en Bono, la hospicoj donacis 15 bonajn vinbotelojn por la bankedo.

## Fontoj
*

Kategorio:Gotikaj konstruaĵoj en Francio
Kategorio:Historiaj monumentoj en Francio
Kategorio:Burgonjo
Kategorio:Vino
Kategorio:Beaune
Kategorio:Malsanulejoj en Francio
Teatro je Meiningen

La **Teatro je Meiningen** () estas kvarfaka teatro en la turingia urbo Meiningen.

## Priskribo 
Ekde 1829 estiĝis sub la regado de Bernardo la 2-a (Saksio-Meiningen) laŭ la planoj de la brunsvika kortega arkitekto Carl Theodor Ottmer kaj sub la gvido de August Wilhelm Döbner modernega konstruaĵo kun 600 sidaj kaj 160 staraj lokoj laŭ klasikisma stilo. Aktorado en Meiningen memkompreneble estis ekinta jam pli frue. Elstara meceno teatra iĝis la posta duko Georgo la 2-a (Saksio-Meiningen).

La enemblo de la teatro prezentas muzikteatraĵojn (opero, opereto, muzikalo), dramojn, koncertojn kaj pupteatraĵojn. Krom tio la oferton kompletigas baletoj kaj junularteatraĵoj, kiujn produktas kaj prezentas la Turingia Landa Teatro je Eisenach. Alligita al la teatro krom tio estas la fama *Kortega Kapelo je Meiningen*. La tradiciriĉa teatro nomiĝas ankaŭ *Sudturingia Ŝtata Teatro*.

La teatrejo estas la naskigdomo de la ĝis nun praktikata moderna reĝioteatro. Fine de la 19-a jarcento ĝi estis diskoniginta ĉi tiun profundan teatroreformadon per multaj gastprezentadoj en tuta Eŭropo. Ĉi tiu tradicio i.a. igis la teatron de Meiningen unu el la gravaj teatroj ne nur en Turingio kaj sekurigas al ĝi ĝis nun apartan pozicion en la teatromondo. Tio stampis la memkomprenon de la urbo Meiningen kiel *teatra urbo*.

## Vidu ankaŭ 
* Karl Werder, berlina filozofo kaj duka konsilisto pri teatrofaro
* Ludwig von Alvensleben
* Max Eisfeld, aktoro
* Teatromuzeo de Meiningen

## Eksteraj ligiloj 
* La teatro je Meiningen
* Ĝenerala resanigo de la teatrejo je Meiningen en 2010/2011 
* theaterherzog.de
* Historia teatro je Meiningen

Meiningen
Kategorio:Teatrejoj
Kategorio:Meiningen
Fiŝomanĝanto

[eta|[Norda akvoserpento (*Nerodia sipedon*) manĝante fiŝon.]]
**Fiŝomanĝanto** {ankaŭ *piscivoro* aŭ *piscivorulo*} estas karnomanĝa animalo kiu manĝas ĉefe fiŝojn. Fiŝomanĝanta estas la dieto de dekomence tetrapodoj (amfibioj); insektomanĝuloj venis poste, kaj poste al reptilioj aldoniĝis herbovoruloj.

Kelkaj animaloj, kiaj la marleono, aŭ la aligatoro, ne estas komplete piscivoraj, dum aliaj, kiaj la Fiŝomanĝa genoto, estas strikte dependaj el fiŝoj por manĝo. La teknika termino *piscivoro* devenas el la latinaj vortoj por fiŝo, nome "piscis", kaj por manĝi, nome "voro".

Piscivora estas ekvivalento al la grek-deveva termino, *iĥthiofago*.

## Ekzemploj de nunaj piscivoroj 
* Fiŝomanĝa genoto
* Platkapa kato
* Gavialo
* Fiŝaglo
* Hundofiŝo
* Barakudo
* Noktilio
* Merĝoj kaj komplete aŭ parte multnombraj akvobirdoj, kiaj kormoranoj, pelikanoj ktp.
* Marleonoj
* Multaj sorikoj
* Eŭrazia lutro

## Referencoj 
eta|775px||Mevo kaptanta fiŝon

Kategorio:Karnovoruloj
Kategorio:Ekologio
7035 Gomi

'*7035 *Gomi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kazuro Watanabe kaj Kin Endate elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo *Kazuaki Gomi'', kun-malkovrinto en 1936 de la novao "CP Lacerta".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Lago Aleksandrina (Suda Aŭstralio)

eta|dekstre|250px|Lago Aleksandrina
La **Lago Aleksandrina** estas lago en Suda Aŭstralio apuda al la marbordo de la Suda Oceano, je ĉirkaŭ 100&nbsp;km sudoriente de Adelajdo.

