open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zama

**Zama,** () estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en Regiono Kanto, en Gubernio Kanagavo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2021 Zama havis populacion de . En la 1980-aj jaroj ĝi atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).
eta|

## Geografio 
Zama situas sur ebenaĵo laŭ rivero. Ĝi gastigas usonan militan bazon, krome la urbego estas konata pro sia trinkakvo, kiu estas malvarma somere kaj varma vintre. Acugi troviĝas 6, Sagamihara 8, Isehara 13, Fuĝisava kaj Ĉigasaki po 18, Hiratsuka 19, Hadano 20, ĉefurbo Tokio 22, gubernia sidejo Jokohamo 23 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/zama_japan/tokyo_japan.

## Historio 
La areo de Zama estis loĝita ekde la prahistoriaj tempoj. En la konata historio tre proksima vilaĝo estis poŝta stacio, kiu portis evoluon. En 1889 en tiu loko estis 5 vilaĝoj. La areo restis agrikultura ĝis alveno de elektra fervojo en 1927, tiu spronis la evoluon. Akademio de la imperia japana armeo estis translokigita al Zama en 1937, samtempe la vilaĝo estis deklarita urbo. En 1941 urbo Zama kaj la ĉirkaŭaj vilaĝoj estis kunfanditaj al Sagamihara. En 1945 la akademio estis transdonita al Usono. Zama  reakiris la urban statuson en 1948 kaj ricevis pli altan urban statuson en 1971.

## Ekonomio 
Zama dum la agrikultura erao produktis morusojn, helpe de tio la silka industrio dominis. La urbo industriiĝis en la 1930-aj jaroj kun produktado de armeaj ekipaĵoj. Post la 2-a mondomilito oni produktis ekipaĵojn por aŭtoj ĝis 1995, poste la loĝantoj plejparte navedadis al Sagamihara, Tokio kaj Jokohamo.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
Zama havas bonajn fervojan kaj aŭtovojan kontaktojn pro la navedantoj.

## Eduko 
En Zama ne funkcias universitato.

## Klimato 
Zama situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas inter . La jarpluvo averaĝas 1632 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, neniam neĝas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* parkoj
* 15 termofontoj 

## Ĝemelurboj 
*  :en:Smyrna, Tennessee, Usono, Tenesio

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Peugeot 205

La **Peugeot 205** estas aŭtomodelo de segmento B produktita fare de la franca produktanto Peugeot. Ĝi estas unu el la plej elstaraj modeloj de la fabrikanto, kiu savis ĝin de delikata financa situacio post la aĉeto de Chrysler Europe. Ĝi estis produktita de 1983 ĝis 1998 en  ekzempleroj, kio igis ĝin la plej produktita Peugeot ĝis la 206 preterpasis ĝin. Ĝi estis la plej vendita aŭto en Francio en 1984 kaj 1985, sukcedante al la Renault 5, kaj denove en 1990, konkurante pri unua loko kun ĝia ĉefa rivalo, la Renault Supercinq.

Ĝi havas plurajn karoseriojn: aŭtoj de 3 kaj 5 pordoj, kabrioleto kaj kamioneto. Ĝiaj motoroj varias de 954&nbsp;cm3 ĝis &nbsp;cm3 por potencoj de 45 ĝis 130&nbsp;hp (kaj eĉ 200&nbsp;hp por la 205 Turbo 16 serio 200).

## Bildgalerio 

Peugeot 205 Cabriolet Roland Garros 1993.jpg|Kabrioleto "Roland Garros"
1994 Peugeot 205 1.8 D Junior (15006030202).jpg|205 "Junior"
Peugeot 205 Rallye.jpg|205 "Rallye"
Peugeot 205 F (45507796775).jpg|Kamioneto

## Vidu ankaŭ 
* Peugeot

205
Radíkovice (apartigilo)

Nomon **Radíkovice** havas pluraj setlejoj:

* Radíkovice – municipo en distrikto Hradec Králové
* Radíkovice (Benešov) – parto de urbo Benešov en distrikto Benešov
* Radíkovice (Loket) – parto de municipo Loket en distrikto Benešov
Jenő Bársony (instruisto)

**Jenő Bársony** [jenO bArŝonj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bársony Jenő,** estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto, ekonomikisto.

Jenő Bársony naskiĝis  en Szeged, li mortis  (laŭ alia informo la mortotago estis la 24-a) en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Jenő Bársony akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1950, sed jam ekde 1949 ĝis 1971 li instruis en pluraj lernejoj, eĉ kelkfoje estis lernejestro. Intertempe li fondis altlernejon pri ekstera komerco en 1962, poste li gvidis ĝin ĝis 1974 kaj instruis tie ĝis 1976. Pli poste li doktoriĝis en Ekonomia Universitato Károly Marx, en 1977 li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio kaj inter 1976–1990 li estis ekonomikisto en instituto. Lia unua edzino naskis 2 gefilojn en 1947 kaj 1951, li divorcis kaj denove edziĝis en 1973. Li ricevis 2 premiojn en 1971 kaj 1974.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A kapitalizmus politikai gazdaságtana.* (kunaŭtoro, 1956; 7-a eldono: 1963)
* *A közösségi nevelés a pedagógia rendszerében.* (disertaĵo, 1962)
* *A külkereskedelmi szakképzés szerkezeti és tartalmi kérdései a Külkereskedelmi Főiskolán.* (1974)
* *A magyar külkereskedelmi realizálás évközi ingadozásairól.* (1977)
* *Liska Tibor koncepciója, a szocialista vállalkozás.* (1981, angle: 1982)
* *A gazdaságirányítás továbbfejlesztése a szocialista országokban.* (1987)
* *Szocializmusfelfogás és reform.* (disertaĵo, 1988)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Radíkovice (Loket)

**Radíkovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Loket en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 6,5 km norde de Loket. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Proksime troviĝas akva rezervujo Švihov.

Radíkovice situas en katastra teritorio **Všebořice u Dolních Kralovic** kun areo 4,86&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1386.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Image:Radikovice_(Loket)_A._VelkyDum.jpg|Granda domo
Image:Radikovice_(Loket)_B._StaveniUSilnice.jpg|Konstruaĵo ĉe ŝoseo
Image:Radikovice_(Loket)_D._Rybnicek.jpg|GFiŝlageto
Image:Radikovice_(Loket)_F._Krizek.jpg|Kruco

Kategorio:Loket (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
György Balogh (politikisto)

**György Balogh** [djordj balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh György,** estis hungara politikisto, parlamentano, librotenisto.

György Balogh naskiĝis  en Debrecen, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Balogh maturiĝis en gimnazio en Kecskemét en 1937, poste li akiris komercistan diplomon en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1942, li doktoriĝis post 2 jaroj kaj akiris ankaŭ pedagogian diplomon. Inter 1942–1944 li estis librotenisto, poste li soldatiĝis, ekde 1949 ĝis sia pensiuliĝo en 1986 li estis ĉeflibrotenisto, dum en 1956 li akiris librotenistan licencon.

## Politika kariero 
Ekde 1938 li estis aktiva en la politiko. Inter 1945-1948 li estis profesia politikisto, poste li rezignis pro la komenciĝanta politika erao. Dum la hungara revolucio de 1956 kaj ekde 1988 li denove estis aktiva politikisto, eĉ parlamenta deputito inter 1990 kaj 1994.

Li edziĝis en 1944, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1944 kaj post 2 jaroj.

## Fontoj 
* parlamentaj datenoj kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj librotenistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pat Garrett and Billy the Kid

***Pat Garrett and Billy the Kid*** estas usona malfrua vakera filmo de 1973 reĝisorita de Sam Peckinpah, verkita de Rudy Wurlitzer, kaj en kiu stelulas James Coburn, Kris Kristofferson, Richard Jaeckel, Katy Jurado, Chill Wills, Barry Sullivan, Jason Robards, Slim Pickens kaj Bob Dylan. La filmo temas pri aĝa Pat Garrett (Coburn), dungita kiel policano fare de grupo de riĉaj bovbredistoj de Nov-Meksiko por nuligi sian malnovan amikon Billy the Kid (Kristofferson).

## Geaktoraro kaj roluloj
* James Coburn kiel Sheriff Pat Garrett
* Kris Kristofferson kiel Billy the Kid
* Richard Jaeckel kiel Sheriff Kip McKinney
* Jason Robards kiel Governor Lew Wallace
* Bob Dylan kiel Alias
* Rita Coolidge kiel Maria
* Chill Wills kiel Lemuel
* Barry Sullivan kiel John Chisum
* R. G. Armstrong kiel Deputy Sheriff Bob Olinger
* Luke Askew kiel Eno
* John Beck kiel John W. Poe
* Richard Bright kiel Holly
* Matt Clark kiel Deputy Sheriff J. W. Bell
* Jack Dodson kiel Lewellen Howland
* Jack Elam kiel Alamosa Bill Kermit
* Emilio Fernández kiel Paco
* Paul Fix kiel Pete Maxwell
* L. Q. Jones kiel "Black" Harris
* Slim Pickens kiel Sheriff Colin Baker
* Jorge Russek kiel Silva
* Charles Martin Smith kiel Charlie Bowdre
* Katy Jurado kiel Mrs. Baker
* Harry Dean Stanton kiel Luke

## Vidu ankaŭ
* Pat Garrett & Billy the Kid estas muzikalbumo de Bob Dylan

## Bibliografio 
* Bart, Peter (1990). *Fade Out: The Calamitous Final Days of MGM*. William Morrow and Company, Inc. ISBN 0-688-08460-5.
* Bliss, Michael (1993). *Justified Lives: Morality and Narrative in the Films of Sam Peckinpah*. Southern Illinois University Press. ISBN 978-0-8093-1823-0.
* Dukore, Bernard F. (1999). ''Sam Peckinpah's Feature Films*. University of Illinois Press. ISBN 978-0-252-02486-3.
* Engel, Leonard, ed. (2003). *Sam Peckinpah's West: New Perspectives*. University of Utah Press. ISBN 978-0-87480-772-1.
* Evans, Max (1972). *Sam Peckinpah: Master of Violence*. Dakota Press. ISBN 978-0-88249-011-3.
* Fine, Marshall (1991). *Bloody Sam: The Life and Films of Sam Peckinpah*. Donald I. Fine. ISBN 978-1-55611-236-2.
* Hayes, Kevin J. (2008). *Sam Peckinpah: Interviews*. University Press of Mississippi. ISBN 978-1-934110-63-8.
* Seydor, Paul (1996). *Peckinpah: The Western Films, A Reconsideration*. University of Illinois Press. ISBN 978-0-252-02268-5.
* Simons, John L. (2011). *Peckinpah's Tragic Westerns: A Critical Study*. McFarland. ISBN 978-0-7864-6133-2.
*Weddle, David (1994). *If They Move…Kill 'Em! The Life and Times of Sam Peckipah''. Grove Press. ISBN 978-0-8021-1546-1.

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1973
Kategorio:Usonaj vakeraj filmoj
Tramtransporto en Atlanta

La **Tramtransporto en Atlanta** () estas tramsistemo priservanta la metropolan areon de Atlanta, Georgio. Malfermita la , la tramo de Atlanta nuntempe havas 1 linion kaj 12 staciojn.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Atlanta (Georgio)
* Metroo de Atlanta
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (MARTA) (//////)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Atlanta
Atlanta
Atlanta
Atlanta
Bedrč

**Bedrč** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Benešov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas nordoriente de Benešov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Bedrč situas en katastra teritorio **Benešov u Prahy** kun areo 40,24&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Benešov, Bedrč, Bedrčský dvůr.JPG|Korto de Bedrč
Benešov, Bedrč, cesta.jpg|Vojo
Benešov, Bedrč, most.jpg|Ponto

Kategorio:Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Všebořice

Nomon **Všebořice** havas pluraj setlejoj:

* Všebořice (Ústí nad Labem), parto de urbo Ústí nad Labem en distrikto Ústí nad Labem
* Všebořice (Loket), parto de municipo Loket en distrikto Benešov
Miikka Ruokanen

**Miikka RUOKANEN**, naskiĝinta la 11-a de aprilo 1953 en Rovaniemi, estas finna teologo. Liaj specialaj fakoj estas interalie misiologio, hermeneŭtiko kaj ne-okcidentlandaj teologioj. Li esploris ankaŭ lestadianismon. Li fariĝis pastro en 1977 sed estis en oficio de pastro nur 2,5 jarojn. Li laboris kiel profezoro de teologio en Universitato de Helsinko, ĝis pensiuliĝis en 2019. Ruokanen skribis multajn librojn ekzemple pri agado de Marteno Lutero kaj Mikael Agricola kaj lestadianismo. En 2010 Ruokanen estis kandidato, kiam en Finnlando oni elektis novan ĉefepiskopon por la evangeli-luterana eklezio de Finnlando. Frato de Ruokanen estas la eksa ĉefredaktoro Tapani Ruokanen. Ili havas ankaŭ fraton Markku. En ilia infaneca hejmo efikis kaj lestadianismo kaj reviviĝo.

Kategorio:Finnaj pastroj
Medicina centro Ŝeba

**Medicina centro Ŝeba** (; ; ofte nomita **la Tel HaShomer Hospitalo** aŭ mallonge **Ŝeba**), estas la publika hospitalo, kiu estas la plej granda en Israelo. Ĝi disponigas medicinan servojn kaj prizorgon al loĝantoj de la centro de la lando (Guŝ Dan), kaj specife de ĝia urbo Ramat Gan. Interalie ĝi ankaŭ estas medicina bazo por la Israela Defendo-Trupoj . Dum multaj jaroj ĝi estas vicigita inter la plej bonaj hospitaloj en la mondo .

Ŝeba ankaŭ estas grava esplorcentro kiu kunlaboras internacie kun bioteknologiaj kaj farmaciaj kompanioj en la evoluo de novaj medikamentoj, terapioj kaj teknologioj. Proksimume 25% de klinika esplorado en Israelo okazas ĉe Ŝeba. La hospitalo ankaŭ estas grava eduka institucio.

Kiel rezulto de la turbula historio de Israelo, la hospitalo evoluigis karakterizan specialistkompetentecon. Ĝi estis la ĉefhospitalo por la Israela Armeo kaj havas altnivelan de kompetenteco en kaj krizmedicino kaj rehabilitado por armea personaro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Medicina Centro Ŝeba 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Malsanulejoj en Israelo
Tramtransporto en Dallas

La **Tramtransporto en Dallas** () estas tramo en la Teksasa urbo Dallas. Ĝi estas funkciigita fare de "Dallas Area Rapid Transit" (DART), kiu antaŭe konstruis kaj funkciigas la Malpezan trajnon DART de Dallas.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Dallas
* Malpeza trajno DART
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Dallas
Dallas
Dallas
Dallas
Adam Pendleton

**Adam Pendleton** (naskiĝis en 1984 en Richmond) estas usona artisto de koncepta arto konata pro lia multdisciplina artpraktiko, kiu entenas  pentradon, serigrafion, kolaĝon, video-arton, spektaklon kaj tekst-arton. Lia verkaro ofte entenas la metodan esploron de lingvo kaj la rekonstekstualigon de historio tra taŭga lingva bildo.

Lia arto estis montrita interalie ĉe la Muzeo de Moderna Arto de Novjorko, la usona Nova Muzeo de Nuntempa Arto kaj ekspozicioj kaj eventoj internacie, ekzemple ĉe *La Triennale* ĉe la Palais de Tokio en Parizo.

Pendleton ofte apudmetas figuraĵon, lingvo, muziko kaj konceptoj de diversaj temoj kiel filozofio kaj gravaj historiaj movadoj, kreante kompleksan verkon kiu permesas multoblajn interpretadojn. Li ofte fokusis gravajn momentojn en la nigrula historio en Usono kiel la Movado por Civila Rajtoj de la 1960-aj jaroj kaj la movado Black Lives Matter (Nigraj vivoj gravas).

## Literaturo 
Linell, Per (1998). Approaching Dialogue. IMPACT: Studies in Language and Society. Vol. 3. Amsterdam: John Benjamins. doi:10.1075/impact.3. ISBN 9789027218339.

## Vidu ankaŭ 
Tekst-arto

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1984
James Coburn

**James Harrison COBURN III** (31an de Aŭgusto, 1928 – 18an de Novembro, 2002) esti usona aktoro de kino kaj televido kiu aperis en pli ol 70 filmoj, ĉefe por agadaj roloj, kaj faris 100 televidajn aperojn dum 45-jara kariero.

Coburn havis fortikan mienon kaj fizikon taŭgajn por nombraj roloj en vakeraj kaj agademaj filmoj. Li ludis duarangajn rolojn en *The Magnificent Seven*, *Hell Is for Heroes*, *The Great Escape*, *Charade* kaj *Hard Times* kaj ankaŭ la ĉefrolon en *Our Man Flint* kaj en ties sekvaĵo *In Like Flint*, ''The President's Analyst*, *Giù la testa*, *Pat Garrett and Billy the Kid*, kaj *Cross of Iron*. En 1998, Coburn ricevis Oskar-premion pro sia duaranga rolo kiel Glen Whitehouse en *Affliction*. En 2002, li ricevis nomumon al premio Primetime Emmy pro Elstara Serieto pro produktaro de *The Mists of Avalon''. 

## Filmoj
* 1959 	Ride Lonesome 	
** Face of a Fugitive 	
* 1960 	The Magnificent Seven 	
* 1962 	Hell Is for Heroes 	
* 1963 	The Great Escape 	
** Charade 	
** Kings of the Sun 	
** The Man from Galveston 	
* 1964 	The Americanization of Emily 	
* 1965 	Major Dundee 	
** A High Wind in Jamaica 	
** The Loved One 	
* 1966 	Our Man Flint 	
** What Did You Do in the War, Daddy? 	
** Dead Heat on a Merry-Go-Round 	
* 1967 	In Like Flint 	
** Waterhole No. 3 	
** The President's Analyst 	
* 1968 	Duffy 	
** Candy 	Dr. A.B. 
* 1969 	Hard Contract 	
* 1970 	Last of the Mobile Hot Shots 	
* 1971 	Duck, You Sucker! 	
* 1972 	The Carey Treatment 	
** The Honkers 	
** A Reason to Live, a Reason to Die 	
* 1973 	Pat Garrett and Billy the Kid, 	Pat Garrett 	
** The Last of Sheila 	
** Harry in Your Pocket 	
* 1974 	The Internecine Project 	
* 1975 Bite the Bullet
** Hard Times 	
** Jackpot 		nefinita filmo
* 1976 	Sky Riders 	
** The Last Hard Men 	
** Midway 	
* 1977 	White Rock 	
** Cross of Iron 	
* 1978 	California Suite 	
* 1979 	Firepower 	
** The Muppet Movie 	
** Goldengirl 	
* 1980 	The Baltimore Bullet 	
** Loving Couples 	
** Mr. Patman 	
* 1981 	High Risk 	
** Looker 	
* 1985 	Martin's Day 	
* 1986 	Death of a Soldier 	
* 1989 	Train to Heaven 	
** Call from Space 		
* 1990 	Young Guns II 	
* 1991 	Hudson Hawk 	
* 1993 	The Hit List 	
** Deadfall 	
** Sister Act 2: Back in the Habit 	
* 1994 	Maverick 	
* 1995 	The Set-Up 	
** The Avenging Angel 	
** Ray Alexander: A Menu for Murder 	
** Christmas Reunion 	
* 1996 	The Disappearance of Kevin Johnson 	
** Eraser 	
** The Nutty Professor 	
* 1997 	Keys to Tulsa 	
** Affliction 	
* 1999 	Payback 	
* 2000 	Intrepid 	
** The Good Doctor 	
* 2001 	Texas Rangers 	
** Proximity 	
** The Yellow Bird 	
** The Man from Elysian Fields 	
** Monsters, Inc. 	
* 2002 	Snow Dogs 	
** American Gun

## Biografio
* Coburn, Robyn L (5a de Aprilo, 2022). *Dervish Dust: The Life and Words of James Coburn*. Potomac Books, Inc. ISBN 978-1640124059 (Hardcover), ASIN B08ZJ8YS2D (Kindle)

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* oficiala retejo 
* en imdb

Kategorio:Usonaj aktoroj
Bezboĵnik

***Bezboĵnik*** estis la nomo de du gazetoj en Sovetunio, nome la jenaj:
* Bezboĵnik (semajna ĵurnalo). Bezboĵnik (ruse – “Безбо́жник”, laŭlitere – Sendiulo) – la ĉefa sovetia periodaĵo kun ateisma enhavo, kiu aperadis en USSR inter 1922 kaj 1941 (kun interrompo en 1935-38). Ĝi estis presporgano de la Centra Konsilio de Unuiĝo de la Batalantaj Sendiuloj. La ĉefredaktoro estis Jemeljan Jaroslavskij (Minej Gubelman), krom li, tie artikolis I. Skvorcov-Stepanov, N. Semaŝko ka. famaj bolŝevistoj-teoriuloj. La redakcio eldonadis ankaŭ aliajn ateismajn eldonojn, kiel “Sendia krokodilo” (Безбожный крокодил), 1924-25, “Sendiulo ĉe ilmaŝino” (Безбожник у станка), 1923-32. La nomo de la gazeto estis elektita pro tio, ke la vorto “ateisto” estis konata nur por pli kleraj legantoj, sed la gazeton devis legi ankaŭ la plej needukitaj amasoj. Krome, la vorto “sendiulo” sonis tiutempe iom aŭdace, provoke – popole ĝi estis foje insulta vorto. Do, la 21.12.1922 aperis la unua numero kun eldonkvanto 15 mil. En la 1924 la eldonkvanto estis jam 50 mil ekzemplerojn, kaj en 1932 – 500 mil!

* Bezboĵnik (monata revuo). Bezboĵnik (ruse – Безбожник, Sendiulo) — ilustrita revuo, organo de la Centra Konsilio kaj de Moskva Regiona Konsilio de Unuiĝo de la Batalantaj Sendiuloj. La revuo estis eldonata en Moskvo ekde 1925 ĝis 1941 (inter 1926 kaj 1932 – dufoje monate). En 1925-32 la ĉefredaktoro estis Jemeljan Jaroslavcev (M. Gubelman), poste – F. Putincev. La revuo estis direktita al amaso de laboristaj legantoj. Ĝi publikigis artikolojn, eseojn, beletraĵojn. Ĝi kritikis religiojn de la marksisma vidpunkto. Krome, la revuo prezentis la sperton de laboro de lokaj organizoj de la Unuiĝo de la Batalantaj Sendiuloj. En ĝi aperadis karikaturoj de la famaj desegnistoj N. Denisovskij, M. Ĉeremniĥ, K. Moor ka. La eldonkvanto de la revuo atingadis 200 mil ekzemplerojn.

Kategorio:Sovetiaj gazetoj
Kategorio:Ateismo
Ottó Balogh

**Ottó Balogh** [balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh Ottó,** estis hungara ekonomikisto. Lia patro estis Sándor Balogh (futbalisto).

 naskiĝis  en Újpest, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1968. Post la diplomo li havis postenon en fabriko, inter 1972–1979 en instituto, inter 1979–1990 en fremdultrafika oficejo, inter 1990–1999 en ministerio. Intertempe li akiris turisman diplomon en la universitato en 1981. Inter 2000-2008 li havis altajn postenojn en firmaoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Phare – határmenti együttműködési programok Magyarországon.* (kunaŭtoro, 1998)
* *Határkőnél. Az osztrák–magyar határon átnyúló együttműködési program hatása és a fejlődés irányai.* (kunaŭtoro, 2000).

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Aŭgusto (Saksio-Gotao-Altenburg)

**Aŭgusto Emilio Leopoldo** (naskiĝinta la  en Gotao, mortinta samloke la ) duko de Saksio-Gotao-Altenburg. Patro lia estis duko Ernesto la 2-a (Saksio-Gotao-Altenburg), sprita kaj karaktera elstarulo.

Edukite inter 1788 kaj 1793 en Ĝenevo, li edzinigis en 1797 Luise Charlotte (Mecklenburg-Schwerin). Post ties morto pro akuŝo, li edzinigis en 1802 Karoline Amalie (Hesio-Kaselo). La patron li posteulis en aprilo 1804, kio iĝis vera beno por la dukujo. Imperiestro Napoleono Bonaparte, pro heroa admiriĝo fare de Aŭgusto, indulgis la duklandon koncerne marodojn kaj militimpostojn. 

Grandanime kaj intertempe eĉ diboĉeme Aŭgusto apogis multon. Kiel artemulo li posedis unu el la plej grandaj kapeloj kaj eĉ mem komponistis. Multflanka konaro, fantazio, anima sentemo kaj ŝercoj igis aloga al ĉiuj kuneston kun li. Liaj leteroj estas riĉaj je surprizaj pensoj. La verko »Emilianische Briefe« (kie li mezen metis siajn inklinojn, sentojn kaj mediojn) neniam finiĝis. Nek estis finita la verko nepresita »Panedone« (»Die All-Luft«), pli fabelo ol romano. Jes ja estis presita »Kyllenion, oder: Auch ich war in Arkadien«, serio da idiliaj bildoj prozaj kun interplektitaj kantoj. Sed »Vierzehn Briefe eines Kartäusers« estis nur traduko de franclingva originalo. Kun Jean Paul kaj Madamo de Staël li flegis leterinterŝanĝon. Goeton li taksis malsimilulo. 
## Fonto
"August" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 2. Leipzig 1905, p. 121
## Eksteraj ligiloj
*Olaf Brühl: "Emil August, der war, was kein deutscher Mann je sein wollte"
*August Beck: ["August. Herzog von Sachsen-Gotha und Altenburg"](https://de.wikisource.org/wiki/ADB:August_(Herzog_von_Sachsen-Gotha_und_Altenburg)) - ĉe: *ADB*, volumo 1, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, p. 681–683
## Notoj
Kornél Pál Bánsági

**Kornél Pál Bánsági** [bAnŝAgi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bánsági Kornél Pál,** ofte nur *Bánsági K. Pál* estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1960, poste li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1964, post 4 jaroj li doktoriĝis. Post la diplomo li estis asistanto 4 jarojn en Teknikuniversitato de Budapeŝto, poste lektoro jaron, sed en 1969 li esploris ankaŭ en universitato en Lepsiko. En la sekvaj jaroj li laboris en pluraj ŝtataj organizaĵoj. Intertempe li kandidatiĝis en 1973 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ekzamenis la intensan evoluon de la hungara ekonomio. Li edziĝis en 1964, poste filino naskiĝis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nyereségadóztatás és vállalati eszközfinanszírozás az új gazdasági mechanizmusban.* (1968)
* *Technikai fejlődés – intenzifikálás.* (disertaĵo, 1973)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo Paco Dia (Ellichleben)

**Preĝejo Paco Dia** (germane: *Dorfkirche Zum Frieden Gottes*) estas protestantisma, baroka halokirko en Ellichleben, kvartalo de Witzleben, Germanujo. Ĝi apartenas al la eklezidistrikto Arnstadt-Ilmenau de la Evangelia Eklezio en Meza Germanujo..

En 1720 estis starigita la nuna kirko sur fundamentaj muroj de antaŭula malfrugotika; ĝi estas modesta kaj la kirkaj turo kaj navo havas ankaŭ neŝmiritaj romp- kaj kvadroŝtonoj. La internon briligas fajna meblaro kun belega ligna volbo kaj duetaĝa galerio sur tri flankoj (de 1722 kaj 1759). Du incendioj de 1170 kaj 1777 ne difektigas ĉi konstruaĵon. La longa navo havas mansardan tegmenton kaj la parapetaj kampoj estas surpentritaj de ĉiraj dekoracioj. Tia motivo iĝis krado malsupre de la suda galerio, ĉe la loĝia enirejo. Pupitra altaro eoste havas interesan strukturon kaj la baptujo datumas el la dua duono de la 15-a jarcento. La uesta turo havas oktangulan supron.

La orgenon kreis en 1776 Johann Daniel Schulze el Milbitz, kun 20 registroj. La orgenfasado estas de 1720/40. Restaŭrado komenciĝis en 2010 kaj finiĝis en 2015; la instrumento suferis vandalismon kaj damaĝojn per pluva akvo ekde la 1960-a jaroj. Ĉirkaŭ la somera solstico okazas orgena koncerto enpreĝeje nome *Sonnenkonzert*: la nomon ŝuldas luma efekto kiu briligas inter la horoj 20:30 kaj 21:00 dum tiuj tagoj la altaran sunartaĵon. 
## Literaturo
* Georg Dehio (prilaboris Stephanie Eißling k.a.): *Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Thüringen*. Deutscher Kunstverlag, 2003, ISBN 3-422-03095-6, p. 278
## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Ellichleben
Ellichleben 
Ellichleben
Nevskij prospekt

**Nevskij prospekt** estas la ĉefstrato de Sankt-Peterburgo, etendiĝanta sur &nbsp;km de la Admiralitato ĝis la Monaĥejo Aleksandro Nevskij. Ĝi transiras la riveron Mojka (Verda Ponto), la Kanalon Gribojedov (Kazana Ponto) kaj la riveron Fontanka (Ponto Aniĉkov). La plej granda larĝo estas 60&nbsp;m (ĉe Gostinij dvor), la plej malgranda estas 25&nbsp;m (ĉe Mojka). La nepara flanko estas neformale nomita la "ombra" flanko, la para flanko estas nomita la "suna" flanko (populara loko por promeni).

Sur moderna Nevskij prospekt estas multaj arkitekturaj monumentoj, muzeoj, teatroj, kaj aliaj kulturaj institucioj. La avenuo apartenas al la historia parto de Sankt-Peterburgo kaj, kune kun la komplekso de monumentoj situantaj ĉi tie, estas enmetita en la liston de Monda heredaĵo de Unesko; ĉi tiu estas unu el la centroj de allogo por turistoj. Inter la plej signifaj kulturaj kaj turismaj lokoj: la admiralitato, Palaco Stroganov, Kazana Katedralo, Domo de Libroj, Gostinij dvor, Nacia Biblioteko de Rusio, Teatro Aleksandra, Komedio-Teatro nomita laŭ N. P. Akimov, Magazeno Elisejevskij, Palaco Aniĉkov kaj Ponto Aniĉkov, Stacio Moskovskij, Monaĥejo Aleksandro Nevskij.

## Bildgalerio 

Petersburg-square.jpg|Palaca placo
Казанский собор и канал.jpg|Kazana katedralo
Sankt-Petěrburg 108.jpg|Nacia Biblioteko de Rusio
Saint-Pétersbourg - Métro - Nevsky Prospekt - IMG 0402.jpg|Metrostacio 
Spb 06-2017 img19 Moskovsky railway station.jpg|Stacio Moskovskij
Alexander Nevsky Monastery SPB.jpg|Monaĥejo Aleksandro Nevskij

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nevskij prospekt (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
* Aleksandro Nevskij

Kategorio:Sankt-Peterburgo
Kategorio:Aleksandro Nevskij
Pacpreĝejo (Jena)

**Packirko** (germane: *Friedenskirche*) estas protestantisma kirko ĉe la angulo inter la stratoj *Humboldtstraße* kaj *Philosophenweg* en Jena, Germanujo. Apartenas la komunumo al la eklezia distrikto Jena ene de la Evangelia Eklezio en Meza Germanujo.

## Historio 
Ĝia unua nomo estis Kirko Johano Georgo laŭ duko Johano Georgo la 2-a (Saksio-Eisenach): tiam temis pri tombeja kirko por Johana Tombejo kaj ĝian konstruon gvidis inter 1686 kaj 1693  Johann Heinrich Gengenbach kaj Johann Leonhard Reinhold. Konstruestro ĝis 1691 estis Johann Mützel kaj en julio 1693 sukcesis solena inaŭguro. En 1743 ĝi fariĝis porgarnizona: La tiam kutima nomo *Garnisonskirche* estiĝis nur en 1946 *Friedenskirche*. 

## Arkitekturo 
La granda halokirko havas kvinflankan ĥorejon kaŭ altan, okangulan altaran turon kun larĝaj pilastroj angulare. Ĝin kovris spajro kun lanterno. Du flankaj navoj borderas kaj eoste estas arko kiu sin aperas en la direkto de la ĥorejo. Restaŭrado estis en 1893 kaj la interno parte alifariĝis, aparte la galerioj. La plafono supre de la galerioj estas pli malalta, dume la lignan spegul-volbon mezan ornamis stukaĵojn (ekz. akantoj kaj laŭrokronoj). La fasado kontentigis siatempajn imponvolon. Ĉe la norda portalo estas reliefo de 1743 kun monogramo de duko Ernesto Aŭgusto la 2-a kaj ornamaj trofeoj. Spegulbildon, kiun kreis en 1930/31 Jürgen Wegener, estas kovrita. La predikeja altaro estis refarita en plia modesteco post 1835 kaj la vitralojn altarejajn faris post 1945 Fritz Körner. La blanka-griza farbado estas de 1960/61. Ene de la kirko troviĝas 13 epitafoj el la 17-a kaj 18-a jarcentoj. Rimarkindas epitafoj por la Tannenberger-oj kun bildoj pri la jesuaj entombigo kaj resurekto. Eoste de la navo estas epitafo por Heinrich Wismar kaj Balthasar Beyer. Tian artaĵon por Franz von Witzendorf kreis eble Johann Samuel Nahl. Ok portretbildoj de ekleziuloj el Jena (de la jarcentoj 17-a kaj 18-a) antaŭe troviĝis en la Miĥaelo-kirko. Portreton komplekorpan de superintendanto Johann Gottlob Marezoll faris en 1828 Louise Seidler.

Orgenon kun 28 registroj sur 2 klavaroj kaj kun pedalo kreis en 1910 Wilhelm Sauer. Saŭer mem ŝanĝis en 1950 la instrumentan dispozicion.

## Literaturo 
* *Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Thüringen.* Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2003, ISBN 3-422-03095-6, 647-648

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo
* zorgado prikirka fare de la societo *Jenaer Kirchbauverein*  
## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Jena
Jena
Preĝejo de Sankta Johano la Baptisto (Reid)

eta|396x396ra
**Preĝejo de Sankta Johano la Baptisto, Reid** estas aŭstralia anglikana preĝejo en la Kanbera antaŭurbo Reid en la Aŭstralia Ĉefurba Teritorio. La preĝejo situas ĉe la angulo de Anzac Parade kaj Constitution Avenue, najbara al la Parlamenta Triangulo, kaj estas la plej malnova pluviva publika konstruaĵo ene de la urbo Kanbero kaj la plej malnova preĝejo en la Aŭstralia Ĉefurba Teritorio. 

La preĝejo Sankta Johano estis priskribita kiel "spirita kaj socia centro" kaj "rifuĝo en la grandurbo." Preterrigardante Lago Burley Griffin hodiaŭ, ĝi restis malgranda angla vilaĝ-stila preĝejo eĉ kiam la ĉefurbo de Aŭstralio kreskis ĉirkaŭ ĝi. kaj gastigis reĝecon dum multaj okazoj.

La preĝejo restas aktiva didomo kaj Kanbera orientilo, kvankam ĝi nun estis ĉirkaŭata de oficejoj kaj loĝkonstruaĵoj. La sonoriloj de la preĝejo Sankta Johano, gisitaj de la sama fandejo kiel la Nacia Kariljono, estas aŭdeblaj de Lago Burley Grifo. St John's Care, loka bonfarado, krizhelpo kaj komunuma organizo aligita kun Anglicare, estas bazita en la preĝeja policdistrikto, kiel estas la muzika grupo de la paroĥo, la Koruso de Sankta Johano. Ĉiujara komunuma foiro estis okazigita en la preĝejoj ekde la 1930-aj jaroj, kun partopreno de lokaj lernejoj, grupoj kaj artorganizoj. En marto 2020, la preĝejo festis sian 175-an datrevenon ekde sia konsekro en 1845.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Kanbero
Kategorio:Kristanismo en Aŭstralio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Aŭstralio
Johano Vilhelmo (Saksio-Eisenach)

**Johano Vilhelmo** (naskiĝinta la  en Friedewald, mortinta la  en Eisenach) estis duko de Saksio-Eisenach originante el la ernesta linio de la Dinastio Wettin. Patro lia estis duko Johano Georgo la 1-a, patrino lia Johanetta von Sayn-Wittgenstein.

## Vivo 
Post kiam forpasis la patro en 1686 eksuverenis lia pli maljuna frato Johano Georgo la 2-a. Post kiam ĉi viro mortis en 1698 ne havante infanojn, Johano Vilhelmo iĝis duko. Laŭ testamento gepatrao el 1685 li ricevis jam en 1686 la grafujon Sayn-Altenkirchen kun ĉiuj privilegioj, por povi permesi al si laŭstatusan vivon. Sub li floradis Eisenach kulture: tion ankaŭ helpis la Kortega Kapelo kies plej elstara membro estis Georg Philipp Telemann.

## Geedzecoj kaj infanoj 
Johann Wilhelm kvarfoje edziĝis havante sume 12 infanojn.
# 1690: Amalia von Nassau-Dietz: la patrino de la duka posteulo Vilhelmo Henriko 
# 1697: Christine Juliane von Baden-Durlach
# 1708: Magdalena Sybille von Sachsen-Weißenfels
# 1727: Marie Christine Felizitas zu Leiningen-Dagsburg-Falkenburg-Heidesheim

Krom Vilhelmo Henriko atingis la adoltan aĝon la jenaj filinoj:
# Johannetta Antoinetta Juliana (1698–1726) 
# Karoline Christine (1699–1743) 
# Charlotte Wilhelmine Juliane (1703–1774)
# Christiane Wilhelmine (1711–1740) 

## Eksteraj ligiloj 
*presitaĵoj de kaj pri Johano Vilhelmo 
* informoj ĉe *thepeerpage.com* 

 
Kategorio:Homoj rilataj al Eisenach
Kategorio:Germanaj dukoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1666
Kategorio:Mortintoj en 1729
Kategorio:Saksio-Eisenach
Inspektora Domo (Jena)

**Inspektora Domo** (germane: *Inspektorhaus*) troviĝas en la strato *Fürstengraben 26* en Jena, Germanujo. Ĝi estiĝis en kunteksto kun la evoluo de la Botanika ĝardeno. La domo ĝuis novign inter 1825–1827 kaj restaŭradon inter 2014–2024.
## Historio 
Goeto, estante de 1776 supera inspektoro pri sciencoj kaj artoj de la granddukujo Saksio-Vajmaro-Eisenach, ofte vizitis Jena. Tasko de li estis tie renovigi la milite detruitan botanikan ĝardenon kaj pensi pri ties evoluigo. En Jena Goeto trovis tempon por ripozumi distance de vajmara rezideja febro kaj renkonti intelektulojn: ekz. la skulptistojn  Christian Daniel Rauch kaj Christian Friedrich Tieck, la arĥitekton kaj pentriston Karl Friedrich Schinkel, la verkiston Karl Ludwig von Knebel, la ĥemiiston Johann Wolfgang Döbereiner k.a.

En 1945 bombavioj de la Aliancanoj detruis partojn de la nordorienta alo kiu ĝis 1949 estis rekonstruitaj laŭ historiaj planoj. En februaro 2024 Friedrich-Schiller-Universitato Jena rericevis la suverenecon pridoma post dek jaroj de restaŭrado; inaŭguro solena estis en junio 2024 fare de ŝtata sekretario Torsten Weil.

Nuntempe la ena Goeta Laboratorio klarigas pri la naturscienca agado de la universala klerulo kiu en novembro 1825, okaze de honoriĝo per doktoreco de la filozofia fakultato, konfesis ke li ŝuldas al la altlernejo de Jena la kompletan sciencistan sinfar-emon. 

## Fonto 
* Thüringer Ministerium für Infrastruktur und Landwirtschaft: *Staatssekretär Torsten Weil bei Einweihung des Goethe-Laboratoriums der Friedrich-Schiller-Universität Jena*, fare de Konstanze Gerling, Erfurto 2.7.2024

## Eksteraj ligiloj 
* "Statische Gebäudesicherung Inspektorhaus"
* Goeta memorloko - ĉe: *thueringen.info*
* "Visit Jena, Inspektorhaus des Botanischen Gartens" (porturistaj etinformoj)

 
 
Jena
Kategorio:Konstruaĵoj en Jena
Jena
Kategorio:Muzeoj en Jena
Institute of Science and Technology Austria

La **Instituto de Scienco kaj Teknologio Aŭstrio** (; akronime **ISTA**) estas postbakalaŭra scienca institucio en Aŭstrio, kiu celas fari avangardan esploradon en la kampo de baza esploro , sekvante la ekzemplon de eksterlandaj institucioj kiel la Weizmann Instituto de Scienco aŭ la Universitato Rockefeller .  La instituto estas bazita sur sia propra leĝo,  kiu estis pasigita en marto 2006. La Instituto de Scienco kaj Teknologio Aŭstrio estas bazita en Maria Gugging, distrikto de Klosterneuburg , norde de Vieno.

Kiel de 2023, ISTA konsistas de 76 esploraj grupoj kovranta la kampojn de kemio, fiziko, astronomio, tera scienco, matematiko, komputila scienco, datuma scienco, biologio kaj neuroscience . Ĝi estas atendita kreski al proksimume 90 esploraj grupoj de 2026 kaj 150 grupoj de 2036 sekvantaj sindevontigoj de la federala ŝtato kaj Malsupra Aŭstrio . Ties diplomita lernejo ofertas interdisciplina doktoreca programo en la viv-, formalaj kaj fizikaj sciencoj. Aktuale de 2022, 320 studentoj estis aliĝintaj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* xista
* BRIDGE Reto
* PERSPEKTIVA Scienco Sperta Centro

Kategorio:Esploraj institutoj en Aŭstrio
Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj en Aŭstrio
Nov-Skotia Muzeo de Natura Historio

La **Nov-Skotia Muzeo de Naturhistorio** estas naturhistorio kaj arkeologia muzeo en Halifakso, Nov-Skotio, Kanado . Ĝi estas parto de la Nova Scotia Museum -sistemo .

La muzeo devenas de 1868.  La kolektoj de la Halifax Mechanics Institute, de la Instituto de Scienco en Halifax, de la provinca ĉefurbo estis postulita iri en muzeon. La unua muzeo en Nov-Skotio malfermiĝis en oktobro 1868. Mikmakoj -artefaktoj estis ekspoziciitaj same kiel scienca ekipaĵo, fosilioj kaj mineraloj, remburitaj bestoj, pentraĵoj kaj presaĵoj.

## Historio 
La konstruaĵo translokiĝis plurajn fojojn, unue de la poŝtejo (1868) al la *Burns & Murray Building* sur Hollis Street en 1898, tiam en 1910 al sekcio de la *Nov-Skotia Teknika Kolegio-Konstruaĵo* sur Spring Garden Road. En 1947 ĝi estis nomita *Nov-Skotia Muzeo de Scienco* .

En 1970, la nuna loko ĉe 1747 Summer Street estis proponita por alĝustigi pli grandajn spacpostulojn. La konstruaĵo havis la taskon reprezenti la naturajn kaj aplikatajn sciencojn same kiel homajn agadojn en la provinco.

En 1993, la muzeopejzaĝo en Nov-Skotio estis reorganizita, kie la muzeo en Halifax iĝas parto de reto de 27 muzeoj en la provinco. Tio rezultigis la faktan Muzeon de Naturhistorio kun ĝia nuna fokuso; la administra fako de la ĝenerala organizo restis endome.

## Kolektoj 
La konstruaĵo havas ses tiel nomatajn galeriojn, nome por arkeologio, botaniko, etnologio, geologio, mamuloj kaj birdoj kaj unu por oceanografio. En la Natura Laboratorio-Muzeo, vizitantoj povas fari eksperimentojn kaj sekvi la projektojn de la muzeo. La botanika fako reprezentas pli ol  specimenojn sole la herbario havas ĉirkaŭ  vaskulajn plantojn, t.e. tiujn kun konduktaj vojoj, kaj  ne-vaskulajn plantojn, plus  fotojn. La geologia sekcio havas pli ol  mineralojn, same kiel proksimume  paleontologiajn trovaĵojn, inkluzive de preskaŭ  bestoj. Estas ankaŭ 10 meteoritoj. La zoologia sekcio sole havas  kontribuojn.

La etnologia sekcio, kiu pro kialoj de tradicio daŭre estas parto de la naturhistoria muzeopejzaĝo, estas nomita *Netukulimk*, laŭ mikmaka vorto . Ĝi estis malfermita kun nova koncepto en junio 2011.

La konstruaĵo ankaŭ enhavas referencan bibliotekon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Muzeo de Natura Historio

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Nov-Skotio
Kategorio:Muzeoj en Kanado
Ippenburg

eta|260ra|
eta|dekstra|260ra|
**Kastelo Ippenburg** - altgermane *Schloss Ippenburg*, platgermane *Slott Ippenborg* - estas nobela akvokastelo en novgotika stilo en la komunumoparto *Lockhausen* de Bad Essen en la distrikto Osnabrück (Malsupra Saksio). Ĝin posedas la nobela familio *Bussche-Ippenburg* dum pli ol 600 jaroj. En la kastela parko inter 1998 kaj 2019 ĉiujare estis okazigitaj ĝardenaj festivaloj. Daŭre inter majo kaj la mezo de aŭgusto dum ĉiuj dimanĉoj kaj landaj festotagoj la parko malfermatas kaj ofte okazas specialaj eventoj.

## Historio 
La kastelo unue estis menciita en 1345 kiel "castrum Ybbenborg". En 1361, Johann von Intholte estis dotigita kun ĝi - li estis ministeriulo, do altranga oficisto, de la diocezo Osnabrück, kiu tiutempe ne nur estis eklezia organizaĵo, sed ankaŭ estis regiona regno. Tamen, la kastelo estis dividita, ĉar en 1358 estis dokumentite ke duono de la Ippenburg apartenis al *Claus von Gesmele*. Antaŭ 1390 ĝi venis en la posedon de Johann von dem Bussche, kiu ĵuris antaŭ la katedrala konsilio de Osnabrück ne konstrui fortikan domon el ŝtono, kun la escepto de kelo. La kastelo, kiu estis konstruita ĉiuokaze, estis malsukcese sieĝita fare de la episkopo de Osnabrück.

La unua kastelo estis renovigita en 1390, verŝajne lige kun translokiĝo de la kastelplaco. En 1421 kapelo en la teretaĝo estis konsekrita. La eksteraj kastelkonstruaĵoj, konstruitaj ĉirkaŭ 1600, estis renovigitaj ĉirkaŭ 1725. La muro kaj la fortikaĵoj ĉirkaŭ la "malnova domo" ankaŭ estis malkonstruitaj, la interna fosaĵo estis plenigita kaj la ceteraj fosaĵoj estis drenitaj. La malfrua mezepoka komplekso estis disfaligita en 1811 ĉar ĝi estis en kadukiĝo.

Plano de la malfrua mezepoka kastelo montras ĉirkaŭfositan kastelon kun duobla ĉirkaŭfosaĵo kaj muro intere La triflugila ĉefkonstruaĵo leviĝas rekte de la akvo kaj ĉirkaŭas mallarĝan rektangulan korton, kiu estas fermita en la sudo per muro kun. alta, pinta arkpordego. Duonligna supra etaĝo leviĝas super masiva bazo farita el ŝtonminejo. Konstruodetaloj inkludas embrazurojn sur la teretaĝo kaj du necesejgolfoj sur la okcidenta flanko. Kortego estis fortikigita kun duoblaj remparoj kaj fosaĵoj.

Norde de la unua kastelo, la familio von dem Bussche havis domegon kun du aloj konstruitaj en baroka stilo en la loko de la hodiaŭa kastelo post la Tridekjara Milito. Ĉi tiu ankaŭ enhavis domkapelon, kies sonorilo el 1724 daŭre ekzistas. Fulmofrapo en 1756 detruis la barokan gablon sur la ĉefa alo de la grandbieno. En 1862 la grandbieno ankaŭ estis disfaligita ĉar ĝi estis en kadukiĝo: La hodiaŭa novgotika kastelo kun pli ol cent ĉambroj estis konstruita sur la fundamentoj de la domego inter 1862 kaj 1867 el grejso de la proksima loko Ibbenbüren.

eta|maldekstra|280ra|
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* kastelo Hünnefeld

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kasteloj en Malsupra Saksio
Kategorio:Akvokasteloj en Germanio
Kategorio:Distrikto Osnabrück
Okinava Instituto de Scienco kaj Teknologio

La **Okinava Instituto de Scienco kaj Teknologio** (; , akronime **OIST**) estas privata interdisciplina diplomiĝa lernejo kiu situas en Onna, Gubernio Okinavo, Japanio .

La Okinava Instituto de Scienco kaj Teknologio estis konstruita fronte al la Orienta Ĉina Maro. Ĝia loko igas la ĝin la plej suda postbakalaŭra instruejo en Japanio.

Ĝi ofertas 5-jaran doktorecan programon en scienco. Pli ol duono de la studentoj kaj profesoroj estas rekrutitaj el ekster Japanio kaj la tuta instruado kaj esplorado estas en la angla   

Ĝin financas la japana ŝtato . En 2019, OIST estis la unua en Japanio kaj la 9a en la mondo laŭ la Natura Indekso pro la proporcio de siaj esploroj publikigitaj en altkvalitaj sciencaj revuoj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Esploraj institutoj pri biologio
Kategorio:Universitatoj en Japanio
Kategorio:Okinavo
Korea Instituto de Scienco kaj Teknologio

eta|Emblemo de KIST.
dekstra|eta|KIST Ĉefa Universitatejo
La **Korea Instituto de Scienco kaj Teknologio** (; , akronime **KIST**) estas nacia organizaĵo por esplorado en Sud-Koreio . KIST kontribuis esploradon kaj evoluon kiel parto de sudkorea ekonomia evoluo, precipe en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj. La organizaĵo havas entute  dungitojn kaj esploristojn.

En 1973, KIST establis la Korea Ocean Research and Development Institute (KORDI). En 1996, KIST establis sekcion en Eŭropo, situanta en Saarbrücken, Germanio por labori por pliigita scienca kunlaboro inter Eŭropo kaj Sud-Koreio. En 2006, KIST establis la organizon KIST Gangneung Institute por labori kun specialeca industria evoluo en Gangwon -provinco.

## Referencoj 
Kategorio:Organizaĵoj en Sud-Koreio
Standing Together (movado)

**Standing Together** (eo: '*S*tarantaj kune:'''*  - ;  - ) estas israela desuba movado, kiu celas kunigi arab-israelanajn kaj judajn israelajn komunumojn. Ĝi estas la plej granda araba-juda desuba movado en la lando.

## Historio 
*Standing Together* estis fondita en 2015, unuavice de individuoj kiuj ankaŭ estis aktivaj en 2011 dum protestoj por socia justeco en Israelo. Multaj de la fondintoj estis membroj de la politika partio Ĥadaŝ.   

*Standing Together* unue fariĝis aktiva en 2015 kaj havis pli ol 5 300 membrojn en aprilo 2024. De 2018, la movado havis pli ol 2 000 registritajn membrojn kaj inter 20 000 kaj 30 000 homoj partoprenis en eventoj de *Standing Together* en tiu jaro. Tamen, same kiel en 2018, en la movado membriĝas pli da judaj israelanoj ol arabaj israelanoj.

## Celaro 
La movado celas certigi ke arabisraelanoj kaj judisraelanoj estas traktataj egalrajte. La gvidantaro havas plimalpli egalan reprezentadon de ĉiu grupo kaj la movado eldonas ĉiujn ĝiajn informmaterialon en la hebrea kaj araba.  

La movado interalie oponas novliberalismon kaj la israelan okupadon de la palestinaj teritorioj. Ĝi celas plenan egalrajtecon por palestinaj civitanoj de Israelo. Pro tio ke la Milito inter Israelo kaj Hamas komencis en oktobro 2023, la movado ludis eminentan rolon en la fortigo de la protestoj ene de la israela socio por ĉesigi la militon kaj liberigi israelanojn (inkl. palestinanojn) de aŭtoritataj kaj ekstremismaj politikaj fortoj. 

### Digno por ĉiuj 
Israelo havas la rajton vivi en paco sen vivgrava minaco, palestinanoj havas ankaŭ la rajton je justeco kaj aŭtonomio, same kiel aliaj rajtas vivi liberegitaj de teokratoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Tech2Peace

## Eksteraj ligiloj 
(ar, en) Oficiala retejo de Standing Together

(en) *Standing Together - Fighting for Peace, Equality and Justice'', YouTube
Kategorio:Politikaj organizaĵoj en Israelo
Kategorio:Maldekstrema politiko en Israelo
Preĝejo Emeriko de Hungario (Nagyréde)

La **paroĥa preĝejo Emeriko de Hungario** estas sakrala konstruaĵo en grandvilaĝo Nagyréde (Hungario).

## Historio 
Dum la mezepoko en tiu areo estis 2 vilaĝoj, en ambaŭ kirkoj. Dum dominado de turkoj jam la unuigita vilaĝo (la nuna Nagyréde) havis komunan preĝdomon. Nova didomo estis konstruita en 1766. La unua matrikula skribo okazis en 1780, la paroĥo estis refondita en 1788, la preĝejo videbla nun estis konstruita en 1874 el la restaĵoj de la malnova. La orgeno estis kreita en 1894, la internaj muroj estis pentritaj en 1939, same interne renovigaj laboroj okazis en 1999.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola, sed antaŭ ĝi krucifikso estas videbla. La fasado estas simetria, meze la turo iomete reliefas. La enirejo estas tra la turo, pli supre estas malgranda ronda fenestro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* leksikono 

Nagyréde
Nagyréde

Nagyréde, római katolikus templom belső tere 2024 01.jpg|Interna spaco
Nagyréde, római katolikus templom belső tere 2024 09.jpg|Predikejo
Nagyréde, római katolikus templom belső tere 2024 19.jpg|Interna spaco
Róza Baranyai

'*** [baranjai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Baranyai Róza,*' estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis *Ottóné Imre*.

 naskiĝis  en Püspökladány, ŝi mortis  en Szeged.
 
## Biografio 
 finis flegistan kurson en 1949, poste ŝi maturiĝis en 1952, pli poste ŝi akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1956. Jam post la kurso ŝi laboris en medicina oficejo ĝis la maturiĝo. Post la diplomo ŝi estis asistanto en Scienca Universitato Attila József ĝuste jardekon, inter 1967–1980 lektoro en alia fakultato, poste docento 4 jarojn. Jam ekde 1958 ŝi plenumis ankaŭ partiajn taskojn por Hungara Socialista Laborista Partio. Intertempe ŝi doktoriĝis en la universitato en 1964, ŝi akitis plian ekonomian diplomon en 1975, fine ŝi kandidatiĝis en 1979 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi traktis sanservan ekonomion kaj vivnivelon. Ŝi edziniĝis en 1959 kaj en la sama jaro ŝi naskis filon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szocialista átalakulás hatása a Szeged környéki mezőgazdasági lakosság munkaviszonyának és életszínvonalának alakulására a felszabadulás után.* (disertaĵo, 1964)
* *Az orvosképzés és a politikai gazdaságtan oktatása.* (1970)
* *Árrendszer a szocialista gazdaságban.* (studenta lernolibro, 1976)
* *Az egészségügy érdekeltségi rendszerének néhány problémája hazánkban.* (disertaĵo, 1979)
* *A három műszakos munkarend alapvető problémái a hazai fekvőbeteg ellátásban.* (1982)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Oktavado (sonefekto)

**Oktavado** estas sonefekto kiu transponas iun sonsignalon unu aŭ plurajn oktavojn supren aŭ malsupren. Male de tonaltŝanĝiloj, kiuj funkcias per bufraj memoroj, la nur elektronika prilaborado de oktaviloj kreas neniun prokraston malhelpantan la ludadon. Iuj oktaviloj estas unuvoĉecaj, aliaj estas plurvoĉecaj kaj ebligas la ludadon de akordoj.

## Vidu ankaŭ 
* Tonaltŝanĝo
* Ekvalizilo
* Flanĝado
* Resono
* Sonmiksilo
* Vibrado

Kategorio:Elektronikaj muzikiloj
Kategorio:Signal-prilaborado
Kategorio:Soninĝenierado
Muriel Shackleton

**Muriel Shackleton** (naskiĝis 1928 kiel Muriel Gill; mortis la 26-an de novembro 2017) estis brita esperantistino. 

Ŝi naskiĝis en  Wibsey, vilaĝo ĉe Bradford. Forlasinte la lernejon 14-jaraĝa, ŝi laboris ĉe teksaĵentrepreno kaj vespere studis stenografion, libro tenadon kaj tajpadon. Post la Dua mondmilito ŝi laboris ĉe Lancasters, firmao kiu liveris
aŭtomatojn al amuzejoj, ĝis 1965, kaj atingis la rangon de oficejestro. 

Ĉirkaŭ 1950 ŝi ekinteresiĝis pri Esperanto. Inter ŝiaj amikinoj estis Audrey Duerden, kaj ili ambaŭ
helpis organizi la UK-on en Harrogate en 1961 kaj jarojn poste la Britan Kongreson tie en 1981. Muriel daŭre aktivis en la Jorkŝira Federacio, deĵorante kiel protokolisto, sekretario kaj prezidanto; kaj dum jardekoj ŝi gvidis la bradfordan lokan grupon. Ŝi forte subtenis la regionan revuon La Blanka Rozo per artikoloj, vortenigmoj, poemoj kaj desegnoj de la kamparo. Ŝia lasta kontribuo – kvizo pri Jorkŝiro – aperis en printempo 2016.

## Referencoj