open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Internacia Universitato de Dubrovnik

La **DIU Libertas Internacia Universitato** (, mallonge *DIU Libertas*) estas internacia universitato en Dubrovnik, Kroatio. Ĝi estis establita en 2008 sub la aŭspicioj de la Alianco de Civilizacioj de Unuiĝintaj Nacioj (UNAOC) kaj en kunlaboro inter kroataj kaj usonaj institucioj . Situante en la Dominikana Monaĥejo en la Malnova Urbo, ĝi estas la plej juna kaj unua (2014) privatposedata universitato de Kroatio. La instruado estas plejparte en la angla kaj la studentoj venas de kaj Kroatio kaj aliaj landoj. Kune kun la ŝtata Universitato de Dubrovnik, ĝi estas unu el du institucioj de pli alta lernado en la urbo .

## Historio 
maldekstre|eta|La dominikana monaĥejo en Dubrovnik.
La universitato estis fondita en 2008 de eksa kroata ministro pri eksteraj aferoj Miomir Žužul, advokato *Neven Cirkveni* kaj makroekonomiisto *Ante Babić*. Universitato estis nomita la Internacia Universitato de Dubrovnik ( *Dubrovačko međunarodno sveučilište* ) dum establado sed poste ŝanĝis sian nomon al DIU Libertas International University.

## Organizo 
DIU Libertas Internacia Universitato estas organizita en tri fakultatoj:
* fakultato de Internaciaj Rilatoj kaj Diplomatio
* fakultato de Internacia Komerco kaj Ekonomiko
* fakultato de Sano

La universitato ankaŭ ofertas kursojn pri aktorado.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Dubrovnik Internacia Universitato (DIU) retejo

Kategorio:Universitatoj en Kroatio
Universitato de Priŝtino

La **Universitato de Priŝtino** ( kaj ) estas publika institucio de alteduko origine situanta en Priŝtino, Kosovo. Ĝi estis fondita en 1969, kaj inkluzivas 14 fakultatojn situantajn en Priŝtino kaj tri branĉojn en aliaj urboj de Kosovo. Sur ĝia emblemo estas traduko de ĝia nomo en la latinan Universitas *Studiorum Prishtiniensis* .

La Universitato de Pristina estas la plej alta-rangita albanlingva universitato en Eŭropo ''''. Ĝi havas kampusojn en en la sekvanta lokoj: Gjilan, Peja, Prizren, Ferizaj, Gjakova, Kosovska Mitrovica.

Pri 5,000 studentoj ricevas bakalaŭron kaj pri 1000 magistroj ĉiu jaro ĉe Universitato, la plimulto en sociaj kaj homaj sciencoj . Pli da ol 70,000 diplomiĝis de la universitata pro tio ke ties establo .

Malkiel plejparto de aliaj eŭropaj universitatoj, la universitato funkcias kiel malstreĉa asocio de fakultatoj, ĉiu kun laŭleĝe aŭtonoma statuso kaj administracia strukturo. Tio ĉi estis kritikita de la Monda Banko kiel superflua duplikatado de programoj kaj servoj, malhelpanta efikan prioritatigon de programoj .

## Historio 
La Universitato de Priŝtino estis fondita en la Socialisma Aŭtonoma Provinco de Kosovo, kadre de la Socialisma Respubliko Serbio, integrita al socialisma Jugoslavio, por la akademia jaro 1969-1970 kaj funkciis ĝis 1999. Tamen, pro la politika tumulto kaj etna krizo kiuj ekigis la Kosovan Militon, sinsekvaj reciprokaj konfliktoj inter etnaj albanoj kaj serboj, kaj la polusiĝo de la superrega etna bazo, ekzistas du sendependaj institucioj kiuj portas la originan nomon de la universitato, ĉiu reflektante la idiosinkrazion de ilia etna identeco. Albanlingva agado daŭras en ĝia origina loko de Priŝtino, dum serba lingvotrejnado translokiĝis al Kosovska Mitrovica, en Norda Kosovo, kie ĝi konservas sian lokon ene de la serba eduka sistemo.

## Organizo 
La akademiaj unuoj de la universitato estas:
* Fakultato de Filozofio
* Fakultato de Matematiko kaj Natursciencoj
* Fakultato de Filologio
* Fakultato de Juro
* Fakultato de Ekonomiko
* Fakultato de Konstrua Inĝenierado kaj Arkitekturo
* Fakultato de Elektra kaj Komputila Inĝenierado
* Fakultato de Mekanika Inĝenierado
* Fakultato de Medicino
* Fakultato de Arto
* Fakultato de Agrikulturo kaj Veterinara Medicino
* Fakultato de Sporta Scienco
* Fakultato de Edukado

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (angle kaj albane)

Kategorio:Priŝtino
Kategorio:Edukado en Kosovo
Kategorio:Kulturo de Kosovo
Lola Dueñas

**María Dolores Dueñas Navarro**, plej ofte konata kiel **Lola Dueñas** (Madrido, 6a de oktobro 1971),​ estas hispana aktorino. 

## Biografio kaj kariero
Ŝi devenas de familio de aktoroj kaj de la spektakla etoso.

Lola studis aktoradon en la *Teatro de La Abadía* kun José Luis Gómez. Ŝi debutis en kino per *Mensaka* (1998) kaj aperinte en la televida serio *Policías, en el corazón de la calle*, ŝi iĝis unu el plej famaj hispanaj aktorinoj, kun laboroj en filmoj kiel *Las razones de mis amigos*, *Piedras*, *Días de fútbol* kaj *Fuera de carta*. Ŝi atingis grandan popularecon kaj profesian agnoskon pere de la laboro en *Mar adentro*, de Alejandro Amenábar, kaj *Volver*, de Pedro Almodóvar, kiu reĝisoris ŝin ankaŭ en *Hable con ella*, *Los abrazos rotos* kaj *Los amantes pasajeros*.

Premiita en la festivaloj de Cannes kaj San Sebastián, ŝi atingis Goya-premiojn pro *Mar adentro* (2004) kaj *Yo, también* (2009). 

En 2003 ŝi renovigis sian popularecon en serio *La Mesías* de	Movistar+, kie ŝi ludas la rolon de fanatika religiema virino, kiu enfermigas sian familion en malliberan apartigitan ĉelon. 

## Filmoj
* *Mensaka, páginas de una historia* (Salvador García Ruiz, 1998).
* *Las razones de mis amigos* (Gerardo Herrero, 2000).
* *Marta y alrededores* (2000).
* *Terca vida* (Fernando Huertas, 2000).
* *Todo me pasa a mí* (Miquel García Borda, 2001).
* *Diminutos del calvario* (Juan Antonio Bayona kaj Chiqui Carabante, 2001).
* *Hable con ella* (Pedro Almodóvar, 2002).
* *Piedras* (Ramón Salazar, 2002).
* *Del Flaubert que te leíste un día gris*
* *Días de fútbol* (David Serrano, 2003).
* *238*  (Andrés M. Koppel) (2003) (kurto).
* *En camas separadas* (Javier Rebollo) (2003)
* *Ayer empezó todo* (Jonay García) 2003) (kurto)
* *Mar adentro* (Alejandro Amenábar, 2004).
* *Lo que sé de Lola* (Javier Rebollo, 2005).
* *Volver* (Pedro Almodóvar, 2005).
* *Fuera de carta* (Nacho G. Velilla, 2008).
* *Yo, también* (Álvaro Pastor kaj Antonio Naharro, 2009).
* *Sin ella* (Jorge Colón, 2009).
* *Los abrazos rotos* (Pedro Almodóvar, 2009).
* *Las chicas de la sexta planta* (2011)
* *Los amantes pasajeros*  (Pedro Almodóvar, 2013).
* *10.000 noches en ninguna parte*  (Ramón Salazar, 2013).
* *Los fenómenos* (Alfonso Zarauza, 2014).
* *Incidencias* (Juan Cruz kaj José Corbacho, 2015).
* *Zama* (Lucrecia Martel, 2016)
* *No sé decir adiós* (Lino Escalera, 2017)
* *Viaje al cuarto de una madre* (Celia Rico Clavellino, 2018)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Universitato de Novi Sad

La **Universitato de Novi Sad** (; ) estas ŝtata universitato fondita la 28-an de junio 1960. Ĝia ĉefa sidejo troviĝas en Novi Sad, ĉefurbo de la serba provinco Vojvodino. Ĝi nuntempe konsistas el dek kvar fakultatoj ankaŭ situantaj en la urboj de Subotica, Zrenjanin, kaj Sombor.

Interalie menciindas ke pli ol  de studentoj estas virinoj kaj ke  studentoj atingis doktorecojn ( virinoj) .

## Priskribo 
Ĝi estas la dua el ses ŝtataj universitatoj en Serbio. La ĉefa kampuso havas areon de , kiu provizas la universitaton per agrabla medio, kiu siavice profitigas la tutan urbon.

Investinte konsiderindajn klopodojn por intensigi internacian kunlaboron kaj partopreni en la universitata reforma procezo en Eŭropo, la Universitato de Novi Sad fariĝis agnoskita kiel reform-orientita universitato en la regiono kaj en la mapo de universitatoj en Eŭropo.

## Organizo 
La universitato konsistas el la sekvaj fakultatoj, organizitaj laŭ ilia jaro de malfermo:

### En Novi Sad 
* Fakultato de Filozofio, fondita en 1954.
* Fakultato de Agrikulturo, fondita en 1954.
* Fakultato de Juro, fondita en 1959.
* Fakultato de Teknologio, fondita en 1959.
* Fakultato de Teknikaj Sciencoj, fondita en 1960.
* Fakultato de Medicino, fondita en 1960.
* Fakultato de Sciencoj, fondita en 1969.
* Akademio de Arto, fondita en 1974.

### En Subotica 
* Fakultato de Ekonomiaj Sciencoj, fondita en 1960.
* Fakultato de Konstruinĝenieristiko, fondita en 1974.
* Instruista trejnado ĉe la Hungara Fakultato, fondita en 2006.

### En Zrenjanin 
* Teknika Kolegio "Pupin Mihajlo", fondita en 1974.
* Fakultato de Sporteduko kaj Sporto, fondita en 1974.

### En Sombor 
* Fakultato pri Edukado, fondita en 1993.

## Elektitaj studentoj 
* Róbert Lénárd (reĝisoro)
* Alpár Losoncz

## Elektitaj instruistoj 
* Béla Burány
* Alpár Losoncz

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Novi Sad
Kategorio:Kulturo de Vojvodino
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Serbio
Kategorio:Edukado en Serbio
Amici Miei

***Amici Miei*** (esperante *Amikoj Miaj*) estas itala komedia filmo, reĝisorita de Mario Monicelli en 1975, en kiu ĉefrolas Ugo Tognazzi, Gastone Moschin, Philippe Noiret, Duilio Del Prete kaj Adolfo Celi. Ĝi estas la unua de serio konsistanta el tri filmoj (la aliaj estas Amici Miei – Atto II kaj Amici Miei – Atto III). La filmo ĉefe temas pri grupo de kvindekjaraj amikoj kaj iliajn ellaboritajn ŝercadojn.

## Intrigo 
En 1975, kvin nedisigeblaj florentinaj amikoj en la kvindekaj jaroj alfrontis siajn malfacilaĵojn per ŝerco al malfeliĉaj homoj. La “amikoj miaj” de la titolo estas Grafo Raffaello Mascetti estas falinta nobelo, kiuj por konfuzi kaj moki la homojn kun kiuj li parolas ofte uzas sensencajn vortludojn, kiujn li nomas "supercazzole" ("sensignifa babilado", la vorto eĉ eniris la italan lingvon post tiu filmo) . Rambaldo Melandri estas arkitekto dungita de la municipo en konstanta serĉado de virino. Giorgio Perozzi estas ĵurnalisto kiu provas eviti la malaprobon de sia manko de graveco. Guido Necchi prizorgas drinkejon-restoracion, rendevuejo por grupo de amikoj. Profesoro Alfeo Sassaroli, brila kaj fama kuracisto, estro de kliniko sur la montetoj en Pescia, enuigita de la profesio.

La kvinopo organizas “zingarate” (ciganajn ŝercojn), tio estas fuĝoj por ĉirkaŭvagi kune kaj ŝerci. Dum la rakonto, oni vidas plej faman ciganan akton: vangofrapado de pasaĝeroj rigardantaj tra la fenestroj de forirantaj trajnoj; la aperaĵo en malgranda vilaĝo ŝajnigante esti inĝenieroj aranĝantaj mezuradojn por disfaligi konstruaĵojn kaj konstrui aŭtovojon; la meminvito al festo en luksa vilao, tie Necchi fekas en la potaĵo de la infanfilo de la posedantoj de la domo kaj la malvera milito kun grupo de Marsejla drogkomercistoj por moki avidan maljunulon.

Ĉe la fino de la tago en kiu Perozzi memoras tiujn epizodojn, ĉiuj decidas iri hejmen por dormi, sed Perozzi, ĵus enlitiĝinte, suferas koratakon kaj mortas antaŭ la okuloj de siaj amikoj, en la indiferenteco de sia edzino kaj filo. Eĉ ĉe la punkto de morto li estas preta moki la pastron kiu venis por la lastaj ritoj, eldirante “supercazzola” kiel konfeso.

## Geaktoraro kaj rolularo 
* Ugo Tognazzi kiel Grafo Raffaello Mascetti
* Philippe Noiret kiel Giorgio Perozzi
* Duilio Del Prete kiel Guido Necchi
* Gastone Moschin kiel Rambaldo Melandri
* Adolfo Celi kiel Alfeo Sassaroli

Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1975
Universitato Panteion

La **Panteion-Universitato de Ateno** () estas socia kaj politika scienca universitato en Ateno. Ĝi estas unu el la tri plej malnovaj politik-sciencaj universitatoj en Eŭropo .

## Organizo 
La Universitato, nomita laŭ la advokato kaj politika sciencisto Alexandros I. Pantos (1888-1930), estis fondita en 1927 kaj estas dividita en kvar fakultatoj kaj naŭ akademiaj departamentoj konsistigas la universitaton:

**Fakultato de Ekonomiko kaj Publika Administrado**
* departamento de Publika Administrado
* departamento de Ekonomia kaj Regiona Evoluo

**Fakultato de Politikaj Sciencoj**
* departamento de Politika Scienco kaj Historio
* Departemento de Socia Politiko

**Fakultato de Sociaj Sciencoj kaj Psikologio**
* departamento de Sociologio
* departamento de Socia Antropologio
* Fako de Psikologio

**Fakultato de Internaciaj Studoj, Komunikado kaj Kulturo**
* departamento de Internaciaj, Eŭropaj kaj Area Studoj
* departamento de Komunikado, Amaskomunikilaro kaj Kulturo

## Kunlaboro 
Universitato Panteion partoprenas plurajn programojn de Eŭropa Unio:
* Programo Jean Monnet
* ERASMUS- programo
* Programo Leonardo da Vinci
* Komunuma Iniciato EQUAL
* Ekvapolo
* Tempus
* Geopac

## Famaj universitatanoj 
* Panagiotis Kanellopoulos (1902-1986), jura profesoro, filozofo, politikisto, Ĉefministro de la Helena Respubliko (1945, 1967)
* Andreas Loverdos (1956), profesoro pri Konstitucia juro, politikisto, Sanministro kaj Socia Solidareco
* Christos Rozakis (1941), Profesoro pri Internacia Juro, Prezidanto de la Administra Tribunalo de la Konsilio de Eŭropo
* Konstantinos Simitis (1936), Profesoro pri Komerca Juro, politikisto, Ĉefministro de Grekio (1996-2004)
* Alexandros Svolos (1892-1956), profesoro pri Konstitucia Juro, parlamentano
* Michail Stasinopoulos (1903-2002), Profesoro pri Administracia Juro, Universitata Rektoro (1951-1958), politikisto, Prezidanto de la Helena Respubliko (1974-1975)
* Dimitris Tsatsos (1933-2010), Profesoro pri Konstitucia Juro, Membro de la Eŭropa Parlamento (1999-2004)
* Konstantinos Tsatsos (1899-1987), profesoro pri Filozofio de Juro, diplomato, Prezidanto de la Helena Respubliko (1975-1980)
* Christos Yannaras (1935), Profesoro pri Filozofio, Teologo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Panteion Universitato – Oficiala Retejo (greke kaj angle)
* Panteion Universitato interna prikvalita certiga Unuo (greke)

Kategorio:Universitatoj en Grekio
Vertikala ventotunelo

**Vertikala ventotunelo** estas ventotunelo kiu movas aeron supren en vertikala kolono. Ĝi estas distra ventotunelo, ofte anoncita kun nomoj kiel "endoma paraŝutado (angle: *Indoor skydiving*) aŭ "korpflugado" (angle: *Bodyflight,* france*: vol en soufflerie*) kiun oni spertas dum 'libera falo'. Ĝi estas uzata kiel trejnilo aŭ alternativo al reala paraŝutado.eta|400ra|Vertikala ventotunelo de Aerodium ĉe la Monda EXPO 2010 en Ŝanhajo

Vertikalaj ventotuneloj permesas al homoj flugi en la aero sen aviadilo aŭ paraŝuto, tra la forto de la vento. La aero en la tunelo moviĝas supren kun rapidecoj ĝis 275 km/hore. La fina rapideco de falanta persono estas ĉirkaŭ 200 km/h.

Vertikala ventotunelo ebligas simuli liberan falon dum paraŝutsalto, helikoptera flugo kaj turniĝo de aviadilo kaj estas uzataj por distraj celoj, por trejnado de paraŝutistoj aŭ armea trejnado. La tubo ofte estas prezentita kiel bonega ilo por tiuj, kiuj volas provi paraŝutadon sed havas timon de altecoj.

## Historio 
La unua fojo, kiam viro flugis en vertikala ventotunelo, estis en 1964 ĉe la *Wright-Paterson Air Force Base* en Ohio (Usono).

Tuboj iĝis ĝeneraligitaj en la malfruaj 1990-aj jaroj, kun la kreskanta populareco de paraŝutado.

En la ferma ceremonio de la 20-aj Olimpikaj Vintraj Ludoj en Torino en 2006, estis montrita granda vertikala tubo "Ventomaŝino", super kiu ŝvebis sportistoj, ilustrante malsamajn vintrajn sportojn. La vertikala tubo estis produktita fare de la firmao Aerodium.

## Sekureco 
Flugi en vertikala ventotunelo estas sekura kaj permesas eĉ al homoj kun timo de altecoj sperti la senton de libera falo. En la vertikala ventotunelo, la homa korpo flugas nur kelkajn centimetrojn ĝis metrojn super sekura sekuriga reto, depende de la kapablo. La aerrapideco estas adaptita al la individua kapablo kaj kutime varias inter 180 kaj 200 km/h.

## Diversaj sistemoj 
Ekzistas du bazaj sistemoj por vertikalaj ventotuneloj, kiuj malsamas laŭ sia aerflusistemo:

* Fermitaj vertikalaj ventotuneloj kiuj recirkulas la aeron en ringoforma aerdukto *(recirkulo)* , ekz. B. Indoor Skydiving Bottrop, Germanio.
* Malfermitaj vertikalaj ventotuneloj, kiuj funkcias laŭ principo de konsumado kaj ellasilo *(malfermflua)* , ekz. B. SkyVenture Arizono, Eloy, Usono.

### Avantaĝoj de fermita tunelo 
* ĝia sendependeco de vento kaj vetero,
* povas funkcii tutjare en ajna vetero, precipe sendepende de la eksteraj temperaturoj,
* impresas kun siaj signife pli malaltaj bruniveloj kaj sia energiefikeco.
* malpli da turbuleco ol en aliaj simuliloj.

## Konkursoj 
Aperis kelkaj konkursoj bazitaj sur endoma paraŝutado, kiel la *FAI World Cup of Indoor Skydiving*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Paraŝutado

## Eksteraj ligiloj 
* FAI World Cup of Indoor Skydiving: http://results.worldskydiving.org/
* Monda ĉampioneco de endoma paraŝutado, YouTube https://www.youtube.com/watch?v=RXUwpCUXMQw

Kategorio:Aerodinamiko
Kategorio:Aerosportoj
Universitato de Split

La **Universitato de Split** () estas publika esplora universitato situanta en Split, Kroatio . La universitato estis fondita la 15-an de junio 1974 kaj konsiderinde pligrandiĝis en la lastaj jaroj. Ĝi havas 11 fakultatojn kiuj ofertas 124 edukajn programojn kaj anglalingvan medicinprogramon organizitan laŭ la Bolonja Deklaracio .

Ekde ĝia fondo 40 000 studentoj diplomiĝis ĉe la universitato,

## Organizo 
### Fakultatoj kaj akademioj 
* Fakultato de Konstruinĝenierado, Arkitekturo kaj Geodezio (*Fakultet građevinarstva, arhitekture i geodezije*, FGAG, antaŭe *Građevinsko-arhitektonski fakultet*, GAF)
* Fakultato de Scienco (*Prirodoslovno-matematički fakultet*, PMF)
* Fakultato de Ekonomiko (*Ekonomski fakultet*, EF)
* Fakultato de Juro (*Pravni fakultet*)
* Katolika Fakultato de Teologio (*Katolički bogoslovni fakultet*)
* Fakultato de Kemio kaj Teknologio (*Kemijsko-tehnološki fakultet*, KTF)
* Fakultato de Medicino (*Medicinski fakultet*, MEF)
* Fakultato de Kinezologio (*Kineziološki fakultet*, KIF)
* Fakultato de Mara Studoj (*Pomorski fakultet*, PF)
* Fakultato de Filozofio (*Filozofski fakultet*, FF)
* Akademio de Belartoj (*Umjetnička akademija*)
* Universitata Fakultato de Profesiaj Studoj (*Sveučilišni odjel za stručne studije*)

### Universitataj kolegioj 
* kolegio de Profesiaj Studoj
* kolegio de Sanaj Studoj
* kolegio de Marstudoj
* kolegio de Krimmedicinaj Sciencoj

### Aliaj komponantoj de la Universitato 
* Centro por kvalita pliboniĝo
* Studenta Centro Split
* Universitata biblioteko en Split
* Universitata Koruso Vox Animae
* Interfaka Centro por Altnivela Scienco kaj Teknologio de la Universitato de Split
* Centro por Scienca Komputado

## Rangigoj 
En la QS World University Rankings de 2020, la Universitato de Split estas vicigita 106-a en la EECA (Orienta Eŭropo kaj Mezazio) rangotabeloj, igante ĝin la dua kroata universitato en la listo .

## Galerio 

Wirtschaftswiss_Fakultät_Split.jpg|Fakultato de Ekonomiko
Katholisch-Theologische_Fakultät_Split.jpg|Katolika Fakultato de Teologio
Medizinische_Fakultät_Split.jpg|Medicina Fakultato
Philosophische_Fakultät_Split.jpeg|La antaŭa konstruaĵo de PMFa
Split_University_Library.JPG|Universitata biblioteko en Split
FESB_air.JPG|Fakultato de Elektrotekniko, Mekanika Inĝenierado kaj Ŝipkonstruado en Split

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo (kroate)
* Oficiala Retejo 

Kategorio:Universitatoj en Kroatio
Kategorio:Split
Retinalo

**Retinalo** aŭ **retinaldehido** estas organika kombinaĵo rezultanta el reduktado de la retinolo. Ĝi estas flava aŭ oranĝokolora, lumsensiva, higroskopa solidaĵo, malmulte solvebla en akvo. Retinalo posedas 20 karbonatomojn, 28 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Retinalo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromataĵoj. Retinalo (ankaŭ konata kiel retinaldehido) estas poliena kromoforo. Retinalo, ligita al proteinoj nomitaj opsinoj, estas la kemia bazo de vida fototransduktado, la lum-detekta stadio de vida percepto (vidado).

Kelkaj mikroorganismoj uzas retinalon por konverti lumon en metabolan energion. Fakte, lastatempa studo sugestas, ke la plej multaj vivantaj organismoj sur nia planedo antaŭ 3 miliardoj da jaroj uzis retinalon por konverti sunlumon en energion prefere ol klorofilo. Ĉar retinalo sorbas plejparte verdan lumon kaj transdonas purpuran lumon, tio kaŭzis la Purpuran Teran Hipotezon.

Estas multaj formoj de vitamino A - ĉiuj el kiuj estas konvertitaj al retinalo, kiuj ne povas esti produktataj sen ili. Retinalo mem estas konsiderata kiel formo de vitamino A kiam manĝata de besto. La nombro da malsamaj molekuloj kiuj povas esti konvertitaj al retinalo varias de specio al specio. Retinalo estis origine nomita retineno, kaj estis renomita post kiam ĝi estis malkovrita esti aldehido de la vitamino A.

Vertebruloj konsumas retinalon rekte de viando, aŭ ili produktas retinalon de karotenoidoj - aŭ de α-karoteno aŭ β-karoteno - kiuj ambaŭ estas karotenoj. Ili ankaŭ produktas ĝin ekde **β-kriptoksantino**, speco de ksantofilo. Tiuj karotenoidoj devas esti akiritaj el plantoj aŭ aliaj fotosintezaj organismoj. Neniu alia karotenoido povas esti transformitaj fare de bestoj al retinalo. Iuj karnomanĝuloj tute ne povas transformi karotenoidojn. La aliaj ĉefaj formoj de vitamino A - retinolo kaj alia parte aktiva formo, konata kiel retinata acido - ambaŭ povas esti produktitaj ekde retinalo.

Senvertebruloj kiel ekzemple insektoj kaj kalmaroj uzas hidrokso-havajn formojn de retinalo en siaj vidaj sistemoj, kiuj devenas de konvertiĝo ekde aliaj ksantofiloj.

La usona biokemiisto George Wald kaj aliaj skizis la vidan ciklon antaŭ 1958. Pro sia laboro, Wald gajnis parton de la Nobel-premio pri Fiziologio aŭ Medicino (en 1967) kun Haldan Keffer Hartline kaj Ragnar Granit.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* En ĉeesto de lumo **cis-retinalo** iĝas en **trans-retinalon** :

### Sintezo 2
* Transformado de beta-karoteno en **retinolon** kaj **retinalon** en ĉeesto de iliaj respektivaj enzimoj:
eta|600ra|centre|Transformado de la beta-karoteno en retinolon kaj retinalon.

## Vidu ankaŭ
* Aldehido
* Sensa sistemo
* Vidkapablo

## Referencoj 
Kategorio:Aldehidoj
Kategorio:Sensa sistemo
Kategorio:Vidado
LRA Radio Nacional

**Radio Nacional Argentina** estas publika radiostacio publikigita fare de Radio y Televisión Argentina . Ĝiaj programoj dissendas novaĵon, kulturon kaj nacian historion. La muzikaj arolistoj inkluzivas kaj tangon , folkloron kaj rokon . Radio Nacional Argentina ankaŭ dissendas gravajn sporteventojn, kiel ekzemple matĉoj de la argentina nacia futbala teamo kaj raportoj de Olimpikoj .

Ekde 1949 , Radio Nacional Argentina siavice publikigis Radiodifusión Argentina al Exterior , la internacie distribuita argentina radiostacio kiu dissendas en malsamaj lingvoj.

Ĝi komencis dissendi la 6an de julio 1937 kiel **LRA Radio del Estado** kaj alprenis sian nunan nomon en 1957 .

## Disvastigo 
eta|200x200ra|Logoo de Radio Nacional uzita de 2016 ĝis 2021La sidejo de Radio Nacional Argentina situas en la nacia ĉefurbo Bonaero . Ene de la lando ekzistas multaj stacioj kiuj reproduktas la originan signalon sed krome elsendas programojn de sia propra produktado.

* LRA1 Radio Nacional de Buenos Aires
* LRA2 Viedma, Provinco Rio Negro
* LRA3 Santa Rosa, Pampa Provinco
* LRA4 Salta, Provinco Salta
* LRA5 Rosario, Provinco Santa Fe
* LRA6 Mendoza, Provinco Mendoza
* LRA7 Córdoba, Provinco Kordobo
* LRA8 Formosa Provinco Formosa
* LRA9 Esquel, Provinco Ĉubutio
* LRA10 Ushuaia, Provinco Tierra del Fuego
* LRA11 Comodoro Rivadavia, Provinco Ĉubutio
* LRA12 Santo Tomé, Provinco Corrientes
* LRA13 Bahía Blanca, Provinco Bonaero
* LRA14 Santa Fe, Provinco Santa Fe
* LRA15 Tucumán, Provinco Tucumán
* LRA16 La Quiaca, Provinco Jujuy
* LRA17 Zapala, Provinco Neŭkeno
* LRA18 Río Turbio, Provinco Kordobo
* LRA19 Puerto Iguazú, Provinco Misiones
* LRA20 Las Lomitas, Provinco Jujuy
* LRA21 Santiago del Estero, Provinco Santiago del Estero
* LRA22 Jujuy, Provinco Jujuy
* LRA23 San Juan, Provinco San Juan
* LRA24 Río Grande Provinco Tierra del Fuego
* LRA25 Tartagal, Provinco Salta
* LRA26 Resistencia, Provinco Ĉako
* LRA27 Catamarca Provinco Katamarkio
* LRA28 La Rioja Provinco Rioĥo
* LRA29 San Luis Provinco San Luis
* LRA30 Bariloche, Provinco Rio Negro
* LRA31 Radio RAE de Buenos Aires
* LRA36 *Arcángel San Gabriel* - Esperanza Base, Argentine Antarctica
* LRA42 Gualeguaychú, Provinco Entre Ríos
* LRA51 Jachal, Provinco San Juan
* LRA52 Chos Malal, Provinco Neŭkeno
* LRA53 San Martín de los Andes, Provinco Neŭkeno
* LRA54 Ingeniero Jacobacci, Provinco Rio Negro
* LRA55 Alto Río Senguer, Provinco Ĉubutio
* LRA56 Perito Moreno, Provinco Santa Cruz 
* LRA57 El Bolsón, Provinco Rio Negro
* LRA58 Río Mayo, Provinco Ĉubutio
* LRA59 Gobernador Gregores, Provinco Santa Cruz
* LRA343 Neuquén, Provinco Neŭkeno
* LRA339 FM Folklórica de Buenos Aires
* LT11 Concepción del Uruguay, Provinco Entre Ríos
* LT12 Paso de los Libres, Provinco Corrientes
* LT14 Paraná, Provinco Entre Ríos
* LU4 Comodoro Rivadavia, Provinco Ĉubutio
* LU23 El Calafate, Provinco Santa Cruz
* LV4 San Rafael, Provinco Mendoza
* LV8 Mendoza, Provinco Mendoza
* LV19 Malargüe, Provinco Mendoza

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Radiodifusión Argentino al Ekster

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Organizaĵoj en Argentino
Kategorio:Amaskomunikiloj en Argentino
Butoves

**Butoves** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1329.

## Loĝantaro 
## Transporto 
Tra la municipo kondukas fervojlinio Hradec Králové – Jičín – Turnov kun fervoja stacio.

## Pluaj fotoj

Butoves čp. 36.JPG|Butoves
Butoves čp. 28.JPG|Butoves

Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Radiodifusión Argentino al Ekster

**RAE Argentino al Mundo**  (antaŭe konata kiel **Radiodifusión Argentino al Ekster** aŭ akronime **RAE**), estas la argentina nacia radio kun internacia distribuo. Ĝi dissendas sur mallonga ondo kaj tra la interreto (en la hispana, la germana, la franca, la angla, la itala, la portugala, la ĉina kaj la japana) .

## Historio 
La RAE estis fondita kiel la "Internacia Servo de la Argentina Respubliko" (SIRA) la 11-an de aprilo 1949 fare de prezidanto Juan Perón kaj elsendita 24 horojn tage en sep lingvoj.

Post la puĉo de septembro 1955 kiu forigis Perón, SIRA estis malmuntita. La stacio rekomencis dissendi la 12-an de februaro 1958 sub la nova nomo de "Radiodifusión Argentina al Exterior" kiu tradukiĝas kiel "Argentine Radio Abroad". RAE estas parto de Radio Nacional Argentina .

La dissendilo situas en la urbo General Pacheco en la provinco Bonaero kaj povas teorie funkcii je ĝis 100 kilovattoj, sed estas uzata nur kun reduktita elsendado pro sia aĝo. La strukturo estis konstruita en la fruaj 1950-aj jaroj. La sonkvalito de la elsendoj estas egale malbona. Modernigo devis okazi ekde majo 2012, sed ĝi ankoraŭ ne eblis efektivigi pro financaj kialoj.

## Prezento 
Ĝia en:intervalsignalo estas la unuaj ok notoj de la tango *Mia Bonaero amata* de Carlos Gardel kunfanditaj kun ritmo komponita de la argentina artisto Minino Garay, kaj ĝi transdonas la nomon de la radio en la ok lingvoj de ĝia programado.

RAE-programoj temigas argentinajn novaĵojn, kulturon, geografion kaj historion kaj aliajn temojn. La muziko dissendita de RAE inkluzivas ĉiujn ĝenrojn de argentina muziko de folkloro ĝis tango kaj argentina roko.

La RAE havas programojn en la sekvaj lingvoj: hispana, germana, franca, angla, itala, portugala, ĉina kaj japana .

La RAE ankaŭ elsendas kelkajn Naciaradiajn programojn, por ke argentinanoj tra la mondo povu konservi kontakton kun sia lando. Ekzemple la "Panorama Nacional de Noticias" (novaĵoj) kaj futbalaj matĉoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*
Vrbice (distrikto Jičín)

**Vrbice** estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Jičín, en Regiono Hradec Králové proksimume 9,5&nbsp;km sudoriente de urbo Jičín. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1368.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Vrbice**
* Stříbrnice

## Memorindaĵoj 
* Kolono kun statuaro de La plej sankta Triunuo

## Pluaj fotoj 

Vrbice(okr-Jičín)-dům-čp41-2022.jpg|Vrbice
Vrbice(okr-Jičín)-domy-čp9-34-35---2022.jpg|Vrbice
Vrbice čp. 41.JPG|Vrbice


Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Vršce

**Vršce** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1247.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Laŭrenco
* Ĉarpentita sonorilejo 

## Pluaj fotoj 

Vršce, kostel svatého Vavřince.jpg|Preĝejo de sankta Laŭrenco
Vršce zvonice.JPG|Sonorilejo
Vršce 9.JPG|Vršce

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Boháňka

**Boháňka** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, en Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1378.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Boháňka**
* Chloumek
* Skála
* Votuz

## Pluaj fotoj 

Boháňka čp. 18.JPG|Domo en Boháňka
Boháňka čp. 21.JPG|Domo en Boháňka
Boháňka čp. 25.JPG|Domo en Boháňka


Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Tramtransporto en Plzeň

**Tramtransporto en Plzeň** () estas tramreto servanta la urbon Plzeň en Ĉeĥio.

La reto longas , kie tramoj funkcias per normalŝpura fervojo. La sistemo estas funkciigata fare de "Plzeňské městské dopravní podniky" (PMDP). Uzante nur tri liniojn, tramoj de Plzeň daŭre respondecas pri proksimume 45% de la totala volumeno de publika transporto en la urbo, formante la spinon de ĝia transportsistemo.

centra|450ra|eta|Mapo

## Itineroj 
## Tramparko 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Plzeň
* Listo de tramlinioj en Plzeň
* Trolebusa transporto en Plzeň
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Plzeň
Plzeň
Plzeň
Plzeň
Veliš (distrikto Jičín)

**Veliš** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, en Regiono Hradec Králové proksimume 4&nbsp;km sudokcidente de urbo Jičín&nbsp;sur la suda deklivo de la samnomata monteto Veliš. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1143.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Veliš**
* Vesec

## Memorindaĵoj 
* baroka preĝejo de sankta Venceslao el la jaro 1752 kun ĉirkaŭa areo, konstruita laŭ projekto de Anselmo Lurago
* kolono el la jaro 1783
* kripto de familio Šlikidoj, enhavanta korprestaĵojn de Jáchym Ondřej Šlik, ekzekutita en Malnovurba Placo en la jaro 1621
* proksima ruino de burgo Veliš
* baroka kapelo Loreta sur plua proksima samnomata monteto, laŭ planoj de Jan Baptista Mathey el la jaro 1694

## Pluaj fotoj 

Image:Velis_kostel_svateho_Vaclava.jpg|Preĝejo de sankta Venceslao
Image:Velis_Hrobka_Sliku.jpg|Kripto de familio Šlikidoj
Image:Veliš kostel se sochou 2019.jpg|Preĝejo de sankta Venceslao, kun fontejo kaj statuo en la vilaĝplaco
Obecni urad Velis.jpg|Municipa ofico


Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Nobelaj sepultejoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Duewag

**Duewag** aŭ **Düwag**, antaŭe **Waggonfabrik Uerdingen**, estis germana produktanto de veturanta materialo. Ĝi estis vendita en 1999 al Siemens kaj la marko poste retiriĝis.

## Historio 
Duewag estis fondita en marto 1898 kiel **Waggonfabrik Uerdingen** en Uerdingen kaj produktis fervojveturilojn sub la marko Düwag. Post kunfandiĝo kun **Düsseldorfer Waggonfabrik** en 1935, fervojaj veturiloj estis konstruitaj en Uerdingen, dum la Duseldorfa fabriko produktis ĉefe lokajn trafikveturilojn, nome tramajn kaj malpezajn fervojajn veturilojn. En 1981, la firmao ŝanĝis sian nomon de Waggonfabrik Uerdingen al Duewag.

Siemens akiris 60% de la akcioj en 1989 antaŭ ol preni plenan proprieton en aprilo 1999. En 2001, la Duseldorfa fabriko estis fermita kaj produktado transdonita al Uerdingen.

Veturiloj de Duewag estis proksimaj al monopola merkato en Okcidenta Germanio, ĉar preskaŭ ĉiuj tramoj kaj malpezaj fervojaj veturiloj aĉetitaj de la 1960-aj jaroj pluen estis konstruitaj fare de Duewag.

## Bildgalerio 

Duwag GT8 Poznań RB1.JPG|Düwag GT8, Poznano
TW-6000.JPG|Düwag TW 6000, Budapeŝto
Calgary Transit 2002-a.jpg|Siemens–Duewag U2, C-Trajno, Kalgario
(Parador 9 de Julio) Siemens–Duewag U2 rumbo a Gutierrez (5).JPG|Siemens–Duewag U2, Mendozo

## Vidu ankaŭ 
* RegioSprinter de Siemens-DUEWAG

Kategorio:Produktantoj de veturanta materialo
Kategorio:Siemens
Ĝohacu

eta|400ra|Homoj en Japanio ofte malaperas por eviti socian honton
**Ĝohacu** (japane: 蒸発, elp. ĝóhacu) tradukita kiel "tiu kiu vaporiĝis" estas la japana nomo por la fenomeno de malaperantaj homoj kiuj intence decidis forlasi siajn antaŭajn vivojn kaj malaperi en anonimecon. Memmortigo, laborado ĝismorte (japane: 過労死 , elp. karoŝi), hikikomoro kaj iĝi ĝohacu estas interrilataj fenomenoj.

La kialo povus esti io ajn. Plej ofte ĝi estas sento de malsukceso pro ekz. maldungo, malsukceso en ekzamenoj, ŝuldoj, droga dependeco, divorco, ktp. La fenomeno troviĝas en la tuta mondo - ekz. en Usono, Britio kaj Germanio, sed ĝi estas pli ofte en Japanio pro certaj kulturaj faktoroj.

## Referencoj 
## Rilataj artikoloj 
* Hikikomori
* Karoŝio

Kategorio:Japana socio
Kategorio:Japanaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Japanio
Ohaveč

**Ohaveč** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1327.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Monumento al soldatoj falintaj en batalo ĉe Jičín
* Ligna sonorilejo el la jaro 1872

## Pluaj fotoj 

Ohavec 23.jpg|Domo en Ohaveč
Ohavec 13.jpg|Domo en Ohaveč
Ohavec 24.jpg|Domo en Ohaveč

Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Nova Disvolviĝa Banko

La **Nova Disvolva Banko** (, akronime **NDB**, antaŭe nomata *BRICS Disvolviĝa Banko*), estas internacie plurflanka disvolva banko kiu estis fondita la 15-an de julio 2014 fare de la BRICS-landoj: nome, Brazilo, Rusio, Barato, Ĉinio kaj Sud-Afriko .

Kiel financa institucio establita de BRICS, ĝia komenca kapitalo estas USD 50 miliardoj kaj estas egale dividita inter la kvin fondintaj membroj. Ĝi subtenas daŭripovan evoluon kaj infrastrukturinvestojn de evolulandoj. Ĝia ĉefsidejo estas en Ŝanhajo, kaj ĝia prezidanto estas Dilma Rousseff .

## Piednotoj 
## Funkcio kaj signifo 
eta|Membrolandoj koloritaj sur la monda mapo
Ĝi celas ĉefe financi disvolvajn projektojn kaj infrastrukturojn ene de la kvin BRICS-landoj, kiuj en 2021 havos pli ol 3 miliardojn da loĝantoj aŭ ĉirkaŭ 41 procentojn de la tuta monda loĝantaro kaj 31,5 procentojn de la tutmonda malneta enlanda produkto  . Krome, la BRICS-landoj tenas 2,800 miliardojn USD, kio egalrilatas al 42% de tutmondaj valutrezervoj. 

Ĝia kreado estis anoncita en la 70-a datreveno de la Interkonsento de Bretton Woods, kiu kreis kaj la Internacian Monan Fonduson kaj la Mondan Bankon. 

La ĉefsidejo de la banko estas en Ŝanhajo, Ĉinio . Krome, branĉo por la afrika kontinento estis starigita en Sandton, Sud-Afriko . La dua regiona oficejo estis establita en 2019 en São Paulo, Brazilo, sekvita de alia en Gift City, en Guĝarato, Barato . Alia estis planita en Moskvo, Rusio . 

Kontraste al la Monda Banko, kiu baziĝas sur akcioj tenitaj, ĉiu membroŝtato de la NDB havas ununuran voĉdonon. 

La banko estas atendita havi kreditkvanton de $ 50 miliardoj por infrastrukturprojektoj kiel ekzemple: uzeblas por la ĉina komerca kaj infrastruktura projekto Iniciato Zono kaj Vojo. Krome, speciala rezervo (*Contingency Reserve Arrangement*) de 100 miliardoj USD estas starigota , kiu konsistas el la enpagoj de la kvin fondaj ŝtatoj jene:

* Ĉinio: 41 miliardoj,
* Brazilo, Barato, Rusio : po 18 miliardoj,
* Sud-Afriko : $ 5 miliardoj

La speciala rezervo povas esti uzata de la membroŝtatoj en okazo de ekonomia turbuleco.

Post ĉiuj ratifikoj, la banko komencis operaciojn la 27-an de februaro 2016. 

## Historio 
La 3an de marto 2022, sekve de la Invado de Rusio en Ukrainion, la banko anoncis ke ĝi suspendas novajn transakciojn kun Rusio.

En majo 2023, Saud-Arabio esprimis ties intencon aliĝi la NDB .

## Membroŝtatoj 
### Fondintoj 
* Brazilo
* Rusio
* Barato
* Ĉina Popola Respubliko
* Sud-Afriko

### Pliaj membroj 
* Bangladeŝo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj Urugvajo ekde 2021 
* Egiptio, ekde februaro 2023 
Potencialaj aŭ eventualaj membroj inkluzivas Alĝerio, Hondurasoj kaj Zimbabvo .

Argentino, Etiopio, Irano kaj Sauda Arabio estos membroj de BRICS kaj akiros membriĝon en la Nova Evoluada Banko rezulte .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* en:BRICS Dependa Rezerva Aranĝo
* Azia Infrastrukturinvesta Banko

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Redakcieja/Novaĵeja sekcio ĉe la oficiala retejo de la Nova Disvolviĝa Banko 
* New Development Bank on LinkedIn

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2015
Kategorio:Internaciaj bankaj institucioj
Kategorio:Internaciaj financaj organizaĵoj
Kategorio:Ŝanhajo
Volanice

**Volanice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové proksimume 15 km sude de urbo Jičín kaj 3 km okcidente de Vysoké Veselí. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1325.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Volanice

## Pluaj fotoj 

Volanice zvonička.JPG|Volanice
Volanice čp. 118.JPG|Volanice
Volanice čp. 85.JPG|Volanice
Volanice čp. 46 01.jpg|Volanice

Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Tramtransporto en Prago

**Tramtransporto en Prago** () estas la plej granda tramreto en la Ĉeĥa Respubliko, konsistante el  da trakoj, 882 tramveturiloj (unu el la plej grandaj flotoj en la mondo) kaj 26 tagaj itineroj, 2 historiaj kaj 10 noktaj itineroj kun totala itinerlongo de . Ĝi estas funkciigata fare de "Dopravní podnik hlavního města Prahy a.s.", firmao posedata de la urbo Prago. La reto estas parto de "Pražská integrovaná doprava", la integra publika transportsistemo de la urbo.

centra|450ra|eta|Mapo

__TOC__

## Linioj 
### Taga transporto 
### Nokta transporto 
## Tramparko 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Prago
* Metroo en Prago
* Trolebusa transporto en Prago
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Prago
Prago
Prago
Prago
Preĝejo Emeriko de Hungario (Villány)

La **preĝejo Sankta Emeriko de Hungario** estas romkatolika monumento historia en Hungario, en urbo Villány, ĝis la unuiĝo en 2002 en apuda vilaĝo Virágos.

## Historio 
Pri la mezepoka religia vivo de Márok mankas informoj. Pri konstruado de tiu ĉi kirko estas diversaj konstrujaroj: 1793 aŭ 1795. La nova liturgia spaco pretiĝis en 1998. La vilaĝo en 2002 aliĝis al Villány, sed la paroĥo restis plu en la apuda vilaĝo Márok.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola, sed antaŭe estas videblaj kruco kaj statuo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo troviĝas tra la turo, al la enirejo kelkaj ŝtupoj kuras. La turpinto estas bulba. Super la enirejo estas kvadrata fenestro. Ĉe la navofino estas videblaj sakristio, en la alia flanko kapelo. 

Kermeso okazas en la 5-an de novembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj
* datenoj
* datenoj
eta|maldekstre|

Villany
Villany
Vitiněves

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Jičín. Pri parto de kampurbo Staré Město pod Landštejnem temas artikolo Vitíněves.*

**Vitiněves** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1345.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Vitiněves čp. 43.JPG|Vitiněves
Vitiněves čp. 73.JPG|Vitiněves
Vitiněves čp. 71.JPG|Vitiněves

Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Cidlina
Quim Gutiérrez

**Joaquim Gutiérrez Ylla** (Barcelono, 27a de marto 1981), plej ofte konata kiel **Quim GUTIÉRREZ**, estas hispana aktoro, ricevinto de Premio Goya al plej bona novula aktoro pro *AzulOscuroCasiNegro* en 2007. 

## Biografio kaj kariero
Post dekomencaj amatoraj agadoj kaj studoj, li revenis al aktorado en la televida serio *El cor de la ciutat*, en kiu li agadis dum preskaŭ kvin jaroj. Post diversaj televidaj roloj, kiel Daniel Rocha en *Génesis, en la mente del asesino*, debutis en kino en 2006 per *Sin ti* kaj poste en *AzulOscuroCasiNegro*, reĝisorita de Daniel Sánchez Arévalo, kiu havigis al li la Goya-premion al la plej bona novula aktoro. Ekde tiam, lia kariero centriĝis ĉefe en kinon per filmoj kiel *Sangre de mayo* (2008), *Una hora más en Canarias* (2010) kaj *Primos* (2011), en kiu li ree koincidis kun Daniel Sánchez Arévalo kiel reĝisoro.

En 2013 li intervenis en *3 bodas de más* de Javier Ruiz Caldera, *La gran familia española*, *¿Quién mató a Bambi?* kaj *Los últimos días*, en kiu li protagonistis kun José Coronado.​ En 2014 li aktoris en la franca filmo *Les Yeux jaunes des crocodiles* kun Emmanuelle Béart kaj Patrick Bruel kaj estis protagonisto de la hispana komedio *Anacleto: agente secreto* (2015) kun Imanol Arias.​ En 2016 li estis protagonisto de la serieto de Telecinco *El padre de Caín*, per la rolo de Eloy Rodríguez.​ Unu jaron poste, li aperis en *La niebla y la doncella* kaj *Abracadabra*, kun Antonio de la Torre kaj Maribel Verdú.

En 2017 li revenis al televido kiel protagonisto de la serio de Telecinco *El accidente*, kun Inma Cuesta kaj Berta Vázquez.​ Poste, li estis protagonisto de la filmoj *Litus* (2019) de Dani de la Orden kaj *Ventajas de viajar en tren* (2019) de Aritz Moreno. Unu jaron poste, li premierigis la amaferan komedion *Te quiero, imbécil*, ludante la protagonistan rolon.

## Filmoj
* *Primos*, 2011
* *Historias para no contar*, 2022

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Alberto San Juan

**Alberto SAN JUAN Guijarro** (Madrido, 1a de novembro 1968) estas hispana aktoro, ricevinto de Premio Goya al plej bona aktoro pro *Bajo las estrellas* en 2007.

## Biografio kaj kariero 
En universitato li koincidis kun la aktoro Antonio de la Torre, kaj studis en la Lernejo de Cristina Rota. En 1996 li estis protagonisto de la televida serio *Más que amigos*, reĝisorita de Daniel Écija. En kino li debutis samjare per *Airbag*, de Juanma Bajo Ulloa. Poste li partoprenis en sukcesaj produktoraĵoj kiel *Los lobos de Washington* kaj *Entre las piernas*. Li estis nomumita al Goya por plej bona duaranga aktoro ĉe *El otro lado de la cama*, unu el plej sukcesaj biletvendaj filmoj de Hispanio dum la jaro 2002.

En la 1a de februaro de 2003 li estis prezentisto kun Willy Toledo ĉe la ceremonio de la 17aj Premioj Goya, kreita de la grupo Animalario. En 2004 li ludis la rolon de Juan José Garfia en *Horas de luz*, en kiu Emma Suárez ludis la rolon de sia edzino. Pro tiu rolo li ricevis diversajn premiojn. En 2006 li aperis en *Bajo las estrellas* de Félix Viscarret, filmo kiu havigis al li la premion *Biznaga de Plata* al plej bona aktoro en la 10a Festivalo de Malago kaj la Goya-premion al la plej bona aktoro de 2007.

Tamen, Alberto San Juan konsideriĝas plej ligita al teatro, en kiu li sentas sin pli aŭtonoma kaj humana. Tiukadre li formas parton de la kompanio Animalario.

## Filmoj 
* *Los lobos de Washington* (1999)
* *Entre las piernas* (1999)
* *La mujer más fea del mundo* (1999)
* *Días de fútbol* (2003)
* *Los 2 lados de la cama* (2005)
* *Gente de mala calidad* (2008)
* *Las ovejas no pierden el tren* (2015)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* en imdb
* Kun Alberto San Juan en 20 minutos.es
* Intervjuo kun Alberto San Juan en TCM

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Kategorio:Hispanaj politikistoj
Antonio de la Torre

**Antonio Jesús de la Torre Martín**, konata kiel **Antonio de la Torre** (Malago; 18a de januaro 1968) estas hispana aktoro kaj ĵurnalisto ricevinto de du Goya-premioj pro siaj roloj en *AzulOscuroCasiNegro* kaj *El reino*. Kun 14 nomumoj, li estas unu el aktoroj kun plej da nomumoj en la historio de la Premioj Goya.

## Biografio kaj kariero 
Li ekkarieris kiel ĵurnalisto en andaluza radio Canal Sur, dum li studis aktoradon en la lernejo de Cristina Rota. La unua rolo kiun li ludis en kino estis en *Los peores años de nuestra vida* (1994), de Emilio Martínez-Lázaro. En televido li eksukcesis pere de la serieto *Padre Coraje* pro la rolo de «El Loren», dum li jam estis partopreninta en la serio *Lleno, por favor*, fare de Alfredo Landa, en Antena 3, en kiu li ludis la rolon de Pelopincho, la punka amiko de Micky Molina.

Li estas unu de la oftaj aktoroj en hispana kurtoj, inter kiuj, la unuaj fare de la reĝisoro Daniel Sánchez Arévalo, —*Profilaxis* kaj *Física II*— kiu poste dungis lin por unu de la ĉefaj roloj de sia unua filmo, nome *AzulOscuroCasiNegro* (2006), pro kiu li ricevis la Goya-premion al plej bona duaranga aktoro en 2007.

Alia de liaj ĉefaj reĝisoroj estas Álex de la Iglesia, kiu dungis lin por pluraj el siaj filmoj — *Muertos de risa* en 1999, *La comunidad* en 2000, ...— kiel duarangulo, sed jam en 2010 kiel unua protagonista rolo ĉe la filmo *Balada triste de trompeta*, pro kio li ricevis nomumon al Goya.

En 2009 li estis protagonisto de la dua filmo de Sánchez Arévalo, nome *Gordos*, komedio pri la misoj de vivo kaj malcertecoj. De la Torre devis dikiĝi 33 kilogramojn por ludi sian rolon, Enrique. Pro tiu rolo li ricevis duan nomumon al Goya.

En sekvaj jaroj li partoprenis en kelkaj filmoj, inter kiuj elstaras *La isla interior* (2009), *Lope* (2010), biografia filmo pri Lope de Vega, kaj *Primos* (2011), denove kun Daniel Sánchez Arévalo.

En decembro de 2008 li estis protagonisto de sia unua teatraĵo en produktoraĵo de la *Centro Dramático Nacional*: nome *La taberna fantástica*, de Alfonso Sastre reĝisorita de Gerardo Malla.

En 2016 li estis protagonisto de la unua verko kiel reĝisoro de Raúl Arévalo, nome *Tarde para la ira*.

En 2018 li estis protagonisto ankaŭ, kun Mónica López, de *El reino*, reĝisorita de Rodrigo Sorogoyen, pro kio li ricevis la premion Goya al plej bona protagonista aktoro en la 33a ceremonio de la Premioj Goya, nome la 2an de februaro 2019, pro sia ludado de Manuel.

## Filmoj 
[eta|Antonio de la Torre en los [Premios Goya 2017]]
eta|Antonio de la Torre en los Premios Goya 2019

### Kurtoj 
### Televidserioj 
## Teatro 
* *Grooming* (2012)
* *La taberna fantástica* (2008)
* *Un hombre de paso* (2022)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* en imdb
* Blog de Antonio de la Torre 
* Kurtoj de Antonio de la Torre 

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Vitíněves

:*Tiu ĉi artikolo temas pri vilaĝo en distrikto Jindřichův Hradec. Pri municipo en distrikto Jičín temas artikolo Vitiněves.*

**Vitíněves** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Staré Město pod Landštejnem en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km nordokcidente de Staré Město pod Landštejnem. Vivas ĉi tie  (). En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 9 adresoj. 

**Vitíněves** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,79&nbsp;km². En la katastra teritorio estas ŝirma zono de ruino de la ŝtata burgo Landštejn.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1487.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Venceslao, kiu servas kiel refreŝigeja domo.

## Pluaj fotoj 

Kaplicka Vitineves3.JPG|Kapeleto

Kategorio:Staré Město pod Landštejnem
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Údrnice

**Údrnice** (en la loka dialekto *Oudrnice*) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové 9 km sudokcidente de Jičín. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Údrnice** (katastra teritorio (k. t.) *Údrnice* kaj *Údrnická Lhota*)
* Bílsko (k. t.) *Bílsko u Kopidlna*)
* Únětice (k. t.) *Únětice*)

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Marteno

## Pluaj fotoj 

Údrnice, South.jpg|Domoj en sudo
Údrnice, East.jpg|Ĉefa strato en Údrnická Lhota


Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro