open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Máriakéménd)

**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento kaj konata pilgrimejo en Hungario, en vilaĝo Máriakéménd.

## Historio 
Dum la 15-a jarcento kirko funkciis en la vilaĝo, kiun la turkoj detruis en la sekva jarcento. En 1725 ŝvaboj alvenis, kiuj trovis en la vilaĝo kroatojn. Ili konstruis unue lignan kapelon.

En 1740 miraklo okazis. Fraŭlinoj ektrovis brilan skulptaĵon pri Dipatrino kun Jesuo. Baldaŭe ĝi malaperis. Poste alvenis multe da pilgrimantoj pro la disetendiĝanta famo.

La nun videbla preĝejo estis konstruita (aŭ rekonstruita) en mezo de la 18-a jarcento. En 1770 oni konstruis kriptojn sub la preĝejon. Post 3 jaroj la papo donacis oficialan pilgrimejan permeson al la preĝejo. La orgeno ekfunkciis en 1897. En 1976 oni renovigis la preĝejon.

## Sankta Bildo 
La unua bildo estis pentrita en 1746, kiu perdiĝis, tial la sekva bildo estis pentrita en 1758. En 1765 oni ŝanĝis la bildon al skulptaĵo. Ĝi prezentas Dipatrinon starantan sur la terglobo. Ŝi tenas en sia brako Jesuon.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola, apud la preĝejo 2 skulptaĵoj kaj kruco estas videblaj. Sube en mezo de la fasado enirejo situas, plej supre triangulo estas videbla. Interne la flankaj altaroj estas dediĉitaj al Sankta Anna kaj Johano Nepomuko. La absido estas plurangula kaj ĝi devenas el la 15-a jarcento kiel iama kapelo.

Ĉefa kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto, krome en la 8-an, 12-an, 15-an de septembro, en la 2-an de februaro, en la 25-an de marto, en la 2-an de julio. Ili estas ĉiuj festotagoj de Sankta Maria.

## Fontoj 
* (hungare)
* (hungare kun foto)
* hungare
* hungare kun fotoj

eta|maldekstre|Preĝejo de Ĉieliro de Maria (Máriakéménd)
[eta|maldekstre|[Kuprogravuraĵo el 1774 pri Máriakéménd]]
eta|dekstre|Unu el la skulptaĵoj antaŭ la preĝejo
eta|dekstre|Unu el la skulptaĵoj antaŭ la preĝejo

M
Mariakemend
Mariakemend
Randogne

**Randogne** estas civitana kaj paroĥa komunumo en la distrikto Sierre en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 4 201 loĝantojn la 31-an de decembro 2012, kaj estis 4 279 la 31-an de decembro 2016. La loĝloko apertenas al la luksa skiejo, turisma kaj kuracloka regiono Crans-Montana. Ĝis la fino de 2016 Randoge ankaŭ estis politika komunumo. Tiam ĝi kun la ĝis tiam najbaraj komunumoj Chermignon. Montana kaj Mollens ekde la 1-a de januaro 2017 kunfandiĝis al samnoma politika komunumo Crans-Montana.

## Geografio 
La komunumo Randogne situas en la supra parto de la franclingva Supra Valezo, ĉe la norda flanko de la Valo de Rodano. Ĝi apartenas al la turisma regiono Crans-Montana. En nordo la komunumo etendiĝas ĝis al la Wildstrubel-Masivo kaj la suda bordo de la Plaine-Morte-Glaĉero. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Randogne, Bluche, Loc, Dardona kaj Montana-Station, kaj parto de la vilaĝo Montana-Vermala.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 16,88 km², de kiuj 27,8% estas kovritaj de arbaro, 29,3% servas por agrikulturo kaj 12,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Randogne limas en nordo al Lenk en Simme-Valo, en oriento al Mollens, en sudoriento al Venthône, en sudo al Sierre, en sudokcidento al Montana, en okcidento al Lens, kaj en nordokcidento al Icogne.

## Trafiko 
Tra Randogne pasas la ringforma kantona ĉefvojo, kiu konektas la komunumojn kaj vilaĝojn de la turisma regiono Crans-Montana kun la urbo Sierre. Per [mallarĝspura trama fervojo de Sierre al Montan-Station kaj diversaj poŝtaŭtolinioj al Crans-sur-Sierre, Montana kaj al Sierre la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De Montana-Station aertelfero kondukas al la marĝeno de Plaine-Morte-Glaĉero.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Randogne datiĝas el la jaro 1224 kiel *Randonni*. Dum mezepoko Randogne apartenis al la episkopa Subvoktejo Sierre, el kiu fariĝis sub la malnova valeza reĝimo la regiono Noble Contrée, kies superan trionon formis Randogne kaj Mollens. En la jaro 1578 Randogne al si donis civitajn statutojn. Post la fino de la malnova reĝimo en la jaro 1839 post longaj disputoj fariĝis la civitanaroj Randogne kaj Mollens, kiu en la jaro 1851 fariĝis memstaraj komunumoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Randogne
Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto)

[eta|Partoprenantoj de [UK 1929 antaŭ la baziliko]]
La **Baziliko de Sankta Stefano la 1-a (Hungario)** estas la plej granda preĝejo de Budapeŝto. Ĝi estis konstruita en eklektika stilo, laŭ planoj de József Hild, inter 1851–1867. Post morto de Hild, la laboron pludaŭrigis Miklós Ybl kaj finis en 1905. La konstruaĵo altas 96 m-ojn kaj tiel apartenas al la plej grandaj konstruaĵoj de Budapeŝto.

La baziliko estas nomata post la unua hungara reĝo, sankta Stefano la 1-a (ĉ. 975–1038), kies mumiigita dekstra sub-brako troviĝas en la baziliko. En Hungario tie okazas la plej granda procesio la 20-an de aŭgusto.

En 1947 la kupolo bruliĝis. Oni estingis ĝin per akvoŝprucoj, tamen samtempe oni forpumpis la akvon, tial la freskoj kaj aliaj artaĵoj restis en akceptebla stato.

## Konstruaĵo 
La baziliko situas sola en la urbomezo. La fasado konsistas meze el impone granda enirejo. Pli supre triangulo fermas la supron. Ĉe la du flankoj po 1 turoj altiĝas. Super la navo impona kupolo estas videbla.

La baziliko estas ankaŭ katedralo.

Dosiero:St Stephens Budapest.jpg|
Dosiero:St Stephens bas budapest.jpg|
Dosiero:Budapest St.Stephen1.jpg|

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Kategorio:Bazilikoj en Hungario
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Stefano de Hungario
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1905
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1900-1909
Nova Holando (Aŭstralio)

**New Holland** aŭ **Nova Holando** estas historia nomo por la insula kontinento Aŭstralio. La nomo estis unuafoje aplikita al Aŭstralio en 1644 fare de la nederlanda maristo Abel Tasman, kiu nomigis ĝin *Nova Hollandia* (latina por "Nova Holando"), laŭ la nederlanda provinco Holando. La nomo pluestas uzata po aludi al Aŭstralio dum almenaŭ 180 jaroj.

Kategorio:Historio de Aŭstralio
Arthur Phillip

Admiralo **Arthur PHILLIP** (11a oktobro 1738 - 31a aŭgusto 1814) estis oficiro de la Brita Ŝiparo kaj la unua Guberniestro de Novsudkimrio, kaj fondinto de la setlejo kiu poste iĝis Sidnejo.

Post multe da sperto sur maro, inkluzive de estreco pri ŝipo kiu estis savita el ŝtormo fare de kondamnitoj, Phillip velis kun la Unua Floto, kiel guberniestro de la proponita brita punkolonio de Novsudkimrio. En februaro 1788, li selektis ĝian lokon por esti Port Jackson (nun Sydney Harbour).

Phillip estis klarvida guberniestro, kiu baldaŭ vidis ke Novsudkimrio bezonus ĝentilan administracion kaj sistemon por emancipado de la kondamnitoj. Sed lia plano kunporti spertajn metiistojn estis malaprobita, kaj li renkontis enormajn problemojn de laboro, disciplino kaj provizo. Ankaŭ lia ĝentila sinteno direkte al la aborigenoj estis grave testita kiam ili mortbatis lian ĉasgardiston, kaj li ne povis cetigi klaran politikon pri ili.

La alveno de la Dua kaj Tria flotoj lokis novajn premojn sur la malabundaj lokaj resursoj, sed preter la tempo Phillip velis hejmen en decembro 1792, la kolonio formiĝis, kun oficialaj terkoncesioj kaj sistema terkultivado kaj akvoprovizado.

Phillip demisiis en 1805, sed daŭre korespondis kun siaj amikoj en Novsudkimrio kaj defendis la interesojn de la kolonio.

## Referencoj
Kategorio:Britaj maristoj
Kategorio:Britaj militistoj
Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Historio de Aŭstralio
János Balassa

**János Balassa** [jAnoŝ balaŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balassa János** estis hungara kuracisto, kirurgo, akuŝisto, profesoro, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1858).
eta|János Balassa en 1868
eta|Tombomonumento de János Balassa
János Balassa http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC00523/00686.htm naskiĝis la  1814 en Sárszentlőrinc. Li mortis la  1868 en Pest (urbo).

## Biografio 
János Balassa frekventis universitatojn en Pest kaj Vieno, kie li ricevis diplomon en 1839. En la sama urbo li komencis kuracadi, krome li studvojaĝis al diversaj landoj. Inter 1843-1868 li instruis en universitato de urbo Pest. Dum la Hungara revolucio de 1848 li ricevis ŝtatan administran taskon, krome li direktis hospitalon pri la batalantoj. Tial li estis kondamnita je prizono, li denove rajtis instrui en 1851. Li pionire profitis la eteron en la kirurgio.

## Verkaro (elekto) 
* *Gyakorlati sebészet* (Praktika kirurgio), (1844)
* *A hassérvekről* (1853)
* *Képző műtétek* (1867)
* *B. J. összegyűjtött kisebb művei* (Kolektita verkaro), (1875)

## Memorigiloj 
* inter 1906-1943 estis disdonita memormedalo pri Balassa
* malsanulejo de Szekszárd portas la nomon Balassa János

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero B kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj akuŝistoj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Jan Iván Lelley

**Jan Iván Lelley** [lelei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lelley Jan Iván** estis hungara-germana fungosciencisto, pedagogo, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2007).

Jan Iván Lelley http://lelley.de/ naskiĝis la  1938 en Ĉeĥoslovakio, en Nitra.

## Biografio 
Jan Iván Lelley apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio (post la naskiĝo jam en Slovakio). Li studis de 1956 ĝis 1961 en Hungario (en Budapeŝto kaj Gödöllő), poste li eklaboris en botanika instituto en Tápiószele. En 1963 li doktoriĝis el agronomiaj sciencoj. Li forlasis Hungarion en 1967 kaj translokiĝis al Okcidenta Germanio. Li ricevis laborlokon en instituto, kie li ĉefe okupiĝis pri fungoj. Li habilitis en 1982 en Universitato de Bonn. Li ricevis hungaran premion en 1996.

## Verkaro (elekto) 
* *Pilzanbau. Handbuch des Erwerbsgärtners* (1976)
* *Les Champignons Dans Votre Jardin* (1984)
* *A gombák gyógyitó ereje* (Kuracada povo de la fungoj), (1999)
* *Die Heilkraft der Pilze - Wer Pilze isst lebt länger* (La kuracada potenco de fungoj - Kiu manĝas fungojn, tiu vivos longe), (2008)

## Fontoj 
* membiografio

Kategorio:Hungaraj fungosciencistoj
Kategorio:Germanaj fungosciencistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Puccinellia maritima

***Puccinellia*** estas specio de poacoj el la subfamilio pooideoj. Ĝi kreskas en malsekaj, kutime salaj grundoj. Ĝi povas altas ĝis 80 cm kaj ĝi havas grizverdajn foliojn.

## Priskribo 
Ĝi estas staŭda kun stolonoj.

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Poeoj
Senuskla

Alfabeton aŭ skribsistemon kiu ne posedas plurajn usklojn por siaj literoj (do, en kiu uzo de minuskloj kaj majuskloj ne havas gramatikan rolon) oni nomas **senuskla**.
Ekzemple, la skriboj araba, devanagara, hebrea, kartvela estas senusklaj.
La Ŝava alfabeto estas senuskla (oni antaŭmetas la «nompunkton» „⋅“ por marki la nomojn proprajn).
Ankaŭ la Internacia Fonetika Alfabeto estas senuskla.

Kategorio:Alfabeto
Kategorio:Ortografio
Kategorio:Tipografio
Gottlieb Vilmos Leitner

**Gottlieb Vilmos Leitner** [vilmoŝ lejtner], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Leitner Gottlieb Vilmos** estis hungara-brita orientalisto, pedagogo, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1).
[eta|Gottlieb Vilmos Leitner en [1894]]
Gottlieb Vilmos Leitner http://www.jewishencyclopedia.com/articles/9735-leitner-gottlieb-william naskiĝis la  1840 en Pest (urbo). Li mortis la  1899 en Bonn.

## Biografio 
Gottlieb Vilmos Leitner devenis el juda familio. Li frue translokiĝis al Konstantinopolo, kie li lernis Koranon. Li frekventis mezlernejon en Malto. Dum la Krimea milito li estis kolonelo kaj interpretisto en la brita armeo. En 1855 li parolis ankaŭ germane angle, france, itale, greke, turke, arabe, perse. Post la milito ĝis 1859 li plulernis en King's College. En 1862 li ekinstruis en universitato de Freiburg. Post 3 jaroj li translokiĝis al Lahore, kie li fondis lernejojn, bibliotekon, societon, gazeton, krome li esplorvojaĝis al Kaŝmiro, Tibeto. Li ricevis aŭstran premion en 1871. Post 3 jaroj li iĝis rektoro en Lahore.

## Verkaro (elekto) 
* *On the Sciences of language and of ethnography, with general reference to the language and customs of the people of Hanza: A report of an extempore address* (1856)
* *Introduction to a philosophical Grammar of Arabic: Being an attempt to discover a few simple principles in Arabic Grammar* (1871)
*''A detailed analysis of Abdul Ghafur's dictionary of the terms used by criminal tribes in the Panjab'' (1880)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero L kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* biografio 
 

Kategorio:Hungaraj orientalistoj
Kategorio:Britaj orientalistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
László Lénárd

**László Lénárd** [lAslO lEnArd], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lénárd László** estas hungara kuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2007).

László Lénárd http://www.pte.hu/index.php?p=contents&cid=1350 naskiĝis la  1944 en Pécs.

## Biografio 
László Lénárd frekventis universitaton en sia naskiĝurbo, kie li ricevis diplomon en 1969. Li eklaboris en la universitata hospitalo. Li plulernis en Budapeŝto en 1980. En la sama jaro li atingis la doktoran rangon CSc, poste DSc en 1989. Li instruis en la Universitato de Pécs inter 1990-1997, poste li estis vicrektoro dum 3 jaroj, fine rektoro inter 2003-2007. Li studvojaĝis ekzemple en 1973 en Erevano, en 1977 en Bostono, en 1989 en Parizo. Li okupiĝas pri nervaj funkcioj kaj mekanismoj. Li partoprenas en redaktadoj de periodaĵoj, ekzemple *Neurobiology*.

Li havas edzinon. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn (ankaŭ eksterlandajn) inter 1988-2008.

## Referencoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* Intervjuo en la retejo de la Universitato de Pécs, 2018. szeptember 4.
* Lénárd László. Datumfolio en la retejo de la Hungara Scienca Akademio
* Életrajz az  honlapján, International Union of Biological Sciences. 
* Publikaĵoj de László Lénárd en la datumbazo de MTMT. 835 publikaĵoj, 2544 sendependaj citaĵoj.Publikációs lista a Magyar Tudományos Művek Tárában
* Eldonaĵoj de László Lénárd en la paĝo Reto de Sciente, 52 publikaĵoj, nombro da sendependaj referencoj 463. H-indekso 14
* Science Direct. Lénárd László, 220 studoj.
* 17 eldonaĵoj de László Lénárd (1944-) hungare 
* László Lénárd. University of Pécs. Institute of Physiology Pécs, Hungary- ResearchGate. 185 Publications, Citations 3229.

 

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Troado

La ***Troado*** aŭ ***Troaso*** (Τρῳάς, - άδος, signifas *troja* (precise *trojana* el la urbo Trojo nomiĝas iumaniere laŭ la rolulo Tros : «tiuj kiuj estas el Tros») ; origine ekz. el ἐν τῇ Τρῳάδι γῇ (*en la troja lando*), simpliĝis tiel ἐν τῇ Τρῳάδι (*en la troja (lando)*) kaj iĝis kiel τῆς Τρῳάδος (*de troja (lando)*) estas malnova historia regiono nord-okcidente en la Malgrand-Azio. Ĝi estas ĉirkaŭlimita norde de la « Propontido » (helene Προποντίς, -ίδος, [Propontis, -idos]), nun la Marmora Maro, sude de la golfo de la urbo
Adramutiono (᾽Αδραμύττιον) (malfermanta al la insulo Lesbo), oriente la monto Ida kiu kulminas je pli ol 1700 m. Lia okcidenta flanko estas la Egea maro. La regiono estas marbordo de la markolo de Dardaneloj. 
Ĝi iafoje nomiĝas *Teukrio* de la poetoj, laŭ la nomo de lia unua reĝo Teukro (Τεῦκρος). Oni trovas tie la ruinojn de la urbo Trojo.

;Kelkaj urboj
* Asso (Άσσος)
* Trojo
* Dardania (Δαρδανία)
* Alexandria Troja (Αλεξάνδρεια Τρωάς)

## Notoj 
Kategorio:Antikva Grekio
Kategorio:Malgrandazio
Kategorio:Historio de Antikva Grekio
Kategorio:Historio de Turkio
Kategorio:Troado
Saint-Androny

''''* - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ *Blaia*) kaj al la kantono *''. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

eta|maldekstra|
## Geografio 
Saint-Androny situas ĉe la dekstra bordo de Ĝirondo,  norde de Bordozo. Ĝia teritorio inkluzivas la insulon Patiras.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Béla Lengyel (poeto)

*Pri aliaj Béla Lengyel vidu apartigilon!***Béla LENGYEL** [lendjel] estis hungara, rumania hungara poeto, verkisto. Li naskiĝis ? kaj mortis ?.

## Kariero
Béla Lengyel laŭ datigo en unu el siaj poemoj li vivis en Máramarossziget. Sur la dorsa flanko de sia dua poemvolumo li anoncis, ke estas preta sia trilogia romano *Viharban* kaj *Muzsikál a vér*.
 
## Volumoj
**Versek* (kun antaŭvorto de Ede Szabados, Szatmár 1908); 
**Őszi színek* (Székelyudvarhely 1927).

## Fonto
*RMIL 
 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Menez Bre

**Menez Bre** estas monteto en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio en Francio, restaĵo de la montĉeno menez Are, kiu kulminas je 302 metroj sur kiu staras kapeleto Saint-Hervé.

## Geografio 
Menez Bre (franclingve "Menez Bré", bretonlingve "Menez Bre") estas ĉirkaŭata de tri komunumoj : Pédernec, Tréglamus kaj Louargat. Supre je 302-metra alteco staras ankaŭ panoramtablo, kiu ebligas orientiĝi en la panoramo, kiu iras de la montoj de Arrée al la bordo el rozkolora granito.

## Kapeleto Saint-Hervé 
La kapelo Saint-Hervé superas la regionon ofertante belegan vidpunkton al la preskaŭ tuta Tregoro. La fundamentoj de la kapelo estas tre malnovaj; ili datiĝus de la 6-a jc. La senjoroj de Cleuziou estis ĉe la origino de la konstruado de la kapelo, kiu estis rekonstruita en la 16-a kaj 17-a jc. La kapelo honoras sanktan Herve, naskita blinda sed dotita per supernaturaj kapabloj. Laŭ tradicio, Herve estus ŝpruciginta akvon el la najbara fontano.

La lasta restaŭrado de la kapelo datiĝas de 1939. Ekde junio 2011 la asocio de la amikoj de la heredaĵo de Pédernec, helpata de la komunumo, komencis novan restaŭradon. Modernaj vitraloj elpensitaj de Julien Lannou de Pontrieux iluminas la kapelon ekde la lasta pardonprocesio de la 19-a de junio 2011. Ekde la 26-a de marto 2012 la kapelo estas dotita de du sonoriloj el la fandejo Paccard de Annecy. La unua nomiĝas Herveo, Iwan, Nicolas, Eflamm, Vincent, Jude. Ĝi pezas 57 kilogramojn kaj estigas la noton La 440. La dua sonorilo nomiĝas Anne, Goneri, Stéphane, Moadez, Nicodème. Ĝi pezas 45 kilogramojn kaj estigas la noton Do5. Samtempe kun la du sonoriloj, la amikoj de la heredaĵo fandigis 700 sonoriletojn, kun surskribo « Menez-Bré » kaj « 2011 ». La du sonoriloj, same kiel nova krucvojo konsistanta el 14 fotoj de kalvarioj de Pédernec kaj la vitraloj estis benitaj de moŝto Denis Moutel, episkopo de Saint-Brieuc kaj Tréguier, la 18-an de marto 2012 kun ĉeesto de pli ol  personoj. La nova krucvojo estis farita de Rémy Chermat kaj Nicole Le Polès de Bégard. La du sonoriloj estis metitaj en la sonorilturo la 26-an de marto 2012 helpe de nacelo ĉe sinŝoviĝa brako. Ne estas elektro sur la kulmino de Menez Bre, ilia sonorigo estas mana.

## Aktiveco 
Ĝi estas ankaŭ la loko de diversaj festivaloj kiaj la festo de la ĉevalo aŭ la festivalo "Toulao".
## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Menez Are
Kategorio:Kulminoj de Côtes-d'Armor
Kategorio:Naturaj lokoj de Côtes-d'Armor
Clavette

**Clavette** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Clavette situas en la nordo de Charente-Maritime,  oriente de La Rochelle.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Saint-Léonard

**Saint-Léonard** estas franca formo de Sankta Leonardo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

## Francio 
* **Saint-Léonard (Vosges)** estas komunumo de la departemento Vosges.
** **Saint-Léonard (stacidomo)** estas fervoja stacio en Saint-Léonard (Vosges).

* **Saint-Léonard-de-Noblat** estas komunumo de la Departemento Haute-Vienne en la regiono Nova Akvitanio en Francio.
** **Saint-Léonard-de-Noblat (stacidomo)** estas fervoja stacio en Saint-Léonard-de-Noblat.
* **Saint-Léonard-des-Parcs** estas komunumo de la departemento Orne.
## Svislando 
* **Saint-Léonard VS** estas komunumo de la Distrikto Sierre en Kantono Valezo en Svislando.
** **St-Léonard (stacidomo)** estas fervoja stacio en  Saint-Léonard VS.
Preĝejoj sub patroneco de Sankta Triunuo

Kristanismaj preĝejoj (kirkoj) dediĉitaj al Sankta Triunuo estas pluraj:

* Kirko Sankta Triunuo (Salzburg)

* Katedralo de Ely

* Kirko de la Plej Sankta Triunuo (Fulnek)

* Kirko Sankta Triunuo (Balassagyarmat)
* Kirko Sankta Triunuo (Dunaújváros)
* Preĝejo Sankta Triunuo (Hódmezővásárhely)
* Kirko Sankta Triunuo (Káposztásmegyer) ene de Budapeŝto
* Kirko Sankta Triunuo (Óbuda) ene de Budapeŝto
* Kirko Sankta Triunuo (Rákospalota) ene de Budapeŝto
* Kirko Sankta Triunuo (Újbuda) ene de Budapeŝto
* Kirko Sankta Triunuo (Velemér)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Aszód)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Balatonlelle)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Battonya)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Bodrogolaszi)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Békés)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Bősárkány)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Csömör)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Ibafa)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Jánkmajtis)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Jászárokszállás)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Kapolcs)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Kecskemét)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Kocs)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Letenye)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Levelek)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Mihályi)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Miskolc)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Mád)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Putnok)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Rábahídvég)
* Preĝejo Sankta Triunuo (Sitke)
* Preĝejo Sankta Triunuo (Somogysárd)
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Szolnok)
* Preĝejo Sankta Triunuo (Szombathely)

* Bach-kirko (Arnstadt)
* Preĝejo Sankta Triunuo (Erfurto)
* Kirko Sankta Triunuo (Gera)
* Kirko Sankta Triunuo (Gräfenhain)
* Kirko Sankta Triunuo (Lepsiko)
* Kirko Sankta Triunuo (Sondershausen)

* Katedralo de Tbiliso

* Ĉefkatedralo de Sankta Triunuo (Sibiu)
* Armena Katedralo Sankta Triunuo (Gherla)
Saint-Léonard VS

**Saint-Léonard** estas komunumo en la distrikto Sierre en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 2137 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Saint-Léonard situas en la supra parto de la franclingva Suba Valezo ĉe la norda bordo de la rivero Rodano. La okcidentan komunumlimon formas la rivero Lienne, ĉe kies okcidenta flanko situas la vilaĝo Uvrier, kiu apartenas al la komunumo Siono, sed komplete kunkreskis kun Saint-Léonard. En oriento de la komunumo troviĝas la plej granda subtera lago de Eŭropo, norde de la komunumo etendiĝas vastaj vitejoj super la flanko de la rodana valo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,90 km², de kiuj 13,8% estas kovritaj de arbaro, 46,9% servas por agrikulturo kaj 28,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Saint-Léonard limas en nordo al Icogne, en nordoriento al Lens, en oriento al Sierre, en sudo al Grône, en sudokcidento al la kantonĉefurbo Siono, kaj en nordokcidento al Ayent.

## Trafiko 
Tra Saint-Léonard pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9, kiu en sudo pasas tra la komunuma teritorio, troviĝas 3 kilometrojn sudokcidente de la komunumo apud Siono. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Brigo al Laŭzano. Per ĝi kaj pere de poŝtaŭtolinio de Sierre al Siono la komunumo estas bone konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Saint-Léonard datiĝas el la jaro 1218 kiel *apud Sanctum Leonardum*.

La loko tamen jam estis loĝita en la mezolitiko kaj en la neolitiko, kiel pruvas la trovitaj impresaj petroflifoj el la 4-a jarmilo antaŭ Kristo, kiuj estas la plej malnovaj tiaj pentraĵoj en svislando. Apud Les Bâtiments en la 1970-aj jaroj estis trovitaj tri ŝtonketaj tomboj el la Cortaillod-kulturo, en unu troviĝis kvar kaj en alia tri sidante entombigitaj kadavroj, en la lasta kunu sidante entombigita kadavro kaj restaĵoj de kremaciitaj personoj.

Dum mezepoko Saint-Léonard estis parto de la Subvoktejo Granges. En la jaro 1240 ĝi estis donacita al la episkopo de Siono. Ek de tiam la episkopa senjorujo estis kiel feŭdo administrita de la familioj de Saillon kaj de Chevron-Villette. En la jaro 1556 la episkopo koncedis la feŭdon al la komunumo mem.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Saint-Léonard
* St-Léonard (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Saint-Léonard
Insulo Maria

eta|dekstre|250px|Loko de Insulo Maria ĉe la orienta marbordo de Tasmanio
La **Insulo Maria** en angla **Maria Island** estas monteca insulo ĉe la orienta marbordo de Tasmania. La tuta insulo estas nacia parko. La Nacia Parko Insulo Maria havas totalan areon de 115.50&nbsp;km², kio inkludas marareon de 18.78&nbsp;km² ĉe la nordokcidenta marbordo de la insulo. La insulo estas ĉirkaŭ 20&nbsp;km longa el nordo al sudo kaj, plej larĝa, estas ĉirkaŭ 13&nbsp;km de okcidento orienten. Je ties plej proksima punkto (Point Lesueur), la insulo kuŝas je kvar kilometroj ĉe la orienta marbordo de Tasmanio. La insulo ricevis sian nomon en 1642 de la nederlanda esploristo Abel Tasman laŭ Maria van Diemen (naske van Aelst), edzino de Anthony van Diemen, la Ĝenerala Guberniestro de la Nederlandaj Orientaj Hindioj ĉe Batavio. La insulo estis konata jam kiel ''Maria's Isle'' komence de la 19a jarcento.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Tasmanio
Balot

**Balot** estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.

## Geografio 
eta|maldekstra|Najbaraj komunumoj
Balot etendiĝas sur  kaj havis &#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de , tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj kilometre alt du.eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

## Ekonomio 
Tie oni bredas helikojn.

## Historio 
Tie en groto oni trovis ilojn faritajn de neandertala homo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
Paĝaro echo des communes (Eĥo de  la komunumoj)

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
8984 Derevyanko

'*8984 *Derevyanko'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio (de 1992, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ukraina filmaktorino Tetjana Timofijivna Derevjanko (cirile : *Тетяна Тимофіївна Дерев'янко''), direktorino de la Muzeo Dovĵenko ĉe la Nacia Studio Oleksandr Dovĵenko de Kievo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Marcenay

**Marcenay** estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.
maldekstra|100px|Blazono

## Geografio 
### Najbaraj komunumoj 
eta|maldekstra|Najbaraj komunumoj
Najbaraj komunumoj estas Villedieu, Griselles, Laignes, Bissey-la-Pierre
kaj Larrey.

### Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo
La loĝantaro malkreskas ekde 1962. Ĝi havis &#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2012.

### Ekonomio 
Tie estas kampadejo.

## Historio 
Altforno datiĝas de 1742. Ĝi apartenis al Ludoviko la 5-a Josefo de Bourbon-Condé,.

## Lago 
Laŭ la legendo, la lago (90 hektaroj) estis farita de Gargantuo, kiu tie urinis
Fakte ĝi estis farita de monaĥoj de la abetejo de Molesme. Tie vivas granda egretardeo, nigra fuliko, tufgrebo kaj ruĝa milvo.

## Famulo 
* Sankta Vorlo

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Ludoviko la 5-a Jozefo de Bourbon-Condé

**Ludoviko la 5-a Jozefo de Bourbon-Condé**, princo de Condé (franclingve *Louis V Joseph de Bourbon-Condé*) (naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1736 en Parizo – mortis la 13-an de majo 1818) estis franca generalo kaj guberniestro de Burgonjo.

Kategorio:Francaj nobeloj
Ludoviko la 05-a Jozefo de Bourbon-Conde
Kategorio:Princoj
Anglade

''''* - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ *Blaia*) kaj al la kantono *''. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Geografio 
Anglade estas vilaĝo en la nordo de Gironde,  norde de Bordeaux.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Nacia Parko Insulo Maria

eta|dekstre|250px|Loko de Insulo Maria ĉe la orienta marbordo de Tasmanio
La **Nacia Parko Insulo Maria** () okupas la tuton de Insulo Maria la orienta marbordo de Tasmanio, Aŭstralio, je 69&nbsp;km (rekte) nordoriente de Hobarto aŭ je ĉirkaŭ 90 kilometroj laŭ ŝoseo el Triabunna sekve pere de pramo.

La **Nacia Parko Insulo Maria** havas totalan areon de 115.50&nbsp;km², kio inkludas marareon de 18.78&nbsp;km² ĉe la nordokcidenta marbordo de la insulo. La insulo estas ĉirkaŭ 20&nbsp;km longa el nordo al sudo kaj, plej larĝa, estas ĉirkaŭ 13&nbsp;km de okcidento orienten. Je ties plej proksima punkto (Point Lesueur), la insulo kuŝas je kvar kilometroj ĉe la orienta marbordo de Tasmanio.

La insulo estis havinta miksan historion, inklude du prisonulajn epokojn, du industriajn epokojn, farman epokon, kaj, fine, iĝis la nuna Nacia Parko. La Insulo Maria estas alloga por vizitantoj, pro naturaj, historiaj kaj pejzaĝaj interesoj.

Kategorio:Naciaj parkoj en Aŭstralio
Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Tasmanio
Friedrich Spitta

**Friedrich Spitta** (naskiĝinta la 11-an de januaro 1852 en Wittingen, reĝolando Hanovro; mortinta la 7-an de junio 1924 en Göttingen) estis germana protestanta teologo.

## Vivo 
La filo de Philipp Spitta estis en 1879 konsekrita al pastro, transprenis du jarojn poste paroĥan postenon en Oberkassel (nuntempe parto de Bonn) kaj fariĝis privatdocento ĉe la bonna universitato. En la jaro 1887 li sekvis la vokon de la universitato je Strasburgo sur la katedron por Nova Testamento kaj praktika teologio. En 1901/02 li estis ĝia rektoro. En 1918 li transposteniĝis sur la katedron por praktika teologio de la universitato de Göttingen.

Spitta verkis sciencajn traktaĵojn pri variaj temoj de teologio, ekzemple sur la kampoj de praktika teologio, de Nova Testamento, de liturgiscienco kaj de himnologio.

Kun sia strasburga kolego Julius Smend de la Thomas-Preĝejo li fondis en 1896 la *Monata Revuo por Diservo kaj Eklezia Arto* (germana mallongigo: MGkK), kiu fariĝis plej grava komunikilo de la pli malfrue tiel nomata *Pli Malnova Liturgia Movado*.

Lia plej konata propra eklezia kanto estas la komunia kanto *Im Frieden dein, o Herre mein* laŭ Johannes Anglicus, kio troveblas en Evangelischen Gesangbuch (EG) n-ro 222 kaj en Gotteslob n-ro 473.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Konrad Klek: Spitta, Friedrich. En: Neue Deutsche Biographie (NDB). Volumo 24, Duncker & Humblot, Berlino 2010, ISBN 978-3-428-11205-0, p.&nbsp;712 sj.
* Klaus-Gunther Wesseling: SPITTA, Friedrich. En: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Volumo 10, Bautz, Herzberg 1995, ISBN 3-88309-062-X, kol. 1024–1031.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj protestantaj teologoj
Kategorio:Germanaj himnoverkistoj
Provoso

[eta|Provoso en [sidnejo]]
**Provoso** estas funkciulo en prizono.

Li/ŝi estas komisiata per la enireja/elireja kontrolo, kontrolado kaj registrado de legitimiloj, ĉe la trovo de kontrabando dum vizito aresto kaj transdono al la polico, signalado kaj alarmado dum nesekuraj kaj suspektaj situacioj, voktado dum la transporto al kaj de la vizitĉambroj, laborejoj, sportejoj k.t.p. Plue la administrado de ŝlosiloj kaj porteblaj telefonoj.

## Vidu ankaŭ 
* Provosto

Kategorio:Profesioj
Kategorio:Malliberejoj
Venthône

**Venthône** estas komunumo en la distrikto Sierre en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1188 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Venthône situas en la supra parto de la franclingva Suba Valezo ĉe la norda flanko de la Valo de Rodano super la vitejoj ĉe la valflanko. Al la komunumo apartenas la vilaĝoj Venthône Anchettes, Le Moulin kaj parto de Darnona, kies plej granda parto apartenas al Randogne.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,53 km², de kiuj 17,3% estas kovritaj de arbaro, 48,8% servas por agrikulturo kaj 31,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Venthône limas en nordo al Mollens, en nordoriento al Miège, en sudoriento al Veyras, en sudo al Sierre, kaj en okcidento al Randogne.

## Trafiko 
Tra Venthône pasas la ringoforma kantona ĉefvojo n-ro 210, kiu konektas la urbon Sierre kun la komunumoj kaj lokoj de la turisma regiono Crans-Montana. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 1 kilometron sude de la komunumo en Sierre. Pere de poŝtaŭtolinio de Sierre al Crans-Montana kaj la etspura trama fervojlinio de Sierre al Montana-Station la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Venthône datiĝas el la jaro 1131 kiel *Venthona*. Dum mezepoko Venthône estis senjorujon de la episkopo de Siono, kiun tiu de 1130 ĝis 1390 koncedis kiel feŭdo al la familio de Venthône. Ĝis la fino de la malnova reĝimo je la Helveta Revolucio de 1798 la vilaĝa komunumo apartenis al la meza triono de la grandkomunumo Sierre. Eklezie en la jaro 1660 la Venthône sendependiĝis de la preĝejo Saint-Maurice-de-Laques en Mollens kaj ek de tiam formis apartan paroĥon kun la preĝejo Sankta Sebatiano.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Venthône
Vestiĝeco

[eta|Ĉe homoj la [apendico estas vestiĝa strukturo; ĝi estis perdinta multe el sia iama funkcio.]]

**Vestiĝeco** priskribas genetike difinitajn strukturojn aŭ atributojn kiuj ŝajne estis perdintaj multe aŭ ĉiujn el siaj iamaj funkcioj ĉe difinita specio. Studo pri la vestiĝa statuso devas geenerale rilate kompare kun homologaj karakteroj ĉe rilataj specioj. Apero de vestiĝeco okazas per normal evoluaj procezoj, tipe per simpla perdo de funkcion de karaktero kiu jam ne plu dependas pozitive el selektaj premoj kiam ĝi perdas sian valoron pro ŝanĝo ĉe la medio. Pli urĝe la karaktero povas esti kontraŭselektita kiam ties funkcion iĝas definitive damaĝa. Tipaj ekzemploj de ambaŭ tipoj okazas ĉe la perdo de flugkapablo ĉe insule loĝantaj specioj.

## Vidu ankaŭ
* Atavismo

Kategorio:Biologio
Kategorio:Evoluo
Gastroknemia muskolo

eta|gastroknemia muskolo

Ĉe homoj, la **gastroknemia muskolo** (el la latinaj, kaj siavice el la grekaj *γαστήρ* "stomako" kaj *knēmē* "kruro"; signife "krurostomako", reference al la buleca formo de la suro) estas tre pova surfaca dupenata muskolo kiu estas en la malantaŭa parto de la krurmalsupro. Ĝi etendas el siaj du kapoj ĝuste sub la genuo al la kalkaneo, kaj gravas por stari, piediri, kuradi kaj salti. Kun la solea muskolo ĝi formas la suron. Ties funkcio estas fleksi la plandon ĉe la maleolo kaj fleksi la kruron ĉe la genuo. Per studo de 1967 farita per elektromiografio, Herman kaj Bragin konkludis, ke ties plej grava rolo estas plandofleksi ĉe grandaj kuntiriĝoj kaj en rapidaj disvolviĝoj de streĉiĝo.

## Aldonaj bildoj 

 Image:Gray245.png|Dekstra femuro. Posta surfaco.
 Image:Gray440_color.png|Sekcio tra meza kruro, vidita el supre.
 Image:Gray1239.png|Malantaŭo de maldekstra kruro.
 File:Gastrocnemius muscle 3.jpg|Gastroknemia muskolo
Dosiero:C:\Users\Wayne\Desktop\281515 10150729207950484 713455483 19870335 6191939 n.jpg
 File:Slide6i.JPG|Gastroknemia muskolo
 File:Slide7j.JPG|Gastroknemia muskolo

## Notoj 
Kategorio:Homa anatomio
Kategorio:Muskoloj
Alkalozo

**Alkalozo** aludas al kondiĉo kiu malpliigas la koncentradon de hidrogena jono ĉe la arteria sangoplasmo (**alkalemio**). Ĝenerale, alkalozo okazas kiam la kvanto de pH de la sango superas 7.45. Mala kondiĉo estas acidozo (kiam pH falas sub 7.35).

## Tipoj
## Kaŭzoj
## Komplikoj
Kategorio:Simptomoj
Kategorio:Metabolaj malsanoj
Kategorio:Fiziologio
Veuxhaulles-sur-Aube

**Veuxhaulles-sur-Aube** estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.
maldekstra|100ra|Blazono

## Geografio 
### Najbaraj komunumoj 
eta|maldekstra|Najbaraj komunumoj

### Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

### Ekonomio 
## Historio 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or
* Veuxhaulles (stacidomo)


Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Tutmonda asocio luterana

La **Tutmonda asocio luterana** (, ) estas unuiĝo de luteranaj eklezioj el la tuta mondo.

Ĝi fonditis en 1947 en Lund kaj havas nun (stato: 2012) 143 membroekleziojn, al kiu apartenas ĉ. 70,5 milionoj da kristanoj en la tuta mondo. Ĝia sidejo estas en Ĝenevo.

La antaŭa organizo nomiĝis *Monda konvento luterana* (germane: *Lutherischer Weltkonvent*), fondita en 1923.

## Ĝeneralaj asembleoj 
[eta|Germana poŝtmarko reklamas por la asembleo okazinta 1952 en [Hanovro.]]
La sekvontaj kongresoj okazis ĝis hodiaŭ:
* 1947 en Lund
* 1952 en Hannover
* 1957 en Minneapolis
* 1963 en Helsinko
* 1970 en Évian-les-Bains
* 1977 en Dar es Salaam
* 1984 en Budapeŝto
* 1990 en Curitiba
* 1997 en Hong Kong
* 2003 en Winnipeg
* 2010 en Stuttgart

Laborlingvoj estas la germana, la angla, la franca kaj la hispana.

## Prezidentoj 
* 1947–1952 Anders Nygren (Svedio)
* 1952–1957 Hanns Lilje (Germanujo)
* 1957–1963 Franklin Clark Fry (Usono)
* 1963–1970 Fredrik A. Schiotz (Usono )
* 1970–1977 Mikko E. Juva (Finnlando)
* 1977–1984 Josiah M. Kibira (Tanzanio)
* 1984–1987 Zoltán Káldy (Hungarlando)
* 1987–1990 Johannes Hanselmann (Germanujo)
* 1990–1997 Gottfried Brakemeier (Brazilo)
* 1997–2003 Christian Krause (Germanujo)
* 2003–2010 Mark S. Hanson (Usono)
* 2010– Munib Younan (Palestinio)

## Ĝeneralaj sekretarioj 
* 1947–1951 Sylvester Clarence Michelfelder
* 1951–1960 Carl Lund-Quist
* 1960–1974 Kurt Schmidt-Clausen
* 1974–1984 Carl H. Mau
* 1984–1994 Gunnar Stålsett
* 1994–2010 Ishmael Noko
* 2010– Martin Junge

## Subnotoj 
## Literaturo 
* Norman A. Hjelm, Prasanna Kumari, Jens Holger Schjørring (Hrsg.): *Vom Weltbund zur Gemeinschaft. Geschichte des Lutherischen Weltbundes 1947–1997.* Hannover 1997.
* Kurt Schmidt-Clausen: *Vom Lutherischen Weltkonvent zum Lutherischen Weltbund. Geschichte des Lutherischen Weltkonvents (1923-1947)*. Gütersloh 1976

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo 
* Fundamentoj doktrinaj 

Kategorio:Luteranismo
*
József Lenhossék

**József Lenhossék** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lenhossék József** estis hungara kuracisto, anatomo, kirurgo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1873). Lia patro estis Mihály Ignác Lenhossék, lia filo estis kuracisto Mihály Lenhossék, lia nepo estis Nobel-premiito Albert Szent-Györgyi.

József Lenhossék http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09006/09410.htm naskiĝis la  1818 en Buda. Li mortis la  1888 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Lenhossék apartenis al la germana minoritato. Li frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo, poste en Vác, kie li lernis hungare. Li lernis en universitato de Pest (urbo) ekde 1833. Li doktoriĝis kiel akuŝisto kaj okulkuracisto en 1841, sed poste li plulernis en universitato de Vieno. Li ricevis diplomon ankaŭ pri kirurgio. Li parte surdiĝis, tial li ne kuracadis, sed esploris. En 1842 li ekinstruis en universitato de Pest, kiun li interrompis por esplori en Vieno. En 1854 li instruis en Universitato Kolozsvár, poste li studvojaĝis al Germanio, Anglio kaj Francio. En 1859 li revenis al Pest por instrui, kie li baldaŭe iĝis rektoro. En 1871 li ricevis la titolon reĝa konsilanto. En Hungario li pionere faris esplorojn helpe de mikroskopo, krome li ofte okupiĝis pri kranioj. Li ricevis premion en 1878, sed li ricevis ankaŭ francan, portugalan, hispanan, italan, svedan, germanan turkan premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Dissertatio inauguralis anatomico-physica de iride* (1841)
* *Über den feineren Bau der gesammten Medulla Spinalis* (1854)
* *A Santorini viszeres fonatai férfiúnál* (1868)
* *Az emberi koponyaisme: Cranioscopia* (1875)
* *Adatok a gerinczagyi duczok ismeretéhez, a békán tett vizsgálatok alapján* (1885)

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj anatomoj
Kategorio:Hungaraj akuŝistoj
Kategorio:Hungaraj histologoj
Fours (Ĝirondio)

''''* - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ *Blaia*) kaj al la kantono *''. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Geografio 
Fours estas vinprodukta vilaĝo ĉe la dekstra bordo de Ĝirondo, norde de Blaye.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Neue Schütz-Ausgabe

eta|Volumoj de la *Neue Schütz-Ausgabe*
La **Neue Schütz-Ausgabe** (Nova Schütz-Eldono) estas fontokritika eldono de la kompleta verkaro de komponisto Heinrich Schütz (1585–1672) por scienca same kiel praktika uzo kaj prezentas je atentado de sciencaj eldonprincipoj la notacion per modernaj klefoj kaj notoj. Ĝi aperas laŭ komisio de la Internacia Heinrich-Schütz-Societo kaj aperas ĉe Bärenreiter-Verlag en Kassel. 

La kompleta eldono entenas ĉiujn postlasitajn verkojn Heinrich Schütz. La sinsekvo de la verkoj ene de la volumoj kaj verkogrupoj baziĝas plejparte sur la ordaj principoj de la Schütz-Werke-Verzeichnis (SWV), kies nombradon ĝi kontinue transprenis. Ĉiu volumo entenas detalan antaŭparolon, faksimilajn reproduktaĵojn el la modeloj por la eldonado same kiel kritikan raporton.
## Eksteraj ligiloj 
* Superrigardo super Neue Schütz-Ausgabe 
* Internationale Heinrich-Schütz-Gesellschaft

Kategorio:Eldonaĵoj
Kategorio:Heinrich Schütz
Signobildo

[eta|Diversaj signobildoj de la minuskla "[a".]]
**Signobildo** - en la faka lingvaĵo de tipografio kaj lingvoscienco ankaŭ nomata **glifo**, de la greka vorto γλύφω, glífō, kvankam la esperanta fakvorto estas neoficiala neologismo kaj evitindas - estas konkreta grafika formo de tipografia aŭ programlingva signo (litero, cifero, interpunkcia signo, matematika simbolo ktp).

Ekzemple la minuskla litero a havas malsamajn signobildojn en la tiparoj
kursiva (*a*) kaj rekta (a).

La faka termino **glifo** aperas ankoraŭ en iuj pliaj esperantaj vortoj, ekzemple
* hieroglifo kaj
* petroglifo.

Kategorio:Tipografio
Sankta Vorlo

**Sankta Vorlo** (france saint Vorles) naskiĝis ĉirkaŭ 530, mortis la 16-an de junio 591. Li estis pastro.

## Vivo 
Lia ĉefa miraklo estas kiam li savis infanon de brulego. Laŭ la legendo, tiam li ĉeestis en du lokoj samtempe.

Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Mortintoj en 591
Kategorio:Burgonjo
Antal Lepold

**Antal Lepold,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lepold Antal** estis hungara pastro, arthistoriisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1936).

Antal Lepold http://lexikon.katolikus.hu/L/Lepold.html naskiĝis la  1880 en Hungara reĝlando en Szentfülöp (nuntempa Baĉki Graĉac en Serbio). Li mortis la  1971 en Vieno.

## Biografio 
Antal Lepold frekventis jezuitan gimnazion en Kalocsa, poste li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány en Budapeŝto, fine li doktoriĝis. En 1904 li pastriĝis, inter 1906-1913 li ricevis instruajn kaj predikajn taskojn en Kalocsa. En 1913 li eklaboris en Esztergom, kie li okupiĝis ekzemple pri la galerio de la ĉefepiskopo. En 1920 li estis unu el la delegitoj por Traktato de Trianon kiel eklezia fakulo. Baldaŭe li okupiĝis pri edukado, ekleziaj biblioteko, muzeo kaj arkivejo. Post la 2-a mondmilito pro la komunistoj li iris al Vieno, kie li estis rektoro de Pázmáneum de 1946 ĝismorte. En 1951 la hungara ŝtato forprenis de li la hungaran ŝtatanecon.

## Verkaro (elekto) 
* *Az egyházi kiközösítés* (1911)
* *Magyar katolikus almanah* (1927-1931) - kunredaktoro 
* *Szt István király születéshelye* (Naskiĝloko de Stefano la 1-a (Hungario), (1938)
* *Esztergomi útikalauz* (Gvidlibro pri Esztergom), (1946)

## Memorigiloj 
* memortabulo (1980)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Fours

**Fours** estas nomo de pluraj komunumoj en Francio:
* Fours, en Gironde,
* Fours, en Nièvre,
* Fours, nun parto de Uvernet-Fours, en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta)
* Fours-en-Vexin, en Eure,
* Six-Fours-les-Plages, en Var.
Bligny-le-Sec

**Bligny-le-Sec** estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.

## Geografio 
### Najbaraj komunumoj 
eta|maldekstra|Najbaraj komunumoj

### Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

### Ekonomio 
## Historio 
La preĝejo Sankta Georgo datiĝas el la 19-a jarcento.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro écho des communes 

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Veyras VS

**Veyras** estas komunumo en la distrikto Sierre en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1727 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Veyras situas en la supra parto de la franclingva Suba Valezo en la vitejoj de la norda flanko de la Valo de Rodano, norde de la urbo Sierre. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Veyras kaj Muzot, ĉi-lasta estiĝis sur la restaĵoj de malnova vilaĝo forlasita dum mezepoko.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,45 km², de kiuj 4,1% estas kovritaj de arbaro, 58,6% servas por agrikulturo kaj 33,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Veyras limas en nordo al Miège, en oriento kaj sudo al Sierre, kaj en okcidento al Venthône.

## Trafiko 
Tra Veyras pasas la ringforma kantona ĉefvojo nr-o 210, kiu konektas la urbon Sierre kun la vilaĝoj kaj komunumoj de la turisma regiono Crans-Montana. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 1 kilometron sude de la komunumo oriente de Sierre. Pere de poŝtaŭtolinio de Sierre al Montana la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Veyras datiĝas el la jaro 1612 *Veras*.

Dum mezepoko Veyras apartenis al la Senjorujo Sierre. De la 15-a jarcento ĝis la fino de la malnova reĝimo Veyras formis kune kun Miège la mezan trionon de la Contrée Sierre. En Prélaz de Veyras ĉiun duan jaron estis elektita la Grandvokto de la Dekono Sierre.

## Famaj personecoj 
En la Burgo de Muzot vivis de 1921 ĝis sia morto en la jaro 1926 la fama poeto kaj verkisto Rainer Maria Rilke.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Veyras

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Veyras