open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lajos Haracsi

**Lajos Haracsi** [lajoŝ haraĉi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Haracsi Lajos** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Toponár (nuntempa urboparto de Kaposvár), li mortis  en Sopron.

## Biografio 
 maturiĝis en katolika gimnazio en Kaposvár en 1919, poste li akiris diplomon en Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron) en 1924. Post la diplomo li estis asistanto samloke 3 jarojn, inter 1928-1935 li laboris en arbaroj ĉe Miskolc, respektive en Kaposvár, poste ĝis 1945 en instituto en Sopron. Helpe de ŝtata stipendio li akiris biologian diplomon en 1935 en Scienca Universitato Péter Pázmány, post 2 jaroj li doktoriĝis. Inter 1945-1950 li havis altan postenon en arbaroj ĉe Kaposvár, ekde 1951 li estis katedrestro en la altlernejo (foje universitato) de Sopron ĝis la pensiuliĝo en 1968. Li kandidatiĝis en 1951 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis filinon. Li ricevis premiojn en 1966 kaj 1968.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Két, figyelmet érdemlő fafaj, az ezüstlevelű hárs és a virágos kőris.* (1926)
* *Adatok a levéltetvek biológiájához.* (ankaŭ disertaĵo, 1937)
* *A magyar erdők gomba- és rovarkárosítói.* (1943)
* *Erdővédelemtan.* (lernolibro, 1950; 10-a eldono en 1970)
* *Erdővédelem.* (manlibro, kunaŭtoro, 1956)
* *A nyárasok erdőművelésének néhány kérdése.* (1959)
* *Erdészeti növénykórtan.* (2 volumoj, monografio kaj studenta lernolibro, 1963–1966)
* *A szlavonkőris.* (1975)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Kardosfa (1993)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Olbramovice (distrikto Benešov)

**Olbramovice**, la eksa kampurbo, estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). En distanco 13&nbsp;km norde situas urbo  Benešov, 15&nbsp;km okcidente urbo Sedlčany, 19&nbsp;km oriente urbo Vlašim kaj&nbsp;29&nbsp;km sude urbo Tábor.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Membrigo de municipo 
Obramovice dividiĝas en 15 partojn, kiuj situas sur kvar katastraj teritorioj:
* *Olbramovice u Votic* – partoj Olbramovice Ves, Olbramovice Městečko, Kochnov, Mokřany, Semtín, Semtínek kaj Veselka
* *Křešice u Olbramovic* – partoj Křešice, Babice, Podolí, Radotín kaj Slavkov
* *Tomice u Votic* – partoj Tomice II kaj Dvůr Semtín
* *Zahradnice* – parto Zahradnice

Fakte la ĉefa parto de la municipo estas la parto Olbramovice Ves, sur kies teritorio situas preĝejo, municipa ofico, la ĉefaj ŝoseaj vojkruciĝoj, stacidomo kaj plimulto de konstruareo de la municipo. Olbramovice Městečko estas malgranda vilaĝo situanta duonkilometro sudoriente de la kerno de municipo, ekster la ĉefaj transportaj vojoj.

## Pluaj fotoj 

Olbramovice, elementary school.jpg| Baza lernejo
Semtín, pohled na Čapí hnízdo.jpg|Dvůr Semtín, areo de resorto Čapí hnízdo
Olbramovice, Calvary 2.jpg| Unu el statuoj de statuaro de Kalvario – sankta Jozefo
Olbramovice, old granary.jpg| Rekonstruita grenejo
Olbramovice nádraží 2.jpg|Stacidomo, stato somere de 2019


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Fatima Al Fihri

**Fatima bint Muhammad Al Fihrija** (arabe: فاطمة بنت محمد الفهرية الفهريد *الفهṭ - Fṭima al-Fihriyya)* ankaŭ konata kiel ***Umm al-banīn*** (arabe ﺍﻢ ﺍﻢ ﺍﻟﻢ ﺍﻟﺒﻨ **,** *ﺍﻢﺒﻨ ﺍﻢ ﺍﻢﺍﻢ* ﺍﻟﺒﻨ , ﻨﻨﻨﺒ ) aŭ mallonge **Fatima Al Fihrija** aŭ **Fatima Al Fihri** (naskiĝis en la jaro 800  en Kajruano, kiu tiutempe estis la ĉefurbo de Tunizio, mortis en 880 en Fez, Maroko) estis arabdevena islamanino dum la 9-a jarcento  (Abasida Kaliflando). La universitato, kiun ŝi fondis, estas agnoskita en la *Guinness-Libro de Rekordoj* kiel la plej malnova funkcianta universitato de la mondo.

## Biografio 
Ŝi estis, same kiel ŝia fratino Marjam, filino de riĉa komercisto.  Ĉirkaŭ 825 K.E. ŝia familio migris al Fezo pro financaj kialoj. Tiam ŝi geedziĝis kaj havis du knabojn. Fatima heredas enorman riĉaĵon post la morto de sia patro kaj edzo. En 859 la du fratinoj, tre kleraj kaj piaj, ricevis rajtigon por konstrui moskeojn: Marjam tiu de Al-Andalus kaj Fatima tiu de la Al-Karaŭijno (Al-Karaouiyine).

Ŝia fratino Marjam sponsoris la moskeon Al-Andalus kaj, kune kun ŝia fratino, iĝis unu el la inaj fondintoj de moskeoj.  Ŝi estas senmorta historia figuro en la memoro de la tunizia urbo Kajruano kaj tiu de la maroka urbo Fez kaj laste sed ne balaste de la tunizia kaj maroka historioj, el kiu ekestis la plej malnova, ankoraŭ funkcianta, universitato en la mondo, nome la Universitato de Al-Karaŭijno (arabe: **جامعة القرويين)** pri religiaj studoj, kiu situas en Fez, Maroko. Kvankam la madraso estis fondita fare de virino, virinoj ne estis bonvenaj ĝis meze de la dudeka jarcento. La universitato estis konsiderita unu el la plej gravaj spiritaj kaj instruaj centroj en la islama mondo, kaj produktis grandajn pensulojn pri islama jurisprudenco. En la sama tempo, ĝi kontribuis al la antaŭenigo de kulturaj kaj akademiaj rilatoj inter la islama mondo kaj Eŭropo. Hodiaŭ, Fatima Al Fihri estas tre respektata de marokaj virinoj. Ŝi proklamis, ke la Korano inspiras kaj virojn kaj virinojn en la serĉo de scio, kaj ŝia propra ekzemplo estas kontribuo al la videbligo de la rolo de islamaj virinoj en civilizo kaj en la aprezo de scio. Ŝi montris ke, eĉ en tiuj fruaj tagoj, islamaj virinoj estis same entreprenemaj kaj persistemaj kiel multaj marokaj virinoj estas hodiaŭ.

## Premio Fatima Al Fihri 
Premio Fatima Al Fihri estis kreita en 2017 ĉe la Universitato de Kajruano. Ĝi rekompencas iniciatojn por aliro de virinoj al trejnado kaj profesiaj respondecoj 6

## Stipendio 'Erasmus Mundus Fatima Al Fihri' de la Eŭropa Unio 
La Eŭropa Unio nomis stipendian programon por nordafrikaj universitatoj laŭ El-Fihriya, nome la *Stipendio Erasmus Mundus Fatima Al Fihri*  .

## Kritiko 
Ĉar ĝia historio estis unue priskribita multajn jarcentojn poste, pro la manko de konkretaj informoj, ĝia ekzisto estis pridubita de kelkaj modernaj historiistoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tunizio
* Maroko

Kategorio:Islamanoj
Kategorio:Tunizio

Kategorio:Maroko
Šibenice (belvedero)

**Šibenice** estas belvedero en Ĉeĥio proksime de vilaĝo Jamnice en distrikto Opava en Moraviasilezia regiono. La betona konstruaĵo kun alteco 13 m, kiu per sia formo kaj detaloj ligas al la ĉirkaŭaj ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj, troviĝas en malfermita pejzaĝo en supermara alteco 375 m sur plata montetpinto proksime de nivellinio U šibenice (377 m s. m.). Ĝi estis malfermita en la jaro 2019.

## Historio 
La belvedero estis konstruita en spaco de la nefinita artileria fuortaro Šibenice, kiu estis konstruata en la jaro 1938 enkadre de sistemo de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj. Kvankam estis hakita ĝia subterejo, la betonigado de ĝiaj surteraj objektoj jam pro influo de Munkena interkonsento ne okazis. Rekte en la loko de la nuna belvedero devis esti konstruita objekto por artileria turo OP-Š-S 33 "Katastr". Sed en la ĉirkaŭaĵo troviĝas pluaj objektoj de malpezaj kaj pezaj fortikaĵoj, kiuj estiĝis en la jaroj 1937 kaj 1938. 

Post la dua mondmilito ĉi tie situis gvatturo, kiu pereis en la 1960-aj jaroj aŭ la 1970-aj jaroj. En la 1970-aj jaroj estis en senpera proksimeco de la nerealigita artileria turo konstruita prefabrikita betona pionirara kaŝejo de tipo ÚŽ-6a.

## Pluaj fotoj 

Stěbořice, Jamnice, rozhledna Šibenice (2019-08-14; 02).jpg|Belvedero el alirvojo
Stěbořice, Jamnice, rozhledna Šibenice (2019-08-14; 09).jpg|Vido al la turo el la ekzercejo
Stěbořice, Jamnice, rozhledna Šibenice (2019-08-14; 11).jpg|Arkitektura solvo de teretaĝo
Stěbořice, Jamnice, rozhledna Šibenice (2019-08-14; 07).jpg|Belvida plataĵo
Stěbořice, Jamnice, výhled z rozhledny Šibenice (2019-08-14; 06).jpg|Belvido direkte al oriento al Opava, kun konstruitaj fuortoj
Stěbořice, Jamnice, úkryt u rozhledny (2019-08-14; 06).jpg|Kaŝejo ÚŽ-6a
Stěbořice, Jamnice, úkryt u rozhledny (2019-08-14; 05).jpg|Interno de la kaŝejo

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Betonaj belvederoj en Ĉeĥio
Kategorio:Belvederoj en distrikto Opava
Kategorio:Belvederoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Stěbořice
Kategorio:Aperis en Ĉeĥio en 2019
Peña Rubia (stacidomo)

**Peña Rubia** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Langreo, en la Princlando Asturio. Ĝi estas la plej proksima stacio al la urbo Riañu. Ĝi estas parto de la linio C-2 de Cercanías Asturias.

## Vidu ankaŭ 
* Langreo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Langreo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Lago Dombay

La **Lago Dombay** [dombai] () estas malgranda artefarita lago en Hungario ĉe urbo Pécsvárad. 

## Historio 
En flanko de valo apud Pécsvárad estas fonto kun akvo 8-10 litro/minuto. El tio originas rojo. Dum la historio apud la rojo kelkaj akvomuelejoj funkciis. Muzeestro János Dombay, kiu faris arkeologiajn esplorojn proksime, sugestis krei lagon en 1959. Municipo de Pécsvárad plenumis ĝin inter 1960-1961. Oni konstruis 71 m longajn digon kun kluzo kaj en la valo lago estiĝis. Post 6 jaroj la oficiala nomo iĝis "Dombay." Apude feriejaj dometoj estis konstruitaj. La loĝantoj uzas la lagon ripozi, boatadi kaj naĝadi. En la jaroj 2015 kaj 2016 la plena lago estis renovigita, krome ĉirkaŭ la lago trotuaro estis konstruita. 

## Fontoj 
* oficiala paĝo 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

## Vidu ankaŭ 
* video

Kategorio:Baraĵlagoj en Hungario
Kategorio:Pécsvárad
Kategorio:Banlagoj en Hungario
Langreo

**Langreo** () estas konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio, Hispanio, kaj urbo, ĉefurbo de koncerna konsilio. La konsilio limas en la nordo kun Siero kaj Noreña, en la okcidento kun Oviedo, en la sudo kun Mieres kaj en la oriento kun San Martín del Rey Aurelio. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

Langreo, kiu estas unu de la industriaj kernoj plej gravaj de la lando, formas parton de granda metropola areo kiu enhavas du dek municipojn  de la centro de la regiono, vertebrata per densa reto de ŝoseoj, aŭtoŝoseoj kaj fervojoj, kaj enhavanta populacion de 835 053 loĝantoj kiuj faras ĝin la sepa de Hispanio.

## Vidu ankaŭ 
* Barros (stacidomo)
* Ciaño (stacidomo)
* Ciaño-Escobio (stacidomo)
* La Felguera (stacidomo)
* La Felguera-Vega (stacidomo)
* Peña Rubia (stacidomo)
* Sama (stacidomo)
* Sama-Los Llerones (stacidomo)
* Tuilla (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)


Kategorio:Municipoj de Asturio
Jérica

**Jérica** estas municipo en la Valencia Komunumo, Hispanio. Ĝi situas en la interno de la provinco Castelló, en la komarko Alto Palancia. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023). Ĝi estas hispanlingva municipo, en kiu la hispana laŭleĝe agnoskis lingvan superregadon.

## Vidu ankaŭ 
* Jérica-Viver (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
Křečovice (apartigilo)

Nomon **Křečovice** havas pluraj setlejoj:
* Křečovice, municipo en distrikto Benešov
* Křečovice (Onomyšl), parto de municipo Onomyšl en distrikto Kutná Hora
* Křečovice (distrikto Semily), vilaĝo en distrikto Semily
** Křečovice 1.díl, parto de vilaĝo Křečovice, parto de municipo Žernov en distrikto Semily
** Křečovice 2.díl, parto de vilaĝo Křečovice, parto de municipo Rovensko pod Troskami en distrikto Semily
Pál Gyurkó

**Pál Gyurkó** [djurkO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gyurkó Pál** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, mikologo.

 naskiĝis  en Jászapáti, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1942, poste li akiris inĝenieran diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József (la aktuala fakultata kampuso estis en Sopron) en 1950. Post la diplomo li estis asistanto 2 jarojn en la kampuso, ekde 1952 en esplora laboratorio same en Sopron. Ĉefe li okupiĝis pri produktadoj de manĝeblaj fungoj, precipe pri ostrofungoj, eĉ li plibonigis ties hibridojn. Li edziĝis en 1954, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1955–1960. Li ricevis premion en 1965.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az elemek által kibocsátott áthatoló sugárzás biológiai hatásáról.* (1950)
* *Die antagonistische Wirkung der Rhizosphären-Bakterien der Zuckerrübe auf die Bodenbakterien.* (1959)
* *Mykorrhiza-gombák tenyésztése erdei avaron.* (1966)
* *A késői laskagomba termesztése.* (kunaŭtoro, 1973, tralaborita 1979)
* *Mykorrhiza gombák élettani vizsgálata laboratóriumi körülmények között.* (1978)
* *Pleurotus Cultivars in Hungary.* (1984)
* *Visszaemlékezés a budapesti József Nádor Műszaki és Gazdaságtudományi Egyetem soproni Bánya-, Kohó- és Erdőmérnöki Karának Növénytani Intézetére.* (2008)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj fungosciencistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La Pobla Llarga (stacidomo)

**La Pobla Llarga** (, valencie *La Pobla Llarga*) estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo La Pobla Llarga en la provinco Valencio, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de la linio C-2 de Cercanías Valencia funkciigata fare de Renfe. Ĝi ankaŭ havas kelkajn servojn de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

Puebla Larga enero 2016 01.JPG|Ekstero
Puebla Larga enero 2016 05.JPG|Flanko
Puebla Larga enero 2016 08.JPG|Konstruaĵoj

## Vidu ankaŭ 
* La Pobla Llarga

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:La Pobla Llarga
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Postupice

**Postupice** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). En distanco 9&nbsp;km nordokcidente situas urbo Benešov kaj 9&nbsp;km oriente urbo Vlašim. Tra la municipo trafluas rivereto Chotýšanka, kiu estas dekstraflanka alfluanto de rivero Blanice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1205.

## Loĝantaro 
## Membrigo de municipo 
Postupice dividiĝas en 16 partojn, kiuj situas sur sep katastraj teritorioj:
* *Postupice* – partoj Postupice kaj Lhota Veselka
* *Čelivo* – partoj Čelivo kaj Buchov
* *Jemniště* – partoj Jemniště, Lísek kaj Sušice
* *Milovanice* – partoj Milovanice kaj Holčovice
* *Nová Ves u Postupic* – partoj Nová Ves, Miroslav kaj Vrbětín
* *Pozov* – partoj Pozov kaj Mokliny
* *Roubíčkova Lhota* – partoj Roubíčkova Lhota kaj Dobříčkov

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Marteno
* Kapeleto
* Kastelo Jemniště
* Memortabulo al Svatopluk Čech sur malnova lernejo

## Personecoj 
* Svatopluk Čech (1846–1908), ĉeĥa verkisto, li travivis en Postupice sian infanaĝon kaj vizitis la lokan lernejon 

## Pluaj fotoj 

File:Postupice, náměstí Sv. Čecha a kostel svatého Martina.jpg|Placo de Svatopluka Čecha kaj preĝejo de sankta Marteno
File:Postupice, kino.jpg|Kino ĉe sokol-domo
File:Postupice, lihovar.jpg|Eksa distilfarejo
File:Postupice, train station.jpg|Stacidomo situanta en la loka parto Lísek
Základní škola v Postupicích.JPG|Lernejo en Postupice


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Bartholomäus Del Pero

**Bartholomäus DEL PERO** (ankaŭ *Bartolomeo/Bartolo Del Pero*; naskiĝinta la  je Vermiglio-Pizzano, mortinta la  en Innsbruck) estis aŭstra poeto.

## Vivo 
Estante filo de masonisto kaj etkamparano li estis impresita de vizitoj en Venecio ĉe la pli maljuna frato. Anstataŭ devi transpreni la montan bienon de la gepatroj li rajtis frekventi Venecie la konstruartan desegno-lernejon ĉe la Akademio de Belaj Artoj. En 1870 li eksoldatis ĉe Kaiserjäger. Poste li fariĝis ĝendarmo en 1874 kaj eĉ karieris tie. En 1879 edzigis lin Antonia Kleisl kaj la paro ekloĝis en Innsbruck.

De la komenco de la 1880-aj jaroj li havis amikajn kontaktojn al Anton Müller, Martin Greif, Angelika von Hörmann, Ludwig Hörmann von Hörbach, Johann Georg Obrist, Adolf Pichler, Josef Weingartner kaj Ignaz Vinzenz Zingerle. Grandega proksimeco sentiĝis kun la komponisto Josef Pembaur la Maljuna (kiu ankaŭ muzikigis plurajn poemojn de li) kaj kun ties filo Josef Pembaur la Juna. Apartentante al la rondoj de *Adolf-Pichler-Gemeinde* li engaĝiĝis en la eldono de verkoj de Adolf Pichler, Anton Renk kaj Franz Kranewitter.

Del Pero pleje kreis lirikaĵojn pri la temoj *patrujo* kaj *naturo*: li prilaboris legendojn el la Dolomitoj kaj la Tridenta regiono. Imitinda modelo estis aĵoj de Adolf Pichler. Kvankam Del Pero lernis la germanan nur ekde la soldatado ĉe *Kaiserjäger*, li kutimis verki germanlingve. Li verkis glorigpoemon por la pastro kaj liberecbatalanto Matthias Wißhofer. En lia postlasitaĵoj troviĝas la nepublikigita kolekto *Italienische Lyrik*, de italaj poemoj, kiujn li mem kunmetis kaj tradukis germanen. Lia edzino Antonia kaj lia filino Silvia (1880–1960) ankaŭ estis verkistinoj.

Postmorte Del Pero estis entombigita en honora tombo sur la Insbruka Okcidenta Tombejo.

## Verkoj 
* *Bilder und Sagen*. Wagner, Innsbruck 1889
* *Die Schlacht am Berg Isel 1809. Dramatisches Gedicht in drei Bildern mit einem Prolog.*
* *Spuren eines Lebens. Ausgewählte Gedichte.* Schmidt, München 1913
* *Zwischen Karwendel und Dolomiten. Neue Gedichte.* Das Bergland-Buch, Graz 1931
* multaj eseoj en gazetoj kaj revuoj

## Literaturo 
* "Del-Pero, Bartholomäus". Ĉe: *Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950* (ÖBL). Volumo 1, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 1957, p. 176
* Christine Riccabona, Sebastian von Sauter, Anton Unterkircher, Marcel Zischg: "Bartholomäus Del Pero". Ĉe: *Lexikon Literatur in Tirol* (universitata esplorinstituto *Brenner-Archiv*)

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Tirolanoj
Kategorio:Aŭstraj eldonistoj
Barros (stacidomo)

**Barros** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Langreo, en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la linio C-2 de Cercanías Asturias.

## Vidu ankaŭ 
* Langreo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Langreo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Tiemo Hauer

**Tiemo HAUER** (naskiĝis  en Stutgarto, Germanio) estas germana kantaŭtoro-muzikisto.

## Diskaro 
### Muzikalbumoj 
* 2011 *: Losgelassen*
* 2012 *: Für den Moment*
* 2013 *: Zweihundertvierzigtausend – Live*
* 2014 *: Camille*
* 2016 *: Vernunft, Vernunft*
* 2019 *: Ein kurzes für immer*
* 2020 *: Gespräche über die Vor- und Nachteile des Atmens*

### Unuopaĵoj 
* 2009 *: Ehrlich glücklich* 
* 2010 *: Nacht am Strand* 
* 2011 *: Mädchen aus Berlin* 
* 2012 *: Warum?* 
* 2012 *: Großartig* 
* 2012 *: Die Kapelle* 
* 2014 *: Adler*
* 2014 *: Herz / Kopf* 
* 2014 *: Viel erlebt*
* 2015 *: Benzin* 
* 2018 *: Ein kurzes für immer* 
* 2019 *: Maximum an Glück* 
* 2019 *: Gespräche über die Vor- und Nachteile des Atmens* 
* 2019 *: Halb Whisky, halb Mensch* 
* 2020 *: Sie laufen*
* 2020 *: Aufeinanderliegen* 
* 2020 *: Ich bin bei dir* 
* 2020 *: Lied des Jahres 2020* 
* 2020 *: Alle Geschichten* 
* 2021 *: Zeit mit Schleife*
* 2021 *: Weißt du noch damals* 
* 2021 *: Wie du Bilder malst* 
* 2021 *: Wenn man loslässt*

Kategorio:Naskiĝintoj en 1990
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 6-an de januaro
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Kategorio:Germanaj kantaŭtoroj
Kategorio:Gitaristoj
Kategorio:Pianistoj
Gil Ofarim

**Gil Ofarim**, artistnomo de **Gil Doron Reichstadt Ofarim** (naskiĝis  en Munkeno, Germanio) estas germana kantaŭtoro kaj muzikisto.

## Kariero 
Kiel adoleskanto, Gil Ofarim portretis muzikiston por amrakontfoto en la junulara revuo *Bravo*. Pro sia larĝa populareco, li subskribis surbendigokontrakton kun BMG Ariola kaj publikigis sian unuan unuopaĵon ''Round 'N 'Round (It Goes)* fine de 1997. Komence sub la nomo Gil, li atingis furorlistpoziciojn kun aliaj trakoj kiel ekzemple *Talk To You*, *Never Giving Up Now* kaj *If You Only Knew*. Komencante en 1998, li turneis en Azio dum tri jaroj.

Komence de 2017, li estis kanttrejnisto en la RTL-spektaklo *It Takes 2* kaj atingis la duan lokon kun kandidato Rebecca Siemoneit-Barum. La saman jaron, li kontribuis la germanan temkanton al la *Nils Holgersson* serialo sur KiKA , nova eldono de la vigla serio *Wonderful Journey of Little Nils Holgersson with the Wild Geese*. Komence de 2018 li estis muziksponsoro de la programo KiKA *Dein Song*. Lia albumo *Everything on Hope* estis publikigita en februaro 2020.

## Diskaro 
### Albumoj 
* 1998 : *Here I Am*
* 2000 : *The Album*
* 2001 : *The Best Of Gil ... So Far*
* 2003 : *On My Own*
* 2006 : *507 (Zoo Army)*
* 2010 : *Stell dir vor (Acht)*
* 2020 : *Alles auf Hoffnung''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj kantaŭtoroj
Kategorio:Germanaj muzikistoj
Kategorio:Gitaristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Robin tom Rink

**Robin tom Rink** (naskiĝis  en Münster, Germanio) estas germana kantaŭtoro.

## Kariero 
En januaro 2017, la albumo *The Small Hours* estis publikigita, produktita fare de Ekimas. Legadoj en la albumo inkludas: Ekki Maas, Christian Wübben kaj Peter Protschka. Ĝin prenis la muzikgazetaro, ekz. B. de Rolling Stone aŭ Visions, sed ankaŭ de aliaj naciaj amaskomunikiloj kiel Stern.de, Focus kaj MDR Kultur.

## Diskaro 
### Muzikalbumoj 
* 2009: *The Dilettante*
* 2009: *Planet Planet*
* 2012: *The Shorelines*
* 2017: *The Small Hours*

### Unuopaĵoj 
* *Sugar We are Going Down* 
* *Whatever Evaporates* 
* *Little One*
* *I Cannot Sleep* 

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1982
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 19-an de januaro
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Kategorio:Germanaj kantaŭtoroj
Kategorio:Gitaristoj
La Felguera-Vega (stacidomo)

**La Felguera-Vega** () estas fervoja stacio situanta en La Felguera, en la hispana municipo Langreo (Princlando Asturio). Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias kiel parto de linio C-5 (iama F-5) inter  kaj .

centra|280ra|eta|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Langreo
* La Felguera (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Langreo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Imre Herpay

**Imre Herpay** [herpai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Herpay Imre** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Vajszló, li mortis  en Sopron.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Pécs en 1943, poste li akiris an diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József (la aktuala fakultata kampuso tamen estis en Sopron) en 1949. Post la diplomo li laboris 2 jarojn en Pécs. Ekde 1951 li instruis en la fakultato (intertempe memstara Arbarkultura kaj Lignaĵindustria Universitato) ĝis la emeritiĝo kiel asistanto (1951–1954), lektoro (1954–1962), docento (1962–1976), profesoro (1976–1984). Lia ĉefa temo estis la arbaraj vojoj. Intertempe li kandidatiĝis en 1960 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1966-1993.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Erdei útpályaszerkezetek építése és fenntartása.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1952, 1969)
* *Könnyű burkolatú erdei utak tervezése.* (1959)
* *Földutak, stabilizált és könnyű burkolatú utak erdőgazdasági alkalmazása.* (disertaĵo, 1960)
* *Erdei utak fenntartása.* (1967)
* *Nyárasokban alkalmazható géprendszermodellek elemzése.* (1977)
* *Die technisch-ökonomischen Probleme bei Holzernte in Ungarn.* (1985)
* *Fahasználatok tervezése.* (studenta lernolibro, 1990)

## Memorigiloj 
* busto en Sopron (2021)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* aprezo kun foto
* nekrologo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Noreña

**Noreña** estas konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio (Hispanio); paroĥo de dirita konsilio kaj urbo de dirita paroĥo, municipa ĉefurbo. La konsilio situas en la centro de la regiono kaj inkludas tri paroĥojn, kiuj konsistas el naŭ unikaj populaciounuoj: la urbo Noreña, la nura kiu formas nukleon, kaj aliaj lokoj kaj vilaĝetoj, kun disaj setlejoj, neniu el kiuj superas 30 loĝantojn. Ĝi estas unu el la municipoj kun unu el la plej altaj loĝdensoj en la Princlando, kun  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Noreña (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
István Hiller (bibliotekisto)

**István Hiller** [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hiller István** (foje laŭ distinga vorteto "id." (pli aĝa)) estis hungara bibliotekisto, lokhistoriisto, altlerneja instruisto. Lia samnoma filo estis István Hiller (pli juna).

István Hiller naskiĝis  en Sopron, li mortis  en Sopron.

## Biografio 
István Hiller maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1952, poste li akiris tradukistan-interpretistan diplomon en altlernejo en Budapeŝto en 1955. Post la hungara revolucio de 1956 li disidis, sed iom poste li hejmenvenis profitanta la amnestion kaj li praktikadis plu en librovendejo. Inter 1957–1967 li estis bibliotekisto en la altlerneja, respektive poste universitata biblioteko en Sopron, eĉ li estis poste bibliotekestro ĝis 1992. En tiu periodo li akiris bibliotekistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1963, arbarinĝenieran diplomon en la sekva jaro en Arbarkultura kaj Lignaĵindustria Universitato, eĉ li doktoriĝis en 1968. Li ankaŭ instruis en la Lignaĵindustria Universitato. En 1992 li estis bibliotekestro en Universitato István Széchenyi. Li edziĝis en 1963, lia edzino naskis filon en 1964, filinon en 1968. Li ricevis premiojn inter 1962-1989, la lasta estis aŭstra premio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kosztolányi Dezső és Karinthy Frigyes soproni szereplései.* (1961)
* *Az erdőgazdálkodás és az erdészettudomány, mint faipari szakművelődésünk és felsőbb faipari szakoktatásunk bölcsője.* (disertaĵo, 1968)
* *Hazánk első szakkönyvtárának kialakulása. Az Erdészeti és Faipari Egyetem Könyvtárának története.* (monografio, 1975)
* *A selmeci könyvtár mint a faipari szakirodalom bázisa.* (1986)
* *Peéry Rezső soproni éveiről.* (1993)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Anton Müller

]]
**Anton MÜLLER**, pli konata sub la pseŭdonimo *Bruder Willram* (naskiĝinta la  en Bruneck, mortinta la  en Insbruko) estis aŭstra verkisto kaj romkatolika pastro. Li ĉefe verkis patrujajn poemojn kaj edifajn katolikaĵojn. 

## Vivo
Estante filo de ĉarpentisto li frekventis en Brixen la gimnazion *Vinzentinum*; post trapasto de la abiturienta ekzameno li samurbe eniris la porpastran seminarion. Ĉar jam tiam evidentis lia poeta talento li aniĝis al la poeta rondo *Netheborn* kies anoj donis al si kromnomoj. Tiel estiĝis la nomo *Bruder Willram*. Li ricevis la sacerdotan ordinacion en la katedralo de Brixen en 1892; sekvis kapelanaj jaroj en Nikolsdorf, kie li publikigis sian unuan poezikolekton *Kiesel und Krystall*. La jarojn 1899 ĝis 1901 pasigis li en Romo altlerneje por plukleriĝi je arĥeologio kaj arthistorio. Poste li venis Insbrukon kie li denove laboris helppastrece ĝis ekdeĵoro kiel instruisto pri religio ĉe la Porinstruista seminario insbruka; samfunkcie li restis ĝis retiriĝo en la 1933-a jaro.

Krom la instruado gravis por li fari popularajn paroladojn, predikadi kaj verkadi: liaj militglorigantaj skribaĵoj el la Unua mondmilito ja frapis multajn esploristojn kaj eĉ jam samtempulojn. En la periodaĵo "Die Fackel" en 1920, Karl Kraus taksis la produktojn de Müller sangosoiofanta spirita elpensitaĵaro de abomena pormilita lirikisto. Postmilite Müller fondis la societon *Bruder-Willram-Bund* kiu engaĝiĝis por malriĉaj junuloj. 

Multaj liaj publikigitaj aferoj ricevis premiojn. 
## Verkoj (elekto)
* *Wanderweisen und Heimatlieder*, 1897
* *In wachen Träumen*, 1901
* *Blütenstaub und Blättergold*, 1903
* *Heliotrop*, 1905
* *Grünes Laub und weißer Flieder*, 1906
* *Aus goldenen Tagen*, 1910
* *Bilder auf Goldgrund*, 1912
* *Das blutige Jahr*, 1915
* *Der lange Kampf*, 1917
* *Aus Herz und Heimat*, 1918
* *Unter morgenländischem Himmel*, 1923

## Literaturo 
*G. Weiß: "Müller, Anton". - Ĉe: *Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950* (ÖBL). Volumo 6, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 1975, ISBN 3-7001-0128-7, p. 409
* Josef Weingartner k. a.: *Originale im Priesterrock. Erinnerungen*. Tyrolia-Verlag, Innsbruck k. a. 1962 (=Tyrolia-Geschenktaschenbücher, 24), p. 30–79.
* Martin Kolozs: *Zur höheren Ehre – Die Tiroler Priesterdichter Reimmichl, Bruder Willram, Josef Weingartner und Reinhold Stecher*. Biographien, Universitätsverlag Wagner, Innsbruck 2017.
* Hannes Mittermaier: "Bruder Willram zwischen Volksverhetzung, Kriegstheologie und spätem Reuebekenntnis. Literatur als Kriegsdienst – Sünde oder Seelenheil?" Ĉe: *Der Schlern*, 5/2019,  p. 16–33 

## Eksteraj ligiloj
* 
* Brenner-Archiv  
* Eintrag über Bruder Willram ĉe: *Lexikon Literatur in Tirol*

## Notoj
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Poetoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Tirolanoj
Kategorio:Pedagogoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1870
Kategorio:Mortintoj en 1939
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio
Kastelo de Hostoles

eta|dekstre|230px|Kastelo de Hostoles
La **kastelo de Hostoles** surroka kastelo, estis konstruita en la 9-a ĝis 10-a jarcentoj, el kiu restas nur ruinoj. Ĝi situas en la Valo Hostoles; la plej granda parto de la kastelo estas ene de la municipa teritorio de Sankta Feliu de Pallerols, provinco Ĝirono, Katalunio, Hispanio, sur la maldekstra deklivo de la rivero Brugent, antaŭe nomita Amera.

Ĝi jam ekzistis en la 11-a jarcento.

Kategorio:Kasteloj en Hispanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Katalunio
Ludarto

[alternative=|eta|*La morto de la artisto* (2018), de [Abel Azcona.]]
**Ludarto**, foje **aga arto** aŭ **prezenta arto** (angle: ***performance art***) estas artaĵo aŭ arta specimeno kreita de agoj gviditaj de la artisto aŭ de aliaj partoprenantoj, kaj povas esti pri tio rekta, dokumentita, spontana aŭ skriba, prezentita al publiko en kunteksto de belartoj, kaj pli aparte en nuntempa arto. Estas oportuna havante gravan kaj fundamentan rolon en la arto de avangardo laŭlonge de la 20-a jarcento.

La ludarto implicas kvar fundamentajn elementojn: la *tempo*, *la spaco*, la *korpo* aŭ la ĉeesto de la artisto en komunikilo, kaj la *rilato* inter la kreinto kaj la publiko. La agoj povas efektiviĝi surstrate, en ĉiu tipo de kadro aŭ de spaco kaj dum ajna periodo. La celo estas kaŭzi reagon, foje helpe de la improvizaĵo kaj de la arta surscenigo. La temo estas ĝenerale ligita al la procezoj de vivo de la artisto, al la bezono de denunco aŭ de socia kritiko kaj al spirito de transformo. La ludarto povas esti plenumita nur unufoje aŭ ripetite, apogi sin aŭ ne sur scenejo, esti improvizita aŭ farita por atingi la celon per longaj ripetoj.

Famaj ludartistoj estas Marina Abramovic, Joseph Beuys, Gina Pane, Carolee Schneemann kaj Chris Burden. Tiu ĉi arta formo, ofte efemera, estas ĝenerale dokumentita per fotoj, filmoj aŭ atestoj, kaj ĝiaj spuroj pluvivas ĉefe en la memoroj de atestantoj.

## Historio 
### Devenoj 
La disciplino aperis en 1916 paralele al la dadaismo, sub la signo de la koncepta arto. Tiu movado estis gvidita de Tristan Tzara, unu el la pioniroj de la dadaismo. 

### Matureco 
En 1945, la ludarto fariĝis aparte plena aktiveco en Novjorko, rekonita kiel tia de la artistoj kaj superante la provokojn kiuj estis karakterizintaj ilin ĝis-tie.

## Vidu ankaŭ 
## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Ligilo al bezonata traduko el la angla
Martin Greif

**Martin GREIF** (vere: *Friedrich Hermann Frey*; naskiĝinta la  en Speyer, mortinta la  en Kufstein) estis germana verkisto.

## Vivo
Estante filo de registara konsilisto li venis en 1856 disde Palatinato Munkenon. Samloke li frekventis la gimnazion kaj iĝis kadeto; en 1859 li fariĝis oficiro. 

La unuaj poemoj naciemaj aperis en 1864 en la kolekto *Frühlingsturmlieder*. Post retiriĝo elarmea li iĝis liberprofesia verkisto sed ne aliĝis al surlokaj poetaj rondoj. Greif vojaĝis al Italujo, Danujo kaj Hispanujo. Ĉe la renomohava Cotta-eldonejo povis, danke al perado de Eduard Mörike, eldonigi en 1868 la libron *Gedichte*. Transloĝiĝinte al Vieno li ekverkis dramojn: ekz. la biografiajn dramojn *Corfiz Ulfeldt, der Reichshofmeister von Dänemark* (1873) kaj *Nero* (1875); enscenigo ĉe Burgteatrejo  de *Prinz Eugen* en 1880 famigis lin. Post maldungiĝo de teatrestro Heinrich Laube li reiris Munkenon. Tie li skribis aferojn por la munkenaj scenejoj: ekz. la trilogion *Hohenstaufen* (1887-89), *Agnes Bernaŭer* (1894) kaj *Ludwig der Bayer* (1891). Kiel oldulo li reokupiĝis pri patriotismaj liriko.

Li estis entombigita en Zangberg (kirko Sanktaj Petroj kaj Paŭlo); la tombon elfaris en 1912 la skulptisto Hermann Lang.

## Graveco
La versoj de Greif pri Italujo similas al popolkantoj kun klaraj lingvo kaj rimaro. Ankaŭ la naturo havis en ili ne malgravan rolon. Interese estas ke italujrilataj eroj ofte temas pri la mortodevo, transcendaĵoj kaj funebro.

## Eksteraj ligiloj
*Vikifontaro
*ligiloj ĉe DDB
*verkoj ĉe Projekt-Gutenberg
*"Martin-Greif-Stube"  - memorloko en Speyer
*elektitaj poemoj de Greif kun biografio
*aforismoj
Starship (Apartigilo)

**Starship** povas havi kelkajn signifojn:

* La usona raketo Starship de la firmao SpaceX
* Stelŝipo estas teoria kosmoveturilo por vojaĝado inter la steloj, interalie el la televida serio StarTrek
Julio Peña Fernández

**Julio PEÑA Fernández** (naskiĝis  en Donostio, Hispanio) estas hispana aktoro kaj kantaŭtoro.

Li estas plej konata pro roloj de Manuel Gutiérrez en la televidserio Disney Channel Latin America *Bia*, de Roi en la serio de Netflix Spain nome *Berlín* kaj de Ares Hidalgo en la Netflix-filma trilogio *Through My Window*, *Through the Sea* kaj *Through Your look*.

## Vivo 
Julio Peña Fernández naskiĝis en Donostio en 2000, sed li kreskis en Madrido, kie li sekvis kursojn kaj teatrajn metiejojn en diversaj akademioj.

## Kariero 
En januaro 2021, li aliĝis al la hispana televidserio *Acacias 38*, kie li ludis kiel Guillermo Sacristán ĝis ĝia fino en majo de la sama jaro.

En Septembro 2021, li partoprenis en muzikfilmeto por la kanto *Berlín* de Aitana.

En 2022, li ludis kiel la vira ĉefrolulo, Ares Hidalgo, en la Netflix-origina filmo *Through My Window*, bazita sur la furoranta romano de venezuela verkisto Ariana Godoy.

En junio 2023, li ripetis la rolon de Ares Hidalgo en *Through the Sea*, nome la daŭrigo de *Through My Window*, ankaŭ elsendita de Netflix. En decembro 2023, li ankaŭ estis parto de la ĉefrolantaro de la serio *Berlín*, kromprodukto de la serio *La casa de papel*, ambaŭ sur Netflix. Tie li partumis la ekranon kun Pedro Alonso, Begoña Vargas kaj Michelle Jenner.

## Diskaro 
* 2019 *: Así yo soy*
* 2019 *: Si vuelvo a nacer*
* 2020 *: Grita*
* 2021 *: Bia: un mundo al revés*
* 2025 : *El Cautivo*

## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj aktoroj
Fonciello (stacidomo)

**Fonciello** () estas fervoja haltejo situanta en Fonciello, en la hispana municipo Siero en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias ĉar ĝi apartenas al linio C-6 (iama F-6) kiu ligas Oviedon kun Infiesto. Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn.

## Vidu ankaŭ 
* Siero

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Siero
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Villabona-Tabladiello (stacidomo)

**Villabona-Tabladiello** () estas fervoja haltejo situanta en la urbo Tabladiello, en la hispana municipo Llanera, en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la linio C-1 de Cercanías Asturias.

## Vidu ankaŭ 
* Llanera

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Llanera
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Llanera

**Llanera** estas konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio, Hispanio. Ĝi limas norde kun Ĥiĥono kaj Corvera de Asturias, sude kun Oviedo, oriente kun Ĥiĥono kaj Siero kaj okcidente kun Illas kaj Las Regueras. Ĝia ĉefurbo, Posada de Llanera, situas 11&nbsp;km de Oviedo, 20 de Avilés kaj 22 de Ĥiĥono, kie Lugo de Llanera estas la plej loĝata kaj ampleksa nukleo. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2020). Ĉi tiu komunumo havas areon de &nbsp;km2 kaj loĝantaron de  loĝantoj kaj ĝiaj ĉefaj centroj laŭ nombro de loĝantoj estas: ĝia ĉefurbo Posada, Lugo de Llanera, Villabona, Pruvia kaj San Cucao.

Inter la plej gravaj servoj de tiu ĉi konsilio estas la fervojo de Renfe en , Villabona kaj , la Mezlernejo de Edukado en Posada de Llanera, ĝia grava industria sektoro, kun la industriejoj Silvota, Asipo kaj Asturia Teĥnologia Parko en Lugo de Llanera. Krom tio, la Mallibereja Centro de Asturio.

## Vidu ankaŭ 
* Ferroñes (stacidomo)
* Lugo de Llanera (stacidomo)
* Villabona de Asturias (stacidomo)
* Villabona-Tabladiello (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
Villabona de Asturias (stacidomo)

**Villabona de Asturias** () estas fervoja stacio de Adif situanta en la urbo Villabona de la municipo Llanera (Asturio, Hispanio). Ĝi estas grava fervojkruciĝo ene de la iberia ŝpura asturia reto, ĉar ĝi estas la punkto kie la linioj al  kaj  branĉiĝas. Por pasaĝerservo ĝi funkcias kiel haltejo.

centra|450ra|eta|Skemo de instalaĵoj

## Bildgalerio 

Líneas@Villabona.jpg|Trakoj
Placa altura@Villabona.jpg|Supermara alteco
Grafiti de locomotora a vapor en Villabona de Asturias.jpg|Grafitio

## Vidu ankaŭ 
* Llanera

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Llanera
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Anton Pichler

**Anton Josef PICHLER** (naskiĝinta la  en Salcburgo, mortinta samloke la ) estis aŭstra instruisto, romkatolika pastro kaj tekstverkinto de la landa himno de Salcburgio ''Land uns'rer Väter*.  

## Vivo 
Pichler ricevis la sacerdotan ordinacion en la 18.7.1897. Sekve ĝis 1903 li estis helppastro en Gnigl (Salcburgo), poste ĝis 1923 instruisto pri religio. En 1923 li pensiuliĝis pro sanecaj kialoj. Samjare li estis nomumita honora kanoniko je la konvento de Mattsee. Li mortis en la oldulejo *Herz-Jesu-Asyl* (Riedenburg). 

## Honoroj 
Pichler oni honoris kiel popolan poeton, eĉ plurfoje: en Zaragozo (1905), Kolonjo (1905 kaj 1910) kaj Bratislavo (1908). Vande de la naskiĝdomo je la salcburga strateto *Brodgasse* videblas memortabulo. 

## Fontoj 
* ["Pichler, Anton Josef (1874-1943)"](https://res.icar-us.eu/index.php/Pichler,_Anton_Josef_(1874-1943)) Ĉe: *Regesta Ecclesiastica Salisburgensia* (RES)
* himno sur la oficialaj salcburgiaj paĝoj 
* Clemens M. Hutter: *Verewigt in Salzburg'', Salzburg 2010

Kategorio:Pedagogoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio
Kategorio:Naskiĝintoj en Salcburgo
Kategorio:Mortintoj en Salcburgo
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1874
Kategorio:Mortintoj en 1943
Zoltán Igmándy

**Zoltán Igmándy** [igmAndi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Igmándy Zoltán** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, altlerneja instruisto, mikologo. Lia nobela antaŭnomo estis *boldogasszonyfai* [boldogasonjfai], lia familia nomvarianto estis *Igmándy L.* [el], lia patro estis József Igmándy.
eta|

 naskiĝis  en Hajdúnánás, li mortis  en Sopron.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1943, poste li akiris arbarinĝenieran diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József (la aktuala fakultata kampuso tamen estis en Sopron) en 1948. Post la diplomo li laboris 2 jarojn en ŝtataj arbaroj, poste 3 jarojn en instituto en Sopron. Ekde 1953 li instruis en en Arbarkultura kaj Lignaĵindustria Universitato) - kio estis la iama fakultato - kiel asistanto (1953–1955), lektoro (1955–1960), docento (1960–1969), profesoro kaj katedrestro (1969–1990). Li estis ankaŭ vicrektoro (1981–1984) kaj fakultatestro (1984–1989). Intertempe li doktoriĝis en altlernejo en 1961, li kandidatiĝis en 1957, li doktoriĝis en 1982 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefa intereso estis tiuj fungoj kaj insektoj, kiuj kaŭzis damaĝojn al arboj aŭ lignoj. Li edziĝis en 1950, lia edzino naskis 2 filojn en 1953 kaj 1957. Li ricevis premiojn inter 1967-2000.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *A fenyőcsemete-dőlés kérdése hazánkban és a védekezés lehetőségei* (kunaŭtoro, 1951, 1953)
* *Sopron és környékének gombái* (1958)
* *Faanyagvédelem.* (kunaŭtoro, 1964; tralaborita: 1975)
* *Erdészeti növénykórtan.* (2 volumoj, studenta lernolibro, 1974–1975)
* *Sarjeredetű kocsánytalan tölgyeseink állapotáról* (1985)
* *A magyar erdők taplógombái* (monografio, 1991)
 
## Memorigiloj 
* memorkolono en Hajdúnánás
* busto en Sopron

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj fungosciencistoj
Ablaña (stacidomo)

**Ablaña** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo de la hispana municipo Mieres, en la Princlando Asturio. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias kiel parto de linioj C-1 (ibera ŝpuro kaj funkciigata fare de Renfe Cercanías) kaj C-8 (metra ŝpuro kaj funkciigata fare de Renfe Cercanías AM).

## Bildgalerio 

Ablaña narrow gauge train station.jpg|Stacio
Ablaña train station.jpg|Kajoj kaj trakoj
Antigua estacion Ablaña RENFE - Gonmi.jpg|Malnova stacio

## Vidu ankaŭ 
* Mieres

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Mieres
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Himno de Salcburgio

**Himno de Salcburgio** (germane: *Salzburger Landeshymne*) iel oficialas en Salcburgio, Aŭstrujo; verkis ĝin tekste la pastro Anton Pichler kaj muzike Ernst Sompek. La komencaj vortoj estas *Land unsrer Väter* .

## Historio
Ĝia premiero estis je la 15-an de majo 1928 fare de knaba bazlerneja ĥoro de la salcburga urbokvartalo Sankta Andreo, antaŭ kolektiĝintaj parlamentanoj. La 24-an de majo 1928, la parlamento salcburgia deklaris ĝin oficiala himno, tamen sen eksplicita jurdokumenta publikigo de la deklaro. Nur en 1949 la landa edukada departemento almenaŭ rekomendis la lernon de la himno al ĉiuj lernantoj. 

En aprilo 2023 la verkista societo *IG Autorinnen Autoren* atentigis ĉiujn aŭstriajn ministroprezidantojn pri la fakto ke ambaŭ verkistoj havis politike probleman sintenon. Ankaŭ himnoj de aliaj federaciaj landoj havus historiajn makulojn. Sompek jam antaŭ Anschluss estis membro de NSDAP; en 1941 li taŭgigis la partihimnon Horst-Wessel-Lied por la kariljono de ĉe la salcburga Rezideja placo. La teksto de la iam militgloriginta pastro estus kiĉa kaj parte de gramatika neglateco (ekz. la neeleganta Mozart-aludo en la dua strofo).

Kelkaj eĉ proponis tutan novan version.

## Teksto 
:1.
:Land unsrer Väter, lass’ jubelnd dich grüßen,
:Garten behütet von ew’gem Schnee,
:dunkelnden Wäldern träumend zu Füßen
:friedliche Dörfer am sonnigen See.
:Ob an der Esse die Hämmer sich regen
:oder am Pfluge die nervige Hand,
:|: Land unsrer Väter, dir jauchzt es entgegen:
:Salzburg, o Salzburg, du Heimatland! :|

:2.
:Wie aus des Ringes goldenem Reifen
:funkelt der Demant, der Wunderstein,
:grüßt aus der Hügel grünendem Streifen
:Salzburg, die Feste im Morgenschein.
:Und wenn die Glocken den Reigen beginnen
:rings von den Türmen vergangener Zeit,
:|: schreitet durch einsamer Straßen-Sinnen
:Mozart und seine Unsterblichkeit. :|

:3.
:Sollten die Länder der Welt wir durchwallen,
:keins kann, o Heimat, dir werden gleich.
:Mutter und Wiege bist du nur uns allen,
:Salzburg, du Kleinod von Österreich.
:Scholle der Väter, hör’ an, wir geloben,
:treu Dich zu hüten den Kindern als Pfand!
:|: Du, der in ewigen Höhen da droben,
:breite die Hände und schirme dies Land! :|

## Himnoj neoficialaj
Eble pli populara ol la oficiala himno estas la kanto *Mei Hoamat, mei Salzburg* de Otto Pflanzl (tekste) kaj Julius Welser (melodie); alia konkuranto estas la marŝo *Rainermarsch* de Hans Schmid.

## Eksteraj ligiloj 
* historio himna sur la oficialaj landaj paĝoj
*"Auch Hymnen von Kärnten, Salzburg und Oberösterreich NS-belastet." - Ĉe: *Der Standard*, 24.4.2023  
* Thomas Neuhold: "Salzburger Landeshymne von 1928 wird per Landesgesetz festgeschrieben." - Ĉe: *Der Standard*, 17.9.2023

## Notoj 
Kategorio:Himnoj
Ujo (stacidomo)

**Ujo** () estas fervoja stacio situanta en la urbo Ujo, ene de la hispana municipo Mieres, en la Princlando Asturio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco. Ĝi ankaŭ estas parto de la linio C-1 de Cercanías Asturias.

En la sama urbo Ujo estas alia fervoja stacio, , apartenanta al la metroŝpura reto de Adif.

## Vidu ankaŭ 
* Mieres
* Ujo-Taruelo (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Mieres
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Sándor Jablánczy

**Sándor Jablánczy** [ŝAndor jablAnci], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jablánczy Sándor** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, altlerneja instruisto. Lia persona nomo estis *Alexander* en Kanado.

 naskiĝis  en Ipolyság (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Šahy en Slovakio), li mortis  en Vankuvero (Kanado).
 
## Biografio 
 maturiĝis en hungara gimnazio en sia naskiĝurbo (sed jam en Ĉeĥoslovakio) en 1926, poste li akiris arbarinĝenieran diplomon en Prago en 1931, pli poste li studis jaron ankaŭ juron. Inter 1932–1938 li laboris en pluraj slovakiaj arbaroj (dum li doktoriĝis en 1936 en Bratislavo), poste li translokiĝis al Hungarlando, kie same li laboris en pluraj arbaroj. En la lernojaro 1948 li estis lernejestro, poste li havis postenon en ministerio, inter 1951-1956 li estis docento kaj katedrestro en Agrarscienca Universitato, dum li kandidatiĝis en 1954 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Depost la hungara revolucio de 1956 li disidis kaj instruis la rifuĝintajn hungarojn en Universitato de Brita Kolumbio ĝis 1961. En la sama universitato li akiris sciencan gradon Ph.D. en 1964, dum li laboris en arbara laboratorio inter 1961–1974, poste li pensiuliĝis. Li edziĝis en 1940.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az erdészeti szakszervezetek feladatairól.* (kunaŭtoro, 1948)
* *A táji erdőműveléstani kutatás alapelvei.* (1952)
* *A szálalóerdő jelentősége Magyarországon.* (disertaĵo, 1954, reledonita: 2008)
* *Erdőműveléstan.* (studenta lernolibro, 1956)
* *Sustainable Silviculture.* (1989)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto legebla en la 99-a paĝo
* biografio hungare kun foto legebla en la 2-a paĝo
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Hungardevenaj kanadanoj
Villallana (stacidomo)

**Villallana** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Lena, en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la linio C-1 de Cercanías Asturias.

## Vidu ankaŭ 
* Lena (Hispanio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Lena (Hispanio)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Gyula Holdampf

**Gyula Holdampf** [djula], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Holdampf Gyula** estis hungara inĝeniero pri arbaroj.

 naskiĝis  en Süttő, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1913, poste li studis en Altlernejo de Selmec, sed inter 1915-1918 li batalis dum la 1-a mondmilito. Li akiris diplomon en la tralokita altlernejo jam en Sopron en 1920. Inter 1921-1945 li laboris en pluraj arbaraj oficejoj, poste en centra aŭ regionaj arbaraj oficejoj li havis plurajn postenojn. Intertempe li kandidatiĝis en 1966 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis 2 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Erdőhasználati utasítás* (1958)
* *Az erdőgazdálkodás és a vadgazdálkodás egybehangolása hegy- és dombvidéki nagyvadas vadászterületeken.* (disertaĵo, 1965)
* *A nagyvadas vadászterületek téli vadeltartó képességének fokozása.* (1967)
* *Az apróvad-gazdálkodás fejlesztése Túrán.* (1971)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Budapeŝtanoj