open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Laval-Saint-Roman

''''* (jen france, ) estas komunumo de suda Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes kaj al la kantono **. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
* tre malmultaj informoj en turisma retejo "Provenco-Okcitanio" ()
* iuj fotoj kaj statistikaj informoj en la retejo *france-voyage.com'':
**  www.france-voyage.com/villes-villages/laval-saint-roman-9682.htm france,
**  www.france-voyage.com/frankreich-stadte/laval-saint-roman-9682.htm germane
**  www.france-voyage.com/francia-citta/laval-saint-roman-9682.htm itale kaj en ankoraŭ sep lingvoj ĉi tie en septembro 2023 ne montreblas per rektaj ligiloj, sed tamen estas la supozeble plej bona ekstera rete alirebla referenco pri la loĝloketo 

eta|maldekstra|300ra|

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Aleksandrov (stacio)

**Aleksandrov** () (ankaŭ **Aleksandrov-1**, ) estas fervoja stacio en la Jaroslavla estraro de la Moskva fervojo en la urbo Aleksandrov, Vladimira provinco.

La stacio estis malfermita en 1870.

## Vidu ankaŭ 
* Jaroslavla linio

## Eksteraj ligiloj 
* Aleksandrov en retejo tochka-na-karte
* Railwayz.info

Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Antoine Lorrin

**Antoine LORIN** aŭ **LORRIN** estis franca kuracisto kaj politikisto, naskiĝinta la 23-an de decembro 1779 en Thoissey (Ain) kaj mortinta la 7-an de oktobro 1847 en Juliénas (Rodano).

## Biografio 
Ĝenerala advokato en la apelacia kortumo de Liono dum la Unua Imperio, li demisiis en 1814 kaj opoziciis la Resurtronigon. Li estis elektita kiel deputito de la departemento Ain de 1830 ĝis 1831, kaj estis membro de la politika majoritato favora al la julia monarkio.

Lia kolekto da nederlandaj pentraĵoj de la 17-a jarcento, kiun li konsistigis kun la helpo de sia edzino Françoise Frerejean, poste ebligis la kreadon de la muzeo Brou.

Hodiaŭ ekzistas strato Antoine-Lorin en Bourg-en-Bresse.

## Literaturo 
* « Antoine Lorrin », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

## Eksteraj ligiloj 
* Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo

Kategorio:Naskiĝintoj en provinco Burgonjo
Kategorio:Deputitoj de la julia monarkio
Kategorio:Deputitoj de Ain
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Dolní Vilémovice

**Dolní Vilémovice** (ĝis la jaro 1909 **Dolní Vilimovice**, poste fiksiĝis nomo **Dolní Vilímovice**, ) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1294.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* kapelo de sankta Floriano el la jaro 1894
* fajroestingista korpuso el la jaro 1907
* Memoriga ĉambro de Jan Kubiš

## Personecoj
* Jan Kubiš (1913–1942) – ĉeĥoslovaka soldato kaj paraŝutisto, kiu enkadre de Operaco Anthropoid sukcese plenumis en la jaro 1942 atencon kontraŭ reprezentanta regna protektoro Reinhard Heydrich.

## Pluaj fotoj 

School in Dolní Vilémovice, Třebíč District.jpg|Lernejo
Place in Dolní Vilémovice, Třebíč District.jpg|Centro
Chapel of Saint Florian in Dolní Vilémovice, Třebíč District.jpg|Kapelo de sankta Floriano
Detail of statue of Jan Kubiš in Dolní Vilémovice, Třebíč District.jpg|Statuo de Jan Kubiš
Overview of Memorial museum of Jan Kubiš in Dolní Vilémovice, Třebíč District.jpg|Memoriga ĉambro de Jan Kubiš

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Dolní Lažany

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Třebíč. Pri parto de municipo Lipová temas artikolo Dolní Lažany (Lipová).*

**Dolní Lažany** estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1459.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Municipal office in Dolní Lažany, Třebíč District.JPG|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Fourques

**Fourques** estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

*Fourques (Gard), komunumo en la departemento 
*Fourques (Pyrénées-Orientales), municipo en la departemento 

kun nomo aldono:
*Fourques-sur-Garonne, komunumo en la departemento 
*Saint-Éloi-de-Fourques, komunumo en la departemento
Budkov (distrikto Třebíč)

**Budkov** estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* akva ĝardeno - sistemo de kanaloj, arkitektura raraĵo
* Preĝejo de sankta Marteno 
* renesanca kastelo kun angla parko

## Personecoj
Franz Xaver von Kolowrat-Krakowsky (1783–1855), nobelo, senjoro el Budkov

## Pluaj fotoj 

Center of Budkov 2, Třebíč District.jpg|Centro de Budkov

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Lajos Turczel

**Lajos Turczel** [lajoŝ turcel], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Turczel Lajos** estis hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.
eta|

 naskiĝis  en Ipolyszalka (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Salka en Slovakio), li mortis en  en Bratislavo.
 
## Biografio 
 inter 1919-1938 kaj ekde 1945 li apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, respektive Slovakio. Li frekventis bazlernejon en sia naskiĝvilaĝo, poste li maturiĝis en gimnazio en Nové Zámky en 1938, fine li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1942. Iom poste li estis soldato, eĉ militkaptito, hejmenveninta al sia naskiĝloko li estis senrajta laŭ dekretoj de Beneš en la renaskiĝinta Ĉeĥoslovakio. Inter 1951–1959 li estis instruisto en Komárno, sed inter 1951-1953 li ankaŭ plulernis en pedagogia altlernejo en Bratislavo. Inter 1959-1982 li instruis en Universitato Komenio en Bratislavo, poste li pensiuliĝis. Li ricevis hungarajn, slovakajn kaj ĉeĥoslovakiajn premiojn inter 1965-2007.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Írások mérlegen. Tanulmányok* (studoj, 1958)
* *Magyar irodalmi olvasókönyv a csehszlovákiai tizenkétéves magyar tannyelvű iskolák 10. évf. számára* (lernolibro, kunaŭtoro, 1960)
* *A magyar irodalom története (1772–1848)* (kunaŭtoro, 1965)
* *Két kor mezsgyéjén. Magyar irodalom Csehszlovákiában 1918/1938.* (monografio, 1967, 1983)
* *Portrék és fejlődésképek.* (1977)
* *Hiányzó fejezetek. Tanulmányok a két világháború közötti csehszlovákiai magyar irodalomról és sajtóról* (1982) 
* *Magyar sportélet Csehszlovákiában, 1918–1938* (monografio, 1992)
* *A cseh/szlovákiai magyar irodalom lexikona 1918–1995* (leksikono, kunaŭtoro, 1997)
* *Két kor mezsgyéjén. A magyar irodalom fejlődési feltételei és problémái Csehszlovákiában 1918 és 1938 között* (2007) 

## Memorigiloj 
* lernejo en Salka prenis la nomon Turczel Lajos en 2019
* premio memore al  fondita en 2008

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun video
* biografio hungare 
* aprezo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
György Tverdota

**György Tverdota** [djordj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Tverdota György** estis hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Monoki Tverdota*.

 naskiĝis  en Monok.

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971. Inter 1972–1975 li estis muzeologo en Literatura Muzeo Petőfi, poste li laboris en literatura instituto, kie li redaktis ankaŭ revuon. Li instruis en Hungara Belarta Altlernejo (1985–1990), Scienca Universitato Janus Pannonius (1990–1995), ankaŭ en :fr:Université Sorbonne-Nouvelle (1991–1994), Katolika Universitato Péter Pázmány (1995–1999), Universitato Loránd Eötvös (1999-2013). Intertempe en 1992 li estis levita docento, lia habilitiĝo okazis en 2001. En 2003 li profesoriĝis, en la sekva jaro li estis katedrestro. Li kandidatiĝis (CSc) en 1987, li doktoriĝis (DSc) en 1997 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En 2016 li pensiuliĝis. Li edziĝis en 1971, lia edzino naskis du filojn en 1973 kaj 1983. Li ricevis premiojn inter 1979-2013.

## Liaj disertaĵoj 
* *Ady Endre két világháború közötti recepciója* (1980)
* *József Attila nyelvesztétikája* (1987)
* *József Attila-kultusz születése* (1997)

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ihlet és eszmélet. József Attila, a teremtő gondolkodás költője* (1987)
* *József Attila prózai művei* (1995)
* *A tisztaság könyve* (kunaŭtoro, 2009)
* *Hagyomány és lelemény. A magyar irodalmi modernség első hulláma* (2018)
* *Gondoljátok meg, proletárok I. Az ifjú József Attila* (2021)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Honora gvardio

[dekstra|eta|250x250ra|Honora gvardio de [154-a Praobrazhensky Guards Regiment|la 154-a Praobraĵenskij-Gardista Regimento de la Rusa Federacia Armeo ĉe la Tombo de la Nekonata Soldato situanta en la Ĝardeno Aleksandro en Moskvo, ĉe la Kremla Muro .]]
**Honorgvardio** estas grupo da homoj, kutime en armea medio, kiuj faras ordonekzercojn, kun la celo pagi respekton al persono aŭ marki okazaĵon.

Honorgvardio estas ceremonia akompano aŭ gardistaro, ofte en armea kunteksto, asignita al ŝtatestro de lando, **vizitantaj** ŝtatestroj, reĝaj personoj kaj certaj altrangaj oficiroj por marki honoron kaj gloron.

La honora gvardio povas aŭ paradi ĉe la alveno aŭ foriro de la persono al antaŭfiksita loko. Ili ankaŭ povas esti metita en la poŝton ĉe la loĝloko de la persono. Por ŝtatestro, paradanta honorgvardio kutime konsistas el roto kun standardoj kaj muziko , kaj tiam estas nomita **honorroto**.

Honoraj gardistoj ankaŭ kutimas honori falintajn soldatojn ĉe entombigoj.

## Referencoj 
Kategorio:Gvardio
Kategorio:Armeo
Kategorio:Ceremonioj
Zárubice

**Zárubice** estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto el la jaro 1846
* Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito el la jaro 1929
* Kruco ĉe la monumento al viktimoj, ĝi devis esti restaĵo de malnova tombejo 
* Konstruaĵo de municipa ofico, kiu servis kiel judejo
* Konstruaĵo de lernejo el la jaro 1898

## Pluaj fotoj

Center of Zárubice, Třebíč District.jpg|Centro de Zárubice
Overview of former school in Zárubice, Třebíč District.jpg|Eksa lernejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
John Saeed

**John Ibrahim Saeed** estas brita lingvisto kaj profesoro pri lingvistiko en la kolegio Triunuo (la *Trinity College Dublin* aŭ irlande *Coláiste na Tríonóide*), la plej malnova akademia institucio en Irlando. Ekde 2022 li estas pensiiĝinta. La dua verkaĵo, unue publikigita en 1997 kun dua eldono publikigita en 2003, tria eldono en 2009, kvara eldono en 2015 kaj kvina eldono en 2023, estas referenca verkaĵo pri semantiko internacie.

## Libroj
* *Semantics*, 1997, kvara eldono 2015 eldonejo Routledge, kvina eldono 2023 eldonejo Wiley-Blackwell
* *Irish Sign Language: A Cognitive Linguistic Approach* (Irlanda signolingvo: Kogna Lingva Aliro), kun Lorraine Leeson, 2012
* *Somali*, 1999

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* lia doktoriga verkaĵo  (1982): *Focus and topic in Somali* (fokuso kaj temo en la somala). Lernejo de Orientaj kaj Afrikaj Studoj. DOI: https://doi.org/10.25501/SOAS.00028547
* profilo de li en la retejo *linkedin* ()

Kategorio:Irlandaj lingvistoj
Golicino (stacio)

**Golicino** () estas fervoja stacio de la Smolensk (belorusa) estraro de la Moskva fervojo en urbo Golicino, Moskva provinco.

La stacio estis malfermita en 1870.

## Vidu ankaŭ 
* Golicino
* Belorusia linio

## Eksteraj ligiloj 
* Aleksandrov en retejo tochka-na-karte
* Railwayz.info

Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Golicino
András Bródy

**András Bródy** [andrAŝ brOdi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bródy András,** rusine **Андрей Бродій** estis hungaria kaj ĉeĥoslovakia rusina politikisto, instruisto.

 naskiĝis  en Beregkövesd (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Kamjanske en Ukrainio), li mortis en 1946 (pli precize nekonata) en Uĵhorodo (Sovetunio, nuntempe en Ukrainio).

## Biografio 
 maturiĝis en Ungvár, poste li estis instruisto en Nagybocskó. Dum la unua mondmilito li batalis fine kun la rango leŭtenanto kaj li ricevis plurajn premiojn pro la braveco. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1918, poste li estis ĵurnalisto en hungaraj gazetoj en Munkács, ekde 1924 en rusinaj gazetoj. Tiam li estis jam ankaŭ tre aktiva politikisto. Inter 1933–1938 li estis partiestro, samtempe parlamenta deputito en Prago. Dum lia mandato li strebis por la sendependeco de Transkarpatio kaj apogis la kompromison de rilatoj kun nazia Germanio, Pollando kaj Hungara reĝlando. En 1938, post la Munkena Interkonsento li estis elektita la unua ĉefministro de la aŭtonoma provinco de Transkarpatio, samtempe li estis ministro en Prago. Li subtenis la solvon de hungara-slovaka rilato per referendumo, tial post 2 semajnoj la ĉeĥoj arestis lin. Tamen pro internacia premo li estis liberigita en la frua 1939 kaj venis al Ungvár (tiam en Hungarlando). Li oficiale ricevis deputitan statuson en la hungara parlamento. Post kiam la Ruĝa Armeo okupis Hungarion (1945), Bródy estis arestita kaj juĝita al morto pro kunlaboro kun la reĝimo de Miklós Horthy, sed tamen li estis rehabilitita en 1991. Lia edzino naskis filon, kiu iĝis pentristo.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Internacia Federacio de Filmaj Arkivoj

La **Internacia Federacio de Filmaj Arkivoj** (; , akronime **FIAF**) estas asocio de filmarkivoj tutmonde.

La organizo estis fondita en 1938 en Parizo , por kunigi entreprenojn de la tuta mondo laborantaj por konservi filmojn kiel aŭdvida kultura heredaĵo kaj historia dokumentado. Ĝi estis fondita en Parizo en 1938 de la *Cinémathèque Française*, la *Reichsfilmarchiv* en Berlino, la Brita Filma Instituto kaj la Muzeo de Moderna Arto en Novjorko . De malgranda komenco kun kvar membroj, la organizo hodiaŭ havas pli ol 150 membrojn en 78 landoj .

## Vidu ankaŭ 
* Cinematheque
* Listo de filmaj arkivoj
* Asocio de eŭropaj filmaj arkivoj kaj cinematheques
* Kunordiganta Konsilion de Aŭdvida Arkiva Asocio

## Por plia legado 
* 
* FIAF tempolinio (angle)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Internacia Indekso por filmi periodaĵojn
* FIAFaj Kongresoj retejo

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1938
Kategorio:Organizaĵoj kun sidejo en Parizo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Zašovice

**Zašovice** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Nová Brtnice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1224.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Chapel of Our Lady of Mount Carmel in Zašovice, Třebíč District.JPG|Kapelo de Virgulino Maria Karmela


Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Lernejo de Orientaj kaj Afrikaj Studoj

La **Lernejo de Orientaj kaj Afrikaj Studoj** - , mallongigite **SOAS**, brita prononco [] - estas publika esploruniversitato en Londono, Anglio, kaj estas konstitucia kolegio de la federacia Universitato de Londono. Por simpleco, ĝi nun kutime nomatas ***SOAS University of London***, "universitato SOAS de Londono". Fondita en 1916, SOAS situas en la areo Bloomsbury de centra Londono.

SOAS estas unu el la ĉefaj institucioj de la mondo por la studo de Azio, Afriko kaj Mezoriento. Ĝia biblioteko estas unu el la kvin naciaj esplorbibliotekoj en Anglio. SOAS ankaŭ enhavas la Brunejan Galerion, , kiu aranĝas programon de interŝanĝoj de nuntempaj kaj historiaj ekspozicioj de Azio, Afriko kaj la Proksima Oriento kun la celo prezenti kaj reklami kulturojn el tiuj ĉi regionoj. La jara enspezo de la institucio por 2021-22 estis 98.0 milionoj da britaj pundoj (£) el kiuj 6.1 milionoj £ estis de esplorsubvencioj kaj kontraktoj, kun elspezo de 117.8 milionoj £.

SOAS estas dividita en tri fakultatojn: Fakultato de Arto kaj Homaj sciencoj, Fakultato de Lingvoj kaj Kulturoj, kaj Fakultato de Juro kaj Sociaj Sciencoj kiu inkludas la Lernejon SOAS de Juro. La universitato ofertas ĉirkaŭ 350 bakalaŭro-kombinaĵojn, pli ol 100 unujarajn kursojn por akiro pri grado de magistro, kaj doktorigajn programojn en preskaŭ ĉiu sekcio. La universitato "produktis" plurajn ŝtatestrojn, registaraj ministrojn, diplomatojn, centrajn bankistojn, juĝistojn de Supera kortumo, Nobel-premiitojn pri paco, kaj multajn aliajn famajn gvidantojn tra la mondo. SOAS estas membro de la Asocio de Ŝtatkomunumaj Universitatoj, *Association of Commonwealth Universities* establita en 1913.

## Konataj dungitoj 
* David Marshall Lang (1924-1991)
* Lao Ŝe (1899-1966)
* Fatemeh Keshavarz (1952-)
* John Saeed

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Universitatoj en Britio
Tara Fitzgerald

**Tara Anne Cassandra FITZGERALD** (18a de Septembro 1967) estas angla aktorino kiu laborludis en kinaj kaj televidaj filmoj, en radio kaj en teatro. Pro sia aktoradaj sukcesoj ŝi ricevis plurajn premiojn kiel la *New York Drama Desk* al Elstara Aktorino en Teatraĵo en 1995 kiel Ofelio en Hamleto. Ŝi ricevis ankaŭ la Premion al la Plej Bona Aktorino en la Internacia Televidfestivalo de Reims en 1999 pro sia rolo de Lady Dona St Columb en ''Frenchman's Creek*. Fitzgerald aperis en la produktaĵo ĉe West End de La mizantropo en la "Comedy Theatre", kaj en la verko de Henrik Ibsen nome Pupohejmo ĉe la Donmar Warehouse. Ekde 2007, Fitzgerald aperis ankaŭ en pli ol 30 epizodoj de la televidserio de BBC nome *Waking the Dead'' kaj ludis la rolon de Selyse Baratheon en la serio de HBO nome Ludo de tronoj.

## Filmoj 
* 1991 Hear My Song
* 1993 Sirens
** Galleria
* 1994 A Man of No Importance
* 1995 The Englishman Who Went Up a Hill But Came Down a Mountain
* 1996 Brassed Off
* 1998 Conquest
** The Snatching of Bookie Bob
* 1999 New World Disorder
** Childhood
* 2000 Rancid Aluminium
* 2001 Dark Blue World
* 2003 I Capture the Castle
* 2004 Five Children and It
** The Lion's Mouth
* 2006 In a Dark Place
* 2014 Exodus: Gods and Kings
* 2015 Child 44
** Legend
** We Are Happy
* 2016 Una
* 2019 The Runaways
** The King
* 2021 Miss Willoughby and the Haunted Bookshop

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Intervjuo al Tara Fitzgerald en The Sunday Times 2017

* 

Kategorio:Hamleto
Kategorio:Anglaj aktoroj
21007 Lo Campo

'*21007 *Lo Campo'''* estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la itala astronomo Walter Ferreri elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan sciencan ĵurnaliston *Antonio Lo Campo'', popularan verkiston pri kosmonaŭtiko kaj astronomio en Italio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Kategorio:Malkovrita de Walter Ferreri
Mauressargues

''''* (jen france, ) estas komunumo de suda Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300ra|

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Lussan

**Lussan** estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

* Lussan (jen france, ) en la departemento Gard
** Al tio ankaŭ rilatas la loĝloko Fons-sur-Lussan en la sama departemento
* Lussan en la departemento Gers
* Lussan-Adeilhac en la departemento Haute-Garonne

**Lussan** interalie estas parto de la familia nomo de la sekvaj homoj:

* François d’Esparbès de Lussan (m. en 1628), franca aristokrato kaj militisto, Marŝalo de Francio
* Joseph Henri Bouchard d'Esparbès de Lussan (1714–1788), franca militisto kaj diplomato
* Raymond Lussan (1904-1994), franca vetkuristo

**Vidu ankaŭ:**
* Lussant en la departemento Charente-Maritime
Lipník (distrikto Třebíč)

**Lipník** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1408.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto
* Memortabulo de Josef Hlouch

## Pluaj fotoj 

Overview of post office and municipal office in Lipník, Třebíč District.jpg|Municipa ofico kaj poŝto
Overview of ZŠ a MŠ Lipník in Lipník, Třebíč District.jpg|Baza lernejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Vladislav

:*Tiu ĉi artikolo temas pri kampurbo en distrikto Třebíč. Pri vira persona nomo temas artikolo Vladislav (nomo).*

**Vladislav** (; dialekte ankaŭ *Vladislava*, *Vadislava* aŭ *Vadislav*) estas kampurbo en Ĉeĥio, en Moravio, kun  (). 

Vladislav ne uzas stratojn, sed simile kiel aliaj municipoj en la ĉirkaŭaĵo ĝi neoficiale membriĝas en kelke da partoj kun lokaj nomoj *Městečko*, *Kartouzy*, *Rybárna*, *U Hřbitova*, *Sokolská*, *Hradčany*, *Smrcká*, *Brněnská* kaj *Pastušák*.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1104.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo
* **Vladislav**
* Hostákov
* Střížov

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka antaŭ la preĝejo
* tombejo
* penta ŝtono apud la preĝejo
* restoracio n-ro 1, kie devis naskiĝi la malgranda Vladislav, la filo de donaciula princo Oldřich Brněnský. Hodiaŭ ĝi estas detruita kaj sur ĝia loko estas parko. 
* monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj

Northern part of Vladislav, Třebíč District.jpg|Norda parto de Vladislav
New school building in Vladislav, Třebíč District.jpg|Lernejo
City hall of Vladislav, Třebíč District.jpg|Konstruaĵo de municipa ofico
Vladislav.jpg|Preĝejo de malantaŭe


Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Kampurboj en distrikto Třebíč
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Luterana preĝejo (Tét)

La **luterana preĝejo** estas sakrala historia monumento en urbo Tét (Hungario).

## Historio 
Oni supozas, ke ekde mezo de la 16-a jarcento vivis jam luteranoj en la tiama Tét. Ilia preĝdomo kun sonorilostablo situis en mezo de la vilaĝo. La preĝdomo bruldetruiĝis en 1774. La nun videbla kirko estis konstruita en rando de vilaĝo inter 1778-1880, ĉar en vilaĝmezo luterana kirko ne ricevis permeson. Ĝis 1785 ankaŭ luteranoj de Győr uzis tiun preĝejon. La orgeno estis kreita en 1910. La preĝejo estis renovigita en 1905, 1949 kaj 1975.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto ĉe stratangulo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata porĉo plene reliefas. La brikoforma navo ankaŭ dekstre havas alian porĉon, kiu rekte kontaktiĝas kun la trotuaro, tamen enirejo ne ekzistas. La navo estas kovrita per sela tegmento. Interne la altaro kaj predikejo situas nekutime laŭ la longa muro. La marmora baptujo estis farita en 1868.
eta|

## Sonorilturo 
En loko de la sonorilostablo trunkita sonorilturo estis konstruita en 1800, poste en 1835 ĝi estis plene kompletigita, en 1905 renovigita. Nun ĝi estas videbla en strato Fő nro 75  (memoru: la kirko en la sama strato sed nro 23). 

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto 

Tet
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Tét
Vladislav (nomo)

**Vladislav** estas vira slava persona nomo. Laŭ ĉeĥa kalendaro li havas festotagon la 18-an de januaro. Lia virina formo estas Vladislava.

## Fremdlingvaj ekvivalentoj 
* Bulgare: *Vladislav*
* Pole: *Władysław*
* Germane: *Wladyslaw*
* Nederlande: *Wladyslaw*
* Slovake: *Vladislav*
* Ruse: *Vladislav*, *Volodislav*
* Ukraine: *Vladyslav*

## Vidu ankaŭ 
Vladislav - kampurbo en distrikto Třebíč en Ĉeĥio

Kategorio:Viraj slavdevenaj nomoj
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Golicino

**Golicino** () estas urbo en la urba Distrikto Odincovo de la Moskva provinco en Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo estas 46241504.

La urbo estis fondita en jaro 1870.

Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 2004.

La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo.

En la urbo ekde 1870 estas stacio "Golicino" de fervojo kunliganta Moskvon kaj Smolenskon.

## Loĝantaro 
Estas  loĝantoj en 2023.

## Vidu ankaŭ 
* Moskvo
* Golicino (stacio)

Kategorio:Urboj de Moskva provinco
Kategorio:Distrikto Odincovo
Montagnac

**Montagnac** (jen france, ) estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

* Montagnac (Gard) en la departemento Gard
* Montagnac (Hérault) en la departemento Hérault
* Montagnac, iama komunumo en la departemento Gers, nun parto de la komunumo Catonvielle

Kun nomo aldono:
* Montagnac-d'Auberoche en la departemento Dordogne
* Montagnac-la-Crempse en la departemento Dordogne
* Montagnac-Montpezat en la departemento Alpoj de Alta Provenco (*Alpes-de-Haute-Provence, Aups de Provença Auta*)
* Montagnac-sur-Auvignon en la departemento Lot-et-Garonne
* Montagnac-sur-Lède en la departemento Lot-et-Garonne
31254 Totucciogrisanti

'*31254 *Totucciogrisanti'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la italaj astronomoj Marco Cavagna kaj Paolo Chiavenna elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala profesoro pri literaturo kaj filozofio *Salvatore (‘Totuccio’) Grisanti* (1947 – 2020). Li estis kompetentulo pri la historio kaj la arta heredaĵo de sia lando kaj estis subtenanto de la kreo de la Astronomia Parko *GAL Hassin'' en Isnello (Sicilio).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kategorio:Malkovrita de Paolo Chiavenna
Kategorio:Malkovrita de Marco Cavagna
Zvenigorod (stacio)

**Zvenigorod** () estas fervoja finstacio de la Smolensk (belorusa) estraro de la Moskva fervojo sur la branĉo Golicino - Zvenigorod.

La stacio estis malfermita en 1925.

## Vidu ankaŭ 
* Zvenigorod
* Belorusia linio

## Eksteraj ligiloj 
* Aleksandrov en retejo tochka-na-karte
* Railwayz.info

Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Zvenigorod
Junas

''''* (jen france, ) estas komunumo de suda Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes kaj al la kantono *''. 

eta|maldekstra|280ra|
eta|maldekstra|280ra|
La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
38036 Waynewarren

'*38036 *Waynewarren'''* estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.

Ĝi estis malkovrita la 13-an de septembro 1998 de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo *Wayne H. Warren Jr'' (1940 – 2023), kiu gvidis la laborojn por starigi la Astronomian Datumbazon kaj Retrovan Sistemon ĉe la NASA-a GSFC, ricevinte la Premion Van Biesbroeck en 1994 pro liaj streboj. Li instruis pri astronomio ĉe la universitatoj de Marilando dum multenombraj jaroj kaj, kiel ano de Internacia Asocio por Kaŝadaj Tempmezuro (IOTA), li registris multenombrajn lunajn ,  kaj asteroidajn kaŝadojn.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kategorio:Malkovrita de John Broughton
Preĝejo Sankta Bonifaco (Schöndorf)

eta|Bonifaco-kirko en Schöndorf
**Preĝejo Sankta Bonifaco** (germane: *Filialkirche St. Bonifatius*) estas romkatolika kirko en Schöndorf, urbokvartalo de Vajmaro, Germanujo. Estas ĝi filia al Preĝejo Koro de Jesuo ene de la dekanujo vajmara de la diocezo erfurta. Situas ĝi je la strato Edith-Stein-Straße 1.

## Historio 
Al Schöndorf venis en 1941 multaj katolikaj germanlingvanoj el Rumanujo; por ili ofertiĝis diservoj komence en lernejo respektive gasteja salonego. De 1947 la areo ricevis memstaran administradon en animzorgado kies centro troviĝis komence en Liebstedt, de 1954 en Schöndorf. Post kiam junuloj de la ĝenerala vikariujo de Erfurto naskis la ideon krei paco-lokon proksime de la eksa koncentrejo Buchenwald oni planis starigon de kirko. Pro la 1200-a datreveno de la mortotago de Sankta Bonifaco la preĝejo metiĝis sub ties patronecon.

Arĥitekto Johannes Reuter el Bitterfeld liveris la planon por la okcidenten konstruota konstruaĵo. La ŝtonaĵaro estas, laŭ geologo Walter Steiner, alie en Vajmaro nenie uzita materialo: gnejsaj platoj per rompo malglataj kaj kun ruĝaj makuloj. Aliaj materialoj prenitaj estis i.a. travertino el Ehringsdorf kaj ŝaŭmkalko el Oberdorla.

La konsekro de la kirko iĝis, post du jaroj da konstrulaboroj, en la 26.5.1957 fare de lia helpepiskopa moŝto Joseph Freusberg. Supre de la enireja portalo estis muntitaj scenoj de la vivo bonifaca.

En 1995 venis kvar karmelaninoj el Dachau al Schöndorf por fondi klostron. Loĝis ili en la paroĥestra domo kaj la sakristion oni ŝanĝis al kapelo por la fratinoj. Fakte temis pri la unua novfondo de monaĥo post Turniĝo en la novaj federaciaj landoj. La tuto ĉesis en majo 2020.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Art. *Bonifatiusgedächtniskirche*, ĉe: Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner (eld.): *Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte.* Hermann Böhlaus Nachfolger, Weimar 1998, p.&nbsp;49.
* Verena Schädler: *Katholischer Sakralbau in der SBZ und in der DDR.* Verlag Schnell & Steiner, Regensburg 2013, ISBN 978-3-7954-2675-0, p.&nbsp;76, 90, 93–94, 146–147, 308, 351.

## Eksteraj ligiloj 
* pri Schöndorf sur la paĝaro de la ŝirma komunumo (Paul-Schneider-Straße 3)
* ĉi-prie sur *strasse-der-moderne.de*

Kategorio:Preĝejoj en Vajmaro
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Bonifaco
Kategorio:Romkatolikaj preĝejoj en Germanio
Kategorio:Pereintaj monaĥejoj en Germanio
Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran

***Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran*** (franclingva prononco: [məsjø ibʁaim e le flœʁ dy kɔʁɑ̃], Sinjoro Ibrahim kaj la floroj de Kurano) estas franca drama filmo de 2003 en kiu stelulas Omar Sharif, kaj estis reĝisorita de François Dupeyron. La filmo estas bazita sur samnomaj libro kaj teatraĵo de Éric-Emmanuel Schmitt. 

## Intrigo
La agado okazas en kvartalo de laborista klaso en la Parizo de la 1960-aj jaroj. La ĉefrolulo, Moїse Schmidt (Momo), estas juna juda knabo sen patrino kaj kun patro suferanta deprimon. Momo estas fascinita de pli aĝa turka islamano, nome Ibrahim Demirci (turklingva prononco: [demiɾˈdʒi]), kiu prilaboras nutrovendejon trans la strato el sia apartemento (kie Momo ofte nutraĉetas). Ilia rilato disvolviĝas kaj tuj Momo sentas sin pli proksima al Ibrahim ol al sia patro. Ibrahim karesnomas Moїse Momo, kaj adoptas lin kiam lia patro foriras kaj memmortiĝas sin. Momo kaj Ibrahim veturas per ilia nova aŭto (Simca Aronde Océane) al Turkio, naskolando de Ibrahim, kie Momo ekkonas pri la kulturo de Ibrahim. Fine de ilia aventuro, Ibrahim mortiĝas je aŭtakcidento kaj Momo revenas al Parizo por zorgi la vendejon. 

## Roluloj kaj aktoroj
* Monsieur Ibrahim – Omar Sharif
* Momo – Pierre Boulanger
* Patro de Momo – Gilbert Melki
* Patrino de Momo – Isabelle Renauld
* Myriam – Lola Naymark
* Sylvie – Anne Suarez
* Fatou – Mata Gabin
* Eva – Celine Samie
* Kinstelulino – Isabelle Adjani

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*
*retejo Sony pri Monsieur Ibrahim
*"What is in it", rilata sufiisma rakonto el la verko de Idries Ŝah nome *Wisdom of the Idiots*

* 

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2003
Kategorio:Filmoj pri raso kaj etno
Kategorio:Judismo kaj islamo
Bitter Moon

***Bitter Moon*** (Maldolĉa Luno) estas erotika amafera trilera filmo de 1992 reĝisorita de Roman Polanski kaj steluligita de Peter Coyote, Emmanuelle Seigner, Hugh Grant kaj Kristin Scott Thomas. La franca filmotitolo estas ''* (galaj lunoj, vortoludo pri la franclingva frazo "lune de miel" (miela luno, kun signifo "nuptoveturo"). Fakte la scenaro estas bazita sur la samnoma romano *Lunes de fiel* (1981) de la franca aŭtoro Pascal Bruckner. La muzikon komponis Vangelis.

*Sirens*, *Four Weddings and a Funeral* kaj *Bitter Moon* — ĉiuj publikigitaj en Usono ene de semajnoj unu disde alia - estis la filmoj kiuj famigis Hugh Grant al la atento de la usona publiko.

## Intrigo
Nigel (Hugh Grant) kaj Fiona Dobson (Kristin Scott Thomas) estas en plezurveturado al Hindio sur krozoŝipo. Unu nokton Nigel ekkonas Mimi (Emmanuelle Seigner), franca belulino, kaj poste amikiĝas kun ŝia edzo, Oscar (Peter Coyote), frustraciita verkisto parolakra kaj miskapablulo sur rulseĝo. El li, Nigel ekscias pri la tumulta amhistorio de la paro. Dum la veturado, la intereso de Nigel por Mimi kreskiĝas, dum Fiona celas alian pasaĝeron. Finfine, dum la nokto de Novjaro, okazas tumulta festego kaj la kvaropo eniras en tragedia konflikto.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Hugh Grant kiel Nigel Dobson
* Kristin Scott Thomas kiel Fiona Dobson
* Emmanuelle Seigner kiel Micheline "Mimi" Bouvier
* Peter Coyote kiel Oscar Benton
* Luca Vellani kiel Dado
* Boris Bergman kiel amiko de Oscar
* Victor Banerjee kiel Mr. Isaiah Singh
* Sophie Patel kiel Amrita Singh
* Olivia Brunaux kiel Cindy
* Stockard Channing (eksterliste) kiel Beverly

## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Bitter Moon''

* 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1992
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Psikologiaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri verkistoj
Kategorio:Filmoj pri handikapo
Kategorio:Filmoj pri murdoj
Bruno Nuytten

**Bruno NUYTTEN** (28a de Aŭgusto 1945, Melun) estas franca direktoro de fotografio kaj reĝisoro. Li ricevis tri César-premiojn (1977, 1984, 1989) kaj du BAFTA (1988); li instruas en la nacia lernejo FEMIS kies departementon «Image» li estris ĝis 2002 kaj kies akceptoĵurion li prezidis en 2007.

Fama direktoro de fotografio, Bruno Nuytten partoprenis en pli ol trideko da filmoj (*Les Valseuses*, *India Song*, *La Meilleure Façon de marcher*, *Barocco*, *Les Sœurs Brontë*, *Garde à vue*, *Possession*, *Tchao pantin*, *La Pirate*, *Fort Saganne*, *Détective*, *Jean de Florette*, *Manon des sources*…).

Camille Claudel, kiu estis la unua reĝisora kaj fotista klopodo de Nuytten,ricevis la César-premion al la Plej Bona filmo en 1989. En la filmo stelulis kaj kunproduktoris Isabelle Adjani, kun kiu li havis filon, nome Barnabé Saïd-Nuytten. Al Adjani estis atribuita la Ora Urso al la Plej Bona Aktorino en la 39a Berlina Internacia Kinfestivalo pro sia rolo en la filmo.

En lia filmo de 2000, *Passionnément*, stelulis Charlotte Gainsbourg. 

## Referencoj
* 

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Mihajlo Ivanovics Tomcsanyij

**Mihajlo Ivanovics Tomcsanyij** [ivanoviĉ tomĉanjij], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj sen patra nomo, ankaŭ origina nomo **Tomcsányi Mihály,** ukrainie **Михайло Іванович Томчаній** estis hungaria-rusina-ukrainia poŝtisto, verkisto. Lia konata filo estis Mihály Tomcsányi (pli juna).
eta|
 
 naskiĝis  en Gerény (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Horjani en Ukrainio), li mortis  en Uĵhorodo (Sovetunio, nuntempe en Ukrainio).

## Biografio 
 finis komercan akademion en sia naskiĝurbo en 1936 en Mukačevo, poste li soldatiĝis 2 jarojn en la ĉeĥa armeo. Post rehungariĝo de la areo pro la Unua Viena Arbitracio li estis poŝtisto en pluraj hungaraj urboj. Li revenis al Uĵhorodo (jam en Sovetunio) en 1945 kaj same estis poŝtisto. Ekde la 1950-aj jaroj li okupiĝis pri verkado, sed malofte ekde 1934 li jam kontribuis novelojn. Tomcsanyij neniam estis membro de la Komunista Partio, tio grave malhelpis lin de la meritita rekono dum Sovetunio. Dufoje lia kandidatiĝo ne estis akceptita pro la supre menciita kialo. Lia edzino naskis trifoje. Li ricevis premion en 1960.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Шовкова трава* (Silkoherbo, 1950)
* *На кордоні* (Sur la limo, 1962)
* *Жменяки* (Familio Ĵmenak, romano, 1964, hungare 1972)
* *Брати* (Fratoj, 1972)
* Kálmán Mikszáth: *Különös házasság* (traduko al ukrainia lingvo: Дивний шлюб)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Uĵhorodo (vidu la foton!)
* strato en Uĵhorodo estas nomita laŭ li

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* datenoj angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poŝtistoj
Kategorio:Ukrainaj verkistoj
L'École des femmes

'''''L'École des femmes''''' (Lernejo de virinoj) estas komedio de Molière en kvin aktoj (konsistante respektive el kvar, kvin, kvin, naŭ kaj naŭ scenoj) kaj en versoj ( inkluzive de  aleksandroj), kreita en Théâtre du Palais-Royal la .

La teatraĵo, noviga en sia unika miksaĵo de farso kaj komedio en verso, estis grandega sukceso, kaj estigis serion da debatoj konataj kiel la "Querelle de L'École des femmes". Tiu ĉi kverelo, lerte ekspluatata de Molière, donis al li ŝancon respondi al la kritikoj al li direktitaj kaj klarigi sian draman projekton en komedio titolita ''La Critique de l'École des femmes'' (La Kritiko de la Lernejo de Virinoj), prezentita sur la scenejo de la sama teatro en junio de la sekvanta jaro.

## Roluloj 
## Intrigo 
Arnolphe, la ĉefrolulo, estas plenaĝa viro kiu edukis la junan Agnès ekde ŝi estis 4 jarojn aĝa. Arnolphe vivtenas Agnès vivantan en monaĥinejo ĝis la aĝo de 17 jaroj, kiam li translokigas ŝin al unu el siaj loĝejoj, kiun li konservas sub la nomo de Sinjoro de La Souche. La intenco de Arnolphe estas eduki Agnès en tia maniero ke ŝi estos tro senscia por esti malfidela al li kaj li iĝas obsedita kun evitado de tiu sorto. Tiucele, li malpermesas al la monaĥinoj kiuj instruas ŝin de instruado al ŝi pri io ajn kiu eble kondukos ŝin devojiĝi. Tuj de la plej unua sceno, Chrysalde, unu el liaj amikoj, avertas Arnolphe ke tia plano verŝajne malsukcesos, sed Arnolphe ne atentas.

Post kiam Agnès translokiĝas en la domon de Arnolphe, Arnolphe renkontas hazarde Horace, la junan filon de la amiko de Arnolphe Oronte, kiun Arnolphe ne vidis dum jaroj. Ne komprenante ke Arnolphe kaj Sinjoro de La Souche estas la sama persono, Horace senscie konfidas al Arnolphe ke li vizitis Agnès dum la pasinta semajno dum la dommastro, iu sinjoro de La Souche, estis for.

Arnolphe tiam planas superi Horace kaj certigi ke Agnès edziniĝos kun li.

Arnolphe iĝas pli kaj pli frustrita dum la teatraĵo pludaŭras. Agnès daŭre renkontiĝas kun Horace malgraŭ la malkontento de Arnolphe ĝis, finfine, miskompreno igas Arnolphe kredi ke Agnès jesis edziniĝi kun li kaj Agnès kredi ke Arnolphe donis sian permeson edziniĝi kun Horace. Kiam ili realigas la faktan situacion, Arnolphe malpermesas al Agnès vidi Horace. Horace, en sia aflikto, venas al Arnolphe, petante lian helpon en savado de Agnès de "Sinjoro de La Souche".

En la fina akto Oronte kaj Enrique alvenas kaj sciigas ke Horace devas edziĝi kun la filino de Enrique. La filino montriĝas esti Agnès, igante ĉion el la intrigado de Arnolphe senutila.

Kategorio:Libroj de Molière
Kategorio:Teatraĵoj de Molière
Kategorio:Francaj teatraĵoj
Kategorio:Virina situacio en Francio
Paparazzi (filmo)

***Paparazzi*** estas franca komedia filmo de 1998 reĝisorita de Alain Berbérian.

## Intrigo
Franck estas gardisto en aŭtogardejo sed iam li lasas sian laborlokon por spekti futbalmatĉon. Tie, Michel, paparaco, venis fari fotojn de gravuloj el la sidlokaro. Sur la plej bona foto, elektita por klaĉogazeto, Franck videblas evidente. Tial lia estro rekonas kaj maldungas lin pro forlaso de la laborloko senpermese. Franck tiam sopiras por trovi tiun misteran «D.R.» (*droits réservés* (rezervitaj rajtoj, sennoma aŭtoro, kiu subskribis la menciitan foton ĉar li okazigis lian perdon de laborpostenon. Tiel li ekkonas Michel kiu malkovras al li la malfacilan vivon de paparaco. Franck pretas kunlabori kiel metilernanto kaj entuziasme eniras en tiu nova vivo, dum li konstatas, ke lia iama vivo (edzino kaj filo) vanuas.

Krom la aktoroj de la filmo, en ĝi aperas ankaŭ famuloj kiel si mem, kiel Johnny Hallyday, Patrick Bruel,
Arthur, Claire Chazal, Brigitte Nielsen, Isabelle Adjani, Guillaume Durand, Carla Bruni, Cécile Siméone, Dominique Farrugia, François Hollande kaj Enrico Macias.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Vincent Lindon: Michel Verdier
* Patrick Timsit: Franck Bordoni
* Catherine Frot: Evelyne Bordoni
* Nathalie Baye: Nicole
* Isabelle Gélinas: Sandra
* Élise Tielrooy: Bénédicte
* Didier Bénureau: Dacharie
* Géraldine Bonnet-Guérin: Julie
* Tim Doughty: M.C. Watson
* Christophe Hémon: Xavier
* Jean-Noël Cridlig-Veneziano: Nicolas

## Referencoj
* 

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1998
Kategorio:Fotado
Markvartice (distrikto Třebíč)

**Markvartice** ( aŭ *Markwartsdorf* (1939)) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Horácký motorest in Markvartice near Třebíč.jpg|Motoresto kaj pensiono
Zvonička v Markvarticích u Třebíče.jpg|Sonorilejo en vilaĝplaco

### Panoramo
Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Jenő Újfalusi Németh

**Jenő Újfalusi Németh** [Ujfaluŝi nEmet], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Újfalusi Németh Jenő** estas hungara filologo, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Németh Jenő*, lia edzino estis Márta Pataki, ilia filo estis Dezső Németh.

 naskiĝis  en Szegvár.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Szentes en 1959, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1965, krome li lernis ankaŭ france. En la studjaro 1966 li plulernis en :fr:École normale supérieure (Paris). Li doktoriĝis en 1968, baldaŭ li akiris sciencan gradon Ph.D. en 1986. Inter 1969-1973 li instruis la hungaran lingvon en Sorbonne, hejmenveninta li instruis en Universitato Attila József. Lia edzino naskis filon en 1975. Li ricevis hungarajn kaj francan premiojn inter 1981-2009.

Liaj fotoj estas videblaj en Vikimedia Komunejo.

## Elektitaj libroj 
* *A reneszánsz művelődéstörténeti kérdései* (1976)
* *Francia nyelvi feladatgyűjtemény* (kunaŭtoro, 1988)
* *Anthologie de la poésie francaise du moyen áge au baroque* (1998)
* *A 14 -es hóhér* (kunaŭtoro)

## Fontoj 
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj filologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Ruĝnukulo

eta|250x250ra|La termino povas veni de la rigardo de sunbriligita nuko
**Ruĝnukulo** (en la angla: **Redneck**, laŭvorte: "ruĝkolo") estas parollingva termino kaj moknomo por blankula kampara usonano de malalta sociekonomia statuso, neklera, manlaboristo, kutime de la sudaj ŝtatoj de Usono . La kromnomo estas rilata al konservativismo, homofobio, rasismo (precipe kontraŭ afrik-usonanoj, hispanidoj kaj foje ankaŭ judoj), subteno por la rajto de la civitano porti armilojn kaj opozicio al politika korekteco.

La moknomo estas konsiderata insulta, kvankam suduloj uzas la moknomon por nomi unu la alian kaj sin humure . Ĝi estas iom simila al "blankula rubaĵo" (angle White trash), kvankam ĝi portas malpli kritikan ŝargon ol ĝi, al "biskvito" (angle cracker, uzata en Teksaso, Norda Florido aŭ Georgio)  kaj " hillbilly " (loĝantoj de la suda apalaĉa montaro kaj la Montoj Ozark. "Hillbilly" estas homo, kiu loĝas en kampara periferio, malriĉa, senscia, neklera kaj prizorgata de multaj infanoj.

## Historio 
[dekstra|eta|250x250ra|Blankulaj [farmlaboristoj en Alabamo, 1936]]
En 1893, raporto aperis pri blankulaj farmistoj en la sudo laborantaj forte sub la malferma ĉielo kaj kiel rezulto iliaj nukoj estis sunbruligitaj kaj fariĝis ruĝaj . La frazo aperis jam en 1891 en balotpropagando kiel neofensiva esprimo, alvokante "Red Necks" eliri kaj voĉdoni por iliaj interesoj. Ĉirkaŭ 1900 "Red Necks" estis moknomo por malriĉaj kamparaj membroj de la Demokrata Partio de la Sudo de Usono. Tiu grupo staris precipe kontraŭ la edukitaj riĉuloj de la ŝtatoj de Nov-Anglio .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Malriĉaj Blankuloj *New Georgia Encyclopedia* (historio)

Kategorio:Kulturo de Teksaso
Kategorio:Demografio de Usono
Kategorio:Usona folkloro
Poulx

''''* (jen france, ) estas komunumo de suda Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300ra|

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Kinobiblioteko

[eta|La enirejo de la kinobibliteko (loke prononcata sinematek) en [Jerusalemo]]
[eta|La Cinémathèque québécoise, [Montrealo]]
eta|Enirejo al la nova Tel-Aviva kinobiblioteko
**Kinobiblioteko** aŭ **Kinoteko** (franca : Cinémathèque) estas arkiva instituto kiu konservas filmojn . La kinobiblioteko ofte okazigas kulturajn agadojn ligitajn al filmoj kiel ekzemple projekcioj, prelegoj kaj filmfestivaloj.

Krom la konservado de maloftaj filmoj, kinotekoj montras maloftajn filmojn, la projekcioj okazas je rabatita prezo, kaj ili ankaŭ servas kiel scenejo por novaj kreintoj.

La origino de la franca termino "Cinémathèque" estas la kombinaĵo de la vortoj "Cinéma" - kino en la franca, kaj la greka vorto  - signifante skatolo, same kiel la franca (latina) vorto bibliothèque - biblioteko (el la greka bibliothêkê). 

## *Cinémathèque Française* - la unua kinobiblioteko 
La unua kinobiblioteko en la mondo estis establita en la 1930-aj jaroj en Francio, kaj estis dezajnita por konservi malnovajn filmojn de kultura valoro . Post Dua Mondmilito, en kiu la kolekto estis grave difektita, la franca registaro komencis apogi la kinotekon en rekono de ĝia kultura graveco. Malgranda projekciĉambro estis starigita en la kinoteko kaj permanenta kunlaborantaro estis rekrutita. La kinoteko funkciis kiel hejmo por la plej bonaj reĝisoroj en Francio, inkluzive de la kreintoj de la Franca Nova Ondo. Nuntempe, la franca kinobiblioteko (Cinémathèque Française) estas la plej granda filmarkivo en la mondo kaj grava franca kultura centro .

En 1934 kinobiblioteko estis establita en Britio.

En 1938, la Internacia Federacio de Filmaj Arkivoj estis kreita, kunveniganta instituciojn dediĉita al cinematographic heredaĵo .

En 1991, la Asocio de eŭropa Cinematheques (ACE - Association  des Cinémathèques Européennes) estis establita .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sveda Filminstituto
* Nacia Filmcentro Oleksandr Dovĵenko

## Eksteraj ligiloj 
* Internacia Federacio de Filmaj Arkivoj - oficiala retejo
* ACE - Asocio des Cinémathèques Européennes - oficiala retejo
* La Cinematheque - oficiala retejo
* Cinematheque Ontario  - oficiala retejo
* Cinematheque Waterloo - oficiala retejo
* Cinematheque de Filma Grupo de Winnipeg - oficiala retejo
* Koreia Filma Arkivo - oficiala retejo
* Aŭstralia Cinémathèque  - oficiala retejo
* Svedia Cinematheque - oficiala retejo
* Slovenia Cinematheque - oficiala retejo

Kategorio:Kino
Kategorio:Kinejoj
Kategorio:Arkivoj
Zahrádka (distrikto Třebíč)

**Zahrádka** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ loka parto  Častotice. La municipo situas sur la norda rando de geomorfologia tutaĵo Znojma montetaro.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Zahrádka, Třebíč District - 2.jpg|Ekstero de la kapelo
Zahrádka, Třebíč District - 3.jpg|Ekstero de la kapelo
Zahrádka, Třebíč District - 4.jpg|Interno de la kapelo


Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro