open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Svatá Hora

**Svatá Hora** (en traduko Sankta Monto) estas signifa baroka areo kaj pilgrima loko sur altaĵo (586 m) en Příbram, samtempe temas ankaŭ pri baza setlejunuo de tiu ĉi urbo. La areon de Svatá Hora kreas kvarangula komplekso de ambitoj kun dimensioj  80 × 72 m kun kvar kapelo en la anguloj, interne sur alta ŝrtona teraso situas devene gotika preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria, alikonstruita kaj ampleksigita en la jaroj 1660–1673 dum ĉeesto de arkitekto Carlo Lurago. Al la norda alo de ambitoj apudas la eksa jezuita rezidejo (Svatohora rezidejo) kaj monaĥejo kaj de nordokcidenta angulo de la komplekso kondukas al Příbram kovritaj ŝtupoj. En la jaroj 2015 kaj 2016 Svatá Hora trairis per ampleksa rekonstruo.

## Pluaj fotoj 

Svatá Hora u Příbrami - letecký pohled.jpg|Svatá Hora, aviadila vido
Svatá Hora zamlžená - letecký pohled.jpg|Svatá Hora, aviadila vido
Svatá Hora.jpg|Svatá Hora el okcidenta flanko
Svatá Hora brána 6.jpg|Praga pordego (la ĉefa enirejo en la areon) post rekonstruo
Svatá Hora ,Příbram , sousoší.jpg|Statuaro de Kalvario en parko en Svatá Hora
Svatá Hora sloup Panny Marie 4.jpg|Statuo de Virgulino Maria kun Jesuo
Hlavní oltář, Svatá Hora.jpg|La ĉefa arĝenta altaro kun Virgulino Maria 
Oltář s křížem, Svatá Hora.jpg|La altaro en la kapelo de ĉeĥaj patronoj
Oltář s Madonou, Svatá Hora.jpg|La altaro en la kapelo de Virgulino Maria de Senĉesa helpo
Svatá Hora, ambit 1.jpg|Bildo en la ambito
Svatá Hora, ambit 11.jpg|Altaro en ambito

### Panoramo
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficialaj paĝoj
* Retpaĝa kamero

Kategorio:Monaĥejoj en distrikto Příbram
Kategorio:Barokaj monaĥejoj en Ĉeĥio
Kategorio:Barokaj preĝejoj en distrikto Příbram
Kategorio:Naciaj kulturaj memorindaĵoj en distrikto Příbram
Kategorio:Memorindaĵoj sur ĉeĥaj poŝtmarkoj
Kategorio:Konstruaĵoj de Carlo Lurago
Kategorio:Konstruaĵoj en Příbram
Kategorio:Religio en Příbram
Kategorio:Brda montetaro
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en Příbram
Petrovice u Uhelné Příbramě

**Petrovice u Uhelné Příbramě** () estas vilaĝo, parto de kampurbo Uhelná Příbram en distrikto Havlíčkův Brod en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordokcidente de Uhelná Příbram. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 38 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Petrovice u Uhelné Příbramě** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,81&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Image:Petrovice_u_Uhelné_Příbramě_A._Dům_čp._19.jpg|Domo n-ro&nbsp;19
Image:Petrovice_u_Uhelné_Příbramě_C._Dům_čp._29.jpg|Domo n-ro&nbsp;29
Petrovice u Uhelné Příbramě D. Dům u silnice.jpg|Domo ĉe ŝoseo
Image:Petrovice_u_Uhelné_Příbramě_G._Rybník.jpg|Fiŝlago
Image:Petrovice_u_Uhelné_Příbramě_N._Kamenný_rozcestník.jpg|Malnova ŝosea ŝtona vojmontrilo

Kategorio:Uhelná Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Unión Ferroviaria (stacidomo)

**Unión Ferroviaria** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto Ezeiza, Provinco Bonaero, Argentino.

Ĝi estas ankaŭ nomita *Parada Links* (malnova nomo), *Unión Ferroviaria* aŭ *La Unión*.

centra|280ra|eta|Haltejo kaj trajno

## Vidu ankaŭ 
* La Unión (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:La Unión (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Jamal Zahalka

**Ĵamal ZAĤALKA** (‎, ‎; naskita la 11-an de januaro 1955, Kafr Qara, Israelo) estas israela politikisto de la partia koalicio Balad kaj Unuiĝinta Listo, gvidanto de la Balad- partio.

Zahalka studis farmacion en la Hebrea Universitato de Jerusalemo . Post kiam Azmi Bishara forfuĝis el Israelo, Zahalka iĝis la Balad-partiestro. Li estas membro de la Kneset de 2003 ĝis 2019.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Jamal Zahalka ĉe la retejo de la  Kneset 

Kategorio:Palestinaj ateistoj
Kategorio:Israelaj ateistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1955
Kategorio:Israelaj politikistoj
Luterana preĝejo (Tápiószentmárton)

La **luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en grandvilaĝo Tápiószentmárton (Hungario).

## Historio 
En Tápiószentmárton la luteranoj konstruis preĝdomon en nekonata tempo. Ĝi estis plene trakonstruita al klasikisma kirko videbla ankaŭ nun inter 1845-1847. En la sekvaj jarcentoj kelkfoje renovigaj laboroj okazis, la plej grava en 1938. En 2003 la turo ekhavis horloĝon.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en centro de Tápiószentmárton en korto. La fasado de la preĝejo estas simetria, meze malsupre la kvarangula enirejo funkcias, la plej supre la turo altiĝas. En la turo 2 sonoriloj loĝas. La navo ambaŭflanke havas laŭvice 2 blindajn fenestrojn, triopan fenestron, fine solan fenestron, ĉiuj estas kvarangulaj. La navo finiĝas kvarangula absido, malpli alta kaj larĝam ol la navo. La pentraĵo ĉe la ĉefaltaro prezentas Kriston sur la Olivarba Monto.

## Fontoj 
* datenoj hungare 
* oficiala paĝo

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

Tapioszentmárton
Salah Tarif

**Salach TARIF** (; ‎; naskita la 9-an de februaro 1954 en Julis, Israelo) estas iama israela politikisto.

## Priskribo 
Tarif estas israela druzo kaj naskiĝis en *Julis* (, ), druza vilaĝo en norda Israelo. Li funkciis en la IDF kiel paraŝutisto kaj tankŝoforo. Tarif estis membro de la Kneset de 1992 ĝis 2006 por la Laborista partio (Avoda). 

Kiam li estis nomumita ministro sen dosiero fare de Ariel Sharon en 2001, li estis la unua ne-juda israela ministro . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Salah Tarif ĉe la retejo de la Kneset

Kategorio:Israelaj ministroj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1954
Reĝa Entomologia Societo de Londono

La **Reĝa Entomologia Societo** -  - estas akademia societo dediĉita al la studo de insektoj. Ĝi celas disvastigi informojn pri insektoj kaj plibonigi komunikadon inter entomologoj.

La societo estis fondita en 1833 kiel la Entomologia Societo de Londono. Antaŭ tio jam estis multaj samtemaj grupiĝoj en la urbo kiel la "Societo de Entomologoj de Londono" () ankaŭ nomata , kiu kunvenis ekde la 1720-aj jaroj, komence sen havi formalan statuson de asocio. Unua prezidanto de la societo en 1833 kaj 1934 estis la zoologo John George Children (1777–1852).

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Entomologio
Kategorio:Entomologoj
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Britio
Kategorio:Edukaj organizaĵoj en Londono
Haneen Zoabi

**Hanin ZUABI** (ankaŭ *Hanin Zoabi* aŭ *Haneen Zoubi*; ‎, ‎; naskita la 23-an de majo 1969, Nazareto, Israelo) estas israel-araba politikisto, membro de la Knesset de la araba naciisma partio Balad. Ŝi estis membro de la Kneset de 2009 ĝis aprilo 2019, kaj la unua virino elektita al la parlamento de ŝia partio .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Haneen Zoabi ĉe la retejo de la Kneset

Kategorio:Israelaj instruistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1969
Taleb el-Sana

**Taleb EL-SANA** (, ; naskita 1960 en Tel Arad, suda Israelo) estas beduen-israela politikisto. Li estis membro de la Kneset de 1992-2003.

Li diplomiĝis pri juro ĉe la Hebrea Universitato de Jerusalemo kaj estas profesie advokato. Li ankaŭ estas aktivulo de multaj bonfaradoj funkciigantaj en la Negevo.

Li estis prezidanto de la kontraŭdroga komisiono. Li estas nuntempe la prezidanto de la parlamenta grupo de la Unuiĝinta Araba Listo (Ra'am) .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Taleb el-Sana ĉe la retejo de la Kneset 

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1960
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Beduenoj
Kategorio:Palestinanoj
Tawfiq Ziad

**Tawfiq ZIAD** (ankaŭ *Tawfik Zayyad* aŭ *Tawfeeq Ziad*; , ; naskiĝis la 7-an de majo 1929 en Nazareto, Brita Palestino; mortis la 5-an de julio 1994 en Jordana Valo, Palestino) estis palestina politikisto kaj poeto.

Li estis membro de la Kneset nome de la Nova Komunista Listo (RAKĤ) kaj la Demokrata Fronto por Paco kaj Egaleco (Ĥadaŝ). Urbestro de Nazareto inter 1975 ĝis 1994.

Li estas plej bone konata pro sia lobiado en la nomo de Arabaj israelanoj .

## Bibliografio 
*  
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de Tawfiq ZIAD ()
* la poezio de Ziad  ()

Kategorio:Palestinaj politikistoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Palestinaj poetoj
Kategorio:Mortintoj en 1994
Kategorio:Naskiĝintoj en 1929
Kategorio:Aktivuloj
TSF Studios 77

**TSF Studios 77** estas filmstudioj instalitaj en Seine-et-Marne, sur la komunumoj de Maisoncelles-en-Brie kaj Pommeuse. 

Estas aro de 12 studioj, kies malfermo estas planita por 2025, kun backloto sur perimetro de 52 hektaroj. 

## TSF Backlot 77 
Inaŭgurita la  de Rachida Dati, tiam ministrino pri Kulturo, ĝi estas la plej granda backloto de Francio.

Ĝi enhavas la backloton "Rues de Paris" (esperante Stratoj de Parizo), dekoracio de  hektaroj reproduktanta la parizajn pejzaĝojn. En 2025, ĝi ricevas la trofeon César & Techniques 2025.

Ĝi ankaŭ enhavas la internon de Airbus A300. 

## Verkoj filmitaj en la studioj 
### Kino 
### Televido 
* 2024: Ceremonio de malfermo de la Somera Olimpiko 2024

## Distingoj 
* Trofeo César & Techniques 2025

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
## Eksteraj ligiloj 
* .
*  Filmoj filmitaj en la TSF Studios 77 sur la Interreta filma datumbazo

Kategorio:Kinaj firmaoj
Tristán Suárez

**Tristán Suárez** estas urbo en Granda Bonaero, Argentino, en la distrikto Ezeiza de la provinco Bonaero. Ĝi situas en la sudo de la distrikto kaj estas traigata de la fervoja linio General Roca (LGR), de RP 205 kaj de la ŝoseoj Ezeiza-Cañuelas kaj Presidente Perón.

## Vidu ankaŭ 
* Tristán Suárez (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Carlos Spegazzini (stacidomo)

**Carlos Spegazzini** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto Ezeiza, Granda Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Nomŝildo

## Vidu ankaŭ 
* Carlos Spegazzini

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Carlos Spegazzini
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Carlos Spegazzini

**Carlos Spegazzini** (eks-*km 41,100*) estas urbo en Granda Bonaero, Argentino, en la distrikto Ezeiza de la provinco Bonaero. Ĝi situas en la sud-centra parto de la distrikto, apud la RN 205, ĉe la km&nbsp;46. Ĝia nomo estis donita honore al la sciencisto Carlos Luis Spegazzini.

Ĝi estas granda loĝantarcentro, evoluiganta signifan industrian kaj komercan aktivecon, kaj bone provizita per reto de servoj. Ĝia loĝantaro estis  loĝantoj (2001).

La lasta popolnombrado estis en 2017, kiu estis farita de la NRO nomata Por Nuestra Salud e Higiene de Ezeiza, prezidata de s-ro Martín Rodríguez, denaska de tiu urbo, donis entute proksimume  loĝantojn.

La urbo estas dividita en la sekvajn kvartalojn: Barrio Del Plata, Tres Américas, Monte Rosa, La Flecha, Barrio Güemes, La Esperanza, El Remanso, Barrio Parque Las Lomas, Barrio El Porvenir, Laguna Azul Los Guindos kaj San Javier. Ekzistas kvar buslinioj kiuj cirkulas en la areo.

## Vidu ankaŭ 
* Carlos Spegazzini (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Autréville-Saint-Lambert

''''* -  prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Meuse* - prononco [], por diferencigo de la france samnoma rivero Mozo en Esperanto nomata *Mozio* - en la historia kaj kultura regiono Loreno kaj ekde 2016 en la nova administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Verdun kaj al la kantono *''. 

eta|maldekstra|250ra|

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Meuse

## Eksteraj ligiloj 
* informoj en la retejo de la komunumaro () 

Kategorio:Komunumoj de Meuse
Franz Schrader

**Jean-Daniel-François SCHRADER**, pli konata sub la nomo **Franz Schrader** (n. la 11-an de januaro 1844 en Bordozo - m. la 18-an de oktobro 1924 en Parizo) estis franca pireneisto, geografo, kartografo kaj pentristo.

Membro de pluraj geografiaj societoj kaj de la Franca Alpa Klubo, kies prezidanto li estis de 1901 ĝis 1904, Franz Schrader praktikis la montaron kun scienca celo kaj kontribuis al ĝian konadon, klopodante fidele transdoni siajn observojn kaj disvastigi sian konon de la tereno al la plej granda nombro da homoj. Topografo aŭtodidakta kaj inventinto de pluraj mezuriloj, kiel la orografo, li kontribuis al pli bona kono de la Pireneoj : la unuaj mapoj, kiujn li kreis, precipe tiu de la Monto Perdu en 1874, estis tiutempe senprecedence precizaj. Dungito de la eldonejo Hachette, kies kartografian oficejon li direktis ekde 1880, li eldonis serion da lernolibroj kun Louis Gallouédec, finis la realigon de la *Universala Atlaso* komencita de Louis Vivien de Saint-Martin kaj partoprenis la reviziadon kaj republikigon de la famaj *Guides Joanne*. Li ankaŭ kunlaboris kun sia kuzo Élisée Reclus, kiu influis lin dum lia tuta geografokariero.

Kiel elstara pentristo kaj talentplena desegnisto, Franz Schrader faris el la altaj pintoj sian ĉefan inspirfonton. De kelkaj el siaj amikoj li estis kromnomita kiel « *la Corot de la montaro* », kaj li fondis la Societon de montaraj pentristoj en 1898, kiu kunigas artistojn speciale interesatajn pri ĉi tiu natura medio.

Admiranto de John Ruskin, amiko de Patrick Geddes kaj subtenanto de Léon Bourgeois, Franz Schrader estis la pensulo de reinventita urbo, pli estetika, pli homa kaj pli respektoplena al la medio. Tre kritika pri la produktivisma modelo de okcidentaj socioj, kiujn li konsideris minaco al naturaj medioj, li atentigis pri la neceso konservi naturajn rimedojn kaj alvokis por internacia geografio kapabla starigi tutmondajn protektajn mezurojn. La multaj artikoloj, kiujn li dediĉis al la malekvilibroj kaŭzitaj de la industria revolucio, same kiel lia tre pesimisma analizo de la sekvoj de la Unua mondmilito kaj de la uzado de mekanika forto kontraŭ naturo, igas lin antaŭulo de verda politiko en klare moderna sinteno por sia epoko.

Lia memoro restas tre vivanta en la Pireneoj, kie unu pinto de la masivo Batchimale havas lian nomon. Samkiel aliaj gravaj pireneistoj, Franz Schrader estas entombigita ĉe la piedo de la cirko Gavarnie.

Kategorio:Francaj geografoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Pireneistoj
Svinov (Útvina)

**Svinov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Útvina en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km nordoriente de Útvina. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Svinov situas en katastra teritorio **Svinov u Toužimi** kun areo 5,98&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de sankta Floriano

## Pluaj fotoj 

Svinov kaple sv. Floriána červenec 2020 (1).jpg|Kapelo de sankta Floriano
Svinov červenec 2020.jpg|Svinov, malnova lernejo

Kategorio:Útvina
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Český Chloumek

**Český Chloumek** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Útvina en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km norde de Útvina. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Český Chloumek estas distingo de Německý Chloumek.

**Český Chloumek** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 10,03&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1419.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Český Chloumek srpen 2021 (5).jpg|Český Chloumek
Český Chloumek srpen 2021 (6).jpg|Český Chloumek
Český Chloumek srpen 2021 (4).jpg|Český Chloumek
Český Chloumek louky u vesnice srpen 2021 (2).jpg|Pejzaĝo apud Český Chloumek 

Kategorio:Útvina
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Svinov

Nomon **Svinov** portas pluraj setlejoj:

* Svinov (Ostrava) – urba parto de la statuta urbo Ostrava
** Ostrava-Svinov (stacidomo) - fervoja stacidomo en Ostrava-Svinov
* Svinov (Útvina) – loka parto de municipo Útvina en distrikto Karlovy Vary
* Svinov (Pavlov) – domaro en municipo Pavlov en distrikto Šumperk

## Similaj nomoj 
* Osvinov – domaro en distrikto Karlovy Vary
Joan Plowright

**Joan Ann Olivier, baronino Olivier** (n. la 28-an de oktobro 1929 en Brigg, Yorkshire and the Humber - la 16-an de januaro 2025 en Northwood , Granda Londono), pli bone konata kiel **Dame Joan PLOWRIGHT** (DBE)  estis Brita aktorino, gajninto de la Premioj Ora Globo kaj Tony, same kiel kandidato al Oskaro, Emmy kaj du BAFTA Premioj. Plowright ankaŭ estas unu el nur kvar inaj aktoroj kiuj gajnis du Orajn Globojn en la sama jaro .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Joan Plowright ĉe rottentomatoes.com

Kategorio:Tony-premiitoj
Kategorio:Damoj Komandoroj de la Ordeno de Brita Imperio
Kategorio:Mortintoj en 2025
Kategorio:Naskiĝintoj en 1929
Kategorio:Britaj aktoroj
Máximo Paz (Bonaero)

**Máximo Paz** estas urbo en la distrikto Cañuelas, provinco Bonaero, Argentino. La urbo apartenas al la urba aglomeraĵo Granda Bonaero, kvankam ne el administra vidpunkto.

Ĝi havas populacion de  loĝantoj en 2010. Ĝi estas la dua plej loĝata urbo en la distrikto Cañuelas, estante superita nur de la urbo Cañuelas.

## Vidu ankaŭ 
* Máximo Paz (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Sedlo

**Sedlo** povas esti:
;nomo de setlejoj
* Sedlo (Komařice), parto de municipo Komařice en distrikto České Budějovice
* Sedlo (Klíny), parto de municipo Klíny en distrikto Most
* Sedlo (Útvina), parto de municipo Útvina en distrikto Karlovy Vary
* Sedlo (Číměř), parto de municipo Číměř en distrikto Jindřichův Hradec
* Sedlo (Střelské Hoštice), parto de municipo Střelské Hoštice en distrikto Strakonice

; monto
* Sedlo (Bohemia mezmontaro), dupinta monto en Bohemia mezmontaro en distrikto Litoměřice konata ankaŭ sub nomo *Vysoké levínské Sedlo* (726 m s. m.)

## Similaj
* Dolní Sedlo, parto de municipo Hrádek nad Nisou en distrikto Liberec
* Horní Sedlo, parto de municipo Hrádek nad Nisou en distrikto Liberec
* Libínské Sedlo, parto de urbo Prachatice en distrikto Prachatice
Přílezy

**Přílezy** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Útvina en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordokcidente de Útvina. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Přílezy** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,39&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1354.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Bartolomeo
* Krucifikso
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

File:Přílezy - kostel sv. Bartoloměje.jpg|Preĝejo de sankta Bartolomeo
File:Přílezy - kostel sv. Bartoloměje - portál.jpg|Enireja portalo de la preĝejo de sankta Bartolomeo
File:Přílezy - boží muka.jpg|Dia torturo
File:Boží muka u kostela sv. Bartoloměje, Přílezy.JPG|Krucifikso

Kategorio:Útvina
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Béthincourt

''''* -  prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Meuse* - prononco [], por diferencigo de la france samnoma rivero Mozo en Esperanto nomata *Mozio* - en la historia kaj kultura regiono Loreno kaj ekde 2016 en la nova administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Verdun kaj al la kantono *''. 

eta|maldekstra|250ra|

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Meuse

Kategorio:Komunumoj de Meuse
Carl Eduard Güthling

**Carl Eduard GÜTHLING** (naskiĝinta la  en Lengerich, mortinta la  en Legnica) estis germana klasika filologo, historiisto kaj gimnaziestro. 

## Vivo 
Estante filo de urbopordega gvatisto li frekventis de 1835 je Paderborn la lernejon *Gymnasium Theodorianum*. Post trapaso de la abiturienta ekzameno en 1843, li ekstudis en somero 1844 ĉe la universitato de Monastero klasikan filologion, filozofion, germanistikon kaj historion. Vintre de 1847/48 li troviĝis en Berlino por aŭskulti prelegojn de August Boeckh, Karl Wilhelm Ludwig Heyse, Karl Richard Lepsius kaj Leopold George. En marto 1848 li ricevis la gimnazian instruadrajton. 

De pasko 1848, Güthling staĝis ĉe Konsilantargimnazio de Minden; samloke oni nomumis lin jaron poste helpinstruisto, de februaro 1850 orda instruisto. En oktobro 1851 li eĉ fariĝis supera instruisto. Paralele li laboris por doktoriĝo kiu sukcesis en novembro 1856 ĉe la universitato de Tübingen post defendo de laboraĵo pri Tucidido. 

En oktobro 1861, Güthling vokiĝis kiel vicestro kaj unua supera instruisto ĉe la gimnazio de Bolesławiec; ekdeĵoro tiea estis paske 1862. Jam tri jarojn pli malfrue li fariĝis lernejestro ĉe la Evangelia Gimnazio de Lubań. Komence de julio 1867 li ekdirektoris ĉe la Municipa Evangelia Gimnazio de Legnica kie li dum 22 jarojn servadis. Por sia meritaro li ricevis la Ruĝan aglo-ordenon (kvara klaso). Pro okula malsano li pensiiĝis en oktobro 1889; postanto lia estis Wilhelm Gemoll.

Edzigis lin Karoline Sĉmidt naskonte du filojn: Otto kaj Carl Adolf Ernst. Krom la lernejaj taskoj, li publikigis plurajn sciencajn aĵojn pri la latina literaturo kaj stilarto, pri germanaj humanistoj kaj pri la metodo de bona lernigo de la latina lingvo. 

## Skribaĵoj (elekto) 
* *Moritz, Herzog und Kurfürst von Sachsen*. Du partoj, Minden 1858–1859 (lernejprogramaro)
* *Des L. Annäus Seneca Apokolokyntosis. Übersetzt und erläutert*. Minden 1861
* *De Latinitate falso suspecta*. Bolesławiec 1863 (lernejprogramaro)
* *Beiträge zur Kenntniss der classischen Latinität. Bemerkungen und Nachträge zu dem Krebs-Allgayerischen Antibarbarus der lateinischen Sprache*. Berlin 1866
* *Die ersten westfälischen Humanisten*. In: *Festschrift zur Einweihung des Gymnasiums in Liegnitz*. Legnica 1867, S.&nbsp;9–24
* *De Titi Livii oratione cap. I quod est de usu verborum simplicium*. Legnica 1867 (lernejprogramaro)
* *De Taciti Agricola*. Legnica 1878 (lernejprogramaro) 

## Literaturo 
* Norbert Thiel: "Güthling, Carl Eduard", ĉe: Hubert Unverricht (eld.): *Liegnitzer Lebensbilder des Stadt- und Landkreises. Band 1: A–L,* Hofheim/Taunus 2001, p. 218–220 (kun foto)

## Eksteraj ligiloj 
*Vikifontaro

*slipo pri Güthling ĉe BBF 
* *Kößlers Lehrerlexikon* (GEB)

## Notoj
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Lernejestroj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1824
Kategorio:Mortintoj en 1896
Aristide Olivier

**Aristide OLIVIER** (naskiĝis  en Caen) estas franca politikisto. Li estis vicurbestro pri sporto en la urbo Caen de 2014 ĝis 2024, poste urbestro ekde la .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Caen

Kategorio:Caen
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Urbestroj de Calvados
Zoltán Kalmár

**Zoltán Kalmár,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kalmár Zoltán,** estis hungara mikologo, ornitologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1934, ornitologian diplomon en la sekva jaro. Post la dua diplomo li praktikadis 2 jarojn en birda kolekto de la Hungara Nacia Muzeo, poste li estis lektoro en kemia instituto (1937–1948), pli poste en aliaj institutoj. Li estis katedrestro en altlernejo de Hódmezővásárhely (1969–1975), sed li instruis ankaŭ ekde 1961 en Halle kaj Lepsiko ekde 1961, ankaŭ en Hungara Hortikultura Universitato ekde 1970. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1955, li doktoriĝis en 1992 antaŭ la Hungara Scienca Akademio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mandulatörő nagy fakopáncs.* (1933)
* *A madár mellcsont-taraja [Crista sterni] és a repülés.* (disertaĵo, 1935)
* *A hazai galócák.* (1944)
* *Gombaismeret.* (kursa lernilo, 1947)
* *Ehető és mérges gombáink.* (monografio, kunaŭtoro, 1955; 5-a eldono: 1984)
* *Erdő-mező gombái.* (monografio, kunaŭtoro, 1956; 2-a tralaborita eldono: 1961)
* *Magyarország ritka kalaposgombái.* (1959)
* *Gombagyűjtési útmutató.* (1967; 2-a tralaborita eldono: 1982)
* *A gombák csodás világa.* (monografio, 1968; slovake: 1972)
* *Lepkék.* (1973; 5-a eldono: 1992)
* *Gombászkönyv. Ehető és mérges gombák.* (kunaŭtoro, 1989;  5-a eldono: 1998)
* *Gombagyűjtés. Hogyan kerülhetők el a gombamérgezések?* (1995)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fungosciencistoj
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ferenc Kevei

**Ferenc Kevei,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kevei Ferenc,** estis hungara mikrobiologo, mikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kőszeg, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1960, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1965, post 3 jaroj li doktoriĝis. Post la diplomo li praktikadis jaron, poste li estis asistanto 5 jarojn, lektoro (1971–1983), docento (1983–1997), ankaŭ katedrestro ekde 1997 ĝis sia morto en la universitato. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1982, lia habilitiĝo okazis en 1999. Li abrupte mortis antaŭ doktoriĝo antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1976, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1971 kaj 1975. Li ricevis premion en 2002, stipendiojn en 1980 kaj inter 2001–2003.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Investigations on the Oligosaccharide Decomposition of Candida requinyii Szép et Novák.* (kunaŭtoro, 1965)
* *Hatásmódvizsgálatok szelektív antifungális aktivitású szteroid glikozidokkal.* (disertaĵo, 1967)
* *Mikrobiológiai gyakorlatok.* (kunaŭtoro, studenta lernolibro, 1972, plurfoje eldonita ĝis 2001)
* *Aspergillus protoplasztok és fúziójuk.* (disertaĵo, 1980)
* *Factors Affecting High-Frequency Fungal Protoplast Fusion.* (kunaŭtoro, 1986)
* *Mikrobiológia.* (studenta lernolibro, 1998; 2-a eldono: 1999)
* *Mikrobiológia.*(studenta lernolibro, kunaŭtoro, 2010)

## Fontoj 
* biografio angle kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj mikrobiologoj
Kategorio:Hungaraj fungosciencistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Ĝoecu

**Ĝoecu** () estas urbego kaj marhaveno en la Gubernio Nigato, en regiono Ĉubu en ĉefa insulo Honŝuo en Japanio. La urbego estas fama pro sia abundo de neĝo, la ĉiujara ĉerizflora festivalo, sakeo kaj rizo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 Ĝoecu havis populacion de . En fino de la 1970-aj jaroj Ĝoecu konstante malkreskis, tamen ekde 2007 ĝi estas speciala urbo.

## Geografio 
Ĝoecu situas inter Japana Maro kaj montoj. La urbego enhavas kvar rimarkindajn montojn.

## Historio 
La areo de aktuala Ĝoecu estis loĝita dum miloj da jaroj. Iam ĝi estis provinca ĉefurbo. En 1614 fortikaĵo konstruiĝis. En tiu areo 2 urboj estis kreitaj kun la establado de la moderna municipsistemo en 1889. Unu el la urboj estis levita al urbostatuso en 1911, la alia nur en 1954. Intertempe dum la 2-a mondmilito militkaptitejo funkciis apud la urbo. Ĝoecu estis kreita per unuiĝo de ambaŭ urboj en 1971. La 1-an de januaro 2005 Ĝoecu aneksis 13 najbarajn municipojn vastigante ĝian areon.  

## Ekonomio 
Ĝoecu estas regiona komerca kaj industria centro kun peza industrio ĉe la haveno, la malpeza produktado kaj komerco troviĝas pli interne.

## Eduko 
En Ĝoecu la nacia pedagogia  universitato estis establita en 1978.

## Trafiko 
Ĝoecu havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn al la regiono. Aparte menciindas la Ŝinkanseno, Linio Yamanote kaj Linio Ginza (Tokyo Metro). La haveno havas praman trafikon.
eta|maldekstre|

## Klimato 
Ĝoecu situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 2599 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, dum vintre okazas grandaj naĝadoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* pluraj festivaloj
* ruinoj de iamaj fortikaĵoj
* parkoj
* muzeoj
* akvario
* plaĝo

## Ĝemelurboj 
*  Hunĉun, Ĉinio
*  Lilienfeld, Aŭstrio
*  Pohan, Sud-Koreio

## Nomportantoj 
* asteroido 26806 Kushiike, ĝi ŝuldas sian nomon al la malnova vilaĝo Kuŝiike, nun parto de la urbo Ĝoecu

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Sud-Urala ŝtata universitato

**Suda urala ŝtata universitato** (**SUSU**, , akronime ) estas publika universitato kaj scienca centro en Ĉelabinsko, Rusio, fondita en 1943.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  
*  

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Rusio
Ŝtata universitato
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1943
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1940-1949
Kategorio:1943 en Rusio
Eberhard Zänker

**Eberhard ZÄNKER** (naskiĝinta en 1935) estas germana historiisto kaj emerita instruisto de la angla lingvo de la Supera Alfred-Frank-lernejo. Prelegojn ofte li faris ĉe Aŭgustena Gimnazio de Grimma. 

Estas li la biografiverkinto de Georg Joachim Göschen kaj de ties korektisto Johann Gottfried Seume. Kiel ĉe la personoj pri kiuj li fokusiĝis, Zänker elektis Grimma kiel agadlokon. Ankaŭ la literatura intereso de li temigas pleje Grimma kaj ties medion. Fakuloj altkvalita taksis lian biografion pri Seume. Ne mire ke Zänker estas pinta reprezentanto de la Seume-Societo kiu aljuĝadas la literaturan Seume-premion.
## Verkoj (elekto) 
* *Johann Gottfried Seume: eine Biographie*, Leipzig 2005. ISBN 3-936618-65-8
* *Georg Joachim Göschen: Buchhändler, Drucker, Verleger, Schriftsteller; ein Leben in Leipzig und Grimma-Hohnstädt*, Beucha 1996. ISBN 3-930076-27-6
* *Handwerkszeug der despotischen und geistlichen Gaunerei: Seumes Apokryphen über die Sprache*, 1990
* *Göschens merkwürdiger Korrektor: Vor 180 Jahren, am 13. Juni 1810, starb Johann Gottfried Seume*, 1990 

## Eksteraj ligiloj 
*ligiloj ĉe DDB
* perlentaucher.de
* "Johann Gottfried Seume – Eine Biographie"
* Zänker ĉe www.isbn.de
* Eberhard Zänker: "Vor 200 Jahren im Grimmaischen Wochenblatt: Ein Gedicht zum Gründungstag der Fürstenschule" - ĉe: *grimma.de*

## Notoj 

Kategorio:Distrikto Leipzig
Kategorio:Literaturhistoriistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1935
Kategorio:Germanaj instruistoj
Eldonejo Karolinger

**Eldonejo Karolinger** (germane: *Karolinger Verlag*) estas en 1980 fondita en Vieno de Peter Weiß kaj Jean-Jacques Langendorf. Ĝia orientiĝo estas konservativa. 

Fondiĝo  estis sub la nomo ''L'Age d’Homme – Karolinger*. Temis pri financa kooperado kun francujema eldonejo kreita de Vladimir Dimitrijević. Depost la fino de la kunlaborado la eldonejo simple nomiĝas *Karolinger* respektive *Dr. Peter Weiß -Karolinger Verlag*. Kompanianoj estis  krom Weiß ka Langendorf ankoraŭ Jean Yves Lefebvre kaj Hans Hofinger.

Eldona maksimo estas *nihil commune* (nenio vulgara); orientiĝas je la latinida-ĝermana malfermeco de la karolidoj: tre gravas eldonejprograme la literaturo en franca lingvo. Krom historio, politiko kaj teoria politikanalizo gravas la jenaj serioj: 
* *Romanica*: eldono de - ankaŭ ne tro konataj - francaj verkistoj (ekz. Céline kaj Renard);
* *Der Osten*: verkoj de uloj el la eŭropa kaj neeŭropa orientoj; 
* *Die Bibliothek von R****:  diversĝenraĵoj, ekz. de malfruaj mistikuloj, soldata historio, literaturo de grandbienuloj (18-a jarcento); 
* *Bibliothek der Reaction*: fontoj el la tempo de restaŭrado, ekz. de Donoso Cortés, Metternich, de Maistre aŭ Bloy.

Furoris la unua traduko de la drucker-a verko *The End of Economic Man'' fare de Konrad kaj Peter Weiß, el la 2010-a jaro.

Ĝis la 2004-a jaro estis publikigitaj 77 titoloj.   
## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo

## Notoj 
Kategorio:Eldonejoj
Kategorio:Vieno
Kategorio:Aperis en 1980
Kozlov (Bochov)

**Kozlov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bochov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi situas proksimume duonvoje inter urboj Bochov kaj Toužim apud ŝoseo II/198. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Kozlov situas en katastra teritorio **Kozlov, Pávice **kaj** Pěčkovice** kun areo 9,21&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1365.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Kastelo Kozlov

## Pluaj fotoj 

Church of the Assumption of the Virgin Mary in Kozlov (8182).jpg|Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria 
364 71 Bochov, Czech Republic - panoramio (11).jpg|Kozlov

Kategorio:Bochov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Dirk Oschmann

**Dirk OSCHMANN** (naskiĝinta la  en Gotao) estis germana filologo, publicisto kaj literaturhistoriisto. De 2011 li profesoras pri moderna germanlingva literaturo ĉe la universitato de Lepsiko. Trans fakulaj rondoj li estis en 2023 konatigata per la pamfleto *Der Osten: eine westdeutsche Erfindung*, pri eksa GDR post Turniĝo.

Originante el laborista familio, li trapasis la abiturientan ekzamenon ĉe la gotaa Arnoldi-lernejo. Inter 1986 kaj 1992 li studis germanistikon kaj anglistikon ĉe la universitato de Jena kaj en 1992/93 je Universitato ĉe Buffalo. Poste li estis civila servisto. Doktoriĝo sukcesis en 1998 en Jena post defendo de la tezo *Auszug aus der Innerliĉkeit. Das literarische Werk Siegfried Kracauers*.

Inter 1998 kaj 2005, Oschmann estis scienca kunlaboranto ĉe Gottfried Willems en Jena. En 2001/02 li ĝuis esplorrestadon ĉe universitato de Viskonsino en Madisono. Habilitiĝon ebligis la laboraĵo *Bewegliche Dichtung. Sprachtheorie und Poetik bei Lessing, Schiller und Kleist*. Inter 2005 kaj 2011 li havis junan profesorecon en Jena; inter 2007 kaj 2010 li gvidis la projekton *Jenseits der Semantik. Ästhetik im Übergang von der Sprach- zur Musiktheorie* en la kadro de la DFG-esplortemaro n-ro 482 *Ereignis Weimar-Jena. Kultur um 1800*. Gastprofesoradoj kaj -docentadoj kondukis lin en 2006 je universitato de Kalifornio en Davis, 2009 al la universitato de Kent, en 2010 al la universitato de Nia Damo kaj en 2013 al universitato Brown. Ekde 2011 Oschmann orde profesoras en Lepsiko pri pli nova germana literaturo.  

Oschmann estas kunedzina havante du infanojn.  

## Monografioj 
* *Auszug aus der Innerlichkeit. Das literarische Werk Siegfried Kracauers.* Winter, Heidelberg 1999. ISBN 978-3-8253-0921-3.
* *Bewegliche Dichtung. Sprachtheorie und Poetik bei Lessing, Schiller und Kleist.* Fink, München 2007. ISBN 978-3-7705-4406-6.
* *Friedrich Schiller.* Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2009. ISBN 978-3-8252-3029-6.
* *Freiheit und Fremdheit: Kafkas Romane.* Schwabe, Basel 2021, ISBN 978-3-7965-4339-5.
* *Der Osten: eine westdeutsche Erfindung.* Ullstein, Berlin 2023, ISBN 978-3-550-20234-6. 
## Eksteraj ligiloj 
* 
*ligiloj ĉe DDB 
* "Nicht der Osten spaltet Deutschland, sondern der Westen" - ĉe: *deutschlandfunk.de*, 26.11.2023 (intervjuserio *Zwischentöne*)

## Literaturo 
* Claudia Gatzka: "Geschichten wider den Osten" - ĉe: *Merkur*, oktobro 2023
* Charlotta Seiler Brylla: "Auch-Deutsche? Zur Diskurssemantik von ostdeutsch und (west)deutsch in der Oschmann-Debatte", ĉe: *Ost-West-Konflikte. Interdisziplinäre Perspektiven auf den Diskurs über Deutschland und die Welt,* eldonis Kersten Sven Roth kaj Steffen Pappert, Hamburg, Helmut Buske, 2024, p. 87–106.

## Notoj 
Kategorio:Literaturhistoriistoj
Kategorio:Germanaj profesoroj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1967
Kategorio:Homoj rilataj al Gotha
Jeff Cigrand

**Jeff CIGRAND**, naskita la 24-an de aŭgusto 1993, estas luksemburga satiristo, politikisto kaj fondinto kaj prezidanto de la satira partio d'PARTEI.

## Edukado 
Li kompletigis CATP en komputiko ĉe la *Lycée des arts et métiers* en 2013. Por povi iri al universitato, li tiam finis profesian diplomon en la "Eifel-Gymnasium" en Neuerburg en 2016.

Li studis luddisvolviĝon ĉe Trevira Universitato de Aplikataj Sciencoj kaj ricevis diplomon pri Scienco (B.S.) en tiu temo en 2018. Ekde 2023 li laboras kiel DevOps-inĝeniero.

## Politika kariero 
Li estis membro de la Piratpartio Luksemburgio de 2010 ĝis 2019 kiam li plenumis partiajn mandatojn kiel prezidanto de la urba sekcio en la centra distrikto. Post sia eksiĝo, li fondis la PARTEI en la sama jaro kune kun Florian Holtgen kaj Ayla Hentges, kies prezidanto li estas ekde ĝia fondo.

## Referencoj 
Kategorio:Luksemburgaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1993
Andrej Ľudovít Radlinský

**Andrej Ľudovít Radlinský** [radlinsji], laŭ la hungarlingve kutimaj nomordoj kaj ortografio **Radlinszky Lajos András,** estis hungarlandana slovaka pastro, lingvisto. Lia pseŭdonimo estis *Radolínský*, lia parenco estis Anton Bernolák.

 naskiĝis  en Alsó Kubin (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Dolný Kubín en Slovakio), li mortis  en Kutty (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Kúty en Slovakio).
eta|maldekstre|
eta|

## Biografio 
 frekventis gimnaziojn en pluraj lokoj, poste seminariojn en Emericanum kaj Nagyszombat, fine inter 1836 - 1840 li studis en Pázmáneum kaj doktoriĝis (Ph.D.) en 1841 en Reĝa Universitato de Pest; li pastriĝis en la sama jaro en Vieno. Post la diplomo li estis vikario en Budao (urbo) kaj pluraj lokoj en Supra Hungarujo, dum li partoprenis en establado de la unua konstanta slovaka amatora teatro. Kiel panslavo en 1849 li rifuĝis pro la hungara revolucio de 1848 al Vieno. Tie li redaktis slovakajn gazetojn. Inter 1850 - 1861 li laboris en Budao, kie li estis motoro de la evoluiĝanta slovaka lingvo, dum li verkis kaj tradukis. Ekde 1861 li estis paroĥestro en Kutty.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Radislav a Blanka.* (1841)
* *Poklady kazatelského rečníctva ...* (1848)
* *Pravopis slovenský s krátkou mluvnicí.* (1850)
* *Wörterbuch zum ersten Bande der Sammlung russischer Reden.* (1853)
* *Mennyei hangok. Oktató, szertartásos, életrajzi és énekes imakönyv.* (1859, 1901, 1860)
* *Duchovná reč pri ...* (1868)
* *Andeliček stražka.* (1872; 2-a eldono: 1882)

## Memorigiloj 
* statuo en Kúty
* strato kun memortabulo en Dolný Kubín

## Fontoj 
* biografio slovake kun bildo
* biografio slovake kun bildo
* biografio hungare
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Slovakaj pastroj
Kategorio:Slovakaj lingvistoj
Kategorio:Hungariaj slovakoj
Cumières-le-Mort-Homme

''''* -  prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Meuse* - prononco [], por diferencigo de la france samnoma rivero Mozo en Esperanto nomata *Mozio* - en la historia kaj kultura regiono Loreno kaj ekde 2016 en la nova administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Verdun kaj al la kantono *''. 

eta|maldekstra|250ra|

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Meuse

Kategorio:Komunumoj de Meuse
Vicente Casares (stacidomo)

**Vicente Casares** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto Cañuelas, Provinco Bonaero, Argentino.

## Vidu ankaŭ 
* Vicente Casares

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vicente Casares
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Vicente Casares

**Vicente Casares** estas argentina urbo en la distrikto Cañuelas, en la provinco Bonaero.

Ĝi estis nomita laŭ Vicente Lorenzo del Rosario Casares, fondinto de la ranĉo "San Martín" kaj la unua lakta industrio en Argentino, "La Martona".

Ĝi havas 787 loĝantojn (2010), kio reprezentas pliiĝon de 25&nbsp;% kompare kun la 629 loĝantoj (2001) de la antaŭa popolnombrado.

## Vidu ankaŭ 
* Vicente Casares (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
György Berencsi (virologo)

**György Berencsi** [djordj berenĉi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Berencsi György,** estis hungara kuracisto, altlerneja instruisto, mikrobiologo, virologo. Lia patro estis György Berencsi (bakteriologo).

György Berencsi naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Berencsi maturiĝis en Püspökladány en 1960, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Debrecen en 1965. Post la diplomo li laboris 2 jarojn en medicina laboratorio, poste jam en Budapeŝto en epidemia centro ĝis sia morto, spite tion, ke li pensiuliĝis en 2006. Inter 1974–1988 li esploris ankaŭ en universitata instituto kaj li ofte instruis en Universitato Semmelweis. Intertempe li akiris virologian licencon en 1979, li kandidatiĝis (CSc) en 1982 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 1994. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis 2 filojn (1965, 1967), la dus 2 gefilojn (1981, 1983). Li ricevis premiojn inter 1994-2010.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az enterovírusok genetikai tulajdonságai és kóroktani szerepük.* (1973)
* *Adenovírus-DNS fizikális térképezése és protein komplexei.* (disertaĵo, 1981)
* *Subtypes of Bovine Adenovirus Type 2 Exhibit Major Differences in Region E3.* (1986)
* *Egyéb intrauterin és perinatális vírusfertőzések, valamint obligát intracellurális baktériumfertőzések.* (kunaŭtoro, 1995)
* *Orvosi molekuláris virológia.* (studenta lernolibro, 2005; 2-a eldono: 2009)
* *A globális klímaváltozás és a virális zoonózisok.* (kunaŭtoro, 2011).

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (2013)
* memortabulo en Budapeŝto (2021)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj virusologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Armand d'Angosse

'''Armand-Mathieu D'ANGOSSE''' (n. la 27-an de februaro 1776 en Arthez-d'Asson - m. la 8-an de junio 1852 en Corbères) estis franca politikisto kaj pireneisma montogrimpisto.

## Biografio 
Armand d'Angosse estis la kvina infano de Jean-Paul d'Angosse kaj de Louise-Pétronille d'Usson de Bonnac. Li edziĝis la 24-an de marto 1805, en Parizo, kun Henriette-Françoise-*Cécile* de Lambert.

Post studoj en la kolegio de Sorèze, Armand d'Angosse revenis al Arthez-d'Asson en 1791 kaj helpis sian patron administri la forĝejojn de Arthez-d'Asson kaj de Nogarot en la valo Ouzom. Pro tio, li estis sendevigita de militservo kaj liveris feron al la revolucia armeo de okcidentaj Pireneoj, kio alportis al li multajn atestojn de kontento fare de la militaj aŭtoritatoj.

La 2-an de aŭgusto 1802, li entreprenis la trian konatan grimpadon de la pinto Midi d'Ossau akompanate de sia servisto, ĉasisto kaj kvar paŝtistoj.

En 1804, 24-jara, li estis nomumita ĝenerala konsilanto de la departemento Basses-Pyrénées. La 2-an de decembro 1804, li ĉeestis la kronadon de la imperiestro Napoleonon la 1-an. Lasante la forĝejojn al sia frato Charles, li sin dediĉis ekde tiam al sia politika kariero kaj al la administrado de siaj posedaĵoj en Vic-Bilh. Li estis prezidanto de la ĝenerala konsilio kaj urbestro de Corbères kiam okazis la Resurtronigo. En 1816, li estis elektita deputito de Basses-Pyrénées, kaj reelektita en 1819, sed li estis tre diskreta en la Ĉambro :

Li forlasis politikon en 1824, por trankvila vivo de kampara nobelo. En 1835, la subita morto de lia frato Charles devigis lin repreni la gvidadon de la forĝejoj.

La 9-an de julio 1845, li eniris la Ĉambron de pajroj, kie li sidis ĝis la revolucio de 1848, kiu nuligis tiun asembleon. Li mortis en sia kastelo de Corbère en 1852.

## Fontoj 
*Pierre Machot, *L’Industrie sidérurgique dans les Pyrénées occidentales (1803-1868)*, disertaĵo por doktoriĝo en historio, 2000, Universitato de Paris I Panthéon-Sorbonne.
*Diane de Maynard, ''La Descendance de Jean-Paul d'Angosse (1732-1798)'', Paris, éd. Christian, 1998.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Deputitoj de Pyrénées-Atlantiques
Kategorio:Pireneistoj
Jean Florimond Boudon de Saint-Amans

**Jean Florimond BOUDON DE SAINT-AMANS** (n. la 24-an de junio 1748 en Agen - m. samloke la 28-an de oktobro 1831) estis franca historiisto, literaturisto kaj naturalisto.

## Vivo 
Saint-Amans vojaĝis dum sia junaĝo al la Antiloj okaze de sia servo en la armeoj de la reĝo. Post mallonga militista kariero, li revenis al sia naskiĝurbo kaj partoprenis en la revoluciaj eventoj. Poste li plene dediĉis sin al scienco, arkeologio kaj historio, kaj produktis multajn estimatajn verkojn. De 1791 ĝis 1793, li estis komisaro de la reĝo por la formado de la departemento, kiun li poste prezidis.

Amiko de Louis Ramond de Carbonnières, li sendube estis influita de la ideologia movado, kiu ekde 1795 (leĝo de la 3-a brumero de la jaro IV aŭ 25-a de oktobro 1795) provis reorganizi la edukadon de infanoj kaj adoleskantoj el Parizo. Tiam li partoprenis en la kreado de la Centra Lernejo de Lot-et-Garonne, en sia urbo. Post la revolucio, li estis alvokita por instrui tie naturajn sciencojn, samkiel liaj amikoj kaj kolegoj Louis Ramond de Carbonnières (1753-1827) en tiu de Tarbes kaj François-de-Paule Latapie (1739-1823) en tiu de Bordozo.

Botanikisto adepta de la metodoj de Karolo Lineo, li rilatis kun la junaj Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent (1778-1846) kaj Jean Vincent Félix Lamouroux (1779-1825). Li estis nacia korespondanto de la Linea Societo de Parizo en 1787, ankaŭ elektita asociita membro de la Scienca kaj Belarta Akademio de Bordozo en 1782. Li partoprenis kun Bernard-Germain de Lacépède (1756-1825), sia granda amiko (kaj foje protektanto) kaj Jean-Girard Lacuée (1752-1841) al la fondo de la scienca akademio de Agen.

Li poste dum multaj jaroj (1800-1831) tenis la prezidantecon de la Ĝenerala Konsilio de la departemento Lot-et-Garonne.

## Verkoj 
*''Fragmens d'un voyage sentimental et pittoresque dans les Pyrénées, ou Lettre écrite de ces montagnes*, Metz Devilly, 1789, in-8°
**Rapport fait au conseil du département de Lot-et-Garonne sur les maladies carbunculaires auxquelles les bestiaux sont sujets, principalement dans les années pluvieuses*, Agen, 1792, in-8°; alia raporto pri la sama temo en 1794
**Traité élémentaire sur les plantes les plus propres à former les prairies artificielles [avec des expériences faites dans l’Agenois par les soins de l’auteur]*, Agen : Impr. de Ve Noubel et fils aîné, 1795, in-8°, IV-151 p.; Paris, 1797, in-8°
**Flore agenaise ou description méthodique des plantes observées dans le département de Lot-et-Garonne et dans quelques parties des départemens voisins*, Agen, P. Noubel, 1821, 632 p. 
**Essai sur les antiquités du département de Lot-et-Garonne*, Agen, Imprimerie de Prosper Noubel, éd. 1859, 339 p.
**Voyage agricole, botanique et pittoresque dans une partie des landes de Lot-et-Garonne et de celles de la Gironde...*, Agen, P. Noubel, 1818, 224 p. 

## Fontoj 
*Florian Reynaud, *Les bêtes à cornes (ou l'élevage bovin) dans la littérature agronomique de 1700 à 1850'', Caen, doktoriĝa disertaĵo pri historio, 2009, aldono 2 (publikaĵoj)

Kategorio:Francaj botanikistoj
Henri Reboul

**Henri REBOUL**, plennome **Henri Paul Irénée REBOUL** (n. la 21-an de julio 1763 en Pézenas, Hérault - m. samloke la 17-an de februaro 1839) estis franca kemiisto, geologo, verkisto kaj politikisto.

## Biografio 
Post studoj ĉe la oratorianoj de Liono, li studis juron en Tuluzo kaj ankaŭ okupiĝis pri kemio. Membro de la Akademio de Sciencoj de Tuluzo ekde 1784, li translokiĝis al Parizo en 1785 kaj loĝis ĉe Antoine Lavoisier. En 1790, li estis administranto de la departemento Hérault, kaj fariĝis deputito de 1791 ĝis 1792. Li estis raportanto pri la teksto por la kreado de nacia muzeo.

Suspektata dum la Teroro, li rifuĝis al Barcelono kaj Ĝenovo. Li sekve estis nomumita administranto de Lombardio fare de Napoléon Bonaparte, poste ĝenerala agento pri financoj en Romo, kie li kolektis artaĵojn.

Poste, li fariĝis membro de la Geologia Societo de Francio, kunlaborante al la redaktado de la *Annales des sciences naturelles* kaj de la societaj bultenoj. Li entreprenis vastan mineralogian kaj plantologian studon de la masivo de la Pireneoj.

## Verkoj 
* ''Le dernier des Trencavels : mémoires d'un troubadour du treizième siècle — traduits de la langue romane avec des notes historiques et critiques, en 4 tomes''. (1834-1835).

Kategorio:Francaj geologoj
Kategorio:Francaj kemiistoj
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Deputitoj de Hérault
Nové Kounice

**Nové Kounice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bochov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 7,5&nbsp;km okcidente de Bochov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/208. Ĉirkaŭaĵon de la municipo kreas nur kampoj kaj okcidente estas ampleksaj arbaroj. Proksime situas naturmemorindaĵo Bazalta orgeno ĉe Hlinky.

**Nové Kounice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,70&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1847.

## Loĝantaro 
Kategorio:Bochov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro