Salticedoj

**Salticedoj** aŭ *Salticidae*, populare konataj kiel **saltaraneoj**, kiuj enhavas ĉirkaŭ 600 priskribitajn genrojn kaj pli ol 5800 priskribitajn speciojn de araneuloj, kio faras ke ĝi estas la plej granda familio de araneoj kun ĉirkaŭ 13% el ĉiuj specioj. Saltaraneoj havas ion el la plej bona vidkapablo inter artropodoj kaj uzas ĝin en pariĝado, ĉasado kaj navigado. Kvankam ili normale moviĝas trankvile kaj tre malrapide, plej specioj estas kapablaj por tre lertaj saltoj, ĉefe dum ĉasado, sed foje kiel reago al subitaj minacoj aŭ trapaso de longaj spacoj. Kaj ties folipulmoj kaj trakea sistemo estas bone disvolvigitaj, kaj ili uzas ambaŭ sistemojn (dumaniera spirado). Saltaraneoj estas ĝenerale agnoskitaj pro sia okulmodelo. Ĉiuj saltaraneoj havas kvar parojn de okuloj, el kiuj la antaŭa meza paro estas partikulare granda.
[eta|maldekstre|[Saltaraneo vidita en Ĉenajo.]]

## Taksonomio 
La taksonomio de saltaraneoj estis bone reviziita en 2015. La familio estas nune dividata en sep subfamilioj (listitaj el plej al malplej bazaj):
* *Onomastinae* aŭ **Onomastenoj** Maddison, 2015 – 1 genro, 12 specioj
* *Asemoneinae* aŭ **Asemoneenoj** Maddison, 2015 – 5 genroj, 38 specioj
* *Lyssomaninae* aŭ **Lisomanenoj** Blackwall, 1877 – 2 genroj, 92 specioj
* *Spartaeinae* aŭ **Spartenoj** Wanless, 1984 – 29 genroj, 165 specioj
* *Eupoinae* aŭ **Eŭpoenoj** Maddison, 2015 – 3 genroj, 34 specioj
* *Hisponinae* aŭ **Hisponenoj** Simon, 1901 – 9 genroj, 53 specioj
* *Salticinae* aŭ **Salticenoj** Blackwall, 1841 – 538 genroj, 5379 specioj

El tiuj subfamilioj, Salticenoj estas pro multo la plej granda, enhavanta ĉirkaŭ 90% el la konataj specioj de saltaraneoj.

## Manĝo 
dekstra|eta|Kamufla specio de la genro *Menemerus* kun kaptita masklo de formiko.
Kvankam saltaraneoj estas ĝenerale karnovoraj, oni konas multajn speciojn kiuj inkludas nektaron en sia manĝo, kaj unu specio, *Bagheera kiplingi*, manĝas ĉefe plantomaterialon. Oni konas neniun kiu manĝas semojn aŭ fruktojn. Eksterfloraj nektarejoj en plantoj, kiaj ĉe *Chamaecrista fasciculata*, havigas al saltaraneoj per nektaro; la planto profitas ĉar la araneoj predas ajnajn plagojn kiujn ili trovas.

## Referencoj 
## Literaturo
* Vasilevsky, M. (2012). "A Classical Taxonomic Guide to Identifying Fifty Unique North American Jumping Spiders". Lulu.
* Kaston, B.J. (1953). How to Know the Spiders, Dubuque, Iowa.
* Forster, L.M. (1982). "Vision and prey-catching strategies in jumping spiders". American Scientist. 70: 165–175.
* Jackson, R.R. (1982). The behavior of communicating in jumping spiders (Salticidae). In P. Witt and J. Rovner (eds). Spider Communication Mechanisms and Ecological Significance, p.&nbsp;213–247. Princeton, New Jersey.
* Jackman, John A. (1997). A Field Guide to Spiders & Scorpions of Texas. Gulf Publishing Company. Houston, Texas. p.&nbsp;127.
* Nakamura, T.; Yamashita, S. (2000). "Learning and discrimination of colored papers in jumping spiders (Araneae, Salticidae)". Journal of Comparative Physiology A. 186: 897–201. doi:10.1007/s003590000143.
* Elias, D.O.; Mason, A.C.; Maddison, W.P.; Hoy, R.R. (2003). "Seismic signals in a courting male jumping spider (Araneae: Salticidae)". Journal of Experimental Biology. 206: 4029–4039. doi:10.1242/jeb.00634. PMID 14555743.
* Lim, M.L.M.; Li, D. (2005). "Extreme ultraviolet sexual dimorphism in jumping spiders (Araneae: Salticidae)". Biological Journal of the Linnean Society. 89: 397–406. doi:10.1111/j.1095-8312.2006.00704.x.

Kategorio:Araneuloj