open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zoltán Ráskai

**RÁSKAI Zoltán** (pro. ra:ŝkai) estis hungara inĝeniero pri astrogeodezio naskita en Nagyenyed la 25-an de julio 1903 kaj mortinta en Budapeŝto la 9-an de aprilo 1978. 
## Biografio
Zoltán Ráskai akiris diplomon de inĝeniero pri mekaniko en la teknikuniversitato de Budapeŝto en 1933. De 1934 ĝis 1952 li laboris en Győr ĉe la Inspektadejo pri Ŝtata Geodezio. 
## Verko
**Az országhatár kitűzése az Aggteleki-cseppkőbarlangban* (Bp., 1949).
## Fontoj
*Magyar Életrajzi Lexikon
*hungarlingva biografio

 
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Švábovce

**Švábovce** (hungare *Svábfalva* [ŝvAbfalva], germane *Schwabsdorf* [ŝvabsdorf]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Švábovce situas laŭ ĉefvojo Spišská Nová Ves-Poprad (aŭtovojo kaj fervojo estas proksime). La lasta urbo troviĝas je 5 km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1268 en latina formo *"villa Sweui"*. En 1635 oni komputis tie 30 domojn. En 1787 272 vilaĝanoj loĝis en 44 domoj, en 1828 305 vilaĝanoj loĝis en 42 domoj. En la 1870-aj jaroj oni minadis manganon. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Svabócz*, poste ĝi ricevis pli hungarecan nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Svábfalva 325 homoj, (slovakoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Sobota, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Švábovce 994 homoj, (906 slovakoj, 71 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Filipo kaj Sankta Jakobo el la 14-a jarcento
* luterana klasikisma preĝejo de 1806

Kategorio:Municipoj en distrikto Poprad
Šuňava

**Šuňava** (hungare *Szépfalu* [sEpfalu], germane *Schönau in der Liptau* [ŝOnaŭ]) estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Šuňava situas laŭ traira flankovojo. Poprad troviĝas je 16 km.

## Historio 
Šuňava naskiĝis en 1974, tiam unuiĝis la sube menciitaj vilaĝoj. Ĝis Traktato de Trianon ambaŭ komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Sobota, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Šuňava 1887 homoj, (1843 slovakoj).

### Vyšná Šuňava 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1321 en germanecaj formoj *"Schonaw, Schonau"*. En 1787 376 vilaĝanoj loĝis en 43 domoj. En 1820, 1898 kaj en 1905 incendioj, en 1831 epidemio pri ĥolero okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőszépfalu 668 homoj, (plejparte slovakoj).

### Nižná Šuňava 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1551. En 1787 505 vilaĝanoj loĝis en 47 domoj. En 1828 616 vilaĝanoj loĝis en 85 domoj. En 1852 incendio, en 1873 epidemio pri ĥolero okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsószépfalu 712 homoj, (plejparte slovakoj).
 
## Vidindaĵoj 
* romkatolika malfrubaroka preĝejo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj de 1765 en iama vilaĝo Alsószépfalu
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao de 1832 en iama vilaĝo Felsőszépfalu
 
## Eksteraj ligiloj 
* Hungara teksto kun fotoj kaj mapoj pri Šuňava

Kategorio:Municipoj en distrikto Poprad
Kategorio:Liptov
Vernár

**Vernár** (ankaŭ hungare, germane *Wernsdorf*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Vernár situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Dobšiná-Poprad. La lasta urbo troviĝas je 18 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1310 en latina formo *"villa Vernari"*. En 1828 817 vilaĝanoj loĝis en 51 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vernár 673 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Nándorvölgy, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 dum la Slovaka Nacia Ribelo la partizanoj okupis la vilaĝon. En 2001 vivis en Vernár 681 homoj, (669 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika klasikisma preĝejo de 1824

Kategorio:Municipoj en distrikto Poprad
Zernez

## Pri la komunumo 
**Zernez** estas komunumo de la komunumaro Sur Tasna kaj la distrikto Inn/En en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1095 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Zernez situas ĉe la alfluo de Spöl al Eno. Ĝi estas grava elirpunkto por migradoj al la Svisa Nacia Parko. Al la komunumo apartenas ankaŭ al frakcio Brail.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Zernez limas en nordo al Lavin, en nordnordoriento al Ardez, en nordoriento al Tarasp, en oriento al Val Müstair, en sudoriento al Valdidentro (Italio), en sudo al Livigno (Italio), en okcidento al S-chanf, kaj en sudokcidento al Susch.

## Trafiko 
Tra Zernez pasas de okcidento al oriento la kantona ĉefvojo n-ro 27 de la Malojopasejo al Tirolo. De ĝi en Zernez deflankiĝas la kantona ĉefvojo n-ro 28 al Fornopasejo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Retia Fervojo. De la stacidomo eliras diversaj poŝtaŭtolinioj.

## Lingvoj 
La ĉefa lingvo de Zernez estas la romanĉa. Malagraŭ modesta kresko de la romanĉlingva loĝantaro dum la lastaj jaroj pro almigro de germanlingvanoj, la elcentaĵo de romanĉlingvanoj malkreskis favore al la germana lingvo. Okaze de la popolnombrado de 1980 70,11% de la loĝantaro parolis la romanĉan kaj 22,50% la germanan. Dum la popolnombrado de 2000 61,11% parolis la romanĉan kaj 31,28% la germanan.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Zernez datiĝas el la jaro 1131 kiel *Gumpo de Ernece*. Sur la montetoj Muottas kaj Muottas da Clüs estis trovitaj restaĵoj de setlejoj el la bronzepoko kaj ferepoko. Sur la preĝeja monteto oni elfosis inter 1968 kaj 1971 romian setlejon kun ĉevalŝanĝejo. En la 12-a kaj 13-a jarcento la Senjoroj de Tarasp regis en Zernez. Tiuj havaĵoj transiris al la episkopo de ¨Koiro, kiuj ilin en la 14-a jarcento kiel feŭdo transdonis al la senjoroj de Planta de Zuozo. En la jaro 1367 en Zernez estis fondita la Diodoma Federacio. En la jaro 1499 kaj 1622 la vilaĝo estis dum militoj detruitaj. En la jaro 1652 la Zernez kun la ceteraj vilaĝoj de la valo sin liberaĉetis de Aŭstrio. 

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Zernez (stacidomo)
* Carolina (stacidomo)
* Lavin (stacidomo)
* Sagliains (stacidomo)
* Susch (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Zernez
Paranjako

**Paranjako** (hispane: *Parañaque*) estas metropolo en Filipinoj, en insulo Luzono, apartenanta al Manila Metropolo. La loknomo signifas: "halto ĉi tie", sed estas ankaŭ aliaj opinioj pri la vortodeveno.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La municipo havas komunan limon kun .

## Geografio 
Paranjako situas en norda parto de la lando sur ebenaĵo laŭ la marbordo.

## Historio 
Antaŭ erao de hispanoj en Paranjako indiĝenoj loĝis, kiuj komercadis kun ĉinoj. Vilaĝo fondiĝis en 1572, kiun post 2 jaroj ĉinaj piratoj atakis. Post kelkaj jaroj hispanaj religiaj konstruaĵoj ekfunkciis, kien en 1625 sankta bildo alvenis. En 1762 la britoj invadis la tiam nomatan Palanyag. En 1898 Usono akiris la urbeton, poste la japanoj unue bombardis, poste okupis ĝin en 1942. En 1998 Paranjako oficiale aliĝis al Manila Metropolo.

## Klimato 
En Paranjako jare pluvas po ĉirkaŭ 2000 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter junio-decembro. La temperaturo estas sufiĉe konstanta, kiu varias inter 21-32&nbsp;°C.

## Trafiko 
En Paranjako internacia flughaveno funkcias.

## Vidindaĵoj 
* memorparkoj
* romkatolikaj preĝejoj

## Ĝemelurboj 
*  Las Piñas, Filipinoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Kategorio:Metropoloj
2937 Gibbs

'*2937 *Gibbs''''' estas marsrenkonta asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan fizikiston Josiah Willard Gibbs (1839–1903).

## Orbito 
Ĝia orbito, rigardita perpendikulare al la ekliptiko, ŝajnas tanĝi tiun de Marso, ĝi do estas rigardita kiel marsrenkonta asteroido. Tamen, pro ĝia orbita klinangulo, ĝia perihelio restas sufiĉe malproksima de la marsa orbito. Ĝia marsa MOID estas 0,41921 astronomia unuo (62,713 milionoj da km).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Károly Rassay

**RASSAY Károly** (pro. raŝai) estis hungara politikisto, redaktoro naskiĝinta en Orsova la 21-an de marto 1886 kaj mortinta en Pécel la 2-an de aŭgusto 1958.

## Biografio
Károly Rassay malfermis advokatoficejon en 1912 en Zenta, en 1914 notario tribunala en Budapeŝto, de 1915 sekretario en justicministerio . En registaro de Károly Huszár (25-a de novembro 1919 - 15-a de marto 1920) li estis ŝtatsekretario en justicafera ministerio. Li estis deputito de 1920 ĝis 1926 de Budapeŝto, de 1929 ĝis 1944 de Szeged. En 1921 li fondis la partiojn *Független Kisgazda*, *Földműves és Polgári Párto*, poste la partion *Független Nemzeti Demokrata Párt*, pli poste la partion *Nemzeti Szabadelvű Párt*, kiu de 1935 nomiĝis *Polgári Szabadságpárt*. De 1923 li fondis kaj redaktis ĝis 1944 la liberalan ĵurnalon *Esti Kurir*. En marto de 1944 oni arestis lin kaj forportis en Mauthausen. Post reveno li partoprenis la politikan vivon.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Rassay, K.
Rassay, K.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Rex Stewart

**Rex William STEWART, Jr.** (* 22-an de februaro 1907 en Filadelfio, Pensilvanio, Usono; † 7-an de septembro 1967 en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona ĵaza kornetisto. Stewart kunigis en sia stilo per sia teknika lerteco kaj povo (li validas kiel inventinto de la „duonavalva“ tekniko) la influojn de la grandaj ĵaztrumpetistoj Louis Armstrong, Bix Beiderbecke kaj Bubber Miley.

## Vivo kaj kariero 
Stewart ludis komence pianon kaj violonon. Li laboris en la kabaredooj de Harlemo, antaŭ ol li ekde 1924 laboris ĉe Elmer Snowden. Ekde 1926 li ludis kiel posteulo de Louis Armstrong en la orkestro de Fletcher Henderson, kie li estis ĝis 1932 stelula soloisto de la bando; krome li surdiskigis kun McKinney’s Cotton Pickers. En 1933 Stewart fondis propran bandon; ekde 1934 ĝis 1944 li apartenis al la orkestro de Duke Ellington, ludis tamen en 1938 krome en la studiobando de Timme Rosenkrantz kaj en 1939 je Parizo ankaŭ kun Django Reinhardt. Ekde la mezo de la 1940-aj jaroj li denove havis proprajn bandojn; finde de la 1940-aj jaroj li plurfoje estis en Eŭropo (ekz. por prezentadoj en Parizo, Bazelo, Berlino) kaj eĉ en Aŭstralio (Melbourne) kaj denove surdiskigis kun Reinhardt (Blue Star Session). Ekde 1951 li retiriĝis, entreprenis propran bienon kaj estis diskludisto kaj programformisto ĉe la radio. Ekde 1957 li denove ludis en revido-ensembloj de iamaj muzikistoj el la bando de Fletcher Henderson, antaŭ ol li laboris ĉe Eddie Condon. Dum la 1960-aj jaroj li ankaŭ verkis por la revuoj Down Beat kaj Playboy, prezentis kun Benny Carter sur Monterey Jazz Festival, sed ankaŭ kun Gil Fuller. En 1965 kaj 1966 li vojaĝis tra Svisujo kaj Anglujo. Krome li verkis membiografion nome *Boy meets horn*.

[eta|maldekstra|180ra|[Ŝelakdisko de Rex Stewart & His Orchestra: „Jug Blues“, ekestinta en Francujo ĉe eldonejo Blue Star]]

## Diskoj 
* *Duke Ellington at Fargo, 1940 Live*
* *An Introduction to Rex Stewart: His Best Recordings, 1926-1941* (Best of Jazz) kun Benny Morton, Don Redman, Coleman Hawkins, Fletcher Henderson, Billy Taylor, Cuba Austin, Kaiser Marshall
* *Rex Stewart 1934-46* (Classics) kun Lawrence Brown, Tab Smith, Harry Carney, Ram Ramirez, Dave Tough
* *Rex Stewart and the ellingtonians* (OJC, 1940-46) kun Barney Bigard, Billy Kyle, Wellman Braud], John Levy, Cozy Cole
* *Rex Stewart 1946-47* (Classics) kun Lawrence Brown, Al Sears, Harry Carney, Eddie Heywood, Joya Sherrill
* *Rex Stewart 1947-1948* (Classics) kun Sandy Williams, Hubert Rostaing, Django Reinhardt, Lucien Simoën
* *Trumpet Jive!* (Prestige, 1945-60) kun Tyree Glenn, Earl Bostic, Junior Raglin, J. C. Heard
* *Chatter Jazz* (RCA, 1959) kun Dickie Wells, John Bunch, Leonard Gaskin
* *Rex Stewart meets Henri Chaix* & Montreŭ 1971* (Sackville, 19166/71) 1966 en Baden (Svisujo)

## Literaturo 
* Carlo Bohländer: *Reclams Jazzführer*. Stuttgart 1970
* Rex Stewart: *Jazz Masters of the 30s''. Da Capo 1972

Kategorio:Usonaj ĵazkornetistoj
Kategorio:Usonaj ĵaztrumpetistoj
São Paulo Futebol Clube

**São Paulo Futebol Clube** (**SPFC**, signifas San-Paŭlo Futbalo Klubo) estas brazila futbala klubo, kun sidejo en San-Paŭlo.

## Pokaloj 
La São Paulo estis ĉampiono de dudek internacia turniro, ses nacia turniro kaj 23 regiona turniro.

* **Kluba Mondpokalo de FIFA: 1**
:: 2005

* **Interkontinenta Pokalo: 2**
:: 1992 kaj 1993

* **Pokalo Liberigintoj de Ameriko: 3**
:: 1992, 1993 kaj 2005

* **Pokalo Sudamerika: 1**
:: 2012

* **Repokalo Sudamerika: 2**
:: 1993 kaj 1994

* **Superpokalo Sudamerika: 1**
:: 1993

* **Pokalo Conmebol: 1**
:: 1994

* **Pokalo Majstro Conmebol: 1**
:: 1996

* **Ĉampioneco brazila de futbalo: 6**
:: 1977, 1986, 1991, 2006, 2007 kaj 2008

* **Regiona San-Paŭla/Rio-de-Ĵanejra ĉampionado: 1**
:: 2001

* **San-Paŭla ĉampionado:  21**
:: 1931*, 1943, 1945, 1946, 1948, 1949, 1953, 1957, 1970, 1971, 1975, 1980, 1981, 1985, 1987, 1989, 1991, 1992, 1998, 2000 kaj 2005

* **San-Paŭla Superpokalo: 1**
:: 2002

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro 

Kategorio:Brazilaj futbalteamoj
Kategorio:San-Paŭlo (urbo)
Kategorio:Futbalteamoj fonditaj en 1930
2939 Coconino

'*2939 *Coconino'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la *Konteo Coconino'', kie troviĝas la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Veľký Slavkov

**Veľký Slavkov,** (hungare **Nagyszalók** [nadjsalOk], germane **Großschlagendorf** [grosŝlagendorf] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Veľký Slavkov laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Vysoké Tatry-Poprad. La lasta urbo troviĝas je 5 km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la pratempoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1251 en latina formo *"Villa Zolok"*. La unuaj loĝantoj estis germanoj. En 1271 la vilaĝo ricevis privilegiojn pere de alianco de la proksimaj saksaj urboj. En 1787 563 vilaĝanoj loĝis en 69 domoj, en 1828 699 vilaĝanoj loĝis en 89 domoj. En 1866 incendio okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyszalók 932 homoj, (germanoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Szepesszombat, poste (jam kiel Veľký Slavkov) al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post 1945 la germanoj deportiĝis al Germanio. En 2001 vivis en Veľký Slavkov 1121 homoj, (1050 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Andreo el la 15-a jarcento, en 1861 trakonstruita
* luterana preĝejo de 1788

## Famuloj 
En Nagyszalók naskiĝis hungaraj lingvisto, akademiano Pál Hunfalvy kaj geografo János Hunfalvy.

Kategorio:Municipoj en distrikto Poprad
2940 Bacon

'*2940 *Bacon'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden en la kadro de la *Palomar–Leiden survey''.

Inter septembro kaj oktobro 1960, Tom Gehrels eksponis 130 fotografiajn platojn per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122&nbsp;cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego) kaj sendis ilin al Leiden, Nederlando, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la anglan filozofon Francis Bacon (1561–1626).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Malkovrita de Palomar–Leiden survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Batalo de Dubienka

La **batalo de Dubienka** estis batalo, kiu okazis la 18-an de julio 1792 dum la pola-rusa milito 1792.
5-mila korpuso de la generalo Tadeusz Kościuszko ekipita de 24 kanonoj ekbatalis kun 25-mila rusa korpuso kun 108 kanonoj gvidata de la generalo Miĥail Kaĥovskij.

## Preparado
Retiriĝanta de Volinio princo Józef Poniatowski (25 000 soldatoj kaj 42 kampaj kanonoj) transiris la riveron Okcidenta Bugo kaj la 8-an de julio haltis en Dubienka (distrikto de Chełm). Ĉi tie ricevis ordonon defendi la linion de Bug ekde Dubienka (distrikto Chełmski) ĝis Włodawa. Poniatowski decidis defendi transiron aplikante kordonan defendosistemon kaj tiucele disvastigis laŭlonge de la rivero la propran divizion kaj la divizion de Michał Wielhorski. Nur Tadeusz Kościuszko (5300 soldatoj, 24 kanonoj, en tio 10 kampaj) koncentrigis sian divizion apud Dubienka sur 3 kilometra fronto inter la vilaĝoj Wola Habowa kaj Uchańka.

## Signifo
La batalo ne estis ĝis fino decidita ĉar ambaŭ flankoj konsideris sin venkintoj. Tamen la poloj dominis, ĉar efike ili kontraŭstaris al kvinoble pli granda armeo, kaŭzante al rusoj signifajn perdojn kun multe pli malgrandaj propraj perdoj kaj retiriĝante batalorde.

Poloj ŝuldis la sukceson al kampaj fortikaĵoj, kies konstrumajstro estis mem Tadeusz Kościuszko, kion li pruvis pli frue en Usono, fortikigante i.a. West Point.

La 26-an de aŭgusto 1792 aprobe por la batalo en la milito pri defendo de konstitucia libereco Kościuszko ricevis la titolon de la honora civitano de Francio.

## Vidu ankaŭ
* Batalo de Zieleńce
* Insurekcio de Kościuszko

## Bibliografio
* Zdzisław Sułek, *Bitwa pod Dubienką 18 lipca 1792 r.* en: *Powstanie niespełnionych nadziei* (Ribelo de neplenumitaj esperoj) 1863, Kraków 1984 (serio "Arsenał Polski")
* Piotr Derdej, *Zieleńce - Mir - Dubienka 1792*. Bellona, 2008 ISBN 978-83-11-11039-7

Dubienka
Dubienka
2941 Alden

'*2941 *Alden'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Clyde Tombaugh elde la observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono), Usono.

## Nomo 
"*Alden''" estas la antaŭnomo de la filo de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Clyde Tombaugh
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1930
Károly Ráth

**RÁTH Károly** (pro. ra:t), Roth estis hungara ĵurnalisto, kolonelo de ÁVH (ŝtatdefenda oficejo), diplomato naskita en Arado la 17-an de decembro 1903 kaj mortinta en Bp. la 18-an de junio 1985.

## Biografio 
Ráth Károly estis en 1920-27 kunlaboranto de *Erdélyi Újság* de Arado, de *Brassói Lapok*, de *Ellenzék*. En 1927 li estis malliberigita pro kontraŭŝtata ekscito, poste li elmigris Parizon. Li estis kunlaboranto de komunista gazeto *Rundschau* kaj *Balkan Korrespondenz*. De 1937 li luktis en la hispana civilmilito. Poste li estis internigita. En 1942 li servis en la brita laborservo, poste en la Ruĝa Armeo. En jaroj 1945-48 li redaktis la hungarlingvan gazeton de la soveta armeo *Új Szó*. En 1948 li estis iom da tempo kolonelo de Ŝtatdefenda Sekcio de la Ministerio pri Internej Aferoj. En 1948-49 li estis ĉefredaktoro de poreksterlandaj emisioj de la Magyar Rádió. En 1949 oni arestis lin kaj kondamnis al 8 jara malliberojo en la preceso de László Rajk. Li liberiĝis en 1953 kaj li estis rehonorigita. Kiel vickolonelo li alvenis en la Ministerion pri Militafero. De 1957 ĝis 1979 estis ambasadoro en Ateno, Bagdado, Kabulo, Kopenhago.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Rath, K.
Rath, K.
Rath, K.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Luiso Orione

[eta|maldekstre|La korpo de sankta Orione estas ekspoziciita en la sanktejo por [Nia Sinjorino de la Gardo, de li starigita en 1931.]]
eta|maldekstre|Statuo de sankta Orione dum preĝado.
**Luiso Orione** (itale: *Luigi Orione*), (Pontecurone,  - Sanremo,  en Sanremo, Italio) estis itala presbitero, kiu fondis la Malgrandan Laboron de la Dia Providenco. Li estas konsiderata kiel sanktulo en la Rom-katolika eklezio.

## Biografio 
La 14-an de septembro 1885 li iĝis franciskano en Voghera sed en junio de 1886 li maliĝis pro grava mortebla malsano.

La 4-an de oktobro 1886 li iĝis lernanto en la preĝloko Valdocco en Torino, kie restis por 3 jaroj. Li estis notita de Giovanni Bosco, kiu listigas lin el siaj preferataj.

La 16-an de oktobro 1889 li eniris en seminario de Tortona, kie ricevis la taskon por kontroli la ĉefpreĝejon.

La 2-an de marto 1892 komencas la apostolecon por la junularo. La 3-an de julio 1892 li inaŭguri la preĝlokon de sankta Luiso.

21-jaraĝe, la 15-a de oktobro 1893 li malfermis kolegion en la kvartalo nomata sankta Bernardino de Tortona.

Li estis ordinita kiel pastro la 13-an de aprilo 1895.

Ekde 1899 li komencis konstrui kune kun grupo de pastroj la Malgrandan Laboron de la Dia Providenco, kiu estis aprobita de la dioceza vescovo en 1903.

En 1908 li iri al Messina kaj Reggio Calabria, disrabitaj de tertremo por partopreni al helpoj, tie sin dediĉas por 3 jaroj ĉefe al helpo al georfoj, pliprecize en Reggio Calabria li kontribuis al naskiĝo de sanktejo de sankta Antonio. Sammaniere li helpis la loĝantoj en Marsica en 1915 pro alia tertremo. Samjare li fondis la Malgrandajn Monaĥinojn Misiistinojn de Karitato, kies anoj estas nomataj ankaŭ "orionine".

## Kulto 
eta|maldekstre|La korpo de sankta Orione ekspoziciita ene de la sanktejo.
Lia korpo estas ekspoziciita ĉe Tortono en la sanktejo, kiun li starigis, por Nia Sinjorino de la Gardo.
Beatigita la 26-an de oktobro 1980 de Johano Paŭlo la 2-a, li estis kanonizita de la sama papo la 16-an de majo 2004.

Oni celebras la liturgian memoron la 16-an de majo.

## Verkoj 
Li skribis tri libroj itallingve:
* *Meditazioni sul vangelo. Dagli scritti e dalla parola*, 2004, ISBN 88-215-5145-8
* *Ho aperto le braccia e il cuore*, 2001, ISBN 882154544X
* *Nel nome della divina provvidenza*, 1995, ISBN 8838423059

## Bibliografio 
* Pluraj aŭtoroj, *San Luigi Orione: da Tortona al mondo. Atti del Convegno di studi (Tortona, 14-16 marzo 2003)*, 2004, ISBN 88-343-1978-8
* F. Peloso, *Don Luigi Orione e padre Pio nel decennio della tormenta: 1923-1933. Fatti e documenti*, 1999, ISBN 88-16-30348-4

## Vidu ankaŭ 
* Lorenzo Perosi
* Dipingi la Pace
* Listo de sanktuloj

## Eksteraj ligiloj 
*  Pago de sankta Orione en SantieBeati.it
*  Piccola opera della divina Provvidenza
*  Biografio de snakta Orione en retejo de Vatikanurbo

Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Italaj pastroj
Specialcelaj fortoj

200ra|dekstra|eta|Specialtrupa teamo.
La **specialcelaj fortoj** (**elitaj trupunuoj**) estas ĝenerala vorto por difini ĉiujn specialajn fortojn en armitaj fortoj. Ili eblas bati sen tankoj, aviadiloj, ŝipoj, iam sen infanteria armilo. Pro siaj batalaj artoj, homo el elitaj trupunoj estis uzita dum specialaj (iam sekretaj) operacoj, por malmulteco da tiaj specialistoj elitaj trupunoj ne estas uzata ĉiam. Multaj landoj de la Mondo havas tiajn trupojn kun aliaj nomoj, ekzemple, Specnazo (VDV, OMON) estas la rusa versio de specialaj armistoj,
BOPE estas la brazila, SAS estas la brita, kaj Yamam estas la Israela.

Kategorio:Armeo
Kategorio:Specialaj fortoj
Flaŭno

La **flaŭno** estas deserto, kiun oni kutime faras el kokovoj, lakto kaj sukero.
[eta|Flaŭno kun [kremo.]]
## Ingrediencoj 
La ĉefa ingredienco estas ovo, pro tio ke, kuirinte ĝin bolbane, la ovoflavoj sin kuiras kaj prenas la formon de la ujo, akirante teksturon malpezan kaj gelatenecan. Krom la ovoj, estas necesaj aliaj ingrediencoj kiuj alportas al ĝi guston: ĝenerale, oni uzas boligitan lakton kun aŭ sen vanilo, cinamo aŭ ŝelo de citrono.

Kvankam ekzistas ankaŭ receptoj kiuj uzas sukojn kaj fruktajn kompotojn, ĉokoladon fanditan, kafon, fromaĝon aŭ jogurton (pli kombineblaj), ekzistas multaj aliaj variantoj kiuj inkludas migdalojn, pistakojn, citronon kaj aliajn fruktojn (malpli kombineblaj).

En la malnova tempo ekzistis receptoj kun pipro kaj mielo, tiel kiel alia tre propra ellaborita el sukero, fromaĝo, migdalo, fiŝo, cinamo, spinaco kaj kremo.

## Preparado 
[eta|Flaŭno de hispana [nugato.]]
Ĝi estas tradicie kuirita en bolbano kun karamelo en la malsupera ujo. Jam finiĝita la kuirado, la muldilo estas inversigita, kaj do aperas kovrita la flaŭno per la karamelo.

La ellaboro estas simpla. Oni devas bati la ovojn kun la sukero kaj aldoni al ĝi malrapide la lakton. Poste oni devas plenigi la ujon, kiu estis antaŭe ŝmirita per karamelo, kaj kuiri la tuton bolbane, dum ĉirkaŭ 40 al 100 minutoj. Por scii ĉu ĝi estas bone kuirita, simple oni pikas per, ekzemple, tranĉileto, kaj se ĝi eliras pura, tio signifas, ke la kuirado estis perfekta, se ĝi eliras ceterkovrita, ĝi bezonos pli da tempo.

Por scii la kvanton de la ĉefaj ingrediencoj, kvankam tio povas varii el personaj preferoj, kaj ankaŭ por facile memori ilin, oni povas konsideri la serion 1-2-3, tio estas 1 glaso el lakto, 2 ovoj kaj 3 sukerkuleroj, konsiderinte glaso normalan glason por akvo, kaj kulero normalan supkuleron.

En Argentino kaj aliaj landoj de Sudameriko estas komune akompani la flaŭnon kun laktokaramelo, kvankam ankaŭ aliaj preferas ĝin kun kremo aŭ kun ambaŭ.

