open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Virina monda ĉampionado de manpilkado

La **virina monda ĉampionado de manpilkado** estas konkurso por determini la plej bonan virinan landan teamon de manpilkado de la mondo. La Internacia Federacio de Manpilkado aranĝas la konkursojn. La unua ĉampionado okazis 1957 en la Socialisma federacia respubliko Jugoslavio. Kiel la sekvinta ĉampionado oni ludis sur eta kampa ludejo. Ĉar oni ludis laŭ la samaj reguloj kiel en halo oni rigardas ilin kiel halaj ĉampionadoj. Antaŭ la jaro 1993 la turniro okazis neregule kun intertempoj de du, tri aŭ kvar jaroj. Ekde tiam ĝi okazas ĉiun duan jaron. La turniro ekde 1971 okazas en decembro kaj fojfoje jam komenciĝas en novembro.

En la konkurso la eŭropaj teamoj superregas la medalpoziciojn. Kontraŭe al la vira ĉampionado jam du neeŭropaj teamoj gajnis ormedalon – Sud-Koreio en 1995 kaj Brazilo en 2011. Sed krom plia bronza medalo de Sud-Koreio en 2003 ĉiu alia medalo estis gajnita de eŭropaj teamoj. La plej sukcesa teamo estas tiu de la Rusa Federacio (Rusio).

## Rezultoj 
p.p. = post plilongigo
p.2p. = post du plilongigoj

## Eksteraj ligiloj 
* ihf.info Retpaĝo de la Internacia Federacio de Manpilkado

eta|maldekstra|300ra|


Mondo
Kategorio:Tutmondaj sportaj konkursoj
manpilkado
Kategorio:Aperis en 1957
Miguel Poveda

eta|240px|Miguel Poveda dum koncerto en 2012.
**Miguel Ángel POVEDA León** (Jerez de la Frontera, 13a de februaro 1973) estas hispana kantisto de flamenko plej bone konata per la nomo por spektaklo **Miguel Poveda**.

## Biografio 
Kvankam naskiĝinta en Jerez de la Frontera (lulilo de flamenko) li edukiĝis en Badalona, Katalunio, kiel filo de neandaluzoj kaj krome de familio tute ne-cigana, kio malhelpis lian disvolviĝon en la etoso de flamenko. Tamen li ekde infanaĝo penis por lerni meminstrue flamenkokantadon, aŭdinte tion per radio. En 1989, estante 15-jaraĝa kantis publike por la unua fojo, nome sur la scenejo de la "Peña Flamenca de Ntr.ª Sr.ª de la Esperanza" en Badalona, kaj ekde tiam li profitis la semajnfinojn por kanti en la plej diversaj flamenkejoj, estant preskaŭ ĉiam la plej juna inter la partoprenantoj.

Dekomence li laboris por tute aliaj laborpostenoj, kaj post la militservo ekkantis sur la flamenka scenejo "tablao El Cordobés" de Ramblas de Barcelono; tie laboris dum unu jaro, kaj li lernis la profesion kantante por la gedancistoj, antaŭ publiko ĉefe de turistoj.

En 1993 li atingis gravan premion en la fama 33a Nacia Festivalo de Minkanto de La Unión (Provinco Murcio) kaj tio famigis lin en la tuta lando. Poveda ludis en tiu epoko en filmo *La teta y la luna* (La mamo kaj la luno, 1994, reĝisorita de Bigas Luna).

Fine de la 20a kaj komence de la 21a jarcentoj li partoprenis en multnombraj koncertoj, festivaloj, internaciaj projektoj, turneis tra diversaj landoj, kiel Francio, Belgio, Japanio, Italio, Britio, Palestino, Usono, Meksiko ktp. En multaj okazoj li partoprenas en eventoj kun rilato al la mondo de la literaturo kaj arto ĝenerale. Li registris ekzemple en la kataluna, lingvo tute fremda por la mondo de la flamenko. Li ankaŭ kantis fadojn en la portugala.

Laŭlonge de sia kariero li ricevis multegajn premiojn, omaĝojn kaj kunlaboris mun multaj diversaj artistoj.

## Diskaro 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de Miguel Poveda
* Kantaro de Miguel Poveda

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Flamenko
Kategorio:Hispanlingvaj kantistoj
Kategorio:Andaluzoj
Kategorio:Katalunoj
Kategorio:Hispanaj samseksemuloj
(76811) 2000 QK57

**(76811) 2000 QK57** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
János Rácz

**János Rácz** [jAnoŝ rAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rácz János** estis hungara matematikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

János Rácz naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Eĉ kiel studento, kariero de János Rácz komenciĝis kiel instruisto, ĉar li estis feliĉa doni al siaj samklasanoj matematikajn instruadojn. Anstataŭ instrui en universitato, li elektis la gimnazion, ĉar tie la kontakto kun la studentoj estas multe pli persona. Ekde 1945 li instruis laŭvice en Szentes, Tatabánya, Székesfehérvár, ekde 1957 en Budapeŝto ĝis fino de sia vivo. En 1963 li aranĝis specialajn klasojn, kiuj fokusiĝis al matematiko.  Por Internacia Matematika Junulara Olimpiko li preparis siajn lernantojn singarde kaj kun eksterordinara penado, kiu rezultis ĉiam bonegajn lokojn. Ekde 1969 li estis ankaŭ ekstera instruisto en la Scienca Universitato Loránd Eötvös. Li estis aŭtoro de multaj lernolibroj kaj pluraj artikoloj estis eldonitaj de li. Li ricevis premiojn inter 1987-2004.

## Elektitaj lernolibroj 
* *Matematika feladatok - ötletek - megoldások I.* (1990)
* *Matematika III.* (1992)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla post klakoj al Díjazottak, pli poste al 2004)
* https://www.komal.hu/cikkek/2005-04/racz.h.shtml

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
László Rátz

**László Rátz** [lAslo rAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rátz László** estis hungara matematikisto, instruisto.

László Rátz naskiĝis la  en Sopron, li mortis la  en Budapeŝto.
[eta|Memortabulo pri László Rátz en [Újbuda]]

## Biografio 
László Rátz maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1882, poste li studis en Reĝa Universitato de Budapeŝto inter 1883-1887, fine li plustudis po unu jarojn en Humboldt-Universitato en Berlino kaj Universitato de Strasburgo. En 1889 li instruis en gimnazio en Budapeŝto, en la sekva jaro li akiris diplomon pri matematikinstruisto. Inter 1890 kaj 1925 li instruis en luterana gimnazio de Budapeŝto. Kune kun fizikinstruisto Sándor Mikola faris - ŝajnas - la plej altnivelan edukadon en Hungario.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A függvények és az infinitezimális számítások elemei* (kun Sándor Mikola, 1914)

## Elektitaj disĉiploj (ĉiuj Nobel-premiitoj) 
* John Charles Harsanyi
* János Neumann
* Eugene Paul Wigner

## Memorigiloj 
* premio kun medalo "Rátz Tanár Úr életműdíj" fondita en 2000
* strato kun memortabulo en Budapeŝto
* memortabulo en la luterana gimnazio

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al Rátz László életrajz)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Marefy

**Marefy** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Bučovice en distrikto Vyškov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km okcidente de Bučovice en valo sur maldekstra bordo de rojo Litava. En la jaro 2011 ĉi tie etis registritaj 134 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

**Marefy** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4.85&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1250, kiam estis fondita sur loko de ĉi tiea lernejo senjora korto, nomita Marienhöf (korto de Maria). Dometoj de servutuloj konstruitaj ĉirkaŭ la korto estis fondo de domaro Marienhöfe. La nomo pase de la tempo mallongiĝis al Marhöf, poste al Marefy.

## Loĝantaro 
## Protekto de la naturo 
En la katastro de vilaĝo troviĝas protektataj teritorioj kaj eŭrope signifaj lokoj Člupy kaj Šévy.

## Fotogalerio 

Marefy, ulice.jpg|Marefy

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Bučovice
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Petřkovice (Starý Jičín)

**Petřkovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Starý Jičín en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km sude de Starý Jičín. En la jaro 2014 ĉi tie etis registritaj 80 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

Petřkovice situas en katastra teritorio **Petřkovice u Starého Jičína** kun areo 2,84&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Petřkovice (Starý Jičín), tabule.jpg|Petřkovice
Petřkovice (Starý Jičín), bývalá škola.jpg|Petřkovice, eksa lernejo
Petřkovice - jeskynní kaple Panny Marie Lourdské.jpg|Petřkovice, kaverna kapelo
Petřkovice (Starý Jičín), č. p. 4.jpg|Petřkovice

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nový Jičín
Kategorio:Starý Jičín
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Claude Cahun

**Claude Cahun** (naskiĝis la 25-an de oktobro 1894, mortis la 8-an de decembro 1954) estis franc-juda fotisto, skulptisto kaj verkisto.

Naskita kun la nomo **Lucie Renee Mathilde Schwob**, Cahun adoptis sian seks-ambiguan nomon en 1917 kaj estas plej bone konata pro siaj memportretoj, en kiuj ri alprenis diversajn rolojn.

La verkaro de Cahun estis kaj politika, kaj persona, kaj ofte subfosis tradiciajn konceptojn pri neŝanĝeblaj seksaj roloj. En sia aŭtobiografio, *Malkonfesoj*, ri klarigis, “Ĉu vira? Ĉu virina? Tio dependas de la situacio. Neŭtra estas la nura genro, kiu ĉiam konvenas al mi.”

Dum la Dua Mondmilito, Cahun estis aktiva ankaŭ kiel rezistanto kaj propagandisto kontraŭ la nazioj, speciale sur la insulo Ĵerzejo.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Francaj rezistantoj
Kategorio:Francaj artistoj
Kategorio:Francaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:GLAT-aj judoj
Kategorio:Homoj de Nantes
Kategorio:Judaj pentristoj
Kategorio:Judaj feministoj
Kategorio:Francaj judoj
Kategorio:Feministaj artistoj
Kategorio:Francaj fotistoj
Libina

**Libina** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* (Horní) **Libina** (*Deutsch*, Německá)
* Dolní Libina (*Böhmisch*, Moravská)
* Obědné

## Interesaĵoj en ĉirkaŭaĵo 
* Roka monteto Bradlo

## Fotogalerio 

LibinaKriz.jpg|Statuaro de Kalvario ĉe preĝejo
LibinaDum204.jpg|Empira domo n-ro 204
LibinaVila521.jpg|Historiiganta vilao n-ro 521


Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Hanuŝovica montetaro
El Cabrero

**José DOMÍNGUEZ Muñoz**, plej bone konata kiel **El Cabrero** (la kaprobredisto) (Aznalcóllar, provinco Sevilo, 19a de oktobro 1944), estas hispana kantisto de flamenko.

Ekde sia infanaĝo li dediĉis sin al brutobredado de kaproj, profesio kiun li plue faris spite esti unu el la figuroj de flamenko plej petitaj en festivaloj kaj eventoj rilataj kun tia muziko. Li ekkarieris en 1972, kun teatra grupo La Cuadra, de Sevilo, kun kiu li turneis tra Hispanio kaj tra diversaj eŭropaj landoj. La sukceso estis tia ke li faris novan turneon, tiam sola, kaj debutis en la ''Théâtre de l'Atelier'' de Ĝenevo, en marto 1973.

Li registris sian unuan diskon en 1975. Kvin jarojn poste li ricevis du Naciajn Premiojn en la Nacia Konkurso de Flamenka Arto de Kordovo. En la 1990-aj jaroj li partoprenis en tre diversaj festivaloj en kiuj li kunlaboris kun muzikoj kiel Gilberto Gil aŭ Chick Corea. Post turneo USA'93 de Peter Gabriel, li revenis al eŭropaj scenejoj.

El ideologia vidpunkto, lia kantostilo karakteriziĝas pro forta socia enhavo en la vortumado, nome protesto kontraŭ malegaleco kaj la sufero de ekspluatatoj: li mem ofte difiniĝis kiel liberecano. Li kunlaboris jam el la 1970-aj jaroj seninterrompe kun la anarkisma movado kaj partikulare kun la liberecana sindikato Confederación Nacional del Trabajo al kiu li apartenis.

En 2012, li faris turneon por festi siajn 40 jarojn de kantokariero. En 2019, li faris alian kiel adiaŭo al la fidela sekvantaro.

## Diskaro
* 1975 - *Así canta El Cabrero* (git. José Cala el Poeta)
* 1976 - *A esta tierra que es mi mare* (git. Eduardo de la Malena) [En 1980 kiel *Sé la hora por el sol*]
* 1977 - *Tierras duras* (git. Eduardo de la Malena)
* 1978 - *A paso lento* (git. Pedro Bacán)
* 1980 - *Luz de luna*
* 1980 - *A mí me llaman Cabrero* (git. Antonio Sousa)
* 1983 - *Dale alas* [En 1992 kiel *Fandangos de Huelva*]
* 1983 - *Que corra de boca en boca* [1992]
* 1988 - *Encina y cobre*
* 1988 - *Le sigo cantando a Huelva*
* 1989 - *Por la huella del fandango*
* 1991 - *De la cuadra a la carbonería* (git. Paco del Gastor)
* 1996 - *Sin remache* (kun Tango al Sur)
* 1996 - *Como el viento de poniente*
* 1998 - *Un diálogo sin artificios*
* 2008 - *Por los caminos del viento*
* 2011 - *Pastor de nubes* (git. Rafael Rodríguez)
* 2018 - *Ni rienda ni jierro encima*

Kategorio:Flamenko
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj anarkiistoj
Kategorio:Andaluzoj
Obědné

**Obědné** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Libina en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie  (). En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 83 adresoj.

**Obědné** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,8&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.

## Loĝantaro
## Fotogalerio 

Obědné, hlavní ulice.jpg|Obědné
Obědné, kaple.jpg|Obědné
Obědné, č. p. 8.jpg|Obědné

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Libina
Kategorio:Setlejoj en Hanuŝovica montetaro
Drahany

**Drahany** estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1310.

En la jaro 1940 la urbeto fariĝis konsisto de la tn. "paferzercejo ĉe Vyškov." La municipo estis perforte forloĝigita kaj ĝi fariĝis celtabulo de pafado. Multe da domoj estis damaĝigitaj aŭ plen detruitaj. Post fino de la dua mondmilito plimulto da loĝantoj revenis reen en sian vilaĝon, sed multaj povis reveni nenien kaj loĝigis vilaĝon Libinon en distrikto Šumperk. En la jaro 1984 estis ĉe preĝejo gtrovita trezoro kun 556 arĝentaj moneroj el perioso de la tridekjara milito.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo. Tiun la municipo akiris en la jaro 1384, sed ĝi perdis ĝin antaŭ la tridekjara milito kaj por tempo la titolo de kampurbo estis al ĝi redonita nur en la novepoka historio, en la jaro 1908. Sekve de malgrandigo de armea spaco Březina estis al la municipo la 1-an de januaro 2016 alligita katastra teritorio *Občiny u Drahan*.

## Loĝantaro
## Naturaj rilatoj 
La municipo situas en orienta parto de Drahana montetaro, al kiu ĝi donis sian nomon. Rekte en la municipo fontas rivereto Velká Haná, nordokcidente de la municipo rojo Otinoveský potok. En katastro de la municipo troviĝas naturaj memorindaĵoj Nebeský rybník kaj Údolí Velké Hané.

## Pluaj fotografioj 

Kostel svatého Jana Křtitele, Drahany, okres Prostějov (05).jpg|Preĝejo de sankta Johano Baptisto
Socha svatého Jana Nepomuckého, Drahany, okres Prostějov.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Kříž na křižovatce silnic do Otinovse a Nivy, Drahany, okres Prostějov.jpg|Kruco ĉe vojkruciĝo al Otinovse kaj Niva
Hřbitov, Drahany, okres Prostějov (02).jpg|Tombejo - niĉa kapelo
Památník před hřbitovem, Drahany, okres Prostějov.jpg|Monumento super la tombejo
Hřbitov, Drahany, okres Prostějov (03).jpg|Tombejo
Přírodní památka Nebeský rybník, okres Prostějov (02).jpg|Natura memorindaĵo Nebeský rybník
Přírodní památka Údolí Velké Hané, okres Prostějov.jpg|Natura memorindaĵo Údolí Velké Hané
Bódova lípa, Drahany, okres Prostějov.jpg|Tilio de Bód
Drahany 2009 (3).jpg|Aerelektrejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Kampurboj en distrikto Prostějov
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Chiquetete

**Antonio José CORTÉS Pantoja**, plej bone konata laŭ sia spektakla nomo **Chiquetete** [ĉikeTEte] (Algeciras, 26a de julio 1948-Sevilo, 16a de decembro 2018), estis hispana kantisto de flamenko.

Antonio José Cortés Pantoja, Chiquetete, estis filo de Manuela Pantoja Cortés, nome el familio de flamenkaj artistoj. Li naskiĝis en Algeciras en familio de ciganoj, kiu poste translokiĝis al Sevilo kiam li estis nur 8-jaraĝa. Estante nur 12-jaraĝa li ekludis formante parto de la ensemblo "Los Algecireños" —poste nomitaj "Los Gitanillos del Tardón"— kun Manuel Molina Jiménez kaj Manolo Domínguez el Rubio. Tiam li adoptis artan nomon *Chiquetete* de sia patrinflanka onklo kaj patro de la poste fama artistino Isabel Pantoja, nome Juan Pantoja Cortés, kiu estis forminta flamenkan triopon nome *Trío de los gaditanos* kun Florencio Ruiz Lara kaj Manuel Molina el Encajero, kaj kiu siavice estis adoptinta la artan nomon de sia patro, Pipoño de Jerez, sed poste estis konata kiel "Chiquetete de Jerez" ĉar najbarino devana el Alicante nomis lin valencilingve "xiquet" [infano].

Kombinante sian karieron kun la triopo kun kantado en diversaj festivaloj, en 1976 li atingis la Premion Mairena del Alcor. Post tio li ekkarieris soloe per la registrado de la disko "Triana despierta" kun Paco Cepero kaj Enrique de Melchor.

Li pluis kiel kantisto de flamenko ĝis en 1980, per sia disko "Altozano", ŝanĝis sian karieron kaj eniris en ĝenron de romantika balado kun nur influo flamenka. Lia dua disko tiuetape, nome *Tú y yo*, de 1981, enhavis ankoraŭ tradiciajn pecojn kiel "bulería", fandangoj kaj "soleares". En 1988 li publikigis *Sevilla sin tu amor*, kiu enhavis unu el liaj plej grandaj sukcesoj: nome la sevillana «A la puerta de Toledo». Unu jaron poste li publikigis *Canalla*, kun pecoj komponitaj de Juan Pardo, kiu jam ne atingis komercan sukceson.

En la 1990-aj jaroj li ankoraŭ publikigis tri diskojn, sed lia kariero malaltiĝis.

## Diskaro 
* *Gitano yo he nacío* (1977)
* *Amada, amante* (1977)
* *Triana despierta* (1979)
* *Altozano* (1980)
* *Tú y yo* (1981)
* *Aprende a soñar* (1982) - Disco de Platino en España
* *Ser amante* (1983) - Disco de Platino en España
* *Eres mía* (1984) - Disco de Oro en España
* *Bohemio en el amor* (1986)
* *Madrugada* (1987)
* *Sevilla sin tu amor* (1988)
* *Canalla* (1989)
* *Profesor de sueños* (1991)
* *Torero de las estrellas* (1992)
* *Por un beso* (1993)
* *Sigo siendo río* (1995)
* *Grandes Éxitos* (1995)
* *Y quién puede ser* (2000)
* *Andaluz* (2002)
* *Como la marea* (2004)
* *La magia de una voz* (2017)

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj ciganoj
Kategorio:Andaluzoj
Kategorio:Flamenko
Porrina de Badajoz

**José Salazar Molina**, konata en la spektakla etoso kiel **Porrina de Badajoz** (Badajoz, 13a de januaro 1924-Madrido, 18a de februaro 1977) estis hispana kantisto de flamenko de cigana deveno.

Porrina atingis sukceson 28-jaraĝa pro la esceptaj kondiĉoj de sia voĉo: rapideco, pureco, sekureco, muzikeco kaj flamenka nuanco, kiuj faris lian kantostilon tute aparta el aliaj kantistoj. Krome, li elstaris pro sia forta personeco kaj intuicio kaj inteligento por fabriki al si rimarkindan figuron per partikulara vestaĵaro, okulvitroj kaj dianto, kio faris lin rekonebla kaj nekonfuzebla.

En sia naskurbo Badajoz estas monumento situa sur la placo de la "Soledad" apud samnoma preĝejo al kies virgulino li kantis dum la Sankta Semajno, kaj survoje al la Plaza Alta, kies kvartalo estis tradicie loĝata de ciganoj.

## Bibliografio 
* Zambrano Vázquez, Francisco (2007): Vida y obra de Porrina de Badajoz. Diputación de Badajoz.
* Filmeto fare de Canal Extremadura : https://www.youtube.com/watch?v=DMMR-GkQrIY

## Eksteraj ligiloj 
* https://www.facebook.com/MarquesPorrina en Facebook.
* https://twitter.com/PorrinaBadajoz en Twitter.

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj ciganoj
Kategorio:Flamenko
Rafael Farina

**Rafael Antonio Salazar Motos**, plej bone konata kiel **Rafael Farina** (Martinamor, Provinco Salamanko, 2a de junio 1923-Madrido, 21a de novembro 1995), estis hispana kaj cigana kantisto de koplo kaj flamenko.

Li ekkarieris ses-jaraĝa kantante tra la trinkejaĉoj de la nomita Ĉina Kvartalo de Salamanko, tiam tipa por bordeloj kaj diboĉado, akompananta de sia pli aĝa frato, Calderas de Salamanca, ankaŭ kantisto, ricevante nur la volonte donitan monon de la klientoj (preskaŭ almoze).

Kiam li eniris en la kompanio de Concha Piquer, povis turnei tra tuta Hispanio kaj Ameriko. En 1952 li partoprenis en la reludado de la verko *La copla andaluza* en la Teatro Pavón de Madrido. En 1956 li premieris sian unuan propran spektaklon kaj en 1968 li laboris kun Lola Flores en *Arte Español*.

Li aperis en ses filmojn en Hispanio kaj en unu en Argentino, nome la jenaj:

* *Café cantante* (1951) kun Imperio Argentina
* *Aventura para dos* (1958), kun Carmen Sevilla
* *La copla andaluza* (1959)
* *Café de chinitas* (1960), kun Antonio Molina.
* *Puente de coplas* (1965), kun Antonio Molina.
* *El milagro del cante* (1967), kun Príncipe Gitano.
* *Canciones de nuestra vida* (1975)

Kun Porrina de Badajoz, li estas konsiderata unu de la granduloj de la flamenka subĝenro fandango.

## Famaj kantoj 
Li famigis kaj popularigis nombrajn kantojn inter kiuj menciindas jenaj:
* Mi Salamanca
* Vino amargo
eta|Monumento al Rafael Farina en la "Barrio Chino" de Salamanko.
* Mi perro amigo
* Dinero y Riquezas
* Aurora
* Twist del faraón
* No ecarle más tierra santa
* Mi corazón dice, dice
* Caminito del olvido
* Piensa ser buena y honrá
* Las Campanas de Linares
* Sendas del Viento
* A Barcelona llegan los olés
* Tientos del Reloj
* Que doblen las campanas
* Los iguales para hoy
* Que no te olvido un momento
* Por Dios que me vuelvo loco
* Tesoro de coplas
* Un fandango informativo

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Rafael Farina

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj ciganoj
Kategorio:Flamenko
Opština Bitola

**Opština Bitola** estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. Ĝi situas en la Pelagona regiono. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 85 164 homoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas de la urbo de Bitola.

## Loko, priskribo 
eta|300ra|Opština Bitola|alternative=|maldekstra
Opština situas en la sudokcidenta parto de la Respubliko. La sudorientan parton de la komunumo trafluas multaj riveroj - Šemnice, Dragør, Lažečka Reka kaj Veluška Reka. La alteco ĉi tie estas ĉirkaŭ 600 m. En la nordokcidento de la areo estas ĉirkaŭ 1650 m. Ĉe la okcidenta rando, en la Nacia Parko Pelister, troviĝas Monto Pelister kun alteco de 2601 metroj super marnivelo.
eta|maldekstra|300ra|Monto Pelister|alternative=|maldekstra

Trans la komunumo de Bitola kaj la urbon de norde trairas la aŭtovojo A3 / E 65, survoje al Grekio.

La municipon konsistigas la urbo de Bitola kaj aliaj 65 vilaĝoj. Ili estas:

Barešani, Bistrica, Bratin Dol, Brusnik, Bukovo, Velušina, Gabalavci, Gopeš, Gorno Egri, Gorno Orizari, Graešnica, Dihovo, Dolenci, Dolno Egri, Dolno Orizari, Dragarino, Dragožani, Dragoš, Drevenik, Gjavato, Žabeni, Zlokukjani,  Kaĵani, Kanino, Karamani, Kišava, Kravari, Kremenica, Krklino, Krstoar, Kukurečani, Maloviŝte, Medgitlija, Nižepole, Novo Zmirnovo, Oblakovo, Oleveni, Optičari, Orehovo, Ostrec, Poeševo, Porodin, Ramna, Raštani, Rotino, Svinište, Sekirani, Snegovo, Sredno Egri, Srpci, Staro Zmirnovo, Streževo, Trn, Trnovo, Capari, Crnobuki, Crnovec.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Demir Hisar en la nordo, Opština Mogila en la nordoriento, Opština Novaci en la oriento kaj Opština Resen en la okcidento. En la suda limo tra la landlimo kun Grekio.
## Lokaj esperantistoj
*Dimitr Miŝev (1907?-1927)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
(76812) 2000 QQ84

**(76812) 2000 QQ84** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi orbitas, kun iom granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kadeřín

**Kadeřín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bouzov en distrikto Olomouc. Ĝi situas proksimume 3&nbsp;km sude de Bouzov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 34 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Kadeřín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,34&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
En ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo eblas trovi restaĵojn de simplaj ŝaktaj fornoj servantaj al estingigado de kalko.

## Fotogalerio 

Kaple, Kadeřín, Bouzov, okres Olomouc (05).jpg|Kapelo
Kaple, Kadeřín, Bouzov, okres Olomouc (02).jpg|Kapelo
Kaple, Kadeřín, Bouzov, okres Olomouc (03).jpg|Kapelo
Kaple, Kadeřín, Bouzov, okres Olomouc (04).jpg|Kapelo
Kaple, Kadeřín, Bouzov, okres Olomouc.jpg|Kapelo
Kříž na návsi, Kadeřín, Bouzov, okres Olomouc.jpg|Kruco en la vilaĝplaco
Kříž u silnice na Blažov, Kadeřín, Bouzov, okres Olomouc.jpg|Kruco ĉe ŝoseo al Blažov
Pohled na obec od jihu, Kadeřín, Bouzov, okres Olomouc (02).jpg|Vido al la vilaĝo de sudo
Pohled na obec od jihu, Kadeřín, Bouzov, okres Olomouc.jpg|Vido al la vilaĝo de sudo
Rybník pod obcí u silnice na Blažov, Kadeřín, Bouzov, okres Olomouc.jpg|Fiŝlago sub la municipo

Kategorio:Bouzov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Tartro (dento)

[eta|180ra|Tartro sur la antaŭaj dentoj de la suba [makzelo de homo. ]]
**Tartro**, pri dentokuracado, estas deponejo pro bakteria plato kaj ĉeesto de kalciaj saloj en salivo. Ĝi estas aro da mineralaj komponaĵoj formitaj de ĉirkaŭ 80% el neorganikaj saloj, enhavantaj fosforon, kalcion kaj natrion, kaj por la cetera 20% el diversaj substancoj. (i.a. proteinoj, karbonhidratoj).

## Priskribo 
Tartro estas spaco de retenado de bakteria plato, kie kalciigitaj tavoloj povas enhavi toksajn molajn histojn.

Tartro povas esti:

* *subgingiva*, havas ruĝecan koloron pro la ĉeesto de malgrandaj gingivaj hemoragioj, estas pli konsekvenca kaj estas deponita en la profundoj de la gingiva sulko. Estante sub la gingivo, ĝi ne tuj videblas kaj kontribuas al la formado de la parodonta poŝo ligita al parodontito (infekto de la parodonto). Subgingiva tartro ofte kaŭzas malodoran spiraĵon;
* *supergingiva*, venas en la formo de malgrandaj blankaj aŭ flavecaj deponaĵoj , kiuj kovras la dentan surfacon ĉirkaŭ la gingivaj limoj. La gradoj de koloro situas de blanko al nigro.

La karioj estas malsano de la buŝa kavo ligita al la ĉeesto de tartro kaj de bakterioj en la buŝo. Tia procezo okazas post la agado de iuj specoj de bakterioj jam en la buŝo, kiuj trovas en la bakteria plato kaj tartro idealan medion por sia reprodukto.

## Profilakto 
La plej bona maniero eviti tatroformadon estas havi bonan buŝan higienon, mildan brosadon, minimume du minutojn, du fojojn ĉiutage kaj fari viziton al dentisto-ĥirurgo almenaŭ unufoje jare. Regula tartroforigo ĉe la dentisto ankaŭ rekomendatas. Konvenas ne nur brosi la dentojn sed ankaŭ la gingivojn, ekzemple per denta broso kun pli molaj haroj. Oni forte rekomendas la uzon de interdentaj fadeno kaj broseto por forigi la tartra tavolo inter la dentoj, ĉar tartro aparte disvolviĝas al en malfacile atingeblaj spacoj.

## Terapio 
Ĉi tiuj tartro-formacioj estas forigitaj per scrapado fare de dentisto aŭ dento-higienisto. La kuracado de tartro konfrontas sin al la denta fobio, kiu povas puŝi homojn for de dentaj kontroloj.

Kontraŭtartro-terapio konsistas en la meĥanika forigo de tartrotavoloj lokataj sur la dentoj uzante dentan instrumenton (*kuraceto*), kiu skrapas la tartroformiĝon el la dentoj. Ĉi tiu instrumento ankaŭ povas esti elektra, ultrasona, la uzo estas por la elimino de la etiologiaj perantoj kaŭzantaj inflamon.

Kategorio:Dentokuracado
Kategorio:Medicina terminologio
22394 Kondouakira

'*22394 *Kondouakira'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Akira Kondou*, iama direktoro de la Astronomia Centro *Hoshizora'' de Saga de 2016. Li estas tre respektata erudiciulo pri astronomio kaj entuziasma astronomia popularigisto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Karl Müller

'*Karl *Kaschi* MÜLLER*' (naskiĝinta la  en Suhl, mortinta la  samloke) estis germana pedagogo kaj verkisto de la *neoficiala himno* de Turingio, t.e. de *Rennsteiglied*.

## Vivo
En 1943 Müller eksoldatis en la Dua mondmilito kaj ege vunditis en 1944 perdante brakon. En 1947 li pasigis la abiturientan ekzamenon kaj studis inter 1951 kaj 1955 kaj inter 1958 kaj 1963. Li laboris ĉe metilernejo en Suhl kaj politike engaĝiĝis ĉe la urba konsilio.

Li famiĝis esti longjara amiko el junulaj tagoj de la komponisto kaj muzikisto Herbert Roth. Krom kantaj tekstoj por Roth kaj ties filino Karin skribis Karl Müller ankoraŭ du librojn.

## Verkoj 
* *Das Rennsteiglied*, eldonejo Arfmann, Suhl 2001, ISBN 3-9804573-2-X (kanto- kaj migradolibro)
* *Erinnerungen an meinen Freund Herbert Roth*, eldonejo WOG, Suhl 1996, ISBN 3-9804573-1-1

## Honoroj 
* germana meritordeno en la 3.6.2003 (Bundesverdienstkreuz am Bande)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Biografiaj datenoj ĉe *Thüringer Literaturrat*

Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Suhl
Karin Roth

eta|Karin Roth kun la patro Herbert, 1981
**Karin ROTH** (naskiĝinta la  en Suhl) estas germana kantistino kaj interpretistino de populara muziko.

## Vivo 
Karin Roth, kiu jam frue danke al la patro kaj komponisto Herbert Roth altrudiĝis je muziko, ricevis ekde 1957 dum kvin jaron trejniĝon je tirharmonika ludado. Post la lerneja kariero ŝi eklernis laŭ la modelo patra la metion de frizistino. Ĉe la Teatro je Meiningen ŝi fariĝis ekde 1975 kantistino. Post sukcesa trapaso de la necesaj ekzamenoj oni donis al ŝi la GDR-tipan deĵorlicencon kiel distra artistino; ŝi tuj eklaboris kiel liberprofesiulino tiukampe.

Inter 1980 kaj 1983 ŝi surscenejiĝis kun la trupo instrumenta ĉirkaŭ Herbert Roth kaj ties akompanantino rekte dum spektakloj kaj televide. Kun sia ensemblo *Suhler Bergmusikanten* ŝi turneis inter 1984 kaj 1994 antaŭ ol la veno de la nova prefero kanti sole ekde la jaro 2000-a. En 2006 ŝi publikigis sian unuan libron; en julio 2010 festitis solene ŝia tria deko da jaroj de surscenejiĝado.

Ŝia aparta tasko estas ankaŭ konservi kaj flegi la muzikan heredon de la patro. Inter ŝia repertuaro troviĝas tradiciaj kantoj de la patro kiel ankaŭ multaj muzike kaj tekste altvaloraj titoloj laŭ furorkanta maniero. Ŝi aktivas krome en la laboro de la *Amikara societo de Herbert Roth* kaj engaĝiĝis ankaŭ por la zooparko de Suhl.

## Diskaro 
* 1998: *Zwischen Rennsteig und Rhön*
* 1998: *Singender, klingender Thüringer Wald*
* 1999: *So klingt’s bei uns zu Haus!*
* 2000: *Weihnachten wie’s immer war*
* 2000: *Wandern macht Freunde*
* 2000: *Lass uns mit den Schwalben ziehn*
* 2003: *Tausend Brücken*
* 2004: *Es ist Winter*
* 2005: *Rennsteiglied*, en novaranĝo kun la kvaro *Die Schäfer*
* 2006: *Meine schönsten Lieder*
* 2010: *Erdmännchensong* (Karin Roth kun la trupo *Original Rennsteigspatzen*)

## Literaturo 
* Karin Roth: *Komm doch mit in den Thüringer Wald*, eldonejo Rockstuhl, Bad Langensalza 2006

Kategorio:Germanaj kantistoj
Kategorio:Suhl
Kategorio:Furorkantistoj
Kategorio:Frizistoj
Lole y Manuel

eta|Lole kaj Manuel Molina.
**Lole y Manuel** estis profesia kaj persona paro de flamenkaj artistoj ciganaj formita en 1972 de la geedzoj Dolores Montoya Rodríguez (1954-) kaj Manuel Molina Jiménez (1948-2015). Tiu paro estis la unua montro de flamenka muziko direktita al publiko ne ekskluzive flamenka, estante pioniroj de la muzika tendenco nomita "nova flamenko.
eta|Lole kaj Manuel en "al alba con alegría".

## Biografio 
**Lole y Manuel** (Lole kaj Manuel) estis geedzoj kaj muzika paro de flamenko formita en 1972 de Dolores Montoya Rodríguez (Sevilla, 1954) kaj Manuel Molina Jiménez (Ceuta, 1948 - San Juan de Aznalfarache, Sevilla, 19a de majo 2015). Ili havas ununuran filinon ankaŭ kantistino nomita Alba Molina. Kaj Manuel Molina kaj Dolores Montoya estas membroj de familioj de ciganoj de arta stirpo de flamenkaj kantistoj kaj dancistoj.

Ili ekkarieris kune kiel duopo en 1973 (Lole kantis kaj Manuel gitaris) kaj ili veturis al Madrido por registro de disko ĉe Movieplay, sed estis malkonsento kaj oni ne subskribis kontrakton; ĉiuokaze *Nuevo Día* (Movieplay, 1975) estis publikigita kaj sukcesis. Post tio la diskeldenejo CBS proponis al ili kontrakton por registri diskojn. Ekde tiam ili sukcese famiĝis, vendis multajn diskojn kaj aperis en multnombraj festivaloj tra tuta Hispanio en la dua duono de la 1970-aj kaj la 1980-aj jaroj.

Ekde 1993 iliaj karieroj disiĝis, sed foje ili aperis kunlabore porokaze ekzemple por registrado kiel tiu de la disko de Lole Montoya *Ni el Oro Ni la Plata* (Sum, 2004), en kiu Manuel verkis kelkajn pecojn kaj eĉ ili ludas kune.

La muziko de Lole y Manuel foje aperis en kino, elstare per partopreno en filmoj *Manuela* de Gonzalo García Pelayo, *Flamenco* kaj *Deprisa, deprisa* de Carlos Saura kaj *Siesta* de Mary Lambert, krom en la sonbendo de *Kill Bill: 2* de Quentin Tarantino.

La 19an de majo 2015 mortis Manuel Molina 67-jaraĝa en sia hejmo de San Juan de Aznalfarache, viktimo de mortiga kancero.

## Diskaro 
* *Nuevo día - El origen de una leyenda* (1975)
* *Pasaje del agua* (1976)
* *Lole y Manuel* (1977)
* *Al alba con alegría* (1980). Akompanataj de "Imán, Califato Independiente"
* *Casta* (1984)
* *Lole y Manuel cantan a Manuel de Falla* (1992)
* *Alba Molina* (1994)
* *Una voz y una guitarra*. Koncerte el Teatro Monumental de Madrido (1995).

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ficha de Lole y Manuel en esflamenco.com
* Ficha de Lole y Manuel en flamenco-world

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj ciganoj
Kategorio:Hispanaj muzikistoj
Kategorio:Flamenko
Kategorio:Hispanaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1970-1979
Kategorio:Muzikaj duopoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1973
Determinativo

**Determinativo**, aŭ **determinanto**, estas vorto, sintagmo, aŭ afikso kiu akompanas substantivon aŭ substantivan sintagmon, kaj servas por esprimi la referencon de tiu substantivo en kunteksto de la frazo. Komunaj determinativoj inkludas artikolojn, demonstrativojn, posesivojn, kvantajn adverbojn, kardinalajn nombrojn, distribuajn adverbojn, kaj interogativojn. Ekzemple: *la* domo, *tiu* domo, *mia* domo, *multaj* domoj, *kvar* domoj, *ĉiu* domo, *kiu* domo? Oni notu ke determinativo ĉiam antaŭas la koncernan substantivon.

Kategorio:Gramatiko
Caña (flamenko)

**Caña** [KAnja] (kano) estas la plej baza kaj pura el la flamenkaj kantoj; kelkaj esploristoj eĉ asertas, ke ĝi estas pra-flamenka kanto bazita sur antikva andaluzia kanto. Menciis ĝin Serafín Estébanez Calderón en sia verko "Escenas Andaluzas". La *caña* suferis grandan nombron de modifoj laŭlonge de la historio, kaj estis Curro Dulce, Silverio kaj Antonio Chacón la kantistoj kiuj plej bone sukcesis kapti sian esencon. Ne temas pri populara flamenka subĝenro pro sia monotona karaktero kaj sia malmulta emocia enhavo.

## Notoj 
Kategorio:Flamenko
Kategorio:Folkloro
Petenera

[eta|280px|Monumento al *petenera* en [Paterna de Rivera, de kies nomo derivas la nomo de *petenera*.]]
**Petenera** estas branĉo de flamenko kiu baziĝas sur strofo de kvar oksilabaj versoj kiuj fariĝas ses aŭ pliaj pro ripeto de kelkaj el ili kaj pro aldono de alia kiel «Antonio cuenta el chiste de Don Claudio». Tiu flamenka branĉo havas tristan kaj melankolian vortumadon, kaj ĝi estas ludita per lanta kaj sentimentala kantomaniero, kvankam estas malnovaj versioj kun ritmoj plej rapidaj kaj temoj malpli sombraj. Oni asertas, superstiĉe, ke ĉi tiu kantostilo provokis malbonaĵojn al kantistoj. Rilate la nomon, ĝi devenas de la kantistino “La Petenera”, kiu naskiĝis en la kadiza vilaĝo Paterna de Rivera fine de la 18-a jarcento.

La metriko korespondas al unuigo de la taktoj de 6/8 kaj 3/4, organizante la akcentojn jene: **1**-2-3 **1**-2-3 **1**-2 **1**-2 **1**-2.

Federico García Lorca dediĉis al tiu flamenka branĉo sian poemon «Gráfico de la petenera», kiu formas parton de sia verko *Poema del cante jondo* (1931), kaj eĉ li ludis ilin per piano akompanante faman kantistinon La Argentinita en historia registraĵo. La komponisto Pablo Sarasate verkis pecon titolitan *Peteneras para violín y piano*.

## Notoj 
## Bibliografio 
* ESTEBAN, José María: Breve enciclopedia del flamenco. Editorial Libsa, S.A. (Ed. 2007: ISBN 978-84-662-0963-2).

Kategorio:Flamenko
Kategorio:Folkloro
Soleá (flamenko)

La ***soleá*** estas branĉo de flamenko. La unua *soleá* ludita el kiu oni konas ion estas atribuita al la cigana kantistino nome María La Andonda. Estas deksep tipoj de *soleares*.

Pri danco la *soleá* povas esti ludita de solista dancistino de granda esprimpovo. La *soleá* ebligas la briligon de la dancistino, kiu povas fari movojn tipe inajn per brakoj kaj korpo, akompanate de tipa ŝufrapado. La dancistino altiras la atenton per la movo de koksoj, defieca sinteno kaj seriozeco.

Pri kanto la *soleá* havas *tempon* lantan kaj pezan, kvankam ties takto estas same kiel tiu de *alegrías* kaj *bulerías*, sed kun alia karaktero. Laŭ la koncepto de takto uzata en la etoso de flamenko, la ritma skemo de la *soleá* estas 1 **2** 1 2 **3** 4 5 **6** 7 **8** 9 **10**.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Pri la soleá en *El flamenco de la A a la Z*, de la retejo de Radiolé.
* Pri la *bulerías por soleá* en la sama retejo.
* La soleá, su forma y orígenes

Kategorio:Flamenko
Kategorio:Folkloro
(76820) 2000 RW105

**(76820) 2000 RW105** estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la  dum la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi orbitas en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Zorongo

La **zorongo** estas popola kanto kaj danco propra de la muziko en Andaluzio. Ĝia karaktero estas de ternara metriko. La zorongo plej konata estas tiu kiun La Argentinita kaj Federico García Lorca registris la kanton kaj la pianludon respektive en 1931. Kvankam ĝi ne estas strikte kantotipo de flamenko, ĝia andaluza stilo ebligas, ke ĝi estus flamenkigita facile.

*Tarantos* kaj *Zorongos* estas ciganaj familioj rivalaj en la filmo "Los Tarantos", (1962).

## Notoj 
Kategorio:Popola muziko
Kategorio:Flamenko
Kategorio:Andaluzio
Tango (flamenko)

eta|«Tango» de Inocencio Medina Vera (*Madrid Cómico*, 1901).
**Tango** estas branĉo de flamenko de tri aŭ kvar oksilabaj versoj. Temas pri ĝoja kaj animeca danco. Estas konsiderata kiel unu de la bazaj branĉoj de flamenko, kaj estas variaj tipoj, inter kiuj elstaras tiuj de Granado, Kadizo, kvartalo Triana de Sevilo, Jerez de la Frontera kaj Malago. 

Kelkaj teorioj indikas, ke la origino de la flamenka tango estas en Kadizo kaj Sevilo, el kie ĝi disvastigis sian influon al Sudameriko, kie kristaliĝis en la posta argentin-urugvaja aŭ rioplata tango. Aliaj teorioj indikas, ke la origino estas en la kvartalo de nigruloj de Havano (Kubo) en 1823 kaj kiu poste veturis al Sevilo (Hispanio). Post multaj jaroj de disvolvigo kun la antikvaj kantoj danceblaj de la 19a jarcento, veturis al aliaj landoj kiel al Parizo, Meksiko, Novorleano, Peruo kaj Bonaero, kie fine de la 19a jarcento formiĝis la bonaeran tangon, nome la plej fama tutmonde. 

Temas pri kanto plenumita en 4/4, kiu estas farebla en ajna tonaleco. La unuaj kantistoj konataj de tango flamenka estis El Mellizo kaj Aurelio Sellés en Kadizo, Pastora Pavón kaj El Titi en Sevilo, Frijones kaj El Mojama en Jerez, kaj La Pirula, La Repompa kaj El Piyayo en Malago kaj Kadizo.

Kategorio:Flamenko
Kategorio:Hispanaj dancoj
José Manuel Caballero Bonald

**José Manuel Caballero Bonald** (Jerez de la Frontera, 11a de novembro 1926 - 9-an de majo 2021) estis hispana verkisto, kiu elstaris ĉefe kiel poeto. La zorga uzado de la lingvaĵo kaj la barokismo estas ĉefaj trajtoj de lia verkaro. Li estas ankaŭ agnoskita flamenkologo.

Li studis Filozofion kaj Beletroj en Sevilo inter 1949 kaj 1952 kaj naŭtikon kaj astronomion en Kadizo. En tiuj samaj jaroj li ekrilatis kun la kordovaj poetoj de la revuo "Cántico", kiel Pablo García Baena. Li publikigis sian unuan poemaron, *Las adivinaciones*, en 1952, post atingi per tiu honoran mencion de la Premio Adonais. Li estis profesoro en Bogoto. En la kolombia ĉefurbo li verkis sian unuan romanon nome *Dos días de septiembre*, kiu ricevis en 1961 la Premion Biblioteca Breve kaj estis publikigita la postan jaron, Tie li ankaŭ havis sian unuan filon.

Reveninte el Kolombio, li perdis intereson pro la literaturo kaj centriĝis en la lukto kontraŭfrankisma. Tamen, poste li plue publikigis poezion kaj ricevis premiojn kaj omaĝojn.

La 29an de novembro 2012 li ricevis la Premion Cervantes.

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Andaluzoj
Kategorio:Premio Cervantes premiitoj
Janovice (Starý Jičín)

**Janovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Starý Jičín en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudokcidente de Starý Jičín. En la jaro 2009 ĉi tie etis registritaj 77 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

Janovice situas en katastra teritorio **Janovice u Nového Jičína** kun areo 3,36&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Janovice (Starý Jičín), kaplička (1).jpg|Janovice, kapeleto
Janovice (Starý Jičín), kaplička (2).jpg|Janovice, kapeleto
Janovice (Starý Jičín), tabule.jpg|Janovice

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nový Jičín
Kategorio:Starý Jičín
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Félix Grande

**Félix GRANDE Lara** (Mérida, Provinco Badajoz, 4a de februaro 1937-Madrido, 30a de januaro 2014) estis hispana poeto, flamenkologo kaj kritikisto kadre de la nomita Generacio del 50.

Li estis gitaristo de flamenko, sed li decidis ŝanĝi al la literaturo, kvankam en lia verkaro estas forta rilato al la muziko.

En 1961 li eklaboris kiel redaktoro en la literatura gazeto "Cuadernos Hispanoamericanos", kaj poste li estos direktoro (1983-1996). Li direktoris ankaŭ la priartan revuon "Galería" (1989) kaj la kolekton *El Puente Literario* de la eldonejo Edhasa (1969-1971).

Li ekiris al la literatura kariero per poezio kaj atingis sian unuan gravan premion en 1963, nome la Premio Adonais, pro *Las piedras*, nome libro ekzistadisma pri la temo de la soleco. Du jarojn poste, en 1965, li ricevis sian unuan premion de rakontado, nome la Premio Eugenio d'Ors pro sia novelo *Las calles*.

Li ricevis la Nacian Premion de Poezio en 1978 pro *Las rubáiyatas de Horacio Martín*, en kiu li sekvas la tradicion de la "heteronimoj", el Abel Martín de Antonio Machado kaj el Ricardo Reis horaciema de Fernando Pessoa.

Kiel rakontisto, menciindas liaj verkoj *Por ejemplo, doscientos* (1968), *Parábolas* (1975), *Lugar siniestro este mundo, caballeros* (1980), *Fábula* (1991), *Decepción* (1994), *El marido de Alicia* (1995), *Sobre el amor y la separación* (1996) kaj *La balada del abuelo palancas* (2003).

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj eseistoj
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Hispanaj literaturkritikistoj
Kategorio:Hispanaj muziksciencistoj‎
Círculo de Lectores

**Círculo de Lectores** (Cirklo de legantoj) estis eldonejo kaj legoklubo en Hispanio kreita en 1962, apartenanta al Grupo Planeta ekde 2014. Fine de la 1990-aj jaroj la kompanio havis pli ol unu miliono kaj duono da abonantoj kiuj ricevis monate katalogon kaj aĉetis librojn; en 2010 estis reto de pli ol 5000 agentoj dise tra tuta Hispanio.

Planeta akiris en 2019 al la germana grupo Bertelsmann, posedanto de Círculo de Lectores, la 50 % de la societo

La 7an de novembro 2019, Planeta anoncis la fermon de la komerca reto, de la retejo kaj de la vendokanaloj de *Círculo de Lectores*.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Adiaŭo al la modelo, ne plu eltenebla, de Círculo de Lectores

Kategorio:Hispanaj eldonejoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1962
Tando Muhamad Ĥan

**Tando Muhamad Ĥan** (, ) estas urbego en provinco Sindo (Pakistano), kie ĝi estas sidejo de la samnoma kantono.
eta|maldekstre|Hospitalo en Tando Muhamad Ĥan

## Bazaj informoj 
* areo: km²
* supermara alteco: 11 m
* loĝantaro: 101,863 (2017) https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_St%C3%A4dte_in_Pakistan
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo:
* telefonkodo: 022

## Geografio 
Tando Muhamad Ĥan situas sur ebenaĵo laŭ dekstra bordo de kanalo Fuleli en la suda parto de la lando. Ankaŭ aliaj irigaciaj kanaloj troviĝas en la proksimeco. Hajderabado (Pakistano) troviĝas 33, **Karaĉio** 158, Sukur (Pakistano) 289, Kveta 586, Multano 634, Fajsalabado 831, Lahoro 915, Peŝavaro 1030, Rawalpindi 1039, **Islamabado** 1052 km.

## Historio kaj populacio 
Tando Muhammad Khan estis fondita fare de Mir Muhamad Ĥan Talpur Ŝahvani, kiu mortis en 1813. La brita dominado komenciĝis en 1843. Iom poste tiu tre malgranda urbo estis sidejo de distrikto. Ĝia statuso estis ŝanĝita al municipo en 1856. Post la sendependeco de Pakistano en 1947 alvenis islamaj rifuĝintoj. Samtempe la hinduoj plejparte migris al la alia nova ŝtato Barato. La distrikto eliĝis en 2005 de Hajderabado. La urbo atingis la loĝantarnombron de cent mil en 2017, tial laŭ la internacia klasifiko ĝi estas jam urbego.
eta|Hospitalo pri koraj malsanoj en Tando Muhamad Ĥan

La loĝantaro grandpartre parolas urdue, sinde aŭ en alia loka lingvo.

## Ekonomio 
Tando Muhamad Ĥan apartenas al la agrikultura zono de la lando. En la urbo 4 uzinoj produktas sukerojn.
400x400px|eta|Mapo pri vojoj de Pakistano, kie estas videbla Tando Muhamad Ĥan

## Trafiko 
Tando Muhamad Ĥan troviĝas laŭ grava vojo Hajderabado-Badin, krome estas kelkaj vojoj al la proksimaj vilaĝoj, urbetoj. En la urbego stacidomo funkcias, la trajnoj trafikas al Hajderabado kaj Badin.

## Klimato 
Badin situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun ioma efiko de musono. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C. La plej varma monato estas majo kun 32 °C, la plej malvarma januaro kun 18 °C. La precipitaĵo estas po 204 milimetroj jare. En ĉiuj monatoj pluvas simbole, mezurebla kvanto nur en aŭgusto kaj septembro.

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Pakistano
eta|400ra|Fervojaj linioj en Pakistan, kie estas videbla ankaŭ Tando Muhammad Ĥan
Jacques Godechot

**Jacques GODECHOT** (Lunéville, Loreno, 1907 - Saint-Lary-Soulan, 1989), estis franca historiisto. 

Li estis fakulo pri la Franca revolucio de 1789 kaj lia doktoriga disertacio estis *Les Commissaires aux armées sous le Directoire*. En Strasburgo, li renkontiĝis kun Lucien Febvre kaj Marc Bloch. Neformante parton de la skolo de *Annales*, li ricevis ankaŭ la influon de la fondintoj de *Annales d’histoire économique et sociale*.

Li estis apartigita el la mezinstruado fare de la Reĝimo de Vichy pro la havo de judaj antaŭuloj (tiu parto de lia biografio estas iel paralela al tiu de Albert Soboul). En 1945 jam post la Dua Mondmilito, li estis nomumita profesoro en la fakultato de beletroj en Tuluzo. 

En la 1960-aj jaroj okazis polemiko kiam li defendis sintenojn favorajn al NATO.

Li mortis en 1989, meze de la celebroj de la ducentjariĝo de la Franca Revolucio, kiujn li helpis prepari. 

Kategorio:Francaj historiistoj
Kategorio:Historiistoj de la Franca revolucio
Porte de Versailles (Tramtransporto en Parizo)

**Porte de Versailles** [pɔʁt də vɛʁsaj] estas haltejo de Tramvojo T2 ()**Porte de Versailles** estas haltejo de Tramvojo T3a ()situanta en la 15-a arondismento de Parizo, apud Issy-les-Moulineaux.

## Interkonektoj 
*   ↔ 
*   ''*
*  RATP 80
*  Optile Sénart Bus 96 Express
*  N13, N62, N145

## Proksime 
* Paris Expo Porte de Versailles
* Dôme de Paris - Palais des Sports

## Bildgalerio 

J25 382 Bf Porte de Versailles T2, M2 402.jpg|T2 - *Porte de Versailles*
J25 368 Hp Porte de Versailles, ET 305.jpg|T3a - *Porte de Versailles*

## Video 

Paris T3 Porte Versailles.ogv|T3a - *Porte de Versailles''

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T2
* Tramtransporto en Parizo T3a
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Kronologio de tramtransporto en Parizo
* Porte de Versailles (pariza metrostacio)

## Eksteraj ligiloj 
* T2 RATP
* T3a RATP

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T2
Kategorio:Tramtransporto en Parizo T3a
Kategorio:15-a arondismento de Parizo