open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ozamiz

**Ozamiz,** -  - estas kvinaklasa, komponanta kaj marhavena urbego, ankaŭ diocezo en Filipinoj, en insulo Mindanao, en regiono Norda Mindanao, en provinco Okcidenta Misamiso. La urbego estas subdividita en 51 distriktoj. 
eta|maldekstre|Interna parto de Ozamiz
## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015) 
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodoj: 7200   
* telefonkodo: +63 (0)88 
* Supermara alteco:  m
* Areo: 170 km²

## Geografio 
Ozamiz situas laŭ golfo inter marbordo kaj monto https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=8.145541871169833%2C123.75813249999997&z=8. Provinca ĉefurbo Oroquieta troviĝas 40, Iligan 45, Pagadiano 58, Cagayan de Oro 91, Kotabato (urbo) 112, Dabao 228, Zamboanga 239, Cebuurbo 241, General Santos 269, Taklobano 366, Legazpio (Albajo) 557, ĉefurbo Manilo 781, Baguio 985 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|Katedralo de Ozamiz

## Historio 
Ozamiz elkreskis el malnova hispana urbo nomata Misamis fondita en 1757. Iam pli frue ŝtona fortikaĵo estis konstruita por la hispana garnizono, kies tasko estis defendi la teritorion kontraŭ la piratoj. La garnizono faris pacon, tial ankaŭ la civila komunumo evoluis. En 1850 Misamis iĝis ĉefurbo de Distrikto Misamis. Dominado de Usono komenciĝis en 1901, kiun interrompis la mallonga japana okupo (1943-1945). Post la 2-a mondmilito Misamis urbiĝis sub nomo Ozamiz en 1948. Post 7 jaroj jam ne nur la forpasinta milito, sed ankaŭ la tertremo faris detruojn en la fortikaĵo. Ozamiz atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la fruaj 1990-aj jaroj. 

## Ekonomio 
Ozamiz estas agrikultura urbo kun komercaj, trafikaj kaj edukaj centroj. La haveno estas la ĉefa elirejo de mineralaj kuŝejoj, agrikulturaj kaj arbaraj produktoj en tiu parto de la insulo.

## Religio kaj eduko 
La loĝantoj estas plejparte katolikoj, en la urbego diocezo funkcias. En Ozamiz du universitatoj funkcias.

## Trafiko 
Ozamiz estas atingebla per tri ĉefvojoj. Enurbe motorizitaj tricikloj, ĉefe al aliaj aŭtobusoj trafikas. Apud Ozamiz enlanda flughaveno funkcias. La haveno servas preman kaj kargan trafikojn.

## Klimato 
Ozamiz situas en la ekvatora klimato. Jare pluvas po 955 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen en majo kaj junio pli ofte. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
eta|Fortikaĵo en Ozamiz
## Vidindaĵoj 
* fortikaĵo
* katedralo: estis konstruita el la ruinoj de preĝejo detruita en tertremo
* preĝejoj
* festivalo
* botanika ĝardeno

## Eksterlandaj ĝemelurboj 
*  Ĵerzejurbo Usono (1995)
 
## Fontoj 
* WikiTrans
* datenoj
* distriktoj kun mapo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Kategorio:Marhavenaj urboj
(117423) 2005 AP18

**(117423) 2005 AP18** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata «Troja Tendaro».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Melisendo (Jerusalemo)

**Melisendo**, *Melisenda* aŭ *Melisende* (1105 – 11a de Septembro 1161) estis reĝino de Jerusalemo de 1131 ĝis 1153, kaj regento je la konto de sia filo inter 1153 kaj 1161 dum li militis. Ŝi estis la plej aĝa filino de la reĝo Baldueno la 2-a de Jerusalemo, kaj de la princino de Armenio Morfia de Melitene.

Ŝia patro edukis ŝin por reĝino kaj edzinigis ŝin al Fulko de Anĵuo, riĉa krucmilitisto, kiu permesis al ŝi esti reĝino, sed post la morto de Baldueno la edzo apartigis Melisendon de la regado kaj akuzis ŝin je perfido kun ŝia kuzo Hugo la 2-a de Jafo, kiun Fulko klopodis murdi. Tial la partianoj de Melisendo kaj Hugo reagis kaj apartigis Fulkon el la povo. La geedzoj repaciĝis en 1136 kaj post la morto de Fulko en 1143, Melisendo rehavis la tutan povon.

Kategorio:Personoj de krucmilitoj (kristanoj)
Kategorio:Reĝoj de Jerusalemo
Kategorio:Reĝedzinoj kaj reĝinedzoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Partoprenintoj de Afrika monato 2020

{
    "description": "\n\nĈiuj partoprenintoj de la konkurso Afrika monato 2020 enkalkulante tiujn en Vikivojaĝo.",
    "targets": [
        {
            "title": "Uzanto-Diskuto:Alzinous"
        },
        {
            "title": "Uzanto-Diskuto:Amikeco"
        },
        {
            "title": "Uzanto-Diskuto:Dominik"
        },
        {
            "title": "Uzanto-Diskuto:Freneo"
        },
        {
            "title": "Uzanto-Diskuto:Gaodifan"
        },
        {
            "title": "Uzanto-Diskuto:KuboF Hromoslav"
        },
        {
            "title": "Uzanto-Diskuto:Rdelre"
        },
        {
            "title": "Uzanto-Diskuto:Robert Weemeyer"
        },
        {
            "title": "Uzanto-Diskuto:Sliwinski"
        }
    ]
}
Robert Bell

**Robert BELL**, (naskiĝinta la  en Cork, mortinta la  en Londono), estis irlanda verkisto.
## Vivo
Estante filo de altranga oficisto li studis en Dublino kaj transprenis la redaktadon de politika gazeto. Li verkis teatraĵojn el kiuj realiĝis »The double disguise« (La duobla alivestiĝo) kaj »Comic lectures« (Komikaj prelegoj). En 1837 li iris Londonon, kie li famigis ĉe »New Monthly Magazine« (Nova monata revuo) serion da »Reminiscences« (Rememoradoj). Feliĉe li transprenis la ĉefredaktadon de la unua politika-beletra semajngazeto »Atlas«. Tiu ĉi publicitaĵo implikis lin en la politikan proceson kontraŭ Lord Lyndhurst, post kiu li danke al lerta memdefendo ĝojis pri absolva verdikto.

Poste li verkis por la lardner-a »Cabinet Cyclopaedia« la verkon »History of Russia« (nova eldono en 1853) (Historio de Rusujo), »Lives of English dramatists« (i.a. kun Dunham, 1837) (Vivoj de anglaj dramistoj) kaj »Lives of the English poets« (1839) (Vivoj de la anglaj poetoj). Por la sama kolektolibrego li prilaboris la lastan volumon de la southey-a »Naval history of England« (1837) (Ŝipa historio de Anglujo) kaj la 10-an volumon de la mackintosh-a »History of England« (Historio de Anglujo).

Post kiam li forlasis la redaktadon de »Atlas« li fondis en 1840 kun Bulwer kaj Lardner la gazeton »The Monthly Chronicle«, kiu pli malfrue iĝis posedaĵo lia; lasttempe li aktivis ĉe »Home News«. Liaj tiutempaj skribitaj dramoj »Marriage« (1842), »Mothers and daughters« (1843) kaj »Temper« (1847) tre aplaŭditis fare de la spektantaro. Krome li verkis plurajn memstarajn historiajn verkojn, ekzemple: »Outlines of China« (1845), »Life of George Canning« (1846), »Memorials of the civil war« (1847). El lia plumo estas ankaŭ »Wayside pictures through France, Belgium and Holland« (nova eldono de 1858) kaj la romano »The ladder of gold« (nova eldono 1857). Menciindas ankoraŭ eldono lia de »Fairfax correspondence« (1849), »Annotated edition of the British poets« (nova eldono 1870),  »Songs from the dramatists« (dua eldono 1855), »Early ballads, illustrative of history« (eldono nova 1877); »Golden leaves« (antologio de anglaj poemoj; nova eldono 1872) kaj »Poetical works of Butler« (1867).

## Fonto
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 2. Leipzig 1905, p. 608-609 (tie ĉi interrete)
Mustafa Barghouti

**Mustafa BARGUTI** (en araba: مصطفى البرغوثي‎; 1a de Januaro 1954) estas palestina kuracisto, aktivulo kaj politikisto, kiu servas kiel Ĝenerala Sekretario de la Palestina Nacia Iniciato (PNI), konata ankaŭ kiel Mubadara. Li estis membro de la Palestina Leĝofara Konsilio ekde 2006 kaj estas ankaŭ membro de la Centra Konsilio de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino (OLP). En 2007, Barguti estis Ministro pri Informado de la Palestina unuigita registaro.

Unu fonto estis priskribinta lin kiel naskiĝinta en Bait Rima en Cisjordanio, kvankam Barguti mem diris, ke li estas naskiĝinta en Jerusalemo.

Estante junulo, li jam estis aktivulo en Cisjordanio, kaj studis medicinon en Moskvo. Reveninta en Palestinon fine de la 1970-aj jaroj, li baraktis por la organizado de sansistemo en Palestino. Paralele li estis aktiva en la agado de palestinaj komunistoj.

Li partoprenis kaj komentis la klopodojn de pacnegocado por solvi la arab-israelan konflikton. Li ankaŭ partoprenis en balotado por la prezidenteco de la Palestina aŭtonomio, sed malsukcese.

Li estis dufoje vundita en konfliktoj pro la palestina problemo, kaj foje kritikis la koruptadon ene de la OLP.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
Palestina Nacia Iniciato

Kategorio:Palestinaj politikistoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Hamry (Plumlov)

**Hamry** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Plumlov en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km okcidente de Plumlov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 85 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Hamry** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,44&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Výklenková kaplička svatého Jana Nepomuckého, Hamry, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Niĉa kapeleto de sankta Johano Nepomuka
Kaplička a hasičská zbrojnice, Hamry, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Kapelo kaj fajroestingista armilejo
Památník osvobození Rudou armádou, Hamry, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Monumento de liberigo fare de Ruĝa Armeo
Kříž naproti kapličce, Hamry, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Kruco kontraŭ la kapelo
Rybník v Hamrech, Hamry, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Fiŝlago en Hamry
Hloučela v Hamrech, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Rivereto Hloučela en Hamry

Kategorio:Plumlov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Walid Khalidi

*Walid Khalidi* kaj en Esperanto **Ŭalid Ĥalidi** (en araba: وليد خالدي‎, 1925 en Jerusalemo) estas historiisto el Palestino edukita en la Oksforda Universitato kiu verkis etende pri la "Nakba" nome la ekzilo de Palestinanoj. Li estis kun-fondinto de la Instituto por Palestinaj Studoj, establitaj en Bejruto en Decembro 1963 kiel sendependa centro por esplorado kaj disvastigo de la problemoj de Palestinanoj kaj de la Araba-israela konflikto, kaj estis ties Ĝenerala Sekretario ĝis 2016.

La unua instruposteno de Ĥalidi estis en la Oksforda Universitato, el kio li rezignis en 1956 kiel protesto pro la invado de Suezo fare de Britio. Li estis Profesoro pri Politikaj Studoj en la Usona universitato de Bejruto ĝis 1982 kaj esploristo en la Harvarda Centro por Internaciaj Aferoj. Li instruis ankaŭ en la Universitato Princeton.

Li estas membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj. Li estis influa por fakularo, institucia disvolvigo kaj diplomatio. Lia akademia laboro partikulare, laŭ Raŝid Ĥalidi, ludis gravan rolon en la formado kaj de Palestino kaj de pli ampleksaj arabaj reagoj al la perdo de Palestino, kaj por la skizado de la neceso ke ili restu videblaj en la etoso de Mezoriento.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Hirsch, Moshe kaj Housen-Couriel, Deborah (1995). Whither Jerusalem?: Proposals and Positions Concerning the Future of Jerusalem. Martinus Nijhoff Publishers. ISBN 90-411-0077-6

Kategorio:Palestinaj historiistoj
Kategorio:Jerusalemanoj
117430 Achosyx

'*117430 *Achosyx'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la kanada amatora astronomo Andrew Lowe per la Defora Observatorio de la Astronomia Societo de Nov-Meksiko (aù " *iTelescope* ") de Mayhill (Usono), kies observatoria kodo estas " H06 ".

La malkovro de tiu malgranda planedo, la unua numerotita el tiu defora observatorio, atestas la elstarajn ĉielajn kondiĉojn ĉe la observada loko.

*Achosyx'' [aŝ o siks] estas la franclingva prononco de la kodo " H06 ".

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Andrew Lowe
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Muzeo de Egiptio en Torino

La **Muzeo de Egiptio en Torino** () estas arkeologia muzeo en Torino, Piemonto, Italio, specialiĝanta pri egipta arkeologio kaj antropologio. Ĝi enhavas unu el la plej grandaj kolektoj de egiptaj antikvaĵoj, kun pli ol 30 000 artefaktoj. En 2019, ĝi ricevis 853 320 vizitantojn, do estas unu el la plej vizitataj muzeoj en Italio.

## Historio 
La unua objekto kun asocio kun Egiptio alveninta en Torino estis la *Mensa Isiaca* en 1630, altara tablo imitanta egiptan stilon, kiun Dulu Jones sugestas esti kreita por templo al Iziso en Romo. Ĉi tiu ekzota peco instigis la reĝon Karlo Emanuelo la 3-a de Savojo komisii botanikiston *Vitaliano Donati* vojaĝi al Egiptio en 1753 kaj akiri aĵojn el ĝia pasinteco. Donati revenis kun 300 pecoj retrovitaj de Karnak kaj la antikva urbo *Gebtu* (en la antikva greka Κόπτος, Koptos, en la latina Justinianopolis), kiuj fariĝis la kerno de la torina kolekto.

En 1824, reĝo Karlo Felikso de Savojo akiris la materialon el la kolekto Drovetti (5 268 pecoj, inkluzive de 100 statuoj, 170 papiroj, stelaoj, mumioj kaj aliaj aĵoj), kiujn la franca Ĝenerala Konsulo, *Bernardino Drovetti*, kolektis dum sia restado en Egiptio. En la sama jaro, Jean-François Champollion uzis la grandegan torinan kolekton de papirusoj por provi siajn progresojn deĉifri la hieroglifajn skribaĵojn. La tempo, kiun Ĉampoliono pasigis en Torino studante la tekstojn, estas ankaŭ la origino de legendo pri la mistera malapero de la "Papiro dei Re", kiu estis nur poste trovita kaj pri kiu iuj partoj ankoraŭ ne disponeblas. En 1950, parapsikologo estis kontaktita por indiki ilin, senrezulte.

En 1833, la kolekto de piemonta *Giuseppe Sossio* (pli ol 1200 pecoj) estis aldonita al la Egipta Muzeo. La kolekto estis kompletigita kaj kompletigita per la trovaĵoj de egiptologo *Ernesto Schiaparelli*, dum liaj elfosaj kampanjoj inter 1900 kaj 1920, kiuj plu plenigis la kolekton. Ĝia lasta grava akiro estis la malgranda templo de Elesija, kiun la egipta registaro prezentis al Italio por ŝia helpo dum la Nubia monumenta savokampanjo en la 1960-aj jaroj.

Dum ĉiuj ĉi tiuj jaroj, la egipta kolekto ĉiam estis en Torino, en la konstruaĵo projektita por loĝigi ĝin, en *Via Accademia delle Scienze* 6. Nur dum la Dua Mondmilito iuj materialoj estis transdonitaj al la urbo de Agliè. La muzeo fariĝis eksperimento de la itala registaro en privatigo de la naciaj muzeoj kiam la "muzea fondaĵo pri la antikveco de Egiptio" estis fondita oficiale fine de 2004. La konstruaĵo mem estis restrukturita festante la Vintra Olimpiko 2006, kun ĝiaj ĉefaj ĉambroj restrukturitaj de *Dante Ferretti*, kaj "prezentis imagan uzon de lumigado kaj speguloj en spektakla montrado de iuj el la plej gravaj kaj impresaj faraonaj statuoj en la muzea kolekto." 

La 1-an de aprilo 2015 nova aranĝo de la muzeo estis malfermita.

## Vidu ankaŭ 
* Egipta muzeo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Referencoj 
## Bibliografio
* Gian Carlo Fighiera, "Izis kaj Oziris en Torino", *Esperanto*, 1376(2) Februaro 2023, p. 33.

Kategorio:Arkeologiaj muzeoj en Italio
Kategorio:Torino
Kategorio:Konstruaĵoj en Torino
Ariel Rubinstein

**Ariel RUBINSTEIN** (13a de Aprilo, 1951) estas israela ekonomikisto kiu laboras pri Ekonomika Teorio, Ludoteorio kaj Limigita Racieco.

Ariel Rubinstein estas profesoro pri ekonomiko en la Lernejo de Ekonomiko en la Universitato de Tel-Avivo kaj en la Departemento de Ekonomiko en la Universitato de Novjorko. Li studis matematikon kaj ekonomikon en la Hebrea Universitato de Jerusalemo en 1972–1979. Li grave kontribuis al teorio de marĉandado.

Li estis elektita por membreco en diversaj akademioj kaj ricevis honorigan doktorigon kaj aliajn honorajn premiojn.

Kategorio:Israelaj ekonomikistoj
Auch (stacidomo)

**Auch** estas franca stacidomo sur linio  - Auch, situanta en  Auch, en departemento Gers, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio St-Agne - Auch (648000).

## Vidu ankaŭ 
* Auch

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gers
Kategorio:Auch
Andorre - L'Hospitalet (stacidomo)

'''Andorre - L'Hospitalet** (antaŭe **L'Hospitalet-près-l'Andorre''') estas franca stacidomo sur linio  -  (landlimo), situanta en  L'Hospitalet-près-l'Andorre, en departemento Ariège, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Dumnoktaj Intercités kaj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Portet-St-Simon - Puigcerda (frontière) (672000).

## Vidu ankaŭ 
* L'Hospitalet-près-l'Andorre

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ariège
Kategorio:L'Hospitalet-près-l'Andorre
Dorrit Moussaieff

**Dorrit MOUSSAIEFF** (, 12a de Januaro 1950) estas israela desegnisto de juveloj, eldonisto kaj negocisto kiu estis edzino de la prezidento de Islando el 2003 ĝis 2016. Ŝi fianĉiĝis al la Prezidento Ólafur Ragnar Grímsson en 2000 kaj ili geedziĝis en la 60a naskiĝtago de Grímsson en 2003. Naskiĝinta en Israelo, ŝi edukiĝis en Britio je aĝo de 13.

Krom la desegnado de juveloj, ŝi entreprenis aliajn negocojn kiel la konstruado de oficejo ĉe Canary Wharf, Londono, kaj turisma projekto en Norda Kipro. Moussaieff estas kontribua redaktoro de la gazeto pri Britia socio "*Tatler*". Krom anglan kaj hebrean, ŝi parolas ankaŭ germanan, francan kaj islandan.

## Notoj 
Kategorio:Israelaj artistoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Brian George

**Brian GEORGE** (1a de Julio 1952) estas israel-angla aktoro, voĉartisto, komediisto kaj kantisto, plej bone konata pro sia rolo de pakistana restoraciisto Babu Bhatt en "Seinfeld" (1989–1998), la barata ginekologo, patro de Raj Koothrappali en The Big Bang Theory (2007–2019), la voĉo de Chutney en Father of the Pride (2004–2005), kaj spirita gvidisto Guru Pathik en Avatar: The Last Airbender (2005–2008).

Lia irakdevena juda familio migris el Israelo al Londono kaj poste al Toronto, kie li edukiĝis en la Universitato de Toronto.

Li partoprenis en 26 filmoj, en tre diversaj epizodoj de 34 televidserioj, krom multaj laboroj kiel voĉaktoro, kaj en pli ol ses dek videofilmoj.

## Notoj 
Kategorio:Israelaj aktoroj
Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:Jerusalemanoj
Kategorio:Israelanoj
Kategorio:Anglodevenaj usonanoj
Les Aubrais (stacidomo)

**Les Aubrais**, plennome **Les Aubrais-Orléans** aŭ **Fleury-les-Aubrais** estas franca stacidomo sur linioj Paris-Austerlitz - , Les Aubrais-Orléans -  kaj Les Aubrais-Orléans - , situanta en  Fleury-les-Aubrais, en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités, dumnoktaj Intercités, Intercités 100% Éco kaj  Centro-Valo de Luaro.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Les Aubrais-Orléans - Orléans (569000).

## Vidu ankaŭ 
* Fleury-les-Aubrais

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare Orléans les Aubrais  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Loiret
Kategorio:Fleury-les-Aubrais
Soběsuky (Plumlov)

**Soběsuky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Plumlov en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente de Plumlov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/377. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 99 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Soběsuky situas en katastra teritorio **Soběsuky u Plumlova** kun areo 2,49&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Naturaj rilatoj 
Tra la vilaĝo fluas rivereto Hloučela.

En la katastro de la vilaĝo situas naturmemorindaĵoj Kozí horka.

## Pluaj fotoj 

Soběsuky (1).jpg|Meze de la vilaĝo
Pomník obětem světové války, Kaplička u cesty k zemědělskému družstvu, Soběsuky, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Monumento al viktimoj de la mondmilito
Přírodní památka Kozí horka, Soběsuky, Plumlov, okres Prostějov (09).jpg|Naturmemorindaĵo Kozí horka
Soběsuky (2).jpg|Vojo al Krumsín

Kategorio:Plumlov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Žárovice

**Žárovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Plumlov en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km okcidente de Plumlov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/377. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 90 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Žárovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,37&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Naturaj rilatoj 
Tra la municipo fluas rivereto Hloučela.

En katastro de la vilaĝo troviĝas naturmemorindaĵo Pavlečkova skála.

## Pluaj fotoj 

Kaplička na návsi, Žárovice, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Kapeleto en vilaĝplaco
Kříž před kapličkou na návsi, Žárovice, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Kruco antaŭ la kapeleto
Kaplička u cesty k zemědělskému družstvu - pohled zezadu, Žárovice, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Kapeleto el vojo al agrikultura kooperativo
Přírodní památka Pavlečkova skála, Žárovice, Plumlov, okres Prostějov (10).jpg|Naturmemorindaĵo Pavlečkova skála
Přírodní památka Pavlečkova skála, Žárovice, Plumlov, okres Prostějov (07).jpg|Naturmemorindaĵo Pavlečkova skála

### Panoramo 
Kategorio:Plumlov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Bousín

**Bousín** estas municipo troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Repechy.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1347.

Dum la Dua Mondmilito la municipo fariĝis konsisto de "vyškova pafekzercejo" kaj homoj estis perforte elloĝigitaj el siaj hejmoj. Dum uzado fare de germanoj 12 domoj estis plene neniigitaj, 48 forte damaĝigitaj. Post finigo de la germana okupado la municipo estis denove enloĝigita.

## Partoj de municipo 
* **Bousín**
* Repechy

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Zvonice, Bousín, okres Prostějov.jpg|Sonorilejo en vilaĝplaco
Kříž před zvonicí, Bousín, okres Prostějov.jpg|Kruco antaŭ la sonorilejo
Kříž u silnice mezi obcemi Bousín a Drahany, okres Prostějov.jpg|Kruco ĉe ŝoseo inter municipoj Bousín kaj Drahany


Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Le Teil (stacidomo)

**Le Teil** estas franca varstacidomo sur linioj  - Grezan kaj Le Teil - , situanta en  Le Teil, en departemento Ardèche, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Givors-Canal - Grezan (800000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Le Teil - Alès (805000).

## Vidu ankaŭ 
* Le Teil

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ardèche
Kategorio:Le Teil
Pavlovice u Kojetína

**Pavlovice u Kojetína** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la hodiaŭa municipo estas ankaŭ foje memstara Unčice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1329.

## Partoj de municipo 
* **Pavlovice u Kojetína**
* Unčice

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Baroka preĝejo de sankta Andreo.
* Baroka statuo de sankta Andreo el la dua triono de la 18-a jarcento ĉe la preĝejo
* Baroka statuo de Sankta Francisko el Asizo el duono de la 18-a jarcento

## Personecoj 
En Pavlovice naskiĝis ĉeĥa fotografisto Vladimír Jindřich Bufka.

## Pluaj fotoj 

Kostel svatého Ondřeje, Pavlovice u Kojetína, okres Prostějov (02).jpg|Preĝejo de sankta Andreo kaj paroĥo
Kříž u cesty ke kostelu, Pavlovice u Kojetína, okres Prostějov.jpg|Kruco ĉe vojo al la preĝejo
Kříž vedle hřbitova, Pavlovice u Kojetína, okres Prostějov.jpg|Kruco apud tombejo
Kříž na hřbitově, Pavlovice u Kojetína, okres Prostějov.jpg|Kruco en tombejo
Venkovské domy, Pavlovice u Kojetína, okres Prostějov.jpg|Vilaĝaj domoj
Obecní úřad, Pavlovice u Kojetína, okres Prostějov.jpg|Municipa ofico
Zemědělské družstvo, Pavlovice u Kojetína, okres Prostějov.jpg|Agrikultura kooperativo


Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Fréthun

**Fréthun** estas franca  situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Fréthunois*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Pas-de-Calais
* Calais - Fréthun (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Repechy

**Repechy** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bousín en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km de Bousín, 3&nbsp;km de Protivanov kaj proksimume 7&nbsp;km de Drahany. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 46 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Repechy** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,98&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1727.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Zvonice, Repechy, Bousín, okres Prostějov.jpg|Sonorilejo
Kříž blízko zvonice, Repechy, Bousín, okres Prostějov.jpg|Kruco ĉe la sonorilejo
Kaplička v obci, Repechy, Bousín, okres Prostějov.jpg|Kapeleto en la vilaĝo
Kříž u odbočky z hlavní silnice do obce Repechy, Bousín, okres Prostějov.jpg|Kruco ĉe devojiĝo el ĉefa ŝoseo al vilaĝo Repechy
Strom a za ním schovaná zvonice a kříž, Repechy, Bousín, okres Prostějov.jpg|Arbo kaj malantaŭ ĝi kaŝitaj la sonorilejo kaj kruco
Repešský žleb, Vojenský újezd Březina, okres Vyškov.jpg|Repecha ravino
Kořelínské údolí, Vojenský újezd Březina, okres Vyškov.jpg|Valo nomata Kořelínské údolí norde de la vilaĝo

### Panoramo 
Kategorio:Bousín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Bedihošť

**Bedihošť** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Ĝi troviĝas en distanco 4,5&nbsp;km sudoriente de Prostějov. Vivas ĉi tie  (). Tra Bedihošť kondukas fervojlinio Nezamyslice – Olomouc, sur kiu situas fervoja stacio Bedihošť. En la municipo situas malnova kadukiĝinta sukerfarejo Bedihošť.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1249. Sed la vera unua skribmencio pri la municipo devenas nur el la jaro 1275. La onidira unua skribmencio (1249) aperas en mezepoka falsaĵo, estiĝinta je kelke da jaroj pli poste. Pruvis tion Jindřich Šebánek, antaŭa fakulo en fako diplomatiko.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo malantaŭ la stacidomo ĉe la fervojlinio
* Kruco antaŭ la kapelo
* Kruco apud ŝoseo al Prostějov
* Kapelo de sankta Floriano
* Kapelo de sankta Venceslao

## Pluaj fotoj 

Bedihošť, okres Prostějov (1).JPG|Kapelo de sankta Floriano
Cukrovar Bedihošť.jpg|Sukerfarejo Bedihošť
Cukrovarský komín.jpg|Sukerfareja fumtubo
Výpravní budova stanice Bedihošť.jpg|Stacidomo en Bedihošť

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Unčice

**Unčice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pavlovice u Kojetína en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 0,5&nbsp;km sudokcidente de Pavlovice u Kojetína. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 38 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Unčice situas en katastra teritorio **Pavlovice u Kojetína** kun areo 5,22&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1141.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo

## Pluaj fotoj 

Zvonice, Unčice, Pavlovice u Kojetína, okres Prostějov.jpg|Sonorilejo
Kříž u odbočky do obce, Unčice, Pavlovice u Kojetína, okres Prostějov.jpg|Kruco ĉe devojiĝo en la vilaĝon
Památník obětem první světové války, Unčice, Pavlovice u Kojetína, okres Prostějov.jpg|Monumento al viktimoj de la unua mondmilito

Kategorio:Pavlovice u Kojetína
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Calais - Fréthun (stacidomo)

**Calais - Fréthun** estas franca stacidomo sur linioj  - Fréthun (LGV) kaj  - , situanta en  Fréthun, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Eurostar, TGV inOui, TERGV kaj  Hauts-de-France.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Fretin - Fréthun (LGV) (216000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Boulogne-Ville - Calais-Maritime (314000).

## Vidu ankaŭ 
* Calais
* Fréthun
* Calais-Maritime (stacidomo)
* Calais-Ville (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Pas-de-Calais
Kategorio:Calais
Kategorio:Fréthun
Saint-Malo (stacidomo)

**Saint-Malo** estas franca stacidomo sur linio  - Saint-Malo - Saint-Servan, situanta en  Saint-Malo, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV kaj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Rennes - St-Malo-St-Servan (441000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Malo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare de Saint Malo  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ille-et-Vilaine
Kategorio:Saint-Malo
József Szeredy

**József Szeredy** [jOĵef seredi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szeredy József** estis hungara katolika pastro, kanoniko, prelato, gimnazia kaj akademia instruisto.

József Szeredy naskiĝis la  en Szekszárd, li mortis la  (laŭ hungara Vikipedio la mortotago estas la 7-a) en Pécs.

## Biografio 
József Szeredy frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, li maturiĝis en gimnazio de Kalocsa, poste li studis juron en Reĝa Jura Akademio (Pozono) kaj Reĝa Jura Akademio (Nagyvárad), teologion en Jura Akademio (Pécs). Inter 1850-1854 li estis lernanto de seminario en Pécs, poste li pastriĝis, pli poste li estis subpastro en pluraj vilaĝoj. En 1855 li doktoriĝis el filozofio. Inter 1856 kaj 1865 li instruis en gimnazio en Pécs, poste en la sama urbo en la liceo (iam la menciita akademio) ĝis 1888. Intertempe en 1874 li ricevis titolon en la diocezo, en 1881 li iĝis papa ĉambelano, en 1888 kanoniko, en 1891 titulara abato, en 1902 papa prelato. Li ricevis unufoje reĝan premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A mennyiségtan kifejlődés-történetének rövid vázlata a legrégibb időtől korunkig* (1860)
* *Egyházjog, különös tekintettel a magyar Szent Korona...* (premiita, 1874, 1879, 1883) 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al digrafo SZ, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj prelatoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Krumsín

**Krumsín** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  (). Krumsín situas nur kelke da kilometroj de Plumlov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1349.

Sekve de malgrandigo de armea spaco Březina estis al la 1-a de januaro 2016 alligita katastra teritorio *Osinky u Krumsína*.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Novromanika preĝejo de sankta Bartolomeo el la jaro 1867
* Kruco, ĉe la preĝejo
* Mon umento al falintoj en la unua mondmilito

## Naturaj rilatoj 
Okcidente de la municipo fluas rojo Osina.

Nordoriente de la municipo etendiĝas naturrezervejo Kněží hora.

Okcidente de la municipo etendiĝas arbaroj de armea spaco Březina.

## Pluaj fotoj 

Kostel svatého Bartoloměje, Krumsín, okres Prostějov (02).jpg|Preĝejo de sankta Bartolomeo
Kříž před kostelem svatého Bartoloměje, Krumsín, okres Prostějov.jpg|Kruco ĉe la preĝejo ŝtona
Boží muka u cesty k zemědělskému družstvu, Krumsín, okres Prostějov.jpg|Dia torturo ĉe vojo al agrikultura kooperativo
Misijní kříž před kostelem svatého Bartoloměje, Krumsín, okres Prostějov.jpg|Misia kruco antaŭ la preĝejo
Kříž u polní cesty k přírodní rezervaci Kněží hora, Krumsín, okres Prostějov.jpg|Kruco ĉe kampa vojo al naturrezervejo Kněží hora
Kříž u silnice mezi obcemi Krumsín a Prostějovičky, okres Prostějov.jpg|Kruco ŝe ŝoseo inter municipoj Krumsín kaj Prostějovičky
Památník obětem první světové války, Krumsín, okres Prostějov.jpg|Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito
Krumsín-pohled.jpg|Vido al Krumsín

Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Lajos Szikszai

**Lajos Szikszai** [lajoŝ siksai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szikszai Lajos** estis hungara advokato, parlamenta deputito, kolektisto pri artaĵoj.

Lajos Szikszai naskiĝis la  en Szilágysámson (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Șamșud en Rumanio), li mortis la  en Zilah (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Zalău en Rumanio).

## Biografio 
Lajos Szikszai frekventis kalvinanan kolegion en Zilah (1840-1844), poste li studis juron en Reĝa Akademia Liceo de Kolozsvár, fine li lernis la germanan lingvon en Transilvanio. Li estis partoprenanto en la Hungara revolucio de 1848, post la fiasko (1849) li estis trudsoldato en la imperiestra armeo. Hejmenveninta li retiriĝis, krome li edziĝis. Dum la politika mildiĝo en 1861 li estis nobela juĝisto kaj en 1862 li akiris advokatan diplomon, poste li estis advokato en Zilah. Inter 1875 és 1881 li estis parlamentano, poste vicdepartementestro. En 1889 li ricevisis la titolon reĝa konsilisto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Hadadi báró Wesselényi Miklós emléke. Élet- és jellemrajz.* (1884)
* *Alispáni jelentés Szilágy vármegye 1894. évi rendes közgyűléséhez a vármegye közállapotáról* (1894)

## Memorigiloj 
* busto En Zilah (1904, dum la rumana erao ĝi malaperis)
* lernejo postas la nomon *Szikszai Lajos* en Șamșud

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj artkolektistoj
Ignác Széll

**Ignác Széll** [sEl], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Széll Ignác József** estis hungara nobela juĝisto, departementa kaj ministeria oficisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *dukai kaj szentgyörgyvölgyi* [sentdjordvoldji], lia patro estis József Széll (departementestro), lia frato estis Kálmán Széll, lia plej konata filo estis József Széll.

Ignác Széll naskiĝis la  en Gasztony, li mortis la  (laŭ hungara Vikipedio la mortotago estas 21-a) en Szombathely.

## Biografio 
Ignác Széll frekventis bazlernejon en Sopron, li maturiĝis en gimnazio en Szombathely, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Pest. En 1869 li ricevis la honoran postenon subnotario de Vas (historia departemento), ekde 1871 li estis nobela juĝisto, inter 1877 kaj 1893 li estis subdepartementestro en la sama loko. Depost 1893 li laboris en la ministerio pri enlandaj aferoj. Li ricevis la titolojn ministeria konsilisto en 1885, baldaŭ vera interna sekreta konsilisto. Li edziĝis en Csabrendek en 1879, la edzino naskis 4 gefilojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj nobelaj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
117435 Severochoa

'*117435 *Severochoa''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la hispana amatora astronomo Juan Lacruz elde la Observatorio de La Cañada en Avilo (Hispanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la hispana biokemiisto Severo Ochoa (1905–1993), naskiĝinta en Luarko, (Asturio). Li malkovris en 1955 enzimon, tiel nomata « polinukleotida fosforilazo », kiu permesas la sintezon de la RNA. Lia malkovro alportis komprenon pri la transdono de la genetikaj informoj. Pro tiu laboro li ricevis en 1959 la Nobel-premion pri fiziologio aŭ medicino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Juan Lacruz
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Chobyně

**Chobyně** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Šubířov en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km norde de Šubířov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 34 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Chobyně situas en katastra teritorio **Šubířov** kun areo 2,52&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1710. En la jaro 1891 incendio neniigis pli ol duonon de domoj en la vilaĝo.

## Loĝantaro 
## Panoramo 
Kategorio:Šubířov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Dobrochov

**Dobrochov** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Prostějov. Vivas ĉi tie  (). Katastron de la municipo tranĉas internacia ŝoseo E462 - aŭtostrado D46.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Dobrochov pomník.jpg|Dobrochov, monumento
Dobrochov, OÚ.jpg|Dobrochov, municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Eŭropa ŝoseo E462

200px|dekstra
dekstra|300px|eta|Rapideca ŝoseo R46, eksternivela vojkruciĝo (eliro 2) ĉe Vyškov. Ĉe kolono de transporta markigo dampilo de kunpuŝiĝo.
**Eŭropa ŝoseo E462** estas internacia ŝosea vojo de klaso B, kuniganta Ĉeĥion kaj Pollandon. Ĝi kondukas el Brno tra Olomouc al limpasejo Český Těšín/Teŝino kaj de tie tra Bielsko-Biała kaj Katowice per kunurbaĵo ĝis Krakovo. Ĝi kondukas sur plimulto de aŭtostradoj, rapidecaj aŭ almenaŭ kvarfluaj ŝoseoj. Ĝi kunigas spinajn eŭropajn ŝoseojn E65 kaj E75, samkiel ankaŭ E40 kaj E50.

## Vojdirekto 
*  Ĉeĥio
** **Brno** – komuniko al ,  kaj 
** aŭtostrado D1 – vojtranspaso kun E50 ĝis eliro Holubice
** Vyškov
** aŭtostrado D46 (tra Prostějov)
** **Olomouc**
** aŭtostrado D35 (vojtranspaso kun )
** Lipník nad Bečvou
** aŭtostrado D1
** Bělotín
** kvarflua ŝoseo I/48 (tra Nový Jičín, Příbor)
** aŭtostrado D48
** Frýdek-Místek
** D48
** limpasejo Český Těšín-Chotěbuz, komenco de vojtranspaso kun 
*  Pollando
** limpasejo Teŝino
** rapidvojo 
** **Bielsko-Biała**
** landvojo 
** Tychy
** rapidvojo S52
** elirejo Mysłowice, fino de la vojtranspaso E75, komenco de vojtranspaso de 
** aŭtovojo 
** **Krakovo** – malkomuniko el E40, kruciĝo kun 

462
Kategorio:Ŝoseoj en Ĉeĥio
Kategorio:Ŝoseoj en Pollando
Princa Ligo

eta|Alegorio por Frederiko la Granda, ligo-idedoninto
**Princa Ligo** (germane: *Fürstenbund*, france: *Ligue des princes*) nomiĝis la mallonga unio de germanaj regnaj princoj kiun fondis Frederiko la 2-a (Prusio) en 1785.

## Celo 
Ĉi tiu ligo kontraŭu la planojn de imperiestro Jozefo la 2-a je ŝanĝo de la regna konstitucio. La ligo, laŭ la vortoj frederikaj, protektu la rajtojn, liberecon kaj havaĵojn de la unuopaj princoj.

En la 23.7.1785 kolektiĝis tiusence la suverenoj de Prusio, Saksio kaj Hanovro; poste krome aniĝis Brunsvigo-Wolfenbüttel, Meklenburgo, Saksio-Vajmaro, Saksio-Gotao, Zweibrücken, Ansbach, Margraflando Badeno, Anhalt-Dessau kaj Majenco. La graveco liga perdiĝis post la faligo de la jozefaj planoj kaj la morto de Frederiko. La pli malfrua provo de duko Karlo Aŭgusto (Saksio-Vajmaro-Eisenach) krei el la origina plano union sub prusia gvidado, fiaskis ĉefe pro la kompleta malintereso de Frederiko Vilhelmo la 2-a (Prusio).

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 7. Leipzig 1907, p. 222 (tie ĉi interrete)

## Literaturo 
* Ulrich Krämer: *Carl August von Weimar und der Deutsche Fürstenbund.* Hardt und Hauck, Wiesbaden 1961.
* Johannes Kunisch: *Friedrich der Große. Der König und seine Zeit*. Beck, München 2004, ISBN 3-406-52209-2, S. 518–523
* k.&nbsp;A.: *Bemerkungen bey Gelegenheit des neuesten Fürstenbundes im Deutschen Reiche*. Berlin u. Leipzig, 1786 online in der Bayerischen StaatsBibliothek digital
* *Politische Correspondenz Karl Friedrichs von Baden 1783–1806*. Bearbeitet von B. Erdmannsdörffer, 1. Band (1783–1792), Heidelberg 1888; S. 29 ff. online im Internet archive
* Leopold von Ranke: *Die deutschen Mächte und der Fürstenbund. Deutsche Geschichte von 1780 bis 1790*, Leipzig 1871/72, 2 Bände online im Internet archive

Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Aperis en 1785
Kategorio:Malaperis en 1791
Jesenec

**Jesenec** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  (). Jesenec estas malproksima 28&nbsp;km nordokcidente de Prostějov, ĝi etendiĝas sur suda deklivo de kastela Horka apud ŝoseo el Konice ĝis Moravská Třebová. La municipo havas tri partojn – la parto ĉe stacidomo nomiĝas Měrotínek (laŭ proksima arbaro), la parto ĉe najbara municipo Dzbel portas nomon Drahy kaj la parto de municipo de Konice nomiĝas Špice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo en Jesenec kun preĝejo de sankta Liborio
* Kapeleto de sankta Antonio
* Statuo de sankta Liborio
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Naturaj rilatoj 
La norda parto de municipo troviĝas sur teritorio de naturparko Kladecko. Sudokcidente de la municipo, en arbaro inter Jesenec, Dzbel kaj Šubířov, troviĝas inundigita ŝtonminejo nomata Roko de Sládek.

## Pluaj fotoj 

Pohled na Jesenec z železniční trati, okres Prostějov.jpg|Vido al Jesenec el fervojo de Dzbel
Kostel svatého Libora, Jesenec, okres Prostějov.jpg|Preĝejo de sankta Liborio
Zámek Jesenec, okres Prostějov.jpg|Kastelo
Socha svatého Jana Nepomuckého, Jesenec, okres Prostějov.jpg|Statuo de Johano Nepomuka
Kaplička svatého Antonína, Jesenec, okres Prostějov.jpg|Kapeleto de sankta Antonio
Kulturní dům Jesenec, okres Prostějov.jpg|Kulturdomo
Mariánský oltář nad zámkem, Jesenec, okres Prostějov.jpg|Mariana altaro super la kastelo
Kříž před kostelem, Jesenec, okres Prostějov.jpg|Kruco antaŭ la preĝejo
Sládkova skála, les mezi Jesencem a Šubířovem, okres Prostějov (03).jpg|Roko de Sládek
Pomník utonulé Miladě Mackerlové v blízkosti Sládkovy skály, les mezi Jesencem a Šubířovem, okres Prostějov.jpg|Monumento al droniĝinta Milada Mackerlová senpere de rojo de Sládek

### Panoramo 
Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Tagbilaran

**Tagbilaran,** -  - estas kvinaklasa, komponanta kaj marhavena urbego, ankaŭ diocezo en Filipinoj, en insularo Bisajoj, en regiono Centraj Bisajoj, kie ĝi estas la ĉefurbo de provinco Boholo. La urbego estas subdividita en 15 distriktoj.
eta|maldekstre|Urbodomo de Tagbilaran

## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015)
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodoj: 6300
* telefonkodo: +63 (0)38
* Supermara alteco: m
* Areo: 36,5 km²

## Geografio 
Tagbilaran situas laŭ marbordo sur la sudokcidenta parto de la insulo https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=9.663623163883802%2C123.87752294999997&z=9. Regiona ĉefurbo Cebuurbo troviĝas 71, Dumaguete 76, Cagayan de Oro 159, Iloilo (urbo) 182, Dabao 348, Legazpio (Albajo) 387, General Santos 421, Puerto Princesa 564, ĉefurbo Manilo 630, Kezonurbo 635, Tuguegarao 913 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|Avenuo en Tagbilaran
eta|Interna urboparto en Tagbilaran

## Historio 
Cent jarojn antaŭ la hispana erao tiu loko, kiu poste iĝis Tagbilaran, jam havis komercajn kontaktojn kun Ĉinoj kaj malajoj. La hispanoj alvenis en 1565. La municipo Tagbilaran estis kreita en 1742, la patrono estis Sankta Jozefo. Tiutempe ĉefe la haveno kaj la apuda loĝkvartalo evoluis. Dominado de Usono komenciĝis en 1901, kiun interrompis la mallonga japana okupo (1942-1945). La municipo akiris pli altan statuson en 1966 kaj ĝi atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la fruaj 2010-aj jaroj. En 2002 la havena loĝkvartalo estis deklarita kultura historia monumento. En 2013 sismo okazis en la insulo. En Tagbilaran kvar homoj mortis kaj 21 vundiĝoj okazis.

## Ekonomio 
Tagbilaran estas la ĉefa komerca, administracia, eduka, trafika centroj de la provinco, same de la insulo. La haveno estas pordo de la insulo.

## Religio kaj eduko 
maldekstre|eta|Katedralo en Tagbilaran
La loĝantoj estas plejparte katolikoj, en la urbego diocezo funkcias. En Tagbilaran universitatoj, kolegioj kaj seminario funkcias.

## Trafiko 
Tagbilaran estas atingebla per tri ĉefvojoj. Enurbe ĉefe tricikloj, busetoj, aŭtobusoj trafikas. La haveno faras viglan trafikon al aliaj gravaj enlandaj havenoj. Apud Tagbilaran enlanda flughaveno funkcias.

## Klimato 
Tagbilaran situas en la ekvatora klimato. Jare pluvas po 1413 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen en junio kaj decembro pli ofte. La averaĝa jara temperaturo estas 28 °C kaj varias inter 23-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* katedralo kaj aliaj preĝejoj
* festivalo
* historia havena kvartalo
* muzeo
* monumento

## Fontoj 
* WikiTrans
* datenoj
* distriktoj kun mapo

Bohol Museum Tagbilaran.JPG|Muzeo
Holy Name University.jpg|Universitato
Casenas House Tagbilaran 001.JPG|Malnova domo
Tagbilaran - Island City Mall.jpg|Vendejego
Tagbilaran Bay.jpg|Marbordo
Bohol Capitol.jpg|Malnova administrejo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Kategorio:Marhavenaj urboj
Tenesmo

En medicino, **tenesmo** estas la sento de urinemo aŭ fekemo sen kapablo urini aŭ feki.

## Priskribo 
Ekzistas du specoj de tenesmo:
* **Rektuma tenesmo** estas fekemo sen kapablo feki, kelkfoje eĉ sen feko en la rektumo.
* **Vezika tenesmo** estas urinemo sen kapablo urini, kelkfoje eĉ sen urino en la urina veziko.

### Rektuma tenesmo 
Rektuma tenesmo estas simptomo de multaj malsanoj de la intesto, interalie:
* Celiakio
* Hemoroido
* Kojlorektuma kancero
* Rektuma gonoreo
* Ulcera kojlito
* Veneniĝo per arseno

### Vezika tenesmo 
Vezika tenesmo estas simptomo de multaj malsanoj de la urina sistemo, interalie:
* Infekto de la urina kanalo
* Prostata kancero

## Etimologio 
La termino devenas de la samsignifa helena  *teinesmós* “tenesmo”, jam uzita de Hipokrato, kiu kombinas la morfemojn  *teínō* “streĉi, strebi” kaj  *-esmós* “substantiviga sufikso”.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Simptomoj en gastroenterologio
Kategorio:Fekaĵo
Kategorio:Urino
Vranovice-Kelčice

**Vranovice-Kelčice** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  (). Ĝi situas 10&nbsp;km sude de Prostějov sur rapideca komunikilo D46 Olomouc - Vyškov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1278. La municipo estiĝis en la jaro 1964 per kunigo de municipoj Vranovice kaj Kelčice.

## Loĝantaro 

Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Municipoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
117439 Rosner

'*117439 *Rosner'''* estas  asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la kanada amatora astronomo Andrew Lowe per la Defora Observatorio de la Astronomia Societo de Nov-Meksiko de Mayhill (Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Arnie Rosner* kaj *Nancy Rosner'', bone konatajn gefotistojn el Fountain Valley. Arnie estas plenumita astrofotografo kaj Nancy estas premiita vojaĝa fotistino kun precipa inklino por Kenjo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Andrew Lowe
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Vranovice (Vranovice-Kelčice)

**Vranovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, okcidenta parto de municipo Vranovice-Kelčice en distrikto Prostějov. Kondukas tra ĉi tie aŭtostrado D46. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 106 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Vranovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,12&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1278.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Kunhuta

## Pluaj fotoj 

Vranovice (Vranovice-Kelčice), náves (1).jpg|Vranovice, vilaĝplaco
Vranovice (Vranovice-Kelčice), č. p. 42.jpg|Vranovice, domo n-ro 42
Vranovice (Vranovice-Kelčice), ulice.jpg|Vranovice, strato
Vranovice (Vranovice-Kelčice), hospoda.jpg|Vranovice, gastejo

Kategorio:Vranovice-Kelčice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego