open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Helloween

**Helloween** estas germana muzikgrupo, kreita en 1984 en Hamburgo, en Germanio. Nomigata kiel *la kukurboj de Hamburgo*, la muzikgrupo estas konsiderata kiel unu el fondintoj de potenca metalroko.

## Historio 
Helloween estis formata de Markus Großkopf, Kai Hansen kaj Ingo Schwichtenberg, anoj de estinta grupo Gentry/Iron Fist, kaj Michael Weikath, membro de estinta grupo Powerfool.

## Anaro 
* Andi Deris - kantisto (1994)
* Michael Weikath - gitaristo (1983)
* Markus Großkopf - basisto (1983)
* Sascha Gerstner - gitaristo (2002)
* Daniel Loeble - frapinstrumentisto (2005)
* Kai Hansen - kantisto (1983-1986, 2016-nun) kaj gitaristo (1983-1989, 2016-nun)
* Michael Kiske - kantisto (1986-1993, 2016-nun)

### Eksanoj 
* Ingo Schwichtenberg - frapinstrumentisto (1983-1993)
* Roland Grapow - gitaristo (1988-2001)
* Uli Kusch - frapinstrumentisto (1994-2001)
* Mark Cross - frapinstrumentisto (2001-2003)
* Stefan Schwarzmann - frapinstrumentisto (2003-2005)

TimeAxis = orientation:horizontal format:yyyy
ImageSize = width:1000 height:300
PlotArea = width:900 height:200 bottom:20 left:20

Colors =
  id:canvas value:rgb(0.97,0.97,0.97)
  id:grid1  value:rgb(0.86,0.86,0.86)
  id:grid2  value:gray(0.8)
  id:bars   value:rgb(0.96,0.96,0.6)
  id:bg     value:white
  id:2color value:rgb(1,1,0.6)

BackgroundColors = canvas:bg

Period     = from:1983 till:2008
ScaleMajor = unit:year increment:1 start:1983 gridcolor:grid1

BarData=
  barset:Bandmembers

PlotData=

# set defaults
  width:20 fontsize:m textcolor:black align:left anchor:from shift:(10,-4) color:bars

  barset:Bandmembers

  from:1983 till:1989 text:"Kai Hansen"
  color:2color from:1986 till:1993 text:"Michael Kiske"
  from:1994 till:2008 text:"Andi Deris"
  color:2color from:1983 till:2008 text:"Michael Weikath"
  from:1983 till:2008 text:"Markus Großkopf"
  color:2color from:1989 till:2001 text:"Roland Grapow"
  from:2001 till:2008 text:"Sascha Gerstner"
  color:2color from:1983 till:1994 text:"Ingo Schwichtenberg"
  from:1994 till:2001 text:"Uli Kusch"
  color:2color from:2001 till:2003 text:"Mark Cross"
  from:2003 till:2005 text:"Stefan Schwarzmann"
  color:2color from:2005 till:2008 text:"Daniel Loeble"

## Diskaro 
* 1985 - *Walls of Jericho*
* 1987 - *Keeper of the Seven Keys - Part I*
* 1988 - *Keeper of the Seven Keys - Part II*
* 1989 - *Live In The U.K.*
* 1991 - *The Best, the Rest, the Rare*, *Pink Bubbles Go Ape*
* 1993 - *Chameleon*
* 1994 - *Master of the Rings*
* 1996 - *The Time of the Oath*
* 1998 - *Better Than Raw*
* 2000 - *The Dark Ride*
* 2003 - ''Rabbit Don't Come Easy*
* 2005 - *Keeper of the Seven Keys - The Legacy*
* 2007 - *Gambling with the Devil ''

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Freedom Call
* Gamma Ray
* Iron Savior
* Masterplan
* Unisonic

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo
* 


Kategorio:Potencmetalrokaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1984
Sormás

**Sormás** [ŝormAŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Nagykanizsa.

* Areo: 16 km²
* Loĝantaro: 890
* Poŝtkodo: 8881
* Telefonprefikso: 93
* Koordinatoj: 46°27′37″N 16°54'56″E

## Situo 
Sormás situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Balatono-Letenye, aŭtoŝoseo ’’’M7’’’ preteriras. Nagykanizsa troviĝas 8, Letenye 18, Zalakaros 24 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1347 en formo ’’” Saramás”’’. En 1548 la turkoj detruis la vilaĝon, kiu poste apartenis al la Osmana Imperio 90 jarojn. En 1798 incendio okazis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Roĥo kaj Sankta Paŭlo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Otto Wagner

**Otto Koloman WAGNER**, naskita la  en Vieno (Aŭstrio), mortinta tie la , estis aŭstra arĥitekto. Lia stilo estis la secesia kaj novklaika.

eta

## Biografio 
Li studis en Akademisches Gymnasium en Vieno.

## Verkoj 
Wagner desegnis interalie staciojn de la viena urba fervojo (nun parte metroo); famas precipe tiuj de la stacioj *Karlsplatz* kaj *Schönbrunn*. Aliaj verkoj liaj estas:
* Majolika-domo (kun karakterizaj floraj motivoj sur la fasado)
* Sinagogo en Rumbach-strato en Budapeŝto
* Akvobaraĵo kaj ponto *Schemerlbrücke* en Nußdorf (Vieno)

Liaj stacidomoj estis parte detruitaj dum la dua mondmilito, parte dum la transformado de la urba fervojo al metroo. Tiu ĉe stacio Karlsplatz estis savita de vienanoj per manifestacioj.

Dosiero:Otto-Wagner-Pavillon_110606.jpg|Stacidomo Karlsplatz
Dosiero:Nußdorfer_Wehr_Otto_Wagner.JPG|Akvobaraĵo de Nußdorf
Dosiero:Wien - Österreichische Postsparkasse, Georg-Coch-Platz.JPG|Poŝta Ŝpar-banko en Vieno

## Eldiraĵo 
"Kio ne estas praktika, ne povas esti bela."

## Referencoj 
Kategorio:Aŭstraj arkitektoj
Enanto (planto)

eta|dekstra|250px|*Oenanthe aquatica*
**Enantoj** estas plantospecioj de la genro de *Oenanthe* de la familio de Apiacoj. Temas pri plurjaraj herboj venenaj. Estas ĉirkaŭ **40 specioj** en la Norda Hemisfero kaj montaroj de tropika Afriko.

La plantoj de la genro ***Oenanthe*** estas rilataj al akvo. *Oenanthe* devenas el antikva greka *oinos* "vino" kaj *anthos* "floro", el la vinaromo de tiuj floroj.

## Notoj 
Kategorio:Apiacoj
Blankakrona enanto

]]

La **Blankakrona enanto**, aŭ Blankakrona nigra enanto, *Oenanthe leucopyga*, estas malgranda paserina birdo kiu estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata membro de malnovmonda grupo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas specio el Mezoriento.

Kvankam plej parto de enantospecioj havas distingajn masklajn kaj inajn plumarojn, plenkreskuloj de ambaŭ seksoj de tiu specio estas **nigraj escepte la blankaj pugo, subpugo kaj vosto**. Plenkreskuloj havas **blankan kronon** ege kontrastan kun la nigrega resto de la korpo, sed ne junuloj. Ankaŭ beko kaj kruroj estas nigraj.

La simila Nigra enanto, *Oenanthe leucura*, reproduktiĝas ankaŭ en la okcidenta parto de la teritorio de la Blankakrona enanto, sed tiu havas nigran renversitan **T** en la blanka vosto, dum la Blankakrona enanto havas nur nigran centron en vosto. Krome la Nigra enanto neniam havas blankan kronon.

La genra nomo, *Oenanthe*, estas ankaŭ la nomo de genro de plantoj, nome la enantoj, kaj devenas el la greka *oenos* (οίνος) "vino" kaj *anthos* (ανθός) "floro". Ĉe la plantogenro, ĝi aludas al la vinaromo de la floroj. Ĉe la birdoj enantoj, ankaŭ nomataj saksikoloj pro la parenca genro Saxicola, ĝi aludas al la reveno de la Rokenanto al Grekio printempe ĝuste dum la epoko de la apero de burĝonoj en vitoj.. La latina scienca nomo por la specio nome *O. leucopyga* estas latinigitaj vortoj el la antikva greka kie “leŭko” signifas “blanka” dum “pigo” signifas “pugo”, tamen tiu nomigo ne bone taŭgas por nomigi specion de enanto, ĉar granda parto de specioj havas tiun blankan pugon kiel karaktero de la specio. Pro tio la aludo al la blanka krono kiu vere diferencigas la specion, ĉar estas la ununura kiu havas preskaŭ nur tiun blankan parton.

Tiu granda 17–18&nbsp;cm longa enanto reproduktiĝas en ŝtonaj dezertoj el Saharo kaj Arabio tra Irako. Ĝi estas specio de loĝantaj birdoj, sed foje estas rara vaganto en okcidenta Eŭropo tiom for kiom ĝis Britio. Ili nestumas en fendoj de rokoj aŭ muroj; la ino demetas 3-5 ovojn.

Tiu specio ĉefe manĝas insektojn. Tiu enanto havas laŭtan kanton, pli varian ol tiuj de plej parto de ĝiaj parencoj kaj ofte inkludas imitadon.

frame|none|Blankakrona enanto

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Esztergályhorváti

**Esztergályhorváti** [estergAjhorvAti] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Keszthely.

## Bazaj informoj 
* Areo: 17 km²
* Loĝantaro: 450
* Poŝtkodo: 8742
* Telefonprefikso: 83
* Koordinatoj: 46°42′06″N 17°06'31″E

## Situo 
Esztergályhorváti situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Zala (rivero), laŭ traira flankovojo. Pacsa troviĝas 10, Hévíz 14, Keszthely 16, Balatonszentgyörgy 18, Zalakaros 20, Zalaegerszeg 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio okazis pri *Esztergály* en 1273, pri *Nagyhorváti* en la 13-a jarcento. En 1568 Esztergály pro la turkaj atakoj senhomiĝis, la alia vilaĝo restis viva. En 1750 germanoj refondis Esztergály-on. En 1966 la komunumoj unuiĝis.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de Hungaroj en iama vilaĝo Nagyhorváti

== Komunumoj pri *horvát* (= kroato) en Hungara reĝlando ==

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Bókaháza

**Bókaháza** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Keszthely.
300ra|eta|Kastelo en Bókaháza

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 km²
* Loĝantaro: 310
* Poŝtkodo: 8741
* Telefonprefikso: 83
* Koordinatoj: 46°46′37″N 17°06'16″E

## Situo 
Bókaháza situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Zala (rivero), laŭ traira flankovojo. Hévíz troviĝas 8, Keszthely 13, Balatonszentgyörgy 21, Zalaszentgrót 23, Zalaegerszeg 25, Zalakaros 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1479. La kampoj longe apartenis al familio *Bóka*. En la 17-a jarcento supozeble pro la turkaj atakoj ĝi senhomiĝis. Inter 1895-1974 la komunumo havis fervojan stacidomon. La fervojo funkciis inter Zalaszentgrót-Balatonszentgyörgy.

En Bókaháza migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo
* kastelo de Botka de 1787

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Nová Bělá

**Nová Bělá** estas ekde la 24-a de novembro 1990 urba parto de la statuta urbo Ostrava en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio estas el la jaro 1392, kiam olomouca episkopo Nikolao konfirmis doton al edzino de episkopa marŝaleto. Nová Bělá estis fondita verŝajne dum interŝanĝo de la 13-a kaj la 14-a jarcentoj kaj nome pli poste ol la najbara Stará Bělá, kiel signas ĝia nomo. En la dua duono de la 18-a jarcento estiĝis proksime vilaĝeto **Mitrovice**, kiu en la jaro 1830 havis 24 domojn kaj 173 loĝantojn. En la jaro 1850 ĝi fariĝis parto de Nová Bělá kaj en la jaro 1945 kun Nová Bělá ĝi konstrue kuniĝis. En la jaro 1952 la nomo Mitrovice estis nuligita.

Kiel plimulto de ĉirkaŭaj municipoj ankaŭ Nová Bělá havis pure agrikulturan karakteron. Tiu ĉesis dank' al industriigo de la ĉirkaŭaĵo en la dua duono de la 19-a jarcento kaj la unua duono de la 20-a jarcento. Ĉi tieaj loĝantoj senĉese pli ofte serĉis laboron en la industriaj entreprenoj. Plialtiĝis ankaŭ nombro de loĝantoj - el 556 en la jaro 1843 je 1756 en la jaro 1940.

Baza lernejo estis establita en la jaro 1862. Antaŭe la infanoj vizitadis malnovbelan lernejon. La vilaĝo ne ĝistendis la propran paroĥon kaj ĝi restis alparoĥigita al Stará Bělá. En la municipo troviĝas sole kapelo de sankta Kruco el la jaro 1795. La loĝantoj el Mitrovice falis sub paskovan paroĥon kaj al Paskov ili ankaŭ sendis siajn infanojn. Nur ekde la jaro 1909 la lernantoj vizitadis lernejon en Nová Bělá.

La devene memstara municipo estis la 1-an de julio 1941 aligita al Moravia Ostrava. En la jaro 1954 ĝi memstariĝis kaj la memstara ĝi restis ĝis la jaro 1974. Ekde la 1-a de januaro 1975 ĝi estas denova parto de Ostrava.

## Loĝantaro 
Kategorio:Urbaj partoj de Ostrava
Kategorio:Setlejoj en Moravia pordego
Vindornyafok

**Vindornyafok** [vindornjafok] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Keszthely.

## Bazaj informoj 
* Areo: 4&nbsp;km²
* Loĝantaro: 123
* Poŝtkodo: 8354
* Telefonprefikso: 83
* Koordinatoj: 46°51′27″N 17°10'37″E

## Situo 
Vindornyafok situas sur ebenaĵo kaj rande sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. Hévíz troviĝas 9, Keszthely 13, Zalaszentgrót 15, Sümeg 20, Balatongyörök 21, Tapolca 25, Zalaegerszeg 41, Budapeŝto 191&nbsp;km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=32142&i2=9566 .

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1358. La vilaĝanoj estis nobeloj. Pro la turkaj atakoj la komunumo senhomiĝis inter 1615-1757, baldaŭ germanoj refondis la vilaĝon.

En Vindornyafok migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Maria Magdalena
* klasikisma ŝtona kruco de 1825

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Sümegcsehi

**Sümegcsehi** [ŝumegĉehi] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Zalaszentgrót. La loknomo signifas: Sümegĉeĥa.

## Bazaj informoj 
* Areo: 17 km²
* Loĝantaro: 620
* Poŝtkodo: 8357
* Telefonprefikso: 83
* Koordinatoj: 46°56′32″N 17°13'07″E

## Situo 
Sümegcsehi situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Sümeg troviĝas 8, Zalaszentgrót 13, Hévíz 21, Tapolca 22, Keszthely 23, Balatongyörök 28, Devecser 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio skribe okazis pri la vilaĝo en 1357. La kampoj ĝis 1945 apartenis al episkopejo de Veszprém.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1735
* loĝdomo de la romianoj

== Komunumoj pri *cseh* (= ĉeĥo) en Hungara reĝlando ==

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Szalapa

**Szalapa** [salapa] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaszentgrót.

## Bazaj informoj 
* Areo: 5 km²
* Loĝantaro: 220
* Poŝtkodo: 8341
* Telefonprefikso: 83
* Koordinatoj: 46°59′29″N 17°08'45″E

## Situo 
Szalapa situas sur mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Zalaszentgrót troviĝas 10, Sümeg 13, Hévíz 28, Tapolca 30 kilometrojn.

## Historio 
La unua mencio skribe okazis pri la vilaĝo en 1265. La turkoj faris senhoma la vilaĝon post la mezepoko. En la 1770-aj jaroj precipe germanoj refondis la komunumon. La municipa administracio funkcias en Óhíd. Vilaĝservoj estas biblioteko, kuracejo, vendejo, drinkejo, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Norberto
* vinkeloj 

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Komplemento (gramatiko)

En sintakso ĝenerale, **komplemento** estas vorto aŭ sintaksa unuo kiu dependas de alia sintaksa unuo ene de frazo. Plej ofte oni uzas la terminon parolante pri la dependaĵoj de la predikato:

## La tradicia signifo (komplemento frazrola) 
Laŭ PIV2005, komplemento estas

: 

Tamen kutime al la subjekto oni tiun terminon ne aplikas (PAG, §25):
: 

## Pli vasta uzo (komplemento parolelementa) 
La modernaj lingvistoj uzas la terminon ankaŭ por paroli pri aliaj dependaĵoj (en la ĉi-subaj ekzemploj la komplementoj aperas substrekite):

* Komplemento de substantivo:
** *Fundamento de Esperanto*
** *Teo sen sukero*
* Komplemento de adjektivo:
** *(glaso) plena je vino*
** *(li estas) kontenta pri tio*
*Komplemento de adverbo:
** *(ni vidis) multe da birdoj*
** *(li staris) dekstre de mi*
*Komplemento de verbo:
** *manĝi pomon* (rekta komplemento objekta)
** *partopreni en io* (nerekta komplemento objekta)

Kategorio:Lingvo
Kategorio:Lingvoscienco
Kategorio:Gramatiko
Óhíd

**Óhíd** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Zalaszentgrót. La loknomo signifas: malnova ponto.

## Bazaj informoj 
* Areo: 13 km²
* Loĝantaro: 600
* Poŝtkodo: 8342
* Telefonprefikso: 83
* Koordinatoj: 46°57′37″N 17°09'51″E

## Situo 
Óhíd situas en milda kaldrono, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Zalaszentgrót troviĝas 9, Sümeg 11, Hévíz 23, Keszthely kaj Tapolca po 27 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio skribe okazis pri la vilaĝo en 1406. La vilaĝanoj estis nobeloj. Pro la turkaj atakoj malgranda fortikaĵo konstruiĝis. En 1922 la komunumo meritis la titolon grandvilaĝo.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Emeriko de Hungario el la 20-a jarcento
* monumento pri falintoj

== Komunumoj pri *híd* (=ponto) en Hungara reĝlando ==

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Clairavaux

**Clairavaux** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 152&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__
## Geografio 
Clairavaux etendiĝas sur 27,55&#160;km², kaj havis 152&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur po 5&#160;homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Clairavaux situas je alteco de 876&#160;metroj.

## Historio 
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Clairavaux apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo René Forest, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Clairavaux apartenas al la kantono de La Courtine, kies ĉefurbo estas La Courtine. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Creuse
*Kantono de La Courtine

Kategorio:Komunumoj de Creuse
Listo de kantonoj de Teksaso

eta|440px|Mapo de Teksasaj kantonoj
Jen listo de la 254 kantonoj (*counties*) de la usona subŝtato Teksaso (*Texas*), kun loĝantaro laŭ censo de aprilo  kaj administra ĉefloko (*county seat*):

: Noto: La kantonoj havas tre malsaman loĝantaron. Kelkaj havas signife malpli da loĝantoj ol averaĝa urbeto (de almenaŭ 10 000 homoj) - ĝis la teksasa ekstremo, la kantono Loving, kiu havas ekzakte  homojn (!). Kompreneble la kantona ĉefloko nur estas parto de kantono kaj havas pli malmulte ol la tuta kantono (ekzemple la ĉefloko de la ekstrema kantono Loving en 2020 havis 22 anojn, malpli ol lerneja klaso). Tial la celo estas por ĉiu kantono havi almenaŭ paĝeton, kaj aldone povas, sed tute ne devas esti plia teksto pri la ĉefloko. Por urbegoj (urboj de pli ol 100 000 loĝantoj) delonge estas propraj tekstoj, sed se tuta kantono nur havas 2000 loĝantojn, ĝia ĉefloko eĉ ne povas esti urbeto (de 10 000 homoj, sed nur vilaĝeto. Tial kantonoj, kies tekstoj ankoraŭ mankas, aperas en ruĝaj literoj, sed urboj sen propra teksto aperas en normala teksto, sen ruĝaj ligiloj. Sed ankaŭ se kantono skribiĝas en blua teksto, do estas artikolo, povas esti ke tiu teksto estas minimuma. Tial prefere ampleksigu ekzistajn tekstojn ol ekkrei novajn pri tre etaj kantonaj ĉeflokoj. Se tamen ekestos nova teksto pri kantona ĉefloko, la saĝa listo konstatas tion kaj aŭtomate kreas bluan internan ligilon. 

## Alfabeta listo 

Teksaso
La Villeneuve

**La Villeneuve** estas la nomo de pluraj geografiaĵoj.

* **La Villeneuve** estas komunumo en la franca departemento Creuse.
* **La Villeneuve** estas komunumo en la franca departemento Saône-et-Loire.
Mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj

La **mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj** estas tersupraĵa biomo kun modera kaj humida klimato. La tipa strukturo de tiuj ĉi arbaroj ampleksas kvar stratumojn. La supra tavolo estas la kanopeo aŭ krontegmento  kiu estas konstituata el la kronoj de grandaj maturaj arboj. Malsupre de la kanopeo troviĝas la tri-tavola, ombro-tolerema subarbaraĵo. El tiu ĉi la supra tavolo estas la subkanopeo aŭ arbetaĵo kiu estas konstituita el maturaj kaj junaj arbetoj, kaj el junaj subpremitaj arboj kiuj atendas malfermiĝon de la kanopeo. Malsupre de la subkanopeo estas la arbeda tavolo, konstituata el malaltaj lignaj plantoj. Karakterize, la plej malalta kaj plej diversa stratumo estas la grunda kovraĵo aŭ herba tavolo.

## Arboj 
eta|220px|maldekstre|Tutmonda disvastiĝo de la mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj.
[eta|maldekstre|220px|Mezvarma miksa arbaro en Diqing, nordokcidenta [Junano, Ĉinujo.]]
Karakterizaj superregantaj foliarboj en tiu ĉi biomo inkluzivas kverkojn (*Quercus* spp.), fagojn (*Fagus* spp.), acerojn (*Acer* spp.), kaj betulojn (*Betula* spp.).
La termino "miksa arbaro" originas el la enteno de pinglarboj kiel kanopea komponanto de tiuj ĉi arbaroj. Tipaj koniferoj inkluzivas : pinojn (*Pinus* spp.), abiojn (*Abies* spp.), kaj piceojn (*Picea* spp.). En iuj areoj de tiu ĉi biomo la pinglarboj povas konstitui pli gravajn kanopeajn speciojn ol la foliarbaj specioj.

## Klimato 
La mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj troviĝas en areoj kun diferencaj varmaj kaj malvarmetaj sezonoj, kiuj kunportas moderan mezan temperaturon (5.5-15.6 gradoj Celsius).

Tiuj arbaroj troviĝas en relative varmaj kaj pluvaj klimatoj, kelkfoje ankaŭ kun distinga seka sezono. Tiu ĉi okazas dum la vintro en Orienta Azio kaj dum la somero je la humida periferio de la zonoj kun Mediteranea klimato. Aliaj areoj havas sufiĉe egalan distribuon de precipitaĵo; jara pluvofalo tipe superas 600 milimetrojn (24 colojn) kaj ofte superas 1500 milimetrojn (60 colojn). Temperaturoj tipe estas moderaj escepte de partoj de Azio kiel Ĉemara Regiono kie mezvarmaj arbaroj povas ĉeesti malgraŭ tre severaj cirkonstancoj kun tre malvarmaj vintroj.

## Vidu ankaŭ 
: Klimata klasifiko de Köppen

## Bibliografio 
:  Allaby, Michael & Garratt, Richard (illustrations) 2006 : Biomes of the earth. Temperate forests, *Chelsea House*, New York, 270 p. ISBN 0-8160-5321-9

## Referencoj 
## Ekoregionoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj : listo de ekoregionoj (WWF). 
*  Mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj : tutmondaj 200-unuoj (WWF) 
*  Mezvarma arbaro. 
*  Index of North American Temperate Broadleaf & Mixed Forests ecoregions at bioimages.vanderbilt.edu 
*  Tipoj de arbaroj (WWF).

Kategorio:Arbaroj
Kategorio:Biomoj
Kantono Hudspeth

**Kantono Hudspeth** (*Hudspeth County*, ) estas kantono de la usona subŝtato Teksaso (*Texas*). Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 3.344 loĝantojn. La areo estas 11.841 km2. La kantona ĉefurbo estas la komunumo Sierra Blanca. La rivero Rio Grande estas ĝia suda limo, kaj Meksiko situas aliflanke. Norde situas Nov-Meksikio, oriente la kantono Culberson, kaj okcidente la kantono El Paso.

## Municipoj kaj komunumoj 
Jena urba municipo (*city*) situas en la kantono:
* Dell City.
Kaj jenaj komunumoj (*CDP, Census designated places*):
* Fort Hancock.
* Sierra Blanca, administra ĉefurbo (*county seat*).
Kaj jenaj nealigaj komunumoj (*unincorporated communities*) ankaŭ troveblas en la kantono:
* Allamoore kaj
* Salt Flat.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* statistikaj informoj de la usona censa oficejo ()

Hudspeth
Tilito

**Tilito** estas petro, kiu konsistas el rokmaterialo deponita rande de glaĉero (flank-, fin- aŭ grundmoreno). Tilito do estas aluvia marno.

Kategorio:Sedimentaj petroj
Kategorio:Petro
Kategorio:Rokoj
Banoŝtor

eta|dekstra|Banoŝtor situas en la mapo en la verda municipo
eta|300px|Ortodoksa preĝejo de Banoŝtor
eta|260px|Mapo pri municipo Beoĉin
**Banoŝtor,** serbe **Баноштор,** slave **Banoštor,** hungare **Bánmonostor** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en Srem (regiono), en distrikto **Suda** Baĉka, en municipo de Beoĉin.

## Bazaj informoj 
* Areo: 21 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 158 m
* Loĝantaro: 780
* Poŝtkodo: 21312
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

## Situo 
Banoŝtor situas laŭ dekstra bordo de Danubo. Petrovaradin troviĝas 22 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1198 en formo *"Keu"*. Tiutempe ankaŭ abatejo formiĝis. En 1229 ĉefepiskopo de Kalocsa tie fondis episkopejon de Szerém. La tataroj detruis la vilaĝon en 1241. En la 1520-aj jaroj la turkoj okupis la regionon de Hungara reĝlando. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis. En 1910 vivis tie 1137 homoj, (serboj en najoritato, germanoj en minoritato. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Habsburga Imperio, al Szerém, al distrikto de Újlak. Post la 1-a mondmilito la loko apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 2002 loĝis en Banoŝtor 780 homoj, (serboj 732 (94 %), kroatoj 17, hungaroj 5, slovakoj 5, germanoj 3, slovenoj 3 kaj aliaj).

## Vidindaĵo 
* ortodoksa preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Nigra enanto

[eta|ovoj de *Oenanthe leucura syenitica* - [Muzeo de Tuluzo]]

La **Nigra enanto**, *Oenanthe leucura*, estas malgranda paserina birdo kiu estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata membro de malnovmonda grupo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas, kiel sugestas la nomo, la plej nigra el la enantoj.

La genra nomo, *Oenanthe*, estas ankaŭ la nomo de genro de plantoj, nome la enantoj, kaj devenas el la greka *oenos* (οίνος) "vino" kaj *anthos* (ανθός) "floro". Ĉe la plantogenro, ĝi aludas al la vinaromo de la floroj. Ĉe la birdoj enantoj, ankaŭ nomataj saksikoloj pro la parenca genro Saxicola, ĝi aludas al la reveno de la Rokenanto al Grekio printempe ĝuste dum la epoko de la apero de burĝonoj en vitoj.. La latina specifa scienca nomo *O. leucura* devenas el latinigitaj vortoj de la antikva greka signife “leŭkos” por “blanka” kaj “uros” por “vosto”, kio prave markas la specifecon de tiu specio tute nigra kun blanko nur en vosto. Tiele ankaŭ la nomo en Esperanto kongruas kun tiu ideo kvankam ne plene koincidas, ĉar estus pli precize *Blankavosta enanto*.

La masklo de tiu palearktisa specio estas tute nigra escepte la blankaj pugo kaj ĉefe vosto. La ino estas simila, sed malhelbruna anstataŭ nigra. Ankaŭ beko kaj kruroj estas nigraj.

La simila Blankakrona enanto, *Oenanthe leucopyga*, reproduktiĝas ankaŭ en la afrika parto de la teritorio de la Nigra enanto, sed tiu ĉi havas nigran renversitan **T** en la blanka vosto kiel multaj aliaj enantospecioj, dum la Blankakrona enanto havas nur nigran centron en vosto. Krome la Nigra enanto neniam havas blankan kronon, sed ankaŭ junuloj de la Blankakrona enanto ne havas tiun econ.

Tiu granda 16–18&nbsp;cm longa enanto reproduktiĝas en klifoj kaj rokaj deklivoj en okcidenta Nordafriko kaj Iberio. Ili estas loĝantaj birdoj kaj nestumas en rokfendoj; la ino demetas 3-6 ovojn.

La manĝo de tiu enanto estas precipe insektoj. Ili havas laŭtan turdecan kanton.

## Vidu ankaŭ 
* Iberaj sklerofilaj kaj kvazaŭdeciduaj arbaroj

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

## Eksteraj ligiloj 
* Diferencoj laŭ aĝoj kaj seksoj (PDF) de Javier Blasco-Zumeta

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Afriko
Stará Bělá

**Stará Bělá** estas ekde la 24-a de novembro 1990 urba parto de la statuta urbo Ostrava en Ĉeĥio. La urba parto situas proksimume 10&nbsp;km sudoriente de urbocentro de Ostrava. Fluas tra ĝi rojo Starec (devene Bělá). Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Malnova slava vilaĝeto estiĝis verŝajne en duono de la 13-a jarcento, la unuan skriban mencion ni trovos en dokumento de olomouca episkopo Bruno el la jaro 1272. En la jaro 1408 ricevis per feŭdo Bělá-on kaj Výškovice-on Hanuš z Bělé - ĉi tie unuafoje aperas la nomo Stará Bělá (). Lasta posedanto de Zábřeh, kies parto estis Výškovice kaj Stará Bělá ekde la jaro 1590, estis olomouca kapitulo, kiu tenis ĝin ĝis nuligo de servuteco en la jaro 1848. En la jaro 1941 Stará Bělá estis aligita al Moravia Ostrava. La municipo estis dum la dua mondmilito liberigita fare de Ruĝa Armeo la 1-an de majo 1945. En la jaro 1954 la municipo memstariĝis. En 1960 loka parto Cikánka estis aligita al Krmelín kaj loka parto Paseky al Ostrava. Stará Bělá mem fariĝis parto de Ostrava la 1-an de januaro 1975.

La loka paroĥo estas unuafoje skribe menciita en la jaro 1506. Falis en ĝin ankoraŭ municipoj Nová Bělá, Proskovice, Výškovice kaj Krmelín. Výškovice estis ekde la jaro 1966 alparoĥigita al Zábřeh. Devena ligna preĝejeto de sankta Nikolao estis en la jaro 1780 deŝirita kaj anstataŭigita per masonita preĝejo de Johano Nepomuka. Korpuso de hus estis en la municipo konstruita en 1924.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
En la urbocentro proksime de tombejo kaj la eksa senjora korto troviĝas restaĵoj de akva burgaro konstruita de Hanuš z Dětřichovic (Větřkovice ĉe Příbor) ĉirkaŭ la jaro 1408. En 1422 la burgaro estis subigita al senjoroj el Cimburk. Sed la unua skriba mencio pri la burgaro en Stará Bělá estas nur el la jaro 1476. La burgaro estis lastfoje enloĝita de Zuzana Preissová, la vidvino post Ladislav z Kadaně, el Nový Jičín en la unua duono de la 16-a jarcento.

Plua memorigaĵo estas preĝejo de sankta Johano Nepomuka konsekrita en la jaro 1801.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Burgaro Stará Bělá


Kategorio:Urbaj partoj de Ostrava
Kategorio:Setlejoj en Moravia pordego
Somalia enanto

La **Somalia enanto** (***Oenanthe phillipsi***) estas malgranda paserina birdo kiu estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata membro de malnovmonda grupo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas specio endemia de Etiopio kaj Somalio, de kio devenas la nomo.

La genra nomo, *Oenanthe*, estas ankaŭ la nomo de genro de plantoj, nome la  enantoj, kaj devenas el la greka *oenos* (οίνος) "vino" kaj *anthos* (ανθός) "floro".  Ĉe la plantogenro, ĝi aludas al la vinaromo de la floroj. Ĉe la birdoj enantoj, ankaŭ nomataj saksikoloj pro la parenca genro Saxicola, ĝi aludas al la reveno de la Rokenanto al Grekio printempe ĝuste dum la epoko de la apero de burĝonoj en vitoj..

Tiu enanto havas, kiel multaj el la membroj de la genro, **blankan pugon kaj nigran renversitan T** en la vostofino. Ankaŭ vizaĝo, brusto (pli malpli sube) kaj flugilplumoj estas nigraj, dum ventro estas blanka. Estas ankaŭ **blanka superokula strio**, multe pli larĝa kaj markata ol en aliaj samgenranoj, inter la nigra vizaĝo kaj la **griza krono**, kiu sekvas tra la ankaŭ griza nuko al ankaŭ griza dorso.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustejoj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* BirdLife International 2004. Oenanthe phillipsi. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Anne Parr (grafino de Pembroke)

**Anne PARR (grafino de Pembroke)** (n. ĉ. 1514, m. la 20-an de februaro 1552) estis fratino de Catherine Parr, la sesa edzino de Henriko la 8-a (Anglio), kaj inter la sekvantaro de ĉiuj edzinoj de tiu reĝo.

## Fruaj jaroj 
Anne Parr naskiĝis ĉ. 1514. Ŝiaj gepatroj estis Kavaliro Thomas Parr de Horton House, Northamptonshire, kiu devenis de Eduardo la 3-a (Anglio), kaj ties edzino Maud Green. Thomas Parr estis ŝerifo de Northamptonshire kaj ministro de Henriko la 8-a; Maud Green, Damo Parr, servis en la domanaro de Katerino de Aragono, la unua edzino de Henriko la 8-a. Anne Parr havis fraton, William Parr (1-a grafo de Essex), kaj fratinon, Catherine Parr, kiu iĝis la sesa edzino de Henriko la 8-a. Damo Parr estris la reĝan lernejon por filinoj de nobeloj, kaj tie Anne edukiĝis.

## Ĉe la reĝa kortego 
En 1528 per la peto de sia patrino Anne Parr eniris la sekvantaron de Katerino de Aragono, la unua edzino de Henriko la 8-a. En tre tikla epoko, kiam multaj perdis siajn postenojn (kaj foje siajn vivojn) pro la nestabila religia politiko de la reĝo kaj ties edziĝaj problemoj, Anne sukcese servis ĉiujn postajn edzinojn de Henriko. Kiam ties kvara edzino Catherine Howard estis arestata pro adulto, kontraste al pluraj aliaj anoj de la reĝina domanaro Anne ne estis akuzata pro komplico, kaj la reĝo konfidis ŝiajn juvelojn al ŝi.

## Edziĝo 
Februaron 1538 Anne edziĝis al William Herbert (1-a grafo de Pembroke), kiu ĝuis la favoron de Henriko.

## Fratino de la reĝino 
La 12-an de julion 1543 ĉe Hampton Court Anne ĉeestis, kaj estis formala atestantino de, la nupto de Henriko kaj sia fratino Catherine. Anne iĝis la ĉefa ĉambristino de sia fratino. Catherine kaj Anne favoris protestantismon. En 1546 protestantino Anne Askew estis arestata pro herezo, kaj torture ekzamenata pri la religiaj kredoj de Anne kaj Catherine Parr kaj aliaj anoj de la reĝina domanaro. Malamikoj de Catherine kaj Anne ricevis permeson aresti ilin, sed Catherine reamikiĝis al Henriko antaŭ ol la planitaj arestoj povus okazi.

La 28-an de januaro 1548 Henriko mortis. William Herbert nomumiĝis kuratoro de lia sekvanto, Eduardo la 6-a. La 11-an de oktobro 1551 William ricevis la titolon grafo de Pembroke. La sekvantan jaron Anne Parr mortis.

## Gefiloj de Anne Parr kaj William Herbert 
Anne Parr kaj William Herbert havis tri gefilojn:
* Henry Herbert (2-a grafo de Pembroke) (m. 1601)
* Kavaliro Edward Herbert (1547-1593)
* Anne Herbert (1550-1592)

Kategorio:Grafoj de Pembroke
Kategorio:Mortintoj en 1552
Prima teoremo

**Teoremo pri distribuo de primoj** aŭ **prima teoremo** estas nombroteoria aserto, kiu donas proksimuman indikon pri la denseco de primoj.

Se oni uzas notacion *π(x)* por la nombro de primoj ol *x*,
tiam la prima teoremo asertas, ke
:\lim_{x\to\infty}\frac{\pi(x)}{x/\ln(x)}=1,
t.e. ke *π(x)* proksimume egalas al *x*/ln(*x*) por grandaj *x*.

La aserto estis unuafoje formulita kiel konjekto de Adrien-Marie Legendre en 1798,
sed estis pruvita ne pli frue ol 1896, de Jacques Hadamard kaj Charles de la Vallée Poussin (sendepende unu de la alia).

## Vidu ankaŭ 
* Vikipedio:Projekto matematiko/Prima teoremo

Kategorio:Nombroteorio
Kategorio:Primoj
Kategorio:Matematikaj teoremoj
Einar Gerhardsen

**Einar Henry GERHARDSEN** (naskiĝis la 10-an de majo 1897 en Asker, Norvegujo, mortis la 19-an de septembro 1987) estis norvega politikisto de la politika partio *Arbeiderpartiet* ("Laborista partio").
Li estis la ĉefministro de Norvegujo de 1945 ĝis 1951, de 1955 ĝis 1963 kaj de 1963 ĝis 1965. En Norvegujo oni ofte nomas lin *la landopatro*, kaj li estis unu el la respondeculoj por la norvega sociala ŝtato kiu kreskiĝis post la dua mondmilito.

Kategorio:Norvegaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Norvegio
William Parr (1-a grafo de Essex)

**William PARR** (n. ĉ. 1512, m. la 28-an de oktobro 1571) estis frato de Catherine Parr, la sesa edzino de Henriko la 8-a (Anglio).

Liaj gepatroj estis Kavaliro Thomas Parr de Horton House, Northamptonshire, kiu devenis de Eduardo la 3-a (Anglio), kaj ties edzino Maud Green. Thomas Parr estis ŝerifo de Northamptonshire kaj ministro de Henriko la 8-a; Maud Green, Damo Parr, servis en la domanaro de Katerino de Aragono, la unua edzino de Henriko la 8-a. William Parr havis du fratinojn, Catherine, kiu iĝis la sesa edzino de Henriko la 8-a, kaj Anne.

La 9-an de februaro 1526 William edziĝis al Anne Bourchier (7-a Baronino Bourchier). En 1542 tiu forkuris kum amoranto kaj la 17-an de aprilo 1543 per akto de la parlamento la geedziĝo nuliĝis kaj oni deklaris ke la idoj de Anne nelegitimis. William Parr ricevis la bienojn de sia antaŭa edzino. Dume, ekde 1541, William loĝis kune kum amantino Elizabeth Brooke, edzino de la poeto Thomas Wyatt kiu mortis la sekvantan jaron.

Julion 1543 lia fratino Catherine edziĝis al Henriko la 8-a. La 23-an de decembro tiun jaron William Parr ricevis la rangon grafo de Essex. En 1547 li iĝis ankaŭ markizo de Northampton. Eduardo la 6-a (Anglio) priskribis William kiel sia "tre amata onklo".

Somere de 1548 William Parr kaj Eizabeth Brooke sekrete geedziĝis. Pro politikaj kialoj (William subtenis Jane Grey kiel reĝino de Anglio post la morto de Eduardo la 6-a), oni deklaris la nupton nevalida en 1553, kiam oni senigis William de liaj nobelaj titoloj, kaj denove valida en 1558, post la surtroniĝo de Elizabeto la 1-a. En 1559 oni restaŭris al William la nobelajn rangojn.

Lia dua edzino Eizabeth mortis en 1565. En 1571, kvin monatojn antaŭ sia morto, li denove edziĝis, al Helena Snakenborg, sveda nobelino. Li mortis senide.

Kategorio:Anglaj grafoj
Kategorio:Anglaj nobeloj
Afrika bubalo

La **afrika bubalo** aŭ **kafra bubalo** (*Syncerus caffer*) estas bovedo, la nura ankoraŭ vivanta specio el la genro *Syncerus*. La besto apartenas al la t.n. grandaj kvin. La afrika bubalo havas malbonan reputacion. Ĝi estas neantaŭvidebla kaj povas esti danĝera por ĉasistoj kaj homoj kiuj tro proksimiĝas, kelkfoje kun morto kiel sekvo. Plejofte la besto foriras dum danĝero. Estas du subspecioj, la ruĝa bubalo (*Syncerus caffer nanus*) kaj la nigra bubalo (*Syncerus caffer caffer*).

Tiu afrotropisa besto troviĝas i.a. en jenaj ekoregionoj : la angol-eskarpaj savano kaj duonarbaroj, la itigiaj-sumbuaj densaĵoj, la nord-konga arbara-savana mozaiko, la okcident-sudana savano, la viktori-basena arbara-savana mozaiko kaj la zambezaj inunditaj herbejoj.

Kategorio:Bovedoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Junulara parlamenta baloto en Germanio 2009

La 27-an de septembro 2009 en Germanio okazis baloto por la nacia parlamento Bundestag. Entute rajtis voĉdoni 62,2 milionoj da germaniaj ŝtatanoj de pli ol 17 jaroj. Naŭ tagojn pli frue, neformale kaj sen ia politika sekvo, la infanoj kaj adoleskuloj de Germanio, do la ŝtatanoj de malpli ol 18 jaroj, rajtis "prove" mem voĉdoni, kiun kandidaton kaj partion ili elektus, se ili jam rajtus partopreni la nacian baloton. 

La kampanjo **Jugendwahl U18** (*"U18"* por *"**u**nter 18 Jahren"*) - *junulara baloto sub 18* (jaroj) - organizis balotejojn en ĉiuj regionoj de Germanio. Temas pri la plej granda iniciativo por politika eduko de infanoj kaj adoleskuloj de Germanio, kies celo estas subteni junulojn en la kompreno de politiko, en la kompreno pri diferencoj en la partiaj balotaj programoj, kaj pri kritika juĝo de politikistaj promesoj antaŭbalotaj. Fokuso de la iniciativo estas helpi al la junuloj ekkoni kaj vortumi siajn proprajn interesojn, helpi al ili mem trovi respondojn al politikaj demandoj kaj instigi al aktiva kunkreo de la propra vivmedio.
Kulmino de la junulara kampanjo U18 de 2009 estis la porjunula baloto de la 18-a de septembro 2009, en kiu ĉiuj germaniaj ŝtatanoj sub 18 jaroj rajtis voĉdoni en formo tre simila al la oficiala nacia baloto naŭ tagojn pli poste.

Multaj junularaj organizaĵoj de Germanio, urboj kaj neurbaj komunumoj, lernejoj kaj junularaj kunvenejoj subtenis la kampanjon kaj helpis instali balotejojn. Politikistoj en kaj antaŭ la balotejoj varbis inter la junuloj pri siaj politikaj ideoj, kaj multaj pliaj volontuloj helpis diskonatigi la kampanjon per plej diversaj informaj materialoj.

## Balotaj rezultoj 
Kompare al la prognozoj por la oficiala nacia baloto, la rezultoj de la junulaj voĉdonoj estis signife aliaj: 

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la junulara baloto "U18" (germane)

Germanio
Kategorio:Balotoj en Germanio
Kategorio:2009 en Germanio
Magneta lenso

[eta|350px|**Magneta lenso** .[Elektra bobeno magnetigas magnetan cirkviton kun rivolua simetrio, kiu kreas magnetan kampon en la proksimo de la akso.]]
**Magneta lenso** estas aranĝaĵo, produktanta magnetan kampon kun speciala geometrio, uzata en aparatoj kiel la elektrona mikroskopo por fokusigi faskojn da elektronoj, samkiel optika lenso fokusigas lumon.

## Historio 
En la 1920-aj jaroj, Dennis Gabor eltrovis la unuan magnetan lenson, laborante en la Teknologia Universitato Berlino al projekto pri rapida osciloskopo. En tiu-ĉi universitato estos eltrovata la elektrona mikroskopo fare de Ernst Ruska.

## Priskribo 
La **radiusa komponanto** de la magneta kampo donas al la elektronoj (kies rapideca vektoro estas paralela al la akso) azimutan movon. La elektronoj, kun azimuta rapideco, tiam suferas disvojigon fare de la **aksa komponanto** de la magneta kampo, disvojigo kiu proksimigas ilin al la akso.

Por resumi, la trajektorioj de la elektronoj:
&nbsp;&nbsp;"volviĝas" de angulo *θ* ĉirkaŭ la akso,
&nbsp;&nbsp;pliproksimiĝas al la akso, sammaniere kiel fokusigita luma radio.

**Fokusa distanco**
:Donata de la formulo:

: \frac{1}{f} = \frac{e}{8\ m_0\ U_0}\ \int_z B_z^2 dz 

kie:
* e estas la ŝargo de elektrono
* *m*0 estas la maso de elektrono
* *U*0 estas rapideco de la elektronoj, mezurita per la potencialo kiu akcelis ilin.
* *B*z estas la aksa komponanto de la magneta kampo (integrita laŭ la akso *Z*).

**Rotacio de la elektronaj trajektorioj**

:  \theta  =  \sqrt{\frac{e}{8\ m_0\ U_0}}\ \int_z B_z dz

**Aberacioj**

Tia lenso suferas pro sfera aberacio, kiu ne estas simple kalkulebla. Se oni analogas la rapidecon de elektro al la ondolongo de la lumo, oni vidas, ke la kolora aberacio estas tute simple egala al la fokusa distanco.

## Eksteraj ligiloj 
*  La elektromagneta lenso

Kategorio:Elektrotekniko
Kategorio:Magnetismo
Rover

**Rover** povas signifi jenajn aferojn:

* **Rover Company** iama brita aŭtomobilentrepreno, kiu estis absorbita en 1967 de Leyland Motor Corporation (LMC), la marko Rover estis retenita. Fama produkto estis Rover P5, multe uzata de britaj ministroj.

eta|150ra|dekstra|ĉiuradveturilo LandRover
* **Land Rover** nomdona (eponima) aŭtomobilmodelo por ajngrundaj aŭtomobiloj, kiuj taŭgas por ĉia tereno, laŭ la serio de ĉiuradaj veturiloj *"LandRover"* de la entrepreno Rover. La vorto *rover* en la angla signifas *vagabondo*.

* **Rover** = **Robota veturilo** en kosmoveturado, kiu kapablu veturi memstare en plej krutaj pejzaĝoj sur aliaj planedoj (vidu ankaŭ Rover en kosma esplorado). Rover estas nomparto de la usonaj kosmoveturiloj sur marso.

## Eksterteraj robotveturiloj 
;Robotveturiloj sur luno:
* **Lunoĥod 1**, robotaŭto, la unua robotveturilo surlunigita el la rusa kosmoŝipo Luna 17, novembre 1970, laboris dum 11 monatoj
* **Lunoĥod 2**, surlunigita el la Luna 21, januare 1973, laboris dum 4 monatoj
* **Lunar Roving Vehicle**, en tri Apolo-misioj: Apollo 15 (30 Jul 1971), Apollo 16 (21 Apr 1972) kaj Apollo 17 (11 Dec 1972). La veturiloj tamen estas aŭtoj (homstiritaj) ol robotveturiloj.

;Robotveturiloj sur Marso :
* **Prop-M Rover** robotveturilo de nur 4,5 kg transportita al marso de Mars 3 lander, atingis Marson la 2 Dec 1971, devus sondi la terenon ĉirkaŭ la surmarsiga unuo, al kiu ĝi estus umbilike ligita, sed neniam ekagis, ĉar la *patrina unuo* ekmalfunkciis post 15 sekundoj.
* **Sojourner** (= Mars Pathfinder) atingis marson en 1997, la unua veturilo sur alia planedo
* Mars Esploration Rover (19 Mar 2009)
** **Mars Rover Spirit**
** **Mars Rover Opportunity**
* estonte: Mars Science Laboratory (lanĉo en aŭtuno 2011)

Dosiero:Sojourner on Mars PIA01122.jpg| Sojourner sur marso
Dosiero:Mars Spirit.jpg| Marsmobilo Spirit, robota veturilo sur marso
Dosiero:MSL concept February 2007 - PIA09201.jpg| Moviĝebla mars-eksperimentejo MSL 

Kategorio:Robotoj
Kategorio:Ajngrundaj veturiloj
Kategorio:Senhomaj veturiloj
Kategorio:Eksterteraj veturiloj
Kategorio:Kosmoesploro
Fűzvölgy

**Fűzvölgy** [fUzvoldj],  estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Nagykanizsa. La loknomo signifas: saliko-valo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 3&nbsp;km²
* Loĝantaro: 140
* Poŝtkodo: 8777
* Telefonprefikso: 93
* Koordinatoj: 46°31′32″N 16°56'27″E

## Situo 
Fűzvölgy situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Zalaegerszeg-Nagykanizsa. La lasta urbo troviĝas 21, Letenye 24, Pacsa kaj Zalakaros 28&nbsp;km-ojn.

## Historio 
Pli frue romianoj loĝadis tie. En 1722 germanoj fondis tie vilaĝon *"Freiweiz"*, kie la posteuloj ankaŭ nun vivas en la vilaĝo. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de germanoj, kulturdomo, biblioteko, kuracejo (semajne po 1), vendejo, policano, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika moderna preĝejo omaĝe al Sankta Tereza

## Ĝemelkomunumo 
*  Koblenz, Germanio

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Kerecseny

**Kerecseny** [kereĉenj], estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Nagykanizsa.
eta|Kirko en Kerecseny

## Bazaj informoj 
* Areo: 13&nbsp;km²
* Loĝantaro: 280
* Poŝtkodo: 8745
* Telefonprefikso: 93
* Koordinatoj: 46°37′20″N 17°02'49″E

## Situo 
Kerecseny situas en Montetaro Zala, en valo de rojo, fine de sakovojo. Zalakaros troviĝas 12, Pacsa 13, Nagykanizsa 24, Balatonszentgyörgy 25, Hévíz 26, Keszthely 27&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1255 laŭ tiama hungara ortografio *"Kerechen"*. En 1754 oni konstruis malgrandan fortikaĵon, kiun en 1600 la hungaroj bruldetruis por ne akiri ĝin la turkoj.

En Kerecseny migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝdomo el la 1950-aj jaroj
* kampadejo, apude malgranda bestoĝardeno, interne bubaloj, ŝafoj ktp
* tilio, pli ol 5 m-ojn larĝa

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Almásháza

**Almásháza** [almAŝhAza] estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en Distrikto Zalaegerszeg (departemento Zala). Ĝi situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo el ĉefvojo Balatonszentgyörgy-Zalaegerszeg. Zalaszentgrót troviĝas 14, Hévíz 15, Pacsa 17, Zalaegerszeg 19, Keszthely 20, kaj Sümeg 29 km-oj for.

En la vilaĝo troviĝas romkatolika kapelo omaĝe al (Eta) Dipatrino de 1908, kun kruco de 1864 en la ĝardeno. Je la vilaĝlimo troviĝas lagon, taŭga por fiŝkaptado, kaj en la vilaĝo okazas ekde 2004 festivalon en septembro, *Szérüskert fesztivált.* En Almáshaza servas migra poŝto.

La nomo apartenas la pluraj hungaraj loknomoj kun la ero *almás*, kiu signifas "pomo" aŭ "pomarbo".

## Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1198 en formo *Almas.* La vilaĝo longe apartenanis al abatejoj – ĝis 1381 al la cistercianoj de Szentgotthárd, kaj poste tio al la benediktanoj de Kapornak. En 1464 soldatoj de Körmend detruis la vilaĝon. En la 17-a jarcento la turkoj faris senhoma la komunumon. En 1700 familio Batthyány [batjAnji] fondis tie bienocentron. En 1867 incendio okazis. En 1959 kolĥozo formiĝis.

Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Apostoleco

**Apostoleco** estas unu el la kvar karakteroj kiuj difinas la kristanan eklezion: la aliaj tri estas unueco, sankteco kaj katolikeco. Tiun karakteron ĉiam konfesis la Eklezio tuta kiel oni povas konstati en la Ekleziaj Patroj kaj ekleziaj dokumentoj kaj historio, sed eksplicite ĝi estis enkredigita en la kredkonfeso de la Nicea Koncilio (325 p.K) kaj en tiu de la Unua Konstantinopola Koncilio (381 p.K) (Credo). Tiu noto konstituanta la eklezion mem estas plurfoje atestata en la kanonaj Sanktaj Kristanaj Skriboj: en *Ef 2,20* en kiu estas asertate, ke la eklezio estas *“konstruita sur fundamento de la apostoloj kaj profetoj”.* 

Krome la Nova Testamento ripetas, ke Kristo establis sian eklezion sur la roko de Petro kaj sur la fundamento de la apostoloj (Mt 16,18-19; Ef 2,20; Apok 21,14). Oni vidu ankaŭ 1Kor 3,11 kaj 1Tim 3,15).

## Signifo de la apostoleco 
Apostoleco signifas ke povas ekzisti nur unu kristana eklezio, tiu apostola. Krome, signifas ke la eklezio ne estas bazita sur la apostoleco *kaj* samtempe sur la libera arbritreco de la homo, aŭ apostoleco *kaj* samtempe sur modernaj sciencoj aŭ prudentaj adaptiĝoj. Signifas, do, ke ĉiu ajn revizio ne rajtas kaj ne povas modifi tion kio origine estas apostola. 

Ĉiuj kristanaj eklezioj konkuradas por montri, ke mem estas la vera *apostola* eklezio. Laŭ la Katolika Eklezio, profundaj spuroj de apostoleco konserviĝas ankaŭ en ĉiuj kristanaj eklezioj ne ortodoksa-katolikaj, kiuj povas esti la bazo por taŭge ekumeni.

## Vidu ankaŭ 
* Apostola posteuleco 
* Sankteco 
* Uunueco
* Katolikeco
* La Kredo Nicea

Kategorio:Katolika teologio
Ŝlimvulkano

[eta|altdekstre=1.4|Ŝlimvulkano en la [Rumanio|rumaniaj Karpatoj (ĉe Berca)]]
**Ŝlimvulkanoj**, ankaŭ nomataj **Ŝlimdiapiroj**, estas morfologiaj levaĵoj, kiuj ofte montras formon de vulkano kaj je kiuj pli malpli regulperiode eliĝas ŝlimo akvosatigita, ofte kune kun metano.

## Literaturo 
* Giovanni Martinelli: *Mud volcanoes, geodynamics and seismicity: (Proceedings of the NATO Advanced Research Workshop on Mud Volcanism, Geodynamics and Seismicity, Baku, Azerbaijan, 20 - 22 May 2003)*, Springer, Dordrecht 2005, ISBN 1-4020-3202-1
* Giovanni Martinelli, Alan Judd: *Mud volcanoes of Italy Geol.* J. 39, 2004, S. 49–61.
* Carlo Ferrari, Gilmo Vianello: ''Le salse dell'emilia Romagna. Guida Escursionistica, Regione Emilia-Romagna'', Bologna 1985

## Eksteraj ligiloj 
* Satelitbildoj kaj Google Earth kml Overlays ĉe CRISP / National University of Singapore
* Bildserio de Greenpeace Ŝlimvulkano sur Javo (anglalingva) 

## Vidu ankaŭ 
* Sablovulkano

Kategorio:Vulkanismo