open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gennevilliers

**Gennevilliers** estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Hauts-de-Seine, prononco laŭ sistemo IFA [], kiu banano-forme ĉirkaŭvolbas la okcidentan parton de Parizo, kaj en la regiono Francilio, france *Île-de-France* [iːl dəˈfʁɑ̃s], laŭvorte "insulo de Francio") aŭ Pariza Regiono. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nanterre kaj al la kantono ''*. La teritorio havas komunan limon kun .

## Geografio 
Gennevilliers situas nordokcidente de Parizo, en buklo de la Sejno. Ĝi estas la plej grava riverhaveno de la tuta regiono. 

## Konataj lokuloj 
* David Coscas, artista nomo *Mcfly* (n. en 1986), franca jutubisto

## Historio 
La nomo de la urbo devenas aŭ de *Villare Genne'' (t.e. la domo de iu libera homo nomita Genne) aŭ de modifo de "Sankta Geneviève", la protektintino de Asnières-sur-Seine, de kiu antaŭe dependis Gennevilliers.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Hauts-de-Seine
* Listo de urboj de Francio
* Les Courtilles (pariza metrostacio)
* Les Agnettes (pariza metrostacio)
* Gabriel Péri (pariza metrostacio)
* Gennevilliers (stacidomo)
* Les Grésillons (stacidomo)
* Les Grésillons (pariza metrostacio)
* Gare de Gennevilliers (Tramtransporto en Parizo)
* Le Luth (Tramtransporto en Parizo)
* Le Village (Tramtransporto en Parizo)
* Les Courtilles (Tramtransporto en Parizo)
* Parc des Chanteraines (Tramtransporto en Parizo)
* Timbaud (Tramtransporto en Parizo)
* Chemin de fer des Chanteraines

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Hauts-de-Seine
Kategorio:Urboj de Francio
Kategorio:Komunumoj de Francilio priservataj de metroo
Brazila cedro

alternative=Cedrela fissilis - Jardim Botânico de São Paulo - IMG 0169.jpg|eta|Cedrela fissilis - Jardim Botânico de São Paulo - IMG 0169
La **Brazila cedro** (*Cedrela fissilis* Vell.) estas sudamerika arbo de familio meliacoj. Ĝi povas atingi 30 m, havas malsimplaj folioj, 25 ĝis 120cm. Ĝi ekzistas ĉefe en Brazilo, sed ankaŭ aperas en Centrameriko (Panamo kaj Kostariko).

## Botanika sinonimaro
La arbo havas multaj sciencaj nomoj:

**Cedrela barbata* D.C., 
**C. brasiliensis* A. Juss., 
**C. hirsuta* D.C., Ducke, 
**C. longiflora* D.C., 
**C. macrocarpa* Ducke, 
**C. regnelli* D.C., 
**C. glaziovii*
**C. tubiflora* Bert., 
**Surenus fissilis* (Vell.) O. Kunt

## Eksteraj ligiloj 
*ANGELI, Aline Cedrella fissilis (Cedro)
* Cedro-rosa 
* *Cedrela fissilis* (Clube da Semente do Brasil)  
**Cedrela fissilis* (Missouri Botanical Garden) 

Kategorio:Arboj
Kategorio:Neotropisa flaŭro
Draveil

**Draveil** estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Essonne kaj en la regiono Francilio. Ĝi havas proksimume 28 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomas *Draveillois* en la franca lingvo.

La urbo estas trafluata de la Sejno.

## Geografio 
El nordo ĝis sudo, la urbo etendiĝas sur 5,5 kilometroj (6 km el oriento ĝis okcidento). Ĝi havas landlimojn kun la komunumoj Vigneux-sur-Seine norde, Montgeron oriente, Soisy-sur-Seine sudoriente. La riverego Sejno plie apartigas Draveil el la komunumoj Ris-Orangis, Grigny, Viry-Châtillon, Juvisy kaj Athis-Mons.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Historio 
En la antikva gaŭla lingvo, "Draveil" signifis "spiriton de la alnoj".

## Lokaj eminentuloj 
* Jean-Jacques Annaud
* Charles Euphrasie Kuwasseg
* Christian Doudeau

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Essonne
* Listo de urboj de Francio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo

Kategorio:Komunumoj de Essonne
Kategorio:Urboj de Francio
Le Grand-Quevilly

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rouen kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

La politikisto Laurent Fabius estis iam la urbestro de Le Grand-Quevilly.

eta|maldekstra|250ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime
* Listo de urboj de Francio
* Grand-Quevilly (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo  ()

eta|centra|300ra|


Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Kategorio:Urboj de Francio
Grande-Synthe

''''* - jen france, prononco [], nederlande respektive okcidentflandre *Groot-Sinten*, prononco  - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*, borde de la Manika Markolo. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [] , pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la tradicia, historia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono **.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbanojn oni kutime nomas *grand-synthois(es)'' en la franca lingvo.

## Geografio 
Grande-Synthe/Groot-Sinten havas landlimon kun Dunkerque/Duinkerke, de kiu ĝi estas konsiderebla kiel ĉirkaŭurbo, kaj situas proksime al la Manika Markolo. La urbo ĝuas centran situon inter Lillo, Kalezo kaj Bruselo, ĉiuj alireblaj per aŭtoŝoseoj. La teritorio havas komunan limon kun .

## Historio 
Same kiel najbara Dunkerque, Grande-Synthe estis preskaŭ komplete detruita komence de la dua mondmilito en 1940, kiam la britaj kaj francaj soldatoj estis evakuitaj el tie.

## Partneraj komunumoj 
*  Suwałki en orienta Pollando, en kultura limregiono kun Litovio

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Listo de urboj de Francio
* Grande-Synthe (stacidomo)
* Dunkerque-Port-Est (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo  ()


Kategorio:Komunumoj de Nord
Kategorio:Urboj de Francio
Apollo 21

**Apollo 21** estas nuligita misio de la projekto Apollo. Ĝi devintus okazi post 1972.

Kategorio:Programo Apollo
Guyancourt

**Guyancourt** [] estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo lokita en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010. La urbo estas hejmo de Observatorio de Versailles.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Guyancourt rilate al Parizo
Guyancourt situas en la orienta parto de la departemento Yvelines, proksimume tridek kilometrojn okcidente de Parizo. Ĝi havas landlimojn kun la komunumoj Versajlo nordoriente, Buc oriente, Châteaufort sudoriente, Magny-les-Hameaux sude, Voisins-le-Bretonneux sudokcidente, Montigny-le-Bretonneux okcidente kaj Saint-Cyr-l'École nordokcidente.

## Historio 
maldekstra|100px|Blazono
La nomo “Guyancourt” devenas de la latina *Guidonis Curtis*, tio estas la farmodomo de Guy. Tiuj latinaj vortoj poste fariĝis “Guidoncourt”, “Guyoncourt”, “Guyencourt” kaj finfine “Guyancourt”.

## Kulturo 
### Famuloj 
* Pierre Curie (1859-1906), fizikisto kiu verkis pri sia piedirado tie.
* Hélène Boucher (1908-1934), pilotino kiu havis mortigan aviadilakcidenton tie.

### Ĝemelurboj 
*  Comé, Benino
*  Linlithgow, Skotlando
*  Pegnitz, Germanio

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yvelines
* Listo de urboj de Francio
* Saint-Quentin-en-Yvelines
* Guyancourt (pariza metrostacio)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo


Kategorio:Komunumoj de Yvelines
Kategorio:Urboj de Francio
Doctor Zhivago (filmo de 1965)

***Doctor Zhivago*** ("Doktoro Ĵivago", ruse: Доктор Живаго) estas 1965-a filmo direktita de David Lean kaj libere bazita de la fama romano de la sama nomo de Boris Pasternak. Inter aliaj, aperas en la filmo steluloj Omar Sharif (D-ro Ĵivago) kaj Julie Christie (Larissa). Ankaŭ en la filmo estas Alec Guinness kiel la juna Ĵivago, kaj Geraldine Chaplin.

La eventoj okazas dum la tumulteco de Rusio de 1905-1922, dum la Sanga dimanĉo, la rusia revolucio de 1905, Unua Mondmilito, Oktobra Revolucio, Rusia enlanda milito, la regno de Nikolao la 2-a, kaj la establigo de la Sovetunio. La filmo estis malpermesita en Sovetunio ĝis 1994.

## Premioj 
La filmo estis kandidatigita por 10 Akademiaj Premioj kaj gajnis 5.
### Akademiaj Premioj 
## Vidu ankaŭ 
* Doktoro Ĵivago (romano)

Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1965
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Militaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Historiaj filmoj
Kategorio:Rusio en filmoj
Kategorio:Ora Globo por plej bona filmo
Kategorio:Filmoj de David Lean
Kategorio:Filmoj pri adultoj
Vasszécseny

300ra|dekstra|eta|La nova kastelo de Ebergényi en Vasszéĉen
300ra|dekstra|eta|Preĝejo de iama vilaĝo Lipárt
**Vasszécsény** (vaŝseĉenj) estas vilaĝo en Hungario en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en subregiono **Szombathely**. Vas signifas hungare: fero, seĉen slave: elhakita.

## Bazaj informoj 
Poŝta kodo: 9763

Areo: 18 &nbsp;km²

Loĝantaro: 1380

## Situo 
Vasszécseny situis inter Savaria kaj Sophiane dum la romia epoko. Nun Szombathely troviĝas 13, Körmend 30, Budapeŝto 204 km.

## Historio 
Dum la turkaj militoj fortikaĵeto konstruiĝis. En 1616 kalvinana koncilio okazis. En 1948 vilaĝo Lipárt aliĝis al la komunumo.

## Vidindaĵoj 
Nuntempaj vidindaĵoj estas kasteloj kaj preĝejoj. En 1710 konstruiĝis la olda baroka kastelo de Batthyány el ŝtonoj de la fortikaĵeto. Nova copfa kastelo de Ebergényi en 1790 konstruiĝis. Ambaŭ kasteloj estas nun hoteloj. En Lipárt la preĝejo pri Bapta Sankta Johano konstruiĝis en la 14-a jarcento. La nova katolika preĝejo konstruiĝis en 1837.

## Famuloj 
En Vasszécseny naskiĝis kemiisto Ernő Pungor.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Ivo Osibov

**Ivo OSIBOV** (naskiĝis 1937) estas kroata esperantisto, kiu lernis Esperanton en 1952. Li estas magistro pri juro, kaj laboras kiel supera lekciisto pri Komerca Juro kaj Kompania Juro en Jura Fakultato kaj Ekonomia Fakultato de la Universitato de Split. Inter la jaroj 1959 kaj 1968 li estis estrarano de TEJO, de 1964 ĝis 1968 estis prezidanto de TEJO, en la periodoj 1968-1974, 1990-1995 kaj 2001-2004 estis komitatano de UEA kaj inter la jaroj 2001 kaj 2004 funkciis kiel ĝenerala sekretario en la estraro de UEA.

Kategorio:Kroataj esperantistoj
Kategorio:Estraranoj de UEA
Kategorio:Prezidantoj de TEJO
Double Indemnity

***Double Indemnity*** (anglalingve por "duobla kompensaĵo") estas 1944-a filmo nigra direktita de la reĝisoro Billy Wilder. Aperas en la filmo gesteluloj Fred MacMurray, Barbara Stanwyck kaj Edward G. Robinson. La scenaro de Wilder kaj Raymond Chandler estis adaptita de seriala romaneto de James M. Cain, pri aktuala evento: virino persvadis sian edzon aĉeti grandan viv-asekuron kun klaŭzo de duobla kompensaĵo en kazo de akcidento. Tiam, ŝi persvadis sian amanton murdi ŝian edzon. La du krimuloj estis rapide kaptitaj kaj arestitaj.

La filmo estis kandidatigita por 7 Akademiaj Premioj, sed gajnis neniom. Tamen, ĝi estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.

## Rol-ludantoj 
* Fred MacMurray : Walter Neff
* Barbara Stanwyck : Phyllis Dietrichson
* Edward G. Robinson : Barton Keyes
* Porter Hall : S-ro Jackson
* Jean Heather : Lola Dietrichson
* Tom Powers : S-ro Dietrichson
* Byron Barr : Nino Zachetti
* Richard Gaines : Edward S. Norton Jr.
* Fortunio Bonanova: Sam Garlopis, la ŝoforo de la kamiono
* John Philliber : Joe Peters, la liftisto
Aktoroj kies nomoj ne aperas en la filmo-prezento :
* Edmund Cobb : kontrolisto de la trajno
* Bess Flowers : la sekretariino de Norton
* George Magrill : viro
* Sam McDaniel : Charlie
* Clarence Muse : viro
* Douglas Spencer : Lou Schwartz
* John Berry 
* Raymond Chandler : viro leganta ĵurnalon antaŭ la ofico de Keyes (kameo)

## Galerio de fotoj 

Dosiero:Double indemnity screenshot 9.jpg|Barbara Stanwyck
Dosiero:Double indemnity screenshot 4.jpg|Fred MacMurray
Dosiero:Double indemnity screenshot 7.jpg|Edward G. Robinson
Dosiero:Double-Indemnity-LIFE-1944-4.jpg| Barbara Stanwyck kaj Fred MacMurray
Dosiero:Double indemnity screenshot 1.jpg|Fred MacMurray

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1944
Kategorio:Filmoj nigraj
Kategorio:Krimaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Billy Wilder
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Filmoj laŭ veraj faktoj
Kategorio:Filmoj de Universal Pictures
Edro-transitiva

En geometrio, formo (pluredro aŭ hiperpluredro aŭ kahelaro) estas **edro-transitiva** se ĝia simetria ago transitivas je ĝiaj edroj. Ĉi tio signifas ke estas nur unu speco de edroj en la objekto: se estas donitaj du edroj, ekzistas movo, turnado aŭ reflekto kiu bildigas unu edron en la alian, samtempe bildante la tutan objekton en sin mem.

Edro-transitivaj pluredroj povas esti priskribita per ilia edra konfiguro. Formo kiu estas edro-transitiva kaj havas regulajn verticojn estas ankaŭ latero-transitiva, tiam ĝi estas klasifikata kiel kvazaŭregula duala. Iu teoriistoj klasifikas ĉi tiujn figurojn figuras kiel vere kvazaŭregulaj ĉar ili komunigas la samajn simetriojn, sed ĉi tiu ne estas ĝenerale akceptata.

Pluredro kiu estas edro-transitiva havas dualan pluredran kiu estas vertico-transitiva. Ĉiuj katalanaj solidoj, dupiramidoj kaj kajtopluredroj estas edro-transitivaj. Ili estas la dualaj de vertico-transitivaj arĥimedaj solidoj, prismoj kaj kontraŭprismoj respektive. La platonaj solidoj, kiuj estas mem-dualaj aŭ dualaj al la aliaj platona solido, estas vertico-transitiva, latero-transitiva, kaj edro-transitiva. Pluredro kiu estas edro-transitiva kaj vertico-transitiva sed ne estas latero-transitiva estas klasifikata kiel nobla pluredro.

## Vidu ankaŭ 
* Vertico-transitiva
* Latero-transitiva
* Ĉelo-transitiva

## Referencoj 
* Peter R. Cromwell, *Pluredroj*, Cambridge University Press 1997, ISBN 9-521-55432-2, p.&nbsp;367 Transitiveco

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Hiperpluredroj
Spacograndigita 600-ĉelo

{{Hiperpluredro
|nomo=Spacograndigita 600-ĉelo
|bildo=Ortho solid 015-uniform polychoron 33p-t0.png
|bildo-priskribo=Orta projekcio
|bildo1=Schläfli-Hess polychoron-wireframe-4.png
|bildo1-priskribo=Dratoframa orta projekcio
|speco=Plurĉelo de Schläfli-Hess
|ĉeloj=600 kvaredroj {3,3} 25ra
|edroj=1200 trianguloj {3}
|lateroj=720
|verticoj=120
|vfiguro=Granda dudekedro {3,5/2}
|vbildo=Great icosahedron.png
|Schl= {3,3,5/2}
|CD=(o)3o3o5/2o
|grupo=H4, [3,3,5]
|duala= Ebenograndigita spacograndigita steligita 120-ĉelo
|propraĵoj=Nekonveksa
}}
En geometrio, la **spacograndigita 600-ĉelo** estas uniforma stela plurĉelo kun simbolo de Schläfli {3,3,5/2}. Ĝi estas unu el 10 regulaj plurĉeloj de Schläfli-Hess. Ĝi estas la sola inter ili kun 600 ĉeloj.

Ĝi havas la saman situon de lateroj kun la ebenograndigita steligita 120-ĉelo, kaj spacograndigita steligita 120-ĉelo. Ĝi havas la saman situon de edroj kun la ebenograndigita dudekedra 120-ĉelo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de regulaj hiperpluredroj
* Uniforma plurĉelo
* Konveksa regula plurĉelo
* Solido de Keplero-Poinsot - regula stela pluredro
* Stelo (figuro) - regula stela plurlatero

## Referencoj 
* Edmund Hess, *Einleitung in die Lehre von der Kugelteilung mit besonderer Berücksichtigung ihrer Anwendung auf die Theorie der Gleichflächigen und der gleicheckigen Polyeder*, 1883 http://www.hti.umich.edu/cgi/b/bib/bibperm?q1=ABN8623.0001.001.
* H. S. M. Coxeter, *Regular Polytopes* - *Regulaj hiperpluredroj*, 3-a. red., Dover Publications, 1973. ISBN 0-486-61480-8.

## Eksteraj ligiloj 
* Regulaj plurĉeloj
* Diskuto pri nomoj
* Regulaj hiperpluredro 
* Regulaj stelaj plurĉeloj 

Kategorio:Plurĉeloj
Varmaerbalono

eta|270ra|dekstra|Pluraj varmaerbalonoj

**Varmaerbalono** estas grandega balono kiun oni plenigas per varmigita aero, tiel ke ĝi ekricevas sufiĉe da portokapablo por flugigi personojn sidantajn en korbo.

La balono drivas laŭ la direkto de la vento, sed la piloto povas variigi la altecon kaj tiamaniere povas iom elekti inter diversaj ventofluoj.

## Starto 
maldekstra|200ra|Pretigado de la balono por la starto
Por ekflugigi balonon necesas trovi lokon protektatan de fortaj ventoj, por povi teni la balonon ĝis ĝi estas flugpreta. Por povi starti necesas pretigi la korbon kaj la hejtilon, kiu kutime konsistas el gasbruligilo. Poste oni fiksas la balontukon, kiun oni nun per ventumilo devas ekblovi. Kiam la balono estas plenigita de aero oni povas ekfunkciigi la gasbruligilon por hejti la aeron. Kiam la aero en la balono varmiĝas, la varma aero, kiu estas malpli densa ol malvarma, kreas levforton. Kiam la balono ekleviĝas, la pasaĝeroj povas grimpi en la korbon, kaj per plia hejtado la balono leviĝas kaj povas ekdrivi.

## Drivado 
Ĉar en diversaj altecoj estas malsamaj ventofluoj, oni povas altiĝante per aldona hejtado aŭ malaltiĝante per ellasado de varma aero el la balono iomete influi la drivodirekton, tamen la balonveturantoj ĝenerale dependas de la bonvolo de la vento, kaj oni neniam antaŭe ekzakte scias, kien la drivo onin kondukos.

## Alteriĝo 
eta|dekstra|Leviĝo de varmaera balono
La granda aventuro estas la alteriĝo. Necesas trovi liberan lokon protektatan kontraŭ malagrablaj ventoj. Tio ne ĉiam facilas, precipe, kiam ekzemple kampoj estas freŝe plantitaj kaj herbejoj de kamparanoj ankoraŭ ne falĉitaj. La alteriĝo estas la plej danĝera momento de la tuta balonveturo, ja ne eblas bremsi kaj tial oni sin dum alteriĝo en la korbo devas bone teni por ne riski rompitan kruron.

## Historio 
En 1793 la fratoj Montgolfier inventis varmaerbalonon per kiu homo povas esti portata. Dum la german-franca milito okaze de la sieĝo de Parizo balonoj estis uzataj de la franca armeo por porti mesaĝojn ekster Parizon. Ankoraŭ ĝis la unua mondmilito multaj armeoj posedis balonskipojn.

## Bildoj 

Dosiero:Balonveturo kun HB QAU 028.JPG|Balono antaŭ starto dum plenigo per aero
Dosiero:Balonveturo kun HB QAU 026.JPG|Ventumilo por plenigi la balonon per aero
Dosiero:Balonveturo kun HB-QAU 040.JPG|Per flamo la aero estas varmigita por starti
Dosiero:Balonveturo kun HB-QAU 041.JPG|La balono varmiĝinta leviĝas kaj ekŝvebas
Dosiero:Balonveturo kun HB-QAU 042.JPG|Kaj ek al la aero!
Dosiero:Balonveturo kun HB-QAU 126.JPG|Hejtiloj de la balono HB QAU
Dosiero:Balonveturo HB-QAU 180.JPG|Balono HB QAU post alteriĝo en Rapperswil BE

## Vidu ankaŭ 
* aviado
* zepelino
* aerŝipo
* balono
* ludbalono respektive *baloneto*
* *Balloon Land*, animacia filmo de 1935

Kategorio:Aerosportoj
Kategorio:Aviadilaj tipoj
Komitato de UEA 1969-1971

En la oficperiodo 1969-1971 en la komitato de Universala Esperanto-Asocio membris jenaj personoj.

* Nikola Aleksiev, Bulgario, A
* J. T. Allan, Nov-Zelando, A
* Ludvig Anjer, Norvegio, A
* Giordano Azzi, Italio, A
* István Bácskai, Hungario, A
* Preben Valdemar Bagger, Danio, A
* Hans Bakker, Nederlando, C
* Günther Becker, Germanio, C
* Béla Berceli, Hungario, A
* Tjerk Boersma, Nederlando, A
* Werner Bormann, Germanio, A
* Erik Carlén, Svedio, A
* Angel Corral, Argentino, A
* Einar Dahl, Svedio, C
* Lajos Dér, Hungario, A
* Amador Diaz, Britio, A
* Carlos Dominquez, Brazilo, A
* Fuĝio Egami, Japanio, A
* Angel Figuerola Auque, Hispanio, A
* Ĥristo Gorov, Bulgario, A
* Giuseppe Grattapaglia, Italio, A
* Francis E. Helmuth, Usono, A
* Harry Holmes, Britio, A
* Isiguro Teruhiko, Japanio, A
* Drahomír Kočvara, Ĉeĥoslovakio, A
* Josef Kohen-Cedek, Israelo, A
* Lech Kosieniak, Pollando, A
* Gustav Kühlmann, Danio, A
* Emilija Lapenna, Jugoslavio, C
* Ivo Lapenna, Britio, B
* Oskari Lehtivaara, Finnlando, A
* Boĵidar Leonov, Bulgario, A
* Ulrich Lins, Germanio, C
* Kenneth G. Linton, Aŭstralio, A
* Gregoire Maertens, Belgio, C
* Hans Michael Maitzen, Germanio, C
* Raif Makarian, Britio, C
* J. Maźys, Pollando, A
* Georgios Miggas, Grekio, A
* Carlo Minnaja, Italio, C
* Uwe Joachim Moritz, Germanio, B
* Lorcán ÓhUiginn, Kanado, A
* Ivo Osibov, Jugoslavio, A
* Andrzej Pettyn, Pollando, C
* Boĵidar Popoviĉ, Jugoslavio, A
* E. Radvánszky, Hungario, A
* Juan Régulo Pérez, Hispanio, B
* W. F. Rentmeister, Aŭstrio, A
* Ludwig Röll, Germanio, A
* Jack-André Rousseau, Francio, A
* William H. Schulze, Usono, A
* S. D. Simeonov, Bulgario, A
* Karl Ludvig Söderberg, Svedio, B
* Helmut Sonnabend, Germanio, A
* Carl Støp-Bowitz, Norvegio, B
* Jan Strönne, Svedio, A
* Johannes-Jakob Sturzenegger, Svislando, A
* Bálint Szemenyei, Hungario, A
* Jean Thierry, Francio, C
* Józef Toczyski, Pollando, A
* Petâr Todorov, Bulgario, A
* Humphrey R. Tonkin, Usono, B
* Jerzy Uśpieński, Pollando, A
* Kunĉo Valev, Bulgario, A   
* Jeannine Vincent, Francio, A
* Josef Vítek, Ĉeĥoslovakio, A
* John C. Wells, Britio, A
* E.L.M. Wensing, Nederlando, C
* Evert J. Woessink, Nederlando, A
* S. Zlatnar, Jugoslavio, A

Observantoj:
* Jean Joseph Derks, Monako
* M. E. Dickson, Sud-Afriko
* Eugène Raveloson, Madagaskaro
* Alphonse Tshibala, Kongo
* Romulo Zeballos Morales, Urugvajo

Laŭ jarlibro 1971 (unua parto)

 

Kategorio:Aperis en 1969
Kategorio:Malaperis en 1971
Kategorio:Esperanto en 1969
Okedra hiperprismo

{{Hiperpluredro
|nomo=Okedra hiperprismo
|bildo=Octahedral hyperprism Schlegel.png
|bildo-priskribo=Figuro de Schlegel
|speco=Prisma uniforma plurĉelo
|ĉeloj=2 okedroj (3.3.3.3) 30px  8 triangulaj prismoj (3.4.4) 30px
|edroj=16 trianguloj {3}, 12 kvadratoj {4}
|lateroj=30
|verticoj=12
|vfiguro=Kvadrata piramido
|grupo=[3,4]x[]
|Schl={3,4}x{}
|propraĵoj=Konveksa
|B=Ope
}}
En geometrio, **okedra hiperprismo** estas konveksa uniforma plurĉelo. Ĉi tiu plurĉelo havas 10 pluredraj ĉeloj: 2 okedroj koneksajn per 8 triangulaj prismoj.

Ĝi povas esti konstruita per kreo de du koincidantaj okedroj en 3-spaco, kaj movo de unu el ili en 4-spaco orte al la 3-spaco ĝis kiam distanco inter ili estas egala al ilia latera longo.

Ĝi estas unu el 18 uniformaj kvar-dimensiaj hiperprismoj ĉiu el kiuj estas kreita per uzo de uniformaj prismoj por koneksi paron de paralelaj platonaj solidoj aŭ arĥimedaj solidoj.

Ĝi estas ankaŭ la unua en malfinia serio de uniformaj kontraŭprismaj hiperprismoj.

Alternativaj nomoj:
* Okedra duloka prismo
* Triangula kontraŭprisma prismo
* Triangula kontraŭprisma hiperprismo

## Eksteraj ligiloj 
* Figuro 51 Prismaj konveksaj uniformaj plurĉeloj de George Olshevsky

Kategorio:Plurĉeloj
Kategorio:Prismosimilaĵoj
Entutotranĉita 120-ĉelo

{{Hiperpluredro
|nomo=Entutotranĉita 120-ĉelo
|bildo=Stereographic omnitruncated 120-cell.png
|bildo-priskribo=Rektlinia sfera projekcio centrita je senpintigita dudek-dekduedro
|speco=Uniforma plurĉelo
|ĉeloj=Entute 2640:  120 senpintigitaj dudek-dekduedroj (4.6.10) 25px  600 senpintigitaj okedroj (4.6.6) 25px  720 deklateraj prismoj (4.4.10) 25px  1200 seslateraj prismoj (4.4.6) 25px
|edroj=17040 tuteca:  10800 kvadratoj {4}, 4800 seslateroj {6}  1440 deklateroj {10}
|lateroj=28800
|verticoj=14400
|vfiguro=Nememspegulsimetria skalena kvaredro
|Schl= t0,1,2,3{3,3,5}
|grupo=H4, [3,3,5]
|propraĵoj=Konveksa
|B=Gidpixhi
}}
En geometrio, la **entutotranĉita 120-ĉelo** aŭ **entutotranĉita 600-ĉelo** estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomoj sugestas, ĝi povas esti farita per entutotranĉo de la regula 120-ĉelo aŭ per entutotranĉo de la regula 600-ĉelo.

Ĝi estas komponita el 2640 ĉeloj: 120 senpintigitaj dudek-dekduedroj, 600 senpintigitaj okedroj, 720 deklateraj prismoj kaj 1200 kvinlateraj prismoj.

Ĝi ankaŭ havas 14400 verticojn, 28800 laterojn kaj 17040 edrojn, kaj estas la plej granda je kvanto de la eroj konveksa uniforma plurĉelo.

La verticoj kaj lateroj formas grafeon de Cayley de la grupo de Coxeter H4

## Vidu ankaŭ 
* Uniforma plurĉelo
* 120-ĉelo
* 600-ĉelo
* Entutotranĉita 5-ĉelo
* Entutotranĉita 4-hiperkubo (aŭ *entutotranĉita 16-ĉelo*)
* Entutotranĉita 24-ĉelo

## Referencoj 
* *Kalejdoskopoj: Elektitaj skriboj de H.S.M. Coxeter*, redaktita de F. Arthur Sherk, Peter McMullen, Anthony C. Thompson, Asia Ivic Weiss, Wiley-Interscience Publication, 1995, ISBN 978-0-471-01003-6 http://www.wiley.com/WileyCDA/WileyTitle/productCd-0471010030.html 
** (Papero 22) H.S.M. Coxeter, *Regulaj kaj duonregulaj hiperpluredroj I*, [Math. Zeit. 46 (1940) 380-407, MR 2,10]
** (Papero 23) H.S.M. Coxeter, *Regulaj kaj duonregulaj hiperpluredroj II*, [Math. Zeit. 188 (1985) 559-591]
** (Papero 24) H.S.M. Coxeter, *Regulaj kaj duonregulaj hiperpluredroj III*, [Math. Zeit. 200 (1988) 3-45]
* John Horton Conway kaj Michael Guy: *Kvar-dimensiaj arĥimedaj hiperpluredroj*, Paperoj de la Kolokvo sur Konvekseco je Kopenhago, paĝo 38 kaj 39, 1965
* Norman Johnson: *La teorio de uniformaj hiperpluredroj kaj kahelaroj*, Ph.D. Disertaĵo, Universitato de Toronto, 1966

## Eksteraj ligiloj 
* Entutotranĉita 120-ĉelo (46) en *konveksaj uniformaj plurĉeloj* de George Olshevsky
* Entutotranĉita 120-ĉelo (entutotranĉita 600-ĉelo) en *arĥimedaj hiperpluredroj* en R4 de Marco Möller
* Fotoj  de modelo de Zome de entutotranĉita 120-ĉelo. La unua plena fizika modelo de 3D projekcio de la *entutotranĉita 120-ĉelo* estis konstruita per teamo kondukita de Daniel Duddy kaj David Richter en la 9-a de aŭgusto 2006 per sistemo Zome en la londona Knowledge Lab por la 2006-a Konferenco de Pontoj.

Kategorio:Plurĉeloj
Entutotranĉita 5-ĉelo

{{Hiperpluredro
|nomo=Entutotranĉita 5-ĉelo
|bildo=Schlegel half-solid omnitruncated 5-cell.png
|bildo-priskribo=Figuro de Schlegel kun la 5 senpintigitaj okedraj ĉeloj montritaj.
|bildo1=Omnitruncated 5-cell.png
|bildo1-priskribo=Figuro de Schlegel centrita je senpintigita okedro
|speco=Uniforma plurĉelo
|ĉeloj=10 senpintigitaj okedroj (4.6.6) 25px  20 seslateraj prismoj (4.4.6) 25px
|edroj=150
|lateroj=240
|verticoj=120
|vfiguro=Nememspegulsimetria malregula kvaredro
|CD=(o)-(o)-(o)-(o)
|Schl= t0,1,2,3{3,3,3}
|grupo=A4, [3,3,3]
|propraĵoj=Konveksa
|B=Gippid
}}
En geometrio, la **entutotranĉita 5-ĉelo** estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per entutotranĉo de la regula 5-ĉelo.

Ĉeloj de la entutotranĉita 5-ĉelo estas konstruitaj en la entutotranĉo:
* 5 senpintigitaj okedroj rezultiĝas de verticoj de la fonta 5-ĉelo
* 10 seslateraj prismoj rezultiĝas de lateroj de la fonta 5-ĉelo
* 10 seslateraj prismoj rezultiĝas de edroj de la fonta 5-ĉelo
* 5 senpintigitaj okedroj rezultiĝas de ĉeloj de la fonta 5-ĉelo

Ĉar la fonta 5-ĉelo estas mem-duala, la specoj de la ĉeloj interkoincidas kaj rezultiĝas nur du diversaj specoj de la ĉeloj.

## Vidu ankaŭ 
* Uniforma plurĉelo
* 5-ĉelo
* Entutotranĉita 4-hiperkubo (aŭ *entutotranĉita 16-ĉelo*)
* Entutotranĉita 24-ĉelo
* Entutotranĉita 120-ĉelo (aŭ *entutotranĉita 600-ĉelo*)

## Alternativaj nomoj 
* Entutotranĉita kvinĉelo
* Entutotranĉita 4-simplaĵo

Simile al tio kiel la senpintigita okedro estas la permuta hiperpluredro de ordo 4, la entutotranĉita 5-ĉelo estas la permuta hiperpluredro de ordo 5.

## Vidu ankaŭ 
* Uniforma plurĉelo

## Eksteraj ligiloj 
* Konveksaj uniformaj plurĉeloj bazitaj sur la kvinĉelo (5-ĉelo), George Olshevsky (9)
* http://www.math.ubc.ca/~holroyd/cayley/s5.html entutotranĉita 5-ĉelo estas la permuta hiperpluredro de ordo 5

Kategorio:Plurĉeloj
Entutotranĉita 24-ĉelo

{{Hiperpluredro
|nomo=Entutotranĉita 24-ĉelo
|bildo=Omnitruncated 24-cell.png
|bildo-priskribo=Figuro de Schlegel
|speco=Uniforma plurĉelo
|ĉeloj=Entute 240:  47 grandaj rombokub-okedroj (4.6.8) 25px  192 seslateraj prismoj (4.4.6) 25px
|edroj=1392
|lateroj=2304
|verticoj=1152
|Schl= t0,1,2,3{3,4,3}
|grupo=B4, [3,4,3]
|propraĵoj=Konveksa
}}
En geometrio, la **entutotranĉita 24-ĉelo** estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per entutotranĉo de la regula 24-ĉelo.

Ĉeloj de la entutotranĉita 24-ĉelo estas konstruitaj en la entutotranĉo:
*24 grandaj rombokub-okedroj rezultiĝas de verticoj de la fonta 24-ĉelo
*96 seslateraj prismoj rezultiĝas de lateroj de la fonta 24-ĉelo
*96 seslateraj prismoj rezultiĝas de edroj de la fonta 24-ĉelo 
*24 grandaj rombokub-okedroj rezultiĝas de ĉeloj de la fonta 24-ĉelo

Ĉar la fonta 24-ĉelo estas mem-duala, la specoj de la ĉeloj interkoincidas kaj rezultiĝas nur du diversaj specoj de la ĉeloj.

## Vidu ankaŭ
* Uniforma plurĉelo
* 24-ĉelo
* Entutotranĉita 5-ĉelo
* Entutotranĉita 4-hiperkubo (aŭ *entutotranĉita 16-ĉelo*)
* Entutotranĉita 120-ĉelo (aŭ *entutotranĉita 600-ĉelo*)

Kategorio:Plurĉeloj
Csempeszkopács

**Csempeszkopács** [ĉempeskopAĉ] estas malgranda unuigita vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szombathely. **Csempesz** estas malnova hungara nomo signifinte trompisto, **kopács** hungare pego.
eta|Preĝejo de Csempeszkopács
eta|Enirejo de preĝejo en Csempeszkopács

## Bazaj informoj 
* Areo: 5 km²
* Loĝantaro: 300
* Poŝtkodo: 9764
* Telefonprefikso: 94
* Koordinatoj: 47°09′20″N 16°48'32″E

## Historio 
Csempeszkopács estis loĝata dum la romia epoko. Dum la historio du vilaĝoj estis: **Csempeszháza** kaj **Kopács**, kiuj unuiĝis en la 19-a jarcento. En la mezepoko brika romanika malgranda preĝejo omaĝe al Sankta Miĥaelo konstruiĝis, kiu ankaŭ nun funkcias. La enirejo iomete similas al preĝejo de Ják.

En Csempeszkopács migra poŝto servas.

Ne menciita vidindaĵo estas renesanca kaj baroka Kastelo de Csempeszkopács, kiu nun estas muzeo.

## Famuloj 
En Csempeszkopács naskiĝis Antal Károlyi (arkitekto).

## Vidu ankaŭ 
* Preĝejo de Sankta Mikaelo (Csempeszkopács)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Zsennye

**Zsennye** [ĵenje] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szombathely. La loknomo estas Simono en praa hungara formo.
300ra|dekstra|eta|Kastelo en Zsennye

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9765
* Telefonprefikso: 94
* Areo: 5 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 100

## Geografio 
Zsennye situas laŭ Rába. Szombathely troviĝas 25, Budapeŝto 200 km http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=12292&i2=9566 .

## Historio 
En Zsennye loĝis pli frue romianoj, ĉe la rivero Rába estis trapasejo. Dum la historio estis tie 2 vilaĝoj: Kis- kaj Nagy-zsennye (Malgranda kaj Granda Zsennye).

En Zsennye migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
La romkatolika preĝejo konstruiĝis en 1801. La alia Preĝejo Sankta Cecilio (Rábatöttös) situas parte en teritorio de Zsennye. La alia vidindaĵo estas Kastelo de Zsennye. La posedantaj familioj estis laŭvice Sennyei, Bezerédj, Békássy. En la kasteloparko troviĝas maloftaj kaj malnovaj arboj, bedaŭrinde ili plejparte neniiĝis en 1945. Nuntempe la kastelo estas artista kolonio.

## Famuloj 
* En la iama Kiszsennye mortis subpalatino György Bezerédj.
* En Zsennye mortis skulptistoj Sándor Kiss kaj Gyula Kiss Kovács.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Abdullah Gül

**Abdullah GÜL** (naskiĝis la 29-an de oktobro 1950 en Kayseri) estas turka politikisto (AKP, Partio por Justeco kaj Evoluo) kaj ekde la 28-a de aŭgusto 2007 ĝis 2014 la 11-a prezidento de Turkio.

## Biografio 
Abdullah Gül studis ekonomion en Universitato de Istanbulo, poste en Londono, eklaboris en la Universitato de Sakarya.

Inter 1983 kaj 1991, Gül estis gvidanta manaĝero de la *Islamic Development Bank* (IDB) en Sauda Arabio. Li iĝis en 1991 docento pri *International Management*. Samjare li iĝis deputito de islama partio RP (*Refah Partisi*, Bonstata Partio) de Kayseri.

De 1991 ĝis 1995, Gül estis membro de Planada kaj buĝeta komisiono de la turka parlamento. Li estis en 1995 reelektita kaj ĝis 2001 estis membro de la komisiono pri eksterlandaj aferoj.

Post la malpermeso de RP, Gül iĝis en 1999 parlamenta reprezentanto de posteula partio *Fazilet Partisi* (FP).

Li fondis en aŭgusto de 2001 AKP (Partio por Justeco kaj Evoluo). Li iĝis vicprezidanto de la partio. En 2002, li estis kvarafoje elektita al la parlamento kiel reprezentanto de elekta distrikto Kayseri. Du semajnojn poste, oni komisiis lin establi la 58-an registaron. Li iĝis ĉefministro, ekde 2003 vic-ĉefministro kaj ministro pri eksteraj aferoj.

Post pluraj provoj, li estis elektita prezidento de Turkio, la 28-an de aŭgusto 2007.

Abdullah Gül estas edziĝinta kaj havas tri infanojn (filinon kaj du filojn). Li parolas flue la anglan kaj araban lingvojn.

Ĉar li estas religia kaj lia edzino surmetas kapotukon, tiel li estis jure obstaklita plurfoje por iĝi prezidento. Pro tio okazis novaj elektoj en Turkio en 2007, sed li estis finfine elektita (de la parlamento) en la tria raŭndo, per simpla plimulto. Malgraŭ ke formale li iĝis per tio ĉefkomandanto de la turkaj trupoj, neniu el altpostenaj militistoj venis al la inaŭguro; tradicie militistaro estas konsiderata gardistoj de laikeco en Turkio.

La 6-an de septembro 2008 Gül vizitis Armenion, kio iĝis, en la tuta malfacila historio de turk-armenaj rilatoj, la unua vizito de alta registaro de unu lando en la alian.

## Eksteraj ligiloj 
* artikolo pri Abdullah Gül en "La Mondo Diplomatia" (esperantlingve, la 1-a de januaro 2008)

## Referencoj 
Kategorio:Turkaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Turkio
Kategorio:Prezidantoj de Turkio
Susana Higuchi

**Susana HIGUCHI MIYAGAWA** (naskiĝinta la 26-an de aprilo 1950 - 8-an de decembro 2021) estis perua politikistino kaj inĝenierino.

Susana Higuchi edziĝis en 1974 al inĝeniero Alberto Fujimori, kiu en 1990 fariĝis prezidento de Peruo. En 1994 ŝi divorcis de Fujimori, kiun li akuzis je koruptado kaj mistraktado. En 1995 ŝi klopodis krei , sed ŝi ne povis sin prezenti al la tiujaraj elektoj, pro leĝaj kialoj. 

En 2000 ŝi elektiĝis membro de la Kongreso de Peruo por la Sendependa Moraliga Fronto. En 2006 ŝi forlasis la postenon.

Kategorio:Unuaj damoj
Kategorio:Peruaj politikistoj
Breisgau

**Breisgau** (esperante ankaŭ **Brisgovio**) estas sud-okcident-germana regiono inter Rejno en okcidento, Nigra Arbaro en oriento, *Markgräflerland* en sudo kaj la regiono Ortenau en nordo.
Ĉefurbo de Brisgovio estas Freiburg im Breisgau.

Breisgau estas unu el la plej varmaj kaj sunaj regionoj de Germanio. La averaĝa jara temperaturo estas , la averaĝa jara precipitaĵo ĉ. 900&nbsp;mm.

## Historio 
[eta|120px|Blazono de la [dukoj de Zähringen]]
[eta|120px|Blazono de [Antaŭa Aŭstrio]]
La graflando (poste landgraflando) Breisgau estis en la 10-a jarcento en la posedaĵo de la grafoj de Zähringen . En la 11-a jarcento ĝi falis al ties grafa linio Baden, kiu forluis ĝin en 1318 al la grafoj de Freiburg kaj perdis ĝin en 1368 al la grafoj de Habsburg. Ekde tiam ĝi estis parto de Antaŭa Aŭstrio. En 1805 Breisgau fariĝis parto de Badeno.

## Urboj en Brisgovio 
* Bad Krozingen
* Breisach
* Denzlingen
* Ebringen
* Elzach
* Emmendingen
* Endingen
* Freiburg im Breisgau
* Glottertal
* Gottenheim
* Gundelfingen (Breisgau)
* Herbolzheim
* Kenzingen
* Malterdingen
* Schallstadt
* Staufen
* Umkirch
* Waldkirch

## Riveroj en Brisgovio 
* Bleiche
* Brettenbach
* Dreisam
* Elz
* Glotter
* Möhlin
* Neumagen
* Rejno (germane *Rhein*)
* Wilde Gutach

## Montaroj en Brisgovio 
* Nigra arbaro (germane *Schwarzwald*)
* Tuniberg
* Kaiserstuhl

## Montoj en Brisgovio 
* Schauinsland
* Kandel
* Schönberg

## Eksteraj ligiloj 
* de - retejo de la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald
* de - retejo de la distrikto Emmendingen
* de - Kasteloj kaj burgoj en Breisgau
* de - Ekologio en la regiono 
* de - Informoj kaj bildoj pri Breisgau 
* de - Aerfotoj pri Breisgau kaj Kaiserstuhl 

Kategorio:Baden-Virtembergo
Kategorio:Regionoj en Germanio
Kategorio:Historio de Germanio
Distrikto Konstanz

La **distrikto Konstanz** (Konstanco) situas en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Konstanco. La distrikto estas parto de la distriktaro Frajburgo kaj de la regiona ligo Alta Rejno-Konstanca Lago.

La distrikto havas areon de 817 km², kaj fine de  ĝi havis  loĝantojn. Najbaras la distriktoj Tuttlingen norde, Sigmaringen nordoriente, Bodensee (Konstanca Lago) oriente kaj Schwarzwald-Baar (Nigra Arbaro-Baar) nordokcidente. Krome limas la kantonoj Turgovio sude kaj Safhaŭzo okcidente, kaj bordas la Konstanca Lago oriente.

## Geografio 
La distrikto kovras parton de la pejzaĝo Hegovio (germane *Hegau*), kiu jam konsideriĝas alpa antaŭmontaro. La distrikta centro Konstanco situas en la sudorienta rando de la distrikta areo, borde de la Konstanca Lago. La pitoreskaj lagaj insuloj Reichenau (propra komunumo) kaj Mainau (parto de la urbo Konstanco) apartenas al la teritorio de la distrikto.

## Administra divido 
La distrikto konsistas el 25 komunumoj, el kiuj 7 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fino de septembro 2006.

**Urboj**:
# Aach (2.223)
# Engen (10.231)
# Konstanz (80.541)
# Radolfzell (30.342)
# Singen (Hohentwiel) (45.369)
# Stockach (16.803)
# Tengen (4.742)

eta|la turo de la Rejna Pordego en Konstanco, borde de la lago
**Neurbaj komunumoj**:
# Allensbach (7.061)
# Bodman-Ludwigshafen (4.348)
# Büsingen (1.459)
# Eigeltingen (3.535)
# Gaienhofen (3.237)
# Gailingen am Hochrhein (3.071)
# Gottmadingen (10.449)
# Hilzingen (8.431)
# Hohenfels (2.004)
# Moos (3.236)
# Mühlhausen-Ehingen (3.720)
# Mühlingen (2.326)
# Öhningen (3.725)
# Orsingen-Nenzingen (3.151)
# Reichenau (5.155)
# Rielasingen-Worblingen (11.943)
# Steißlingen (4.581)
# Volkertshausen (2.834)

Iuj urboj kaj/aŭ komunumoj interkonsentis kune oferti partojn de la publikaj servoj kadre de administraj komunumaroj. Tiuj grupigoj en la supra listo (laŭ la nuna stato) ne aparte listiĝas.

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la distrikto (germanlingvaj)
* ampleksa kolekto de germanlingvaj artikoloj pri la distrikta historio 

Dosiero:MPano_07_3.jpg|Konstanco
Dosiero:Hohentwiel-luftbild.jpg|Singen
Dosiero:Obertor.jpg|Radolfzell
Dosiero:Stockach, St. Oswald.jpg|Stockach


K
K
Konstanco
Ĉefepiskopujo Freiburg

La **Ĉefepiskopujo (arkiepiskopujo, arkidiocezo) Freiburg en Breisgau** estas fondita en 1821 per la Buleo *Provida solersque* kaj komencis labori en 1827. Ĝi enhavas partojn de la antaŭaj diocezoj Konstanz, Straßburg, Speyer, Worms, Majenco kaj Würzburg, kiuj apartenis en la tempo de la fondo al la Grandduklando Badeno kaj al la Princlando Hohenzollern-Sigmaringen. Nun la germana lando Baden-Virtembergo kongruas kun la du diocezoj Freiburg kaj Rottenburg-Stuttgart. La arkiepiskopo de Freiburg estas prezidanto de la Suprarejna Ekleziprovinco (Oberrheinische Kirchenprovinz), kiu nun ampleksas la diocezojn Freiburg, Mainz kaj Rottenburg-Stuttgart.

En la jaro 2007 la episkopujo Freiburg havis 2,08 milionojn da katolikoj (41 % de la loĝantaro). Ĝi estas la dua plej granda diocezo en Germanio. Arkiepiskopo estis Dr. Robert Zollitsch ĝis 2013. La diocezo havas 333 pastoralajn unuojn (Seelsorgeeinheiten) en 39 dekanujoj, kunligitaj en 7 ekleziaj regionoj. La nombroj de la pastoralaj kunlaborantoj estas: 994 sacerdotoj (346 de ili estas pensiuloj), 137 ordaj sacerdotoj, 194 daŭraj diakonoj, 231 pastoral-referentoj, 260 paroĥ-referentoj, 2285 virinaj kaj 330 viraj ordenanoj.

Kategorio:Romkatolikaj ĉefepiskopujoj en Germanio
Kategorio:Baden-Virtembergo
Leptis Magna

[eta|Arko de [Septimo Severo en Leptis Magna]]

**Leptis Magna** (aŭ **Lepcis Magna**, kiel oni kelkfoje ĝin literumas) estis grava urbo, unue de Kartagio, kaj poste de Romio. Ĝiaj postlasaĵoj situas en nuntempa Libio, 130 kilometrojn for de Tripolo.

## Leptis Magna en Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venonta ĉiĉerono estas Akenatono kiu montras interesaĵojn el Afriko dekomence el Egiptujo, kaj kompreneble unu el ĉefaj postaj rimarkindaĵoj estas Leptis Magna, el kiu la verkisto apartigas forumon, amfiteatron, bazilikon, bandomojn kaj mozaikojn:

## Notoj 
Kategorio:Historio de Libio
Kategorio:Romio
Kategorio:Tripolio
José do Nascimento Marques

**José do Nascimento MARQUES** (naskita en 1920 en Galveias, Portugalio; mortinta en 2004 en Argentino) estis portugala esperantisto.

Post la unuaklasa lernado lia patro portis lin al Barreiro, lokita en la maldekstra bordo de l’rivero Tejo, antaŭ Lisbono, al la hejmo de pliaĝa fratino lia. En Barreiro li viriĝis, kaj en ĝi li estis edukita en la ŝipkonstruejo kie li eklaboris 13-jaraĝa. Li fariĝis anarkiisto.

Li fariĝis esperantisto 15-jaraĝa en 1936 post la perforto de la sekreta polico PIDE dum la diktaturo de António de Oliveira Salazar en Portugalio. Li forlasis Portugalion persekutita de la terura diktatorado de Salazar, kiu tiom da esperantistoj kaj liberpensuloj mortigis, kaj iris al Argentino, kie li vivis dum 40 jaroj.

Pluraj liaj tekstoj, ĉefe pri movadhistorio de urbeto Barreiro, aperis en *Nia Bulteno.*

## Eksteraj ligiloj 
* https://web.archive.org/web/20091022001359/http://www.geocities.com/lunazzi_kaj_esperanto/La_Vaska_Patrolando.htm

Kategorio: Portugalaj esperantistoj
Distrikto Lörrach

La **distrikto Lörrach** situas en la pleja sudokcidento de la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio, kaj do ankaŭ en la pleja sudokcidento de tuta Germanio. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Lörrach. La distrikto estas parto de la distriktaro Frajburgo kaj de la regiona ligo regiona ligo Alta Rejno-Konstanca Lago.

La distrikto havas areon de 806 km², kaj fine de  ĝi havis  loĝantojn. Najbaras la distriktoj Breisgau-Hochschwarzwald norde kaj Waldshut oriente, krome la kantonoj Bazelo urba, Bazelo kampara kaj Argovio de Svisio sude kaj la regiono Alzaco de Francio okcidente. La  al Svisio sude kaj Francio okcidente konsistigas la rivero Rejno.

## Administra divido 
La distrikto konsistas el 42 komunumoj, el kiuj 8 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fino de septembro 2006.

**Urboj**:
# Kandern (8.068)
# Lörrach (47.429)
# Rheinfelden (Badeno) (32.491)
# Schönau im Schwarzwald (2.532)
# Schopfheim (19.404)
# Todtnau (5.037)
# Weil am Rhein (29.546)
# Zell im Wiesental (6.024)

**Neurbaj komunumoj**:
# Aitern (556)
# Bad Bellingen (3.833)
# Binzen (2.895)
# Böllen (103)7
# Efringen-Kirchen (8.229)
# Eimeldingen (2.335)7
# Fischingen (709)
# Fröhnd (494)
# Grenzach-Wyhlen (13.647)
# Häg-Ehrsberg (836)
# Hasel (1.119)
# Hausen im Wiesental (2.409)
# Inzlingen (2.481)
# Kleines Wiesental 
# Malsburg-Marzell (1.530)
# Maulburg (4.086)
# Rümmingen (1.672)
# Schallbach (723)
# Schliengen (5.295)
# Schönenberg (350)
# Schwörstadt (2.422)
# Steinen (10.040)
# Tunau (189)
# Utzenfeld (665)
# Wembach (328)
# Wieden (591)
# Wittlingen (949)

Iuj urboj kaj/aŭ komunumoj interkonsentis kune oferti partojn de la publikaj servoj kadre de administraj komunumaroj. Tiuj grupigoj en la supra listo (laŭ la nuna stato) ne aparte listiĝas.

eta|fortikaĵo *Rötteln*

## Kulturo kaj vidindaĵoj 
Vidindaj kulturaj kaj naturaj monumentoj estas la fortikaĵo *Rötteln*, la akvokasteloj Inzlingen kaj Schliengen, kastelo *Bürgeln*, la lago *Nonnenmattweiher* la stalaktita kaverno *Erdmannshöhle*, la kaverno *Tschamberhöhle* kaj la lago *Eichener See*. La laste menciita lago estas kuriozaĵo, ĉar dum plejparto de la tempo ĉi tute ne ekzistas: nur post fortaj pluvoj subtera akvo puŝiĝas supren kaj plenigas la valeton, post pluvoĉeso la akvo iom post iom malaperas. Same interesa estas vizito de la pitoreska pejzaĝo en la glaĉere estiĝinta valo *Präger Gletscherkessel*.

Internacie konatas la muzeo *Vitra Design Museum* en Weil am Rhein.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la distrikto (germanlingvaj)

Dosiero:Stadtkirche und Museum am Burghof.jpg|Lörrach
Dosiero:Josephskirche Rheinfelden.jpg|Rheinfelden
Dosiero:Vitra Design Museum.JPG|Weil am Rhein
Dosiero:Schopfheim - Rathaus.jpg|Schopfheim


L
L
Rábatöttös

**Rábatöttös** [rAbatotoŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szombathely.
eta|Katolika preĝejo en Rábatöttös

## Bazaj informoj 
* Areo: 6 km²
* Loĝantaro: 250
* Poŝtkodo: 9766
* Telefonprefikso: 94
* Koordinatoj: 47°07′08″N 16°48'30″E

## Situo 
Szombathely troviĝas 25 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri Rábatöttös estis el 1274, pri **Gutaháza** (najbara vilaĝo) el 1406. Ili unuiĝis en 1942 sub la loknomo **Gutatöttös**. La komunumo denove iĝis Rábatöttös ekde 1992. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, municipa administracio, kuracejo, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
La romkatolika Preĝejo Sankta Cecilio (Rábatöttös) el la 12-a jarcento prezentas tri stilojn: romaniko, gotiko kaj baroko. Interne freskoj de tutlande fama pentristo **Dorfmeister** troviĝas. La sonorilego pretiĝis en la 16-a jarcento.

## Fontoj 
* oficiala paĝo
Sorokpolány

**Sorokpolány** [ŝorokpolanj] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szombathely. La loknomo signifas slave: polny (ebenaĵo).
eta|maldekstre|Aerfoto pri la kastelo en Sorokpolány
dekstra|eta|Preĝejo en Sorokpolány

## Bazaj informoj 
* Areo: 13&nbsp;km²
* Loĝantaro: 840
* Poŝtkodo: 9773
* Telefonprefikso: 94

## Situo 
Szombathely troviĝas 14&nbsp;km-ojn.

## Historio 
Dum la historio estis tie 2 vilaĝoj: Polány kaj Sorokújfalu, kiuj uzis siajn nomojn iom ankaŭ en alia formo. Ili kuniĝis en 1939.

## Vidindaĵoj 
La katolika romanika-gotika Kirko Ĉieliro de Maria (Sorokpolány) konstruiĝis en la mezepoko. La Kastelo de Sorokpolány konstruiĝis en eklektika stilo. Maŭzoleo de familio Szapáry konstruiĝis en novrenesanca stilo.

## Famuloj 
* En la iama Sorokújfalu naskiĝis Imre Szabó (episkopo, 1901).
* En Sorokpolány naskiĝis Géza Tóth (halterlevisto).

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Japana Profesia Futbala Ligo

La **Japana Profesia Futbala Ligo** (), aŭ mallonge **J. Ligo** (), estas la plej supra ligo de profesia futbalo en Japanio kaj unu el la plej sukcesaj ligoj de Azia klub futbalado.

## Historio 
### Antaŭ malfermo de J. Ligo (–1991) 
Antaŭ malfermo de J. Ligo, tre malriĉa estis la situacio de piedpilkado en Japanio. Eĉ la plej populara matĉo de Japana Ligo, neprofesia ligo jam fondita el 1965, aŭ la internacia matĉo de nacia teamo povis kolekti nur kelkmil da spektantoj. Tiam la plej populara sporto en Japanio estis profesia bazpilko.

Sed en 1980a-jardeko, kiam Japana Futbala Asocio estis proponita de FIFA okazigi Futbalan mondopokalon unue en Azio, projekto de malfermo de profesia ligo estis rapide antaŭigita.

### Komencaj jaroj (1992–1995) 
En 1992, oni okazis la unuan oficialan turnian konkurson de profesia piedpilko de Japanio, la pokalo *Jamazaki-Nabisko*'.

15-an de Majo, 1993, kun entuziasmo J. Ligo malfermis kun 10 kluboj. Ĉirkaŭ ĉiaj konkursoj kolektiĝis plenaj spektantaroj kaj televidaj relajsoj rekordis tre altajn vidantpropociojn.

En 1994, meznombro de spektantoj po unu konkurso estis 19.598, la plej alta rekordo ĝis nun.

### Krizaj jaroj (1996–2000) 
Baldaŭ entuziasmo por J. Ligo subeniĝis. Konkursa meznombro de spektantoj en 1997 estis 10.131, duoniĝinte dum nur tri jaroj.

En 1998 Jokohama Marinos kaj Jokohama Flügels kuniĝis (fakta disapero de Flügels). Multaj kluboj ekonomie enkriziĝis pro altiĝo de salajroj de ludantoj.

Eĉ en tiaj krizoj, kreskado malrapide antaŭiris. Ekzemple, en 1999 la dua divido de J. Ligo (J2) malfermiĝis. Ĝi kaŭzis naskon de multaj kluboj en diversaj regionoj.

### Rekreskado (2001–2005) 
Pro okazigo de 2002 mondpokalo, populareco de piedpilko en Japanio resuriĝis. Anstataŭ disvastigo de amaskomuniko en komencjaroj regionismo subtenis popularecon. Kelkaj regionaj kluboj, ekzemple Albirex Niigata aŭ Vegalta Sendai, kolektis pli multe da subtenantoj ol ĉefurbazonaj kluboj.

### Nuntempo kaj estonta plano de la ligo 
Nun (2007) 31 kluboj partoprenas en J1 kaj J2. J. Ligo volas multiĝi je pliaj 5 kluboj, 18 en ĉiu divido, ĝis 2010.

## Strukturo de la ligo 
### La Unua Divido (J1) 
#### Partoprenantaj kluboj (2007) 
### La Dua Divido (J2) 
#### Partoprenantaj kluboj (2007) 
Kategorio:Futbalaj organizaĵoj
Kategorio:Futbalo en Japanio
Kategorio:Futbalo en 1992
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1992