## Historio 
Tio devenas almenaŭ el la epoko de la Romia Imperio, kie la flaŭno estis nomita *tyropatina*, ĝi ege populariĝis dum la mezepoko, ĉar estis gustumita en epoko de Karesmo. Ĉirkaŭ la 7-a jarcento, populariĝis la vorto "flaŭno" por ĉi tia deserto. Ankaŭ ĉirkaŭ tiu tempo, oni ĉesis polve kovradi la surfacon per pipro, kiel kutimis la romianoj, kaj anstataŭe komencis kovradi ĝin per sukero.

## Vidu ankaŭ 
*Flano
Kategorio:Desertoj
Kategorio:Dolĉaĵoj
Osroeno

250px|eta|Romia provinco Osroeno.
**Osroeno** (malnovgreke: Ὁσροηνή; sirie: ܡܵܠܟܘܼܬܵܐ ܕܒܹܝܬ ܥܸܣܪܵܐ ܥܝܼܢܹܐ Malkuṯā d-Bēt ʿŌsrā ʿĪnē) kaj kelkfoje nomata per la nomo de ĝia ĉefurbo, Edeso (nuna Şanlıurfa, Turkio) estis historia siria-asiria regno situanta en Mezopotamio, kiu ĝuis duon-aŭtonomion ĝis tuta sendependeco en la jaroj 132 ĝis 244. Ĝi estis sirilingva regno. Osroeno, aŭ Edeso, iĝis sendependa post la kolapso de Seleŭkio pere de la dinastio de la nomada araba tribo nomata Orrhoei en la jaro 136 a.K. La plej multaj reĝoj de Osroeno estas nomataj Abgar aŭ Manu kaj ili estis arabaj ŝejkoj kiuj ekloĝis en urbaj centroj. Sub ĝiaj arabaj dinastioj, Osroeno iĝis centro de aramea kulturo kaj centro de nacia reago kontraŭ helenismo. Antaŭ la 5-a jarcento Edeso fariĝis la ĉefsidejo de siria literaturo kaj studado. En 608 Osroeno estis prenita de Ĥosroo la 2-a, kaj en 638 ĝi malpliigis la muzulmanojn.

La areo de la regno, la supra kurso de la Eŭfrato, iĝis tradicia batalkampo por la potencoj kiuj regis en Malgrand-Azio, Irano, Sirio, kaj Armenio. Post la disiĝo de Seleŭkio, ĝi estis dividita inter Romio kaj Partujo. En tiu tempo Osroeno estis sub parta regado. Tamen, la romianoj poste faris plurajn provojn reakiri la regionon.

Kategorio:Eksaj landoj de Azio
Kategorio:Romiaj provincoj
Kategorio:Historio de Armenio
Kategorio:Historio de Asirio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en la 2-a jarcento a.K.
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en la 3-a jarcento
Kategorio:214
Regiona Parko de la Alta Baseno de Manzanaro

[eta|250ra|dekstra|La [Turoj de La Pedriza estas la plej alta pinto de ĉi loko, kun pli ol 2.000 m alte.]]
[eta|250ra|Ĝenerala panorama vido de [La Pedriza, la natura loko plej vizitata de la parko.]]
La **Regiona Parko de la Alta Baseno de Manzanaro** (), kreita en 1985, estas la plej granda natura areo protektita de la Madrida Regiono (Hispanio) kaj unu el la plej valoraj el ekologia kaj pejzaĝa vidpunkto. Ĝi situas en la nordokcidento de la regiono kaj etendiĝas ĉirkaŭ la alta trairo de la rivero Manzanaro, laŭlonge de 52.796 hektaroj, kiuj reprezentas ĉ. 6,6% de la madrida teritorio. Unesko deklaris ĝin Biosfera rezervejo en 1993.

Ĝi troviĝas en la Gvadarama Montaro, kun la escepto de la Monto El Pardo. Ĝia plej elstara loko estas La Pedriza, la granita komplekso plej grava de Europo.

En ĝi troviĝas entute aŭ nur parte 18 municipoj. Ili estas laŭalfabeta ordo: Alcobendas, Becerril de la Sierra, Cercediljo, Collado Villalba , Colmenar Viejo, El Boalo, Galapagar, Hoyo de Manzanares, Las Rozas, Madrido, Manzanares el Real, Miraflores de la Sierra, Moralzarzal, Navacerrada, San Sebastián de los Reyes, Soto del Real, Torrelodones kaj Tres Cantos.

## Vidu ankaŭ 
* Soto de Viñuelas

## Eksteraj ligiloj 
* Informo pri la Regiona Parko de la Alta Baseno de Manzanaro en la retejo de la Madrida Regiono 
* Gvidilo pri la Regiona Parko
* Virtuala flugo super la nordo de la Parko kaj ĝia komarko 

Kategorio:Parkoj en Hispanio
Kategorio:Madrida Regiono
Soto del Real

eta|dekstra|220ra
**Soto del Real**, malnova vilaĝo **Chozas de la Sierra**, estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio. Ĝi situas je 43 kilometroj de la urbo Madrido. Ĝi troviĝas en la suda flanko de la Gvadarama Montaro, en la zono konata kiel Montaro de la Longa Ŝnuro. La municipo malgrandas: nur 42,17 km², kaj en ĝi troviĝas la akvorezervujo Santillana kaj la montopinto La Najarra (2120 m).

Ĝi limas okcidente kun Manzanares el Real, oriente kun Miraflores de la Sierra, Colmenar Viejo sude kaj Raskafrio norde. La originoj de Soto del Real, venas de la romia epoko el kiu ankoraŭ restas kelkaj gravuritaj ŝtonoj, kaj kie eble ekzistis setlejo.

Kategorio:Municipoj de Madrida Regiono
Navacerrada

**Navacerrada** estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio. Ĝi troviĝas je 1.200 metroj alte, sur la Akvorezervujo de Navacerrada kaj la enirejo de la Valo de la Ravino (Gvadarama Montaro). La municipo troviĝas je 52 km de Madrido, kun areo de 32 km². Ĝiaj loĝantoj varias de apenaŭ 2.500 en vintro al pli ol 12.000 en somero.

Kategorio:Municipoj de Madrida Regiono
Moralzarzal

**Moralzarzal** estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio, situanta en la Gvadarama Montaro. Ĝia nomo venas de la kunmeto de du najbaraj vilaĝoj: Fente del Moral kaj Zarzal meze de la 14-a jarcento. Entute la municipo havas areon de 42,6 Km2. Ĝi limas geografie kun Becerril de la Sierra norde, El Boalo nordoriente, Manzanares el Real kaj Colmenar Viejo oriente, Hoyo de Manzanares, Torrelodones kaj Galapagar, sude, Collado Villalba kaj Alpedrete okcidente kaj Collado Mediano nordokcidente.

La nura spuro de malnova artaĵo ankoraŭ restanta en Moralzarzal estas la Preĝejo, dediĉata al Ĉefanĝelo Mikaelo. Ĝi datas de la 16-a kaj 17-a jarcentoj, kaj estis restaŭrita per la donacoj de la vilaĝanoj mem.

Kategorio:Municipoj de Madrida Regiono
Ŝoŝonoj

eta|dekstra|180ra|Kuniklo-vosto
La **ŝoŝonoj** estis antaŭ la eŭropa koloniigado indiantribo en Nordameriko. Ankoraŭ posteuloj troviĝas en Usono kiuj parolas la ŝoŝonan lingvon.

Sakagaveo estis fama membro de la tribo, konata kiel akompanantino de la ekspedicio de Lewis kaj Clark (1804-1806), kie ŝi interpretis inter la ŝoŝona kaj la franca. Hodiaŭ ŝi troviĝas sur dolaromoneroj ĉie en Usono.

Dum la masakro de Bear-river (Urso-rivero) ankaŭ nomata la masakro de Boa Ogoi, kiu okazis la 29-an de januaro 1863, usona armeo mortigis ĉirkaŭ 400 ŝoŝonojn.

eta|maldekstra|250ra|Iama teritorio (verde) kun nuntempaj rezervejoj (oranĝaj) de la okcidentaj ŝoŝonoj

Kategorio:Indianaj etnoj en Usono
2942 Cordie

'*2942 *Cordie'''* estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan planedosciencistinon *Cordula Robinson*, kromnomitan "*Cordie''".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1932
Unio de impostopagantoj (Svisujo)

La **Unio de impostopagantoj (Svisujo)** (germane *Bund der Steuerzahler* aŭ **BdS**) estas ekde jaro 1995 svisa asocio, kies sidejo situas en la urbo Zuriĥo. La Svisa Popolpartio (germane: *Schweizerischen Volkspartei* aŭ *SVP*) faras  similan politikon.

## Celoj  
La BdS estas sendependa de partioj. Ĝi celas malgrandajn impostojn kaj malgrandajn ŝuldojn en ŝtato. 

La asocio havas ĉirkaŭ  2,900 membrojn. La asocio laboras en Kantono Zuriĥo kaj en svisa politiko.

## Vidu ankaŭ  
* Unio de impostopagantoj (Germanujo)* (Bund der Steuerzahler (Deutschland)*

## Retejoj  
* Oficiala retejo germane

## Referencoj 
Kategorio:Asocioj de Svislando
Kategorio:Impostoj
Kategorio:Ekonomio de Svislando
Rivella

**Rivella** estas ekde 1952 trinkaĵa marko de Svislando. La senalkohola trinkaĵo kun karbonata acido enhavas 35 % selakton. La fabriko Rivella AG estas en Rothrist, en kantono Argovio, Svislando. La familio de fondisto Robert Barth posedas la fabrikon.

## Nomo 
La nomo "Rivella" estas de komunumo en la kantono, "Riva San Vitale" kaj ankaŭ de itala vorto "Rivelazione". 

## Specoj 
[eta|Rivella en nova [fasonado]]

* *Rivella Rot* Rivella ruĝa (kun sukero)
* *Rivella Blau* Rivella blua (sen sukero)
* *Rivella Grün* Rivella verda (kun verda tea-ekstrakto)
* *Rivella Gelb* Rivella flava (kun sojfabo- anstataŭ selakto)

* *Rivella Rot* Rivella ruĝa enhavas sukeron. (1600 kJ)
* *Rivella Blau* Rivella blua enhavas nur 14 gramojn da selakto kaj artefaritajn (Ciklamaton, Acesulfamon) anstataŭ sukero; (300 kJ).
* *Rivella Grün* Rivella verda enhavas verdan tean ekstrakton (0,05 %) 1999 kun sukero ("100%"), ekde aprilo 2007 kun nur malpli "50 %" da sukero, sed kun fruktozo kaj sukralozo E955 sukraloso); (750 kJ)

* *Rivella Gelb* enhavas (Sojfabon) (1300kJ (310 kcal) pro litro).

## Rivella en eksteraj landoj 
Rivella estas nacia trinkaĵo de Svislando en jaro 2008 (15,2 %).

Rivella estas numero 2, numero 1 estas Coca-Cola.

Oni vendis Rivellan bluan ekde ĉirkaŭ 1960 ankaŭ en Nederlando.

Ekde 28-an de aprilo 2008 Emil Steinberger faris reklamon en Germanio: "Erfrischung mit Schweizer Akzent". Refreŝo kun svisa akcento. Ekde 2011 Michael Mittermeier faris la reklamon pri Rivella.

Rivella vendiĝas en la franca Alzaca Regiono, tradicie aleman- kaj germanlingva, sed ne estas trovata en aliaj lokoj en Francio, ankaŭ ne en tiuj kiuj havas rektan limon al Svislando.

## Retejoj 
* Oficiala retejo
* Internacia retejo

## Referencoj 
Kategorio:Trinkaĵoj
Kategorio:Svisaj firmaoj
Kategorio:Svisa kuirarto
James E. Boyd

eta|dekstra|250px|James E. Boyd (1906-1998)
**James Emory "Jim" BOYD** (n. la 18-an de julio 1906 – m. la 18-an de februaro 1998) estis usona fizikisto, matematikisto, kaj universitata administristo. Li komencis sian karieron kiel profesoro pri fiziko ĉe West Georgia College (Kolegio de Okcidenta Georgio), fariĝis estrarano ("direktoro") de la Georgia Teĥnologia Esplora Instituto (1957-1961), prezidanto de la Kolegio de Okcidenta Georgio (1961-1971), kaj provizora prezidanto de la Georgia Instituto de Teĥnologio (1971-72).

Kategorio:Usonaj fizikistoj
Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Universitatestroj
Unio de impostopagantoj

**Unio de impostopagantoj** **(Bund der Steuerzahler)** estas:
* Unio de impostopagantoj (Germanujo) Bund der Steuerzahler (Deutschland)
* Unio de impostopagantoj (Svisujo) (Bund der Steuerzahler (Schweiz)
Carl Van Vechten

**Carl VAN VECHTEN** (n. 17-an de junio 1880 en Cedar Rapids, Iovao; m. 21-an de decembro 1964 en Novjorko) estis usona fotisto kaj verkisto. Li estis fama kiel subtenanto de la Harlema Renesanco kaj kiel administranto de la literatura heredaĵo de la usona verkistino, eldonistino kaj mecenatino Gertrude Stein. Dum la 1930-aj jaroj van Vechten komencis per fotoverkoj. Lia ĉefa verkaro troviĝas en la fotokolekto de Carl Van Vechten en la nacia biblioteko de Usono, la Biblioteko de Kongreso en Vaŝingtono. Ĝi enhavas 1395 fotojn el la jaroj 1932 ĝis 1964. La plej granda parto de la verkaro konsistas el portretfotoj de elstaruloj, inter ili reprezentantoj de la Harlema Renesanco. Malgranda parto de la kolekto montras usonajn pejzaĝojn.

## Galleri 

File:Gertrude Stein 1935-01-04.jpg|Gertrude Stein, 1935
File:Harry Belafonte Almanac 1954 b.jpg|Harry Belafonte, 1954
File:Norman Mailer (1948).jpg|Norman Mailer, 1948
File:Henri Matisse photo taken by Carl Van Vechten.jpg|Henri Matisse, 1933
File:Maugham retouched.jpg|Somerset Maugham, 1934
File:Orson_Welles_1937.jpg|Orson Welles, 1937
File:Karen Blixen 1959 photo by Carl Van Vechten.jpg|Karen von Blixen-Finecke, 1959
File:Marlon Brando 1948.jpg|Marlon Brando, 1948
File:Truman Capote 1924 1.jpg|Truman Capote, 1948
File:Portrait of Salvador Dali, Paris, LOC 4483943847.jpg|Salvador Dalí, 1934
File:William Faulkner 1954 (2) (photo by Carl van Vechten).jpg|William Faulkner, 1954
File:Carl van Vechten - Francis Scott Fitzgerald 1937 Detail.jpg|F. Scott Fitzgerald, 1937
File:Bengazarra.jpg|Ben Gazzara, 1955
File:Dizzy_Gillespie_playing_horn_1955.jpg|Dizzy Gillespie, 1955
File:Martha Graham and Bertram Ross.jpg|Martha Graham and Bertram Ross, 1961
File:WCHandy.jpg|W. C. Handy, 1941
File:Billie Holiday 1949.jpg|Billie Holiday, 1949

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de Library of Congress, kiu posedas liajn fotojn

Kategorio:Usonaj fotistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:GLAT-artistoj
Kategorio:GLAT-verkistoj
Billboard (revuo)

eta|250px|emblemo de la revuo, uzata ekde 2013
***Billboard***, kun gramatika artikolo ***The Billboard*** aŭ je pli longa nomo ***Billboard magazine*** estas la plej grava fakrevuo por muziko kaj distroindustrio en Usono. Ĝi jam fondiĝis en 1894. La ĉefsidejo estas en Novjorko. Pluajn oficejojn la eldonejo tenas en Los-Anĝeleso, Vaŝingtono, Londono kaj Tokio. Ĝi aperas ĉiusemajne.
Ekde 2005 ĝi estas posedaĵo de la nederlanda mikskonzerno The Nielsen Company.

*Billboard magazine* eltrovas kaj publikigas la oficialajn usonajn vendo-ranglistojn de muzikalbumoj, unuopaĵoj kaj pluajn ranglistojn pri diversaj muzikĝenroj, ekz. nuntempa ritmenbluso, hiphopo, kampara muziko kaj Latin-Amerika muziko.

Ĉiujare la revuo disdonas la muzikpremiojn laŭ pli ol 30 kategorioj. La gajniontojn oni trovas per enketado de la pojara vendonombro.

## Eksteraj ligiloj 
* Billboard.com – La retpaĝo enhavas la aktualajn ranglistojn laŭ diversaj muzikĝenroj kaj mallongaj novaĵoj (la aliro al arĥivaĵoj kaj fakinternaj informoj estas pagenda)
* Billboard ekde 1942 ĝis 2008 ĉe books.google.at

Kategorio:Muzikaj gazetoj
Kategorio:Usonaj gazetoj
Reyssouze (rivero)

[eta|maldekstra|280ra|La rivero Reyssouze post la komunumo [Viriat.]]

**Reyssouze** estas rivero de Francio, en regiono Rodano-Alpoj, kiu fontas en Ĵuraso je la alteco de 285 metroj super la marnivelo el fonto ĉe la komunumo de Journans en la regiono Revermont (departemento Ain).

## Rivernomo 
La deveno de la nomo "Reyssouze" estas malcerta.

## Fluvojo 
La rivero trairas la sudan parton de la ebenaĵo Bresse.

### Fonto 
La rivero Reyssouze fontas el la karsta reliefo Revermont ĉe la komunumo Journans.

### Komunumoj trafluataj de la rivero 
* Journans (fonto),
* Bourg-en-Bresse,
* Viriat,
* Montrevel-en-Bresse,
* Pont-de-Vaux (alfluas al Saône)

Kategorio:Riveroj en Francio
Vesta familio

dekstra|eta|320ra|La **Vesta familio** en la grafikaĵoj de la asteroida zono
 Klinangulo / Duona grandakso - Klinangulo / Discentreco

La **Vesta familio** estas grava familio da asteroidoj de la ĉefa asteroida zono, kiu anigas plejparton el la
V-tipaj kaj J-tipaj asteroidojn en la proksimo de sia plej granda ano 4 Vesta, tiu kiu donas sian
nomon al la familio.

Ĝi entenas ĉirkaŭ 6% el la asteroidoj de la ĉefa zono.

## Ecoj 
La familio entenas 4 Vesta, duan plej grandan asteroidon de la ĉefa zono kun diametro de 530 km, kaj plurajn korpojn de malpli
de 10 km de diametro. La plej brilaj, 1929 Kollaa kaj 2045 Peking, havas absolutan magnitudon de 12,2,
kiu kongruas kun diametro de 7,5 km, se ili havas tiel grandan albedon kiel tiu de 4 Vesta (0,4228).

La Vesta familio naskiĝis pro granda alfrapo, kiun suferis la ĉefa korpo 4 Vesta. Verŝajne tiu-ĉi alfrapo kiu kreis la grandan
krateron ĉe la suda poluso de la asteroido. Oni opinias, ke tiu alfrapo estas ankaŭ la fonto de la
meteorŝtonoj HED (meteoritoj Hovardito - Eŭkrito - Diogenito).

La familio entenas kelkaj J-tipajn asteroidojn (malofta sub-tipo de la V-tipo) rigarditaj kiel erojn de la pli profundaj tavoloj de la krusto de Vesta. Ili similas la meteorŝtonojn diogenitojn.

## Orbitoj 
Analizo fare de Vincenzo Zappalà en 1995 elmontris "kernon" de 235 anoj de la familio, kies propraj orbitaj elementoj estas :

En la nuna epoko, la orbitaj elementoj de la familianoj estas :

En 2005, 6051 objektoj estis pruvitaj esti anoj de la familio.

## Entruduloj 
La spektroskopia analizo de pluraj anoj montris, ke ili ne estas V-tipaj nek J-tipaj, pruvo ke ili estas
entruduloj. La ĉefaj estas 306 Unitas, 442 Eichsfeldia, 1697 Koskenniemi,
1781 Van Biesbroeck , 2024 McLaughlin. 2029 Binomi, 2086 Newell , 2346 Lilio ktp.

## Eksteraj ligiloj 
*  Mega-ejecta on asteroid Vesta - Martin Jutzi kaj Erik Asphaug - Geophysical Research Letters. Vol 38 
*  Origin and evolution of the Vesta asteroid family. - Marzari, F.; Cellino, A.; Davis, D. R.; Farinella, P.; Zappala, V.; Vanzani, V.- Astronomy and Astrophysics, v.316, p.248-262

Kategorio:Grupoj kaj familioj de asteroidoj
Familio Vesta
Nord- kaj Mezamerika Virina Futbal-Ĉampionado

La **Nord- kaj Mezamerika Virina Futbal-Ĉampionado** de la kontinenta konfederacio CONCACAF - angle *CONCACAF Women’s Championship*, nur inter 2000 kaj 2006 nomita *CONCACAF Women’s Gold Cup*, do laŭvorte "Virina Ora Pokalo" - estas la kontinenta ĉampionado de virina futbalo por Nord- kaj Mezameriko (Centra Ameriko). Ĝi okazas ekde la jaro 1991 - ekde la jaro 2002 en kvarjara ritmo. La turniro samtempe estas la kontinenta kvalifikigo por la Virina Futbala Mondpokalo, en kiu fikse rajtas partopreni du naciaj teamoj el Nord- kaj Mezameriko, kaj trian lokon povas atingi la triapozicia teamo de la Nord- kaj Mezamerika Virina Futbal-Ĉampionado en aparta partopreniga matĉo de teamo el alia kontinento, laste Eŭropo.

La unua turniro  okazis en 1991 en Haitio. Ĝis la jaro 1998 la konkurso angle nomiĝis CONCACAF Women’s Championship, nur de tiam baptiĝis "Virina Ora Pokalo". Ĉiuj ĉampionaj titoloj krom unu ĝis nun atribuiĝis al la usona teamo: unufoje en 1998 venkis la kanada teamo, kiam la usona teamo ne partoprenis, ĉar ĝi kiel gastiganta lando jam aŭtomate kvalifikiĝis por la  Virina Futbala Mondpokalo 1999. 

En 1993 kiel gasta teamo partoprenis la elekto de Novzelando, kaj en 2000 la teamoj de Brazilo kaj Ĉinio.

## Organiziĝo 
En la fina parto de la ĉampionado partoprenas ok teamoj. La teamoj de Kanado, Meksiko kaj Usono aŭtomate kvalifikiĝas. Aldoniĝas du naciaj teamoj el la mezamerika kvalifikiĝo kaj tri teamoj el la karibia kvalifikiĝo.

La ok naciaj teamoj grupiĝas je du grupoj de po 4 teamoj. Ene de la grupo ĉiu teamo unufoje konkuras kontraŭ ĉiuj tri aliaj. La venkintoj kaj 2-e poziciigitaj teamoj el ambaŭ grupoj atingas la duonfinalon. La venkintoj el la duonfinalaj matĉoj atingas la finalon, kaj la malvenkintoj el tiu matĉoj konkuras pri la 3-a pozicio de la turniro.

## La turniroj en superrigardo
## Ranglisto pri ĉampionadoj 
## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la turniro en la retejo *rsssf.com*

Kategorio:Virinaj futbalaj konkursoj
Kategorio:Futbalo en Nordameriko
Kategorio:Futbalo en Mezameriko
Kategorio:Futbalaj konkursoj
Kastelo de Turku

eta|250px|Kastelo de Turku.
La **Kastelo de Turku** (svede, *Åbo slott*; finne, *Turun linna*), estas historia monumento kiu troviĝas en Turku, Finnlando. Ĝi datas el la 1280-aj jaroj. Dum la sekvaj jarcentoj, ĝi transiris de modesta fortikaĵo al grandega kastelo el griza ŝtono,, kies solidaj muroj atestas multajn historiajn okazintaĵojn de la lando.

La apogeo de la kastelo okazis meze de la 16-a jarcento, dum regado de la reĝo Johano la 3-a (Svedio), kiu samtempe estis duko de Finnlando. En ĉi tiu epoko oni konstruis en ĝi la *Etaĝon de la Renesanco* kaj la *Salonon de la Gereĝoj*, kune kun aliaj aldonitaĵoj.

La kastelo estis la centro de la historia provinco Pura Finnlando, kaj la administra centro de tuta Finnlando.

Turku
Kategorio:Turku
2943 Heinrich

'*2943 *Heinrich'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan astronominon *Inge Heinrich''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1933
Origina Finnlando

**Origina Finnlando** (finne *Varsinais-Suomi*; svede *Egentliga Finland*) estas historia kaj nuntempa provinco en la sudokcidento de Finnlando, kun ĝia centro en la urbo Turku. Ĝi limas kun la provincoj Satakunta, Tavastio kaj Uusimaa. Ĝi troviĝas apud Baltio, antaŭ Åland. Laŭ la stato de  en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Okcidenta Finnlando.

La nomo en la finna (kaj la sveda) signifas *vera*, *origina* aŭ *precipa* Finnlando kaj ĝuste tiu teritorio unue nomiĝis Finnlando, kiu nomo estas poste uzata por la tuta lando.

## Komunumoj 
* Aura
* Kaarina
* Koski Tl
* Kustavi
* Lieto
* Loimaa
* Marttila
* Masku
* Mynämäki
* Nousiainen
* Oripää
* Paimio
* Pargas
* Pyhäranta
* Pöytyä
* Raisio
* Rusko
* Salo
* Sauvo
* Taivassalo
* Uusikaupunki
* Vehmaa

## Eksaj komunumoj 
* Alastaro
* Angelniemi
* Askainen
* Dragsfjärd
* Halikko
* Hauho
* Kalanti
* Lammi
* Lokalahti
* Merimasku
* Metsämaa
* Paattinen
* Perniö
* Rymättylä
* Suomusjärvi
* Uskela
* Västanfjärd
* Velkua


Kategorio:Provincoj de Finnlando
Kategorio:Okcidenta Finnlando
Placo de la Senato

[eta|300px|La Placo de la Senato kaj la [Katedralo de Helsinko.]]
La **Placo de la Senato** (; ) estas esplanado kaj arkitektura komplekso en la urbo Helsinko, en Finnlando. Ĝi montras parton de la varkaro de la arkitekto Carl Ludwig Engel, kaj alegorion de la religia, politika, scienca kaj komerca povoj en la urbocentro.

La Palaco de la Ŝtat-Konsilio estis kompletigita en la orienta flanko de la placo en 1822. Ĉi konstruaĵo gastigis la senaton de Finnlando, ĝis 1907, kiam la konstruaĵo de la Eduskunta finkonstruiĝis. La Centra Konstruaĵo de la Universitato de Helsinko, en la kontraŭa flanko de la placo estis konstruita en 1832.

La Katedralo de Helsinko en la norda ekstremo de la placo, estis la arkitektura projekto plej longdaŭra de Ludwig Engel. Ĝi regas la scenon de la Placo de la Senato, kaj estis finkonstruita 12 jarojn por la morto de Engel, en 1852.

Kategorio:Helsinko
Senato
Klino (biologio)

En biologio, **ekoklino** aŭ simple **klino** (greka: *κλίνω* = posedi aŭ montri gradadon, klini) priskribas ekotonon kie serio da biokomunumoj montras konstantan gradadon. La termino estis stampita de la angla evoluista biologo Julian Huxley en 1938.

Pli teknike, klinoj konsistas el ekotipoj aŭ formoj de specioj kiuj montras gradajn fenotipajn kaj/aŭ genetikajn diferencojn ĉe geografia areo, tipe kiel rezulto de media heterogeneco.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Klado
* Intergradado
* Taksono

Kategorio:Biologia terminologio
Kategorio:Taksonomio
Kategorio:Evolua biologio
Kategorio:Loĝantara genetiko
Tanabi

**Tanabi** estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 24.055 loĝantojn en 2010 .

eta|dekstra|150ra|Flago
eta|dekstra|400ra|En la subŝtato (ruĝe).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo
*  Asocio de Municipoj de San-Paŭlio

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlo
Birda Direktivo

La **Birda Direktivo** (pli oficiale konata kiel **Konsilia Direktivo 2009/147/EC pri konservado de naturaj birdoj**) estas eŭropunia direktivo adoptita en 2009. Ĝi anstataŭis la Konsilian Direktivon 79/409/EEC de 2a de aprilo 1979 pri konservado de naturaj birdoj kiu estis kelkajn fojojn modifita kaj, tiele, iĝis tre malklara. Ĝi celas protekti ĉiujn eŭropajn naturajn birdojn kaj la habitatojn de listitaj specioj, ĉefe per la apliko de  Protektita birda areo (ofte konataj laŭ mallongigo PBA). 

Kategorio:Ornitologio
Kategorio:Eŭropunia juro
Kategorio:Politiko en 2009