Dominika mevo

La **Dominika mevo** (*Larus dominicanus*) estas granda mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.

La specia nomo devenas el komparo kun monaĥoj Dominikanoj, kiuj vestas blankonigre same kiel tiuj mevoj.

## Disvastiĝo kaj subspecioj 
Ĝi reproduktiĝas en marbordoj kaj insuloj de la suda hemisfero. La raso *L. d. vetula* reproduktiĝas en suda Afriko ambaŭflanke, kaj la nomiga *L. d. dominicanus* estas la subspecio kiu troviĝas ĉe Suda Ameriko, tio estas Ĉilio kaj Argentino, partoj de Aŭstralio, ĉefe sudokcidente kaj sudoriente, (kie ĝi kunekzistas kun la Pacifika mevo) kaj Novzelando (kie ĝi estas konata kiel *Suda malhela mevo* aŭ laŭ sia maoria nomo *Karoro*).

La afrika subspecio *L. d. vetula* estas foje apartigata kiel **Kaba mevo**, *L. vetula*. Ĝi havas pli angulan kapon kaj pli malgrandan mallongan bekon. La plenkreskulo havas malhelan okulon, dum la nomiga *L. d. dominicanus* havas palan okulon. Junuloj de Kaba mevo havas preskaŭ saman plumaron kun la samaĝuloj de *L. d. dominicanus*.

## Aspekto 
Ĝi estas la suda ekvivalento de la nordhemisfera Malhela mevo kaj ĝi estas simila laŭ grando al tiu specio kun 56&nbsp;cm de longo kaj 128&nbsp;cm de enverguro, dum la Dominika mevo estas 54 ĝis 65&nbsp;cm longa kaj havas enverguron de 128 ĝis 142&nbsp;cm.

Plenkreskuloj de Dominika mevo havas nigrajn suprajn partojn kaj flugilojn. La kapo, kolo, subaj partoj, vosto kaj la etaj "speguloj" ĉe la flugilpintoj estas blankaj. La beko estas flava kun ruĝa makulo fine de la suba makzelo kaj la kruroj estas verdoflavecaj. Junuloj havas skvamecajn malhelbrunajn suprajn partojn kaj puran flugilbildon. Ili atingas plenkreskan plumaron post kvar jaroj. Ambaŭ seksoj estas similaj.

## Kutimoj 
La Dominika mevo estas tre ĉiomanĝanta, kiel la plej parto de la mevoj de la genro *Larus* kaj ili manĝas rubaĵojn ekzemple ĵetitaj el ŝipoj, sed ankaŭ malnutraĵojn kiel plastoj, same kiel taŭgajn etajn predojn, kiel fiŝoj, moluskoj kaj krustuloj, sed ankaŭ grenon, ovojn kaj birdidojn ĉu de aliaj specioj ĉu de sia propra; la idojn forĵetas -eĉ ripetfoje- ili el alto por mortigi ilin antaŭ manĝi kaj simile faras per moluskoj. Ju pli la specio asocias kun homa aktivado, des pli la specio plialtigas sian populacion.

Ĝi estas ĉefe marborda specio.

Ili reproduktiĝas ĉefe kolonie. La nesto estas neprofunda truo engrunda kovrita de plantaro kaj plumoj kaj foje de ĉiu ajn restaĵo, konstruita ĉefe de la masklo. La ino demetas 2 aŭ 3 brunecajn ovojn. Ambaŭ gepatroj kovas kaj zorgas la idojn dum 3 monatoj.

La voĉo estas strida *ki-oĥ* kaj “klu-klu-klu” dum reproduktado.

Birdoj de tiu ĉi specio vivas ĝis 24 jarojn.

## Bildaro 

Image:Kelp_Gull_-_Gaviota_Dominicana_-_Larus_Dominicanus.jpg|*Larus Dominicanus*, ĉe Kon Kon, Ĉilio
Image:Larus Dominicanus with young.jpg|Idoj frapas la ruĝan makuleton en la patra beko por stimuli vomadon
Cape Gull (Larus dominicanus vetula) 6.jpg
Kelp Gull (Larus dominicanus) (8079599605).jpg
Gaviota 4.JPG
SouthShetland-2016-Livingston Island (Hannah Point)–Kelp gull (Larus dominicanus).jpg
Black back gulls.NZ (9794565953).jpg

## Referencoj 
* 
* Ian Sinclair, Phil Hockey kaj Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1
* *Seabirds* de Harrison, ISBN 0-7470-1410-8

## Eksteraj ligiloj 
* Hispanlingva ejo pri Dominika mevo
* Hispanlingva ejo pri Dominika mevo
* Franclingva ejo pri Dominika mevo

Kategorio:Mevoj
Kategorio:Ĥaradrioformaj