open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hodkovice nad Mohelkou

**Hodkovice nad Mohelkou** (ĝis la jaro 1949 sole **Hodkovice**, ) estas urbo en distrikto Liberec, en regiono Liberec en Ĉeĥio. Vivas en ĝi  (). Ĝi situas proksimume 10&nbsp;km sude de urbo Liberec kaj proksimume 7&nbsp;km sudokcidente de urbo Jablonec nad Nisou. Ĝi estas la dua plej granda urbo de Podještědí. La urbo sur rando de Jiĉina montetaro estas ĉirkaŭita de Ještěda-kozákova montodorso; fluas tra ĝi rivero Mohelka.

## Loĝantaro 
## Membrigo de la urbo 
### Katastraj teritorioj 
* Hodkovice nad Mohelkou, areo 7,61&nbsp;km²
* Jílové u Hodkovic nad Mohelkou, 1,5&nbsp;km²
* Radoňovice, 0,51&nbsp;km²
* Záskalí, 3,88&nbsp;km²

### Baza setlejunuo 
* Hodkovice nad Mohelkou
* Jílové
* Radoňovice
* Záskalí
* Žďárek (katastra teritorio Záskalí)

## Transporto
Tra la urbo kondukas ŝoseo I/35, tiu kondukas norden ĝis Liberec kaj suden ĝis Turnov. Kun&nbsp;Liberec ĝi havas dank' al loka stacidomo situanta sur fervojlinio Pardubice–Liberec ankaŭ ekde la jaro 1859 fervojan komunikon.


Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Urboj en distrikto Liberec
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Osto de Iŝango

eta|La osto de Iŝango en ekspozicio ĉe la Reĝa Belga Instituto de natursciencoj
La osto de Iŝango estas osta ilo kaj eble iusence matematika objekto, atribuita al la Malfrua Paleolitiko. La ilo estas malhelbruna peco de fibulo de paviano je ĉirkaŭ 15 cm longa, kun akra peceto de kvarco, alfiksita al unu el ĝiaj finoj, eble, por gravurado. La oston kovras tri vicoj da noĉoj, do oni povas supozi, ke la osto estis uzata por kalkuli ion. Sed oni ankaŭ povas supozi, ke oni gratis la ilon por ke tiu ne glitu en manoj, aŭ ke la noĉoj aperis pro iu alia nematematika kialo.

## Historio 
La osto estas trovita en 1950 fare de la belga geologo Jean de Heinzelin de Braucourt dum esploroj en tiama Belga Kongo. Ĝi estis trovita en la loko Iŝango apud la rivero Semiliki, kiu elfluas el la lago Eduardo kaj apartenas al supra parto de la baseno de Nilo (nun ĉe la limo inter Ugando kaj Demokratia Respubliko Kongo). La osto troviĝis en arkeologia kuŝejo de malgranda komunumo de fiŝkaptistoj. La loĝloko estis kovrita per vulkana cindro.

Komence oni supozis, ke la ilo estis farita inter 9000 kaj 6500 a.K. Sed nun oni atribuas al la Iŝanga osto pli ol 20 000 jarojn (inter 20 000 kaj 18 000 a.K.).

Nun la osto de Iŝango troviĝas en la Muzeo de Naturaj Sciencoj en Bruselo.

## Matematikaj supozoj 
dekstra|frame|Unua (foje nomata "centra") vico, de malsupro al supro
dekstra|frame|Dua (aŭ "dekstra") vico, de malsupro al supro
dekstra|frame|Tria (aŭ "maldekstra") vico, de malsupro al supro
La noĉoj sur la osto formas tri vicojn, en kiuj ili ariĝas en grupojn. Ekde la trovo de la osto oni debatis pri la senco de tiuj grupoj. Iuj vidas sugestoj al uzado de la dekduuma sistemo, aŭ al uzado de la dekuma sistemo, aŭ al kompreno de koncepto pri primoj. Hipotezoj abundas, sed fakte, ni ne scias, por kiu celo estis uzata la ilo. Sed oni argumentas kontraŭ Marshack dirante, ke tiu lasta tro libere interpretas la noĉajn vicojn, kaj ke efektive nenio pruvas la hipotezon pri luna kalendaro.

Vladimir Pletser konjektis, ke la osto de Iŝango estas kalkulilo, uzanta la bazon 12 kaj sub-bazoj 3 kaj 4, kiu ebligas simplan multiplikon. Do la ilo iom similas al primitiva glitkalkulilo.

## Vidu ankaŭ 
* Historio de matematiko

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Arkeologio en Afriko
Kategorio:Historio de matematiko
Kategorio:Matematikaj iloj
Listo de asteroidoj (131001–132000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 131001 ĝis 132000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam iliaj orbitoj estas konfirmitaj ; tio, kio povas okazi tre longtempe post iliaj malkovroj. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (131001-132000) 
### 131001-131050 
### 131051-131100 
### 131101-131150 
### 131151-131200 
### 131201-131250 
### 131251-131300 
### 131301-131350 
### 131351-131400 
### 131401-131450 
### 131451-131500 
### 131501-131550 
### 131551-131600 
### 131601-131650 
### 131651-131700 
### 131701-131750 
### 131751-131800 
### 131801-131850 
### 131851-131900 
### 131901-131950 
### 131951-132000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 130 001 - 135 000
Transversa kokcinelo

**Transversa kokcinelo** (*Coccinella transversalis*),  aŭ transversa Maria skarabo estas specio de kokcinelo trovita de Hindio tra suda kaj sudorienta Azio ĝis Malajzio kaj Aŭstralio. Oni ne konfuzu ĝin kun **Coccinella transversoguttata**, disvastigita specio en Eŭropo kaj Nordameriko ankaŭ konata kiel la transversa kokcinelo. La alternativa popola nomo de malgranda transversa kokcinelo povas esti uzita por *C. transversalis* en okazoj kiam tiuj du specioj estas diskutitaj kune.

La transversa kokcinelo unue estis priskribita de dana zoologo Johan Christian Fabricius en 1781 kiel *Coccinella transversalis* kaj ankoraŭ portas sian originan nomon. La priskribo de Fabricius antaŭis la nomadon de Carl Peter Thunberg de ĉi tiu specio kiel *C. repanda* de pluraj monatoj.

Estante 3,8 ĝis 6,7 milimetroj longa kaj 3,3 ĝis 5,45 milimetroj larĝe, la transversa kokcinelo montras nur malmulton da vario en sia eksteraĵo.

## Predatoj 
Kiel multaj specioj de kokcineloj, la transversa kokcinelo ludas gravan rolon en agrikulturo ĉar ĝi predas larĝan gamon de plantmanĝantaj insektoj, kiuj damaĝas kultivaĵojn, precipe frue en la kreskosezono. Inter tiuj ĉasitaj insektoj troviĝas multaj specioj de afidoj, inkluzive de la pizafido (*Acyrthosiphon pisum*), *Aphis affinis*, vigna afido (*Aphis craccivora*), kotona afido (*Aphis gossypii*), asklepiada afido (*Aphis nerii*), spirea afido (*Aphis spiraecola*), folia krispa pruna afido (*Brachycaudus helichrysi*), brasika afido (*Brevicoryne brassicae*), *Cervaphis quercus*, *Cervaphis rappardi indica*, rapa afido (*Lipaphis pseudobrassicae*), *Macrosiphoniella yomogifoliae*, terpoma afido (*Macrosiphum euphorbiae*), *Melanaphis donacis*, sukerkana afido *Melanaphis sacchari*, *Myzus nicotianae*, verda persika afido (*Myzus persicae*), *Pentalonia nigronervosa*, maiza afido (*Rhopalosiphum maidis*), *Sitobion rosaeiformis*, *Taoia indica*, nigra citrusa afido *Toxoptera aurantii*, *Therioaphis ononidis*, *Therioaphis trifolii*, *Uroleucon compositae* kaj *Uroleucon compositae* kaj *Idioscopus clypealis*, krotona citrusa ortezio *Orthezia insignis*, la azia citruspsilido (*Diaphorina citri*), la maiza kapsulborulo (*Helicoverpa armigera*), kaj orienta foliraûpa moteo (*Spodoptera litura*).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Killer Ladybirds en Australian Broadcasting Corporation rete en www.abc.net.au/science 
* Coccinella transversalis en Atlas of Living Australia 
* 

Kategorio:Kokcineledoj
Leĝo de Brandolini

La **leĝo de Brandolini**, ankaŭ konata kiel la **principo pri malsimetrio de stultaĵoj** (), estas interreta sentenco, kiu temas pri la malfacileco korekti stultaĵojn: "La kvanto de energio, bezonata por refuti stultaĵojn, estas grandorde pli granda ol tiom, bezonata por produkti ilin."

## Origino 
Ĝi estis publike formulita la unuan fojon en januaro 2013 fare de Alberto Brandolini, itala programisto. Brandolini deklaris, ke li estis inspirita de la libro *Thinking, Fast and Slow* de Daniel Kahneman, kiun li legis tuj antaŭ ol rigardi italan politikan intervjuprogramon, kie kverelis la ĵurnalisto Marco Travaglio kaj la eksa ĉefministro Silvio Berlusconi.

## Similaj konceptoj 
En 2005, la rusa fizikisto Sergej Lopatnikov anonime eldonis eseon, kie li enkondukis la jenan difinon:

Alia simila koncepto estis formulita de la ekonomiisto Roy Radner en 1993.

En debato, la "Gish-galopo" estas tekniko, kiu celas superforti oponanton per laŭeble plej multaj argumentoj, sen konsidero de ties praveco aŭ forto.

## Vidu ankaŭ 
* Leĝo de Godwin
* Leĝo de Poe

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Interreta terminologio
Kategorio:Diraĵoj
Hernando Colón

**Hernando** aŭ **Fernando COLÓN y Enríquez de Arana** (Kordovo, 15-a de Aŭgusto 1488 - Sevilo, 12-a de Julio 1539) estis hispana bibliografo kaj kosmografo, filo de Kristoforo Kolumbo kaj frato de Diego Colón. Li akompanis sian patron en la kvara vojaĝo al Ameriko kaj poste sian fraton Diego kaj li verkis la verkon *Historia del almirante* honore al sia patro.​

Post la reveno de sia patro el lia unua vojaĝo al Ameriko, spite la fakton, ke li estas konsiderata eksterleĝeca filo, Hernando konfirmis siajn privilegiojn kaj li same kiel sia frato Diego estis prezentitaj en la kastilia kortego komence de 1494 kaj poste iĝis paĝio de la heredanto al la hispana krono, nome la princo Johano. El 1498 li iĝis paĝio de la reĝino Izabela la Katolika en Alcalá de Henares.​

Estante ankoraŭ adoleskulo, li eliris la 11an de Majo 1502 akompanante sian patron en lia kvara marveturo al Ameriko, ili suferis fortajn marmalfacilojn kaj atingis la marbordojn de la nunaj Honduro, Panamo, Jamaiko kaj Hispaniolo. Ili revenis en Hispanion al Sanlúcar de Barrameda la 7an de Novembro 1504.​

eta|maldekstre|*Historia del Almirante*, publikigita en 1571 postmorte.
Post la morto de ilia patro, Hernando revenis al Ameriko en 1509 kun sia frato Diego, ĉar li estis nomumita guberniestro de Hispaniolo. Sed, Hernando revenis al Hispanio post du monatoj por defendi la interesojn de la familio dum la longaj juraj procesoj.​

Kiel fakulo li estis kosmografo, geografo, bibliografo kaj verkisto de la biografio de sia patro nome "Historia del Almirante", kiu estis publikigita nur post lia morto, tradukita en italan fare de Antonio de Ulloa, en 1571 en Venecio.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Marín Martínez, Tomás (1970). "Memoria de las obras y libros de Hernando Colón" del Bachiller Juan Pérez.
* Guillén Torralba, Juan (2004). Hernando Colón: humanismo y bibliofilia. Fundación José Manuel Lara. ISBN 978-84-96152-47-2.
* Guillén Torralba, Juan (2006). Historia de las bibliotecas Capitular y Colombina. Fundación José Manuel Lara. ISBN 978-84-96556-16-4.

Kategorio:Hispanaj geografoj
Kategorio:Hispanaj bibliofiloj
Kategorio:Kristoforo Kolumbo
On Kawara

**On Kawara** (河原温, Kawara On; Kariya, 24-a de decembro 1932 – 10-a de julio 2014) estis japana konceptartisto. En la datopentraĵoj kiujn li faris de 1966 ĝis sia morto, li foje uzis esperanton.

Kategorio:Japanaj artistoj
Calumpit

**Calumpit,** [kalumpit] -  - estas kvinaklasa urbego (municipo) en Filipinoj, en insulo Luzono, en regiono Centra Luzono, en provinco Bulakano. La nomo "Calumpit" devenas de la arbo "Kalumpít", kiu estas indiĝena malmola lignospecio. Calumpit havas 29 distriktojn. 
eta|maldekstre|
## Geografio 
Calumpit situas en la suda parto de la insulo sur ebenaĵo laŭ riverohttps://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=14.899026889648756%2C120.75843729999998&z=11. Apalit troviĝas nur 5, provinca ĉefurbo Malolos 7, regiona ĉefurbo San Fernando (Pampango) 22, Kezonurbo 41, ĉefurbo Manilo 43, Laoag 369, Cebuurbo 615, Puerto Princesa 616, Dabao 1020, General Santos 1090 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/. Calumpit etendiĝas sur areo agrikultura (66,81%), loĝdoma (10,42%), industria (2,48%), komerca (0,89%) kaj aliaj (1,05%). 
eta|
## Historio 
Ekde la nememoreblaj tempoj vivis homoj laŭ la rivero en tiu areo. Hispanoj venkis la indiĝenojn en 1571, en la sekvanta jaro estis fondita komunumo el vilaĝoj; ankaŭ paroĥo Calumpit fare de aŭgustenanoj. En 1575 pluraj vilaĝoj estis aligitaj al Calumpit. En 1576 la urbeto estis dediĉita al la patroneco de Johano Baptisto. En 1580 Malolos iĝis jam aparta urbeto. Dum la Filipina Revolucio en 1896 loĝantoj de Calumpit partoprenis en la batalo kontraŭ la hispanoj. Fine 1901 dominado de Usono komenciĝis. En 1942 Usono detruis la ponton ĉe la urbeto por malhelpi la japanajn trupojn. Tamen inter 1942-1945 la japanoj regis. En la malfruaj 2000-aj jaroj Calumpit atingis la internacian kriterion urbego (pli granda, ol cent mil).

## Ekonomio 
Calumpit estas agrikultura urbego, la areo estas taŭga por agrikulturo. La rivero estas riĉa fiŝkapta tereno kaj provizas kamparanojn por akvumi. La industrio konsistas el manmetioj, produktadoj de ceramikaĵoj, paperoj, vestoj. 

## Religio kaj eduko 
Ĉirkaŭ 80% de la loĝantoj konfesas la katolikan kredon. Pro la usono periodo la protestantismo ankaŭ ĉeestas en la komunumo.
eta|maldekstre|
En Calumpit la plej alta edukejo estas kolegio-instituto.

## Trafiko 
Calumpit havas trairan ĉefvojon, ŝoseo preteriras. En la urbego motortricikloj, busetoj kaj aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. La fervojo jam ne estas uzata.

## Klimato 
Calumpit situas en la tropika klimato. Jare pluvas po 799 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo kaj oktobro daŭras la pluva sezono. La averaĝa jara temperaturo varias inter 22-. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* festivaloj
* memorejo pri batalo

07856jfChapel Parish Palimbang San Marcos Calumpit Bulacanfvf 15.JPG|Evangelia preĝejo
FvfSanJoseChurchCalumpit0261 16.JPG|Katolika preĝejo
JfGugo9137CBulacanfvf 08.JPG|Metodista preĝejo
FvfIbaO'esteC0070 21.JPG|Katolika preĝejo
JfIFI0272ChurchMeytofvf 14.JPG|Preĝejo de Filipina Sendependa Eklezio

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de la Filipinoj

02672jfLumbac Poblacion Sunsets Pulilan Bulacanfvf 04.JPG|Merkato
JfChurch9556PoblacionCalumpitfvf 26.JPG|Librejo
FvfCanioganC0739 24.JPG|Statuo
JfBagbag9241Calumpit Riverfvf 11.JPG|Ponto
Zeferino Nandayapa

**Zeferino Nandayapa Ralda** (Chiapa de Corzo, Chiapas, 26-a de aŭgusto, 1931 - Tlalnepantla, Ŝtato de Meksiko, 28-a de decembro, 2010) estis meksika marimbisto, komponisto kaj aranĝisto. Li estas konsiderata la plej grava marimbisto meksika kaj pro siaj adaptoj por marimbo el Chiapas de verkoj de Bach, Mozart, De Falla, Galindo, Liszt kaj Chopin, kaj ankaŭ pro sia diskonigo en aliaj landoj. Kelkaj komponistoj kiel Mario Kuri, Blas Galindo, Federico Álvarez del Toro kaj Eduardo Ángulo, dediĉis al li koncertojn.

## Referenco 
Kategorio:Meksikaj muzikistoj
(124812) 2001 SB284

**(124812) 2001 SB284** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 22-an de septembro 2001 en la kadro de la kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso; sed pro sia granda orbita klineco ĝi restas iom malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,22602 astronomia unuo, tie estas 33,812 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Janovice (Kobyly)

**Janovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kobyly en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordokcidente de Kobyly. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/277. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 3 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Janovice situas en katastra teritorio **Podhora u Pěnčína** kun areo 0,8&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Janovice (Kobyly), bývalý mlýn.jpg|Janovice, eksa muelejo
Janovice (Kobyly), dům II.jpg|Janovice, domo
Janovice (Kobyly), cesta.jpg|Janovice, vojo

Kategorio:Kobyly (distrikto Liberec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Mangrova krabo

eta|Ruĝa mangrova krabo*Neosarmatium meinerti*
eta|Mangrova krabo
**Mangrovaj kraboj** estas kraboj, kiuj loĝas inter mangrovoj, kaj povas aparteni al multaj malsamaj specioj kaj eĉ familioj. Ili montriĝis ekologie signifaj laŭ multaj manieroj. Ili konservas grandan parton de la energio ene de la arbaro entombigante kaj konsumante foliorubon. Kune kun terfosado en la tero, ĉe fluso kaj kontraŭ predantoj ĉi tiuj krustacoj povas surgrimpi arbojn por protekti sin. La paguro (eremita krabo) kaj la mangrova krabo estas la solaj krustacoj, kiuj povas surgrimpi arbojn kiel defenda mekanismo. Krome, iliaj fekaĵoj povas esti la bazo de koprofagia nutra ĉeno kontribuanta al mangrova sekundara produktado.

Larvoj de mangrovaj kraboj estas la ĉefa fonto de nutraĵo por junaj fiŝoj loĝantaj en la apudaj akvovojoj, tio indikas, ke kraboj ankaŭ helpas al marbordaj fiŝfarmoj. La plenkreskaj kraboj estas nutraĵo por minacataj specioj kiel ekzemple la krabpluvio.

Iliaj nestkavernoj ŝanĝas la topografion kaj la sedimentan granulan grandecon de la mangrovo, kaj helpas aerigi la sedimenton. Forigi krabojn de iu areo kaŭzas signifajn pliiĝojn de sulfidoj kaj amoniaj koncentriĝoj, siavice efikante sur la produktivecon kaj daŭran produktadon de la vegetaĵaro, subtenante la hipotezon, ke mangrovaj kraboj estas ŝlosilaj specioj.

## Specioj de mangrovaj kraboj kaj iliaj vivlokoj 
* Aratus pisonii:d:Q4128024, Amerikoj
* Haberma:d:Q18583298, genro de malgrandaj mangrovaj kraboj, Hind-Pacifiko,
** inkluzive: Haberma tingkok:d:Q29348846, Honkongo
* Metopograpsus messor:d:Q6824280,
* Metopograpsus thukuhar, ambaŭ Hind-Pacifiko
* Neosarmatium meinerti, Hindopacifiko,
* Neosarmatium smithi, Hindopacifiko
* Parasesarma leptosoma, okcidenta Hinda Oceano.
* Perisesarma, genro kun 23 specioj, ĉefe Hind-Pacifiko, kun du okcidentafrikaj specioj, inkluzive:
** Perisesarma bidens, Hind-Pacifiko,
** Perisesarma guttatum, okcidenta Hinda Oceano
* Scylla serrata, Hind-Pacifika, Scylla tranquebarica, Hind-Pacifiko
* Sesarma, genro kun proksime al 20 specioj, multaj el kiuj loĝas en mangrovoj, en Amerikoj kaj Hindopacifiko
* Ucides cordatus, okcidenta Atlantika Oceano

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Violonkrabo
* Grapsidae:d:Q1754770
* Mangrovaj ekoregionoj

## Eksteraj ligiloj 
* East African mangrove crabs
* Spotted Mangrove Crab (Caribbean and Florida)
* Mangrove Crab Aquaculture
* Mangrove crabs at Sungei Buloh Nature Park
* Mangrove crab *Ucides cordatus* (Brazil)
* Complete larval and early juvenile development of the mangrove crab *Perisesarma fasciatum* (Singapore)
* Laboratory cultured zoeae and megalopa of the mangrove crab *Metaplax distincta*
* Regulation of pulmonary blood flow and of blood pressure in a mangrove crab (*Goniopsis cruentata*)
* *Haberma nanum*, a new genus and new species of mangrove crab from Singapore 
* 

Kategorio:Kraboj
Kategorio:Mangrovoj
(124834) 2001 TH

**(124834) 2001 TH** estas tre malgranda, treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra klinita orbito iom proksimiĝas tiun de Marso ĉe sia malsuprenira nodo : ĝia marsa MOID estas 0,23012 astronomia unuo, tie estas 34,425 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Felaniĉo

eta|250px|maldekstre|Porto Colom, en la municipo Felaniĉo.

**Felaniĉo** (en hispana *Felanich* kaj en kataluna kaj oficiale *Felanitx*) estas loĝloko kaj municipo en la nordorienta parto de la komarko *Migjorn* (sudo), en la insulo Majorko, Aŭtonoma Komunumo Balearoj. Sur la marbordo de la Mediteraneo, tiu municipo limas kun Santañí, Campos, Porreras, Villafranca de Bonany kaj Manacor.

La felaniĉa municipo enhavas la loĝlokojn Felaniĉo — municipa ĉefurbo —, Porto Colom (Portocolom), s'Horta, Cas Concos d'es Cavaller, Son Mesquida, Son Prohens (Son Proenç), Cala Ferrera, Son Valls, Son Negre, es Carritxó kaj Cala Serena.

La plej altaj pintoj de la municipo estas la jenaj: San Salvador (509 metroj), kie estas monaĥejo samnoma; Sa Comuna (429 metroj); kaj la kastelo de Santueri (408 metroj), uzita antaŭ la konkero de la insulo fare de Jakobo la 1-a de Aragono.

Kategorio:Municipoj de Majorko
Princo de Viana

[dekstra|eta|[Leonor de Borbón, Princino de Viana]]
**Princo de Viana** aŭ **Princino de Viana** estas nobela titolo kiun portas la heredanto de la Regno de Navaro. Ĝi estis kreita de la reĝo Karolo la 3-a de Navaro por sia nepo Karolo, nome ekde tiam Karlo de Viano, naskiĝinta el la geedzeco de lia filino Blanka kaj Johano la 2-a, princo de Aragono. Post la konkero de la Regno de Navaro fare de la Regno Kastilio en 1512, tiu titolo estis trapasata al tiu krono kaj poste al la hispanaj monarkoj, kunigita al titolo de princo de Asturio kaj de Ĝirono, duko de Montblanc, grafo de Cervera kaj senjoro de Balaguer.

Aktuale portas la titolon la heredantino de la hispana krono, nome Leonor de Borbón. 

Kategorio:Nobelaj titoloj
Kategorio:Hispana monarkio
Kategorio:Princoj
*
Bartolomeo Kolumbo

**Bartolomeo KOLUMBO**, en hispana: *Bartolomé Colón*, en itala: *Bartolomeo Colombo* (Ĝenovo, 13-a de Septembro 1460 - Concepción, Hispaniolo, 11-a de Decembro 1514), estis itala navigisto kaj kartografo, frato de Kristoforo Kolumbo kaj de Giacomo aŭ Diego Colón, unua *adelantado* kaj dua guberniestro de Hindioj, krom kunlaboranto de sia pli aĝa frato Kristoforo en liaj marveturoj. Tiel li estis kartografo en Lisbono dum la dekomencaj iniciatoj de Kristoforo. Eble li partoprenis en la ekspedicio de Bartolomeu Dias al la Kabo de Bona Espero inter 1487 kaj 1488. Reveninte li veturis al Anglio kaj Francio, dum Kristoforo faris same al Hispanio.

300px|maldekstre|eta|*Códice Zorzi*, mapo de kiel oni komprenis tiam la veturon el Hispanio kaj Afriko al Azio (Ameriko) iam atribuita al Bartolomeo Kolumbo.
En Francio en 1493 li eksciis pri la malkovroj fare de la frato. Venis al Hispanio, kaj apogite de la krono ekspediciis al Hispaniolo kien li alvenis la 24an de Junio 1494. Li restis en la insulo dum ses jaroj kaj duono (1494-1500) kie li estis guberniestro uzante la titolon *adelantado* dum la foresto de Kristoforo, kiu en Junio 1496 revenis en Hispanion post sia dua vojaĝo. En 1497 startis insurekcio estrita de Francisco Roldán; en 1500 alvenis Francisco de Bobadilla kiel juĝisto kaj nova guberniestro; tiukadre la tri fratoj Kolumbo estis malliberigitaj kaj senditaj al Hispanio, kie ili estis senkulpigitaj fare de la Katolikaj Gereĝoj. Post tio, Bartolomeo akompanis denove Kristoforon en lia lasta el liaj kvar vojaĝoj (1502-1504). En 1506 li iris al Romo por serĉi apogon de la Hieronimanoj kaj de la papo Julio la 2-a, al kiu montris kopion de la letero sendita de sia frato al la reĝo Fernando jam regento de Kastilio en 1503. Tiuj demarŝoj funkciis kaj li ricevis posedon de la insulo Mona. Li mortis en en 1514 en Hispaniolo.

## Bibliografio 
* Mascarenhas Barreto, Augusto, O Português. Cristóvão Colombo Agente Secreto do Rei Dom João II, ed. Referendo, Lisboa, 1988. Angla versio: The Portuguese Columbus: secret agent of King John II, Palgrave Macmillan, ISBN 0-333-56315-8
* Varela, Consuelo, La caída de Cristóbal Colón. El juicio de Bobadilla, Editorial Marcial Pons, Madrid, 2006, ISBN 84-96467-28-7

Kategorio:Hispanaj geografoj
Kategorio:Hispanaj bibliofiloj
Kategorio:Kristoforo Kolumbo
Salvador de Madariaga

**Salvador de MADARIAGA y Rojo** (Korunjo, 23a de julio 1886 - Locarno, 14a de decembro 1978) estis hispana diplomato, politikisto kaj verkisto, ministro en 1934 de Edukado kaj de Justico dum la Hispana Dua Respubliko. Estante liberalisma kaj eŭropeisma, li ekziliĝis post la komenco de la Hispana Enlanda Milito en Unuiĝinta Reĝlando. Dum la Malvarma Milito li estis aktivulo kontraŭ la soveta komunismo, same kiel opozicianto de la frankisma diktaturo; li revenis al Hispanio nur post la morto de Francisco Franco. Li estis membro de la Real Academia Española kaj de la *Real Academia de Ciencias Morales y Políticas*, kiel verkisto li kultivis diversajn ĝenrojn: nome eseoj pri historio kaj politiko, literatura kritiko, romano, biografio kaj poezio.

## Verkoj 
### Eseoj pri historio 
[eta|Memortabulo omaĝe al Madariaga, en [Oksfordo, Unuiĝinta Reĝlando.]]
[dekstre|eta|195ra|Statuo de Salvador de Madariaga en la samnoma placo de [Korunjo, lia naskurbo.]]
* España. Ensayo de historia contemporánea (1931)
* Vida del muy magnífico señor don Cristóbal Colón (1940)
* Hernán Cortés (1941)
* Cuadro histórico de las Indias (1945)
* Bolívar (1951)
* El auge del Imperio Español en América (1956)
* El ocaso del Imperio Español en América (1956)
* El ciclo hispánico (1958)
* Presente y porvenir de Hispanoamérica y otros ensayos (1959)
* Latin America between the Eagle and the Bear (1962)

### Eseoj pri politiko 
* La guerra desde Londres (1917)
* Disarmament (1929)
* Discursos internacionales (1934)
* Anarquía o jerarquía (1935)
* ¡Ojo, vencedores! (1945)
* De la angustia a la libertad (1955)
* General, márchese Vd. (1959)
* The Blowing Up of the Parthenon (1960)

### Aliaj eseoj 
* Ensayos angloespañoles (1922)
* Semblanzas literarias contemporáneas (1923)
* Arceval y los ingleses (1925)
* Guía del lector del Quijote (1926)
* Ingleses, franceses, españoles (1929)
* Theory and Practice in International Relations (1937)
* El Hamlet de Shakespeare (1949)
* Bosquejo de Europa (1951)
* Presente y porvenir de Hispanoamérica (1953)
* De Galdós a Lorca (1960)
* Retrato de un hombre de pie (1965)
* El Quijote de Cervantes (1962)
* Memorias de un federalista (1967)
* Carlos V (1969)
* Mujeres españolas (1972)
* Memorias (1921-1936). Amanecer sin mediodía (1974)

### Romanoj 
* La jirafa sagrada (1925)
* El enemigo de Dios (1936)
* La serio *Esquiveles y Manriques*, komponita siavice de:
** El corazón de piedra verde (1942)
** Guerra en la sangre (1956)
** Una gota de tiempo (1958)
** El semental negro (1961)
** Satanael (1966)
* Ramo de errores (1952)94​
* La camarada Ana (1954)94​134​
* Sanco Panco (1964)136​

### Poezio 
* Romances de ciego (1922)
* La fuente serena (1927)
* Elegía en la muerte de Unamuno (1937)
* Elegía en la muerte de Federico García Lorca (1938)
* Rosa de cieno y ceniza (1942)
* Romances para Beatriz (1955)
* La que huele a tomillo y a romero (1959)
* Poppy (1965)

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj eseistoj
Kategorio:Hispanaj politikistoj
Kategorio:Hispanaj ministroj
Kategorio:Membroj de la Reĝa Hispana Akademio
Kategorio:Ekzilitoj dum la frankismo
Milito de Kastilia Sukcedo

eta|Batalo de Toro
La **Milito de Kastilia Sukcedo** okazis el 1475 ĝis 1479 pro klopodoj akiri la sukcedon de la Krono de Kastilio inter la partianoj de Johanino la Beltranida, filino de la forpasinta monarko Henriko la 4-a, kaj la partianoj de Isabel, duonfratino de tiu.

La milito havis tre fortan internacian karakteron ĉar Isabel estis edzino de Fernando, heredanto de la Krono de Aragono, dum Johanino estis edzino de la reĝo Alfonso la 5-a de Portugalio. Ankaŭ Francio intervenis, apogante Portugalion por eviti, ke Aragono, ĝia rivalo en Italio, alianciĝu al Kastilio.

Post dekomencaj sukcesoj de la partianoj de Johanino, la sekvoj de la Batalo de Toro kondukis al la disiĝo de la johanina flanko inter 1476 kaj 1477. La geedzeco de Isabel kaj Fernando estis agnoskita en la Kortesoj de Madrigal (aprilo-oktobro 1476) kaj ilia filino Isabel estis akceptita heredantino de la Krono de Kastilio.

Ekde tiam la konflikto esence reduktiĝis al milito inter Kastilio kaj Portugalio, kun fokuso al marmilito en la Atlantiko. La portugala ŝiparo venkis super la kastilia en la lukto por la aliro al la riĉeco de Gvineo (oro kaj sklavoj), kiel rezulto de la Militŝipa batalo de Gvineo.

La milito finis en 1479 per la subskribo de la Traktato de Alcáçovas, kiu rekonis Isabel kaj Fernando kiel reĝoj de Kastilio kaj havigis al Portugalio la hegemonion en la Atlantiko, kun la escepto de la Kanarioj. Johanino perdis siajn rajtojn al la kastilia trono kaj devis resti en Portugalio ĝis sia morto.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Enlandaj militoj
Kategorio:Militoj de Hispanio
Kastilia
Ballan (stacidomo)

**Ballan**, plennome **Ballan-Miré**, estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Ballan-Miré, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Centro-Valo de Luaro.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Les Sables-d'Olonne - Tours (525000).

## Vidu ankaŭ 
* Ballan-Miré

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Indre-et-Loire
Kategorio:Ballan-Miré
František Frýbert

**František FRÝBERT** (naskiĝis la , mortis la ) estis ĉeĥa esperantisto, radioamatoro.

## Biografio 
La nestoro de la ĉeĥaj radioamatoroj-esperantistoj František Frýbert, bazan lernejon li trapasis en Diváky, poste sekvis komerca lernejo en Brno (1944-1950), fine li laboris kiel elektroteknikisto (ekde 1955). Esperanton li ellernis en 1948 en kurso de Josef Vondroušek, kiu en 1950 fondis rondeton de esperantistaj skoltoj, kies membro ankaŭ li fariĝis (konserviĝis legitimiloj pri lia membreco en la klubo de Brno kaj en la skolta grupo, kvankam li estis jam 21-jara).

Ekde la 1950-aj jaroj li aktivis en la Esperanto-klubo en Brno, kiel atestas konservita filmo pri la tutŝtata Esperanto-kongreso en Brno en 1950. Liaj tiamaj klubaj prelegoj pruvas lian intereson pri ekzotaj landoj: La lando de Aztekoj, Ĉeĥoslovaka kolonio en Argentino, Tutmonda junular-organizo, Deveno de poŝtmarko, Vojaĝo al Centra Azio. Tiutempe li ankaŭ membris en amatora teatra grupo Verda Masko. Kiam en 1969 estis en Brno fondita la nuna Ĉeĥa Esperanto-Asocio, li surbendigis la agadon de la kongreso, sed bedaŭrinde li poste mem ne sciis, kie plu troviĝas la bendo. Ne povante vojaĝi fizike, li komencis vojaĝi almenaŭ per radio kiel radio-amatoro kaj esperantisto, kio respeguliĝis ankaŭ en liaj klubaj prelegoj: *Radio-komunikado inter esperantistoj, Perradia konekto de la ŝipo Titanik, Radioamatoroj kaj Esperanto, ILERA: Esperanto inter radioamatoroj*.

Ekde la 1990-aj jaroj li uzis ankaŭ paked-radion, kio estas simila reto kiel la interreto, sed perradia (oni skribas tekston en komputilo kaj forsendas per radio al alia radio-amatoro).

Lastajn jarojn li vivis unue en Prago, poste en azildomo en Zruč nad Sázavou.

En Brno ekzistas Veterán Radio Klub (neesperantista), kies prezidanto li estis ĝis printempo de 2019.

## Artikoloj 
* De kie venas nia ideo? (por ILERA)
* Radioamatoroj kaj Esperanto
* Esperanto a radiomatéři (gazeto Amatérské radio 3/1982)
* Radioamatéři esperantisté (Amatérské radio 4/1982)
* ILERA
* Radioamatoro - ĉefministro
* Radiokontaktoj sur la ŝipo Titanik (2004)

## Klubaj prelegoj 
* La lando de Aztekoj (25.4.1950)
* Ĉeĥoslovaka kolonio en Argentino (22.8.1950) Tutmonda junular/organizo (27.7.1951)
* Film-vespero (15.9.1953)
* Deveno de poŝtmarko (6.4.1954)
* De la unua poŝtmarko al filatelio (3.8.1954)
* Vojaĝo al Centra Azio, Samarkando, Buĥaro (20.9.1977)
* Vojaĝo al Centra Azio. Taŝkent. (4.10. 1977)
* ILERA:  Esperanto inter radioamatoroj (17.5. 1983)
* Radio-komunikado inter esperantistoj (17.6.1989)
* Pri esperantistaj radioamatoroj (12.1.2000)
* Esperanto kaj radioamatoroj (17.11.2001)
* Biero sanigas (12.1.2005)
* Radioamatoroj kaj Esperanto (21.6. kaj 20.9.2006)
* Radiokontaktoj sur la ŝipo Titanik (15.10.2003)

## Fontoj 
* De li mem plenigita enketilo de aktiva esperantisto (arkivo de EK Brno)
* Liaj artikoloj kaj leteroj (arkivo EK Brno)

## Eksteraj ligiloj 
* Veterán Radio Klub en Brno
* Kluba kroniko de Esperantista klubo en Brno kun anonco pri lia forpaso kaj lia foto
* Arkivo de titoloj de klubaj prelegoj de EK Brno
* Elŝuteblaj klubaj prelegoj

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Nová Starost

**Nová Starost** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rynoltice en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudoriente de Rynoltice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 9 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Nová Starost situas en katastra teritorio **Rynoltice** kun areo 7,12&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Rynoltice, Nová Starost, chapel.jpg| Kapeleto en la vilaĝo
 Rynoltice, Nová Starost, house No 25.jpg| Domo kun semaforo
 Rynoltice, Nová Starost, south part.jpg| Alveturejo en la vilaĝon

Kategorio:Rynoltice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Kvara Centjariĝo de la Malkovro de Ameriko

[eta|dekstre|Afiŝo anoncanta kolumbajn festojn en [Onubo de 1892, rememore al la Kvara Centjariĝo de la Malkovro de Ameriko.]]
[eta|dekstre|Monumento al Kolumbo en [Barcelono.]]
La celebroj pro la **Kvara Centjariĝo de la Malkovro de Ameriko** estis serio de eventoj celitaj al rememoro de la unua vojaĝo de Kristoforo Kolumbo al Ameriko en 1492 kaj la gravo de tiu okazo en la universala historio. Oni aliris al la rememoro de tiu historia faro kaj en Eŭropo kaj en Ameriko, sed fokuse al diversaj aspektoj de la afero, depende de la eventoj, tiaj kiaj la figuro de Kristoforo Kolumbo mem, la kristanigo de Ameriko aŭ amerikanismaj kulturaj aspektoj. En suda Hispanio oni substrekis la figuron kaj la rolon de la sudokcidentaj andaluzaj maristoj en tiu unua vojaĝo. Dum tiuj datoj oni stampis memormedalojn, oni realigis kongresojn kaj de homaj sciencoj kaj de literaturo rilataj al la hispanamerika mondo kaj oni starigis diversajn monumentojn.

## Eventoj 
En 1888 okazis la Universala Ekspozicio de Barcelono, kiu inter multaj aliaj aferoj, konstruigis faman monumenton al Kolumbo. En 1892 okazis tre diversaj rememoraj agadoj en Hispanio. Inter la plej gravaj eventoj menciindas la inaŭguro de monumento al Kolumbo kaj historiaj ekspozicioj en Madrido, la restaŭradon de la Monaĥejo de La Rábida, la monumento al la Kvara Centjariĝo de la Malkovro de Ameriko en Palos de la Frontera, la 9-a Internacia Kongreso de Amerikanistoj kaj la alveno de ŝipoj diverslandaj al Sevilo, poste al Kadizo kaj poste al Onubo. En tiuj ŝip-ekspozicioj estis kopioj de la kolumbaj ŝipoj "Niña" kaj "Pinta", konstruitaj en Barcelono fare de Usono, kaj de la "Santa María", konstruita en San Fernando fare de Hispanio.

En Ĝenovo, Italio, okazis Italamerika Ekspozicio, kun la partopreno de Usono.

En Novjorko okazis historia parado organizita de hispanoj kaj italoj la 12an de Oktobro.​ La tri kolumbaj ŝipoj, kun aliaj ŝipoj alilandaj estis en Ŝipa Parado en Novjorko en 1893.​ Poste, tiuj tri ŝipoj veturis al la Monda Kolumba Ekspozicio.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Abad Castillo, Olga (1989). El IV Centenario del Descubrimiento de América a través de la prensa sevillana. Secretariado de Publicaciones de la Universidad de Sevilla. ISBN 84-7405-425-7.
* Rodrigo del Blanco, Javier (2017). La Exposición Histórico-Natural y Etnográfica de 1893. Ministerio de Cultura de España. ISBN 978-84-8181-682-2.
* Rosenberg, Chaim M. (2008). America at the Fair: Chicago's 1893 World's Columbian Exposition. Arcadia Publishing. ISBN 978-0-7385-2521-1.

Kategorio:1892
Kategorio:Historio de Ameriko
Kategorio:Hispanameriko
Kategorio:Centjariĝoj
Rynoltice

**Rynoltice** () estas vilaĝo kaj municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. Ĝi situas proksimume 17&nbsp;km okcidente de Liberec, 4&nbsp;km nordoriente de Jablonné v Podještědí sur ŝoseo el Jablonné v Podještědí ĝis Chrastava, inter Luzacia montaro kaj Ještěda-kozákova montodorso, trafluuas tra ĝi rojo Panenský potok. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1369.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Rynoltice** ()
* Černá Louže () estas negranda domaro kun restoracio kaj kabana kampadejo. Apud ŝoseo situas kapelo el la jaro 1724.
* Jítrava ()
* Polesí () estas hodiaŭ ŝatata refreŝigeja loko, antaŭe temis pri kontrabandista domaro.
* Nová Starost

## Transporto 
Tra la municipo kondukas fervojlinio 086 el Liberec ĝis Česká Lípa, troviĝas ĉi tie ankaŭ fervoja stacio, kiu estis en la jaro 2013 proklamita kiel la plej bela fervojstacia konstruaĵo en Ĉeĥio. Tra Rynoltice kondukas ŝoseo I/13.

## Personecoj 
* Georg Schicht (1849–1913), aŭstra entreprenisto
* Johann Schicht (1855–1907), aŭstra entreprenisto

## Pluaj fotoj 

Church of Saint Barbara, Rynoltice 2014 01.JPG|Preĝejo de sankta Barboro
Rynoltice sv. Barbora 2.jpg|Fino de la preĝejo de sankta Barboro
Rynoltice pomník.jpg|Monumento ĉe la preĝejo al falintoj en la 1-a mondmilito
S.Rynoltice.jpg|Fervoja stacio Rynoltice
Rynoltice Restaurace pod kaštany.JPG|Restoracio Pod kaštany
20140502 WiS Rynoltice 75 6383.jpg|Domo n-ro 75
20140502 WiS Rynoltice 3 6389.jpg|Domo n-ro 3, detalo
Rynoltice OÚ a socha 2.jpg|Statuo de sankta Venceslao, en fono municipa ofico


Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Černá Louže

**Černá Louže** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rynoltice en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km norde de Rynoltice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 7 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Černá Louže situas en katastra teritorio **Polesí u Rynoltic** kun areo 1,96&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Černá louže 3.JPG|Jam malplena restoracio apud ŝoseo

Kategorio:Rynoltice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Polesí

:*Estas ankaŭ Polesí, parto de municipo Rynoltice en distrikto Liberec*

**Polesí** (ĝis la jaro 1950 **Rymberk**, ) estas malgranda municipo en Ĉeĥio troviĝanta 4&nbsp;km norde de Počátky en distrikto Pelhřimov en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1457.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
Dominaĵo de la municipo estas kapelo de sankta Johano Nepomuka konstruita en la jaro 1856.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Place with well in Polesí, Pelhřimov District.jpg|Polesí
Fire station in Polesí, Pelhřimov District.jpg|Fajroestingista armilejo en Polesí

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Municipoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Saint-Paterne-Racan

''''* [] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre-et-Loire*, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, , prononco []. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Chinon* kaj al la kantono **. Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Saint-Paternois''.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Indre-et-Loire
* Saint-Paterne (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Vince Szekeres

**Vince Szekeres** [sekereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szekeres Vince** estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.

Vince Szekeres naskiĝis la  en Pécs, li mortis la  en Keszthely.
 
## Biografio 
Vince Szekeres akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1909, poste li estis armea bestokuracisto. Li doktoriĝis en la altlernejo en 1923, poste li estis bestokuracisto en Keszthely, samtempe li instruis en la Ekonomia Akademio. Ekde 1941 li estis katedrestro, ekde 1945 en rango profesoro. Li pensiuliĝis en 1949, en la lasta studjaro li estis dekano.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Házi állatok élettana mezőgazdák számára* (1948)
* *Állathigiéne* (1955)

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Jítrava

**Jítrava** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rynoltice en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas sub Ještěda-kozákova montodorso sur supra fluo de rojo Panenský potok proksimume 2,5&nbsp;km nordoriente de Rynoltice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 91 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Jítrava** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,64&nbsp;km².

## Historio 
Jítrava estas unuafoje menciata en la jaro 1370 sub nomo Ditherivilla, pli poste Dittersdorf aŭ Dittrichsdorf. Sed dum husmilitoj ĝi estis forbruligita kaj pli poste ĝi devis esti fondita denove, ĉifoje sub la nomo . La ĉeĥa nomo Jítrava estas dokumentita en la jaro 1848.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Pankraco
* Statuo de sankta Venceslao
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Naturmemorindaĵoj 
* Velký Vápenný (790 m) estas monto en Ještěda montodoro, en kiu estas riĉe ornamitaj kalkoŝtonaj kavernoj, el kiuj plej granda estas Západní jeskyně. Tiuj ĉi al publiko nealireblaj kavernoj estas nestejoj de vespertoj.
* *Bílé kameny* (ankaŭ Sloní kameny) estas de ŝtato protektata naturmemorindaĵo sur montopiedo de Vysoká.
* *Havran*, ankaŭ konata kiel *Havran u Jítravy,* estas granda rokturo apud ŝoseo en Montoselo Jítrava, sed kiu troviĝas jam en katastra teritorio de Bílý Kostel nad Nisou.

## Pluaj fotoj 

Jítrava chalupa a kostel.jpg|Jítrava
Jítrava panorama.jpg|Jítrava
Jítrava 2014 02.JPG|Jítrava
Jítrava kostel 2.jpg|Jítrava preĝejo de sankta Pankraco

Kategorio:Rynoltice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Langeais (stacidomo)

**Langeais** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Langeais, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Centro-Valo de Luaro.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Tours - St-Nazaire (515000).

280px|centra|eta|Nacia monumento de la fuĝintoj de deportadotrajnoj

## Vidu ankaŭ 
* Langeais

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Indre-et-Loire
Kategorio:Langeais
Mihály Szalay

**Mihály Szalay** [mihAj salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szalay Mihály** estis hungara agronomo, iĥtiologo, altlerneja instruisto.

Mihály Szalay naskiĝis la  en Veszprém (urbo), li mortis la  en Szarvas.
 
## Biografio 
Mihály Szalay akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio en 1941, poste li estis asistanto en la sama loko. En la studjaro 1942 li estis lektoro en simila edukejo en tiam hungara urbo Kolozsvár. En 1943 li ekstudis en veterinara fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József, sed en la sekva jaro li soldatiĝis, inter 1945-1947 li estis militkaptito en Sovetunio. En 1949 li akiris ankaŭ bestokuracistan diplomon. Inter 1950-1953 li laboris en fiŝobreda stacio en Szarvas, inter 1953-1957 li okupiĝis pri fiŝkaptado en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario), fine li estis gvidanto de la stacio en Szarvas ĝismorte. Intertempe li instruis en la Veterinara Universitato de Budapeŝto ekde 1967 ĝis sia morto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Haltenyésztés az öntözéses vidékek halastavaiban és rizsföldjein* (1954)
* *A halak és a halak betegségei* (studenta lernolibro, 1961)
* *Tógazdasági pecsenyekacsa-nevelés* (1964)

## Memorigiloj 
* busto en Szarvas (1986)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj iĥtiologoj
Kriptojudismo

**Kriptojudismo** aŭ **kaŝjudismo** estas persona aliĝo al judismo dum la persono deklaras sin publike sekvanto de alia religio, historie de kristanismo, foje de Islamo. La personoj kiuj praktikas kriptojudismon estas referencataj kiel *kripto-judoj* aŭ *kriptojudoj*. La termino *kriptojudo* estas uzata ankaŭ por priskribi posteulojn de judoj kiuj ankoraŭ –ĝenerale sekrete– retenas kelkajn judajn kutimojn, ofte dum ili estas praktikantoj de aliaj religioj, plej ofte de kristanismo.

Majoritate, la kriptojudoj tenas bazajn ritojn kaj kutimojn, kiel tiuj jenaj:
 
* Ne manĝi viandon de proskribitaj animaloj, por ekzemplo de porko.
* Manipuli kaj buĉi la manĝotan animalon (antaŭ konsumi ĝin) pere de la tradicia sistemo *ŝejita*
* Saligi la viandon antaŭkonsume.
* Baki panon sen uzi giston dum la festo de pesaĥo.
* Plenumi la cirkumcidon de viroj.
* Plenumi la Ŝabaton, tio estas, eviti kelkajn laborojn dumsabate.

Multaj kriptojudoj estis novkristanoj.

## Vidu ankaŭ 
* Malnovkristano
* Morisko
* Historio de judoj en Nederlando
* Inkvizicio
* Tereza el Avilo

## Bibliografio
* Juan del Campo Almellones: El mesías de los marranos (2002) Málaga: Libros Encasa
* Jaime Contreras: Curso de doctorado en la Universidad Autónoma de Madrid, 1988 Los conversos. (Conferencia) París: Instituto Cervantes, 1999 La identidad del converso en España y fuera de España

Kategorio:Judismo
Kategorio:Judoj kaj judismo en Hispanio
Kategorio:Religia persekutado
Kategorio:Judoj
Jeřmanice

**Jeřmanice** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. En la municipo vivas  ().

La municipo troviĝas en nordorienta Bohemio sur dislimejo de Jizera montaro kaj Ještěda-kozákova montodorso proksime de la konata monto Ještěd kun ankoraŭ pli konata konstruaĵo, kiu kreas dominaĵon de tiu ĉi regiono. Katastro de la municipo estas tre montoriĉa, altecaj diferencoj faras de 410 ĝis 684 metroj s. m. kun la suma areo 437 ha.

Ĉirkaŭaj setlejoj estas Horní Podlesí kaj Vratislavice nad Nisou norde, Milíře nordoriente, Rádlo kaj Dolánky oriente, Rydvaltice, Pelíkovice kaj Rychnov u Jablonce nad Nisou sudoriente, pereinta domaro Mohelka, Buršín kaj Záskalí sude, Žďárek sudokcidente, Javorník okcidente kaj Dlouhý Most, respektive Horní Dlouhý Most nordokcidente.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.

Inter la jaroj 1980–1985 ĝi estis parto de municipo Dlouhý Most, ekde la jaro 1986 ĝis la 31-a de decembro 1992 ĝi ekzistis kiel urba parto **Liberec XXXVII-Jeřmanice**, ekde la jaro 1993 ĝi estas memstara municipo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Memorige protektata preĝejo de sankta Anna el la jaroj 1811 ĝis 1816

## Pluaj fotoj 

Jeřmanice - celkový pohled ze silnice do Záskalí.jpg|Suma vido al la municipo el belvidejo ĉe ŝoseo al Záskalí
Jeřmanice - střed vsi a kostel sv. Anny z vyhlídky u silnice do Záskalí.jpg|Mezo de la municipo kaj preĝejo de sankta Anna
Jeřmanice - kostel svaté Anny (2).JPG|Turo de la preĝejo de sankta Anna antaŭ rekonstruo
Jeřmanice - domy čp. 263 a 274.JPG|Domoj n-ro 263 kaj 274
Jeřmanice - čp. 95.JPG|Devena germana popola arkitekturo n-ro 95
Nádraží Jeřmanice (01).jpg|Fervoja stacio

Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Kategorio:Setlejoj en Jizera montaro
Port-de-Piles

**Port-de-Piles** estas franca  situanta en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Port de Pilois*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Vienne
* Port-de-Piles (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Vienne
Bozkov

**Bozkov** (antaŭe *Boskov*, ) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec proksimume 4&nbsp;km norde de Semily. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352. En la jaro 1923 Bozkov estis avancita je kampurbo, sed pli poste ĝi perdis tiun ĉi statuson.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielvizito de Virgulino Maria
* Dolomitaj kavernoj Bozkov
* Naturrezervejo Údolí Vošmendy
* Monumento al falintoj en la mondmilitoj
* Naskodomo de Josef Alois Kouble n-ro 100

## Naskiĝinto 
* Josef Alois Kouble (1825–1886), pastro, verkisto kaj nacia renaskiĝinto

## Pluaj fotoj 

Bozkov - studánka a kaple U Matičky (3).jpg|Bozkov
Dřevěnka čp 39 v Bozkově.jpg|Bozkov
Chaloupky 28 a 27 v obci Bozkov.jpg|Bozkov
Bozkov - č.p. 4 a 3 (3).JPG|Bozkov


Kategorio:Municipoj en distrikto Semily
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Antal Széky

**Antal Széky** [sEki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Széky Antal** estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto, patologo.

Antal Széky naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Antal Széky akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1928, poste li estis asistanto en la altlerneja instituto, en 1937 lektoro. Intertempe en 1934 li doktoriĝis kaj post tri jaroj li estis ankaŭ magistrata bestokuracisto, tial li estis ankaŭ distrikta magistrata bestokuracisto (1937–1950). Li laboris en instituto de 1950 ĝis la pensiuliĝo en 1977. Li kandidatiĝis en 1971 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis medalojn inter 1962-1977.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 260-a paĝo)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* http://konyvtar.univet.hu/panteon/reszletek.php?id=219&kereses=

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj patologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj