open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Burujón

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Burujón en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Burujón** estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
Estas du teorioj pri la deveno de la termino "Burujón":

* El ĝermana “*burgus*” kiu kun la pejorativaĵo kastilia signifus malgrandan grupon de domoj.
* El araba “*burg*” kiu kun la sama pejorativaĵo kastilia signifus tureton.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Burujoneros*. La censita populacio en 2010 estis de 2.033 loĝantoj kaj la denseco estas de 40,11 loĝ/km².

## Situo 
Burujón estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 504 m; je 32&nbsp;km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 35.45&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 39°54′6″ N 4°18′0″ Ok.

## Geografio 
La municipo situantas sur valo de la komarko de Torrijos kaj limas kun la lokoj de Gerindote, Albarreal de Tajo, Polán, La Puebla de Montalbán kaj Escalonilla, ĉiuj de la provinco de Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo (tritiko, hordeo, kikeroj, pizoj ktp) kaj brutobredado tradicie. Industrio de produktado de olivoleo.

## Historio 
Estas restoj antaŭromiaj (sonorilformaj pokaloj), romiaj (pro ŝoseo) kaj arabaj, tiuj lastaj en kavoj.

Post la konkero de Toledo en 1085 fare de la reĝo Alfonso la 6-a de Leono kaj Kastilio, Burujón ekdependis rekte de tiu urbo.

En la 16a jarcento la vilaĝo aliĝis al la insurekcio komunuma, kaj post tiu ĝi ekdependis de Juan de Luna. El 1627 al 1629 oni realigis la limigomarkon de la vilaĝo de Burujón kaj de ties teritorio. Poste, en 1655, la vilaĝo estis vendita al Magdalena de Guzmán, grafino de Villaverde. Komence de la 18a jarcento, Burujón dependis de la markisoj de Monte Alegre.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Johannes Niedling

**Johano NIEDLING** (naskiĝinta en 1602 en Sangerhausen, mortinta la 14-an de februaro 1678 en Altenburg) estis edifa verkisto.

En 1626 li ekdeĵoris kiel instruisto ĉe la gimnazio de Altenburg kaj verkis la tekstojn de multaj germanaj ekleziaj kantoj, eldonante propran kantolibron. Aparte oni ŝatis lin pro la skribo de edifaj verkoj.

## Verkoj 
* *Lutherisches Handbüchlein, das ist Morgen- und Abendsegen*, ankaŭ sub la titolo *Altenburger Handbüchlein*, pro la publikigo tiuloke (1638; 4-a eldono en 1655, 5-a eldono en 1662)

## Literaturo 
* *Niedling, Johannes* (artikolvorto), en: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB), vol. 23, Eldonejo Duncker & Humblot, Lepsiko 1886, pp. 665-666.

## Eksteraj ligiloj 
Muzikigitaj poemoj de Niedling, deŝuteblaj.

eta|maldekstra|Edifaj momentoj hejme. eta|dekstra|Ekzemplo por edifa libro.

Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Eklezia muziko
Kategorio:Mortintoj en 1678
Tuart-eŭkalipto

La **Tuart-eŭkalipto** (*Eucalyptus gomphocephala*) estas arbospecio el la genro eŭkalipto. Ĝi estas indiĝena en la sudokcidento de Okcidenta Aŭstralio.

La natura arealo de tiu aŭstralazia specio estas mallarĝa marborda zono ene de Cigna marbordebeno (*Swan Coastal Plain*), etendiĝanta landinternen kvin al dek kilometrojn, kontinua strio sude de Yanchep ĝis Busselton. Izolitaj tuart-eŭkaliptaj arbareroj troviĝas en la nordo de Yanchep kaj pli fore landinternen kie riveroj disigas la arealon.

## Priskribo 
La arbo atingas altecon de pli ol 35 metrojn.

La tuart-eŭkalipto havas buksecan malglatan ŝelon laŭlonge de la trunko ĝis la malgrandaj branĉetoj. Folioj estas kunpetiolaj, alternaj, lancformaj aŭ serpoformaj je 12x2cm, griz-verdaj, brilaj, hele verdaj kaj maldikaj. Blankaj floroj ekaperas mezsomere ĝis mezaŭtune.

## Uzado 
Kiel daŭrema durligno la ligno estas dezirata por submezuraj pecetoj, struktura ligno, la konstruado de vagonoj, kaj ŝipkonstruado. La tinkturado kaj lignoteksturo ankaŭ igas ĝin popularan elekteblon por meblofarado. Kaŭze de troa arbarekspluatado, tuart-eŭkalipto estas protektita arbo kiun oni ne rajtas rikolti senkondiĉe.

## Literaturo 
*  Bryant, Geoff 2005 : Australian Native Plants, *Random House*. ISBN 978-1-74166-030-2
*  Johnston, Judith 1993 : The History of the Tuart Forest - pp.&nbsp;136–153 in de Garis, B.K. (editor) Portraits of the South West: Aborigines, Women and the Environment, Nedlands, W.A. *University of Western Australia Press*. ISBN 1-875560-12-2
*  Tuart Response Group (W.A.) 2003 : An Atlas of Tuart woodlands on the Swan Coastal Plain in Western Australia, Perth, W. Aust., *Dept. of Conservation and Land Management (coordinated by a multi-disciplinary steering group chaired by the Department of Conservation and Land Management)*.

## Eksteraj ligiloj 
*  Tuart-eŭkalipto (*FloraBase*)
*  Tuart-eŭkalipto (*Catalogue of life*)

Kategorio:Mirtacoj
Kategorio:Arboj de Aŭstralio
Kategorio:Plantoj el la Aŭstralazia ekozono
La Joux du Plane

**La Joux du Plane** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **La Joux du Plane (Dombresson)** estas setlejo de la komunumo Dombresson en la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo en Svislando.

* **La Joux du Plane (Le Pâquier)** estas setlejo de la komunumo Le Pâquier en la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo en Svislando.
Santo Domingo-Caudilla

[eta|250ra|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250ra|Situo de Santo Domingo-Caudilla en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Santo Domingo-Caudilla** estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Santominganos*. La censita populacio en 2010 estis de 1.058 loĝantoj kaj la denseco estas de 19,59 loĝ/km². La municipo naskiĝis el unuigo de la tiamaj vilaĝoj de Val de Santo Domingo kaj Caudilla.

## Toponimio 
La nomo "Val de Santo Domingo" devenas el fakto ke ĝi estis situanta sur valo kaj de antikva ermitejo dediĉita al Sankta Dominiko de Silos.

La termino "Caudilla" povus deveni el latina "*caput*", kapo, malkomponate en "cap-villa", tio estas, "kapo de vilaĝo", aude al kastelo de Caudilla, kiu konstruiĝis en la 15-a jarcento.

## Situo 
Santo Domingo-Caudilla estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 569 m; je 34 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 54 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°0′43″ N 4°19′32″ Ok.

## Geografio 
La municipo situantas en la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Maqueda, Novés, Torrijos, Gerindote, Escalonilla, Carmena, Alcabón kaj Santa Olalla, ĉiuj de la provinco de Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

## Historio 
Val de Santo Domingo estis ĉe vojkruciĝo. En 1216 jam aperis en dokumento mozaraba kie oni citas la pagon de la vilaĝo. Ĝi apartenis al Maqueda, kaj havis proprietaĵojn monaĥoj el tri ordenoj nome dominikanoj, hieronimoj kaj bernardaninoj de Santo Domingo de Silos.

Post la reconquista, Caudilla estis reloĝata en la 12-a jarcento fare de kastilianoj. En la 15-a jarcento gastiĝis tie la reĝo Henriko la 4-a survoje al Toledo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Dombresson

**Dombresson** estis ĝis la 31-a de decembro komunumo en la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Boudevilliers, Cernier, Chézard-Saint-Martin, Coffrane, Dombresson, Engollon, Fenin-Vilars-Saules, Fontainemelon, Fontaines, Le&nbsp;Pâquier, Les Geneveys-sur-Coffrane, Les Hauts-Geneveys, Montmollin, Savagnier, kaj Villiers estis kunigitaj al la nova komunumo **Val-de-Ruz**. Dombresson havis 1582 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Domresson situas en la Neŭŝatela Ĵuraso en la norda flanko de la Valo de Ruz proksimume 9 kilometrojn nordnordoriente de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo. Tra la komunumo fluas la rivero Seyon. La plej alta punkto de la komunumo situas en la arbaro *du Coty* sur alteco de 1245 m s.m. sur kresto, kiu apartenas al ''Mont d'Amin*. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Dombresson, Les Vieux Prés sur alteco de 1030 m s.m. kaj La Joux du Plane sur alteco de 1180 m s.m., kaj multnombraj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,77 km², de kiuj 36,0% estas kovritaj de arbaro, 58,7% servas por agrikulturo kaj 5,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Dombresson limas en nordo al Sonvilier (BE), en nordoriento al Le Pâquier, en sudoriento al Villiers, en sudo al Savagnier, kaj en okcidento al Chézard-Saint-Martin.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la vojo n-ro 1356 de Cernier al Saint-Imier kaj la vojo nr-o 1003 kondukas de Dombresson sudokcidenten al Valangin. Per la buslinio de Neŭŝatelo al Villiers la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De 1903 ĝis 1948 ekzistis tramlinio, kiu kondukis de Villiers al Les Hauts-Geneveys.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Dombresson datiĝas el la jaro 1178 kiel *Danbrizun''. En Dombresson en la jaro 1824 estis malkovrita deponejo de 400 romiaj moneroj el arĝento kaj oro, produktitaj en la jaro 145 a.K. ĝis 55. Dum mezepoko Dombresson apartenis al la Senjorujo kaj poste Majorujo Valangin. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 Dombresson kun 14 aliaj komunumoj de la distrikto kuniĝos al la nova komunumo Val-de-Ruz.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Dombresson
Sjarhej Zakonnikaŭ

**Sjarhej Zakonnikaŭ** (beloruse - Сяргей Законнікаў, n. 16-an de septembro 1946) - belorusa poeto, ĵurnalisto, socia aganto.

## Biografio 
Finis filologia fakultato de Belorusa Ŝtata Universitato (1969). Dum 1969-1970 instruis belorusan lingvon kaj literaturon en mezlernejo, poste, laboris en diversaj gazetoj. Dum 1986-2002 laboris kiel ĉefa redaktoro de de ĵurnalo "Polimja" ("Fajro"). Unua poemo estis eldonita en la jaro 1963, en gazeto. Tradukis en belorusa lingvo apartajn versojn de rusaj, ukrainaj, kartvelaj kaj litovaj poetoj. Dum la jaroj 1973-2008 estis eldonitaj 18 liaj versaroj kaj libro de artikoloj kaj eseoj, inter kiuj estas tradukoj en rusa pola kaj bolgara lingvoj.

Kategorio:Belorusaj verkistoj
Kategorio:Belorusaj poetoj
Flavbeka anaso

La **Flavbeka anaso**, *Anas undulata*, estas birdospecio de la grupo de la plaŭdanasoj kiu estas abunda loĝanto kaj reproduktanto en suda kaj orienta Afriko.

## Aspekto 
Tiuj estas anasoj similgrandaj al la Platbeka anaso, tio estas 51–58 cm longa, ĉefe brunecgrizaj anasoj kun pli malhelbrunaj kapo kaj dorso kaj brilflava beko, kiu nomigas la specion. La banankolora beko havas du partikularajn malhelbrunajn al nigrecajn makulojn nome unua en la unua duono de la supra bordo kaj dua en la mezo de la pinto. La flugiloj estas blankecaj sube, kaj el supre montras blankabordan verdecan speguleton.

Ambaŭ seksoj estas similaj, kaj junuloj estas iom pli senkoloraj ol plenkreskuloj. La nordorienta raso estas pli malhela kaj havas pli brilan bekon kaj bluan speguleton.

La masklo havas fajfon krekecan, dum la ino havas kvakadon kvazaŭ de Platbeka anaso.

## Kutimaro 
Tiu anaso ne estas migranta, sed vagadas en la seka sezono por trovi taŭgajn akvejojn. Ĝi estas tre gregema for de la reprodukta sezono kaj formas grandajn arojn. Ĝi estas birdo de fluantakvaj habitatoj en malferma kamparo kaj manĝas per plaŭdado (kapomergo) plantomanĝon ĉefe vespere aŭ nokte. Ili nestumas surgrunde inter densa vegetaĵaro ĉe akvo. La ovaro kvantas el 6 al 12 ovoj.

## Distribuado 
Estas du subspecioj de la Flavbeka anaso: *A. undulata rueppelli* (Norda flavbeka anaso) kaj *A. undulata undulata* (Suda flavbeka anaso)

La Flavbeka anaso estas unu el la specioj al kiuj aplikiĝas la *Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds* (AEWA). La suda nomiga subspecio estas malpliiĝanta pro konkurenco kaj hibridado kun naturiĝintaj individuoj de Platbeka anaso (Rhymer 2006).

## Referencoj 
*  Kriterioj kial tiu specio estas Malplej Zorgiga.
* **Rhymer**, Judith M. (2006): Extinction by hybridization and introgression in anatine ducks. *Acta Zoologica Sinica* **52** (Suplemento): 583–585. PDF plena tekŝo 
* Ian Sinclair, Phil Hockey kaj Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1
* Madge kaj Burn, *Wildfowl* ISBN 0-7470-2201-1

Kategorio:Anasenoj
Kategorio:Anasedoj
Kategorio:Anseroformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Engollon

**Engollon** estis ĝis la 31-a de decembro komunumo en la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Boudevilliers, Cernier, Chézard-Saint-Martin, Coffrane, Dombresson, Engollon, Fenin-Vilars-Saules, Fontainemelon, Fontaines, Le&nbsp;Pâquier, Les Geneveys-sur-Coffrane, Les Hauts-Geneveys, Montmollin, Savagnier, kaj Villiers estis kunigitaj al la nova komunumo **Val-de-Ruz**. Engollon havis 99 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
La komunumo Engollon situas en la Valo de Ruz en Neŭŝatela Ĵuraso proksimume 6 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo ĉe la norda bordo de la rivero Seyon. Sur la teritorio de la komunumo situas krom la vilaĝo Engollon la ruino de la mezepoka urbeto La Bonneville.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 26,2 km², de kiuj 10,3% estas kovritaj de arbaro, 81,7% servas por agrikulturo kaj 6,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Enlollon limas en nordo al Chézard-Saint-Martin, en oriento al Savagnier, en sudo al Fenin-Vilars-Saules, en okcidento al Fontaines, kaj en nordokcidento al Cernier.

## Trafiko 
Englollon situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas la vojo n-ro 1003 de Neŭŝatelo al Saint-Imier. Konektaj vojoj kondukas al Fenin-Vilars-Saules kaj al Fontaines. Per buslinio al la stacidomoj de Les Hauts-Geneveys kaj Les Geneveys-sur-Coffrane la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Engollon datiĝas el la jaro 1228 kiel *Engolun*. La 28-an de aprilo 1301 la armeo de la Grafoj de Neŭŝatelo detruis la urbeton La Bonneville, kiu situis sur la teritorio de la hodiaŭa komunumo Engollon, por puni la Senjorojn de Valangin kaj la princepiskopon de Bazelo, ĉar ili daŭre ne volis submetiĝi al la suvereneco de Neŭŝatelo. Dum mezepoko Engollon apartenis al la Senjorujo kaj poste Majorujo Valangin. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 Engollon kun 14 aliaj komunumoj de la distrikto kuniĝos al la nova komunumo Val-de-Ruz.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Engollon 

## Bildoj 

Dosiero:Fresques et vitrail dans l'église d'Engollon.jpg|Freskoj en la preĝejo de Engollon
Dosiero:Statue du site de Bonneville.jpg|Memorejo pri la detruita urbeto La Bonneville
Fenin-Vilars-Saules

**Fenin-Vilars-Saules** estis ĝis la 31-a de decembro komunumo en la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Boudevilliers, Cernier, Chézard-Saint-Martin, Coffrane, Dombresson, Engollon, Fenin-Vilars-Saules, Fontainemelon, Fontaines, Le&nbsp;Pâquier, Les Geneveys-sur-Coffrane, Les Hauts-Geneveys, Montmollin, Savagnier, kaj Villiers estis kunigitaj al la nova komunumo **Val-de-Ruz**. Feinin-Vilars-Saules havis 820 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Fenin-Vilars-Saules situas en la Valo de Ruz en la Neŭŝatela Ĵuraso proksimume 5 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo ĉe la suda bordo de la rivero Seyon. La komunumo konsistas el la tri vilaĝoj Fenin sur alteco de 756 m s.m., Vilars sur alteco de 746 m s.m. kaj Saules sur alteco de 800 m s.m., kaj diversaj izolitaj bienoj. La sudan liman formas la kresto de la plej suda ĉeno de la Ĵurasa Montaro, nome *Chaumont*, kie sur alteco de 1151 m s.m. situas la plej alta punkto de la komunumo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,48 km², de kiuj 49,4% estas kovritaj de arbaro, 44,0% servas por agrikulturo kaj 6,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Fenin-Vilars-Saules limas en nordo al Engollon, en nordoriento al Savagnier. En sudoriento kaj sudo sur la kresto de la plej suda ĵurasa montoĉeno, Chaumont, al la kantonĉefurbo Neŭŝatelo, en sudokcidento al Valangin, kaj en okcidento al Fontaines.

## Trafiko 
La komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas la vojo n-ro 1003 de Neŭŝatelo al Saint-Imier, kaj konekta vojo konkludas de Fenin-Vilars-Saules al Savagnier. Per buslinio de Neuŝatelo tra Savagnier al Cernier la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La hodiaŭa komunumo estis kreita en la jaro 1875, kiam la ĝis tiam memstaraj komunumoj Fenin, Vilars kaj Saules kunfandiĝis. La unua dokumenta mencio de Fenin datiĝis el la jaro 1191 kiel *Finilis*. Saules la unuan fojoj estis menciita en la jaro 1269 kiel *Sales*. Dum mezepoko la tri vilaĝoj Fenin Vilars Saules apartenis al la Senjorujo kaj poste Majorujo Valangin. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 Fenin-Vilars-Saules kun 14 aliaj komunumoj de la distrikto kuniĝos al la nova komunumo Val-de-Ruz.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Fenin-Vilars-Saules
Saules

**Saules** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Saules BE** estas komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno en Svislando.

* **Saules NE** estas vilaĝo de la komunumo Fenin-Vilars-Saules de la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo en Svislando.

* **Saules (Doubs)** estas komunumo de la departemento Doubs en Francio.

* **Saules (Saône-et-Loire)** estas komunumo de la departemento Saône-et-Loire en Francio.
Senelirejo

eta|dekstra|250ra|Tabulo
**Senelirejo** estas loko, el kiu ne eblas eliri krom tra la enirvojo. Sakostrato (strato nur enirebla kaj elirebla tra nur unu direkto) estas tipa ekzemplo de senelirejo.

La koncepto ofte uzatas figursence, por paroli pri problemo, kiun malgraŭ jama rezonado ne eblas plu disfadenigi.

## Samsignifaj figursencaj esprimoj en aliaj lingvoj 
Pluraj lingvoj esprimas la figursencan koncepton per apartaj vortkombinoj:
* Angle: '** ("morta fino")
* Ĉeĥe: **' ("blinda strato")
* Eŭske: '** ("strato blinda")
* France: **' ("sakfundo")
* Germane: '** ("sakstrateto")
* Hungare: **' ("sakostrato")
* Itale: '** ("strateto blinda")
* Latve: **' ("vojo kvazaŭ hakita arbotrunko")
* Litove: '** ("blinda loko")
* Malsuprasorabe: **' ("blinda strateto")
* Suprasorabe: '''' ("blinda strateto")

Kategorio:Parolfiguroj
Kategorio:Vojoj
Nigel Farage

**Nigel Paul FARAGE** (naskiĝis la 3-an de aprilo 1964 en Farnborough) estas brita politikisto kaj prezidanto de la partio UKIP. Li estas ekde 1999 membro de la Eŭropa Parlamento, en kiu li estas unu el la du prezidantoj de la eŭroposkepta frakcio Eŭropo de Libereco kaj Rekta Demokratio.

## Politika biografio 
Farage jam junaĝe aliĝis al la brita Konservativa Partio, sed forlasis ĝin, kiam la konservativa registaro de John Major en 1992 subskribis la Maastricht-an traktaton. Farage estis en 1993 unu el la fondintaj membroj de la UK Independence Party (UKIP), kiu celas forlason de Britio el la Eŭropa Unio.

Dum la eŭropaj elektoj de 1999, Farage iĝis elektita al membro de la Eŭropa Parlamento, same en 2004, dum kiu la UKIP povis plibonigi sian rezulton de tri al dek parlamentaj reprezentantoj. Farage iĝis la prezidanto de frakcio Ind/Dem en 2006 kaj ankaŭ prezidanto de sia Partio. Ĉe la eŭropaj elektoj de 2009, Farage estis reelektita kaj transprenis kun Francesco Speroni la prezidantecon en frakcio Eŭropo de Libereco kaj Rekta Demokratio (EFD), posteulon de Ind/Dem-frakcio.

La 24-an de februaro 2010, post alparolo de Herman Van Rompuy, Farage ofendis Van Rompuy-on per la deklaro ke Van Rompuy havas la karismon de humida ĉifono kaj la aspekton de malaltranga bankskribisto.

## Familio 
Farage edziĝis dufoje, lia dua edzino estas la germana Kirsten Mehr (ekde 1999), kun kiu li havas du infanojn. Krom ili, li havas du pliajn infanojn el la unua geedzeco.

Kategorio:Britaj politikistoj
USA PATRIOT Act

La **USA PATRIOT Act** estas leĝo akceptita de usona kongreso, senato, subskribita fare de usona prezidento George W. Bush la 26-an de oktobro 2001. La vorto "patriot" signifas patrioton, sed en tiu kazo temas ankaŭ pri akronimo. La plena titolo estas: "**U**niting and **S**trengthening **A**merica by **P**roviding **A**ppropriate **T**ools **R**equired to **I**ntercept and **O**bstruct **T**errorism Act of 2001".

## Enhavo de la leĝo 
La leĝo ebligas por la ŝtataj perfortaj instancoj (polico, sekretservo ks.) agadi sen juĝista decido (antaŭpermeso), tiel ili povas kaŝobservi telefonajn liniojn, retpoŝton, personajn medicinajn, financajn kaj aliajn dokumentojn. La leĝo ankaŭ plifaciligis plurajn limigojn rilate al la enlanda spionado. Ĝi disvastigis la agosferon de la ministro pri financoj je kontrolo de la financaj transakcioj, precipe ĉe eksterlandaj individuoj kaj organizaĵoj.

La leĝo donis pli grandan liberecon al la ŝtataj perfortaj instancoj kaj al la enmigra instanco pri aresto kaj deportado de enmigrintoj, suspektitaj je terorismo. La leĝo ankaŭ ŝanĝis la difinon de la terorismo, ke ĝi entenas ankaŭ la enlandan terorismon, tiel ampleksante nombron de tiuj agadoj, por kiuj oni povas uzi tiujn preskaŭ senlimajn rajtigilojn. Iom unu kaj duonmonate post la teroratako de 9/11 en la Usono, la leĝon akceptis la kongreso kaj la senato, kun plimulto de la demokratoj kaj la respublikanoj.

## Kritiko 
La leĝon oni kritikis pro malobeo de la juroj de persona libereco. Plej grandaj pretekstoj estas, ke la leĝo permesas enprizonigon de eksterlandanoj je nedifinita tempolimo; domtraserĉon sen permeso aŭ kono de la posedanto; kaŝobservon de telefonoj kaj retpoŝtoj sen juĝista decido. Post validiĝo de la leĝo, oni ekis plurajn juĝprocesojn kontraŭ ĝi, federaciaj juĝistaroj decidis, ke kelkaj paragrafoj estas kontraŭkonstituciaj.

Kategorio:Usona juro
Béla Révész (libroeldonisto)

**RÉVÉSZ Béla** (re:ve:s) estis hungara libroeldonisto, librokomercisto naskita en Dés la 18-an de julio 1879 kaj mortinta en 1944. Li estis la patro de skulptisto Endre Révész.

## Kariero
Révész Béla finis komercan akademion en Koloĵvaro, kaj li malfermis librovendejon en Koloĵvaro en 1902. En 1907-1909 li estis eldonisto de  Vásárhelyi Napló, inter 1917-1924 de Tükör. Kune kun presisto-verkisto-redaktoro Zoltán Morvay en 1925 li fondis la asocion de libroamikoj (Erdélyi Könyvbarátok Társaság), kiu dum sia unujara ekzisto eldonis ok librojn. De la tridekaj jaroj li vivis en Hungario. En 1944 oni deportis lin.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj libroeldonistoj
Preĝejo Sankta Anna (Vác)

**Piarista preĝejo de Sankta Anna** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Vác, en la urbocentro.

## Historio 
Piaristoj konstruis preĝejon, lernejon kaj monaĥejon ekde la 1720-aj jaroj. Ili estis funkcikapablaj en 1745, escepte la du turojn, kiuj nur en 1753. En 1785 la piaristoj estis forigitaj, la lernejo kaj la monaĥejo iĝis kazerno. En 1796 la piaristoj reakiris la konstruaĵojn, la preĝejo ricevis novan orgenon. En 1886 la turoj estis renovigitaj. En 1948 la piaristoj denove estis forigitaj kaj oni konstruis muron inter la preĝejo kaj monaĥejo. 
     
## Konstruaĵo 
La ununava preĝejo kun 2 turoj estas ekstere kaj interne impona kaj ornamriĉa. Super la enirejo balkono estas videbla kun skulptaĵo. Interne la sanktejo estas kvadrata. La interna meblaro estas baroko.

La preĝejo estas Monumento historia. Kermeso okazas en dimanĉo post la 26-an de julio.

## Fontoj 
* hungare
[eta|maldekstre|Kolono pri [Sankta Triunuo antaŭ la kirko]]
eta|Pordo en la kirko

Vac
Vac
Vac
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Vác‎
Karl Heinrich Ludwig Pölitz

**Karolo Henriko Ludoviko PÖLITZ** (naskiĝinta la 17-an de aŭgusto 1772 en Ernstthal, mortinta la 27-an de februaro 1838 en Lepsiko, estis germana historiisto.

En 1794 li fariĝis privata instruisto de filozofio ĉe la universitato de Lepsiko kaj en 1795 li iĝis profesoro por moralo kaj historio en Dresdeno. Li profesoriĝis 1803 en Wittenberg kaj 1815 en Lepsiko.

## Verkoj 
* *Handbuch der Weltgeschichte* (Leipzig 1805, 3 vol.; 7-a eldono., Eldonejo Friedrich Bülau und Zimmer, 1851–53)
* *Geschichte, Statistik und Erdbeschreibung des Königreichs Sachsen und des Herzogtums Warschau* (das. 1808 ĝis 1810, 3 vol.)
* *Geschichte des Königreichs Sachsen* (das. 1817)
* *Die Staatswissenschaften im Licht unsrer Zeit* (das. 1823, 5 vol.; nova eldono 1827)
* *Die europäischen Verfassungen seit 1789* (das. 1817 bis 1825, 4 vol.; 2-a eldono 1832–33, 3 Bde.; Vol. 4 de Bülau, 1847)
* *Die Regierung Friedrich Augusts, Königs von Sachsen* (das. 1830, 2 vol.)
* *Österreichische Geschichte* (nove eldonita fare de O. Lorenz, 3-a eldono., Vieno 1877).

## Literaturo 
*Pölitz, Karl Heinrich* (artikolvorto), en: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB), vol. 26, Eldonejo Duncker & Humblot, Lepsiko 1888, pp. 389–392.

Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Akademianoj
Endre Révész

**RÉVÉSZ Endre** (re:ve:s) estis hungara/israela skulptisto naskita en Marosvásárhely la 27-an de oktobro 1912 kaj mortinta la 24-an de decembro 1999 en Tel-Avivo. Li estis la filo de libroeldonisto Béla Révész.

## Kariero 
Révész Endre devenis el juda familio. Li studis en Budapeŝto, poste en Parizo de Paul Landowski. Post la nazia okupado de Francio li revenis al Budapeŝto. En 1943 li estis trudlaboristo. Post reveno el deportejo de Aŭŝvico en 1945 li laboris en Târgu Mureș. En 1947 li havis memstaran ekspozicion en Bukareŝto. Li elmigris Israelon kaj de 1959 li havis skulptadlaborejon en Jafo. En 1960 li gajnis la konkurson faritan al memoro de getoribelo de Varsovio. En 1983 li partoprenis en mondekspozicio de Bazelo. En Florenco en 1974 aperis sia albumo de verkaro.

## Premioj, distingoj 
* Nordau-premio (1968), Roboz-premio (1988).

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Israelaj skulptistoj
Miklós Reusz

**REUSZ Miklós** (reus) estis hungara operkomponisto naskita en Arado la 26-an de aprilo 1898 kaj mortinta en Arado la 16-an de marto 1960. 
## Komponaĵo
*Fehér indiánok, libreto Géza Kaszab prezentita de teatro de Arado en 1930.
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon
Reusz, M.
3904 Honda

'*3904 *Honda'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Minoru Honda (1913–1990, japane: 本田実 , *Honda Minoru''), malkovrinto de 12 kometoj kaj 13 novaoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
József Katona

**József KATONA** hungare **Katona József** estis hungara dramisto.
eta|170px|dekstra|József Katona
Li naskiĝis en Kecskemét, la 11-an de novembro 1791. Li mortis en Kecskemét, la 16-an de aprilo 1830.

## Vivo 
eta|170px|dekstra|Skulptaĵo pri József Katona
eta|150px|dekstra|Poŝtmarko pri József Katona

Li frekventis lernejojn en Kecskemét, Pest kaj en Szeged. Fine li estis advokato. Ekde 1811 li interesiĝis pri literaturo kaj teatro. Li estis ankaŭ aktoro kaj tradukis, ankaŭ verkis. Li ne havanta sukcesojn, denove li laboris, kiel juristo en 1815. Post 15 jaroj li mortis pro kormalsano.

## Verkoj (elekto) 
### Tradukaĵoj 
* August von Kotzebue: *La malriĉa kantisto* (Der arme Minnesänger), 1811
* Kotzebue: *La heredaĵo* (Die Erbschaft), 1811
* Iffland: *La kometo* (Der Komet), 1812
* Girzik: *Stefano la 1-a (Hungario)* (Stefan, der erste König von Ungarn), 1813

### Originalaj verkoj 
* Detruo de Jerusalemo (*Jeruzsálem pusztulása*), 1814
* La rozo aŭ la sensperta muŝo inter araneoj *A rózsa, vagy a tapasztalatlan légy a pókok között*, 1814
* Banuso Bánk (ĉefverko) *Bánk bán*, 1815; ankaŭ en 1819

Pri Banuso Bánk oni verkis ankaŭ operon en 1861 kaj oni faris resume 6 filmojn.

### Rememoroj 
2 teatroj, stratoj portas la nomon József Katona.

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj dramistoj
János Révész (Riszdorfer)

**RÉVÉSZ (RISZDORFER) János** (re:ve:s) estis hungara rakontisto, eklezia verkisto, redaktoro naskita en Nyíregyháza la 17-an de marto 1863 kaj mortinta en Baia Mare la 18-an de decembro 1933. Li estis la patro de poeto, rakontisto Mitó Révész.

## Kariero 
Révész (Riszdorfer) János diplomitiĝis en evangelia teologio de Pozsony, kaj de 1885 ĝis sia morto li estis pastro, prezidanto pri kontrevizio de eklezia distrikto, tribunala juĝisto, distrikta konsilanto. Li estis respondecredaktoro de gazeto Nagybánya és Vidéke de 1891, de 1903 ĝia posedanto. Inter 1905-1919 li redaktis kune kun Elemér Soltész la eklezian gazeton Igehirdető. Li havis rolon en la fondado kaj agado de artistkolonio de Nagybánya, en aranĝado de urbo.

## Verkoj 
* Emléklapok (megemlékezések egyházi és irodalmi személyiségekről. 1887);
* A nagybányai ev. népiskola rövid története (1889);
* Ilyen az élet (elbeszélések 1890);
* Kossuth Lajos temetése (1894);
* Emlékalbum a Nagybánya és Vidéke 25 éves jubileumára (1899);
* A mi osztályrészünk (beszédek, tanulmányok. 1905);
* A nagybányai ág. hitv. ev. egyház története (1905);
* Emlékalbum a Nagybánya és Vidéke 50 éves jubileumára (1924).

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Revesz (Riszdorfer), J.
Revesz (Riszdorfer), J.
Revesz (Riszdorfer), J.
Revesz (Riszdorfer), J.
Revesz (Riszdorfer), J.
Revesz (Riszdorfer), J.
Revesz (Riszdorfer), J.
Revesz (Riszdorfer), J.
Sumio

**Sumio** (,  [sumi aŭ sumy]) estas urbego, regurbo de Sumia provinco en Ukrainio.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

eta|250ra|Katedralo de Sumio

## Bazaj informoj 
* 
* Supermara alteco: m
* Poŝtkodo: 40 000 - 40 030
* Telefonkodo: 542
* Loĝantaro: 268.409 en 2025

## Geografio 
Sumio etendiĝas sur ebenaĵo en norda parto de la lando. Rusio troviĝas 40, Ĥarkovo 160 km.

## Historio 
Sumio estis fondita en 1652, kiel fortikaĵo de la kozakoj. Ĝi defendis la regionon kontraŭ la tataroj. Baldaŭe la loko apartenis al Rusio. La rusoj faris gravan ekonomian centron el la urbeto. Dum la 2-a mondmilito la nazioj okupis Sumion.

La 22an de februaro 2014 loĝantoj de la urbo faligis la monumenton de Lenino eble la lastan simbolon de komunismo en la urbo, tio okazis dum la Eŭromajdano en Kievo.

En februaro 2022 okazis la Batalo de Sumio.

## Trafiko 
Sumio havas internacian flughavenon kaj 3 fervojajn liniojn.

Trolebusa transporto formas parton de la reto de publika transporto priservanta la urbon.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* katedralo
* muzeo pri artoj de 1920

## Famuloj 
* Viktor Juŝĉenko Prezidanto de Ukrainio

## Nomportantoj 
* 2092 Sumiano

## Ĝemelurboj 
*  Celle, Germanio
*  Kursk, Rusio (1998)
*  Vratsa, Bulgario
*  Zamość, Pollando

## Vidu ankaŭ 
* Sumi (stacidomo)
* Sumi-Tovarna (stacidomo)
* Basi (stacidomo)
* Oldiŝ (stacidomo)

## Fontoj 
* Angla kaj hungara Vikipedioj


Kategorio:Urboj en Sumia provinco
Listo de urboj de Kamboĝo

Jen listo de urboj de Kamboĝo laŭ la loĝantaronombro:
eta|270px|Mapo pri Kamboĝo
[eta|270px|[Poŝto de Pnom-Peno]]
* Pnom-Peno
* Sianukurbo
* Battambang
* Siem Reap
* Sisophon
* Kratie
* Kampong Thom
* Pursat
* Ta Khmau
* Prey Veng
* Paoy Pet
* Kampongcam (urbo)
* Suong
* Kampong Ĉhnang
* Kampong Speu
* Takeo
* Koh Kong
* Kep
* Kampot
* Pailin
* Phumi Samraong
* Stung Treng
* Tbeng Meanĉeaj
* Svaj Rieng
* Lumphat
* Sre Ambel
* Peam Ro
* Kokir
* Kampong Traĉ
* Saen Monourom
* Banlung

## Fontoj 
* Germana Vikipedio
Józef Chodźko

**Józef Chodźko** (naskiĝis la 19-an de decembro 1800 en Krzywicze, Minska regiono, mortis la 5-an de marto 1881 en Tbilisi) – pola topografo kaj geodeziisto en la rusa servo, esploranto de Kaŭkazio, generalo-leŭtenanto en la armeo de la Rusia Imperio.

En la jaroj 1816–1821 studis ĉe Universitato Vilno. Estis membro de akademiaj patriotaj organizaĵoj. Post eksplodo de la novembra ribelo estis devigita forlasi Vilnon kaj veturi al sudo de Rusio, de kie iris al Moldavujo kaj Valaĥio.

Kiel geodeziisto komencis labori sub ordonoj de Tenner en apudbaltaj gubernioj. En 1840 Chodźko estis direktita Kaŭkazion al Tbilisi, kie eklaboris en Kaukazia Taĉmento Militista-Topografia, estanta parto de la rusa Kaŭkazia Korpuso. En la jaroj 1847–1853 laboris en Kurlando, en Suda Kaŭkazio, Armenio, Norda Kaŭkazio (1859–1866). Li gvidis geodeziajn kaj geografiajn esplorojn de la Kaŭkazio, kies rezulto estis la unua geografia priskribo kaj triangulado. Li estis unua polo (kaj unu el unuaj eŭropanoj), kiu eniris la montpinton Ararato (la 18-an de aŭgusto 1850). Ĉi tie li mezuris intensecon de gravita altiro kaj kiel la unua atentis pri t.n. deflankiĝoj de la vertikalo. Militservon finis en 1867.

En 1853 avancis ĝis rango de generalo-majoro, kaj en 1862 iĝis generalo-leŭtenanto de la cara armeo. En 1868 distingita per ora medalo de Rusa Geografia Societo pro triangulado de Kaŭkazio. Tio estis la unua en historio de la Rusia Imperio kazo de distingo de estinta politika ekzilito pro meritoj al la scienco. Li ricevis ankaŭ la rusan Ordenon de Blanka Aglo. Estis honora membro de Rusa Geografia Societo.

Li verkis kelke da laboraĵoj pri geodezio kaj militista topografio.

## Fontoj 
* Andrzej Furier, *Józef Chodźko, 1800-1881: polski badacz Kaukazu* (Józef Chodźko, 1800-1881): pola esploristo de Kaŭkazio), eldonejo TRIO, 2001, p. 214 s ISBN 83-85660-65-8
* *Polscy badacze Syberii i Azji Środkowej* (Polaj esploristoj de Siberio kaj Meza Azio, "Rzeczpospolita", 24-25-a de julio 2010

Kategorio:Polaj geodeziistoj
Maribel Martín

**María Isabel Martín Martínez**, konata artiste kiel ***Maribel Martín*** (Madrido, 1-a de novembro de 1954) estas aktorino hispana.

Ŝi ekaktoris jam sesaĝa por ludoj de bela infanino kiel ĉe fama filmo *La familia y uno más* (la familio kaj unu pli, 1965) de Fernando Palacios. Dum la 1960-aj jaroj ludas kinon por reĝisoroj kiaj José María Forqué, Luis García Berlanga aŭ Ana Mariscal (*El camino*, 1963) kaj teatron, ekzemple en la verko *El sol en el hormiguero* (suno en formikejo, 1966), de Antonio Gala. Kiel belega junulino taŭgis por filmoj de terura kino por reĝisoroj kiaj Narciso Ibáñez Serrador aŭ Vicente Aranda.

En 1976 filmis *La espada negra* (la nigra glavo), de Francisco Rovira Beleta, historia fimo kie ŝi ludas la rolon de junulino Isabel la Katolika. Dum la dua duono de la 1970-aj jaroj, ĝi apartiĝis portempe el kino kaj ludis en teatro (*La mala semilla*, *El sol en el hormiguero*) kaj televido (*Estudio 1*; *La saga de los Rius*, 1976; *El Juglar y la Reina*). 

Ŝi ludis tiam ankaŭ unu el la plej famaj roluloj de ŝia kariero: tiu de *Jacinta* kontraŭ *Fortunata* (Ana Belén) pro la amo de *Juanito Santa Cruz* en la adaptaĵo de la fama romano de Benito Pérez Galdós nome *Fortunata y Jacinta* kiu por Televisión española realigis en 1980 Mario Camus.

Poste ŝi estis protagonistino de *Últimas tardes con Teresa* (1984) kaj *Los santos inocentes* (1984), de Mario Camus. De tiam ŝi iĝis produktorino de *Ganesh Films* kun sia edzo, la aktoro Julián Mateos kaj retiriĝis el la luda medio en 1989, post filmi *El niño de la luna* kun Agustí Villaronga.

Kategorio:Hispanaj aktoroj
3905 Doppler

'*3905 *Doppler''''' estas malgranda, hela kaj malrapide rotacianta duopa asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstria fizikisto kaj matematikisto Christian Doppler (1803–1853).

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita per observo de ĝia luma kurbo fare de L. Franco, M. Hayes-Gehrke, A. Bartek, T. Basile, B. Bent, E. Garcia, R. Greenebaum, S. L. Min, M. Maroulis, N. Oliver kaj Petr Pravec inter la 21-a de oktobro kaj la , kaj anoncita la .

Tiu satelito havas orbitan periodon de 50.8 ± 0,1 horoj, do estas en ligita rotacio kun la ĉefa korpo, ĝia orbita granda duonakso estas ĉ. 26&nbsp;km kaj ĝia grando estas 4,83&nbsp;km (do ĉ. 77% de tiu, de la ĉefa korpo). La aliaj ecoj de tiu satelito restas nun nekonataj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Studentoj de la Universitato de Maryland Malkovris Raran Eklipsantan Duopan Asteroidon 
*  Luma kurbo de 3905 Doppler, el la paĝaro de la Universitato de Ĝenevo
*  (3905) Doppler; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Mongo Santamaría

**Ramón „Mongo“ Santamaría** (* 7-an de aprilo 1922 en Havano, Kubo kiel *Ramon Santamaria*; † 1-an de februaro 2003 en Miamo) estis kuba perkutinstrumentisto.

## Diskoj 
* „Tambores y Cantos“ (1955)
* „Mongo“ (1959) – kun la temo „Afro Blue“
* „Mongo en La Habana“ (1960) kun Carlos Embale und Merceditas Valdés
* „Sabroso“ (1960) – kun tresludisto kaj komponisto Andrés Echeverría
* „Up from the Roots“ (1972)
* „Amanecer“ (1977) – gajnis Gremion
* „Mambo Mongo“ (1993)
* „Mongo Returns“ (1995)
* „Conga Blue“ (1995)
* „Come on Home“ (1997)
* „Summertime“

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo en The New York Times

Kategorio:Frapinstrumentistoj
Kategorio:Ĵazkomponistoj
Kategorio:Salsomuzikistoj
Kategorio:Kubaj muzikistoj
3906 Chao

'*3906 *Chao''''' estas mezgranda, malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉindevena usona geologo Edward C. T. Chao (1919–2008) de la Usona Oficejo de Geologia Enketo. Li faris studojn pri la efiko de alfrapo sur la mineraloj en la . Li alprotis pruvon, ke ankaŭ tektitoj rezultas de alfrapoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Enuma Eliŝ

***Enûma Eliš*** (“Kiam en alto” el la nomo de la unuaj uverturaj du vortoj de la poemo) estas mezopotamia poemo pritraktanta la miton de la kreo kaj la entreprenojn de la dio Marduk. La poemo estis recitita dum *akītu*, novjara festo en Babilono. La verko eble datiĝas, en la babilona formo, je la 13-a aŭ 12-a jarcentoj a.K. epoke de la unua dinastio de Babilono.

La poemo troviĝas diversversie; kelkaj versioj, dateblaj je la 7-a jarcento estis elfositaj en Assur kaj en Ninivo, urboj de Asirio. La originojn de la verko fakuloj atribuas eble al la sumeroj; en la origina versio la dio kreanta (plibone, aranĝanta) plejprobable estis la sumera mitologia An aŭ Enlil.

La poemoj trovitaj estas skribitaj, kiel la Eposo pri Gilgameŝ, kojnoforme.

eta|200px|Marduk kaj la drago drago Mušḫuššu

## Intrigo de la poemo 
Apsû kaj Tiāmat, diaj personigoj de la akvo sensala kaj de la akvo sala, sin miksis originante novajn diojn, kiuj siavice generis aliajn diojn. Tiuj lastaj ĝenis la dormon de Apsû kiu decidis ilin mortigi, spite de la kontraŭa sugesto de Tiāmat; sed ĝi estis mortigita far unu el ili, nome Ea/Enki. Tiāmat, kolera pro la sorto de sia edzo, ekmilitis kontraŭ la aliaj dioj alianciĝante kun la monstro Kingu kaj kun aliaj diaĵoj; nur Marduk, filo de Ea/Enki, aŭdacis ŝin altronti, kompense petante ĉe al aliaj dioj ke mem estu la reĝo de ĉiuj dioj; kaj li ŝin mortigis per sago. Poste li hakis ŝian korpon, unu ŝia parto originis la ĉielon, la alia la teron. Per la sango de Kingu li aranĝis la homojn por ke ili servu al la dioj.

## Poemo 
Jen la poemo. La dua kolumno estas la traduko de la poemo Esperanten.

## Enûma Eliš kaj Biblio 
Ĉu la aŭtorojn de la Biblio inspiris ĵ la poemo Enûma Eliš? Iuj fakuloj tiel pensis komparante la ĥaoson priskribitan en la sumera poemo kun la parto 1,1-3 de la biblia Genezo. Tiu ĉi diras: “En la komenco Dio kreis la ĉielon kaj la teron. 2 Kaj la tero estis senforma kaj dezerta, kaj mallumo estis super la abismo; kaj la spirito de Dio ŝvebis super la akvo. 3 Kaj Dio diris: Estu lumo; kaj fariĝis lumo”. La similo evidentas kaj, plue, la biblia teksto estis refarita plurfoje laŭlonge de la jarcentoj. 

## Bibliografio 
* L. Cagni, *La religione della Mesopotamia*, in "*Storia delle religioni. Le religioni antiche*", Laterza, Roma-Bari 1997, ISBN 978-88-420-5205-0
* H. L. J. Vanstiphout, *Enūma eliš: Tablet V Lines 15-22*, Journal of Cuneiform Studies (1981).
* B. Landsberger, J. V. Kinnier Wilson, *The Fifth Tablet of Enuma Eliš*, Journal of Near Eastern Studies (1961).
* Bottéro Kramer, Lorsque les Dieŭ faisaient l'Homme, Parizo, 1989, p. 602-679

## Vidu ankaŭ 
* Biblio
* Mezopotamio
* Kreo
* Gilgameŝ

## Referencoj 
Kategorio:Biblio
Kategorio:Mitoj pri kreado
3907 Kilmartin

'*3907 *Kilmartin''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la nov-Zelanda astronomino Pamela M. Kilmartin, kun-direktorino, kun ŝia edzo Alan C. Gilmore, de la departemento pri kometoj kaj asteroidoj de la Reĝa Astronomia Societo de Nov-Zelando.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1904
Bolero (muzikstilo)

**Bolero** en Latinameriko signifas dancon kaj kantoformon de rekta taktospeco, kiu ekestis en la lasta triono de la 19-a jarcento ĉirkaŭ la kuba trovo.

## Ekesto kaj disvastiĝo 
Kiel unua bolero validas "Tristeza", komponita en 1883 de **José (Pepe) Sanchez** (1856-1918), kiu estas rigardata kiel stilforma muzikisto de la tradicia kuba *trovo*. Tipa bolero konsistas el du oksilabaj kvarliniaj versoj, kiuj respektive sian propran, du liniojn ampleksan kaj poste ripetatan melodion. La baza ritmo origine estis tiu de *cinquillo* de la danco *danzono*. Nuntempe oni aŭskultas plej ofte variaĵon de la danco *begino*. La apartena danca estas la rumbo, kiam la bolero ne estas miksata kun aliaj ritmoj kiel mambo aŭ ĉaĉao.

La bolero disvastiĝis ĉie, kie prezentis kubaj son-muzikaj ensembloj, en tuta Latinameriko ĝi aparte populariĝis tamen per la ekesto de la sonfilmo en Meksiko. Tial intertempe ĉi tiu lando validas almenaŭ same grava por la bolero kiel Kubo. Gravaj meksikaj komponistoj estas Consuelo Velázquez, María Grever aŭ la iama prostitueja pianisto Agustín Lara el Veracruz, kies kanto *Granada* mondvaste famiĝis. Liaj plej gravaj muzikistoj kaj per tio de la meksika bolero estis *Toña La Negra* (fakte: Antonia del Carmen Peregrino Alvarez, 1912-1981), Pedro Vargas, la ensemblo *Trio Los Panchos* kaj Pedro Infante. Ĉiam la tekstoj estas sentimentale romantikaj; „ĉef“-bolero eble estas *María Bonita*, kiun Lara dediĉis al sia eksedzino, la plej fama filmaktorino de Meksiko en la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, María Félix (1914-2002).

La peruanino Tania Libertad loĝanta en Meksiko estas nuntempe unu el la malmultaj muzikistoj, kiuj klopodas pri laŭtempa adaptado de bolero kaj per tio tenas ĝin viva.

## Famaj boleroj 
* Bésame Mucho (kisu min multe)
* María Bonita
* El Besote Furioso
* Historia de un Amor
* La Barca
* El Reloj
* Somos Novios (ni estas gefianĉoj)
* Nada Personal

## Famaj boleromuzikistoj 
* Antonio Machín
* Agustín Lara
* Toña La Negra
* Pedro Vargas
* Trio Los Panchos
* Luis Gatica (Lucho Gatica)
* Armando Manzanero
* Luis Miguel
* Tania Libertad
* Los Tres Reyes
* Los Diamantes

## Vidu ankaŭ 
* Bolero (vesto)

Kategorio:Kuba muziko
Kategorio:Meksika muziko
Kategorio:Latinamerika muziko
Mitó Révész

**RÉVÉSZ Mitó** (re:ve:s) estis hungara poeto, rakontisto naskita en Nagybánya la 5-an de januaro 1905 kaj mortinta en Baia Mare la 24-an de junio 1936. Li estis la filino János Révész (Riszdorfer).
## Kariero
Révész Mitó partoprenis la redaktadon de gazeto Nagybánya és Vidéke.
## Verkoj
*Tavaszvirágok. Hangulatképek (Nagybánya 1928);
*Révész Mitó nótái (Nagybánya 1937).
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon
Revesz, M.
Forumo Internacia pri Softvaro Libera

[eta|250px|Fermo de la Forumo de [2004 kun la prezento de brazila Krea Komunaĵo.]]
eta|250px|Esperantistaj programistoj en FISL 2012.
La **Forumo Internacia pri Softvaro Libera (FISL)** okazas ĉiujare en la urbo Porto Alegre, RS, Brazilo. Oni konsideras ĝin unu el la plej grandaj eventoj pri libera softvaro el la mondo, pro tio ke ĝi ebligas diskutadon teknikan, politikan kaj socian pri libera programaro. Ĝi kunigas diskutojn, prelegojn, gravulojn kaj novaĵojn naciajn kaj internaciajn de la mondo de libera programaro.

## FISL 13 
FISL 13 okazos dum la periodo ekde la 25-a ĝis la 28-a de julio 2012, en la Centro de Eventoj de PUCRS, en Porto Alegre.

## FISL 12 
La 12-a okazigo de FISL okazis de la 29-a de junio ĝis la 2-a de julio 2011, kaj ties ĉeftemo estis Reta Neŭtraleco, ĉar oni kredas ke la enhavoj devas esti egale alireblaj por ĉiu homo sen interferenco sur la reta trafiko.

La raporto de FISL 12 registras ke entute 6.914 personoj ĉeestis la aranĝon.

Ĉi tiu estis la unua fojo, kiam la retejo de FISL estis tradukita en Esperanton.

## FISL 11 
FISL 11 okazis ekde la 21-a ĝis la 24-a de julio 2010. Entute ĉeestis 7.511 partoprenantoj, dise tra prelegoj, metiejoj kaj debatoj. Ĉi tiu estis la unua fojo kiam FISL havis tradukon al LIBRAS (brazila gesta lingvo). Krom la rekorda nombro da aktivaĵoj, FISL11 rekordis je nombro da volontuloj: estis 84 homoj kiuj helpis konstrui la aranĝon kune kun la organizteamo.

## FISL 10 
FISL 10 okazis ekde la 24-a ĝis la 27-a de junio 2009, markita per la ĉeesto de gravuloj kiel Jon "maddog" Hall, Richard Stallman kaj Peter Sunde, kreinto de The Pirate Bay. Kun 8.232 aliĝintoj, FISL 10 fariĝis la plej granda FISL ĝis nun.

Tiu-jare, oni rezignis pri la nomoj kvazaŭ versioj kaj ekuzis platajn ciferojn.

## FISL 9.0 
En 2008, oni atingis 7.417 aliĝintojn el 21 landoj. La ofta partoprenanto Jon "maddog" Hall kaj aliaj gravuloj kiel Louis Suarez-Potts de OpenOffice.org ĉeestis tiu-jare, kaj ankaŭ entreprenoj kiel Sun Microsystems, Google kaj Intel.

## FISL 8.0 
La reokazigo de 2007 de FISL okazis en la Centro de Eventoj FIERGS kaj havis 5363 partoprenantojn .

Inter la rimarkindaj partoprenoj, oni povas mencii Keith Packard de X.org, Simon Phipps de Sun, Louis Suarez-Potts de OpenOffice.org, krom la ankaŭ-ĉeestantaj entreprenegoj Sun Microsystems, IBM kaj Intel.

Léa Fagundes, instrua kunordiganto de la projekto OLPC (One Laptop Per Child — po unu tekkomputilo por infano) en UFRGS, prezentis la prototipon de la komputileto.

## FISL 7.0 
## FISL 6.0 
## V FISL 
## IV FISL 
## III FISL 
## II FISL 
## I FISL 
La unua okazigo de FISL (tiam nomata per romiaj ciferoj) okazis dum la 4-a kaj 5-a de majo 2000, en Universidade Federal do Rio Grande do Sul (UFRGS). La ĉefaj aktivaĵoj temis pri analizado de uzoj de libera programaro kaj pri konceptoj de libera programaro.

## Vidu ankaŭ 
* Libera programaro
* Fondaĵo por Libera Programaro
* Linukso
* GNU

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de FISL 

## Referencoj 
Kategorio:Libera programaro
Bolero (vesto)

**Bolero** estas tre mallonga jako kun longaj aŭ mallongaj manikoj, portata de viroj kaj virinoj. La bolero originas de la vestoj de hispana toreadoro. Ankaŭ estas muzikstilo kiu nomiĝas bolero.

Dosiero:Eljuli 02.jpg | Toreisto El Juli en bolero
Dosiero:Colour-isolated-shrug-sweater.jpg | Virino vestita en bolero

## Vidu ankaŭ 
* Bolero (muzikstilo)

Kategorio:Vestoj
Endre Róbert

**RÓBERT Endre** (ro:bert) estis hungara biologo naskita en Gyulafehérvár la 22-an de septembro 1917 kaj mortinta en Kluĵo la 30-an de aŭgusto 1990.

## Kariero 
Róbert Endre diplomiĝis en la Universitato Ferdinand la 1-a (1939). Li instruis en Târgu Mureș (1940-49), poste en la Universitato Bolyai resp. en UBB de Kluĵo ĝis sia pensoiiĝo (1979).

## Verkoj 
* Tratat de algologie, kunlaboranto (1976);
* Kis könyv a mikroszkópról (1984).

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj biologoj