open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
István Fazekas

**István Fazekas** [iŝtvAn fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fazekas István** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia patrino estis Ilona Győri, lia edzino estas Olga Antal.

István Fazekas http://www.imdb.com/name/nm0269760/bio naskiĝis la  en Szolnok.

## Biografio 
István Fazekas studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös inter 1975–1980, sed samtempe li sportadis kaj aktoradis amatore, eĉ li laboris en filmaj produktejoj. En 1981 li estis reĝisora asistanto en la Hungara Televizio, en la sekva jaro li oficiale debutis kiel aktoro en Teatro Radnóti. Li restis tie 3 jarojn. Liaj sekvaj signifaj teatraj stacioj estis:
* Teatro Petőfi (Veszprém) (1985–1989, 1991–1994)
* Nacia Teatro (Pécs) (1990–1991)
* Nova Teatro (Budapeŝto) (1994–1998)
* Teatro de Nyíregyháza (2004-).
* Ekde 1998 li ankaŭ tradukas. Lia edzino naskis filon en 1986. Li ricevis premiojn en 1991 kaj 1993. 

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - Edgar; grafo de Kent
** Romeo kaj Julieta - Mercutio; pastro Johano; apotekisto
** Somermeznokta sonĝo - Philostrat; Puck
** Kiel plaĉas al vi - Jaques
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Lucifer (unu el la ĉefroloj)
* Molière:
** Georgo Dandin - Clitandre
** *Don Juan aŭ la Ŝtona Festeno* - Don Alonso
* Sándor Petőfi: *Tigris és Hiéna* - Saul

## Elektitaj filmaj roloj 
* ‘‘Gombó kinn van’‘ (1977)
* ‘‘Szerencsés Dániel’‘ (1985)
* ‘‘TV a város szélén’‘ (1998)
* ‘‘A Herceg haladéka’‘ (2006)
* ‘‘Kossuthkifli’‘ (televizia serio, 2013)

## Liaj reĝisoraĵoj 
* Mrozek: *Emigránsok* (1994)
* Ibsen: Peer Gynt (2007)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Karl Malden, Louis de Funes, Lee Van Cleef, Oskar Werner kaj aliaj

## Liaj tradukaĵoj 
* hungaraj tekstoj de pluraj eksterlandaj filmoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* http://port.hu/adatlap/szemely/fazekas-istvan/person-117161
* hungarlingva biografio kun foto 
* http://ifdb.hu/szinesz/adatlap/24562/fazekas-istvan/
* http://ifdb.hu/szinesz/szinkron/24562/fazekas-istvan/

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Olga Antal

**Olga Antal,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Antal Olga** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia bopatrino estis Ilona Győri, ŝia edzo estas István Fazekas.
Olga Antal http://www.imdb.com/name/nm0030736/ naskiĝis la  en Ĉeĥoslovakio en iama vilaĝo Svodov, kiu nun estas urboparto de Želiezovce.

## Biografio 
Olga Antal frekventis kemian mezlernejon en Bratislavo inter 1971-1975, poste ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1984. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Petőfi (Veszprém), kie ŝi restis ĝis 1995 (escepte la jarojn 1990 kaj 1991, tiam ŝi estis en Nacia Teatro (Pécs)). Inter 2004 kaj 2011 ŝi apartenis al Teatro de Nyíregyháza, pli frue kaj poste ŝi laŭokaze ricevis rolojn diversloke. Ŝi naskis filon en 1986.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - Goneril
** Romeo kaj Julieta - vartistino
** Somermeznokta sonĝo - Hermia
* Moliere:
** Tartufo - Elmira
** George Dandin - Madame de Sotenville
* Sándor Petőfi: *Tigris és hiéna* - reĝino Ilona
* Ibsen: Peer Gynt - Aase; Solvejg

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Yerma* (1985)
* *Szamba* (1996)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Jégapó* (1984)
* *A Notre Dame-i toronyőr* (1997)
* *A múzsa csókja* (2002)
* *Barátok közt* (serio, 2015-)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Kelly Lynch, Kim Novak kaj aliaj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Rajan

eta|775x775px|centre|ĉefvojo de Rajan
**Rajan,** arabe: **‎الريان,** angle **Al-Rayyan** aŭ *Ar Rayyan* estas metropolo kaj la plej granda municipo en Kataro. La loknomo signifas: "la fonton de irigacio", laŭ Islamo "unu el la Pordegoj de Paradizo". La municipo konsistas el la metropolo kaj senkonstruaj teroj.
eta|maldekstre|Panoramo en Rajan kun moskeo
eta|Vilaĝaj domoj en Rajan

## Bazaj informoj 
eta|dekstre|Korto de la muzeo
* Areo: 2,511&nbsp;km²
* Supermara alteco: 11 m
* Loĝantaro: 725,750 en 2015
* Horzono: UTC +3
* Telefonkodo:

## Geografio 
Rajan situas sur ebenaĵo, ĝi kontaktiĝas kun Doho (kiel antaŭurbo). Doho troviĝas 11 kilometrojn.

## Historio 
La municipo estis establita en 1972. Apuda municipo estis kunfandita en 2004. En la metropolo pluraj universitatoj aŭ altlernejoj funkcias.

## Klimato 
Doho situas en arida klimato aŭ en dezerta klimato. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C, tio varias inter 17-35 °C. Jare pluvas nur 75 mm. Inter majo-novembro ĝenerale neniam pluvas.
eta|Enirejo de muzeo en Rajan

## Vidindaĵoj 
* pluraj praaj kasteloj
* moskeoj
* publikaj ĝardenoj kaj parkoj
* muzeo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj de Kataro
* Education City
* Qatar National Convention Centre
* Al Rayyan Al Qadeem (metroo de Doho)
* Al Riffa (metroo de Doho)
* Al Shaqab (metroo de Doho)
* Education City (metroo de Doho)
* Qatar National Library (metroo de Doho)
* Nacia Biblioteko de Kataro
* Stadiono Ahmad bin Ali
* Stadiono Education City
* Stadiono Khalifa International
* Aspire Zone
eta|maldekstre|Apudvoja kafejo en Rajan

## Fontoj 
* WikiTrans
* oficiala paĝo 
* mapo, distancoj 

Kategorio:Urboj de Kataro
Kategorio:Metropoloj
La cent plej elstaraj afrik-usonanoj

***100 Greatest African Americans*** (Esperante: “La cent plej elstaraj afrik-usonanoj”) estas biografiaro de cent historie eminentaj afrik-usonanoj (laŭ neniu aparta ordo; tio estas, oni ne rangigas ilin), kiel en 2002 taksas Molefi Kete Asante, profesoro el Universitato Temple.

Asante uzis kvin faktorojn por establi la liston:
* "signifo en la ĝenerala progreso de afrik-usonanoj al plena egaleco en la usona sociopolitika sistemo"
* "sinofero kaj volemo grande riski por la kolektiva bonfarto"
* "nekutima volo kaj persistemo kontraŭ danĝerego kaj kontraŭ la plej obstinaj ŝancoj."
* "Konforma sinteno direkte levi la socian, kulturan kaj ekonomian statuson de afrik-usonanoj"
* "Persona atingo, kiu rivelas la plej bonajn kvalitojn de la afrik-usonaj popolo"

## La listo fare de Asante 
## Notoj 
* 


afrik-usonanoj
Kategorio:Biografiaj libroj
Kategorio:Libroj aperintaj en 2002
Lilli Gruber

**Dietlinde GRUBER** (nomata **Lilli**) estas ĵurnalisto, verkisto kaj politikisto  el Sudtirolo, norda Italio.

## Biografio 
Dietlinde Gruber naskiĝis en Bolzano-Bozen la   en familio de entreprenistoj.  Ŝi magistriĝis pri  Fremdaj lingvoj kaj Literaturo ĉe la Universitato de Venecio.

Post  la magistriĝo,  ankoraŭ en Sudtirolo, ŝi alproksimigis al pacmovado de Alexander Langer por kontribui al la kreo de kulturo de dialogo inter la diversaj lingvogrupoj.

Ŝi laboris kiel ĵurnalisto en la privata televidkanalo *Telebolzano* kaj skribis por la gazetoj ''L'Adige* kaj *Alto Adige*. Ŝi fariĝis profesia ĵurnalisto en 1982 kaj ekde tiam laboris kiel televida raportisto por la ŝtata itala radio- kaj televidkanalo RAI Radiotelevisione Italiana, unue por la TG3 kaj la TG2 poste por la TG1, kondukante ankaŭ la eldonojn plej gravajn.
Kiel speciala sendito de la RAI ŝi ĉeestis kaj raportis pri la falo de la Berlina Muro, la militoj en Jugoslavio, la milito en Irako kaj la atencoj de la 11a de septembro 2001.
Ŝi ankaŭ laboris por la gazetoj *La Stampa* kaj *Corriere della Sera*.

Dum ŝia longa kariero ŝi skribis plurajn eseojn kaj romanojn.
eta|Gruber en 2013

Inter la jaroj 2004 kaj 2008  ŝi estis eŭropa parlamentano, kaj en la Eŭropa Socialista Partio ŝi estis membro de la komisiono por la civilaj liberecoj kaj por la justeco.

## Verkoj 
La sekva listo enhavas la verkojn de Lilli Gruber publikigitaj en la itala. De kelkaj el ili (ekz. *Chador*, *Tempesta* kaj *Eredità*) ekzistas traduko al la germana sed ĝis nun ne al Esperanto.
* L. Gruber, P.Borella  *Quei giorni a Berlino. Il crollo del Muro, l'agonia della Germania Est, il sogno della riunificazione: diario di una stagione che ha cambiato l'Europa*, Torino 1990.
* L. Gruber,  *I miei Giorni a Baghdad*, Milano 2003.
* L. Gruber, *L'altro Islam. Un viaggio nella terra degli sciiti*, Milano, Rizzoli, 2004.
* L. Gruber, *Chador. Nel cuore diviso dell'Iran*, Milano 2005.
* L. Gruber, *America anno zero. Viaggio in una nazione in guerra con se stessa*, Milano, Rizzoli, 2006. Milano, BUR, 2007.
* L. Gruber, *Figlie dell'Islam. La rivoluzione pacifica delle donne musulmane*, Rizzoli, Milano 2007.
* L. Gruber,  Streghe. *La riscossa delle donne d'Italia*, Rizzoli, Milano 2008.
* L.. Gruber, P.Borella, *Ritorno a Berlino. Il racconto dell'autunno che ha cambiato l'Europa*, Rizzoli, Milano 2009.
* L. Gruber, *Eredità. Una storia della mia famiglia tra l'impero e il fascismo*, Rizzoli Milano 2012.
* L. Gruber,  *Tempesta, Rizzoli*,  Milano 2014.
* L. Gruber, *Prigionieri dell'Islam. Terrorismo, migrazioni, integrazione: il triangolo che cambia la nostra vita*, Rizzoli, Milano 2016.

## Literaturo 
A.Grasso (eldonanto), *Enciclopedia della televisione'', 3a eld., Garzanti Editore, 2008.

## Eksteraj ligiloj 
* Ŝatantoj de Gruber 
* Biografio ĉe fembio.org

Kategorio:Italaj ĵurnalistoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Tirolanoj
Kategorio:Italaj politikistoj
Juvisy (stacidomo)

**Juvisy**, plennome **Juvisy-sur-Orge** estas franca stacidomo sur linio C kaj linio D de RER, situanta en komunumo Juvisy-sur-Orge, kaj en komunumo Athis-Mons por granda parto de la ranĝadstacio, en departemento Essonne, regiono Francilio. 

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).

## Interkonektoj 
*  RATP 285 385 399 486 487 488
*  Seine Sénart 11L 12 13 14 16 17 18 19 RD LM2 LP2 191.100
*  Daniel Meyer DM3A DM3B DM4 DM5
*  KSVM 10
*  N22 N131 N133 N135 N144

## Projektoj 
*   ''''

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio C
* RER de Francilio D
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Juvisy-sur-Orge
* Athis-Mons
* Juvisy (Tramtransporto en Parizo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio C
Kategorio:RER de Francilio D
Kategorio:Fervojo Grande Ceinture de Parizo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Essonne
Kategorio:Juvisy-sur-Orge
Kategorio:Fret SNCF
Wiesbach (apartigilo)

**Wiesbach** estas la nomo de jenaj lokoj:

* Wiesbach (Palatinato), komunumo en la distrikto Südwestpfalz en Rejnlando-Palatinato 

* Wiesbach (Ainring), komunumparto de la komunumo Ainring, distrikto Berchtesgadener Land, Bavario
* Wiesbach (Eisenbach), komunumparto de la komunumo Eisenbach, distrikto Breisgau-Hochschwarzwald, Baden-Virtembergo
* Wiesbach (Gangkofen), komunumparto de la Marktes Gangkofen, distrikto Rottal-Inn, Bavario
* Wiesbach (Saar), komunumparto de la komunumo Eppelborn, distrikto Neunkirchen, Saarland 

**Wiesbach** estas la nomo de jenaj akvejoj:
* Wiesbach (Ill), maldekstra alfluanto de la Ill en Eppelborn, distrikto Neunkirchen, Sarlando
* Wiesbach (Klinglbach), dekstra alfluanto de la Klinglbachs ode la auch *Perlbachs* (zum Regen) bei Wies, komunumo Rattenberg, distrikto Straubing-Bogen, Bavario
* Wiesbach (Lech), maldekstra alfluanto de la Lechs vid-al-vide de Pitzling, urbo Landsberg am Lech, distrikto Landsberg am Lech, Bavario 
* Wiesbach (Nahe), dekstra alfluanto de la Nahe apud Grolsheim, distrikto Mainz-Bingen, Rejnlando-Palatinato
* Wiesbach (Our), maldekstra alfluanto de la Our vor Wiescheid, Auw bei Auw bei Prüm, distrikto Bitburg-Prüm, Rejnlando-Palatinato
* Wiesbach (Rott), maldekstra alfluanto de la Rott (Inn, Neuhaus am Inn) al Sägmühle, urbo Neumarkt-Sankt Veit, distrikto Mühldorf am Inn, Bavario
* *Wiesbach*, nomo  de la Auerbachs, dekstra alfluanto de la Schwarzbachs en Niede Laauerbach,  Zweibrücken, Rejnlando-Palatinato
* Wiesbach (Usa), dekstra alfluanto de la Usa apud Kransberg, urbo Usingen, distrikto Hochtaunus, Hesio   
* Wiesbach (Weil), dekstra alfluanto de la Weil antaŭ Audenschmiede, komunumo Weilmünster, distrikto Limburg-Weilburg, Hesio
Pirotino

-valo, Kosovska Mitrovica, Kosovo , grandeco 4,8 x 4,1 x 3,4 cm)]]
**Pirotino**, **pirotito** aŭ **magnetgravelo**, estas ofta mineralo el la mineralklaso de „sulfidoj kaj sulforsaloj“. Ĝi kristaliĝas depende de la strukturtipo en monoklina aŭ heksagona kristalsistemo kun la  kemia konsisto FeS bis Fe11S12

## Vidu ankaŭ 
* listo de mineraloj

## Literaturo 
* Hans Jürgen Rösler: Lehrbuch der Mineralogie. 4a eldono. Deutscher Verlag für Grundstoffindustrie (VEB). Leipzig. 1987. Paĝoj 317-318. ISBN= 3-342-00288-3 
* Helmut Schröcke, Karl-Ludwig Weiner: Mineralogie. Ein Lehrbuch auf systematischer Grundlage. de Gru-yter.  Berlin/ New York. 1981. paĝoj 185-191. ISBN= 3-11-006823-0 
* Paul Ramdohr, Karl Hugo Strunz: Klockmanns Lehrbuch der Mineralogie. 16a eldono.  Ferdinand Enke Verlag. 1978. paĝoj 445. ISBN= 3-432-82986-8
* J. F. A. Breithaupt: *Ueber das Verhältniss der Formen zu den Mischungen krystallisirter Körper.* In: *Journal für Praktische Chemie.* Band 4 (1835), pagoj 249–271. 

## Eksteraj ligiloj 
* Mineralienatlas:Pyrrhotin (Wiki)

Kategorio:Feraj mineraloj
Kategorio:Mineraloj
Harmotomo

**Harmotomo**, nomata ankaŭ *andreasbergolito* aŭ *kreŭzeolito*, estas malofta mineralo el la mineralklaso de la Silikatoj kaj germanato. Ĝi kristaliĝas en monoklina kristalsistemo kun la kemia konsisto Ba2(Si12Al4)O32·12H2O

## Vidu ankaŭ 
* listo de mineraloj

## Literaturo 
* Petr Korbel, Milan Novák: Mineralien Enzyklopädie.Nebel Verlag GmbH. Eggolsheim. 2002. ISBN 3-89555-076-0
* Paul Ramdohr, Karl Hugo Strunz: Klockmanns Lehrbuch der Mineralogie. 16a eldono. Ferdinand Enke Verlag. 1978. paĝoj 795, 796. ISBN 3-432-82986-8

## Eksteraj ligiloj 
* Mineralienatlas:Harmotom (Wiki)
* Mineraldatenblatt - Harmotome (PDF; 80&nbsp;kB, englisch)

Kategorio:Mineraloj
Garges - Sarcelles (stacidomo)

**Garges - Sarcelles** estas franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en la limo de komunumoj Garges-lès-Gonesse kaj Sarcelles, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Nord - Lille (272000).

## Interkonektoj 
*   ''''
*  RATP 133 252 269 270 368
*  Busval d'Oise 95.02
*  CIF 31
*  Filéo Sarcelles
*  N43 N44

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio D
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Garges-lès-Gonesse
* Sarcelles
* Garges - Sarcelles (Tramtransporto en Parizo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio D
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-d'Oise
Kategorio:Garges-lès-Gonesse
Kategorio:Sarcelles
Alexandre Bertrand

**Alexandre BERTRAND** (1795-1831) estis franca kuracisto, naturalisto, eldonisto, kaj scienca kronikisto. Li specialiĝis pri magnetismo kaj estis patro de la arkeologo kaj matematikisto Joseph Louis François Bertrand (1822-1900), amiko de la filozofo Pierre Leroux (1797-1871) kaj de la Grafo de Saint-Simon (1760-1825).

## Vivo 
En la Liceo de Rennes, Aleksandro estis lernanto malmulte brila, sen inklino al la studoj. Poste, li enamiĝis pri Jean-Jacques Rousseau e pri matematiko. En 1813 li enmatrikuliĝis en la Politeknika Lernejo de Francio. sed en 1815 li rezignis post la periodo de Cent-Tagoj kaŭze de sia kontraŭa sinteno antaŭ la politika restaŭrado.

Bertrand reprenis siajn studojn pri medicino, kaj en aprilo 1819 li ricevas sian diplomon kiel doktoro pri medicino en Parizo, post defendo de brila tezo, nome, "Ĝenerala opiniekzameno akceptita pri la maniero kiel ni ricevas la korpo-konadon." En 1820 li partoprenis en la sekreta movado "Karbonerio".

Inter la 23-a de aŭgusto kaj januaro 1820, li faris publikan konferencon pri animala magnetismo. Komence li estis sekvanto de tezo kiu klarigas la efektojn de la magnetismo pere de universala fluidaĵo, sed post li fariĝis unu el tiuj majstroj kiuj klarigas la magnetismon per la imagefekto. Inter lia aŭskultantatro troviĝas kelkaj kuracistoj kiu portas la magnetismon en la hospitalan medion. Li verkis plurajn librojn pri animala magnetismo, fruktoj de liaj esploroj kaj reflektoj de liaj instruoj. Tiuj verkoj elmontras la evoluon pri siaj observoj rilate al la fenomeno de magneta somnambulismo.

## Verkaro 
* ''Examen de l'opinion généralement admise sur la manière dont nous recevons par la vue la connaissance des corps'', thèse de doctorat, Paris, Didot, 1819.
* "Traité du somnambulisme et des différentes modifications qu'il présente", Paris, Dentu, 1823
* *Lettres sur les révolutions du Globe*, Paris, Bossange frères, 1824,
* *Lettres sur la physique*, Paris, Bossange, 2 volumes in-8°, 1824 et 1825 ; rééd. 1827.
* "Du magnétisme animal en France et des jugements qu'en ont porté les sociétés savantes, (Suivi de) Considérations sur l'apparition de l'extase dans les traitements magnétiques, Parizo, 1826, reeldonita en Parizo, L'harmattan, 2004
* ''De l'extase*, Paris, Coste, 1829.
* The Revolutions of the Globe Familiarly Described ... Translated from the ..., 1835

Bertrand, Alexandre – Lettres sur les rèvolutions du globe, 1845 – BEIC 12022678.jpg|*Lettres sur les rèvolutions du globe'', 1845

## Literaturo 
* Panorama of Psychology, Vilen Vardanyan

## Vidu ankaŭ 
* Joseph Louis François Bertrand (1822-1900)
* Pierre Leroux (1797-1871)
* Jean-Jacques Rousseau (1712-1778)
* Henri de Saint-Simon (1760-1825)
* Paul Antoine Dubois (1795-1871)

Kategorio:Kuracistoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Francaj kuracistoj
Kategorio:Francaj natursciencistoj
Kategorio:Francaj fizikistoj
Kategorio:Francaj eldonistoj
Ernő Fekete

**Ernő Fekete,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fekete Ernő** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia origina persona nomo estis Tibor.

Ernő Fekete http://www.imdb.com/name/nm0270847/ naskiĝis la  en Szombathely.

## Biografio 
Ernő Fekete jam dum la lernejaj jaroj estis amatora aktoro, en 1988 li atingis la unuan lokon en konkurso de Hungara Televizio en kategorio deklamado. Post la tutlanda sukceso li estis vicaktoro en Teatro Petőfi (Veszprém). Li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1995, kie liaj ĉefaj instruistoj estis István Horvai kaj Dezső Kapás. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Katona József. En 2010 li prezentis sole spektaklon pri poemoj de Sándor Weöres kun granda sukceso. Li ricevis plurajn premiojn.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** La ventego - Stephano
** Otelo - Jago
** Somermeznokta sonĝo - Theseus; Lysander
* Molière:
** La Avarulo - Jacques
** Tartufo - Damis; titolrolo
** La mizantropo - Alceste

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Sorstalanság* (Sensorteco, 2005)
* *Fekete leves* (2013)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Miénk a kép Műsor* (1996)
* *Félvilág* (2015)

## Aliaj roloj 
* dubladaj roloj en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Joaquin Phoenix, Christopher Judge kaj aliaj
* roloj en literaturaj programoj de Hungara Radio
* leganto de tekstoj en interreto

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Prepostejo Sankta Remiĝo

eta|preposteja preĝejo „Sankta Remigius“
eta|tomboplato de la grafo Friedrich la 1-a de Veldenz
La prepostejo Sankta Remigius estas iama benediktana monaĥejo sur la monto Remigiusberg inter Haschbach ĉe la Remigiusberg kaj en la Theisbergstegen en la distrikto Kusel. Ĝi staris de 1127 ĝis 1526 kaj apartenis al la abatejo St. Remy en Reims. La sola konservata konstruaĵo ekzistas la iama preposteja preĝejo.

## Historio 
La teritorio ĉirkaŭ Kusel kaj Altenglan (tiam *Cosla*kaj *Gleni*), kiu nomiĝis pli poste Remigiuslando, estis minimume ekde la 9a jarcento posedaĵo de la ĉefepiskopejo Reims. La eksklavo, kiu klerike apartenis al la episkopejo Majenco, estis transdonita al la monaĥejo St. Remy en Reims en la jaro 952. La dokumento de la Germana reĝo Otto la 1-a el la sama jaro konfirmis la posedon de la Remigiuslando kaj la abatejo al la monaĥejo St. Remy.

La propostejo St. Remigius sur la Remigiusberg estis fondita ĉe 1127 fare de monaĥoj de la monaĥejo St. Remy. La plej malnova dokumenta mencio estas dokumento pri la fondado je la 8a de oktobro 1127 fare de la Majenca ĉefepiskopo Adalberto la 1a-

## Vidu ankaŭ 
* preposta preĝejo Sankta Remigius
* Michelsburg (Palatinato)

## Eksteraj ligiloj 
* Remigiusberg.de 
* Rekonstruktionszeichnung von Propstei und Michelsburg 

## Referencoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Kusel
St. Remigius
Kategorio:Haschbach ĉe Remigiusberg
Béla Fesztbaum

**Béla Fesztbaum** [festbaŭm], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fesztbaum Béla** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Béla Fesztbaum http://www.imdb.com/name/nm0275290/ naskiĝis la  en Eger.

## Biografio 
Béla Fesztbaum frekventis gimnazion en Szentes, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1997. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de *Vígszínház*. En 1999 li fondis ŝlagran orkestron, kie li pianludas aŭ gitarludas. En 2009 li akiris plian diplomon "MA" en Universitato de Panonio. Li doktoriĝis (scienca grado DLA) en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2016. Li ricevis premiojn inter 2006-2013.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** La ventego - Stephano
** La Venecia Komercisto - doĝo
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* - Fabián
** La komedio de eraroj - Angelo
* Pongrác Kacsóh-Jenő Heltai: *János Vitéz* - franca reĝo
* Johann Wolfgang von Goethe: Faust - Wagner

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Csinibaba* - Ede
* *Életképek* (2009) - ĵurnalisto
* *Gondolj rám* (2016)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Stan Laurel, Pierre Richard kaj aliaj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* datenoj
* datenoj kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Anna Fehér

**Anna Fehér,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fehér Anna** estas hungara aktorino, voĉoaktorino.

Anna Fehér http://www.imdb.com/name/nm0270482/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Anna Fehér estis amatora aktoro inter 1973–1977. Ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1981. Post la diplomo li aktoradis jaron en Teatro Szigligeti (Szolnok), poste en Teatro József Attila. Ŝi aĝis 53, kiam ŝi naskis. Ŝi ricevis 2 premiojn en 1994 kaj 1995.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Hamleto - Ophelia
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* - Adriana
** La komedio de eraroj - Olivia
* Friedrich Schiller: Maria Stuart - titolrolo
* Antoine de Saint-Exupéry: La eta princo (teatra versio) - floro
* Róbert Koltai-Nógrádi: Ni neniam mortos! (teatra versio) - Teréz

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* ‘‘Tegnapelőtt’‘ (1981)
* ‘‘Megint tanú’‘ (1994)
* ‘‘Márió, a varázsló’‘ (2008)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* ‘‘Családi kör’‘ (serio, 1981)
* *Szomszédok* (serio, 1987-1999) - kelnero
* ‘‘A sápadt démon’‘ (1989)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Jodie Foster, Famke Janssen kaj aliaj

## Ŝiaj reĝisoraĵoj 
* Dorfman: *A halál és a lányka* (1997)
* Harris: *Csupa balláb* (2002)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Les Saules (stacidomo)

**Les Saules** estas franca stacidomo sur linio C de RER, situanta en komunumo Orly en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio. 

Ĝi estis malfermita en 1967 de Société nationale des chemins de fer français (SNCF)

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Choisy-le-Roi - Massy-Verrières (985000).

## Interkonektoj 
*  RATP 183
*  N31
*    ''''

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio C
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Orly
* Les Saules (Tramtransporto en Parizo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio C
Kategorio:Fervojo Grande Ceinture de Parizo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-de-Marne
Kategorio:Orly
Ichiel Tynowicki

eta|La grafikaĵo *Zamenhofa naskodomo* de Tynowicki, 1931.
**Ichiel (Jerachmil, Jakub) TYNOWICKI** (naskiĝis ĉ. 1906 en Bjalistoko, mortis en 1942 aŭ 1943) estis juda grafikisto kaj pentristo. Li estis membro de la arta grupo *Czapka Frygijska* kaj la bjalistoka artista grupo *Forma-Farba-Faktura* (“3F”), kiun krom li konsistigis Bencjon Rabinowicz, Nachum Edelman, Michał Duniec kaj Czesław Sadowski. Aktiva antaŭmilita esperantisto, komitatano de Zamenhofa Esperanto-Societo, por kiu li kreis grafikaĵojn kaj dekoraĵojn de spektakloj de la Dram-rondo de ZES.

Kiel juna knabo, en 1920, Tynowicki estis forĵetita el trajno fare de soldatoj de Józef Haller, rezulte de kio li perdis kruron. Li studis en Frankfurto ĉe Majno. Liajn verkojn influis germana ekspresionismo kaj japana grafiko. Krom esperantajn temojn, li tuŝis en siaj lignogravuraĵoj kaj desegnaĵoj sociajn temojn. Li okupiĝis ankaŭ pri ilustraĵoj por Biblio, projektoj de librokovriloj, karikaturaĵoj kaj muta naturo.

Dum la dua mondmilito Ichiel Tynowicki ektroviĝis en bjalistoka geto, kie li pereis.

## Referencoj 
Kategorio:Polaj esperantistoj
Kategorio:Judaj esperantistoj
Kategorio:Desegnistoj
Kategorio:Bjalistokanoj
Kategorio:Murditaj esperantistoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Esperanto-movado en Bjalistoko
Hôpital Béclère (Tramtransporto en Parizo)

**Hôpital Béclère** estas haltejo de Tramvojo T6 kaj Tramvojo T10 situanta en komunumo Clamart (departemento Hauts-de-Seine).

Ĝi estis enservigita la  koncerne linion T6 kaj la  koncerne linion T10.

La nomo *Hôpital Béclère* devenas de samnoma apuda hospitalo "Hôpital Antoine-Béclère".
__NOTOC__

Station Tramway IdF Ligne 6 Hôpital Béclère - Clamart (FR92) - 2021-01-03 - 4.jpg|Nomŝildo
Station Hôpital Béclère Tramway IdF Ligne 10 - Clamart (FR92) - 2023-06-28 - 2.jpg||T10 - *Hôpital Béclère*
Tram T10 2023 1.jpg|T10 - *Hôpital Béclère*

## Interkonektoj 
*  RATP 390
*  Skybus 475
*  N66

## Proksime 
* Hospitalo Antoine-Béclère

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T6
* Tramtransporto en Parizo T10
* Clamart

## Eksteraj ligiloj 
* T6 RATP
* Tramo T10 Antony - Clamart

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T6
Kategorio:Tramtransporto en Parizo T10
Kategorio:Clamart
Ignác Farkas

**Ignác Farkas** [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkas Ignác** estas hungara aktoro, reĝisoro.

Ignác Farkas http://www.imdb.com/name/nm1370629/ naskiĝis la  en Gyöngyös.

## Biografio 
Ignác Farkas komencis sian aktoran karieron en 1977 en Szeged en amatora trupo, sed kelkfoje li ricevis rolojn eĉ en Nacia Teatro (Szeged). Li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1984. Jam dum la studentaj jaroj li aliĝis al Teatro Hevesi Sándor, kie restis escepte inter 1985 kaj 1987 li aktoradis en Teatro de Nyíregyháza. Li ricevis plurajn premiojn inter 1989-2015.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare: Reĝo Lear - grafo de Kent
* Ferenc Molnár: *Az üvegcipő* - Sipos
* Molière:
** La Avarulo - Valér
** Tartufo - Damis

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Erdély aranykora* (1989)
* *Kisváros* (televizia serio, 1997)
* *Komédiások* (televizia serio, 2000)

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* *Micimackó* (1996)
* *Magyar Elektra* (2002)
* *Az anyu én vagyok!* (2014)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Preĝejo Katarina de Aleksandrio (Egervár)

**Franciskana paroĥa preĝejo Katarina de Aleksandrio** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Egervár.

## Historio 
La unua mencio pri kirko okazis en 1342, kiu baldaŭ detruiĝis, eĉ ne estas konata ties ĝusta loko. La loka bienulo konstruis unue Fortikaĵon de Egervár, poste inter 1489 kaj 1510 la preĝejon kun monaĥejo. En 1535 6 pastroj kaj 5 monaĥoj vivis tie. La preĝejo-monaĥejo funkciis ĝis 1554, poste la luteranoj estis la novaj posedantoj. En 1664 la turkoj grandparte detruis la konstruaĵojn, post du jaroj la nova posedanta familio Széchenyi faris la plej necesajn rekonstruojn. Ekde 1719 la katolikoj reokupis la konstruaĵojn. Inter 1749 kaj 1757 la preĝejo plene renoviĝis kaj parte barokiĝis. Fulmo detruis la tegmenton en 1918. Plena renoviĝo okazis en 1970, tiam laŭeble oni redonis la origanan barokan aspekton. Kaj ekstera, kaj interna renoviĝo okazis en la jaroj 1994 kaj 1995. La orgeno ekfunkciis en 1890.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola sur malalta montetopinto en mezo de la vilaĝo. Antaŭ la preĝejo kolono pri Sankta Familio estas videbla. La fasado estas simetria, meze funkcias la enirejo. Ĉe kontaktiĝo de navo kaj absido la turo altiĝas, kiel same en la ceteraj franciskanaj preĝejoj. La navo estas apogita kun pilieroj, la navo finiĝas en oklatera absido. Interne la renesanca tomboŝtono el ruĝa marmoro estis farita en 1515. La predikejo kaj kelkaj skulptaĵoj estas signifaj barokaj vidindaĵoj. La ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Katarinan. Apude estas videblaj lignaj skulptaĵoj pri Sankta Francisko, Sankta Anna, Sankta Joakimo, Sankta Ignaco, krome en niĉo Sankta Sebastiano. Estas ankaŭ du malgrandaj pentraĵoj pri arkianĝeloj Sankta Gabrielo kaj Sankta Rafaelo.

Kermeso okazas en la 25-an de novembro.

## Fontoj 
* hungare
* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj 

Egervár
Egervar
Kategorio:Franciskanaj preĝejoj en Hungario
Aŭriklo (koro)

eta|dekstre|sekco de la koro; la aŭriklo maldekstre rondoforma.
**Aŭriklo** (science *atrium*) estas ĉiu el du sango-kolektaj ĉambroj de la koro. Sed tiu nomo estas lastatempe uzata de kelkaj por nur parto de tiu organero, ja preferas por la ĉambro la nomon *atrio*. La aŭriklo estas ĉambro en kiu la sango eniras al la koro, male al la ventriklo, el kiu ĝi estas pelita ekster la organo. Ĝi havas fajnmuran strukturoj kiu ebligas al sango reveni al la koro. Estas almenaŭ unu aŭriklo en animaloj kun fermita cirkula sistemo.

La aŭriklo ricevas sangon kiam ĝi revenas al la koro por kompleti cirklan ciklon, dum la ventriklo elpumpas sangon el la koro por starti novan ciklon.

## Referencoj 
Kategorio:Koro
Ventriklo (koro)

eta|Komputilgenerita animacio de sekco de homa koro montranta ambaŭ **ventriklojn**.
En la koro, **ventriklo** estas unu el la du grandaj ĉambroj kiuj kolektas kaj elpelas sangon ricevitan el la aŭriklo al la periferiaj organoj de la korpo kaj al la pulmoj. La aŭriklo (nome apuda/supra korĉambro kiu estas pli malgranda ol ventriklo) preparas la pumpadon. *Interventrikla* signifas evidente inter ventrikloj (ekzemple la interventrikla muro), dum *intraventrikla* signifas ene de unu ventriklo (ekzemple intraventrikla blokado).

