open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kolmakula tinamo

La **Kolmakula tinamo** aŭ **huajka tinamo** (), estas sudamerika birdospecio el la familio de Tinamedoj. Ĝi troviĝas en herbejaj montobordoj de Andoj de Bolivio kaj Argentino.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La huajka tinamo antaŭe estis konsiderata kiel subspecio de la ruĝflugila tinamo, sed ĝi havas diferencan kanton, kaj ĝia kapo kaj kolo estas striecaj kaj punktecaj je nigro. La SACC disigis ĝin kiel monotipa specio.

## Aspekto 
La huajka tinamo estas helbruneca tinamo kiu havas nigrecan striecon kaj punktecon en kapo (krono) kaj kolo (vertikale) kaj de tie la scienca nomo. Estas ankaŭ nigrecaj lipharoj al orelareo el la bekobazo. La ventro estas blankeca, sed la flankoj montras striecon same kiel la dorso.

## Kutimaro 
Kiel ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la huajka tinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ĝi manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj

## Konservado 
La IUCN klasigas tiun tinamon kiel Malplej Zorgiga,.

## Referencoj 
## Literaturo 
* BirdLife International (2008(a)). "Huayco Tinamou - BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita 09 Feb 2009.
* Brands, Sheila (Aŭg 14 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Rhynchotus rufescens". Project: The Taxonomicon. Konsultita Feb 09 2009.
* Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
* Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59. ISBN 0-7876-5784-0.
* Remsen Jr., J. V.; et al. (07 Aug 2008). "Proposal to South American Checklist Committee (#2000-01): Elevate Rhynchotus maculicollis to species rank". South American Classification Committee. American Ornithologists' Union. Konsultita 04 Feb 2009.

Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Montagny-près-Yverdon

**Montagny-près-Yverdon** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 702 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Montagny-près-Yverdon situas rekte nordokcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas. La limon al Yverdon-les-Bains formas la kanaligita rojo *Bey* kaj la nordan komunumlimon la rojo *Brine*. En oriento la komunuma teritorio etendiĝas ĝis al la bordo de la Lago de Neŭŝatelo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Montagny, la industria kvartalo Chamard, kaj la setlejoj La Brinaz kaj Planta.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,52 km², de kiuj 6,5% estas kovritaj de arbaro, 69,9% servas por agrikulturo kaj 22,4% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Montagny-près-Yverdon limas en nordo al Valeyres-sous-Montagny, en nordoriento al Grandson, en sudoriento al Yverdon-les-Bains, en sudsudoirento al Treycovagnes, en sudo al Chamblon, kaj en okcidento al Champvent.

## Trafiko 
Tra Montagny-près-Yverdon pasas la kantonaj ĉefvojoj 151 de Yverdon-les-Bains al Pontarlier kaj 130 de Yverdon-les-Bains al Orbe. Sur la komunuma teritorio situas la alveturejo Yverdon-Okcidento al la svisa aŭtovojo A5, kiu pasas tra la komunuma teritorio. La komunumo estas konektita pere de la urba buslinio n-ro 3 de Yverdon-les-Bains kaj la stacidomo La Brinaz ĉe la mallarĝspura trajnlinio de Yverdon-les-Bains al Sainte-Croix.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Montagny-près-Yverdon datiĝas el la jaro 995 *in villa Montaniaco*. Dum mezepoko Montagny estis la centro de la Senjorujo Montagny. Dum la Batalo de Grandson la trupoj de la Svisa Ĵurkomunumo detruis la burgon konstruitan en la 11-a jarcento kaj atribuis la tutan teritorion al la Voktejo Grandson. Post la Helveta Revolucio de 1798 Montagny estis atribuita al la Distrikto Yverdon, kiu surbaze de la administra reformo de 2006 kun efiko de la 1-a de januaro 2008 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Montagny
* La Brinaz (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Montagny-près-Yverdon

## Bildoj 

Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 002.JPG|Vilaĝocentro
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 028.JPG|Pastra preĝejo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 005.JPG|Komunuma administracio
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 031.JPG|Bakejo
Dosiero:2014-05-18-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 005.JPG|Komerca zono oriente de la aŭtovojo
Dosiero:2014-05-18-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 006.JPG|Aŭtovoja viadukto
Dosiero:2014-05-18-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 011.JPG|Vitejo
Dosiero:2014-05-18-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 015.JPG|Rigardo al la vilaĝo
9430 Eriktonio

**9430 Eriktonio** estas troja asteroido de la Troja Tendaro, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Orbito 
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la mita reĝo Eriktonio de Dardanio, filo de Dardano kaj patro de Troso, prapatro de Laomedono kaj de Priamo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Rhynchotus

***Rhynchotus*** estas sudamerika genro de birdoj el la familio de tinamedoj, kun du specioj.

## Taksonomio 
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu genro, kaj ties Esperantaj nomoj:

*Tinamiformes - tinamoformaj
**Tinamidae - tinamedoj
****Rhynchotus* Spix, JB, 1825
*****Rhynchotus maculicollis* Gray, GR, 1867 - huajka tinamo
*****Rhynchotus rufescens* (Temminck, CJ, 1815) - ruĝflugila tinamo
******Rhynchotus rufescens catingae* Reiser, O, 1905
******Rhynchotus rufescens pallescens* Kothe, K, 1907
******Rhynchotus rufescens rufescens* (Temminck, CJ, 1815)

Ĉiuj tinamoj estas el la familio tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el paleognatoj kiaj la struto, la emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.

## Disvastiĝo
* *R. maculicollis*, la huajka tinamo, loĝas en Andoj de nordokcidenta Argentino kaj Bolivio, kaj eble en Urugvajo. Ĝi havas 3 subspeciojn:
** *R. r. catingae*, loĝas en centra kaj nordorienta Brazil.
** *R. r. pallascens*, loĝas en nordorienta Argentino.
** *R. r. rufescens*, loĝas en sudorienta Peruo, Bolivio, Paragvajo, sudorienta Brazilo, kaj nordorienta Argentino.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Brands, Sheila (Aug 14 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Genus Rhynchotus". Project: The Taxonomicon. Konsultita Feb 09 2009.
* Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
* Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp.&nbsp;57–59, 64. ISBN 0-7876-5784-0.

Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
9446 Cicerono

**9446 Cicerono** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la romia verkisto kaj oratoro *Marcus Tullius Cicero*, konata sub la nomo Cicerono (-106 – -43),

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Oktjabrjskaja (stacio de Moskva metroo)

**Oktjabrjskaja** (, "Oktobra") estas stacio de la Metroo de Moskvo centre de Moskvo. Ĝi estas stacio de Kaluĵsko-Riĵskaja linio kaj situas inter la stacioj '** kaj **'.

## Interkonektoj 
De tie ekzistas transirejo al:
* →  linio (stacio '''')

## Proksimaj objektoj 
* Bolotnaja placo

## Vidu ankaŭ 
* Oktjabrjskaja (Kolcevaja linio)
* Listo de stacioj de Moskva metroo

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

Kategorio:Stacioj de Moskva metroo
Kategorio:Kaluĵsko-Riĵskaja linio (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Jakimanka (Moskvo)
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1962
Kategorio:1962 en Moskvo
9397 Lombardi

'*9397 *Lombardi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio Santa Lucia de Stroncone (Umbrio, Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo *Giuseppe Lombardi'' (1939–2008) de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo. Li pasis plimulton el siaj noktoj en la observatorio, kie li montris la belaĵojn de la ĉielo al vizitantoj kaj li partoprenis al preskaŭ ĉiuj malkovroj de tiu observatorio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Santa Lucia Stroncone
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
József Pápay (lingvisto)

**József Pápay** [jOĵef pApai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pápay József** estis hungara lingvisto, bibliotekisto, vojaĝisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1908).

József Pápay http://mek.oszk.hu/02100/02115/html/4-424.html naskiĝis la  1873 en Nagyigmánd. Li mortis la  1931 en Debrecen.

## Biografio 
József Pápay frekventis mezlernejon en Pápa, universitaton en Budapeŝto. Inter 1897-1899 li partoprenis en vojaĝo de Jenő Zichy (kune kun Béla Pósta kaj János Jankó) al la tiama Rusio, kie li esploris lingvojn kaj etnografion. Li sukcese tradukis tiujn tekstojn, kiujn pli frue notis Antal Reguly. En 1901 li laboris en la akademia biblioteko. Inter 1908-1914 li instruis en kolegio de Debrecen. Li konstante okupiĝis pri finnugristiko.

## Verkaro (elekto) 
* *Nyelvészeti tanulmányutam az éjszaki osztjákok földjén* (1905)
* *Északi-osztják nyelvtanulmányok* (1910)
* *A magyar nyelvhasonlítás története* (Historio de la hungara lingvokomparo), (1922)
* *Északi osztják medveénekek. Adalékok az obi-ugor népek medvekultuszához* (1934)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
 

Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj vojaĝistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
József Pápay (inĝeniero)

**József Pápay** [jOĵef pApai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pápay József** estas hungara inĝeniero, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).

József Pápay http://www.uni-miskolc.hu/~mfoldphd/nevek/pj.htm  naskiĝis la  1939 en Hungario en Für (nuntempa Rúbaň en Slovakio).

## Biografio 
József Pápay frekventis universitaton en Miskolc inter 1957-1962. Li eklaboris en firmao, kiu esploris naftojn. Li doktoriĝis en 1968 en la universitato, en la sama jaro li ekinstruis en la sama loko. En 1969 li plulernis en Milano. Inter 1980-1988 li laboris en esplora instituto pri naftoj, poste li laboris en Aŭstrio. En 1984 li  doktoriĝis antaŭ la MTA. En 1991 li hejmenvenis, en la sekva jaro li profesoriĝis en Miskolc. Foje li instruis ankaŭ en Freiberg. Li konstante okupiĝas pri nafto kaj tergaso. En 1995 li edziĝis, baldaŭe havanta 2 gefilojn. Li ricevis 3 premiojn inter 2003-2009.

## Verkaro (elekto) 
**A termeléstechnológiai paraméterek változása a gáztelepek leművelése során* (1968)
**A gázteleptől a távvezeték végpontjáig terjedő rendszer komplex vizsgálatának jelentősége* (1972)
**A szénhidrogénkutak hőmérséklet viszonyai* (1984)
**Engineering Aspects of Underground Gas Storage* (1996)
**Development of Petroleum Reservoirs. Theory and Practice* (2003)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Ĥentij

**Ĥentij** (, "montaro de Ĥentij", burjate kaj  estas alta montaro en centra Azio. Ĝi situas en la norda respektive nordorienta parto de Mongolio, kaj je malgranda parto en la regiono Transbajkalio de la Rusia Federacio. La ĉeno parte kovras la nacian parkon "Ĥan Ĥentij" kaj inkluzivas la sanktan monton *Burĥan Ĥaldun* de Mongolio, kiu ligiĝas al la origino de Ĝingis-Ĥano.

La montoĉeno estas la akvodislimo inter la riveroj fluantaj al la Arkta Oceano (tra Lago Bajkalo) kaj tiuj fluantaj al la Pacifika Oceano. En la montaro interalie fontas la riveroj Ĥerlen kaj Tuul.

Kategorio:Montaroj en Mongolio
Isidoro Gil y Baus

**Isidoro Gil y Baus** (Madrido, 1814 - 1866), dramaturgo hispana de la epoko de la Romantikismo.

## Biografio 
Li uzis foje la pseŭdonimon "Isidoro Gali y Busa". Li komponis nur teatraĵojn kaj ofte kuo aliaj aŭtoroj liaj amikoj. Li verkis nur la komediojn *Una pasión o Novia de palo* (1836), *Los celos* (1842), *No hay que tentar al Diablo* (1850), *La despedida o El amante a dieta* (1855), *Las mujeres* (1858) kaj *Los nerviosos* (1864). Inter liaj dramoj estas *El secretario privado* (1841), *El payaso* kaj *Las huérfanas de la caridad* (1857).

Adaptis en 1839 la dramon nome *El pacto del hombre* kaj kun Antonio García Gutiérrez verkis *Juan de Suavía* (1841). Kunlaboris en aliaj teatraĵoj kun L. Castejón, Carlos García Doncel kaj Eduardo Rosales, kaj pli sporade kun A. M. Ojeda kaj M. A. Lasheras. Li adaptis ankaŭ la romanon de Stendhal nome *La Kartuzio de Parmo* kun titolo *La abadía de Castro* (1844) kaj la teatraĵon de Octave Feuillet nome *La novela de la vida: comedia en cinco actos y siete cuadros*, 1859.

## Fonto 
* Javier Huerta, Emilio Peral y Héctor Urzaiz, *Teatro español de la A a la Z*. Madrid: Espasa, 2005.

## Eksteraj ligiloj 
## Vidu ankaŭ 
* Hispana literaturo de la Romantismo
* Hispanlingvaj verkistoj
* Romantikismo
* Hispana literaturo

Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Romantikuloj
Antonio Flores (verkisto)

**Antonio Flores Algovia** (Elche, 16-a de decembro de 1818 - Madrido, 16-a de julio de 1865) estis verkisto kaj ĵurnalisto de la epoko de la Romantikismo.

## Biografio 
Li instaliĝis en Madrido en 1840. Tie li estis redaktisto de la gazetoj *El Nuevo Avisador*, *El Chocolate*, *El Clamor Público*, *La Nación* kaj *La Época*, kaj kundirektoro kun Antonio Ferrer del Río de *El Laberinto* (1843-1845). La eldonisto Ignacio Boix alvokis lin por kunlabori en la kolektiva verko *Los españoles pintados por sí mismos* (1843), al kiu li verkis la tipojn de "El barbero" (barbiro), "La santurrona" (bigotulino), "El hortera" (komercisto), "La cigarrera" (cigaristino) kaj "El boticario" (apotekisto). Li estis amiko de la poeto kaj rakontisto Enrique Gil y Carrasco kaj kunlaboris en la gazeto *Semanario Pintoresco Español* per ĝenrismaj portretoj; komponis kompletajn verkojn per tiu ĝenro kia *Historia del matrimonio* (pri geedzeco, 1852) kaj *Ayer, hoy y mañana* (hieraŭ, hodiaŭ kaj morgaŭ, 1853), kie aperas sociaj portretoj de tri generacioj de madridanoj korespondaj al la jaroj 1800, 1853 kaj la futura de 1899. Publikigis ankaŭ solajn tekstojn kaj poemojn en *El Laberinto* kaj en *El Museo de las Familias* kaj skizis la arketipajn figurojn de diversaj rolulaĉoj en *Doce españoles de brocha gorda que, no pudiéndose pintar a sí mismos, me han ecargado a mí, Antonio Flores, sus retratos* (Madrid, 1846, 2.ª ed. 1848), kiu iĝis ankaŭ novelo; aperas tie ankaŭ kelkaj marĝenaj tipoj kiaj "El marica" (samseksemulo) aŭ "El caballero de industria". En *Crónica del viaje de Sus Majestades y Altezas Reales a las Islas Baleares, Cataluña y Aragón en 1860*, skizas la kutimarojn de Alikanto.

Lia lingvaĵo estas purisma, abunda je vortotrezoro, kaj li konis bone la ĵargonojn kaj la proverbojn, kio foje alproksimiĝas al la etoso de la sainete. El 1857 li ricevis altajn postenojn. Ovilo verkis mallongan lian biobibliografion kaj Juan Antonio Almela lian biografion por *El Museo Universal* (IX, 1865)

## Verkoj 
*La Nación*, "El barbero", "La santurrona", "El hortera", "La cigarrera" kaj "El boticario".

## Vidu ankaŭ 
* Hispana literaturo de la Romantismo
* Hispanlingvaj verkistoj
* Romantikismo
* Hispana literaturo

## Fonto 
* Enrique Rubio Cremades, *Costumbrismo y folletín. Vida y obra de Antonio Flores*. Alicante: Instituto de Estudios Alicantinos. Diputación Provincial de Alicante, 1977, 1978, 1979, 3 vols.

## Eksteraj ligiloj 
* Verkoj de Antonio Flores en la Biblioteca Digital Hispánica de la Biblioteca Nacional de España
Forumo Junulara Eŭropa

La **Forumo Junulara Eŭropa**, mallongita kiel ***FoJE***, (, , ) estas internacia neregistara organizo, en kiu membras naciaj junularaj konsilioj kaj internaciaj neregistaraj junularaj organizoj en Eŭropo. Ĝi celas reprezenti la asociojn kaj junularon ĝenerale al Eŭropaj kaj internaciaj institutoj kiel la Eŭropa Unio, Konsilio de Eŭropo kaj Unuiĝintaj Nacioj.
En januaro 2023, Forumo Junulara Eŭropa kunigas 105 organizojn, inter ili 44 naciajn junularajn konsilojn kaj 61 neregistarajn organizaĵojn. Ankaŭ TEJO estas membro de FoJE kiel neregistara organizaĵo. Krome laŭ la nuna stato unu landa sekcio de TEJO, Pola Esperanto-Junularo, sukcesas esti plena membro de sia landa konsilio de junularaj organizaĵoj - plia landa sekcio, Germana Esperanto-Junularo, havis kompareblan statuson ekde komence de la 1990-aj ĝis meze de la 2010-aj jaroj, sed perdis ĝin pro tio ke la ĉiukaze altaj postuloj pri grandeco de la membroasocioj estis ankoraŭ plialtigitaj, kaj la aktivuloj de GEJ ne plu sukcesis plenumi la postulojn konatajn al ĉiuj.

## Historio 
Kreiĝinte en 1996, FoJE estas la kunigado de tri antaŭaj organizoj (angle nomitaj Council of European National Youth Committees (CENYC), Youth Forum of the European Communities (YFEU) kaj European Co-ordination Bureau of International Youth Organisations (ECB) ), kiuj laboris por la rajtoj de junuloj ekde la 1960-aj jaroj (CENYC kaj ECB) aŭ ekde la fino de la 1970-aj jaroj (YFEU).

### Laboro kaj celoj 
FoJE celas esti la voĉo de la junularo en Eŭropo. Junuloj estas egalaj civitatanoj kiujn FoJE subtenas por ke ili plenumu siajn rolojn kiel mondaj civitatanoj kaj plibonigu siajn proprajn vivojn.
FoJE estas sendependa kaj demokrata komunumo, organizata kaj dirigestrata de junuloj. Ĝi reprezentas la naciajn junularajn konsilojn kaj la sendependajn junularajn organizojn kiuj membriĝas en ĝi, kaj batalas por iliaj interesoj kaj bezonoj kaj la interesoj kaj bezonoj de la junularo mem.

La celoj de FoJE estas:

* Pligrandigi la partoprenon de la junularo kaj la junularaj organizoj en la socio kaj en la decidado.
* Influi la politikajn problemojn kiuj trafas la junulojn kaj la junularajn organizojn, reprezentante ilin oficiale ĉe internaciaj organizoj : EU, la Konsilio de Eŭropo kaj Unuiĝintaj Nacioj.
* Prihelpi la laboron de la junularo en la naciaj kaj internacia nivelo, ĉefe helpante ilin por ricevi taŭgajn subvenciojn
* Prihelpi la interŝanĝon de ideoj kaj spertoj, la reciprokan interkomprenon, kaj egalajn rajtojn kaj ŝancojn inter la junuloj de Eŭropo.
* Subteni la interkulturan komprenon, la demokration, la respekton, la diversecon, la homajn rajtojn, la aktivan civitatanecon kaj la solidarecon.
* Kunlabori por la pligrandigado de la junulara laboro en aliaj regionoj de la mondo.

## Membroj 
### Naciaj junularaj konsilioj 
### Internaciaj junularaj neregistaraj organizoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  
* "vizitkarto" de TEJO en la oficiala retejo  ()
* artikolo "TEJO-ano estros ĉe Forumo Junulara Eŭropa" en *Libera Folio* de novembro 2020 ()

## Referencoj 
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj en Belgio
Kategorio:Organizaĵoj en Bruselo
Kategorio:Junularaj organizaĵoj en Eŭropo
Emese Gyöngyvér Veres

**Emese Gyöngyvér VERES** [vereŝ] rumania hungara etnografino, ĵurnalistino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 8-an de majo 1966.

## Kariero 
Emese Gyöngyvér Veres diplomitiĝis pri rumana lingvo kaj kulturantropologio en ELTE de Budapeŝto (2000), kaj ŝi doktoriĝis samloke (2008). De 2009 ŝi estas afergvidantino de eldonejo *Barca­print* de Braŝovo.

## Studaĵoj en volumoj 
* Másság – idegenség – elmozdulás. I–II. (Bp. 1997), Kultúra és közösség (samloke, 1998).

## Libroj 
* Barcasági körkép (Bp. 1996); Gergely napjától Péter-Pálig. Ünnepek és jeles napok a barcasági csángóknál (Szecseleváros 2002); Ma leszek házadban először vendég. Felnőtté válás a barcasági csángó gyülekezetekben (Bp. 1005 = Barcasági Könyvek); „Mikor Oláh­ország háborút izene.” A barcasági csángók kálváriája (samloke, 2008); Evangélikus múltunk és jelenünk (Bp. 2002); 250 éves a konfirmáció Magyarországon (uo. 2006); Az unitárius örökség. Simén Domokos emlékére (sl. 2008); Temetkezési szokások a barcasági csángóknál (manuskripte).

## Fonto 
* Románia Magyar Irodalmi Lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj etnografoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Gyula Pápay

**Gyula Pápay** [djula pApai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pápay Gyula** estas hungara-germana geografo, historiisto, profesoro, membro honora de Hungara Scienca Akademio (2005).

Gyula Pápay https://de.wikipedia.org/wiki/Gyula_P%C3%A1pay naskiĝis la  1939 en Gyöngyös.

## Biografio 
Gyula Pápay frekventis mezlernejon en Székesfehérvár, universitatojn en Budapeŝto kaj Debrecen inter 1957-1963. Li estis redaktoro kaj lektoro en Lejpcigo ĝis 1979, dume li doktoriĝis en 1967 en Universitato de Budapeŝto. Li ekinstruis en Rostock en 1979, kie li profesoriĝis en 1988 en la universitato, poste li instruis ankaŭ en Budapeŝto. De 1993 ĝis 1996 li estis docento en Rostock, poste li instruis plu en pli alta rango. Post sia emeritiĝo en 2004 tamen li laboras senĉese.

## Verkaro (elekto) 
* *Studien zur Herausbildung der Wissenschaftsdisziplin Kartographie* (1988)
* *Bilder der Wissenschaft - Wissenschaft der Bilder* (2005)

## Fontoj 
* biografio 
* biografio 

Kategorio:Hungaraj geografoj
Kategorio:Germanaj geografoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Akademiĉeskaja (stacio de Moskva metroo)

**Akademiĉeskaja** (, "Akademia") estas stacio de la Metroo de Moskvo sud-okcidente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Kaluĵsko-Riĵskaja linio kaj situas inter la stacioj '** kaj **'.

## Interkonektoj 
* →  linio (stacio '''') (estonte)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de stacioj de Moskva metroo

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

Kategorio:Stacioj de Moskva metroo
Kategorio:Kaluĵsko-Riĵskaja linio (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Akademiĉeskij (Moskvo)
Ferenc Papp (literaturhistoriisto)

**Ferenc Papp,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Papp Ferenc** estis hungara literaturhistoriisto, kritikisto, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1939), membro de Societo Kisfaludy (1920).

Ferenc Papp http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC11587/11797.htm naskiĝis la  1871 en Nemesmagasi. Li mortis la  1943 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Papp frekventis mezlernejon en Sopron, universitaton en Budapeŝto inter 1890-1895. Komence li estis ĉefamilia edukisto, ekde 1897 li ekinstruis precipe en gimnazioj. En 1920 li iĝis titulara direktoro de gimnazio. Li okupiĝis precipe pri Zsigmond Kemény kaj Pál Gyulai (kritikisto). Li ricevis premion en 1932.

## Verkaro (elekto) 
* *A valószerűség és határai a művészetben* (1894)
* *Báró Kemény Zsigmond hátrahagyott művei* (1914)
* *Gyulai Pál irodalmi emlékei* (Literaturaj memoraĵoj de Pál Gyulai), (1926)
* *Gyulai Pál I–II.* 1935–1941)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Regna burgo Cochem

eta|rigardo de sudokcidente al la regna burgo (2012)
eta|aspekto de nordoriento de la regna burgo Cochem Cochem (2006)

La **regna burgo Cochem** estas burgkonstruaĵo en la rejnlando-palatinata urbo Cochem ĉe la Mozelo. Ĝi estas la ekkonilo de la urbo kaj situas sur de malproksimo videbla montkeglo pli ol 100 m super la urbo.

La konstruaĵo, kiu en la mezepoko servis kiel doganburgo, laŭ la plej novaj esploroj verŝajne datiĝas el la jaro 1100 aŭ el la unua duono de la 12-a jarcento. Post la detruo en la 17-a jarcento la komercisto kaj sekreta komerca konsilisto *Louis Fréderic Jacques Ravené* el Berlino rekonstruigis ĝin laŭ sia gusto en la jaroj 1868 ĝis 1877. La regna burgo Cochem tial estas bona ekzemplo de konstruaĵo laŭ la stilo de novgotiko dum la tempo de germana historiismo.

La burgo Cochem estas protektita kulturmonumento laŭ la konvencio de Hago pri protekto de kulturaĵoj dum armitaj konfliktoj.

## Literaturo 
* Leopold von Eltester: *Chronik der Burg Cochem*. Berlin 1878 (online).
* Michael Losse: *Die Mosel. Burgen, Schlösser, Adelssitze und Befestigungen von Trier bis Koblenz.* Michael Imhof, Petersberg 2007, ISBN 978-3-86568-240-6, Seite 41–46.
* Elke Lutterbach: *Reichsburg Cochem* Führer, Nachschlagewerk und Bilderbuch (Ritterburgen Bd. 4), J.P. Bachem Verlag, Köln, 2013; ISBN 978-3-7616-2672-6
* Uwe A. Oster (Hrsg.): *Burgen in Deutschland.* 1. Auflage. Primus, Darmstadt 2006, ISBN 3-89678-561-3, Seite 111–112.
* Gunter Seifert: *Die Moselburgen. Zwischen Koblenz und Trier*. Selbstverlag, Overath 1999, Seite 17–19.
* Alexander Thon, Stefan Ulrich: *Von den Schauern der Vorwelt umweht… Burgen und Schlösser an der Mosel*. Schnell & Steiner, Regensburg 2007, ISBN 978-3-7954-1926-4, Seite 38–46.
* Alexander Thon: *Zwischen Reich, rheinischer Pfalzgrafschaft und Erzbistum Trier – Neue Erkenntnisse zur hochmittelalterlichen Geschichte der Burgen Cochem, Klotten und Bischofstein*. In: Olaf Wagener (Hrsg.): *Die Burgen an der Mosel*. Görres, Koblenz 2007, ISBN 978-3-935690-59-1, Seite 65-82.
* Stefan Ulrich: *Arras, Beilstein, Bernkastel, Cochem und Thurandt. Beobachtungen an einigen Moselburgen*. In: *Burgen und Schlösser. Zeitschrift für Burgenforschung und Denkmalpflege* 49 Heft 3, 2008, ISSN 0007-6201, paĝoj 154-160.
* *Die Reichsburg Cochem an der Mosel – Burgführer*. Seifert, Bensberg 1992.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* retejo de la burga falkejo
* plano de la burga fundamento laŭ stato de 1877

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Distrikto Cochem-Zell
Cayetano Rosell y López

**Cayetano Rosell y López** (Aravaca, Madrido, 1817 - Madrido, 26an de marto de 1883) estis hispana bibliografo, historiisto, dramaturgo, eldonisto kaj tradukisto.

## Biografio 
Arkivisto profesie, ekkarieris en la Nacia Biblioteko de Madrido en 1844. Li estis elektita membro de la Real Academia de Historia la 6an de junio de 1856, ekposedis la 31an de majo de 1857. En 1856 li ascendis kiel altranga bibliotekisto kaj iĝis profesoro pri Arkiviko el 1856 al 1866. Profesoro pri bibliografio en la Supera Altlernejo de Diplomatio, kaj direktoro el tiu institucio en 1868. Li estis ankaŭ Prezidanto de la *Asociación de Escritores y Artistas Españoles* (societo de verkistoj kaj artistoj) el 1873 al 1876. En 1875 li estis nomumita altranga estro de la Arkivista Gildo. Li estis direktoro de la Nacia Biblioteko de Hispanio el 1880 ĝis sia morto.

## Verkaro 
Li verkis teatraĵojn, ĉefe komediojn kaj zarzuelojn. Entuziasma de la klera eposo, li tradukis *La Divina Commedia* de Dante Alighieri (Barcelona: Montaner y Simón, 1871-1872, en verso, notita, kun gravuraĵoj de Gustave Doré kaj enkonduko de Juan Eugenio Hartzenbusch), *Paradizo perdita* de John Milton (Barcelona: Montaner y Simón, 1873, el angla, notita, kun biografio de la aŭtoro kaj same kun gravuraĵoj de Gustave Doré) kaj *Orlando furioso* de Ludovico Ariosto. Redaktis kaj enkondukis diversajn volumenojn de la verkokolekto *Biblioteca de Autores Españoles*: *Poemas épicos* (1851-1854), *Novelistas posteriores a Cervantes* (1851-1854), *Historiadores de sucesos particulares* (1852-1853), *Obras no dramáticas de Lope de Vega* (1856) kaj *Crónicas de los reyes de Castilla*. Li eldonis ankaŭ la unuan fojon la kompletan verkaron *Obras completas* de Miguel de Cervantes Madrid: 1863-1864. Ankaŭ presis *Colección de piezas dramáticas, entremeses, loas y jácaras* verkitaj de Luis Quiñones de Benavente Madrid: Librería de los Bibliófilos Alfonso Durán, 1872-1874. Tradukis kelkajn teatraĵojn kaj, kun aldonoj kaj notoj, la *Historia del reinado de Felipe Segundo, rey de España* de William H. Prescott Madrid: 1856-1857.

Kunlaboris per historiaj kaj literaturhistoriaj verkoj en diversaj publikaĵoj, inter ili en *La Ilustración Española y Americana*.

Kiel historiisto li verkis pri la batalo de Lepanto *Historia del combate naval de Lepanto, y juicio de la importancia y consecuencias de aquel suceso*, Madrid: Academia de la Historia, 1853. Krom *Crónica de la provincia de Madrid* Madrid: Aquiles Ronchi, 1865.

Kiel dramaturgo li tradukis kaj adaptis, inter aliaj, la *Tartufo* de Molière kun titolo *El hipócrita*, verkis kelkajn teatraĵojn kunlabore kaj nur lian *La Madre de San Fernando*, historia dramo kvarakta kaj versa. Madrid: Agencia General Hispano-Cubana, 1849. Li verkis ankaŭ la tekston de la zarzuelo *El burlador burlado* (1859).

## Referencoj 
## Bibliografio 
* PEIRÓ MARTÍN, Ignacio - PASAMAR ALZURIA, Gonzalo (2002), *Diccionario Akal de Historiadores españoles contemporáneos*, Madrid:Akal, pp. 540-541.

Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Romantikuloj
Endre Veress (poeto)

**Endre VERESS** [vereŝ] rumania hungara poeto. Li naskiĝis en Lăzarea la 4-an de majo 1938.

## Kariero 
Endre Veress studis en Romkatolika Teologio de Alba Iulia (1955–61), sed ne fariĝis pastro. Li estis oficisto en Gheorgheni (1961–63), en Târnăveni (1963–66), de 1966 en Târgu Mureș. Li ekpublikigis poemojn de 1981 en Igaz Szó, Vörös Zászló, fakartikolojn pri apikulturo en Falvak Dolgozó Népe (1983–85).

## Poemvolumoj 
* Hazatérés (Buk. 1981); Csengőkóró (samloke, 1981); Évelő álmok (sl. 1984).

## Fonto 
* Románia Magyar Irodalmi Lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
9398 Bidelman

'*9398 *Bidelman'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo *William P. Bidelman'' (1918–2011), direktoro de la Observatorio Warner kaj Swasey de 1970 ĝis 1975 kaj instruisto ĉe la Universitato Case Western Reserve (iame Instituto Case pri Teknologio) de 1970 ĝis 1986. Li estis pioniro en la klasifiko de la steloj kaj la identigo de kemie apartaj steloj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Bretonnières

**Bretonnières** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 212 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Bretonnières situas sur la monta tavolo inter la Ĵurasa Montaro kaj la ebenaĵo de la rivero Orbe, kiu formas la nordorientan komunumolimon. La komunumo situas kvin kilometrojn okcidente de la urbeto Orbe kaj 15 kilometrojn okcidentsudokcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bretonnières kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,45 km², de kiuj 44,0 % estas kovritaj de arbaro, 46,5% servas por agrikulturo kaj 9,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bretonnières limas en nordo al Les Clées, en nordoriento al Agiez, en sudoriento al Bofflens, en sudo al Romainmôtier-Envy, kaj en okcidento al Premier.

## Trafiko 
Tra Bretonnières pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Laŭzano al Vallorbe. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 3 kilometrojn norde de la komunumo en Les Clées, kien kondukas konekta vojo de Bretonnières. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Laŭzano al Vallorbe.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bretonnières datiĝas el la jaro 1154 kiel *Bretoneres*. En la komunumo estis trovitaj restaĵoj de menhiro el la neolitiko, restaĵoj de fortikaĵo ne datebla kaj de romia vojo. Dum mezepoko Bretonnières apartenis al la Monaĥejo Romainmôtier kaj la vilaĝon administris majoro de la monaĥejo. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo apartenis al la Voktejo Romainmôtier. Poste ĝi estis parto de la Distrikto Orbe, kiu estis surbaze de la administra reformo de 2006 kun efiko de la 1-a de januaro 2008 integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bretonnières (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bretonnières

## Bildoj 

Dosiero:Bretonnieres-Strasse.jpg|Strato en la vilaĝocentro
Dosiero:Bretonnieres-Schulhaus.jpg|Lernejo
Dosiero:Bretonnieres-Zentrum.jpg|Vilaĝocentro
Aulbach

La **Aulbach** estas dekstra alfluanto de la rivero Mozelo en Treviro. Ĝi havas longecon de 4,271&nbsp;km kaj akvokolektan areon de 4,682&nbsp;km².

Kategorio:Akvokolekta areo de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Olewiger Bach

La **Olewiger Bach** , kies nomo de la malsupra parto estas **Altbach** longas 15,6 km. Ĝi estas dekstra alfluanto de la rivero Mozelo en Treviro. Ĝi fontas inter la vilaĝoj Pellingen kaj Lampaden ĉe la piedo de la monto Dreikopf] kaj fluas tra Franzenheim preter Hockweiler en la direkto Trier-Kernscheid. Poste ĝi atingas Trier-Olewig kaj fluas al Trier-Heiligkreuz. De tie la riolo nomiĝas Altbach. .

## referencoj 
Kategorio:Akvokolekta areo de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
9399 Pesch

'*9399 *Pesch'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo *Peter Pesch*, direktoro de la Observatorio Warner kaj Swasey de 1975 ĝis 1994 kaj instruisto ĉe la Universitato Case Western Reserve de 1961 ĝis 1997. Li estis pioniro en la serĉo de nedivideblaj bluaj objektoj (galaksioj, kvazaroj kaj steloj) per la uzo de malalt-variancaj prismoj en la schmidt-teleskopo *Burell''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Kaluĵskaja (stacio de Moskva metroo)

**Kaluĵskaja** (, "de (urbo) Kaluga") estas stacio de la Metroo de Moskvo sud-okcidente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Kaluĵsko-Riĵskaja linio kaj situas inter la stacioj '** kaj **'.

## Interkonektoj 
De tie ekzistas transirejo al:
* →  linio (stacio '''')

## Vidu ankaŭ 
* Listo de stacioj de Moskva metroo

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

Kategorio:Stacioj de Moskva metroo
Kategorio:Kaluĵsko-Riĵskaja linio (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Ĉerjomuŝki (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Obruĉevskij (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Konjkovo (Moskvo)
Avelsbach

La **Avelsbach** aŭ **Avelerbach** estas dekstra alfluanto de la rivero Mozelo en Treviro. En la valo de la rojo troviĝas la ŝtata vindomeno Avelsbach. La vinareoj tie estas Altenberg, Herrenberg, Kupp, Hammerstein kaj Rotlay (ne plu kun vitoj). Tuj antaŭ la enbuŝiĝo la rojo provizas la lageton en la parko Nells Ländchen kun akvo.eta|la „Nellspark“ en Treviro kun la rojo Avelsbach
## Bildoj 

Weinbaudomäne Trier.jpg|Ŝtata vindomeno en la valo de la rojo Avelsbach

## Referencoj 
Kategorio:Akvokolekta areo de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Ilona Verestóy

**Ilona VERESTÓY** [vereŝto:i] rumania hungara fakverkistino pri muziko, lernolibroverkistino. Ŝi naskiĝis en Braŝovo la 30-an de decembro 1928.

## Kariero 
Ilona Verestóy pristudis muzikon en Konservatorio Gh. Dima Kluĵo (1949–52), poste en Bukareŝto (1960–62). Ŝi estis muzikinstruistino en Târgu Mureș, redaktorino ĉe la hungara redakcio de la loka radio.

## Folklorvolumo 
* Tiszta búzából. Nyárádköszvényesi népdalok. kunlaborantino, 1970).

## Lernolibroj 
Ének–zene tankönyv a III. osztály számára (Buk. 1972); Ének–zene tankönyv a VIII. osztály számára (samloke, 1974); Ének–zene tankönyv a VIII. osztály számára (kunulaŭtorino, sl. 1983); Módszertani alapfogalmak az ének, rajz, testnevelés, kézimunka tanítására, kunulaŭtorino (sl. 1980).

## Fonto 
* Románia Magyar Irodalmi Lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pedagogoj
9403 Sanduleak

'*9403 *Sanduleak'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch''.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la rumandevena usona astronomo Nicholas Sanduleak (1933–1990), ano de la scienca estraro de la Observatorio Warner kaj Swasey de 1967 ĝis lia morto. Famkonata klasifikisto kaj katalogisto de steloj, li estas la kunmalkovrinto de la mikrokvazaro SS 433 kaj
katalogis de la objekton, kiu naskis la supernovaon SN-1987a.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Schantelbach

La **Schantelbach**estas 5,3&nbsp;km langa, dekstra alfluanto de la rivero Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La akvokolekta areo mezuras 5,973&nbsp;km².

## Referencoj 
.

Kategorio:Akvokolekta areo de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
9420 Dewar

'*9420 *Dewar'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch''.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la brita skota kemiisto kaj fizikisto James Dewar (1842–1923), kiu studis la  je malalta temperaturo. En 1872 li inventis la vazon kun duopa parieto, izolita per vakuo kun kriogenika gaskaptilo, kiu estas ankoraŭ uzita de la astronomoj por malvarmigi elektronikajn detektilojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Feller Bach

La **Feller Bach** estas dekstra alfluanto de la rivero Mozelo en Treviro en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. 

[maldekstre|eta|La areo antaŭ ardeza minejo supre de [Fell]]
Ĝi havas sian nomon de la loko Fell. Ĝi havas longecon de 16.7 kaj akvokolektan areon de 49,36 km². En la valo troviĝas multajn ne plu uzataj ardezaj minejoj.

## Referencoj 
Kategorio:Akvokolekta areo de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Preĝejo Sankta Ladislao (Tállya)

La **preĝejo Sankta Ladislao**, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas romkatolika monumento historia en Hungario, en Tállya laŭ la ĉefplaco.

## Historio 
Jam dum la mezepoko gotika preĝejo funkciis en tiu vilaĝo. Inter 1647 – 1715 la kalvinanoj profitis la preĝejon. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1720 aŭ en 1757, tamen restis gravaj partoj el la malnova preĝejo. La predikejo estis farita en 1757. La orgeno ekfunkciis en 1828, sed ĝi estis trakonstruita en 1874 kaj 1943. La preĝejo parte bruldetruiĝis en 1861, en la sekva jaro oni rekonstruis ĝin. Laŭ la memortabulo sur la ekstera muro la preĝejo estis renovigita en 1982.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola. En mezo de la fasado la turo altiĝas, sube la enirejo troviĝas. La multangula sanktejo direktiĝas al oriento. Apud la sanktejo troviĝas la sakristio. La impona ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Ladislaon. Apude situas lignaj skulptaĵoj pri Sankta Sebastiano, Sankta Roĥo kaj Sankta Triunuo. La flanka altaro maldekstre prezentas Sanktan Vencelon, Franz Anton Maulbertsch pentris la bildon. La ceteraj flankaj altaroj estas dediĉitaj al Elizabeto de Hungario, Immaculata, Johano Nepomuka. Sub la orgeno troviĝas kuŝanta skulptaĵo pri sankta Rozalia el la 18-a jarcento.

## Fontoj 
* hungare kun bildo
* hungare
* hungare kun multe da fotoj
* hungare kun mapo

Tallya
Tallya
Kategorio:Tállya
Molesbach

eta|maldekstra|Ponto super la valo de Molesbach
La **Molesbach** estas dekstra alfluanto de la rivero Mozelo en Treviro en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi longas 1,9 km kaj havas akvokolektan areon de 49,36 km². La rojo fluas inter Riol kaj Mehring en la Mozelon.

## Referencoj 
Kategorio:Akvokolekta areo de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
9423 Abt

'*9423 *Abt'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Helmut Abt*, unu el la fondintoj de la Nacia Observatorio de Kitt Peak. Li estas konata pro siaj fundamenta studoj de stelaj karakteriziloj kaj de la , kaj pro siaj praktikoj de eldonado. Kiel ĉefredaktoro, Abt gvidis la *Astrophysical Journal'' en la nunan elektronikan epokon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Jasenevo (stacio de Moskva metroo)

**Jasenevo** (, "Fraksena") estas stacio de la Metroo de Moskvo sud-okcidente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Kaluĵsko-Riĵskaja linio kaj situas inter la stacioj '** kaj **'.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de stacioj de Moskva metroo

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

Kategorio:Stacioj de Moskva metroo
Kategorio:Kaluĵsko-Riĵskaja linio (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Jasenevo (Moskvo)
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1990
Kategorio:1990 en Moskvo
Komunumaro Plancoët Val d'Arguenon

La '''Komunumaro Plancoët Val d'Arguenon''' estis franca interkomunuma strukturo, situanta en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio. 

Ĝi malaperis post sia kuniĝo en la  kun "komunumaro de la Lando de Plélan" en la nove kreita "komunumaro Plancoët-Plélan".

## Historio 
La '''komunumaro Plancoët Val d'Arguenon** estis kreita en decembro 1993 kaj konsistis el 8 komunumoj.

En 1997, Créhen aliĝis al la komunumaro kaj en 2002 ankaŭ du aliaj komunumoj, Landébia kaj Pléven, aliĝis.

## Konsisto 
Ĝi konsistis el la 11 sekvantaj komunumoj :

# Bourseul
# Corseul
# Créhen
# Landébia
# Languenan
# **Plancoët'''
# Pléven
# Plorec-sur-Arguenon
# Pluduno
# Saint-Jacut-de-la-Mer
# Saint-Lormel 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la komunumaroj de Côtes-d'Armor

### Eksteraj ligiloj 
*   Geografio de Bretonio : geografia, mapa kaj statistika portalo 
* Datumbazo Aspic (**A**ccès des **S**ervices **P**ublics aŭ **I**nformations sur les **K**ollectivités) : Côtes-d'Armor 

Plancoët Val d'Arguenon
Dhron

La **Dhron** estas 5,3&nbsp;km langa, dekstra alfluanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. 

La rivero havas longecon de 36&nbsp;km kaj akvokolektan areon de 319,086&nbsp;km². La plej granda alfluanto estas Kleine Dhron kun longeco de apenaŭ 29&nbsp;km.

## Referencoj 
Kategorio:Akvokolekta areo de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Böngertsbach

La **Böngertsbach** estas ĉirkaŭ 2 km longa, dekstra alfluanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia akvokolekta areo mezuras 1,264 km².

## Referencoj 
.

Kategorio:Akvokolekta areo de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Komunumaro Plancoët-Plélan

La **komunumaro Plancoët-Plélan** estis franca komunumaro, situanta en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio. Ĝi ekzistis inter 2013 kaj 2016.

## Historio 
La , komunumaro Plancoët Val d'Arguenon kaj komunumaro de la Lando de Plélan kuniĝis por naski la "komunumaron Plancoët-Plélan". Kun efiko de la 1-a de januaro 2017, la komunuma asocio kunfandiĝis kun la komunumaro de la Lando de Caulnes kaj la komunumaro de Dinan, tiel formante la posteulan organizaĵon *Dinan Agglomération*.

## Konsisto 
La komunumaro konsistis el 18 komunumoj :
* Bourseul
* Corseul
* Créhen
* Landébia
* La Landec
* Languédias
* Languenan
* **Plancoët**
* Plélan-le-Petit
* Pléven
* Plorec-sur-Arguenon
* Pluduno
* Saint-Jacut-de-la-Mer
* Saint-Lormel
* Saint-Maudez
* Saint-Méloir-des-Bois
* Saint-Michel-de-Plélan
* Trébédan

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la komunumaroj de Côtes-d'Armor

Plancoët-Plélan
Kautenbach

La  **Kautenbach** estas dekstra alfluanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi fontas sur la teritorio de la vilaĝo Kleinich kaj enbuŝiĝas en la Mozelon post 13,2 km en Traben-Trarbach. Ĝia akvokolekta areo estas 60,5 km².

Kategorio:Riveroj en Germanio
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Lützbach

La **Lützbach** estas dekstra alfluanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi fontas en Hunsruko kaj enbuŝiĝas en la Mozelon apud Traben-Trarbach. Ĝia longeco estas 12&nbsp;km kaj ĝia akvokolekta areo mezuras 28,727&nbsp;km².

## Referencoj 
Kategorio:Akvokolekta areo de Mozelo
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Mito de la ĉaro kaj de la ĉaristo

[dekstra|eta|200px|Platono en la Rafaela fresko la [La Lernejo de Ateno, Vatikano (1509).]]
La **mito de la ĉaro kaj de la ĉaristo** (aŭ de la **flugilhava durada ĉaro**) eltirita el *Fedro* de Platono, utilas por ekspliki la platonan teorion de la rememoro de la animo, kiu, stimulita de la percepto pri sensaj objektoj, kondukas la homon al la laŭgrada malkovro en sia intelekto, (pere de intelekta scio) de tiuj eternaj ideojn kiuj estas la kaŭzo kaj origino de la fenomena mondo. La sensa scio, malsama ol tiu intelekta, povas do oferti al tiu lasta la puŝon por startigi tian procezon. Ĉi-kaze la mito utilas por ekspliki la fenomenon kiu dum la enkarniĝo produktas rememoraĵojn ligitajn al la antaŭa ekzistado.

La Freda mita rakontas pri durada ĉaro regata de ĉaristo, personiganto de la racia kaj intelekta parto de la animo. La durada ĉaro estas trenita de paro de ĉevaloj, kies unu estas blanka kaj la alia nigra: tiu blanka prezentas la flankon de la animo regata de spiritaj sentoj (*thymeidès*) kaj direktiĝas al Hiperuranio, la nigra prezentas la flankon de la animo sensavidan (*epithymetikòn*) kaj direktiĝas al la sensa mondo. La du ĉevaloj estas regataj de vejroj de la ĉaristo kiu reprezentas la racion: ĝuste tiu ĉi ne moviĝas siainiciate sed posedas nur la taskon de la gvido.

La durada ĉaro, do la animo, devas esti direktata al la Hiperuranio, metafizika loko kie anfiteatre rezidas la ideoj.

La celo de animo, estas plej eble kontempli la Hiperuranion kaj absorbi el ĝi la saĝon de la ideoj. La ĉaristo do devas sukcesi gvidi la ĉevalojn en la saman direkton, al alto, bridante tiun nigran kaj spronante tiun blankan por eviti aŭ malfruigi la subenfaligon en la reenkarniĝon.

Fakte, kiu subenfalas tuj tiu renaskiĝos kiel senscia persono aŭ ĉiukaze fora el la filozofia saĝo, dum tiuj kiuj sukcesis kontempli Hiperuranion laŭ pli longa tempo, tiuj renaskiĝos kiel saĝuloj kaj filozofoj. 

Tiu mito dum eksplikas la originon de la ideajn rememorojn pruvas ankaŭ la senmontecon de la animo.

## Samcelaj mitoj 
Troviĝas io simila a la Fedra mito kiel ekspliko de la rememoraĵoj de la pasinta reenkarniĝo en iuj *upanishad* kiel en tiuj Katha upanishad kaj Muktikā Upaniṣhad de Hinduismo, kaj spuroj ankaŭ en Budhismo.

## Vidu ankaŭ 
* Ideo
* Platono
* Timós
* Mio, Supermio, kaj Ĝio
* Parabolo de la kaverno
* Reenkarniĝo

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.john-uebersax.com/plato/plato3.htm anglalingva komento
* Teksto de *Fedro* en la origina greka versio ĉe Perseus Project

## Notoj 
Durada ĉaro
Kategorio:Alegorio
Kategorio:Rememoro
9407 Kimuranaoto

**9407 Kimuranaoto** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Naoto Kimura*, lektoro kaj konservisto de la Planetario kaj Astronomia Muzeo Gotoh de Tokio de 20 jaroj. Li faris multajn astrofotografiojn uzataj por programoj de planetario.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994