open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Szerencs)

La **preĝejo Naskiĝo de Maria** (hungare: *Kisboldogasszony*) estas sakrala historia monumento en urbo Szerencs (Hungario).

## Historio 
La unua mencio pri kirko de Szerencs okazis en 1321. La jam kalvinanaj loĝantoj uzis la kirkon ekde 1595. La sporadaj katolikoj uzis ĝin denove inter 1671-1683, ekster tiu tempo ili uzis la kapelon en la fortikaĵo. La katolikoj refondis la paroĥon en 1742, ilia pli nova baroka kirko estis konstruita inter 1750 kaj 1764. La orgeno estis kreita en 1907.

## Konstruaĵo 
La preĝejo staras sola en korto, kiu kuŝas laŭ stratangulo. En la korto estas videbla ankaŭ krucifikso farita en 1803, antaŭ la kirko statuo pri Johano Nepomuko (18-a jarcento). La kirka fasado estas simetria, meze porĉo reliefas, la plej supre kvadrata turo altiĝas. En la turo 2 sonoriloj loĝas. La navo finiĝas en duonronda absido, krome etaĝa sakristio aliĝas al la navo. Interne la instalaĵoj parte restis el la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la 8-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* datenoj

Szerencs
Szerencs
Fleischmann

**Fleischmann** estas germanlingva familia nomo.
## Nomportantoj 
* Christian Traugott Fleischmann (1776–1813), germana orgenisto kaj flutisto
* Herbert Fleischmann (1925–1984), germana aktoro de teatro, kino, radio kaj televido partikulare kiel voĉaktoro
* Rudolf Fleischmann (agronomo) (1879–1950), aŭstrohungara agronomo

Kategorio:Familiaj nomoj
Adolf Bube

[eta|la fama poemo de Bube pri kaj ĉe la puto *Jesusbrünnlein* en [Wutha-Farnroda]]
eta|vojindikilo okcidenten al Jesuo-puteto, meze supren al la kabano *Hörselberghaus* kaj orienten al Koch-puteto
eta|resto de iam pli granda fonto-aranĝo nome *Kochs Brünnchen*
**Adolf August BUBE** (naskiĝinta la  en Gotha, mortinta la  samloke) estis germana poeto kaj arkivisto.

## Vivo 
Estante filo de kolonelo li ĝuis privatan instruadon en Molsdorf apud Erfurto. En 1817 li frekventis la gimnazion Ernestinum (Gotha) antaŭ studo de filologio, literaturo kaj arĥeologio, inter 1821 kaj 1824 ĉe la Universitato de Jena. Kiel studento li estis ano de la studenta korporacio *Jenaische Burschenschaft*.

Post studo de filozofio kaj teologio samloke li iĝis arkiva konsilisto de la kuriozaĵkabineto de sur Kastelo Friedenstein.

Li verkis multajn legendojn kaj poeziaĵojn kaj skribis la vortojn de la fama kanto pri *Jesusbrünnlein* (Jesuo-puteto) kiu situas ĉe la piedo de la monto *Großer Hörselberg*.

## Jesuo-puteto kaj Koch-puteto 
Kelkajn centojn da metroj oriente de Jesuo-puteto troviĝas alia ekskursocelo, la *puteto de Koch* (germane: *Kochs Brünnchen* aŭ *Kochsbrünnchen*). Ambaŭ troviĝas ĉe la piedo de la monto *Großer Hörselberg*. Planite kiel ĉearboranda idiliecejo kun lageto kaj kabaneto ĝi nur mallonge funkciis pro la konstruo de la Regna aŭtoŝosea ero 79 ekde 1937.

Konstruigis ĝin Heinrich Koch, burĝo el Sättelstädt en 1932. La ŝtataj aŭtoritatoj aŭtoŝose-konstruemaj aĉetis la tuton ne longe post la konstruo lasante netuŝita almenaŭ la fontan parton en la plej strikta senco kun la kalkŝtonaĵoj ĉirkaŭaj. Komence de la 1990-a jaroj la fonto reaperis. Ripozuma parkejo aŭtoŝosea troviĝis rekte malsupre de la fonto. La kabano Hörselberghaus estas (sed sur la monto ne ĉepiede) meze de ambaŭ putetoj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Art. „Bube, Adolf“ fare de August Beck. Ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, Band 3 (1876), p.&nbsp;459–460 (tie ĉi interrete)
* Helge Dvorak: *Biographisches Lexikon der Deutschen Burschenschaft.* Band II: *Künstler.* Winter, Heidelberg 2018, ISBN 978-3-8253-6813-5, p.&nbsp;99–100.

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro

Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Arkivistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Gotha
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Fontanoj en Turingio
Mihály Balázs (literaturhistoriisto)

**Mihály Balázs** [mihAj balAĵ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balázs Mihály** estas hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.

Mihály Balázs naskiĝis la  en Gyón.

## Biografio 
Mihály Balázs akiris diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1972. Post la diplomo li ekinstruis en la universitato. Li estis asistanto (1972–1975), lektoro (1975–1981), docento (1981–1997), fine profesoro. Intertempe li estis vicrektoro (1986–1989), katedrestro (1996–2001), dekano (1998–2001). Li estis ankaŭ aspiranto en akademio instituto (1975–1978), baldaŭ li kandidatiĝis (CSc) en 1981, li doktoriĝis (DSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1997. Li edziĝis en 1971, lia edzino naskis du filojn en 1974 kaj 1977. Li ricevis premiojn inter 1997-2016.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az erdélyi antitrinitarizmus az 1560-as évek végén* (1988)
* *Early Transylvanian Antitrinitrianism 1567–1571. From Servet to Palaeologus* (1996)
* *Felekezetiség és fikció. Tanulmányok 16-17. századi irodalmunkról* (studoj, 2005)
* *Hitújítás és egyházalapítás között. Tanulmányok az erdélyi unitarizmus 16-17. századi történetéről* (studoj, 2016)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kaj intervjuo kun foto

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Chemex (stacidomo)

**Chemex** estas fervoja stacidomo en Troistorrents, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Troistorrents
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Monthey (distrikto)
Eŭropaj olimpikaj komitatoj

La **Eŭropaj Olimpikaj Komitatoj** (, ) estas organizaĵo situanta en Romo, Italio. La organizo inkluzivas 50 naciajn olimpikajn komitatojn (la lasta komitato aldonita estas tiu de Kosovo) .

Ekde 1991, la membroj de la organizo okazigas la Eŭropan Junularan Olimpikan Festivalon, en kiu adoleskantoj partoprenas sportajn eventojn kiuj okazas ĉiujn du jarojn (en neparaj jaroj) kaj estas dividitaj inter vintraj kaj someraj sportoj, kiel la somero kaj vintro. Olimpikoj. Sed male al la Olimpikoj, kiuj okazas unufoje en kvar jaroj kaj estas interspaco de proksimume jaro kaj duono inter la Somera kaj Vintra Olimpiko, la Eŭropa Junulara Olimpika Festivalo okazas ĉiun duan jaron kaj estas nur kelkmonata diferenco inter la Olimpikoj. vintra sporta turniro kaj la somera sporta turniro ĉar ili estas okazigitaj en la sama jaro, kutime en februaro kaj julio.

Ekde 2015, unufoje ĉiun kvaran jaron (unu jaron antaŭ la Olimpikoj), multfaka sportkonkursa turniro simila al la Olimpikoj estos produktita per la organizo kaj sub la superrigardo de la Internacia Olimpika Komitato. eoc). Similaj kontinentaj turniroj sub la aŭspicioj de la asocioj de la Olimpikaj Komitatoj de tiuj kontinentoj estas sukcese okazigitaj dum multaj jaroj en aliaj kontinentoj, inkluzive de la Aziaj Ludoj (ekde 1951), la Afrikaj Ludoj (ekde 1965) kaj la Tut-Amerikaj Ludoj (ekde 1951).

## Membroŝtatoj 
## Eksaj membroj 
## Eventoj 
* Eŭropaj Ludoj
* Eŭropa/Eŭropa Junularo Olimpika Festivalo (EYOF)
* Olimpiaj ludoj de la etaj eŭropaj ŝtatoj

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Eŭropa paralimpika komitato

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de EOC

Kategorio:Organizaĵoj en Romo
Kategorio:Sporto en Eŭropo
*
Mainpuri

**Mainpuri,**  estas urbego en norda Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.

## Demografio 
En 2011 loĝantoj de Mainpuri havis  kun legopovo 85%, kiu estas pli alta, ol la landa averaĝo. 

## Geografio 
Mainpuri situas sur ebenaĵo sur averaĝa alteco de 153 m. super la marnivelo. Ŝikohabad troviĝas 46, Etavah 48, Etah 55, Faruĥabad 56, Bhind 75, Kasganĝ 76, Badajun 90, Agra 99, Hathras 102, Hardoj 112, Kanpur 146, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 194, tutlanda ĉefurbo Delhio 238, Kolkata 1074, Mumbajo 1115 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Historio de Mainpuri devenas de la prahistoriaj tempoj. Pluraj dinastioj regis tie, ekzemple dinastio el Kanaŭĝ, la mogoloj. La urbo apartenis al la Maratha Imperio en la 18-a jarcento, inter 1801-1947 la britoj regis ĉi tie.

## Ekonomio 
Mainpuri estas plejparte agrikultura, ĉar la grundo estas tre fekunda. La kamparanoj rikoltas po tri tri jare. La industrio konsistas el produktado de agrikulturaj ekipaĵoj, lampoj, vitroj, lignaj skulptaĵoj, prilaboradoj de tabakoj, kotonoj, arakidoj.

## Religioj 
En Mainpuri la plej ofta religio estas la hinduismo (88%) kaj islamo (10%), iomete ĝajnismo malpli, ol 1%.

## Lingvoj 
La oficiala lingvo estas la hindia, sed estas uzataj ankaŭ :en:Kannauji language kaj :en:Braj Bhasha.

## Eduko 
En Mainpuri la plej altnivela instruado okazas en altlernejoj.

## Trafiko 
Stacidomo de Mainpuri havas rektajn fervojajn kontaktojn kun Faruĥabad, Ŝikohabad kaj Etavah. 4 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego. La plej proksima civila flughaveno estas ĉe Agra.

## Klimato 
En Mainpuri la temperaturo averaĝe varias inter 18-32 °C. Jare pluvas po 769 mm averaĝe, pli ofte pluvas pro la musono inter junio-septembro.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj, plej ofte hinduaj temploj
* restaŭrita fortikaĵo, tamen ne vizitebla pro privata proprieto

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Utar-Pradeŝo
Bresler (glaciaĵoj)

**Bresler** estas ĉilia glaciaĵmarko fondita en 1962. Ekde 2020 ĝi apartenas al la ĉilia multnacia Carozzi.

## Historio 
La firmao estis fondita en la 1960-aj jaroj, kaj akirita fare de la multnacia Unilever en 1993. Tiel, dum la 1990-aj jaroj kaj fruaj 2000-aj jaroj, la marko ĝuis grandan popularecon, atingante ĝis 35% de la glaciaĵmerkato en Ĉilio, eĉ igante la markon disvastigi malsukcese al Peruo. Tamen, dum la 2010-aj jaroj ĝi suferspertis signifan falon en sia merkatparto, plejparte kaŭzite de la pliiĝo de novaj konkurantoj kiel ekzemple Trendy aŭ Fruna, kiuj ofertas pli amasajn produktojn je pli malaltaj prezoj.

En la jaro 2020, estas sciigite ke kompanio Carozzi akiras la markon de Unilever, la aĉeto estas finpretigita en julio de tiu jaro. La operacio konsideris la fiksajn aktivojn de la Bresler kaj Melevi markojn, krom la licenco de la internaciaj markoj ĉeestantaj en la loka merkato kaj surmerkatigitaj ĝis tiu momento fare de Unilever Chile, Magnum, Calippo, Fruttare, Carte D'Or, Cornetto kaj Vienetta.

[eta|Glaciŝranko Bresler ene bazareto en [Santiago de Ĉilio]]

Fine de 2020, la marko estas relanĉita kun novaj produktoj kaj nova slogano, *Surprizu vin denove*, sed konservante la karakterizan emblemon de Unilever marko. En ĉi tiu kadro, novaj produktoj estas aldonitaj al ĝia katalogo, inter kiuj elstaras la glaciaĵoj Frugelé kaj Frac, produktoj apartenantaj al la grupo Carozzi. Krome, ekspansia plano estas komencita por konigi la markon en la tuta lando denove.

En 2022 nova logo estas lanĉita, postlasante tiun de post preskaŭ 30 jaroj, kaj estas anoncite, ke glaciaĵejoj malfermos kun la marko Bresler en malsamaj komercaj centroj en Ĉilio, por konkuri kun la marko Nestlé Savory.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Ĉiliaj firmaoj
Kategorio:Glaciaĵo
Cianurata acido

**Cianurata acido** aŭ **izocianurata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta el malkomponado de la ureo aŭ hidrolizo de la ureata acido. Ĝi estas blanka senodora solidaĵo, solvebla en akvo. Ĉi substanco trovatas sub la taŭtomeraj formoj de ketono kaj alkoholo. Cianurata acido posedas 3 karbonatomojn, 3 hidrogenatomojn, 3 nitrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn. Ĉi tiu blanka, senodora solido trovas uzon kiel antaŭaĵo aŭ komponaĵo de blankigiloj, desinfektiloj kaj herbicidoj. En 1997, la tutmonda produktado estis 160 mil tunoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **cianurata acido** per malkomponado de **ureo**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **cianurata acido** per hidrolizo de la ureata acido:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **trialila izocianurato** per traktado de **alila alkoholo** kaj **cianurata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **triglicidila izocianurato** per traktado de **glicidolo** kaj **cianurata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Cianida acido

## Referencoj 
Kategorio:Cianidoj
Kategorio:Laktamoj
Kategorio:Triazinoj
Kategorio:Imidoj
Kategorio:Triketonoj
Charles Caldwell Ryrie

**Charles Caldwell RYRIE** (2a de marto 1925 - 16a de februaro 2016) estis usona teologo kaj profesoro pri sistema teologio. Li estis la redaktisto de *"The Ryrie" Studa Biblio* de Moody Publishers, enhavante pli ol 10 000 el la klarigaj notoj de Ryrie. Unue publikigite en 1978, ĝi vendis pli ol 2 milionojn da ekzempleroj.

Charles Ryrie instruis gracliberan-teologion, la kredon ke nur komenca fido al Jesuo Kristo estas necesa por savo.

## Referencoj
Kategorio:Usonaj protestantoj
Trialilamino

**Trialilamino** aŭ **N,N,N-tripropenilo** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la alila alkoholo kaj amoniako. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca, brulema likvaĵo kun amoniaka odoro, malmulte solvebla en akvo. Trialilamino posedas 9 karbonatomojn, 15 hidrogenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. Trialilamino estas bazaj substancoj uzataj en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj, amoniaj kaj alilaj derivaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **trialilamino** per traktado de **alila alkoholo** kaj **amoniako**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **trialilamino** per traktado de **alila alkoholo** kaj **cianida acido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **trialilamino** per hidrolizo de **alila acetato**, sekvata per interagado de la **alila alkoholo** kun amoniako:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **trialilamino** per traktado de **alila klorido** kaj **amoniako**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **trialilamino** per traktado de **alilmagnezia klorido** kaj **nitrogena triklorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Aminoj

## Referencoj 
Kategorio:Alilaminoj
Gurdvaro Shri Kalgidhar Sahib

La **Gurdvaro Shri Kalgidhar Sahib** estas la plej granda sikisma preĝejo de la kontinenta Eŭropo. Tio troviĝas en la komunumo Pessina Cremonese, en norda Italio. La konstruon prizorgis la porkonstrua firmao «La Solidarietà» el Gussola.

## Priskribo kaj agadoj
Ĉe la grundetaĝo troviĝas manĝejo, kuirejo, necesejo, kaj loko por deponi la ŝuojn; ĉe la unua etaĝo troviĝas granda halo por la preĝoj; ekstere vasta parkumejo disponeblas por la vizitantoj de la templo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*
Afrikaj Ludoj

La **Afrika Ludoj** (), ankaŭ konata kiel la **Tutafrikaj Ludoj** ( kaj la '''') estas multfaka sportevento, okazigita unufoje ĉiujn kvar jarojn en Afriko. La evento estas organizita de la Afrika Unio, la Afrika Olimpika Komitato (ANOCA) kaj la Asocio de afrikaj sportaj konfederacioj https://en.wikipedia.org/wiki/Association_of_African_Sports_Confederations. La unuaj ludoj estis okazigitaj en 1965 en Brazavilo, Kongo. Ekde 1999, la ludoj ankaŭ inkluzivas konkursojn por sportistoj kun handikapoj.

## Historio 
Pierre de Coubertin, la fondinto de la modernaj Olimpikoj, provis iniciati la ekziston de Tutafrikaj Ludoj en la fruaj 1920-aj jaroj. La koloniismaj potencoj kiuj regis la kontinenton tiutempe kontraŭbatalis tion pro timo ke la ludoj instigus la landojn postuli sendependecon. Provoj okazigi la eventon en Alĝero en 1925 kaj en Aleksandrio en 1928 estis malsukcesaj.

Komence de la 1960-aj jaroj, la franclingvaj landoj en Afriko organizis la amikajn ludojn. La ludoj estis okazigitaj en Madagaskaro (1960) kaj Ebura Bordo (1961). La tria evento estis planita okazi en 1963 en Senegalo. En 1962, sportaj kaj junularaj ministroj de pluraj afrikaj landoj kunvenis en Parizo, inter ili ministroj de anglalingvaj landoj kiuj decidis aliĝi al la ludoj, kiuj estis renomitaj la Tutafrikaj Ludoj. La nova formato estis rekonita fare de la Internacia Olimpika Komitato kiel la kontinenta ĉampioneco, simila al la Aziaj Ludoj kaj la Tut-Amerikaj Ludoj.

En 1965, la ludoj estis okazigitaj por la unua fojo en Brazavilo, Kongo kaj estis nomitaj la "Tute-Afrikaj Ludoj". En la aranĝoj partoprenis ĉirkaŭ 2 500 sportistoj el tridek landoj. Egiptujo finis la ludojn kiel gajnintoj post kiam Sportia gajnis tridek medalojn, dek sep el kiuj estis oraj medaloj.

La dua evento estis planita okazi en 1969 en Malio, sed militista puĉo en la lando kaŭzis ilian nuligon. Lagoso, Niĝerio estis elektita por anstataŭigi Malion kaj la ludoj estis planitaj por 1971, sed estis poste prokrastitaj por pliaj du jaroj pro la Biafra Milito. La tria raŭndo de la ludoj estis fiksita por 1977 en Alĝero, sed pro teknikaj kialoj la ludoj estis prokrastitaj al 1978. La padrono de prokrasto de la ludoj ankaŭ daŭris en la kvara raŭndo kiu estis planita okazi en 1983 en Kenjo, prokrastita al 1985. kaj poste denove prokrastita dum du pliaj jaroj.

Ekde 1987, la ludoj estis okazigitaj unufoje ĉiujn kvar jarojn. En 2015, la ludoj estis okazigitaj en Brazavilo por marki la 50-an datrevenon de la malfermo de la ludoj.

## Listo de afrikaj ludoj 
## Listo de sportaj konkursoj 
Ĉe la Afrika Ludoj, ekzistas konkursoj en 30 disciplinoj. La nombroj en krampoj indikas la unuan jaron en kiu la konkursoj estis okazigitaj en la branĉo.

En la pasinteco ekzistis ankaŭ konkuradoj en kampohokeo (1987-2003), basbalo (1999-2003) kaj remado (2007)

## Tablo de medaloj 
## Vidu ankaŭ 
* Aziaj Ludoj
* Eŭropaj Ludoj
* Tut-Amerikaj Ludoj
* Pacifikaj Ludoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fono de oficiala retejo
* Gajnintoj  de medaloj en diversaj eventoj
* Evento ĉe Ultraviewdirectory


Kategorio:Plursportaj eventoj
Kategorio:Sporto en Afriko
Monthey-Ville (stacidomo)

**Monthey-Ville** estas fervoja stacidomo en Monthey, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Monthey
* Monthey (stacidomo)
* Monthey-En Place (stacidomo)
* Monthey-Hôpital (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Monthey (distrikto)
Karlov (distrikto Žďár nad Sázavou)

**Karlov** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en&nbsp;distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1457. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Akvokondukilo, kiu estis konstruita jam en la jaro 1860 
* Memoriga kruco kun tilioj
* Enirpordego en ĉasarbaron antaŭe servis kiel enirejo en cerva ĉasarbaro de Kinskidoj. Hodiaŭ ĉe tiu ĉi pordego kun ststuo de cervo kaj statuo de sankta Huberto komenciĝas vojo de instrupado Velké Dářko.

## Pluaj fotoj 

Vodovod.JPG|Akvokondukilo
Karlov (ZR), kříž.jpg|Memoriga kruco kun tilioj
Vstupni brana jeleni.JPG|Enirpordego
Karlov_letecky.jpg|Karlov el aviadilo

### Panoramo 
Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Březejc

**Březejc** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en&nbsp;distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* kapelo en vilaĝplaco
* kruco ĉe n-ro 37

## Pluaj fotoj 

Březejc - hasičská zbrojnice.JPG|Fajroestingista armilejo
Březejc - kříž u čp. 37 obr01.jpg|Kruco ĉe n-ro 37
Březejc - východní okraj obce obr01.jpg|Orienta rando
Březejc - kříž ve východní části obce obr02.jpg|Kruco en la orienta parto

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Křižánky

:*Eble vi serĉas: naturmemorindaĵon Křížánky en distrikto Jičín aŭ Křížánky, lokan parton de municipo Hejnice.*

**Křižánky** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en&nbsp;distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. Tra la municipo trafluas rivero Svratka, sur kiu troviĝas historia limo, kiu apartigas la municipon en la bohemian kaj la moravian parton (same kiel municipojn Herálec kaj Svratka). Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1392. 

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Moravské Křižánky
* České Křižánky
* České Milovy

## Memorindaĵoj 
* Křižánky estas memoriga rezervejo de popola arkitekturo, videblaj ĉi tie estas multe da plektitaj domoj 
* Preĝejo de Virgulino Maria Helpantino de kristanoj el la jaroj 1932–1934
* la plej alta monto de Žďárské vrchy Devět skal (836 m s. m.)
* rokformacio Milovské perničky (732 m s. m.)

## Pluaj fotoj 

Moravske Krizanky 127 1.jpg|Domo en Moravské Křižánky
Moravske Krizanky 8 b.jpg|Domo en Moravské Křižánky
Ceske Krizanky 10 b.jpg|Domo en České Křižánky
Devět skal, vyhlídka IV.jpg|Devět skal
PP Devět skal 18.jpg|Devět skal
PP Devět skal 23.jpg|Devět skal


Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Municipoj en dislimejo de Bohemio kaj Moravio
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Svratka
Aigle-Château (stacidomo)

**Aigle-Château** (*Aigle-Dépôt ASD* ĝis 2017) estas fervoja stacidomo en Aigle, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Aigle VD
* Aigle (stacidomo)
* Aigle-Dépôt (stacidomo)
* Aigle-Hôpital (stacidomo)
* Aigle-Parc Aventure (stacidomo)
* Aigle-Place-du-Marché (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Aigle
Károly Balogh (oficisto)

**Károly Balogh** [kAroj balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh Károly** estis hungara oficisto, literaturhistoriisto, membro de Societo Kisfaludy (1942). Lia nobela antaŭnomo estis *mankóbükki*.

Károly Balogh naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Balassagyarmat.

## Biografio 
Károly Balogh studis en militakademio, poste en Jura Akademio (Pécs), fine li doktoriĝis el juro en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1903. Li estis nobela juĝisto en Szécsény kaj Balassagyarmat ĝis 1907, poste ok jarojn ministeria oficisto en Fiume (tiam ekstera parto de Hungarlando). Li batalis dum la 1-a mondmilito, li emeritiĝis en 1920, tamen li havis postenon en ministerio inter 1920-1943, eĉ li estis bibliotekisto en Pécs inter 1926-1930. Li edziĝis en 1907. Li ricevis postmortan premion en 1989. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Madách Imre otthona* (1924)
* *Madách Imre, az ember és a költő* (1934)
* Martialis: *Epigrammák* (tradukaĵo, 1937)
* *Antik bronztükör. Martialis.* (tradukaĵo, 1940)
* *Római könyv. I. Vesta. II. Ianus.* (1941)
* *Csesztvei ősz. Versek.* (poemoj, 1944)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vlkov (distrikto Žďár nad Sázavou)

**Vlkov** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Žďár nad Sázavou. Ĉi tie vivas  (). Tra la municipo kondukas fervojlinio Havlíčkův Brod - Křižanov - Brno, sur kiu estas establita fervoja haltejo *Vlkov u Tišnova*.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1364.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Sonorilejo

## Pluaj fotoj 

Vlkov, náves s čekárnou.jpg|Vlkov, vilaĝplaco
Vlkov, zvonice.jpg|Vlkov, sonorilejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Zsófia Bán

'*** [ĵOfia], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bán Zsófia*' estis hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis la  en Rio-de-Ĵanejro.

## Biografio 
 devenis el hungara familio, tamen ŝi lernis la hungaran en sia aĝo 12 depost la portugala kaj angla. Ŝi akiris M.A. diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1981. Post la diplomo ŝi laboris 4 jarojn en filma produktejo, pli poste ŝi instruis en la universitato kiel asistanto (1985-1990), lektoro (1990-1992), poste docento. Ŝi doktoriĝis samloke en 1996 kaj en la sekva jaro ŝi akiris sciencan gradon Ph.D.. Intertempe ŝi estis aspiranto ĉe Hungara Scienca Akademio (1985-1988). Ŝi ricevis premiojn inter 2007-2021.

## Elektitaj kontribuoj 
* Desire and De-Scription: *Words and Images of Postmodernism in the Late Poetry of William Carlos Williams* (1999)
* *Esti Iskola. Olvasókönyv felnőtteknek* (noveloj, 2007; germane: 2012)
* *Amikor még csak az állatok éltek* (2012; germane: 2014)
* *Turul és dínó. Jelenetek a képek életéből. Esszék, tanulmányok, kritikák* (eseoj, studoj, kritikoj, 2016)
* *Vagánybagoly és a harmadik Á, avagy Mindenki lehet más* (2019)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun foto
* oficiala paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kněževes (distrikto Žďár nad Sázavou)

**Kněževes** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Žďár nad Sázavou. Ĉi tie vivas  (). En valo okcidente de la municipo trafluas rivero Oslava.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1370.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Baroka kapelo de sankta Floriano 
* Triopo de barokaj ŝtonaj krucoj el la jaro 1780
* Ŝtona kruco el la jaro 1920
* Alia ŝtona kruco apud ŝoseo al Bory
* Ligna misia kruco el la jaro 2014 

## Pluaj fotoj 

Pond in Kněževes, Žďár nad Sázavou District.jpg|Kněževes
Cultural monument House no. 3 in Kněževes, Žďár nad Sázavou District.jpg|Kněževes

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Albarregas

La rivero **Albarregas**, nomita ankaŭ (), estas rivero de la okcidento de Iberio apartenanta al la hidrografia baseno de Guadiana, kiu je mallonga fina parto de fluejo trapasas la nordon de la urbo Merido, Ekstremaduro, Hispanio.

Ĝi ekfluas en la montaro *Bermeja y Cornalvo*, en la natura parko Kornalvo. Fluas tra la teritorio de Trujillanos, kaj enfluas en la dekstra bordo de la rivero Guadiana, en la urba kerno de Merido. Dum la plej granda parto de la jaro la akvokvanto estas malabunda kaj somere foje sekiĝas, sed dum pluvsezono povas enhavi sufiĉe da akvo kaj foje eĉ okazigis inundojn aŭ elbordiĝojn.

La nomo de la rivero rilatas al diversaj popoloj kiuj vivis en la areo: romianoj nomis ĝin *Fluminus Barraeca* kaj araboj transformis la vorton per aldono de la artikolo Al.​ Tra Merido, la rivero trairas du gravajn vorkojn de inĝenierado de la Antikva Romio, nome la Akvedukto Milagros kaj romia ponto, fakte en urba parko lastatempe ĝardenigita.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Riveroj en Hispanio
Kategorio:Merido
Kategorio:Gvadiano
Preĝejo Sankta Jozefo (Szerencs)

La **preĝejo Laborista Sankta Jozefo** estas sakrala moderna konstruaĵo en urbo Szerencs (Hungario).

## Historio 
Oni decidis konstrui plian katolikan kirkon en 1993. Ĝi estis konsekrita fare de István Seregély en 2002. Post 2 jaroj la sonorilostablo estis konstruita, kien oni metis 3 sonorilojn.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en herbejo, sed antaŭ ĝi kaj iom maldekstre staras la sonorilostablo. En la simetria fasado meze la alta turo altiĝas super la plata. La turo (sen sonoriloj) fakte donas lumon al la navo. La urnotombejo situas sur la teretaĝo pro la alta grundakva nivelo. Ĝi estas kovrita, kaŝita per grundoplenigaĵo, kvazaŭ la kirko situus sur holmo. La ekstera urnotombejo estas rondirebla kaj protektita per supra ŝirmilo. La navo kuŝas sur la unua etaĝo, al kiuj du ŝtuparoj kuras. Interne estas videbla tre granda kruco kaj statuo pri Sankta Jozefo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto 

Szerencs
Szerencs
Preĝejo Sankta Elizabeto (Eisenach)

eta|katolika preĝejo de Eisenach
**Preĝejo Sankta Elizabeto** (germane: Pfarrkirche *St. Elisabeth*) estas romkatolika kirko en Eisenach, Germanujo, estante paroĥa kaj sub patroneco de Elizabeto de Hungario. La komunumo apartenas al la dekanujo de Meiningen ene de la episkopujo de Erfurto.

## Historio 
Kun permeso de grandduko Karlo Aleksandro ĝi povis konstruiĝi inter la jaroj 1886 kaj 1888 laŭ planoj de la kasela arĥitekto Hugo Schneider laŭ novgotika stilo. La turo de la Elizabeta kirko je Marburg modelis por ĝi.

Dum tri jarcentoj katolikismo en Eisenach estis sufokigita. Nur ĉ. la jaro 1840-a fariĝis eta komunumo por kiu oni starigis sur la grundo de la nuna kirko etan kapelon. La unua sankta meso estis celebrita en la 19-a de novembro 1844.

Kiam tridek jarojn pli malfrue la fidelularo rapide plinombris oni devis ekagi. Same kiel ĉe la Preĝejo Koro de Jesuo (Vajmaro) oni baziĝis sur la toleremo de la grandduka kaj de lia registaro. Por financi la tuton okazis ekde 1882 monkolekto kaj multe estis donita fare de la katolikoj de la regiono de Fulda. En la 8-a de septembro 1888 lia episkopa moŝto de Fulda, Joseph Weyland, faris la konsekron. Dum la Dua mondmilito la originaj buntaj vitraloj detruiĝis, dume la konstruaĵo mem restis kvazaŭ sendifekta.

Post aliaranĝoj en 1965 estis en 1987/88 restaŭrado de la interno. Renovigo kaj de la interno kaj de la malinterno venis en la jaroj inter 2000 kaj 2002.

 Thuringia Eisenach asv2020-07 img08 StElisabeth Church.jpg|interno
 Eisenach St Elisabeth Altarraum.jpg|altarejo kun triptiko
 Eisenach St Elisabeth Kirchenpatronin.jpg|elizabetaj statuo kaj relikvujo

## Orgeno 
La orgeno de la firmao Jehmlich el Dresdeno fariĝis en 1972. Ĝin renovigis en 1996 la firmao Kutter el Friedrichroda.

## Literaturo 
* H.A. Egenolf: *100 Jahre St.-Elisabeth-Kirche Eisenach*, Druckhaus Frank Schroeter, Friedrichroda 1988, p.&nbsp;10

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo 

## Referencoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Eisenach
Eisenach
Eisenach
Eisenach
Internacia Festivalo de Klasika Teatro de Mérida

eta|dekstre|230px|Romia Teatro de Mérida.
La **Internacia Festivalo de Klasika Teatro de Mérida** () estas festivalo de klasika teatro (ĉefe de greklatina deveno) kiu okazas ĉiujare en Mérida, Hispanio, dum la monatoj julio kaj aŭgusto en la Romia Teatro de Mérida. Inaŭgurita kiel kunvenejo kaj teatra evento en 1933, ĝi estas konsiderita kiel unu de la plej gravaj en sia ĝenro.

## Historio 
Ĝia deveno datas de la jaro 1933 pro la surscenejigo de la klasika tragedio *Medea* de Seneko, en versio de Miguel de Unamuno kun la aktorino Margarita Xirgu kiel protagonisto. Post nova prezentado en 1934, pro la tiama politika tensio en Hispanio, ĝi ne pluis ĝis post 19 jaroj, nome en 1953, kiam oni restarigis la ludojn pere de la tragedio *Fedra* fare de kompanio de universitata teatro. En 1954 revenis ankaŭ la profesia teatro pere de ludado de *Edipo* de Sofoklo ludita de Francisco Rabal. Fine de la 1950-aj kaj laŭlonge de la 1960-aj jaroj la Festivalo de Klasika Teatro enkadriĝis ene de la frankisma klopodo kunigi disvolvigon de turismaj destinoj kun artaj prezentoj, nome "Festivales de España".

Inter 2000 kaj 2005 estis direktoro de la festivalo la dramaturgo Jorge Márquez, poste el 2008 ĝis fino de 2010 Francisco Suárez,​ poste Blanca Portillo.​ Ekde 2012 la direktoro estis la teatra impresario Jesús Cimarro, kaj sekvis aliaj direktoroj en posteno tre polemika, pro la uzitaj buĝetoj, ekonomiaj rezultoj de la festivalo, elekto de kompanioj kaj trupoj ktp.

Sur la scenejo ludis gravaj geaktoroj kiel Concha Velasco, José Luis López Vázquez, Emma Suárez, Ana Belén, Constantino Romero, Blanca Portillo, Carmen Machi, Pepe Sancho, Maribel Verdú, Toni Cantó, Javier Gurruchaga, Aitana Sánchez-Gijón, Emma Ozores, Paco Maestre ktp.

## Disvolvigo 
Laŭlonge de la jaroj ludoj okazis ankaŭ en la Romia Amfiteatro de Mérida, spektakloj de muziko kaj danco, ludoj en nehispanaj lingvoj (elstare en antikva greka) prelegoj, seminarioj, etendoj de la festivalo al Medellín kaj aliaj lokoj en la regiono, kie estas romiaj restaĵoj ktp. Dum la 21-a jarcento je la etoso de la festivalo oni organizis similan teatran festivalon por amatoraj lernejaj grupoj (ĉefe de mezlernejoj) ktp., en kiu ludoj okazas matene en printempo, dum la "granda" festivalo okazas nokte somere. Por la turisma sektoro de la urbo la festivalo iĝis grava akcelo en la jaro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la festivalo

* 

Kategorio:Festivaloj
Kategorio:Teatro
Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Merido
Darío Grandinetti

**Darío Alejandro GRANDINETTI**​ (Rosario, Provinco Santa Fe; 5-a de marto 1959), plej ofte konata kiel *Darío Grandinetti*, estas argentina aktoro. Li famis pro nombraj roloj en televido, teatro kaj kino, kaj partoprenis en filmoj de famaj reĝisoroj kiel Alejandro Doria, Pedro Almodóvar kaj Damián Szifron.

## Biografio 
Kiel junulo, li ludis futbalon, poste li eklernis teatron kaj pro labortialoj translokiĝis al Bonaero.

En 1980 li debutis en televidserio, *Donde pueda quererte*. En 1984 li debutis en kino per la filmo *Darse cuenta*. Lia unua eksterlanda filmo estis *El día que murió el silencio* (en 1998), de la itala reĝisoro boliviigita Paolo Agazzi. En 2001 li ricevis la Premion Konex kiel unu de la kvin plej bonaj kinaktoroj de la 1990-aj jaroj en Argentino. Li laboris multe ankaŭ en Hispanio kaj en filmoj kaj en televidserioj; ekzemple por la hispana reĝisoro Pedro Almodóvar en la Oskar-premiita filmo *Hable con ella*. En 2012 li ricevis la Premion Emmy al plej bona aktoro pro partopreno en televida ciklo *Televisión por la inclusión*.​

## Filmoj 
* 1984 *Darse cuenta*
* 1985 *Esperando la carroza*
** *La búsqueda*
* 1986 *Expreso a la emboscada*
** *Seguridad personal*
* 1988 *Las puertitas del señor López*
* 1990 *Cien veces no debo*
** *La pandilla aventurera*
* 1992 *El lado oscuro del corazón*
* 1994 *La balada de Donna Helena*
* 1995 *Las cosas del querer: Segunda parte*
** *No te mueras sin decirme adónde vas*
* 1996 *El dedo en la llaga*
** *Despabílate amor*
* 1997 *Sus ojos se cerraron y el mundo sigue andando* de Jaime Chávarri
** *La casa de Tourneur*
* 1998 *El día que murió el silencio*
* 1999 *El amateur*
** *Operación Fangio*
* 2001 *El lado oscuro del corazón 2*
* 2002 *Hable con ella* de Pedro Almodóvar
* 2003 *Ilusión de movimiento*
** *Tiempo de tormenta*
** *Palabras encadenadas*
** *El juego de Arcibel*
** *Ciudad del Sol*
* 2004 *El año del diluvio* de Jaime Chávarri
** *Próxima salida*
* 2005 *Segundo asalto*
** *El buen destino*
* 2007 *La carta esférica* de Imanol Uribe
** *¿De quién es el portaligas?*
** *El frasco*
** *Quiéreme*
** *La peli*
* 2008 *Horizontal/Vertical*
* 2009 *Haroldo Conti, homo viator*
** *Días de mayo*
* 2010 *Carne de neón*
* 2013 *Matrimonio*
* 2014 *Inevitable*
** *Relatos salvajes*
* 2015 *Francisco*
* 2016 *Julieta* de Pedro Almodóvar
* 2016 *Horas*
* 2017 *Pescador*
* 2017 *Te esperaré*
* 2018 *La reina del miedo*
* 2018 *Rojo*
* 2020 *La isla de las mentiras*
* 2021 *La casa de los conejos*
* 2022 *Un crimen argentino*
* 2024 *Desmontando un elefante*

## Referencoj 
* 

Kategorio:Argentinaj aktoroj
József Balogh (filologo)

**József Balogh** [jOĵef balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh József** estis hungara klasika filologo, redaktoro,  literaturhistoriisto. Lia origina familia nomo estis *Blum*.

József Blum naskiĝis la  en Gödöllő, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Balogh devenis el juda familio, sed iam li konvertiĝis al katolikismo. Li studis inter 1911-1915 en Budapeŝto, Berlino, Munkeno kaj Freiburg, poste li estis piloto dum la 1-a mondmilito, fine li doktoriĝis en 1918 en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li batalis por konservado de la klasika lingvoinstruado kontraŭ la lernejaj reformoj de Kunó Klebelsberg en la 1920-aj jaroj. Li intense traktis antikvajn kaj fruajn kristanajn literaturaĵojn kaj li redaktis revuojn, kies kultura politiko estis la angla-franca direkto kontraŭ la germana. Dum la nazia erao (1944) li kaŝiĝis, tamen li estis kaptita kaj  Gestapo murdis lin en nekonataj cirkonstancoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vasa lecta et pretiosa. Szent Ágoston konfessziói. Egy stílustörténeti tanulmány vázlata* (disertaĵo, 1918)
* *Voces Paginarum. Adalékok a hangos olvasás és írás kérdéséhez.* (1921; germane: 1927)
* *Szent Ágoston, a levélíró. Szemelvényekkel leveleskönyvéből.* (1926)
* *A klasszikus műveltségért* (1934)
* Szent István „Intelmei”-nek forrásai (Budapest, 1936)
* *Szent Ágoston vallomásai* (tradukaĵo en 2 volumoj, 1943, 1944)

## Fontoj 
* hungarlingva aprezo kaj biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj klasikaj filologoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kantonoj de Aisne

eta|dekstra|300px|Komunumoj kaj kantonoj de la departemento Aisne.
La jena artikolo prezentas kompletan **liston de la kantonoj de la departemento Aisne** en Francio.

Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por elektado de membroj de departementaj konsilioj.

## Historio 
Ekzistis entute 57 kantonoj kiam la departemento estis kreita en 1790. La nombro estis malgrandigita al 37 post la kantona reformo de 1801, kaj sekve denove pligrandiĝis pro loĝantara evoluo.

Leĝo de la 17-a de majo 2013 (valida ekde la departementaj elektoj en marto de 2015) reformis la kantonojn : nun ekzistas entute 21 kantonoj en la departemento. Antaŭe, kantonoj estis subdividoj de arondismentoj; nun kantono povas transiri arondismentan limon.

## Listo 
## Malaperintaj kantonoj 
Antaŭ la kantona leĝa reformo de 2013-2015 konsistis la departemento Aisne el 42 kantonoj entute :

## Referencoj
Alilamino

**Alilamino** aŭ **alilamino** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la alila klorido kaj amoniako. Ĝi estas flaveca aŭ preskaŭ blanka likvaĵo forte brulebla kaj kun forta amoniakodoro, solvebla en akvo. Alilamino posedas 3 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. Alilamino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj amoniaj kaj alilaj derivaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **alilamino** per traktado de **alila alkoholo** kaj **amoniako**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **alilamino** per traktado de **alila alkoholo** kaj **cianida acido** sekvata per reduktado de la alila nitrilo:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **alilamino** per hidrolizo de **alila acetato** kaj **alila alkoholo**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **alilamino** per traktado de **alila klorido** kaj **amoniako**:

## Vidu ankaŭ 
* Aminoj

## Referencoj
Celomo

alternative=Ilustraĵoj de la celomo, genitalaj duktoj kaj nefridioj de diversaj specioj. Lameno 44 el «On the coelom, genital ducts, and nephridia. Quarterly journal of microscopical science» Vol 37 Paĝoj 477-510|eta|Ilustraĵoj de la celomo, genitalaj duktoj kaj nefridioj de diversaj specioj.
La **celomo** estas sekundara kavaĵo en la korpo de celomuloj. Ĝi estas de mezoderma origino kaj estas limigita per tegaĵo nomata peritoneo. En plenkreskoj, la celomo povas daŭri en diversaj korpokavaĵoj. Prabuŝuloj formas la mezodermon kaj celomon tra procezo nomata skizocela. Ne ĉiuj duflankulaj bestoj evoluigas celomon; kelkaj estas sencelomuloj kaj posedas masivan mezodermon, dum aliaj estas pseŭdocelomuloj kaj havas celomsimilan kavaĵon nomitan pseŭdocelomo.

La celomo permesas pli bonan dividon de taskoj kaj specialiĝon de la sistemoj kaj organoj de la korpo. Ĝi funkcias kiel transportsistemo por nutraĵoj, metabolitoj kaj spiraj gasoj, kaj provizore povas stoki rub-produktojn. Ĝi ankaŭ donas sendependecon al la organoj kaj permesas fiziologiajn funkciojn kiel la sendependan batadon de la koro kaj peristaltajn ondojn en la digesta vojo. La celomigata likvaĵo povas funkcii kiel interna hidrostatika skeleto. La ĉeesto de la celomo estis grava en la evoluo kaj diversigo de malsamaj bestgrupoj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* * * 

Kategorio:Besta anatomio
Kategorio:Zoologio
Les Fontanelles (stacidomo)

**Les Fontanelles** estas fervoja stacidomo en Ormont-Dessous, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Ormont-Dessous
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Aigle (distrikto)
Radu Lupu

**Radu Lupu** (la 30an‏ de novembro 1945 en Galați, Rumanio - la 17-an de aprilo 2022) estis rumana juda pianisto kiu loĝis en Britio kaj Svislando. Rekonita kiel unu el la plej eminentaj pianistoj de lia generacio .

Lupu registris multajn albumojn. Li estis nomumita por du Grammy-Premio kaj gajnis unu, en 1996, por albumo kiu inkludis du Schubert- piansonatojn. Inter la honoroj kiujn li ricevis estis Komandanto (CBE) en la Ordeno de Brita Imperio.

## Vivo 
Radu Lupu estis naskita al advokato Meir kaj instruisto Anna née Gabor. En la aĝo de ses jaroj li komencis lerni pianon, kaj en la aĝo de 12 li unuafoje koncertis en plena programo de verkoj kiujn li mem komponis. En la aĝo de 14 li gajnis stipendion kaj komencis studi ĉe la Bukareŝta Konservatorio, kie li studis inter aliaj kun la instruisto de Dinu Lipatti . En 1961 li gajnis stipendion por studi ĉe la Moskva Konservatorio, kie li studis kun Heinrich Neuhaus kaj poste kun sia filo, Stanislav Neuhaus, ĝis 1969 . Li gajnis unuan premion en tri konkursoj: Van Cliburn en 1966, la George Enescu Internacia Konkurso en 1967, kaj la Leeds Internacia Konkurso en 1969. En 1989 li gajnis la prestiĝan premion "Aviati" de la itala asocio de vizitantoj .

Radu Lupu estis regule invitita por ludi kun ĉiuj plej gravaj orkestroj en la mondo, inkluzive de la Berlina Filharmonio, (kun kiu li malfermis la Festivalon de Salcburgo en 1986, kondukita fare de Riccardo Motti), la nederlanda Concertgebouw Orkestro, ĉiuj gravaj Londonorkestroj, kaj ĉiuj la ĉefaj usonaj orkestroj. Lia unua grava prezento en Usono estis en 1972, kun la Cleveland Orchestra kaj Daniel Barenboim en Novjorko kaj kun la Ĉikaga Simfonia Orkestro kaj Carlo Maria Giolini. Lupu ludis ĉe ĉiuj gravaj muzikaj festivaloj kaj estis regula gasto ĉe la Festivalo de Salcburgo kaj la Festivalo de Lucerno.

En junio 2019, li deklaris sian deziron fini sian artan karieron ĉe la fino de tiu sezono.

Lupu malofte donis intervjuojn al raportistoj pro timo distordi siajn vortojn aŭ citi eksterkuntekston. estis edziĝinta dufoje. Unue edziĝinta al violonĉelisto Elizabeth Wilson en 1971. Li vivis en Laŭzano kun sia dua edzino, Dalia, naskita en Rumanio, violonistino en la loka orkestro.

Lupu mortis en Laŭzano post longa malsano, en la aĝo de 76 jaroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Radu Lupu diskografio ĉe Discogs
* 
* Radu Lupu biografio  ĉe Decca
* Portretoj de Radu Lupu ĉe la National Portrait Gallery, Londono

Kategorio:Rumanaj judoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de la Brita imperio
Kategorio:Klasikaj pianistoj
Fenila tiokarbamido

**Fenila tiokarbamido** aŭ **benzena tioureo** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiokarbamata acido kaj anilino. Ĝi estas blanka, malhela aŭ kremkolora solidaĵo kun amara gusto, solvebla en akvo. Fenila tiokarbamido posedas 7 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn, 2 nitrogenatomojn kaj 1 sulfuratomon. Fenila tiokarbamido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj sterkoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **fenila tiokarbamido** per traktado de **tiokarbamata acido** kaj **anilino**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **Fenila tiokarbamido** per traktado de **tioureo** kaj **fenila klorido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **anilino** per traktado de **tiokarbamoila klorido** kaj **anilino**:

## Vidu ankaŭ 
* Karbamido

## Referencoj 
Kategorio:Aromataj kombinaĵoj
tiokarbamido
Kategorio:Amidoj
Kategorio:Amaraj komninaĵoj
Kategorio:Homa genetiko
El lado oscuro del corazón

**El lado oscuro del corazón** (La malhela korflanko) estas argentin-kanada drama-surrealisma filmo verkita kaj reĝisorita de Eliseo Subiela kaj ĉefrolulita de Darío Grandinetti, Sandra Ballesteros, Nacha Guevara, André Mélançon kaj Jean Pierre Reguerraz. Ĝi premieris la 21an de majo 1992. La intrigo estas bazita ĉefe sur la poezia verkaro de Oliverio Girondo, kaj duarange sur poeziaĵoj de Mario Benedetti kaj Juan Gelman. 

## Intrigo
Oliverio (Grandinetti), bohemieca poeto, trairas Bonaeron kun amikoj, fronte al morto, serĉante virinon kapablan "flugi". En la daŭro de la filmo, la poezio de Mario Benedetti, Juan Gelman kaj Oliverio Girondo interplektiĝas kun tipaj lokoj de la ĉiutageco kaj argentina kaj urugvaja. Ĉe rostitaĵo kaj la drinkejaĉoj de Bonaero kaj Montevideo, la pensaro de la protagonisto intermite miksiĝas kun la fikcio, nur por plej bone montri la sintenon de la centra ĉefrolulo. 

Unu el la plej memorindaj scenoj de la filmo konsistas en surlita amparo postseksa. La fino estas tute surpriza. Li diras, ke li serĉas virinon kapablan "flugi", kaj tuj li premas butonon kaj la liton renversiĝas englutante la virinon.

## Geaktoraro
* Darío Grandinetti
* Sandra Ballesteros
* Nacha Guevara
* Mario Benedetti
* André Melançon
* Jean-Pierre Reguerraz
* Inés Vernengo
* Mónica Galán
* Marisa Aguilera
* Pablo Brichta

## Komentoj
* La filmo estas unu el malmultaj raraj montroj de kinigo de poezia materialo, nome de tre malsimilaj esprimiloj.
* La filmo ricevis diversajn premiojn en tre variaj kinfestivaloj, inter kiuj de Montrealo, Biarritz, Onubo, Havano, Berlino, Kolombio, Kanado, Argentino, Brazilo, Bergamo ktp.
* En 2001 oni premieris *El lado oscuro del corazón 2*, sekvaĵo realigita tiam kiel hispan-argentina kunproduktaĵo, denove verkita kaj reĝisorita de Eliseo Subiela, kaj protagonistigita de Darío Grandinetti kaj Sandra Ballesteros, kun Ariadna Gil kaj Nacha Guevara. Ĝi estis premierita la 5an de julio 2001.

## Eksteraj ligiloj 
* Culturialnet - Alia resumo
* 
* Espantapájaros1 - Oliverio Girondo 
* Poemoj de Mario Benedetti kaj Oliverio Girondo, *El lado oscuro del corazón*, 1992

* 
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Argentinaj filmoj
Kategorio:Kanadaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1992
Kategorio:Superrealismaj filmoj
2-Heptanono

**2-Heptanono** aŭ **butilacetono** estas organika kombinaĵo rezultanta el oksidigado de la **2-heptanolo**. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, malmulte solvebla en akvo. 2-Heptanono posedas 7 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 2-Heptanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de nutrosuplementoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **2-heptanono** per traktado de **acetila klorido** kaj **1-pentano**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **2-heptanono** per oksidigado de la **2-heptanolo**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **2-heptanono** per traktado de **acetono** kaj **klorobutano**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **2-heptanono** per traktado de **acetaldehido** kaj **kloropentano**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **2-heptanono** per traktado de **kloroacetono** kaj **butano**:

## Vidu ankaŭ 
* Ketonoj

## Referencoj 
Kategorio:Heptanonoj
Cuéntame cómo pasó

***Cuéntame cómo pasó*** (Rakontu al mi kiel ĝi okazis), konata simple dekomence kiel *Cuéntame*, estas hispana televida serio elsendita per La 1 de Televisión Española ekde la jaro 2001.

Dekomence la serio estis nomota *Nuestro ayer*. Sed, la produktoroj elektis pli komercan titolon *Cuéntame* (Rakontu al mi). Tiu titolo devenas de la fame konata kanto samtitola publikigita en 1968 en disko de la grupo de pop-muziko *Fórmula V*. Ĉar tiu titolo estus jam registrita oni modifis (ampleksis) ĝin por la serio​ en 2002.

La serio kombinas mikrohistorion kaj makrohistorion, la serio rakontas la vivon de familio de meza klaso ĝis malalta burĝaro, nome Alcántara, devena el rura elmigrado, dum la lastaj jaroj de frankismo, la transiro kaj la demokratio, kiel socipolitika kroniko de la epoko. Ĉefaj roluloj estas la gepatroj, avino, du plenkreskaj gefiloj kaj du pli junaj gefiloj. La rakontisto estas la plej juna filo, unue Carlitos, poste Carlos.

Kun pli da 400 epizodoj, 22 sezonoj kaj 21 jaroj de elsendado, ĝi estas la serio de pinttempo plej longdaŭra de la historio de la televido en Hispanio. La serio estis elsendita ankaŭ en Argentino, Ĉilio, Italio kaj Portugalio, kaj en diversaj landoj oni produktis versiojn de similaj famili-historiaj rakontoj, nome en Hispanio, Ekvadoro, Ĉilio, Usono, Ĉeĥio, Peruo kaj Germanio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* En RTVE Play
* En Amazon Prime Video

* 

Kategorio:Hispanaj televidaj serioj
Hans Eichhorn (esperantisto)

**Hans EICHHORN** (naskiĝis la 29-an de aŭgusto 1942 en Pirna, mortis la 20-an de oktobro 2016 en Weil am Rhein) estis germana psikologo kaj esperantisto.

Li doktoriĝis en 1971 en Dresden kaj habilitiĝis en 1989 en Jena. 

En la 1960-aj jaroj li aktivis en la reorganizado de la Esperanto-movado en Orienta Germanio. Komence de la 1970-aj jaroj li estis vicprezidanto de TEJO. 

Eichhorn, Hans