open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hostkovice (Tršice)

**Hostkovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Tršice en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km okcidente de Tršice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 37 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Hostkovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,85&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Personecoj 
* Jan Zacpal (1844-1884), jcurnalisto kaj nacia renaskiĝintoj en Opava- regiono
* Josef Rostislav Stejskal (1894-1946), romkatolika reformista pastro, teologo, pli posta episkopo de Eklezio ĉeĥoslovaka husana

## Pluaj fotoj 

Hostkovice (Tršice), ulice směr Vacanovice.jpg|Hostkovice, strato direkte al Vacanovice
Hostkovice (Tršice), č.p. 24.jpg|Hostkovice, domo n-ro 24
Hostkovice (Tršice), č.p. 3.jpg|Hostkovice, domo n-ro 3
Hostkovice (Tršice), č.p. 5.jpg|Hostkovice, domo n-ro 5

Kategorio:Tršice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Lipňany (Tršice)

**Lipňany** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Tršice en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudokcidente de Tršice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 43 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Lipňany** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,82&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1281.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Floriano el la jaro 1781

## Naskiĝintoj 
* Jan Lepař (1827–1902), pedagogo, aŭtoro de lernolibroj kaj fakaj tekstoj
* František Lepař (1831–1902), klasika filologo
* Bohumír Cigánek (1874–1957), pastro kaj episkopo de Eklezio ĉeĥoslovaka husana

## Pluaj fotoj 

Lipňany, starý dům.jpg|Lipňany
Lipňany, usedlosti.jpg|Lipňany
Lipňany, pohled na obec.jpg|Lipňany
Lipňany, průvod 01.jpg|Lipňany

Kategorio:Tršice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Přestavlky (Tršice)

**Přestavlky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Tršice en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km okcidente de Tršice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 53 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Přestavlky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,23&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1275.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Monumento al torturitoj en la jaro 1945

## Pluaj fotoj 

Přestavlky (Tršice), hospoda.jpg|Přestavlky, gastejo
Přestavlky (Tršice), náves (1).jpg|Přestavlky, vilaĝplaco
Přestavlky (Tršice), pomník I. sv. válka.jpg|Přestavlky, monumento de la 1-a mondmilito
Polní cesta vedoucí do Přestavlk.jpg|Kampa vojo kondukanta al Přestavlky

Kategorio:Tršice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Ferenc Potzner

**Ferenc Potzner** [pocner], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Potzner Ferenc** estis hungara arkitekto.

Ferenc Potzner naskiĝis la  en Pécs.
 
## Biografio 
Ferenc Potzner akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1980. Post la diplomo li daŭre laboras en diversaj ŝtataj arkitekturaj entreprenoj. Li sudis ankaŭ arthistorion inter 1983-1988, sed li diplomiĝis nur en 1996 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1988-1990 li studis en majstra arkitektura lernejo. Lia laboro fokusiĝis al restaŭraj laboroj de gravaj konstruaĵoj. Li ricevis premiojn inter 1980-2014.

## Elektitaj restaŭritaj konstruaĵoj 
* Belarta Muzeo (Budapeŝto), unua fazo de restaŭro (1988-1991)
* Palaco Sándor (Budapeŝto) (kunarkitekto, 2000-2001)
* Baziliko de Veszprém (ekstera restaŭro, 2003-2005)
* Muzikarta Universitato Ferenc Liszt (2008)

Budapest Fine Arts Museum bldg.jpg|Belarta Muzeo (Budapeŝto)
Sándor-palota (137. számú műemlék) 3.jpg|Palaco Sándor (Budapeŝto)
Sándor-palota, Budapest.jpg|Ĉambro de Palaco Sándor
Székesegyház (10682. számú műemlék) 6.jpg|Baziliko de Veszprém
Liszt Academy.jpg|Muzikarta Universitato Ferenc Liszt

## Partoprenoj en ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (1990, 2002)
* Budapeŝto (2002)
* Pécs (2010)

## Elektitaj kontribuoj 
* *A dombóvári tűzoltó laktanya* (1992)
* *A Sándor-palota újraszületése* (2002)
* *Emlékezés Medgyaszay Istvánra (50 éve halt meg)* (2009)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Monimiacoj

La **monimiacoj** () estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo laŭraloj (*Laurales*). Ĝi enhavas 17 genrojn kaj ĉirkaŭ 130 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Laurales* Juss. ex Bercht. & J.Presl - laŭraloj
****Monimiaceae* Juss. - monimiacoj
*****Austromatthaea* L.B. Sm. - aŭstromateo
*****Carnegieodoxa* Perkins - karnegieodokso
*****Decarydendron* Danguy - dekaridendro
*****Ephippiandra* Decne. - efipiandro
*****Faika* Philipson - faiko
*****Grazielanthus* Peixoto & Per.-Moura - grazielanto
*****Hedycarya* J.R. Forst. & G. Forst. - hedikario
*****Hennecartia* J. Poiss. - henekartio
*****Kibara* Endl. - kibaro
*****Kibaropsis* Vieillard ex Guillaumin - kibaropso
*****Macropeplus* Perkins - makropeplo
*****Macrotorus* Perkins - makrotoro
*****Mollinedia* Ruiz & Pav. - molinedio
*****Peumus* Molina - boldo
*****Tambourissa* Sonn. - tamburiso
*****Wilkiea* F. Muell. - vilkieo
*****Xymalos* Baill. ex Warb. - ksimalo

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Hindu Mahasabha

La **Hindu Mahasabha** (oficiale **Akhil Bhārat Hindū Mahāsabhā** aŭ *Tut-Hindia Hindua Grand-Asembleo*) estas politika partio en Barato.

Tiu organizo estis formita por protekti la rajtojn de la Hindua komunumo, post la formado de la Tuthindia Islama Ligo en 1906 kaj de la kreado fare de la Brithindia registaro de aparta islama voĉdonantaro laŭ la reformoj de Morley-Minto de 1909.

Tiu organizo estis origine nomita *Sarvadeshak Hindu Sabha* ("Hindua Asembleo por la tuta lando"). En 1921, ĝi ŝanĝis la nomon al la nuna *Akhil Bharatiya Hindu Mahasabha* ("Tut-Hindia Hindua Grand-Asembleo").

## Notoj 
## Fontoj 
* Gordon, Richard (1975), The Hindu Mahasabha and the Indian National Congress, 1915 to 1926, Modern Asian Studies Vol. 9, No. 2 (1975), pp. 145-203, Cambridge University Press, JSTOR 311959
* Jaffrelot, Christophe (2011). Religion, Caste, and Politics in India. C Hurst & Co. ISBN 978-1849041386.
* Bapu, Prabhu (2013). Hindu Mahasabha in Colonial North India, 1915-1930: Constructing Nation and History. Routledge. ISBN 0415671655.

## Bibliografio 
* Jaffrelot, Christophe (6a de oktobro 2014). "The other saffron". Indian Express. Alirita la 30an de aprilo 2020.
* Jha, Krishna; Jha, Dhirendra K. (2012). Ayodhya: The Dark Night. HarperCollins India. ISBN 978-93-5029-600-4.
* Ghose, Debobrat (21a de decembro 2014). "Hindu Mahasabha head speaks to FP: Godse was a `martyr' and `patriot'". Firstpost. Alirita la 30an de aprilo 2020.
* Mukherjee, Aditya; Mukherjee, Mridula; Mahajan, Sucheta (2008). RSS, School Texts and the Murder of Mahatma Gandhi. New Delhi: Sage. ISBN 8132100476.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Politikaj partioj de Barato
Kategorio:Hinduisma naciismo
Kategorio:Dekstra ekstremismo
Kategorio:Konservativaj partioj
Kategorio:Politiko de Barato
Kategorio:Organizaĵoj en Barato
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1915
Ferenc Povolny

**Ferenc Povolny** [povolni], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Povolny Ferenc** estis hungara masonisto (laŭ nuntempa klasifiko arkitekto). Liaj familiaj nomvariantoj estis *Povolni, Powolni*.

Ferenc Povolny naskiĝis la  en Eger, li mortis la  en Debrecen.

## Biografio 
Ferenc Povolny post lernado-praktikado ekde 1801 apartenis al la masonista gildo en sia naskiĝurbo, samtempe al akademio Sankta Anna en Vieno. En la 1820-aj jaroj li translokiĝis al Debrecen, kie li estis membro de gildo en 1835. Post du jaroj li iĝis burĝo de la urbo kaj li estis la plej fama masonisto-arkitekto en tiu erao.

## Elektitaj planitaj kaj/aŭ konstruitaj konstruaĵoj 
* propra domo en Eger
* fasado de iama kazino en Eger
* Preĝejo Marteno de Tours (Pétervására) (1817)
* banejo en Debrecen (1820-aj jaroj)
* ponto kun 9 aperturoj en Hortobágy
* fasado de Katedralo Sankta Anna (Debrecen) (1834)
* Malnova urbodomo de Debrecen
* kazerno en Debrecen (nun hospitalo)
* Sidejo en Debrecen (1828-1835)

Hortobágy Híd légi3.jpg|Ponto en Hortobágy
Debrecen régi városháza.jpg|Malnova urbodomo de Debrecen
MÁV Igazgatóság épülete (5256. számú műemlék).jpg|Sidejo en Debrecen

## Memorigiloj 
* faklernejo en Debrecen prenis la nomon "Povolny Ferenc"

## Fontoj 
* hungarlingvaj datenoj kun fotoj
* hungarlingva biografieto (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo P, poste seĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj masonistoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Raj Gat

eta|dekstra|*Raj Ghat*, Delhio.
eta|dekstra|Memortabulo.
**Raj Gat** aŭ **Raj Ghat** estas memormonumento dediĉita al Mahatma Gandhi en Delhio, Barato. Origine ĝi estis la nomo de historia *ghat* (ŝtupardeklivo aŭ monumento) de Malnova Delhio (*Shahjahanabad*). Proksime, kaj oriente de Daryaganj estis la pordego *Raj Ghat Gate* de la enmurega urbo, malferma al *Raj Ghat* en la okcidenta bordo de la rivero Jamuno. Poste ankaŭ la memormonumenta areo estis nomita *Raj ghat*. Ĝi estas platformo de nigra marmoro kiu markas la lokon de la kremacio de Mahatma Gandhi, *Antyeshti* (*Antim Sanskar*) la 31an de januaro 1948, unu tagon post lia murdatenco. Ĝi estas malferma subĉiele dum ĉiama flamo brulas en unu pinto. Situa ĉe la Ringovojo de Delhi ("Ring Road"), oficiale konata kiel *Mahatma Gandhi Road*, ŝtona pado flankigita de gazono kondukas al enmurigita fermaĵo kiu estas hejmo de la memormonumento.

La monumento al Gandhi (aŭ *Samādhi*) portas la surskribon (nagarie: *हे ! राम* aŭ, *Hé Rama*), kiun oni povas traduki per "Ho Dio". Oni konsideras tiujn, la lastaj vortoj de Gandhi, kvankam iuj kontestas tion.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala turisma retejo

Kategorio:Mahatma Gandhi
Kategorio:Monumentoj
Kategorio:Delhio
Burgundy School of Business

***Burgundy School of Business*** estas eŭropa komerca universitato kun terenoj en Parizo, Liono kaj Dijon. Ĝi estis fondita en la jaro 1899.

BSB okupis la 81-an rangon en listo pri Eŭropaj Komercaj Lernejoj publikigita en 2019 fare de la ĵurnalo Financial Times.

La studprogramojn de *Burgundy School of Business* akreditas la internaciaj organizaĵoj CGE, EQUIS kaj AACSB. Inter la diplomitoj de la universitato en la komerca kaj politika sferoj estas Stéphane Baschiera (Ĉefdirektoro ĉe la kompanio Moët & Chandon) estas Antoine Lesec (Ĉefdirektoro ĉe la kompanio Being).

## Referencoj 
## Eksteraj Ligiloj 
* Oficiala Retejo

Kategorio:Lernejoj pri ekonomio kaj regado en Francio
Kategorio:Supera instruado en Parizo
Kategorio:Dijon
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1899
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1890-1899
Kategorio:1890-1899 en Francio
Auteuil-Boulogne (stacidomo)

**Auteuil-Boulogne** estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 16-a arondismento de Parizo, 78 Strato d'Auteuil, en regiono Francilio. La konstruaĵo estis rehabilitita kaj estas nun okupata de restoracio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Pont-Cardinet - Auteuil-Boulogne (971000).

## Vidu ankaŭ 
* Fervojo Petite Ceinture
* Stacidomoj de Fervojo Petite Ceinture

## Eksteraj ligiloj 
* Association Sauvegarde Petite Ceinture - Station Auteuil-Boulogne

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojo Petite Ceinture
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:16-a arondismento de Parizo
János Prokopp

**János Prokopp** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Prokopp János** estis hungara masonisto, arkitekto.
eta|Memortabulo pri János Prokopp
János Prokopp naskiĝis la  en Apatin (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempe en Serbio), li mortis la  en Esztergom, (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).

## Biografio 
János Prokopp apartenis al la germana minoritato de la lando. Li estis edukita en Zombor, kie li akiris membrecon en la masonista gildo. En 1843 laŭ la gilda kutimo li studvojaĝis al Germanaj landoj kaj Habsburga Imperio. Dum sep jaroj li laboris en 39 konstruaĵoj kaj ankaŭ frekventis arkitekturajn lernejojn. Hejmenveninta li laboris ĉe Frigyes Feszl kaj Miklós Ybl. En 1853 li ekhavis arkitekturan postenon en firmao, en la sama jaro li edziĝis kaj la geedza paro loĝis en Óbuda. Ŝi mortis en 1858 postlasinta filon. En la sekva jaro li denove edziĝis kaj filo naskiĝis. En 1862 la nova geedza paro translokiĝis al Esztergom, kie li trovis lokon ĉe la episkopejo, en 1871 en la departemento, fine li estis urba arkitekto.

## Elektitaj kreitaj/planitaj konstruaĵoj 
* Poŝtejo de Esztergom
* Ŝparkaso en Esztergom (laŭ plano de József Hild)
* Nova turo de Franciskana preĝejo Sankta Anna (Esztergom) (1886)
* Sidejo en Esztergom

Esztergom Széchenyi tér, Posta.JPG|Poŝtejo de Esztergom
Esztergom - Takarekpenztar.jpg|Ŝparkaso en Esztergom
Esztergom - Ferences templom.jpg|Nova turo de Franciskana preĝejo Sankta Anna (Esztergom)
Esztergom Prokopp Hajo.jpg|Sidejo en Esztergom

## Memorigiloj 
* memortabulo en Esztergom (1995)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj masonistoj
Kategorio:Hungariaj germanoj
Marie Gabriela el Rottenhan

**Marie Gabriela el&nbsp;Rottenhan** (la 16-an de januaro 1784 Vieno – la 21-an de marto 1863 Prago) estis aŭstra nobelino el devene de franca-bavaria familio de Rottenhanoj. Ŝi edziniĝis al grafo Jiří František Buquoy kaj grandan parton de sia vivo ŝi travivis en kastelo Červený hrádek ĉe&nbsp;Jirkov, de kie ŝi sukcese administris ampleksan senjorujon de Červený hrádek.

Kategorio:Rottenhan
Kategorio:Buquoy
Kategorio:Aŭstraj nobelinoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 16-an de januaro
Kategorio:Naskiĝintoj en Vieno
Kategorio:Mortintoj la 21-an de marto
Kategorio:Mortintoj en Prago
Jiří František August Buquoy

Grafo **Jiří František August Buquoy** (germane *Georg Franz August von Buquoy*, la 7-an de septembro 1781 en&nbsp;Bruselo – 19-an de aprilo 1851 en&nbsp;Prago) estis aŭstra kaj ĉeĥa nacia ekonomo kaj verkisto, sciencisto, nacimastrumisto kaj inventisto. Li devenis el nobela familio de Buquoyoj. Lia edzino estis Marie Gabriela el Rottenhan. Ili havis komune kvin infanojn: kvar filinojn kaj filon Georgon Johanon.

Kategorio:Buquoy
Kategorio:Membroj de Germana akademio de sciencoj Leopoldina
Kategorio:Naskiĝintoj la 7-an de septembro
Kategorio:Naskiĝintoj en Bruselo
Kategorio:Mortintoj la 19-an de aprilo
Kategorio:Mortintoj en Prago
Degeneriacoj

La **degeneriacoj** () estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo magnolialoj (*Magnoliales*). Ĝi enhavas ununuran genron (degenerio) kaj du speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Magnoliales* Bromhead - magnolialoj
****Degeneriaceae* I.W.Bailey & A.C.Sm. - degeneriacoj
*****Degeneria* I.W.Bailey & A.C.Sm. - degenerio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
92525 Delucchi

'*92525 *Delucchi'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando) kaj nomita en honoro de la svisa amatora astronomo *Fausto Delucchi'', de Vico Morcote, kiu dividas sian astronomian fervoron, montrante la belecon de ĉielaj objektoj al vizitantoj ĉe la Publika Observatorio Calina en Carona.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Stefano Sposetti
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Lancetado

eta|200px|Permana lancetado en mueo de Kebekio.
**Lancetado** (angle: *bobbin lace,* germane: *Klöppeln*) estas maniero de kunigado de pli granda nombro (3-800) fadenoj per reciproka rekrucigado kaj tordigado. La lancetado estas farata kiel permana laboro aŭ en specialaj maŝinoj, kies celo estas produkto de plata travidebla tekstilo - punto.

Post la apero de maŝino tiukadre, lancetado iĝis hobio pli ol plena metio, kies sekvantoj ankoraŭ kunvenas periode en lokoj kiel Devonshire (Anglio) kaj la Kantono Orange (Kalifornio) (Usono). En eŭropaj lokoj kie punto estis iam grava industrio, speciale en Belgio, Anglio, Hispanio kaj Francio, lancetistinoj ankoraŭ instruas sian arton kaj vendas siajn varojn, kvankam la klientaro jam ne estas la sama, el riĉa nobelaro oni iris al scivolema turisto.

Kategorio:Punto
Kategorio:Teksuma arto
Blatno

Nomon **Blatno** havas pluraj setlejoj:
* Blatno (distrikto Chomutov) – municipo en distrikto Chomutov
* Blatno (distrikto Louny) (Blatno u Jesenice) – municipo en distrikto Louny
* Blatno (Hlinsko) – parto de urbo Hlinsko en distrikto Chrudim
* Blatno - občina Brežice
Jehuda la Makabeo

**Jehuda la Makabeo** (aŭ **Judaso Makabeo**; hebree: **יהודה המכבי**, *Jehudah ha-Makabi*) estis juda pastro (*koheno*) kaj filo de la pastro Matitjahu (Matatio). Li gvidis la makabean ribelon kontraŭ la seleŭkia imperio (167–160 a.n.e.). Lia posteulo estis Jonatano Apfo.

Jehuda la Makabeo fondis la Makabean dinastion en -166, sed regis nur kun la titolo *kohen gadol*. Aristobulo la 1-a estis la unua, kiu ekuzis la titolon "reĝo". La dinastio atingis la pinton de sia potenco teritorie sub Aleksandro Janneo ĉirkaŭ -76. Antigono estis la lasta reĝo kaj estis mortigita de Antonio en -37.

La juda festo ĥanukao ("dediĉo") memorfestas la restarigon de la juda kulto ĉe la Dua Templo en Jerusalemo en 164 a.n.e., post kiam Jehuda la Makabeo forigis ĉiujn statuojn, kiuj prezentis grekajn diojn kaj diinojn, kaj purigis la Templon.

Kategorio:Makabea dinastio
Kalvaria preĝejo (Gyöngyös)

La **golgota aŭ kalvaria preĝejo Sankta Kruco** estas historia monumento, nuntempe ruino en urbo Gyöngyös sur monteto.

## Historio 
La jezuitoj konstruis preĝejeton kun kapelo kaj golgotaj stacioj inter 1721-1723 sur monteto ekster la urbeto. Ĝi iĝis grava pilgrimloko en la regiono. En 1790 la kirko estis trakonstruita, post 4 jaroj la papo permesis kermeson. En 1810 oni konstruis al la kapelo ekstere predikejon. En 1827 oni konstruis enirejan pordegon kun turo kaj du ermitejoj. En 1861 oni malkonstruis la kalvariajn staciojn kaj pli nova kirko Sankta Kruco estis konstruita. Post 2 jaroj ankaŭ la malnova (jezuita) kirko estis malkonstruita. En 1938 la loka piaristo (tie entombigita) farigis pli novajn kalvariajn staciojn el fajencoj. Dum la frua socialismo ankoraŭ loĝis iu en la ermitejo, poste neniu. Inter 1985-1995 okazis diservoj jare po 2, poste vandaloj ofte vizitis la lokon. En 2002 fulmo trafis la turon, kiu detruiĝis, baldaŭ la turo estis rekonstruita. La pastroj el Gyöngyös savis la moveblaĵojn kaj ankaŭ la kalvariajn staciojn. Ili estas videblaj en korto de Preĝejo de apostolo Bartolomeo (Gyöngyös) ekde 2014. En la 2010-aj jaroj nova loĝkolonio estis konstruita apud la kalvarian preĝejon. Ŝajnas, okazos ia restaŭra laboro, sed la funkcio jam ne estos sakrala. Tiun akceptis la katolika eklezio.

## Konstruaĵoj 
La preĝejo kun krucnavo situas sola sur monteto meze en ĉirkaŭita areo. En la areo troviĝas ankaŭ la menciitaj kapeloj, enireja pordego kun turo kaj 2 ermitejoj. Ambaŭ kapeloj estas rondformaj. Originaj lokoj de la kalvariaj stacioj estis ĉe la muro, kiu ĉirkaŭas la areon.

Iam estis kermesoj en la 2-an de julio, 2-an de aŭgusto kaj 15-an de septembro.

Roman Catholic Calvary. Listed ID 5664. Ruined church. - Damjanich St., Gyöngyös, Hungary.JPG|La preĝejo Sankta Kruco
Roman Catholic Calvary. Listed ID 5664. Church window. - Damjanich St., Gyöngyös, Hungary.JPG|La preĝeja enirejo
Roman Catholic Calvary. Listed ID 5664. Chapel (E). - Damjanich St., Gyöngyös, Hungary.JPG|Unu el la kapeloj
Kalvaria-templom-gyongyoson.jpg|La nova turo
Calvary. Listed ID 5664. Church (SE). - Damjanich St., Gyöngyös, Hungary.JPG|La nova turo
Roman Catholic Calvary. Listed ID 5664. Entrance part. - Damjanich St., Gyöngyös, Hungary.JPG
Calvary. Listed ID 5664. Walled (E). - Damjanich St., Gyöngyös, Hungary.JPG|La muro el ekstero

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* http://www.bucsujaras.hu/gyongyos/index.html

Gyongyos
Gyongyos
Gyongyos
Satya

[eta|300ra|maldekstre|*Satya* estas grava koncepto kaj [virto en hindiaj religioj. Rigvedo, datita el la 2a jarmilo a.n.e., proponas la plej fruan diskuton pri *Satya*. Videblas ekzemple en la kvina kaj sesa linioj en tiu bildo de Rigveda manuskripto.]]
***Satya*** (**Satja**) estas la Sanskrita vorto por vero. Ĝi referencas ankaŭ al virto en Hinduismo kaj en aliaj hindiaj religioj, reference al estado verema en pensaro, parolado kaj agado. En Jogo, *satya* estas unu el kvin "yama", nome virta apartigo de falsemo kaj distordado de la realo en la propra esprimado kaj agado.

## Vidu ankaŭ 
* Duvereco

## Notoj 
Kategorio:Hinduismo
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Teorioj pri vero
Kategorio:Hinduismaj filozofiaj konceptoj
Kategorio:Religia etiko
Ĉarvaka

**Ĉarvaka**, **Ĉarvako** aŭ **Charvaka** (; IAST: **Cārvāka**), konata ankaŭ kiel **Lokāyata**, estas antikva skolo de hindia materiismo. Ĉarvaka subtenas la kredon en rekta percepto, empiriismo, kaj kondiĉa inferenco kiel propraj fontoj de sciaro, defendas la superecon de filozofia skeptikismo kaj malakceptas ritismon, kaj supernaturismon. Ĝi estis tre populara kredaro en Hindujo antaŭ la apero de la nunaj tradicioj de Ĝainismo kaj Budhismo.

Brihaspati estas kutime referencata kiel la fondinto de Ĉarvaka aŭ Lokāyata filozofio. Dum la Hindua reformoperiodo de 600 a.n.e., kiam aperis Budhismo kaj Ĝainismo, tiu filozofio estis bone dokumentita kaj kontrastita de la novaj religioj. Multo de la frua literaturo de Ĉarvaka, nome la Barhaspatjaj sutroj, perdiĝis ĉu pro perdo de populareco aŭ pro aliaj nekonataj tialoj. Ties instruado estis kompilitaj el historiepoka duaranga literaturo kiel tiu trovita en la Ŝastroj, Sutroj kaj la Hindia eposa poezio same kiel en la dialogoj de Budho Gotamo kaj el la Ĝainisma literaturo.

Unu el la plej amplekse studitaj principoj de la Ĉarvaka filozofio estas ties malakcepto de inferenco kiel rimedo por establi validan, universalan sciaron, kaj de metafizikajn verojn. Alivorte, la Ĉarvaka epistemologio asertas, ke iam ajn oni inferencas veron el observado aŭ el veroj, oni devas agnoski dubon; nome inferencita sciaro estas subkondiĉa.

Ĉarvaka estas kategoriigita kiel heterodoksa skolo de Hinda filozofio. Ĝi estas konsiderata ekzemplo de ateismaj skoloj en la Hinduisma tradicio. 

## Referencoj
## Literaturo
* Acharya, Mādhava (1894). The Sarva-darśana-samgraha: Or, Review of the Different Systems of Hindu Philosophy. Tradukita de Cowell, E. B.; Gough, A. E. London: Trübner & Company.
* Bhattacharya, Ramkrishna (21a de aŭgusto 2011). "Materialism in India: A Synoptic View". carvaka4india.com. Alirita la 1an de majo 2020.
* Cooke, Bill (2006). Dictionary of Atheism, Skepticism, and Humanism. Prometheus Books. ISBN 978-1-59102-299-2.
* Flint, Robert (1899). "Appendix Note VII - Hindu Materialism: The Charvaka System". Anti-theistic theories. London: William Blackwood.
* Flood, Gavin (1996). An Introduction to Hinduism. Cambridge: Cambridge University Press.
* Kamal, M. Mostafa (1998). "The Epistemology of the Carvaka Philosophy". Journal of Indian and Buddhist Studies. 46 (2): 1048–1045. doi:10.4259/ibk.46.1048. ISSN 1884-0051.
* Perrett, Roy W (1984). "The problem of induction in Indian philosophy". Philosophy East and West. 34 (2): 161–174. doi:10.2307/1398916. JSTOR 1398916.
* Quack, Johannes (2011). Disenchanting India: Organized Rationalism and Criticism of Religion in India. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-981261-5.
* Radhakrishnan, Sarvepalli; Moore, Charles (1957). A Source Book in Indian Philosophy. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-01958-1.
* Raman, V.V. (2012). "Hinduism and Science: Some Reflections". Zygon - Journal of Religion and Science. 47 (3): 549–574. doi:10.1111/j.1467-9744.2012.01274.x.
* Tiwari, KN (1998). Classical Indian Ethical Thought. Motilal Banarsidass. ISBN 978-8120816077.

Kategorio:Hinduismo
Kategorio:Ateismo
Kategorio:Konsekvencismo
Kategorio:Hedonismo
Tokonomo

La **tokonomo** () estas alkovo aŭ niĉo en tradiciaj japanaj konstruaĵoj, en kiu estas montrataj artaĵoj.

## Priskribo 
eta|dekstra|Loko de tokonomo en tradicia japana ĉambro
La tokonomo estas malgranda niĉo, ne pli larĝa ol ĉirkaŭ unu metro, en muro de japana konstruaĵo, kaj servas kiel esenca dekoracio de la ĉambro laŭ tradicia japana ĉambra dekoraciarto (). Ĝi funkcias kiel montrejo de diversaj tradiciaj japanaj artaĵoj, ekzemple:
* ikebano (japana floraranĝo)
* bonsajo
* kakemono (japana pendigita skribrulaĵo)
* statuetoj ()
* kaligrafio
* ukijo
* ceramikaĵo
Ĉe la fundo de la tokonomo, oni ofte metas tatamon.

Malgraŭ la nomo (“toko” povas signifi liton), oni ne sidas, nek kuŝas, nek staras en la tokonomo; oni sidas aŭ staras ekstere kaj spektas la tokonomajn artaĵojn en la tokonomo. Tradicie, la gastiganto sidigas la ĉefgaston kontraŭ la tokonomo, tiel ke la ĉefgasto povas spekti plej bone.

Dosiero:Kannonin Tottori16s4470.jpg|Tokomono kun kakemono kaj ikebano
Dosiero:Murotsu Museum of Folklore08s5s4272.jpg|Tokomono kun kaligrafia kakemono kaj ceramikaĵo
Dosiero:Tenryuji Kyoto29s5s4200.jpg|Tokomono en bikŝuejo *Tenrjuĝi* en Kioto, kun ikebano kaj kakemono de Bodidarmo
Dosiero:Osawajyutaku-9.jpg|Tokomono kun planto kaj desegnaĵo

## Historio kaj etimologio 
Tokonomoj originis el japanaj bikŝuejoj. Bikŝuejoj ofte havis niĉon, en kiu oni havus religiajn pentraĵojn kaj statuojn de budhoj, bodisatvoj, kaj aliaj sanktuloj. Dum la 14-a kaj 15-a jarcentoj, tiaj niĉoj aperis en aliaj konstruaĵoj, kaj disvolviĝis al la moderna tokonomo.

La japanlingva vorto *toko no ma* () konsistas el la morfemoj *toko* (, “lito, planko”), *no* ( “de”), kaj *ma* (, “spaco”); tial, laŭlitere, “lito-spaco” (la japana uzas postpoziciojn, ne prepoziciojn, kaj tial la vortordo estas mala ol Esperanto).

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 

Kategorio:Japana arkitekturo
Magnoliacoj

eta|Magnolia hodgsonii (ou Talauma hodgsonii).
La **magnoliacoj**.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (1 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

* *Angiospermae* - angiospermoj
** *Magnoliales* Bromhead - magnolialoj
*** *Magnoliaceae* Juss. - magnoliacoj
**** *Dugandiodendron* Lozano - dugandiodendro
**** *Liriodendron* L. - liriodendro
**** *Magnolia* L. - magnolio
**** *Manglietia* Blume - manglietio*
**** *Michelia* L. - mikeliao
**** *Talauma* Juss. - talaŭmo
**** *Yulania* Spach - julanio

:*genro akceptita en WFO sed ne en TPL. Tamen laŭ WFO, estas neniu akceptita specio en ĝi.

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Magnolialoj
Kategorio:Plantofamilioj
92578 Benecchi

'*92578 *Benecchi'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomino Susan D. Kern elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Robert J. Benecchi'', edzon de la malkovristino, inĝenieron en planado de informadika aparataro, kiu kontribuis al la disvolvo de multenombraj teknikoj por sendrata komunikado kaj medicinaj aparatoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Susan D. Kern
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Mimamsa

**Mīmāṃsā** (Sanskrito: **मीमांसा**) estas Sanskrita vorto kiu signifas "reflekto" aŭ "kritika esplorado" kaj tiel referencas al tradicio kontempladi tion kio estas reflektata en la signifo de kelkaj Vedaj tekstoj. Tiu tradicio estas konata ankaŭ kiel **Pūrva-Mīmāṃsā** pro sia fokuso al pli fruaj (*pūrva*) Vedaj tekstoj kiuj temas pri ritara agado, kaj simile kiel **Karma-Mīmāṃsā** pro sia fokuso al ritara agado (*karma*). Ĝi estas unu el ses Vedaj "jesaj" (*āstika*) skoloj de Hinduismo. Tiu partikulara skolo estas konata pro sia filozofiaj teorioj pri la naturo de darmo, bazite sur hermeneŭtiko de Vedoj, specialle la Brahmana kaj la Saṃhita. La skolo Mīmāṃsā estis fundamenta kaj influa por la vedantaj skoloj, kiuj estas konataj ankaŭ kiel **Uttara-Mīmāṃsā** pro sia fokuso al "pli malfruaj" (*uttara*) partoj de la Vedoj, nome la Upaniŝadoj. Kvankam kaj "pli fruaj" kaj "pli malfruaj" Mīmāṃsā esploras la celon de la homa agado, ili faras tion ekde diferencaj sintenoj al la neceso de rita praktiko.

Mīmāṃsā havas kelkajn sub-skolojn, el kiuj ĉiu difiniĝas per sia epistemologio. La Prābhākara sub-skolo, kiu prenas sian nomon el la filozofo Prabhākara de la 7-a jarcento, priskribis la kvin epistemologiajn fidindajn rimedojn por akiri sciaron: nome *pratjakŝa* aŭ percepto; *anumāna* aŭ inferenco; *upamāṇa*, per komparo kaj analogio; *arthāpatti*, nome uzo de postulo kaj derivado el cirkonstancoj; kaj *śabda*, nome vorto aŭ atesto de pasintaj aŭ nuntempaj fidindaj fakuloj. La Bhāṭṭa sub-skolo, el la filozofo Kumārila Bhaṭṭa, aldonis sesan rimedon al tiu kanono; *anupalabdhi* signife ne-percepto, aŭ pruvo per foresto de kono (ekz., la *manko* de pulvo sur mano de suspektito)

La skolo Mīmāṃsā konsistas el kaj ateismaj kaj teismaj doktrinoj, sed la skolo mem montris malmultan intereson en sistema ekzamenado de la ekzistado de Dioj. Anstataŭe, ĝi tenis, ke la animo estas eterna, ĉiea, nepre aktiva spirita esenco, kaj fokusis al epistemologio kaj metafiziko de *dharma*. Por la skolo Mīmāṃsā, la koncepto *dharma* signifas ritaron kaj socian devaron, ne *deva-oj*, aŭ dioj, ĉar dioj ekzistis nur nome. Kvankam ĝia profunda analizo de lingvo kaj lingvistiko influis super aliaj skoloj de Hinduismo, ĝiaj rigardoj ne estis kunhavitaj de aliaj. Mīmāṃsa-anoj konsideris, ke la celo kaj povo de lingvo estas klare *preskribi* la propran, ĝustan kaj pravan. Kontraste, Vedānta-anoj etendis la rigardon kaj valoron de lingvo kiel ilo por ankaŭ *priskribi*, *disvolvigi* kaj *derivigi*. Ŝlosila teksto de la Mīmāṃsā skolo estas la "Mīmāṃsā Sūtra" de Jaimini.

## Notoj 
Kategorio:Hinduismo
Kategorio:Hinduismaj filozofiaj konceptoj
Kategorio:Hermeneŭtiko
Kategorio:Ritoj
Kategorio:Hinduismaj branĉoj
92585 Fumagalli

'*92585 *Fumagalli'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la itala konstruanto de teleskopoj kaj amatora astronomo *Francesco Fumagalli'', kiu observas . Li vivas en Bregazzana di Varese.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Stefano Sposetti
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Makolio

eta|dekstra|Kuvo de makolio kun kuboj de glacio kaj kulerego
En korea kuirarto, la **makolio** ( ; alternative  ) estas blanka alkoholaĵo farita el rizo.

## Priskribo 
eta|dekstra|Makolio verŝata el kruĉo en trinkobovlon
La makolio estas blankeca ŝaŭma likvo kun dolĉa, grena gusto, tipe enhavanta 6–8% da alkoholo volumene. Ĝi estas ordinare trinkata malvarme en bovloj.

Oni faras makolion per fermentado de rizo aŭ tritiko kun fungo. Oni bolas rizon aŭ tritikan farunon, malvarmigas ĝin, aldonas akvon kaj la fungon riza aspergilo (; ). Tio kaŭzas fermentadon; poste, oni ordinare (sed ne ĉiam) filtras la solidaĵon. (La tipo sen filtrado nomiĝas *dongdongĝu* .)

Makgeolli bottle by ayustety.jpg|Botelo de makolio
Makgeolli cans by ayustety.jpg|Ladskatolo de rizmakolio
Korea Makgelli 18 (7934121404).jpg|Diversaj boteloj de makolio
평창 오대산 옥수수 막걸리.jpg|Botelo de makolio farita el maizo

## Historio kaj etimologio 
La makolio devenas de Koreio, kaj estis farata dum jarmiloj. La korelingva nomo konsistas el la morfemoj *mak* () “ĵus”, *georeu-* () “filtri”, kaj *-i* () “-aĵo”, kaj tiel laŭetimologie signifas “ĵusfiltraĵon”, pro la lakteca, nedistilita aspekto de la trinkaĵo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Korea kuirarto
Kategorio:Fermentintaj trinkaĵoj
Sonja Barend

**Sonja Maria BAREND**, elkreskis kiel **Sonja de Groot** (Amsterdamo, 29-an de februaro 1940), estas nederlanda televidoprezentistino, kiu ankaŭ nomiĝas la 'reĝino de la Intervjuspektaklo'. Pli ol kvardek jaroj ŝi videblis je la televido. Fine de 2006 ŝi ĉesis fari televidprogramojn. La ĉiujara *Premio* *Sonja Barend* estas premio por la plej bona tv-intervjuo.

## Biografio 
Barend naskiĝis en Amsterdamo kiel filino de la juda David Barend (1905-1943) kaj Wilhelmiena Mecheliena Lobach (1912-1993). Ŝi perdis la patron je 2-jara aĝo kiam li dum la Dua Mondmilito fare de la okupanto estis transportita al la koncentrejo Aŭŝvico. Nekonata de tiu okazaĵo ŝi elkreskis kun la nomo de sia vicpatro kaj nur eksciis pri la sorto de sia patro kiam ŝi estis dekjara.

Post la mulo ŝi eklaboris ĉe la *Twentsche Bank* (Tventa Banko) kiam ŝi estis 15-jara. Poste ŝi nomis tiun periodon inferon. Barend decidis elĉerpi pli el sia vivo. Ŝi iris vespere al la hbs kaj trovis laboron pere de kariera elekta konsultejo. Tiu oficejo faris komercon ankaŭ kun dissendantoj kaj tiel Barend finis ĉe la televido.

## Kariero 
En 1966 Barend por la unua fojo aperis je la televido kiel anoncistino ĉe la NTS kie ŝi prezentis la programon "De jonge onderzoekers" (La junaj esplorantoj). Poste ŝi prezentis programojn ĉe la VARA kiel *Fenklup*, reĝisorita de Ralph Inbar kun kiu ŝi la 5-an de decembro 1968 geedziĝis, *El Bellevue* kaj *Dagje ouder*.

En 1972 ŝi transiris al AVRO kie ŝi sinsekve prezentis la programojn *Sterallures* (Stelulambicioj), *Een leven in beeld* (Vivo en bildo) kaj ''Sonja 's avonds* (Sonja vespere). Ĉe la ludo *Wie van de Drie?* (Kiu el la tri) ŝi dum iom da tempo estis en la ludforumo. Sekve ŝi iris (kun la tiama edzo Ralph Inbar) al Israelo por loĝi kaj labori. Post ŝia reveno ĉe VARA ŝi prezentis la sufiĉe bone spektatajn parolprogramojn kiel *Sonja's goed nieuws show* (bonnovaĵa spektaklo de Sonja) kaj *Sonja op maandag, Sonja op dinsdag'' (Sonja je lundo, Sonja je mardo) ktp. Ŝlosilrolon en la fono ludis la elpensintino kaj redaktorestrino Ellen Blazer.

eta|Sonja Barend (1987)
eta|maldekstra|Sonja Barend (1968)
eta|meza|Sonja Barend (1983)

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj televidprezentistoj
Königsmühle (Loučná pod Klínovcem)

**Königsmühle** (ĉeĥe *Králův Mlýn* aŭ *Königův Mlýn*) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, en Ercmontaro, kiu troviĝis en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Loučná pod Klínovcem en supermara alteco 915&nbsp;m sub fontejo de rojo Černá voda. Ĝi pereis pro ellandigo en la 1950-aj jaroj.

Restaĵoj de la domaro troviĝas sur norda rando de naturrezervejo Montara herbejo ĉe Háj.

El la domaro konserviĝis en aspekto de ruinoj kelke da domoj. Ekde la jaro 2012 okazas ĉe ili ĉiujare landarto renkontiĝo de lignoĉizistoj, muzikistoj kaj aliaj artistoj. Ĝia ĉefa organizanto estas publicisto Petr Mikšíček.

## Pluaj fotoj

Konigsmuhle-I-04-2020-loucna pod klinovcem.jpg|Königsmühle
Konigsmuhle-II-hut hannes-04-2020-loucna pod klinovcem.jpg|Königsmühle
Konigsmuhle-III-hut hannes-04-2020-loucna pod klinovcem.jpg|Königsmühle
Pametni kriz v poli vychodne od Haje u Loucne pod Klinovcem-04-2020-Loucna pod Klinovcem.jpg|Memoriga kruco en Königsmühle

## Eksteraj ligiloj 
* Königsmühle: land and art renkontiĝo
* Königův Mlýn en retpaĝoj en Zaniklé obce a objekty post la jaro 1945

Kategorio:Loučná pod Klínovcem
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Laktoracoj

La **laktoracoj** () estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo piperaloj (*Piperales*). Ĝi enhavas ununuran genron (laktoro) kaj ununuran specion, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Piperales* Bercht. & J.Presl - piperaloj
****Lactoridaceae* Engl. - laktoracoj
*****Lactoris* - laktoro

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Murdo de Junko Furuta

La **murdo de Junko Furuta** () estas krima afero en kiu japana junulino, Junko Furuta, (, Furuta Junko), aĝa de 16 jaroj en tiu epoko, estis murdita maj trovita en cementujo. Tiu sinistra krimo atingis altan nivelon de fifamo en Japanio. Tiu murdo estis fifarita de kvar adoleskuloj, Hiroshi Miyano (), Jō Ogura (), Shinji Minato (), kaj Yasushi Watanabe (). Ĉirkaŭ 100 personoj sciis pri la kaptiveco de Furuta, sed ili neglektis informi prie aŭ eĉ partoprenis en la torturo kaj murdo. Plej el la koncernantoj estis amikoj de la junuloj, kiuj siavice estis malalt-rangaj membroj de Jakuza. 

Kategorio:Murdoj
Kategorio:Historio de Japanio
O-fuda

eta| O-fuda el la sanktejo de Ise
**O-fuda** estas termino por ŝintisma talismano en la formo de strio el papero, ligno, metalo aŭ tuko, sur kiu estas surskribita la nomo de kami (dio) aŭ sanktejo. 

## Referencoj 
Kategorio:Ŝintoismo
Brahmaĉarja

**Brahmaĉarja** aŭ *Brahmacharya* (/ˌbrɑːməˈtʃɑːrjə/; en nagario: ब्रह्मचर्य, en bengala: ব্রহ্মচর্য) estas koncepto de religioj de Hindujo kiu laŭvorte signifas "konduto kongrua kun Brahmo" aŭ "survoje al Brahmo". en Jogo, Hinduismo kaj Budhismo ĝi ĝenerale referencas al vivostilo karakterizita de seksa malagado.

*Brahmaĉarja* estas iom diferenca el foje rilata termino "fraŭleco," kiu simple signifas seksan malagadon. *Brahmaĉarja* okazas kiam iu kontrolas sian *citta* pere de asketaj rimedoj.

En difinita kunteksto, *Brahmaĉarja* estas la unua el kvar *aŝrama* (aĝ-bazitaj stadioj) de la homa vivo, el kiuj *grihastha* (dommastreco), *vanaprastha* (arbarloĝanto), kaj *sannyasa* (rezignado) estas la aliaj tri *aŝrama*.

## Notoj 
Kategorio:Asketismo
Kategorio:Hinduismaj filozofiaj konceptoj
Kategorio:Religia etiko
Kategorio:Fraŭleco
Dhoti

eta|300px|dekstra|Ĥasiaj popoldancistoj vestantaj "dhoti"-ojn kaj aliajn tradiciajn "garb"-ojn.
La **dhoti**, konata ankaŭ kiel *panĉe*, *vesti*, *dhuti*, *mardani*, *ĉaadra*, *dhotar* aŭ *panĉej*, estas tipo de sarongo kiu deekstere similas al pantalono. Ĝi estas malalta vesto kiu formas parton de la nacia aŭ etna vesto de viroj en la Hinda subkontinento. La *dhoti* estas farita el ortangula peco de nekudrita tolo, kutime ĉirkaŭ 4.5 metrojn longa, volvita ĉirkaŭ la talio kaj la kruroj kaj nodita ĉu antaŭe ĉu malantaŭe. Dhoti estas de simplaj aŭ solidaj koloroj; silka dhoti kun borditaj bordoj estas konsiderata formala vesto, estas vestita en religiaj ceremonioj kaj en naci/etnaj festivaloj. Kontraste al dhoti, mult-kolora kaj jupeca sarongo nomita *longji* (lungi) estas vestita hejme kaj por hazarda ekstera promenado. Tamen estas esceptoj al tiu regulo en kelkaj sudbarataj komunumoj kie tutblanka *longji* (mundu) kun brodaĵo estas la etna formala vesto por viroj.

## Notoj 
Kategorio:Barataj vestoj
Kategorio:Bangladeŝaj vestoj
Kategorio:Srilankaj vestoj
Kategorio:Pantalonoj
Kategorio:Jupoj
Qamar-ol-Moluk Vaziri

**Qamar-ol-Moluk Vaziri** (en persa قمرالملوک وزیری, naskiĝis en la jaro 1905 en Takestan, mortis la 5-an de aŭgusto 1959 en Teherano) estis irana tradicia kantisto. Ŝi estis la unua irana kantistino, kies voĉo registriĝis kaj ŝi ankaŭ estis la unua irana kantistino, kiu kantis kontraŭ homoj sen hiĝabo. Ŝi estis tre helpema kaj tio efektive mizerigis ŝin en la lastaj jaroj de la vivo. 

## Vivo 
Qamar-ol-Moluk Vaziri (laŭ la oficiala nomo *Qamar Ĥanom Sejed Hoseinĥan*) estis la unua irana kantistino, kiu sen hiĝabo kantis por viroj kaj virinoj kune. Ŝi ofte estas konsiderata kiel la plej fama irana tradicia kantistino.
eta|Grand Hotel en Teherano
La patro de Qamar nur 4 monatojn antaŭ ŝia naskiĝo forpasis. Ŝi post la naskiĝo estis ĉe sia patrino nur dum 8 monatoj kaj poste oni portis ŝin ĉe la avino Ĥeir-ol-Nesa, kies kromnomo estis Efteĥar-ol-Zakerin. Kiam Qamar aĝis nur 18 monatojn, perdis sian patrinon pro la malsano Tifoida febro. Do Qamar estis plene zorgata de sia avino Efteĥar-ol-Zakerin, kiu kantis religiajn preĝojn kaj poemojn por la edzinoj de la reĝo Naserodin ŝah. Qamar mem diris, ke ŝi lernis multe de tiu tempo ĉe la avino, ĉar ŝi tiam trovis kuraĝon por kanti.

Kiam Qamar-ol-Moluk Vaziri estis juna, ekkonis Morteza Neidavoud kaj per lia helpo, eklernis profesie la tradician iranan muzikon. Ŝi poste tiom rapide famiĝis ke grava brita firmao nome ''His Master's Voice* portis ilaron al Irano nur por registri sian voĉon. Qamar-ol-Moluk Vaziri faris sian unuan koncerton en *Grand Hotel'' (historia hotelo en Teherano) en la jaro 1924. Sed en la venonta tago, tiama polico avertis ŝin, ke ŝi ne plu rajtas kanti sen hiĝabo (tiam ankoraŭ hiĝabo estis deviga en Irano). Sed ĉi tiu okazaĵo komencis novan epokon en Irano, ĉar aliaj kantistinoj ankaŭ trovis kuraĝon kaj ekkantis publike. El tiuj kantistinoj oni povas rimarkigi Moluk Zarabi kaj Ruhangiz. Qamar plene disdonis monon, kiun ŝi enspezis en tiu koncerto al malriĉuloj. Ŝi ankaŭ donis la monon, kiun ŝi enspezis en koncerto en Maŝhado, por konstrui tombon por Abol-Gasem Ferdousio. Ŝi ankaŭ faris simile pri ĉiuj aliaj koncertoj.

Post la fondiĝo de radio en Irano, oni sukcesis aŭskulti ŝian voĉon en la tuta lando kaj ŝi eĉ pli famiĝis.

## Geedziĝoj 
Qamar-ol-Moluk Vaziri kiam estis 15-jaraĝa, geedziĝis kun grava registarulo sed nur post 1 monato ili disiĝis. Poste kiam ŝi aĝis 30 jarojn, ree geedziĝis kun Amin-ol-Toĝar (kiu estis fama kaj grava komercisto), sed ĉi tiu geedziĝo ankaŭ ne daŭris dum longa tempo.

## Morto 
Qamar-ol-Moluk Vaziri forpasis la 5-an de aŭgusto 1959 pro apopleksio. Ŝia tombo estas en tombejo nome Zahir-ol-Dole. Ĉi tiu tombejo krom la tombo de Qamar-ol-Moluk Vaziri enhavas la tombojn de aliaj famaj artistoj ankaŭ. El ili oni povas rimarkigi Morteza Mahĝubi, Dariuŝ Rafii, Reza Mahĝubi, Foruq Faroĥzad, Habib Samai, Darviŝ Ĥan, Ruhollah Ĥaleqi, Rahi Moajeri, Hosein Jahaqi kaj Hosein Taherzade. Sed la tombejo nun preskaŭ detruiĝas pro la manko de atento de la islama registaro kaj oni ne rajtas plene libere viziti ĝin.

## Referencoj 
Kategorio:Iranaj kantistoj
92614 Kazutami

'*92614 *Kazutami'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Kazutami Namikoshi*, amiko de la malkovrinto. Li vivas en Tokio, Japanio, kun sia edzino *Kyoko''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Stefano Sposetti
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Neperforta rezisto

[eta|275px|Policano haltigas [Gandhi (1913).]]
**Neperforta rezisto**, **neperforta lukto**, **neperforta malobeo**, **neperforta agado**, **neperforta aktiveco** aŭ **pacema rezistado** estas taktiko de protesto rilata kun la civila malobeo kiu celas la sukceson de politika, socia kaj kultura ŝanĝo sen neceso uzi perforton kiel politika armilo.

En la praktiko uzas simbolajn protestojn kaj agojn de ne-kunlaborado en politikaj kaj ekonomiaj areoj.

Ĝenerale, la koncepto de neperforto celas kondutojn nekutimajn en la vivmanieroj kaj moroj de la loĝantaro. Ĝi konsistas en provoko de atentaltiro pere de surprizo. Estas maniero plifirmigi la malkonsenton pere de praktiko, kiu estas konsiderata eksterleĝa kaj uzas agojn de neago (oni malakceptas realigi agadojn socie akceptitaj aŭ devigaj pro leĝo aŭ regularo); agojn de rekta agado (male oni faras agadojn kontraŭ la kutimo aŭ rekte malpermesitajn); aŭ kombinon de ambaŭ.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Anarki-pacismo
* Asertiveco
* Bojkoto
* Civila malobeo
* Civitana rezistado
* Civila malobeo
* Humanisma psikologio, Socia psikologio
* Konscienca obĵeto
* Senperforto, Senperforta komunikado
* *Satyagraha*

Kategorio:Sociaj movadoj
Kategorio:Senperfortaj rezistaj movadoj
Kategorio:Protestaj taktikoj
Avenue de Saint-Ouen (stacidomo)

**Avenue de Saint-Ouen** estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 18-a arondismento de Parizo, 128 Avenuo de Saint-Ouen, en regiono Francilio. La konstruaĵo estis rehabilitita kaj estas okupata depost aprilo 2017 de trinkejo kaj kultura spaco *Le Hasard ludique*.

## Vidu ankaŭ 
* Fervojo Petite Ceinture
* Stacidomoj de Fervojo Petite Ceinture

## Eksteraj ligiloj 
* Association Sauvegarde Petite Ceinture - Station Avenue de Saint-Ouen (1889)

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojo Petite Ceinture
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:18-a arondismento de Parizo
Loučná pod Klínovcem

**Loučná pod Klínovcem** (antaŭe *Loučná*, ) estas urbo en Ĉeĥio en Regiono Ústí nad Labem en Ercmontaro, en administra rondo Kadaň. Ĝi etendiĝas norde de monto Klínovec sur deklivo laŭlonge laŭ rivereto Polava, kiu kreas ŝtatlimon kun Germanio. Ekde la jaro 1995 estis en la municipo limpasejo por piedirantoj en najbaran Oberwiesenthal. Temas pri la plej okcidenta urbo de Regiono Ústí nad Labem. Konsisto de la urbo estas krom la propra Loučná (antaŭe Český Wiesenthal, ) ankaŭ vilaĝo Háj. Vivas ĉi tie  ().

Sudoriente de la urbo troviĝas naturrezervejo Montara herbejo ĉe Háj kun loko de la pereinta vilaĝo Königsmühle.

## Historio 
Loučná estis verŝajne fondita jam en la 14-a jarcento. La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1431, sed en plua registro ĉe la jaro 1449 oni parolas pri "dezerta Wiesenthal". Laŭ registro el la jaro 1528 Loučná estis denove loĝigita kaj tiutempe lasis saksia duko konstrui tra Louučná ŝoseon, kiu kondukas el Boží Dar ĝis Jáchymov. En la dua duono de la 16-a jarcento ĉi tie post malkovro de riĉa arĝenta vejno okazis ekfloro de minado.

## Loĝantaro 
### Nova nomo 
La municipo antaŭe nomiĝis sole *Loučná*, sed surbaze de loka referendumo ĝi estis ekde la 1-a de januaro 2004 alinomita je *Loučná pod Klínovcem*. Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de urbo. La urbo estis grave trafita de postmilita ellandigo de devenaj loĝantoj. La novekloĝintoj malbone kunvivis kun la montara municipo kaj la nombro de loĝantoj de la dua mondmilito senĉese sinkas. Vivas ĉi tie proksimume 100 loĝantoj, Loučná tiel havas la duan plej malgrandan nombron de loĝantoj el ĉiuj urboj en Ĉeĥio.

## Pluaj fotoj 

Loučná pod Klínovcem, middle part.jpg|Loučná pod Klínovcem
 2008-25-05 Das Gemeindehaus ist jetzt Gasthaus.jpg| Eksa paroĥo
 Loučná pod Klínovcem, boarder crossing 2.jpg|Limpasejo, vido el la germana flanko
 Loučná pod Klínovcem, house No. 1.jpg| Vietnamaj foiristoj

## Rilataj artikoloj 
* Montara herbejo ĉe Háj
* Klínovec
* Macecha (Ercmontaro)


Kategorio:Municipoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Urboj en distrikto Chomutov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Setlejoj dividitaj pro ŝtatlimo
Černý Potok

**Černý Potok** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, en Ercmontaro, parto de municipo Kryštofovy Hamry en distrikto Chomutov. Černý Potok situas apud ĉeĥa-germana ŝtatlimo proksimume kvar kilometroj sudokcidente de Kryštofovy Hamry, sed plej proksima najbara setlejo estas saksa urbeto Jöhstadt. Ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo estas loĝigita de dekkvara jarcento. Ĝiaj loĝantoj okupiĝis precipe per prilaborado de fererco, kiun en la ĉirkaŭaĵo oni minis en vico da minejoj. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 43 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

**Černý Potok** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 25,88&nbsp;km².

## Nomo 
Černý Potok estiĝis per kunigo de domaroj  kaj&nbsp;. La germana nomo  en traduko signifas valo de zorgoj. En la historiaj fontoj la nomo aperas nur en indikita formo. La nomo de la alia domaro estis derivita el familia nomo *Bleile* (etformo al Blei). En la historiaj fontoj ĝi aperas en formoj Pleyl (1787) kaj&nbsp;Pleil (1846). La nomo Černý Potok estis enkondukita per proklamilo de ministerio de enlando en la jaro 1950.

## Historio 
Vilaĝo Černý Potok estiĝis en la jaro 1949 per kunigo de du domaroj  kaj , kiu troviĝas proksime de la ŝtatlimo kun Germanio. Historio de ambaŭ domaroj estas reciproke ligitaj kaj kelkaj historij fontoj inter ambaŭ domaroj ne diferencigas.

## Naturaj rilatoj 
Černý Potok, simile kiel vico da aliaj ercmontaraj vilaĝoj en tiu ĉi regiono en distrikto Chomutov (ekz. Kovářská, Měděnec, Horní Halže, Petlery, Údolíčko, Mýtinka, Blahuňov ktp.) estas ankaŭ interesa mineralogia loko. En arbaroj oriente de la vilaĝo, kutime sur malnovaj ŝutmontoj, eblas trovi aperaĵoj de diversaj mineraloj – ekzemple fluorito, barito, kristalo, ametisto kaj&nbsp;agato.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Černý Potok 2018-09-28 U křižovatky.jpg|Domoj ĉe deflankiĝo el ŝoseo al limpasejo
Černý Potok 2018-09-28 Dům čp. 6.jpg|Domo n-ro 6
Agate - Krusne Hory - Cerny potok Locality.jpg|Agato el Černý Potok
Černý Potok - Fladerova továrna.jpg|Eksa fabriko de Flader

Kategorio:Kryštofovy Hamry
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio