Barbara Tuchman

**Barbara W. TUCHMAN** (naskiĝis *Wertheim* la 30-an de januaro 1912 en Novjorko, Nov-Jorkio, mortis la 6-an de februaro 1989 en Greenwich, Konektikuto) estis usona historiisto, aŭtoro kaj ĵurnalisto.

Ŝia sukceso kiel unu el la plej vaste legataj historiistoj de Usono venis en la 1960-aj jaroj kun *The Guns of August*, kiu gajnis al ŝi la Premio Pulitzer .

Tuchman koncentriĝis pri verkado de popularan historion.

## La Marŝo de Malsaĝeco 
En ŝi verko de 1984 *La Marŝo de Malsaĝeco: De Trojo ĝis Vjetnamio - meditado pri malsaĝeco (same aparte de stulteco) kiel forto en historio,* Tuchman ekzamenis la demandon de kial politikaj gvidantoj ofte agas kontraŭ kaj la interesoj de ilia nacio kaj siaj propraj interesoj. Tuchman montras la fiaskon de tiuj en povo uzante tri ekzemplojn: la renesancaj papoj inter 1470 ĝis 1530, kiuj provokis la secesion de la protestantoj; la fremdiĝo kaj finfina apartigo de la nordamerikaj kolonioj de la brita kolonia imperio inter 1763 ĝis 1783 kaj la agoj de la usona administracio en la Vjetnama milito. En la enkonduko, Tuchman diskutas la ekzemplon de la trojanoj, kiuj tiris la lignan ĉevalon en sian urbon malgraŭ estado plurfoje avertitaj ne fari tion.

Ŝi ne estas la kreinto de novaj aliroj en historia scienco; Ŝi malofte kaj nur parte uzis eĉ nove aperintajn nuntempajn metodojn . Ŝi prenis konvencian okazaĵhistorian aliron kaj priskribis la agojn de politikaj aktoroj kaj la rezultajn sekvojn en individuaj kazoj . Ekzemple, ŝi priskribis kiel Lyndon B. Johnson, la socie inklina kaj nacie sagaca Prezidanto de Usono (1963-1969), fidis je sia enlanda politika sperto dum la Vjetnama milito kaj tiel suferis mizere kaj preskaŭ pro neniu kulpo propra en la eksterpolitika medio .

Ĝi malpli zorgis pri strukturoj, neeviteblaj leĝoj, epokoj, cikloj kaj modeloj de historio ol pri la malfortoj kaj virtoj de ŝtatestroj en decidaj situacioj . Ĉieestas la malvastmensaj kaj deziremaj pensuloj, sed ankaŭ la brilaj figuroj de karaktero kaj spirito. Tuchman eĉ faris referencojn al ĉiutaga historio, kiu fariĝis ĉiam pli populara, nur ŝpare. Tamen, ŝi dediĉis pli longan enketon al la historio de pensmaniero kaj kulturo antaŭ la Unua Mondmilito . La metodoj de politika kaj okazaĵhistorio ne sufiĉas por klarigi fenomenon de tia timiga malbono. Laŭ Tuchman, oni povas lerni de historio malgraŭ la unikeco de kio okazis; Politikaj konsiloj de historiistoj estas permesitaj kaj postulataj. Politika biografio ankaŭ havas sian lokon kiel prismo de historio .

Ŝia elekto de temoj kaj demandoj igis ŝian grandan monografion *Sand Against the Wind* pri usona militado en Ĉinio, Birmo kaj Hindio en Dua Mondmilito norma verko kiu daŭre estas utila hodiaŭ. La sama validas por ŝia lasta grava studo, monografio pri la frua historio de Usono: *La Unua Saluto*.

## La leĝo de Tuchman 
Tuchman formulis sian historian mondkoncepton kaj la gravecon kiu devus esti atribuita al la historiaj okazaĵoj en la "Leĝo de Tuchman" en la libro "Distanca Spegulo - vido al la 14-a jarcento":Katastrofoj ne estas tiel oftaj kiel iuj raportoj sugestas. La fakto ke okazaĵo estas priskribita en la kronikoj igas ĝin ŝajni koncentrita kaj ofta, dum la faktaj okazaĵoj tendencas esti neregulaj kaj en tempo kaj loko. Krome, la persisto de la normala realo estas pli forta ol la efiko de la malordo, kiel videblas el nia tempo. Ekzemple, aŭdinte la novaĵojn hodiaŭ, la aŭskultanto povas pensi, ke la tuta mondo estas plena de strikoj, krimoj, elektropaneoj, digo-rompoj, trajno-rompoj, ĉesigo de la eduka sistemo, rabistoj, droguloj, novnazioj kaj seksperfortantoj. La fakto estas, ke homo povas, en bona tago, reveni hejmen vespere sen renkonti tiajn raportojn pli ol unu aŭ dufoje. Ĉi tiu fakto igis min formuli la leĝon de Tuchman, kiu estas: **"La fakto, ke oni raportas malfeliĉan eventon, multobligas la signifon atribuitan al ĝi kvin ĝis dek fojojn (aŭ ajnan alian nombron kiun la leganto volas havigi)".** 

## Verkaro 
* 1938: *The Lost British Policy*
* 1956: *Bible and Sword: England and Palestine from the Bronze Age to Balfour*
* 1958: *The Zimmermann Telegram*
* 1962: *The Guns of August*
* 1966: *The Proud Tower: A Portrait of the World Before the War 1890–1914*
* 1970: *Stilwell and the American Experience in China, 1911–1945*
* 1972: *Notes from China*
* 1978: *A Distant Mirror: The Calamitous Fourteenth Century*
* 1981: *Practicing History*
* 1984: *The March of Folly: From Troy to Vietnam – A meditation on unwisdom (as distinct from stupidity) as a force in history*
* 1988: *The First Salute: A View of the American Revolution*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* televida intervjuo kun Bill Moyers la 30a de septembro, 1988
* Eniro de la aŭtoro ĉe *La MacDowell Kolonio*
* Biografio ĉe *La Juda Virtuala Biblioteko*
* Bibliografia listo ĉe GoogleBooks
* Eniro ĉe *Distingindaj Virinoj*
* Historiaj Internaciaj Rilatoj Sekcio
* Barbara W. Tuchman Premio por Plej Bona Artikolo en Historiaj Internaciaj Rilatoj fare de Diplomita Studento

Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Historiistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Mezepokistoj
Kategorio:Usonaj militverkistoj