… tamen jesi al vivo: Psikologo spertas la koncentrejon

**La Serĉado de Signifo de la Homo**, aŭ en ĝia plena nomo **Enkonduko al Logoterapio: La Serĉado de Signifo de la Homo: De la Koncentrejoj ĝis Ekzistadismo** (), estas libro de Viktor Frankl, psikiatro, neŭrologo kaj psikoterapiisto, la inventinto de la logoterapia metodo. Frankl, kiu estis malliberigita de la nazioj dum la Dua Mondmilito pro sia judeco, estis malliberigita en la geto/koncentrejo Theresienstadt kaj poste sendita al la ekstermkoncentrejo Aŭŝvico, verkis sian libron tuj post la milito, kaj la unua eldono estis publikigita en 1946. 

La priskribo en la libro de la malfacila vivo de koncentrejaj malliberuloj kaj la analizo de Frankl pri tio kiel psikiatro fariĝis unu el la fundamentoj de la koncepto de proaktiveco.

La verko de Frankl atingis vastan popularecon. Ĝi estis tradukita en 26 lingvojn. Pli ol 12 milionoj da ekzempleroj vendiĝis tutmonde.

## Priskribo 
Frankl priskribas siajn spertojn en germanaj koncentrejoj, inkluzive de Auschwitz kaj ĝiaj subkoncentrejoj Kaufering III kaj VI, dum la Dua Mondmilito. La titolo enhavas la citaĵon "dirante jes al la vivo malgraŭ ĉio" el la rekantaĵo de la himno de la koncentrejo, *Das Buchenwaldlied,* de la koncentreja malliberulo Fritz Löhner-Beda.
En la membiografio, kiun Frankl komence intencis publikigi anonime, li priskribas siajn spertojn en koncentrejo el la perspektivo de juda psikologo. Li unue fokusiĝas al la efiko de sendo al koncentrejo sur la malliberulojn, sed ankaŭ al la rilatoj inter ili, ekzemple la fakto, ke iuj malliberuloj, kiuj fariĝis gardistoj, agis pli brutale ol la efektivaj SS-gardistoj.

Frankl identigas tri psikologiajn reagojn, kiujn ĉiuj malliberuloj spertas je diversaj gradoj:

* ŝoko ĉe la komenca stadio de eniro en la tendaron,
* apatio post kutimiĝo al la tendara ekzisto, en kiu la malliberulo taksas nur tion, kio helpas lin kaj liajn amikojn postvivi,
* malpersonigo, amareco kaj seniluziiĝo se li postvivas kaj estas liberigita.

Por Frankl, la centra sperto en la koncentrejo estis la kompreno, ke eblas trovi sencon en la vivo eĉ sub la plej malhomaj kondiĉoj. Li priskribas kiel tiuj kaptitoj, kiuj havis iun atendantan ilin, havis pli bonan ŝancon por postvivi. Por Frankl mem, ĝi estis la ideo, ke li iam prelegos pri la efikoj de la koncentrejo sur la psiko.

La libro konsistas el la jenaj 3 ĉapitroj:

* "PARTO UNU. Miaj spertoj en la koncentrejo",
* "DUA PARTO. Bazaĵoj de Logoterapio",
* "POSTSKRIPTO 1984. Defendo de Tragedia Optimismo."

En la unua parto, Frankl priskribas siajn spertojn en la koncentrejo. En la dua parto, la aŭtoro prezentas logoterapion kiel alternativon al freŭda psikanalizo.

La lastaj 50 paĝoj konsistas el la teatraĵo *"Sinkronigo en la Betula Arbaro"* : Sokrato, Kant kaj Spinoza malsupreniras el la ĉielo al la fikcia "Koncentrejo de la Betula Arbaro" kaj volas helpi la sensuspektajn homojn. Sed ili ne povas; la homoj devas mem malkovri la sencon de siaj vivoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Viktor Frankl: Kial kredi je aliaj TED-prelego ()
* Viktor Frankl naŭdekjaraĝa: Intervjuo 

Kategorio:Psikologiaj libroj
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Filozofia literaturo
Kategorio:Ekzistadismo
Kategorio:Libroj aperintaj en 1946