open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rudinská

**Rudinská** (hungare *Rezsőfalva* [reĵOfalva]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Rudinská etendiĝas fine de sakovojo el Rudina. Žilina troviĝas je 10 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1579 en formo *"Postenni"*, poste en 1598 en formo *"Rudniczka"*. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Rudinszka*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Rezsőfalva 724 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kysucké Nové Mesto, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rudinská 949 homoj, (926 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Senmakula Virgulino
* kapelo de Dipatrino

Kategorio:Municipoj en distrikto Kysucké Nové Mesto
Nigrakapa anaso

La **Nigrakapa anaso** aŭ **Kukolanaso** (***Heteronetta atricapilla***) estas anaso de Sudameriko ligata al la Blankkapa anaso de la subfamilio de Oksiurenoj de la familio de Anasedoj. Ĝi estas la ununura membro de la genro ***Heteronetta***. La latina scienca nomo *atricapilla* estas kunmetaĵo de du radikoj signife "nigra kapo", kio ripetiĝas en la komuna nomo ĉe multaj lingvoj.

eta|maldekstra|200px|Ilustraĵo de John Charles Phillips (1876-1938)
Ĝi loĝas en marĉoj de Sudameriko.

Tiu estas la plej baza vivanta membro de sia subfamilio, kaj ĝi havas nek la rektan voston nek la ŝvelan bekon de ties parencoj. Ĝenerale multe similas al tipaj merganasoj, ties plumaro kaj aliaj partikularaĵoj evidentigas, ke ĝi ne estas tre proksima parenco de tiuj, sed pli bone estas produkto de konverĝa evoluo ĉe la prauloj de la rektavostaj anasoj.

Ĝi estas proksimume 35 al 39 cm longa, kun pezo de 400 al 700 gramoj. Ĝi estas malgranda malhela anaso, kun masklo kun nigraj kapo kaj dorso kaj pli palaj flankoj kaj ventro, kaj ino pli helbruna ĝenerale.

Ili loĝas en marĉaj lagoj ĉefe de Norda Ĉilio, Paragvajo, kaj Norda Argentino, manĝante per plaŭdado akvajn plantojn (semoj), moluskojn kaj insektojn.

La **Nigrakapa anaso** estas interese deviga nestoparazito ĉar inoj neniam nestumas kaj demetas siajn ovojn en la nestoj de aliaj birdoj anstataŭe, kio havigas al ili la kromnomon *Kukolanaso*. La gastigantoj estas ĉefe la Rozbeka anaso (*Netta peposaca*), sed ankaŭ aliaj anasoj, fulikoj (specioj de genro *Fulica*), kaj foje eĉ mevoj (kiaj la Brunkrona mevo) kaj rabobirdoj. Malkiel ekzemple kelkaj kukoloj, nek la idoj nek la plenkreskuloj detruas ovojn aŭ mortigas la idojn de la gastiganto. Anstataŭe, post kovado de 21 tagoj, la anasidoj elnestiĝas post kelkaj horoj kaj iĝas tute sendependaj, lasante siajn falsajn fratojn kaj ekmanĝante per si mem.

La **Nigrakapa anaso** ne estas konsiderata minacata de la IUCN.

## Notoj 
## Referencoj 
* 
* Livezey, Bradley C. (1986): A phylogenetic analysis of recent anseriform genera using morphological characters. *Auk* **103**(4): 737-754. DjVu plena teksto  PDF plena teksto 
* McCracken, Kevin G.; Harshman, John; McClellan, David A. & Afton, Alan D. (1999): Data set incongruence and correlated character evolution: An example of functional convergence in the hind-limbs of stifftail diving ducks. *Systematic Biology* **48**: 683-714.  PDF plena teksto 
* Naturo de la Kukolanaso, BBC Worldwide
* David Attenborough, The Life of Birds, Episode 9, 19 minutes ff.

Kategorio:Oksiurenoj
Kategorio:Anasedoj
Kategorio:Anseroformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Urugvajo
Marsangy

**Marsangy** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 826&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.

__TOC__
## Geografio 
Marsangy etendiĝas sur 14.68&#160;km², kaj havis 826&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 47&#160;homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

## Historio 
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Claude Faynot, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Marsangy apartenas al la kantono Sens-Ouest, kies ĉefurbo estas Sens. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Yonne
*Kantono Sens-Ouest

## Eksteraj ligiloj 
* Persona retejo pri Marsangy 

Kategorio:Komunumoj de Yonne
Gron

**Gron** estas la nomo de pluraj artikoloj.

***Gron** estas komunumo en la franca departemento Cher.
***Gron** estas komunumo en la franca departemento Yonne.
Hruštín

**Hruštín** (hungare *Hrustin* [hruŝtin]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ proksima vilaĝeto apartenas al la municipo.

## Situo 
Hruštín etendiĝas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Vrútky-Námestovo. La lasta urbo troviĝas je 13, Dolný Kubín je 18 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1588 en formo *"Hrussczyn"*. En 1626 oni komputis tie 150 loĝantojn (30 familiojn). En 1778 605 vilaĝanoj loĝis tie, en 1828 943 vilaĝanoj loĝis en 183 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hrustin 1410 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Námestovo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hruštín 3188 homoj, (3180 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1820
* romkatolika kapelo Sankta Anna supozeble en 1800

Kategorio:Municipoj en distrikto Námestovo
Fruktomanĝulo

[eta|El [Borneo orangutano (*Pongo pygmaeus*)]]
**Fruktomanĝulo** estas fruktomanĝanto. Ĝi povas esti ajna speco de herbivoro aŭ ĉiomanĝulo kie frukto estas preferata manĝospeco. Ĉar ĉirkaŭ 20% el ĉiuj mamulaj herbivoroj ankaŭ manĝas frukton, frugivorado aŭ fruktomanĝado estas konsiderita ofta inter mamuloj. Ĉar frugivoruloj manĝas amason da fruktoj, ili estas tre dependaj de la abundo kaj nutrokunmetaĵo de fruktoj. Frugivoruloj povas aŭ utili frukt-produktantaj plantojn per disigado de semoj aŭ ili povas negative influi plantojn per digestado de semoj kune kun la fruktoj. Kiam ambaŭ la frukt-produktanta planto kaj la frugivora specio utilas per frukt-manĝada konduto ilia interagado estas nomita mutualismo.

## Notoj 
Kategorio:Herbovoruloj
Babín

**Babín** (hungare *Babin*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Babín etendiĝas laŭ rojo, laŭ precipa vojo Vrútky-Námestovo. La lasta urbo troviĝas je 13 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1569. En 1598 oni komputis tie 20 kamparanajn domojn.  En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1828 798 vilaĝanoj loĝis en 166 domoj. En 1899 la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al *Babény* pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 771 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Námestovo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1934 incendio okazis.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de Sankta Spirito de 1933
* kapelo el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Námestovo
Ferenc Cseresnyés

**CSERESZNYÉS Ferenc** (ĉeresnje:ŝ) estis hungara kuracpedagogo naskita en Teremi la 7-an de oktobro 1877 kaj mortinta en Bp. la 10-an de aprilo 1864.
## Kariero
Ferenc Cseresnyés estis instruisto en la Tutlanda Instituto de Blinduloj de Hungario. En la 1930-aj jaroj li faris mapon por blinduloj laŭ Braille-sistemo pri Hungario. De 1929 ĝis 1933 li redaktis la revuon *Siketnémák és Vakok Oktatásügye*.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Cseresznyes, F.
Sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago

La **sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago** estas tersupraĵo-ekoregiono el la orinoka ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj de Trinidado kaj Tobago. [eta|220ra|Seka arbaro en Ĉakaĉakare-Insulo, montrante la mallongan, [arbedo-forman kreskadon de la arbaro.]]
eta|220ra|Tropika seka arbaro de Ĉakaĉakare-Insulo

## Priskribo 
La sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago precipe situas en okcidentaj kaj sudaj partoj de Trinidado, en sudaj partoj de Tobago kaj en pli malgrandaj ofŝoraj insuloj inkludante Ĉakaĉakaron, Monos, Huevos, Gaspar Grande, Malgrandan Tobagon kaj Insulon Saint Giles.
La tropikaj sekaj arbaroj en Trinidado kaj Tobago enhavas kaj deciduajn kaj kvazaŭĉiamverdajn arbarojn. Lastatempa laboro de Howard Nelson  indikas ke areoj kiuj estis antaŭe klasifikitaj kiel ĉiamverda arbaro ankaŭ konformas al kriterioj por sekaj arbaroj. La plej gravaj areoj de seka arbaro en Trinidado inkludas la Ĉagvaramas-Duoninsulon en la nordokcidento, areojn laŭlonge de la suda marbordo de la insulo, ekde Cedros ĝis Morne Diablo, kaj areojn laŭlonge de la orienta marbordo inkluzive de partoj de la gvajavajara, majara kaj manzanilja marbordo-linio. Krome, areoj laŭlonge de la okcidenta marbordo inkluzive de Monteto San Fernando kaj multe de la antaŭa Sukero-Zono ankaŭ originale subtenis sekan arbaron. En Tobago multe de la sudokcidento de la insulo originale subtenis sekajn arbarojn.

La domina paradigmo en fitosociologio en Trinidado kaj Tobago estis la laboro de John Stanley Beard plenumita en la 1940-aj jaroj. Lia priskribo de arbaro-socioj estis fizionomie bazita. Multaj el liaj arbaro-socioj parte interkovriĝas kun nuntempaj ideoj pri sekaj kaj humidaj arbaroj. La plejmulto da studaĵoj kiuj emas klasifiki la sekajn arbarojn en tiu lando, ekzemple la WWF-tersupraĵo-ekoregiona klasifiko, subtaksas la amplekson de la sekaj arbaroj en Trinidado kaj Tobago per restriktado de ĝi al la plej sekaj kategorioj de arbaroj ke Beard elpensis por Trinidado.

## Referencoj 
## Bibliografio 
*  Beard, J. S. (1944) The natural vegetation of Tobago, British West Indies. *Ecological Monographs* 14:135-163.
*  Beard, J. S. 1946 : The natural vegetation of Trinidad. Oxford University Press, Oxford.

## Vidu ankaŭ 
* Bluokula tukano
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono
* Oranĝabeka najtingalturdo
* Trinidada eŭfonjo

## Eksteraj ligiloj 
*  Ekoregiono NT0231 : Sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago (WWF)
*  Sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago (*WWF-Wildworld*)
*  Sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago (*The Encyclopedia of Earth*)
*  Sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago (*Globalspecies*)
*  Situo de la lando : tajpu *Trinidad and Tobago* 

Kategorio:Neotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj
Kategorio:Geografio de Trinidado kaj Tobago
József Simonyi

**SIMONYI József** , barono (ŝimonji) estis hungara husarkolonelo naskita en Nagykálló la 18-an de februaro 1777 kaj mortinta en Arado en oktobro 1837.

## Kariero 
La patro de barono József Simonyi estis buĉisto. Li fariĝis soldato memvole kaj en 1802 li iĝis ĉefleŭtenanto kaj li ricevis ordeno Maria Terezia kaj rangon de aŭstria barono en 1806, en 1815 rangon de hungara barono. Pli poste li iĝis kolonelo kaj interalie li luktis en bataloj de Wagram kaj Lepsiko. En 1828 oni arestis lin, en 1832 li perdis sian rangon. Li mortis en malliberejo. Ne estas konate la kaŭzo de lia kondamno.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj soldatoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Kolhapur

**Kolhapur** (**कोल्हापूर**) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Maharaŝtro.

## Geografio 
Kolhapur etendiĝas laŭ rivero en okcidenta parto de la lando. Puneo troviĝas 228, Hajderabado 530, Bengaluro 615 km-ojn.

## Historio 
Kolhapur estis dum la mezepoko ĉefurbo de loka princlando.

## Trafiko 
La flughaveno troviĝas 13 km-ojn. El Kolhapur trajnoj trafikas al Mumbajo, Puneo, Nagpur, Bengaluro, Delhio, Hajderabado, Tirupati, Ahmadabado, Dhanbad kaj Solapur. Aŭtovojo estas al Ĉenajo. En la urbo aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn.

## Klimato 
Kolhapur havas tropikan klimaton kun musono. La temperaturo varias inter 10-35&nbsp;. Precipe pluvas de junio ĝis septembro. Vintro daŭras de novembro ĝis februaro.

## Vidindaĵoj 
* palaco nomata Nova Palaco
* temploj
* muzeoj
* lagoj

## Fontoj 
* Angla Vikipedio
* mapo pri Kolhapur
maldekstra|eta|260px|Rivero de Kolhapur

Kategorio:Urboj de Maharaŝtro
Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Metropoloj
Gyula Oláh

**OLÁH Gyula** (ola:) estis hungara kuracisto, sanafera organizinto naskita en Arado la 23-an de februaro 1836 kaj mortinta en Bp. la 18-an de junio 1917.

## Kariero
Gyula Oláh diplomitiĝis en la universitato de Peŝto en 1863. Li estis kuracisto en la malsanulejo Rókus, poste de 1865 en Jászladány distrikta tribunala kuracisto de 1867. Inter 1872 – 75 li estis landkunvena deputito, de 1875 li laboris en la sanafera sekcio de la interna ministerio. De 1883 li estis kuracisto en Nagyvárad, de 1885 ĝis 1889 publiksanafera inspektisto. Li iniciatis la revuon *Közegészségügyi Szemle* en 1890.

## Verko
* *Magyarország közegészségügyi viszonyairól* (Bp., 1899).

## Fonto
* Magyar Életrajzi Lexikon

Olah, Gy.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Mátyás Rozsnyay

**ROZSNYAY Mátyás** (ro:ĵnjai) estis hungara apotekisto naskita en Szabadszállás la 14-an de majo la 14-an de majo 1833 kaj mortinta en Arado la 5-an de aŭgusto 1895.

## Biografio 
Mátyás Rozsnyay studis en Pest kaj Vieno. De 1861 ĝis 1874 li estis apotekisto en Zomba, poste en Arado. Li eltrovis preparaĵon de kinino (Chininum tannicum insipidum), kiu ne estas amara kaj tiun oni uzis precipe en infankuracado.

## Verkoj 
* *A kinalt, chinint miképen lehetne elkészíteni, hogy az keserű ízét veszítené . . gyermekeknek is könnyen adagolható legyen* (Gyógyszerészi Hetilap, 1871);
* *Studien über die quantitative chemische Analyse der China- Alcaloide… *(Arad, 1878);
* *Négy új találmányról* (Arad, 1882).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Rozsnyay, M.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Aladár Sós

**SÓS Aladár** (pro. ŝo:ŝ) estis hungara arkitekto naskita en Temeŝvaro la 4-an de julio 1887 kaj mortinta en Bp. la 11-an de junio 1975.

## Biografio 
Aladár Sós diplomitiĝis en 1910 en la teknikuniversitato de Budapeŝto. Post akiro de sia diplomo li partoprenis en la projektado kaj efektivigado de banejo Palics, de kulturpalaco de Marosvásárhely, de teatro de Déva, de kulturpalaco de Pozsony. De 1918 li estis aktiva ano de Rondo Galilei. Dum la 1920-aj jaroj laŭ liaj projektoj konstruiĝis la konstruaĵoj kaj la ĉefpordego de Vidámpark (estinta Angolpark). En 1934 per ludomprojekto li gajnis 2-a premion en la ekspozicio de Műcsarnok. Li estis ĉefkunlaboranto de revuo *Állam és Polgár* (1934–36). De 1917 ĝis 1949 li estis deputito de la Radikala Partio.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Frigyes Pesty

**PESTY Frigyes** (pro. peŝti) estis hungara historiisto, ano de MTA (kor. 1859, honora 1877) naskita en Temeŝvaro la 3-an de marto 1823 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de novembro 1889.

## Biografio 
Frigyes Pesthy servis de 1-a de aprilo 1849 en la ministerio pri militafero de Debrecen. Post la falo de liberecbatalo post hungara revolucio de 1848 li elmigris Turkion. Li revenis malsane, suferis malliberejon, inter 1850 – 64 li estis prezidanto de la industriĉambro de Temeŝvaro, de 1857 sekretario de la loka ekonomia unuiĝo. En 1858 li redaktis la gazeton *Delejtű*. En 1860 oni denove arestis lin, sed 1861 li fariĝis deputito, de 1864 li ĉefsekretario de la unua industribanko de Peŝto. En 1867 li havis gravan rolon en la estigo de la *Magyar Történelmi Társulat*. En 1876 li denove iĝis deputito.

## Verkoj 
* *A perdöntő bajvívások története Magyarországon* (Pest, 1868);
* *Brankovics György rác despota birtokviszonyai Magyarországon és a rác despota cím* (Bp., 1877):
* *A szörényi Bánság és Szörény vármegye története* (I – III., Bp., 1878),
* *Az eltűnt régi magyar vármegyék* (I – II., Bp., 1880, ricevis la grandpremion de MTA);
* *Száz politikai és történeti levél Horvátországról* (Bp., 1885);
* *Magyarország helynevei történeti, földrajzi és nyelvészeti tekintetben* (Bp., 1888).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Lalheue

**Lalheue**, prononcu [lɑhø], estas franca komunumo kiu situas en departemento Saône-et-Loire kaj en regiono Burgonjo.

## Geografio 
La komunumo enhavas la vilaĝon Lalheue kaj la vilaĝeton Buisson-Roncin. Tri riveroj trafluas tra la komunumo : Grosne, Grison kaj Gouteuse (aŭ Noue). La arbaro etendiĝas sur 130 ha.
### Demografio 
## Historio 
La vilaĝo apartenis al la kastelo de Bresse kaj poste al la abatejo de la Ferté, unu el la kvar rektaj filioj de la monaĥejo Cistercio. Ĝia rajto de komunumo datiĝas de 1479.

## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj , Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,79%) en 2009 kaj 1 voĉdonon (0,67%) en 2014.

Tie naskiĝis E. Bord 1858-1919, profesoro kaj esperantisto.

## Vidindaĵoj 
La blanka ponto estas malnova ponto sur la Grosne konstruita de 1784 ĝis 1790 verŝajne konceptita de Émiland Gauthey. La ruĝa ponto sur la rivereto Noue datiĝas de 1826.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Saône-et-Loire

## Eksteraj ligiloj 
* Interkomunumreto 

Kategorio:Komunumoj de Saône-et-Loire
Embarcadero Delphi

**Embarcadero Delphi**, antaŭe nomata **CodeGear Delphi**, **Inprise Delphi** kaj **Borland Delphi**, estas programada ĉirkaŭaĵo origine kreita de Borland kaj nuntempe apartenanta al la entrepreno Embarcadero Technologies. Ĝi uzas la programlingvon Delphi, kiu estas dialekto de Object Pascal. Ĝia lasta versio, nomata *Delphi XE2*, kapablas produkti programojn por la operaciumoj Microsoft Windows, Mac OS X kaj iOS.

## Vidu ankaŭ 
* Objektema Paskalo
* Turbo Pascal

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Embarcadero Delphi .

Kategorio:Programlingvoj
Móric Tomcsányi

**TOMCSÁNYI Móric** (tomĉa:nji) estis hungara juristo, universitata profesoro, ano de MTA naskita en Temeŝvaro la 21-an de marto 1878 kaj mortinta en Bp. la 12-an de junio 1951. Lia frato estis Vilmos Pál Tomcsányi.

## Kariero 
Móric Tomcsányi akiris kvalifikon de privatprofesoro en 1907 kaj li laboris ĝis 1917 en financministerio, en 1917 li estis departementestro de departemento Turóc. De 1922 ĝis 1945 li estis universitata profesoro en Budapeŝto (publikjuro kaj administracijuro), de 1928 ĝis 1944 membro de supera ĉambro de la parlamento.

## Verkoj 
* *A magyar közigazgatási jog alapintézményei* (Bp., 1925);
* *Magyar Közjog, Alkotmányjog* (Bp., 1926);
* *A magyar közjog* (Bp., 1926, reverkite kaj plilarĝite: *Magyarország Közjoga* Bp., 1932);
* *A magyar közigazgatási és pénzügyi jog* (Bp., 1933).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
3338 Richter

'*3338 *Richter''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj K. Kirsch elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo estas omaĝo al la germana astronomo Nikolaus B. Richter (1910–1980).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Karsten Kirsch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Virgil Nagy

**NAGY Virgil** (nadj) estis hungara inĝeniero pri konstruado, teknikuniversitata profesoro naskita en Temeŝvaro la 25-an de aprilo 1859 kaj mortinta en Bp. la 8-an de novembro 1921.

## Kariero 
Virgil Nagy diplomiĝis en Teknikuniversotato de Budapeŝto en 1885 kaj li estis longtempe asistanto pri ĝenerala arthistorio, poste li privatprofesoriĝis. De 1905 li estis publika ordinara profesoro pri la antikva arthistorio.

## Premio 
* 1896- Hollán-konkurspremio de Mérnök Egylet

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Malgranda Tobago

220px|eta|Rigardante transe al Insulo Saint Giles ekde Malgranda Tobago.
[220px|eta|[Faetonedoj|Ruĝbeka tropikbirdo nestanta en Malgranda Tobago.]]
[220px|eta|Bildo de Malgranda Tobago ekde *Blue Waters Inn*, Speyside, [Tobago, kun Kapro-Insulo pli dekstre. La blanka konstruaĵo estas la estinta domo de la verkisto Ian Fleming.]]
**Malgranda Tobago** ( angle : **Little Tobago** ) estas malgranda insulo de la nordorienta marbordo de Tobago, kaj parto de la respubliko de Trinidado kaj Tobago. La insulo mezuriĝas proksimume unu kvadrata kilometro kaj estas situanta ĉe 11° 18'-norda latitudo kaj 60° 31'-okcidenta longitudo, ĉirkaŭ 2,4 km fore de Speyside. La plej alta punkto en la insulo estas ĉirkaŭ 137 m super marnivelo.

## Ekologio kaj naturobservado 
La insulo subtenas sekan arbaron. Ĝi estas grava bredejo por marbirdoj kiel ekzemple ruĝbeka tropikbirdo, *Puffinus lherminieri*, bruna naivulo, bruna ŝterno, fulga ŝterno kaj bridŝterno. Kelkaj paroj de blankvosta tropikbirdo ankaŭ ĵus komencis nesti ĉi tie.

Malgranda Tobago estas ankaŭ interesa kiel observejo por vidi birdojn kiuj reproduktiĝas en najbaraj insuletoj, inkluzive de ruĝkrura naivulo kaj grandioza fregato. Tiu ĉi ofte estas vidata dum perturbado de faetonedoj, naivuloj kaj ŝternoj.

La maro inter Tobago kaj Malgranda Tobago estas malprofunda, kaj vitro-funditaj boatoj kiel ekzemple tiu montrita malsupre ebligas vidi sur la transirejo la allogajn koralojn kaj hele-kolorajn tropikajn fiŝojn. Ĝi estas populara areo por spirtubo-naĝado kaj subakvigado, precipe sur *Angel Reef* plej antaŭe de Kapro-Insulo.

## Historio 
En 1909 William Ingram enmetis *Paradisaea apoda* ( paradizeedoj ) en la insulo kiel klopodo de konservi la specion de troĉasado por la plumokomerco en ĝia indiĝena Nov-Gvineo. Proksimume 45 junaj birdoj estis enkondukitaj en la insulo. Post la morto de Ingram en 1924 liaj heredantoj testamentis la insulon al la Registaro de Trinidado kaj Tobago kiel faŭnorifuĝon. La birdoj postvivis sur la insulo ĝis almenaŭ 1958 kiam ili estis filmitaj fare de Nacia Geografia veturteamo. Ekzistas neniuj fidindaj registraĵoj post 1963 kiam la *Flora*-Uragano trafis la insulon kaj la populacio estas verŝajne formortinta.

## Bibliografio 
* Anthony, Michael 2001 : Historical Dictionary of Trinidad and Tobago, *Scarecrow Press, Inc.*, Lanham, Md., and London. ISBN 0-8108-3173-2 
* Boodram, Natalie 2001 : The ecology of plant species on Little Tobago, Tobago, *W.I. M.Phil. Thesis*, University of the West Indies, Saint Augustine, Trinidad and Tobago. 

Kategorio:Geografio de Trinidado kaj Tobago
Bärschwil

## Pri la komunumo 
**Bärschwil** estas komunumo en la distrikto Thierstein en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 870 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Bärschwil situas en la Soloturna Ĵuraso. La rivero Birs formas la nordan limon de la komunumo. Al la komunumo apartenas krom la Bärschwil la vilaĝo Wiler en nordo de la komunumo kaj diversaj izolitaj bienoj. Tra la komunumo fluas de sudo al nordo la rojo *Modlenbach* kiu apud la stacidomo de Bärschwil alfluas al Birs. La plej alta punkto de Bärschwil situas sur la monto *Rechtenberg* sur alteco de 947 m s.m. ĉe la limo al Kantono Ĵuraso. En sudo la monto *Nider Fringeli* havas altecon de 913 m s.m.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bärschwil limas en nordoriento al Laufen (BL), en oriento al Grindel, en sudoriento al Montsevelier (JU), en sudo al Corban (JU), en sudsudokcidento al Courchapoix (JU), en sudokcidento al Vicques (JU), en okcidento al Courroux (JU), kaj en nordokcidento al Liesberg (BL).

## Trafiko 
La kantona ĉefvojo n-ro 18 pasas laŭlonge de Birs ĉe la norda komunuma limo. Bärschwil mem atingeblas per flanka vojo de la kantona ĉefvojo. La stacidomo ĉe la fervojlinio de Bazelo al Delemonto ek de kelkaj jaroj jam ne plu estas servata de personaj trajnoj. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝataŭtolinio al Laufen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bärschwil datiĝas el la jaro 1194 kiel *Bermeswile*. En mezepoko la Monaĥejo Beinwil posedis bienojn en Bärschwil. En la jaro 1527 la episkopo de Bazelo koncedis la lokon Beinwil kun la alta kaj malalta jurisdikcio kaj la interezprivilegioj al Soloturno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bärschwil
Sándor Dominich

**DOMINICH Sándor** estis hungara komputilsciencisto naskita la 12-an de julio 1954 en Aiud kaj mortinta en Sopron la 13-an de aŭgusto 2008.

## Kariero 
Sándor Dominich finis la fakon pri komputilscienco en UBB de Kluĵo en 1978, en 1988 en ELTE de Budapeŝto. Li studis ankaŭ en universitato de Graz en 1989. Li doktoriĝis pri matematiko en 1994. Li estis la fondinto de Fakultato pri Informatikteknologio en la Universitato de Panonio en Veszprém (urbo).

## Libroj 
* *Mathematical Foundations of Information Retrieval*, Kluwer Academic Publishers, (nun Springer Verlag), 2001,
* *The Modern Algebra of Information Retrieval*, Springer Verlag, 2008.

## Fonto 
* Kariertabelo

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Polusa esplorado

[eta|200px|[Robert Peary kaj lia teamo en la Norda poluso]]
**Polusa esplorado** estas esplorvojaĝo al la arktaj kaj
antarktaj regionoj trans la polusaj cirkloj. En la
19-a kaj 20-a jarcentoj, estis defio por multenombraj
esploraj vojaĝistoj pro la severaj klimataj kondiĉoj de tiuj
regionoj.

## Historio 
### Norda poluso 
La usonano Robert Peary (1856 – 1920) estus la unua homo, kiu atingis la nordan poluson la  per hundosledo, sed pro manko de registrado de lia pozicio dum la lastaj ducent kilometroj, estas dubinde ĉu li precize atingis la poluson.
La unuaj, kiuj certe atingis la nordan poluson estas la norvego Roald Amundsen (1872 – 1928) kaj la italo Umberto Nobile (1885 – 1978) kiuj superflugis ĝin en la aeroŝipo Norge
la .
En 1926, la ruso Ivan Dmitrijeviĉ Papanin alteriĝis sur la poluson en aviadilo kaj la brito Wally Herbert atingis ĝin per hundosledo la .

La unua submarŝipo kiu atingis la poluson estis la usona USS Nautilus la , pasinte sub la nordpolusa flosglacio.

### Suda poluso 
[eta|200px|[Roald Amundsen, unua atinginto de la Suda poluso]]
La Suda poluso estis atingita de la norvego Roald Amundsen kaj lia teamo la , malmulte antaŭ la malfeliĉa grupo de la brita Robert Scott : la anoj de tiu-ĉi ekspedicio ĉiuj mortis dum la reveno.

En 1914, la brita esploristo Ernest Shackleton en la Imperia Transantarkta Ekspedicio, provis trairi Antarkton per ŝipo, sed sia trimastulo Endurance estis frakaspremita de la glacio kaj dronis. Tamen la ŝipanaro sukcesis postvivi kaj reveni per siaj propraj rimedoj.

En 1928 George Hubert Wilkins kaj Carl Ben Eielson aviadile superflugis la kontinenton kaj inter la  kaj la  la ekspedicio Fuchs-Hillary trairas Antarkton per
tera vojo.

## Polusaj esploristoj 
* Robert Peary
* Roald Amundsen
* Raymond Rallier du Baty
* Jean-Baptiste Charcot
* Fridtjof Nansen
* Salomon August Andrée
* Ernest Shackleton
* Frederick Cook
* Robert Scott
* Jules Dumont d'Urville
* Clément Adrien Vincendon-Dumoulin
* Charles Wilkes
* Adrien de Gerlache de Gomery
* Alain Hubert
* Richard Evelyn Byrd
* Umberto Nobile
* Wally Herbert
* Willy de Roos
* Jean-Louis Étienne
* Vivian Fuchs
* Edmund Hillary
* Stéphane Levin
* Charles Francis Hall
* František Běhounek

## Eksteraj ligiloj 
*  TRANSPOL'AIR, L'aventure polaire
*  Exploration of the Poles of the Earth el *Windows to the Universe*

Kategorio:Esplorado de Arkto
0 A.D.

***0 A.D.*** () estas libera, malfermitkoda, plursistema reala-tempo strategiludo de Wildfire Games. Ĝi estas historia, milita, kaj ekonomia ludo, tiu fokusas en la jaroj inter 500 a.K. kaj 500 p.K.
La ludo estas plursistema kaj povas ludiĝi en Vindozo, GNU/Linukso, kaj Mac OS.
La ludo celas esti komplete libera kaj malfermitkoda. La kreintoj ne ricevas pagon por ilia verko, nek ili pagigos ilian produkton. La ludo estis en produktado jam de 2000, kun eklaboris en 2003. Tie ne estas ofica lanĉo-dato por la fina versio.

## Tradukado al Esperanto 
eta|maldekstra|ekrankopio
La traduko de 0 A.D. komenciĝis kaj 10 procentoj jam estas tradukitaj, sed ĉi tiuj tradukoj ankoraŭ ne estis inkluditaj en la ludo. (Junio 2019). Vidu ankaŭ: lingvaj versioj de 0 A.D.  Ankaŭ Esperantaj voĉoj por la popoloj estas planitaj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Mod DB
* GameBoom

Kategorio:Videoludoj
Kategorio:Liberaj elektronikaj ludoj
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Vindozo
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per macOS
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Linukso
Grindel

**Grindel** (en la franca lingvo *Grandelle*) estas komunumo en la distrikto Thierstein en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 488 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Grindel situas ĉe la norda flanko de la ĵurasa montoĉeno *Fringeli* inter la kantonoj Ĵuraso en sudo kaj Bazelo Kampara en nordo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Grindel kaj la vilaĝeto Horlangen. La monteto *Stierenberg* ĉe la suda limo de la komunumo estas kun alteco de 921 m s.m. la plej alta punkto de la komunuma teritorio.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Grindel limas en nordo al Wahlen (BL), en nordoriento al Büsserach, en sudoriento al Erschwil, en sudo al Montsevelier (JU), en okcidento al Bärschwil, kaj en nordokcidento al Laufen BL (BL).

## Trafiko 
Grindel situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la vilaĝo kondukas la poŝtaŭtolinio de Bärschwil al Laufen, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Grindel datiĝas el la jaro 1147 kiel *Crindil*. Dum mezepoko la Monaĥejo Beinwil posedis bienojn en Grindel kaj la duonon de la kapelo. La interezorajto apartenis al la episkopo de Bazelo, kiu ĝin donis kiel feŭdo al la burgo de Montsevelier, kies voktoj estis la Grafoj de Thierstein. En la jaro 1519 la protektovokteco pri Grindel estis pandigita al Soloturno. En la jaro 1522 Soloturno plene akiris la rajtojn pri Grindel kaj integris ĝin al la voktejo Thierstein, kies parto Grindel restis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. En la jaro 1819 42 civitanoj de Grindel elmigris al Nova Friburgo en Brazilo. 

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Grindel
Himmelried

**Himmelried** estas komunumo en la distrikto Thierstein en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 933 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Himmelried situas proksimume 15 kilometrojn sude de la urbo Bazelo ĉe la norda flanko de la Soloturno Ĵursaso. Tra la komunumo fluas la rojoj *Chastelbach* kaj *Ibach*, kiuj ambaŭ alfluas al Birs. En nordo de la komunumo leviĝas la monto *Homberg*. Al la komunumo apartenas la krom la ĉefvilaĝo Himmelried la vilaĝetoj Steffen (sur alteco de 543 m s.m.), Baumgarten (sur alteco de 560 m s.m.) kaj Schindelboden (sur alteco de 459 m s.m.).

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Himmelried limas en nordo al Grellingen (BL), en nordoriento al Duggingen (BL), en oriento al Seewen, en sudoriento al Nunningen, en sudokcidento al Breitenbach, kaj en okcidento al Brislach (BL).

## Trafiko 
Himmelried situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Per poŝtaŭtolinio de Grellingen al Nunningen la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Himmelried datiĝas el la jaro 1288 kiel *in villa Heimenriet*. En la Kastel-Kaverno estis malkovritaj ŝpuroj el la paleolitiko, kiuj estas la plej malnovaj homaj ŝpuroj en Kantono Soloturno. Himmelried estis dum mezepoko parto de la episkopa senjorujo Pfeffingen. Poste ĝi estis havaĵo de la Grafoj de Pfeffingen-Thierstein. En la jaro 1517 Himmelried estis vendita al la episkopo de Bazelo, kiu ĝin koncedis en la jaro 1527 al Soloturno, kiu ĝis atribuis al la distrikto Thierstein. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Himmelried apartenis al la distrikto Dornach kaj ek de 1803 al la distrikto Thierstein. 

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Himmelried
Irén N. Sebestyén

**SEBESTYÉN Irén N.** (ŝebeŝtje:n) estis hungara lingvistino, tradukistino, universitata profesorino, doktoro pri lingvosciencoj (1956) naskita en Nagyenyed la 27-an de majo 1890 kaj mortinta en Segedo la 4-an de aŭgusto 1978. Li estis la edzino de Gyula Németh. 

## Kariero
Irén N. Sebestyén doktoriĝis pri finno-ugra lingvistiko en la Universitato de Budapeŝto (1916). De 1940 ŝi estis privatprofesorino, de 1964 titulara universitata profesoro. Ŝi tradukis el finna lingvo romanojn, fabelojn de 1914 de Johannes Linnankoski, Frans Eemil Sillanpää, Eero Järnefelt, Mika Waltari kaj de Yrjö Kokko. Ŝi estis anino de la Asocio Finno-ugra, Asocio pri Finna Literaturo, laŭreato de komandanta grado de Leonordeno de la Finna Respubliko.  

## Verko
**Finn jelzős szerkezetek* (Bp., 1916); 
**Az uráli nyelvek régi halnevei* (Bp., 1935); 
**Fák és fás helyek régi nevei az uráli nyelvekben* (Bp., 1943); 
**Az uráli népek régi lakóhelyeinek kérdéséhez* (MTA Nyelv- és Irod.-tud. Osztályának Közleményei, 1951); 
**Adalék a protolapp nyelv problémájához* (Nyelvtudományi Közlemények, 1952); 
**A birtokviszonyt kifejező szerkezetek a szamojédban és az urali genitivus kérdése* (Nyelvtudományi Közlemények, 1956); 
**Két jurák-szamojéd visszaható névmás* (Nyelvtudományi Közlemények, 1962); 
**A finn irodalom Magyarországon* (en verko *Az uráli népek történelme és műveltsége*, Bp., 1966);
**A varázsdob és a látó asszonyok*. Laponaj popolfabeloj (trad., Bp., 1966); 
**Férfiszülte leány*. Finnaj popolfabeloj (trad., Bp., 1969).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Vasiľov

**Vasiľov** (hungare *Vasziló* [vasilO]) estas  vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Vasiľov etendiĝas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Vrútky-Námestovo. La lasta urbo troviĝas je 11 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1554 en formo *"Wasylow"*. La unuaj loĝantoj estis rutenaj paŝtistoj. En 1624 oni komputis tie 90 loĝantojn, en 1715 150 loĝantojn, en 1778 269 loĝantojn. En 1828 448 vilaĝanoj loĝis en 87 domoj. En 1899 la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al *Kisvászoly* pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vasziló 386 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Námestovo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vasiľov 768 homoj, (764 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo de Dipatrino de 1918
* romkatolika preĝejo de 1998

Kategorio:Municipoj en distrikto Námestovo
Lokca

**Lokca** (ankaŭ hungare) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Lokca etendiĝas ĉe kunfluejo de 2 rojoj, laŭ ĉefvojo Vrútky-Námestovo. La lasta urbo troviĝas je 7, Dolný Kubín je 26 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1552 en formo *"Lokza"* kaj la municipo estis fondita surbaze de valaĥia rajto. Administradon de la municipo faris ŝoltisoj ĝis terezia urblibro. En 1715 420 vilaĝanoj loĝis tie, en 1778 616 vilaĝanoj loĝis, en 1828 919 vilaĝanoj loĝis en 153 domoj. Komence de la 20-a jarcento la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al *Árvalak* pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lokca 929 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Námestovo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lokca 2166 homoj, (2153 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de Sankta Triunuo de 1655, en la 18-a jarcento ĝi pligrandiĝis, renoviĝis kaj barokiĝis
* skulptaĵo pri Johano Nepomuko de 1751

Kategorio:Municipoj en distrikto Námestovo
Bódog Somló

**SOMLÓ Bódog** estis hungara juristo, universitata profesoro naskita Pozsony en 1873 kaj mortinta en Koloĵvaro la 28-an de septembro 1920.

## Kariero 
Bódog Somló studis en Koloĵvaro, Lepsiko, Heidelberg, poste li estis privatprofesoro en Universitato de Koloĵvaro, de 1899 en la jurakademio de Nagyvárad, inter 1905 – 18 denove en Koloĵvaro, poste en Budapeŝto (jurfilozofio, internacia juro). Kun Ede Harkányi kaj Gyula Pikler li partoprenis la fondadon de Asocio Sociscienca (Társadalomtudományi Társaság). Li sinmortigis.

## Verkoj 
* *Parlamentarizmus a magyar jogban* (Bp., 1896);
* *Törvényszerűség a szociológiában* (Bp., 1898);
* *A nemzetközi jog bölcseletének alapelvei* (Bp., 1898);
* *Zur Gründung einer beschreibenden Soziologie* (Berlin, 1909);
* *A helyes jog elmélete* (Kolozsvár, 1914);
* *Gedanken zu einer ersten Philosophie* (Berlin – Leipzig, 1926);
* *Juristische Grundlehre* (Leipzig, 1927).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
István Somodi

**SOMODI István** estis hungara/rumania hungara altsaltisto, sportĵurnalisto, urba prokuroro naskita en Koloĵvaro la 22-an de aŭgusto 1885 kaj mortinta en Koloĵvaro la 8-an de junio 1963.

## Kariero 
István Somodi gajnis en la olimpiaj ludoj de 1908 en Londono la 2-an lokon en altsaltado. En la sama jaro li fariĝis tutlanda ĉampiono en koloroj de Universitata Atletika Klubo de Kolozsvár.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj atletoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj juristoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj atletoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj prokuroroj
Ťapešovo

**Ťapešovo** (hungare *Tyapessó* [tjapeŝO]) estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Ťapešovo etendiĝas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Vrútky-Námestovo. La lasta urbo troviĝas je 5 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1580 en hungara formo *"Tyapesso"*. En 1588 oni komputis tie 6 sevutulajn domojn, kie oni pagis impostojn. En 1734 la tiama preĝejo cindriĝis pro incendio. En 1778 242 vilaĝanoj loĝis tie, en 1828 381 vilaĝanoj loĝis en 56 domoj, en 1870 308 vilaĝanoj loĝis en 57 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tyapessó 317 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Námestovo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1927 inundo, en 1938 incendio okazis. En 2001 vivis en Ťapešovo 590 homoj, (583 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de Sanktaj Gardanĝeloj de 1966
* kapelo de 1830

Kategorio:Municipoj en distrikto Námestovo
Lajos Dávid (matematikisto)

**DÁVID Lajos** (da:vid) estis hungara matematikisto, universitata profesoro naskita en Koloĵvaro la 28-an de majo 1881 kaj mortinta en Leányfalu la 9-an de januaro 1962.

## Kariero 
Lajos Dávid studis en Koloĵvaro, Göttingen kaj Parizo. En 1908 li ekinstruis en kalvinana kolegio. Li estis privatprofesoro en 1910 en la Universitato de Koloĵvaro, en 1916 en la Universitato de Budapeŝto. De 1919 li instruis en la porinstruista lernejo de Budapeŝto, de 1925 en la Universitato de Debrecen. En 1950 li pensiuliĝis.

## Verko 
* *A két Bolyai élete és munkássága* (Bp., 1923).

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* hungara biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Nektaromanĝulo

eta|250px|Aŭstralia papilio manĝante nektaron per sia longa rostro
En zoologio, **nektaromanĝulo** aŭ *nektarovoro* estas besto kiu manĝas la suker-riĉan nektaron produktitan de angiospermoj. La plej multaj nektarovoruloj estas insektoj aŭ birdoj, sed ekzistas ankaŭ nektarivorozaj mamuloj, precipe pluraj specioj de vespertoj en la Sudokcidenta Usono kaj Meksiko, same kiel la aŭstralia Rostrotarsipo (*T. rostratus*), kaj Gekedoj (genro *Phesulma*) en Maŭricio. La esprimo estas malpli ekskluziva ol aliaj terminoj kun finaĵoj *-voro*; multaj bestoj kiuj estas konsideritaj nektarivorozaj ankaŭ povas esti insektovoraj. Multaj specioj estas nektarorabistoj, elfarante neniujn polenadajn servojn al planto dum daŭre konsumante nektaron.

## Ekologio 
Multaj nektarovoruloj havas morfologiajn ecojn kiuj estas proksime adaptitaj al la geometrioj de floroj kiujn ili manĝas.

## Vidu ankaŭ 
* fruktomanĝulo
* Herbovorulo

## Referencoj 
* John A. Wiens. 1992. *The Ecology of Bird Communities: Processes and variations‎*, 336 pages

## Notoj 
Kategorio:Herbovoruloj
3339 Treshnikov

'*3339 *Treshnikov'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la sovetan polusan esploriston Aleksej Fjodoroviĉ Trjoŝnikov (cirile *Алексей Фёдорович Трёшников'', 1914–1991).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Ĉefkatedralo Ĉieliro de Maria (Kalocsa)

**Ĉefkatedralo de Ĉieliro de Maria** estas baroka katedralo en Hungario, en urbo Kalocsa.

## Historio 
Katedralo konstruiĝis jam dum regado de Stefano la 1-a (Hungario) (en la 11-a jarcento). Ĝi estis romanika preĝejo omaĝe al Sankta Paŭlo supozeble kun 3 navoj. Laŭ la restaĵoj la longo estis 40, la larĝo 11 m-ojn. En la 13-a jarcento jam pli nova preĝejo konstruiĝis, kiel ĉefkatedralo. Ĝi estis 67 m-ojn longa kaj 28 m-ojn larĝa kaj detruiĝis pro la tatara invado en 1241. Post jarcento la ĉefkatedralo renoviĝis aŭ rekonstruiĝis, sed poste dum dominado de turkoj ĝi denove ruiniĝis. En la 18-a jarcento pli nova ĉefkatedralo konstruiĝis, plene pretiĝis en 1774. En 1795 pro fulmo incendio faris parte ruina la preĝejon. Ĝi plene renoviĝis, kiel impona ĉefkatedralo en 1912.

* ekstera longo: 74 m
* larĝo: 29 m
* longo de turoj: 71 m

Ekde 1988 la trezorejo estas vizitebla. Sub la ĉefkatedralo kriptoj troviĝas kun tomboj de ĉefepiskopoj, krome István Katona (historiisto) estis entombigita en flanka altaro.

La kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

## Eksteraj ligiloj 
* http://miserend.hu/?templom=82
* http://www.freeweb.hu/veletek/52T-Templomok.Mo/ORSZAGOS.htm#bazilika 

* Teksto el la Hungara Vikipedio
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Kalocsa
Kategorio:Katedraloj en Hungario
Kategorio:Katedraloj sub patroneco de Sankta Maria
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1770-1779
Kategorio:Aperis en 1774
Subligny

**Subligny** estas la nomo de pluraj artikoloj.

* **Subligny** estas komunumo en la franca departemento Cher.
* **Subligny** estas komunumo en la franca departemento Manche.
* **Subligny** estas komunumo en la franca departemento Yonne.
György Enyedi

**ENYEDI György** (enjedi) estis hungara unitariisma episkopo, eklezia verkisto naskita en 1555 kaj mortinta en Koloĵvaro la 24-an de novembro 1597.

## Kariero 
György Enyedi estis en 1571 en Germanio, Francio kaj Italio. Reveninte li instruis en Koloĵvaro, de 1587 li estis rektoro, de 1592 unitariisma episkopo ĝis sia morto. Li tradukis de Boccaccio: Gismunda és Gisquardus, (Debrecen, 1577; novaj eldonoj: Régi Magy. Költők Tára VIII. Bp., 1930; Béla Varjas, Kolozsvár, 1942). Restis en manuskripto lia elatina tradukaĵo de Heliodorus: Historia Aithiopika, same kiel liaj predikaĵoj en hungara lingvo.

## Verko 
* *Explicationes locorum Veteris et Novi Testamenti ex quibus trinitatis dogma stabiliri solet* (Kolozsvár, 1958).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj unitariismaj episkopoj
Kategorio:Hungaraj ekleziaj verkistoj
Malay-le-Petit

**Malay-le-Petit** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 346&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

__TOC__
## Geografio 
Malay-le-Petit etendiĝas sur 11.04&#160;km², kaj havis 346&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 31&#160;homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo. 

## Historio 
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Martine Charetie, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Malay-le-Petit apartenas al la kantono Sens-Sud-Est, kies ĉefurbo estas Sens. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Yonne
*Kantono Sens-Sud-Est

Kategorio:Komunumoj de Yonne
Harada Tsukuru

**HARADA Tsukuru** (naskiĝis la  en Kumamoto, Japanio) estas japana esperantisto, kiu en esperanta medio estas konata kiel **Faro** kaj organizas ĉiutage internaciajn voĉkonferencojn tial ke multaj esperantistoj povas praktiki la lingvon kaj interkonatiĝi. En 1998 li kompilis antologion pri verkoj de la forpasinta amiko Jacques-Franky FARJON DE LAGATINERIE.

Post renkontiĝo kun Jacques-Franky FARJON DE LAGATINERIE, konferenca interpretisto, li havis bonŝancon resti ĉe li dum preskaŭ 2 jaroj (1988-1990) en Germanio, ĉe urbeto tre proksima al Sittard (Nederlando). Li lernis Esperanton de Jacques, parolante nur per ĝi ĉiun tagon. Tsukuru multe lernis dum tiu periodo, ne nur la prononcon kaj la gramatikon de Esperanto, sed ankaŭ tiujn de la ĉefaj eŭropaj lingvoj. Krome li povis viziti  multajn urbojn de Francio, Hispanio kaj Portugalio, inkluzive Andoron per la loĝaŭto de Jacques dum 2 monatoj. Tiu restado tre influis la sekvantan agadon de HARADA pri Esperantio.

## Verko 
*Verkaro de J. F. Farjon de Lagatinerie*. Kompilis HARADA Tsukuru. Kumamoto: La kompilinto, 1998. 37&nbsp;p.

## Vidu ankaŭ 
*Jacques Farjon de Lagatinerie*   

## Eksteraj Ligiloj 
*Vojaĝanto, Esperantisto Tsukuru HARADA ankaŭ en Bulgario
*Harada, Esperanto kaj epilesio  (ligilo ne plu funkcias)
*Harada kaj Esperanto  (same nekunfcianta, ĉu ?)

## Referencoj 
Kategorio:Japanaj esperantistoj
Noé

**Noé** estas la nomo de pluraj artikoloj.

***Noé (Haute-Garonne)** estas komunumo en la franca departemento Haute-Garonne.
***Noé (Yonne)** estas komunumo en la franca departemento Yonne.
Birdomanĝulo

[eta|[Amerika turfalko ĉasas birdojn]]
[eta|Sovaĝa serpento de la specio *Trimeresurus malabaricus* de la familio [viperedoj predas birdon.]]
**Birdomanĝulo**, aŭ laŭ la latina scienca nomo *Avivoro* aŭ *Avivorulo*, estas specialeca predanto de birdoj, por kiuj birdoj formas grandan proporcion de ĝia dieto. Tia birdomanĝaj bestoj ekzistas en granda gamo de grupoj.

## Birdoj
Birdoj kiuj estas specialecaj predantoj de birdoj inkludas certajn akcipitrojn kaj falkojn. Ĝeneralaj ecoj de birdaj avivoroj inkludas kranioformon kiu estas bone adaptita por ektenado kaj dispremado per la beko, kvankam ne aparte bone strukturas por koltordantaj moviĝojhttp://www.jstor.org/stable/4089021?seq=1. Birdomanĝaj rabobirdoj ankaŭ tendencas montri pli grandan seksan duformismon ol aliaj rabobirdoj, kaj la inoj estas pli grandaj ol la masklojhttp://www.jstor.org/stable/2461268.

Kelkaj birdaj avivoruloj kiel ekzemple la Ŝikro, Besro, Nizo, kaj Striakcipitro kaptas ilian predon per flugado el kovro en arbo aŭ arbusto, prenante ilian predon senaverte. En kontrasto, la Balkanfalko ĉasas en malferma kamparo prenante birdojn per horizontala persekuto. La Plumbofalko uzas kaj embuskon kaj pli etendajn flugojnhttp://www.pima.gov/cmo/sdcp/species/fsheets/af.html . La Migra falko plonĝas sur flugantaj birdoj el granda alteco je rapidecoj kiuj povas superi 300 km/h.

La formortinta Aglo de Haast de Nov-Zelando ĉasis la grandajn neflugantajn birdospeciojn de la regiono kiel ekzemple la Moao.

## Mamuloj
## Reptilioj
## Amfibioj
## Araknedoj
Kategorio:Zoologio
3340 Yinhai

'*3340 *Yinhai''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la distrikto de Yinhai (ĉine: 银海区) en la aŭtonoma regiono de Gŭangŝio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979