open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Maria Letizia Ramolino

eta|Maria Letizia Ramolino.
eta|Maria Letizia Ramolino, 1811.
**María Letizia RAMOLINO** (Ajaccio, 24-a de aŭgusto 1750 – Romo, 2-a de februaro 1836) estis la patrino de la poste imperiestro Napoleono Bonaparte kaj matriarko de la stirpo Bonaparte.

Ŝi apartenis al familio de nobeloj el Korsiko. Pro ŝia virina kondiĉo, ŝia edukado centriĝis en religio kaj artoj, sed ĉiam montris klaran intereson por la administraj aferoj de la posedaĵoj de sia familio kaj por la politiko de la insulo. Bela kaj inteligenta, ŝi edziniĝis nur dekkvarjaraĝa en konvena geedzeco kun Carlo Buonaparte, advokato korsika nur kvar jarojn pli aĝa. La nupto okazis en la 2a de junio 1764.

La politika situacio de Korsiko suferis ŝanĝon en 1769, kiam la trupoj de Ludoviko la 15-a de Francio elŝipiĝis en la insulo por aligi ĝin al ties regno. Kvankam ŝi jam estis graveda kun kiu poste estos Napoleono, Letizia Ramolino akompanis sian edzon al senfinaj veturoj, pere de kiuj li klopodis organizi movadojn de rezistenco. La pinto de la insurekcio okazis pere de la ribelo de Ponte-Novo, kiu estis sange subpremita de la francaj trupoj kaj, kiel puno, alportis novajn civilajn regulojn por submeti la insulon. Inter tiuj ordonoj estis la trudo de la franca kiel nura oficiala lingvo. Kvankam Letizia lernis facile kelkajn francajn frazojn kaj esprimojn, ŝi malakceptis studi ĝin kaj neniam kapablis skribi en tiu lingvo.

La ĉefa ribela nobelo Pascal Paoli devis ekziliĝi kaj Carlo Buonaparte devis retiriĝi el la politika vivo, kaj dediĉis sin al administrado de siaj propraĵoj. Kiel granda matriarko de la klano, Letizia ĉiam trudis en siaj filoj fortan senton de unueco kaj solidareco ene de la familio, nome sentoj kiuj poste markos profunde kelkajn el la decidoj de la plej fama de ŝiaj filoj, nome Napoleono. La hegemonio de la patrino plifortiĝis en 1785 pro la morto pro kancero de la patro. Poste la gefiloj Jozefo, Napoleono kaj Luciano aliĝis al la ideoj de la Franca Revolucio kaj apartiĝis el la korsikemo de Paoli. Ili translokiĝis al Francio.

En 1796 venis en la vivon de la Bonapartoj Jozefino de Beauharnais, fama vidvino kun kiu Napoleono geedziĝis. La rivaleco inter ambaŭ virinoj iĝis legenda, ĉar Letizia tute kontraŭis tiun rilaton kaj la postan nupton, kvankam ŝi ne sukcesis ke Napoleono rezignu al la geedzeco. Ŝi ne ĉeestis en la ceremonio, nek permesis ke la gefiloj ankoraŭ de ŝi zorgitaj ĉeestu nek eĉ gratulis la geedzojn. Ŝi neniam akceptis Jozefinon, laŭ ŝi nedigna virino, okupita nur de propra bonfarto, maldidinda kaj amantino de la lukso kaj la elspezoj. La konitaj perfidoj de tiu kiam la kariero de Napoleono estis en danĝero, nur kreskis la malamon inter ambaŭ, ĝis la punkto ke Letizia kunaliancigis la tutan familion por devigi Napoleonon divorci. Tamen, enamiĝinta Napoleono kontraŭos ĉiun rompon de sia geedzeco ĝis multajn jarojn poste.

Kategorio:Bonaparte
Kategorio:Napoleono Bonaparte
Kategorio:Homoj de Corse-du-Sud
Kategorio:Italdevenaj francoj
Augustin Robespierre

**Augustin Bon Joseph de Robespierre** (21a de Januaro 1763 – 28a de Julio 1794) estis la pli juna frato de la franca revoluciestro Maximilien Robespierre.

La 16an de Septembro 1792, Augustin estis elektita al la Nacia Konvencio, 19a el 24 deputitoj, kun 392 voĉoj el 700 eblaj, fare de la voĉdonatoj el Parizo, kaj li aliĝis al sia frato en La Monto kaj la Klubo de Jakobenoj. Je la Konvencio li distingiĝis pro la ardo de liaj atakoj kontraŭ la reĝa familio kaj kontraŭ aristokratoj. Dum la juĝado de Ludoviko la 16-a li voĉdonis por ke la mortopuno estu aplikita jam post nur 24 horoj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Alexandre Cousin, Philippe Lebas et Augustin Robespierre, deux météores dans la Révolution française (2010).
* Marisa Linton, Choosing Terror: Virtue, Friendship and Authenticity in the French Revolution (Oxford University Press, 2013).
* Sergio Luzzatto, Bonbon Robespierre: la terreur à visage humain (2010).
* Martial Sicard, Robespierre jeune dans les Basses-Alpes, Forcalquier, A. Crest (1900).

Kategorio:Maximilien Robespierre
Kategorio:Homoj de la Franca revolucio
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj advokatoj
Kategorio:Politikistoj de Pas-de-Calais
Lucien Bonaparte

**Lucien Bonaparte** aŭ **Luciano Buonaparte**, *Prince Français* (franca princo), 1a Princo de Canino kaj Musignano (21a de Majo 1775 – 29a de Junio 1840), estis franca ŝtatestro, la tria survivanta filo de Carlo Buonaparte kaj de lia edzino Letizia Ramolino.eta|dekstre|150px|Lucien Bonaparte.Lucien estis pli juna frato de Jozefo kaj Napoleono Bonaparte, kaj pli aĝa frato de Elisa, Louis, Pauline, Caroline kaj Jérôme Bonaparte. Lucien tenis aŭtentajn revoluciajn vidojn, kiuj kondukis al ofte arda rilato kun sia frato Napoleono, kiu ekkontrolis la regadon de Francio en 1799, kiam Lucien estis ankoraŭ 24-jaraĝa.

## Referencoj 
Lucien
Kategorio:Francaj princoj
Kategorio:Francaj diplomatoj
Kategorio:Homoj de la Franca revolucio
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj de Francio
Kategorio:Politikistoj de Corse-du-Sud
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Kategorio:Italdevenaj francoj
Jean-Andoche Junot

**Jean-Andoche JUNOT**, 1a Duko de Abrantes (24a de Septembro 1771 – 29a de Julio 1813) estis franca generalo dum la revoluciaj kaj la napoleonaj militoj.

Li estis studante juron en Dijon kiam startis la Franca Revolucio. Li aliĝis al volontula bataliono, estis dufoje vundita kaj fariĝis serĝento. Li renkontiĝis kun Napoleon Bonaparte dum la Sieĝo de Toulon en 1793 kiam li iĝis lia sekretario.

Post esti vundita en Italio, li fariĝis generalo de brigado komence de la kampanjo de Egipto sed li estis vundita en duelo kaj kaptiĝis. Li poste partoprenis en la puĉo de 18a de Brumero.

La ĉefa posteno de Junot okazis dum la Milito de Hispana Sendependiĝo. Li estris la Invadon de Portugalio de 1807.

## Bibliografio 
* Chartrand, René. Vimeiro 1808. London: Osprey Publishing, 2001. ISBN 1-84176-309-8
* Haythornthwaite, Philip. Napoleon's Commanders (1) c1792-1809. London: Osprey Publishing, 2001. ISBN 1-84176-055-2

Kategorio:Homoj de la Franca revolucio
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Milito de Hispana Sendependiĝo
Józef Banek

**Józef Wilhelm Banek** (naskiĝis la 8-an de januaro 1892 en Varsovio, mortis samloke la 15-an de julio 1985) – pola librotenisto, agento de Pola Enlanda Armeo, justulo inter la popolo savinta esperantiston Isaj Dratwer.

## Vivo
Li devenis de protestanta familio, filo de August kaj Katarzyna el domo Brude. Lia pli aĝa frato Henryk Banek estis ekziligita al Siberio.

Dufoje edziĝinta – kun Teresa Elza kaj Anna, nomata Andzia, filino de rusa generalo, kiu pereis apud Varsovio en la januara ribelo kontraŭ Rusia Imperio.

Dum la germana okupado li savis en sia loĝejo ĉe la strato Stalowa 46 m 33 en la Varsovia kvartalo Praga judan esperantistan familion Dratwer, kaj Izaak Miller kun fratino.

Kune kun la dua edzino ricevis la titolon *Justulo inter la popoloj*.

Entombigita en la tombo de sia patrino en la Varsovia tombejo ĉe la str. Młynarska.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1892 
Kategorio:Mortintoj en 1985 
Kategorio:Membroj de la Pola Enlanda Armeo 
Kategorio:Polaj justuloj inter la popoloj
Sieĝo de Toulon (1793)

eta|altdekstre|Bonaparte dum la Sieĝo de Toulon.
La **Sieĝo de Toulon** (29a de Aŭgusto – 19a de Decembro 1793) estis milita sieĝo fare de Respublikaj fortoj kontraŭ Reĝista ribelo en la sudfrancia urbo Toulon. Ĝi estas konata ankaŭ la **Falo de Toulon**. La monarkiistoj estis helpita de Granda Britio, Hispanio, la Reĝlando de la du Sicilioj, kaj la Regno de Sardio.

Ĉirkaŭ 32 000 soldatoj el la Franca Revolucio estis kontraŭataj de 22 000 soldatoj el kontraŭrevoluciuloj. Oni ĉirkaŭkalkulis 2 000 mortojn el revoluciuloj, dum 4 000 el monarkiuloj. Plej granda parto de la batalo estis perŝipa. La subpremado, direktita de Paul Barras kaj Stanislas Fréron, estis tre sangelverŝa. Oni ĉirkaŭkalkulis ke inter 700 kaj 800 prizonuloj estis mortigitaj en Toulon post la eniro de la revoluciuloj.

## Bibliografio 
* Chandler, David. The Campaigns of Napoleon. Simon & Schuster, 1966. ISBN 0-02-523660-1
* Ireland, Bernard. The Fall of Toulon: The Last Opportunity to Defeat the French Revolution. Weidenfeld & Nicolson, 2005. ISBN 0-297-84612-4
* Smith, Digby. The Greenhill Napoleonic Wars Data Book. Greenhill Books, 1998. ISBN 1-85367-276-9
* Clowes, William Laird (1997) [1900]. The Royal Navy, A History from the Earliest Times to 1900, Volume IV. London: Chatham Publishing. ISBN 1-86176-013-2.
* James, William (2002) [1827]. The Naval History of Great Britain, Volume 1, 1793–1796. London: Conway Maritime Press. ISBN 0-85177-905-0.
* Rodger, N.A.M. (2004). The Command of the Ocean. Allan Lane. ISBN 0-71399-411-8.
* Tracy, Nicholas (eldonisto) (1998). The Naval Chronicle, Volume 1, 1793-1798. London: Chatham Publishing. ISBN 1-86176-091-4.

Kategorio:Toulon
Toulon
Toulon
Kategorio:Bataloj de la militoj de la Franca revolucio
Toulon
Toulon
Jean-François Carteaux

**Jean Baptiste François CARTEAUX** (31a de Januaro 1751 – 12a de Aprilo 1813) estis franca pentristo kiu iĝis Generalo en la Franca Revolucia Armeo. Li famas ĉefe ĉar li estis la juna komandanto kun Napoleono Bonaparte dum la Sieĝo de Toulon en 1793. Tamen li ne estis tre lerta kaj perdis energion ĉe Ollioules.

Carteaux postvivis la Regnon de Teroro kaj estis poste sendita lukti en la Milito de Vendée. Kiam Bonaparte estis elektita Unua Konsulo, li nomumis Carteaux kiel Administranto de la Reĝa Loterio de Francio. Carteaux mortiĝis en 1813.

Kategorio:Francaj generaloj
Kategorio:Homoj de la Franca revolucio
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Francaj militistoj
Christophe Saliceti

**Antoine Christophe SALICETI** (baptita kiel Antonio Cristoforo Saliceti: Antoniu Cristufaru Saliceti en korsika; 26a de Aŭgusto 1757 – 23a de Decembro 1809) estis korsika franca politikisto kaj diplomato de la Revolucio kaj de la Unua Imperio.

Kiel deputito de la Nacia Konvencio, Saliceti iĝis *Montagnard* kaj la 15an de Januaro 1793 voĉdonis por la mortigo de la reĝo Ludoviko la 16-a, kaj estis sendita al Korsiko en misio por superrigardi Pasquale Paoli kaj plifortigi la Regno de Teroro; tamen, li estis pelita al retiriĝo al Provenco, kie li partoprenis en la subpremado de la ribeloj de Marsejlo kaj Toulon. Dum tiu tempo li renkontis kaj helpis sian samlandanon Napoleono Bonaparte.

Kategorio:Homoj de Haute-Corse
Kategorio:Politikistoj de Korsiko
Kategorio:Francaj diplomatoj
Kategorio:Francaj advokatoj
Kategorio:Homoj de la Franca revolucio
Claude-Victor Perrin

**Claude-Victor PERRIN**, Unua Duko de Beluno (7a de Decembro 1764 – 1a de Marto 1841) estis franca soldato kaj milit-komandanto dum la revoluciaj kaj la napoleonaj militoj. Li estis farita Marŝalo de Francio en 1807 fare de Napoleono.

Pro lia kuraĝo ĉe la sieĝo de Toulon en 1793 li estis levita al la rango de generalo de brigado. Poste en Italio li kontraŭis la trupojn de la papo kaj ludis gravan rolon en la Batalo de Marengo. Li militis en Germanio, Hispanio kaj ankaŭ partoprenis en la Franca invado al Rusio.

## Vidu ankaŭ 
* Bulvardo Victor

Kategorio:Homoj de Vosges
Kategorio:Francaj militministroj
Kategorio:Francaj marŝaloj
Kategorio:Napoleonaj militoj
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
Kategorio:Homoj de la Franca revolucio
Jacques François Dugommier

**Jacques François Coquille** nome **Dugommier** (1a de Aŭgusto 1738, Trois-Rivières, Gvadelupo – 18a de Novembro 1794, ĉe la Batalo de la Nigra Monto) estis franca generalo.

Li ekhavis la nomon Dugommier en 1785. Poste li aliĝis al la revoluciuloj.

Estante Deputito de la Franca Konvencio, Dugommier sukcedis al la Generalo Jean François Carteaux kiel komandanto de la armeo kiu sieĝis Toulon. Konstatinte ke la ataka plano de juna artileria majoro nome Napoleono Bonaparte estis la ĝusta, Dugommier plenumis ĝin. En Decembro 1793, li kondukis la kampanjon de la Sieĝo de Toulon al sukcesa konkludo. Poste li militis en la Orientaj Pireneoj.

## Vidu ankaŭ 
* Dugommier (pariza metrostacio)

Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Napoleono Bonaparte
Kategorio:Homoj de la Franca revolucio
Kategorio:Homoj de la Sepjara milito
25316 Comnick

'*25316 *Comnick'''* estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Richard “Rich” Comnick'', voluntulo ĉe la arkivoj de la Observatorio Lowell de 2007. Li ciferecis kaj katalogis historiajn observojn, loglibrojn, fotografiojn kaj manskribajn materialojn por la Arkiva TTT-ejo kaj la Arizona Memoria Projekto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Burret

**Burret** estas franca komunumo, situanta en la franca departemento de Ariège (regiono de Midi-Pyrénées) kaj kalkulas ĉ. 40 loĝantojn (en 2009). La loko estas parto de la arrondisemento de Foix.

## Geografio 
La surfaco de Burret estas 4,5 km2, la loĝdenso estas 8,9 loĝantoj po km².

## Demografio 
## Vilaĝo kun "Verda Esperantista Stelo' 
Burret estas parto de serio de francaj urbetoj, kiuj ricevis la Verdan Esperanto-stelon (france : *Étoile verte espérantiste*) premio kiu estas donata al la urbestroj kiuj en ilia komunumo, faris kalkulon de la nombro de Esperanto-parolantoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* INSEE

## Eksteraj ligiloj 
* (fr) Espéranto Ar!iège 

Kategorio:Komunumoj de Ariège
Charles O'Hara

Generalo '''Charles O'Hara''' (1740 – 25a de Februaro 1802) estis brita militista oficiro kiu servis en la Sepjara milito, en la Usona Milito de Sendependeco, kaj en la Francaj revoluciaj militoj, kaj poste servis kiel Guberniestro de Ĝibraltaro. Dum sia kariero O'Hara persone kapitulacis kaj al George Washington kaj al Napoleono Bonaparte.

Li servis en Portugalio kaj Senegalo en sia ekkariero.

En la Usona Milito de Sendependeco li reprezentis la britan povon en la kapitulaco post la Sieĝo de Yorktown je la nomo de la Generala Leŭtenanto Charles Cornwallis en 1781. En 1793 li partoprenis en la internacia alianco kontraŭ la Franca Revolucia Armeo en la Sieĝo de Toulon kie li estis kaptita kaj enprizonita du jarojn en Parizo. Li iĝis generalo.

Kategorio:Usona Milito de Sendependeco
Kategorio:Francaj revoluciaj militoj
Kategorio:Britaj militistoj
Franca Revolucia Armeo

250px|eta|Franca pafisto dum la Revolucio.
La **Franca Revolucia Armeo** () estis la armeo de Francio kiu luktis en la Francaj revoluciaj militoj el 1792 al 1802. Tiuj armeoj estis karakterizitaj de sia revolucia fervoro, ties malriĉa ekipaĵaro kaj ties gradaj nombroj. Kvankam ili suferis katastrofajn malvenkojn, la revoluciaj armeoj sukcese elpelis eksterlandajn fortojn el Francio kaj poste ili sukcesis eniri en multaj najbaraj landoj, kie ili establis klientajn respublikojn. Ĉefaj generaloj estis Jourdan, Bonaparte, Masséna kaj Moreau.

Kiel ĝenerala priskribo de la Francaj militistaj fortoj dum tiu periodo, ĝi ne estu konfuzata kun la "revoluciaj armeoj" (*armées révolutionnaire*) kiuj estis paramilitistaj fortoj organizitaj dum la Teroro.

## Vidu ankaŭ 
* Franca Armeo
* Franca revolucio de 1789
* Unua Respubliko de Francio
* Grande Armée
* Historio de Francio

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Bertaud, Jean-Paul. The Army of the French Revolution: From Citizen-soldier to Instrument of Power (Princeton University Press, 1988)
* Chandler, David G.. Campaigns of Napoleon, 1216 pages. 1973. ISBN 0-02-523660-1; kovras ĉiun batalon
* Elting, John Robert. Swords Around the Throne: Napoleon's Grande Armée, 784 pages. 1997. ISBN 0-306-80757-2
* Forrest, Alan. Soldiers of the French Revolution (1989)
* Hazen, Charles Downer - The French Revolution (2 vol 1932) 948 paĝoj. ASIN: B00085AF0W
* Lynn, John A. The Bayonets of the Republic: Motivation and Tactics in the Army of Revolutionary France, 1791–94 , (1984) 356 pages, ISBN 0-8133-2945-0
* Rothenberg, Gunther E. (1980). The Art of Warfare in the Age of Napoleon. Bloomington, Indiana: Indiana University Press. ISBN 0-253-31076-8.
* Scott, Samuel F. "The Regeneration of the Line Army during the French Revolution." Journal of Modern History (1970) 42#3 pp 308–330. in JSTOR
* Scott, Samuel F. From Yorktown to Valmy: The Transformation of the French Army in an Age of Revolution (1998) rete
* Skocpol, Theda. "Social revolutions and mass military mobilization." World Politics (1988) 40#2 pp 147–168.

Kategorio:Milita historio de Francio
Kategorio:Terarmeo de Francio
Kategorio:Franca Revolucio
Kategorio:Francaj revoluciaj militoj
Kategorio:Napoleonaj militoj
Falo de Robespierre

Puto cross abusé

eta|500x500px|Robespierre venkita dum sesio de la Nacia Konvencio (Max Adamo, 1870).
La Falo de Robespierre referencas al la serio de okazaĵoj kiuj startis per la diskurso de Maximilien de Robespierre al la Nacia Konvencio la 8an de Termidoro de la Jaro II (26a de Julio, 1794) kaj finis per lia aresto kaj ekzekuto la 10an de Termidoro de la Jaro II (28a de Julio, 1794). En la parolado de la 8a de Termidoro, Robespierre parolis pri la ekzisto de internaj malamikoj, konspirantoj kaj kalumniantoj, ene de la Konvencio kaj de la regantaj Komitatoj. Li, tamen, malakceptis nomigi ilin, kio alarmis la deputitojn kiuj timis ke Robespierre estis preparante alian purigon de la konvencio. La venontan tagon, tiu tensio en la Konvencio permesis al Jean-Lambert Tallien, unu el la konspirantoj kiujn Robespierre tenis en kapo en sia denunco, turnigi la Konvencion kontraŭ Robespierre kaj dekreti sian areston. Ĉirkaŭ la fino de la venonta tago, Robespierre estis ekzekutita en la Placo de la Revolucio, kie la reĝo Ludoviko la 16-a mem estis ekzekutita unu jaron antaŭe.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* McPhee, Peter (2012). Robespierre: A Revolutionary Life. Yale University Press. ISBN 978-0-300-11811-7.
* Scurr, Ruth (2007). Fatal Purity: Robespierre and the French Revolution. Henry Holt and Company. ISBN 978-1-466-80578-1.
* Jordan, David P. (1985). The Revolutionary Career of Maximilien Robespierre. The University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-41037-1.
* Rudé, George (1976). Robespierre : portrait of a Revolutionary Democrat. New York: Viking Press. ISBN 978-0670601288.
* Stewart, John Hall (1951). A Documentary Survey of the French Revolution. Macmillan.

Kategorio:Franca Revolucio
Kategorio:Maximilien Robespierre
Kategorio:1794
Le souper de Beaucaire

***Le souper de Beaucaire*** (La vespermanĝo de Beaucaire) estis politika broŝuro verkita de Napoleono Bonaparte en 1793. Kun la Franca Revolucio en sia kvara jaro, enlanda milito etendiĝis tra Francio inter variaj rivalaj politikaj fakcioj. Napoleono estis enmetita en milita agado, ĉe la flanko de la registaro, kontraŭ iomaj ribelaj urboj de suda Francio. Dum tiuj okazaĵoj, en 1793, li parolis kun kvar komercistoj el la Suda Francio kaj aŭdis iliajn vidpunktojn. Kiel fidela soldato de la Respubliko li respondis siavice, kontraŭis la timojn de la komercistoj kaj malkuraĝigis ties kredojn. Li poste verkis pri sia parolado en la formo de broŝuro, alvokante al fino de la enlanda milito.[eta|300px|alt=Painting of Le souper de Beaucaire by Nouÿ|"*Le souper de Beaucaire*", priskribis Bonaparte havante vespermanĝon en Beaucaire la 28an de Julio 1793, de [Jean-Jules-Antoine Lecomte du Nouÿ|Jean Lecomte du Nouÿ, 1869–94.]]

## Referencoj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Skano de la dua eldono de 1821 de *Le souper de Beaucaire* Napoleono, 1793. Bibliothèque Nationale de France, Paris

Kategorio:Franca Revolucio
Kategorio:Napoleono Bonaparte
Kategorio:Politikaj broŝuroj
Kategorio:1793
François Aubry

**François AUBRY** (12a de Decembro 1747 – 17a de Julio 1798) estis franca militisto kiu iĝis membro de la Nacia Konvencio de Francio kaj de la Konsilio de la Kvin Centoj dum la Franca Revolucio. Dekomence li estis modera subtenanto de la revolucio, sed poste li translokiĝis al monarkia posicio kaj laboris por elpovigi la Direktoraron. Kiam la Direktoraro enpoviĝis, li estis arestita kaj elportita en Kajenon. Li fuĝis, sed li mortiĝis en Nederlanda Gujano tuj poste.

## Bibliografio 
* Robert, Adolphe; Cougny, Gaston (1891). "AUBRY, François". Dictionnaire des parlementaires français de 1789 à 1889. Retrieved 2014-06-03.

Kategorio:Politikistoj de Parizo
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Homoj de la Franca revolucio
Paul Barras

**Paul François Jean Nicolas**, vicgrafo de Barras (30a de Junio 1755 – 29a de Januaro 1829), ofte konata kiel **Paul Barras**, estis franca politikisto de la Franca Revolucio, kaj la ĉefa estro de la Direktoraro, nome reĝimo de 1795–1799.

Li partoprenis en franc-brita milito en Barato.

En 1792 en la komenco de la Francaj Revoluciaj Militoj, Barras iĝis komisiito de la Franca Revolucia Armeo, kiu estis kontraŭ la fortoj de Sardinio en la Itala Duoninsulo, kaj eniris en la Nacia Konvencio kiel deputito el Var.

En 1793 li renkontiĝis kun Napoleono Bonaparte en la Sieĝo de Toulon.

Poste Barras iĝis unu el la ĉefaj estroj de la Direktoraro.

## Bibliografio 
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Barras, Paul François Nicolas, Comte de". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
* Canteleu, Jean-Barthélemy Le Couteulx de (2008). "Bonaparte in Barras's Salon". In Blaufarb, Rafe. Napoleon: Symbol for an Age, A Brief History with Documents. New York: Bedford/St. Martin's. ISBN 0312431104.
* Richardson, Hubert N. B. (1920). A Dictionary of Napoleon and His Times. London: Cassell & Co.
* Pierre Temin, ''Barras, chef d'Etat oublié'' (1992). .

Kategorio:Homoj de la Franca revolucio
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Homoj de Var
Kategorio:Francaj memoraĵistoj
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
Barras (Alpoj de Alta Provenco)

**Barras** (jen france, okcitane *Barràs*) estas komunumo de sudorienta Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane ''Provença-Aups-Còsta d'Azur*). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Digne-les-Bains* kaj al la kantono *''.

La historio datiĝas el la antikveco, estas restaĵoj el la romia epoko. La urbeto suferis senloĝigon pro la krizoj de la 14-a jarcento (nome la epidemio de la Nigra morto kaj la Centjara milito) kaj la loĝantaro estis komplete nuligita en 1471.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* retejaj informoj ()
eta|centra|Preĝejo de Sankta Nikolao en Barras.

Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
25597 Glendahill

'*25597 *Glendahill'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Glenda Hill*, voluntulinon ĉe la arkivoj de la Observatorio Lowell de 2010. Ŝi katalogis korespondojn de Vesto Slipher, Percival Lowell kaj Wrexie Louise Leonard. Ŝi estas edzino de la volontula popularigisto *Gene Hill''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Henri Félix Emmanuel Philippoteaux

**Henri Félix Emmanuel PHILIPPOTEAUX** (1815–1884) estis franca artisto. Li naskiĝis en Parizo, Francio, studis arton ĉe la studio de Leon Cogniet, kaj unuafoje ekspoziciis sian verkon en la Pentrosalono de Parizo de 1833. pentrita en la formo de cikloramo, nome tipo de granda panorama pentraĵo sur la interno de cilindra platformo desegnita por havigo de rigardejo stare en la mezo de cilindro kun vido de 360° de la pentraĵo. Vidantoj ĉirkaŭitaj de la panorama bildo supozeble sentu kvazaŭ ili estus stare en la mezo de historia evento aŭ fama loko.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj pentristoj
Mantes-la-Jolie (stacidomo)

**Mantes-la-Jolie** estas franca stacidomo sur linio Parizo-Saint-Lazare - , situanta inter komunumoj Mantes-la-Jolie, Mantes-la-Ville kaj Buchelay, en departemento Yvelines, regiono Francilio. Ĝi ankaŭ estas stacidomo sur linio Parizo-Saint-Lazare - .

Temas pri stacidomo de SNCF priservata de TGV inOui, TER Normandio, Linio J kaj Linio N de Transilien.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Mantes-la-Jolie - Cherbourg (366000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-St-Lazare - Mantes-Station (334000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-St-Lazare - Le Havre (340000).

## Interkonektoj 
*   ↔ 
*  Mantois 02A 02B 09 15 21 22 26 52 88A 88C 90 91 A C E F I J K M N P X Z A14M
*  Transdev Houdan 60 501
*  Hourtoule 78 78S
*  Vexin 95-11
*  Express 80
*  Mantois Vexin Ouest
*  N151

## Projektoj 
*  

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Stacidomoj de Transilien
* Transilien J
* Transilien N
* Mantes-la-Jolie
* Mantes-la-Ville
* Mantes-Station (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio E
Kategorio:Transilien J
Kategorio:Transilien N
Kategorio:Fervojaj stacioj en Yvelines
Kategorio:Mantes-la-Jolie
Kategorio:Mantes-la-Ville
Kategorio:Fret SNCF
István Szegedi Szabó

**István Szegedi Szabó** [iŝtvAn segedi sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szegedi Szabó István** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia familia nomvarianto estis *Szegedi-Szabó,* lia origina familia nomo estis nur *Szabó*.

István Szegedi Szabó http://www.imdb.com/name/nm0843643/ naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Szegedi Szabó frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis en privata aktorlernejo same en Szeged en 1919. Li komencis sian aktoran karieron en provinco, sed plej longe li apartenis al Nacia Teatro (Szeged). Post la 2-a mondmilito li ricevis rolojn en Teatro Belvárosi, inter 1953-1960 en Teatro de Hungara Armeo, poste en Teatro Madách. Tiutempe li faris programon por infanoj dum 9 jaroj en la Hungara Radio. Li pensiuliĝis en 1960.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - monaĥo
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Lucifer (unu el la ĉefroloj)
* Molière: *Don Juan* - Don Louis

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* *Áll a bál* (1939) – oficiro
* *Valamit visz a víz* (1943) – konatulo
* *Beszterce ostroma* (1948) – urbestro
* *Rokonok* (1954) - vicdepartementestro
* Ombrelo de Sankta Petro (filmo de 1958)
* *Katonazene* (1961)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Bánk bán* (1968, TV film)
* *És mégis mozog a föld* (1973)

## Dubladaj roloj 
* en kelkaj eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Cecil Parker kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=28746

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Batalo de Rivoli

[eta|Napoleono dum la Batalo de Rivoli, pentraĵo de [Henri Félix Emmanuel Philippoteaux|Philippoteaux.]]
La **Batalo de Rivoli** (14a–15a de Januaro 1797) estis ŝlosila venko en la franca kampanjo en Italio kontraŭ Aŭstrio. La 23 000 de Napoleono Bonaparte venkis kontraŭ atako de 28 000 Aŭstrianoj sub la estreco de la *Feldzeugmeister* József Alvinczi, kio finigis la kvaran kaj finan klopodon de Aŭstrio por liberiĝi el la Sieĝo de Mantovo (1796–97). Rivoli montris la kapablojn de Napoleono kiel milita komandanto kaj kondukis al la franca okupo de norda Italio.

Kvankam temis pri 19 000 francoj kontraŭ 28 000 aŭstrianoj, la rezulto de perdoj estis de 3 200-5 000 francoj kontraŭ 12 000-14 000 aŭstrianoj.

La Strato Rivoli, nome strato en centra Parizo, estas nomita laŭ tiu batalo.

## Vidu ankaŭ 
* Sieĝo de Mantovo (1796-1797)

Rivoli
Rivoli
Rivoli
Rivoli
Kategorio:18-a jarcento en Italio
25742 Amandablanco

'*25742 *Amandablanco'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Amanda Blanco'', fotistinon kaj voluntulinon ĉe la Observatorio Lowell de 2012. Ŝiaj projektoj inkludis foti la infanajn somerajn tendarojn kaj aliajn eventojn de la Observatorio. Ŝia nuna projekto estas foti florojn kaj arbojn de la observatoria kampuso por estonta ekstera signalaro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Miklós Szedő

**D-ro Miklós Szedő** [miklOŝ sedO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dr Szedő Miklós** estis hungara operkantisto, (tenoro), kuracisto.

Miklós Szedő http://mek.oszk.hu/08700/08756/html/IV/szin_IV.0245.pdf naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Szedő studis medicinon, li ankaŭ estis memserva ambulancisto, establanto de la ambulanca muzeo, fine li lernis ankaŭ kantadon ekzemple de Teréz Krammer, Dezső Márkus (dirigento) kaj iomete en Vieno. Li debutis kantisto pri operoj kaj operetoj en 1924 en la Reĝa Operejo de Budapeŝto. Inter 1926 kaj 1939 li apartenis al Teatro Városi, sed en 1932 li estis gasto de Popola Operejo de Vieno. En 1931 li edziĝis al Juci Lábass. Tiutempe lia voĉo ofte estis aŭdebla en Hungara Radio kaj aperis liaj gramafondiskoj. Li akiris medicinan diplomon en Universitato Erzsébet de Pécs en 1933. En 1939 li vojaĝis al Sudameriko, kie li faris turneojn en Brazilo, Argentino, Ĉilio. Li hejmenvenis en 1948, poste li estis kuracisto, tamen malofte li kantadis kvazaŭ amatore dum vesperaj kunvenoj.

## El lia repertuaro 
* Gaetano Donizetti: *Lucia di Lammermoor* — Edgar
* Wolfgang Amadeus Mozart: *Die Zauberflöte* — Tamino
* Giuseppe Verdi: *La Traviata* - Alfred
* Giacomo Puccini:
** Tosca - Cavaradossi
** Madama Butterfly - Pinkerton

## Lia sola filma rolo 
* *Halló, Budapest* (1935)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj ambulancistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Ferenc Szécsi (dramisto)

**Ferenc Szécsi** [sEĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dr Szécsi Ferenc** estis hungara juristo, dramisto, dramaturgo, ĵurnalisto, teatrestro, tradukisto, membro de Societo Petőfi (1907). Lia origina familia nomo estis *Schoenberg*, lia pseŭdonomo estis *Franciscus* (1878).

Ferenc Szécsi http://www.arcanum.hu/hu/online-kiadvanyok/Lexikonok-magyar-eletrajzi-lexikon-7428D/sz-77C95/szecsi-ferenc-77E2D/ naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Szécsi devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste universitatojn en Reĝa Universitato de Budapeŝto kaj Lejpcigo. Li akiris juran diplomon en 1886 en la germana urbo, poste li advokatiĝis en Budapeŝto. Li prenis ankaŭ pli novan familian nomon Szécsi; li studvojaĝis en granda parto de Eŭropo kaj Egipto. Jam dum la studentaj jaroj li kontribuis en gazetoj. Lia unua dramo estis prezentita en 1887. Inter 1896 kaj 1901 li estis fondinta dramaturgia teatrestro de Gaja Teatro. En 1905 li estis nomumita reĝa notario de Hatvan.

## Liaj elektitaj teatraĵoj 
* *Bál után* (1889, prezentita en Nacia Teatro (Budapeŝto)
* *Sára és Bernát* (1888 kun Viktor Rákosi; prezentita en *Népszínház*)
* *Legénybúcsú* (1891; prezentita en Nacia Teatro)
* *Utazás az özvegység felé* (komedio, 1904 en Nacia Teatro, poste en Prago, Vieno kaj en germanaj urboj)
* *A színház ördöge* (komedio prezentita en Gaja Teatro en 1905)

## Aliaj kontribuoj 
* *Éljen a kisiparos* (tradukaĵo de Carlweis prezentita en Gaja Teatro en 1896)
* *Derű* (elektitaj kontribuoj, 1912)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj notarioj
Kategorio:Hungaraj dramistoj
Kategorio:Hungaraj dramaturgoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Renkontiĝo por amikeco inter popoloj

La **Renkontiĝo por amikeco inter loĝantaroj **() estas ĉiujara multeventa katolika festivalo okazanta en Rimini, Italio por tuta semajno fine de aŭgusto kie kulturoj sin esprimas en kristana maniero kiu donas alian sencon al amikeco kaj homaj rilatoj. La unua eldono okazis en 1980.

La renkontiĝo estas organizata de Komuneco kaj Liberigo, laika, katolika movado. Krom sep homoj kiuj laboras plentempe por ĝia planado, la festivalo estas tute muntata, administrata kaj malmuntata de ĉirkaŭ 4000 volontuloj (plejparte universitataj studentoj) venantaj el la tuta lando (Italio) kaj el dek aliaj landoj de la mondo.

Ĉiu jaro la renkontiĝo havas ĉeftemon, al kiu ĉiu evento celas rilati. Kelkaj temoj estis: paco kaj homaj rajtoj (1980), La Eŭropo de popoloj kaj kulturoj (1981), Homoj, semioj, robotoj (1983, Kreado, arto, ekonomio (1987), ktp. 

La festivalo estas unu el la plej ĉeestataj en la mondo al kiu partoprenas jare ĉirkaŭ 800 000 personoj el 20 landoj dum la lastaj eventoj. Pluraj eminentaj homoj el la kampoj de la scienco, kulturo, socio kaj politiko donas pli ol 100 prelegojn ĉe la renkontiĝo, inkluzive de ricevintoj de Nobelpremioj, religiaj aŭtoritatoj (la Papo partoprenis en 1982), pastroj kaj politikistoj (la itala ĉefministro partoprenis, Tony Blair kaj aliaj), verkistoj, muzikistoj.

## Programo 
Krom prelegoj okazas dekojn da artaj prezentoj, ŝporteventoj, dancado, hejmecaj konversacioj kun homoj el la tuta mondo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Semajno de internacia amikeco
* IFLC

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala ejo Renkonti por amikeco inter loĝantaroj

Kategorio:Festivaloj en Italio
Kategorio:Internaciaj asocioj de fideluloj
Instituto de Raffles (Raffles Institution)

La **Instituto de Raffles** (angle: Raffles Institution) estas la plej bona kaj malnova lernejo en Singapuro, fondita en 1823. Ĝi estas knaba lernejo, kaj lokiĝas en la najbarejo de Bishan. La oficiala maskoto de la lernejo estas grifo kiu nomiĝas "Griffles". Li ofte estas uzata en memeoj faritaj de la studentoj.

Por eniri la lernejon, oni devas transiri unu el la dek-unu "Metal Turnstiles Gates", aŭ, esperante, turneblaj metalaj pordoj , kiujn instalis la lernejo en junio de 2017. La studentoj ŝatas aludi al ĉi tiuj kiel "Metal Fidget Spinners" kaj fari memeojn pri ili pro ĝia malrapideco kaj maloportuneco.

La aktuala lernejestro estas Sinjoro Frederick Yeo, kiu transprenis la pozicion de Sinjoro Chan Poh Meng, kiu forlasis la lernejon dum la fino de 2017.

La lernejo estis la loko de la 1996 Interhouse Massacre

## Memeoj 
La ĉefa memepaĝo de la lernejo estas "RIWLAN", kiu estas la plej granda Instagrama memepaĝo de la lernejo, nomite pro la nomo de la sendrata reto de la lernejo.

Aliaj notindaj memepaĝoj el la lernejo inkluzivas "Yung Griffles", kiu estas unu el la plej denkaj kaj respektataj memepaĝoj ne nur en la lernejoj, sed ankaŭ en la tuta nacio, kaj "Madrasah Raffles'.

Kategorio:Lernejoj en Singapuro
Kategorio:Aperis en 1823
Bonaparte au pont d'Arcole

[eta|dekstra|alt=A three-quarter-length depiction of Bonaparte, with black tunic and leather gloves, holding a standard and sword, turning backwards to look at his troops|''Bonaparte au pont d'Arcole*, pentraĵo de [Antoine-Jean Gros, (ĉ. 1801), Muzeo Luvro, Parizo.]]
**Bonaparte ĉe la Ponto de Arcole** (en franca: *Bonaparte au Pont d’Arcole*) estas pentraĵo de 1796 de Antoine-Jean Gros, montranta epizodon dum la Batalo de Arcole en Novembro 1796, kun la generalo Napoleono Bonaparte kondukante siajn trupojn por tuj kapti la ponton.

La pentraĵo prezentas tri-kvaronan bildon de Bonaparte, tenante la flagon de la armeo de Italio en sia maldekstra mano kaj sian glavon en sia dekstra - sur ĝi la skribaĵo *Bonaparte, Armée d'Italie''. Li estas vestita en malhelbluaj pantalono kaj jako de generalo de la Respubliko, kun or-brodita riĝa kolumo. La fono sugestas la fumon de la batalo, kun kelkaj domoj en la distanco maldekstre. La tero ĉe la rivero estis pentrita en malhelaj tonoj, kun fumanta kanonkuglo ankoraŭ videbla.

Krom la versio en la Muzeo Luvro de Parizo, kiu estis nur prepara studo, estas ankaŭ aliaj versioj, kiel la fina versio de la Kastelo de Versailles, kaj aliaj en la napoleona muzeo de la Kastelo Arenenberg, Kantono Turgovio, Svisio, kaj en la Muzeo Ermitejo de Sankt-Peterburgo, Rusio.

## Bibliografio 
* Jean-Baptiste Delestre Gros et ses ouvrages éd. Jules Labitte 1845
* Raymond Escholier Gros ses amis et ses élèves - exhibition at the Petit Palais May-July 1936, éd. Floury Paris 1936 - pp. 1 à 4, plate 1 (Luvra skizo)
* David O Brien Antoine Jean Gros, peintre de Napoléon Gallimard 2006 - ISBN 2-07-011786-3 - chapter 1, une formation en Italie pp.31-40

Kategorio:Napoleono Bonaparte
Kategorio:Famaj pentraĵoj
Kategorio:1796
Ariergardo

**Ariergardo** estas la forto de trupoj kiuj defendas militan armeon el kontraŭaj eventualaj atakoj for de ties ofensiva direkto kaj el malantaŭe. La termino povas esti uzata ankaŭ por priskribi la fortojn kiuj protektas la liniojn de komunikado malantaŭ la armeo rilate al la cetero de la sampartiaj armeoj.

Mala posteno estas atribuita al la avangardo.

La ariergardo funkciis de diversaj manieroj kaj laŭ diversaj strategioj depende de la epokoj kaj de ties armiloj. Venkanta armeo povas esti venkita pro maltaŭga funkciado de la ariergardo.

Tiu termino povas esti uzata ankaŭ kiel metaforo por *Aro de homoj, kiu bremsas evoluon aŭ progreson.* Simile, ĝi estas uzata en kunteksto de sportoj (ekzemple futbalo), ĉefe kiam ties funkciado similas al la movo de armeoj en batalo.

## Referencoj 
Kategorio:Armeoj
Kategorio:Milito
Vihiers

**Vihiers** estas iama komunumo en la departemento Maine-et-Loire en okcidenta Francio. Je 1a de Januaro 2016, ĝi estis aligita en nova komunumo Lys-Haut-Layon. Ĝi havis 4,125 loĝantojn en 2006.

Vihiers estas ĉirkaŭ 30 km sude de Angers, ĉirkaŭ 30 km nordoriente de Cholet, kaj ĉirkaŭ 80 km oriente de Nantes.

## Referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Maine-et-Loire
Kategorio:Iamaj komunumoj
Mantes-Station (stacidomo)

**Mantes-Station** estas franca stacidomo sur linio Parizo-Saint-Lazare - , situanta inter komunumoj Mantes-la-Jolie kaj Mantes-la-Ville, en departemento Yvelines, regiono Francilio.

Temas pri stacidomo de SNCF priservata de Linio J de Transilien.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-St-Lazare - Le Havre (340000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-St-Lazare - Mantes-Station par Conflans-Ste-Honorine (334000).

## Interkonektoj 
*  Mantois 22 88A 88C C D E F G I M N P
*  Express 80
*  Transdev Houdan 60 501
*  Mantois
*  N151

## Projektoj 
*  

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Stacidomoj de Transilien
* Transilien J
* Mantes-la-Jolie
* Mantes-la-Jolie (stacidomo)
* Mantes-la-Ville

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio E
Kategorio:Transilien J
Kategorio:Fervojaj stacioj en Yvelines
Kategorio:Mantes-la-Jolie
Kategorio:Mantes-la-Ville
Batalo de Millesimo

La **Batalo de Millesimo**, luktita la 13an kaj 14an de Aprilo 1796, estis la nomo kiun Napoleon Bonaparte donis en sia korespondado al serio de malgrandaj bataloj kiuj okazis en Ligurio, Norda Italio inter la armeoj de Francio (generalo Pierre Augereau) kaj la aliancitaj armeoj de Aŭstrio kaj de la Reĝlando Piemonto-Sardio (generalo Giovanni Provera). Tiu batalo okazis ĉe la urbeto Millesimo de la Provinco Savono.

Spite la fakton, ke la francaj trupoj preskaŭ naŭobligis tiujn de la ital-aŭstrianoj (9 000 kontraŭ 1 000) la franca venko estis nur relativa ĉar ili perdis preskaŭ 700 homojn dum la ital-aŭstriaj perdoj estis ĉefe de preskaŭ 900 kaptitoj sed nur malpli ol cent mortintoj.

La Francaj helpa generalo Jean Quenin kaj la kolonelo Pierre Banel, kaj aliflanke la Sardinia Del Carretto estis mortigita. Louis Suchet ascendis kiam lia kolonelo estis mortigita en la atako. La kapitulaco de la kastelo permesis la pluigadon de la franca ofensivo. La 14an de Aprilo, Masséna venkis en la Dua Batalo de Dego. Tuj poste, Napoleono Bonaparte lanĉis sian armeon en senripozan aliron okcidenten kontraŭ la ital-aŭstriaj fortoj de la Colli.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Boycott-Brown, Martin. The Road to Rivoli. London: Cassell & Co., 2001. ISBN 0-304-35305-1
* Costa de Beauregard, C. A. Un homme d'autrefois: souvenirs recueillis par son arrière-petit-fils. Paris, 1879
* Smith, Digby. The Napoleonic Wars Data Book. London: Greenhill, 1998. ISBN 1-85367-276-9

Millesimo
Millesimo
Millesimo
Millesimo
Millesimo
25745 Schimmelpenninck

'*25745 *Schimmelpenninck'''* estas malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Marie Schimmelpenninck'', voluntulinon ĉe la Observatorio Lowell de 2002. Ŝi gvidas tagajn vizitojn kaj operacias  de 13 jaroj. Ŝia nuna laboro estas identigi la florojn kaj arbojn de la Observatorio por estonta signalaro de la observatoria kampuso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Batalo de Borghetto

La **Batalo de Borghetto**, ĉe Valeggio sul Mincio en la regiono Veneto de norda Italio, okazis dum la Unua Koalicio-Milito, kiel parto de la Francaj Revoluciaj Militoj. La 30an de Majo 1796, franca armeo kondukita de la generalo Napoleono Bonaparte faris trapason de la rivero Mincio antaŭ opozicio el la Aŭstria armeo komandata de la *Feldzeugmeister* Johann Peter Beaulieu. Tiu agado devigis la Aŭstrian armeon retiriĝi norden laŭ la valo Adiĝo ĝis Trento, kio permesis ke la fortikaĵo de Mantovo estos sieĝata de la Francoj.

La francoj superis laŭnombre: 28 000 kontraŭ 19 000 Tamen la perdoj estis iom similaj, nome ĉ. 500 homoj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Boycott-Brown, Martin (2001). The Road to Rivoli. London: Cassell & Co. ISBN 0-304-35305-1.
* Chandler, David G. (1979). Dictionary of the Napoleonic Wars. New York: Macmillan. ISBN 0-02-523670-9.
* Chandler, David G. (1966). The Campaigns of Napoleon. New York: Macmillan.
* Fiebeger, G. J. (1911). The Campaigns of Napoleon Bonaparte of 1796–1797. West Point, New York: US Military Academy Printing Office.
* Smith, Digby (1998). The Napoleonic Wars Data Book. London: Greenhill. ISBN 1-85367-276-9.

Borghetto
Borghetto
Borghetto
Batalo de Montenotte

eta|dekstra|altdekstre=1.2|alt=Painting shows a man in a blue uniform with white breeches standing on a mountaintop amid a crowd of soldiers. He gestures dramatically with his sword as he holds a French tricolor. Some of the soldiers are firing downhill.|Colonelo Rampon defendante la reduton de la Monto Legino fare de René Théodore Berthon.
La **Batalo de Montenotte** estis luktita la 12an de Aprilo 1796, dum la Francaj Revoluciaj Militoj, inter la Franca armeo sub estreco de la generalo Napoleono Bonaparte (ĉ. 9 000 homoj) kaj Aŭstria armeo sub estreco de la grafo Eugène-Guillaume Argenteau (ĉ. 6 000 homoj). La francoj venkis en la batalo, kiu okazis ĉe la vilaĝo Cairo Montenotte en la Reĝlando Piemonto-Sardio. Tiu nuntempa urbeto situas en la nordokcidenta parto de Italio. La 11an de Aprilo, Argenteau kondukis 3 700 homojn en kelkaj atakoj kontraŭ de francoj montopinta reduto sed ili malsukcesis kapti ĝin. Matene de la 12a, Bonaparte koncentris grandajn fortojn kontraŭ la tiam superitaj trupoj de Argenteau. La pli forta franca pelo venis en la direkto de la montopinta reduto, sed dua forto falis sur la malforta Aŭstria dekstra flanko kaj superis ĝin. En sia urĝa retiriĝo el la kampo, la forto de Argenteau perdis multe kaj estis tute disorganizita. Tiu atako kontraŭ la areo landlima inter la Aŭstriaj kaj la Sardinia armeoj minacis akre tranĉi la ligon inter la du aliancanoj. Tiu agado estis parto de la Kampanjo de Montenotte. Oni ĉirkaŭkalkulas ke la francoj perdis ĉirkaŭ 880 homojn dum la Aŭstrianoj ĉirkaŭ 2 500.

Montenotte
Montenotte
Montenotte
Montenotte
25954 Trantow

'*25954 *Trantow'''* estas tre malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Donald “Don” Trantow'', longtempan subtenanton de la Observatorio Lowell, nune anon de la konsilanta personaro. Li operacias privatan observatorion en Bainbridge Island (Vaŝingtonio). Li dividas sian amon por astronomio kun amikoj, najbaroj, lernantaj grupoj kaj kluboj de amatora astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Loĝdomo

**Loĝdomo** estas domo precipe uzata por loĝado, do por kontinua protekto de homoj tie vivantaj kontraŭ klimataj malhelpoj kiaj pluvo, neĝo, vento, forta sunbrilo, kontraŭ atakado fare de bestoj aŭ de aliaj homoj kaj kontraŭ ŝtelado de la tieaj havaĵoj. Loĝdomo povas konsisti el unu aŭ el pluraj loĝejoj, kaj sekve povas tre diferenci laŭ grandeco. 

, Usono]]
Loĝado en jura senco diferenciĝas de profesia uzo de konstruaĵo. En kazoj ke konstruaĵo uzatas por pluraj celoj, do havas kaj vendejo(j)n, oficejo(j)n, kuracistajn praktikejo(j)n, metiejo(j)n aŭ aliajn profesiejajn ejojn unuflanke kaj loĝejo(j)n aliflanke, aŭ farmeja domo de agrikulture laboranta familio estas uzata kaj por agrikulturaj kaj por loĝaj celoj, naciaj leĝoj povas difini ĉu sufiĉas pli ol duona loĝeja uzo de la domo por klasifigi ĝin kiel loĝdomo aŭ ĉu difini ke nur centprocenta uzo por loĝado ebligas nomi la konstruaĵon loĝdomo. 
[eta|maldekstra|500px|[slabokonstruaĵoj, do rapide konstrueblaj multetaĝaj loĝdomoj el ŝtalbetonaj slaboj, el la komunisma epoko en Prago.]]
Louis Charles Antoine Desaix

**Louis Charles Antoine DESAIX** (franca prononco: [lwi ʃaʁl ɑ̃twan dəzɛ]) (17a de Aŭgusto 1768 – 14a de Junio 1800) estis franca generalo kaj militistestro. Laŭ la uzado tiama, li uzis la nomon Louis Charles Antoine Desaix de Veygoux.

Kiam eksplodis la Franca Revolucio, li tuj aliĝis al la flanko de la libero. Malakceptinte "elmigri", li aliĝis al la stabanaro de Charles Louis Victor de Broglie, princo de Broglie, nome la Jakobena filo de la princo de Broglie. Tio preskaŭ kostis al Desaix sian vivon, sed li evitis la gilotinon, kaj pro siaj rimarkindaj servoj tuj venis en favoro de la Respublika registaro. Kiel multaj aliaj membroj de la malnova reganta klaso kiuj estis akceptintaj la novan ordon, la instinkto komandi, kun natura kapablo, havigis al Desaix karieran sukceson. Ĉirkaŭ 1794 li estis atinginta la rangon de generalo de divizio.

Li luktis en Bavario, Italio, Egipto kaj denove en Italio.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Tiu artikolo enhavas tekston el publikaĵo nune en la publika havaĵo: Chisholm, Hugh, eld. (1911). "Desaix de Veygoux, Louis Cepho d chaplin". Encyclopædia Britannica. 8 (11a eld.). Cambridge University Press. p. 78. Ĝi citas kiel fonto:
** Martha-Beker, F. (1852). Comte de Mons, Le Général L. C. A. Desaix. Paris.

Kategorio:Francaj generaloj
Kategorio:Francaj revoluciaj militoj
Kategorio:Homoj de la Franca revolucio
Kategorio:Homoj de Puy-de-Dôme