open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Étel (rivero)

La **rivero de Étel** aŭ '''ria d'Étel'* franclingve (bretonlingve *Stêr an Intel'') estas mallonga marborda rivero de Morbihan (Francio), kiu fluas en rio, tio signifas ke ties profunda valo estas invadata per la alflua tajdo. Ĝi konsistigas golfeton dissemitan per insuletoj, kies riverbuŝo situas en Atlantiko je la nivelo de Étel kaj de Plouhinec.

## Geografio 
eta|maldekstra|Mapo de la rivero de Étel

### Irfluo 
La rivero de Étel fontas apud la vilaĝo Penhoët, oriente de la komunumo Languidic, en departemento Morbihan, je ĉirkaŭ -a alteco. Sub la nomo Rion, la rivereto direktiĝas unue okcidenten, ĝis la sudo de Languidic, kaj poste oblikve iras suden ; tiam ĝi nomiĝas rivero de Pont-Roc'h.

Je la nivelo de Nostang, la rivero plilarĝiĝas iom post iom kaj la tajdinfluo komence sentiĝas. Iom post atingo de la rivero de Landévant kaj la ŝanelo de Ster en Istrec en Locoal, la rivero de Étel komenciĝas kaj forte plilarĝiĝas. La rivero estas transpasata inter Belz kaj Plouhinec per la ponto Lorois kaj elfluas en Atlantikon post la urbo Étel. Ĝia alfluejo estas karakterizata per la barilo de Étel, sablobenko je moviĝa pozicio.

Entute, la rivero de Étel estas longa je . En 2008, memoriga ekspozicio pri la kvindeka datreveno de tiu dramo okazis en la muzeo de la Tinusŝipoj de Étel.

## Ekonomio 
La bredado de ostroj komenciĝis en la 1890-aj jaroj kun la alveno de la fervojo. Unue temis pri plataj ostroj, poste ekde la fino de la 1940-aj jaroj, komenciĝis la bredado de la kavaj ostroj portugaldevenaj. La japana kava ostro estis enkondukita en 1970, post la epizootio de 1970.

Nun estas 75 entreprenoj de konkokulturo en la rio, plej multaj familiaj, kiuj produktas proksimume  da ostroj ĉiujare.

Dosiero:Saint-Cado-voilier.jpg|Insuleto Nichtarguer fronte al Saint-Cado en la rivero de Étel.
Dosiero:Oyster_culture_in_the_Rivière_d'Etel,_France.jpg|Ostrobredejo en la rivero de Étel.

## Verkoj 
[eta|200ra|Granita [kelta kruco en Saint-Cado.]]
Megalita ensemblo vasta je  estis malkovrita en 2006 sur le loko de Kerdruelland en Belz, rande de la rivero, de skipo de Inrap (Institut national de recherches archéologiques préventives).

La kapelo Saint-Cado de Belz, de la 11-a jc situas sur la indulo de Saint-Cado.

Nur unu ponto transpasas la rion de Étel, temas pri pendoponto nomata « Pont-Lorois » situanta en la suda parto, ĝi ligas la vilaĝojn Kergo kaj Kergouric (komunumo de Plouhinec). La vojo sur tiu ponto est la departementa vojo D781.

Tiu ponto anstataŭis alina, kiu estis detruita per ŝtormo en 1895.

## Referencoj 
## Aneksaĵoj 
### Vidu ankaŭ 
* Étel
* Listo de riveroj de Francio
* Listo de riveroj de Bretonio
* Reto Natura 2000
* Listo de la lokoj Natura 2000 de Morbihan

### Movbilde 
* *La Barre (Étel, 1958)*, televida elsendaĵo de 52' de Jean-François Pahun (elsendita en 2008), format HDCAM, kunproduktado de Sundeck Films (56370 Locmiquélic) kaj France 3 Ouest

Kategorio:Lokoj Natura 2000 de Morbihan
Kategorio:Riveroj en Morbihan
Kategorio:Bordaj riveroj de Bretonio
Kategorio:Riveroj de la Luar-Bretonia marborda baseno
Rivero, Étel
Werner Israel

**Werner ISRAEL** (naskiĝis la  en Berlino (Germanio), mortis la ) estis kanada fizikisto.

Israel en 1967 pruvis tiel nomatan sen-harecan teoremon, laŭ kiu nigra truo havas neniajn econ escepte de siaj maso, elektra ŝargo kaj angula movokvanto (do, ke ĝi "ne havas harojn"). Li grave kontribuis al detaligo de la  ĝenerala teorio de relativeco, ekzemple pri la relativeca ekvacio de Boltzmann.

Israel pasigis sian junaĝon en Kaburbo (Sud-Afriko) kaj studis ĉe la tiea universitato. Li magistriĝis en 1954 kaj doktoriĝis en 1960 ĉe Trinity College en Dublino. Ĝis 1996 li laboris kiel profesoro de la Universitato de Alberto. Kune kun Stephen Hawking li kompilis kaj eldonis du gravajn jubileajn volumojn, en 1979 okaze de la centa naskiĝtago de Albert Einstein kaj en 1987 okaze de la 300-a datreveno de la eldono de Principia Mathematica de Isaac Newton.

Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Kanadaj fizikistoj
Kategorio:Membroj de la Reĝa Societo de Kanado
6812 Robertnelson

**6812 Robertnelson** estas malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego en Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Robert M. Nelson*,
kiu progresigis la komprenon pri la angula kaj spektroskopia disĵetaj ecoj de la planedaj regolitoj. Li servis en la teamo pri la instrumentoj de *Voyager* kaj *Cassini* kaj estis Scienculo de Projekto por *Deep Space 1*. Li estas fervora defendanto de la prvataj rajtoj de la scienculoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
.bq

**.bq** estas planita sed ne uzata nacia domajno de la alta nivelo por la insuloj Bonero, Saba kaj Sint-Eustatius (Nederlandaj Antiloj). Estas konfirmita la 15-an de decembro 2010. Tiu decido sekvis malfondon de la aŭtonomio Nederlandaj Antiloj kaj atribuon, la 10-an de oktobro 2010, al Bonero, Saba kaj Sint-Eustatius de nova statuso de specialaj municipoj de la Reĝlando de Nederlando. Nun ĉiuj tri municipoj uzas naciajn domajnojn de la alta nivelo por Nederlandaj Antiloj (.an) kaj por la Reĝlando de Nederlando (.nl).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informoj de whois por la domajno .bl en la retejo de IANA

Kategorio:Aperis en 2010
Brojo-Vully (distrikto)

La **distrikto Brojo-Vully** (en la franca lingvo **District de la Broye-Vully**) estas administra unuo de Kantono Vaŭdo. Ĝi havis  loĝantojn la 31-an de decembro 2012. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Payerne.

## Geografio 
La distrikto Brojo-Vuilly situas en la valo de la rivero Brojo kaj etendiĝas en nordo ĝis la bordo de la Lago de Neŭŝatelo. La teritorion de la distrikto tranĉas la teritorio de Kantono Friburgo kaj ene de la vaŭda distrikto ankaŭ situas diversaj friburgaj eksklavoj. La nordorienta parto de la distrikto, kiu etendiĝas inter la Lago de Morato kaj la Lago de Neŭŝatelo, formas eksklavon de Kantono Vaŭdo inter la kantonoj Neŭŝatelo, Friburgo kaj Berno.

## Komunumoj de la distrikto Brojo-Vully 
La distrikto Brojo-Vully konsistas (stato en 2009) el 37 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Payerne estas la plej granda. Jen la listo:

## Historio 
La distrikto Brojo-Vully estis fondita la 1-an de januaro 2008 surbaze de administra reformo de Kantono Vaŭdo el la malnovaj distriktoj Avenches, Payerne, Moudon kaj Oron.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la distrikto Brojo-Vully

!
6758 Jesseowens

'*6758 *Jesseowens''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice (tiam en Ĉeĥoslovakio, nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona atleto James Cleveland "Jesse" Owens (1913–1980), unu el la unuaj afrik-usonaj sportistoj de tutmonda famo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
MF

**MF** aŭ **mf** povas esti:

* **MF**, radioondo je mezfrekvenco, laŭ la anglaj literoj MF (= *Medium frequency*)
* **MF**, megafarado, tio estas mezurunuo de kapacitanco en la Internacia sistemo de unuoj (superunuo de farado)
* **mF**, milifarado, tio estas mezurunuo de kapacitanco en la Internacia sistemo de unuoj (subunuo de farado)
* ***mf***, dinamiko en muziko, laŭ la italaj literoj *mf* (= *mezzo forte*)
* **MF** estas laŭ normo ISO 3166 landokodo de Saint-Martin.
* .mf, la nacia domajno de la alta nivelo por Saint-Martin
* Mikroformatoj, (μF) marklingva formato por semantika prinotaĵo de HTML aŭ XHTML
* Mozilla Firefox, senpaga plursistema malfermit-koda TTT-legilo
* Maynard Ferguson, kanada jaztrumpetisto
* Mylène Farmer, franca kantistino
.mf

**.mf** estas nacia domajno de la alta nivelo por Saint-Martin (teritorio de Francio). La domajno estas registrita la 11-an de novembro 2007.

Tamen la domajno .mf ankoraŭ ne estas preta por lanĉo, ĉar ICANN atendas decidon de la francaj aŭtoritatoj pri delegado de tiu ĉi domajna zono.

Nun kiel oficiala domajno de Saint-Martin estas uzata la domajno de Gvadelupo (.gp).

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj de whois por la domajno .mf en la retejo de IANA
Inter Ni

**Inter Ni** estis esperantlingva gazeto, kiu estis eldonata ĉimonate en Nov-Skotio, Kanado. Ĝiaj artikoloj ofte temis pri la orientkanadaj apudmaraj provincoj. Oni ĉesis eldonadi ĝin en 2008. Vidu http://www.gazetejo.org/eo/interni por trovi numerojn inter 1999 kaj 2008.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Arkivo de eldonaĵoj de Inter Ni en La Esperanta Gazetejo.

Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Kanadaj gazetoj
Kategorio:Esperanto-movado en Kanado
Delegado de domajno

En la domajna nomsistemo de Interreto **delegado de domajno** estas transdono de regado super parto de domajna zono al alia respondeca flanko.

Teknike, delegado estas realigata per rikordo "NS" en kiu estas indikata la adreso de  (plej ofte apartenanta al tria flanko) respondeca pri subtenado de la domajna zono kaj difinanta ĝian enhavon.

Delegado de diapazonoj de IP-adresoj estas farata per la domajna zono , tiu de diapazonoj de IPv6-adresoj — per la domajna zono ip6.arpa.

Kiam finiĝas la tempo de registrado de domajno tiu domajno estas maldelegita kaj por certa periodo blokita. Post la finiĝo de tiu periodo la domajno estas malregistrita.

## Eksteraj ligiloj 
* RFC 1032

Kategorio:Interretaj protokoloj
Kategorio:Interretaj normoj
Zsolt Harsányi

**Zsolt Harsányi** [ĵolt harŝAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Harsányi Zsolt** estis hungara verkisto, ĵurnalisto, tradukisto, teatrestro, membro de Societo Kisfaludy, membro de Societo Petőfi.

Zsolt Harsányi naskiĝis la  1887 en Hungara reĝlando, en Korompa (nuntempa Krompachy en Slovakio). Li mortis la  1943 en Budapeŝto.

## Biografio 
Zsolt Harsányi frekventis universitaton en Kolozsvár, poste li komencis ĵurnaladi. En 1910 li venis al Budapeŝto, kie li redaktis diversajn gazeton. Li ricevis valoran premion en 1935. Post 3 jaroj li estis elektita teatrestro.

## Verkaro (elekto) 
* *A féltékeny költő* - poemaro 1920
* *Az arany holló* (La ora korvo) - romano 1925
* *Háry János* - libreto por opero de Zoltán Kodály
* *Az üstökös* (La kometo) - romano - 1932
* *Magdolna* (Magdaleno) - romano - 1938
* *Grófkisasszony* - teatraĵo - 1939
* *Élni jó* - romano - 1940
* *A bolond Ásvayné* - teatraĵo - 1942

## Memorigiloj 
Oni fondis premion "Harsányi Zsolt".

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lóránt Hegedüs

**Lóránt HEGEDÜS** [hegeduŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hegedüs Lóránt** estis hungara politikisto, ministro, profesoro, membroj de Hungara Scienca Akademio kaj Societo Kisfaludy.

Lóránt Hegedüs naskiĝis la  1872 en Pest (urbo). Li mortis la  1943 en Budapeŝto.

## Biografio 
Lóránt Hegedüs frekventis universitatojn en Berlino, Londono kaj Budapeŝto. Li eklaboris en la ministerio pri financoj, baldaŭe li studis la migradon. Inter 1898-1918 li estis parlamentano, sed li estis ankaŭ bankestro, universitata instruisto. Li longe redaktis fakrevuon pri financoj. Li dufoje estis ministro pri financoj. Li okupiĝis ankaŭ pri literaturo, li apartenis al apogantoj de Endre Ady kaj li verkis serion de artikoloj.

## Verkaro (elekto) 
* *A tőzsde megadóztatása* (Impostado de la borso) 1895
* *A magyarok kivándorlása Amerikába* (Migrado de hungaroj al Ameriko) 1899
* *Kossuth* (Lajos Kossuth) - teatraĵo - 1927
* *Két Andrássy és két Tisza* (Ambaŭ Andrássy kaj ambaŭ Tisza) 1937
* *Ady és Tisza* (Ady kaj Tisza) 1940

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* bibliografio hungare

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri financo
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
György Antal

**ANTAL György** [*djordj*] estis hungara dirigento, altlerneja instruisto. Li naskiĝis en Gyimesbükk, (hodiaŭ Rumanio) la 9-an de decembro 1917 kaj mortis en Pécs la 12-an de decembro 2007.

## Kariero 
György Antal studis en Pécs, poste inter 1940 kaj 1943 en Muzikakademio de Budapeŝto. Inter 1942–1949 li instruis en la porinstruista lernejo de Pécs, poste en la pedagogia altlernejo. Inter 1949–1952 li estis lernejestro de la urba konservatorio, inter 1952–1967 lernejestro de la muzikarta faklernejo, inter 1965–1987 direktoro de la sekcio de Pécs de Muzikarta Altlernejo Liszt Ferenc. En 1951 li partoprenis en fondo de orkestro, baldaŭ de koruso en Pécs.

## Distingoj, premioj 
* Premio Grastyán (1993)
* Magyar Köztársasági Érdemrend Kiskeresztje
* Orgrado de Munka Érdemrend (1977)
* Premio Liszt
* Közművelődési Díj
* Pro Urbe
* Magyar Népköztársaság Csillagrendje

## Fontoj 
* Biografiaj indikoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun foto 

Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Gujana blankorela didelfo

**Gujana blankorela didelfo** (latine *Didelphis imperfecta*) estas biologia specio el la genro de didelfoj - malgrandaj mamuloj el la ordo de marsupiuloj, grimpanta sur arboj.

La specio troveblas en Suda Ameriko, precipe en Brazilo, Surinamo, Franca Gujano kaj Venezuelo. Sian unuan nomeron, klare, ĝi havas de la ŝtato Gujano. Tiu specio kune kun la Anda blankorela didelfo (*D. pernigra*), estis elkategoriigita el la specio blankorela didelfo (*D. albiventris*) en 2002, post kiam ĝi nur en 1984 estis unue priskribita kaj en 1993 enkategoriigita en tiu specio.

Ĝi estas tre ofta kaj ne estas endanĝerita, ĉar ĝi sukcesas vivi eĉ en urboj.

Kategorio:Didelfoj
Boldizsár Horvát

**Boldizsár HORVÁT** [boldiĵAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horvát Boldizsár** malofte *Horváth Boldizsár* estis hungara verkisto, poeto, juristo, politikisto, ministro, membro de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy.
eta|Boldizsár Horvát
Boldizsár Horvát naskiĝis la  1822 en Szombathely. Li mortis la  1898 en Budapeŝto.

## Biografio 
Boldizsár Horvát frekventis lernejojn en sia naskiĝurbo, poste en Sopron, fine li akiris diplomon en Jura Akademio (Győr). Li komencis sian juran karieron en 1841 en Szombathely. Baldaŭe li politikadis apoganta Ferenc Deák-on. En 1848-1849 li estis elektita parlamenta deputito, tial poste li estis kondamnita je prizono. Li denove estis deputito en 1861, inter 1865–1878, inter 1884–1892. Inter 1867-1871 li estis ministro. Ekde 1878 li okupiĝis pri literaturo.

## Verkaro (elekto) 
* *Municipium és parlamentarismus* 1866
* *A bírói hatalomról* 1869
* *Horvát Boldizsár Összes költeményei* (Ĉiuj poemoj de Boldizsár Horvát) 1927

## Memorigiloj 
* strato en Zugló de 1991
* faklernejo en Szombathely

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* biografio hungare

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri justico
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Zoltán Sárpátki

**SÁRPÁTKI Zoltán** [sa:rpa:tki] estas rumania hungara skulptisto, restarigisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 21-an de januaro 1977.

## Kariero
Zoltán Sárpátki studis en Muzika kaj Arta Mezlernejo Nagy István de Miercurea Ciuc kaj en la fako pri skulptado en la Okcidenta Universitato de Temeŝvaro en 2000. Li havas propran entreprenon. Li loĝas nuntempe en vilaĝo Racu.
## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
Ordinara didelfo

**Ordinara didelfo** (latine *Didelphis marsupialis*), ankaŭ nomata "nigrorela didelfo" kontraste al la parenco blankorela, estas biologia specio el la genro de didelfoj - malgrandaj mamuloj el la ordo de marsupiuloj, grimpanta sur arboj.

La specio troveblas en Centra kaj Suda Ameriko, de la nordoriento de Meksiko norde ĝis Bolivio sude - konkrete en Belizo, Bolivio, Ekvatoro, Franca Gujano, Gujano, Gvatemalo, Honduro, Kostariko, Meksiko, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, Peruo, Salvadoro, Surinamo, Trinidado kaj Tobago kaj Venezuelo (unuopaj ekzempleroj eĉ vidiĝis en norda Argentino kaj Paragvajo).

Ĝi estas tre ofta kaj ne estas endanĝerita, ĉar ĝi sukcesas vivi eĉ en urboj. La felo de ordinara didelfo estas uzata en la peltindustrio: ĝi havas longan, iom maldelikatan kaj maldensan hararon kaj estas nomata **oposumo**.

La bestoj manĝeblas fare de homoj, kaj ilia viando estas estimata ĉefe en kamparaj regionoj de Ameriko. La gusto tre similas al kuniklo, havas malmultan grason kaj estas mola. Ĝenerale, ĝia manĝado estas simbolo de malriĉeco, pro tio, multaj homoj hontas konfesi ĝian manĝadon.

## Aspekto 
[eta|maldekstra|skeleto, muzeo de Natura Historio de [Ĝenovo]]
La ordinara didelfo simile grandas kiel doma kato. La suba fela tavolo fakte flacecas, sed estas kaŝata per longaj nigraj haroj kiuj kovras ĝin, dum la ratosimila vosto, la fingroj kaj vizaĝo senfelas. Ĝi havas grandajn orelojn, kiuj estas kutime nigraj, kaj la vizaĝo kutime havas la koloron de pala persiko, kun nigraj lipharoj kaj okuloj kiu reflektas ruĝece en lumo.

Kategorio:Didelfoj
Brownsville (Teksaso)

**Brownsville** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Teksaso, en kantono Cameron. La urbego estas ankaŭ limpasejo al Meksiko, romkatolika diocezo kaj universitata urbo.
eta|180px|Situo de Brownsville en Teksaso kaj en la distrikto

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 
* Loĝantaro:  (en 2010)
* Supermara alteco: 
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h)
* Poŝtkodo: 78520-78523, 78526
* Telefonkodo: 956

## Geografio 
eta|maldekstre|Bulvardo en Brownsville
Brownsville situas sur apudmara ebenaĵo laŭ Rio Grande del Norte en la suda landparto de Usono, en la plej suda parto de Teksaso. Kontraŭ la rivero Matamoros (komunumo en Tamaulipas) etendiĝas jam en Meksiko, tial ili duope estas duobla urbo. La maro estas proksime.

## Historio 
En 1845 oni komencis konstrui fortikaĵon laŭ la meksika limo. En la sekva jaro meksikanoj sieĝis ĝin, dume mortis komandanto de la fortikaĵo Jacob Brown. Tial teksasanoj nomis la fortikaĵon "Fort Brown". La urbeto mem fondiĝis en 1848. En la 1860-aj jaroj la urbo estis grava kontrabandopunkto kaj ankaŭ bataloj okazis, fine oni eksplodis la fortikaĵon. En 1906 konflikto okazis inter blankuloj kaj nigruloj. En 1991 Brownsville ricevis universitaton.

## Klimato 
eta|Vojo en Brownsville
Brownsville havas mildan dezertan klimaton. La temperaturo averaĝe varias inter 10-. La varmo kulminas en julio kaj aŭgusto, la malvarmo kulminas en januaro. Jare pluvas po 702&nbsp;mm, escepte en 2004 neĝis.

## Trafiko 
Brownsville havas internacian flughavenon. Aŭtoŝoseo kuras al McAllen, fervoja linio kuras al Houston. Al Meksiko 3 pontoj faras kontaktojn. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. Brownsville estas grava havenurbo.

## Vidindaĵoj 
* muzeo de Belartoj kaj muzeo de infanoj
* historia urbocentro kun konstruaĵoj pli ol 150 jarojn aĝaj
* domo de framasonoj

## Famuloj 
* En Brownsville naskiĝis verkisto Bruce Sterling

## Ĝemelurboj 
*  Matamoros (komunumo en Tamaulipas), Meksiko 2009
*  Valle Hermoso (komunumo), Meksiko 2009
eta|dekstre|Mapo pri Teksaso, kie estas trovebla Brownsville plej sude

## Fontoj 
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Anglalingva Vikipedio

Kategorio:Urboj de Teksaso
Kategorio:Havenurboj
Norda didelfo

**Norda didelfo** (latine *Didelphis virginiana*, la latina adjektivo aludas al la usona subŝtato Virginio, parto de la kerna vivteritorio de la besto) estas specio el la genro de didelfoj - malgrandaj mamuloj el la ordo de marsupiuloj, grimpanta sur arboj.

La specio troveblas en Centra kaj Nordameriko. Kompare al la aliaj specioj el la genro, kiuj vivas en Suda kaj nur parte en Centra Ameriko, ĝi do troveblas pli norde, kaj tial ekhavis la priskriban adjektivon "norda".

Ĝi estas tre ofta kaj ne estas endanĝerita, ĉar ĝi sukcesas vivi eĉ en urboj.

Kategorio:Didelfoj
Okcidenta duonglobo

La **okcidenta duonglobo** (aŭ *okcidenta hemisfero*) estas geografia termino por la duono de la Tero kiu situas okcidente de la nula meridiano (kiu transiras la urboparton Greenwich de Londono, Britio) kaj oriente de la 180-a meridiano; la alia duono de la Tero sekve nomatas orienta duonglobo.

maldekstre|eta|250px|La okcidenta duonglobo montrita flave.
Tiusence, la Okcidenta Hemisfero konsistas el Ameriko, la okcidentaj partoj de Afriko kaj Eŭropo, la ekstreme orienta parto de Rusio, multaj teritorioj en Oceanio, kaj porcio de Antarkto, escepte de iuj el la Aleutaj Insuloj el la sudokcidento de Alasko.
6763 Kochiny

'*6763 *Kochiny'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la rusaj sovetuniaj geedzoj Nikolaj Egrafoviĉ Koĉin (cirile : *Николай Евграфович Кочин*, 1901–1944) kaj Pelageja Jakovlevna Polubarinova-Koĉina (cirile : *Пелагея Яковлевна Полубаринова-Кочина'', 1899–1999), ambaŭ akademianoj kaj profesoroj pri matematiko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Orienta duonglobo

La **orienta duonglobo** (aŭ *orienta hemisfero*) estas geografia termino por la duono de la Tero kiu situas oriente de la nula meridiano (kiu transiras la urboparton Greenwich de Londono, Britio) kaj okcidente de la 180-a meridiano; la alia duono de la Tero sekve nomatas okcidenta duonglobo.

maldekstre|eta|La orienta duonglobo montrita flave.
Tiusence, la orienta duonglobo konsistas el Azio, la centraj kaj orientaj partoj de Afriko kaj Eŭropo, Aŭstralio, la pli okcidentaj teritorioj en Oceanio, kaj porcio de Antarkto.

Kategorio:Geografio
Lajos Vákár

**VÁKÁR Lajos** [va:ka:r] estis rumania hungara glacihokeisto, trifoja olimpikano. Li naskiĝis en Csíkszereda la 8-an de septembro 1910 kaj mortis en Miercurea Ciuc la 10-an de septembro 1993. Li estis la patro de glacihokeisto, ekonomo Lajos Vákár (filo).
## Kariero
Lajos Vákár estis elstara glacihokeisto kaj trejnisto, nomdonanto de la loka artefarita glaciglitkurejo. Al lia nomo ligiĝas la fondado de glacihokeado en sia naskiĝurbo. Je inicio de li kaj lia amika rondo fondiĝis en januaro de 1929 la unua glacihokea teamo de la urbo. Inter 1929 kaj 1954 li estis la hokeisto de la loka glicihokea teamo, dume kun interrompoj inter 1935–37 en Bukareŝto. Li partoprenis trifoje en olimpio  en la 30-aj jaroj kiel ano de la rumana teamo. En 1949 kaj en 1952 la teamo gajnis ĉampionajn ormedalojn. De 1947 ĝis 1970 li estis trejnisto kaj konsilanto.

## Fonto
**Ki kicsoda Aradtól Csíkszeredáig*, Pallas-Akadémia Könyvkiadó, Csíkszereda, 1997.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj glacihokeistoj
Zoltán Vajda

**VAJDA Zoltán** estas rumania bazlerneja instruisto, metodika verkisto, sportĵurnalisto. Li naskiĝis en Dumbrăvioara la 7-an de junio 1939. 
## Kariero
Zoltán Vajda akiris diplomon en la Porinstruista Lernejo de Târgu Mureș en 1958. Li instruis en Păingeni, Gălățeni kaj Miercurea Ciuc. Inter 1990 kaj 2000 li estis lernejinspektisto en distrikto Harghita. Li redaktis lernolibrojn. Li estis kiel sportĵurnalisto raportisto de la radio de Târgu Mureș kaj inter 1990 kaj 1993 rubrikestro de sportĵurnalo *Új Sport*. 
## Fonto
**Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj instruistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Vilmos Szabó

**SZABÓ Vilmos** [sabo:] estis rumania pentristo. Li naskiĝis en Sáromberke la 15-an de septembro 1942 kaj mortis en Zalău la 6-an de aprilo 2009. 
## Kariero
Vilmos Szabó studis en la Muzika kaj Arta Mezlernejo de Târgu Mureș kaj li finis en 1975 en la fako pri monumenta pentrado de Arta Altlernejo de Kluĵo. Li instruis en la Postinstruista kaj Porinfanĝardenista Mezlernejo kaj en la artaj klasoj en la  Teoria Liceo de Zalău.  
## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Walter Posch

**Walter POSCH**  (naskiĝis en 1966 en Hall in Tirol/Distrikto Innsbruck Land) estas aŭstra iranistikisto kaj fakulo de islamaj sciencoj.

## Vivo 
Posch studis islamajn sciencojn, turkologion kaj noviranistikon ĉe la altlernejoj de Vieno, Istanbulo kaj Bamberg. Tie ĉi li doktoriĝis en&nbsp;1999.

Dum 2000 kaj 2004 li deĵoris ĉe la *Instituto pri pacigo kaj konfliktpritrakto* (Institut für Friedenssicherung und Konfliktmanagement) de la Aŭstria landa akademio pri defendo. De 2004 ĝis 2009 li plenumis la rolon de Research Fellow respektive Senior Research Fellow ĉe la *Instituto de la Eŭropa Unio pri sikurecesploroj* (EUISS) en Parizo. Ekde 2010 li estis esploristo ĉe la *Fondaĵo Scienco kaj Politiko* (Stiftung Wissenschaft und Politik) en Berlino. Ekde januaro 2015 Posch denove deĵoras ĉe la Instituto pri pacasekurigo kaj konfliktmanaĝerado (Institut für Friedenssicherung und Konfliktmanagement/BLMVS) de la Landa defendakademio viena. Liaj esplorfokusoj estas pri la sekurstrukturoj kaj la partizanaj movadoj en la Malproksima Oriento.

Posch anas ĉe la katolikaj studentaj korporacioj *K.Ö.H.V. Alpenland Wien* ene de  ÖCV kaj *K.D.St.V. Fredericia Bamberg* ene de CV.

## Publikigaĵoj (elekto)
### Monografioj 
* *Der Fall Alkâs Mîrzâ und der Persienfeldzug von 1548–1549. Ein gescheitertes osmanisches Projekt zur Niederwerfung des safavidischen Persiens.* Tectum-Verlag, Marburg 1999 (7 Mikrofiches).
* *Irak unter Saddam Hussein: Das Ende einer Ära?* Landesverteidigungsakademie, Vieno 2002, ISBN 3-901328-79-3.
* (kune kun Nathan J. Brown) *Kurdische Unabhängigkeitsbestrebungen und die irakische Verfassung.* Landesverteidigungsakademie, Vieno 2004, ISBN 3-902456-00-0.
* *Ahmadinedschad und die Prinzipalisten: Irans politische Rechte und die Perspektiven für einen neuen Elitenkompromiss.* Stiftung Wissenschaft und Politik, Vieno 2011.

### Artikoloj 
* Al-Qa´ida: Versuch einer Annäherung (eltiraĵo de: Islam, Islamismus und islamischer Extremismus)
* Die Irakischen Schiiten nach dem Fall Saddam Husseins (eltiraĵo de: Irak 2003)
* Ein revolutionärer Imam (eltiraĵo de: Islam, Islamismus und islamischer Extremismus)
* Entwicklung und Entwicklungsmöglichkeiten der kurdischen Selbstverwaltung im Irak (eltiraĵo de: Kurdische Unabhängigkeitsbestrebungen und die irakische Verfassung)
* Irak - Ende einer Diktatur (eltiraĵo de: IFK Aktuell 2003_01)
* Islam und Islamismus in der Türkei (eltiraĵo de: Islam, Islamismus und islamischer Extremismus)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Posch sur la hejmpaĝo de la berlina fondaĵo, kun foto. 
* Posch sur la hejmpaĝo de la aŭstria armeo.
* „Die Iraner bekommen die Sanktionen zu spüren“,Intervjuo en la *Frankfurter Rundschau* de la 24-a de januaro 2012

Kategorio:Aŭstraj islamologoj
Kategorio:Aŭstraj tjurkologoj
Kategorio:Aŭstraj iranologoj
Kategorio:Tirolanoj
Sévaz

**Sévaz** estas komunumo en la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 249 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Sévaz situas en eksklavo de Kantono Friburgo inter la ebenaĵo de la rivero Brojo kaj la baseno de la Lago de Neŭŝatelo sude de la urbo Estavayer-le-Lac. La komunumo konsistas el la vilaĝo Sévaz kaj la setlejo La Guérite en okcidento de la komunumo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,50 km², de kiuj 2,0% estas kovritaj de arbaro, 86,0% servas por agrikulturo kaj 8,8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Sévaz limas en nordoriento al Vernay, en sudoriento al Bussy, en sudokcidento al Les Montets, kaj en nordokcidento al Estavayer-le-Lac.

## Trafiko 
Tra Sévaz pasas la kantona ĉefvojo n-ro 150 de Payerne al Estavayer-le-Lac. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas ĉe la okcidenta komunumlimo apud Estavayer-le-Lac. La trajnlinio de Payerne al Estavayer-le-Lac, kiu pasas tra la komunuma teritorio ne disponas pri haltejo en Sévaz, sed la komunumo estas konektita per buslinio de la entrepreno Transporto Publika Friburga al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Sévaz datiĝas el la jaro 1056 *Silva*. Dum mezepoko Sévaz apartenis al la Senjorujo Estavayer kaj dividis ties historian sorton, fariĝis en la 15-a jarcento friburga havaĵo kaj fine en la jaro 1848 estis atribuita al la distrikto Brojo. La malgranda Priorejo de Sévaz menciita en 1167 estis sub la administrado de la Abataj Senjoroj de Granda Sankt-Bernardo, ĝis ili en la jaro 1528 venis sub la kontrolon de la Priorejo Sankta Nikolao de Friburgo. En la jaro 1847 granda parto de la vilaĝo detruiĝis en inscendio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Sévaz
Vadmaro (Norda maro)

La **vadmaro en Norda maro**, kiel propra nomo ankaŭ skribita majuskle kaj mallonge Vadmaro (aŭ Vadomaro), estas la nomo por la interna maro kaj ĝia marborda malseka areo, situanta inter parto de la marbordo de nordokcidenta kontinenta Eŭropo kaj la Norda Maro.

La Vadmaro etendiĝas de Den Helder en Nederlando en la sudokcidento, trans la riverelfluejoj de Germanio ĝis sia norda limo je Esbjerg en Danio. La suma longeco estas proksimume 450 kilometroj, la larĝeco inter 5 kaj 30 kilometroj, tiel ke entute kovriĝas areo de proksimume 10 000 kvadrataj kilometroj.

La limo inter la Vadmaro kaj la Norda Maro estas formata en Nederlando per la Okcidentfrisaj Insuloj, en nordokcidenta Germanio per la Orientfrisaj Insuloj kaj en norda Germanio plus Danlando per la Nordfrisaj Insuloj.

La Vadmaro famas pro riĉa kaj en komparo kun la ĉirkaŭaj maraj kaj malmaraj ekologiaj zonoj unika faŭno kaj flaŭro. Hodiaŭ, granda parto de la Vadmaro estas protektata en kunlaboro de ĉiuj tri landoj (pri tio vidu la apartan artikolon Nacia parko Vadmaro). Spertaj gvidantoj proponas “vadmigradojn”, apartajn ekskursojn en tiu pejzaĝo por klarigi pri la tipaj kondiĉoj kaj la bestoj de la vado.

eta|maldekstra|200ra|Vadomaro (malhelblua)

## Vidu ankaŭ 
* Okcidentfrisaj insuloj
* Frisaj Insuloj

## Eksteraj ligiloj 
* La vadmaro sub premo, artikolo en la scienca blogo Scivolemo, afiŝita la 13-an de junio 2018 de Frank van Hertrooij

## Notoj kaj referencoj 

Kategorio:Norda maro
Kategorio:Geografio de Nederlando
Kategorio:Geografio de Germanio
Kategorio:Geografio de Danio
Pollença

eta|250px|La 365 Calvari-ŝtupoj
**Pollença** ([poˈʎɛnsə]) estas urbo kaj municipo situanta en la malproksima norda angulo de la insulo Majorko, proksime de Cap de Formentor kaj Alcúdia. Ĝi troviĝas proksimume 6 km okcidente de sia haveno, Port de Pollença.

## Historio 
La nomo "Pollença" venas de la nomo de la romia setlejo de "Pollentia", la elfositaj restaĵoj de kiuj kuŝas plurajn kilometrojn fore en la moderna municipo de Alcúdia. Ĝi estis fondita fare de la katalunoj en la 13-a jarcento proksimume 6 km de la marbordo por eviti piratatakojn.
eta|maldekstra|Cala Figuera.

## Ĉefaj vidindaĵoj 
La plej multaj domoj estis konstruitaj en la 17-a kaj 18-a jarcentoj kaj multaj stratoj estas tre mallarĝaj kaj kompaktaj, postlasaĵo de la mezepoka periodo. La centra placo, nomita Plaça Major, havas multajn subĉielajn sukeraĵejojn kaj estas dominita de granda 13-a-jarcenta preĝejo *Esglèsia de Nostra Senyora dels Àngels* (La Dipatrino de la anĝeloj) kiu estis konstruita fare de Templanoj.

Unu el la plejaj karakterizaĵoj de la urbo estas la 365-paŝa ŝtuparo norde de la placo; Ĝi kondukas ĝis kapelo pinte de la monteto konata kiel Golgoto. Dum Granda vendredo tio estas la scenaro por la plej drama parado de la jaro. Unue, sur la vojo serpentumanta supren la dorsan flankon de la monteto, okazas rolado la Via crucis. Tio estas sekvita per imita krucumo pinte de la monteto post kiu la figuro de Kristo estas ceremonie forigita de la Kruco. Okazas sombra, torĉluma paradado de la korpo de Kristo tra la urbo kiun ĝi estas gvidita fare de centoj da homoj en manteloj, maskoj kaj pintaj ĉapeloj . en totala silento krom malrapida tamburado.

La urbo ankaŭ havas 19-jarcentan ponton de Roman-simila dezajno kiu krucas torenton en la nordo de urbo.

## Plaĝoj 
* Cala Figuera
* Cala Murta
* Cala Formentor

## Eksteraj ligiloj 
* Vidbendo de El Pi de Ternelles (17-a de januaro)
* SOM POLLENÇA, turistmunicipo
* video de la El Pino-okazaĵo
* La romia Grandurbo de Pollentia 
* Pollensa kaj Puerto Pollensa 
* Puerto Pollensa

## Fonto 
Kategorio:Pollença
Kategorio:Loĝitaj lokoj en Majorko
Ibby Bentze

**BENTZE Ibby** [bence], (**Viorica Benţe**) estas hungara pentristino, restarigistino. Ŝi naskiĝis en Oradea la 10-an de majo 1947. Ŝi estas la edzino de la skulptisto Tibor Bentze. 

## Kariero
Ibby Bentze studis inter 1961 kaj 1966 en la Arta Mezlernejo de Oradea, kie ŝia majstro estis Mihály Tompa (pentristo); inter 1970 kaj 1974 ŝi pristudis tekstilrestaŭradon en Arta Altlernejo Nicolae Grigorescu de Bukareŝto. Inter 1975 kaj 1980 ŝi laboris en Belarta Muzeo de Bukareŝto kiel tekstilrestarigisto. Ŝi ekspozicias regule de 1974 en Bukareŝto; de 1982 en Italio, Francio kaj Usono kune kun sia edzo. De 1984 ŝi estas anino de Ligo de Usonaj Muralistoj. Inter 1989 kaj 1995 en Usono ĉe Lowy Frame and Restorin Co kiel tekstil- kaj paperrestarigisto. En 1996 la paro loksidiĝis en Debreceno (Hungario).

## Fontoj
*Artportal.hu
*Biografiaj indikoj Biografiaj indikoj]

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj restaŭristoj
Kategorio:Hungaraj restaŭristoj
Tibor Bentze

**BENTZE Tibor** [bence], [Tiberiu Benţe] estas hungara skulptisto, restarigisto. Li naskiĝis en Satmaro la 21-an de julio 1947. Li estas la edzo de Ibby Bentze. 

## Kariero
Tibor Bentze studis inter 1961-65 en Arta Liceo de Oradea, inter 1969-73 en Arta Altlernejo Nicolae Grigorescu de Bukareŝto; inter 1974-76 li studis lignorestaŭradon en Nacia Muzeo de Bukareŝto. Inter 1975-79 li estis lignorestarigisto en Belarta Muzeo de Bukareŝto; inter 1983-89 paperrestarigisto ĉe Lowy Frame and Restoring Co. en Novjorko. Li ekspoziciis en Rumanio de 1975; de 1982 en Italio, Francio kaj Usono kune kun sia edzino. En 1996 ili loksidiĝis en Debreceno.

## Fonto
*Artportal.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj restaŭristoj
Kategorio:Hungaraj restaŭristoj
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Bussy FR

**Bussy** estas urbo kaj komunumo en la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 374 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Bussy situas en eksklavo Estavayer de Kantono Friburgo en la ebenaĵo de la rivero Brojo inter la urboj Estavayer-le-Lac kaj Payerne. Krom la vilaĝo Bussy al la komunumo apartenas la setlejoj La Rochette kaj Les Palets.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,60 km², de kiuj 5,5% estas kovritaj de arbaro, 81,5% servas por agrikulturo kaj 12,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bussy limas en nordo al Vernay, en nordoriento al Morens, en sudoriento al Payerne, en sudo al Cugy, en sudokcidento al Les Montets, kaj en okcidento al Sévaz.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 150 de Payerne al Estavayer-le-Lac. La plej proksima alveturejojal la svisa aŭtovojo A1 situas 1 kilometron sudokcidente apud Estavayer-le-Lac kaj oriente rekte apud la komunumlimo en Payerne. Per buslinio de la entrepreno Transporto Publika Friburga de Estavayer-le-Lac al Payerne la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Parto de la armea flughaveno de Payerne situas sur la komunuma teritorio.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bussy datiĝas el la jaro 1142 kiel *Bussey*. Dum mezepoko Bussy estis Senjorujo, kiu apartenis al la Senjoroj de Stäffis. En la jaro 1475 kaj 1476 la urbo Friburgo akiris du trionojn de la senjorujo. En la jaro 1655 la urbo Friburgo koncedis la jurisdikcion kun escepto de la terenordo al Philipp von Stäffis. La alian trionon de la senjorujo akiris en la jaro 1682 Urs Sury de Soloturno kaj en la jaro 1754 Georges-Antoine de Vevey. Ekde la jaro 1536 Bussy apartenis al la Voktejo Estavayer, kies historian sorton ĝi dividis, fariĝante en la jaro 1848 parto de la distrikto Brojo. En la jaro 1769 inscendio detruis grandan parton de la vilaĝo.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Bussy

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bussy
Germana Ŝtata Teatrejo kaj Ŝtata Orkestro en Vajmaro

eta|250px|Germana Nacia Teatrejo, Granda Domo
eta|La teatrejo en 1906 malpost alikonstruo
**Germana Ŝtata Teatro kaj Ŝtata Orkestro en Vajmaro** (germane: *Deutsches Nationaltheater und die Staatskapelle Weimar*) estas la plej grava teatro en Vajmaro. La institucio unuigas la dramoteatron *Deutsches Nationaltheater* (Germana Nacia Teatro) kaj la orkestron **Ŝtata Kapelo je Vajmaro**. Tiuj prezentas sur entute ses scenejoj en la tuta urbo. Ĉiuj fakoj de la teatro kaj de la orkestro gastprezentas krome en kaj ekster la germanlingvaj landoj kaj prezentas krom tio en radio kaj televido. Societanoj de la *Germana Ŝtata Teatrejo kaj Ŝtata Orkestro je Vajmaro SKLR* estas la federaciero Turingujo kaj la urbo Vajmaro. La konstruon de 1779 planis Rudolf Steiner.

Ĉi tie aktivis inter 1942 kaj 1945 la operkantisto Anton Orel.

## La prezentejoj 
* La *Granda Domo*, tradiciriĉa prateatrejo ĉe *Theaterplatz* / Teatroplaco (ĉiuj fakoj) kun 857 sidlokoj
* La du kromteatrejoj *foyer I* (60 ĝis 120 sidlokoj) kaj *foyer III* (87 sidlokoj) en la domo ĉe *Theaterplatz* (ĉiuj fakoj; „kabareta arto“)
* La du kromteatrejoj en *e-werk* je Vajmaro (176 ĝis 199 sidlokoj en la *Maŝinhalo*, ĝis 87 sidlokoj en la *Kaldronhalo*), iama industridomo (ĉiuj fakoj)
* La kongresejo *congresscentrum neue weimarhalle* (koncertoj de la Ŝtata Kapelo je Vajmaro)

## Germana Nacia Teatrejo 
La domo prezentas ĉiujn fakojn de teatro: dramojn, operojn, dancteatraĵojn (nure gastprezentadojn; kiel postsekva fako de la klasika baletoj) same kiel koncertojn. Temas do pri unu el la lastaj teatrejoj de Turingujo, kiu povas priservi ĉiujn fakojn de teatro. Tuj kontraŭe troviĝas nun Haus der Weimarer Republik, muzeo ĝuste tie kie akceptitis la leĝo pri la konstitucio de la unua respubliko en Germanlando.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Interreta sinprezento de *Deutsches Nationaltheater und Staatskapelle Weimar GmbH*
* Afiŝo de la Grandduka Kortegoteatro je Vajmaro 
* Pli ol 300 jaroj da teatrohistorio en Vajmaro 

vajmaro
Kategorio:Operejoj en Germanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Kategorio:Turingio
vajmaro
(6850) 1981 QT3

**(6850) 1981 QT3** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Gusztáv Heinrich

**Gusztáv HEINRICH** [gustAv hejnriĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Heinrich Gusztáv** estis hungara literaturhistoriisto, profesoro, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy.
eta|Gusztáv Heinrich
Gusztáv Heinrich naskiĝis la  1845 en Pest (urbo). Li mortis la  1922 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gusztáv Heinrich frekventis mezlernejon en Pest, universitatojn en Lejpcigo kaj Vieno. Li ekinstruis en luterana gimnazio en Pest en 1867. Inter 1873-1905 li instruis en la Universitato de Budapeŝto, kie post jaroj li atingis la rangon ordinara profesoro. Li estis dekano, poste rektoro en 1903. Li studvojaĝis al Germanio, Italio, Francio, Svislando, kie li studis la edukadon. Li multe okupiĝis pri hungara kaj germana literaturoj.

## Verkaro (elekto) 
* *Deutsche Verslehre* 1869
* *Német olvasókönyv középiskolák számára* (Germana lernolibro por mezlernejanoj) 1873-1877, 1894
* *Bánk bán a német költészetben* (Bánk (banuso) en la germana poezio) 1879
* *A német irodalom története. I.* (Historio de la germana literaturo 1-a parto); 2-a parto en 1889
* *A német irodalom rövid története középiskolák számára* (Mallonga historio de la germana literaturo por mezlernejanoj) 1889

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Sankta Janie

**Sankta Janie** naskiĝis la 11-an de decembro 1906 en Ĝejhunabad (kurde Ceyhûnabad, perse جيحون آباد), vilaĝo en irana Kurdistano, mortis la 15-an de julio 1993 en Parizo. Ŝi estis irana islama sanktulino.

## Vivo 
Sia nomo estis **Malek Jân Ne’mati**. Kiam ŝi estis 14-jara ŝi iĝis blinda. Ŝi estis entombigita en Baillou.

## Vidu ankaŭ 
* Sufiismo

## Eksteraj ligiloj 
* Elvokado de Malek Jân
Ajuricaba

**Ajuricaba** estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale *Noroeste Rio-grandense*), kaj apartenas al la mikroregiono *Ijuí*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 7 255 loĝantoj.. 
 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Ząbrowo (Stare Pole)

**Ząbrowo** () estas vilaĝo en norda Pollando, en Pomeria Provinco, en distrikto Malbork kaj en komunumo (subdistrikto) Stare Pole. La vilaĝo havas loĝantaron de 423.

Kategorio:Vilaĝoj de Pollando
6773 Kellaway

'*6773 *Kellaway'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego en Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan ĵurnalistinon Lucy Kellaway de *Financial Times''. Ŝi ricevis la Premioj de la Brita Gazetaro 2006 kiel "Kronikisto de la Jaro" pro siaj ironiaj komentoj pri la stultecoj de la mastrumado.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
6781 Sheikumarkahn

'*6781 *Sheikumarkahn''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego en Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la sieraleona virusosciencisto Sheik Umar Khan (1975–2014). Dum sia kariero, li savis centojn da vivoj, kuracante la trafitojn de la febro de Lassa. En 2014, li gvidis la lukton de sia lando kontraŭ la mortigiva eksplodo de ebola malsano, savante ankoraŭ pli da vivoj, inspirante aliajn per sia kuraĝo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Massanella

**Puig de Massanella** estas la dua plej alta pinto sur la insulo Majorko en la Mediteranea Maro. Ĝi estas situanta en la montaro Serra de Tramuntana kaj atingas alton de 1364 metroj. Kiel la tuta insulo, la monto estas parto de la aŭtonoma komunumo de la Balearaj Insuloj apartenanta al Hispanio kaj al la Eŭropa Unio.

Kategorio:Montoj en Majorko
András Mózes

**MÓZES András** [mo:zeŝ] estis rumania hungara eklezihistoriisto. Li naskiĝis en Sáromberke la 1-an de aprilo 1904 kaj mortis en Kluĵo la 24-an de majo 1990. Li estas la patro de literaturhistoriisto Huba Mózes. 

## Kariero
András Mózes akiris diplomon en la Reformita Teologio de Kluĵo (1928), doktoriĝis en Debreceno (1942) kaj diplomitiĝis en la Universitato Bolyai pri hungara lingvo kaj universala historio (1949). Li estis pastro en Coldău, de 1934 instruisto pri religio en Kluĵo. Somloke teologia docento (1948-72). 

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj historiistoj
Elek Köblös

**KÖBLÖS Elek** [koebloeŝ] estis rumania hungara politikisto, redaktoro, publicisto. Li naskiĝis en Sáromberke la 12-an de majo 1887 kaj mortis en Sovetunio la 9-an de oktobro 1938.

## Kariero 
Elek Köblös finis kvar kolegiajn klasojn en Nagyenyed, poste li iĝis meblistolernanto en Marosvásárhely. Post metiistiĝo (1905) li fariĝis ano de lignolaborista sindikato kaj de Socialdemokrata Partio. Dum la revolucioj en 1918-19 li estis batalionestro de Ruĝa Armeo. Li elmigris en Aŭstrion, poste en Rumanion, kie li partoprenis en la fondadkongreso de la komunista partio. Oni arestis lin, li liberiĝis en 1922. De 1924 li estis ĉefsekretario de la rumana komunista partio. En 1926 li devis elmigri, komence en Ĉeĥoslovakion, poste en Sovetunion, kie laŭ eltrovitaj akuzoj oni enprizonigis lin, kie li mortis. Oni rehonoriĝis lin en 1956. Li redaktis la semajngazeton *Előre* de Târgu Mureș, *Munkás* de Bukareŝto.

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj soldatoj
6821 Ranevskaya

'*6821 *Ranevskaya'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa sovetunia aktorino Faina Georgievna Ranevskaja (cirile : * Фаина Георгиевна Раневская'' 1896–1984), Stalin-premio en 1949 kaj dufoje en 1951, Ordeno de Laborista Ruĝa Standardo en 1950 kaj 1957, Popola Artistino de Sovetunio en 1961, Ordeno de Lenin en 1976 ...

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Kargokulto

[eta|dekstra|Ceremonia kruco de la kulto de [John Frum en la insulo Tanna (Vanuatuo)]]
**Kargokultoj** estas religia fenomeno aperinta en pluraj pacifikaj insuloj (ĉefe en nunaj Papuo-Nov-Gvineo kaj Vanuatuo) okaze de renkontiĝo kun pli teknologiaj kulturoj.

Kargokultoj aperis ĉefe dum kaj post la 2-a mondmilito, kiam loĝantoj de pacifikaj insuloj vidis usonajn soldatojn, kiuj ricevas abundan kargon laŭ siaj bezonoj. La insulanoj ne povis vidi la fabrikadon de varoj kaj ne povis imagi la ekonomian sistemon ebligantan tiun ricevadon. Ĉar ili ne povis supozi, ke blankuloj mem produktas siajn varojn, kaj ili vidis nur alvenon de ŝipoj kaj aviadiloj, la insulanoj konsideris tiun liveradon de manĝaĵo kaj ekipaĵo kiel supernaturan aŭ magian. Nesciante pri radiofonio kaj aliaj teknikoj, ili komencis imiti la konduton de armeanoj, ekzemple kreante uniformojn, falsajn radioaparatojn aŭ eĉ aviadilajn kurejojn, esperante, ke la dioj aŭ aliaj supernaturaj estaĵoj portos ankaŭ al ili manĝaĵon, kuracilojn, ks.

Kvankam hodiaŭ plej multaj kargokultoj malaperis, unu el ili vivas plu en la insulo Tanna (Vanuatuo): la kulto de la profeto John Frum.

Eblas trovi similaĵon inter kargokultoj kaj la 3-a leĝo de la sciencfikcia verkisto Arthur C. Clarke: “Ĉiuspeca sufiĉe evoluinta teknologio estas nedistingebla de magio.”

Kategorio:Melanezio
Kategorio:Religio
Pál Hunfalvy

**Pál HUNFALVY** [hunfalvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hunfalvy Pál** estis germandevena hungara juristo, politikisto, lingvisto, historiisto, etnografo, bibliotekisto, membro de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy.

Pál Hunfalvy naskiĝis kiel **Paul Hunsdorfer** la  1810 en Hungara reĝlando, en Nagyszalók (nun en Slovakio). Li mortis la  1891 en Budapeŝto.

## Biografio 
Pál Hunfalvy devenis el germana familio. Li frekventis lernejojn en Miskolc kaj Késmárk. En 1833 li iĝis edukisto ĉe familio. Ekde 1838 li estis advokato, poste instruisto en ĉeflernejo, dume li okupiĝis pri lingvoj. Dum la liberecbatalo en 1848-1849 li estis notario de la parlamento. Inter 1851 ĝis sia morto li estis bibliotekisto de MTA kaj tiam li konatiĝis kun Antal Reguly kaj helpis lin. Li estis parlamentano en 1861 kaj inter 1865-1867. En 1869 li studvojaĝis al Balta maro por studi la lokajn lingvojn. Li redaktis diversajn lingvajn periodaĵojn kaj li strebis por la lingvaj kontaktoj kun la finnoj, sekve li kontraŭis la turkajn lingvajn kontaktojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Aristoteles Poetikája* (Poezio de Aristotelo) 1842
* *Finn olvasókönyv* (Finna lernolibro) 1861
* *Utazás a Balt-tenger vidékein I–II.* (Vojaĝo ĉe Balta maro) 1871, 1875
* *Magyarország ethnographiája* (Etnografio de Hungario) 1876
* *Die Ungarn oder Magyaren* 1881
* *Az oláhok története* (Historio de la rumanoj) 1894

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* hungare 

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj