open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hillbilly

eta|300px|La Hatfield klano (1897)
[eta|Migra familio de [Arkansaso ludanta Hillbilly-aj kantoj (1939)]]
**Montetulo** *()* estas kromnomo por homoj kiuj loĝas en la montaraj regionoj de Usono, kaj precipe en la sudo de la Apalaĉoj kaj Ozark -montoj. En Usono, la moknomo havas stereotipajn implicojn, kaj estas tial ofte konsiderita malestima moknomo direkte al usonanoj de apalaĉa heredaĵo. En ĝia klasika stereotipa signifo, "montetulo" estas homo, kiu loĝas en kampara regiono, malriĉa, senscia, neklera kaj prizorgata de multaj infanoj .

La origino de la kromnomo "Hillabilly" estas nebula. Laŭ Harkins (2003), la koncepto aperis en presaĵo por la unua fojo en 1900 en artikolo en The New York Times kaj estis difinita jene :Hill-Billy estas blankula, libera kaj senbrida loĝanto de la ŝtato Alabamo, loĝas en la montoj, ne havas rimedojn, vestiĝas kiel li povas, parolas laŭplaĉe, trinkas viskion kiam li povas kaj pafas sian pafilon kiam la deziro ekestas. 

La kromnomo "montetulo" enkorpigas kaj pozitivajn kaj negativajn kvalitojn. La loĝantoj de la apalaĉa libro ofte estas konsideritaj eltrovemaj, sendependaj kaj malfavoraj al la modernigo de socio, sed aliflanke estas ankaŭ difinitaj kiel perfortaj kaj neevoluintaj. Malgraŭ tio, iuj el la montaranoj mem uzas la kromnomon por glori sian unikan kulturon .

## En popola kulturo 
[eta|[The Beverly Hillbillies|*The Beverly Hillbillies*]]
* La televidserio *The Beverly Hillbillies* de la 1960-aj jaroj traktis familion de Hillbillies, kiuj riĉiĝas kaj translokiĝas al la luksa kvartalo de Beverly Hills.
* En la televidserio *The Simpsons*, la rolulo de Cletus Speckler (N) estas karakterizita per siaj tipaj hillbilly trajtoj kaj aspekto.
* En la filmo *Pulp Fiction*, Marcellus Wallace nomas Zed, sia seksperfortanto, tiel. 

## Fontoj 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Demografio de Usono
Kategorio:Usona folkloro
Semiremorko

**Semiremorko** estas unu-aksa remorko por transporti varojn. La malantaùa parto estas sur unu aù pluraj aksoj kaj antaùe ĝi estas fiksita per la remork-kuplilo de la traktor-kamiono, tiel la traktoro eltenas grandan parton de la pezo de la remorko kaj ŝargo.
eta | semiremorko

## Historio kaj terminologio 
La difino estas ĉefe preparita dum la konvencio de Vieno en 1949, enskribita en la volumo 125. En la plej multaj lingvoj estas la prefikso 'semi', ankaù en esperanto tiu prefikso ekzistas (laù PIV), ne tre uzata, do en esperanto la termino iĝus semiremorko.

Kategorio:Transportaj rimedoj
95783 Marceloemilio

'*95783 *Marceloemilio''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la itala astronomo Fabrizio Bernardi en la kadro de la kampanjo CINEOS elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la brazilan astronomon *Marcelo Emilio*, profesoro ĉe la Ŝtata Universitato de Ponta Grossa. Liaj ĉefaj kampoj de esploro iras de la suna fiziko al la astrometrio, kaŝado, ekzoplanedoj, kun pluraj publikaĵoj pri tiuj temoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Fabrizio Bernardi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Speciala transporto

[eta|325x325ra|Specialtransporto al la enirejo de Sassenage ([Francio), 2022.]]
**Speciala transporto** (*Escepta transporto* aŭ *superdimensia transporto*) estas transporto per kamiono aŭ simila vehiklo de superdimensia aù pezega objekto superante per ĝia maso aŭ ĝiaj dimensioj la limojn permesitajn de la trafikleĝoj. Tio postulas specialajn permesilojn, malpermeson cirkuli tra specifaj vojoj (ekzemple urbaj), malrapidecon, specialajn lumindikilojn, kaj aliajn signalojn, kiuj avertas pri la superdimensio, akompanon de helpa vehiklo kaj ofte de trafik-polico. Manko de tiaj zorgoj povus rezulti en grava trafikakcidento.

Kategorio:Transporto
Avgustin Ivanoviĉ Voloŝin

**Avgustin Ivanoviĉ Voloŝin,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio **Volosin Ágoston,** ukrainie **Авґустин Іванович Волошин,** ĉeĥe **Augustin Vološin** estis hungaria-ĉeĥoslovakiana rusina grek-katolika pastro, politikisto, instruisto.

 naskiĝis  en Kelecsény (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Keleĉin en Ukrainio), li mortis  (laŭ alia informo en 1946) en Moskvo (Sovetunio).
eta|maldekstre|
 
## Biografio 
eta|
 studis teologion en Ungvár, krome li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li pastriĝis en 1897 kaj li servis en Ungvár, inter 1900-1917 li instruis en instituto en la sama urbo. Depost disfalo de Aŭstrio-Hungario li komencis politikadi en Užhorod. En 1924 li estis nomumita papa ĉambelano. Inter 1925–1938 li estis parlamenta deputito en Prago, krome ekde 1930 li instruis teologion en Užhorod. En 1938 li estis ministro pri sanaferoj de aŭtonoma regiono loke, en la sekva jaro li estis ĉefministro kaj deklaris sendependecon. Li ankaŭ establis gvardion :en:Carpathian Sich, eĉ ankaŭ deportejon. En la sekva tago jam ĉesis la lando, ĉar Hungarlando aneksis la teritorion. Voloŝin rifuĝis al Ĉeĥio, kie li instruis. En 1945 la Ruĝa Armeo tuj arestis lin kaj en Moskvo li mortis en nekonataj cirkonstancoj. En 2002 Ukrainio deklaris lin senpekula kaj heroo de Ukrainio. 

## Elektitaj verkoj 
* *Gyakorlati kis orosz (ruthen) nyelvtan* (1907)
* *Magyar abc és olvasókönyv* (1907)
* *Kis biblia a görög-katolikus népiskolai alsó osztály számára* (1909)
* *Módszeres útmutatás az olvastanító és számoltató géphez* (1910)

## Memorigiloj 
* memortabuloj, statuoj kaj stratoj en Ukrainio

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 

Волошин А.jpg|Mezaĝe
VolosinsBooks04.jpg|Lernolibro
Меморіальна дошка Августину Волошину у Мукачеві.JPG|Memortabulo

Kategorio:Ĉeĥaj politikistoj
Kategorio:Hungariaj rutenoj
Oldsmobile

**Oldsmobile** estas usona aŭtomarko, luksaŭta dividaĵo de la usona aŭtomobila konzerno General Motors de 1908 ĝis 2004.

En decembro 2000, General Motors sciigis ke ĝi ĉesos produkti Oldsmobile, kio tiam estis la plej malnova daŭre ekzistanta aŭtomarko en Usono. La 29-an de aprilo 2004, la lasta de la 35,229,218 Oldsmobiles produktitaj ruliĝis el la fabrikpordegoj kaj la marko estis nuligita.

## Historio 
"Oldsmobile" estis fondita en 1897 fare de Ransom Eli Olds  kiel sendependa veturila produktadfirmao .

En 1908, la kompanio Oldsmobile estis aĉetita de "William Durant" kaj iĝis dividaĵo por la produktado de veturiloj sub la usona aŭtomobila konzerno General Motors .

De 1897 ĝis la dissolvo de la firmao en 2004, Oldsmobile produktis pli ol 35 milionojn da veturiloj .

Inter la jaroj 1901-1907, Oldsmobile produktis la modelon *Oldsmobile Curved Dash*, kio estis la unua amasproduktita veturilo de la firmao, kun 19,000 ekzempleroj produktitaj.

Inter la jaroj 1929-1931 Oldsmobile kreis la luksan modelon *Oldsmobile Viking*. Pli ol 7,000 ekzempleroj estis venditaj.

Dum la venontaj jardekoj, la dividaĵo Oldsmobile produktis dekduojn da luksaj modeloj de salonaŭtoj, kupeoj, kabrioletoj kaj kamionetoj. Inter la elstaraj modeloj: *Oldsmobile Custom* kaj *Oldsmobile Omega*.

La lasta modelo produktita de Oldsmobile estis la *Oldsmobile Alero*.

La 29-an de April, 2004, la dividaĵo Odesmobile estis fermita.

## Modeloj 
* Oldsmobile Curb Dash
* Oldsmobile Viking
* Oldsmobile Vista Cruiser
* Oldsmobile Florenco
* Oldsmobile Cutlass Calais
* Oldsmobile 442 (muskolaŭto)
* Oldsmobile Omega
* Oldsmobile Intrigo
* Oldsmobile Alero
* Oldsmobile Turnado
* Oldsmobile Starfire

* Oldsmobile Golden Rocket
* Oldsmobile Aerotech
* Aerotech III (kreita en 1989)

## Galerio 

Oldsmobile_logo.jpg|La unua varmarka emblemo de Oldsmobile
Oldsmobile, BS 8156, London to Brighton Veteran Car Run 2010, 1904 7HP Curved-Dash Runabout.jpg|Oldsmobile 7HP Curved-dash runabout 1904
Oldsmobile_1904_10HP_Tonneau_on_London_to_Brighton_VCR_2010.jpg|Oldsmobile 10HP Tonneau 1904
1956_Oldsmobile_88_sedan.jpg|Oldsmobile Rocket 88, de 1956.
Oldsmobile_i_Skövde.JPG|Oldsmobile 88, modelo de 1958.
2001-2004_Oldsmobile_Silhouette_--_01-20-2012.jpg|*Oldsmobile Silhouette* (1989–2004)
3rd_Oldsmobile_Bravada.jpg|*Oldsmobile Bravada* (1990–2004)
Oldsmobile_Alero_sedan_--_03-16-2012.JPG|*Oldsmobile_Alero* (1998–2004)

## Por plia legado 
* * * 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (enarkivigita, la 22a de julio 2003)
* Encyclopedia de Oldsmobile
* Oldsmobile Klubo de Ameriko
* 
* OutrightOlds.com — *Oldsmobile* fota arkivo, historio, konceptoj, heredaĵreklamoj, videoj kaj registraĵoj de posedantoj.
* Heredaĵaj reklamoj de Oldsmobile 
* Radiolive.co.nz: intervjuo kun Alan Lewenthal , posedanto de Oldsmobile F88

Kategorio:Usonaj aŭtomobilfabrikoj
Kategorio:Usonaj produktantoj de motoroj
Kategorio:Usonaj varomarkoj
Saint-André-d'Olérargues

''''* (jen france, ) estas komunumo de suda Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300ra|

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Hummer

**Hummer** estas marko de sportkamionetoj produktitaj fare de General Motors surbaze de la HMMWV armea veturilo.

En 2010, post la ekonomia krizo en kiu la aŭtindustrio en Usono estis kaptita, la Hummer-produktadĉeno estis fermita .

## Historio 
La Hummers estis origine konstruitaj fare de AM General, la produktanto de la armea HMMWV . La firmao jam planis konstrui civilan version de la HMMWV en la malfruaj 1980-aj jaroj. La HMMWV ricevis multan publikan diskonigon en la unua Golfa Milito. En 1992, AM General komencis vendi civilan version de la HMMWV sub la nomo "Hummer". En 1998 la firmao vendis la markon al General Motors kiu distribuis kaj surmerkatigis ilin, dum la produktado daŭre estis aranĝita fare de Am General. En la sekvaj jaroj, General Motors prezentis du novajn modelojn de la Hummer nomitaj la H2 kaj H3, kaj renomis la originan Hummer la H1. La H1 kaj H2-modeloj estis produktitaj fare de AM General, dum la H3 estis produktita fare de General Motors .

En 2006, produktado de la H3-modelo estis transdonita de Usono al Sudafriko, kaj General Motors sciigis la ĉesigon de produktado de la origina modelo, la H1. Direktoro de General Motors Rick Wagoner diris en la Aŭto-Spektaklo de Los-Anĝeleso, ke la nova modelo uzos ekologian fuelon. Arnold Schwarzenegger adaptis unu el siaj Hummers por konsumi ekologian fuelon.

En 2008, la *Hummer HX*, kiu estis 2-porda konceptaŭtomodelo, estis prezentita ĉe la Nordamerika Internacia Aŭtospektaklo en Detrojto, Usono .

Komence de 2009, produktado de la H2 estis ĉesigita pro la tutmonda ekonomia krizo kiu komenciĝis en 2008 kaj vundis General Motors-vendojn. En majo 2010, produktado de ĉiuj modeloj estis tute ĉesigita.

En septembro 2017, Arnold Schwarzenegger prezentis sian Hummer H1 kiu estis konvertita de interna brulmotoro al elektra stirado.

En oktobro 2019, General Motors sciigis ke ĝi pripensas oficiale lanĉi elektran version de la Hummer. En oktobro 2020, la marko estis oficiale lanĉita denove kun elektra stirado La aŭtomobilo estos disponebla en 2022, kun veturdistanco de ĉirkaŭ 560 km.

## Modeloj 
dekstra|eta|300x300ra|De maldekstre: Hummer H3, Hummer H1 kaj Hummer H2

* Hummer H1 (nuligita en decembro 2006)
* Hummer H2
** Hummer H2 SUT (ŝarĝaŭto)
* Hummer H3
** Hummer H3x
** Hummer H3 Alpha
** Hummer H3T (kamiono)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* 
Kategorio:Usonaj varomarkoj
Kategorio:Aŭtaj varmarkoj
Kategorio:Ajnagrundaj aŭtomobiloj
Moussac

**Moussac** (jen france, ) estas la nomo de du komunumoj en Francio:

* Moussac (Gard) en la departemento Gard kaj
* Moussac (Vienne) en la departemento Vienne.
Nordamerika Internacia Aŭtospektaklo

La **Nordamerika Internacia Aŭtospektaklo** (, akronime **NAIAS**)**,** ankaŭ konata kiel la **Detrojta Aŭtospektaklo**) estas ĉiujara aŭtospektaklo okazigita en Detrojto, Miĉigano. La okazaĵo unue estis okazigita en 1899 kaj ekde 1957 ankaŭ inkluzivis internaciajn produktantojn. De 1989 ĝis 2019, la ekspozicio okazis en januaro. En 2020, estis decidite movi la ekspozicion al la someraj monatoj, sed la evento estis prokrastita pro la eksplodo de la kronvirusa pandemio en Usono.

## Historio 
En 1899 William E. Metzger organizis aŭtospektaklon en Detrojto, malpli ol jaron post la Pariza Aŭtospektaklo, la unua aŭtospektaklo de sia speco. Metzger daŭre okazigis la ekspozicion ankaŭ dum la venontaj du jaroj. En 1902, 5 aliaj aŭtokoncesioj funkciigantaj en la grandurbo aliĝis al la Metzger kaj decidis okazigi ĉiujaran ekspozicion. En 1907, la nombro pliiĝis al 16 agentejoj, kiuj decidis okazigi la ekspozicion sendepende sen la implikiĝo de la firmao de Metzger, kiu organizis la ekspoziciojn ĝis tiam. La sukceso de la ekspozicio tiun jaron kaŭzis la fondon de la Detroit Automobile Dealers Association (DADA), kiu supozis respondecon por organizado de la ekspozicioj [1]. En la unuaj jardekoj, nur modeloj de usonaj fabrikistoj estis prezentitaj ĉe la ekspozicio. En 1957, internaciaj fabrikantoj ankaŭ komencis prezenti.

En 1987, la sindikato decidis fari la ekspozicion internacia. La membroj de la sindikato kontaktis fabrikistojn el Eŭropo kaj Japanio kun la celo, ke ili prezentu kaj malkaŝu novajn modelojn ĉe la ekspozicio. La ekspozicio komencis akiri grandan popularecon kaj en 1989 ĝia nomo estis ŝanĝita al la "Nord-Amerika Internacia Aŭtomobila Ekspozicio" . En julio 2018, planoj estis anoncitaj translokigi la ekspozicion de januaro ĝis junio ekde 2020, esperante altiri pli da vizitantoj kaj aldoni subĉielajn eventojn . La koronvirusa pandemio en Usono kaŭzis la nuligon de la ekspozicio . La daŭrigo de la epidemio kondukis al la nuligo de la ekspozicio ankaŭ en 2021 .

En 2003, la rekorda nombro de vizitantoj al la ekspozicio estis fiksita ĉe 838,066 . Tri prezidantoj de Usono vizitis la ekspozicion dum sia oficperiodo: Dwight Eisenhower (1960), Bill Clinton (1999) kaj Barack Obama (2016) .

Komencante en 1989, premio de nordamerika aŭto de la jaro (angle "*Car of the Year*") estis aljuĝitaj kiel parto de la ekspozicio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo

Kategorio:Spektakloj
Kategorio:Aŭtomobiloj
Montxo Armendáriz

**Juan Ramón ARMENDÁRIZ Barrios**, plej ofte konata kiel **Montxo Armendáriz** [MONĉo] (Olleta, Navaro, 27-a de januaro 1949), estas hispana kin-scenaristo kaj reĝisoro.

Li ekkarieris kiel instruisto de elektroniko, kaj per farado de kurtoj en navar-eŭskaj medioj, ekzemple pri tradiciaj karboproduktistoj. Pri centra rolulo, Anastasio Ochoa, Armendáriz komponis la scenaron de sia unua longa filmo, kiu estos produktorita de Elías Querejeta, nome "Tasio" (1984),​ filmita en Bakedano, pri karboproduktisto fiera pri sia sendependeco, kiu ricevis plurajn premiojn.

En 1986 estis premiita ankaŭ *27 horas*, pri junuloj enkotigitaj pro drogoj. Ankaŭ lia sekva verko, *Las cartas de Alou*, ricevis premiojn kaj ene kaj ekster Hispanio. Per la adaptaĵo de la samnoma romano verkita de José Ángel Mañas, nome *Historias del Kronen*,​ pri la nihilismo ĉe junuloj, atingis unu el ĉefaj biletvendaj sukcesoj de la hispana kino ĝis tiam, same kiel kritikajn kaj profesiajn laŭdojn kaj premiojn. En 1997, li verkis kaj reĝisoris unu de liaj plej famaj filmoj nome *Secretos del corazón*.

## Filmoj (produktoro, reĝisoro aŭ scenaristo) 
* 2011 No tengas miedo
* 2011 De tu ventana a la mía
* 2005 Obaba
* 2005 El inmortal (dokumenta filmo)
* 2004 Escenario móvil (dokumenta filmo)
* 2001 La guerrilla de la memoria (dokumenta filmo)
* 2001 Silencio roto
* 1997 Secretos del corazón
* 1994 Historias del Kronen
* 1990 Las cartas de Alou
* 1986 27 horas
* 1984 Tasio
* 1981 Nafarrako Ikaskinak/Carboneros de Navarra (dokumenta kurto)
* 1981 Ikuska 11 (dokumenta filmo pri Navaro)
* 1980 Ikusmena/Paisaje (kurto)
* 1974 La danza de lo gracioso/Barregarriaren dantza (kurto)

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Eloy de la Iglesia

**Eloy Germán de la Iglesia Diéguez**, plej ofte konata kiel **Eloy de la IGLESIA** (Zarautz, Provinco Gipusko, 1-a de januaro 1944 - Madrido, 23-a de marto 2006), estis hispana kin-scenaristo kaj reĝisoro.

## Kariero 
Lia reĝisora kariero startis meze de la 1960-aj jaroj kaj daŭris ĝis 2003. Kiel membro de la Komunista Partio de Hispanio dum la Frankisma diktaturo, ege kverelis kontraŭ la kincenzuro kaj pro sia maldekstra tendenco kaj pro sia malferma samseksemo. Liaj kinverkoj, de naturalisma kaj rekta stilo, montras sociajn realaĵojn kaj malkomfortigajn temojn, pro kio oni similigis liajn filmojn al tiuj de Pier Paolo Pasolini, Rainer Werner Fassbinder kaj Pedro Almodóvar.

Liaj plej konataj filmoj, kiel *El pico* (1983), *Navajeros* (1980) kaj *La estanquera de Vallecas* (1987), premieris en la 1980-aj jaroj kaj portretis la marĝenulojn kaj la etoson de la drogoj en la hispanaj urboj en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj.​ Sed li sukcesis ankaŭ en la 1970-aj jaroj per alitipaj filmoj kiel *El techo de cristal* (1971), *La semana del asesino* (1972), *La criatura* (1977) kaj *El diputado* (1978).

Dum sia kariero li faris 22 filmojn kiuj temas pri samseksemo (*La semana del asesino*, *Los placeres ocultos* kaj *El diputado*), montris neglatajn familiajn rilatojn (*Algo amargo en la boca* kaj *La otra alcoba*), aliron al sciencfikcio (*Una gota de sangre para morir amando*) kaj eĉ melodramojn (*Cuadrilátero* kaj *Nadie oyó gritar*). Li ankaŭ faris literaturajn adaptaĵojn (*Otra vuelta de tuerca*, *Calígula* kaj *Los novios búlgaros*).​

## Filmoj (reĝisoro aŭ scenaristo) 
* Fantasía... 3 1966
* Algo amargo en la boca 1969
* Cuadrilátero 1970
* El techo de cristal 1971
* La semana del asesino 1972
* Nadie oyó gritar 1973
* Una gota de sangre para morir amando 1973
* Juego de amor prohibido 1975
* La otra alcoba 1976
* Los placeres ocultos 1977
* La criatura 1977
* El diputado 1978
* El sacerdote 1979
* Miedo a salir de noche 1980
* Navajeros 1980
* La mujer del ministro 1981
* Colegas 1982
* El pico 1983
* El pico 2 1984
* Otra vuelta de tuerca 1985
* La estanquera de Vallecas 1987
* Calígula (TV) 2001
* Los novios búlgaros 2003

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Bardamano

**Bardamano,** oficiale **Bardhaman Sadar,** bengale: **বর্ধমান** estas urbego en orienta Barato, en meza parto de subŝtato Okcidenta Bengalio, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Bordoman havis  da loĝantoj kun legopovo preskaŭ 88%. En fino de la 1950-aj jaroj la urbo atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

## Geografio 
Bordoman situas laŭ Damodar (rivero) sur ebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 40 m super la marnivelo. Bolpur troviĝas 55, Ŝantipur (Okcidenta Bengalio) 58, Kriŝnanagar (Okcidenta Bengalio) 66, Kaljani 67, Durgapur 70, Serampore 73, Bankura 82, subŝtata ĉefurbo Kolkato 92, Baharampuro 100, Midnapore 108, Asansol 106, tutlanda ĉefurbo Delhio 1221, Mumbajo 1631 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La historio de Bordoman estas konata de proksimume 5000 antaŭ Kristo (malfrua ŝtonepoko). La unua epigrafa referenco al la nomo de tiu loko okazis en sesajarcenta kupra plato trovita en vilaĝo. La urbego ŝuldas sian historian gravecon al maharaĝoj, kiuj ĉi tie establis siajn sidejojn. La fervojo estis malfermita en 1855.    

## Lingvoj 
La oficiala lingvo en Bordoman estas la bengala lingvo, al kiu la angla aldoniĝas.

## Eduko 
En Bordoman la plej altnivela instruado okazas en universitato (inaŭgurita 1960) kaj en multe da altlernejoj.

## Religio 
La hinduismo estas la primara religio en Bordoman kun pli ol 83%, poste sekvas la islamo kun preskaŭ 15%, krome ekzistas iomete aliaj religioj malpli, ol 1%.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Bordoman estas signifa fervoja kaj ĉefvoja nodoj, ankaŭ ponto (por vojo) helpas la trafikon. Rikiŝoj kaj busetoj estas haveblaj por vojaĝado enurbe. Ankaŭ la bicikloservo estas tre aktiva. La plej proksima flughaveno funkcias en Kolkato.

## Klimato 
Bordoman situas en tropika savana klimato (Aw) laŭ la Klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas po 1650 mm averaĝe. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen plej ofte inter majo-oktobro dum musono. La temperaturo varias inter 21-31 °C.
eta|
eta|

## Vidindaĵoj 
* diversaj preĝejoj [?]
* salutarko estis konstruita en 1902-1903
* reĝa palaco
* botanika kaj zoologia ĝardeno ekde la 19-a jarcento
* urbodomo estis konstruita inter 1890 kaj 1894
* horloĝa turo
* maŭzoleo [?]
* scienca muzeo [?]
* planetario

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* 

Science centre bardhaman.jpg|Muzeo
Burdwan Arcade.jpg|Vendejego

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Okcidenta Bengalio
Sainte-Anastasie

La nomo **Sainte-Anastasie-sur-Issole** povas interalie rilati al la komunumoj
* Sainte-Anastasie (Cantal),
* Sainte-Anastasie (Gard) kaj
* Sainte-Anastasie-sur-Issole, ĉiuj tri en Francio.
Campagnac

**Campagnac** (jen france, ) estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

* Campagnac (Aveyron) en la departemento Aveyron
* Campagnac (Tarn) en la departemento Tarn
* Krome temas pri unu el kvar loĝlokoj de la komunumo Sainte-Anastasie (Gard) en la departemento Gard

kun noma aldono:
* Campagnac-lès-Quercy en la departemento Dordogne
Campagnac (Tarn)

**Campagnac** (jen france, ) estas komunumo de suda Francio. Ĝi situas en la departemento *Tarn*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Albi kaj al la kantono ''*. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|200ra|

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Tarn

## Eksteraj ligiloj 
* loka grupo pri la komunumo en la retejo *Facebook'' ()

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Tarn
Preĝejo Sankta Nikolao (Heiligenstadt)

eta|kirko sur la monto *Klausberg*
**Preĝejo Sankta Nikolao** (germane: *Klauskirche*) estas romkatolika kirko en Heilbad Heiligenstadt, Germanujo. Ĝi troviĝas ĉe la eosta fino de la historia urbecentro sur la altaĵo *Heimenstein* kiu nuntempe nomiĝas *Klausberg*.

## Historio 
La dato de la unua konstruaĵo ĉi-loka estas nekonata. Kelkaj eroj de la nuna konstruaĵo supozigas konstrutempon de mallonge post 1350. Skribaj mencioj venis en la jaroj 1461-a kaj 1538-a. Ĉu la kirko havis kontaktojn al nikolaaj kirkoj je Eisenach kaj Göttingen ne klaras.

Danke al la evoluo de la malnova reĝa bieno ĉe la monto *Stiftsberg*, la estiĝo de la apudfoireja setlejo kaj la kromaj domoj pli eostaj (rezervitaj por pli malaltaj kamparanaj klasoj) respektive ĉe *Heimenstein* determinis la limon de la historia urba evoluo (norde de la rojo *Geisleide*) en la 12-a jarcento. Post 1200 estiĝis novaj necentraj kvartaloj; Heiligenstadt estis promociita je urbo, ricevis foson kaj poste ĉirkaŭfortikaĵon.

Ĉi-kuntekste estis konstruita ankaŭ nia Nikolao-kirko je la plej fora rando de la urbocentro kaj ĝuis enkorpigon je la defendremparo. Ĉu kulpis pri la setliĝo je urbokerno kaj Heimenstein la fakto ke la lokoj Altendorf kaj Huchelheim iĝis forlasitaj lokoj - tion oni ne akurate scias. Ĉiuokaze la unua mencio de Huchelheim en 1318 jam estis en tempo kiam ĝi ne plu estis funkcianta vilaĝo. Tuj apud Nikolao-preĝejo estis ene de la urbomuroj la pordego *Huchelheimer Tor* apud grava kaj tradicia strato uzata ankoraŭ mezepoke. Fino de la 18-a jarcento la pordego estis masoniste fermita. Dum la Tridekjara milito la preĝejo estis malkonstruita; posta rekonstruo ne estis kompleta.

## Kirka ejo 
De la unua kirko hodiaŭ ankoraŭ videblas la neaperta altarejo kaj restaĵoj de la ĉirkaŭmuraĵoj kun la uesta portalo. Havis la kirko la sekvajn mezurojn: 13,50 m longece kaj 9,10 m larĝece. La ĥorejo estis ĉirkaŭita de ruina parto. Ĝi estas multfunkcia kaj taŭgigita por diversaj okazigoj.

## Kermeso de sur Heimenstein 
La duan festotagon de pentekosto ekas la festoj de kermeso *(Heimensteiner Kirmes)* kiuj daŭras semajnon. Kulmino estas la pentekostajn lundojn procesio disde la urbokerna Mario-kirko. Je Nikolao-kirko tiam legatas sankta meso antaŭ enurbocentra gaja ceremonia marŝo. Ties premiero okazis eble en 1363; la nombro de la legendoj koncerne la feston vere multas.

## Literaturo 
* Walter Rassow: *Beschreibende Darstellung der älteren Bau- und Kunstdenkmäler des Kreises Heiligenstadt.* reimpreso fare de Eichsfelddruck Heiligenstadt 1990, p. 188–189
* Rudolf Linge: *Alt-Heiligenstadt und seine Kirchen.* St. Benno-Verlag Leipzig und Verlag Cordier Heiligenstadt (sen jarindiko), p. 44–70

## Eksteraj ligiloj 
* prikirke sur privataj paĝoj

## Notoj 
Kategorio:Heilbad Heiligenstadt
Heiligenstadt
Heiligenstadt
Heiligenstadt
24830 Kawanotomoyoshi

'*24830 *Kawanotomoyoshi'''* estas malgranda, treege hela, asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:5 kun Jupitero.

Ĝi estis malkovrita la 20-an de septembro 1995 de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan elektran inĝenieron kaj  *Tomoyoshi Kawano''. Li ŝatas disvolvi diversajn specojn da ekipaĵoj por astronomiaj observoj. Li amas foti nebulozojn kaj stelamasojn kaj estas unu el la gvidantoj pri astrofotografio en gubernio Fukuoka.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Saint-Pons-la-Calm

''''* (jen france,  aŭ *Sant Ponç de la Cam*) estas komunumo de suda Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes kaj al la kantono *''.  

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun .
eta|maldekstre|250ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj
eta|center|280ra|La administrejo je sunsubiro

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  en privata loka retpaĝaro ()

Kategorio:Komunumoj de Gard
Miquel Iglesias Bonns

**Miquel IGLESIAS Bonns** (Barcelono, 6-a de junio 1915 - Barcelono, 8-a de marto 2012) estis hispana produktoro, scenaristo kaj reĝisoro.

Estante infano, lia praonklo Joan Miquel Colomer invitis lin al kvartalaj kinejoj (Bohemia, Walkiria) kaj ankoraŭ juna li jam deziris estis kunreĝisoro. Li studis muzikon, kaj en 1925 debutis kiel infana teatra aktoro. Tiucele li reĝisoris amatorajn teatraĵojn (1932-1935). En 1933, kun Joan Casals kaj aliaj kinsekvantoj, li kreis la Cinematic Club Amateur, kiu realigis kelkajn kurtojn. Post la Hispana Enlanda Milito li revivigis tiun klubon, jam alinomitan hispanen kiel Club Cinematográfico Artístico (laŭ la diktatura kontraŭkatalunismo), kaj tuj profesiiĝis, unue por kurtoj kaj poste por longaj filmoj, jam en la 1940-aj jaroj. Li aliris diversajn ĝenrojn: nome nigraj filmoj, muzikaloj, melodramoj ktp.

Fine de la 1950-aj jaroj li kreis sian propran produktoran kompanion. En la 1960-aj jaroj li kunlaboris kun italaj produktoroj; kaj en la 1970-aj jaroj li aliris al la modo de pseŭdo-erotikecaj filmoj. En la 1980-aj jaroj li realigis kelkajn el siaj plej bonkvalitaj filmoj.

## Filmoj
Krom kelkaj kurtojn, Iglesias reĝisoris la jenajn longajn filmojn:

* *Su excelencia el mayordomo* (1942)
* *Adversidad* (1944)
* *Las tinieblas quedaron atrás* (1948)
* *Ley del mar* (1952)
* *El fugitivo de Amberes* (1955)
* *El cerco* (1955)
* *Los ojos en las manos* (1956)
* *Un heredero en apuros* (1956)
* *Veraneo en España* (1956)
* *Un tesoro en el cielo* (1957)
* *Su desconsolada esposa* (1957)
* *No estamos solos* (1958)
* *Tu marido nos engaña* (1960)
* *Las hijas del Cid* (1962)
* *Carta a una mujer* (1963)
* *Noches del universo* (1964)
* *Muerte en primavera* (1965)
* *¡Cómo te amo!* (1966)
* *Después del gran robo* (1967)
* *Destino: Estambul 68* (1967)
* *Presagio* (1970)
* *Primavera mortal* (1973)
* *Tarzán y el misterio de la selva* (1973)
* *La diosa salvaje* (1974)
* *La maldición de la bestia* (1975)
* *Kilma, reina de las amazonas* (1976)
* *Desnuda inquietud* (1976)
* *La isla de las vírgenes ardientes* (1977)
* *Violación inconfesable* (1981)
* *Una rosa al viento* (1984)
* *El lío de papá* (1985)
* *Barcelona Connection* (1988)

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Manuel Gómez Pereira

**Manuel Gómez Pereira** (Madrido, 8-a de decembro 1958) estas hispana reĝisoro kaj scenaristo. 

Ekde 1973 li kunlaboris en longaj filmoj de reĝisoroj kiel José Luis García Sánchez, Fernando Colomo kaj Antonio Mercero.

En 1979 li reĝisoris la filmon *Nos va la marcha* kun Manu Berástegui kaj Raimundo García.

En 1991 li reĝisoris sian unuan filmon sole, *Salsa rosa*, ankaŭ kiel scenaristo kun Joaquín Oristrell, Yolanda García Serrano kaj Juan Luis Pérez Iborra. 

Krom longajn filmojn, li reĝisoris televidajn seriojn kaj televidajn programojn; pro ĉio tio li ricevis plurajn premiojn.

## Filmoj
* 2015 	Todos los hombres son iguales
* 2014 	La ignorancia de la sangre
* 2009 	El juego del ahorcado
* 2005 	Reinas
* 2004 	Cosas que hacen que la vida valga la pena
* 2004 	¡Hay motivo!
* 2001 	Desafinado
* 1999 	Entre las piernas
* 1996 	El amor perjudica seriamente la salud
* 1995 	Boca a boca
* 1994 	Todos los hombres sois iguales
* 1993 	¿Por qué lo llaman amor cuando quieren decir sexo?
* 1992 	Salsa rosa
* 1979 	Nos va la marcha 

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
27 horas

***27 horas*** (27 horoj) estas hispana filmo de 1986 reĝisorita de Montxo Armendáriz kun ĉefroluloj Martxelo Rubio kaj Maribel Verdú, kun la partopreno de juna Antonio Banderas.

Oni filmis ĝin en Donostio. Ĝin oni montris en Zinemaldia kaj estis premierita la 23an de septembro 1986. Ĝi ricevis la Arĝentan Konkon en la Donostia Internacia Filmfestivalo.

## Intrigo
Eŭska marborda urbo en la 1980-aj jaroj. La filmo sekvas la malfacilan vivon de du gejunuloj, kiuj estas drogmaniuloj. La junulino (Maite, Maribel Verdú) suferas drogokrizon kaj estas enhospitaligita, kaj Patxi, amiko de la junulo Jon (Martxelo Rubio) klopodas konvinki tiun por ke li forlasu la drogon kaj revenu al mezlernejo. Tamen Jon tute ne pretas je tio, kaj Rafa (Antonio Banderas) instigas en la mala direkto. Finfine Maite mortas. Jon suferas drog-mankan sindromon kaj la amiko Patxi dubas ĉu devigi lin drogoĉesadon aŭ helpi lin trovi drogon por eviti lian mankosuferon.

* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1986
Kategorio:Filmoj pri drogoj
José Luis Garci

**José Luis García Muñoz** (Madrid, 20-a de januaro 1944), konata kiel **José Luis Garci**, estas hispana produktoro, kritikisto, televida prezentisto, verkisto, scenaristo kaj reĝisoro.

En 1983 li ricevis la unuan Oskar-premion por hispana filmo en la kategorio de plej bona fremdlingva filmo por *Volver a empezar* (rekomenci). Li estis nomumita por tiu sama kategorio aliajn tri fojojn, pli ol iu ajna alia hispana reĝisoro, pro la filmoj *Sesión continua* (1984), *Asignatura aprobada* (1987) kaj *El abuelo* (1998).

Li estas membro de la Akademio de la Kinaj Artoj kaj Sciencoj de Holivudo. 

## Filmoj
*  Asignatura pendiente (1977)
*  Solos en la madrugada (1978)
*  Las verdes praderas (1979)
*  El crack (1981)
*  Volver a empezar (1982)
*  El crack II (1983)
*  Sesión continua (1984)
*  Asignatura aprobada (1987)
*  Canción de cuna (1994)
*  La herida luminosa (1997)
*  El abuelo (1998)
*  You're the One (una historia de entonces) (2000)
*  Historia de un beso (2002)
*  Tiovivo c. 1950 (2004)
*  Ninette (2005)
*  Luz de domingo (2007)
*  Sangre de mayo (2008)
*  Holmes & Watson. Madrid Days (2012)
*  El crack cero (2019)

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Vasil Biľak

'*** [biljak], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vasil Gyula*' estis hungaria-ĉeĥoslovakiana rusina politikisto, tajloro.

 naskiĝis  en Bátorhegy (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Krajná Bystrá en Slovakio), li mortis  en Bratislavo (Slovakio).
eta|

## Biografio 
 iĝis ĉeĥoslovakiano en 1919. Li akiris licencon pri tajloro en Hradec Králové, ekde 1936 li laboris en Bratislavo, kie li aliĝis al la sindikato. En 1939 li soldatiĝis. En la frua 1945 li aliĝis al la komunistoj. Li finis politikan lernejon en 1953 kaj lia kariero atingis la kulminon. Li apartenis al la ĉefaj gvidantoj de Ĉeĥoslovakio, eĉ li havis signifan rolon kontraŭ la Praga Printempo. Li abdikis post la Velura Revolucio, eĉ li estis forpelita el la Komunista Partio. Post kelkaj jaroj jura proceduro daŭris jardekon, en kiu oni ekzamenis lian rolon en 1968. Fine la juĝejo ne trovis pruvojn. Bilak vivis plu kiel riĉa emerito en Bratislavo. Li ricevis plurajn premiojn.

## Memorigiloj 
* En 2015 oni kreis buston en Krajná Bystrá pro "li kontribuis multe al la evoluo de orienta Slovakio en la jaroj 1950 - 1988". En la sama tago civitanaj aktivuloj proteste kovris la buston per ruĝa farbo, kaj skribis "SVIŇA" (porko) ruĝe sur la monumenton.

## Fontoj 
* biografio slovake kun foto
* biografio slovake kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Slovakaj politikistoj
Kategorio:Slovakaj tajloroj
Kategorio:Hungariaj rutenoj
Ricardo Franco

**Ricardo FRANCO** (Madrido, 24-a de majo 1949 - Madrido, 20-a de majo 1998) estis hispana reĝisoro, scenaristo, aktoro kaj produktoro. 

Li estis kuzo de la verkisto Javier Marías kaj nevo de la kinreĝisoro Jesús Franco, de la verkistino Dolores Franco Manera kaj de la filozofo Julián Marías. 

Li famiĝis per *Pascual Duarte*, bazita sur la novelo de Camilo José Cela La familio de Pascual Duarte, produktorita de Elías Querejeta. Tiu filmo havigis la premion al la plej bona aktoro en la Festivalo de Cannes de 1976 por José Luis Gómez kaj la premion al la plej bona fotografio de la *Círculo de Escritores Cinematográficos* samjare.

Dum la 1990-aj jaroj, jam malsana, faris la plej bonkvanlitajn filmojn, kiel *La buena estrella* (La bona stelo), kiu ricevis kvin Goya-premiojn kaj du premiojn Ondas, krom esti elektita por la fako *Una cierta mirada* de la Festivalo de Cannes. 

Krome li laboris por televidaj serioj, dokumentaj filmoj, publikigis poemaron, verkis kantojn ĉefe por la grupo Tam Tam Go!, kaj mortis nur kvar tagojn antaŭ iĝi 49-jaraĝa pro koratako, nefininte sian postmortan verkon, *Lágrimas negras*. 

## Filmoj
* El sueño de Tánger, 1991
* La buena estrella, 1997
* Lágrimas negras, 1999

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj aktoroj
Nárameč

**Nárameč** (, pli malnovaj nomoj *Naramcz*, *Narancz*) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

En la katastro de municipo troviĝas domaro **Topol** kun distilfarejo kaj bieneto **Obora** kun pensiono *Pohoda* kaj apuda okazejo de dancamuzoj *Dubí*. Direkte al Valdíkov troviĝas solejo **Mlýnek** kaj direkte al ŝoseo II/360 estas **Nový Dvůr**.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1104.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Ŝtona burgejo, konstruita en la jaroj 1373 ĝis 1379
* Kapeleto
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

Center of Nárameč, Třebíč District.jpg|Centro de la municipo
Nárameč - tvrz.jpg|Burgejo
Nárameč, rybník Gbel.jpg|Fiŝlago
Nárameč, č.p. 37.jpg|Konstruaĵo n-ro 37
Club building of soccer playfield in Nárameč, Třebíč District.jpg|Futballudejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Čikov

**Čikov** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Maria Magdalena
* Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
* Fiŝlago

## Pluaj fotoj 

Wayside cross in Čikov, Třebíč District.JPG|Kruco
Statue of girl in Čikov, Třebíč District.JPG|Monumento al falintoj
Overview of Chapel of Saint Mary Magdalene in Čikov, Třebíč District.JPG|Kapelo de sankta Maria Magdalena 
Bus stop in Čikov, Třebíč District.JPG|Aŭtobusa haltejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Naloučany

**Naloučany** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). Inter la municipo Naloučany kaj la najbara municipo Ocmanice trafluas rivero Oslava.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1238.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Jakobo pli Aĝa

## Pluaj fotoj 

Center of Naloučany, Třebíč District.jpg|Centro de Naloučany
Crossroad in Naloučany, Třebíč District.jpg|Vojkruciĝo en Naloučany

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Valeč (distrikto Třebíč)

**Valeč** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1294.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo
* Preĝejo de Avanco de sankta Kruco

## Pluaj fotoj 

Valeč(Třebíč) zámek.JPG|Kastelo en Valeč antaŭ rekonstruo
Valeč(Třebíč) arkády.jpg|Arkadoj de la rekonstruota kastelo
Overview of castle Valeč and castle park in Valeč, Třebíč District.jpg|La riparita kastelo
Státní zámek Valeč.jpg|Hotelo en la kastelo
Overview of World War II memorial in Valeč, Třebíč District.jpg|Mo umento al viktimoj de la mondmilitoj
Municipal office and Czech Post in Valeč, Třebíč District.jpg|Poŝto
Valeč, rybník, 2012.jpg|Fiŝlago sude de la municipo
Valeč, cesta do D. Vilémovic, 2014 (02).jpg|Vojo al Dolní Vilémovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Saint-Quentin-la-Poterie

eta|maldekstra|250ra|
eta|maldekstra|250ra|
eta|maldekstra|250ra|
''''* (jen france, ) estas komunumo de suda Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Francesc Betriu

**Francesc BETRIU Cabeceran** (Organyà, Ilerdo, 18-a de januaro 1940 - Valencio, 7-a de oktobro 2020) estis hispana reĝisoro de kino kaj televido, konata kiel *Francesc Betriu* kaj kiel *Paco Betriu*. En sia laboro elstaris la tono de komedia nigra filmo en tempo de la frankisma diktaturo kaj lia kapablo por la adaptado de literaturaj verkoj, per adaptaĵoj de aŭtoroj kiel Miguel Delibes, Juan Marsé, Ramón J. Sender, Mercè Rodoreda. 

## Filmoj
* (1972) Corazón solitario.
* (1975) Furia española.
* (1976) La viuda andaluza.
* (1979) Los fieles sirvientes.
* (1982) La plaça del Diamant.
* (1985) Réquiem por un campesino español
* (1988) Sinatra.
* (1996) La duquesa roja.
* (1998) Una pareja perfecta.
* (2000) El paraíso ya no es lo que era.
* (2004) La madre de mi marido.
* (2009) Mónica del Raval.
* (2012) El día que murió Gracia Imperio.

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Antonio Giménez-Rico

**Antonio GIMÉNEZ-RICO Sáenz de Cabezón** (Burgos, 20-a de oktobro 1938 - Madrido, 12-a de februaro 2021)​ estis hispana reĝisoro kaj scenaristo. 

Krom filmojn, li faris dokumentajn filmojn kaj epizodojn de televidaj serioj, kiel *Cuentos y leyendas*, *Crónicas de un pueblo* kaj *Página de sucesos*.

## Filmoj
* Mañana de domingo (1966)
* El hueso (1968)
* El cronicón (1969). Scenaro kunlaborita kun José Luis Garci
* ¿Es usted mi padre? (1971)
* Retrato de familia (1976). Adaptaĵo de la samnoma romano *Mi idolatrado hijo Sisí*, de Miguel Delibes
* Del amor y de la muerte (1977)
* Al fin solos, pero... (1977)
* Vestida de azul (1983)
* El disputado voto del Sr. Cayo (1986). Adaptaĵo de la samnoma romano de Miguel Delibes
* Jarrapellejos (1987). Adaptaĵo de la samnoma romano de Felipe Trigo
* Soldadito español (1988). Scenaro kunlaborita kun Rafael Azcona
* Catorce estaciones (1991)
* Tres palabras (1993)
* Sombras y luces: Cien años de cine español (1996). Documental
* Las ratas (1997). Adaptaĵo de la samnoma romano de Miguel Delibes
* Primer y último amor (2002). Adaptaĵo de la samnoma romano de Torcuato Luca de Tena Brunet
* Hotel Danubio (2003). Remake de la película Los peces rojos (1955), de José Antonio Nieves Conde
* El libro de las aguas (2008). Adaptaĵo de la samnoma romano de Alejandro López Andrada

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Stařeč

:*Eble vi serĉas: Staříč.*

**Stařeč** (, devene *Starč*, ankoraŭ pli antaŭe *Staříč* kaj *Stařice*) estas kampurbo en Ĉeĥio, en Moravio, kun  (). 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1101.

Ekde la 12-a de aprilo 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* Stařeč (inkluzive de baza setlejunuo kaj domaro Červená Hospoda)
* Kracovice

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Jakobo pli Aĝa
* Paroĥestrejo 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj

Church of saint Jacob older in Stařeč, Třebíč District.jpg|Preĝejo de sankta Jakobo pli Aĝa
Fara, Stařeč.jpg|Paroĥestrejo
Obecní úřad, Stařeč.jpg|Municipa ofico
Train station Stařeč near Stařeč, Třebíč District.JPG|Stacidomo Stařeč


Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Kampurboj en distrikto Třebíč
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Tamás Ungvári

**Tamás Ungvári** [tamAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ungvári Tamás** estis hungara tradukisto, literaturhistoriisto, altlerneja instruisto. Lia unua edzino estis Irén Psota.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Törökbálint.

## Biografio 
 akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1952. Post la diplomo li estis instruisto, redaktoro, dramaturgo, ekde 1959 tradukisto, ekde 1980 universitata instruisto de Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li kandidatiĝis (CSc) en 1968, li doktoriĝis (DSc) en 1988 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ankaŭ instruis en Kalifornia Ŝtata Universitato inter 2001-2009, ekde 2008 en Juda Universitato (Budapeŝto), se ne paroli pri programoj en Hungara Radio kaj Hungara Televizio. Li edziĝis dufoje, la dua edzino naskis 2 filojn. Li ricevis premiojn inter 1984-2016.

## Elektitaj libroj 
* *Fielding* (1955)
* *Thackeray* (1962)
* *Brecht színházi forradalma* (1978)
* *A modern irodalom válaszútjain. Irodalmi tanulmányok* (1984)
* *A szépség születése. Bevezetés az irodalomelmélet alapfogalmaiba* (1996)
* *Bűnbeesés után. Európa szellemi élete a két világháború között* (2008)
* *Mi az idő? Eszmetörténeti panoráma* (2017)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto
* biografio kaj intervjuo hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Roger Köppel

eta|Roger Köppel, 2008
**Roger Jürg KÖPPEL** (naskiĝinta la  en Zuriko; civitano de Küsnacht kaj Widnau) estas svisa ĵurnalisto kaj eldonisto. De 2001 li ĉefredaktoris ĉe la svisa germanlingva semajngazeto "Die Weltwoche". De 2015 li estis deputito de Svisa Popolpartio en la Nacia Konsilio de Svislando.

## Vivo 
Estante filo de konstruentreprenisto li pasigis la junulajn jarojn en Kloten. Li frekventis lernejojn en la Zurika Unterlando. Post trapaso de la abiturienta ekzameno li studis politikan filozofion kaj historion en Zuriko kaj Stutgarto.

Fine de 1987 Köppel ekigis ĵurnalistadon ĉe Neue Zürcher Zeitung; post ekdeĵoro en 1995 ĉe Tages-Anzeiger li baldaŭ iĝis ĉefresponsulo por la felietena magazino *Tages-Anzeiger-Magazins*. De 2001 li gvidis la tiam neflorantan semajngazeton "Weltwoche" kaj sukcese ĝis 2004 stabiligis la financojn. Samjare Köppel iris ĉefredaktistece Hamburgon al Die Welt. Pro ke la de li forlasita gazeto "Weltwoche" ree havis problemojn oni petis lin transpreni ĝin kiel entreprenisto: de 2007 estis li la ununura posedanto de tiu ĉi konservativa gazeto.

Köppel ankaŭ aktivis kaj aktivas kiel moderigisto radifonia (2010-2015 *Roger gegen Roger* ĉe Radio 1 de Svislando) kaj televida (en Aŭstrio de 2021 ĉe la privata kanalo ServusTV; nomo de la elsendaĵo: *Der Pragmaticus*). Köpper estas kunedza havante kvar infanojn.

## Honoroj 
* 2004: *Liberal award* de la porjunula filio zurika de Radikal-Demokrata Partio de Svislando
* 2006: svisa ĵurnalisto de la jaro
* 2010: berlina ekonomipublicista premio *Ludwig-Erhard-Preis für Wirtschaftspublizistik*

## Verkoj 
* *Autorität und Mythos: Carl Schmitt und die Wiederverzauberung staatlicher Gewalt (1916–1938)*. Tezo por licencio, Zuriko 1995

## Referencoj 
## Literaturo 
* Daniel Ryser: In Badehosen nach Stalingrad. Der Weg von Roger Köppel. Echtzeit, Basel 2018, ISBN 978-3-906807-05-8.
* Philip Plickert: "Roger Köppel - Auf Angriff gebürstet.". Ĉe: FAZ, 19.1.2012

## Eksteraj ligiloj 
* portreto sur la paĝaro de la svisa parlamento
* hejmpaĝo

Kategorio:Svisaj ĵurnalistoj
Kategorio:Svisaj eldonistoj
Kategorio:Svisaj politikistoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Moderigistoj
Kategorio:Svisaj entreprenistoj
Elmar Lechner

**Elmar LECHNER** (naskiĝinta la  en Imst) estas aŭstra pedagogi-fakulo. Ĝis la emeritiĝo estis li eksterorda profesoro ĉe la Instituto pri pedagogiscienco kaj klerigesplorado ĉe la universitato de Klagenfurt.

## Vivo 
Post studoj ĉe la universitato de Innsbruck li ricevis la docentrajtecon universitatan en la 1985-a jaro. Fokuso lia kuŝis pri la historio de pedagogio. Inter 1986 kaj 1999 estris li en Klagenfurt la sekcion pri historia kaj kompara pedagogioj. Krome li estis en 1992 gastdocento ĉe Universitato de Viskonsino (System) kaj en 1994 gastprofesoro ĉe la Ĉernivca Universitato.

En 1986 li fariĝis kuneldonisto de la fakgazeto *Paedagogica Historica*. Inter 1988 kaj 2020 li prezidantis ĉe la renoma instruadhistoria societo *Österreichische Gesellschaft für Historische Pädagogik und Schulgeschichte*.

## Verkoj (elekto) 
* Geschichte der Pädagogik für Studierende an österreichischen Hochschulen für pädagogische und soziale Berufe
* Pädagogik an der ehemaligen Franz-Josefs-Universität zu Czernowitz
* Österreichisches Schulmuseum. Endbericht des Projekts
* eldonisto de la serio *Retrospektiven in Sachen Bildung*

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aŭstraj historiistoj
Kategorio:Pedagogio
Kategorio:Aŭstraj profesoroj
J. H. Leopold

**Jan Hendrik LEOPOLD** (la 11an de majo 1865 – la 21an de junio 1925) estis nederlanda poeto kaj klasikisto.

Leopold naskiĝis en 's-Hertogenbosch, Nederlando. Li kreskis en Arnhem kaj translokiĝis al Roterdamo frue en 1892, kie li fariĝis instruisto de klasikaj lingvoj ĉe la Gimnastikejo Erasmianum.

Li tradukis partojn de la *Robajoj de Omar Ĥajam* en la nederlandan.

Li mortis en Roterdamo. La lernejo memorfestas lin per bronzoŝtona monumento inkluzivanta lian portreton kaj skribaĵon de unu el liaj poemoj.

## Verkaro 
eta|*Cheops*

* *Studia Peerlkampiana* (1892)
* *Ad Spinozae opera posthuma* (1902)
* *Stoïsche wijsheid* (1904)
* *M. Antonius Imperator* (1908)
* *Uit den tuin van Epicurus* (1910)
* *Verzen* (1912)
* *Cheops* (1916)
* *Oostersch* (1924)
* *Verzen II* (1926)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Koninklijke Bibliotheek - J.H. Leopold
* Digitale Bibliotheek Nederlandse Letteren - J.H. Leopold

Kategorio:Mortintoj en 1925
Kategorio:Naskiĝintoj en 1865
Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Koněšín

**Koněšín** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). 

Al la municipo apartenas domaro Prachovna ĉe rivero Jihlava, kiu estas alirebla per aŭtomobilo el Vladislav. Ĝi servis por produktado de pulvo kaj ĝi estas dokumentita jam al la jaro 1629. Dum lasta malfeliĉo en la jaro 1920, kiam pereis 12 laboruloj, la produktado de pulvo estis por ĉiam haltigita. 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1104.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Bartolomeo
* Pentaj krucoj
* Aviadila muzeo Koněšín

## Pluaj fotoj 

Church of Saint Bartholomew in Koněšín, taken from cemetery in Koněšín, Třebíč District.jpg|Preĝejo de sankta Bartolomeo
Penitence cross at cemetery in Koněšín, Třebíč District.jpg|Penta kruco en tomebjo 

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro