open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hazlehurst

''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] aŭ loke [] - estas urbo en la subŝtato Georgio de Usono. Ĝi estas la ĉefloko kaj administra sidejo de la . La loĝloko estis oficiale fondita kiel fervoja deponejo ĉirkaŭ la jaro 1880 kaj kiel loĝloko en 1891. Ĝi havas sian nomon memore al la 19-jarcenta fervoja supervidisto *George Hazlehurst''.

Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbo Baxley situas 25 kilometrojn aŭ 16 mejlojn sudoriente. 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Georgio
Eran Zahavi

**Eran ZAHAVI** (; naskiĝis la 25-a de julio 1987 en Riŝon-Le-Ciono) estas israela-franca futbalisto, kiu ludas kiel atakanto por Maccabi Tel Aviv. Li ludis por la israela nacia teamo ekde 2010. Li estis nomita Israela Futbalisto de la Jaro tri fojojn (2014, 2015, 2024). 

Li estas la ĉiama plej bona golinto por la nacia teamo. Li estis naciateama kapitano kaj estas la nuna ĉiama plejgolinto por Israelo kun 35 goloj.

En 2011, Zahawi aliĝis al la itala teamo Palermo FC dum jaro kaj duono. En 2016, Zahawi aliĝis al la ĉina teamo Guangzhou R&F. Li poste subskribis dujaran kontrakton kun PSV Eindhoven la 20-an de septembro 2020.

Fine de junio 2022, li revenis al Israelo kaj subskribis dujaran kontrakton kun sia antaŭa klubo, Maccabi Tel Aviv. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Francaj judoj
Kategorio:Israelaj futbalistoj
Gerhard Haslroither

**Gerhard HASLROITHER** (naskiĝinta la  en Linz, mortinta la  samloke) estis aŭstra romkatolika pastro kaj abato de la konvento Schlierbach.

Post trapaso de la abiturienta ekzameno je Lingz en 1863, li frokuliĝis ĉe la cistercianoj de Schlierbach kaj estis ordinita je sacerdotecen en la 1868-a jaro. Poste sekvis diversaj animzorgaj agadlokoj, krome estis li inter 1872 kaj 1880 inspektisto de la novicoj. En 1882 oni revokis iln konventen por iĝi viculo de la admninistranto Florian Schininger. Post ties morto Haslroither mem fariĝis administranto ĉefa kaj en 1892 abato.

Estante kapabla ekonomiulo li sukcese ekvilibrigis la buĝeton de la monaĥejo; tio permesis ankaŭ restaŭradojn necesajn. Dum lia regado la nombro de la monaĥoj kreskis al 26 enloĝantoj (de 14 antaŭe). Dum la Unua Mondmilito li pretis gastigi en Schlierbach multajn lernantojn de Collegium Petrinum.

Forpasinte post operacio li estis entombigita en la klostra kripto kiu jam ne estis uzita depost la tempo de imperiestro Jozefo la 2-a. Haslroither ricevis la komandoran krucon *Franz-Joseph-Orden* kaj fariĝis honora civitano de Schlierbach. 

## Literaturo 
* *Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950,* vol. 2 (Lfg. 8), p. 202.
* Ludwig Keplinger (red.): *650 Jahre Stift Schlierbach,* Schlierbach 2005.
* "Schlierbach" - ĉe: *Katholische Kirchenzeitung* (Salcburgo), 5.11.1907, p. 695. 

## Eksteraj ligiloj 
* "Haslroither, Gerhard" - ĉe: *Biographia Cisterciensis,* 28.06.2017

Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio
Kategorio:Cistercianoj
Kategorio:Aŭstraj abatoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1842
Kategorio:Mortintoj en 1917
Diskogurda muzikalo

eta|279x279ra|*Mamma Mia!* estas unu el la plej konataj diskogurdaj muzikaloj.
**Diskogurda muzikalo** (en la angla *jukebox musical*) estas muzika teatraĵo aŭ muzika filmo, en kiu la plimulto de kantoj estas sufiĉe bone konataj de la publiko ĉar ili estas delonge ekzistantaj kantoj, anstataŭ originalaj muzikaĵoj komponitaj nur por la muzikalo.

Iuj diskogurdaj muzikaloj uzas multajn kantojn de pluraj kantistoj, dum aliaj limigas sin al kantoj de unu sola kantisto, komponisto aŭ grupo. En tiaj okazoj, la intrigo de la filmo/teatraĵo ofte estas biografio de la kantisto(j). En aliaj diskogurdaj muzikaloj, la intrigo estas tute fikcia. Kelkaj kantoj (ĉefe en biografiaj filmoj pri kantistoj) povas esti en-rakontaj, tio estas, ili estas prezentitaj ene de la mondo de la teatraĵo aŭ filmo kiel parto de la intrigo mem. Teatraj revuoj, al kiuj mankas intrigo, kutime ne estas nomataj diskogurdaj muzikaloj.

La termino «diskogurda muzikalo» aperis unuafoje sur artikolo en 1962, sed jam ekzistis filmoj (ekzemple la 1944-a *Jam Session*, la 1956*-a Rock Around the Clock* aŭ la 1959-a *Juke Box Rhythm*), kies muzikaĵoj konsistis ĉefe el konategaj kantoj, kiuj multfoje estis troveblaj en la diskaro de ajna restoracia aŭ danceja diskogurdo. Du jarcentojn antaŭe, en Eŭropo oni faris komediajn operojn kaj vodevilojn, kiuj prezentis popularajn melodiojn kiel bazon, tamen por ili estis verkitaj novaj kantotekstoj, ofte humuraj aŭ satiraj.

## Referencoj 
Kategorio:Filmĝenroj
Jan Myrdal

**Jan MYRDAL** (prononcata [ ˌʝɑːn ˈmyːɖɑːl ], naskiĝis la 19-an de julio 1927 en Stokholmo; mortis la 30-an de oktobro 2020 en Varberg) estis sveda verkisto, literatura kritikisto, raportisto kaj politika (ekstrem-maldekstra) aktivulo. 

Li estis konata pro siaj stridaj maoistaj, kontraŭimperiismaj kaj kontraŭaj vidpunktoj kaj heterodokseca kaj tre subjektiva stilo de aŭtobiografa verkado. Bestoamanto, Myrdal posedis sinsekvon de dorlotbestoj, ĉefe katoj kaj hundoj, kiuj aperas en multaj el liaj verkaĵoj.

Li publikigis multajn verkojn de fikcio kaj politika literaturo. Politike, lin karakterizis sia subteno al maldekstraj ideologioj kaj la Komunista Partio de Ĉinio.

En la 1970-aj jaroj, li funkciis kiel prezidanto de la Sveda-Ĉina Amikeca Societo. En sia verko, li kritikis la burĝan socion el socidemokrata perspektivo. Kiel verkisto, li uzis teknikojn de raportado, pamfleto, konfeso kaj dokumentario. Li verkis romanojn, vojaĝraportojn (inkluzive de " *En la Subtegmento de la Mondo"* 1960), eseojn ("*Konfesoj de Mallojala Eŭropano"* 1968), same kiel filmscenarojn, radiodramojn kaj polemikojn.

Ekde la 1980-aj jaroj, liaj ideoj fariĝis pli radikalaj, kaj li provokis polemikon pro sia subteno al Ĉinio kaj la teokratia reĝimo de Irano, inter aliaj aferoj.

Li publikigis vojaĝraportojn kaj publikaĵojn de politika naturo, kaj aŭtobiografion, kiu forte kritikis siajn gepatrojn, Gunnar Myrdal kaj Alva Myrdal (ambaŭ nobel-premiitoj). Li estis eminenta subtenanto de la reĝimo de la Ruĝaj Kmeroj en Kamboĝo (tiama  Kampuĉeo). Li vizitis la landon plurfoje kaj priskribis la procesojn de la Ruĝaj Kmeroj kiel "farson".  Liaj politikaj opinioj igis lin tre polemika figuro.

Tamen, li ricevis honoran doktorecon de Uppsala College en Nov-Ĵerzejo, Usono, kaj de la Universitato Nankai en Ĉinio, kaj estis farita Kavaliro de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo.

## Verkaro (elekto) 
* *Stacioj de la Kruco de Kulturoj* (1960, Kulturers korsväg)
* *Raporto de Ĉina Vilaĝo* (1963, Rapport från kinesisk de)
* *Turkmenio* (1966)
* *Konfesoj de Mallojala Eŭropano* (1968)
* *Arto kaj Imperiismo kiel ekzempligite fare de Angkor: Eseo* (1968, Ansikte av sten)
* *Ĉinio. The Revolution Continues* (1970, Kina. Revolutionen går vidare)
* *La Albana Defio* (1970, Albansk utmaning)
* *La Nenecesa Nuntempo,* Ok Konversacioj pri la Estonteco de Historio (1974, Den onödiga samtiden, kune kun Lars Gustafsson )
* *Kariero,* romano (1975, kariero)
* *Ĉinio post Mao Zedong kaj Tria Raporto de Ĉina Vilaĝo* (1976: Kinesiska frågor från Liu Ling, 1977: Kina efter Mao Tsetung)
* *India Breaks Up* (1980, Indien väntar)
* *Balzac kaj Realismo* (1981, Strindberg kaj Balzac)
* *Infanaĝo en Svedio* (1982, Barndom)
* *La Dektria Jaro* (1983, Den trettonde)
* *Alia mondo* (1984, En annan värld)
* *Vorto* kaj Intenco (1986, Ord och avsikt)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kantante la poezion de la popolo - funebro de la barata poeto Sri Sri, de J. Myrdal.
* Intervjuo en al-Intiqad – 2006

Kategorio:Svedaj komunistoj
Kategorio:Mortintoj en 2020
Kategorio:Naskiĝintoj en 1927
Podchlumí (Mladá Boleslav)

**Podchlumí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Mladá Boleslav, troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 kilometroj sudoriente de Mladá Boleslav. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . Podchlumí estis fondita en la jaro 1930 kiel domaro de savdometoj, markataj ankaŭ per popola nomo *Maroko*.

Podchlumí situas en katastra teritorio **Mladá Boleslav** kun areo 11,54 km².

## Historio 
Podchlumí estiĝis al la 1-a de januaro 1982 kiel parto de la statuta urbo Mladá Boleslav en la samnomata distrikto.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Podchlumí (Mladá Boleslav) 05.jpg|Podchlumí
Podchlumí (Mladá Boleslav) 04.jpg|Podchlumí

Kategorio:Mladá Boleslav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Milanovice

**Milanovice** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Pertoltice, troviĝanta en distrikto Kutná Hora. Ĝi troviĝas proksimume unu kilometron nordoriente de Pertoltice. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Milanovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,75 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1404.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Image:Milanovice_B._Nazev.jpg|Tabulo kun malĝusta nomo de la vilaĝo
Image:Milanovice_D._Dum.jpg|Domo en la vilaĝo
Image:Milanovice_A._BrezovaAlej.jpg|Betula aleo kondukanta en la vilaĝon
Image:Milanovice_E._Rybnicek.jpg|Fiŝlageto surrande la vilaĝo

Kategorio:Pertoltice (distrikto Kutná Hora)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Dag Johan Haugerud

**Dag Johan HAUGERUD** (naskiĝis la 30-an de decembro 1964 en Eidsberg) estas norvega kinoreĝisoro, scenaristo, romanverkisto kaj bibliotekisto.

Li estas plej konata internacie pro sia filmtrilogio *Sekso*, *Revoj* kaj *Amo* el 2024 pri sekseco kaj identeco inter modernaj homoj en Oslo. 

## Kariero 
Dag Johan Haugerud komencis sian filmkarieron fine de la 1990-aj jaroj per la 4-minuta mallonga filmo *16 levende klisjeer* (1998). Li gajnis multajn premiojn en Skandinavio pro siaj plenlongaj filmoj *How You See Me* (2012), *Barn* (2019), kaj *Oslo Stories: Longing* (2024). *Linging* estis la unua parto de trilogio pri sekseco, deziroj kaj revoj en nuntempa Oslo. La du postaj partoj, *Dreams* (Revoj) kaj *Love (Amo*) (ambaŭ en 2024), estis invititaj al la ĉefaj konkursoj de la Berlina kaj Venecia Filmfestivaloj. Pro *Dreams (Revoj), Haugerud gajnis la* Oran Urson, la ĉefpremion ĉe la Berlinale en februaro 2025. Tio estis la unua fojo, kiam norvega filmo gajnis tiun premion. En la sama jaro, li estis elektita kiel prezidanto de la ĵurio por la sendependa flanka filmo *Giornate degli Autori* ĉe la 82-a Venecia Filmfestivalo. 

Paralele al lia filmkariero, Haugerud publikigis la romanojn *Noe med natur* (1999), *Den som er veldig sterk, må også være veldig snill* (2002), *Hva jeg betyr* (2011) kaj *Enkle atonale stykker for barn* (2016). Li ankaŭ estas dungita kiel bibliotekisto ĉe la Norvega Akademio de Muziko en Oslo. 

## Filmaro (elekto) 
* 2005: Thomas Hylland Eriksen kaj historioj de origamijenta
* 2006: Trøbbel
* 2012: Kiel vi vidas min *(Som du ser meg)*
* 2014: Det er meg du volo ha
* 2019: Garbejo
* 2020: Lyset de sjokoladefabrikken
* 2024: Rakontoj de Oslo: Sopiro *(Sekso)*
* 2024: Oslo-Rakontoj: Sonĝoj *(Drømmer)*
* 2024: Oslo-Rakontoj: Amo *(Kjærlighet)*

## Verkaro 
### Romanoj 
* 1999: *Noe med natur*, Tiden forlag
* 2002: *Den som er veldig sterk, må også være veldig snill*, Tiden forlag
* 2011: *Hva jeg betyr*, Oktober forlag
* 2016: *Enkle atonale stykker for barn*, Oktober forlag
* 2025: *Sjelesorg*, Oktober forlag

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Norvegaj reĝisoroj
Kategorio:Norvegaj scenaristoj
Kategorio:Norvegaj verkistoj
Haim Moshe

**Haim MOŜE** (, ; naskita 1955 en Ramat HaŜaron, Israelo) estas israela kantisto kaj muzikisto de jemena origino. Ĝenro: Orient-Mediteranea etna muziko ().

Li estas konsiderata unu el la plej bonaj reprezentantoj de ĉi tiu ĝenro: Dum pluraj jardekoj, la albumoj de Haim Moshe konstante troviĝas en la furorlisto de orienta muziko.

## Muzika kariero 
Lia patro volis, ke li fariĝu rabeno kiel lia avo. Sed lin ĉiam allogis la sonoj de orienta kaj mediteranea muziko. Li aliĝis al la bando Zliley Hakerem (צלילי הכרם, *Sonoriloj de la Vitejo*) kaj kantis ĉefe tradiciajn jemenajn kantojn. Li lanĉis sian solokarieron per sukcesoj kiel "Ahavat Chajaj" (אהבת חיי, *Amo de Mia Vivo*) kaj "Linda Linda". Kun la albumo "Ten Lazman Lalechet" (תן לזמן ללכת, *Lasu la Tempon Pasi*), li fariĝis famulo. Moŝe ankaŭ aperis en unu aŭ du filmoj.

Krom siaj propraj kantoj, kiel ekzemple "Kol Nedaray" (כל נדרי, *Ĉiuj Miaj Ĵuroj*) aŭ "Ahavnu" (אהבנו, *Ni Amis*), Moŝe estas konata ankaŭ pro siaj hebre-tradukitaj kaŝversioj de arabaj, turkaj, grekaj kaj aliaj furoraĵoj. Ekzemple, la himno "Toda" (תודה, Dankon), kaŝversio de la kanto "Ola kala ola orea" (Ολα καλά όλα ωραία) de la greka kantisto Jorgos Dalaras, estas tre populara inter israelanoj. Moŝe ankaŭ kantas en la araba.

### Kultura influo 
La muziko de Haim Moshe fariĝis populara ne nur ĉe israelanoj, sed ankaŭ ĉe araboj en ĉirkaŭaj landoj. Li komencis ricevi fanpoŝton de junuloj en Sirio kaj tra la tuta regiono,  kaj eĉ oni diris, ke dum la Libana Milito de 1982, kaj la israela kaj siria armeanoj ambaŭ aŭskultis lian "Linda". Li fariĝis pozitiva simbolo de Israelo ene de la araba mondo, kaj de la mizrahi-kulturo ene de Israelo. Li estis "ponto inter Oriento kaj Okcidento en Israelo",

## Diskaro 
Aktuale en la mezo de la 2020-aj jaroj, Moŝe publikigis 35 albumojn, ne inkluzivante kolektojn. Kelkaj el la plej konataj estas:

* Ahavat Ĥajaj, 1983 (Amo de mia vivo, )
* Hakolot ŝel Piraeus, 1990 (Voĉoj de Pireo, )
* Etmol, 1995 (Hieraŭ, )
* Hatmonot SheBa'albom, 1998 (Bildoj en la albumo, )
* Od Shana Chalfa, 2000 (Plia jaro pasis for, )
* Emtza Hachayim, 2001 (En la mezo de l'viv, )

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Mizrahi Muziko
* Muziko en Israelo

Kategorio:Israelaj kantistoj
István Szokolszky

**István Szokolszky** [iŝtvAn sokolski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szokolszky István** estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia patro estis Rezső Szokolszky, lia filino estis Ágnes Szokolszky.

 naskiĝis  en Besztercebánya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Banská Bystrica en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Familio Szokolszky rifuĝis al restHungario en 1919 pro la ĉeĥa okupado. La juna  maturiĝis en piarista gimnazio en Veszprém (urbo), poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1938. Post la diplomo li instruis en tiutempe hungara urbo Rozsnyó, sed en 1944 li soldatiĝis, eĉ li estis militkaptito. Inter 1946-1949 li establis kaj gvidis popolan kolegion en urbo Veszprém, inter 1949-1951 li estis altlernejestro en Pécs. De 1952 ĝis la Hungara revolucio de 1956 li estris centran pedagogian instituton, poste li estis mallevita, tamen li instruis en la sama loko. Ekde 1967 ĝis sia morto li estis docento en instituto de Teknikuniversitato de Budapeŝto. Li okupiĝis pri la teorio de edukado kaj didaktiko. Lia edzino naskis filinon en 1956. Li ricevis 3 premiojn inter 1953-1968, la lastan jam postmorte.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Autonómia a népi kollégiumban.* (1949)
* *Látogatás Makarenko otthonában.* (1954)
* *Célrendszer és eszközrendszer a pedagógiában.* (1958)
* *A. Sz. Makarenko. 1888-1939.* (1965)
* *Pedagógiai tanulmányok.* (elektitaj studoj, 1972)
* *Didaktika műszaki pedagógusok számára.* (kunaŭtoro, 1975; 3-a eldono: 1979)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pernambuka strigeto

La **Pernambuka strigeto** (*Glaucidium mooreorum*) aŭ *Nordbrazila strigeto* estas malgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la turstrigoj, nome Titonedoj. Ĝi troviĝas en Sudameriko precize en la ŝtato Pernambuko de nordokcidenta Brazilo. Ĝi estis priskribita nur en 2003.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Pernambuka strigeto estis unue priskribita en decembro 2002 kiam du studhaŭtoj estis ekzamenitaj. La haŭtoj estis origine kolektitaj en 1980 kaj supozeble estis subspecioj de la Eta strigeto (*Glaucidium minutissimum*) aŭ Amazona strigeto (*G. hardyi*). Post pli proksima ekzameno de la haŭtoj, kaj registroj de la voĉoj de la specio en 1990, oni konkludis, ke ĝi estas nova specio.

Oni sugestis, ke la tipa specimeno de la Pernambuka strigeto estas fakte de ĉi tiu specio, kio, se vera, postulus, ke la Pernambuka strigeto havu la binomon *G. minutissimum* kaj ke al la Eta strigeto estu asignita nova binomo, *G. sicki*. La sugesto estis malakceptita de la ĉefaj birdotaksonomiaj sistemoj.

## Aspekto
La Pernambuka strigeto estas ĉirkaŭ 13 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 51 g. La vizaĝo de plenkreskulo estas miksaĵo de blankecaj kaj brunecaj strioj kaj la cetero de la kapo estas kruda umbro kun malgrandaj blankaj punktoj. La supraj partoj estas kaŝtankoloraj kaj la vosto estas nigrecbruna kun linioj de blankaj punktoj farantaj rompitajn stangojn trans ĝi. La subaj partoj estas blankaj, la flankoj de la brusto brunaj, kaj la flankoj striecaj per bruno. La plumaro de junulo estas nekonata.

## Referencoj 
* *Field Guide to the Birds of North America*. National Geographic. .
* Josep del Hoyo, ed. *Handbook of the Birds of the World Vol 5*. .
* David Allen Sibley. *The Sibley Guide to Birds*. National Audubon Society. .
* König, Claus kaj Friedhelm Weick: *Owls of the World*. Christopher Helm, London 2008, 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Rezső Szokolszky

'*** [reĵO sokolski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szokolszky Rezső*' estis hungara inspektoro, instruisto. Lia filo estis István Szokolszky, lia nepino estis Ágnes Szokolszky.

 naskiĝis  en Kisszeben (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Sabinov en Slovakio), li mortis  en Veszprém (urbo) (Hungario).

## Biografio 
 maturiĝis en Kassa, poste li akiris pedagogian diplomon en 1893. Post la diplomo li instruis en katolika bazlernejo en Sátoraljaújhely. En 1899 li estis levita subinspektoro en Besztercebánya, en 1908 ordinara inspektoro. En 1919 li ne ĵuris al la estonta ŝtato Ĉeĥoslovakio, tial li estis forigita kaj li vivis plu en restHungario en Miskolc. Li translokiĝis al Veszprém (urbo), kie li estis ĉefinspektoro ĝis sia emeritiĝo en 1933. Li edziĝis en 1908, filo naskiĝis en 1915, li vidviĝis en 1945. Dum sia vivo li redaktis gazetojn kaj verkadis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kartársainkhoz.* (1903)
* *A tanítói munka sikerének és megbecsülésének személyi feltételei.* (1930)
* *Búcsúszó.* (1932)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare legebla en la 2-a alineo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj inspektoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Rebbie Jackson

**Maureen Reillette "Rebbie" JACKSON** (/ˈriːbi/, edziniĝinta nomo: *Brown*; naskita la 29-an de majo 1950 en Gary, Indianio) estas usona kantistino kaj kantverkisto, la plej aĝa infano de la ekstreme sukcesa kaj fama familio Jackson en la muzika industrio.

Ŝi estas rekonita pro ŝia sukceso kun la unuopaĵo *Centipede*, verkita kaj produktita de ŝia frato Michael Jackson.

## Kariero 
[eta|De maldekstre, malantaŭa vico: [Jackie Jackson, Michael Jackson, Tito Jackson, Marlon Jackson, meza vico: Randy Jackson, La Toya Jackson, Rebbie Jackson, antaŭa vico: Janet Jackson (1977)]]
Rebbie Jackson prezentis sin kiel flanka aktorino en koncertoj kun la Jackson Five en Lasvegaso ekde 1974. Ŝi ankaŭ aperis en la dekdu-parta televida muzikprogramo *"The Jacksons"* de 1976 ĝis 1977.

La solokariero de Rebbie Jackson komenciĝis en 1984 per la kanto *"Centipede* ", verkita kaj produktita de ŝia frato Michael Jackson, kiu aperis en albumo de la sama nomo kaj ankaŭ inkluzivis kaŝversion de " *I Feel for You* " de Prince. En 1986, ŝi publikigis sian duan albumon, **Reaction*,* sekvitan de tria, **RU Tuff Enuff*,* en 1988.

Post 10-jara paŭzo de ŝia muzika kariero, Jackson revenis kun la albumo "Yours Faithfully" el 1998. La albumo, ŝia lasta ĝis nun (2020), estis kunlaboro kun artistoj kaj produktantoj kiel Spanky Williams, Men of Vizion, Keith Thomas, kaj Eliot Kennedy. Ĝi ankaŭ havis kontribuojn de ŝiaj infanoj. En 2011, Rebbie komencis la turneon "Pick Up the Phone", kiu estas dediĉita al adoleskantoj tra Usono, kiuj memmortigis sin.

Ŝi ankaŭ kontribuis al la muziko de *Free Willy 2* en 1995 kaj publikigis sian plej lastatempan studialbumon, *Yours Faithfully,* en 1998.

## Diskaro 
### Studiaj albumoj 
* *Centipede* (1984)
* *Reaction* (1986)
* *R U Tuff Enuff* (1988)
* *Yours Faithfully* (1998)

### Unuopaĵoj 
* «Centipede» (1984)
* «A Fork in the Road» (1985)
* «Reaction» (1986)
* «You Send the Rain Away» (1987)
* «Plaything» (1988)
* «R U Tuff Enuff» (1988)
* «Yours Faithfully» (1998)

#### Kiel gastludanto 
* 2300 Jackson Street (The Jacksons featuring Michael Jackson, Marlon Jackson, Rebbie Jackson, Janet Jackson & the Jacksons kids, 1989)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Rebbie Jackson ĉe Allmusic
*   

Kategorio:Usonaj soulaj kantistoj
Kategorio:Usonaj ritmenblusaj kantistoj
Kategorio:Usonaj dancmuzikistoj
Kategorio:Usonaj kontraldoj
Zsuzsanna Vajda

**Zsuzsanna Vajda** [ĵuĵana], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vajda Zsuzsanna** estas hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris magistrojn pri rusa lingvo kaj psikologio en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1973, sed jaron antaŭe ŝi studis en Lomonosov Universitato. Post siaj studoj ŝi estis psikologo en uzino de Csepel (distrikto) 2 jarojn, poste en instituto same 2 jarojn, inter 1976-1980 en eduka centro, inter 1980-1992 en pluraj institutoj. Ŝi instruis en Scienca Universitato Attila József inter 1992-2005 (ekde 1994 ankaŭ katedrestro, jaron poste kiel docento), poste 4 jarojn en instituto en Miskolc. Inter 2006-2008 helpe de stipendio ŝi studis en Londono, hejmenveninta ŝi estis levita profesoro. Ekde 2010 ŝi instruis en Universitato Corvinus de Budapeŝto ĝis sia emeritiĝo en 2010. Tamen poste ŝi instruis en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Intertempe ŝi doktoriĝis en universitato en 1984, ŝi kandidatiĝis (CSc kun Ph.D) en 1992, ŝia habilitiĝo okazis en 2001 en Universitato de Pécs. Ŝi esploris psikologion de la infanaĝo. Ŝi naskis du filinojn en 1978 kaj 1984.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Embergyermek - gyermekember. Népszerű fejlődés- és nevelés-lélektan szülőknek.* (1991)
* *A budapesti pszichoanalitikus iskola és a nevelés* (disertaĵo, 1992)
* *Mi - ti - ők. A társas lélektan rejtelmei serdülők számára.* (1993)
* *A gyermek pszichológiai fejlődése.* (1999; tralaborite kun la 4-a eldono: 2014)
* *Lélektankönyv: a személyiségről, a tudatról, az érzelmekről és más pszichológiai kérdésekről.* (2001)
* *Az ember és kicsinye. A józan nevelés kézikönyve* (2010)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ĝunvej

**Ĝunvej,** per simpligita ĉina skribo **中卫,** per tradicia ĉina skribo **中衛,** per pinjino *Zhōngwèi,* per Wade–Giles *Chung-wei*, per araba skrib-sistemo **جْووِ شِ** estas prefektujnivela milionurbo en aŭtonoma regiono Ningŝjao en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo signifas "Centra Garnizono". 
eta|maldekstre|

## Loĝantaro 
En 2024 en la prefektujnivela areo vivis  homoj.

## Geografio 
eta|maldekstre|
Ĝunvej situas laŭ nordaj bordoj de la Flava Rivero, dum norde la rekta limo estas la dezerto; sur areo  km² kaj administras 3 dividojn. Gujan troviĝas 73, Uĝun 104, provinca sidejo Jinĉŭano 143, ĉefurbo Pekino 1008, Ŝanhajo 1645 km laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En 205 antaŭ Kristo urbo konstruiĝis en tiu ĉi loko kaj oni konstruis irigaciajn sistemojn por ebligi la terkultivadon. En 1226 Ĝingis-Ĥano konkeris la urbon, kiu ekde 1403 portas la nomon Ĝunvej, kiel parto de Ŝenŝjio. En 1920 tertremo okazis. La teritorio batalas kontraŭ la dezertiĝo ekde la 1950-aj jaroj, oni uzas pajlojn, kiuj haltis la sablodunojn. La areo estis deklarita prefektujnivela urbo en 2003.

## Ekonomio 
La prefektujnivela urbo estas konata pro sia kultivado de "Lycium barbarum" (aŭ lupbero) kaj akvomelono. En la dezerteca parto granda sunenergia centralo funkcias. Enurbe same granda kompudada aĉetservo funkcias por la tuta mondo.

## Eduko 
En Ĝunvej kampuso prezentas la altnivelan edukon.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Ĝunvej estas ligita per ĉefvojaj kaj fervojaj linioj, krome flughaveno funkcias. En 1926 la aŭtovojo inter Lanĝoŭo-Ĝunvej malfermiĝis.

## Klimato 
La klimato estas humida kontinenta klimato kun musonaj influoj laŭ klimata klasifiko de Köppen: Dwb kun longaj, malvarmaj, sekaj vintroj, kaj varmaj, iom pli pluvaj someroj. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas nur 191 mm, en ĉiuj monatoj estas mezurebla precipitaĵo, julie kaj aŭguste pli ofte pluvas, inter novembro-marto apenaŭ pluvas aŭ neĝas, eĉ decembre praktike ne estas precipitaĵo.

## Vidindaĵoj 
* templo, kiu gastigis konfuceajn, budhanajn kaj taoistajn ceremoniojn; bombŝirmejo estis konstruita sub la templo dum la Kultura Revolucio
* tamburturo
* antikva kuprominejo deklarita historia monumento
* dezerta lago ĉe limo de Ĝunvej

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Prezidanto de Sieraleono

**Prezidanto de Sieraleono** estas ŝtatestro de Sieraleono. Li uzas plenuman potencon, estas ĉefo de la armeo kaj elektas juĝistojn. Li estas elektata per popolbaloto por kvinjara periodo. La ŝtatestro estas prezidanto ekde 1971. Antaŭe la ŝtatestro estis reĝino de Unuiĝinta Reĝlando.

Prezidantoj de Sieraleono:

*Siaka Stevens 1971 - 1985
*Joseph Saidu Momoh 1985 - 1992
*Valentine Strasser 1992 - 1996
*Julius Maada Bio 1996
*Ahmad Tejan Kabbah 1996 - 1997
*Johnny Paul Koroma 1997 - 1998
*Ahmad Tejan Kabbah 1998 - 2007
*Ernest Bai Koroma 2007 - 2018
*Julius Maada Bio 2018 -

Kategorio:Prezidantoj
Kategorio:Sieraleonaj politikistoj
AUT00063

**AUT00063** (ankaŭ nomata **AUT-00063**) estas eksperimenta medikamento kaj malgranda molekulo evoluigita de Autifony Therapeutics por trakti aŭdperdon kaj tiniton.

## Fono kaj evoluado 
AUT00063 estis identigita kiel modulatoro de la Kv3 (Shaw) familio de kaliokanaloj, kiuj ludas rolon en la eksito-proprecoj de aŭdaj neŭronoj kaj supozeble kontribuas al centra hiperaktiveco asociita kun tinito.

En junio 2014, Autifony anoncis ricevon de subvencio de 2,2 milionoj da britaj pundoj el la UK's Technology Strategy Board (nun Innovate UK) por subteni Fazon IIa de klinika provo pri tinito.

## Klinikaj provoj 
### Tinito (QUIET-1) 
Randomigita, duoble-blindigita, placebokontrolita provo de Fazo IIa (EudraCT 2014-002179-27), nomita “QUIET-1”, rekrutigis partoprenantojn kun subjektiva tinito por taksi la efikon kaj sekurecon de AUT00063 kontraŭ placebo.

Tamen, la provo estis haltigita frue pro futileco: la 28an de aprilo 2016 Autifony sciigis, ke la unuaj datenoj de QUIET-1 “*konfirmas mankon de efikeco de AUT00063 ĉe homoj kun milda aŭ modera tinito*”.

## Referencoj 
Kategorio:Medikamentoj
Kategorio:Piridinoj
Abatejo Marienfeld

**Abatejo Marienfeld** (latine *Abbatia Sanctae Mariae in Campo*) estas cistercia monaĥinejo de la Mehrerau-kongregacio situante sur altebenaĵo je distanco de ne tute 1 km sudueste de Maria Roggendorf (Wullersdorf), Malsupra Aŭstrio.

Laŭ iniciato de la tiama pilgrimdirektoro Hans Hermann Groër fondiĝis de 1974 nova klostro apud Hollabrunn. Apogis la tuton la frokulinoj de Mariastern-Gwiggen (je Hohenweiler, Distrikto Bregenz), kiuj ankaŭ disponigis la unuan aron de monaĥinoj. En majo 1974 la ĝenerala abato Sighard Kleiner konsekris la fondokrucon kiu estis starigita sur la laborejo sammonate. La fundamenta ŝtono estis metita en septembro 1975 kaj en la 14.11.1982 la tutan komplekson kirkan-klostran konsekris lia kardinala moŝto Franz König. Ekgastis surloke de aŭtuno 2015 la abdikinta viena ĉefepiskopo Gröer restonte ĝismorte.

La grundon kvarhektaran donacis la benediktanoj de Melk; la planinta arĥitekto estis Walter Hildebrand. La konvento ĉirkaŭas ringe la internan areon havante ueste kaj eoste du alajn ejojn. La eosta alo estas samtempe la apsido de la klostra kirko. Oriente estiĝis inter 2001 kaj 2002 alkonstruaĵo kun tri partoj por la refektorio, la biblioteko, komunumajn ĉambrojn kaj atelieroj.

De 1991 oni akceptis memstare la unuajn novicinojn kaj en marto 2000 ĝi promociiĝis abatejo. La fondinta priorino Maria Benedikta Deninger elektiĝis la unua abatino (en majo 2000). Dek kvar jarojn poste fariĝis la dua Hedwig Pauer. La ĉefa elspezo de ĉi abatejo estas la produktado de liturgiaĵoj, kultivado de legomoj kaj fruktoj, kandelfarado. En 2023 estis tie 16 virinoj. De junio 2023 Paŭer estis nur administrantino. Finfine en julio 2023 estis elektita kiel tria abatino Maria Immaculata Maierhofer.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo

## Notoj 
Marienfeld
Kategorio:Monaĥinejoj
Kategorio:Malsupra Aŭstrio 
Kategorio:Aperis en 1974
Kontrolsigno

[eta|La [simbolo por la aproba marko kiel markilo en skatoleto.]]
La **Kontrolsigno** (✓, ✔, ☑, ktp) estas simbolo uzata por marki aferojn kiel ĝustajn, bonajn aŭ faritajn, aŭ por elekti ilin el listo.

La origino de la simbolo estas necerta. Ekzemple, oni spuras ĝin reen al romiaj oficistoj, kiuj markis tekstojn per *v* por *vidi (mi vidis).* Sed la simbolo laŭdire ankaŭ aperis sur babilonaj tabuletoj.  Aliaj spuras ĝin reen al la franca *vu* (*vidita*). La instruisto metis malgrandan v sub verkon, kio signifis: mi vidis ĉi tiun verkon; ĝi do ne juĝas la kvaliton de la verko. La signifo "bona" (kaj tiel sukceso) ​​estis aldonita poste.

Simbolo, kiu konkurencas kun la kontrolsigno, estas la kruco ×, kiu povas preni la signifon de la kontrolosigno, ekzemple sur balotiloj en elektoj. En diversaj kulturoj, kiel Svedio, Finnlando  kaj Japanio, kontrolosignoj ankaŭ estas uzataj por marki erarojn aŭ malĝustajn respondojn en ekzamenoj.

En Usono, la kruco estas uzata por marki erarojn, tial markobutonoj (skatoletoj) en ĉi tiu kulturo neniam estas krucitaj, sed markitaj per tiktako.

Sociaj retoj uzas kontrolmarkajn simbolojn por signali kontokonfirmon.

En Vikipedio oni uzas kontrolsignon ekzemple en debato pri Forigendaj artikoloj por indiki aprobon de la forigo.

## Internaciaj diferencoj 
* En Rumanio, oni ankaŭ praktikas marki per X en pozitiva senco.
* Marki X havas pozitivan signifon sur balotiloj en Britio.
* Ofte, en svedaj lernejoj, ✓ indikas malĝustan respondon, kaj R (de *rätt*) indikas ĝustan respondon. Simila afero okazas en Kanado, kie ĝustaj respondoj estas indikitaj per B (de *bien* aŭ *bon*).
* En Finnlando, ✓ (de *veräinen*) indikas malĝustan respondon, kaj *•/•* indikas ĝustan respondon.
* En Japanio kaj Koreio, la signo ◯, ankaŭ konata kiel "丸印" *(marujiruŝi*), estas uzata en pozitiva senco, kaj ✗ en negativa senco.

## Unikodo 
La Unikoda kategorio " Simbolo, Alia " provizas diversajn aprobmarkojn:

* U+237B ⍻ NOT CHECK MARK
* U+2611 ☑ BALLOT BOX WITH CHECK
* U+2705 ✅ WHITE HEAVY CHECK MARK
* U+2713 ✓ CHECK MARK
* U+2714 ✔ HEAVY CHECK MARK
* U+1F5F8 🗸 LIGHT CHECK MARK
* U+1F5F9 🗹 BALLOT BOX WITH BOLD CHECK

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Unikoda signo U+2713 kontrolsigno ĉe Compart.com
Kategorio:Tipografiaj simboloj
Kategorio:Simboloj
Kategorio:Piktogramoj
Uzem

**Uzem** (makedone Узем) - estas vilaĝo en la distrikto Slavište , en la komunumo Kriva Palanka , proksime de la urbo Kriva Palanka , en Norda Makedonio.

## Origino de la nomo 
La origino de la nomo estas plejparte neklara. Ĝi unue aperas en turkaj dokumentoj de la 16-a jarcento kiel Uzema. Tamen, ĝi plej verŝajne devenas de la malnova preĝejslava vorto "uzemir", signifanta "fermi, mallarĝigi, koleriĝi, maltrankviliĝi".

## Loko, priskribo 
La vilaĝo situas en la distrikto Slavište, oriente de la municipo Kriva Palanka, en la riverbaseno Kriva Reka. La teritorio de la vilaĝo tuŝas la ŝtatlimon kun Bulgario oriente.[3] La vilaĝo estas monta kaj disa, kun setlejoj situantaj je altitudo de 900 ĝis 1 060 metroj super marnivelo. La distanco de la urbo Kriva Palanka estas 11 km. 

La domoj en ĉi tiu vilaĝo situas ĉefe dekstre de la valo Kriva Reka, en la tuja ĉirkaŭaĵo de la makedona-bulgara limo. La najbaraj vilaĝoj estas **Ĵidilovo** nordokcidente kaj Kostur sude.

La vilaĝo estas disa tipo. Ĝi konsistas el dek unu setlejoj, el kiuj naŭ situas dekstre de la rivero Kriva reka, unu maldekstre kaj unu funde de la valo. Proksimume meze de la vilaĝo troviĝas la setlejoj Vitanovci kaj Mangjelić. La ŝoseo Eŭropa ŝoseo E871 de la urbo Kumanovo al Bulgario trapasas la vilaĝon. Ĉe la orienta rando de la vilaĝo troviĝas la limtransirejo Uzem - "Deve Bair".

## Ekonomio 
La vilaĝo kovras areon de 8.7 km². La areon dominas plugtero, kiu kovras 353 hektarojn, arbaroj kovrantaj 326 hektarojn, kaj paŝtejoj kovrantaj 143 hektarojn.

En la pasinteco, la ĉefa okupo de la lokanoj estis brutbredado, sed ĝi malaperis post la Dua Mondmilito.

## Loĝantaro 
En 1961, la municipo havis 574 loĝantojn, kaj en 1994 ilia nombro malpliiĝis al 272. Dum la sekvaj jaroj, la nombro iom post iom malpliiĝis. Tial, laŭ la censo de 2002, la municipo Uzem havis 256 loĝantojn, el kiuj 254 estis makedonoj kaj 2 serboj. Laŭ la plej nova censo en 2021, la municipo havis nur 193 loĝantojn. El tiuj, 188 estis makedonoj, 1 serbo kaj 4 estis de nekonata nacieco.

## Referenco 
*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el vikipedia artikolo* *Узем makedone.*
Karoline Preisler

**Karoline M. PREISLER** (naskiĝinta la  en GDR) estas germana ina politikisto, juristo, faklibra verkisto kaj agitatisto. Multaj ekkonis ŝin dum la pandemio de KOVIM-19 pro verkado de taglibroj blogaj kaj kiel aktiva manifestacianto i.a. kontraŭ antisemitismo.

Post frekvento de Politeknika Supera Lernejo en Berlino ĝis 1988 ŝi ekdeĵoris en la administrado. Laŭ ŝiaj asertoj ŝi tiam favoris la idearon de la bazisdemokratia kaj dissidentema eklezia grupo *Kirche von Unten*. Inter 1991 kaj 1993 ŝi trejniĝis kiel advokata helpanto. De 1997 studis ŝi jursciencojn ĉe la  universitato de Pocdamo kun fino en 2004 Berline. Sekvis ĝis 2012 laboro kiel juristo en Berlino, de 2012 en Barth. En 2022 ŝi reekloĝis en Berlino.

Dek ses jarojn estis ŝi la edzino de la liberala parlamentano Hagen Reinhold (ĝis 2022). Havas ŝi kvar infanojn. En 2013 ŝi iĝis membro de Libera Demokratia Partio (FDP); komence ŝi estis regionpolitike aktiva. Ŝi estis proponita eĉ kiel konstitucia juĝisto de la lando Brandenburgio en 2022. Inter 2014 kaj 2023 ŝi prezidantis ĉe la fondaĵo *Arno-Esch-Stiftung*.

En marto 2022 ŝi ricevis la *Amos-premion* de virtembergaj ekleziuloj pro sia engaĝiĝo pri libera disputa kulturo. En 2024 oni aljuĝis al ŝi la *Eugen-Kogon-premion* pro similaj kaŭzoj. En 2025 ŝi honoriĝis fare de la Centra konsilio de la judoj en Germanio per la *Paul-Spiegel-premio* pri civila kuraĝo. Fine, oni trovis ŝin digna ankaŭ por la *Arik-Brauer-publicistopremio*.

## Verkoj 
* *Demokratie aushalten! Über das Streiten in der Empörungsgesellschaft.* S. Hirzel Verlag, Stuttgart 2021, ISBN 978-3-7776-2944-5. eltiraĵo (PDF)
* *Streit und Straßenkampf - Unterwegs für die Freiheit.* Kun enkondukvortoj de Ulf Poschardt kaj Hanna Veiler, kaj malenkondukaj de Kai Dieckmann*.* Ariella Verlag, Berlino 2025, ISBN 978-3-945530-57-3.

## Literaturo 
* Sebastian Sasse: *Karoline Preisler. Leitfigur für Liberale*. In: *Die Tagespost* vom 6. November 2025, S. 4.

## Eksteraj ligiloj
* "Karoline Preisler" - en la Focus-serio *24 stille Helden*
* SAT.1 – Frühstücksfernsehen: "Die mutigste Frau Deutschlands" - televida raporto, 18.9.2024 
* *"Eine gegen alle: Wie Karoline Preisler gegen Israel-Hasser protestiert"- ĉe: *Spiegel TV,'' 30.9.2024.
## Notoj 
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Liberaluloj 
Kategorio:Personoj de GDR
Kategorio:Naskiĝintoj en 1971
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Germanaj juristoj
Eduardo Halfon

**Eduardo HALFON** (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1971 en Gvatemalurbo) estas gvatemala verkisto, kiu vivis la plejparton de sia vivo ekster Gvatemalo. Halfon kreskis en Florido kaj studis en universitato en Usono, antaŭ ol reveni al Gvatemalo por instrui, kaj de tiam loĝas en Eŭropo.

## Verkado 
La unua romano de Halfon, *Esto no es una pipa, Saturno (Ĉi tio ne estas pipo, Saturno),* estis publikigita en 2003. La romano ekzamenas la sinmortigon de la 23-jaraĝa gvatemala pentristo Carlos Valenti en 1912 el diversaj perspektivoj. La titolo de la libro aludas al superreala pentraĵo. Halfon ricevis la Premion José María de Pereda por mallonga prozo en Santandero pro sia libro *La pirueta*. En sia romano de 2011, *Mañana nunca lo hablamos,* li priskribas infanaĝon en perfortoplena Gvatemalo dum la 1970-aj jaroj. 

Halfon ricevis Guggenheim-stipendion en 2011 por daŭrigi labori pri sia libro *El boxeador polaco*, kiu estas verkita en dek rondoj. Antaŭlaboro estis publikigita sub la sama titolo en 2008, kaj pliaj partoj aperis en 2010 sub la titolo *La pirueta*.

La franca traduko (*Deuils*) de *Duelo* ricevis la *Prix du Meilleur livre étranger* en la kategorio "Eseo" en 2018.

## Verkaro 
* *Esto no es una pipa, Saturno* (Alfaguara 2003, Punto de Lectura 2007)
* *De cabo roto* (Littera Books 2003)
* *El ángel literario* (Anagrama 2004, Semifinalist of the Herralde Prize for Novel)
* *Siete minutos de desasosiego* (Panamericana Editorial 2007)
* *Clases de hebreo* (AMG 2008)
* *Clases de dibujo* (AMG 2009, XV Café Bretón y Bodegas Olarra Literary Prize)
* *El boxeador polaco* (Pre-Textos 2008)
* *La pirueta* (Pre-Textos 2010, XIV José María de Pereda Prize for Short Novel)
* *Mañana nunca lo hablamos* (Pre-Textos 2011)
* *Elocuencias de un tartamudo* (Pre-Textos 2012)
* *Monasterio* (Libros del Asteroide 2012)
* *Signor Hoffman* (Libros del Asteroide 2015)
* *Duelo* (Libros del Asteroide 2017)
* *Biblioteca bizarra* (Jekyll & Jill 2018)
* *Canción* (Libros del Asteroide 2021)
* *Un hijo cualquiera* (Libros del Asteroide 2022)
* *Tarántula* (Libros del Asteroide 2024)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kion oni ne povas forgesi, *La New York Review of Books*
* "La Pola Boksisto" (rakonto), *Vortoj Sen Limoj*
* Momentfoto de Gvatemalo, *Granta*
* Rondtabla diskuto pri lingvo, *La Kredanto*
* Intervjuo ĉe PrensaLibre.com (hispane)
* La jaro de Eduardo Halfon, *Sampsonia Way*, 9-a de aŭgusto 2012
* Recenzo de *La Pola Boksisto*, *NY Times Book Review*, 14-a de decembro 2012
* Recenzo de *La Pola Boksisto*, *LA Times*, 30-a de septembro 2012
* Sonintervjuo, *NPR*, 10-a de majo 2013
* Pli bone ne diri tro multe: Eduardo Halfon pri literaturo, paranojo kaj forlaso de Gvatemalo, *The Guardian*, 5-a de novembro 2015

Kategorio:Gvatemalaj verkistoj
Kategorio:Judaj verkistoj
Filipina virina nacia teamo de futbalo

La **filipina virina nacia teamo de futbalo**, reprezentanta la azian landon n, estas la nacia elekto de virina futbalo. Interalie, en 2022 ĝi venkis en la Azia Virina Futbal-Ĉampionado.

Ĉeftrejnisto ekde  estas , kaj la teamestrino aŭ "kapitanino"  elektiĝis .

Kategorio:Virinaj futbalteamoj
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Francisko Kvaresmo

## Vivo
**Francisko Kvaresmo ** naskiĝis en Lodi, Lombardio. Lia patro estis la nobelo Alberto Quaresmio kaj lia patrino Laura Papa. En frua aĝo li engaĝiĝis inter la Franciskana Observa Movado en Mantovo. Dum multaj jaroj li okupis la katedrojn pri filozofio, teologio kaj kanonika juro, kaj fariĝis sinsekve gardanto, custos kaj ministro de sia provinco.
[eta|maldekstre|300px|Preciza bildo de Nova Jerusalemo kaj la ĉirkaŭaj regionoj, [1639.]]

[eta|maldekstre|300px|La [:en:Chorography|Korografio de la Sankta Lando kaj Nova Priskribo de la Promesita Lando.]]

Poste (1645-8) li okupis la du plej altajn postenojn en la ordeno, tiun de konsilisto kaj ĝenerala prokuroro. La memuaroj de la ordeno laŭdas lian perfektan virton, precipe lian piecon, prudenton kaj eksterordinaran mildecon. Lia longa apostolado en la Oriento kaj la verkoj, kiujn li lasis, certigis lian famon, precipe inter pli fruaj historiistoj, bibliaj akademiuloj kaj orientalistoj.

La 3-an de marto 1616, li iris al Jerusalemo, kie li fariĝis Gardanto kaj Vic-Komisaro Apostola de Alepo, en Sirio (1616-8), kaj Superulo kaj Apostola Komisaro de la Oriento (1618-19). Dum tiu ĉi periodo li estis dufoje malliberigita de la Turkoj.

En 1620 li revenis al Eŭropo, sed en 1625 estis reen en Jerusalemo, de kie la sekvan jaron li adresis de la Sankta Tombo alvokon al Filipo la 4-a de Hispanio, invitante lin rekonkeri la Sanktan Landon, kaj samtempe dediĉante al li sian verkon, Hierosolymae afflictæ. Inter 1616 kaj 1626 li verkis sian verkon "Elucidatio terrae Sanctæ" ("Klarigoj pri la Sankta Lando"), kontribuon al historio, geografio, arkeologio, biblia kaj morala scienco.

Dum 1627-29 li estis en Alepo kiel papa komisaro kaj kiel vikario-patriarko por la Ĥaldeoj kaj Maronitoj de Sirio kaj Mezopotamio. En 1629 li iris al Italio por prezenti raporton al la Sankta Seĝo pri la stato de la Orientaj Eklezioj; li poste revenis al la Oriento, sed kiom longe li restis ne estas konate.

Intertempe, li vojaĝis tra Egiptujo kaj Sinajo, la Sankta Lando, Sirio, Mezopotamio, Kipro, Rodoso, Konstantinopolo, kaj granda parto de la Malgranda Azio. Li ankaŭ vizitis Germanion, Francion, kaj la Malaltajn Landojn. En 1637 li estis gardanto de Preĝejo de Sankta Anĝelo (Milano), kie en 1643 li kompletigis sian alian verkon pri la Pasiono de Kristo.

Li mortis en Milano en 1650.

## Verkaro
* Historica Theologica Et Moralis Terrae Sanctae Elucidatio, 1639
* De sacratissimis D. N. Iesu Christi quinque vulneribus, 1652
* Novae Ierosolymae et Locorum Circumiacentium Accurata Imago, 1639

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj la 4-an de aprilo
Kategorio:Mortintoj la 25-an de oktobro
Kategorio:Naskiĝintoj en 1584
Kategorio:Mortintoj en 1650
Kategorio:Naskiĝintoj en la 16-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 17-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
Kategorio:Mortintoj en Italio
Kategorio:Italaj ekleziuloj
Kategorio:Italaj religiuloj
Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj orientalistoj
Perua strigeto

La **Perua strigeto** (*Glaucidium peruanum*) aŭ *Pecifika strigeto* estas malgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la turstrigoj, nome Titonedoj. Ĝi troviĝas en Sudameriko nome en plej norda Ĉilio, Ekvadoro, kaj Peruo. 

## Taksonomio kaj sistematiko
La Perua strigeto estis priskribita al scienco kiel specio fare de Claus König, germana ornitologo, en 1991. Ĝis tiam ĝi estis traktita kiel subspecio de la disvastigita Ruĝeca strigeto (*G. brasilianum*). König apartigis ambaŭ ĉefe pro voĉdiferencoj; iliaj teritorioj ne koincidas. La Perua strigeto estas monotipa.

## Distribuado kaj habitato
La Perua strigeto troviĝas sur la okcidenta deklivaro de Andoj ekde la provincoj Manabí, Pichincha, kaj Los Ríos en nord-centra Ekvadoro suden tra Peruo en Ĉilion ĝis la regiono Antofagasto. Ĝi troviĝas en pluraj duonaridaj valoj ene de la okcidentaj Andoj. En Ekvadoro ĝi kutime troviĝas de marnivelo ĝis 1 200 m da alteco, sed loke troviĝas eĉ je 2 400 m. En Peruo ĝi troviĝas ĝis 3 300 m kaj en Ĉilio ĝis 3 500 m. La specio loĝas en diversaj humidaj ĝis aridaj pejzaĝoj, inkluzive de foliaj kaj riverbordaj arbaroj, aridaj malaltebenaĵoj kaj montaj veprejoj, agrikulturaj areoj kun grandaj arboj, kaj ĝardenoj en konstruitaj areoj. Ĝi estas konsiderata ofta en Ekvadoro kaj sufiĉe ofta ĝis ofta en Peruo. "Ĝi toleras homan ĉeeston, kondiĉe ke kavaĵoj estas haveblaj por nestado, kaj eĉ troviĝas en urbaj placoj kaj en ĝardenoj."

## Referencoj 
* *Field Guide to the Birds of North America*. National Geographic. .
* Josep del Hoyo, ed. *Handbook of the Birds of the World Vol 5*. .
* David Allen Sibley. *The Sibley Guide to Birds*. National Audubon Society. .
* König, Claus kaj Friedhelm Weick: *Owls of the World*. Christopher Helm, London 2008, 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Peruo
Vjetnama virina nacia teamo de futbalo

La **vjetnama virina nacia teamo de futbalo**, reprezentanta la azian landon Vjetnamion, estas la nacia elekto de virina futbalo. Teama nomo en la vjetnama estas *Đội tuyển bóng đá nữ quốc gia Việt Nam*.

Ĉeftrejnisto ekde  estas , kaj la teamestrino aŭ "kapitanino" laŭ la stato de decembro 2025 estas Huỳnh Như. En plej da internaciaj matĉoj laŭ tiu stato partoprenis Nguyễn Thị Tuyết Dung (nome en 131 matĉoj), kaj plej da golojn atingis Huỳnh Như (nome 69). 

Kategorio:Virinaj futbalteamoj
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Maroka virina nacia teamo de futbalo

La **maroka virina nacia teamo de futbalo**, reprezentanta la nordafrikan landon Marokon, estas la nacia elekto de virina futbalo. Interalie, ĝi ĝis la stato de decembro 2025 partoprenis en 4 turniroj de la Afrika Virina Futbal-Ĉampionado, organizata per la kontinenta konfederacio CAF, kaj aldone en 2023 ankaŭ unuafoje kunkonkuris en la matĉoj pri la Virina Futbala Mondpokalo. 

Ĉeftrejnisto ekde la  estas , kaj la teamestrino aŭ "kapitanino" laŭ la stato de decembro 2025 elektiĝis Ghizlane Chebbak. En plej da internaciaj matĉoj laŭ tiu stato partoprenis Ghizlane Chebbak (nome en 91 matĉoj), kaj plej da golojn atingis Ibtissam Jraïdi (nome 34). 

## Vidu ankaŭ 
* maroka nacia teamo de futbalo

Virina
Kategorio: Futbalo en Maroko
Kategorio:Virinaj futbalteamoj
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Post la Granda Milito

**Post la Granda Milito** estas teksto de L. L. Zamenhof. La alvoko estis probable verkita fine de 1914, se oni konsideras la leterojn de  Zamenhof al  Sebert de la 30a de decembro 1914 (Orig3: 2686) kaj de 6 feb 1915 (Orig3: 2697–2698). Estas notinde, ke en ĉi tiu alvoko Zamenhof ne uzis la vorton “Esperanto”.

## Eksteraj ligiloj 
* Post la granda milito en La Ondo de Esperanto
* Angla traduko de la teksto kun pliaj detaloj pri la estiĝo de la teksto

Kategorio:Verkoj de L. L. Zamenhof
Kuba strigeto

La **Kuba strigeto** (*Glaucidium siju*) aŭ **Sihuo** estas malgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la turstrigoj, nome Titonedoj. Ĝi troviĝas kiel endemio en Kubo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Kuba strigeto havas tri subspeciojn, la nomiga *Glaucidium siju siju*, *G. s. turquinense*, kaj *G. s. vittatum*.

## Distribuado kaj habitato
La kuba strigeto estas la plej ofta kaj plej ofte observata strigo en la lando. La nomiga subspecio troviĝas tra la ĉefa insulo Kubo krom sur ĝia plej alta monto, Pico Turquino. Subspecio *G. s. turquinense* troviĝas nur sur tiu monto kaj *G. s. vittatum* sur la Isla de la Juventud (Insulo de Pinoj) kaj eble la Duoninsulo Guanahacabibes. La specio loĝas en la internoj kaj randoj de marbordaj, deciduaj kaj montaj arbaroj, kaj primaraj kaj sekundaraj. Ĝi ankaŭ troviĝas en areoj kiel paŝtejoj kun disaj arboj, kultivitaj kampoj, plantejoj kaj grandaj urbaj parkoj. Laŭ alteco ĝi varias de marnivelo ĝis 1 500 m. Kvankam ĝia populacio ne estas kvantigita, ĝi estas konsiderata sufiĉe ofta ĝis ofta. Ĝi estas "malbone trafita de detruo de malgrandaj arbarpecetoj".

## Referencoj 
* *Field Guide to the Birds of North America*. National Geographic. .
* Josep del Hoyo, ed. *Handbook of the Birds of the World Vol 5*. .
* David Allen Sibley. *The Sibley Guide to Birds*. National Audubon Society. .
* König, Claus kaj Friedhelm Weick: *Owls of the World*. Christopher Helm, London 2008, 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Kubo