Antonio Alonso Núñez

**Antonio ALONSO NÚÑEZ** [antonjo alonso nunjes] (naskiĝis en Koruno en 1929, mortis en Sebto en 2019) estis galega esperantisto. Li estis prezidanto de Hispana Esperanto-Federacio.

## Vivo 
Li naskiĝis en 1929 en la norda havenurbo Koruno, licenciiĝis pri matematiko kaj eklaboris kiel ŝtata funkciulo pri statistiko. Li eklernis Esperanton kiam li havis 14 jarojn, per libro, kiun li aĉetis en ĉemara tombolo en Koruno.Li ekaktivis por la lingvo en 1952. Pro sia profesio li loĝis en pluraj urboj: Barcelono, Pontevedro, Granado kaj Santiago-de-Kompostelo. Liaj filoj estas denaskaj esperantistoj (li alparolis ilin en Esperanto kaj lia edzino, Concepción "Chita" Menlle, en la hispana), kvankam kiel plenkreskuloj ili ne interesiĝis pri la lingvo. 

En 1957 li organizis bibliografian ekspozicion pri Esperanto en la urbo Pontevedro, kie li loĝis; tiam okazis incidento kun policanoj, ĉar en la ekspozicio montriĝis la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj en la hispana lingvo (kaj apude, en Esperanto) kaj tio ne plaĉis al la reĝimo de Franco. 

En 1960 li impulsis la unuan Hispanan Kongreson de Esperanto en Galegio, en Pontevedro. Li faris kelkajn proponojn al la kongreso, kiujn ĝi aprobis; inter ili elstaris starigo de komisiono por ellabori regularon pri organizado de la kongresoj kaj pretigo de materialo por konstanta Esperanto-ekspozicio je la servo de la grupoj.

En 1968 li organizis, en interkonsento kun la ĉefinspektoro kaj inspektoroj pri infana edukado de la provinco Pontevedro, kurson por infanoj proksimume 10-jaraĝaj, kun la celo, ke kelkaj el ili povu partopreni dank' al stipendio de la E-grupo de Pontevedro, en la Infana Kongreseto de la 53a UK en Madrido. 

Post la diktaturo, en februaro 1978, li dufoje prelegis pri Esperanto en la fakultato pri filologio de Santiago-de-Kompostelo, lia tiama loĝurbo. En tiu lernojaro, 1978-1979 li ekinstruis Esperanton en la Instituto por Lingvoj (Instituto de Idiomas) de la fakultato pri filologio. Por diskonigi la kurson kaj enkadrigi ĝin en ĝeneralan panoramon, Antonio Alonso prelegis la 10an de decembro 1978, okaze de renkontiĝo galega-portugala en Vigo por celebri la Tagon de Zamenhof kaj la 30an datrevenon de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj; la titolo de lia prelego estis "Esperanto en la universitato". 

Dank' al la iniciato de Antonio Alonso, la Instituto por Lingvoj eldonis, kune kun la helpo de pluraj institucioj (i.a. de la Municipa Ŝparkaso de Vigo kaj la Popola Universitato de Vigo), la unuan libron de la galega literaturo tradukitan en Esperanton: *Viveroj*, de Castelao. La verkon esperantigis Fernando de Diego, surbaze de antaŭa traduko de Antonio Alonso.

Inter 1989 kaj 1997 li estis prezidanto de Hispana Esperanto-Federacio.

Post sia emeritiĝo li kaj lia edzino reloĝis en Koruno kaj, post sia vidviĝo, li translokiĝis ĉe sia filo en Sebto, kie li forpasis. 

Antonio Alonso verkis du informilojn pri la internacia lingvo: *Notas e informe sobre a lingua internacional Esperanto*, publikigitan en la galega de Galega Esperanto-Asocio en 1987, kaj, dek jarojn poste, *Pro Esperanto*, eldonitan de Hispana Esperanto-Federacio. En ili konstateblas la aparta zorgo de Antonio Alonso rilate la fonologion de Esperanto. 

Li ankaŭ tradukis kelkajn poemojn el la galega literaturo, aperintajn en diversaj publikaĵoj: *Foi a Páscoa enxoita* (*Senakvis la Pasko*), de Rosalía de Castro; la mezepokan kanton de Meendinho; *A Rosalía*, de Manuel Curros Enríquez kaj  *Canzón de cuna pra Rosalía Castro, morta*, el *Seis poemas galegos*, de Federico García Lorca  kaj aliajn tekstojn (du pliajn poemojn en la galega de Lorca kaj galegajn popolkantojn; ĉiuj legeblas en la Kongreslibro de la 69a Hispana Kongreso de Esperanto).

## Verkoj 
* *Notas e informe sobre a lingua internacional Esperanto*. Asociación Galega de Esperanto, 1987. ISBN 84-398-9049-4. 

* *Pro Esperanto*. Madrido: Federación Española de Esperanto, 1997. ISBN 8460563421. 

### Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Esperanto-movado en Vigo

Kategorio:Hispanaj esperantistoj