open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Roma Termini (stacidomo)

**Roma Termini** estas la ĉefa stacidomo de la urbo Romo, la plej granda en Italio kaj la kvina en Eŭropo, kun trafiko de proksimume 150 milionoj da pasaĝeroj jare kaj kun 850 trajnoj en trafiko ĉiutage. Ĝi estas la nura stacio en la historia centro de la urbo, en Piazza dei Cinquecento, kaj ŝuldas sian nomon al la proksimaj Banejoj de Diokleciano; kun siaj 32 trakoj, ĝi estas la plej granda stacio en Italio.

[centra|400ra|eta|Fervojaj stacioj en Romo: [Roma Tiburtina (stacidomo)|Tiburtina, Termini, Ostiense]]

## Interkonektoj 
*  linioj   (stacio '''')
* Tramtransporto en Romo

centra|400ra|eta|Tramo

## Bildgalerio 

Roma Termini railway station, 2022.jpg|Roma Termini 
New passenger building - interior - 3.jpg|Interno 
ATAC17.jpg|Tramo 

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Grandi Stazioni - Roma Termini
* 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1863
Madagaskara pluvio

La **Madagaskara pluvio**, *Anarhynchus thoracicus* (laŭ kio ĝi estas nomita anakŭ Nigrabenda pluvio), estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn.

Ĝi estas malgranda (37 g) monogama specio, endemia de okcidenta Madagaskaro. Ili loĝas ĉe bordoj de lagunoj kaj marbordaj herbejoj, kaj reproduktiĝas en salakvaj marĉoj. Tiuj pluvioj nestumas en malfermaj herbejoj kaj sekaj kotejoj ĉirkaŭ alkalaj lagoj. La specio estas klasita kiel vundebla fare de la IUCN pro sia malalta reprodukta sukceso, malrapida reprodukta proporcio, kaj malforta adaptado al pliiĝanta habitatoperdo, kio kondukis al malpliiĝantaj populacinombroj. De la mantelo kaj skapulaj plumoj ĝis la pugo, la plumaro estas grizecbruna. La centraj du plumoj de la vosto estas griz/brunaj, kaj la eksteraj plumoj kun pli hela nuanco kaj pli malhelaj distaj bendoj kaj blankaj pintoj. La subaj partoj estas blankaj, kun ruĝeca malsupra ventro kaj subvostaj kovriloj. La beko, kruroj kaj okuloj estas nigraj dum la reprodukta sezono. Ekster reprodukta sezono, la aspekto de la specio estas pli senkolora, kaj la nigraj markoj pli brunaj. Lanugaj junuloj pezas ĉirkaŭ 7,1 g kaj havas kalkverdecan bekon kiu fariĝas brunecnigra en la pinto, kun brunaj okuloj kaj svagaj kalkecverdaj kruroj.

## Distribuado kaj habitato
La Madagaskara pluvio estas la nura pluvispecio endemia de Madagaskaro, kaj ĝi troviĝas ĉefe en okcidentaj kaj sudaj marbordoj el Andriamandroro ĝis Tapera. Oni ĉirkaŭkalkulis, ke tiu populacio okupas 139&nbsp;km2, kaj reproduktiĝas el la delto de la rivero Mahavavy norde ĝis Tolanaro sudoriente. Nestoj trviĝas ĉefe en disaj vegetalkovritaj habitatoj kiel herbejoj, marbordaj kotejoj, salakvaj marĉoj, bordoj de alkalaj lagoj kaj mangrovejoj, kaj la reproduktado ne etendiĝas pli ol kelkajn kilometrojn interne. Oni ne konas, ke la Madagaskara pluvio migras.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

## Eksteraj ligiloj
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Mission (Brita Kolumbio)

**Mission** estas urbo en la kanada provinco Brita Kolumbio, situanta ĉe la norda bordo de la rivero Fraser. 

En 2006, ĝi havis 34 505 loĝantojn. Ĝi estas limita fare de la Fraser Rivero kaj la municipo de Abbotsford en la sudo, Pitt Meadows en la okcidento, kaj Kent en la oriento. La Kanada Pacifika Fervojo kuras tra la municipo, kaj la ejo estas la finstacio de la West Coast Express loka trajno.

La urbo estis formale *enkorpigita* en 1892. Ĝi estas unu el la 25 plej maljunaj komunumoj en Brita Kolumbio, ĉiuj el kiuj estis oficiale fonditaj antaŭ 1900. La loknomo estis derivita de la Oblata misia stacio St. Mary's Mission, fondita en 1868, kiu situis oriente de la urbo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Urboj en Brita Kolumbio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Reĝa Brit-Kolumbia Muzeo

La **Reĝa Brita Kolumbia Muzeo** estas historia kaj etnografia muzeo en Viktorio, ĉefurbo de la kanada provinco Brita Kolumbio.

Ĝi estis fondita en 1886. Formita fare de la Brita Kolumbia Muzeo de Natura kaj Homa Historio kaj la Brita Kolumbia Provinca Kolekto, ĝi ricevis la titolon de "reĝa" post la vizito de Reĝino Elizabeto la 2-a en 1986 .

La muzeo estas unu el la plej gravaj esplor- kaj kulturaj institucioj de Kanado. Ĝi situas sur la Interna Haveno, inter la Hotelo Empress (Imperiestrino) kaj la provinca Parlamentejo. Ĉirkaŭ la konstruaĵo ekzistas zono de aliaj historiaj monumentoj, kiel ekzemple *Thunderbird Park* kaj la *Helmcken House* (la plej malnova ne- hinda domo en la provinco), kaj arkivo.

La muzeo estas unu el la ĉefaj turismaj vidindaĵoj de Viktorio. Ĝi inkludas tri permanentajn galeriojn: naturhistorio, moderne historio kaj historio de la indiĝenaj popoloj kiuj enloĝis la ejon, same kiel IMAX- kinejon. La kolekto de la muzeo havas proksimume 7 milionojn da objektoj , dividitaj en ok temojn: Entomologio, Botaniko, Paleontologio, Iĥtiologio, Senvertebra Zoologio, Herpetologio, Mastozoologio, Ornitologio. Ĝi ankaŭ ofertas plurajn provizorajn ekspoziciojn. En la lastaj jaroj ĝi ofertis ekspoziciojn pri la Titanic, Leonardo Da Vinci, antikv-egiptaj artefaktoj kaj Ĝingis-Ĥano.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Reĝa BC Muzeo
* BCa Arkivo

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Kanado
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1886
Java pluvio

La **Java pluvio**, *Anarhynchus javanicus*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi estas endemia de Indonezio, kie ĝi vivas en sablaj strandoj kaj intertajdaj kotejoj. Ĝi estas minacata de habitatoperdo kaj estis listigita kiel Malplej Zorgiga en la IUCN Ruĝa Listo.

Ili havas blankajn fruntareon, gorĝareon kaj malsuprajn partojn, ruĝecbrunajn subokulajn strizonojn kaj kolflankajn makulojn. Krono kaj supraj partoj estas malhelbrunaj.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

## Eksteraj ligiloj
* White-fronted plover - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*.

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Azio
Pitt Meadows

**Pitt Meadows** estas urbo en la okcidento de la kanada provinco Brita Kolumbio. Ĝi situas nordokcidente de Vankuvero, en la Malsupra Kontinento kaj apartenas al la distrikto Metro Vancouver .

La urbo prenas sian nomon de la rivero Pitt kaj Lago Pitt , kiuj siavice estas nomitaj laŭ brita ĉefministro William Pitt.

En 2007, la komunumo havis 16 757 loĝantojn. Ĝi limas okcidente kun la rivero Pitt kaj Port Coquitlam kaj Coquitlam, kaj oriente kun Maple Ridge. La Kanada Pacifika Fervojo kuras tra la municipo, kaj ĝi estas servita per stacio apartenanta al West Coast Express.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
*

Kategorio:Urboj en Brita Kolumbio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Gibsons

**Gibsons** estas urbeto en la kanada provinco Brita Kolumbio. La komunumo situas proksimume 40 kilometrojn korvoflugado nordokcidente de Vankuvero sur la Sechelt duoninsulo kaj apartenas al la Sunshine Coast Regional District . La urbo situas ĉe la Georgia Markolo kaj ĉe la enirejo de Howe Sound.

Gibsons situas 16 metrojn super la marnivelo kaj en 2013 havis loĝantaron de 6,821 .

La tereno ĉirkaŭ Gibsons estas varia. La maro estas proksime de Gibsons en la sudoriento. ​​​​La plej alta punkto proksime estas 1,245 metroj super marnivelo, 7.7 km norde de Gibsons. La areo estas malabunde loĝita. Gibsons estas la plej granda komunumo en la areo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Urboj en Brita Kolumbio
Maple Ridge (Brita Kolumbio)

**Maple Ridge** estas urbo en la sudokcidento de la kanada provinco Brita Kolumbio. 

En 2021, la komunumo havis 91 000 loĝantojn . La municipo estas la plej orienta en Metro Vancouver, limita en la oriento fare de Mission, en la sudo de la Fraser Rivero kaj Langley, kaj en la okcidento de Pitt Meadows. La Kanada Pacifika Fervojo kuras tra la municipo, kaj ĝi estas servita per stacio apartenanta al West Coast Express.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Urboj en Brita Kolumbio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
West Kelowna (Brita Kolumbio)

**Okcidenta Kelowna** (oficiale , neoficiale *Westside*) estas urbo en la suda Interno de la kanada provinco Brita Kolumbio. La municipo en Okanagan Country apartenas al la Regiona Distrikto de Centra Okanagan.

Okcidenta Kelowna situas 484 metrojn super la marnivelo kaj en 2021 havis loĝantaro de 36,000. 

La tereno ĉirkaŭ Okcidenta Kelowna estas varia. ​​La plej alta punkto proksime estas 738 metrojn super la marnivelo, 1.0 km sudoriente de Okcidenta Kelowna. Ĉirkaŭ Okcidenta Kelowna ĝi estas sufiĉe maldense loĝata, kun 21 loĝantoj je kvadrata kilometro. La plej proksima pli granda komunumo estas Kelowna, 7.4 km oriente de Okcidenta Kelowna.

La areo ĉirkaŭ Okcidenta Kelowna estas plejparte dense loĝita. 

## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Urboj en Brita Kolumbio
Hope (Brita Kolumbio)

**Hope** (signifanta espero en la angla) estas municipo en Brita Kolumbio, Kanado. Ĝi situas ĉe la kunfluejo de la riveroj Fraser kaj Coquihalla, ĉe la fino de kaj Fraser Valley kaj Fraser Canyon . La urbo estas 154 kilometrojn oriente de Vankuvero kaj havas 6,185 loĝantojn.

Ĉi tie, komenciĝas la regiono konata kiel la *Malsupra* *Ĉeflando*, kiu etendiĝas al la marbordo de Vankuvero.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Urboj en Brita Kolumbio
Bernhard Lichtenberg

''''* (naskiĝinta la 3-an de decembro 1875 en Ohlau, Prusa Silezio, murdita la 5-an de novembro 1943 en Hof) estis germana katolika pastro kaj rezistobatalanto. Li engaĝite protestis kontraŭ la ŝtate ordonita malhoma traktado de multaj civiluloj en Nazia Germanio, mem enkarceriĝis kaj iĝis viktimo de naziismo. La katolika eklezio konsideras lin inter la "martiroj de la 20-a jarcento". 

## Literaturo 
* Benedicta Maria Kempner: *Priester vor Hitlers Tribunalen* ("pastroj antaŭ la hitleraj tribunaloj"), represo de la 2-a eldono de 1967, Munkeno 1996
* Heinz Kühn: *Blutzeugen des Bistums Berlin'' ("'sangoatestantoj', do martiroj, de la diocezo Berlino", Klausener, Lichtenberg, Lampert, Lorenz, Simoleit, Mandrella, Hirsch, Wachsmann, Metzger, Schäfer, Willimsky, Lenzel, Froehlich). Morus-Verlag, Berlino 1950.

Kategorio:Katolikaj pastroj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Germanaj pastroj
Penticton

**Penticton** (/pɛnˈtɪktən/ *pen-TIK-tən*) estas urbo kaj municipo en Brita Kolumbio, Kanado. Ĝi situas inter Okanagan kaj Skaha lagoj kaj en 2016, ĝi havis loĝantaron de 31,909 . La Kettle Valley Railway havas sian deirpunkton en Penticton.

La nomo "Penticton" estas derivita de la Okanagan lingvo kaj proksimume tradukiĝas kiel "loko por resti eterne".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Urboj en Brita Kolumbio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Anda avoceto

La **Anda avoceto** (*Recurvirostra andina*) estas granda vadbirdo de la familio de Rekurbrostruledoj, kiu enhavas avocetojn kaj himantopojn. Ĝi estas loĝanta en Andoj, kie reproduktiĝas super 3500 m en nordokcidenta Argentino, okcidenta Bolivio, norda Ĉilio kaj suda Peruo.

## Aspekto
Tiu avoceto havas blankajn kapon, kolon, subajn partojn kaj pugon, kaj malhelbrunajn dorson, flugilojn kaj voston. Ĝi estas simila laŭ grandeco sed iomete pli dika ol la Amerika avoceto, je 43–48 cm en longo kaj 315–410 g en pezo. Meza korpa maso estas 361 g, kio igas ĝin verŝajne la plej peza el la familio de *Recurvirostridae*. La maldikaj, grizaj kruroj ne estas tiel longaj kiel ĉe aliaj avocetoj, sed la longa maldika nigra beko estas suprenturnita ĉe la fino. Ambaŭ seksoj estas similaj, kaj la plumaro de junuloj estas nepriskribita.

La kolormodelo estas simila al tiu de la loka subspecio *Himantopus himantopus melanurus* de la Himantopo, sed tiu birdo havas tre longajn ruĝajn krurojn, blankan voston kaj rektan bekon. 

## Kutimaro
La anda avoceto nestumas proksime de malprofundaj, prefere alkalaj lagoj en Andoj, ofte en grupetoj. La ovoj estas demetitaj almenaŭ en januaro.

Tiu specio estas nemigranta, sed povas moviĝi al iomete pli malaltaj altitudoj kiam ne reproduktiĝas.

La anda avoceto manĝas en neprofunda akvo aŭ sur ŝlimebenaĵoj, ofte balaante sian bekon de flanko al flanko en akvo dum ĝi serĉas sian predon inter krustacoj kaj insektoj.

## Referencoj 
* Hayman, Marchant and Prater, *Shorebirds* 

Kategorio:Rekurbrostruledoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Blankvizaĝa pluvio

La **Blankvizaĝa pluvio**, *Anarhynchus dealbatus*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Tiu pluvio troviĝas ĉefe laŭlonge de la marbordoj de subtropika kaj tropika orienta Azio. Dekomence priskribita de la brita ornitologo Robert Swinhoe, la birdo similas al la orientazia subspecio de la Marborda pluvio (*Anarhynchus a. nihonensis*) kun kiu ĝi estis ofte konfuzita kaj foje konsiderata ĝia subspecio.

## Taksonomio
La Blankvizaĝa pluvio estis por la unua fojo priskribita en 1870 fare de la angla natursciencisto Robert Swinhoe. La tipa specimeno venis el la insulo tiam nomita Formoso (Tajvano) kaj oni haviĝis la nomon *Aegialites dealbatus*. Ekde tiam la birdo estis celo de granda debato kaj estis varie klasita kiel samspecia kun *Charadrius marginatus*, *Charadrius alexandrinus*, *Charadrius nivosus*, *Charadrius javanicus* kaj *Charadrius ruficapillus*. Kelkaj fakuloj konsideras ĝin subspecio de *C. alexandrinus* dum aliaj atribuas al ĝi plenan statuson de specio kiel *C. dealbatus*. pere de la rekomendoj bazitaj sur la ĵusaj genetikaj, ekologiaj, kaj demografiaj trovitaĵoj.

## Aspekto
La blankvizaĝa pluvio atingas longon de proksimume 17 cm. Ĝi havas rondan kapon kun blanka antaŭkrono kaj blanka superokulo. La krono estas palruĝecbrunaj kaj supraj partoj estas pale brungrizaj. La malantaŭa kolumo, gorĝo kaj subaj partoj estas blankaj. La beko kaj kruroj estas malhelaj kaj la vosto mallonga. Kompare kun la sufiĉe simila Marborda pluvio, ĝi havas pli dikan, pli malakran bekon, blankajn bridojn, pli palajn kronon kaj suprajn partojn, malpli nigrajn sur la flankaj brustmakuloj kaj pli grandan blankan flugilstrion.

## Distribuado kaj habitato
Tiu ĉi birdo troviĝas laŭ larĝa marbordo de suda Ĉinio kaj apuda norda Vjetnamio; ĝia vintra teritorio etendiĝas suden trans orienta Hindoĉinio direkte al Sumatro. Ĝi tipe loĝas sur sablaj plaĝoj, ŝlimejoj kaj sallagoj, kaj ekster la reprodukta sezono vizitas reprenitajn areojn. Ĝiaj reproduktaj kutimoj ne estas konataj.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

## Eksteraj ligiloj
*Blankvizaĝa pluvio

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Azio
Roma San Pietro (stacidomo)

**Roma San Pietro** estas unu el la stacioj de la fervoja centro de Romo. Ĝi ŝuldas sian nomon al sia proksimeco al Baziliko Sankta Petro en Vatikano.

## Bildgalerio 

20110327 Stazione FS Roma san Pietro vista dal Gianicolo.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Gare San Pietro - Rome (IT62) - 2021-08-27 - 1.jpg|Ekstero
Roma San Pietro train station FCU ALn 776 October 2012.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1894
Ruĝkola oreofolo

La **Ruĝkola oreofolo**, *Oreopholus ruficolliss*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj nura specio de la genro *Oreopholus*. Ĝi troviĝas en Argentino, Bolivio, Brazilo, Ĉilio, Peruo, kaj Urugvajo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Ruĝkola oreofolo estas la nura vivanta membro de sia genro, kvankam oni konas formortintan specion *O. orcesi* el fosiliaj restaĵoj. Ĝi havas du subspeciojn, nome la nomiga subspecio *O. r. ruficollis* kaj *O. r. pallidus*.

## Aspekto
La Ruĝkola oreofolo estas 25 ĝis 29 cm longa kaj pezas 120 ĝis 154 g. Ambaŭ seksoj estas similaj kaj ne havas laŭsezonajn ŝanĝojn en plumaro. Plenkreskuloj de la nomiga subspecio estas plejparte tre sablokoloraj, kun densa malhela strieco sur la dorso. Ili havas blankan mentonon, oranĝbrunecan gorĝareon (kio nomigas la specion), grizajn kolon kaj bruston, kaj malgrandan nigran makulon sur la ventro. Iliaj blankaj subflugiloj montriĝas dumfluge. Junuloj havas sablokoloran gorĝon, malpli densan striecon en la dorso, kaj pli palajn subajn partojn kun bruna ventra makulo. Subspecio *O. r. pallidus* estas tre simila al la nomiga, sed pli malgranda kaj entute pli pala.

La Ruĝkola oreofolo loĝas en herbejoj, arbustaroj, kampoj kaj prerioj. La nomiga subspecio troviĝas en punao de Andoj tiom alte kiom ĝis 4 600 m. *O. r. pallidus* troviĝas en la marbordaj ebenaĵoj de Peruo.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 
* Hayman, Marchant kaj Prater *Shorebirds* 

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Imponere Pelio Ossam

]]
 vidata disde Osa]]
***Imponere Pelio Ossam*** (laŭlitere: *meti la monton Osa sur la monton Pelion*) estas proverbo latina kies senco ankaŭ en ne malmultaj nunaj lingvoj troviĝas. Ĉar la signifo estas *aŭdacege laboregi*. La fonto de la parolturno estas fablo greka pri la Aloeidoj kiuj kontraŭ la olimpaj dioj volis ekribeli kaj la monton Osa en Tesalio starigi super Pelion (aŭ inverse). Tial la tuto estiĝu pli alta ol la diara sidejo Olimpo. La nova alteco plifaciligus defii la diojn. 

## Literature
Homero je *Odiseado* (XI 315–316) jene diras:
:Ὄσσαν ἐπ᾽ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν, αὐτὰρ ἐπ᾽ Ὄσσῃ
:Πήλιον εἰνοσίφυλλον, ἵν᾽ οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη 

Latinlingva ĉi tio varie diratas, sed ofte laŭ la versoj de Vergilio; ĉar ties vortoj je *Georgikon* similas al la homeraĵoj:
:ter sunt conati **imponere Pelio Ossam**
:scilicet atque Ossae frondosum involvere Olympum. 
, supre de fervoja ponto]]

Horaco skribis (*Carmina * III 4, 49–52):
:magnum illa terrorem intulerat Iovi 
:fidens iuventus horrida bracchiis 
::fratresque tendentes opaco 
:::Pelion inposuisse Olympo. 

Kaj Propercio (II 1, 19–20):
:non ego Titanas canerem, non Ossan Olympo 
::impositam, ut caeli Pelion esset iter...

Ovidio kvarfoje aludas, je *Amores* (II 1, 13–14):
::::ingestaque Olympo 
::ardua devexum Pelion Ossa tulit,

kaj je *Fasti* dufoje, en la unua libro (307–308):
:sic petitur caelum, non ut ferat Ossan Olympus 
::summaque Peliacus sidera tangat apex,

kaj en la tria libro (441–442):
:ignibus Ossa novis et Pelion altius Ossa 
::arsit et in solida fixus Olympus humo,

kaj je *Metamorfozoj* (I 154–155):
:tum pater omnipotens misso perfregit Olympum 
:fulmine et excussit subiecto Pelion Ossae. 

Seneko la Juna aldonas je *Hercules Oetaeus* (1152–1154) aliajn tesaliajn kaj najbarajn montojn:
:nunc Thessalicam Pelion Ossam
:premet et Pindo congestus Athos
:nemus aetheriis inseret astris.

Kaj Statio je *Silvae*  (III 2, 64–66):
:::nec enim temeraria virtus 
:illa magis, summae gelidum quae Pelion Ossae 
:iunxit anhelantemque iugis bis pressit Olympum. 

Kaj Klaŭdo Klaŭdiano kunmetas montojn je Trakio, Italujo kaj Kaŭkazo (*De IV consulatu Honorii Augusti*, 106–108):
:Garganum Alpinis Appenninumque nivalem
:permixtis sociate iugis et rupibus Haemum
:addite Caucasiis, involvite Pelion Ossae.

Jen ekzemploj en modernaj lingvoj kun ekzakte la sama esprimo: france *entasser Osse sur Pélion*, angle *to pile / heap Pelion on Ossa*, ruse *громоздить Пелион на Оссу.*

## Eksteraj ligiloj
**To pile Pelion upon Ossa* (*Word histories*)
* ''Allen's Dictionary of English Phrases''
Tibor Bábi

**Tibor Bábi,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bábi Tibor** estis ĉeĥoslovakia hungara poeto, ĵurnalisto, tradukisto. Lia origina familia nomo estis *Poczkody* [pockodi].

 naskiĝis  en Báb, li mortis  en Bratislavo.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li frekventis gimnaziojn en Érsekújvár (tiam hungara urbo) kaj Budapeŝto. En la lernojaro 1947 li studis juron en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste li revenis al Ĉeĥoslovakio. Inter 1949–1950 li studis en ekonomia altlernejo en Prago, ekde 1951 li estis ĵurnalisto en pluraj ĉeĥoslovakiaj hungarlingvaj gazetoj, inter 1967–1976 li estis redaktoro de revuo. Jam ekde 1951 liaj poemoj aperis, baldaŭ li tradukis el la ĉeĥa kaj slovaka lingvoj. Li ricevis solan premion en 1966.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ez a te néped.* (poemoj, 1954)
* *Hazám, hazám.* (novaj poemoj, 1958)
* *Tízezer év árnyékban.* (poemoj, 1964)
* *Se elevenen se holtan.* (elektitaj poemoj, 1968)
* *Európából Európába.* (vojaĝpriskribo, 1973)
* *Patak és forrás.* (noveloj, 1976)
* *Író, költő, művész dolga.* (studoj, 1979)
* *Keresek valakit.* (elektitaj poemoj 1954–1977, 1982)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* S. K. Neumann: *A föld dicsérete* (1962)
* Fr. Švantner: *A havasok menyasszonya* (1965)
* L. Lahola: *Véletlen ismeretség* (1970)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Rudolf Mandrella

''''* (naskiĝinta la 6-an de marto 1902 en Auschwitz (Oświęcim), Aŭstrio-Hungario, murdita la 3-an de septembro 1943 en nazia malliberejo en Brandenburg) estis germana doganisto kaj juristo. Li engaĝite protestis kontraŭ la ŝtate ordonita malhoma traktado de multaj civiluloj en Nazia Germanio, mem enkarceriĝis kaj iĝis viktimo de naziismo. La katolika eklezio konsideras lin inter la "martiroj de la 20-a jarcento".

En la tumulto de la periodo post la unua mondmilito, la tiam 16- ĝis 18-jarulo komence havis german-naciisman sintenon. Li aliĝis al germana defenda asocio de la regiono kaj partoprenis en la armitaj konfliktoj inter germanoj kaj poloj en Supra Silezio. Post diplomiĝo de la germanlingva mezlernejo en 1920, li ne povis studi kiel li volis, sed anstataŭe komencis labori kiel doganisto de la Germana Respubliko. Ĉi tie li altiĝis al la posteno de dogansekretario.

Kreskita en la katolika kredo fare de ŝiaj gepatroj, Mandrella aliĝis al la katolika junulara asocio "Quickborn". Kun financa subteno de liaj katolikaj amikoj, Mandrella ekde 1923 povis studi juron en la universitato de Berlino, kaj finis la studadon en 1933. En 1936 li estis nomumita distrikta juĝisto ĉe la distriktjuĝejo en Berlin-Köpenick kaj translokiĝis en loĝejon en Berlin-Karlshorst. Ĉi tie li apartenis al la katolika paroĥo de Sankta Maria. Mandrella ĉiam pli venis en konflikton kun nazia ideologio tra sia kredo. Liaj duboj estis plifortigitaj per la malpermeso kaj malvola dissolvo de la junulara asocio "Quickborn" en 1939. Mandrella evitis la minacon de konskripcio en la Germanan Armeon en 1941 per libervola membriĝo en la Mararmeo. Li estis komence postenigita en Kiel, sed post mallonga tempo li estis translokigita al Stettin. Ĉi tie li faris kontakton kun rondo de pastroj ĉirkaŭ Carl Lampert kiuj estis malamikaj al la nazia reĝimo. Kun la helpo de enfiltritaj informantoj, la Gestapo finfine sukcesis disrompi la rondon de disidentoj en 1942, la membroj estis arestitaj kaj procesigitaj. En proceso antaŭ la regna militkortumo en Dessau la 12-an de majo 1943, Rudolf Mandrella estis mortkondamnita pro "subfosado de armea forto". Li estis ekzekutita en malliberejo de la urbo Brandenburg la 3-an de septembro 1943.

## Literaturo 
* Heinz Kühn: *Blutzeugen des Bistums Berlin'' ("'sangoatestantoj', do martiroj, de la diocezo Berlino", Klausener, Lichtenberg, Lampert, Lorenz, Simoleit, Mandrella, Hirsch, Wachsmann, Metzger, Schäfer, Willimsky, Lenzel, Froehlich). Morus-Verlag, Berlino 1950.

Kategorio:Germanaj katolikoj
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Roma Tuscolana (stacidomo)

**Roma Tuscolana**  estas stacidomo administrata de Rete Ferroviaria Italiana. La stacio, situanta ĉe la tirena fervojo, staras en la roma kvartalo Tuscolano proksime de la strato de kiu ĝi prenas sian nomon.

## Interkonektoj 
*  linio  (stacio '''')

## Bildgalerio 

Roma FS Tuscolana esterno.jpg|Ekstero
Roma Tuscolana train station 02.JPG|Kajoj kaj trakoj
Roma Tuscolano (46804989801).jpg|Trajno

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1890
Varzeo

[eta|dekstra|Inundita varzeo ĉe [Amazono (rivero)|Amazono]]
**Varzeo** aŭ **varzea arbaro** (, ) estas tipo de inundebena arbaro, kiun sezone inundas , ĥaraktereca por la biomo de Amazonio. 
Malgraŭ iam difinata kiel pure arbaro, varzeoj ofte ankaŭ enhavas areojn kun pli malfermaj sezone inundataj habitatoj, ekzemple herbejoj.

## Referencoj 
Kategorio:Pluvarbaroj
Gerald Grosz

**Gerald GROSZ** (naskiĝinta la  en Graz) estas aŭstra ekonomika konsultanto kaj (eksa) politikisto. 

Post finekzameniĝo ĉe la komerca mezlernejo de Deutschlandsberg li laboris ĉe reklama firmao en Graz kaj plenumis sian devigan militservon je Gratkorn. En 1992 li ekinteresiĝis pri la politiko de FPÖ sub Jörg Haider. Inter 2005 kaj 2007 Grosz estis urba konsiliano je Deutschlandsberg.

Li deĵoris kiel parlamentana asistanto en Vieno por Beate Hartinger Herbert Haupt. Dum la ministreco de Haupt, Grosz iĝis ties sekretario kaj gazetara reprezentanto por la daŭo de kvin jaroj. Post retiriĝo el la politiko en 2015, li fondis plurajn firmaojn en la kampo de retoriko kaj ekonomio. Konatas liaj agadoj kiel politika komentisto  (ne malofte kun Sebastian Bohrn Mena), faklibra verkisto kaj kolumnisto.   

Inter oktobro 2006 kaj oktobro 2008, li estis ĝenerala sekretario de la BZÖ antaŭ ol kandidati en Graz por frakcia ĉefeco je Graz. Ano de la Nacia Konsilio estis li ĝis 2013. En 2022 li atingis 5,6 elcentojn de la voĉoj kiam li elekteblis kiel prezidanto de Aŭstrujo. 
## Libroj (elekto) 
* 2020: *„Was zu sagen ist ...“ Zeitkritische Betrachtungen*. Ares Verlag, Graz 2020, ISBN 978-3-99081-022-4
* 2020: *„Im Karussell des Wahnsinns“. Zeitkritische Betrachtungen von Corona bis Erdoğan.* Ares Verlag, Graz 2020, ISBN 978-3-99081-029-3
* 2021: *Freiheit ohne Wenn und Aber.* Ares Verlag, Graz 2021, ISBN 978-3-99081-072-9
* 2022: *Zeit für Sauberkeit. Ein Plädoyer gegen Korruption, für Moral und Anstand*. Ares Verlag, Graz 2022, ISBN 978-3-99081-098-9
* 2024: *Der perfekte Untertan.* Ares Verlag, Graz 2024, ISBN 978-3-99081-132-0

## Eksteraj ligiloj
*parlamentaj paĝoj
*privata hejmpaĝo
*ligiloj ĉe DDB
*lista vivprotokolo je BZÖ-paĝoj

## Notoj
Blažkov (Omlenice)

**Blažkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Omlenice en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km norde de Omlenice. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Blažkov situas en katastra teritorio **Stradov u Kaplice** kun areo 3,92&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Omlenice, Blažkov, old school.jpg| Eksa lernejo
 Omlenice , Blažkov, new housing.jpg| Novaj konstruaĵoj en sudo
 Omlenice, road from Blažkov.jpg| Ŝoseo al la vilaĝo

Kategorio:Omlenice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Sebastian Bohrn Mena

**Sebastian BOHRN MENA** (naskiĝinta la  en Vieno) estas aŭstra kaj ĉilia ekonomikisto kaj publicisto. 

Originante el familio persekutita de Augusto Pinochet, kiu venis danke al perado de Bruno Kreisky al Aŭstrujo en 1975, Bohrn Mena trejniĝis librovendisto inter 2000 kaj 2003 en Vieno. Dum kio li aktivis sindikate. Inter 2003 kaj 2005 li estis oficiala reprezentanto de la dungitaro. En 2010 li doktoriĝis pri psikoterapiaj sciencoj. Jam antaŭe, inter 2005 kaj 2009, li laboris kiel afergvidanto  ĉe Instituto pri socialaj kaj sanaj psikologioj. Inter 2008 kaj 2009 li faris civilan servon ĉe Dokumentadarkivo de la aŭstria rezistado. 

Inter 2009 kaj 2012 li deĵoris ĉe la altlernejo *Sigmund-Freud-PrivatUniversität* kun ĉefa fokuso pri intergeneraciaj rilatoj. Ekde 2010 li engaĝiĝis pri internacia interuniversitata kunlaboro. De printempo 2012 li direktoris ĉe popola altlernejo en la viena urbodistrikto Penzing. En 2017 kaj 2018 li estis por civitana frakcio de la Nacia Konsilio porparolanto pri infanaj kaj bestaj rajtoj. De 2019 li estas politika komentisto kaj kolumnisto. Ofte li disputas publike kun Gerald Grosz. En 2021 fondis li la komunutilan federacian fondaĵon *Común* por antaŭenigi la societon de Aŭstrujo. Li verkis plurajn verkojn sociologiajn.

Bohrn Mena estas kunedza havante du filojn. 
## Skribaĵoj
* *Konzerne an die Kette! So stoppen wir die Ausbeutung von Umwelt und Menschen*, kun Veronika Bohrn Mena kaj antaŭparolo de Kathrin Hartmann, Brandstätter Verlag, Wien 2021
* *Besser essen. Wie wir über unseren Teller die Welt gestalten*, kun antaŭparolo de Jane Goodall, Goldegg Verlag, Wien 2020
* "Einflüsse der biografischen Entwicklung auf den Prozess des Erbens und Vererbens". Ĉe: Thomas Druyen: *Verantwortung und Bewährung. Eine vermögenskulturelle Studie*, Springer Verlag, Wiesbaden 2012

## Eksteraj ligiloj
*hejmpaĝo fondaĵa
*hejmpaĝo persona
*ligiloj ĉe DDB
## Notoj
Oficejo de Unuiĝintaj Nacioj por Redukto de Katastrofoj

La **Oficejo de Unuiĝintaj Nacioj por Redukto de Katastrofoj** (, akronime **UNDRR**) estas parto de la Sekretariejo de UN kaj respondecas pri la efektivigo de la Sendai Kadro por Redukto de Katastrofoj 2015–2030 . Ĝi estis establita la 22-an de decembro 1999 kaj havas ĉ. 120 dungitoj ''''''. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Tria Monda konferenco por katastrofa risko redukto
* Sendai Kadro 2015-2030 por Katastrofa Risko Redukto
* PreventionWeb
* Tutmonda Taksa Raporto
* Tutmonda Platformo por Katastrofa Risko Redukto
* Oficiala eduka ludo de UNDRR "Haltigo Katastrofojn"

### Iniciatoj 
* Farigante urbojn fortajn
* Internacia Tago por Katastrofa Redukto
* UN Premio Sasakawa por Katastrofa Redukto
* R!SE

Kategorio:Sekretariejo de la Unuiĝintaj Nacioj
Carlo Acutis

**Carlo ACUTIS** (naskiĝis la 3-an de majo 1991 en Londono, mortis la 12-an de oktobro 2006 en Monza, Italio) estis itala romkatolika adoleskanto kiu estis komputil-lerta aktiva retuzanto kaj mortis pro leŭkemio 15-jaraĝa. Li estis profunde religiema kaj iĝis konata, interalie, pro dokumentado de tielnomitaj eŭkaristiaj mirakloj kaj katalogado de ili en retejo.

Acutis, kiu ankaŭ estas nomata en la amaskomunikilaro kiel *la influanto de Dio* aŭ *ciberapostolo*, estis beatigita la 10-an de oktobro 2020 en Asizo fare de la papo Francisko. Post alia (dua) dokumentita miraklo, li estis enkanonigota en aprilo 2025 , dato movita pro la morto de papo Francisko al septembro 2025, oficialigite de la papo Leono la 14-a.

Ekde lia beatigo, lia tombo en la Preĝejo de Santa Maria Maggiore estas pilgrimloko.

Carol Acutis estas la unua jarmilulo sanktuligita.

Patrono de la Monda Tago de la Junularo 2023.

## Fontoj 
* 

## Bildoj 

Image: Carlo Acutis relic 2025.jpg|Relikvujo enhavanta la harojn de Carlo Acutis, provizore montrata en la kapelo de sankta Katarina de Aleksandrio en la preĝejo San Francesco en Lodi, Italio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* La aperoj de Nia Sinjorina Listo –  de Marian aperoj katalogita de Acutis
* Eŭkaristiaj mirakloj – Listo katalogita de Acutis
* 2006 Hagiografia Cirklo
* Wolverhampton Paroĥo de Benita Carlo Acutis – Inkluzivanta la preĝejojn de St Peter & Paul, St Michael kaj St Bernadette.
* "Mia Filo Carlo" – biografio de Carlo Acutis de lia patrino, Antonia Salzano Acutis

Kategorio:Personoj de Milano
Kategorio:Italaj romkatolikoj
Kategorio:Italaj beatuloj
Stradov (Omlenice)

**Stradov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Omlenice en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordoriente de Omlenice kaj 2&nbsp;km okcidente de Kaplice. Estas ĉi tie registritaj 31 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Stradov situas en katastra teritorio **Stradov u Kaplice** kun areo 3,92&nbsp;km². En la katastra teritorio Stradov u Kaplice situas ankaŭ Blažkov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Stradov estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Omlenice, Stradov, house No 9.jpg| Domo n-ro 9
 Omlenice, Stradov, common pond.jpg| Fiŝlago en la vilaĝplaco
 Omlenice, Stradov, fire house.jpg| Fajroestingista armilejo
 Omlenice, Stradov, house No 5.jpg| Okcidenta parto de la vilaĝo

Kategorio:Omlenice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Blankafrunta pluvio

La **Blankafrunta pluvio**, *Anarhynchus marginatus*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. 

Ĝi estas malgranda (45-50 g) pluvio kiu vivas en sablaj strandoj, dunoj, kotejoj kaj bordoj de riveroj kaj lagoj en sub-sahara Afriko kaj Madagaskaro. Ili nestumas en malgrandaj skrapaĵoj surgrunde kie la ino demetas el unu ĝis tri ovojn. La specio estas monogama kaj long-viva, kun esperita vivodaŭro de ĉirkaŭ 12 jaroj. La plimulto de paroj kiuj kuniĝas restas kune dum la sekvaj jaroj de reproduktado kaj retenas la saman teritorion. La Blankafrunta pluvio havas similan aspekton kiel la Marborda pluvio, kun blanka etenda frunto, nigra kronzono, kaj nigra traokula strio al la beko.

## Subspecioj
Oni agnoskis kvar aŭ kvin subspeciojn, kiuj varias laŭ kolornuanco de la kolumo kaj de la brusto:

* *C. m. arenaceus* (Clancey, 1971) loĝas el suda Mozambiko ĝis sudokcidenta Kablando en Sudafriko.
* *C. m. marginatus* (Vieillot, 1818), la nomiga subspecio, loĝas el suda Angolo ĝis sudokcidenta Kablando.
* *C. m. mechowi* (Cabanis, 1884) loĝas surloke en Afriko suden de Saharo ĝis norda Angolo, Bocvano, Zimbabvo kaj norda Mozambiko.
* *C. m. tenellus* (Hartlaub, 1861) estas endemia de Madagaskaro.
* *C. m. pons* estas subspecio kiu nuntempe ne estas akceptita de ĉiuj fakuloj.

## Aspekto
, Namibio.]] 
La averaĝa blankafrunta pluvio pezas proksimume 45-50 g, kaj ambaŭ seksoj iomete malsamas laŭ plumarkoloraro. Plenkreskaj masklaj pluvioj montras blankajn antaŭkronon kaj superokulajn striojn, kun malhela bendo krucanta la mezan kronon, kun la cetero de la krono sablogriza. La vizaĝo estas ĉefe blanka, kun nigrecbruna strio de malantaŭ la okulo ĝis la orelareoj. La mantelo, dorso kaj pugo estas helgrizecbrunaj, kun palbrunaj ĝis grizaj plumbordoj. La supraj kovrilaj kaj centraj plumoj de la vosto estas nigraj, kaj la flankaj plumoj estas blankaj. Primaraj kaj sekundaraj estas malhelbrunaj kun blankaj ŝaftoj, bazoj, kaj internaj retoj. Blankfruntaj pluvioj ankaŭ havas palan malhelbrunan flankan makulon sur supra brusto, kaj blankajn subajn partojn, foje kun svagaj kaŝtankoloraj malsupra brusto kaj supra ventro. La okuloj estas brunaj, la beko estas nigra, kaj la kruroj estas palgrizaj, verdgrizaj aŭ palverdaj/olivaj. Plenkreskaj inoj havas similan aspekton al plenkreskaj maskloj, tamen la nigra krongrupo estas malpli difinita kaj ne same dika, kaj eĉ povas foresti en kelkaj kazoj. Aldone, la flugiloj de la inoj estas iomete pli longaj ol tiuj de la maskloj. Junuloj havas similajn markojn al plenkreskaj inoj, sed ĉiam mankas la kronbenso, kaj ekzistas neniu nigra koloraĵo sur la kapo- bridoj estas brunaj. La flanka brustomakulo estas tre varia inter individuoj de tiu specio.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 
* Ian Sinclair, Phil Hockey kaj Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) 
* Hayman, Marchant kaj Prater *Shorebirds* 

## Eksteraj ligiloj
* White-fronted plover - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*.

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Escape (videoludo)

***Escape*** ( ***Eskapo***) estas labirinta videoludo por la hejma komputilo ZX Spectrum, evoluigita de New Generation Software kaj eldonita en 1982.

Sur la kasedkovrilo legeblas: «*Ĉu vi povas ESKAPI el la monstroj ? Vi devas serĉi tra la labirinto por trovi la hakilon, kiu ebligos al vi rompi la pordon kaj ESKAPI. Sed ne estas tiel facile — la triceratopo kaŝiĝas malantaŭ la heĝoj kaj la pteranodonto flugas super la labirinto por subite ataki vin*».

## Ludomaniero
La ludanto devas esplori labirinton, montritan en primitiva tridimensia komputila grafiko, por trovi hakilon, kiu ebligos al li rompi la elirejon kaj eskapi. Li estas persekutata komence de ununura dinosaŭro. Ĉiu sukcesa eskapo plinombriĝas la kvanton de dinosaŭroj en la labirinto, ĝis la kvina nivelo, kiu enkondukas pterosaŭron, kiu foje ekflugas kaj superas la heĝojn, ne limigita de la labirintaj vojoj.

Post trovado de la hakilo, kiu estas hazarde metita por ĉiu nivelo, la ludanto malrapidiĝas, permesante al la dinosaŭroj atingi lin.

right|thumb|256px|La ludanto (nigra) portanta la hakilon kaj persekutata de kvin dinosaŭroj. La enirejo de la labirinto estas en la malsupra dekstra angulo, kaj la elirejo (ankoraŭ blokita) en la supra maldekstra angulo.

## Recenzo
Laŭ recenzo en *Sinclair User*, «*la ludo estis verkita de la aŭtoro de *3D Monster Maze* kaj estas unu el la plej bonaj kaj originalaj ludoj, kiujn ni vidis por la Spectrum ĝis nun*».

Alia recenzisto en *ZX Computing* aldonis, ke «*ĉi tio ne estas, kiel ĝi eble ŝajnas, provo profiti de la "Pacman"-fenomeno, sed prefere originala kaj alloga ludo, kiu povas fariĝi ekstreme malfacila kaj frustiga*».

*Popular Computing Weekly* ankaŭ havis favoran vidpunkton pri la videoludo. «*Mi taksus du el la ludoj ĉi tie, *Escape* kaj *Dictator*, kiel inter la plej bonaj Spectrum-ludoj, kiujn mi ludis*».

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Espace ĉe SpectrumComputing.co.uk

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Labirintaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj de New Generation Software
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Britio
Omlenička

**Omlenička** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Omlenice en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordokcidente de Omlenice. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Omlenička situas en katastra teritorio **Omlenice** kun areo 6,23&nbsp;km².

## Historio 
Vilaĝo Omlenička apartenis al senjorujo de burgo Pořešín, fondita komence de la 14-a jarcento de senjoro Bavoro la 3-a el Strakonice. La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

Post la dua mondmilito okazis forŝovo de la devena germana loĝantaro kreanta ĝis la jaro  1945 grandegan plimulton de loĝantaro kaj alloĝigo de nova loĝantaro. Sekve okazis malkresko de la municipo kaj neniigo de kvanto de ĉirkaŭaj vilaĝoj kaj objektoj.

En Omlenička estadis banloko.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Omlenička
* Preĝejo de sankta Virgulino Maria Dolora kaj sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Omlenička, zámek (01).jpg|Kastelo Omlenička
Omlenička, zámek (02).jpg|Kastelo Omlenička

Kategorio:Omlenice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Pereintaj banlokoj en Ĉeĥio
Generacio Alfa

[eta|300x300ra|Knabino portas [Kirurgia masko|medicinan maskon dum la koronavirusa pandemio. Dum la komenco de la sankrizo, multaj homoj tra la mondo estis postulataj porti medicinajn maskojn publike, kaj en multaj kazoj, junaj infanoj ankaŭ estis postulataj fari tion dum tiu periodo.]]
**Generacio Alfa** aŭ **Generacio α** (mallongigita *Gen Alfa*) estas termino uzata tutmonde, sed speciale de la amaskomunikilaro en la Okcidento, por la generacio de homoj naskita proksimume de 2012 ĝis la mez-al-malfruaj 2020-aj jaroj . Nomita laŭ la unua litero de la greka alfabeto ( α ), Generacio Alfa estas la unua tute naskita en la 21-a jarcento. La plej granda parto de la Alfa-generacio estas infanoj de la jarmiluloj (t.n. Y-Generacio) kaj, laŭ pli malgranda mezuro, de la Z-generacio .
[eta|300x300ra|Barata juna lernanto partoprenas interretan klason de sia hejmo uzante la [Zoom -apon dum la koronavirusa pandemio. Fotita la 1-an de junio 2021]]
Dum la naskiĝo de la Alfa-generacio, multaj landoj ĉirkaŭ la mondo spertis malpliiĝon de naskfrekvencoj. Infana distro estas ĉiam pli dominata de inteligenta teknologio, sociaj amaskomunikiloj kaj elsendfluadaj () servoj, dum tradicia televido malpliiĝas en signifo. Ŝanĝoj en la uzo de teknologio en la klasĉambro kaj aliaj areoj de vivo influis kiel ĉi tiu generacio spertas fruan lernadon kompare kun antaŭaj generacioj. Esploro montras, ke alergioj, obezeco kaj sanproblemoj ligitaj al ekrantempo fariĝis ĉiam pli oftaj inter infanoj en la lastaj jaroj.

Tiu ĉi proceduro faras antaŭdirojn pri kiel la membroj de la respektivaj kohortoj, kiuj ankoraŭ ne ĉiuj estis naskita, kondutos kiel plenkreskuloj konjektataj .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Z-Generacio
* Generacio Beta

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Neologismoj
Kategorio:Demografio
Kategorio:Kulturaj generacioj
Kategorio:21-a jarcento
Fromaĝo Boursin

**Boursin** [buʀsɛ̃] estas mola kremfromaĝo kiu estas produktita kun diversaj gustoj (herboj, ajlo ktp.) laŭ recepto elpensita de François Boursin en 1957. Kaj la varmarko kaj la firmao al kiu ĝi apartenas estas nomitaj laŭ li .

La fromaĝo Boursin estis unue evoluigita en Normandio kaj unue estis produktita ekskluzive en Croisy-sur-Eure, Francio, de la samnoma firmao . En 1990, la Boursin varmarko estis akirita de Unilever, kiu vendis ĝin al Groupe Bel  en novembro 2007 por €400 milionoj .

## Fontoj 
* Juliet Harbutt: *Cheese.* Willow Creek Press, Minocqua WI 1999, , S. 27.
* Jacques-Louis Delpal: *Fromages et vins. Le livre des accords.* Editions Artemis, Paris 2003, , S. 56.

## Referencoj 
Kategorio:Fromaĝoj
Stradov

Nomon **Stradov** havas pluraj setlejoj:

* Stradov (Komařice), parto de municipo Komařice en distrikto České Budějovice
* Stradov (Omlenice), parto de municipo Omlenice en distrikto Český Krumlov
* Stradov (Chlumec), parto de municipo Chlumec en distrikto Ústí nad Labem
Generacio Beta

**Generation Beta** aŭ **Generacio β** (mallongigita *Gen* *Beta*) estas la sekva generacio al Generacio Alfa. Ĉi tio inkluzivas homojn kiuj naskiĝis inter 2025 kaj 2039 .

La nova generacio daŭros ĝis 2039, kaj antaŭ 2035, la Beta-generacio konsistigos 16% de la monda loĝantaro . Multaj membroj de la Beta-generacio estas atenditaj vivi bone en la 22-a jarcenton, depende de evoluoj en sano kaj vivdaŭro.

Verŝajne, infanoj naskita post 2025 vivos en epoko kie aŭtomatigo kaj artefarita inteligento, virtuala realeco, pliigita realeco, altnivelaj santeknologioj kaj robotiko, influos ĉiun aspekton de iliaj vivoj, precipe edukado, transportado, sanservo kaj la labormerkato. Aparte, ili povas iĝi la unua generacio se temas pri uzi senŝoforajn veturilojn kaj pliigitajn realecaparatojn je regula bazo .

## Referencoj 
Kategorio:Neologismoj
Kategorio:Demografio
Kategorio:Kulturaj generacioj
Kategorio:21-a jarcento
Bruille-lez-Marchiennes

''''* - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [] , pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la tradicia, historia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Douai kaj al la kantono *''.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Nord
Výnězda

**Výnězda** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Omlenice en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas sur teritorio de  Naturparko Poluška proksimume 2&nbsp;km nordokcidente de Omlenice. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Výnězda situas en katastra teritorio **Zahrádka u Omlenic** kun areo 3,64&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo

## Pluaj fotoj 

 Omlenice , Výnězda, common II.jpg|Výnězda
 Omlenice , Výnězda, house No 5.jpg|  Domo n-ro 5
 Omlenice , Výnězda, south part.jpg| Sudo de la vilaĝo
 Omlenice , Výnězda, local street.jpg| Ŝoseo en la vilaĝo

Kategorio:Omlenice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Dániel Bachát

**Dániel Bachát** [baĥAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bachát Dániel,** slovake **Daniel Miloslav Bachát** estis hungaria slovaka pastro, episkopo, tradukisto, membro de Societo Kisfaludy (1879). Lia familia nomvarianto estis *Bachat*, lia pseŭdonimo estis *Miloslav Dumný*.
eta|

 naskiĝis  en Ratkó (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Ratková en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 studis teologion en Luterana Jura Akademio (Eperjes) kaj Universitato de Vieno. Li estis luterana subpastro en Hibbe (1863–1868), poste paroĥestro en Pribilina (1868–1873), pli poste paroĥestro de la slovakoj en Budapeŝto ĝis 1905, fine luterana episkopo nur jaron pro sia morto. Li ankaŭ tradukis hungarajn poemojn al la slovaka (Sándor Petőfi, János Arany), krome li verkis slovake poemojn, novelojn. Liaj predikaĵoj aperis kaj slovake kaj hungare.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nevadze. Búzavirágok. 1–3.* (poemoj, prozoj, 1870)
* *Szivárvány a felhőkön* (el germana al slovaka, 1881)
* *Zbozne zvuki. Kegyes hangok.* (tradukaĵoj, 1885)
* *Mi és mit akar a Luther-társaság?* (slovake, 1899)  
* *Ablassrede und Gebet.* (1905) 

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* biografio slovake
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Slovakaj pastroj
Kategorio:Slovakaj episkopoj
Kategorio:Slovakaj tradukistoj
Kategorio:Hungariaj slovakoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
István Baka

**István Baka** [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Baka István** estis hungara poeto, tradukisto. Lia pseŭdonimo estis (origine) *Bakó András*.
eta|

 naskiĝis  en Szekszárd, li mortis  en Szeged.
  
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1966, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1972, sed en la lasta studjaro li studis en Leningrado helpe de stipendio. Liaj poemoj aperis ekde 1969. Post la diplomo li instruis 2 jarojn en Szekszárd, poste li estis redaktoro en Szeged ĝis sia morto, dum li konstante kontribuis. Li edziĝis en 1969, lia edzino naskis filinon en 1973, filon en 1978. Li ricevis premiojn inter 1979-2009 (la lastajn 2 postmorte).

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magdolna-zápor.* (poemoj, 1975)
* *Szekszárdi mise.* Elb.-ek és mesejáték. (noveloj, 1984)
* *Beavatások.* (elektitaj noveloj, 1991)
* *A korinthoszi menyasszony* (dramo prezentita en Szeged, 1993)
* *November angyalához.* Versek. (poemoj, 1995)
* *B. I. művei. Versek.* (2003)
* *B. I. művei. Próza, dráma.* (2005)
* *B. I. művei. Publicisztikák, beszélgetések.* (2006)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* :fi:Ilja Kašafutdinov: *Nemes vér.* (romano, 1985)
* :en:Arseny Tarkovsky: (poemoj, 1988)
* Nikolaj Gumilov: (poemoj, 1995)
* *Puskin versei B. I. fordításában.* (poemoj, 1996)

## Memorigiloj 
* fondaĵo "Baka István" (1998)
* busto (2011) en Szekszárd
* lernejo portas la nomon "Baka István" (2009)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Krnín

**Krnín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chlumec en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km oriente de Chlumec. Estas ĉi tie regitritaj 14 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  ().

Krnín situas en katastra teritorio **Chlumec** kun areo 3,24&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Agrikultura bieneto n-ro 3

## Pluaj fotoj 

Krnin-2011-07-26-ZadniBranaDomuCislo3.JPG|Krnín

Kategorio:Chlumec (distrikto Český Krumlov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Čertyně

**Čertyně** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Třebonín en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Dolní Třebonín. Estas ĉi tie regitritaj 27 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  ().

Čertyně situas en katastra teritorio **Záluží nad Vltavou** kun areo 6,95&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1365.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Bienetoj n-ro 3 kaj 10
* Grenejo de bieneto n-ro 11
* Dia torturo

## Personecoj 
* František Bürger-Bartoš

## Pluaj fotoj 

Čertyně (4).JPG|Čertyně
Čertyně (3).JPG|Čertyně
Čertyně (5).jpg|Čertyně

Kategorio:Dolní Třebonín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro