open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tilla Durieux

**Tilla DURIEUX** (naskita **Ottilie Godeffroy**; la 18-an de aŭgusto 1880 en Vieno, Aŭstrio-Hungario – la 21-an de februaro 1971 en Okcidenta Berlino) estis aŭstra teatra kaj filma aktorino.

Dum la unuaj jardekoj de la 20-a jarcento, ŝi laboris kiel teatra aktorino sur diversaj scenejoj en Aŭstrio kaj Germanio, kaj ankaŭ aperis en kelkaj filmoj. Ŝi forlasis Germanion en 1933, kaj ne aktivis tie dum la Tria Regno. En la 1950-aj jaroj, ŝi revenis al okcidentgermana filmo kaj televido en roloj kiel pli maljunaj virinoj. Ŝi mortis en la aĝo de 90 jaroj pro komplikaĵoj post kirurgio  .
[eta|Portreto de Tilla Durieux kiel la [sorĉistino *Kirke*, pentrita de Franz von Stuck en 1913 ]]
maldekstra|eta|Tilla Durieux, .
[eta|Portreto de Durieux (1914) de [Pierre-Auguste Renoir|Renoir]]

## Vivo 
Tilla estis la filino de kemioprofesoro Richard Godeffroy kaj ŝia edzino, la hungara pianistino Adelheid Ottilie Godeffroy Augustine, née Hrdlicka.  Ŝi finis siajn studojn pri drama arto en Vieno. ŝi debutis en 1902 en Olmütz, de kie ŝi translokiĝis al Breslau kaj de 1903 ĝis 1911 ŝi laboris ĉe la Germana Teatro en Berlino. De 1911 ĝis 1914 ŝi prezentis en la Lessingtheater, de 1915 en la Reĝa Teatro ( *Königliches Schauspielhaus* ) kaj de 1919 en la *Staatstheater*. En 1927 ŝi okupiĝis pri *Piscator* de Erwin Piscator -  Bühne .

En 1933 ŝi forlasis Germanion post kiam la NSDAP ekregis kaj prezentis sin ĉe la Theater in der Josefstadt en Vieno kaj ankaŭ en Prago. Dum la Dua Mondmilito ŝi loĝis en Zagrebo. En 1952 ŝi revenis al Germanio kaj prezentis en Berlino, Hamburgo kaj Monastero.

Durieux edziniĝis al la pentristo Eugen Spiro (1874-1972), de kiu ŝi divorcis en 1906. En 1910 ŝi edziniĝis al la germana eldonisto kaj galeriposedanto Paul Cassirer (1871-1926). Post ŝia morto, ŝi edziniĝis al Ludwig Katzenellenbogen (1877–1944), administra direktoro de la grupo Schultheiß Patzenhofer en Berlino.

Apud Potsdamer Platz en Berlino estas la parko Tilla Durieux, kiu estis nomita honore al ŝi. Ŝi estas entombigita en la Friedhof Heerstraße.

## En Esperanto aperis 
* *Tilla*, romano de Spomenka Štimec (2002)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Tilla Durieux kaj ŝia Arta Kolekto
* Portreto de Tilla Durieux pentrita de Renoir: Metropola Muzeo de Arto
* *Spielen und träumen*,  1922 aŭtobiografio pri la infanaĝo de Durieux ĉe la Instituto Leo Baeck en Nov-Jorko

Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Interstela vojaĝo

[eta|Artista bildo pri uzo de [vermotruo fare de kosmoŝipo.]]
**Interstela vojaĝo** estas kosma flugado inter du planedsistemoj. Male al interplaneda flugado, kiu estas efektivigata inter du planedoj en planedsistemo ekde la 1960-aj jaroj, interstela vojaĝo restas sciencfikcia temo, pro la grandordo de la distancoj traveturendaj minimume dekmiloble pli granda. Per la teknologioj haveblaj komence de la 21-a jarcento, kiuj dependas de kemiaj propulssistemoj, vojaĝo daŭrus ĉirkaŭ 100 000 jarojn por ke ŝipo atingu la plej proksiman stelon.

Se oni flankenmetas la tre teorian solvon de la generacia ŝipo, kiu ebligus liberiĝi de la limo de transitdaŭro, interstela vojaĝo postulas la disvolvon de propulssistemoj kapablaj alproksimiĝi al la maksimuma rapideco de nia Universo, t.e. 300 000 km/s, dum nunaj propulsmetodoj permesas al ni atingi transitrapidon inter steloj nur de 20 km/s. La uzo de nuklea fisio aŭ sunaj veloj, kiuj ankoraŭ estas eksperimentaj, eble ebligos atingi pli altajn rapidojn, sed tiuj restos nesufiĉaj por atingi la stelojn ene de tempokadro kongrua kun homa vivdaŭro. Multaj esploroj estis faritaj pri pli efikaj sed ankoraŭ tre teoriaj propulsmetodoj kiel ekzemple nuklea fuzio, pulsa nuklea propulso, antimateria motoro aŭ la uzo de Bussard-kolektilo. Ankoraŭ pli teorie hipotezecaj projektoj estas pripensitaj, ekzemple pri distordo de spactempo aŭ uzado de vermotruo cele al vojaĝoj iasence pli rapidaj ol la lumo.

Kondiĉe ke oni ne hastemas kaj havas sufiĉajn financajn rimedojn por dediĉi sin al la disvolviĝo de taŭga ŝipo, robota misio al la steloj ŝajnas ebla, eĉ se ĝi reprezentas konsiderindan teknikan kaj ekonomian defion, kiun verŝajne ne estos plenumita dum pluraj jarcentoj. Komence de la 21-a jarcento, neniu kosma agentejo havas projekton por interstela esplorvojaĝo. NASA dezajnis plurajn robotajn misiojn celantajn science analizi la  situantan malpli ol 1,000 astronomiajn unuojn de la Suno.

## Vidu ankaŭ 
* Stelŝipo
* Suborbita flugo
* Kosmofluga inĝenierarto
* Sciencfikcio

Kategorio:Interstelaj vojaĝoj
Bzí (Dolní Bukovsko)

**Bzí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Dolní Bukovsko en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Vilaĝo Bzí situas sur ĉefa ŝoseo Veselí nad Lužnicí – Týn nad Vltavou, sur pluaj ŝoseoj eblas veni al Modrá Hůrka kaj al Sobětice. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

Bzí situas en katastra teritorio **Bzí u Dolního Bukovska** kun areo 6,49&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastela areo
* Bienetoj n-ro 20 kaj 30
* Du krucifiksoj

## Pluaj fotoj

Village Bzí (4).JPG|Vilaĝo Bzí
Village Bzí (1).JPG|Vilaĝo Bzí
Village Bzí (3).JPG|Mastruma konstruaĵo de kastelo, stato en 2009

Kategorio:Dolní Bukovsko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Henri Vernes

**Charles-Henri DEWISME**, alivorte **Henri VERNES** (n. la 16-an de oktobro 1918 en Ath – m. la 25-an de julio 2021 en Bruselo) estis belga verkisto kaj aŭtoro de bildstrioj .

Henri Verne estas la aŭtoro de 260 aventurromanoj, plejparte sciencfikciaj, kies agado okazas tra la tuta mondo, aŭ eĉ en paralelaj universoj (la ciklo ''de d'Ananké* ) aŭ en la tempodimensio ( *la Ciklo de Tempo*, fr. *le Cycle du Temps* ) .

## Vivo 
Post ĉesigo de siaj studoj, en 1937 li vojaĝis al la Malproksima Oriento kun falsaj dokumentoj. Li vizitis interalie Port Said, Ĝibution, Kolombon, Singapuron, Saigonon, Honkongon, Kantonon kaj Ŝanhajon. Liaj aventuroj poste utilus en liaj rakontoj pri Bob Morane. Mallonga edziĝo kun la filino de antverpena diamantkomercisto en 1940 provizis al li laboron kaj samtempe enkondukon en la mondon de diamantoj. 

Post sia reveno al sia hejmlando, li aktivis kiel verkisto kaj povis publikigi sian unuan romanon en 1944. Post la milito li laboris kiel sendependa ĵurnalisto en franclingvaj landoj. 

Laŭ peto de Jean-Jacques Schellens, la eldonisto de Marabout, li kreis en 1953 sub sia plumnomo Henri Vernes la fikcian figuron *Bob Morane*, kies aventuroj estis rakontitaj en entute 230 romanoj inter 1953 ĝis 2012. En la belga virina revuo *Femmes d'Aujourd'hui* okazis kunlaboro kun la ilustristo Dino Attanasio dum pluraj jaroj, kaj en 1959 la rakontoj estis adaptitaj en bildstrian formon por la unua fojo.

En 2011, Henri Verne donacis siajn arkivojn al la ŝtataj arkivoj en Tournai : fremdlingvajn eldonojn de libroj pri Bob Morane, afiŝojn, leterojn de legantoj, tajpaĵojn, gazetarajn artikolojn, ktp.

En 2012, li publikigis sian aŭtobiografion, Memoraĵojn, eldonitan de *Jourdan*.

## Verkaro 
* 1953 : *La Vallée infernale ''

* A l'Assaut de l'Everest (1954-1955)
* Fawcett, la Naufragé de la Forêt Vierge (1956-1957)
* Siro Francis Drake, l'aigle des mers (1957-1958)
* Bob Morane (1959–2012)
* Karga (1976)

Sub sia vera nomo li publikigis, interalie:

* *La porte ouverte* (Editions de la Renaissance du Livre, 1944)
* *La Zombioj aŭ la Sekreto de la Mortintoj* (Grasset Publishing, 1957)

Liaj verkoj estis adaptitaj por bildstrioj, desegnofilmoj, televidserioj kaj komputilludoj.

Bob Morane estas sendube la plej konata rolulo de Henri Verne. Liaj aventuroj estis publikigitaj en poŝlibraj serioj, bildstrioj kaj aliaj amaskomunikiloj. La serio komenciĝas en 1953 kun la rakonto *La vallée infernale*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Henri Vernes de Patrice Sanahujas (en la franca)
* bobmorane.fr la mondo de Henri Vernes (en la franca)

Kategorio:Belgaj verkistoj
Marlene van Niekerk

**Marlene van NIEKERK** (naskita la 10-an de novembro 1954 sur la bieno Tygerhoek apud Caledon, Okcidenta Kablando, Sud-Afriko) estas sudafrika poeto, dramisto, kaj romanverkisto kiu skribas en la afrikansa.

La aŭtoro de pluraj libroj de poezio, dramoj, noveloj, kaj kvar romanoj, el kiuj la plej fama estas la romano pri la vivo de malriĉa afrikanera familio en Johanesburgo, *Triomf* (Triumfo, 1994).

## Vivo 
Ŝi studis en la lernejo kaj ĉe la Universitato de Stellenbosch, kie ŝi defendis sian magistran tezon pri la literaturaj fontoj de la filozofio de Nietzsche ( 1978 ). En la universitato mi komencis verki teatraĵojn. En 1979 ŝi venis al Germanio, laboris en teatroj en Stutgarto kaj Majenco, kaj studis reĝisoradon. De 1980 ĝis 1985 ŝi studis filozofion en Nederlando, defendante sian disertaĵon pri la strukturisma kaj hermeneŭtika interpreto de mito ( Lévi-Strauss kaj Paul Ricoeur). Reveninte al Sud-Afriko, ŝi instruis filozofion ĉe la Universitato de Zululando, la Universitato de Sud-Afriko, kaj la Universitato de Witwatersrand. Nuntempe profesoro ĉe la Universitato de Stellenbosch .

Ŝia debuta romano, *Triomf* (afrikansa por Triumfo), estis publikigita en 1994 baldaŭ post la unuaj ĝeneralaj elektoj en Sud-Afriko kaj estas konsiderata unu el la unuaj literaturaj tekstoj de la nova Sud-Afriko post la fino de la apartismo. La romano pri malriĉa blankula familio el slumo en Johanesburgo estis filmita de zimbabva reĝisoro Michael Raeburn kaj estis premiita kiel Plej Bona Sudafrika Filmo ĉe la Durbana Filmfestivalo en 2008.

## Verkaro 
**Poemoj**

* *Sprokkelster*, 1977
* *Groenstaar*, 1983

**Noveloj**

* *Die vrou wat haar verkyker vergeet het* (*La virino, kiu vendas sian hararon, forgesos ĝin*)

**Romanoj**

* *Triumfo*, 1994
* *Agaat* / La Vojo de Virinoj. Tafelberg-eldonejo, 2004. .
* ''Memorando: 'n Verhaal met prente*. Kun ilustraĵoj de Adriaan van Zyl. Homo kaj Rousseau, 2006.  
* *De sneeuwslaper* / La Somnambulo (2009, novelo)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Revuo de Literaturaj Studoj* 25(3), 2009 (speciala numero dediĉita al la verkaro de van Niekerk)
* Intervjuo kun la *White Review'', 2016

Kategorio:Sudafrikaj verkistoj
La Renaissance

**""** (sangoe *E Zingo*) estas la nacia himno de la [[]]. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  la 25-an de majo 1960. 

La teksto estas verkita de la centrafrika politikisto '**, kiu estis ĉefa luktanto por la ŝtata sendependiĝo kaj sekve fariĝis la unua ĉefministro de la centr-afrika aŭtonoma teritorio. La muzikon komponis **', franca muzik-etnologo kaj komponisto (1918-1990),
kiu ankaŭ komponis la nacian himnon de Senegalo. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de la
Kategorio:
La Tchadienne

**""** (tradukita titolo "la ĉada") estas la nacia himno de [[]]. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  en januaro 1960. 

La teksto estas verkita de la poeto '**. La muzikon komponis **'. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Burundi Bwacu

**""** (burunde, tradukita titolo "nia Burundo") estas la nacia himno de [[]]. Verkita en la burunda lingvo de grupo de verkistoj gvidataj de Jean-Baptiste Ntahokaja, katolika pastro, kaj verkita de Marc Barengayabo, ĝi estis adoptita post atingo de la ŝtata sendependeco en 1962. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Su Tong

**Su Tong** (; naskita la 23-an de januaro 1963 en Suzhou, provinco Jiangsu, pseŭdonimo de ) estas ĉina verkisto . Li fariĝis internacie konata per sia novelo *Ruĝa Lanterno*, kiu estis publikigita en 1990 kaj filmigita en 1991.

Notinda por lia polemika verkada stilo, Su estas unu el la plej aklamita romanistojn en Ĉinio. 

## Vivo 
Liaj gepatroj, lia patro estis administra oficisto kaj lia patrino laboris en cementfabriko, nomis ilian filon Tong Zhonggui. Lia poste elektita plumnomo Su Tong signifas "infano el Suzhou".

Li studis ĉinan literaturon ĉe la Normala Universitato de Pekino kaj diplomiĝis kun bakalaŭro en 1984. De 1986 ĝis 1992 li estis redaktoro de la literatura revuo Zhongshan. En 1987 lia novelo *Memoroj de Morusĝardeno* estis publikigita. En 1990, la rakonto *Grupo de edzinoj kaj konkubinoj* estis publikigita, kiu estis filmigita de reĝisoro Zhang Yimou sub la titolo *Ruĝa lanterno*. 

## Verkado 
Su Tong estas la aŭtoro de kvin romanoj kaj 14 kolektoj de noveloj. Inter ili, la plej famaj estas la romanoj " Rizo " kaj " La Lasta Imperiestro ", kaj la rakontoj "Edzinoj kaj Konkubinoj", "Ruĝiĝo", "Fuĝo de 1934", "La Papava Familio" kaj "Fino de la Ceremonio".

La fruaj noveloj kaj noveloj de Su Tong estis klasifikitaj kiel parto de la avangarda romanmovado pro siaj aŭdacaj eksperimentoj en lingvo kaj komponado. Komence de la 1990-aj jaroj, la stilo de la verkisto ŝanĝiĝis: li verkis nostalgiajn rakontojn pri familiaj klanoj en malnova Ĉinio, serion da rakontoj pri la sortoj de virinoj, kaj historiajn verkojn.

## Verkaro 
* *Ruĝa Lanterno.* 1992
* *Rizo.* 1998 (originalo 1991)
* *La opio-familio.* 1998
* *La larmoplena virino. La mito pri la fidela Meng.* 2006

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Portreto: Su Tong (苏童) Goethe-Instituto Ĉinio

Kategorio:Ĉinaj verkistoj
Yu Hua

**Ju Hŭa** (; naskiĝis la 3-an de aprilo 1960 en Hangzhou, Ĝeĝjango) estas ĉina romanisto, eseisto kaj verkisto de mallongaj rakontoj. Li estas ĝenerale konsiderita unu el la plej grandaj vivaj aŭtoroj en Ĉinio. 

## Vivo 
Lia patro estis kuracisto kaj tial Ju kreskis ĉirkaŭ hospitalo. Post fino de la lernejo, Yu Hua laboris kiel edukita dentisto dum kvin jaroj, sed en 1984 li decidis fariĝi verkisto ĉar li povis labori pli kreive kaj flekseble tie. Multaj el liaj verkoj karakteriziĝas per la bildigo de personaj spertoj, precipe priskriboj de la Kultura Revolucio (1966 ĝis 1976). Li komencis verki romanojn meze de la 1980-aj jaroj kaj, kune kun Su Tong (苏童) kaj Ye Zhaoyan (叶兆言), estas konsiderata parto de la literatura avangardo. Kun la publikigo de lia romano  *Vivo* (1993), li subite famiĝis kaj fariĝis unu el la plej influaj verkistoj en Ĉinio. La filmadapto de la libro fare de Zhang Yimou gajnis la *Grandan Ĵurian Premion* ĉe la Festivalo de Cannes en 1994. 

Unu el la karakterizaĵoj de lia verkado estas lia ŝato por detalaj bildigoj de brutalaj perfortagoj.

## Verkaro (elekto) 
### Romanoj 
* Vivi (活着, *Huozhe*, 1992)
* La Rakonto de la Sango-Vendisto Xu Sanguan ( *Xu Sanguan mai xue ji*, 1995)
* Kriego en la Pluveto (在美雨中呼喊, *Zài xìyǔ zhōng Hūhan*, 2003)
* Fratoj (在细雨中呼喊, 兄弟, *Xiōngdì*, 2005)

### Noveloj 
* Leaving Home at Eighteen (十八岁出门远行, *Shíbā Suì Chūmén Yuǎnxíng* )
* Sango kaj Prunofloro (鮮血梅花, Xiānxuè Méihuā)
* Ĉinio en Dek Vortoj  (十个词汇里中国)

### Rakontoj 
* 鲜血梅花 (Xian xue mei hua)
* 现实一种 (Xian shi yi zhong)
* 我胆小如鼠 (Wo dan xiao ru shu)
* 战栗 (Zhan li)

### Studoj (随笔集, *Suibi ji* ) 
* 温暖和百感交集的旅程 (Wen nuan he bai gan jiao ji de lü cheng)
* 音乐影响了我的写作 (Yin yue ying xiang le wo de xie zuo)
* 没有一条道路是重复的 (Mei you yi tiao dao lu shi chong fu de)
* 灵魂饭 (Ling hun adoranto)
* *Ĉinio en dek vortoj.* (Shi ge cihui li de Zhongguo)

## Referencoj 
Kategorio:Dentkuracistoj
Kategorio:Ĉinaj verkistoj

## Eksteraj ligiloj 
* *Xin Zhang.* Konversacio kun Yu Hua ĉe UCLA. Internacia Instituto de UCLA (8-a de decembro 2003). Prenite la 7an de decembro 2012. Arkivita de la originalo je la 8a de januaro 2004.
* *Pankaj Mishra.* La Ĝojfajro de la Vanecoj de Ĉinio. Revuo New York Times (23-a de januaro 2009). Prenite la 7an de decembro 2012. Arkivita de la originalo je la 13a de junio 2018.
Per Petterson

**Per PETTERSON** (naskita la 18-an de julio 1952 en Oslo) estas norvega verkisto. Li nun estas internacie rigardata kiel la "romanverkisto de norvega mondlaceco".

Liaj libroj estis tradukitaj en pli ol 50 lingvojn. Inter la verkistoj, kiuj influis lin, li mencias Raymond Carver kaj Knut Hamson .

## Vivo 
Per Petterson, edukita bibliotekisto, laboris kiel librovendisto, tradukisto kaj literatura kritikisto antaŭ dediĉi sin tute al verkado.

En 1990, lia patro, patrino, frato kaj nevo pereis sur pramo kiu ekbrulis. Li mem laŭsupoze estis sur la pramo kun sia edzino kaj du filinoj, sed decidis prokrasti ilian vojaĝon je du tagoj kaj tiel postvivis.

## Verkado 
Lia debuta verko estis *Aske i munnen, sand i skoa* (1987), kolekto de mallongaj rakontoj.

Lia romano *Det er greit for meg (Ĉio estas en ordo*) ricevis la *premion Germana Literatura Kolekto* en 1992. Lia libro *Sopiro al Siberio* ( *Til Sibir* ) estis nomumita por la Literatura Premio de la Nordia Konsilio en 1997; En 2007, Petterson ricevis la Internacian IMPAC Dublinan Literaturan Premion kun valoro de  eŭroj por *Ŝtelado de Ĉevaloj* ( *Ut og stjæle hester* ), lia plej konata verko .

Lia romano *Menn i min situasjon* (Viroj en mia situacio, 2018), la sepa, estas nekutima, preskaŭ divorcromano, kiu emocie transdonas "disfandiĝon de kolero kaj malespero, kulpo kaj seniluziiĝo, senpoveco kaj malamo, deziro al detruo kaj soleco". 

## Verkaro 
* 1987 — *Demandu kaj munnen, sand i skoa*, noveloj
* 1989 — *Ekkoland*, romano
* 1992 - *Det er great for meg*, romano
* 1996 — *Til Sibir* / Al Siberio, romano (nomumita por la Literatura Premio de la Norda Konsilio)
* 2000 — *I kjølvannet* / En la Maldormo, romano pri juna viro kiu perdis sian familion en la sinkigo de la pramo Scandinavian Star ( Braga Premio )
* 2003 — *Ut og stjæle hester* / Estas tempo forpreni la ĉevalojn, romano ( Premio de la Norvega Kritikista Asocio por Plej Bona Libro por Plenkreskuloj, Dublin Literary Awards )
* 2004 — *Månen over Porten*, kolekto de eseoj
* 2008 — *Jeg forbanner tidens elv* / Mi Malbenas la Riveron de Tempo, romano ( Literatura Premio de la Nordlanda Konsilio, Premio Braga )
* 2012 — *Jeg nekter* / Mi rifuzas romanon

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Por Petterson ĉe Aschehoug Agentejo
* Por Petterson ĉe Forlaget Oktober
* Bookbrowse.com – Libra Resumo kaj Amaskomunikilaraj Revizioj por *Out Stealing Horses*
* *PLUMO Mondaj Voĉoj*: Lingvo Ene de Silento, Joy E. Stocke

Kategorio:Norvegaj verkistoj
Dieudonné Nzapalainga

**Dieudonné NZAPALAINGA** CSSp (naskiĝinta la  en Mbomou) estas centrafrika teologo, ordena pastoro kaj romkatolika ĉefepiskopo de Bango.

## Vivo 
Nzapalainga kreskis en malriĉaj kondiĉoj; lia patro estis analfabeto. Post renkonto de la nederlanda ordenano Leon van den Wildenberg li frekventis la etan Ludovikan-seminarion de  en Bangassou. Studon sian financis li kiel kuiristo kaj mekanistio. Poste li studis filozofion ĉe la porpastra seminario de *Sanktaj Apostoloj* je Otélé en Centra Kameruno kaj teologion ĉe la spiritanoj en gabona Libreville. En la 6.9.1997 li faris la eternajn votojn kaj en la 9.8.1998 li ricevis la ordinacion sacerdotan.

Nzapalainga fariĝis licenciulo pri katolika teologio ĉe *Centre Sèvres* en Franclando. Inter 1998 kaj 2005 li kapelanis por *Fondation d’Auteuil* kaj vikariis en la la Hieronima Paroĥo en Marsejlo. En 2005 wurde Dieudonné Nzapalainga iĝis regiona superulo de la spiritanoj en Centr-Afrika Respubliko kaj paroĥestro en Bangui. Inter 2008 kaj 2009 li krome prezidantis por la konferencojn de la abatoj. Post la abdiko de ĉefepiskopo Paulin Pomodino oni nomumis­ Nzapalainga en majo 2009 apostolan administranton de Bangui. Fine en la 14.5.2012 lia papa moŝto Benedikto la 16-a deklaris lin nova arkiepiskopo. En la 22.7. konsekris lin episkopo i.a. kardinalo Fernando Filoni. En la 13.9.2014 papa Francisko nomumis lin ano de la Kongregacio de la kristanigo de la popoloj. 

En novembro 2016 li fariĝis kardinalo kun la titola kirko *Sankta Andreo de la Valo* Tiel li estis kaj la unua kardinalo de sia patrujo kaj (ĝis 2022, ĝis la kardinaligo de Giorgo Marengo) la tutmonde plej juna kardinalo. En julio 2020 Nzapalainga nomumiĝis membro de la Dikasterio pri interreligia dialogo.

## Honoroj 
*En la 1.9.2015, Nzapalainga  ricevis kune kun la imamo Oumar Kobine Layama la *Akenan Pacpremion* por ilia klopodo peradi en konfliktoj, antaŭenigi la interreligian dialogon kaj la helpi al rifuĝintoj. 
* En aprilo 2016 al li estis aljuĝita en la nederlanda urbo Middelburg la premio *Four Freedoms Award* rilate al religia libereco.

## Eksteraj ligiloj 
*Nzapalainga ene de la katolika hierarkio
*tutmonda registro de ekleziaj strukturoj - ĉe: *gcatholic.org* 

## Notoj 
Kategorio:Centrafrikaj kardinaloj
Kategorio:Afrikanoj 
Kategorio:Centr-Afrika Respubliko
Kategorio:Naskiĝintoj en 1967
La Concorde

**""** (france, tradukita titolo "konkordo") estas la nacia himno de [[]]. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  en 1960, kiam la lando akiris ŝtatan sendependecon. Samjare la tekston kaj muzikon de la nova nacia himno de la lando verkis kaj komponis la politikisto, verkisto kaj komponisto '''', kiu poste funkciis kiel prezidanto de la Nacia Asembleo de Gabono de aprilo 1964 ĝis aprilo 1975. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Miron Białoszewski

eta|257x257ra|Miron Białoszewski (1960).
eta|258x258ra|Miron Białoszewski (unue maldekstre malsupre) kune kun liaj samlernejanoj dum la Nazia Okupo
**Miron BIAŁOSZEWSKI** [ˈmirɔn bjawɔˈʂɛfskʲi] (**Bjaloŝevskij**; n. la 30-an de junio 1922 en Varsovio, Dua Pola Respubliko - m. la 17-an de junio 1983 samloke, Pola Popola Respubliko) estis pola poeto, dramisto, reĝisoro kaj teatra aktoro. Lia verkaro estas konsiderata klasikaĵo de la pola literaturo de la 20-a jarcento. 

La plej famaj estas liaj surrealismaj poemoj en verkoj poeziaj- *Oho*, *Rozkurz* (*Dispolvo*), *Namuzowywanie* (*Ekmuzigado*). Lia poezio estis abstrakciisma kaj postmoderna. Li skribis ankaŭ monumentalan *Pamiętnik z powstania warszawskiego* (*La memorlibro de la Ribelo de Varsovio*). 

## Vivo 
Dum la dua mondmilito li studis en subtera universitato, sed ne diplomiĝis. Li ludis en subtera teatro organizita de Stanislav Ĉaĥorovskij. Post la malvenko de la Ribelo de Varsovio, li estis arestita de germanoj, forkondukita kun sia patro al punlaboro al Tria Regno, de kie sukcesis eskapi. Post la milito li servis ĉe la Ĉefa Poŝtoficejo de Varsovio kaj laboris en la eldonejoj de Kurier Tsodjenny. En 1955 li kreis malgrandan teatran kompanion ( *Teatr Osobny* ),  kie li laboris kiel aŭtoro kaj aktoro ĝis 1963 .

Li debutis en periodaĵoj kune kun Herbert kaj Harasymovicz ( 1953 ), kaj publikigis sian unuan poemaron, *Obroty rzeczy,* en 1956. La poezio de Bjaloŝevskij distingiĝis per sia lingva eksperimentado. Lia aŭtobiografia libro, Taglibro de la Varsovia Ribelo ( 1970, Premio de la Ministerio pri Kulturo kaj Arto), ricevis multe da atento.

## Verkaro 
 de Varsovio]]

### Dramoj 
* *Stacja przodownik wystawia premierę, czyli Balladyna pod semaforem,* 1953; kune kun Hanna Wolska
* *Kalejdoskopo. Komedia końca świata,* 1956 en la radio; presita en *Poezja* 1984
* *Teatro Osobnij. 1955-1963,* 1971

### Poezio 
* *Obroty rzeczy, La arboj estas kovritaj. Wiersze,* 1956
* *Rachunek zachciankowy,* 1958
* *Mylne wzruszenia,* 1961
* *Bylo kaj bylo,* 1965
* *Wiersze. Wyboru dokonał autor,* 1976
* *Poezio estas konfuza. Wyboru dokonał i słowem wstępnym opatrzył autor,* 1976
* *Wiersze*, 1977
* *Fino de la rakonto,* 1978
* *Wiersze wybrane kaj dobrane,* 1980
* *Trzydzieści lat wierszy,* 1982
* *Oh*, 1985
* *Eŭropa mapado; AAAmeryka; Orienta Eŭropo,* 1988
* *Moja świadomość tańczy,* 1989

### memuaroj 
* *Pamiętnik z powstania warszawskiego*, Nur kio estis: Memoroj el la Ribelo de Varsovio (1970)
* *Zawał*, 1977

### prozo 
* *Donosy rzeczywistości,* 1973
* *Szumy, zlepy, ciagi,* 1976
* *Rozkurz*, 1980
* *Sepjara knabo. De la komenco,* 1981
* *Malnova prozo. Silvestro,* 1984
* *Konstantino*, 1991

### Kolektitaj Verkoj 
* *Utwory zebrane,* 14 volumoj, 1987-2019

## Vidu ankaŭ
* Lingvaj poetoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Miron Białoszewski ĉe Culture.pl
* Miron Białoszewski biografio kaj poemoj ĉe poezja.org

Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:GLAT-verkistoj
Trpnouze

**Trpnouze** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hranice en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono en regiono de Okcidenta Vitorazio. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Trpnouze situas en katastra teritorio **Hranice u Nových Hradů** kun areo 6,91&nbsp;km².

## Historio
Trpnouze estis en la jaroj 1850–1889 domaro de municipo Obora.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Trpnouze (Hranice) 01.jpg|Trpnouze
Trpnouze3.jpg|Trpnouze
Trpnouze1.jpg|Trpnouze

Kategorio:Hranice (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Okcidenta Vitorazio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
For The Gambia Our Homeland

**""** (angle, tradukita titolo "Por Gambio nia hejmlando") estas la nacia himno de [[]]. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de , post kiam la lando akiris ŝtatan sendependecon en februaro 1965. 

La teksto estas verkita de la brita tekstverkistino *Virginia Julia Howe*, kaj la muzikon komponis ŝia edzo, brita kolonia administristo '''', surbaze de malneta versio farita en la mandinka lingvo kaj en tradicia mandinka muzika tradicio - la paro gajnis internacian konkurson en 1965, per kiu oni serĉis novan nacian himnon. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Ertra, Ertra, Ertra

**""** (tigraje ኤርትራ ኤርትራ ኤርትራ, tradukita titolo "Eritreo, Eritreo, Eritreo") estas la nacia himno de [[]]. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  la  . 

La teksto estas verkita de la poeto ''*. La muzikon komponis *Isaac Abraham Meharezghi* kaj *Aron Tekle Tesfatsion''. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Liberté

**""** (france, tradukita titolo "libereco") estas la nacia himno de Gvineo. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  la 2-an de oktobro 1958, post kiam la ŝtato ekestis post la epoko de eŭropa koloniado. 

La teksto estas verkita de la poeto '**. La muzikon komponis **'. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Esta é a Nossa Pátria Bem Amada

**""** (portugale, tradukita titolo "Jen estas nia patrio kore amata") estas la nacia himno de Gvineo Bisaŭa. Oni oficiale deklaris la muzikaĵon nacia himno de  en 1973, post kiam la ŝtato ekestis post la epoko de portugala koloniado. Ĝi ankaŭ estis la nacia himno de Gvineo Bisaŭa, heredaĵo de la komuna sendependigo de ambaŭ landoj preme de la Afrika Partio por la Sendependeco de Gvineo kaj Kabo-Verdo (PAIGC), ĝis 1996, kiam nova himno (*Cântico da Liberdade*) estis adoptita de Kabo-Verdo.

La teksto estas verkita de la gvineobisaŭa kaj kaboverda liberiga gvidanto kaj tekstisto '** (1924–1973). La muzikon komponis la ĉina komponisto **' (1918–2010). La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

## Eksteraj ligiloj 
* detala portugala teksto kaj sondosiero en la retejo *nationalanthems.me*, arkivigita en februaro 2018

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de Gvineo Bisaŭa
Kategorio:
Khaled al-Anani

**Khaled al-ANANI** (; n. la 14-an de marto 1971 en Gizo, Egiptio) estas  egipta egiptologo kaj politikisto. Li estis la  Ministro  de Turismo kaj Antikvecoj 2019-2022 .

Li estas la kandidato de Egiptio por elekto kiel Generala Direktoro de Unesco en 2025   .

## Referencoj 
Kategorio:Egiptaj politikistoj
Kategorio:Egiptologoj
Kategorio:Kavaliroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo (Francio)
Udzima wa ya Masiwa

**""** (tradukita titolo "Unuiĝo de la Grandaj Insuloj") estas la nacia himno de la Komoroj. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  en 1978, tri jarojn post kiam la ŝtato ekestis post la epoko de franca koloniado en 1975 - en 1978 ĝi post armea puĉo iĝis islama respubliko. 

La teksto estas verkita de *Said Hachim Sidi Abderemane and Kamildine Abdallah*. La muzikon komponis la tekstisto kune kun *Kamildine Abdallah*. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

Komoroj
Kategorio:Naciaj simboloj de la Komoroj
Kategorio:Komoroj
Jilana (lingvo)

La **jilana** (ĉine: 寒溪語) estas kreoligita japana lingvo parolata en kelkaj vilaĝoj de [[Distrikto Ilan|la distrikto Jilan [aŭ Lian, ndlr.],]] en nordorienta Tajvano. Ĝi estas kreola lingvo, kiu ekestis el lingva kontakto inter japanoj kaj la lokaj atajaloj dum la kolonia periodo. La jilana estas listigita kiel endanĝerigata lingvo pro la malgranda nombro da restantaj denaskaj parolantoj kaj la kreskanta uzo de la ĉina, la oficiala lingvo de Tajvano.

Nombro da parolantoj estas nekonata sed taksita je ĉirkaŭ 2 000 ĝis 3 000 parolantoj.

## Historio 
La jilana kreoligita japana lingvo aperis en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj dum la japana okupado, sed estis identigita nur en 2006 . Ĝi baziĝas sur la japana lingvo, sed estis forte influita de la atajala (ĉirkaŭ 30 %), loka aŭstronezia lingvo. 

Nuntempe, ankoraŭ ekzistas multaj tajvananoj, kiuj povas paroli la japanan lingvon kaj kelkfoje ĝi estas uzata kiel gepatra lingvo.  Tamen, la ĉina registaro provis forigi japanan influon en Tajvano post la japana kapitulaco en 1945, kvankam japana influo sur la lingvon kaj kulturon en Tajvano estas ankoraŭ klare videbla hodiaŭ.

## Referencoj 
Kategorio:Japana lingvo
Kategorio:Lingvoj de Tajvano
Kategorio:Kreolaj lingvoj

## Vidu ankaŭ 
Distrikto Jilan en Tajvano
God Bless Our Homeland Ghana

**""** (angle, tradukita titolo "Dio benu nian hejmlandon Ganaon") estas la nacia himno de Ganao. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  en 1957, post kiam la ŝtato ekestis post la epoko de brita koloniado. 

La teksto estas verkita de la tiama ŝtatestro Kwame Nkrumah kun helpo de juna studento Michael Kwame Gbordzoe. La muzikon komponis ''''. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Jerzy Harasymowicz

eta|Jerzy Harasymowicz-Broniuszyc**Jerzy HARASYMOWICZ** (n. la 24-an de julio 1933, Puławy - m. la 21-an de aŭgusto 1999, Krakovo) estis pola poeto, reprezentanto de la Generacio '56, fondinto de la poeziogrupoj Muszyna kaj Barbarus.

## Vivo 
Li kreskis en Strij, Lvivo, Rzeszów, Limanowa, kaj poste translokiĝis kaj vivis sian vivon en Krakovo. Li debutis en 1955 kune kun M. Bialoshevsky kaj Z. Herbert. Li publikigis sian unuan libron en 1956. ''*

Laŭ la testamento de la poeto, liaj cindroj estis disĵetitaj tra la orientaj Beskidoj.

## Verkado 
La poezio de Harasymowicz baziĝas sur bildoj de popola kristanismo, slavaj kredoj kaj legendoj: la poeto profunde interesiĝis pri la kulturo de la Lemkoj kaj skribis pri la Beskidoj pli ol unufoje.

Gajninto de la premio nomita laŭ Stanisław Pentak (1967), la Fondaĵo Kościelski (1972), la Ministerio de Kulturo (1975) .Krzysztof Penderecki verkis muzikon por liaj poemoj, kaj unu el liaj poemoj estis muzikigita de S. Barber.

## Verkaro (elekto) 
* *Cuda* (1956)
* *Powrót do kraju łagodności* (1957)
* *Wieża melancholii* (1958)
* *Przejęcie kopii* (1958)
* *Genealogia instrumentów* (1959)
* *Mit o świętym Jerzym* (1959)
* *Ma się pod jesień* (1962)
* *Podsumowanie zieleni* (1964)
* *Budowanie lasu* (1965)
* *Pastorałki polskie* (1966, 1980)
* *Zielony majerz* (1969)
* *Madonny polskie* (1969, 1973, 1977)
* *Znaki nad domem* (1971)
* *Bar na Stawach* (1972, 1974)
* *Zielnik. Pascha Chrysta* (1972)
* *Polska weranda* (1973)
* *Małopolska* (1973, 1975)
* *Córka rzeźnika* (1974)
* *Żaglowiec i inne wiersze* (1974)
* *Barokowe czasy* (1975)
* *Banderia Prutenorum...* (1976)
* *Polowanie z sokołem* (1977)
* *Cudnów* (1979)
* *Wiersze miłosne* (1979, 1982, 1986)
* *Z nogami na stole* (1981)
* *Wesele rusałek* (1982)
* *Wiersze na igrzyska* (1982)
* *Wiersze sarmackie* (1983)
* *Dronsky* (1983)
* *Złockie niebo cerkiewne* (1983)
* *Klękajcie narody* (1984)
* *Na cały regulator* (1985)
* *Lichtarz ruski* (1987)
* *Ubrana tylko w trawy połonin* (1988)
* *Za co jutro kupimy chleb* (1991)
* *Kozackie buńczuki* (1991)
* *W botanicznym. Wiersze zen* (1992)
* *Czeremszanik* (1993)
* *Zimownik* (1994)
* *Worożycha* (1994)
* *Samotny jastrząb* (1995)
* *Klasztor na księżycu* (1996)
* *Srebrne wesele'' (1997)

## Referencoj 
Kategorio:Polaj poetoj
Kategorio:Polaj verkistoj
Ô Cameroun, Berceau de nos Ancêtres

**""** (france, tradukita titolo "Ho Kameruno, lulilo de niaj prapatroj"), nomata ankaŭ * Le chant de ralliement*, Kanto de solidariĝo, estas la nacia himno de Kameruno. 

La muzikon komponis en 1928 '''', kiu ankaŭ verkis la kantotekston kune kun Samuel Minkio Bamba kaj Moïse Nyatte Nko'o, dum ili estis studentoj. Ĝi estis uzata neoficiale en franca Kameruno ekde 1948 antaŭ sendependeco kaj oficiale adoptita kiel la himno de la teritorio en 1957. En 1960, la himno estis oficiale adoptita de la nova Respubliko Kameruno.

En 1961, post la aliĝo de la antaŭa brita Suda Kameruno al la Respubliko Kameruno, angla versio estis verkita de Bernard Nsokika Fonlon, kiu poste estis oficiale adoptita en 1978. En 1970, la francaj kantotekstoj estis ŝanĝitaj por forigi kelkajn vortojn kiel *barbarie* ("barbarismo") kaj *sauvagerie* ("sovaĝeco"), referencon al la antaŭaj koloniistoj de Francio kaj Britio.

La unua verso kaj refreno estas konsiderataj la oficialaj kantotekstoj kaj estas plej ofte ludataj ĉe gravaj okazoj. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

## Eksteraj ligiloj 
* detala himna teksto kaj sondosiero en la retejo *nationalanthems.me*, arkivigita en februaro 2018

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Mulungu dalitsa Malaŵi

**""** (ĉeve, tradukita titolo "Dio benu nian landon Malavio") estas la nacia himno de Malavio. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  en 1964, sekve de kompona konkurso. 

La teksto estas verkita de '''', kiu ankaŭ komponis la muzikon. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Náchod (Tábor)

:*Estas ankaŭ Náchod.*

**Náchod** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Tábor en distrikto Tábor, apartenanta al burgo Příběnice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Ĝi troviĝas sur norda rando de Tábor, malantaŭ eksternivela vojkruciĝo de ŝoseoj n-ro 19 kaj n-ro 603 (la konstruareo estas precipe laŭlonge laŭ ŝoseo 603 – eksa E55 – en longeco ĉirkaŭ unu kilometro). Proksime estas akva rezervujo Malý Jordán kun konata refreŝigeja ekipaĵo. 

Náchod situas en katastra teritorio **Náchod u Tábora** kun areo 3,51&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Náchod (Tábor), dům (2019).jpg|Domo (2019)
Náchod (Tábor), usedlost (2019).jpg|Bieneto (2019)
Náchod (Tábor), ulice (2019) (2).jpg|Strato (2019)

Kategorio:Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Basler Verkehrs-Betriebe

**Basler Verkehrs-Betriebe** (BVB) estas la transportkompanio de la Kantono Bazelo Urba. Ili funkciigas la Bazelan tramreton (kune kun Baselland Transport) kaj la busservojn de la urbo. Ili respondecis ankaŭ pri la Bazela trolebuso, kiu estis ĉesigita en 2008. Ekde la , BVB estas sendependa publika firmao kaj ne plu estas parto de la kantona administracio.

centra|440ra|eta|Itinermapo de Basler Verkehrs-Betriebe (BVB)

## Vidu ankaŭ 
* Bazelo
* Kantono Bazelo Urba
* Tramtransporto en Bazelo
* Trolebusa transporto en Bazelo
* Baselland Transport

## Eksteraj ligiloj 
*  (BVB) (//)

Kategorio:Fervojaj kompanioj en Svislando
Kategorio:Bazelo
Kategorio:Kantono Bazelo Urba
La Congolaise

**""** (france, krome angle "The Congolese", kaj konge "Besi Kôngo") estas la nacia himno de la Respubliko Kongo. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  en 1959, post kiam la ŝtato ekestis post la epoko de koloniado, en 1969 maloficialiĝis kaj en 1991 reinstaliĝis. 

La teksto estas verkita de *Jacques Tondra* kaj *Georges Kibanghi*. La muzikon komponis *Jean Royer* kaj *Joseph Spadilière*. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de la Respubliko Kongo
Kategorio:
Imre Galambos

**Imre Galambos** [galamboŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Galambos Imre,** ĉine **高奕睿** estas hungara ĉinologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Szőny (nuntempa urboparto de Komárom).

## Biografio 
 akiris magistron en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1994 (dum li studis ankaŭ en Ĉinio en 1991), post 4 jaroj li denove akiris magistron en Universitato de Kalifornio en Berkelio. Same en Berkelio li doktoriĝis (Ph.D.) en 2002. Post siaj studoj li laboris ĝuste jardekon en Brita Biblioteko, kie li ekzamenis ĉinajn manuskriptojn. Li instruis en Universitato de Kembriĝo de 2012 ĝis sia emeritiĝo en 2023. Tamen poste li iĝis profesoro en Universitato de Ĝeĝjango. Li specialiĝas pri filologiaj studoj de la mezepokaj ĉinaj manuskriptoj, historio de la ĉina skribo kaj la mezepoka Ĉinio.

## Elektitaj libroj 
* *Orthography of Early Chinese Writing: Evidence from Newly Excavated Manuscripts (490–221 BC)*. (monografio, 2006)
* *Manuscripts and Travellers: The Sino-Tibetan Documents of a Tenth-Century Buddhist Pilgrim*. (2012)
* *Studies in Chinese Manuscripts: From the Warring States Period to the 20th Century*. (monografio, 2013)
* *Magyar–kínai szótár*. (vortaro, 2013)

## Fontoj 
* membiografio angle kun foto
* biografio angle
* biografieto hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Usonaj altlernejaj instruistoj
All Hail, Liberia, Hail!

**""** (angle) estas la nacia himno de Liberio. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  en 1847, post kiam la ŝtato akiris sendependecon. 

La teksto estas verkita de '** (1815-1880), kiu inter 1864 kaj 1968 estis la 3-a ŝtata prezidanto de Liberio. La muzikon komponis **'. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Klokoty

**Klokoty** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Tábor en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas sur la okcidenta parto de la urbo, sur (la devena el la hodiaŭaj du) la elireja ŝoseo al Písek kaj Rožmitál pod Třemšínem. La plej signifa loko de tiu ĉi loko de Tábor estas la klokota pilgrima areo kun monaĥejo kun preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Klokoty** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,3&nbsp;km². En la katastra teritorio Klokoty situas ankaŭ Zahrádka kaj Všechov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1220.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Pilgrima preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria estis fondita en la jaro 1702.
* Paroĥestrejo en Klokoty estas menciata jam en la jaro 1356. Ekde la jaro 1389 ĉi tie estis pastro Mikuláš Žižka (†1415), kiun historiisto August Sedláček priskribas kiel fraton de husana gvidanto Jan Žižka.

## Adamitoj 
Klokoty estis unu el centroj de la husana adamita movado. Tion Žižka ne volis toleri. En la jaro 1421 li arestis proksimume sepdek adamitojn kaj lasis ilin en la klokota paroĥestrejo mortbruligi. Sur herbejo de la vilaĝplaco en la urba parto  Tábor-Klokoty estas monumento de tiu ĉi evento: granda ŝtono kun skribaĵo *Taboraj pikardoj 1421* (1996).

## Pluaj fotoj 

Tábor-Klokoty 2.jpg|Tábor-Klokoty (suda parto), la pilgrima preĝejo kun aleo de "krucvojo", novaj konstruareo, maldekstre malantaŭe valo de rivero Lužnice
Taborske Klokoty.jpg|Klokoty
Taborske Klokoty2.jpg|La interna spaco ĉirkaŭ la pilgrima preĝejo
Cesta na Klokoty.jpg|Vojo al Klokoty borderita de memoriga aleo de surkreskintaj tilioj
Klokoty-náves (2007) 1.jpg|La klokota vilaĝplaco post reguligoj 2005–2006
Klokoty-náves (2007) 2.jpg|La klokota vilaĝplaco post reguligoj 2005–2006
Klokoty-náves (2007) 3.jpg|La klokota vilaĝplaco post reguligoj 2005–2006
Klokoty-náves (2007) 4.jpg|La klokota vilaĝplaco post reguligoj 2005–2006
Klokoty-klášter-2007.jpg|Vintra vido al la klokota monaĥejo – 2007, en fono "Emauzy" – pilgrima domo (eksa paroĥestrejo)
Klokoty-náves-pomníček pikarti.jpg|La klokota vilaĝplaco, monumento al pikardoj
Geologická expozice Tábor (8).jpg|Geologia ekspozicio Pod Klokoty en Modrý lom

Kategorio:Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Lužnice
Kategorio:Jakobaj vojoj en Ĉeĥio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Ákos Gerhard

'*** [Akoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Gerhard Ákos Emőd*' estis hungara ĉinologo, budhista instruisto, interpretisto.

 naskiĝis ie en 1971.

## Biografio 
 akiris diplomon en :hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola en 2000, poste en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2003. Post siaj studoj li estis plej ofte interpretisto pri la ĉina lingvo. Li estis urbestro de Velence inter 2019-2024. Lia edzino naskis du gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Naxi kultúra* (disertaĵo, 2000)
* *A kínai kisebbség Délkelet-Ázsiában* (disertaĵo, 2003)

## Fontoj 
* datenoj hungare kun fotoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Hungaraj interpretistoj
Kategorio:Hungaraj urbestroj
Zárybničná Lhota

**Zárybničná Lhota** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Tábor en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas 6 km oriente de Tábor. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .  

**Zárybničná Lhota** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,90&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1391.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kamparana bieneto n-ro 12

## Pluaj fotoj 

Kaple v Zárybničné Lhotě (Q80459372).jpg|Kapelo en Zárybničná Lhota
Tábor, Zárybničná Lhota, road No 19.jpg|Ŝoseo tra Zárybničná Lhota
Kříž východně od Zárybničné Lhoty (Q80461389).jpg|Kruco oriente de Zárybničná Lhota

Kategorio:Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Nacia himno de Maŭritanio

**""** (, ankaŭ konata per sia komenco, "Bilāda l-ʾubāti l-hudāti l-kirām" (do "Lando de la fieraj, gviditaj nobeloj") estas la nacia himno de Maŭritanio. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  la 16-an de novembro 2017. 

La teksto estas verkita de nacia komitato por la propono de la nacia himno. La muzikon komponis la egipta komponisto '''' en 2017. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Centro por Jud-Kristana Interkompreno kaj Kunlaboro

La **Centro por Jud-Kristana Kompreno kaj Kunlaboro** aŭ mallongigita **CJCUC** estas eduka institucio kie kristanoj vizitantaj Israelon povas studi la Hebrean Biblion kun ortodoksaj rabenoj kaj esplori kun ili la diversajn hebreajn radikojn de kristanismo. Ĝin establis en 2008 rabeno Shlomo Riskin, kiu gajnis la reputacion de "la plej elstara reprezentanto por kristanaj cionistoj." . Ĝi komence situis en la setlejo Efrat, kaj poste translokiĝis al Biblilanda Muzeo en Jerusalemo.

La misio de la Centro por Juda-Kristana Kompreno kaj Kunlaboro trovas sian inspiron en la vortoj de la hebrea profeto Jesaja : *"Venu, ni diskutu inter ni, diras la Eternulo"* (Jesaja 1:18) .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Internacia Konsilio de Kristanoj kaj Judoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* CJCUCa Gazetaro & Amaskomunikilara Arkivo
* *Koalicio eldonas Jud-kristanan komunikaĵon de kompreno* – Oregon Faith Report – la 29-an de majo 2011

Kategorio:Religia plurismo
Kategorio:Interkonfesiaj organizaĵoj
Kategorio:Kristanismo en Jerusalemo
Měšice (Tábor)

**Měšice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Tábor en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas 3 km oriente  de Tábor. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .  

Měšice situas en katastra teritorio **Měšice u Tábora** kun areo 14,59&nbsp;km². En la katastra teritorio Měšice u Tábora situas ankaŭ Smyslov kaj Záluží.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo
* Grenejo
* Kapelo de sankta Anna

## Pluaj fotoj 

Měšice (TA), Chýnovská (01).jpg|Loĝdomo en strato Chýnovská ulice
Měšice (TA), castle (01).jpg|Kastelo
Tábor zámek Měšice 7.jpg|Kastelo
10.9.22 Mesice Dozinky 018 (52356077893).jpg|Rikolto
10.9.22 Mesice Dozinky 306 (52355892656).jpg|Rikolto
10.9.22 Mesice Dozinky 114 (52356294565).jpg|Rikolto

Kategorio:Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kasuga

**Kasuga,** () estas urbego en Japanio, en insulo, samtempe regiono Kiuŝuo, en gubernio Fukuoka. La urbego apartenas al la Taiheja Megalopolo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2024 Kasuga havis populacion de . La loĝantaro dekomence kontinue kreskiĝas, en la 1990-aj jaroj Kasuga atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

## Geografio 
Kasuga situas apud Fukuoka sudoriente kaj formas parton de la metropola areo de Fukuoka. La distanco de la urbolimoj ĝis la centro de Fukuoka estas proksimume 10 kilometroj. Kurume troviĝas 34, Saga (urbo) 39, Kitakjuŝu 49, Omuta 63, Kumamoto (urbo) 93, Nagasaki 109, Oita (urbo) 117, Hiroŝimo 207, ĉefurbo Tokio 885 kilometrojn aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La loknomo devenas de la sanktejo Kasuga konstruita en la Nara epoko. Dum la Edo-periodo la areo estis sub kontrolo de Fukuoka. En la 1-an de aprilo 1889 vilaĝo Kasuga estis kreita laŭ la moderna municipa sistemo, estis levita al statuso de urbo la 1-an de januaro 1953 kaj estis levita al urbo la 1-an de aprilo 1972.

## Ekonomio 
Kasuga estas regiona komerca centro, sed plejparte navedanturbo de Fukuoka. La Japana Aerforto havas sian okcidentan regionan ĉefsidejon ĉi tie.

## Edukado 
En Kasuga la plej altnivela eduko okazas en kampuso kun pluraj fakultatoj.

## Klimato 
Kasuga situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1766 milimetrojn.

## Trafiko 
Kasuga havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn kun sia ĉirkaŭaĵo.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj

## Famaj nomportanoj 
* asteroido 7674 Kasuga

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Japanio
Smyslov

:*Tiu ĉi artikolo temas pri parto de urbo Tábor. Pri grandmajstro en ŝako temas artikolo Vasilij Smyslov.*

**Smyslov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Tábor en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas 4 km oriente per aerlinio de Tábor. La alvetureja komunikilo estas el ŝoseo II/137 el la loka parto Záluží, de kiu Smyslov situas proksimume unu kilometro sudoriente. Proksimume unu kilometro de la vilaĝo estas fervoja haltejo Smyslov sur fervojlinio Tábor – Horní Cerekev. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .  

Smyslov situas en katastra teritorio **Měšice u Tábora** kun areo 14,59&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1384.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo en la vilaĝplaco
* Memortabulo sur domo n-ro 9 dediĉita al falintoj en la unua mondmilito
* Sude de Smyslov estas refreŝigeja regiono Knížecí rybník.

## Pluaj fotoj 

Smyslov čp 9.jpg|Domo n-ro 9
Smyslov - hřiště.jpg|Infana ludejo
Smyslov - Podvesní rybník.jpg|Subvilaĝa fiŝlago
Smyslov - kaple.jpg|Kapelo
Kaple ve Smyslově (Q80460102).jpg|Kapelo en Smyslov

Kategorio:Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Breakthrough Starshot

La projekto **Breakthrough Starshot** (esperante *Trarompa stellanĉo*), lanĉita komence de 2016, celas sendi milojn da kosmosondiloj pezantaj ĉirkaŭ 1 gramon, ekipitaj per sunaj veloj, al Alfa Centaŭro, la plej proksima stelsistemo de la sunsistemo. La malalta pezo de ĉi tiuj sondiloj, kombinita kun la potenco de la tera lasero uzata por propulsi ilin, ĝis 100 gigavatoj, ebligus atingon de 20% de la lumrapido en vakuo kaj tiel povi resendi bildojn de eblaj ekstersunsistemaj planedoj de Alfa Centaŭro, precipe Proksimo b, ene de 40 ĝis 50 jaroj.

Ĉi tiu projekto tiel provas eviti la tempolimon truditan de konvenciaj propulsmetodoj (kemia aŭ nuklea propulso), kiu malebligas la esploradon de najbaraj steloj, ĉar la daŭro de la vojaĝo estus almenaŭ plurcentjara. La projekto estas parto de la programo Breakthrough Initiatives (eo: *Trarompaj Iniciatoj*), kiu ankaŭ inkluzivas programon nomatan Breakthrough Listen (*Trarompa Aŭskultado*), kiu serĉas radio- aŭ laserajn emisiojn de proksimaj steloj, kiuj povus esti la manifestiĝo de eksterteraj civilizoj. Antaŭesploroj de Breakthrough Starshot estas financataj je 100 milionoj da usonaj dolaroj fare de Jurij Milner, kun subteno de pluraj famaj sciencistoj, inkluzive de Stephen Hawking kaj Freeman Dyson. Ĝin gvidas Pete Worden.

## Notoj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Interstela vojaĝado
* Ekstersunsistema planedo
* Kosmosondilo
* SETI

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Ekstersunsistemaj planedoj
Kategorio:Kosmoesploro
Kategorio:Kosmosondiloj
Kategorio:Centaŭro (konstelacio)