open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alicún

**Alicún** [aliKUN] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 5 km2 kie loĝas 272 geloĝantoj, do loĝdenso estas 54.4 loĝ./km2.
Alicún situas je 31 km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 272 geloĝantoj de la municipo **Alicún** estas 131 inoj kaj 141 viroj. En la vilaĝo loĝas 269 geloĝantoj, kaj aliaj 3 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 1, 1 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 4, 2 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis -3 (-1.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 80 homoj (29.4%).

## Historio
Estis dokumenta referenco al terma fonto el Al Idrisi (islama geografo kaj kronikisto de la 12a jarcento). 

En la 16a jarcento okazis la ribelo de la moriskoj kaj ilia definitiva forpelo en 1570, kio suferigos Alicún, kiu restis senhoma ĝis reloĝigo en 1574. 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Alicún  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Tobogano

eta|dekstra|200ra|Distra vojo por tobogano
eta|dekstra|200ra|Akva tobogano ĉe infana naĝbaseno

**Tobogano** estas senglitila sledo de nordamerikaj indianoj. Ĝi estas farita el kelkaj kunigitaj tabuloj kun fleksita antaŭaĵo. Longeco de la sledo estas 3-4 metroj, larĝeco estas 30-40 centimetrojn.

Antaŭe oni uzis toboganon ordinare por transveturigi ŝarĝon permane aŭ pere de hundoj, iufoje por veturiĝi de sur montetoj.

En la komenco de la 20-a jarcento oni organizadis konkursojn pri demontiĝo sur tobogano. Nuntempe ĉi tiu sportofako nomiĝas skeletonado.

**Tobogano** oni nomas ankaŭ deglitejon.

## Vidu ankaŭ 
* Deglitejo
* Reltobogano
* Skeletonado

Kategorio:Vintra sporto
Kategorio:Infanludejo
Madroñera

**Madroñera** [MadroNJEra] (Arbutejo) estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli norda provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj al la komarko *Tierra de Trujillo*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *madroñeros*. Al la municipa areo krom la ĉefa loĝloko Madroñera ankaŭ apartenas la municipopartoj *Pago de San Clemente* kaj *Pizarro*.

## Situo kaj geografio 
Madroñera estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo, je altitudo de 589 m. La areo de ties teritorio estas de 132,91&nbsp;km². Ĝi estas inter la ebenaĵo *Trujillano-Cacereña* kaj la Sierra de las Villuercas. Trapasas ĝiajn terojn la akvoj de la riveroj Almonte kaj Magasca. Hegemonias la malferma arbaro de anzinoj, kombine kun olivarbaroj kaj aliaj kultivejoj. La tipa flaŭro estas de mediteranea arbaro, anzinoj kaj korkokverkoj, kverkoj kelkaj kaŝtanarboj kaj kompreneble arbutoj kiuj nomigas la vilaĝon. El la faŭno elstaras la ruĝa perdriko, turtoj kaj anasoj. Pri mamuloj elstaras leporoj, kunikloj, aproj kaj vulpoj. La specioj de fiŝoj estas ĉefe tinkoj kaj karpoj.

## Ekonomio
Enspezofontoj estas precipe agrikulturo kaj brutobredado.

## Vidindaĵoj
* La Preĝejo de la *Purísima Concepción*: de la 18a jarcento kaj de stilo baroko popola.
* *Mona del Rollo* aŭ Pilorio: apartenas al la tria kvarono de la 16a jarcento, ornamita de la blazonoj de la tiamaj senjoroj de la vilaĝo (aktuala blazono de Madroñera)
* Malnova Ermitejo de la Virgulino de la *Soterraña* (Subtera), patronino. Estas legendo pri paŝtisto kiun protektis la virgulino dum ŝtormo.

## Gravulo 
*Fernando Valera Aparicio (n. en Madroñera, Cáceres, 1899 - m. en Parizo, Francio, 1982), estis hispana politikisto kaj verkisto. Li estis la lasta ĉefministro de la Dua Hispana Respubliko en ekzilo (1971-1977) kaj ministro pri financoj, kaj nevo de la fama verkisto Juan Valera.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Cáceres
Dua Hispana Respubliko en ekzilo

[eta|[Flago de la Dua Hispana Respubliko adoptita oficiale aprile de 1931]]

**Dua Hispana Respubliko en ekzilo** estis la nomo kiu arigis la respublikaj institucioj kiuj plufunkciis iel en la ekstero kaj kiuj plureprezentis la legitimecon de la Konstitucio de 1931 post la fina venko de la reĝimo de Francisco Franco en la Hispana Enlanda Milito. Ili pluhavis la kontinuecon de tiu reprezentado inter 1939 kaj 1977. La sidejo de la registaro en ekzilo lokiĝis unue en Meksikurbo kaj poste translokiĝis la 8an de februaro de 1946 al Parizo, Francio, kie ĝi daŭris ĝis junio de 1977.

## Ĉefministroj de la Dua Hispana Respubliko en ekzilo 
* 1939-1945 Juan Negrín López
* 1945-1947 Jose Giral Pereira
* 1947-1947 Rodolfo Llopis Ferrándiz
* 1947-1951 Álvaro de Albornoz y Liminiana
* 1951-1960 Félix Gordón Ordás
* 1960-1962 Emilio Herrera Linares
* 1962-1971 Claudio Sánchez-Albornoz y Menduiña
* 1971-1977 Fernando Valera Aparicio

## Pritakso 
Kelkaj ŝtatoj agnoskis tiun instancon nome la unua estis Meksiko, ankaŭ Jugoslavio dum multaj jaroj ktp. Ankaŭ diplomatia instancoj ĉefe dum la epoko kiam la reĝimo frankista estis nek agnoskata nek akceptata en la diplomatiaj instancoj.

La kvereloj inter la diversaj partioj, subpartioj kaj tendencoj de la respublika flanko pludaŭris dum la ekzisto de tiu registaro en ekzilo. La praktika efiko de la registaro en precizaj aferoj estis nula, ĉefe en la interno de Hispanio.

La ĝenerala akcepto de la demokratia epoko de la 1970-aj jaroj finigis la ekziston de tiu instanco.

## Bibliografio 
* Alted Vigil, Alicia. 1993. *El Archivo de la II República española en el éxilio 1945-1977 (Inventario del Fondo París)*. Fundación Universitaria Española. Madrid.
* Biescas, José Antonio; Tuñón de Lara, Manuel. *España bajo la Dictadura Franquista*. Labor. Barcelona. 1987 ISBN 8433594303
* Cabeza Sánchez-Albonoz, Sónsoles. 1997. *Historia política de la Segunda República en el exilio*. Fundación Universitaria Española. Madrid.
* Del Valle, José María. 1976. *Las instituciones de la República española en exilio* Editions Ruedo ibérico; París.

Kategorio:Historio de Hispanio
Deglitejo

eta|dekstra|200px|Plurcela infana ludilo kun deglitejo dekstre
eta|400x400ra
eta|Deglitejo
**Deglitejo** aŭ **tobogano** estas dekliva glitvojo, sur kiu oni side aŭ kuŝe glitigas sin por amuziĝi.

Ludejaj deglitejoj troviĝas ofte en parkoj, lernejoj, infanĝardenoj, ludejoj, naĝejoj, kaj aliaj lokoj, kie infanoj ofte ludas. Deglitejo eble estas plata aŭ, por eviti defalojn, duoncilindra aŭ tuboforma. Kutime oni fabrikas deglitejojn el plasto aŭ metalo, kaj ili havas glatan supraĵon, kiu estas ofte rekta kaj fojfoje ondeca. Oni grimpas al la supro de deglitejo per ŝtuparo aŭ ŝtupetaro, kaj tiam oni sidiĝas supre kaj glitigas sin malsupren laŭ la surfaco de la deglitejo.

## Vidu ankaŭ 
* Reltobogano

Kategorio:Infanludejo
Kunešov

**Kunešov,** hungare **Kunosvágása** [kunoŝvAgAŝa], germane **Kuneschhau** [kuneŝaŭ] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom. La historiaj hungaraj loknomoj estis Kunoso, Konosov kaj Koneshely.
eta|dekstra|330px|Kunešov troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 24 km²
* Supermara alteco: 779 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 250
* Poŝtkodo: 967 01
* Aŭtokodo: ZH
* Telefonprefikso: 45

## Situo 
Kunešov situas sur malebenaĵo inter montoj 937, 913, 934 kaj 927 m-ojn altaj, fine de sakovojo. Kremnica troviĝas 7 km-ojn.

## Historio 
Germanaj ministoj fondis la vilaĝon, kies unua mencio devenis el 1342 en latina formo *"villa St. Michaelis"*. En 1628 la turkoj neatendite okupis la vilaĝon, la loĝantoj sklaviĝis. En 1828 vivis tie 1550 homoj en 85 domoj. En 1910 vivis en Kunosvágása 1913 homoj, (1876 germanoj, 25 hungaroj, 12 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis, baldaŭe slovakoj alvenis en la malplenajn domojn. En 2001 loĝis en Kunešov 244 homoj (195 slovakoj, 45 hungaroj, 3 ĉeĥoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo proksimume en 1400, en 1766 barokiĝis
* klasikisma kapelo el la 19-a jarcento
* malfruklasikisma apudvoja kapelo el la 19-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Kunešov sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Žiar nad Hronom
Kremnické Bane

eta|maldekstra|250px|Geografia mezo de Eŭropo
250px|eta|maldekstra|Preĝejo en Kremnické Bane
250px|eta|maldekstra|Minejo en Kremnické Bane
**Kremnické Bane** (hungare *Jánoshegy* [jAnoŝhedj], germane *Johannesberg*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom. La historia hungara loknomo estis la germandevena Berg.

## Situo 
Kremnické Bane situas sur malebenaĵo sub monto 937 m alta, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Turčianske Teplice-Kremnica. La lasta urbo troviĝas 3 km.

## Historio 
Germanoj fondis la vilaĝon, kies unua mencio devenis el 1361 en latina formo *"Villa Johannis"*. La unua vilaĝestro estis "Johann". La loĝantoj aĉetis la vilaĝon en 1429, tial ili ne pagis imposton. En 1828 vivis tie 769 homoj en 80 domoj. Batalo okazis en 1849 inter la hungaroj kaj la rusa armeo. En 1910 vivis en Jánoshegy 787 homoj, (698 germanoj, 53 hungaroj, 34 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Žiar nad Hronom, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis, baldaŭe slovakoj alvenis en la malplenajn domojn. En 2001 loĝis en Kremnické Bane 250 homoj (221 slovakoj, 26 hungaroj kaj aliaj). La minejo ankaŭ nun funkcias, kie oni minadas oron kaj arĝenton.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto el la 13-a jarcento, post 2 jarcentoj gotikiĝis kaj pligrandiĝis, en la 16-a jarcento renesanca parto alkonstruiĝis
* baroka kapelo omaĝe al Dipatrino de 1726, en 1910 novgotiĝis
* ministaj loĝdomoj el la 18-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Žiar nad Hronom
Lovča

**Lovča,** hungare **Nagylócsa** [nadjlOĉa] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom.
eta|dekstra|330px|Lovča troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 10 km²
* Supermara alteco: 276 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 710
* Poŝtkodo: 966 21
* Aŭtokodo: ZH
* Telefonprefikso: 45

## Situo 
Lovča situas sur dekstra bordo de Hron, laŭ traira flankovojo. Žiar nad Hronom troviĝas 4 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1283 en formo *"Loucha"*. Tiam la kampoj apartenis al ĉefepiskopejo de Esztergom. En 1828 vivis tie 546 homoj en 86 domoj. En 1910 vivis en Nagylócsa 769 homoj, (752 slovakoj, 12 hungaroj, 5 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Lovča 708 homoj (698 slovakoj, po 2 hungaroj kaj ĉeĥoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika malfrurenesanca preĝejo omaĝe al Apostoloj Sankta Filipo kaj Sankta Jakobo de 1656, en 1803 klasikismiĝis, en 1901 pligrandiĝis
* postbaroka kolono honore al Maria

## Eksteraj ligiloj 
* Lovča sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Žiar nad Hronom
Superheroo

**Superheroo** estas fikcia rolulo (de filmo, de animacio, aŭ de bildliteraturo) dotita de superhomaj eblecoj, kies ĉefa okupo estas batali profite al la socio kaj al la simplaj homoj, kontraŭ potencegaj malamikoj, eksterordinaraj minacoj, aŭ teruraj estaĵoj.

## Karakteriziloj 
etaSuperheroo havas almenaŭ du el la tri jenaj ĉefaj ecoj.
* Li aŭ ŝi havas unu aŭ plurajn "*superpovojn*" superhomaj forto, lerteco, rapideco, ebleco legi pensojn de aliuloj, trapasi la murojn, krei iluziojn, ktp. (kvankam heroo ne nepre bezonas havi superpovojn por esti superheroo, ĉar kelkaj el ili povas derivi sian statuson de la progresinta teknologio kaj noviletoj kiujn ili uzas, ekz. Vespertviro kaj Fero Viro). 
* Li aŭ ŝi havas duoblan identecon: tiu de simpla homo (kun familio, amikoj, profesio, foje kun sentimentaj, monaj aŭ laboraj malfacilaĵoj) kaj tiu, kaŝita, de superheroo.
* Li aŭ ŝi batalas vestita per speciala kostumo, (plurkolora gluvesto kun emblemo, masko aŭ duonmasko, senmanika mantelo…).

Oni povas aldoni la kromajn karakterizilojn:
* Li aŭ ŝi neniam batalas por akiri monon aŭ glorion, sed nur por servo al la homaro.
* Li aŭ ŝi neniam uzas mortigivajn armilojn, li aŭ ŝi batas per siaj pugnoj aŭ specialaj efikoj eltirataj de sia korpo mem (fajrobuloj, fulmo, blovo, ultrasona krio). Li aŭ ŝi ĉiam zorgas mortigi nenion, eĉ plej malican malamikon.
* Li aŭ ŝi neniam batalas sub ŝtata aŭtoritato (polico, armeo). La superheroo agas sola aŭ en malgranda teamo.

En ĉiuj reguloj estas esceptoj: Vespertviro ne havas superhomajn povojn, la identecoj de la Mirinda Kvaropo estas publike konataj, Gulo havas pli mortigan kaj perfortan konduton kiam li traktas siajn fiulojn, Benoît Brisefer gardas siajn ordinarajn vestojn.

## Historio 
La superheroo estas literatura sub-ĝenro de la *maskataj venĝantoj* kiel:
* *Robin Hood* (legenda persono)
* La *Grandduko Rodolf de Gerolstein* en La Misteroj de Parizo de Eugène Sue,
* *Ruĝa Anagalo* de Baronino Orczy,
* Rocambole de Pierre Ponson du Terrail
* *Zorro* de Johnston McCulley.

Unu el la unuaj superuloj de la literaturo estas La Niktalopo, kiu kapablas vidi en la mallumo. Liaj aventuroj (fare de la franca verkisto Jean de la Hire) komencas aperi en ĉ. 1911 en felietona romano. Iomete pli malfrue, Ogon Bat, de Nobuhide Morikawa (1930-aj jaroj) estas el la unuaj japanaj superherooj.

Superman (1938) estas komune rigardita kiel la unua (kaj arketipa) superheroo. Doc Savage, The Shadow, La Fantomo kaj Mandrake la Magiisto aperas en la sama jardeko.

La usona, bildlitraturaj eldonejoj Marvel Comics kaj DC Comics estas la oficialaj posedantoj de la angla termino « *Superheroo* », kaj ili eldonigis la aventurojn de amason da novaj superherooj en tiom da « *komiksoj* » kiel Spider-Man, Kapitano Ameriko, Namor la Submarulo, Iron Man, X-Men...

[200ra|eta|[Astro Boy (filmo)|Astro, japana super-roboteto]]
Superherooj ekster de Usono:
* Bêteman
* Fantax
* Fulguros
* Más y Menos
* Rat-man
* Superdupont
* SuperZam
* Ultraman
** Vidu ankaŭ : Mangao

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de *DC Comics* (angle).
* Oficiala paĝaro de *Marvel Comics* (angle).


Kategorio:Tipaj roluloj
Koreo (luno)

**Koreo** estas malgranda natura satelito de la planedo Jupitero.

Ĝin malkovris teamo de astronomoj de la Universitato de Havajo en 2003, kaj en 2007 ĝi estis nomita kiel alternativa nomo de la helena mitologia persono Persefono. Ĝis tiam, la luno estis provizore nomita *S/2003 J 14*.

Koreo rivoluas ĉirkaŭ Jupitero malantaŭen, kaj anas la lunaron de Pazifao, kiun konsistigas malantaŭenirantaj, neregulaj satelitoj kiuj orbitas inter 22,8 kaj 24,1 milionoj da kilometroj for de Jupitero, kaj kies orbita inklinacio valoras inter 144,5° kaj 158,3°.

## Referencoj 
Kategorio:Lunoj de Jupitero
Nereido (luno)

**Nereido** estas la tria natura satelito de la planedo Neptuno laŭ grando. Ĝi estis malkovrita la  de la astronomo Gerard Peter Kuiper, kaj estis tiel nomita honore al la Nereidoj, nimfoj de la maro laŭ la helena mitologio.

Pro la granda distanco inter Nereido kaj la itinero de la usona kosmoesplorilo Voyager 2, la ununura sondilo kiu esploris la sistemon de Neptuno (dum 1989), ne disponeblas altkvalitaj fotoj de la luno; la bildoj duonvidebligas ties neregulan formon, sed ne eblas rekoni ajnan geologiaĵon sur ties surfaco.

La nereida orbito estas unu el la plej discentraj en la konata sunsistemo; tial supozeblas, ke la luno estas asteroido aŭ kuiperbeltobjekto kaptita de la neptuna gravito, aŭ ke ĝian orbiton forte influis la kapton de Tritono fare de Neptuno.

## Referencoj 
Kategorio:Lunoj de Neptuno
Alsodux

**Alsodux** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 19 km2 kie loĝas 176 geloĝantoj, do loĝdenso estas 9.3 loĝ./km2.
Alsodux situas je 21 km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 176 geloĝantoj de la municipo **Alsodux** estas 80 inoj kaj 96 viroj. En la 19-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 125 geloĝantoj, kaj aliaj 51 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 1, 1 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 4, 1 inoj kaj 3 viroj. Tiel la natura kresko estis -3 (-1.7%). La laborkapabla loĝantaro estis 35 homoj (19.9%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Alsoduxx - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Korođ

**Korođ**, hungare **Kórógy** [kOrodj] estas vilaĝo en Kroatio, en distrikto **Vukovarsko-Srijemska**, en municipo Tordinci. Iam la hungaroj nomumis la vilaĝon *Kologyvár*.

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 750
* Poŝtkodo: 31214
* Telefonkodo: 32
* Aŭtokodo: VK

## Historio 
La unua mencio okazis pri fortikaĵo en 1290 en latina formo *"Castrum Kourougy (ultra fluvium Drawe)"*, kiu defendis la regionon. Dum la turka dominado la vilaĝo senhomiĝis. Baldaŭe hungaroj refondis la vilaĝon. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando (ekde 1868 pro ŝanĝo al Kroatio), al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1991 la serboj okupis la vilaĝon, la loĝantoj rifuĝis al Vése.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo, kiu detruiĝis en 1991, sed poste Hungario rekonstruis ĝin

## Ĝemelkomunumo
*  Vése, Hungario

Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Benoît Brisefer

**Benoît Brisefer** estas rolulo de bildstria serio far'de la belga bildliteraturisto Peyo. Li estas dotita de superhoma forto.

Li estis kreata en 1960 en la porjunula gazeto *Le Journal de Spirou* kaj liaj aventuroj estis reprenitaj de aliaj desegnistoj, notinde, Thierry Culliford, filo de Peyo.

**Benoît Brisefer** estas knabo, verŝajne aĝa de ĉirkaŭ dek jaroj (li lernas en elementa lernejo), ĉiam vestita de nigra bereto, blanka T-ĉemizo, blua skarpo, ruĝa jako kaj nigra ŝorto (li gardas samajn vestojn dum siaj agadoj, kaj sukcesas neniam ŝiri ilin). Dank'al sia superhoma forto, li povas salti je pluraj centoj da metroj alte, kuri pli rapide ol trajno, levi kaj ĵeti plej pezaj aĵoj.

Li estas ĉiam afabla kaj helpema, kaj malŝatas la perforton, sed malbone mastrumas sian forton kaj frakasas la ludilojn de siaj kamaradoj.

Li perdas sian forton se li malvarmumas, tio, kiu okazas en ĉiu el liaj aventuroj, por reimpulsi la streĉon.

Kiel ĉiuj superherooj, Benoit Brisefer havas super-malamikon: estas roboto fabrikata laŭ la bildo de afabla maljuna virino, Sinjorino Adolphine. Pro malbona alĝustigo, la maŝino kondutas kiel ŝtelisto kaj krimulo.

## Eksteraj ligiloj 
Nia juna superheroo havas diversajn nomojn laŭ tradukoj:
* France: Benoît Brisefer 
* Benoît Brisefer on-line (france)
* Germane:*Benni Bärenstark* 
* Angle:Steven Strong
* Katalune : Benet Tallaferro 
* Kaj en aliaj lingvoj 

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Fikciaj infanoj
Kategorio:Superherooj
Kategorio:Bildliteraturo
Yoshihide Kozai

Lia patro, Yoshimasa Kozai, estis inĝeniero ĉe la japana fervojagentejo; li suferis infarkton en 1935 kaj enlitiĝis ĝis sia morto, en junio 1945. Yoshihide estis la unua el kvin gefratoj.

En 1962, li priskribis la Kozai-efikon, kiu influas la orbitojn de malgrandaj naturaj satelitoj, asteroidoj kaj kometoj.
Karpo (luno)

**Karpo** estas malgranda natura satelito de la planedo Jupitero.

Ĝin malkovris, en 2003, teamo el la Universitato de Havajo estrata de Scott Sheppard kaj konsistanta el Brett James Gladman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit, Lynne Allen, David Jewitt kaj Jan Kleyna. Dum marto 2005 la Internacia Astronomia Unio donis al ĝi la nomon de Karpo, filino de Zeŭso laŭ la helena mitologio. Dume, la luno estis ricevinta la provizora nomo *S/2003 J 20*.

## Orbitaj ecoj 
Simile al alia jupitera satelito, Temisto, ankaŭ Karpo ŝajnas ne esti membro de ajna lunaro, kaj tial estas aparte interesa.

Krome, ĉiuj jupiteraj satelitoj kiuj orbitas pli malproksime ol Karpo rivoluas malantaŭen.

La orbitan inklinacion de Karpo, samkiel tiun de aliaj jupiteraj satelitoj, influas la Kozai-efiko, unue priskribita de Yoshihide Kozai en 1962; ĝin konsistigas perioda variado de la orbita inklinacio kaj discentreco. Ju pli la inklinacio pligrandiĝas, des pli la discentreco povus iĝi tiom granda, ke la karpa periapsido povus atingi la orbitojn de la galilejaj satelitoj (Iono, Eŭropo, Ganimedo kaj Kalisto; povus tiam okazi kolizio, aŭ Karpo povus eliri la jupiteran sistemon pro la granda gravita akcelo.

## Referencoj 
Kategorio:Lunoj de Jupitero
Arboleas

**Arboleas** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 65 km2 kie loĝas 3904 geloĝantoj, do loĝdenso estas 60.1 loĝ./km2.
Arboleas situas je 120 km de la provinca ĉefurbo Almería.

Arboleas estas borde de la rivero Almanzora, sur la deklivaro de la montaro Filabres, en la komarko Valo de Almanzora. Ĝi estas ĉirkaŭata de Albox, Zurgena, Lubrín, Albanchez, Cantoria kaj Taberno.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3904 geloĝantoj de la municipo **Arboleas** estas 1893 inoj kaj 2011 viroj. En la 65-kvadratkilometra teritorio estas 19 setlejoj, kie loĝas 2932 geloĝantoj, kaj aliaj 972 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 23, 15 inoj kaj 8 viroj, kaj mortis 21, 12 inoj kaj 9 viroj. Tiel la natura kresko estis 2 (0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 620 homoj (15.9%).

## Vilaĝoj kaj loĝlokoj 
:Arboleas: 1307 loĝ. laŭ INE 2008.
:Casablanca: 35 loĝ.
:La Cinta: 158 loĝ.
:El Germán: 310 loĝ.
:Limaria: 369 loĝ.
:La Perla: 301 loĝ.
:El Prado: 371 loĝ.
:El Rincón: 128 loĝ.
:Los Cojos: 271 loĝ.
:Los Colorados: 44 loĝ.
:El Chopo: 73 loĝ.
:Los Garcías: 538 loĝ.
:La Hoya: 36 loĝ.
:Los Huevanillas: 111 loĝ.
:Los Llanos de Arboleas: 141 loĝ.
:Los Blesas: 72 loĝ.
:Los Peraltas: 36 loĝ.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Arboleas - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Armuña de Almanzora

**Armuña de Almanzora** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 8&nbsp;km2 kie loĝas 333 geloĝantoj, do loĝdenso estas 41.6 loĝ./km2.
Armuña de Almanzora situas je la dekstra flanko de la rivero Almanzora, do en la komarko Valo de Almanzora, je 116&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 333 geloĝantoj de la municipo **Armuña de Almanzora** estas 163 inoj kaj 170 viroj. En la 8-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 320 geloĝantoj, kaj aliaj 13 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 3, 1 inoj kaj 2 viroj, kaj mortis 0, 0 inoj kaj 0 viroj. Tiel la natura kresko estis 3 (0.9%). La laborkapabla loĝantaro estis 110 homoj (33.0%).

## Historio
Oni trovis restaĵojn de epokoj de la Romia Imperio kaj de Al Andalus.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Armuña de Almanzora - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Bacares

**Bacares** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 95&nbsp;km2 kie loĝas 308 geloĝantoj, do loĝdenso estas 3.2 loĝ./km2.

## Geografio 
Bacares situas en la komarko Valo de Almanzora je 135&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería.

Ĝi limas kun la municipaj teritorioj de Serón nordokcidente kaj norde, Bayarque norde, Sierro nordoriente, Velefique oriente kaj sudoriente, Castro de Filabres kaj Olula de Castro sude kaj Gérgal al sudokcidente kaj okcidente. Ĝi enhavas la senhomejojn La Mojonera, Orapra kaj El Barrancón.

En la agrikulturo hegemonias fruktarboj, fundamente migdalarboj, kaj legomoj, kaj en brutobredado ŝafoj kaj kaproj. Inter la sovaĝa faŭno montara elstaras cervoj kaj aproj.

## Historio 
eta|maldekstra|250ra|Kastelo.
eta|maldekstra|250ra|Tipa strateto.

En epoko de Al Andalus ludis gravan rolon la produktado kaj fabrikado de fero. En la 16a jarcento la restinta islama loĝantaro bone rilatis al la kristanaj novaj aŭtoritatoj kaj kelkaj konvertiĝis al kristanismo, tiele ke kiam okazis la ribelo de la moriskoj, tiuj akre atakis la lokanojn, kiuj supozite estis kristanigitaj. Post la ribelo, la areo senhomiĝis kaj venis kolonoj el Valencilando kaj Eŭskio, kiuj kunportis tradicion de Peloto.

Ĝis la 1930-aj jaroj estis pli ol du mil lokanoj, post la Hispana Enlanda Milito oni falis ĝis 1400 kaj en la 1960-aj jaroj oni fermis la minadon kaj granda parte de la loĝantaro elmigris ĉefe al la provinco Barcelono, pro kio oni falis ĝis la nunaj 300. Sesfoje estis la sama urbestro de socialistoj.

Nuntempe ĉefa kultivo de irigacio estas terpomoj, kaj sen irigacio tritiko kaj migdalarboj.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 308 geloĝantoj de la municipo **Bacares** estas 148 inoj kaj 160 viroj. En la 95-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 303 geloĝantoj, kaj aliaj 5 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 0, kaj mortis 5, 3 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis -5 (-1.6%). La laborkapabla loĝantaro estis 126 homoj (40.9%).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Bacares - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Almócita

**Almócita** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 30 km2 kie loĝas 158 loĝantoj, do loĝdenso estas 5.3 loĝ./km2.
Almócita situas je 54 km de la provinca ĉefurbo Almería.

La deveno de la nomo de tiu municipo almeria havas araban radikon (Al-moajcata aŭ Almavata) de la araba al-maŭsata, meza loko.  Tio aludus al ties loko inter aliaj du lokoj, nome Beires norde kaj Padules oriente.

## Geografio 

Almócita estas je altitudo de 834 msm.

## Historio 
eta|270px|maldekstre|Almócita: en februaro.
En la mezepoko estis grava la industrio de silko. En la 19a jarcento estis minado de plumbo. Tradicie, oni kultivis vitejojn por la produktado de manĝotaj vinberoj (ne por produktado de vino), migdalarboj kaj olivarboj, nome bazaj produktoj en la ekonomio de la zono de la rivero Andarax.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 158 loĝantoj de la municipo **Almócita** estas 72 inoj kaj 86 viroj. En la vilaĝo loĝas 158 geloĝantoj, kaj neniu loĝanto loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 0, 0 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 3, 1 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis -3 (-1.9%). La laborkapabla loĝantaro estis 68 homoj (43.0%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Almócita  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Kozai-efiko

En la fako de ĉielmeĥaniko, la **Kozai-efiko** estas perioda interŝanĝo inter la inklinacio kaj discentreco de iu difinita orbito.

La fenomenon unue priskribis en 1962 la japana astronomo Yoshihide Kozai, kiu tiam estis priesploranta la orbitojn de la sunsistemaj asteroidoj. Ekde tiam, malkovriĝis ankaŭ la grava rolo de la Kozai-efiko en la orbitoj de la malplej grandaj naturaj satelitoj de Jupitero, Saturno, Urano kaj Neptuno, sed ankaŭ de kelkaj transneptunaj objektoj, ekstersunaj planedoj kaj duoblaj steloj.

## Resonanco de Kozai 
Estu e\,\! la discentreco, kaj i\,\! la inklinacio de iu difinita orbito; tiam konstantas la kvanto
 
: \sqrt{(1-e^2)} \cos i

Simplavorte, discentreco kaj inklinacio estas interŝanĝeblaj, kaj eksteraj perturboj al la dukorpa sistemo povas estigi resonancon inter la du grandoj.

Pro la Kozai-efiko, preskaŭ-cirklaj orbitoj kun granda inklinacio povas iĝi pli kaj pli discentraj, sed perdi sian inklinacion. Pro tio, ke pligrandiĝo de la discentreco (kaj samtempa konstanteco de la granda duonakso) estigas malpli grandan distancon inter la satelito kaj la ĉefkorpo dum la periapsido, la Kozai-efiko povas proksimigi neaktivajn kometojn el la ekstera sunsistemo al la Suno.

## Referencoj 
* Y. Kozai, Secular perturbations of asteroids with high inclination and eccentricity, *Astronomical Journal* 67, 591 ADS
* C. Murray and S. Dermott *Solar System Dynamics*, Cambridge University Press, ISBN 0-521-57597-4
* Innanen et al. *The Kozai Mechanism and the stability of planetary orbits in binary star systems*, The Astronomical Journal,**113** (1997).

## Eksteraj ligiloj 
* Simulado de la Kozai-efiko

Kategorio:Astronomio
Benahadux

**Benahadux** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 16 km2 kie loĝas 3570 geloĝantoj, do loĝdenso estas 223.1 loĝ./km2.
Benahadux situas je 10 km de la provinca ĉefurbo Almería.

En la 19a jarcento estis minado de plumbo. En la 20a jarcento oni disvastigis la produktadon de cerealoj kaj de citrusoj, speciale lasttempe de mandarinoj.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3570 geloĝantoj de la municipo **Benahadux** estas 1812 inoj kaj 1758 viroj. En la 16-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo **Benahadux** kaj vilaĝeto El Chuche, kie loĝas 3309 kaj 77 geloĝantoj, kaj aliaj 184 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Kvartaloj estas Los Castillejos, Cuevas Viejas, El Mayorazgo de Santa Cruz, San Miguel, La Ventilla, Cuesta Andrea, El Cañillo de Araoz, La Partala.

Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 56, 31 inoj kaj 25 viroj, kaj mortis 25, 7 inoj kaj 18 viroj. Tiel la natura kresko estis 31 (0.9%). La laborkapabla loĝantaro estis 1341 homoj (37.6%).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería
* Benahadux-Pechina (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Benahadux - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.


Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Benitagla

**Benitagla** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Filabres-Tabernas en la centro de la provinco.
La areo de la municipo estas 6&nbsp;km2 kie loĝas 98 geloĝantoj, do loĝdenso estas 16.3 loĝ./km2.
Benitagla situas je 64&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería, lime kun la municipoj Alcudia de Monteagud, Benizalón kaj Cóbdar. 

## Demografio
eta|220px|Alirejo al la urbe kerno el Benizalón.|maldekstre
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 98 geloĝantoj de la municipo **Benitagla** estas 43 inoj kaj 55 viroj. En la 6-kvadratkilometra teritorio estas nur la vilaĝo, kie loĝas 98 geloĝantoj, kaj neniu loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 1, 1 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 0. Tiel la natura kresko estis 1 (1.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 21 homoj (21.4%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Benitagla - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Bentarique

**Bentarique** [bentaRIke] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 11 km2 kie loĝas 284 geloĝantoj, do loĝdenso estas 25.8 loĝ./km2.
Bentarique situas je 32 km de la provinca ĉefurbo Almería, lime norde kun Santa Cruz de Marchena kaj Alsodux, oriente kun Terque, sude kun Huécija kaj okcidente kun Íllar.

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 284 geloĝantoj de la municipo **Bentarique** estas 133 inoj kaj 151 viroj. En la 11-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 272 geloĝantoj, kaj aliaj 12 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 3, 2 inoj kaj 1 viroj, kaj mortis 4, 4 inoj kaj 0 viroj. Tiel la natura kresko estis -1 (-0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 131 homoj (46.1%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Bentarique  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Berja

**Berja** [BERĥa] estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la sudokcidenta pinto de la provinco Almerio, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko *Poniente Almeriense*.
La areo de la municipo estas 217&nbsp;km2 kie loĝas 14508 geloĝantoj, do loĝdenso estas 66.9 loĝ./km2.
Berja situas je 52&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Geografio 

La municipo estas ĉe la montaro Gádor, je 14 km de la mediteranea marbordo (Adra), kaj je 8 km de la najbara Dalías. La municipa teritorio de Berja limas oriente kun la municipo Dalías, sude kun Adra kaj Balanegra, okcidente kun la provinco Granado, kaj norde kun Alcolea, Laujar de Andarax kaj Fondón.

Menciindas la gravo de nombraj akvofontoj, ĉirkaŭ kiuj disvolviĝis la diversaj kvartaloj kaj domarkernoj. Ekde la arabaj poetoj ĝis la romantismaj veturemaj verkistoj de la 19a jarcento (Richard Ford, Pedro Antonio de Alarcón), ĉiam oni menciis la akvon de Berja.

## Historio 
En la 16a jarcento okazis la ribelo de moriskoj kaj la areo restis senhoma.

En la 19a jarcento disvolviĝis la minado de plumbo, nun ne plu funkcianta, sed kiu lasis interesajn pejzaĝojn kaj viziteblajn instalaĵojn.

En la 20a jarcento post la restaŭrado de la demokratio la urbestroj estis socialistoj, sed en la 21a jarcento oni ŝanĝis al la dekstraj de PP.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 14508 geloĝantoj de la municipo **Berja** estas 7298 inoj kaj 7210 viroj. En la 217-kvadratkilometra teritorio estas 13 setlejoj, kie loĝas 14320 geloĝantoj, kaj aliaj 188 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 177, 87 inoj kaj 90 viroj, kaj mortis 119, 45 inoj kaj 74 viroj. Tiel la natura kresko estis 58 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 6040 homoj (41.6%).

## Vilaĝoj en la municipo 
:Berja, 11948 loĝ., laŭ INE 2008.
:Balanegra, 2675 loĝ.
:La Peñarrodada, 165 loĝ.
:Castala, 73 loĝ.
:El Río Chico, 70 loĝ.
:El Río Grande, 45 loĝ.
:Beninar, 25 loĝ.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Berja  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Christine Fabréga

**Christine FABRÉGA** (naskiĝis la  en Parizo, mortis la  en Parizo) estas franca aktorino kaj gravulo de Franca Televido.

## Biografio 
Ŝi interpretis kelkajn filmojn, interalie *Les Risques du métier* de André Cayatte, *Le Deuxième Souffle* de Jean-Pierre Melville, *Deux hommes dans la ville* de José Giovanni, *Nous ne vieillirons pas ensemble* de Maurice Pialat.

Ŝi estis la unua prezentantino de televida elsendo "Le mot le plus long" (La plej longa vorto) en 1965 kaj poste ofta figuro de elsendo "Les Jeux de 20 heures" (Ludoj de la 20-a horo) dum 12 jaroj ĝis 1988.

Ŝi forpasis pro kancero en aĝo de 57 jaroj kaj kuŝas en Tombejo Père-Lachaise.

## Filmaro 
* 1966: *Le Deuxième Souffle*, de Jean-Pierre Melville, kun Lino Ventura.
* 1967: *Les Risques du métier*, de André Cayatte, kun Jacques Brel.
* 1969: *La Peau de Torpédo*, de Jean Delannoy, kun Michel Constantin.
* 1972: *Nous ne vieillirons pas ensemble*, de Maurice Pialat, kun Jean Yanne.
* 1973: *Deux hommes dans la ville*, de José Giovanni, kun Jean Gabin.
* 1973: ''C'est jeune et ça sait tout* aŭ Ya pas de mal à se faire du bien de Claude Mulot - *ne kreditita*
* 1974: *Les Murs ont des oreilles*, de Jean Girault, kun Louis Velle.
* 1974: *Tamara ou Comment j'ai enterré ma vie de jeune fille* de Michel Berkowitch
* 1976: *L'Exercice du pouvoir*, de Philippe Galland, kun Michel Aumont,
* 1976: *Pourquoi ?'', de Anouk Bernard, kun Gérard Barray.

## Eksteraj ligiloj 
* Christine Fabréga en IMDb

Kategorio:Francaj aktoroj
Canjáyar

**Canjáyar** [kanĤAĝar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 66 km2 kie loĝas 1544 geloĝantoj, do loĝdenso estas 23.4 loĝ./km2.
Canjáyar situas je 47 km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Ekonomio kaj historio 
En epoko de Al Andalus Canjáyar apartenis al la Taha de Lúchar, kaj havis prosperan ekonomion tradicie danke al abundo de akvo, utila por agrikulturo kaj brutobredado. Minado de plumbo, fine de la 18a jarcento, staris kiel forta enspezorimedo. En 1835 okazis pli forta ekonomia elano pro la enkonduko de la kultivo de vinberoj por manĝo (ne por produktado de vino).

Komence de la 20a jarcento estis preskaŭ 4000 loĝantoj, sed laŭlonge de la jarcento pli kaj pli malaltiĝis la loĝantaro ĝis la nunaj iom pli ol 1000.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 1544 geloĝantoj de la municipo **Canjáyar** estas 748 inoj kaj 796 viroj. En la 66-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, Canjáyar, kie loĝas 1453 geloĝantoj, kaj La Barriada de Alcora, kie loĝas 44 geloĝantoj, kaj aliaj 47 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 8, 4 inoj kaj 4 viroj, kaj mortis 19, 10 inoj kaj 9 viroj. Tiel la natura kresko estis -11 (-0.7%). La laborkapabla loĝantaro estis 775 homoj (50.2%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Canjáyar  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Lovčica-Trubín

**Lovčica-Trubín,** hungare **Lócsakürtös** [lOĉakurtoŝ] estas unuigita vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom.
eta|dekstra|330px|Lovčica-Trubín troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 35 km²
* Supermara alteco: 327 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 1500
* Poŝtkodo: 966 23
* Aŭtokodo: ZH
* Telefonprefikso: 45

## Situo 
Lovčica-Trubín situas laŭ rojo, kiu dividas la iamajn vilaĝojn, laŭ ĉefvojo Handlová-Žiar nad Hronom. La lasta urbo troviĝas 6 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1253. En 1910 vivis en Garamkürtös [garamkurtoŝ] 894, en Kislócsa [kiŝlOĉa] 705 homoj, en ambaŭ plejparte slovakoj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝoj apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1971 la vilaĝoj unuiĝis. En 2001 loĝis en Lovčica-Trubín 1469 homoj (1451 slovakoj, 10 ciganoj, 4 ĉeĥoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Maria Magdalena el la 15-a jarcento
* kapelo el la 18-a jarcento
* kapelo omaĝe al Sankta Kruco de 1883
* kapelo omaĝe al Sankta Triunuo de 1893
* 2 lagoj
* sportejo de motokroso de 2001

## Eksteraj ligiloj 
* Lovčica-Trubín sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Žiar nad Hronom
Kategorio:Municipoj en Slovakio kun kunmetita nomo
Cantoria

**Cantoria** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 79&nbsp;km2 kie loĝas 3838 geloĝantoj, do loĝdenso estas 48.6 loĝ./km2.
Cantoria situas je 92&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería en la komarko Valo de Almanzora, lime kun Albox, Partaloa, Fines kaj Albanchez.

## Historio kaj ekonomio
En la 1920-aj jaroj oni atingis pinton de pli ol 6000 loĝantoj; pro la ĝenerala elmigrado de la 1960-aj jaroj oni falis ĝis la nunaj pli ol 3000. La urbestro estas socialisto.

La ekonomio estas bazata sur la kultivo de citrusoj en la bordoj de la rivero Almanzora. La transformado de la marmoro el la proksimaj ŝtonminejoj de Macael kaj la konstruado estas la nuntempaj rimedoj. En la municipa teritorio estas la sidejo de la multnacia konstruentrepreno Grupo Cosentino.

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 3838 geloĝantoj de la municipo **Cantoria** estas 1875 inoj kaj 1963 viroj. En la 79-kvadratkilometra teritorio estas 14 setlejoj, kie loĝas 3377 geloĝantoj, kaj aliaj 461 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 35, 15 inoj kaj 20 viroj, kaj mortis 41, 19 inoj kaj 22 viroj. Tiel la natura kresko estis -6 (-0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 1250 homoj (32.6%).

Fonto: INE

Ene de la municipo la ĉefaj urbaj kernoj estas Cantoria kaj Almanzora. La cetero estas kampardomaroj jenaj: Los Terreros, Las Casicas, El Púlpito, Gachasmigas, Almanzora, Los Pardos, El Barrio las Zorras, El Badil, Oraibique, Cantoria, Piedra Amarilla, La Hoya, El Faz, La Hojilla.

## Vilaĝoj kaj loĝlokoj
:Cantoria, 2.312 loĝ. laŭ INE 2008.
:Almanzora, 598 loĝ.
:La Hoya, 301 loĝ.
:Las Casicas, 159 loĝ. 
:Los Terreros, 149 loĝ. 	
:El Arroyo Aceituno, 118 loĝ.
:El Arroyo Albanchez.
:La Hojilla.
:La Rambla de Torrobra.
:Marchal.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Cantoria  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Lúčky (distrikto Žiar nad Hronom)

**Lúčky** (hungare *Jánosrét* [jAnoŝrEt], germane *Honneshau*) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom. Ĝis 1890 la oficiala hungara loknomo estis **Lucska**, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon. La slovakoj uzas ankaŭ nomon **Lúčkach pri Kremnici**.

## Situo 
Lúčky situas sur malebenaĵo inter montoj 747, 913 kaj 937 m altaj, laŭ sakovojo. Kremnica troviĝas 2 km.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1429 en formo *"Hannushaw"*. Tiam Kremnica aĉetis la vilaĝon. En 1828 vivis tie 796 homoj en 74 domoj. En 1910 vivis en Jánosrét 1099 homoj, ( plejparte germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Žiar nad Hronom, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis, sekve alvenis slovakoj en la malplenajn domojn. En 2001 loĝis en Lúčky 207 homoj (197 slovakoj, 5 ciganoj, 4 germanoj, unusola ĉeĥo).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika malfrugotika preĝejo de 1487, baldaŭe barokigita, la triptiko estas videbla en muzeo en Budapeŝto
* klasikisma paroĥo de 1810
* klasikisma luterana preĝejo de 1823
* laŭvoja novgotika kapelo el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Žiar nad Hronom
Najado (luno)

**Najado** estas la plej interna natura satelito de la planedo Neptuno. Ĝi estis malkovrita dum aŭgusto 1989, danke al la fotoj senditaj teren de la usona kosmosondilo Voyager 2, la ununura kiu ĝis nun vizitis Neptunon kaj ĝian lunaron. La satelito ricevis sian nunan nomon omaĝe al la Najadoj, personoj el la helena mitologio.

La najada orbito preskaŭ tuŝas la atmosferon de Neptuno, kaj estas aparte malstabila; tajda interago kun Neptuno estas malpliiĝanta ĝian averaĝan alton super la plej altaj nuboj de la planedo, kaj la luno antaŭvideble kolizios kun Neptuno, aŭ diseriĝos kiam la tajda streĉo atingos sojlan nivelon.

Ekde la esplorado de Voyager 2, la lunaro de Neptuno estis plustudata per teraj observatorioj kaj per la kosmoteleskopo Hubble. En 2002 kaj 2003, la teleskopo Keck observis Neptunon kaj facile lokalizis ĝiajn kvar plej grandajn lunojn; Najado tamen ne videblis. La kosmoteleskopo Hubble siavice kapablas lokalizi ĉiun konatan sateliton de Neptuno kaj eĉ malkovri eventualajn novajn satelitojn, sed refoje ne sukcesis retrovi Najadon. Tial supozeblas, ke la orbitaj parametroj kalkulitaj okaze de la malkovro fare de Voyager 2 estas aparte malprecizaj.

## Referencoj 
Kategorio:Lunoj de Neptuno
Abtwil

**Abtwil** havas plurajn signifojn:

* **Abtwil AG** estas komunumo en la distrikto Muri de Kantono Argovio en Svislando.
* **Abtwil SG** estas vilaĝo de la komunumo Gaiserwald de la elektodistrikto Sankt-Galo en Kantono Sankt-Galo en Svislando.
Pelješacponto

eta|300px|Situo (ruĝa linio)
La **Pelješacponto** estas staja pendoponto, kiu estas konstruota en la suda parto de Kroatio. La ponto transos la Neretvan markolon.

Per ĉi tiu ponto la suda provinco Dubrovnik-Neretva estos ligata kun la cetera parto de Kroatio. En 2017 la ponto devas esti preta kaj fariĝos parto de la kroata A1, nomata "Dalmatina". La intenco estas plilongigi la aŭtoŝoseon ĝis Dubrovnik sen tuŝi la teritorion de Bosnio-Hercegovino.

La plej longa spanon estos 563 m, kaj la tuta longo 2404 m. Ĝi situos 55 m super marnivelo kaj ekhavos kvar koridorojn.

Franca studado sugestis en decembro 2013 ke la ponto estas la plej bone farebla solvo kaj la kroata ministro de trafiko deklaris ke la konstruado de la ponto probable startos en 2017 kaj finos en 2022.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Animacia filmeto

Kategorio:Pontoj en Kroatio
Kategorio:Dalmatio
Funkcio λ

**Funkcio λ de Carmichaël** – funkcio difinita por pozitivaj entjeroj. Valoro de ĉi tiu funkcio por nombro *n* estas la plej malgranda nombro tia, ke

: \forall_{k

kaj PGKD estas mallongigo por *la plej granda komuna divizoro* kaj "mod n" - restaĵo post divido per *n*.

## Difino 
Formale, funkcio λ de Carmichaël estas:
:Por ĉiu n funkcio λ(n):
:\forall_{k
::kaj PGKD estas plej granda komuna divizoro kaj "mod n" - restaĵo post divido per *n*.

Uzante matematikan koncepton de grupo, eblas difini funkcion de Carmichaël pli facile: en multiplika grupo de klasoj de restaĵoj post divido per *n* (Z_n^*) kun operacio de multiplikado (modulo n),
:\forall_{x\in Z_n^*}\ x^k\equiv 1\Rightarrow k\ge\lambda(n)

Kategorio:Nombroteorio