open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bassaksofono

eta|Bassaksofono (etikedo *Keilwerth*)
**Bassaksofono** estas saksofono de de la tria plej malalta registro. Ĝi estas agordita en B♭, pli malofte en C. Eĉ pli malaltaj estas kontrabas-saksofono kaj subkontrabas-saksofono.

Soloe oni uzas ĉi tiun instrumenton pli malofte. Ankaŭ en la tipa saksofonsekcio de ĵazbandego ĝi ne aperas; la plej alta saksofono jen estas baritonsaksofono. Bassaksofono transprenis en novorleana ĵazo ofte la basrolon (ekz. Adrian Rollini aŭ Coleman Hawkins en „Hop Off“ 1927).

Elstaran pozicion havas la instrumento en saksofonorkestro, en kiu ĝi ankaŭ hodiaŭ estas plej ofte uzata (z.&nbsp;B. *Rascher Saxophonorchester*). Sed ankaŭ en ĵazo ĝi foje estas uzata (z.&nbsp;B. de Peter Brötzmann, ĉe *Deep Schrott*, kvarteto el kvar bassaksofonoj, aŭ sur la disko *Afric Pepperbird* de Jan Garbarek el 1970).

Tonamplekso: A♭1 – e1. Per la suprotonoj) oni tamen povas ludi ankaŭ en klare pli altaj registroj.

Kategorio:Saksofono
Kategorio:Lignaj blovinstrumentoj
2479 Sodankylä

'*2479 *Sodankylä''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la finna komunumo Sodankylä.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1942
Baso (muzikinstrumento)

[eta|[Tonamplekso de kontrabaso]]
La termino **baso** signifas en muziko fakte nenion pli ol voĉregistro (kiel tenoro, baritono, aldo aŭ soprano). En la ĉiutaga lingvo ĝi tamen nomas malsamajn instrumentojn de ĉi tiu registro, t.e tiujn instrumentojn, kiu en muzika ensemblo transprenas la baslinion. *La* baso kiel konkreta instrumento ne ekzistas. Ankaŭ kantisto kun malalta voĉregistro nomiĝas baso.

## Basistoj 
**Basistoj** nomiĝas tiuj muzikistoj sur muzikila kampo, kiuj ludas basinstrumenton. Dum kiam la graveco de basistoj en klasika muziko koncentriĝas sur la generado de harmonia fundamento, basisto en la sferoj de ĵaza, roka kaj popa muziko kreas kadre de de sia ritmosekcio la ritmomodelon.

## Basinstrumentoj 
**Basinstrumento** estas muzikinstrumento, se ĝi
* ĝenerale sonas en malalta registro kaj transprenas en muzika kunteksto la baslinion, ekz. violonĉelo, elektra basgitaro, kontrabaso, fagoto, tubjo aŭ se ĝi
* estas la plej malalta ero de instrumento-familio, ekz. bas-trombono, basgitaro, bas-fluto, basviolono (kontrabaso). Eblas ankaŭ ampleksigitaj kaj variitaj prefiksoj kiel „subbas-“, „kontrabas-“, „kontra-“ por instrumentoj, kiuj esceptokaze estas konstruitaj por pli altaj registroj.

 dosiero:Busettosolano.jpg|Kontrabaso
 dosiero:Aria swb02 5.jpg|Elektra kontrabaso
 dosiero:Ebass.jpg|Elektra basgitaro
 dosiero:Akustikbass.jpg|Akustika basgitaro
 dosiero:Schrammelgitarre.jpg|Kontragitaro
 dosiero:Tuba in B.jpg|Tubjo
 dosiero:Bassoon.jpg|Fagoto
 dosiero:Serpent (musical instrument).JPG|Serpento
 dosiero:Contrabass clarinet Besson Bate.jpg|Kontrabasklarneto
 dosiero:Rhodes Piano Bass 2.JPG|Pianobaso
 dosiero:Bass drum.jpg|Bastamburo
 dosiero:B-flatSubcontrabassTubax.jpg|Subkontrabas-saksofono

Kategorio:Voĉkategorioj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
2480 Papanov

'*2480 *Papanov'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rus-sovetan aktoron Anatolij Dmitrieviĉ Papanov (cirile *Анатолий Дмитриевич Папанов'', 1922—1987).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
Regetovka

**Regetovka** (hungare *Regettő* rutene *Реґетовка* [regetovka], germane *Regersdorf* aŭ *Regettau*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Regetovka situas inter montoj laŭ la pola landlimo (sen trairejo), fine de sakovojo el Chmeľová. Bardejov troviĝas je 15&nbsp;km.

## Historio 
Laŭ unuaj skribaj indikoj Regetovka estiĝis surbaze de interkonsento el la jaro 1597 inter posedanto de Senjorujo Makovica kaj estonta ŝoltiso. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Regettő 277 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Regetovka 14 homoj, (8 rutenoj, 4 slovakoj, unusola ĉeĥo). Vilaĝservoj estas 5 skideglitejoj (400-620 m longaj) kun liftoj (unu estas ankaŭ dumnokta), hotelo, restoracio.

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Demetrio de 1893
* medioprotektata regiono de 1979 

Kategorio:Municipoj en distrikto Bardejov
Tujetsch

**Tujetsch** estas komunumo de la komunumaro Cadi/Disentis kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1791 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009. La ĉefloko de la komunumo estas Sedrun.

## Geografio 
Tujetsch estas la plej okcidenta komunumo de Kantono Grizono. Ĝi situas en la supra parto de la distrikto Surselva, la fontregiono de Antaŭa Rejno. La Lago de Toma sur alteco de 2345 m m.s. estas konsiderata kiel la fonto de la Antaŭa Rejno. La plej alta punkto de la komunumo estas la monto Péz Tgietschen, kies kulino situas sura alteco de 3327 m s.m. La komunumo konsistas el la ĉefloko Sedrun kaj norde de Rejno la frakcioj Tschamut, Selva, Rueras/Dieni, Camischolas/Zarcuns, Gonda kaj Bugnei, kaj sude de Rejno Surrein kaj Cavorgia.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Tujetsch limas en nordo al Silenen (UR), en nordoriento al Disentis/Mustér, en sudoriento al Medel (Lukomagno), en sudo al Quinto (TI), en sudokcidento al Airolo (TI).

## Trafiko 
Tra Tujetsch pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 de Ilanz tra Disentis kaj Oberalppasejo al Andermatt. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de la Matterhorn-Gotthard-Fervojo de Disentis tra Operalppasejo kaj Furkatunelo tra Brigo al Zermatt en Kantono Valezo. Kiam vintre la pasejvojo estas fermita la fervojo estas la unika trafikkonekto de Grizono al okcidento. Al sudo ekzistas pasejo kun piedvojo al Airolo en Kantono Tiĉino nome la Bornengopasejo kaj norden la Chrützli-Pasejo al Maderanervalo en Kantono Urio, kiu ankaŭ nur piede paseblas.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Tujetsch datiĝas el la jaro 1237 kiel *Thiuesch*. La teritorio de Tujetsch estis loĝita ekde la 8-a jarcento flanke de Disentis. La komunumo dum mezepoko apartenis al la tribunalo Cadi. Ekde la 12-a jarcento al Tujetsch almigris valzoj. Ili romanĉiĝis ĝis la 15-a jarcento, tamen restis multaj alemanlingvaj loknomoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sedrun (stacidomo)
* Bugnei (stacidomo)
* Dieni (stacidomo)
* Rueras (stacidomo)
* Tschamut-Selva (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Tujetsch
Selva

**Selva** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

## Svislando 
* **Selva (Cadi)** estas vilaĝo de la komunumo Tujetsch de la Komunumaro Cadi/Disentis de la Distrikto Surselva en Kantono Grizono en Svislando.
* **Selva (Lamone)** estas kvartalo de la komunumo Lamone de la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino en Svislando.

## Hispanio 
* **Selva (Katalunio)** estas komarko de Katalunio.

## Italio 
* **Selva di Cadore** estas komunumo de la Provinco Beluno en la regiono Veneto en Italio.
* **Selva di Progno** estas komunumo de la Provinco Verono en la regiono Veneto en Italio.
Wilfrid Jasper Walter Blunt

**Wilfrid Jasper Walter BLUNT** (n. la 19-an de julio 1901 en Ham - m. la 8-an de januaro 1987 en Guildford) estis brita instruisto kaj aŭtoro. Blunt kunlaboris kun William Thomas Stearn.

## Verkoj 
* *The Art of Botanical Illustration*: La Royal Horticultural Society honoris la libron kun la Veitch Memorial Medal.
* **Linnaeus**, Carolus (Linné, Carolus). Fauna Suecica. 1746 Karolo Lineo
* **Linnaeus** :* the compleate naturalist* / **Wilfrid Blunt** Eldonejo: Princeton, New Jersey : Princeton University Press, 2001, 264 p. : Il. "In memory of William T. Stearn, 1911-2001" ISBN 0-691-09636-8 (Karolo Lineo)

## Eksteraj ligiloj 
* *Linnean* - societo* Linnean Society of London*; Karolo Lineo

Kategorio:Anglaj botanikistoj
Kategorio:Britaj instruistoj
Kategorio:Britaj arthistoriistoj
Smilno

**Smilno,** hungare **Szemelnye** [semelnje], germane **Schmilden** [ŝmilden] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Smilno situas laŭ ĉefvojo Prešov-Svidník. Bardejov troviĝas je 15&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1250 laŭ tiama hungara ortografio *"Zemelne"*. En 1427 45 familioj pagis impostojn. En 1600 oni komputis tie 20, en 1618 48 domojn. En 1831 kaj en 1873 ĥoleroj okazis. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Smilnó*, poste ĝi reprenis la meepokan formon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szemelnye 751 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj kaj ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bártfa, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Smilno 744 homoj, (732 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Stefano la 1-a (Hungario), en 1983 trakonstruita

Kategorio:Municipoj en distrikto Bardejov
Annay-la-Côte

**Annay-la-Côte** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 338&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__
## Geografio 
Annay-la-Côte etendiĝas sur 12.92&#160;km², kaj havis 338&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 26&#160;homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo. 

## Historio 
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Luc Collin, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Annay-la-Côte apartenas al la kantono de Avallon, kies ĉefurbo estas Avallon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Yonne
*Kantono de Avallon

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Annay-la-Côte 

Kategorio:Komunumoj de Yonne
Girolles

**Girolles** estas la nomo de pluraj artikoloj.

***Girolles** estas komunumo en la franca departemento Loiret.
***Girolles** estas komunumo en la franca departemento Yonne.
Synergia

**Synergia** (hebrelingve: **סינרגיה**, /si'nergja/, "sinergio" ) estas israela roka bando. La grupo unue estis formita de du deinfanaĝaj amikoj Ron Hoffman (klavaro) kaj Roy Geffen (gitaro). Ili du ekludis en kovrogrupo en Tel-Avivo nomita "HaCajadim" (*La Ĉasistoj*). Pli poste, la du unuigis fortojn kun la gitaristo Ariel "Bibs" Branson, la drumisto Ori Raz (pli poste anstataŭigitaj por Banua Naĥajsi kaj Ejtan Raz, respektive) kaj la basgitaristo Iron Ŝabtaj.

La unua radiostacia sukceso en Israelo estis kovrokanto por alia israela muzikisto, Ŝlomo Arci, spite de tio, ke ilia unua albumo,"Co'akim al Ahava" (*Kriantoj pri Amo*) tiujare ricevis malgrandan sukceson. Ankoraŭ, ilia dua albumo, "Margiŝ Aĥer" (*Sentante Malsama*), donacis la grupon la statuso de unu el la ĉefaj rokmuzikaj grupoj en Israelo, preskaŭ alitage. El tiu albumo de 2006 la grupo produktis multajn tujajn radiosukcesojn, plej rimarkinde "Tir'i Ze Ani" (*Vidu, Estas Mi*), "Margiŝ Aĥer" kaj "Aŝem" (*Kulpulo*). La albumo iĝis ora disko post vendado de pli ol 20000 kopioj.

En 2006 la grupo gajnis plurajn premiojn, inter ili "Grupo de la Jaro" de israela muzikokanalo Music 24 kaj de la du plej popularaj radiostacioj: Reŝet Gimel ( Kol Jisrael) kaj Galgalac. La kanzono "Tir'i Ze Ani" de ilia dua albumo ankaŭ estis nomitaj kiel "Kanzono de la Jaro" fare de Galgalac.

## Diskaro
* 2005 - "Co'akim al Ahava" (*Kriantoj pri Amo*)
* 2006 - "Margiŝ Aĥer" (*Sentante Malsama*)
* 2008 - "Hiŝtakfut" (*Rebrileco*)
* 2009 - "Synergia Akustit - Im Rami Kleinstein" (*Synergia Akustike - Kun Rami Kleinstein*)
* 2011 - "Ĥatum ba'Eŝ" (*Subskribita en la Fajro*)

## Eksteraj ligiloj
*Oficiala retpaĝo 
*Synergia sur Israstage (angle, hebree, france, ruse) 

Kategorio:Israelaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Artikoloj pri muzikistoj kun ŝablono kaj dosiero
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 2002
Snakov

**Snakov,** hungare **Szánkó** [sAnkO], rutene **Снаків** [snakiv], germane **Schnackenberg** [ŝnakenberg] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Snakov situas laŭ la pola landlimo, fine de sakovojo. Bardejov troviĝas je 20&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1543. En 1600 oni komputis tie 30 servutulajn domojn, kie precipe rutenoj loĝis. En 1785 306 loĝantoj estis en la vilaĝo. En 1834, 1887 kaj en 1885 incendioj okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Sznakó*, poste ĝi ricevis similan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szánkó 520 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bártfa, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Snakov 642 homoj, (531 slovakoj, 91 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Senmakula Virgulino de 1843
* kapelo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) de 1895

Kategorio:Municipoj en distrikto Bardejov
Federaciaj regionoj de Rusio

La ok **federaciaj regionoj** (ruse *Федеральный округ/Federalnij okrug*) **de Rusio** ampleksas po plurajn federaciajn subjektojn (do administrajn unuojn) de la Rusia Federacio. La rusa vorto *округ* en Esperanto kutime tradukiĝas per «distrikto», sed ĉar tiu vorto en la administra divido de Rusio jam uziĝas en tre multaj sencoj, por la jen priskribataj «superdistriktoj» [eble provizore] uziĝu la pli neŭtrala esperantlingva vorto «regiono». Tamen memoru, ke same vaste uzata en Rusio estas la termino *край*, kiu ankaŭ tradukiĝas en Esperanto kiel «regiono» (ekzemple Krasnojarska regiono).

La ok federaciaj regionoj ne estas konkurenca aŭ pli supera administra nivelo paralele al aŭ super la «federaciaj subjektoj», sed nur temas pri aldona administra helpa strukturo. Ĉiu federacia regiono havas reprezentanton nomumitan de la prezidanto de Rusio, kiu povas kontroli la gvidantojn de la federaciaj subjektoj, kiuj plejparte nomatas guberniestroj (*Губернаторы*) aŭ prezidantoj.

La unuopaj federaciaj subjektoj prezentiĝas en la artikolo pri la federacia strukturo de Rusio.

center|border|600px|

&nbsp;&nbsp;&nbsp; Suda Rusio - &nbsp;&nbsp;&nbsp; Norda Kaŭkazo - &nbsp;&nbsp;&nbsp; Centra Rusio - &nbsp;&nbsp;&nbsp; Nordokcidenta Rusio - &nbsp;&nbsp;&nbsp; Volgo - &nbsp;&nbsp;&nbsp; Uralo - &nbsp;&nbsp;&nbsp; Siberio -
&nbsp;&nbsp;&nbsp; Fora Oriento (Дальний восток)

## Vidu ankaŭ 
* Administra divido de Rusio
Magny

**Magny** (franca prononco: [maɲi]) estas la nomo de pluraj artikoloj.

## Toponimio 
*Magny* respondas al ofta arketipo en Francio, kies antikvaj formoj estas de la tipo *Maniacum* aŭ *Magniacum*, gaŭlo-romia nomo kunmetita kun la sufikso *-acum* de proprieto kaj la nomo de la posedanto *Manius* "naskiĝis matene" aŭ *Magnus* "la Granda". Tiuj latinaj nomoj estis certe portataj de karakteroj de gaŭla origino. 

## Komunumoj 
* **Magny (Aisne)** estas eksa komunumo en la franca departemento Aisne, kuniĝinta kun Vincy-Reuil-et-Magny.
* **Magny (Eure-et-Loir)** estas komunumo en la franca departemento Eure-et-Loir.
** **Magny - Blandainville (stacidomo)** estas fervoja stacio en Magny (Eure-et-Loir).
* **Magny (Moselle)** estas eksa komunumo en la franca departemento Moselle, kuniĝinta kun Metz.
* **Magny (Nièvre)** estas eksa komunumo en la franca departemento Nièvre, kuniĝinta kun Magny-Cours.
* **Magny (Alzaco)** estas komunumo en la departemento Haut-Rhin en la historia fegiono Alzaco.
* **Magny (Yonne)** estas komunumo en la franca departemento Yonne.

### Loknomoj kies la unua termino estas « Magny » 
* Magny-Châtelard, komunumo en la departemento Doubs ;
* Magny-Cours, komunumo en la departemento Nièvre ;
** Circuit de Nevers Magny-Cours estas iama fama cirkvito por konkursoj de Formulo 1;
* Magny-Danigon, komunumo en la departemento Haute-Saône ;
* Magny-en-Bessin, komunumo en la departemento Calvados ;
* Magny-en-Vexin, komunumo en la departemento Val-d'Oise ;
* Magny-Fouchard, komunumo en la departemento Aube ;
* Magny-Jobert, komunumo en la departemento Haute-Saône ;
* Magny-la-Campagne, eksa komunumo en la departemento Calvados ;
* Magny-la-Fosse, komunumo en la departemento Aisne
* Magny-Lambert, komunumo en la departemento Côte-d'Or 
* Magny-la-Ville, komunumo en la departemento Côte-d'Or ;
* Magny-le-Désert, komunumo en la departemento Orne ;
* Magny-le-Freule, komunumo en la departemento Calvados ;
* Magny-le-Hongre, komunumo en la departemento Seine-et-Marne ;
* Magny-lès-Aubigny, komunumo en la departemento Côte-d'Or ;
* Magny-les-Hameaux, komunumo en la departemento Yvelines ;
* Magny-lès-Jussey, komunumo en la departemento Haute-Saône ;
* Magny-lès-Villers, komunumo en la departemento Côte-d'Or ;
* Magny-Lormes, komunumo en la departemento Nièvre ;
* Magny-Montarlot,komunumo en la departemento Côte-d'Or ;
* Magny-Saint-Médard, komunumo en la departemento Côte-d'Or ;
* Magny-sur-Tille, komunumo en la departemento Côte-d'Or ;
* Magny-Vernois, komunumo en la departemento Haute-Saône.

## Referencoj
Savaii-Insulo

**Savaii-Insulo** aŭ '''Savai'i''' estas la plej granda kaj la plej alta insulo en Samoo kaj la plej granda termaso en Polinezio escepte de Havajo kaj Nov-Zelando. Insulo Savai'i ankaŭ estas referita fare de samoanoj kiel **Salafai**, klasika samoa esprimo uzita en parolarto kaj prozo. Insulo Savai'i estas hejmo al ĉirkaŭ 43 142 (jaro 2006) da homoj kiuj konstituas 24 % de la loĝantaro de Samoo .
La sola urbeto kaj pramŝipa finhaltejo estas Salelologa, la ĉefa enirejo por la insulo, situanta en la orienta fino de Savai’i. Asfaltita vojo servas kiel la ĉefan aŭtovojon, liginte plejmulton el la vilaĝoj, kun lokaj aŭtobusoj kiuj atingas plejmultojn setlejojn.

Savaii-Insulo konsistas el ses *itūmālō* ( distriktoj ). Ĉiu el tiuj ĉi ampleksas vilaĝojn kun fortaj tradiciaj ligiloj de parenceco, historio, tero kaj *matai* ĉefajn titolojn. Ekzistas ankaŭ iu limigita ekoturismo-disvolviĝo kiu organiziĝas plejparte ene de la vilaĝoj. La *Mau*, la neviolenta movado de Samoa por politika sendependeco dum koloniismo en la komenco de la 1900-aj jaroj, havis siajn komencojn sur Savaii-Insulo kun la *Mau Pule*-movado .

## Biogeografio 
Biogeografie la insulo situas en la Samoaj tropikaj humidaj arbaroj de la Pacifika ekozono.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Final 2006 Samoa Census Report, Samoa Bureau of Statistics, July 2008  
* Samoa Tourism Authority 
* Sydney Morning Herald travel article June 2009 
* Surfing Samoa on Youtube 
* The Samoan Historical Calendar 1606 - 2007  by Stan Sorensen, Historian, Office of the Governor, American Samoa & Joseph Theroŭ 
* First Samoan dictionary, 3rd edition (1893) by Rev. George Pratt 
* Library Association of Samoa website  

Kategorio:Insuloj en Oceanio
Kategorio:Insuloj en la Pacifiko
Kategorio:Polinezio
Stebník

**Stebník** (hungare *Esztebnek* [estebnek], rutene *Стебник* [stebnik], germane *Deutschschebnik*) estas  vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Stebník situas meze de sakovojo. Bardejov troviĝas je 12&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1414. En 1831 pro epidemio pri ĥolero ankaŭ tie ribelo okazis. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Esztebnek 501 homoj, (plejparte rutenoj). En 1915 tie estis la fronto, kie granda parto de ĉeĥoj alpartianiĝis al la rusoj kaj granda parto de la vilaĝo detruiĝis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Stebník 342 homoj, (285 slovakoj, 37 rutenoj, 18 ukrainoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Paraskevo de 1838

Kategorio:Municipoj en distrikto Bardejov
Ardezdorsa mikrasturo

La **Ardezdorsa mikrasturo** (***Micrastur mirandollei***) estas specio de rabobirdo de la familio de Falkedoj kiu inkludas la falkojn, karakaroj kaj ties parencoj. Ĝi estas membro de la genro de Mikrasturoj kiuj estas tre similaj grizaj malgrandaj arbarfalkoj. Birdoj el nordokcidento de la teritorioj estis foje lokigitaj en separata raso, nome *extimus*, sed ĝi ne estas normale agnoskata kiel subspecio kaj tiele la specio estas konsiderata kiel monotipa. 

Ĝi troviĝas en norda Bolivio, amazonia kaj orienta Brazilo, Kolombio (inklude okcidentan deklivaron de Andoj), Kostariko, Ekvadoro, Gujanoj, Panamo, orienta Peruo kaj sudorienta Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

Ĝi estas ĝis 45 cm longa, kun supraj partoj malhelgrizaj kaj subaj blankaj sen la horizontala strieco de aliaj samgenranoj sed nur sablokolora skvameco aŭ nuanco en brusto, nigra longa rondoforma vosto kun tri mallarĝaj blankaj vostobendoj. La kontrasto inter tre griza dorso kaj pli helaj subaj partoj nomigas la specion en la komuna nomo. La kutima nuda haŭtaĵo vizaĝo kaj kruroj estas flavaj. La vizaĝo estas pli hela ol la kutimaj malhelgrizaj de aliaj samgenranoj de la kripta specikomplekso (*plumbeus*, *gilvicollis* kaj *mintoni*).

La tipa alvoko estas pli longa ol tiu de aliaj arbarfalkoj aŭ mikrasturoj, kutime kun  7-10 notoj ripetataj laŭ trogoneca serio. 

La **Ardezdorsa mikrasturo** ĝenerale ĉasas pli alte en arbaro o aliaj mikrasturoj kaj predas birdojn en kanopeo aŭ mezaj tavoloj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Micrastur mirandollei.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Falkoformaj
Kategorio:Falkedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Panamo
Kategorio:Birdoj de Kostariko
Bundesnachrichtendienst

eta|Bundesnachrichtendienst en Berlino.

**Bundesnachrichtendienst**  (akronime: **BND** – germane: „Federacia sciiga servo“) estas unu el la tri sekretaj servoj de Germanio. Ĝi staras sub la kontrolo de la kanceliera oficejo kaj havas du sidejojn: en Pullach apud Munkeno kaj en Berlino (planoj kunigi ilin en Berlino antaŭ 2011 estis prokrastitaj).
La BND respondecas pri informado pri eksterlando kaj havas 300 – parte sekretajn – oficejojn en Germanio kaj eksterlandoj. En 2005, la BND laborigis ĉirkaŭ 6.050 homojn, 10% el ili soldatoj de Bundeswehr; tiuj estas oficiale dungitoj de "Amt für Militärkunde" (Oficejo por Militistiko). La jara buĝeto de la BND estas konfidenca, sed ĝi superas 470 milionojn da Eŭroj.

Kategorio:Sekretaj servoj
Kategorio:Registaro de Germanio
Rynárec

**Rynárec** estas municipo de Ĉeĥio, en regiono Vysočina, en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
En vilaĝo estas preĝejo de sankta Laŭrenco.

## Transporto 
Tra vilaĝo kondukas neelektrizita fervoja linio numero 224 de Horní Cerekev al Tábor.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de vilaĝo en esperanto

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Nassella

***Nassella*** estas genro de plantoj de la subfamilio de *Pooideae*. La genro estas tre proksima de la genro *Stipa*.

## Priskribo 
Ili estas staŭdaj sen rizomoj. Ili havas spiketojn kun ege grandaj aristoj.

## Disvastiĝo 
La genro vivas precipe en la nearkto aŭ neotropiko en freŝa klimato.

## Ĉefaj specioj 
La genro enhavas ĉirkaŭ 80 speciojn.
* *Nassella gigantea*
* *Nassella laevissima*
* *Nassella lepida*
* *Nassella leucotricha*
* *Nassella pulchra*
* *Nassella tenuissima*
* *Nassella viridula*

## Notoj kaj referencoj 
*Timber press pocket to ornemental grasses* Rick Dark 2004

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stipeoj
Torreón

**Torreón** estas metropolo kaj universitata urbo en Meksiko, ĉefurbo de subŝtato Coahuila, fine administrejo de Torreón (komunumo).

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 639.629 (en 2010)
* Supermara alteco: 1122 m
* Areo: km²
* Telefonkodo: +52 871
* Poŝtkodo: 27000
* Horzono:
* koordinatoj: 25°32′40″N 103°26′30″O

## Geografio 
Torreón situas inter montoj en meza parto de la lando.
eta|dekstra|300ra|Monumento "turo" de Torreón

## Historio 
La loko estis loĝata jam antaŭ jarmiloj. Hispanoj alvenis en 1566. Longe Torreón ("Granda Turo") estis nur simpla loĝloko. La evoluo komenciĝis pro konstruadoj de fervojo kaj digoj. Ĉi tie estis stacidomo kun turo, kie oni kontrolis la eblan inundon. Precipe ĉinoj konstruis la fervojon. En 1892 nur 200 loĝantoj vivis tie. La vilaĝo urbiĝis en 1907. Dum la meksika revolucio ankaŭ tie okazis bataloj.

## Ekonomio 
En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas kotonon helpe de irigacio. La plej gravaj produktaĵoj estas teksaĵoj, vestoj, lakto kaj metalurgiaĵoj (precipe plumbo).

## Trafiko 
Torreón havas internacian flughavenon kaj bonajn trajnan kaj vojan kontaktojn.

## Klimato 
Torreón havas senpluvan klimaton. La temperaturo somere atingas foje 44 °C-ojn, dum vintro tio falas sub frostopunkto. Jare pluvas po 243 mm, precipe inter majo-oktobro pluvas.

## Vidindaĵoj 
* skulptaĵo pri Kristo 22 m-ojn longa
* monumento turo aŭ pordego, kiu simbolizas la urbon
* preĝejoj
* tunelo, kiel irigacia kanalo el la 19-a jarcento, nun piedirejo kaj porokaza ekspozicio
* muzeoj pri revolucio, pri trajno, pri prabestoj
* teatroj

## Ĝemelurboj 
*  Fresno, Usono
*  Xalapa, Meksiko
*  Laredo, Usono
*  Saltillo, Meksiko
*  El Paso, Usono
*  Culiacán, Meksiko
*  Parizo, Francio

Kategorio:Urboj de Meksiko
Kategorio:Coahuila
Kategorio:Metropoloj
Elektra kontrabaso

eta|5-korda elektra kontrabaso *Aria SWB 02/5*
**Elektra kontrabaso** aŭ *e-kontrabaso* estas elektra basinstrumento kun mezuro (1/2, 3/4, 4/4) de kontrabaso. La konstrumaniero ebligas ludi kontrabason kun la kutima kordolongeco, sed sen ties volumena korpo, i.a. por eviti transporproblemojn. Ĉar elektra kontrabaso konsistas plejofte nur el plilongigita piedo kaj la kolo inkluzive la kordoj, ponto ktp., la sonprenado kaj transformado en elektraj signaloj okazas piezokeramike aŭ elektromagnete trans amplifilo kun laŭtparolilo.

Ekde la 1960-aj jaroj oni konstruis malsamajn elektrajn kontrabasojn kun malgrandaj sonkorpoj aŭ elektrogitarecajn elektrajn kontrabasojn.

Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Arĉinstrumentoj
Kategorio:Elektronikaj muzikiloj
Nové Město na Moravě

**Nové Město na Moravě** () estas urbo de Ĉeĥio en regiono Vysočina kaj en distrikto Žďár nad Sázavou. Nové Město na Moravě situas en suda parto de Montetoj de Žďár. Vivas ĉi tie  (). La urbo havas ankaŭ 9 integriitajn vilaĝojn: Hlinné, Jiříkovice, Maršovice, Olešná, Petrovice, Pohledec, Rokytno, Slavkovice kaj Studnice. Vintre ĝi estas ofte vizitata de turistoj, sed ne pro iuj tradiciaj festoj en urbo, sed pro starta punkto por skikurado en la regiono. Eblas ankaŭ skii: sur *Harusův kopec* estas telfero, unusola en regiono Vysočina.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
Nové Město na Moravě estas kreata de la propra urbo kaj 9 vilaĝoj:
* Hlinné
* Jiříkovice
* Maršovice
* Olešná
* Petrovice
* Pohledec
* Rokytno
* Slavkovice
* Studnice

Ekde la 1-a de julio 1980 ĝis la 30-a de junio 1990 apartenis al la urbo ankaŭ Radňovice.

## Transporto 
Tra Nové Město na Moravě kondukas neelektrizita fervoja linio numero 251 de Tišnov al Žďár nad Sázavou.

## Partneraj urboj 
Nové Město na Moravě apartenas al societo de Novaj Urboj de Eŭropo.

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Urboj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Jacob Sprenger

**Jacob Sprenger** estis teologo de la katolika eklezio.

## Biografio 
Jacob Sprenger naskiĝis en 1435 aŭ 1436 en Rheinfelden de kantono Argovio ĉe limo kun Margravio de Baden (nun Germanio). Li estis akceptita kiel novico en la loka konvento de Dominikanoj en 1452. En la sama ordeno li fariĝis unu el la plej influaj subtenantoj de la katolika reformo (Kontraŭreformacio) iniciatita de la Koncilio de Trento kaj Majstris pri teologio en la Teologia Fakultato de la universitato de Kolonjo kies ankaŭ elektiĝis dojeno. Interalie li fondis ankaŭ la kunfrataron de la Sankta Rozario en Strasburgo en 1474.

Subtenite de papo Inocento la 8-a kiel ĉefinkvizitoro en Germanio, pri tio Sprenger taskiĝis per la ofico de inkvizitoro de la provincoj de Majenco, Treviro kaj Kolonjo.

Oni diskutas pri lia kontribuo en la kompilado de Malleus maleficarum en kiu la aŭtoro Kramer lin citas kiel kunaŭtoron dum pri tiu kunlaborado ekzistas neniu alia spuro. Eble Sprenger limiĝis liveri informojn pri sorĉistaro menciita en la Sanktaj Skriboj 

## Bibliografio 
* Michael Hesemann, Dunkelmänner, *Mythen, Lügen und Legenden um die Kirchen Geschichte*
* Johann Friedrich von Schulte: Sprenger, Jacob. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB), Duncker & Humblot, Leipzig 1893, S. 303.
* Walter Senner: Sprenger, Jakob, Dominikaner. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 10, Herzberg 1995, ISBN 3-88309-062-X, Sp. 1072–1073 (Gekürzte Onlinefassung).

## Eksteraj ligiloj 
http://www.sacred-texts.com/pag/mm/mmintro.htm

## Vidu ankaŭ 
* Inkvizicio
* Sorĉistino
* Malleus maleficarum
* Summis desiderantes affectibus
* Dominikanoj

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj pastroj
Kategorio:Dominikanoj
Nassella tenuissima

***Nassella tenuissima*** estas specio de plantoj de la subfamilio pooideoj.

## Priskribo 
Ĝi havas maldikajn foliojn.

## Disvastiĝo 
Ĝi vivas en Ameriko (Argentino, Meksiko, Teksaso ... )

## Uzo 
Ĝi estas uzata kiel ornamplanto.

## Notoj kaj referencoj 
*Timber press pocket to ornemental grasses* Rick Dark 2004

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stipeoj
Akustika basgitaro

**Akustika basgitaro** estas liutinstrumento el la gitarfamilio kaj estas agordata kiel elektra basgitaro aŭ kontrabaso.

500px|eta|Kvinkorda akustika baso, produktanto Ovation. Fosforbronzaj kordoj de la agordo B2-E1-A1-D-G. Enmuntita en la ponton estas piezoelektra sonprenilo, de ekstere ne videble. En la korpo troviĝas antaŭ amplifilo kun sonregulilo kaj agordilo, funkcianta per baterio
200px|eta|Seskorda frethava akustika basgitaro de gitarkonstruisto Stoll dum priludado

En la ĉiutaga lingvo la akustika basgitaro nomiĝas nur „akustikbaso“. Laŭ konstrumaniero ĝi similas al gitaro, havas tamen iomete pli grandan korpon. Oni devas distingi ĝin de la basgitaro, kiu estas konstruata unuflanke kun du koloj kaj aliaflanke ankaŭ kiel basinstrumento de la klasika koncertgitaro.

La elektra basgitaro ekde la 1950-aj jaroj pli kaj pli venkis kiel pli facile manuzebla alternativo al kontrabaso. Ĝi havas la malavantaĝon, ke oni povas ludi ĝin manke de resonkesto nur elektre amplifate. Kiel alternativo aperis la akustika basgitaro, kiu havas ĝuste tiun resonkorpon kaj do estas ludebla ankaŭ neamplifite. Laŭ aspekto ĝi similas al akustika gitaro. Ĝi estas ĉefe kvarkorda, foje ankaŭ havebla laŭ kvin- aŭ seskorda versio. Oni agordas la instrumenton kiel kontrabaso aŭ elektra basgitaro traire en kvartoj: kiel kvarkordilo en *,E-,A-D-G*, kiel kvinkordilo plejofte kun malalta B-kordo, pli malofte kun alta C-kordo.

Ĉar la plej multaj akustikaj basgitaroj distingiĝas laŭ korpovolumeno nur malmulte de kutima gitaro, ili estas ofte ekipitaj per sonprenilo, por garantii la necesan venkokapablon. Por sonaj kialoj oni enmuntas preskaŭ nure piezoelektrajn sonprenilojn.

Escepton starigas la akustika basgitaro de gitarkonstruisto Stoll, kiu laŭ korpo ja orientiĝas je la formo de gitaro, tamen havas ege pli grandajn mezurojn ol aliaj akustikaj basgitaroj. La pli granda korpovolumeno ebligas ankaŭ neamplifitan sonon, kvankam akustika basgitaro de Stoll plej ofte estas ekipita per *McLoud*-sonprenilo.

La trairoj al similaj instrumentspecoj estas fluaj. Unue ekzistas „duonakustikaj“ instrumentoj kun etaj resonujoj, kiuj akustike taŭgas maksimume nur por ekzercado (ekz. la basgitaro de firmao Höfner, do la„Beatles-baso“ populariĝinta fare de Paul McCartney). Ĉi tiuj kutime disponas pri kutimaj ŝtal- aŭ nikelkordoj kaj elektromagnetaj sonpreniloj. Aliaflanke ankaŭ ekzistas instrumentoj, kiuj laŭ grando kaj parte ankaŭ laŭ strukturo (pikilo, kordtenilo, sontruoj) tendencas al elektra kontrabaso aŭ kontrabaso (ekzemple *Takamine B10*).

Kategorio:Gitaroj
Bernouil

**Bernouil** estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 123&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__
## Geografio 
Bernouil etendiĝas sur 4.55&#160;km², kaj havis 123&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 27&#160;homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo. 

## Historio 
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. 

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Francine Forgeot, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Bernouil apartenas al la kantono de Flogny-la-Chapelle, kies ĉefurbo estas Flogny-la-Chapelle. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yonne
* Kantono de Flogny-la-Chapelle

Kategorio:Komunumoj de Yonne
Lasson

**Lasson** estas la nomo de pluraj artikoloj.

***Lasson** estas komunumo en la franca departemento Calvados.
***Lasson** estas komunumo en la franca departemento Yonne.
2481 Bürgi

'*2481 *Bürgi''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la svisan horloĝiston kaj matematikiston Jost Bürgi (1552—1632).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Wild
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
2482 Perkin

'*2482 *Perkin'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de Richard Eugene McCrosky, Cheng-Yuan Shao, G. Schwartz, J. H. Bulger kaj aliaj teamanoj de la Observatorio Oak Ridge (tiam konata sub la nomo de *George R. Agassiz Station*) en Harvard (Masaĉuseco).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Richard Scott* kaj *Gladys T. Perkin* de la *PerkinElmer Corporation'', helpantoj al la astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Oak Ridge
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Kontragitaro

eta|100px|Kontragitaro

**Kontragitaro** estis evoluigata meze de la 19-a jarcento en Vieno. Ĝi havas aldone al la normala gitarkolo kun ses kordoj duan kolon, sur kiu estas streĉitaj ĝis naŭ libere svingantaj baskordoj sen prentabulo. Ĉi tiuj kromaj kordoj estas kutime kromate agordataj malsupren ekde E♭. Per tio la plej malalta baskordo je 15-kordaj kontragitaroj sonas je „G“. Kiel evoluiginto de la instrumento validas la viena instrumentkonstruisto Johann Gottfried Scherzer, kiu daŭrigis kaj decide plibonigis eksperimentojn de sia iama instrumajstro Johann Georg Stauffer el la jaro 1848.

Ĝi estas uzata preskaŭ nure en la vienmuziko (ŝramlomuziko), parte ankaŭ en la alpolanda popolmuziko.

## Literaturo 
* Die Kontragitarre in Wien de Reinhard Kopschar

## Vidu ankaŭ 
* Gitaro

## Eksteraj ligiloj 
* la kontragitaro en Tirolo  de Stefan R. Hackl 
* La songenerilo de Alexander Glück
* Kontragitaro-ludantoj

Kategorio:Gitaroj
Malica okulo

eta|200px|Protekto kontraŭ la *Malica okulo*
[250px|eta|dekstra|Vendataj [talismanoj por protektado kontraŭ malica okulo.]]
**Malica okulo** laŭ superstiĉa popola kredo estas la kapablo kaŭzi malbonon al iu nur per ekrigardo. La tialo povus esti envio, ĵaluzo aŭ eĉ simpla malico.

Tiu kredo estas disvastigita inter multaj popoloj kaj jam troviĝas en la kristana Biblio, ekzemple en la evangelio laŭ Marko 7:22. Eĉ en pli antaŭaj civilizoj, kiaj tiuj de Sumero, Babilono kaj Asirio. Same en Korano aperas aludoj en (68,51) pri dormigopovo kaj en (103,5) pri envio.

En la Mezepoko sorĉistinoj estis akuzataj pro tiaj agadoj: kompreneble ĉar temas pri nura rigardo, ne necesis evidentigajn pruvojn.

Ĉefe geinfanoj kaj bestoj estis facilaj viktimoj de tiu afero. Tiele ne estus konsilinde averti pri mirinda beleco de geinfanoj, ĉar tio povus allogi la malican okulon.

Kiel rimedo tre ofte oni uzas imagojn de okuloj.

## Bibliografio 
(pri Meksiko)
* Montoya Briones, José de Jesús (1964). *Atla: etnografía de un pueblo náhuatl*. México: Instituto Nacional de Antropología e Historia.
* Maurer, Eugenio (1984). *Los tseltales*. México: Centro de Estudios Educativos AC.
* Münch, Guido (1983). *Etnología del Istmo Veracruzano*. México: UNAM/Instituto de Investigaciones Antropológicas.
* Olavarrieta, Marcela (1990). *Magia en los tŭtlas, Veracruz*. México: INI/CNCA.
* Tranfo, Luigi (1990). *Vida y magia en un pueblo otomí del Mezquital*. México: INI/CNCA.
* Trejo Silva, Marcia (2009). *Fantasmario mexicano*. México: Trillas. ISBN 9786071700698
* Villa Rojas, Alfonso (1987). *Los elegidos de Dios. Etnografía de los mayas de Quintana Roo*. México: Instituto Nacional Indigenista. Serie de Antropología Social. Colección INI número 56.

Kategorio:Abrahama mitologio
Kategorio:Superstiĉoj
Kategorio:Folkloro
Kategorio:Okulo
2483 Guinevere

'*2483 *Guinevere''''' estas mezgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la Reĝino Ginevra, de la Artura legendo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Artura literaturo
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1928
Sándor Mika

**MIKA Sándor** estis hungara historiisto naskita en Braŝovo la 12-an de februaro 1859 kaj mortinta en Budapeŝto la 1-an de majo 1912.

## Biografio 
Sándor Mika studis en la universitatoj de Koloĵvaro, Berlino kaj Parizo. En 1879 li akiris diplomon de instruisto kaj li doktoriĝis pri filozofio en la Universitato de Koloĵvaro, poste li estis privatprofesoro en Koloĵvaro kaj Budapeŝto. Li instruis en Braŝovo kaj poste en Budapeŝto. De 1895 li estis profesoro de kolegio Eötvös, kie li faris gravan influon al la junaj historiistoj (Gyula Szekfű, Ferenc Eckhart ktp.). Li priokupiĝis parte la universalan historion de mezepoko, parte la historion de memstara Transilvanio dum la regantoj (dua parto de 16-a jarcento kaj 17-a jarcento).

## Verkoj 
* *Richelieu* (Kolozsvár, 1879);
* *Weiss Mihály* (Bp., 1893);
* *A hűbériség és a keresztes hadjáratok kora* (Bp., 1900)

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Serpento (blovinstrumento)

eta|200ra|Serpento el la 19-a jarcento
**Serpento** estas historia muzikinstrumento. Temas pri la basinstrumento de la klarionfamilio, kiu do estas blovata per kaldronbuŝaĵo.

Ĉe orgeno povas ekzisti anĉvoĉo nome *serpento*, plejofte dispoziciita kiel 16'-voĉo en la pedalaro.

## Konstruformo 
La tubo de serpento estas el ligno kaj serpentumita. Kiel je kurba klariono ĝi estas kungluita el du duonoj kaj tegita per ledo. Serpento havis origine ses fingrotruojn, alvenis dumpase de la tempo kelkaj pluaj truoj, kiuj estis servataj per klapoj. Estis ankaŭ produktitaj pli altaj registroj ĝis sopranserpento.

Ekzistis (franca) eklezia kaj poste (angla) armea konstruformo, kiu distingiĝis per pli densa konstruformo kaj metalpartoj. Intonacio kaj stabileco de la tonoj postulis altan lertecon.

## Historio 
Laŭ la tradicio en 1590 iu kanoniko Guillaume en Auxerre inventis la serpenton. Laŭ la imagoj de la 16-a jarcento la sono de klariono estis tre proksima al tiu de la homa voĉo, kaj la uzado de serpento kiel akompaninstrumento por ĥormuziko estis lasta tradiciorestaĵo, kiu sin tenis ĝis en la 19-a jarcento.

La serpento restis longan tempon la ununura blovinstrumento kun sufiĉe da laŭteco por pli grandaj ensembloj kaj ĉambroj aŭ por liberaeraj prezentadoj. Georg Friedrich Händel postulis serpenton por sia *Artfajraĵo-muziko* kaj por sia *Akvomuziko*. Per la forta ŝanĝiĝo de la kantidealo en la 18-a jarcento ĝi ŝajne ne plu konvenis kun la homa voĉo. Hector Berlioz opiniis en ''Traité d'instrumentation* (1844), ke ĝia „malvarma, abomena hurlado“ maksimume taŭgas por la *Dies irae* de rekviemo. Tamen serpento kiel lasta instrumento el la klarionfamilio estis ankoraŭ uzata en katolika eklezia muziko kaj en orkestroj ĉefe de la franca kaj angla armemuzikoj ĝis meze de la 19-a jarcento.

Se en orkestropartituroj el la 19-a jarcento aperas la signaĵo „serpento“ kiel baso de la latunaj blovinstrumentoj, ofte estas celata la pli moderna baskorno. Ĝin pli malfrue anstataŭis ofikleido kaj tubjo. En popolmuziko la serpento teniĝis kelkloke ĝis en la 20-a jarcento.

## Moderna uzado 
Filmkomponisto Bernard Herrmann uzis serpenton por la sontrako de *Journey to the Center of the Earth*, Jerry Goldsmith uzis ĝin por *Tora! Tora! Tora!* (1970) . Fine de la 20-a jarcento Michel Godard malkovris la serpenton por la ĵazo. Nuntempe ĝi denove estas uzata en orkestroj kiel historia blovinstrumento.

## Literaturo 
* Philip Bate: *Some Further Notes on Serpent Technology*, en: *The Galpin Society Journal*, vol. 32-an de majo 1979, p. 124–129

## Eksteraj ligiloj 
* Sonekzemploj sur la svisa portalo *Serpentmakers''.
* Angla fakportalo kun multaj bildoj kaj aŭdekzemploj.

Kategorio:Historiaj muzikaj instrumentoj
Kategorio:Latunaj blovinstrumentoj
Baklia mikrasturo

La **Baklia mikrasturo** (***Micrastur buckleyi***) estas specio de rabobirdo de la familio de Falkedoj kiu inkludas la falkojn, karakarojn kaj ties parencojn. Ĝi estas membro de la genro de Mikrasturoj kiuj estas tre similaj grizaj malgrandaj arbarfalkoj.

Ĝi troviĝas en plej sudorienta Amazonio kaj pli precize nur ĵus sciate en plej okcidenta amazonia Brazilo, krom malmultaj konstatoj en Kolombio, kaj ĉefe en orienta Ekvadoro, kaj nordorienta Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj kaj eĉ inunditaj arbaroj de malaltaj teroj.

Tiu specio estas 41 al 51 cm longa kaj ĝis antaŭnelonge estis konsiderata variaĵo de la Koluma mikrasturo, sed estas iom pli malgranda kaj kun 4 vostobendoj anstataŭ 6 inklude la vostofinon. Ĝi estas nigra supre kaj blanka sube, kun blanka kolumo kaj nigra vosto kun la menciitaj vostobendoj. La kolumo distingas ĝin el aliaj arbarfalkoj aŭ mikrasturoj escepte ĉe la Koluma mikrasturo (*M. semitorquatus*), kiu estas pli granda kaj havas diferencan alvokon. 

La plumaro estas nigreca en dorso, nuko kaj krono, dum la subaj partoj estas blankaj. La specifa kolumo konsistas en tutkola blanka areo kun nigraj bordoj el nuko supre kaj el supra dorso sube kiuj limas la kolon malantaŭe kaj en flankoj sed ne la antaŭan kolon kiu estas tutblanka kiel la gorĝo kaj brusto. La blanka areo krome etendas subokule al la orelareo super la supra bordo de la kolumo. Tiele la kapobildo estas tute nekonfuzebla kun tiu de la grizaj mikrasturoj. La tre longa vosto estas nigra, kun 3 mallarĝaj blankaj vostobendoj, tre separataj inter si, krom la mallarĝa blanka vostofino. La kruroj estas longaj, flavecaj, dum la nuda haŭtaĵo ĉirkaŭokula kaj bekobaza kun vaksaĵoj estas ankaŭ flavecaj sed kun tre verdeca nuanco. La flugiloj estas mallongaj kaj rondoformaj.

La distinga alvoko de la Baklia mikrasturo estas morna du- aŭ tri-nota serio, el kiuj la unua estas pli altatona.

Estas malmulta publikita informo pri manĝo kaj reproduktado de la Baklia mikrasturo, sed almenaŭ estas unu konstato de birdo kun arborato (*Mesomys* sp.) en sia stomako. 

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Micrastur buckleyi.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Falkoformaj
Kategorio:Falkedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
2484 Parenago

**2484 Parenago** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Grigorij Nikolajeviĉ Neujmin elde la Simeiza observatorio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rus-sovetan astronomon Pavel Petroviĉ Parenago (cirile *Павел Петрович Паренаго*, 1906—1960).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Grigorij Neujmin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1928
Malantaŭa Rejno (distrikto)

La **distrikto Malantaŭa Rejno** (en la germana lingvo **Bezirk Hinterrhein** kaj en la romanĉa lingvo **District Rain Posteriur**) estas administra unuo de Kantono Grizono. Ĝi havis 12596 loĝantojn la 31-an de decembro 2008. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Malantaŭa Rejno.

## Geografio 
La distrikto Malantaŭa Rejno kongruas pli malpli kun la valo de la Malantaŭa Rejno unu el la du ĉefaj fontriveroj de Rejno.

## Trafiko 
Tra la distrikto Malantaŭa Rejno pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 kaj la svisa aŭtovojo A13. Tra la suba parto de la distrikto pasas la Albulolinio de la Retia Fervojo, krome en la distrikto ekzistas densa reto de poŝtaŭtolinioj. Tra la distrikto kondukas la gravaj pasejvojoj al San Bernardino kaj Splugo.

## Komunumoj de la distrikto Malantaŭa Rejno 
La distrikto Malantaŭa Rejno konsistas (stato en 2011) el 28 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Thusis estas la plej granda. Jen la listo laŭ komunumaroj:

### Komunumaro Avers 

### Komunumaro Domleschg 

### Komunumaro Rheinwald 

### Komunumaro Schams 

### Komunumaro Thusis 

## Historio 
La distrikto Malantaŭa Rejno estis kreita surbaze de la leĝo pri la nova administra ordo de Kantono Grizono, kiu efektiviĝis en la jaro 1851. Ĝi konsistis tiam el la tri komunumaroj Schams, Avers kaj Rheinwald kaj kongruis kun la malnova *6-a distrikto de la Malantaŭa Rejno* de Kantono Retio la Helveta Respubliko, kreita en la jaro 1801. Kadre de administra revizio ekde la 12-a de marto 2000 al la distrikto Malantaŭa Rejno apartenas ankaŭ la komunumaroj Domleschg kaj Thusis kaj la ĉefloko fariĝis Thusis anstataŭ la komunumo Hinterrhein. Ekde la 1-a de januaro 2001 ankaŭ la iama distrikto Heinzenberg (sen la komunumaro Safien) apartenas al la distrikto Malantaŭa Rejno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 

!
József Mihály

**MIHÁLY József** (pro. miha:j) estis hungara ĵurnalisto, kuracisto, instruisto naskiĝinta en Koloĵvaro la 17-an de majo 1853 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de majo 1927. 

## Biografio
József Mihály studis en Budapeŝto, poste li estis ĉedoma instruisto dum kvar jaroj ĉe grafo, pli posta princo Miklós Pálffy. De 1879 li instruis en diversaj mezlernejoj de Budapeŝto. De 1882 ĝis 1892 li estis kunlaboranto de  gazeto sendependa *Egyetértés*. Li verkis precipe literaturajn kaj teatrajn kritikojn. De 1891 li estis ano de la publikinstrua komitato de la ĉefurbo. En 1894 li diplomiĝis pri medicino kaj li praktikis ankaŭ tiun. Li estis kuracisto de teatro Vígszínház. Li tradukis multe da teatraĵoj el franca kaj angla lingvoj por teatroj de Budapeŝto.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Mihaly, J.
Mihaly, J.
Mihaly, J.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Mihály Mikes

**MIKES Mihály** grafo (pro. mikeŝ) estis hungara grandbienulo, magnato en Transilvanio naskiĝinta en ? mortinta en Csesztve la 6-an de januaro 1721.

## Biografio
Grafo Mihály Mikes en 1691 estis ĉefkapitano de Háromszék, en 1700 ĉefprefekto de departemento Belső-Szolnok. Pro sia fideleco al imperiestro li ricevis de Leopoldo la 1-a (Sankta Romia Imperio) en 1693 rangon de barono, en 1696 tiun de grafo. En 1703 li estis kaptito de kurucoj kaj li ĵuris fidelecon al Francisko Rákóczi la 2-a. En 1707 la landkunveno de Marosvásárhely elektis lin senatano. En 1707 – 08 kaj 1710 li estis komandanto en rango de generalo de fuĝintaj kurucoj al Moldavio. En 1713 li estis ĉegubernia konsilanto de Transilvanio.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Mikes, M.
Mikes, M.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
John Cooper

**John Landrum COOPER** (naskiĝis la 7-an de aprilo, 1975) estas usona rokmuzikisto. Li aktivas kiel kantisto, basgitaristo kaj komponisto por la grupo Skillet. La grupon li mem kun la kolego *Ken Steorts* fondis en 1996.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la grupo *Skillet*

Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj gitaristoj