Eleagnacoj

La **eleagnacoj**.

Tiu plantoj disvastiĝis sur la norda hemisfero kaj ĝis la orienta Aŭstralio. Ili estas plej ofte dornaj kaj sekec-rezistaj arbustoj. En Mezeŭropo plej gravas la ramnoida eleagno (*Elaeagnus rhamnoides*, sin. ramnoida hipofeo *Hippophae rhamnoides*). Multaj specioj estas uzataj de la homo.

## Priskribo 
eta|maldekstre|Ilustraĵo de *Elaeagnus latifolia*.
[eta|haraj folioj kaj kvarnombraj floroj de *[Elaeagnus angustifolia*.]]
[eta|fruktoj de *[Elaeagnus multiflora*.]]
La plej multaj specioj havas radiktuberetojn kun simbiozaj, nitrogenfiksaj bakterioj de la genro *Frankia* (aktinorizo). 

### Habito kaj folioj 
Estas ĉiamverdaj aŭ deciduaj, malgrandaj arboj aŭ arbustoj. Kelkaj specioj estas „vergoplantoj“. Kelkaj specioj havas dornojn. Ofte estas kserofitoj.

La folioj plej ofte estas alterne sidantaj kaj spiralformaj, malofte kontraŭsidantaj aŭ ŝajne verticile. Preskaŭ ĉiam estas folitigoj; ili povas esti ankaŭ tre mallongaj. La simpla foliplato estas ofte ledra kaj havas glatan randon. Minimume je la malsupra surfaco estas arĝentaj haroj. Stipuloj mankas.

### Infloreskoj kaj floroj 
La floroj staras unuope aŭ en faskoj, mallongaj grapoloj aŭ spikoj. La floroj estas duseksaj aŭ unuseksaj. Se la floroj esta unuseksaj la specioj estas plej ofte dioikaj.

La radioforme simetriaj floroj estas kvarnombraj kaj odoras ofte. Ekzistas relative longa hipantio. Plej ofte estas kvar (du ĝis ok) sepaloj. La koloro estas blanka, kremblanka ĝis flava. Petaloj mankas. Ekzistas plej ofte kvar aŭ ok, malofte du aŭ dekdu fekundaj stamenoj. La tre mallongaj filamentoj estas inter si liberaj, sed kunkreskintaj kun la sepaloj. Ofte estas nur unu epigea karpelo kun nur unu anatropa ovolo. La karpelo ŝajnas hipogea. La longa pistilo havas flankan stirigmon. Polenigado okazas fare de insektoj (entomofilio) aŭ de vento (anemofilio).

### Fruktoj kaj semoj 
Po floro kreskas unu akeno, kies bazo fariĝas en matura stato karneca. Tial ili aspektas kiel beroj aŭ drupoj (pseŭodrupoj) kunpo unu semo. La maturaj, intensive koloraj fruktoj estas manĝataj de birdoj, kiuj ekskrementas la semojn ne digestitaj.
 
### Enhavosubstancoj kaj kromozomnombro 
En la ĉeloj estas kalcisalaj kristaloj. En la fruktoj estas taninoj kaj plej ofte vitamino C. Ankaŭ ekzistas ofte alkaloidoj. Se enestas pro-antocianidino, tiam estas cianidino kaj delfinidino. Elagata acido estas trovita en ĉiu de la tri genroj. Plej ofte ankaŭ troviĝas saponinoj.

La kromozomnombro estas n = 6, 10, 11, 13.

## Disvastigo 
eta|maldekstre|mapo de la disvastigo de la familio eleagnacoj.
La tuta disvastigejo de la familio eleagnacoj etendiĝas de la moderaj zonoj sur la norda hemisfero trans la tropikoj ĝis la okcidento de Aŭstralio. Du genroj kun 74 specioj ekzistas en Ĉinio, el tiuj 59 nur tie , la familio havas 4 genrojn. Jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Rosales* Bercht. & J.Presl - rozaloj
****Elaeagnaceae* Juss. - eleagnacoj
*****Elaeagnus* L. - eleagno
*****Lepargyrea* Raf. - lepargireo
*****Shepherdia* Nutt. - ŝeferdio

## Utiligado 
La fruktoj de multaj specioj estas manĝeblaj. Tial *eleagno*- kaj *hipofeo*-specioj estas kultivataj en multaj regionoj de la mondo. La fruktoj enhavas multe da vitamino C.
Kelkaj estas uzataj kiel ornamplantoj en parkoj kaj ĝardenoj. Ĉar ili vivas sibioze kun nitrogenfiksaj bakterioj de la genro *Frankia* (aktinorizo) ili ankaŭ povas bone kreski sur malfekundaj grundoj. Tial kelkaj specioj, precipe *Elaeagnus angustifolia*, estas uzata en rekultivado. 

Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Eleagnacoj
Kategorio:Plantofamilioj
Kategorio:Fruktplantoj
Kategorio:Ornamaj plantoj