open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Raven van Dorst

**Raven van Dorst** (naskiĝis la 11-an de septembro 1984 en Vlaardingen) estas nederlanda kantisto, gitaristo, aktoro kaj prezentisto. Ri estas la ĉefkantisto de la muzikgrupo *Dool*, kaj antaŭe estis konata laŭ la artista nomo **Elle Bandita**.

Raven naskiĝis kun ovaritestika perturbo, sed ri preferas nomi sin hermafrodita. Laŭ konsilado de kuracisto la gepatroj post la naskiĝo lasis kuracistojn operacii rin.

La 5-an de majo 2021 ri anoncis per Instagram, ke ri nun uzas la nomon *Raven* kaj volas esti priparolata per seksneŭtralaj pronomoj.

## Diskaro 
### Elle Bandita 
* *Love Juice*, Tocado, 2005 (ep)
* *Queen of Fools*, PIAS, 2009
* *Elle Bandita*, Caroline Benelux, 2014

### Anne Frank Zappa 
* *AFZ*, 2010 (ep)

### Bullerslug 
* *Cheer Up, Goth!*, 2013

### Dool 
* *Here Now, There Then*, 2017
* *Love Like Blood*, 2019 (ep)
* *Summerland*, 2020

## Eksteraj ligiloj 
* Instagram-konto

Kategorio:Nederlandaj kantistoj
Anna Christine Kotzebue

**Anna Christine KOTZEBUE**, ankaŭ *Anna Christiane* (naskiĝinta la  en Wolfenbüttel, mortinta la  en Vajmaro) estis la patrino de la murdita verkisto August von Kotzebue.

## Vivo 
Ŝi estis la filino de la komercisto kaj municipa financresponsulo Johann Anton Krüger en Wolfenbüttel kaj edzinis la diplomaton Levin Karl Christian Kotzebue.

De la pli ol 200 teatraĵoj de la filo neniu apenaŭ postvivis la verkiston kvankam antaŭe ili ofte surscenigitis en tuta Eŭropo. Li mortigitis fare de la naciema studento Karl Ludwig Sand en 1819 en Mannheim pro laŭdire naciperfidema kaj malprogresema sinteno. August von Kotzebue estis ekde 1817 en la servo de la caro de rusio kiel ŝtata konsilisto; nobeliĝo lia estis en 1785. Ŝia fratino Juliane Krüger estis la edzino de la verkisto Johann Karl August Musäus.

Ŝia tomo troviĝas sur la Historia tombejo vajmara. Christine Kotzebue tre interesiĝis pri teatro. Aserto en letero adresita de Christiane Vulpius al Johann Wolfgang von Goethe en la 20.3.1789 supozigas onin tiel.

Enrica von Handel-Mazzetti skribis en 1934 la novelon "Christiana Kotzebue". La aŭtorino imputas al Anna Christine grandan sintenon repacigan ĉar post la morto de la filo August ŝi ne povas pensi ke Sand estis malbona homo. Fakte temis pri nacia kulto pri Sand en la 1930-a jaroj.

Pri ŝia vivo ne multo konatas; memoro je ŝi restis nur danke al la murdita filo. Tiumaniere ŝi gravas eĉ por literaturhistoriistoj.

## Eksteraj ligiloj 
* https://de.findagrave.com/memorial/8880325/christine-kotzebue

## Notoj 
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanoj
Preĝejo Sankta Mario (Bad Berka)

eta|
La protestantisma **Preĝejo Sankta Mario** (germane: *Stadtkirche St. Marien*) estas monumentprotektitaĵo en Bad Berka, Turingio. Ĝi apartenas al la eklezia distrikto de Vajmaro.

## Historio 
Fundamentaj muroj de romanika kapelo malkovriĝis en 1906 dum ŝaktaj laboroj ĉe la nuna Liebfrauen-strateto; pro tio ekestis nomo nova de tiu ĉi strata (Unsere Liebe Frau = Nia kara sinjorino). La situo de la nuna kirka insulo elektitis pro akvegoj. Sur la altebenaĵo komenciĝis en 1240 la konstruo de klostro kun kirko. Ambaŭ estis sub la patroneco de la Dipatrino. La cistercia monaĥinejo malaperis post la Germana kamparana ribelo de 1525. Incendio de 1608 tuŝis ankaŭ la preĝejon kun la paroĥestrejo kaj la lernejo.

Duko Ernesto Aŭgusto la 1-a (Saksio-Vajmaro-Eisenach) apogis en 1727 la rekonstruon de la kampanilo, kies fino festiĝis la unuan de novembro 1731. Cerva veterflago montris ke Bad Berka estis centro de duka ĉasademo.

eta|Interno panorame
Sub la uzo de la baza kaj ekstera muraro de la malnova gotika monaĥeja kirko starigitis en 1735 la fortimpresa kaj arĥitekture unueca barokaĵo. La gotika ogiva arko ĉe la eosta vando kaj la sabloŝtonaj muroj ĉe la posta enirejo atestas epokon konstruan pli fruan. En 1739 kreis la skulptisto Böhme la predikejan zonon. Du kolonoparoj de korinta ordo (ekde la lastpasinta restaŭrado en blua koloro) portas la ambonon. Iam super la pupitro ŝvebanta ĉielo forigitis en 1954. La baptopelvo kun la bildigo de la bapto de Jesuo fare de Johano datumas de 1739 kaj aliigitis pli malfrue. En 1741 konsekritis la nova ejo.

La vitralojn donacis en 1899 la vajmarano Mirus. La lastpasinta restaŭrado de la interno okazis en la jaro 1989-a sub la konsilado de Horst Jährling el Vajmaro.

### Orgeno kaj sonoriloj 
eta|links|La orgeno
Konstruis la orgenon en 1742/43 Heinrich Nicolaus Trebs el Vajmaro sur la dua galerio okcidente. Johann Sebastian Bach mem zorgis pri la dispozicio. En 1922 la fakulo Böttcher el Vajmaro ŝanĝis la meĥanikan kontraŭ pneŭmatika teĥniko metante la tuton sur la unua galerio por pli bona akustiko. En decembro 1988 tiu ĉi instrumento forprenitis kaj en majo 1991 la gotaa firmao Böhm liveris novan orgenon por la Mario-sanktejo. Ĝi havas 26 registrojn kun 1.859 fajfoj konfidante denove je la meĥanika principo. De la malnova instrumento oni ja malŝparis la orgenfasadon el la 1743-a jaro.

Kampanile estas tri sonoriloj; la unuan muldis en 1609 en Erfurto Hieronymus Möringk. La du aliaj estas bronzaj mulditaj en 2015 en la monaĥejo de Maria Laach.

## Literaturo 
* Ludwig Häfner: *Bad Berkaer Kirchenbauten.* Bad Berka 2006Parto 1 (PDF; 67&nbsp;kB), Parto 2 (PDF; 83&nbsp;kB).
* Portreto ĉe: Michael von Hintzenstern: *Kirchen im Weimarer Land – 22 Porträts*, ekde la p. 71. Fotoj de: Bert Zander, Rudolstadt 1999, ISBN 978-3-930215-84-3

## Eksteraj ligiloj 
* Historio kaj fota galerio sur la paĝaro de la Eklezidistrikto vajmara

## Notoj 
Kategorio:Bad Berka
Bad Berka
Bad Berka
Sininen ja valkoinen

**Sininen ja valkoinen** (blua kaj blanka) estas kanto de Jukka Kuoppamäki. Ĝi estas patriota kanto. La nomo estas laŭ flago de Finnlando.

:*Kotimaa kun taakse jäi,*
:*mietin hiljaa mielessäin,*
:*mitä siitä kertoisin,*
:*kysyjille vastaisin.*
:*Kertoisinko köyhyyden,*
:*laudat eessä ovien?*
:*Vai sen kaiken rikkauden,*
:*kunnes tiesin vastauksen:*
 
:*Sininen on taivas*,
:*siniset on silmänsä sen.*
:*siniset on järvet*
:*sinisyyttä heijastaen.*
:*Valkoinen on hanki.*
:*Valkoiset on yöt kesien.*
:*Valkoiset on pilvet,*
:*lampaat nuo taivaan sinisen.*

:*Juuret kasvoi maahan sen*
:*kylmän sekä routaisen.*
:*Lämmön tunsin kuitenkin*
:*lujuudessa graniitin.*
:*Hiljaa kuusten kuiske soi,*
:*terveisensä tuuli toi.*
:*Sininen ja valkoinen*
:*värit ovat vapauden.*

:*Sininen on taivas,*
:*siniset on silmänsä sen.*
:*siniset on järvet*
:*sinisyyttä heijastaen.*
:*Valkoinen on hanki.*
:*Valkoiset on yöt kesien.*
:*Valkoiset on pilvet,*
:*lampaat nuo taivaan sinisen.*

Traduko:

:*Kiam mi lasis la hejmlandon,*
:*mi konsideris kviete en mia menso,*
:*kion mi pri tio rakontu,*
:*respondu al la demandantoj.*
:*Ĉu mi rakontu pri la malriĉeco,*
:*pri tabuloj sur la pordoj*
:*aŭ tiun ĉiun riĉecon?*
:*Ĝis mi sciis la respondon:*

:*Blua estas la ĉielo.*
:*Bluaj estas ĝiaj okuloj.*
:*Bluaj estas la lagoj,*
:*spegulante bluecon.*
:*Blanka estas neĝo,*
:*blankaj estas la someraj noktoj.*
:*Blankaj estas la nuboj,*
:*tiuj ŝafoj de la blua ĉielo.*

:*La radikoj kreskis en tiu tero*
:*malvarmega kaj frosta.*
:*Varmecon mi tamen sentis*
:*en la forteco de la granito.*
:*Kviete la flustro de la piceoj sonis.*
:*La vento salutis.*
:*La blua kaj la blanka*
:*estas la koloroj de libereco.*

:*Blua estas la ĉielo.*
:*Bluaj estas ĝiaj okuloj.*
:*Bluaj estas la lagoj,*
:*spegulante bluecon.*
:*Blanka estas neĝo,*
:*blankaj estas la someraj noktoj.*
:*Blankaj estas la nuboj,*
:*tiuj ŝafoj de la blua ĉielo.*

"Tabuloj antaŭ la pordoj" rilatas al kiel, en la tempo kiam la kanto estis verkita, multaj senlaboruloj el malriĉa kampara Finnlando ekzemple en Norda Karelio Kainuu kaj Peräpohjola translokiĝis al grandaj urboj en Finnlando aŭ Svedio kaj konstruis barojn por ke post ili foriris, aliaj ne eniru siajn domojn. sen permeso.

## Eksteraj ligiloj 
* Jukka Kuoppamäki kantanta la kanzonon en 1988, 16 jarojn post la premiero en 1972
* kantanta la saman kanton en 2012 kaj jen, aĝiĝinte, en 2018 (en Jutubo proponiĝas multaj pliaj versioj, interalie de korusoj)

Kategorio:Muziko en 1970-1979
Kategorio:Patriotaj kantoj
Kategorio:Kulturo de Finnlando
Aniche (stacidomo)

**Aniche** estas franca stacidomo fermita al pasaĝeroj sur linio  - , situanta en  Aniche, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Aubigny-au-Bac - Somain (258000).

## Vidu ankaŭ 
* Aniche

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Nord
Kategorio:Aniche
Iksoro

**Iksoro** (*Ixora*) estas genro de Florplanto en la familio Rubiacoj (*Rubiaceae*). Ĝi estas la sola genro en la tribo Iksoreo. Ĝi konsistas el tropikaj ĉiamverdaj arboj kaj arbedoj kaj enhavas ĉirkaŭ 562 speciojn. Kvankam apartenanta al la tropikaj kaj subtropikaj areoj tra la mondo, ĝia centro de diverseco estas en tropika Azio. Iksoro ankaŭ kreskas ofte en subtropikaj klimatoj en Usono, kiel Florido, kie ĝi estas ofte konata kiel *West Indian jasmine.* La plantoj posedas ledecajn foliojn, longajn de 7 ĝis 15&nbsp;cm (3-6 coloj) kaj somere produktas grandajn aretojn da etaj diverskoloraj floroj. Membroj de Iksoro preferas acidan grundon, kaj estas taŭga elekto por bonsajo. Ĝi ankaŭ estas populara elekto por heĝoj en partoj de Sudorienta Azio kaj en urbaj ĝardenoj en Brazilo. En tropikaj klimatoj ili floras tutjare kaj estas ofte uzataj en hindua kultado, same kiel en ajurvedo kaj Hinda popola medicino.

## Elektitaj specioj 
## Bildaro 

File:Pentas Star Flower.JPG|*Ixora coccinea*
File:Ixora Pavetta W2 IMG 7065.jpg|*Ixora pavetta*
File:Ixora pavetta near Hyderabad W IMG 7687.jpg|*Ixora pavetta*
File:Ixora_at_Dhaka,_Bangladesh.JPG|*Ixora pavetta*
Image:Ixora coccinea.jpg|*Ixora coccinea*
Image:Ixora coccinea - flame of the woods -dwarf red- - desc-flowerhead.jpg|*Ixora coccinea*
File:Samta -Tagar folwers in a house's garden.JPG|*Ixora coccinea*
File:Ixora chinensis - flower view 02.jpg|*Ixora chinensis*
File:Ixora chinensis - flower view 01.jpg|*Ixora chinensis*
File:Ixora (pink).JPG|Whitish pink Ixora
File:Ixora (pink-orange).JPG|Pink orange ixora
File:Ixora (white).JPG|White Ixora
File:White Ixora (Kerala).jpg|White Ixora
File:Ixora seeds (young).jpg|Young Ixora seeds
File:Ixora seeds (ripe).jpg|Ripe Ixora seeds (red ones)
File:Mini Ixora red.jpg|Red mini Ixora
File:Pink mini ixora.jpg|Pink mini ixora
File:West Indian Jasmine -- Ixora (yellow).jpg|*Ixora coccinea*

## Referencoj 
## Fonto 
* 

**Kategorioj** : Iksoro; Genroj el Rubiacoj; Taksono nomita de Karlo Lineo; Iksoroideoj

Kategorio:Rubiacoj
Aubigny-au-Bac

''''* - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [] , pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la historia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Douai kaj al la kantono **.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas *aubignois* respektive *aubignoises'' se nur temas pri virinoj.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Aubigny-au-Bac (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Nord
Dan Vs.

***Dan Vs.*** estas usona animacia televida serio kreita de Dan Mandel kaj Chris Pearson. La serio havas tri sezonojn, elsenditaj per The Hub de la 1a de januaro, 2011, ĝis la 9a de marto, 2013. 53 epizodoj estis produktitaj.

Kategorio:Usonaj televidaj serioj
Kategorio:Anglalingvaj televidaj programoj
Kategorio:Animaciaj televidserioj
Kategorio:Aperis en 2011
Kategorio:Televidaj serioj aperintaj en 2010-2019
Miklós Lacsny

**Miklós Lacsny** [miklOŝ laĉni], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lacsny Miklós** estis hungara juristo, gvidanto de magnataj bienoj. Lia nobela antaŭnomo estis *folkusfalvi* [folkuŝfalvi].

Miklós Lacsny naskiĝis la  en Vistuk (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Vištuk en Slovakio), li mortis la  en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio).
 
## Biografio 
Supozeble Miklós Lacsny akiris juran diplomon en Reĝa Jura Akademio (Pozono). Li estis tabla juĝisto (komprenu plej ofte honora juĝisto) en pluraj lokoj, ankaŭ parlamenta deputito. Inter la 1820-aj kaj 1840-aj jaroj li estis ĉefagronomo de pluraj magnataj bienoj, sed li laboris ankaŭ en la propraj bienoj. Ekde 1828 li interesiĝis pri sukerbetoj. En 1829 li invitis spertulon pri sukeroproduktado el Belgio, en la sekva jaro li establis 2 uzinojn pri produktado de sukeroj. Ili estis la unuaj tiaj produktejoj en Hungarlando. En 1836 li malfermis vendejon pri sukeroj en Pozono. Post 3 jaroj neatendite prezo de la sukero falis, tial li fermis la uzinojn. Li kontribuis en agrikulturaj gazetoj kaj li partoprenis en laboroj de agrikultura organizaĵo. Lia edzino naskis 3 filinojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Utasítás, mely nagyobb területű jószágok igazgatása könnyebbítésére szolgál...* (1826, 1844, ankaŭ germane)
* *Egy tagban lévő jószágok kormányzása könnyebbítésére szolgáló oktatás...* (1826)
* *Runkelrüben-Zuckermahl-Erzeugung in Ungarn* (1832)
* *Czukorrépa* (1847)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto
* https://ma7.sk/hagyomany/az-elso-magyarorszagi-cukorgyar-alapitoja

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Mortagne-du-Nord

''''*  estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france *Hainaut* respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento *Nord* [] (okcidentflandre *Noorderdepartement*), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* , nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Valenciennes* (france *Arrondissement de Valenciennes* respektive okcidentflandre *Arroundissement Valencyn*), kaj al la kantono **.

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *mortagnais(es)''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Maulde - Mortagne (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Nord
István Lánghy

**István Lánghy** [iŝtvAn lAngi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lánghy István** estis hungara agronomo, redaktoro.

István Lánghy naskiĝis la  en Csokonya, li mortis la  en Pest (urbo).

## Biografio 
István Lánghy akiris agronomian diplomon en Georgikon, poste li estis gvidanto de bieno. Li redaktis agronomian gazeton kaj ofte tradukis artikolojn, librojn el diversaj temoj.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Gatti, Josephus, Delectus poetarum. Editio secunda aucta et emendita per...* (1825, 1828.)
* *A tudományok ismeretére tanító könyv* (tradukaĵo, 1827, 1828)
* *Manuala procuratorum et causantium* (1828)
* *Az összehasonlító élő természettudományok alapvonatjai* (tradukaĵo, 1829)
* *A gyümölcsfatenyésztés, vagy új és igen könnyű módja annak...* (tradukaĵo, 1830-1832, 4 volumoj)
* *Az értelmes gyakorlott és gondos disznó-tenyésztő gazda és orvos...* (1830)
* *Az értelmes gyakorlott és gondos baromfitenyésztő jó gazdasszony és orvos...* (1831)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto
* germanlingva biografieto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Vilmos Lázár (agronomo)

**Vilmos Lázár** [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lázár Vilmos** estis hungara agronomo, redaktoro, altlerneja instruisto. Liaj pseŭdonimoj estis *Rátz Kálmán* kaj *Botos Vince*.

Vilmos Lázár naskiĝis la  en Kaposvár, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Vilmos Lázár devenis el juda familio. Li estis membro de Rondo Galilei (1911) kaj akiris agronomian diplomon en agrikultura altlernejo en Berlino en 1915. En la frua 1919 li aliĝis al la komunistoj en Hungario kaj partoprenis en la Hungara Sovetrespubliko. Post la fiasko li rifuĝis kaj vivis inter 1920-1923 en Ĉeĥoslovakio, Germanio kaj Danio. Poste li hejmenvenis kaj aliĝis al laboristaj movadoj, li redaktis revuojn kaj kontribuis ekzemple en Népszava. Dum la 2-a mondmilito li partoprenis en la rezista movado. Dum la nazia erao (1944-1945) li estis arestita, poste li ricevis taskojn en gvidado de la agronomio. Inter 1961 kaj 1969 li instruis en Agrikultura Universitato, poste li pensiuliĝis. Li doktoriĝis en 1957 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1915.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Harc a nyersanyagért* (1937)
* *Mongólia a Távolkelet ütköző állama* (1938)
* *Mit adott a szovjet hatalom a parasztoknak?* (1951)
* *Egy emlékirat lapjaiból* (postmorta kompilaĵo, 1976)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Listo de studentoj de Georgikon

Jen **listo de elektitaj studentoj de Georgikon** (la listo enhavas ankaŭ ĉiujn posteulajn lernejojn):

*

## A 
* Gábor Almási

## B 
* János Balásházy
* Lajos Barbarits
* Ferdinánd Barna
* Attila István Bartos
* József Bartosságh
* Sándor Bedő (agronomo)
* Ernő Bocz

## C 
* László Czapáry

## D 
* Ignác Darányi (pli aĝa)
* László Dióssy
* Lajos Dőry

## E 
* István Ecker
* Sándor Egerszegi
* Károly Engelbrecht (filo)

## F 
* Leó Festetics
* Géza Forster

## G 
* László Gaál (agronomo)
* János Giber (pli aĝa)

## H 
* Miklós Hajmássy
* János Hauser
* József Horváth (inĝeniero)
* Károly Hunyadi

## K 
* Béla Kazó

## L 
* István Lánghy
* Antal Lencsés
* Lajos Letenyei

## M 
* Imre Magyar (bienulo)
* Sámuel Mokry
* István Molnár (agronomo)

## P 
* József Popp

## R 
* Kálmán Reichenhaller

## S 
* Mihály Szalay
* Gyula Széles (1914)

## V 
* László Vastagh
* Sándor Vörös

## Vidu ankaŭ 
* Listo de instruistoj de Georgikon

## Fontoj 
* La listo estas elekto el datenoj de la biografioj en Vikipedio.

Kategorio:Listoj de homoj
Listo de asteroidoj (158001–159000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 158001 ĝis 159000**.La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (158001-159000) 
### 158001-158050 
### 158051-158100 
### 158101-158150 
### 158151-158200 
### 158201-158250 
### 158251-158300 
### 158301-158350 
### 158351-158400 
### 158401-158450 
### 158451-158500 
### 158501-158550 
### 158551-158600 
### 158601-158650 
### 158651-158700 
### 158701-158750 
### 158751-158800 
### 158801-158850 
### 158851-158900 
### 158901-158950 
### 158951-159000 
## Eksteraj ligiloj 
* Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 155 001 - 160 000
Colin Baker

**Colin BAKER** (naskiĝis la 8an de junio 1943) estas angla aktoro kiu rolludis kiel Paul Merroney en la BBC-a drama serio *La Fratoj* de 1974 al 1976 kaj kiel la 6a Doktoro en la longedaŭra sciencfikcia TV-serio *Doktoro Kiu* de 1984 ĝis 1986. La tempo de Baker kiel la Doktoro pruvis esti polemika epoko por la serio, kiu inkluzivis paŭzon en produktado kaj lia konsekvenca anstataŭaĵo sur la ordoj de BBCa kadro Mikaelo Grado.

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1943
Kategorio:Anglaj aktoroj
Dolní Světlá

Nomon **Dolní Světlá** havas du setlejoj:

* Dolní Světlá (Mařenice), parto de municipo Mařenice en&nbsp;distrikto Česká Lípa
* Dolní Světlá (Pojbuky), parto de municipo Pojbuky en&nbsp;distrikto Tábor
Horní Světlá

Nomon **Horní Světlá** havas tri setlejoj:

* Horní Světlá (Mařenice) –&nbsp;parto de municipo Mařenice en distrikto Česká Lípa
* Horní Světlá (Bradáčov) –&nbsp;parto de municipo Bradáčov en distrikto Tábor
* Horní Světlá (Větřní) – pereinta municipo en la katastra teritorio Záhoří u Větřní, distrikto Český Krumlov
Mařenice

**Mařenice** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa proksimume 10&nbsp;km nordoriente de Nový Bor. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1372.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Mařenice**
* Mařeničky
* Dolní Světlá
* Horní Světlá

## Protekto de la naturo 
La municipo kaj la alligitaj vilaĝoj kaj solejoj estas sur teritorio de PPR Luzacia montaro.

### Protektitaj areoj 
[eta|maldekstra|Vido al [Jezevčí vrch de Heřmanice]]
* Sur la katastro de la municipo estis en la jaro 1967 proklamita nacia naturrezervejo Jezevčí vrch
* En la jaro 2003 estis proklamita naturmemorindaĵo Torfejo Mařeničky
* Sur katastro de la alligita municipo Dolní Světlá nur ĉe limoj kun Germanio estas naturmemorindaĵo Brazilka

## Memorindaĵoj 
* Baroka preĝejo de sankta Maria Magdalena sur supraĵeto de la municipo, alskribata al Octavio Broggio de la itala deveno, estis pli poste reguligita en pseŭdobarokan aspekton kun du turoj.

## Pluaj fotoj 

Mařenice kostel sv. Marie Magdalské 4.jpg|Preĝejo sankta Maria Magdalena
Merg4.jpg|Statuaro de Krucumo
Památná borovice u Mařenic.JPG|Pinoj ĉe Mařenice


Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Setlejoj nomitaj laŭ personoj
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Bangued

**Bangued** -  - estas urbo (municipo) kaj katolika diocezo en Filipinoj, en insulo Luzono, en regiono Kordilera Administra Regiono, kie ĝi estas administra centro de la provinco Abrao. La loknomo signifas: *vojbaro*. Bangued havas 31 distriktojn.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Bangued situas en la nordokcidenta parto de la insulo Luzono sen marbordo https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=17.612365304327913%2C120.61149620000002&z=9. Laoag troviĝas 70, regiona ĉefurbo Baguio 132, Kezonurbo 327, ĉefurbo Manilo 337, Cebuurbo 885, Dabao 1291, General Santos 1369 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En tiu areo indiĝenoj vivis, kiuj kontraŭis la kristanigon, tial ili faris vojbarojn, same en rivero. Tamen la hispanaj soldatoj enpenetris kaj en tiu loko estis establita regula komunumo en 1598, misia centro en 1615, sendependa aŭgustenana misia teritorio en 1692 kaj fariĝis la sidejo de la provinca registaro en 1861. La usona dominado komenciĝis komence de la 20-a jarcento kaj finiĝis dum la 2-a mondmilito.
eta|
eta|

## Ekonomio 
Bangued estas precipe agrikultura urbo (tritiko, maizo) iomete kun komerco kaj industrio. Ĉinaj komercistoj regas la komercon kaj industrion, kiu faras maltrankvilojn. Menciindas la hejmaj manfaraĵoj ĉefe el bambuoj, iomete el metaloj.

## Trafiko 
Al Bangued kuras 3 vojoj, inter ili unu el la marbordo. En la urbo aŭtobusoj, busetoj kaj tricikloj liveras la pasaĝerojn.

## Klimato 
Bangued situas en la ekvatora klimato. Jare pluvas po 896 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen pli ofte inter majo-oktobro. La averaĝa jara temperaturo varias inter 22-. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Eduko 
En Bangued kolegioj, institutoj, seminario kaj akademio funkcias en alta nivelo.

## Vidindaĵoj 
* katedralo kaj kirkoj
* pluraj historiaj domoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de la Filipinoj

Tayum Church 1.jpg|Kirko
Old Abra High School.JPG|Lernejo
Quintin Paredes Ancestral House.JPG|Historia domo
Pamil Ancestral House.JPG|Historia domo
Katedralo Saint-Sacerdos de Sarlat

eta|maldekstre|Interno de la katedralo.
eta|dekstre|La turo de la katedralo.
La **Katedralo Saint-Sacerdos de Sarlat**, estas franca katolika katedralo situanta en Sarlat-la-Canéda, en la departemento Dordogne. Ĝi havas la titolon kunkatedralo de la diocezo Périgueux kaj Sarlat. Ĝi estis klasifikita kiel historia monumento en 1840

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Karine Fernandez, Collectif, Sarlat: *Le Guide-Visites, monuments, promenades*, p. 64-67, Monum, éditions du patrimoine, Paris, 2006 (ISBN 2-85822-899-X).
* Mireille Benejeam, «Les vestiges romans de l’ancienne abbaye de Sarlat (Dordogne)», p. 221-246, *Archéologie du Midi médiéval*, 2005, no 23-24 (rete) https://www.persee.fr/doc/amime_0758-7708_2005_num_23_1_1834.
* Hippolyte Brugière, *Le canton de Sarlat à la fin du XIXe siècle*, Art et histoire en Périgord Noir, Hors-série no 5, Sarlat-la-Canéda, 2012, p. 145-168, (ISBN 978-2-9520117-4-7)

Kategorio:Katedraloj en Francio
Kategorio:Dordogne
Kategorio:Romkatolikaj preĝejoj en Francio
Donkiĥoto (apartigilo)

**Donkiĥoto** povas referenci al:
* fama romano de Miguel de Cervantes, nome Donkiĥoto (romano)
* la ĉefrolulo (protagonisto) de tiu romano, nome Donkiĥoto (rolulo)
* psikologia karaktero bazita sur tiu rolulo, nome Donkiĥoto (stereotipo)
* Verdaj Donkiĥotoj estas romano de Julio Baghy
* 3552 Don Kiĥoto estas malgranda malhela marsrenkonta amora asteroido
Konkoputo (Vajmaro)

eta|Konkoputo ĉe Schwansee-strato en Vajmaro
La **Konkoputo** (germane: *Muschelbrunnen*) troviĝas ĉe Schwansee-strato en Vajmaro, Germanujo.

## Detaloj 
Sub la meza konko kiu nomdonis por la puto estas leono-kapo grimaca kiel gargojlo. Flanke videblas sobennaĝantaj delfenoj similantaj drakonon ties vostoj kunruliĝas kiel volutoj. Malsupre ĉe la piedo de la pelvo estas hunda trinkloko.

Laŭ Hans-Joachim Leithner staris la puto ekde 1821/22 antaŭ la Mario-pordego, ekde 1847 ĉe la iama Stieden-antaŭurbo ĉe la Stein-domo kaj post 1857 je Schwansee-strato ĉe la domo nr 5 (frajtaĵpostejo). En niaj tagoj ĝi admireblas je Schwansee-strato ĉe la uesta fino de la suda muro de Schwansee-naĝejo tuj antaŭ la angulo je Hersfelder-strato. Laŭ Leithner estis la kreinto Dornberger laŭ komisio de la supera konstruisto Clemens Wenzeslaus Coudray. Aliaj asertas ke la puto kreitis en la jaro 1847-a fare de Dornberger danke al monrimedoj el fondaĵo de Maria Pavlovna Romanova La ĉi-lastajn indikojn oni pli konfidas ke la opinio de Leithner. Ĉar Dornberger estis ŝtonskulptada majstro en Bad Berka verŝajnas tre ke oni uzis berka-an grejson ankaŭ por la Konkoputo.

Kiel kvazaŭ ĉiuj publikaj putoj vajmaraj temas ankaŭ ĉi-tie pri tuboputo ĉerpante akvon el la arbareto Rabenwäldchen. Restaŭrado faritis en 1971 fare de Kurt Stiefel.

Post la alilikigo disde Ackerswand oni metis "rekompence" antaŭ la Stein-domo en 1857 alian puton kies kreon komisiis ankaŭ fondaĵo Maria Pavlovna Romanova.

## Eksteraj ligiloj 
* https://www.weimar-lese.de/sehenswuerdigkeiten/brunnen/muschelbrunnen/
* Putara pa'go municipa
* Weimarer Brunnen auf Weimarer-Brunnen.de
* Pri putoj ĉe Weimar-Lese
* Günter Golling ĉe YouTube

## Notoj 
## Fonto 
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Vajmaro
Kategorio:Konkologio
Vjetnama literaturo

La **Literaturo de Vjetnamio** estas la literaturo, kaj parola kaj skriba, kreita ĉefe en vjetnama lingvo, kvankam estas ankaŭ ekzemploj de vjetnamaj verkistoj francparolantoj, kiel Kim Thúy kaj angloparolantoj, tiuj ĉefe en Aŭstralio kaj en Usono, kiuj estas konsiderataj de multaj kritikistoj kiel parto de la nacia tradicio. Dum unu jarmilo, antaŭ la 12-a jarcento, Vjetnamio estis dominata de Ĉinio kaj pro tio la plej parto de la verkoj realigataj dum tiu periodo estas en klasika ĉina. La skribsistemo Chữ nôm, kreita ĉirkaŭ la 10-a jarcento, ebligis, ke la verkistoj skribu en vjetnama uzante ĉinajn karaktrojn modifitajn. Kvankam la vjetnama estis konsiderata lingvo malsupra al la ĉina, ĝi akiris prestiĝon iom post iom. Floris en la 18-a jarcento kiam multaj vjetnamaj aŭtoroj kaj poetoj komponis siajn verkojn en chữ nôm, kiam por mallonge ĝi iĝis la oficiala skribsistemo. Kvankam la vjetnama alfabeto quốc ngữ estis kreita jam en la 17-a jarcento, ĝi ne populariĝis ekster la etoso de la misiistoj (ĉefe portugaloj kaj poste francoj) ĝis komenco de la 20-a jarcento, kiam la franca kolonia administracio trudis ties uzon en Franca Hindoĉinio. Meze de tiu jarcento, preskaŭ ĉiuj verkoj en vjetnama estis komponitaj en vjetnama alfabeto quốc ngữ.

Nguyen Du (1765–1820) estis vjetnama poeto kaj verkisto. Li estas fama pro La Rakonto pri Kiều, historio de bela knabino kiu vendis sin por savi sian patron. Li estas konsiderata kiel la simbolo de vjetnama literaturo.

## Notoj 

Kategorio:Vjetnama lingvo
Peter Davison

**Peter Malcolm Gordon MOFFETT** (naskiĝis la 13an de aprilo 1951), profesie konata kiel **Peter DAVİSON**, estas angla aktoro kiu aperis en multaj listigoj en televidaj dramoj kaj seri-komedioj.

Li faris televidaktoran debuton en 1975 kaj famiĝis en 1978 kiel Tristan Farnon en la televida adapto de BBC pri la verko de James Herriot nome *All Creatures Great and Small stories*.

Postaj gravaj roloj de Davison estis en serioj *Holding the Fort*, *Sink or Swim* kaj Doctor Who.

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1951
Kategorio:Anglaj aktoroj
Mari Rantasila

**Ritva Leena Mari RANTASILA** (naskiĝis la ) estas finna aktoro, reĝisoro kaj kantisto.

Rantasila ŝtudis aktoradon, kiam Jouko Turkka instruis ŝin. Rantasila fariĝis magistro de teatrarto en 1987. Ŝi aktoris kun aliaj en
televidaj serioj *Raid* (2000) kaj *Kotikatu* (1995–2001, 2008–2009) kaj en la jaro 2015 en *Henkesi edestä*, filmo de Petri Kotwika.

Kiel kantisto Rantasila estis unue konata per kanto *Auringossa*. En 2000 ŝi kantis kanton de *Raid*, nome *Vain rakkaus*.

Rantasila reĝisoris mallongfilmojn kaj tri *Risto Räppääjä*-filmojn: nome *Risto Räppääjä* (2008), *Risto Räppääjä ja polkupyörävaras* (2010) kaj *Risto Räppääjä ja viileä Venla* (2012). Lia frato estas grava glacihokeisto Juha Rantasila.

Kategorio:Finnaj aktoroj
Kategorio:Finnaj kantistoj
Kategorio:Finnaj reĝisoroj
Marquette (stacidomo)

**Marquette** estas franca stacidomo sur linio  - -France, situanta en  Marquette-lez-Lille, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj  Hauts-de-France.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio La Madeleine - Comines-France (296000).

## Vidu ankaŭ 
* Marquette-lez-Lille

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Nord
Kategorio:Marquette-lez-Lille
Cambrai-Annexe (stacidomo)

**Cambrai-Annexe** estas franca varstacidomo sur linio  - , situanta en  Cambrai, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de vartrajnoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Busigny - Somain (250000).

## Vidu ankaŭ 
* Cambrai
* Cambrai (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Nord
Kategorio:Cambrai
Comines (Nordo)

**Comines**, prononco [], jen france, , okcidentflandre *Koomn-Frans*, estas franca  situanta en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *cominois(es)*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Comines (stacidomo)
* Sainte-Marguerite (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Referencoj 

Kategorio:Komunumoj de Nord
Ferenc Malatinszky

**Ferenc Malatinszky** [malatinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Malatinszky Ferenc** estis hungara agronomo, senatano. Lia nobela antaŭnomo estis *alsómalatinai* [alŝOmalatinai].

Ferenc Malatinszky naskiĝis la  en Tapolca, li mortis la  en Keszthely.

## Biografio 
Ferenc Malatinszky frekventis jezuitajn gimnaziojn en :en:Kalksburg kaj Kalocsa, poste li akiris agronomian diplomon en Hungara Reĝa Ekonomia Alta Edukejo de Magyaróvár en 1885. Post la diplomo li laboris en la familiaj bienoj ĉe Tilaj kaj Zalacsány, baldaŭ ankaŭ ĉe Badacsony. Ekde 1886 li komencis politikadi en Zala (historia departemento). En 1922 li ricevis la titolon ekonomia ĉefkonsilisto, post 4 jaros li estis ankaŭ senatano. Li ricevis ŝtatan premion en 1943. Dum la frua socialismo li estis deportita. Li edziĝis en 1890, lia edzino naskis 2 gefilojn (1892, 1893).

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Herder-domo (Vajmaro)

eta|memortabulo supre de la enirejo ĉe Herder-placo 8
eta|historia Herder-ĝardeno

La iama **Herder-loĝdomo** () de la teologo kaj filozofo Johann Gottfried Herder situas centre de Vajmaro en Germanujo post la belega kaj gravega Petro-kaj-Paŭlo-kirko. Tie li deĵoris ĝismorte kiel supera pastoro kaj generalsuperintendanto de la Duklando Saksio-Vajmaro. Memorigloko pri li troviĝas monte en la nordo de Vajmaro, en Kleinroda, la ekskursocelo Herders Ruh.

## Detaloj 
Pro sia iel kaŝita situo postkirka ĉe mal-sintrudanta angula areo de la placo la en 1726/27 barokstile alikonstruigitia loĝdomo ofte de vizitantoj neglektitis. Tamen ĝi apartenas ekde 1998 al la monda heredaĵo de Unesko *Klassisches Weimar*.

Kune kun familio sia Herder loĝis tie ĉi dum 27 jaroj ekde 1776 kiam li danke al la perado de Johann Wolfgang von Goethe vokitis Vajmaron fare de Karlo Aŭgusto. La nombro de la familianoj rapide kreskis kaj kvar el seso da infanoj naskiĝis surloke. La verkisto kaj teatra intendanto Franz von Dingelstedt kaptis en 1850 la okazon vidi la tiam ankoraŭ netuŝita laborĉambro herder-a pri kies simpleco li miris.

## Ĝardeno 
La post la paroĥestrejo etendiĝanta ĝardeno kun puto, floroj, fruktujoj, beraj arbustoj kaj legomaj bedoj ege ŝatitis kaj prizorgitis de Herder. Tie ĉi li povis ordigi la aranĝon de la vojetoj kaj plantadoj laŭ ideoj propraj. Surbaze de liaj leteroj kaj poemoj kaj malnova urboplano la Herder-ĝardeno kune kun la en 1846 alikonstruita ĝardendometo rekonstrueblis en 1994 okaze de la datreveno 250-a naskiĝtaga de Herder.

Malkiel la domo, kiu ankoraŭ en niaj tagoj servis por la superintendantoj, la ĝardeno estas de libera aliro por ĉiuj. Memortabulo supre de la enirejo markas la iaman ĉeeston profesian de Herder. Teretaĝe estas ekde 2005 eta vendejo por religiaĵoj al kiu apartenas ankaŭ kafejo en la korto. Ĉe la okcidenta gablo de la domo legeblas en grandaj literoj la eldiraĵo herdera *Das Christentum ist Freiheit und Freude / La kristana religio signifas liberecon kaj ĝojon*.

## Puto malklasika 
La puto ne estas el klasikaj tempoj sed kreitis por la jaro 1999 en la kadro de la kulturĉefurbo-programo en 1999 kaj okaze de la 250-a datreveno naskiĝtaga de Herder (1994). La ujo de la tuboputo estas supraĵe tutronda dume la betona pelvo estas duonrondaĵo fiksita grunde. Akvoprovizado venas el la arbaro Rabenwäldchen tra tubaro el nobla ŝtalo kun malsupren direktita disdonilo tavolforma je la pelva mezo. Ĉirkaŭ ĝi, kiu ekzakte en la meza akso de la ĝardeno troviĝas, grupiĝas benkoj rondaj.

## Vidu ankaŭ 
* Hundegasse (Vajmaro), sakostrato apuda

## Eksteraj ligiloj 
* Herder-domo inter la tutnacie gravaj domoj
* la ĝardeno sur porturisma paĝaro

## Fonto 
## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Kategorio:Johann Gottfried Herder
Ödön Legány

**Ödön Legány** [legAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Legány Ödön** estis hungara agronomo, plibonigisto, altlerneja instruisto. Lia filo estis Zoltán Legány(?).

Ödön Legány naskiĝis la  en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Hatvan (Hungara reĝlando).
eta|

## Biografio 
Ödön Legány akiris agronomian diplomon en Reĝa Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1898. Post la diplomo li estis agronomo en magnata bieno 2 jarojn, poste li estis asistanto en la akademio. En 1907 li studvojaĝis al Germana Regno, Francio, Belgio kaj Nederlando. Inter 1908 kaj 1918 li estis akademia instruisto, samtempe li gvidis sukerbetan kampon ĉe Hatvan. Depost 1918 li laboris nur en Hatvan ĝismorte, kie li kreis plurajn novajn plantospecojn. En 1938 li ricevis la titolon ekonomia ĉefkonsilisto. En Hatvan li estis ankaŭ aktiva en la loka luterana vivo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A tök szántóföldi termelése* (1919)
* *A hatvani nemesített búzafajták minőségvizsgálatának eredményei* (1929)

## Memorigiloj 
* strato en Hatvan
* memortabulo en Hatvan (2001)
* nova kreskaĵo portas la nomon *Vicia Lens Legangiana*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj plibonigistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Arleux

''''* - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [] , pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la historia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Douai kaj al la kantono **.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas *arleusiens* respektive *arleusienses'' se nur temas pri virinoj.

maldekstra|eta|705x705ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Arleux (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Nord
Listo de asteroidoj (159001–160000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 159001 ĝis 160000**.La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (159001-160000) 
### 159001-159050 
### 159051-159100 
### 159101-159150 
### 159151-159200 
### 159201-159250 
### 159251-159300 
### 159301-159350 
### 159351-159400 
### 159401-159450 
### 159451-159500 
### 159501-159550 
### 159551-159600 
### 159601-159650 
### 159651-159700 
### 159701-159750 
### 159751-159800 
### 159801-159850 
### 159851-159900 
### 159901-159950 
### 159951-160000 
## Eksteraj ligiloj 
* Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 155 001 - 160 000
Antal Lencsés

**Antal Lencsés** [lenĉEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Lencsés Antal József** estis hungara eldonisto, redaktoro, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Lentscho* ĝis 1840.

Antal Lencsés naskiĝis la  en Rum (Vas), li mortis **depost** la  en Buda.

## Biografio 
Antal Lencsés akiris agronomian diplomon en Georgikon en 1820. Post la diplomo li estis asistanto, post 2 jaroj li estis levita instruisto. Li instruis la unua hungare anstataŭ latine. Inter 1823 kaj 1834 li estis eldonisto en Pest (urbo), poste li denove instruis en Georgion 3 jarojn. Pli poste li vivis mizere en Buda kaj kontribuis artikolojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Értekezés a keszthelyi Georgikonról* (1823)
* *Az aranybánya, vagy a tapasztalt tanácsadó a városi, és…* (kunaŭtoro, 1829, 1835)
* *Magyarország szőlőmiveléséről való vizsgálódások vagy tapasztaláson épült oktatások…* (1831)
* *Mezei jószág, avagy utmutatás azon gazdasági közönséges alaptételeknek…* (1832)
* *Az okos csudafi, vagy: tapasztalt köztanácsadó mindennemű állapot számára…* (1832-1833, 1838)
* *Dissertatio de lue bovilla, quae nunc in Hungaria...* (1836)
* *A kis selyem dalnok, utmutatás a kanári veréb tenyésztésére, ápolására és tanítására* (1838)
* *A fenyőbukacz kiirtásáról* (1841)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* germanlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj eldonistoj
Keĉua literaturo

[eta|249x249px|Violeta Ardiles Poma, verkistino el la [Departemento Ankaŝo.]]
[eta|249x249px|[José María Arguedas, verkisto perua de mezo de la 20-a jarcento, kiu verkis kaj hispane kaj keĉue.]]
**Keĉua literaturo** estas esprimo kiu aludas al la literaturo kiu disvolviĝis/as en keĉua lingvaro, el la Inkaa imperio ĝis la aktualo. La keĉua lingvo aŭ runa simi (lingvo de la homoj) utilis por tekstoj, ĝenerale de parola literaturo, kaj ekde la konkero fare de la hispanoj, en skriba formo.

## Parola tradicio 
La pludono de literaturaĵoj okazis ekskluzive parole. Pri tio okupiĝis precipe profesiuloj, nomataj *amauta*-oj. Ilia tasko estis kolekti kaj transdoni aron de legendoj kaj historiaj raportoj, krome instrui siajn postsekvontojn. En la kadro de tiu ĉi parola tradicio okazis rimarkinda poezia evoluo. Ĝiaj ĉefaj temoj estis la mitologio kaj la glorigitaj agoj de la imperiestroj.
El la teatraĵoj de la inkaa tempo konserviĝis nur unu; la dramo Apu Ollàntay. Ĝin notis keĉuo, kiu vivis de 1632 ĝis 1688. Li akceptis la hispanan nomon Espinoza Medrano. La dramo enhavas kanton, direktitan al akcipitro, kiu en keĉua lingvo nomiĝas *tuja*. Jen ĝia komenco:

La poezio estis intime ligita al la muziko. Ambaŭ estis plenumataj kaj dum solenaĵoj kaj dum la ĉiutaga vivo, ekzemple dum rikolto kaj aliaj komunaj laboroj.

## Skriba tradicio 
Fine de la 19-a jarcento, Luis Cordero Crespo, poste prezidento de Ekvadoro, verkis poemojn en keĉua kaj keĉu-kastili-keĉuan vortaron. En Peruo, la poeto Andrés Alencastre Gutiérrez (1909-1984), plej bone konata kiel Killku Warak'a, publikigis sian kolekton Taki parwa en 1952. José María Arguedas, kiu same kompilis multajn keĉuajn kantojn kaj rakontojn, parte kun Jorge A. Lira, verkis (en hispana) pri indianoj, tradukis la manuskripton de *Huarochirí* de la keĉua al la hispana en 1966 kaj publikigis tekstojn en keĉua kiel *Pongoq Mosqoynin* en 1965. Aliaj gravaj poetoj estas Ranulfo Fuentes kaj Víctor Tenorio, profesoroj de la Universidad Nacional San Cristóbal de Huamanga kaj promociantoj de literatura agado en Ajakuĉo.

En prozo estas tekstoj nur ekde mezo de la 20-a jarcento. Jorge A. Lira uzis rakontojn kompilitaj en la valo de Vilcanota en sia verko publikigita en 1975, *Isicha Puytu* kaj rakontoj de la supra Urubamba de 1990. Aliaj rakontoj kompilitaj kaj prilaboritaj estas *Unay pachas* de Rufino Chuquimamani de Puno, *Pirumanta qillqasqa willakuykuna* de Carmelón Berrocal de Ayacucho kaj *Unay willakuykuna* (1992) de Crescencio Ramos de Huankavelika.

## Notoj 
Kategorio:Keĉua lingvaro
Grek-katolika preĝejo Sankta Georgo (Battonya)

La **grek-katolika preĝejo Sankta Georgo** estas eklezia konstruaĵo en urbo Battonya (Hungario).

## Historio 
La kirko estis konstruita en la jaro 1940 kun financa helpo de Gergely Oroján.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias. La plej supre la kvadrata turo altiĝas. La turo havas piramidan supron, plej supre kun kruco, pli malsupre estas po unu fenestroj en ĉiuj flankoj. La navo estas apogita per apogpilieroj. Sur la muro estis metita memortabulo pri falintoj dum la mondomilitoj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* https://www.nyirgorkat.hu/?q=telepules&id=1898

Battonya
Battonya
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Battonya
Identeco (filozofio)

En filozofio, la **identeco** estas la rilato kiun ĉiu ento havas nur kun si mem.

La identeco propre referencas al la *nombra identeco*, kiel io diferenca el la preciza simileco aŭ *kvalita identeco*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Identeco de nediferencigeblaj aĵoj
* Idento (matematiko)
* Identeco

Kategorio:Logiko
Kategorio:Filozofia terminologio
Kategorio:Konceptoj en logiko
OkSEJT-29

**OkSEJT-29** (Okcidenta Sovetia Esperantista Junulara Tendaro) okazis 18-28.08.1988 en Volgograda regiono, Urjupinska distrikto, en turisma bazejo "Ĥopjor".

Partoprenis 119 personoj el 43 urboj. Diference de la kelkaj antaŭaj OkSEJT-oj la 29-a havis paroligan periodon, laŭgrupan disdividon kaj plene al ĝi apartenantan bazejon (sen neesperantistaj ripozantoj, kiel ofte okazis). Rezulte la tendaro fariĝis facile regebla, tre intensa kaj fruktodona.

La tendaran komitaton eniris: Aleksandr Malacion (Slavjansk, Donecka regiono), Vladimir Gordijenko (Nikolajev), Dmitrij Oŝĉepkov (Taŝtagol), R. Sungatullina (Tomsk), Ĵomart Amzeev (Ĉimkent) kiel grupestroj; Georgij Kokolija (Suĥumi) - verda polico, Viktoro Aroloviĉ (Moskvo) - aktivulaj aranĝoj, Elena Lebedeva (Ivanovo) kaj Gennadij Basov (Tomsk) - programo, V. Ĉekomasov (Vaĥruŝevo, Voroŝilovgrada regiono) - sanstato, Boris Granat (Voroneĵ) - mastrumado, Andrej Ananjin kaj Aleksandr Grigorjeviĉ Ĵuravljov (Volgograd) - eksteraj rilatoj.

Okazis pluraj aranĝoj: subotniko (perlaboritaj 140 rubloj esis transdonitaj al la Urjupinska infandomo), konferenco de aktivuloj, Somera universitato, Olimpiko, Konkursoj, koncertoj, Klubo de Gajaja kaj Spritaj, duŝtupa elektado de Princo kaj Princino Esperanto k.a.

Kunvenis junularaj aktivuloj, kiuj decidis refondi Sovetian Esperantistan Junularan Movadon (SEJM). Formiĝis la iniciata grupo. (Formale Sovetia Esperantista Junulara Movado aŭ SEJM-2 estis lanĉita dum la Fonda Konferenco, kiu okazis jarŝanĝe en Taŝtagol, Kemerova regiono).

Kategorio:Sovetiaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 1988
Two Treatises of Government

***Two Treatises of Government*** (aŭ *Two Treatises of Government: In the Former, The False Principles, and Foundation of Sir Robert Filmer, and His Followers, Are Detected and Overthrown. The Latter Is an Essay Concerning The True Original, Extent, and End of Civil Government*) estas verko de politika filozofio publikigita anonime en 1689 de John Locke. *The First Treatise* (la Unua Traktato) atakas patriarkismon en la formo de fraz-alfraze refuto de la verko de Robert Filmer nome *Patriarcha*, dum la *Second Treatise* (la Dua Traktato) skizas la ideojn de Locke por pli civilizita socio bazite sur la naturaj rajtoj kaj la teorio de la socia kontrakto.

Tiu publikaĵo kontrastas pli fruajn politikajn verkojn fare de Locke mem. En *Two Tracts on Government*, verkita en 1660, Locke defendas tre konserveman pozicion; tamen, Locke neniam publikigis ĝin. En 1669, Locke kunverkis la "Fundamental Constitutions of Carolina", kiu pritraktas aristokration, sklaveco kaj servutecon. Kelkaj disputas la etendon laŭ kiu la "Fundamental Constitutions of Carolina" enhavas la filozofion de Locke, kontraŭ la terposedantoj de la kolonio; la dokumento estis jura dokumento verkita por kaj subskribita kaj sigelitaj de la ok terposedantoj al kiu Karolo la 2-a estis garantiinta la kolonion. En tiu kunteksto, Locke estis nur pagita sekretario, kiu skribis multe kiel advokato skribas testamenton.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Kompleta teksto de la Dua Traktato
* Resumo de la Dua Traktato en UBAwiki

Kategorio:Libroj aperintaj en la 17-a jarcento
Kategorio:Eseoj
Kategorio:Filozofiaj verkoj
Kategorio:Politika filozofio
Kategorio:Klasika liberalismo
Kategorio:Politikaj libroj
Kategorio:Respublikismo
Kategorio:Rajtoj