open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Savignano Centro (stacidomo)

**Savignano Centro** estas fervoja stacio sur la linio Casalecchio-Vignola, administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna. Ĝi priservas la municipan teritorion Savignano sul Panaro.

## Bildgalerio 

Savignano Centro railway station 3.jpg|Stacio
Savignano Centro railway station.jpg|Nomŝildo
Savignano Centro railway station 4.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Savignano sul Panaro

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Savignano sul Panaro
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1938
Františkov (Suchdol nad Lužnicí)

**Františkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Suchdol nad Lužnicí en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi situas sur okcidenta rando de limregionaj arbaroj, sur rivereto Dračice. Ekde sia estiĝo ĝi apartenis al municipo Klikov. Aliro en la vilaĝon estas sur ŝoseoj el Klikov kaj Rapšach kaj sur arbaraj vojoj el Nová Huť, Nová Ves kaj el London. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Františkov situas en katastra teritorio **Klikov** kun areo 11,66&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1794.

Post la jaro 1950, kiam sur la orienta rando de la vilaĝo estis kreita nealirebla limzono, la vivo en Františkov ankoraŭ pli multe silentiĝis.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Františkov (Suchdol nad Lužnicí) - bývalá pila, 2024-03, obr01.jpg|Eksa muelejo
Františkov (Suchdol nad Lužnicí) - hostinec, 2024-03, obr02.jpg|Gastejo
Rapšach - most přes Dračici, 2024-03, obr03.jpg|Ponto trans rivereto Dračice
Františkov (Suchdol nad Lužnicí) - dům čp. 1, 2024-03, obr02.jpg|Domo n-ro 1
Františkov, stavění máje (01).jpg|Levigado de majarbo en Františkov (2009)

Kategorio:Suchdol nad Lužnicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Minado de fererco en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Nebulozo de Andromedo

La ***Nebulozo de Andromedo*** () estas sciencfikcia romano verkita de la sovetia verkisto kaj paleontologo Ivan Efremov. Publikigita en 1957, ĝi estas konsiderata unu el la plej gravaj verkoj de sovetia sciencfikcio. La romano priskribas utopian estontecon, kie homaro atingis altan nivelon de teknologia kaj socia evoluo, kaj esploras temojn pri kosma esplorado, komunismo kaj homa kunlaboro. Ĝi estis tradukita en multajn lingvojn, inkluzive de Esperanto fare de Jurij Finkel , kaj adaptita en samnoma filmo en 1967.

## Superrigardo 
La romano, verkita inter 1955 kaj 1956, estas la unua parto de trilogio, kiun sekvas la novelo *La Koro de Serpento* (1958) kaj la romano *La Horo de Bovo* (1968). Ĝi prezentas efremov-an vizion de komunisma estonteco, kie homoj kunlaboras tutmonde kaj esploras la kosmon per altnivela teknologio. La verko antaŭvidis inventojn kiel borazono, kosmosondiloj, ekzoskeletoj kaj jona propulso, kiuj poste fariĝis realaĵoj aŭ konceptoj en scienco.

## Intrigo 
La rakonto okazas en malproksima estonteco, kie homaro establis tutmondan komunisman civilizon nomitan la "Granda Ringo", kiu kunligas diversajn planedojn per komunikado kaj kosmovojaĝoj. La intrigo sekvas la skipon de la kosmoŝipo *Tantra*, kiu entreprenas mision por esplori la hejmplanedon de eksterterana raso. Dum la vojaĝo, ili malkovras, ke artefarita radioaktiveco detruis preskaŭ ĉiun vivon sur tiu planedo. Tamen, kelkaj kritikistoj notis, ke la ideologia emfazo de la romano pri komunismo povas ŝajni tro didaktika por modernaj legantoj.

## Adaptaĵoj 
La romano estis adaptita en la sovetian filmon *La Nebulozo de Andromedo* (1967), reĝisorita de Jevgenij Ŝerstobitov kaj ĉefroligita de Sergej Stoljarov. La filmo planis esti la unua epizodo de serio, sed pliaj partoj ne estis produktitaj pro la morto de Stoljarov. La filmo restas fidela al la romano, kvankam ĝi simpligas kelkajn filozofiajn temojn pro tempolimoj.

## En Esperant apris 
* *Nebulozo de Andromedo*. tradukita fare de Jurij Finkel kaj eldonita Monda Asembleo Socia, la 11-an de marto 2018, 340 paĝoj, ISBN‎ 978-2369601227 (= MAS-libro 32)

La malantaŭkovrilo priskribas la verko jene:

## Vidu ankaŭ 
* Sciencfikcio
* Utopio
* Kosmoesplorado
* Eksterteranoj en popola kulturo

## Referencoj 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1957
Kategorio:Utopiaj romanoj
Kategorio:Estonteco en romanoj
Kategorio:Kosma opero

Kategorio:Sciencfikcio
Kategorio:Sovetia literaturo
Kategorio:Eksterteranoj
Kategorio:Utopioj
Kategorio:Esperanto-literaturo
Klikov

**Klikov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Suchdol nad Lužnicí en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi situas nordoriente de Suchdol nad Lužnicí. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Klikov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 11,66&nbsp;km². En la katastra teritorio Klikov situas ankaŭ Františkov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Virgulino Maria Neĝa
* Konstruaĵo de lernejo el la jaro 1908

## Vidu ankaŭ
* Nová Ves u Klikova

## Pluaj fotoj 

Klikov, kaplička.jpg|Kapeleto
Žabárna.jpg|Žabárna
Klikov, keramička.jpg|Ceramika fabriketo
Klikov, autobusová zastávka.jpg|Aŭtobusa haltejo
Klikov, Husova.jpg|Strato Husova ulice
Klikov, Husova, začátek obce.jpg|Strato Husova ulice
Klikov, Husova, kaplička.jpg|Kapeleto en strato&nbsp;Husova ulice
Klikov, křižovatka.jpg|Vojkruciĝo

Kategorio:Suchdol nad Lužnicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Hrdlořezy (Suchdol nad Lužnicí)

**Hrdlořezy** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Suchdol nad Lužnicí en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi situas proksimume 3 km sude de Suchdol nad Lužnicí. Estas ĉi tie registritaj 78 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Kondukas tra ĉi tie fervojlinio České Velenice – Veselí nad Lužnicí, sur kiu estas establita fervoja haltejo *Hrdlořezy.*

Hrdlořezy situas en katastra teritorio **Hrdlořezy u Suchdola nad Lužnicí** kun areo 18,39&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1390.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano

Kategorio:Suchdol nad Lužnicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Belorusiaj fervojoj

**Belorusiaj fervojoj** (, ) estas ŝtata funkciigisto de fervojaj linioj en Belorusio; ŝtata belorusa asocio subigita al la Ministerio pri Transporto kaj Komunikado de la Respubliko Belorusio, kiu inkluzivas 84 organizaĵojn kaj 3 reprezentajn oficejojn. Ĝi funkcias ene de siaj nunaj limoj ekde 1953. En decembro 1991, ĝi apartiĝis de la unuigita fervojo de la antaŭa Sovetunio kaj sendependiĝis. La tuta funkcia longo de la fervojoj estas &nbsp;km, el kiuj &nbsp;km estas elektrizitaj (01.01.2019).

La  estis aljuĝita la Atestilo de Honoro de la Kabineto de Ministroj de la Respubliko de Belorusio.

## Mapo 
centra|440ra|eta|

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Fervojo en Belorusio
Ponte Ronca (stacidomo)

**Ponte Ronca** estas fervoja stacio sur la linio Casalecchio-Vignola administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna. Ĝi priservas la lokon Ponte Ronca, vilaĝeton de la municipo Zola Predosa.

## Bildgalerio 

Stazione di Ponte Ronca 2020-01-01.jpg|Kajo kaj trako
Stazione di Ponte Ronca 2020-01-01 7.jpg|Bicikla rako

## Vidu ankaŭ 
* Zola Predosa

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Zola Predosa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1938
Ĵlobin (stacidomo)

**Ĵlobin** (, ) estas fervoja stacio en urbo Ĵlobino. La Ĵlobin-nabo konsistas el la sekvaj stacioj: Ĵlobin-Sartiravalni, Ĵlobin-Paŭnoĉni, Ĵlobin-Zaĥodni, Ĵlobin-Padolski kaj Virski.

centra|280ra|eta|Stacio kaj trajno

## Vidu ankaŭ 
* Ĵlobino
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Ĵlobin en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Ĵlobin
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Svetlahorsk-na-Bjarezinje (stacidomo)

**Svetlahorsk-na-Bjarezinje** (, ) estas fervoja stacio de la Homela filio de la Belorusiaj fervojoj en la distrikto Svetlahorsk de la Homela regiono. Ĝi situas en la urbo Svetlahorsk.

## Bildgalerio 

Train Station - the waiting zone - panoramio.jpg|Atendejo
Svietlahorsk railway station (1).jpg|Trakoj
Svetlahorsk railway station-BY.jpg|Neĝa vetero

## Vidu ankaŭ 
* Svetlahorsk
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Svetlahorsk-na-Bjarezinje en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Svetlahorsk
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Marianna Kékes

'*** [kEkeŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kékes Marianna*' estis hungara altlerneja instruisto. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis *Mikó Pálné* aŭ *Mikó Marianna*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1938, poste ŝi akiris pedagogian diplomon speciale al la franca lingvo en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1945. Post la diplomo ŝi praktikadis 3 jarojn en edukcentro, poste ŝi instruis 2 jarojn en lernejoj. En Instituto Lenin ŝi estis asistanto (1950–1952), lektoro (1952–1956), dum en 1953 ŝi akiris licencon pri la rusa lingvo. Inter 1957–1968 ŝi estis lektoro en la Scienca Universitato Loránd Eötvös kaj docento (1968–1986). Intertempe ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1966, ŝi doktoriĝis en 1992 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝia ĉefa esplortereno estis teoria de instruado de la fremdaj lingvoj. Ŝi edziniĝis kaj naskis 2 gefilojn. Ŝi ricevis solan premion en 1954.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar nyelv tankönyve. Orosz nyelven.* (ruse, 1953)
* *Az alkalmazott nyelvészet néhány kérdése a hatékony idegennyelv-oktatásban.* (disertaĵo, 1964)
* *Francia nyelv kezdők részére.* (studenta lernolibro, 1966; 2-a eldono: 1974, reeldonoj: 1967–1983)
* *Középfokú francia társalgási és külkereskedelmi nyelvkönyv.* (kunaŭtoro, 1974)
* *Francia szakmai társalgás és szöveggyűjtemény.* (studenta lernolibro, 1989; 3-a eldono: 1993)
* *Régi-új rend a szóállomány bemutatásában.* (1991)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Makatea fruktokolombo

La **Makatea fruktokolombo**, *Ptilinopus chalcurus*, laŭ kio ankaŭ *Flavvosta fruktokolombo*, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de la insulo Makatea de Tuamotuoj en Franca Polinezio. 

Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj eĉ apuda vilaĝoj. Tiu birdo estas proksimume 20&nbsp;cm alta kaj havas plumaron de plejparte verdaj plumoj kun malhelpurpuraj krono kaj frunto, palaj verdecgrizaj gorĝo kaj brusto, fenditaj malsupraj brustaj plumoj produktantaj vicojn de ombroj kiuj aperas kiel strioj, flavaj subaj partoj, oranĝkoloraj antaŭe. La flugilplumoj de la birdo estas randflavaj. 

Dum ĝi daŭre estas minacata de habitatoperdo, malpliiĝo de minado ekde meze de la 1960-aj jaroj helpis revegetiĝon kaj ŝajne estas stabiligita populacionombroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Bärenstein (Turingio)

eta|Ursŝtona Kabano kun memortabulo

**Bärenstein** (laŭvorte: *Ursa Ŝtono*) estas memorŝtono kaj ekskursocelo situanta inter Akvobaraĵo Lütschetal kaj Dörrberg (Germanujo). 

Estante sur arbara monteto ĝi informas pri la pafmortigo de la lasta bruna urso en Turingio. Ĉi heroaĵon faris la subdistrikta ĉefforstisto  en la 14.8.1671. Ne malproksimas la pinto de monteto *Waldsberg* (kun alteco de ĉ. 700 metroj). Vanden de kabaneto *Bärensteinhütte* oni muntis krome informtabulon kie tekstas: *Der Bärenstein gibt Kunde davon, daß der Förster Hans Balthasar Harras am 14. August 1671 an dieser Stelle einen der letzten Bären des Thüringer Waldes erlegt hat.* Per tio la tuto iel relativiĝas koncerne la malaperon de brunursa vivo en la Turingia Arbaro. 

## Eksteraj ligiloj
*rondmarŝada propono sur la municipa paĝaro de Geratal

## Referencoj 
Kategorio:Monumentoj en Turingio
Kategorio:Turingia Arbaro
Kategorio:Ursoj en populara kulturo
Kategorio:Gräfenroda
Ruĝventra fruktokolombo

La **Ruĝventra fruktokolombo**, *Ptilinopus greyi*, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de arbaroj de malaltaj teroj  de la insuloj de Nov-Kaledonio, Santakruzaj insuloj (Salomonoj), kaj Vanuatuo, kaj ĝi estas ofta en plimulto de sia teritorio.

La Ruĝventra fruktokolombo estas ĝenerale verdeca, sed havas rimarkindan purpur-ruĝajn kronon kaj areon en centra ventro, kio nomigas la specion laŭ ordinara nomo. La kapo kaj kolo estas verdece helgrizaj kaj la brustio pli helverda. La beko estas malhelgriza, la mentono flaveca, la iriso oranĝa kaj la malhelverdaj flugilplumoj havas iom da flavaj randoj.

Plenkreskuloj de ambaŭ seksoj estas tre similaj, kvankam la ventra areo estas iom pli malgranda ĉe inoj. Al junuloj esence mankas la purpur-ruĝaj krono kaj areo en centra ventro, kio kondukas al eblaj konfuzoj kun la Tanna fruktokolombo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Melanezio
Kategorio:Birdoj de Nov-Kaledonio
Spáleniště (Rapšach)

**Spáleniště** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Rapšach en distrikto Jindřichův Hradec en regiono de Okcidenta Vitorazio. Ĝi situas proksimume 1 km sudoriente de Rapšach. En la jaro [[]] ĉi tie vivis . Plimulto de domoj estas konstruita laŭlonge laŭ ŝoseo. Sur la suda rando de Spáleniště estas vojkruciĝo; rekte kondukas ŝoseo al la resto de vilaĝo Kunšach (2&nbsp;km) kaj en municipon Halámky, maldekstre al la ŝtatlimo kaj en la aŭstran kampurbon Brand-Nagelberg (4&nbsp;km).

Estas ĉi tie translima kunigo sur turisma pado Spáleniště – Brand.

Spáleniště situas en katastra teritorio **Rapšach**.

## Historio 
Spáleniště estas pli nova domaro, sur loko de bruligita arbaro ĝi estis fondita en la jaroj 1823 ĝis 1834. Ĝia estiĝo estis vokita pro malsato pri parceloj. Ekloĝis ĉi tie homoj, kiuj ne ricevis parcelojn en Rapšach. La loĝantaro estis miksita, ĉeĥoj kaj germanoj. Krom malavantaĝaj agrikulturaj agadoj, plektado de korboj kaj laboroj en arbaro kaj en minejoj, homoj ekvojaĝis al laboro ekster la domaro. En la intermilita tempo ĉi tie vivis 420&nbsp;ĉeĥoj kaj 65 germanoj, en la jaro 1920 estis konstruita municipa lernejo. Post la jaro 1948 Spáleniště venis en limregionan zonon, eksidis ĉi tie Limgardistaro, kiu proksime, sur loko nomata Tokániště, konstruis kazernon.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Spaleniste-2013-07-14-Dum121.JPG|Domaro Spáleniště
Spaleniste-2013-07-14-Domy104a107.JPG|Domaro Spáleniště

## Referencoj
Kategorio:Rapšach
Kategorio:Domaroj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Okcidenta Vitorazio
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Rapa fruktokolombo

La **Rapa fruktokolombo**, *Ptilinopus huttoni*, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de la insulo Rapa Iti en Franca Polinezio. La specio estis klasigita kiel Draste Endanĝerigita fare de la IUCN Ruĝa Listo en 2018 pro sia malgranda populacio kaj supozebla plua malpliiĝo. La Rapa fruktokolombo ĉefe manĝas karnecajn fruktojn. Ilia natura habitato estas tropikaj kaj subtropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj ĝi havas etendon de 30 km². Ĝi estas minacata pro habitatoperdo okazigita de senarbarigo kaj enportitaj specioj. Efika teroprotektado kaj administrado povus pliigi la kvaliton de vivejo por la specio. Kroma esplorado en populaciodinamiko kaj en la efiko de minacoj al la specio povas doni pli bonan komprenon de la konservadpraktikoj bezonataj.

## Priskribo kaj teritorio 
La Rapa fruktokolombo estas proksimume 31 centimetrojn alta, kio faras ĝin mezgranda kolombo. Ĝi estas bunta birdo, kun plejparte verda plumaro, precipe ĉe siaj flugiloj. Ĝiaj antaŭaj partoj (kapo, kolo, brusto, supra dorso) havas blugrizan plumaron. Ĝi havas flavan malsupran ventron kun roz-purpura bendo sub siaj brustoplumoj. Karakterizaĵo de la Rapa fruktokolombo estas ĝia hele rozkolora krono, sur la vizaĝo inter la okuloj.

Kiel indikas ilia nomo, la Rapa fruktokolombo ĉefe manĝas karnoplenajn fruktojn de la diversaj arboj sur la insulo, same kiel nektaron de kelkaj floroj. Estas multaj produktivaj indiĝenaj berarboj sur Rapa Iti kiu subtenas la kolombon. Dum la fraggujavo estas enpenetra specio kaj kaŭzo de medimalkresko, eble ĝi estas ankaŭ manĝofonto por la kolombo. Ili manĝas dum ili ripozas en la arbo kaj plukas aŭ atingas la fruktojn. Ĉar ili estas pli pezaj ol iuj aliaj fruktokolomboj, la Rapa fruktokolombo ne moviĝas eksteren ĝis la fino de la branĉoj, kaj anstataŭe devas elfari multajn tordaĵojn por atingi la frukton.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Adolphe-Simon Neboux

**Adolphe-Simon NEBOUX** (1806–1844) estis franca kuracisto kaj natursciencisto kiu akompanis la fregaton *Vénus* estrita de la Admiralo Abel Aubert du Petit-Thouars inter la jaroj 1836 kaj 1839, vizitanta la marbordon de Pacifiko de Nordameriko kaj la Galapagoj.

Inter specioj kiujn li priskribis estas la Forkovosta mevo kaj la Blankkrona fruktokolombo. En Galapagoj, li kolektis specimenojn de Galapaga turto, Galapaga hirundo (*Progne modesta*), Mezgrunda geospizo (*Geospiza fortis*) kaj de Kakta geospizo (*Geospiza scandens*) &mdash; tiuj specimenoj estis poste prezentita en la ''Museum d'Histoire Naturelle* en 1839. Li estis honorita en la sciencaj nomoj de la Blukrura naivulo (*Sula nebouxii*) kaj de la Blankanuka sciuro (*Sciurus nebouxii*).

## Verkoj asociaj kun Adolphe-Simon Neboux 
* *Description d'oiseaux nouveaux recueillis pendant l'expedition de la Venus''. (1840), Revue Zoologique 3 : 289–291.

## Referencoj
Kategorio:Francaj ornitologoj
Kategorio:Francaj natursciencistoj
Asipoviĉi-1 (stacidomo)

**Asipoviĉi-1** (, ) estas fervoja stacio de la Mahilova branĉo de la Belorusiaj fervojoj en la distrikto Asipoviĉi de la Mahilova regiono. Ĝi situas en la urbo Asipoviĉi.

## Bildgalerio 

BCH 2M62U-0316 DDB1 Osipovichi (29163342321).jpg|Trajno
Asipovičy 02.JPG|Stacio
Belarusian Railway ChME3-2014 2007-08 Asipovichy I 1186231969.JPG|Lokomotivoj

## Vidu ankaŭ 
* Asipoviĉi
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Asipoviĉi-1 en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Asipoviĉi
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Hendersona fruktokolombo

La **Hendersona fruktokolombo**, *Ptilinopus insularis*, laŭ kio nomita ankaŭ *Insula fruktokolombo* aŭ *Hendersoninsula fruktokolombo*, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de la Insulo Henderson en la Pitkarna Insularo.

## Aspekto 
La Hendersona fruktokolombo gamas inter 20 kaj 25 cm de grando. La frunto kaj krono estas skarlat-purpuraj kun mallarĝa flava bordo ĉirkaŭ ili. Ilia gorĝo kaj eknuko estas blankaj. Ilia nuko, kolo kaj brusto estas helgrizaj, nuance al la brilflava ventro. Ilia dorso kaj flugiloj estas malhelverdaj kun flavo en la randoj. La vostofinto estas mikso de grizo kaj flavo. La piedoj estas brile rozkoloraj. La  inoj estas iom malsimilaj. Kvankam ĝenerale ili estas similaj, ilia krono estas pli malhelverdaj, kaj iliaj flugiloj kaj brusto havas flavajn bordojn.

## Habitato 
La Hendersona fruktokolombo estas endemia de la Insulo Henderson en la sudpacifika Pitkarna Insularo, kiu estas britia transmara teritorio en Oceanio.

Ilia natura vivmedio estas tropikaj malsekaj arbustaroj de malaltaj teroj, kiuj estis iam kunhavataj kun tri aliaj endemiaj specioj de de kolomboj, nun formortintaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Miŝima (Ŝizuoka)

**Miŝima** () estas urbego en  ĉefa insulo Honŝuo, en Taiheja Megalopolo, en regiono Ĉubu, Gubernio Ŝizuoka en Japanio.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 Miŝima havis populacion de . En la 1980-aj jaroj ĝi atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) kaj kulminis en la 2010-aj jaroj, poste la loĝantaro malpliiĝas.

## Geografio 
Miŝima situas sur kolo de duoninsulo Izu kaj en la promontoroj de la Fuĵi-Monto. Rivero trafluas la urbon. Numazu kaj la maro troviĝas nur 5, Fuĝi (urbo) 22,  Ito (Ŝizuoka) 23, Hiratsuka 45, Ŝimoda 50, gubernia sidejo Ŝizuoka (urbo) 51, Jokohamo 76, ĉefurbo Tokio 82, kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/mishima_japan/tokyo_japan.

## Historio 
Miŝima estas antikva urbo iam ĉirkaŭ la ŝintoa sanktejo Miŝima. Sub la administra sistemo Ritsuryō establita en la Nara-epoko Miŝima fariĝis provinca ĉefurbo. La Edo-periodo portis prosperon fare de poŝta stacio. La areo estis parto de Gubernio Ŝizuoka ekde 1876. Laŭ la moderna municipa sistemo de 1889 la areo estis reorganizita kiel urbo Miŝima. La unua trajno alvenis en 1898, krome tunelo tre helpin la fervojan ligon ekde 1934. En la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj proksimaj vilaĝoj aliĝis al Miŝima, kiu ricevis urbostatuson en 1941. La loka stacidomo fariĝis haltejo de la Tōkaidō Ŝinkanseno ekde 1969 kaŭzante pligrandiĝon de la loĝantaro, ĉar la linio ebligis navedi al Tokio.

## Ekonomio 
Miŝima estas grava industria centro en la gubernio. La plej grava uzino estas la fervoja riparejo. Ekzistas ankaŭ navedantoj eĉ al Tokio.

## Edukado 
En Miŝima universitato, krome instalaĵo de alia universitato, ankaŭ altlernejo funkcias.

## Trafiko 
Miŝima aŭtovoje kaj fervoje estas ligata al ceteraj urboj de la gubernio, eĉ Tōkaidō Ŝinkanseno haltas ĉi tie. 

## Klimato 
Miŝima situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj mildaj vintroj. La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . La jarpluvo averaĝas 1868 milimetrojn. En ĉiuj monatoj pluvas, vintre iomete malpli.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* ĉiujara festivalo
* muzeoj

## Ĝemelurboj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Ruĝliphara fruktokolombo

La **Ruĝliphara fruktokolombo** aŭ *liphara fruktokolombo*, *Ptilinopus mercierii*, estis mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de Franca Polinezio. La lasta registro de la subspecio *P. m. tristrami* okazis en Hiva Oa, en 1922. Ilia formorto estis atribuita al la predado fare de enmetita kornostrigo (*Bubo virginianus*), same kiel fare de same enportitaj ratoj kaj katoj. En 1994, ĝi estis listigita kiel formortita specio en la  Ruĝa Listo de IUCN de Endanĝerigitaj Specioj.

## Aspekto 
La ruĝliphara fruktkolombo estis 21 ĝis 23 cm longa. La kapo, brusto kaj kolo estis verdecgrizaj, kaj la vosto estis mallonga, preskaŭ kvadratforma. La subparta plumaro estis de orflava koloro. Ili havis purpurruĝajn kronon, bridan areon inter bekobazo kaj subokulo (kio nomigas la specion en la ordinara nomo) kaj piedojn.

Ĝi estis simila laŭ aspekto al la Blankkrona fruktokolombo (*Ptilinopus dupetithouarsii*).

## Distribuado kaj vivmedio 
La ruĝliphara fruktkolombo estis endemia de la Markizinsuloj en Franca Polinezio. La nomiga subspecio troviĝis en la insulo Nuku Hiva, kaj la subspecio *P. m. tristrami* troviĝis en la insulo Hiva Oa. Estinte priskribita kiel arborema, la ruĝliphara fruktkolombo vivis en montararbaroj, kutime pli altaj ol tiuj de la Blankkrona fruktokolombo, je altaĵoj de almenaŭ 1 370 m super marnivelo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Brandlín

Nomon **Brandlín** havas pluraj setlejoj:

* Brandlín (Volfířov), parto de municipo Volfířov en distrikto Jindřichův Hradec
* Brandlín (Tučapy), parto de municipo Tučapy en distrikto Tábor
Brandlín (Volfířov)

**Brandlín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Volfířov en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 7&nbsp;km nordokcidente de Volfířov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Brandlín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,72&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.

## Loĝantaro
## Naskiĝintoj 
* Bohumil Kudrna (1920–1991), kanoisto

## Pluaj fotoj 

P9274701-Brandlin-JH-2009-09-27-StredObce.JPG|Meze de la municipo
Brandlin-JH-2009-09-27-PomnikTGM.JPG|Monumento

Kategorio:Volfířov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Velká Lhota (Volfířov)

**Velká Lhota** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Volfířov en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 9,5&nbsp;km nordokcidente de Dačice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Velká Lhota situas en katastra teritorio **Velká Lhota u Dačic** kun areo 3,9&nbsp;km². En la katastra teritorio Velká Lhota u Dačic situas ankaŭ Poldovka.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1385.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Du preĝejoj

## Naskiĝintoj
* Zdeněk Tvrz (1902–1942), oficiro de ĉeĥoslovaka armeo, ekzekutita fare de nazioj

## Pluaj fotoj 

Roubenka VL.JPG|Velká Lhota
Velká Lhota (03).jpg|Velká Lhota
Velká Lhota(Volfířov)-evangelické kostely.jpg|Velká Lhota - du preĝejoj

### Panoramo
Kategorio:Volfířov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
István Pongrácz (sanktulo)

**István Pongrácz** [iŝtvAn pongrAc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pongrácz István** estis hungara sanktulo (ekde 1995) pastro, jezuita monaĥo, martiro. Li estas unu el la tri sanktaj martiroj de Kassa/Košice.

István Pongrácz naskiĝis en 1582 en Alvinc (Transilvanio, nuntempa Vințu de Jos en Rumanio), li mortis  en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Košice en Slovakio).
 
## Biografio 
István Pongrácz lernis en jezuita kolegio en Kolozsvár kaj li aliĝis al la jezuitoj en 1602. Li trejnadis en Brünn, poste li studis en Klagenfurt, Laibach kaj Graz. En 1615 li finis la teologion kaj pastriĝis en Graz. En la sama jaro li fondis jezuitan kolegion en Homonna. En 1619 li estis sendita al Kassa por helpi la malmultajn katolikojn. Iom poste armeo de György Rákóczi la 1-a (ili estis protestantoj) okupis Kassa-n. István Pongrácz kaj aliaj du katolikaj pastroj estis arestitaj. Soldatoj postulis, ke ili apostatiĝu kaj akceptu la kalvinismon. Kiam la pastroj rifuzis tion, la soldatoj torturis ilin ĝismorte. La 3 korpoj estis forĵetitaj, tamen retrovitaj kaj entombigitaj en la ĉirkaŭaĵo de Kassa. En 1636 ili estis translokigitaj al Nagyszombat.
 
La beatigo de la martiroj de Kassa komenciĝis en 1628 kaj ili estis beatigitaj en 1905 fare Pio la 10-a. Johano Paŭlo la 2-a kanonigis ilin en 1995 en Košice dum papa vizito en Slovakio. Ilia festotago estas la 7-an de septembro, la liturgia kalendaro de la jezuita ordeno havas aldonan feston de la Martiroj de la Reformacio en Eŭropo la 19-an de januaro.

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj sanktuloj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj martiroj
Poldovka

**Poldovka** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Volfířov en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km norde de Velká Lhota sur deklivo de monto Hradisko. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Poldovka situas en katastra teritorio **Velká Lhota u Dačic** kun areo 3,9&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1798 sur loko de nuligita korto kaj ĝi estis nomita laŭ grafo Leopold Franz Podstatský-Lichtenštejn.

## Loĝantaro
## Panoramo
Kategorio:Volfířov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Alfred John North

**Alfred John NORTH** (11a de Junio 1855 – 6a de Majo 1917) estis aŭstralia ornitologo.

North naskiĝis en Melburno kaj edukiĝis en la *Melbourne Grammar School*. Li estis nomumita en la *Australian Museum*, Sidnejo, en 1886 kaj ricevis fiksan postenon tie kvin jarojn poste.

Li verkis *List of the Insectivorous Birds of New South Wales* (Listo de insektovoraj birdoj de Novsudkimrio, 1897) kaj *Descriptive Catalogue of the Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania* (Priskriba katalogo de nestoj kaj ovoj de birdoj trovitaj kaj reproduktantaj en Aŭstralio kaj Tasmanio, 1889) kun George Barnard kiel kunverkisto. Li priskribis nombrajn birdojn por la unua fojo, multaj el ili en *Victorian Naturalist*, gazeto de la *Field Naturalists Club of Victoria* de kiu li estis fondomembro.

## Referencoj
*North, Alfred John (1855 - 1917) ĉe Bright Sparcs, Universitato de Melburno

Kategorio:Aŭstraliaj ornitologoj
Krontufa fruktokolombo

La **Krontufa fruktokolombo**, *Ptilinopus coronulatus*, nomita ankaŭ *Buntokapa fruktokolombo*, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de Nov-Gvineo. Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj, aparte en montetara tereno. 

## Aspekto 
Tiu birdospecio estas karakterizata pro rimarkinda kresto aŭ "krontufo" de plumoj en ĝia kapo kaj havas distingigan, altatonan alvokon. La Krontufa fruktokolombo estas brilkolora birdo kun bunta kapo, verdaj kolo, dorso kaj brusto, kaj flava ventro. Pli precize la kapobildo konsistas el griza ĝenerala areo, helgriza al blankeca frunto, apartigita per brilflava larĝa strio de la nuko kie floras plumettufo. La iriso estas oranĝa, la bekopinto flava kaj la malsupra makzelo griza. La flugilplumoj kaj vostoplumoj estas smeralde malhelversaj kun flavecaj randoj pli fajnaj en vostoplumoj. La piedoj estas ruĝaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Blukrona fruktokolombo

La **Blukrona fruktokolombo**, *Ptilinopus monacha*, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de la nordaj Molukoj. Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj mangrovejoj kaj ruraj ĝardenoj. La specio estas minacata pro habitatoperdo.

Tiu kolombo estas tre helverda ĝenerale kun rimarkinda helblua areo inter brusto kaj ventro, flava malsupra ventro, smeraldverdaj flugilplumoj, kaj bunta kapo konsistanta el helbluaj frunto kaj brido, apartigitaj per brilflava strio el la brido, antaŭ la okulo ĝis la kapoverto. Ankaŭ la mentono estas flava. La irisoj estas oranĝaj kaj la piedoj purpurruĝaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Radlice

Nomon **Radlice** havas pluraj setlejoj:
;Ĉeĥio
* Radlice (Prago) – konsisto de Prago
* Radlice (Volfířov) – parto de municipo Volfířov en distrikto Jindřichův Hradec
* Radlice (Barchovice) – parto de municipo Barchovice en distrikto Kolín
;Pollando
* Radlice (distrikto Choszczno) – vilaĝo en komunumo Choszczno en Okcidentpomeria provinco
Lipová (Volfířov)

**Lipová** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Volfířov en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Volfířov. Estas ĉi tie registritaj 9 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Lipová situas en katastra teritorio **Řečice** kun areo 6,56&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1793.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Volfířov, Lipová, main street.jpg|Ununura ŝoseo en Lipová
Volfířov, Lipová, small pond.jpg|Fiŝlago oriente de la vilaĝo
Volfířov, Lipová, house No 2.jpg|Domo n-ro 1

Kategorio:Volfířov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Radlice (Barchovice)

**Radlice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Barchovice, en distrikto Kolín. Ĝi troviĝas 2 km sudokcidente de Barchovice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Radlice situas en katastra teritorio **Radlice u Barchovic** kun areo 11,46&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1228.

## Loĝantaro
## Naskiĝintoj 
* Alois Richard Nykl (1885–1958) – lingvisto, arabisto, hispanisto

## Pluaj fotografioj 

Barchovice, Radlice, north part.jpg|Radlice
Barchovice, Radlice, road No. 334.jpg|Radlice
Barchovice, Radlice, house No. 41.jpg|Radlice
Barchovice, Radlice, small pond.jpg|Radlice

Kategorio:Barchovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kolín
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Korala fruktokolombo

La **Korala fruktokolombo**, *Ptilinopus coralensis*, kaj ankaŭ *Atola fruktokolombo*, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de la insuloj Tuamotuoj en Franca Polinezio. Ĝi estas minacata de habitatoperdo.

Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj plantejoj. Tiu birdo estas proksimume 20&nbsp;cm alta kaj havas plumaron de plejparte verdaj plumoj kun malhelpurpura krono kaj herlverda frunto, palaj verdecgrizaj gorĝo kaj brusto, fenditaj malsupraj brustaj plumoj produktantaj vicojn de ombroj kiuj aperas kiel strioj, flavecaj subaj partoj. La beko estas flavoranĝa kaj la kruroj estas ruĝaj. 

## Distribuado kaj populacio 
La atola fruktokolombo estas disvastigita ĉie en la insuloj Tuamotuoj, Franca Polinezio. En esploro de 1999 ĝi estis trovita neofta sur kvin el ok vizititaj insuloj, sed aliaj trovis ĝin abunda sur kelkaj atoloj kiuj restis liberaj de la detruoj fare de enkondukitaj predantoj.

## Ekologio 
La atola fruktokolombo estas la nura kolombo en la mondo kiu en la tropika Pacifiko adaptiĝis ekskluzive al malaltaj koralaj atoloj. Ĝi vivas en arbaroj kaj forlasitaj kokosplantejoj. Ĝi ĉefe manĝas insektojn kaj semojn, kutime surgrunde. Tiu specio manĝas ankaŭ la foliojn de la "tafano" aŭ "kahaia" (*Guettarda speciosa*) arboj kun odoraj floroj.

## Minacoj 
La atola fruktokolombo estas minacata de predado fare de ratoj kiuj establis koloniojn sur malgranda nombro da insuloj kie ĉi tiu kolombo vivas. La specio ankaŭ estas vundebla pro habitatodetruo okazigita ĉefe pro senarbarigo kaj la detruo de malnovaj, forlasitaj kokosplantejoj. La specio estas sufiĉe malsovaĝiĝebla kaj estas malofta en loĝataj areoj igante ĉasadon ebla minaco.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Flavbenda fruktokolombo

La **Flavbenda fruktokolombo**, *Ptilinopus solomonensis*, laŭ kio ankaŭ *Salomona fruktokolombo*, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi troviĝas en Bismarkoj kaj Salomonoj. Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

La Biaka fruktokolombo (*P. speciosus*) estis iam konsiderata samspecia, sed ĝi estis disigita kiel aparta specio fare de IOC en 2021.

Temas pri verda kolombo kun flava ventro, kies masklo montras violajn frunton kaj kronon kaj bruston, apartigita de la verda gorĝo per sufiĉe larĝa flava bendo kun formo de duonluno, kiu nomigas la specion. La bekoj estas malhelgrizaj kaj la piedoj ruĝaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Blankkrona fruktokolombo

La **Blankkrona fruktokolombo**, *Ptilinopus dupetithouarsii*, nomita surloke ***kuku***, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estis priskribita de la franca natursciencisto kaj kuracisto Adolphe-Simon Neboux en 1840. Ĝi estas endemio de la Markizinsuloj en Franca Polinezio. La nomo estas honoro al la franca admiralo kaj botanikisto Abel Aubert du Petit-Thouars. Ekzistas du subspecioj en la insuloj, nome *Ptilinopus d. dupetithouarsii* kaj *Ptilinopus d. viridior*.

## Taksonomio 
La genronomo *Ptilinopus* devenas el la vortoj de antikva greka πτιλον (ptilon) kaj πους (pous), kiuj signifas plumohavajn piedojn. Tio referencas al la esto de plumoj syr la tarsoj de multaj specioj kiuj estas parto de tiu genro. La nomo *dupetithouarsii* honorigas la francan admiralon kaj botanikiston Abel Aubert du Petit-Thouars (1793-1864) kiu havis mision ekposedi la Markizinsulojn por Francio. Lia misio estis sukcesa en 1841 kam li ekkontrolis la insulojn kaj establis francan protektoraton.

## Aspekto 
La blankkrona fruktokolombo estas bunta birdo kun verdetaj flugiloj kiuj estas markitaj per bluaj makuloj. Ilia ventro estas flava sed prezentas brilruĝan kaj oranĝan makulon ĉe la meza punkto de ilia korpo; la flavaj koloroj ŝajnas iĝi pli viglaj en la malsupra flanko de ilia vosto. Ilia gorĝo estas flava kun la sama speco de nuancoj kiel ilia ventro. Kiel ilia nomo sugestas, ili havas pli helan blankan kronon kiu etendiĝas de el eknuko ĝis la supra bekobazo. Ĝuste sub ilia krono kaj apud iliaj okuloj, ili havas buntan linion kiu etendiĝas de la okulringo ĝis la dorso de sia kapo kiu povas esti flava aŭ pli malhela. La okulringo ŝajnas esti oranĝa. La cetero de la plumaro montras malpli da koloroj kun la ĉeesto de pli flavgrizaj aŭ grizecaj plumoj. La vosto montras finan larĝan helflavan bendon kaj antaŭfinan same larĝan malhelverdan bendon, kontrastan kun la helverda malsupra mantelo.

Ili pezas ĉirkaŭ 100g kaj iliaj flugiloj longas ĉirkaŭ 14.5&nbsp;cm.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
László Német

**László Német** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Német László,** serbe **Ладислав Немет** estas serbia hungardevena pastro, prelato, episkopo, kardinalo, monaĥo (membro de la Societo de la Dia vorto).

 naskiĝis  en Odĵaci (Vojvodino, Jugoslavio, nuntempe en Serbio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato de la lando. Li maturiĝis en episkopa gimnazio en Subotica en 1975, post 2 jaroj li aliĝis al monaĥa ordeno Familio de Steyl. Li studis filozofion kaj teologion en Pieniezno (Pollando), kie li monaĥiĝis en 1982. En la sekva jaro li akiris diplomon en la Katolika Universitato de Lublin. Same en 1983 li pastriĝis en sia naskiĝvilaĝo, poste 2 jarojn li servis en Kroatio. Li studis ĉe la Pontifika Gregoria Universitato de 1985 ĝis 1987, dum tie li laboris en paroĥo en Fiumicino, poste li estis misiisto en Filipinoj kaj kiel armea pastro ĉe la Universitato de Sankta Karlo inter 1987 - 1990. Ekde 1993 li instruis en monaĥa altlernejo en Pollando, dum en Pontifika Gregoria Universitato li doktoriĝis en 1994. Inter 1994–2000 li instruis en teologia altlernejo en Mödling, poste li servis 4 jarojn en Vieno, samtempe li instruis en Zagrebo. Li estis estro de la Hungara Provinco de la Societo de la Dia vorto (2004-2007), krome li estis pastro de la balkana diasporo. Krom la hungara kaj serba lingvoj, li parolas ankaŭ la anglan, la germanan, la polan, la italan kaj la kroatan. En 2008 li estis levita episkopo en Zrenjanin, en 2022 kardinalo en Beogrado.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A teremtett világ igézetében. Szerdahelyi Csongor beszélgetése Német László nagybecskereki püspökkel* (2010)
* *Gyógyító szeretet. Bevezetés a katolikus missziológiába* (kunaŭtoro, 2022)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio sudslave
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Jugoslavaj hungaroj
Kategorio:Serbiaj hungaroj
Kategorio:Steylaj misiistoj
Kategorio:Episkopoj
Kategorio:Kardinaloj
Reĉica (stacidomo)

**Reĉica** (, ) estas fervoja stacio de la Homela filio de la Belorusiaj fervojoj en la distrikto Reĉica de la Homela regiono. Ĝi situas en la urbo Reĉica; sur la unutraka dizellokomotivlinio Homel-Luninjec-Bresto inter la stacioj Sjenazavod kaj Rabusa. La stacio estis malfermita en 1886 dum la konstruado de la linio Luninjec-Bresto, kiu estis etendita al Brjansko en 1887.

## Vidu ankaŭ 
* Reĉica
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Reĉica en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Reĉica
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Giro d'Italia 2025

La '''''Giro d'Italia 2025'''* estas la 108-a *Giro d'Italia'' (Biciklista Rondiro de Italio).

## Vidu ankaŭ 
* Giro d'Italia

Kategorio:Giro d'Italia

Kategorio:Sporto en 2025
Blankbrusta fruktokolombo

La **Blankbrusta fruktokolombo**, *Ptilinopus rivoli*, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*.

## Subspecioj
Subspecioj estas la jenaj:
**Ptilinopus rivoli bellus* P.L.Sclater, 1874 - Nov-Gvineo, insuloj Karkar kaj Goodenough 
**Ptilinopus rivoli miquelii* Schlegel, 1871 - insuloj Japen kaj Meos Num (norda Nov-Gvineo
**Ptilinopus rivoli prasinorrhous* G.R.Gray, 1858 - insuloj Aru, insuloj de Okcidenta Papuo kaj Geelvinka Golfo
**Ptilinopus rivoli rivoli* (Prévost, 1843) - insulo Umboi
**Ptilinopus rivoli strophium* Gould, 1850 - Egum Atolo (Trobriand-insularo) kaj Ludovik-Insularo

Image: PtilonopusBellusSmit.jpg|*Ptilinopus rivoli bellus*
Image: PtilopusMiqueliKeulemans.jpg|*Ptilinopus rivoli miqueli*

## Distribuado
Tiu specio povas troviĝi en la Molukoj, Nov-Gvineo kaj Bismarkoj. Ĝi troviĝas ankaŭ en multaj insuloj borde de Nov-Gvineo, same kaj de insuloj de Molukoj kaj de Aru gubernio inter aliaj. 

La insuloj sur kiuj la Blankbrusta fruktokolombo estas relative ofta estas Buruo, Seram kaj Karkar.

## Habitato
Ties natura vivmedio estas subtropika aŭ tropika humida arbaro de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj. Ĝi okazas ĉefe sur primara montararbaro, sed la specio vivas ankaŭ en sekundara arbaro en pli malalta denseco.

En Nov-Gvineo ĝi estas tipe trovita en altitudoj inter 1 000 kaj 3 260 metroj super marnivelo. Sur pli malgrandaj insuloj kiel ekzemple Aru, aliflanke, ĝi povas esti trovita ankaŭ en la malaltebenaĵo. Ĝi estas specio kiu ĉefe preferas la arbokanopeon.

## Aspekto
*Ptilinopus rivoli* povas atingi korpan longon de 23,5 ĝis 26 centimetroj. Ĝi estas pli malgranda ol Afrika turto, sed pli kompakta kun pli mallonga kaj rondeta vosto. En ĉi tiu specio la seksoj estas dimorfaj. La maskloj havas okulfrapan purpuran kapĉapon dum la inoj estas preskaŭ tute verdaj. La plumaro estas ĉefe malhelverda. Estas granda duonlunforma blanka bendo sur la brusto. Depende de la subspecio, tiu ĉi bendo povas havi ankaŭ flavecan nuancon. Ankaŭ la koloro de la ventro kaj la malsupra flanko de la vosto varias depende de la subspecio. Estas longforma, mallarĝa punkto de purpura koloro sur la ventro. La vostoplumoj estas brilflavaj. Ĉe kelkaj subspecioj, tamen, la ventro estas ankaŭ purflava kaj la vostoplumoj estas verdaj. La beko estas brilflava.

## Biologio
*Ptilinopus rivoli* estas fruktomanĝanta specio kiu plukas fruktojn el la branĉoj, sed malofte surgrunde. La nesto estas kunmetita el branĉetoj. La demetado konsistas el du ovoj, kio estas maltipa por fruktokolomboj indiĝenaj de Nov-Gvineo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Vidu ankaŭ 
* Belorusio
* Belorusiaj fervojoj

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)


Kategorio:Fervojo en Belorusio
Kategorio:Listoj pri transporto
Krajono de IKEA

eta|Malnovaj krajonoj de IKEA
eta|Modernaj krajonoj de IKEA
eta|Breto kun krajonoj, mezurbendoj kaj mapoj en IKEA-vendejo
**Krajonoj de IKEA** estas malgrandaj krajonoj, senpage disponeblaj en la vendejoj de IKEA tutmonde. La klientoj povas trovi ilin en malgrandaj skatoloj alligitaj al stango, kune kun mapoj, mezurbendoj kaj aĉetlistoj. La krajonoj havis diversan aspekton tra la jaroj – kovritaj per blua, poste flava farbo, nun en natura koloro de ligno. Malgraŭ la malsamaj koloroj, iliaj dimensioj ĉiam estis la samaj – 7×87 mm<. La kutima en-vendeja uzo de la krajonoj estas por fari notojn, ekz. oni skribas la var-kodon en sia notlibro kaj iras al memserva meblo-magazeno por ricevi la artiklon trovitan en la ekspozicia parto de la vendejo.

Onidire la krajonoj de IKEA estis enkondukitaj pro rivaleco kontraŭ la entrepreno Argos, kiu senpage disponigis skribilojn en siaj vendejoj en Britio. En tiu tempo, la konkurenculo metis po ses skribiloj sur ĉiu broŝur-breto, dum IKEA disponigis la krajonojn en grandaj ujoj. IKEA mendas 5,2 milionojn da krajonoj ĉiujare por siaj kanadaj vendejoj. La firmao ne malaprobas, ke la klientoj uzu ilin por aliaj celoj, kiel konstruprojektoj aŭ artaj verkoj. La nederlanda artisto Judith Delleman konstruis seĝon el centoj da ili.

La forĵeteblaj krajonoj estas ankaŭ uzataj en kirurgio por marki osteotomiajn tranĉojn en kranivizaĝa kaj makzelvizaĝa kirurgioj. Alia apliko de la krajonoj estas desegni elektronikajn cirkvitojn. Oni uzis ilin ankaŭ en produktado de kloro-sentiloj por trinkakvo..

En 2014 IKEA publikigis reklamon en siaj profiloj ĉe diversaj sociaj retoj pri la senpagaj krajonoj, kun la slogano *Absolutely familiar. Entirely free*, kun la celo moki novan produkton de Apple.

## Referencoj 
Kategorio:Kirurgiaj instrumentoj
Kategorio:IKEA
Kategorio:Skribiloj
Kategorio:Lignaĵoj
István Pongrácz (oficiro)

**István Pongrácz** [iŝtvAn pongrAc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pongrácz István** estis hungara oficiro, ĉambelano. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *szentmiklósi* kaj *óvári* [sentmiklOŝi], lia filo estis Elemér Pongrácz.

István Pongrácz naskiĝis  en Felsőtúr (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Horné Turovce en Slovakio), li mortis  en Esztergom.

## Biografio 
István Pongrácz estis edukita soldataj edukejoj, poste li servis en la aŭstra imperia armeo en Galicio. En 1843 li estis levita leŭtenanto. Dum la hungara revolucio de 1848 li aliĝis al la sendependa hungara armeo kun rango kapitano. Li finbatalis la plenan liberecbatalon ĝis la kapitulaco en aŭgusto de 1849. Li estis kondamnita al prizono dekjaron, sed post 3 jaroj li ricevis amnestion. Li hejmenvenis kaj okupiĝis pri sia bieneto. En 1869 la hungara armeo estis reestablita, kie li estis majoro kaj li servis en plena Hungarlando. En 1871 li iĝis ĉambelano. Li pensiuliĝis en 1879 kiel kolonelo. Intertempe li edziĝis en 1857.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Cikksorozat az újabb harcászatról*
* *Magyarország története  – Ez utóbbi főleg Ausztriával kapcsolatos viszonyokat tárgyalja.*
* *Napló az 1848-49-iki szabadságharcról.* (manuskripto) 
* *Debreceni ütközetet*

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj ĉambelanoj
Horní Dvorce

**Horní Dvorce** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zahrádky en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sude de Zahrádky. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Preskaŭ la tuta katastro situas en Moravio, sed parceloj n-ro 559, 560 kaj 561 antaŭe apartenis al la katastra teritorio Zahrádky kaj ili situas do en Bohemio. En la vilaĝo troviĝas bieno Horní Dvorce celiĝanta por bredado de ŝafoj kaj permana produktado de ŝaffromaĝoj.

**Horní Dvorce** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,13&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Pub in Horní Dvorce, Zahrádky, Jindřichův Hradec District.jpg|Horní Dvorce
Belltower in Horní Dvorce, Zahrádky, Jindřichův Hradec District.jpg|Sonorilejo

Kategorio:Zahrádky (distrikto Jindřichův Hradec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio