open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nonila salikato

**Nonila salikato** aŭ **nonila 2-hidrokso benzoato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj nonanolo. Nonila salikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nonila salikato prezentas salikatan grupon ligitan al nonila grupo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 24 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **nonila salikato** per traktado de **nonanolo** kun **salikata acido**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **nonila salikato** per traktado de **salikata anhidrido** kun **nonanolo**:

### Reakcio 3
* Preparado de **nonila salikato** per traktado de **salikata acido** kun **nonila klorido**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **nonila salikato** per traktado de **etila salikato** kun **nonila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Salikatoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Salikatoj
36039 Joandunham

'*36039 *Joandunham'''* estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Joan Dunham*, ricevintinon de Ph.D. pri aerospaca inĝenierarto kaj Sekretariino/Trezoristino de la *International Occultation Timing Association'' (Internacia Asocio de Tempmezuro de Kaŝado). Ŝi estis tre aktiva en tiu fako de 1966 kiam ŝi komencis observi kaj analizi kaŝadojn ĉe la Mararmea Observatorio de Usono. Tiu laboro daŭris dum sekvantaj oficoj kun kontraktantoj de la NASA kaj en emeritiĝo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John Broughton
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Rafael Arnaiz Barón

**Rafael ARNAIZ BARÓN** (naskiĝinta la  en Burgos, mortinta la  en Palencia) estis hispana trapisto kaj mistikulo kaj estas sanktulo romkatolika. Li estis la unua trapisto kiu sanktigitis.

## Vivo 
Originante el riĉa nobela familio li frekventis inter 1920 kaj 1922 kiel eksternulo la kolegion de la jezuitoj en Burgos. Post translokiĝo al Oviedo li iĝis lernanto ĉe la tiea jezuita kolegio; tie li trapasis la abiturientan ekzamenon. En 1930 li komencis studi arkitekturon ĉe la Teknika altlernejo de Madrido. En septembro ĉi-jara li estis la unuan fojon en la Abatejo Sankta Izidoro en Dueñas. De januaro 1933 ĝis julio 1933 li soldatis antaŭ komenco de novicado en la 15.1.1934 ĉe la trapistoj. Pro sanecaj kialoj (li suferis je diabeto) necesis lia forlaso. Reveno sukcesis en la 11.1.1936, ne kiel novico sed kiel oblato ĉar vivo sub duraj kondiĉoj de profesmonakoj ne plu eblis. Post ok monatoj enklostraj li vokitis je la armiloj dum la Hispana Enlanda Milito. Post kelkaj monatoj li forsenditis kiel militsentaŭgulo. Post reveno al la trapistoj venis nova diabeta ŝoko pro kio li devis eliri la monaĥejon triafoje en la 7.2.1937. En sia taglibro li interpretis siajn klostrajn enirojn kaj elirojn provo de Dio.

Definitiva enloĝo de la lazareta sekcio en la monaĥejo estis ekde la 15.12.1937. Lia sanstato pli kaj pli malpliboniĝis kaj en la 17.4.1938 la abato deklaris lin honora monaĥo en la 17.4.1938. La febratakoj estis komenciĝintaj en la 22.4. Post eta agonio li mortis en la 26.4. kaj entombigitis unue sur la klostra tombejo. En la kuro de la proceso pri beatigado liaj ostoj transportitis en 1965 en tombon en la uestan alon de la kovrita promenejo de la monaĥejo. Fine troviĝas lia tombo, ekde 1972 en kapelo de la abateja kirko.

Liaj leteroj, notoj kaj taglibreroj atestadas sian simplan, infanan, intiman kaj senkondiĉan amon de Dio kaj sian neneŝanceleblan jeson akcepti pasionon.

## Levo al la altaroj 
En 1960 ekis proceso pri beatigo fare de la abato de Izidoro-monaĥejo. En 1989 lia papa moŝto Johano Paŭlo la 2-a deklaris fraton Rafael modelo de imitado de Kristo okaze de la Monda Junulara Tago en 1992 en Santiago de Compostela. La beatigo efektiviĝas je la 27.9.1992. Sanktigo estis fare de papo Benedikto la 16-a je la 11.10.2009 en la Baziliko Sankta Petro. Liturgia festotago lia estas la 26-a de aprilo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Gonzalo Maria Fernández: "God alone. A spiritual biography of Blessed Rafael Arnáiz Barón", Cistercian Publications, Kalamazoo 2008, ISBN 978-0-87907-014-4
* Ingrid Mohr (eld.): *Nur Gast auf Erden? Rafael Arnáiz Barón. Mystiker und Mönĉ.* Erstmalige deutsche Gesamtausgabe seiner Schriften. Bernardus-Verlag, Langwaden 1996, ISBN 3-910-08237-8.
* Ingrid Mohr (eld.): *Wenn ich tausend Leben hätte. Rafael Arnáiz Barón – Student, Künstler, Mönch und Mystiker.* Bernardus-Verlag, Langwaden 2006, ISBN 3-8107-9419-8.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* trapista Monaĥejo Sankta Izidoro/Dueñas
* Barón en internacia biografia leksikono de trapistoj
* prediko okaze de la sanktigo

Kategorio:Hispanaj sanktuloj
Kategorio:Trapistoj
Kategorio:Mistikuloj
Poundbury

eta|Novaj malnovstilaj domoj en Poundbury.
**Poundbury** estas nova urba ekstere de Dorchester en la gubernio de Dorset, Anglio. Ĝi estas eksperimenta urbo konstruita de premio-gajninta arkitekto Léon Krier. Ĝi estis planita kaj subtenita de reĝo Karlo la 3-a, tiam Princo de Kimrujo, sur kies terenoj (Duchy de Cornwall) ĝi estis konstruita.

En 1988, la tiama princo Karlo komisiis la arkitekton kaj urboplaniston Léon Krier ellabori ampleksan planon por tio kio iĝus Poundbury. Krier sekvus la gvidliniojn skizitajn fare de Karlo la 3-a en sia libro *A vision of Britain* (Vizio de Britio), personan vizion pri arkitekturo. Poundbury havas plurajn ecojn karakterizajn por *New Urbanism*, kiel ekzemple malgrandskalaj kaj klare difinitaj urbaj spacoj. La stratreto serpentiĝas. Piedratrafiko estas prioritatita super motorveturiloj.

## Fono 
alternative=Strato kiu prioritatas piedirantrafikon super aŭtoj.|eta|Strato kiu prioritatas piedirantrafikon super aŭtoj.
La brita reĝo Karolo la 3-a delonge okupiĝas pri aferoj de urba planado kaj arkitekturo . En la libro *A vision of Britain* (1989) li kritikis modernisman konstruadon en Londono , kiun li kredas difektis la grandurbon. Li prezentis dek principojn kiuj devus esti sekvitaj en urboplanado, inkluzive de:

* Homa skalo. Konstruaĵoj kaj lokoj ne devas superforti aŭ fremdigi homojn.
* Konstruaĵoj devas esti individuaj, sed samtempe funkcii kune kun najbaraj konstruaĵoj.
* Privataj kaj publikaj lokoj devas esti klare distingeblaj, same kiel urbo kaj kamparo.
* La loĝantoj devas esti implikitaj en la dezajno.

Poundbury estas bazita sur novaj urbanismaj ideoj kiel prioritato al piedirantoj super aŭtotrafiko. La urbo estus plene finkonstruita en 2026. Ĉirkaŭ 6 000 homoj vivos ĉi tie.

La urbomodelo de Poundbury kaŭzis multajn imitaĵojn ĉie en la mondo, ekzemple en Ŝanhajo estis konstruita preciza kopio de ĝi.

## Referencoj 
Kategorio:Arkitekturo de Anglio
Kategorio:Anglio
Kategorio:Municipoj en Britio
37313 Paolocampaner

'*37313 *Paolocampaner'''* estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo *Paolo Campaner'' (1952 – 2022), kiu malkovris dek sep supernovaojn kaj unu novaon. Lia ĉefa intereso estis la astrofotografio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Andrea Boattini
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Leslie Valiant

**Leslie Gabriel VALIANT** (Budapeŝto, 28-an de marto 1949) estas komputika brita kaj usona teoriisto.

Li ricevis la Premion Turing en 2010.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en Budapeŝto
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
42611 Manchu

'*42611 *Manchu'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan kosman artiston Manchu (realnome *Philippe Bouchet''). Kiel ilustristo de scienco kaj sciencfikcio, li inspiris generaciojn da legantoj kaj burĝonigis sciencistojn en Francio, permesante, ke ili bildigis ekzotajn mondojn aù fenomenojn. Liaj pentraĵoj estas kaj spektaklaj kaj realismaj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Jeffrey Ullman

**Jeffrey David ULLMAN** (n. 2-an de novembro 1942) estas komputika usona teoriisto. Liaj libroj de teksto sur tradukiloj, teorio de komputado, strukturoj de datumoj kaj datumbazoj estas konsideritaj kiel norma libroj en ĉi tiuj kampoj.

Li kaj lia kunlaboranto de multa tempo, Alfred Aho,  ricevis la Premion Turing en 2020, ĝenerale rekonita kiel la plej alta distingo en sciencoj de la komputado.

## Referencoj 
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Universitato Stanford
Kategorio:Usonaj informoteoriistoj
Ken Thompson

**Kenneth Lane THOMPSON** (naskiĝis la  en Nov-Orleano, Luiziano), pli konata kiel **Ken Thompson**, estas pioniro en la scienco de komputado. Li laboris pri la programlingvo B (antaŭulo de la vastege uzata lingvo C) kaj la mastrumaj sistemoj Unikso kaj Plano 9 por la esplorejo *Bell Laboratories*. Oni konsideras lin, kune kun Dennis Ritchie, kreanto de Unikso.

Li ricevis kune kun Dennis Ritchie la Premion Turing en 1983.

## Referencoj 
Kategorio:Pioniraj komputikistoj
Kategorio:Usonaj komputikistoj
Kategorio:Turing-Premiitoj
Louisville (Nov-Jorkio)

**Louisville** - france prononcata pli-malpli  - estas urbeto (angle *town*) en Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj al ĉirkaŭa kantono Sankt-Laŭrenco. Laŭ la stato de la censo  en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbeto bordas al la rivero Sankt-Laŭrenco, kiu samtempe estas la limo inter Usono sude kaj Kanado norde. La rivero venas el la lago Ontario kaj fluas orienten kaj iom norden, direkte al la Atlantika Oceano.

Kategorio:Urboj de Nov-Jorkio
Louisville (Nebrasko)

**Louisville** - france prononcata pli-malpli  - estas loĝloko en Usono, kiu formale konsideratas urbo (angle *city*). Ĝi apartenas al la subŝtato Nebrasko kaj al ĉirkaŭa kantono, angle nomata kantono Cass. Laŭ la stato de la censo  en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Urboj de Nebrasko
Plattsmouth (Nebrasko)

**Plattsmouth** estas urbo en Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Nebrasko kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Cass. Laŭ la stato de la censo  en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbo situas en la pleja orienta parto de la subŝtato: oriente bordas la rivero Misuro, kaj aliflanke de ĝi komenciĝas la najbara subŝtato Ohio.

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Urboj de Nebrasko
Lardero

**Lardero** [larDEro] estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo, je kies sudo estas Lardero kaj tial funkcianta kiel ĉeurbo kaj dormurbo, kiel la dua plej loĝata urbo en la komarko nur post Logronjo. La loknomo *Lardero* estas etimologie komprenebla kiel *Lardejo*, alude al produktado de lardo kaj aliaj porkaĵoj en la epoko de la Romia Imperio ("lardarius").

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Lardero, en la nordo de la regiono.
Historie, la ĉefa enspezofonto de Lardero estis la agrikulturo (uvoj, persikoj, piroj, pomoj...). Nune la demografia kresko gravis en la lasta jardeko, kaj Lardero estas jam praktike unuigita al Logronjo ĉar la municipaj busoj de la ĉefurbo venas en Larderon. 

## Geografio
Ĝi estas je 5 km sude de la centro de la rioĥa ĉefurbo. La municipa teritorio estas trapasata de la ŝoseo N-111 inter la km 324 kaj 329, same kiel de la aŭtoŝoseo AP-68. Laŭ tiu, Lardero estas inter Villamediana de Iregua oriente kaj Navarrete okcidente.

## Historio
240px|eta|maldekstre|Blazono en blazondomo.
240px|eta|maldekstre|Preĝejo de Sankta Petro.
De romia epoko devenas restaĵoj de ŝoseo kiu pasis tra Lardero, kaj tra San Cristóbal kaj Atayo nun senhomaj. Komence de la 1-a jarcento oni mencias lokon nome Ladrero, kiu probable estas Lardero, en la foruo havigita al Nájera de Sanĉo la Aĝa kaj konfirmita de Alfonso la 6-a.

En 1040 aperas la nomo Lardero en donaco farita de la plej aĝa filo de la reĝo Sanĉo la Plej Aĝa, nome García, de domo kaj bieno de Juan de Lardero al Aznar Íñiguez, en teritorio de la rivero Iregua, kontraŭ ĉevalo. La testamento de la reĝino Estefanía, edzino de la reĝo García, de 1060, mencias donacon al ŝiaj gefiloj de loĝlokoj, inter kiuj Lardero kaj Atayo, kiujn ŝi donas al siaj filinoj respektive. En 1350 Lardero aliĝis al Logronjo por eviti senloĝantigon. Ĝi havis unuan urbestron en 1645. Atingis titolon de *villa* en 1820 kaj sendependiĝis de Logronjo en 1834. En 1047, Munio, abato de Irache, aĉetis vitejojn inter Lardero kaj Torrilas, ambaŭ en la provinco Rioĥo.

En 1557 Lardero jure plendis al la *Chancillería de Valladolid* por eviti devigon subteni preterpasantajn armeanojn.

## Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Lardero tute male, pro proksimeco al la provinca kaj regiona ĉefurbo kaj al la ĉefaj komunikvojoj oni plialtiĝis el milo da loĝantoj ĝis nunaj 11 000. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo. Vizitindaĵoj estas la Preĝejo de Sankta Petro, Baziliko de Sankta Marcial, krucmonumento, Tombejo La Barranca omaĝe al ekzekutitoj dum la Hispana Enlanda Milito ktp.

## Bildoj

Dosiero:San Marcial Lardero.jpg|Baziliko.
Dosiero:Crucero del siglo XVI en Lardero.jpg|Krucmonumento.
Dosiero:Lardero - Cementerio Civil 'La Barranca' 1.jpg|Omaĝa monumento en la tombejo.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Villamediana de Iregua

**Villamediana de Iregua** [biljameDJAna dejREgŭa] estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo, je kies sudo estas Villamediana de Iregua kaj tial funkcianta kiel ĉeurbo kaj dormurbo, kiel la tria plej loĝata urbo en la komarko nur post Logronjo kaj Lardero. La loknomo *Villamediana* estas etimologie komprenebla kiel *survoja loko*, dum *de Iregua* aludas al la rivero Iregua kiu fluas okcidente de la urba kerno kaj poste alfluas al Ebro en Logronjo.

220ra|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Villamediana de Iregua, en la nordo de la regiono.

## Geografio 
Ĝi estas je iom pli ol 5 km sude de la centro de la rioĥa ĉefurbo. La municipa teritorio estas trapasata de la aŭtoŝoseo AP-68. Laŭ tiu, Villamediana de Iregua estas inter Lardero oriente kaj Agoncillo okcidente. Krome laŭ la ŝoseo LR-255 estas Alberite sudokcidente kaj laŭ la ŝoseo LR-259 estas Murillo de Río Leza sudoriente.

## Historio 
240ra|eta|maldekstre|Blazondomo.
240ra|eta|maldekstre|Pordego de la preĝejo.
Meze de la 11-a jarcento, la reĝino Estefanía, vidvino de la reĝo García de Nájera, donis la loĝlokon al sia filino Ermesinda Garcés laŭ la jura formo de "senjorlando de reĝlando", laŭ sia testamento.

En la 19a de Aprilo 1162 oni subskribis en Jubera la donacon de la teritorio de Ruete kiun faras Pedro Jiménez (senjor de Kameroj), al monaĥejo, kaj unu atestanto estis de Villamediana. En 1187 alia lokano de Villamediana, aperis kiel atestanto je la donaco fare de doña Aldonza, vidvino de Lope Díaz la 1-a de Haro (senjoro de Bizkajo), de siaj havaĵoj en Nalda.

En 1680 la loko atingis finfine sian sendependecon disde Logronjo, kun kategorio de *villa*, kaj ne plu estis konsiderita domaro.

## Aktualo 
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Villamediana de Iregua tute male, pro proksimeco al la provinca kaj regiona ĉefurbo kaj al la ĉefaj komunikvojoj oni plialtiĝis el 1 185 loĝantoj ĝis nunaj 8 608.

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo. Lastatempe ĝi funkcias kiel dormurbo de la provinca kaj regiona ĉefurbo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo gotika kun barokaj elementoj, blazondomoj ktp.

## Bildoj 

Dosiero:Villamediana de Iregua1.jpg|Villamediana de Iregua inter industriaj zonoj.
Dosiero:Logroño visto desde Villamediana de Iregua.jpg|Logronjo vidita el Villamediana de Iregua.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Federacia vojo 30

La **federacia vojo 30** - germane *Bundesstraße 30* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 102 kilometrojn tra la federaciaj landoj Bavario kaj Baden-Virtembergo. La plej norda punkto estas la urbo Neu-Ulm kaj la plej suda la urbo Friedrichshafen ĉe la Konstanca Lago, kiu konsistigas la limon al Svislando kaj al Aŭstrio. Gravaj urboj survojaj estas Laupheim, Biberach an der Riß, Bad Waldsee, Weingarten kaj Ravensburg.

Kategorio:Transporto en Bavario
Kategorio:Transporto en Baden-Virtembergo
Louisville

**Louisville** - france "ludovika urbo" - estas la nomo de pluraj urboj en la centra parto de norda Ameriko, kio nun estas parto de Usono:

El ili, aparte grandas Louisville (Kentukio).

* Louisville (Alabamo);
* Louisville (Koloradio);
* Louisville (Georgio);
* Louisville (Ilinojso);
* Louisville (Kansaso);
* Louisville (Kentukio), la plej konata kaj plej loĝata el la urboj - vidu supre;
* Louisvilo (Misisipio);
* Louisville (Nebrasko);
* Louisville (Nov-Jorkio);
* Louisville (Ohio);
* Louisville (Tenesio).

Ekzistas ankaŭ urbo nomita Louisville en Belizo.
Federacia vojo 33

La **federacia vojo 33** - germane *Bundesstraße 33* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 120 kilometrojn tra la federacia lando Baden-Virtembergo. La plej okcidenta punkto estas la komunumo Willstätt ĉe Kehl borde de la rivero Rejno, kiu konsistigas la limon al la urbo Strasburgo kaj la historia regiono Alzaco, kaj la plej orienta voja punkto la komunumo Ravensburg - dumvoje ĉe Konstanco la vojo tuŝas la limon al Svislando (de tie la svisa aŭtovojo 7 plugvidas al Winterthur). Gravaj komunumoj survojaj estas Offenburg, Biberach (Badeno), Triberg im Schwarzwald, Villingen-Schwenningen, Bad Dürrheim, Donaueschingen, Geisingen, Singen (Hohentwiel), Radolfzell (Konstanca Lago), Konstanco, tiam necesas per pramŝipo pasi trans la Konstanca Lago ĝis Meersburg kaj de tie estas ankoraŭ 27 kilometroj ĝis Ravensburg. Inter Geisingen kaj Singen (Hohentwiel) la vojo estas anstataŭata per la germana aŭtovojo A81. En la informkesta mapo dekstre tiu aŭtovoja parto estas markitaj blue, dum la "normala" federacia vojo estas markita ruĝe.

## Origino 
La landvojo de Strasburgo ĝis Ŝafhaŭzo estis vastigita en ŝoseon ĉirkaŭ la jaro 1757 tra komuna iniciato de la najbaraj malgrandaj ŝtatoj. En 1760 la unua poŝta kaleŝo veturis inter Strasburgo kaj Ulm super ĉi tiu nove konstruita vojo.

Kategorio:Transporto en Baden-Virtembergo
Federacia vojo 32

La **federacia vojo 32** - germane *Bundesstraße 32* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas ĉ. 160 kilometrojn tra la federaciaj landoj Baden-Virtembergo kaj tre malgrandan parton tra Bavario. La plej okcidenta kaj norda punkto estas la komunumo Horb am Neckar, kaj la plej suda kaj orienta voja punkto la komunumo Lindenberg en la regiono Algovio - proksime de la limo al Aŭstrio.  

Kategorio:Transporto en Baden-Virtembergo
Kategorio:Transporto en Bavario
Federacia vojo 31

La **federacia vojo 31** - germane *Bundesstraße 31* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 200 kilometrojn tra la federacia lando Baden-Virtembergo. La plej okcidenta punkto estas la komunumo Breisach borde de la rivero Rejno ĉe la limo al Francio kaj la plej orienta la komunumo Weißensberg ĉe Lindau borde de la Konstanca Lago (Bodenlago) ĉe la limo al Aŭstrio. 

Gravaj urboj survojaj estas Bad Krozingen (ligo al la aŭtovojo  kaj ), Frajburgo (ligo al ), Kirchzarten, Titisee-Neustadt, Hüfingen (ligo al  kaj ), Donaueschingen (per ponto super la Danubo), Geisingen (ligo al la aŭtovojo ), Stockach (ligo al la aŭtovojo ) kaj jam borde de la Bodenlago Überlingen (ligo al ) kaj Meersburg (ligo al ).

Inter la komunumo Stockach kaj Sigmarszell la vojo estas parto de la , la eŭropa ŝoseo 54 de Parizo al Munkeno.

Kategorio:Transporto en Baden-Virtembergo
László Budai (futbalisto)

**László Budai** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Budai László** estis hungara futbalisto, membro de la hungara orteamo, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia origina familia nomo estis *Bednarik*, lia sporta nomo estis *Budai la 2-a*, ĉar tiam jam ekzistis alia samnoma futbalisto.
eta|
László Budai naskiĝis la  en Rákospalota, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Budai debutis en 1942 en la loka junulara klubo. Baldaŭ li ludis en gravaj ĉefurbaj kluboj (ekzemple Budapest Honvéd FC 1949-1959). Same inter 1949-1959 li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo resume 39-foje kun 10 goloj. En la Somera Olimpiko 1952 lia nacia teamo ricevis ormedalon, post jaro en Londono li venkis por la unua ne-brita nacia teamo, se temas pri venki Anglion hejme. En 1954 en la mondĉampionumo li akiris arĝentan medalon. Li estis trejnisto ĉe malgravaj kluboj inter 1959-1980.

## Memorigiloj 
* 2 memortabuloj en Budapeŝto
* stadiono en Rákospalota

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.worldfootball.net/player_summary/laszlo-budai/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Gusztáv Sebes

**Gusztáv Sebes** [gustAv ŝebeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sebes Gusztáv** estis hungara futbalisto, trejnisto de la hungara orteamo. Lia origina familia nomo estis *Scharenpeck* [ŝarenpek] ĝis 1927.

Gusztáv Scharenpeck naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gusztáv Sebes debutis en 1918 en junulara klubo de Szombathely, baldaŭ en ĉefurbaj kluboj. Interrompe Budapest Honvéd FC), kie li ludis ĝis 1962. Intertempe inter 1925-1927 li estis laboristo en Francio, sed li ankaŭ futbalis. Hejmenveninta li estis trifoje hungara ĉampiono kaj unufoje membro de la nacia hungara teamo. Ekde 1945 li estis trejnisto de la hungara teamo, ekde 1951 majstrotrejnisto. En la Somera Olimpiko 1952 lia nacia teamo ricevis ormedalon, post jaro en Londono la teamo venkis la anglan teamon. En 1954 en la mondĉampionumo lia teamo akiris arĝentan medalon. Ekde 1947 li estis unu el la gvidantoj de la hungara sporta vivo. Li ricevis ŝtatajn premiojn inter 1948-1967.

## Liaj libroj 
* *Magyar labdarúgás* 1955
* *A magyar sport kérdései* 1955
* *Örömök és csalódások. Egy sportvezető emlékei* 1981

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo S, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Algoviaj Alpoj

La **Algoviaj Alpoj** - germane *Allgäuer Alpen* - estas montaro kaj parto de la Alpoj, en ties nordorienta parto. La montaro situas oriente de la Bodenlago, pejzaĝe karakterizas la historian regionon Algovio, kiu ankaŭ ampleksas montetan parton norde de ĝi, sed ĉie en la regiono videblas la impresaj alpaj montoj, kaj havas areon de ĉirkaŭ 75 km × 50 km. Geologie la montoj apartenas al la Nordaj Kalkalpoj kaj al la Orientaj Alpoj.

eta|maldekstra|260ra|
La ŝtatoj Germanio kun la federacia lando Bavario kaj Aŭstrio kun la federaciaj landoj Vorarlbergo kaj Tirolo dividas inter si la Algoviajn Alpojn. La plej suda punkto de Germanio (limŝtono 147) situas ĉe la ŝtatlimo proksime de la sur la altaĵo *Haldenwanger Eck* (vidu la foton maldekstre), kiu ankaŭ formas la limtriangulon de Bavario, Tirolo kaj Vorarlbergo.

La Bregenca Arbaro sudoriente de la Bodenlago laŭ la skema mapo supre dekstre de la paĝo apartenas al la teritorio, laŭ aliaj geografiaj difinoj situas tuj najbare de la Algoviaj Alpoj.

eta|dekstra|400ra|

## Montoj 
La dek plej altaj pintoj de la Algoviaj Alpoj estas:

# *Großer Krottenkopf*  – 2.657 m (Aŭstrio, bildon vidu sube)
# *Hohes Licht*  – 2.651 m (Aŭstrio)
# *Hochfrottspitze*  – 2.649 m (Germanio)
# *Mädelegabel*  – 2.645 m (Germanio)
# *Urbeleskarspitze*  – 2.632 m (Aŭstrio)
# *Steinschartenspitze*  – 2.615 m (Aŭstrio, hajlbrona vojo)
# *Bockkarkopf*  – 2.609 m (Germanio, hajlbrona vojo)
# *Marchspitze*  – 2.609 m (Aŭstrio)
# *Bretterspitze*  – 2.608 m (Aŭstrio)
# *Biberkopf*  – 2.599 m (plej suda germana punkto)

eta|centra|300ra|

Kategorio:Alpoj
Kategorio:Montaroj en Germanio
Kategorio:Montaroj en Aŭstrio
Runde (Norvegio)

**Runde** estas insulo, kiu situas en la komunumo de Herøy en Møre og Romsdal gubernio, Norvegio. La insulo havas loĝantaron de 113 homoj (aktuale de 2015) kaj ĝi estas konektita per ponto al la insulo de Remøya pli sude.

Runde estas fama por ties grandega nombro de birdoj. Oni taksas ke estas inter  ĝis  marbirdoj loĝanta en la insulon, plejparto de ili povas esti trovita en la krutaĵoj. La Runde Ekologia Centro () estas esplora stacio ĉe la birda insulo.

La insulo Runde situas ĉe la okcidenta marbordo de Norvegio, proksime al urboj kaj vilaĝoj kiel Fosnavåg, Ulsteinvik, Volda, Ørsta kaj Ålesund. Ĉi tiu regiono de Norvegio estas fama por ties longa fjordoj kaj kruta, neĝo-vestitaj montoj.

## Birdo insulo 
La insulo estas fama pro ĝia grandega birda habitato. La birda habitato sur Runde estas protektita de la Goksøyr Ŝlimeja Naturo Rezervejo. Jen takso de la marbirdaj specioj kiuj nestas sur la insulo.

[ligilo=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/Runde_fyr.jpg/300px-Runde_fyr.jpg|dekstra|eta|300x300ra|La [Lumturo de Runde]]
ligilo=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Runde.jpg/300px-Runde.jpg|dekstra|eta|300x300ra|Runde Haveno

## Eksteraj ligiloj 
* La Insulo de Runde (en la germana)
* Runde Miljøsenter 
* Birdoj de Runde 2010
* Birdoj ĉe Runde - galerio
* Nesto tause våren i fuglefjellet [La silenta printempo sur la birda monto]

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Insuloj
Kategorio:Norvegio
Kategorio:Birda reproduktado
Lili Felméry

**Lili Felméry** [felmEri] laŭ hungarlingve kutima nomordo **Felméry Lili** estas hungara baletisto. Ŝia familia nomvatrianto estis *Felméri*, ŝia edzo estis Gergő Ármin Balázsi.

Lili Felméry naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lili Felméry studis baleton en Hungara Dancarta Altlernejo inter 2002–2008, Baleta Akademio de Vaganova (2009), :en:Royal Ballet School, fine denove en la  Dancarta Altlernejo (2010). Tiutempe ŝi frekventis ankaŭ kursojn en Kopenhago, Belgio, Houston (Teksaso) kaj Miamo. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Erzsébet Dvorszky kaj Imre Dózsa. Ŝi ricevis membrecon en baleta branĉo de la Budapeŝta Ŝtata Operejo en 2009, kie ŝi estis levita privata dancisto, pli poste titulara privata dancisto. Ŝi ricevis premiojn inter 2010-2019.

## Ŝiaj roloj (elekto) 
* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij:
** Cignolago - pas de trois
** La Nuksrompilo - princino Maria; sukerfeino
** *Eŭgeno Onegin* (baleto) - Olga
** Anna Karenina (baleto) - Kitty
* Léo Delibes: *Coppelia* - Swanilda
* Adam-Lavrovskij: *Giselle* - titolrolo
* Ferenc Lehár: *A víg özvegy* (baleto) - Valencienne
* Ŝekspiro: Romeo kaj Julieta (baleto) - ina titolrolo
* Asafjev: *Baĥĉiseraja fontano* (baleto) - Maria
* Aram Ĥaĉaturjan: *Spartacus* (baleto) - Claudia
 
## Referencoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto kaj roloj 

Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kalvinana preĝejo (Mezőkovácsháza)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala monumento historia en urbo Mezőkovácsháza, en iama vilaĝo *Reformátuskovácsháza* (Hungario).

## Historio 
Post dominado de turkoj nur neloĝataj kampoj restis tie. Novaj loĝantoj, ĉefe kalvinanoj alvenis en 1815 el Supra Hungarujo. Ili havis pastron dekomence, tial ili konstruis paroĥon. Tamen la kirko estis konstruita nur inter 1896-1898. La orgeno estis kreita en 1899. En fino de la 2-a mondmilito la turpinto estis detruita, renovigita en 1966. Inter 1993-1999 la kirko estis plene renovigita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola inter arboj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas, kie 3 sonoriloj loĝas. Meze porĉo reliefas.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun foto 
* hungare kun foto 
* http://www.muemlekem.hu/muemlek/show/17592
 
Mezokovacshaza
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Mezőkovácsháza
Alberite

**Alberite** [albeRIte] estas urbo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo, je kies sudo kaj de Lardero kaj de Villamediana de Iregua kaj tial funkcianta iom kiel ĉeurbo kaj dormurbo. 

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Alberite, en la nordo de la regiono.

## Geografio
Alberite estas sur la valo de la rivero Iregua, je 7,3 km de la rioĥa ĉefurbo, Logronjo, al kies komarko ĝi apartenas; ĝi okupas etendon proksimume de 20 km² kaj ties altitudo super marnivelo estas de 449 metroj. Ĝi limas norde kaj oriente kun la municipo Villamediana de Iregua, okcidente kun Lardero, sudoriente kun Ribafrecha kaj sude kun Albelda de Iregua. 

## Historio
240px|eta|maldekstre|Preĝejo de Sankta Marteno.
210px|eta|maldekstre|Interno de la preĝejo.

En la jaro 925 Sancho Garcés la 1-a, reĝo de Pamplono, kaj lia edzino Toda Aznárez donis la lokon al la monaĥejo de Albelda. Meze de la 11-a jarcento, la reĝino Estefanía, vidvino de la reĝo García de Nájera, donis la loĝlokojn Alberite, Lardero kaj Mucrones al sia filino Urraca.

Dum la regado de Alfonso la 6-a, El Cid faris ekspedicion kaj rabadis parton de Rioĥo kun Alberite kaj Logronjo, teritorioj kiuj apartenis al sia reĝo sed kiuj dependis rekte de García Ordóñez, persona malamiko de El Cid. La kroniko de tiu diras "Tunc autem viriliter debellando et Alberith, et Lucronium cepit". Ankaŭ Alfonso la 6-a aludis al tiu atako kiam subskribis la Foruon de Logronjo en 1095 asertante "Et ego Adefonso Rex confirmavi ista Cartula, quando ambulavi ad illo Comite García pernominato sucerrere in persona in Campo Ierumi in Alberit". Alberite formis parton de la regno Navaro ĝis 1127 kiam ĝi estis konkerita de la regno Kastilio. En la 16-a jarcento ĝi estis domaro de Logronjo. 
 
## Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Alberite tute male, pro proksimeco al la provinca kaj regiona ĉefurbo kaj al la ĉefaj komunikvojoj oni plialtiĝis el ĝuste sub milo da loĝantoj ĝis nunaj 2 500. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo. Lastatempe ĝi funkcias kiel dormurbo de la provinca kaj regiona ĉefurbo. Vizitindaĵoj estas la preĝejo kaj palac-turo ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Bildaoj

Alberite 07.JPG|Blazono en blazondomo.
Iglesia de San Martín - Alberite.JPG|Preĝejo de Sankta Marteno.

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
85515 Annakukharskaya

'*85515 *Annakukharskaya'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono ne malproksima de orbita resonanco 1:2 kun Marso. 

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar proksime de Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Anna Kukharskaya'', kiu ricevis titolon en veterinara medicino de la Rusia Universitato de Amikeco inter Popoloj de Moskvo en 2004. Ŝi estas bofilino de la unua malkovrintino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Ulisse Munari
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Federacia vojo 37

La **federacia vojo 37** - germane *Bundesstraße 37* - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 108 kilometrojn tra la federaciaj landoj Rejnlando-Palatinato, Baden-Virtembergo, Hesio kaj fine ree tra Baden-Virtembergo. La plej okcidenta punkto estas la komunumo Kaiserslautern kaj la plej orienta la komunumo Mosbach. Gravaj urboj survojaj estas Bad Dürkheim, Ludwigshafen. Inter Mannheim, Hajdelbergo, Neckarsteinach kaj Hirschhorn. Inter la orienta parto de Bad Dürkheim kaj la okcidenta de Ludwigshafen la vojo je 14 kilometroj estas anstataŭata per la "loka interurba" germana aŭtovojo A650 kaj inter la orienta parto de Mannheim kaj la okcidenta de Hajdelbergo je 11 kilometroj estas anstataŭata per la "loka interurba" germana aŭtovojo A656 - tiuj du pli larĝaj vojpartoj helpu trakti la multan trafikon de la metropola regiono Rhein-Neckar, kiu aparte fokusiĝas je la urboj Ludwigshafen, Mannheim kaj Hajdelbergo. En la informkesta mapo dekstre tiuj du aŭtovojaj partoj estas same markitaj kiel la "normala" federacia vojo kaj ne aparte elstarigitaj, ĉar fakte la vojo seninterrompe plukondukiĝas orienten kaj oni ne sentas kvazaŭ oni ŝanĝus vojon.

Kategorio:Transporto en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Transporto en Baden-Virtembergo
Kategorio:Transporto en Hesio
Homomentila salikato

**Homomentila salikato** aŭ **3,3,5-trimetilcikloheksila 2-hidrokso benzoato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj **homomentolo**. Homomentila salikato estas senkolora aŭ flaveca viskozeca oleo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Homomentila salikato prezentas salikatan grupon ligitan al homomentila grupo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **homomentila salikato** per traktado de **homomentolo** kun **salikata acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **homomentila salikato** per traktado de **salikata anhidrido** kun **homomentolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **homomentila salikato** per traktado de **salikata acido** kun **homomentila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **homomentila salikato** per traktado de **etila salikato** kun **homomentila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Salikatoj

## Referencoj 
Kategorio:Salikatoj
Arrúbal

**Arrúbal** [aRUbal] estas urbo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo, je kies okcidento estas Arrúbal. Proksime de la rivero Ebro, tiu loĝloko havas gravan ekonomion, ĉar en ĝia municipa teritorio estas parto de la industria zono El Sequero kaj la termoelektra centralo de Arrúbal.

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Arrúbal, en la nordo de la regiono.

## Geografio
Ĝi estas je ĉirkaŭ 20 km de la rioĥa ĉefurbo. La municipa teritorio estas trapasata de la aŭtoŝoseo AP-68 kaj nacia ŝoseo N-232. Laŭ tiuj, ĝi estas inter Agoncillo okcidente kaj Alcanadre oriente, ĉiam paralele al la fluejo de la rivero Ebro. 

## Historio
230px|eta|maldekstre|Preĝejo.
[210px|eta|maldekstre|[Termoelektra centralo de Arrúbal.]]
La plej frua mencio pri Arrúbal aperis en la 11-a jarcento. Sanĉo Fortúnez, en 1056, donis Agoncillo kaj ĝian domaron Castellu Rubio (Arrubal) al la Monaĥejo de San Juan de la Peña. En 1121 ĝi akiris sian unuan foruon, en kiu aperis Ortí Ortiz kiel posedanto.

La episkopo de Calahorra atribuis al meso de ĝia preĝejo unu trionon de la dekonaĵoj de Haluvar en 1200. En 1378 post la surtronigo de Henriko de Trastámara kiel reĝo de Kastilio, ĝi ekformis parton de la Senjorlando de Kameroj kies senjoro estis Juan Ramírez de Arellano.

En 1812 kadre de la Milito de Hispana Sendependigo, Arrúbal estis unu de la municipoj kiuj ĉeestis en la Konvencio de Santa Coloma, reprezentata de la lokano José Reboiro kiu reprezentis ankaŭ la najbarab Agoncillo-n.

La lokanoj aĉetis la lokon al la tiama posedanto, nome la markizo de Santillana, en 1942 kaj post dek jaroj, en 1952, ili atingis sian separiĝon disde la municipo de Agoncillo, al kiu Arrúbal estis aligita en 1897.

## Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Arrúbal tute male, pro proksimeco al la provinca kaj regiona ĉefurbo kaj al la ĉefaj komunikvojoj oni stabiliĝis en nunaj 500 loĝantoj. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj industrio. Lastatempe ĝi funkcias kiel dormurbo de la provinca kaj regiona ĉefurbo.

Vizitindaĵo estas la preĝejo ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo
* Arrúbal (stacidomo)

## Notoj

Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Lagunilla del Jubera

**Lagunilla del Jubera** [laguNIlja delĥuBEra] estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. La loknomo *Lagunilla del Jubera* estas etimologie komprenebla kiel *Lageto de Jubera*, alude al tiunoma rivero kiu fluas oriente de la urba kerno kaj poste alfluas al la rivero Leza.

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Lagunilla del Jubera, en la nordo de la regiono.

## Geografio
La municipo estas komponita de loĝlokoj Ventas Blancas, Villanueva, Zenzano kaj Lagunilla.

Ĝi estas inter montaro Zenzano kaj agrikulturaj teroj de la valo de la rivero Jubera. Limas norde kun Murillo de Río Leza, sude kaj oriente kun Santa Engracia del Jubera (kun domaroj Bucesta kaj Santa Cecilia), okcidente kun Ribafrecha, Leza de Río Leza kaj Soto en Cameros (kun domaroj Trevijano kaj Treguajantes). 

La urba kerno de Lagunilla del Jubera estas sudoriente de la municipa teritorio, fine de la ŝoseo LR-468. La domaro Ventas Blancas estas vojkrucejo en kiu kunfluas la ŝoseoj LR-346 kiu venas de Ribafrecha, LR-261 kiu venas de Murillo de Río Leza kaj preter Ventas dividiĝas en la LR-468 al Lagunilla del Jubera kaj la LR-261 al Jubera. 

## Historio
240px|eta|maldekstre|Ventas Blancas.
240px|eta|maldekstre|Zenzano.
Laŭ la nomo Lacu-nela, aperis menciita en la foruo de Nájera, havigita de la reĝo Sanĉo la 3-a. Meze de la 11-a jarcento, la reĝino Estefanía, vidvino de la reĝo García de Nájera, donis al sia filo, la infanto don Fernando la lokon Jubera kun ties domaroj Bucesta, Lagunilla, Oprela kaj iliajn teritoriojn. En 1478, la grafo de Aguilar, senjoro de Kameroj, posedis Lagunilla, sed la lokanoj de Ribafrecha estis partianoj de la malamikaj senjoroj de Navarrete; la konflikto estis intervenita de la Katolikaj Gereĝoj.

## Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Lagunilla del Jubera, kie oni malaltiĝis el 1 100 loĝantoj ĝis nunaj 300. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo. 

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj en la diversaj loĝlokoj, inkluzive senhomejoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Bildoj

File:Iglesia de San Andres-Lagunilla de Jubera-18428.jpg|Preĝejo de Sankta Andreo.
File:Lagunilla del Jubera 670993.jpg|Preĝejo de Sankta Andreo.
File:Lagunilla del Jubera 671018.jpg|Ĉefretablo.
File:Ermita de Villavieja-Lagunilla del Jubera-13391.jpg|Ermitejo de Villavieja.
File:Ermita de Santiago-Lagunilla del Jubera-13399.jpg|Ermitejo de Santiago.
File:Ermita de Santa Barbara-Lagunilla de Jubera-18392.jpg|Ermitejo de Sankta Barbara.
File:Ermita de San Cristobal-Lagunilla de Jubera-18408.jpg|Ermitejo de Sankta Kristoforo.
Ventas Blancas 671052.jpg|Ruinoj de ermitejo de Ventas Blancas.
Villanueva de San Prudencio 632940.jpg|Ruinoj de preĝejo de Villanueva de San Prudencio.
Ermita de San Cristobal-Zenzano-18413.jpg|Ermitejo de Sankta Kristoforo en Zenzano.

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Murillo de Río Leza

**Murillo de Río Leza** [muRIljo derjoLEza] (Mureto de Rivero Leza) estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo, je kies sudoriento estas Murillo de Río Leza kaj tial funkcianta kiel ĉeurbo kaj dormurbo.

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Murillo de Río Leza, en la nordo de la regiono.

## Geografio
Ĝi estas je 23 km sudoriente de la rioĥa ĉefurbo, en la kunfluejo de la riveroj Jubera kaj Leza, tiu lasta, alfluanto de Ebro en ĝia dekstra bordo. Murillo estas sur 407 metroj de altitudo kaj ties areo estas de 46 km². Ĝi estas komunikebla kun Logronjo laŭ la regiona ŝoseo LR-261 al Agoncillo kaj el tiu laŭ la aŭtoŝoseo AP-68 okcidenten; aŭ laŭ la regiona ŝoseo LR-259 al Villamediana de Iregua kaj norden. Krome, sudokcidente estas Ribafrecha kaj laŭ la regiona ŝoseo LR-261 estas la valo de Jubera kun Lagunilla del Jubera kaj Santa Engracia del Jubera kaj laŭ la ŝoseo LR-259 estas Galilea, Corera, El Redal kaj Ausejo paralele al la regiona ŝoseo LR-260.

## Historio
230px|eta|maldekstre|Ermitejo de Sankta Vincento.
230px|eta|maldekstre|Preĝejo.
Estas restaĵoj de romia epoko, plej verŝajne ligitaj al ŝoseo kiu laŭiris la valon de rivero Leza. Post flora islama epoko rilate al la taŭga loko por agrikulturo, ŝajne estis setlejo de ermitoj kiuj elfosis kavaĵojn en argilaj krutejoj de la kunfluejo de la riveroj Jubera kaj Leza en lokoj nun konataj kiel “Agujerones” kaj “Caseta de los moros”. Poste movado de reloĝado fare de navaranoj vivigis la lokon. La disvolvigo de Murillo okazis ĉe ĉefa strato markita de la direkto de la valo. En la 12-a kaj 13-a jarcentoj oni kreis duan loĝlokon en Bastida. La cetero de la historio de Murillo sekvis tiun de la najbaraj lokoj, ĝis la nuligon de la senjorlandoj en la 19-a jarcento kaj la provinca restrukturigo kun la kreado de la provinco Logronjo, kaj en la 20-a jarcento kun la kreado de la regiono Rioĥo.
 
## Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Murillo tio ne okazis, pro proksimeco al la provinca kaj regiona ĉefurbo kaj al la ĉefaj komunikvojoj; kaj tial oni stabiliĝis ĉirkaŭ 2 000 loĝantoj sed poste oni malaltiĝis al nunaj 1 617. 

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado (ŝafoj), agrikulturo (cerealoj, vitoj kaj fruktoĝardenoj) kaj industrio. Lastatempe ĝi funkcias kiel dormurbo de la provinca kaj regiona ĉefurbo.

Vizitindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Bildoj

Dosiero:Murillo de Río Leza - Iglesia de San Esteban 05.jpg|Preĝejo de Sankta Stefano.
Dosiero:Ermita de la Virgen del Cortijo-Murillo de Rio Leza-20161.jpg|Ermitejo de la Virgulino de Cortijo.
Ermita de Santa Ana-Murillo de Rio Leza-20667.jpg|Ermitejo de Sankta Ana.

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
James H. Wilkinson

**James Hardy WILKINSON** (Strood, Kent, Anglio, 27-an de septembro 1919 - Teddington, Middlesex, Anglio, 5-an de oktobro 1986) estis brita komputikisto kiu faris kontribuon al la komputiko por sia laboro pri cifereca analitiko.

Li ricevis la Premion Turing en 1970 «por sia esploro en nombra analizo, faciligante la uzon de la cifereca komputilo de alta rapido, ricevinte grandan rekonon por sia laboro en lineara algebro kaj la analizo de eraroj».

## Referencoj 
Kategorio:Britaj matematikistoj
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Britaj sciencistoj
155217 Radnóti

'*155217 *Radnóti'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 3:7 kun Marso, malkovrita la  de la hungara astronomo Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre en Hungario.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Miklós Radnóti (naskiĝinte *Miklós Glatter'', 1909 – 1944), rigardita kiel unu el plej grandaj hungaraj poetoj de la 20-a jarcento. Lia poezio miksas avangardajn kaj ekspresionismajn temojn kun nova klasika stilo. Li estis la hungara tradukisto de la verkoj de La Fontaine kaj Apollinaire.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Krisztián Sárneczky
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Maurice Wilkes

**Maurice Vincent WILKES** (Dudley, Worcestershire, 26-an de junio 1913 – Kembriĝo, 29-an de novembro 2010) estis esploristo de la sciencoj de la komputado, rekonita de pluraj de siaj gravaj disvolviĝoj en la kampo de la komputiko.

Wilkes ricevis la Premion Turing en 1967.

## Referencoj 
Kategorio:Pioniraj komputikistoj
Kategorio:Britaj matematikistoj
Kategorio:Turing-Premiitoj
Sviny

Nomon **Sviny** portas pluraj municipoj:
* Sviny (distrikto Žďár nad Sázavou) – municipo en distrikto Žďár nad Sázavou
* Sviny (distrikto Tábor) – municipo en distrikto Tábor
* Trhové Sviny – urbo en distrikto České Budějovice
156580 Madách

'*156580 *Madách'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:9 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la hungara astronomo Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre en Hungario.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara poeto kaj verkisto Imre Madách (1823 – 1864), advokato kaj korespondanta ano de la Hungara Scienca Akademio. Unu el plej elstaraj figuroj de la hungara literaturo kaj de la drama poezio, lia ĉefa verko estas *Az ember tragédiája'' (La tragedio de l' homo).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Krisztián Sárneczky
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Robres del Castillo

**Robres del Castillo** [RObres delkasTIljo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. La loknomo *Robres del Castillo* estas etimologie komprenebla kiel *Kverkoj de la kastelo*, el *Robles del Castillo*.

220ra|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Robres del Castillo, en la centroriento de la regiono.

## Geografio 
Ĝi estas je la valo de la rivero Juvera. La municipa teritorio estas atingebla pere de la regiona ŝoseo LR-261. Laŭ tiu, Robres del Castillo estas sude de Santa Engracia del Jubera, Lagunilla del Jubera kaj Murillo de Río Leza.

## Historio 
Robres estas menciita en la dokumento pri dekonaĵoj donitaj al la pastraro de Calahorra en 1156. Same en la atribuo de la triono de la dekonaĵoj por Calahorra kiam la episkopo estis Juan de Préjano en 1200. Inter la kavaliroj de la unua Duko de Nájera, Don Pedro Manrique de Lara, fine de la 15-a jarcento, estas Juan de Lezana, senjoro de Robres.

Ĝi apartenis al la senjorlando de Lizana, kiuj elektis urbestron. En la *Catastro de Ensenada* de 1749-1756, aperis nomita kiel Robles de Camero.

## Aktualo 
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Robres del Castillo, kie oni malaltiĝis el 428 loĝantoj ĝis nunaj 26.

La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo.

Vizitindaĵoj estas iknitoj, la preĝejoj, ermitejoj, ruinoj de la kastelo, mezepoka ponto ktp.

## Bildoj 

Castillo-Robres del Castillo-21218.jpg|Ruinoj de la kastelo.
Ermita de San Sol-Robres del Castillo-13359.jpg|Ermitejo de San Sol.
Ermita de Santa Maria-Robres del Castillo-21231.jpg|Ruinoj de la ermitejo de Sankta Maria.
Puente-Robres del Castillo-20113.jpg|Mezepoka ponto.
Olivan-21195.jpg|Oliván.
Oliván - Ermita de Nuestra Señora del Rosario - 57047270.jpg|Ermitejo en Oliván.
San Vicente de Robres - 671456.jpg|San Vicente de Robres.
Valtrujal - 627838.jpg|Valtrujal.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Rioĥo