open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vítěž

**Vítěž** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 2&nbsp;km nordoriente de Sedlčany. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

Vítěž situas en katastra teritorio **Sedlčany** kun areo 11,73&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1545.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de oktobro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Vítěž FWS 2015 - 02.JPG|Vítěž
Vítěž FWS 2015 - 08.JPG|Vítěž
Vítěž FWS 2015 - 04.JPG|Vítěž

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Sedlčany
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Doubravice (Sedlčany)

**Doubravice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 2&nbsp;km sude de Sedlčany. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

Doubravice situas en katastra teritorio **Doubravice u Sedlčan** kun areo 3,77&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* En la vilaĝplaco troviĝas ŝtona sonorilejo.
* Kruco sur ŝtona soklo 
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito 
* Granita tumulto sur monteto proksimume 500 m sude de la vilaĝo 
* Burgodomo en najbareco de mastruma korto Ústupenice.

## Fotogalerio 

Doubravice (Sedlčany) (6).JPG|Kruco ĉe fiŝlago
Doubravice (Sedlčany) (10).JPG|Monumento al falintoj
Doubravice (Sedlčany) (9).JPG|Sonorilejo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Sedlčany
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Ernő Kánya

**Ernő Kánya** [kAnja], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kánya Ernő,** estis hungara maŝininĝeniero, fervojisto. Lia familia nomo estis *Kindris* ĝis 1933.

 naskiĝis  en Debrecen, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1922, poste li akiris maŝininĝenieran diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1927. Post la diplomo li havis postenojn en Hungaraj Ŝtataj Fervojoj ĝis 1951, poste li laboris en institutoj, inter 1955–1959 li instruis en la universitato, fine en planada oficejo ĝis 1965. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1960, li kandidatiĝis en 1956 kaj li doktoriĝis en 1965 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1945.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Csökkentsük mozdonyaink szénfogyasztását!* (1948)
* *Vasútvonalak várható üzemviteli költségei.* (monografio, 1952)
* *A termelékenység kérdése a vasutaknál.* (disertaĵo, 1955)
* *Közlekedésgazdaságtan.* (3-a parto, studenta lernolibro, 1955; 2-a eldono: 1957)
* *Közlekedési üzemek gazdasági-műszaki elemzése.* (1958)
* *A közlekedés önköltsége.* (monografio, 1967)
* *A közlekedési szolgáltatások minősége.* (1972)

## Fontoj 
* biografio hungare
* artikolo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj fervojistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Solopysky

Nomon **Solopysky** havas pluraj partoj de municipoj:
* Solopysky (Suchdol) – parto de municipo Suchdol en distrikto Kutná Hora
* Solopysky (Domoušice) – parto de municipo Domoušice en distrikto Louny
* Solopysky (Sedlčany) – parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram
* Solopisky – vilaĝo en municipo Třebotov en distrikto Prago-okcidento, cca ĝis la jaro 2003 Solopysky
Kristóf Karch

**Kristóf Karch** [kriŝtOf karĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Karch Kristóf,** estis hungara librotenisto, revizoro, altlerneja instruisto, ekonomikisto. 

 naskiĝis  (laŭ alia informo la 24-a) en Beresztovác (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Banatski Brestovac en Vojvodino en Serbio), li mortis  en Mezőberény.

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1901, plian pedagogian diplomon post 2 jaroj en alia lernejo. Inter 1902-1917 li instruis en Komerca Akademio (Budapeŝto), poste li estis ĉefrevizoro en financa centro, ekde 1919 li instruis en Scienca Universitato de Budapeŝto, krome li estis fondinta gvidanto de ties instituto ĝis 1934. Li estis ankaŭ fakultatestro en la lernojaro 1927. Dum la frua socialismo li estis forpelita el Budapeŝto, poste li vivis en Mezőberény ĝis sia morto. Li traktis entreprenan ekonomikon, kontadon kaj ekonomiajn aspektojn de la privata ekonomio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A könyvvitel tankönyve női kereskedelmi szaktanfolyamok és továbbképző tanfolyamok számára.* (kunaŭtoro, 1917)
* *Aranymérleg.* (kunaŭtoro, 1924; 2-a eldono: 1925)
* *A részvénytársaságok kötelező revíziója.* (1928)
* *Magángazdasági tanszék és intézet.* (1931)
* *A vásárpénztár.* (monografio kun István Ereky, 1934)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* informoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj librotenistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj revizoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hradišťko

Nomon **Hradišťko** havas pluraj setlejoj:
* 1. Hradišťko (Dačice), parto de urbo Dačice en distrikto Jindřichův Hradec
* 2. Hradišťko (Sedlčany), parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram
* 3. Hradišťko I, parto de municipo Veltruby en distrikto Kolín
* 4. Hradišťko II, parto de municipo Žiželice en distrikto Kolín
** Hradišťko (burgo), pereinta burgo en tiu ĉi vilaĝo

kaj ankaŭ unu monteto:
* 5. Hradišťko (Bohemia mezmontaro) (535 m s. m.) en distrikto Louny

## Similaj nomoj 
* Hradíšťko, parto de municipo Žeretice en distrikto Jičín
* Hradištko – pluraj setlejoj
* Hradisko – pluraj setlejoj
Kastelo de Perkáta

La **kastelo de Perkáta** estas impona klasikisma konstruaĵo en  grandvilaĝo Perkáta (Hungario).
eta|maldekstre|Kastelo de Perkáta

## Historio 
Tiu ĉi kastelo estis konstruita ĉirkaŭ 1758. Ĝi estis trakonstruita ekde 1820, krome aparte po unu aloj konstruiĝis por la servistoj, kuirejo kaj similaj ĉambroj. Depost la 2-a mondmilito la kastelo ŝtatiĝis kaj ene lernejo funkciis ĝis 1974. Inter 1975-1979 la kastelo plene renoviĝis, poste interne estis biblioteko kaj kulturdomo. En 2015 ĝi denove renoviĝis, poste interreta ĉambro, lerneja muzikĉambro, eklezia instruejo kaj similaj ĉambroj trovis liberajn lokojn, sed en la ĉefkonstruaĵo la ĉina-hungara kultura centro funkcias. 
eta|Kastelo de Perkáta

## Konstruaĵoj 
La unuetaĝa brikoforma kastelo kun keloj situas sola en mezo de Perkáta. Kun la menciitaj 2 aloj (sen kontakto) ili formas U-literon, meze estas ĝardeno, ĉirkaŭe parko situas. La fasado estas simetria, meze estas la portiko iomete reliefas. Iom for de la triopo ankaŭ stalo kun loko por koĉeroj estas videblaj.

## Referencoj 
## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
* datenoj

Perkáta
Solopysky (Sedlčany)

**Solopysky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 1&nbsp;km okcidente de Sedlčany. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

Solopysky situas en katastra teritorio **Solopysky u Třebnic** kun areo 3,68&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Transfiguriĝo de Sinjoro 
* Burgodomo kun grenejo
* Dia torturo
* Naturmemorindaĵo Horní solopyský rybník sur orienta rando de la vilaĝo

## Fotogalerio 

Solopysky, špejchar a Dolní solopyský rybník.jpg|Baroka grenejo
Solopysky - Hronova kaplička (5).JPG|Dia torturo
Solopysky (Sedlčany) (01).jpg|Unu el stratoj
Solopysky čp. 1.jpg|Domo n-ro 1 1

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Sedlčany
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Friedrich Bidder

**Friedrich Heinrich Bidder** estis germana-balta anatomo, patologo kaj fiziologo kaj profesoro pri Anatomio en la Universitato de Tartu, en la tiama Gubernio de Livonio, kiu apartenis al la Rusa Imperio. Li estis filo de  Ernest Christian Bieder kaj lia edzino Amalia Jakobina.

En 1834 li doktoriĝis ĉe la Universitato de Dorpat, kie li iĝis profesoro pri anatomio (1842), pri fiziologio kaj patologio (1843). Li estis koresponda membro (1857) kaj honora membro (1884) de la Sankt-Peterburga Akademio de Sciencoj (hodiaŭ Rusa Akademio de Sciencoj). Li estis la prezidanto de la "Societo de la Naturalistoj de la Universitato de Dorpat" inter 1877 kaj 1890.

Bidder estas ĉefe memorita pro siaj studoj pri nutrado kaj gastra fiziologio. Inter 1847 kaj 1852 li faris fiziologia-kemiajn studojn pri digestaj sukoj kaj metabolo kun kemiisto Carl Ernst Heinrich Schmidt (1822–1894). Li ankaŭ faris gravajn esplorojn de la simpatetika nerva sistemo kun Alfred Wilhelm Volkmann (1801-1877) kaj de la mjelo kun Karl Wilhelm von Kupffer (1829-1902).

La nomo de Bidder estas ligita al du anatomiaj strukturoj:

"Ganglioj de Bidder": ganglioj situantaj ĉe la malsupra fino de la atria septo; foje nomataj ventriklaj ganglioj.
"Organo de Bidder": sfera, bruneta genera organo de masklaj bufoj.

## Verkaro
* *Neurologische Beobachtungen*, ("Neŭrologiaj observoj"), 1836
**Die Selbständigkeit des sympathischen Nervensystems durch anatomische Untersuchungen nachgewiesen* ("La sendependeco de la simpatia nerva sistemo pruvita per anatomiaj studoj"),(kune kun "Alfred Wilhelm Volkmann", 1842)
**Untersuchungen über den Harn und die Geschlechtswerkzeuge der nackten Amphibien* ("Studoj pri la urino kaj seksorganoj de nudaj amfibioj") (1846)
**Die Verdauungssäfte und der Stoffwechsel* ("Digestaj sukoj kaj metabolo"), (kune kun Carl Schmidt, 1852)
**Über die Textur des Rückenmarkes* ("Pri la teksturo de la mjelo") (1857)

## Vidu ankaŭ
* Christoph Christian Bidder (11.11.1725-1784)
* Karl Johann Bidder (1777-1824)
* Johannes Peter Müller (1801-1858)
* Alfred Wilhelm Volkmann (1801-1877) germana fiziologo kaj anatomo
* Heinrich Friedrich Bidder (1810-1894) germana kuracisto
* Claude Bernard (1813-1878)
* Carl Ernst Heinrich Schmidt (1822-1894) germana kuracisto kaj kemiisto
* Ernst von Bergmann (1836-1907) germana kirurgo
* Ludwig Stieda (1837-1918) germano-balta anatomo
* Friedrich Ernst Bidder (1839-1902) germana ginekologo
* Alfred Bidder (1844-1905) germana kuracisto
* Johannes Steudel (1901-1973) germana historiisto pri la Medicino

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1810
Kategorio:Naskiĝintoj la 9-an de novembro
Kategorio:Mortintoj en 1894
Kategorio:Mortintoj 27-an de aŭgusto
Kategorio:Naskiĝintoj en la 19-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 19-a jarcento
Mulan

***Mulan*** estas animacia filmo el 1998 reĝisorita de Tony Bancroft kaj Barry Cook, inspirita per la antikva ĉina legendo de Hua Mulan. Produktita fare de Walt Disney Animation Studios por Walt Disney Pictures, kaj la naŭa filmo produktita dum la Disney Renesanco, ĝi estas la 36-a Disney Classic. La disvolviĝo de la filmo komenciĝis en 1994, kiam kelkaj artaj kontrolistoj estis senditaj al Ĉinio por ricevi artan kaj kulturan inspiron.

Mulan debutis ĉe Hollywood Bowl en Los-Anĝeleso la  kaj estis aperigita en Usono la 19-an de junio. La filmo estis bone ricevita fare de kaj spektantaroj kaj kritikistoj, kiuj laŭdis ĝian animacion, intrigon, rolulojn (precipe la titolan rolon), kaj muzikon. Ĝi atingis pli ol 304 milionojn USD kontraŭ produktadbuĝeto de 90 milionoj USD. Ĝi ricevis Oran Globon kaj Oskaro-nomumon kaj gajnis plurajn Annie Awards, inkluzive de unu por Best Animated Feature. La rakonto daŭras en la dua ĉapitro Mulan 2 en 2004. Realbatala adaptado reĝisorita de Niki Caro estis farita en 2020. La rolo de Mulan ankaŭ aperas en pluraj aliaj verkoj.

## Temo 
Por savi sian patron de morto en la armeo, juna fraŭlino sekrete iras en lia loko kaj iĝas unu el la plej grandaj heroinoj de Ĉinio en la procezo.

## Vidu ankaŭ 
* Mulan 2
* Listo de animaciaj filmoj
* Walt Disney Animation Studios

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1998
Kategorio:Usonaj animaciaj filmoj
Argunj

**Argunj** (, burjate *Υргэнэ*, , , ) estas rivero en fora oriento kiu fluas tra Ĉinio kaj Rusio, dekstra alfluanto de Amuro. Parto de la rivero estas la Rusia-Ĉinia landlimo.

Kategorio:Internaciaj riveroj en Azio
Kategorio:Riveroj en Rusio
Kategorio:Riveroj en Ĉinio
Ilja (rivero)

**Ilja** (, ) estas rivero en Transbajkalio en Rusio, maldekstra alfluanto de Onon. Longo de la rivero estas 153&nbsp;km, areo de akvokolekta areo 2960&nbsp;km2.

La riverfonto estas en valo inter Daur-montaro kaj Mogotuj-montaro en alto de 1120&nbsp;m super marnivelo. La rivero frostas en fino de oktobro kaj estas sub glacio ĝis komenco de majo. Averaĝe la glacio teniĝas dum 170—200 tagoj po jaro. Mezvintre la glacio estas ĝis 180—190&nbsp;cm dika.

La ĉefaj alfluantoj estas Duldurga (maldekstra) kaj Taptanaj (dekstra).

## Referencoj
Kategorio:Riveroj en Rusio
Les sous-doués

***Les sous-doués*** (La subdotitoj) estas franca filmo reĝisorita de Claude Zidi, publikigita en 1980.

## Intrigo
La lernantoj de privata lernejo multobligas petolojn kaj provas akiri sian abiturienton nelaciĝinte. La direktorino decidas apliki pli subpremajn metodojn por devigi siajn lernantojn akiri sian abiturienton ĉiakoste. Ĉi-lastaj ankaŭ ludas petolojn al instruistoj kiel reprezalio. Tro forta petolo kreas kombinaĵon de cirkonstancoj krevigante la lernejon. Trovinte sin antaŭ la tribunaloj, la studentoj, por eviti malliberejon, devas akiri la abiturienton, eĉ se tio signifas trompi.

## Geaktoraro kaj roluloj
### Lernantoj
* Daniel Auteuil : Baptiste «Bébel» Lavalle
* Philippe Taccini : Julien Sanquin, kunulo de Bébel 
* Françoise Michaud : Caroline Janin, la kolego de Julien
* Gaëtan Bloom : Gaëtan, la kolego de Graffiti
* Patrick Laurent : Graffiti, la kolego de Gaëtan
* Katherine Erhardy : Jeanne Hamilton, graveda
### Instruistoj
* Maria Pacôme : Lucie Jumaucourt, direktorino 
* Hubert Deschamps : Léon Jumaucourt, profesoro de scienco kaj angla
* Tonie Marshall : Catherine Jumaucourt, profesoro de Historio-Geografio
* Dominique Hulin : Bruce Kateka, profesori de gimnastiko

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1980
Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri sociaj temoj
Kategorio:Filmoj pri edukado
Pripjat (rivero)

**Pripjat** (, , ) estas rivero kiu fluas tra Belorusio (Bresta kaj Homela provincoj) kaj Ukrainio (Volina, Rivna kaj Kieva provincoj). Laŭ longo, volumo de akvo kaj areo de baseno ĝi estas la plej granda alfluanto de Dnipro.
Ĝi enfluas al la tiel nomata Kieva rezervujo.

## Referencoj
Kategorio:Internaciaj riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Belorusio
Kategorio:Riveroj en Ukrainio
Les sous-doués en vacances

***Les sous-doués en vacances*** (La subdotitoj en feritempo) estas franca komedia filmo reĝisorita de Claude Zidi, publikigita en 1982.

Ĝi estas la sekvaĵo de la filmo *Les sous-doués*, publikigita en 1980. 

## Intrigo
Sukcesinte la abiturienton, la studentoj de la kurso Ludoviko la 14-a prenas merititan ferion. Sed Bébel estas forĵetita en la flughavenon per lia nova konkero Jennifer kun kiu li planis iri sur ekskurseton. Siaflanke, Claudine estas preterpasita de sia ĝemela fratino Hélène kiu ekspluatis ilian similecon por iri al Sejŝeloj kun sia koramiko.

Seniluziigita, Claudine iras konsoli sin kun sia amikino Pétronille kiu laboras kiel ŝaltpanela funkciigisto por la fama kantisto Paul Memphis. Por sia venonta turneo, lia asistanto dezajnis la "Love Computer", maŝino supozeble konanta ĉu du homoj estas ĝustaj unu por la alia. Siaflanke, Bébel, perdinte siajn havaĵojn, iĝas senhejma kaj trovas sin devigita kampadi kontraŭleĝe en Parizo kaj serĉi laboron. Dungita kiel kobajoj, Bébel kaj Claudine atingas tre kuraĝigajn rezultojn kaj komencas rilaton.

## Geaktoraro kaj roluloj
### Lernantoj
* Daniel Auteuil : Baptiste «Bébel» Lavalle
* Gaëtan Bloom : Gaëtan, la kolego de Graffiti
* Patrick Laurent : Graffiti, la kolego de Gaëtan

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1982
Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri edukado
Mulan 2

***Mulan 2*** estas la daŭrigo de la animacia filmo de Disney Mulan (1998). Ĝi estis aperigita la  en Italio (kaj en la cetera Eŭropo) kaj la  en Usono sur DVD kaj VHS. La filmo rakontas pri aranĝitaj geedziĝoj, lojaleco, parrilatoj kaj la respondeco por ies elektoj.

## Temo 
Preparante sin por sia geedziĝo, Shang kaj Mulan estas subite forsenditaj en sekretan mision. Mushu komencas enmiksiĝi, kaj surprizatako de mongoloj ankaŭ ne helpas.

## Vidu ankaŭ 
* Mulan
* Listo de animaciaj filmoj

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2004
Kategorio:Usonaj animaciaj filmoj
Telfero de Montserrat

La **Telfero de Montserrat** (, ) estas aertelfero situanta en la montarmasivo Montserrat en Katalunio, Hispanio, kiu ligas la fervojan stacidomon de FGC *Aeri de Montserrat* al la Monaĥejo de Moncerato.

Ĝi estis konstruita en 1929 kaj inaŭgurita en 1930, igante ĝin unu el la plej malnovaj telferoj en Hispanio.

centra|400ra|eta|Skemo

## Vidu ankaŭ 
* Aertelfero
* Telfero
* Dentorela trajno de Montserrat
* Funikularo de Sant Joan
* Funikularo de Santa Cova
* Monaĥejo de Moncerato
* Monistrol de Montserrat
* Montserrat (monto)
* Listo de telferoj

## Eksteraj ligiloj 
*  (///)

Kategorio:Monistrol de Montserrat
Montserrat
Funikularo de Bulnes

La **Funikularo de Bulnes** () estas funikularo situanta en la asturia areo de Picos de Europa kiu ligas la vilaĝojn Poncebos kaj Bulnes, ambaŭ en la konsilio Cabrales (Hispanio). La funikularvojo kuras tra tunelo elfosita sub la Peña Maín.

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Cabrales
* Picos de Europa
* Nacia Parko Picos de Europa
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
*  (, plurlingva)

Bulnes
Kategorio:Cabrales
Bulnes
József Kárpáti (ekonomikisto)

**József Kárpáti** [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kárpáti József,** estis hungara ekonomikisto, librotenisto, altlerneja instruisto.

József Kárpáti naskiĝis  en Bélapátfalva, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Kárpáti akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1958, sed jam ekde 1950 li estis oficisto kontinue en pluraj fabrikoj. Inter 1960–1966 li estis ĉeflibrotenisto en la ĉefurba municipo, poste li laboris en pluraj institutoj, inter 1977–1984 li estis docento de Financa Altlernejo (Budapeŝto). En 1985 li pensiuliĝis, tamen li laboris poste 2 jarojn en ŝtata entrepreno. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1976, baldaŭ li kandidatiĝis en 1992 antaŭ la Hungara Scienca Akademio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ipari nagyvállalatok belső ellenőrzése.* (1965)
* *Az ipari termelővállalatok értékesítési politikája.* (disertaĵo, 1974)
* *Az ipar és a kereskedelem korszerű kapcsolatai. Adalékok az iparvállalat üzletpolitikájához.* (disertaĵo, 1976)
* *A DH [Dolgozz hibátlanul!]-munkarendszer és a szervezettségi színvonal értelmezése.* (3 volumoj, kunaŭtoro, 1976)
* *Az iparvállalatok szervezettségi színvonalának vizsgálata.* (studenta lernolibro, 1984)
* *Az iparvállalat működési és szervezési rendjének egyes kérdései.* (disertaĵo, 1988)
* *A vállalati szervezés.* (disertaĵo kaj monografio, 1990)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj librotenistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Cabrales

**Cabrales** estas konsilio situanta en orienta Asturio, formanta parton de Nacia Parko Picos de Europa, en la nordo de Hispanio. Ĝi limas norde kun Llanes; sude kun Tresviso, Cillorigo de Liébana kaj Camaleño, ĉiuj tri en najbara Kantabrio, kaj kun Posada de Valdeón, en la provinco Leono; oriente kun Peñamellera Alta kaj fine okcidente kun Onís. La municipa ĉefurbo estas Carreña, kvankam Arenas estas la plej granda urbo. La konsilio kolektive loĝigas populacion de  loĝantoj (2023) disigitaj tra 9 paroĥoj.

Ĝi estas tradicie brutara konsilio, pro siaj krutaj terenoj kaj paŝtejoj, kaj merite famas ĝia lakto, per kiu oni faras la internacie faman fromaĝon Cabrales. Kvankam en la lastaj jaroj turismo fariĝis grava ekonomia motoro por la tuta areo.

centra|400ra|eta|Paroĥa mapo

## Vidu ankaŭ 
* Nacia Parko Picos de Europa
* Funikularo de Bulnes


Kategorio:Municipoj de Asturio
Libíň

**Libíň** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 3,5&nbsp;km sude de Sedlčany. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

**Libíň** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,32&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1450.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo 
* Ŝtona ponto el la 18-a jarcento

## Fotogalerio 

Libíň (Sedlčany) (1).JPG|Libíň, bieno
Libíň (Sedlčany) (8).JPG|Libíň, kapelo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Sedlčany
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Ť

**Ť** (minusklo **ť**) estas litero de ĉeĥa kaj slovaka alfabeto. Laŭ  Internacia Fonetika Alfabeto ĝi markas nesonan finan konsonanton c.

En la ĉeĥa alfabeta vicigado oni kutime rigardas ĝin kiel al T sen haĉeko.

T
Emil Katona

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Katona Emil,** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Johanesburgo.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Győr en 1958, poste li akiris mekenikistan licencon en Budapeŝto en 1961. Jam post la maturiĝo li laboris en pluraj laborejoj, tamen post la licenco li faris librotenistan laboron en banko 2 jarojn. Li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1967, post 2 jaroj li doktoriĝis. Post la diplomo li estis asistanto en la universitato (kun interrompo), poste lektoro (1981–1984), pli poste docento, dum inter 1968–1976 li laboris en signifaj ŝtataj organizaĵoj. Li instruis ankaŭ eksterlande (Universitato de Zambio 1976–1980, Universitato de Daresalamo 1985–1990, Nacia Universitato de Lesoto 1990–1992, Universitato de Zululando 1993–1998). Intertempe li kandidatiĝis en 1983 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis ekonomio de orienta Afriko. Pro divorco li edziĝis dufoje en 1962 kaj 1974.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magyarország közúti távolsági személyközlekedése szállítási teljesítményeinek várható alakulása 1980-ig.* (disertaĵo, 1968)
* *A zambiai gazdaság strukturális problémái a függetlenné válás után.* (1978)
* *National Development Plans and the Standard of Living in Black Africa. The Zambian Case.* (tralaborita disertaĵo, 1982)
* *Planning and Policy Making. Factors Affecting the Recovery of Agriculture in Tanzania.* (monografieto, 1988)
* *Some Characteristics of the Urban Informal Sector in Southern Africa. The Case of Lesotho.* (1993)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Turingia Belvedero

**Turingia Belvedero** (germane: *Thüringer Warte*) estas 26,5 metrojn alta belvideja turo sur la monto *Ratzenberg* (678 m) proksime de la kvartalo *Lauenstein* de la urbo Ludwigsstadt (Germanujo). 

## Situo kaj spektado
Ĝi situas en distanco de nur 200 metroj de la subŝtata landlimo inter Bavario kaj Turingio; inter 1945 kaj 1990 temis pri limo inter komunisma GDR kaj la libera parto de Germanujo.

La sekvaj montoj kaj komunumoj bone videblas disde ĉi turo: 
* montoj kaj lagoj: Kirchberg (785 m) apud Oberweißbach kun Fröbel-turo; Hoenkuppe (720 m) apud Lichtenhain (Gräfenthal); Rauhhügel (802 m) kun Lepsika Turo; Hohenwarte-baraĵlago; Wetzstein kun rekonstruita turo de Praděd.
* komunumoj kaj konstruaĵoj: Gräfenthal; Ludwigsstadt; kastelo Leuchtenburg; Neuhaus am Rennweg; Probstzella; Reichmannsdorf/ Schmiedefeld/ Hoheneiche/ Kleingeschwenda (ĉiuj komunumoj de Saalfeld), Saalfeld mem.

## Historio
En julio 1962 la konsilio de la tiutempe ankoraŭ memstara vilaĝo Lauenstein decidis starigi sur monteto *Ratzensten* belvederon, ankaŭ por vivigi turismon. Plano por turo prezentiĝis en oktobro 1962 kaj meto de la fundamenta ŝtono en aprilo 1964 (fare de Edgar Emmert, ĉefdistriktulo je Kronach). Firmao de la industripioniro Franz Itting konstruis la kvarangulan ŝtalaĵon pezantan pli ol 34 tunoj. Ingaŭro sukcesis en la 17.6.1963, la dekan tagon de la germana unueco. Festpreleganto estis federacia ministro Rainer Barzel.

En la kuro de la tempo la turo fariĝis allogilo por multaj personoj emaj spekti en Turingion, ankaŭ por forpelitaj eks-turingianoj. Vizitis la turo (kiu iel estu ankaŭ monumnento kontraŭ la divido de Germanlando) i.a. la federacia prezidento Heinrich Lübke (1964), Herbert Wehner (1965), vickanceliero Erich Mende kaj ministro Heinrich Windelen (1983).

Inter printempo 1993 kaj marto 1994 oni anstataŭigis la asbeston enhavantajn cementplatojn per lada fasado. Novaj restaŭradoj okazis en 2012 kiam la kaduka ligna planko de la supra platformo ŝanĝiĝis je lada/ŝtala.

Teretaĝe estas vizitinda daŭra ekspozicio pri la iama landlimo inter la sovetie okupitaj germanaj teritioroj kaj la Federacia Respubliko Germanio. 
## Bagatelaĵoj
Ekzistis semajngazeto pri artoj, sciencoj kaj ekonomio de Turingio aperinte inter 1904 kaj 1909. Ĝi samtitolas, nome: *Thüringer Warte : Monatsschrift für die geistigen, künstlerischen und wirtschaftlichen Interessen Thüringens*. Eldonis ĝi la kavalir-amikaro de Elgersburg.

## Eksteraj ligiloj
* prituraj informoj sur municipa paĝaro 
* *Der Aussichtsturm „Thüringer Warte“* (PDF)

## Notoj
Kategorio:Ludwigsstadt
Kategorio:Turoj en Germanio
Funikularo de Valo Cuelgamuros

La **Funikularo de Valo Cuelgamuros** () situas en la Valo Cuelgamuros (San Lorenzo de El Escorial, Madrida Regiono, Hispanio) kaj ligas la esplanadon de La Lonja, kie troviĝas la Baziliko, kun la bazo de la monumenta kruco, kiu leviĝas super ĝi. Ĝi estas fermita ekde 2009.

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* San Lorenzo de El Escorial
* Valo de la Falintoj
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
* vialibre ()

Kategorio:San Lorenzo de El Escorial
Valo Cuelgamuros
Valo Cuelgamuros
Funikularo de Río de la Pila

280ra|eta|Funikularo de Río de la Pila
La **Funikularo de Río de la Pila** () situanta en Santandero (Kantabrio, Hispanio), ligas la straton Río de la Pila kun la strato Prado de San Roque kaj estis malfermita la . Ĝi havas kapaciton por 20 personoj kaj estas permesita La transporto de bicikloj, limigita al la markita spaco, kvankam homoj havas preferon por uzo. Ĝia uzo estas senpaga kaj ĝi funkcias inter la sesa matene kaj la dekdua nokte. Ĝi estas la nura ekzistanta funikularo en Kantabrio.

La funikularo grimpas la krutan deklivon situantan sude de Paseo del General Dávila, vojaĝante 78 metrojn kun kvar haltejoj: Río de la Pila, Calle San Sebastián, Prado San Roque kaj la futbalkampo El Regimiento sur Paseo del General Dávila.

La konstruado de tiu ĉi transportrimedo estis buĝetita je 4 milionoj da eŭroj de la Urbodomo de Santandero, inkluzivante en la projekto la urban renovigon de Río de la Pila, kie la funikularo havas unu el siaj fontoj, kaj la kondiĉadon de la futbalkampo de El Regimiento, loko de la alia kapo.

La dua fazo havis koston de  milionoj da eŭroj, el kiuj  estis kontribuitaj de Eŭropa Unio ene de la Urba projekto de la Eŭropa fonduso por regiona disvolvigo. Tiu fazo inkludis la renovigon de la ŝtuparo Río de la Pila, la konstruadon de alirdeklivirejo por handikapuloj, la instaladon de rulŝtuparoj por aliri la pli malaltan stacion kaj la funikularon mem.

Ĝia konstruo devigis la eldomigon de siaj hejmoj de 15 familioj kiuj estis translokigitaj kaj kiuj vivis en pluraj konstruaĵoj kiuj estis eksproprietigitaj kaj malkonstruitaj post solvado de iuj problemoj de poluado detektitaj.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Santandero (Hispanio)
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
* civitatis Santander

Kategorio:Santandero
Río de la Pila
Franz Itting

**Franz ITTING** (naskiĝinta la  en Saalfeld, mortinta la  en Ludwigsstadt) estis germana industria pioniro.

Jam an la 1909-a jaro Itting konstruigis en Probstzella centralon (ekfunkcio en la 2.9.1909). Tie li havis bonegan renomon pro efika sociala engaĝiĝo. Inter 1925 kaj 1927 li starigis popoldomon *Haus des Volkes*, arkitekturan juvelaĵon kiel kulturan centron de tuta regiono. Tiumaniere ĉiuj sociaj klasoj povis ĝui kulturaĵojn altkvalitajn.

Dum la nazia tempo li subpremiĝis pro nekaŝita socialdemokrateco. Oni kromnomiĝis lin *Roter Itting* kaj arestis lin. Post fino de la Dua mondmilito li taksiĝis fifama kapitalisto kaj estis arestita denove en 1948. Post liberiĝo oni senproprietigis lin kaj la familianojn; sekve la Itting-oj transloĝiĝis al najbara Ludwigsstadt al Bavarujo.

En 2002 la ĵurnalisto Roman Grafe rememorigas onin pri ĉi interesa industriulo kaj viktimo de du diktaturoj en la libro *Die Grenze durch Deutschland* (studa eldono, Siedler 2005). Tri jarojn pli malfrue Grafe kreis dokumentadan filmon *Mehr Licht. Das Lebenswerk des Franz Itting* (D 2005/MDR 2007). En 2012 li publikigis samtitolan biografion kaj instalis (de 2014) en la menciita popoldomon etan muzeon ĉi-temare. 

La firmao de Itting konstruigis la turan skeleton de Turingia Belvedero en 1963, sur monto apud Lauenstein.

## Honoroj 
* 1955: *Verdienstkreuz am Bande* (meritkruco de la Federacia Respubliko Germanujo) 

## Literaturo 
* Roman Grafe: *Mehr Licht. Das Lebenswerk des „Roten Itting“.* Mitteldeutscher Verlag Halle (Saale) 2012, ISBN 978-3-89812-941-1

## Eksteraj ligiloj
*anonco de dokumentada filmo *Mehr Licht* - che: Mitteldeutscher Rundfunk, 26.3.2007 
* detaloj pri la kulturdomo de Itting 

Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Viktimoj de komunismo
Kategorio:Germanaj socialdemokratoj

Kategorio:Mortintoj en 1967
Kategorio:Germanaj elektroinĝenieroj
Francis Girod

**Francis GIROD** estas franca reĝisoro, produktoro kaj scenaristo de kino (9a de oktobro 1944, Semblançay (Indre-et-Loire) - 19a de novembro 2006, Bordozo (Gironde).

Li reĝisoris dedekon da filmoj inter 1974 kaj 2006. Lia filmo ''L'Enfance de l'art'' (Infanaĝo de arto) estis prezentita en la Kinfestivalo de Cannes de 1988.

## Filmoj
* 1974 : Le Trio infernal
* 1977 : René la Canne
* 1978 : L'État sauvage
* 1980 : La Banquière
* 1982 : Le Grand Frère
* 1984 : Le Bon Plaisir
* 1986 : Descente aux enfers
* 1988 : L'Enfance de l'art
* 1990 : Lacenaire 
* 1991 : Contre l'oubli (ero «Pour d'Archana Guha, Inde»)
* 1994 : Délit mineur
* 1995 : Lumière et Compagnie
* 1996 : Passage à l'acte
* 1998 : Terminale
* 2001 : Mauvais Genres
* 2006 : Un ami parfait
* 2006 : L'Oncle de Russie

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Cheikh Tidiane Gaye

**Cheikh Tidiane GAYE** (Thiès, Senegalo, 1971) estas senegala poeto ŝtatigita en Italio. 

## Biografio 
De senegala origino kaj civitanigita italo, Cheikh Tidiane Gaye estas bonkonata figuro en la literaturo pri migrado al Italio. Li publikigis diversajn poemojn kaj kelkaj el liaj poemoj estas dulingvaj. Li estas konata kiel montro de afrikaj parolaj tradicioj. Li estas la unua afrika verkisto, kiu tradukas en la italan la verkojn de la granda poeto de negritudo Léopold Sédar Senghor.

En 2024, li estis nomumita plena membro de la Eŭropa Akademio de Sciencoj kaj Artoj de Salcburgo.

Li ricevis la medalon de la *Ordre des Arts et des Lettres* de la Franca Respubliko pro la promocio de la 4-a de julio 2024. 

Pacaktivulo, li sendis petojn al pli ol 300 italaj urbestroj por planti olivarbojn por la promocio kaj edukado de paco. 

Li loĝas en Italio en Arcore en la provinco Monza kaj Brianza en Lombardio.

## Verkoj 
* *Il Giuramento*, Novelo - Liberodiscrivere, Ĝenovo, 2001.
* *Mery,principlesa albina*, kun antaŭparolo de Alioune Badara Bèye, Novelo - Edizioni dell'Arco, Milano, 2005.
* *Il canto del Djiali*, Poezio - Edizioni dell'Arco, Milano, 2007.
* *Ode nascente/Ode nascente*, Poezio - ital-franca, Edizioni dell'Arco, 2009.
* *Curve alfabetiche*, Poezio - Montedit Edizioni, 2011.
* ''L'étreinte des rimes/Rime abbracciate'', kun antaŭparolo de Tanella Boni, Poezio, ital-franca, Éditions L'Harmattan, Parizo - Francio, 2012.
* *Prendi quello che vuoi ma lasciami la mia pelle nera*, Novelo, Jaca Book Milano, 2013.
* *Léopold Sédar Senghor: il cantore della negritudine*, Poezio, Tradukado, Edizioni dell'Arco, 2014.
* *Ma terre mon sang, Poezio, Ruba, Senegalo, 2018*
* *Il sangue delle parole*, Poezio, Kanaga Edizioni, 2018
* *Ombra*, Poezio, Kanaga Edizioni, 2022
* *Voglia di meticciato -  Dialogo tra le culture ed etica*, Eseo, Kanaga Edizioni, 2022
* *Les litanies du cœur*, Poezio, Kanaga Edizioni, 2023

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.cheikhtidianegaye.com Oficiala retejo de la aŭtoro
* http://www.accademiainternazionalesenghor.com Retejo de la L.S Senghor Internacia Akademio

## Referencoj 
Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Senegalaj verkistoj
Clara et les chics types

***Clara et les chics types*** estas franca filmo reĝisorita de Jacques Monnet, publikigita en 1980.

## Intrigo
En Grenoble, Mickey, Bertrand, Frédéric, Charles, Louise kaj Aimée, kunigitaj per amo al muziko, formas grupon, nome *Why Notes*. Iam Bertrand notas Clara, kiam ŝi fuĝas el preĝejo kie okazas ŝia nupto kun riĉa entreprenisto. Kelkajn horojn poste, kiam la grupo pretas eliri al koncerto en Parizo, Bertrand retrovas Clara kiu proponas lin fuĝi kun ŝi kaj malaperi. Bertrand, komplete subigita al Clara, forlasas la grupon kaj foriras serĉe de ŝi. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Thierry Lhermitte : Bertrand
* Isabelle Adjani : Clara
* Josiane Balasko : Louise
* Daniel Auteuil : Mickey
* Christian Clavier : Charles
* Christophe Bourseiller : Frédéric
* Marianne Sergent : Aimée
* Anouk Ferjac : Edwige
* Roland Giraud : Paul
* Monique Chaumette : la patrino de Louise
* Antoine Bourseiller : la patro de Louise
* Gaëlle Legrand : Marie-Claude
* Gilles Janeyrand : Jean-Michel, la transvestulo
* Frédérique Tirmont : Édith
* Jacques Rosny : Michel

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1980
Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri sociaj temoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri muziko kaj muzikistoj
Lucy Bella Earl

**Lucy Bella Simkins** (naskiĝnomo **Earl**) estas brita instruistino de angla kiel fremda lingvo kaj la kreintino de la eduka kanalo 'English with Lucy' sur YouTube. Ŝi estis premiita per la Elton Premio de la Brita Konsilio por Novaĵo en la instruado de angla lingvo en 2017 kaj per la Entreprenema Premio de la universitato de Westminster en 2018.

Lucy Bella Earl studadis ĉe la universitato de Westminster, de kiu ŝi diplomiĝis en 2016 kun BA en Merkatumanta Komunikado. Kiel parto de la Erasmus programo, ŝi studis en Madrido, Hispanio. Poste, en Sevilo, Lucy kvalifikiĝis por instrui anglan lingvon kiel fremda lingvo kaj komencis labori en sia nova profesio.

En 2016, en sia fina jaro de universitato, ŝi lanĉis la edukan YouTube kanalo ‘English with Lucy'. Ene de la unua jaro de operacio, la kanalo estis sekvita de 100 000 spektantoj kaj ŝi decidis koncentriĝi en plentempa laborposteno.

La kanalo estis prezentita en *The Times*, ITV, BBC, tiel kiel en *Business Insider* kaj Tages-Anzeiger Panoramo.

Krom pri la angla lingvo, Lucy Bella Simkins estas flua en la hispana lingvo kaj parolas la italan lingvon.

## Premioj 
* 2017: Elton Premio de la Brita Konsilio por Novaĵo en la instruado de angla lingvo
* 2018: Entreprenema Premio de la universitato de Westminster, Londono, Britio.

## Referencoj 
* Konstruanta Masivan YouTube Kanalo kun 3.5+ Miliono subs kun Lucy de ‘English with Lucy' Enarkivigis  

Kategorio:Britaj instruistoj
Kategorio:Angla lingvo
Jean-Marie Poiré

**Jean-Marie POIRÉ** (10a de julio 1945, Parizo) estas franca reĝisoro, scenaristo, produktoro kaj aktoro.

## Kariero
Ekkariere, li laboris kiel fotisto kaj kantisto, antaŭ turni sin al verkado kaj poste al reĝisorado de filmoj.

Li ekfamiĝis ĉefe pere de sukcesoj kun la trupo de Splendid, kiel Le père Noël est une ordure (1982) kaj *Papy fait de la résistance* (1983), kaj poste pluis per longa kunlaborado kun Christian Clavier, realigante ĉefe *Les Visiteurs* kaj *Les Anges gardiens*. 

## Filmoj
* 1966 : Nouveau journal d'une femme en blanc
* 1967 : Oscar de Édouard Molinaro
* 1969 : Le Cerveau 
* 1977 : Les Petits Câlins
* 1980 : Retour en force
* 1981 : Les hommes préfèrent les grosses
* 1982 : Le père Noël est une ordure
* 1983 : Papy fait de la résistance
* 1986 : Twist again à Moscou
* 1988 : Mes meilleurs copains
* 1991 : L'Opération Corned-Beef
* 1993 : Les Visiteurs
* 1995 : Les Anges gardiens
* 1998 : Les Couloirs du temps : Les Visiteurs 2
* 2001 : Les Visiteurs en Amérique 
* 2002 : Ma femme s'appelle Maurice
* 2016 : Les Visiteurs : La Révolution

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj reĝisoroj
György Katona (psikologo)

**György Katona** [djordj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Katona György,** estis hungardevena psikologo, ekonomo, altlerneja instruisto. Lia persona nomo estis *George* ekster Hungario.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Okcidenta Berlino.

## Biografio 
 akiris Ph.D. en Universitato de Göttingen 1933, poste li estis konsilisto 3 jarojn en Novjorko. Inter 1936-1942 li instruis en :en:The New School for Social Research, poste li havis altajn postenojn po 2 jarojn en Ĉikago, respektive Vaŝingtono. Inter 1947–1961 li denove instruis en Universitato de Miĉigano, poste en Bostono kaj Novjorko. Li estas mondfama sciencisto en teorio de la ekonomia konduto. Internacie li atingis fundamente novajn rezultojn en faktoroj determinantaj konsumantkonduton. Lia teorio estis plue evoluigita fare de la franco :en:Pierre Reynaud. Katona ricevis solan premion en 1963.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Organizing and Memorizing.* (1940) 
* *Goods in the Chicago Area. 1942–1944.* (1945)
* *Consumer Expectations. 1953–1956.* (kunaŭtorto, 1956)
* *Der Massenkonsum.* (1965)
* *A New Economic Era.* (kunaŭtoro, 1977)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj germane
* datenoj angle

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj psikologoj
Kategorio:Usonaj ekonomikistoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Oříkov

**Oříkov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 5&nbsp;km okcidente de Sedlčany. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

**Oříkov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,55&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382.

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Oříkov, pohled k jihu.jpg|Oříkov, vido al sudo
Oříkov, smíšené zboží a kontejnery.jpg|Vendejo kun miksita varo en Oříkov
Oříkov, rozcestí.jpg|Oříkov
Oříkov, Nová Hospoda (02).jpg|Oříkov

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Sedlčany
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Les hommes préfèrent les grosses

***Les hommes préfèrent les grosses*** (La viroj preferas la dikulinojn) estas franca filmo reĝisorita de Jean-Marie Poiré, publikigita en 1981.

## Intrigo
Lydie (Josiane Balasko), juna virino kun nealloga fiziko, estas brutale forĵetita fare de sia fianĉo kiam ŝi apenaŭ akiris la lukontrakton de loĝejo por vivi kun li. Ne povante sole elporti la koston de la luado, ŝi decidas serĉi kunloĝantaninon se eble malpli belan ol si mem, por ke ŝi ne ombriĝu en la kunteksto de eblaj amaferaj aventuroj... Dum ŝi opinias, ke ŝi trovis la idealan kunloĝanton, estas finfine Éva, bela, iom naiva, laŭmoda modelo kiu ekkunloĝas kun Lydie.

Éva, laŭ la ritmo de sia tre vigla vivo de ekskursoj kaj renkontiĝoj, altiros Lydie en sian mondon por la granda plezuro de Gérard (Luis Rego), la frato de Lydie, iom koketa kaj nerda. Ĉi tiu nova ekscito en ŝia vivo iom ĝenas Lydie, kiu estas devigita elteni kelkajn ĝenojn: ĵaluza kaj ĝena "eksamanto" de Éva, senprepara festo en la loĝejo, ktp., nun estas parto de ŝia ĉiutaga vivo. Tamen, estas en la brakoj de ĉi tiu "eksamanto" de Éva kie ŝi finfine trovos amon...

## Geaktoraro kaj roluloj
* Josiane Balasko : Lydie Langlois
* Luis Rego : Gérard Langlois
* Dominique Lavanant : Arlette
* Daniel Auteuil : Jean-Yves
* Ariane Lartéguy : Éva
* Thierry Lhermitte : Hervé
* Xavier Saint-Macary : Ronald
* François-Eric Gendron : Adrien
* Martin Lamotte : Paul Berthellot, laboristestro
* Patricia Malvoisin : Carole
* Herma Vos : Jocelyn
* Valérie Kaprisky : amikino de Éva (listigita kiel Valérie Chérès)

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1981
Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri sociaj temoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de dramoj
T'empêches tout le monde de dormir

'''''T'empêches tout le monde de dormir''''' (Vi malhelpas ĉiujn dormi) estas franca filmo reĝisorita de Gérard Lauzier, publikigita en 1982.

## Intrigo
Yves decidis, unufoje por ĉiam, ne zorgi. Li vivas tagon post tago kaj evitas fari al si demandojn pri sia estonteco. Reveninte el Brazilo, kie li ĵus pasigis kvar jarojn, li vivtenas sin per gitarludado kaj kantado sur la stratoj de Parizo. Li ekloĝis ĉe la Gare de l'Est kun la halo kiel dormoĉambro, la valizŝranko kiel vestoŝranko kaj la publikaj necesejoj kiel banĉambro, kie li amikiĝis kun Yvette, la "pis-sinjorino". Sed li havas ĉiun intencon trovi loĝejon kie li povas stoki siajn aferojn. Kaj kiam li vidas la allogan Isabelle, li ne hezitas eĉ sekundon flirti kun ŝi, konvinkita, ke lia ĉarmo funkcios.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Daniel Auteuil : Yves
* Catherine Alric : Isabelle
* Anne Jousset : Babette
* Philippe Khorsand : Michel
* Tanya Lopert : Solange
* Henri Déus : Roland
* Jean-Gabriel Nordmann : Alan
* Frank-Olivier Bonnet : Le gros bras du 'Palace'
* Didier Kaminka : La amiko de Solange
* Paulette Frantz : Yvette, la 'dame pipi' de la gare de l'Est
* Louise Chevalier : La maljuna najbarino

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1981
Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri sociaj temoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Třebnice (Sedlčany)

**Třebnice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 4,5&nbsp;km okcidente de Sedlčany. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

**Třebnice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,96&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Třebnice estis fondita sur loko de pli malnova burgodomo fare de Petr Eusebius Radecký z&nbsp;Radče, al kiu naskiĝis en ĝi en la jaro 1766 filo, la pli posta armeestro Josef Václav Radecký z&nbsp;Radče.

## Fotogalerio 

Road in Třebnice, Sedlčany, Příbram District.jpg|Třebnice
Třebnice (02).jpg|Třebnice
Třebnice, čp. 71 a 13.jpg|Třebnice
Třebnice, zámek, IX.jpg|Kastelo Třebnice

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Sedlčany
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Třebnice

Nomon **Třebnice** havas pluraj setlejoj:

* 1. Třebnice (Meclov), parto de municipo Meclov en distrikto Domažlice
* 2. Třebnice (Sedlčany), parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram
** Třebnice (kastelo), kastelo en Třebnice en Sedlčany
Nahý Újezdec

**Nahý Újezdec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chodský Újezd en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 5,5&nbsp;km sudoriente de Chodský Újezd. Estas ĉi tie registritaj 44 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Nahý Újezdec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,31&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1335.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo kun penta kruco
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotografioj 

Nahý Újezdec 2.jpg|Nahý Újezdec
Nahý Újezdec 1.jpg|Nahý Újezdec
Nahý Újezdec 4.jpg|Nahý Újezdec

Kategorio:Chodský Újezd
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
La banquière

***La banquière*** (La bankistino) estas franca filmo reĝisorita de Francis Girod, publikigita en 1980, inspirita de la vivo de Marthe Hanau, financistino kiu estis ĉikanita de reakciulloj, enkarcerigita kaj finfine sinmortigis.

## Intrigo
Venante de neriĉa deveno, juna Emma Eckhert komencis sian karieron kiel dungito en la familia ĉapelbutiko. En 1921, ŝi spertis siajn unuajn problemojn kun la leĝo samtempe kiam ŝi skandalis ĉirkaŭ si per sia samseksemo. Ŝia geedziĝo kun Moïse Nathanson, familia amiko pli aĝa ol ŝi, ne malhelpas ŝin daŭrigi sian amaferon kun Camille Sowcroft, la filino de juvelisto, kiu helpas al ŝi riĉigi sin proponante al ŝia mono la monon kiun Emma rapide funkciigas per lertaj borsaj operacioj. Antaŭ 1929, Emma fariĝis unu el la plej popularaj bankistoj en Parizo. Sed ŝia blindiga sukceso altiras, interalie, la antipation de la potenca bankisto Horace Vannister; li intervenas kun la Prezidanto de la Préfailles Konsilio por malpermesi la agadojn de Emma Eckhert kaj por procesigi ŝin. Ŝi finfine estis murdita dum renkontiĝo kie ŝi klarigis al ŝparantoj kiuj fidis ŝin kiel ŝi repagos ilin.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Romy Schneider : Emma Eckhert (inspirita de Marthe Hanau)
* Marie-France Pisier : Colette Lecoudray
* Claude Brasseur : La Juĝisto Largué
* Jean-Claude Brialy : Paul Cisterne
* Jean Carmet : Duvernet
* Jean-Louis Trintignant : Horace Vannister (inspirita de Horace Finaly)
* Jacques Fabbri : Moïse Nathanson
* Daniel Mesguich : Rémy Lecoudray
* Noëlle Châtelet : Camille Sowcroft
* Daniel Auteuil : Duclaux
* Thierry Lhermitte : Devoluy
* Alan Adair : Sir Charles
* François-Régis Bastide : La ministro de Justico

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1980
Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri sociaj temoj
Kategorio:Juraj filmoj
Kategorio:GLAT-filmoj
Kategorio:Ekonomiaj filmoj
Pour cent briques, t'as plus rien...

'''''Pour cent briques, t'as plus rien...''''' (Por cent brikoj, al vi restas nenio...) estas franca filmo reĝisorita de Édouard Molinaro, publikigita en 1982.

## Intrigo
Paul kaj Sam kunhavas la saman loĝejon. La unua estas senlabora kaj la dua laboras kiel seruristo, sed estas maldungita. Senmonaj, la du junuloj vivas malriĉe kaj Sam sukcesas aranĝi ke ili restu kun Caroline, dungito en vojaĝagentejo. Kiam ŝi iĝas kolera kaj volas elpeli ilin, Sam pagas por ĝi kun streĉa sekso kaj ili restas. Sed Sam volas trovi monon kaj la televidaj novaĵoj donis al li ideon: ili ŝtelos bankon.

Por eviti esti eknotitaj, ili dividos la rolojn: Sam jam estos en la banko kaj ŝajnigos esti kliento, dum Paul venos por efektivigi la rabon uzante falsajn armilojn. En la difinita tempo, Paul aliras la bankon kaj prenas la dungitojn kiel ostaĝojn. La du komplicoj tiam falsigos la morton de Sam pro la pafado de Paul, por instigi la aŭtoritatojn pagi al ili elaĉetomonon de ok milionoj da frankoj.

Ekstere, la polico baris la areon dum en la banko, ĉiuj interkonsentis bone. Tiam Sam elpensas la ideon: kio se ili ĉiuj kundividus la elaĉetomonon?

## Geaktoraro kaj roluloj
* Daniel Auteuil : Sam
* Gérard Jugnot : Paul
* Anémone : Nicole
* Isabelle Mergault : Ginette
* Élisa Servier : Caroline
* Jean-Pierre Castaldi : Henri
* François Perrot : la bankodirektoro
* Paul Barge : Jean-Louis
* Georges Géret : la komisaro Bouvard
* Darry Cowl : la policpordisto
* Annick Blancheteau : Odette, la kasistino de la banko
* Éric Legrand : Hubert
* Bruno Garcin : la helpanto de Bouvard
* Fernand Berset : Patron Sam

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1982
Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri sociaj temoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de dramoj
Kalvinana preĝejo (Recsk)

La **kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en grandvilaĝo Recsk (Hungario). 

## Historio 
La kalvinanoj vivis en Recsk en menciinda kvanto ekde la 1960-aj jaroj. La diservoj okazis komence en preĝĉambroj de judoj, poste baptistoj. La kalvinanoj eklezie apartenis al Andornaktálya ĝis 2018, poste ankaŭ en Recsk paroĥo estis fondita. En 2012 en Recsk la kalvinanoj aĉetis konvenanan parcelon, poste oni konstruis didomon. Ekzistas nek kalvinanaj preĝejo, nek paroĥo ene de 30-kilometra radiuso, tial la nova konstruaĵo bonvenigos kalvinanojn el totalo 16 proksimaj vilaĝoj.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas malsimetria, ĉar la malgranda turo troviĝas dekstre. La fasado havas 5 fenestrojn, pli supre solan fenestron. La enirejo funkcias en dekstra flanko de la navo tra porĉo. La navo enhavas ankaŭ oficejon kaj kuirejon. 

## Fontoj 
* hungare kun foto
* datenoj

Recsk