open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Satana kaprimulgo

**Satana kaprimulgo** (*Eurostopodus diabolicus*) ankaŭ **kaprimulgo de Heinrich**, **Satana orelkaprimulgo, Sulavesa orelkaprimulgo** aŭ **diabla kaprimulgo** estas mezgranda, makuleca, malhelbruna specio de kaprimulgo en la familio Kaprimulgedoj. Ĝi estas endemia de la insulo Sulaveso, Indonezio. La specion malkovris en 1931 Gerd Heinrich, germana natursciencisto kiu kolektis unusolan inan holotipon el Monto Klabat en la Minahasa duoninsulo de Norda Sulaveso.

En sekvaj jardekoj, estis kelkaj nekonfirmitaj registroj de vidaĵoj kaj aŭdaĵoj de tiu birdospecio, sed ĝi oficiale ne reaperis ĝis 1996 kiam David Bishop kaj Jared Diamond pozitive identigis ĝin en la Nacia Parko Lore Lindu pere de ĝia voĉo. Tio ebligis vidan remalkovron fare de pluraj homoj en veturgrupo inklude poeton kaj verkiston Jan Zwaaneveld. Kelkaj verkistoj raportas ke dumfluge, la birdo faras "plip-plop" vokon kiel gutantan akvon, kiun lokuloj ankaŭ komparis kun la sono de la birdo eltiranta la okulon de persono. Tamen, tiu priskribo povas esti erare atribuita al tiu specio ĉar ĝi ne kongruas kun pli lastatempaj rakontoj pri la birdovoko. Ĝi reproduktiĝas de marto ĝis oktobro, kvankam tiu teritorio povus fakte ampleksi du apartajn reproduktosezonojn. La plej granda parto de la arbaroj de la malaltaj teroj de la regiono plejparte malaperis aŭ iĝis fragmenta. Malgraŭ sia malgranda distribuo, la birdo povas adaptiĝi al ĝenitaj areoj pli bone ol antaŭe supozite ĉar ĝi uzas la randvivejon laŭ senarbarigitaj areoj. Ĝi estis vidita en du protektitaj areoj kaj etendiĝas pli sude ol iam oni pensis. Pro tio, kelkaj sugestas ke ĝia statuso devus esti plialtigita al preskaŭ minacata specio. Neniu aktuala programo estas plenumata por kontroli, administri aŭ konsciigi pri la birdo, kaj pliaj enketoj estas necesaj por konstati ĝian distribuon, postulojn kaj statuson.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* BirdLife Species Factsheet
* Red Data Book
*

Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Gizella Erdélyi

'*** [erdEji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Erdélyi Gizella*' estis hungara arkeologo, arthistoriisto, bibliotekisto.

 naskiĝis  en Szeged, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en Eger, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1929. Ŝi estis disĉiplo de Antal Hekler. Post la diplomo ŝi praktikadis en la Hungara Nacia Muzeo (1929–1933), ŝi estis levita submuzeologo (1933–1938), muzeologo (1938–1949), scenculo (1949–1952). Fine ŝi laboris en biblioteko en la universitato ĝis 1966. Intertempe ŝi havis stipendion en Grekio en 1937, ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi ĉefe esploris la romiajn skulptaĵojn en Panonio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A pannóniai síremlékek ornamentikája.* (studo kaj disertaĵo, 1929)
* *Római bronzszobrocskák Óbudáról, a Magyar Nemzeti Múzeumban.* (1935)
* *Dolichenum leletei és a kömlődi bronzlemezek.* (1942)
* *Kőemlékek.* (kunaŭtoro, 1954, ankaŭ germane)
* *Herakles und Alkestis. Ein mythologisches Relief Museum von Győr.* (1961)
* *A Hyppolitus Relief from Szőny.* (1966)
* *A pannóniai kapitoliumi triász-együttesek.* (1972)
* *A római kőfaragás és kőszobrászat Magyarországon.* (monografio, 1974)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Útočiště

**Útočiště** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Klášterec nad Ohří en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km norde de Klášterec nad Ohří. En la jaro  ĉi tie vivis .

Útočiště situas en katastra teritorio **Klášterec nad Ohří** kun areo 9,91&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1786.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Útočiště - 1.jpg|Domoj en Útočiště
Útočiště - 2.jpg|Domoj en Útočiště

Kategorio:Klášterec nad Ohří
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Árpád Csák

'*** [ĉAk], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Csák Árpád*' estis hungara arkeologo, muzeologo ĵurnalisto.

 naskiĝis  en Zalaszántó, li mortis  en Keszthely.

## Biografio 
 maturiĝis en Sopron, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post la diplomo li estis juristo en la departementa oficejo de Zalaegerszeg ĝis 1895, poste li estis nobela juĝisto ĝis 1903. En Nagykanizsa li estis advokato (1904–1907), poste en Keszthely li longe ĵurnaladis. Intertempe li fondis en 1898 muzean asocion pri Balatono, kiun li gvidis ĝis 1934, samtempe li estis tie muzeologo, eĉ li gvidis arkeologiajn esplorojn en ĉirkaŭaĵo de Keszthely. Li trovis aĵojn el la romia erao, ili estas prezentataj en la muzeo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Fenék – Mogentiana – és területén, az 1899. év folyamán teljesített első archaeologiai ásatásunk eredményének ismertetése.* (1903)
* *A szép Balaton mellől. Beszélyek, rajzok.* (1906)
* *A keszthelyi urnatemetőről.* (1912)
* *A dunántúli „Központi Múzeum“.* (1912)
* *Egy útszéli sír története.* (1956; 12-a tralaborita eldono: 2005)

## Memorigiloj 
* memortabulo kaj portreto (pentraĵo) en la muzeo

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografieto hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj nobelaj juĝistoj
Šumná (Klášterec nad Ohří)

**Šumná** (antaŭe ankaŭ *Šumburk*, ) estas pereinta domaro kun ruino de mastruma korto ĉe Klášterec nad Ohří en&nbsp;distrikto Chomutov. Ĝi situas proksimume 2 km sudokcidente de Klášterec nad Ohří, al kiu ĝi apartenas kiel unu el ĝiaj partoj. Sur ĝia loko situas ruino de la korto menciata unuafoje en la jaro 1512, sed el pli juna domaro, kiu estiĝis ĉe la korto estiĝis en la 18-a jarcento, restis nur partoj de trafalintaj keloj.

Šumná situas en katastra teritorio **Klášterec nad Ohří** kun areo 9,91&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri senjora korto sub burgo devenas el la jaro 1512, sed eblas, ke la korto estiĝis komune kun burgo  Šumburk.

## Loĝantaro 
## Transporto
En la proksimecon de la pereinta domaro kaj sur pinto kun la ruino kondukas  flave markita turisma vojo el disvojiĝo Šumná, kie ĝi ligas al  ruĝe markita vojo el Klášterec nad Ohří ĝis Černýš. Laŭlonge laŭ rivero Ohře estas ankaŭ markita biciklovojo n-ro 6.

## Memorindaĵoj 
Allogaĵo de la ĉirkaŭaĵo de la pejzaĝo estas monto Šumburk, sur kies pinto situas ruino de burgo Šumburk konstruita en la unua duono de la tridekaj jaroj de la dek kvina jarcento. Sur la norda monopiedo troviĝas ruino de la mastruma korto kaj restaĵoj de la pereinta domaro Šumná. La burgo kaj la restaĵoj de la korto estas protektataj kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.

## Pluaj fotoj

Šumná 2020-04-09 Severní brána.jpg|Šumná, restaĵoj de la norda pordego kun eveturejo en la senjoran korton
Šumná 2020-04-09 Severní křídlo 2.jpg|La norda alo
Šumná - dvůr.jpg|Šumná, la korto

## Eksteraj ligiloj
* Šumná sur paĝaro Zaniklé obce a objekty po roce 1945

Kategorio:Klášterec nad Ohří
Kategorio:Solejoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Doupova montaro
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Chomutov
Muŝkovo

**Muŝkovo** (makedone: Мушково) - estas vilaĝo en la Municipo Kratovo en la nordorienta parto de Norda Makedonio.

## Loko, priskribo 
La vilaĝo situas oriente de la Municipo Kratovo. Ĝi estas monta kaj disa, kun setlejoj konstruitaj je altitudo de 1 120 ĝis 1 200 metroj. La vilaĝo estas sep kilometrojn for de la urbo Kratovo.

La vilaĝo estas atingebla per asfalta vojo, kiu disbranĉiĝas de la regiona vojo R29271.

## Ekonomio 
La vilaĝo kovras areon de 12,9 km², kun 602 hektaroj da arbaroj, 460 hektaroj da paŝtejoj kaj 211 hektaroj da plugtero. La vilaĝo estas ĉefe miksita agrikultura areo.

## Loĝantaro 
En 1961, Muŝkovo havis 322 loĝantojn. Dum la sekvaj jaroj, la loĝantaro malpliiĝis kaj en 1994 estis nur 47 loĝantoj, makedonoj. En 2002, tie estis 51 loĝantoj, kaj laŭ la lasta censo en 2021, la vilaĝo havis 43 loĝantojn. Ĉiuj el ili estis makedonoj.

## Referencoj 
En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el vikipedia artikolo *Мушково (makedona).*

Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Grandorela kaprimulgo

**Grandorela kaprimulgo** (*Lyncornis macrotis*) estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. Ĝi troviĝas en sudokcidenta Barato kaj en partoj de Sudorienta Azio. Tiu tre granda kaprimulgo havas longajn striecajn flugilojn, striecajn voston kaj longajn oreltufojn kiuj estas ofte kuŝantaj. Ĝi havas blankan gorĝbendon sed ne havas blankon sur siaj flugiloj aŭ sur sia vosto.

## Taksonomio
La Grandorela kaprimulgo estis formale priskribita en 1831 fare de la irlanda zoologo Nicholas Aylward Vigors surbaze de specimeno kolektita en la najbareco de Manilo en Filipinoj. Vigors elpensis la dunoman nomon *Caprimulgus macrotis*. La Grandorela kaprimulgo estis antaŭe metita en la genron *Eurostopodus*. Ĝi kaj la proksime rilatita Malajzia orelkaprimulgo estis movitaj al la revivigita genro *Lyncornis* surbaze de la rezultoj de molekula filogenetika studo publikigita en 2010 kiu trovis grandajn genetikajn diferencojn inter la Grandorela kaprimulgo kaj aliaj specioj en *Eurostopodus*. La genronomo *Lyncornis* kombinas la malnovgrekajn λύγξ /links/ (kun la signifo "linko") kun ὄρνις /ornis/, kun la signifo "birdo". La specia epiteto *macrotis* estas de la malnovgreka μακρὦτης /makrōtēs/, kun la signifo "longorela" (de μακρός /makros/ kun la signifo "longa" kaj οὖς /ous/ kun la signifo "orelo").

Oni agnoskis kvin subspeciojn: Tiu kaprimulgo havas grizbrunan, makulecan, striecan kaj punktecan plumaron. Ili ankaŭ havas pintajn flugilojn kaj longajn vostojn same kiel mallongajn larĝajn bekojn kiuj malfermiĝas al ĉirkaŭ 120°.

## Distribuado kaj habitato
Ĝi troviĝas en Sudazio kaj Sudorienta Azio kun populacioj en la Okcidentaj Ghatoj kaj Srilanko, Bangladeŝo, Barato, Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Junano en Sudokcidenta Ĉinio, Filipinoj, Tajlando, kaj Vjetnamio. Ties natura vivejo estas subtropikaj aŭ humidaj tropikaj arbaroj de malaltaj teroj.

## Kutimaro
Same kiel aliaj kaprimulgoj, ili estas noktulaj, aktivaj ĉe krepusko kaj nokte. Ili havas karakterizan vokon kiu inkluzivas akran *ciik* sekvitan de paŭzo kaj dusilaban *ba-haaŭ*.

Eurostopodus macrotis Gwillim.jpg|Pentraĵo de Elizabeth Gwillim, ĉirkaŭ 1801
Eurostopodus.jpg|Kapo de *L. m. cerviniceps*

### Reproduktado
La nesto estas skrapaĵo surgrunde kaj la ovodemetado konsistas el ununura ovo. La ido estas bone kamuflita inter folirubo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* Internet Bird Collection

Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Barato
Talaudoj

La **Talaudoj** (en indonezia: Kabupaten Kepulauan Talaud) estas administracia ento de la provinco Norda Sulaveso, Indonezio. La Talaudaj Insuloj formas insularon en la nordoriento de la Minahasa Duoninsulo, kun tera areo de 1,251.02 km². Ĝi havis populacion de 83 434 ĉe la poopolnombrado de 2010, pliiĝante al 94 521 ĉe la ppolnobrado de 2020; dum la oficiala takso meze de 2024 estis de 98 300 (konsistante je 50 500 maskloj kaj 47 800 inoj).

La plej granda insulo estas Karakelong, sur kiu kuŝas la vicregistaro en la urbo Melonguane. En ĝia sudo situas la insuloj Salibabu kaj Kabaruan, dum la Nanusa grupo de 7 insuletoj situas en la nordoriento de Karakelong, kaj Miangas-insulo estas situanta mezvoje inter Karakelong kaj Filipinoj. Ĝi estas unu el la tri vicregistaroj en Norda Sulaveso kiuj situas inter Sulaveso kaj Filipinoj, kune kun la Vicregistaroj de Sitar-Insuloj kaj Sangihe-Insuloj; origine tiuj formis ununuran vicregistaron, sed la 10an de aprilo 2002 tio estis dividita en apartajn vicregistarojn por la Sangihe Insuloj kaj por la Talaudaj Insuloj.

La insulo Miangas estas la plej norda en la vicregistaro kaj estas vaste rigardita kiel la plej norda punkto de Indonezio. Kiel rezulto, estas ofte referencite priskribi la teritorian integrecon de Indonezio en diversaj patriotaj deklaroj kaj kantoj kune kun Sabang, Merauke, kaj Rote (respektive la plej okcidentaj, plej orientaj kaj plej sudaj punktoj en Indonezio).

Talaudoj estas unu el la plej eksteraj regionoj en Indonezio situanta en Norda Sulavesa Provinco, rekte limante Filipinion. Ĝia strategia loko disponigas grandan potencialon por ekonomia kresko, precipe en la mara kaj fiŝfarma sektoro. Tiu potencialo estas apogita per abundaj maraj naturresursoj, intervalante de kaptfiŝfarmoj, fiŝbredado, ĝis mara turismo.

## Vidu ankaŭ 
* Sangihe-insuloj

Kategorio:Geografio de Indonezio
Kategorio:Indoneziaj insuloj
Larĝvosta viduo

La **larĝvosta viduo** () estas afrika birdospecio el la familio de viduedoj.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

## Distribuo kaj habitato
La larĝvosta viduo troviĝas en Afriko, de Angolo ĝis Tanzanio kaj Mozambiko, tra DRK, Zambio, Bocvano, Zimbabvo, Ugando, Ruando, Burundo kaj Malavio. 

Ĝia natura vivejo estas arbaroj, inkluzive de mjombo kaj bajkiajaj arbaroj, kaj ankaŭ akaciaj savanoj.

## Referencoj
Kategorio:Viduedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Paradiza viduo

La **paradiza viduo** () estas afrika birdospecio el la familio de viduedoj.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj. **Ne-reproduktanta masklo** estas malfacile distingebla de ino, kaj ĝenerale de aliaj viduoj, ĉar ĉi tiuj diferencas unu de la alia laŭ grandeco, laŭ ne-reprodukta plumaro kaj koloro, kaj laŭ la kantoj uzataj por pariĝado. Kutime, ili longas ĉirkaŭ 13 cm kaj pezas ĉirkaŭ 21 gramojn. **Inoj** emas havi grizan bekon kaj plumojn grizbrunajn kun nigrecaj strioj, kaj iliaj subvostaj plumoj estas pli blankaj. Maskloj dum la ne-reprodukta sezono emas havi plejparte pli brunan plumaron kun nigraj strioj sur la krono, nigraj partoj laŭlonge de la vizaĝo, kaj pli malhelbruna koloro ĉe la brusto kaj pli kremkolora koloro ĉe la abdomeno.

## Distribuo kaj habitato
La paradiza viduo troviĝas en Afriko, de suda Sudano, Etiopio kaj Somalio, suduesten al sudeosta Sud-Sudano, eosta DRK, nordeosta Ugando, Kenjo, Tanzanio, suda kaj uesta Angolo, suda Zambio, ĝis Malavio, Mozambiko, Namibio, Bocvano, Zimbabvo, Svazilando kaj nordeosta Sudafrikio.

Ĝia natura habitato estas herbejoj, savanoj kaj malfermaj arbaroj, kie ĝi vivas en arbustaj herbejoj ĉirkaŭ kultivadoj. Plejofte, ĝi restas for de akvaj surfacoj.

## Referencoj
Kategorio:Viduedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
George Junge

**George Christoffel Alexander JUNGE** (7a de aŭgusto 1905 - 3a de februaro 1962) estis nederlanda ornitologo kiu estis fakulo pri la birdoj de Sudorienta Azio, aparte de Indonezio, kaj Nov-Gvineo. Li naskiĝis en Haarlem kaj studis zoologion ĉe la Universitato de Amsterdamo, doktoriĝis en 1934 per disertacio pri krustaco-anatomio. Ekde 1928 li studis birdan sistematikon ĉe la Zoologia Muzeo de Amsterdamo. En 1934, li estis nomumita estro de la ornitologia fako ĉe la *Rijksmuseum van Natuurlijke Historie* en Leiden, posteno kiun li konservis ĝis sia subita kaj relative frua morto en la aĝo de 56.

## Referencoj
Kategorio:Nederlandaj ornitologoj
Rašovice (Klášterec nad Ohří)

**Rašovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Klášterec nad Ohří en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudoriente de Klášterec nad Ohří. En la jaro  ĉi tie vivis .

Rašovice situas en katastra teritorio **Rašovice u Klášterce nad Ohří** kun areo 2,82&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1443, kiam ĝi apartenis al senjorujo de burgo Egerberk.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* En la vilaĝo konserviĝis parto de ruino de renesanca kastelo Felixburg. La kastelo en la jaro 1777 forbrulis, ĝi estis ŝanĝigita en bierfarejon, en la jaro 1871 forlasita kaj sur ĝia loko estis konstruitaj familiaj domoj.

## Pluaj fotoj

Rašovice 1928.jpg|Rašovice en 1928
Rašovice 1939.jpg|Rašovice en 1939
Rašovice 2021-03-30 Celkový pohled.jpg|Rašovice el ponteto trans rivero Ohře
Rašovice 2021-03-30 Lávka.jpg|La ponteto trans Ohře
Rašovice 2021-03-30 Felixburg - zeď.jpg|Ruino de burgo Felixburg

Kategorio:Klášterec nad Ohří
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Pinsjan (Ĝjangŝjio)

**Pinsjan,** per simpligita ĉina skribo **萍乡,** per tradicia ĉina skribo **萍鄉,** per pinjino *Píngxiāng,* per Wade–Giles ''P'ing-hsiang'' estas prefektujnivela milionurbo en provinco Ĝjangŝjio en Ĉina Popola Respubliko. Ĝi havas famajn historion kaj kulturon kun diversaj naturaj pejzaĝoj.
eta|maldekstre|

## Loĝantaro 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La prefektujnivela milionurbo kuŝas sur montoj, montetoj kaj basenoj sur areo  km² kaj administras 5 dividojn kaj solan ekonomian zonon. Provinca sidejo Nanĉano troviĝas 156, Ĉangŝao 317, Ŝanhajo 684, ĉefurbo Pekino 1406 km laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
eta|maldekstre|
Arkeologiaj pruvoj sugestas, ke Pinsjan unue estis loĝata dum la ŝtonepoko. Dum la Dinastio Ming kaj Dinastio Qing la areo fariĝis fama kultura centro kaj produktis multajn literaturistojn kaj historiistojn. En la 20-a jarcento la areo estis scenejo de oftaj laboristaj movadoj. Ĝia nomo kaj administra areo estis ŝanĝitaj multajn fojojn ĝis 1970, kiam ĝi oficiale iĝis prefektujnivela urbego.

## Ekonomio 
La karbo estas la plej abunde, krome ekzistas fererco, kalkŝtono, kaolino kaj granito.

## Edukado 
En tiu teritorio 2 altlernejoj funkcias kune kun mez- kaj bazlernejoj.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Pinsjan estas bone alirebla fervoje kaj ĉefvoje. La plej proksima flughaveno troviĝas proksimume 60 km for en Jiĉun (Ĝjangŝjio).

## Klimato 
Pinsjan havas humidan subtropikan klimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen: Cfa kun mildaj vintroj, longaj kaj varmaj someroj. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 1689 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed la pluvo kulminas maje kaj junie.
eta|

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* laboristmovadaj memorlokoj

## Ĝemelurboj 
* 
* 

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Delcy Rodríguez

**Delcy Eloína RODRÍGUEZ GÓMEZ** (naskita la 18-an de majo 1969) estas advokatino kaj venezuela politikisto, de la rega Partio Socialisma Unuiĝinta de Venezuelo. Ŝi estas la nuna Prezidento de Venezuelo, de komenco de januaro 2026. 

## Deveno kaj eduko 
Delcy Rodríguez estas la filino de Jorge Antonio Rodríguez, la kunfondinto kaj Ĝenerala Sekretario de la Socialista Ligo, partio kiu poste kunfandiĝis en la nunan regantan socialistan partion, la Partio Socialisma Unuiĝinta de Venezuelo (PSUV). En 1976, kiam Delcy estis sepjara, ŝia patro estis torturita ĝismorte en venezuela malliberejo. Post diplomiĝo de mezlernejo, ŝi studis juron ĉe la Centra Universitato de Venezuelo en Karakaso. Postdiplomaj studoj pri laborjuro kondukis ŝin al Francio kaj Britio. Ŝia frato, Jorge Rodríguez, estas psikiatro, estis la Ministro pri Komunikado kaj Informo de Venezuelo kaj nuntempe prezidanto de la venezuela Parlamento.

## Politika kariero 
Rodríguez plenumis publikan oficon dum la epoko de Hugo Chávez, sed ŝia politika kariero komenciĝis en 2013 sub Nicolás Maduro. Laŭ la germana amaskomunikila korporacio kaj televida kanalo Deutsche Welle, ŝi estas konsiderata la plej potenca virino en Venezuelo kaj proksima konfidulino de Maduro. Ŝi transprenis la postenon de venezuela vicprezidanto en 2018 post la prezidantaj elektoj de Tareck El Aissami, kiu estis nomumita Ministro pri Industrio..

Ŝi estis nomumita kiel Ministro pri Eksterlandaj Aferoj, Ministro pri Komunikado kaj Informo, kaj Prezidanto de la Konstituciiga Asembleo, kaj kiel diplomato.
Ekde la 14-a de junio 2018, ŝi estas vicprezidanto de Venezuelo, kaj samtempe ŝi estris SEBIN, la venezuelan sekretan servon.  

Ekde septembro 2017, ŝi estis komence sankciita de Kanado pro malobservo de la venezuela konstitucia ordo. Post ŝia nomumo kiel venezuela vicprezidanto, ŝi ankaŭ ricevis vojaĝmalpermesojn kaj frostigojn de aktivaĵoj de la Eŭropa Unio, kaj poste sankciojn de Svislando kaj Usono.

La 3-an de januaro 2026, la usona prezidanto Donald Trump deklaris, ke Maduro estis kaptita en usona operaco, kio en la komenco lasis la statuson de Rodríguez en la venezuela administracio neklara. 

Laŭ la venezuela juro kaj instigite de la Supera Kortumo, la 5-an de januaro ŝi ĵuris la postenon kiel prezidento de Venezuelo, kiel anstataŭanto de la Prezidento Maduro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Venezuelaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Venezuelo
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Ruĝventra noktofalko

**Ruĝventra noktofalko** (*Lurocalis rufiventris*) aŭ *noktofalko de Taczanowski* estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. Ĝi troviĝas en Bolivio, Kolombio, Ekvadoro, Peruo, kaj Venezuelo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Ruĝventra noktofalko estis priskribita kiel specio, poste estis traktita kiel subspecio de Mallongvosta noktofalko (*Lurocalis semitorquatus*), sed ekde almenaŭ fine de la 1990-aj jaroj estis denove akceptita kiel specio per si mem. Ĝi estas monotipa.

## Aspekto
La Ruĝventra noktofalko estas 23 ĝis 25 cm longa. Ĝiaj supraj flankoj kaj flugiloj estas malhelbrunaj kun ruĝecaj kaj sablokoloraj makuloj kaj punktetoj. La vosto estas bruna kun brunaj aŭ grizecbrunaj strioj kaj pala pinto. La mentono estas malhelbruna, la gorĝo blanka, la brusto malhelbruna, kaj la ventro kaj flankoj brune sablokoloraj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Velká Lesná

:*Eble vi serĉas Veľká Lesná – slovakan municipon.*

**Velká Lesná** () estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, en la armea spaco Hradiště en distrikto Karlovy Vary. Ĝi situis en Doupova montaro en supermara alteco ĉirkaŭ 545 metroj kvar kilometrojn sude de Klášterec nad Ohří, al kiu ĝi antaue administre apartenis, kaj 2,3 kilometrojn sudokcidente de Lestkov.

Velká Lesná situas en katastra teritorio **Žďár u Hradiště** kun areo 74,7&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1460 kaj ĝi troviĝas en urbario de senjorujo de burgo Egerberk.

La vilaĝo pereis pro forloĝiĝo sekve de establo de la armaea spaco. La loĝantoj devis forloĝiĝi ĝis la 15-a de majo 1954.

## Loĝantaro 
## Municipa administrado
En la tempo, kiam Velká Lesná estis municipo, apartenis al ĝi domaro Malá Lesná.

## Pluaj fotoj 

Velká Lesná, historická ortofotomapa (50. léta).jpg|Aviadila foto de la vilaĝo, 1950-aj jaroj

## Eksteraj ligiloj
* Velká Lesná sur paĝaro Zaniklé obce a objekty po roce 1945

Kategorio:Armea spaco Hradiště
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Doupova montaro
Mallongvosta noktofalko

**Mallongvosta noktofalko** (*Lurocalis semitorquatus*, laŭ kio ankaŭ *Duonkoluma noktofalko*) estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. Ĝi troviĝas en Meksiko, en ĉiu lando de Centrameriko escepte Salvadoro, en Trinidado kaj Tobago, kaj en ĉiu kontinenta sudamerika lando escepte en Ĉilio kaj Urugvajo.

## Taksonomio
La Mallongvostan noktofalkon formale priskribis en 1789 la germana natursciencisto Johann Friedrich Gmelin en sia reviziita kaj etendigita eldono de la verko de Carl Linnaeus nome *Systema Naturae*. Li metis ĝin kun ĉiuj aliaj kaprimulgoj en la genron *Caprimulgus* kaj stampis la dunoman nomon *Caprimulgus semitorquatus*. Gmelin bazis sian priskribon sur "Le petit egoulevent tacheté de Cayenne", kiun estis priskribinta en 1779 la franca polimato Buffon en sia *Histoire Naturelle des Oiseaux*. Mankolorigita plato estis publikigita aparte. La Mallongvosta noktofalko estas nun metita kun la Ruĝventra noktofalko en la genron *Lurocalis*, kiun enkondukis en 1851 la usona ornitologo John Cassin. 

La genronomo kombinas la vortojn de Antikva greka *oura* kun la signifo "vosto" with *kolos* kun la signifo "deformita". La specia epiteto *semitorquatus* kombinas la Latinan *semi-* kun la signifo "duon-" aŭ "malgranda" kun *torquatus* kun la signifo "kola".

Oni agnoskis jenajn kvar subspeciojn:

 nome *Genera of Birds* 1844–1849]]

## Aspekto
La mallongvosta noktofalko estas 19 ĝis 21 cm longa. Unu *L. s. semitorquatus* ino pezis 79 g kaj pluraj *L. s. nattereri* maskloj pezis 82 ĝis 89 g. Ĉi tiu estas sufiĉe granda kaprimulgo kun nekutime mallonga vosto. Ĝiaj supraj partoj estas malhelbrunaj ĝis nigrecaj kun ruĝecaj kaj sablokoloraj makuloj kaj punktetoj. Ankaŭ la flugiloj estas malhelbrunaj kun senmarkaj punktoj de pluraj koloroj, male al la plej multaj aliaj noktofalkoj, ne havas fortajn blankajn markojn. La vosto estas bruna kun brunecaj aŭ grizecaj strioj kaj mallarĝa sablokolora aŭ blankeca bendo ĉe la fino. La mentono estas malhelbruna, la gorĝo blanka, la supra brusto malhelbruna kun pli helaj makuletoj, la malsupra brusto sablokolora kun brunaj strioj, kaj la ventro kaj flankoj brunaj kun brunaj strioj. La subspecioj diferencas iom laŭ grandeco kaj laŭ la amplekso kaj intenseco de la makuloj, punktetoj kaj strioj kiuj koincidas kun la grundokoloro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Lurocalis

***Lurocalis*** estas genro de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. La specioj troviĝas en Centra kaj Suda Ameriko.

## Taksonomio
La genron *Lurocalis* enkondukis en 1851 la usona ornitologo John Cassin. La tipa specio estis elektita kiel *Caprimulgus nattereri*, Temminck, 1822, fare de George Robert Gray en 1855. Tiu taksono estas nun konsiderata subspecio de la Mallongvosta noktofalko. La genronomo kombinas la grekajn *oura* kun la signifo "vosto" kun *kolos* kun la signifo "deformita".

La genro enhavas la du jenajn speciojn.

## Referencoj 
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Koluma kaprimulgo

**Koluma kaprimulgo** (*Lyncornis temminckii*) estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. Ĝi estas endemio de Madagaskaro.

Iliaj naturaj habitatoj estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

## Taksonomio
La Koluman kaprimulgon formale priskribis en 1871 la angla zoologo George Gray kun la dunoma nomo *Caprimulgus enarratus* baze sur specimeno kolektita en Madagaskaro. La specia epiteto estas Latina kun la signifo "detalklarigita".

Studo pri molekula filogenetiko fare de Kin-Lan Han kaj kunlaborantoj publikigita en 2010 trovis, ke la Koluma kaprimulgo ne estas proksime rilata al alia specio de kaprimulgo. La aŭtorj tiukadre enkondukis novan genron *Gactornis* por hejmigi la specion. La genronomo kombinas la kvar komencaj literoj de la nukleotidoj de DNA (G, A, C, T por guanino, adenino, citosino, timino) kaj la greka vorto *ornis* kun la signifo "birdo". La specio estas monotipa: neniu subspecio estas agnoskita.

## Priskribo
Kiel ĉe aliaj kaprimulgoj, tiu ĉi specio profitas je makulecbruna plumaro por akiri kamuflan aspekton, kiu miksigas la birdon sur la grundo de folirubo kaj seka herbaro.

Ili manĝas ĉefe grandajn insektojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Metala viduo

La **metala viduo** () estas afrika birdospecio el la familio de viduedoj.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

Ĝia natura vivejo estas seka savano.

## Aspekto
Temas pri specio kun forta seksa dimorfismo, nome la masklo en reprodukta plumaro havas flavan bekon, nigrajn kapon kaj malsuprajn partojn kaj ĉefe rimarkindajn suprajn partojn kun helbluaj briloj kaj du longegaj centraj vostoplumoj, kiuj estas duoble grandaj ol la cetero de la korpo.

## Referencoj
Kategorio:Viduedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Jenő Fitz

**Jenő Fitz** [jenO fic], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fitz Jenő** estis hungara arkeologo, muzeestro. Lia patro estis József Fitz, lia filo estis Péter Fitz.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1939, poste li akiris diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1943 kaj 3 jarojn poste, en 1947 li doktoriĝis. Inter 1946-1949 li praktikadis, respektive li estis asistanto en la universitato, samtempe li praktikadis en muzeo. Inter 1949 kaj 1985 li estis muzeologo kaj muzeestro de Székesfehérvár, ekde 1962 li estis muzeestro de muzeoj en Fejér. En tiu longa periodo li malkovris romian urbon Gorsium, fine li pensiuliĝis en 1985. Pli frue li trifoje esploris en Romo helpe de stipendioj. Intertempe li  doktoriĝis en 1985 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, sen esti kandidato. Li edziĝis en 1948, lia edzino naskis gefilojn en 1950 kaj 1953. Li ricevis premiojn inter 1960-2005.

## Elektitaj liboj 
* *Ingenuus et Régalien* (1966)
* *La Pannonie sous Gallien* (1976)
* *Pannonok évszázada* (1982)
* *Pannonia születése* (1998)
* *Gorsium-Herculia* (7-a eldono, 2003)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Reĝa viduo

La **reĝa viduo** () estas afrika birdospecio el la familio de viduedoj.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

*Passeriformes - paseroformaj
**Viduidae - viduedoj
****Vidua* Cuvier, GLCFD, 1816 - viduo
*****Vidua regia* (Linnaeus, C, 1766) - reĝa viduo

## Aspekto
Dum la reprodukta sezono la masklo havas nigran kronon kaj supran plumaron, oran bruston kaj kvar longajn nigrajn vostoplumojn kun plilarĝitaj pintoj. Post la reprodukta sezono, la masklo deĵetas sian longan voston kaj kreskigas olivbrunan ino-similan plumaron.

## Distribuo kaj habitato
La reĝa viduo estas distribuata en malfermaj vivejoj kaj herbejoj el Suda Afriko, de suda Angolo ĝis suda Mozambiko.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* BirdLife Species Factsheet.
* Shaft-tailed whydah - Species text in The Atlas of Southern African Birds.

Kategorio:Viduedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Ideolingvisto

La termino **ideolingvisto**, **lingvokreinto** aŭ **planlingvisto** estis kreita kune kun ideolingvo kiel traduko de la anglaj neologismoj *conlanger* kaj *conlang*, respektive (la terminon kreis Alex Condori en 2000 [ citaĵo bezonata ] kaj estis uzata kun iom da sukceso en la interreto de dissendolisto nomata *ideolanguage*).

Ideolingvisto estas persono, kiu havas kiel ŝatokupon aŭ profesion la konstruadon, inventadon aŭ dezajnon de lingvoj, kiuj antaŭe ne ekzistis, nomataj ideolingvoj aŭ konstruitaj lingvoj.

Ekzemploj de famaj ideolingvistoj inkluzivas Ludwik Zamenhof, JRR Tolkien, kaj Marc Okrand, ĉi-lasta estante la kreinto de la klingona lingvo.

## Referencoj
Sándor Gallus

**Sándor Gallus** [ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gallus Sándor** estis hungara kaj aŭstralia arkeologo, muzeologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Sopron, li mortis  en Melburno.

## Biografio 
 studis en altlernejo en Vieno (1929–1930), poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1931, filozofian diplomon 3 jarojn poste en Scienca Universitato Péter Pázmány, kie li estis disĉiplo de András Alföldi. Post siaj studoj li studvojaĝis al Grekio helpe de stipendio. Jam de 1931 ĝis 1945 li estis muzeologo en Hungara Nacia Muzeo aŭ en ties biblioteko, sed li diligente partoprenis en elfosaĵoj de arkeologiaĵoj en la lando. Plej fine de la dua mondmilito li estis soldato en Salcburgo, poste li estis interpretisto en militkaptitejo. Inter 1947-1949 li instruis en instituto de Universitato de Graz, poste kun sia familio li migris al Aŭstralio. Li faris plej diversajn laborojn, en 1955 li ricevis aŭstralan ŝtatanecon. Plej longe ĝis sia emeritiĝo li laboris en la subŝtata ministerio, krome li okupiĝis pri prahistorio de aborigenoj, instruis lingvojn (1955–1977) kaj partoprenis en la lokaj hungaraj kulturaj vivoj. Lia plej signifa esploro estis la plejstocena indiĝena okupado en Aŭstralio. Li ricevis usonan premion en 1966.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A soproni Burgstall alakos urnái.* (1934)
* *A legrégibb lovas nép emlékei Magyarországon.* (1939)
* *Az őstörténelem módszertani alapjai.* (1944)
* *Über die Grundlagen der urgeschichtlichen Methodik.* (1947)
* *The Horse-Riding. Nomads in Human Development.* (1953)
* *The Geological Age of the Earliest Human Stone Tools Uncovered during the Excavations of the Archaeological Society at Keilor Near Melbourne.* (1967)
* *The Middle and Upper Pleistocene Stone Industries at the Dry Creek Archaeological Sites Near Keilor.* (1976)
* *Fejezetek a magyar történelemből.* (antologio, 1987)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungardevenaj aŭstralianoj
Cerro Ostrava

**Cerro Ostrava** (laŭvorte *Ostrava monto*) estas montopinto en ĉilia Patagonio en&nbsp;Patagoniaj Andoj. Ĝi troviĝas en regiono de Nacia Parko Torres del Paine, en montaro Masivo Paine kaj ĝi estas la plej alta montopinto de masivo Olguín.

La pinto atingas supermaran altecon 2006&nbsp;m s.&nbsp;m. kaj prominencon 72&nbsp;m, izolado de la plej proksima pinto Cerro Blanco Sur (2051&nbsp;m) faras 350&nbsp;m. Laŭ pluaj fontoj Cerro Ostrava havas altecon 2250&nbsp;m, 2150&nbsp;m aŭ 1566&nbsp;m.

La unuan grimpon faris grupo de montogrimpistoj el Vítkovice en kunmeto Václav Sagan, Jaromír Volný (Wigwam) kaj Jiří Tomčala (Čochtan) dum la unua ĉeĥoslovaka ekspedicio en ĉiliaj Andoj – la atingo de la monto okazis trans glaĉero *Olguín* dimanĉe la 16-an de februaro 1969. American Alpine Journal indikas grimpon la 19-an de februaro Post la grimpo ili decidiĝis nomi la montopinton patriote laŭ la hejma urbo Ostrava, Ostrava estas tiel rememorigata sur loko en distanco  14&nbsp;000&nbsp;km.

## Ligiloj
### Referencoj
### Rilataj artikoloj 
* Patagoniaj Andoj
* Nacia Parko Torres del Paine
* Masivo Paine

### Eksteraj ligiloj 
* Fotografioj de la pinto (Webarchive: Panoramio)
* Pluaj fotoj el la grimpo (Andes Brothers)

Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Montoj en Andoj
Kategorio:Geografio de Ĉilio
Kategorio:Montoj kun alteco inter 2000 kaj 2999 m
Kategorio:Nomita laŭ Ostrava
Cilia Flores

**Cilia Adela FLORES de Maduro** (naskita la 15-an de oktobro 1956 en Tinaquillo) estas venezuela politikistino kaj advokato. Ŝi nuntempe estas parlamentano por la PSUV en la Venezuela Nacia Asembleo. De 2006 ĝis 2010, ŝi estis ĝia prezidanto. Ŝi estas edziniĝinta al Nicolás Maduro.

Laŭ la usona prezidanto Donald Trump, ŝi kaj ŝia edzo estis kaptitaj dum usona milita operacio la 3-an de januaro 2026 kaj forkondukitaj el la lando. 

## Politika kariero 
[eta|Flores kun Prezidanto [Hugo Chávez (2009)]]
Flores studis juron ĉe la Universitato Santa María en Karakaso. Ŝi akiris nacian eminentecon en 1994 kiam ŝi kampanjis kiel advokato por la liberigo de Hugo Chávez. Chávez estis malliberigita ekde 1992 pro sanga puĉo. Post lia liberigo, Flores subtenis lian politikan ascendon kaj laboris pri lia sukcesa prezidenta kampanjo en 1998. 

En la sekvaj jaroj, ŝi establis sin kiel lojala subtenanto de Chávez kaj fariĝis membro de la Nacia Asembleo. Ene de la ĉavista tendaro, ŝi estis konsiderata memcerta kaj disciplinita. En 2006, ŝi fariĝis la unua virino elektita Prezidanto de la Venezuela Nacia Asembleo, sukcedante Nicolás Maduro. Dum ŝia oficperiodo, parto de la opozicio kelkfoje bojkotis la parlamenton, parte proteste kontraŭ la kreskanta politika influo de la Unuiĝinta Socialista Partio de Venezuelo (PSUV), fondita de Chávez. Post la parlamentaj elektoj de 2010, en kiuj la opozicio reakiris sidlokojn en la Nacia Asembleo, gajnante ĉirkaŭ 40 procentojn de la sidlokoj, Flores revenis al la rolo de regula parlamentano.

En la finaj semajnoj de la grava malsano de Hugo Chávez, komenciĝante en 2012, Flores alprenis aktivan rolon en la publika komunikado de la registaro kaj refutis asertojn de la opozicio pri potenc-vakuo. Observantoj proksimaj al la registaro konsideris ŝin tiutempe unu el la ŝlosilaj ludantoj ene de la politika gvidado. Post la morto de Hugo Chávez en 2013, Flores pli kaj pli aperis apud Nicolás Maduro, kiu kandidatiĝis kiel lia politika posteulo kaj venkis en la venezuela prezidanta elekto de 2013. Dum la balotkampanjo, ŝi intence prezentis sin kiel alparolebla kaj akompanis Maduron al multaj eventoj.  Maduro kaj Flores estas paro ekde la fruaj 1990-aj jaroj; ili geedziĝis en Karakaso en julio 2013, post kiam Maduro ekoficis kiel prezidantisto.

## Kidnapo de Usono 
En la fruaj horoj de la  ŝi estis kidnapita kune kun la prezidento Nicolas Madura far usonaj soldatoj dum militista operacio. Ili estis   forkondukita al Novjorko, kie ili estis metitaj en malliberejon sub la akuzo de drogokomercado.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Venezuelaj politikistoj
Kategorio:Malliberuloj
Lestkov (Klášterec nad Ohří)

**Lestkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Klášterec nad Ohří en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudoriente de Klášterec nad Ohří. En la jaro  ĉi tie vivis .

Lestkov situas en katastra teritorio **Lestkov u Klášterce nad Ohří** kun areo 3,83&nbsp;km² kaj **Velká Lesná** kun areo 0,67&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1407, kiam ĝi apartenis al senjorujo de burgo Egerberk.

## Loĝantaro 
## Naturrilatoj
En lakatastran teritorion de Lestkov trafas precipe protektataj areoj nacia naturmemorindaĵo Rašovické skály oriente kaj naturmemorindaĵo Mravenčák nordokcidente. La tuta teritorio estas konsisto de eŭrope signifa loko Doupova montaro kaj la samnomata birda regiono.

## Memorindaĵoj 
* Ruino de burgo Egerberk
* Naturmemorindaĵo Mravenčák – rokoriĉa supraĵo kun varmama flaŭro
* Naturmemorindaĵo Rašovické skály

## Ĉirkaŭaĵo
* Kotvina

## Pluaj fotoj

Lestkov 2023-05-01 Domy čp. 41 a 9.jpg|Lestkov
Lestkov (Klášterec nad Ohří) čp10 (01).jpg|Lestkov
Lestkov 2023-05-01 Dům čp. 11.jpg|Lestkov
PP Mravenčák.jpg|Naturmemorindaĵo Mravenčák
PP Rašovické skály.jpg|Nacia naturmemorindaĵo Rašovické skály
11770-Leskau-1910-Hotel zur Egerburg-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Lestkov sur fotografioj el la jaro 1910

Kategorio:Klášterec nad Ohří
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Győző Gerő

'*** [djOzO gerO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gerő Győző*' estis hungara arkeologo, turkologo, arthistoriisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1942, poste li estis simpla laboristo ĝis 1948. Li akiris arkeologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1952, sed jam ekde 1950 ĝis 1956 li estis submuzeologo en historia muzeo en Budapeŝto. Post la diplomo li laboris plu en la muzeo ĝis sia pensiuliĝo en 1987. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1976 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Liaj esploroj fokusiĝis al la turkaj konstruaĵoj en la lando. Li edziĝis en 1956.  ricevis hungarajn kaj turkan premiojn inter 1989-1996.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Adatok a budai vár törökkori építészetéhez. A Fehérvári rondella építéstörténete.* (1956)
* *A törökkori Királyfürdő, Kakaskapu fürdője.* (1958, 1963)
* *Törökvilág Magyarországon.* (1968; 2-a eldono: 1970)
* *Török építészeti emlékek Magyarországon.* (1976, ankaŭ france, angle, germane)
* *A siklósi Malkocs bej dzsámi.* (1983)
* *Siklós. Malkocs bej dzsámi.* (1994; 2-a eldono: 1999)
* *A Pécs-Budai külváros településtörténete és dzsámija a török korban.* (2009)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj turkologoj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bečov (Blatno)

**Bečov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Blatno en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 1 km okcidente de Blatno kaj 7,5 km nordokcidente de Chomutov en supermara alteco ĉirkaŭ 620 metroj. En la jaro  ĉi tie vivis . 

**Bečov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 10,97&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1552.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
Nordoriente de la vilaĝo troviĝas akva rezervujo Kamenička kaj en ĝia valo naturrezervejo Buky nad Kameničkou. En la katastran teritorion trafas ankaŭ naturmemorindaĵo Bezručovo údolí.

## Pluaj fotoj

Blatno, Bečov, house No 1.jpg|Domo n-ro 1 en okcidenta rando de la vilaĝplaco
Blatno, Bečov, child castle.jpg|Infana ludejo
PR Buky nad Kameničkou - cesta.jpg|Fagoj super Kamenička
PřP Bezručovo údolí - vodní nádrž Kamenička 1.jpg|Digo de akva rezervujo Kamenička

Kategorio:Blatno (distrikto Chomutov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Zákoutí

Nomon **Zákoutí** havas pluraj setlejoj:

* Zákoutí (Blatno), parto de municipo Blatno en distrikto Chomutov
* Zákoutí (Benecko), parto de municipo Benecko en distrikto Semily
Zákoutí (Blatno)

**Zákoutí** (antaŭe *Bernov*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Blatno en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 4 km norde de Blatno kaj 11 km nordokcidente de Chomutov en supermara alteco ĉirkaŭ 800 metroj. En la jaro  ĉi tie vivis . 

**Zákoutí** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,8&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1357.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Memorige protektataj bienetoj 

## Pluaj fotoj

Blatno, Zákoutí, middle part 4.jpg|Domo en la meza parto de la vilaĝo
Blatno, Zákoutí, middle part 3.jpg|Domo en la meza parto de la vilaĝo
Blatno, Zákoutí, upper part 2.jpg|Herbejoj en supra parto de la vilaĝo 

Kategorio:Blatno (distrikto Chomutov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Annemarie von Gabain

**Annemarie von GABAIN** (naskiĝinta la  en Morhange, mortinta la  en Berlino) estis germana turkologino kaj ĥinologino. Ŝi pioniris en la katalogado de aĵoj el Turfan.

## Vivo 
Estante filino de hugenotdevena generalo ŝi edukiĝis katolikisme. Frekventinte lernejojn en Majenco ŝi trapasis la abiturientan ekzamenon en Brunsvigo, en februaro 1920. Ŝi do iris Berlinon studonte matematikon, ĥinologion kaj turkologion. Doktoriĝo ŝia estis pri ĥinaj antikvaĵoj; la turkan lingvon ŝi studis i.a. ĉe Wilhelm Bang-Kaup. Inter 1935 kaj 1937 Gabain estis gastdocentino en Ankaro por fondi tie ĥinologian instituton. De la somera semestro 1938 ĝis la vintra semestro 1944/45 ŝi prelegis ĉe la Berlina universitato. En novembro 1939 ŝi sopiris aniĝon al NSDAP kio plenumiĝis en la 1.12.1939, kun la partimembra numero 7.311.591. Ŝi helpis savi la polan islamologon Tadeusz Jan Kowalski deportitan dum la intelektulkampanjo de Krakovo. Komence de la 1940-aj jaroj ŝi, apud Gerhard von Mende kaj Olaf Hansen, konsilistis por la SS-ekspertizo *Völker, Volksgruppen und Volksstämme auf dem ehemaligen Gebiet der Sowjetunion. Geschichte, Verbreitung, Rasse, Bekenntnis* (pri popoloj vivantaj/vivintaj sur teritorioj sovetiaj). Celo de la tuto estis estonta setlada novigo. Dum la alproksimiĝo militfina, Gabain estris la literaturan sekcion de *Arbeitsgemeinschaft Turkestan* de DMG, kiun la SS-ano Reiner Olzscha fondis en 1944. Gabain estis scienca kunlaboranto ĉe la Prusa Akademio de Sciencoj: danke al militkaptitoj el Uzbekio eblis al ŝi elfari en 1945 gramatikon de la uzbeka lingvo.

Inter 1946 kaj 1949 ŝi deĵoris ĉe la regionhistoria muzeo de Bad Reichenhall. De aŭtuno 1949 ĝis pensiiĝo en 1966 ŝi estis eksterorda profesoro pri turkologio ĉe la universitato de Hamburgo. En 1959 ŝi fariĝis koresponda membro de la  Akademio de Sciencoj de GDR, en 1990 orda. Tombo ŝia troviĝis sur la parka tombejo je Lichterfelde.

## Literaturo 
* Jens Peter Laut: '"Annemarie von Gabain (1901–1993)" - ĉe: *Finnisch-Ugrische Forschungen,* 52/1995, p. 367–374; uni-freiburg.de (PDF).
* Annette Vogt: "Eine seltene Karriere: Die Turkologin Annemarie von Gabain" - ĉe: *Berlinische Monatsschrift (Luisenstädtischer Bildungsverein)*, 6/1999, p. 24-31 

## Eksteraj ligiloj 
* 
*ligiloj ĉe DDB
* *Encyclopedia Iranica*
* skribaĵoj de ŝi kataloge (Göttingen)
* Utz Maas: *Verfolgung und Auswanderung deutschsprachiger Sprachforscher 1933-1945*

## Notoj 
Kategorio:Islamologoj
Kategorio:Ĉinologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj 

Kategorio:Membroj de NSDAP
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1901
Kategorio:Mortintoj en 1993
Kategorio:Mortintoj en Berlino
Přečaply

**Přečaply** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Údlice en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 5 km sudoriente de Chomutov kaj 1&nbsp;km sudoriente de Údlice. En la jaro  ĉi tie vivis . 

**Přečaply** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,1&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

Post la dua mondmilito la germanaj loĝantoj estis ellandigitaj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Mateo

## Pluaj fotoj

Přečaply 2022-05-09 Vesnice.jpg|Vido al Přečaply
Přečaply - kostel svatého Matouše od Údlic.jpg|Preĝejo de sankta Mateo
Přečaply 2018-04-07 Pomník.jpg|Monumento

Kategorio:Údlice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Minado de brunkarbo en Ĉeĥio
Kategorio:Minado en distrikto Chomutov
Mezihoří (Blatno)

**Mezihoří** (antaŭe *Gerštorf*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Blatno en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 3 km norde de Blatno kaj 9 km nordokcidente de Chomutov en supermara alteco ĉirkaŭ 745 metroj. En la jaro  ĉi tie vivis . 

Mezihoří situas en katastra teritorio **Mezihoří u Chomutova** kun areo 3,37&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1577.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Bienetoj n-ro 4, 8, 10, 25, 26
* Bienetoj n-ro. 34, n-ro 23
* Kapelo

## Pluaj fotoj

Blatno, Mezihoří, lower part.jpg|Domo en suba parto de la vilaĝo
Blatno, Mezihoří, restaurant.jpg|Pensiono kun restoracio
Blatno, Mezihoří, upper part.jpg|Domo en supra parto de la vilaĝo
Kaple v Mezihoří (Q78785999) 01.jpg|Kapelo en Mezihoří

Kategorio:Blatno (distrikto Chomutov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Hrádečná

**Hrádečná** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Blatno en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Blatno kaj 5 km norde de Chomutov en supermara alteco ĉirkaŭ 525 metroj. En la jaro  ĉi tie vivis . 

**Hrádečná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,04&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1477.

Post forŝovo de sudetaj germanoj nombro de loĝantoj malaltiĝis al triono kaj ĝi plu sinkis ĝis la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de Koncipo de Virgulino Maria
* En la vilaĝo konserviĝis kelke da kamparanaj trabfakaj konstruaĵoj tipaj por regiono de Ercmontaro
* Muzeo de Ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj el la jaroj 1936–1938 Na Kočičáku troviĝas en la suda parto de la katastro. Kreas ĝin kelke da rekonstruitaj malpezaj fortikaĵoj kaj ekzemploj de kontraŭtankaj obstakloj.

## Pluaj fotoj

Blatno, Hrádečná, old house.jpg|Trabfaka domo
Blatno, Hrádečná, west part.jpg|Nova domo en la okcidenta parto
Blatno, Hrádečná, chapel.jpg|Kapelo
V.b 81 B light pillbox 2013 1.jpg|Malpeza fortikaĵo

Kategorio:Blatno (distrikto Chomutov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Květnov (Blatno)

**Květnov** (antaŭe **Kvinov**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Blatno en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 1,2 km nordoriente de Blatno kaj 7,3 km nordokcidente de Chomutov en supermara alteco ĉirkaŭ 625 metroj. En la jaro  ĉi tie vivis . 

Květnov situas en katastra teritorio **Květnov u Chomutova** kun areo 5,67&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Pilgrima preĝejo de Vizito de Virgulino Maria
* Memorige protektataj domoj n-ro 4 kaj 11

## Pluaj fotoj

Erwin Spindler Ansichtskarte Maria-Quinau.jpg|Historia bildkarto
Květnov 2022-09-22 Dům ev. č. 5.jpg|Domo n-ro 5
Blatno, Květnov, church.jpg|Pilgrima preĝejo de Vizito de Virgulino Maria
Blatno, Květnov, house No 11.jpg|Domo n-ro 11

Kategorio:Blatno (distrikto Chomutov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Květnov

Nomon **Květnov** havas pluraj setlejoj:

* Květnov (Havlíčkův Brod), parto de urbo Havlíčkův Brod en distrikto Havlíčkův Brod
* Květnov (Blatno), parto de municipo Blatno en distrikto Chomutov