open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aluĉo

**Aluĉo**, aŭ en hispana **Aluche** [alUĉe] (esperante Aluĉo), estas administra kvartalo de Madrido, Hispanio, kiu apartenas al la distrikto Latina. Limas kun la kvartaloj Kampamento, La Agloj, Lucero, Karmeno kaj kun la distrikto Karabanĉelo. Ĝi ricevas nomon el la rojo Luche [lUĉe] kiu fluis tra kio aktuale estas la kvartalo. Estas parkoj, multaj lernejoj, ktp.

Aluche estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Madrido, situanta en kvartalo Aluche.

## Vidu ankaŭ 
* Aluche (metroo de Madrido)
* Aluche (stacidomo)

Kategorio:Kvartaloj de Madrido
Mirasiero

**Mirasiero** aŭ **Mirasierra** estas kvartalo aŭ kolonio de Madrido, Hispanio, situanta en la distrikto Fuenkaralo-Pardo. 

## Situo 
Mirasierra estas situanta en la norda zono de Madrido, lime jene:
* Okcidente, kun la kvartaloj Arroyo del Fresno kaj Lacoma, limaj de la Avenuo Ventisquero de la Condesa.
* Sude, Mirasierra limas per la Avenuo Cardenal Herrera Oria, je kies mala flanko estas la Kvartalo Pilar.
* Oriente, la ŝoseo al Colmenar separas ĝin el Fuenkaralo
* Norde, ĝi limas per la fervojo de Renfe, kiu separas Mirasierra el la kolonio Montecarmelo.

## Strukturo 
Temas pri riĉa kvartalo kun loĝejaroj enhavantaj kaj ĝardenon kaj naĝejon. Estas multaj lernejoj kaj publikaj kaj privataj kiel tiu porinfana Montealto de Opus Dei. Estas privata malsanulejo Centro, kie mortiĝis ekzemple gravuloj kiaj Camilo José Cela aŭ Jesús Gil kaj la privata malsanulejo Ruber, kiu zorgas pri gravuloj nome politikistoj aŭ membroj de la reĝa familio kiaj la infantinoj Leonor kaj Sofía kiuj naskiĝis tie aŭ la unua filo de la fama hispana aktorino Paz Vega. En la kolonio loĝas nombraj ambasadoroj kaj madridaj riĉuloj.

## Vidu ankaŭ 
* Mirasierra (metroo de Madrido)
* Mirasierra-Paco de Lucía (stacidomo)
* Pitis (metroo de Madrido)
* Pitis (stacidomo)

Kategorio:Kvartaloj de Madrido
Gravaj Birdareoj de la Riaro Marlborough

[eta|dekstra|alt=Lithographic illustration of a Pied Cormorant sitting next to a Rough-faced Shag|Reĝa tufkormorano (dekstre) kun [Flavvizaĝa kormorano.]]
La **Gravaj Birdareoj de la Riaro Marlborough**, en angla origine **Marlborough Sounds Important Bird Areas**, estas kvar distingaj lokoj enhavantaj kelkajn malgrandajn, rokajn insularojn enhavantaj areon kun maksimuma linia etendo de 40&nbsp;km, en Nov-Zelando. Ili kuŝas ĉe la Kuka Markolo en la ekstero de la Riaro Marlborough ĉe la norda pinto de la Suda Insulo. La lokoj estas la Rifo Duffers, la Sentinela Roko, la Blankaj Rokoj kaj la Insularo Trio. Ili estis identigitaj kiel Gravaj birdareoj (GBAoj) fare de BirdLife International ĉar ili eltenas la ununurajn konatajn koloniojn, kaj enhavas la tutmondan reproduktan teritorion, de la vundebla Reĝa tufkormorano (konata ankaŭ kiel Novzelanda tufkormorano).

## IBAoj (GBoj) 
* **Rifo Duffers** aŭ **Duffers Reef**  estas sekvo de la ĉefa bordo de la insulo Forsyth ĉe la enirejo al la Rio Pelorus. Tiu rifo estas ĉirkaŭ 1&nbsp;km longa kaj konsistas el rokaj insuletoj ĝis 30&nbsp;m altaj. Oni kalkulis 230 tufkormoranojn en 2002.
* **Sentinela Roko** aŭ **Sentinel Rock**  estas izola roko kuŝanta je ĉirkaŭ 3&nbsp;km oriente de la insuloj Ĉetvode. Oni kalkulis 600 tufkormoranojn en 2002.
* **Insularo Trio** aŭ **Trio Islands**  enhavas tri insuletojn kuŝantajn je 5&nbsp;km oriente de la insulo D'Urville. Oni kalkulis 211 tufkormoranojn en 1997.
* **Blankaj Rokoj** aŭ **White Rocks**  enhavas malgrandan grupon de interondaj rokoj. Oni kalkulis 141 tufkormoranojn en 2002.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
Kategorio:Birdareoj
Kampamento

**Kampamento**, aŭ en hispana **Campamento** signife Kampadejo, estas la nomo de unu el la kvartaloj de la distrikto Latina (Madrido, Hispanio). La nomo de la kvartalo rilatas al militistaj kazernoj ekzistintaj en la kvartalo, nune neuzataj kaj urbanizotaj (Operación Campamento).

La kvartalo estas urbanizita je malpli ol 50%, kaj ties subkvartaloj etendiĝas linie ĉe la maldekstra bordo de la Aŭtoŝoseo de Ekstremaduro.

## Geografio 
Tiu kvartalo limas kun la kvartaloj Aluĉo, La Agloj kaj Kvar Ventoj sudoriente, separataj el tiu de la Promenejo Ekstremaduro (A-5). Okcidente limas kun la municipa teritorio de Alkorkono kaj norde kun la municipa teritorio de Pozuelo de Alarcón kaj la distrikto Monkloo-Aravako.

Estas dividita en subkvartalojn kiaj Dehesa del Príncipe, kolonio Gran Capitán aŭ, la subkvartalo kiu kreskis inter la A-5 kaj la ŝoseo al Boadilla del Monte, la plej antikva areo de la zono.

Fluas tra la kvartalo la rojo Meaques, alfluanto de la rivero Manzanares, kiu post trapasi la kvartalon fluas tra la Kampardomo.

## Notoj
Kategorio:Kvartaloj de Madrido
Pordo de la Anĝelo

**Pordo de la Anĝelo**, en hispana **barrio de Puerta del Ángel** estas kvartalo kiu apartenas al la Distrikto Latina de Madrido, Hispanio.

## Transportoj 
### Busoj
* Busoj: EMT Linioj 31, 33, 36, 39, 65.
* Busoj de la EMT noktaj: N18, N19
* Busoj Prisei "La camioneta" Los Cármenes-placo Isabel II (Linio 500)

### Metroo
* Metroo: la  (stacioj  kaj ).

Kategorio:Kvartaloj de Madrido
Lucero (Latina)

**Lucero** estas unu el sep kvartaloj en kiuj dividiĝas administre la distrikto Latina de la urbo Madrido (Hispanio). Precize ene de la urbo Madrido ĝi havas la numeron kvartalan 103.

## Limoj
La kvartalo Lucero limas norde kun la Kampardomo, oriente kun la kvartaloj Pordo de la Anĝelo pere de la strato Huerta de Castañeda, kaj Karmenoj pere de la stratoj Sepúlveda kaj Alhambra. Sude kaj okcidente troviĝas la kvartalo Aluĉo pere de la stratoj San Manuel, Los Yébenes kaj Duquesa de Parcent.

## Baza informo
* Populacio: 36.537 loĝantoj (censo 2001)
* Loĝejoj: 15.712 loĝejoj (censo 2001)

## Transportoj
### Trajno 
Estas ene de tiu kvartalo la stacio Laguna, apartenanta al la Linio C-5 (Cercanías Madrid).

### Metroo de Madrido 
Venas al tiu kvartalo la Linio 6 (metroo de Madrido) pere de la stacioj ,  kaj .

### Busoj 
Estas multaj la linioj kiuj servas al tiu kvartalo, nome 25 (Duquesa de Parcent), 31 (Higueras, Alhambra, Duquesa de Parcent, Los Yébenes), 33 (Villamanín, Paseo de Extremadura), 36, 39, N19 (Paseo de Extremadura), 55 (Alhambra, Concejal Francisco José Jiménez Martín, Barberán y Collar, Cº Viejo de Campamento), 65 (Paseo de Extremadura, Villamanín, Cº Viejo de Campamento), 119 (Alhambra), 138 (Sepúlveda, Valmojado), N18 (Higueras, Pza. Achicoria, Alhambra, Duquesa de Parcent). Krome estas busoj de la entrepreno Prisei kaj aliaj kiuj faras veturojn al apudaj municipoj.
Antal Babics

**Antal BABICS** [babiĉ], hungare **Babics Antal** estis hungara kuracisto (kirurgo, urologo), politikisto, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio.

Antal Babics naskiĝis la  1902 en Lovászpatona. Li mortis la  1992 en Budapeŝto.

## Biografio 
Antal Babics frekventis universitaton en Universitato Pázmány Péter, poste li eklaboris en malsanulejo. En 1936 li studvojaĝis al Berlino kaj Varsovio. Hejmenveninta li ricevis baldaŭe diversajn rangojn. Post la 2-a mondmilito li reiris al la universitato, kie li gvidis sian fakon. En 1956 dum la revolucio li estis ministro, inter 1963-1971 li estis parlamentano. Li ricevis premion Kossuth en 1951, inter 1950-1982 ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *A vízforgalom és uraemia kérdése a sebészeti vesebetegségekben* (1942)
* *Vérvizelés* (1959)
* *Urológia* - lernolibro por studentoj - (1965)

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Ki kicsoda: Életrajzi lexikon magyar és külföldi személyiségekről, kortársainkról ISBN 963-09-1832-3

Babics
Babics
Babics
Babics
Babics
Babics
Kategorio:Hungaraj ministroj pri sano
Kategorio:Hungaraj nefrologoj
Miklós Békésy

. Li estis frato de la Nobel-premio György Békésy.

Li doktoriĝis en 1938.
Li laboris pri la kulturo de ergotfungo en sekalokampo. Ekde 1934, li efektivigis la unuajn grandskalajn ergotfungajn kulturojn.

## Notoj kaj referencoj
6531 Subashiri

'*6531 *Subashiri'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
*Subaŝiri'' estas la punkto en mez-vojo de la orienta pado al la Fuĵi-Monto. Ĝia alto de 2000 super marnivelo igas ĝin idealan observ-lokon por amatoraj astronomoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
György Hámos

**György Hámos** [djordj hÁmoŝ], laŭ la hungara skribmaniero **Hámos György** estis hungara verkisto, scenaristo, kritikisto, ĵurnalisto.

György Hámos naskiĝis la  1910 en Budapeŝto. Li mortis la  1976 en Budapeŝto.

## Biografio 
György Hámos frekventis universitaton en Budapeŝto. Post lernado li aliĝis al redaktejo de germanlingva ĵurnalo *Pester Lloyd*, poste al alia revuo. Post la 2-a mondmilito li iĝis policano en rango kolonelo. baldaŭe li redaktis diversajn revuojn. Inter 1957-1968 li verkis 5 scenariojn por filmoj kaj tiutempe li faris ankaŭ kritikojn. Li ricevis premion Kossuth en 1951, poste ankaŭ aliajn 2 premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Harcok és harcosok* (1952)
* Ambaŭ vivoj de onklino Mici (1962)
* *Mögöttem állok. Összegyűjtött ürügyeim* - kolektitaj verkoj - (1968)

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* *Ki kicsoda a magyar irodalomban?* ISBN 9638607106

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
6664 Tennyo

'*6664 *Tennyo'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la "Tennjoj" (japane 天女 , *tennyo'' aŭ ĉiela virino) : fabelaj estaĵoj de la japana Budhismo, iel similaj al anĝelinoj, nimfoj aŭ feinoj. Dum ŝia kosma flugo, la japana kosmonaŭtino Chiaki Mukai radio-komunikis kun duagradaj lernantoj de Tatebajaŝi. Ĉar oni demandis ŝin : "Kiel impresas vin, esti en la kosmo ?", ŝi deklaris : "Mi sentas, kvazaŭ mi iĝus tennjo, kaj mi flugas". La vorto iĝis fama en tuta Japanio kiel kromnomo por Mukai.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Arthur Bálint

**BÁLINT Arthur** [ba:lint] estas rumania hungara filmreĝisoro, kameraisto. Li naskiĝis en Zetea en 1970.

## Biografio
Arthur Bálint diplomitiĝis en 2001 en Budapeŝto en la Altlernejo de Teatra kaj Filomarto, poste en 2009 en Universitato Hyperion de Bukareŝto. Li estis unu el la gefondintoj de Transilvania Hungara Filmligo

## Fontoj
*Biografiaj indikoj 

## Eksteraj ligiloj
*[Filmportreto pri la grafikisto Endre Kusztos(https://eo.wikipedia.org/wiki/Endre_Kusztos)]
*Filmoj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj kameraistoj
6533 Giuseppina

'*6533 *Giuseppina'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Carl W. Hergenrother elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward sur la Montaro Santa Catalina, ĉirkaŭ 29&nbsp;km nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Josephine Hergenrother*, naskita *Guiseppina Fratarcangeli'', patrino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carl W. Hergenrother
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
6532 Scarfe

'*6532 *Scarfe'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la kanada astronomo David D. Balam elde la Observatorio Climenhaga de la Universitato de Viktorio (Brita Kolumbio, Kanado).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Colin D. Scarfe'', profesoro pri astronomio ĉe la Universitato de Viktorio de 1965, prezidento de 1994 de la komisiono 30 (radialaj rapidoj) kaj de la sekcio IX (optikaj teknikoj) de Internacia Astronomia Unio.

Colin Scarfe estas fakulo pri la spektroskopiaj kaj eklipsaj duopaj steloj kaj faris gravajn kontribuojn al la interpretado de la kurboj de radialaj rapidoj en la triopaj sistemoj kaj al la determino de orbitoj en sistemoj samtempe spektroskopaj kaj eklipsaj aŭ sampempe spektroskopaj kaj videblaj duopaj steloj. Tio permesis determini la masojn de steloj kun senprecedenca precizo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Asteroido (6532) Scarfe, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de David D. Balam
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Raphaël Toussaint

**Raphaël TOUSSAINT** (naskonome: **Jacques de la Croix**) (naskiĝis  en La Roche-sur-Yon, Francio) estas franca pentristo longe vivinta en departemento Vendée. Kiel pejzaĝisto, li apartenas al «&nbsp;poetika realeco&nbsp;».

Kiel pentristo, lia devizo estas: «&nbsp;Scii vidi, scii percepti, scii koncepti&nbsp;».

## Galerio 

Vacances à Saint Raphaël par Raphaël Toussaint.jpg|*Ferioj en Saint-Raphaël* (1963)
Lithographie Bouquet au chat par Raphaël Toussaint.jpg|*Bukedo kaj kato* (Litografio, 1976)
Lithographie Les semailles à Chambretaud par Raphaël Toussaint.jpg|*Semado en Chambretaud* (Litografio, 1983)
Par un beau matin d'hiver par Raphaël Toussaint.jpg|*Per bela vintra mateno* (1988)
Peinture murale par Raphaël Toussaint.jpg|*Mur-pentraĵo* en Le Poiré-sur-Vie (1990)
Le Château du Puy du Fou sous la neige par Raphaël Toussaint.jpg|*Kastelo de Puy du Fou sub neĝo* (1991)
Hommage au Vendée Globe par Raphaël Toussaint.jpg|*Omaĝo al Vendée Globe* (1999)
Regard du peintre sur l'An 2000 par Raphaël Toussaint.jpg|*Rigardo de la pentristo al Jaro 2000* (2000)
La Roche-sur-Yon-la place Napoléon par Raphaël Toussaint.jpg|*La Roche-sur-Yon - placo Napoléon* (2003)
1er mai 2011-Béatification du Pape Jean-Paul II -( Lourdes. La Grotte de Massabielle) par Raphaël Toussaint. Français.jpg|*la  - Beatigo de papo Johano Paŭlo la 2-a* (2011)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  
*  Ekspozicio: La pitoreskaj vojaĝoj de Raphaël Toussaint 

Kategorio:Naskiĝintoj en La Roche-sur-Yon
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Francaj pejzaĝistoj
Kategorio:Litografiistoj
Sinagogo en Szolnok

La **Sinagogo** en Szolnok estas pompa historia monumento, nuntempe bildgalerio.

## Historio 
La judoj konstruis sinagogon en Szolnok en 1898 laŭ planado de arkitekto Lipót Baumhorn. En 1944 la germanaj kaj hungaraj faŝistoj deportis la judojn al Aŭŝvico. Ili grandparte pereis. En 1972 la sinagogo trakonstruiĝis al bildgalerio. En la konstruaĵo funkcias konstanta kaj porokaza ekspozicioj. En 2007 tie okazis ekspozicio pri Mihály Munkácsy.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ promenejo apud Tiso, antaŭ la sinagogo oni metis buston pri Lipót Baumhorn. Dum la trakonstruo ĝenerale la ekstera parto restis origina. En mezo de la fasado la ĉefenirejo situas. Pli supre ornama fenestrorozo estas videbla. Ĉe la flankaj anguloj turoj etendiĝas, sed ili estas malpli altaj, ol la konstruaĵo. Tie troviĝas la iamaj enirejoj por virinoj. En mezo de la navo kupolo 26 metrojn alta situas. Interne estas nur unu ĉambro, sed tio estas tre granda.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Szolnok
Kategorio:Szolnok
6534 Carriepeterson

'*6534 *Carriepeterson'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Carolyn (Carrie) H. Peterson* (1942–2006), aktiva anino de la Astronomia Societo de suda Nov-Anglio (*Astronomical Society of Southern New England*: ASSNE). Ŝi interesiĝis pri la steloj, sed multe pli interesiĝis je motivis la stelaj admirantoj. Carrie apogis la konstruon de la Observatorio *Wishing Star'' en 2006 sed ne vivis por vidi ĝin finita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Timothy B. Spahr
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Frederiko la 3-a (Saksio)

**Frederiko la 3-a**, ankaŭ nomata **Frederiko la Saĝa**, germane *Friedrich III.* aŭ *Friedrich der Weise* (1463-1525), estis princo-elektisto de Saksio inter 1486 kaj 1525. En 1502 li fondis la Universitaton de Wittenberg, kie Marteno Lutero kaj Philipp Melanchthon instruis. Li protektis Luteron kontraŭ la imperiestro kaj la papo, ŝirmante lin en la Kastelo Wartburg, post la Dieto de Worms. Li estis filo de princo-elektisto Ernesto (1441-1486) kaj de ties edzino Elizabeta de Bavario (1443-1484), filino de Alberto la 3-a (Bavario) (1401-1460).

Kategorio:Princoj-elektistoj de Saksio
Kategorio:Landgrafoj de Turingio
Kategorio:Dinastio Wettin
Kategorio:Historio de Saksio-Anhalto
Kategorio:Historio de Turingio
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Reformacio
Kategorio:Universitato de Wittenberg
Provinco Nyanza

La **provinco Nyanza** (svahile *Mkoa wa Nyanza*, angle *Nyanza Province*, plene esperantigebla "laga provinco") estis unu el sep provincoj de Kenjo, ĝis ĉiuj provincoj laŭ nova konstitucio de aŭgusto 2010 malfondiĝis. La provinco kovris areon de 12 507 kvadrataj kilometroj kaj laŭ kalkulo de 2007 ĝi havis 5 050 000 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de 404 homoj po kvadrata kilometro. Administra centro estis la urbo Kisumu, kaj kiel alia aparte granda urbo menciindas Kisii. La provinco plu dividiĝis je dek du distriktoj.

La provinco limis je Tanzanio, Ugando kaj la Viktoria lago - ĝi havis sian nomon laŭ la lago: *Nyanza* en la lingvo de la etno sukumoj, vivantaj en la najbara ŝtato Tanzanio, kaj ankaŭ en aliaj el la bantuaj lingvoj, havas la signifon "lago".

La plej multnombra etno en la areo de la eksa provinco estis la nilotaj luoj, kaj estas pluaj bantulingvaj etnoj kiel la gusioj, kuriaoj kaj luhjoj.

El la provinco, pli precize el ties urbeto Nyang’oma Kogelo devenas interalie la la pli maljuna Barack Obama, patro de la 44-a prezidento de Usono, Barack Obama.

Laŭ la provinco nomatas la asteroido 1356 Njanzo.
Provinco Rifta Valo

La **provinco Rifta Valo** (svahile *Mkoa wa Bonde la Ufa*, angle *Rift Valley Province*) estis unu el sep provincoj de Kenjo, ĝis ĉiuj provincoj laŭ nova konstitucio de aŭgusto 2010 malfondiĝis. La provinco kovris areon de 182 413 kvadrataj kilometroj kaj laŭ kalkulo de 2007 ĝi havis 8 786 300 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de 48 homoj po kvadrata kilometro. Administra centro estis la urbo Nakuru borde de la samnoma lago Nakuru. La provinco plu dividiĝis je dek ok distriktoj.

Kiel la nomo indikas, la provinco situis en la valo de la Granda Rifto, kiu ĉi tie larĝas 100 kilometrojn. Norde limas Sudsudano kaj Etiopio, sude Tanzanio. La plej norda parto de la provinca teritorio, en la dekstra mapo liniigita, estas disputata inter Kenjo kaj Sudsudano.

En la areo de la eksa provinco interalie situas la Nacia Parko Amboseli.

Kategorio:Provincoj de Kenjo
Okcidenta provinco de Kenjo

La **orienta provinco** (svahile *Mkoa wa Magharibi*, angle *Western Province*) estis unu el sep provincoj de Kenjo, ĝis ĉiuj provincoj laŭ nova konstitucio de aŭgusto 2010 malfondiĝis. La provinco kovris areon de 8 285 kvadrataj kilometroj kaj laŭ kalkulo de 2007 ĝi havis 4 023 000 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de 486 homoj po kvadrata kilometro. Administra centro estis la urbo Kakamega. La provinco plu dividiĝis je ok distriktoj.

Kiel la nomo indikas, la provinco situis en la okcidento de la lando. Ĝi limis je Ugando, kaj havis malgrandan parton de la bordo de la Viktoria lago, kiu situas sudokcidente. La plej multnombra etno en la areo de la eksa provinco estas la bantulingvaj luhjoj.

Kategorio:Provincoj de Kenjo
Attalens

**Attalens** estas urbo kaj komunumo en la distrikto Vevejso en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 3006 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Attalens situas sur la akvodislimo inter Rodano en sudo kaj Rejno en nordo, nordokcidente de la Friburgaj Alpoj. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Attalens, Tatroz kaj Vuarat, kaj la vilaĝetoj Corcelles kaj Rombuet.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,76&nbsp;km², de kiuj 26,9% estas kovritaj de arbaro, 59,5% servas por agrikulturo kaj 13,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Attalens limas en nordo al Oron, en oriento al Remaufens, en sudoriento al Corsier-sur-Vevey, en sudo al Jongny, en sudokcidento al Chardonne, en nordnordokcidento al Granges (Vevejso), kaj en nordokcidento al Bossonnens.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 193 de Bossonnens al Corsier-sur-Vevey. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 4 kilometrojn sude de Attalens apud Chardonne. Per buslinioj al Palézieux, Corsier-sur-Vevey, Bossonnens kaj Vevey la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Attalens datiĝas el la jaro 867 kiel *Haltningum*. dum mezepoko Attalens apartenis al la Senjoroj de Oron, kiuj en la jaro 1200 konstruis kastelon en Attalens. En la jaro 1475 friburganoj konkeris la vilaĝon kaj rabobrulis ĝin. 1523 Karolo la 3-a de Savojo vendis la kastelon de Attalens al la katedrala kapitolo de Laŭzano. En la jaro 1336 la urba ŝtato Friburgo konkeris Attalens kaj ĝi fariĝis voktejo de Friburgo. De la Helveta Revolucio de 1798 ĝis 1848 Attalens apartenis al la distrikto Châtel-Saint-Denis kaj poste ĝi sub la nova konstitucio de Friburgo estis atribuita al la distrikto Vevejso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Attalens
Bronzkormorano

La **Bronzkormorano** (*Phalacrocorax chalconotus*), konata ankaŭ kiel **Stevarta tufkormorano**, estas specio de kormorano endemia de plej sudaj partoj de la Suda Insulo de Novzelando, el la Duoninsulo Otago sude de la Markolo Foveaux, kaj ĝis la Stevarta Insulo/Rakiura, el kiu ĝi prenas sian alternativan nomon. Ili estas rilataj al la aliaj bluokulaj tufkormoranoj. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke ekzistas nur 5.000 al 8.000 individuoj kaj nur 1.500 al 2.000 reproduktaj paroj.

## Aspekto 
eta|maldekstra
eta|300px|Kuna nestado
La specio estas dimorfa laŭ aspekto. Ĉirkaŭ duono de individuoj estas ĉefe malhele bronzkoloraj (nigrecverdecaj), sed kun blankaj makuloj, simile al la parenca Reĝa tufkormorano; la resto estas tute bronzkoloraj. Ambaŭ morfoj reproduktiĝas kune indiferente. Aludo al la bronza koloro aperas ankaŭ en la latina scienca nomo per grekdevena radiko *ĥalkos*.

Tiuj grandaj, fortikaj birdoj estas 68 cm longaj (65 al 71) kaj pezas 1.8-3.8 kg. Estas iom da seksa duformismo, ĉar maskloj estas iomete pli grandaj kaj nigraj ol inoj. Temas pri kormoranoj kun malhelaj bronzkoloraj supraj partoj kaj blankaj subaj partoj. Ankaŭ la vizaĝo (orelareo) estas malhela kaj ne blanka, male al parencaj kormoranoj kiaj la Flavvizaĝa kormorano aŭ la Nigravizaĝa kormorano; tiele ĝi estas multe pli simila al la plej proksima parenco Reĝa tufkormorano, kiu havas ruĝan ĉirkaŭokulan nudan vizaĝan areon, dum ĉe la Bronzkormorano, tiu senpluma vizaĝero estas blua kun ruĝas subvanga areeto. Ambaŭ specioj havas ruĝajn piedojn, blankan ŝultrolinion kaj tufkreston.

## Kutimaro 
eta|maldekstre
La Bronzkormoranoj reproduktiĝas kolonie, ĉe tasformaj nestoj konstruitaj el organika materialo kaj guano. La kolonioj estas sufiĉe grandaj por esti rimarkinde videblaj, kaj estas uzataj jaron post jaro; estas unu rimarkinda en la norda bordo de Kabo Taiaroa ĉe la komenco de la Haveno Otago. La nesto estas konstruita el bastonetoj, algoj kaj herboj kunigitaj per fekaĵoj. La ino demetas 2 aŭ 3 ovojn. Junuloj iomete disiĝas.

Ili manĝas ĉe marbordaj akvoj, rare se estas vidataj interne aŭ for en la maro. La manĝo estas ĉefe fiŝoj (70 %) nome Perkoformaj kaj Pleŭronektedoj, sed ankaŭ kraboj kaj aliaj senvertebruloj. Ili plonĝas ĝis 30 m de profundo ĝis 15 km el la marbordo.

## Referencoj 
*  Kriterioj kial tiu specio estas vundebla

## Bibliografio 
* Nelson, J. Bryan, Pelicans, cormorants and their relatives : Pelecanidae, Sulidae, Phalacrocoracidae, Anhingidae, Fregatidae, Phaethontidae, vol. 17, New York, Oxford University Press, coll. « Bird families of the world », 2006, 661 p. (ISBN 978-0-19-857727-0) (OCLC 52696422)
* Josep del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal: *Handbook of the birds of the world- Volume 1, Ostrich to Ducks*. - Lynx Edicions, Barcelona 1992, ISBN 84-87334-10-5
* P. J. Higgins (Hrsg.): *Handbook of Australian, New Zealand & Antarctic Birds*, Band 1, Ratites to Ducks, Oxford University Press, Oxford 1990, ISBN 0-19-553068-3

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet 

Kategorio:Kormoranoj
Kategorio:Falakrokorakedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Birdoj de Nov-Zelando
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Nota bene (slovakia gazeto)

**Nota bene** estas stratgazeto eldonata ekde septembro 2001 de la slovakia neregistara organizo *Proti prúdu* (signifas: kontraŭ (la) fluo).

La gazeto estas helpo al senhejmuloj. Vendonto (persono sen hejmo) unue registriĝas, ricevante legitimilon, kiun ŝi/li devas videble surhavi dum la vendado. Sekve ŝi/li aĉetas gazetojn kontraŭ duono de la vendoprezo (nuntempe 0,70 EUR) kaj vendas ilin en sia difinita vendoloko (publika loko ekzemple sur strato aŭ placo) kontraŭ la plena vendoprezo (nuntempe 1,40 EUR), konservante la diferencon por si (kelkajn unuajn gazetojn ŝi/li ricevos senpage ĉe registrado, tial komence oni bezonas neniun monon).

La gazeto komence estis vendata nur en Bratislavo, sekve ĝi disvastiĝis ankaŭ en ceterajn slovakiajn urbojn, ekzemple Banská Bystrica, Kežmarok, Košice, Malacky, Nitra, Nové Zámky, Piešťany, Poprad, Prešov, Senica kaj Trnava.

*Nota bene* estas monatgazeto. Dum ĝia historio okazis provoj pri dusemajna periodo, kiu tamen ne sukcesiĝis kaj la gazeto revenis al monata periodo.

La nomo *Nota bene* devenas el la latina kaj signifas "notu bone".

*Nota bene* anas en International Network of Street Papers (Internacia reto de stratgazetoj).

La asocio *Proti prúdu* organizas, krom la gazeto, ankaŭ aliajn aktivaĵojn por helpi al senhejmuloj plibonigi sian pozicion kaj finfine povi eliri el senhejmeco.

Kategorio:Gazetoj
Kategorio:Kulturo de Slovakio
Kategorio:Senhejmuloj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2001
6663 Tatebayashi

'*6663 *Tatebayashi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Tatebajaŝi (japane: 館林市, *Tatebayashi-shi'') en la orienta parto de la gubernio Gunma. Estas la naskiĝurbo de Chiaki Mukai, unua japana kosmonaŭtino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Monto Batur

[eta|dekstra|300px|Monto Batur de [Kintamani]]

**Monto Batur** *(Gunung Batur)* estas aktiva vulkano situanta en la centro de du kalderoj nord-okcidente de Monto Agung, Balio, Indonezio. La sudorienta flanko de la pli granda 10×13-km kaldero enhavas kalderolagon. La interna 7,5-kilometrojn larĝa kaldero, kiu estis formita dum lokado de la balia (aŭ ubuda) ignimbrito, estis datita je antaŭ proksimume 23,670 kaj 28,500 jaroj 

La sudorienta muro de la interna kaldero situas sub Lago Batur; La centra konuso de Batur estis konstruita ene de la interna kaldero ĝis alteco super la ekstera kalderorando. La Batur stratovulkano produktis ŝaktojn en granda parto de la interna kaldero, sed nordorient-sudokcidenta fisurosistemo lokigis la Batur I, II, kaj III-kraterojn laŭ la pintokresto. Historiaj erupcioj estis karakterizitaj per milda ĝis modera erupciemo foje akompanita de lafo -elĵeto. Bazaltaj laftorentoj de kaj pinto kaj flankŝaktoj atingis la kalderoplankon kaj la marbordojn de Lago Batur en historia tempo. La kaldero enhavas aktivan, 700-metro-altan stratovulkanon leviĝanta super la surfaco de Lago Batur. La unua historie dokumentita erupcio de Batur estis en 1804, kaj ĝi estis ofte aktiva ekde tiam. La granda lafokampo de la erupcio (1968) estas videbla hodiaŭ kiam rigardite de Kintamani, urbo sur la sudokcidenta kresto de la pli granda kaldero.

La kaldero estas loĝita kaj inkludas la du ĉefajn vilaĝojn de Kedisan kaj Toya Bungkah. La tieuloj plejparte vivas de agrikulturo, sed turismo fariĝis ĉiam pli populara pro la relative simpla piedvojaĝo al la pinto de la centra kratero.

La lago, Danau Batur, estas la plej granda kraterolago sur la insulo de Balio kaj estas bona fonto de fiŝoj.

La 20-an de septembro 2012 Unesko enigis la kalderon de Monto Batur en la Mondan Geopark-Reton.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de vulkanoj en Indonezio

## Referencoj 
## Fonto 
Kategorio:Indonezio
Kategorio:Aktivaj vulkanoj de Indonezio
Ödön Kerpel-Fronius

**Ödön Kerpel-Fronius,** laŭ la hungara skribmaniero **Kerpel-Fronius Ödön** (malofte *Kerpel-Frónius Ödön*) estis hungara kuracisto pri beboj, do subfakiĝo de pediatro fake nomata neonatologo, profesoro kaj ordinara membro de Hungara Scienca Akademio.

Ödön Kerpel-Fronius naskiĝis la  1906 en Hungario, en Versec (nuntempa Vršac en Serbio). Li mortis la  1984 en Okcidenta Berlino.

## Biografio 
Ödön Kerpel-Fronius frekventis universitatojn en Budapeŝto, Vieno, Munkeno kaj Parizo. En 1928 li aliĝis al kuracista stabo de Pál Heim en la universitato, kie li kuracadis kaj instruis. Inter 1933–1934 li esploris en Universitato Harvard. Hejmenveninta li daŭre kuracadis kaj instruis en Budapeŝto, ekde 1946 en Pécs. En 1976 li denove daŭris sian laboron en Budapeŝto havanta altajn postenojn. Li ricevis premion Kossuth en 1951, poste ankaŭ aliajn (eĉ francan) premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *A só- és vízforgalom zavara* 1939
* *A csecsemőkori decompositio pathogenesise* 1953
* *Les déshydrations infantiles* 1955
* *Gyermekgyógyászat* (Kuracado pri infanoj) 1969
* *The pathophysiology of infantile malnutrition: Protein-energy malnutrition and failure to thrive* 1983

## Memorigiloj 
Malsanulejo en Baranya prenis la nomon "Kerpel-Fronius Ödön"

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj pediatroj
Kategorio:Hungaraj fiziologoj
Kategorio:Hungaraj neonatologoj
Gusztáv Oláh

**Gusztáv OLÁH** [gustAv olA], laŭ la hungara skribmaniero **Oláh Gusztáv** estis hungara reĝisoro, altlerneja instruisto, dekoraciisto.
Gusztáv Oláh naskiĝis la  1901 en Budapeŝto. Li mortis la  1956 en Munkeno.

## Biografio 
Gusztáv Oláh frekventis universitaton en Budapeŝto, kie komence li interesiĝis pri konstrutekniko, poste pri muziko, tial li lernis pianoludon en Muzikakademio Franz Liszt. Li eklaboris en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1921, kie li iĝis ĉefreĝisoro en 1936. Baldaŭe li reĝisoradis en Nacia Teatro (Budapeŝto), eĉ ankaŭ eksterlande, dume li instruis en Industriarta Altlernejo. En 1943 li reĝisoris filmon. Dum laboro li abrupte mortis. Li ricevis premiojn Kossuth en 1951 kaj 1954, pli frue ankaŭ alian premion.

## Liaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Giacomo Puccini: *La Bohème*
* Ferenc Erkel: Ladislao Hunyadi
* Béla Bartók: Burgo de la Blubarbulo
* Richard Wagner: La Majstraj Kantistoj de Nurembergo, Tannhäuser
* Georges Bizet: Carmen
* Ludwig van Beethoven: Fidelio

Li faris ankaŭ scenejajn dekoraciojn.

## Liaj disĉiploj (elekto) 
* László Drégely
* Zoltán Horváth (reĝisoro)
* András Kalmár
* Róbert Wegenast

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare 

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Makario la Granda

** Makario la Granda** (300- Sketo 390) estis monaĥo kaj egipta abato; estas honorata kiel sanktulo ĉe la Katolika Eklezio kaj ĉe tiuj Ortodoksaj.
Makario la Granda estis abato de Sketo (Egiptio). Post deĵorado kiel kamelisto, okupiĝinta en la transporto de Kalia nitrato, li retiriĝis en 329 marĝene de la egipta vilaĝo.

Alia Makario, same monaĥo kaj samtempulo kaj foje honorita kiel sanktulo, facile konfuzeblas kun Makario la Granda, estas Makario el Aleksandrio.

## Biografio 
Disĉiplo de Sankta Antonio, en la jaroj de 330 ĝis 340, li renkontis kaj kunvivis en la ermitejo apuda al tiu de Sankta Antonio.

Li tiaepoke rezignis fariĝi sacerdoto kaj translokiĝis al alia vilaĝo, kien tamen estis objekto de maljustaj akuzoj: virino akuzis lin pro seksa perforto pro kiu ŝi resti graveda, la akuzo falis malgraŭ ke li ne sin defendis. Li preferis foriri, tial, de tie por establiĝi en Sketo (= sketo el asketo). En 339 li konsentis ordiniĝi pastro kaj fariĝi referencpunkto, kiel spirita konsilanto, de la monaĥoj, precipe anakoretoj, de la dezerto.

Li fondis unuan grupon de disĉiploj, inter kiuj Sisoe, Jesaja, Aio; post kelkaj jaroj la monaĥa kolonio Sketo estis tiom nombra ke en (356) Makario devis krei duan disĉiplan grupon inter kies membroj ĉeestis monaĥo Moseo kaj Sankta Pafnucio.

En 373 li estis ekzilita, ĉar krede niceana, iniciate de la ariana episkopo de Aleksandrio, en insulo de Nilo kie li kreis trian grupon inter kies membroj elstaris Zekario kaj Teodoro el Fermo.

En 388 Makario establiĝis en Nitro, egipta regiono, kaj du jarojn poste revenis al Sketo kie en 390 forpasis.

## Kulto al Sankta Makario 
Lia liturgia festo estis fiksita en malsamaj tagoj laŭ diversaj bizancaj kaj martorologiaj kolektaĵoj, sed en Okcidento estis Sankta Adono kiu unue enkondukis liturgiaĵon por la 19-a de januaro per la jenaj vortoj kiuj poste definitive eniris la Roman Martirologion: *In Aegypto beati Macharii abbatis, discipuli beati Antonii* (En Egiptio (memoro) pri beato Makario disĉiplo de Sankta Antonio”.

## Kuriozaĵo 
En la Ora Legendo estas rakontate ke, mortiginte pulon kiu lin estis pikinta, li izoliĝis en la dezerto dum ses monatoj por sin puni por la venĝa reago kontraŭ la besteto.

## Verkoj 
* Letero “Al la amikoj al Dio” certe estas lia
* Kunaĵo de “150 prispiritaj homelioj” estas al li atribuataj sencertece
* En la Kopta Eklezio estas ŝatata verko “La virtoj de Sankta Makario” kiu enhavas diversajn liajn dirojn.

## Bibliografio 
* La voĉo *Macarius the Egyptian*, Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, 1914
* Ora Legendo

## Eksteraj ligiloj 
* Santi e beati 
* Il monastero di *San Macario* a Scete 
* [Opera Omnia de Migne(https://eo.wikipedia.org/wiki/Jacques_Paul_Migne) Patrologia Graeca kun analizaj indeksoj]
* Reta katolika enciklopedio

Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Monaĥoj
Kategorio:Sanktuloj de la Ora Legendo
Preĝejo Sankta Roĥo (Csongrád)

**Preĝejo de Sankta Roĥo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Csongrád (urbo).

## Historio 
Laŭ la arkeologoj diversaj konstruaĵoj (supozeble ankaŭ moskeo) estis tie dum dominado de la turkoj. Oni trakonstruis tiujn domojn por konvena kirko en 1722. Ekde 1784 la patrono estas Sankta Roĥo. La turo estis konstruita en 1808 aŭ en 1818. Pro la baldaŭaj trakonstruoj ankaŭ klasikismaj elementoj estas videblaj. La orgeno alvenis en 1926.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola, antaŭe estas ŝtona kruco. La konstruaĵo havas 3 partojn. Unue estas la kvadrata turo, kie estas la ĉefenirejo. Post la turo sekvas la navo, fine la sanktejo, kies fundamento estas okangula turka konstruaĵo. Ĉe la ĉefaltaro la bildo prezentas Sanktan Roĥon pentritan en 1869. La alia bildo prezentas Ĉieliron de Maria. La navo havas 2 flankajn altarojn: la unua estas dediĉita al Sankta Anna. La baldakeno estis pentrita en 1947 kaj prezentas ankaŭ simplajn loĝantojn, ekzemple fiŝistoj kaj ĉarumistoj kun Sankta Maria. Sur la alia bildo oni vidas Jesuon kun gejunuloj.

## Fontoj 
* hungare
* hungare
* hungare

Kategorio:Csongrád
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Roĥo
Csongrád
Duoninsulo Otago

dekstra|eta|280px|NASA satelita foto de la Duoninsulo Otago kaj la Haveno Otago. La urbo Dunedin estas situanta ĉe la istmo sube maldekstre.
La **Duoninsulo Otago** estas longa, monteta terpeco formata ĉe la plej orienta parto de Dunedin, Novzelando. Ĝi estas de vulkana deveno, kaj formas muron el erozia valo kiu nune formas la lokon por la Otago Haveno. Tiu duoninsulo kuŝas sudoriente de la Otago Haveno kaj iras paralele al la ĉeftero dum 20 km, kaj maksimuma larĝo de 9 km. Ĝi estas kunigita al la ĉeftero je ties sudokcidenta pinto pere de mallarĝa istmo ĉirkaŭ 1.5 km larĝa.

La ĉeurbo de Dunedin estas en la okcidenta pinto de la duoninsulo, kaj sep urbetoj kaj komunumoj kuŝas ĉe la havena bordo. La majoritato de la lando estas dise kaj malabunda loĝata kaj okupita de deklivaj malfermaj paŝtejoj. La duoninsulo estas hejmo de multaj specioj naturaj, ĉefe marbirdoj, fokoj, kaj pingvenoj, kaj kelkaj ekoturismaj negocoj funkcias en la areo.

## Geografio 
La duoninsulo estis formata samtempe kiel la montetoj kiu estas antaŭ la haveno, kiel parto de granda, delonge estingita, vulkano. Kelkaj el la pintoj de la duoninsulo, ĉefe la taŭge nomata Haveno Kono, klare montras tiujn vulkanajn originojn en sia formo. Tiuj rokoj konstruiĝis antaŭ 13 kaj 10 milionoj da jaroj.

Multo de la duoninsulo estas dekliva monteta kamparo, kun plej altaj pinktoj en Monto Charles (408&nbsp;m), Harbour Cone, kaj Sandymount, New Zealand. Estas du tajdaj insuletoj ĉe la Pacifika marbordo de la duoninsulo, nome Hoopers kaj Papanui. Inter ili estas la ĉeftero de la Kabo Saunders. Najbaraj naturaj eroj estas la 250-m altaj klifoj de Lovers' Leap kaj The Chasm.

Kategorio:Insuloj en Nov-Zelando
6573 Magnitskij

'*6573 *Magnitskij'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 1974 de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa matematikisto kaj instruisto Leontij Filippoviĉ Magnickij (cirile: *Леонтий Филиппович Магницкий'', 1669–1739), verkinto de la unua libro pri matematiko kaj astronomio presita en Rusio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1974
6536 Vysochinska

'*6536 *Vysochinska'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ukraina komponistino kaj pianistino *Ljudmila Josifovna Visoĉinska''. Ŝi verkis multe da kanzonoj bazitaj sur ukrainiaj, rusaj kaj bulgaraj
poeziaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
László Balázs

**László Balázs**
* László Balázs (lingvisto)
* László Balázs (grafikisto)
* László Balázs (tradukisto)&nbsp;https://web.archive.org/web/20101111005951/http://verkoj.fw.hu/
Bence Szabolcsi

**Bence Szabolcsi** [sabolĉi], laŭ la hungara skribmaniero **Szabolcsi Bence** estis hungara muzikhistoriisto, muzikkritikisto, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio. Lia patro estis Miksa Szabolcsi.

Bence Szabolcsi naskiĝis la  1899 en Budapeŝto. Li mortis la  1973 en Budapeŝto.

## Biografio 
Bence Szabolcsi devenis el juda familio. Li frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Lejpcigo. Li estis kunredaktoro de hungarlingva "Muzika Leksikono". En la 1920-aj jaroj kaj iom poste li kolektis hungarajn popolkantojn ankaŭ eksterlande. Post la 2-a mondmilito li instruis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, dume li redaktis diversajn muzikajn periodaĵojn. En 1961 li fondis arĥivon nomatan pri Béla Bartók, kiun li gvidis ĝis 1973. Li ricevis premiojn Kossuth en 1951 kaj 1965, inter 1933-1971 ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* "A magyar zenetörténet kézikönyve" (Librego de hungara muzikhistorio) 1947
* "A magyar zene évszázadai" (Jarcentoj de la hungara muziko) 1959-1961
* "Bevezetés a zenetörténetbe" (Enkonduko al la muzikhistorio) 1936
* "A zene története" (Historio de la muziko) 1940
* "A melódia története" (Historio de la melodio) 1950
* Biografio pri Béla Bartók 1955

## Elektitaj disĉiploj 
* József Bánky
* Iván Erőd
* György Gábry
* János Gonda
* János Kárpáti
* György Kroó
* József Maklári
* András Pernye

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto
* premio nomata pri li

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* *Szabolcsi Bence, a magyarországi zsidó zene kutatója* ISBN 9630557614* http://www.mek.iif.hu/porta/szint/egyeb/lexikon/eletrajz/html/ABC14240/14379.htm

Kategorio:Hungaraj muzikhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj muzikkritikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
István Zádor

**István ZÁDOR** [iŝtvAn], laŭ la hungara skribmaniero **Zádor István** estis hungara pentristo, grafikisto membro de Societo Szinyei Merse Pál.

István Zádor naskiĝis la  1882 en Hungario, en Nagykikinda (nuntempa Kikinda en Serbio). Li mortis la  1963 en Budapeŝto.

## Biografio 
István Zádor devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejon, poste li eklaboris en banko. Tamen vespere li plulernis en lernejo pri pentroarto en Budapeŝto. Inter 1906-1909 li vivis kaj lernis en Parizo, poste li iris al Florenco. Dum la 1-a mondmilito li estis desegnisto pri la bataloj. Tiun li daŭris dum la postaj revolucioj, tial li poste fuĝis al Munkeno. Hejmenveninta li vizitis la artistan kolonion en Szolnok. Dum la 2-a mondmilito li vivis en Nederlando, sed poste li hejmenvenis. Li ricevis premion Kossuth en 1951.

## Liaj ĉefaj ekspozicioj 
* 1916, 1918, 1921, 1934, 1958 Budapeŝto

## Liaj ĉefaj pentraĵoj 
* *Feleségem* (Mia edzino) 1910
* *Önarckép* (Memportreto) 1910
* *Női portré* (Virina portreto) 1935

## Elektitaj disĉiploj 
* Kálmán Istókovits
* Endre Vadász

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* *Kortárs magyar művészeti lexikon* ISBN 963-8477-46-6

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Clementina de Jesus

**Clementina de Jesus**, naskonome **Clementina de Jesus DA SILVA** (naskiĝis  en Valença, Brazilo, mortis  en Rio-de-Ĵanejro) estis brazila kantistino de sambo. Ŝi ankaŭ estis konata per la kromnomo de **Tina** aŭ **Quelé**.

## Biografio 
Ŝi naskiĝis en Carambita distrikto en la ĉirkaŭaĵo de Valença, en la sudo de Rio-de-Ĵanejro, transloĝiĝis 8-jaraĝa, kun la familio en Rio de Janeiro, en la distrikto Osvaldo Cruz. Dum multaj jaroj ŝi sekvis la evoluojn de la Portela Sambo Lernejo, pasante en 1940, post la edziniĝo, al Mangueira Sambo Lernejo.

Dum pli ol 20 jaroj ŝi humile mastrumis la domon, kiam en 1963 ŝi estis malkovrita de Herminio Bela de Carvalho, kiu venigis ŝin por partopreni en la spektaklo *Rozo de Ouro*, en iuj ĉefurbo de Brazilo kaj registris ilian unuan diskon kun la Odeon. Ĝi estis farita de Elton Medeiros kun la kanto *Clementina, Cade voce?* kaj Clara Nunes kun *P.C.J., Partido Clementina de Jesus* en 1977, skribita de la komponisto Candeia.

En 1983 estis okazigita de multaj artistoj, inkludante Paulinho da Viola, João Nogueira kaj Elizeth Cardoso, koncerto en Urba Teatro de Rio de Ĵanejro.

Malgraŭ ke ŝi havis malfruan kaj mallongan karieron, kompare kun tiuj de multaj aliaj artistoj, Clementina de Jesus estas unu el la plej popularaj artistoj konataj en Brazilo por la karnavala muziko kaj de malriĉuloj. Ŝi mortis pro streso en Sankta André .

## Posteularo 
Ŝia sola disko kiu restas en la merkato hodiaŭ estas *Clementina e Convidados*.

## Diskaro 
### LP 
* 1966 - *Clementina de Jesus* (Odeon MOFB 3463)
* 1970 - *Clementina, cadê você?* (MIS 013)
* 1973 - *Marinheiro Só* (Odeon SMOFB 3087)
* 1976 - *Clementina de Jesus - convidado especial: Carlos Cachaça* (EMI-Odeon SMOFB 3899)
* 1979 - *Clementina e convidados* (EMI-Odeon 064 422846)

### Partoprenoj 
* 1965 - *Rosa de Ouro - Clementina de Jesus, Araci Cortes e Conjunto Rosa de Ouro* (Odeon MOFB 3430)
* 1967 - *Rosa de Ouro nº 2 - Clementina de Jesus, Araci Cortes e Conjunto Rosa de Ouro* (Odeon MOFB 3494)
* 1968 - *Gente da Antiga - Pixinguinha, Clementina de Jesus e João da Baiana (Odeon MOFB 3527)
* 1968 - *Mudando de Conversa - Cyro Monteiro, Nora Ney, Clementina de Jesus e Conjunto Rosa de Ouro* (Odeon MOFB 3534)
* 1968 - *Fala Mangueira! - Carlos Cachaça, Cartola, Clementina de Jesus, Nélson Cavaquinho e Odete Amaral* (Odeon MOFB 3568)
* 1982 - *O Canto dos Escravos - Clementina de Jesus, Tia Doca e Geraldo Filme - Canto dos Escravos (Vissungos) da Região de Diamantina - MG. Memória Eldorado.

### Kompilaĵoj 
* 1999 - *Raízes do Samba - Clementina de Jesus* (EMI 522659-2)

## Referencoj 
Kategorio:Brazilaj kantistoj
Károly Szász (muzikologo)

**SZÁSZ Károly** [sa:s] estis rumania hungara muzikologo, fakverkisto pri muziko. Li naskiĝis en Piski la 28-an de aprilo 1915 kaj mortis en Târgu Mureș la 16-an de aŭgusto 1989.

## Biografio
Károly Szász akiris diplomon de muzik- kaj pianinstruisto en konservatorio de Kluĵo (1938). Li instruis en muziklernejo de Kluĵo  (1941–50), poste en muzikliceo (1951–62), en Szentgyörgyi István Színművészeti Főiskola (1962–72) kaj en Pedagogia Altlernejo (1972–77) de Târgu Mureș.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj muzikologoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj instruistoj
Ankronodo

eta|Ankronodo
**Ankronodo** aŭ **graplonodo** estas nodo per kiu oni povas ligi ŝnuron al ringo aŭ simila aĵo. La ankronodo estas nodo kiu ne estas simple malfiksata, ĝi ĉefe estas uzata por interligoj kiuj estas definitivaj.

La ankronodo konsistas el volvaĵo tra la ringo, post kiu la ŝnuro per du simplaj nodoj estas refiksata al si mem. La unua simpla nodo estas tirata tra la volvaĵo.

La nodo interalie estas uzata por fiksi ŝnuron al graplo

Kategorio:Nodoj
Károly Szász (arkivisto)

**SZÁSZ Károly** [sa:s] estis rumania hungara arkivisto, arthistoriisto. Li naskiĝis en Nagybánya la 23-an de julio 1919 kaj mortis en Baia Mare la 15-an de majo 1965.

## Biografio 
Károly Szász akiris diplomon pri arthistorio, antikva historio, latina lingvo kaj literaturo en la Universitato Ferenc József. Li instruis en Baia Mare (1945–49). En 1950–51 li estis muzeologo, poste en Oradea direktoro de arkivejo, inter 1956 kaj 1963 direktoro de arkivejo de Baia Mare, fine instruisto (1963–65) en Baia Sprie.

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkivistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj arthistoriistoj
Le Bioley

**Le Bioley** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Le Bioley (Bossonnens)** estas vilaĝo de la komunumo Bossonnens de la Distrikto Vevejso en Kantono Friburgo en Svislando.
* **Le Bioley (Massongex)** estas vilaĝo de la komunumo Massongex de la Distrikto Saint-Maurice en Kantono Valezo en Svislando.
* **Le Bioley (Orsières)** estas vilaĝo de la komunumo Orsières de la Distrikto Entremont en Kantono Valezo en Svislando.
* **Le Bioley (Salvan)** estas vilaĝo de la komunumo Salvan de la Distrikto Saint-Maurice en Kantono Valezo en Svislando.
Bossonnens

**Bossonnens** estas urbo kaj komunumo en la distrikto Vevejso en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1372 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Bosseonnens situas en la sudo de Kantono Friburgo proksimume 5 kilometrojn okcidente de la urbeto Châtel-Saint-Denis. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bossennens kaj la setlejoj La Golette kaj Le Bioley, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,10 km², de kiuj 15,9% estas kovritaj de arbaro, 71,5% servas por agrikulturo kaj 12,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bossennens limas en nordo al Oron, en oriento kaj sudo al Attalens, kaj en okcidento al Granges (Vevejso).

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo 151 de Palézieux al Châtel-Saint-Denis kaj krome kondukas la kantona vojo n-ro 193 al Crosier-sur-Venvey. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 5 kilometrojn oriente apud Châtel-Saint-Denis. Per la etspura trajnlinio de Châtel-Saint-Denis al Palézieux la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bossennens datiĝas el la jaro 1000 kiel *Bucenens*. Dum mezepoko la Senjorujo Bossonnens estis havaĵo de la familio Blonay, kiu konstruis en la loko kastelon, de kiu nuntempo restis nur ruino. En la jaro 1536 Bossonnens estis konkerita de Berno, kiu ĝin koncedis al Friburgo. Friburgo instalis en Bossonnens voktejon. En la jaro 1615 la sidejo de la vokto estis alilokita al Attalens. De la Helveta Revolucio de 1798 ĝis 1848 Bossonnens apartenis al la distrikto Châtel-Saint-Denis, poste ĝis sub la nova kantona konstitucio estis atribuita al la distrikto Vevejso.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bossonnens (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bossonnens