open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Universitato de Kaposvár

**Universitato de Kaposvár** estas nova universitato en Hungario, kie lernas 5000 studentoj.
eta|dekstre|Ĉefa konstruaĵo de Universitato de Kaposvár

## Historio 
Oni fondis tiun ĉi universitaton en 2000 el loka fakultato pri bredado de Universitato de Panonio, pedagogia altlernejo nomata pri Mihály Csokonai Vitéz kaj furaĝoesplora instituto. En 2003 László Babarczy fondis aktoran fakon en universitato. En la sekva jaro oni establis ankaŭ 2 novajn fakultatojn. En 2005 oni establis centron pri sano, kiu funkcias preskaŭ sendepende en ene de la universitato. En la sekva jaro aldoniĝis bredejo en Kiskunfélegyháza.

Jen la 4 fakultatoj:
* pri bestokuracistoj
* pri ekonomio
* pri artoj
* pri pedagogio

## Rektoroj 
* Melinda Kovács (2019-)

## Elektitaj instruistoj 
* Alfonz Anker
* László Babarczy
* Gábor Bakos-Kiss
* Tamás Balikó
* Sándor Bedő (agronomo)
* András Bohár
* Yvette Bozsik
* Ernő Bujdosó
* György Csík
* Ágnes Deli
* Zoltán E. Szabó
* Károly Eperjes
* László Gaál (agronomo)
* Péter Gemza
* Ágnes Gyarmathy
* János Miklós Kádár
* Andrea Katona
* Kitty Kéri
* Tibor Kakuk
* József Kelemen
* László Keszég
* Pál Kocsis (aktoro)
* Viktor Nagy (aktoro)
* György Selmeczi (arkitekto pri internaj spacoj)
* Zsolt Szendrő
* Peter Uray

## Elektitaj studentoj 
* Barnabás Bergendi
* Henrietta Edvi
* Géza Egger
* Gergely Dánielfy
* Kata Gonda
* Petra Grisnik
* Leila Gyenesei
* Petra Hartai
* Illés Horváth
* Richárd Józsa
* András Kazári
* Rozália Kóka
* Renáta Kónya Merlin
* Janka Kopek
* Nikolett Krajcsi
* Kata Losonczi
* Rozi Lovas
* Attila Matusek
* Piroska Móga
* Gusztáv Molnár (aktoro)
* András Pál (aktoro)
* Misa Ragány
* Ilona Sárközi-Nagy
* Tamás Olt
* Gergely Savanyu
* Csilla Krisztina Schneider
* Eliza Sodró
* Hajnalka Szakács
* Géza Takács
* András Ticz
* Zsolt Tiffán
* Bence Vaszkó
* Barbara Vlasits

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj 

Kaposvár
Kategorio:Kaposvár
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2000
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 2000-2009
Paska ŝafido

[dekstra|350px|eta|*Poliptiko de la mistika Ŝafido de Jan van Eyck* (partero), [1426 - 1432, olea surtabla pentraĵo.]]

* Por la signifo de la **paska ŝafido** en la simbologio de la Malnova Testamento kaj en juda rito, vidu: ŝafido (malnova testamento). Tie la ŝafido estas ankaŭ la “servisto de Dio” kiu sin lasas enkonduki, silenta, al buĉejo (Jesaja 53,7; Jeremia 11,19. Vidu ankaŭ Eliron 12,3 -14.

* En la Nova Testamento, la **paska ŝafido** akiras novajn signifojn kaj estas identigita kun Jesuo Kristo. Parolas per tiuj simboloj aludantaj al Jesuo Kristo Luko 13, 21, Mateo 3, 14-15, Johano 11, 29-36 kiam Johano la baptisto vidis kaj montris en Jesuo la “safidon de Dio kiu forigas la pekon el la mondo".

* En heraldiko kaj en la ikonografio de la religia arto, la “paska ŝafido” estas unu el la simbolaj prezentadoj de Jesuo Kristo, kutime laŭforme de ŝafido portanta krucon aŭ standardon.

* Kelkloke, en Italio ekzemple, la gastronomia tradicio igas la “paskan ŝafidon” recepto tipa de por la paska tago, nome spektakloj aŭ ludoj kaj dolĉaĵoj aludantaj al la Jesua ŝafido.

## Vidu ankaŭ 
* Agnus Dei
* Oferado

Kategorio:Biblio
Kategorio:Ofero
Linio Hankyū-Arashiyama

**Linio Hankyū-Arashiyama** ( [Hankjū Araŝijama-sen], ) estas linio de la fervojo reto Fervojo Hankyū en Kinki-regiono, Japanio.

## Stacioj
*Ĉiuj stacioj lokiĝas en Kvartalo Niŝikjo, Kioto.
*Ĉiuj trajnoj haltas ĉe ĉiu stacio.

Arashiyama
Hankyuarashiyama
Listo de senatanoj de Eure-et-Loir

## Baloto de septembro 2008 
La baloto okazis laŭ plimulta duvica balotsistemo, la departemento Eure-et-Loir akiris plian senatanan seĝon kompare al la antaŭaj balotoj. Tri kandidatoj atingis la aksolutan plimulton, ili do estis elektitaj per la 1-a balotvico.

Enskribitoj: 1 244
Sindetenoj: 12 (0,96 %)
Voĉdonantoj: 1 232 (99,04 %)
Blankaj kaj nulaj : 10 (0,80 %)
Esprimitaj : 1 222 (98,23 %)

* Christian Gigon (PRG) : 239 voĉoj (19,56 %)
* Gérard Franck (Diverse centra) : 18 voĉoj 1,47 %
* **Gérard Cornu (UMP) : 706 voĉoj (57,77 %) **
* Jacques Lemare (UMP - nealiĝinto) : 184 voĉoj (15,06 %)
* **Joël Billard (UMP) : 616 voĉoj (50,41 %)**
* Patrick Hoguet (Diverse dekstra) : 227 voĉoj (18,58 %)
* Jacky Jaulneau (PS) : 362 voĉoj (29,62 %)
* Philippe Loiseau (FN) : 19 voĉoj (1,55 %)
* **Albéric de Montgolfier (UMP) : 633 voĉoj (51,80 %)**
* Jacques Geffroy (PS) : 201 voĉoj (16,45 %)
* Gisèle Quérité (PCF) : 70 voĉoj (5,73 %)
*grase, kandidatoj elektitaj per la 1-a balotvico - Fonto : prefektejo de Eure-et-Loir*

## Senatanoj de Eure-et-Loir en la 3-a Respubliko 
* Jacques Delacroix de 1876 ĝis 1885
* Émile Labiche de 1876 ĝis 1912
* Ferdinand Jumeau de januaro ĝis oktobro 1885
* Pierre Dreux de 1885 ĝis 1888
* Louis Vinet de 1888 ĝis 1921
* Georges Fessard de 1905 ĝis 1912
* Louis Baudet de 1912 ĝis 1918
* Gustave Lhopiteau de 1912 ĝis 1930
* Albert Royneau de 1920 ĝis 1922
* Paul Deschanel de 1921 ĝis 1922
* Henri Villette-Gaté de 1922 ĝis 1928
* Paul Bouvart de 1922 ĝis 1933
* Jean Valadier de 1928 ĝis 1945
* Maurice Viollette de 1930 ĝis 1939
* Jacques Benoist de 1933 ĝis 1939
* Jacques Gautron de 1939 ĝis 1945
* Raymond Gilbert de 1939 ĝis 1945

## Senatanoj de Eure-et-Loir en la 4-a Respubliko 
* Charles Brune de 1946 ĝis 1956
* Robert Brizard de 1946 ĝis 1959
* François Levacher de 1956 ĝis 1959

## Senatanoj de Eure-et-Loir en la 5-a Respubliko 
* Guy de La Vasselais de 1959 ĝis 1971
* François Levacher de 1959 ĝis 1971
* Émile Vivier de 1971 ĝis 1980
* Jean Cauchon de 1971 ĝis 1989
* Raymond Poirier de 1980 ĝis 1989
* Jean Grandon de 1989 ĝis 1998
* Martial Taugourdeau de 1989 ĝis 2001

Eure-et-Loir
*
Senatanoj
Blazono de Malto

La **ŝtata blazono** de **Malto** enkondukiĝis la 19-an de oktobro 1988, post kiam en 1987 ekregis la konservativa-kristdemokrata Partio Naciista (malte *Partit Nazzjonalista*, PN).

## Priskribo 
La blazono daŭrigas la tradicion de la blazono de 1964 kaj anstataŭigas la tre modernan blazonon de 1975, kiu bildigis maltan fiŝistan boaton ĉe sabla plaĝo de Mediteranea Maro sub brilanta suno.

La aktuala blezono de 1988 montras blazonŝildon en la naciaj koloroj de Malto, blanko kaj ruĝo, sub "mura krono", signo de ŝtata suvereneco precipe uzata de respublikoj liberiĝintaj el antaŭa nobela aŭ reĝa regno.

En la supra heraldike dekstra flanko de la blazonŝildo, do el la spektanta vidpunkto supre maldekstre, bildiĝas la "Georga Kruco", la plej alta civila ordeno de Britio, kiun kolektive ricevis la loĝantaro de Malto pro sia kuraĝo dum la atakoj fare de la armeoj de faŝista Italio kaj nazia Germanio dum la Dua Mondmilito - la ordenon atribuis la brita reĝo Georgo la 6-a la 15-an de aprilo 1942.

La blazonŝildon ĉirkaŭas po oliva kaj palma branĉoj, kiel simboloj de paco. La branĉojn kuntenas teksta banderolo kun la skribaĵo ''Repubblika Ta' Malta*, malte por *Respubliko Malto''.

Coat of Arms of Malta 1975-1988.jpg|la blazono de Malto de 1975 ĝis 1988
Coat of arms of Malta (1964–1975).svg|la blazono de Malto de 1964 ĝis 1975

## Vidu ankaŭ 
* Maltaj eŭro-moneroj

Kategorio:Naciaj simboloj de Malto
Kategorio:Historio de Malto
Malto
Oswald Kabasta

**Oswald KABASTA** (naskiĝinta la 29-an de decembro 1896 en Mistelbach, mortinta la 6-an de februaro 1946 en Kufstein) estis aŭstra dirigento.eta|La *Kaim-Saal*, ĝis 1944 koncerthalo de la Filharmoniistoj en Munkeno. La evoluon de tiu orkestro al mondfameco Kabasta antaŭenpuŝis.

## Vivo 
De la junuleco (la patro Joseph estis korestro) li volis iĝis muzikisto kaj dirigento. Jam kiel knabo li lernis praktikan scion pri kaj majstradon de multaj orkestraj instrumentoj, krome de la piano kaj de la orgeno. La studon ĉe la Viena Muzikakademio interrompis la Unua mondmilito. Post tio Kabasta estis muzikpedagogo ĉe la gimnazio *BEA Traiskirchen* sed strebis baldaŭ kontentigi siajn dirigentajn aspirojn ĉe teatroj de Wiener Neustadt kaj Baden bei Wien. Post furora gastludsukceso oni elektis lin en 1926 en Graz urba muzikdirektoro. Paralele li de tempo al tempo estris koncertojn de Wiener Singverein kaj de la filharmonio *Wiener Symphoniker*.

En la 1938-a jaro li vokitis Munkenon por transpreni la postenon de Siegmund von Hausegger ĉe la Munkena Filharmonio. Kabasta sukcesis plialtigi la nivelon de la orkestro kaj konduki ĝin al elita klaso antaŭe ne konata. Kun la orkestranoj li gastludis en multaj lokoj. Post la Dua mondmilito lamigis korsuferego vivoĝojon kaj kreivecon. Timante ke li ne plu povus labori kiel dirigento li memmortigis lin.

## Graveco 
Li havis memoron eksterordinaran, kio permesis al li orkestresti parkere jam dum la provludoj. Lia moto estis *Muziko ne nur sonu sed ankaŭ vivu!* - tio igis lin sorĉi la aŭskultantaron per granda kompreno de sono kaj reprezentotekniko. La koncerthaloj estis ŝajne lia plej ŝatata afero: tie li preferis pecojn de Mozart, Beethoven, Schubert kaj Brückner. Sed li ankaŭ engaĝiĝis por tiutempe moderna muziko kaj kreitaĵoj de muzika impresionismo.

## Literaturo 
* W. Zentner: "In Memoriam Oswald Kabasta", en: *Neue Musikzeitung*, 3/1949, p.&nbsp;79 sekv.

## Eksteraj ligiloj 
* Oswald Kabasta en la surreta Aŭstria Muzikleksikono.
* 
* La diskaro de Kabasta.

* Postlasitaĵoj en la Bavara Ŝtata Biblioteko.

Kategorio:Aŭstraj dirigentoj
Kategorio:Sinmortigintoj
Listo de senatanoj de Hérault

**Listo de senatanoj de la departemento Hérault**

## Nunaj senatanoj de Hérault (5-a Respubliko) 
## Antaŭaj senatanoj de Hérault en la 5-a Respubliko 
* Émile Claparède de 1959 ĝis 1967
* Jean Bène de 1959 ĝis 1971
* Jean Péridier de 1959 ĝis 1980
* Pierre Brousse de 1968 ĝis 1976
* Charles Alliès de 1971 ĝis 1980
* Gabriel Calmels de 1976 ĝis 1979
* Jules Faigt de 1980 ĝis 1989
* Marcel Vidal de 1980 ĝis 2006
* Gérard Delfau de 1980 ĝis 2008
* André Vézinhet de 1989 ĝis 2007
* Marie-Thérèse Bruguière de 2008 ĝis 2014
* Raymond Couderc de 2007 ĝis 2014
* Robert Tropéano de 2006 ĝis 2014

## Senatanoj de Hérault en la 4-a Respubliko 
* Joseph Aussel de 1946 ĝis 1948
* Joseph Lazare de 1946 ĝis 1948
* Jean Bène de 1946 ĝis 1959
* Édouard Barthe de 1948 ĝis 1949
* Émile Claparède de 1948 ĝis 1959
* Jean Péridier de 1949 ĝis 1959

## Senatanoj de Hérault en la 3-a Respubliko 
* Eustache Bonafous de 1876 ĝis 1879
* Marie Théophile de Rodez-Benavent de 1876 ĝis 1879
* Jules Pagézy de 1876 ĝis 1879
* Jean Bazille de 1879 ĝis 1888
* Charles Griffe de 1879 ĝis 1895
* Jean Combescure de 1879 ĝis 1897
* Eugène Lisbonne de 1888 ĝis 1891
* Jean Galtier de 1891 ĝis 1904
* Élisée Déandréis de 1895 ĝis 1906
* Ernest Perréal de 1897 ĝis 1906
* Jules Razimbaud de 1904 ĝis 1915
* Casimir Delhon de 1906 ĝis 1920
* Louis Nègre de 1906 ĝis 1920
* Louis Lafferre de 1920 ĝis 1924
* Paul Pelisse de 1920 ĝis 1938
* Marius Roustan de 1920 ĝis 1940
* Camille Reboul de 1924 ĝis 1939
* Pierre Masse de 1939 ĝis 1940
* Auguste Albertini de 1939 ĝis 1940

*
Hérault
Senatanoj
Listo de senatanoj de Gironde

## Senatanoj de Gironde en la 3-a Respubliko 
* Louis Béhic de 1876 ĝis 1879
* Louis Hubert-Delisle de 1876 ĝis 1879
* Raoul Duval de 1876 ĝis 1879
* Pierre Issartier de 1879 ĝis 1887
* Jean Callen de 1879 ĝis 1888
* Henri de Lur-Saluces de 1879 ĝis 1891
* Bernard Dupouy  de 1879 ĝis 1897
* Armand Caduc de 1885 ĝis 1902
* André Lavertujon de 1887 ĝis 1897
* Ludovic Trarieux de 1888 ĝis 1904
* Louis Obissier Saint-Martin de 1897 ĝis 1911
* Albert Decrais de 1903 ĝis 1915
* Marcel Courrégelongue de 1904 ĝis 1924
* Guillaume Chastenet de Castaing de 1912 ĝis 1933
* Eugène Buhan de 1920 ĝis 1933
* Louis David de 1920 ĝis 1924
* Charles Chaumet de 1923 ĝis 1932
* Fernand Faure de 1924 ĝis 1929
* Armand Calmel de 1924 ĝis 1941
* Joseph Capus de 1930 ĝis 1941
* René Caillier de 1932 ĝis 1941
* ...

## Senatanoj de Gironde en la 4-a Respubliko 
* René Duhourquet de 1946 ĝis 1948
* François Leuret de 1946 ĝis 1948
* Maxime Teyssandier de 1946 ĝis 1948
* Robert Brettes de 1946 ĝis 1959
* Jean Sourbet de la 7 ĝis la 19-a de novembro 1948
* Lucien de Gracia de 1948 ĝis 1951
* Jean Durand de 1948 ĝis 1955
* Max Monichon de 1948 ĝis 1959
* Georges Milh de 1951 ĝis 1955
* Marc Pauzet de 1955 ĝis 1959
* Georges Portmann de 1955 ĝis 1959

## Senatanoj de Gironde en la 5-a Respubliko 
* Marc Pauzet de 1959 ĝis 1971
* Georges Portmann de 1959 ĝis 1971
* Max Monichon de 1959 ĝis 1977
* Raymond Brun de 1959 ĝis 1989
* Jacques Boyer-Andrivet de 1971 ĝis 1980, poste de 1987 ĝis 1989
* Jean-François Pintat de 1971 ĝis 1990
* Armand Bastit-Saint Martin de 1977 ĝis 1980
* Marc Boeuf de 1980 ĝis 1993
* Jacques Valade de 1980 ĝis 1987, poste de 1989 ĝis 2008 (UMP)
* Bernard Dussaut de 1989 ĝis 2008 (SOC)
* Joëlle Dusseau de 1993 ĝis 1998

*
Gironde
Senatanoj
(13967) 1991 QJ

**(13967) 1991 QJ** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato (vilaĝo de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
(13970) 1991 RH27

**(13970) 1991 RH27** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Listo de senatanoj de Haute-Garonne

## Senatanoj de Haute-Garonne en la 3-a Respubliko 
* Gabriel Lacoste de Belcastel, de 1876 ĝis 1879
* Joseph Porcet, de 1876 ĝis 1879
* Jean-François Sacaze, de 1876 ĝis 1879
* Adrien Hébrard, de 1879 ĝis 1897
* Paul de Rémusat, de 1879 ĝis 1897
* Victor Camparan, de 1879 ĝis 1906
* Louis Féral, de 1886 ĝis 1889
* Ernest Constans, de 1889 ĝis 1906
* Valentin Abeille, de 1897 ĝis 1902
* Camille Ournac, de 1897 ĝis 1920
* Victor Bougues, de 1902 ĝis 1907
* Edmond Caze, de 1906 ĝis 1907
* Raymond Leygues, de 1906 ĝis 1920
* Jean Bepmale, de 1907 ĝis 1920
* Honoré Leygues, de 1907 ĝis 1924
* Jean Cruppi, de 1920 ĝis 1924
* Raymond Blaignan, de 1920 ĝis 1933
* Fabien Duchein de 1920 ĝis 1933
* Jean-Marie Saint-Martin, de 1924 ĝis 1928
* Paul Feuga, de 1924 ĝis 1933
* Simon Savignol, de 1928 ĝis 1938
* Eugène Rouart, de 1933 ĝis 1936
* Lucien Saint, de 1933 ĝis 1938
* Bertrand Carrère, de 1933 ĝis 1941
* Jean-Baptiste Amat, de 1936 ĝis 1941
* Eugène Azémar, de 1938 ĝis 1940
* Ernest Beluel, de 1938 ĝis 1941

## Senatanoj de Haute-Garonne en la 4-a Respubliko 
* Pierre Prévost de 1946 ĝis 1948
* André Hauriou de 1946 ĝis 1955
* Pierre Marty de 1948 ĝis 1958
* André Méric de 1948 ĝis 1959
* Charles Suran de 1955 ĝis 1959

## Senatanoj de Haute-Garonne en la 5-a Respubliko 
* Léon Messaud de 1959 ĝis 1971
* Charles Suran de 1959 ĝis 1971
* André Méric de 1959 ĝis 1988
* André Servat de aŭgusto en oktobro 1971
* Marcel Cavaillé de 1971 ĝis 1974
* Léon Eeckhoutte de 1971 ĝis 1989
* Eugène Bonnet de 1974 ĝis 1980
* Jean Peyrafitte de 1980 ĝis 1998
* Gérard Roujas de 1980 ĝis 2008
* Eugène Boyer de 1988 ĝis 1989
* Claude Cornac de 1989 ĝis 1996
* Maryse Bergé-Lavigne de 1989 ĝis 2008
* Guy Lèguevaques de 1996 ĝis 1998

#
Garonne-(Haute)
Senatanoj
Listo de senatanoj de Eure

## Senatanoj de Eure en la 3-a Respubliko 
* Camille Clément de La Roncière-Le Noury de 1876 ĝis 1881
* Albert de Broglie de 1876 ĝis 1885
* Jean-Louis Lepouzé en januaro 1882
* Alphonse Lecointe de 1882 ĝis 1890
* Charles de Osmoy de 1885 ĝis 1894
* Victor Milliard de 1890 ĝis 1921
* Anatole Guindey de 1891 ĝis 1898
* Albert Parizosot de 1895 ĝis 1911
* Jules Thorel de 1898 ĝis 1906
* Léon Monnier de 1907 ĝis 1923
* Maurice Hervey de 1912 ĝis 1936
* Abel Lefèvre de 1921 ĝis 1939
* Ernest Neuville de 1930 ĝis 1939
* Prosper Josse de 1924 ĝis 1930, poste de 1939 ĝis 1945
* André Join-Lambert de 1937 ĝis 1945
* Léon Lauvray de 1939 ĝis 1945

## Senatanoj de Eure en la 4-a Respubliko 
* René Cardin de 1946 ĝis 1948
* Georges Chauvin de 1946 ĝis 1948
* Georges Bernard de 1948 ĝis 1957
* Raymond Laillet de Montullé de 1948 ĝis 1959
* Jean Brajeŭ de 1957 ĝis 1959

## Senatanoj de Eure en la 5-a Respubliko 
* Jean Brajeŭ (RI) de 1959 ĝis 1962
* Modeste Legouez (RI) de 1959 ĝis 1989
* Gustave Héon (GD) de 1962 ĝis 1981
* René Tomasini (RPR) de 1980 ĝis 1983
* Henri Collard (RDSE) de 1981 ĝis 1998
* Alain Pluchet (RPR) de 1983 ĝis 1998
* Jean Guénier (UC) de januaro ĝis oktobro 1989
* Jean-Luc Miraux (RPR-UMP) de 1998 ĝis 2008.

Eure
*
Senatanoj
Loggia dei Lanzi

centre|eta|775ra|*Loggia dei Lanzi*, 360-grada ĉirkaŭrigardo

eta|Vidaĵo de *Loggia dei Lanzi*
La ***Loggia dei Lanzi*** estas konstruaĵo ĉe la *Piazza della Signoria* en Florenco. La arkaĵodomo estis konstruata inter 1376 kaj 1382 de Benci di Cione kaj Simone di Francesco Talenti. La konstruaĵo servis origine por manifestacioj kaj aŭdiencoj de la respubliko Florenco kaj pli malfrue ĝi nomiĝis laŭ la germandevenaj dungosoldatoj (*Lanzichenecchi*) de Kozimo la 1-a de Mediĉo. Ĝi estas krom tio skulptaĵgalerio, kiu entenas aron da famaj skulptaĵoj, inter ili:
* *La rabo de la junaj Sabininoj* (Giambologna, 1583)
* *Herkulo kaj la Kentaŭro* (Giambologna, 1599)
* *Perseo kaj Meduza* (Benvenuto Cellini, 1554)

Konstruita en epoko, kiam la gotika pintarko ankoraŭ estis enmoda, la Loggia kun siaj rondarkoj estas retrorigardo sur la klasikan antikvon kaj antaŭprezentaĵo de tio, kion estis prezentonta la renesanco, kaj antaŭanta la revolucian arĥitekturon de Brunelleschi.

Inter 1841 kaj 1844 Ludoviko la 1-a konstruigis la *Feldherrnhalle* [Militestrohalon] ĉe Odeon-Placo en Munkeno laŭ la modelo de la *Loggia dei Lanzi*

## La statuoj en la Loggia dei Lanzi 
En 1560 ĉefduko Kozimo komisiis Benvenuton Cellini per la poste plej eminenta bildo de la Loggia, la bronza *Perseo*. La bildo celis atentigi la malamikojn de Kozimo pri la sorto, kion ili atendos.

*La rabo de la Sabininoj* estas verko de Giambologna, naskiĝinta kiel Jean de Boulogne en Dowaai, kiu tiam apartenis al la graflando Flandrujo. La luktantaj figuroj de maljunulo, junulo kaj virino estas skulptitaj el unu marmorpeco. Ĝi estas unu el la unuaj skulptaĵoj rigardeblaj de ĉiuj flankoj.

La galerio estas tagnokte libere alirebla; ĝin mastrumas la muzeo de Uffizi.

## Galerio 

Dosiero:Loggia dei Lanzi, roman age art 04, sabina-matilde.JPG|Romia statuo, 4-a jarcento]
Dosiero:PI61A8~2Loggia dei Lanzi.JPG|La rabo de la Sabininoj'' (Giambologna)
Dosiero:Firenze.Loggia.Perseus01.JPG|Perseo kun la kapo de Meduza (Benvenuto Cellini)
Dosiero:PI6DA8~2Loggia dei Lanzi.JPG|La rabo de Poliksena (Pio Fedi)
Dosiero:PI65A8~2Loggia dei Lanzi.JPG|Menelao ĉe la korpo de Patroklo
Dosiero:Firenze-piazza signoria statue01.jpg|Heraklo kaj Neso
Dosiero:Medici lions at Loggia dei Lanzi.jpg|La Mediĉo-Leonoj

Kategorio:Konstruaĵoj en Florenco
Kategorio:Skulptado
Stacio Arashiyama (Hankyū)

**Stacio Arashiyama** (japane: 嵐山駅 [Araŝijama-eki], angle: *Arashiyama Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Niŝikjo, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Arashiyama.
## Linioj
***La fervoja reto
** **Fervojo Hankyū''':
*** Linio Hankyū-Arashiyama

## Historio
*9-a de novembro 1928: malfermiĝis la stacio de Fervojo Hankyū.

## Kajoj
### Fervojo Hankyū
## Sekvaj stacioj
## Ĉirkaŭaĵo
*Ponto Togetsu

Arashiyamahankyu
Arashiyama
Blazono de Montenegro

La **ŝtata blazono** de **Montenegro** jam en 1993 akceptiĝis fare de la nacia parlamento. La blazono ankaŭ estas parto de la flago de Montenegro.

[eta|maldekstra|[Flago de Montenegro]]

## Priskribo 
La blazono bildigas la oran dukapan aglon kun ruĝa lango kaj ora krono de la montenegra nobela dinastio Petrović. En siaj ungoj la aglo havas la signojn de reĝeco: unuflanke oran sceptron kaj aliflanke bluan kaj ore dekoritan regnoglobon.

Anstataŭ la reĝaj inicialoj N.I. (laŭ la cirila alfabeto *H.I.*) de la reĝo Nikola la 1-a de Montenegro sur la blazonŝildo tamen bildiĝas ora paŝanta leono antaŭ blua fono kaj sur verda grundo.

## Historiaj blazonoj 

Coat of arms of the Principality of Montenegro.svg|blazono de la Princlando Montenegro (1852–1910)
Coat of arms of the Kingdom of Montenegro.svg|blazono de la Reĝlando Montenegro (1910–1918)
Coat of arms of Montenegro (1945–1994).svg|blazono de la Socialista Respubliko Montenegro kiel parto de Jugoslavio (1943–1992)
Coat of arms of Montenegro (1992-2004).svg|blazono de la konfederacio Serbio kaj Montenegro (1992–2004)

Kategorio:Naciaj simboloj de Montenegro
Kategorio:Historio de Montenegro
Montenegro
Stacio Tōji

**Stacio Tōji** (japane: 東寺駅 [Tōĝi-eki], angle: *Tōji Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Minami, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kyōto.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Kyōto

## Historio 
* 15-a de novembro 1928: malfermiĝis la stacio de Kintetsu.

## Kajoj 
### Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Tō-ji

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kioto
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Stacio Kuinabashi

**Stacio Kuinabashi** (japane: くいな橋駅 [Kujnabaŝi-eki], angle: *Kuinabashi Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Fuŝimi, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Kiota Urba Subtera Fervojo: Linio Karasuma.

## Linioj 
* **Metroo**:
** **Kiota Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Karasuma

## Historio 
* 11-a de junio 1988: malfermiĝis la stacio de la Linio Karasuma.

## Kajoj 
### Kioto Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Universitato Ryūkoku

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kioto
Kategorio:Stacioj de Linio Karasuma
Kategorio:Stacioj de Kiota Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1988
Kategorio:1988 en Japanio
Stacio Matsuo-taisha

**Stacio Matsuo-taisha** (japane: 松尾大社駅 [Macuo-tajŝa-eki], angle: *Matsuo-taisha Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Niŝikjo, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Arashiyama.

## Linioj 
* **La fervoja reto
** **Fervojo Hankyū**:
*** Linio Hankyū-Arashiyama

## Historio 
* 9-a de novembro 1928: la stacio malfermiĝis kiel **Stacio Matsuo-jinja-mae** (松尾神社前駅) de Fervojo Hankyū.
* 1-a de januaro 1948: estis renomita al **Stacio Matsuo** (松尾駅).
* 21-a de decembro 2013: estis renomita al **Stacio Matsuo-taisha'''.

## Kajoj 
### Fervojo Hankyū 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Matsunoo-taisha
* Umenomiya-taisha
* Saihō-ji
* Kegon-ji

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kioto
Kategorio:Stacioj de Fervojo Hankyū
14002 Johngoodhue

'*14002 *Johngoodhue''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Petit-Noir

**Petit-Noir** estas franca komunumo lokita en kantono Chemin, en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo

## Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantaro

## Historio 
## Famuloj
* Claude Ignace Rouget, naskiĝis en *Petit-Noir* en 1735, patro de Claude Joseph Rouget, auteur de La Marseillaise et de Claude Pierre Rouget (Brigada generalo).

## Administrado 
## Arkitekturaj vidindaĵoj 
## Bildaro

File:Eglise de Petit-Noir Jura France..JPG|preĝejo
File:Calvaire Petit-Noir Jura France..JPG|
File:Petit Noir Jura France le calvaire.JPG|
File:Calvaire de Petit-Noir Jura France..JPG|
File:|
File:| 

## Notoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Jura
(13976) 1992 EZ6

**(13976) 1992 EZ6** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Kategorio:Malkovrita de UESAC
(13985) 1992 UH3

**(13985) 1992 UH3** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Muzeo Rodin

La **Muzeo Rodin** aŭ en franca origine *Musée Rodin* en Parizo, Francio, estas muzeo kiu malfermiĝis en 1919, dediĉita al la verkoj de la franca skulptisto Auguste Rodin. Ĝi havas du sidejojn, ĉe la Hôtel Biron kaj en ĉirkaŭaj areoj en centra Parizo, kaj ĝuste for de Parizo ĉe la malnova hejmo de Rodin, nome *Villa des Brillants* ĉe Meudon (Hauts-de-Seine). La kolekto inkludas 6,600 skulptaĵojn, 8,000 desegnojn, 8,000 malnovajn fotojn kaj 7,000 artaĵojn. La muzeo ricevas 700,000 vizitantojn jare.

## Skulptaĵoj 

Le Penseur in the Jardin du Musée Rodin, Paris May 2005.jpg
LePenseur.JPG
TheKiss.JPG

## Eksteraj ligiloj 
* Musée Rodin
* Rakonto de nokta vizitanto 
* Ĉirkaŭ 160 fotoj 
* Radio France Internationale - Matisse and Rodin exhibition 
*Fotoj en Hotel Biron
**Rodin: The B. Gerald Cantor Collection*, katalogo de The Metropolitan Museum of Art, nome materialo pri Rodin

Kategorio:Muzeoj en Parizo
Kategorio:Konstruaĵoj en la 7-a arondismento de Parizo
Kategorio:Muzeoj fonditaj en la 20-a jarcento
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1919
José Ferraz de Almeida Júnior

[200px|eta|Vivo ĉe [kamparo: tranĉante tabakon. *Caipira picando fumo*, (1893).]]

**José Ferraz de Almeida Júnior** (Itu, São Paulo, 8-a de majo de 1850 – Piracicaba, 13-a de novembro de 1899) estis brazila pentristo de la 19a jarcento. Estas probable la plej grava realisma pentristo brazila de la jarcento kaj granda inspiro por la modernismaj pentristoj. Dum la plej parto de la brazilaj akademiaj artistoj famiĝis pentrante scenojn mitologiajn aŭ historiajn, Almeida Júnior iĝis populara pro pentrado de ruraj figuroj, ĉefe farmistoj kaj *caipira*, nome kamparanoj ĉu blankuloj ĉu mestizoj kiuj estas ia simbolo de la ruraj regionoj de San-Paŭlo.

Dum la plej parto de la realismaj pentristoj uzis farmistoj kaj kamparanoj kiel alegorio de laboristoj, Almeida Júnior pentris siajn *caipiras* ĉefe dumripoze. Li produktis ankaŭ kortuŝajn bildojn de terposedantoj. La *bandeirantes*, ĉefe malkompataj esploristoj de la kolonia Brazilo estis reprezentataj en *A partida da monção*, kiu montras ekspedicion ĉe la rivero Tietê.

Almeida Júnior studis en la *Academia de Bellas Artes Imperial Brasileña* de Rio-de-Ĵanejro, sed en 1876 studis en Francio, post ricevi stipendion de la imperiestro Petro la 2-a (imperiestro de Brazilo).

Li estis ponardita ĝis la morto fare de la edzo de sia amntino la 13a de novembro de 1899.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Pentrarto en la MASP (Museo de Arte de São Paulo) 

Kategorio:Brazilaj pentristoj
Evi Hanssen

**Evi Hanssen** (Zoersel, 9-an de novembro 1978) estas flandra kantistino kaj prezentistino

## Biografio 
Hanssen elkreskis kun tri pliaĝaj fratoj en la apudeco de Antverpeno. Ŝi komencis kiel fonokantistino en la *Samson & Gert*-kristnaskospektakloj, kaj ŝi ludis en *Samson & Gert* je aĝo de 16 la rolon de Sofie, la nevino de la urbestro. Hanssen atingis duan lokon je la elekto de 'Look of the year' (Vidaĵo de la jaro) en 1996. Post la mezgrada lernejo ŝi dum du jaroj studis je la 'Ĵazostudio' en Antverpeno kaj akiris ŝian kandidatecon kiel kantistino en la ĵazmuziko de la konservatorio.

## Kariero 
En aprilo 2001 ŝi eklaboris kiel videoĵokeo ĉe TMF Vlaanderen, kie ŝi kun Elke Vanelderen prezentis *Boobietrap* . Ŝi ankaŭ prezentis nombron da grandaj festivaloj, kiel Marktrock, Suikerrock, TW Classic kaj I Love Techno. Ŝi intervjuis interalie Lenny Kravitz kaj Justin Timberlake. Dum la somero de 2002 oni petis ŝin anstataŭi Yasmine ĉe *Aan tafel*, TV1-programo. Ŝi ankaŭ regule videblas en *het Swingpaleis* (La svingopalaco).

Ŝia debuta disko "Down as she goes" kun ŝia nova bando *Hookers Green* tuj fariĝis la nova favorkanto de Greenpeace en Belgio. La kanto temas pri la perdiĝo de la mondo en ĉia ebla maniero.

En oktobro 2003 ŝi forlasis TMF-on por koncentriĝi je sia muziko. Ŝi laboris en teatro-ĵazoprojekto kaj nederlandlingva albumo kun Patrick Hamilton. Ŝi aŭdeblis kiel fluganta monaĥino ĉe *Radio Donna vekiĝas* kaj videblis je la sportkanalo de la VRT, Sporza. Por la filmo *Garfield* ŝi pruntedonis sian voĉon al la usona kato. Hanssen nuntempe laboras por VTM, kie ŝi prezentis *De Farm* kaj *71° Noord*.

Ekde 2006 ĝis inkluzive 2013 ŝi ĉiujare prezentis la programon *Ekspedicio Robinsono*. Ekde marto 2007 ŝi ankaŭ videblas en *De Foute Quiz* kaj *GodzijDank*. En 2008 kaj 2009 ŝi prezentis la flandran version de Project Runway, De Designers. Ekde septembro 2010 ĝis junio 2011 ŝi videblis en *De dagshow*, spektakloprogramo ĉe VTM post la novaĵo.

En 2013 ŝi prezentis kun Kürt Rogiers *De Grote Sprong* (La saltego), en 2014 *Beat da Bompaz* kaj *Mijn Pop-uprestaurant*. Ekde 2014 ŝi estas kunprezentistino de la nederlanda vojaĝoprogramo "3 op Reis". En septembro 2014 ŝi komencis kiel tablodamo ĉe De Wereld Draait Door.

## Privata vivo 
Hanssen edziniĝis en septembro 2005 de Fred di Bono, frontviro de la belga formaĵo Silverene. Ili ankaŭ kune fondis la produktejon Bonhanssa. Pliposte ili ekhavis du infanojn. Je la fino de 2011 la paro divorcis.

## Eksteraj ligiloj 
* Evi Hanssen (3 op Reis)

Kategorio:Belgaj kantistoj
Kategorio:Flandraj kantistoj
Blazono de Moldavio

La **ŝtata blazono** de **Moldavio** en la nuna formo oficialiĝis laŭ leĝa decido en 1994.

## Priskribo 
La blazono konsistas el blazonŝildo horizontale dividita al ruĝa kaj blua partoj, kun ora rando. Sur ĝi videblas la ora kapo de uro, inter kies kornoj troveblas okpinta ora stelo. Dekstre la ura kapo flankiĝas per rozo, maldekstre per iom klinita duonluno.

La ŝildo situas sur brusto de aglo en "natura" helbruna koloro, kun ruĝaj unoj, kiu en la beko havas oran latinan krucon, en la dekstra krifaro olivarban branĉon kaj en la maldekstra krifaro oran sceptron.

[eta|maldekstra|la [flago de Moldavio]]
La blazono ankaŭ troveblas en la meza, ora strio de la trikolora flago de Moldavio, kiu pro tio bone diferencigeblas de la flagoj de Rumanio, Andoro kaj Ĉado.

## Simboleco 
La aglo estas la historia blazona simbolo de Rumanio, tamen en la nuntempa blazono de Rumanio ĝi oras kaj portas glavon anstataŭ olivarba branĉo.

La ura kapo kiel simbolo de Moldavio unuiĝis kun simboloj de Besarabio.

La triparta vosto de la aglo indikas pri la tri regionoj Gagauzio, centra Moldavio kaj Ĉednestrio.

## Historio 
La blazono jam dokumentiĝis en la 15-a jarcento kaj en simila formo estis la simbolo de la historia princlando Moldavio, tamen kun suno anstataŭ rozo. Suno kaj luno evidente estis simboloj de moneroj el la antikva regiono Dakio. La okpinta stelo interpretiĝas kiel antikva dakia simbolo de saĝeco. La ura kapo estis la blazona simbolo de la valaĥia nobela dinastio *Basarab*. Kun la rozo ĝi ankaŭ konsistigas la blazonon de la regiono Besarabio, tamen en aliaj koloroj kaj kun kvinpinta stelo.

## Bibliografio 
* "La angulo de la blazonoj: Moldavio", VENTO, numero 10, Decembro 2021. pp. 28-29.

Kategorio:Naciaj simboloj de Moldavio
Kategorio:Historio de Moldavio
Moldavio
Listo de senatanoj de Indre-et-Loire

## Listo de senatanoj de Indre-et-Loire 
## 3-a respubliko 
* Georges Houssard de 1876 ĝis 1879
* Arthur de Quinemont de 1876 ĝis 1879
* Hughes Fournier de 1879 ĝis 1888
* Charles Guinot de 1879 ĝis 1893
* Pierre Nioche de 1888 ĝis 1902
* Antoine-Dieudonné Belle de 1894 ĝis 1915
* Charles Bidault de 1897 ĝis 1917
* Eugène Pic-Paris de 1902 ĝis 1917
* Octave Foucher de 1920 ĝis 1933
* Alphonse Chautemps de 1920 ĝis 1940
* René Besnard de 1920 ĝis 1940
* Paul Germain de 1934 ĝis 1940

## 4-a respubliko 
* Henri Buffet de 1946 ĝis 1948
* Paul Racault de 1946 ĝis 1948
* Michel Debré de 1948 ĝis 1958
* Joseph Leccia de 1948 ĝis 1955
* Edmond Jollit de 1955 ĝis 1959

## 5-a Respubliko 
* Marc Desaché de 1959 ĝis 1965
* Jacques Vassor de 1959 ĝis 1974
* Marcel Fortier de 1965 ĝis 1992
* Raymond Villatte de 1974 ĝis 1975
* Roger Moreau de 1975 ĝis 1983
* André-Georges Voisin de 1983 ĝis 1992
* Jean Delaneau de 1983 ĝis 2001
* James Bordas de 1992 ĝis 2001
* Dominique Leclerc de 1992 ĝis 2011
* Yves Dauge de 2001 ĝis 2011
* Marie-France Beaufils ekde 2001
* Jean-Jacques Filleul ekde 2011
* Jean Germain ekde 2011

*
Indre-et-Loire
Senatanoj
Dazu Huike

**Dazu Huike** (487–593) en ĉina 大祖慧可; en Hanyu Pinyin: Dàzǔ Huìkě; laŭ Wade–Giles: Hui-k’o; en japana: Taiso Eka) estas konsiderata Dua Patriarko de ĉina Ĉan kaj la 29a ekde Gotamo Budo. Li aperas en diversaj legendoj. En unu el ili li fortranĉas sian maldekstran brakon. Li veturis tra Ĉinio renkontanta budhismajn instruistojn. Pro akuzoj el kelkaj el tiuj, li estis ŝajne senkapigita, kaj laŭ unu el la legendoj, el la vundo ne eliris sango sed ia lakto.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Cleary, Thomas (1999) Transmission of Light: Zen in the Art of Enlightenment by Zen Master Keizan, North Point Press ISBN 0-86547-433-8
* Dumoulin, Heinrich (1994,1998) Zen Buddhism: a history, India and China, Macmillan Publishing, ISBN 0-02-897109-4
* Faure, Bernard, Bodhidharma as Textual and Religious Paradigm in History of Religions, Vol. 25, No. 3. (Feb., 1986)
* Ferguson, Andy (2000) Zen’s Chinese Heritage: the masters and their teachings, Wisdom Publications, ISBN 0-86171-163-7
* McRae, John (1986) The Northern School and the Formation of Early Ch’an Buddhism, University of Hawaii Press, ISBN 0-8248-1056-2
* The Shambhala Dictionary of Buddhism and Zen (1991) Shambhala, ISBN 0-87773-520-4
* Yampolsky, Philip (1999) Ch’an, a Historical Sketch in Buddhist Spirituality in Later China, Korea, Japan and the Modern World, Takeuchi Yoshinori (ed); SCM Press ISBN 0-334-02779-9 p 5

## Eksteraj ligiloj 
* Faure, Bernard, Bodhidharma as Textual and Religious Paradigm in History of Religions, Vol. 25, No. 3. (Feb., 1986)

Kategorio:Budhismo
Kategorio:Ĉinaj filozofoj
Nezaŭhtezoma

**Nezaŭhtezoma** estas fikcia rolulo, nome *nejdo*, de la verko *Poemo de Utnoa* de la kataluna verkisto Abel Montagut, publikigita en Vieno, Aŭstrio, en 1993 kaj originale verkita en Esperanto. Temas pri miksaĵo aŭ ia kunfando inter Nezahualcóyotl (1402-1472) kaj Moktezumo (Moctezuma = *Motecuhzoma* en la origina lingvo). Ambaŭ estis estroj de la aztekoj respektive antaŭ kaj dum la alveno de la hispanoj al Meksiko. Do eblas referenci almenaŭ al ĉi tiuj du meksikaj regantoj samtempe. La historia Nezahualcóyotl estis, interalie, poeto, erudiciulo kaj arkitekto.

## Notoj 
Kategorio:Fikciaj nordamerikanoj
Kategorio:Fikciaj regnestroj
Kategorio:Aztekoj
13991 Kenphillips

'*13991 *Kenphillips'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla
(Ĉilio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la sunan fizikiston *Ken Phillips* de la *Rutherford Appleton Laboratory'', kiu laboras pri la varmigo de la suna korono, la iksa spektroskopio kaj la sunaj kaj stelaj protuberancoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Listo de senatanoj de Orne

## 3-a respubliko 
* Alfred de Flers de 1876 ĝis 1883
* Léon de La Sicotière de 1876 ĝis 1895
* Charles Poriquet de 1876 ĝis 1910
* Marcel Libert de 1885 ĝis 1892
* Léon Labbé de 1892 ĝis 1916
* Paul Fleury de 1895 ĝis 1931
* Louis Cachet de 1910 ĝis 1914
* Robert Leneveu de 1920 ĝis 1927
* Alfred Oriot de 1920 ĝis 1927
* Georges Dentu de 1927 ĝis 1940
* Alexandre Millerand de 1927 ĝis 1940
* René de Ludre-Frolois de 1931 ĝis 1940

## 4-a respubliko 
* Raymond Le Terrier de 1946 ĝis 1948
* Étienne Le Sassier Boisauné de 1946 ĝis 1948 kaj de 1952 ĝis 1959
* Pierre Couinaud de 1948 ĝis 1951
* Marcel Hébert de 1948 ĝis 1952
* Gaston Meillon de 1951 ĝis 1952 kaj de 1956 ĝis 1959
* René Laniel de 1952 ĝis 1956

## 5-a Respubliko 
* Paul Pelleray de 1959 ĝis 1974
* Étienne Le Sassier Boisauné de 1959 ĝis 1965
* Hubert de Andigné de 1965 ĝis 1992
* Henri Olivier de 1974 ĝis 1992
* Daniel Goulet de 1992 ĝis 2007
* Alain Lambert de 1992 ĝis 2002 kaj de 2004 ĝis 2010
* Brigitte Luypaert de 2002 ĝis 2004

## Notoj kaj referencoj 
Orne

Senatanoj
Jenő Rátz

**Jenő RÁTZ** [jenO rAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rátz Jenő** estis hungara oficiro, ministro, instruisto.

Jenő Rátz http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1882 en Hungara reĝlando en Nagybecskerek (nuntempa Zrenjanin en Serbio). Li mortis en 1949 en Budapeŝto.

## Biografio 
Jenő Rátz batalis dum la 1-a mondmilito, sed li retiriĝis poste dum Hungara Sovetrespubliko. En 1920 li aliĝis al la nacia armeo. Inter 1922-1928 li instruis en la soldata lernejo, poste li ricevis taskon en la armea stabo. En 1930 li atingis la rangon kolonelo. En 1938 li estis ministro pri defendo en kabineto de Béla Imrédy. Post falo de la kabineto li estis elektita parlamenta deputito, kie li aliĝis al la nazioj. En 1944 li estis titulara ministro en kabineto de Döme Sztójay, tial la tribunalo poste kondamnis lin. Li mortis en malliberejo.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero R, poste serĉu la nomon)

Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj senpostenaj ministroj
Laciĝo (materialo)

eta|Fotomikrografio de la progreso de fendoj en materialo kaŭzita de laciĝo. Bildo el .
Oni parolas pri **laciĝo** de materialo, kiam sub la ago de streĉoj, kiuj cikle varias dum la tempo, la lokaj propraĵoj de materialo ŝanĝiĝas kaj estiĝas unue fendoj kaj fine rompo de materialo. Laciĝo povas esti kaŭzata de variaj tipoj de streĉo ankaŭ se ili estas klare sub la elasteclimo. La ĉefaj etapoj de laciĝo estas: inicado de fendo (se iu difekto ne jam ĉeestas en la materialo), propagado de fendo kaj fina rompo.

Parametroj ofte uzataj por antaŭdiri la laciĝan konduton kaj tiel la nombro da cikloj, kiuj la materialo povas elteni antaŭ la fiasko de la strukturo estas: la grando de la maksimuma ŝarĝanta streĉo, ĝia meznombra valoro, la formo kaj la proprecoj de la surfaco kaj la medio kie la strukturo estas uzata.

Kvankam la studado de laciĝo baziĝas sur teoriaj konsideroj, ĝi estas esence eksperimenta kampo. Por ĝuste konsideri la influon de ĉiuj parametroj necesas serioj da testadoj kaj mezuradoj.

La unua studverko pri la temo estis de la angla rela inĝeniero W.J.M. Rankine en 1842. **On the causes of the unexpected breakage of the journals of railway axles**, and on the means of preventing such accidents by observing the law of continuity in their construction.

## Por plua legado 
* W. Schutz (1996). **A history of fatigue**. Engineering Fracture Mechanics 54: 263-300. DOI
* W.J.M. Rankine. (1842). **On the causes of the unexpected breakage of the journals of railway axles**, and on the means of preventing such accidents by observing the law of continuity in their construction. Institution of Civil Engineers, Minutes of Proceedings, 105-108. - La libro de la sciencisto kaj inĝeniero Rankin, la fondinto de la fako.
* F. Braithwaite. (1854). "**On the fatigue and consequent fracture of metals**". Institution of Civil Engineers, Minutes of Proceedings, 463–474.
* Andrew, W. (1995) **Fatigue and Tribological Properties of Plastics and Elastomers**
* Dieter, G. E. (1988) **Mechanical Metallurgy**
* Little, R. E. & Jebe, E. H. (1975) **Statistical design of fatigue experiments**
* Joseph E. Shigley & Larry D. Mitchell, **Mechanical Engineering Design**, McGraw-Hill 1983. Chepter 7 pages 270 -353

Kategorio:Materiala scienco
Kategorio:Mekaniko
Kategorio:Inĝenierarto
Sint-Jozef (Brugge)

250ra|dekstra|Situo de la kvartalo *Sint-Jozef*

**Sint-Jozef** estas kvartalo de la belga urbo Brugge, norde de la historia urbocentro. Estas ekzemplo de planizita urbanizado, ĉefe el la unua duono de la 20-a jarcento. Sint-Jozef havas 5300 loĝantojn.

## Historio 
En 1899 areo de pli ol 370 ha de la tiama komunumo Koolkerke estis eksproprietigita favore al la urbo Brugge por realigi novan internan havenon kaj konstrui loĝejojn por (haven)laboristoj. La kerno estis la ejo *Ter Panne*, sed la nova kvartalo ricevis la nomon de la paroĥo, oficiale rekonita en 1932.

### Evoluo de la kvartalo 
eta|Preĝejo de *Sint-Jozef*

La unuaj novaj stratoj estis faritaj inter la ekzistantaj ĉefstratoj *Dudzeelse Steenweg* kaj *Koolkerkse Steenweg*: *Graaf de Mûelenaerelaan* (1907), *Rontsaertbekestraat* (1925), *Pannebekestraat*, *Ter Looigemweg* (1928), *Sint-Jozefplein* kaj *Sint-Jozefstraat* (1931). Ĉirkaŭ 1930 la kvartalo jam havis 2000 loĝantojn kaj en 1932 ekestis la paroĥo dediĉita al Sankta Jozefo. La nomo de la paroĥo iĝis la nomo de la tuta kvartalo. La preĝejo estis inaŭgurita en 1937.

En 1934-1935 sekvis pligrandigo kun *Dokwerkersstraat*, *Korendragersstraat* kaj *Jacob Van Maerlantstraat*. Antaŭ kaj post la Dua Mondmilito estis konstruitaj multaj laboristaj domoj, ĉefe destinitaj por grandaj familioj el la dense loĝataj urbocentraj kvartaloj.

#### Eta Koreio kaj junularaj bandoj 
Ĉirkaŭ 1950 estis konstruitaj pliaj stratoj kaj domoj. La finpretigo de la stratoj okazis malrapide kaj la ĉirkaŭaĵo aspektis kvazaŭ en ĝi okazis milito. En tiu periodo okazis la Korea milito kaj *Eta Koreio* iĝis la moknomo de la kvartalo.

Inter 1950 kaj 1960 en Sint-Jozef estis kelkaj agresemaj junularaj bandoj. Ekde 1960 estis malpli da junuloj kaj la kvartalo kvietiĝis. Tamen estis sporta sekvo: bruĝa boksa klubo de Achiel Wymme havis multajn membrojn el Sint-Jozef kaj pluraj iĝis talentaj boksistoj.

#### Plua ekspansio 
Ĝis la 1990-aj jaroj estis konstruitaj pliaj stratoj kaj domoj, sed ekde la 1970-aj jaroj la nombro de loĝantoj stagnis je iom pli ol 5000, ĉar la familioj iĝis malpli grandaj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de la urbo Bruĝo 
* De wijk Sint-Jozef in Brugge - Andries Van den Abeele  (Artikolo pri Sint-Jozef de loka historiisto, en nederlanda lingvo)

Kategorio:Bruĝo
Vilmos Rőder

**Vilmos Rőder** [vilmoŝ rOder], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rőder Vilmos** estis hungara oficiro, ministro.

Vilmos Rőder http://www.hdke.hu/tudastar/enciklopedia/roder-vilmos naskiĝis la  1881 en Pécs. Li mortis la  1969 en Budapeŝto.

## Biografio 
Vilmos Rőder frekventis soldatan akademion en Budapeŝto, poste li ricevis la rangon leŭtenanto en 1899. Li plulernis en Vieno, poste li iĝis ĉefleŭtenanto. Li batalis en la 1-a mondmilito. Ekde 1920 li ricevis taskojn en la ministerio. Baldaŭe li male pensadis, ol Gyula Gömbös, tial li retiriĝis. Inter 1936 - 1938 li estis ministro en kabineto de Kálmán Darányi. Li apartenis al tiuj politikistoj, kiuj kontraŭis la novan militon.

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ferenc Virág (episkopo)

**Ferenc Virág,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Virág Ferenc** estis hungara pastro, katolika episkopo, instruisto, abato. Lia origina familia nomo estis *Blum*.

Ferenc Virág http://tortenelemportal.hu/2013/02/virag-ferenc-pecsi-puspok/  naskiĝis la  1869 en Bonyhád. Li mortis la  1958 en Pécs.

## Biografio 
Ferenc Virág frekventis gimnazion en Pécs, poste li lernis teologion en la sama urbo. Li pastriĝis en 1892. Li komencis sian pastran karieron en Németbóly. En la lernojaro de 1896 li instruis en gimnazio de Szekszárd, poste li ricevis taskon en Pécs. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* seminariestro en 1901
* papa ĉambelano en 1915
* titulara abato en 1923
* episkopo en Pécs en 1926
* membro de Supera Ĉambro inter 1927-1944 .

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Hajnal* (Aŭroro), (1894) - poemaro
* *Imádkozzál és dolgozzál* (Preĝu kaj laboru), (1904)
* *Egyházi és alkalmi beszédek* (Ekleziaj kaj porokazaj paroladoj), (1937)
* diversaj tradukaĵoj kaj redaktoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Preĝejo Stefano la 1-a (Pécs)

**La kristana preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Pécs.

## Historio 
La preĝejo estis konstruita en 1944. La iniciatinto estis Ferenc Virág (episkopo).
   
## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas en korto. La fasado komenciĝas kun porĉo, al kiu ŝtuparo kuras. La porĉo konsistas el vico de 5 arkoj. eĉ ĝi estas pli larĝa, ol la navo mem. Super la porĉo granda fenestrorozo etendiĝas. Pli supre granda kruco estas la sola ornamaĵo.

Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare

Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Stefano de Hungario
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Pécs
Kategorio:Pécs
Diospyros virginiana

eta|maldekstra|desegno
eta|maldekstra|floroj
**Diospyros virginiana** aŭ **usona diospiro** aŭ **persimonujo** estas planto el la familio *Ebonacoj*. La specio estas parenca al ebonarbo (*Diospyros ebenus*) kaj al kakinoko (*Diospyros kaki*).

La planto indiĝenas en la oriento de Usono. Tie ĝi disvastigas de Nov-Anglujo ĝis Florido kaj okcidente al Teksaso kaj Kansaso. La planto estas kultivata pro siaj fruktoj kaj ligno.

La planto kreskas ĝis 20 m en bone drenita grundo. Ĝi havas multajn florojn en la somero. La planto estas dioika, do necesas kaj viraj kaj inaj plantoj. La polenigado okazsas per insektoj kaj vento.

La fruktoj estas rondaj aŭ ovalaj. La koloro estas oranĝa ĝis nigra. La frukto estas inter 3-6 cm granda. Komercaj kultivaroj estas 'Even Golden', 'John Rick', Woolbright', 'Miller' kaj la sensema 'Ennis'. La fruktoj enhavas multe da vitamino C.
Ili estas manĝeblaj krude, kuirite aŭ sekigite. De la fruktkarno eblas fari kompoton. De la folioj eblas fari teon. La semoj oni povas uzi por fari kafosurogato.

Kategorio:Fruktoj
Kategorio:Botaniko
Paska ŝafido (malnova testamento)

[eta|dekstra|Vitraĵo prezentanta en pentrita fenestro la [Eliro|Eliran ŝafidon.]]

La **paska ŝafido** en la Malnova Testamento estas memorigilo, efektigita pere de ofero, pri la liberigo de la Izraelidoj el la sklaveco de Egiptio. En la Eliro en la pasaĵoj 12, 1 - 14, 46 estas priskribite kiel tiu memorigilo devas esti celebrita; la kvalito de la ŝafido, la oferanto, la celo, la uzomde la sango… Jen la biblia teksto:

* '' Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo kaj al Aaron en la lando Egipta, dirante: 2 Ĉi tiu monato estu por vi komenco de la monatoj; la unua ĝi estu por vi inter la monatoj de la jaro. 3 Diru al la tuta komunumo de Izrael: En la deka tago de ĉi tiu monato prenu al si ŝafidon ĉiu patro de familio, po unu ŝafido por domo. 4 Kaj se en la domo estas tro malmulte da personoj por tuta ŝafido, tiam li prenu kune kun sia najbaro plej proksima al lia domo; laŭ la nombro de la animoj, laŭ la kvanto de manĝado de ĉiu, ili kalkulu sin por la ŝafido. 5 La ŝafido estu sendifekta, virseksa, havanta la aĝon de unu jaro; el la ŝafoj aŭ el la kaproj vi povas preni. 6 Konservu ĝin ĝis la dek-kvara tago de ĉi tiu monato; kaj la tuta komunumo de Izrael buĉu ĝin en la komenco de vespero. 7 Kaj ili prenu iom el la sango, kaj ŝmiru sur ambaŭ fostoj kaj sur la supra sojlo de la domoj, en kiuj ili ĝin manĝos. 8 Kaj ili manĝu la viandon en tiu nokto, rostitan sur fajro; kaj macojn kun maldolĉaj herboj ili manĝu. 9 Ne manĝu ĝin duonkrudan, nek kuiritan en akvo, sed nur rostitan sur fajro kun ĝiaj kapo, kruroj, kaj internaĵoj. 10 Ne restigu iom el ĝi ĝis la mateno; kio restos el ĝi ĝis la mateno, tion bruligu per fajro. 11 Kaj tiele manĝu ĝin: via lumbo estu zonita, viaj ŝuoj sur viaj piedoj, kaj via bastono en via mano; kaj manĝu ĝin rapidante; ĝi estas Pasko de la Eternulo. 12 Kaj Mi trairos la landon Egiptan en tiu nokto, kaj Mi batos ĉiun unuenaskiton en la lando Egipta, de la homoj ĝis la brutoj; kaj super ĉiuj dioj de Egiptujo Mi faros juĝon, Mi, la Eternulo. 13 Kaj la sango ĉe vi estos signo sur la domoj, en kiuj vi troviĝas; kiam Mi vidos la sangon, Mi pasos preter vi, kaj ne estos inter vi la eksterma puno, kiam Mi batos la landon Egiptan. 14 Kaj tiu tago estu por vi memoraĵo; kaj festu ĝin kiel feston de la Eternulo en viaj generacioj, kiel leĝon por eterne festu ĝin”(12).

## Vidu ankaŭ 
* Paska ŝafido

Kategorio:Malnova Testamento
Kategorio:Biblio