open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Baška (distrikto Frýdek-Místek)

**Baška** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono. Baška situas sur ambaŭ flankoj de historia moravia-silezia limo, vivas ĉi tie  () kaj ĝi dividiĝas en tri partojn: Kunčičky u Bašky kaj Hodoňovice, kiuj troviĝas en Moravio, kaj Baška, kiu situas en Silezio. La limon inter la moravia kaj la silezia partoj kreas rivero Ostravice. Meze de Baška trafluas kaj ĝis Ostravice enfuas rojo Bystrý potok; apud nordorienta rando situas sur rojo Baštice refreŝige uzata akva rezervujo Baška. Tra Baška kondukas fervojlinio Ostrava – Valašské Meziříčí, sur kiu estas establita fervoja stacio *Baška*, kaj ŝoseo I/56.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1402. Deveno de la nomo verŝajne devenas de ia Baška, kiu loĝigis la vilaĝon. Laŭ Bedřich Fišer, la mortinta kronikisto de la municipo, la nomo rememoriĝas de valaĥoj, kiuj ĉi tie bredis ŝafojn. Antaŭe oni nomis en Valaĥio kaj Vizovicio ŝafon "baŝka".

## Partoj de la municipo 
* **Baška**
* Hodoňovice
* Kunčičky u Bašky

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* statuo de Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Baška, příjezd od Frýdku- panoramio.jpg|Baška, alveturejo de Frýdek


Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Municipoj en dislimejo de Moravio kaj Silezio
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Pandanaloj

La **pandanaloj** () estas planta ordo el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 5 familiojn, 35 genrojn kaj ĉirkaŭ 1650 speciojn.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (9 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Pandanales* R.Br. ex Bercht. & J.Presl - pandanaloj
****Cyclanthaceae* Poit. ex A.Rich. - ciklantacoj
*****Asplundia* Harling - asplundio
*****Carludovica* Ruiz & Pav. - karludoviko
*****Chorigyne* R. Erikss. - korigino
*****Cyclanthus* Poit. ex A. Rich. - ciklanto
*****Dianthoveus* Hammel & G.J. Wilder - diantoveo
*****Dicranopygium* Harling - dikranopigio
*****Evodianthus* Oerst. - evodianto
*****Ludovia* Brongn. - ludovio
*****Schultesiophytum* Harling - ŝulteziofito
*****Sphaeradenia* Harling - sferadenio
*****Stelestylis* Drude - stelestilido
*****Thoracocarpus* Harling - torakokarpo
****Pandanaceae* R.Br. - pandanacoj
*****Freycinetia* Gaudich. - frejcinetio
*****Martellidendron* (Martelli) Callm. & Chassot - martelidendro
*****Pandanus* Parkinson - pandano
*****Sararanga* Hemsl. - sararango
****Stemonaceae* Caruel - stemonacoj
*****Croomia* Torr. - krumio
*****Pentastemona* Steenis - pentastemono
*****Stemona* Lour. - stemono
*****Stichoneuron* Hook. f. - stikoneŭro
****Triuridaceae* Gardner - triuridacoj
*****Kihansia* Cheek - kihansio
*****Kupea* Cheek & S. A. Williams - kupeao
*****Lacandonia* E. Martínez & Ramos - lakandonio
*****Peltophyllum* Gardner - peltofilo
*****Sciaphila* Blume - sciafilo
*****Seychellaria* Hemsl. - sejŝelario
*****Soridium* Miers - soridio
*****Triuridopsis* H. Maas & Maas - triuridopso
*****Triuris* Miers - triurido
****Velloziaceae* J.Agardh - veloziacoj
*****Acanthochlamys* P.C. Kao - akantoklamido
*****Barbacenia* Vand. - barbacenio
*****Barbaceniopsis* L.B. Sm. - barbaceniopso
*****Nanuza* L.B. Sm. & Ayensu - nanuzo
*****Vellozia* Vand. - velozio
*****Xerophyta* Juss. - kserofitao

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
95016 Kimjeongho

'*95016 *Kimjeongho''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la sud-korea astronomo Young-Beom Jeon elde la Observatorio de Bohyunsan proksime de Jeongĉeon (Sud-Koreio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la korea geografo kaj kartografo Kim Jeong-ho (hangule 김정호, 1804–1866) de la malfrua 19-a jarcento, kies laboro reprezentas kulminon en la historio de la la korea kartografio. La publikado de tri mapoj kaj de tri topografioj estas liaj plej grandaj plenumadoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Young-Beom Jeon
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Jean-Perrin premio

La **premio Jean Perrin** estis kreita far Franca societo pri fiziko la . La celo de tiu premio estas rekompenci sukcesan laboron por scienca popularigo. Ĉiuj komunikaj rimedoj, kiel skribaĵo aŭ aŭdvidaĵo, povas esti uzataj. Tiel la premio ekzemple rekompencas filmon, libron aŭ longdaŭran ĵurnalartikolon. Naŭ homoj, el kiuj kvar ne estas fizikistoj, elektas ĉiujare laŭreaton.

La *Jean-Perrin* premio estis unue atribuita dum la centjara kongreso de la Franca societo de fiziko, en Vittel je 1973.

## Laŭreatoj 
## Referencoj 
Jean-Perrin premio
Doodstil

eta|Situo en la antaŭa municipo Eemsmond 
eta|Nomŝildo
**Doodstil** (Morte silenta) estas setlejo kun 102 loĝantoj (2010) – kaj la nomo de tiea ponto (til) trans la Boterdiep – en la municipo Het Hogeland en la provinco Groningeno en Nederlando. Doodstil situas proksimume 3 kilometrojn sude de Uithuizen kaj 20 kilometrojn norde de la urbo Groningeno.

La nomo verŝajne venas de la virnomo *Doode* aŭ *Doede*. La nomo *Doede* ankoraŭ nuntempe estas ĝenerale uzata kiel antaŭnomo en Frislando kaj Groningeno kaj ankaŭ pluvivas kiel familia nomo kiel Dooijes, Doma kaj Doema. La nomo 'Doodstil' do havas la signifon: *la ponto de Doode*.

Tradicia rakonto diras ke la ponto pro tute alia kaŭzo ricevis tiun nomon. En la pasinteco nome sur tiu loko ne estus ponto sed pramo. Tiel je iu tago oni devis transigi ĉerkon. Meze sur la Boterdiep la boateto faris neatenditan movon, pro kio la ĉerko malaperis en la akvon. Por estonte preventi tion, oni konstruis "ponton por la mortintoj".

## La plej bela nomo
La loknomo plue tiklas la imagon pro la vortaro-signifo: *kompleta silenta*. En majo 2005 Doodstil tial estis proklamita kiel plej bela loknomo de Nederlando. La setlejo gajnis dum interretelektado de la Zelanda-Flandra Waterlandkerkje, la Overisela Muggenbeet kaj la Brabanta ĉefurbo 's-Hertogenbosch.

De Doodstil in Doodstil.jpg|La nova "Doodstil" en Doodstil
Barmerweg 1 Doodstil.jpg|La monumenta vilao de la antaŭa urbestro de Kantens
Barmerweg 12 Doodstil.jpg|La monumenta farmbieno Nieuw Hoijkingaheerd
Langenhuis1 Doodstil.jpg|La monumenta farmbieno Langenhuis

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Groningo
István Szabó (arkitekto)

**István Szabó** [iŝtvAn sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó István** estis hungara arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj, vitralisto.

István Szabó naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Szabó akiris diplomon en Reĝa Industriarta Lernejo en 1935. Liaj plej gravaj instruistoj estis Dénes Györgyi, Ferenc Szablya-Frischauf kaj Gyula Kaesz. Inter 1936 kaj 1948 li projektis precipe ekspoziciajn pavilonojn en propra ateliero. Intertempe en 1942 li edziĝis, lia edzino naskis 3 gefilojn. Dum la socialismo li povis labori nur en ŝtataj entreprenoj. Inter 1949-1952 li instruis en instituto. En 1953 li studvojaĝis kelkajn monatojn al Moskvo kaj Leningrado, post kelkaj jaroj li ofte vojaĝis al eksterlando kiel fakulo pri ekspozicioj. En 1961 tiu statuso estis forprenita, li okupiĝis pri konstruaĵaj projektoj. En la 1970-aj jaroj li projektis 2 stadionojn en Alĝerio. Ekde 1968 li estis ĉefarkitekto de ekspozicioj en Budapeŝto. Post la pensiuliĝo li projektis modernajn kirkojn. Li ricevis premiojn inter 1949-1978.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* Vitra kafejo en korto de Hungara Radio (1949)
* Kulturdomo Várpalota (1955-1959)
* Kulturdomo Ferencváros (distrikto) (1962)
* Kulturdomo Tiszaszederkény (1964-1968)
* Informadika sidejo Zugló (kunarkitekto, 1968-1975)
* Oficejo en Belváros-Lipótváros (1969-1973)
* Stadionoj en Alĝerio (1972-1979)
* Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Hegyvidék) (1975-1978)
* Hejmo pri pensiuloj (Budapeŝto, 1977-1981)
* Kolegio (Budapeŝto, 1983)
* Kalvinana preĝejo (Dunaújváros, 1985)

Pagoda Magyar Rádió.JPG|Kafejo de Hungara Radio
Ferencvárosi Művelődési Központ.JPG|Kulturdomo en Ferencváros
Office Building Szugló utca Budapest.JPG|Informadika sidejo
Irodaház Szervita tér.jpg|Oficejo en Belváros-Lipótváros
Farkasrét Mindenszentek plébániatemplom.jpg|Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj
Farkasrét Mindenszentek plébániatemplom belső2.jpg|Vitraloj de Szabó
Szeretetotthon.JPG|Hejmo pri pensiuloj
Ráday kollégium.JPG|Kolegio
Református templom Dunaújváros.jpg|Kalvinana preĝejo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj pri internaj spacoj
Kategorio:Hungaraj vitralistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Chrášťany

Nomon **Chrášťany** havas pluraj municipoj:
* Chrášťany (distrikto Benešov) – municipo en&nbsp;distrikto Benešov
* Chrášťany (distrikto České Budějovice) – municipo en&nbsp;distrikto České Budějovice
* Chrášťany (distrikto Kolín) – municipo en&nbsp;distrikto Kolín
* Chrášťany (distrikto Prago-okcidento) – municipo en&nbsp;distrikto Prago-okcidento
* Chrášťany (distrikto Rakovník) – municipo en&nbsp;distrikto Rakovník

…kaj partoj de municipoj:
* Chrášťany (Podsedice) – parto de municipo Podsedice en distrikto Litoměřice
* Chrášťany (Hulín) – parto de urbo Hulín en distrikto Kroměříž
* Dolní Chrášťany – parto de municipo Lhenice en distrikto Prachatice
* Horní Chrášťany – parto de municipo Lhenice en distrikto Prachatice
* Malé Chrášťany – parto de municipo Sedlec en distrikto České Budějovice
* Veľké Chrášťany (Beladice) – parto de municipo Beladice en distrikto Zlaté Moravce
* Malé Chrášťany (Beladice) – parto de municipo Beladice en distrikto Zlaté Moravce

Similan nomon havas:
* Chrašťany – parto de municipo Krásný Dvůr en distrikto Louny
Preĝejo Sankta Mikaelo (Lőrinci)

La **preĝejo Sankta Mikaelo** estas romkatolika Monumento historia en Lőrinci (Hungario).

## Historio 
En tiu loko laŭ eklezia fonto en 1492 jam jam funkciis kirko. Oni konstruis pli novan en 1695, supozeble oni profitis kelkajn partojn el la malnova kirko. La turo estis konstruita en 1740 kaj la plena kirko barokiĝis en 1775. La orgeno estis farita en 1903, trakonstruita en 1973.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto laŭ stratangulo. En la korto estas videbla ankaŭ kruco. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. La turopinto estas piramida. La navo finiĝas en plurlatera absido. La navo estas iom pli larĝa, ol la absido, sed iliaj altoj estas egalaj. La sakristio troviĝas ĝustr ĉe renkontiĝo de navo kaj absido. Tie estas ankaŭ enirejo al la kriptoj. La instalaĵoj estis faritaj en fino de la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la 29-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Lorinci
Lorinci
Kongreso de poloj en Ĉeĥa respubliko

**Pola kongreso en Ĉeĥa respubliko** () estas pola socia organizo funkcianta en Ĉeĥio, kaj precipe en Zaolzie. Ĝi kunigas 30 plej malgrandajn asociojn, reprezentas ĉeĥajn polojn en kontaktoj kun naciaj kaj lokaj aŭtoritatoj, kaj kun socio kaj amaskomunikiloj. La plej granda organizo kunigita kun la Kongreso estas *Polski Związek Kulturalno-Oświatowy* (*Pola Kultura kaj Eduka Asocio*).

## Historio 
La Kongreso estis kreita en la jaro 1990 en urbo Český Těšín kiel *Rada Polaków* (ĉs: *Rada Poláků,* eo: *Konsilio de poloj*). Nunan nomon ĝi havas de la 1991. Nuna prezidanto de la Kongreso estas Mariusz Wałach.

## Aktiveco 
La Kongreso eldonas gazeton Głos (La Voko) kaj helpas eldoni librojn en la pola. Krome, la Kongreso traktas pri organizado de kulturaj eventoj.

## Vidu ankaŭ 
* Teŝinio
* Polski Związek Kulturalno-Oświatowy
* Zaolzie
* Pola minoritato en Ĉeĥio

## Referencoj 
* oficiala retejo (pole)

Kategorio:Poloj
Kategorio:Pola minoritato en Ĉeĥio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1990
Kategorio:Organizaĵoj en Český Těšín
Kategorio:Teŝinio
Marcieux

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes''), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Savoie

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Savoie
Stemonacoj

La **stemonacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo pandanaloj (*Pandanales*). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj 36 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Pandanales* R.Br. ex Bercht. & J.Presl - pandanaloj
****Stemonaceae* Caruel - stemonacoj
*****Croomia* Torr. - krumio
*****Pentastemona* Steenis - pentastemono
*****Stemona* Lour. - stemono
*****Stichoneuron* Hook. f. - stikoneŭro

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Triuridacoj

La **triuridacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo pandanaloj (*Pandanales*). Ĝi enhavas 9 genrojn kaj 54 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Pandanales* R.Br. ex Bercht. & J.Presl - pandanaloj
****Triuridaceae* Gardner - triuridacoj
*****Kihansia* Cheek - kihansio
*****Kupea* Cheek & S. A. Williams - kupeao
*****Lacandonia* E. Martínez & Ramos - lakandonio
*****Peltophyllum* Gardner - peltofilo
*****Sciaphila* Blume - sciafilo
*****Seychellaria* Hemsl. - sejŝelario
*****Soridium* Miers - soridio
*****Triuridopsis* H. Maas & Maas - triuridopso
*****Triuris* Miers - triurido

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Šunychl

**Šunychl** (, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bohumín, en distrikto Karviná. Ĝi troviĝas norde de Bohumín. Ĝi konsistas el du bazaj sidejunuoj: unu estas vilaĝo Šunychl mem, la alia poste vilaĝo Kopytov kun propra katastra teritorio kun areo 2,18&nbsp;km². Estas ĉi tie registritaj 193 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Šunychl situas en katastraj teritorioj **Nový Bohumín** kaj **Kopytov**.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1482, kiam en marĉoriĉa arbaro estis konstruitaj naŭ lignaj domoj.

## Loĝantaro 
## Rilataj artikoloj 
* MO S-1
* Kopytov
* Tramtransporto en Bohumín
* Limaj meandroj de Odro
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando

## Pluaj fotoj 

Bohumín, Šunychl.JPG|Šunychl
Bohumín, Šunychl, čáp bílý.JPG|Nesto kun cikonioj
Schönichel.jpg|Šunychl


Kategorio:Bohumín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karviná
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Kategorio:Setlejoj sur Odro
Kopytov

**Kopytov** estas vilaĝo sur ĉeĥa-pola ŝtatlimo, proksime de kunfluejo de riveroj Odro kaj Olše. Kopytov apartenas sub Šunychl, parto de urbo Bohumín en distrikto Karviná en Moraviasilezia regiono. Katastra teritorio de Kopytov havas areon 2,18 km². La vilaĝo situas ĉe naturmemorindaĵo Limaj meandroj de Odro.

## Historio
La unua skribmencio pri Kopytov devenas el la jaro 1480, kiam en marĉoriĉa praarbaro estis konstruitaj naŭ lignaj domoj. En tiu ĉi jaro konfirmas Štěpán z Vrbna privilegiojn de voktejo de Kopytov. La loĝantoj estis plimulte arbaristoj, okupiĝantaj per forhakado de la praarbaro. Kopytov mem situas en terlango inter riveroj Odro kaj Olše.

En la jaro 1482 estiĝis vilaĝo Šunychl kaj rilate al tio, ke ili reciproke ligis kun Kopytov, ili estas priskribataj komune, sed la memstara Kopytov estis alligita al Šunychl nur en la jaro 1920. 

## Vidu ankaŭ
* Olza
* Limpasejo Olza-Kopytov
* MO S-1
* Kunfluejo de Odro kaj Olše
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando

## Pluaj fotoj

Hasičská zbrojnice kopytov.jpg|Fajroestingista armilejo en Kopytov
Olza kopytów.jpg|Rivero Olše inter Olza kaj Kopytov
Kopytów olza.jpg|Rivero Olše inter Olza kaj Kopytov
Soutok reky Odry.jpg|Kunfluejo de Odro kaj Olše

Kategorio:Šunychl
Kategorio:Bohumín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karviná
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Kategorio:Setlejoj sur Odro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Jan Kubisz

**Jan KUBISZ** (pseŭdonimo Ślązak, eo: Silezo) (naskiĝis la 24-a de januaro 1848 en Konská proksime de Třinec, mortis la 25-an de marto 1929 en Gnojnik) estis pola instruisto, poeto, memoraĵisto, pola nacia aktivulo en Teŝinia Silezio.
eta

## Vivo 
Jan naskiĝis en kamparana familio. Post studento en la popola lernejo en Końska, li studis kvar jarojn en la liceo en Teŝino. Pro la germanigo de la lernejo, li interrompis siajn studojn kaj transdonis al la Teŝina Seminario de Instruistoj, kiun li finis en 1868. En 1869, li komencis labori kiel instruisto ĉe la Pola evangeliisma lernejo en Gnojnik, kie li poste fariĝis direktoro.

Li gvidis amatoran teatron en la Popola Legosalono (*Czytelnia Ludowa*) en Teŝino. Li ankaŭ estis socie tre aktiva en la Evangeliisma Popola Eduka Societo (*Towarzystwo Ewangelickiej Oświaty Ludowej*) kaj en la Pola Pedagogia Societo (*Polskie Towarzystwo Pedagogiczne*). Li subtenis tre mallarĝajn kontaktojn kun la gvidantoj de la pola evangeliisma nacia movado en Teŝinio, sed li ne partoprenis en ĝia politiko.

Jan Kubisz edziĝis du fojojn: al Malwina, denaske Pustówka (1855-1901), kaj post ŝia morto kun Maria, denaske Brodová (1874-1956). Li havis 12 gefilojn.

## Kreado 
Lia unua poezia volumo estis *Niezapominajka* (*Neforgesumino*) eldonita en 1882. Kaj lia fama poemo "Do Olzy (Al Olzo)" (pli ofte konata sub la titolo "Płyniesz Olzo (Fluas Olzo)"), fariĝis la himno de Teŝinia Silezio, precipe Zaolzie. La verkoj estis presitaj de la polaj gazetoj "Gwiazdka Cieszyńska (Teŝina Stelo)" kaj "Przyjaciel Ludu (La Amiko del Popolo)".

"*Pamiętnik starego nauczyciela* (*Taglibro de maljuna instruisto*)" (1928) de Kubisz estas unu el la plej valoraj fontoj por lerni pri la pasinteco de Teŝinia Silezio.

Kubisz ankaŭ estas la aŭtoro de la kanto "*Ojcowski dom* (*Hejmo de la Patro*)", kiu estas prezentita dum evangeliismaj ceremonioj, kaj ankaŭ akompanas la kongresojn de regionaj socioj de la distriktoj Cieszyn kaj Bielsko.

## Verkoj 
* „*Płyniesz Olzo po dolinie...”*– kanto
* *Niezapominajka* (*Neforgesumino*, 1882) – kolekto de poemoj
* *Śpiewy starego Jakuba* (*Kantoj de maljuna Jakubo*,1889) – kolekto de poemoj
* *Z niwy śląskiej* (*De la Silezia kampo*, 1902) – kolekto de poemoj
* *Pamiętnik starego nauczyciela* (*Taglibro de maljuna instruisto*,1928)

## Vidu ankaŭ 
* Teŝinio
* Silezio
* Silezoj
* Płyniesz Olzo po dolinie
* Pola minoritato en Ĉeĥio

## Referencoj 
Kategorio:Polaj poetoj
Kategorio:Pola minoritato en Ĉeĥio
Petrosavialoj

La **petrosavialoj** () estas planta ordo el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (petrosaviacoj), 2 genrojn kaj 4 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Petrosaviales* Takht. - petrosavialoj
****Petrosaviaceae* Hutch. - petrosaviacoj
*****Japonolirion* Nakai - japonolirio
*****Petrosavia* Becc. - petrosavio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Gustav Pauli

**Theodor Gustav Pauli** (kutime **Gustav Pauli**) (2a de februaro 1866, Bremeno – 8a de julio 1938, Munkeno) estis germana arthistoriisto kaj direktoro de muzeo en Bremeno kaj Hamburgo.

Pauli verkis sian disertacion pri la Renesanco en Bremeno kaj gradiĝis en Lepsiko en 1889. Li laboris kiel esplorhelpanto en la *Kupferstichkabinett*, en Dresdeno kun Max Lehrs el 1889 ĝis 1891. En 1891, Pauli kandidatiĝis por studi kun Jacob Burckhardt en Bazelo.

Somere de 1899, Pauli estis nomumita al Kunsthalle Bremen. Li engaĝigis la galerion kun la moderna germana arto, inklude la unuan monografian (kaj bedaŭrinnde, postmorta) ekspozicio de verkoj de Paula Modersohn-Becker en 1908. Li kolektis grandan nombron de germanaj kaj francaj impresionismaj verkoj, kiuj nuntempe formas la kernon de la kolekto de Kunsthalle. En 1911, lia aĉeto de la verko de Vincent van Gogh nome "Kampo kun papavoj" okazigis proteston, estritan de Carl Vinnen, germana pentristo el Worpswede.

En 1914, Pauli sukcedis Alfred Lichtwark kiel direktoro de Kunsthalle Hamburg. Tie li akiris gravajn verkojn kiel Nana de Édouard Manet (1877).

La tuta laboro de Pauli estis malmuntita kiam la Nazia Partio atakis la modernan arton en Nazia Germanio.

## Gravaj verkoj 
* Gainsborough, Künstlermonographie. Bielefeld & Leipzig: Verlag von Velhagen & Klasing, 1904.
* Venedig. 3a eldono, Leipzig: Verlag E. U. Seemann, 1906.
* (kiel eldonisto) Philipp Otto Runge. Bilder und Bekenntnisse. Berlin: Furche-Verlag, 1918.
* Die Kunst und die Revolution. Berlin: Verlag Bruno Cassirer, 1921.
* Die Hamburger Meister der guten alten Zeit. Munich: Hyperion Verlag, 1925.
* Die Kunst des Klassizismus und der Romantik. Berlin: Propyläen Verlag, 1925.
* Paula Modersohn-Becker. Berlin: Kurt Wolff Verlag, 1934.
* Erinnerungen aus sieben Jahrzehnten. Tübingen: Wunderlich Verlag, 1936.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj arthistoriistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Charlene Warren-Peu

**Charlene Evelyn Dolly Warren-Peu** (naskiĝis je la  en Pitkarna Insularo) estas pitkarna politikisto, kiu oficas kiel urbestro estro (angle *Mayor*) de Pitkarna Insularo ekde 2020. Ŝi estas la unua ino, kiu permanente oficas en tiu posteno. Antaŭe ŝi servis kiel vicestro kaj ŝi estis membro de Islanda Konsilio.

## Vivo 
Warren-Peu naskiĝis en Pitkarna Insularo en la familio de Jay Warren kaj Carol Grace Christian Ŝi estis elektita kiel vicestro en 2015 kaj reelektita por la poŝtofico en 2017. En la balotoj de 2019 ŝi estis elektita por la posteno de la estro.

## Tradukfonto 
Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Britio
Don McLean

**Donald McLean III** (2-a de oktobro 1945) estas usona kantisto-kantoverkisto, plej bone konata pro sia furora kanto de 1971 "American Pie", 8.5-minuta popol-roka "kultura mejloŝtono" pri la perdo de senkulpeco de la frua rokenrola generacio.

Aliaj unuopaĵoj liaj estis "Vincent" pri Vincent van Gogh, "Dreidel", adapto de la kanto de Roy Orbison "Crying", adapto de la kanto de Skyliners "Since I Don't Have You", kaj "Wonderful Baby".

Lia komponaĵo "And I Love You So" estis kantita de Elvis Presley, Perry Como, Helen Reddy, Glen Campbell, kaj aliaj, kaj en 2000, Madonna havis sukceson per "American Pie".

En 2004, li estis enmetita en la Kantoverkista Famulejo. Januare 2018, BMI atestis, ke "American Pie" kaj "Vincent" estis atingintaj kvin milionojn kaj tri milionojn da aŭskultoj respektive.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* [ Allmusic Entry]
* Working with Chet Atkins: An Interview with Don McLean
* NAMM Oral History Library interview, 2016

Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj kantoverkistoj
Kategorio:Italaj usonanoj
Kategorio:Skotaj usonanoj
Kategorio:Usonaj rokkantistoj
Kategorio:Usonaj gitaristoj
Makambako

eta|Fervojstacio de Makambako
**Makambako** estas  mezgranda urbo en la Regiono Njombe en la sudo de Tanzanio. Ĝi situas sur kruciĝo de gravaj vojoj inter Njombe, Iringa kaj Mbeya. La urba loĝantaro laŭ la tanzania censo de la jaro 2002 estas 51,049.

## Historio 
Makambakon vizitis Paul Theroux, kiu en sia libro *Dark Star Safair: Overland from Cairo to Cape Town* priskribis la urbon kiel aron „de kabanoj laŭlonge de pavumita vojo, kie sidis aŭ staris nenion farantaj homoj“.

Maizo estas inter la loke gravaj agrikulturaj kreskaĵoj, krom tio la altebenaĵo estas fama pro kultivado de tomatoj.

## Kulturo 
La plej granda etna grupo en Makambako estas benaoj. Inter la lokaj variaĵoj de familioj estas poligamiaj familioj, averaĝa familio havas pli ol kvin gefilojn. Virinoj ludas gravan rolon en agrikulturo kaj kolporta vendado de manĝaĵoj.

La loĝantoj parolas la kisovan lingvon, variaĵon de la kibena.

## Transportado 
La 322 kilometrojn longa vojo inter Songea kaj Makambako estis financita de la Afrika Banko por Disvolviĝo kaj estis konstruita inter 1980 kaj 1985. Estas regula rapida aŭtobusa servo. Krom ĝi apud la urbo iras la vojo inter Tanzanio kaj Zambio (Tan-Zam Road), financita de La Monda Banko kaj kompletigita en 1973.

Makambako estas stacio sur la TAZARA Fervojo, konstruita en 1973.

Makambako estis konektita al elektra reto en 1981, tamen, altaj kostoj de instalado rezultigis ke en 1992 nur 2% de la lokaj loĝantoj uzis elektron por kuirado kaj nur 22% havis ĝin hejme. 

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tanzanio
Paradizo de la tridek tri dioj

La **paradizo de la tridek tri dioj** estas paradizo en budhismo. Tie loĝas la tridek tri dioj kaj ties reganto estas Ŝakro.

## Niveloj 
[eta|La [budho Gotamo malsupreniranta el la paradizo de la tridek tri dioj. Norda pordego de Sanĉio.]]
En mahajana literaturo, *Trāyastriṃśadevalokaḥ* havas tridek tri nivelojn, prezentitaj en la *Saddharmasmṛtyupasthānasūtra*.

# Sudharmanivāsinī (善法堂天)
# Tuṅganivāsinī (山峯天)
# Śikharanivāsinī (山頂天)
# Sudarśananivāsinī (善見城天)
# Rasthanivāsinī (鉢私地天)
# Koṭaranivāsinī (倶吒天)
# Caitrarathanivāsinī (雑殿天)
# Nandananivāsinī (歓喜園天)
# Vaibhrājanivāsinī (光明天)
# Pāriyātrakanivāsinī (波利耶多天)
# Āmiśrataṭanivāsinī (離険岸天)
# Kuñjarataṭanivāsinī (谷崖岸天)
# Maṇigarbhānivāsinī (摩尼蔵天)
# Āvartacarā (旋行天)
# Tapanīyagṛhā (金殿天)
# Mālācchāyā (鬘影天)
# Nimnonnatācāriṇī (柔軟天)
# Nānābhaktavicitrāśarīrā (雑荘厳天)
# Yogavahā (如意天)
# Sūkṣmacarā (微細行天)
# Saṃhṛṣṭagītadhvanyabhiratā (歌音喜楽天)
# Tejomālinī (威徳輪天)
# Candrāyatanacarā / Candrāyaṇacarā (月行天)
# Yamanaśālā (閻摩那娑羅天)
# Nimeṣonmeṣagatī (速行天)
# Prabalecchācchāyāśarīrā / Pramāṇecchāśarīrā / Pavanecchācchāyā / Pravaṇecchāśarīreṣu (影照天)
# Maṇicīrā / Śalecarāḥ (智慧行天)
# Nikāyasabhāginī (衆分天)
# Maṇḍalanivāsinī / Maṇḍalaniratā (曼陀羅天)
# Utkarṣacārinī / Autkarṣa (上行天)
# Tejomukhā (威徳顔天)
# Tejojālinī / Tejohvālāmālinī (威徳燄輪光天)
# Prakīrṇakā (清浄天)

## Referencoj 
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Paradizoj en budhismo
Ĉintamanio

**Ĉintamanio** estas gemo, kiu realigas dezirojn en hinduismo kaj budhismo.

## En budhismo 
En budhismo ĝi estas portita de la bodisatvoj Avalokiteŝvaro kaj Kŝitigarbo. En tibeta budhismo, ĝi estas kelkfoje reprezentita kiel luma perlo.

## En hinduismo 
En hinduismo, ĝi estas ligita al la dioj Viŝnuo kaj Ganeŝo. La *Yoga Vasistha*, verkita en la 10-a jarcento, havas rakonton pri la ĉintamanio.

## Referencoj 
[eta|200ra|La [bodisatvo Kŝitigarbo kun la gemo.]]

Kategorio:Terminaro de Budhismo
Documenta III

eta|300px|Enirbileto de documenta III 29 08 1964
**documenta III** estis la tria eldono de documenta, ĉiu kvin-jara nuntempa arta ekspozicio. Ĝi okazis inter la 27a de junio kaj la 5a de oktobro 1964 en Kaselo, Germanio. La arta direktoro estis Arnold Bode kunlabore kun Werner Haftmann. La titolo de la ekspozicio estis: *Internationale Ausstellung* – internacia ekspozicio.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo

Kategorio:Kaselo
Kategorio:Ekspozicioj
Kategorio:Germana arto
Kategorio:Vizitindaĵoj en Hesio
Kategorio:1964
Ŝakro

[eta|200ra|Ŝakro kaj [Brahmao.]]**Ŝakro** estas dio en budhismo, reganto de la paradizo de la tridek tri dioj. *Śakro* en Sanskrito estas epiteto de *indraḥ* Indro kaj signifas *povan*.

En la *Mahāparinirvāṇasūtra*, Ŝakro diras verson pri la kvar noblaj veroj post la elestingiĝo de la budho Gotamo kun la sama formulo ol en la versio de la sutro en Palio.

## Referencoj 
### Bibliografio 
* Bhikkhu Analayo (2011). Śakra and the Destruction of Craving – A Case Study in the Role of Śakra in Early Buddhism, The Indian International Journal of Buddhist Studies 12, 157-176
* 

Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Budhismaj dioj
Asango

**Asango** estis grava filozofo de mahajana budhismo kaj fondinto de la skolo Yogācāra. Li estis duonfrato de Vasubanduo.

## Biografio 
Li naskiĝis en Puruŝapuro (nun Peŝavaro) en Gandaro en la 4-a jarcento.

## Referencoj 
### Bibliografio 
# Engle, Artemus (tr.), Asanga, *The Bodhisattva Path to Unsurpassed Enlightenment: A Complete Translation of the Bodhisattvabhumi,* Shambhala Publications, 2016, Translator's introduction.
# Rahula, Walpola; Boin-Webb, Sara (tr.); Asanga, *Abhidharmasamuccaya: The Compendium of the Higher Teaching,* Jain Publishing Company, 2015, p. xiii.
# Hattori, Masaaki. “Asaṅga.” In *Aaron–Attention*. Vol. 1 of *The Encyclopedia of Religion*. 2d ed. Edited by Lindsay Jones, 516-517. Detroit: Thomson Gale, 2005.

Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Bikŝuoj
Veloziacoj

La **veloziacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo pandanaloj (*Pandanales*). Ĝi enhavas 6 genrojn kaj ĉirkaŭ 280 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Pandanales* R.Br. ex Bercht. & J.Presl - pandanaloj
****Velloziaceae* J.Agardh - veloziacoj
*****Acanthochlamys* P.C. Kao - akantoklamido
*****Barbacenia* Vand. - barbacenio
*****Barbaceniopsis* L.B. Sm. - barbaceniopso
*****Nanuza* L.B. Sm. & Ayensu - nanuzo
*****Vellozia* Vand. - velozio
*****Xerophyta* Juss. - kserofitao

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
-585

En la jaro **585 antaŭ nia erao** aŭ antaŭ Kristo (a.K.) okazis, interalie:

## Eventoj 
* 28-a de majo: Okazis Suna eklipso. Ĝi laŭfonte estis antaŭkalkulita de Taleso de Mileto kaj (se vere) tiel ĝi estas la plej antaŭlonga homara evento konata kun precizeco de tago. Ĝi estas uzata por kalkuli aliajn historiajn eventojn.
* Samtage: En la batalo ĉe la rivero Haliso (la rivero nuntempa nomiĝas Kızılırmak), la armeo de Astjago, reĝo de la Lida imperio, batalis kontraŭ armeo de Kjaksaro, reĝo de la Meda imperio, en Malgrandazio. La okazanta Suna eklipso estis konsiderita signo de la dioj, kiuj malaprobus la batalojn, kaj gvidis al ĉeso de la batalo kaj la milito.
* Rezulte de tio: Astjago sukcedas Kjaksaron kiel reĝo de la Medoj.
* Falo de la Reĝlando Urarto post invado de la medoj kaj skitoj.

## Mortoj 
* Imperiestro Ĵinmu, filo de la dio Suzano, la laŭlegende unua imperiestro de Japanio. Ekzakte li laŭ modernaj historiistoj mortis la 11-an de marto 585 a.n.e. - la datigo kalkuliĝas laŭ la tradicia lunsolara kalendaro, kiu estis uzita en Japanio ĝis 1873.
Raĝagriho

[eta|maldekstre|La raĝo [Bimbisaro bonvenigas la budhon Gotamon en Raĝagriho.]]
**Raĝagriho** estis la ĉefurbo de Magado, unu el la dek ses grandaj regnoj, kiu poste fariĝis la Maŭrja Imperio. Ĝi nun troviĝas en Nalando en la barata ŝtato Biharo. La urbo aperas en la *Mahabarato*, kun la raĝo Ĝarasando. Ĝi estas grava urbo por ĝajnismo kaj budhismo. La tirtankaro Mahaviro kaj la budho Gotamo instruis en Raĝagriho inter la –6-a kaj –5-a jarcentoj. La granda bikŝuejo kaj universitato Nalando troviĝas proksime. En 2010, la moderna Universitato Nalando estis konstruita tie honore ĝin.

## Historio 
Ĝi estis la ĉefurbo de Magado, ĝis en la –5-a jarcento, la raĝo Aĝataŝatruo movis la ĉefurbon al Pataliputro.

## En ĝajnismo 
Ĝi estis la naskiĝloko de la 20-a tirtankaro, la tirtankaro Munisvrato. Ankaŭ ligita al la tirtankaro Mahaviro.

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Barato
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Desmostaĥio

La **desmostaĥio**

## Etimologio 
La nomo *Desmostachya* elvenas el la greka *δεσμός, ου* kiu signifas "ligo" plus *στάχυς, υος* kiu signifas "spiko" aŭ "stakio" (latine, *stachys, yos*). En PIV, la esperantigo de la latina termino *Stachys* estas "stakio". Sed, ĉar ekzistas la alia genro fonetike proksima *Desmostachys* el *Icacinaceae*, kies logika esperantigo laŭ la modeloj de PIV estu "desmostakio", por eviti konflikton, la esperantigo de *Desmostachya* uzas la literon ĥ (la etimologie alternativa translitero de la greka χ) farante la terminon "desmostaĥio".

## Taksonomio 
En la genro estas du specioj:, estas nur unu specio. Jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Poales* Small - poaloj
****Poaceae* Barnhart - poacoj
*****Desmostachya* (Stapf) Stapf - desmostaĥio
******Desmostachya bipinnata* (L.) Stapf - dupinata desmostaĥio

## Eksteraj ligiloj 
* Grassbase - The World Online Grass Flora

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Poacoj
Regiono Katavi

dekstra|eta|Rivero Katuma
**Regiono Katavi** () estas unu el la 31 administraj regionoj de Tanzanio kun poŝtkodo **50000**. Urbo Mpanda estas la ĉefurbo.

En marto 2012, baldaŭ post kiam Regiono Katavi estis kreita, D-ro Rajab Mtumwa Rutengwe estis nomumita regiona Komisaro de Katavi. Li antaŭe estis Komisaro de Distrikto Mpanda.

## Distriktoj 
La regiono estas administre dividita en tri distriktojn:

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nacia Parko Katavi

## Eksteraj ligiloj 
*  (, )

## Tradukfonto 
Katavi
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 2012
Parinirvano

**Parinirvano** estas la fina estingiĝo kaj liberiĝo de sansaro. En mahajana budhismo, laŭ la *Mahāparinirvāṇasūtra*, ĝi estas kie la vera budha atmano estas.

## La parinirvano de la budho Gotamo
[eta|La elestingiĝo de la budho Gotamo, kaverno 26, [Aĝanto.]]
La rakonto pri la parinirvano de la budho Gotamo aperas en la *Mahāparinibbānasutta* (DN 16) en la *Saṃyuttanikāya* (SN 6.15) kaj en la *Mahāvaṃsa* en Palio. Kaj en la *Mahāparinirvāṇasūtra* en T99 p253c-254c, la *Ekottara-āgama* (T125 p750c), la *Buddhacarita* kaj la *Avadāna-śataka* en Sanskrito. Ĝi ankaŭ aperas en ĉinaj sutroj, kaj en la *Vinajo* de antikvaj skoloj en Ĉinio, kiel Sarvāstivāda kaj Mahāsāṃghika.

La plej antikva kaj kerna evento el ĉiu versio estas la elestingiĝo de la budho Gotamo en Kuŝinagaro kaj la funebro post ĝi.

## Referencoj 
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Regiono Simiyu

**Regiono Simiyu** () estas unu el la 31 administraj regionoj de Tanzanio. Urbo Bariadi estas la ĉefurbo. La regiono estis kreita en marto 2012, el parto de Regiono Shinyanga.

Laŭ popolnombrado de 2012, la regiono havis  loĝantojn. Por 2002-2012, la  procenta averaĝa jara kresko de la regiono estis la dudek-tria plej alta kresko en la lando.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (, )

## Tradukfonto 
Simiyu
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 2012
Limpasejo Olza-Kopytov

**Limpasejo Olza-Kopytov** - estis pola-ĉeĥa limpasejo, kiu troviĝis en vilaĝo Olza (en Silezia provinco, en distrikto Wodzisław, en komunumo Gorzyce) en la pola flanko kaj en vilaĝo Kopytov (en Moraviasilezia regiono, en distrikto Karviná, en parto de urbo Bohumín) en la ĉeĥa flanko. Ĝi estis nuligita en la jaro 2007.

## Priskribo de la limpasejo
### Ĉeĥio - Pollando
La limpasejo Olza-Kopytov estis fondita la 19-an de februaro 1996. Ĝi estis malfermita inter la 6:00 - 22:00 horo. La limpasejo estis destinita por piedirantoj, biciklistoj, mopedoj kun kapacito de cilindroj ĝis 50 cm³ kaj agrikultura transporto. La liman kaj doganan enskribon faris organoj de limgardistaro. La lima kaj dogana kontrolo de personoj, varo kaj transportaj rimedoj estis farata fare de garnizono de gardoturo SG en Gorzyce kaj poste fare de gardoturo SG en Godów. Ambaŭ limregionaj urboj estis apartigitaj de rivero Olše.

Al la limpasejo eblas aliri el la pola flanko sur ŝtata ŝoseo n-ro 78, tra malsuprenveturejo en Olza kaj poste al ŝtatlimo inter Pollando kaj Ĉeĥio.

La 21-an de decembro 2007 la limpasejo estis laŭ traktato de Schengen finita.

### Ĉeĥoslovakio - Pollando
Dum Ĉeĥoslovaka socialisma respubliko ĉi tie agadis pola-ĉeĥoslovaka limpasejo de malgranda kontakto Olza-Kopytov - kategorio II. Ĝi estis kreita la 13-an de aprilo 1960. Ĝi estis malfermita de la 20-a aprilo ĝis la 30-a de novembro inter 7:00 - 19:00. Estis ĉi tie permesita movo de personoj kaj transportaj rimedoj surbaze de trairoj en konekso kun eluzado de grundo. La liman kaj doganan enskribon faris organoj de fortoj de ŝirmo de la limoj. La lima kaj dogana kontrolo de personoj, varo kaj transportaj rimedoj estis farata fare de garnizono Soldataro de ŝirmo de limregiono (SŜL) (pole *Wojska Ochrony Pogranicza* (WOP)) Gardoturo Gorzyce.

La limpasejo estis formale fermita la 24-an de majo 1985.

## Vidu ankaŭ
* MO S-1
* Kunfluejo de Odro kaj Olše

Olza-Kopytov
Olza-Kopytov
Kategorio:Nuligitaj limpasejoj
Kategorio:Transporto en Bohumín
Kategorio:Olza
András Szivessy

**André Sive** aŭ **András Szivessy** [andrAŝ siveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szivessy András** estis hungardevena franca arkitekto, urbanizisto.

András Szivessy naskiĝis en 1899 en Budapeŝto?, li mortis en 1958 en Morainvilliers (Francio).
 
## Biografio 
András Szivessy studis laŭvice en Vieno, Berlino kaj en ateliero de Auguste Perret en Parizo. Tiutempe li ofte laboris ankaŭ en ateliero de alia hungaro Ernő Goldfinger. Inter 1931-1933 li laboris kun :de:Pierre Forestier, en la sekvantaj jaroj kun aliaj arkitektoj. La 2-a mondmilito finis la laboron, li fuĝis al Alĝerio kaj ne revenis al Francio ĝis 1945. Reveninta li apartenis al teamo, kiuj rekonstruis la detruitan landon. Samtempe li ŝanĝis sian nomon al *André Sive* (prononcebla por francoj). Iom poste li faris planojn pri rekonstruo de Saarland, poste li forvojaĝis kun Le Corbusier al Usono. En 1948 li malfermis propran atelieron en Parizo, sed li ricevis postenon en la ministerio. Li ricevis Honoran legion.
  
## Elektitaj planitaj konstruaĵoj aŭ urboplanoj 
* *Cité sanitaire de Clairevivre* (kunarkitekto, 1931–1933)
* *Maison du Peuple* 1935−1939
* monumento *Neue Bremm* (1947, Saarbrücken)
* *Sans Souci* (kunarkitekto, 1950−1953)
* urboparto *Firminy-Vert*, (kunarkitekto, 1954−1965)
* milita hospitalo en Marseille, (kunarkitekto, 1957)

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Densités urbaines* (kunaŭtoro, 1946)
* *Urbanisme en Sarre* (1947)
* *Städtebau im Saarland* (1947)
* *Wohndichten im Städtebau. Theoretische Studie der verschiedenen Wohndichten* (kunaŭtoro, 1947)

## Fontoj 
* germanlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj urbanizistoj
Kategorio:Francaj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Francaj urbanizistoj
Anartriacoj

La **anartriacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (*Poales*). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 11 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Poales* Small - poaloj
****Anarthriaceae* D.W.Cutler & Airy Shaw - anartriacoj
*****Anarthria* - anartrio
*****Hopkinsia* - hopkinsio
*****Lyginia* - liginio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Mercury (Savojo)

**Mercury** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Savoie

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Savoie
Listo de ŝakaj malfermoj

Jen **listo de ŝakaj malfermoj** ordigitaj laŭ la Enciklopedio de ŝakaj malfermoj (ECO). En 1996 ĝi kategoriigis la malfermojn en kvin areoj (de A ĝis E) ene de kiuj estas cent subkategorioj ("00" ĝis "99"). Estis publikigitaj 5 volumoj laŭ la nomoj "A" ĝis "E".

## A 
La A-kodo kunigas ĉiujn flankajn malfermojn, tiuj en kiuj la blankaj ludas nek 1.e4 nek 1.d4.
* A10 Angla malfermo

## B 
La B-kodo inkludas la duonmalfermitajn malfermojn, escepte de la Franca defendo.
* B10 Caro-Kann defendo
* B20 Sicilia defendo

## C 
La C-kodo inkludas la malfermitajn malfermojn plus la Franca defendo.
* C00 Franca defendo
* C21 Malfermo de la centro
* C45 Skota malfermo
* C47 Malfermo de la kvar ĉevaloj
* C50 Itala malfermo
* C55 Defendo de la du ĉevaloj
* C60 Hispana malfermo

## D 
La D-kodo inkludas la fermitajn malfermojn kaj duonfermitajn malfermojn
* D80 Grünfeld defendo

## E 
La E-kodo inkludas la tiel nomitaj Hindaj defendoj (1.d4 Ĉf6).
* E12 Hinda dama defendo

## Eksteraj ligiloj 
* ECO kodoj ()
* alfabete ordigita listo de malfermoj ()


malfermoj
György Szrogh

**György Szrogh** [djordj srog], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szrogh György** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto.
eta|Memortabulo pri György Szrogh
György Szrogh naskiĝis la  en Csömör, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Szrogh maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Hungara Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1938. Ĝis fino de la mondomilito li laboris en ies ateliero, pli poste en pluraj ŝtataj entreprenoj. En mezo de la 1960-aj jaroj li studvojaĝis al Britio, Usono, Meksiko helpe de stipendio. Inter 1966 kaj 1986 li estis katedrestro Arta Altlernejo Moholy-Nagy. Li ricevis premiojn inter 1953-1994.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* sindikata sidejo de ministoj (Budapeŝto, 1947-1948)
* kulturdomo de arkitektoj (Budapeŝto; kun Lajos Gádoros, Imre Perényi kaj Gábor Preisich
* kinejo en Sztálinváros (1951-1952)
* policejo de Csepel (distrikto) (1952-1953)
* lernejoj en Dunavarsány kaj Mogyoród (1958-1961)
* Observatorio de Piszkéstető (1955-1963)
* kulturdomo de Salgótarján (1962-1966)
* ronda hotelo en Budapeŝto (1964-1967)
* somerumejo en Szigliget (1975)
* admininitracia domo de Vác (1988)
* biblioteko de Pápa (1995)

Bányász szakszervezet székháza.jpg|sindikata sidejo de ministoj
Mémosz székházának homlokzata.jpg|kulturdomo de arkitektoj
Dunaújvárosi Dózsa-mozi.jpg|kinejo en Sztálinváros
Csepeli rendőrkapitányság épülete.jpg|policejo de Csepel
Piszkéstető obszervatórium 01.jpg|Observatorio de Piszkéstető
Salgótarján, conferential centre.jpg|kulturdomo en Salgótarján
Körszálló, Budapest 005.jpg|ronda hotelo en Budapeŝto

## Elektitaj publikaĵoj 
* *6 tantermes iskolák* (1965)
* *Budapest szálló* (1968)
* *Mai magyar művészet* (1976)
* *Barangolás az építészet világában* (1999)

## Elektitaj disĉiploj 
* Kornél Baliga
* Tibor Farkas (arkitekto pri internaj spacoj)
* Emil Gaul
* Tamás Getto
* Péter Janesch
* Judit Láng
* Péter Rainer
* György Selmeczi (arkitekto pri internaj spacoj)
* Pál György Somogyi
* Tibor Pál Tóth

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Regiono Songwe

**Regiono Songwe** () estas regiono de Tanzanio kreita la  el la okcidenta duono de Regiono Mbeya.Urbo Vwawa estas ĝia ĉefurbo.

## Geografio 
Regiono Songwe limas kun landoj Zambio kaj Malavio sude: Tunduma estas la ĉefa enirpunkto en Zambion, dum Isongole estas la ĉefa enirpunkto en Malavion. Songwe ankaŭ limas kun la tanzaniaj regionoj Rukwa kaj Katavi en la okcidento, Tabora en la nordo, kaj Mbeya en la oriento. Lago Rukva estas ĉefa akvokorpo en la okcidenta parto de la regiono. La Orientafrika Rifto kaj la Sudaj Altaĵoj trairas la regionon. Regiono Songwe estas dividita en urbon Tunduma kaj distriktojn Ileje, Mbozi, Momba kaj Songwe. En 2012,  homoj aŭ  procentoj de la loĝantaro de la regiono vivis en urbaj areoj, kresko de  procentoj super la urba loĝantaro de  registrita en 2002. Gravaj etnaj grupoj en la regiono inkluzivas la Nyiha, Nyamwanga, Ndali, Bungu kaj Lambya.

## Transporto 
Ambaŭ Tanzam-vojo kaj TAZARA-fervojo iras tra Vwawa kaj Tunduma en la suda parto de Regiono Songwe.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Songwe
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 2016
Pudlov

**Pudlov** (, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bohumín situanta en distrikto Karviná en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
[eta|maldekstra|[Doĵinko en Pudlov 1927]]
La unua skribmencio kiel prin domaro Pudlov havas el la jaro 1428. Temis pri malgranda municipo de ebenaĵa karaktero, kies loĝantoj okupiĝis precipe per agrikulturo. Deveno de la nomo ne estas tute klara. La geografiaj nomoj kun bazo Pudel estadas ĉe akvo. Kaj ĉar la municipo situas ĉe rivero Odro, kiu inundigis ĝin ofte, estas verŝajne, ke Pudlov ricevis la nomon laŭ karaktero de tereno. La malnova kerno nomiĝis Dědina, apud limo kun Vrbice estis parto Na granici, kiu estis post la dua mondmilito alinomita al Louny kiel danko al lounanoj por helpo kun renovigo de la neniigita municipo post la milito. Pudlov ankaŭ pro dankemo transprenis duonon al sia blazono de la blazono de Louny. La vilaĝo estis maldense loĝigita kaj al ties evoluo kontribuis nur konstruado de industriaj uzinoj precipe en Šunychl-Bohumín-stacidomo kaj pluaj municipoj en la ĉirkaŭaĵo.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
Pudlov ne havas tro signifajn konstruaĵojn. Inter la plej signifaj apartenas kapeleto de sankta Isidoro - kamparano el la jaro 1902, Antošovica ponteto por piedirantoj trans Odro, nove konstruita en la jaro 2000, ĉar tiun devenan deŝiris en la jaro 1997 neniiga inundo. Plu estas ĉi tie akvoturo, kiu estis konstruita en la jaro 1961 kaj multaj partoj de rela supraĵo de eksa mallarĝtraka tramvojo.

## Rilataj artikoloj 
* Tramtransporto en Bohumín

Kategorio:Bohumín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karviná
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Kategorio:Setlejoj sur Odro
Gustaw Fierla

**Gustaw FIERLA** (naskiĝis la 18-a de julio 1896 en Polnischleuten, mortis la 21-a de novembro 1981 en Český Těšín) estis pola pentristo, instruisto, folkloristo, socia kaj turisma aktivulo, asociita kun Teŝinia Silezio, precipe kun Zaolzie.

## Vivo 
Li studentiĝis ĉe la pola gimnazio en Orlová, kaj poste studis ĉe la Akademio de Belartoj en Krakovo, kie li estis studento de Józef Mehoffer kaj Stanisław Dębicki. En 1927 li eklaboris en sia iama gimnazio en Orlová, kie li fariĝis instruisto pri desegnado. Li laboris tie ĝis 1955. Kune kun Karol Piegza li organizis la unuan ekspozicion pri pentrarto en la Zaolzie. Li aktivis en la Macierz Szkolna kaj PZKO (Pola Kultura kaj Eduka Asocio)

Kiel pentristo, li estis asociita ĉefe kun la impresionisma fluo, li kreis pli ol 400 oleo-pentraĵojn. Iliaj temoj estis ĉefe pejzaĝoj, aĵpentraĵoj kaj floroj. Li ekspoziciis siajn verkojn ĉe pli ol 20 individuaj ekspozicioj.

Kiel folkloristo, li faris konsiderindajn kontribuojn al la kampo de dokumentado de la materiala kulturo de Teŝinio. Li estis aŭtoro pluraj studioj, kaj multaj artikoloj pri popola kulturo kaj arto.

## Vidu ankaŭ 
* Władysław Fierla
*Adolf Fierla

Kategorio:Polaj pentristoj
Kategorio:Pola minoritato en Ĉeĥio
Joseph Thalherr

**Johann Joseph Thalherr,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tallherr József** estis germandevena (aŭ aŭstra) hungaria arkitekto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Tallherr, Thalherr kaj Tallher*.

Joseph Thalherr naskiĝis la  en Fulneck (Moravio, Habsburga Imperio, nuntempa Fulnek en Ĉeĥio), li mortis la  en Buda (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio).

## Biografio 
Joseph Thalherr akiris arkitekturan diplomon en Vieno. Post siaj studoj li laboris tie kiel tribunala arkitekto sub la direkto de :de:Isidore Canevale. En 1782 li translokiĝis al Buda kaj laboris kiel hungara ĉambra arkitekto. Post kelkaj jaroj li fariĝis estro de la hungara konstruaĵa administrado. Liaj konstruaĵoj estas videblaj en la reĝlando, kie vi laboris ĝis sia morto.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* palaco Aspremont en Pressburg (1770)
* prizono en Szeged (1785)
* lernejo en Zsámbék (1788)
* Preĝejo Sankta Jozefo (Józsefváros) en Pest (urbo) (1797–1798)
* Preĝejo Ĉieliro de Jesuo (Szekszárd) (1802–1805)

Józsefvárosi Plébániatemplom.jpg|Preĝejo Sankta Jozefo (Józsefváros)
Szekszárd, Belvárosi katolikus templom.jpg|Preĝejo Ĉieliro de Jesuo (Szekszárd)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Aŭstraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Vrbice (Bohumín)

**Vrbice** (, ) estadis foje memstara vilaĝo en Ĉeĥio, nun tio estas parto de urbo Bohumín situanta en distrikto Karviná en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Vrbice apartenas komune kun Záblatí al la plej malnovaj setlejoj en Teŝinio. Ĝi estas rememorigataj nome kun Ostrava, Doubrava, Těrlicko kaj Žukov jam en la jaro 1229. La nomo devenas el salika vergaro kaj kreskaĵaro, da kiu estis granda kvanto ĉe akvaj areoj. Preskaŭ ĉiuj domoj kreas konekse konstruigitan areon ambaŭflanke de ŝoseo. Vrbice havas la tn. stratan bazplanon kaj ĝi plenumas loĝigejon por civitanoj laborantaj en ĉirkaŭaj industriaj uzinoj kaj institucioj. La tereno de la municipo estas ebenaĵa, tial ĉi tie ne estas nomoj de montetoj, mankas ankaŭ koneksaj arbaraj kreskaĵoj kaj karakteron de la vilaĝo influigas rivero Odro, lokaj rojeto kaj Vrbica lago, kiu estiĝis post forminado de gruzosablo. En la municipon trafas ankaŭ sektoro de aŭtostrado D1, kiu kondukas el Ostrava ĝis limpasejo ĝis Pollando.

En tombejo malantaŭ preĝejo estis post salubrigo lokigita krucifikso, pri kiu verkis poeto Petr Bezruč en siaj Sileziaj kantoj. Al la kruco minacis damaĝigo sur la devena loko pro konstruado de la aŭtostrado.

## Loĝantaro 
## Rilataj artikoloj 
* Tramtransporto en Bohumín

Kategorio:Bohumín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karviná
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Kategorio:Setlejoj sur Odro