open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fera (II) hipofosfito

**Fera (II) hipofosfito** aŭ **fera (II) fosfinato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la fera (II) hidroksido kaj hipofosfita acido. Ĝi estas blanka aŭ bruna solidaĵo, nesolvebla en akvo. Fera (II) hipofosfito posedas 1 feratomon, 4 hidrogenatomojn, 2 fosforatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Fera (II) hipofosfito uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de feraj derivaĵoj. Hipofosfitoj estas reduktaj agentoj kaj trovas uzojn en la farmacia industrio.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **fera (II) hipofosfito** per traktado de **fera (II) hidroksido** kaj **hipofosfita acido**:

### Sintezo 2 
* Malkomponado de **fera (II) hipofosfito** kun formado de fosfino:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **fera (II) hipofosfito** per traktado de **fera (II) klorido** kaj **hipofosfita acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **fera (II) hipofosfito** per traktado de **fera (II) karbonato** kaj **hipofosfita acido**:

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **fera (II) hipofosfito** per traktado de **fera (II) hidroksido** kaj **hipofosfita acido**:

### Sintezo 2 
* Malkomponado de **fera (II) hipofosfito** kun formado de fosfino:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **fera (II) hipofosfito** per traktado de **fera (II) klorido** kaj **hipofosfita acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **fera (II) hipofosfito** per traktado de **fera (II) karbonato** kaj **hipofosfita acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Hipofosfitoj

## Referencoj 
Hipofosfitoj
Kategorio:Hipofosfitoj
Ŝahĝahanpur

**Ŝahĝahanpur**, laŭ  estas urbego kaj municipo en norda Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La urbego estis nomita de Ŝaho Ĝahano.  

## Demografio 
Ŝahĝahanpur havis populacion de  en 2011 kun legopovo de 70%.

## Geografio 
Ŝahĝahanpur situas sur ebenaĵo apud 2 riveroj 194 metrojn super la marnivelo. Hardoj troviĝas 60, Faruĥabad 66, Barejli 71, Budaun 78, Sitapur 85, Lakhimpur 86, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 155, Kanpur 159, Agra 202, tutlanda ĉefurbo Delhio 276, Kolkato 1036, Mumbajo 1227 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La princlando de Ŝahĝahanpur estis establita en 1647. Barataj liberecbatalantoj faris rabon de registarfonduso proksime de la stacidomo en 1925.

## Ekonomio 
Ekonomio de Ŝahĝahanpur baziĝas sur agrikulturo. En la proksimeco oni kultivas rizojn, tritikojn, hordeojn kaj sukerkanojn. En la urbego en la uzinoj oni produktas tapiŝojn, dolĉaĵojn kaj kemiaĵojn.

## Lingvoj 
En Ŝahĝahanpur la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj urdua.

## Eduko 
En Ŝahĝahanpur la plej altgrada eduko okazas en pluraj altlernejoj.

## Trafiko 
Al Ŝahĝahanpur kuras kvar fervojaj linioj kaj sep vojoj el diversaj direktoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Barejli.

## Klimato 
La averaĝa temperaturo en Ŝahĝahanpur varias inter 17-31 °C. La meza jarpluvo estas 1000 mm. Inter junio-septembro pli ofte pluvas pro la musono, en la ceteraj monatoj apenaŭ pluvas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Utar-Pradeŝo
Kalcia hipofosfito

**Kalcia hipofosfito** aŭ **dukalcia fosfinato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la kalcia hidroksido kaj hipofosfita acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, gliceloro, sed nesolvebla en etanolo. Kalcia hipofosfito posedas 1 kalciatomon, 4 hidrogenatomojn, 2 fosforatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Kalcia hipofosfito uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de kalciaj derivaĵoj.  Kiam hipofosfito reduktas certajn substancojn, ĝi oksidiĝas al hidrogena fosfato. Kiel ĉiuj fosfitoj, tiel hipofosfitoj posedas grandan reduktpovon.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **kalcia hipofosfito** per traktado de **kalcia hidroksido** kaj **hipofosfita acido**:

### Sintezo 2
* Malkomponado de **kalcia hipofosfito** kun formado de fosfino:

### Sintezo 3
* Preparado de la **kalcia hipofosfito** per traktado de **kalcia klorido** kaj **hipofosfita acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **kalcia hipofosfito** per traktado de **kalcia karbonato** kaj **hipofosfita acido**:

## Vidu ankaŭ
* Hipofosfitoj

## Referencoj 
hipofosfito
Kategorio:Hipofosfitoj
Muskedoj

***Muskedoj*** - en la latina-zoologia nomenklaturo *Muscidae*, estas unu el kvar familioj de la superfamilio Muskoedoj, *Muscoidea*, el la insekta subordo braĥiceroj, *brachycera*, kiuj neformale kutime ĉiuj nomatas "muŝoj". 

La ses apartenaj biologiaj subfamilioj estas:
* Azelienoj (science *Azeliinae*)
**Coenosiinae
**Cyrtoneurininae
* Muskenoj (science *Muscinae*)
**Mydaeinae
**Phaoniinae

Ili ili ĉi tie la muskenoj aparte atentatas, ĉar al ili apartenas la doma muŝo, kiuj, kiel la nomo aludas, estas aparte ĉeesta en la ĉiutago de homoj. 

Kategorio:Braĥiceroj
Muscoidea

*Muscoidea* estas superfamilio de muŝoj. 

La kvar apartenaj biologiaj familioj estas:
# Antomiedoj *Anthomyiidae*, la "brasikomuŝoj" 
# Faniedoj *Fanniidae*, la "etaj domaj muŝoj"
# Muskedoj *Muscidea*, inter ili ankaŭ la doma muŝo 
# Skatofagedoj *Scathophagidae*, nomataj "sterkomuŝoj" aŭ malrespekte "fekomuŝoj"

Tamen la "sterko-" aŭ malrespekte "fekomuŝoj" nur pro la tradicia greke influita latina nomo *Scathophagidae*, kiu pli-malpli signifas "fekomanĝantoj", havas tian malfavoran neformalan nomon. Fakte malmultaj insektoj el la familio de skatofagedoj efektive havas kontaktojn al besta aŭ homa fekaĵo respektive al sterko.

Kategorio:Braĥiceroj
Muskenoj

***Muskenoj*** - en la latina-zoologia nomenklaturo *Muscinae*, estas unu el ses biologiaj subfamilioj de la familio Muskedoj *Muscidae* kaj de la superfamilio Muskoedoj *Muscoidea*. Ili ĉiuj apartenas al la insekta subordo braĥiceroj *brachycera*, kiuj neformale kutime ĉiuj nomatas "muŝoj". 
 
La subfamilio plu divideblas al du biologiaj triboj
* *Muscini* kun la genro *Musca* kaj la specio *Musca domestica*, "doma muŝo",
* *Stomoxyini* kun la genro kaj la specio *Stomoxys calcitrans*, "stala muŝo".

El ili la dua tribo apartenas al la grupo de sangonsuĉaj insektoj, kiu, kiel la neformala nomo indikas, aparte oftas en staloj, farmbienaj domoj kie vivas bredataj bestoj. 

Kategorio:Braĥiceroj
Diana Aguavil

**Diana Alexandra Aguavil Calazacón** (naskiĝis la 7-an de aŭgusto 1983 en Santo Domingo de los Tsáchilas) estas indiĝena ekvadora politikistino. Ekde 2018, ŝi estras la caĉilaojn. Ŝi estas la unua estrino de ĉi tiu popolo dum 104 jaroj.

Ŝi studis en la Instituto Japón kaj poste en la Universitato UTE. Ŝi estras politikan partion Alianza Tsáchila.

## Referencoj 
Kategorio:Ekvadoraj politikistoj
50753 Maryblagg

'*50753 *Maryblagg'''* estas  malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.

Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la brita astronomino Mary Adela Blagg (1858 – 1944). Aniĝinte al la Brita Astronomia Asocio, ŝi helpis disvolvi unuforman sistemon de luna nomenklaturo kaj poste estis elektita Anino de la Reĝa Astronomia Societo. Ŝi aniĝis al la Luna Komisiono de IAU en 1920, standardigante la lunan nomenklaturon en *Named Lunar Formations'' (Nomitaj Lunaj Formacioj).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Maryblagg
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
CLARIN (ERIC)

**CLARIN ERIC** (akronimo de la angla ***Common Language Resources and Technology Infrastructure*** aŭ Komunaj Lingvaj Rimedoj kaj Teknologia Infrastrukturo) estas konsorcio establita en 2012 por eŭropa esplorinfrastrukturo, implikante universitatojn, esplorcentrojn, bibliotekojn kaj publikajn arkivojn en multaj eŭropaj landoj. Ĝia celo estas krei kaj kunhavigi ciferecajn lingvajn datumarojn, ciferecajn rimedojn kaj trejnmaterialojn  .

## Celaro 
CLARIN celas kontribui al plurlingva tuteŭropa esplorareo kaj atentigi pri la graveco de plurmedia kaj distanca komunikado. Se unuflanke oni volas konservi la kulturan identecon, eĉ tiun de malplimultoj, sed aliflanke ankaŭ volas plifortigi kaj prepari la junan generacion por tutmonda konkurenco kaj ekscelenco, ne ekzistas alia maniero ol plibonigi la edukadon kaj la kulturajn mediojn kiel eble plej multe, interalie akcelante kaj realigante plulrlingvan kaj multkulturan edukadon en lernejoj, altlernejoj kaj universitatoj. 

La tagordo de *Open Science* kaj la justaj datumprincipoj (FAIR) situas en la kerno de la valoroj de CLARIN.

## Financado kaj rimedoj 
La projekto CLARIN estis financita kun la subteno de la Eŭropa Komisiono. Ĝi estas nuntempe plene financata de la membroŝtatoj.

Kelkaj el la rimedoj alireblaj per CLARIN-infrastrukturo estas: 

* Arkivo de lingvoj en danĝero (ELAR) 
* Oksforda Tekstarkivo (OTA)
* PlWordNet (leksika kaj semantika informtenejo pri la pola lingvo)

## CLARIN-membroj 
Membroj povas aliri ĉiujn ilojn kaj rimedojn. Multaj el la resursoj ankaŭ estas libere alireblaj por aliaj interesitaj uzokomunumoj, ene kaj ekstere de akademioj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
(en) Retejo de CLARIN (kun informfilmeto)
Kategorio:Komputa lingvistiko
Kategorio:Leksikografio
Kategorio:Sciencaj institucioj
Nigraventra drozofilo

**Nigraventra drozofilo** estas specio de la samnoma genro drozofilo, ankaŭ neformale nomataj "bananmuŝoj", el la insekta subordo braĥiceroj *brachycera*, kiuj neformale kutime ĉiuj nomatas "muŝoj" kaj el la ordo dipteroj. Ĝi ampleksas ĉirkaŭ 3.000 speciojn, kiuj vivas en ĉiuj ne tro malvarmaj regionoj.

## Uzo en scienco 
La specio *drosophila melanogaster* (nigraventra drozofilo) estas ŝatata esplorobjekto de genetikistoj, ĉar ĝiaj kromosomoj estas kompare tre grandaj. Krome, por kolekti ilin oni simple devas lasi botelon, kiu enhavas putrantan frukton (aparte vinberojn aŭ bananojn), apud malfermita fenestro en laboratorio dum kelkaj horoj. Poste enŝovu la ŝtopilon. La drozofiloj reproduktas tre rapide kaj la nova generacio plenkreskas en 12 tagoj kaj ĉiu ino povas demeti 200 ovojn. Tial dum kelkaj monatoj oni povas studi ilin tra multaj generacioj.

Profesoro Castle ĉe Universitato Harvard unuafoje uzis ilin dum 1900 sed estis Profesoro Thomas Hunt Morgan ĉe la Kolumbia Universitato en Novjorko, kiu uzis ilin dum sia kreado de la bazo de moderna genetiko.

Drozofiloj kutime havas ruĝajn okulojn sed Morgan trovis mutaciulon kun blankaj okuloj kaj poste bredis de ĝi. Ĉiuj el la idoj havis ruĝajn okulojn. Poste li interbredis ilin kaj trovis ke, de la venonta generacio estis 3470 kun ruĝaj sed 782 kun blankaj okuloj. Tio korespondis proksimume laŭ la prognozoj faritaj per la teorio de Mendel. Gregor Mendel eksploris kun pizoj kaj studis kiel sulketoj (kompare kun glata ŝelo) trairas tra la generacioj. Lia teorio antaŭvidas 3:1 proporcion.

Trajtoj estas senditaj al ido iom el la patro, iom el la patrino per kromosomoj.

La eksperimentoj de Morgan dum 1910 trovis aliajn mutaciojn en drozofilo, ekzemple tri tipoj da flugiloj kaj oliva korpo anstataŭ la kutima tankolora. Li trovis ke tiuj ankaŭ akordis kun la teorio de Mendel.

Por pligrandigi la nombron de mutacioj en drozofiloj por pli rapidi la sciencan esploradon Hermann Muller malŝirmis ilin al diversaj kemiaĵoj, altaj temperaturoj kaj iksoradioj. Li ŝokiĝis kiam li trovis ke iksoradioj pligrandigis mutaciojn de 15 000 procento. Tio estis la unua averto al homoj pri la danĝero kaj eblaj venontaj problemoj pro radiado.

De post la eksperimentoj de Morgan pri drozofiloj, oni jam uzis kaj ankoraŭ uzas ilin en multaj eksplorado-fakoj - kancero, tuttera plivarmiĝo, Alzheimer-malsano, drogsklaveco kaj eĉ senpezeco de kosmonaŭtoj.

Dosiero:Drosophila egg.png|
Dosiero:Biology_Illustration_Animals_Insects_Drosophila_melanogaster.svg|
Dosiero:Drosophila melanogaster - top (aka).jpg|

## Eksteraj ligiloj 
* http://flybase.net  
* http://taxodros.unizh.ch  
* http://www.faunistik.net/DETINVERT/DIPTERA/DROSOPHILIDAE/drosophilidae.html 

## Referencoj 
Kategorio:Genetiko
Kategorio:Insektoj
Kategorio:Model-organismoj
Esplús

**Esplús**  estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko La Litera (kies administracia ĉefurbo estas Binéfar dum la ĉefurbo por histori-kulturaj aferoj estas Tamarite de Litera) apartenanta al la oriento de la Provinco Huesko (regiono Aragono). 

## Geografio 
eta|maldekstre|230px|Ĉefa Placo.
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko La Litera, oriente de la rivero Cinca.

La municipa teritorio limas norde kun Binéfar, oriente kun Tamarite de Litera, kaj sude kun Vencillón en la komarko. 

La loĝloko Esplús mem kiel sidejo de la municipo (281 msm) estas je 83 km sudoriente de Huesca. Ĝi estas komunikata laŭ la regiona ŝoseo A-1239 norde kun Binéfar, kaj sudokcidente kun Albalate de Cinca.

## Historio
Ĝia historio estas ligita al apuda urbo Binéfar.

Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. 

Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj kiu rezultis en homamasa fuĝado de respublikanoj kaj de militrifuĝintoj en direkto al Francio. Dume oni starigis kolektivecon en la urbo ĉefe fare de la anarkiismaj trupoj.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Esplús kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 656 loĝantoj (2022).

## Aktualo 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo, forstado kaj brutobredado (porkoj, ŝafoj kaj bovoj) al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro. 

Ĉefaj vidindaĵoj estas la jenaj:
* Ermitejo de Sankta Roĥo, nune Muzeo pri Agrikulturo.
* Malnova kerno kun blazondomoj kaj domegoj.
* Naturaj lokoj, ĉefe lagetoj en la tuta areo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Ŭesko

## Referencoj 
## Bibliografio
* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. “Personajes y Escritores de Huesca y Provincia”. Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

## Eksteraj ligiloj 
*  

* 

Kategorio:Municipoj de la provinco Ŭesko
Plumba (II) hipofosfito

**Plumba (II) hipofosfito** aŭ **plumba (II) fosfinato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la plumba (II) hidroksido kaj hipofosfita acido. Ĝi estas blanka, higroskopa solidaĵo, malmulte solvebla en akvo. Plumba (II) hipofosfito posedas 1 plumbatomon, 4 hidrogenatomojn, 2 fosforatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Plumba (II) hipofosfito uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de plumbaj derivaĵoj.   Kiel ĉiuj fosfitoj, tiel hipofosfitoj posedas grandan reduktpovon.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **plumba (II) hipofosfito** per traktado de **plumba (II) hidroksido** kaj **hipofosfita acido**:

### Sintezo 2
* Malkomponado de **plumba (II) hipofosfito** kun formado de fosfino:

### Sintezo 3
* Preparado de la **plumba (II) hipofosfito** per traktado de **plumba (II) klorido** kaj **hipofosfita acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **plumba (II) hipofosfito** per traktado de **plumba (II) karbonato** kaj **hipofosfita acido**:

## Vidu ankaŭ
* Hipofosfitoj

## Referencoj 
hipofosfito
Kategorio:Hipofosfitoj
Doma muŝo

**Doma muŝo** aŭ **hejma muŝo**, en la latina-zoologia nomenklaturo **musca domestica**, estas unu el pluraj specioj de la genro *musca* neformale nomata "vera muŝo", de la biologia tribo *muscini* kaj korespondaj taksonomia subfamilio, familio kaj superfamilio videbla en la informkesto, el la insekta subordo braĥiceroj *brachycera*, kiuj neformale kutime ĉiuj nomatas "muŝoj".

Ĝi supozeble evoluis en la Kenozoiko, eble en la Proksima Oriento, kaj disvastiĝis ĉie en la mondo kiel akompananto de homoj. Ĝi estas la plej ofta muŝospecio trovita en domoj. Plenkreskuloj estas grizaj ĝis nigraj, kun kvar malhelaj, longitudaj linioj sur la torako, iomete harplenaj korpoj, kaj ununura paro de membranecaj flugiloj. Ili havas ruĝajn okulojn, disigitaj pli dise ĉe la iomete pli granda ino.

La ina hejmmuŝo kutime pariĝas nur unufoje kaj stokas la spermon por posta uzo. Ŝi demetas arojn de ĉirkaŭ 100 ovoj sur kadukiĝanta organika materio kiel ekzemple manĝorubo, kadavraĵo aŭ feko. Tiuj baldaŭ eloviĝas al senkruraj blankaj larvoj. Post du-ĝis-kvin tagoj da evoluo, tiuj metamorfozas al ruĝe brunaj krizalidoj, proksimume 8 milimetrojn longaj. Plenkreskaj muŝoj normale vivas du ĝis kvar semajnojn, sed povas pretervivi vintron en vintra dormo. La plenkreskaj domaj muŝoj manĝas diversajn likvajn aŭ duonlikvajn substancojn, same kiel solidajn materialojn, kiuj estis moligitaj per sia salivo. Ili povas porti patogenojn sur siaj korpoj kaj en siaj fekoj, polui manĝaĵon, kaj kontribui al la translokigo de manĝaĵo-portitaj malsanoj, dum, en nombroj, ili povas esti fizike ĝenaj. Pro ĉi tiuj kialoj, ili estas konsiderataj plagoj.

## En scienco kaj literaturo 
En la moderna scienco, domaj muŝoj estas uzataj en laboratorioj en esplorado pri maljuniĝo kaj seksdeterminado. En literaturo, domaj muŝoj aperas ekde la epoko de malnovgreka mitologio kaj en la Fabloj de Ezopo. Aŭtoroj foje elektas la muŝon por paroli pri la koncizeco de vivo, kiel en poemo "La Muŝo" de William Blake el la jaro 1794, kiu traktas mortecon kondiĉigita de neregeblaj cirkonstancoj.

eta|maldekstre|220px|
Ankaŭ en la 20-a jarcento domaj muŝoj estis fokusigitaj en la literaturo, ekzemple en novelo *The Fly* de la brito-franco *George Langelaan*, kiu filme adaptiĝis en du samnomaj hororaj filmoj de 1958 kaj 1986, kaj aldone adaptiĝis al opero, kiu premieris en Parizo en 2008.

La hispana poeto Antonio Machado dediĉis elvokivan poeziaĵon al la hejmaj muŝoj, nome "Las moscas".

## Referencoj 
Kategorio:Braĥiceroj
52965 Laurencebentz

'*52965 *Laurencebentz'''* estas  tre malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.

Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS), la  elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan doktorinon en medicino *Laurence Bentz'', fakulinon en publika sano kas sciencoj de la eduko. Ŝi kontribuis lukti kontraŭ la aidosa epidemio per klinika laboro, epidemiologio, kaj esploroj por pliigi la akcepton de la paciento al malsimplaj terapioj. Ŝi ankaŭ disvolvis intervenon por subteni la aŭtonomigon de la kronikaj malsanuloj.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Duflanka merkato

**Duflanka merkato** estas merkato en kiu grupo de uzantoj generas eksteraĵon sur alia, ekzistante platformo kiu metas ilin en kontakto. Ekzemploj de duflankaj merkatoj estas:

* Kreditkartoj, en kiuj la grupoj kiuj generas eksteraĵojn estus entreprenoj kaj aĉetantoj. La fakto, ke la uzo de certa kreditkarto estas disvastigita inter aĉetantoj, faras ĝian akcepton pli enspeziga de entreprenoj. La kontraŭa efiko ankaŭ okazas.
* Videoludaj konzoloj, en kiuj la grupoj estas finkonsumantoj kaj videoludprogramistoj. Ju pli da programistoj kreas ludojn por difinita konzolo, des pli ĝi fariĝas alloga por konsumantoj; denove, oni ankaŭ havas la kontraŭan efikon.
* Renkontiĝo-agentejoj.
* Aŭkciaj retejoj.

La ĉefa diferenco inter la duflankaj merkatoj kaj la komunaj merkatoj estas, ke en la duflankaj merkatoj la optimuma konduto de la platformo ne konsistas en maksimumigi ĝian profiton sur ĉiu grupo de uzantoj aparte; sed en ĉi tiuj merkatoj, la optimuma konduto estas kutime subvencii grupon de uzantoj, akirante profitojn de la alia grupo . 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* reta efiko
* duflanka monopolo
* kunlaboreca ekonomio

Kategorio:Merkato
Viktoro de Pettau

**Viktorino de Poetovino**, en la eŭropa mezepoko ankaŭ nomata ***Viktoro de Pettau***, fakte latine *Victorinus*, nomata **Victorinus Poetovionensis** aŭ **Petavionensis**, estas martiro kaj sanktulo de la Katolika kaj la Orienta Ortodoksa Eklezio. Li estis kristana episkopo en la ankoraŭ malpermesita kaj kaŝita kristana eklezio en la romia urbo Poetovio (la moderna urbo *Ptuj* en Slovenio, historie germane *Pettau*) en la romia provinco *Pannonia Superior* (la okcidenta parto de Panonio). *Victorinus* verkis komentaĵojn pri diversaj tekstoj ene de la Biblio.

Naskiĝinta verŝajne en ĉe la limoj de la Orienta kaj Okcidenta Imperioj de Romio (do en la plej okcidenta parto de Bizanca Grekio aŭ iom pli okcidente en la orienta parto de la provinco Dalmatia aŭ de la provinco *Pannonia Inferior*), eble jam en Poetovio iom pli okcidente kun sufiĉe miksita loĝantaro, pro la tiam milita, limregiona karaktero de la areo Victorinus parolis la grekan pli bone ol la latinan, kio klarigas kial, laŭ la opinio de Sankta Hieronimo, liaj verkoj verkitaj en la latina estis "pli rimarkinda pro sia afero ol pro sia stilo". Episkopo de la romia urbo de Poetovio, li estis la unua teologo se temas pri uzi la latinan por sia ekzegezo.

Liaj teologiaj verkoj estas ĉefe ekzegezaj. Victorinus verkis komentaĵojn pri diversaj libroj de la Biblio, kiel ekzemple Genezo, Eliro, Levidoj, Libro de Jesaja, Libro de Jeĥezkel, Libro de Ĥabakuk, la Libro Kohelet, la Alta Kanto de Salomono, Evangelio laŭ Mateo kaj la Apokalipso, krom disertaĵoj kontraŭ la herezoj de lia tempo. Ĉio, kio pluvivis, estas lia Komentario pri la Apokalipso kaj mallonga teksteto "Pri la konstruado de la mondo" (latine *De fabrica mundi*).

Victorinus estis multe influita de Origeno de Aleksandrio. Sankta Hieronimo donas al li honoran lokon en sia katalogo de ekleziaj verkistoj. Hieronimo foje citas la opinion de Victorinus, sed konsideris lin estinti trafita per la opinioj de la Jarmilismo au *Antaŭjarmilismo*. Laŭ Hieronimo, Victorinus mortis martiro en 304, do kadre de la Diokleciana persekutado de kristanoj.

Kontraste al la pozitiva sinteno de Hieronimo en la malfrua kvara kaj frua kvina jarcento, la verkoj de Victorinus estis kondamnitaj kaj listigitaj kiel apokrifoj laŭ la Gelazia Dekreto, komence de la 6-a jarcento. La dekreto estis atribuita al la tiama papo Gelasio la 1-a; ĝi inkludas liston de verkoj kompilitaj de herezuloj aŭ uzitaj de skismuloj por esti malakceptitaj kaj evitendaj, kaj listigas la laboron de Victorinus tie.

Victorinus estas festita en kaj la Latina Romkatolika Eklezio kaj la Orienta Ortodoksa Eklezio la 2-an de novembro. 

## Vidu ankaŭ 
* Viktoro de Ksanteno
* sankta papo Viktoro la 1-a
* sankta Viktoro de Cezareo
* apartigilo Sankta Viktoro

Kategorio:Kristanaj sanktuloj de la 4-a jarcento
Kategorio:Grekaj sanktuloj
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Viktoro la Maŭro

**Viktoro la Maŭro** aŭ **Viktoro de Milano** estas martiro kaj sanktulo de la Katolika kaj la Orienta Ortodoksa Eklezio. Li naskiĝis komence de la 3-a jarcento en la romia provinco *Mauretania Caesariensis*, do en la norda parto de Afriko, kaj mortis martire 8-an de majo 303 en Lodi Vecchio, Lombardio.

eta|maldekstra|200ra|
## Vivo kaj legendo 
Viktoro naskiĝis en kristana romia familio kaj estis kiel membro de la Pretora Gvardio soldato en Milano en la tempo de la imperiestroj Diokleciano kaj Maksimiano. Baldaŭ post la komenco de la Diokleciana persekutado de kristanoj, li estis arestita en maljuna aĝo pro laŭdira detruo de iuj altaroj de romiaj dioj kaj alportita antaŭ Maksimiano, kiu estis en Milano tiutempe. Antaŭ la imperiestro, li konfesis sian kristanan kredon. Ĉar li estis bezonata kiel soldato, li ne estis mortigita sed malliberigita. Li ricevis preman admonon, en malliberejo pli bone pripensi sian sintenon.

Ĉe la fino de la semajno, Viktoro estis alportita antaŭ la imperiestro denove. Maksimiano provis ĉiurimede malinstigi lin de kristanismo. Ĉar Victoro rifuzis, la imperiestro ordonis batadi lin. Soldato daŭre kriis al Viktoro fari oferojn al la dioj. La ekzekutistoj ne devus ĉesi ĝis li ŝanĝus sian opinion. Ĉar tio ne okazis, la torturo daŭris ĝis la ekzekutistoj laciĝis. Li denove estis arestita.

Viktoro restis en malliberejo ĝis liaj vundoj resaniĝis. Tiam alia provo estis farita por ŝanĝi lian opinion kun promesoj, minacoj kaj torturo. Torturo inkludis verŝi fanditan plumbon super li. Ĉar ankaŭ tio ne funkciis, Viktoro estis juĝita al morto per senkapigo iom da tempo poste. La kondamno estis plenumita la 8-an de majo 303 publike ĉe la pordegoj de Lodi.

## Vidu ankaŭ 
* Viktoro de Ksanteno
* sankta papo Viktoro la 1-a
* sankta Viktoro de Cezareo
* apartigilo Sankta Viktoro

Kategorio:Kristanaj sanktuloj de la 4-a jarcento
Kategorio:Kristanaj sanktuloj
Kategorio:Italaj romkatolikaj sanktuloj
Kategorio:Milano
96257 Roberto

**96257 Roberto** estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Stefano Mottola elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso. 

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Roberto Mottola*, italia-germana fizikisto spertulo pri kvantuma mekaniko. Li studis pri la uzo de fontoj de unuopa fotono je ĉambra temperaturo kaj atomaj kvantumaj memoroj por apliko al larĝbendaj kvantumaj retoj. La nomo estis proponita far'de lia patro, la malkovrinto, okaze de la sukcesa plenumo de lia Ph.D. en marto 2023.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Roberto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Viktoro de Marsejlo

**Viktoro de Marsejlo** aŭ *sankta Viktoro*, devene el la romia provinco Aegyptus, estas martiro kaj sanktulo de la Katolika kaj la Orienta Ortodoksa Eklezio. Li vivis en la 3-a jarcento kaj martire mortiĝis en aŭ ĉirkaŭ 290 (laŭ iuj fontoj jam en 287, laŭ iuj nur en februaro 303).

Sankta Viktoro laŭdire estis romia armeoficiro en Marsejlo (latine *Massilia*), kiu publike kondamnis la kultadon de idoloj. Por tio, li estis alportita antaŭ la romiaj prefektoj, *Asterius* kaj *Eutychius*, kiuj poste sendis lin al la imperiestro Maksimiano. Li tiam estis pelita, batita, trenita tra la stratoj kaj ĵetita en malliberejon, kie li konvertis tri aliajn romiajn soldatojn, *Longinus, Aleksandron*, kaj *Felician*, kiuj poste estis senkapigitaj. Post rifuzado oferti incenson al statuo de la romia dio Jupitero, Viktoro piedbatis la statuon per sia piedo. La imperiestro ordonis, ke li estu mortigita per pezega muelŝtono, sed la muelŝtono laŭ la legendo rompiĝis dum Viktoro ankoraŭ vivis. Li tiam estis senkapigita.

En la mezepoko Viktoro de Marsejlo interalie iĝis la patrono de la hansa urbo *Reval*, nun Talino.

## Vidu ankaŭ 
* Viktoro de Ksanteno
* sankta papo Viktoro la 1-a
* sankta Viktoro de Cezareo
* apartigilo Sankta Viktoro

## Referencoj 
Kategorio:Kristanaj sanktuloj de la 3-a jarcento
Kategorio:Egiptaj kristanaj sanktuloj
Kategorio:Francaj romkatolikaj sanktuloj
Kategorio:Marseille
Büren zum Hof (stacidomo)

**Büren zum Hof** estas fervoja stacidomo en Büren zum Hof, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Büren zum Hof
* Fraubrunnen
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Berno-Mezlando (administra distrikto)
St-Blaise-Lac (stacidomo)

**St-Blaise-Lac** (antaŭe nomita *St-Blaise BN*} estas fervoja stacidomo en Saint-Blaise, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Blaise NE
* St-Blaise CFF (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Neŭŝatelo (distrikto)
Suresh Productions

eta|Studioj Ramanaidu, Visakhapatnam
alternative=Rama Naidu Studios|eta|Studioj Rama Naidu
eta|Studioj Rama Naidu ĉe la Filma Urbo Rama Naidu
**Suresh Productions** (), ankaŭ konata kiel **Suresh Movies** (), **Vijaya Suresh Combines** (), estas produktanto kaj disdonanto de barataj filmoj konata pro siaj laboroj en la telugua kino. Ĝin starigis en 1964 D. Ramanaidu. Ĝi estas unu el plej grandaj produktantoj de filmoj en Barato, kun pli ol 50 jaroj de sperto. La produktada sidejo troviĝas ĉe la Studioj Ramanaidu, en Hajderabado.

Suresh Productions produktis pli ol 150 filmojn en 13 barataj lingvoj, plimulto de ili en la telugua. La unua filmo produktita de la firmao estis *Ramudu Bheemudu* kun NTR en 1964. Suresh Productions lanĉis la karierojn de reĝisoroj kiel B. Gopal, Jayanth C. Paranjee, Muppalaneni Shiva, Tirupathi Swamy kaj Uday Shankar kaj de kvar muzikaj direktoroj.

## Filmografio 
## Premioj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ramanaidu Filma Lernejo
* 
* 

Kategorio:Barataj firmaoj
Kategorio:Kinindustrio
Kategorio:Barata kino
Čachotín

**Čachotín** () estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.  

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Laŭrenco

## Pluaj fotoj 

Čachotín návesní rybník.jpg|Čachotín., fiŝlago
Čachotín čp. 35.jpg|Čachotín, n-ro 35
Čachotín čp. 66.jpg|Čachotín, n-ro 66
Čachotín čp. 4.jpg|Čachotín, n-ro 4

Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Okrouhlička

**Okrouhlička** (antaŭe **Šejdorf**, ) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1307.  

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Okrouhlička**
* Skřivánek

## Memorindaĵoj
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1763

## Pluaj fotoj 

Okrouhlička, silnice IX.jpg|Okrouhlička, ŝoseo
Okrouhlička, domy II.jpg|Okrouhlička, domoj
Okrouhlička, domy III.jpg|Okrouhlička, domoj
Okrouhlička, silnice II.jpg|Okrouhlička, ŝoseo


Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Rušinov

**Rušinov** () estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod, troviĝanta proksime de akva rezervujo Seč. Ĝi estas konsisto de PPR Fera montaro. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1406.  

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Rušinov**
* Hostětínky
* Modletín
* Vratkov

## Memorindaĵoj
* Baroka preĝejo de sankta Anna en Modletín

## Pluaj fotoj 

Rušinov - dům čp. 1.jpg|Domo n-ro 1
Rušinov - dům čp. 28.jpg|Domo n-ro 28
Rušinov - dům čp. 3.jpg|Domo n-ro 3
Rušinov - pomník padlých.jpg|Monumento al falintoj


Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Setlejoj en Fera montaro
Libice nad Doubravou

**Libice nad Doubravou** (germane: *Libitz an der Doubrawa*) estas kampurbo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1146.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* **Libice nad Doubravou**
* Barovice
* Chloumek
* Kladruby
* Křemenice
* Lhůta
* Libická Lhotka
* Malochyně
* Nehodovka
* Spálava

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Egidio 
* Baroka kastelo
* Mariana kolono
* **Bieno de Pilna** - el fino de la 18-a jarcento, rekonstruita en la jaro 1869. La municipo en la jaro 1996 aĉetis ĝin kun celo konservi ĝin kiel lastan tipa kamparanan konstruaĵon. Kun helpo de la ŝtato la intenco sukcesis kaj hodiaŭ ĝi servas kiel turisma loĝigejo kaj centro de loka kulturo.

## Pluaj fotoj 

Libice-nad-Doubravou-domek-na-jihovýchodě-městyse2015.jpg|Libice nad Doubravou, domo
Libice-nad-Doubravou-statek2015c.jpg|Libice nad Doubravou, bieno
Libice-nad-Doubravou-z-cesty-do-Libické-Lhotky2015b.jpg|Libice nad Doubravou


Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Kampurboj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
László Papp (luktisto)

**László Papp** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Papp László** estis hungara luktisto, halterlevisto, olimpiano, trejnisto, juristo.

László Papp naskiĝis la  en Szentes, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Papp maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1928, trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en la 1950-aj jaroj.

Post la unua diplomo li estis juristo en Budapeŝto, Gödöllő, Újpest, inter 1957-1971 li laboris en la ĉefjuĝejo. Li ricevis premiojn en 1965 kaj 1970. 

### Sporta kariero 
László Papp inter 1923-1944 estis luktisto en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono dekfoje inter 1923-1934, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1925-1934 15-foje. En 1932 li estis hungara ĉampiono kiel halterlevisto. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1928 kun arĝenta medalo en klasik-stila luktado, krome en eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua en 1927 kaj 1933 (en la lasta en liberstila luktado). Inter 1935-1949 li estis trejnisto, poste ĝis 1970 li havis postenon en sportklubo.  

## Liaj libroj 
* *A szabadbirkózás* (1944)
* *A birkózás edzésmódszere* (kun Mihály Matura, 1952)
* *A szabadfogású birkózás* (kun Mihály Matura, 1953, 1958, germane 1957)
* *A kötöttfogású birkózás* (kun Mihály Matura, 1955)
* *A birkózás. Kötött- és szabadfogású* (1964, tralaborita 1970)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj luktistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj halterlevistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Altorricón

**Altorricón**  () estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko La Litera (kies administracia ĉefurbo estas Binéfar dum la ĉefurbo por histori-kulturaj aferoj estas Tamarite de Litera) apartenanta al la oriento de la Provinco Huesko (regiono Aragono). 

Altorricón estas parto de la nomita "Aragona Strio", ĉar ĝi estas teritorio de katalunparolantoj de Aragono. 

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas en la sudoriento de la komarko La Litera, inter la riveroj Cinca okcidente kaj Noguera Ribagorzana oriente. La municipa teritorio limas norde kaj okcidente kun Tamarite de Litera en la komarko. 

La loĝloko Altorricón mem kiel sidejo de la municipo (265 msm) estas je 93 km sudoriente de Huesca. Ĝi estas sude de la Kanalo de Aragono kaj Katalunio kaj komunikata laŭ la regiona ŝoseo A-1240 norde kun Tamarite de Litera, kaj sude kun la nacia ŝoseo N-240 ĝuste ĉe la limo inter Aragono kaj Katalunio, kiu komunikas kun Binéfar nordokcidente kaj kun Almacelles jam en Katalunio.

## Historio
Oni trovis restaĵojn de loĝado en Neolitiko kaj Bronzepoko.

Dum la Mezepoko Tamarite estis unu de la plej gravaj kernoj de la Regno Aragono. La historio de Altorricón estas ligita al apuda urbo Tamarite de Litera, ĝis separiĝo el tiu meze de la 1930-aj jaroj. Pro pliiĝo de loĝantaro de Altorricón – en 1930 jam estis 904 loĝantoj – kaj la deziro de plej granda parto de la loĝantaro ebligis la separigon disde la municipo de Tamarite de Litera, kio ekvalidis ekde la 7a de julio de 1932-

Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj kiu rezultis en homamasa fuĝado de respublikanoj kaj de militrifuĝintoj en direkto al Francio. Dume oni starigis kolektivecon en la urbo ĉefe fare de la anarkiismaj trupoj.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Altorricón kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 1 416 loĝantoj (2022).

## Aktualo 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (fruktarboj, cerealoj) kaj brutobredado (porkoj, ŝafoj kaj bovoj) al malfermo al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro. 

Ĉefaj vidindaĵoj estas la jenaj:
* Preĝejo de Sankta Bartolomeo.
* Malnova kerno kun blazondomoj.
* Naturaj lokoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Ŭesko

## Referencoj 
## Bibliografio
* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. “Personajes y Escritores de Huesca y Provincia”. Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

## Eksteraj ligiloj 
*  

* 

Kategorio:Municipoj de la provinco Ŭesko
Duflanka monopolo

**Duflanka monopolo** estas merkato kie provizomonopolo kaj postulmonopolo kunekzistas, kaj kie kaj la vendisto kaj la aĉetanto povas influi prezojn. Tio estas, ekzistas kaj monopolo aŭ oligopolo flanke de la vendistoj kaj monopsonio aŭ oligopsonio flanke de la aĉetantoj. Ili estas sufiĉe oftaj ĉar ili reprezentas la interŝanĝon de ne-komunaj varoj, kiel ekzemple la produktoj de specialiĝinta industrio.

En tiu kazo, kaj la aĉetanto kaj la vendisto estas en marĉanda situacio ĉar monopolpovo (igante la prezon plialtiĝi) kaj monopsona potenco (igi la prezon malsupren) kontraŭbatalas unu la alian. Povas okazi, ke ili tute ne estas kontraŭataj, kun unu el la du potencoj signife reganta.

Sekve, ne ekzistas simpla regulo, ilia "rezolucio" dependas de la intertraktpovo de ĉiu, de la disponeblaj informoj, ktp. Eĉ se reciproke avantaĝaj interŝanĝpozicioj estas plene ekspluatataj, tio ne kondukas al la determino de unika solvo. oni povas diri ke Pareto- optimumo estas atingita per difino, sed ekzistas senfineco de Pareto-optimumoj, rilataj al la "" por la evoluo de transakcioj. Unu el ili povas havi pli da tempo kaj pli da pacienco aŭ pli da kapacito konvinko, ktp..

Sub tiaj kondiĉoj, Ekonomika Scienco serĉas la karakterizaĵojn de la Pareto- optimumo asociita kun unu aŭ alia situacio de duflanka monopolo, sen privilegii iun el ili.

## Vidu ankaŭ
* Duflanka merkato

Kategorio:Monopolo
Sándor Németh Nyiba

**Sándor Németh Nyiba** [ŝAndor nEmet njiba], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Németh Nyiba Sándor** estis hungara luktisto, olimpiano, trejnisto, poeto, muzikisto, redaktoro, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis *Németh Sándor,* Nyiba estas prenita aldonnomo, kvazaŭ moknomo.

Németh Sándor naskiĝis la  en Kenyeri.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, sed poste li finis ankaŭ komercan mezlernejon, fine li akiris diplomojn en sporta instituto kaj Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li aĝis 12, kiam li komencis gitaradi kaj drumadi. Li estis membro de pluraj ŝlagromuzikistoj. Li debutis kiel poeto en 1988, ekde 2000 li kreis radiajn kaj televidajn programojn.  

### Sporta kariero 
 inter 1972-1975 estis luktisto en Győr, poste en ĉefurba sportklubo. Li estis olimpiano, sed signifajn rezultojn li neniam atingis. Fine li estis trejnisto kaj instruis en la menciita altlernejo, levita jam universitato.

## Liaj volumoj 
* *Fűzfakereszt* (sen eldonjaro)
* *Nyibaizmus. Ne szégyelld, hogy van lelked. Németh Nyiba Sándor versei. Interjúk élő legendákkal, őskövületekkel* (2014)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* membiografio kun foto
* intervjuo kun fotoj
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj luktistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj muzikistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Jeřišno

**Jeřišno** () estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1406.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Jeřišno**
* Heřmaň
* Chuchel kun partoj Strakov kaj Chalupy
* Podhořice
* Vestecká Lhotka

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao en Heřmaň

## Pluaj fotoj 

Jeřišno C. Dům čp. 2.jpg|Loĝparto de devena bieno de familio Šimonidoj
Jeřišno A. Obecní úřad.jpg|Municipa ofico kaj poŝto
Doubrava 050-5km A. Jeřišno, most.jpg|Ponto trans rivero Doubrava somere de 2015
Jeřišno K. Křížek.jpg|Kruceto


Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Štoky

**Štoky** (germane: *Stecken*) estas kampurbo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  (). Ĝis ellandigo de la germana loĝantaro ĝi estis konsisto de la tn. lingva insulo Jihlava.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1347.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* **Štoky**
* Petrovice
* Pozovice
* Smilov
* Studénka

## Memorindaĵoj
* Baroka statuo de sankta Johano Nepomuka
* Ŝtona statueto de "Kolono de Rolando"
* Ŝtona kruco
* Masonita kapeleto surrande de arbaro direkte al Dobronín
* Preĝejo de sankta Jakobo Pli Granda
* Kastelo el la dua duono de la 18-a jarcento
* Malnova tombejo kun ŝtona fontano

## Pluaj fotoj 

Štoky 04.jpg|Štoky
Štoky 01.jpg|Štoky


Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Kampurboj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Selzach (stacidomo)

**Selzach** estas fervoja stacidomo en Selzach, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Selzach
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Lebern (distrikto)
Imre Polyák

**Imre Polyák** , laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Polyák Imre**, estis hungara luktisto en klasik-stila luktado, kvarfoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, policisto, drinkejestro.

 naskiĝis la  en Kecskemét, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 akiris polican diplomon en 1970, ankaŭ trejnistan licencon. Li estis policisto, post la emeritiĝo en 1982 vindrinkjestro. En 1997 li atingis la rangon subkolonelo. Li ricevis ŝtatajn kaj sportajn premiojn.

### Sporta kariero 
 inter 1950-1964 estis luktisto en sportklubo de Újpest. Li estis hungara ĉampiono 12-foje kaj li apartenis al la hungara nacia teamo. Li estis kvarfoja olimpiano en  Hungario en la Somera Olimpiko 1952, Hungario en la Somera Olimpiko 1956, Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1964 kun ora kaj tri arĝentaj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua trifoje en 1955, 1958 kaj 1962. Lia plej konata trejnisto estis Károly Kárpáti. Ekde 1965 li estis trejnisto en la sama sportklubo, baldaŭ li havis tie postenon.

## Memorigiloj 
* sporthalo en Lajosmizse (2014)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* koncerna teksto kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj luktistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj policanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Příseka

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Havlíčkův Brod. Příseka estis ankaŭ nomo de pereinta municipo (dum konstruado de valbaraĵo Želiv) ĉe Kralovice en distrikto Benešov. Pri parto de urbo Brtnice temas artikolo Příseka (Brtnice).*

**Příseka** () estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  (). Ĝi situas sur la dekstra bordo de rivero Sázava.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1591.  

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Příseka u Světlé nad Sázavou - čp. 110.jpg|N-ro 110
Příseka u Světlé nad Sázavou.jpg|Suma vido
Příseka u Světlé nad Sázavou - farma.jpg|Farmo
Příseka u Světlé nad Sázavou - čp. 92.jpg|N-ro 92

Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Sázava
Rudolf Baehr

**Rudolf BAEHR** (naskiĝinta la  en Bamberg, mortinta la  en Salcburgo) estis germana romanistikisto aktivinte ĉefe Salcburge.

## Vivo 
Post doktoriĝo en 1952 ĉe Gerhard Rohlfs en Munkeno pri la retorika temo *Studien zur Rhetorik in den Rime Guittones von Arezzo* li asistantis. Habilitiĝo sukcesis samloke en la 1954-a jaro per defendo de la laboraĵo *Spanische Verslehre auf historischer Grundlage. I. Mittelalter*. Tuj poste li ekdocentis private. En 1960 li iĝis eksterorda profesoro. Inter 1965 kaj 1990 Baehr estis orda profesoro pri filologio de latinidaj lingvoj ĉe la Salcburga universitato kie li rektoris en 1969/70. Do li taksiĝi povas ano de la t.n. refondista generacio de la salcburga altlernejo. Sub lia katedestreco la gamo de la ofertitaj lingvoj (komence nur la franca, itala kaj provenca) plialtiĝis.

Honoran doktorecon li ricevis en Reims; krome Baehr portis plurajn aŭstriajn meritordenojn.

## Honoroj 
* 1972: Großes Silbernes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich

## Verkoj 
* eldonistece: *Kristian von Troyes: Yvain (Der Löwenritter)* (=Sammlung romanischer Übungstexte, 43). Niemeyer, Tübingen 1958.
* *Spanische Verslehre auf historischer Grundlage* (=Sammlung kurzer Lehrbücher der romanischen Sprachen und Literaturen, 16). Niemeyer, Tübingen 1962, traduko hispanen *Manual de versificación española*, Gredos, Madrid 1970
* (prilaboristece) Walther Suchier: *Französische Verslehre auf historischer Grundlage* (=Sammlung kurzer Lehrbücher der romanischen Sprachen und Literaturen, 14). Dua eldono, Niemeyer, Tübingen 1963.
* (eldonistece) *Der provenzalische Minnesang. Ein Querschnitt durch die neuere Forschungsdiskussion* (=Wege der Forschung, 6). Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1967.
* (eldonistece kun Kurt Wais): *Serta Romanica. Festschrift für Gerhard Rohlfs zum 75. Geburtstag.* Niemeyer, Tübingen 1968.
* (eldonistece) *Eneas. Antikisierender Roman des 12. Jahrhunderts* (=Sammlung romanischer Übungstexte, 53). Niemeyer, Tübingen 1969.
* *Einführung in die französische Verslehre.* Beck, München 1970, ISBN 3-406-03358-X.

## Bibliografio 
* Dieter Messner, Wolfgang Pöckl k.a. (eld.): *Romanisches Mittelalter. Festschrift zum 60. Geburtstag von Rudolf Baehr* (=Göppinger akademische Beiträge, 115). Kümmerle, Göppingen 1981, ISBN 3-87452-554-6.
* Alexander Pinwinkler: *Die Gründergeneration der Universität Salzburg: Biographien, Netzwerke, Berufungspolitik, 1960-1975.* Böhlau, Wien-Köln-Weimar 2020, ISBN 978-3-205-20937-9.
* Brigitte Winklehner (eld.): *Literatur und Wissenschaft. Begegnung und Integration. Festschrift für Rudolf Baehr* (=Romanica et comparatistica, 6). Stauffenburg, Tübingen 1987, ISBN 3-923721-56-0.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* informoj ĉe SalzburgWiki
* Rolland-asocio, kun foto de Baehr

* 

Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Universitatestroj en Salcburgo
Kategorio:Germanaj profesoroj
127936 Maia

'*127936 *Maia'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo *Campo Imperatore Near Earth Object Survey'' (CINEOS) la  elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Maia Palomba* (naskiĝis en 2011), dua filino de Ernesto Palomba, unu el la observantoj de CINEOS.
 
*Ne konfuzu kun 66 Maja.*

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Campo Imperatore Near Earth Object Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003