open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Granda penelopo

La **Granda penelopo** aŭ **Spiksa jakuo** (*Penelope jacquacu*) estas  birdo de la familio Kracedoj kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn kaj mutuojn, kaj estas parenca de la familio de nestamasuloj en Aŭstralazio, sed loĝanta en Ameriko.

La komuna nomo rememoras la germanan naturaliston Johann Baptist von Spix (1782-1826).

## Distribuado 
Tiu specio loĝas en la amazonaj regionoj de Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Gujano, Peruo, kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ties ĉirkaŭkalkulita tutmonda teritorio estas proksimume 5,000,000&nbsp;km² kaj estas komuna en almenaŭ partoj de tiu teritorio. Ĝi estas tiele konsiderita Malplej Zorgiga specio fare de la IUCN.

## Aspekto 
Ĝi atingas averaĝan longon de 89&nbsp;cm. Havas kronon kun plumoj kun bordoj blankaj; la plumaro en la kolo kaj la nuko estas nigreca kun blanka strieco, en la korpo estas bruna al oliveca aŭ foje ĉe maskloj, nigreca; en ventro estas rufa aŭ ruĝecbruna. Ĝi havas rimarkindan ruĝan nudan (senpluman) mentonsakon. La nuda vizaĝa ĉirkaŭokula haŭtaĵo estas grizeca kaj la kruroj ruĝecaj.

## Habitato 
Ĝi loĝas en tropikaj malsekaj ĝangaloj el 100 al 1.800 m.s.m. en etenda areo de 5,000,000&nbsp;km2.

## Subspecioj 
Oni konas kvar subspeciojn de *Penelope jacquacu*:

* *Penelope jacquacu granti* - de suda Venezuelo al Gujanoj kaj norde de Amazonio de Brazilo
* *Penelope jacquacu orienticola* - sudorienta Venezuelo kaj nordokcidenta Brazilo al norda Amazono
* *Penelope jacquacu jacquacu* - el orienta Kolombio al Bolivio kaj regionoj apudaj de la brazila Amazonio
* *Penelope jacquacu speciosa* - orienta Bolivio

## Bildaro 

Dosiero:Penelope jacquacu - Spix-Guan - Spix's Guan.jpg|
Dosiero:Penelope_jacquacu01.jpg|

## Referencoj 
Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
10390 Lenka

'*10390 *Lenka''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥaj astronomoj Petr Pravec kaj Marek Wolf elde la Observatorio de Ondřejov, ĉirkaŭ 35&nbsp;km sud-oriente de Prago.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan astronominon Lenka Kotková, asiduan observantinon en la Observatorio Ondrejov. Ŝi havas multajn interesiĝojn, de astronomio kaj meteologio ĝis muziko. Ŝi amas gajni novajn spertojn tra vojaĝo kaj renkontoj. Ŝia fotometriaj kaj astrometriaj observoj de asteroidoj iĝis integra parto de la esploroj pri ATO-j.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Malkovrita de Marek Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
10395 Jirkahorn

'*10395 *Jirkahorn'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥaj astronomoj Petr Pravec kaj Marek Wolf elde la Observatorio de Ondřejov, ĉirkaŭ 35&nbsp;km sud-oriente de Prago.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Jirí Horn'' (1941–1994), astronomo en la Observatorio de Ondřejov. Li laboris pri stela astrofiziko, observa astronomio kaj redukto de la datumoj, farante gravajn kontribuojn al ĉiuj tio. Li estis ano de la teamo kiu en la fino de la 1960-aj jaroj faris la unuan kalkuloj de la evoluado de strikta duopa sistemo kun perdo de maso. Li ludis gravan rolon en la ekfunkciado de la teleskopo de 2 m de Ondrejov. Li kreis la facile uzeblan programaron "SPEFO" por la redukto de stelaj spektroj, kiu estas ankoraŭ uzata de multaj astronomoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Malkovrita de Marek Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Blankakrona penelopo

La **Blankakrona penelopo**, **Ruĝecbrusta penelopo**, **Blankakrona jakuo** aŭ **Ruĝecbrusta jakuo** kaj surloke *Jacupiranga* el kio *Jakupirango* (*Penelope pileata*) estas birdo de la familio Kracedoj kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn kaj mutuojn, kaj estas parenca de la familio de nestamasuloj en Aŭstralazio, sed loĝanta en Ameriko.

## Distribuado 
Tiu specio loĝas nur en regionoj de plej sudorienta Amazona Baseno de Brazilo. La specio estas limigita al la suda riverbordo de la Amazona Rivero; ankaŭ oriente, ĉe la suda bordo de la rivero Parao kaj sude de la insulo Marajó ĉe la elfluo de la rivero Amazono. Pli precize inter la malsupra fluejo de la Madeira, la rivero Xingú kaj la rivero Tocantins, ĝis Ourém, la Serra dos Carajás kaj la rivero Grajaú,

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

## Aspekto 
La jakuoj estas birdospecioj similaj al meleagroj, sed pli sveltaj, kun longaj koloj kaj malgrandaj kapoj, kaj ĝenerale malhela plumaro kun ruĝa rimarkinda mentonsako. Tiu ĉi specio estas el 75 al 82 cm longa. La beko estas nigreca ĉefe pinte. La vosto estas longa kaj samkolore malhela kiel la dorso sed sen blankaj markoj. La flugiloj estas larĝaj kaj rondoformaj.

## Manĝo kaj ekologio 
Ili plukas fruktojn, florojn, foliojn kaj burĝonojn, ĉefe pluke el la arbobranĉoj, sed foje ankaŭ surgrunde. En 2012 la specio estis suprenlistita kiel vundebla.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Blankakrona penelopo, filmetoj ĉe Internet Bird Collection
* Fotaro de Blankakrona penelopo VIREO Foto-High Res 
* Foto-High Res

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Obrivo (Simferopola distrikto)

**Obrivo** (, , ) estas vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 70 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la centra parto de la Simferopola distrikto tre proksime al la suda limo de Simferopolo (kies fakta antaŭurbo ĝi jam estas) en la valo inter du najbaraj kuestoj de la Interna montoĉeno de la Krimea montaro. Krom Simferopolo mem la plej proksima loĝloko al Obrivo estas la vilaĝo Novonikolajevko (kun kiu Obrivo jam fakte kunkreskiĝis).

## Historio 
La unuaj fidindaj historiaj mencioj pri la vilaĝo (menciita kiel *Ĝimekari*) aperis en la jaro 1784. Laŭ la informoj de la jaro 1805 la vilaĝo (menciita jam kiel *Ĉumak-Kari*) havis 18 kortojn kaj estis loĝata de 126 homoj (el kiuj 102 estis krime-tataroj kaj 24 — ciganoj). Meze de la 19a jarcento la loĝantaro de la vilaĝo tre malkreskis pro la elmigrado de krime-tataroj en Turkion: la statistikaj dokumentoj de la jaro 1864 mencias nur 12 loĝantojn.

Fine de la 19a jarcento la vilaĝo iom post iom rekreskis; en la jaro 1887 (la vilaĝo estis menciata jam kiel *Ĉumakari*) ĝi estis loĝata jam de 40 homoj kaj havis miksitan loĝantaron (rusoj kaj krime-tataroj).

La 18an de majo 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la vilaĝo ricevis la nomon *Obriv* (la rusa nomo signifas laŭvorte «*abruptaĵo*»). La alinomado estis kaŭzita de la deportado de la krime-tatara popolo maje 1944 (post kio multegaj loknomoj en Krimeo estis ŝanĝitaj).

Ekde la jaro 1965 la vilaĝo apartenas al la Simferopola distrikto.

### Dinamiko de la loĝantaro 
* 1805 — 126 homoj (102 krime-tataroj, 24 ciganoj)
* 1864 — 12 homoj
* 1887 — 40 homoj
* 1926 — 84 homoj (80 rusoj, 2 ukrainoj, 2 ĉeĥoj)
* 1939 — 155 homoj
* 1989 — 81 homoj
* 2001 — 70 homoj

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 70 homoj). La areo de la vilaĝo estas 25,5 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 22.

En la vilaĝo mem iuj ekonomiaj entreprenoj mankas. La loĝantaro laboras en Simferopolo aŭ en la agrikulturaj entreprenoj situantaj en la apudaj vilaĝoj. Obrivo estas transporte ligita al Simferopolo per enurbaj busaj linioj.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
Partizansko (Simferopola distrikto)

**Partizansko** (, , ) estas vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 2018 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la suda parto de la Simferopola distrikto ĉe la rivero *Sablinka* (dekstra alfluanto de Almo). Partizansko situas proksimume 5,5 kilometrojn sude de Simferopolo; la plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Kaŝtanovo (situanta tuj proksime de okcidento) kaj Topolno (situanta proksimume duonkilometron nord-oriente).

## Historio 
Vilaĝo Partizansko (same kiel la apuda vilaĝo Kaŝtanovo) aperis sur la loko de 3 negrandaj krime-tataraj vilaĝoj *Aŝaga-Sabla*, *Orta-Sabla* kaj *Juĥari-Sabla*. En la jaro 1787 la teritorio de tiuj vilaĝoj estis donacita (fare de princo Potjomkin) al admiralo Nikolaj Mordvinov, kiu en 1802 vendis ĝin al onta guberniestro de la Taŭrida gubernio Andrej Borozdin. Tiu lasta konstruis ĉi tie grandan bienon kaj aranĝis en ĝi modelan mastrumadon: sur la teritorio de modernaj Kaŝtanovo kaj Partizansko oni konstruis drap-fabrikon, led-faran fabrikon, akvan muelejon; krome oni plantis grandan parkon kaj multajn fruktajn ĝardenojn. La bienon vizitis multaj elstaraj homoj de tiu tempo (i. a., granda rusa verkisto Aleksandro Gribojedov).

Dum la 19a jarcento la bieno ŝanĝis kelkajn posedantojn. Post la Oktobra revolucio la bieno tre malprogresis, multaj domoj estis ruinigitaj. Tamen jam en la mezo de la 1920aj jaroj sur la loko de moderna Partizansko renaskiĝas nova vilaĝo, kies loĝantoj laboris en novkreita kolĥozo. Estas konate, ke en la jaro 1939 en la vilaĝo (kiu tiam ankoraŭ konsistis el kelkaj partoj) loĝis pli ol 1600 homoj.

Dum la Dua mondmilito multaj loĝantoj de la vilaĝo militis en partizanaj taĉmentoj, kio poste estis spegulita en la nuna nomo de la vilaĝo. La 29an de novembro 1943 la vilaĝo estis forbruligata fare de la germanaj militistoj; 64 homoj estis pafmurditaj; iom poste oni unuigis kelkajn partojn de la vilaĝo sub la komuna nomo *Partizanskoje* (la rusa nomo signifas laŭvorte «*(la) partizana*»). La alinomado estis kaŭzita de la deportado de la krime-tatara popolo maje 1944 (post kio multegaj loknomoj en Krimeo estis ŝanĝitaj).

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 2018 homoj). La areo de la vilaĝo estas 242,5 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 610.

La loĝantaro de la vilaĝo okupiĝas pri agrikulturo kaj birdobredado (en la vilaĝo troviĝas bird-fabriko). En Partizansko funkcias mezlernejo.

Per la busa transporto Partizansko estas ligita al Simferopolo kaj aliaj najbaraj vilaĝoj.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
Okraventra penelopo

La **Okraventra penelopo** aŭ **Okraventra jakuo** (*Penelope ochrogaster*) estas birdo de la familio Kracedoj kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn kaj mutuojn, kaj estas parenca de la familio de nestamasuloj en Aŭstralazio, sed loĝanta en Ameriko.

Tiu specio loĝas nur en Brazilo. Ĝia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj aŭ marĉoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo, nome en tropikaj savanoj de Cerado kaj la arbaroj de la nordo de Pantanalo en Brazilo.

La jakuoj estas birdospecioj similaj al meleagroj, sed pli sveltaj, kun longaj koloj kaj malgrandaj kapoj, kaj ĝenerale malhela plumaro kun ruĝa rimarkinda mentonsako. Plej rimarkinda karaktero estas ruĝecbruna ventro, tiu trajto estas tialo por la komuna nomo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet. 

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Pál Spanyár (pentristo)

**Pál SPANYÁR** [ŝpanjAr] hungara/rumania hungara pentristo, instruisto pri desegno. Li naskiĝis Nyitra en 1874 kaj mortis en Odorheiu Secuiesc en 1936.
## Kariero
Pál Spanyár loksidiĝis en Székelyudvarhely en 1899, kaj li estis desegnininstruisto de la romkatolika gimnazio, resp. de la reformita gimnazio. 
## Fonto
*Ekspozicio 2013
*Tri pentraĵoj por aŭkciado

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Johann Fischart

**Johann FISCHART**, kromnomita ankaŭ *Mentzer*, vere: *Johann Fischer*, (naskiĝinta  en Strasburgo, mortinta en Forbach en 1590) estis germana verkisto kaj tradukisto. Per siaj verkoj li atakis monaĥismon kaj papismon kaj montris sin la plej parollerta protestanta satirikisto de la Renesanco.

## Vivo jurista 
La filo de riĉa spicaĵkomercisto - la kromnomo *Mentzer* rilatas al Majenco, la hejmurbo de sia patro - ĝuis profundan klerigadon. Finfrekventinte la gimnazion strasburgan li travojaĝis tutan Eŭropon kaj studis juron en Parizo, Sieno kaj Bazelo. Ekde la 1570-aj jaroj li laboris en Strasburgo kiel redaktisto kaj aŭtoro en la presejo de sia bofrato Bernhard Jobin.

De 1580 ĝis 1583 li deĵoris kiel juristo ĉe la Regna Ĉambrotribunalo en Speyer, poste li laboris kiel oficejulo en Forbach. Tie li estis murdita de bando de rabistoj.

## La aŭtoro 
La verkaro ampleksas polemikajn, moralajn kaj satirajn-groteskajn skribitaĵojn destinitajn kaj frontintajn kontraŭ la Kontraŭreformacio . Per *Malchopapa* (1578) li faris sin porparolanto de burĝana-urbana libereco.

Liaj ĉefverkoj *Eulenspiegel Reimensweiß* (1572), *Floeh Haz / Weiber Traz* (1573) kaj *Affentheuerlich Naupengeheurlichen Geschichtsklitterung* (1575) - la laste menciita estas libera prilaborado kaj germanigo de la unua libro de la rabeleza  *Gargantua et Pantagruel* -  karakteriziĝas per groteska vizio de la mondo, tipa por la frua Moderna epoko. Stile abundas lingva manierismo.

Arno Schmidt eksplicite nomis Fischart sian idolon stilan.

## Literaturo 
* Adolf Hauffen: *Johann Fischart. Ein Literaturbild aus der Zeit der Gegenreformation*. (2 Bände) Berlin: de Gruyter 1921–22
* Ulrich Seelbach: *Ludus lectoris. Studien zum idealen Leser Johann Fischarts*. Heidelberg: Winter 2000. ISBN 3-8253-1109-0
* Hugo Sommerhalder: *Johann Fischarts Werk. Eine Einführung*. Berlin: de Gruyter 1960
* Ludwig Ganghofer: *Johann Fischart und seine Verdeutschung des Rabelais*. München: Verlag Theodor Ackermann 1881.

## Eksteraj ligiloj 
*Listo de verkoj de kaj pri Fischart.
*Verkoj surrete.
*Kolekto de ligiloj pri Fischart, fare de la berlina altlerneja biblioteko. 

Kategorio:Homoj de Strasburgo
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj juristoj
Domokos Sylvester

**Domokos SYLVESTER** [silvester] hungara reformita pastro, instruisto. Li naskiĝis Székelyudvarhely la 1-an de junio  1844 kaj mortis en Szászváros la 4-an de marto 1901.
## Kariero
Domokos Sylvester pristudis du jarojn juron, poste li fariĝis teologo en Nagyenyed. De 1868 li studis en Heidelberg, poste li estis en lernojaro 1868-69 instruisto en sia naskiĝurbo, kie oni elektis lin reformita pastro. Inter 1872-90 li estis pastro en Vízakna; de 1890 en Szászváros.
## Fonto
*SZINNYEI JÓZSEF MAGYAR ÍRÓK ÉLETE ÉS MUNKÁI 

Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Paul Sacher

**Paul Sacher** (naskiĝinta la 28-an de aprilo 1906 en Bazelo; mortinta la 26-an de majo 1999 samurbe) estis svisa orkestrestro kaj mecenato.

## Vivo 
Sacher studis muziksciencon ĉe Karl Nef kaj orkestrodirektadon ĉe Felix Weingartner kaj elpaŝis jam tiutempe kiel fondinto de la Bazela Ĉambrorkestro kaj de la bazela loka grupo de la Internacia Societo por Nova Muziko. Sacher geedziĝis en 1934 kun Maja Hoffmann-Stehlin, vidvino de Emanuel Hoffmann, filo de Fritz Hoffmann-La Roche, fondinto de la samnoma farmaciaĵo-produktanto Hoffmann-La Roche. La monrimedoj ligitaj kun tio ebligis al li subteni gravajn, ofte ankaŭ amikajn komponistojn kiel Béla Bartók, Igor Stravinskij, Anton Webern kaj Alfredo Casella per mendoj de komponaĵoj; per tio li decide antaŭenigis la muzikon de la 20-a jarcento. La Fondaĵo Paul Sacher, kiun li fondis, nuntempe prizorgas la postlasaĵojn de komponistoj kiel Igor Stravinski kaj Anton Webern.

Sacher direktis kiel orkestrestro ankaŭ unuajn prezentadojn de la verkoj subtenataj de li, ekzemple en 1937 *„Muziko por arĉinstrumentoj, frapinstrumentaro kaj celesto“* de Bartók, en 1940 *„Simfonia peco por arĉorkestro“* de Ernst Krenek, en 1947 la *„Concerto en Ré“* de Strawinski, en 1958 *„Sonata per archi“* de Hans Werner Henze.

Aliaj mendoprenantoj estis Boris Blacher, Henri Dutilleux, Wolfgang Fortner, Cristóbal Halffter, Paul Hindemith, Heinz Holliger, Arthur Honegger, Jacques Ibert, Witold Lutosławski, Gian Francesco Malipiero, Frank Martin, Bohuslav Martinů, Peter Mieg, Wolfgang Rihm, Rolf Urs Ringger, Michael Tippett, Sándor Veress kaj aliaj. Al la *malfruromantisma* muziko de Richard Strauss Sacher ne havis rilaton, tamen li donis al li la mendon por la *„Metamorphosen für 23 Solostreicher“*, por helpi lin en lia ekonomia kaj financa mizero post la kolapso de Germanujo pro la Dua Mondmilito; la verkon unuafoje prezentis je la 25-a de januaro 1946 la *Collegium Musicum Zürich*.

En 1933 Paul Sacher fondis la Schola Cantorum Basiliensis. En 1941 sekvis la fondado de *Collegium Musicum Zürich*.

Klaran omaĝon lia sistema antaŭenigo de moderna muziko spertas ankaŭ en la lastaj ĉapitroj de la romano Doktor Faustus de Thomas Mann, okaze de prezentado de la romanheroo Adrian Leverkühn (kiu en si unuigas trajtojn de Mahler kaj Schönberg) en Svisujo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Jürg Erni: *Paul Sacher – Musiker und Mäzen.* Schwabe, Bazelo 1999, ISBN 3-7965-1096-5.
* Christoph Keller: *Die verhinderte Festschrift: Paul Sacher zum 80. Geburtstag.* En: *Magma.* 7/8, 1986.
* Ulrich Mosch (eldoninto): *Paul Sacher – Facetten einer Musikerpersönlichkeit.* Paul Sacher Stiftung, Bazelo 2006, ISBN 3-7957-0454-5.
* Lesley Stephenson: *Symphonie der Träume – Das Leben von Paul Sacher.* Rüffer & Rub, Zuriko 2001, ISBN 978-3-907625-00-2.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Biografio de Paul Sacher sur la Retpaĝo de la Fondaĵo Paul Sacher

Kategorio:Orkestrestroj
Kategorio:Mecenatoj
Kategorio:Bazelanoj
Kategorio:Svisoj
György Festetics (agronomo)

**Grafo György Festetics** [djordj feŝtetiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Festetics György** estis hungara mecenato, agronomo. Lia nobela antaŭnomo estis *tolnai*. Liaj fratoj estis Imre Festetics kaj Julianna Festetics.
eta|György Festetics
György Festetics http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/036/pc003644.html#6 naskiĝis la  1755 en Ság. Li mortis la  1819 en Keszthely.

## Biografio 
György Festetics lernis en Vieno, poste li eklaboris en kortumo de Habsburgoj, baldaŭe en 1778 li soldatiĝis kaj restis tie 18 jarojn. En 1791 forlasis la Habsburgo-politikon, li strebis por la hungaraj interesoj, krome li komencis kultivadi en Keszthely. Li ankaŭ pligrandigis sian kastelon. En 1797 li fondis lernejon nomatan "Georgiko", el kio baldaŭe agrara universitato formiĝis. Li multe donacis monojn por edukaj celoj. Li havis edzinon, kiu naskis 4 gefilojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Leges D. D. Practicantibus in Instituto oeconomico Keszthelyiensi praescriptae* (1800) - manuskripto
* lia korespondaĵo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero F kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas pli malsupre en la 3-a punkto)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero F kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* biografio 

Kategorio:Hungaraj mecenatoj
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Hungaraj grandbienuloj
Lajos Takács

**Lajos Takács** [lajoŝ takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Takács Lajos** estas hungara-usona matematikisto, profesoro, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio (1993).

Lajos Takács https://en.wikipedia.org/wiki/Lajos_Tak%C3%A1cs naskiĝis la  1924 en Maglód.

## Biografio 
Lajos Takács lernis en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József inter 1943-1948, dume li estis asistanto de Zoltán Bay. Li partoprenis en eksperimentado de ricevado de mikroondeĥoj de la Luno (1946). En 1957 li doktoriĝis antaŭ la akademio. Li laboris en firmao "Tugsram" inter 1948-1955, krome li estis matematika lektoro en Universitato de Budapeŝto. Ekde 1958 li instruis en Londono, poste en diversaj universitatoj de Usono. Li skribis pli ol du cent sciencajn artikolojn kaj ses librojn. Li ricevis premiojn en 1994 kaj 2002.

## Liaj libroj (elekto) 
* *Stochastic Processes. Problems and Solutions* (1960)
* *Introduction to the Theory of Queues* (1962)
* *Combinatorial Methods in the Theory of Stochastic Processes* (1967)

## Fontoj 
* biografio helpe de WikiTrans

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Zoltán Zenglitczky

**Zoltán ZENGLITCKZY** [zenglicki] hungara reĝisoro de dokumentfilmo, kameraisto, fotisto. Li naskiĝis Odorheiu Secuiesc la 11-an de majo 1965 kaj mortis pro aŭtoakcidento en [[]] la 1-an de septembro 1997.

## Kariero
Zoltán Zenglitzky estis laboristo, ano de Fotolklubo Orbán Balázs. Li estis studento de fako pri reĝisorado en la Filmarta Altlernejo de Budapeŝto, kunlaboranto de loka televido, pli poste redaktoro-reĝisoro de ATIBETA. Kiel kunlaboranto de Duna Televízió de Budapeŝto li kreis pli ol okdek filmojn.

## Fonto
* Biografio
* Filmoj
* Biografio 

Kategorio:Hungaraj kameraistoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj kameraistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj reĝisoroj
10221 Kubrick

'*10221 *Kubrick'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov, ĉirkaŭ 35&nbsp;km sud-oriente de Prago.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona reĝisoro Stanley Kubrick (1928–1999), kies interpreto en 1968 de la romano de Arthur C. Clarke, *2001: A Space Odyssey*, restas definitiva scienc-fikcia filmo. Almenaŭ duono el liaj 12 aliajn filmojn, de *The Killing* (1956) kaj *Paths of Glory* (1957), tra la ludo de Peter Sellers en la brila *Dr. Strangelove* (1964), kaj *A Clockwork Orange* (1971), *The Shining* (1980) kaj *Full Metal Jacket'' (1987), esploris la kulturon de la 20-a jarcento de senprecedenca maniero en sia majstreco kaj sia daŭro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Burghausser

**Burghauser** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Hugo Burghauser, aŭstra fagotisto (1896–1982)
* Jarmil Burghauser, ĉeĥa komponisto (1921–1997)

## Vidu ankaŭ 
* Burghausen
Margoni

**Margoni** estas la familia nomo de jenaj personoj:

*Alain Margoni (* 1934), franca komponisto
*Stefano Margoni (* 1975), itala glacihokeisto
Blankabrova penelopo

La **Blankabrova penelopo** aŭ **Blankabrova jakuo** (*Penelope jacucaca*) estas  birdo de la familio Kracedoj kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn kaj mutuojn, kaj estas parenca de la familio de nestamasuloj en Aŭstralazio, sed loĝanta en Ameriko.

## Distribuado
Tiu specio loĝas kiel endemia en la  Caatinga de nordorienta Brazilo. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo kaj ĉasado.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*BirdLife Species Factsheet. 
*Blankabrova penelopo: Fotoj kaj voĉo  Associação Mãe-da-lua (Asocio Lunpatrino): Birdoj de nordorienta Brazilo

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Wilhelm Fuchs

**Wilhelm Fuchs** estas la nomo de jenaj personoj:

* Wilhelm Fuchs (montanisto) (1802–1858), aŭstra montansciencisto
* *Wilhelm Fuchs*, denaska nomo de  William Fox (producento) (1879–1952), usona filmproducento
* Wilhelm Fuchs (bibliotekisto) (1886–1973), germana bibliotekisto kaj juristo 
* Wilhelm Fuchs (SS-membro) (1898–1947), germana "SS-Oberführer" kaj policisto
* Wilhelm Fuchs (politikisto), aŭstra politikisto (ÖVP)
Christian Knorr

**Christian Knorr** estas la nomo de jenaj personoj:

* Christian Knorr (politikisto) (1800–1868), german politikisto 
* Christian Friedrich Knorr (1646–1704), germana luterana teologo

**Vidu ankaŭ:**
* Christian Knørr (* 1985), dana biciklisto
Traktato pri estigo de Eŭropa Konstitucio (dokumento)

***Traktato pri estigo de Eŭropa Konstitucio***, eldonita en la jaro 2005 en Budapeŝto de d-ro Ludoviko Molnár estas esperantlingva traduko de la *Treaty establishing a Constitution for Europe* fare de la nomita eldoninto.

## Enhavo 
* Preamblo
* I-a parto
** I-a titolo : Difino kaj celoj de la Unio
** II-a titolo : La fundamentaj rajtoj kaj la unia civitaneco
** III-a titolo : La agosferoj de la Unio
** IV-a titolo : La institucioj kaj organoj de la Unio
*** I-a ĉapitro : Instituciaj kadroj
*** II-a ĉapitro : Specialaj dispozicioj
** V-a titolo : La praktikado de agosferoj de la Unio
*** I-a ĉapitro : Ĝeneralaj dispozicioj
*** II-a ĉapitro : Specialaj dispozicioj
*** III-a ĉapitro : Firmigita kunagado
** VI-a titolo : La demokrata funkciado de la Unio
** VII-a titolo : La financoj de la Unio
** VIII-a titolo : La Unio kaj ĝiaj najbaraj landoj
** IX-a titolo : La unia membreco
* II-a parto : Ĉarto de Fundamentaj Rajtoj
** Preamblo
** I-a titolo : Digno
** II-a titolo : Liberecoj
** III-a titolo : Egaleco
** IV-a titolo : Solidareco
** V-a titolo : Civitanaj rajtoj
** VI-a titolo : Jurisdikcio
** VII-a titolo : Ĝeneralaj dispozicioj koncerne la interpretado kaj apliko de la Ĉarto

## Eltiraĵoj 

Dosiero:2005 Traktato Konstitucio 56.jpg
Dosiero:2005 Traktato Konstitucio 57.jpg

## Vidu ankaŭ 
* Traktato pri la fondo de la Eŭropa Komunumo
* Eŭropa Konstitucio

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Politiko de la Eŭropa Unio
Kategorio:Organizaĵoj en Eŭropo
Kategorio:Konstitucioj
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Miltner

**Miltner** estas la familia nomo de jenaj personoj:

* Ferdinand von Miltner (1856-1920), Reichsgerichtsrat kaj reĝa-bavara ministro pri justico 
* Franz Miltner (1901–1959), aŭstra klasika arĥeologo
* Harold Ian Miltner (* 1970), aŭstro-skota  verkisto kaj ĵurnalisto 
* Karl Miltner (1929–2020), germana politikisto  (CDU)

**Vidu ankaŭ:** 
* Mildner
Gustav Klemm

**Gustav Klemm** estas la nomo de jenaj personoj:

* Gustav Klemm (arĥitekto) († ĉ. 1894), germana arĥitekto
* Gustav Klemm (geologo) (1858–1938), germana geologo
* Gustav Friedrich Klemm (1802–1867), germana kulturhistoriisto kaj bibliotekisto
Ruhnke

**Ruhnke** estas la nomo de jenaj personoj:

* Heinrich-Wilhelm Ruhnke (1891–1963), germana politikisto (SPD)
* Kent Ruhnke (* 1952), kanada glacihokeisto
* Michael Ruhnke (* 1958), germana aŭtoro kaj ĵurnalisto 
* Laura Ruhnke (* 1983), kanada-svisa glacihokeistino
Sándor Takáts

**Sándor Takáts** [ŝAndor takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Takáts Sándor** estis hungara piarista monaĥo, instruisto, historiisto, arkivisto, membro (korespondanta en 1906, ordinara en 1925) de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy.

Sándor Takáts http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/098/pc009851.html#8 naskiĝis la  1860 en Hungario en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la  1932 en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Takáts frekventis gimnazion en Pozono, universitaton en Budapeŝto, krome li aliĝis al la piaristoj en 1881. En 1885 li monaĥiĝis, en 1886 pastriĝis, poste li instruis en diversaj gimnazioj. Inter 1898-1903 li ricevis taskojn en arkivo de Vieno, poste li ĝismorte okupiĝis pri la parlamentaj dokumentoj. Li okupiĝis precipe pri historio de sia naskiĝurbo, krome pri 16-a kaj 17-a jarcentoj. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Vasárnapi Ujság.

## Verkaro (elekto) 
* *Adalékok Komárom városának történelméhez* (Aldonaĵoj al historio de urbo Komárom), (1885)
* *A főváros alapította budapesti piarista kollégium története* (Historio de la budapeŝta piarista kolegio fondita de la ĉefurbo), (1895)
* *Komárom vidéke és Brigetio a 18. század közepén* (Ĉirkaŭaĵo de Komárom kaj Brigetio meze de la 18-a jarcento, (1908).
* *Régi magyar asszonyok* (Malnovaj hungaraj damoj), (1914)
* *A régi Magyarország jókedve* (1921)
* *Kémvilág Magyarországon I-II* (Spionado en Hungario), (1932, 1980)
* *Végvári vitézek - szegény legények* (1951)
* *Művelődéstörténeti tanulmányok a XVI-XVII. században* (1961)
* *Buda két árulója* (1979)
* *Fejezetek Komárom művelődés- és gazdaságtörténetéből* (1996)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero T kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero T kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 3-a punkto)

Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Luterana preĝejo (Gyékényes)

La **Luterana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Gyékényes.

## Historio 
Dum la reformacio la luteranismo jam havis adeptojn en la tiama vilaĝo, eĉ preĝejeto funkciis, ĉar la bienulo estis apoganto de la luteranismo. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1887. La orgeno ekfunkciis en 1892. En 1923 kaj 1988 la preĝejo renoviĝis. En 1938 oni aranĝis junularan konferencon kun 600 partoprenantoj.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola. Apude ligna busto pri Luther troviĝas ekde 2013. En mezo de la fasado la turo altiĝas, kies piedo la enirejo troviĝas. Interne la altara bildo prezentas Getsemanon.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun fotoj
* hungare 

Gyekenyes
Häberlin

**Häberlin** aŭ **Haeberlin** estas la familia nomo de jenaj personoj:

* Annemarie Häberlin (1917–1996), svisa psikologino
* Carl Haeberlin (1870–1954), germana kuracisto kaj frisologo
* Carl von Häberlin (1832–1911), germana pendristo
* Eduard Häberlin (1820–1884), svisa politikisto
* Ernst Justus Haeberlin (1847–1925), germana advokato kaj numismatikisto
* Franz Dominikus Häberlin (1720–1787), german historiisto kaj publicisto
* Franz Haeberlin (1841–1899), prusa Hofrat
* Georg Heinrich Häberlin (1644–1699), evangelis teologo
* Heinrich Häberlin (1868–1947), svisa Bundesrat
* Herman Karl Haeberlin (1890–1918), germana antropologo
* Johann Friedrich Häberlin (1753–1790), germana jursciencisto
* Johann Heinrich Haeberlin (1799–1866), prusa Hofbaurat
* Karl Franz Häberlin (1813–1898), germana juristo
* Karl Friedrich Häberlin (1756–1808), germana ŝtata juristo
* Karl Ludwig Häberlin (1784–1858), german romanverkisto (pseŭdonimo: *H. E. R. Belani*)
* Marc Haeberlin (* 1954), franca kuiristo
* Paul Häberlin (1878–1960), svisa filozofo
* Paul Haeberlin (1923–2008), franca kuiristo
* Urs Haeberlin (* 1937), svisa pedagogo

**Vidu ankaŭ:**
* Heberlein
* Häberlein
Riche

**Riche** staras por
* Riche, franca komunumo en la departemento Moselle, regiono Loreno 
* La Riche, franca komunumo en la departemento Indre-et-Loire

**Riche** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Clive Riche (* 1952), brita aktoro kaj muzikisto
* Georges de Porto-Riche (1849–1930), franca dramaturgo kaj romancisto

## Vidu ankaŭ 
* Riché, 
* Le Riche
Gosselin

**Gosselin** estas la nomo de jenaj personoj:

* David Gosselin (* 1977), kanada glacihokeisto
* Emile Gosselin (1921–1982), belga biciklisto
* Gustave Gosselin, belga aŭtopiloto
* Guy Gosselin (* 1964), usona glacihokeisto
* Jacques Gosselin (1897–1953), franca kolonioficisto
* Pascal-François-Joseph Gossellin (1751–1830), franca antikvologo 
* Richmond Gosselin (* 1956), kanada glacihokeisto 
* Robert Roland-Gosselin (1854–1925), franca botanikisto
Schweighöfer

**Schweighöfer** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Gitta Schweighöfer (* 1954), germana aktorino
* Joachim Schweighöfer (* 1936), germana aktoro
* Matthias Schweighöfer (* 1981), germana aktoro kaj reĝisoro
* Michael Schweighöfer (* 1952), germana aktoro
* Rolf Schweighöfer (* 1939), germana futbalisto

**Vidu ankaŭ**
* Schweighofer
Brida jakuo

La **Brida jakuo** (*Aburria aburri*) estas birdo de la familio Kracedoj kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn kaj mutuojn, kaj estas parenca de la familio de nestamasuloj en Aŭstralazio, sed loĝanta en Ameriko.

Oni ne konas subspeciojn.

## Aspekto 
Ĝi estas sufiĉe granda nigra kracedo kun helblubaza, nigrapinta beko kaj longa, pendanta el la gorĝareo tre brila ruĝa kaj flava (pinte) brido, kio estas unika por tiu ĉi specio kaj estas ankaŭ tialo por la komuna nomo kaj sufiĉe kontrasta kun la ĝenerale nigra plumaro. La masklo ne prezentas tiun karunklon.

Ĝi estas 1190-1550&nbsp;g kaj 72.5-77.5&nbsp;cm longa. La irisoj estas malhelbrunaj kaj la kruroj flava kvazaŭ de koko.

## Distribuado 
Tiu specio loĝas en humidaj nubarbaroj de Andoj, el 600 al 2.500 msm de Kolombio, Ekvadoro, Peruo, kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj. La Brida jakuo estas timida specio kiu estas ĉefe vidata kiam ĝi estas ripoza ĉe la ekstera bordo de la kanopeo eldistance. Kiel multaj tropikaj arbarbirdoj, ĝi estas aŭdata pli ol vidata. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

## Biologio 
Ili manĝas en grupoj de ĝis 8 individuoj en mezaj kaj altaj tavoloj de la kanopeo, en arboj kun fruktoj.

## Populacio 
La populacio estis ĉirkaŭkalkulita je 12,500-15,000 individuoj en 1994, kaj plej verŝajne malpliiĝis ekde tiam. Ĝi estis lastatempe ĉirkaŭkalkulita je 10,000 individuoj, kaj ĉirkaŭ 6,700 maturaj individuoj.

## References
* AGUILAR Héctor F. & Rafael F. AGUILAR H., 2012.- Redescripción del Gualí Aburria aburri (Lesson, 1828), (Craciformes: Cracidae) con notas sobre el nido y el huevo Rev. Ecol. Lat. Am. 17(3): 53-61 ISSN1012-2494 www.cires.org.ve

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Muge

**Muge** estas la nomo de jenaj lokoj:

* Muge, komunumo en Portugalio

**Muge** estas la familia nomo de jenaj personoj:

* Amélia Muge (n. 1952), portugala kantistino de mozambika deveno
* Emily Chebet Muge (n. 1986), kenja longdistanca kuristino
Ĉistenka komunumo (Krimeo)

**Ĉistenka komunumo** (, , ) estas unu el la komunumoj de la Simferopola distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio). Ĝia administra centro estas la vilaĝo Ĉistenko.

## Ĝeneralaj informoj 
La komunumo situas en la sud-okcidenta parto de la Simferopola distrikto, okupante la deklivojn de la Interna kaj Ekstera montoĉenoj de la Krimea montaro, la laŭlongvan valon inter tiuj kaj ankaŭ la supran parton de la valo de la rivero Okcidenta Bulganako. La komunumo najbaras: norde — la okcidentan parton de la Perova komunumo, nord-oriente — la Simferopolan municipon, oriente — la orientan parton de la Perova komunumo, sude kaj okcidente — la Baĥĉisarajan distrikton, nord-okcidente — la Poĵarskan komunumon.

La komunumo kovras la areon de 6,4 mil hektaroj. La kvanto de deputitoj en la komunuma konsilio estas 30 homoj. La komunumo estis formita en la jaro 1925.

La oficiala adreso de la komunuma konsilio estas: *97570, Krimeo, Simferopolskij rajon, s. Ĉistenkoje, ul. Sovetskaja 25*.

## Konsisto de la komunumo 
Al la komunumo apartenas 7 vilaĝoj, kelkaj el ili situas tre proksime al Simferopolo kaj povas esti konsiderataj kiel ĝiaj antaŭurboj. En la suba listo de la vilaĝoj parenteze estas menciitaj la historiaj krime-tataraj nomoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaroj 1945-1948.

* Ĉistenko (*Acı Qal*) — administra centro
* Fontano (*Yağmurça*)
* Kamiŝinko (*Molla Eli*)
* Levadko
* Novozburjevko (*Seymanlarköy*)
* Triprudno (*Terek Eli*)
* Trudolubovo (*Qaraç*)

## Socia vivo 
La ĉefaj ekonomiaj entreprenoj de la komunumo apartenas al la agrikultura sektoro. En la komunumo troviĝas kultur-domo, kelkaj mezlernejoj kaj antaŭlernejoj, kelkaj malgrandaj medicinejoj.

Tra la teritorio de la komunumo pasas la aŭtovojo kaj fervoja linio Simferopolo—Baĥĉisarajo—Sebastopolo.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Simferopola distrikto
Serra dos Carajás

eta|350ra|dekstra|Mino Karaĵao, vidita satelite en julio 2009.

La **Serra dos Carajás** aŭ **Montaro de la Karaĵaoj** en Parao, Brazilo, estas areo kie loĝis la indiĝenaj Karaĵaoj. Nun ĝi estas grava minejo de fero kiu estas transportata per fervojo.

La Serra dos Carajás situas en la Ekologia Parko Karaĵaoj, en la municipo Parauapebas, sude en la subŝtato Parao. En la montaro estas la plej granda ferminejo subĉiela de la mondo, ekspluatita nune de la entrepreno Companhia Vale do Rio Doce.

Krom feron, tiu granda provinco havas grandajn rezervejojn el mangano, kupro, oro kaj aliaj raraj mineraloj. Nun kaj la pejzaĝo kaj la demografio de la areo tute ŝanĝiĝis.

## Bibliografio 
* Newton Pereira de Rezende, *Carajás: memórias da descoberta*, Editora Gráfica Stamppa, 2009, 316 paĝoj.

Kategorio:Geografio de Brazilo
KY Cigno

**KY Cigno** - estas stelo-hipergiganto (spektra klaso M3.5Ia) situanta en la konstelacio Cigno. Ĝi estas unu de la plej grandaj konataj steloj. Ĝia diametro estas ĉirkaŭ 1,420 foje la diametro de la Suno. Ĝi ankaŭ estas unu de la plej helaj steloj, kun 300,000 aŭ pli da heleco ol tiu de la Suno. Ĝia distanco el Tero estas ĉirkaŭ 5000 lumjaroj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de plej grandaj steloj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://jumk.de/astronomie/big-stars/ky-cygni.shtml
* http://www.astronomy.com/asy/default.aspx?c=a&id=2772

Kategorio:Steloj
Kategorio:Ruĝaj hipergigantoj
Esperantaj Kajeroj

**Esperantaj Kajeroj** estis Esperanto-eldonejo de Neil Salvesen, kiu funkciis de 1976 ĝis 1987 en Manĉestro, kaj de 1988 ĝis 1989 en Roterdamo.

Jen listo de ĉiuj libroj eldonitaj de Esperantaj Kajeroj.

* **[1]** Daphne Lister: Ĝis nun. 1976. 63 paĝoj.
* **[2]** Marjorie Boulton; William Auld: Rimleteroj. 1976/1986. 93 paĝoj. ISBN 0-9505323-0-4 (0950532304).
* **[3]** Robert Burns: Kantoj, poemoj kaj satiroj. Trad. Reto Rossetti kaj William Auld. 1977. 79 paĝoj. ISBN 0-9505323-1-2 (0950532312).
* **[4]** Mauro Nervi: La turoj de l' ĉefurbo. 1978. 119 paĝoj. ISBN 0-9505323-2-0 (0950532320).
* **[5]** George Gordon Byron: Don Johano: kanto unua. Trad. William Auld. 1979. 71 paĝoj. ISBN 0-9505323-3-9 (0950532339).
* **[6]** William Gilbert; Arthur Sullivan: La piratoj de Penzanco. Trad. Reto Rossetti. 1979. 39 paĝoj. ISBN 0-9505323-4-7 (0950532347).
* **[7]** Daphne Lister: Kaj poste. 1986. 56 paĝoj. ISBN 0-9505323-5-5 (0950532355).
* **[8]** L. N. M. Newell: Kolektitaj poemoj. 1987. 80 paĝoj. ISBN 0-9505323-6-3 (0950532363).
* **[9]** Oscar Wilde: La graveco de la fideliĝo. Trad. William Auld. 1987. 79 paĝoj. ISBN 0-9505323-7-1 (0950532371).
* **[10]** William Shakespeare: La dresado de la megero. Trad. Gerald C. Jervis. 1988. 136 paĝoj. ISBN 0-9505323-8-X (095053238X).
* **[11]** Manashi Das Gupta: Mi juna. 1989. 102 paĝoj. Trad. Probal Dasgupta. ISBN 0-9505323-9-8 (0950532398).

Kategorio:Esperanto-eldonejoj
Kategorio:Nederlandaj eldonejoj‎
Kategorio:Britaj eldonejoj‎
Ĉistenko (Simferopola distrikto)

**Ĉistenko** (, , ) estas vilaĝo, administra centro de la Ĉistenka komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 4115 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la suda parto de la Simferopola distrikto sur la nord-okcidenta deklivo de la Interna montoĉeno de la Krimea montaro proksimume 2,5 kilometrojn sud-okcidente de Simferopolo (tamen ĝi estas intime ligita al ĝi per la enurba busa transporto kaj do foje estas rigardata kiel ĝia antaŭurbo).

Krom Simferopolo mem la plej proksimaj loĝlokoj al Ĉistenko estas la vilaĝoj Levadko (situanta tuj proksime de la sud-okcidenta flanko), Fontano (situanta ĉ. 1,5 kilometrojn nord-oriente) kaj Triprudno (situanta 1,5 kilometrojn nord-okcidente).

Tra la vilaĝo pasas la aŭtovojo Simferopolo—Baĥĉisarajo—Sebastopolo; apud la vilaĝo pasas la samdirekta fervoja linio.

## Historio 
La unuaj fidindaj historiaj mencioj pri la vilaĝo (tiam konsistanta el du partoj, menciitaj kiel *Gaĝi-kalde* kaj *Kuĉuk Gaĝi-kalde*) aperis en la jaro 1784. Tiam ĝi estis loĝata nur de krime-tataroj.

Tamen jam komence de la 19a jarcento la vilaĝo senhomiĝis (verŝajne, pro la amasa elmigro de la krime-tatara loĝantaro en Turkion), tial proksimume en la 1830aj jaroj la vilaĝon komencis loĝigi rusi-devenaj alvenintoj. Samtempe oni alinomis la vilaĝon kiel *Ĉistenkaja*; sur la mapo de la jaro 1842 la vilaĝo estas markita kiel *Rusa Ĉistenkaja* (la rusa nomo signifas laŭvorte *(la) pur(et)a*).

La statistikaj informoj de la jaro 1864 mencias la vilaĝon sub tri nomoj (*Marjina*, *Ĉistenkaja*, *Aĝi-Kal*); tiam ĝi konsistis el nur 6 kortoj kaj estis loĝata de 44 homoj. En la jaro 1892 en ĝi loĝis nur 29 homoj, sed en 1902 — jam 103.

En la jaro 1925 Ĉistenko iĝis la centro de novkreita Ĉistenka komunumo. Ekde tiam en la vilaĝo kaj ĝiaj ĉirkaŭaĵoj aktive evoluas agrikulturo. Al la relative rapida kresko de la vilaĝo kontribuis ĝia bona situo — tuj apud la aŭta kaj fera vojoj, interligantaj Simferopolon kaj Sebastopolon.

### Dinamiko de la loĝantaro 
* 1864 — 44 homoj
* 1926 — 399 homoj
* 1939 — 539 homoj
* 1989 — 3432 homoj
* 2001 — 4115 homoj

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 4115 homoj). La areo de la vilaĝo estas 258 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 1540), kulturdomo, biblioteko, negranda medicinejo. Ĉistenko estas transporte ligita al Simferopolo per enurbaj busaj linioj. Krome, en la vilaĝo estas malgranda fervoja stacio (apartenanta al la fervoja linio Simferopolo—Baĥĉisarajo—Sebastopolo).

Proksime al Ĉistenko (ĉe la montopinto *Taŝ-Ĝargan*) situas la restaĵoj de kelkaj antikvaj setlejoj, inkluzive la restaĵojn de malgranda skita fortreso.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
10222 Klotz

'*10222 *Klotz'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la franca amatora astronomo Christian Buil elde Ramonville-Saint-Agne, sude de Tuluzo en Haute-Garonne (Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan amatoran astronomon Alain Klotz de la *Centres d´Etudes Spatiales du Rayonnement* (Centro de Kosma Studo pri Radiado) in Tuluzo. Li estas poniero en amatora CCD-a spektroskopio per la teleskopo T60 de la Observatorio de la Pic du Midi. Li estis prezidento de "AUDE" ("*Association des Utilisateurs de Détecteurs Électroniques''"), asocio de francaj uzantoj de elektronikaj detektiloj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Christian Buil
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Barkarolo

**Barkarolo**  estas voĉa aŭ instrumenta muzika formo laŭ triopa takto ( 3/8-,  6/8-, 9/8- aŭ 12/8-takto) kun uniforma ritma akompano, aludante la malrapidan movadon de boato.
## Origino 
Fakte, origine, barkarolo estis kanto de veneciaj gondolistoj.
Unua barkarolo aperis dum 1699 en la baleto de André Campra  *La Karnavalo de Venecio*. Tiam poste, en 1710, verŝajne en respondo al la sukceso de la unua, Campra enkondukis novan feriadon en siaj *Veneciaj Festoj* . Malgraŭ, ke la barkaroloj estis pli famaj dum la romantika periodo, ilia genro estis sufiĉe konata en la 18-a jarcento por Charles Burney,  kiu citis ilin en *La aktuala stato de muziko en Francio kaj Italio* (1771), kaj celebras ilin kiel tre ŝatata formo por "kolektantoj de bona gusto".

## Ekzemploj 
* Barkarolo el *Romancoj sen vortoj * por piano de Felix Mendelssohn .
* Barkarolo el la opero ''Les contes d'Hoffmann* (La rakontoj de Hoffmann) de Jacques Offenbach.
* Barkarolo *Junio*, ĉerpita el *Sezonoj* de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij.
* *Barkarolo* el la sonato *Eksterdome* de Béla Bartók.
* *Barkarolo por piano op.60* de Frédéric Chopin.
* 13 *Barkaroloj* de Gabriel Fauré.
* La barkaroloj de Sergej Rachmaninoff: N-ro 1 Opus 5 ( unua de la suito por du pianoj), n-ro 1 Opus 11 (la unua el ses pecoj por duopo), n-ro 3 Opus 10 (salonpecoj).
* Kvankam ne tiel nomita, la dua "bildo" de *Bildoj de ekspozicio* de Modest Mussorgsky titolita *La malnova kastelo* estas konstruita laŭ neŝanĝebla barkarola ritmo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Michel Faure : *Lexique musical, Barcarolle '' (muzika leksiko, Barkarolo) ().

Kategorio : Muzikaj formoj
Kontinenta Eŭropo

Esprimo « **Kontinenta Eŭropo** » estas uzata kiam temas pri eŭropa kontinento sen ties grandaj insuloj : mediteraneaj insuloj (Korsiko, Sardio, Sicilio, Malto, Kreto, Balearoj, ktp.), atlantikaj insuloj (Kanarioj, Acoroj, Madejro, Islando) kaj precipe britaj insuloj (Britio, Irlando), kaj ankaŭ skandinavia duoninsulo en iuj kazoj. Tiu distingo inter insuloj kaj « *kontinento* » klariĝas per kulturaj diferencoj, politikaj kaj ekonomiaj konfliktoj okazintaj en la historio de Eŭropo aŭ ankaŭ sentataj inter insulanoj kaj kontinentanoj, aŭ de tuta Eŭropo aŭ de eŭropa Unio.

## Termino 
En la ĝermana areo, la sama termino (en sveda lingvo : *Kontinenten*, en norvega lingvo : *Kontinentet*) indikas la eŭropan kontinenton sen la skandinavia duoninsulo, sed kun Danio, kelkfoje kun ties insularo. Tio klariĝas per la fakto ke, eĉ se Svedio kaj Norvegio estas geografie partoj de la kontinento, oni iras tien plej ofte per ŝipo, trairante la danlandajn markolojn.

Uzata en Unuiĝinta Reĝlando, la termino indikas tutan Eŭropon, sen Britaj Insuloj kaj Islando.

## Limoj 
Se la separo el Afriko estas klara fare de la Mediteranea Maro, la separo el Azio estas absolute komplika, pro kio plej ofte oni parolas kontinente pri Eŭrazio aŭ Eŭropazio. Oriente tradicia limo estas Uralaj Montoj sed kvankam geografio tio povas konsistigi veran limon tute ne ekde la vidpunkto de kontinentoj. Krome ekde socia, politika kaj kultura vidpunktoj la afero plie komplikiĝas ĉar ambaŭflanke de la menciita montaro estas la sama lando kaj eĉ la sama nacio, do kulturo. Pli komplika estas la afero ĉe Kaŭkazo. Ofte eŭropanoj konsideras ke Rusio estas la lasta eŭropa lando sudoriente, sed kelkaj landoj ĉevale de Kaŭkzazo konsideras sin kiel nediskutebla parto de Eŭropo kiaj Kartvelio, Armenio ktp. Fakte geografie oni ne povas aserti ke temas pri alia kontinento, ĉar ne estas maro meze.

Estas polemika ankaŭ la inkludo de Kanarioj en Kontinenta Eŭropo ekde geografia vidpunkto, ĉar kvankam apartenanta al eŭropkontinenta ŝtato (Hispanio) eĉ supraĵa rigardo al mapoj, kaj ĉefe al topografiaj mapoj montras la arkipelagon kiel parto de la afrika kontinenta ŝildo.

Kategorio:Regionoj en Eŭropo
Kategorio:Geografio de Eŭropo
Postromantisma muziko

Sub **postromantismo** oni komprenas en la muzikhistorio la periodon de transiro respektive fundamenta ŝanĝo inter romantismo kaj Nova Muziko. En ĉi tiu tempo elformiĝis variaj kompoziciaj stiloj kaj teknikoj, parte ankaŭ uzataj ĝis en la nuntempa muziko. La periodo de la postromantismo estas limigebla per la jaroj 1890 ĝis 1930. Kelkaj el la postromantismaj komponistoj tamen ankaŭ multe pli malfrue komponis, sen turni sin al la modernismo, ekzemple Richard Strauss aŭ Francis Poulenc.

Stilaj tendencoj de la postromantisma muziko estas inter alie:
*malfruromantismo
*verismo
*novklasikismo
*impresismo
*secesiostilo
*esprimismo

Kompoziciaj teĥnikoj evoluintaj en la postromantisma epoko estas ekzemple:
*du- kaj plurtonaleco
*kvartoharmoniaro
*maltonaleco
*uzado de gamoj ekster la maĵorminora sistemo, vidu
**kvintonismo
**sestonismo
**modaloj

Kategorio:Muziko en la 19-a jarcento
Kategorio:Muziko en la 20-a jarcento