Amin Maalouf

**Amin MAALOUF** ( [*amīn maʿlūf*]) (naskiĝis la  apud Bejruto) estas franca verkisto kaj akademiano de libana origino.

Ĵurnalisto por la arablingva gazeto *An Nahar*, li interalie raportis pri la militakiro de Saigono. Dum la Libana interna milito, li ekzilis en Parizon en 1976; tie li iĝis ĉefredaktoro de la revuo *Jeune Afrique* kaj de la tagĵurnalo *An-nahar International*.

Nuntempe, li plentempe dediĉas sian tempon al verkado. La kulturo de nomadismo kaj la “malplimulto”, kiu loĝas en lia verkaro, estas sendube klarigebla parte pro la multeco de la patrujoj de la verkisto, kaj pro tio li estis ĉiam fremdulo: kristano en la araba mondo aŭ araba en Okcidento.

## Raporto Maalouf 
Inter 2007 kaj 2008, li prezidis, por la Eŭropa Komisiono, pensgrupon pri plurlingveco, kiu produktis raporton titolitan "''Un défi salutaire: comment la multiplicité des langues pourrait consolider l'Europe*" (Bonvena defio: kiel la multeco de lingvoj povus fortigi Eŭropon") kutime referite kiel "Raporto Maalouf". Okaze de la "Eŭropa jaro de interkultura dialogo" tiama prezidanto de la Eŭropa Komisiono, José Manuel Barroso, apogata de la EU-komisaro pri plurlingveco, Leonard Orban, taskis spertularon kiel filozofoj, verkistoj, reprezentantoj de Goethe Instituto, EUNIC (Naciaj Institutoj por Kulturo de Eŭropa Unio) ellabori raporton pri plurlingveco kiu montru ĉu kaj kiel ĝi povas helpi la rilatojn inter la nacioj, unuavice en Eŭropo?

La raporto menciis ankaŭ ke:

* "*Multaj krizoj okazintaj en Eŭropo kaj aliloke originis el la fakto ke komunumo, en iu historia momento, perceptis ofendon al la digneco de sia lingvo pro la sento ke la propra lingvo estas ekskludata, negelektata aŭ malaprezet*a".

## Verkaro 
alternative=Amin Maalouf sur libana poŝtmarko (2013).|maldekstra|eta|305x305ra|Amin Maalouf sur libana poŝtmarko (2013).
LIaj verkoj jam estas tradukitaj al dudek sep lingvoj.

Liaj romanoj ofte okupiĝas pri historiaj temoj.

Li faris sian sukceson kiel verkisto kun *Les croisades vues par les Arabes* (*Krucmilitoj laŭ la araboj*), Maalouf provas priskribi la krucmilitojn el la perspektivo de la araboj. La libro ne estas romano, sed nefikcia libro bazita sur esploro de nuntempaj arabaj fontoj, kiu ĵetas tutnovan lumon pri la tiamaj eventoj por la eŭropa leganto. Ne temas pri kolekto de fontoj, sed sekundara literaturo kiu proponas referencojn al fontoj, sed ne en formo de piednotoj. La libro unue estis eldonita en 1983 kaj jam estis tradukita al proksimume dudeko da lingvoj.

Por *Le Rocher de Tanios* (1993) li ricevis samjare la plej altan literaturan premion en Francio: la Premion Goncourt.

### Romanoj 
* *(1986) Léon l'Africain*
* *(1988) Samarcande*
* *(1991) Les Jardins de lumière*
* *(1992) Le premier siècle après Béatrice*
* *(1993) Le Rocher de Tanios* (Premio Goncourt 1993)
* *(1996) Les Échelles du Levant*
* *(2000) Le Périple de Baldassare*
* (2012) *Les Désorientés*

### Eseoj 
* *(1983) Les croisades vues par les Arabes* *(La krucmilitoj laŭ la araboj)*
* *(1998) Les Identités meurtrières* (*La mortigaj identecoj*) en kiu temas pri temoj de identeco kaj tutmondiĝo.
* *(2004) Origines* (Premio Mediteraneo), verko plej aŭtobiografia pri siaj familiaj originoj, de Libano ĝis Kubo
* (2009) *Le Dérèglement du monde: Quand nos civilisations s'épuisent.*
* (2019) *Le Naufrage des civilisations''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo 

Neoficiala retejo

Kategorio:Libanaj verkistoj
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio