open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Serra do Salitre

''''* (prononco: *seeha dosalitre*, oficiale ) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba* (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono *Patrocínio''. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun Patos de Minas, Cruzeiro da Fortaleza, Patrocínio, Ibiá, Perdizes, Rio Paranaíba kaj Carmo do Paranaíba.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Kameničná (distrikto Ústí nad Orlicí)

Vilaĝo **Kameničná** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en submontaro de Orlické hory, 6&nbsp;km norde de urbo Žamberk. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Kameničná estis fondita kadre de t.n. slava koloniigo. Proksime de ĝi gvidis komerca pado en etna teritorio de Slavníkoj inter Kostelec kaj Kłodzko. Tiujn tempojn rememoras nuntempe apenaŭ videblaj restoj de sidejo nomata "Na hradě" *(Sur burgo)* en arbaro"Suchá". Verŝajne ĉi tie staris ligna burgo, protektanta la padon kontraŭ rabistoj. Al la sidejo ligas legendoj pri princino Kuna kaj kaŝitaj trezoroj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
### Kapelo 
Kapelo de Sankta Triunuo estas pseŭdostila el la jaro 1863. Ĝi estas oblonga kun trilatere fermita presbiterejo. Ekipaĵo estas samtempa, sur la ĉefa altaro estas valoraj barokaj statuetoj de kvar evangeliistoj el tempo ĉirkaŭ la jaro 1730, verŝajne el iu nuligita predikejo.

### Statuoj 
* Pesta kolono estas el la jaro 1681
* Ŝtona Kalvario devenas el la jaro 1842

## Naturo 
### Memorindaj arboj 
Memorindaj arboj estas t.n. Prausovy tilioj apud la vojo al Žamberk. Neniu scias ilian aĝon.

### Minejoj 
Geologie la teritorio apartenas al kretacea formacio. Estis ĉi tie malfermitaj du lokaj minejoj. "Na drahách" oni ekspluatas opokon por firmigi vojojn kaj sub "Hůrka" oni ekspluatas kalkargilon por kalkigi kampojn.

## Literaturo 
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Municipoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Buková

**Buková** estas nomo por pluraj lokoj en Ĉeĥio kaj Slovakio.

En Ĉeĥio:
*Buková (distrikto Plzeň-sudo) - municipo en distrikto Plzeň-sudo
*Buková (distrikto Prostějov) - municipo en distrikto Prostějov

En Slovakio:
*Buková (distrikto Trnava) - municipo en distrikto Trnava

;partoj de municipoj
* Buková (Bernartice) – parto de municipo Bernartice en distrikto Jeseník
* Buková (Mezholezy) – parto de municipo Mezholezy (antaŭe distrikto Horšovský Týn) en distrikto Domažlice
* Buková (Třešť) – parto de urbo Třešť en distrikto Jihlava
* Buková (Dlažov) – parto de municipo Dlažov en distrikto Klatovy
* Buková (Nížkov) – parto de municipo Nížkov en distrikto Žďár nad Sázavou
* Buková (Pravonín) – parto de municipo Pravonín en distrikto Benešov
* Buková (Řemíčov) – parto de municipo Řemíčov en distrikto Tábor
* Buková (Věšín) – parto de municipo Věšín en distrikto Příbram
* Buková (Olešnice) – parto de municipo Olešnice en distrikto České Budějovice

* Buková Lhota – parto de urbo Benešov en distrikto Benešov.
* Malá Buková – parto de municipo Velká Buková en distrikto Rakovník.

;valbaraĵo
* Buková (valbaraĵo) en distrikto Trnava en Slovakio

;montetoj kaj montoj
* Buková hora – pli da diversaj lokoj (apartigilo)
Oľšavka (distrikto Stropkov)

**Oľšavka** (hungare *Kisolysó* [kiŝojŝO], rutene *Вільшавка* [viljŝavka]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Oľšavka situas sur mildaj deklivoj. Stropkov troviĝas je 11&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1551. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Olysavka*, poste ĝi ricevis parte hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisolysó 291 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Oľšavka 232 homoj, (198 slovakoj, 28 rutenoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Stropkov
Vyšná Olšava

**Vyšná Olšava,** hungare **Felsőolsva** [felŝOolŝva], rutene **Вышня Олшава** [viŝnja olŝava]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Vyšná kaj felső signifas: supra.

## Situo 
Vyšná Olšava situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo el Nižná Olšava. Stropkov troviĝas je 6&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1382. En 1493 pro militado kontraŭ poloj la vilaĝo detruiĝis. Poste en la 16-a jarcento rutenoj alvenis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőolsva 320 homoj, (slovakoj en majoritato, rutenoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vyšná Olšava 596 homoj, (572 slovakoj, 13 rutenoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1880

## Famuloj 
En la vilaĝo naskiĝis:
* rusina hungaria akademia instruisto Mihály Balugyánszky
* hungara juristo Adolf Lukáts.

Kategorio:Municipoj en distrikto Stropkov
Bílý potok (maldekstra alfluanto de Svratka)

**Bílý potok** estas maldekstra alfluanto de rivero Svratka fluanta tra municipo Pomezí, urbo Polička, vilaĝoj Kamenec u Poličky, Sádek kaj Lačnov.

Bela submontara rivereto fontas en Pomezí kaj fluas al okcidento. Ĝi fluas tra Polička, kie trafluas Pomezský kaj Synský fiŝlagojn kaj en Sádek turniĝas al sudo kaj apud Lačnov enfluas de maldekstre en Svratka. Ĝian valon sekvas ŝoseo el Polička al Borovnice. De Sádek ĝis enfluo la rivereto kreas limon de protektata pejzaĝa regiono Žďárské vrchy.

Por malgrandaj ŝipoj la rivereto estas navigebla de sub digo de fiŝlago Synský en linisekcio 8,6&nbsp;km longa dum 2 - 2,5 horoj. Navigeblecon oni devas pritaksi, montrilo de akvonivelo mankas.

## Proksimaj turismaj celoj
* urbo Polička
* urbo Bystré (distrikto Svitavy)
* burgo Svojanov (burgo)
* kampurbo Svojanov

## Bibliografio
* Stanislav Štefáček:Encyklopedie vodních toků Čech, Moravy a Slezska, Nakladatelství Miloš Uhlíř - Baset, 2008

## Eksteraj ligiloj
* Raportprofiloj de inundservo (ĉeĥe)
* Ĥarakteristikoj de riveroj kaj basenoj de ĈR (ĉeĥe) 
* Mapo de fonta regiono apud Pomezí
* Mapo de enfluejo apud Korouhev - Lačnov

Kategorio:Rojoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Rojoj en distrikto Brno-provinco
Potôčky

**Potôčky** (hungare *Érfalu* rutene *Потічкы* [potiĉki]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Potôčky situas laŭ mildaj deklivoj, fine de sakovojo el Breznička. Stropkov troviĝas je 7&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1567. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Potocska*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Érfalu 79 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Potôčky 75 homoj, (53 slovakoj, 19 rutenoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Stropkov
Kananga

**Kananga** (pli frue **Luluabourg**) estas metropolo, universitata urbo kaj ĉefurbo de la Centra Kasajo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio).

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

eta|300px|Avenuo en Kananga

## Bazaj informoj 
* Areo: 847 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 608 m
* Loĝantaro: 507.846 en 2008
* Poŝtkodo:
* Aŭtokodo:
* Telefonprefikso:
* Horzono: UTC + 2h
* 

## Geografio 
Kananga situas en centro (tamen iomete pli sude) de la lando laŭ rivero.

## Historio 
Germana vojaĝisto-esploristo Hermann Wissmann fondis la urbon (tiam nomata *Malandji*) en 1885. Poste ĝi havis pli novan nomon Luluabourg pri la ekfunkcianta stacidomo ekde 1927. Post la sendependiĝo oni planis Luluabourg-on ĉefurbo, sed pro la komenciĝanta militado ĝi prokrastiĝis por eterno. La konstitucio tie pretiĝis en 1964. Post 2 jaroj la urbo ricevis afrikanecan loknomon Kananga.

## Ekonomio 
Kananga estas minurbo pri diamanto. En la ĉirkaŭaĵo oni kultivadas maizon.
eta|320px|Diagramo pri liverado, kie  estas en la meza parto

## Trafiko 
Kananga havas flughavenon. La trajno inter Ilebo–Lubumbashi tuŝas Kananga-on.

## Vidindaĵoj 
## Klimato 
Kananga troviĝas en la tropika zono. Jare pluvas po 1590 mm. La averaĝa temperaturo estas konstante ĉirkaŭ 25 C.

Kategorio:Urboj de la Demokratia Respubliko Kongo
Ahmadou Ahidjo

**Ahmadou Babatoura AHIDJO** (n. la 24-an de aŭgusto 1924 - m. la 30-an de novembro 1989) estis la unua prezidanto de Kameruno de 1960 ĝis 1982. Li naskiĝis en Garoua, sufiĉe grava riverhaveno ĉe la rivero Benue, en norda Kameruno. Lia patro estis membro de la fulba tribo.

Post la aŭtonomiĝo de Kameruno en la 1950-aj jaroj, li sukcese faligis la registaron de André-Marie Mbida kaj fariĝis prezidanto per baloto en majo 1960. Malgraŭ malkonsento de la Partio de Kamerunaj Demokratoj, li en 1966 fondis la Nacian Kamerunan Unuiĝon, kiu fariĝis la unika politika partio de la lando. Ahidjo pligrandigis la centrigan potencon de la prezidanto per referendumo en 1972.

Li neatendite rezignis sian postenon la 4-an de novembro 1982, oficiale pro malsano. Post malsukcesa puĉo en 1984, li estis mortkondamnita en 1985 kaj ekziliĝis al Senegalio, kie li mortis en 1989.

Kategorio:Prezidantoj de Kameruno
Kategorio:Kamerunaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1924
Kategorio:Mortintoj en 1989
Paul Biya

**Paul BIYA** (n. la 13-an de februaro 1933 en la vilaĝo ''Mvomeka'a'' de la provinco Suda Kameruno sub la nomo **Paul Biya’a Bi Mvondo**) estas la dua, nun oficianta prezidanto de Kameruno ekde la 6-a de novembro 1982.

Aktuale al 2025, jam 92-jaraĝa, li estis elektita por la oka sinsekva oficperiodo. Tiel li estas la dua plej longe enpostenata prezidanto en Afriko (post Teodoro Obiang Nguema Mbasogo en Ekvatora Gvineo), la plejlonge sinsekve servanta nuna ne-reĝa nacia gvidanto en la mondo, kaj la plej maljuna ŝtatestro en la mondo. 

## Politika kariero 
Li eklaboris por la prezidanto Ahmadou Ahidjo en 1962. Li fariĝis ministro-ŝtatsekretario pri la Prezidenteco en 1968, kaj sekve iĝis ĉefministro de Kameruno en 1975. Biya fariĝis prezidanto la 6-an de novembro 1982, kiam Ahidjo decidis rezigni sian postenon pro malsano. Biya spertis puĉon en 1984 (organizitan de Ahidjo laŭ certaj fontoj), okaze de kio batalis la lojala kameruna armeo kontraŭ la ribela prezidanta gardistaro. Li organizis en 1992 la unuan plurpartian baloton en la historio de la lando, kaj venkis sian politikan kontraŭulon John Fru Ndi danke al malforta plimulto. Li sekve estis denove reelektita okaze de la prezidantaj balotoj de 1997 kaj 2004.

En 2004 Biya gajnis novan baloton por sepjara mandato, danke al malkonkorda opozicio. Plie estiĝis duboj pri la honesteco de tiu baloto.

La gardistaro de Biya rimarkiĝis la 23-an de februaro 2011, kiam ĝi enkarcerigis Louis-Tobie Mbida, kiu estis la plej verŝajna kontraŭulo de Biya en la prezidanta baloto de oktobro 2011. Sekve la prezidanto ankaŭ konfirmiĝis en la balotoj de 2011 kaj 2018 por ambaŭfoje ankoraŭ sepjara mandato.

Kategorio:Prezidantoj de Kameruno
Kategorio:Kamerunaj politikistoj
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Kameruno
Jeanne-Irène Biya

**Jeanne-Irène BIYA** (n. en 1935 - m. la 29-an de julio 1992) estis la unua edzino de Paul Biya, kiu estas la prezidanto de Kameruno ekde la jaro 1982. Ŝi mortis en 1992 en Jaundo kaj Paul Biya reedziĝis kun Chantal Biya.

Kategorio:Kamerunanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Kameruno
Listo de ŝtatestroj de Kameruno

La ŝtatestro de Kameruno estas prezidanto. Jen **listo de ŝtatestroj de Kameruno**. Prezidanto de Kameruno estas praktike diktatoro. La parlamento ne havas multe forton. Li elektas la ĉefministron kaj la aliajn ministrojn, la guberniestrojn kaj la urbestrojn. Li regas kaj la ŝtaton, la registaron kaj la armeon. La prezidanton en Kamerun oni elektas ĉiu sepa jare.

## Vidu ankaŭ 
* Politiko de Kameruno
Chantal Biya

[eta|dekstra|200ra|Chantal Biya en [Novjorko (2009)]]
**Chantal BIYA** (n. en 1971) estas la dua kaj nuna edzino de Paul Biya, la prezidanto de Kameruno. Ŝi naskiĝis en Dimako kaj pasis sian junaĝon en Jaundo. Ŝi edziniĝis kun la prezidanto la 23-an de aprilo 1994, post la morto de la unua edzino de la prezidanto Jeanne-Irène Biya en 1992. Chantal Biya fondis plurajn karitatajn organizaĵojn, interalie kontraŭ aidoso.

Chantal Biya famas inter kamerunanoj pro siaj variaj hararanĝoj.

Kategorio:Kamerunanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Kameruno
Rivero Susquehanna

300ra|dekstra

La **rivero Susquehanna** aŭ **Suskehano** ( en la angla: *Susquehanna River* ) estas rivero de la Atlantika deklivaro de Usono kiu naskiĝas en la ŝtato de Nov-Jorkio; ĝi trairas Pensilvanion kaj ĝi enfluas en la golfeto Chesapeake, en Marilando. Estas unu el la plej longaj riveroj el la Oriento de la lando, kaj estas proksimume 715&nbsp;km longa. La drena baseno estas de 71 225&nbsp;km².

## Vidu ankaŭ 
* Aleganoj
* Alegana Altebenaĵo

Kategorio:Riveroj en Usono
Kategorio:Gravaj lokoj rilate al mormonismo
Bieno de John Johnson

300px|dekstra

La **bieno de John Johnson** en Hiram Urbeto, Portage Gubernio, Ohio, Usono, estas kerna loko en la historio de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Movado fondinto Joseph Smith Jr. akceptis Johnsonan inviton loĝi en la bieno en Septembro 1831. La bieno estis la sidejo de la Eklezio de Kristo de Septembro 1831 ĝis Marto 1832, kaj la bieno estis la ejo de kelkaj gravaj riveloj al Smith kaj al aliaj gvidantoj de la Eklezio.

Kategorio:Gravaj lokoj rilate al mormonismo
Kategorio:Ohio
Mormona Koridoro

300px|dekstra

La **Mormona Koridoro** estas termino por la lokoj de Okcidenta Usono kiuj estis loĝataj inter 1850 kaj proksimume 1890 fare de membroj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, kiuj estas vulgare nomataj Mormonoj.

Kategorio:Mormonsciencoj
Kategorio:Gravaj lokoj rilate al mormonismo
Ekleziaj Historiisto kaj Registrilo

**Ekleziaj Historiisto kaj Registrilo** (kutime mallongigita al **Eklezia Historiisto**) estas sacerdoteca alvoko de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. La rolo de la Ekleziaj Historiisto kaj Registrilo estos teni precizan kaj ampleksan informon pri la eklezio kaj ties aktivaĵoj. Ĝia oficejo kolektas historiajn fontojn kaj antaŭservas rekordojn, leĝojn, informojn, rivelojn, procedojn, kaj aliajn dokumentojn.

Kategorio:Historio de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Muelejo de Haun

La **Muelejo de Haun** estis muelejo establita sur la bordoj de riverto Shoal en urbeto Fairview, kantono Caldwell, Misurio, en 1835–1836 fare de Jacob Haun, frua mormona koloniano. De oktobro 1838 estis proksimume 75 mormonaj familioj vivantaj tie ĉe la bordoj de Shoal Rivereto, el kiuj 30 en la tuja proksimeco de la Muelejo de Haun kaj la forĝista butiko.

## Referencoj 
Kategorio:Gravaj lokoj rilate al mormonismo
Kategorio:Historio de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Haun
Kategorio:Misurio
Fortikaĵo Cove

**Fortikaĵo Cove** estas fortikaĵo kaj historia ejo troviĝanta en Millard County, Utaho. Estis fondita en 1867 de Ira Hinckley (la patra avo de Gordon B. Hinckley) laŭ la peto de Brigham Young. Unu el sia apartaj ĉefaĵoj estas la uzo de vulkana roko por la konstruo de la muroj, prefere ol la ligno uzita en multaj okcidentaj fortikaĵoj de la mezo de la 19a jarcento. Ĉi tiu diferenco en konstruo estas tialo ke ĝi estas unu el tre malmultaj fortikaĵoj de tiu periodo ankoraŭ supervivanta.

Kategorio:Gravaj lokoj rilate al mormonismo
Kategorio:Historio de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Cove
Kategorio:Muzeoj en Usono
Kategorio:Utaho
Vendejo el ruĝaj brikoj

**Vendejo el ruĝaj brikoj** () en Nauvoo, Ilinojso, estis konstruaĵo, kiu estis konstruita kaj posedata de Joseph Smith, la fondinto de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.

## Originala konstruaĵo 
Smith konstruis la Vendejon el ruĝaj brikoj en 1841. La konstruaĵo fariĝis centro de ekonomia, politika, religia, kaj socia agado inter la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Krom esti komerca vendejo, la dua etaĝo de la konstruaĵo ankaŭ servis kiel la sidejo de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj por periodo.

Kategorio:Gravaj lokoj rilate al mormonismo
Kategorio:Ilinojso
Ivonka Survila

**Ivonka SURVILA** (beloruse Івонка Сурвіла, naskiĝinta la 11an de aprilo 1936 en Stoŭbcy, Pollando - nun en la Minska regiono de Belorusio) estas prezidantino de Belorusa Popola Respubliko (BNR) en ĝia ekzila registaro.

## Vivo 
eta|Ivonka Survila
Ŝi naskiĝis en la regiono de Navahrudak kiel **Iwonka Szymaniec**. Ŝi edukiĝis en Francio: studis arton en Parizo kaj diplomiĝis en Sorbono je moderna lingvistiko. En 1959 ŝi edziniĝis al belorusa elmigra aganto kaj kun li transloĝiĝis al Madrido, kie estis ĵurnalistino kaj instruistino de la franca. En 1969 ŝi elmigris al Kanado kie laboris kiel tradukistino ĝis sia emeritiĝo en 1996.

Kune kun la edzo, Janek Survila, ŝi aktive agadis en la belorusa elmigra komunumo. En 1974 ŝi estis elektita prezidanto de Belorusa Instituto de Scienco kaj Kulturo en Otavo kaj restis en la posteno ĝis 1984. Post la akcidento en Ĉernobilo ŝi engaĝiĝis en helpon al la viktimoj. Gesinjoroj Survila establis Kanadan Fonduson de Helpo al Viktimoj de Ĉernobilo en Belorusio (CRFCVB), sendadis kuracilojn kaj invitadis belorusajn infanojn al ferioj en Kanado.

En 1997 ŝi estis elektita prezidantino de la Konsilantaro de Belorusa Popola Respubliko en Ekzilo, kiu estas daŭrigo de la Belorusa Popola Respubliko el la jaro 1918. En aprilo 2010 ŝi estis reelektita al la posteno.

## Piednotoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Ivonka Survila (angle) 

Kategorio:Belorusaj politikistoj
Unuiĝo de Afrikaj Popoloj

**Unuiĝo de Afrikaj Popoloj** (france *Union des Populations Africaines* aŭ *UPA*) estas politika partio en Kameruno estrata de la panafrikana aktivulo Hubert Kamgang. La partio estis fondita en 1996.

UPA estas panafrikanisma kaj subtenas la kreadon de "Unuiĝintaj ŝtatoj de Afriko".

Kategorio:Politikaj partioj de Kameruno
Kategorio:Panafrikanismaj organizaĵoj
Alianco por Demokratio kaj Disvolviĝo

**Alianco por Demokratio kaj Disvolviĝo** (france *Alliance pour la Démocratie et le Développement*) estas politika partio en Kameruno. Okaze de la prezidanta baloto de la 11-a de oktobro 2004, ĝia kandidato Garga Haman Adji kolektis 3,7% de la voĉdonoj. 

Ĝi origine nomiĝis "Alianco por Demokratio kaj Progreso", kaj estis leĝe agnoskita de la kameruna registaro la 4-an de junio 1991.

## Notoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Kameruno
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1991
Potoky

**Potoky** (hungare *Pataki* rutene *Потокы* [potoki]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Potoky situas laŭ mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Stropkov troviĝas je 6&nbsp;km.

## Historio 
Rutenoj fondis la vilaĝon en la 16-a jarcento. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Potoka*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pataki 116 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Potoky 87 homoj, (83 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika ligna preĝejo (ĉirkaŭita kun malalta ŝtonomuro) omaĝe al Sankta Paraskievo de 1773
* sonorilostablo apud la preĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Stropkov
Kameruna Nacia Unuiĝo

La **Kameruna Nacia Unuiĝo** (france *Union Nationale Camerounaise* aŭ *UNC*) estis la nura laŭleĝa politika partio de Kameruno ĝis la jaro 1990. Ĝi estis fondita en 1966 per kunfandiĝo de la Kameruna Unuiĝo (*Union Camerounaise*) kaj de la Kameruna Nacia Demokrata Partio, kiuj respektive estis la ĉefaj politikaj organizaĵoj de la orienta kaj okcidenta regionoj.

UNC entenas suborganizaĵojn pri laboro, junuloj aŭ virinoj, kaj ĝi sole proponis liston de kandidatoj por la asembleaj balotoj de 1973, 1978 kaj 1983.

En 1985, la partio estis renomita "Demokrata Kunveno de la Kameruna Popolo".

Kategorio:Politikaj partioj de Kameruno
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1966
Demokrata Kunveno de la Kameruna Popolo

La **Demokrata Kunveno de la Kameruna Popolo** ( aŭ akronime *RDPC*) estas la nun reganta politika partio de Kameruno, kaj la partio de ties prezidanto Paul Biya. Ĝia eksa nomo (1960-1984) estis "Kameruna Nacia Unuiĝo", kiu estis fondita de la unua ŝtatprezidanto Ahmadou Ahidjo. La partio ekde tiam restis la plej grava politika partio de Kameruno.

Okaze de la prezidanta baloto de 1997, la kandidato Paul Biya (prezidanto de la Respubliko ekde 1982) kolektis 92,6% de la voĉdonoj, kaj RDPC gajnis 123 el la 180 seĝoj de la Nacia Asembleo de Kameruno okaze de la sekvinta asemblea baloto. Paul Biya denove venkis siajn kontraŭulojn en la prezidanta baloto de 2004, kun 70,8% de la voĉdonoj.

La ĝenerala sekretario de RDPC estas René Sadi ekde aprilo 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Politikaj partioj de Kameruno
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1960
Kameruna Partio de Demokratoj

La **Kameruna Partio de Demokratoj** (france *Parti des Démocrates Camerounais* aŭ angle *Cameroonian Party of Democrats*) estas politika partio en Kameruno. Ĝi partoprenas la registaron kaj havas moderan ideologion. Louis-Tobie Mbida estas ĝia prezidanto ekde 1991, kiam reebliĝis la kreado de pluraj partioj en Kameruno. Krom Mbida, la fondintoj de la partio estis Mathias Djoumessi kaj Claude Akono.

Kategorio:Politikaj partioj de Kameruno
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1954
Demokrata Unuiĝo de Kameruno

**Demokrata Unuiĝo de Kameruno** (france *Union démocratique du Cameroun* aŭ *UDC*) estas politika partio en Kameruno. Ĝia estro estas Adamou Ndam Njoya.

Al la partio nuntempe apartenas kvin deputitoj de la Nacia Asembleo de Kameruno. Okaze de la prezidanta baloto de oktobro 2004, Adamou Ndam Njoya kolektis 4,48% de la voĉdonoj. UDC, samkiel la Sociala Demokrata Fronto, bojkotis la prezidantan baloton de 1992.

Kategorio:Politikaj partioj de Kameruno
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1991
Lengg

**Lengg** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Lengg (Gsteigwiler)** estas setlejo de la komunumo Gsteigwiler de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno en Svislando.

* **Lengg (Wasterkingen)** estas setlejo de la komunumo Wasterkingen de la distrikto Bülach en Kantono Zuriko en Svislando.
Mónica Naranjo

[eta|dekstra|250px|Mónica Naranjo en [Mérida]]
eta|dekstra|Mónica Naranjo koncerte dum turneo "Tour Minage" (2000)
**Mónica Naranjo Carrasco** konata ĉefe kiel **Mónica Naranjo**, estas kantistino, komponistino kaj produktoro hispana de pop-muziko. Naskiĝis la 23-a de majo de 1974 en Figeras, urbo de la provinco de Ĝirono (Katalunio, Hispanio). Ŝi vendis pli da 8 milionojn de diskoj, ĉefe en Eŭropo kaj Ameriko.

## Diskaro 
### Studiaj diskoj 
* 1994: *Mónica Naranjo*
* 1997: *Palabra de mujer* (Virinvorto)
* 2000: *Minage*
* 2001: *Chicas malas* (Mavaj junulinoj)
* 2003: *Bad girls*
* 2008: *Tarántula* (Tarantulo)
* 2011: *Nuevo Disco* (Nova disko)

### Koncertaj diskoj 
* 2005: *Colección privada - Tour Minage*, luksa eldono.
* 2009: *Stage*.
* 2009: *Adagio*.

### Kolektaĵoj 
* 2002: *Grandes éxitos*, eldonita nur en Meksiko.
* 2005: *Colección privada*.

### DVDoj 
* 2005: *Colección privada - Tour Minage*, Turneo Minage.
* 2008: *Tarántula*, Speciala limigita laŭnumera eldono.
* 2009: *Stage*, Tour Tarántula.
* 2009: *Adagio*, Tour Adagio.

### Unuopaĵoj 
1994: Mónica Naranjo
* El amor coloca
* Sola
* Solo se vive una vez
* Óyeme
* Fuego de pasión
* Llorando bajo la lluvia
* Supernatural
1997: Palabra de mujer
* Desátame
* Entender el amor
* Empiezo a recordarte
* Pantera en libertad
* Ámame o déjame
* Las campanas del amor
* Tú y yo volvemos al amor
* Rezando en soledad
2000: Minage
* Sobreviviré
* If You Leave Me Now
* Enamorada
* Perra enamorada
* Ahora ahora
2001: Chicas Malas
* Chicas malas
* Sacrificio
* No voy a llorar
* Ain't Better Like This
2002: Bad girls
* I Ain't Gonna Cry
2005: Colección privada
* Enamorada de ti
2008: Tarántula
* Europa
* Amor Y lujo

## Turneoj 
* 1995 - Mónica Naranjo Tour (Ameriko)
* 1998 - Tour Palabra de Mujer (Hispanio)
* 2000 - Tour Minage (Hispanio)
* 2008 - Tarántula Tour (Hispanio)
* 2009/10 - Adagio Tour (Hispanio/Ameriko)
* 2011 - Madame Noir (Hispanio)

## Premioj 
;**Festivalo de Acapulko**
* 1995: Medalla De Oro – Mejor Solista Femenina (Premio del Público)
* 1997: Medalla De Oro – Mejor Solista Femenina (Premio del Público)

;**Premioj Amigo**
* 1998: Premio a la Mejor Solista Española

;**Premioj Shangay**
* 2001: Premio a la Mejor Artista Femenina
* 2001: Premio al Mejor Album Pop “Minage”'

;**Premioj Cadena Dial**
* 1998: Premio a la Mejor Solista Nacional
* 2002: Premio Especial del Público

;**World Music Awards**
* 1996: Best Selling Spanish Artist (Latinida eldono)
* 1998: Best Selling Spanish Artist
* 2010: Best Selling Spanish Artist

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Facebook, Oficiala
* Twitter, Oficiala
* Myspace, Oficiala 
* Oficiala Blogo
* Youtube, Oficiala
* Tuenti, Oficiale 
* Oficial fanretejo

Kategorio:Katalunaj kantistoj
Kategorio:Hispanlingvaj kantistoj
Ramuno

eta|La vitra globeto en Ramune-botelo
**Ramuno** (japane ) estas japana refreŝiga trinkaĵo kun karbondioksido. Ĝi estas por la unua fojo fabrikita en 1876 fare de Alexander Cameron Sim en Kobeo, Japanio.

Laŭ gusto ĝi tre proksimiĝas al limonado. La vorto *Ramune* deriviĝis fonetike de la angla vorto *lemonade* (limonado). Okulfrapa estas la speciala globofermilo, kiu ĉirkaŭ 1900 estis mondvaste disvastiĝinta kaj nun nur por Ramuno kaj la hindia Banta estas uzata. En la botelo troviĝas ludglobeteca vitra globeto (vidu foton), kiu servas kiel korko. Por malfermi la botelon oni malsuprenpuŝas la globeton en la botelon. Konataj Ramune-mikstrinkaĵoj estas i.a. kun liĉio-, frago-, melono- kaj citruso-gusto.

## Eksteraj ligiloj 
* Enkonduko ĉe la asocio de japanaj fabrikistoj de refreŝigaĵoj (japane)

Kategorio:Trinkaĵoj
Kategorio:Japana kuirarto
Observatorio de La Plata

La **Observatorio de La Plata** () estas observatorio situanta en la urbo
La Plata, ĉefurbo de la Bonaera Provinco en Argentino ().

La Plata estas *planita urbo*, tio estas nova urbo kreita en neloĝata loko pro politika decido. Necesis krei novan ĉefurbon por la provinco, kiam Buenos Aires iĝis federa ĉefurbo de Argentinio. Per dekreto de la , Dardo Rocha, fondinto de la urbo, komandis la planadon kaj la budĝeton de diversaj publikaj konstruaĵoj, inter kiuj la observatorio.

Ĝi ekkonstruiĝis en novembro 1883, unu jaron post ke la Bonaera Provinco estis aĉetinta astronomiajn instrumentojn senditajn elde la observatorio de Parizo en la urbon Bragado por la observo de la pasado de Venuso.

La unua direktoro estis Francisco Beuf,
franca mararmea leŭtenanto kaj direktoro de la Mararmea Observatorio de Toulon.

Miguel Itzigsohn estis ĝia direktoro de 1955 al 1972.

En majo 1997 malfermiĝis muzeo, kie estas videbla plejparto el la instrumentoj, kiujn la observatorio akiris en la komenco de la 20-a jarcento.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Observatorio de La Plata

## Eksteraj ligiloj 
*  Fakultato pri Astronomio kaj Terfiziko. Nacia Universitato de La Plata
*  Vizitoj al la Observatorio Astronomia de La Plata

La Plata
Kategorio:La Plata
Jarville-la-Malgrange

**Jarville-la-Malgrange** estas komunumo en Francio.

## Geografio 
### Demografio 
## Historio 
Tie okazis la 5-an de januaro 1477 la lasta batalo de Karlo la Brava.

La preĝejo datiĝas el 1903.

## Socia vivo 
### Esperanto vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 6 voĉdonojn (0,27% de voĉoj) en 2004, 3 voĉdonojn (0,15% de voĉoj) en 2009 kaj 8 voĉdonojn (0,37% de voĉoj) en 2014.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Meurthe-et-Moselle
* Nancio
* Jarville-la-Malgrange (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Meurthe-et-Moselle
Madrida Movida

[eta|300px|[Madrido noktiĝe. El la *Movida* pluestas en la madrida vortotrezoro esprimoj kiaj *Madrid nunca duerme* (Madrido neniam dormas), *Esta noche todo el mundo a la calle* (Ĉinokte ĉiuj sustraten) aŭ *Madrid me mata* (Madrido mortigas min).]]

[eta|[Pedro Almodóvar (en la foto kun Penélope Cruz) estis unu el la simboloj de la *Movida* kaj estas unu el la plej prosperintaj.]]

La **Movida madrileña**, *La Movida* aŭ *Madrida movado* (esperante) estis movado kontraŭkultura aperinta dum la unuaj jaroj de la Transiro de hispana postfrankismo, kiu generaliĝos kaj iĝos tuj la **Movida española** (hispana movado) kaj pludaŭros ĝis fino de la 1980-aj jaroj, komence per fama *Koncerto omaĝa al Canito* fare de tiuj kiuj poste estos Los Secretos kaj pinte en 1981 kun "La Koncerto Printempa".

La gazeto *La luna de Madrid*, kun *Madrid Me Mata* de Oscar Mariné, kaj aliaj publikaĵoj financataj de la municipoj de Madrido kaj de Vigo (kie estis ankaŭ simila movado), estis la iniciatintoj de la movado, kiu famiĝis danke al kelkaj televidaj programoj kiaj *La bola de cristal*, *Si yo fuera presidente* de Fernando García Tola kaj ĉefe *La edad de oro* de Paloma Chamorro, kaj estis uzata de kronikistoj kiaj Francisco Umbral, ĵurnalisto de *El País*, kaj estis popularigita de kantistoj kiaj Enrique Urquijo kaj Olvido Gara, plej konata kiel Alaska, poetoj kiaj Eduardo Haro Ibars, gazetoj de bildstrioj kiaj *Madriz*, kaj havis heroojn kiaj Andy Warhol kaj Miquel Barceló kaj preferatajn trinkejojn, dancejojn kaj distrejojn kiaj Rock-Ola, Carolina, El Sol, El Penta, La Vía Láctea, ktp.

Al ĉi tiu movado apartenis artistoj kiel Pedro Almodóvar. De ĉi tiu epoko estas la muzikaj grupoj de Alaska, Aviador Dro, Loquillo, Los Nikis, Tino Casal, Gabinete Caligari, Orquesta Mondragón, Radio Futura, Los Secretos kaj Mecano kiu estas la hispana grupo kiu vendis plej multe da diskoj (proksime de 25 milionoj).

Pro sia popularigo, tiu movado estis helpata de politikistoj, ĉefe socialistoj, kiaj la urbestro de Madrido Enrique Tierno Galván, kiu studis ĝin kaj aperis en multaj eventoj organizataj de movidanoj aŭ kun tiuj.

## Vidu ankaŭ 
* Tino Casal
* Fabio McNamara

## Notoj 
Kategorio:Kulturo de Madrido
Kategorio:Historio de Madrido
Entreprenisto

**Entreprenisto** (el la franca **entrepreneur**, pron. [ɑ̃tʁəpʁənœʁ]) estas persono, kiu iniciatas, decidas kaj organizas novan aŭ ekzistantan komercan entreprenon aŭ projekton, por atingi certajn komercajn celojn. Kelkaj ekonomikistoj kredas, ke entreprenaj kaj administraj kapabloj estas kvara faktoro de produktado (kune kun krudmaterialoj, laboro kaj kapitalo). La termino unue estis difinita, en sia nuna ordinara senco, de la 18-a-jarcenta irlanda ekonomikisto Richard Cantillon. Multaj entreprenistoj estas instigitaj de konsideroj pri financa profito, kaj kelkaj havas diversajn sociajn ideojn. Ekzistas ankaŭ sociaj entreprenistoj, kiuj laboras por antaŭenigi sociajn kaj mediajn projektojn, kies celo ne estas krei profiton sed krei socian ŝanĝon.

Alternative, temas pri ĉiu persono povas havi sian propran entreprenon, aŭ povas helpi aliajn entreprenistojn krei entreprenojn. Entreprenisto estas fizika aŭ jura persono, kiu funkciigas entreprenon sole aŭ kune kun aliaj kunentreprenistoj.
Kategorio:Profesioj
Kategorio:Entreprenemo
Trajteca alfabeto

**Trajteca alfabeto** estas alfabeto, en kiu la literformo ne estas tute arbitra, sed kohere kodas fonologiajn ecojn de la fonemo(j), kiu(j)n la litero reprezentas. La terminon *trajteca alfabeto* (angle *featural alphabet*) enkondukis Geoffrey Sampson por priskribi la korean alfabeton kaj la stenografian sistemon de Pitman. Ekzemploj de trajtecaj alfabetoj estas jenaj:

* stenografia sistemo de Gregg
* Hangeŭlo (korea lingvo)
* Ŝava alfabeto
* Tengwar (skribsistemo inventita de J. R. R. Tolkien)
* :en:Visible Speech (fonetika skribsistemo)
* :en:SignWriting (skribsistemo por signoskribado; teknike tio nek estas trajteca nek alfabeto)
* Langolaj majuskloj, minuskloj, moluskloj kaj mutuskloj.

Aliaj alfabetoj povas havi trajtecajn elementojn. Ekzemple, en la :en:Fraser alphabet uzata por la Lisu-lingvo, por indiki aspiracion turniĝas je 180° la literoj por la konsonantoj *P* , *T* , *F* , *C*  kaj *K* . En la Internacia Fonetika Alfabeto, la supermetitaj kaj submetitaj hoketoj, kiuj estas karakterizaj por injektivoj () kaj retrofleksoj (), aludas al la moviĝo de la laringo aŭ de la lango.

Konata estas nur unu trajteca ciferaro, nome la sabima.

## Notoj 
## Referencoj 
* 


Kategorio:Skribo
Loquillo

[eta|dekstra|250px|Loquillo dum koncerto en [Hoyos del Espino en julio de 2013]]
**José María Sanz Beltrán**, kromnome ***Loquillo*** [lokIjo] (frenezetulo) , estas kantisto de *rockabilly* kaj Rokenrolo hispana. Naskiĝis la 21-a de decembro de 1960 en la popola kvartalo Clot de Barcelono. Ĝis meze de 2007, lin akompanis la nomataj *Trogloditas* (Simón, la lasta origina Troglodito, abandonis la bandon kaj plutenis la nomon de Trogloditas). Aktuale li prezentiĝas kiel Loquillo, sed akompanata de siaj kutimaj kunlaborantoj, kiaj Igor Paskual aŭ Jaime Stinus.

Li estis grava figuro de la kontraŭkultura movado nome Madrida Movida el la 1980-aj jaroj kaj aktiva aganto de la grupoj *Loquillo y los Intocables* kaj Loquillo y Trogloditas.

## Diskaro de Loquillo y los Intocables 
* 1980- Los tiempos están cambiando (Cúspide)
* 1981- Rock and Roll Star (unuopaĵo) (Cúspide)
* 1981- Esto no es Hawaii (unuopaĵo) (Cúspide), tiu kanto iĝis unu el la plej populara de la kantisto.
* 1982- Autopista (unuopaĵo)

## Diskaro de Loquillo y Trogloditas 
[250px|eta|Loquillo dum koncerto de prezentado en [Barcelono de sia disko Balmoral septembre de 2008.]]
* 1983 - El ritmo del garaje, Tres Cipreses
* 1984 - ¿Dónde estabas tú en el 77?, DRO/Tres Cipreses
* 1985 - La mafia del baile, Hispavox
* 1987 - Mis problemas con las mujeres, Hispavox
* 1988 - Morir en Primavera, Hispavox
* 1989 - ¡A por ellos...! que son pocos y cobardes (duobla koncerte), Hispavox
* 1991 - Hombres, Hispavox
* 1993 - Mientras respiremos, Hispavox
* 1996 - Tiempos asesinos, Hispavox
* 1997 - Compañeros de viaje (duobla koncerte), EMI-Hispavox
* 2000 - Cuero español, EMI-Odeón
* 2001 - Feo, fuerte y formal, Konga Music/Blanco y Negro
* 2004 - Arte y ensayo, DRO East West
* 2006 - Hermanos de sangre (duobla koncerte + DVD), DRO Atlantic

## Diskaro de Loquillo 
Kun Gabriel Sopeña:
* 1994- La vida por delante, EMI-Hispavox
* 1998- Con elegancia, PICAP
* 2005- Mujeres en pie de guerra, DRO Atlantic

Soloe:
* 1999- Nueve tragos, Zanfonia
* 2008- Balmoral

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Bylanka (alfluanto de Elbo)

**Bylanka** estas rivereto en Ĉeĥio, en Regiono Pardubice. Ĝi fontas en distanco de unu kilometro okcidente de Hrbokov, apud norda rando de protektata pejzaĝa regiono Železné hory (Fera montaro). Fluas trans Chrudimská tabulego kaj ĉiam observas la ĉefdirekton norden. Komence fluas en arbarriĉa regiono, sed post kelkaj kilometroj forlasas ĝin kaj fluas trans senarbara, agrikulture kultivata ebenaĵo sude de Pardubice. En Elbon ĝi enfluas de maldekstre apud Svítkov.

Rivereto **Bylanka** fluas trans vilaĝoj Hrbokov, Morašice, Lány, Bylany, Třibřichy, Dřenice, Třebosice, Popkovice kaj Svítkov.

## Proksimaj turismaj celoj 
* vilaĝo Vápenný Podol
* urbo Chrudim
* urbo Heřmanův Městec
* vilaĝo Třebosice
* urbo Pardubice

## Bibliografio 
* Stanislav Štefáček:Encyklopedie vodních toků Čech, Moravy a Slezska, Nakladatelství Miloš Uhlíř - Baset, 2008

## Eksteraj ligiloj 
* Raportprofiloj de inundservo (ĉeĥe)
* VÚV T.G.Masaryka - Oddělení GIS *(Akvomastruma Eksperimentinstituto)* - Ĥarakteristikoj de riveroj kaj basenoj de ĈR (ĉeĥe) 
* Mapo de fonta regiono apud Bojanov - Hrbokov
* Mapo de enfluejo apud Pardubice - Svítkov

Kategorio:Rojoj en Fera montaro
Kategorio:Rojoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Rojoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Akvokolekta areo de Elbo
Kategorio:Alfluantoj de Elbo
Staškovce

**Staškovce** (hungare *Sztaskóc* [staŝkOc], rutene *Сташківцї* [staŝkivcji]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Staškovce situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Stropkov troviĝas je 14 km.

## Historio 
La vilaĝon fondis ŝoltiso kun ekloĝintoj kaj la unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1414. La unuaj loĝantoj estis rutenoj. En 1600 oni komputis tie 5 domojn kaj muelejon. En 1663 pro pesto multaj mortis. En 1715 9, en 1720 5 familioj pagis imposton. Iam germanoj alvenis, kaj apude fondis vilaĝeton *Staskenhau*. Baldaŭe en la praktiko estis 2 vilaĝoj kun hungaraj nomoj *Kistavas* kaj *Nagytavas*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en la 2 vilaĝoj 103 + 176 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Medzilaborce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1960 la 2 vilaĝoj unuiĝis. En 2001 vivis en Staškovce 281 homoj, (205 slovakoj, 59 rutenoj, 11 ciganoj). 

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika novbaroka preĝejo omaĝe al Sankta Demetrio de 1903

Kategorio:Municipoj en distrikto Stropkov
Radio Futura

***Radio Futura*** estas grupo muzika de pop-muziko hispana.

Radio Futura naskiĝis en 1979; Herminio Molero, pentristo kaj muzikisto konata pro siaj elektronikaj eksperimentoj, konvokis diversajn personojn por formi novan grupon de rokenrolo. Inter ili estis la fratoj Luis kaj Santiago Auserón. Aliaj komponistoj estis Enrique Sierra, gitaro de fama grupo Kaka de Luxe, Javier Pérez Grueso, voĉo kaj elektronikaj frapinstrumentoj, Carlos Velázquez kaj Molero mem ĉe la sintetiziloj kaj kiel komponisto.

Ties nomo devenas el tiu de elsendejo de libera radio itala. La pentristo Manolo Campoamor nomigis la grupon.

## Diskaro
### Albumoj 
* Música Moderna (EMI, 1980)
* La Ley del Desierto, La Ley del Mar (Sony Music-Ariola, 1984)
* De Un País En Llamas (Sony Music-Ariola, 1985)
* La Canción de Juan Perro (Sony Music-Ariola, 1987)
* Escuela de Calor. El Directo de Radio Futura (Sony Music Ariola, 1989)
* Veneno En La Piel (Sony Music Ariola, 1990)
* Tierra Para Bailar (Sony Music Ariola, 1992)
* Rarezas: Radio Futura (Sony Music Ariola, 1992)

## Bibliografio 
* Transición y su doble. El rock y Radio Futura* de Cristina Tango. Biblioteca Nueva. 2006. Temas pri detala studo pri la gravo de Radio Futura ĉe la hispana rokenrolo, analizo de ties kantoj kaj pripenso pri la grupo en ties historia kaj socia kunteksto. Inkludas etendan intervjuon kun Santiago Auserón.

Kategorio:Hispanaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1980
Marine Le Pen

**Marine LE PEN** [maʁin lə pɛn] (naskiĝnome **Marion Anne Perrine Le Pen**) (naskiĝis la  en Neuilly-sur-Seine, Francio) estas advokato kaj franca politikistino, prezidantino de Front National.

Ekde julio 2004 ŝi estas deputito en Eŭropa Parlamento kaj ankaŭ regiona konsilanto de la franca regiono Nord-Pas-de-Calais ekde marto 2010.

En 2017, ŝi kandidatiĝis al la prezidento kaj atingis la duan balotvicon kontraŭ Emmanuel Macron, kiu finfine venkis vidalvide al ŝi. Sekvas, ke ŝi estis elektata deputito de la franca parlamento la 18-an de junio 2017.

## Prezidanto de Front National 
La , post voĉdonado inter membroj de sia partio, per apogo de 67,5%, Marine estis elektita prezidanto de Front National (FN) venkante super Bruno Gollnisch, kaj sukcedante al sia patro Jean-Marie Le Pen, fondinto de la partio. En marto 2011 enketo publikigita en Le Parisien situis ŝin kiel la plej voĉdonotan en la unua raŭndo per 23% el la voĉoj, antaŭ Nicolas Sarkozy (UMP) kaj Martine Aubry (PS), ambaŭ per po 21%.

Decidita "maldiabligi" la partion, la saman monaton ŝi ordonis la forpelon el Front National de Alexandre Gabriac pro lia apero en foto farante nacisocialisman saluton, pri kio ŝi deklaris "la FN ne akceptas en sia sino tian tipon de neallaseblaj sintenoj kiuj rememorigas naŭzan ideologion".

## Prezidanta batalo de 2022 
Ŝi kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2022 en Francio. Ŝi kvalifikiĝis por la dua raŭndo.

## Privata vivo 
Marine Le Pen estas la plej juna el la tri filinoj de Jean-Marie Le Pen, prezidanto de Front National de 1972 ĝis 2011, kaj de lia unua edzino Pierrette Lalanne. Lernejanino de Kolegio Florent Schmitt en Saint-Cloud, ŝi poste studis en universitato apartenanta al Sorbono Universitato Panteono-Assas (Parizo II), kaj fariĝis licenciulino pri juro. Dum siaj universitataj jaroj, ŝi aliĝis al "Cercle national des étudiants de Paris" (CNEP), studenta movado proksima al Front National, de kiu ŝi portempe estis honora prezidanto.

Patrino de tri filoj, ŝi edziniĝis kun Frank Chauffroy, direktoro de entrepreno kiu laboris por Front National, pli poste ŝi edziniĝis kun Éric Lorio, antaŭa nacia sekretario de FN kaj antaŭa regiona konsilanto de Nord-Pas-de-Calais, de kiu ŝi nun divorcis. Ŝia hodiaŭa kunulo estas Louis Aliot, vic-prezidanto de FN kaj ĝenerala sekretario de la partio de 2005 ĝis 2010.

## Verkoj 
* *À contre-flots* (aŭtobiografio) 2006.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Prezidanta baloto de 2012 en Francio
* Prezidanta baloto de 2017 en Francio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Marine Le Pen

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 2009-2014
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 2014-2019
Kategorio:Francaj advokatoj
Kategorio:Bretonianoj
Kategorio:Kandidatoj de franca prezidanta baloto
Mihály Kolosváry-Borcsa

**KOLOSVÁRY-BORCSA Mihály** estis hungara ĵurnalisto, presarpolitikisto naskita en Koloĵvaro en 1896 kaj mortinta Budapeŝto la 6-an de decembro 1946.

## Biografio 
Mihály Kolosváry-Borcsa estis interna kunlaboranto de la rasdefenda gazeto *Szózat*, ano de la ĉirkaŭaĵo Gyula Gömbös. En 1935 li alvenis al presardepartemento de la ministertprezidanteco. De 1937 ĝis majo 1938, poste de februaro de 1939 ĝis 1944 li estis ĉefredaktoro de *Függetlenség*, duonoficiala gazeto de la registaro, deputito de la landkunveno. Li estis presarestro de la registaro Géza Imrédy. De junio 1939 li estis prezidanto de la Sajtókamara. La registaro Döme Sztójay nomumis lin komisaro de la presaro, radio, libroeldonado kaj de la eksterlanda novaĵservo. Je komenco de 1945 li rifuĝis Germanion kun mono kaj sekreta arkivejo de Sajtókamara. La Popoltribunalo kondamnis lin al morto kaj oni ekzekutis lin.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kolosvary-Borcsa, M.
Kolosvary-Borcsa, M.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Egbert Bratt Grandin

300ra|dekstra
**Egbert Bratt GRANDIN** (Marto 30, 1806 - Aprilo 16, 1845) estis printisto en Palmyra, Novjorko, konata pro sia eldonado de la unua eldono de la Libro de Mormon, sankta teksto de la eklezio de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.

## Biografio 
E. B. Grandin naskiĝis en Kvita proprieto, Monmouth Gubernio, Nov-Ĵerzejo, la plej juna de dek infanoj, kaj estis edukita sur bieno apud Palmyra, Novjorkio. Ĉe dek ok li fariĝis metilernanto pri printilo ĉe la oficejo de Wayne Sentinel, kiun li aĉetis en 1827. Krom eldonado de ĵurnalo, Grandin vendis kaj bindis librojn kaj funkciigis pruntedonan bibliotekon. Li geedziĝis al Harriet Roger en 1828; ili ne havis gefilojn. Li mortis ĉe Palmyra.

Kategorio:Usonaj presistoj
Kategorio:Studoj de la Libro de Mormon
János Kolozsvári Czementes

**KOLOSZVÁRI CZEMENTES János** (koloĵva:ry cementes ja:noŝ) estis hungara fornisto pri valormetalo, alkemiisto vivinta en la 16-a jarcento.
## Biografio
János Kolozsvári Czementes laboris en 1558 en Nagybánya, en 1568 en Sibio. Taglibro en manuskripto (verkita inter 1530–86) *Boldogság könyve* (Libro de feliĉo) detaligas la procedojn pri farado de arĝento kaj oro. Lia libro estas interesa ankaŭ pri kemia vidpunkto. La libro 120-paĝa grandparte estas hungarlingva miksite kun latinaj kaj sekretskribaj tekstoj.
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon
Koloszvary Czementes, J.
Martin's Cove

300px|dekstra
'''Martin's Cove''' estas grava loko por la mormona historio en Vajomingo. La bieno de 933 akreoj (3.8 km²) situas 55 mejlojn (89 km) sudokcidente de Casper, Vajomingo, en kantono Natrona.

## La ejo hodiaŭ 
Ĉirkaŭ 100.000 homoj vizitas la ejon ĉiujare, la plimulto estas membroj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.

Kategorio:Historio de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Kategorio:Mormona migrado al Utaho
Kategorio:Mormona Vojo
Kategorio:Vajomingo
Hans-Emil Schuster

.

Schuster laboris en la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf kaj en la Eŭropa suda observatorio (ESO). Li estis administra direktoro de la Observatorio La Silla. Li emeritiĝis en oktobro 1991.

Li partoprenis al la serĉo, la elekto kaj la testoj de la situoj por du observatorioj de ESO: la Observatorio La Silla kaj la Observatorio de Cerro Paranal (tiu ĉi estas la situo de la Tre Granda Teleskopo).

Li ankaŭ partoprenis al du sud-ĉielaj astronomiaj enketoj de ESO: la enketo ESO-B – *Quick-Blue Survey* (Rapida blua enketo) – finita en 1978, kiu estis la unua optika skano de la suda profunda ĉielo, kaj la *Red Sky Survey* (Ruĝa ĉiela enketo). Fotografioj estis faritaj per la 1 metro-diametra Schmidt-teleskopo de ESA en la observatorio de La Silla.

## Malkovroj 
Schuster malkovris la periodan kometon 106P/Schuster, kaj la kometon C/1976 D2 (tiam nomita kometo *1975 II* *aŭ 1976c*), notinda pro ĝia perihelio de 6,88 AU, la plej granda iam observita je tiama epoko.

Li malkovris 25 asteroidojn, inter kiuj estas la apolona asteroido 2329 Orto kaj la amoraj asteroidoj 2608 Seneko, 3271 Ulo, 3288 Seleŭko kaj 3908 Nikso. Li observis la terrenkontan asteroidon 1978 CA kiu estis perdita kaj retrovita nur en 2003.

Li kunmalkovris la nanan galaksion Fenikson kun
Richard Martin West. Li malkovris en 1976 la Globan Stelamason de Eridano, unu el la plej malproksimaj globaj stelamasoj for de la galaksia haloo. En 1980 li malkovris supernovaon en la galaksio NGC 1255.

Notindas, ke la "Spiralo de Schuster" (nana galaksio de Horloĝo) ne ricevis lian nomon, sed tiun de alia Schuster.

La asteroido 2018 Schuster ja estis nomita en lia honoro.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Hans-Emil Schuster

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Kategorio:Malkovrintoj de kometoj
Kategorio:Malkovrintoj de supernovaoj
Nufalija

**Nufalija** (arabe النوفلية) (aliaj internaciaj nomformoj estas  An Nawfalīyah, An Nufaliyah, An Nūfalīyah, En-Nofilia, En-Nofilía, Nofilia, Nofilía, Nufilia, Zauia-en-Nofilia, Zauiet en-Nofilia) estas urbeto en la dezerto, en Distrikto Sirto, Libio. 

Ĝi situas en la iam Distrikto Bin Ĝavad, ĉ. 20 km okcidente de Bin Ĝavad kaj 15 km sudoriente de Marsa al Uvaija.

Dum la dua mondmilito, ĝi estis loko de bataleto fine de 1942, kiam kelkaj retiriĝantaj fortoj de Rommel elĉerpis sian fuelresurson. Tiutempe Nufalija estis eta fortikita loko kun kelkaj italaj konstruaĵoj, aldone al moskeo, kelkaj vendejoj kaj lernejo.

Kategorio:Urboj de Libio
2103 Laverno

**2103 Laverno** estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de La Plata, Argentino.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la romia diino Laverna, protektantino de la ŝtelistoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de La Plata
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
2104 Toronto

**2104 Toronto** estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis unuafoje fotita de la kanada astronomo Sidney van den Bergh la  elde la Turinga nacia observatorio de Tautenburg (Germanio) kaj malkovrita sur fota plato de la usona astronomo Karl W. Kamper en la Observatorio David Dunlap de Richmond Hill (Kanado).

Estas la unua asteroido malkovrita en observatorio de Kanado.

## Nomo 
Ĝi estis nomita "*Toronto*" por celebri la 150-an datrevenon de la kreo de la Universitato de Toronto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1963