Motlava lingvo

La **motlava lingvo** (propra nomo *M̄otlap* , nomata en eŭropaj lingvoj *Mwotlap* kaj antaŭe *Motlav*) estas lingvo parolata en norda Vanuatuo. Ĝin parolas proksimume  homoj, kiuj plejparte loĝas en la insulo Mota Lava. Malgraŭ tiu relative malgranda parolantaro, tiu lingvo ne estas en danĝero; ĝi eĉ estas la plej parolata lingvo en la provinco Torba.

Kiel ĉiuj vanuatuaj lingvoj, la motlava apartenas al la oceania lingvaro, branĉo de la granda aŭstronezia lingvaro. Pli precize, ĝi estas parto de la nord-centra-vanuatua lingvaro, grupo inkluzivanta plimulton de la lingvoj de tiu lando.

La motlava havas plurajn ecojn tipajn de oceaniaj lingvoj:
* ĝia pronoma sistemo distingas kvar nombrojn (ununombro, dunombro, trinombro kaj multenombro);
* posedo estas malsimpla, ĉar substantivoj povas esti posedendaj aŭ neposedendaj, kaj en ĉi tiu kazo, oni devas indiki la specon de posedo;
* la parolantoj apenaŭ uzas la konceptojn de dekstro kaj maldekstroj; anstataŭe ili uzas pozician sistemon laŭ la geografio de la insulo (teren, maren).

## Skribo 
La motlava lingvo ne havas propran alfabeton, pro tio ĝiaj parolantoj kaj lingvistoj skribas ĝin per la latina alfabeto kun supersignoj.

## Elparolo 
La motlava lingvo ne havas tonojn kaj la akcento ĉiam trafas la lastan silabon de vorto.

### Konsonantoj 
La motlava havas 16 konsonantajn fonemojn, plus kelkaj alofonojn kaj kelkaj sonoj, kiuj ekzistas nur en kelkaj pruntvortoj.

La fonemo /β/ havas tri alofonojn:
* komence de silabo, [v] aŭ [β] laŭplaĉe,
* fine de silabo, [p].

Tiam radiko kiel *vlag* (“kuri”) povas iĝi ***v**alag* (“ili kuras”) aŭ *me-**p**lag* (“li kuris”). Tiu fenomeno ankaŭ klarigas, kial la lingvo estas konata sub la nomoj *Motla**v*** kaj *Mwotla**p***. Tamen [p] kelkfoje okazas komence de silabo en novaj pruntvortoj, kiel *ne-pepa* (“papero”, de la angla *paper*).

Simila fenomeno okazas kun la antaŭnazigitaj konsonantoj: silabfine ili iĝas nur buŝaj. Tiam *bnē~* (“mano”) iĝas ***b**ēnē-k* (“de mia mano”) kaj *nē-**m**nē-k* (“mia mano”).

Ekzistas ankaŭ malofta sono [r], kiu troviĝas nur en novaj pruntvortoj kiel *rin̄* (“telefoni”, de la angla *ring*).

### Vokaloj 
La motlava havas sep buŝajn vokalojn. Ekzistas nek nazaj vokaloj, nek longaj, nek diftongoj (du sinsekvaj vokaloj apartenas al du apartaj silaboj).

## Gramatiko 
### Personaj pronomoj 
La personaj pronomoj distingas kvar nombrojn (ununombro, dunombro, trinombro kaj multenombro), sed ne ekzistas genro: *kē* signifas *li*, *ŝi* aŭ *ĝi*. Ekzistas ankaŭ distingo inter inkluziva kaj ekskluziva “ni”.

Tiam ekzemple *dō* signifas “vi kaj mi”, *kamtēl* “mi kaj du homoj (sed ne vi)”, *kimi* “vi (kvar aŭ pli)”, ktp.

Deklinacioj ne ekzistas, la pronomoj povas esti uzataj kiel subjekto aŭ objekto kaj ankaŭ post prepozicio. Kiam eblas du formoj, oni povas libere elekti, krom por la unua ununombra persono (en kelkaj kuntekstoj, *no* aŭ *nok* estas deviga); *dō* kaj *kem* povas esti nur subjektoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Lingvoj de Vanuatuo
* Oceania lingvaro

### Eksteraj ligiloj 
*  Motlava lingvo ĉe Ethnologue.com

Kategorio:Oceania lingvaro
Kategorio:Lingvoj laŭ alfabeto
Kategorio:Lingvoj de Vanuatuo