open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Felipe Trigo

**Felipe TRIGO** (Villanueva de la Serena, Badajoz, la 13-an de februaro de 1864 - Madrid, la 2-an de septembro de 1916) estis hispana verkisto.

## Vivo 
Li studis medicinon en Madrido kaj laboris kiel **kuracisto en vilaĝoj** de Ekstremaduro. Poste li estis armea kuracisto kaj tiun postenon havis **en Filipinoj** en 1897, kie okazis milito por sendependigo kaj kie li estis preskaŭ mortonta. Li estis resendita en Hispanion kiel militvundito kaj en 1900 li forlasis la kuracistan profesion por dediĉi sin al la literaturo.

La plej granda parto de liaj romanoj kaj rakontoj havis temon rilate al erotismo kaj sukcesis sufiĉe en la unua jardeko de la 20a jarcento kio riĉigis la aŭtoron. Trigo kritikis en tiuj romanoj la hipokritecon kaj antaŭjuĝojn de la hispana socio rilate al la seksa moralo.

Li verkis ankaŭ eseojn pri siaj politika idearo, ekzemple *Socialismo individualista*, publikita en 1904. Felipe Trigo memmortigis sin en 1916 pro nekonataj kialoj, tamen li ofte estis mense malsana.

## Graveco 
Felipe Trigo estis komence de la jarcento konata verkisto rilatata al skandala literaturo, ĉar tiele konservema socio vidis lin kaj lian verkaron. Tamen li estis elstara eĉ nur pro du romanoj kie kvankam ankaŭ tie la erotismo ĉeestas, la klare ĉefa kerno estas la regeneraciisma sento, komuna al la generacio de la 98a. Tiuj estas unue la dilogio konsistanta el *En la carrera* (Dum la kariero, 1909) kaj ***El médico rural*** (La kampara kuracisto, 1912); en la unua rakontas sian studentan vivon kaj en la dua la kuracistan vivon uzante siajn propran sperton, do temas pri preskaŭ membiografia verko. Ne hazarde tiuepoke pli konata verkisto Pío Baroja verkis en *El árbol de la ciencia* (La arbo de la sciado) similajn spertojn, alimaniere kompreneble. En la unua komparas la urban vivon kun tiu de la provinceca socio de kie li devenis kaj en la dua la malriĉon kaj la nesciadon de la kamparanoj. Duaflanke elstaris ***Jarrapellejos***, (1914 ) romano ofte eldonita kaj eĉ kinigita, kiu denoncas la **kacikismon** en la hispana socio de tiu epoko, ekzemple utiligante la historiajn eventojn kiu okazis pro la krimo de Don Benito inter 1902 kaj 1905.

## Verkaro 
* *Las ingenuas* (1901)
* *La sed de amar* (1903)
* *Alma en los labios* (1905)
* *La Altísima* (1907)
* *La bruta* (1908)
* *Sor Demonio* (1909)
* *En la carrera* (1909)
* *Cuentos ingenuos* (1909)
* *Las posadas del amor* (1909)
* *Además del frac* (1910)
* *Así paga el diablo* (1911)
* *El médico rural* (1912)
* *El papá de las bellezas* (1913)
* *Jarrapellejos* (1914)
* *A prueba*

## Eksteraj ligiloj 
* Doktoriga tezo "La obra narrativa de Felipe Trigo" (Manuel Muelas Herraiz)

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hispanaj romanistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Secaș (Timiș)

**Secaș (Timiș)** [sekaŝ] (hungare: **Temesszékás**, germane: **Sekasch**) estas komunumo en Rumanio nord-nordokcidente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 945 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 204 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1440. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Arad, poste Temes vármegye). Administre apartenas al ĝi Checheș, Crivobara, Vizma.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la distrikto 
* Administracia mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Dosiero: Secas jud Timis.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Sânandrei

eta|maldekstre|360ra|
**Sânandrei** [sınandrej] (, ) estas komunumo en Rumanio, kiu ĝis la Dua Mondmilito estis precipe germanlingva. Ĝi situas norde de Timișoara, en la distrikto Timiș / Temes. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Carani (germane: Mercydorf, hungare: Mercyfalva) kaj Covaci (germane: Kowatsch, hungare: Temeskovácsi).

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis  loĝantojn (precipe germanoj, malplimulte rumanoj kaj hungaroj), en 1992  (rumanoj, malpli ol 5 % hungaroj), kaj laŭ la stato de [[]] estis .

## Historio 
Ĝia unua mencio estas en 1333. Ĝis 1919 la komunumo apartenis al la reĝlando Hungario en la habsburga regno Aŭstrio-Hungario kaj estis parto de la departemento *Temes vármegye*.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Ĝemelkomunumo 
*  Békésszentandrás, Hungario

## Komunumoj de Sankta Andreo en Hungara reĝlando 
## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Komunumoj de Rumanio
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Georg Elser

eta|Georg Elser
**Johann Georg ELSER** [jOhan gEork Elza] (naskita la  en Hermaringen, mortigita la  en koncentrejo Dachau) estis germana lignaĵisto kaj rezistulo kontraŭ naziismo. Je la  li faris bomban atencon al Adolf Hitler, dum unu el ties ĉiujaraj paroladoj en la gastejo *Bürgerbräukeller* en Munkeno. La atenco malsukcesis, ĉar Hitler foriris duonhoron pli frue ol planite kaj jam estis for, kiam la bombo eksplodis.

La eksplodo mortigis ok homojn kaj vundis pliajn. Elser estis arestita kaj sendita al la koncentrejoj Sachsenhausen kaj Dachau, kie li vivis ĝis 1945. Kelkajn semajnojn antaŭ la liberigo de la koncentrejo oni mortigis lin laŭ persona ordono de Hitler kaj deklaris lian morton akcidento.

eta|280ra|Ŝildo ĉe la Elser-muzeo

En la urbo Königsbronn, kie Elser vivis kiel knabo, ekzistas muzeo pri li, kiu portas lian eldiron: "Mi ja volis per mia faro malhelpi sangoverŝadon eĉ pli grandan." En Heidenheim, kie li laboris, lian nomon portas parko kun memorŝtono. En Munkeno oni nomis halan komplekson por publikaj aranĝoj laŭ Elser. Je lia 100-a naskiĝtago la Germana Poŝto eldonis memorigan poŝtmarkon.

## Eksteraj ligiloj 
* Laborrondo Georg Elser (germane)
* Informoj de la centroj pri politika klerigo (germane)
* Demando nesufiĉe respondebla ĉu Elser vere estis komunisto

Kategorio:Germanaj komunistoj
Kategorio:Germanaj rezistantoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Sânmihaiu Român

**Sânmihaiu Român** [sınmihaju romın] (hungare **Bégaszentmihály,** germane **Rumänisch-Sankt-Michael**) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 2 124 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 581 (rumanoj).

Ĝia unua mencio estas en 1327 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, departemento Krassó-Szörény. Administre apartenas al ĝi Sânmihaiu German, Utvin.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Komunumoj pri Sankta Mikaelo en Transilvanio 
Pro grandeco de la tabulo la ceterajn en Hungara reĝlando vidu: Alsómihályi!

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Șag

**Șag**  (hungare: **Temesság**, germane: **Schag**, Segental) estas komunumo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis 2 425 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 586 (rumanoj, 15,5 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1333 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye).

Ĝis 2004 administre apartenis al ĝi Parța, kiu nun estas aparta komunumo.

Tra Șag pasas la nacia vojo DN59 inter Deta kaj Timișoara kaj loka fervojo inter Jebel kaj Timișoara.

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio).

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la distrikto 
* Administracia mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Komunumoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Timiș
Kategorio:Unuvilaĝaj komunumoj de Rumanio
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Sânpetru Mare

**Sânpetru Mare** [sınpetru mare] (hungare: **Nagyszentpéter**, germane: **Grosssanktpeter**) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio nordokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 2 824 loĝantojn (serboj, germanoj, ciganoj), en 1992 1 998 (rumanoj, serboj, ciganoj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas el 1333 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Torontál. Administre apartenas al ĝi Igriș; ĝis 2004 apartenis al ĝi ankaŭ Saravale, kiu nun estas propra komunumo.

En la censo de 2002, 522 el la 2 102 loĝantoj de la vilaĝo (24,8&nbsp;%) deklaris sin etnaj serboj.

## Fonto 
## Komunumoj pri Sankta Petro en la Hungara reĝlando 
La tabelo prezentas nur la komunumojn el Transilvanio, la ceterajn vidu ĉe: Detrekőszentpéter!

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la distrikto 
* Administracia mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Dosiero: Sanpetru Mare jud Timis.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Săcălaz

**Săcălaz** [səkəlaz] (hungare: **Szakálháza**, germane: **Sackelhausen**) estas komunumo en Rumanio okcidente de Timișoara. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Beregsău Mare kaj Beregsău Mic.

En 1910 ĝi havis 3 655 loĝantojn (germanoj, hungaroj, rumanoj), en 1992 3 567 (rumanoj, 2 % da hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estis en 1392. Ĝis Traktato de Trianon Szakálháza apartenis al Hungara reĝlando, al Temes (historia departemento), poste al Rumanio.

## Famuloj 
En la iama Szakálháza naskiĝis:
* hungara inĝeniero László Kazinczy
* Ernő Kállai (kritikisto).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la distrikto 
* Administracia mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Dosiero: Sacalaz jud Timis.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Ostrava operaco

**Ostrava operaco** estis operaco, kiu okazis fine de la Dua Mondmilito, en marto kaj en aprilo de 1945 komune kun operaco bratislava-brna. Celo de tiuj ĉi operacoj estis neniigi la germanajn grupiĝojn en tiu ĉi regiono, liberigi Moravion kaj industrian centron Ostravon. Ostrava, kiu prezentis en februaro de 1945 35 % da ekonomiaj eblecoj de Germanio, germanoj klopodis teni ĉiupreze. Por defendi Ostravon estis komisiita germana armeo Mezo gvidita de marŝalo Schörner. Germanoj eluzis kontraŭ antaŭenpaŝantaj sovetaj kaj ĉeĥoslovakaj soldataroj ankaŭ sistemon de limregionaj fortikaĵoj konstruitaj en la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento. Ĉirkaŭ Ostrava estis konstruita kvinobla defendsistemo. Ostrava operaco havis tri fazojn:

* la unua fazo - ekde la 10-a de marto ĝis la 17-a de marto 1945
* la dua fazo - ekde la 24-a de marto ĝis la 14-an de aprilo 1945
* la tria fazo - ekde la 15-a de aprilo ĝis la 5-a de majo 1945

En la unuaj du fazoj estis liberigita precipe suda parto de Pollando, la lasta fazo okazis jam en la moravia teritorio kaj en ties paso estis liberigita norda Moravio kaj Silezio. Enkadre de armeoj de la 4-a ukraina batalfronto partoprenis en la ostrava operaco ankaŭ ĉeĥoslovakaj taĉmentoj - la 1-a ĉeĥoslovaka memstara tanka brigado, la 1-a ĉeĥoslovaka miksita aviadildivizio kaj la 1-a ĉeĥoslovaka armea korpuso. En la ostrava operaco falis 20 mil da sovetaj soldatoj kaj 1 mil da ĉeĥoslovakaj soldatoj.

Por memoro de la falintaj soldatoj dum la ostrava operaco estis en Hrabyně konstruita granda monumento - Nacia monumento de la dua mondmilito.

## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Bataloj kaj operacoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj de Ĉeĥoslovakio
Kategorio:Bataloj en Ĉeĥoslovakio
Kategorio:Bataloj de Sovetunio
Kategorio:Liberigo de Ĉeĥoslovakio
Kategorio:Moraviasilezia regiono
Ostrava
Kategorio:Eventoj en Ostrava
Kategorio:20-a jarcento en Ĉeĥio
Kategorio:Nomita laŭ Ostrava
Teremia Mare

**Teremia Mare** (germane: **Marienfeld**, **Marienfelde** aŭ **Grossteremin**, hungare: **Máriafölde**) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Sânnicolau Mare. Administre apartenas al ĝi Nerău, Teremia Mică. La komunumo situas ĉe la limo al Vojvodino, kiu estas aŭtonoma regiono de Serbio.

## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2807 loĝantojn (germanoj), en 1992 2321 (rumanoj, 11% hungaroj), kaj laŭ la stato de  en la loĝloko vivis . 

## Historio
Ĝia unua mencio estas en 1256. Ĝis 1919 ĝi apartenis al la reĝlando Hungario, parto de la imperio Aŭstrio-Hungario, kaj estis parto de la departemento Torontál. 

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Renomaj homoj
*Kristóf Kelemen skulptistohttp://artportal.hu/lexikon/muveszek/kelemen_kristof 

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Marienfeld

**Marienfeld** estas germanlingva toponimo (kun la signifo "kampo de Maria".

Interalie temas pri
* parto de la urbo Harsewinkel en Germanio,
* kaj pri la germanlingva nomo de la urbo Teremia Mare en Rumanio.
Ekumena Esperanto-Kongreso

**Ekumena Esperanto-Kongreso** (**EEK**) estas komuna kongreso de la kristanaj Esperanto-asocioj IKUE kaj KELI.

La unua Ekumena Esperanto-Kongreso en okazis en 1968. Ĝi fariĝis ebla pro la 2-a Vatikana Koncilio, kiu kuraĝigis katolikojn al kunlaboro kun protestantoj, kaj realiĝis en 1968 pro la ekumena engaĝiĝo de la esperantistoj Stefan Maul, Adolf Burkhardt kaj Jacques Tuinder. 

## Listo de la Ekumenaj Esperanto-Kongresoj
*1-a EEK 1968 Limburg (Lahn) (Germanio)
*2-a EEK 1970 Klagenfurt (Aŭstrio)
*3-a EEK 1974 Hamburgo (Germanio)
*4-a EEK 1978 Varna (Bulgario) 
*5-a EEK 1981 Dalfsen (Nederlando) 
*6-a EEK 1985 Augsburg (Germanio)
*7-a EEK 1989 Annan Court, apud Brajtono (Britio)
*8-a EEK 1992 Velence (Hungario)
*9-a EEK 1993 Viviers (Francio)
*10-a EEK 1994 Gostyn (Pollando)
*11-a EEK 1995 Kaunas (Litovio)
*12-a EEK 1996 Szombathely (Hungario)
*13-a EEK 1998 Nantes (Francio) 
*14-a EEK 1999 Gliwice (Pollando)
*15-a EEK 2001 Zagreb (Kroatio)
*16-a EEK 2003 Rimini (Italio)
*17-a EEK 2005 Piliscsaba (Hungario)
*18-a EEK 2007 Pelplin (Pollando)
*19-a EEK 2009 Wrocław (Pollando)
*20-a EEK 2014 Trento (Italio)
*21-a EEK 2015 Strasburgo (Francio)
*22-a EEK 2018 Poděbrady (Ĉeĥio)

En la jaroj 2019 ĝis 2024 ne okazis Ekumena Esperanto-Kongreso. En tiu tempo, IKUE aranĝis nur proprajn virtualajn kongresojn, dum KELI aranĝis inter 2021 kaj 2024 ĉiujare ĉeestan kongreson.

Por la jaro 2025, IKUE kaj KELI preferis ne oferti Ekumenan Kongreson, sed apartajn kongresojn en malsamaj urboj de Ĉeĥio. La KELI-Kongreso 2025 estis nuligita pro nesufiĉaj aliĝintoj.

## Vidu ankaŭ
*IKUE-Kongreso
*KELI-kongresoj

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Ekumenaj Esperanto-Kongresoj

Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Eŭropo
Kategorio:Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista
Kategorio:Esperanto en 1968
Știuca

**Știuca**  (hungare: **Csukás**, germane: **Ebendorf**) estas komunumo en Rumanio sud-sudoriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 941 loĝantojn (germanoj), en 1992 640 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1555. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (*Krassó-Szörény vármegye*). Administre apartenas al ĝi Dragomirești, Oloșag, Zgribești.

Laŭ la censo de 2002 el la 1 838 loĝantoj de la komunumo 1 170 (63,7 %) estis ukrainoj, 629 rumanoj, 18 germanoj, 6 hungaroj kaj 5 ĉeĥoj; 1 152 parolis precipe la ukrainan lingvon.

## Fontoj 
## Gravaj personoj 
* Mihai Wagner (*10-a de novembro 1911 – ?): skulptisto.

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la distrikto 
* Administracia mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Dosiero: Stiuca_jud_Timis.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
IKUE-Kongreso

eta|dekstra|200px|bildkarto pri la unua katolika kongreso de esperantistoj (1910)
**IKUE-Kongreso** estas la ĉefa aranĝo organizata de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE). Ĝis 2018 ĝi okazis preskaŭ ĉiujare, kutime alterne kiel kongreso de IKUE sola kaj kiel komuna kongreso de IKUE kaj KELI (Ekumena Esperanto-Kongreso). En la postaj jaroj, la kongresoj okazis nur virtuale. 

Al la programo de IKUE-Kongreso apartenas ĉiutagaj Diservoj, prelegoj pri la kongresa temo kaj kunsidoj, sed ankaŭ distra programo el ekskursoj, muzikaj koncertoj, teatraĵoj, skeĉoj de junuloj kaj popolaj dancoj.

La unua IKUE-Kongreso okazis en 1910 en Parizo. Kadre de ĝi IKUE estis fondita. La malfermon de tiu kongreso ĉeestis preskaŭ 600 homoj. La tria de 1912 estis en Budapeŝto.

Kutime IKUE-Kongreso havas ĉirkaŭ 150 ĝis 300 partoprenantojn el ĉirkaŭ 20 landoj. La verŝajne ĝis nun plej granda IKUE-Kongreso estis la 37-a Kongreso en 1977 en Częstochowa (Pollando) kun pli ol 700 partoprenantoj, kadre de kiu la posta papo Johano Paŭlo la 2-a planis celebri meson en Esperanto.

En 2010, IKUE okazigis sian 63-an Kongreson en Parizo. Ĝi do revenis al la loko de sia fondiĝo por festi sian centjariĝon.

## Kompleta listo 
En 2017, IKUE planis sian 70-an Kongreson en Udine; pro nesufiĉaj aliĝoj ĝi tamen ne okazis. Ankaŭ en 2019 ne okazis IKUE-Kongreso.

En 2020 okazis la Virtualaj Tagoj de IKUE. La partoprenantoj proponis ke pro la amplekso de la programo la Tagoj estu listigitaj inter la IKUE-Kongresoj.

Por 2024, IKUE anoncis ĉeestan kongreson en Slovenio. Pro nesufiĉaj aliĝintoj la kongreso tamen okazis nur virtuale.

## Eksteraj ligiloj 
* kompleta listo de la IKUE-kongresoj en la retejo de IKUE

*
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj
Dio Benu

***Dio Benu*** estas la gazeto de la Ĉeĥa IKUE-Sekcio. Ĝi aperas 4-foje jare ekde 1991 kun ĉirkaŭ 28 p. en formato A5. La gazeto estas legebla ankaŭ rete. Fondinto kaj daŭra redaktoro de la gazeto estas Miloslav Šváček.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de *Dio Benu*
* Malnovaj numeroj de *Dio Benu* en la retejo de Bernhard Eichkorn

Kategorio:Esperanto-gazetoj
Topolovățu Mare

**Topolovățu Mare** [topolovəcu mare] (hungare: **Nagytopoly**, germane: **Grosstoplowetz**) estas komunumo en Rumanio oriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1 455 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 1 190 (rumanoj, 3 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1717. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre apartenas al ĝi Cralovăț, Ictar-Budinț, Iosifalău, Șuștra kaj Topolovățu Mic.

Laŭ la censo de 2002 inter la 2 971 loĝantoj de la komunumo estis 220 serboj, 62 slovakoj kaj 62 hungaroj. 2 564 parolis precipe rumane, 202 serbe, 83 slovake kaj 43 hungare.

## Fontoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de la distrikto 

Dosiero: Topolovatu_Mare_jud_Timis.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Distrikto Rhön-Grabfeld

La **distrikto Rhön-Grabfeld** situas en la distriktaro Malsupra Frankonio (Unterfranken) de la germana federacia lando Bavario. Ĝia administra sidejo estas la urbo Bad Neustadt an der Saale. La distrikto havas areon de 1 021 km², kaj fine de  ĝi havis  loĝantojn.

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la distrikto (germanlingvaj)


R
R
Kategorio:Malsupra Frankonio
Mapinguari

**Mapinguari** [mapingŭa**ri**] estas monstro de brazila folkloro, estas loka versio de ciklopo. La kamparanoj de Amazonio diras ke ene ĝangalo vivas denshara giganto kiu havas nur unu okulon sur la frunto kaj la buŝon sur la ventro. Aliaj homoj diras ke ĝi uzas kirason el testuda ŝelo, kaj aliaj diras ke ĝi he havas harojn, sed ĝia haŭto similas al aligatora. Kelkaj diras ke ĝiaj piedoj estas rondaj, pro tio, kelkaj nomas ĝin "botelpiedulo". Mapinguari krius imitante la ĉasistojn, se iu respondas, ĝi persekutus kaj mortigus tiun. Oni diras ke ĝi disfalas arbojn kiam marŝas tra la ĝangalo kaj faras grandan bruon. La monstro estas bestia kaj ne timas pafilojn, ĉar ĝi dilatas la ŝtalon de pafiloj per blovo, ĝi timus nur bradipon, sed neniu scias kial.

Kelkaj usonanoj komparis Saskvaĉon al Mapinguari kaj la legendo iĝis iom internacia en lastaj jaroj. En angla kaj germana versioj de Vikipedio, Mapinguari aperas ne kiel ciklopo, sed kiel nekonata besto kiu eble vivas en arbaro, sed tradiciaj trajtoj de monstro (unu okulo, buŝo sur la ventro, botelaj piedoj) montras ke morfologie ĝi ne eblas ekzisti kiel natura esto.

Kategorio:Folkloraj estaĵoj
Distrikto Schweinfurt

La **distrikto Schweinfurt** situas en la distriktaro Malsupra Frankonio (Unterfranken) de la germana federacia lando Bavario. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Schweinfurt [prononco"**Ŝvajn**furt"], kiu mem tamen estas eksterdistrikta urbo kaj sekve ne apartenas al la distrikta teritorio.

## Geografio 
La distrikto situas centre de la distriktaro. Najbaras norde la distrikto Bad Kissingen kaj la distrikto Rhön-Grabfeld, oriente la distrikto Haßberge kaj la distrikto Bamberg, sude la distrikto Kitzingen kaj la distrikto Würzburg kaj okcidente la distrikto Main-Spessart. La eksterdistrikta urbo Schweinfurt plene ĉirkaŭiĝas per la distrikto.

La distrikta areo kovras parton de la arbarego Steigerwald sudoriente kaj la arbarego Haßberge nordoriente. La rivero Majno trafluas la distriktan areon de oriento okcidenten.

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la distrikto (germanlingvaj)


S
S
Kategorio:Malsupra Frankonio
Distrikto Miltenberg

La germana **distrikto Miltenberg** situas ambaŭflanke de la rivero Majno en la distriktaro Malsupra Frankonio *(Unterfranken)* de Bavario. Sur la distrikta areo de 715 km² fine de  loĝis  homoj; do meznombre 179 sur unu kvadrata kilometro. La distrikto apartenas al la ekonomia regiono Rejno-Majno. Norde najbaras la distrikto kaj urbo de Aschaffenburg, oriente la distrikto Main-Spessart kaj la baden-virtemberga distrikto Main-Tauber, sude la same baden-virtemberga distrikto Neckar-Odenwald kaj okcidente la hesiaj distriktoj Odenwald kaj Darmstadt-Dieburg.

## Trafiko 
Plej grava strato de la regiono estas la federacia strato B 469, kiu de sudo al nordo gvidas al la aŭtoŝoseo A3 kaj ligas la distrikton al la ekonomia centro de Frankfurto ĉe Majno kaj ĉirkaŭaĵo. Pliaj gravaj vojoj estas la stratoj B 47, kiu okcidente gvidas al Michelstadt kaj Worms, kaj B 426, kiu okcidente gvidas al Höchst im Odenwald kaj Darmstadt.

Fervoja linio konektas kun la urbo Aschaffenburg, kaj la rivero Majno helpe de kanalo inter Majno kaj Danubo ligas la riverojn Rejno inter Svisio kaj Nederlando kaj Danubo inter suda Germanio kaj Rumanio.

## Urbaj kaj neurbaj komunumoj 
En la distrikto troviĝas sep urboj (inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de ):

* Amorbach (),
* Erlenbach am Main (),
* Klingenberg am Main (),
* Miltenberg (),
* Obernburg am Main (),
* Stadtprozelten () kaj
* Wörth am Main ().

La plej grandaj inter la kromaj 19 komunumoj estas:

* Elsenfeld (),
* Großheubach (),
* Kleinwallstadt (),
* Mömlingen () kaj
* Sulzbach am Main ().

## Eksteraj ligiloj 
* paĝoj de la distrikto, germanlingvaj

Dosiero:Amorbach020.jpg|Amorbach
Dosiero:Miltenberg AltesRathaus Mildenburg 2003.jpg|Miltenberg
Dosiero:Miltenberg Riesen 2003.JPG|Hotelo *Riesen* en Miltenberg
Dosiero:Klingenberg_am_Main.jpg|Klingenberg


M
M
Kategorio:Malsupra Frankonio
Traian Vuia

Traian Vuia estas persono kaj geografia nomo en Rumanio.

*Traian Vuia (persono)
*Traian Vuia (vilaĝo)
*Traian Vuia (komunumo)
Uivar

**Uivar** [ujvar] (, ) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Timișoara. Administre apartenas al ĝi Pustiniș, Răuți kaj Sânmartinu Maghiar. Ĝis 2008 apartenis al ĝi ankaŭ Iohanisfeld kaj Otelec, kiuj nun konsistigas apartan komunumon kun sidejo en Otelec.
## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis  loĝantojn (germanoj, hungaroj, serboj), en 1992  (rumanoj, 6,3 % da hungaroj). 
## Historio
Ĝia unua mencio estas el 1851. Ĝis la Trianona traktato ĝi apartenis al Hungario (Torontál), poste mallonge al Serbio, fine al Rumanio. 

Uivar ĝemeliĝis kun Algyő en Hungario.

## Famuloj 
En la iama Újvár naskiĝis Béla Bartók (lernejestro).

## Fontoj 
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio).

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la distrikto 
* Administracia mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Dosiero: Uivar_jud_Timis.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Distrikto Haßberge

La **distrikto Haßberge** situas en la distriktaro Malsupra Frankonio (Unterfranken) de la germana federacia lando Bavario. Administra centro estas la urbo Haßfurt. La distrikto havas areon de 956 km², kaj fine de la jaro  ĝi havis  loĝantojn. Ĝi situas en la pleja oriento de la distriktaro. Najbaras norde la distrikto Rhön-Grabfeld kaj la turingia distrikto Hildburghausen, nordoriente la distrikto Coburg, oriente kaj sude la distrikto Bamberg kaj okcidente la distrikto Schweinfurt. Granda parto de la distrikta areo apartenas al la arbara regiono Steigerwald.

eta|240px|maldekstra|merkata placo kaj urba preĝejo de Haßfurt

## Urbaj kaj neurbaj komunumoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala reta paĝo de la distrikto, germanlingva


H
H
Kategorio:Malsupra Frankonio
Distrikto Kitzingen

La **distrikto Kitzingen** situas en la distriktaro Malsupra Frankonio (Unterfranken) de la germana federacia lando Bavario. Administra centro estas la samnoma urbo Kitzingen. La distrikto havas areon de 684 km², kaj fine de la jaro  ĝi havis  loĝantojn.

La distrikto situas en la sudoriento de la distriktaro, oriente de la urbo Würzburg. Najbaras norde la distrikto Schweinfurt, oriente la distrikto Bamberg, sudoriente kaj sude la distrikto Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim kaj okcidente la distrikto Würzburg. Granda parto de la distrikta areo apartenas al la arbara regiono Steigerwald.

eta|240px|maldekstra|la vilaĝeca Hohenfeld, urboparto de Kitzingen

## Urbaj kaj neurbaj komunumoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala reta paĝo de la distrikto, germanlingva


K
K
Kategorio:Malsupra Frankonio
Schweinfurt

**Schweinfurt**  estas eksterdistrikta urbo situanta en la distrikto Malsupra Frankonio () de la germana federacia lando Bavario. Fine de  la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

eta|dekstra|la merkata placo kun urbodomo

## Vidindaĵoj 
* preĝejo Sankta Johano
* renesanca urbodomo
* merkata placo kun statuo de Friedrich Rückert
* naskodomo de tiu klera poeto kaj tradukisto
* turo *Schrotturm*
* *Zeughaus*
* preĝejo *Heilig-Geist*
* bestoparko *Wildpark*
* resurekta preĝejo projektita de *Olaf Andreas Gulbransson*
* preĝejo sankta Kiliano

### Teatroj 
* Teatro de la urbo Schweinfurt
* Kultura metiejo *Disharmonie*
* Grupo *Hans Sachs*, kiu flegas la malfrumezepokan karnavalan teatron kaj la renesancan dancarton
* Pupteatro sen nomo

### Muziko 
* Kultura domo *Stattbahnhof*

## Famuloj 
* Johann Lorenz Bausch, Johann Michael Fehr, Balthasar Metzger kaj Georg Balthasar Wohlfahrt, urbaj kuracistoj, kiuj kune en 1652 estis fondintoj de la Akademio Leopoldina, la tutmonde dua plej aĝa scienca akademio
* András Mechwart, inĝeniero
* August Lehrmann, arĥitekto
* Friedrich Rückert, poeto, orientalisto
* Johann Lindemann, teologo kaj pedagogo
* Johannes Sinapius, helenisto kaj kuracisto
* Judith von Schweinfurt, ĉeĥa princino

## Trafiko 
 per individua motora trafiko konektiĝas al la aŭtovojo .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Eksterdistriktaj urboj de Bavario
Kategorio:Urboj de Bavario
Kategorio:Urboj ĉe rivero Majno
Kategorio:Malsupra Frankonio
Plenluno

eta|250px
[eta|250px|Plenluno sur la malnova lumturo de [Ystad, Svedio.]]
**Plenluno** nomiĝas la luna fazo, dum kiu la tuta luno estas plene prilumata de la suno. La lunaj fazoj varias cikle dum unu monato, ĉar la luno orbitas ĉirkaŭ la tero kaj je diversaj gradoj troviĝas en la ombro de la tero. Dum la plenluno do luno kaj suno troviĝas pli-malpli en malaj direktoj de la tero.

## Vidu ankaŭ 
* Luna fazo
* Novluno
* Kvaronluno
* Luna kalendaro
* Monato
* Lunmonato

## Piednotoj 

Dosiero:Mond Phasen.svg
Dosiero:Mond Grafik.svg
Dosiero:PhaseLune-5.jpg


Kategorio:Luno
Kategorio:Ĉiela mekaniko
Kategorio:Meteologio
Novluno

Novluno (latine *Interlunium*) nomiĝas la luna fazo, dum kiu la tuta luno estas tute ne prilumata de la suno kaj apenaŭ estas videbla, ĉar tute en la ombro de la tero (laŭ PIV).

La lunaj fazoj varias cikle dum unu monato, ĉar la luno orbitas ĉirkaŭ la tero kaj je diversaj gradoj troviĝas en la ombro de la tero. Dum la **novluno** la luno do troviĝas pli-malpli inter la tero kaj la suno: laŭ la difino ne eblas vidi novlunon dum nokto, ĉar kaj luno kaj suno troviĝas je la flanko de la tero mala al la propra starpunkto. Ekde la momento de novluno la luno denove fariĝas pli kaj pli videbla, kaj aspektas, kvazaŭ ĝi "novigis" sin - tial la vorto.

## Vidu ankaŭ 
* Luna fazo
* Plenluno
* Kvaronluno
* Monato
* Lunmonato
* Kalendoj

## Bildaro 

Dosiero:Mond Phasen.svg| Novluno estas fazo 1
Dosiero:Mond Grafik.svg
Dosiero:PhaseLune-5.jpg| Plenluno estas fazo 5

Kategorio:Luno
Kategorio:Ĉiela mekaniko
Kategorio:Kalendaro
Kategorio:Meteologio
Lunduono

**Lunduono** (laŭ NPIV) aŭ kvaronluno (evitinda) nomiĝas ĉiu el la du lunaj fazoj inter plenluno kaj novluno, dum kiu la Luno estas nur parte prilumata de la Suno kaj parte en la ombro de la Tero . 

La lunaj fazoj varias cikle dum unu monato, ĉar la Luno orbitas ĉirkaŭ la Tero kaj je diversaj gradoj troviĝas en la ombro de la Tero. 

## Vidu ankaŭ 
* Luna fazo
* Lunarko
* Novluno
* Plenluno
* Monato

Kategorio:Luno

Dosiero:Mond Phasen.svg|Lunduonoj: fazoj 3 kaj 7
Dosiero:Mond Grafik.svg
Dosiero:Daniel Hershman - march moon (by).jpg
Dosiero:PhaseLune-5.jpg
Dosiero:Waning gibbous moon near last quarter - 23 Sept. 2016.png
Tormac

**Tormac** [tormak] ( ,  ) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Timișoara. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Cadar (hungare Kádár, germane Kadar) kaj Şipet (germane Schipet, hungare Sebed).

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis  loĝantojn (hungaroj, germanoj, rumanoj), en 1992  (rumanoj,  hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas en 1828. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Temes.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
Ĝemelkomunumo estas 20ra| Röszke, Hungario.

## Renomaj personoj 
* Mihály Baja (n. la 11-an de decembro 1879 – Debrecen, m. la 5-an de februaro 1957): reformita pastro, verkisto.
* István Eszteró (n. la 19-an de marto 1941): poeto.
* János Graur (n. la 20-an de oktobro 1938): ĵurnalisto, verkisto.
* András Kiss (poeto) (n. la 27-an de oktobro 1950): biologo, ornitologo, universitata instruisto, poeto
* Csaba Ungor (n. la 1-an de majo 1949): skulptisto.
* Károly Vincze (n. la 24-an de julio 1944): lokhistoriisto
* Mihály Zöld (n. la 16-an de marto 1880 en Végvár, m. la 6-an de julio 1931 samloke): reformita pastro, poeto.
* Zoltán Zöld (n. la 1-an de aprilo 1898, m. la 14-an de aprilo 1962): komponisto, teksaŭtoro

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Ciklo

Laŭ PIV, **ciklo**  (laŭ la greka **κύκλος**, *kíklos - la cirklo*) estas

# ĉiam egala periodo, post kiu ripetiĝas en sama ordo samaj fenomenoj,
# kompleta serio de la statoj aŭ valoroj, tra kiuj pasas fenomeno aŭ perioda fluo, antaŭ ol ĝi ripetiĝas idente (ekz. karbono-ciklo),
# la distanco, kiun trapasas piŝto de vapormaŝino dum unu iro kaj unu reiro,
# aro da poemoj. pentraĵoj rilata al unu sama temo,
# (= velocipedo) veturilo movata per pedaloj, ekzemple durada (=biciklo) aŭ trirada ciklo,
# ferma ĉeno el atomoj, ofta ĉe la karbonderivaĵoj (ekz- cikloheksano, vidu cikloheksano).

## Vidu ankaŭ 
* Unuciklo

Kategorio:Veturiloj
Valcani

**Valcani**  (hungare: **Valkány**, germane: **Walkan**) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Sânnicolau Mare. En 1910 ĝi havis 4 809 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj, slovakoj), en 1992 1 279 (rumanoj, 6,5 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1256. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torontál vármegye).

Administre ĝis 2004 ĝi apartenis al Dudeștii Vechi.

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio).

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la distrikto 
* Administracia mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Dosiero: Dudestii Vechi jud Timis.png|Situo de Valcani kaj Dudeștii Vechi en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Timiș
Kategorio:Unuvilaĝaj komunumoj de Rumanio
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Tomești (Timiș)

**Tomești** [tomeŝtj] (hungare: **Tamásd**, germane: **Tomescht**) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Lugoj. Administre apartenas al ĝi Baloșești, Colonia Fabricii, Luncanii de Jos, Luncanii de Sus, Românești.

La partoj de la komunumo etendiĝas tra ĉirkaŭ 15 km nord-sude laŭlonge de la distrikta vojo DJ684.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 699 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj), en 1992 1 526 (rumanoj, 4,5 % da hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas en 1597. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (*Temes*, poste *Krassó-Szörény*).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Gravaj personoj 
* Lajos Szentiványi (Tamásd, 25-a de februaro 1883 – Bp., 29-a de aŭgusto 1956): advokato, publikoficisto, politikisto.
* Oszkár Szuhanek (29-a de oktobro 1887 – Timișoara, 9-a de majo 1972): pentristo.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

Dosiero: Tomesti_jud_Timis.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Jóhann Jónsson

**Jóhann Jónsson** (1896-1932) naskiĝis je Staðarstaður en Snæfellsnes. Post frekvento de la Rejkjavika Gimnazio li iris al Germanio, kie li studis literaturon dum kelkaj jaroj en universitato. En Germanio li mortis pro tuberkulozo, nur 36-jara.
Jóhann ne estis produktiva poeto, sed liaj malmultaj poemoj atestas artan rafinitecon kaj evidentan poetan talenton. La plej multaj estas verkitaj sub tradiciaj formoj kaj laŭ la novromantika spirito. Jóhann majstris la germanan lingvon kaj tradukis en tiun lingvon islandajn literaturajn verkojn, i. a. poezion, kie fidele konservas la originalan tekston enhave kaj forme. Li evidente alte taksis la tradiciajn versformojn de la islanda poezio, sed tamen faris unu rimarkindan eksperimenton por renovigi la forman tradicion per la poemo Söknuður (Postperda sopiro) 1928. Esperanta traduko troviĝas en La Tradukisto, oka kaj naŭa numero 1992 farita de Baldur Ragnarsson.
La poemo estas senrima kun libera ritmo, sed aliteraciita en la originalo. La longo de "strofoj" kaj linioj estas neregula. Ekspresionisma influo estas konstatebla en la poemo en la emociplena esprimado de la realaĵo. Malespero kaj sento de vaneco forte esprimiĝas en elkrioj kaj ofte strangaj bildaj esprimoj.

## En Esperanto aperis 
* *Postperda sopiro (Söknuður)*, poemo, en La Tradukisto, oka kaj naŭa numero, 12. januaro 1992, en traduko de Baldur Ragnarsson.

Kategorio:Islandaj verkistoj
Kategorio:Islandaj poetoj
Distrikto Main-Spessart

La **distrikto Main-Spessart** situas en la distriktaro Malsupra Frankonio (Unterfranken) de la germana federacia lando Bavario. Ĝia nomo venas de la rivero Majno kaj de la mezalta montaro Spessart.

Administra centro estas la urbo Karlstadt. La distrikto havas areon de 1 321&nbsp;km², kaj fine de  ĝi havis  loĝantojn.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala reta paĝo de la distrikto ()


M
M
Kategorio:Malsupra Frankonio
Voiteg

**Voiteg** [vojteg] (hungare: **Vejte**, germane: **Wojteg**) estas komunumo en Rumanio sud-sudoriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1 876 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 1 914 (rumanoj, 8% hungaroj). Ĝia unua mencio estas en 1322. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre apartenas al ĝi Folea.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de distrikto 
* Administracia mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
René Niziet

**René NIZIET** (naskiĝis 1924 - mortis meze de 1986) estis belga esperantisto, delegito de UEA en Huy (Belgio) kaj fakdelegito pri ekologio kaj valona etnismo.

Kategorio:Belgaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1924
Kategorio:Mortintoj en 1986
Traian Vuia (komunumo)

**Traian Vuia**  [trajan vuja] (hungare: Bozsor) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 659 loĝantojn (rumanoj), en 1992 451 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1364. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Jupani, Săceni, Surducu Mic (Kisszurdok), Susani, Sudriaș kaj la sidejo Traian Vuia.

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio).

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Dosiero: Traian Vuia jud Timis.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Timiș
Surducu Mic

**Surducu Mic** [surduku mik] (hungare: **Kisszurdok (Temes)**) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 791 loĝantojn (rumanoj), en 1992 415 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1511. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (*Krassó-Szörény vármegye*). Administre ĝi apartenas al Traian Vuia.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Renomaj personoj 
* Traian Vuia (17-a de aŭgusto 1872 - Bukareŝto, 3-a de septembro 1950): inventisto.El Answers.com angle
## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Unuataga koverto

**Unuataga koverto** estas poŝtaĵo, kiu estas stampita la unuan tagon de la ekvalido de la koncerna poŝtmarko. Ofte la poŝto uzas specialajn stampojn kaj/aŭ ornamkuvertojn, kiuj faru la tuton pli alloga kaj interesa.
Unuatagaj kovertoj (mallonge FDC el la angla *first day cover*) en la filatelo ofte atingas multoblon de la valoro de la koncerna poŝtmarko.

Kategorio:Poŝto
Kategorio:Filatelo
Svava Jakobsdóttir

**Svava Jakobsdóttir** (naskiĝis la  en Neskaupstaður, orienta Islando, mortis la ) estis islanda verkistino. Kiel infano ŝi pasigis kvin jarojn en Kanado, kie ŝia patro servis kiel pastro. Ŝi studentiĝis en Rejkjaviko en 1949 kaj poste studis anglan literaturon en Usono kaj en Anglujo. Ŝi studis en Somerville College (Universitato de Oksfordo) en 1952-1953. Ŝi laboris dum kelka tempo en la islanda Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj, ĉe la Ŝtata Radio kaj kiel ĵurnalisto ĉe *Morgunblaðið*, la plej granda islanda ĵurnalo. Dum kelkaj jaroj ŝi estis parlamentano por Alþýðubandalagið (socialisma partio).

Pleje konata ŝi estas kiel verkisto. Ŝiaj unuaj verkoj estis la novel-kolektoj *12 konur* (12 virinoj) (1965) kaj *Veisla undir grjótvegg* (Festeno sub ŝtonmuro) (1967) kaj la romano *Leigjandinn* (La luanto) (1969) kiu estas alegorio pri la subpremo de virinoj kaj malgrandaj nacioj. Ĉi tiuj verkoj estas originale novecaj kaj vekis multan atenton pro modernisma rakontmaniero kaj kritika pritrakto pri la pozicio de virinoj. Ŝia stilo estas mikso de banaleca realismo kaj libera fantazio, kie timigaj okazaĵoj estas prezentataj kiel memdiraj ordinaraĵoj kaj kliŝoj kaj stereotipa pensado estas atakataj. Svava verkis ankaŭ teatraĵojn, kiuj metas ŝin en la unuan vicon de islandaj dram-verkistoj. Inter tiuj estas *Hvað er í blýhólknum?* (Kiu estas en la plumba tubo?) (1970) kiu pritraktas la pozicion de virinoj kaj la edukadon de knabinoj pro la virina rolo; *Æskuvinir* (Dumjunecaj amikoj) (1976) kaj *Lokaæfing* (Fina ekzerco) (1983) kiu i.a. pritemas la teruraĵojn de nuklea milito. En ŝia romano *Gunnlaðar saga* (Historio de Gunnlöð) (1987) ŝi kunmiksas nuntempon kaj mitan antikvon en lirika kaj mistika maniero. Unu el ŝia plej famaj noveloj, *Saga handa börnum* (Rakonto por infanoj) estis tradukita de Baldur Ragnarsson.

## En Esperanto aperis 
**Saga handa börnum (Rakonto por infanoj)* en La Tradukisto, dek-sesa numero, en traduko de Baldur Ragnarsson.

Kategorio:Islandaj verkistoj
Victor Vlad Delamarina

**Victor Vlad Delamarina** ( – ) estis rumana verkisto.

Nomata pro li estas rumana vilaĝo Victor Vlad Delamarina (Timiş).

Delamarina, Victor Vlad
Delamarina, Victor Vlad
Delamarina, Victor Vlad
Baalo

**Baalo** estis ofta nomo de lokaj kaj komunaj dioj inter la okcident-aziaj popoloj. La kanaanidoj rigardis ĝin dio de la produktemo (reprodukto) kaj plej alta moŝto de la panteono. Baalo en la ŝemidaj lingvoj signifis *sinjoro*, *mastro*, *edzo*, sed oni uzis la vorton ankaŭ alisence (Baalo de la flugiloj).250px|eta|dekstraBaalo estis ĝenerala dio de la produktemo, en tiu senco, lia titolo estis la Sinjoro de la Tero. Oni nomis ĝin ankaŭ Sinjoro de Pluvo kaj Roso (en Kanaano tiuj du precipitaĵoj tre gravis por la agroproduktemo).

En la ugaritaj tekstoj kaj en la hebrea Malnova testamento, **Baalo** estis Sinjoro de la tempesto, rajdanta sur la nuboj. En la fenicia lingvo, ĝi estis *Baal-Samem* (signifinte: Sinjoro de la Ĉieloj).

Priskribo de Baalo aperis unuafoje sur argilaj tabuloj el la mezo de la 2-a jarmilo a.K., elfositaj en norda Sirio.

Oni pensis, ke la produktemecon karakterizas 7-jaraj periodoj. Laŭ la kanaana mitologio, Baalo – dio de la vivo kaj produktemo – luktas daŭre kun Moto. Se venkis Baalo, sekvis sep jaroj da produktemaj jaroj, se venkis Mot, sekvis sep jaroj da malsato kaj sekeco.

**Baalo** popularis eĉ en Egiptio ekde ĉ. -1400 ĝis 1075 a.K. Laŭ efiko de la aramoj, kiuj elparolis ĝin *Bel*, la dio konatiĝis kiel *Belos* kaj oni identigis ĝin kun Zeŭso.

**Baalon** adoris diversaj komunumoj kiel lokan dion. Tion jam mencias eĉ la Malnova testamento.

En Izraelo oni adoris **Baalon**, kies nomo signifas "mastro", rivale al Javeo. Lian kulton promociis, ekzemple, Izebel, edzino de la reĝo Aĥabo de la norda regno.

La nomo Belzebubo estas misformo aperinta en la Biblio. Ĝi originale estis *Baal-Zebul* (Sinjoro de la Sideko), *Baal-Zebub* (Belzebubo) signifas "Sinjoro de la Muŝoj".

Tanit estis unu el la edzinoj de Baalo.

## La ciklo 
La Baal-ciklo estas ugarita ciklo de rakontoj pri la kanaana dio Baalo (laŭvorte "Lordo"), ŝtorma dio asociita kun fekundeco. La teksto identigas lin kiel la dion Hadad, la nordokcidenta ŝemida formo de Adado. Ili verkiĝis en la ugarita lingvo per kojnforma skribo sur serio de argilaj premaĵoj trovitaj en la 1920-aj jaroj en la *tello* de Ugarito (hodiaŭa Ras Ŝamra), kiu situis en la mediteranea marbordo de norda Sirio, kelkajn kilometrojn norde de la hodiaŭa urbo Latakio. La rakontoj inkludas *La mito de Baalo Alijan* kaj *La morto de Baalo*.
Moshe Teitelbaum

Rabeno **Moshe (Moses) Teitelbaum** (1-an de novembro, 1914 – 24-an de aprilo, 2006) estis ĥasida rabeno kaj monda gvidanto de la satmara ĥasidismo, kiu nuntempe la plej larĝa ĥasida komunumo en la mondu kun ĉ. 100.000 sekvantoj.

## Biografio 
Moshe estis la plej juna filo de rabeno Ĥaim Cvi Teitelbaum, la antaŭa gvidanta rebeo kaj frato de rabeno Joel Teitelbaum. Lia patrina nomo estis Braĥa Sima. Li kaj lia frato naskiĝis en Sighet (tiam Hungario, nun Rumanio) kaj orfiĝis jam en 1926 kiam ili estis 11 kaj 14. Moshe estis nepo de rabeno Ŝalom Eliezer Halberstam de Újfehertó.

En 1936 li geedziĝis kun Leah Meir, filino de rabeno Hanoĥ Heinoĥ Meir de Kareĉka. En 1939, li iĝis rabeno de Zenta (nun en Jugoslavio, tiam en Hungario).

En 1944 mortis lia edzino en Aŭŝvico, li mem estis transportita al Theresienstadt, kie li liberiĝis en 1945.

Post la milito, li edzinigis filinon de rebeno Aaron Teitelbaum de Volovo kaj reveturis al Sighet, sed ili elmigris poste al Usono, al Novjorko.

Li sekvis sian onklon en 1979 kiel satmara rabeno kaj kiel gvidanto de la sekto.

La du filoj de la rabeno (Aaron kaj Zalman) ekbatalis por la gvidado de la sekta post morto de la rabeno en aprilo de 2006. Tio kaŭzis splitiĝon de la sekto.

## Fontoj 
* Rabinowicz, Tzvi M. *The Encyclopedia of Hasidism.* New York: Jason Aronson, 1996. ISBN 1568211236
* New York Times obituary, 4/25/06.
* Obituary 
* Lots of News Photos from Yahoo!.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1914
Kategorio:Mortintoj en 2006
Kategorio:Viroj
P. M. Mabesoone

**P. M. MABESOONE** (naskiĝis en 1901, mortis la 13-an de majo 1996 en Harderwijk, Nederlando) estis nederlanda esperantisto. Ekde 1930 li plenumis dum multaj jaroj diversajn estrarajn taskojn en la tiama landa asocio "La Estonto Estas Nia" (LEEN), kies honora membro li iĝis en 1946. Komitatano de UEA inter 1953 kaj 1958, li oficis kiel ties estrarano pri financoj kaj administrado (1955-1957), kaj kiel vicprezidanto (1956-1957). Lia nomo estas ligita al la Mabesoone-fonduso, kiu subvencias gravajn agadojn en Nederlando. Li geedziĝis en Hilversum la 8-an de decembro 1951 kun Suus Mabesoone-Visser.

Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Estraranoj de UEA
Aleksej Brusilov

**Aleksej Aleksejeviĉ BRUSILOV** (; naskiĝis la  en Tifliso, la Rusia Imperio — mortis la  en Moskvo, Sovetunio) estis rusa generalo, konata pro Brusilov-ofensivo (junio-aŭgusto de 1916), kiu helpis dum kritika periodo de la Unua mondmilito al la okcidentaj aliancanoj de Rusio.

Brusilov estis instruata en la Cara Paĝia Korpuso, ekservis kiel kavaleria oficiro en Kaŭkazio. Li elstare batalis en la rusa-turka milito (1877–78); en 1906 li rangaltiĝis al generalo. Komence de la Unua mondmilito, Brusilov komandis la 8-an rusan armeon kaj havis elstaran rolon en la sukcesa rusa atako en Galicio aŭtune de 1914.

Printempe de 1916, Brusilov anstataŭis la pli maljunan kaj heziteman generalon N. J. Ivanov, en komanda ofico de 4 rusaj armeoj. La 4-an de junio de 1916, Brusilov komencis tempestan atakon kontraŭ la aŭstraj fortoj. Malgraŭ gravaj perdoj, la trupoj de Brusilov en aŭgusto militkaptis 375 000 soldatojn (200 000 el ili en la unuaj tri tagoj de la atako) kaj okupis la tutan Bukovinon kaj parton de orienta Galicio. Pro tiuj atakoj, Germanio devis transloki taĉmentojn, pro kio soldatoj mankis en la grava Batalo de Verdun. La ofensivo kunportis pluajn avantaĝojn al la aliancanoj: Rumanio decidis ekmiliti je flanko de la aliancanoj, tiel Aŭstrio devis ĉesigi la nord-italiajn manovrojn.

Brusilov estis la ĉefkomandanto de la rusaj trupoj de la 22-a de majo 1917 ĝis 19-a de julio (laŭ nova kalendaro de 4-a de junio ĝis 1-a de aŭgusto). Li servis dum la bolŝevika regado kiel milita konsilisto kaj inspektoro de la kavalerio (1920–1924), poste li pensiiĝis.

Li verkis memuarojn "Notkajero de soldato, 1914–1918".

Kategorio:Rusiaj generaloj
Kategorio:Mortintoj en Moskvo
Katolika Esperanto-Tendaro

[300px|eta|dekstra|Eminenta vizitanto al KET 1995 en Sebranice – episkopo [Karel Otčenášek]]
**Katolika Esperanto-Tendaro** (**KET**) estis tendaro organizata de la Ĉeĥa Sekcio de IKUE. La unuaj 9 KET-oj okazis de 1969 ĝis 1977 en Herbortice. Ili oficiale nomiĝis "Libertempaj Esperanto-Tendaroj", por kaŝi ilian religian karakteron. Dum la 9-a KET en julio 1977 la polico invadis la tendaron kaj arestis la organizantojn Miloslav Šváček kaj pastro Vojtech Srna. Mallonge poste la Ĉeĥa IKUE-Sekcio estis likvidita.

Nur post la disfalo de la komunisma reĝimo la KET-oj povis denove okazi. En 1991, la refondita Ĉeĥa IKUE-Sekcio daŭrigis la tradicion kaj organizis la 10-an KET en la vilaĝo Sebranice apud Litomyšl, ĉirkaŭ 150 km oriente de Prago. De tiam, KET plu okazis ĉiusomere en la sama loko (krom en 2002 kaj 2006, kiam KET ne okazis pro la IKUE-Kongreso en Ĉeĥio.

La 23-a KET okazis en aŭgusto 2005. Ĝin partoprenis 55 homoj (ne enkalkulante partatempulojn kaj infanetojn). Ĝi estis la lasta KET; tamen en 2007 ankoraŭ okazis Junulara Ekumena Esperanto-Tendaro.

Ĉeforganizanto de ĉiuj 23 KET-oj estis Miloslav Šváček. La iam dusemajna aranĝo mallongiĝis de ĉ. 2000 al unu semajno.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de KET - ne plu funkcianta
* Retpaĝo de KET (malnova, sed funkcianta) 

Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Ĉeĥio
Kategorio:Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista
Kategorio:Cotkytle