open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tatevi Anapat

maldekstre|eta
**Tatevi Anapat** () estas armena monaĥejo konstruita en la 17-a jarcento situanta ĉe la valo de la rivero Vorotan en la provinco Sjuniko, Armenio.

Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Spitakavor

eta
La preĝejo **Spitakavor** (armene: սպիտակավոր եկեղեցի; "blankeca") estas armena preĝejo de la 5-a kaj 6-a jarcentoj situanta ĉe la limo de kanjono en la urbo Aŝtarako, en la provinco Aragacotno, Armenio. Ĝi troviĝas proksime de la preĝejo Ciranavor, Karmravor, Sankta Mariane, kaj Sankta Sarkis. En la kanjono troviĝas unika ponto konstruita en 1664.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Voskevaz

eta
**Surb Hovhannes** (armene: Սուրբ Յովհաննես եկեղեցի; Sankta Johano) aŭ **preĝejo de Voskevaz** (Ոսկեվազ եկեղեցի) estas armena baziliko de la 7-a ĝis 12-a jarcento situanta en vilaĝo Voskevaz, Aragacotno, Armenio.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Ponto de la Venko

La **Ponto de la Venko** () estas ponto sur la rivero Hrazdan en Erevano, ĉefurbo de Armenio.

Temas pri ponto el du risortoj kaj tri arkoj konstruita el ŝtonoj en la jaro 1945, kaj nomata *de la venko* honore al la venko kontraŭ la nazioj fine de la Dua Mondmilito. Ĝi estis dizajnita de la arkitektoj Artaĉes Mamaĝanjan kaj Aŝot Asatrjan kaj la inĝeniero Simon Ovnanjan.

Ĝi situiĝas sudokcidente de la urbo, komunikigas ĝin kun la Internacia Flughaveno Zvartnoco, Eĉmiadzin kaj Aĵapnjako, kaj fermita en 2005 pro remodelado.

Kategorio:Konstruaĵoj en Erevano
Venko
Monaĥejo Sankta Sarkis de Uŝi

**Monaĥejo Sankta Sarkis** () estas granda monaĥa komplekso (45x54 metroj) situanta tuj ekster la vilaĝo Uŝi en la provinco Aragacotno, Armenio. Ĝi sidas ĉe la flanko de kio estis loĝloko ekde la 3-a kaj 1-a jarmiloj a.K. La monaĥejo estas famkonata pilgrimejo, kaj estis unu el la centroj de spirita eduko en Armenio. Multaj bonaj ekzemploj de frua armena arkitekturo el diversaj periodoj videblas en la komplekso.

## Gallery 

SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 8.JPG
SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 4.JPG
SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 321.JPG
SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 289.JPG
SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 276.JPG
SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 234.JPG
SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 290.JPG
SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 160.JPG
SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 319.JPG
SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 121.JPG
SAINT SARGIS MONASTERY OF USHI 224.JPG

Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Monaĥejo Mughni

La **monaĥejo Sankta Georgo** (; prononcita Surb Gevork) estas armena monaĥejo situanta tuj for de la ĉefŝoseo kiu kuras tra la vilaĝo Mughni en Aragacotno, Armenio. La preĝejo troviĝas ene de la limoj de la provinca ĉefurbo, Aŝtarako. Ĝi estis konstruita por enhavi kelkajn el restaĵoj de Sankta Georgo kiu estis konata kiel la "Mortiganto de Drakoj".

Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Arakeloc

[maldekstre|eta|la [monaĥejo sudokcidente de la vilaĝo Kiranc en Tavuŝo]]
**Monaĥejo Arakeloc** ( "Monaĥejo de la Apostoloj") estas armena monaĥejo de la 13-a jarcento. Ĝi situas 3 kilometrojn sudokcidente de la vilaĝo Kiranc en la provinco Tavuŝo de Armenio.

Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Timo Kotipelto

eta|dekstra|Timo Kotipelto
**Timo KOTIPELTO** (naskita la  en Lappajärvi, Finnlando) estas la kantisto de la finna metalroka bando Stratovarius.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Kotipelto

Kategorio:Finnaj kantistoj
Maŝtoc Hajrapet

eta
**Masĥoc Hajrapet** (armene: Մաշտոց Հայրապետ եկեղեցի ; ankaŭ "Malgranda") estas preĝejo situanta ene de la vilaĝo Garni, en la provinco Kotajko, Armenio. Ĝi estis konstruita en la 12-a jarcento en la loko kie antaŭe estis pagana sanktejo. Ŝtono ĉizita el ruĝa tofo troveblas en la enirejo sur malalta roka muro. Ĝi havas sur ĝi la dizajnon de birdo sidanta sur flora tigo kun la rozeto de eterneco sub sia vosto. La rozeto ankaŭ estas karakteriza pagana simbolo reprezentante la sunon aŭ la lunon, simbolo de la eterna ciklo de vivo, morto kaj renaskiĝo. Estas dirite ke pro tiu pagana simbolo, la ŝtono uzita havas ligon al la antaŭa sanktejo.

En la vilaĝo estas ankaŭ la fortikaĵ-komplekso Garni kun la templo Garni (de la 1-a jc), la preĝejo Sankta Dipatrino, preĝejo de la 4.a jc. en ruinoj, sanktejo Tuĥ Manuk, sanktejo Sankta Sarkis, kaj la sanktejo de la reĝino Katranide.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Pohronský Bukovec

**Pohronský Bukovec** (hungare *Bukóc*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Pohronský Bukovec situas inter montoj, fine de sakovojo. Banská Bystrica troviĝas je 25&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1563 en formo *"Wuggawitz"*. En la 16-a jarcento oni minadis tie feron, kupron kaj arĝenton. En 1828 loĝis tie 56 vilaĝanoj en 7 domoj. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la partizanoj havis tie trejnistan centron, tial en 1945 la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon. En 2001 vivis en Pohronský Bukovec 102 homoj, (100 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* monumento pri la Slovaka Nacia Ribelo

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Lubná (distrikto Svitavy)

[maldekstra|eta|250px|Torso de [Abio de Vopařil|Vopařil-abio el Lubná]]
Municipo **Lubná** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en nordorienta submontaro de Žďárské vrchy, 10&nbsp;km nordokcidente de urbo Polička. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Nomo de la vilaĝo aperas en skribaj dokumentoj el la jaro 1167. Laŭ legendo pretigis lignaĵistoj en ĉirkaŭaj arbaroj furnirojn por kribliloj. Ulman, kverkan kaj fagan lignon el ĉirkaŭaĵo de Lubná oni uzadis ĉefe por produktado de fleksataj aĵoj. El tio estis derivita Lubný les (*Furnirarbaro*), Lubný potok (*Furnirrivereto*) kaj ankaŭ nomo de la nova vilaĝo.

Alia klarigo de la nomo Lubná estas, ke tiel pli frue nomiĝis la rivereto. Ĉar la vorto "lub" en slavaj lingvoj signifas arboŝelon, Lubná estis rivereto, en kiu flosis multaj ligneroj. Ankaŭ la nomo povis signifi vilaĝon, kie por kovrado de tegmentoj uzadis arboŝelojn.

Antaŭ la jaro 1847 infanoj devis viziti la lernejon en Sebranice, kio estis en submontara regiono, ĉefe en vintraj monatoj, malfacila aŭ eĉ danĝera. De tiu jaro instruis la infanojn legi, skribi kaj kalkuli helpinstruisto el Sebranice rekte en Lubná. En la jaro 1854 estis en la vilaĝo aprobita memstara lernejo.

En la jaro 1835 ekfabrikis proksime de Lubná t.n. Kajetánčina vitrofarejo. Ĝi ekestis laŭ interkonsento de magazendomo Lazar Pick kaj familiaro Valdštejn el Litomyšl. Bonkvalitaj produktaĵoj estis eksportataj en Hispanion, Nederlandon, Turkion kaj Amerikon.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
### Kapelo 
Kapelo de Sankta Anna estis en Lubná konstruita en la jaro 1921. Post alkonstruo de turo en la jaro 1993 ĝi fariĝis dominanto videbla el vasta ĉirkaŭaĵo.

### Mariakulta kolono 
Mariakulta kolono estis konstruita en la jaro 1888. Ĝia aŭtoro estis Josef Kroupa el Litomyšl.

### Lignaj kabanoj 
En la vilaĝo estas konservitaj lignaj kabanoj el la unua duono de 19-a jarcento.

### Memorindaj arboj 
En Lubná troviĝas kelkaj arboj signifaj per sia aĝo kaj grandeco.

Estas ĉi tie proklamita memorinda arbo - tilio korfolia, kies aĝo estas 350 - 400 jaroj, alta ĝi estas 24 m, cirkonferenco de trunko 570&nbsp;cm.

Ankaŭ ĉi tie kreskas t.n. Kadidlova jedle (*Abio de Kadidlo*), kiu estas unu el la plej altaj arboj en Ĉeĥio. Ĝian aĝon oni taksas je 400 jarojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de mikroregiono Litomyšlsko  

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Azat

**Azat** (armene "Ազատ") estas rivero kiu naskiĝas en la okcidenta flanko de la montaro Geghama, provinco Ararato kaj direktiĝas al la sudokcidento transirante tra Garni, Lanĵazat kaj Arevŝat antaŭ la kuniĝo kun la rivero Aras ĉe la maldekstra bordo proksime de Artashat. Ĝi longas 55 kilometrojn kaj havas basenon de 572&nbsp;km². La plej alta parto de la valo kiu enhavas la riveron, gastigas la monaĥejon Geghard kaj aliajn konstruaĵojn kiuj entute estas Monda heredaĵo de Unesko ekde la jaro 2000. Ĝi troviĝas proksime de la vilaĝo Goght, en la provinco Kotajko, Armenio.

Kategorio:Riveroj en Armenio
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Armenio
Kategorio:Gegharkunik
Havuc Tar

**Havuc Tar** (; ankaŭ Havuts Tar Vank "Savanto de ĉiuj") estas armena monaĥejo de la 12-a kaj 13-a jarcentoj en la valo de Azat laŭlonge de la vilaĝoj Goght kaj Garni en Kotajko, Armenio. 

maldekstre|eta|Ruinoj de Havuc Tar
Ĝi estas facile atingeble ekde la rezervejo Ĥosrov situanta en la tuta Kanjono Garni. Pluraj ĥaĉkaroj troveblas survoje. Ankaŭ je mallonga distanco de la monaĥejo malgranda kampo maldekstre ekzistas granda ĥaĉkaro kaj malgranda sanktejo.

Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Riečka (distrikto Banská Bystrica)

**Riečka** (hungare *Récske* [rEĉke]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Riečka situas laŭ rojo, fine de sakovojo. Banská Bystrica troviĝas je 5&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la kampoj en 1455 en formo *"Raczka"*. Longe oni minadis tie kupron, feron, karbon, arĝenton kaj plumbon, sed ankaŭ menciindas la arbohakado. En 1828 loĝis tie 623 vilaĝanoj (109 familioj) en 84 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Récske 558 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Banská Bystrica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Riečka 567 homoj, (561 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Batalo de Manzikerto

eta
La **Batalo de Manzikerto**, aŭ Malazgirto, estis batalo inter Bizanca Imperio kaj la selĝukoj gviditaj de Alp Arslan la 26-an de aŭgusto 1071 proksime de Manzikerto (nuna Malazgirt en Turkio). La decida malvenko de la bizanca armeo kaj la kapto de la imperiestro Romanos la 4-a Diogenes ludis gravan rolon en la subfosado de la bizanca aŭtoritato en Anatolio kaj Armenio.

La postlasaĵoj de la batalo de Manzikerto estis katastrofaj por la imperio, kun postaj multaj burĝaj konfliktoj kaj ekonomia krizo kiu grave malfortis la kapablon de la imperio adekvate defendi la landlimojn. Tio kondukis al amaso da turkoj en centra Anatolio kaj antaŭ 1080, areo de 30,000 kvadrataj mejloj (78,000 km2) estis perdita de la imperio. Ĝi prenis jardekon da interna tumulto antaŭ kiam Aleksio la 1-a Komneno (1081 al 1118) denove alportis stabilecon al la imperio.

Manzikerto
Kategorio:Historio de Bizanca imperio
Kategorio:1071
1371 Resi

'*1371 *Resi'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo, "*Resi*", aludas al la kuzino de *Sinjorino Schaub'', amikino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Alp Arslan

[eta|dekstra|Alp Arslan humiligante al [Romano la 4-a post la Batalo de Manzikerto]]
**Alp Arslan** (1030 — 1072/1073) estis la dua sultano de la selĝuka dinastio, kiu aneksis Kartvelion, Armenion kaj grandan parton de Anatolio al siaj posedaĵoj de Ĥorasano kaj la okcidento de Irano.

Li preferis konkeri anstataŭ regi kaj lasis la administradon de sia imperio al la fama veziro, Nizam al-Mulk. En la jaro 1071, lia venko kontraŭ la Bizanca Imperio en la batalo de Manzikerto malfermis la vojon por la eventuala turka konkero de Anatolio. Li forpasis unu jaron post kiam estis morte vundita de prizonulo dum disputo.

Kategorio:Sultanoj
Kategorio:Selĝuka Imperio
Sud-Eŭskio

**Sud-Eŭskio** (, t.e. *Suda parto*) estas la nomo por la aro de la Hispanaj provincoj de Eŭskio (aktualaj Eŭska Aŭtonoma Komunumo kaj Navara Forua Komunumo). Ĝi koncernas la kvar provincojn apartenantajn al Hispanio kiuj formas la kulturan regionon nomitan Euskal Herria t.e. Eŭskio laŭ la difino de la Reĝa Akademio de la Eŭska Lingvo.

## Vidu ankaŭ 
* Eŭskio
* Nord-Eŭskio

Kategorio:Geografio de Eŭskio
Tagmezulino

eta|

**Tagmezulino** (; ; ; ; ; , Poludnicja, bulgare, ruse kaj serbe *Полудница*, Poludnica) estas laŭ slava mitologio malica ina demono ĉasanta tiujn, kiuj malatente restis tagmeze en kampo. Historioj pri tiu demona estaĵo aparte troveblas en la folkloro de la ĉeĥa kaj la soraba lingvoj.

Al tagmezulinoj ŝanĝiĝis animoj de tiuj virinoj, kiu mortis dum aŭ tuj post geedziĝo. Al renkontitoj ili solvigis malfacilajn enigmojn kaj de la respondo dependis la sorto de la demandito. Ili mortigis aŭ vundis siajn viktimojn, sufokis falĉistojn dormantajn en kampoj kaj forkaptis infanojn, kiuj ludis rande de kampoj.

Tagmezulinoj prezentiĝis kiel junaj knabinoj aŭ maljunulinoj, tre palaj, vestitaj blanke, kun longaj malordaj haroj. Surdorse ili portis sakojn en kiujn metis la kaptitajn infanojn. Enmane ili kutime tenis falĉilon, falĉileton aŭ bastonon, per kiu ili turmentis la viktimojn.

Verŝajne slavoj opiniis ankaŭ, ke la alvenon de tagmezulino anoncis malgranda somera trombo, kreiĝanta dum varmaj tagoj antaŭ ŝtormo. La trombo aperas abrupte, atingas kelkmetran alton kaj post nelonge malaperas. Oni ankaŭ opiniis, ke se dum sunoplena, varmega kaj senventa vetero tigoj de grenoj moviĝis, oni devis eskapi la kampon por eviti atakon de tagmezulino.

## Rilataj temoj 
* Tagmezulino (Bukedo)

Kategorio:Feoj
Kategorio:Slavaj demonoj
Bāng Chhun-hong

***Bāng Chhun-hong*** estas hokla kanto komponita de Teng Ju-hsien, tajvana hokla muzikisto kaj verkita de Lee Lin-ĉiu. Ai-Ai () aŭ Iam-Iam ().

La titolo signifas *"Sopirante printempan brizon"*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kantoj
Kategorio:Tajvana muziko
Anania Ŝirakaci

**Anania ŜIRAKACI** (610-685) estis armena erudiciulo, matematikisto kaj geografiisto. Liaj plej famaj verkaĵoj estis la **Geografia Gvidilo** kaj la **Kosmografio**. Lia famo venas pro lia aserto ke la Tero estis ronda kaj ke la Universo estis multe pli ol la proponita de Aristotelo komune akceptita en sia epoko.

La medalo Anania Ŝirakaci estas oficiala agnoskado de la Respubliko Armenio al la esploristoj kaj sciencistoj en la fakoj Ekonomiko, Natursciencoj, Inĝenierio kaj esploraĵoj.

En 2005, la Centra Banko de la Armena Respubliko eldonis memoran moneron montrantan la bildon de Anania Ŝirakaci.

Kategorio:Armenaj matematikistoj
Kategorio:Armenaj geografoj
Kategorio:Armenaj historiistoj
Kategorio:Armenaj astronomoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 610
Kategorio:Mortintoj en 685
Federacia Universitato de Minas-Ĝerajso

eta|dekstre|250ra
La **Federacia Universitato de Minas-Ĝerajso** (), konata per la mallongigo **UFMG**) estas publika universitato, lokata en Belo Horizonte, subŝtato Minas-Ĝerajso, Brazilo. La studentoj eniras en la universitato per grandega ekzameno pri ĉiuj temoj studataj en meza lernejo.

UFMG estas unu el plej grandaj universitatoj en Brazilo, ĝi estas la kvina. Ĝi oferas 75 gradajn kursojn, kiel Medicino, Ekonomio, Leĝo, Inĝenierarto kaj aliaj Sciencaj kaj Artaj kursoj. Ĝi ankaŭ oferas altnivelajn kursojn kiel Postmezgrada (79), Majstra (66) kaj Doktora kursoj (57). Entute, UFMG havas 37 479 studentojn.

La universitato havas tri ĉefajn kampusojn: Pampulha, Sanaj Sciencoj kaj Montes Claros. Pampulha estas la ĉefa kampuso (kie estas la rektoro) kaj ĝi havas 8 775 579 kvadratajn metrojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Universidade Federal de Minas Gerais *(portugale)*

UFMG
Kategorio:Edukado en Minas-Ĝerajso
Kategorio:Brazilaj universitatoj
1373 Cincinnati

'*1373 *Cincinnati'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, kun tre discentra kaj klinita orbito.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edwin Hubble, elde la Observatorio de Monto Wilson, en la Kantono Los-Anĝeleso (Kalifornio).

## Nomo 
Ĝia nomo, "*Cincinnati''", honoras la teamon de la Observatorio de Cincinnati, kiu kalkulis ĝian orbiton.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Toros Roslin

**Toros ROSLIN** (armene: Թորոս Ռոսլին ; ĉirkaŭ 1210-1270) estis la plej eminenta armena bildiganto de manuskriptoj en la Alta Mezepoko. Roslin enkondukis ampleksan gamon de rakontoj en sia ikonografio bazita sur la scio pri okcident-eŭropa arto daŭrigante la tradiciojn establitajn de liaj antaŭuloj. Roslin riĉigis la armenan manuskript-pentraĵojn per enkonduko de novaj artaj temoj kiel ekzemple la Dubemo de Tomaso kaj la Trairo de la Ruĝa Maro. Krome li revivigis la ĝenron de reĝaj portretoj, la unuaj portretoj de kilikiaj reĝaj familioj kiuj aperis en manuskriptoj. Lia stilo estas karakterizita per bongustaĵo je la koloroj, klasika traktado de figuroj kaj la vestoj, eleganteco de la linio, kaj kreado de nova ikonografio.

La homaj formoj en liaj bildoj estas vivigitaj, reprezentante malsamajn emociajn statojn. La bildoj ofte okupas la tutan surfacon de la manuskripto-paĝo kaj en aliaj kazoj kiujn estas integritaj en la tekstoj harmonie kun la ensemblo de la ornamado.

Kategorio:Armenaj pentristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 13-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 13-a jarcento
Gregorio Tatevaci

**Gregorio de TATEV**, Grigor Tatevaci aŭ Grigor Tatevianc (armene Գրիգոր Տաթեվատսի ; 1346-1409) estas armena monaĥo, filozofo, instruisto, poeto, pentristo kaj kopiisto de la 14-a jarcento. Defendanto de la sendependeco de la Armena Apostola Eklezio disde la ŝtato. Estis la superulo de la monaĥejo Tatev kaj aŭtoro de multnombraj verkoj pri teologiaj kaj filozofiaj aferoj. Li ankaŭ estas konata kiel "bildiganto" de du manuskriptoj konservitaj en Matenadarano, Erevano, Armenio.

Kategorio:Armenaj verkistoj
Kategorio:Armenaj filozofoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1346
Kategorio:Mortintoj en 1409
KSU Gazal-1

eta|dekstra|250px|KSU Gazal-1

**Gazal-1** (araba por 'gazelo') estas SUV-aŭtomobilo, prezentita unuafoje la 14-an de junio en 2010, dizajnita fare de studentoj de Universitato Reĝo Saudo. La produktadon de la aŭtomobilo aprobis mem reĝo Abdullah kaj oni kalkulas je produktado, vendado de po ĉ. 20.000 por ĉiu jaro, kio signifas, ke tiu aŭtomobilo povas esti la unua amasproduktita araba aŭtomobilo.

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo de la universitato 
* aŭtomobila paĝo 

Kategorio:Aŭtomobiloj
Kategorio:Ekonomio de Sauda Arabio
Mĥitar Goŝ

**Mĥitar GOŜ** (armene: Մխիթար Գոշ) (1130-1213) estis armena akademiulo kaj pastro. Li skribis kodon de leĝoj inkluzive de civila kaj kanona juro kiuj estis uzitaj kaj en Granda Armenio kaj en Armena reĝlando en Kilikio. Ĝi ankaŭ estis uzita en Pollando, sub la ordono de la reĝo Sigismondo la Maljuna, kiel la leĝo sub kiu la armenoj de Lvivo kaj Kamenec-Podolskij vivis de la jaro 1519 ĝis kiam la regiono falis sub aŭstria regado en 1772. Li ankaŭ verkis kelkajn popularajn fabelojn. Li fondis monaĥejon de Nor-Getik kiu post lia morto estis konata kiel monaĥejo Goŝavank.

Verkoj de Mĥitar Goŝ poste estis adaptitaj en la kodekso de* Datastanagirk* en meza armena lingvo, kiu estis preparita Smbat la Soldato, armena nobla komandanto kaj juĝisto en la 13-a jarcento.

## Referencoj 
Kategorio:Armenaj religiuloj
Kategorio:Armenaj verkistoj
Kategorio:Kristanismo en Armenio
Frik

**Frik** estis armena poeto de la 13-a kaj 14-a jarcentoj. Li vivis en la tempo de la mongola okupado de Armenio.

Liaj versoj estas skribitaj en la spirito de religia fatalismo; en la sama tempo, li kritikis la pastraron pro hipokriteco.

Kategorio:Armenaj poetoj
1375 Alfreda

'*1375 *Alfreda''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝi ricevis la antaŭnomon de unu amiko de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eugène Joseph Delporte
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Urbatagirk

**Urbatagirk** aŭ **Urpatakirk** (armene Ուրբաթագիրք "Libro de la Vendredoj") estas la unua libro presita en la armena lingvo. Ĝi estis printita en Venecio (Italio) en 1512 fare de Hakob Meghapart. Urbatagirk havas 124 paperajn paĝojn el kiuj 24 kun nigra kaj ruĝa koloroj.

Kategorio:Libroj en armena lingvo
Kategorio:Literaturo de Armenio
Kategorio:Libroj aperintaj en 1512
1376 Michelle

'*1376 *Michelle'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la franca astronomo Guy Reiss elde la observatorio de Alĝero.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Michelle*", tiu de unu filino de Louis Boyer, kolego de la malkovrinto.

*Atentu*: Oni ne konfuzu ĉi tiun asteroidon kun:
* *1045 Michela*
* *1348 Michel''

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Guy Reiss
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Schübelbach

**Schübelbach** estas komunumo en la distrikto March en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Schübelbach situas oriente de la rivero Wägitaler Aa, la elfluanto de la Baraĵlago de Wägital. En nordoriento la komunumo etendiĝas ĝis al la Linth-Ebenaĵo kaj en sudo al la Svisaj Antaŭalpoj. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Schübelbach la sudorienta parto de la vilaĝo Siebnen en okcidento kaj la vilaĝo Buttikon en oriento. Sur la komunuma teritorio situas la monto *Stockberg* kun alteco de 1247 m s.m.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Schübelbach limas en nordo al Tuggen, en nordoriento al Benken (SG), en oriento al Reichenburg, en sudoriento al Glaruso-Nordo (GL), en sudo al Innerthal, en sudokcidento al Vorderthal, en okcidento al Galgenen, kaj en nordokcidento al Wangen.

## Trafiko 
Schübelbach situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 3 de Zuriko al Koiro kaj tra ĝia teritorio ankaŭ pasas la svisa aŭtovojo A3. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Koiro respektive Buchs, kaj krome tra ĝi pasas buso de Pfäffikon al Reichenburg.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Schübelbach datiĝas el la jaro 1184 kiel *Subelnebach*. Jam en la jaro 1045 estis menciita Buttikon kiel *Butinchouen*, kaj eĉ jam en la 1-a jarmilo en la jaro 972 Siebnen kiel *Sibineihha*. Post la Malnova Zurika Milito Schübelbach estis en la jaro 1437 submetita al la suvereneco de Ŝvico. Ĝis 1536 Schübelbach apartenis al la grandparoĥo Tuggen, tiam ĝis 1604 estis konstruitaj propraj preĝejoj en Siebnen, Buttikon kaj Schübelbach, kaj Schübelbach sendependiĝis de Tuggen.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Schübelbach-Buttikon (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Schübelbach
* Schübelbach en la Historia Leksikono de Svislando
1377 Roberbauxa

'*1377 *Roberbauxa'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan inĝenieron *Robert Baux'', amiko de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Louis Boyer
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1936
Herbeja ammodramo

La **Herbeja ammodramo** (*Ammodramus humeralis*) estas malgranda birdo de la grupo de la Amerikaj paseroj kaj genro de Ammodramoj. La 11 specioj de *Ammodramus* loĝas en marĉoj kaj herbejoj.

Ĝi troviĝas en Argentino, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Gujanoj, Paragvajo, Peruo, Urugvajo kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas seka savano, subtropikaj aŭ tropikaj laŭsezone humidaj aŭ inonditaj herbejoj de malaltaj teroj kaj paŝtejoj.

Plenkreskuloj havas suprajn partojn striecajn je bruna; ili havas helbrunan bruston, blankecan ventron kaj mallongan helan voston. Ties vizaĝo estas helbruna kun hela okulringo, malhela malantaŭa okulstrio, flaveca brida duona superokulo kaj malhelbruna krono kun centra mallarĝa hela strio. La kruroj estas rozkolorecaj kaj la beko larĝa ĉebaze.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Ammodramus humeralis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Povrazník

**Povrazník,** hungare **Póráz,** germane **Sailersdorf** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Povrazník situas en la plej griza parto

## Situo 
Povrazník situas inter montoj, laŭ traira flankovojo. Banská Bystrica troviĝas je 26&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1424 en formo *"Powraznik,"* kiel apartenaĵo de Libetbánya. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon triaklasa. En 1828 loĝis tie 156 vilaĝanoj en 20 domoj. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis *Povraznik,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Póráz 334 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Povrazník 147 homoj, (140 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Povrazník sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Bgheno-Noravank

maldekstre|eta
**Bgheno-Noravank** (; ne konfuzi ĝin kun la monaĥejo Noravank en la provinco Vajoco-Dzoro) estas armena monaĥejo de la 11-a jarcento en la provinco Sjuniko, Armenio. Nuntempe ĝi konsistas el malgranda preĝejo el la jaro 1062, ornamita per bordaj kaj bibliaj reliefaĵoj. La ruinoj de la preĝejo estis remalkovritaj en la 1920-aj jaroj de Aksel Bakunc, konata agronomisto.

Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Agarak

**Agarak** (armene: Ագարակ) estas urbo fondita en 1949, en la provinco Sjuniko, Armenio. Ĝi estas konsiderita kiel la fino en la suda parto de Armenio. Ĝi sidas ĉe la maldekstra bordo de la rivero Araks. La urbo troviĝas je 410 km sude de la landa ĉefurbo Erevano kaj 94 km sude de la provinca ĉefurbo Sjuniko,Kapan. 

Kategorio:Urboj de Armenio
Komputada inĝenierarto

**Komputada Inĝenierarto** estas la studo kaj aplikado de kombinado el Elektra inĝenierarto kaj komputoscienco. Ĝi kombinas aparataron - tuta fizika ekipaĵo - kaj programaron - tuta logika ilo de komputilaj sistemoj.

Ĝi estas fako por disvolvigi la komputadon teknologie, apliki komputadon, uzante la fundamentojn pri komputado kiel Algoritmoj, Komputilaj Arkitekturoj, Programlingvoj ktp.

La komputada inĝeniero povas labori en diversaj subfakoj:

* Komputila grafiko
* Komputila arkitekturo (kaj procesoroj)
* Programara inĝenierarto
* Komputilaj retoj
* Intelektaj sistemoj
* Operaciaj sistemoj
* Aŭtomatado
* Telekomunikado
Vorderthal

**Vorderthal** estas komunumo en la distrikto March en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Vorderthal situas en la meza parto de la valo *Wägital*, ĉe la baraĵo de la Lago de Wägital. Tra la komunumo fluas la rivero Wägitaler Aa, kiu elfluas la Lagon de Wägital kaj inter Lachen kaj Nuolen alfluas al la Lago de Zuriko. La sudorientan limon de la komunumo formas la rivero *Trepsenbach*, alfluanto de Wägitaler Aa. La plej alta punkto de la komunumo situas en sudo sur la monto Gross Aubrig kun alteco de 1695 m s.m..

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Vorderthal limas en nordo al Galgenen, en oriento al Schübelbach, en sudo al Innerthal, en okcidento al Einsiedeln, kaj en nordokcidento al Altendorf.

## Trafiko 
Tra Vorderthal pasas la vojo de Siebnen al Innerthal, kaj la komunumo estas la komencpunkto de la vojo tra Sattelegg-Pasejo al Einsiedeln. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Innerthal al Siebnen.

## Historio 
La unu firma setlejo en la valo Wägital estiĝis en la jaro 406 post Kristo. En la jaro 1350 la suvereneco pri la valo apartenis al la Grafejo Rapperswil. En la jaro 1776 Innerthal kaj Vorderthal disiĝis al du sendependaj komunumoj. Ĝis en la 18-a jarcento al la valo Wägital ekzistis nur malbona piedpado. En la jaro 1830 estis permesita la konstruo de bona veturebla vojo, sed daŭris ankoraŭ ĝis en la jaro 1861, ke la vojo povis estis malfermita. En la jaroj 1940 ĝis 1942 internitaj soldatoj (ĉefe poloj) konstruis la pasejvojon trans Sattelegg al Einsiedeln.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Vorderthal
Tuĥ Manuk

eta
La sanktejo **Tuĥ Manuk de Oŝakan** troviĝas en la urbo Oŝakan en la provinco Aragacotno, Armenio. Tuĥ Manuk laŭlitere tradukeblas kiel "malluma bebo" aŭ "malluma juneco" kaj estas ligita al la sekto Tuĥ Manuk, populara inter la virinoj de la jezida kulturo en Armenio. Tiuj sanktejoj estas ĝenerale situantaj ekster la vilaĝoj kaj urboj (kun jezida plimulto) sur altaĵoj.

Kategorio:Jezidaj sanktejoj en Armenio
Kategorio:Jezidoj
Kategorio:Vizitindaĵoj en Armenio
Smbataberd

eta
**Smbataberd** (armene: Սմբատաբերդ; "Fortikaĵo de Smbat, Princo de Sjuniko) estas fortikaĵo situanta sur pinto de monteto inter la vilaĝoj Artabujnk kaj Jeghegis en la provinco Vajoco-Dzoro, Armenio. Tre probable Smbataberd estis fondita en la 5-a jarcento, sed estis konstruita sur ĝi alia pli bona kaj pli bone fortikigita en la 9-a kaj 10-a jarcentoj.

Smbataberd estis konstruita en tre strategia loko en la suda ekstremo de monteto, ŝirmita de klifoj en tri el siaj flankoj. La muregoj estas tre altaj kun turoj ankoraŭ relative sendifektaj en la ekstero. Ene de ĝi preskaŭ nenio restas, escepte de la malforta fundamento de la konstruaĵoj proksime de la murego kaj turego ĉe la plej alta parto de ĝi.

Kategorio:Fortikaĵoj en Armenio
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Armenio
Orienta Patrinmontaro

eta|230px|Mapo de Meksiko kun situo de Orienta Patrinmontaro.

**Orienta Patrinmontaro** aŭ **Orienta Sierra Madre** (aŭ tute en hispana : ''''*) estas montaro en nordorienta Meksiko.

## Priskribo 
Spanante 1 000&nbsp;km Orienta Patrinmontaro etendiĝas ekde Koaŭilo sude tra Novleono, sudokcidenta Tamaŭlipaso, Sanktluis-Potosio, Keretaro, kaj Hidalgo ĝis norda Pŭeblo, kie ĝi sin turnas al orienten-okcidenten iranta Sierra Nevada de centra Meksiko.

La marborda meksik-golfa ebenaĵo situas oriente de la Sierra, inter la montaro kaj la Meksika Golfo marbordo. Meksika Altebenaĵo, kiu havas averaĝan altitudon de 1 100 metroj, troviĝas inter Orienta Patrinmontaro kaj Okcidenta Patrinmontaro pli fore okcidenten.

La klimato de Orienta Patrinmontaro estas pli seka ol tiu de la pluvarbaraj areoj pli fore suden en Meksiko.

## Ĉefaj plej altaj pintoj 
La plej alta punkto *Cerro San Rafael*, je 3700 metroj super marnivelo, estas la plej alta punkto de Orienta Patrinmontaro kaj de la subŝtato Koaŭilo, kaj la dua en Meksiko pri la izolitaj montoj .

## Ekologio 
Tiu longa kaj granda montaroĉeno estas fama por sia abunda biodiverseco kaj granda nombro de endemiaj specioj de plantoj kaj bestioj, ekde la seka nordo ĝis la pli humida sudo. La Pinaroj-kverkaroj de Orienta Sierra Madre troviĝas alt-altitude, inter 1 000 kaj 3 500 metroj super marnivelo . Oriente, la tamaŭlipasaj kserofitaroj kovras la pli malaltajn deklivojn en Novleono kaj norda Tamaŭlipaso, dum la verakrucaj humidaj arbaroj okupas la pli malaltajn deklivojn de la centra montaro, kaj la orienta kaj suda fino de la ĉeno gastigas la verakrucajn montarbarojn. Okcidente de la montaro, la Meksika Altebenaĵo hejmigas dezertojn kaj kserofitarojn, inkluzive de Ĉiuaŭa Dezerto al nordo, la centr-altebenaĵaj kserofitaroj je la centra parto de la altebenaĵo, kaj la centra-meksikaj kserofitaroj je la suda altebenaĵo.

Multo de la plantaro kaj bestaro ankaŭ troviĝas en Okcidenta Patrinmontaro, kiu estas paralela al tiu montaro laŭlonge de okcidenta Meksiko.

### Flaŭro 
Pinaroj-kverkaroj estas superregataj de pluraj specioj de pinoj, kiaj *Pinus nelsonii*, *P. cembroides*, *P. pseudostrobus*, kaj *P. arizonica*, kaj de kverkoj, kiaj *Quercus castanea* kaj *Q. affinis* . La kanopeo de humidaj arbaroj estas superregataj de arboj kiuj altas ĝis 30 metroj, inkluzive de *Brosimum alicastrum*, *Manilkara zapota*, *Celtis monoica*, *Bursera simaruba*, *Dendropanax arboreus*, kaj *Sideroxylon capiri*.

### Faŭno 
Birdoj de la arbaro inkluzivas meksikan paruan, *Cyrtonyx montezumae* (*Odontophoridae*), *Picoides stricklandi* (pegedoj), *Buteo abonotatus* (akcipitredoj) kaj plurajn speciojn de korvedoj.

La koaŭilaj pinaroj-kverkaroj estas parto de la migrada vojo de *Danaus plexippus* .

### Minacoj kaj konservado 
La originaj vivejoj estas severe reduktitaj per senarbarigo por paŝtado kaj arbarekspluatado dum jarcentoj. Protektitaj areoj inkluzivas Nacian Parkon *Cumbres de Monterrey* en Meksiko kaj Nacian Parkon *Big Bend'' en Teksaso.

## Vidu ankaŭ 
* Meksikaj loknomoj
* Oaĥaka Patrinmontaro
* Suda Patrinmontaro

## Referencoj 
Kategorio:Montaroj en Meksiko
Konstantino la 3-a (Armenio)

**Konstantino la 3-a** (ankaŭ Konstantino la 5-a; armene: Կոստանդին , transskribo en la okcident-armena lingvo: Gosdantin) n. la 17-an de aprilo 1313 - m. la 21-an de decembro 1362. Konstantino estis reĝo de la armena reĝlando en Kilikio de 1344 ĝis 1362. Li estis filo de Baldueno, Marŝalo de Armenio; nevo de Hetumo la 1-a, kaj malproksima kuzo de Konstantino la 2-a.[eta|Konstantino la 3-a apud templanoj de la [Ordeno de Malto]]Kiam Konstantino la 2-a estis mortigita dum ribelo en 1344, Konstantino la 3-a sukcedis lin. Li estis la dua reĝo de la dinastio Lusignan. Li provis ekstermi ĉiujn rivalajn postulantojn al la trono. Li ordonis mortigi Konstantinon la 2-an, Bemon kaj Leonon, sed antaŭ la murdo ili povis eviti ĝin rifuĝante sin en la najbara Kipro.

Konstantino estis la unua edzo de Maria, filino de Oŝin de Korikos kaj Johanino de Anĵuo. Liaj du filoj mortis kaj kiam li mortis pro naturaj kialoj estis sukcedita de lia kuzo Konstantino la 4-a.

Kategorio:Armenaj reĝoj
Kategorio:Dinastio Lusignan
Sebedín-Bečov

**Sebedín-Bečov,** hungare **Szebedénybecsó** [sebedEnjbeĉO] estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Sebedín-Bečov situas en la plej griza parto

## Situo 
Sebedín-Bečov situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Banská Bystrica troviĝas je 17&nbsp;km-oj.

## Historio 
Sebedín-Bečov estiĝis en 1964, tiam unuiĝis 2 vilaĝoj sube menciitaj. Pli frue ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Sebedín-Bečov 343 homoj, (331 slovakoj).

### Szebedény/Sebedín 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1351. En 1828 loĝis tie 273 vilaĝanoj en 32 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szebedény 250 homoj, (plejparte slovakoj).

### Becsó/Bečov 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1582 en formo *"Beczov"*. En 1591 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 156 vilaĝanoj en 21 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Becsó 91 homoj, (plejparte slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* ligna sonorilostablo el la 18-a jarcento
* malnova akvomuelejo

## Eksteraj ligiloj 
* Sebedín-Bečov sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Kategorio:Municipoj en Slovakio kun kunmetita nomo
Selce (distrikto Banská Bystrica)

**Selce,** hungare **Szelcse** [selĉe], germane **Seltz** [selc] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Selce situas en la plej griza parto

## Situo 
Selce situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Banská Bystrica troviĝas je 6&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. En la ferepoko oni konstruis tie teran fortikaĵon. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1332 en latina formo *"Omnes Sancti de Zolio"*, poste en 1340 en formo *"Selcze"*. En 1828 loĝis tie 766 vilaĝanoj en 101 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szelcse 1035 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 la loko estis bombardita. En 2001 vivis en Selce 2010 homoj, (1977 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Kirilo kaj Metodo el la 14-a jarcento, post 2 jarcentoj kaj en 1946 trakonstruiĝis
* restaĵo de terfortikaĵo sur montopinto 780 m-ojn alta

## Eksteraj ligiloj 
* Selce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Premeaux-Prissey

**Premeaux-Prissey** estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
La komunumo enhavas la vilaĝon Premeaux kaj la vilaĝeton Prissey. La fonto de la rivero Courtavaux estas en la komunumo.

## Vinoj 
Tie oni produktas 
* Nuits-Saint-Georges Premier Cru : 42 ha 25 a 42
* Nuits-Saint-Georges(AOC) : 11 ha 79 a 38
* Côte-de-nuits villages (AOC) : 4 ha 97 a 30.

## Akvo 
Tie estis dolĉakva banloko.
Por la turismo estas lago " Saulx Guillaume" kun strando.

## Demografio 
## Historio 
eta|maldekstre|Preĝejo de Prissey
La unua dokumenta mencio de Premeaux datiĝas el la jaro 1160 kiel *Prumel*.

La preĝejo de Prissey kaj preĝejo de Premeaux datiĝas el la 13-a jarcento.

La komunumo Premeaux-Prissey datiĝas de 1972.

## Esperanto vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,75%).

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Nuits-Saint-Georges

### Eksteraj ligiloj 
* Paĥoco 
* komunumaro 

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Freundel Stuart

**Freundel Jerome STUART** [Frendel Ĵerom Stuart] (naskiĝis la 27-a de aprilo 1951) estas barbada politikisto, membro de la Demokrata Laborista Partio (DLP), kaj ekde oktobro 2010 ĝis majo 2018 la ĉefministro de Barbado.
Li sukcedis David Thompson, kiu mortis pro pankreata karcinomo je 23-a de oktobro 2010.

## Politika kariero 
Stuart interesiĝi pri politiko de post la frua 1960-aj, kaj oficiale membriĝi al la DLP je 1970.

De 2003 ĝis 2007, Stuart servis en la senato.

Por la 2003 ĝenerala voĉdono, Stuart ŝanĝis lian civitanecon al Sankta Mikaelo Sudo, sed kvankam la DLP gajnis 7 sidejojn, li ne gajnis unu.
Li kandidatiĝis denove je 2008, kiam la DLP gajnis la voĉdonon kun 20 el 30 sidlokoj, kaj tiu foje gajnis.

### Ĉefministro de Barbado 
Ĉefministro David Thompson elektis Stuart kiel deputitan ĉefministron, sed kiam Thompson malsaniĝis pro pankreata karcinomo je majo 2010, Stuart iĝis anstataŭan ĉefministron.
Li servis kiel anstataŭan ĉefministron ĝis la morto de Thompson je 23-a de oktobro 2010, kaj, tiu sama tago, la DLP elektis lin kiel la partian ĉefon, kaj Guberniestro Ĝenerala Clifford Husbands ĵurigis ĝin kiel la 7-an ĉefministron de Barbado.

## References 
Kategorio:Barbadaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Barbado
Regno de Kumarkaj

eta|dekstra|Mapo de la reĝlando de Kumarkaj.
La **regno de Kumarkaj** (aŭ '''''Q'umarkaj'''*) estis suverena ŝtato fondita de la kiĉeoj en la 13-a jarcento en la altebenaĵoj de la nuna Gvatemalo. Ĝi ekzistis ĝis la 15-a jarcento kiam la hispana konkero sub gvidado de Pedro de Alvarado venkis ĝin en 1524.

La kiĉea regno atingis sian pinton sub la reĝo *K'iq'ab'', kies ĉefurbo estis la fortikaĵo Q'umarkaj (konata ankaŭ per sia naŭatla nomo Utatlan) proksime al la nuna urbo de Santa Cruz del Quiché.
Dum sia regno la kiĉeoj estris vastajn areojn de la gvatemala altebenaĵoj ĝis Meksiko kaj ili subpremis aliajn majaojn, kiel la ''Tz'utujil*, *Kaqchikel* kaj *Mam* aŭ la *Pipil''.

## Bibliografio 
: 
: 
: 
: 
: 
:  
:  
: 
: 
:  
: 
: 
:
: 
: 
:
:
:  

Kategorio:Majaa civilizo
Kategorio:Historio de Gvatemalo
Kategorio:Antaŭkolumba Mezameriko
Kategorio:Eksaj landoj de Nordameriko
Kategorio:Departemento Retalhuleu
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1520-1529
Kategorio:Malaperis en 1524
Slovenská Ľupča

eta|maldekstra|250ra|Burgo Ľupčany
eta|250ra|maldekstra|Vilaĝdomo de Slovenská Ľupča
eta|250ra|maldekstra|Uzino pri medikamentoj en Slovenská Ľupča
eta|250ra|maldekstra|Kolono pri Maria en Slovenská Ľupča
**Slovenská Ľupča,** hungare **Zólyomlipcse,** [zOjomlipĉe], germane **Windischlipsch** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historiaj loknomoj estis slovake ĝis 1927 „Zvolenská Ľupča“; germane *Slowakisch Liptsch*; hungare ĝis 1882 *Tótlipcse* (aŭ pli simple *Lipcse*).

## Situo 
Slovenská Ľupča situas laŭ dekstra bordo de Hron, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Brezno-Banská Bystrica. La lasta urbo troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1250 en formo *"Lypcsa"*. La setlejo formiĝis parte apud la fortikaĵo kaj apud la monaĥejo. Inter 1306-1314 Mateo Csák havis la fortikaĵon. La vilaĝo urbiĝis en 1340, kiel grava minista urbo. La privilegioj estis liberaj voĉdonadoj pri juĝisto kaj pastro, bazarado kaj sendoganeco. En la 1440-aj jaroj la husanoj dominadis tie. En 1679 pro pesto 700 loĝantoj mortis. En 1697 paperofarejo ekfunkciis. En 1828 loĝis tie 1301 urbanoj en 180 domoj. Post jardekoj la urbo perdis sian rangon, tamen diversaj uzinoj fondiĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zólyomlipcse 1754 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vidindaĵoj 
• luterana novgotika preĝejo de 1874
• fortikaĵo (hodiaŭ ruina) sur montopinto 375 m-ojn alta,
• burgo aǔ kastelo , nun en posedo de fero-fabriko Podbrezová
• monaĥejo – nun lapidario (arkeologia parko - bildo mankas)
• romkatolika gotika templo de La plej Santa Triuno ( sur fotografaĵo, c̑irkaŭ 1370 ), en 1615 renesanciĝis
• urbodomo de 1659
• kolono pri Maria el la 18-a jarcento memore al la pesto (bildo)
• tilio memore al Matiaso Korvinus

## Famuloj 
En la iama Lipcse mortis hungara palatino Ferenc Wesselényi.

## Ĝemelkomunumoj 
*  Partizánska Ľupča, Slovakio
*  Polomka, Slovakio

## Eksteraj ligiloj 
* Foto kaj slovaka teksto pri burgo de Slovenská Ľupča 

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Azat (vilaĝo)

**Azat** (armene: Ազատ , ankaŭ Azad; ĝis 1935, Aghkilisa) estas vilaĝo en la provinco Gegharkunik de Armenio. La vilaĝo havas preĝejon de la 11-a jarcento en ruinoj kaj paron de mezepokaj ĥaĉkaroj. La vilaĝo estis la naskiĝloko de la famkonata azera folkloropoeto Aŝiko Alasgar (Aŝug Alesker) (1821-1926). 

Ĉiuj etnaj azeroj loĝantoj de Azat fuĝis al Azerbajĝano en 1988-1989 dum la milito en Montara Karabaĥo.

Kategorio:Vilaĝoj de Armenio
Murmanska Esperanto-Klubo "Murmano"

Murmanska Esperanto-Klubo **Murmano** nomigite de Aleksandras Masiukas - estas esperanto-klubo en urbo Murmansko (Rusio). La klubo estas la plej norda esperanto-klubo. La Klubo estis fondita en februaro de 1988 post 2-semajnaj lingvaj kursoj, okazigintaj sub gvido de Elvira Gacenko (el urbo Volĵskij). Ŝin invitis en Murmanskon laŭ interkonsento kun Junulara kulturcentro esperantisto el la sama urbo Dmitrij Lisenko, servinta tiam en la Norda Floto. La 25an de februaro 1988 post la lasta leciono estis fondita E-Klubo kaj elektita unua prezidanto Dmitrij Bubnov. Ĉi tiu dato estas naskiĝtago de la Klubo, celebrata ĉiujare.

Nun la klubo aktivas ĉe la Fako de fremdlandlingva literaturo en Murmanska Regiona Scienca Biblioteko ĉiusabate ekde 13a ĝis 15a horo (en la literatura salono sur 4a etaĝo aŭ, se ĝi estas okupita, en alia ĉambro laŭ interkonsento kun bibliotekistoj). Dum kunvenoj samtempe plenumiĝas baznivela e-kurso. Somere de junio ĝis aŭgusto, kiam kluboj en la biblioteko ne funkcias, esperantistoj renkontiĝas en alia loko aŭ en ies hejmo).

## Eksteraj ligiloj
* Murmanska Esperanto-Klubo **Murmano**
* Галина Дворецкая Люди с планеты Эсперанто. Лучше знать легкий язык хорошо, чем трудный плохо  // "Мурманский вестник" от 05.03.2009 
*Галина Дворецкая Кто не понял, объяснял по-русски  // "Мурманский вестник" от 02.07.2005 
*Галина Дворецкая Четыре француженки и мурманчанин  // "Мурманский вестник" от 20.01.2005

Esperanto-Klubo "Murmano"
Kategorio:Rusiaj Esperanto-asocioj
Aŝiko Alasgar

**Aŝiko ALASGAR** (azere: Aşıq-Ələsgər 1821-1926), estis azera mistika trobadoro (aŝiko) kaj altagrade rigardita kiel poeto de azeraj popolkantoj. Li naskiĝis en la vilaĝo Aghkilsa en la distrikto Gojŝo de la Ĥanato de Erevano, en nuna Azat (vilaĝo), Armenio.

## Referencoj 
Kategorio:Azerbajĝanaj poetoj
Kategorio:Azeraj centjaruloj
Kategorio:Azerbajĝananoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Azerbajĝananoj de la 20-a jarcento
Martuni

**Martuni** (, originale, Metz Kznut, de 1830-1922, Karanlug, Nerkin Karanlukh, Nerkin Gharanlugh, kaj rusigita kiel Niĵnij Karanlug) estas urbo situanta en la provinco Gegharkunik de Armenio. Ĝi estas proksime de lago Sevan kiu estas plej granda lago en Kaŭkazio. Ĝia loĝantaro estas taksita je 11 987 en 2008. En antikvaj tempoj ĝi estis konata kiel Metz Kznut, sed de 1830-1922 ĝi estis nomita Nerkin Gharanlugh kaj en 1926 ĝi estis ŝanĝita al Martuni honore al la unua sovetia ĉefministro de Armenio, Aleksandr Mjasnikjan, kies militnomo estis "martuni". Martuni estis la antaŭa ĉefurbo de Gegharkunik. Ĝi havas preĝejon nomita Sankta Dipatrino (Surb Atsvacacin) kiu estis rekonstruita en 1886. Ekzistas ankaŭ ferepoka fortikaĵo elfosita en 1997 fare de armen-itala skipo.

## Etimologio 
Dum la mezepoka periodo, la areo de nuntempa Martuni estis konata kiel *Mec Kznut*. Inter 1830 kaj 1922 ĝi nomiĝis *Nerkin Gharanlugh*. En 1926, ĝi estis nomita Martuni honore al la bolŝevikisma ĉefo kaj Prezidanto de la Konsilio de Popolaj Komisaroj de Armenio Aleksandr Mjasnikjan , kies militnomo estis *Martuni*.

## Kulturo 
maldekstra|eta| 250px|Centra placo de Martuni.
Martuni estas hejmo de la Preĝejo Sankta Dipatrino devenanta de 1886. Ekzistas ankaŭ ferepoka fortikaĵo elfosita en 1997 fare de armena-itala teamo.

Armenaj rifuĝintoj de Alaŝkert, kiuj translokiĝis al Martuni, alportis sian tradicion de koftoj el kanaba semo.  La koftoj estas plej ofte konsumataj dum Karesmo. Ĉar kanabo devenas de la sama planto, estis tempoj, kiam la polico de Martuni reprenis lokan kultivadon de kanabaj arbustoj, malĝuste supozante, ke la plantoj implikis narkotan produktadon.

## Ekonomio 
Martuni estas hejmo de la panfabriko "Arev-1" fondita en 1995, kaj la prilaborejo de kafo "Golden Lens" fondita en 1998.

Ekde 2015, 10 organizoj kuniĝis por disvolvi revivigan programon en vilaĝo dum la 100-jara memorfesto de la Armena genocido. Estis ekonomiaj, sanaj, infanaj programoj, iniciatitaj de la Armena Misiista Asocio de Usono, subtenataj de *World Vision Armenia*, COAF, SHEN kaj aliaj organizaĵoj.

## Sporto 
eta| 280px|Martuni, urba stadiono.
La urbo estis la origina hejmo de armena superliga teamo *FC Alashkert*. La klubo estis nomumita laŭ la okcidenta armena urbo Alaŝkert (nuntempa Eleşkirt) de kie granda nombro da rifuĝintoj venis al Martuni post la Armena genocido.

La klubo fondiĝis en 1990 kaj reprezentis Martuni en la armena superligo de 1992, la unua sezono de futbalo en Armenio post la sendependiĝo de la lando.

La klubo denove ludis en la eldono de la Unua Ligo de 1998 kie ĝi finis en la sesa pozicio. Tamen post tiu sezono ĝi retiriĝis denove. Martuni ne havas teamon ekde tiam.

En 2011 loka komercisto Bagrat Novojan revivigis la nomon de FC Alashkert. Kvankam la klubo reprezentis kaj Martuni kaj la provinco Gegharkunik en la armena unua ligo 2012-13, fakte la klubo ludis aliloke. Li movis la klubon al la ĉefurbo Erevano kaj la stadiono Nairi.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Armenio
Kategorio:Gegharkunik
Strelníky

**Strelníky,** hungare **Sebő** [ŝebO], germane **Scheiben** [ŝejben]estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis **Šajba**.
300ra|eta|Strelníky situas en la plej griza parto

## Situo 
Strelníky situas inter montoj, laŭ flankovojoj. Banská Bystrica troviĝas je 25&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1465 en formo *"Saiba"*, kiel apartenaĵo de Libetbánya. Post la mezepoko la turkoj kelkfoje prirabadis kaj en 1577 detruis la vilaĝon. En 1828 loĝis tie 609 vilaĝanoj en 81 domoj. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis *Sajba,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sebő 1161 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Strelníky 812 homoj, (806 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika moderna preĝejo
* skiejoj kun skiliftoj

## Eksteraj ligiloj 
* Strelníky sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica