open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Morán

**Morán** estas aragona vilaĝo situanta en la municipo Murillo de Gállego (*Morillo de Galligo* en la aragona lingvo), ĝi apartenas al provinco Zaragozo, sed ĝi estas en la komarko Hoya de Huesca de la historia hispana regiono Aragono.

## Loknomo 
Ĝia nomo rilatas al romia terposedanto, kies nomo estus "Moranus". La loknomo Morán havas la tipan finaĵon "an" de aparteno. 

## Geografio 
La vilaĝo Morán estas 500 metrojn super la nivelo de la maro, apud la dekstra bordo de la rivero "Gállego". Ĝi situas je distanco de iom pli ol 3 km per vojeto al Santa Eulalia de Gállego (Santolaria de Galligo en la aragona lingvo) kaj je distanco de 112 km de Zaragozo, la ĉefurbo de ĝia provinco kaj de Aragono. 

La poŝtkodo de la vilaĝo Morán estas 50850. 

## Demografio 
Jen sekve la demografia evoluo de Morán dum la lastaj kvin jardekoj: 

17 (1970) -- 8 (1991) -- 12 (2000) -- 13 (2002) -- 19 (2004)

18 (2006) -- 14 (2008) -- 0 (2010) -- 1 (2012) -- 4 (2014)

0 (2016) -- 9 (2018) -- 7 (2020) -- 7 (2021)

## Historio 
* En la jaro 1495 la vilaĝo Morán dependis de "Murillo de Gállego". 
* En la jaro 1845 Morán aliĝis al "Murillo de Gállego" kaj ekde tiam ĝi apartenas al tiu municipo.

## Estas menciinde 
Morán estas belega vilaĝo, kun tre vidinda medio, ĉirkaŭita de arbaroj en la mezo de la naturo kun spektaklaj pejzaĝoj kaj absoluta trankvilo; tie oni povas fari aventurajn sportojn, piedvojaĝojn kaj ekskursojn, kvankam ĝia plej granda riĉeco kuŝas en ĝia lokanaro, nobla, laboreca kaj amikema. 

## Vidu ankaŭ 
* Aragona regioneto Cinco Villas. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Historio de Aragono
Santa Eulalia de Gállego

**Santa Eulalia de Gállego** [santaeŭLAlja deGAljego] (en aragona *Santolaria de Galligo*​) estas municipo de Hispanio, en la plej okcidenta parto de la komarko *Hoya de Huesca* (ĉefe de la Provinco Huesca) sed apartenanta al la plej nordorienta parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La municipo enhavas ankaŭ la loĝlokon Sierra Estronad.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas en la plej okcidenta parto de la komarko *Hoya de Huesca*, sud de tiu de Murillo de Gállego. La loĝloko mem sur la maldekstra bordo de la rivero Gállego (505 msm) estas komunikata laŭ la ŝoseo A-1202 kun Ayerbe oriente kaj pli fora Biel nordokcidente. Proksima Murillo de Gállego estas alirebla nur tra Ayerbe.

### Limoj 
eta|maldekstre|220ra|Panoramo.
* Oriente: Ayerbe
* Norde kaj oriente: Murillo de Gállego
* Okcidente: Agüero kaj Luna
* Sude: Murillo de Gállego kaj Ardisa

## Historio 
En la Mezepoko estis setlejoj de monaĥoj devenaj de la komarko *Cinco Villas*. Antaŭe estis ĉasejo.

"Pontaz" estas restaĵoj de piliero en la centro de la rivero indikas strukturon de nefinita ponto aŭ bazo por ligna trapasejo. La formo de "Molinaz", iama farunfabriko, montras ian tipon de defendejo por paspagejo.

Kiel loĝloko estis dokumentata aparteno al Murillo de Gállego ĝis sia dependiĝo en la 19-a jarcento. Ĝi atingis maksimuman loĝantaron komence de la 20- jarcento (900 loĝantoj). De tiu epoko estas la lernejoj en kiu lernis 80 infanoj kaj 80 infaninoj. Poste la rura elmigrado malaltigis la loĝadon ĝis nunaj 102 loĝantoj (2022), kiam okazas nur somera reveno de emerituloj kaj junuloj cele al projektoj de loka disvolvigo.

## Ekonomio 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al turismaj servoj. La restanta agrikulturo estas tre teknika kaj mekanizita. La devennomo de lokaj vinoj "Ribera del Gállego - Cinco Villas" helpis la kreadon de vinproduktejo kaj la organizadon de vinfoiro en la municipo.

Du ruraj domoj kaj unu hotelo formas la turisman proponon ĉefe cele al entreprenoj de riskaj akvosportoj en la rivero Gállego, kiuj uzas la strandojn de Santa Eulalia ĉe la rivero Gállego kiel en- kaj el-kanuado de grupa aktiveco.

## Demografio 
## Monumentoj 
### Religiaj monumentoj 
* Ermitejo de Sankta Johano de Barto
* Ermitejo de Sankta Petro Martira
* Ermitejo de Sankta Kiteria (en la foto de la tabelo)
* Preĝejo de Sankta Eŭlalia/Olaria

### Civilaj monumentoj 
* Polmoludejo de la Placo
* Lavejo de la ravino
* Fonto ''d'o lugar*
* Fonto Andrea
* Fera ponto super la rivero Gállego
* *Casa Arbués* (domego)
* *Pozo i Chelo'', neĝujo

## Kulturo 
En la loĝloko (ĉefe ĉe la maljunuloj) pluas la uzado de la aragona lingvo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Santa Eulalia de Gállego

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Sierra Estronad

**Sierra Estronad** estas vilaĝo en la provinco Zaragozo, sed ĝi apartenas al la komarko Hoya de Huesca, en la aragona municipo Santa Eulalia de Gállego (Santolaria de Galligo en la aragona lingvo), ĝi apartenas al jurisdikcia distrikto Ejea de los Caballeros de la historia hispana regiono Aragono.

## Koordinatoj 
Sierra Estronad situas je latitudo: 42º 15' 54" N kaj je longitudo: 0º 47' 21" U. 

## Geografio 
Ĝi situas je alteco de 670 m super marnivelo, je distanco de ĉirkaŭ 4,5 km de Santa Eulalia de Gállego laŭ vojo kaj aŭtovojo, kaj iom pli ol 3 km laŭ vojeto. 

## Demografio 
Sierra Estronad estis senhomigita ekde la komencaj 1960-aj jaroj, ĝis la jaro 1999, kiam ĝi ricevis denove la du unuajn stabilajn loĝantojn. Jen la evoluo de la loĝantoj de Sierra Estronad dum la unuaj jaroj de la 21-a jarcento:  

2 (2000) -- 2 (2002) -- 3 (2004) -- 3 (2006) -- 5 (2008) -- 6 (2010)
7 (2012) -- 9 (2014) -- 5 (2016) -- 10 (2018) -- 7 (2020)

## Historio 
Ĝi havis paroĥan preĝejon, lernejojn, komunuman grandan fornon por baki panon kaj forĝiston. Ĝi estis forlasita en la 1960-aj jaroj, malgraŭ ke ĝi havis elektroprovizon, sed la manko de komunikado kaj trinkakvo malhelpis ĝian evoluon. Post estado senhoma dum preskaŭ kvar jardekoj, ĝi komencis esti loĝata denove ekde la malfruaj 90-aj jaroj. 

En 1999 nederlanda familio aĉetis la tutan vilaĝon kaj ekloĝis en unu el la plej bone konservitaj domoj, kaj de tiam estas homoj, kiuj vivigis ĝiajn stratetojn. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Historio de Aragono
Murillo de Gállego

**Murillo de Gállego** [muRIljo deGAljego] (en aragona *Morillo de Galligo*, *Murillo de Galligo*, aŭ *Moriello de Galligo*) estas municipo de Hispanio, en la nordokcidenta parto de la komarko *Hoya de Huesca* (ĉefe de la Provinco Huesca) sed apartenanta al la plej nordorienta parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La municipo enhavas ankaŭ la loĝlokojn Concilio kaj Morán.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas en la nordokcidenta parto de la komarko *Hoya de Huesca*, inter tiuj de Agüero okcidente, Las Peñas de Riglos oriente kaj Santa Eulalia de Gállego sude. La loĝloko mem sur la maldekstra bordo de la rivero Gállego (543 msm) estas komunikata laŭ la ŝoseo A-132 kun Ayerbe oriente kaj la akvorezervejo La Peña norde; oriente estas Riglos. Proksima Santa Eulalia de Gállego estas alirebla nur tra Ayerbe.

eta|maldekstre|220px|Preĝejo.

## Historio 
La plej frua mencio estas de la 19a de marto 1033. 

Ĝi atingis maksimuman loĝantaron komence de la 20- jarcento (1 213 loĝantoj en 1910). Poste la rura elmigrado malaltigis la loĝadon ĝis nunaj 197 loĝantoj (2022), kiam okazas nur somera reveno de emerituloj kaj junuloj cele al projektoj de loka disvolvigo.

Concilio en 1845 kuniĝis al Riglos kaj en 1950-1960 venis al la municipo de Murillo de Gállego. Ĝia urba kerno (inklude monaĥejon kaj hospitalon) estis detruita ankaŭ ok jarcentoj pro incendio kaj restis sentuŝe; poste ĝi estis rekonstruita el restaĵoj de la iama loĝloko de mozaraboj.

## Ekonomio 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al turismaj servoj. La devennomo de lokaj vinoj "Ribera del Gállego - Cinco Villas" helpis la vinproduktadon.

## Vidindaĵoj 
### Religiaj monumentoj 
* Ermitejo de la Virgen de la Liena
* Preĝejo de Sankta Savinto
* Preĝejo de Concilio de la 13-a jarcento

### Civilaj vidindaĵoj 
* Urbodomo
* Restaĵoj de kastelo de la 11-a jarcento
* Muzeo pri elektro

## Kulturo 
En la loĝloko (ĉefe ĉe la maljunuloj) pluas la uzado de la aragona lingvo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Murillo de Gállego

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
International Herald Tribune

***International Herald Tribune*** estis ĉiutaga anglalingva gazeto eldonita en Parizo, Francio por internaciaj anglalingvaj legantoj. Ĝi havis la celon fariĝi "la unua tutmonda gazeto en la mondo" kaj laŭ la juĝo de la *Enciklopedio de Ĵurnalismo* (*Encyclopedia of Journalism*) el 2009, ĝi atingis tiun celon. La gazeto publikigis sub la nomo *International Herald Tribune* de 1967 ĝis 2013. Iusenca posteulo estas la gazeto *The New York Times International Edition*, kiu jam publikiĝis en la jaroj ĝis 1967 kaj denove ĉiutage aperas ekde 2013.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* *The New York Times International Edition*

Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:Francaj gazetoj
Kategorio:Anglalingvaj gazetoj
Thomas kaj amikoj

***Thomas & Friends*** () estas brita porinfana televida serio, bazita sur la infanlibra serio *The Railway Series* skribita de la angla pastro kaj fervoja entuziasmulo Rev. Wilbert Awdry. La televida serio estis elsendita dum 24 sezonoj de 1984 ĝis 2021. Roluloj de la serio estas Thomas, antropomorfa blua fervoja vaporlokomotivo, kaj aliaj antropomorfaj veturiloj sur la fikcia insulo Sodor en la Irlanda Maro.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 

Kategorio:Britaj televidaj serioj
Kategorio:Infanaj televidaj serioj
Kategorio:Fikciaj transportiloj
Kategorio:Fervojo en fikcio
Muzeo de Hund

La **Muzeo de Hund** () estas arĥeologia muzeo kiu troviĝas en Hund, proksime al la bordo de la rivero Induso norde de Atok, en la distrikto Svabi en provinco Ĥajber-Paŝtulando de Pakistano. Ĝi estas vizitita de po miloj de vizitantoj ĉiujare.

## Elfosadoj kaj starigo de la muzeo 
eta|maldekstra|300x300ra|Ŝildo sur la ĉefa strato *Swabi-Jehangira* indikanta la direkton por la Muzeo de Hund.
La projekton pri arĥeologia kaj turisma situo en Hund oni aprobis en 1994 kun buĝeto de 14,6 milionoj da rupioj. La elfosadoj ĉe Hund komencis en junio 1996. Dum la esploraj elfosadoj la arĥeologoj eltrovis belajn domojn, monerojn, juvelojn kaj aliajn familiajn ilojn de la Hindogreka periodo, kune kun konstruaĵoj de la Kuŝana, hindu-ŝahia kaj islama epokoj. La malkovritaj domoj kaj konstruaĵoj montris la kapablojn en terminoj de inĝenieriaj teĥnologioj de la prahomoj kiuj vivis an Hund dum tiuj epokoj. La konstruaĵo enhavas belajn ĉambrojn kaj halojn, vicojn da kolonoj, ŝtupojn, plurajn etaĝojn kaj bakfornojn. Oni ankaŭ povas admiri enirejojn kaj planitajn stratojn.

Por starigi la muzeon, oni aĉetis  kvadratajn metrojn de lando en 2002. Por ĉi tiu dua fazo oni uzis buĝeton de 49,386 milionoj da rupioj; la projekto inkluzivis la establon de kafejo, vojon, gastejon kaj la elspezojn por la elfosadoj. La elfosadoj rekomencis en 2009 sub la profesoro d-ro Abdur Rahman, eks-prezidanto de la Departemento pri Arĥeologio de la Universitato de Peŝavaro: oni eltrovis artefaktojn el la fino de la Kuŝana epoko ĝis la Mogola Imperio.

La muzeo estis inaŭgurita en 2009 de la arĥeologo d-ro Ahmad Hasan Dani kaj de la tiama provinca sekretario pri kulturo Arŝad Sami Ĥan. Korintika kolumno estis starigita apud la hodiaŭa muzeo por rememorigi lian vojaĝon en Hund.

Xuánzàng, fama ĉina budhisma monaĥo, sciencisto, vojaĝanto, tradukisto kaj pilgrimanto, pasis tra ĉi tiu areo en 644 NE. Post Peŝavaro kaj Ĉarsada, Hund estis la tria ĉefurbo de la hindu-Ŝahi dinastio dum la 9-a jarcento NE, post la urboj Ĉarsada — la tiama Puŝkalavati — kaj Peŝavaro — antaŭe konata kiel Puruŝapura.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de muzeoj en Pakistano

## Eksteraj ligiloj 
* Administrejo de arĥeologio kaj de la muzeoj en Ĥajber-Paŝtulando (angle)
* Fejsbuka paĝo
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Vizitindaĵoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Nika Siebenreich

**Nika SIEBENREICH** estas slovena esperantistino ekde la 2010-aj jaroj aktiva en TEJO kaj la junulara Esperanto-movado ĝenerale. Ŝi interalie en la 2010-aj jaroj verkis artikolojn por la revuo Kontakto, kaj la 8-an de julio 2017 edziniĝis al la nederlanda esperantisto Nico Huurman. Jam antaŭe ŝi estis progresinta pri sia studo de la slovena lingvo en Ljubljano kaj interalie en 2015 publikigis fakan artikolon pri la slovena gramatiko en lingvoscienca revuo. En 2020 ŝi estis inter la organizantoj de la tiujara IJK, kiu pro la kronvirusa pandemio fine povis okazi nur rete.

## Referencoj 
Kategorio:Slovenaj esperantistoj
Premio Aga Khan pri Arkitekturo

La **Premio** **Aga Khan pri Arkitekturo Premio** () estas arkitektura premio starigita en 1977 fare de Aga Khan la kvara. La premio celas doni atenton kaj rekonon al arkitekturo kiu en bona maniero plenumas la bezonojn kaj celojn de islamaj komunumoj en la kampoj de nuntempa dezajno, socia loĝado, komunuma disvolviĝo, rehabilitado, reuzo, mediprotektado kaj pejzaĝa arkitekturo. Tipa ekzemplo estas la verda lernejo de Balio (*Green School Bali*) kiu en 2010 estis proponita por la Premio Aga Khan pri Arkitekturo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Islama arkitekturo

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo 

Kategorio:Islama arkitekturo
Kategorio:Arkitekturaj premioj
Kategorio:1977
Géza Dukai

**,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dukai Géza** estis hungara naĝisto, paralimpiano, paralimpika ĉampiono.

 naskiĝis la  en Berhida, li mortis la .

## Biografio 
 estis edukita en en sia naskiĝurbo. Li lernis naĝi, tamen li estis sukcesa juna luktisto. Li akiris licencon pri faklaboristo en 1973, poste li eklaboris en kemia uzino. Post 2 jaroj li perdis siajn piedojn pro motorakcidento, poste li provis plurajn parasportojn, ekde la 1980-aj jaroj li estis paranaĝisto. Li estis paralimpiano en Somera Olimpiko 1984 kaj Somera Olimpiko 1988 kun po tri oraj kaj bronzaj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje en 1986. En 1985 li estis la unua paranaĝisto, kiu tranaĝis la Balatonon. Lia edzino naskis filon.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio legebla pli malsupre
* hungarlingva biografio legebla pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj paralimpianoj
Kategorio:Hungaraj paralimpikaj ĉampionoj
Z 20900

**Z 20900** estas franca du-etaĝa elektrotrajno veturanta en Francilio. Tiuj trajnoj estas evoluo de la Z&nbsp;20500 de kiu ili plejparte diferencas per sia elektroprovizo kaj sia interna aranĝo. En 2012, ili veturas sur linio C de RER sed malaperis de linio H de Transilien. Ili havas la saman motorbruon kiel la Z&nbsp;23500 ĉar ili dividas la saman elektroprovizon *OnIX*.

## Bildgalerio 

Z20900 Intérieur 7.JPG|Interno, ŝtuparo
Z 20900 - Remorque salle basse 01.jpg|Interno, malsupra etaĝo
Z 20900 - Remorque salle haute 01.jpg|Interno, supra etaĝo

Kategorio:Fervojaj veturiloj en Francio
Kategorio:Fervojaj veturiloj de Société Nationale des Chemins de fer Français (SNCF)
Kategorio:RER de Francilio
Kategorio:Transilien
Dominik Kozma

**,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kozma Dominik** estas hungara naĝisto, trifoja olimpiano. Lia patro estis István Kozma (futbalisto).

 naskiĝis la  en Dunfermline (Skotlando, Britio).

## Biografio 
 edziĝis en 2018, post 3 jaroj filo naskiĝis. Li ricevis ŝtatan premion en 2012.

### Sporta kariero 
 estis naĝisto en diversaj sportkluboj en Budapeŝto. Li estis hungara ĉampiono 30-foje inter 2007-2019. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008, Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medaloj, sed en mondĉampionumo li estis la tria en 2017.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun fotoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Tamás Darnyi

**Tamás Darnyi** [tamAŝ darnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Darnyi Tamás** estas hungara naĝisto, dufoja olimpiano, kvarfoja olimpika ĉampiono, kvarfoja mondĉampiono.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 dum junaĝo lian okulon trafis naĝglobo, poste lia okulo signife difektiĝis. Depost fino de sia aktiva sporta kariero parte li havis postenojn en la hungara akvasporta vivo, parte li fondis naĝlernejon. Li edziĝis dufoje, lia unua edzino naskis dufoje (2002, 2004), la dua naskis unufoje. Li ricevis premiojn inter 1986-2013.

### Sporta kariero 
 inter 1975-1995 estis naĝisto en diversaj ĉefurbaj sportkluboj. Lia plej signifa trejnisto estis Tamás Széchy. Li estis hungara ĉampiono 57-foje inter 1984-1995, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1984-1993. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kun po 2 oraj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua kvarfoje en 1986 kaj 1991. Li naĝis mondrekordojn sesfoje. 

## Memorigiloj 
* 152454 Darnyi, asteroido
* la memfondita naĝlernejo prenis la nomon "Darnyi Tamás"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Étienne Macdonald

**Étienne MACDONALD**, plennome **Étienne Jacques Joseph Alexandre Macdonald** (naskiĝis  en Sedan, mortis  en Courcelles-le-Roi) estis franca generalo, Marŝalo de la Imperio kaj Duko de Taranto.

Sincera respublikano, li distingiĝis en la Francaj Revoluciaj Militoj, batalante kun braveco kaj lerteco, en Nederlando, ĉe Rejno kaj en Italio; flankenmetita de Napoleono Bonaparte pro sia kontraŭstaro al la diktatoreco, li estis revokita de la imperiestro en 1809 kaj, nomumita marŝalo pro tio, ke li decide kontribuis al la venko de Wagram, li partoprenis kun grava rolo la lastajn kampanjojn de la Napoleonaj Militoj.

## Vidu ankaŭ 
* Bulvardo Macdonald

Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj marŝaloj
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
Ĝermolisto de slovenaj esperantistoj

## K
### Drago Kralj
**Drago Kralj** (aŭ *Kraij*, aŭ *Kralj*, aŭ *Kralĵ*, aŭ *Krnlj* laŭ suba recenzo) estis slovena esperantisto dum la mezo de 20-a jarcento.

Verko

**Kvar Prelegoj pri Esperanta Literaturo**. Eld.: Slovenia Esperanto-Ligo, Ljubljana 1960. 192 paĝoj.

## L 
### Viktorino Lichtenwallner 
**Viktorino LICHTENWALLNER** laŭ informo de la Enciklopedio de Esperanto el 1934 estis esperantistino kaj instruistino en Maribor] (Slovenio, Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj respektive ekde 1929 Reĝlando Jugoslavio). Ŝi estis la prezidantino de la Esperanto-klubo de Maribor, multe informis en la slovena kaj germana pri Esperanto, kaj vizitis plurajn Universalajn Kongreson de Esperanto. Ŝiaj artikoloj esperantlingve aperis en la revuoj *Konkordo*, *La Suda Stelo* ktp.

## S 
## Referencoj 

Slovenaj
Slovenaj
Lennart Carleson

**Lennart Axel Edvard CARLESON** (18-an de marto 1928) estas sveda matematikisto konata pro siaj kontribuoj en harmona analizo.

## Premioj 
Li estis premiita per la Premio Wolf en Matematikoj en 1992, la Ora medalo Lomonosov en 2002, la Medalo Sylvester en 2003, kaj la Premio Abel en 2006 pro siaj profundaj kaj fundamentaj kontribuoj al la harmonia analizo kaj la teorio de dinamikaj sistemoj.

## Referencoj 
Kategorio:Membroj de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Membroj de Rusia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Svedaj matematikistoj
Anizila akrilato

**Anizila akrilato** aŭ **p-metoksobenzila akrilato** estas metoksobenzila estero de la akrilata acido, senkolora aŭ flava likvaĵo kun dolĉa gusto de anetolo uzata en kemiaj sintezoj kaj kiel ingredienco en la manĝoindustrio. Sub la formo de stelanizoleo, ĝi estas senkolora travidebla aŭ helflava likvaĵo super 20 celsiaj gradoj, tiam kiam la temperaturo falas, okazas flaka kristala precipitaĵo, kun aromo kaj dolĉa gusto de anetolo. Iomete solvebla en akvo, solvebla en etanolo, etero kaj kloroformo. Illicium anisatum apartenas la genro de Magnoliaceae. Ĝiaj fruktoj estas agregitaj fruktoj, kun oktogona formo, tiel ofte konata kiel stela anizo. Stelaniza oleo estas kompleksa komponaĵo de aroma volatila oleo, iomete viskoza. Grizblanka kolora aŭ flava iomete, dolĉa kaj pikanta gusto, kun forta aniza aromo. Je temperaturo de 10-15°C, ĝi koaguliĝas sub kirlado. Ĝia ĉefa komponanto estas trans-anetolo, enhavo kiu povas atingi 80%. Ĝi ankaŭ enhavas iom da α-pineno, limoneno, linalolo, safrolo, anizaldehido, anetolo, 4-terpineolo, Artemisia cerebrum kaj aliaj komponaĵoj. Aniza oleo estas speco de aroma oleo, kiu estas tre teknika kaj malfacile identigebla sen kemiaj instrumentoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **p-anizila akrilato** per interagado de **akrilata acido** kun **4-anizila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **p-anizila akrilato** per interagado de **p-anizila acetato** kun **formaldehido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **p-anizila akrilato** per senhidratigo de **p-anizila laktato**:

### Reakcio 4 
* Hidrolizo de **p-metoksobenzila akrilato**:

## Vidu ankaŭ 
* Akrilatoj
* Metakrilatoj

## Referencoj 
Kategorio:Akrilatoj
Muzeo de Bahavalpur

La **Muzeo de Bahavalpur** (), starigita en 1976, estas muzeo pri arkeologio, arto, heredaĵo, moderna historio kaj religio. Ĝi situas en la urbo Bahavalpur, en provinco Panĝabio de Pakistano. Ĝi estas sub la kontrolo de la registaro de la distrikto Bahavalpur.

La direktoro de la muzeo estas *Muhammad Zubair Rabbani* (julio 2022).

## Galerioj 
La jenaj estas la ok galerioj de la muzeo:
* Galerio pri Ĉolistano, montranta arton kaj heredaĵon pri la Ĉolistana regiono.

## Bildgalerio 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de muzeoj en Pakistano

## Eksteraj ligiloj 
* Fejsbuka paĝo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Vizitindaĵoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Izobornila akrilato

**Izobornila akrilato** aŭ **izobornila estero de la  akrilata acido** estas senkolora, lumsensiva likvaĵo, nesolvebla aŭ iomete solvebla en akvo, sed solvebla en kloroformo, etanolo kaj eteroj. Izobornila akrilato prezentas izobornilan grupon jone ligitan al akrilata grupo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado per traktado de akrilata acido kaj izoborneolo:

### Sintezo 2
* Preparado per traktado de *akrilata anhidrido* kaj izoborneolo:

### Sintezo 3
* Preparado per traktado de *izobornila klorido* kaj akrilata acido:

### Sintezo 4
* Preparado per interagado de natria akrilato kaj *izobornila klorido*:

### Sintezo 5
* Reakcio de transesterigo inter  *izobornila acetato* kaj metila akrilato:

## Vidu ankaŭ
* Akrilatoj

## Referencoj 
Kategorio:Akrilatoj
Neŭrostimulado

eta|Implantita elektronika aparato kiu instigas la aŭdan nervon danke al elektrodoj lokitaj en la cochlée de la interna orelo, permesante al iuj grave surdaj personoj percepti la sonojn.
La **neurostimulation** estas la stimulo de nervo aŭ de pluraj nervoj, de la mjelo aŭ de parto de la cerbo (centra nervosistemo) helpe de neurostimulateurs. Ĝi estas uzata por terapeŭtikaj celoj interalie en la kazo de migreno, epilepsio, malsano de Parkinson ktp.

## Historio 
La neŭrostimulado kaj neŭromoduligo per akupremo, akupunkturo kaj masaĝo estas probable tre malnovaj, kaj la perelektra neuromoduligo estas konata ekde pli ol 2 000 jaroj.

## La stimulado 
La stimulado estas ĝenerale leĝera elektra fluo aplikata de elektrodoj lokitaj sur la haŭto por tiele instigi tiun aŭ alian parton de la nervosistemo de la paciento. Oni parolas tiam pri elektrostimulado.

La elektrodoj povas ankaŭ esti profundaj kaj ekzerci ilian efekton sur profunda organo aŭ en la cerbo mem, ekstrema formo estante la elektroŝoko.

Aliaj specoj de nervostimuladoj eblas (kemiaj, termikaj aŭ mekanikaj) ekzemple per ultrasonoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
(Esperanto) Neŭrostimulacio pere de fotokapacita efiko - Marta Nowakowska - IRIS

Kategorio:Neŭroscienco
Kategorio:Neŭrofiziologio
Kategorio:Terapio
Kategorio:Medicina tekniko
La universala lingvo (filmo)

**La Universala Lingvo** (aŭ angle *The Universal Language*) estas mallonga dokumenta filmo de 28 minutoj kaj 28 sekundoj el 2011 pri la lingvo Esperanto kaj la movado ĉirkaŭ ĝi. La prezentisto gvidas tra la filmo anglalingve, sed ĉar uzatas multe de originala filma materialo kaj esperantlingve parolas multaj uzantoj de la lingvo, la filmo tamen je iom pli ol duono estas esperantlingva: Uzante multe da arkivaj bildoj el la fruaj tagoj de la lingvo, same kiel intervjuoj kun esperantistoj hodiaŭ, la filmo konstruas linearan rakonton de la historio kaj celoj de Esperanto. Interalie intervjuiĝas Arika Okrent, Humphrey Tonkin, Renato Corsetti kaj Leo Sakaguchi.

eta|maldekstra|180ra|
Al esperantistoj la filmo publike prezentiĝis dum la 1-a *Esperanta Kinofestivalo* de la 10-a ĝis 13-a de julio 2011 en San-Paŭlo kaj en la reto kaj en la Universala Kongreso fine de julio 2011 en Kopenhago.

Reĝisorita fare de Sam Green, la filmo en 2012 gajnis la ĵurian premion de plej bona mallonga dokumenta filmo de la *Ashland Independent Film Festival* en Ashland, Oregono, Usono. Jam antaŭe Sam Green temigis Esperanton en alia el liaj dokumentaj filmoj, nome "Utopia in Four Movements" ("Utopio en kvar movimentoj").

## Eksteraj ligiloj 
* la filmo, prezentita de *guglo*
* la sama filmo, prezentita en *jutubo*
* komenca parto de 5 minutoj, prezentita en *vimeo*
*  ( kaj )
* 

## Referencoj 
Kategorio:Dokumentaj filmoj
Ashland (Oregono)

''''* estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Oregono kaj en la kantono Jackson. Laŭ la stato de la censo  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝloko ricevis urbajn rajtojn en . Ĝis la limo al Kalifornio sude estas 26 kilometroj.

## Artoj kaj kulturo 
La Oregona Ŝekspiro-Festivalo kreskis de somera subĉiela serio en la 1930-aj jaroj al sezono kiu etendiĝas de februaro ĝis oktobro, sceneje prezentante ŝekspirajn kaj ne-ŝekspirajn ludojn en tri teatroj. La Ŝekspiro-Festivalo fariĝis la plej granda regiona repertuara teatro en Usono.

La Oregona Kabaredo-Teatro prezentas muzikalojn kaj komediojn tutjare. Malfermita en 1986, la vespermanĝoteatro okupas iaman baptistan preĝejon konstruitan en stilo de revivigo de la antaŭaj hispanaj kaj poste meksikaj  misiejoj en Kalifornio. La sendependa filmfestivalo *Ashland Independent Film Festival*, kiu montras internaciajn kaj hejmajn filmojn de preskaŭ ĉiu ĝenro, okazas ĉiun aprilon en la kinejo *Varsity Theatre* urbocentre. Proksimume 90 filmoj estas montritaj dum la kvin tagoj de la festivalo - inter alie, ĉi tie en 2012 la filmo La universala lingvo de Sam Green pri Esperanto ricevis la ĵurian premion de plej bona mallonga dokumenta filmo. En 2009, Ashland estis la scenaro por la filmadaptigo de la porinfana horora-fantasta novelo *Coraline'' de la brita verkisto Neil Gaiman.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Oregono
160215 Haines-Stiles

'*160215 *Haines-Stiles'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Marc W. Buie la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Geoffrey Haines-Stiles*, sciencan popularigan kiniston, kiu servis por la publika atingo en la Misio *New Horizons'' al Plutono.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Ciklobutila akrilato

**Ciklobutila akrilato** aŭ **ciklobutila estero de la akrilata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj ciklobutanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de ciklobutilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de akrilata acido kaj ciklobutanolo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *akrilata anhidrido* kaj ciklobutanolo:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de *ciklobutila klorido* kaj akrilata acido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria akrilato kaj *ciklobutila klorido*:

### Reakcio 5 
* Preparado de la **ciklobutila akrilato** per traktado de **ciklobutila acetato** kaj **metila akrilato**::

## Vidu ankaŭ 
* Akrilatoj

Kategorio:Akrilatoj
Domego Vazir

La **Domego** **Vazir** (; ), oficiale konata per la nomo '*Naskiĝloka Muzeo de *Quaid-i-Azam'''*, estas eksa familia domo en la distrikto Ĥaradar de Karaĉio, en la provinco Sindo de Pakistano. Ĝi estas konsiderita la naskiĝloko de la fondinto de la lando, Mahometo Ali Ĝinah. La domego Vazir estas hodiaŭ akceptita de ĉiuj kiel la senduba naskiĝloko de *Quaid-e-Azam*, t.e., de Mahometo Ali Ĝinah, la fondinto de Pakistano. Tamen, pasintece, kelkaj opiniis ke lia naskiĝloko estu *Jhirk*, malnova urbeto proksime al Karaĉio, sed tiu hipotezo montriĝis poste malvera.

Fakte la fratino de la fondinto, nome Fatima Ĝinah, verkis en la 1960-aj jaroj libron titole *Mia Frato* (), kiu enhavas la biografion kun la priskribo de la ĉefaj momentoj de la vivo de sia frato. Ŝi tie menciis la devenan vilaĝon de ilia familio: «*Paneli*», en la ŝtato Gondal, en la duoninsulo Katiavaro, en la hodiaŭa ŝtato Guĝarato de Barato. Ilia patro, la s-ro Ĝinah Bai Punĝa, venis loĝi en Karaĉion pro komerca partnereco kun brita firmao nome *Grams Trading Company*, kies oficejo troviĝis tiam en Karaĉio. La prafamilio de Ĝinah kaj iliaj posteuloj inkluzive de la filino de M. A. Ĝinah, bofilo kaj genepoj loĝis en la hodiaŭaj provincoj Guĝarato kaj Mumbajo. La patro de Mahometo Ali Ĝinah akiris la domon (nun nomata «Domego Vazir») por luado en 1874, kaj restis tie dum iom da tempo. En 1900, li denove revenis al lia denaska ŝtato, Guĝarato, en la tiama brita Barato. «Ankaŭ Govardan Das estis inter la posedantoj de ĉi tiu konstruaĵo de kiu Vazir Ali Ponavala (de kiu la nomo «Domego Vazir» devenas) aĉetis ĝin iam en 1904».

## Bildgalerio 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* *Mazar-e-Quaid''
* Listo de muzeoj en Pakistano

* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Vizitindaĵoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Kategorio:Karaĉio
Jean-Baptiste Bessières

**Jean-Baptiste Bessières** [ʒɑ̃ batist bɛsjɛʁ] (naskiĝis  en Prayssac, mortis  en Weißenfels), unua Duko de Istrio (), estis franca armea komandanto kaj Marŝalo de la Imperio kiu deĵoris ambaŭ dum la Francaj Revoluciaj Militoj kaj la Napoleonaj Militoj. Lia pli juna frato, Bertrand Bessières, sekvis liajn paŝojn kaj fine iĝis divizia generalo. Ilia kuzo, Julien Bessières, ankaŭ servis la imperiestron Napoleono la 1-a kiel diplomato kaj imperia oficialulo.

## Vidu ankaŭ 
* Bulvardo Bessières

Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj marŝaloj
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kantono Oyonnax-Nord

La **kantono Oyonnax-Nord** ( ''canton d'Oyonnax-Nord'') estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 5 komunumoj. Ĝi havis entute 17 122 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Oyonnax. 

Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.

## Komunumoj 
Apartenis al la kantono Oyonnax-Nord la jenaj 5 francaj komunumoj :
*Arbent
*Belleydoux
*Dortan
*Échallon
*Oyonnax (parto)

## Historio 
La kantono Oyonnax-Nord estis kreita en 1982, kaj situis en la arondismento Nantua.

Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Oyonnax-Nord malaperis pro tiu leĝa reformo.

La komunumoj antaŭe partoj de la eksa kantono Oyonnax-Nord estis dispartigitaj inter la novaj kantonoj Oyonnax (2 komunumoj), Nantua (2 komunumoj) kaj Pont-d'Ain (1 komunumo). 

## Vidu ankaŭ 
*Kantonoj de Ain
*Komunumoj de Ain

Oyonnax-Nord
Muzeo de Multano

La **Muzeo de Multano** () troviĝas en la urbego Multano  de la provinco Panĝabio en orienta Pakistano.

## Kolektoj 
La muzeo de Multano enhavas kolekton pri moneroj, medaloj, poŝtmarkoj de la eksa ŝtato Bahavalpur, manuskriptoj, dokumentitaj surskriboj, ĉizaĵoj el ligno, kamel-haŭtaj pentraĵoj, historiaj modeloj kaj ĉizaĵoj el ŝtono, ambaŭ de la islama kaj de antaŭ-islamaj periodoj.

## Nova konstruaĵo 
Oni nuntempe pretigas novan hejmon por la muzeo. La urbestraro de Multano kune kun la registaro de Panĝabio decidis transformi la Ganta-Garon en la novan muzeon de Multan.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de muzeoj en Pakistano

Kategorio:Vizitindaĵoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Heinrich Georges

**Heinrich GEORGES** (naskiĝinta la  en Gotao, mortinta la  samloke) estis germana klasika filologo kaj bibliotekisto. Li estis la dua filo de la filologo kaj gimnaziinstruisto Karl Ernst Georges.

## Vivo 
Heinrich Georges studis ekde la somera semestro 1871 klasikan filologion ĉe la Universitato de Göttingen. Ekde 1874 li deĵoris asistante ĉe la Duka biblioteko gotaa. Post doktoriĝo ĉe la Universitato de Lepsiko (en la 21.7.1877) li nomumitis en 1879 Gotae ĉefbibliotekisto. Samtempe li transprenis la gvidadon de la Duka ŝtata arkivo. En 1899 li iĝis vicdirektoro biblioteka (sub Rudolf Ehwald).

Por siaj bibliotekistaj kaj arkivistaj laboroj li gajnis admiron kaj ŝaton. En 1889 li fariĝis membro de Akademio de komunutilaj sciencoj de Erfurto. kaj nomumitis krome profesoro. Rilate al la propra scienca laborado Georges koncentriĝis tute je la leksikografio de la latina lingvo. Li prilaboris la latinan-germanan parton de la leksikono *Ausführliches lateinisch-deutsches und deutsch-lateinisches Handwörterbuchs* de la patro. Ties nova eldono de 1913 represitis poste ankoraŭ ofte sen pluaj ŝanĝoj. Krome li kontinuigis alian patran ellaboraĵon, *Kleines Handwörterbuch*.

## Verkoj 
* *De elocutione M. Velleii Paterculi*. Leipzig 1877 (disertacio)
* (kun Georg Aenotheus Koch) *Schulwörterbuch zur Aeneide des P. Vergilius Maro*, tria eldono, Hannover 1899

### Eldonistece 
* Karl Ernst Georges: *Kleines deutsch-lateinisches Handwörterbuch.* Sesa eldono. Hannover/Leipzig 1897–1898; sepa eldono samloke 1910
** Thomas Baier (eld.): *Der Neue Georges. Kleines deutsch-lateinisches Handwörterbuch von Karl-Ernst Georges.* Prilaboris Jochen Schultheiß, Darmstadt 2017
* Karl Ernst Georges: *Kleines lateinisch-deutsches und deutsch-lateinisches Handwörterbuch. Lateinisch-deutscher Teil.* Nona eldono. Hannover/Leipzig 1909; kun multaj represoj
* Karl Ernst Georges: *Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch.* Oka eldono, Hannover 1913–1918

## Referencoj 
## Literaturo 
* *Jahrbuch der deutschen Bibliotheken*. 14-a jarkolekto (1920), p.&nbsp;114
* *Wer ist’s?* (oka versio), Berlin 1922, p.&nbsp;470
* Gerhard Pachnicke: *Gothaer Bibliothekare. Dreißig Kurzbiographien in chronologischer Folge*. Gotao 1958 (=Veröffentlichungen der Landesbibliothek Gotha. 5), p.&nbsp;27-28

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro

Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj bibliotekistoj
Kategorio:Arkivistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Gotha
Kantono Seyssel

*La **kantono Seyssel** estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
*La **kantono Seyssel** estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Haute-Savoie kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Horloĝa Turo (Multano)

La **Horloĝa Turo** de Multano, ankaŭ nomata **Ganta-Gar**, () estas la sidejo de la urbestraro de Multano en provinco Panĝabio de Pakistano.

## Historio 
La turo kun horloĝo Ganta-Gar en urbo Multano estis konstruita en 1884 dum la tiama brita Hindio. Post la aprobo de leĝo pri municipo en 1883, la britaj regantoj bezonis oficejojn por la administrado de la urbo. Ili do ekkonstruis Ganta-Garon en Multano la 12-an de februaro 1884; la konstruado finiĝis post 4 jarojn da laboroj. Oni konstruis la turon super la ruinoj de la *haveli* de Ahmad Ĥan Sadozai, kiu estis entute detruita dum la sieĝo de Multano. La halo kaj konstruaĵo prenis la nomojn «halo Ripon» kaj «konstruaĵo Ripon» ĉar Ripon estis la nomo de la tiama vicreĝo en Hindio. Sammaniere, la horloĝa turo prenis la nomon «turo *Northbrook*» por memorigi la nomon de Northbrook, eksa vicreĝo de Hindio (1872–3).

Post sia kompletiĝo, la konstruaĵo estis malfermita kaj, en 1888, ekgastigis oficejojn. Post la sendependeco de Pakistano en 1947, oni decidis ŝanĝi la nomon de la halo kiel «Halo Ĝinah»; ĝi estas uzata por renkontiĝoj kaj kulturaj programoj, kaj estas malferma al la publiko. Iompostiome, la konstruaĵo fariĝis nesufiĉa por gastigi ĉiujn oficejoj, kaj ankaŭ la halo iĝis tro malgranda por ĉiuj renkontiĝoj; pro tiu kialo, la urbestraro decidis movi la oficejojn en alian situon. Nuntempe, oni pretigas planon por transformi ĉi tiun historian konstruaĵon en muzeon.

eta|maldekstra|300x300ra|Sunsubiro malantaŭ la turo.

## La horloĝo 
La 27-an de oktobro 2011, tri horloĝoj de Ganta-Gar estis riparitaj, kaj ĝi restartigis montri la horon de Pakistano, kiu estas GMT+5. La riparadon faris la horloĝa firmao *Rado Watchmaker*. La mekanismo kaj la montriloj de la horloĝoj ŝanĝiĝis, tamen la ĉefa ciferdisko de la horloĝo ne estis ŝanĝita. Ĝi funkcias per suna energio. La horloĝo haltis funkcii en 1985.

## La muzeo de Multano 
eta|maldekstra|La Ganta-Gar de Multano datiĝas je la brita-kolonia periodo kaj estis konstruita laŭ la tiel-nomata Hindo-saracena stilo.

La Ganta-Gar fariĝis fine muzeo, kiun la urbestraro nomis «Muzeon de Multanp». La projekto por la starigo de la muzeo jam ricevis buĝeton kaj la laboroj jam komencis, tamen la muzeo ne estas ankoraŭ alirebla por la publiko.

## Referencoj 
* 

## Vidu ankaŭ
* Listo de muzeoj en Pakistano

Kategorio:Vizitindaĵoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Julius Augustus Schneither

**Julius Augustus SCHNEITHER** (aŭ *Schneider*; naskiĝinta la  en Leiden, mortinta la  estis nederlanda juristo, filologo kaj leksikografo.

## Vivo 
La unuan trejniĝon li ricevis fare de la frato Agathon Schneither. Li studis jursciencojn en Deventer, doktoriĝis en 1827 kaj fariĝis advokato en Nijmegen. Li posteulis en 1829 la fraton Georg Antoon kiel lernejestro de la latina lernejo de Wageningen. Pro katastrofa infrastrukturo regis tie ankaŭ malabundo da lernigistoj kaj Schneither devis instrui ĉiujn fakojn. En 1835 li iĝis lernejestro en Zierikzee apud Schouwen-Duiveland. Ekde 1841 ĝismorte li rektoris ĉe la gimnazio de Groningen.

## Verkoj (elekto) 
* *Disputatio de Euripide philosopho*, 1828
* *Handwoordenboek der latijnsche taal naar de tiende uitgave van het Lateinisch-Deutsches Handwörterbuch van Karl Ernst Georges, met de noodige bekortingen voor het Nederlands bewerkt*, Bolthuis-eldonejo, Groningen 1854 (8-a eldono en 1926)

## Fonto 
* prifilologa biografiaro de Richard Wolf

## Notoj 
Kategorio:Nederlandaj filologoj
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Leksikografoj
Kategorio:Nederlandaj advokatoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1803
Kategorio:Mortintoj en 1860
(160234) 2002 JM23

**(160234) 2002 JM23** estas malgranda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Ŝejĥo Zainuddin

**Ŝejĥo Zainuddin** aŭ **Ŝejĥo Zain-al-Din** (fl.  1777–1782) estis artisto en la periodo de la rego de la brita orienthinda kompanio en Hindio. Li translokiĝis de Patnao al Kolkato kaj altiĝis al eminenteco sub eŭropa mecenateco en brita Raĵo.  Liaj pentraĵoj miksas mogolan kaj okcidentajn pentroteknikojn apartenantan al la kompania stilo de pentrarto. 

## Kariero 
En la malfrua 18-a jarcento, li laboris sub Mary Impey, la edzino de Sir Elijah Impey, ĉefĵuĝisto de Supera Tribunalo de Kolkato. Inter la tri artistoj kiujn ŝi alportis de Patnao por fari realismajn skizojn de birdoj kaj bestoj de sia privata menaĝerio, Zainuddin estis la plej eminenta. Zainuddin kombinis anglan  kun Mogola Patnaa Qalam-stilo. En liaj pentraĵoj, modernaj kritikistoj aprezas laŭ la manieron "brila, simpla fono kompensas la fervore prilaboritajn detalojn de plantoj kaj bestoj". 

## Bildaro 

Dosiero:Orange-headed_thrush_1778.jpg|Oranĝakapa turdo kaj tineo *Acherontia* sur florplanto *Bauhinia*
Dosiero:A_macaboo_thrush_shaykh_zayn_al-din_calcutta_india_1782.jpg|Malabara sturno sur specio de *Clerodendrum* sp.
Dosiero:Female Trogon shaykh zayn al-din calcutta india 1779.jpg|Ino de *Ruĝkapa trogono* sur melastomo
Dosiero:Psilopogon zeylanica Zaynuddin.jpg|*Brunkapa barbulo* ĉe *Polyalthia*
Dosiero:Anastomus_Zayn_Al_Din.jpg|*Azia malfermbekulo* kun heliko
Dosiero:LadyImpeyEphippiorhynchus.jpg|Nigrakola selbekulo
Dosiero:Sheikh_Zain_ud-Din_-_Indian_Roller_on_Sandalwood.jpg|Azia koracio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Sheikh Zainuddin ĉe *Banglapedia*

Kategorio:Barataj pentristoj
2-Butila akrilato

**2-Butila akrilato** aŭ **akrilato de sek-butilo** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj sek-Butanolo. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo, solvebla en akvo, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de 2-butilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de akrilata acido kaj 2-butanolo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *akrilata anhidrido* kaj 2-butanolo:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de *2-butila klorido* kaj akrilata acido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria akrilato kaj *2-butila klorido*:

## Vidu ankaŭ 
* Akrilatoj

## Referencoj 
Kategorio:Akrilatoj
István Kozma (futbalisto)

**István Kozma** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kozma István** estis hungara futbalisto (mezulo), trejnisto. Lia filo estis Dominik Kozma.

https://opac-nevter.pim.hu/ro/record/-/record/PIM139866;jsessionid=64DD2F0E9D12A94B8A6C218356973938 naskiĝis la  en Pásztó.

## Biografio 
 estis edukita en Ecseg, kie li komencis futbali en sia aĝo 7. Plenkreskule li futbalis en signifa ĉefurba sportklubo ĝis 1989, poste ankaŭ eksterlande ĝis 2004. Inter 1986-1995 li apartenis al la hungara nacia teamo 40-foje. Depost fino de sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto. Li estis kipra ĉampiono en 1996, hungara ĉampiono en 1998.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio kun foto
* datenoj
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Csilla Madarász

'*** [ĉila madarAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Madarász Csilla*' estis hungara naĝisto, dufoja olimpiano, trejnisto. Ŝia origina familia nomo estis *Bajnógel* ĝis 1960, ŝia geedziĝa nomo estis *Dobai Gyuláné*.

 naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la .

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1961. Ŝi akiris trejnistan licencon en 1966, post 2 jaroj pedagogian diplomon, en 1975 trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Ŝia edzo estis Gyula Dobay. Ŝi ricevis premiojn en 1960 kaj 1962.

### Sporta kariero 
 inter 1955-1964 estis naĝisto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono 14-foje, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1958-1964 19-foje, krome ŝi estis rekordulo sesfoje. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1964 sen medalo, krome en universiadoj ŝi estis la unua sesfoje. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1964. Ŝi estis trejnisto inter 1966-1970 en Tatabánya.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio
* germanlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nikolett Szepesi

'*** [sepeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szepesi Nikolett*' estas hungara naĝisto, dufoja olimpiano.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 ĝis 2011 estis naĝisto en ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis junulara ĉampiono en 2001, poste ŝi havis variajn rezultojn. Ŝi estis hungara ĉampiono 18-foje inter 2003-2008. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2008 sen medalo. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 2009, sed oficiale en 2011.

## Ŝiaj libroj 
En 2013 ŝi verkis 2 librojn, en kiuj senkovrite priskribis siajn ĉiuspecajn seksajn aventurojn.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun biografieto kaj fotoj
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kantono Seyssel (Ain)

La **kantono Seyssel** ( *canton de Seyssel*) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 5 komunumoj. Ĝi havis entute 6 798 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Seyssel. 

Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.

## Komunumoj 
Apartenis al la kantono Seyssel la jenaj 5 francaj komunumoj :
*Anglefort
*Chanay
*Corbonod
*Culoz
***Seyssel**

## Historio 
La kantono Seyssel estis kreita en 1833, kaj situis en la arondismento Belley.

Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Seyssel malaperis pro tiu leĝa reformo.

La komunumoj antaŭe partoj de la eksa kantono Seyssel estis dispartigitaj inter la novaj kantonoj Hauteville-Lompnes (4 komunumoj) kaj Bellegarde-sur-Valserine (1 komunumoj). 

## Vidu ankaŭ 
*Kantonoj de Ain
*Komunumoj de Ain

Seyssel
Liliána Szilágyi

'*** [silAdji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szilágyi Liliána*' estas hungara naĝisto, olimpiano. Ŝiaj geavoj estis Margit Bara kaj Dezső Gyarmati, ŝia patro estis Zoltán Szilágyi (naĝisto).

 naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en franciskana gimnazio, poste ŝi studis juron. En 2017 ŝi studis en Universitato de Florido. En 2021 ŝi publikigis akuzojn pri sia patro, tial poste okazis pluraj procezoj.

### Sporta kariero 
 ekde 2009 estis naĝisto en diversaj ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono sepfoje inter 2010-2019. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 sen medalo. Ŝi venkis pli ofte en junularaj ĉampionoj.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva intervjuo kun foto
* datenoj kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj