open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kuttolsheim

''''* (jen france, origine germane kaj alemane *Küttolsheim*, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Bas-Rhin*, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est'' ("Granda Oriento"). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Bas-Rhin

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
Kanalo Gribojedov

**Kanalo Gribojedov** () estas kanalo en Sankt-Peterburgo, Rusio, konstruita en 1739 laŭlonge de la tiama rivero Krivuŝa. En 1764–90, la kanalo estis profundigita kaj la bordoj estis plifortigitaj kaj kovritaj per granito.

La Kanalo Gribojedov startas el la rivero Mojka apud la Marsa kampo. Ĝi fluas al la rivero Fontanka. Ties longo estas de 5 kilometroj, kun larĝo de 32 metroj.

Antaŭ 1923, ĝi estis nomita Katerina Kanalo, laŭ la imperiestrino Katerina la 2-a, dum kies regado ĝi estis profundigita. En la komunisma epoko, oni renomis ĝin laŭ la rusa verkisto kaj diplomato, Aleksandro Gribojedov, kiu fakte loĝis tie.

La stratoj kaj bordoj ĉe la kanalo estas konataj kiel Nabereĵnaja Kanala Gribojedova.

## Bildaro 

dosiero:Канал Грибоедова, Ново-Никольский мост.jpg|Ponto Novo-Nikolskij
dosiero:Канал Грибоедова, Демидов мост.jpg|Ponto Demirdov
dosiero:Church of the Saviour on Spilled Blood, St Petersburg, Russia.jpg|la katedralo de la Resurekto de Kristo vespere
dosiero:Griboyedov_Canal_Embankment_pic1.JPG|Kanalbordo
dosiero:Griboedov Channel 1.jpg|Kanalo
dosiero:Saint Petersburg. Griboyedov Canal DSC03320 2200.jpg|apudkanala promenejo kaj la itala ponto
dosiero:Fontanka Embamkment 201 01.jpg|Ponto Malo-Kalinkin
dosiero:Moika river Griboedov Canal Adamini House Saint Petersburg.jpg|la domo Adamini ĉe la kunfluo de la rivero Mojka kun la kanalo 

## Notoj 
Kategorio:Aperis en 1739
Kategorio:Akvaĵoj en Sankt-Peterburgo
Gribojedov
Genotipo

eta|dekstra|Punnett-kvadrato, montranta modelon de heredo de flora koloro. La tri eblaj genotipoj estas BB, Bb, kaj bb; la du eblaj fenotipoj estas blanko kaj ruĝo.
En genetiko, la **genotipo** estas la aro de genoj hereditaj el gepatroj al ido. Ĝi estas unu el la kaŭzoj de la fenotipo.

## Priskribo 
La genotipo estas unu el la tri faktoroj, kiuj determinas la fenotipon, kune kun la efiko de la medio (ne heredata) kaj la epigenezaj faktoroj (heredataj). Pro la ĉeesto de tiuj negenotipaj faktoroj, organismoj de similaj fenotipoj povas diferenci genotipe, kaj organismoj de malsimilaj genotipoj povas havi similajn fenotipojn.

En biologia notacio, oni ofte simboligas genotipon per literoj — ekzemple, *Bb* estus la genotipo de tiu, kies du aleloj estas *B* kaj *b*.

## Historio 
La termino *genotipo* estis enkondukita de la dana biologo Wilhelm Johannsen en 1909, kune kun la termino *fenotipo*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Geno
* Genaro
* Fenotipo

Kategorio:Genetiko
Kilstett (stacidomo)

**Kilstett** estas franca stacidomo sur linio Strasbourg - , situanta en  Kilstett, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Strasbourg - Lauterbourg (145000).

## Vidu ankaŭ 
* Kilstett

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Bas-Rhin
Kategorio:Kilstett
Pensilvania Kanalo

eta|dekstre|250px|*Delaware Canal State Park* en Bristol.
La **Pensilvania Kanalo** (foje *Pensilvania Kanalsistemo*) estis kompleksa sistemo de transportaj infrastrukturoj kiel kanaloj, akvobaraĵoj, kluzoj, rimorkejoj, akveduktoj kaj viaduktoj. Tiu kanalsistemo estis konstruita kaj kunigita laŭlonge de kelkaj jardekoj starte en 1824, nome jaron de la unua permesleĝo kaj buĝeto. Tio estas komparebla kun la unua uzo de fervojo en Nordameriko nome en la jaro 1826, kaj la gazetaro kaj la Pensilvania Asembleo de 1824 postulis la terminon de proponitaj vojrajtoj ĉefe por la kanaloj de la Ĉefa Linio de Publikaj Vorkoj konstruita je la suda parto de Pensilvanio.

Aprobita en la epoko kiam fervojoj estis ekintaj, la fokuso de la leĝo estis krei, pere de kanalsistemo, la kapablon navige transporti grocojn kaj konekti Filadelfion kun Picburgo kaj, pli grave, trans la ĵus kreskantaj merkatoj en la disvolviganta Nordokcidenta Teritorio atingita pere de la rivero Ohio, nuntempe nomata Mezokcidento.

Finita la vojsistemo en 1834, la veturo el Filadelfio al Pitsburgo povis esti farita en 3–5 tagoj, depende de la veterkondiĉoj. 

## Divizioj
La sistemo estis dividita en diversaj divizioj, nome la jenaj:
* *Main Line*, ĉefa linio:
** Orienta Divizio-Pensilvania Kanalo, Columbia ĝis Clarks Ferry, 43 mejloj (69 km)
** Juniata Divizio-Pensilvania Kanalo, Juniata Akvedukto ĝis Hollidaysburg, 127 mejloj (204 km)
** Okcidenta Divizio-Pensilvania Kanalo, Johnstown ĝis Pittsburgh, 104 mejloj (167 km)
** Allegheny Outlet-Pensilvania Kanalo, Okcidenta Divizio ĝis Allegheny River, 0.75 mejloj (1.21 km)
** Kittanning Feeder, Kittanning ĝis Okcidenta Divizio, 14 mejloj (23 km)

* Reto Susquehanna, tiuj kanaloj estis ĉiuj konektitaj rekte al branĉoj de la Rivero Susquehanna, kaj plej estas teknike navigeblaj.
** Pensilvania Kanalo (Susquehanna Divizio), Clarks Ferry ĝis Northumberland, 41 mejloj (66 km)
** Pensilvania Kanalo (Okcidenta Branĉo Divizio), Northumberland ĝis Farrandsville, 73 mejloj (117 km)
** Pensilvania Kanalo (Norda Branĉo Divizio), Northumberland ĝis New York State line, 169 mejloj (272 km)
** Wiconisco Kanalo, Clarks Ferry ĝis Millersburg, 12 mejloj (19 km)
** Lewisburg Cut, Okcidenta Branĉo Divizio ĝis Lewisburg, 0.75 mejloj (1.21 km)
** Bald Eagle Cut, Okcidenta Branĉo Divizio tra Lock Haven ĝis Bald Eagle Creek, 4 mejloj (6 km)

* Beaver kaj Erie
** Beaver Divizio, Ohio Rivero en Beaver ĝis Pulaski, 31 mejloj (50 km)
** Shenango Divizio, Pulaski ĝis lago Conneaut, 61 mejloj (98 km)
** Conneaut Divizio, Conneaut ĝis Erie, 46 mejloj (74 km)
** French Creek Feeder, Meadville ĝis lago Conneaut, 25 mejloj (40 km)
** Franklin Line, French Creek Feeder ĝis Franklin, 22 mejloj (35 km)

* Delavaro
** Delavara Divizio, Easton ĝis Bristol, 60 mejloj (97 km)

## Vidu ankaŭ
* Rivero Susquehanna

## Eksteraj ligiloj
* Pennsylvania Canal Society
* American Canal Society
* National Canal Museum 

Kategorio:Kanaloj
Kategorio:Pensilvanio
Kategorio:Akva transporto en Usono
Kategorio:Picburgo
120214 Danteberdeguez

'*120214 *Danteberdeguez'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, plenumita elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

Ĝi estas proksima de la  2:5 kun Marso kaj 5:2 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Dante Berdeguez*, Sistema Inĝeniero pri Kosmoveturiloj ĉe la Kosmofluga Centro Goddard. Li fakiĝis ambaùe pri kosmoveturiloj kaj integrado kaj testoj de ĉegrundaj sistemoj. Li kontribuis al la Misio de Asteroida Specimena Revenigo *OSIRIS-REx'' de la NASA kiel Inĝeniero de Preparaj Testo de la Ĉegrundaj Sistemoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Panissage

**Panissage** estas malaperinta franca  situanta en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Panissageois*.

Ĝi nun formas parton de Val-de-Virieu.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Isère
* Virieu-sur-Bourbre (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Val-de-Virieu)

Kategorio:Val-de-Virieu
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Isère
Val-de-Virieu

**Val-de-Virieu** estas nova franca  situanta en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi nun formas parton de Val-de-Virieu.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Konsisto 
* Virieu (sidejo)
* Panissage

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Isère
* Virieu-sur-Bourbre (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Novaj komunumoj de Isère
Virieu-sur-Bourbre (stacidomo)

**Virieu-sur-Bourbre** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Panissage, apud Virieu, en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).

## Vidu ankaŭ 
* Panissage
* Virieu
* Val-de-Virieu

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Isère
Kategorio:Val-de-Virieu
Virieu

**Virieu**, ankaŭ nomita **Virieu-sur-Bourbre** estas malaperinta franca  situanta en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi nun formas parton de Val-de-Virieu.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Isère
* Virieu-sur-Bourbre (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Val-de-Virieu)

Kategorio:Val-de-Virieu
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Isère
Soma Borszéky

**Soma Borszéky** [ŝoma borsEki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Borszéky Soma** estis hungara prokuroro, ministeria oficisto. Lia origina familia nomo estis *Pintye* [pintje] ĝis 1868.

Soma Pintye naskiĝis la  en Almásmező (vaste konata ankaŭ *Pojen*, Transilvanio, Aŭstra Imperio, nuntempa Poiana Mărului (Brașov) en Rumanio), li mortis la  en Nagyszeben (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Sibiu en Rumanio).

## Biografio 
Soma Borszéky maturiĝis en piarista gimnazio en Kolozsvár en 1847, poste li estis ŝtata oficisto du jarojn en Nagyszeben. Li batalis en fino de la Hungara revolucio de 1848 (1849), poste li estis ĉefamilia edukisto. Li ankaŭ akiris diplomon en la *Reĝa Jura Akademio (Nagyszeben)* en 1851, poste li estis prokuroro en kelkaj urboj de Transilvanio. Inter 1861–1867 li laboris en la hungara konsulejo en Bukareŝto, poste en ministerio en Budapeŝto ĝis la emeritiĝo en 1889. Li kontribuis en hungaraj kaj germanaj gazetoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Romániában lévő ausztriai consularis hatóságok és starosztiák ismertetése* (1868)
* *A szabadalmi ügy* (1877)
* *Vélemény és indítvány a magyar jogászgyűlés állandó bizottsága által kitűzött...* (1885) 
* *Gesetz über den Markenschutz* (1888)
* *Székely vasutat a székelységnek* (1905)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj prokuroroj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Vinay (Isère)

**Vinay** - prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Isère, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Grenoble kaj al la kantono ''*. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

Ĝiaj loĝantoj en la franca lingvo nomiĝas *vinois''* respektive *vinoises''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Isère
* Vinay (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centre|300ra|


Kategorio:Komunumoj de Isère
Villefranche-de-Lauragais (stacidomo)

**Villefranche-de-Lauragais** estas franca stacidomo sur linio  - Sète-Ville, situanta en  Villefranche-de-Lauragais, en departemento Haute-Garonne, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).

## Vidu ankaŭ 
* Villefranche-de-Lauragais

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Haute-Garonne
Kategorio:Villefranche-de-Lauragais
Villefranche-de-Lauragais

**Villefranche-de-Lauragais** estas franca  situanta en departemento Haute-Garonne, regiono .

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Villefranchois*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haute-Garonne
* Villefranche-de-Lauragais (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Haute-Garonne
Zoltán Bosnyák (subministro)

**Zoltán Bosnyák** [boŝnjAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Bosnyák Zoltán József Lajos Gusztáv** [jOĵef Lajoŝ gustAv] estis hungara subministro, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *felsőpataki* [felŝOpataki], lia frato estis Géza Bosnyák.

Zoltán Bosnyák naskiĝis la  en Somogytúr, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Bosnyák maturiĝis en piarista gimnazio en Nagykanizsa, poste li akiris ŝtatsciencan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1883. Post la diplomo li eklaboris en la ministerio pri enlandaj aferoj. Paŝo post paŝo li havis pli altajn postenojn, fine en 1918 li estis subministro. En la sekvanta jaro li pensiuliĝis. Lia laboro fokusiĝis pri tutelo de la geinfanoj. Li havis la titolon ministeria konsilisto. Li ankaŭ verkis teatraĵojn prezentitajn en la Nacia Teatro (Budapeŝto). Li estis edzo de Hedvig Lenkey inter 1896-1907, kiu ĉesis pro divorco. Li estis poste edzo de Erzsi Sándor. Zoltán Bosnyák havis 3 filojn, sed ne estas konata, kiu edzino naskis.

## Elektitaj juraj kontribuoj 
* *A birtokminimum, mint agrárreform Magyarországon. Kritikai kísérlet.* (1885)
* *A gyámügyi közigazgatás reformja* (1890)
* *Le droit de l’enfant abandonné. – Le droit et le système hongrois de la protection de l’enfance.* (1909)
* *Állami gyermekvédelem Magyarországon* (1910)

## Liaj teatraĵoj 
* *Becsületbíró* (1896)
* *Tisztító tűz* (1897)
* *Mary* (1900)
* *Sursum corda* (1904)
* *Mirette* (1906)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Alfred Ley

**Alfred LEY** (naskiĝinta la  en Arnstadt, mortinta en Brandenburgio dum deportado fare de komunistoj la ) estis germana inĝeniero kaj pioniro de aŭtokonstruado.

## Vivo 
eta|Vilao de Ley ĉe la Lana bazarplaco de Arnstadt
Post lernejfrekvento Alfred Ley komencis trejniĝon lernoknaban ĉe maŝinfabriko en Arnstadt kiun estis transpreninta patro lia Rudolf Ley en 1886 de ties iama ĉefo *(Maschinenfabrik Rud. Ley)*. Ĝi specialiĝis pri la konstruo de kudra kaj ŝufara maŝinoj. Ĉe ekzameniĝo submajstra li devis plibonigi la de la patro elpensitan lignonajlmaŝinon kun la serio-numero 100. Poste li studis maŝinkonstruadon kaj elektroteknikon. Post ekkompanieco en la patra firmao en 1893 li pligrandigis la sortimenton je elektromotoroj kaj dinamoj. Por provizi sekure kaj la maŝinojn kaj la urbon mem per kurento starigitis centralo kiu venditis en 1903 al la municipo. La saman jaron evoluigitis de Alfred Ley aŭtomobilo. En 1905 jam oni prezentis la modelon *Loreley*. Ŝajne estis Ley, kune kun la firmao *Adlerwerke*, la unua germana entrepreno kiu serie enkdondukis motortransmisiilan blokon. Same li estis la unua konstruisto ekipanta etan aŭtomobilo per sescilindra motoro.

En 1913 Alfred Ley honoritis pri meritoj siaj pri la Duklando Schwarzburg-Sondershausen fare de princo Guntero Viktoro (Schwarzburg-Rudolstadt) per nomumiĝo je komercista konsilisto. Ley eniris la aŭtomobilhistorion per la konstruo kaj probo de la unuaj aŭtoj en flulinia formo laŭ sciencaj esploroj sur la bazo de patento de Paul Jaray. Inter 1913 kaj 1918 Ley ankaŭ paralel al la entreprenisteco politikistis en la urba konsilio de Arnstadt.

En 1933 ĉesis aŭtokonstruo ĉe Ley kvankam maŝinkonstruado daŭris. En septembro 1945 sovetaj oficiroj venis por eskorti Alfred Ley je *oficiala interparolado* de kiu li ne revenis kaj sekve deklaritis malaperinta. En la kuro de rehabilitiĝklopodoj en 1995 ricevis la filino post duona jarcento da malfruktodonoj serĉesploroj la unuan konkretan informon pri la patra sorto fare de la Rusia ministerio pri eksteraj aferoj: ŝajne mortis Ley en decembro 1945 dum transporto al Frankfurto ĉe Odro.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Lexikon*. Kirchschlager, Arnstadt 2003, ISBN 3-934277-07-1, p.&nbsp;331–336

## Eksteraj ligiloj 
* Informo pri la Ley-oj kaj ilia firmao
* *Kulturbetrieb* pri Ley 

Kategorio:Germanaj inĝenieroj
Kategorio:Homoj rilataj al Arnstadt
Kategorio:Viktimoj de Stalinismo
Kategorio:Aŭtomobiloj
Opština Mavrovo kaj Rostuša

**Opština Mavrovo kaj Rostuša** (makedone *Општина Маврово и Ростушa*, albane *Komuna e Mavrovës dhe Radostushës*) estas unu el 80 komunumoj de Norda Makedonio, situanta ĉe la limo al Albanio. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 5 042 homoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas la loĝloko Rostuša.

## Loko, priskribo 
Ĝi situas en la okcidenta parto de la ŝtato, en la regiono Polog. La komunumo situas plejparte en la Nacia Parko Mavrovo. La alteco de la areo estas ĉirkaŭ 650 m en la valo de la rivero Radika ĝis la supro de la monto Velký Korab (Голем кораб) - 2764 m.

Ĉe la orienta rando de la komunumo pasas la ĉefvojo A2 / E65, kiu ligas Gostivar kaj Kičevo.

La komunumo konsistas el la loĝloko Rostuša kaj 41 aliaj vilaĝoj, kiuj estas Adžievci, Beličica, Bibaj, Bituše, Bogdevo, Boletin, Cerovo, Duf, Galičnik, Grekaj, Janče, Kičinica, Krakornica, Lazaropole, Leunovo, Mavrovi Anovi, Mavrovo, Ničpur, Nikiforovo, Nistrovo, Nivište, Novo Selo, Orḱuše, Prisojnica, Ribnica, Rosoki, Selce, Sence, Skudrinje, Sretkovo, Sušica, Tanuše, Trebište, Tresonče, Velebrdo, Viduše, Volkovija, Vrben, Vrbjani, Žirovnica kaj Žužnje.

Najbaraj municipoj estas:
eta|Opština Mavrovo kaj Rostuša - vilaĝoj
Opština Gostivar norde, Opština Kičevo oriente, Opština Debar sude. Ĉe la okcidenta rando estas la ŝtata limo kun Albanio.

## Loĝantaro 
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 8 618 homoj.

El la suma nombro, estis 1 483 albanoj (17,21 %), 4 349 makedonoj (50,46 %), 2 680 Turkoj (31,10 %), kaj la ceteraj.

Laŭ religio: islamanoj 8 355 (96,9 %) kaj aliaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Krka

**Krka** estas rivero en Dalmatio kun la fonto ĉe la piedo de la okcidenta parto de la Dinara montaro apud Knin kaj elfluas apud Šibenik en la maron. La rivero longas 72,5&nbsp;km. La Krka parte trairas la kroatan karstareon kaj konatiĝas pro ĝiaj multnombraj akvofaloj, kiuj ekestis pro la alfundigo de speciala speco de kalkoŝtono. Ankaŭ tie troviĝas profundaj ravinoj (ĝis 200m).

La *Skradinski buk* akvofaloj estas parto de la Nacia Parko Krka.

## Vidu ankaŭ
* Krka-akvofaloj

Kategorio:Riveroj en Kroatio
Kategorio:Akvokolektaj basenoj de Adriatiko
Fooly cooly (FLCL)

**FLCL** estas animeo kreita en 2000 de Studio Gainax kiu estis kreita kun tre granda singardemo por animacio kaj tekniko; ĝi havas 6 epizodojn de po 25 minutoj.

Ĝi kreiĝita de kvalifikitteamo, inspiris animacian serion "Avatar"

La serio temas pri Naota, la ĉefrolulo, kiu estas trafita de "Haruko", virino kun rozkoloraj haroj kaj flava vespo kiu frapis la knabon per elektrilo. Pro tiu ĉi evento aperas batoj sur sia kapo ĉiufoje kiam aperas robotoj.

Kategorio:Mangaaj serioj
Kategorio:Animeo
Kalvinana malnova preĝejo (Soroksár)

La **kalvinana malnova preĝejo** estas religia konstruaĵo en Budapeŝto, en distrikto Soroksár.

## Historio 
Ĝenerale kalvinanoj ne vivis en iama vilaĝo Soroksár ĝis Traktato de Trianon, nur poste alvenis rifuĝintoj el la forigitaj teritorioj. Ili fondis filion de Csepel en 1929. Denove alvenis rifuĝintoj depost la 2-a mondmilito. Pro la pretendoj oni konstruis simplan kirkon inter 1948-1950. Tertremo kaŭzis damaĝojn en 1956, poste akva problemo de la najbara domo en la 1980-aj jaroj. La renoviĝo okazis nur inter 1992-2ooo, samtempe malgranda turo estis konstruita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas laŭ trotuaro de placo. La preĝejo estas simpla teretaĝa domo inter la najbaraj domoj, meze firstotureto altiĝas. Antaŭ la kirko skulptaĵo pri ŝafido de Dio estas videbla. Sur la tureto videblas 3 emajloj fare de László Morvay pri alfo, omego kaj koko.

## Fontoj 
* https://honlap.parokia.hu/lap/soroksari-reformatus-gyulekezet/cikk/mutat/a-gyulekezet-1/
* https://www.facebook.com/sorref/
eta|maldekstre|Skulptaĵo antaŭ la kirko
eta|Emajloj sur la tureto

Kalvinana preĝejo (Soroksár)
Budapeŝto-Soroksár
120215 Kevinberry

'*120215 *Kevinberry'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, plenumita elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Kevin E. Berry*, kiu kontribuis al la Misio de Asteroida Specimena Revenigo *OSIRIS-REx* de la NASA kiel Estro pri la Fazo *FDS TAG* de la Misio kaj estas membro de la Branĉo pri Planado de Navigado kaj Misio ĉe la Kosmofluga Centro Goddard. Li estas ankaù parto de la teamoj pri fluga dinamiko por *SDO, LCROSS* kaj *MAVEN''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Rusia Universitato de Amikeco inter Popoloj

**Rusia Universitato de la Amikeco inter Popoloj** ( [rasijskij universitét druĵbi narodov]; sigle , laŭlitere RUDN) estas publika universitato en Moskvo klasifikita kiel unu el la plej bonkvalitaj universitatoj en Rusio.

Komence, dum la Malvarma Milito, la celo de la universitato estis helpi landojn de la Tria Mondo, ĉefe en Afriko kaj Azio, kiuj ĵus akiris sian sendependecon, por trejni estontajn gvidantojn. Instrui la komunisman ideologion tute konformis al la programo de la Malvarma Milito.

De 1961 ĝis 1992 la universitato havis la aldonan nomon de Patrice Lumumba. La universitato estas ankoraŭ ofte nomata "Lumumba Universitato".

## RUDN kaj Esperanto 
eta
La 14-an de novembro 2014 en Rusia Universitato de Amikeco inter Popoloj (RUDN) dum kunsido de Scienca Konsilio estis akceptitaj du studprogramoj por instruado de Esperanto kaj la 19-an de novembro 2014 laŭ specialaj ordonoj ili estis oficiale validigitaj. Ĉar RUDN estas ŝtata universitato de federacia nivelo kun rajto de memdifino de la studprogramoj, tiuj ĉi programoj iĝis aŭtomate tutrusiaj kaj atestiloj de la sukcesintoj estas agnoskataj tra tuta Rusio kaj en dekoj da landoj, kiuj havas specialajn edukadajn kontraktojn kaj interkonsentojn kun Rusio. Dum jam 6 jaroj diversnivelajn diplomojn de RUDN pri kono de Esperanto ricevis 70 personoj.

## Referencoj 
Kategorio:Ekstera politiko de Sovetunio
Kategorio:Universitatoj en Moskvo
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1960
Kategorio:1960 en Moskvo
József Bölöny (politikisto)

**József Bölöny** [jOĵef boloni], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bölöny József** estis hungara teatrestro, parlamenta deputito, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *nagybölöni* [nadjboloni].

József Bölöny naskiĝis la  en Nagyvárad (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Oradea en Rumanio), li mortis la  en ekstera parto de Biharugra (Hungara reĝlando).
 
## Biografio 
József Bölöny maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Jura Akademio (Nagyvárad). Inter 1872–1874 li estis ministeria oficisto en la trafikministerio, poste li okupiĝis pri la familia bieno. Li estis parlamentano en la periodoj 1882–1887, 1905–1906 kaj 1910–1918. Li estis ankaŭ intendanto de teatro en Kolozsvár inter 1887–1892 kaj 1897–1902. Dum la Kalistefa revolucio li plene retiriĝis. Li havis edzinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vadvirágok* (poemaro, 1897)
* artikoloj en pluraj gazetoj (1891–1911)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 62-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Knin

:*Eble vi serĉas vilaĝon en Ĉeĥio - Knín.*

**Knin** estas malnova urbo en la provinco Šibenik-Knin en la sudokcidenta parto de Kroatio, tuj apud la fonto de la rivero Krka. La urbo havas proksimume 15&nbsp;000 loĝantojn. En 2001 de tio estis 77% Kroatoj, kaj 21% Serboj. Antaŭ la etnaj konfliktoj en la iama Jugoslavio la elcento de serboj estis 79%. Dum la Operacio Ŝtormo la serboj estis forpelitaj kaj la kroatoj finfine formas la plimulton. La urbo historie antaŭ ĉio konatiĝis kiel ĉefurbo de la mezepoka ŝtato Kroatio, kaj kiel la ĉefurbo de la fakte sendependa respubliko Krajino dum la 1990-aj jaroj.

eta|maldekstra|300px|Knin
[eta|maldekstra|300px|Vidaĵo ekde Knin al la [fortreso]]

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Knin (kroate)

Kategorio:Urboj de Kroatio
Kategorio:Dalmatio
Mairead McGuinness

**Mairead McGUINNESS**, , (naskiĝis la  en Drogheda, County Louth) estas irlanda politikisto de la partio Fine Gael. Ŝi estis membro de la Eŭropa Parlamento dum 2004-2020. Ekde 2020 ĝis 2024 ano de la Komisiono von der Leyen post Phil Hogan, pri financaj servoj, financa stabileco kaj kapitalmerkata unio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Eŭropa Komisiono

Kategorio:Irlandaj politikistoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Komisiono
Kategorio:Komisiono von der Leyen
(120216) 2004 EW95

**(120216) 2004 EW95** estas  tre granda, malhela transneptuna objekto malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Ecoj 
Por Michael E. Brown, ĝi  eble estas nanplanedo kun taksata diametro de 299&nbsp;km.

## Orbito 
Kiel 134340 Plutono ĝi estas en orbita resonanco 2:3 kun Neptuno kaj ĝia orbito krucas la neptunan orbiton; ĝi estas plutoneno.

Ĝia neptuna MOID estas 2,53367  (379,032 milionoj da km), ĝi do estus neptunrenkonta asteroido. Tamen, la orbita resonanco kun Neptuno tenas ĝin malproksima de ĉi tiu planedo.

## Delokita objekto 
La unuaj taksoj de la diametro de **(120216) 2004 EW95** baziĝis sur albedo de glacia korpo, kiel estas verŝajne la plutonenoj, tio, kiu donis diametron de ĉ. 190&nbsp;km; sed montriĝis, ke ĝi estas pli malhela. Tom Seccull kaj al. montris, ke tiu objekto havas optikajn ecojn similajn al tiu de karbonecaj objektoj de la ĉefa asteroida zono. Tio indikas, ke, iom post sia formiĝo, la sunsistemo suferis fortajn perturbojn dum la formiĝo de la gasgigantoj, kaj objektoj kun karboneca surfaco kreitaj en la zono de la  estis forpelitaj ne nur al la ĉefa asteroida zono sed ankaù al la Kujper-zono. Tio estis antaùkalkulita per la teoriaj modeloj sed estas la unua observo, kiu konfirmis la teorion.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj; el la paĝaroj de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Plutonenoj
Kategorio:Neptunrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Preĝejo Sankta Gertrudo (Graba)

eta|Vido je la Gertrudo-kirko
La **Preĝejo Sankta Gertrudo** (germane: *Gertrudiskirche*) estas protestantisma kirko en Graba, urbokvartalo de Saalfeld en Germanujo. Ĝi staras majeste sur roko super de la Saale-terasoj.

## Historio
[eta|Skulptita altaro ligna de la [Skolo de Saalfeld]] 
eta|La orgeno
La jam antaŭ la urbofondo ekzistanta praparoĥujo Graba havis kapelon sub la patroneco de Sankta Gertrudo aŭ eble eĉ kapelegon. Sekve ĝi pliaĝas ol la najbara Abatejo de Saalfeld sur Petersberg-monto. Ĝi estas nuntempe memkompreneble la eklezia centro de la en 1922 al Saalfeld enkorpigita vilaĝo. La patroneco maloftas en Turingio: temas pri Gertrudo, abatino de  Nivelles, filino de Pipino de Landen. Sekve verŝajnas rilatoj al la karolida reĝa kortego kio ankaŭ gravis por la abatejo-fondo.

La iama kirko konsistis el ĥorejo kaj transepto kun tripartita romanika longa navo. Inter 1477 kaj 1479 konstruitis la nova turo kun pinta spajro. Inter 1510 kaj 1520 alvenis la malfrugotika altarejo.

## Meblaro
Riĉe ornamita estas la interno kun pentrita stela volbo; ĝin faris i.a. la loka pentristo Johann Friedrich Fasold. La baptujo staras en la centro; la longa navo estas nur de 1778 kiam estis malkonstruita kadukega romanika navo kaj nova modesta barokstile konstruitis de Georg A. Ellmer kaj Johann A. Enders. La plafonpentraĵoj ĉirkaŭatas de stukaĵo montrante koncerton de anĝeloj je honoro de bibliaj elstaruloj, krome la alegoriojn de la dudek saĝuloj ĉirkaŭ la dia trono kaj la ŝafido de Dio kun la justularo (laŭ la Apokalipso johana). Ankaŭ ĉe la triumfarko estas pentraĵo de la sonĝo de Jakobo pri la ŝtuparo enĉielen. En la duetaĝa galerio estas ankaŭ loĝio duka por Ernestro Frederiko (Saksio-Koburgo-Gotao) kun monogramo lia, antaŭeniganto de la baroka alikonstruo.

La predikejo kun resonigilo supra datumas de 1870, la orgeno de 1778: de tiam konserviĝas nur la orgenfasado dume la nuna orgeno faritis en 1927 fare de la halberstadta firmao C. Voigt & Sohn (kun etaj sonaj ŝanĝoj). 

### Altaro impona
La sep metrojn alta triptiko estas de 1520 el la Skolo de Saalfeld (Hans Gottwalt). Centras Sankta Gertrudo kun Benedikto de Nursio kaj Anno el Kolonjo, la fondinto de la benediktana abatejo najbara. Rande staras Sebastiano, Jakobo, Katarino kaj Barbaro. Pli supre estas la Dipatrino kun la bebo inter Petro kaj Paŭlo; plejsupre videblas la Sankta Triunuo. La artistaĵo fareblis danke al mono el fondaĵo de la lasta benediktana abato Georgo de Thüna. Inter 1773 kaj 1940 ĝi flankenmetite staras ne en la ĉefa altarejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
*Detalaĵoj sur tutsaalfelda paĝaro eklezia

Graba
Kategorio:Saalfeld/Saale
Graba
Lutzelhouse

''''* (jen france, origine germane kaj alemane *Lützelhausen*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Bas-Rhin*, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est'' ("Granda Oriento"). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Bas-Rhin
* Lutzelhouse (stacidomo)

eta|maldekstra|300px|la administrejo

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
Limersheim (stacidomo)

**Limersheim** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta inter j Hipsheim kaj Limersheim, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Grand Est.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Strasbourg-Ville - St-Louis (115000).

## Vidu ankaŭ 
* Hipsheim
* Limersheim

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Bas-Rhin
Kategorio:Hipsheim
Kategorio:Limersheim
Proklizaĵo kaj enklizaĵo

En lingvistiko, **proklizaĵoj** kaj **enklizaĵoj** (aŭ, alternative, **proklitikoj** kaj **enklitikoj**, nefake ankaŭ nomataj *apogvortoj*, devene de la greka vorto *ἐγκλιτικόν* enklitikón, "sin apoganta vorto", kiu per la afikso προ, antaŭ, povas esti variigata al vorto προκλητικόν, proklitikón) estas morfemoj, kiuj havas la sintaksajn karakterojn de vortoj, kiuj tamen dependas fonologie sur aliajn vortojn aŭ sintagmojn. Proklizaĵo dependas de vorto(j) post ĝi, dum enklizaĵo dependas de vorto(j) antaŭ ĝi.

## Priskribo 
Enklizaĵoj kaj proklizaĵoj estas morfemoj, sed ili ne estas prozodie sendependaj.

Ili diferencas de alispecaj morfemoj jene:
* Ordinaraj vortoj estas kaj sintakse vorteca kaj fonologie vorteca (sendependa de aliaj vortoj). Pro- kaj enklizaĵoj ne estas fonologie vortecaj, nur sintakse vortecaj.
* Afiksoj estas morfemoj, kiuj estas nek sintakse nek fonologie vorteca; fonologie, ili dependas de nur unu vorto. Sintakse, pro- kaj enklizaĵoj funkcias kiel vortoj. Fonologie, tiuj morfemoj povas dependi de plurvortaj sintagmoj, ne nur unu vorto.

Jen tabelo de la diversaj eblaj trajtoj de morfemoj:
:

### Sintaksa funkcio 
Proklizaĵoj kaj enklizaĵoj povas havi ajnan gramatikan kategorion, sed ili estas, plej ofte, pronomoj, determinantoj, prepozicioj aŭ postpozicioj.

### Ortografio 
Ortografie, klizaĵoj povas esti prezentataj diversmaniere:
* Kiel apartaj vortoj
* Kun speciala interpunkcio, ekz. angla *’s* “de”, “estas”, “havas”, franca *
* Kiel afiksoj: ekz. latina ** “kaj”

## Ekzemploj 
En la ĉi-subaj ekzemploj, la simbolo = markas la limon de enklizaĵoj aŭ proklizaĵoj, se la ortografio ne uzas spacetojn por apartigi ilin.

### Latinidaj lingvoj 
En latino ekzistas la enklizaĵo *-que* “kaj”:
:
Notu ke la adjektivo *rōmanus* restas gramatike singulara.

En latinidaj lingvoj, personaj akuzativaj pronomoj estas kelkfoje analizata kiel proklizaĵoj aŭ enklizaĵoj:
:

### Ĝermanaj lingvoj 
En la angla ekzistas la posesiva enklizaĵo *’s*, kiu povas havi kiel predikaton plurvortan sintagmon, malsimile al veraj sufiksoj:
:

### Artefaritaj lingvoj 
En Volapuko, pronomoj estas enklizaĵoj, kaj oni esprimas pronomojn kaj demandojn per la enklizaĵo *-li*:
:

## "Mezklizaĵoj" 
Tamen, malgraŭ tiu teorio ke "klizaĵo" apogas sin al **antaŭa aŭ posta** vortero, fakte en iuj lingvoj ankaŭ estas "klizaĵoj" **meze** de vorto, kiuj do apogas sin kaj al la antaŭa kaj la posta vortero. Ekzemplo estas la litova lingvo, kie ekzemple *užsakyti* signifas mendi (el *už* por kaj *sakyti* diri), sed se oni fakte volas uzi la signifon "mendi" oni diras *užsisakyti'' kun refleksiva "klizaĵo" meze de la vorto, do kvazaŭ "sin mendi" aŭ "mendi por si".

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 

Kategorio:Morfologiaj unuoj
Kategorio:Fonologio
Kategorio:Sintakso
Aiguebelle (Savoie)

**Aiguebelle** estas malaperinta franca  situanta en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Aiguebellains*.

Ĝi nun formas parton de Val-d'Arc

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Savoie
* Aiguebelle (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Val-d'Arc
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Savoie
Aiguebelle (stacidomo)

**Aiguebelle** estas franca stacidomo sur linio  -  (landlimo), situanta en  , en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Culoz - Modane (frontière) (900000).

## Vidu ankaŭ 
* Aiguebelle (Savoie)
* Val-d'Arc

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Savoie
Kategorio:Val-d'Arc
Bzí (Železný Brod)

**Bzí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Železný Brod en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Železný Brod. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 90 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Bzí situas en katastra teritorio **Bzí u Železného Brodu** kun areo 3,24&nbsp;km². En la katastra teritorio Bzí u Železného Brodu situas ankaŭ Splzov kaj Veselí.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1346.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* baroka preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Paroĥo
* Kapelanejo

## Pluaj fotoj 

Bzí (u Železného Brodu) - čp. 2.jpg|Bzí
Bzí (u Železného Brodu) - čp. 4.jpg|Bzí
Bzí (u Železného Brodu) - čp. 28.jpg|Bzí
Bzí (u Železného Brodu) - celkový pohled na obec z kostelní věže k severozápadu.jpg|Vido al Bzí el preĝeja turo

Kategorio:Železný Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
József Bölöny (advokato)

**József Bölöny** , laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bölöny József**, estis hungara advokato, altlerneja instruisto, ĵurnalisto. Lia nobela antaŭnomo estis *nagybölöni* [nadjboloni].

Li naskiĝis la  en Kismarton (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Eisenstadt en Aŭstrio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Bölöny maturiĝis en gimnazio en Pécs en 1921, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1925. Li estis advokato-kandidato en Budapeŝto (1930–1933), poste plenrajta advokato (1933–1948). Intertempe li ekinstruis en Universitato Erzsébet en 1937, kie li estis publika eksterordinara profesoro (1943–1948). Ekde 1938 li konstante verkis artikolojn en ĵus fondita ĵurnalo, baldaŭ en aliaj gazetoj. Li ankaŭ instruis en la *Jura Akademio (Szabadka)* (1941–1944). Dum la nazia erao (1944) li partoprenis en la demokrata rezisto, oni kaptis lin, sed li rifuĝis. Komence de la socialismo (1948) lia universitata statuso ĉesis, poste li vivtenis sin el tradukaĵoj artikolaj verkoj. Li edziĝis en 1942, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1944-1948, li vidviĝis en 1963.

## Verkoj 
* *Királyi hatalom és kormányzói jogkör* (1933)
* *Ungarns staatsrechtliche Einrichtung nach dem Weltkrieg* (1935) 
* *Mentelmi jog* (monografio, 1937)
* *A kárpátaljai vajdaságról és annak önkormányzatáról szóló törvényjavaslat bírálata* (1940)
* *A román alkotmányok és a kisebbségi kérdés* (1940) 
* *Magyar közjog. 1–3.* (studenta lernolibro, 1942–1943)
* *Jogalkotás a magyar demokráciában* (1945)
* Labriola, A.: *Tanulmányok a történeti materializmusról* (tradukaĵo, 1966)
* *Pihent szemmel – az olvasó érdekében. 1–6.* (artikolaro, 1968–1972)
* *Közös miniszterek–horvát bánok–fiumei kormányzók. 1867–1918.* (1977, pli ampleksa 1987)
* *Magyarország kormányai. 1848–1975.* (1978, 5-a eldono (1848–2004) 2004)
* *Magyarok a nagyvilágban. Életpályák századunkból.* (manuskripto, 1974–1981)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Géza Bosnyák

**Géza Bosnyák** [boŝnjAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Bosnyák Géza Béla István** estis hungara agronomo, parlamenta deputito, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *felsőpataki* [felŝOpataki], lia frato estis Zoltán Bosnyák (subministro).

Géza Bosnyák naskiĝis la  en Somogytúr, li mortis la  en Misefa.
 
## Biografio 
Géza Bosnyák maturiĝis en gimnazio en Nagykanizsa, poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár), pli poste li studvojaĝis eksterlande. Hejmenveninta li okupiĝis pri la familia bieno. Inter 1910 kaj 1918 li estis parlamentano, inter 1917-1918 departementestro de Zala. En 1927 li membriĝis en la senato, sed li longe politikadis ankaŭ en la departemento. Li edziĝis en 1893 en Sárd, lia edzino naskis 3 filojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 61-a paĝo)
* https://mpgy.ogyk.hu/mpgy/alm/al927_32/417.htm

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Ernő Bródy (politikisto)

**Ernő Bródy** [brOdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bródy Ernő** estis hungara advokato, parlamenta deputito, ĵurnalisto, framasono (1912-). Lia onklo estis Sándor Bródy.

Ernő Bródy naskiĝis la  en Miskolc, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ernő Bródy devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Nagybánya en 1894, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1900, poste li estis soldato kaj li studvojaĝis en Eŭropo, fine en 1903 li akiris advokatan diplomon. Li malfermis advokatan atelieron en 1904, jam pli frue li verkis artikolojn en gazetoj. Pro la parlamenta krizo en 1905 li komencis politikadi, inter 1906–1949 li estis parlamentano, tamen kun interrompoj. Intertempe li batalis dum la 1-a mondmilito. Dum la nazia erao (1944) li estis deportita, sed li hejmenvenis en 1945. Li pensiuliĝis en 1950, poste li restis aktiva en la juda eklezio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szolgálati viszony és peres eljárás* (1904)
* *A budapesti lakáskérdés* (1909, 1917)
* *Nemzetgyűlési beszédeim* (1922)
* *A magyar szabadelvűek mozgalma a zsidók egyenjogúsításáért 1840-ben* (1934)
* *Ki a magyar állampolgár?* (1938)
* *A második zsidótörvény* (1939)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Formacia danco

eta| B-teamo TC Ludwigsburg ĉe la nacia ĉampioneco en Rüsselsheim, Germanio en 2009.**Formacia danco** estas stilo de salona dancado. Ĝi estas koregrafio de la tuta **formacia teamo**, en kiu la plej grava afero estas la observado de la esprimunueco de ĉiuj dancantaj paroj. Koregrafio povas esti bazita sur unu specifa danco aŭ grupo de dancoj.

## Referencoj 
Kategorio:Dancoj
Laubach (Alzaco)

**Laubach** (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Bas-Rhin*, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Bas-Rhin
* Laubach en Germanio

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
Kastelo de Misefa

La **kastelo de Misefa** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Fábiánics** [fAbiAniĉ]) estas iama kastelo nun funkcianta kiel hotelo en vilaĝo Misefa (Hungario).
eta|maldekstre|La kastelo en 1939
eta|Kastelo de Misefa
## Historio 
La kastelo estis konstruita en la 19-a jarcento fare de Ignác Fábiánics. La nun videbla klasikisma formo estis farita de Géza Bosnyák. Depost 1945 la ŝtato forprenis la kastelon - la samo okazis kun la ceteraj hungaraj kasteloj - la apudaj servaj domoj estis detruitaj kaj samloke loĝdomoj konstruiĝis. Post la socialismo la konstruaĵo estis renovigita konvena al hotelo.
eta|Kastelo de Misefa
eta|Flanko de la kastelo
## Konstruaĵo 
La unuetaĝa konstruaĵo situas sola en parko. La kastelo estas brikoforma, kiun alia pli mallonga brikoformo kruciĝas ĝuste meze. Tial ĝi estas simetria. En mezo de la fasado la enireja parto plene reliefas kun 3 grandaj arkadoj, ankaŭ flanke estas po 2 arkadoj. Kelkaj ŝtupoj kuras al la triopa arkado. Sub la kastelo estas kelo, kie nun la restoracio funkcias. La kastelo havas 19 ĉambrojn kaj bibliotekon.

## Parko 
La parko estis plantita same en la 19-a jarcento, plej ofte platanoj kreskas. Ĉe la kastelo ankaŭ infanludejo kaj fiŝkaptista lago situas. Arboreto fondita en la frua 21-a jarcento aliĝas al la parko.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

Misefa
Splzov

**Splzov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Železný Brod en distrikto Jablonec nad Nisou. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 27 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Splzov situas en katastra teritorio **Bzí u Železného Brodu** kun areo 3,24&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.

## Loĝantaro 
## Situo 
Splzov troviĝas en pentrinda valo de rivero Jizera inter urbo Železný Brod kaj&nbsp;municipo Malá Skála. Ĝi situas sur frekventata ĉefa ŝoseo I/10 (E65, Prago–Harrachov).

## La vilaĝo kaj interesaĵoj 
Plimulto de la konstruareo situas en senpera proksimeco de la rivero. Randaj domoj situas en deklivo ĉirkaŭ rojo Huntířovský potok (la tn. Rokel). Troviĝas ĉi tie nek municipa ofico, poŝto eĉ ne ia alia instituto, ĉar la vilaĝo falas sub administrado de Železného Brodu. Plua interesaĵo estas splzova vejro, kiu devigas haltigi la riverveturigantojn en ilia veturo. Proksime de ĝi troviĝas restoracio kaj pensiono.

## Ĉirkaŭaĵo 
Ĉi tieaj arbaroj estas elserĉataj de lokaj kaj urbaj fungokolektantoj. Tradicie tra ĉi tie kondukas vojo de aŭtomobila konkurso Ralio Bohemio. En la najbara Bzí situas baroka preĝejo de La plej sankta Triunuo.

Kategorio:Železný Brod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Jizera
Monta Hotelo Friedrichroda

eta|Berghotel Friedrichroda, 2015

**Monta Hotelo Friedrichroda** (germane: *Berghotel Friedrichroda*) estas hotelo feria kaj kongresa inaŭgurita en 1980 kiel Ripozumhejmo *August Bebel* de la komunisma FDGB-sindikato. Ĝi situas sur Reinhard-monto ĉe la urborando de la kuracloko Friedrichroda en Germanujo.

## Historio 
La sindikata ripozumhejmo de 1980 La komplekso ĉi tiu estis la plej granda kaj unu el la plej modernaj FDGB-ferihejmoj. Ĝi rezervitis al konformismaj GDR-anoj kun multaj infanoj; ĝi havis ĉ. 1500 litojn. Kelkaj objektoj el la GDR-tempo videblas en la gota-a regionhistoria muzeo.

Post la Turniĝo vendis Treuhandanstalt la hotelon al *Euromill Hotelmanagement GmbH*, kiu bankrotis en 1999. Tuj poste transprenis la tuton la hotelaro *Albeck & Zehden* el Berlino kiel novan entreprenan sekcion, el kio evoluis la memstara hotelgrupo *Ahorn Hotels*. En 2010 la domo alinomiĝis je *Ahorn Berghotel Friedrichroda*.

## Arĥitekturo 
Konstruis la ripozumhejmon en 1979 la VEB Bau Gotha kiel industrian betonpartkonstruaĵon. La konstruaĵo estas treege aspekte ordigita kun fortimpresaj balkonelementoj kaj diversaj fasadoj el betono, grejso kaj vitro. La unuopaj konstruaĵeroj estas dividitaj kaj sekciigitaj kun ĝis 12 etaĝoj. Komparite al la kutima betonslaba konstrutekniko de GDR en la malfruaj 1970-aj jaroj la hotelo havas arĥitekturon sufiĉe multekostan kaj luksan. Belan vandbildon por la restoracio kreis Willi Neubert.

## Hotela aktiveco 
Kun siaj 457 ĉambroj sur dekdu etaĝoj la Monta Hotelo estas la plej granda en tuta Turingio. La tri-stela hotelo estas parto de la Ahorn-hotelgrupo. La gastronomio enhotela disponas pri trinkejo, bufedo-restoracio, bierĝardeno kaj panoramo-stekomanĝejo en la 12-a etaĝo.

## Literaturo 
* Ulrich Wieler: *Architekturführer Thüringen: vom Bauhaus bis zum Jahr 2000*, Band 1. Bauhaus-Universität, Universitätsverlag, Weimar 2001, ISBN 9783860681398, p. 110
* Heike Wolter: *Das grüne Herz der DDR. Tourismus im Thüringer Wald 1945–1989.* Thüringen Blätter zur Landeskunde, hrsg. von Landeszentrale für politische Bildung Thüringen, Erfurt 2007; surrete 

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo
* "Wo der Osten Urlaub machte: Urlaub im FDGB-Ferienheim Friedrichroda", video, 28.6.2004

## Notoj 
Kategorio:Friedrichroda
Kategorio:Hoteloj en Germanio
Alice Herz-Sommer

**Alice Herz-Sommer** (n. la 26-an de novembro 1903 en Prago, m. la 23-an de februaro 2014 en Londono) estis aŭstra-hungara pianistino, paco-aktivistino kaj esperantistino.

## Biografio 
Dum la Dua Mondmilito ŝi estis malliberigita en la koncentrejo Theresienstadt (Terezin). Alice Herz-Sommer kaj ŝia filo estis inter la malmultaj postvivantoj de tiu koncentrejo. Kiam la milito finiĝis, ili translokiĝis al Israelo. Alico decidis ne vivi en la pasinteco kaj kreskigi sian filon sen malamo aŭ rankoro. Rafaelo, sekvante la muzikajn paŝojn de siaj gepatroj, fariĝis fama violonĉelisto. Ŝi ne mortis pro tiu ago, sed bruliĝis ĝis la tria grado.

Post kiam ŝia filo blindiĝis, ŝi lernis brajlon por plibonigi lian edukadon kaj sian komunikadon kun li. Ŝi fariĝis tiel lerta ke, post la frua morto de sia filo en 1928, Herz tiom bone lernis la brajlan skribon ke ŝi decidis instrui al aliaj infanoj kiel legi kaj paroli brajle.

Kiam ŝi havis preskaŭ 100 jarojn, ŝi decidis iri al universitato. Ŝi neniam perdis sian entuziasmon pri lernado kaj memplibonigo. Alice Herz-Sommer estas mirinda ekzemplo de longviveco kaj optimismo.

Dum sia morto (ŝi iĝis 110-jara), ŝi estis la plej maljuna postvivanto de holokaŭsto-koncentrejo La libro *A Garden of Eden in Hell: The Life of Alice Herz-Sommer* (Edena ĝardeno en Infero: La vivo de Alice Herz-Sommer) de Melissa Müller kaj Reinhard Piechocki rakontas pri ŝia vivo kiel pluvivanto de la holokaŭsto kaj pri Alice Herz kiel klasike trejnita pianisto, kiu uzis ŝian muzikan amon por doni esperon al siaj samideanoj en la koncentrejo Theresienstadt.

Japana aŭtoro kaj filozofo Shingo Shibata fondis baldaŭ post ŝia morto la Pacfonduson Alice Herz (*Alice Herz Peace Fund*).

Ŝi estas la stelo de Oskar-nomumita dokumenta filmo (“*The Lady in Number 6: Music Saved My Life*”) montranta sian neregeblan optimismon, gajecon kaj viglecon malgraŭ ĉiuj renversiĝoj kaj hororoj kiujn ŝi renkontis en la 20-a jarcento.

En 2003 placo en Berlino (*Alice Herz Platz*) estis nomita en ŝia honoro. La kalifornia artisto, David Settino Scott kreis buston de ŝi, kiel parto de serio bazita sur la fenomeno de sinbruligo por inspiri la kreon de pli bona mondo.

## Literaturo 
Gloron al norman R. Morrison kaj Alice Herz, revuo Paco, p. 11, aprilo-majo 1966 (PDF)

## Vidu ankaŭ 
Plej maljuna persono

Jeanne Calment

Koncentrejo

## Ekstera ligilo 
Retejo Alice Herz

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĥaj pianistoj
Kategorio:Israelaj pianistoj
Kategorio:Israelaj esperantistoj
Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Centjaruloj
Kategorio:Centdekjaruloj