## Nomo 
La lago ricevis nomon laŭ la Princino Aleksandrina, nevino kaj sukcedonto de Vilhelmo la 4-a de Granda Britio kaj Irlando. Kiam la princino ascendis al la trono kaj adoptis la nomon de Reĝino Viktoria oni iome parolis pri la ŝanĝo de la nomo de la lago al Lago Viktoria, sed la ideo finfine falis.

## Priskribo 
La **Lago Aleksandrina** estas situanta norde de la Golfo Encounter kaj oriente de la Duoninsulo Fleurieu. La Rivero Murray estas la ĉefa rivero kiu fluas en la Lago Aleksandrina.

## Historio 
## Medio 
### Birdoj 
## Notoj 
Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Lake Albert (Novsudkimrio)

**Lake Albert** (signife Lago Alberto) estas ĉeurba kvartalo de la urbo Wagga Wagga, Novsudkimrio, Aŭstralio, ĉe la bordoj de la Lago Alberto el kiu ĝi ricevas sian nomon. La kvartalo havas tri lernejojn; nome bazlernejo *Lake Albert*, bazlernejo *Mater Dei* kaj katolika mezlernejo *Mater Dei*. La Lake Village Shopping Centre (vendejaro), konstruita en 1980, situantas ene de la kvartalo kaj hejmas por supermerkato Foodworks kaj specialaj vendejoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Geografio de Novsudkimrio
Lago Alberto (Novsudkimrio)

La **Lago Alberto** estas artefarita lago en la ĉeurba kvartalo de Lake Albert en Wagga Wagga en Novsudkimrio, Aŭstralio. Ĝi kovras 125 ha, kaj estis konstruita en la 1890-aj jaroj sur kio estis konata kiel *Swampy Plains* (marĉebenaĵoj) kaj estis nomata laŭ la Princo Alberto.

Ĉirkaŭe de parkaroj, la lago estas allogaĵo por akvosportoj, fiŝhokado, marŝado kaj birdumado. La lago estas hejmo de Boata Klubo kaj unu el la du golfejoj de la urbo, nome Wagga Wagga Country Club, estas situanta en la okcidenta bordo de la lago.

## Notoj 
Kategorio:Lagoj en Novsudkimrio
Insulo Moreton

eta|dekstre|250px|Insulo Moreton
La insulo **Moreton** estas granda sablinsulo en la orienta flanko de la Golfo Moreton, en la marbordo de sudorienta Kvinslando, Aŭstralio. La insulo Moreton kuŝas je 58&nbsp;km nordoriente de la kvinslanda ĉefurbo, nome Brisbane. La insulo estas 95% Nacia Parko kaj populara allogaĵo por kvarrada ŝoforado, kampadejado, distra fiŝhokado kaj balenrigardado. Kun la Insulo Fraser, Moreton formas la plej grandan sablostrukturon en la mondo.

La insulo ricevis sian nomon de Matthew Flinders. Almenaŭ kvin lumturoj estis konstruitaj sur la insulo. Malgranda nombro de loĝantoj loĝas en kvar malgrandaj setlejoj. Tangalooma estas loko de balenstacio. Aliro al la insulo estas farata danke al pramaj servoj.

Ĝi estas unu el la plej malsekaj partoj de Brisbane kun precipitaĵo kompare al aliaj partoj de Sudorienta Kvinslando. La Kabo Moreton ricevas jaran averaĝe pluvokvanto de 1,567&nbsp;mm.

La Nacia Parko Insulo Moreton estas 98% de la insulo.

## Geografio 
## Historio 
## Distro 
* Tangalooma

## Transporto 
## Notoj 
Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Kvinslando
Gerstenberg Verlag

La eldonejo **Gerstenberg** - germane **Gerstenberg Verlag** - estas germanlingva libroeldonejo por infana, adoleskula kaj plenkreskula literaturoj. Ĝi fondiĝis en 1792 en Sankt-Peterburgo, en 1797 translokiĝis al la germana urbo Hildesheim kaj tie daŭre havas sian centran sidejon .

maldekstra|eta|la historia eldoneja centro ĉe la centra placo de Hildesheim
En la nuntempa plenkreskula programo estas grandformataj fotoj-tekstoj-volumoj, la verkaĵo *Ĵazo* de la ilustristo * Robert Nippoldt* ricevis la premion "plej bela libro de la jaro 2007" de la fondaĵo *"Buchkunst"* ("libra arto"). Interalie la eldonejo havas sukcesan serion de tre sukcesaj kuirlibroj kaj de krimlibroj kun kuir-receptoj, kun titoloj kiel "murdo inter tranĉilo kaj forko". Sed ankaŭ tute alispecaj libroj kiel klasikaj romanoj estas parto de la eldoneja produktaro.

Inter la verkistoj de la infanlibra branĉo estas la aŭtorino Gudrun Pausewang (el kies verkaro pluraj libroj en aliaj eldonejoj ankaŭ aperis esperantlingve).

Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoiroj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* eldoneja retejo

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj