open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sándor Dobó

**Sándor Dobó** [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dobó Sándor** estis hungara aktoro, teatrestro. Lia origina nomo estis *Scheiber* ĝis 1918 (malofte ankaŭ *Schreiber*).

Sándor Scheiber naskiĝis la  en Csabrendek, li mortis la  en Győr.

## Biografio 
Sándor Scheiber devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Szombathely en 1873, poste li studis juron. Tamen li interrompis la studadon kaj en la jaroj 1875 kaj 1876 li estis memserva soldato, en 1878 li partoprenis en okupado de Bosnio. Depost civiliĝo li aktoriĝis en Kecskemét ĉe Vilmos Lászy. Liaj sekvaj pli gravaj migraj teatraj kompaniestroj estis János Nyéki, Lajos Pesti Ihász (1885), Vince Nagy (1887), János Komjáthy en Debrecen. Ekde 1889 li estis kunteatrestro en Kecskemét, poste memstara migra teatrestro en diversaj urboj. En 1905 li pensiuliĝis, tamen li estis fabrika oficisto en Győr, ekde 1913 urbestrano. Li edziĝis en 1881, lia edzino naskis filinon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Arthur Sullivan: *A mikádó* - Koko
* Hervé: ''Mam'zelle Nitouche* - Loriot
* Ganghofer–Brociner: *A valeni nász* - Barbu
* Aurél Follinus: *Náni'' - Mihály Kreuczer

## Elektitaj aktoroj de kompanio de Dobó 
* Vilmos Földessy
* Jenő Halmi (1877)
* István Kozma (operetkantisto)
* Andor Mezei
* Kálmán Rózsahegyi
* Béla Timár

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* [hungarlingva biografio](https://www.gyorikonyvtar.hu/gyel/index.php/Dob%C3%B3_(1918-ig_Scheiber)_S%C3%A1ndor) 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Litova gimnazio Hüttenfeld

eta|
La privata **litova gimnazio** en *Hüttenfeld* (urbodistrikto de Lampertheim en suda Hesio, inter Darmstadt kaj Frankfurto ĉe Majno norde kaj Hejdelbergo kaj Mannheim sude, litove formale ***Vasario 16-osios gimnazija***, gimnazio "16-a de februaro" pro la deklaro de Sendependo de Litovio tiutaga) estas la nura agnoskita Litova lernejo en Okcidenteŭropo. Ĝi estis fondita de la Litova Komunumo en Germanio komence de la 1950-aj jaroj kiam Litovio estis okupita de la Sovetunio.

## Historio 
En 1950, litovaj rifuĝintoj fondis sian propran mezlernejon en Diepholz, kiu translokiĝis al Hüttenfeld en 1954.
La Litova Nacia Komunumo akiris Kastelon Rennhof por la lernejo. Antaŭ tio, de 1946 ĝis 1949, ekzistis litova bazlernejo por litovoj, kiuj fuĝis en la antaŭa baroka monaĥejo *Rebdorf* en Eichstätt, Bavario, kiu funkciis kiel tutaĵo kiel rifuĝejo por baltoj. Dum la Malvarma Milito la litova gimnazio akceptis studentojn de litova origino el la tuta mondo en la aligita loĝlernejo, aparte el Usono, Kanado kaj Aŭstralio. La lernejo iĝis centro por ekzilitaj litovoj.

Post la Kantanta Revolucio en 1990, kiuj markis la ŝtatan reakiron de Sendependeco de Litovio, la gimnazio perdis iom da sia graveco, sed, male al la Latva gimnazio en Münster, ĝi povis vivteni sin pro la daŭre forta subteno de litovaj familioj en Germanio. Lernantoj de litova deveno en eksterlando, el Litovio mem kaj ankaŭ germanaj lernantoj uzas la eblecon de dulingvaj lecionoj. La klasoj estas instruataj en la litova kaj germana lingvoj, kaj ekzistas kontinuaj komunaj programoj kun la tri tradiciaj gimnazioj de Bensheim kaj Heppenheim (gimnazioj *Goethe*, *AKG* kaj *Starkenburg*) interalie por lernejanoj de aparte alta intelekto.

Ekde la somero de 2015, la litova gimnazio eniĝis en neformala kunlaboro kun la Universitato de Muziko kaj Prezentartoj Mannheim – Akademio de Danco – por akcepti baletstudentojn de la akademio en la internulejo de la litova gimnazio. La baletstudentoj ankaŭ povas iĝi gimnazianoj. En la lerneja jaro 2015/2016, la unuaj tri baletstudentoj - ĉiuj tri el Sud-Koreio - estis akceptitaj en la Litova Gimnazio.

La estraro kaj plej alta jura organo de la lernejo estas la kuratoraro de la komunutila subtena asocio *Litova Gimnazio e.V.* (el nuntempe dek unu membroj). Laŭ sia statuto, la kuratoraro konsistas el delegitoj de diversaj institucioj: La kuratorara estraro konsistas el reprezentantoj de la Centra Konsilio kaj la Estraro de Direktoroj de la *Litova Komunumo en Germanio*, la rajtigitaj reprezentantoj de la Eklezio por la pastoreca prizorgada de la katolikaj litovoj en Germanio, la *Litova Evangelia-Lutera Eklezio* en Germanio kaj reprezentantoj de la *Ministerio de Edukado kaj Scienco de la Respubliko de Litovio*. Laŭ la statutoj, la Lernejestro ankaŭ estas membro de la Estraro de Kuratoraro pro sia oficejo. Tripersona estraro respondecas pri la rekta administrado.

## Ekzemplaj lernejanoj 
* Lena Valaitis, kantistino

## Eksteraj ligiloj 
*  (,  kaj )
* Litova kultura instituto: Pri tiu ĉi kastelo (, )

Kategorio:Kasteloj en Hesio
Kategorio:Distrikto Bergstraße
Kategorio:Litova lingvo
Latva gimnazio en Münster

eta|la iama latva gimnazio en Münster, hodiaŭ la Latva Centro
La **latva gimnazio** en **Münster** - latve ***Minsteres latviešu ģimnāzija*** - estis la nura agnoskita Latva lernejo en Okcidenta Eŭropo kiam Latvio estis okupita de la Sovetunio. Ĝi estis en la urbodistrikto *Kinderhaus*.

## Historio 
La latva gimnazio Münster eliris en 1951 el rifuĝejo de latvoj fuĝintaj pro la sovetunia okupo de Latvio en 1940 kaj 1944. Dum la Malvarma Milito la gimnazio akceptis studentojn el la tuta mondo, tiel ke la latva komunumo en Münster kaj la bazlernejo evoluis al centro por ekzilitaj latvoj. La instruado estis en latva lingvo. Internulejo estis ligita al la gimnazio.

Ekde 1986 ekzistas *Latva Centro* en la sama loko en Münster, al kiu la gimnazio estis asignita. Post kiam la Sendependeco de Latvio estis restarigita en 1990/1991, la gimnazio perdis sian gravecon kaj estis finfine dissolvita en 1998.

Ekde tiam la *Latva Centro* aktivas en plenkreskula edukado, funkciigas infanĝardenon kaj organizas someran lernejon por junuloj el latvaj familioj vivantaj en Germanio.

## Konataj studentoj 
* Egils Levits (nask. 1955), Prezidanto de Latvio ekde 2019, studento de 1972/1973

## Similaj iniciatoj 
En la sama jaro, litovaj rifuĝintoj fondis propran gimnazion en Diepholz, kiu translokiĝis al Lampertheim-Hüttenfeld inter Darmstadt kaj Hajdelbergo en 1954.

## Literaturo 
* *Minsteres latviešu ģimnāzija / Lettisches Gymnasium Münster*. Latva Centra Komitato, Münster 1981.

## Eksteraj ligiloj 
* *Latviešu Centrs Minsterē/Lettisches Centrum Münster* (latve kaj germane, alirita la 28-an de marto 2022)

Kategorio:Monastero
Kategorio:Latva lingvo
Esa Sariola

**Esa SARIOLA**, naskiĝinta en 1951, estas finna psikologo kaj verkisto. Sariola skribas pri avideco de homoj kaj konkurenco inter homoj. Lia unua libro aperis en 1984. Li skribas romanojn kaj nefikcion. Kelkaj liaj libroj estas tradukitaj. Li estas unu de skribantoj de libro *Mies vailla tasa-arvoa* (2007). Ĝi temas seksan egalecon el vidpunkto de viro. Li laboras en Malsanulejo de Hesperia en Helsinko. Li ricevis en 1986 finnan ŝtatan literaturan premion. Li skribis ankaŭ novelojn.

Kategorio:Psikologoj
Kategorio:Finnaj verkistoj
Novooleksijivka (stacidomo)

**Novooleksijivka** () estas fervoja stacio en  (Ĥersona provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Novooleksijivka en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Ĥersona provinco
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1874
Kategorio:1874 en Ukrainio
Kastelo Rennhof

La **kastelo Rennhof** - germane *Schloss Rennhof* - situas en *Hüttenfeld* (urbodistrikto de Lampertheim en suda Hesio, inter Darmstadt kaj Frankfurto ĉe Majno norde kaj Hejdelbergo kaj Mannheim sude.

## Historio 
Antaŭ la fino de 1853, la Frankfurta bankisto barono *Mayer Carl von Rothschild* konstruis la modernan palacon Rennhof en la arkitektura stilo Empiro. En 1889 ĝi iĝis posedaĵo de la familio von Löwenstein-Wertheim-Freudenberg, de 1460 flanka branĉo de la Vitelsbaĥoj, kaj en 1917 ĝi iĝis posedaĵo de la Wormsa industria familio *Heyl zu Herrnsheim*, kiuj en 1886 estis nobeligitaj per la dinastio de Hesio-Darmstadt. En 1953 la kastelo venis en la posedon de la *Litova Centra Komitato* en Germanio, kiu ekde 1954 administras ĉi tie la litovan gimnazion Hüttenfeld. La kastelo ankaŭ estas la centra oficejo de la Litovoj en Germanio.

|eta|maldekstre|
Tre difektita per fajro en 1984, la ekstero de la kastelo estis reestigita al sia origina stato. Hodiaŭ, ĉefe la loĝejoj apartenantaj al la lernejo kun kelkaj oficejoj kaj granda lerneja salono troviĝas en la kastelo.

La turo antaŭ la trietaĝa centra konstruaĵo estas okulfrapa, kunfandiĝanta de kvadrato en plurlateron super la tegmento. Fortigita rigardplatformo situas supre de la turo - centre de ĝi masto ofte flirtigas la flagon de Litovio.

La kastela halo situas en la ĉefa alo, la transversa duetaĝa suda konstruaĵo. Sekvas trietaĝa parto kun ĉirkaŭa verando sur feraj kolonoj en la unua etaĝo. Alia transversa konstruaĵo estas norde alkroĉita al la centra alo. La granda parko malantaŭ la kastelo estas dizajnita kiel pejzaĝa ĝardeno. En la nordo estas la modernaj lernejkonstruaĵoj de la gimnazio.

## Literaturo 
* Rolf Müller (red.): *Schlösser, Burgen, alte Mauern* (germane: "Kasteloj, burgoj, malnovaj muroj"). Eldonita de la landa servo de la Ŝtata Kancelario de la federacia lando Hesio, Wiesbaden 1990, ISBN 3-89214-017-0, p. 225.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Litova gimnazio Hüttenfeld (,  kaj )
* Litova kultura instituto: Pri tiu ĉi kastelo (, )

Kategorio:Kasteloj en Hesio
Kategorio:Distrikto Bergstraße
144296 Steviewonder

'*144296 *Steviewonder'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio *Desert Eagle* en Benson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan muzikiston Stevie Wonder, (realnome *Stevland Hardaway Morris*), blindan kantaŭtoron, kantiston kaj plurinstrumentiston. Li registris pli ol 30 el plej famaj usonaj muzikaĵoj kaj ricevis 25 *Grammy Awards''. Tiu asteroido estis malkovrita sen vida rimedo, sed per komputila programaro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de William Kwong Yu Yeung
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Ĉikkamagaluru

**Ĉikkamagaluru,** laŭ kanara lingvo **ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು** estas urbego, administra centro de la samnoma distrikto Ĉikkamagaluru en subŝtato Karnatako en sudokcidenta Barato. La loknomo signifas: naskiĝurbo de la pli malgranda filino.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Ĉikkamagaluru situas en montaro Okcidentaj Ghatoj en alteco 1090 metrojn super la marnivelo. Hassan (Barato) troviĝas 52, Ŝivamogga 72, Udupi kun la marbordo 111, Mangaloro 113, Ĉitradurga 121, Tumakuru 144, Majsuro 147, Mandya 150, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 199, Mumbajo 703, Kolkato 1682, tutlanda ĉefurbo Delhio 1710 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Demografio 
En 2011 populacio de Ĉikkamagaluru estis . La legopovo estis 90%. Fine de la 1990-aj jaroj Ĉikkamagaluru atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

## Historio 
Oni malmulte scias pri historio de la loko: mezepoke ĝi apartenis al la influkampo de la Hoysala Imperio, baldaŭ al Majsura reĝlando, fine al la britoj. La fakta urba evoluo ne okazis ĝis la 20-a jarcento.

## Ekonomio 
La ĉirkaŭa areo daŭre estas plejparte agrikultura; kafo estas ĉefe kultivata. La urbo mem estas regione grava centro por manfaritaĵoj, komerco kaj servoj. La urbego altiras turistojn pro sia agrabla kaj favora monta klimato kun tropika pluvarbaro.

## Eduko kaj lingvoj 
En Ĉikkamagaluru la plej altnivela instruado okazas en la teknologia instituto kaj alia kolegio. La ĉefa lingvo estas la kanara lingvo (kiel oficiala lingvo), sed vaste konata ankaŭ la hindia lingvo, dum la urdua lingvo estas ofta inter la islamanoj.

## Religioj 
Proksimume 70% de la populacio estas hinduaj kaj 25.5% islamaj; la cetero konsistas el kristanoj kaj ĝajnistoj.

## Klimato 
En Ĉikkamagaluru jare pluvas averaĝe po 940 mm. Inter majo-oktobro pli ofte pluvas, inter decembro kaj februaro apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 17-29 °C.

## Trafiko 
Al Ĉikkamagaluru kuras 5 ĉefvojoj. La fervoja linio finiĝas ĉe la periferio. La plej proksima flughaveno funkcias en Mangaloro.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

St Mary's P U College, Kalaburagi.jpg|Kolegio
Adichunchanagiri Institute of Technology, Admin Block.jpg|Instituto

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Karnatako
Etila trijodoacetato

**Etila trijodoacetato** aŭ **C4H5I3O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trijodoacetata acido kun etanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Etila trijodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trijodoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan jodon, jodoformon kaj karbonan duoksidon.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **etila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata acido** kun **etila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **etila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata anhidrido** kun **etila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **etila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata acido** kun **etila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **etila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata anhidrido** kun **etila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Trijodoacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj
144303 Mirellabreschi

'*144303 *Mirellabreschi'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Giancarlo Fagioli elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Mirella Breschi'', edzinon de la dua malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Luciano Tesi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Holovousy

Nomon **Holovousy** portas du municipoj:
* Holovousy (distrikto Plzeň-nordo) – municipo 9&nbsp;km oriente de Kralovice en&nbsp;distrikto Plzeň-nordo
* Holovousy (distrikto Jičín) – municipo 4&nbsp;km okcidente de Hořice en&nbsp;distrikto Jičín
Všehrdy (distrikto Plzeň-nordo)

**Všehrdy** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň ses kilometrojn sudoriente de Kralovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1229, kiam plasa monaĥejo interŝanĝis Všehrdy kun reĝo Přemysl Otakar la 1-a por parto de Hodyně.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo 
Všehrdy situas sur la norda rando de naturparko Hřešihlavská kaj ĝi najbaras kun vilaĝoj Holovousy oriente, Brodeslavy sudokcidente, Dřevec okcidente kaj Černíkovice nordokcidente. Tra la vilaĝo trafluas rojo Všehrdský potok, sur kiu sub la vilaĝo situas muelejoj Brodský mlýn kaj Barborův mlýn.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Prokopio

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Všehrdy - kostel sv. Prokopa.jpg|Preĝejo de sankta Prokopio
Všehrdy - kostel sv. Prokopa, věž.jpg|Turo de la preĝejo de sankta Prokopio

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Brodeslavy

**Brodeslavy** (antaŭe **Prodeslav**, ) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň ses kilometrojn sudoriente de Kralovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1144.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo 
Brodeslavy najbaras kun vilaĝo Všehrdy nordoriente, mastruma korto Rohy kaj vilaĝo Bohy sudoriente, Kozojedy sude kaj Hodyní kaj Dřevec nordokcidente. Oriente sur la maldekstra bordo de Berounka etendiĝas naturparko Hřešihlavská, pli sude poste naturparko Horní Berounka.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Kaplička v Brodeslavech (Q66055626) 01.jpg|Kapeleto en Brodeslavy

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Mohiliv-Podilskij (stacidomo)

**Mohiliv-Podilskij** () estas fervoja stacio en Mohiliv-Podilskij (Vinica provinco), urbo en Ukrainio.

[450px|centra|eta|Fervoja reto de [Vinica provinco]]

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Mohiliv-Podilskij en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Vinica provinco
Kategorio:Mohiliv-Podilskij
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1892
Kategorio:1892 en Ukrainio
Mohiliv-Podilskij

**Mohiliv-Podilskij** () estas urbo de regiona signifo en Ukrainio, la centro de komunumo Mohiliv-Podilskij en Vinica provinco.

## Vidu ankaŭ 
* Mohiliv-Podilskij (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Urboj en Vinica provinco
József M. Horváth

**József M. Horváth** [jOĵef em horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **M. Horváth József** estis hungara aktoro.

József M. Horváth naskiĝis la  en ?, li mortis la  (la mortotago laŭ WikiData la 23-a) en Eger.

## Biografio 
József M. Horváth komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét en 1968. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro Jókai (Békéscsaba) (1973-1975), denove Kecskemét (1975-1986). Ekde 1987 ĝis sia morto li apartenis al Teatro Gárdonyi Géza, kie li ricevis la titolon "eterna membro de la teatro" nur postmorte en 2007. Li ricevis solan premion en 1994.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Molière:
** La Nobela Burĝo - Jourdain
** *La Kuracisto malgraŭ si* - Dávid Rigó (borelisto)
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Ivan Aleksandroviĉ Hlestakov
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Gyuri (kelnero)
* Mihály Csokonai Vitéz: *Az özvegy Karnyóné s két szeleburdiak* - Karnyó (komercisto)
* Gergely Csiky: *Mukányi* - Mór Cziprián (advokato)
* József Katona: *Bánk bán* - Tiborc 
* Károly Nóti: *Nyitott ablak* - Novotny
* Sándor Bródy: *A tanítónő* - kantoro
* Ferenc Molnár: *Liliom* - Hugó
* István Örkény: *Tóték* - poŝtisto
* Jenő Huszka:
** *Mária főhadnagy* - Tóbiás Zwickli
** *Lili bárónő* - barono Malomszeghy

## Liaj sola filma rolo 
* *Az én légióm* (1989)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Holovousy (distrikto Plzeň-nordo)

**Holovousy** (antaŭe *Holofous*, ) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň naŭ kilometrojn oriente de Kralovice. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo 
Holovousy najbaras kun vilaĝo Slatina nordoriente, Chříč oriente, Studená sudoriente, Hlince sude kaj Všehrdy okcidente. 3&nbsp;km sudokcidente en naturparko Hřešihlavská sur promontoro super kunfluejo de rivero Berounka kun rojo Krašovský potok elstaras ruino de burgo Krašov.

## Signifaj naskiĝintoj 
* Alois Krofta (1888–1958), ĉeĥa arkitekto

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Holovousy - domky.jpg|Domoj en Holovousy
Holovousy - kříž a kaplička.jpg|Kruco kaj kapeleto

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
T-Butila trijodoacetato

**T-Butila trijodoacetato** aŭ **C6H9I3O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trijodoacetata acido kun t-butanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. T-Butila trijodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trijodoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan jodon, jodoformon kaj karbonan duoksidon.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **t-butila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata acido** kun **t-butila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **t-butila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata anhidrido** kun **t-butila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **t-butila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata acido** kun **t-butila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **t-butila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata anhidrido** kun **t-butila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Trijodoacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj
Edmund Clarke

**Edmund Melson CLARKE, Jr.** (Newport News, 27-an de julio 1945 - 22-an de decembro 2020) estis usona komputika teoriulo, universitata instruisto, esplorinĝeniero kaj matematikisto.

Li estis, kun E. Allen Emerson kaj Joseph Sifakis, gajnanto de 2007 de la Premio Turing de la Association for Computing Machinery.

Li forpasis la 22an de decembro 2020 estante 75-jaraĝa pro COVID-19-pandemio.

## Referencoj 
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Usonaj informoteoriistoj
(144332) 2004 DV24

**(144332) 2004 DV24** estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 10:9 kun Marso.

Ĝia discentra, neordinare klinata orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere tanĝas tiun de la Tero, ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito.

* Ĝia marsa MOID estas 0,17302 astronomia unuo, tie estas 25,883 milionoj da km.
* Ĝia tera MOID estas 0,007204 astronomia unuo, tie estas 1,0777 miliono da km.
* La  ĝi pasis al 0,05487 astronomia unuo (8,208 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,04993 astronomia unuo (7,469 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Potence danĝeraj objektoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Edwin Catmull

**Edwin Earl CATMULL** (naskiĝinta en 1945 en Okcidenta Virginio) estas usona scienculo de komputiko retiriĝinta kaj eksprezidanto de Pixar kaj Walt Disney Company. Kiel scienculo pri komputado, Catmull kontribuis al multaj gravaj antaŭeniroj en la grafikaĵoj 3D por komputilo. Oni konsideras lin la inventisto de la tekniko de la Z-Buffer. En la jaro 2008 estis al li atribuita la premio Gordon E. Sawyer.

En la jaro 2019 estis premiita per la Premio Turing kune kun Pat Hanrahan.

## Referencoj 
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Usonaj Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Kategorio:Usonaj informoteoriistoj
Kategorio:Oskar-premiitoj
Esa-Pekka Salonen

**Esa-Pekka Salonen** (naskiĝinta la 30-an de junio 1958 en Helsinko) estas finna dirigento kaj komponisto. Li studis en Sibelius-akademio ludon de korno. En 1975 li ludis kornan parton en karelia popolmuziko *Konevitsan kirkonkellot*, kiun ludis finna muzika grupo Piirpauke. Salonen agadis unuan fojon kiel dirigento kun simfonia orkestro de radio en 1979. En 1979–1980 li atentis simfonian orkestron *Ylioppilaskunnan laulajat*. Poste li estis muzika ĉefo kaj ĉefdirigento de Los-Anĝelesa Filharmonia Orkestro, el kio li movis al Londono, kie estis en 21-a jarcento ĉefdirigento de Filharmonia Orkestro. En 2020 li komencis atenti simfonian orkestron de San-Francisko. En 1975–85 li estis ĉefdirigento de simfonia orkestro de radio de Svedio.

Kategorio:Finnaj komponistoj
Kategorio:Finnaj dirigentoj
Ernst Heinrich Kohl

**Ernst Heinrich KOHL** (naskiĝinta la  en Klingenberg-Höckendorf, mortinta la  en Vajmaro) estis germana fervojdirektoro kaj inĝeniero. Procesoj estis faritaj kontraŭ li por partoprenado en la Dresdena Majribelo.eta|Ernst Kohl, slabo sur la Historia tombejo vajmara

## Vivo 
En 1857 Kohl estis departementa ĉefo de la *Turingia fervojo* (ĉefa fervojlinio inter Großheringen kaj Eisenach), de 1875 ĝis 1895 direktoro de la linio inter Vajmaro kaj Gera. Kiel multjara membro de la magistrato kaj prezidanto de la konstrukomitato por la ekspansio de la vajmara fervojkvartalo, li famiĝis. Tiel ke strato en tiu ĉi distrikto nomiĝis en 1875 Kohlstraße, kiun la komunistoj freneze baptis *Straße der Jungen Pioniere* en 1961. Ekde 1991 ĝi reiĝis *Ernst-Kohl- Strato*.

Kohl estis instrumenta en la elektrizo de Vajmaro de 1896 ĝis 1898. Dum lia permanenta ofico kiel direktoro de la supre menciita linio eosten ĝis Gera kompletigitis la impona Ilm-viadukto pontanta la riveron Ilm. La determino de la loko de la t.n. Nova Muzeo ankaŭ deciditis laŭ ideo de li.

Lia tombo troviĝas sur la Historia tombejo vajmara.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj inĝenieroj
Kategorio:Fervojo en Turingio
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Villanueva de la Condesa

**Villanueva de la Condesa** [biljaNŬEba delakonDEsa] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Villanueva de la Condesa* estas etimologie rilatebla al *Nova Vilaĝo de la Grafino*.

180ra|eta|maldekstra|Villanueva de la Condesa en la provinco Valadolido.
[eta|180ra|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]
220ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Sankta Petro, de la 16-a jarcento.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 11,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 58 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 76 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

La tereno konsistas el stepaj cerealkampoj, kie eblas trovi ekzemplerojn de stepobirdoj kiaj otidoj, *Tetrax tetrax* kaj *Otis tarda*, burinoj, *Burhinus oedicnemus*, pterokloj, cirkuoj ktp.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de Villanueva de la Condesa estis de 1062, kiam dokumento referencas al la tiam “Villa Nova de Galindo Núñiz”, unua konata nomo de la nuna Villanueva de la Condesa. En la libro *Becerro de las Behetrías*, en 1352, la loĝloko estis ene de la *Merindad de Carrión*, apartenanta al doña Inés Ramírez, filino de Diego Ramírez, gravulo de Leono dum la tumulta regotempo de Ferdinando la 4-a. Ferrán Alfonso de Zorita, lombardis en 1392 Villanueva de la Condesa al Ruy Ponce de León, tiam senjoro de Vega de Ruiponce kaj de Morales de Campos, en la sama komarko.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Petro, de la 16-a jarcento, kun mikso de gotika kaj mudeĥara stiloj. Sur monto de iama kastelo estas rigardejo kaj ene iamaj vinkeloj, nun distrejoj aŭ stokejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Kumina

**Kumina** estas insulo de Päijänne en Jyväskylä en Korpilahti. Ĝi estas la plej granda insulo en eksa komunumo Korpilahti. Tie estas libertempaj loĝejoj. Kumina estas proksimume 1,9 km longa larĝeta insulo. La insulo estas arbara. Okcidenta parto de Kumina estas malkrutdekliva. La orienta parto estas krutdekliva. En Kumina estas ankaŭ loĝejoj de Boatkunigo de Jyväskylä.

## Noto 
## Referencoj 
Kategorio:Insuloj de Päijänne
Kategorio:Insuloj en Jyväskylä
Kategorio:Korpilahti
Villanueva de los Caballeros

**Villanueva de los Caballeros** [biljaNŬEba deloskabaLJEros] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Villanueva de los Caballeros* estas etimologie rilatebla al *Villanueva de los Caballeros*.

180ra|eta|maldekstra|Villanueva de los Caballeros en la provinco Valadolido.
[eta|180ra|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]
230ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Sankta Petro el la 16-a jarcento.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 178 loĝantojn. Ĝi perdis 800 loĝantojn el la 1900-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 59 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas norde kun Pozuelo de la Orden, sude kun Villardefrades, okcidente kun Villagarcía de Campos kaj oriente kun San Pedro de Latarce. La rivero Sequillo [seKIljo] trapasas la lokon kaj faras sudan teritorian limon. La tereno estas karaktera de Tierra de Campos, ampleksaj ebenaĵoj kun kelkaj izolaj montetoj kaj rojoj alfluantaj al la rivero Sequillo. La domaro staras sur 714 metroj super marnivelo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de Villanueva de los Caballeros estis de 1091 kiel Villa Nova de Campo de Tauro, origina nomo de Villanueva de los Caballeros, eble apud iama pli antikva loĝloko jam malaperinta. De tiu epoko estis ankaŭ la domaro Villa Albín nun konata kiel La Konvento, bieno tre proksima al la urba kerno.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Petro el la 16-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Tyrävyö

**Tyrävyö** estas finna roka muzikgrupo, fondita en 1996. Ĝiaj membroj estas Eero Valorinta, Kristian Kuustie, Tomi Sauranen kaj Pasi Viinamäki. Ĝi publikigis i.a. ses albumojn. La unua albumo *Helminauha* aperis en 1999.

## Albumoj 
* Helminauha (1999)
* Tyrävyö (2001)
* Pelkoa, inhoa ja b-luokan elokuvaa (2002)
* Lähempänä pohjaa (2005)
* Hitti? ja Hutit (2015)
* Elämänpaneeli (2015)

Kategorio:Finnaj muzikaj grupoj
Amila trijodoacetato

**Amila trijodoacetato** aŭ **C7H11I3O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trijodoacetata acido kun amila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Amila trijodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trijodoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan jodon, jodoformon kaj karbonan duoksidon.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **amila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata acido** kun **amila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **amila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata anhidrido** kun **amila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **amila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata acido** kun **amila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **amila trijodoacetato** per traktado de **trijodoacetata anhidrido** kun **amila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Trijodoacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj
Regu ondojn!

***Regu ondojn!*** (angle: *Rule, Britannia!*) estas brita patriotisma kanto el la jaro 1740. La melodion komponis Thomas Arne, la tekston verkis James Thomson kaj David Mallet. Tiam ĝi estis la fina kanto de la teatraĵo *Alfred.* Nuntempe la kanto estas unu el la neoficialaj naciaj himnoj de Britio, krom la oficiala *God Save the Queen.*

Esperantan tradukon sub la titolo *Regu Ondojn!* verkis Antoni Grabowski. Ĝi aperis en lia poemkolekto *El Parnaso de Popoloj* (Varsovio 1913, paĝoj 24 kaj 25).

## Eksteraj ligiloj 
* Regu ondojn ĉe Vikifontaro

Kategorio:Britaj kantoj
Kategorio:Naciaj simboloj de Britio
144333 Marcinkiewicz

'*144333 *Marcinkiewicz'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la aŭstra amatora astronomo Wolfgang Ries elde la Observatorio Seng en Altschwendt (distrikto Schärding, Aŭstrio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la famkonatan aŭstran amatoran astronomon *Ekhard Marcinkiewicz''. Li precize kaj regule faris milojn da dokumentaj desegnoj pri la Suno dum multenombraj jardekoj kaj ludis gravan rolon en la aŭstra suna esploro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Wolfgang Ries
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Seppo Häkkinen

**Seppo HÄKKINEN** (naskiĝinta 2-a de junio 1958) estas finna pastro. Li estas episkopo de Mikkeli / S:t Michel ekde jaro 2009. Antaŭe li laboris kiel pastro en Heinola. Li publikigis kvar librojn. Lia disertaĵo aperis en 2010. Ĝi temas ekzemple pri distingoj el kirko. Häkkinen fariĝis episkopo februare 2009. Al lia familio apartenas edzino kaj kvar infanoj.

Kategorio:Finnaj luteranaj episkopoj
Mika Niskala

**Mika NISKALA** (naskiĝinta 28-a de marto 1981 en Mariehamn) estas finna futbalisto. Li estis mezkampa ludanto. Li apartenis al ŝportklubo IFK Mariehamn. Poste li transiris al Norvegio al OBOS-ligaen. Li estis ankaŭ kapitano de sia kreskinta sportklubo. En 2012 li moviĝis reen al Mariehamn. June li ludis en la nacia teamo de sub 21-jaraj viroj. Ankaŭ lia patro Kari Niskala estis sukcesa futbalisto.

Kategorio:Finnaj sportistoj
Montoj Torozos

[dekstra|eta|295px|El nordo kaj maldekstro: viole, [Tierra de Campos; flave, Montes Torozos; helblue, Campiña del Pisuerga; ruĝe, Páramos del Esgueva; oranĝe, Tierra del Vino; verde, Tierra de Pinares; malhelblue, Campo de Peñafiel; blanke, Tierra de Medina.]]
**Montoj Torozos**, en hispana *Montes Torozos*, estas unu el ok komarkoj de la provinco Valadolido, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ne estas klara komarka divido firmigita je oficiala nivelo. Tamen, ja estas historiaj komarkoj pli malpli enradikigitaj kiuj enhavas municipojn, submunicipojn kaj loĝejajn areojn kiuj unuiĝas por la administrado de komunaj servoj kiel tiu de rubokolektado, purigado kaj sanservoj. La komarko *Montoj Torozos* estas limigita norde per la komarko Kampartero, kaj laŭhorloĝe kun la provinco Palencio (nur je unu municipo), la komarkoj Campiña del Pisuerga (oriente), *Tierra del Vino* (sude) kaj la provinco Zamoro (okcidente). Temas pri monteta tereno sude de la rivero Pisuerga, oriente de la rivero Carrión.

La komarko konsistas el 39 vilaĝoj en 32 municipoj: nome Adalia, Casasola de Arión, Ciguñuela, Fuensaldaña, Gallegos de Hornija, La Mudarra, Marzales, Tordesillas, Villanubla, Barruelo del Valle, San Cebrián de Mazote, Pedrosa del Rey, Wamba, Castronuño, Villalba de los Alcores, Mota del Marqués, Mucientes, Peñaflor de Hornija, Castromonte, Castrodeza, Castromembibre, Tiedra, San Pelayo, San Salvador, Torrecilla de la Torre, Torrelobatón, Vega de Valdetronco, Velliza, Villalbarba, Villán de Tordesillas, Villasexmir, kaj Velilla.

## Vidu ankaŭ 
* Provinco Valadolido
* Municipoj de la provinco Valadolido

Kategorio:Provinco Valadolido
Adalia

**Adalia** [aDAlja] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montes Torozos* en la centrokcidento de la provinco. *Adalia* estas etimologie komprenebla kiel *Nobelejo*, el ĝermana *adal*, 'nobela stirpo'.

180px|eta|maldekstra|Adalia en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La *Montoj Torozos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, flave, okcidente.]]
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 16,19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 52 loĝantojn. Ĝi perdis 40 loĝantojn el 1996 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 40 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun San Cebrián de Mazote norde, Barruelo del Valle, Villasexmir kaj San Salvador oriente, Gallegos de Hornija kaj Vega de Valdetronco sude, kaj Mota del Marqués okcidente, ĉiuj samprovincaj. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rojoj Retortero kaj Daruela. La plej alta pinto estas sur la monto Atalaya (Gvatoturo) je 830 m.

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Iam estis murego, el kiu survivis malmultaj restaĵoj. Ĝi apartenis al senjorlando kunhavata de la episkopoj de Palencio kaj la komandoroj de la Ordeno de Sankta Johano, kies kruco aperas en la blazono super tritikospiko kaj grapolo, simboloj de la agrikultura tradicio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la 16-a jarcento trinava kun ĉefretablo de platereska stilo. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Villavicencio de los Caballeros

**Villavicencio de los Caballeros** [biljabiZENzjo deloskabaLJEros] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Villavicencio de los Caballeros* estus etimologie komprenebla kiel *Vilaĝo de Vincento de la Kavaliroj*.

180ra|eta|maldekstra|Villavicencio de los Caballeros en la provinco Valadolido.
[eta|180ra|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 36,06 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 233 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 70 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Parto de ĝia municipa teritorio estas integrata ene de la Birdoprotektaj Areoj ZEPA Penillanuras-Campos Sur kaj ZEPA Penillanuras-Campos Norte.

## Historio 
Estis setlejo jam de la Ferepoko kaj de romianoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de senjoro de Villavicencio de los Caballeros estis de Miguel Fernández de Villavicencio, *ricohombre* de Kastilio dum la regado de Henriko la 1-a, kies filo García Rasura de Villavicencio partoprenis en la batalo de las Navas de Tolosa (1212). Poste, en 1221, Villavicencio ricevis propran foruon (regularo por jura sendependeco).​ En 1712 la reĝo Filipo la 5-a havigis la titolon de Markizo de Casa Villavicencio al Lorenzo de Villavicencio y Negrón.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la turo de la preĝejo de Sankta Pelayo, mudeĥarstila, kaj la preĝejoj de Sankta Petro kaj de Sankta Maria, ambaŭ de la 16-a jarcento. Aliaj monumentoj estas la palac-domo de la familio Franco kaj la fasado de la iama Priorejo, kiu apartenis al la Reĝa Monaĥejo de Sankta Benedikto de Sahagún.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Sniff

**Sniff** (en Esperanto ankaŭ **Snif**) estas figuro en libroj kaj televidserioj pri Mumintroloj. Li estas adoptinfano de Muminfamilio. Li estas avida kaj timema. Li havas grandajn orelojn.

## Referencoj 
Kategorio:Mumin
Kategorio:Fikciaj bestoj
Listo de fervojaj stacioj en Krimeo

## Mapo 
800px|centra

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio


Krimeo
Katedralo de Przemyśl

eta|Vido je la katedralo disde la kastela monto
La **Katedralo de Przemyśl** (pole: *Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Chrzciciela w Przemyśl*) estas baziliko romkatolika sub patronecoj de Ĉieleniro de Maria kaj de Sankta Johano la Baptisto en Przemyśl, Polujo. Temas pri la episkopkirko de la samnoma arkidiocezo.

## Historio 
eta|Interno, en la direkto de la ĉefaltaro
La unua katedralo ekde la revivigo de la diocezo sub episkopo Erik von Winsen en 1375 estis ĝis 1412 ligna preĝejo dediĉita al Sanktaj Petro kaj Paŭlo kaj staris sur la placo apud la nuna Preĝejo Sankta Koro de Jesuo. De 1412 ĝis 1460, ŝtonkonstruita rutena katedralo staris en la korto de Przemyśl-kastelo.

La konstruado de la hodiaŭa gotikstila katedralo komenciĝis en 1495 sub episkopo Mikołaj Błażejowski. Nur la muroj kaj kolonoj pluvivis. La rekonstruo estis kompletigita kune kun la interna dezajno en la unuaj jardekoj de la 16-a jarcento. En 1578 seneskalo Przemyśl Jan Tomasz Drohojowski financis la nunan Kapelon Sankta Sakramento. Pro la konstanta minaco de tataraj kaj vlaĥaj invadoj, la preĝejo estis fortikigita, ĉirkaŭita de muro kaj ekipita per kanonoj. La laboro daŭris entute de 1460 ĝis 1571.

Sub la ĥorejo troviĝas la fundamentoj de la malfruromanika ŝtonrotundo el la unua duono de la 13-a jarcento. La katedralo postvivis la militojn de la 17-a jarcento, la gotika katedralo servis al episkopoj de Przemyśl ĝis la frua 18-a jarcento. Episkopo Aleksander Antoni Fredro decidis rekonstruigi la tuton en la baroka stilo. Tiu laboro estis aranĝita en 1724. La altarejo ricevis grandegan barokan altaron, kaj kreiĝis du kapeloj kun propraj kupoloj. En 1733 la volbo kolapsis, parte detruante la preĝejmeblaron kaj kripton. Antaŭ 1744 la eklezio estis rekonstruita. Ĉe la turniĝo al la 20-a jarcentoj ĝi estis denove rekonstruita, redonante la plej malnovajn partojn de la eklezio al gotika karaktero.

La katedralo ricevis en 1960 de papo Johano la 23-a statuson de *basilica minor*. En 2014 la kriptoj sub la kirko estis malfermitaj al publiko. La plej valora elemento de la subtero estas la eksteraj muroj de la romanika rotondo de Sankta Nikolao, verŝajne konstruite en 1215 kaj konsistante el ronda navo kaj hufumabsidoj. La sonorilturo, kiu staras apud la preĝejo por la loĝantoj de Przemyśl, ofte funkcias kiel orientilo.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo

## Notoj 
Przemysl
Przemysl
Przemysl
Przemysl
Juliska Keleti

**Juliska Keleti** [juliŝka], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keleti Juliska** estis hungara operetkantisto. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Lampel Júlia*, ŝiaj nomvariantoj pro geedziĝoj estis *Keleti-Delmar Julie*, *Fullerné Keleti Juliska*, *Fullerné Kelety Juliska*.

Júlia Lampel naskiĝis la  (la biografioj havas eraran naskiĝjaron!) en Miskolc, ŝi mortis la  en Novjorko.
eta|

## Biografio 
Juliska Keleti devenis el juda familio. Ŝi akiris diplomon en Akademio pri Teatro en 1901. Ŝi komencis sian aktoran karieron en la ĵus fondita migra teatra kompanio de Sándor Krémer. Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro Magyar, populara kabaredo, Gaja Teatro. Spite la sukcesojn ŝi translokiĝis al Usono, kie ŝi daŭris sian teatran karieron same kun sukcesoj. En 1924 ŝi estis gastaktoro en Operetoteatro (Budapeŝto). Ŝi edziniĝis dufoje (duafoje en 1928), ŝi naskis filinon en 1908.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Imre Kálmán: *Tatárjárás* - grafino Riza

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Priluki (stacidomo)

**Priluki** () estas fervoja stacio en Priluki (Ĉernihiva provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Priluki en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Ĉernihiva provinco
Kategorio:Priluki
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1894
Kategorio:1894 en Ukrainio
Aleksander Antoni Fredro

**Aleksander Antoni FREDRO** (naskiĝinta en 1674 en Pleszowice/Lviva provinco, mortinta la  en Radymno) estis pola teologo kaj episkopo de Chełm (1719-1724) kaj de Przemyśl (1724-1734), kantoro kaj kanoniko de la Katedralo de Gniezno. Lia patro Stanisław estis kastelulo je Czerniaków.

## Vivo 
En la jaroj 1694-1695 li loĝis en la seminario de la Misiaj pastroj en Varsovio. Li studis kaj hejme kaj eksterlande. Post reveno al Pollando, li estis unue la reĝa sekretario ĉe la kortego de Aŭgusto la 2-a (Pollando-Litovio), poste - vicprezidanto de la Centra tribunalo en 1708 kaj 1710, Granda sekretario de la krono kaj finfine prezidanto de la kortumoj en 1714 kaj 1716.

Dum dudek jaroj li estis la paroĥestro kaj preposto de la kolegia preĝejo en Jarosław. Li donacis dekoraciajn misalojn kaj arĝentajn kalikojn kaj financis pentraĵojn pri Mario de Częstochowa kaj la Sankta Triunuo, kaj ŝtonfiguron de Sankta Johano Nepomuka.

La 29-an de marto 1719 li estis nomumita episkopo de Chełm. Li komencis regi en la diocezo vizitante la paroĥojn kaj dediĉante specialan atenton al la plej senhavuloj. Tial, li akiris la moknomon de *patro de la malriĉuloj*. Ilin li apogis per fondusoj el privataj havaĵoj. Post kvinjara regado en la diocezo Chełm, la 27-an de septembro 1724, li estis nomumita episkopo de Przemyśl. Tie li komencis gravan renovigadprogramon de la Katedralo de Przemyśl, donante al ĝi novan barokan stilon. Tiuj klopodoj estis plejparte detruitaj per la konstrukatastrofo en 1733. Li tamen neniam bedaŭris la monrimedelspezojn por renovigi la preĝejojn aŭ ekipi ĝin per liturgia ekipaĵo. Laŭ lia iniciato preĝejo en Radymno estis konstruita en la jaroj inter 1724 kaj 1730 granda preĝejo de Stara Wieś apud Brzozów (kune kun pastro Franciszek Goźliński) fine de la 1920-aj jaroj kaj en Jaśliska en la jaroj 1724-1756. Ankaŭ laŭ lia iniciato la preĝejoj en Lubaczów kaj Felsztyn kaj la episkopa loĝejo apud Brzozów estis renovigitaj.

La katedrala kapitulo kreigis por li tomboŝtonon en la malfrubaroka Fredro-kapelo de 1724 en la katedralo je Przemyśl. En la apuda Ĉefdioceza muzeo en Przemyśl estas lia portreto sur la fono de tri preĝejoj: de Jarosław, de Stara Wieś kaj de la rekonstruita katedralo en Przemyśl.

## Eksteraj ligiloj 
* Fredro ene de la katolika hierarkio

## Notoj 
Kategorio:Polaj romkatolikaj ĉefepiskopoj
Kategorio:Polaj teologoj
Kategorio:Sekretarioj
Hieronymus Mannsfeld

**Hieronymus Ferdinand Rudolf von COLLOREDO-MANNSFELD** (naskiĝinta la  en Przemyśl, mortinta la  en Blankenberge) estis aŭstria politikisto kaj arĥeologo. Lia patro princo Josef Colloredo-Mannsfeld († 1895) estis bienposedanto kaj grava ŝtatulo. Hieronymus edzinigis en 1865 la grafinon Aglae Festetics, kun kiu li havis du filojn kaj kvar filinojn.

## Vivo
Private edukite li faris post 1865 agrikulturajn studojn en Anglujo. En majo 1859 Mannsfeld eniris la armeon en la rango de supera leŭtenanto. Li forlasis la armeon en 1865; en 1870 li estis nomumita *retiriĝinta honora kavaleriestro*. Li sekve gvidis la familiajn bienojn ekz. en Dobříš kaj en Opočno. En 1879 li estis akirinta posedaĵon en Zbiroh. En Sierndorf li okupiĝis ankaŭ pri prahistoriaj spuroj. En la kabinetoj de Adolf von Auersperg kaj Karl von Stremayr li deĵoris kiel ministro pri agrikulturo (inter majo 1875 kaj aŭgusto 1879). En 1876 li nomumitis sekreta konsilisto.

## Politikista kariero
Inter 1873 kaj 1881 Mannsfeld estis deputito ĉe la parlamento de Bohemio kiel reprezentantoj de konstitucifidelaj grandbienposedantoj kaj prezidis inter 1873 kaj 1875 la bohemian landan kulturkonsilion. Inter 1876 kaj 1881 Mannsfeld membris ĉe la viena parlamento *(Reichsrat)* kie li reprezentadis ĝis 1879 bienposedantojn de Malsupra Aŭstrio, poste ĝismorte la bohemiajn. Ekde 1879 li anis al la frakcio de la liberaluloj (kiun li estris inter majo kaj julio 1881). 

En la kabinetoj de Adolf von Auersperg kaj Karl von Stremayr li deĵoris kiel ministro pri agrikulturo (inter majo 1875 kaj aŭgusto 1879). En 1876 li estis nomumita sekreta konsilisto.

## Literaturo
* A. Cornaro, H. Killian: "Mannsfeld, Hieronymus Graf von". Ĉe: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). volumo 6, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 1975, ISBN 3-7001-0128-7, p. 58-59
Truskavec

**Truskavec** (, inter 1920 kaj 1939 ) estas urbo en la nuna Lviva provinco (, ''Lvivska oblast''') de Ukrainio. Laŭ la stato de 2025, en la urbo vivis 32 000 loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Vidu ankaŭ 
* Truskavec (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio
* Lviva provinco


Kategorio:Urboj en Lviva provinco