open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ĉirkaŭfrukto

[eta|Ĉirkaŭfrukto de [persiko.]]
[lang=eo|eta|Persiko kiel ekzemplo de [drupo enhavanta ligna enfrukto.]]
**Ĉirkaŭfrukto** (aŭ **perikarpo**  el la grekaj *peri*, ĉirkaŭ kaj *karpo*, frukto) estas parieto de frukto, kiu envolvas unuopan aŭ plurajn semojn. Ĝi elvenas el ovolujo post fekundiĝo de la floro, dum la ovoloj iĝas semoj.

Ĉirkaŭfrukto konsistas el tri tavoloj:
* **eksterfrukto** aŭ **epikarpo**, la plej ekstera parto, kolora epidermo;
* **mezfrukto** aŭ **mezokarpo**, la meza parto, ofte karna;
* **enfrukto** aŭ **endokarpo**, la plej ena parto, aŭ ligna aŭ karna.

Ĉe drupo, la enfrukto estas ligna kaj seka: tio estas la kerno.

## Referencoj
Kategorio:Plantomorfologio
Kategorio:Fruktoj
Rondonópolis

**Rondonópolis** estas municipo, universitata grandurbo kaj diocezo de subŝtato Mato-Groso, en Brazilo. Ĝi estis antaŭe konata kiel *Rio Vermelho* (=Ruĝeca Rivero), nun ĝi estas la tria plej granda municipo en Mato-Groso.

## Bazaj informoj 
eta|Loko de Rondonópolis en Brazilo (ruĝa punkto).
* Areo: 4.165&nbsp;km²
* Supermara alteco: 227 m
* Loĝantaro: 235,320 en 2015
* Horzono: UTC -4 (somere UTC -3)
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo:
* Aŭtokodo:

## Situo 
Rondonópolis situas en okcidenta parto de la lando laŭ rivero. Cuiabá (subŝtata ĉefurbo) troviĝas 215, Campo Grande 443, Goiânia 573, **Braziljo** 722, Campinas 1066, Curitiba 1141, San-Paŭlo (urbo) 1148, Guarulhos 1150, Belo Horizonte 1194, Nova Iguaçu 1364, **Rio-de-Ĵanejro** 1391, Porto Alegre 1549, Manaus 1598, Salvador de Bahio 1776, Belém 1801, Teresina 1807, São Luís 1922, Maceió 2183, Recife 2338, Natalo (Brazilo) 2426 km.
eta|maldekstre|Prefektejo en Rondonópolis

## Historio 
Konata historio de Rondonópolis komenciĝis en la malfrua 19-a jarcento, tiam oroserĉantoj esploris la regionon. Inter 1907-1909 oni konstruis telegrafan linion. En 1902 alvenis la unua familio, en 1910 la vilaĝo formiĝis, post 5 jaroj loĝis proksimume sepdek familioj en tiu loko. Rondonópolis urbiĝis en 1953.

## Ekonomio 
Municipo Rondonópolis estas ĉefe agrikultura teritorio (sojfaboj, brutaro). En la urbego oni produktas kristalojn kaj teksaĵojn.
eta|Katedralo de Rondonópolis
eta|Nokta Rondonópolis
eta|Enirejo de florĝardeno
eta|Santa Casa

## Trafiko 
Rondonópolis havas malgrandan flughavenon. La publika transporto estas farita per aŭtobusoj integritaj kun Cuiabá. Rekta ĉefvojo kuras al Cuiabá, krome estas aliaj regionaj flankovojoj.

## Vidindaĵoj 
* katedralo

## Ĝemelurboj 
*  Uberlândia, Brazilo
*  Ribeirão Preto, Brazilo
*  Araçatuba, Brazilo
*  Aŭstino, Usono
*  Kordobo (Argentino), Argentino

## Esperanto en Rondonópolis 
En 1984 Associação Rondonopolitana de Esperanto kaj Fundação Sócio Cultural Educacional Vale do Sol klopodis starigi Esperanto-kurson en Rondonópolis. Pro tio, oni invitis Valdemir Moreira, el Iporá, ĉar kvardek personoj promesis studi la lingvon.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Mato-Groso

## Fontoj 
* mapo, distancoj 
* oficiala paĝo
* mapo

Kategorio:Municipoj de Mato-Groso
Kategorio:Urboj de Brazilo
Aethia

***Aethia*** estas genro de birdoj de la familio de aŭkedoj. Ili ĉeestas nur teritoriojn de Norda Pacifiko kaj apudajn akvojn, ĉefe en la regiono de la markolo Beringo. Tamen, estis unu aŭ du specioj -de kiuj restas fosilioj- kiuj vivis en la areo de la nuntempa Kalifornio dum malfrua Mioceno, antaŭ ĉirkaŭ 5 milionoj da jaroj: *Aethia rossmoori* (Montetoj Laguna ĉe Kantono Orange (Kalifornio)) kaj nepriskribita taksono provizore lokita en tiu ĉi genro.

## Specioj 
* Tufaŭko, *Aethia cristatella*
* Papagaŭko, *Aethia psittacula*
* Malgranda aŭketo, *Aethia pusilla*
* Liphara aŭketo, *Aethia pygmaea*

Kategorio:Aŭkedoj
Papagaŭko

La **Papagaŭko** aŭ **Papageta aŭko** estas eta marbirdo de la familio de aŭkedoj de Norda Pacifiko. Ĝi estis antaŭe lokita en la genro *Cyclorrhynchus* (Kaup, 1829) sed lastatempaj morfologiaj kaj genetikaj pruvoj sugestas, ke ĝi devas esti lokata en la genro *Aethia*. La specio asociatiĝas kun la subpolusaj akvoj de Alasko ĝis duoninsulo Kamĉatko kaj Siberio. Ĝi reproduktiĝas en klifoj, deklivoj kaj ŝtonaj kampoj de insuloj. Ĝenerale ili moviĝas suden vintre. 

## Aspekto 
La Papagaŭko estas eta (23 cm) aŭko kun mallonga ruĝoranĝa beko fortika ĉebaze kaj iom suprenkurba, kio donas al la birdo ties specifan mienon. La plumaro estas malhela supre kaj blanka sube. 

Krome estas rimarkinda blanka plumo, kiu pendas el la okulo tre kontraste kun la nigreca fono de vizaĝo kaj kolo. Estas ioma variado de plumaro inter reprodukta kaj vintra. 

La Papagaŭko estas voĉema ĉe nesto, alvokante kaj interkrakante post la alveno de la partnero. Ili faras serion de ritmaj raŭkaj alvokoj (kiel tiuj de la Kasina aŭko) kaj vibranta kriado. La utilo de tiuj estas nekonata, sed oni supozas klopodo defendi la nestotruon kontraŭ entruduloj kaj plifortigo de la rilato kun la partnero.

## Kutimaro kaj reproduktado 
La Papagaŭko manĝas laŭ sezono, dum la reprodukta ĉefe etajn planktonajn krustulojn kiel eŭfauziedojn, kopepodojn kaj amfipodojn. Lastatempaj pristudoj montras, ke la specio ankaŭ predas meduzojn en kelkaj areoj. Ĝi ofte manĝas sufiĉe malproksime de la kolonio, plonĝante ĝis 30 m por atingi sian predon. 

Reproduktado komencas en aprilo kaj majo en kolonioj kiujn ofte kunhavas kun aliaj specioj de aŭkoj. La ino demetas unu ovon, kiu estas kovata dum unu monato kaj poste la ido estas manĝigata po 4 fojojn tage dum ĉirkaŭ 35 tagoj. La ido sendependiĝas nokte, flugante al la maron sole.

## Statuso kaj konservado 
La Papagaŭko ne estas konsiderata minacata; oni supozas entutan populacion de ĉirkaŭ unu miliono da birdoj en Norda Pacifiko. Oni ne kredas, ke malpliiĝis lastatempe, malkiel aliaj aŭkoj, sed ĝi povus esti minacata estontece pro enmetitaj predantoj kaj naftoverŝado.

## Fontoj 
*  Ne minacata
* "National Geographic" *Field Guide to the Birds of North* *America* ISBN 0-7922-6877-6
* * Seabirds, an Identification Guide* de Peter Harrison, (1983) ISBN 0-7470-1410-8
* *Handbook of the Birds of the World Vol 3*, Josep del Hoyo eldonisto, ISBN 84-87334-20-2
* "National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, de David Allen Sibley, ISBN 0-679-45122-6
* *Splitting headaches? Recent taxonomic changes affecting the British and Western Palaearctic lists* - Martin Collinson, British Birds vol 99 (Junio 2006), 306-323

## Referencoj 
Kategorio:Ĥaradrioformaj
Kategorio:Aŭkedoj
Ilhéus

**Ilhéus** estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 184.236 loĝantojn en 2010 .

## Esperanto en Ilhéus 
"Grupo Esperantista de Ilhéus" (GEI) fondiĝis en la 3-a de aprilo 1954. La unua estraro estis:

Prezidanto kaj fondinto Eléus Leonardo de Sá, vicprezidanto Waldomiro Oliveira Cruz, 1-a sekretario Aloysio Rebouças, 2-a sekretario Antônio Magno Rosa, kasisto Anésio Ribeiro da Silva, bibliotekisto, Waldelice Cruz Oliveira, direktoro de informado kaj revuo José D. Coelho.

La loko de la fondiĝo estis la sidejo de la Sindikato de la Publikaj Funkciuloj de Ilhéus, kie ĝi funkciis ĝis 1964, kiam, okaze de la militista puĉo de la 1-a de aprilo de tiu jaro, la militistoj invadis la sidejon de tiu organizo kaj ne distingis GEI de la Sindikato, kiun la militistoj konsideris komunistan ĉelon kaj bruligis la tutan provizon de la grupo.

En 1979 okaze de la dudek-kvina fondodatreveno de la grupo li okazigis la 1-an Esperantistan Semajnon de Ilhéus.

Krom tio, en 1981 li sukcesis la aprobon de strato Esperanto kaj en 1987 la starigon de busto de D-ro Zamenhof ĉe la ĝardenoj de la Municipa Sekretariejo de Edukado de Ilhéus.
centra|eta|Mapo de la Kapitaneco de Ilhéus 1640

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

Kategorio:Municipoj de Bahio
Irará

**Irará** estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 27.466 enloĝantojn en 2010 .

Estas naturaj Irará: gogulo Dida, iama golulo de la Milan kaj de la Brazila nacia teamo de futbalo; la muzikisto Tom Zé kaj de la verkisto   Emídio Brasileiro.

## Esperanto en Irará 
Dum libertempo, Ademar Sena fondis “Esperanto-Grupo de Irará”, la 21-an de julio 1937, kies unua estraro estis: 

Prezidanto, Deraldo Miranda dos Reis; Sekretario, José Maria de Lima; Propaganda Direktoro, Pedro Correia Damasceno; kaj Kasisto, Antônio Alves Campos.

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
Katenado

[eta|dekstra|Publike elmontrita katenita viro en [Kolonjo, Germanio]]

**Katenado** estas praktiko kiu konsistas de senigo de iu je iuj movoj, per diversaj katenigaj iloj, kaj tiel subigi onin. Tio estis uzita en ĉiuj kulturoj por malhelpi iun uzi forton aŭ por malebligi kaptiton eskapi. La plej komunaj estas mankateno aŭ, pli malnove, piedligoj.

Sed katenado ankaŭ fariĝis parafilio, eventuale nomebla katenumado. Katen(um)i ies korpoparton estas pero pruve efekta por veki fantasmojn ĉe homoj. Ĉu por seksa antaŭludo, ĉu por estetika arto kun erotikaj subkomprenaĵoj, ĉu simple por sadmasoĥista ludo, katenado estas unika sed polemika sperto.

Nekonfirmitaj studoj en Usono indikis ke 75% de viroj kaj multaj virinoj opinias katenumadon erotika.  Kiel pri plejpartoj el la studoj pri seksa fantasmo kaj konduto, la disponeblaj studoj ne estas bone kontrolita kaj la plej fidindaj el ili estas malfreŝdataj. Tiu emo pri katenumado estas verŝajne pli grava en Japanio, kie la praktiko naskiĝis, kaj kie sadism-masoĥista ludo estas relative populara.

## Formoj 
Ekzistas du malsamaj skoloj de katenado.

La okcidenta, praktikata en Ameriko kaj Eŭropo, vaste konata laŭ la angla nomo *bondage* (*to bind* signifas *ligi*) disvolviĝis surbaze de la Japana skolo.

Japanlingve *kinbaku* (緊縛) signifas *katenado*. De tie *Kinbaku-bi* estas *bela katenado*. *Kinbaku* (aŭ *sokobaku*) estas japana formo de katenado en kiu subulo estas katenita aŭ ligita per simplaj, kvankam vide implikaj, ŝablonoj de maldika ŝnureto (ĝenerale 6&nbsp;mm aŭ 8&nbsp;mm). En Japanio diversaj uzoj de ŝnuroj almenaŭ datiĝas de la 15-a jarcento. Moderna katenado originas en fine de la Edo-epoko, kiam kelkaj japanaj erotikaj bildoj aperis. Ne ekzistas historiaj pruvoj pri pli frua katenado.

Image:Model in vertical hogtie.jpg|Japana virino arte ligita laŭ la kodoj de 緊縛 (Kinbaku)
Image:Eros and Amore Bondage 03.JPG|

## Vidu ankaŭ 
* BDSM
* Sinkatenado

## Eksteraj ligiloj 
* Japana retejo pri katenumado 
* Japanlingva retejo pri vira katenumado 
* Artikolo pri *Kinbaku* en la vikio pri sadmasoĥista anglalingva vikio *Wipipedia* 

Kategorio:BDSM
Kategorio:Punoj
Kategorio:Parafilio
Sablobenko

[eta|Sablobenkoj en la Nord-frisa [Vadomaro (Germanio)]]
**Sablejo**, **sablaĵo** aŭ laŭ modelo de pluraj ĝermanaj lingvoj **"sablobenko"** estas amasiĝo de sablo aŭ ŝtonetoj sur la grundo de maroj aŭ riveroj, kiu almenaŭ dum parto de la tempo troviĝas super la akvosurfaco. Maraj sablobenkoj kutime videblas dum la fazo de malalta tajdo kaj troviĝas sub la akvosurfaco dum alta tajdo. Sablejoj altiĝas pro la akvofluo dum la alfluo (fluso) kaj defluo (malfluso) de la mara tajdo, aŭ pro la kurento de rivero.

Specialaj kazoj estas
* la "alta sablobenko", sablejo kiu tiom altiĝis ke ĝi ne plu subakviĝas dum "normala" alta tajdo, sed nur dum ŝtormoj, kiuj kreas aparte altajn ondojn (en la germana lingvo tia alta sablejo nomiĝas *Hochsand* [prononco *"**Hoĥ**zant"*]), kaj
* enakva sablodigo, do aparte longa sablejo, kiu en la akvo situas paralele al la marbordo: tia enakva sablodigo ekzemple ekzistas ĉe la plaĝo de la germania banloko Sankt Peter-Ording en la Norda Maro, kaj la sablostrio *Lido* antaŭ la urbo Venecio de Italio en la Adriatika Maro same evoluis el tia enakva sablodigo.

Se sablobenkoj plu kreskas, ekestas el ili insuletoj (kiuj do eĉ dum fortaj ŝtormoj ne subakviĝas). Ekzemplo estas grandega sablobenko inter la du orientfrisaj insuloj Borkum kaj Juist de Germanio en la orientfrisa vadomaro de la Norda Maro: tiu insuleto survojas iĝi plia insulo de la insularo.

Teorie sablobenkoj ankaŭ povas per unu aŭ pluraj istmoj esti konektitaj al pli alta tereno de insulo aŭ de la kontinento: tiam, se ili kreskas, ne plu subakviĝas kaj ekportas plantojn, el ili kompreneble ne iĝas insuloj, sed duoninsuletoj. Ekzemplo de tia mallarĝa sabla duoninsuleto estas la Kurona duoninsuleto de Litovio kaj la Kaliningrada regiono de Rusio (la historia regiono Orienta Prusio) en la Balta Maro.

Kategorio:Hidrologio
Kategorio:Insuloj
Kategorio:Oceanografia terminologio
Dentfadeno

eta|dekstra|*Dentfadeno*
eta|dekstra|*Dentfadenilo*

**Dentfadeno** aŭ **dentsilko** konsistas el silkaj aŭ nilonaj teksitaj fadenetoj kaj estas ĉirkaŭita per vakstavolo. Dentfadeno servas por purigi la interdentajn spacojn kaj preventi karion.

La purigado devas esti farata en la ĝusta maniero por ne lezi la dentpapilon. La kronika lezado de la dentpapilo ne nur estas malbona por la papilo mem sed ankaŭ bakterioj povas eniĝi en la sangocirkula sistemo. Homoj kun artefarita korvalvo tial devas esti tre singardaj dum la purigado.La dentfadeno haveblas en diversaj dikoj. Dentfadeno nuntempe ankaŭ haveblas kiel larĝa plata bendo.

Kategorio:Purigiloj
Kategorio:Buŝa higieno
Kategorio:Dento
Olhos-d'Água

''''* (oficiale ) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Norte de Minas* (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono *Bocaiúva''. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Brno-Bohunice

**Brno-Bohunice** estas urboparto ĉe la sudokcidenta rando de la statuta urbo Brno en Ĉeĥio. Ĝis la 24-a de decembro 1990 estis historia civito, urboparto kaj katastra teritorio sub la nomo **Bohunice**. Vivas ĉi tie  (). Ĝia areo estas 301,71 ha. Estas ĉi tie registritaj 47 stratoj kaj 1 132 adresoj.

## Najbaraj urbopartoj kaj civitoj 
Brno-Bohunice najbaras okcidente kun Starý Lískovec, nordokcidente kun Brno-Nový Lískovec, norde kaj oriente kun Brno-centro, sudoriente kun Brno-sudo, kaj sude kun la civito Moravany.

## Karaktero de la urboparto 
Bohunice havas urban karakteron kaj ondumitan pejzaĝon kun evidentaj altodiferencoj en la setlejo. La setlejo konsistas el paneldomoj, en kies centro troviĝas restintaj domoj de la origina vilaĝo. La orienta parto estas eksterordinara pro la strat-nomoj laŭ iamaj sovetuniaj respublikoj. Norde de la setlejo sur la norda flanko de la strato Jihlavská (= kondukanta al la urbo Jihlava) etendiĝas kompleto de la loka fakultata hospitalo Brno-Bohunice, kiu parte eniras la najbaran urboparton Brno-Starý Lískovec. Kun la hospitalo najbaras ĉirkaŭmurita aresta malliberejo, kaj oriente de ĝi troviĝas supermagazeno Kaufland. Sude de la origina vilaĝo fluas rivereto Leskava.

## Trafiko 
Kvankam la sudan randon de Bohunice trairas aŭtostrado D1 el Praha al Brno, la urboparto mem ne havas rektan konekton al ĝi. Paralele kun la strado iras fervojo el Brno al Střelice (okres Brno-venkov). La konekton al urbocentro certigas la Trafik-entrepreno de Brno pere de tramlinioj 7 (ĝi tie finiĝas) kaj 5, 8 (ili daŭrigas sian vojon ĝis Starý Lískovec),kaj pere de pluraj bus- kaj trole-linioj.

## Historio 
La unua mencio pri Bohunice estas el la septembro 1237. Bohunice estis aligitaj al Brno la 16-an de aprilo 1919. En la 1960-aj jaroj realiĝis vasta katastra reformo, kiam ŝanĝiĝis ankaŭ la limoj de Bohunice kaj sur la neuzita teritorio oni komencis konstrui setlejon por 30 000 homoj en 1971 oriente inter la centra tombejo de Brno kaj la origina vilaĝo, kies kelkaj partoj estis malkonstruitaj. Ĝis 1975 Bohunice estis urboparto de Brno kun propra nacia komitato, poste ĝi fariĝis parto de la urbodistrikto Brno I ĝis 1990, kiam kreiĝis moderna memadministra urboparto Brno-Bohunice.
### Vidindaĵoj 
En Strato Dlouhá troveblas en parko statuo de Inocento la 11-a.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Bohunice

Kategorio:Partoj de Brno
Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio

La **Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio** aŭ **Islama Revolucia Gvardio**, ofte konata simple kiel "**Pasdarano**" (la gardistoj) estas la plej granda branĉo de la irana armeo. Ĝi inkluzivas la **Basij**, paramilitan organizaĵon da volontuloj, kiuj okupiĝas pri publika ordo, kaj pri la subpremo de opozicio al la Islama registaro. La *Basij* famiĝis dum la Iraka-irana milito, pro iliaj amasaj atakoj kontraŭ malamikaj pozicioj, ofte preskaŭ "kamikazaj", kiuj estis la rezulto de religia fervoro. Ankaŭ infanoj estis uzitaj por ĉi tiuj atakoj.

## Rolo en la Usono-Irana krizo en 2020 
La  en Bagdado (Irako) estis murdita la irana generalo Kasem Sulejmani, estro de la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio. Ĝin murdis usona droneo laŭ rekta ordono de la usona prezidanto Donald Trump, kiu pravigis tion per neceso preventi atakojn kontraŭ usonanoj, kiujn laŭdire preparis la generalo.

Responde al tio la 8-an de januaro Irano lanĉis 22 misilojn kontraŭ militbazoj en Irako, kie estas deplojitaj usonaj trupoj. 17 misiloj trafis la aerbazon Al-Asad en gubernio Anbar kaj 5 misiloj trafis militbazon en gubernio Erbil. La atako okazis inter 1:45 kaj 2:15 nokte, kaŭzinte neniujn homajn perdojn aŭ gravajn damaĝojn.

Samtage la aviadilo Boeing 737-8KV de la flugkompanio Internaciaj Fluglinioj de Ukrainio, ekfluginta je 02:38 UTC el Teherano al Kievo (Ukrainio), je 2:44 falis apud la urbo Parando, 20 km nord-oriente de la Internacia Flughaveno de la imamo Ĥomejni. Ĉiuj 176 homoj pereis.

Unue la iranaj aŭtoritatoj asertis ke tion kaŭzis ekbrulo de la motoro, sed la  agnoskis, ke la aviadilo estis hazarde trafita de irana misilo, ĉar ĝi flugis proksime al grava konstruaĵo de la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio kaj flugis samalte kiel usonaj aviadiloj, kies nombro multiĝis post la antaŭa irana atako.

Tio estigis amasan indignon kaj protestajn manifestaciojn en Teherano kaj aliaj urboj. En Teherano, manifestaciantoj kuniĝis apud universitatoj, postulante la eksiĝon de la Plej supera gvidanto de Irano Ali Ĥamenei kaj ripetante «For la mensoguloj!» kaj «Morton al la diktatoro!».


Kategorio:Armitaj fortoj de Irano
Püski

**Püski** (puŝki) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Mosonmagyaróvár. La loknomo signifas hungare: episkopa en erara formo.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9235
* Telefonkodo: 96
* Areo: 8 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 640
* Koordinatoj: 47°53′09″N 17°24'25″E

## Situo 
La komunumo situas sur insulo de Danubo **Szigetköz**, meze de ambaŭ Danuboboranĉoj. En la insulo estas nur flankovojoj. Mosonmagyaróvár troviĝas 13, Győr 28&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1397 laŭ tiama hungara ortografio *"Piski"*. En 1920 la vilaĝo trovis sin ĉe la landlimo de Ĉeĥoslovakio. En la komunumo kazerno por limgardistoj funkciis. La nuna limo apartenas al interna zono de Schengen.

## Vidindaĵoj 
En 1771 romkatolika preĝejo omaĝe al **Drakomurda** Sankta Georgo konstruiĝis.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Clara (rinocero)

[eta|250px|Portreto de Clara en [Parizo en 1749, fare de Jean-Baptiste Oudry.]]
**Clara** [klara] (naskiĝis ĉ. 1738 - mortis la 14-an de aprilo 1758) estis hinda rinocerino, kiu famiĝis pro granda, 17-jarojn longa vojaĝo tra Eŭropo meze de la 18-a jarcento. Ŝi alvenis al Roterdamo en 1741, kaj tiel fariĝis la kvina vivanta rinocero alportita en modernan Eŭropon (interalie post la rinocero de Dürer en 1515).

Post haltoj tra variaj urboj de Nederlando, Germanio, Aŭstrio, Svislando, Pollando, Francio, Italio, Bohemio kaj Danio, la besto finfine mortis en Londono.

Kategorio:Famaj bestoj
Kategorio:Mortintoj en 1758
Sum 41

**Sum 41** estas kanada poprokgrupo de Ajax, Ontario. La grupanoj estas Deryck Whibley (gitaro), Cone McCaslin (basgitaro), kaj Steve Jocz (tamburo). La antaŭa membrolisto estis sama, sed kun Dave Baksh ludanta gitaron. La grupo kuniĝis kun Island Records en 1999, kaj ekde tie ĝi kreis kvin enregistrejajn albumojn, unu koncertan albumon, du koncertajn DVD-ojn, kaj ĝi vendis pli ol 10 milionojn da albumoj tutmonde.

## Diskaro 
### Albumoj 
* 2000 *Half Hour of Power*
* 2001 *All Killer No Filler*
* 2002 *Does This Look Infected?*
* 2004 *Chuck*
* 2007 *Underclass Hero*
* 2011 *Screaming Bloody Murder*
* 2016 *13 Voices*
* 2019 *Order in Decline*
* 2024 *Heaven :x: Hell*

## Eksteraj Ligiloj 
* www.sum41.com
* MySpace

Kategorio:Ontarianoj
Kategorio:Kanadaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1996
Kimle

**Kimle** estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár. Kamana slave signifas ŝtono. La komunumo estas kroate **Kemlja**, germane **Kimling**.
eta|maldekstre|Katolika kirko en la iama Horvátkimle
eta|Katolika kirko en la iama Magyarkimle
eta|Kamparana domo en la iama Magyarkimle

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9181
* Telefonprefikso: 96
* Areo: 37 &nbsp;km²
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.818/17.3678
* Loĝantaro: 2300

## Situo 
Kimle situas ambaŭflanke de Mosoni Duna. Fervojo kaj aŭtoŝoseo **M1** inter Budapeŝto kaj Vieno estas ne tro for. Mosonmagyaróvár troviĝas je 8 km-oj.

## Historio 
La vilaĝo senhomiĝis post la kontraŭturkaj bataloj, poste kroatoj kaj ŝvaboj refondis ĝin. La ŝvaboj estis deportitaj al Germanio en 1946. En 1959 kolĥozo **Rákóczi** formiĝis en tiama vilaĝo Magyarkimle, poste formiĝis en la proksimeco kolĥozoj **Tritikospiko** kaj **Eta Danubo**, kiuj aliĝis al Rákóczi.

En 1966 ponto konstruiĝis tra la riverobranĉo, sekve memstaraj vilaĝoj **Horvátkimle**, **Magyarkimle** kaj **Novákpuszta** unuiĝis. En Novákpuszta kampadejo funkcias.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika Preĝejo Vizito de Maria (Kimle) omaĝe al **Serpa** en la iama Magyarkimle el la 13-a jarcento, kiu tute barokiĝis en 1692, la turo estas 20 m-ojn alta
* romkatolika (iam gotika) Preĝejo Sankta Mikaelo (Kimle) en la iama Horvátkimle, kiu barokiĝis en 1780
* moderna preĝejo

## Famuloj 
En la iama Magyarkimle naskiĝis entomologo Gyula Kadocsa.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Sankt-Peterburga Ŝtata Agrikultura Universitato

**Sankt-Peterburga Ŝtata Agrikultura Universitato** () estas specialigita universitato en Puŝkin, apudurbo de Sankt-Peterburgo. La universitato edukas agronomojn, teknikistojn, ekonomikistojn, juristojn kaj aliajn fakulojn por la bezonoj de agrikulturo.

Surbaze de la jura fakultato en tiu ĉi universitato, la 4-an de marto 2007 okazis la Unua Lingva Festivalo en Sankt-Peterburgo. La universitato esprimis sian interesiĝon daŭre subteni la aranĝon.

## Vidu ankaŭ 
* Historio de Lingvaj Festivaloj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Agrikultura Universitato
Kategorio:Agrikulturo en Rusio
Kisbodak

**Kisbodak** estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár.
eta|Kirko de Kisbodak
[eta|[Librejo kaj fajrobrigado de Kisbodak]]

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9234
* Telefonkodo: 96
* Areo: 9 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 380

## Situo 
Kisbodak situas laŭ (olda) Danubo sur insulo Szigetköz, kiun ĉirkaŭbrakas (olda) Danubo kaj Mosoni Duna. En la insulo estas nur flankovojoj. Dum la historio tie vivis fiŝistoj, akvomuelistoj kaj orlavistoj.

En 1920 la kontraŭa insulo de Danubo **Csallóköz** (ĉalokoz) iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Kisbodak perdis kontaktojn kun la kontraŭaj regionoj kaj situis laŭ la limo.

Grandaj inundoj okazis en 1712, 1736 kaj en 1954. En 1809 francaj soldatoj bruligas la vilaĝon, en 1851 okazis incendio.

En Kisbodak migra poŝto servas.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Lednica (apartigilo)

**Lednica** povas esti pluraj lokoj en Slovakio:

* vilaĝo  en okcidenta Slovakio, vidu Lednica en distrikto Púchov
* rojo **Lednica** vidu rojon Lednica en okcidenta Slovakio,
* burgo **Lednica**  super la vilaĝo Lednica vidu burgon Lednica.
Záskalie (apartigilo)

**Záskalie** povas esti pluraj lokoj en Slovakio:

* Záskalie (municipo situanta en distrikto Považská Bystrica),
* Urba parto de urbo Dolný Kubín vidu Záskalie (Dolný Kubín).
Mecsér

**Mecsér** (meĉEr) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár. La loknomo signifas slave: glavisto.
eta|maldekstre|Vilaĝdomo

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9176
* Telefonkodo: 96
* Areo: 21 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 630
* Koordinatoj: 47°47′46″N 17°28'33″E

## Situo 
La komunumo situas sur ebenaĵo laŭ traira flankovojo inter Mosoni Duna kaj fervojo kaj aŭtoŝoseo **M1** inter Budapeŝto kaj Vieno. La vilaĝo havas ponton al la insulo **Szigetköz**. Győr troviĝas 21, Mosonmagyaróvár 22 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1280 laŭ tiama hungara ortografio *"Mecher"*. Dum la mezepoko plejparte ĝi apartenis al albatejo de Lébény. Mecsér multe suferis pro la inundoj.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de Hungaroj de 1900

## Famuloj 
En Mecsér naskiĝis agronomo, arkivisto Gábor Éble.

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Halászi

**Halászi** (halAsi) estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár. La loknomo estas hungare fiŝista. Dum la mezepoko la fiŝistoj liveris fiŝojn al la reĝa korto.
eta|maldekstre|Barokaj kamparanaj domoj en Halászi

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9228
* Areo: 37 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 2840.

## Situo 
Halászi situas sur insulo de Danubo **Szigetköz**, ĉe Mosoni Duna, kontraŭ Mosonmagyaróvár. En la insulo estas nur flankovojoj. La vilaĝo havas ponton al la proksima Mosonmagyaróvár.

## Historio 
Halászi iĝis kampurbo en la 16-a jarcento. Halászi nuntempe estas norda pordo de la insulo kaj dormanta antaŭkomunumo de Mosonmagyaróvár.
eta|Ponto en Halászi

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo Marteno de Tours (Halászi) el 1777

## Famuloj 
En Halászi naskiĝis kalvinana episkopo János Máté Samarjai.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Alta sablobenko

eta|300px|Alta sablobenko *Brauerplate*
**Alta sablobenko** aŭ **alta sablejo** estas sableca insuleto en maro aŭ rivero, kiu tiom altiĝis ke ĝi ne plu subakviĝas dum "normala" alta tajdo, sed nur dum ŝtormoj, kiuj kreas aparte altajn ondojn. Tio ebligas ekkreskon de herboj sur la supra parto de la sablobenko ne tuŝita de salakvo, kaj tiuj kreskaĵoj siavice kaptas sablon kaj kontribuas al plua kresko de la sekejo. En la germana lingvo tia alta sablobenko nomiĝas *Hochsand* [prononco *"**Hoĥ**zant"*]). 

Se altaj sablobenkoj plu kreskas, ekestas el ili dunaj insuletoj (kiuj do eĉ dum fortaj ŝtormoj ne subakviĝas). Ekzemplo estas grandega alta sablobenkoj inter la du orientfrisaj insuloj Borkum kaj Juist de Germanio en la orientfrisa vadomaro de la Norda Maro: tiu alta sablobenko survojas iĝi plia insulo de la insularo. Jam finis la kreskon de alta sablobenko la nova insulo *Mellum* en la sama maro.

Teorie altaj sablobenkoj ankaŭ povas per unu aŭ pluraj istmoj esti konektitaj al pli alta tereno de insulo aŭ de la kontinento: tiam, se ili kreskas, ne plu subakviĝas kaj ekportas plantojn, el ili kompreneble ne iĝas insuletoj, sed duoninsuletoj. Ekzemplo de tia mallarĝa sabla duoninsuleto estas la Kurona duoninsuleto de Litovio kaj la Kaliningrada regiono de Rusio (la historia regiono Orienta Prusio) en la Balta Maro.

Aparte multaj altaj sablobenkoj ekzistas en la vadomara zono de la Norda Maro, norde de Nederlando kaj Germanio, kaj okcidente de Danio.

Kategorio:Insuloj
Kategorio:Sablobenkoj
Goma

alternative=Goma with Mount Nyiragongo in the background, in 2015|eta|290x290ra|Goma kun monto Nyiragongo ĉe la fono je 2015
**Goma** estas urbego en la orienta parto de Kongo Kinŝasa, Afriko. Ĝi estas ĉefurbo de la provinco Nord-Kivuo. 

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Pro rifuĝintoj de internaj militoj la nombro de loĝantoj multe kreskis kaj atingis en 2007  kaj en 2012 ĉirkaŭ .

## Geografio 
Goma situas en la orientafrika fosego inter la vulkano Nyiragongo norde kaj la bordoj de la lago Kivu sude.

## Historio 
Dum la interna milito kaj popolmurdo en la najbara Ruando en 1994, Goma estis ĉefa celloko al rifuĝantoj. Inter ili estis ne nur viktimoj, sed ankaŭ agantoj de la genocido. Post kiam pli ol miliono da rifuĝintoj atingis la urbon ekestis ĥolero-epidemio, kiu mortigis milojn.

En la jaroj 1997 kaj 1998 kiam la interna milito en Kongo pligrandiĝis ĝis la faligo de prezidento Mobutu Sese Seko, ruandaj registaraj trupoj konkeris la urbon. Persekutante Hutuojn rifuĝintajn, ili mortigis ankaŭ centojn de ne koncernitaj homoj. 

En la jaro 2002 la urbo estis grandparte detruita de lafofluoj el la ĉirkaŭ 14 km fora Nyiragongo. Multaj centraj konstruaĵoj kaj ankaŭ la flughaveno estis detruitaj. La tiam ĉirkaŭ 250.000 loĝantoj devis fuĝi la urbon. Mortis 147 kaj multaj rifuĝintoj perdis sian hejmon. 

### Vidu ankaŭ
* Solidareca Bonvolo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Detala mapo de Goma 
* Mapo 1 de la lafofluo (urbocentro)
* Mapo 2 de la lafofluo (urbocentro)

2
Kategorio:Urboj de la Demokratia Respubliko Kongo
Kŭangĵuo

**Kŭangĵuo** (, ) estas urbaro (kiel la mapo prezentas), milionurbo, la sesa plej granda urbo en Sud-Koreio kaj regiona ĉefurbo.

eta|200px|Kŭangĵuo sur la mapo

eta|300px|Panoramo de Kŭangĵuo

## Geografio 
Kŭangĵuo situas en suda parto de la lando. Seulo troviĝas je 330 km-ojn. La urbo havas 5 distriktojn.

## Historio 
Kŭangĵuo fondiĝis supozeble dum Kristo. La urbo estas interrompe grava komerca loko. Inter 1910-1945 ĝi apartenis al Japanio, tiutempe nomata **Koŝu** Japane **光州**. En 1914 fervojo konstruiĝis, kiu portis la modernan industrion. En 1929 la studentoj aranĝis grandan bojkoton por la gepatra lingvo. En 1946 universitato fondiĝis. En 1967 produktado de aŭtoj komenciĝis. En 1980 la loĝantoj demonstradis kontraŭ la diktatoreco, multaj mortis pro la pafadoj de la polico je tio kiu nomiĝis Kŭangĵua Demokratia Movado.

## Klimato 
En Kŭangĵuo jare pluvas po 1368 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro. La jara averaĝa temperaturo estas 14 C', vintre tio ofte falas sub forstopunkto, somere varias ĉirkaŭ 30 C'.

## Servoj
* Kŭanĵua Instituto de Scienco kaj Teknologio

## Gravuloj 
* Han Kang

## Ĝemelurboj 
*  Kantono, Ĉinio
*  San Antonio, Usono
*  Tajnan, Tajvano
*  Hobarto, Aŭstralio
*  Medano, Indonezio
*  Maceió, Brazilo
*  Sendaj, Japanio

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj
* Metroo de Kŭangĵuo

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Milionurboj
Károlyháza

**Károlyháza** [kArojhAza] estas nova malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár. La loknomo signifas hungare: Karlo-domo. Ŝajnas, la vilaĝo ricevis sian nomon pri princo Karlo Habsburg.
eta|Blazono de Károlyháza

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9182
* Telefonkodo: 96
* Areo: 0.1 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 510

## Situo 
Károlyháza situas inter Mosoni Duna kaj fervojo kaj aŭtoŝoseo **M1** inter Budapeŝto kaj Vieno apude de Kimle. Mosonmagyaróvár troviĝas 12, Aŭstrio 24, Slovakio kaj Győr po 29, Budapeŝto 150&nbsp;km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=34351&i2=9566 .

## Historio 
Dum la historio Károlyháza apartenis al Kimle, la loko mem aperis unue en 1898. La komunumo sendependiĝis en 2002.

En Károlyháza migra poŝto servas.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Jordi Solé i Camardons

**Jordi SOLÉ i CAMARDONS** (Oliana, 1959) estas kataluna sociolingvisto kaj verkisto.

Disĉiplo de Lluís Vicent Aracil, li ĉefe okupiĝas pri diskonigo de sociolingvistiko kaj la analizo de la sociolingvistika diskurso (sociolingvistiko de dirado). Liaj esplorverkoj centriĝas en tio, kion li nomas "ekolingviko" (), kiun li dividas en kvar partojn:

1. Ekologio de la lingvomodelo
2. Ekologio de la interpersonaj lingvouzoj kaj sintenoj, prenanta en konsideron la lingvokutimoj de la parolantoj
3. Ekologio de la sociaj funkcioj de la lingvo (lingvopolitiko)
4. Ekologio de la internaciaj interlingvaj kontaktoj

En sia magistriĝa tezo li studis la antaŭsociolingvistikan verkaron de la kataluna pedagogo kaj esperantisto Delfí Dalmau. De tiam li interesiĝas pri la esperantismo kaj adoptis kritikan sintenon pri la angla kiel monda internacia lingvo.

Aktivulo por la kataluna lingvo kaj la sendependiĝo de Katalunio, li kreis la t.n. Grupojn de Defendo de la Lingvo (*Grups de Defensa de la Llengua*), iniciatis la revuon *Viure en Català* (Vivi en la kataluna) kaj aktivis en sendependismaj organizoj kiel Esquerra Nacional, PSAN kaj ERC. En 1984 li estis arestita dum polic-enketo pri la armea sendependisma grupo Terra Lliure, sed post du-semajna mallibereco estis senakuze liberigita.

Solé i Carmardons ankaŭ interesiĝis pri la lingvouzoj en la scienc-fikcia kaj fantasta literaturo kaj memverkis du tiajn romanojn, kie lingvaj aferoj centre rolas.

## Verkoj 
### Beletro 
· 1995 – *Els silencis d’Eslet*. Pagès editors

· 2003 – *La síndrome dels estranys sons*. Edicions 3i4

### Eseoj 
· 1988 – *Sociolingüística per a joves*. Biblària

· 1991 – *Text i context. Lectures des de la sociolingüística*

· 1991 – *Sobirania sociolingüística catalana*. La llar del llibre

. 1992 - *Iniciació a la sociolingüística*. Barcanova

· 1995 – *Les paraules del futur*. Ed. 3i4

· 1996 – *Història social i política de la llengua catalana*. Edicions 3i4

· 1998 – *Poliglotisme i raó*. Pagès editors

· 2001 – *Diccionari de sociolingüística*. Enciclopèdia Catalana

· 2001 – *El poliedre sociolingüístic.Una iniciació a la sociolingüística del conflicte*. Edicions 3i4

· 2004 – *Les set tribus de la nació catalana*. Edicions Documenta Balear

· 2007 – *La llengua que ens va parir. Set pensadors a la recerca del català*. Editorial Dux

## Vidu ankaŭ 
Socilingvistiko

Ekolingvistiko

## Eksteraj ligiloj 
* Persona paĝo en la TTT-ejo de la katalunlingvaj verkistoj

## Referencoj 
Kategorio:Katalunaj lingvistoj
Kategorio:Katalunaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Sociolingvistoj
Kategorio:Esperanto-movado en Katalunio
Ulsan

**Ulsan** [ul.s͈an] (Hangul transliterumo : **울산광역시**, Hanja transliterumo :**蔚山廣域市**) estas urbego, metropolo, havenurbo kaj la oka plej granda urbo en Sud-Koreio . Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Ulsan estas la industria centro de Sud-Koreio, kaj en ĝia najbareco estas, interalie, la plej grandaj aŭtomobilaj kaj ŝipfabrikoj de la mondo de Hyundai, kaj la naftrafinejoj - ankaŭ la plej grandaj en la mondo - de la SK Energy Corporation. La MEP de la grandurbo en 2008 estis proksima al 64,000 USD pokape, signife pli alta ol aliaj sudkoreaj grandurboj; Se la grandurbo estus vicigita kiel "lando" ĝi estus la tria plej riĉa en la mondo, preterpasante Norvegio, Singapuro, Usono, Honkongo kaj Svislando.

La grandurbo estas dividita en kvin kvartalojn: Buk-gu, Dong-gu, Jung-gu, Nam-gu kaj Ulju-gun.

Ulsan estas la hejmo de la Hyundai Tigers futbalteamo de la profesia ligo de Sud-Koreio, kies hejma ludejo, stadiono Munsu, aranĝis plurajn da la ludoj en la Futbala Mondpokalo de 2002. Ankaŭ en la urbo estas universitato fondita en 1969 kie studas ĉirkaŭ 10 500 studentoj.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Milionurboj
Inĉono

**Inĉono** () estas milionurbo, universitata urbo, marhaveno kaj la tria plej granda urbo en Sud-Koreio.

## Geografio 
Inĉono troviĝas sur ebenaĵo laŭ la Flava Maro en nordokcidenta parto de la lando.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis en 475. La nuna loknomo uziĝas ekde 1413. La moderna haveno fondiĝis en 1883. En 1950 granda batalo okazis por la urbo. En 2007 Inĉono deklaris sin "angla urbo", ĉar la urbo bezonas parolantojn de la angla lingvo. Tio estas moderna lingvolerna kampanjo.

## Klimato 
Inĉono havas kontinentan klimaton. Jare pluvas pli, ol 1100&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter junio-septembro. Tiam la temperaturo varias inter 20-, en vintro tio estas sub frostopunkto.

## Trafiko 
Inĉon havas internacian flughavenon (konata kiel "**Seulo**") kaj grandan havenon. La kontaktoj trajne kaj voje estas bonaj. En la urbo metroo kaj aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

eta|240px|Placo en Inĉono

## Ĝemelurboj 
* 
** Dalian
** Tianjin
*  Aleksandrio, Egiptio
*  Tel-Avivo, Israelo
* 20px|border Japanio
** Kitakjuŝu
** Kobeo
*  Panamurbo, Panamo
*  Manilo, Filipinoj
*  Hai Phong, Vjetnamio
*  Jekaterinburgo, Rusio
*  Banten, Indonezio
* 
** Anchorage
** Burbank
** Honolulu
** Filadelfio
*  Phnom Penh, Kamboĝo

## Referencoj 

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Milionurboj
Kategorio:Marhavenaj urboj
Hodice

**Hodice** estas municipo de Ĉeĥio en okcidenta Moravio (regiono Vysočina), proksime de Třešť. En  kalkulitaj  kaj la areo estas 12,55&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio estas el la jaro 1303.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Hodice, pomník.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Hodice, OÚ.jpg|Municipa ofico
Hodice, hasičská zbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo
Hodice - železniční zastávka (01).jpg|Fervoja haltejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Jihlava
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jihlava
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Caçapava

'''''' (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono São José dos Campos. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Esperanto en Caçapava 
Kvankam ne ekzistas Esperanto-asocio en ĉi tiu urbo, el ĝi disradias “Esperanto Notícias”, bulteno, kies enhavo dum longaj jaroj antaŭ interreto fariĝis unu el la plej gravaj informiloj pri la Esperanto-movado en Brazilo. Dank' al la persona prestiĝo de Gilberto Aquino da Silva Velho kaj kunlaboro de amikoj, li sukcesis okazigi en Caçapava la 37-an Esperanto-Renkontiĝon de Sudparaiba Valo la 29-an de aŭgusto 1999.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio
Daily Tar Heel

The ***Daily Tar Heel*** (esperante: *La Taga Gudrokalkanulo*) estas la taga studentgazeto de la universitato de Norda Karolino ĉe Chapel Hill. La gazeto originale estis fondita en 1893. Dum la lernomonatoj, ĝi disvastiĝas papere trifoje semajne kaj ĉiutage per dailytarheel.com.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj gazetoj
Klemento

**Klemento** estas vironomo el la latina *Clemens*, signifante: *pia, milda.*   

## Nomtagoj
* 15a de marto.
* 22a de aprilo.
* **23a de novembro.**

## Klemento en aliaj lingvoj
* Klement (ĉeĥe)
* Kelemen (hungare)

## Famaj Klementoj 
* Clemens Brentano germana poeto
* Kelemen Gál, hungara historiisto
* Klement Gottwald ĉeĥa komunista politikisto, ministroprezidanto de Ĉeĥoslovakio
* Kelemen Kárpáti, hungara premonstrato
* Mikes Kelemen hungara (transilvania) literaturisto
* Kelemen Óváry, hungara jurhistoriisto
* Kliment Turnovszki bulgara patriarko, ministroprezidanto

### Papoj 
* Klemento la 1-a
* Klemento la 2-a
* Klemento la 3-a
* Klemento la 4-a
* Klemento la 5-a (Bertrand de Got)
* Klemento la 6-a
* Klemento la 7-a (Giulio de Medici)
* Klemento la 8-a
* Klemento la 9-a
* Klemento la 10-a
* Klemento la 11-a
* Klemento la 12-a
* Klemento la 13-a
* Klemento la 14-a (Giovanni Ganganelli)
* Klemento la 3-a kontraŭpapo

## Fontoj 
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj estas legeblaj artikoloj.

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Júlio de Matos Ibiapina

**Júlio de Matos Ibiapina** naskiĝis je la 22-a de septembro 1890 en Aquiraz, Brazilo, filo de Francisco Ibiapina Rodrigues loka ĉefo. Li studis lingvistikon en Eŭropo kaj instruis la anglan en militlernejoj de Fortaleza, Porto Alegre kaj Rio de Janeiro.

En 1921 li estis omaĝita de Esperanto-asocio Nova Esperantistaro, kiu faris lin honoran membro.

Li tradukis, laŭ mendo, la "Mein Kampf" de Adolf Hitler antaŭ la Dua mondmilito. Brazila eldonejo, kiu aĉetis la kopirajton de Hitler por portugallingva traduko, estis devigita ne kontrakti judan tradukiston.

Ibiapina mortis en 1946.

Kategorio:Brazilaj verkistoj
Antonov An-12

[eta|240px|dekstra|Antonov An-12 por trovi [submarŝipojn]]
**Antonov An-12** aŭ **An-12** (NATO raportnomo: **Cub**) estas militista transportaviadilo kvarhelica. Ĝi estis kreita el la pasaĝeraviadilo Antonov An-10.

Ĝi unue flugis la 16-an de decembro 1956. Ĝi ne havas malantaŭan fiksan deklivan enirejon por veturiloj. Je la malantaŭo estas fiksitaj du 23 mm kanonoj.

Longtempe la An-12 estis unu el la plej uzataj transportaviadiloj de la rusa aerarmeo. Ĝis la produktfino en 1973 ĉirkaŭ 1.250 aviadiloj estis konstruitaj, el ili 200 por civilaj celoj. Aviadiloj estis eksportitaj al Afganujo, Alĝerio, Ĉinio, Hindio, Irako, Pollando, Sudano kaj Sirio.

## Teknikaj datumoj de la AN-12BP 
[eta|240px|An-12 de *[Kosmos Airlines*]]

An-12
Parafilio

eta|160ra|

**Parafilio** (el la greka παρά (para) = apud kaj φιλία (philia) = amo/amoro) estas psikiatria kaj seksologia termino kiu signas seksajn kondutojn konsideritajn kiel deviaj. Ĝi povas ankaŭ nomi seksajn kutimojn kiuj estas "neordinaraj" kaj ne kongruas kun la socia normo.

La vorto parafilio estas kreita por ke anstataŭigi la vorton perversio.

Se la parafilia allogo aŭ fantasmo ne estas kondamninda, iuj ekstremaj praktikoj povas esti eksterleĝaj en kelkaj socioj.

Laŭ la Diagnoza kaj Statistika Manlibro de Mensaj Malordoj (DSM) de la Usona Asocio pri Psikiatrio, samseksemo estis konsiderita kiel parafilio (kodo 302.0) ĝis 1973; ekde tiam ĝi ne plu konsideriĝas patologia malsano, sed normala vivstila variaĵo.

## Kelkaj parafilioj 
* fetiĉismo: seksumado celante senvivajn objektojn
* pedofilio: seksumado celante infanojn
* zoofilio: seksumado celante bestojn
* nekrofilio: seksumado celante kadavrojn
* rigardismo aŭ vojerismo: spionado de senvestiĝantaj aŭ amorantaj personoj
* ekshibicio: montriĝado de sia nuda korpo, precipe de generaj organoj, en publikaj lokoj, laŭeble al vasta publiko, aŭ publika seksumado kun kunulo (fenomeno estas malsama de nudismo, ĉar nudisto ne celas seksuman ekscitiĝon)
* katenado aŭ katenumado: ligado kaj katenado de subigitulo
* masoĥismo: doloriĝado (fizike aŭ psiĥe)
* sadismo: dolorigado de aliulo (fizike aŭ psiĥe)
* koprofilio

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Klasifiko Internacia de Malsanoj (KIM) de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS)
* Diagnoza kaj Statistika Manlibro de Mensaj Malordoj (DSM) de la Usona Asocio pri Psikiatrio
Deĝon

center|750px|eta|Larĝa panoramo pri Scienca Foira Parko en Deĝon

dekstra|300px|eta|
**Deĝon** (ankaŭ **Daejeon**; ) estas la tria plej granda urbo en la centro de Sud-Koreio, kaj havis 1.442.856 laŭ 2005 censuso.

## Geografio 
Deĝon lokas ĉe koordinatoj  kaj troviĝas sur ebenaĵo (tamen en la proksimo estas montoj) ĉe la vojkruciĝoj kaj fervojokruciĝoj. Seulo troviĝas norde je 167, Busan sudoriente je 294 kaj Mokpo sudokcidente je 193 km-oj.

## Historio 
Deĝon longe estis malgranda vilaĝo, sed en 1905 la fervojo portis prosperon. En 1926 la japanoj konstruis pli novan fervojon, kaj la urbo kreskis rapide. En 1932 ĝi iĝis provinca ĉefurbo.

## Klimato 
En Deĝon pluvas 1354&nbsp;mm. Vintre la averaĝa temperaturo varias ĉirkaŭ frostopunkto, somere proksimume .

## Ekonomio kaj edukado 
Deĝon estas konata, kiel silicia valo de Sud-Koreio plene de esploraj institutoj, sciencaj parkoj kaj similaj. Ankaŭ universitatoj funkcias en la urbo, ekzemple la Koreia Altnivela Instituto de Scienco kaj Teknologio.

## Vidindaĵoj 
* Koreia Altnivela Instituto de Scienco kaj Teknologio KAIST
* Nacia muzeo pri scienco
* Deĝona muzeo pri artoj
* Bestoĝardeno

## Trafiko 
En Deĝon metroo funkcias ekde 2007. La eksteraj vojaj kaj trajnaj kontaktoj estas bonaj.

## Ĝemelurboj 
Deĝon estas ligita al la jenaj ĝemelurboj:
*  Oda, Japanio — 1987
*  Seattle, Usono — 1989
*  Budapeŝto, Hungario — 1994
*  Nankino, Ĉinio — 1994
*  Kalgario, Kanado — 1996
*  Gvadalaharo, Meksiko — 1997
*  Uppsala, Svedio — 1999
*  Novosibirsk, Rusio — 2001
*  Brisbano, Aŭstralio — 2002
*  Binh Duong, Vjetnamo — 2005

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj
* Metroo de Daejeon

center|500px|eta|

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Milionurboj
Bonifaco la 3-a

**Bonifaco la 3-a** estis papo ekde 19-a de februaro ĝis 12-a de novembro 607. La filo de Johano Cataadioce, li estis romano de nasko tamen de greka deveno. Malgraŭ sia mallonga tempo kiel papo, li faris gravan kontribuon al la organizado de la Katolika Eklezio.

Kiel diakono, Bonifaco impresis la pPapon Gregorio la 1-a (ankaŭ konata kiel Gregorio la Granda) kiu priskribis Bonifacon kiel viron "de provita fideleco kaj naturo" kaj, en 603, elektis lin esti apostola nuncio al la kortumo de Konstantinopolo. Ĉi tiu tempo estis grava en lia vivo, kaj helpis lin formi sia mallongan sed eventoplenan karieron.

Kiel la apokrisiario li havis la orelon de Imperiestro Fokas kaj estis estimata de li.

Bonifaco la 3-a estis entombigita en Baziliko de Sankta Petro .

## Vidu ankaŭ 
* listo de papoj

Kategorio:Papoj
Kategorio:Mortintoj en 607
Börcs

**Börcs** [borĉ] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Győr.
eta|maldekstre|Panoramo de Börcs
eta|Luterana kirko de Börcs

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9152
* Telefonkodo: 96
* Areo: 13 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1030

## Situo 
La komunumo situas laŭ aŭtoŝoseo M1 inter Budapeŝto-Vieno kaj ĉefvojo Győr-Sopron laŭ Rábca. Győr troviĝas 14, Budapeŝto 134 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=6619&i2=9566.

## Historio 
Dum la mezepoko la vilaĝo estis sentinelo de Győr, tial oni formis helpe de la preĝejo fortikaĵeton. en 1590 la germanoj forbruligas la komunumon, poste la turkoj samon faris en 1594. En 1876 inundo okazis. En 1955 kolĥozo pri **Orospiko** formiĝis.

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵoj estas la katolika kaj luterana preĝejoj.

## Famuloj 
En Börcs naskiĝis Béla Varga (politikisto).

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Orientaj Hindioj

: ***Hindioj** alidirektas ĉi tien. Ankaŭ ekzistas **Okcidentaj Hindioj**.*

**Orientaj Hindioj** estas historia nomo de la insularo, kiun hodiaŭ plejparte konsistigas Indonezio. Pli vastasence, la esprimo inkluzivas ankaŭ la regionon de suda kaj sudorienta Azio, inkluzive de Brita Hindio.

Kategorio:Insuloj en Azio
Kategorio:Indoneziaj insuloj
Kategorio:Insularoj
Dunaszeg

**Dunaszeg** (dunaseg) estas vilaĝo en Hungario en regiono okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Győr. La loknomo signifas hungare: Danubo-angulo.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9174
* Telefonkodo: 96
* Areo: 17 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1670

## Situo 
La komunumo situas ĉe Mosoni Duna en la insulo Szigetköz. En la insulo estas nur flankovojoj. Győr troviĝas 14, Mosonmagyaróvár 28&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1418. En 1954 la inundo forviŝis la vilaĝon, kiu poste rekonstruiĝis. Tial la stratoj estas rektaj. Vilaĝservoj estas kuracejo, infankuracejo, bestokuracejo, apoteko, 4 vendejoj, restoracio.

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵo estas la romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Neĝa Beata Damo) el 1720.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Dunaszentpál

**Dunaszentpál** (dunasentpAl) estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Győr. La loknomo signifas hungare Danubo-Sankta Paŭlo.
eta|maldekstre|Preĝejo de Dunaszentpál

## Bazaj informoj 
* Poŝta kodo: 9175
* Areo: 10 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 620.

## Geografio 
Dunaszentpál situas ĉe Mosoni Duna en la insulo Szigetköz. En la insulo estas nur flankovojoj.

## Historio 
Post la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis, slovakoj refondis ĝin. En 1783, 1789, 1954 inundoj, en 1845 incendio okazis. En 1949 kolĥozo pri **Konkordo** formiĝis.

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵo estas la katolika preĝejo el 1847.

## Famuloj 
En Dunaszentpál naskiĝis benediktano Imre Flóris Szabó.

## Komunumoj pri Sankta Paŭlo en Hungara reĝlando 
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron