open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Benzoizotiazolo

**Benzoizotiazolo** estas duringa heterocikla komponaĵo konsistanta en kunigo de la benzena kaj izotiazolina ringoj. Ĝi uzatas en kosmetikaĵoj kaj ŝampuoj kiel biocido por mortigo de fungoj kaj bakterioj. Kelkaj derivaĵoj de la benzoizotiazolo tia kia la **ziprasidono** posedas altan higroskopan stabilecon kaj estas termodinamike stabila en akva medio ĉe vivmediaj kondiĉoj. Aliaj derivaĵoj ankaŭ uzatas kontraŭ skizofrenio, anksieco kaj konvulsiaj atakoj.

## Literaturo
* Chemical Book
## Kunrilataj kemiaĵoj

Ziprasidon.svg|**Ziprasidono**
Lurasidone.png|**Lurasidono**
Perospirone2DACS.svg|**Perospirono**
Tiospirone.png|**Tiospirono**

## Vidu ankaŭ
* Benzotriazolo
* Benzotiazolo
* Benzimidazolo
* Benzaldehido
* Benzoata acido
* Benzilamino

## Referencoj
Kategorio:Hidrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Nitrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Heterociklaj kombinaĵoj
Benzoizotiazolino

**Benzoizotiazolidino** estas heterocikla kemia kombinaĵo konsistante je unu benzena ringo kaj unu saturita 1,2-izotiazolidina ringo. Ĝi estas konstrubloko por multaj farmaciaĵoj kaj biologiaĵoj.

## Vidu ankaŭ
* Benzamido
* Benzamidino
* Benzimidazolo
* Benzoksazolo
* Benzotriazolo
* Izotiazolinono
* Metilizotiazolinono
* Oksazolo
* Pirazolo
* Tiazino
* Izotiazino
* Tiazolidino
* Tiazolinono
* Tiazolo

Kategorio:Hidrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Nitrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Heterociklaj kombinaĵoj
József Krémer

**József Krémer** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Krémer József** estis hungara operkantisto, operetkantisto (baritono).

József Krémer http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz13/759.html naskiĝis la  en Csaroda, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Krémer frekventis lernejon por pedagogoj, sed li interesiĝis pri kantado, tial li lernis ankaŭ en muzika mezlernejo, poste en privata lernejo de Kálmán Rózsahegyi. Jam dum la lernejaj jaroj ekde 1950 li estis membro de ĥoro. Inter 1955 kaj 1958 li estis vicaktoro kaj ĥorano de Teatro Szigligeti (Szolnok), poste li estis kantisto kaj aktoro de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis:
* Operetoteatro (Budapeŝto) (1960-1966)
* Nacia Teatro (Pécs) (1966-1970)
* Laudes Theater (Innsbruck) (1970-1973).
Hejmenveninta li havis statuson en Teatro Csokonai (Debrecen) ĝis 1984, poste li pensiuliĝis kaj li vivis plu en Budapeŝto, kie li estis kantisto de Kirko Sankta Jozefo (Kispest).

## Lia repertuaro (elekto) 
* Ferenc Erkel: *Bánk bán* (opera versio) – reĝo Andreo la 2-a (Hungario); banuso Petur
* Giuseppe Verdi:
** Rigoletto - titolrolo
** La Traviata - Germon
* Georges Bizet: Carmen - Escamillo
* Giacomo Puccini: La Bohème - Marsel
* Zoltán Kodály: *Háry János* - titolrolo
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - Bagó
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* - Kerekes Ferkó

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lilja Brik

**Lilja Jurjevna Brik** (), naskonome **Kagan** () (naskiĝis  en Moskvo, mortis ), kunulino de Vladimir Majakovskij, kiu dediĉis al ŝi plurajn poemojn, kaj fratino de Elsa Triolet, edziniĝis en 1912 kun Osip Brik, verkisto kiu malkovrigis al ŝi la mondon de arto kaj rusan avangardon.

## Biografio 
Lilja aliĝis en 1905 al la Rusia revolucio.

Ŝi renkontis Vladimiron Majakovskij kiam li jam havis amaferon kun ŝia fratino Elsa Triolet. Ilia amafero daŭris ĝis 1924. Ŝi, ŝia edzo Osip Brik kaj Majakovskij formis ian triopon. Kun Sergej Tretjakov, ili fondis la gazeton LEF kiu estis influonta tutan generacion de verkistoj.

eta|Lilja Brik kaj Vladimir Majakovskij

Post la memmortigo de Majakovskij en 1930, ŝi edziniĝis kun Vitalij Primakov, soveta oficiro ekzekutita en 1937. Ŝi fariĝis la kunulino de la verkisto Vasilij Katanjan kaj la paro pasigis plejparton de sia tempo disvastigante la verkon de Majakovskij. Ŝi mortigis sin en 1978, lasante neniun posteularon.

## Bibliografio 
* Arcadi Vaksberg, ''Lili Brik : portrait d'une séductrice*, Parizo: Albin Michel, 1999
* *Lettres à Lili Brik (1917-1930)*, trad. Andrée Robel, Claude Frioux, Parizo: Gallimard Poche, 1999.
* *Лиля Брик - Эльза Триоле: Неизданная переписка (1921-1970)*, Moskvo: Эллис Лак, 2000
* Lili Brik - Elsa Triolet : *Correspondance 1921 - 1970*, tradukita el la rusa sub direktado de Léon Robel, NRF Gallimard, 2000

## Notoj kaj referencoj 
()
* Franca kantisto Raphael referencas al Lily Brik en « *Le vent de l'hiver* ».
* Franca rokbando Noir Désir referencas al Lili Brik en kanto « *À l'arrière des taxis'' ».

## Tradukfonto 
Kategorio:Homoj de la Rusa avangardo
Kategorio:Vladimir Majakovskij
Kategorio:Tradukistoj al la rusa lingvo
Kategorio:Rusiaj tradukistoj
Kategorio:Sinmortigintoj
Kategorio:Sovetiaj memoraĵistoj
Jón úr Vör

**Jón (Jónsson) úr Vör** (naskiĝis la 21-an de januaro 1917 en Patreksfjörður, mortis la 4-an de marto 2000 en Kópavogur) estis islanda poeto.

## Biografio 
Post fruaj studadoj en Islando li dumtempe studis en Svedujo kaj Svislando. Li estis redaktoro de la ŝtatradia periodaĵo *Útvarpstíðindi* dum kelkaj jaroj kaj ankaŭ laboris en libra eldonejo dum tri jaroj kaj dum multaj jaroj estis bibliotekisto en Kópavogur. Lia unua poemaro aperis en 1937, kiun sekvis multaj poemlibroj. La plej konata el tiuj estas **Þorpið (La Vilaĝo)** kiu aperis en 1946 kaj en reviziita eldono en 1956. Tiu poemaro priskribas liajn rememorojn el la infanaĝo en la malriĉa fiŝista vilaĝo Patreksfjörður en la Okcidentaj fjordoj, kie li naskiĝis. Tiu vilaĝo havis similan karakteron al la plimulto da islandaj vilaĝoj de tiu tempo. Tiu poemaro, kiu jam antaŭ longe fariĝis klasika kaj multe ŝatata verko, vekis multan atenton pro la realisma pritrakto de la temo el vidpunkto de malgranda knabo sed ne malpli pro la stilo, kiu estas liberforma kaj rekte esprimita per simpla, paroleca lingvo.

Kategorio:Islandaj verkistoj
28547 Johannschröter

'*28547 *Johannschröter'''* estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey* elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono). 

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astronomo pri Luno Johann Hieronymus Schröter (1745–1816), influita de William Herschel kaj kiu poste influis Karl Ludwig Harding kaj Friedrich Bessel. Li publikigis sian fundamentan laboron pri luna topografio titolatan *Selenotopographische Fragmente zur genauern Kenntniss der Mondfläche'' en 1791.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Rinanto

**Rinanto** () estas genro el familio Orobankacoj, kiu entenas inter 30 kaj 40 speciojn de duonparazitaj herboj. Plej multaj el tiuj specioj troviĝas en Eŭropo. Temas pri prataj kaj paŝtejaj herboj. Ili posedas grapformajn infloreskojn el flavkorolaj, ŝvelkalikaj floroj. La supra lipo de la korolo finiĝas per du dentetoj, blankaj aŭ bluaj laŭ la specioj.

## Kelkaj specioj 
* *Rhinanthus alectorolophus* - haroza rinanto
* *Rhinathus angustifolius* - stretfolia rinanto
* *Rhinanthus minor* - eta rinanto

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Flora Europaea: *Rhinanthus*
*Flora of China: *Rhinanthus*
*Germplasm Resources Information Network: *Rhinanthus*

Kategorio:Orobankacoj
Kodály körönd (metrostacio)

La **Kodály körönd** [kodAj korond] (=placo Kodály) estas stacio de la M1 metrolinio en Budapeŝto. La stacio troviĝas sub la krusto de Avenuo Andrássy. La nomo venis de la la impona ronda placo, komence nomata nur Körönd. Baldaŭ la placo prenis la nomon de Zoltán Kodály, samtempe la metrostacio. La metrolinio apartenas al Monda heredaĵo ekde 2002, kiel parto de Avenuo Andrássy.
[eta|maldekstre|Unu el la ŝtuparejoj ĉe la [trotuaro]]

## Historio 
Tiu metrostacio estis konstruita en 1896 pro miljara datreveno de alveno de la hungaraj triboj al la Karpata baseno. Pli frue oni volis konstrui tramon, sed pro beleco de la avenuo la tramo "kaŝiĝis" sub la teron. La konstruado estis simpla: oni elfosis la teron, poste oni muntis la relojn sube kaj la elektran relon pli supre, oni faris la betonajn murojn, fine oni kovris la elfosaĵon. En 1941 plena Hungario ŝanĝis la trafikan direkton al la dekstra flanko, tamen la subtera tramo restis laŭ la maldekstra sistemo ĝis 1973. En 1970 ekfunkciis jam la vera metroo, tial ĉi tiu linio estis nomita jam metrolinio, ja ĝi trafikas sub la tero, pli precize sub la krusto. En 1973 kaj 1995 plenaj renovigaj laboroj okazis.

## Kajo 
Ambaŭ kajoj havas po unu ŝtuparejojn. En la peronoj la muroj estas kovritaj per blankaj kaheloj. Feraj kolonoj tenas la plafonon. Dekomence en la peronoj estis lignaj budoj, kie estis aĉeteblaj la biletoj (vidu la dekstran foton!). Post jardekoj jam aŭtomatoj servas pri tio, tamen la budoj ankaŭ nun estas videblaj.

## Kontaktoj 
eta|Aerfoto pri la placo
La pasaĝeroj havas trafikan kontakton nur sola aŭtobuso.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Budapeŝto
* Metrostacioj de Budapeŝto

## Fontoj 
* http://metros.hu/sztori/foldalatti_sztori.html 

Kategorio:Metrostacioj de Budapeŝto
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1896
Kategorio:1896 en Hungario
Miklós László

**Miklós László** [miklOŝ lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **László Miklós** estis hungara (poste usona) aktoro, dramisto, scenaristo. Lia origina nomo estis **Nicholaus Leitner**.

Miklós László http://www.imdb.com/name/nm0529450/ naskiĝis la  (aliaj dokumentoj mencias malsamajn datenojn) en Budapeŝto, li mortis la  en Usono en Novjorko.

## Biografio 
Miklós László devenis el germana-juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra Akademio en 1924. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Belvárosi. En la sekvaj jaroj li apartenis al pluraj teatroj, ekzemple en Teatro Renaissance, Gaja Teatro, Teatro Magyar. Tiutempe li ankaŭ verkis skeĉojn, komedietojn, kelkaj el ili estis prezentitaj ankaŭ en Vieno. En 1928 teatra revuo juĝis al li premieton, en 1934 lia teatraĵo ricevis akademian premion. En la sekva jaro li edziĝis. En 1938 li translokiĝis al Usono, kie en la sekva jaro li denove edziĝis. En 1940 li fondis hungarlingvan teatron en Novjorko. Li ricevis ankaŭ usonan ŝtatanecon en 1944.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Ferenc Molnár: *Az ördög* - András (en la Gaja Teatro)
* Zsigmond Móricz: *Úri muri* - drinkejisto (1928 en la Gaja Teatro)

## Elektitaj filmaj roloj 
* Sonĝoaŭto (1934) – hotelisto
* *Úrilány szobát keres* (ankaŭ scenaristo, 1937) – edzo

## Elektitaj teatraĵoj 
* *A legboldogabb ember* (1934) - premiita verko prezentita en Nacia Teatro (Budapeŝto)
* *Illatszertár* (1937, el tio scenarlibro *The Shop Around the Corner* (1940) en Usono, poste kiel ''You've Got Mail* (1998))

## Elektitaj scenarlibroj 
* *Big City'' (1948)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj dramistoj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Taarof

La **taarof** (en la persa ) estas kompleksa sistemo de neskribitaj ĝentileco-reguloj en la kulturo de Irano, kiuj regas la rilatojn inter homoj. Temas pri kodoj rilataj al agoj kaj esprimoj faritaj en taŭga maniero por ajna okazo, vera rito kiu kovras multajn aspektojn de la ĉiutaga vivo.

Fari ''ta'arof* en kontakto kun gastoj signifas dediĉi ĉiun eblan atenton al ili kaj proponi al ili ĉion, kion vi povas proponi. Tio okazas ĉe la tablo, samkiel en aliaj okazoj, foje ankaŭ proponante valorajn varojn, de kiuj vi vere ne deziras senigi vin. La *ta'arof* havas altan simbolan valoron. Aliflanke la gasto scias ke li rifuzu iun ajn proponon almenaŭ tri fojojn, ĝis li ne plu povas cedi al la sincera insistado de sia interparolanto.

La sama okazas en butikoj, en bazaro kaj surstrate, kiam komercistoj kaj taksiistoj, ĉe la momento de pago ŝajnigas ne akceptemi la monon. Tio ĉi ne estas vera rifuzo, sed *'ta'arof'*, al kiu vi devas respondi per insistado.

## Eksteraj ligiloj 
R. Sahragard, *A cultural script analysis of a politness feature in Persian * (kultura skribo-analizo de ĝentileca karakterizo en la persa)

(angla) video kun klarigoj pri taarof

(angla) video kun tre konkretaj konsiloj

(angla) Prelego pri taarof dum plurlingvula kunveno

## Bibliografio 
Wierzbicka A,, *Understanding cultures through their keywords (kompreni kulturojn tra iliaj ŝlosilvortoj)*, Oxford University Press, 1997.

Sofia A. Koutlaki, *Two sides of the same coin: how the notion of ‘face’ is encoded in Persian communication, Research Gate,'' januaro 2009.

## Vidu ankaŭ 
Interkultura edukado

Interkultura komunikado

## Notoj kaj referencoj 
Tiu ĉi artikolo estas bazita sur la ekzistanta artikolo en la itala.

Kategorio:Kulturo de Irano
Kategorio:Antropologio
Kategorio:Interkulturismo
Longdomo

[eta|Mezepoka longdomo (104 m), Hallalit ĉe [Vollrathsruhe]]
]]
**Longdomo** estas tipo de domo, nome longe etendiĝanta loĝeja konstruaĵo, en kiu unu aŭ pliaj familioj povas komune vivi. Oni povas grupigi la longdomojn laŭ konstrutipo, kunviva tipo de la loĝantoj.

Ekzistas du ĉefaj tipoj:
:La unufamilia longdomo servas por unua familio aŭ grandfamilio, kiu formas ekonomian unuon. La longdomo formas unuon kun diversfunkciaj partoj. Ĝi ofte enhavis ejon eĉ por brutoj, kortbirdoj (stal-domo).
:La plurfamilia longdomo konsistas el unuopaj segmentoj por ĉiu familio. La konstruaĵo havas komunan tegmenton kaj la longdomaj loĝantoj formas ekonomian, eĉ socian kaj politikan komunumon (klano aŭ vilaĝa komunumo). Tiu tipo estas trovebla ĉe kelkaj nordorient-amerikaj indiĝenaj triboj kaj sur Borneo.

Plurfamiliaj loĝejoj ekzistas en aliaj tradiciaj konstruformoj, ekz. la rondformaj vilaĝoj de kelkaj sudamerikaj indiĝenoj de la Amazono- kaj Orinoko-areoj (ŝabono) aŭ konstruaĵoj de Hakka-popolo en suda Ĉinio. Ili estas samprincipe organizitaj, sed post finkonstruo malfacile aŭ ne grandigeblaj.
## Eksteraj ligiloj
*domkonstruo dum la frua neolitiko
*"L'architecture vernaculaire de France"
*"Homes of the Past: The Archaeology of an Iroquoian Longhouse" - vilaĝo de longdomoj

Kategorio:Domoj
Kategorio:Familio
Clocha an Phíobaire

eta|ŝtono de Piper
La **ŝtonoj de Piper** (Irlande **Clocha an Phíobaire**) de Athgreany estas bronzepoka ŝtoncirklo situanta sur malalta monteto proksime al la ŝoseo de Blessington al Tullow –ĉ. 1,5 km sude de la vilaĝo Hollywood en la graflando Cill Mhantáin en Irlando. La cirklo estas nacia monumento. La kampo estas konata kiel „Achadh Greine“. En la malnovirlanda mitologio „Grainne“ estis la diino de la fekundeco. Fama kratago (*Crataegus oxyacantha*) staras proksime de la ŝtonoj de Piper. Ĝi estas sankta arbo kaj ligita al Beltane.

## Literaturo 
* Peter Harbison: *Guide to the National Monuments of Ireland.* Dublin 1970, ISBN 0-7171-0758-2, S. 258.

## Eksteraj ligiloj 
* http://culturalheritageireland.ie/index.php/heritage-sites-and-centres/100-the-pipers-stones-at-athgreany-hollywood-co-wicklow 
* http://visitwicklow.ie/attractions/pipers-stones/

Kategorio:Megalitoj
Kategorio:Graflando Cill Mhantáin
Kategorio:Ŝtoncirkloj
Kategorio:Sanktejoj
Kategorio:Naciaj monumentoj (Irlando)
Imre Nagy (aktoro)

**Imre Nagy** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Imre** estis hungara aktoro, reĝisoro, altlerneja instruisto.

Imre Nagy http://mek.oszk.hu/08700/08756/html/III/szin_III.0367.pdf naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Nagy interrompis la mezlernejon kaj li aliĝis al teatra koruso, li debutis en Szabadka en 1864. Li akiris diplomon en Teatra Edukejo en 1970, poste li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto) ĝismorte. Ekde 1889 li ankaŭ reĝisoradis, ekde la sekva jaro li ankaŭ instruis en la menciita Teatra Edukejo. En 1892 li malsaniĝis, fine li sinmortis. Lia edzino Ida Benza estis operkantisto.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - Edgar
** Romeo kaj Julieta - vira titolrolo; Mercutio
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Ádám (ĉefrolo, unue en la Nacia Teatro)
* József Katona: *Bánk bán* - titolrolo
* Mór Jókai: *Az aranyember* - Tímár Mihály (ĉefrolo)
* Johann Wolfgang von Goethe: *Faust* - (titolrolo, unue en la Nacia Teatro)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
28551 Paulomi

'*28551 *Paulomi'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Paulomi Bhattacharya*, finalistinon de la *Intel Science Talent Search* de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la *Harker School'' de San Jose (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Listo de eternaj membroj de Nacia Teatro (Budapeŝto)

Jen listo de "eternaj membroj" de Nacia Teatro (Budapeŝto) laŭ alfabeto:

* Ilona Aczél
* Gábor Agárdy
* Irma Alszeghy
* Gizi Bajor
* László Bakó
* Gyula Bartos
* Ilona Béres
* Ferenc Bessenyei
* Lujza Blaha
* Imre Császár
* Mariann Csernus
* Szeréna Fáy
* Andor Festetics (aktoro)
* Zsigmond Fülöp (aktoro)
* Sándor Garamszeghy
* László Gyenes
* Mari Hegyesi
* Laura Helvey
* Aranka Hettyey
* Sándor Hevesi

* János Horkai
* Zoltán Hosszú
* Mari Jászai
* Ferenc Kállai
* Magda Kohut	
* Alajos Komáromy
* Margit Lukács
* Mária Majláth
* Emília Márkus
* Erzsi Máthé
* Erzsi Mátray
* László Molnár (aktoro)
* Marianna Moór
* Béla Náday	
* Ferenc Náday
* Ibolya Nagy
* Árpád Ódry
* Erzsi Pápai
* Erzsi Paulay
* Attila Petheő

* Imre Pethes
* Kornélia Prielle
* Szidi Rákosi
* Gellért Raksányi
* Anna Rápolthy
* Kálmán Rózsahegyi	
* Imre Sinkovits
* Artúr Somlay
* Pál Somogyvári
* Imre Szacsvay (aktoro)
* Ilona Tasnádi
* Irma Török
* Imre Tóth (teatrestro)
* Ede Újházi
* Tivadar Uray
* Aranka Váradi
* László Versényi
* Gyula Vízvári
* Mariska Vízváry
* Gyula Zilahy
* Zsuzsa Zolnay

## Fontoj 
* Kompilado en koncernaj paĝoj de Vikipedio

eternaj membroj de Nacia Teatro
Eta rinanto

**Eta rinanto** - *Rhinanthus minor* L. - estas duonparazita herbo sufiĉe ofta en kalkaj herbejoj kaj paŝtejoj de Eŭropo kaj Nordameriko. Kompare kun la aliaj specioj de la genro Rinanto, la dentetoj de la supra korola lipo estas plejofte blankaj kaj longas malpli ol 1 mm, kaj la korola tubo estas rekta. Tiu "eta" planto povas alti ĝis 50 cm. Ĝi ne havas apartajn uzojn krom malakceli la kreskon de la parazitataj herboj, kiuj tiel malpli superregus kaj lasus iom da loko al aliaj herbejaj plantoj.

Kategorio:Orobankacoj
Malnova Reĝa Palaco

eta|350px|Vido de la Placo Sintagma kaj fone la iama Reĝa Palaco. Oktobro 2015.
La **Malnova Reĝa Palaco** () estas la unua reĝa palaco de moderna Grekio, kompletigita en 1843. Ĝi estis hejmo de la Grekia parlamento el 1934. La Malnova Reĝa Palaco estas situa ĉe la kerno de la moderna Ateno, ĉe la Placo Sintagma.

Ĝi estis la sidejo de la gerkaj gereĝoj dum la 19a jarcento. Ĝi suferis incendion en 1909. En 1924, referendumo abolis la monarkion. La konstruaĵo estis tiam uzata por multaj diversaj celoj — por registaraj kaj publikaj servoj en la 1920-aj jaroj, hospitalo dum la Dua Mondmilito, rifuĝejo antaŭe ktp. En 1935 oni restaŭris la monarkion, sed ekde tiam ĝi jam estis sidejo de la Grekia Parlamento.

## Bibliografio 
* Kardamitsi-Adami, Maro (2009). Palaces in Greece. Melissa Books. ISBN 978-960-204-289-2.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Grekia Parlamento
* Historio de la konstruaĵo de la Grekia Parlamento

Kategorio:Konstruaĵoj en Ateno
Kategorio:Novklasikismaj konstruaĵoj
Kategorio:Monumentoj en Grekio
Kategorio:Palacoj en Eŭropo
Grekio
Templo de Olimpia Zeŭso (Ateno)

eta|Templo de Olimpia Zeŭso (Dec. 2016)|360ra|Vido de la Templo de Templo de Olimpia Zeŭso en 2016, montranta la dekses survivantajn kolonojn, unu el kiuj kuŝas surgrunde.
eta|360ra|Verŝajna aspekto de la Olimpiejon en 129 n.e. el la SOr., montranta la dekses survivantajn kolonojn kaj fragmentojn de la tabul-kovraĵo.
La **Templo de Olimpia Zeŭso** (en greka: Ναός του Ολυμπίου Διός, Naos tou Olympiou Dios), konata ankaŭ kiel Olimpiejon aŭ Kolonoj de Olimpia Zeŭso, estas monumento de Grekio kaj iama kolosa templo en la centro de la greka ĉefurbo Ateno. Ĝi estis dediĉita al Olimpia Zeŭso, nomo originata el lia posteno kiel estro de la 12 dioj Olimpanoj. La konstruado ekis en la 6a jarcento a.K. dum la regado de la Atenaj tiranoj, kiuj intencis konstruis la plej grandan templon en la antikva mondo, sed ĝi ne estis kompletigita ĝis la regado de la Romia Imperiestro Hadriano en la 2a jarcento n.e., ĉirkaŭ 638 jarojn post la eko de la projekto. Dum la romia periodo la templo - kiu inkludis 104 kolosajn kolonojn - estis agnoskita kiel la plej granda templo en Greekio kaj estis hejmo de unu el la plej grandaj kultostatuoj en la antikva mondo.

La gloro de la templo estis mallongdaŭra, ĉar ĝi falis en neuzo post esti rabita dum eksterlanda invado en la 3a jarcento n.e., ĝuste nur ĉirkaŭ unu jarcenton post sia kompletigo. Ĝi estis probable neniam ripirita kaj estis malpliigita al ruinoj poste. En la jarcentoj post la falo de la Romia Imperio, ĝi estis etende malpliigita por elpreni konstrumaterialojn por liveri ilin al konstruprojektoj aliloke en la urbo. Spite tion, substanca parto de la templo restas nuntempe, ĉefe dekses el la originaj gigantaj kolonoj, kaj ĝi pluestas parto de tre grava arkeologia loko de Grekio.

## Bibliografio 
* Janina K. Darling, Architecture of Greece, pp. 201–203. Greenwood Press, 2004. ISBN 0-313-32152-3.

## Eksteraj ligiloj 
* Greka Ministerio de Kulturo: Templo de Olimpia Zeŭso 
* Templo de Olimpia Zeŭso: fotaro kaj priskribo
* Templo de Olimpia Zeŭso, fotoj 

Kategorio:Romia Grekio
Kategorio:Temploj
Kategorio:Konstruaĵoj en Ateno
Kategorio:Zeŭso
GHS Damaĝo-piktogramoj

La **damaĝo-piktogramoj** estas parto de la internacia **Globe Harmoniigita Sistemo (GHS)** pri Klasado kaj Etikedado de Kemiaĵoj . Du grupoj da piktogramoj inkluzivas ene de tiu sistemo: unu por etikedigo de ujoj kaj surloka damaĝo-avertoj, kaj alia por uzado dum transportado de la danĝeraj materialoj. Unu el ili oni devas elektiĝi, depende de la cela publiko, tamen ambaŭ ne kune uzatas. La du kunaĵoj da piktogramoj uzas la samajn simbolojn por la samaj damaĝoj, kvankam certaj simboloj ne estas postulataj por la transporto-piktogramoj. La transporto-piktogramoj ekzistas laŭ granda kolorvarieco kaj povas enhavi aldonajn informojn tia kia iu subkategoria nomo.

Damaĝo-piktogramoj estas unu el la ĉefaj elementoj por etikedigo de ujoj ĉe la GHS, kune kun:
* identigo de la produkto
* signaliga vorto - kiu povas esti **Danĝero** aŭ **Averto** - kiam necesa
* damaĝo-deklaroj, indikante la naturon kaj risko-grado prezentata de la produkto
* antaŭgardaj deklaroj, indikante kiel la produkto devas manipuliĝi por malpliigo de risko al uzantoj (samkiel al aliaj homoj kaj ĝenerala medio)
* identeco de la provizanto (kiu povas esti fabrikanto aŭ importisto)

La damaĝo-piktogramoj por kemiaĵoj de la GHS celas provizi bazojn por la naciaj sistemoj aŭ anstataŭado de la nunaj sistemoj pri damaĝo-piktogramoj. Tiu sistemo estis efektivigita de la Eŭropa Unio en 2009.

La transporto-piktogramoj de la GHS estas tiu sama rekomendita de la Unuiĝintaj Nacioj por la transportado de Danĝeraj Produktoj, vaste efektivigitaj de la naciaj institucioj pri reguligoj en Usono.

## Piktogramoj por la fizikaj damaĝoj 

## GHS01 
## GHS02 
## GHS03 
## GHS04 
## GHS05 

## Piktogramoj por la sandamaĝoj 

## GHS06 
## GHS07 
## GHS08 
## Piktogramoj por Fizikaj kaj Sanaj Damaĝoj 
Aldonaj informoj:Korodaj substancoj

## Piktogramoj por la vivmediaj damaĝoj 

## Transporto-piktogramo 
### Klaso 1: Eksplodaĵoj 

### Klaso 2: Gasoj 

### Klasoj 3 kaj 4: Brulemaj likvaĵoj kaj solidoj 

### Aliaj GHS transporto-klasoj 

### Ne-GHS transporto-piktogramoj 
La jenaj piktogramoj inkluzivas en la Reguligaj Modeloj de la Unuiĝintaj Nacioj sed ne estis enkorpigitaj en la GHS pro la naturo de la damaĝoj.

## Referencoj 
Kategorio:Tutmonda Harmoniigita Sistemo
Kategorio:Piktogramoj
Komunumaro Lenzen-Elbtalaue

**Lenzen-Elbtalaue** estas komunumaro en Germanio, do administra grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj civitanaj servoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Prignitz de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro [[]] la komunumaro havis  loĝantojn.

Membras la unuopaj komunumoj (inter krampoj la unuopaj nombroj de loĝantoj same fine de ):
# Cumlosen ()
# Lanz ()
# Lenzen (Elbo), urbo ()
# Lenzerwische ()

## Eksteraj rilatoj 
* oficiala retejo ()

Kategorio:Distrikto Prignitz
Lenzen-Elbtalaue
Lenzen-Elbtalaue
Nacia kaj Kapodistria Universitato de Ateno

La **Nacia kaj Kapodistria Universitato de Ateno** (NKUA; en greka: Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών, Ethnikón kai Kapodistriakón Panepistímion Athinón), kutime referencata simple kiel la Universitato de Ateno (UA), estas publika universitato en Ateno, Grekio. Ĝi estis seninterrompe funkcianta ekde sia establado en 1837 kaj estas la plej antikva institucio de alta lernado de la moderna greka ŝtato kaj la unua nuntempa universitato en la Orienta Mediteraneo. Nuntempe ĝi estas unu el la plej grandaj universitatoj laŭ studentaro en Eŭropo, kun 104,000 (2014) registritaj studentoj. En 2012 ĝi estis rangigita en la lokoj 501a–550a inter la plej bonkvalitaj universitatoj en la mondo, laŭ la indico de *QS World University Rankings*, same kiel laŭ la pritaksado de la Tutmonda Akademia Rangaro de Universitatoj.

Estas Altlernejoj de Teologio (ankaŭ Sociologio pri religio), Filozofio (ankaŭ Filologio, Historio, Psikologio ktp.), Juro, Ekonomiko kaj Politika scienco, Sciencoj (Fiziko, Biologio, Geologio, Kemio, Matematiko, Informadiko ktp.), Sansciencoj, kaj Edukoscienco.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* University of Athens – oficiala retejo greke angle

Kategorio:Universitatoj en Grekio
Ateno
Kategorio:Konstruaĵoj en Ateno
Kategorio:Aperis en 1837
Akademio de Ateno (moderna)

[dekstra|eta|240px|La ĉefa konstruaĵo de la Akademio de Ateno, unu el la verkoj de la Trilogio de [Theophil Hansen en centra Ateno.]]
La **Akademio de Ateno** (, *Akadimía Athinón*) estas la nacia akademio de Grekio kaj la plej alta esplora institucio en la lando. Ĝi estis establita en 1926, kaj funkcias laŭ la superrigardo de la Ministerio de Eduko. La ĉefa konstruaĵo de la Akademio estas unu el la ĉefaj mejloŝtonoj de Ateno.

La arkitekto estis Teofilo Hansen kaj kunlaboris ankaŭ la skulptisto Leonidas Drosis

## Vidu ankaŭ 
* Akademio de Ateno, klasika

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Akademio de Ateno

Kategorio:Akademioj
Kategorio:Ateno
Kategorio:Novklasikismo
Mataiva

**Mataiva** ("Naŭ okuloj" en la Tuamotua lingvo) estas korala atolo en la Tuamotua arkipelago. Ĝi situas en la Pallisera grupo, kaj estas la plej okcidenta insulo de la Tuamotuoj. La plej proksima atolo, Tikehau, situas 35&nbsp;km orienten. Rangiroa situas 79&nbsp;km orienten, kaj Tahitio 311&nbsp;km suden.

## Geografio 
eta|maldekstra|Mataiva laguno
eta|Mapo

La ovalforma laguno estas 5,3&nbsp;km larĝa kaj 10&nbsp;km longa kaj estas preskaŭ tute ĉirkaŭita de tero.

La laguno havas pasejon al la maro en la nordokcidento apud la nura vilaĝo Pahua. La pasejo estas tre malprofunda kaj ne estas ŝipveturebla.
La arbaro sur la atolo estas preskaŭ netuŝata de homa aktiveco.

## Administracio 
Mataiva apartenas al la komunumo Rangiroa, kiu konsistas el 3 atoloj (Rangiroa, Tikehau kaj **Mataiva**, kaj la aparta insulo (Makatea).

## Eksteraj ligiloj 
* Atololisto (france) 
* Oceanpunktoj (angle)
* Diverseco de la France Polineziaj atoloj (angle) 
* Bellingshausen (angle)

Kategorio:Insuloj en Franca Polinezio
Nacia Biblioteko de Grekio

eta|Nacia Biblioteko de Grekio
La **Nacia Biblioteko de Grekio** () estas nacia biblioteko kiu situas ĉe la centro de la urbo Ateno. Ĝi estis desegnita de la dana arkitekto Theophilus Hansen, kiel parto de sia fama Trilogio de nov-klasikaj konstruaĵoj kiaj la Akademio de Ateno kaj la origina konstruaĵo de la Atena Universitato. Ĝi estis fondita de Ioanis Kapodistrias.

La institucio estis fondita en la 1830-aj jaroj en la insulo Egino kaj en 1834 ĝi estis translokigita al Ateno.

Nuntempe ĝi kolektas materialon kiu estis produktita en Grekio same kiel materialon kiu estas produktita eksterlande, sed estas konektita kun Grekio en ajna lingvo kaj formo.

## Eksteraj ligiloj 
* Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος greke
* National Library of Greece  greke

Grekio
Biblioteko
Kabijea lingvo

La **kabijea lingvo** (*kabɩyɛ* [kàbijɛ̀] en kabiyè) (lingvo kun ISO-639-3-kodo kbp) estas *gurunsa* lingvo, subgrupo de la gura lingvaro. Ĝi estas ĉefe parolata en la nordo de Togolando. En 1998 oni ĉirkaŭkalkulis la nombron de kabijeaj parolantoj je 700 000.

## Kabijea versio de vikipedio 
La provizora kabijea versio de vikipedio naskiĝis en junio 2014, iniciate de s-ro Gnasse Atinèdi, sekretario de la kabijea lingva akademio. En januaro 2017 ĝi havis 845 artikolojn. Ĝi en 2017 estas ankoraŭ en la Vikimedia Inkubatorejo en atendado de ĝia aprobo esti translokota al la kutima vikipedia platformo mem.

## Referencoj
Muzeo Gulandris de Ciklada Arto

eta|dekstra|200px|La Domego Stazatos estas hejmo de portempaj ekspozicioj de la Muzeo Gulandris de Ciklada Arto.
eta|maldekstra|150px|Ekzemplero de la kolekto: Ciklada ina figureto, kanona tipo, frua verko de la varianto Spedos.
La **Fondaĵo Nicholas P. Goulandris - Muzeo de Ciklada Arto** estas unu el la grandaj muzeoj de Ateno. Ĝi estas hejmo al elstara kolekto de artefaktoj de Ciklada arto.

La muzeo estis fondita en 1986 por gastigi la kolekton de Ciklada kaj Antikva Greka arto apartenanta al Nicholas kaj Dolly Goulandris. Starte komence de la 1960-aj jaroj, tiu paro kolektis grekajn antikvaĵojn, kun speciala intereso en la prahistoria arto el la insuloj Cikladoj de la Egea Maro. La ĉefa konstruaĵo de la muzeo, starigita en la centro de Ateno en 1985, estis desegnita de la greka arkitekto Ioannis Vikelas. En 1991, la muzeo akiris novan alon, la nov-klasikan Domegon Stazatos ĉe la angulo de la Avenuo Vassilissis Sofias kun la strato Herodotou.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Muzeo de Ciklada Arto
* Ministerio de Kulturo kaj Turismo 
* www.athensinfoguide.com

Kategorio:Muzeoj en Ateno
Kategorio:Cikladoj
Bizanca kaj Kristana Muzeo

La **Bizanca kaj Kristana Muzeo** () estas muzeo situa ĉe la Avenuo Vassilissis Sofias en Ateno, Grekio. Ĝi estis fondita en 1914 kaj estas hejmo de pli ol 25,000 ekspoziciaĵoj kun raraj kolektoj de pentraĵoj, skribaĵoj, freskoj, ceramiko, metiaĵoj, manuskriptoj kaj kopioj de artefaktoj el la 3a jarcento n.e. ĝis la fino de la mezepoka erao. Ĝi estas unu el la plej gravaj muzeoj en la mondo se temas pri Bizanca arto. En Junio 2004, por sia 90a jariĝo kaj la Atena Olimpiko, la muzeo remalfermiĝis al la publiko post etenda renovigo kaj la aldono de alia alo.

## Vizitinformaro 
La galerio estas situa ĉe la Avenuo Vassilissis Sofias numero 22, laŭ la strato el la Hotelo Hilton. Ĝi povas esti atingita pere de las Atena Metroo ĉe la stacio Evangelismos.

## Galerio 

File:Byzantine Museum of Athens.2.JPG|Marmora *templono*
File:1826 - Byzantine Museum, Athens - Good shepherd (4th century) - Photo by Giovanni Dall'Orto, Nov 12 2009.jpg|Malfruromia statueto de la bona paŝtisto (4a jarcento), el Korinto
File:1829 - Byzantine Museum, Athens - Orpheus (4th century) - Photo by Giovanni Dall'Orto, Nov 12 2009.jpg|Malfruromia statueto de Orfeo (4a jarcento), el Egino
File:2003 - Byzantine Museum, Athens - Marble slabs - Photo by Giovanni Dall'Orto, Nov 12 2009.jpg|Marmoraj ornamoj
File:2018 - Byzantine Museum, Athens - Marble slab, 11th century - Photo by Giovanni Dall'Orto, Nov 12 2009.jpg|Marmora ornamo, 11a jarcento
File:2141 - Byzantine Museum, Athens - Byzantine ceramic ware - Photo by Giovanni Dall'Orto, Nov 12 2009.jpg|Bizanca ceramiko (9a al la 13a jarcento)
File:Double-sided icon with Saint George (front) and Saints Marina and Irene (?) (back) 13th c. (8384456752).jpg|Duobla-flanka ikono kun Sankta Georgo (antaŭo), el Kastoria
File:0131 - Byzantine Museum, Athens - Gothic arcosolium - Photo by Giovanni Dall'Orto, Nov 12 2009.jpg|Fragmentoj de Gota arkosolio (krucmilita arto)
File:2155 - Byzantine Museum, Athens - St. Michael (14th century) - Photo by Giovanni Dall'Orto, Nov 12 2009.jpg|Ikono de Arkanĝelo Mikaelo (14a jarcento)
File:1963 - Byzantine Museum, Athens - St. Catherine - 14th century - Photo by Giovanni Dall'Orto, Nov 12 2009.jpg|Ikono de Sankta Katerino, el Veria (14a jarcento)
File:Icon of Saint Catherine. Painted by Viktor. Mid 17th c. (8383390521).jpg|Ikono de Sankta Katerino (17a jarcento)
File:Limestone panel with St John the Baptist in relief. Early 17th century.jpg|Kalkoŝtona panelo kun la figuro de Sankta Johano la Baptisto, el Zakinzos (17a jarcento)
File:2056 - Byzantine Museum, Athens - Iconostasis from Evritania (17th century) - Photo by Giovanni Dall'Ort.jpg|Freskoa ikonostazo el Evritania (17a jarcento)

## Vidu ankaŭ 
* Bizanca arto
* Historio de Grekio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Helena Ministerio de Kulturo kaj Turismo 

Kategorio:Artmuzeoj en Grekio‎
Kategorio:Muzeoj en Ateno
Kategorio:Bizanca imperio
Kategorio:Bizanca arto
József Leövey

**József Leövey** [jOĵef lOvei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Leövey József** estis hungara aktoro.

József Leövey http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz14/173.html naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Hungara reĝlando en Zombor (nuntempa Sombor en Serbio).

## Biografio 
József Leövey iĝis peltisto, sed li interesiĝis pri la teatra vivo. Li ricevis eblecon ekzercadi kelkajn monatojn en Nacia Teatro (Pest). Inter 1861 kaj 1865 li estis membro de teatra trupo en Buda, poste li ludis en diversaj provincaj urboj. Inter 1871-1876 li apartenis al la menciita Nacia Teatro, poste li denove apartenis al provincaj trupoj. En 1882 li fondis trupon, sed post fiaskoj li denove apartenis al diversaj trupoj. Lastfoje li estis sur scenejo en 1910.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** La ventego - Francisco
** Otelo - titolrolo
* Miklós Jósika: *Salome* - Vilmos
* Nikolaj Gogol: La revizoro - Korodkin

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj peltistoj
Haroza rinanto

**Haroza rinanto** - *Rhinanthus alectorolophus* (Scop.) Pollich - estas duonparazita herbo sufiĉe ofta en kalkaj herbejoj kaj paŝtejoj de meza Eŭropo ĝis Pireneoj. Kompare kun la aliaj specioj de la genro Rinanto, la dentetoj de la supra korola lipo estas plejofte violkoloraj kaj longas pli ol 1 mm, la korola tubo estas iom kurba kaj la kaliko estas kovrata de longaj haroj. Tiu planto povas alti ĝis 50 cm. Ĝi ne havas apartajn uzojn; kiam ĝi tre abundas en iu herbejo, la parazititaj plantoj preskaŭ ne plu vidiĝas kaj la paŝta aŭ fojna valoro de la loko draste malpliiĝas.

## Referencoj 
Kategorio:Orobankacoj
Sándor Kőmíves (1897)

**Sándor Kőmíves** [ŝAndor kOmIveŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kőmives Sándor** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia origina familia nomo estis *Baumann*, lia fratino estis Erzsi Kőmíves, lia avo estis Imre Kőmíves.

Sándor Kőmíves http://www.imdb.com/name/nm0477866/ naskiĝis la  en Budapest, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Kőmíves frekventis akademion por komercistoj, poste li laboris komence en fabriko, poste en ministerio. En 1919 li komencis aktoradi, kiam li estis soldato, poste ĝis 1924 li aliĝis al migranta trupo en la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio. Inter 1924 kaj 1936 li apartenis al Teatro Magyar, poste 2 jarojn al Teatro Csokonai (Debrecen), fine al Gaja Teatro. Depost la 2-a mondmilito komence li estis membro de Teatro Belvárosi, poste de Nacia Teatro (Budapeŝto), fine ekde 1951 de Teatro Madách.

Li ricevis premiojn en 1957 kaj 1971. Li havis edzinon ekde 1939, kiu naskis 2 gefilojn.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - monaĥo Laŭrenco
* George Bernard Shaw: *Pygmalion* - Doolittle
* Molière: Tartufo - Orgon
* Ĉeĥov: Tri fratinoj - Ĉebutikin

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* *Fűszer és csemege* (1939) – ĉefdirektoro Sperber
* *Néma kolostor* (1941) – barono Horsetzky
* *Janika* (1949) – ĵurnalisto
* *Föltámadott a tenger* (1953) – Móga
* *Égi madár* (1958) – kuracisto
* *A koppányi aga testamentuma* (1967)
* *Szarvassá vált fiúk* (1974)
* *Haladék* (1980)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Elektra* (1962)
* *Bach Arnstadtban* (1975)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Albert Bassermann kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=27555

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Franz Doppler

**Franz Doppler** [franc], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Doppler Ferenc** estis aŭstra-hungara komponisto, dirigento, flutisto, muzikinstruisto. Lia frato estis Karl Doppler.
eta|Franz kaj Karl Doppler
Franz Doppler https://www.deutsche-digitale-bibliothek.de/entity/116180064  naskiĝis la  en Galicio en Lemberg (nuntempa Lviv en Ukrainio), li mortis la  en Baden bei Wien (Aŭstra Imperio).

## Biografio 
Franz Doppler lernis muzikon hejme en Varsovio. Lia unua koncerto okazis en Vieno en 1834. Li translokiĝis al Pest (urbo) en 1838, kie li estis muzikisto de Germana Teatro (Pest) ĝis 1845, poste de Nacia Teatro (Pest). Li studis la hungaran muzikon, kiu forte efikis lin. En 1858 li iris al Vieno, kie en la operejo li estis flutisto, poste dirigento en la baletejo. Ekde 1865 li instruis en la konservatorio. Li faris ankaŭ turneojn en pluraj landoj.

## Elektitaj komponaĵoj 
Li skribis sume sep operojn kaj dek kvin baletojn.
* *Benyovszky vagy A kamcsatkai számuzött* (hungara opero, 1847)
* *Ilka és a huszártoborzó* (komika hungara opero, 1849; baldaŭ ankaŭ en Vieno)
* *Erzsébet* (hungara opero kune kun Ferenc Erkel, 1857)
* *Judith* (germana opero, 1870)
* pluraj muzikaĵoj kun Ferenc Liszt
* diversaj muzikaĵoj por fluto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Hungaraj flutistoj
Kategorio:Aŭstraj komponistoj
Kategorio:Aŭstraj dirigentoj
Kategorio:Aŭstraj flutistoj
Kategorio:Aŭstraj altlernejaj instruistoj
Christian Lobeck

**Christian August LOBECK** (5a de Junio 1781 – 25a de Aŭgusto 1860) estis Germana fakulo pri klasika epoko.

Lobeck naskiĝis ĉe Naumburg, en la Elektoprinclando Saksio. Post studi ĉe la universitatoj de Jena kaj Leipzig, li iĝis *Privatdozent* ĉe la Universitato de Wittenberg en 1802, kaj en 1810 li estis nomumita profesoro tie. Kvar jarojn poste, li akceptis la katedron de retoriko kaj de antikva literaturo ĉe Königsberg, kiun li okupis ĝis du jarojn antaŭ sia morto.

Liaj literaturaj aktivaĵoj estis dediĉitaj al la historio de la grekaj religio kaj lingvo kaj literaturo.

Kategorio:Naumburg (Saale)
Kategorio:Saksio
Kategorio:Germanaj sciencistoj
Kategorio:Antikva Grekio
Agrinio

eta|250px|Vido de la urbo.
eta|250px|Centra placo.
**Agrinio** (en greka: Αγρίνιο) estas la plej granda urbo de la regiona unuo Etolio-Akarnanio, en Grekio, kaj ties plej granda municipo, kun 106,053 loĝantoj. Ĝi estas la ekonomia centro de Etolio-Akarnanio, kvankam ties ĉefurbo estas la urbo Misolongi. La setlejo datas el la antikvaj tempoj. Antikva Agrinio estis 3 kilometrojn nordoriente de la nuna urbo; kelkaj muregoj kaj fundamentoj estis elfositaj. En mezepokaj tempoj kaj ĝis 1836, la urbo estis konata kiel Vraĥori (Βραχώρι).

La majoritato de la loka loĝantaro estis okupita dum grava periodo en la industrio de tabako, el la lastaj jardekoj de la 19a ĝis la fino de la 20a jarcento. Oni fondis en la urbo grandajn entreprenojn de tabako, kiaj la fama Papastratos, kune kun Panagopoulos kaj Papapetrou. Agrinio estas agrikulture konata ankaŭ pro sia produktado de olivoj.

En 2011 estis 94,181 loĝantoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Richard Stillwell, ed. *Princeton Encyclopedia of Classical Sites*, 1976: "Agrinion Greece"
* www.agriniovoice.gr, lokaj novaĵoj
* Agrinio City Guide 

Kategorio:Etolio
Kategorio:Urboj de Grekio
Kairno de Isbister

La **kairno de Isbister** (ankaŭ nomata *tombo de la agloj*) estas megalita instalaĵo sur South Ronaldsay, insulo de Orkadoj, kiu apartenas al Skotlando. Tiu kairno estis malkovrita de la agrokultivisto Ronald Simison (naskita 1922) en la jaro 1958. Li elfosis la monumenton en la jaro 1976.
eta|maldekstra|kairno de Isbister

eta|maldekstra|kamero de la tombo de la agloj

## La malkovro 
Simison trovis proksime de la akra marbordo greskovrata monteto. Tie li rimarkis muron. Fosante li trovis tri hakilojn, poluritan kapobatilon kaj pecon de kalkŝtono en formo de tranĉilo.

## Vidu ankaŭ 
* Brita megalitiko
* Tombo de Bank

## Literaturo 
* RCAHMS: ''Exploring Scotland's Heritage, Orkney and Shetland'' (Anna Ritchie, Ed.), Edinburgh 1985 ff, ISBN 0-11-492458-9

## Eksteraj ligiloj 
* (url=http://www.flickr.com/photos/rcahms/4157900918/ |archive-is=20130123131048 |teksto=interna aspekto)

Kategorio:Orkadoj
Kategorio:Sanktejoj
Kategorio:Tombokonstruaĵoj en Skotlando
Kategorio:Megalitoj
Isbister
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Skotlando
28557 Lillianchin

'*28557 *Lillianchin'''* estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Lillian Tiffany Chin*, finalistinon de la *Intel Science Talent Search* de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri biologia inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la *Westminster School'' de Atlanta (Georgio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kampa melampiro

**Kampa Melampiro** - *Melampyrum arvense* L. - estas specio el la familio Orobankacoj (*Orobanchaceae*). Temas pri duonparazita herbo, kiu kreskas en sekaj, kalkaj herbejoj, (gren)kampoj kaj veprejoj de Eŭropo kaj okcidenta Azio. Ĝi estas malofta, eĉ konsiderata kiel minacata en pluraj regionoj kaj landoj.

## Priskribo 
Tiu tutjara herbo altas ĝis 60 cm, kun paraj folioj lancformaj kaj malhelverdaj. La floroj grupiĝas en spiko, kiu entenas longajn, plumdividajn, purpurajn brakteojn, igante la specion facile rekonebla. Ankaŭ la korolo estas purpura, kun flava gorĝo - malofte tute flava.

## Uzo 
La semo donas al pano ruĝetan koloron.

Kategorio:Orobankacoj
Kategorio:Plantoj de Eŭropo
Fortikaĵo de Cill Mobhí

La **fortikaĵo de Cill Mobhí** situas sude de la vilaĝo *Cill Mobhí* (Kilmovee) en la komunumo Coill an Chaisil (Kilcashel), esperante “arbaro de la ŝtonfortikaĵo“) en la nordoriento de la graflando Mayo en Irlando. “Cashel“ estas la angligita formo de la irlanda vorto *caiseal*, kiu signifas *dun* respektive ŝtonfortikaĵo, en aliaj regionoj de Irlando oni uzas la esprimon *Caher* aŭ *Cathair*.

Gravaj arkeologiaj trovejoj en Coill an Chaisil estas:
* Bullaun
* Burnt Mound
* tri *dun*-oj
* du subteretaĝoj

La Dun Ballynavenooragh havas preskaŭ similan strukturon en la graflando Ciarraí.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.kilcashel.com/archaeology.html

Kategorio:Monumentoj en Irlando
Kategorio:Graflando Mayo
Kategorio:Prahistoriaj fortikaĵoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Irlando
Cill Mobhí
GHS pri klasado kaj etikedado de kemiaĵoj

[250px|eta|dekstre|La [piktogramo por damaĝaj substancoj de la Globe Harmoniigita Sistemo pri Klasado kaj Etikedado de Kemiaĵoj]]

La **Tutmonda Harmoniigita Sistemo ()** pri Klasado kaj Etikedado de Kemiaĵoj, estas teknika metodologio kreita de Unuiĝintaj Nacioj por prezenti la specifajn danĝerojn de ĉiu kemia produkto, celante la kreadon de kriterioj je klasado uzante disponeblajn datumojn pri kemiaĵoj kaj ties danĝeroj jam determinitaj por organizi kaj faciligi la komunikadon rilate al la damaĝo-informo per etikedoj kaj Listoj da Informoj pri Sekureco por Kemiaĵoj.

## Kio estas GHS? 
Diversaj landoj, reprezentataj de iliaj organoj kaj reguligaj instancoj, jam uzis similajn sistemojn sub kriterioj kaj celoj difinitaj de la GHS. Bedaŭrinde, multaj el tiuj sistemoj ne estis akordigeblaj, kio devigis la kompaniojn kaj instituciojn plenumi distingajn procezojn por kontentigi postulojn de normigaj teknikaĵoj por malsamaj reguligaj instancoj de landoj al kiuj ili eksportis. La koncepto pri GHS estis kreata kiel sintezo de tiuj jam ekzistantaj sistemoj. La dokumentaro pri la GHS inkludas teknikan laboron de tri organizaĵoj: **OIT, OECD** kaj **UNCETDG** aŭ **Organizaĵo de la Unuiĝintaj Nacioj por Ekonomia Kunlaborado kaj Disvolvado**, kune kun klarigaj informoj . Ĝi provizas ĉiajn elementojn kaj distribuajn modulojn por le reguligaj institucioj disvolvu aŭ modifu ekzistantajn naciajn programojn kiuj garantias sekuran uzon de kemiaĵoj laŭlonge de ilia vivociklo.

## Risko-klasado
La klasado sistemo de la GHS estas kompleksa metodologio kun datumoj akiritaj de testoj, literaturo kaj praktikaj eksperimentoj. La ĉefaj elementoj de la kriterio pri risko-klasado malsupre resumiĝas:

## Referencoj

Kategorio:Kemia nomenklaturo
Komunumaro Meyenburg

**Meyenburg** estas komunumaro en Germanio, do administra grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj civitanaj servoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Prignitz de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro [[]] la komunumaro havis  loĝantojn.

Membras la unuopaj komunumoj (inter krampoj la unuopaj nombroj de loĝantoj same fine de ):
# Gerdshagen ()
# Halenbeck-Rohlsdorf ()
# Kümmernitztal ()
# Marienfließ ()
# Meyenburg, urbo ()

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

eta|maldekstra|300px|la administrejo

Kategorio:Distrikto Prignitz
Meyenburg
Meyenburg
Kresta melampiro

**Kresta Melampiro** - *Melampyrum cristatum* L. - estas specio el la familio Orobankacoj (*Orobanchaceae*). Temas pri duonparazita herbo, kiu kreskas en sekaj, kalkaj veprejoj kaj arbaraj randoj de meza kaj norda Eŭropo kaj Siberio. Ĝi estas malofta, eĉ konsiderata kiel minacata en pluraj regionoj.

Tiu tutjara herbo altas ĝis 40 cm, kun paraj folioj lancformaj kaj malhelverdaj. La floroj grupiĝas en kvarangula spiko, kiu entenas longajn, falditajn, verdajn kaj purpurajn brakteojn kun forte denta rando suprenturnita. La korolo estas blanka aŭ hele flava, pli malpli purpurmakulita. Tiu planto ne havas apartajn uzojn.

Kategorio:Skrofulariacoj
Egaleo (monto)

**Aigaleo** aŭ **Egaleo** (en greka: Αιγάλεω), kaj konata en antikveco kiel **Poikilon Oros** (Ποικίλον Όρος), estas monto en Atiko, Grekio. Ĝi kuŝas okcidente de Ateno, sudoriente de Eleŭziso, oriente de la insulo Salamino kaj nordokcidente de Pireo. Plej el la monto estas roka (kalkoŝtono). Ĝi estas pli malalta ol Himeto. Plej el la arbaro estas norde kie situas la Monaĥejo Dafni. Estas ankaŭ parko en ties norda areoj.

Kategorio:Montoj en Grekio
Himeto

**Himeto**, en greka Υμηττός, estas montaro en la areo de Ateno en Atiko, Orienta Centra Grekio.

La alto estas 1,026 m ĉe Evzonas kaj la longo estas 16 km inter Ateno kaj la Sarona Golfo kaj 6 al 7 km el oriento al okcidento. En la antikvaj tempoj, la plej alta punkto estis konata kiel Mega Ymittos (Granda Himeto) kaj la suda Elattona (Ελάττονα) kaj Anydro Ymitto (Άνυδρο Υμηττό) (nuntempe Mavrovouni (Μαυροβούνι signife nigra monto) kaj Kontra (Κόντρα)). Ĝi estis notita pro sia mielo el timiano. Marmoro estis elfosita ekde antikveco. Plej el la arbaro estas en la nordo, kaj multo el la monto estas rokeca, senarbarigita, herbeca kaj el kalkoŝtono.

Ĉefaj kampusoj de la Universitato de Ateno kaj la Nacia Teknika Universitato de Ateno (kolektive nomata "Universitata Urbo") estas situa en la okcidenta deklivo, inter la Aŭtoŝoseo 64, ringa vojo konektita kun la Aŭtoŝoseo 6. Preskaŭ ĉio el Ateno, ties orientaj ĉeurboj kaj la nova flughaveno, povas esti vidata el la montopinto kun la montoj Parnizo nordokcidente, Penteliko norde kaj Aegaleo okcidente.

Kategorio:Montaroj en Grekio