En kvar-ĉambra koro, kiaj tiuj de homoj, estas du ventrikloj kiuj funkcias laŭ duobla cirkula sistemo: la dekstra ventriklo pumpas sangon en la pulma cirkulado al la pulmoj, kaj la maldekstra ventriklo pumpas sangon en la sistema cirkulado tra la aorto.

## Eksteraj ligiloj
* Foto de sekco ĉe uc.edu 
* Left Ventricle - Cell Centered Database

Kategorio:Koro
Ŝtokmana gasminejo

**Ŝtokmana minejo** estas la gasokondensata minejo kiu situas en la kontinentobreto de la Barenca maro (Rusio), 560 km oriente de la urbo Murmansko kaj estas parto de la Oriento-Barenca naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1988.

## Geologio 
La samnoma levaĵo forme de granda antiklinala faldo (51 x 38 km, amplitudo 245 m) troviĝas ene de Ŝtokmana fleksejo de Oriento-Barenca megafleksejo. En la volba parto de la faldo estas serio de ŝirrompaĵoj. Sekco de la minejo estas malfermita ĝis la fundo 3153 m kaj konsistas el sedimentaĵoj de kvaternaro, kretaceo, ĵurasio kaj supra triaso.

Gaso troviĝas en terigenaj sedimentaĵoj de supra (Ju0) kaj meza (Ju1, Ju2, Ju3) ĵurasio je la fundo 1814-2317 m. Efikaj dikecoj varias: Ju0 46,5 m, Ju1 48,8 m, Ju2 17,8 m, Ju3 12,4 m. Poreco 17-24%, komenca tavolpremo 20-23,9 MPa. Elminigado de gaso en 2002 estis 12,6 ĝis 1076,5 mil m³ diurne.

Konsisto de la gaso: metano 92,4-96,3%, homologoj de metano 1,9-3,4%, azoto 1,7-2,5%, karbonduoksido 0,2-0,7%. La eventuala enhavo de gasokondensato kreskas kun profundeco: de 5,3 gramoj/m³ (Ju0) ĝis 14,1 gramoj/m³ (Ju3).

En 2002 la komenca esplorita gaskapacito estis taksita je 2536,4 miliardoj da kubaj metroj, la minejo estis preta por ekspluatado.

## Literaturo 
* 

Kategorio:Gasminejoj de Rusio
Kategorio:Barenca maro
Pelvo

**Pelvo** laŭ PIV estas
*  Pelvo (ujo) estas portebla ronda neprofunda vazo por likvaĵoj – interalie povas temi pri pelvo por sin lavi aŭ pelvo de klozeto (vidu ankaŭ la vortojn tino, bovlo. vazo, kuvo kaj *pladeto*)
* Pelvo (anatomio) anatomia senco, osta zono, kuniganta la postajn membrojn de vertebruloj kaj konsistanta el kvar ostoj: la sakro, la kokcigo kaj ambaŭ koksostoj.
Kövenig

[eta|270px|Kövenig situas sub la monto [Mont Royal (monto)|Mont Royal, dekstre estas Enkirch]]
**Kövenig** estas malgranda vinvilaĝo ĉe la meza Mozelo kun ĉirkaŭ 170 loĝantoj. Ĝi estas komunumparto de la komunumo Kröv kaj situas en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato en la distrikto Bernkastel-Wittlich.

## Situo 
La vilaĝo situas maldekstre de la Mozelo,ĉ. 50&nbsp;km sudokcidente de Koblenco kaj ĉirkaŭ 40&nbsp;km nordoriente de Treviro. La vilaĝo Reil troviĝas 5&nbsp;km norde; Traben-Trarbach iom pli ol 3;km sude.

La ĉefa komunuma loko Kröv situas nur 2,5 Kilometrojn okcidente, sed inter Kröv kaj ties komunumparto Kövenig situas montokrespon. La strata distanco tial estas multe pli granda. La komunumo Enkirch situas je la dekstra riverordo de la Mozelo.

## Eksteraj ligiloj 
* Offizielle Seite der Verbandsgemeinde 

Kategorio:Distrikto Bernkastel-Wittlich
Kategorio:Vinvilaĝoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Kröv
Kategorio:Mozelo
Kategorio:Vinkultivado en Germanio
Prionosuchus

eta|dekstre|190ra|Grando de la holotipa specimeno (verda) kaj plej granda konata specimeno (griza) rilate al homo.
eta|maldekstre|*Prionosuchus*, nome la plej granda batraĥomorfo iam priskribita.
***Prionosuchus*** estas formortinta genro de grandaj temnospondiloj, nome amfibioj. Ununura specio, nome *P. plummeri,* estas agnoskita el mezo Permio (antaŭ 270 milionoj da jaroj). Ties fosilioj troviĝis en tio kio nun estas nordorienta Brazilo.

Kategorio:Prahistoriaj bestoj
Kategorio:Amfibioj
Lorena ŝtupolando

La **Lorena ŝtupolando** estas tavolŝtupa pejzaĝo, kiu allimas en la oriento al la mezmontaro Vasgovio kaj Palatinata Arbaro. Al okcidento la pejzaĝo iom post iom malaltiĝas ĝis la Pariza baseno, la altebenaĵo  (ĉ. 200 ĝis ĉ. 400 m alta) estas onda kaj fekunda. La ŝtupo de la konka kalko ligas la Saarpfalz-n kaj Loreno. La Lorena ŝtupolando ĉirkaŭas la grejsan regionon apud Forbach kaj entendiĝas orienten.

La granda meza parto konsistas el argila keŭpero kaj liaso. 

La deakvado de la regiono okazas norden al la Saro, Mozelo kaj Nied. Okcidente de la Mozelo altiĝas la tavola ŝtupo de la meza Juraso. La ŝtupolando apartenas en la nordo al Luksemburgo, en la sudo al Francujo (regiono Grand Est) kaj Germanujo (Sarlando, Rejnlando -Palatinato).

Kategorio:Altebenaĵoj en Francio
Kategorio:Geografio de Grand Est‎
Pelvo (ujo)

**Pelvo** estas neprofunda ujo kiu povas havi diversajn funkciojn. Pelvo estas pli malprofunda ol vazo kaj pli profunda ol telero.

Pelvoj estas uzataj por trinkaĵoj, sed ankaŭ por manĝaĵoj (fruktoj, mueslio, ĉipsoj kaj simila) aŭ por konservi ĉiutagaj uzaĵetoj.

Pelvoj konsistas el diversaj materialo: ekzemple el ligno, ostoj , vitro, porcelano, plasto, nobla ŝtalo, ceramiko k.a. materialoj.
 
Pelvo havas ofte artajn patroneojn aŭ malsimplajn formojn, ekzemple ekzistas fruktpelvoj kun ununura aŭ pluraj piedoj.
## Specialaj pelvoj 
### Oferpelvoj 
Oferpelvo estas pelvo, en kiu la sango de oferbestoj estas kolektita. Tiajn pelvojn jam estis menciata en  la Malnova testamento de la Biblio.
### Skifo-pelvoj 
 sur Atiko-nigrafigura skifo, ĉ.  490-480 va.K.]]
Skifopelvoj estis relative profundaj trinkpelvoj kun ringpiedo kaj du horizontalaj manumoj. Tiaj pelvoj estis uzataj en la 6a ĝis 4a jarcento a. K. Tiam ili estas popularaj trinkvazoj. La grekoj havis ankaŭ aliajn trinkujojn, kiujn oni povas nomi pelvojn, ekzemple la trinkujoj kalikso, patero kaj fialo.
## Pelvoj en la ĉiutaga vivo 
**Almozpetanta pelvo**

**Putopelvo**
Vidu ankaŭ: puto
**Florpelvo**

Ofte pelvoj estas el argilo aŭ plasto, kiuj estas plenigitaj de grundo por enplanti plantojn. Ili ornamas privatajn aŭ publikajn ĝardenojn kaj estas starigitaj antaŭ dompordoj aŭ sur ŝtupoj.

**Fruktpelvo**

Fruktpelvo servas por teni fruktojn. La fruktoj ne estas manĝataj rekte el la pelvo. La fruktpelvoj servas al ornamado de la kuirejo aŭ loĝejo.

**Ornamaĵpelvoj**

Ornamaĵpelvoj servas al stokado de ornamaĵoj kaj de uzaĵetoj (de oro, moneroj, ŝlosiloj, butonoj, k. s. aĵoj).
[eta|dekstra|220px|[Statuo de Johana de Arko kun ŝia tipa pelva hararfasono (1937), en la katedralo Nia-Sinjorino de Strasburgo]]
**Pesilpelvoj**
[eta|maldekstra|[Pesilo kun sia du pesilpelvoj, kiuj estas partoj de pesilo]]

## Vidu ankaŭ 
Metafore, la "pelva hararfasono" aŭ "bovla hararfasono"  respondas al haroj tranĉitaj rondirante, la nuko kaj la tempioj razitaj per razilo, ekzemple kiel Johana de Arko.

## Fontoj 
* Definition Opferschale
* Majolikaschale
* Skyphosschale bei books.google.de

Kategorio:Ujoj
Abatinejo Gandersheim

eta|dekstra|120px|Blazono
eta|maldekstra|250px
La **abatinejo Gandersheim** () estas la antaŭaĵo de la hodiaŭa urbo Bad Gandersheim en Malsupra Saksio. Ĝi estis komuna loĝejo de senedzaj nobelaj virinoj, *"Frauenstift"*, sub la gvido de abatino, proksime ligita al la Liudolfidoj. La plena nomo estis *Kaiserlich freies weltliches Reichsstift Gandersheim*, laŭvorte proksimume "imperia libera sekulara regna fondaĵo Gandersheim", kie "sekulara" signifas ke ĝiaj anoj ne estis monaĥinoj. Ili vivis "dioplaĉan vivon", sed sen religia voto kaj povis forlasi la abatinujon laŭvole. Interalie la abatinujo zorgis pri edukado de nobelaj fraŭlinoj.

La abatinujon fondis en 852 duko **Liudolf** de Saksio, prapatro de la Liudolfidoj ("Ottonen"). Pluraj dinastianoj estas tie entombigitaj. La liudolfidaj kaj saliaj imperiestroj ofte restadis tie.

Ekde la 13-a jarcento ĝis sia dissolvo en 1802 la abatinujo havis imperian senperecon, la abatino estis Imperia princo. En 1568 la Reformacio igis ĝin protestanta. En 1802 la abatinujo submetis sin al la najbara Brunsvigo-Wolfenbüttel, kun kiu ĝi jam longe havis teritoriajn disputojn.

## Referencoj 
Kategorio:Teritorioj de la Sankta Romia Imperio
Kategorio:Imperiaj abatejoj
Kategorio:Abatinejoj
*
Kategorio:Brunsvigo-Wolfenbüttel
Kategorio:Historio de Malsupra Saksio
Lepospondyli

eta|dekstra|*Oestocephalus*, nome frua lepospondilo.
***Lepospondyli*** aŭ **Lepospondiloj** estas diversa taksono de paleozoikaj tetrapodoj (kvar-membraj vertebruloj). Ĝi, kun ties supozata frata klado *Lissamphibia*, kaj *Amphibia* mem, estas la unuarangaj taksonoj kiuj formas la vertebrulan grupon de *Batrachomorpha*. Kun la escepto de unu malfrue survivanta lepospondilo el Malfrua Permio de Maroko (nome *Diplocaulus minumus*), lepospondiloj vivis el Frua Karbonio (Misisipio) al Frua Permio kaj estis geografie limigitaj al tio kio estas nune Eŭropo kaj Nordameriko. Kvin ĉefaj grupoj de lepospondiloj estas nune konataj: nome *Adelospondyli*; *Aistopoda*; *Lysorophia*; *Microsauria*; kaj *Nectridea*. Lepospondiloj havas diversan gamon de korpoformoj kaj inkludas speciojn kun formoj tritur-, angil-, serpent-, aŭ lacert-ecaj. Variaj specioj estis akvoloĝantaj, duon-akvoloĝantaj, aŭ surteremaj. Neniu estis granda (la plej granda genro, nome la diplovosta *Diplocaulus*, atingis unumetran longon, sed plej estis multe pli malgrandaj), kaj oni supozas ke ili vivis en specializitaj ekologiaj niĉoj ne uzataj de pli nombraj temnospondilaj amfibioj kiuj kunekzistis kun ili en Paleozoiko. Lepospondiloj estis nomigitaj en 1888 fare de Karl Alfred von Zittel, kiu stampis la nomon por inkludi kelkajn tetrapodojn el Paleozoiko, kiuj kunhavis kelkajn specifajn karakterojn en notokordo kaj dentoj.

## Referencoj 
* Benton, M. J. (2000), *Vertebrate Paleontology*, 2a eld. Blackwell Science Ltd
* Benton, M. J. (2004), *Vertebrate Paleontology*, 3a eld. Blackwell Science Ltd Taxonomic hierarchy 
* Colbert, E H. (1969), *Evolution of the Vertebrates*, John Wiley & Sons Inc (2a eld.)
* Laurin, Michel (1996) Terrestrial Vertebrates - Stegocephalians: Tetrapods and other digit-bearing vertebrates 
* Romer, A.S., (1966) *Vertebrate Paleontology* University of Chicago Press, 1933; 3rd ed. 1966.

## Eksteraj ligiloj 
* Biology 356 - Major Features of Vertebrate Evolution: Lepospondyls and Lissamphibians de Dro. Robert Reisz
* Lepospondyli - Palaeos 
* Lepospondyli 
* Lepospondyli - phylogeny 

Kategorio:Prahistoriaj bestoj
Kategorio:Amfibioj
Temnospondyli

eta|dekstre|*Capetus*, baza temnospondilo. 
**Temnospondiloj** aŭ ***Temnospondyli*** (el la greka τέμνειν (*temnein*, "tranĉi") kaj σπόνδυλος (*spondylos*, "vertebroj")) estas diversa subklaso de formortintaj malgrandaj al gigantaj tetrapodoj — ofte konsideritaj pra-amfibioj — kiuj floris tutmonde dum la Karbonio, Permio, kaj Triaso. Kelkaj specioj pluvivis en la Kretaceo. Fosilioj troviĝis en ĉiu kontinento. Dum ĉirkaŭ 210 milionoj da jaroj de evolucia historio, ili adaptiĝis al ampleksa gamo de habitatoj, kiaj nesala akvo, surteraj, kaj eĉ marbordaj marmedioj. Ties vivohistorio estas bone komprenita, kaj oni konis fosiliojn el la larva stadio, el metamorfozo, kaj el matureco. Plej temnospondiloj estis duonakvoloĝantaj, kvankam kelkaj estis preskaŭ tute surteremaj, kiuj revenas akven nur por reproduktiĝi. Tiuj temnospondiloj estis iomaj el la unuaj vertebruloj tute adaptitaj al vivo surtera. Kvankam temnospondiloj estas konsiderataj amfibioj, multaj havis karakterojn, kiaj skvamoj, ungoj, kaj kirasecaj ostaj platoj, kio distingas ilin el la modernaj amfibioj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Temnospondyli  Retejo pri la projekto de Vivarbo pri temnospondiloj.
* Temnospondyli

Kategorio:Prahistoriaj bestoj
Kategorio:Amfibioj
Birthright Armenia

**Birthright Armenia** () estas volontula interŝanĝo-programo kiu proponas stipendiojn al la partoprenantoj por helpi Armenion en ĝia disvolvo. La kreado de Birthright Armenia okazis en 2003 kiel internacia neprofitcela organizaĵo. Ĝiaj celoj inkludas la plifortigon de la interrilatoj inter Armenio kaj la junaj reprezentantoj de la Armena diasporo. La partoprenantoj havas la ŝancon partopreni la vivon de la armenaj civitanoj. En 2011, la programo de Birthright Armenia havis 650 partoprenantojn el 30 landoj.

## Postuloj de la organizaĵo 
La postuloj de la organizaĵo estas:

# La petanto devas esti de armena origino, inter 20 kaj 32-jaraĝa.
# Lia restado en la programo estos de almenaŭ du monatoj.

## Aliaj organizaĵoj 
Tiu ĉi organizaĵo ne devus esti konfuzita kun la organizaĵo "Birthright Israel", kiu proponas kulturajn kaj edukajn interŝanĝojn, rilatajn al la judaj historio kaj kulturo, nek kun la organizaĵo "Irishway", kiu estas grupo kiu organizas vojaĝojn por la usonaj studentoj de irlanda deveno por doni al ili ŝancon studi en Irlando.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Armena kulturo
Kategorio:Armena diasporo
Suzanne Valadon (Tramtransporto en Parizo)

**Suzanne Valadon** estas haltejo de Tramvojo T5 situanta en komunumo Pierrefitte.

La nomo *Suzanne Valadon* omaĝas al franca pentristino Suzanne Valadon, patrino de pentristo Maurice Utrillo, kiu trapasis sian infanecon en Pierrefitte ĉe sia avino kaj poste revenis restadi tie.

## Interkonektoj 
*  RATP 268
*  N44

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T5
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Suzanne Valadon
* Pierrefitte-sur-Seine

## Eksteraj ligiloj 
* T5 RATP

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T5
Kategorio:Pierrefitte-sur-Seine
Hélène Boucher (Tramtransporto en Parizo)

**Hélène Boucher** estas haltejo de Tramvojo T7 situanta en komunumo Paray-Vieille-Poste (departemento Essonne).

La nomo *Hélène Boucher* omaĝas al franca aviadistino Hélène Boucher (1908-1934).

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T7
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Paray-Vieille-Poste
* Hélène Boucher

## Eksteraj ligiloj 
* T7 RATP

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T7
Kategorio:Paray-Vieille-Poste
István Fillár (filo)

**István Fillár** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kun atributo) **ifj. Fillár István** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia patro estis István Fillár (patro).
[eta|István Fillár en [2015]]
eta|István Fillár gitarludas
István Fillár http://www.imdb.com/name/nm2090167/ naskiĝis la  en Miskolc.

## Biografio 
István Fillár frekventis gimnazion en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1989. Lia ĉefinstruisto estis Tamás Szirtes. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Pécs). Ekde 2007 li estas membro de Teatro Magyar. Li ricevis plurajn premiojn ekde 1993. Li ŝatas gitaradi kaj ĉasadi. El lia iama geedziĝo li havas 2 gefilojn, baldaŭ el lia kunvivo li havas ankaŭ filon.
.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - Mercutio; juna nobelo; parenco de la princo; amiko de Romeo
** Otelo - Jago; standardisto
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* - Lysander; Nemes Keszeg Andor
** Hamleto - titolrolo
* Endre Fejes: Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo - knabo
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - titolrolo; grafo Guiche

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Kölcsey* (kinofilmo, 1989)
* *Kisváros* (televizia serio, 1993-2001) - Hadik Imre (oficiro)
* *Munkaügyek* (televizia serio, 2012) - Vincze

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Norm MacDonald kaj aliaj

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrogitaristoj
Tamás Fodor

**Tamás FODOR** [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fodor Tamás** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro, teatrestro, altlerneja instruisto, parlamentano.
eta|Tamás Fodor
Tamás Fodor http://www.imdb.com/name/nm1971359/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Tamás Fodor frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1965. Jam dum la studentaj jaroj li estis unu el la fondintoj de universitata teatro, kie li ankaŭ aktoradis kaj reĝisoradis. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro József Attila. Inter 1969-1972 li apartenis al malgranda teatro, samtempe li dubladis. En 1971 li fondis teatreton, kiun li ankaŭ gvidis. Inter 1972 kaj 1983 li estis reĝisoro en filma produktejo en dublada laborejo, inter 1982–1987 li instruis en la Muzikakademio Franz Liszt. En 1986 li aliĝis al Teatro Szigligeti (Szolnok), kie li estis ĉefreĝisoro inter 1987–1990. Li estis parlamenta deputito inter 1990–1994. Li ricevis premion en 1988.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare: *Szeget szeggel* - Vincentio; princo de Vieno
* Esĥilo: *Oresteia* - Orestes
* Mihály Csokonai Vitéz: *Az özvegy Karnyóné* - Kuruzs

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Szerelmes biciklisták* (1965)
* *Várakozók* (1975)
* *Idő van* (1986)
* *Megint tanú* (1995)
* *A nyomozó* (2008)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Bors* (serio, 1968)
* *A feladat* (1975)
* *A falu jegyzője* (1987)
* *Egy államférfi vallomásai* (1990)

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* Ŝekspiro:
** Rikardo la 3-a
** Kiel plaĉas al vi
* Molière: Tartufo
* Franz Kafka: *La kastelo*

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Donald Sutherland, Michael Caine kaj aliaj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* http://port.hu/adatlap/szemely/fodor-tamas/person-18283
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun foto
* [hungarlingva biografio kaj intervjuo(https://eo.wikipedia.org/wiki/intervjuo) kun foto]

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj