open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tunizia Ligo pri Homaj Rajtoj

La **Tunizia Ligo pri Homaj Rajtoj** - france ''Ligue tunisienne des droits de l'homme* aŭ pli longe *Ligue tunisienne pour la défense des droits de l'homme*, LTDH, arabe ‏الرابطة التونسية للدفاع عن حقوق الإنسان‎, latinliterigo laŭ sistemo DMG *ar-Rābiṭa at-tūnisiyya li-d-difāʿ ʿan ḥuqūq al-insān* - estas gvida opozicia politika movado en Tunizio. Ĝi fondiĝis en 1976.

Konsistanta komence precipe el juristoj, instruistoj, midicinistoj, advokatoj kaj ĵurnalistoj, la unua liga prezidanto inter la jaroj 1976 kaj 1988 estis la medicinisto *Saadeddine Zmerli*. La ligo ĝis la jaro 2011 sukcesis okazigi kvin kongresojn, la lasta en 2000, sed la sesa kongreso antaŭvidita por 2006 estis ŝtate malpermesata. Ekde 2000 la advokato *Mokhtar Trifi*, politike proksima al la komunista-laborista partio de Tunizio, estis gvidanto de la ligo, ekde 2007 la eksa ambasadoro *Moncer Rouissi*. Malgraŭ ŝtataj timigoj kaj malpermesoj ĝis la komenco de 2011, la gvida komitato de la ligo daŭrigis ĉiusemajnajn kunvenojn.

Post kiam sekve de amasaj civitanaj protestoj la tunizia prezidanto Zine El Abidine Ben Ali la 14-an de januaro 2011 devis forlasi la landon, la 17-an de januaro en Tunizio estis formita portempa koalicia registaro sub gvido de Mohamed Ghannouchi, kiu samtage deklaris liberigon de ĉiuj politikaj prizonuloj, enkondukon de novaj liberoj por amaskomunikiloj kaj abolicion de la antaŭa malpermeso pri agado de la Tunizia Ligo pri Homaj Rajtoj.

La ligo en somero 2013 kun la Tunizia Ĝenerala Laborista Unio (UGTT, *Union Générale Tunisienne du Travail*), la Tunizia Unio de Industrio, Komerco kaj Metioj (UTICA, *Union Tunisienne de l'Industrie, du Commerce et de l'Artisanat*)kaj la Nacia Ordeno de Tuniziaj Advokatoj (*Ordre National des avocats de Tunisie*) kreis la grupiĝon Tunizia Kvaropo de Nacia Dialogo por havi forumon de diskuto pri la naciaj malakordoj sekve de la Tunizia Revolucio de 2011. La kvaropo la 9-an de oktobro 2015 honoriĝis per la Nobel-premio pri paco de tiu jaro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* gazetara komunikaĵo de la ligo en majo 2003 (angle)
* protesta rezolucio de *Amnestio Internacia* kontraŭ ŝtataj timigoj direkte al la ligo, el septembro 2005, jen angle, france, hispane kaj arabe.
* kontaktaj informoj pri la ligo el la retejo *socialwatch'' (angle, france kaj hispane)

Kategorio:Politiko de Tunizio
Kategorio:Homrajtprotektaj organizaĵoj
Hermann Kretzschmar

**August Ferdinand Hermann Kretzschmar** (*  en Olbernhau; †  en Berlino-Schlachtensee) estis germana muziksciencisto kaj -verkisto kaj validas kiel fondinto de la hermeneŭtiko en la muziko.

Kretzschmar estis filo de Sohn de orgenisto kaj kantoro Karl Dankegott Kretzschmar. Ekde 1862 li estis lernanto de la Kreuz-Lernejo en Dresdeno, kie li estis ekde 1867 ĝis 1868 vicprefekto de la Kreuz-ĥoro. Poste li studis ĝis 1870 filologion ĉe la Universitato de Lepsiko same kiel muzikon ĉe la lepsika konservatorio kaj doktoriĝis tie. Ekde 1871 li laboris kiel instruisto pri teorio, kompozicio, piano kaj orgeno ĉe Konservatorio je Lepsiko kaj aktivis kiel dirigento por diversaj muzikasocioj. En 1876 li fariĝis teatra kapelmajstro en Metz kaj entreprenis muzikhistoriajn studvojaĝojn al Anglujo kaj Italujo, ekde 1877 ĝis 1887 li estis akademia kaj urba muzikdirektoro en Rostock. Ekde 1887 ĝis 1904 li laboris denove en Lepsiko universitata muzikdirektoro. Ekde 1888 ĝis 1898 li estis dirigento de la ĥoro *Riedelscher Gesangverein*. En la jaro 1890 li fariĝis eksterordinara profesoro, en 1890 li fondis la Lepsikajn Akademiajn Koncertojn, kiujn li direktis ĝis 1895. En 1904 li estis vokata kiel ordinara profesoro pri muziko al la berlina Frederiko-Vilhelmo-Universitato.

Ekde 1907 ĝis 1922 li estis direktoro de la Reĝa Instituto por Eklezia Muziko, kie lia lerninto Carl Thiel lin sukcedis. Hermann Kretzschmar siaflanke sukcedis ekde 1909 ĝis 1920 Joseph Joachim-on kiel direktoron de la Altlernejo por Muziko fondita en 1869.

Kretzschmar estis geedziĝinta ekde 1880 kun la brita pianistino Klara Meller.

Post sia morto li estis entombigita en honortombo sur la evangela tombejo *Nikolassee* en Berlino.

## Verkoj 
* *Führer durch den Konzertsaal*, Leipzig 1887-90
* *Anregungen zur Förderung der musikalischen Hermeneutik I*, Leipzig 1902
* *Neue Anregungen zur Förderung der musikalischen Hermeneutik*, Leipzig 1905
* *Geschichte des Neuen deutschen Liedes*, Leipzig 1911
* *Geschichte der Oper*, 1919
* *Einführung in die Musikgeschichte*, 1920

## Eksteraj ligiloj 
* Symposium: Hermann Kretzschmar - Gelehrter und Musikpraktiker in einer Person
* Gesine Schröder: *Hermann Kretzschmars Kompositionen. *

Kategorio:Germanaj muziksciencistoj
Kategorio:Germanaj dirigentoj
1541 Estonio

**1541 Estonio** estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la nordeŭropa lando Estonio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Estonio
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1939
Studa Renkontiĝo de Iniciatema Generacio

**StRIGo** (**St**uda **R**enkontiĝo de **I**niciatema **G**eneracio) - estis ĉefa aranĝo de Esperanto-klubo MASI. La renkontiĝo okazis ekde 1995 ĝis 2004. Ĉiu StRIGo havis sian temon, ĉirkaŭ kiu estis konstruita la programo.
 
La unua StRIGo (tiam **S**molenska **T**rejna **R**enkontiĝo de **I**niciatema **G**eneracio) okazis en Smolensko kiel iniciato de MASI kaj tiam aktive kunlaboranta kun ĝi Dmitrij Oŝĉepkov (kun lia edzino Marina). Ĉefa ideo estis, ke kunvenas homoj, kiuj instruas unu la alian pri tio, kion mem scias/scipovas. Tiam partoprenis ĉirkaŭ 40 esperantistoj.

Tio estis granda eksperimento. Ĝi estis novtipa E-aranĝo. Funkciis StRIGaj leĝoj: NEPRA PARTOPRENO (tra la tuta labortago en la programeroj), TAGORDO (matena vekiĝo ĝustatempa; nemalfruiĝo al la aranĝoj), LINGVA DISCIPLINO (sia por ĉiu lingva kategorio), ETIKO (la seka leĝo, neblasfemado kaj toleremo). Dum kelkaj jaroj dum la aranĝo okazadis seriozaj psikologiaj kaj team-konstruaj trejnadoj kun psikologo el Ivanovo (nun loĝanta en Moskvo) Sergeo Vasiljev.

Ĉefa motoro kaj ideologo de ĉiuj StRIGoj (samkiel de MASI entute) ĉiam estis Irina Gonĉarova, dank'al kiu la aranĝo furoris dum 10 jaroj da sia ekzisto.

## Listo de StRIGoj
## Statistiko de StRIGo-10
Niĵnij Novgorod 04-08.11.2004

*Partoprenintoj - 147
*Sekso: Inoj - 82 (56%), Viroj - 65 (44%)
*Aĝo: <=5 - 2 (1%), 5<,<=15 - 4 (3%), 15<,<=20 - 19 (13%), 20<,<=25 - 50 (34%), 25<,<=30 - 29 (20%), 30<,<=35 - 22 (15%), 35< - 21 (14%).
*"Esperantista aĝo": <=1 - 22 (15%), 1<,<=5 - 48 (33%), 5<,<=10 - 19 (13%), 10<,<=15 - 7 (5%), 15< - 14 (10%), novuloj, kiuj ne indikis jaron de esperantistiĝo - 32 (22%), informo mankas en aliĝiloj - 5 (3%).
*Lingva nivelo: novulo - 34 (23%), komencanto - 33 (22%), progresanto - 45 (31%), aplikanto - 35 (24%).
*Lando, Regiono: Belgio - 1 (1%), Francio - 2 (1%), Germanio - 1 (1%), Kolombio - 1 (1%);
**Rusio: Arĥangelsk - 1 (1%), Ĉuvaŝio - 19 (13%), Irkutsk - 1 (1%), Ivanovo kaj Ivanova provinco - 11 (7%), Jaroslavl - 1 (1%), Kaluga provinco - 1 (1%), Kazanj - 3 (2%), Kirov - 1 (1%), Leningrada provinco - 3 (2%), Lipecka provinco - 1 (1%), Moskva provinco - 10 (7%), Moskvo - 52 (35%), Niĵnij Novgorod - 11 (7%), Novosibirsko - 5 (3%), Rjazan - 1 (1%), Tula - 2 (1%), Uljanovsk kaj Uljanovska provinco - 7 (5%), Vladimira provinco - 2 (1%), Volgogrado kaj Volgograda provinco - 10 (7%).
*Iu el StRIGoj estis mia unua E-renkontiĝo: jes - 56 (38%), ne - 91 (62%).
*Manĝpreferoj: Vegetaranoj - 37 (25%), Nevegetaranoj - 110 (75%).
*Retadresoj: partoprenintoj, indikintaj retadreson - 120 (72%), ne indikintaj retadreson - 27 (28%).

## Eksteraj ligiloj
StRIGo-10

Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Rusio
Martin Blumner

eta|Martin Blumner
**Martin Traugott Wilhelm Blumner** (* 21-an de novembro 1827 en Fürstenberg en Meklenburgo; † 16-an de novembro 1901 en Berlino) estis germana komponisto, dirigento kaj muzikteoriisto. Li estis la plej aĝa frato de la berlina pianisto kaj komponisto Sigismund Blumner.

## Vivo 
Jam en frua junaĝo li ricevis krom sia lerneja edukado en Neustrelitz muzikinstruon ĉe koncertmajstro Göpfert. Poste li studis en Berlino disciencon, filozofion kaj natursciencojn.

Nur lia aniĝo en *Sing-Akademie zu Berlin* decidigis lin sekvi muzikan karieron. Ekde 1827 li do komencis studi kompozicion kaj kontrapunkton ĉe Siegfried Dehn same kiel kantadon ĉe Elsler kaj Gustav Wilhelm Teschner. Tiutempe li pretigis siajn unuajn komponaĵojn. La 8-an de novembro 1853 li estis nomumata vicdirektoro de la *Singakademie* sub direktado de Eduard Grell. En la jaro 1876 li sekvis tiun kiel direktoro de la *Sing-Akademie*.

Krom tio li tenis plurajn postenojn kaj funkciojn. Ekzemple ekde 1875 li estis membro de la berlina Akademie der Künste, transprenis en la jaro 1885 la prezidon de la muzika sekcio de la *Akademie*, ricevis profesoran katedron kaj komence de la 1890-aj jaroj la nomumadon kiel estro de la majstroklaso por kompozicio. Kadre de ĉi tiu funkcio li koncentriĝis sur la flegado de la verkoj de Bach. Krome li engaĝiĝis por prezentadoj de la verkoj de Händel kaj Haydn. Krom tio li engaĝiĝis en sia funkcio por tio, ke oni prezentas la verkojn de komponistoj kiel Friedrich Kiel, Albert Becker kaj Georg Vierling, kiuj apartenis al la „Berlinaj Akademianoj“.

Je lia kunlaborado fondiĝis en 1900 la Nova Bach-Societo. En la sama jaro li rezignis por malsaniĝo la postenon de direktoro de la *Singakademie* kaj mortis en 1901 je Berlino. Lia sekvanto kiel direktoro de *Singakademie* fariĝis komponisto kaj dirigento Georg Schumann.

La kompona verkaro de Blumner ampleksas kantatojn, motetojn, oratoriojn, komponaĵojn por ĥoro same kiel sakralajn kaj profanajn kantverkojn.

Okaze de la 100-jara ekzisto de *Sing-Akademie zu Berlin* li verkis la libron *Geschichte der Sing-Akademie zu Berlin.

## Verkoj (elekto) 
### Kantatoj 
* *Columbus* (1852)
* *In Zeit und Ewigkeit* op. 38

### Moteto 
* *Die auf der Erde wallen* (1853)

### Oratorioj 
* *Abraham* op. 8
* *Der Fall Jerusalems* op. 30, Edition Bote & G. Bock, Berlin & Posen

### Pluaj 
* *Lobgesang Mariä*
* *Königspsalm* op. 35
* *Psalm 96*
* *Psalm 90*
* *Ruhe sanft*

## Literaturo 
* Adam Adrio: Blumner, Martin. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 2, Duncker & Humblot, Berlin 1955, S. 336 f..
* Martin Blumner: *Geschichte der Sing-Akademie zu Berlin. Eine Festgabe zur Säcularfeier am 24. Mai 1891'', Horn & Raasch, 1891, 256 S.

## Eksteraj ligiloj 
* Eintrag zu Martin Blumner auf Sing-Akademie zu Berlin

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Germanaj akademianoj
Kaliko (botaniko)

[eta|[Floro#Floreroj|Floreroj: 1. stiluso, 2. ovolujo, 3. florbazo, 4. stameno, 5. petalo, 6. stigmo, 7. karpelaro, **8. sepalo**, 9. flortigo]]
**Kaliko**  (el la latina *calyx*) konsistanta precipe el sepaloj estas la ekstera parto de floro, kiu protektas ties internajn partojn, ĉefe dum la florkreskado.

La sepaloj similas al folietoj, kaj estas plejofte verdaj. Kelkfoje, ili similas al la pateloj, forme kaj kolore, oni tiam nomas ilin *petalformaj sepaloj*. Tio ofte okazas ĉe la dukotiledonaj angiospermoj.

La sepaloj povas esti apartaj (kiel ĉe la ranunkolo) aŭ pli malpli kunaj (kiel ĉe la primolo).

La vivtempo de la sepalaro estas varia. Ĝenerale, ĝi falas tuj post la floriĝfino. Sed ĝi povas stari baze de la frukto, aŭ eĉ grandiĝi post la fekundiĝo.

Kelkfoje, estas krome sepalareto, kies la sepaletoj alternas kun la sepaloj. Tio okazas ekzemple ĉe la frago.

*Pseŭdosepalaro* estas foliaro, kiu similas al ekstera kaliko ĉe kelkaj familioj kiel, ekzemple, la apiacoj.

## Referencoj 
Kategorio:Plantomorfologio
Maora lingvo

Temas pri du malsamaj lingvoj, nome
* Maorea lingvo (ĉefe en Majoto)
* Maoria lingvo (ĉefe en Nov-Zelando)
Rudolph Minkowski

Li migris en Usono en 1935 kaj tie karieris.

Li estis filo de la fiziologiisto Oskar Minkowski kaj nevo de la
matematikisto kaj fizikisto Hermann Minkowski.

## Vivo 
Li naskiĝis en poldevedna familio. Li lernis pri fiziko en la
Universitato de Wrocław, sed la unua mondmilito ĉesigis lian lernadon : li servis
en la germana armeo. Post la milito, li finis sian lernadon kaj ricevis sian doktorecon en
1921. Li laboris dum unu jaro kun James Franck kaj Max Born pri spektroskopio
kaj kiel profesoro en la Universitato de Hamburgo ĝis 1935.
Li studis la problemon pri la plilarĝiĝo de la spektraj linioj, la
konduton de la elektronoj en metala vaporo kaj la iron de elektronoj
tra la atomoj.

En 1935 li iras Usonon, intencante resti unu jaron tie por labori en la
Observatorio de Monto Wilson. Sed la nazioj senigis li de sia posteno
de universitata profesoro, kaj malpermesis lin instrui. Oni tiam proponis al li daŭre resti
en Monto Wilson.

En Usono li sin turnis al astronomio kaj radioastronomio. Kun Walter Baade li
studis la supernovaojn. Ilia klasifiko de la supernovaoj en tipoj I kaj II laŭ ties
spektroj estas utila rimedo por mezuri la distancojn de la galaksioj.

Li estris la "*Palomar Observatory Sky Survey*", kampanjo de observado de la astroj de la
ĉielo de la norda duonglobo ĝis la 22-a magnitudo elde la
observatorio de la Monto Palomar.

## Malkovroj 
Elde la observatorio de la Monto Palomar, Minkowski kunmalkovris la asteroidon
1620 Geografo la  kun Albert George Wilson.
En 1960, li malkovris la galaksion 3C 295 kies ruĝenŝoviĝo estas 0,48, plej granda
el tiu de la tiam konataj objektoj. Necesos atendi la malkovron de la unua kvazaro, 15 jaroj
poste, por rompi la rekordon.

Li malkovris ankaŭ la nebulozojn M1-92 (kromnomita "*Piedsigno de Minkowski*")
kaj M2-9 (tiel nomata "*Papilio de Minkowski*").

## Honoroj 
Li ricevis la Bruce medalon en 1961.

Oni donis lian nomon al:
* la luna alfrapa kratero Minkowski
* la asteroido 11770 Rudominkowski (la asteroido 12493 Minkowski estis nomita en honoro al lia onklo Hermann Minkowski)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Biografio: Minkowski, Rudolf (1895 - 1976) (el la paĝaro de la observatorio de Red Hill) 
*  Biografio de Rudolf Leo Bernhard Minkowski (el *ASTRONOMÍA AUTODIDACTA*)

Minkowski
Minkowski

Pluraj homoj havas la familinomon **Minkowski** :
*Hermann Minkowski (1864 - 1909), germana matematikisto ;
*Oskar Minkowski (1858 - 1931), germana kuracisto, frato de Hermann Minkowski ;
*Rudolph Minkowski (1895 - 1976), usona germandevena astronomo, filo de Oskar Minkowski ;
*Eugène Minkowski (1885 - 1972), franca psikiatro ;
*Alexandre Minkowski (1915 - 2004), franca pediatro, filo de Eugène Minkowski ;
*Marc Minkowski (1962 - ), franca muzikisto kaj dirigento, filo de Alexandre Minkowski.

## Aliaj signifoj
* la spaco de Minkowski, matematika priskribo de la spactempo ;
* 12493 Minkowski, asteroido tiel nomata en honoro al Hermann Minkowski.
1543 Bourgeois

'*1543 *Bourgeois''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la belgan astronomon Paul Bourgeois.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eugène Joseph Delporte
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1941
Kuřim

:*Eble vi serĉas: Kouřim.*

**Kuřim** estas urbo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Mario Magdaleno - konstruita ĉirkaŭ jaro 1226
* Belvedero *Babí lom*.

## Transporto 
Kuřim havas bonan trajnan konekton kun Brno. Ĝi situas sur fervoja linio de rapidtrajnoj de Brno al Havlíčkův Brod.

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Urboj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Bobrava montetaro
Kadenco (harmoniscienco)

**Kadenco** (de lat.-it.: *cadere* = fali) estas en muziko sinsekvo de akordoj rilatigita sur bazotonalo (toniko). Diference al ajna akordsinsekvo (progresio) kadenco estas kutime sinsekvo de gamopropraj akordoj, kiu baziĝas sur certa intervala ŝablono.

En la harmoniscienco kadenco estas sinsekvo de akordgrupo (sonogrupoj) de toniko (baza sono, trankvilpozicio) al toniko. Se la dominantfunkcio (finturno) estas (harmonia, metrika aŭ tonala) stato mala al la trankvilpozicio, ĉiu kadenco do komencas en trankvilpozicio kaj etendiĝas ĝis la venonta trankvilpozicio. Kio okazas intere, plejofte estos difinenda (laŭ la klasika muzikteorio) kiel „mala al la trankvilpozicio“. Por la unuopaj voĉoj ene de la sonoj ekzistas aldone kontrapunktaj reguloj, kiel ili estas kondukendaj al la venonta akordo. La  kadenco estas la plej grava. Ĝi enkondukas la epokon de harmonie koncipita muziko kaj montriĝas je ties fino kiel plej stabila kaj vivipova faktoro. En la malfruromantisma muziko, en kiu la toniko jam dum longaj strekoj estas forlasita, ĝia modelo tamen ankoraŭ estas klare ekkonebla en la interligo de akordoparoj.

## Fina kadenco 
## Formoj 
## Kontrapunkto 
## Historiaĵoj 
## Kontrapunkta normo 
## Akompanado de kantoj 
## Muzikteorio 
## Literaturo 
* Lars Ulrich Abraham, *Harmonielehre. Der homophone Satz*, 2 Bde., Laaber Verlag, ISBN 3-872-52044-X (vormals Musikverlag Hans Gerig, Köln 1969, erschienen)
* Diether de la Motte *Harmonielehre*, dtv, München 2004, ISBN 3-423-30166-X

## Vidu ankaŭ 
* Kadenco (konĉerto)

## Eksteraj ligiloj 
* Harmonielehre der Kadenz 
* Beispiel einer Kadenz als Musikstück
* Die Stimmführung in der Kadenz
* Online-Tutorial zur Kadenz (musiktheorie-aktuell.de)

## Fontoj 
## Referencoj 
Kategorio:Harmoniscienco
Látky

**Látky** (hungare *Látka*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Látky situas inter montoj, laŭ traira flankovojo. Hriňová troviĝas je 9&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la domaro en 1734. En 1895 vitrofarejo ekfunkciis. Ĝis Traktato de Trianon la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Zvolenská Slatina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1952 Látky ricevis la rangon vilaĝo, kie vivis en 2001 627 homoj, (614 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* ligna kruco de 1852
* sonorilostablo de 1806

Kategorio:Municipoj en distrikto Detva
1544 Vinterhansenia

'*1544 *Vinterhansenia''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la danan astronominon Julie Marie Vinter Hansen.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Liisi Oterma
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1941
Flortigo

[eta|[Floro#Floreroj|Floreroj: 1. stiluso, 2. ovolujo, 3. florbazo, 4. stameno, 5. petalo, 6. stigmo, 7. karpelaro, 8. sepalo, **9. flortigo**]]**Flortigo** (aŭ **pedunklo** el la latina *pedunculus*) estas speciala tigeto portanta floron aŭ floraron. Ĉe kelkaj specioj, ne estas flortigoj, aŭ ili estas tre mallongaj: la floroj estas sentigaj. La strukturo de la flortigo estas kiel tigo, kaj kiel la folitigo. Ĝi ĝenerale estas senfolia kaj verda.

[eta|maldekstra|La floraro de *[Delfinio|Delphinium nuttallianum*. Ĉiu floro estas tenata sur flortigeto je kelkaj centimetroj longa.]]

La pinto de la flortigo, kiu estas pli malpli aliformiĝa, estas la florbazo, sur kiu estas floreroj (sepaloj, petaloj, ktp.). Oni ofte povas trovi ĉebaze de la flortigo folietojn, kiuj estas la superfoliaraj folioj, brakteoj.

Se la vegetativa ŝoso estas tre mallonga, bazfolia aŭ ĝi estas en la tero, oni parolas skapo (hungare *tőkocsány*) ekz. ĉe tulipo, narciso.

Kategorio:Plantanatomio
Kategorio:Plantomorfologio
Kategorio:Floroj
József Haubrich

**HAUBRICH József** estis hungara socialdemokrata politikisto, ministro pri defendo naskita en Detta la 9-an de novembro 1883 kaj mortinta en Sovetunio en 1939.

## Biografio 
József Haubrich estis originale ferfandisto. En 1902 li envolviĝis en la socialistan movadon. Li estis oficisto de la Laboristasekura Kaso de Budapeŝto, je la fino de la unua mondmilito li fariĝis estrarano de SDP. Dum la konsilantara respubliko li estis komisaro pri komerco, poste pri militafero, militkomandanto de Budapeŝto. Kiel ministro pri militafero de la registaro Peidl (inter 1-a de aŭgusto kaj 6-a de aŭgusto 1919) li senarmigis la Ruĝan Gardaron. Malgraŭ tio en decembro 1920 en la komisarproceso oni kondamnis lin je morto, sed okaze de kaptitinterŝanĝo li alvenis Sovetunion, kie li estis laboristo en ferfabriko.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Haubrich, J.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Ernő Havas

**HAVAS Ernő** (havaŝ) estis hungara libroeldonejestro naskiĝinta en Ratosnya la 13-an de januaro 1914 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de julio 1983.

## Biografio 
Ernő Havas enpaŝis en 1929 en la sindikaton. Inter 1930-35 li studis en la *Conservatoire National des Arts et Métiers* de Parizo, kie li havigis diplomon de inĝeniero pri tekstilo en 1935 kaj revenis Hungarion. En jaroj 1939-41 li estis soldato, en jaroj 1941-44 laborservulo. En jaroj 1945-47 li estis sekretario de la *Mérnök Szakszervezet* (Sindikato de Inĝenieroj) kaj redaktoro de la gazeto *Műszaki Élet*, en jaroj 1946-53 instruisto en la altlernejo de partio, poste vicdirektoro, en 1954-56 respondecredaktoro de revuo *Társadalmi Szemle*, de 1957 direktoro de la libroeldonejo *Gondolat Könyvkiadó*.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Ernő Hazay

**HAZAY Ernő** (hazai) estis hungara ĵurnalisto naskita en Temeŝvaro la 7-an de aprilo 1819 kaj mortinta en Bátorkeszi la 17-an de decembro 1889.

## Biografio 
Ernő Hazay studis en la ekonomia akademio de Hohenheim. Li estis honvedoficiro dum la liberecbatalo de 1848-1849. Li fondis kaj redaktis en germana lingvo de 1-a de junio ĝis 1-a de julio 1849 en Peŝto la gazeton titolitan *Am 14 April*. Poste oni kondamnis lin al morto, sed li sukcesis rifuĝi al Turkio. Pli poste li ricevis amnestion kaj li revenis al Peŝto, kie li partoprenis la fondadon de la gazeto *Pester Lloyd*. Je la fino de la 1850-aj jaroj li retiriĝis al Bátorkeszi kaj mastrumadis ĝis 1861. Pli poste li denove publikagadis, kaj li iĝis deputito kun registara programo de la landkunveno.

## Libro 
* *Nyílt szó a szesz megadóztatása tárgyában* (Pest, 1867).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Malans

**Malans** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Malans GR**, komunumo de la komunumaro Maienfeld en la distrikto Landquart de Kantono Grizono, Svislando.
** **Malans GR (stacidomo)**, fervoja stacio en Malans GR.
* **Malans SG**, vilaĝo de la komunumo Wartau en la elektodistrikto Werdenberg de Kantono Sankt-Galo, Svislando.
* **Malans (Doubs)**, komunumo de la departemento Doubs en Francio.
* **Malans (Haute-Saône)**, komunumo de la departemento Haute-Saône, en Francio.
Laura d'Oriano

'''Laura d'Oriano'*, n. en 27-a septembro 1911 en Konstantinopolo, estis spionino de franca rezistado. La itala ŝtato pafmortigis ŝin en 16-a januaro 1943.
   
## Familio
*La muzika familio vojaĝis en Rusio, Grekio, Turkio kaj Francujo. Laura havis ankaŭ 4 gefratojn. 

## Biografio
En jaro 1930 en Marseille Laura edzigis la svisan "Emilo"-n de Bottighofen, Kantono Turgovio, Svisujo, kaj havis baldaŭ 2 filinojn. La juna familio vivis en Nico kaj havis monajn problemojn, eble de ĝenerala ekonomia krizo de jaroj ekde 1930. Post 6 jaroj la familio iris al Kantono Turgovio, la edzino havis la svisan civitanecon.

La edzo laboris en kontoro. Sed la juna Laura ne havis bonan vivon en la svisa Botighofen, la popolo de kamparana vilaĝo ne parolis la francan lingvon kaj ne amis gefremdulojn. La juna Laura havis sopiron pri Nico kaj pri la urba vivo.

Ankaŭ la edzo Emilo ŝanĝis kaj akomodis laŭ la karaktero de kamparana vilaĝo kaj li ne plu ridis. Laura iris al Nico kaj regule reiris al Botighofen ĝis aŭtuno de la jaro 1939 kun la limofermo. Nico estis ankaŭ centro de spionado de multaj landoj. Laura ne havis laborpermeson en Nico kaj vivis kun amikino. Laura amis la kantadon en drinkejo kaj la muzikan vivon.

La amikino "subite" malaperis, (eble oni aranĝis la aferon?): Laura ne havis monon por pagi la loĝejon kaj afabla franca oficiro helpis Lauran. Laura komencis labori kun la francaj servoj kaj kantis en drinkejo.

Poste Laura laboris pro la S.R. Marine, *(service de renseingement Marine)'' en Bordozo kaj observis la italajn submarŝipojn. La itala oficistaro rimarkis tion kaj la laboro finis.

## Titolo "Mort pour la France"
La franca rezistado  povos eble doni titolon "Mort pour la France", sed oni devos prezenti grandan dosieron.  

## Vidu ankaŭ
*franca rezistado

## Eksteraj ligiloj
*itala filmo
*pri Laura d'Oriano 
*http://www.videoportal.sf.tv/video?id=F5E07698-5CF5-4BE1-A8FC-4BC833F376B8&referrer=http%253A%252F%252Fwww.tvprogramm.sf.tv%252Fdetails%252F2828000d-d2be-4ee9-b538-0ba614017d72 dokumenta filmo de svisa televido   (ankaŭ SF1 24-1-2011 11.10 horo)
*http://agentinnen-bern.over-blog.de/article-laura-d-oriano-geheimnisvolle-schweizer-spionin-doku-am-17-1-in-sf-2-64265309.html pri svisa filmo kun intervjuo kun aktorino 
*[pri franca arĥivo, kaj franca rezistado(https://eo.wikipedia.org/wiki/Franca_rezistado)

Kategorio: Spionado
Kategorio:Franca rezistado
Kategorio:Itala rezistado
Kategorio:Historio de Svislando
1546 Izsák

'*1546 *Izsák''''' estas malgranda asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la hungara astronomo György Kulin elde la Konkoly Observatorio, en Budapeŝto.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la hungaran astronomon Imre Izsák (1929 - 1965).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de György Kulin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1941
Hevlín

**Hevlín** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo, proksime de Aŭstrio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Estiĝo de vilaĝo estis ĉirkaŭ jaro 1100. La plej malnova priskribo pri Hevlín estas de jaro 1282.

## Loĝantaro 
## Transporto 
De la 1-a de julio 2010 estas vilaĝo en Integrita trafika sistemo de la Sudmoravia regiono. Tio signifis, ke vilaĝo perdis rektan trajnan konekton kun Miroslav tra Hrušovany nad Jevišovkou. Tiatempe estis konekto per trajno nur dum labortagoj, ĝis decembro 2009 estis eĉ konektoj dum semajnfinoj. Anstataŭ tio estas nun busa konekto de Brno tra Pohořelice. Sed busoj ne finas ĉi tie, multaj el ili finas en proksima Laa an der Thaya en Aŭstrio. Estas daŭre diskutoj pri renoviĝo de trajna konekto al Aŭstrio, temus pri konstruado de vojo en longeco 2&nbsp;km inter Hevlín kaj Laa an der Thaya. Tiu ĉi konekto estis eĉ post la Dua Mondmilito, sed dum komunisma reĝimo oni decidis, ke tiu ĉi povus helpi al homoj en ilia eskapo al Aŭstrio.
## Gefiloj
*Karl Hörmann, kleriko kaj universitata profesoro

## Memorindaĵoj 
* Linio de malpezaj fortikaĵoj kun du pezaj fortikaĵoj (MJ-S 15, MJ-S 16), konstruitaj enkadre de sistemo de Ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj por defendo antaŭ nazia Germanio.
* Preĝejo de Ĉieliro de Sankta Maria en vilaĝplaco
* Kapeleto ĉe ŝoseo direkte al Dyjákovice
* Dia torturo

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Malans GR

**Malans** estas komunumo de la komunumaro Maienfeld kaj la distrikto Landquart en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 2217 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009, kiu nombro kreskis modeste ĝis la 31-a de decembro 2010 al 2222.

## Geografio 
Malans situas norde de la rivero Landquart, kiu formas ĝian sudan limon, sur flotaĵkeglo de la rivereto *Mülbach* ĉe la orienta flanko de la Koira Rejnvalo.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Malans limas en nordo al Jenins, en nordoriento al Seewis en Prättigau, en sudoriento al Valzeina, en sudo al Igis, kaj en okcidento al Maienfeld. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,40 km², de kiuj 4,2 km² estas kovritaj de arbaro, 1,6 km² estas paŝtejoj, 3,75 km²herbejoj kaj agroj, 0,96 km² vitejoj kaj 0,11 km² akvejoj.

## Trafiko 
La setlejoj de Malans situas flanke de la gravaj trafikvojoj, tamen ĝi bone atingeblas. La kantonaj ĉervojoj nr-0 3/13 kaj 28 tuŝas la komunuman teritorion en sudokcidento. Kaj tuj okcidente de la komunumlimo ankaŭ situas alveturejo al la svisa aŭtovojo A13. La komunumo disponas pri haltejo ĉe la trajnlinio de la Retia Fervojo de Davos al Landquart.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Malans datiĝas el la jaro 840 kiel *villa Mellanze*. Malans apartenis dum mezepoko al la Burgo Wynegg. Dum malfrua mezepoko Jenins formis kune kun Jenins malaltan tribunalon de la Senjorujo Maienfeld. Ek de 1437 Malans membris en la Dektribunala Federacio. En la jaro 1536 la Tri Federacioj akiris la rajtojn pri Malans. En la jaro 1798 la civitanoj Malans postulis kiel unua grizona civitanaro la aliĝon al la Helveta Respubliko. En tiu jaro aperadis en Malans du porhelvetaj gazetoj, nome *Der Rhät. Staatsbothe* kaj *Der Merkur Hohen-Rhätiens*. Per la Mediacia Akto en la jaro 1803 Malans fariĝis memstara komunumo de la Alta Tribunalo Maienfed, el kiu fariĝis en 1851 la distrikto Suba Landquart kaj en la jaro 2000 la Komunumaro Maienfeld de la distrikto Landquart.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Malans
* Malans GR (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Malans
Flago de Benino

[eta|188px|[Dosiero:FIAV 111111.svg|23px 2:3]]
La **nacia flago de Benino** estis originale adoptita en 1959. Ĝi estis ŝanĝita kiam surtroniĝis la marksista reĝimo en 1975, sed post la forigo de la reĝimo, la malnova dizajno estis reenkondukita la 1-an de aŭgusto 1990. La koloroj estas la tradiciaj tutafrikaj koloroj: verda simbolas esperon, flava simbolas riĉaĵon kaj ruĝa simbolas kuraĝon. 

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Benino

Benino
Kategorio:Naciaj simboloj de Benino
Flago de Burundo

[dekstra|eta|188px|[Dosiero:FIAV 111000.svg|20px 3:5]]
La **nacia flago de Burundo** estis adoptita la 28-an de marto 1967. Ĝi konsistas el blanka svastiko kiu dividas la kampon en alternado de ruĝaj kaj verdaj areoj. La centro de la svastiko kunfalas en blanka disko, sur kiu ekzistas tri ruĝaj ses-pintaj steloj skizitaj en verda koloro. La rilatumo de la flago estis 2:3 ĝis la 27-an de septembro 1982. La blanka svastiko eble memorigas onin pri la Apostolo Andreo. Sed fakte, la flago de Burundo ne simbolas lin per kruco kiel simbolas flago de Skotlando. La vereco estas multe pli ĉiutaga kaj sekulara. La antaŭbildo estas versxajne antaŭa flago de Sabena, nacia fluga entrepreno de Belgio, eksa kolonireganto de la lando.

La verda koloro simbolas esperon, la blanka simbolas pacon, kaj ruĝa la falintoj en la lukto por sendependeco. La tri steloj reprezentas la tri gravajn etnojn de Burundo: la hutuoj, la tvaoj kaj la tutsioj. La tri steloj reprezentas la tri elementojn de la nacia devizo: Unité, Travail, Progrès (Unueco, Laboro, Progreso), kiu povas esti vidata sur la blazono de Burundo.

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Burundo

Burundo
Kategorio:Naciaj simboloj de Burundo
1547 Nele

'*1547 *Nele'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Paul Bourgeois elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de "*Nele''", edzino de la mezepoka fikciulo Til' Strigospegulo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1929
Flago de Kenjo

dekstra|eta|200px|
La **nacia flago de Kenjo** estis oficiale adoptitaj la . La kenja flago estas bazita sur tiu de la Kenja Afrika Nacia Unuiĝo (KANU). La koloroj simbolas nigran plimulton, kies ruĝo estas por la sango elverŝita dum la lukto por libereco, kaj verda por tero. La blanka poste estis aldonita kaj simbolas pacon. La nigra, ruĝa, kaj blanka aperas en la tradicia ŝildo kun du lancoj de masajoj kiu aperas en la centro.

## Antaŭ 1963 
Antaŭ tiu dato, la lando estis kolonio kadre de la Brita Imperio, la Kenja Kolonio. Ĝi ekestis en 1920, kaj ekde 1921 ĝis la transformo al sendependa ŝtato ĝi havis la dekstre bildigitan, tre britecan flagon. 

Kiam kenjaj atletoj unuafoje partoprenis someran olimpikon en 1956 kaj duafoje en 1960, ili ankoraŭ reprezentiĝis per la kolonia flago, nur en la somera olimpiko 1964 en Tokio unuafoje vidiĝis la nuna flago nigra-ruĝa-verda ... kaj nur sub la nova flago ili unuafoje gajnis olimpikan medalon.

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Kenjo

Kenjo
Kategorio:Naciaj simboloj de Kenjo
Kategorio:1963 en Kenjo
Flago de Ganao

eta|200px
La **nacia flago de Ganao** estis dizajnita de Mrs. Theodosia Okoh por anstataŭi la flagon de Britio post akiro de sendependeco en 1957. Ĝi estis hisita ĝis 1959, kaj tiam reinstalita en 1966. Ĝi havas la tutafrikajn kolorojn: ruĝa, flava, kaj verda, en horizontalaj strioj, kun nigra kvin-pinta stelo en la centro de la orstrio. La ganaa flago estis la unua afrika flago post la flago de Etiopio kiu havis tiujn kolorojn.

Ruĝo reprezentas la sangon de tiuj kiu mortis en la lukto de la lando por sendependeco, oro reprezentas la mineralan riĉaĵon de la lando, verdo simbolas la riĉajn arbarojn kaj naturan riĉaĵon de la lando, kaj la nigrajn stelstandojn por la gvida stelo de Afrika libereco.

Ganao
Kategorio:Naciaj simboloj de Ganao
Sérgio Cabral

Ne konfuzu kun la politikisto Sérgio Cabral Filho

**Sérgio CABRAL** (Rio de Ĵanejro, naskita je la 17-a de majo, 1937), estas ĵurnalisto, verkisto, komponisto kaj esploristo brazila.

## Biografio 
Naskita en la kvartalo Cascadura, en la ĉefurbo de Rio de Ĵaneiro, kreita en kvartalo Cavalcante, Sérgio Cabral fariĝis pripatra orfo kiam li estis kvarjaraĝa. Li komencis sian karieron en 1957 kiel polica raportisto en la ĵurnalo **Diário da Noite**, vespera ĵurnalo de la organizo **Diários Associados**. En 1969, jam kiel politika eldonisto en la grava ĵurnalo **Última Hora** (*Lasta Horo*), li kunigis al la komika-desegnisto Jaguar kaj al la ĵurnalisto Tarso de Castro por krei la politikan komikan ĵurnalon O Pasquim.

Dum la brazila diktaturo, li estis arestita pro sia politika agado en la ĵurnalo. Sérgio Cabral ankaŭ jam estis urba konsilanto de Rio de Ĵanejro de 1983 al 1993. En tiu sama jaro, li estis invitita labori kiel konsilanto de la konta tribunalo, laboro, kiun li faris ĝis lia emeritiĝo, je maio 2007.

Sérgio Cabral estas patro de la ĵurnalisto kaj politikisto Sérgio Cabral Filho, aktuala guberniestro de la ŝtato Rio de Ĵanejro.

## Verkoj 
* *As Escolas de Samba - o que, quem, onde, como, quando e porque* (1974) (La Sambejoj: kio, kiu, kie, kiel, kiam kaj kial.)
* *Pixinguinha, Vida e Obra* (1977) (Pixinguinha, Vivo kaj Laboraĵoj)
* *ABC do Sérgio Cabral* (1979) (ABC de Sérgio Cabral)
* *Tom Jobim* (1987)
* *No Tempo de Almirante* (1991) (En la tempo de la Admiralo)
* *No Tempo de Ari Barroso* (1993) (En la tempo de Ari Barroso)
* *Elisete Cardoso, Vida e Obra* (1994) (Elisete Cardoso, Vivo kaj Laboraĵoj)
* *As Escolas de Samba do Rio de Janeiro* (1996) (La Sambejoj de Rio de Ĵanejro)
* *A Música Popular Brasileira na Era do Rádio* (1996) (Populara Brazila Muziko en la Radia Epoko)
* *Pixinguinha Vida e Obra* (1997)
* *Antonio Carlos Jobim - Uma biografia* (1997) (Antonio Carlos Jovem - biografio)
* *Livro do Centenário do Clube de Regatas Vasco da Gama* (1998) (Libro de la Centjariĝo de la Klubo Regatas Vasco da Gama)
* *Mangueira - Nação Verde e Rosa* (1998) (Mangueira - Verda kaj Rozkolora Nacio)
* *Nara Leão - Uma biografia* (1991) (Nara Leão - biografio)
* *Ataulfo Alves* (2009)

## Eksteraj Ligiloj 
* Sérgio Cabral en la Vortaro Cravo Albin pri Brazila Populara Muziko

Kategorio:Brazilaj verkistoj
Kategorio:Brazilaj ĵurnalistoj
Kategorio:Brazilaj komponistoj
Ĝjangŝjio

**Ĝjangŝjio** estas provinco en la oriento de Ĉinio, ĉefurbo estas Nanĉango.

## Historio 
La Ĉina Soveta Respubliko (akronime ĈSR; ), konata ankaŭ kiel **Soveta Respubliko Ĉinio** aŭ la **Ĉina Soveta Respubliko**), estas ofte aludita en historiaj fontoj kiel Jiangksi Sovjet (laŭ ties plej granda komponanta teritorio, nome la Soveto Ĝjangŝjio-Fuĝjano). Ĝi estis establita en Novembro 1931 fare de la estontaj estroj de la Komunisma Partio de Ĉinio nome Mao Zedong, generalo Ĵu De kaj aliaj, kaj ĝi daŭris ĝis 1937. Disaj teritorioj estis la sovetoj de Nordorienta Ĝjangŝjio, de Hunano-Ĝjangŝjio, de Hunano-Hubejo-Ĝjangŝjio, de Hunano-Okcidenta Hubejo, de Hunano-Hubejo-Siĉuano-Gŭiĝoŭo, de Ŝaanksi-Gansu, de Seĉuano-Ŝensi, de Hubejo-Henano-Anhui, de Honghu kaj de Haifeng-Lufeng.

## Urboj, kuntiritaj areoj 
* Nanĉano (prefektujnivela ĉefurbo)
* Ĉindeĝen (prefektujnivela)
* Fuĝou (prefektujnivela)
* Ganĝou (prefektujnivela)
* Ĝian (Ĝjangŝjio) (prefektujnivela)
* Jiĉun (Ĝjangŝjio) (prefektujnivela)
* Jintan (Ĝjangŝjio) (prefektujnivela)
* Jiŭjiango (prefektujnivela)
* Pinsjan (Ĝjangŝjio) (prefektujnivela)
* Sinju (prefektujnivela)
* Ŝanĵao (prefektujnivela)
* Lonan (Ĝjangŝjio) (distriktonivela)

## Referencoj 

Kategorio:Provincoj de Ĉinio
Stožok

**Stožok** [stoĵok], (hungare *Dombszög* [dombsog]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Stožok situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Košice-Zvolen. Detva troviĝas je 6&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1773. En 1828 loĝis tie 365 vilaĝanoj en 46 domoj. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis *Sztosok,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Dombszög 757 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Zvolenská Slatina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Stožok 718 homoj, (706 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Detva
Radkov (distrikto Svitavy)

Municipo **Radkov** () situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en subregiono Malá Haná, valo de rivero Třebůvka, 6&nbsp;km sudoriente de urbo Moravská Třebová. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Origine en tiu ĉi regiono setlis slava loĝantaro. Norde de Radkov staris mezepoka opidumo, poste burgo, en la vilaĝo, en lokoj nomataj Hradisko troviĝis fortikaĵeto aŭ eble nur mastruma korto. En la jaro 1306 oni en dokumentoj rememoras senjoron Dětřiĥ el Radkov kaj en la jaro 1316 lian fraton Woyslav.

Posedantoj de la burgo kaj vilaĝo poste ŝanĝiĝis, ĝis en la jaro 1464 aĉetis ilin Zdeněk Hrabiše Kostka el Postupice kaj alligis al la sinjorejo Moravská Třebová. Verŝajne en tiu ĉi tempo komencis ruiniĝo de la burgo Radkov.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Radkov (SY), zvonice.jpg|Sonorilejo
Radkov (SY), prodejna.jpg|Vendejo
Radkov (SY), svatý Rochus.jpg|Statuo de sankta Roĥo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de mikroregiono Moravská Třebová kaj Jevíčko 

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Salvadoria fazano

La **Salvadoria fazano**, *Lophura inornata* estas birdo de la genro *Lophura*, indiĝena de Indonezio pli precize en strizono de sudokcidenta Sumatro. Ĝi estis foje konsiderata samspecia kun la *L. hoogerwerfi*. Maskloj estas laŭvide morfologie nedistingeblaj, sed inoj montras distingajn morfologiajn diferencojn.

Ĝi troviĝas en la malaltaj sed ĉefe montaj pluvarbaroj de okcidenta Sumatro de 650 a 2,200 m super marnivelo kaj ĉefe super 800 aŭ 1,000. Ĝi estas konata ankaŭ kiel Sumatra fazano. La latina scienca nomo de la specio nome "inornata" signifas "senornama". 

La masklo estas bluecnigra, mallongvosta kaj senkresta, kun tre etenda ruĝa haŭtaĵo ĉirkaŭokula kaj ĝis la bekobazo, irisoj ruĝecaj al helbrunaj kaj grizaj kruroj, dum la ino estas ruĝecbruna kun fajna hela strio en ĉiu plumo kaj malregula makuleco ĉefe sube kaj malhela vosto.

Masklo estas 44-58 cm longa, kun enverguro de 20-24 cm, dum ino estas 44-50 cm longa kun enverguro de 20-22 cm. Temas pri specio kun klara ekzemplo de seksa duformismo kaj laŭ grando kaj ĉefe laŭ plumarkoloro.

La voĉo estas serio de klukaj alvokoj.

Estas du agnoskitaj subspecioj kiuj estas la jenaj:
* *Lophura inornata inornata* en nordokcidenta Sumatro
* *Lophura inornata hoogerwerfi* en norda Sumatro.

Tiu specio estas klasita kiel vundebla. En la Nacia Parko Kerinci Seblat, kie ĝi estis iom komuna, la nombroj malpliiĝas pro troa kaptado kaj ĉasado fare de lokanoj por akiri manĝon. Ŝajne tiu specio preferas unuarangajn praarbarojn, sed ili ĉeestas ankaŭ degraditajn (lignoproduktado) habitatojn proksimajn al unuarangaj praarbaroj. La populacio estas ĉirkaŭkalkulta je 2,500-10,000 individuoj. La populacitendenco ŝajne malpliiĝantas. La teritorio estas ĉirkaŭkalkulta je 34,000 km². 

La Salvadoria fazano ricevis sian komunan nomon laŭ la itala ornitologo Tommaso Salvadori.  

## Referencoj 
*  Vundebla.

## Eksteraj ligiloj 
*Konsultita la 17an de januaro de 2011  Angle
* BirdLife Species Factsheet 
* IUCN Ruĝa Listo
* gbwf.org - Salvadoria fazano *(Lophura inornata)* 

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Flago de Burkino

eta|230px
right|thumb|Flago de Supra Voltalando en 1960–1984.
La **nacia flago de Burkino** estas formita fare de du egalaj horizontalaj strioj de ruĝa (pinto) kaj verda, kie flava kvin-pinta stelo ripozas en la centro. La flago estis adoptita la 4-an de aŭgusto 1984 post la puĉo de 1983 kiu alportis Thomas Sankaran al potenco. La koloroj estas la popularaj tutafrikaj koloroj de Etiopio. La ruĝa reprezentas la revolucian lukton de la lando kaj la verda strio reprezentas esperon kaj abundon. La flava stelo simbolas la mineralan riĉaĵon de Burkino. Flago de Burkino estas escepta tutafrikajn kolorojn havanta flago tiel, ke ĝi estas nur el la 1980-aj jaroj. La plej multaj tiaj flagoj estas el la unua duono de la 1960-aj jaroj. La nova flago en Burkino simbolis celon por ĉiam fortranĉi la kontaktojn kun la kolonialisma pasinteco kaj konstrui la landon pure afrika.

La origina flago de Supra Voltalando, adoptita ĉe sendependeco, enhavis 3 horizontalajn striojn de nigra, blanka, kaj ruĝa. Tiuj koloroj reprezentis la tri gravajn enfluriverojn de la Volta Rivero, kiu fluas suden tra la lando.

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Burkino

Burkino
Kategorio:Naciaj simboloj de Burkino
Siegfried Ochs

**Siegfried Ochs** (naskiĝinta la  en Frankfurto ĉe Majno, mortinta la  en Berlino) estis germana ĥordirigento kaj komponisto. Kiel komponisto li ankaŭ uzis la kaŝnomon Diego Fischers.

## Vivo 
Ochs studis komence ĉe la Universitato de Hajdelbergo kemion, tamen kromlaboris jam ĉe la urba teatro kiel pianakompanisto kaj scenaranĝo-pentristo. En 1878 li iris al la Altlernejo por Muziko je Berlino, kiun tiam estris Joseph Joachim (1831–1907). En la jaro 1882 li fondis la Filharmonian Ĥoron je Berlino, kiun li direktis ĝis sia morto. En 1920 la ĥoro estis malfondita pro financaj kaŭzoj kaj daŭrigata kiel ĥoro de la altlernejo por muziko, je kiu instruis Ochs.

Dum la nazia epoko la verkoj de la judo Siegfried Ochs estis malpermesataj.

Li komponis komikan operon, ĥorverkojn, duetojn, lidojn. Liaj plej konataj verkoj estas la kanto „*Dank sei Dir, Herr*“ kaj la parodiado de 14 famaj komponistoj, inter ili Bach, Haydn, Mozart, Beethoven kaj Wagner, per kunfandado de unu el iliaj famaj verkoj kun la popolkanto *Kommt ein Vogel geflogen*.

Similan formon de muzika parodio faris Karl Hermann Pillney per la popularmelodio *Was machst Du mit dem Knie, lieber Hans, beim Tanz* kaj Ulrich Sommerlatte per *Der alte Peter*.

## Verkoj 
### Propraj verkoj 
* *Musikalische Eskapaden*. Nordwestdeutsche Philharmonie unter Peter Falk. 1994. CD (Philips)
* *Was machst du mit dem Knie, lieber Brahms*. Gerrit Zitterbart, Piano. 2004. CD (Edition Ohrwurm)

### Kiel interpretisto 
* En la jaroj 1927–1928 kelkaj registraĵoj kun la Filharmonia Ĥoro Aufnahmen por Electrola. Li registrigis i.a. pecoj el verkoj de Heinrich Schütz, Johann Sebastian Bach, Georg Friedrich Händel kaj Wolfgang Amadeus Mozart same kiel proprajn ĥorkomponaĵojn.

## Traktaĵoj 
* *Geschehenes, Gesehenes*. Leipzig und Zürich: Grethlein & Co. 1922 (Autobiographie)
* *Der deutsche Gesangverein für gemischten Chor*. Teil 1–4. Berlin: Hesse 1923 - 1928 (über Aufbau und Leitung des Vereins [Teil 1] sowie Beispiele aus der Aufführungspraxis von Schütz bis Reger [Teil 2–4])
* *Über die Art, Musik zu hören: ein Vortrag, gehalten in der Deutschen Gesellschaft 1914 zu Berlin*. Berlin: Werk-Verl. 1926

## Literaturo 
* Kurt Singer: Siegfried Ochs, der Begründer des Philharmonischen Chors. Berlin: Werk-Verl. 1933

## Eksteraj ligiloj 
* Biografie von Siegfried Ochs auf Bach Cantatas Website (englisch)

Kategorio:Romantikaj komponistoj
Kategorio:Germanaj komponistoj
Serv-orientita arkitekturo

eta|Tavola interagoj en servorientita Arkitekturo

**Servorientita arkitekturo ** (**SOA**) estas fleksebla aro da ellaboraj principoj uzataj dum la fazoj de sistema disvolvo kaj integrado en komputado. Sistemo bazita sur SOA pakos funkcion kiel sinsekvon de interfunkciaj *servoj* kiu povas esti uzata en multaj apartaj sistemoj el pluraj laborsektoroj.

SOA ĝenerale ankaŭ provizas manieron por servkonsumantoj, kiaj teksaĵ-bazaj aplikacioj, estis informita pri disponeblaj SOA-bazitaj servoj. Por ekzemplo, pluraj apartaj unuoj en kompanio povas disvolvi kaj funkciigi SOA-servojn in malsamaj programlingvoj; iliaj respektivaj klientoj profitos de bone komprenita, bone difinita interfaco por aliri ilin. XML estas komune uzata por interfaci kun SOA-servoj, kvankam tio ne estas postulata.

SOA difinas kiel integri larĝe malsamaj aplikacioj por teksaĵ-bazita ĉirkaŭo kaj uzas multajn implementajn platformojn. Pli ol difini API, SOA difinas la interfacon laŭ protokoloj kaj funkcioj. *Finpunkto* estas la enirpunkto de SOA-implementaĵo.
Servorientado postulas *malstriktan kupladon* de servoj kun mastrumaj sistemoj, kaj aliaj teknologioj sub apliklacioj. SOA apartigas funkciojn en apartaj unuoj, aŭ servoj, kiun implementantoj ofertas trans reto por ebligi al la uzantoj kombini kaj reuzi ilin en iliaj propraj aplikaciaj disvolvoj. Tiuj servoj kaj ties respondaj konsumantoj komunikas inter si sendante datumojn laŭ bone difinita, komuna formato, aŭ per kunordigo de agado inter du aŭ pli da servoj.

Oni povas konsideri SOA kiel kontinuumo, male al distribuita komputado aŭ modulema programado.

## Priskribo 
### Supervido 
## Referencoj 
Kategorio:Teksaĵservoj
Johano Jiskra

**Johano Jiskra** (kelkloke skribiĝis Giskra) estis ĉeĥa militestro.

Johano Jiskra naskiĝis ĉirkaŭ 1400, li estis talenta soldato en Bohemio kaj en Italio, kie li lerte uzis taktikon de husanoj. Fine imperiestro Sigismondo la 1-a invitis lin en Hungarion. Li ricevis imponan fortikaĵon de Zvolen jam dum regado de Ladislao la 1-a. Li okupis grandan parton de Supra Hungarujo, liaj soldatoj konstruis tie malgrandajn fortikaĵojn. Jiskra oficiale havis la rangon ĉefkapitano de Supra Hungarujo en 1445. La loĝantoj devas obei al la ĉeĥaj solduloj. Tio ne plaĉis al la hungaroj, tial János Hunyadi faris militiron kontraŭ Jiskra. En Mezőkövesd okazis paco, tamen la problemo restis. Baldaŭe Matiaso la 1-a iĝis la hungara reĝo, kiu faris lin sia fidelulo. Li mortis en nekonata tempo (eble en 1469).

## Vidu ankaŭ 
* Spiŝa burgo

Kategorio:Militestroj
Kategorio:Ĉeĥaj nobeloj
Vígľašská Huta-Kalinka

**Vígľašská Huta-Kalinka** (hungare *Végleshutakálnok* [vEgleŝhutakAlnok]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Vígľašská Huta-Kalinka situas laŭ flankovojoj. Zvolenská Slatina troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
Vígľašská Huta-Kalinka formiĝis, kiel unueca vilaĝo en 1926 el 2 vilaĝoj menciitaj pli sube. Pli frue ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszalatna, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vígľašská Huta-Kalinka 382 homoj, (361 slovakoj).

### Vígľašská Huta 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1773 en formo *"Vigles Huta"*, kie funkciis vitrofarejo. En 1828 loĝis tie 651 vilaĝanoj en 87 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Végleshuta 838 homoj, (plejparte slovakoj).

### Kalinka 
La vilaĝo formiĝis en la 18-a jarcento. En 1828 loĝis tie 230 vilaĝanoj en 30 domoj. Longe oni minadis tie sulfuron. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Végleskálnok 303 homoj, (plejparte slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Marteno de 1802

Kategorio:Municipoj en distrikto Detva
Kategorio:Municipoj en Slovakio kun kunmetita nomo