open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
William Lyon Mackenzie King

**William Lyon Mackenzie KING**, PC, OM, CMG (esperantigite **Vilhelmo Liono Mackenzie King**; naskiĝis la 17-an de decembro 1874 en Berlino (nun Kiĉenero), Ontario - mortis la 22-an de julio 1950 en Kingsmere proksime de Gatineau, Kebekio) estis kanada politikisto. Li estas unu el la plej gravaj politikistoj en sia lando en la unua duono de la 20-a jarcento. Li estis aktiva sur la federacia nivelo dum 32 jaroj, inkluzive de 27 jaroj kiel ĉefministro. Dum tiu periodo, Kanado transformis de duonkolonia regado de Britio al aŭtonomia ŝtato ene de la ŝtatkomunumo (Dominio) . King gvidis la landon tra ĝia ekspansiisma periodo de la 1920-aj jaroj, la Granda Depresio de la 1930-aj jaroj, kaj la Dua Mondmilito .

Post kariero kiel ŝtatoficisto li eniris politikon en 1908. De 1909 ĝis 1911 li estis la unua laborministro de sia lando. En 1919 li estis elektita gvidanto de la Liberala Partio kaj tiel restis ĝis 1948. King estis la Ĉefministro de Kanado de la 29-a de decembro 1921 ĝis la 28-a de junio 1926, poste de la 25-a de septembro 1926 ĝis la 6-a de aŭgusto 1930 kaj fine de la 23-a de oktobro 1935 ĝis la 14-an de novembro 1948. Escepte de la lastaj du jaroj en ofico kiel registarestro, li ankaŭ oficis kiel ministro pri eksteraj aferoj. Li estas la politikisto kiu plej longe funkciis kiel ĉefministro en la historio de la lando kaj neniu alia ĉefministro en la ŝtatkomunumo deĵoris pli aŭ same longe ol li.

Li estas ĝenerale konata sub sia plena nomo aŭ kiel **Mackenzie King**. (Mackenzie, la familia nomo de lia patrino, estas lia meza nomo kaj ne parto de sia propra familia nomo). La nomo "William King" estas nekutima.

Priskribita de liaj konuloj kiel malvarma personeco kaj maltakta pri homaj rilatoj, li estis dirita havi retorikan kapablon . Mackenzie King estas konsiderita en Kanado kiel grava kaj favora figuro en kanada historio, kaj lia memoro estas festita laŭ multaj manieroj, inkluzive de la memorceremonio de lia portreto sur 50 kanada dolaro- monbileto kaj insulo nomita laŭ li. Tamen, trovoj malkovritaj post lia morto koncerne la proprecojn, kiujn li faris en sia privata vivo, kiel turni sin al spiritoj kaj konsulti kun ili, iom malklarigas lian publikan memoron .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* H. Blair Neatby, "William Lyon Mackenzie King", *The Canadian Encyclopedia*.
* Mackenzie King deklaras militon kontraŭ Nazia Germanio (dosiero.rm ) Parolado de 1939

Kategorio:Ĉefministroj de Kanado
Kategorio:Membroj de la Privata Konsilio de la Reĝino (Kanado)
Kategorio:Estroj de la Liberala Partio de Kanado
Kategorio:Studentoj de universitato Harvard
Kategorio:Kanadanoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Skotaj kanadanoj
Kategorio:Kanadaj malfikciaj verkistoj
Kategorio:Kanadaj ekonomikistoj
Kategorio:Mortintoj en 1950
Kategorio:Naskiĝintoj en 1874
Kategorio:Taglibristoj
Philadelphia 76ers

La klubo ''''''''* - prononco laŭ sistemo IFA [], esperantlingve *Filadelfiaj 76-uloj* aŭ plenvorte *Filadelfiaj Sepdeksesuloj*, antaŭa nomo *Sirakuzaj Nacianoj* - estas klubo de korbopilkado aŭ pli fake basketbalo en , Pensilvanio, kiu fondiĝis en 1946. La profesia unua vira teamo de la klubo konkuras en la ligo Nacia Korbopilkada Asocio (aŭ Nacia Basketbala Asocio), angle nomata *National Basketball Association* (laŭ sistemo IFA [], mallongige *NBA'', []), la plej granda ligo en Nordameriko por profesia vira korbopilkado, komponita de 30 teamoj el Usono kaj Kanado - la NBA estas unu el la kvar ĉefaj sportligoj de Nordameriko, kiu ankaŭ inkluzivas la nacian glacihokean ligon NHL, la nacian usonfutbalan ligon NFL kaj la superan basbalan ligon MLB. La profesia unua vira teamo de la klubo estas parto de la '**. Ĉeftrejnisto de tiu teamo ekde la  estas **'. Siajn hejmajn matĉojn la teamo ekde  okazigas en la stadiono ''''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Korbopilkaj teamoj en Usono
Mohammed bin Abdulrahman Al Thani

eta|Mohamed bin Abdulrahman Al Thani en 2017Ŝejko **Mohammed bin Abdulrahman bin Jassim Al Thani** (‎; naskita la 1-an de novembro 1980 en Doho) estas katara politikisto kaj ŝtatisto, diplomato, ekonomikisto, Ĉefministro de Kataro ekde la 7-a de marto 2023 . Antaŭe li funkciis kiel vicministroprezidento kaj ministro pri Eksteraj Aferoj.

## Kariero 
Ŝejko Mohammed al-Thani estis naskita en la ĉefurbo de Kataro Doho kaj apartenas al la reĝa familio de la lando, la Thani-familio, kiu regas la landon ekde 1851. Li havas bakalaŭron en ekonomiko kaj administrado de Universitato de Kataro en 2003. Li aliĝis al la Ministerio de Eksteraj Aferoj en 2013 kiel Helpministro de Eksteraj Aferoj por Internacia Kunlaboro. 

Li iĝis ministro pri eksteraj rilatoj en 2016  kaj vicministroprezidento en 2017 antaŭ esti nomumita ĉefministro la 7an de marto 2023 .

Li ankaŭ estis Prezidanto de la Katara Disvolva Fonduso (QFFD) ekde 2014 kaj membro de la Katara Supera Konsilio por Ekonomiaj Aferoj kaj Investo ekde 2014 (SCEAI).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "La Krizo en Golfo: Kataro Respondas" https://www.chathamhouse.org/event/crisis-gulf-qatar-responds, la 5-an de julio 2017

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Ĉefministroj de Kataro
Kategorio:Naskiĝintoj en 1980
Kategorio:Kataraj politikistoj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
Alexander Mackenzie (politikisto)

**Alexander MACKENZIE** PC (naskiĝis la 28-an de januaro 1822 en Logierait, Perthshire, Skotlando - mortis la 17-an de aprilo 1892 en Toronto) estis kanada konstruentreprenisto kaj politikisto. Li estis la dua ĉefministro de la lando kaj oficis de la 7-a de novembro 1873 ĝis la 8-a de oktobro 1878.

Membro de la Kanada Parlamento. Ministro de Publika Konstruo. Li laboris kiel konstruentreprenisto kaj gazetredaktisto. Kontrolis la kompletigon de la Parlamentejo. Helpis George Brown en lia balotkampanjo.

## Adago 
Kiam la registaro de MacDonald falis en 1873 pro la "Pacifika Skandalo" implikanta la peton de sia partio de kampanjofondusoj de fervojmagnatoj en interŝanĝo por la promeso de grandaj kontraktoj por ili, la Ĝenerala Guberniestro de Kanado, Lord Dufferin, vokis al Mackenzie, kiu estis elektita kiel gvidanto de la Liberala Partio antaŭ kelkaj monatoj por formi novan registaron. Mackenzie formis registaron kaj petis al la Ĝenerala Guberniestro anonci elektojn por januaro 1874. La liberaluloj estas venkataj kaj Mackenzie restis ĉefministro ĝis la elekto de 1878, kiam la Konservativuloj de MacDonald estas resenditaj al potenco. Estis nekutime por homo de tiaj humilaj originoj kiel Mackenzie atingi tian postenon en epoko kiam tia ŝanco ricevas nur al la privilegiuloj. Lord Dufferin esprimis dubojn ĉirkaŭ la ascendo de la antaŭa masonisto al potenco. Tamen, post renkontado kun Mackenzie, li rekonsideris sian opinion:Malgraŭ la ebla malsperteco de Mackenzie, mi pensas ke li estas movita, principa, kaj bonintenca persono.Kiel ĉefministro, Alexander Mackenzie serĉis reformi kaj simpligi la maŝinaron de registaro. Li lanĉis la sekretan baloton, estis la mova forto malantaŭ la kreado de la Supera Kortumo de Kanado, la Reĝa Armea Kolegio de Kanado ĉe Kingston en 1874, la Ofico de la Ĝenerala Revizoro en 1878, kaj luktis por por plian progreson en konstruado de nacia fervojo. Tamen, lia esprimo estis markita per ekonomia malhaŭso kreskanta el la Paniko de 1873, kiun la Mackenzie-registaro estis nekapabla mildigi. En 1874, Mackenzie negocis novan komercan interkonsenton kun Usono, eliminante altajn protektajn komercimpostojn sur kanadaj varoj en usonaj merkatoj. Tamen, ĉi tiu ago ne subtenis la ekonomion; kaj konstruado de la Kanad-Pacifika Fervojo akre malrapidiĝis pro manko de financado. En 1876, la konservativulopozicio sciigis nacian politikon de protektaj komercimpostoj, kiu resonancis kun balotantoj. En la elektoj de 1878, la Konservativuloj, gviditaj fare de MacDonald, venkis.

Li daŭre funkciis kiel ĉefo de la Liberala Partio dum du jaroj kaj servis kiel parlamentano ĝis sia morto pro apopleksio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kanadaj baptistoj
Kategorio:Mortintoj en 1892
Kategorio:Naskiĝintoj en 1822
Kategorio:Kanadaj ĵurnalistoj
Kategorio:Estroj de la Liberala Partio de Kanado
Kategorio:Ĉefministroj de Kanado
Dagbladet

**Dagbladet** (laŭvorte: la taggazeto) estas norvega taga gazeto. Ĝi estis fondita en Oslo en 1869 kaj daŭre estas publikigita tie hodiaŭ. Laŭ cirkulado, *Dagbladet* estis la tria plej granda gazeto en la lando en 2022 post *Verdens Gang* (VG) kaj *Aftenposten*. Laŭ nombro da legantoj *Dagbladet* estas mezurita kun 780 000 ĉiutagaj legantoj (en januaro 2006), kaj laŭ tiu nombro estas la dua plej granda gazeto en Norvegio. *Dagbladet* tradicie estis radikala liberala organo kaj estas publikigita en Bokmål, la plej vaste uzata maniero por skribi la norvegan lingvon. Kvankam ambaŭ gazetoj havas malsamajn enhavajn profilojn, *Verdens Gang* (VG) estas la ĉefa konkuranto de *Dagbladet*.

De 2008 ĝis 2015, la redakciejo kaj produktejo de la gazeto situis en la historia stokkonstruaĵo *Havnelageret* en Oslo. Post kiam la konzerno Aller aĉetis Dagbladet, la gazeto moviĝis en 2015 al konstruaĵo en la kvartalo Hasle de la centra urbodistrikto Grünerløkka, kie la resto de la Aller-publikaĵoj situas. La gazeta redakcio retenis oficejon ĉe Pilestredet 8 en la urbocentro. De 2018 ĝis junio 2023, *Alexandra Beverfjord* estis ĉefredaktoro kaj ankaŭ estis vicdirektoro de la gazeto. Ŝian ĉefredaktoran rolon tiam transprenis *Frode Hansen, Alexandra Beverfjord* daŭre laboras kiel administra direktoro.

eta|maldekstra|200ra|
Historie cetere interalie la norvega poeto Olaf Bull (1882-1933) laboris kiel ĵurnalisto de la gazeto.

## Vidu ankaŭ 
* Pondus, bildstrio kun samnoma ĉefrolulo kreita de la norvega desegnisto *Frode Øverli*, kiu ekde 1995 regule aperas en *Dagbladet* kaj ekde 2007 en magazino de NJE aperas ankaŭ en Esperanto

## Eksteraj rilatoj 
*  ()

eta|centra|290ra|

Kategorio:Norvegaj gazetoj
Kategorio:Norveglingvaj gazetoj
Kategorio:Oslo
Ouvidor

[eta|dekstre|400px|Domo de la Magistrato, [Jaguaripe, Bahio, Brazilo.]]

La posteno de **ouvidor** (juĝisto aŭ magistrato, sed laŭvorte aŭskultisto) de la kapitanlando estis kreita komence de la portugala koloniiga procezo en Ameriko, la 10-an de marto 1534, kun la celo de administrado de justeco kune kun la kapitano kaj la guberniestro.

La decido krei la unuajn tribunaloficirojn establiĝis en 1530, dum la unua koloniiga ekspedicio, ordonita fare de Martim Afonso de Souza. La "Letero de grandaj potencoj al la kapitano-majoro Martim Afonso de Souza, al kiu ajn okupis lian lokon", kaj la "Letero de potencoj por la kapitano-majoro krei notariojn kaj pli da tribunaloficistoj" ankaŭ fiksis la devojn de la kapitano-majoro rilate al la aplikado de justeco. Ĉi tiu persono havis jurisdikcion sur krimaj demandoj, kiel en civilaj aferoj, super ĉiuj homoj en la mararmeo kaj sur la teroj, krom en la kazo de nobeloj, kiujn li ordonus esti arestita aŭ malliberigita, sendante ilin kun la rekordoj de la akuzaĵoj al la reĝo.
[eta|maldekstre|400px|Kondamnitoj portantaj provizojn al malliberejo en Rio-de-Ĵanejro, 1819-1820, en kolora litografo de desegnaĵo de [:pt:Henry Chamberlain (1796-1844)]]

Kun la distribuado de ampleksaj strioj de tero, nomitaj heredaj kapitanlandoj, la kapitano kaj guberniestro respondecis pri elektado de mediatoro, kun kiu li partumis la administradon de justeco. Justeco ene de la kapitanlandoj estis, tial, en tiu komenca periodo, koncentrita en la manoj de privataj individuoj, male al la impostadministrado, kiu estis kontrolita fare de oficiroj nomumitaj fare de la reĝo, kiel ekzemple la magazenisto kaj kontrolisto.

Laŭ la donacletero de la kapitanlando de Pernambuko donita al Duarte Coelho la 10-an de marto 1534, la "ouvidor" aŭ "juĝisto" devis prezidi, nome de la kapitano kaj guberniestro, la elekton de ordinaraj juĝistoj kaj tribunaloficistoj, kaj esti konscia pri novaj agoj dek leŭgoj de kie li estis, krom pledoj kaj postuloj de civilaj kaj krimaj kazoj de la juĝistoj de la kapitanlando. En la kazo de civilaj kazoj, la mediatoro povis aŭdi la agojn, sen apelacio aŭ plendo, ĝis la kvanto de 100 mil rejsoj.

En kazoj de krimoj, li agus kune kun la kapitano kaj guberniestro, havante jurisdikcion kaj aŭtoritaton ĝis la natura morto de sklavoj, indianoj, laboristoj, kristanoj, liberaj viroj, sen apelacio aŭ plendo. En la kazo de homoj kun "pli alta kvalito" - la nobeloj -, la juĝisto, kune kun la kapitano, estus kondiĉigita de ĝis dek jaroj da ekzilo kaj puno de 100 krucmilitoj, sen apelacio aŭ pledo. En kazoj de herezo, ŝtatperfido, sodomio kaj falsa mono, la puno estus ĝis natura morto por iu ajn persono. Por helpi lin en liaj agadoj, la mediatoro kalkulus kun la helpo de vokto.

## Referencoj 
Kategorio:Historiaj profesioj
Kategorio:Politikaj postenoj
Francisco Carneiro de Campos

**Francisco Carneiro de Campos** estis brazila magistrato kaj politikisto. Diplomita pri Juro en la Universitato de Koimbro (1790), li revenis al Brazilo, estis elektita konstituciiga deputito (1823) kaj, tri jarojn poste, senatano. Li okupis la Ministerion pri Eksterlandaj Aferoj inter oktobro 1830-a kaj aŭgusto 1832-a. Li poste iĝus Ministro de la Supera Kortumo pri Justico (1835). Li estis frato de José Joaquim Carneiro de Campos, la Markizo de Karavelas.

## Biografio
Francisco Carneiro de Campos estis naskita en Salvadoro de Bahio, kapitanlando de Bahio. Filo de José Carneiro de Campos kaj D. Custódia Maria do Sacramento, li enskribiĝis, en 1790, en la Fakultato de Juro de la Universitato de Koimbro, kie li kompletigis la kurson, ricevante la gradon kiel Bakalaŭro.

Li estis nomumita fare de princo Dom Johano la 6-a Juĝisto de la distrikto de Porto Seguro kaj nomumita, per dekreto de la 17-a de aprilo 1809, kiel Provizanto de la Trezorejo de la Forpasintoj kaj Forestantoj, Restaĵoj kaj Kapeloj de la sama distrikto.

Pli malfrue li estis nomumita Kriminala Juĝisto de la urbo Bahio, ago kiu iĝis senefika kun la nomumo kiun li akiris per dekreto de la 17-a de decembro 1815, por la posteno de Juĝisto de la Orfoj de la sama urbo, estinte koncedita al li, per dekreto de la 3-a Majo, 1819.

En 1821, li akiris du nomumojn de D. Johano la 6-a: Intendanto de la Oro, laŭ dekreto de la 22-a de januaro, kaj Juĝisto de la Apelacia Kortumo de Bahio, per dekreto de la 16-a de aprilo.

La okazaĵoj kiuj disvolviĝis en la provinco en tiu tempo malhelpis Carneiro de Campos alpreni tiun lastan pozicion, kun Dom Petro la 1-a, per dekreto de la 5-a de marto 1823, ordonante ke li oficu ĉe la Tribunalo de Apelacio.

Li estis parto de la Provizora Estraro de Bahio, elektita la 21-an de februaro 1822, kie li havis la postenon kiel Sekretario.

Per dekreto de la 2-a de aprilo 1824, li estis nomumita Juĝisto de la Tribunalo de Apelacioj, Juĝisto de Apelacioj, diplomita per dekreto de la 12-a de oktobro 1827, kaj Juĝisto de Apelacioj, per dekreto de la 18-a de oktobro 1829, ĉio en la Tribunalo de Apelacioj.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1765
Kategorio:Mortintoj en 1842
Kategorio:Naskiĝintoj en la 18-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 19-a jarcento

Kategorio:Brazilaj politikistoj
Kategorio:Brazilaj ministroj
Kategorio:Brazilaj magistratoj
Villa España

**Villa España** estas urbo en la distrikto Berazategui, en Granda Bonaero, provinco Bonaero, Argentino.

Laŭ la censo, ĝi havis  loĝantojn (2001).

## Vidu ankaŭ 
* Villa España (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Villa España (stacidomo)

**Villa España** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto Berazategui, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estación de Villa España - Marzo 2023 (3).jpg|Kajoj kaj trakoj
Estación de Villa España - Marzo 2023 (2).jpg|Trajno
Estacion villa espana 1912.jpg|Stacio 

## Vidu ankaŭ 
* Villa España

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Villa España
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
La Tablada

**La Tablada** estas argentina urbo situanta en Granda Bonaero, en la provinco Bonaero, sudokcidente de la urbo Bonaero kaj nordoriente de la distrikto La Matanza.

Laŭ la antaŭa popolnombrado, ĝi havas  loĝantojn (2001), estante la 8-a plej loĝata loko en la distrikto.

## Vidu ankaŭ 
* Tablada (Roca) (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Tablada (Roca) (stacidomo)

**Tablada** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto La Matanza, provinco Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* La Tablada

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:La Tablada
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Indiana Pacers

La klubo ''''''''* - prononco laŭ sistemo IFA [], esperantlingve *Indianiaj Paŝantoj* - estas klubo de korbopilkado aŭ pli fake basketbalo en , Indianio, kiu fondiĝis en 1967. La profesia unua vira teamo de la klubo konkuras en la ligo Nacia Korbopilkada Asocio (aŭ Nacia Basketbala Asocio), angle nomata *National Basketball Association* (laŭ sistemo IFA [], mallongige *NBA'', []), la plej granda ligo en Nordameriko por profesia vira korbopilkado, komponita de 30 teamoj el Usono kaj Kanado - la NBA estas unu el la kvar ĉefaj sportligoj de Nordameriko, kiu ankaŭ inkluzivas la nacian glacihokean ligon NHL, la nacian usonfutbalan ligon NFL kaj la superan basbalan ligon MLB. La profesia unua vira teamo de la klubo estas parto de la '**. Ĉeftrejnisto de tiu teamo ekde la  estas **'. Siajn hejmajn matĉojn la teamo ekde  okazigas en la stadiono ''*.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* oficiala paĝo en la retejo *Facebook'' ()

Kategorio:Korbopilkaj teamoj en Usono
Charles Packe

**Charles PACKE** (n. la 22-an de aŭgusto 1826 – m. la 16-an de julio 1896) estis angla advokato kaj esploristo, ĉefe konata pro siaj vojaĝoj kaj verkado pri la Pireneoj.

## Familio
Packe naskiĝis en 1826, kiel la plej aĝa filo de Edmund Packe, kapitano en la Reĝaj Ĉevalgardistoj.

## Pireneoj
Packe unue iris al la Pireneoj en 1853, plenumante transiron de la montaro.

### Societo Ramond
Packe estis unu el la fondintaj membroj de la societo Ramond, erudicia societo dediĉita al la studado de la Pireneoj, fondita en 1864 aŭ 1865 (la fontoj varias) en Bagnères-de-Bigorre fare de Henry Russell, Émilien Frossard, Farnham Maxwell-Lyte kaj Packe. Packe estis la unua asistanta sekretario de la societo.

### Botaniko
Packe malkovris plurajn plantospeciojn, kiuj estas endemiaj al la Pireneoj, kaj ankaŭ faris kelkajn eksperimentojn provante klimatigi rarajn plantojn en sia persona ĝardeno.

## Referencoj 
Kategorio:Britaj esploristoj
Kategorio:Britaj advokatoj
Kategorio:Pireneistoj
Pierre Peytier

**Pierre PEYTIER** aŭ plennome **Jean Pierre Eugène Félicien PEYTIER** (n. la 15-an de oktobro 1793 - m. en 1864), foje nomata **Eugène Peytier**, estis franca oficiro, geografo, inĝeniero, kartografo kaj pentristo.

## Vivo 
Pierre Peytier eniris la Francan Politeknikan Lernejon en 1811, kie li akiris sian diplomon. Poste li estis integrita en la topografian servon de la franca armeo en la korpuso de inĝenieroj-geografoj en 1813. Li estis promociita al la rango de leŭtenanto en 1817, poste kapitano en 1827.

### En la Pireneoj (1825) 
[maldekstre|eta|261x261px|Memoriga plato - Monumento al la Geodeziistoj ĉe la [montpasejo Soulor en la Pireneoj.]] 
Inĝeniero-geografo kaj geodeziisto, li estis unu el la unuaj geodeziaj oficiroj taskigitaj en 1825 pri la triangulado de la Pireneoj por establi la precizan mapon de Francio, kune kun sia kolego Paul-Michel Hossard. Pro la postuloj de la servo kaj kune kun la oficiroj Corabœuf kaj Testuhe, li estas ankaŭ rigardata kiel unu el la unuaj pireneistoj.

Li plenumis la unuan montogrimpon de la pireneaj pintoj Palas, Balaïtous kaj Saint-Barthélemy. Tiuj veraj atingoj tute ne estis rimarkitaj tiam, kaj multaj postaj grimpantoj, kredante, ke ili atingis tiujn grimpadojn la unuaj, trovis spurojn de la paso de la geodeziistoj. Tio okazis al la esploristo Charles Packe, kiam li atingis la supron de la pinto Balaïtous.

### Grekio 
Kapitano Pierre Peytier, de la topografia servo de la franca armeo, jam estis invitita al Grekio de ĝia guberniestro Ioannis Kapodistrias, kiam ĉi-lasta venis al Parizo en oktobro 1827 por peti la francan registaron sendi konsilistojn kaj armeajn oficirojn por organizi la armeon de la nove fondita Greka Ŝtato (dum la greka milito de sendependiĝo). Sekve, laŭ la rekomendo de la Franca Milita Ministerio, Peytier kaj tri aliaj oficiroj alvenis en Greklandon por trejni junajn grekajn inĝenierojn, kiuj entreprenus mezurajn projektojn, dum Peytier mem devis desegni la planojn de la urbo Korinto kaj mapon de la Peloponezo. 

Kategorio:Francaj geografoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Pireneistoj
Landlimo de Hispanio kaj Francio

thumb|right|250px|Mapo de la franca-hispana landlimo.
[thumb|right|250px|Landlimo inter Francio kaj Hispanio en [Portalet d'Aneu.]]
La **landlimo inter Hispanio kaj Francio** estas la landlimo internacia tera kaj mara apartiganta la du landojn, de la Atlantika Oceano ĝis la Mediteraneo. Laŭlonge de 623 kilometroj laŭ la Pireneoj kaj interrompita de la princlando Andoro, ĝi estas la plej longa tera landlimo de kontinenta Francio.

Ĝi akiris sian akcepton kiel limo inter la du ŝtatoj nur en la 16-a jarcento, ekde la ascendo kaj konflikto inter la monarkioj de la du landoj, nome sub la regadoj de Francisko la 1-a de Francio kaj imperiestro Karlo la 5-a. Antaŭ tiu periodo, la Pireneoj estis transiritaj de Keltoj, Kartaganoj, Romianoj, Vandaloj, Sueboj, Visigotoj, Maŭroj, Frankoj kaj Angloj, ankoraŭ sen la ekzisto de milita aŭ politika limo inter ŝtatoj.

La unua akto mencianta limon inter la du regnoj estas la traktato de Pireneoj en 1659. Ĝi estis subskribita sur la insulo de la Fazanoj fare de la kardinalo Mazarin kaj de Don Luis de Haro, en la nomo de siaj respektivaj suverenoj. Pluraj teritorioj tiam estis interŝanĝitaj. Tamen, la limo-markado restis ankoraŭ nedifinita en multaj punktoj, kaj lokaj loĝantaraj disputoj kaj konfliktoj restis oftaj, tiom ke Napoleono la 3-a kaj Isabel la 2-a redaktis novan traktaton, kiu, per sinsekvaj aldonaĵoj en 1856, 1862 kaj 1866, determinis la nunan markadon de la tera limo inter Hispanio kaj Francio. Traktato en 1995 donis al la limo novan dimension, permesante al la translimaj kolektivoj trakti temojn kiel urbanismo, medio, uzado de infrastrukturaj rimedoj, aŭ urba administrado.

La diversaj militaj konfliktoj kiuj markas la historion de la limo lasis fortikaĵojn videblajn laŭ ĝia tuta longo. Dum la 20-a jarcento, ĝi havis signifan rolon en du gravaj konfliktoj : la Hispana Enlanda Milito kaŭzis transliman eliradon norden de ĉirkaŭ 450 000 hispanoj, kaj dum la Dua Mondmilito multaj judoj fuĝantaj la nacisocialismon, kune kun soldatoj dezirantaj aliĝi al la brita aŭ nordafrika rezistado, transiris ĝin.
Napoléon Joseph Ney

**Napoléon Joseph NEY**, dua princo de Moskvo, (n. la 8-an de majo 1803 – m. la 25-an de julio 1857) estis franca politikisto.

## Frua vivo 
Ney naskiĝis en Parizo la 8-an de majo 1803. Nomita laŭ sia baptopatro, Napoleono Bonaparte, li estis la plej aĝa filo de Michel Ney, Marŝalo de la Imperio, kaj de ties edzino, Aglaé Auguié (1782–1854). Liaj pli junaj fratoj estis Michel Louis Félix, dua Duko de Elchingen, kaj Eugène Michel Ney (kiu mortis senedzina en 1845).

Liaj patrinaj geavoj estis Pierre César Auguié kaj Adélaïde Henriette Genet (fratino de Henriette Campan kaj Edmond-Charles Genêt). Liaj patraj geavoj estis Pierre Ney, majstra metiisto, barelfaristo kaj veterano de la Sepjara Milito, kaj Marguerite Greiveldinger.

## Kariero 
En novembro 1831, li estis nomumita tutviva pajro de Francio inter aro de 36 aliaj homoj.

## Persona vivo 
thumb|Foto de lia filino, inter 1860 kaj 1890 
En 1828, li edziĝis al *Albine* Étiennette Marguerite Laffitte (1805–1881), filino de la bankisto kaj politikisto Jacques Laffitte.Arrêt Prince Napoléon (en franca) Ili kune havis la jenajn infanojn:

*Albine Marie Napoléone Aglaé Ney (1832-1890), kiu edziĝis en 1852 al Jean Gilbert Victor Fialin, Duko de Persigny. Post lia morto en 1872, ŝi edziĝis al Hyacinthe Hilaire Adrien Le Moyne en 1873. Post lia morto en 1879, ŝi edziĝis al Charles de Villelume-Sombreuil en 1889.
*Michel Napoléon Ney de la Moskowa (1837–1852), kiu mortis juna.

Ney ankaŭ havis , Jules Napoléon Ney (1849–1900), kun Julie de Mesvres. Lia filo Jules edziĝis al Theresa-Olympe Pinto de Araujo, filino de la brazila elmigrinto Marcos Pinto de Araujo.

Li mortis en Saint-Germain-en-Laye la 25-an de julio 1857.
Blogo de la familio Ney (en franca)
 Ĉar lia sola legitima filo mortis antaŭ li, la titolo de Princo de Moskvo transiris al lia plej juna frato, Edgar.

## Notoj 
## Referencoj 
Kategorio:Francaj politikistoj
Coronel Brandsen (stacidomo)

**Coronel Brandsen** estas fervoja stacio situanta en la urbo Brandsen, en la samnoma distrikto, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estación Coronel Brandsen - Abril 2023 (1).jpg|Kajo
Estación Coronel Brandsen - Abril 2023 (3).jpg|Nomŝildo
GT22 en estacion coronel brandsen.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Brandsen

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Brandsen
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Brandsen

**Brandsen** estas urbo, ĉefurbo de la samnoma distrikto, en la argentina provinco Bonaero, ĉe la vojkruciĝo de Provinca ŝoseo 210, Provinca ŝoseo 215, kaj la komenco de Provinca ŝoseo 29.

Ĝi havas  loĝantojn (2010), kio reprezentas pliiĝon de &nbsp;% kompare kun la  loĝantoj (2001) de la antaŭa popolnombrado.

## Vidu ankaŭ 
* Coronel Brandsen (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Éva Balogh (dermatologo)

**Éva Balogh** [balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh Éva,** estis hungara dermatologo, altlerneja instruisto.

Éva Balogh naskiĝis  en Kaba, ŝi mortis  en Debrecen.

## Biografio 
Éva Balogh maturiĝis en gimnazio en Debrecen en 1949, poste ŝi akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Debrecen en 1955, post 3 jaroj haŭtkuracistan licencon. Inter la diplomo kaj licenco ŝi praktikadis en la kliniko, poste ŝi estis asistanto samloke ĝis 1963, poste ŝi estis aspiranto 3 jarojn en Leningrado, kie ŝi  kandidatiĝis (CSc) en 1966. Ŝi revenis al la kliniko kiel lektoro kaj laboratoriestro (1981–1988), poste docento (1971–1978), fine profesoro ĝis sia frua morto. Ŝi okupiĝis pri malsanoj fare de fungoj sur la haŭto kaj ŝi unufoje ricevis premion en 1975.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Penicillinérzékenység viselkedése lábmykosis esetekben.* (kunaŭtoro, 1957)
* *A Griseafulvin alkalmazása dermatomykosisokban.* (kunaŭtoro, 1960)
* *Trichopython mentagrophytes (gypseum) és Trichopython interdigitale Kaufmann–Wolf morphobiológiai összehasonlító vizsgálata.* (disertaĵo ruse, 1966)
* *Psoriasis kezelése hydroxyureával.* (kunaŭtoro, 1974)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kovářov (Čichalov)

**Kovářov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čichalov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudoriente de Čichalov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Kovářov situas en katastra teritorio **Kovářov u Žlutic** kun areo 1,79&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1373.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Kovářov (Čichalov), kaplička (2).jpg|Kapeleto
Kovářov (Čichalov), rybník.jpg|Sekiĝinta fiŝlago
Kovářov (Čichalov), strom.jpg|Arbo ĉe la vilaĝplaco
Kovářov (Čichalov), zástavba.jpg|Domoj

Kategorio:Čichalov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Rájec (Černava)

**Rájec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Černava en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km oriente de Černava. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Rájec situas en katastra teritorio **Rájec u Černavy** kun areo 3,67&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1785.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Rájec (3).jpg|Rájec
Rájec (2).jpg|Rájec
Rájec (5).jpg|Rájec
Rájec horská chata (1).jpg|Rájec
Rájec rybníček.jpg|Rájec

Kategorio:Černava
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Bunchō-sama to watashi

***Bunchō-sama to watashi*** (, laŭlitere "Senjoro Bunĉo kaj mi") estas nefikcia japana mangao far manga-artistino Ima Ichiko, kiu temas pri vivo de  en homa hejmo en Japanio. Ĝiaj unuaj eldonoj aperis en jaro 1996, kaj ekde tiam ĝi ŝanĝis publikigiston kelkfoje. Nun en 2025 ĝin eldonas manga-eldonejo Mystery sara.

## Enhavo 
Tio ĉi estas nefikcia mangao, en kiu la aŭtorino priskribas vivon de , kiujn ŝi tenis en sia hejmo. Java rizobirdo, kiun japanoj nomas **bunĉo** (), estas eble unu el la plej popularaj kompaniaj dombirdoj en Japanio kaj havas signifan rondon de admirantoj. En la mangao rolas multaj birdoj, kaj ĉiu el ili havas propran personecon, proprajn sentojn kaj propran kondutmanieron. La aŭtorino priskribas iliajn aventurojn kaj interagojn vive kaj humure, sed ankaŭ kun granda amo kaj respekto. 

Tiun ĉi respekton, cetere, oni povas vidi eĉ laŭ la nomo: por la **bunĉoj** la aŭtorino uzis la noman sufikson *-sama* (), kiu signifas la plej profundan estimon kaj ĝenerale estas uzata por individuoj de pli alta socia rango ol la parolanto (inklude diojn kaj supernaturaj estaĵoj). Samtempe, por si mem ŝi uzis tre formalan pronomon *watashi*, kiun oni kutime uzas nur en formalaj kuntekstoj aŭ parolante kun superulo.

## Eksteraj ligiloj 
* Mangaoj far Ima Ichiko ĉe paĝaro de japana mangavendejo *ebookjapan*, inklude la freŝajn tomojn de *Bunchō-sama to watashi*
* Bunchou-sama to watashi sur internacia paĝaro pri animeoj kaj mangaoj Anime planet

Kategorio:Mangao
Albeřice

:*Eble vi serĉas Dolní Albeřice aŭ Horní Albeřice.*

**Albeřice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Verušičky en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Verušičky. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Albeřice situas en katastra teritorio **Albeřice u Hradiště**. En la katastra teritorio Albeřice u Hradiště situas ankaŭ Malý Hlavákov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.

Antaŭ la dua mondmilito superis en&nbsp;Albeřice germana loĝantaro. Dum la ĝenerala mobilizo en la jaro 1938 ĉi tieaj germanoj rifuzis veni en la armeon kaj ili kaŝis sin en arbaroj en ĉirkaŭaĵo de  Holetice kaj Lochotín. La germana armeo estis en la vilaĝo bonvenigita la 5-an de oktobro 1938.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Albeřice 2012 2 Lom.jpg|Ŝtonminejo de Alběřice nordoriente de la vilaĝo

Kategorio:Verušičky
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Ayman Odeh

**Ayman ODEH** (‎, ‎) estas israela advokato kaj maldekstra politikisto. Li estas la gvidanto de la Ĥadaŝ Komunista Partio kaj la estro de la Ĝenerala Listo ( Ĥadaŝ + Ta'al + Balad) .

## Agado 
Odeh estas de islama origino sed studis en kristanaj lernejoj. De 1998 ĝis 2005, Odeh estis membro de la Ĥajfa Urba Konsilio. Kiel la posteulo de Mohammad Barakeh, li estas nuntempe la gvidanto de la Ĥadaŝ-.  En la israela elekto en 2015, li gajnis sidlokon en la Kneset. Ekde 2015, li ankaŭ estas partiestro kaj listestro de la Unuiĝinta Listo de Balad, Ĥadashh, Ta'al kaj Ra'am (Unuiĝinta Araba Listo), kiu estis fondita okaze de la elektoj . 

Odeh diras ke lia servo sur la Ĥajfa urbodelegitaro klarigis al li ke araboj kaj judoj devas labori kune. Li karakterizas Ĥajfon kiel "la plej liberala, multkultura, sed samtempe la plej homogena urbo en Israelo".

Li konsideras sin subtenanto de socialismo, internaciismo kaj demokratio.

En novembro 2024, Odeh estis forpelita de la Kneset post akuzado de ĉefministro Netanyahu je esti "seria murdisto de paco." Dum lia parolado, Odeh rakontis la rakonton de viro de Gazao kies luita loĝejo estis detruita per israela aviadila atako dum li akiris naskiĝatestojn por siaj novnaskitaj ĝemeloj, mortigante kaj la bebojn kaj ilian patrinon. "Kio estas via vizio? Seria murdisto de paco," diris Odeh antaŭ esti perforte forigita de la podio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo , en la araba
* Ayman Odeh sur Facebook
* Ayman Odeh sur Pepi
* Ayman Odeh sur YouTube

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1974
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Islamanoj
Kategorio:Palestinaj politikistoj
Hospital Ezeiza (stacidomo)

**Hospital Ezeiza** estos fervoja stacio, situanta en la urbo La Unión, distrikto Ezeiza, Provinco Bonaero. Ĝi estos malfermita je nespecifita dato en 2024.

## Vidu ankaŭ 
* La Unión (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:La Unión (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Mohammad Barakeh

**Muhammad BARAKEH** (‎; ‎, naskita la 29-an de julio 1955) estas israela politikisto de araba origino, membro de la Kneset de la Ĥadaŝ-partio, de kiu li estas la ĝenerala sekretario.

Barakeh studis en Tel-Aviva Universitato. De 1999 ĝis 2015, Barakeh estis membro de la Kneset.  Lia posteulo kiel partiestro de Ĥadaŝ estis Ayman Odeh en 2015 .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1955
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Palestinaj politikistoj
Mansur Abbas

**Mansur ABBAS** (‎, ‎, naskita la 22-an de aprilo 1974, Magar, Norda Distrikto, Israelo) estas araba, israela politikisto, membro de la Kneset, gvidanto de la islamisma RAAM -partio (Unuiĝinta Araba Listo) .

Vicprezidanto de la suda alo de la Islama Movado en Israelo, Prezidanto de la speciala komisiono por ekstermi krimon en la araba sektoro. Membro de la lobio por la elimino de socia malegaleco en arabaj setlejoj.

Li estis membro de la israela registaro de Bennett-Lapid sen ministra posteno de la 13-a de junio 2021 ĝis la 29-a de decembro 2022 . Tiel li faris historion de fariĝanta la unua israela araba politika gvidanto aliĝi israelan regantan koalicion .

Profesie li estas dentisto.

Abbas ricevis kritikon de palestinanoj por publike rekonado de Israelo kiel fakta juda ŝtato kaj asertado ke ĝi ne praktikas rasapartismon. Abbas ankaŭ estis kritikita por nomi palestinajn politikajn kaptitojn en israelaj malliberejoj " teroristoj " . 

Abbas subtenas " tradiciajn familiajn valorojn " kaj kredas ke la ŝtato devus finance helpi fari riparan konvertan terapion , inkluzive por neplenaĝuloj, kaj estas malfavora al gejafieraj paradoj.

Subtenas la leĝdonan reguligon de poligamio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mansour Abbas ĉe la retejo de la Kneset 

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1974
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Arabaj politikistoj
La Unión (Bonaero)

**La Unión** (aŭ **La Unión Ferroviaria**, eks-*Parada Links*) estas urbo en Granda Bonaero (Argentino), en la distrikto Ezeiza de la provinco Bonaero. Ĝi situas en la nord-centra parto de la distrikto ĉe la rando de RN 205. En ĉi tiu urbo, troviĝas la golfejo "Lomas" kaj la kvartaloj Links Kvartalo Parque Links Erratchú, Sol de Oro, Quinta Avenida, El Paso, kiel ankaŭ la kvartalo El Trébol.

## Vidu ankaŭ 
* Unión Ferroviaria (stacidomo)
* Hospital Ezeiza (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Ahmad Tibi

**Ahmed TIBI** (‎, ‎, ankaŭ **Ahmad Tibi** ; n. la 19-an de decembro 1958, Taibe, Israelo) estas israela politikisto de araba origino, gvidanto de la partio TAAL (Araba Renoviĝo). Tibi konsideras sin palestin-araba laŭ nacieco kaj israelano laŭ civitaneco.

Li estas membro de la israela Kneset ekde 1999. En la Kneset de la 15-a kunvoko li reprezentis la partion TAAL, en la lastaj du kunvokoj ĝi funkciis kiel Unuiĝinta Listo kun la partio Raam. En la 17-a kaj 18-a Kneset li funkcias kiel vicprezidanto de la parlamento. 

En 2015, dum la elektoj al la 20-a Kneset, li iĝis membro de la Kneset de la Ĝenerala Araba Listo .

En 1983, Ahmed diplomiĝis kun honoroj ĉe la Hebrea Universitato de Jerusalemo, kaj specialiĝis pri ginekologio.

Sekve la de la Oslo-Akordoj en 1993, Tibi estis nomumita kiel la konsilisto de Yasser Arafat pri israelaj aferoj. Li ankaŭ estis la palestina reprezentanto ĉe la Wye River Memorando en 1998.

La 27-an de januaro 2010, Tibi parolis en Kneset-kunveno dediĉita al la Internacia Tago de Memoro por la Viktimoj de la Holokaŭsto, deklarante: “La fortoj de la malbono sendis milionojn da homoj - judoj, sovetiaj militkaptitoj, poloj, ciganoj kaj simple ĉiuj iliaj politikaj kontraŭuloj — al terura morto. Ĝi ne estis nur morto, sed industrio de morto, la produkto de ideologio de malamo, rasismo kaj rasa purigado." http://www.zman.com/news/2010/01/27/66300.html 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ahmad Tibi ĉe la retejo de la Kneset 
* Paĝo de Tibi ĉe Facebook
* 

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1958
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Palestinaj politikistoj
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
Tamar Gozansky

**Tamar GOZANSKY** (naskita la 3an de oktobro 1940 en Petaĥ Tikva, Mandata Palestino) estas israela politikisto kiu funkciis kiel membro de la Kneset nome de la Ĥadaŝ. Gozansky estas komunisto, kiu kiel leĝdonanto agadis en la temoj de laboristaj rajtoj, homaj rajtoj, virinaj rajtoj kaj infanaj rajtoj .

Ŝi atingis sian magistron en ekonomiko de Leningrad Ŝtata Universitato kaj laboris kiel ekonomikisto.

De 1973 ĝis 1990 ŝi estis membro de la ĉefestraro de la Histadrut, la federacio de sindikatoj en Israelo. En 1981, ŝi estis elektita al la Politburoo de la Israela Komunista Partio, en 1992 ŝi iĝis vicprezidanto de la konsilio de la Ĥadas-bloko, kiu inkludis la Komunistan Partion.

## Referencoj 
## Verkaro 
* *Economic Independence - How?* (1969)
* *The Development of Capitalism in Palestine* (1988)

## Eksteraj ligiloj 
* Tamar Gozansky ĉe la retejo de la  Kneset
* Bat Ŝalom (Filino de Paco)
* Oficiala retejo de MAKI

Kategorio:Judaj socialistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Studentaro de la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato
Kategorio:Israelaj ekonomikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1940
Kategorio:Israelaj socialistoj
Kategorio:Komunistoj
Kategorio:Israelaj ateistoj
Kategorio:Aktivuloj
Ján Hollý

**Ján Hollý** laŭ la nuntempa slovaka ortografio **Gán Hollí,** estis hungarlandana slovaka pastro, poeto kaj tradukisto. Li estis la unua pli granda slovaka poeto, kiu verkis ekskluzive en la nove normigita literatura slovaka lingvo. Liaj antaŭuloj verkis plejparte en diversaj regionaj versioj de la ĉeĥa, slovaka-ĉeĥa aŭ latina lingvoj. Hollý tradukis Eneadon de Vergilio kaj verkis propran epopeon por montri, ke la slovaka lingvo ĵus normigita de Anton Bernolák kapablas esprimi kompleksajn poeziajn formojn.

 naskiĝis  en Búrszentmiklós, li mortis  en Jókő.

## Biografio 
 studis lernis en Seminario Emericanum kaj simila seminario en  Nagyszombat. Li pastriĝis en 1808, poste li servis en Pobedim (1808-1811), Galgóc (1812-1814) kaj Madunic, kie li skribis ĉiujn siajn ĉefajn verkojn sidante sub granda arbo. Pro incendio li preskaŭ blindiĝis, tial li emeritiĝis kaj vivis ĉe amiko en Jókő. Hollý estis aktiva membro de la slovaka nacia reviviĝomovado. Li uzis la temon de grandmorava reganto Svatopluk la 1-a por instigi la nacion, kaj fakte li estis la unua slovaka poeto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Svatopluk*
* *Cyrilo-Metodiáda*
* *Sláv*

## Memorigiloj 
* statuo en Bratislavo (1981)
* statuo en Madunice
* asteroido 19955 Hollý

## Fontoj 
* biografio angle kun bildo
* biografio germane
* biografio germane
* biografio slovake kun bildo

## Referencoj 
Kategorio:Slovakaj pastroj
Kategorio:Slovakaj poetoj
Kategorio:Hungariaj slovakoj
József Bánhegyi

**József Bánhegyi** [bAnhedji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bánhegyi József,** estis hungara mikrobiologo, mikologo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Kozelsz* [kozels] ĝis 1936.

 naskiĝis  en Székesfehérvár, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1934, post 3 jaroj li doktoriĝis el filozofio. Ekde 1936 ĝis la habilitiĝo en 1943 li estis asistanto en universitata instituto, poste li estis privata instruisto ĝis 1948, tamen li estis militkaptito en Sovetunio (1944–1948). Li instruis plu en pli alta instrua rango (1949–1952), poste li estis profesoro kaj katedrestro ĝis 1973 kaj en la universitato, kaj en la instituto. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, post 2 jaroj li edziĝis. En la universitato li okupiĝis pri fungoj. En 1975 li ricevis memormedalon.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Budapest környékének Discomycetái.* (disertaĵo, 1937)
* *Magyarország Lachneái.* (1940)
* *Rendszeres növénytan gyógyszerészhallgatók részére. II. Angiospermae.* (studenta lernolibro, 1943)
* *Mikrobiológia. 1.* (1951)
* *Magyarország nagygombái a kalaposgombák kivételével.* (kunaŭtoro, 1953)
* *Magyarország virágtalan növényeinek határozó kézikönyve.* (kunaŭtoro, 1953)
* *A tejsavbaktériumok.* (1960)
* *Magyarország mikroszkopikus gombái* (kunaŭtoro, 1978)
* *Magyarország mikroszkopikus gombáinak határozókönyve.* (kunaŭtoro, 1985)
 
## Memorigiloj 
fungospeco portas lian nomon: Bánhegyia

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fungosciencistoj
Kategorio:Hungaraj mikrobiologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Meir Vilner

**Meir** **VILNER** (; naskiĝis **Ber KOVNER** la 23-an de oktobro 1918 en Vilno ; mortis la 5-an de junio 2003 en Tel-Avivo) estis komunista israela politikisto kaj gvidanto de la Komunista Partio de Israelo (MAKI). Li estis membro de la Kneset dum proksimume 35 jaroj . 

Li estis la plej juna kaj plej longeviva el la 37 subskribintoj de la Deklaracio de Sendependeco de Israelo en 1948 .

Kiel la juda gvidanto de la Komunista Partio de Israelo (CPI), 95% el kies membroj estis araboj, li malakceptis Cionismon, diskonigis la israelan atoman armilan programon en 1963 kaj oponis la altrudon de militleĝo sur israelaj araboj (trudita en 1949, ĝi estis levita en 1966) .

La politika linio de Vilner, kiu estis sovetia lojala, estis tre ŝatita de Sovetunio; en 1978 li estis premiita la Ordenon de Amikeco inter Popoloj . Li ne akceptis Perestrojkon kaj rigardis la falon de komunismo en Sovetunio kiel puĉo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Meir Vilner ĉe la retejo de la Kneset 

Kategorio:Litovaj judoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj ateistoj
Kategorio:Judaj socialistoj
Kategorio:Mortintoj en 2003
Kategorio:Naskiĝintoj en 1918
Dražetice

**Dražetice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Borotice en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordoriente de Borotice. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

Dražetice situas en katastra teritorio **Dražetice II** kun areo 2,72&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1235.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Bieneto n-ro 20

## Pluaj fotoj 

Dražetice 5.jpg|Dražetice
Kaplička Dražetice.jpg|Dražetice
Dražetice 2.jpg|Dražetice

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Borotice (distrikto Příbram)
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Tawfik Tubi

**Taŭfik TUBI** (‎, ‎, la 11-an de majo 1922 en Ĥajfo, Mandata Palestino - mortis la 12-an de marto 2011, samloke) estis israela politikisto de la komunistaj partioj Maki kaj Rakach, kaj konata kiel reprezentanto de la arabaj israelanoj. Li estis delonga membro de la Kneset, dum 41 jaroj en sinsekvo - la plej longa ofico en la historio de la parlamento .

## Vivo 
Naskita en ortodoksa araba familio. Li aliĝis al la Palestina Komunista Partio en 1941 kaj iĝis unu el ĝiaj aktivaj membroj. Unu el la fondintoj de la Nacia Liberiga Ligo, kiu kontraŭbatalis la dispartigon de Palestino.

Kune kun Meir Vilner akiris famon kiel unu el la denuncantoj de la Masakro de Kafr Kassem (en oktobro 1956, israelaj limpolicistoj murdis 48 palestinajn vilaĝanojn (inter ili 23 infanojn kaj junulojn). Li ankaŭ plurfoje levis la temon de repatrujigo de palestinaj rifuĝintoj al sia patrujo, precipe, eksaj loĝantoj de la setlejoj de Yalo kaj Al-Birwah .

Li estis plurfoje elektita kiel membro de la Knesset de la partio MAKI (Komunista Partio de Israelo, antaŭe la Komunista Partio de Palestino), kaj estis la redaktoro de la plej granda israela komunista gazeto en la araba, Al-Ittihad. Ekde 1976, li estas la ĝenerala sekretario de la partio Ĥadaŝ kaj membro de la Knesset de ĉi tiu partio. En 1990, li estis elektita Ĝenerala Sekretario de la Komunista Partio de Israelo anstataŭe de Meir Vilner, kiu eksiĝis. Li estas konsiderita la patro de la "ŝtato de ĉiuj civitanoj" formulo, kiun li proponis en la Kneset dum la diskuto de la Baza Leĝo en 1985 kaj nun estas apogita fare de la maldekstraj partioj kaj la socialdemokrata Meretz.

## Bibliografio 
* Karmi, Ghada (1999). *The Palestinian Exodus, 1948–1998*. University of London, Centre of Islamic and Middle Eastern Law. Garnet & Ithaca Press. .
* Kacowicz, Arie Marcelo; Lutomski, Pawel (2007). *Population Resettlement in International Conflicts: A Comparative Study*. Lexington Books. .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Tawfik Toubi ĉe la retejo de la Kneset
* Tawfik labiografio de Toubi Knesset retejo 
* Ben-Gurion kaj Tewfik Toubi finfine renkontiĝas (28a de oktobro, 1966)

Kategorio:Mortintoj en 2011
Kategorio:Naskiĝintoj en 1922
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Palestinanoj
Aida Tuma-Sulejman

**Aida TUMA-SULEJMAN** ( , , naskiĝinta la 16-an de julio 1964 en Nazareto, Israelo) estas israela - araba psikologo kaj politikisto de la partia koalicio Ĥadaŝ kaj Unuiĝinta Listo.

## Vivo 
Tuma-Sulejman studis psikologion kaj islaman literaturon ĉe la Universitato de Ĥajfo. En 1992 ŝi fondis la feminisman organizaĵon *Women Against Violence* (Virinoj kontraŭ Violenco) . Intertempe ŝi estis ĉefredaktoro de la partia gazeto de la Israela Komunista Partio. Ŝi estis membro de la Kneset ekde majo 2015, kie ŝi estis la unua araba prezidanto de la Egaleco-Komisiono ĝis 2022 . Ŝi ankaŭ estis la unua virino se temas pri deĵori sur la Alta Kontrolkomisiono por Arabaj Civitanoj de Israelo  . 

Post farado de deklaroj kontraŭ la agoj de la israelaj armetrupoj en la Gazaa milito kaj citado de palestinaj kuracistoj de Hospitalo Al-Ŝifa Tuma-Sulejman estis suspendita de siaj parlamentaj devoj dum du monatoj en novembro 2023 pro "insultado de la armeo" .

Tuma-Sulejman estas membro de la Sekretariejo de la Monda Paca Konsilio (WPC). Ŝi estas kunfondinto de la *Internacia Virina Komisiono por Justa Palestina-Israela Paco* (IWC). 

Ŝi subtenas la araba GLAT-komunumo 

Nimrod Kolbenberg, kunfondinto de la *Israelanoj por Paco* estis ĝia parlamenta parolanto de 2019 ĝis 2022. 

Tuma-Sulejman estas subtenanto de la duŝtata solvo . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Aida Tuma-Sulejman ĉe la retejo de la Kneset

Kategorio:Israelaj ĵurnalistoj
Kategorio:Israelaj ateistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1964
Kategorio:Israelaj aktivuloj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
Cândido José de Araújo Viana

**Cândido José de Araújo Viana, Vicgrafo de Sapukaio** estis brazila supera juĝisto kaj politikisto.

Li estis ministro pri financo kaj justicministro, ŝtatkonsilisto, ĝenerala deputito, prezidanto de la provinco kaj senatano inter 1840 kaj 1875, elektita de la provinco Minas-Ĝerajso. Li tenis la prezidantecon de la Senato inter 1851 kaj 1853.

Leĝdiplomiĝinto, li estis konstitucia deputito en 1823 kaj ĝenerala deputito reprezentanta Minas-Ĝerajson dum tri oficperiodoj. Li tenis la prezidantecojn de la provincoj de Alagoaso kaj Maranjo. Li ankaŭ estis kronprokuroro, fiska inspektisto kaj ministro de la Supera Kortumo, financministro kaj nomumita eksterordinara membro de la Ŝtata konsilio ekde la dato de ĝia kreado.
[eta|maldekstre|200px|Ĵuro de Via Moŝto la [Maria Leopoldina de Aŭstrio|Imperiestrino Leopoldina al la Konstitucio de la Imperio.]]

En 1839, li estis nomumita majstro de literaturo kaj pozitivaj sciencoj de Dom Petro la 2-a (tiam heredonto de la trono). Poste, li ankaŭ prizorgis la edukadon de la princino Isabel. Kiel Ministro de la Imperio en la dua Konservativa Kabineto (1841-1843), li aprobis la leĝon kiu donis al senatanoj la solenan titolon de "Via Ekscelenco".

Ordinita kiel eminentulo de la Imperia Ordeno de Kristo kaj de la Rozo, same kiel la Grandkruco de la Armea Ordo de la Turo kaj de la Glavo, Valoro, Lojaleco kaj Merito kaj de la Honora legio. Li ricevis la titolon de vicgrafo de la imperiestro en 1854 kaj de markizo en 1872. Li estis membro de la Konsilio de Via Moŝto, Sinjoro de la Imperia Ĉambro kaj Nobla Kavaliro de la Imperia Domanaro.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1793
Kategorio:Mortintoj en 1875
Kategorio:Naskiĝintoj en la 18-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 19-a jarcento

Kategorio:Naskiĝintoj la 15-an de septembro
Kategorio:Mortintoj la 23-an de januaro 
Kategorio:Brazilaj politikistoj
Kategorio:Brazilaj ministroj
Kategorio:Brazilaj juĝistoj