open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cartes

eta|maldekstre|210ra|Municipa teritorio de Cartes, norde de Kantabrio.
**Cartes** [KARtes] estas municipo en nordcentra Kantabrio, Hispanio, en la komarko Besaya.

## Geografio 
eta|maldekstre|250ra|Ĉefa strato.
eta|maldekstre|250ra|Turego de Cartes.
eta|maldekstre|250ra|Preĝejo de Sankta Maria, en Yermo.
eta|maldekstre|250ra|Preĝejo de Sankta Maria, en Yermo.
eta|maldekstre|250ra|Timpano de la preĝejo de Sankta Maria, en Yermo.
eta|maldekstre|250ra|Riocorvo.
Ĝi limas norde kun Reocín, okcidente kun Mazcuerras, sude kun Los Corrales de Buelna kaj oriente kun Torrelavega.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Cartes, je 25 km de la regiona ĉefurbo .

La municipo Cartes estas sur la akso de la rivero Besaya, ĝuste en la influsferoj de du el la plej gravaj industriaj kernoj de la regiono: nome Torrelavega kaj Los Corrales de Buelna. Ĉefe pro tio ĝi estas unu de la plej dinamikaj urboj de Kantabrio, se paroli pri demografio, ĉar ĝi estas hejmo de konstante keskranta loĝantaro karakterizata pro sia juneco.​

## Demografio 
Por areo de 19,02 km² estas 5 750 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Spite la perdon de loĝantoj pro rura amasmigrado aliloke, la municipo ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento, sed male ĝi akiris pli ol 4 000 dume.

La 5 750 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj:
* La Barquera, 24 loĝ.,
* Bedicó, 48 loĝ.,
* Cartes (ĉefurbo), 1 299 loĝ.,
* Corral, 74 loĝ.
* Mercadal, 56 loĝ.,
* Mijarojos, 271 loĝ.,
* Riocorvo, 160 loĝ.,
* San Miguel, 99 loĝ.,
* Santiago de Cartes, 3 442 loĝ.,
* Sierra Elsa, 69 loĝ.,
* Yermo, 66 loĝ.

## Ekonomio 
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado. Nuntempe pli gravas industrio kaj servoj, rilate ĉefe al Torrelavega kaj al la Aŭtoŝoseo de la Altebenaĵo.

El la historia kaj kultura heredo menciindas tri Havaĵojn de Kultura Intereso:
* Preĝejo de Sankta Maria, en Yermo, monumento, romanika en kiu videblas erotaj figuroj sub la tegmento-rando.
* Riocorvo, historia ensemblo el 1981.
* Cartes, historia ensemblo el 1985. Elstaras la Turego de Cartes, nome fortikita domego trairata de la ĉefa strato.

Krome, ankaŭ ok muelejoj estis inkluditaj en 2003 en la Ĝenerala Katalogo de la Kultura Heredo de Kantabrio.

## Bildoj 

Mijarojos.jpg|Mijarojos.
Yermo cantabria.jpg|Yermo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Rok

:*Tiu ĉi artikolo temas pri vilaĝo en Ĉeĥio. Por aliaj signifoj bonvolu rigardi paĝon ROK.*

eta|maldekstra|Domo n-ro o. 12
**Rok** estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sušice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km sudoriente de la plej proksima antaŭurbo de Sušice. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Rok** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,19&nbsp;km².

En la vilaĝon kondukas nur unu alirebla ŝoseo, kiu okcidente de Rok alligas sin al ŝoseo de la III-a klaso kondukanta al Sušice kaj Záluží.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1720.

## Loĝantaro
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Sušice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
(154275) 2002 SR41

**(154275) 2002 SR41** estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 30-a de septembro 2002 en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 5:3 kun Marso.

Ĝia discentra, orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso; ĝia malsuprenira nodo estas proksima de la venusa orbito.

* Ĝia marsa MOID estas 0,23177 astronomia unuo (34,672 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,0361103 astronomia unuo (5,402 milionoj da km).
* Ĝia venusa MOID estas 0,00784 astronomia unuo (1,173 miliono da km).
* Ĝia merkura MOID estas 0,2329 astronomia unuo (34,841 milionoj da km).

* La  ĝi pasis al 0,03954 astronomia unuo (5,915 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,03918 astronomia unuo (5,861 milionoj da km) de nia planedo.

* La  ĝi pasis al 0,12435 astronomia unuo (18,602 milionoj da km) de Venuso.
* La  ĝi pasos al 0,06690 astronomia unuo (10,008 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Potence danĝeraj objektoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Kobalta (II) benzoato

**Kobalta (II) benzoato** aŭ **kobalta (II) fenilmetanato** estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj saloj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj **kobalta (II) hidroksido**. Kobalta (II) benzoato estas cindrokoloraj kristaloj, nesolveblaj en akvo sed solveblaj en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kobalta (II) benzoato prezentas (II) benzoatan grupon ligitan al kobalta grupo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj,  oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado per agado de benzoata acido kaj **kobalta (II) hidroksido**:

 
 
### Sintezo 2
* Preparado per traktado de *benzoata anhidrido* kaj **kobalta (II) hidroksido**:

 
 
### Sintezo 3
* Preparado per reakcio de benzoata acido kaj *kobalta (II) klorido*:

 
 
### Sintezo 4
* Preparado per interagado de natria benzoato kaj *kobalta (II) klorido*:

 
## Vidu ankaŭ
* Benzoatoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Benzoatoj
Vinilbenzoata acido

**4-Vinilbenzoata acido** aŭ **vinilfenilmetanata acido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el oksidigo de la **4-vinilbenzaldehido** kaj **4-vinilbenzila alkoholo**. 4-Vinilbenzoata acido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Vinilbenzoata acido prezentas acidan grupon ligitan al 4-vinilbenzoata grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 8 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **4-vinilbenzoata acido** per oksidigo de la **4-vinilbenzaldehido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **4-vinilbenzoata acido** per oksidigo de la **4-vinilbenzila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **4-vinilbenzoata acido** per hidrolizo de la **4-vinilbenzoila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **4-vinilbenzoata acido** per sapigo de la **4-vinilbenzila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Benzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Benzoatoj
(154269) 2002 SM

**(154269) 2002 SM** estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 16-an de septembro 2002 en la kadro de la kampanjo NEAT (*Near Earth Asteroid Tracking*) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere tanĝas tiun de la Tero, danĝere proksime de sia malsuprenira nodo.

* Ĝia marsa MOID estas 0,23898 astronomia unuo, tie estas 35,751 milionoj da km.
* Ĝia tera MOID estas 0,02434 astronomia unuo, tie estas 3,642 milionoj da km.
* Ĝia venusa MOID estas 0,27405 astronomia unuo, tie estas 40,997 milionoj da km.

* La  ĝi pasis al 0,06885 astronomia unuo (10,300 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,05623 astronomia unuo (8,412 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,03328 astronomia unuo (4,979 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Potence danĝeraj objektoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Komarko Santandero

**Santandero**, en hispana *Santander* aŭ *Bahía de Santander*, estas komarko de Kantabrio (Hispanio). Ĝi limas okcidente kun la Komarko Besaya, sude kun la Komarko Valles Pasiegos, oriente kun Trasmiera kaj norde kun la Kantabra Maro. Ĝi estas klare industria kaj urba komarko, konstituita per la propra municipo Santandero (ĉefurbo de la komarko, de la provinco kaj de la regiono), kaj la arko de la samnoma golfeto kaj sude ĝis la municipo Penagos kaj la montaro La Matanza.

La totala loĝantaro de la komarko atingis 272 325 loĝantojn, laŭ informo de INE de 2013. Laŭ tio la tri plej loĝataj kernoj estas jenaj: Santandero (176 064), Camargo (31 334) kaj Piélagos (24 077). Kaj la tri malplej loĝataj kernoj estas jenaj: Penagos (2 020), Villaescusa (3 802) kaj Miengo (4 654).

En Kantabrio komarkoj ne havas proprajn sendependajn povojn nek estas oficiale agnoskitaj, kaj tial komarko-divido restas pli kultura aŭ geografia ol administracia.

## Municipoj de la komarko 
* El Astillero
* Camargo
* Miengo
* Penagos
* Piélagos
* Santa Cruz de Bezana
* Santandero
* Villaescusa

## Bildaro 

Dosiero:Santander.Ayuntamiento edited.jpg|Urbodomo de Santandero.
Dosiero:Landsat Bahia Santander.jpg|Golfo de Santandero.
Dosiero:Gruadelpuertodesantander.JPG|Ŝtongruo en la Haveno de Santandero.
Dosiero:Monumento a Los Raqueros.jpg|Marbordo en Santandero.
Dosiero:Playa de Cuchia.jpg|Strando en Miengo.
Dosiero:Cudón 1.jpg|Cudón, en Miengo.

## Vidu ankaŭ 
* Administra divido de Kantabrio
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Komarkoj de Kantabrio
Luena

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Luena, centroriente de Kantabrio.
**Luena** [LŬEna] estas municipo en centrorienta Kantabrio, Hispanio, en la komarko *Valles Pasiegos* kaj subkomarko Pas-Miera. 

## Geografio
eta|maldekstre|250px|Bovinoj en Luena. 
Ĝi limas norde kun Arenas de Iguña, Santiurde de Toranzo kaj Corvera de Toranzo, okcidente kun Molledo kaj San Miguel de Aguayo, oriente kun Vega de Pas kaj San Pedro del Romeral, sude kun Campoo de Yuso kaj la provinco Burgos, al kiu oni aliras per la nacia ŝoseo N-623 tra la montopasejo Escudo. 

La municipo Luena konsistas el valo (de la rivero Luena aŭ Magdalena) kiu etendiĝas el la Kantabra Montaro ĝis la kunfluejo kun la Valo de Pas. Temas pri municipo klare rura, en kiu la tradicia vivmaniero dependis de la brutobredado de bovinoj (speciale de la bredraso Holstein Frisa). Luena estas municipo de malpliiĝa loĝtendenco. 

## Demografio
Por areo de 90,54 km² estas 623 loĝantoj (laŭ censo de 2021). La 623 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj 28 loĝlokoj: Bollacín,  Bustasur, Carrascal de Cocejón, Carrascal de San Miguel, Cazpurrión, El Cocejón, Entrambasmestas, La Garma, Llano, Ocejo, Los Pandos,   Pandoto, La Parada, Penilla, La Puente, Resconorio, Retuerta, San Andrés de Luena, San Miguel de Luena (ĉefurbo, en la foto de la tabelo), Sel de la Carrera, Sel de la Peña, Sel del Hoyo, Sel del Manzano, Selviejo, Tablado, Urdiales, La Ventona kaj Vozpornoche.

La rura karaktero de la municipo kaj ties izoligo favoris malpliigon de la loĝantaro komencita en la 1940-aj jaroj konstanta ekde tiam. La municipo perdis du mil loĝantojn dum la jarcento.

Fonto: INE

## Historio 
La plej frua mencio de la valo datas de la 9-a jarcento, kiam la reĝo Sanĉo la 2-a havigis la rajton de paŝtado en montoj de Fluena al la episkopeco de Oca-Burgos en 1068. En la priĉasada *Libro de Montería* de Alfonso la 11-a (meze de la 14-a jarcento) oni diras, ke la montaro de Lueña estas bona por ursoj kaj aproj somere, kaj mencias inter aliaj lokoj El Escudo, Vega de Arenas (Vegarenas, Entrambasmestas), Vega Escobosa kaj Sant Andrés de Lueña.​ 

Dum la Mezepoko, same kiel ĉe la valo Toranzo, Luena ekdependis de la jurisdikcio de la nobela familio Castañeda (poste Grafoj de Castañeda), pro kio okazis nombraj plendoj fare de la lokanoj de la valo kontraŭ la kondiĉo de senjorlando. Ekde 1592 ĝis 1784, Luena havis forĝejon en Entrambasmestas. Ĝi formis parton de la Valo Toranzo kun Santiurde de Toranzo, Corvera de Toranzo kaj Puente Viesgo, ene de la komunumo *Merindad de Asturias de Santillana*. La dominado fare de la grafoj de Castañeda finiĝis en la 18-a jarcento, kion konfirmis la kreado de la modernaj municipoj en 1822.

## Bildoj

Carrascal de San Miguel2.jpg|Lavujo kaj brutotrinkujo ĉe La Joya en Carrascal de San Miguel.
Entrambasmestas.JPG|Entrambasmestas.
Barrio de Velascones.jpg|*Barrio de Velascones* en Resconorio.
Iglesia de San Andrés de Luena.jpg|San Andrés de Luena.
Selviejo (Cantabria).JPG|Selviejo.

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Villacarriedo

eta|maldekstre|210ra|Municipa teritorio de Villacarriedo, centroriente de Kantabrio.
**Villacarriedo** [biljakaRJEdo] estas municipo en centrorienta Kantabrio, Hispanio, en la komarko *Valles Pasiegos* kaj subkomarko Pas-Miera.

## Geografio 
eta|maldekstre|250ra|Palaco de Soñanes.
Ĝi limas norde kun Saro kaj Villafufre, sude kun Vega de Pas kaj Selaya, okcidente kun Santiurde de Toranzo kaj oriente kun San Roque de Riomiera. La municipo estas sur la baseno de la rivero Pas, en la subkomarko Pas-Miera, trafluata de la rivero Pisueña, ĉefa alfluanto de Pas.

La areo enhavas herbejojn kaj senarbarigitajn montetojn; krome estas indiĝenaj arbaroj de kverkoj kaj fagoj, kie abundas naturaj bestoj.

## Demografio 
Por areo de 50,74 km² estas 1 625 loĝantoj (laŭ censo de 2021). La 1 636 loĝantoj (2016) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj:
eta|maldekstre|250ra|Preĝejo de Sankta Kristoforo en Abionzo.
* Abionzo, 142 loĝ., 4 el kiuj dise.
* Aloños, 147 loĝ., 35 el kiuj dise.
* Bárcena de Carriedo, 125 loĝ., 34 el kiuj dise.
* Pedroso, 50 loĝ., 8 el kiuj dise.
* Santibáñez, 217 loĝ., 94 el kiuj dise.
* Soto, 20 loĝ., ĉiuj dise.
* Tezanos, 379 loĝ., 123 el kiuj dise.
* Villacarriedo (ĉefurbo), 552 loĝ., 2 el kiuj dise.

La rura karaktero de la municipo kaj ties izoligo favoris malpliigon de la loĝantaro komencita en la 1940-aj jaroj konstanta ekde tiam; oni perdis milon da loĝantoj ekde tiam.

Fonto: INE

## Ekonomio 
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado. Sed nuntempe oni transiris iome al turismo kaj industrio. Ĉiuokaze ankoraŭ 36,9 % de la laboristaro de la municipo dediĉas sin al la unuaranga sektoro, 15,1 % al la konstruado, 10,8 % al industrio kaj 37,2 % al triaranga sektoro.

Inter vidindaĵoj menciindas la tradicia arkitekturo kaj la preĝejoj ĝenerale, kaj precize la Palaco de Soñanes, la farinmuelejo de Santibáñez, la Lernejo Calasanz, kaj aliaj domegoj kaj blazondomoj.

## Bildoj 

Palacio de soñanes.JPG|Antaŭa fasado de la Palaco de Soñanes
Escolapiosvillacarriedo.jpg|Lernejo Calasanz

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Cieza (Kantabrio)

eta|maldekstre|210ra|Municipa teritorio de Cieza, centre de Kantabrio.
**Cieza** [ZJEza] estas municipo en centra Kantabrio, Hispanio, en la komarko Besaya.

## Geografio 
eta|maldekstre|250ra|Preĝejo de Sankta Tirso (Villayuso de Cieza).
eta|maldekstre|250ra|Tipa domo.
eta|maldekstre|250ra|Brutofoiro.
eta|maldekstre|250ra|Collado de Cieza.
eta|maldekstre|250ra|Villasuso de Cieza.
eta|maldekstre|250ra|Villayuso de Cieza.
Ĝi limas norde kun Mazcuerras kaj Los Corrales de Buelna, okcidente kun Ruente kaj sudoriente kun Arenas de Iguña. Ĝi estas en la orienta parto de la Nacia Ĉarezervejo de Saja.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Villayuso de Cieza, je 48 km de la regiona ĉefurbo .

## Demografio 
Por areo de 44,07 km² estas 548 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 700 loĝantojn el la 1960-aj jaroj.

La 548 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj:
* Collado de Cieza, 105 loĝ.
* Villasuso de Cieza, 225 loĝ.
* Villayuso de Cieza (ĉefurbo), 304 loĝ.

Oni ne konfuzu inter Villasuso de Cieza (suso = supre) kaj Villayuso de Cieza (yuso = malsupre).

## Ekonomio 
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe oni transiris al dungado en la industriaj kernoj de Torrelavega kaj Los Corrales de Buelna.

El la historia heredo elstaras la romia ŝoseo de la Romia Imperio kiu ligis *Pisoraca* (Herrera de Pisuerga, provinco Palencio) kun *Portus Blendium* (Suances, Kantabrio) uzita dm jaroj kiel pasejo inter la valoj Buelna kaj Cieza. El Ferepoko devenas la kastrumo de Cueto del Agua.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Mayagüez

**Mayagüez** - prononco , per la Internacia Fonetika Alfabeto  - estas municipo en Porto-Riko, situanta ĉe la norda marbordo de la insulo, tuj okcidente de Arecibo. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Al la municipa teritorio ankoraŭ apartenas la insulo *Desecheo* [deseĈEo] okcidente de la ĉefa insulo *Porto-Riko*.

Rekte ĉe la maro la bordo kompreneble situas je la marnivelo, tamen mezume la tuta municipa teritorio situas  metrojn super la marnivelo. La samnoma ĉefa loĝloko de la municipo fondiĝis en .

## Eksteraj ligiloj 
* plej bazaj informoj (, , ,  kaj )

Kategorio:Urboj de Porto-Riko
Lomy

**Lomy** estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio troviĝanta 5&nbsp;km nordoriente de Jemnice, kondukas tra ĉi tie el Budeč ĝis Budkov kaj el Chotěbudice ĝis Radkovice u Budče. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1373.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sanktaj Johano kaj Paŭlo el la jaro 1806
* Monumento de falintoj en la 1-a mondmilito el la jaro 1920
* Monumento de falintaj rezistmovadanoj el la jaro 1946

## Pluaj fotoj 

Center of Lomy in 2018, Třebíč District.jpg|Centro de Lomy
Bus stop in Lomy, Třebíč District.JPG|Aŭtobusa haltejo
Municipal office in Lomy, Třebíč District.JPG|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Berta Diósyné Handel

**Berta Diósyné Handel** [diOŝinE], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Diósyné Handel Berta** estis hungara operkantisto (mezosoprano). Ŝia origina familia nomo estis *Handl,* ŝia edzo estis Béla Diósy, ŝia geedziĝa nomvarianto estis *Diósy Béláné*.

Berta Handl naskiĝis la  en Újpest, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Berta Diósyné Handel devenis el juda familio. Ŝi akiris diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio, poste ŝi prenis private kantolecionojn de :de:Selma Nicklass-Kempner. Ŝi debutis en Lepsiko en 1890, en Hungarlando en la sekva jaro. Ŝi ricevis rolojn en Vieno, Berlin, Frankfurto ĉe Majno, Hamburgo. En 1892 ŝi estis membro de Reĝa Operejo de Budapeŝto, fine ŝi instruis kantadon. Ŝi edziniĝis en 1893 kaj naskis filinon en la sekva jaro.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Ludwig van Beethoven: Fidelio — titolrolo
* Georges Bizet: Carmen – *Micaela* 
* Károly Goldmark: *Sába királynője* — titolrolo
* Charles Gounod: Faŭsto – *Margit*
* Giacomo Meyerbeer:
** *Die Afrikanerin* — Selika
** *Die Hugenotten* — Valentine
** *Le Prophète* – Berta
** *Robert le diable* – Alice
* Giuseppe Verdi: Aida – Amneris
* Richard Wagner:
** Tannhäuser (opero) – Elizabeta
** Lohengrin – Ortrud
** La Valkirio – Brünnhilde
** Götterdämmerung: – Brünnhilde

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Albrecht Dieterich

**Albrecht DIETERICH** (naskiĝinta la  en Hersfeld, mortinta la  en Hajdelbergo) estis germana filologo kaj religioscienculo.

## Vivo 
Estante filo de gimnazia instruisto li studis en Lepsiko kaj Bonn. Doktoriĝo sukcesis ĉe Hermann Usener per laboraĵo pri la magia papiruso el Lejdeno (J 384). Ade apogite de Usener li habilitiĝis en 1891 en Marburg esplorinte la Orfeajn himnojn. Pli malfrue, krom studoj pri antikva poezio, li ekokupiĝis pri popola religio de la antikvuloj kiel religiscienca fonto. Vojaĝinte al Grekujo kaj Italujo li nomumitis en 1895 eksterorda profesoro kaj vokitis en 1897 je Gießen por posteuli sinjoron Eduard Schwartz.

## Graveco 
Lia grandega intereso pri etnologio (li ankaŭ kunfondis la Heslandan etnologian societon) senteblis en multaj eseoj (*Ein hessisches Zauberbuch* kaj aliaj). La feliĉa konekso je klasika filologio (kiun li konsideris unueco etnologia!) ebligis apartan fruktodonecon. Post vokiĝo Hajdelbergon en 1903 (iro al Halle li rifuzis en 1907) li transprenis la redakcion de la gazeto "Religionsgeschichtliche Versuche und Vorarbeiten" eldonante ekde 1904 ankaŭ la periodaĵon "Archiv für Religionswissenschaft". Antaŭ ĉio Dieterich strebis eltrovi kaj la econ de popolaj religioj kaj la estiĝon de kristanismo. Post *Mithrasliturgie* (1903), kie analizitis la sinteno de primitivaj uloj antaŭ dio, aperis en 1905 lia ĉefverko *Mutter Erde, ein Versuch über Volksreligion* (³1925). Per tio li revoluciis la interpreton de la malnova greka religio danke al la fokusmeto je ritoj kaj neglektado de mitoj.

Ŝatatis liaj afableco, amikiĝemo kaj retorika talento. Lia docenta kaj sciencista talentoj estigis multajn gravajn disĉiplojn, ekz. la filologojn Ludwig Deubner, Friedrich Pfister, Otto Weinreich, la historiiston Wilhelm Weber kaj la etnologon Eugen Fehrle.
En 1899 li nuptis Maria Usener (filinon de Hermann Usener) kun kiu li havis du infanojn.

## Verkoj (elekto) 
* *Prolegomena ad papyrum magicam Musei Lugdunensis Batavi*. Leipzig 1888 (disertaĵo)
* *Abraxas. Studien zur Religionsgeschichte des späteren Altertums*. Leipzig 1891. Represo en Aalen 1973
* *Nekyia. Beiträge zur Erklärung der neuentdeckten Petrusapokalypse*. Leipzig 1893. Dua eldono 1913. Represo en Stuttgart 1969
* *Die Grabschrift des Aberkios*. Leipzig 1896
* *Pulcinella, pompejanische Wandbilder und römische Satyrspiele*. Leipzig 1897. Represo en Aalen 1982
* *Über Wesen und Ziele der Volkskunde*. Leipzig 1902
* *Eine Mithrasliturgie*. Leipzig 1903. Dua eldono 1910. Tria eldono 1923. Represoj en Darmstadt kaj Stuttgart 1966
* *Mutter Erde. Ein Versuch über Volksreligion*. Leipzig 1905. Dua eldono 1913. Tria pligrandigita eldono 1925. Represo en Stuttgart 1973
* *Kleine Schriften*. Leipzig 1911

## Fonto 
* Franke, Peter Robert, "Dieterich, Albrecht" ĉe: Neue Deutsche Biographie 3 (1957), p. 669-670 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* 
* Hessische Biografie

Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Religiosciencistoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Universitato de Hajdelbergo
La Cluse (stacidomo)

**La Cluse** estas fermita franca stacidomo sur linioj  -  kaj Andelot-en-Montagne - La Cluse, situanta en  Montréal-la-Cluse, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bourg-en-Bresse - Bellegarde (884000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Andelot-en-Montagne - La Cluse (878000).

## Vidu ankaŭ 
* Montréal-la-Cluse

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ain
Kategorio:Montréal-la-Cluse
Jenő Déri

**Jenő Déri,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Déri Jenő** estis hungara operkantisto (tenoro). Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Drechsler Jakab* [dreŝler] ĝis 1903.

Jakab Drechsler naskiĝis la  en Szolnok, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Jenő Déri akiris diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio en 1896 helpe de stipendio de Reĝa Operejo de Budapeŝto. Li debutis province en 1896 en teatra kompanio de András Leszkay. Post 3 jaroj li ricevis rolon en la Reĝa Operejo. Inter 1900-1903 li estis membro de la Reĝa Operejo, poste denove li kantis province. De 1906 ĝis la pensiuliĝo li estis membro de la Operejo. Li edziĝis trifoje, sed nur la dua edzino naskis filinon en 1914.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Fromental Halévy: *La Judino* – *Eleazar*
* Ruggero Leoncavallo: *Pagliacci* – *Canio*
* Richard Wagner:
** Der Fliegende Holländer – stiristo
** Die Meistersinger von Nürnberg – David
** Siegfried – *Mime*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lomy (apartigilo)

Nomon **Lomy** havas pluraj setlejoj:
*Lomy, municipo en distrikto Třebíč
* Lomy (Budišovice), domaro, eksa minejo kaj fabriko en Budišovice en distrikto Opava
* Lomy (Člunek), parto de municipo Člunek en distrikto Jindřichův Hradec
*Lomy (Kokašice), parto de municipo Kokašice en distrikto Tachov
* Lomy (Osečnice), parto de municipo Osečnice en distrikto Rychnov nad Kněžnou
* Lomy (Snědovice), parto de municipo Snědovice en distrikto Litoměřice
Florida (Porto-Riko)

**Florida** - "floreca" aŭ "florplena", prononco , per la Internacia Fonetika Alfabeto  - estas municipo en Porto-Riko, situanta centre de la insulo. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La loĝloko origine fondiĝis en 1881 kiel submunicipa loĝloko de Barceloneta. Ekde 1949 estis provoj agnoskigi la lokon kiel memstara municipo, sed tio nur sukcesis en 1971. Ĝis la nuntempo, la municipo estas la sola sur la insulo, kiu nur konsistas el unusola loĝloko (*barrio*, kio en grandaj urboj tradukiĝas kiel "kvartalo", sed en malurba areo "loĝloko" pli taŭgas). Mezume la municipa teritorio situas  metrojn super la marnivelo. 

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj informoj ()

Kategorio:Urboj de Porto-Riko
Zsuzsanna Dobránszky

**Zsuzsanna Dobránszky** [ĵuĵana dobrAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dobránszky Zsuzsanna** estis hungara operkantisto (soprano). Ŝia frato estis Zoltán Dobránszky, ŝia edzo estis Lajos Miller.

Zsuzsanna Dobránszky naskiĝis la  en Munkács (Hungara reĝlando, nuntempa Mukaĉeve en Ukrainio), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Zsuzsanna Dobránszky akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1967. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Olga Révhegyi kaj Éva Kutrucz. Post la diplomo ŝi ricevis stipendion de la Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj ŝi ricevis membrecon en 1969. Ŝi adiaŭis de la scenejo en 1985. Ŝi naskis filon en 1973.

## Lia repertuaro (elekto) 
* George Gershwin: Porgy and Bess – Clara
* Pietro Mascagni: Cavalleria Rusticana – Santuzza
* Claudio Monteverdi: *La Kronado de Popea* – Virtus
* Giacomo Puccini:
** Turandot – titolrolo
** *Suor Angelica* – strikta monaĥino
** Gianni Schicchi – Nella
* Gioachino Rossini: La barbiro de Sevilo – Berta
* Giuseppe Verdi:
** Il trovatore – Leonora
** *Un balo in Maschera* – Amelia
** La Forto de la Destino — Doña Leonora di Vargas
** *Nabucco* – Anna
* Richard Wagner: Die Walküre – Ortlinde

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Fiĝioj en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|

Sportista **teamo de la  Fiĝioj en la Olimpikoj** ekde la jaro 1956 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 14 someraj eldonoj de la sporta evento, en ĉiuj krom en tiu de 1964 kaj tiu de 1980, kiam la teamo aliĝis al la bojkoto gvidita de la usona teamo pro la sovetunia invado de Afganio fine de 1979. En vintraj olimpikoj ankaŭ en 1988, 1994 kaj 2002 ĉeestis po unusola fiĝia partoprenanto. 

 
La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **tri** medalojn: Temas pri  du oraj kaj  bronza medaloj. Kiam Rugbeo 7, la nacia sporto de la insularo, iĝis olimpika disciplino en la Somera Olimpiko 2016 en Rio, la fiĝia vira teamo akaparis la oran medalon kaj same faris tion en la Somera Olimpiko 2020 okazinta en 2021 - ĝis tiam do neniu alia olimpika teamo iam havis oran medalon en tiu variaĵo de vira rugbeo. Krome la virina teamo de Rugbeo 7 en 2021 atingis bronzan medalon - en tiu konkurso la teamo de Novzelando superis. En la Somera Olimpiko 2024 la fiĝia vira teamo unuafoje "nur" atingis la arĝentan medalon - tiam la gastiganta francia teamo estis pli sukcesa. Per tio sume la fiĝia teamo en ĉiuj olimpikoj laŭ la stato post la olimpiko de 2024 havas la 90-an rangon.

Aparte notindas la tabulvelisto *Tony Philp*, kiu partoprenis kvin sinsekvajn somerajn olimpikojn inter 1984 kaj 2000, kaj en la unua evento, 15-jara, estis la plej juna sportisto en velado.

Kunordigas la teamon la Fiĝia Sporta Asocio kaj Nacia Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )
* bilda prezenteto de ĉiuj pacifikaj teamoj en la somera Olimpiko 2020 jen en *Jutubo*  

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Serba ortodoksa preĝejo Sankta Triunuo (Mohács)

La **serba ortodoksa preĝejo** oficiale *preĝejo Sankta Triunuo* estas signifa sakrala historia monumento en urbo Mohács (Hungario).

## Historio 
En la 18-a jarcento rifuĝintoj serbaj alvenis ankaŭ en Mohács. Ili konstruis la nun videblan kirkon en 1732, sed en tiu loko pli frue jam ekzistis 2 preĝejetoj. La preĝejo kaj ekstere kaj interne estas tipa ortodoksa konstruaĵo. Ĉiuj instalaĵoj estis faritaj el lignoj. La murpentraĵoj estis pentritaj en la 18-a jarcento.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas en sola en korto, sed la paroĥo troviĝas tre proksime. En mezo de la fasado la enireja pordo funkcias, la plej supre la kvadrata kaj longa turo altiĝas. La navo finiĝas en duonronda absido. La interna parto ne diferencas de la ceteraj ortodoksaj preĝejoj, tial sidlokoj por malsanuloj situas nur laŭ la muro.

## Vidu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=PvUmjPXQqGU

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* http://www.muemlekem.hu/muemlek/show/1534

Mohács
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Mohács
Mohacs
Obseda-kompulsia malsano

**Obseda-kompulsia malsano** (OKM) estas psika malsano kiu rezultas en tio, ke pacientoj sekvas trudiĝemajn pensojn, kontrolas ion obsede kaj plenumas ripetade kelkajn rutinojn. Gvidlibro de Usona Asocio pri Psikiatrio metis tiun malsanon en aparta ĉapitro, kio apartigis ĝin disde aliaj misordoj pro anksieco, rompante kun ĝistiama kutimo.
Arroyo

**Arroyo** - prononco , per la Internacia Fonetika Alfabeto  - estas municipo en Porto-Riko, situanta ĉe la suda marbordo de la insulo, tuj oriente de Guayama. La loknomo *Arroyo* estas etimologie komprenebla kiel *Rojo*.

Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

Rekte ĉe la maro la bordo kompreneble situas je la marnivelo, tamen mezume la tuta municipa teritorio situas  metrojn super la marnivelo. La samnoma ĉefa loĝloko de la municipo fondiĝis en .

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj informoj ()

Kategorio:Urboj de Porto-Riko
(154278) 2002 TB9

**(154278) 2002 TB9** estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 7:9 kun Marso

Ĝia discentra, orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso; ĝia malsuprenira nodo estas iom proksima de la venusa orbito.

* Ĝia marsa MOID estas 0,35609 astronomia unuo (53,270 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,1837 astronomia unuo (27,474 milionoj da km).
* Ĝia venusa MOID estas 0,0855 astronomia unuo (12,791 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,18354 astronomia unuo (27,457 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,18300 astronomia unuo (27,376 milionoj da km) de nia planedo.
* La  ĝi pasis al 0,08519 astronomia unuo (12,744 milionoj da km) de Venuso.
* La  ĝi pasos al 0,08698 astronomia unuo (13,012 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Filipinoj en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1924 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento krom en tiu de 1980, kiam la teamo aliĝis al la bojkoto gvidita de la usona teamo pro la sovetunia invado de Afganio fine de 1979. En vintraj olimpikoj ankaŭ en 1972, 1988 kaj 1992, kaj ekde 2014 estis malgrandaj filipinaj teamoj de unu ĝis maksimume du partoprenantoj. 

 

La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **14** medalojn en someraj olimpikoj: Temas pri  ora,  5 arĝentaj kaj  8 bronzaj medaloj. Per tio sume la teamo en ĉiuj olimpikoj havas la 98-an rangon.

Kunordigas la teamon la Filipina Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()
* oficiala paĝo en la retejo *Facebook* (same )
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Lomy (Člunek)

**Lomy** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Člunek en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi situas inter Člunek kaj&nbsp;Kunžak. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 56 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Lomy situas en katastra teritorio **Lomy u Kunžaku** kun areo 6,38&nbsp;km².

La vilaĝo situas en distanco 12&nbsp;km oriente de Jindřichův Hradec. Kondukas tra ĉi tie mallarĝtraja fervojo Jindřichův Hradec – Nová Bystřice trafikata de akcia kompanio Lokaj fervojoj de Jindřichův Hradec (fervojlinio n-ro&nbsp;229, stacio Kunžak-Lomy).

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1288.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Floriano

## Rilataj artikoloj 
* Ĉeĥa Kanado

## Pluaj fotografioj 

 Člunek, Lomy, house No 32.jpg| Riparita bieno
 Člunek, Lomy, chapel.jpg| Kapelo de sankta Floriano
 Člunek, Lomy, train station.jpg| Stacidomo de loka mallarĝtraka fervojo
Člunek, Lomy, u nádraží, vlak s lokomotivou T 47.021 (2013-08-17; 01).jpg|Lomy, ĉe stacidomo, trajno kun lokomotivo T 47.021

Kategorio:Člunek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en naturparko Ĉeĥa Kanado
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Orfeaj himnoj

**Orfeaj himnoj** (latine: *Orphei hymni*) estas tekstoj el la sfero de poeziaĵaro orfeisma. De tiaj tekstoj kelkaj fragmentoj konserviĝis.

## Tekstoj 
Jenas la tekstaj transdonitaĵoj:

* himno al la orfea Zeŭso
* himno por Dionizo, kie Dionizo egaligatas al Zeŭso, Helio kaj la orfea dioj Faneso, Eŭbuleo kaj Antauges.

Fine Paŭzanio asertas ke okaze de misteraj festoj en Ĥalandri sacerdotoj el la gento de la Likomidoj kantadis etajn himnojn kies aŭtoreco atribuitis al Orfeo. Laŭ Paŭzanio ili kvalite ne estis pli malbonaj ol la Homeraj himnoj.

De tiaj unuopaj tekstoj strikte distingendas tekstaro pri 87 himnoj, kiuj kune kun *Homeraj himnoj* kaj la himnoj de Kalimako de Kireno kaj de Proklo konserviĝis ĝis hodiaŭ. Eble temas pri verko de unuopulo el la 2-a jarcento kiu faritis speciale por (eble malgrandazia) kulto-komuno. La relative malgrandaj tekstoj de inter ses kaj tridek versoj havas karakteron epiklezan. Ofte la petitaj dioj de la orfea panteono (ekz. Nikso, Krono, Eroso, Zeŭso, Dionizo, la Kuretoj, Temiso, Diko) inter si miksiĝas identece. Dediĉis oni la kolekton al la kantisto Muzeo, disĉiplo legenda de Orfeo mem.

## Eldonoj 
* Apostolos N. Athanassakis (eld.): *The Orphic hymns. Text, translation and notes.* Scholars Press, Missoula (Montana) 1988, ISBN 0-89130-119-4
* Joseph O. Plassmann: *Orpheus. Altgriechische Mysterien.* Diederichs, München 1992, ISBN 3-424-00740-4 (kun traduko germanen; unua eldono en Jena 1928)
* Marie-Christine Fayant (eld.): *Hymnes orphiques.* Les Belles Lettres, Paris 2014, ISBN 978-2-251-00593-5 (kritika eldono kun traduko francen)

## Literaturo 
* Alberto Bernabé: *Orphei hymnorum concordantia.* Olms-Weidmann, Hildesheim 1988, ISBN 3-487-07872-4.
* Claude Calame: Orphik, Orphische Dichtung II C). Ĉe: *Der Neue Pauly* (DNP). volumo 9, Metzler, Stuttgart 2000, ISBN 3-476-01479-7, kol. 58–69.
* Daniel Kölligan, José Marcos Macedo kaj Pedro Barbieri: *Polyonymoi – A Lexicon of the Divine Epithets in the Orphic Hymns*. Würzburg 2021, ISBN 978-3-95826-154-9
* Anne-France Morand: *Études sur les Hymnes Orphiques.* Brill, Lejdeno k.a. 2001, ISBN 90-04-12030-0.
* Jean Rudhardt: *Opera inedita. Essai sur la religion grecque & Recherches sur les Hymnes orphiques* (= Kernos, suppl. 19). Centre International d'Étude de la Religion Grecque Antique, Liège 2008, ISBN 978-2-9600717-2-6, p. 157–325, 335–346

## Eksteraj ligiloj 
* *The Orphic Hymns*, anglalingva traduko en rimoj fare de Thomas Taylor (1792)
* *The Orphic Hymns* , traduko anglen en prozo fare de Virginia Stewart-Avalon

## Notoj 
OF estas mallongigo de *Orphicorum Fragmenta* kun eldonisteco de Otto Kern.

Kategorio:Orfeo
Kategorio:Himnoj
Kategorio:Antikvgreklingva literaturo
Grenado en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis grenadaj partoprenantoj. 

La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **tri** medalojn: Temas pri  ora medalo de 2012,  arĝenta de 2016 kaj  bronza medalo de 2020 - aldoniĝis plus du en 2024. Per tio sume la teamo en ĉiuj olimpikoj nun havas la 105-an rangon (kun Jordanio).

Kunordigas la teamon la Grenada Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Bethany Black

**Bethany BLACK** (naskiĝis la 24an de decembro 1978) estas angla starkomediistino, aktorino kaj verkistino. Black estas konata pro sia nigrahumura komedio kun polemikaj temoj. Kiel aktorino ŝi estis la unua trans-persono kiu ludis trans-rolulon en brita televida serio, kaj ankaŭ la unua publike trans-aktorino en televidserio Doctor Who.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Gotika subkulturo
Kategorio:Nigra humuro
Kategorio:Britaj aktoroj
Etiopio en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1956 ĝis inkluzive la olimpiko de 2024 partoprenis en 15 someraj eldonoj de la sporta evento, en ĉiuj krom en tiu de 1976, 1984 kaj 1988, kiam la teamo pro politikaj motivoj de la etiopia registaro ne rajtis partopreni. En vintraj olimpikoj ankaŭ ĝis nun en 2006 kaj 2010 estis po unu etiopia partoprenanto. 

 
La teamo ĝis la stato de post la Somera Olimpiko 2024 sume atingis ekzakte **62** medalojn: Temas pri  24 oraj,  15 arĝentaj kaj  23 bronzaj medaloj. Per tio sume la teamo en ĉiuj olimpikoj havas la 47-an rangon.

Kunordigas la teamon la Etiopia Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Brunejo en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1996 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 6 someraj eldonoj de la sporta evento, en ĉiuj krom en tiu de 2008. Antaŭe, en 1988 jam oficialulo de la lando partoprenis la olimpikon, sed neniu sportisto. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis brunejaj partoprenantoj. En 2010 Brunejo estis unu el tri lastaj landoj, kun Sauda Arabio kaj Kataro, kiuj ĝis tiam neniam sendis virinajn sportistojn. Post forta premo de la Internacia Olimpika Komitato en 2012 fine la hurdistino *Maziah Mahusin* rajtis partopreni la olimpikon de Londono.

 
La teamo ĝis la stato de 2021 neniam atingis olimpikan medalon.

Kunordigas la teamon la Bruneja Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Krzemionki

**Krzemionki**, konata ankaŭ kiel *Krzemionki Opatowskie* – arkeologia rezervejo de neolitikaj minejoj de striita siliko en distrikto Ostrowiec (Sanktakruca provinco), 5 km nord-oriente de Ostrowiec Świętokrzyski.

La 6-an de julio 2019 la prahistorian Regionon kun Krzemionki kaj Iłża pro neolitika Min-Industrio de Stria Siliko oni dum la 43-a sesio de Komitato de la Monda Heredaĵo en Bakuo listigis al la Monda heredaĵo de Unesko.

## Historio 
Minejoj de striita siliko, ekspluatadaj en la jaroj ĉ. 3900–1600 antaŭ Kristo, estas unu el la plej gravaj en Eŭropo. En neolitiko la mineralo estis i.a. elfosata de la popoloj de funelpokalkulturo, kaj en bronzepoko.

La minejoj estis malkovritaj en 1922 de geologo Jan Samsonowicz. En la objekto estas kvar specoj de minejoj. Oni trovis pli ol 2700 ŝaktojn.

## Vidu ankaŭ
* Listo de mondaj heredaĵoj en Pollando

## Bibliografio 
* Jerzy Bąbel, *Krzemionki. Prahistoryczne kopalnie krzemienia pasiastego* (Krzemionki. Prahistoriaj minejoj de striita siliko), Ostrowiec Świętokrzyski 2003.

## Literaturo en Esperanto 
* Robert Kamiński, *La plej malnova minejo en la mondo nun vizitebla*, p. 27-30, en "Pola Esperantisto", n-ro 5/2020

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo de la rezervejo
* Prastary europejski skarb na polskiej wsi, Krzysztof Kowalski, Rzeczpospolita, 18.04.2008 Krzysztof Kowalski, Praa eŭropa trezoro en pola vilaĝo, "Rzeczpospolita"

Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Pollando
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Pollando
Kategorio:Sanktakruca provinco
Egiptio en la Olimpikoj

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1912 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 20 someraj eldonoj de la sporta evento, en ĉiuj krom en tiuj de 1932, kiam la olimpiko de Los-Anĝeleso pro la financa depresio ŝajnis aperte for, de 1960 kaj 1964, kiam la sportistoj apartenis al olimpika teamo de la Unuiĝinta Araba Respubliko, kaj de 1980, kiam la teamo aliĝis al la bojkoto gvidita de la usona teamo pro la sovetunia invado de Afganio fine de 1979. 

Kvankam la teamo statistike partoprenis la eventojn de 1956 kaj 1976, ankaŭ tiam estis konfliktoj: Kune kun Kamboĝo, Irako kaj Libano, Egiptio bojkotis la Someran Olimpikon 1956 en protesto kontraŭ la triparta israela, brita kaj franca invado de Sinajo kaj la Sueza Kanalo tiujare. Tamen, la konkursoj pri rajdado en la Somera Olimpiko 1956 pro aŭstraliaj kvarantenaj regularoj jam kvin monatojn pli frue estis okazigitaj en Stokholmo, Svedio, kaj tri egiptaj rajdantoj konkuris tie. Kaj de la Somera Olimpiko 1976 Egiptio retiriĝis post tri tagoj da konkurado por aliĝi al la larĝa afrika bojkoto en respondo al la partopreno de Nov-Zelando, kiu daŭre havis sportajn ligojn kun la apartisma Sudafriko. 

En vintraj olimpikoj nur unufoje, en 1984, estis unusola egiptia partoprenanto. 

La teamo ĝis la stato post la olimpiko de 2024 sume atingis ekzakte **41** medalojn: Temas pri  9 oraj,  12 arĝentaj kaj  20 bronzaj medaloj. Per tio sume la teamo en ĉiuj olimpikoj havas la 61-an rangon.

Kunordigas la teamon la Egiptia Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ( kaj )
* oficiala paĝo en la retejo *Facebook* (precipe )
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* teamoj de Unuiĝinta Araba Respubliko en la Olimpikoj en 1960 kaj 1964, kiuj fakte nur konsistis el egiptaj sportistoj
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Duetokso-benzoata acido

**2,6-Duetokso-benzoata acido** aŭ **2,6-duetokso-fenilmetanata acido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el hidrolizo de la **2,6-duetokso-benzoata anhidrido** kaj **2,6-duetokso-benzoila klorido**. Duetokso-benzoata acido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Duetokso-benzoata acido prezentas acidan grupon ligitan al duetokso-benzoata grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2,6-duetokso-benzoata acido** per oksidado de la **2,6-duetokso-benzila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **2,6-duetokso-benzoata acido** per hidrolizo de la **2,6-duetokso-benzoata anhidrido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **2,6-duetokso-benzoata acido** per hidrolizo de la **2,6-duetoksobenzoila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **2,6-duetokso-benzoata acido** per sapigo de la **2,6-duetoksobenzoila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Benzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Benzoatoj
Raŝismo

**Raŝismo** (ruse kaj ukraine рашизм [raŝism]) estas kofrovorto kunfandita el la vortoj **rusa** kaj **faŝismo**. La termino estas uzata precipe ekde la milito de la registaro de Rusujo kontraŭ Ukrainio en 2022 (t.n. "speciala milita operaco") por kondamni la konduton de rusiaj aŭtoritatoj kaj armeanoj sub la regado de Vladimir Putin. Ĝiaj uzantoj asertas, ke temas pri politika ideologio, kiu baziĝas sur la ideoj de "speciala civilizacia misio" de la rusoj kaj la uzo de militforto rilate al landoj kiuj estas konsiderataj parto de influzono de Rusio.
thumb|250px|Simbolo de la rusa invado de Ukrainio

## Historio 
[thumb|250px|Homoj alvokas ĉesigi Raŝismon dum marŝo memore al [Boris Nemcov, 2016]]
thumb|250px|La kontraŭmilitaj amaskunvenoj, 2022
Post komenco de la milito en Ukrainio la  ukrainaj aŭtoritatoj kaj propagando komencis aktive uzi la terminon.

La  usona historiisto Timothy D. Snyder publikigis en The New York Times vastan artikolon en kiu li detale priskribas kiel li transliterumis en la angla la vorton *raŝism* kiel *ruscism* kaj kial li elektis ĝuste tiun ĉi formon. Inter la ecoj de raŝismo li listigas jenajn: "la kulto de la gvidanto kaj la morto, la korporaciisma ŝtato, la mita pasinteco, la cenzuro, la konspiraj teorioj, la centralizita propagando kaj nun la detrua milito".

En aŭgusto 2022 la Ministerio pri edukado kaj scienco de Ukrainio aldonis al lerneja programo nociojn "rusa mondo" kaj "raŝismo".

La  la Verĥovna Rada aprobis deklaron, kiu nomis raŝismon ŝtata ideologio de Rusio. Por tiu ĉi deklaro voĉdonis 281 deputitoj, 57 sin detenis. Raŝismo estis difinita kiel "nova speco de totalisma ideologio kaj praktiko, kuŝanta je la bazo de reĝimo, formiĝinta en Rusia Federacio".

## Kritiko 
Kritikantoj de la vorto atentigas ke tio ne estas termino en scienca senco, sed nura politika propagandilo.

Rusia defendanto de homaj rajtoj, aktivulo de judaj organizoj Aleksandr Brod komparis deklaron de la ukraina parlamento kun konduto de germanaj nazioj:

Oni rimarkigas ke iuj ecoj de raŝismo, listigitaj en la deklaro de la ukraina parlamento, apenaŭ estas kondamnindaj (diskonigo de la rusaj lingvo kaj kulturo, la Rusa Ortodoksa Eklezio, rusiaj amaskomunikiloj) dum la aliaj propras al la oficialaj ideologio kaj politiko de Ukrainio (kulto de herooj forme de Stepan Bandera kaj aliaj ukrainaj naciistoj, kulto de morto forme glorado de morto en bataloj, kreado de specialaj pompaj ritoj de militistaj entombigaj, projekto de kolosa milita tombejo ks, torĉomarŝoj de ukrainaj naciistoj, kulto de la povo forme de amasa militisma propagando, totala cenzuro forme de likvido de opoziciaj amaskomunikiloj eĉ antaŭ la milito ktp).
## En dokumenta filmo 
* Anatomio de Raŝismo (2023) estas ukraina dokumenta filmo kiu esploras la historion de ĉi tiu fenomeno .

## Vidu ankaŭ 
* Eŭraziismo
* Pri la Historia Unueco de Rusoj kaj Ukrainoj
* Propagando en Rusio
* Putinismo
* Rusigo

## Referencoj 
Kategorio:Vortokunfandoj
Kategorio:Faŝismo en Rusio
Kategorio:21-a jarcento en Rusio
Kategorio:Politikaj ideologioj
Kategorio:Politiko de Rusio
Kategorio:Propagando
Kategorio:Politikaj neologismoj