open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ugo Tognazzi

**Ugo TOGNAZZI** (oficiale Ottavio Tognazzi, 23a de marto 1922 - 27a de oktobro 1990) estis itala aktoro kaj reĝisoro, krom teatra, kina kaj televida aŭtoro. Kun Alberto Sordi, Vittorio Gassman, Nino Manfredi kaj Marcello Mastroianni, estis unu de la pilieroj de la itala komedio (''commedia all'italiana*). *La kaĝo de la frenezulinoj* (*Il vizietto* en itala, *La cage aux folles* en franca) reĝisorita de Edouard Molinaro en 1978, estas konsiderata unu de liaj plej gravaj filmoj.

## Biografio kaj kariero
Junulo li laboris en fabriko de kolbasoj, dum eklaboris por teatro en lokalo apuda al la fabriko. Dum la Dua Mondmilito li dediĉis sin al organizado de distraj spektakloj por la militistaj kolegoj. Reveninte li lasis laborpostenon kiel arkivisto por dediĉi sin al teatro en 1945 en Milano. En 1950 li kindebutis per *I cadetti di Guascogna* kun Walter Chiari. La sekvan jaron li interkonatiĝis kun Raimondo Vianello kun kiu li formis humoran paron ege sukcesan de 1954 ĝis 1960 laborante por la ĵus kreita Rai TV. 

Li partoprenis en filmoj de Alberto Bevilacqua, Bernardo Bertolucci, Dino Risi, Luciano Salce ktp. Li laboris ankaŭ kun prestiĝaj aktoroj kiel la menciitaj Sordi, Gassman, Manfredi kaj Mastroianni, krom kun aliaj figuroj kiel Philippe Noiret kaj Michel Piccoli en *La grande bouffe* (1973), Claudia Cardinale, Ornella Muti, Catherine Deneuve, Monica Vitti kaj Mariangela Melato, inter aliaj. Krome, li laboris kun grandaj figuroj de la komedio ĉu antaŭaj, kiel Totò, Peppino De Filippo, Tina Pica kaj Aldo Fabrizi, ĉu postaj, kiel Paolo Villaggio kaj Renato Pozzetto. 

## Bibliografio 
* Ugo Tognazzi, *Afrodite in cucina* (ISBN 88-6043-000-3)
* Ugo Tognazzi, *L' abbuffone. Storie da ridere e ricette da morire* (ISBN 88-8309-143-4)
* *La supercazzola. Istruzioni per l'Ugo* (a cura di Roberto Buffagni), Mondadori (ISBN 88-04-55073-2)
* *Un, due, tre.* (a cura di Roberto Buffagni) Mondadori (ISBN 88-04-49312-7)
* Claudio G. Fava - Aldo Bernardini, *Ugo Tognazzi'' Gremese, 1981 (ISBN 88-7605-030-2)

Kategorio:Italaj aktoroj
Metrotranvía de Mendoza

**Metrotranvía de Mendoza** () estas sistemo de malpeza fervojo por Granda Mendozo (Argentino) kun tramunuoj laŭ la reuzo de malnova fervoja koridoro, kiu egalrilatis al Fervojo General San Martín. Ĝi estas funkciigata fare de "Sociedad de Transporte Mendoza", firmao posedata de la provinca registaro.

La sistemo havas unu linion (eksa Verda Linio) inter la stacidomo  en Maipú kaj la haltejo , en Las Heras. La fervoja linio estas proksimuma itinero de 18 kilometroj en longo, sur duobla trako kaj ŝpuro de 1435&nbsp;mm, kaj estas servita per  veturiloj Siemens-Duewag U2 kaj Siemens SD-100.

La konstrulaboroj komenciĝis ĉirkaŭ marto 2009 kaj estis komence taksite ke ili daŭros 12 monatojn, kaj oni atendis enservigon en 2011. La , provtestado komenciĝis,​ komencante en aprilo kun pasaĝeroj, dum kiu la vojaĝo estis senpaga. La , la Metrotranvía komencis sian regulan servon je la sama prezo kiel normala buso​ kaj kun la ebleco fari senpagajn interkonektojn.

## Vidu ankaŭ 
* Mendozo (urbo)
* Sociedad de Transporte Mendoza
* Trolebusa transporto en Mendozo

## Eksteraj ligiloj 
*  (STM) ()
* Transporte mendoza.gov.ar ()
* Metrotranvía de Mendoza - Itineroj
* UrbanRail.Net


Kategorio:Mendoza (urbo)
Mendozo
Mendozo
Aharon Amir

**Aharon AMIR** (, la 5an de januaro 1923 – la 28an de februaro 2008) estis israela poeto, tradukisto kaj verkisto, unu el la fondintoj de la t.n. Kanaanida movado.

En 1951 li ricevis la premion nomitan laŭ Czernichowski. Li ankaŭ ricevis registaran stipendion laŭnome de Levi Eshkol en 1996. Pro siaj multnombraj tradukoj, ĉefe el la angla, li ricevis la plej gravan ŝtatan premion "Premio Israel" en 2003.

Liaj tradukoj inkludas, inter aliaj: verkoj de Jane Austen, George Eliot, Sherwood Anderson, Hans Christian Andersen, Saul Bellow, Emily Brontë, William Golding, Henry James, Robert Graves, Graham Greene, Edgar Lawrence Doctorow, Karen Blixen, Charles Dickens, O. Henry, Ernest Hemingway, Virginia Woolf, Thomas Wolfe, Mark Twain, David Herbert Lawrence, Toni Morrison, Alan Alexander Milne, Herman Melville, Bernard Malamud, John Steinbeck, Georges Simenon, Jean-Paul Sartre, Edgar Allan Poe, William Faulkner, Winston Churchill, Albert Camus, Wilkie Collins, Joseph Conrad, Lewis Carroll, Salman Rushdie, Philip Roth, Mordecai Richler.

## Verkaro 
* *Kadim* (poezio), Maĥbarot Lesifrut, 1949 [Qadim]
* Amo (rakontoj), Maĥbarot Lesifrut, 1951 [Ahava]
* *Kaj Morto Havos Neniun Superregan* (romano), Zohar, 1955 [Ve-Lo Tehi La-Mavet Memŝala]
* *Seraph* (poezio), Maĥbarot Lesifrut, 1956 [Saraph]
* *Monaĥino* (trilogio), Massada, 1969-1989 [Monaĥino]
* *Yated* (poezio), Levin-Epstein, 1970 [Yated]
* *Prozo* (rakontoj), Hadar, 1972 [Proza]
* *Perfekta Mondo* (romano), Massada, 1975 [Olam Ŝi-Kullo Tov]
* *Aparta Paco* (poezio), Massada, 1979 [Ŝalom Nifrad]
* *Aphrodite aŭ la Organizita Travojaĝon* (novella), Ma'ariv, 1984 [Afroditi o Ha-Tiyul Ha-Meurgan]
* *Heres* (poezio), Zmora Bitan, 1984 [Heres]
* *La Nuboj Revenas Post la Pluvo* (poezio), Bialik Instituto/Maĥbarot Lesifrut, 1991 [Ve-Ŝavu Li-Avim Ahar Ha-Geŝem]
* *laVerga* poezio (de Aaron), Zmora Bitan, 1996 [Amiko Aharon]
* *La Fiuloj* (romano), 1998 [Ha-Nevalim]

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Mortintoj en 2008
Kategorio:Naskiĝintoj en 1923
Kategorio:Israelaj poetoj
Kategorio:Hebrelingvaj verkistoj
Moskeo Edukada Urbo

**Moskeo Edukada Urbo** (QFIS); , :), estas la nacia moskeo en la kvartalo Edukada Urbo *Al Rayyan* en Doha, Kataro. Ĝi troviĝas en la konstruaĵo *Minaretein*, kiu ripozas sur kvin grandaj kolumnoj reprezentantaj la kvin kolonojn de la islamo. La moskeo estas la krea laboro de la arkitektura teamo de Mangera Yvars. La brita-iraka arkitekto kaj araba kaligrafia artisto Taha Al-Hiti dizajnis la konstruaĵon, transformante kaligrafion en ĝia arkitekturo pere de kunmetaĵoj de arabaj literoj, uzataj kiel lumfiltriloj kiuj reflektas tekston aŭ literojn sur la interna moskea planko.

Hejme de la Universitato Hamad Bin Khalifa de Qatar Foundation kaj la moskeo Education City, ĝia Minaretein-konstruaĵo rikoltis tutmondan rekonon kiel sentempa peco de nuntempa islama arto kaj arkitekturo. Kvankam islama arkitekturo estas malsama kie ajn en la mondo, tamen tio kio difinas ĝin kiel islama arkitekturo, estas araba kaligrafio. 

En 2015, la moskeo gajnis la premion *Best Religious Building* (Plej bonan religian konstruaĵon) ĉe la *World Architecture Festival* (WAF) en Singapuro. 

## Galerio 

Staircase in courtyard of Education City Mosque.jpg|alternative=Staircase in courtyard of Education City Mosque.|Ŝtuparo en korto de Moskeo Edukada Urbo.
Courtyard lawn in Education City Mosque.jpg|alternative=Courtyard lawn in Education City Mosque.|Korta gazono en Moskeo Edukada Urbo.
Qatar foundation mosque.jpg|alternative=Education City Mosque Minaret.|Minareto de Moskeo Edukada Urbo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Education City Mosque

Kategorio:Konstruaĵoj en Kataro
Kategorio:Britaj arkitektoj
Kategorio:Irakaj arkitektoj
Kategorio:Moskeoj
Kategorio:Araba kaligrafio
Kategorio:Kaligrafio
Kategorio:Konstruaĵoj en Doho
Kategorio:Islama arkitekturo
Escola Lázaro Luiz Zamenhof (Brazlândia)

**Escola Lázaro Luiz Zamenhof**, aŭ **Escola Curumim** (oficiale *Escola de Educação Infantil Lázaro Luiz Zamenhof Ltda* en la portugala), estas privata infana kaj elementa lernejo ekfunkcianta la 27-an de marto 2000 en la brazila urbo Brazlândia, kiu estas administra regiono de la Federacia Distrikto.

## Historio 
En 1999 la plej elstara ano de iu grupo da homoj en Brazlândia proponis la fondon de lernejo. Tiu lernejo funkciis de 2000 ĝis 2001 en la menciita urbo. Kiam la spaco fariĝis tro malgranda, la grupo translokigis la lernejon al la granda tereno – meze de la naturo –, kie jam ekzistis la necesaj konstruaĵoj kaj granda igloforma salono.

Ĉar la grupo tre ŝatas Esperanton kaj la idearon de ties kreinto, ĝi donis al la lernejo la nomon “Lázaro Luiz Zamenhof”, aldoninte la vorton “Curumim”, kiu signifas “knabo” en brazila indiana lingvo.

## Esperanto 
En tiu lernejo okazas periode la Esperanto-Renkontiĝo de Brazlândia. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fejsbukpaĝo de la lernejo 
Kategorio:Lernejoj
Kategorio:Bazlernejoj en Brazilo
Kategorio:Federacia_Distrikto (Brazilo)
Kategorio:Zamenhof/Esperanto-Objektoj
Božetín (Nový Kostel)

**Božetín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nový Kostel, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas 2,5 km nordokcidente de Nový Kostel. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Božetín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,23&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1185 kaj ĝi troviĝas en konfirma dokumento de posedaĵo de monaĥejo Waldsassen eldonita de papo Lucio la 3-a.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
Sur la okcidenta rando de la vilaĝo konserviĝis burgejo post burgodomo Božetín.

## Pluaj fotoj

Božetín (Nový Kostel) (1).jpg|Božetín
Božetín rybníček pod bývalou tvrzí.jpg|Fiŝlageto sub la eksa burgodomo

Kategorio:Nový Kostel
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Smrčiny
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Trolebusa transporto en San-Paŭlo

La **Trolebusa transporto en San-Paŭlo** () estas la plej malnova en ĉi tiu kategorio de veturiloj en Brazilo, estinte malfermita en 1949. Ĝi estas nuntempe la plej granda en funkciado en Brazilo kaj ĉie en la Suda Hemisfero, nuntempe funkciante kun proksimume 200 veturiloj sur 9 linioj (el kiuj du estas provizore suspenditaj), ili ĉiuj estas funkciigataj fare de Ambiental Transportes Urbanos S.A. kaj administrataj fare de São Paulo Transporte S.A..

centra|400ra|eta|Mapo (1982)

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* San-Paŭlo (urbo)
* Metroo en San-Paŭlo
* Metropola Koridoro São Mateus-Jabaquara
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (SPTrans) ()

Kategorio:San-Paŭlo (urbo)
San-Paŭlo
Božetín

Nomon **Božetín** havas du setlejoj:
* Božetín (Sedlec-Prčice), parto de urbo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram (antaŭe en distrikto Benešov)
* Božetín (Nový Kostel), parto de municipo Nový Kostel en distrikto Cheb
** Božetín (burgodomo), burgejo en tiu ĉi vilaĝo
Trolebusa transporto en Santos

La **Trolebusa transporto en Santos** () estis malfermita la , kaj funkcias hodiaŭ. La floto komenciĝis per 50 trolebusoj Fiat Alfa-Romeo Marelli Pistoiese trolebusoj, importitaj de Italio, kun kapacito de 95 pasaĝeroj, 52 sidantaj kaj 43 starantaj, identaj al la trolebusoj importitaj fare de Rio-de-Ĵanejrio kaj Salvador.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Santos
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Piracicabana) ()

Kategorio:Santos
Santos
Metropola Koridoro São Mateus-Jabaquara

La **Metropola Koridoro São Mateus-Jabaquara** aŭ **Koridoro ABD** () estas buskoridoro, kiu ligas la Ĉefurbon San-Paŭlo al la San-Paŭlia regiono ABC per ekskluzivaj itineroj, administrataj fare de Empresa Metropolitana de Transportes Urbanos de São Paulo kaj funkciigata fare de Next Mobilidade. Ĝi estas parto de la Metropola Transporta Reto de San-Paŭlo.

centra|400ra|eta|Skemo de koridoro (2007)

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* San-Paŭlo (urbo)
* Santo André (San-Paŭlio) (A)
* São Bernardo do Campo (B)
* Diadema (D)
* Metroo en San-Paŭlo
* Trolebusa transporto en San-Paŭlo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:San-Paŭlo (urbo)
San-Paŭlo
Jenő Pivány

**Jenő Pivány** [jenO pivAnj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pivány Jenő,** estis hungara ĵurnalisto, historiisto, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio (1926). Lia persona nomo eksterlande estis *Eugene*.

 naskiĝis  en Budapeŝto (ĝuste tiam formiĝis la urbo), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 migris al Usono en 1900, kie unue li estis zorganto de novaj hungaraj migrantoj. Li havis bonajn kontaktojn ankaŭ kun la malnovaj hungaraj migrantoj. Iom poste en Filadelfio (Pensilvanio) li estis bibliotekisto de la hungara grupo, krome li redaktis hungarlingvajn periodaĵojn kaj li havis postenon en hungara societo. En 1915 li revenis al Budapeŝto, kie li estis ĵurnalisto por usonaj gazetoj. En 1919 li denove estis en Usono por defendi la hungarajn interesojn. Ekde la sekva jaro li estis postenulo, iom poste estro ĝis la pensiuliĝo en financa centro en Budapeŝto. Li ankaŭ esploris la hungarajn-usonajn kontaktojn, krome li havis grandan kolektaĵon de usonaj artikoloj pri hungaroj. Tiu kolektaĵo neniiĝis pro bombado de Budapeŝto en 1945.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Amerika és Magyarország követei 1849-ben és a Hülsemann-levél története.* (1907)
* *Hungarians in the American Civil War.* (1913)
* *The Case of Hungary in the Light of Statements of British and American Statesmen and Authors.* (1919)
* *Magyar–amerikai történelmi kapcsolatok.* (1926, angle en la sekva jaro)
* *Hungarians of the 16th and 17th Centuries in English Literature.* (1934)
* *Magyarok Észak-Amerikában.* (1944)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Spálená

**Spálená** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nový Kostel, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas 1,5 km okcidente de Nový Kostel. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Spálená situas en katastra teritorio **Nový Kostel** kun areo 2,41&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dvorec n-ro 1

## Pluaj fotoj

Nový Kostel Nový Dvůr červenec 2018 (8).jpg|Nový Dvůr
Nový Kostel Nový Dvůr říjen 2022 (3).jpg|Nový Dvůr
Nový Kostel Nový Dvůr červenec 2018 (4).jpg|Nový Dvůr
Nový Dvůr (Nový Kostel) 04.jpg|Nový Dvůr

Kategorio:Nový Kostel
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Giovanni Losi

**Giovanni LOSI** (ankaŭ konita kiel **Patro Losi**) (naskiĝis la  en Caselle Landi, mortis la  en El Obeid) estis itala komboniano, misiisto aktiva en Sudano.

Li publikigis, kun patro Luigi Bonomi, la unuan kateĥismon kaj vortaron en la nobiina lingvo, ĝis tiu momento nekonata en Eŭropo.
__NOTOC__

## Vivo 
maldekstra|eta|140ra|Patro Losi ĉirkaŭ 1880 dum sia misio en Sudano.
[maldekstra|eta|140ra|La signo indikanta la straton dediĉitan al Patro Losi, en [Caselle Landi.]]
Li naskiĝis en 1838, li estis baptita en la sama tago en la paroka preĝejo de la vilaĝo kaj li eniris la episkopan seminarion de Piaĉenco. Li estis ordinita pastro en 1862.

Dek jarojn poste, en 1872, li foriris kun Daniele Comboni al Sudano la sekvan jaron. Li iĝis la persona konfesanto de patro Comboni.

Li malsaniĝis je skorbuto kaj mortis la  en la aĝo de 44 jaroj. Li estis entombigita en El-Obeid, sed lia tombo estis profanita fare de fundamentistoj kiam la Mahdistoj konkeris la regionon en 1889.

Lia urbo dediĉis straton al li.

## Bibliografio 
* Giuseppe Bonfanti, *Caselle del Po - Caselle Landi, un paese sul Po*, Caselle Landi, Amministrazione comunale di Caselle Landi, 1995.
* Enciclopedia Treccani online

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* [biografio sur la treccani.it](https://www.treccani.it/enciclopedia/giovanni-losi_(Dizionario-Biografico)/)

Kategorio:Katolikaj misiistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1838
Kategorio:Mortintoj en 1882
Kategorio:Mortintoj en Sudano
Trolebusa transporto en Kito

La **Trolebusa transporto en Kito** () estas publika transporta sistemo en la urbo Kito (Ekvadoro). Ĝi estas parto de la sistemo Metrobus-Q, kiu estas siavice ero de "Sistema Integrado de Transporte Metropolitano" (SITM-Q) de la urbo. Ekde sia koncepto, la sistemo prenis kiel referencon la trolebusojn kaj BRT de la brazila urbo Kuritibo (Brazilo), monda pioniro en ĉi tiu tipo de amasa transportado.

Ĝia konstruo komenciĝis en 1994, kaj ĝi estis inaŭgurita fare de urbestro Jamil Mahuad la . Ĝia itinero komenciĝas ĉe *Estación multimodal El Labrador*, situanta en Parko Bicentenario norde de la urbo, kaj progresas al *Terminal Terrestre Quitumbe*, situanta en la sudo. Ĝia linia nord-suda itinero estas integrita direkte al la orientaj kaj okcidentaj sektoroj tra sistemo de urbaj busoj nomitaj "nutriloj".

centra|400ra|eta|Skemo de Troncal Central Trolebús

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Kito
* Metroo de Quito
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* EPMTPQ - Quito informa ()

Kategorio:Kito
Kito
Manohimiharintsara Andrianirina

eta|Mihary Andrianirina en la 3-a Malagasa Esperanto-Seminario 2025
**Manohimiharintsara ANDRIANIRINA**, nomata (laŭ la meza parto de ŝia persona nomo) **Mihary** (naskiĝis la 24-an de novembro 1991 en Antananarivo) estas malagasa esperantistino. 

Ŝi studis financojn kaj kontadon en universitato kaj laboris kiel kontisto dum preskaŭ 10 jaroj. Nun ŝi laboras kiel virtuala kontada asistanto por librotenista firmao el Kanado.

Ŝi eklernis Esperanton en 2014 laŭ instigo de ŝia onklo Henriel Fidilalao.

En la Esperanto-movado, ŝi havas diversajn postenojn:

* En decembro 2021, ŝi elektiĝis prezidantino de Malagasa Esperanto Junulara Asocio (MEJA).
* En januaro 2024, ŝi elektiĝis kasistino de la Unuiĝo de Malagasaj Esperantistoj (UME).
* En septembro 2024, ŝi elektiĝis kasistino de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO).

Andrianirina, Manohimiharintsara
Györgyi Sáfrán

'*** [djordji ŝAfrAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Sáfrán Györgyi,*' estis hungara bibliotekisto, instruisto.

 naskiĝis  en Bácsbokod, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1936, filozofian diplomon en 1943. Post la unua diplomo ŝi instruis en instituto, post la dua diplomo ŝi estis kolegiestro. Inter 1948-1968 ŝi estis bibliotekisto de la Hungara Scienca Akademio, poste ŝi pensiuliĝis. Ŝi okupiĝis pri János Arany kaj pri la hungara inedukado. Ŝi ricevis unufoje premion en 1967.

## Elektitaj kontribuoj 
* *„Erdélyi lélek” az erdélyi lírában.* (1937)
* *Visszatérők.* (teatraĵo, 1938)
* *Zirzen Janka és az egységes magyar nőnevelés kezdete.* (disertaĵo, 1942)
* *Ősi vallásos szokások a családban.* (1947)
* *Arany János és Rozvány Erzsébet.* (1960)
* *Arany János levelezése. 1828–1851.* (kunaŭtoro, 1975)
* *Arany János leveleskönyve.* (kompilaĵo, 1982)
* *A levelező Arany János. Arany János levélváltása felső-magyarországi íróbarátaival.* (1999)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Trolebusa transporto en Marakeŝo

La **Trolebusa transporto en Marakeŝo** estas publika transportreto ekfunkciigita (por la unua linio) la .

Ĉi tiu servo celas pliigi la proporcion de vojaĝado per publika transporto de 4% nuntempe al 9% antaŭ 2016, garantiante al la marakeŝanoj servon proksiman al tramoj aŭ metrooj sed je pli malalta kosto, kaj respektema al la medio ĉar temas pri elektraj busoj funkciigataj per sunenergia centralo.

Nuntempe funkcias BRT-akso, liganta la urbocentron al la distrikto Massira. Tri aliaj BRT-itineroj estas planitaj por 2019, M'hamid, Allal El Fassi kaj Sidi Youssef Ben Ali.

centra|400ra|eta|Skemo de linio A

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Marakeŝo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Alsa) (//)

Kategorio:Marakeŝo
Marakeŝo
Special Air Service

La **Speciala Aera Servo** (, akronime **SAS**;kromnomita **La Reĝimento**) estas specialcela forto en la Brita Armeo . 

Ĝi estas speciala batalunuo de la brita armeo kiu estis formita en 1941 dum la Dua Mondmilito fare de skota subkolonelo David Stirling. SAS funkcias tutmonde kaj estas bazita ĉe Credenhill, proksime de Hereford. Ĝi estas konsiderita unu el la plej spertaj kaj plej maljunaj ekzistantaj specialtrupoj en la mondo.

La sekcio konsistas el tri apartaj administraj regimentoj de bataliongrandeco (regula regimento (22 SAS) kaj du rezervoj 21 SAS ( Fusiloj de artistoj ) kaj 23 SAS - konataj kolektive kiel *Special Air Service (Rezervo)* ( *SAS (R)* )), same kiel du eskadroj deplojitaj de la armeaj kontaktkorpoj kaj taĉmento de la armeoflugkorpoj.

La moto de SAS estis utiligita ĉar la forto estis kreita: "Who Dares Wins" (Tiu kiu aŭdacas venkas").

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Brita Armeo
Kategorio:Nord-Afrika kampanjo
Kategorio:Specialaj fortoj
Horka (Nový Kostel)

**Horka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nový Kostel, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas 5 km sudoriente de Nový Kostel. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Horka situas en katastra teritorio **Horka u Milhostova** kun areo 1,91&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1219. Post la dua mondmilito kaj forŝovo de la germana loĝantaro okazis nur parta enloĝigo. La kamparana konstruareo maldensiĝis, kelke da kortoj pereias, objektoj estis ruinigitaj kaj la vilaĝo stagnis. Sed estiĝis ĉi tie neniaj rompaj novkonstruaĵoj kaj la urbana spaco tiel restis konservita. En valo de rojo Libocký potok sub akva rezervujo Horka estis en la 1960-aj jaroj konstruita reguligejo de trinkakvo.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Horka venkovské stavení.jpg|Horka
Horka září 2019 (1).jpg|Horka
Horka září 2019 (4).jpg|Horka

Kategorio:Nový Kostel
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Lernejo L. L. Zamenhof (Sanpaŭlo)

**Lernejo L. L. Zamenhof** (oficiale *Escola Estadual Dr. Lázaro Luiz Zamenhof,* en la portugala), estas publika lernejo en la brazila urbo Sanpaŭlo, kvartalo Vila Medeiros, funkcianta pri elementa lernado.

La lernejo estis kreita per subŝtata dekreto nº 11.980, je la 1-a de aŭgusto 1978.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informpaĝo en la retejo de la subŝtata sekretario pri edukado 
Kategorio:Lernejoj
Kategorio:Bazlernejoj en Brazilo
Kategorio:Zamenhof/Esperanto-Objektoj
Kategorio:San-Paŭlo (urbo)
Eikosanoidoj

**Eikosanoidoj** (de la greka είκοσι, "eikosi", 'dudek') estas grupo de hidrofobaj hormon-similaj substancoj kiuj formiĝis el polinesaturitaj grasacidoj. Ili povas funkcii kiel intra- kaj eksterĉelaj signalaj molekuloj kaj estas engaĝitaj en diversaj biologiaj mekanismoj de ago. Kvankam la esprimo eikosanoidoj indikas kelkajn 20 karbon-atomojn en la molekulo, eikosanoidoj ankaŭ inkludas derivaĵojn de aliaj grasacidoj kiuj havas pli mallongajn aŭ pli longajn katenojn, ekzemple la derivaĵoj de dokosaheksa-enoika acido kaj linoleika acido.


Kategorio:Lipidoj
Kategorio:Hormonoj laŭ kemiaj strukturoj
Ferenc Révész

**Ferenc Révész** [rEvEs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Révész Ferenc,** estis hungara politikisto, parlamentano, bibliotekisto. Liaj parencoj estis Mihály Révész kaj András Révész.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 post bazlernejo li akiris ledistan licencon, poste maturiĝis en komerca mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1931, dum en 1930 li aliĝis al la socialdemokratoj. Inter 1933–1938 li estis oficisto dum li kontribuis ekzemple en Népszava kaj li estis aktiva en la menciita partio. Ekde 1938 li estis arestita aŭ trudlaboristo aŭ deportito, en 1945 li hejmenvenis el Koncentrejo Dachau. Li faris bonajn kontaktojn kun la komunistoj, lia kariero impetis. Inter 1945–1953 li estis parlamenta deputito, krome ĝis 1951 li estis partilaboristo. En la lernojaro 1949 li prelegis en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1951-1956 li estis bibliotekisto en la akademia biblioteko, poste ĝis la pensiuliĝo li estris Ĉefurba Biblioteko Ervin Szabó-n. Ankaŭ depost 1956 li havis partiajn funkciojn, tamen ne tro gravajn. Lia edzino naskis 3 gefilojn en 1947, 1951 kaj 1952, li vidviĝis en 1983. Li ricevis premiojn inter 1948-1982.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Zola. Életrajz.* (1939)
* *Csokonai Vitéz Mihály.* (1942, 1951?)
* *Maxim Gorkij. – Csokonai Vitéz Mihály.* (1948)
* *A nemzetközi munkásmozgalom időszerű kérdései.* (1949)
* *Céljaink és feladataink a VII. pártkongresszus tükrében.* (kunaŭtoro, 1960)
* *Tovább a lenini úton. Az MSZMP X. kongresszusáról.* (1971)
* *Könyvtáros portrék.* (kunaŭtoro, 1979)
* *A szocializmusképről gondolkodva.* (1985)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj socialdemokratoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Kategorio:Hungaraj socialistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj partilaboristoj
Jessika Roswall

**Jessika ROSWALL**  (naskiĝis la  kiel *Jessika Vilhelmsson*) estas sveda politikistino de la konservativa partio La Moderuloj. Ŝi estas sveda ministro pri EU kaj Nordio en la registaro de Ulf Kristersson. Ekde la 1-a de decembro 2024 ŝi estas EU-komisionano.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Svedaj politikistoj
Kategorio:Svedaj ministroj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Komisiono
Kategorio:Komisiono von der Leyen 2
Hadja Lahbib

**Hadja LAHBIB** (naskiĝis la  en Boussu, Belgio) estas franclingva belgia ĵurnalistino, filmfaristo de nefikcia filmo kaj politikistino de la liberala partio *Mouvement Réformateur* (MR). Ŝi estas ekde 2022 belgia ministro pri eksteraj rilatoj en la registaro de De Croo, post Sophie Wilmès.
Ekde la 1-a de decembro 2024 ŝi estas EU-komisionano

Lahbib naskiĝis en familio de alĝeriaj gastlaboristoj de kabila deveno. Ŝi havas 4 gefratojn. Ŝiaj gepatroj estas islamanoj; ŝi mem laŭ propra eldiro pli emas al budhismo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Belgaj politikistoj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Belgio
Kategorio:Berberoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Komisiono
Kategorio:Komisiono von der Leyen 2
Ptolomeo la 13-a

**Ptolemeo la 13-a** aŭ **Ptolemeo la 13-a Theos Filopator** (greke: **Πτολεμαῖος Θεός Φιλοπάτωρ**,*Ptolemaĩos*, latine: *Ptolemaeus*; naskiĝis ĉirkaŭ 62 a.Kr.; mortis 14-jara probable la 13-an de januaro 47 a.Kr. per drono en la Nilo) estis faraono de Egiptio de 51 ĝis 47 a.K., do de la 11-a ĝis la 14-a vivjaro, kaj unu el la lastaj membroj de la Ptolemea dinastio (305–30 a.K.). Li estis la filo de Ptolomeo la 12-a kaj de 50 ĝis 48 a.Kr. estis kunreganto kun lia fratino kaj edzino, la faraoino Kleopatro la 7-a. Kiam li edziĝis, li do estis 12-jara kaj Kleopatro 19-jara. La eliro de Kleopatro el Egiptio en 48 a.Kr. kaŭzis internan militon eksplodi inter la faraonoj. Ptolemeo poste regis kun sia alia fratino kaj dua edzino, Arsinoe la 4-a, sed nur kelkajn monatojn ĝis li mortis. Arsinoe la 4-a estis unu jaron pli juna ol sia fratino Kleopatro kaj do nur 6 jarojn pli aĝa ol Ptolemeo la 13-a.

Kategorio:Faraonoj
Kategorio:Ptolemeidoj
Malte Markheden

**Malte Sigmund Johansson Markheden** (naskiĝis la 28-an de marto 1911 en Högsma, Glimåkra, Skåne län, Svedio, mortis la 21-an de februaro 2006 en Torpa, Götaland, Svedio), pli konata kiel **Malte Markheden**, estis sveda esperantisto, instruisto, terminaristo, verkisto, poeto kaj tradukisto. Li estis delegito, fakdelegito kaj membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA) dum pli ol 50 jaroj.

## Vivo 
Malte Markheden naskiĝis la 28-an de marto 1911 en Högsma, Glimåkra, Skåne län, Svedio. Li estis filo de Carl Johansson kaj Anna Johansson, frato de Bror Johan Johansson, Johan Edvin Johansson, Ture Rudolf Johansson, Linnéa Vendela Svensson, Erik Daniel Johansson, Ebba Margit Blomby kaj Ragnar Nils Johansson Svanheden kaj edzo de Axie Hildegard Markheden. Li edziĝis al Axie la 16-a de junio 1940, 29-jaraĝa. Li mortis la 21-an de februaro 2006 en Torpa, Götaland, Svedio, 94-jaraĝa.

Kvankam li naskiĝis en Skanio, li plejparte vivis en Smolando. Li fariĝis instruisto de elementa lernejo kaj poeto en la sveda kaj Esperanto. Li kompilis terminarojn kaj tradukis ĉefe infanlibrojn.

## Esperanto 
Malte Markheden estis fakdelegito de UEA pri instruado kaj naturo, almenaŭ ekde 1947, en Hishult, Halland, kaj laste en 2005, en Ljungby.. De li Aŭstria Nacia Biblioteko havas foton de ĉirkaŭ 1970 en sia kolekto "Esperanto".

## Verkoj 
### Originalaj 
* *Svedaj arboj kaj arbedoj: propono al vortaro sveda-esperanta-latina, esperanta-sveda-latina*. 1982
* *Svedaj birdoj: vortlisto*. Sjöhaga, 1984. 29 paĝoj, 21 cm (terminareto dudirekta, Esperanto-sveda, kun la latina nomo de birdoj, mimeografita)
* *Esperanto: fickordlista svenska-Esperanto*. Eld. Progreso, Motala, 1989. 26 paĝoj, 14 cm. ISBN 9187320053 (unudirekta vortareto)
* *Petaloj*. Eld. Malte Markheden, Sjöhaga, 1990. 56 paĝoj, 21 cm (poezio originala, naivstilaj lirikaĵoj ĉefe pri la naturo)
* *Grajnoj*. Eld. Malte Markheden, Sjöhaga, 1994. 58 paĝoj, 21 cm (prozo originala, rakontetoj pri Svedio)
* *Svedaj birdoj*. Eld. Malte Markheden, Sjöhaga, 1996. 26 paĝoj, 21 cm (kvarcento da nomoj en la latina, Esperante kaj sveda)

### Tradukaĵoj 
* *La knabino kiu ne volis iri al la infanejo*, Siw Widerberg (aŭtoro), Cecilia Torudd (ilustraĵoj). Eld. Progreso, Stockholm, 1988. Tradukita el la sveda. 33 paĝoj, 24 cm. ISBN 9187320029 (ĉarma rakonto pri infankonduto universale konata, bindita, ilustrita)
**Ture Sventon en Londono*, Åke Holmberg (aŭtoro). Eld. Progreso,	Motala, 1989. Tradukita el la sveda. 64 paĝoj, 21 cm. ISBN 91873200456 (amuza kaj streĉa detektivrakonto). Poste reeldonita de Eld. Inko, Tyresö, decembro de 2000. 88 paĝoj (511.036 bajtoj, MD5-sumo: ef08c8a20053c2ecd7c7eebb0a3944e6). ISBN 9173030554; ISBN 9789173030557
* *Roseanna: romano pri krimo*, Maj Sjöwall kaj Per Wahlöö (aŭtoroj). Eld. Progreso, Motala, 1990. Tradukita el la sveda. 202 paĝoj, 21 cm. ISBN 918732007X (streĉa, realisma romano pri krimo farita dum vojaĝo de pasaĝerŝipo.

## Referencoj 
Kategorio:Svedaj esperantistoj
Verda Lingvo

**Verda Lingvo Day Care Centre** ("Infanvartejo Verda Lingvo") estas lernejo en Muleba, Regiono Kagera, Tanzanio, fondita en 2021.  Ĝi havigas kapablan prizorgadon por lokaj infanoj aĝantaj inter 2 kaj 6 jaroj, precipe tiuj, kies patroj forestas dum la tago por laboro, kaj kiuj ofte havas malbonan aliron al nutraĵo. Ĝi konsistas el du konstruaĵoj. En la lernejo oni instruas legadon kaj skribadon en la svahila kaj la angla, bazan Esperanton, kaj kalkuladon. Ĝi funkcias 10 horojn tage de lundo ĝis vendredo. La infanoj ricevas du manĝojn tage faritajn el rizo, maizo, fruktoj, kaj aliaj ingrediencoj. La lernejo ricevas financan helpon de Rotaria Amikaro de Esperantistoj kaj postulas malaltan kotizon de la gepatroj de la lernejanoj. 

Verda Lingvo estis fondita de John Magessa en 2021 sur preĝeja grundo, kaj kreskis de 3 lernejanoj en tiu jaro ĝis 42 en 2024. En 2024 oni informis pri projektoj aĉeti propran terenon por fari pliajn konstruaĵojn, kaj komenci kultivadon de rizo por la uzo de la lernejo sur terpeco luata de Magessa.

## Referencoj
Kategorio:Lernejoj
Kategorio:Ne-registaraj organizaĵoj
Kategorio:Edukado en Tanzanio
Apetor

**Tor Eckhoff** (22 novembro 1964 – 27 novembro 2021), ankaŭ konata kiel **Apetor**, estis norvega jutubisto konata ĉefe pro siaj filmetoj kie li drinkis vodkon dum prezentado de bravaj aktivecoj sur frostigitaj akvoj, kiel glitkurado, vintro-naĝado kaj subakvado. Li mortis en 2021 post kiam li falis tra la glacio de laga okcidento de Kongsberg, Norvegio, dum registrado de video. Dum la tempo de lia morto, li laboris ĉe farbofabriko de kemia firmao Jotun en Sandefjord.

Lia jutuba kariero daŭris de 2006 ĝis lia morto en 2021, kvankam lia kanalo unue komencis gajni popularecon en 2011. Liaj videoj, en kiu li restis plejparte silenta, estis popularaj tutmonde, precipe en Pollando. Tiuj kiujn li registris dum la vintro estis liaj plej bonkonataj, kvankam ili ankaŭ estis polemikaj pro ilia perceptita danĝero — trinkante alkoholon antaŭ naĝi preskaŭ nuda en malsupre-frostanta temperaturojn — sed kelkaj ankaŭ karakterizis ilin kiel artismaj pro iliaj prezentoj kaj enhavoj. Malgraŭ lia sukceso, li ne faris vivon ekstere de siaj videoj, kreante ilin unuavice por sia propra ĝuo.

Kategorio:Jutubistoj
Kategorio:Mortintoj en 2021
Kategorio:Naskiĝintoj en 1964
Actenoides

***Actenoides*** estas genro de alcionoj el subfamilio *Halcyoninae*.

## Taksonomio 
Genron *Actenoides* enkondukis franca ornitologo Charles Lucien Bonaparte en jaro 1850. La tipa specio estas deklarita blukapa arbalciono (*Actenoides hombroni*).
La nomo estas kunmetaĵo de  vortoj '** ("radio", "brilo") kaj **' ("simila").
Molekulfilogenetika esploro de jaro 2017 montris, ke la genro *Actenoides* en nuna stato estas parafiletika. La stripuga arbalciono, kiun oni konsideras aparta monotipa genro *Caridonax*, estas parto unu el du kladoj de *Actenoides*.

## Referencoj 
Kategorio:Alcededoj
Kategorio:Koracioformaj
Trolebusa transporto en Sarajevo

La **Trolebusa transporto en Sarajevo** () estas trolebussistemo en la ĉefurbo de Bosnio kaj Hercegovino, Sarajevo. La posedanto de la trolebuso estas "Javno komunalno preduzeće – Gradski saobraćaj Sarajevo", kiu ankaŭ organizas publikan transporton en Sarajevo. La trolebusreto en Sarajevo estis malfermita en 1984, tiel kompletigante la urban trafikon en la urbo kune kun la tramreto.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Sarajevo
* Tramtransporto en Sarajevo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (KJKP GRAS) ()

Kategorio:Sarajevo
Sarajevo
Aleje (Františkovy Lázně)

**Aleje-Zátiší** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Františkovy Lázně, troviĝanta en distrikto Cheb. Komune kun solejo  Zátiší ĝi kreas registran parton de Aleje-Zátiší, situanta en katastra teritorio Františkovy Lázně.

## Historio 
La registra parto Aleje-Zátiší estiĝis la 24-an de novembro 1990 kaj kreas ĝin vilaĝo Aleje kaj solejo Zátiší (nun hotelo sur ŝoseo I/21).

## Fotogalerio 

Františkovy Lázně, Aleje-Zátiší, Road No 21.jpg|Ŝosea ĉirkaŭtiro de Františkovy Lázně surrande de Aleje
Františkovy Lázně, Aleje-Zátiší 2.jpg|Konstruareo sur okcidenta rando de la vilaĝo
Františkovy Lázně, Aleje-Zátiší.jpg|Urbaj loĝdomoj en Aleje

Kategorio:Františkovy Lázně
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Bruno Retailleau

**Bruno RETAILLEAU** (naskiĝis  en Cholet (Maine-et-Loire)), estas franca politikisto.

Membro de la Movado Por Francio de Philippe de Villiers (MPF), li estis deputito de 1994 ĝis 1997 kaj prezidanto de la ĝenerala konsilio de Vendée de 2010 ĝis 2015.

Post forlaso de la MPF en 2010, li eniris la Unuiĝon por Movado Popola (UMP), poste estis elektita senatano de Vendée kaj prezidis la UMP-grupon poste REP en la Senato ekde 2014. Li ankaŭ estis prezidanto de la regiona konsilio de Luarlandoj de 2015 ĝis 2017. Sukcedante al François Fillon, li prezidas la politikan klubon Force Republicaine ekde 2017. En 2022, kandidato por la Respublikana prezidanteco, li malgajnis en la dua raŭndo kontraŭ Éric Ciotti.

La , li estis nomumita Ministro pri interno en la registaro de Michel Barnier.

Kategorio:Senatanoj de UMP (Francio)
Kategorio:Senatanoj de Vendée
Kategorio:Eksaj senatanoj de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 10-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Prezidantoj de interkomunuma organizaĵo de Francio
Kategorio:Lernintoj de IEP (Parizo)
István Sándor (bibliografo)

**István Sándor** [iŝtvAn ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Sándor István,** estis slovaka-hungara bibliografo, lingvisto, tradukisto, vojaĝisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *szlavnicai kaj lukai* [slavnicai].

István Sándor naskiĝis  (baptotago) en Luka (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Lúka en Slovakio), li mortis  en Vieno Aŭstra Imperio.

## Biografio 
István Sándor komence estis edukita en la familia kastelo, kie li parolis nur slovake, sed inter 1761-1764 li lernis hungare, germane kaj latine en la piarista gimnazio de Nitro, poste en jezuita gimnazio de Nagyszombat, inter 1767-1774 en Jezuita Universitato de Nagyszombat. Depost 1774 li hejmenvenis kaj li okupiĝis pri literaturo, iomete pri la familia bieno. Post jardeko li translokiĝis al Vieno, kie li kontaktiĝis pri la hungaraj literaturistoj, krome li multe vojaĝis (Supre Italio (1786), tra Germanio al Londono, ankaŭ Parizo (1787), Prago, Dresdeno, Berlino (1788), Svislando (1791). Li profundigis siajn sciojn pri literaturo, krome li pasis tempojn en bibliotekoj, eĉ li kolektis librojn. Lia amiko estis Miklós Révai, ambaŭ helpis al la alia. István Sándor eldonis literaturan revuon (1791 – 1808), kie li okupiĝis pri la hungara lingvo. En 1800 li vizitis la plej signifajn hungarajn urbojn, precipe ties bibliotekojn. Antaŭ sia morto li lasis sian bibliotekon, ankaŭ monon al la estonta  Hungara Scienca Akademio. Li mortigis sin pro akuta malsano.

## Elektitaj kontribuoj 
* *G.** nevezetű svédi Grófnénak történeti egy juhászi játékkal egyetemben.* (el la origina germano tradukis István Sándor (1778)
* *Jelki Andrásnak, egy született magyarnak történetei.* (tradukaĵo, 1791)
* *Sokféle. Írás egybeszedé tizenkét kötetben rézmetszetekkel.* (1-8 volumoj, 1791–1801, 9-12 volumoj, 1808)
* *Az oriás Ovidnak deákból fordított változásai.* (tradukaĵo, 1792)
* *Egy külföldön utazó magyarnak jó barátjához küldetett levelei.* (korespondado, 1793, denove: 1990)
* *Magyar Könyvesház* (la unua hungara bibliografio, 1803)
* *Toldalék a „magyar–deák Szókönyvhöz” a mint végsőször jött ki 1767-ben és 1801-ben…* (1808)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla post klako al majusklo S, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliografoj
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj vojaĝistoj
Mlýnek (Nový Kostel)

**Mlýnek** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nový Kostel, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas 3 km sude de Nový Kostel. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Mlýnek** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,01&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1301.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparanaj bienetoj n-ro 8 kaj 12
* Krucifikso
* Burgejo sude de la bieneto n-ro 12

## Pluaj fotoj

Ranch Mlýnek (5).jpg|Ranĉo Mlýnek
Ranch Mlýnek Mexická hospoda červenec 2021 (1).jpg|Meksika gastejo
Ranch Mlýnek srpen 2019 (3).jpg|Ranĉo Mlýnek

Kategorio:Nový Kostel
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Trolebusa transporto en Talino

La **Trolebusa transporto en Talino** () estas la trolebussistemo de la urbo Talino, posedata de la municipa entrepreno "Tallinna Linnatranspordi AS" (antaŭ kunfandiĝo kun TAK - "Tallinna Trammi- ja Trollibussikoondis"). Ĝi estas la nura trolebuso en Estonio.

Trolebusoj ĉefe priservas malproksimajn kvartalojn, dum la centra parto de la urbo estas plejparte priservata per tramoj. Nuntempe en Talino estas 4 trolebuslinioj, 45 trolebusoj, 108 trolebusistoj, ĉirkaŭ 70 trolebusaj mekanikistoj kaj ĉirkaŭ 30 trolebusaj infrastrukturlaboristoj.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Talino
* Tramtransporto en Talino
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (tlt) (//)

Kategorio:Talino
Talino
János Hankiss

**János Hankiss** [jAnoŝ hankiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hankiss János,** estis hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto, bibliotekisto, koresponda membro de Societo Kisfaludy (1939–1948). Lia konata filo estis Elemér Hankiss.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris an diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1915, sed pli frue li studis ankaŭ en Ĝenevo kaj Parizo. Post la diplomo li instruis lernojaron en gimnazio de Eger, poste li estis lingva lektoro de  Universitato de Debrecen, inter 1920-1950 li estis en instrua statuso, krome li estis subministro (1943–1944). Ekde 1950 ĝis sia morto li estis bibliotekisto, sed li ankaŭ instruis. Sub pseŭdonimoj li kontribuis poemojn, novelojn, tradukaĵojn. Laste li okupiĝis ankaŭ pri muzikhistorio. Lia edzino naskis 3 gefilojn. Li ricevis Honoran legion en 1938.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Diderot mint realista elbeszélő* (1915)
* ''Philippe Néricault Destouches. L'homme et l'oeuvre* (1918)
* *Tormay Cécile* (1928, 1932, 2009)
* *Storia della letteratura ungherese* (itale, 1936)
* *Európa és a magyar irodalom. A honfoglalástól a kiegyezésig* (monografio, 1942, 2005)
* *La littérature et la vie'' (1951)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Trolebusa transporto en Suĥumo

La **Trolebusa transporto en Suĥumo** (, ) estas trolebusa sistemo en la ĉefurbo de la parte agnoskita Respubliko Abĥazio Suĥumo. Trolebusa trafiko estis malfermita la , sed estis ĉesigita en 1992-1994 pro la kartvela-abĥaza milito.

Aktuale en 2024, la urbo funkciigas 3 itinerojn, kiuj estas servitaj per 25 trolebusoj.

Suĥumo, kune kun Erevano, estas unu el la du urboj en Transkaŭkazio kie trolebusa trafiko estis konservita. Se oni konsideras Abĥazion kiel parton de Kartvelio, tiam Suĥumo estas la lasta funkcianta trolebussistemo en Kartvelio. La tarifo estas 10 rubloj. Trolebusoj funkcias de 6:30 ĝis 20:30.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Suĥumo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (, plurlingva)

Kategorio:Suĥumo
Suhxumo
Otmaro de Sankt-Galo

, komenco de la 16-a jarcento]] 
**Otmaro** (latine: *Othomarus* kaj *Audemarus*; naskiĝinta ĉ. 689, verŝajne en la proksimeco de Sankt-Galo, mortinta la  en Eschenz) estis alemana romkatolika pastro. Li estis ege grava abato en la monaĥejo Sankt-Galo kiun li reorganizis ekde 719. En 864 estis kanonizado fare de la episkopo konstanca Salomono la 1-a. Festotago kalendara estas la 16-a de novembro.

En 720 nomumis lin Karolo Martelo abato je Sankt-Galo, en klostro ege damaĝita milite. Tie li enkondukis la benediktanan regulon; ĝenerale plialtiĝis la konventa vivo kaj nivelo. La turingia landgrafo Warin, kiu estis akuzota pro marodoj en Sankt-Galo, arestis Otmaron dum vojaĝo. La episkopo Sidonio el Konstanco, kiu ankaŭ avidis havaĵojn klostrajn, kondamnis Otmaron pro atesto de malica monaĥo. La prizonpuno estis pasigata sur eta rejna insulo apud Stein ĝismorte. Karcere li forpasis. Baldaŭ postmorte lia malŝuldo evidentiĝis kaj la kadavro estis ree transportita al Sankt-Gallo kie troviĝas liaj relikvoj en la katedralo. 
## Fonto
"Othmar, St." - ĉe: *Herders Conversations-Lexikon*. Freiburg im Breisgau 1857, volumo 5, p. 811 

## Eksteraj ligiloj
*Ernst Tremp: "Otmar" - ĉe: *Historisches Lexikon der Schweiz* (HLS) 
*Hans Conrad Zander: "Der Todestag des Heiligen Otmar von St. Gallen" - ĉe: WDR, 8.3.2016 (podkasto)
*Zotz, Thomas: "Otmar" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 19 (1999), p. 648
*biografio sur paĝaro de la urbo Wil
Eszter Waldapfel

'*** [ester valdapfel], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Waldapfel Eszter,*' estis hungara bibliotekisto, historiisto. Ŝia patro estis János Waldapfel, ŝiaj konataj fratoj estis József Waldapfel kaj Imre Trencsényi-Waldapfel, ŝia unua geedziĝa nomo estis *Jenőné Kelemen*, ŝia dua edzo estis Endre Gábor Varga.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1931, post 4 jaroj pedagogian diplomon. Inter la 2 diplomoj ŝi studis en Universitato de Vieno kaj esploris en arkivo en la sama urbo kun stipendio, krome 2 jarojn ŝi laboris en centra librejo en Budapeŝto. Inter 1935-1958 ŝi laboris en Tutlanda Biblioteko Széchényi, poste ĝis la pensiuliĝo ĝis 1966 ŝi estis bibliotekestro en la pedagogia biblioteko. Intertempe ŝi kandidatiĝis en 1959 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi edziniĝis dufoje kaj ŝi ricevis premion en 1967.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nemesi birtokjogunk kialakulása a középkorban. 1–2.* (ankaŭ disertaĵo, 1931)
* *Szent István első törvénykönyve és a nyugati törvényhozás.* (1935)
* *Egy ismeretlen Erzsébet legenda az admonti kolostor könyvtárában.* (1947)
* *Kézirattan.* (studenta lernolibro, 1951; 2-a eldono: 1953)
* *Az Országos Széchényi Könyvtár a felszabadulás óta.* (1957,denove: 1958)
* *Az önálló magyar külpolitika 1848–1849-ben. 1848. szept.–1849. júl.* (monografio, ankaŭ disertaĵo, 1962)
* *Rendi kísérletek a külföldre került a külföldre került Corvinák visszaszerzésére a XIX. század első felében.* (1967)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografieto hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo Sankta Otmaro (Dosdorf)

**Preĝejo Sankta Otmaro** (germane: *St. Otmar*) estas luterana preĝejo en Dosdorf, Germanujo. Patrono ĝia estas sankta Otmaro de Sankt-Galo. La komunumo apartenas al la paroĥero Arnstadt I ene de la eklezidistrikto Arnstadt-Ilmenau de la Evangelia Eklezio en Meza Germanujo (EKM).

## Arkitekturo 
La longa halokirko estis starigita en la 16-a jarcento kun uzado de aĵoj de romanikstila antaŭula konstruaĵo. La ne same larĝa turo ueste datumas el la 13-a jarcento. Ĝia plej supra etaĝo kaj piramida tegmento estas ardezaj. Ĉe la suda flanko de la longa navo troviĝas du altaj rektangulaj fenestroj. Eostvande estas ornamripaj fenestroj en du strioj. La longa navo havas lignan barelvolbon. Je tri flankoj estas galerioj unuetaĝaj starantaj sur rektangulaj apogiloj kun kapiteloj. 

La bela gotika triptiko estiĝis inter 1502 kaj 1509, originante el la skolo de Saalfeld. Mezkeste estas sceno kun la Krucumito, kiun borderas maldekstre Jakobo la pli aĝa kaj dekstre sankta Laŭrenco. Ĉe la aloj maldekstra kaj dekstra estas po tri sanktuloj. La malinterno havas pentritan scenon kun la naskiĝo de Jesuo kaj la adorado de la saĝuloj. Datumas la krucifikso el la lasta kvarono de la 14-a jarcento.

La orgeno havas 13 registrojn, du klavarojn kaj pedalon; ĝin konstruis en 1900 Adam Eifert. Restaŭrado de la interno sukcesis en la 1986-a jaro.

Somere vivas en la tegmenta trabaro grandaj miotoj.

## Literaturo 
* *Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Thüringen.* Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2003, ISBN 3-422-03095-6, p. 225-226

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Dosdorf
Dosdorf
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Arnstadt
Mafé

***Mafé*** aŭ *tiga dèguè na* estas saŭco farita el arakidpasto originanta de Malio, plejparte de la Mandinkoj kaj Bambaroj. Dum koloniigo, la plado estis populara en Afriko sude de Saharo. En Malio, "Tiga dèguè na" signifas "arakidpasta saŭco". En ĉi tiu lando, en Senegalo, en Gambio, en Maŭritanio kaj en Burkino, oni metas en la sama loko viandon, poste la kolbason kaj la arakidan buteron kaj poste oni servas la rizon. Ĝi estas la nacia plado de Malio.

Kategorio:Saŭcoj
Kategorio:Afrika kuirarto
Preĝejo arkianĝelo Sankta Mikaelo (Mogyoród)

La **preĝejo arkianĝelo Sankta Mikaelo** estas sakrala historia monumento en grandvilaĝo Mogyoród (Hungario).

## Historio 
Post batalo en 1074 ĉe Mogyoród la venkinta reĝo Ladislao la 1-a (Hungario) konstruis kirkon kun monaĥejo. La tataroj detruis ĝin en 1241, sed poste tuj la didomo rekonstruiĝis. Dum dominado de turkoj la loĝantoj konvertis al kalvinismo, eĉ en la frua 17-a jarcento la preĝejo ruiniĝis. Nova kirko konstruiĝis el ŝtonoj de la ruinoj inter 1747-1749, la paroĥo estis refondita en . Krucnavo aldoniĝis en 1909. La  orgeno en 1958 estis kreita, la 3 sonoriloj estis faritaj en 1975, la La sekpentraĵoj estis pentritaj en 1930. La preĝejo estis renovigita en 1957.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola ĉe stratangulo sur pli alta loko en korto. En la korto estas videbla ankaŭ statuo pri Johano Nepomuko. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo funkcias, pli supre estas po unu statuoj en niĉoj. La plej supre la turo altiĝas, la turpinto estas plurlatera pinta piramido. La absido estas kvadrata kaj ankaŭ sakristio aliĝas al ĝi. La interno estas baroka pompo, la mebloj estis faritaj en 1910. Ĉe la ĉefaltaro statuo pri Sankta Mikaelo estas videbla (farita en 1749).

Kermeso okazas en la lasta dimanĉo de septembro.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* leksikonaj datenoj

Mogyoród
Mogyoród

Dosiero:Mogyoród, római katolikus templom 2021 01.jpg|eta|Preĝejo Sankta Mikaelo en Mogyoród
Dosiero:R.C. Church, nave, 2020 Mogyoród.jpg|Interno de la preĝejo
Dosiero:Mogyoród, római katolikus templom 2021 04 Szent Sebestyén-szobor.jpg|Statuo pri Sankta Sebastiano en la fasado
Dosiero:Szent Mihály-templom, Szent Fábián fülkeszobor, 2020 Mogyoród.jpg|Statuo pri Sankta Fabiano en la fasado