open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Péter R. Kárpáti

**Péter R. Kárpáti** [er kArpAti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **R. Kárpáti Péter** estis hungara aktoro, voĉoaktoro, prezentisto. Lia filino estis Rebeka Kárpáti.

Péter Kárpáti naskiĝis la  en Szőny.

## Biografio 
Péter R. Kárpáti maturiĝis en mezlernejo en Győr, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1988. Lia ĉefinstruisto estis Károly Kazimir. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Jókai (Békéscsaba). Inter 1989-1994 li estis membro de Teatro Hevesi Sándor. Intertempe li havis ankaŭ filmajn rolojn kaj prezentistajn taskojn, inter 1998-2012 li estis konstanta rolanto en televida serio. Ekde 1997 li ankaŭ instruis, krome li kontribuis librojn kaj scenarlibrojn. Lia edzino naskis 2 gefilojn, sed la geedziĝo jam finiĝis.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** La Komedio de Eraroj -
** *Multa Bruo pri Nenio* - Don Pedro
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Hlestakov
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac (verko) - kadeto
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - titolrolo
* Károly Bakonyi: *Mágnás Miska* - Pixi
* Brandon Thomas: ''Charley's Aunt* - Charley Wykeham
* John Steinbeck: Pri Musoj kaj Homoj - Curley
* Gábor Presser–Dusán Sztevanovity: *A padlás* - Princo

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* Peer Gynt (1986)
* *Szamba* (1996) - provinca aktoro
* *A halálügyész* (2019) - Endre Rácz
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Raúl Araiza, James Belushi, Leonard Nimoy

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Szomszédok* (serio, 1992) - S-ro Szép
* *Barátok közt* (serio, 1998–2012, 2018) - András Berényi
* *Hacktion* (serio, 2013) - Péter Barcza
* *Oltári történetek* (serio, 2021) - Henrik Ortman

## Liaj libroj (elekto) 
* *Péter könyve avagy Ahogy én láttam...*, 2012
* *Élet az élet után. Halálközeli élmények Magyarországon*, 2014
* *Sziklás madonna* (komedio), 2014
* *Tiszta lap'', 2018

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj prezentistoj
Kastelo Friedensburg

**Kastelo Friedensburg** (, antaŭe ''*) estas kastelburgo super Sormitz-valo apud Leutenberg en Germanujo. Ĝi estis rezidejo de la grafoj de Schwarzburg-Leutenberg, datumante el la frua 16-a jarcento. Hodiaŭ troviĝas en ĝi speciala kliniko pri dermatologio.

## Historio 
La konstruhistorio de la burgo ekis en la 9-a jc kiam slavaj triboj instalis surmontete rifuĝburgon kontraŭ soraboj atakantaj disde eosto. Mezepoka burgo atestitis ekde la 14-a jarcento. Ĝi estis la sidejo de la en 1187 unuafoje menciitaj ministraj Lutenburg-oj. Poste sekvis posedante la grafoj de Schwarzburg-Leutenberg (inter 1362 kaj 1564). En la 16-a jarcento estis kontinuaj heredkvereletoj inter la Schwarzburg-oj, Leutenberg-oj kaj la grafoj de Orlamünde. Tio kaŭzis ke post la fino de ĉiuj tiaj malpacetoj oni nomis la ejon *Pacburgon* (laŭvorta traduko de la germana nomversio; unue skribe en 1718). Inter 1491 kaj 1525 reekis vigla konstruagado ĉeburge kaj tiam ĝi ankaŭ ricevis sian nunan aspekton. Sekve okazis pluraj fajregoj, ekz. en 1567, 1695, 1726, 1800 kaj 1934. Ĉi-lasta katastrofo ege damaĝis la eksteron kaj la internon (i.a. ankaŭ la kapelon). Post la rekonstruo ĝi servis (estante ekde 1935 en publika landa posediĝo) kiel feria hejmo kaj poste kiel domo de la GDR-registaro. Post lasta renovigo inter 1991 kaj 1993 ĝi servas kiel speciala malsanujo por dermatologio.

## Literaturo 
* Regina Resch, Alexander Resch: *Thüringer Burgen*. Verlag Resch, Meiningen 2007, ISBN 3-9810525-6-0.
* Michael Köhler: *Thüringer Burgen und befestigte vor- und frühgeschichtliche Wohnplätze*. Dua eldono. Jenzig-Verlag, Jena 2003, ISBN 3-910141-56-0, p.&nbsp;112.
* Thomas Bienert: *Mittelalterliche Burgen in Thüringen – 430 Burgen, Burgruinen und Burgstätten''. Unua eldono. Wartberg Verlag, Gudensberg-Gleichen 2000, ISBN 3-86134-631-1, p.&nbsp;236–237.

## Eksteraj ligiloj 
* Klinika hejmpaĝo

Leutenberg
Leutenberg
Kategorio:Dermatologio
Zschachen-muelejo

eta|300ra|Zschachenmühle en oktobro 2002
**Zschachen-muelejo** (germane: *Zschachenmühle*) estas aktuale ne tute dekunuo da ejoj kaj pluraj hektaroj da tereno unuigite en bieno ĉe la enfluo de Reifbach-rojo al Sormitz en Remptendorf, Germanujo. Inter 1933–1945 troviĝis tie sidejo de la turingia landa fajrobrigadista trejniĝejo antaŭ uzo armea inter 1957 kaj 1990. Ekde la mezo de la 1990-aj jaroj posedis ĝin la iama konceptartisto Siddhartha Y Fongi (1936-2012) kaj lia komunumo.

## Historio 
[eta|Pord[Lintelo|lintela ornamaĵo de la iama mueleja domo, 1843]]
eta|Gimnastikejo de la fajrobrigadista lernejo, fone la iama turo por la estinghosoj, 2010
Pro ĝia deklivo kaj akva riĉeco ekzistis laŭlonge de Sormitz-rivero inter Wurzbach (525 m) kaj Leutenberg (300 m) jam dum la 19-a jarcento pluraj muelejoj antaŭenigitaj per akvoforto. Tiel ankaŭ la malsupre de Wurzbach situanta Zschachen-aĵo konstruitis ĉ. la jaro 1840 unue kiel lignaĵsegejo antaŭ brulkonsumiĝo dufoja. Ĉe ĉiu rekonstruo ĝi pligrandigitis. Finfine ĝi estis gastejo kun pensiono.

Post bankroto de la gastejestrino ĝi servis ekde 1927 kiel ripozumhejmo por fajroestingistoj. En 1929 deciditis malfermi surloke modernan lernejon por fajroestingistoj kies solena inaŭguro okazis en marto 1933. La tiama ĉeffajrobrigadisto turingia Ernst Pabst el Leutenberg ege engaĝiĝis la sekvantajn jarojn por plibonigi la sortonde familioj kies viroj akcidentis dum fajroestigado. Dum la Dua mondmilito la trejnejo ankaŭ transprenis devojn pri kontraŭbombatakŝirmado. Post okupiĝo de Turingio fare de la Ruĝa Armeo en julio 1945 la tuto servis kiel 1955 kiel segejo kaj inter 1957 kaj 1990 kazerne. Inter 1964–1967 Nacia Popolarmeo havis tie ĉi piedpilkan klubon *ASG Vorwärts Zschachenmühle*.

En 1990 la tiama Distrikto Lobenstein kaj implicite ankaŭ Zschachen-muelejo iĝis parto de la Natura parko *Turingia Ardeza Montaro-Supra Saale*. Komence de la 1990-aj jaroj membroj de la alternativula societo *Vereins zur Förderung ganzheitlicher Lebensweise und Kulturpflege e.V.* kaj anoj de la Oŝo-movado transprenis la neuzatan nemoveblaĵon kiun ili aĉetis en 1995. De tiam ĝi paŝon post paŝo riparatas.

## Nuntempo 
Hodiaŭ troviĝas apud la loĝadaj kaj meditadaj ĉambroj de la ne tute 20 daŭraj loĝantoj ankaŭ diversaj porartistaj atelieroj, muzika-dancada laborejo kaj (en la malnova mueleja domo) vendejo por ŝtonoj kun kolekto de mineraloj. Ties plej imponaj ekzempleroj somere parke spekteblas. Eta kamparana muzeo prezentas iaman agrikulturan teĥnikon el al ĉirkaŭaĵoj. Metalrubaj artobjektoj de Mandir Karamol ankaŭ liberaere admirindas.

## Trafikaliro 
eta|Iama haltejo Zschachenmühle (2018)
Rekte ĉemueleje kondukas pretere la federacia ŝoseo B 90 (de Kaulsdorf-Hockeroda al Bad Lobenstein); ĉ. je 100 metroj supre de ĝi estas fervojlinio malfermita en 1907, *Sormitztalbahn*. Haltejo funkciis ĝis 2011. Ĝis 1945 eblis rekte vojaĝo ĝis Hof (Saale). Bushaltejo bedaŭrinde ne ekzistas.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de Zschachenmühle

Kategorio:Muelejoj en Germanio
Kategorio:Distrikto Saale-Orla
Kategorio:Fajrobrigadoj
Kategorio:Iamaj kazernoj
Maroltov

**Maroltov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km nordoriente de Ostrov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 6 adresoj.

**Maroltov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,13&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1525.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto
* Remparburgo

## Pluaj fotoj 

Maroltov (1).jpg|Maroltov
U Maroltova (Bei Dorf Maroltov) (By the village Maroltov) 26.07.2007 - panoramio.jpg|Ĉe vilaĝo Maroltov

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Ostrov (distrikto Karlovy Vary)
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Alexandra (Nov-Zelando)

**Alexandra** (jen angle), **Manuherikia** aŭ **Areketanara** (maorie), estas urbeto de Nov-Zelando. Ĝi situas enlande en la Suda Insulo. Fine de  en Alexandra vivis . Administre la loĝloko apartenas al la regiono Otago.

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Urboj de Nov-Zelando
Tekapo (urbo)

**Tekapo** (por pli bone diferencigi ĝin de la samnoma lago), aŭ formale ***Lake Tekapo***, estas urbeto de Nov-Zelando. Ĝi situas ĉe la suda bordo de la samnoma lago Tekapo, en la Suda Insulo. Fine de  en la komunumo vivis .

La ŝtata ŝoseo 8 kondukiĝas rekte tra la urbeto - 227 kilometrojn de Christchurch kaj 256 kilometrojn de Queenstown. Ĉiutage aŭtobusaj servoj ligas Tekapon al Christchurch kaj Queenstown. La lago estas populara turista loko, kaj pluraj feriejaj hoteloj situas ĉe la urbeto. Urba flughaveno situas 5 kilometrojn okcidente de la urbo.

Norde de la urbeto krome situas la lago Alexandrina. Proksime de Tekapo situas la Universitata Observatorio de Monto John.

## Eksteraj ligiloj 
*  turisma ()

eta|maldekstra|600ra|

Kategorio:Urboj de Nov-Zelando
Ashburton (Nov-Zelando)

**Ashburton** (jen angle), **Hakatere** (maorie), estas urbo de Nov-Zelando. Ĝi situas ĉe la orienta bordo de la Suda Insulo. Fine de  en Ashburton vivis . Administre la loĝloko apartenas al la regiono Kanterburio.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la distrikta konsilio () 

Kategorio:Urboj de Nov-Zelando
Ashburton

**Ashburton** povas rilati interalie al
* urbo en la historia graflando Devon en Anglio,
* Ashburton, urbo de Nov-Zelando, kaj al
*  antaŭurbo de Melburno, Aŭstralio.
Chemillé-sur-Indrois

''''*, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre-et-Loire*, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, , prononco []. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Loches* kaj al la kantono *''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre-et-Loire

Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Pudukkottai

**Pudukkottai** () estas urbego en la samnoma distrikto Pudukkottai (kie ĝi estas sidejo de la distrikto), en subŝtato Tamilnado, en sudorienta Barato.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Pudukkottai situas sur ebenaĵo en averaĝa alteco de 88 metrojn en rivervalo. Metropolo Tiruĉirapali troviĝas 53, alia distrikta sidejo Tanĝavur 57, Kumbakonam 89, Maduraj 93, Salem (Barato) 158, Erode 159, Koimbatore 214, Koĉi (Barato) 285, Majsuro 318, Bengaluro 319, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 335, Mumbajo 1152, Kolkato 1694, tutlanda ĉefurbo Delhio 2036 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Demografio 
En 2011 Pudukkottai havis  da loĝantoj. En la 1990-aj jaroj Pudukkottai atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil). La meza legopovo estas 92.19%.

## Historio 
Princlando Pudukottai estis kreita en la 17-a jarcento. En la pli postaj jarcentoj la regantoj faris ofte sendependan eksteran politikon. Pudukkotai finfine venis sub formalan britan protekton. La urba municipo estis fondita en 1912.

## Ekonomio 
Ĉirkaŭaĵo de Pudukkottai estas ĉefe agrikultura areo, sed irigacio nepre necesas. Plejparte oni kultivas rizon, krome milion, kotonon, sukerkanon, bananojn. La urba loĝantaro prilaboras la agrikulturaĵojn.

## Religio kaj lingvoj 
La ĉefa religio en Pudukkottai estas hinduismo (79.4%), poste islamo (15.14%), fine kristanoj (4.89%). La tamila estas la ĉeflingvo, sed la uzo de la angla estas relative ofta. La angla estas la instrulingvo en la plej multaj instruejoj kaj oficoj en la serva sektoro.

## Eduko 
En Pudukkottai la altnivela edukado okazas en kolegioj kaj instituto.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
Pudukkottai estas bone ligita voje kaj fervoje al la proksimaj areoj. La plej proksima internacia flughaveno estas en Tiruĉirapali.

## Klimato 
Pudukkottai havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen kun musonoj. Jare pluvas averaĝe 923 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen en la dua jarparto pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 20-37 °C.
eta|

## Vidindaĵoj 
* temploj, moskeoj, kirkoj
* muzeo (la due plej granda en Tamilnado)
* fortikaĵo
* impona palaco

## Fontoj 
* WikiTrans

Maranatha Church, Valayankulam. Tamil nadu. - panoramio.jpg|Preĝejo
Pudukkottai-Museum.jpg|Muzeo

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Tamilnado
Bystřice (Mladé Buky)

**Bystřice** (germane: *Klinge*) estas pereinta domaro en Ĉeĥio, parto de kampurbo Mladé Buky en distrikto Trutnov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Mladé Buky. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis 0 loĝantoj. En la jaro 2011 ĉi tie estis registrita neniu adreso.

Bystřice situas en katastra teritorio **Mladé Buky** kun areo 10,92&nbsp;km2.

## Historio 
La domaro estiĝis fine de la 17-a jarcento en konekso kun minado de oro. Post la dua mondmilito ĝi estis komune kun la najbara Sklenářovice ellandigita kaj plimulto de konstruaĵoj egaligita kun la tero.La ĉeĥa nomo devenas nur el la jaro 1946; ĝi respondas al la germana *Klinge* = montara rojo. Nuntempe troviĝas ĉi tie 4 domoj.

## Memorindaĵoj 
Inter la memorindaĵoj apartenas kapelo de Vizito de Virguino Maria el la jaro 1829, kiu estis en la jaro 2015 rekonstruita. La kapelo kaj parcelo estas en administrado de Nacia parko Gigantmontaro; en la jaro 2007 estis preparita projekto por ĝia riparo. Tiu estis finita en la jaro 2015.
En la proksima ĉirkaŭaĵo troviĝas restaĵoj de minado de oro, ekz. ŝtona ponto trans Ora rojo, kiu trafluas tra Bystřice.

## Referencoj 
## Pluaj fotoj 

Bystrice 91.jpg|Bystřice
Bystrice kriz.jpg|Kruco en Bystřice

Kategorio:Mladé Buky
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Gigantmontaro en Ĉeĥio
La Cumbrecita

**La Cumbrecita** (La Malgranda Pinto) estas argentina vilaĝo administrata kiel municipio kiu troviĝas en la Valo Calamuchita en la areo de Sierras Grandes, je nur 120 kilometroj de Kordobo (Argentino) kies loĝantaro ne superas 1,000 loĝantojn. Ĝi estis fondita en 1934 fare de migrantoj el Centra Eŭropo. Ĉirkaŭ 1940, la unuaj privataj hejmoj estis konstruitaj kaj la urbo malrapide akiris la Tirolan karakteron kiu difinas ĝin hodiaŭ.

## Turismo 
La vilaĝo koncentriĝas sur ekoturismo kaj tial ĝi estas tute piedira kaj rememorigas al la malgrandaj germanaj urboj de la 15-a jarcento kun Alpstilaj hoteloj kaj loĝejoj. Sukeraĵejoj specialigas en *Apfelstrudel* kaj ĉokolada kuko.

La komunumaj aŭtoritatoj deklaris la zonon protektita ĉirkaŭaĵo kaj depost 1996 kiel "Piedirejo". Vizitantoj devas parki la aŭtojn antaŭ la vilaĝa enirejo kaj tiam piediri laŭ la ŝton-pavimitajn stratojn. La Cumbrecita estas unu el la plej allogaj turismaj lokoj en la regiono. En intervjuo kun BBC World Ingrid Cabjolsky, nepino de la fondinto, rimarkigis, ke ŝi ne komprenas "kial en historiaj centroj en eŭropaj ĉefurboj, aŭtoj estas ankoraŭ permesitaj":

## Ekstera ligilo 
* (es) La oficiala retejo de La Cumbrecita

## Referencoj 
Kategorio:Turismo en Argentino
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Ekoturismo
Municipo Ķekava

La **distrikto > municipo Ķekava** () estas distrikto en suda Latvio. Distrikto estis kreita post la administra-teritoria reformo de Latvio en 2021. Tiam komunumoj Ķekava kaj Baldone estis kunfanditaj. Ĝiaj najbaraj distriktoj estas oriente distrikto Ogre, sude distrikto Bauska, okcidente distrikto Olaine kaj norde ŝtata urbo Rigo kaj distrikto Salaspils. La centro de la distrikto situas en Ķekava.

## Historio 
Ĝis la 13-a jarcento, la aktuala Ķekava distrikto estis parto de la Zemgalia ŝtato Upmale. En la 13-a jarcento la teritorio estis inkludita en Livonio. Post la kolapso de Livonio en la 1560-aj jaroj, la nuna paroĥo kaj urbo Baldone estis inkluditaj en la Duklando Kuronio kaj Zemgalio. La norda parto venis sub la administradon de Rigo. En 18-a jarcento ĉio distrikto estis inkludita en Rusia Imperio. En la dua duono de la 18-a jarcento, Baldone komencis esti menciita kiel feriejo pro sia sulfurfonto.

## Geografio 
La distrikto situas ĉefe en la Upmale montetoj de la malaltebenaĵo de Centra Latvio () kaj en la okcidenta parto - en la Tīreļi ebenaĵo, laŭ Daŭgavo estis antikva valo (). Geologie, kiel en la plej granda parto de Latvio, la supradevonia sedimentoj dominas. La grundoj estas ĉefe sablaj gazonaj podzoligitaj kaj precipe podzoligitaj, okcidentaj podzoligitaj argilaj grundoj. Arbaroj estas plejparte koniferaj. En la sudoriento de la distrikto, la Upmala montetoj estas karakterizitaj per cirklaj alteczonoj, kiuj estas kurbaj en la direkto de la malnova glaĉero kaj ligitaj per longformaj remparoj. Ĉe la intersekciĝo de tiuj formoj leviĝas neregulaj morenaj montetoj (kemoj). La plej altaj punktoj estas Riekstukalns (85,2 m) kaj Morisona kalns (81,7 m) proksime de Baldone.

Averaĝa temperaturo: -5,5&nbsp; en januaro, +17&nbsp; en julio. Precipitaĵo 650–700&nbsp;mm jare.

Gravaj riveroj:
* Daŭgavo baseno: Daŭgavo, Ķekaviņa, Bērzene, Olekte, Ostvalda kanāls.
* Lielupe baseno: Misa, Mellupe, Skujupīte.

Ķekaviņa kaj Misa estas ligitaj per la Daŭgava-Misa kanalo.

La plej grandaj lagoj: Titurgas (12 ha), Lejasezers (5 ha). Norde en Daŭgavo estas la Riga hidroelektra centralo akvujo.

## Loĝantaro 
Distrikto Ķekava havas 30 077 loĝantojn (2021) kaj la denseco estas 66,3 loĝantoj por kvadratkilometro.

 Ekde 01.07.2022, vilaĝo Ķekava ricevos la statuson de urbo.

## Administraj unuoj (ekde 2022.07.01) 
### Urboj (pilsēta) 
Baldones pilsēta, Baložu pilsēta, Ķekavas pilsēta.

### Paroĥoj (*pagasts*) 
Baldones pagasts, Daugmales pagasts, Ķekavas pagasts.

## Galerio 

Baldone White palace - panoramio.jpg|La Blanka palaco en Baldone
Ķekavas upīte pie Ķekavas 1998-11-07 - panoramio.jpg|Ķekaviņa rivero
Baldone observatory in Latvia - The dome (14511700735).jpg|Baldone observatorio
Riekstukalns - ogre11 - Panoramio.jpg|Riekstukalns monteto vintre
Baldones sanatorija - panoramio (1).jpg|Baldone sanatorio
Ķekavas baznīca.jpg|Ķekava preĝejo
Дома в Баложи - panoramio.jpg|Baloži
Naves sala 1.jpg|Insulo de la Morto, 1-a Mondmilito batalkampo

## Referencoj 
Ķekava
Vodná

Nomon **Vodná** havas pluraj setlejoj:

* Vodná (Bečov nad Teplou), parto de urbo Bečov nad Teplou en distrikto Karlovy Vary
* Vodná (Kamenice nad Lipou), parto de municipo Kamenice nad Lipou en distrikto Pelhřimov
Vodná (Kamenice nad Lipou)

**Vodná** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Kamenice nad Lipou en distrikto Pelhřimov. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sude de Kamenice nad Lipou. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 79 adresoj.

Vodná situas en katastra teritorio **Kamenice nad Lipou** kun areo 20,71&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Kamenice nad Lipou, Vodná, transformer.jpg| Transformilo norde de la vilaĝo
 Kamenice nad Lipou, Vodná, road No 34.jpg| Ŝoseo I/43
 Kamenice nad Lipou, Vodná, Zátiší.jpg| Loka parto Zátiší
 Kamenice nad Lipou, Vodná, Vlčetínský pond.jpg| Fiŝlago Vlčetínský sude de la vilaĝo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Kamenice nad Lipou
Brock

**Brock** aŭ **Brok** estas dana formortinta pranobela familio, konita ekde la fino de la 13-a jarcento. Laŭ la genealogia libro de la familio, ili elmigris el Skotlando.
eta|180px|Blazonŝildo por la plejaĝa Brock/Brok familio, kiu ekis kaj finis kun Niels Brock, jutlanda pranobelaro (1292-1413).

## Blazono 
La konservita sigelo montras blazonon de la familio kiel fasko. Ĉar la koloroj aŭ kasko tamen ne estas konataj, ne eblas konekti ĉi tiun simplan blazonon kun unu aŭ pluraj Brock familianoj; ĉi tiu familio Brock posedis vastajn terenojn en Jutlando kaj Skanio. La blazonŝildo kun blua fasko kaj blanka fono eble estas la plejaĝa Brock/Brok.
eta|180px|Blazonŝildo de *Brock de Estrup* (1340-1652), nobelaro el Jutlando, ili uzis la nomon poste Brock 'de Häckeberga'.
La posta familio *Brok af Estrup* (Brok de Estrup) havis blazonŝildon kiel blua konuso kun blanka fono.

Brok de Barløsegaard la 1-a sekvis, kies blazono estis oblikva fasko kaj arbo inter du oblikvaj dividitaj flagoj sur la kasko.

Blazono de Brok de Barløsegård la 2-a havis multajn variaĵojn, sed trovis blazonŝildon blanka kaj ruĝa kun verda folio. Ĝi estis malalta familio en Fueno. Konita ekde 1463 ĝis 1591.

## Signifaj personoj de la familio 
* Niels Brock (proksimume 1300)-kavaliro
* Albert Pedersen Brock (mortis 1376)
* Jens Andersen Brock (mortis 1408) de Estrup
* Eske Jensen Brock (mortis la 3-an de majo 1441)
* Lave Eskesen Brock (mortis 1503)
* Niels Lavesen Brock (mortis 1534)
* Eske Brock (naskiĝis la 24-an de decembro 1560, mortis la 15-an de decembro 1625)
* Lave Nielsen Brock (mortis la 4-an de novembro 1565)
* Morten Brock (mortis la 5-an de aprilo 1591) nacia juĝisto (dane: *landsdommer*)

## Ĉefaj heredaĵoj 
Familio Brock/Brok havis multe da propraĵoj en Danio.
dekstra|eta|Ĉefa konstruaĵo de Gammel Estrup (Maljuna Estrup), Norddjurs Kommune.

* Gammel Estrup
* Vemmetofte
* Nielstrup
* Sæbygård
[eta|Ĉefa konstruaĵo de Hevringholm, norda marbordo de [Djursland, Norddjurs.]]
* Alnerup
* Essenbæk Kloster
* Hikkebjerg (svede: *Häckeberga*)
* Skjern Hovedgård
* Hevringholm
* Fårevejle
* Clausholm
* Ellinge
* Örtofta
* Skærvad
* Vallens (svede: *Vallens slott*)
* Bregenholm
* Estruplund
* Hylke
* Magelund
* Magelundsfang
* Broksø

## Vidu ankaŭ 
Danmarks Adels Aarbog (Jarlibro de la nobelaro de Danio)

## Referencoj 
Kategorio:Nobelaj familioj de Danio
Sándor Rosta

**Sándor Rosta** [ŝAndor roŝta], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rosta Sándor** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Sándor Rosta naskiĝis la  en Celldömölk.

## Biografio 
Sándor Rosta akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1980. Lia ĉefinstruisto estis Zsuzsa Simon. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen). Inter 1983–1992 li estis membro de pluraj teatroj en Budapeŝto, poste li estis sendependa aktoro. Li havis ankaŭ voĉaktorajn rolojn en pli, ol du mil filmoj. Lia edzino naskis du filojn (1985, 2002).

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Reĝo Lear - Edmund
* Molière: Kleraj virinoj - notario
* John Steinbeck: Pri Musoj kaj Homoj - George
* Mihály Eisemann: *Én és a kisöcsém* - Andersen
* László Németh (verkisto): *Villámfénynél* - Árpád Határvári
* Georges Feydeau: ''Une puce à l'oreille* - Romain Tournel
* Noël Coward: *Forgószínpad* - D-ro Jevons
* Lope de Vega: *El perro del Hortelano* - Teodoro
* Bertolt Brecht–Kurt Weill: *Trigroŝa opero* Mátyás Leprás
* Ferenc Karinthy: *Tanár úr kérem!* - Rogyák

## Liaj televidaj seriaj filmaj roloj (elekto) 
* *Ítélet előtt* (1982) - junulo
* *Frici, a vállalkozó szellem* (1993) - elektristo
* *Jóban rosszban'' (2010) - Dénes Szabó
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Peter Capaldi, Timothy Dalton, Ed Harris, Steven Seagal

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
HTM Personenvervoer

**HTM Personenvervoer NV**, konata kiel **HTM**, estas nederlanda transportkompanio kun sidejo en Hago, kiu funkciigas publikan transporton per tramo kaj buso en la Metropola Regiono Roterdamo Hago. Depost 2006, HTM funkciigas malpezan fervojligon sub la nomo RandstadRail al Zoetermeer. De la  ĝis la , HTMbuzz, filio de HTM, prizorgis la funkciadon de la buso.

La unua firmao kun la nomo HTM estis fondita kiel *N.V. Haagsche Tramweg-Maatschappij (H.T.M.)* la . La , tiun firmaon transprenis *N.V. Gemengd Bedrijf Haagsche Tramweg-Maatschappij* (oficiale *G.B.H.T.M.*, sed en ofta uzo *H.T.M.*). Ĝi ekzistis sub tiu nomo ĝis la , kiam la firmao ricevis la nunan nomon **HTM Personenvervoer N.V.**. Ekde la , la akcioj de HTM denove estas en la manoj de la municipo de Hago kaj MRDH havas parton kun specialaj rajtoj.

HTM disponigas siajn transportservojn surbaze de koncesio en la municipoj de Delft, Hago, Leidschendam-Voorburg, Pijnacker-Nootdorp, Rijswijk kaj Zoetermeer. Tiuj municipoj estas parto de la Metropola Regiono Roterdamo Hago (MRDH), kiu estas komisianto por ĉiuj publikaj transportoj en la regionoj de Roterdamo kaj Hago ekde la .

## Vidu ankaŭ 
* RandstadRail
* RET (Roterdamo)
* Tramtransporto en Hago

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Transporto en Nederlando
Kategorio:Tramtransporto en Nederlando
Aiviekste

**Aiviekste** estas rivero en Latvio, kiu longas 114 kilometrojn kaj enfluas la Daŭgavon. Ĉiujara drenaĵo 1,81 km³. Aiviekste aĝas proksimume 10-12 mil jarojn, formiĝis fine de la glaciepoko kaj post la glaciepoko. Preskaŭ kvarono de la fluo de la rivero estas nereguligita, sed la plej granda parto de la rivero estis elfosita, inkluzive kun eksplodigoj.

## Vojo 
Aiviekste fluas de la norda fino de lago Lubāns, kie ĝi faritas larĝan duoncirklon kaj tiam turnas sudokcidenten. En ĉi tiu etapo estas la plej malgranda guto, krome, ĉi tie Aiviekste ricevas la plej grandajn alfluantojn Pededze, Bolupe kaj Iča. Plue, ĝi estis rektiĝas kaj profundiĝas dum 83 km. Ĉe la malsupra fino, Aiviekste fluas tra iomete ondiĝa areo. Ekzistas pluraj insuloj, sablaĵoj kaj proksimume 15 ŝtonaj sojloj ĉi tie en la rivero. La malgranda Aiviekste hidroelektra centralo (1,4 MW) estis konstruita sur unu el tiuj insulgrupoj. Post la konstruado de Pļaviņu hidroelektra centralo, la malsupra fino de Aiviekste estas inundita per rezervujo. Proksima de Krievciems - dolomita ŝtonmino.

La rivero kolektas ĉefe la Orientan Latvian malaltebenaĵan () akvon. 25% de la areo de la Aiviekste baseno estas kovritaj de arbaroj, 15% - de marĉoj. Estas multaj malsekaj herbejoj en la baseno, grandaj marĉoj. Aiviekste estas riĉa je fiŝoj. Aiviekste estas reguligita per kluzoj kaj kanaloj, ĉar ĝia flukapacito estas plurajn fojojn tro malalta kiam la inunda sezono komenciĝas en Lago Lubāns. Ĝis la 20-a jarcento, dum la printempaj inundoj, la akvoj de Aiviekste refluis en Lubāns kontraŭflue pro la enfluo de alfluantoj, kiuj intensigis la inundojn tie. La flusebenaĵo Aiviekste en la mezo de la rivero estas naturprotekta objekto kiel vivejo por birdoj kaj hejmo por raraj plantoj. La falo de la rivero ĝis la Aiviekste hidroelektra centralo de Aiviekste estas 1 m por 14 km, kaj nur post tio en la lastaj 14 km ĝi dekobliĝas.

## Trafluo 
* Lubāna
* Pļaviņas (en Gostiņi, la orienta parto de urbo)

## Alfluantoj 
* Maldekstra: Zvidze, Isliena, Abaine
* Dekstra: Iča, Piestiņa, Pededze, Liede, Kuja, Svētupe, Arona, Veseta.

## Bildoj 

  Dosiero:Aiviekste pie Vesetas tilta 2003-06-28.jpg|Aiviekste ĉe la Veseta ponto.
  Dosiero:Aiviekstes HES aizsprosts - panoramio.jpg|La digo de Aiviekste hidroelektra centralo.
  Dosiero:Aiviekste, 27.09.2015.jpg|Aiviekste en Ļaudona.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Latvio
Číhání

**Číhání** () estas solejo en Ĉeĥio, parto de urbo Chyše en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km sudoriente de Chyše. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registrita 1 adreso.

Číhání situas en katastra teritorio **Čichořice** kun areo 4,79&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1401.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Číhání, zahrada.jpg|Ĝardeno en Číhání

Kategorio:Solejoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Kategorio:Chyše
Krásný Jez

**Krásný Jez** (antaŭe ankaŭ **Krásná**, ) estas parto de urbo Bečov nad Teplou en distrikto Karlovy Vary en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km norde de Bečov nad Teplou. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio 144 ĝis Loket. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 32 adresoj.

**Krásný Jez** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,90&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1490.

Post la jaro 1950 en la ĉirkaŭaĵo okazis minado urania erco. La vejnoj estis elĉerpitaj ĉirkaŭ la jaro 1960.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Bečov nad Teplou, Krásný Jez, train stop.jpg| Nova haltejo meze de la vilaĝo
Bečov nad Teplou, Krásný Jez, Havraní Creek.jpg| Rojo Havraní potok
Bečov nad Teplou, Krásný Jez, bridge.jpg | Ponto de netrafikita fervojlinio Krásný Jez – Loket
Bečov nad Teplou, Krásný Jez, old and present track.jpg | Forlasita fervojlinio ĝis Loket kaj senĉese netrafikata fervojlinio ĝis Karlovy Vary

## Referencoj 
Kategorio:Bečov nad Teplou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Žďárek (Chyše)

**Žďárek** (ĝis la jaro 1950 *Žďár*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chyše en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km oriente de Chyše. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 2 adresoj.

Žďárek situas en katastra teritorio **Žďárek u Chyší** kun areo 2,7&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1576.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de sankta Laŭrenco

## Ĉirkaŭaĵo
* Vítkovice

## Pluaj fotoj 

Žďárek 2015-06-23 3 Domy na návsi.jpg|Domoj en vilaĝplaco
Žďárek 2015-06-23 2 Kříž na severním okraji.jpg|Kruco surrande de la vilaĝo
Žďárek 2015-06-23 1 Cesta od Chyše.jpg|Enveturejo en la vilaĝon el direkto de Chyše

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Kategorio:Chyše
István Rudas

**István Rudas** [iŝtvAn rudaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rudas István** estis hungara aktoro, infana aktoro, voĉoaktoro.

István Rudas naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la .

## Biografio 
István Rudas estis infanaktoro en Teatro Csokonai (Debrecen) inter 1954-1963. Li maturiĝis en 1967, poste li akiris diplomon en Kolegio de Debrecen en 1971. Li estis aktoro de Teatro Thália (Budapeŝto) inter 1974-1976, poste en aliaj ĉefurbaj teatroj. Poste provincaj teatroj sekvis: Teatro Jókai (Békéscsaba) (1978), Nacia Teatro (Miskolc) (1979-1983), Teatro de Nyíregyháza (1983-1985), Nacia Teatro (Pécs) (1987-1989), fine li estis inspektoro en Budapeŝta Ŝtata Operejo.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Rikardo la 2-a - princo el Kimrujo
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - stultulo; pastro; servisto
** *Multa Bruo pri Nenio* - Tufa
* Bertolt Brecht: La Bonulo de Siĉŭano - kuzo
* Imre Kálmán:
** *Marica grófnő* - Ödön
** *A montmartre-i ibolya* - Spaghetti
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - Bartolo
* Béla Gádor: *Lyuk az életrajzon* - Bognár; Wagner

## Liaj elektitaj filmaj roloj 
* *A másik ember* (1988)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Jon Pertwee, Ian Wolfe

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/rudas-istvan/person-181118

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj infanaj aktoroj
Dvorec (apartigilo)

Nomon **Dvorec** havas pluraj setlejoj:

* Dvorec, municipo en distrikto Bánovce nad Bebravou
* Dvorec (Nepomuk), parto de urbo Nepomuk en distrikto Plzeň-sudo
* Dvorec (Borovany), parto de urbo Borovany en distrikto České Budějovice
* Dvorec (Chyše), parto de urbo Chyše en distrikto Karlovy Vary
* Dvorec (Radhostice), parto de municipo Radhostice en distrikto Prachatice
* Dvorec (Dub), parto de municipo Dub en distrikto Prachatice
* Dvorec (Ivančiná), parto de municipo Ivančiná en distrikto Turčianske Teplice
* Guttmanov Dvorec, parto de municipo Boľ en distrikto Trebišov
* Rodrovský Dvorec, korto n-ro 19 en municipo Hamry en distrikto Klatovy
Jablonná (apartigilo)

Nomon **Jablonná** havas pluraj setlejoj:

* Jablonná – municipo en distrikto Příbram
* Dolní Jablonná – parto de urbo Přibyslav en distrikto Havlíčkův Brod
* Česká Jablonná – parto de urbo Přibyslav en distrikto Havlíčkův Brod
* Jablonná (Neveklov) – parto de urbo Neveklov en distrikto Benešov
* Jablonná (Chyše) – parto de urbo Chyše en distrikto Karlovy Vary

## Similaj nomoj 
* Jablonec
* Jablonné
Jablonné

Nomon **Jablonné** havas pluraj setlejoj:
* Jablonné v Podještědí, urbo en distrikto Liberec
* Jablonné nad Orlicí, urbo en distrikto Ústí nad Orlicí

## Similaj nomoj 
* Jablonec
* Jablonná (apartigilo)
Chýšky

:*Estas ankaŭ: Chyšky.*

**Chýšky** (antaŭe **Špicberk**, ) estas parto de urbo Chyše en distrikto Karlovy Vary en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sudoriente de Chyše. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/194. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 4 adresoj.

Chýšky situas en katastra teritorio **Podštěly** kun areo 3,65&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1847.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Chýšky, oranžový dům.jpg|Domo en Chýšky
Chýšky, bytovka.jpg|Domoj en Chýšky

Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Chyše
Hosur

**Hosur** () estas industria urbego en distrikto Kriŝnagiri (kie ĝi estas la plej granda urbo), en subŝtato Tamilnado, en suda Barato. La origina loknomo estis "Murasu Naadu". Hosur funkcias kiel la sateliturbo de Bengaluro. 
eta|maldekstre|

## Geografio 
Hosur situas en montaro en averaĝa alteco de 880 metrojn. Bengaluro troviĝas 39, Kolar 56, Salem (Barato) 125, Majsuro 136, Velor 143, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 260, Mumbajo 876, Kolkato 1562, tutlanda ĉefurbo Delhio 1770 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/. 
eta|

## Demografio 
En 2011 Hosur havis  da loĝantoj. En la 2000-aj jaroj Hosur atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil). La meza legopovo estas 76.69%.

## Historio 
Hosur dum la historio apartenis al sultanlando aŭ aliaj regnoj. La municipo estis fondita en 1992.

## Ekonomio 
Hosur estas signifa aŭtoindustria urbo. La proksimeco al Bengaluro estas avantaĝo. La ĉirkaŭaĵo estas fekunda grundo, oni kultivas tomatojn, brasikojn, cepojn, kapsikojn, karotojn, kukumojn, fabojn, rapojn, rozojn.

## Religio kaj lingvoj 
La ĉefa religio en Hosur estas hinduismo (83.66%), poste islamo (11.37%), fine  kristanoj (4.5%). La urbego estas miksaĵo de lingvaj grupoj. La tamila estas la oficiala kaj parola lingvo. Ekzistas granda nombro da la teluguaj parolantoj.

## Eduko 
En Hosur la altnivela edukado okazas en 2 akademioj.

## Trafiko 
Hosur estas bone ligita voje kaj fervoje al la proksimaj areoj, inter ili la plej bonaj kaj gravaj estas al Bengaluro kaj Salem. La loka flughaveno funkcias ekde 1994, la internacia flughaveno situas en Bengaluro.
eta|maldekstre|

## Klimato 
Hosur havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen kun musonoj. Pro ĝia alteco la urbego havas sanigan kaj moderan klimaton tutjare. Jare pluvas averaĝe po 809 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter decembro kaj marto apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 18-30 °C.

## Vidindaĵoj 
* temploj, moskeoj, kirkoj
* ekologia parko

## Fontoj 
* WikiTrans

அதியமான்.JPG|Biblioteko
Adhiyamaan College of Engineering 4-19-2014 8-48-23 AM.JPG|Kolegio
Pratyangira temple, Hosur.jpg|Templo
Ecological Park Entrance at Ramanakayan.jpg|Ekologia parko

Kategorio:Urboj de Barato 
Kategorio:Urboj de Tamilnado
Ajlosaŭco

Kun **ajla saŭco** oni celas ĉefe varianton de la malvarma saŭco majonezo aŭ kun ajlo kiel gustodifinilo. En nederlanda ajla saŭco petroselo estas ofte aldonita. Laŭ iuj, petroselo kontraŭstaras la malfavoran efikon de ajlo sur la spiro. Petroselo vigligas la aspekton de la flaveca saŭco.

eta|Ajlosaŭco

Kelkaj ekzemploj de ajlaj saŭcoj estas:
* Ajlolea saŭco, el la okcidenta Mediteranea areo.
* Toum, el Orienta Mediteraneo (Libano).
* Tsatsiki aŭ cacık, el la orienta Mediteraneo.
* Jiang Pao, Ĉinio.

Kategorio:Saŭcoj
Poříčí (Chyše)

**Poříčí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chyše en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km sudoriente de Chyše. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registrita 1 adreso.

Poříčí situas en katastra teritorio **Čichořice** kun areo 4,79&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1579.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Poříčí 2015-06-23 domy v severní části.jpg|Domoj sur norda rando de la vilaĝo
Poříčí 2015-06-23 Usedlost u mostu.jpg|Bieneto ĉe ponto
Poříčí 2015-06-23 Střela z mostu.jpg|Rivero Střela ĉe&nbsp;Poříčí

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Kategorio:Chyše
Poříčí

Nomon **Poříčí** havas pluraj municipoj:

* Červené Poříčí, municipo en distrikto Klatovy
* Horní Poříčí (distrikto Strakonice), municipo en distrikto Strakonice
* Horní Poříčí (distrikto Blansko), municipo en distrikto Blansko
* Královské Poříčí, municipo en distrikto Sokolov
* Poříčí nad Sázavou, municipo en distrikto Benešov
* Poříčí u Litomyšle, municipo en distrikto Svitavy
* Prostřední Poříčí, municipo en distrikto Blansko
* Spálené Poříčí, municipo en distrikto Plzeň-sudo
* Velké Poříčí, municipo en distrikto Náchod

;partoj de municipoj
* Dolní Poříčí (Horní Poříčí), parto de municipo Horní Poříčí en distrikto Strakonice
* Dolní Poříčí (Křetín), parto de municipo Křetín en distrikto Blansko
* Malé Poříčí, parto de urbo Náchod en distrikto Náchod
* Poříčí (Chyše) – parto de urbo Chyše en&nbsp;distrikto Karlovy Vary
* Poříčí (Boršov nad Vltavou) – parto de municipo Boršov nad Vltavou en&nbsp;distrikto České Budějovice
* Poříčí (Křelovice) – parto de municipo Křelovice en&nbsp;distrikto Pelhřimov
* Poříčí (Trutnov) – parto de urbo Trutnov en&nbsp;distrikto Trutnov
* Poříčí (Broumov) – parto de urbo Broumov en&nbsp;distrikto Náchod
* Poříčí (Přibyslav) – parto de urbo Přibyslav en&nbsp;distrikto Havlíčkův Brod
* Přední Poříčí, parto de urbo Březnice en distrikto Příbram
* Zadní Poříčí, parto de urbo Březnice en distrikto Příbram

;lokaj partoj de municipoj
* Poříčí (Havlíčkův Brod), loka parto de Havlíčkův Brod
László Rózsa

**László Rózsa** [lAslO rOĵa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rózsa László** estas hungara aktoro.

László Rózsa naskiĝis la  en Debrecen.
 
## Biografio 
László Rózsa maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Teatroarta Universitato sekcio Szentgyörgyi István en Rumanio. Lia ĉefinstruisto estis Erzsébet B. Fülöp. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen). Ekde 2021 li estis membro de Nacia Teatro Trupo Tompa Miklós de Târgu Mureș.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto - titolrolo
** Reĝo Lear - Edgar
* Anton Ĉeĥov:
** Tri fratinoj - Tuzenbach
** La mevo - Trepljov
* Sofoklo: Antigona - Haimon
* János Arany: *Rózsa és Ibolya* (teatra verzio) - vira titolrolo
* Kálmán Imre: *Csárdáskirálynő* – Bóni

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Radotín (Chyše)

**Radotín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chyše en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km sude de Chyše kaj ĝia konsisto estas ankaŭ domaro Bohuslav (), en distanco proksimume 1300 m okcidente de Radotín mem apud vojkruciĝo de ŝoseoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 17 adresoj.

Radotín situas en katastra teritorio **Radotín u Chyší** kun areo 6,44&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1474.

## Nuntempo 
Hodiaŭ la vilaĝo havas pli referŝiĝejan karakteron. Alveturas ĉi tien eĉ nenia publika transporto. En Bohuslav agadas ĉevalvetkura ĉevalejo de ĵokeo Josef Váňa kun du trejnadaj ĉevalejoj de anglaj pursanguloj.

Tra Bohuslav kaj Radotín kondukas ruĝe  markita turisma vojo el Žlutice ĝis Rabštejn nad Střelou kaj kruciĝas ĉi tie du biciklovojoj.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Radotín (Chyše), cesta II.jpg|Radotín
Radotín (Chyše), náves.jpg|Radotín

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Kategorio:Chyše
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Castels et Bézenac

**Castels et Bézenac** (jen france, okcitane *Castèls e Besenac*), konsistanta evidente la la historie sendependaj loĝlokoj *Castels/Castèls* kaj *Bézenac/Besenac*, estas ekde la 1-a de januaro 2017 nova komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Dordogne* (jen france, okcitane *Dordonha*), en la administra regiono Nova Akvitanio (, prononco [], do , , ), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Sarlat-la-Canéda* (france *arrondissement de Sarlat-la-Canéda*, okcitane *Arrondiment de Sarlat e La Canedat*) kaj al la kantono ''''.  

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Referencoj 
eta|maldekstra|300px|

Kategorio:Komunumoj de Dordogne
Eŭridico

En la helena mitologio, **Eŭridico** (en greka Εὐρυδίκη/Eurudíkê) estis kampara nimfo el Trakio kaj edzino de la kantisto kaj muzikisto Orfeo, kiu fame trankviligis bestojn per sia muziko. [eta|250px|[Aristeo, Eŭridico kaj Orfeo laŭ survaza pentraĵo de Francesco Xanto Avelli (ĉ. 1531).]]
[eta|dekstre|300px|*Orfeo sekvita de Eŭridico*, de [Jean-Baptiste-Camille Corot.]]En la verkoj de Vergilio, Aristeo rolis en la rakonto de Orfeo kaj Eŭridico. Laŭ tiuj versioj, li estis loĝanta en la valo Tempe kiam li renkontis la edzinon de Orfeo ĝuste post ŝia edziniĝo. Pasie, li persekutadis ŝin, ĝis kiam serpento pikis Eŭridicon, ĝuste pro sia kurado tra la arbaro, kaj tio mortigis ŝin. Kiam Orfeo eniris en la Submondo por klopodi revenigi al la vivo sian edzinon Eŭridicon, estis Prozerpino kiu ordonis, ke dum la restado en ŝia regno, Eŭridico devas iri ĉiam malantaŭ Orfeo dum tiu trankviligas Cerberon per sia muziko sen rigardi malantaŭen. Tamen, kiam li estis jam abandononta la submondon, Orfeo haltis kaj senpacience rigardis malantaŭen al Eŭridico, post kio ŝi estis revenigita denove al Hadeso kaj Orfeo perdis porĉiame sian amatinon.

## La legendo en literaturo 
La legendon de Orfeo kaj Eŭridico rakontis la klasikaj aŭtoroj
* Vergilio *Georgiko*: Vergilius (*latine*)
* Ovidio *Metamorfozoj (10a libro)*: Metamorphoses (*latine*)

Kelkaj de la multaj aliaj verkoj
* nekonata aŭtoro: *Sir Orfeo*, mezangla poemo, ĉ. 1300.
* Angelo Poliziano: *Festa di Orfeo*, 1470.
* Calderón: *El divino Orfeo*, teatraĵo de 1663.
* Johann Wolfgang von Goethe: *Urworte Orphisch*, poemo, 1817.
* Georg Trakl: *Passion*, poemo, 1914.
* Oskar Kokoschka: *Orpheus und Euridike*, teatraĵo, 1918.
* Rainer Maria Rilke: Poemaro *Sonetten an Orpheus*, 1923.
* Jean Cocteau: *Orpheus et Eurydike*, 1926.
* Ingeborg Bachmann: *Dunkles zu sagen*, poemo, 1953.
* Tennessee Williams: *Orpheus Descending*, teatraĵo 1957.

La historio de Orfeo kaj Eŭridico estas intrigo de kelkaj operoj, inter kiuj *Euridice* (1600), de Jacopo Peri, ''La favola d'Orfeo* (1609) de Claudio Monteverdi kaj *Orfeo ed Euridice* (1762) de Christoph Willibald Gluck.

*Orfeu Negro'' [eo: Nigra Orfeo] estas filmo el la jaro 1959, kiu translokas la antikvan miton pri Orfeo kaj Eŭridico en la estantecon de la karnavalo de Rio-de-Ĵanejro.

## Notoj 
Kategorio:Driadoj
Kategorio:Nereidoj
Kategorio:Orfeo
Kategorio:Postmorto en helena mitologio
Kategorio:Roluloj de Metamorfozoj de Ovidio
Berthenay

''''* [] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre-et-Loire*, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, , prononco []. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Tours*, al la kantono ** kaj al la komunumaro *Tours Métropole Val de Loire''.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre-et-Loire

## Eksteraj ligiloj 
* {prezento en retejo de la komunumaro ()

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Aĝoj de Homo

[eta|300px|[Lucas Cranach la Maljuna, *La Ora Epoko* (ĉ. 1530).]]
[eta|200px|*Das silberne Zeitalter* (La Arĝenta epoko), de [Lucas Cranach la Maljuna (unua duono de la 16-a jarcento).]]
La **Aĝoj de Homo** aŭ **Eraoj de Homo** estas la supozitaj etapoj kiujn trapasis la homaro ekde sia apero, laŭ la klasika mitologio. Ties ĉefaj literaturaj fontoj estas la verkoj de la greko Heziodo kaj de la latina Ovidio, krom relaborado de la temo fare de Hieronimo el Stridono en la frua Mezepoko. La mito havas ĝeneralan strukturon kiu prezentas sukcedon de etapoj, ekde komenco malproksima en la tempo en kiu la homoj vivis kvazaŭ dioj (Orepoko) ĝis la epoko de kiu eksponas la temon (Ferepoko kun alia senco). La diversaj versioj prezentas gravajn diferencojn.

Heziodo priskribis en sia poemo Laboroj kaj tagoj kvin epokojn, nome Ora epoko, Arĝenta epoko, Bronza epoko, Heroa epoko kaj Fera epoko. Ovidio en la Metamorfozoj priskribis kvar epokojn, nome Ora epoko, Arĝenta epoko, Bronza epoko, kaj Fera epoko.

Tiu mitologia epokaro estis foje asocia kun reala historia epokaro. En la kronologio de Sankta Hieronimo, la Orepoko daŭras ĉirkaŭ el 1710 ĝis 1674 a.K., la Arĝenta epoko el 1674 ĝis 1628 a.K., la Bronza epoko el 1628 ĝis 1472 a.K., la Heroa epoko el 1460 ĝis 1103 a.K., dum la Fera epoko de Heziodo estis konsiderata kiel ankoraŭ okazanta fare de Hieronimo en la 4-a jarcento p.K. Moderna historia periodigo kia la Tri-epoka sistemo, elprenis la Bronzepokon kaj la Ferepokon, intence al difinadi ilin precize sur la bazo de sistema arkeologia esplorado, dum malatentis la Oran kaj Arĝentan epokojn kiel mitojn kaj anstataŭis ilin per la Ŝtonepoko kiel plej frua epoko.

Don Kiĥoto diskursas pri la temo nokte ĉe la fajro al simplaj kaprobredistoj, kaj tute laŭdas la Orepokon, fakte kiel idilia komunismo.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* The Ages of Man ĉe Greek Mythology Link
* "Five Ages of Man in Greek Mythology According to Hesiod"  fare de N.S. Gill
* Hendrick Goltzius engravings of the Ages of Man from the De Verda collection"
* Ages of Man ĉe GreekMythology.com

Kategorio:Helena mitologio
Kategorio:Romia mitologio
Kategorio:Historiografio
Kategorio:Ovidio
Paula Byrne

**Paula BYRNE**, **Lady Bate** (naskiĝis en 1967) estas brita verkisto kaj biografiisto.

Ŝi fakulis pri la figuroj de gravaj kaj kuriozaj virinoj, kiaj Jane Austen, Mary Robinson, Evelyn Waugh, Dido Elizabeth Belle, Kathleen Cavendish, fratino de John F. Kennedy kaj aliaj.

Byrne estas fondinto kaj ĉefa estro de malgranda bonfara organizo, nome *The Bibliotherapy Foundation*, dediĉita al la promocio de literaturo kiel komplementa terapiero por trakti streson, anksion kaj aliajn mensajn misordojn.

## Verkaro 
Kiel verkisto :
* *Perdita: The Life of Mary Robinson* (Harper Perennial, 2004).
* *Mad World: Evelyn Waugh and the Secrets of Brideshead* (HarperPress, 2009).
* *The Real Jane Austen: A Life in Small Things* (William Collins, 2013).
* *Belle: The True Story of Dido Belle* (William Collins, 2014).
* ''Kick: The True Story of JFK's Forgotten Sister and the Heir to Chatsworth* (William Collins, 2016).
* *The Genius of Jane Austen: Her Love of Theatre and Why She Is a Hit in Hollywood* (William Collins, 2017).
* *Mirror Mirror* (William Collins, 2020).
* *The Adventures of Miss Barbara Pym* (William Collins, 2021).

Kiel eldonisto :
* *Jane Austen's Emma: A Sourcebook (Routledge, 2004).
* *Stressed, Unstressed: Classic Poems to Ease the Mind*, (Jonathan Bate, co-editor) (William Collins, 2016).

## Referencoj 
Kategorio:Britaj verkistoj
Mercadier

**Mercadier** estis militisto el Akvitanio dum la 12-a jarcento. Li estris dungosoldataron en la servo de la anglaj reĝoj Rikardo la 1-a kaj Johano. Li mortis en 1200.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj militistoj
Vodná (Bečov nad Teplou)

**Vodná** () estas parto de urbo Bečov nad Teplou en distrikto Karlovy Vary en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km norde de Bečov nad Teplou. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Karlovy Vary – Mariánské Lázně, ŝoseo I/20 kaj ŝoseo II/208. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 27 adresoj.

Vodná situas en katastra teritorio **Vodná u Bečova nad Teplou** kun areo 3,42&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1847.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Bečov nad Teplou, Vodná 3.jpg| Domo en Vodná
Bečov nad Teplou, Vodná, road No. 20.jpg| Ŝoseo I/20 direkte al Karlovy Vary
Bečov nad Teplou, Vodná, lumbermill.jpg| Segejo
Teplá River in Vodná.jpg| Rivero Teplá

Kategorio:Bečov nad Teplou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Pia fraŭdo

**Pia fraŭdo** estas esprimo uzata por priskribi specifan fraŭdon en religio aŭ medicino. Pia fraŭdo povas esti falsigante miraklon aŭ false atribuante religian (dian) tekston al biblia figuro pro la kredo ke la "celo justigas la rimedojn", en tiu okazo la celo de pliiĝanta fido per ajna rimedo disponebla. 

Tiu koncepto estis iel elprenita el la *Metamorphoses* de Ovidio: "pia mendacia fraude". 

Ĝi estas simila koncepto al blanka mensogo, kio signifas mensogon aŭ intence malveran paroladon, kiu ne intencis fari ion malbonan, sed kiajn oni uzas por eviti malagrablajn situaciojn. 

Kategorio:Psikologio