open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tinsukia

**Tinsukia,** asame: **তিনিচুকীয়া** estas industria urbego en nordorienta Barato, en nordorienta parto de subŝtato Asamo, kie ĝi estas sidejo de la samnoma distrikto. La loknomo venis de triangula lago nomita Tinkonia.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Tinsukia havis  (laŭ Germanlingva Vikipedio ) da loĝantoj kun legopovo de 70%, pli alta, ol la landa averaĝo. 

## Geografio 
Tinsukia situas sur ebenaĵo en averaĝa alteco de 116 metrojn. Dibrugar troviĝas 43, limo de Arunaĉal-Pradeŝo 84, Ĝorhat 137, Itanagaro 174, Kohimo 235, Dimapur 258, subŝtata sidejo Dispur kun Guvahati po 382, Kolkato 889, tutlanda ĉefurbo Delhio 1781, Mumbajo 2482 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La historia nomo estis Benmara, samtempe ĝi estis sidejo de regno. La brita oficiala establo okazis en 1889. La trajno konstruita en 1884 multe helpis la ekonomian evoluon.

## Ekonomio 
Ĉe Tinsukia estis elminita nafto jam en la 19-a jarcento. Rafinejo funkcias en la distrikto, krome oni trovis ankaŭ karbojn. La agrikulturo produktas ĉefe teojn.
eta|maldekstre|

## Religioj 
En Tinsukia vivas plej ofte hinduoj.
eta|

## Lingvoj 
En Tinsukia la oficiala lingvo estas la asama lingvo. Oni parolas hindie (32%), bengale (30%), asame (20%), krome en pluraj aliaj lingvoj.

## Klimato 
Laŭ la klimata klasifiko de Köppen Tinsukia situas en humida subtropika klimato (Cwa) kun influo de musono. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen tre ofte dum musono inter junio-septembro. La somera temperaturo varias inter 11-24 °C, vintre 11-24 °C.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
Al Tinsukia kuras 3 fervojaj linioj, 2 ĉefvojoj kaj sola flankovojo. La plej proksima enlanda flughaveno funkcias en Dibrugar.
 
## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Asamo
Ferenc Jánossy

**Ferenc Jánossy** [jAnoŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jánossy Ferenc** estis hungara maŝininĝeniero, ekonomikisto, altlerneja instruisto. Lia edukpatro estis György Lukács, lia frato estis Lajos Jánossy.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 frekventis mezlernejojn en Vieno kaj Berlino, poste li akiris maŝininĝenieran diplomon en Moskvo en 1939. Jam ekde 1933 li laboris en fabriko en Moskvo, sed post la diplomo li estis altigita inĝeniero. Inter 1942–1945 li estis deportita al Siberio pro falsaj akuzoj. Post la liberiĝo li estis inĝeniero jaron en Majkopo, poste li hejmenvenis kaj estis ŝtata oficisto, eĉ oficejestro inter 1947–1954. Ankaŭ poste li havis altajn postenojn en pluraj lokoj. Ekde 1967 li instruis en Universitato Károly Marx, inter 1972–1974 en Libera Universitato (Okcidenta Berlino). Tiutempe en la praktiko li estis ekonomo. Li edziĝis trifoje, la unua edzino naskis filinon en 1939. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Korszerű gyártervezés a Szovjetunióban* (4 prelegoj, 1948)
* *A minőség elhanyagolása a termelékenység növekedésének fékje* (1954)
* *Ami marad – az a szobor. Avagy a géptervezés technológiája.* (1958)
* *A gazdasági fejlődés mérhetősége és új mérési módszere* (monografio, kunaŭtoro, 1963)
* *Das Ende der Wirtschaftswunder. Erscheinung und Wesen der wirtschaftlichen Entwicklung.*  (1966, hungare 1966 kaj 1975, ĉeĥe 1969, angle 1971, japane, france 1972, hispane 1973, itale 1974)
* *Az akkumulációs lavina megindulása* (1979, ankaŭ germane)
* *Egy evolúciós alternatíva* (1982, ankaŭ germane kaj angle)
* *Mérés, trend, evolúció* (elektitaj kontribuoj, 2001)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio germane

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Le dernier métro

***Le dernier métro*** (La lasta metroo) estas franca filmo de 1980, reĝisorita de François Truffaut. Protagonistoj estas luditaj de Catherine Deneuve, Gérard Depardieu kaj Heinz Bennent en la ĉefaj roloj. Ĝi ricevis 10 Premiojn César, la premion David di Donatello, kaj la Premion BSFC. Ĝi estis kandidata al Oskar-premio.

## Intrigo
Dum la germana okupacio de Parizo en la Dua Mondmilito, teatra reĝisoro, juda, Lucas Steiner (Heinz Bennent), kaŝiĝas en la kelo de la teatro en kiu lia edzino, la aktorino Marion Steiner (Catherine Deneuve), la aktoro Bernard Granger (Gérard Depardieu) kaj trupo de geaktoroj, provludas kaj finfine ludas teatraĵon, kiu rezultas sukcesa. Daxiat (Jean-Louis Richard), teatrokritikisto pronazia faras aĉan malfavoran kritikon de la prezentado, kvazaŭ ĝi estas "judeca". Granger trafas kaj batas lin. La reago estos eble konfisko de la teatro ĉar ĝi estis posedo de judo. Marion violente admonas lin pro lia malprudento. Ili plue ludas, sukcesas per tiu teatraĵo, sed ŝi tute malamikiĝas: Marion ne volas, ke ili interparolu aŭ li eĉ tuŝu ŝin. Granger decidas lasi la trupon kaj aliĝi al la Franca Rezistado. En la momento de la adiaŭo, Marion finfine rezignas pri sia malvarmeco kaj ili amoras.

Dume, Lucas Steiner suferas la volontan malliberecon, la timon al la aresto fare de la nazioj (fakte iam la Gestapo eĉ priserĉas la kelon) kaj venas nova timo, ke lia edzino enamiĝis de Granger. Okazas la liberigo de Parizo, kaj Marion vizitas vunditan Granger, en hospitalo. Ŝi proponas sian amon, kaj informas al li pri la morto de sia edzo. Granger malakceptas. Ŝi malproksimiĝas kaj en tiu momento malsupreniras la kurteno, oni aplaŭdas - ĉar tiu lasta sceno estis fakte la lasta de nova sukcesa teatraĵo -. La publiko malkovras la ĉeeston de Lucas Steiner, kiu estas la aŭtoro de la teatraĵoj, kaj Granger malsuprenigas lin al scenejo kaj inter aplaŭdoj, Marion salutas manenmane inter edzo kaj amanto.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Catherine Deneuve: Marion Steiner
* Gérard Depardieu: Bernard Granger
* Heinz Bennent: Lucas Steiner
* Jean Poiret: Jean-Loup Cottin
* Andréa Ferréol: Arlette Guillaume
* Paulette Dubost: Germaine Fabre
* Sabine Haudepin: Nadine Marsac
* Jean-Louis Richard: Daxiat
* Maurice Risch: Raymond Boursier
* Jean-Pierre Klein : Christian Leglise
* Richard Bohringer: Gestapoficiro
* Christian Baltauss: Aktoro anstataŭanto
* László Szabó: Germana leŭtenanto Bergen

## Komentoj
Tiu filmo estas inter la plej enhavoriĉaj kaj bonkvalitaj de Truffaut. Ĝi aliras plurajn temojn samtempe: la germana okupacio, la konsekvencoj pri la tiukadraj kondutoj, la interferoj inter la reala vivo kaj la teatra fikcio, kaj kiel en *Fahrenheit 451*, la mekanismoj de defendo kontraŭ la subpremado kaj la obskurismo. La ina kaj malina samseksemo aperas kadre de normala toleremo. La centra triangulo, unu virino kun du viroj (kiel en *Jules et Jim*) estas superita per inteligento kaj kreivo.

* 

Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1980
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Velký Chlumec

**Velký Chlumec** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun, situanta proksimume 15&nbsp;km oriente de Hořovice. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Velký Chlumec konsistas el du partoj en katastra teritorio *Velký Chlumec*:
* Malý Chlumec
* Velký Chlumec

## Pluaj fotoj 

365 Velký Chlumec pod kapličkou pomník.jpg|Monumento al partoprenintoj de la 1-a mondmilito el Velký Chlumec
VelkyChlumec5.jpg|Vilaĝplaco en Velký Chlumec
VelkyChlumec4.jpg|Fiŝlago en vilaĝplaco
284 Šiberna u vrcholu VSV Velký Chlumec.jpg|Velký Chlumec el monteto Šiberna
VelkyChlumec1.jpg|Kapelo de sankta Ludmila
Osov1.jpg|Stacidomo Osov situas sur limo de municipoj Osov kaj Velký Chlumec


Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Repulsion

***Repulsion*** (naŭzo) estas brita psikologia horora trilera filmo de 1965 reĝisorita de Roman Polanski, kaj protagonistigita de Catherine Deneuve. Bazita sur la historio verkita de Polanski kaj Gérard Brach, la intrigo sekvas la vivon de Carol, juna virino izola en apartemento kiun ŝi kunhavas kun sia fratino, suferas koŝmarojn. La filmo fokusas al vidpunkto de Carol kaj ŝiaj halucinoj dum ŝi venas en kontakto kun viroj kaj iliaj deziroj por ŝi. Ian Hendry, John Fraser, Patrick Wymark, kaj Yvonne Furneaux aperas en helpaj roloj. La filmo ricevis plurajn premiojn.

## Intrigo
Carol Ledoux (Catherine Deneuve), junulino belga, diskreta kaj timida, loĝas kun sia fratino Helen (Yvonne Furneaux) en apartamento en Londono. Ŝi laboras kiel ungoflegistino, kaj iam ŝi konas Colin (John Fraser), kaj tiu sukcesas organizi rendevuon kun ŝi. Sed la rilato ne progresas, ĉar ŝi suferas seksan fobion kaj fortan naŭzon al viroj. Tiu fobio estas pliigita per la amrilato de ŝia fratino kun edziĝinta viro, Michael (Ian Hendry), speciale pro la fizika ĉeesto lia en la apartamento, pro liaj necesaĵoj en la banĉambro kaj aparte pro la sonoj de ampasio (amoro) nokte. Iam Michael kaj Helen veturas al Italio por semajnfino, kaj Carol, en terura soleco kaj post serio de malagrablaj situacioj, eksuferas psikan malekvilibron.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Catherine Deneuve - Carol Ledoux
* Yvonne Furneaux - Helen Ledoux
* Ian Hendry - Michael
* John Fraser - Colin
* Patrick Wymark - Posedanto
* Valerie Taylor - Madame Denise
* James Villiers - John
* Helen Fraser - Bridget
* Hugh Futcher - Reggie
* Mike Pratt - Laboristo
* Renée Houston - Miss Balch
* Mónica Merlín - Srino. Rendlesham
* Imogen Graham - Ungoflegistino

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

* 

Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Britaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Psikologiaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1965
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Trileraj filmoj
Kategorio:Londono en filmoj
Ungoflegado

**Ungoflegisto** estas profesiulo kiu okupiĝas pri la zorgado, flegado kaj plibeligo de manoj kaj speciale, pri la zorgado, farbado, pentrado kaj dekorado de ungoj. Krome estas ankaŭ pluraj aliaj rilataj okupoj.

thumb|maldekstre|120px|Ungoprofiligo pere de fajlileto.
Ungoflegistoj laboras en instalaĵoj dediĉitaj al plibeligo de personoj kiel estas la centroj de estetiko aŭ de harfrizado. Inter iliaj taskoj estas fortondado, purigado kaj polurado de ungoj de klientoj kaj de manoj kaj de piedoj. Por tio, unue ili forigas la antaŭan farbon uzante acetonon aŭ similan likvon. Poste, ili pritondas kaj profiligas la formon de la ungoj uzante tondilojn kaj ungofajliletojn. Por moligi la kutiklojn de la kliento oni helpas per akvo kaj oleo kaj por purigi ilin el malĝustaĵoj kaj pritondi ilin oni uzas specialajn tranĉiletojn kaj tondeletojn.

Aliaj taskoj de ungoflegistoj estas blankigo de la interno de la ungoj uzante blankan paston kaj polurado kaj briligo de la ungoj. Se la klientoj deziras ungopentradon, la ungoflegistoj konsilas pri la plej taŭga koloro, laŭ tipo kaj personeco kaj laŭ tio kion oni deziras esprimi permane. Finfine, la ungoflegistoj ankaŭ povas aldoni ungo-protezojn ĉiutipajn: nome per aerografo, kalciĝelo, porcelano, ktp. 

En la lastaj jardekoj oni popularigis novajn terminojn kaj konceptojn kiel 'ungarto' aŭ 'ungismo', rilata al novaj desegnoj kaj ebloj en la ungopentrado, bazite sur sociaj tendencoj, stiloj de konataj markoj aŭ kulturaj referencoj en kino, televido kaj ĉefe sociaj retoj. Tio rezultis en la kreado de nova fako en la profesio.

## Referencoj
* 

Kategorio:Modo
Kategorio:Homa korpo
Kategorio:Profesioj
Podluhy

**Podluhy** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun proksimume 3 km sude de urbo Hořovice. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1331.

En konekso kun pereo de armea spaco Brdy estis al la 1-a de januaro 2016 alligita al la municipo katastra teritorio *Podluhy v Brdech*, kiu estiĝis al la 10-a de februaro 2014. Tiu ĉi teritorio havas areon 11,960 797 km² kaj estas ĉi tie registritaj 2 konstruaĵoj kaj 1 neenloĝata loĝejo kaj 1 loĝanto.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Podluhy, municipal office.jpg | Municipa ofico
 Podluhy, chapel.jpg| Kapelo en vilaĝplaco
 Podluhy, memorial.jpg| Monumento al viktimoj de la 1-amondmilito
 Podluhy, bus stop.jpg| Finhaltejo de aŭtobusoj en la suda parto de municipo

Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Buga

**Buga** - aŭ formale je plena nomo *Guadalajara de Buga* - estas urbo kaj municipo de Kolombio. Ĝi apartenas al la departemento Valo de Kaŭko (*Valle del Cauca*) kaj konatas aparte pro sia impona katolika baziliko. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La urbo situas en la centra subregiono de la valo de Kaŭko. La teritorio de la municipo konsistas el du zonoj, malaltebenaĵa zono ĉe la bordoj de la Kaŭka Rivero kaj monta zono en la Centra Kordilero de la Andoj, kaj situas inter 969 kaj 4210 metroj.

Ke cetere la koloroj de la urba trikoloro identas al la flago de Litovio en Eŭropo, egale forte katolike impresita socio, estas pura hazardo.

## Rilatoj al Esperanto 
De la 2-a ĝis 4-a de novembro 2013 en la urbo okazis la 19-a Kolombia Kongreso de Esperanto. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Kolombio
Stašov (distrikto Beroun)

**Stašov** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun proksimume 4 km sudokcidente de urbo Zdice kaj 12 km nordoriente de urbo Beroun. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1085.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Stašov, 01.jpg|Domoj
Stašov, 06.jpg|Municipa ofico
Stašov, 09.jpg|Vilaĝplaco

Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Benjamin ou les Mémoires d’un puceau

***Benjamin ou les Mémoires d’un puceau*** (Benjamin aŭ la Memoroj de virgulo) estas franca amafera komedia filmo de 1968 reĝisorita de Michel Deville kiu kunverkis la scenaron kun Nina Companéez.

## Intrigo
En la 18-a jarcento, 17-jaraĝa virgulo Benjamin venas kun sia maljuna servisto ekloĝi en la bieno de sia onklino, la Grafino de Valandry, kiu havas amaferon kun la Grafo Philippe. Benjamin estas persekutata de kelkaj virinoj kiuj deziras inici lin al amoro, kiel la bela Anne, kiu vere amas Philippe. Tamen pasia konflikto okazas kiam ŝi celas krei ĵaluzon al la grafo.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Michèle Morgan kiel Grafino de Valandry.
* Catherine Deneuve kiel Anne
* Pierre Clémenti kiel Benjamin
* Michel Piccoli kiel Grafo Philippe
* Francine Bergé kiel Marion
* Anna Gaël kiel Célestine
* Catherine Rouvel kiel Victorine
* Jacques Dufilho kiel Camille
* Odile Versois kiel edzino

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

* 

Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Psikologiaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1968
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Historiaj filmoj
Šemík

[dekstra|eta|[Horymír estas saltanta sur Šemík el roko al Vyšehrad]]
**Šemík** estas mita ĉevalo el ĉeĥaj historiaj legendoj. Ĝia mastro estis Horymír, vladiko neumětela, kiun Šemík savis antaŭ certa morto per kuraĝa salto el roko ĉe Vyšehrad. Poste ĝi alveturis Horymíron ĝis Neumětely kaj subiĝis al vundoj, kiujn ĝi kaŭzis al si per la salto. Laŭ la legendo Šemík estis entombigita en&nbsp;Neumětely, kie ĝis hodiaŭ situas ĝia kripto – super ŝtono en formo de ĉevala kapo.

## Kripto 
[dekstra|eta|Kripto de Šemík en [Neumětely]]
eta|Priskribo sur murgazeto apud la monumento de Šemík en Neumětely
En la jaro 1813 klopodis la ŝtonon en formo de ĉevala kapo forruligi rusaj soldatoj, kiuj serĉis sub ĝi trezoron. Ili kunpuŝiĝis pro tio kun la lokuloj kun armilo en la manoj, do la forruligo de la ŝtono sukcesis nur en la dua duono de la 19-a jarcento al administranto de senjorujo Gaussauer; la preteksto estis ankaŭ serĉado de la trezoro, sed oni trovis nenion - eĉ ne ĉevalajn ostojn.

Ekde la jaro 1887 la ŝtono estas protektata per antikva templeto, kiun lasis ĉi tie konstrui Karolo el la dinastio Schwarzenberg. En la fasado de la templeto estas ĉizita skribaĵo: "*En*&nbsp;*Neumětely oni kredis kaj kredas, ke ĉi tie Šemík, la fidela ĉevalo de kavaliro Horymír, enfosita kuŝas.*"

## Rilataj artikoloj 
* Horymír

## Literaturo 
* JIRÁSEK, Alois. Staré pověsti české. Ilustrace Mikoláš Aleš. Praha: Cesty, 1999. Kapitola O Křesomyslu a Horymírovi, s. 48-53.
* JIRÁSEK, Alois. Staré pověsti české. Ilustrace Věnceslav Černý. 7. vyd. Praha: Jos. R. Vilímek, 1921. 375 s. Dostupné online. Kapitola O Křesomyslu a Horymírovi, s. 83–91.

Kategorio:Ĉeĥaj legendoj kaj mitoj
Kategorio:Mitaj ĉevaloj
Kategorio:Famaj bestoj el Ĉeĥio
Kategorio:Neumětely
Kategorio:Fortreso Vyšehrad
Landa Konsilio de Radiofonio kaj Televido en Pollando

**Landa Konsilio de Radiofonio kaj Televido en Pollando** (pole: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, KRRiT, KRRiTV) – pola ŝtata institucio, kiu laŭ Konstitucio de Pola Respubliko gardas parolliberecon, rajton al informo kaj publikan intereson en radiofonio kaj televido

Sidejo kaj ties Buroo estas ĉe la skvaro al kardinalo Stefan Wyszyński 9, kaj Fako pri Abonpago ĉe la strato Sobieski 101 en Varsovio.

## Membroj
* Maciej Iłowiecki, de la 19-a de aprilo 1993 ĝis la 23-a de septembro 1994
* Jarosław Sellin, de la 21-a de aprilo 1999 ĝis la 6-a de majo 2005
* Maciej Świrski – de la 15-a de septembro 2022 kiel delegito de Pola Sejmo, prezidanto de la 10-a de oktobro 2022

## Vidu ankaŭ
* Konsilio pri Etiko de Amaskomunikiloj

## Bibliografio
Maria Kruk (redaktorino), *System organów ochrony prawnej w Polsce*, Wyższa Szkoła Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego w Warszawie, Warszawa 2006.

## Eksteraj ligiloj
* Oficiala paĝo

Kategorio:Registaro de Pollando
Universitato de Verono

eta|maldekstra|300ra|
La **Universitato de Verono** () estas universitato situanta en Verono, Italio. Ĝi estis fondita en 1982 kaj estas organizita en 12 fakoj. 

La itala komerca gazeto *Il Sole 24 Ore* vicigis ĝin kiel la plej bona ne-privata universitato en Italio en 2014, 2015 kaj 2016.

## Historio 
En Verono, komence de la 1950-aj jaroj, grupo de katolikaj intelektuloj fondis la Liberan Liceon *"Ludovico Antonio Muratori"* pri Historia Scienco, kune kun la revuo *Nova Historia*.

Estis de ĉi tiu grupo de akademiuloj ke la ideo konstrui universitaton en Verono estis kreita. La ideo formiĝis en februaro 1959 kiam la tiama urbestro, Prof. Giorgio Zanotto, metis kiel la ordo de la tago dum kunsido de la Urba Konsilio "la institucion en Verono de Universitata Fakultato de Ekonomio kaj Komerco" .

La Provinca Administrado kaj Komerca Ĉambro estis en preta interkonsento. Tiel ili kreis la Liberan Fakultaton de Ekonomio kaj Komerco kaj la Konsorcion por universitataj studoj por administri ĝin. En la somero de 1959 la projekto komenciĝis, la loko en Palazzo Giuliari estis decidita, donacita fare de grafino Giuliari Tusini - kiu nun estas hejmo de la oficejo de la kanceliero. Rekrutadoj komenciĝis kaj la 1-an de novembro de la sama jaro, la inaŭgura ceremonio de la nova Fakultato estis okazigita.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (itale)

Kategorio:Universitatoj en Italio
Kategorio:Verono
Tramtransporto en Kaselo

**Tramtransporto en Kaselo** () estas trama transportsistemo situanta en la germana urbo Kaselo. Ĝi estas funkciigata fare de firmao KVG.

centra|450px|eta|Mapo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Kaselo
* Baunatal
* Vellmar
* Kaufungen
* Helsa
* Hessisch Lichtenau
* RegioTram Kaselo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (KVG) (/)
*  (NVV) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Kaselo
Kaselo
Kaselo
Kaselo
Tramtransporto en Halle (Saale)

**Tramtransporto en Halle (Saale)** () estas la plej granda tramsistemo en Saksio-Anhalto. La totala itinerlongo en Halle kaj plie la interurba tramo al Bad Dürrenberg estas  kilometroj, igante ĝin unu el la plej longaj metroŝpuraj tramretoj en Germanio. Ĝi tradicie formas la spinon de loka publika transporto.

centra|450px|eta|Mapo

 (2026)]]
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Halle (Saale)
* Merseburg
* Bad Dürrenberg
* S-Bahn Mitteldeutschland
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (HAVAG) (/)
*  (MDV) (/)
* UrbanRail.Net (Halle (Saale))
* UrbanRail.Net (Merseburg, Bad Dürrenberg)

Halle (Saale)
Halle (Saale)
Halle (Saale)
Tramtransporto en Magdeburgo

**Tramtransporto en Magdeburgo** () estas reto de tramoj formantaj parton de la sistemo de publika transporto en Magdeburgo, la ĉefurbo de la federacia lando Saksio-Anhalto, Germanio.

centra|450px|eta|Linioj

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Magdeburgo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (MVB) ()
*  (marego) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Magdeburgo
Magdeburgo
Magdeburgo
Magdeburgo
Alberto el Halberstadt

[eta|memortabulo por Alberto, ĉe la [preĝejo Sankta Petro (Jechaburg)|kirko de Jechaburg]]
**Alberto el Halberstadt** (germane: *Albrecht von Halberstadt*; naskiĝinta ĉ. 1180 en Halberstadt, mortinta post 1251 en Sondershausen-Jechaburg) estis germana pedagogo kaj verkisto.

## Vivo 
Certas ke Albrecht estis lernejestro *(scholasticus)* ĉe la prepostejo de Jechaburg en la jaroj 1217, 1231 kaj 1251. Inter liaj taskoj estis ankaŭ la prizorgo de arkivo kaj muziko. Malgraŭ senpera aparteneco al la majenca ĉefepiskopo suverenis inter 1195 kaj 1210 preposto kiu paralele respondecis pri Halberstadt. Disde Halberstadt la preposto venigis Albrecht, ĉ. en 1207.

Laŭ propraj asertoj tiu ĉi viro komencis la rimtradukon de Metamorfozoj en 1210. Post kiam Jechaburg iĝis en 1213 turingia, ekinteresiĝis pri la verkumado landgrafo Hermano la 1-a († 1217); al Hermano estis dediĉita la verko, kiu sekve devis estiĝi inter 1210 kaj 1217.

## Graveco tradukista 
Temas pri la unua rekte el antikvaj fontoj (ne tra franclingvaj tradukoj) farita traduko de aĵo de romia antikvo. Originante el Malsupra Saksio, Alberto penis verki en mezgermana literatura lingvo. De la originalo nur 432 versoj konserviĝis dume la reston oni konas nur pere de prilaboraĵo de Jörg Wickram el la 1545, sub influo de pli malfajna alzaca lingvo.

Albrecht ja klopodis traduki laŭvorte respektante la ŝanĝiĝantan vivsituacion de la legantaro: tiel kelkaj fremdaj moroj, kostumoj, aferoj, nomoj estis anstataŭigitaj per lokaj el la 13-a jarcento. Sekve alinomiĝis la mitologiaj satirusoj, faŭnoj, najadoj, nimfoj kaj gigantoj je malfruĝermanaj *waltmennel, getwerge, elbinnen, veien, waltfrouwen, wazzerfrouwen, riesen*. Ĝenerale enverke gravis la germanuja arbaro. La sprita kaj eleganta rakontado de Ovidio iĝis interpretema, pompa babilado; tamen ĝi gravis pro la rekta tradukiteco el la latina lingvo kaj ĝenerale pro respekto antaŭ la longeco de 21722 versoj. Restis ĝi lerneja poeziaĵo kaj atestilo de mezepoka legado de klasikuloj. Efikis ĝi ne je kavaliraj rondoj nek ĉe literaturemuloj, ĉefe pro ke mankis logika intrigosinsekvo tra la tuta verko kaj centra heroo kio gravus laŭ la tiamaj literaturkonsumaj modoj.

## Fonto 
* Rosenfeld, Hellmut: "Albrecht von Halberstadt". Ĉe: Neue Deutsche Biographie 1 (1953), p. 177-178 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Arkivistoj
Kategorio:Tradukistoj el la latina lingvo
Kategorio:Halberstadt
Kategorio:Naskiĝintoj en la 12-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 13-a jarcento
Kategorio:Lernejestroj
Tramtransporto en Jena

**Tramtransporto en Jena** () estas tramsistemo funkcianta en la germana urbo Jena.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Jena
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Jena
Jena
Jena
Jena
Ferenc Kalmár (skulptisto)

**Ferenc Kalmár,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kalmár Ferenc** estis jugoslavia hungara skulptisto, instruisto.

 naskiĝis  en Subotica (Jugoslavio), li mortis  en Subotica (jam en Serbio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li akiris pedagogian diplomon en instituto en sia naskiĝurbo en 1947, en altlernejo en Novi Sad en 1953. Ekde 1951 li instruis en bazlernejo, ekde 1952 li kreis skulptaĵojn kaj ekspoziciis. Li studvojaĝis en Parizo, Venecio, Budapeŝto kaj Usono. Li kreis skulptaĵojn el terakoto, fero, ligno, lia ŝatata figuro estis la birdo. Li havis edzinon, sed en 1993 li vidviĝis. Li ricevis premion inter 1961-1993.

## Elektitaj skulptaĵoj 

Dosiero:Kalmar Ferenc, Šta je iza?.jpg|Kio estas malantaŭe?
Dosiero:Kalmar Ferenc, Vatrena ptica.jpg|Fajrobirdo
Dosiero:Kalmar Ferenc, Lešinar.jpg|Vulturo
Dosiero:Kalmar Ferenc, Dirigent.jpg|Dirigento

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Subotica (1956, 1969, 1982, 1990, 1997)
* Szeged (1969)
* Novi Sad (1970, 1986, 1994) 
* Beogrado (1991)

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
* Senta (1957, 1962) 
* Novi Sad (1962, 1984)
* Subotica (1964, 1984, 1996)
* Beogrado (1970, 1996)

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* biografio hungare 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Jugoslavaj hungaroj
Lajos Jócsik

**Lajos Jócsik** [lajoŝ jOĉik], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jócsik Lajos** estis hungara politikisto, redaktoro. Oni aprezas lin, kiel pioniro de la hungara medioprotektado.

 naskiĝis  en Érsekújvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Nové Zámky en Slovakio), li mortis  en Esztergom.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis juron. Inter 1920-1938 li estis ĉeĥoslovakiano pro Traktato de Trianon. Li aliĝis al la komunista movado en Ĉeĥoslovakio. En 1938 li rehungariĝis, sed pro la komunisma opinio la polico molestis lin, tamen li neniam aliĝis al la subtera movado. Tiutempe li estis redaktoro ekzemple kun Zsigmond Móricz. Dum la nazia erao (1944) li kaŝiĝis. Inter 1945-1947 li estis parlamenta deputito, dum jaro ankaŭ subministro. En 1948 li ne konsentis kun Mátyás Rákosi, tial lia politika kariero rompiĝis. Li estis uzinestro inter 1949 kaj 1971, poste li havis altajn postenojn en uzinoj. En tiu periodo li okupiĝis pri medioprotektado, pri tio li kontribuis. Li edziĝis en 1942. Li ricevis 2 premiojn en 1970 kaj 1980.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Iskola a magyarságra. Egy nemzedék élete húszéves kisebbségben* (studoj, 1939)
* *Idegen igában – Húsz év cseh uralom alatt* (1940)
* *Iparra magyar!* (studo, 1941)
* *Anna és Mária* (romano, 1943)
* *German Economic Influences in the Danube Valley* (studo, 1946)
* *A fekete kecske* (romano, 1948)
* *Komposztálás* (studo, 1962)
* *Az öngyilkos civilizáció. A levegő és víz szennyeződése, a talajerő pusztulása* (studo, 1971)
* *Környezetünk védelmében. Hazai feladatok és nemzetközi együttműködés* (1976)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto 
* aprezo hungare kun foto
* biografio hungare 
* biografio hungare 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Eugen Thurnher

**Eugen THURNHER** (naskiĝinta la  en Dornbirn, mortinta la  en Innsbruck) estis aŭstra literaturhistoriisto kaj germanisto.

## Vivo 
Post doktoriĝo ĉe la universitato de Munkeno en 1941 Thurnher laboris inter 1945 kaj 1990 ĉe la instituto de germanisto de la universitato de Innsbruck, kiel asistanto, docento kaj, ekde 1953, kiel profesoro pri nova germanlingva literaturo.
Liaj ĉefaj esplorkampoj estis fokusiĝantaj pri literaturo de Aŭstrujo dum la 19-a kaj la 20-a jarcentoj.

## Skribaĵoj (elekto) 
* *Josef Wichner. Mensch und Werk. Vorarlberg und die Wachau. Wesen und Gestalt im dichterischen Werk.* Disertaĵo, Carl Greber, Munkeno 1941.
* *Wort und Wesen in Südtirol. Die deutsche Dichtung Südtirols im Mittelalter.* Österr. Verlagsanstalt 1947.
* *Politik und Dichtung im Mittelalter*. Wien 1988, ISBN 3-205-06567-0.
* *Wort und Geschichte*. Innsbruck 1990, ISBN 3-7022-1752-5.
* *Jahre der Vorbereitung. Jakob Fallmerayers Tätigkeiten nach der Rückkehr von der zweiten Orientreise. 1842–1845*. Wien 1995, ISBN 3-7001-2188-1.
* *Zwischen Siebzig und Achtzig. Studien zur deutschen Geistesgeschichte*. Innsbruck 2005, ISBN 3-901064-31-1.

## Literaturo 
* Werner M. Bauer, Achim Masser kaj Guntram A. Plangg (eld.): *Tradition und Entwicklung. Festschrift Eugen Thurnher zum 60. Geburtstag*. Innsbruck 1982, ISBN 3-85124-087-1.

## Eksteraj ligiloj 
* funebra anonco 

## Notoj 
Kategorio:Literaturhistoriistoj
Kategorio:Universitato de Innsbruck
Kategorio:Aŭstraj filologoj
Kategorio:Profesoroj
Kategorio:Aŭstraj germanistoj
Jörg Wickram

**Jörg WICKRAM** (naskiĝinta ĉ. 1505 en Kolmaro, mortinta ĉ. 1555/60 en Vogtsburg im Kaiserstuhl) estis germana verkisto.
## Vivo
Estante metiisto li fondis en 1549 Kolmare gildon de majstrokantistoj. En 1555 li fariĝis urba sekretario en  Burgheim apud Vogtsburg. Li eldonis verkojn pli fruajn post prilaboraĵo (ekz. la Metamorfozojn de Alberto el Halberstadt) kaj famiĝis danke al la skribo de »Rollwagenbüchlein« (1555), kolekto de interesaj fabelaj noveloj kiujn oni konsumu dumvojaĝe aŭ dum publika banado.

Rakonto pli granda, kun celogrupo de junaj legantoj, kiu ankaŭ iĝis antaŭformo de la germanlingva romano, estis »Der Goldfaden« (Strasburgo 1557): malriĉa paŝtista lernoknabo fariĝis nur pro sia karaktera elstareco bofilo kaj posteulo de grafo. Aliaj rakontoj estis: »Historie von Gabriotto und Reinhard«, pri du simpatiegaj paroj de geamantoj suferante pri sociklasaj diferencoj; »Knabenspiegel« (Strasburgo 1554); »Ritter Galmy aus Schottland« (Strasburgo 1539); »Geschichte des verlornen, aber reuig wiederkehrenden Sohns«; »Irrereitende Pilger« (Strasburgo 1556); »Von guten und bösen Nachbauern« (Strasburgo 1556), ĉiutaga familihistorio sen internaj konfliktoj sed malsen de ekstere minacantaj danĝeroj.

Krome Wickram verkis la kermesan drameton »Der treue Eckart« (1538), dramon pri la parabolo de la erarinta filo (1540) kaj »Tobias« (Strasburgo 1551). Li ankaŭ elfosis malnovajn teatraĵojn kiujn li taŭgigis por gaja dumkarnavala	 montro. 
## Fonto
**Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 20. Lepsiko 1909, p. 588 (tie ĉi interrete)
## Eksteraj ligiloj 
*verkoj ĉe Zeno.org
* paĝoj de amikaro
Saarbahn

**Saarbahn** () estas fervoja konekto de tipo *regionalstadtbahn*, funkciigata per tramtrajno, servanta Sarlandon. Ĝi ligas Lebach, norde de Saarbrücken, al Sarreguemines (en Francio), sude de Saarbrücken, sur entuta longo de preskaŭ 44 kilometroj.
centra|senkadra|587x587ra|Linijo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtrajno
* Stadtbahn
* Sarlando
* Saarbrücken
* Lebach
* Riegelsberg
* Sarreguemines
* Sarreguemines (stacidomo)
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  (saarVV) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Saarbrücken
Kategorio:Sarreguemines
Kategorio:Transporto en Sarlando
Saarbrücken
Sarreguemines
Saarbrücken
Saarbrücken
Kategorio:Stadtbahn
Alwin Kuhn

**Alwin KUHN** (naskiĝinta la  en Berlino, mortinta la  en Innsbruck) estis germana romanisto, komercisto kaj lingvisto. 

## Vivo kaj agado
Post trapaso de la abiturienta ekzameno en Chemnitz kaj laborado en komercado inter 1921 kaj 1926 li ekstudentis pri romanistiko kaj anglistiko en 1927 en Tübingen (ĉe Gerhard Rohlfs), en Bonn (ĉe Wilhelm Meyer-Lübke) kaj en Lepsiko (ĉe Walther von Wartburg kaj Theodor Frings). 
En 1931 li doktoriĝis ĉe Wartburg pri *Die französische Handelssprache im 17. Jahrhundert* (Lepsiko 1931; pri la franca komerca faklingvo de la 17-a jarcento) kaj habilitiĝis en 1935 ankaŭ ĉe la universitato de Lepsiko pri *Der hocharagonesische Dialekt* (legeblas ĉe: *Revue de linguistique romane* 11/1935; pri dialekto de Supra Aragonio).

En 1938 li iĝis orda profesoro je universitato Alberto Ludoviko de Frajburgo, posteulis en 1940 Friedrich Schürr ĉe la universitato de Marburg kaj venis en 1952, kie estis retiriĝinta Josef Brüch, al la universitato de Innsbruck. Tie li dekanis en 1957/58 por la fakultato pri filozofio.

Kuhn faris multajn kontribuaĵojn por la etimologia enciklopedio *Französisches Etymologisches Wörterbuch* kaj prizorgis dum tri jardekoj la suplementajn bibliografilistojn de la periodaĵo "Zeitschrift für romanische Philologie". En Innsbruck li gravis por la antaŭenigo de la retolatina lingvaro. Unu lia disĉiplo estis Guntram A. Plangg.

Kuhn membris de 1958 ĉe Aŭstra Akademio de Sciencoj kaj, post gastdocentado en 1960 kaj 1963 je Ann Arbor, de 1963 ĉe la Miĉigana Akademio de Sciencoj.

## Aliaj verkoj (elekto)
* *El aragonés, idioma pirenaico.* Madrid 1950
* *Die romanischen Sprachen.* Bern 1951
* "Wilhelm Meyer-Lübke." Ĉe: Thomas A. Sebeok (eld.): *Portraits of linguists. A biographical source book for the Western Linguistics, 1746–1963.* Volumo 2, Westport 1966, p. 174–182

## Literaturo 
* Guntram Plangg kaj Eberhard Tiefenthaler (eld.): *Weltoffene Romanistik. Festschrift Alwin Kuhn zum 60. Geburtstag.* Innsbruck 1963 (kun listo de ties skribaĵoj)
* Manuel Alvar ĉe: *Revista de dialectologia y tradiciones populares*, Volumo 26 (1970),  
* Guntram A. Plangg ĉe: *Revue de linguistique romane*, Volumo 33 (1968), ISSN 0035-1458
* Nekrologo ĉe: *Zeitschrift für romanische Philologie*, volumo 84 (1968), p. 693–698, ISSN 0049-8661
*Elwert, W. Theodor, "Kuhn, Alwin". Ĉe: Neue Deutsche Biographie 13 (1982), p. 259 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* 
*historio de la romanistika seminario de Innsbruck
*Kuhn en Freiburg 

Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Universitato de Innsbruck
Kategorio:Naskiĝintoj en 1902
Kategorio:Mortintoj en 1968
Kategorio:Aŭstraj profesoroj
Josef Brüch

**Josef BRÜCH** (naskiĝinta la  en Tisová, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra romanisto kaj lingvisto. 

## Vivo kaj agadoj
Josef Brüch studis germanistikon kaj romanistikon ĉe la universitato de Karolo kaj ĉe universitato de Lepsiko kaj universitato de Vieno. Prage li doktoriĝis en 1911 post defendo de la disertacio *Zur Sprache der Rede vom Glauben des Armen Hartmann* (Prago 1910, represo en Hildesheim 1974; pri la lingvo de la predikisto Der arme Hartmann) kaj habilitiĝis en 1913 ĉe Jan Urban Jarník pri *Der Einfluß der germanischen Sprachen auf das Vulgärlatein* (Heidelberg 1913; influo de la ĝermanaj lingvoj sur la neklasikan latinon). 

Inter 1915 kaj 1923 li docentis private ĉe la viena altlernejo antaŭ vokiĝo en la 1923 profesori en Rigo. En 1926 li posteulis Ernst Gamillscheg ĉe la universitato de Innsbruck, kie li fariĝis orda profesoro en 1929 kaj dekanis ĉe la fakultato pri filozofio en 1933/34. En la 20.3.1939 li petis membrecon ĉe NSDAP ĝuonte re-datumigon de ekmembreco jam por la 1.5.1938 (partimembronumero 6.380.456). 

En 1950 li iris docenti Vienon; tie li iĝis membro de la Aŭstra Akademio de Sciencoj en 1956 kaj emeritiĝis en 1957.

## Kromaj verkoj (elekto)
* *Die Anglomanie in Frankreich.* (=Frankreich. Sein Weltbild und Europa. Volkstum und Sprache. Gemeinschaftsarbeit der deutschen Romanistik). Serieldonanto Fritz Neubert. Kohlhammer, Stuttgart 1941 
* *Vulgärlat. peltrum „Zinn“.* Wien 1959
* *Die Sippe des französischen feutre „Filz“,* Graz 1960

## Eksteraj ligiloj 
* Paul Videsott: historio de la romanistika seminario de Innsbruck - kun foto de Brüch
* 

## Notoj 
Kategorio:Romanistoj
Kategorio:Aŭstraj filologoj
Kategorio:Universitato de Innsbruck 
Kategorio:Aŭstraj profesoroj
Kategorio:Aŭstraj nazioj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1886
Kategorio:Mortintoj en 1962
Trubín

**Trubín** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun, situanta nordokcidente de Králův Dvůr. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas 1125.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Trubín, od autobusové zastávky k severu.jpg|Trubín
Trubín, od čp. 45 k východu.jpg|Trubín

Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křivoklata montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Křivoklátsko
András Kármán

**András Kármán** [andrAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kármán András** estas hungara bankisto, politikisto.

 naskiĝis en 1973 en Keszthely.

## Biografio 
 studis en 1995 kaj 1996 en Regna Universitato de Groningen, poste li akiris ekonomikan diplomon en Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1997. Post la diplomo li laboris 3 jarojn en la Hungara Nacia Banko, pli poste li estis subministro jaron. Inter 2011 kaj 2014 li estis la hungara deputito de Eŭropa Centra Banko, poste li havis altan postenon en hungara banko. Lia edzino naskis dufoje. Li ricevis premion en 2012.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tanulmányok a makropénzügyek köréből* (redaktoro, 1997)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Der arme Hartmann

**Der arme Hartmann** estis laika predikisto en la 12-a jarcento, kiu devenis el rejnlanda aŭ turingia nobela familio.

De li estas konata la verko *Di rede des geloubin* respektive *Rede ... von deme heiligen gelouben*, en 3800 versoj. Apud la aĵoj de Heinrich von Melk temas pri la plej grava ekzemplo de asketisma literaturo tiutempa. Pri la stilo de la lingvo verkis la romanisto Josef Brüch.

Poemo pri la Antikristo de li ne konserviĝis. 
## Detaloj priverkaj
Ĉiuokaze, ĝi apartenas al la plej elstaraj produktaĵoj de la spiritaj poezioj. Ĝi estas resumo de la kristana kredo. La baza skemo estas la simbolo Nicea-Konstantinopola kies artikoloj, entute aŭ pece, estas antaŭmetitaj en sia latina formo antaŭ la koncernitaj sekcioj. La unua ĉefparto estas traktita relative mallonge, kaj eĉ la dua estas nur mallarĝa priskribo pri la vivo kaj suferoj de Jesuo Kristo, lia releviĝo kaj ĉieleniro. La klarigoj pri la sankta Spirito montriĝas per sia amplekseco kaj fajna strukturigo ke ĝi preskaŭ meritas esti nomata memstara fakverko. Estas montrite ĉi tie, kiujn konsilojn la sankta Spirito donas al homoj laŭ iliaj malsamaj talentoj, pro la konduto. La detalita prilaboro de agoj de la Spirito donas al la poeto okazon je serio da koloraj kaj psikologie delikate perceptitaj bildoj el tiu tempo, de la tiama socio. Tio permesas al oni, eĉ se nur en  konturoj, rekoni la propran individuecon kaj la staton de la verkisto. Do eble Hartmann devenis de kavaliro-familio kaj havis en sia junaĝo ĉiajn ĝuojn kaj plezurojn ĝis li satiĝis. Poste li estis kaptita de pento kaj pensoj pri resaniĝo, kaj retiriĝis en la trankvilecon de monaĥejo. Tie li akiris iom da spiritaj edukado kaj nun fervore strebis konvinki siajn antaŭajn kunulojn: pro tio li fariĝis poeto. Tio estus, por tiu tempo, preskaŭ tipa evoluo, preskaŭ la samo kia ĉe Heinrich, laika frato el Melk. Malsamas ke Hartmann ne estas nur satirikisto, kiel Heinrich, ke li ne nur intencas puni, sed ke li sincere kaj kun plena morala graveco celas la plibonigon de siaj kunhomoj. Aliaj konkludoj ne senchavas, ĉar el la abundo da predika kaj konfesa literaturoj estis konataj al ĉiu iom klerita persono similaj memakuzoj. Ili fiksformule aperas en diversaj poezioj de tiu tempo.

## Literaturo 
* *Di rede des geloubin* - ĉe "Deutsches Textarchiv" 
* *Lexikon deutschsprachiger Schriftsteller* von den Anfängen bis zur Gegenwart. Band 1 A–K. Bibliographisches Institut, Leipzig 1967, p. 515.
*Art. „Hartmann“ fare de Elias von Steinmeyer. Ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, volumo 10 (1879), p. 679 ([tie ĉi interrete](https://de.wikisource.org/w/index.php?title=ADB:Hartmann_(Dichter)&oldid=-))

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj verkistoj 
Kategorio:Mortintoj en la 12-a jarcento
Kategorio:Mezaltgermana lingvo
Kategorio:Kristana literaturo
Kategorio:Predikistoj
Antoine Alciatore

eta|Antoine Alciatore
**Antoine ALCIATORE** (naskiĝinte *Angelo Alciatore* en 1822 aŭ 1813 en Alassio, mortinta en Franclando en 1877) estis kuiristo en Eŭropo kaj Ameriko estante de itala origino.

## Vivo 
Li komencis la profesian kuiradon en Nico ĉe Jean-Louis-François Collinet aŭ en Marseille. Poste li iris al Novjorko kaj post kelkaj jaroj al Nov-Orleano. Tie li fondis gastejon kaj tavernon ĉe Saint-Louis-strato.

Edzigis lin en 1855 Sopie Freyss el Alzaco. En 1868 aĉetiĝis pli granda domo: sub la nomo "Antoine's" ĝi ĝis hodiaŭ funkcias. En ĝi elpensis Jules Alciatore, filo de Antoine, la pladon Rockefeller-ostroj, antaŭ 1909. En 1940 oni festis la datrevenon centan de la knajpo-malfermiĝo; tio ege pridubindas ĉar tiam necesus veno de Alciatore al Usono jam en la 1838-a jaro.

## Literaturo 
* *Souvenir du Restaurant Antoine * (1940?)
* Paul Freedman, *10 Restaurants That Changed America*. Novjorko: W. W. Norton, 2016
* Roy F. Guste, ''Antoine's Restaurant Cookbook*. Nov-Orleano: Carbury-Guste, 1980
* David S. Shields, *The Culinarians: Lives and Careers from the First Age of American Fine Dining''. Ĉikago: University of Chicago Press, 2017. ISBN 9780226406923

## Eksteraj ligiloj 
* "Founder Antoine Alciatore" (2012)
* Poppy Tooker, "Antoine's Restaurant" (2023)

## Notoj 
Kategorio:Gastejestroj
Kategorio:Italoj
Kategorio:Elmigrintoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1822
Kategorio:Mortintoj en 1877
Kategorio:Nov-Orleano
Kategorio:Gastronomio en Usono
Kategorio:Usonaj kuiristoj
Nesvačily

**Nesvačily** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun, situanta 11 km sude de Beroun. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas 1391.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto en la vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

112 Nesvačily JZ stanice vlaků.jpg|Fervoja haltejo
Nesvačily (okres Beroun), kaplička.jpg|Kapeleto kun sonorilejo
Nesvačily (okres Beroun), silnice II.jpg|Domo en la vilaĝplaco
Nesvačily (okres Beroun), zatáčka.jpg|Domoj malantaŭ vojkurbiĝo

Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia karsto
Nesvačily (apartigilo)

Nomo **Nesvačily** portas pluraj setlejoj:
* Nesvačily – municipo en&nbsp;distrikto Beroun
* Nesvačily (Bystřice) – parto de urbo Bystřice en&nbsp;distrikto Benešov
* Nesvačily (Rožmitál pod Třemšínem) – parto de urbo Rožmitál pod Třemšínem en&nbsp;distrikto Příbram
* Nesvačily (Pošná) – parto de municipo Pošná en&nbsp;distrikto Pelhřimov
* Nesvačily (Všelibice) – parto de municipo Všelibice en&nbsp;distrikto Liberec
Tramtransporto en Freiburg

**Tramtransporto en Freiburg** () estas parto de la reto de publika transporto en Freiburg im Breisgau, Germanio.

centra|450px|eta|Linioj

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Freiburg
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (VAG) ()
*  (RVF) (//)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Freiburg
Freiburg
Freiburg
Freiburg
Lážovice

**Lážovice** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun, situanta 13 km sude de Beroun kaj 14 km oriente de urbo Hořovice. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Nové Dvory.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas 1232.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto kaj monumento al falintoj el ambaŭ mondmilitoj 
* Kamparana bieneto n-ro 10
* Grenejo n-ro 41

## Pluaj fotoj 

Lazovice3.jpg|Lážovice
310 Lážovice SSZ Hřeben Housiny.jpg|Lážovice kaj montodorso Housiny


Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Grupo de Francaj Esperanto-Instruistoj

La **Grupo de Francaj Esperanto-Instruistoj** (france *Groupe des Enseignants Espérantophones, GEE, de Espéranto-France*) estas la landa sekcio de la Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI) en Francio kaj faka asocio de *Espéranto-France*, la landa asocio de UEA. Ĝi engaĝiĝas, por ke instruado de Esperanto estu subtenata kaj plivastigata en francaj lernejoj. Laŭ la stato de 2024, sekciestro, sekretario kaj reprezentanto ĉe *Espéranto-France* estas Didier Janot, pliaj estraranoj estas Murielle Caré kaj Emmanuel Desbrières en Dole.

Membroj de la grupo ricevas la gazetojn "Internacia Pedagogia Revuo" (en Esperanto) kaj retan cirkuleron. 

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la asocio (en Esperanto kaj la franca)

Instruistoj
Francio
Vižina

**Vižina** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun proksimume 13 km sude de Beroun kaj 14 km sude de Beroun kaj 17 km oriente de urbo Hořovice. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1405.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

File:Vižina, ulice II.jpg|Strato
File:Vižina, zastávka.jpg|Aŭtobusa haltejo
File:Vižina, cesta.jpg|Strato 

Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Preĝejo Dolorplena Sankta Maria (Zirc)

La **preĝejo Dolorplena Sankta Maria** estas sakrala historia monumento en urbo Zirc (Hungario). Ĝi estis la unua paroĥa kirko de Zirc.

## Historio 
Cistercianoj komencis konstrui kirkon en 1744. Oni supozas, ke dum konstruado oni profitis ŝtonojn de la iama, jam detruita mezepoka kirko. La nova preĝejo estis konsekrita en 1761, sed poste restaŭradaj laboroj okazis 2 jarojn. En 1780 la preĝejo estis pligrandigita. Depost ekfunkcio de Abateja preĝejo de Zirc tiu ĉi kirko perdis la rangon paroĥa.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en herbejo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. Super la enirejo granda kvarangula fenestro situas por la koruso. La navo finiĝas en rektangula absido, kiu estas pli mallarĝa kaj malalta, ol la navo. Dekstre ĉe la navofino sakristio troviĝas. La plafono estis pentrita en 1780. La instalaĵoj estis faritaj en la 18-a jarcento. En la sanktejo statuo "Pieta" videblas, oni aprezas ĝin la plej impona hungara skulptaĵo el la 18-a jarcento.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* datenoj
* https://www.muemlekem.hu/muemlek/show/10742

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Zirc
Dolora
Amerika Asocio de Instruistoj de Esperanto

La **Amerika Asocio de Instruistoj de Esperanto**, mallonge AAIE - , mallonge AATE - estas la sekcio de la Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI) en  kaj . Ĝi estas faka sekcio de kaj proksime kunlaboras kun la asocio *Esperanto-USA* kaj Kanada Esperanto-Asocio (KEA; , ), la du landaj asocioj de UEA. 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

Kategorio:Instruistaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Usonaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Kanadaj Esperanto-asocioj
Esperanto-Ligo de Finnlandaj Instruistoj

La **Esperanto-Ligo de Finnlandaj Instruistoj** - ,  - estas la sekcio de la Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI) en . Ĝi estas faka sekcio de kaj proksime kunlaboras kun la Esperanto-Asocio de Finnlando (, ) de 1907, la landa asocio de UEA. 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

Kategorio:Instruistaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Finnaj Esperanto-asocioj
Tramtransporto en Potsdam

**Tramtransporto en Potsdam** () estas reto de tramoj formantaj parton de la sistemo de publika transporto en Potsdam, ĉefurbo de la federacia lando Brandenburgio, Germanio.

centra|450px|eta|Mapo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Potsdam
* S-Bahn de Berlino
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (Verkehrsbetrieb Potsdam) (/)
*  (VBB) (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Pocdamo
Potsdam
Potsdam
Potsdam
Oranĝkolora nano

[eta|La [ĉefa sekvenco]]
**Oranĝkolora nano** estas stelo de ĉefa sekvenco el spektroklaso **K** kaj klaso de lumeco **V**. La steloj okupas interan lokon inter ruĝaj nanoj de ĉefa sekvenco el klaso **M** kaj flavaj nanoj el klaso **G**. Oranĝkoloraj nanoj havas mason de 0,5 ĝis 0,8 *M*☉. La klaso de steloj havas efikan temperaturon 3900-5200 K.

Oranĝkoloraj nanoj havas sufiĉe longan vivperiodon en ĉefa sekvenco 15-30 miliardoj jaroj, kio estas je 1,5-3-oble pli longe ol flavaj nanoj, inter kiaj estas la Suno. En fino de sia evoluo oranĝkoloraj nanoj iĝas ruĝa giganto kaj poste transformiĝas al blanka nano. Pro manko de tempo en Universo nek unu oranĝkolora nano evoluis al ruĝa giganto.

## Referencoj 

Kategorio:Specoj de steloj
Kategorio:Stela evoluo
Miletice

Nomon **Miletice** havas kelke da setlejoj:

* Miletice (Černuc) – vilaĝo, konsisto de municipo Černuc en distrikto Kladno
* Miletice (Dlažov) – vilaĝo, konsisto de municipo Dlažov en distrikto Klatovy
* Miletice (Nepoměřice) – vilaĝo, konsisto de municipo Nepoměřice en distrikto Kutná Hora

## Similaj nomoj
* Milatice – vilaĝo, konsisto de municipo Šebkovice en distrikto Třebíč
* Milotice – municipo en distrikto Hodonín