open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Palaco de Branicki en Choroszcz

**Palaco de Branicki en Choroszcz** estas historia palaco konstruita en la jaroj 1745-1771 por aristokrato Jan Klemens Branicki sur artefarita insulo, ĉirkaŭita de kanaloj kaj granda, 25-hektara, parko.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de muzeo troviĝanta en la palaco (pole)

Kategorio:Palacoj en Pollando
Kategorio:Vizitindaĵoj en Podlaĥia provinco
Zederik

**Zederik** estas municipo en la provinco Sud-Holando *(Zuid-Holland)* de Nederlando. La municipo kovras areon de 76,50 kvadrataj kilometroj kaj la 1-an de januaro 2014 havis  loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po  homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro de la municipo estas la loĝloko Meerkerk. Pliaj municipopartoj estas Ameide, Hei- en Boeicop, Leerbroek, Lexmond, Nieuwland kaj Tienhoven.

eta|maldekstra|la kirko de la centra municipoparto *Meerkerk*

Kategorio:Municipoj de Sud-Holando
Konrad von Jungingen

**Konrad von Jungingen** (nask. ĉ. 1355, mortis la ) estis la 25-a Alta Majstro de la Ordeno de germanaj kavaliroj en la jaroj 1393-1407. Li naskiĝis en Jungingen en sud-okcidenta Germanio. Konrad estis pli aĝa frato de Ulrich von Jungingen, kiu estis posteulo de Konrad je la posteno de alta majstro.

Konrad aliĝis la ordenon kune kun Ulrich ĉ. 1380. Komence li estis komandoro en la kastelo de Osterode. En 1391 li avancis al trezoristo de Malborko.

Li estis elektita kiel alta majstro pro siaspeca hazardo. Kiam post la morto de Konrad von Wallenrode kolektiĝis la ĝenerala kapitulo por elekti sian novan estron, kaj Konrad von Jungingen - kiel estro de la kapitulo - devis esti ekskludita de la voĉdonado, unu el la monaĥoj, Wolf von Zolnhart, proponis lin kandidato por alta majstro, kio ne trovis kontraŭstaron inter la voĉdonantoj. La  Konrad unuvoĉe estis elektita la alta majstro de la ordeno.

Konrad von Jungingen ekde la komenco de sia oficperiodo forte subtenis la ĝisnunan politikon de la ordeno. Anstataŭ militi, li elektis tamen diplomatian vojon por utiloj al la ordeno. Li penis konfliktigi grandajn dukojn de Litovio: foje li subtenis Vytautas, foje Švitrigaila. Li celis ankaŭ malfortigi la polan-litovan union kaj la rajton de Jogaila regi en Litovio.

Danke al sia lerta politiko li gajnis Ĵemajtion. En 1402 Konrad aĉetis Novmarkion de Brandenburgio, kio tamen donis pli da domaĝo ol avantaĝo, pro senĉesaj ribeloj de la lokaj kavaliroj. En la ĉebalta politiko Konrad devis konkurenci kontraŭ la ĵusformita Unio de Kalmar. En 1398 la ordeno de germanaj kavaliroj okupis la insulon Gotlando, kio kaŭzis multjaran tension en rilatoj kun Danio, Svedio kaj Norvegio.

Pro milit-minaco, Konrad von Jungingen devis konkordiĝi kun unu el la rivalaj landoj. En tiu situacio li decidis plibonigi la rilatojn kun Ladislao la 2-a Jogajlo, la reĝo de Pollando-Litovio. De 1401 li sendadis diplomatojn kun donacoj al Krakovo. En 1404 li sukcesis renkontiĝi kun Ladislao: tiam li cedis al Pola Reĝlando la regionon de Dobrzyń kaj tiel garantiis al la ordeno pacon kun Pollando-Litovio.

Li mortis post longa malsano la  en Malborko kaj estis entombigita en maŭzoleo de altaj majstroj sub la kapelo de s-ta Anna. Laŭ la Kroniko de Gdansko, la alta majstro mortante avertis la ordenajn altrangulojn pri elekto de la frato Ulrich, nomante lin stultulo.

Kategorio:Altaj majstroj de la Ordeno de germanaj kavaliroj
12362 Mumuryk

'*12362 *Mumuryk'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la pentristino kaj ilustristino *Mumuryk Keiko Yuharo''. Komencinte pentri 4-jaraĝa, ŝi laboras per oleo, akvo, gravuraĵo kaj reliefo. Ŝiaj ilustraĵoj estis uzitaj por afiŝoj de la japana parto de la Internacia Kosmostacio kaj la misio STS-123 de la kosmopramo Endeavour.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Queidersbach (Moosalb)

La rivereto **Queidersbach**, ankaŭ nomata **Steinalb**, estas apenaŭ 11&nbsp;km longa alfluanto de la rivereto Moosalb en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La valo de la Queidersbachs estas la limo inter Sickinger Höhe en la okcidento kaj la Naturparko Palatinata Arbaro en la oriento.

## Geografio 
### Rivervojo 
La rivereto fontas en la nordo de „Sickinger Höhe“ en la distrikto Kaiserslautern. La fonto situas norde de la komunumo Bann en alteco de ĉ. 350 m s.m..

Survoje suden paralele de la strato L 363 (Landstuhl–Steinalben) la rojo trafluas la komunumojn Bann, Queidersbach kaj Linden, poste en la distrikto Südwestpfalz la komunumoj Horbach. En Steinalben ĝi enfluas de dekstre la rivereton Moosalb.

La rivervojo estas grandparte kanaligita en la trafluantaj komunumoj. Proksime al la domareto *Neuhof* iam estis muelejo. La malgrandaj flankrojoj enfluas de dekstre, de „Sickinger Höhe“. La plej longa el ili estas la apenaŭ 3&nbsp;km longa rojo Horbach.

### Alfluantoj 
* Rosentalbach (*maldekstre*), 0,6&nbsp;km
* Gabelsbach (*dekstre*), 1,2&nbsp;km
* Horbach (*dekstre*), 2,6&nbsp;km

## Eksteraj ligiloj 
* Karte bei Naturschutz RLP

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
János Sóváry

**János SÓVÁRY** [sOvAri] hungara skulptisto. Li naskiĝis en Papolc la 15-an de novembro 1895 kaj mortis en Budapeŝto la 5-an de marto 1966.

## Kariero 
János Sóváry studis en Arta Artlernejo de Budapeŝto (1917-21). De 1920 li partoprenis en la ekspozicioj de Műcsarnok de Budapeŝto. Mallongtempe li vivis en Usono, poste li loksidiĝis en Budapeŝto. Li estis influita de novklasika skolo de Romo.

## Liaj plej konataj skulptaĵoj 
* *Virino kun kruĉo* (1938, Bp. Parko en placo Fenyves); *Printempo* (1955, Parád); *Ĉe fonto* (1960, Pécs – Abaliget); *Kuŝanta virino* (1965, Balatonszéplak).

## Fontoj 
* MÉL
* Artportal.hu 

## Eksteraj ligiloj 
* Skulptaĵoj 

Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Moitron

**Moitron** estas franca komunumo, kiu situas en departemento Orbordo en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Vidindaĵoj 
eta|maldekstra|Preĝejo Sankta Léger
La preĝejo sankta Léger datiĝas el la 18-a jarcento.

La lavejo datiĝas de 1844.

La loko nomita *Les 4 Chênes* estas agrabla ripoza loko. Tie estas kvar kverkoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
*Paĝaro écho des communes
*Paĝaro pri Moitron 

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Al-Mansur

**Al-Mansur** aŭ '''Abu Ĝa'far Abdallah ibn Muhammad al-Mansur''' (naskiĝis en Heĝira jaro 95, mortis en Heĝira jaro 158; resp. 714 – 775); (en araba أبو جعفر عبدالله بن محمد المنصور) estis la dua abasida kalifo de 136 Heĝira ĝis 158 (754 – 775). Li estas ĝenerale konsiderita la reala fondinto de la Abasida Kaliflando.

Dum lia regado, Islama literaturo kaj kulturo ĝenerale en la Islama mondo ekfloris, eltenita de la nova toleremo fare de Abasidoj por Persanojn kaj aliaj grupoj kiuj estis subpremitaj de Umajadoj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Mas'udi, The Meadows of Gold, The Abbasids, trad. Paul Lunde kaj Caroline Stone, Kegan Paul, London and New York, 1989
* Kennedy, Hugh, When Baghdad Ruled The Muslim World, Cambridge, Da Capo Press, 2004

Kategorio:Historio de Irako
Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Mezepoko
Kategorio:Abasidaj kalifoj
(12334) 1992 WD3

**(12334) 1992 WD3** estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Atsushi Sugie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Natura regiona parko Millevaches

dekstra|120px|emblemo de la natura regiona parko
La '*natura regiona parko *Millevaches''''' en Limoĝio () situas en la departementoj Corrèze, Creuse kaj Haute-Vienne de la regiono Limoĝio de Francio.

La parko fondiĝis en 2004 kaj ampleksas areon de  hektaroj. 133 administraj komunumoj kun sume 39 000 loĝantoj konsistigas la parkon, kaj kvin pliaj administraj komunumoj estas asocie ligitaj al ĝi. La parka administrejo estas en la komunumo Gentioux-Pigerolles.

## Flaŭro 
En la parko oni trovas torfejon kun plantoj kiel drosero.
La teritorio de la parko etendiĝas sur areo de , de kiuj 56% estas kovritaj de arbaro (ĉefe pinofitoj)
.

## Bestoj 
Lutro estas simbolo de la parko.

eta|maldekstra|325px|
eta|centra|200px|

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Nova Akvitanio
Kategorio:Naturaj parkoj de Francio
As-Saffah

'''Abu al-`Abbās `Abdu'llāh ibn Muhammad as-Saffāḥ**, aŭ **Abul `Abbas al-Saffaḥ'* (en araba أبو العباس عبد الله بن محمد السفاح) (n. 721/722 – m. 9-an de junio 754, regis 749–754) estis la unua kalifo de la Abasida Kaliflando, nome unu el plej longdaŭraj kaj plej gravaj kaliflandoj (islamaj dinastioj) en la historio de Islamo. Pro diferencaj tradicioj por transskribado de arabaj nomoj, oni povas trovi la literumadojn kaj As-Saffah kaj Al-Saffah. Ĉiukaze la titolo havas religian signifon, kvazaŭ mesieca, nome *malavara''. Tamen en moderna araba la termino alprenis negativajn konotaciojn.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Kennedy, Hugh N. (2004). The Prophet and the Age of the Caliphates: The Islamic Near East from the 6th to the 11th Century (Second ed.). Harlow, UK: Pearson Education Ltd. ISBN 0-582-40525-4. http://books.google.com/books?id=Wŭ0lWbxs1kC
* Muhammad ibn Jarir al-Tabari, History v. 27, "The Abbasid Revolution," trad. John Alden Williams, SUNY, Albany, 1985.

Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Abasidaj kalifoj
Haarlem (apartigilo)

**Haarlem** staras por 
* Haarlem, ĉefurbo de la nederlanda provinco Noordholland

**Haarlem** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Cornelis van Haarlem (1562–1638), nederlanda pentristo
* Simon von Haarlem (16a jarcento), nederlanda pentristo  

**Vidu ankaŭ:**
* Harlem (apartigilo)
Al-Mahdi

[eta|dekstre|250px|[Dirhamo de Al-Mahdi, 166 Heĝira jaro, Kermano, arĝento 2.95 g.]]
**Muhammad ibn Mansur al-Mahdi** (126 aŭ 127-169 Heĝiraj jaroj, aŭ 744 aŭ 745-785), estis la tria abasida kalifo kiu regis de 158 ĝis 169 Heĝiraj jaroj (775–785). Li sukcedis sian patron, al-Mansur.

Al-Mahdi, kies nomo signifas "Rekte kondukita" aŭ "Elaĉetinto", estis proklamita kalifo kiam sia patro estis mortanta. Lia pacema regado pluigis la politikojn de siaj antaŭuloj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Al-Masudi, *The Meadows of Gold, The Abbasids*, trad. Paul Lunde kaj Caroline Stone, Kegan Paul, London and New York, 1989

Kategorio:Araboj
Kategorio:Abasidaj kalifoj
Neyer (apartigilo)

**Neyer** estas la familia nomo de:

* Bernhard Neyer (1870–1944), aŭstra politikisto el Vorarlberg
* Engelbert Neyer (1880–1957), aŭstra politikisto(CSP) en Vorarlberg
* Megan Neyer (* 1962), usona akvosaltistino
* Siegfried Neyer (* 1955), aŭstra politikisto en Vorarlberg

**Vidu ankaŭ**
* Neier
Görlich (apartigilo)

**Goerlich** aŭ **Görlich** estas la familia nomo de: 

* Barbara Goerlich, germana ĵurnalistino, aŭtorino kaj restoracia kritikistino
* Dirk Görlich, germana biokemiisto
* Ernst Görlich (1905–1973), aŭstria historiisto, aŭtoro kaj esperantisto
* Franz Goerlich († 1908), germana librikomercisto kaj eldonisto 
* Franz K. Goerlich (* 1922), germana geologo kaj paleontologo 
* Günter Görlich (1928–2010), germana aŭtoro 
* Helmut Goerlich (* 1943), germana juristo  
* Joachim Georg Görlich (1931–2009), germana komponisto 
* Marek Goerlich (* 1979), germana dekatlonisto
* Paul Görlich (1905–1986), germana fizikisto
Carl Arnold (apartigilo)

**Carl Arnold** estas la nomo de:

* Carl Arnold (komponisto) (1794–1873), germana-norvega komponisto, dirigento kaj pianisto
* Carl Arnold (violonĉelisto) (1824–1867), germana-norvega violonĉelisto
* Carl Arnold (kemiisto) (1853–1929), germana kemiisto

**Vidu ankaŭ:**
* Karl Arnold
12335 Tatsukushi

'*12335 *Tatsukushi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la plaĝo *Tatsukushi* ĉe la okcidenta bordo de la duoninsulo *Ashizuri'' en gubernio Koĉi, konata pro la tieaj nekutima vido al rokaj kolonoj de diversaj grandoj skulptitaj de la marondoj. Submara belvedero estis tie konstruita por vidigi multenombrajn tipojn de raraj fiŝoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
(12336) 1992 WO3

**(12336) 1992 WO3** estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Campestre

**Campestre** povas aludi al la jenaj lokoj en :

*Campestre (Alagoaso)
*Campestre (Minas-Ĝerajso)
*Campestre da Serra, Suda Mato-Groso
*Campestre de Goiás, Gojaso
*Campestre do Maranhão, Maranjo
*Campestre do Menino Deus, Santa Maria, Norda Rio-Grando
*São José do Campestre, Norda Rio-Grando

Kaj krome en  al:
* Campestre-et-Luc
(12337) 1992 WV3

**(12337) 1992 WV3** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yoshio Kushida
Kategorio:Malkovrita de Osamu Muramatsu
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Montils

**Montils** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 790 loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
Montils situas en la oriento de Charente-Maritime,  nordoriente de Pons,  okcidente de Cognac kaj  sudoriente de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime
* Les Montils

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
12349 Akebonozou

'*12349 *Akebonozou'''* estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.

Ĝi estas proksima de la  1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la *Akebonozou* (japane : アケボノゾウ), aŭ *Stegodon aurorae*, specio de formorta japana elefanto, kiu vivis en la frua pleistoceno (2,5-1 miliono da jaroj antaŭ). Preskaŭ kompleta skeleto de *Akebonozou'' estis trovita en Taga (gubernio Ŝiga). La specimeno de Taga estis igita naturmemorindaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Atsushi Sugie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Distrikto Szikszó (historia)

La **Historia Distrikto Szikszó** [siksO] (hungare *Szikszói járás*) estis distrikto en Hungara reĝlando, en departemento Abaúj-Torna. Ĝi situis ĉefe en valo de Hernád precipe en la suda parto de la departemento (en la norda parto de éa reĝlando).
[eta|Mapo pri Abaúj-Torna, kie Distrikton Szikszó montras ruĝa ’’’6’’’ en [1890]]

La distrikta ĉefurbo estis Szikszó, kiu estis grandvilaĝo, krome estis 3 aliaj grandvilaĝoj, la ceteraj komunumoj estis vilaĝoj.
 
La loĝantoj okupiĝis precipe pri agrikulturoj kaj bredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam longe, sed la stabila ĉefurbo Szikszó funkciis ekde 1886. Pli frue la ĉefurbo estis tiu komunumo, kie loĝis la distriktestro. La limoj grandparte ŝanĝiĝis depost Traktato de Trianon.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo: **Szikszó**
* aliaj grandcilaĝoj:
** Alsóvadász
** Aszaló
** Onga
* vilaĝoj:
** Bakta, kiu administris ankaŭ vilaĝetojn Beret, Detek kaj Szárazkék (kiu estas nun parto de Baktakék)
** Csobád, kiu administris ankaŭ vilaĝetojn Hernádszentandrás, Ináncs kaj Kiskinizs
** Encs, kiu administris ankaŭ vilaĝetojn  Alsófügöd kaj Telsőfügöd (nun jam ambaŭ estas urbopartoj de Emcs)
** Felsőméra (nun Méra (Hungario)), kiu administris ankaŭ vilaĝetojn Alsóméra (nun parto de Méra), Alsószend, Felsőszend kaj Szala (nun partoj de Szalaszend)
** Felsővadász, kiu administris ankaŭ vilaĝetojn Abaújlak, Gadna kaj Kupa
** Forró, kiu administris ankaŭ vilaĝetojn Abaújdevecser (nun urboparto de Encs) kaj Fancsal
** Garadna, kiu administris ankaŭ vilaĝetojn Alsónovaj, Felsőnovaj kaj Idrány, kiuj nun partoj de Novajidrány
** Hernádvécse, kiu administras ankaŭ vilaĝeton Hernádpetri
** Homrogd, kiu administras ankaŭ vilaĝetojn Monaj kaj Tomor
** Léh, kiu administras ankaŭ vilaĝetojn Abaújsáp, Rásony kaj Szárazberencs (nun partoj de Rásonysápberencs), Alsókázsmárk kaj Felsőkázsmárk (nun partoj de Kázsmárk) kaj Halmaj
** Selyeb, kiu administras ankaŭ vilaĝetojn Abaújszolnok kaj Nyésta

## Fontoj 
* hungare

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Ida (Sankta Maria en la Kapitolo)

**Ida** (naskiĝinta antaŭ 1025; mortinta la 7-an aŭ 8-an de aprilo 1060) estis la plej grava abatino de la kolonja abatinejo Sankta Maria en la Kapitolo. Ŝiaj ĝis nun konserviĝintaj artverkoj apartenas al la elstaraj trezoroj de la epoko.

Ida estis filino de palatina grafo Ezzo kaj Matilda, fratino de imperiestro Oto la 3-a. La nepino de imperiestro Oto la 2-a kaj de Teofano apartenis per tio al la familio de la Ezzidoj, kiu komence de la 11-a jarcento atingis altan gravecon en Malsupra Rejnlando. Ida, supozeble unu el la pli junaj filinoj de Ezzo, estis edukata en Kanonikejo Gandersheim de sia onklino Sofia.
maldekstra|eta|La orienta parto de Sankta Maria en la Kapitolo ekestis sub Ida.
Ida estis same kie sia fratino Teofano en Essen kaj sia frato Hermano en Kolonjo treege aktiva kiel donacanto. Ŝi novkonstruigis, supozeble kune kun Hermano, la preĝejon Sankta Maria en la Kapitolo. La konstruaĵo montras multajn rilatojn al regosimboloj, ekzemple en la okcidenta alkonstruaĵo per citado de la kolonoaranĝo de la palastkapelo je Akeno. La mezuroj de la trikonka domensemblo de la orienta domo de Sankta Maria en la Kapitolo estas preciza kopio de la Naskiĝopreĝejo je Betlehemo, dum kiam la kripto citas tiun de la katedralo de Speyer.

## Literaturo 
* Klaus Gereon Beuckers: *Die Ezzonen und ihre Stiftungen*, LIT Verlag, Monastero 1993, ISBN 3-89473-953-3
* Hatto Küffner: *Das ottonische Evangeliar*, en: Hugo Weidenhaupt (eldoninto): *Gerresheim 870-1970. Beiträge zur Orts- und Kunstgeschichte*, Duseldorfo 1970, pj.149-156
* Ulrike Surmann: *Das Kreuz Herimanns und Idas*, Episkopeja Muzeo je Kolonjo 1999
* Gerhard Weilandt: *Wer stiftete den Hitda-Codex (Darmstadt, Hess. Landes- und Hochschulbibliothek, Cod. 1640)? Ein Beitrag zur Entwicklung der ottonischen Kölner Buchmalerei*, en: Annalen des Historischen Vereins für den Niederrhein (AHVN) 190 (1987), pj.49-83

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Ida 

Kategorio:Abatoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 10-a aŭ 11-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1060
Kategorio:Virinoj
Karl Wilhelm

eta|Monumento en Krefeld. **Karl WILHELM**, ankaŭ *Carl Wilhelm* (naskiĝinta la 5-a de septembro 1815 en Schmalkalden, mortinta samloke la 26-a de aŭgusto 1873) estis germana korusdirektoro. Li estas plej konata kiel la komponisto de la kanto *Die Wacht am Rhein*, la neoficiala nacia himno (krom: *Heil dir, im Siegerkranz*) post 1871.

## Vivo 
Wilhelm studis en Kassel ĉe Louis Spohr, kaj poste en Frankfurto ĉe Majno kun Aloys Schmitt kaj A. André. De 1841 ĝis 1864 li estis la direktoro de la kantista rondo *Liedertafel* en Krefeld, por kiu li komponis multajn virajn refrenkorusaĵojn. En Krefeld en 1854 li muzikigis la vortojn de poemo de Max Schneckenburger - "Die Wacht am Rhein" (1840).
En rekono de la sukceso kaj la nacia graveco de tiu kanto, li ricevis la titolon de *Reĝa prusa muzikdirektoro* en 1860 por havigi al si kvar jarojn poste oran medalon de reĝino (pli posta imperiestrino) Augusta.

La 24an de junio 1871, li ricevis personan agnoskon de Otto von Bismarck. En la sama jaro, li ricevis ĉiujaran donacon de la registaro de 3.000 markoj pojare, egale al kvaroblo de averaĝa laborista salajro.

De 1865, Wilhelm laboris kiel la direktoro de la muzikkunularo en Schmalkalden.

## Literaturo 
Landeszentralen für politische Bildung Hamburg und Schleswig-Holstein (eld.): *Historische Lieder aus acht Jahrhunderten*, Hamburg 1989, ISBN 3-87474-851-0

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Teksto de *Die Wacht am Rhein*.
* Notoj kaj verkoj de Wilhelm.

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Framasonoj
Tiến quân ca

La **Marŝkanto** (vjetname: Tiến Quân Ca, prononcata [tjə̌n kwən kaː]), ankaŭ konata kiel la " Armeo Marŝo " kaj la " Kanto de Antaŭenirantaj Soldatoj) ", estas la nacia himno de Vjetnamio, kaj verkita kaj komponita fare de Văn Cao en 1944. La "Marŝkanto" estis adoptita kiel la nacia himno de Demokratia Respubliko de Vjetnamio en 1945, kaj estis adoptita kiel la nacia himno de la nova Socialisma Respubliko Vjetnamio en 1976, sekvante la reunuigon de kaj Norda Vjetnamio kaj Suda Vjetnamio (Vjetnama respubliko) ĉe la fino de la Vjetnama milito.

## Historio 
La "Marŝkanto" estis same verkita kaj kunmetita fare de Văn Cao en 1944, kaj estis adoptita kiel la nacia himno de la Demokrata Respubliko de Vjetnamio en 1945, kaj dum la Vjetnama milito.

Kiam Vjetnamio estis unuigita post la fino de la Vjetnama milito, la "Marŝkanto" iĝis la nacia himno de la unuigita Socialista Respubliko de Vjetnamio en 1976. Dum la militoj ekzistis movado por anstataŭigi la nacian himnon de Vjetnamio kiam la "Marŝkanto" estis rigardita kiel malmoderna, sed neniu akceptebla alternativo iam realiĝis. 

## Uzkutimo 
Kvankam la "Kanto de Antaŭenirantaj Soldatoj" konsistas el du strofoj, nur la unua estas agnoskita kaj utiligita kiel la oficiala himno de Vjetnamio. 

## Kantoteksto 
Unua strofo  
Soldatoj de Vjetnamio, marŝantaj pluen 
Kuniĝintaj en persistemo savi la nacion, 
Niaj ŝtupoj resonas sur la longa kaj peniga vojo. 
Nia flago, ruĝa kun la sango de venko, ekhavas la spiriton de la lando. 
La malproksima tondrado de pafiloj intermiksiĝas kun nia marŝkanto. 
La vojo al gloro estas konstruita per la korpoj de niaj malamikoj. 
Venkinte ĉiujn afliktojn, kune ni konstruu niajn rezistobazojn. 
Pro la popolo, ni batalu konstante, 
ni luktu, ni hastu al la batalkampo! 
Pluen! Ĉiuj kune ni antaueniru! 
Por unu eterna Vjetnamio.   Dua strofo   Soldatoj de Vjetnamio, marŝante pluen 
La flirtanta orstela flago 
kondukas nian popolon kaj nian landon el mizero. 
Ni kune penu en nia lukto por konstrui novan vivon. 
Leviĝu unisone, frakasante la punjugojn kaj katenojn en pecetojn. 
Dum tro longa tempo ni bridis nian malamegon. 
Ni firme decidu oferi por pli brila vivo. 
Pro la popolo, ni batalu konstante, 
ni luktu, ni hastu al la batalkampo! 
Pluen! Ĉiuj kune ni antaueniru! 
Por unu eterna Vjetnamio. 

## Eksteraj ligiloj 
* Vjetnamio: Tiến Quân Ca - Aŭdio de la nacia himno de Vjetnamio, kun informoj kaj kantoteksto
** http://www.nationalanthems.me/vietnam-tien-quan-ca/
** http://www.chinhphu.vn/portal/page/portal/chinhphu/NuocCĤHCNVietNam/ThongTinTongHop/QuockyQuochuyQuoccaTuyenngon 

Kategorio:Naciaj himnoj
Kategorio:Naciaj simboloj de Vjetnamio
Ferenc Szilágyi (klasikfilologo)

**Ferenc SZILÁGYI** [silAdji] hungara klasikfilologo. Li naskiĝis en Somlyóújlak la 4-an de oktobro 1762 kaj mortis en Koloĵvaro la 4-an de decembro 1828. Li estis la filo de historiisto Ferenc Szilágyi.

## Kariero
Ferenc Szilágyi studis en Koloĵvaro, de 1788 en Lejdeno kaj de 1791 en Gotingeno. de 1794 li estis reformita pastro en Koloĵvaro, de 1797 instruisto de reformita kolegio de Koloĵvaro. Li verkis precipe lernolibrojn.

## Fonto
*Új magyar irodalmi lexikon  Budapest: Akadémiai. 1994

Kategorio:Hungaraj klasikaj filologoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Distrikto Kazincbarcika

La **Distrikto Kazincbarcika** (hungare *Kazincbarcikai járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas ĉefe en valo de Sajó en la nordokcidenta parto de la departemento (en la norda parto de Hungario).
eta|Distrikto Kazincbarcika en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Kazincbarcika, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ po 2 urbo kaj grandvilaĝoj, la ceteraj 17 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 341,72 km², kie loĝas 65 828 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri industrioj, agrikulturoj kaj bredadoj. La senlaboreco estas alta.

## Historio 
Dum la historio la distrikto funkciis kiel „Distrikto Sajószentpéter” en departemento Borsod. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Kazincbarcika**
* aliaj urboj:
** Rudabánya
** Sajószentpéter
* grandvilaĝoj:
** Izsófalva
** Múcsony
* vilaĝoj:
** Alacska
** Alsótelekes
** Bánhorváti
** Berente
** Dédestapolcsány
** Felsőtelekes
** Kurityán
** Mályinka
** Nagybarca
** Ormosbánya
** Rudolftelep
** Sajógalgóc
** Sajóivánka
** Sajókaza
** Szuhakálló
** Tardona
** Vadna

## Fontoj 
* hungare
* hungare

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Blanka Perigordo

eta|upright=1.8|Mapo de Perigordo kun ties kvar *koloroj*
**Blanka Perigordo** estas unu el la kvar turismaj regionoj de Perigordo kun Nigra Perigordo, Purpura Perigordo kaj verda Perigordo.
La nomo *blanka Perigordo* estis origine donita al natura regioneto respondanta al la ebenaĵoj el blanka kalko de Riberakio.

Blanka Perigordo estas ofte konsiderata kiel natura regiono de Francio anstataŭ Centra Perigordo kvankam la du estas du malsamaj teritorioj.

## Prezento 
eta|maldekstra|Agro freŝe plugita, tipa al Blanka Perigordo

## Vidu ankaŭ 
* Centra Perigordo
* Nigra Perigordo (natura regiono)
* Purpura Perigordo
* Verda Perigordo

* Lando de Nigra Perigordo
* Lando de Verda Perigordo

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Perigordo
Kategorio:Dordogne
Sankta Maria en la Kapitolo

eta|Sankta Maria en la Kapitolo
**Sankta Maria en la Kapitolo** estas fruromanika preĝejo en Kolonjo kaj la plej granda romanika preĝejo de la urbo kun longeco de 100 metroj kaj 40 metroj da larĝeco. Ĝi estas unu el la dek du romanikaj bazilikoj en la malnova urbocentro de Kolonjo, kies konservadon subtenas aparta patrona asocio. La noma aldonaĵo *en la Kapitolo* montras sur la romian templokonstruaĵon, kiu antaŭe staris sur la sama loko. Fama abatino estis Ida.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de la paroĥo Sankta Maria en la Kapitolo je Kolonjo
* Ciferigitaj arĥivaj stokoj pri Sankta Maria en la Kapitolo

Kategorio:Romanikaj preĝejoj en Germanio
Kategorio:Bazilikoj en Germanio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en la 11-a jarcento
Kategorio:Preĝejoj en Kolonjo
Lando de Nigra Perigordo

eta|upright=1.8|Mapo de Perigordo kun ties kvar *koloroj*
La **lando de Nigra Perigordo** estas strukturo, kiu arigas francajn lokajn kolektivumojn situanta en Akvitanio, sudoriente de departemento Dordogne.

## Prezento 
Kreita per 146 komunumoj, tio estas 13 komunumaroj, la Lando de Nigra Perigordo enhavis nur 12 en 2012 post la fandiĝo de la Komunumaro de Sarlatio kun la Komunumaro de Nigra Perigordo.

Ĝi enhavas la tutan arondismenton de Sarlat-la-Canéda al kiu aldoniĝas la kantono Thenon kaj la kantono Hautefort, kiuj situas en la arondismento Périgueux.

**Nigra Perigordo** estas la nomo de malnova natura regiono de Francio ankaŭ nomita "Sarladais" (esperantlingve "Sarlatio"). Kun parto de la akvokolektejo de rivero Brive, kiu borderas ĝin norde, ĝi estas nun, unu el la kvar turismaj nomoj de Perigordo, kun Blanka Perigordo, Purpura Perigordo kaj Verda Perigordo.

Situanta oriente kaj sudoriente de departemento Dordogne, ĝia nomo venas de la vastaj arbaroj el ileksokverkoj tre malhelaj kaj ne de la trufo.

Kampara regiono inter la akvitaniaj ebenaĵoj, la altebenaĵoj de Quercy kaj la sudokcidenta parto de Limoĝio, la nuna Nigra Perigordo centriĝas ĉirkaŭ la valoj de riveroj Dordogne kaj Vézère. La ĉefaj urbaj polusoj estas Sarlat-la-Canéda (subprefektejo) ( loĝantoj en 2006), kaj Terrasson-Lavilledieu ( loĝantoj kaj pli ol  por la urba unuo).

## Galerio 

Dosiero:SarlatPlaceFrance.jpg|Sarlat-la-Canéda
Dosiero:Terrasson-Lavilledieu1.jpg|Terrasson-Lavilledieu
Dosiero:Eyzies-musée-falaise.jpg|Les Eyzies-de-Tayac-Sireuil
Dosiero:Marqueyssac bastion.jpg|Ĝardenoj de Marqueyssac
Dosiero:Beynac chateau 1.jpg|Kastelo de Beynac
Dosiero:Castelnaudlachapelle.jpg|Castelnaud-la-Chapelle
Dosiero:Lascaux 04.jpg|Groto Lascaux
Dosiero:Eglise de Saint Léon sur Vézère.JPG|Preĝejo de Saint-Léon-sur-Vézère

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Centra Perigordo
* Blanka Perigordo
* Purpura Perigordo
* Verda Perigordo
* Lando (franca teritorio)
* Arondismento Sarlat-la-Canéda

### Eksteraj ligiloj 
* Oficiala interretejo de Lando de Nigra Perigordo

Kategorio:Perigordo
Kategorio:Landoj de Dordogne
Distrikto Ózd

La **Distrikto  Ózd** (hungare *Ózdi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas ĉe norda piedo de Bükk laŭ landlimo de Slovakio en la plej okcidenta parto de la departemento (en la norda parto de Hungario).
eta|Distrikto Ózd en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Ózd, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj grandvilaĝo, la ceteraj 14 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 385,57 km², kie loĝas 52 732 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturo, industrio kaj bredado. Dum la socialismo Ózd estis unu el la centroj de peza industrio. Nun la heredaĵo estas akuta senlaboreco.

## Historio 
Tiu distrikto daŭre funkciis jam inter 1886-1983. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Ózd**
* alia urbo: Borsodnádasd
* grandvilaĝo: Arló
* vilaĝoj:
** Borsodbóta
** Borsodszentgyörgy
** Bükkmogyorósd
** Csernely
** Csokvaomány
** Domaháza
** Farkaslyuk
** Hangony
** Járdánháza
** Kissikátor
** Lénárddaróc
** Nekézseny
** Sáta
** Uppony

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Marmota marmota latirostris

***Marmota marmota latirostris***  estas endemia subspecio de alpa marmoto (*Marmota marmota*) kiu vivas en Tatroj. Iam ĝi estis ĉasbesto, en la 19-a jarcento la nombro de tiu besto draste malgrandiĝis.

Marmoto estas herbovorulo, aktivas somere kaj vivas sur apartaj teritorioj en familiaj klanoj, troviĝantaj en montaroj. Ĝi apartenas al plej maloftaj vertebruloj en Pollando kaj (leĝe protektataj). strikte defendata de la ŝtata naturjuro. Ĝi estas protektata ankaŭ en Slovakio. "Czerwona Lista Zwierząt Ginących i Zagrożonych w Polsce" kaj "Polska Czerwona Księga Zwierząt" difinas la marmoton kiel la subspecion, al kiu estas minaco je kompleta pereo (formorto, "EN" laŭ Internacia Unio por la Konservo de Naturo) kaj la *Czerwona lista dla Karpat dla Polski* uzas simbolon "CR" – precipe minacata.

Tiu besto ĝis nun ne estas ankoraŭ komplete esplorita.

## Fonto 
Kategorio:Ronĝuloj
Kategorio:Mamuloj de Pollando
Fondaĵo Cigno

**Fondaĵo Cigno** estis fondaĵo starigita la 15-an de Decembro 2011 por premii la agadon de Esperanta landa asocio ene de la Eŭropa Unio, kiu plej bone informis la eksteran publikon pri Esperanto dum la periodo de unu jaro. Prezidis ĝin S-ino Ayako Kawakita.

La fondaĵo naskiĝis danke al la malavara kontribuo de ĝia patrono, la japana mecenato Etsuo Miyoshi.

Dum marto 2015 estraro de la fondaĵo decidis pri malfondiĝo de la organizo.

## Historio 
Etsuo Miyoshi antaŭe kreis Premion Cigno por subteni agadon por Esperanto en la tria mondo kaj ekssocialismaj landoj de Eŭropo. Tiun premion aljuĝadis Universala Esperanto-Asocio ekde 1994 kaj ĝi estis transdonata dum ferma ceremonio de Universala Kongreso de Esperanto.

Ekde 2012 la premio ne plu estas aljuĝata kaj anstataŭe Fondaĵo Cigno agados por premii la informan agadon en la 27 landoj de Eŭropa Unio.

## Premiitoj 
* 2012 - Esperanto-Asocio de Britio
* 2013 - Ĉeĥa Esperanto-Asocio
* 2015 - Slovakia Esperanta Federacio

## Vidu ankaŭ 
* Subvencio Cigno
* Miyoshi Etsuo

## Referencoj 
Kategorio:Esperanto-movado en Eŭropo
Kategorio:Eŭropa Unio
Martigues

**Martigues** [] (provence: *Lo Martegue*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane *Bocas de Ròse*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (, prononcata , okcitane ''Provença-Aups-Còsta d'Azur*). Fine de  en la komunumo vivis .

## Geografio 
eta|maldekstra|400px|kanalo en Martigues
Martigues situas ĉe la sudokcidenta bordo de la lago Berre. Ĝin trairas la kanalo *Caronte'', kiu ligas la lagon al la Mediteraneo.

## Famuloj 
* Charles Maurras

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Bouches-du-Rhône
* Listo de urboj de Francio
* Croix-Sainte (stacidomo)
* La Couronne-Carro (stacidomo)
* Martigues (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* bazaj turismaj informoj ( kaj )

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj


Kategorio:Komunumoj de Bouches-du-Rhône
Kategorio:Urboj de Francio
Júlia Szász Bitay

**Júlia SZÁSZ BITAY** [sAs bitai] rumania hungara grafikistino. Ŝi naskiĝis en Baia Mare la 3-an de januaro 1961 

## Kariero
Júlia Szász Bitay akiris diplomon de Arta Altlernejo de Kluĵo. Ŝi havis plurajn individuajn kaj grupajn ekspoziciojn.

## Fontoj
* Biografiaj indikoj
* http://www.kieselbach.hu/muvesz/szasz-bitay-julia_6153

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Ferenc Hann

**Ferenc HANN** hungara athistoriisto, muzeologo. Li naskiĝis en Nagybánya la 20-an de septembro 1944 kaj mortis en Szigetmonostor la 8-an de decembro 2010.

## Kariero 
Ferenc Hann akiris diplomon de instruisto en 1965 en Jászberény, pri hungara lingvo kaj literaturo en Universitato de Segedo (samloke universitata doktoro 1976), en 1971 Eötvös Loránd Tudományegyetem de Budapeŝto pri fako de popolkultivado, inter 1979–1981 pri arthistorio, de 1993 en Künstlergilde (Esslingen, D), de 1995 li estis ano de Magyar Művészeti Akadémia, de 1999 de L'Association Anciens Boursier du Gouvernement Français. En 1977 li loksidiĝis en Szentendre. Li estis muzeologo de la Muzeo Ferenczy. Li organizis plurajn ekspoziciojn kaj enlande kaj eksterlande. En 1992 li estis gastprofesoro en Hago (De Vrije Academie). Li estis redaktoro de 1995 de *Revue d’Art 90°*, de 1997 instruisto pri arthistorio kaj estetiko de Segedo.

## Premioj 
* 1990: Művészeti-díj, Csongrád 1991: Hincz Gyula (Neufeld)-díj, 1999: Pest Megyei Művészeti-díj; 2000: Munkácsy Mihály-díj.

## Fontoj 
* Arportal.hu 

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
János Kecskeméti Alexis

**János KECSKEMÉTI ALEXIS** [keĉkemEti aleksis], *Elekes*,  hungara eklezia verkisto. Li naskiĝis en Kecskemét ? kaj mortis en Nagybánya 1618. 
## Kariero
János Kecskeméti Alexis studis inter 1595-1598 en Vitenbergo kaj Hejdelbergo, de 1599 li estis helppastro en Sátoraljaújhely, de 1603 en Sárospatak lektoro, rektoro, pastro, de 1611 dekano de eklezidistrikto Zemplén, de 1617 pastro en Nagybánya. Lia vidvino eldonis post lia morto en 1621 en Debreceno liajn predikaĵojn de Sárospatak („Az Dániel próféta könyvének magyarázatja”).
## Fonto
*Új magyar irodalmi lexikon  Budapest: Akadémiai Könyvkiadó. 1994.

## Volumo
*Kecskeméti Alexis János prédikációs könyve

Kategorio:Hungaraj ekleziaj verkistoj
Stammler

**Stammler** estas la familia nomo de

* Albrecht Stammler (1918–2009), germana neŭrologo kaj psikiatro
* Eberhard Stammler (1915–2004), germana teologo
* Jakob Stammler (1840–1925), svisa arthistoriisto kaj rom-katolika episkopo
* Rudolf Stammler (1856–1938), germana jurfilozofo
* Seth Stammler (* 1981), usona futbalisto
* Wolfgang Stammler (1886–1965), germana germanisto kaj literaturhistoriisto
* Wolfgang Stammler (politikisto), germana politikisto en Heslando (CDU)

## Vidu ankaŭ
* Stamler
Veith

**Veith** estas la familia nomo de:

* Bob Veith (1926–2006), usona aŭtopiloto
* Eduard Veith (1858–1925), aŭstra pentristo
* Friedrich Veith (1860–1908), germana inventisto kaj entreprenisto
* Georg Veith (1875–1925), aŭstra oficiro, historiisto kaj herpetologo
* Gustava von Veith (1879–1970), germana pentristino
* Heinrich Veith († 1877), germana juristo
* Hermann Veith (* 1960), germana pedagogo
* Ines Veith (* 1955), germana ĵurnalistino kaj aŭtorino
* Johann Veith
* Júlia Veith  (1928-1996), rumania hungara redaktorino. 
* Karl Veith (1894–1979), germana generalleŭtnanto
* Martin Veith (* 1986), aŭstra moderatoro
* Michael Veith
* Oswin Veith (* 1961), germana politikisto (CDU)
* Philipp Veith (1768–1837), germana pentristo kaj kuprogravuristo
* Rudolf Veith (1846–1917), germana inĝeniero pri ŝipkonstruado
* Vladimír Veith (* 1954), ĉeĥa glacihokeisto
* Walter Veith (* 1949), sudafrika zoologo kaj kreaciisto

## Vidu ankaŭ
* Veit
* Veidt
* Feith
Aschbach (Moosalb)

|
La rojo **Aschbach**, estas preskaŭ 15&nbsp;km longa alfluanto de la rivereto Moosalb en la nordokcidenta Palatinata Arbaro en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato).

## Geografio 
### Fontrojoj 
;Eulenmühlenbach
La Eulenmühlenbach estas apenaŭ 2,5&nbsp;km longa maldelstra fontrojo. Ĝia fonto estas ekde 1935 ĉirkaŭmurigita kaj havas la nomon "Schreeder Brunnen"(= puto de Schreeder).

;Rambach
La Rambach estas la dekstra fontrojo.

### Rivervojo 
La rojo ekestas ĉe la suda rando de Mölschbach, urbopart de Kaiserslautern per la kunfluo de *Rambach* kaj *Eulenmühlenbach*. La *Aschbach* fluas unue tra Mölschbach. Apud la domgrupeto Aschbacherhof, kiu apartenas al Trippstadt, kie ĝi turniĝas okcidenten kaj la domgrupeto Espensteig, kiu apartenas al la urboparto Hohenecken de Kaiserslauter, ĝi formas la limon inter Kaiserslautern kaj la komunumo Stelzenberg. Ekde tiam la *Aschbach* fluas suden kaj sekvas por tri kilometroj la trajnlinion Biebermühlbahn kaj la federacian ŝoseon B 270 (Kaiserslautern–Pirmasens), antaŭ ĝi estas retenata al digolago Walzweiher. Ĉe la *stacidomo Karlstal* ĝi enfluas la rivereton *Moosalb* de dekstre.

### Alfluantoj 
* Stünebächel (*dekstre*), 0,5&nbsp;km
* Neuer Letzbach (* dekstre *), 1,3&nbsp;km
* Hirschsprungbach (* maldekstre*), 3,9&nbsp;km
* Schützenackerbach (*maldekstre*), 3,1&nbsp;km
* Gelterswoog (* dekstre*), 4,9&nbsp;km

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Sarran

**Sarran** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 254&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011. Tie Jacques Chirac havas kastelon.

La vilaĝo situas en la natura regiona parko Millevaches. 
__TOC__

## Geografio 
Sarran etendiĝas sur 26,09&#160;km², kaj havis 254&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 10&#160;homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉirkaŭ Sarran ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Sarran situas je alteco de 819&#160;metroj.

## Historio 
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Sarran antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ro Michel Poincheval, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Sarran apartenas al la kantono Corrèze, kies ĉefurbo estas Corrèze. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento Tulle, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Corrèze
*Kantono Corrèze

Kategorio:Komunumoj de Corrèze
12343 Martinbeech

'*12343 *Martinbeech'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Martin Beech'', helpanta profesoro pri astronomio ĉe la Universitato de Regina (Saskaĉevano). Li faris esplorojn pri la  de meteoroj, la dinamiko de la meteorfluoj, la maljuniĝo de la kometoj kaj la formiĝo de la meteorfluoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (12343) Martinbeech, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Kalisto (mitologio)

**Kalisto** (helene *Καλλιστώ*, latine *Kallistó*) estis en la helena mitologio filino de la arkadia reĝo Likaono.[eta|250px|* Zeŭso kaj Kalisto* , aŭtoro [François Boucher, Zeŭso prenas aspekton de Diana/Artemiso ]]

Onidire ŝi estis la plej bela knabino en la reĝolando kaj fariĝis anino de la sekvantaro de la diino de ĉaso Artemiso. Baldaŭ malkovris ŝin la plej alta dio Zeŭso kaj por akiri ŝin, li onidire prenis sur sin formon de Artemiso. Sed aliaj versioj parolas pri tio, ke li prenis ŝin perforte.
Kiam Artemiso ekvidis, ke Kalisto atendas bebon, forpelis ŝin el sia sekvantaro kaj Kalisto poste naskis en arbaro filon Arkason. Kiam ĉi tion eksciis diino Hera, edzino de Zeŭso, venĝis Zeŭsan malfidelecon per transformo de Kalisto en ursinon.

Arkaso plenkreskis kaj ĉasado fariĝis lia manio. Malfeliĉo baldaŭ venis – dum unu ĉasado li sekvis spurojn ĝuste de tiu ĉi ursino. Lastmomente intervenis Zeŭso kaj malebligis murdon de la patrino per transformo de Arkaso ankaŭ en urson. Poste li ilin ambaŭ levis sur ĉielan volbon kaj transformis ilin en konstelacion de *Granda kaj Malgranda Ursino*, kiuj nun estas nomataj "Granda kaj Malgranda Ĉaro"*.

## Reflekto en arto 
Tiu ĉi historieto estis preferata temo de renesancaj kaj barokaj artistoj.
* Tizian pentris du bildojn nomataj *Artemiso kaj Kalisto* (unu, el la jaro 1559, estas en Bridgewater House en Londono kaj la dua, el la jaro 1560, estas en Ŝtata galerio en Vieno
* plia atentinda bildo de Fr. Wouterse *Artemiso kaj Kalisto'', el duono de la 17-a jarcento, estas en la Kastela galerio en Kroměříž (Ĉeĥio).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* 204 Kalisto
* Kalisto (luno)

## Tradukfonto 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
12382 Niagara Falls

'*12382 *Niagara Falls'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch''.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la tondra Niagara Akvofalaro () ĉe la rivero Niagaro inter la Eria kaj Ontaria Lagoj, fama celo por mielmonato. Hidroelektra energio estas produktita tie de 1916.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  [12382) Niagara Falls, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Ferenc Szilágyi

**Ferenc Szilágyi**

* Ferenc Szilágyi (historiisto), 1797-1876
* Ferenc Szilágyi (klasikfilologo), 1762-1828
* Ferenc Szilágyi (literaturhistoriisto), 1928-2010
* Ferenc Szilágyi (verkisto), 1895-1967, esperantisto, advokato kaj sveda civitano
Katreo

**Katreo** - (helene **Κατρεύς**, latine *Catreus*) estis en la helena mitologio filo de la kreta reĝo Minoo kaj lia edzino Pazifao.

Katreo estis la plej aĝa reĝa filo. Li havis filinojn Aeropon, Klimenan kaj Apemosinan kaj ununuran filon Altaimenon. Lia orakolo estis, ke li foje mortos per mano de unu el siaj posteuloj.

Altaimeno kaj Apemosina foriris propravole en insulon Rodison, filinojn Aeropon kaj Klimenan la patro forpeligis. Aliloke oni sciigas, ke Apemosinan perforte uzurpis dio Hermeso kaj la patro pro tiu malgloro mortigis ŝin kaj la ceterajn du filinojn li vendis en sklavecon.

Sed post kelkaj jaroj Katreo  eksopiris trovi sian filon kaj ekspedis al Rodoso. Tie, tuj post albordiĝo atakis lin paŝtistoj, kiuj pro mallumo opiniis, ke elŝipiĝas piratoj. Okazis batalo kaj pli frue ol la reĝo povis ekparoli, mortigis lin lia propra filo, kiel estis antaŭdirite.

La malfeliĉa filo petis diojn, ke prefere absorbos lin la tero. Kaj tiel okazis - la tero malfermiĝis antaŭ li kaj Altaimeno malaperis en la abismo.

## Tradukfonto 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Preĝejo Sankta Georgo (Sopron)

**Kirko Sankta Georgo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Sopron, en la urbomezo.

## Historio 
Supozeble en tiu loko la romianoj havis tie kapelon. Ŝajnas, ankaŭ la hungaroj konstruis poste katolikan kapelon. La unua kirko konstruiĝis inter 1380-1430, sed kelkaj supozas, ke tio okazis iomete pli frue. Inter 1555-1673 protestantoj profitis la preĝejon, ili konstruis interne galerion. Baldaŭe la jezuitoj akiris la kirkon. En 1676 incendio okazis, poste ĝi barokiĝis, en 1685 oni oni konstruis flankajn kapeletojn. Interne la stukoj estis faritaj en 1705. En 1761 nova ĉefaltaro estis kreita. La turo estis malkonstruita en 1881, sed en la sekva jaro la pli nova turo jam pretiĝis. En la kirko funkcias la plej malnova orgeno de la lando ekde 1633, sed en 1734 ĝi renoviĝis, en 1957 ĝi trakonstruiĝis. En 1944 bombo parte detruis la kirkon.

## Konstruaĵo 
La kirko situas inter domoj laŭ la trotuaro. La nuna fasado estas videbla ekde la 17-a jarcento, tamen restis 2 gotikaj reliefoj. Meze de la navo malsupre duobla pordo funkcias. Interne ĉe la sanktejo mezepokaj freskoj restis. La altaraj bildoj estis pentritaj en 1764. La mebloj devenas ĉefe el la 18-a jarcento.
eta|La duobla enirejo
Kermeso okazas en la 24-an de aprilo.

## Fontoj 
* hungare
* hungare 
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun fotoj
eta|maldekstre|Vido al la ĉefaltaro
eta|Interno de la kirko

sopron
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Sopron
(12344) 1993 FB1

**(12344) 1993 FB1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj S. Shirai kaj Shuji Hayakawa elde la Observatorio de Hidaka (gubernio Ŭakajama, Japanio)

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Kategorio:Malkovrita de Shuji Hayakawa
Luynes (Indre-et-Loire)

''''* [] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre-et-Loire*, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, , prononco []. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Tours*, al la kantono ** kaj al la komunumaro *Tours Métropole Val de Loire''. Ĝis la departementaj balotoj de 2015, Luynes situis en la kantono Luynes, kiu ne plu ekzistas.

## Vidindaĵoj 
eta|maldekstre|250px|La arkaro de akvedukto de Luynes.
* Romia akvedukto

## Geografio 
La areo de la komunumo estas granda je 34,01 km², kaj ĝia alteco varias inter 39 kaj 105 msm.

### Ĉirkaŭaj lokoj 
Jen estas la samlimaj komunumoj de Luynes :

## Blazono 

Blason de la ville de Luynes (37).svg|Blazono de la komunumo

## Ĝemeleco 
Luynes havas tri ĝemelurbojn :
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
### Internaj ligiloj 
* komunumoj de Indre-et-Loire

### Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo

## Referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Johannes Rudbeckius la Juna

**Johannes RUDBECKIUS la juna** (naskiĝis  en Västerås la 3-an de marto 1623, mortis en Falun la 26-an de majo 1667) estis sveda teologo kaj Superintendanto en Narva.

Li estis filo de Johannes Rudbeckius (1581-1646) kaj Magdalena Hising (1602-1649), kaj frato de Olaus Rudbeck, la Maljuna (1630-1703), Nicolaus Johannis Rudbeckius (1622-1676) kaj Petrus Rudbeckius, la Juna (1625-1701). En 1640, li, kune kun liaj fratoj Petro kaj Nikolaŭ, enmatrikuliĝis en la Universitato de Upsalo. Li, same kiel liaj fratoj, estis favoritaj de la reĝino Kristina kaj Axel Oxenstierna (1583-1654).

La reĝino persone lin nomumis eksterordinara profesoro pri teologio de la Universitato de Upsalo, kaj du jarojn poste, titularan profesoron, kaj tio malplaĉis al la universitata senato, pro la malsamaj teologiaj vidpunktoj inter Wittenberg  kaj Helmstedt. Verdire, tio rilatis al la sinkretisma batalo inter Abraham Calovius kaj Georgius Calixtus. En 1653 li akiris sian diplomon pri Magistreco. Kiam la reĝino Kristina abdikis, li fariĝis superintendanto en Narva. En 1663, li fariĝis vikario en Falun. Johannes Rudbeckius edziĝis al Catharina Sidenia, filino de la profesoro Daniel Sidenius (1592-1667)(1612-1686)
dosiero:Georg_Calixt.jpg|Georgius Calixtus(1622-1701)
dosiero:Johann_Gerhard.jpg|Johann Gerhard(1582-1637)

* Daniel Sidenius (1592-1667)

## Referencoj 
Johannes
Kategorio:Svedaj instruistoj
Kategorio:Svedaj pedagogoj
Kategorio:Superintendantoj