open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ISO 3166-2:BE

**ISO 3166-2:BE** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Belgion. La ISO-kodoj de la 5 flandraj kaj 5 valonaj provincoj de Belgio kaj por la tri ĉefaj regionoj (vidu la mapon dekstre) konsistas el BE, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Belgio, kaj po tri literoj. La kodoj por la 5 flandraj provincaj ĉiuj komenciĝas per la litero V (por *"Vlaanderen"*), la kodoj por la 5 valonaj provincoj ĉiuj per W (por *"Wallonie"*).

eta|300px|'*la tri administraj *regionoj* de Belgio:*'

## Kodoj 
### Regionoj 
### Provincoj 
## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Nederlando — ISO 3166-2:NL (norde),
* Germanio — ISO 3166-2:DE (oriente),
* Luksemburgo — ISO 3166-2:LU (sud-oriente),
* Francio — ISO 3166-2:FR (sude kaj okcidente).

## Vidu ankaŭ 
* Belgaj provincoj
* .be

## Referencoj 
BE
*
*
Svisa muzeo de trafiko

eta|(VHS) Lucerno
eta|6274 - Lucerno - (VHS) - Lamborghini Miura P400
[eta|6268 - Lucerno - - [SBB-CFF-FFS neĝo-katapulto *"Lesley"* *(Rotary)*]]
eta|Lucerno - (VHS) - Vapor-Traktoro 149
eta|VHS Lucerno

La **Svisa muzeo de trafiko**, en germana lingvo: *Verkehrshaus der Schweiz* (VHS) en Lucerno estas granda muzeo pri trafiko kaj komunikado.

## Kolektoj 
Oni trovas grandan kolekton da lokomotivoj, aŭtoj, ŝipoj kaj aviadiloj.
eta|Lockheed Orion 9C

## Planetario 
Ekde 1969 oni trovas la Planetarion kun 508 m², kun 18 m kupola diametro. Oni havas 230 sidlokojn.

## Filmoteatro 
Oni povas vidi specialajn filmojn 40 minutojn longajn.

## Hans Erni - muzeo 
Oni povas ankaŭ viziti la specialan muzeon de svisa artisto Hans Erni (n. 1909) pri
arto kaj trafiko.

## Vizito 
En jaro 2009 cirkcau 927 000 personoj vizitis la muzeon. La muzeo ne havas grandan subvencion, nur ĉirkaŭ 10 % de kosto estas ŝtata mono de diversaj kantonoj, kaj de urbo. La muzeon ne estas parto de Svisa landamuzeo.

## Artikolo 
* NZZ 16-novembro 2010 paĝo 15 pri muzeo

## Eksteraj ligiloj 
* Vikimedia Bildoj
* oficiala paĝo  ;;;;
* [horaro de trajnoj ekde Lucerno(https://eo.wikipedia.org/wiki/Lucerno) 8 minutojn kun trajno S3 ĝis haltejo *"Luzern Verkehrshaus"* (Svisa muzeo de trafiko).]
* horaro de busoj, 10 minutojn per la busoj numeroj 6, 8 aŭ 24 ĝis haltejo *"Verkehrshaus"* (Svisa muzeo de trafiko)
* horaro de ŝipoj nur marto ĝis oktobro ;10 minutojn per la sĥipo. La (Svisa muzeo de trafiko) havas propran haltejon.

Kategorio:Muzeoj en Svislando
Kategorio:Fervojaj muzeoj
Kategorio:Fervojo en Svislando
Kategorio:Lucerno
Cirkumcido de la Sinjoro

La festo **Cirkumcido de la Sinjoro** (lat.: *Circumcisio Domini*), ankaŭ nomata **cirkumcidofesto** (lat.: *Festum circumcisionis*), estis resp. estas festata 1-an de januaro, la oktavtago de kristnasko.

## Biblia raporto 
eta|Cirkumcido de Jesuo, Brabantia aloretablo, proksimume 1480
Ke Jesuo laŭ biblia normo kaj juda tradicio estis cirkumcidita la okan vivotagon, raportas evangeliisto Luko en la dua ĉapitro. Samtempe, kaj tio estas en Luko 2,21 la pezocentro, oni donis al li la nomon Jesuo.

## Historio de la festo 
En la konfrontado kun la docetistoj, kiuj malkonfesis la enkarniĝon, la cirkumcido validis kiel argumento, ke Jesuo estas „vera homo kaj vera Dio“.

La orientaj eklezioj konas la feston ekde la 4-a jarcento. Ekde la 6-a jarcento ĝi estas pruvebla ankaŭ en Hispanujo kaj Gaŭlujo („gaŭla liturgio“). Per la transpreno de frankaj-germanaj meslibroj en la 11-a jarcento ĝi eniris en la Roman liturgion kaj forŝovis la malnovan feston *natale sanctae Mariae*.

## Nuntempo 
En la anglikana, ortodoksa, siria ortodoksa kaj siro-malabara eklezioj oni memoras ankaŭ nuntempe la cirkumcidon de Kristo la 1-an de januaro, kiel ankaŭ en kelkaj prakatolikaj kaj evangelaj eklezioj. Ankaŭ en la katolika Latina Eklezio, kiu festas la 1-an de januaro kiel altfesto de la Dipatrino Maria, la taga evangelio estas Luko 2,16-21.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Novjara Tago

## Eksteraj ligiloj 
* Ĝenerala informo (de)
* Artikolo en Jüdischen Zeitung (de)
* Orthodoxer Kalender 2010 
* Gedanken zum Festtag

Kategorio:Kristnasko
Kategorio:Liturgia jaro
Kategorio:Kristanaj festoj
ISO 3166-2:TJ

**ISO 3166-2:TJ** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Taĝikion. Ĉiu kodo konsistas el du partoj. La unua estas TJ, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Taĝikio. La dua parto estas du literoj. La kodoj ekzistas por la du provincoj, unu aŭtonoma provinco, ĉefurbo kaj por la administra unuo, nomata "registare administrataj regionoj".

## Kodoj por Taĝikio 
## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Uzbekio — ISO 3166-2:UZ (nord-okcidente),
* Kirgizio — ISO 3166-2:KG (norde),
* Ĉinio — ISO 3166-2:CN (oriente),
* Afganio — ISO 3166-2:AF (sude).

## Vidu ankaŭ 
* Teritoria organizado de Taĝikio
* .tj

## Referencoj 
TJ
Kategorio:Provincoj de Taĝikio
ISO 3166-2:KG

**ISO 3166-2:KG** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Kirgizion. La kodojn havas 2 urboj kaj 7 provincoj ("oblastoj"). Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas KG, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Kirgizio. La dua parto estas unu litero por provinco aŭ du literoj por urbo.

Kiam la kodoj internacie ekvalidis en 1998, ili nur konsistis el kodoj por ses provincoj — la 10-an de decembro 2002 ili estis kompletigitaj per kodoj por la ĉefurbo Biŝkeko kaj la provinco Batken. Poste estis aldonita kodo por la urbo Oŝo.

## Kodoj por Kirgizio 
## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Kazaĥio — ISO 3166-2:KZ (norde),
* Uzbekio — ISO 3166-2:UZ (okcidente
* Taĝikio — ISO 3166-2:TJ (sude)
* Ĉinio — ISO 3166-2:CN (oriente

## Vidu ankaŭ 
* Teritoria organizado de Kirgizio
* .kg

## Referencoj 
KG
*
ISO 3166-2:AF

**ISO 3166-2:AF** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Afganion. Ĉiu kodo konsistas el du partoj. La unua estas AF, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Afganio. La dua parto estas tri literoj.

## Kodoj por la 34 provincoj de Afganio 
## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Irano — ISO 3166-2:IR (okcidente),
* Pakistano — ISO 3166-2:PK (sude kaj oriente),
* Turkmenio — ISO 3166-2:TM (norde),
* Uzbekio — ISO 3166-2:UZ (norde),
* Taĝikio — ISO 3166-2:TJ (norde),
* Ĉinio — ISO 3166-2:CN (oriente).

## Vidu ankaŭ 
* Provincoj de Afganio
* .af

## Referencoj 
AF
*
1061 Peonio

**1061 Peonio** estas mezgranda asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis nomon de ĝardena floro, la Peonio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
Tolino (kunpolimero)

eta|formado de tolinoj
en la atmosfero de Titano
la **Tolino** (el la malnova greka θολός / tolós, « kota »)
estas ĝenerala nomo de diversaj tipoj de kunpolimeroj rezultantaj de la ago de la ultraviolaj radiadoj
sur organikaj kemiaĵoj. Ili abunde formiĝus sur la glaciaj kosmaj
korpoj ĉe la ekstera rando de la sunsistemo.

Ili estis tiel nomata de la usona astrobiologiisto
Carl Sagan, kaj malkovritaj per analizoj fare de LISA ("Laboratoire
Inter-Universitaire des Systèmes Atmosphériques" aŭ "*Laboratorio inter-universitata
pri la Atmosferaj Sistemoj*") de la Universitato Parizo 7.

La molekula strukturo de tiaj substancoj estas malfacile analizebla, ĉar ili estas ofte
nesolveblaj. Ili ekzistus ankaŭ sur Titano, kaj konsistigus la nubojn kiuj kaŝas la surfacon de tiu luno.

## Eksteraj ligiloj 
*  Tholino, el *The Internet encyclopedia of science*
*  Tolinoj malkovrataj en la titana atmosfero

Kategorio:Organika kemio
Kategorio:Astronomio
Kategorio:Origino de la vivo
Tocantins (rivero)

**Tocantins** [tokantins'], en Esperanto diskuteble **Tokantinso**, estas rivero en Brazilo, la plej granda rivero tute sur brazila teritorio. Ĝi fontas ĉirkaŭ 100&nbsp;km okcidente de Braziljo kaj fluas en riveron Pará kaj do fine en Atlantikon.

Tocantins trafluas la brazilajn subŝtatojn Gojaso, Tocantins, Maranjo kaj Parao. Plej grava flankrivero estas Araguaia, kiu estas pli longa kaj ampleksa, do fakte estas la precipa rivero.

Je sia fina parto rivero Tocantins konsistigas la sudan bordon de insulo Marajó.

La flukvanto de la rivero Tocantins forte dependas de la sezono. Inter februaro kaj aprilo ĝi estas ĉirkaŭ 20.000 m³/s, sed inter aŭgusto kaj oktobro ĝi estas malpli ol 3.000 m³/s. Sekve varias ankaŭ ĝia navigebleco: Je alta akvo ĝi estas navigebla ekde Peixe, sed je malalta nur de Miracema do Tocantins, 340 kilometrojn pli norde.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Riveroj en Brazilo
1058 Grubba

'*1058 *Grubba''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Aŭgusta familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Grigorij Abramoviĉ Ŝajn, elde la Simeiza observatorio (Rusio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Sir Howard Grubb, inĝeniero kiu fabrikis la teleskopon de 1 metro de diametro (40 coloj) de la observatorio de Simeizo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
István Csüry

**CSÜRY István** (ĉuri) estis hungara bibliotekisto naskiĝinta en Mikola la 2-an de julio 1921 kaj mortinta en Debreceno la 3-an de decembro 1980. 

## Kariero
Csüry estis ekde 1940 Eötvös-kolegiisto pri hungara kaj germana lingvoj. Li diplomiĝis en 1945 en la universitato de Debreceno pri hungara kaj germana lingvoj, poste doktoriĝis (disertacio: *Móricz Zsigmond társadalomszemlélete*, Prisocia vidmaniero de Zsigmond Móricz). Li debutis en 1945 en la universitata biblioteko de Debreceno kaj tie laboris ĝis sia morto kiel bibliotekisto, sekciestro, ekde 1956 direktoro, ekde 1977 ĉefdirektoro. Li redaktis la jarlibron *Könyv és Könyvtár* (1-12., 1958-79).

## Distingoj
*Szabó Ervin-memormedalo (1972). 

## Verkoj
**A szocialista könyvtári üzem szervezete és működése* (Debrecen, 1954); 
**A nemzeti könyvtári gyűjtés kategóriái* (Debrecen, 1967); 
**A munkaszervezés helyzete és problémái a hazai tudományos könyvtárakban* (Bp., 1974); 
**Számok a századvégi irodalom társadalomtörténetéhez* (Debrecen, 1979).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Csury, I.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
József Csiky

**CSIKY József** (ĉiki) estis hungara kuracisto, universitata profesoro naskita en Marosvásárhely la 13-an de novembro 1881 kaj mortinta en Debreceno la 26-an de januaro 1929. 

## Kariero
Csiky havigis diplomon en Vieno. En 1916 li akiris kvalifikon de privatprofesoro en Budapeŝto. Ekde 1921 li estis la unua profesoro pri internaj malsanoj de la Universitato de Debreceno. Li estis la fondinto kaj la unua direktoro de la Instituto Porflegistina kaj Porvartistina. 

## Libro
* *Belorvosi diagnosztika* (kun pluraj, Bp., 1921).

## Fonto
* Magyar Életrajzi Lexikon

Csiky, J.
1057 Wanda

'*1057 *Wanda'''* estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Grigorij Abramoviĉ Ŝajn, elde la Simeiza observatorio (Rusio).

Ĝi estis sendepende remalkovrita la 19-an de aŭgusto de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth, kiu pli frue anoncis la malkovron.

## Nomo 
Ĝi ricevis, kiel volas la tradicio, virinan antaŭnomon: "*Wanda''" ne estas la nomo de preciza virino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
Stokholma arkipelago

eta|200ra|Mapo de la Stokholma arkipelago
La **Stokholma arkipelago** aŭ **ŝeraro** () estas granda aro da insuloj, insuletoj kaj nudrokaj ŝeroj en la Balta maro en la regiono de Stokholmo en Svedio. Ne ekzistas formalaj limoj, sed la areo etendas proksimume 80&nbsp;km de Stokholmo en la Baltan maron kaj de Björkö en la nordo ĝis Öja en la sudo proksimume 150&nbsp;km laŭ la bordo de Uplando kaj Sudermanio.

La ne-akva areo de la arkipelago estas proksimume 530 kvadratkilometroj. Oni taksas, ke la nombro de insuloj (malmultaj), insuletoj (multaj) kaj ŝeroj (multegaj) estas entute proksimume 30.000.

La nombro de loĝantoj estas nur proksimume 10.000. Plej multaj el ili loĝas sur insuloj kiuj estas atingeblaj pere de pontoj kaj pramoj. Kelkaj pli foraj insuloj estas atingeblaj per pasaĝeraj boatoj kun regula horaro. Ekzistas ne malpli ol 50.000 pli aŭ malpli luksaj libertempaj domoj kaj dometoj en la arkipelago. Dum la somero, ĝi estas ŝatata celo de libertempaj velirantoj, jaktistoj kaj aliaj turistoj.

Depost la glaciepoko, kiu finiĝis antaŭ proksimume 10.000 jaroj, la tuta tereno leviĝis. Tiu leviĝo ankoraŭ daŭras kaj okazas nun per 3 ĝis 4&nbsp;mm jare. Pro tio, kelkaj tiel nomataj "insuloj" nun nur estas duoninsuloj.

La Stokholma arkipelago servis kiel fonto de inspiro por nombro da verkistoj kaj artistoj. Tie ankaŭ situas la minejo de Ytterby, kiu servis kiel fonto de antaŭe nekonataj elementoj kaj ties nomoj.

Kategorio:Maraj insuloj en Svedio
Kategorio:Uplando
Kategorio:Sudermanio
Kategorio:Stockholms län
Kategorio:Stokholmo
Lajos Csiszár

**CSISZÁR Lajos** (ĉisa:r) estis rumanuja hungara arkitekto, publicisto naskita en Marosvásárhely la 5-an de februaro 1876 kaj mortinta en Marosvásárhely la 20-an de oktobro 1963.

## Kariero 
Lajos Csiszár finis la mezlernejon en sia naskiĝurbo, en Budapeŝto la superan industrilernejon, kie li havigis kvalifikon de prikonstrua majstro. En Parizo li studis kiel stipendiulo en la klaso pri konstruo de Nacia Altlernejo de Belartoj. Reveninte, li laboris en Marosvásárhely kaj li projektis plurajn konstruaĵojn tie kaj la novan flankon de la kastelo Teleki de Sáromberke. En jaroj 1906-08 li estis ĉefredaktoro de la gazeto Székely Iparos. Li estis kunlaboranto de la gazetoj Vásárhelyi Napló, Erdélyi Iparosok Lapja kaj Magyar Kisebbség. Ekde 1929 li estis ano de la Kemény Zsigmond Társaság.

## Libro 
* *Az ipar és kereskedelem megerősödésének akadályai Magyarországon. A Székelyföld iparosítása* (Marosvásárhely, 1913).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkitektoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Beckov

eta|maldekstra|250px|Municipo Beckov kun la burgo
**Beckov** (hungare *Beckó* germane *Beckow*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Beckov situas laŭ maldekstra bordo de Váh, apud aŭtovojo Bratislavo-Trenčín. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 7&nbsp;km.

## Historio 
### Burgo 
La burgo jam ekzistis en la 12-a jarcento, kiel administra centro. La unua mencio okazis en 1208 en latina formo *"Blundix"*, en 1229 laŭ hungara nomo *"Bolondus"*. Laŭ la onidiro la posedanto estis kortega figuro Beckó. Baldaŭe Mateo Csák akiris la gravan fortikaĵon. En 1599 la turkoj ne povis okupi ĝin. Ankaŭ Francisko Rákóczi la 2-a vane sieĝis ĝin, nur la komunumon okupis. La fortikaĵo neniiĝis pro incendio en 1729.

### Vilaĝo 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1332. Precipe germanoj estis la unuaj loĝantoj. En 1520 ĝi ricevis rajton pri bazarado. En 1689 abatejo fondiĝis. En 1598 oni komputis tie 218 domojn. 1784 loĝis tie 1841 loĝantoj en 247 domoj, en 1828 1670 loĝantoj en 215 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Beckó 1425 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj kaj hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Beckov 1367 homoj, (1352 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika pilgrimloka preĝejo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) supozeble en 1400, en la 17-a jarcento renesanciĝis, la interno estas baroka, la turo en 1770 konstruiĝis
* baroka preĝejo kun abatejo de 1692, en 1945 pligrandiĝis
* kolono pri Sankta Triunuo
* ruinoj de la fortikaĵo
* nobeldomo de Mednyánszky [mednjAnski] de 1540
* klasikisma nobeldomo el la 19-a jarcento

## Famaj naskiĝintoj 
* Jozef Miloslav Hurban
* hungara luterana episkopo Márton Tarnóczi
* hungara pentristo László Mednyánszky

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj pri fortikaĵo de Beckov

Image:Beckocivertanlegi1.jpg|Fotoj pri fortikaĵo de Beckov
Image:Beckocivertanlegi2.jpg
Image:Beckocivertanlegi3.jpg

Kategorio:Municipoj en distrikto Nové Mesto nad Váhom
Kategorio:Beckov
Benihasanoj

**Benihasanoj** (en araba: بني حسن "filo de Hasano") estis grupo de Beduenoj, unu de la triboj de Jemeno kiu elmigris al nordokcidente de Afriko en la Mezepoko kaj aktuale estas instalata en Maŭritanio, Okcidenta Saharo kaj parto de Maroko. Ili asertas esti posteuloj de Hasan ibn Ali, filo de Ali Ibn Abi Talib, bofilo de Mahomedo kaj gravulo de la ŝijaismo, kvankam la Benihasanoj estas sunaistoj.

Benihasanoj estas ankaŭ la nomo de tribo jordania kiu reprezentas la 10 % de la populacio de tiu lando.

Kategorio:Magrebo
Kategorio:Araboj
Bošáca

**Bošáca** (hungare *Bosác* [boŝAc], germane *Böschitz*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Bošáca situas en valo, laŭ flankovojoj. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1380 en formo *"Bosach"* apartenanta al burgo burgo Beckov. En 1784 loĝis tie 2146 vilaĝanoj (415 familioj) en 340 domoj, en 1828 2117 vilaĝanoj en 364 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bosác 3955 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trenčín, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Bošáca 1345 homoj, (1334 slovakoj). 

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo de 1733, en 1789 klasikismiĝis
* baroka kapelo de 1763
* muzeo

## Rilataj artikoloj 
* Lopeník

Kategorio:Municipoj en distrikto Nové Mesto nad Váhom
Hasanija

300ra|eta|dekstra|Disvastiĝo de la hasanija dialekto
La **hasanija** (en araba **حسانية**, transskribita ankaŭ kiel **hassania** aŭ **hasania**), nomata de ties parolantoj ankaŭ kiel **kalām Hassān** aŭ "Hassana parolo", estas araba dialekto parolata en la dezerteca regiono de la sudokcidento de Magrebo, inter la sudo de Maroko, sudokcidento de Alĝerio, Okcidenta Saharo kaj Maŭritanio, kaj ankaŭ en zonoj de Malio, Niĝerio kaj Senegalio.

Laŭ la stato de la jaro 2006, ĝi havis sume iom pli ol 3 123 000 da parolantoj.

La nomo de la dialekto havas originon en la nomigo de la Benihasanoj, arabaj triboj kiuj etendis sian parolmanieron al multnombraj popoloj de la regiono kaj kies aŭtoritato etendiĝis al preskaŭ la tuta Maŭritanio kaj Okcidenta Saharo en la 15 kaj 16a jarcentoj.

Temas pri dialekto klare okcidenta, sed ĝi estas relative diferenca el aliaj variantoj magrebaj de la araba. Pro ties situo ĝi ricevis la influon de la lingvoj zenaga kaj volofa.

La hasanija havas siavice diversajn dialektojn, kiu diferenciĝas ĉefe pro ties fonetika regularo.

Pli da 90 % de la vortotrezoro havas araban devenon. Tamen ekzistas ankaŭ vortoj de afrikaj lingvoj, de la hispana kaj de la franca en tiu dialekto. Tradicie la poezio en hasanija alpasis parole dum jarcentoj kaj foje estas konsiderata pli amuza kaj originala ol tiu de la klasika araba. En la aktualo ĝi anstataŭigis entute la berberajn lingvojn indiĝenajn de la regiono, tamen ĝi pluhavas de tiuj la akcenton kaj stilon de vortoj propraj de la berberaj dialektoj de la regiono tiel kiel granda nombro de finaĵoj.

## Distribuado laŭgeografie 
* Maŭritanio: 2,770,000 (2006)
* Alĝerio: 150,000 (1985)
* Okcidenta Saharo
* Malio: 106,000 (1991)
* Maroko: 40,000 (1995)
* Niĝerio: 10,000 (1998)
* Senegalio: 7,190 (2006)

## Vidu ankaŭ 
* Okcidentsaharanoj

## Eksteraj ligiloj 
* Enkonduko al la araba hasanija (en franca)

Kategorio:Okcidenta Saharo
Kategorio:Araba lingvo
Kategorio:Arabaj dialektoj
Kategorio:Lingvoj de Alĝerio
Kategorio:Lingvoj de Malio
Kategorio:Lingvoj de Maŭritanio
Kategorio:Lingvoj de Maroko
Kategorio:Lingvoj de Niĝero
Kategorio:Lingvoj de Senegalo
Bzince pod Javorinou

**Bzince pod Javorinou,** hungare **Botfalu** aŭ *Russóbotfalu*, germane **Bzinetz** estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Bzince pod Javorinou situas en la plej griza parto

## Situo 
Bzince pod Javorinou situas ĉe kunfluejo de 2 rojoj, laŭ flankovojoj. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 5&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio supozeble okazis pri la vilaĝo en 1215, poste en 1337 laŭ tiama hungara ortografio *"Bot"*. Baldaŭe 3 apartaj vilaĝoj formiĝis: Alsóbotfalu, Egyházasbotfalu és Felsőbotfalu. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsóbotfalu 752, en Felsőbotfalu 1339 homoj, (en ambaŭ plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1952 la subaj 2 vilaĝoj reunuiĝis. En 2001 vivis en Bzince pod Javorinou 2042 homoj, (1983 slovakoj).

### Alsóbotfalu 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1773 laŭ slovaka nomo *"Dolne Bzince"*. En 1787 loĝis tie 527 vilaĝanoj en 78 domoj, en 1828 456 vilaĝanoj en 65 domoj.

### Felsőbotfalu 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1773 laŭ slovaka nomo *"Horne Bziniec"*. En 1787 loĝis tie 815 vilaĝanoj en 86 domoj, en 1828 841 vilaĝanoj en 120 domoj.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo el la 13-a jarcento
* luterana preĝejo de 1795

## Eksteraj ligiloj 
* Bzince pod Javorinou sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nové Mesto nad Váhom
Glaruso Sudo

**Glaruso Sudo** (germane *Glarus Süd*) estas la nomo de la nova politika komunumo en Kantono Glaruso, kiu estiĝis kun efiko de la 1-a de januaro 2011 per kunigo de la ĝis tiamaj malnovaj politikaj komunumoj Betschwanden, Braunwald, Elm, Engi, Haslen, Linthal, Luchsingen, Matt, Mitlödi, Rüti, Schwanden, Schwändi, kaj Sool. Ĝi nombros laŭ la ciferoj de 2009 en la momento de ĝia fondiĝo 9930 loĝantojn.

## Geografio 
La komunumo Glaruso-Nordo konsistas el la suda parto de Kantono Glaruso el la iamaj komunumoj de la supra Linth-Valo kaj de la Sernf-Valo. La komunumon limigas je tri flankoj la Alpoj, nur en nordoriento ĝi estas malfermita al Glaruso. Kun areo de 425,88&nbsp;km² ĝi estas laŭ areo la plej granda politika komunumo de Svislando. La komunumo etendiĝas de alteco de 504 m s.m. en Mitlödi en nordo ĝis al Tödi en sudo kun alteco de 3614 m s.m.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la pasejvojo al Klausen-Pasejo. Kiam ĝi estas fermita dum la vintraj monatoj Glaruso-Sudo atingeblas nur ankoraŭ de la flanko de Glaruso. Ĝis Linthal kondukas la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj ek de Rapperswil tra Ziegelbrücke kaj Glaruso. La partoj de la komunumo, kiuj ne situas ĉe tiu fervojlinio atingeblas per diversaj poŝtaŭto- kaj buslinioj, funikularoj kaj aertelferoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 situas proksimume 15 kilometrojn norde en Niederurnen.

## Historio 
Las komunumo Glaruso Nordo estis fondita surbaze de la decido de la Landkomunumo de la 7-a de majo 2006 redukti la nombron de la komunumoj en la kantono al 3. La surpriza decido, kiu baziĝis sur spontanea propono de malkontenta civitano, estis konfirmita de ĉiuj tribunalaj instancoj ĝis la Federacia Tribunalo. Ĝi lasta verdiktis, ke ĝi pri la decido mem ne estas kompetenta, sed ĉar la plendantoj nur plendis pri la enhavo de la decido kaj ne pri la fakto, ĉu la Landkomunumo entute estis decidokompetenta, ĝi pro formalaj kialoj ne povas verdikti, kaj tial la decido validis, ĉar la templimo por formala plendo pasis. Okaze de eksterordinara Landomunumo de la 25-a de novembro 2007, la decido de la popolo estis konfirmita, kaj estis decidita, ke la decido realiĝos kun efiko de la 1-a de januaro 2011.

## Monda naturheredaĵo 
La orienta parto de la nova komunumo, tio estas la vilaĝoj de la Sernf-Valo apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.

## Vidu ankaŭ 
* Diesbach-Betschwanden (stacidomo)
* Leuggelbach (stacidomo)
* Linthal (stacidomo)
* Linthal Braunwaldbahn (stacidomo)
* Luchsingen-Hätzingen (stacidomo)
* Mitlödi (stacidomo)
* Nidfurn-Haslen (stacidomo)
* Rüti GL (stacidomo)
* Schwanden GL (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la nova komunumo Glaruso Sudo

!
Kategorio:Kantono Glaruso
Kategorio:Komunumoj de Kantono Glaruso
ISO 3166-2:LV

**ISO 3166-2:LV** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Latvion. La kodojn havas 9 respublikaj urboj kaj 110 komunumoj aŭ municipoj (latve plurale *nomadi*, singulare *nomads*), estas unu nivelo de kodoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas LV, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Latvio. La dua parto estas tri ciferoj por komunumo kaj tri literoj por respublika urbo.

## Kodoj por Latvio 
### 9 respublikaj urboj 
### 110 komunumoj 
## Ŝanĝoj 
Post la unua publikigo de ISO 3166-2 estis anoncita unu ŝanĝo de ISO 3166-2:LV en la bulteno N II-3:

### Eksaj kodoj 
Antaŭ la bulteno N II-3, ISO 3166-2:LV enhavis la kodojn por 26 distriktoj (latve plurale *rajoni*, singulare *rajons*, ĝis la mezo de la 20-a jarcento ankaŭ historie plurale *apriņķi* respektive singulare *apriņķis*) kaj 7 respublikaj urboj. La distriktaj kodoj nun estas eksaj:

#### Distriktoj (rajoni) 
## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Estonio — ISO 3166-2:EE (norde).
* Rusio — ISO 3166-2:RU (oriente).
* Belorusio — ISO 3166-2:BY (sud-oriente).
* Litovio — ISO 3166-2:LT (sude).

## Vidu ankaŭ 
* Distriktoj de Latvio
* .lv

## Referencoj 
LV
Antal Csengeri

**CSENGERI Antal** aŭ **CSENGERY Antal** (ĉengeri) estis hungara reformpolitikisto, publicisto, ekonomikisto, historiisto, akademiano. Lia frato estis Imre Csengery.

Antal Csengery naskiĝis en Nagyvárad la 2-an de junio 1812 kaj mortinta en Budapeŝto la 13-an de julio 1880.

## Kariero 
Antal Csengery studis en Nagyvárad kaj Debreceno. En 1843-44 li sendis raportaĵojn el Pozsony kiel jurpraktikanto al *Pesti Hírlap*, kies li estis redaktoro inter 1845-49. Post 1849 li instruis kaj verkis en Peŝto, tradukis el Historio de Anglio de Thomas Babington Macaulay. Li redaktis la gazeton *Budapesti Szemle* (1857-1869). Ekde 1868 li estis deputito de Deák-partio. Inter 1871-80 li estis sekundara prezidanto de MTA.

Li estis membro de Societo Kisfaludy.

## Verkoj 
* *Összegyűjtött munkái* (I-III. Pest, 1870-1874), nova eldono I-V. Bp., 1884);
* *Hátrahagyott iratai és feljegyzései* (Bp., 1918).

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
eta|maldekstre|Antal Csengery

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
ISO 3166-2:SE

**ISO 3166-2:SE** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Svedion. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas SE, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Svedio. La dua parto estas unu aŭ du literoj. La kodojn laŭ la normo ISO 3166-2:SE havas la 21 provincoj (svede nomataj *län*).

## Kodoj de la provincoj 
La alternativa kodo efektive ne estas parto de ISO 3166-2:SE, ĉar la normo ISO 3166-2 malpermesas uzi diversajn kodojn por unu teritoria unuo.

## Kodoj de najbaraj ŝtatoj 
* Norvegio — ISO 3166-2:NO (norde kaj okcidente),
* Finnlando — ISO 3166-2:FI (oriente),
* Litovio — ISO 3166-2:LT (oriente , trans maro),
* Latvio — ISO 3166-2:LV (oriente, trans maro),
* Estonio — ISO 3166-2:EE (sud-oriente, trans maro),
* Rusio — ISO 3166-2:RU (sud-oriente, trans maro),
* Pollando — ISO 3166-2:PL (sude, trans maro),
* Germanio — ISO 3166-2:DE (sude kaj sud-okcidente, trans maro).
* Danio — ISO 3166-2:DK (okcidente, trans maro).

## Vidu ankaŭ 
* Modernaj provincoj de Svedio
* Historiaj provincoj de Svedio
* .se

## Referencoj 
SE
*
Wildhaus-Malnov-Sankt-Johano

**Wildhaus-Malnov-Sankt-Johano** () estas komunumo en la elektodistrikto Togenburgo en Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 2671 loĝantojn je la 1-a de januaro 2010.

## Geografio 
La komunumo Wildhaus-Malnov-Sankt-Johano situas en la Supra Togenburgo, kiel nomiĝas la valo de la rivero Turo, kies fontoj situas sur la komunuma teritorio. La sudan limon de la komunumo formas la montoĉeno de la Churfirsten, la nordan la Alpstein-Masivo kun Säntis. Okcidente la komunuma teritorio etendiĝas ĝis la kulmino de la montpasejo Wildhaus. Al la komunumo apartenas la tri vilaĝoj Wildhaus, Malnov-Sankt-Johano, Starchenbach kaj Unterwasser.

La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 2502 m s.m. sur la kulmino de Säntis, la plej malalta punkto ĉe la bordo de la rivero Turo sur alteco de 860 m s.m.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Wildhaus-Malnov-Sankt-Johano limas en nordokcidento al Nesslau-Krummenau, en nordo al Hundwil (AR), en sudoriento al Schwende (AI), en okcidento al Rüte (AI), en sudoriento al Sennwald, sudsudoriento al Grabs, en sudo al Valenurbo, en sudsudokcidento al Quarten, en sudokcidento al Amden, kaj en okcidento al Stein.

## Trafiko 
Wildhaus-Malnov-Sankt-Johano situas ĉe la pasejvojo de Wattwil tra Wildhaus-Pasejo al Buchs.

## Historio 
La komunumo Wildhaus-Malnov-Sankt-Johano estis fondita la 1-an de januaro 2010 per kunfandiĝo de la ĝis tiamaj aŭtonomaj komunumoj Wildhaus kaj Malnov-Sankt-Johano.

## Vidu ankaŭ 
* Malnov-Sankt-Johano
* Wildhaus

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Wildhaus-Malnov-Sankt-Johano
ISO 3166-2:FI

**ISO 3166-2:FI** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Finnlandon. Ĉiu kodo konsistas el du partoj. La unua estas FI, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Finnlando. La dua parto estas du ciferoj.

## Kodoj por la 19 regionoj de Finnlando 
## Ŝanĝoj 
Eksaj gubernioj de Finnlando|eta
Post la unua publikigo de ISO 3166-2 estis anoncita unu ŝanĝo de ISO 3166-2:FI en la bulteno N II-3:

### Kodoj antaŭ la Bulteno II-3 
## Kodoj por aŭtonoma provinco Alando 
La aŭtonoma provinco Alando laŭ la normo ISO 3166-1 havas la proprajn kodojn:

## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Norvegio — ISO 3166-2:NO (norde),
* Rusio — ISO 3166-2:RU (oriente),
* Estonio — ISO 3166-2:EE (sude, trans maro),
* Svedio — ISO 3166-2:SE (okcidente).

## Vidu ankaŭ 
* Provincoj de Finnlando
* .fi

## Referencoj 
FI
*
*
ISO 3166-2:NO

La ISO-kodoj de la nun 11 (antaŭ 2020: 19) gubernioj/provincoj/regionoj de Norvegio (norvege nomataj *fylke*) kaj du pliaj teritorioj (Svalbardo kaj Janmajeno) konsistas el la ISO-kodo de Norvegio, "NO", kaj po du ciferoj. La 18 gubernioj/provincoj/regionoj havas kodojn inter 01 kaj 54. Pluraj kodoj estas ne plu uzataj, ili antaŭe apartenis al provincoj kiuj malaperis per unuiĝo al pli grandaj provincoj.

## Kodoj de la provincoj 
### Ekde 2020 
dekstre|500px|eta|Provincoj nun

### Antaŭ 2020 
dekstre|500px|eta|Provincoj 1972 ĝis 2017

1Eksteraj teritorioj - ili aparte ankaŭ estas kodigitaj en la listo ISO 3166-2:SJ.

NO-13 estis la kodo de la urbo kaj ĝis la jaro 1972 sendependa gubernio/provinco/regiono Bergen, kiu tiujare estis integrigita en la teritorion de Hordaland.

NO-16 kaj NO-17 estis la kodoj de la provincoj Sør-Trøndelag kaj Nord-Trøndelag, kiuj la  kuniĝis en la provincon Trøndelag kun la kodo NO-50.

## Kodoj de najbaraj ŝtatoj 
* Svedio — ISO 3166-2:SE (sud-oriente),
* Finnlando — ISO 3166-2:FI (oriente),
* Rusio — ISO 3166-2:RU (oriente).

## Vidu ankaŭ 
* Administra divido de Norvegio
* .no

## Referencoj 
NO
*
József Cserhát

**CSERHÁT József** (ĉerha:t) estis hungara poeto, redaktoro naskita en Balsa la 20-an de marto 1915 kaj mortinta en Rumanio la 6-an de aŭgusto 1969.

## Kariero 
Cserhát translokiĝis Budapeŝton en 1928, interrompis sian gimnaziajn studojn kaj li iĝis laboristo, poste en 1938 li abituerientiĝis en Békés. Ĝis 1957 li estis oficisto, en jaroj 1957–1960 bibliotekgvidanto en distrikto Tapolca, ekde 1961 interna kunlaboranto de la *Napló* de Departemento Veszprém. Li ekpublikis ekde 1937. En 1963 li ricevis la literaturpremion Batsányi János. Dum sia vojaĝo en Rumanio li mortis pro koratako.

## Verkoj 
* *A magra sem ügyel senki* (Bp., 1941);
* *Kilépünk az állószékből* (Bp., 1943);
* *A balsai föld* (Bp., 1948);
* *Alszik a szarvas* (Bp., 1976).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj poetoj
1062 Ljuba

'*1062 *Ljuba'''* estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Sergej Ivanoviĉ Beljavskij elde la Simeiza observatorio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan nomon "*Ljuba''", nomo de nenia aparta virino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
ISO 3166-2:SJ

**ISO 3166-2:VI** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate la arkipelagon Svalbardon kaj la insulon Janmajenon, kiuj havas la komunan kodon SJ laŭ la normo ISO 3166-1. La subaro ISO 3166-2:SJ estas malplena, neniu sub-unuo de Svalbardo kaj Janmajeno havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2. 

La aktuala landokodo ekde la unua publikigo en la jaro 1998 ne estis ŝanĝita.

Estante eksteraj teritorioj de Norvegio, la insuloj ankaŭ listiĝas sub la kodo NO-21 (por Svalbardo) kaj NO-22 (por Janmajeno) en la listo ISO 3166-2:NO por Norvegio.

## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Rusio — ISO 3166-2:RU (sude kaj sud-oriente, trans maro),
* Norvegio — ISO 3166-2:NO (sude, trans maro).

## Vidu ankaŭ 
* Administra divido de Norvegio
* .sj

## Notoj 
SJ
SJ
ISO 3166-2:EE

**ISO 3166-2:EE** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Estonion. La kodojn havas 15 distriktoj (estone plurale *maakonnad*, singulare *maakond*). Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas EE, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Estonio. La dua parto estas du ciferoj. La distriktoj ricevis nombrojn inter 37 kaj 86, kaj la suba listo facile vidigas ke ne ĉiuj nombroj estas disdonataj.

## Kodoj por Estonio 
400px|eta|la distriktoj de Estonio
 

## Kodoj por najbaraj landoj 
* Rusio — ISO 3166-2:RU (oriente),
* Latvio — ISO 3166-2:LV (sude),
* Finnlando — ISO 3166-2:FI (norde, trans maro).

## Vidu ankaŭ 
* Distriktoj de Estonio
* .ee

## Referencoj 
EE
ISO 3166-2:DK

**ISO 3166-2:DK** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Danion. La kodojn havas kvin regionoj (dane *regioner*). Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas DK, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Danio. La dua parto estas du ciferoj, el kiu la unua estas ĉiam 8 kaj la dua estas cifero ekde 1 ĝis 5.

## Kodoj por Danio 
eta|la kvin regionoj de Danio

### Aŭtonomaj teritorioj 
La aŭtonomaj teritorioj de Danio ne havas kodojn en ISO 3166-2:DK, sed havas proprajn kodojn laŭ la normo ISO 3166-1:

## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Germanio — ISO 3166-2:DE (sude),
* Svedio — ISO 3166-2:SE (nord-oriente, trans maro),
* Norvegio — ISO 3166-2:NO (norde, trans maro).

## Vidu ankaŭ 
* Teritoria organizado de Danio
* .dk

## Referencoj 
DK
1063 Akvilegio

**1063 Akvilegio** estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝi estis nomita *Aquilegia*, latina nomo de la ĝardena floro Akvilegio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
Mátyás Veress

**VERESS Mátyás** (vereŝ) estis hungara pentristo naskita en Koloĵvaro? en 1739 kaj mortinta en Koloĵvaro la 2-an de decembro 1809. 

## Biografio
Mátyás Veress estis gvidanto de la desegnlernejo de Koloĵvaro, li havis propran domon en Óvár (malnovurbo) de Koloĵvaro en la 1780-aj jaroj. Lia unua edzino Krisztina Perger helpis al li ĉe la pentrado, lia dua edzino Anna Csűrös devenis el konata skulptistfamilio de Koloĵvaro. El liaj infanoj du iĝis same pentristo.

## Pentraĵoj
* Bisericani: altarbildo;
* Haller-kastelo, Coplean: 5 alegoriaj pentraĵoj en la ĉambro de grafino (1770);
* Cetatea de Baltă: ornamaĵo de kastelo (1775);
* Almaşu: ornamaĵo de kastelo (1776);
*Ghelinţa: altarbildo;
* Sânpaul: ornamaĵo de kastelo (1776 körül);
* Odorheiu Secuiesc: pentrado de la altaro kaj sanktejo de la preĝejo (1780-81);
* Dumbrăveni: Sankta Elizabeta-bildo en la ĉealtaro de armena grandpreĝejo (1787);
* Dumbrăveni: Kristo-bildo en la katolika preĝejo (1790);
* Racu: Altarbildo pri alveno de la Sankta Spirito;
* Koloĵvaro: blazonoj de la sep reĝaj urboj kaj la alegorio de la Justeco en la konsilĉambro de la malnova urbdomo (ĉirkaŭ 1795);
* Veţca: altarbildo.

## Fonto
* Margit B. Nagy: *Reneszánsz és barokk Erdélyben*, Kriterion, Bukarest, 1970
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Brněnec

Municipo **Brněnec** () situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 3&nbsp;km sude de la urbo Březová nad Svitavou sur vojkruciĝo de la ŝoseo n-ro 35 inter Svitavy kaj Brno kaj ŝoseo n-ro 363 inter Polička kaj Brněnec. Vilaĝo troviĝas sur ambaŭ bordoj de la rivero Svitava, kiu ĉi tie estis limo inter historiaj landoj Bohemio kaj Moravio. Vivas ĉi tie  ().

## Partoj de municipo 
* **Brněnec**
* Chrastová Lhota
* Moravská Chrastová
* Podlesí

## Historio 
En la jaro 1804 komencis František Diebl en Brněnec konstrui paperfabrikon, sed jam en la jaro 1814 vendas ĝin al Jiří Schön. Post 40 jaroj, en la jaro 1854, la paperfabrikon aĉetis Izák Löw-Beer kaj rekonstruis ĝin je lanoŝpinejo. Tiam estis Brněnec nur malgranda vilaĝo, en la jaro 1867 ĝi havis nur 19 domojn kun 105 loĝantoj kaj Podlesí 35 domojn kun 213 loĝantoj. Nun estas en la vilaĝo laborokazaĵoj por 800 homoj. Estas ĉi tie teksindustrio, nutraĵindustrio kaj maŝinkonstrua fabriko.

Interesa raporto en vilaĝa kroniko estas, ke en decembro 1789 trans Brněnec dum kelkaj tagoj iris granda rusa armeo el Moravio al Bohemio. Antaŭe iris kozakoj kun longaj pikstangoj, poste iris ĉasistoj, grenadistoj kaj muskedistoj.

Dum la dua mondmilito estis en Brněnec fabriko de Oskar Schindler, okazejo de historio pri savo de la judoj el la t.n. "Listo de Schindler". Tio estas titolo de libro de aŭstralia verkisto Thomas Keneally kaj per sep Oskar-premioj aprezita filmo de fama usona reĝisoro Steven Spielberg.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
En la vilaĝo estas **kapelo de Sankta Isidoro** el la jaro 1855 kaj **evangeliana kapelo** el la komenco de 20-a jarcento.

## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en dislimejo de Bohemio kaj Moravio
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Ĥersifrono

**Ĥersifrono** () estis arkitekto je Knossos en Kreto dum la 6-a jarcento a.k. Li estis la konstruiganto de la Templo de Artemiso ĉe Efezo, apud la marbordo de Ionio. Ĉersifrono kaj lia filo Metageneso kune konstruigis tiun konstruaĵon. La Templo estis unu el la sep mirindaĵoj de la antikva mondo.

## Eksteraj ligiloj
*William Smith, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* , 1870: "Chersiphron"

Kategorio:Helenaj arkitektoj
Kategorio:Efezo
1065 Amundsenia

'*1065 *Amundsenia''''' estas malgranda asteroido de la interna asteroida ĉefzono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la rusa astronomo Sergej Beljavskij la  elde la Simeiza observatorio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la norvegan polusan esplorvojaĝiston Roald Amundsen.

## Orbito 
Ĝi sufiĉe proksimiĝas de Marso por esti klasifikata kiel marsrenkonta asteroido.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Asteroido (1065) Amundsenia, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1926
Ernő Csiki

**CSIKI Ernő** (ĉiki) aŭ (CSÍKI Ernő), Dietl estis hungara entomologo, ano korespondanta de la MTA (1925) naskita en Zsilyvajdejvulkány la 22-an de oktobro 1875 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de julio 1954.
eta|Memortabulo de Ernő Csiki

## Kariero 
Csiki finis en la Veterinara Akademio de Budapeŝto. De 1897 li dungiĝis al Magyar Nemzeti Múzeum; de 1920 li estis direktoro komisiita, de 1924 ĝis 1933 direktoro nomumita. Li partoprenis en la tria azia ekspedicio de Jenő Zichy (1898) kaj alportis riĉan kolekton el Siberio, Mongolio kaj Ĉinio. Antaŭ la unua mondmilito li kolektis en Bosnio kaj Dalmatio, en jaroj 1916-18 en Albanio. En la jaroj 1920-aj li partoprenis en la organizado de la Hungara Biologia Stacio de Tihany. Li estis prezidanto de la *Magyar Rovartani Társaság* (Hungara Entomologia Asocio) kaj iomtempe vicprezidanto de la *Természettudományi Társaság* (Naturscienca Asocio). Li estis kunlaboranto de la *Catalogus Coleopterorum*.

## Verkoj 
* *Magyarország bogárfaunája* (I-II, Bp., 1905 1909);
* *Verzeichnis der während der Forschungsreisen M. v. Déchys im Kaukasus gesammelten Käfer* (Déchy Mór: *Kaukázus* III. Berlin, 1907);
* *Csíki Ernő állattani kutatásai Albániában* (Bp., 1923-40);
* *Die Käferfauna des Karpatenbeckens* (Bp., 1946).

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* legebla en la 345-a paĝo

Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj entomologoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Lago de Lacanau

La **lago de Lacanau** [] () situas en sudokcidenta Francio, proksime de Bordozo, en la departemento Gironde. Estas unu el la plej grandaj lagoj de nesala akvo en Francio. Ĝi komunikiĝas kun la lago de Hourtin kaj Carcans norde kaj la golfo de Arcachon sude per la «kanalo de la lagetoj» .

Ĝi estas ŝatata por ĝiaj eblecoj ventosurfadi, aliaj sportoj naŭtikaj kaj fiŝkaptado.

[eta|maldekstra|Lago de Lacanau en [Gironde, okcidente de la mapo]]

## Vidu ankaŭ 
* Lago de Hourtin kaj Carcans
* Listo de lagoj de Francio

## Eksteraj ligiloj 
* mapo de profundeco de la lago

Kategorio:Lagoj en Francio
Kategorio:Médoc
Municipoj de Latvio

eta|350px|municipoj de Latvio ekde la 1-a de julio 2021.
Ĝis la 1-a de julio 2009 la baltia respubliko Latvio estis politike-geografie dividita en 26 **distriktojn** (latve plurale *rajoni*, singulare *rajons*, ĝis la mezo de la 20-a jarcento ankaŭ historie plurale *apriņķi* respektive singulare *apriņķis*) kaj la 7 plej grandaj urboj de la lando. La latvaj distriktaj nomoj unue ĉiam menciis la distriktan ĉefurbon, sed menciis ĝin en la distrikta nomo en genitiva formo, tial interkrampe sekvas esperantlingva distrikta nomo, kiu vidigas la nomon de la distrikta ĉefurbo en nominativa formo.

Ekde la 1-a de julio 2009 tiu ĉi sistemo ne plu estis aktualas: estis 9 respublikaj urboj kaj 109 municipoj (latve plurale *novadi*, singulare *novads*), kaj la antaŭaj distriktoj estas nur historiaj.

Ekde la 1-a de julio 2021 Latvio dividiĝas en 36 **municipoj** (*novadi*), kiuj similas al iamaj *rajoni*, kaj dek ŝtataj urboj (*valstspilsētas*). Sep ŝtataj urboj estas egalaj al municipoj, tri ŝtataj urboj estas parto de siaj municipoj.

Latvio ankaŭ estas historie, kulture, kaj konstitucie dividite en kvar aŭ pli apartajn regionojn.

## Ŝtataj urboj 
Ŝtataj urboj estas Daugavpils, Jelgava, Jūrmala, Liepāja, Rēzekne, Rigo, Ventspils kaj tri ŝtataj urboj sen propra administra unuo - Jēkabpils, Ogre kaj Valmiera.

## Distriktoj > municipoj (novadi) kaj la sep ŝtataj urboj de Latvio 
 Kelkaj novaj municipoj havas ĉefurbon, kies nomo ne estas la nomo de distrikto: municipo Augšdaugavas - Daugavpils, municipo Dienvidkurzemes - Grobiņa, municipo Ropažu - Ulbroka.

## Klakebla mapo ekde la 1-a de julio 2009 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kulturaj regionoj de Latvio
* ISO 3166-2:LV

*
Flavgriza emberizo

La **Flavgriza emberizo**, *Emberiza cineracea*, estas birdo de la grupo de  emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj. 

Ĝi reproduktiĝas en suda Turkio kaj suda Irano, kaj vintrumas ĉirkaŭ la Ruĝa Maro en nordorienta Afriko kaj Jemeno. Estas kelkaj izolataj populacioj ĉe bordoj de Eŭropo en insuloj de la Egea Maro. La Flavgriza emberizo reproduktiĝas en seka ŝtonecaj montodeklivoj. Ties normala ovaro estas de 3 ovoj.

La Flavgriza emberizo estas relative granda (16–17 cm longa), svelta emberizo kun longa, blankangula vosto. La termino *flavgriza* priskribas ties kolorojn. Ĝi estas malpli strieca ol multaj emberizoj kaj havas dikan palan bekon. Ĝi havas grizecan dorson kun nur nuancaj malhelbrunaj markoj, kaj brunecan nuancon en flugiloj.

La maskla plenkreskulo havas flavecan kapon (kun iom da grizeca nuanco), kun pli  brilaj mustaĉa linio kaj gorĝo. En la nomiga raso de sudokcidenta Turkio, la resto de subaj partoj estas ankaŭ flavaj, sed la orienta formo  *E. c. semenowi* havas grizajn subajn partojn.

Ino estas brunecgriza supre kun blankeca gorĝo kaj flava nur en la mustaĉa strio. Junuloj havas senmarkan helan ventron kaj striecon en brusto.

La alvoko estas akra *cĉrip*, kaj la kanto estas raŭka *zru- zru-zru-zru*.

La Flavgriza emberizo manĝas ĉefe semojn, kiel aliaj emberizoj. Ĝi manĝas insektojn ĉefe dum idomanĝigado.

Tiu specio estis malkovrita de Hugh Edwin Strickland, sed priskribita unuafoje al la scienco de Christian Ludwig Brehm.

## Referencoj 
*  Preskaŭ Minacata.
* *Buntings and Sparrows* de Byers, Olsson kaj Curson, ISBN 1-873403-19-4

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Junulkurso

La **Junulkurso** (aŭ **Junul-Kurso**, eĉ **Esperanto-Junul-Kurso**, laŭ la kovril-bildo) estas ilustrita lernolibro de Esperanto verkita rekte en Esperanto laŭ la rekta metodo, destinita precipe al junularo, sed kiu uzeblas - kaj multe uziĝas - ankaŭ por aliaĝa publiko. Ĝin aŭtoras Petro Luiso kaj ĝi aperis unuafoje en 1952 eldonite de SAT-Amikaro. Okazis multaj reeldonoj: 2a en 1957, 3a en 1961, 4a en 1970, 5a en 1981 kaj 6a en 2002.

En 2003, en komuniko de la gazetara komuniko de SAT-Amikaro (tiam zorgata de Henriko Masono), oni povas legi pri ĝi:

Ĉar konfirmiĝas tra la mondo (Irano, Brazilo, Pollando...) kaj tra
la jaroj la intereso kiun vekas la rektmetoda lernolibro "Junulkurso",
kvankam ĝia unua eldono aperis en 1952, la dua en 1957, la tria en 1961
kaj la kvara en 1970, ties eldonisto, SAT-Amikaro, permesas ĝian
liberan uzon, parte au entute, en ĉiuj landoj escepte de Francio,
Belgio, Svisio kaj Kebekio sub kondiĉoj ke :

1. la uzado estu senpaga por la lernantoj,

2. ke aperu la indikoj pri la fonto : "*Junulkurso*", kaj ties eldonisto :
SAT-Amikaro, kun ties adresoj poŝta (134, boulevard Vincent Auriol,
FR-75013 Paris, Francio), interreta :  kaj
ttt-eja : [www.esperanto-sat.info],

3. ke,

a. en kazo de presita eldono, SAT-Amikaro ricevu du ekzemplerojn de
la koncerna eldono au adaptaĵo;

b. en kazo de interretaj paghoj, ĝi ricevu kelkajn ekzemplerojn de
montrindaj Esperanto-libroj eldonitaj en la koncerna lando, uzeblaj
ekzemple por ekspozicioj au aliaj manifestadoj pri Esperanto.

Havebla ĉe la Libroservo de SAT-Amikaro, **Junulkurso** estas 96-paĝa,
20-leciona lernolibro en formato 240x150 mm. Ĝia prezo estas 7 eŭroj
kun aparta libreto de komentoj en la franca. Ekzistas komentoj ankaŭ por
hispanlingvanoj, itallingvanoj, portugallingvanoj, kaj svedlingvanoj. La
kasedo adaptita al ĝi kaj internacie uzebla kostas 7 eŭrojn.

## Eksteraj ligiloj 
* PDF Dosiero

* Paĝo de la libroservo de SAT-Amikaro , kie bildoj pri la libro kaj la kasedo estas rigardeblaj.
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Esperanto-lernolibroj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1952
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
1066 Lobelio

**1066 Lobelio** estas mezgranda asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eŭrinoma familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth la  elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi estis nomita per la nomo de la ĝardena floro Lobelio (latine *Lobelia*).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1926