open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
G-horizonto

**G-horizonto** estas grundhorizonto, kiu kreiĝas en depresioj de reliefo aŭ valebenaĵoj kun alta subsurfaca akvonivelo oksigene malriĉa. La subsurfaca akvo devus esti sen pli signifaj vertikalaj moviĝoj (malpli ol unu metro dum jaro). Depende de multeco de makuloj oksidiĝaj kaj reduktaj oni diferenciiĝas pliaj tipoj - Gr-horizonto, Go-horizonto kaj Gro-horizonto. Ĉefe Gr-horizonto gravas de klasifika vidpunkto. Se ĝi troviĝas en profundeco malpli granda ol 50 cm, oni parolas pri glejoj. Troviĝo en profundeco 50-100 cm indikas glejan subtipon. Oksidiĝa Go-horizonto estas ligita ĉefe kun riverogrundoj, kie akvonivelo subsurfaca pli fluktuas dum jaro.

Kategorio:Geologio
5561 Iguchi

'*5561 *Iguchi'''* estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato, loĝloko de la urbo Hokuto en la Gubernio Jamanaŝi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Masatoshi Iguchi'', prezidento de la "Japana Organizo de Fotovoltaika Popularigo" (asocio celanta disvastigi la uzon de sunĉeloj) kaj eldonisto de "Fotovoltaikaj Novaĵoj".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Kambizjomo

**Kambizjomo** estas grundotipo, A-B-C grundo apartenanta al klaso brungrundoj. Ĝi kreiĝas per grundformiĝaj procezoj de bruniĝo, oksida eriĝado ligita kun pliargiliĝo. Diagnoza horizonto estas bruna B-horizonto, tiel nomata Bv kambia horizonto. Plej tipaj estas kambizjomoj por montaraj regionoj, ili kreiĝas prefere sur sen-kalkaj petroj, en deklivoj, plej ofte sub la arbaroj (antaŭe nomataj ankaŭ brunaj arbaraj grundoj). Plej ofte ili enhavas en B-horizonto pli aŭ malpli multajn ŝtonojn. Diseriĝo de ŝtonoj, oksida eriĝado, danke al kiu grundo enhavas ferajn oksidojn estas ĉefa kialo, pro kiu en la grundo ne kuras aliaj grundformiĝaj procezoj (ekzemple translokiĝo de argilo). Depende de lokaj kondiĉoj, kambizjomoj simile kiel aliaj grundotipoj havas tre diversajn kvalitojn.

Kategorio:Grundotipoj
Kategorio:Agrikulturo
Kategorio:Pedologio
Blanka ibiso

**Blanka ibiso** povas aludi al diversaj birdospecioj nome la jenaj:
* Amerika blanka ibiso, *Eudocimus albus*
* Aŭstralia blanka ibiso, *Threskiornis molucca*
**Salomona blanka ibiso, *Threskiornis (molucca) pygmaeus*
* Azia blanka ibiso, alternativa nomo por la Nigrakapa ibiso, *Threskiornis melanocephala*

## See also
*Ibisoj
Laŭdanuba ebenaĵo

**Podunajská nížina**, esperante Laŭdanuba ebenaĵo estas la plej granda ebenejo de Slovakio (ĉirkaŭ 10 000 km²) en sudokcidenta parto de lando. Laŭ geomorfologia divido de Slovakio ĝi estas geomorfologia regiono konsistanta de du geomorfologiaj tutaĵoj - Podunajská rovina sude kaj pli dekliva Podunajská pahorkatina norde. De novtektonika vidpunkto la ebenejo apartenas al teritorioj, kiuj aktuale descendas (kiel ĉiuj slovakiaj ebenejoj). Pro tio la teritorion reprezentas pli maldika terkrusto, regiono estas riĉa pri termalaj akvofontoj. Krome, la descendado estas ĉefa kialo, danke al kiu Podunajská rovina estas kreita de geologia vidpunkto en surfaca parto per profundaj riveraj sedimentoj. Tiuj ĉi sedimentoj, ĉefe en parto Žitný ostrov insulo, estas grandega akvo tenujo de danuba akvo.

Kategorio:Terformoj en Slovakio
Kategorio:Danubo
Kategorio:Ebenaĵoj en Eŭropo
Helruĝa eŭkalipto

La **helruĝa eŭkalipto** (*Eucalyptus miniata*) estas eŭkalipto kiu estas hejma en la aŭstralia Supra Pinto, trovita ekde Kabjorka Duoninsulo en norda Kvinslando , en tuta Norda Teritorio samkiel en  Kimberlio norde de Okcidenta Aŭstralio.

Tiu aŭstralazia mezgranda arbo povas atingi altecon de 15–25 metroj. La arboŝelo estas mola kaj sulkigita, kolore griza al ruĝa.  La verdaj-brunaj junaj folioj longas  3–6  cm kaj larĝas 2 – 3 cm kaj estas elipsformaj, dum plenkreskaj folioj longas  7,5–15 cm kaj larĝas 2,5–5 cm kaj lancetformaj aŭ falĉilet-formaj kaj kolore hele verdaj. La florado okazas de majo al septembro. La oranĝkolaraj aŭ helruĝaj floroj diametras ĝis  3,5 cm.

La specionomo (latine : *miniatus*, ruĝe farbita) referencas al helruĝa koloro de la floroj kaj al ruĝeca arboŝelo.

La ligno estas interalie uzita por fari la diĝeriduojn.

## Vidu ankaŭ 
*Arnhemlanda tropika savano

## Bibliografio 
* Elliot, Rodger W. ; Jones, David L. ; Blake, Trevor 1992 : Encyclopaedia of Australian Plants Suitable for Cultivation, Vol. 4: Eu-Go pp. 148, *Lothian Press*, Port Melbourne ISBN 0-85091-213-X
* Hall, Norman; R.D. Johnston; G.M. Chippendale 1975 : Forest trees of Australia, *Australian Department of Agriculture, Forestry and Timber Bureau*, Canberra, 334 p., pp. 18-19. ISBN O 642 98480 8

## Eksteraj ligiloj 
* Helruĝa eŭkalipto (*GRIN*)

Kategorio:Mirtacoj
Kategorio:Arboj de Aŭstralio
Kategorio:Plantoj el la Aŭstralazia ekozono
5494 Johanmohr

'*5494 *Johanmohr''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana-nederlanda misiisto kaj astronomo Johan Maurits Mohr (1716–1775) kiu faris plurajn meteologiajn kaj astronomiajn observojn elde sia observatorio en Batavia (nun Ĝakarto), en la tiama Nederlanda Hindio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1933
Arroio do Padre

**Arroio do Padre** estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.730 loĝantojn en 2010 . Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale *Sudeste Rio-grandense*).

*Arroio do Padre* signifas en la portugala *Rojo de la Pastro*.

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Blankabrida ibiso

La **Blankabrida ibiso** (*Plegadis chihi*) estas specio de birdoj de la familio de Treskiornitedoj.

## Disvastiĝo 
eta|maldekstra|Vintre, Quintana, Teksaso

Tiu specio reproduktiĝas kolonie en marĉoj, kutime nestumante en arbustoj aŭ malaltaj arboj. Ties reprodukta teritorio etendas el okcidenta Usono suden tra Meksiko, same kiel ĝis el sudorienta Brazilo kaj sudorienta Bolivio suden al centra Argentino, kaj laŭlonge de la marbordo de centra Ĉilio. Ties vintraj teritorioj etendas el suda Kalifornio kaj Luiziano suden por inkludi la reston de ties reproduktaj teritorioj.

## Aspekto 
eta|maldekstra|Nereprodukta plumaro
Ĝi estas tre simila al la Bruna ibiso en ties nereprodukta plumaro, sed la plumarkoloro estas iome pli forta kaj la reproduktaj plenkreskuloj havas rozkolorajn vizaĝon (fakte mallarĝa bridareo el bekobazo al ĉirkaŭokulo) borde kun blanka areo, griza beko, kaj pli ruĝaj kruroj. La ĝenerala plumaro estas bruna, nome helbruna ĉe kapo kaj kolo, malhelbruna en dorso dum reprodukta plumaro kaj kun flavecaj nuancoj for de la reprodukta sezono. Plenkreskuloj havas ruĝajn irisojn la tutan jaron, dum la Bruna ibiso havas malhelajn irisojn. Plenkreskuloj havas ruĝecbrunan areon ĉeŝultre. Junuloj de ambaŭ specioj estas preskaŭ identaj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* *The Sibley Guide to Birds*, David Sibley, 2000, ISBN 0-679-45122-6
* Askwiki.com, For more information!

## Eksteraj ligiloj 
* Blankabrida ibiso, Speciinformaro - Laboratorio Cornell de Ornitologio
* Blankabrida ibiso, Informaro kaj fotoj - Suddakotaj Birdoj kaj Birdumo
* Blankabrida ibiso - *Plegadis chihi*  - USGS Patuxent Birdidentigejo

Kategorio:Ibisoj
Kategorio:Treskiornitedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Kategorio:Birdoj de Paragvajo
Kategorio:Birdoj de Urugvajo
Zvolenská kotlina

[eta|dekstre|Situo de Zvolenská kotlina en [Slovakio]]
**Zvolenská kotlina**, esperante Valkaldrono de Zvolen estas geomorfologia unueco en teritorio Slovaka mezmontaro. La valkaldrono troviĝas inter urboj Banská Bystrica, Zvolen, Detva kaj Ľubietová. Norde ĝi limtuŝas kun Granda Fatro kaj Malaltaj Tatroj, oriente kun Veporské vrchy kaj Poľana, sude kun Javorie, okcidente Kremnické vrchy kaj Štiavnické vrchy.

## Karakterizaĵo 
Valkaldrono de Zvolen havas karakteron sufiĉe montecan, deklinecan. Plej alta montopinto estas Farská hora (846 m s.m.). Grandan parton de teritoria reprezentas foliaj arbaroj. La plej oftaj arboj estas fago, karpeno, kverko kaj acero, de koniferaj arboj troveblas pino kaj piceo. Ĉefaj venoj de la valkaldrono estas riveroj Hron kaj Slatina.

Laŭ klimataj kondiĉoj Valkaldrono de Zvolen apartenas inter mezvarmaj teritorioj de Slovakio. Averaĝa vintra temperaturo estas inter -2 kaj , someraj averaĝaj temperaturaj estas ĉirkaŭ 17 kaj  kun nombro de someraj tagoj 40 – 50, de tagoj kun neĝa kovro 50 – 70.

## Protektataj areoj 
En la valkaldrono troviĝas nenia protektata pejzaĝa areo (sk: Chránená krajinná oblasť), sed plai space malgrandaj protektataj areoj. Inter ili apartenas nacia naturrezervejo Plavno, Ponická dúbrava, naturrezervejo Urpínska lesostep, Kozlinec, Čačínska cerina, naturrezervejo Jelšovec, Prosisko, nacia natura memoraĵo Mičinské travertíny, natura memoraĵo Zolniansky lahar kaj rivereto Zolná, Pyramída, protektata areo Arborétum Borová hora kaj aliaj.

## Geomorfologia divido 
* Bystrické podolie
* Bystrická vrchovina
* Sliačska kotlina
* Zvolenská pahorkatina
* Ponická vrchovina
* Povraznícka brázda
* Slatinská kotlina
* Rohy
* Detvianska kotlina

Kategorio:Valkaldronoj en Slovakio
Kategorio:Slovaka mezmontaro
Kategorio:Geografio de Regiono Banská Bystrica
Kategorio:Distrikto Zvolen
Kategorio:Distrikto Banská Bystrica
Kategorio:Distrikto Detva
Perrefitte

**Perrefitte** (malnova germanlingva nomo: **Beffert**) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 480 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Perrefitte situas en la Berna Ĵuraso, okcidente de la urbeto Moutier. Tra la komunumo fluas la rivereto *Chalière*, kiu en Moutier alfluas al Birs. La komunumo konsistas el la vilaĝo Perrefitte kaj la setlejoj Gagreu en oriento ĉe la limo al Moutier, Bergerie okcidente de la vilaĝo kaj Le Coulou sur alteco de 971 m s.m. en nordokcidento de la komunumo, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,57&nbsp;km², de kiuj 65,50% estas kovritaj de arbaro, 30,3% servas por agrikulturo kaj 3,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Perrefitte limas en nordo al Soulce (JU), en oriento al Moutier, en sudo al Champoz, kaj en okcidento al Souboz.

## Trafiko 
Perrefitte situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas la vojo n-ro 1367 de Moutier al Bellelay. Per la poŝtaŭtolinio de Moutier al Souboz la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Perrefitte datiĝas el al jaro 1295 kiel *Pierefite*. Dum mezepoko Perrefitte apartenis al la Priorejo Moutier-Grandval en la Princepiskopejo Bazelo.

De 1793 ĝis 1797 Perrefitte apartenis al la Respubliko Moutier, tiam estis integrita al la Franca Departemento Mont-Terrible kaj ek de 1800 al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 ĝi per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. En 1816 Perrefitte fariĝis parto de la berna distrikto Moutier. En la 1970-aj jaroj la distrikto Moutier dufoje voĉdonis kontraŭ la integriĝo al la nova Kantono Ĵuraso kaj Perrefitte tial restis parto de Kantono Berno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Perrefitte
Ostrôžky

**Ostrôžky** estas vulkana montaro en Slovakio. Laŭ geomorfologia divido de Slovakio ĝi apartenas al teritorio Slovaka mezmontaro. La plej alta montopinto nomiĝas Ostrôžka (877 m s.m.). Monteca reliefo havas karakteron de surmonta plataĵo, kiu estas profunde dividita per riveretoj al pliaj partoj (similan karakteron havas montaro Krupinská planina). Montaro Ostrôžky estas riĉa je diversaj restaĵoj de vulkanaj procezoj, ekzemple (Budinská skala, Kamenné vráta). En Tuhár troviĝas nura marmora minejo en Slovakio.

## Gravaj montoj 
* Javor (821 m s.m.)
* Bralce (817 m s.m.)
* Jasenia (771 m s.m.)
* Budinská skala (765 m s.m.)

Kategorio:Vulkanoj en Slovakio
Kategorio:Slovaka mezmontaro
Kategorio:Montaroj en Okcidentaj Karpatoj
Kategorio:Geografio de Regiono Banská Bystrica
Kategorio:Distrikto Veľký Krtíš
Kategorio:Distrikto Detva
Kategorio:Distrikto Lučenec
Salmarĉo

[eta|Aŭstrala fragmito (*[Phragmites australis*) invada specio en degraditaj salmarĉoj de nordorienta Usono.]]
**Salmarĉo** aŭ **sala marĉo** estas medio en supra marborda intertajda zono inter tero kaj sala akvo aŭ saleta akvo, kie hegemonias densaj tufaroj de halofitaj (sal-toleraj) plantoj kiaj spicherboj, herboj, aŭ malaltaj arbustoj. Tiuj plantoj estas surteraj origine kaj estas esencaj por la stabileco de la salmarĉo por reteni kaj fiksi sedimentojn. Salmarĉoj ludas gravan rolon en la akvamanĝa reto kaj la eksporto de manĝeroj al marbordaj akvoj. Ili havigas ankaŭ subteno al teraj animaloj kiaj migrantaj birdoj sane kiel havigas marbordan protektadon.

## Baza informo 
## Formado 
## Tajdomovo 
## Sedimentado 
## Homa agado 
## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Estuaro
* Flusejo
* Laguno
* Malsekejo
* Mangrovo
* Marĉo
* Sliko
* Ŝlimo
* Vadmaro
* Vado

Kategorio:Marĉoj
Kategorio:Grundotipoj
Kategorio:Marborda geografio
5535 Annefrank

'*5535 *Annefrank'''* estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Aŭgusta familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la juna knabino Anne Frank (1929–1945), kiu lasis kortuŝan ateston pri la vivo de ŝi kaj ŝia familio, kaŝitaj dum la nazia okupado de Nederlando.

## Esploro 
La , la usona kosmosondilo Stardust pasis apud la asteroido je distanco de 3079&nbsp;km. Dum 25 minutoj, la sondilo faris 60 fotografiojn de la asteroido. La senditaj bildoj montras korpon en formo de kruda triangula prismo de 6,6&nbsp;km x 5,0&nbsp;km x 3,4&nbsp;km (duoble pli granda ol oni opiniis). Ĝia albedo estis kalkulata inter 0,18 kaj 0,24.

Tiu preterpaso utilis testi la diversajn instrumentojn de la kosmosondilo, kies celo estis la perioda kometo 81P/Wild.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Rotational Light Curve and Rotation Period of 5535 Annefrank (paĝaro de "*Lunar and Planetary Institute*")
*  Faza kurbo kaj albedo de 5535 Annefrank, de Ray L. Newburn kaj aliaj, el *Journal of geophysicalresearch, vol 108 n° E11, 5117

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1942
Reĝlando

**Reĝlando** estas lando kun monarkia regformo regata de reĝo.

## Listo 
* Reĝlando Hungario
* Reĝlando Pollando
* Reĝlando Prusio
* Reĝlando Leono
Provinco Kordobo

**Provinco Kordobo** estas nomo kiu povas esti uzata por la jenaj:
* Provinco Kordobo (Argentino)
* Provinco Kordovo (Hispanio)
Wallenried

## Pri la komunumo 
**Wallenried** (malnova franclingva nomo **Esserts**) estas komunumo en la Lagodistrikto en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 438 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Wallenried situas proksimume 6 kilometrojn sude de Morato en la fontregiono de la rojo *Echelles*, kiu alfluas al *Chandon*, siavice alfluanto de la Lago de Morato, kiu situas proksimume 7 kilometrojn norde de la vilaĝo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Wallenried kaj la setlejo Grand Clos norde de la vilaĝo kaj diversaj izolitaj bienoj. En la sudo de la komunumo troviĝas golfludejo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,86 km², de kiuj 17,3% estas kovritaj de arbaro, 61,6% servas por agrikulturo kaj 20,9% por setlado.

## Trafiko 
La komunumo Wallenried situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La kantona ĉefvojo n-ro 182 de Morato al Friburgo pasas laŭlonge de la orienta komunumolimo. La komunumo atingeblas de flankaj vojoj de Villarepos, Guschelmuth kaj Courtepin. La komunumo ne posedas propran konekton al la publika transportreto, la stacidomo Courtepin de la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Morato al Friburgo tamens situas en piedira distanco de la vilaĝo centro ĉe la suda komunumlimo.

## Lingvoj 
La komunumo Wallenried estas oficiale dulingva. Okaze de la popolnombrado de 2000 53,5% de la loĝantaro estis franclingva kaj 43,6% germanlingva.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Wallenried datiĝas el la jaro 1337 kiel *Essert*. Dum mezepoko Essert estis aparta Senjorujo, kiu en la jaro 1442 estis akirita de la urbo Friburgo kaj apartenis ek de tiam al la Malnova Kamparo de Friburgo. En la 17-a jarcento Essert alinomiĝis al Wallenried. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 kaj poste ĝis 1848 al la distrikto Friburgo. Surbaze de la nova konstitucio de 1848 ĝi estis atribuita al la friburga Lagodistrikto.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Wallenried 

## Bildoj 

Dosiero:2012-04-26 Sense-Sarino (Foto Dietrich Michael Weidmann) 459.JPG|Preĝejo
Dosiero:2012-04-26 Sense-Sarino (Foto Dietrich Michael Weidmann) 463.JPG|Kastela parko
Danuba Insulo

eta|Maldekstre estas Nova Danubo kaj dekstre Danubo. La Danuba Insulo troviĝas inter ili.
La **Danuba Insulo** (germanlingve: *Donauinsel*) estas artefarita riverinsulo en Vieno kaj ĝia norda najbara urbo Klosterneuburg, inter Danubo kaj Nova Danubo. Ĝi longas 21,1 kilometrojn, sed larĝas nur ĝis 250 metrojn. Ĝi estis konstruita inter 1972 kaj 1988 kiel parto de sistemo por malhelpado de inundoj. Ĝi estas ankaŭ grava urba ripozejo.

Ĝia sud-okcidenta bordo (t.e. la maldekstra bordo de Danubo) grandaparte konsistigas la limon de la distriktoj Floridsdorf kaj Donaustadt. La Danuba Insulo mem do preskaŭ plene troviĝas en tiuj distriktoj.

Ĉiujare fine de junio sur ĝi okazas dum tri tagoj la *Donauinselfest* ("Danub-Insula Festo"), la plej granda liber-aera festivalo en Eŭropo.

Kategorio:Danubo en Vieno
Kategorio:Insuloj en Danubo
Kategorio:Klosterneuburg
Kategorio:Floridsdorf
Kategorio:Donaustadt
Kategorio:Insuloj en Aŭstrio
Pontenet

**Pontenet** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 209 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Pontenet situas en la Berna Ĵuraso en la Valo de Tavannes, tra kiu fluas la rivero Birs, proksimume 10 kilometrojn okcidentnodokcidente de Moutier kaj 15 kilometrojn nordoriente de la urbo Bielo. La komunumo Pontenet konsistas el la vilaĝo Pontenet (sur alteco de 741 m s.m.) kaj la setlejoj Rond Pré (sur alteco de 712 m s.m. ĉe la bordo de Birs, kie pasas la kantona ĉefvojo kaj situas la stacidomo) kaj Champ Quin (sur alteco de 780 m s.m. oriente de la vilaĝo), kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,73 km², de kiuj 44,3% estas kovritaj de arbaro, 48,4% servas por agrikulturo kaj 6,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
En nordo la komunumo Pontenet limas al Souboz, en oriento kaj sudo al Malleray, kaj en okcidento al Loveresse.

## Trafiko 
Tra Pontenet pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6/30 de Bielo respektive La Chaux-de-Fonds tra Moutier al Delemonto. En la jaro 2016 estos malfermita la svisa aŭtovojo A16 tra la valo de Tavannes. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Sonceboz-Sombeval al Moutier.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Pontenet datiĝas el la jaro 1357 kiel *Pontenat*. Dum mezepoko la Abatejo Bellelay posedis bienoj en Pontenet, kiujn ĝi en la jaro 1515 pruntedonis kiel feŭdo al *Grosjean Girod*. Pontenet apartenis dum mezepoko al la Priorejo Moutier-Grandval en la Princepiskopejo Bazelo.

De 1793 ĝis 1797 Pontenet apartenis al la Respubliko Moutier, tiam estis integrita al la Franca Departemento Mont-Terrible kaj ek de 1800 al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 ĝi per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. En 1816 Pontenet fariĝis parto de la berna distrikto Moutier. En la 1970-aj jaroj la distrikto Moutier dufoje voĉdonis kontraŭ la integriĝo al la nova Kantono Ĵuraso kaj Pontenet tial restis parto de Kantono Berno.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Pontenet (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Pontenet
Makovica

**Makovica** povas esti:

*en historio: Senjorujo Makovica
*alterna nomo por burgo Zborov
*geomorfologia subtutaĵo de Slanské vrchy, vidu Makovica (geomorfologia subtutaĵo)
*monto (981,4 m s. m.) en Slanské vrchy, vidu Makovica (monto en Slanské vrchy)
*monto (655,2 m s. m.) en Ondavská vrchovina, vidu Makovica (monto en Ondavská vrchovina)
*folklora ensemblo en Svidník, vidu Makovica (folklora ensemblo)
Soubré

'''''' [subre] estas grandurbo en Ebur-Bordo.

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 110.794 en 2012
* Supermara alteco: 143 m
* Horzono: UTC

## Geografio 
 situas sur ebenaĵo laŭ rivero Sassandra en la sudokcidenta sekcio de la lando. Gagnoa troviĝas 84, San Pédro 117, Daloa 122, Jamusukro 186, Abiĝano 290 km.

## Loĝantaro 
La loĝantaro konsistas precipe el beteoj.

## Ekonomio 
 situas en agrikultura regiono, kie oni kultivas precipe kakaojn kaj kafojn.

## Klimato 
 situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo varias inter 24 kaj 26&nbsp;°C. Jare pluvas po 1516 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, la pluvo kulminas en junio kaj malkulminas en januaro.

## Trafiko 
El  gravaj vojoj kuras al Daloa kaj San Pédro.

## Famuloj 
* Bernard Zadi Zaourou, verkisto kaj politikisto
* Fatou Keïta, verkistino

## Referenco 
## Fontoj 
* Franca kaj germana Vikipedioj
* https://archive.is/20121216142731/http://world-gazetteer.com/wg.php?x=&men=gcis&lng=en&des=wg&geo=-1&srt=pabn&col=abcdefghinoq&msz=1500&geo=-50
* mapo
* vetero
* distancoj 

Kategorio:Urboj de Ebur-Bordo
Biologia pigmento

**Biologiaj pigmentoj**, konataj ankaŭ simple kiel **pigmentoj** aŭ **biokromoj** estas substancoj produktataj de vivantaj organismoj kiuj havas koloron rezultan el selekta koloraltiro. Biologiaj pigmentoj estas **plantaj pigmentoj** kaj **florpigmentoj**. Multaj biologiaj strukturoj, kiaj haŭto, okuloj, felo kaj haro enhavas pigmentojn kiaj melanino en specializataj ĉeloj nome kromatoforoj.

Pigmenta koloro diferencas el struktura koloro je tio ke ĝi estas same por ĉiuj vidanguloj, dum la struktura koloro estas rezulto de selekta reflekto aŭ irizeco, kutime pro multtavolaj strukturoj. Ekzemple, flguiloj de papilio tipe enhavas strukturan koloron, kvankam multaj papilioj ankaŭ havas ĉelojn kiuj enhavas pigmentojn.

## Biologiaj pigmentoj 
* Rodopsino

## Pigmentoj en plantoj 
## Pigmentoj en animaloj 
## Notoj
József Kis

**József KIS** [jOĵef kiŝ], hungare **Kis József,** Esperante **Jozefo Kis** estis hungara reĝisoro, scenaristo kaj verkisto.

József Kis naskiĝis la  1917 en Budapeŝto. Li mortis la  1990 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Kis komence estis el aktoro kaj helpreĝisoro ekde 1937 en Budapeŝto. Post 2 jaroj li finis la lernadon. En 1948 li aliĝis al Teatro Madách, dume li havis taskojn en produktejo de filmoj, eĉ li instruis en la aktora ĉeflernejo. Inter 1960-1980 li reĝisoradis dokumentajn filmojn. Pro tiu laboro li vojaĝis al Vjetnamio, Afganujo, Mongolio, Egipto, Sirio kaj en Sovetunio. Li ricevis premion Kossuth en 1975, pli frue ankaŭ aliajn 2 premiojn.

## Liaj laboraĵoj (elekto) 
* 4 filmoj inter 1959-1986
* 3 scenarlibroj inter 1959-1988
* 3 dokumentaj filmoj
* 3 libroj inter 1947-1972

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Liberŝtato

Bonvolu atenti: Ne temas pri la Provinco Liberŝtato (Free State) de Sud-Afriko.
----
**Freistaat** (= *Liberŝtato* aŭ *libera ŝtato*; angle: *free-state*, ĉeĥe: *svobodný stát*, france: *état libre*, hispane: *estado libre*, svede: *fristaten*) estas la en la 19-a jarcento kreita germana nomo por ŝtato kiun ne regas monarĥo, do fakte sinonimo por respubliko. 

## Uzo en Germanio 
Dum la Vajmara Respubliko ĝi estis la oficiala kromnomo (alternative al ĝi: *Volksstaat*, laŭvorte: popolŝtato) de la plejmulto de la landoj, kiel:
* Anhalto (1918–1946)
* Badeno (1945–1952) 
* Libera Ŝtato Brunsvigo (*Freistaat Braunschweig*, 1918–1946)
* Coburg (1918–1920)
* Lippe (1918–1945)
* Meklenburgo-Schwerin (*Mecklenburg-Schwerin*, 1918–1934)
* Meklenburgo-Strelitz (*Mecklenburg-Strelitz*, 1918–1934)
* Oldenburgio (1918–1946)
* Prusio (*Preußen*, 1918–1947)
* Reuß älterer Linie (1918–1919)
* Reuß jüngerer Linie (1918–1919) 
* Sachsen-Altenburg (1918–1920)
* Sachsen-Gotha (1918–1920)
* Sachsen-Meiningen (1918–1920)
* Sachsen-Weimar-Eisenach (1918–1920)
* Schaumburg-Lippe (1918–1946)
* Schwarzburg-Rudolstadt (1918–1920)
* Schwarzburg-Sondershausen (1918–1920) 
* Waldeck (1918–1929)
* *Flaschenhals*, en 1919-1923 ne okupita per la armeoj de Usono (norde) respektive Francio (sude) ĉe la meza Rejno, inter la urboj Lorch kaj Limburg
* *Schwenten*, januaro ĝis aŭgusto 1919 en la vilaĝo *Schwenten*, ekde 1945 alinomata Świętno, ĝis tiam parto de la provinco *Posen* de Prusio

Post la Dua Mondmilito la sekvaj federaciaj landoj portas tiun titolon:
*Bavario: ekde 1945 
*Saksio: edke 1992
*Turingio: ekde 1993

## Uzo aliloke 
La termino ankaŭ en aliaj landoj kaj dum aliaj historiaj epokoj plurfoje estis uzita, ekzemple: 
* Provinco Liberŝtato en Suda Afriko
** Oranĝa Libera Ŝtato, ties antaŭulo
* Drei Bünde, iama ŝtato en la Kantono Grizono
* Liberŝtato Fiume, iama ŝtato en hodiaŭa Kroatio
* Irlanda Libera Ŝtato
* Kongo-Liberŝtato

## Eksteraj ligiloj 
*Klarigo de la titolo helpe de la historio de Saksio.  ()

## Vidu ankaŭ 
* Ŝtato
* Libera Urbo Dancigo
* Libera Urbo Krakovo
*Liberŝtato Reuß

Kategorio:Politikaj esprimoj
Gerd Müller

eta|160px|Gerd Müller en 2006
eta|200px|Müller (1974)
**Gerd MÜLLER** (prononco []) estis germana futbaltrejnisto estis profesia futbalisto. Li naskiĝis  en Nördlingen, Bavario, Okcidenta Germanio kaj mortis la . En 1970 li ricevis la premion ora Pilko por la eŭropa monda futbalisto de la jaro.

Inter la jaroj 1963 kaj 1981 li estis profesia futbalisto, la plej grandan parton, nome de 1964 ĝis 1979, en la kluboj Bayern München.

Krome Gerd Müller inter la jaroj 1966 kaj 1974 estis membro de la vira germana nacia teamo de futbalo, post kiam en 1966 li ankaŭ membris en la nacia teamo de sub-23-jaruloj. Kadre de la vira nacia teamo li gajnis la Futbala Mondpokalon en 1974 kaj partoprenis plurajn pliajn turnirojn pri la Futbala Mondpokalo. Krome per la nacia teamo li gajnis en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1972 kaj partoprenis en pluraj pliaj eŭropaj ĉampionadoj.

Kun naciaj rekordoj de 68 goloj en 62 internaciaj matĉoj, 365 goloj en 427 matĉoj de la unua germania ligo de futbalo (*Bundesliga*) kaj internacia rekordo de 66 goloj en 74 eŭropaj klubaj matĉoj, li estis unu el la plej sukcesaj golpafistoj de sia erao. Laŭ la stato de 2012 li havas la 8-an rangon en la listo de futbalaj golpafistoj, kvankam li faris malpli multajn matĉojn ol ĉiuj el la aliaj sportistoj en la plej supraj 15 rangoj.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj futbalistoj
Festuca lemanii

***Festuca lemanii*** estas specio de poacoj el la subfamilio pooideoj.

## Priskribo 
[eta|maldekstra|[Herbotufo|Tufo]]
Ĝiaj malsupraj kaj supraj folioj estas enenvolviĝantaj.

## Vivo 
Ĝi estas hemikriptofita. Ĝi kreskas en sekaj herbejoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Tela Botanica 

Kategorio:Poeoj
Ponto al Ruski-insulo

[eta|Ponto al [Ruski-insulo]]
eta|Ponto en novembro 2011
[eta|Konstruado de la ponto [Orienta Bosporo]]
La **ponto al Ruski-insulo** () estas rusia stajponto trans la Orienta Bosporo kiu ligas Vladivostokon kun la Ruski-insulo. Ĝi estis dum la inaŭguro de prezidento Dmitrij Medvedev je la 2-a de julio 2012 la plej longa stajponto de la mondo.

Kun spano de 1.104 metroj la ponto havas 16 m pli grandan spanon ol la antaŭa rekordulo, de 2008 ĝis julio 2012 la Ĉinia Sutongponto. La tuta longeco de la ponto estas 3.100 metroj. La ponto havas du pilonojn de 320,9 m alteco. La plej longaj de la 168 stajoj estas 579,83 m longaj, la plej mallongaj 135,771 metroj. La maksimuma alto (por ŝipoj) estas 70 metroj. La ponto estas 29,5 m larĝa kaj havas vojon kiu estas 23,8 m larĝa sur kiu oni konstruis 2 x 2 koridorojn kiuj estos ekde la 1-a de aŭgusto 2012 malfermataj por la trafiko.

La konstrukostoj estis pli ol 1 miliardo da dolaroj. Oni devis atenti la eblajn ekstremajn veterkondiĉojn de  ĝis , ŝtormoj ĝis 36&nbsp;m/s (130&nbsp;km/h), glaciiĝo ĝis 70&nbsp;cm dikeco kaj ĝis 6 m altaj ondoj. La laboroj daŭris 43 monatojn, de decembro 2008 ĝis julio 2012. La ponto devis esti preta antaŭ la 24-a kunveno de la APEC kiu okazos en septembro 2012 sur la insulo Ruski.

Ruski-insulo
Kategorio:Ruski-insulo
Kategorio:Vladivostoko
Aladár Rácz

**Aladár Rácz** [rAc], hungare **Rácz Aladár** estis hungara zimbalonisto, altlerneja instruisto.

Aladár Rácz naskiĝis la  1886 en Jászapáti. Li mortis la  1958 en Budapeŝto.

## Biografio 
Aladár Rácz devenis el cigana muzikista familio, tial li frue ricevis taskojn en orkestro de la patro. Kiel fraŭlo, li muzikadis en centra loko de Budapeŝto. En 1910 li gastroladis en Parizo, baldaŭe en Hispanio kaj Egipto. Camille Saint-Saëns nomis lin Franz Liszt de zimbalono. Dum la 1-a mondmilito li gastroladis en Svislando, kie li konatiĝis kun Ernest Ansermet kaj Igor Stravinskij. Tiu lasta lernis de Rácz zimbalonadon. Inter 1927-1935 li vivis en Francio, poste li hejmenvenis kaj instruis muzikadon en Budapeŝto (ekde 1937 ĝismorte en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt). Li ricevis premion Kossuth en 1948, poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Elektitaj disĉiploj 
* Ferenc Gerencsér
* László Szendrey-Karper

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto
* muziklernejo en Budapeŝto

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj zimbalonistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ciganoj
Skarlato

**Skarlato ** (el la persa {سقرلات} *saqerlât* aŭ alia fonto el la hispanaraba *iškarláṭ[a]*, kaj tiu de la bizanca greka *σιγιλλᾶτος*, ‘tolaĵo el lano aŭ lino ornamata per markoj kun formo de ringoj aŭ cirkloj’, kaj tiu de la latina [*textum*] *sigillatum*, ‘[tolaĵo] stampita aŭ markita’.) estas brila ruĝa koloro kun nuanco, kiu estas iom simila al oranĝkoloro kaj estas pli ruĝa ol vermiljono. Ĝi estas pura kromo en la kolor-rado je unu kvarono de la vojo inter ruĝo kaj oranĝkoloro. Ĝi povas esti simbolo de la koloro de la sango de vivanta persono, kiel karmezino, kvankam la fakta koloro de sango (el hemoglobino) estas pli proksima al karmezino ol al skarlato.

## Notoj 
Kategorio:Koloroj
Blazono de Trinidado kaj Tobago

eta|dekstre|280px|Blazono de Trinidad kaj Tobago
**La Blazono de Trinidado kaj Tobago** estis dezajnita de komitato formita en 1962 por selekti la simbolojn kiuj estos reprezentaj de la popolo de Trinidado kaj Tobago. La komitato inkludis faman artiston Carlisle Chang kaj la dezajnisto George Bailey. La palmo pinte de la blazono devenas el la blazono de Tobago antaŭa al la politika unuigo kun Trinidado. La florkrono reprezentas la kronon de la monarkio de Granda Britio, koloniisto de Trinidado kaj Tobago je la epoko de la sendependeco. La ŝildo havas la samajn kolorojn (nigra, ruĝa kaj blanka) kiel tiuj de la nacia flago kaj portas la saman signifon. La orkoloraj ŝipoj reprezentas Santa María, La Niña, kaj La Pinta: la tri karaveloj de Kristoforo Kolumbo uzataj en sia veturado al la “Nova Mondo”. La du birdoj en la ŝildo estas kolibroj. Trinidado estas foje aludata kiel la “Lando de kolibroj” ĉar estis registritaj pli da 16 diversaj specioj de kolibroj en la insulo. “Lando de kolibroj” ŝajne estis ankaŭ la indiĝena nomo de Trinidado. La du plej grandaj birdoj estas la Skarlata ibiso (maldekstre) kaj la Ruĝecvosta ortalo (dekstre), nome naciaj birdoj de Trinidado kaj Tobago respektive. Sub la Skarlata ibiso estas tri montetoj, reprezente la Trinity Hills (Triunuaj Montoj) en suda Trinidado (Triunuo), kiu, laŭdire, konvinkis Kolumbon por nomigi la insulon laŭ la Sankta Triunuo. La insulo sub la Ruĝecvosta ortalo reprezentas Tobagon. Sub la birdoj, la insuloj kaj la maro estas la nacia moto, "Together We Aspire, Together We Achieve" nome (Kune ni klopodas, kune ni atingas).

Kategorio:Naciaj simboloj de Trinidado kaj Tobago
Trinidado kaj Tobago
Perfect Records

**Perfect Records** estis usona diskeldonejo de la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj kaj apartenis ekde 1929 al *American Record Corporation*.

PerfectRecordSleeve.jpg|Perfect Records: „Better Records Can't Be Made“
WayOutInKentucky.jpg|Don Parker's Western Melody Boys - Way Out In Kentucky (US)
Milkcow'sCalfBlues.jpg|Robert Johnson - Milkcow's Calf Blues

## Eksteraj ligiloj 
* Diskaro de Perfect Records

Kategorio:Sondisko-eldonejoj
Banner Records

**Banner Records** estis usona diskeldonejo, kiu eldonis interalie sonregistraĵojn de ĵazo.

BannerRecords.jpg|Diskingo de Banner Records
AllIWantIsYou.gif|Imperial Dance Orchestra - All I Want Is You

## Eksteraj ligiloj 
* Diskaro de Banner Records 

Kategorio:Sondisko-eldonejoj
Erao de Arpadidoj

La **erao de Arpadidoj** estas periodo en la historio de la Hungara reĝlando, kiu daŭras de la ŝtatofondiĝo en 1000 ĝis 1301, formorto de la vira branĉo de la dinastio Árpád kun la  morto de Andreo la 3-a. Ĝi komenciĝis kun Stefano la 1-a kaj finiĝis kun Andreo la 3-a. Tiu erao daŭris 301 jarojn, dume 23 reĝoj regis. La sekva erao nomiĝas miksdinastia erao.
eta|300px|Monumento pri Árpád, de kiu devenis Arpadidoj
[eta|320px|Mapo pri Hungarlando el la 13-a jarcento (meze estas regionoj de kumanoj, plej supre kaj sudoriente regionoj de [saksoj]]
La frua Arpadida erao daŭras de Stefano ĝis invado de la tataroj (1000-1241), tiam evoluo de la lando estis ĝenerale kontinua. Ĝi estas karakterizita per forta centralizita potenco.

Komenciĝis la malfrua erao de Arpadidoj kun rompiĝo kaŭzita de la tatara invado kaj la rekonstruo kaj finiĝis kun morto de Andreo la 3-a (1241-1301). Potencoj de Béla la 4-a kaj liaj posteuloj pli kaj pli malpliiĝis kontraŭ la nobelaro, ĉefe kontraŭ la magnatoj, tial oni ne povis restarigi la centran potencon, nur dum regado de Karolo la 1-a (Hungario).

## La plej gravaj reĝoj de Arpadidoj 
* Stefano la 1-a (Hungario), kiu fondis la kristanan ŝtaton, baldaŭe li estis sanktulo
* Ladislao la 1-a (Hungario), kiu unuigis Hungarion kaj Kroation, defendis la landon de la kumanoj, baldaŭe li estis sanktulo
* Kolomano (Hungario), kiu havis hungare la epiteton "libra" pro la saĝeco, okupis Dalmation kaj deklaris, ke sorĉistinoj ne ekzistas
* Béla la 3-a (Hungario), fama kavaliro
* Andreo la 2-a (Hungario), kiu manifestis buleon
* Béla la 4-a (Hungario), kiu post invado de la tataroj refondis la landon kaj konstruis ĉie fortikaĵojn
* Andreo la 3-a (Hungario), kiel lasta el la dinastio

## Vidu ankaŭ pli detale 
* Árpád-dinastio
* :Kategorio:Árpád

*
Kategorio:Historio de Hungario
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1000-1009
Kategorio:Aperis en 1000
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1300-1309
Kategorio:1301
Odeon Records

**Odeon** estas la firmaa nomo de *International Talking Machine Company* registrita en 1903 en la Berlina komercoregistro, kiun fondis la usonano *Frederick M. Prescott* en la kvartalo Weißensee en la sama jaro. La firmao produktis gramofonojn kaj sondiskojn. Ĝi eldonis interalie diskojn de Zarah Leander kaj de The Beatles.

## Literaturo 
* Alfred Gutmann (eld.): *25 Jahre Lindström 1904 - 1929*. Berlino: Lindström 1929
* Horst Wahl: *ODEON, die Geschichte einer Schallplatten-Firma*. Duseldorfo: Sieben 1986
* Hans Peter Woessner und Frank Erzinger: *Das Schallplattenunternehmen ODEON in der Schweiz (1904-1928)*. Zuriko 1993

Kategorio:Germanaj sondisko-eldonejoj
Melotone Records

**Melotone Records** estis usona diskeldonejo, kiu ekzistis en la 1930-aj jaroj. Ĝi eldonis ĉefe popoularan dancmuzikon, kontreon, havajomuzikon samkiel bluson, kaĵunmuzikon kaj ĵazon.[eta|rechts|250px|[Ŝelakdisko de Melotone kun Artie Hall kaj liaj Radio Rubes el 1937]]

## Surdiskiĝintoj 
* Duke Ellington Orchestra
* Bing Crosby
* Vincent Rose.

## Eksteraj ligiloj 
* Diskaro 1933-35
* Diskaro 1936
* Diskaro 1937
* Diskaro 1938

Kategorio:Sondisko-eldonejoj
Kategorio:Ĵazaj sondisko-eldonejoj
Rebévelier

**Rebévelier** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 47 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Rebévelier situas 10 kilometrojn okcidentnordokcidente de Moutier kaj 20 kilometrojn norde de Bielo sur norda deklivo de montĉeno de la Ĉena Ĵuraso okcidente de la ravino de Pichoux. La komunumo konsistas el la du setlejoj Rebévelier kaj Cerniers de Rebévelier, kaj kelkaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,55 km², de kiuj 39,7% estas kovritaj de arbaro, 59,7% servas por agrikulturo kaj 0,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Rebévelier limas en nordo kaj okcidento al Undervelier (JU), en sudo al Monible, en sudokcidento al Châtelat, en okcidento al Lajoux (JU), kaj en nordokcidento al Saulcy (JU).

## Lingvoj 
Rebévelier estas germanlingva insulo en la cetere franclingva Berna Ĵuraso. Okazde de la popolnombrado de 2000 66,6% de la loĝantaro parolis la germanan lingvon kaj 33,3% la francan.

## Trafiko 
Rebévelier situas flanke de la gravaj trafikvojoj kaj atingeblas nur pere de sakvojo, kiu deflankiĝas de la vojo de Bellelay al Lajoux. La komunumo ne disponas pri konekto al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Rebévelier datiĝas el la jaro 1181 kiel *Robervilier*. En la 13-a kaj 14-a jarcento en Rebévelier estis menciita nobela familio. Dum mezepoko Rebévelier apartenis al la havaĵo de la Monaĵejo Bellelay en la Princepiksoplando Bazelo. Ĝis la reformacio de 1531 Rebévelier apartenis al la paroĥo Sapran kaj poste estis integrita al Undervelier, kiu konservis la katolikan religion. Finde de la 19-a jarcento tamen la plimulto de la loĝantaro ne plu estis franc- sed germanlingva kaj apartenis al la anabaptistoj. Post mallonga aparteno al la Raŭraka Respubliko fine de la 18-a jarcento la komunumo apartenis de 1798 ĝis 1805 al Francio, unue al la Departemento Mont-Terrible kaj poste al Haut-Rhin. Per la decido de la Viena Kongreso de 1815 ĝi estis atribuita al la distrikto Delemonto, kiu tiam apartenis al Kantono Berno. Ĉar Rebévelier kiel ununura komunumo de la distrikto Delemonto voĉdonis en 1974 kaj 1976 kontraŭ la estiĝo de Kantono Ĵuraso, la komunumo petis atribuon al la distrikto Moutier. En 1976 Rebévelier estis atribuita al la distrikto Moutier kaj tiel restis parto de Kantono Berno.

## Vidu ankaŭ 
* Ne miksu kun Rebeuvelier en Kantono Ĵuraso

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Heritiero

**Heritiero** ( ***Heritiera*** ) estas genro de angiospermoj en la familio de la malvacoj. La genro estas disvastigita en la tropikaj regionoj de Azio, Afriko kaj Aŭstralazio. Pri kelkaj specioj oni uzas la lignon.

## Priskribo 
Heritieraj specioj estas arboj aŭ arbedoj. Pli maljunaj arboj plejofte havas apogilradikojn. La supergrundaj plantopartoj plejofte estas kovritaj de stelformaj haroj ( triĥomoj ). La alterne aranĝitaj folioj plejofte havas petiolon kaj estas simplaj aŭ kunmetitaj. Ĉe la bazo de la petiolo plejofte troviĝas fru-defalantaj stipuloj.

En unuaksaj cumoj aŭ panikloj, multaj floroj kunstaras. La plejofte unuseksaj floroj estas radiuse simetriaj kaj la diferencaj florpartoj kvinopaj. La kvar al ses petaloj estas sonorilo- aŭ kruĉoforme kunfandiĝitaj. Ne ĉeestas sepaloj. Ĉe la masklaj infloreskoj la androginoforoj estas mallongaj. Unu- aŭ duronde staras 4 al 15 stamenoj. En la femalaj floraroj troviĝas tri al kvin interligitaj karpeloj kaj staminodioj. Ĉiu karpelo posedas nur unu ovolon. La tre mallonga stiluso finiĝas en tre malgrandan stigmon.

La ligneca aŭ ledeca frukto estas eĝa kaj ne malfermiĝas je matureco. La semoj ne havas endospermon.

## Sistematiko 
La genro heritiero estis priskribita en 1789 helpe de la tipo *Heritiera littoralis* Aiton far William Aiton en *Hortus Kewensis; aŭ, katalogo ...*, 3, p.&nbsp;546-547. La genronomo *Heritiera* honoras la francan botanikiston Charles Louis L'Héritier de Brutelle (1746–1800). Sinonimoj por *Heritiera* Aiton estas: *Argyrodendron* F.Muell., *Tarrietia* Blume, *Sutherlandia* J.F.Gmelin 1792 not R.Br. 1812.

Estas proksimume 35 da heritiero-specioj. Ĉi sube specio-elekto :

* *Heritiera aurea*
* *Heritiera borneensis*
* *Heritiera fomes*
* *Heritiera globosa*
* *Heritiera javanica*
* *Heritiera littoralis*
* *Heritiera longipetiolata*
* *Heritiera parvifolia*
* *Heritiera percoriacea*
* *Heritiera simplicifolia*
* *Heritiera sumatrana*
* *Heritiera utilis*

eta|maldekstra|220px|Ilustraĵo pri *Heritiera littoralis* en *Flora de Filipinas*, 1880-1883.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Komerca uzado de heritiero-ligno. 
*  Heritiero ( *Tropicos* )

Kategorio:Malvacoj
Kategorio:Arboj
Kategorio:Arbedoj
Saussey

**Saussey** estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
La vilaĝo situas  nordokcidente de Beaune.

 400ra|maldekstra|enllaç=|Distàncies i posició relativa d'algunes poblacions
 

### Demografio 
## Historio 
Tie estis pluraj akvomuelejoj.

## Vidindaĵoj 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝaro de la kantono
* Retpaĝaro de la turista oficejo
* Retpaĝaro de la paroĥo

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Simultanismo

[eta|dekstra|[Robert Delaunay, *Simultana disko* (1912-1913)]]
**Simultanismo** (: *Simultanéisme*) estas arta movado kune disvolvita fare de Sonia Delaunay kaj ŝia edzo Robert Delaunay. Ĝi konsistas el enkonduko de la principo de "simultana kontrasto de koloroj" en pentraĵon (*Elektraj prismoj*, 1914, , Parizo) sed ankaŭ en teksaĵon, modvestaĵon kaj dekoraĵon. Ŝiaj unuaj *simultanaj roboj* aperas samtempe, kaj ankaŭ ilustraĵoj de libro de Blaise Cendrars: *La Prose du Transsibérien et de la petite Jehanne de France* , 1913.
La termino, analoge, estas depostulita de aliaj artistoj, notinde en poezio fare de Henri-Martin Barzun, Guillaume Apollinaire kaj Tristan Tzara.

## Bibliografio 
* APOLLINAIRE, Guillaume. "Simultanisme - Librettisme" in *Les Soirées de Paris*. 1914, n° 25, 15 junio.

* BEGASSE, Hubert. ''L'esthétique de la simultanéité dans la peinture de Robert Delaunay*. Lille: A.N.R.T., 1998.

* DELAUNAY, Robert. *Du cubisme à l'art abstrait*. Parizo, éditions EHESS, 1957.

* GODEFROY, Cécile, kaj LEMOINE, Serge. *Le métier simultané*. [S.l.]: [s.n.], 2006.

* PAULOT, Agnès. « Apollinaire simultané ? », Communications «&nbsp;La poésie au carrefour des arts&nbsp;», oktobro 2008, .

* ROUSSEL, Annie, kaj BEAUNE, Jean-Claude *L'action spatialisante des énergies colorées dans l'œuvre de Robert Delaunay avant 1914*. [S.l.]: [s.n.], 2004.

* SIDOTI, Antoine. *La Prose du Transsibérien et de la petite Jehanne de France, Blaise Cendrars-Sonia Delaunay: genèse et dossier d'une polémique: novembro-decembro 1912-junio 1914*. Parizo: les Lettres modernes, 1987.

* *Poésure et peinterie'', "d'un art à l'autre", catalogue d'exposition, 12 februaro 1993 - 23 majo 1993. Parizo: RMN, Musées de Marseille, 1993.

## Lingva noto 
La vorto **simultanismo** estas neologismo, kunmetaĵo el adjektiva radiko "simultan/a" (NPIV) kaj sufikso "-ism/o". Ĝi provas respeguli la francan originalon **Simultanéisme**, kunmetaĵo el adjektivo "simultané" kaj sufikso "-isme" .

## Referencoj 
Kategorio:Artaj movadoj
Zoltán Vásárhelyi

**Zoltán Vásárhelyi,** hungare **Vásárhelyi Zoltán** estis hungara dirigento, korusestro, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
eta|Zoltán Vásárhelyi (dekstre)
Zoltán Vásárhelyi http://mek.niif.hu/00300/00355/html/ABC16241/16536.htm naskiĝis la  1900 en Kecskemét - mortis la  1977 en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Vásárhelyi frekventis gimnazion en Kecskemét, dume li lernis violonadon. Poste li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto, kie li lernis ankaŭ komponadon de Leó Weiner kaj Zoltán Kodály. Baldaŭe li muzikadis en Estonio kaj Norvegio. En 1926 li revenis kaj ekinstruis muzikon en muziklernejo de Kecskemét. Baldaŭe li fondis koruson. Dum la 2-a mondmilito li instruis en la Muzikarta Altlernejo en Budapeŝto. Li iĝis fama dirigento de diversaj korusoj, dume li instruis la dirigentadon. Li ricevis premion Kossuth en 1949, poste ankaŭ aliajn 2 premiojn.

## Elektitaj disĉiploj 
* Péter Erdei
* Iván Kertész
* József Maklári
* Mária Mohayné Katanics
* Gábor Ugrin
* László Vikár

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* biografio hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj korusestroj
5495 Rumyantsev

'*5495 *Rumyantsev'''* estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 6-an de septembro 1972 de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, poste en Ukrainio, nun en Respubliko Krimeo, Rusio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan grafon Nikolaj Petroviĉ Rumjancev (cirile: *Николай Петрович Румянцев'', 1754–1828), ministron pri komerco de 1802 al 1811, ministron pri eksteraj aferoj de 1808 al 1812, Ŝtatan kancelieron de 1810 al 1812 kaj prezidenton de la Ŝtata Konsilantaro de Rusio de 1810 al 1812. Li kolektis grandan kvanton da libroj, manuskriptoj, mapoj, raraj moneroj. Tiu kolekto iĝis pli malfrue la bazo de la Ŝtata Rusa Biblioteko.

Li estis grava helpanto por la tiamaj rusaj esplorvojaĝoj; pro tio oni donis lian nomon ankaŭ al pluraj specioj de floroj kaj unu de lepidoptero.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972