open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The File on Thelma Jordon

***The File on Thelma Jordon*** ("La dosiero pri Thelma Jordon") estas usona krimfilmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de . *The File on Thelma Jordon* estis originale filmita en la angla lingvo.

En la filmo interalie aperas la aktoroj Barbara Stanwyck, Wendell Corey kaj Paul Kelly - pli detalan liston de la aktoroj vidu en la informkesto.

La filmo entute daŭras 100 minutojn.

## Eksteraj ligiloj 
* *The File on Thelma Jordon* ĉe IMDb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1950
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Krimaj filmoj
Guilty Bystander

***Guilty Bystander*** ("Kulpa pasanto") estas usona trilero aperinta en 1950. Ĝi estis sendepende reĝisorita de Joseph Lerner kaj inspirita de romano verkita de Wade Miller. *Guilty Bystander* estis originale filmita en la angla lingvo.

En la filmo interalie aperas la aktoroj Zachary Scott, Faye Emerson.

La filmo entute daŭras 91 minutojn.

## Eksteraj ligiloj 
**Guilty Bystander* ĉe IMDb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1950
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Trileraj filmoj
Guilty of Treason

***Guilty of Treason*** ("Kulpa pri perfido") estas usona drama filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Felix E. Feist. *Guilty of Treason* estis originale filmita en la angla lingvo. Tiu forte kontraŭsoveta filmo temas pri la vivo de József Mindszenty, romkatolika kardinalo el Hungario, kiu protestis unue kontraŭ la nazia reĝimo, sekve kontraŭ la soveta, kaj estis fine arestita kaj torturita de la soveta reĝimo.

En la filmo interalie aperas la aktoroj Charles Bickford, Bonita Granville kaj Paul Kelly.

La filmo entute daŭras 86 minutojn.

## Eksteraj ligiloj 
**Guilty of Treason* ĉe IMDb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1950
Kategorio:Filmoj de Felix E. Feist
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Linifaldo

Dum tekstenigo, **linifaldo** estas aŭtomata transporto de tajpata vorto transiranta la dekstran marĝenon en la komencon de la sekva linio.

Simile, dum surekranigo de konservita teksto en linifalda reĝimo la
komputilo transportas sur la novajn liniojn la tekston por kiu mankas
loko en la kuranta linio, tiel ke oni povas legi ĝin sen horizontala rulumo.

Simile, ĉe enpaĝigo de teksto en tipografio, linifaldo estas
distribuado de la teksto inter la linioj.

Kutime oni strebas rompi la tekston en konvenaj lokoj — ĉe spaceto, aŭ laŭ la reguloj de vortodivido.

## Ligiloj 
* Linifaldo en komputeko.net

Kategorio:Redaktilaj rimedoj
Kategorio:Tipografio
Gun Crazy

***Gun Crazy*** ("Armilfreneza") estas usona trilero aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Joseph H. Lewis. *Gun Crazy* estis originale filmita en la angla lingvo. Ĝi temas pri la murdema irvojo de du geedzoj. La intrigo estis inspirita de novelo verkita de MacKinlay Kantor en 1940.

En la filmo interalie aperas la aktoroj Peggy Cummins, John Dall, Berry Kroeger.

La filmo entute daŭras 86 minutojn.

## Eksteraj ligiloj 
* *Gun Crazy* ĉe IMDb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1950
Kategorio:Filmoj de Joseph H. Lewis
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Trileraj filmoj
The Gunfighter

***The Gunfighter*** ("La pafilbatalanto") estas usona vakera filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Henry King. *The Gunfighter* estis originale filmita en la angla lingvo.

En la filmo interalie aperas la aktoroj Gregory Peck, Helen Westcott, Millard Mitchell.

La filmo entute daŭras 85 minutojn.

## Eksteraj ligiloj 
* *The Gunfighter* ĉe IMDb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1950
Kategorio:Filmoj de Henry King
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Vakeraj filmoj
4190 Kvasnica

'*4190 *Kvasnica''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la slovaka astronomo Ladislav Brožek elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Jozef Kvasnica (1930–1992), ĉeĥoslovakan profesoron pri teoria fiziko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Ladislav Brožek
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Aldiko

**Aldiko** estas lego-programo por elektronikaj libroj. Ĝi funkcias sur la mastruma sistemo Android kaj vidigas librojn en la aranĝo EPUB, Krome ĝi permesas konsulti retajn libro-katalogojn kaj deŝuti librojn el la reto. Estas ankaŭ eble enporti proprajn e-librojn.

La enira navigilo de Aldiko montras bildon de libro-bretaro kun la titolbildoj de ĉiuj libro en ĝi. Aldiko ne subtenas la indikon de titolbildoj per la meta-etikedo "", sed montras nur bildojn, kies dosier-nomoj komenciĝas per la angla vorto *cover* (kovrilo). Tial multaj ne-anglaj libroj aperas kiel verda ortanguloj, nedistingeblaj. Tion eblas ŝanĝi ŝaltante al la teksta prezento de la librolisto.

La unua komerca versio 1.0 de Aldiko aperis je la . La programo estas ofte jam instalita sur novaj Android-aparatoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la produktanto 

Kategorio:Programaro de Unikso-similaj sistemoj
Itapuã do Oeste

**Itapuã do Oeste** estas municipo en la brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 8.566 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Rondonio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Rondonio
Turkestano

**Turkestano** aŭ **Turkestana regiono** estas historia geografia regiono en Centra Azio kun signifa populacio de tjurkaj popoloj. La teritorio ampleksis proksimume 2,5 milionojn da kvadrataj kilometroj, kaj etendiĝis de la Kaspia Maro okcidente ĝis la dezerto Gobio oriente. La areo apartenas al sep nuntempaj ŝtatoj.

## Divido 
Turkestano nuntempe kutime dividiĝas en tri areojn:
# La okcidenta Turkestano (ankaŭ nomata "Rusia Turkestano" aŭ "Sovetunia Mezazio") konsistas el la suda parto de Kazaĥio kaj el Kirgizio, Taĝikio, Turkmenio kaj Uzbekio. Foje ankaŭ kunkalkuliĝas la areo de la eksa rusia ĝenerala gubernio "Stepo", do norda kaj okcidenta Kazaĥio, sen la protektoratoj Ĥivo kaj Buĥaro.
# La orienta Turkestano (ankaŭ nomata "Ĉina Turkestano") origine limiĝis al la sudokcidenta parto de la Ujgura Aŭtonoma Teritorio (Ŝinĝango), sed intertempe celas la tutan teritorion. Ujguraj separatistoj tiun parton ankaŭ ofte nomas Ujgurio (aŭ *Ujghuristan*, do "lando de la ujguroj).
# La norda parto de la nuna Afganio nuntempe inter la parolantoj de tjurkaj lingvoj ofte nomatas "suda Turkestano". Tiu teritorio origine ekestis el la sudaj partoj de la turkestanaj emirlandoj Buĥaro kaj Kokando. Tiuj inter la jaroj 1886 kaj 1893 doniĝis de Turkestano al Persio. Tial en la 19-a jarocento tiu regiono ankaŭ ofte nomatis "Persa Turkestano". Post la ŝtata sendependiĝo de Afganio tiuj areoj apartenis al tiu ŝtato kaj la nomo Persa Turkestano ne plu uziĝis. Kontraste al la aliaj partoj de Turkestano, en tiu regiono tjurkaj etnoj ekvivis pli malfrue.
alternative=Turkestano ĉirkaŭ 1900|centra|eta|800x800ra|Turkestano ĉirkaŭ 1900

Kategorio:Geografio de Azio
Kategorio:Centra Azio
Rulumo

[eta|[Komputila muso kun rulumradeto]]
En komputado **rulumo** estas la ago *rulumi*, t.e. dum dialogo
kun komputilo, ŝovi ekranon aŭ fenestron tra datumo (tabelo, bildo ktp) kies ekrana prezento estas tro longa aŭ tro larĝa, tiel ke maleblas vidigi ĝin tute.

(Tia ŝovo pensigas pri la antikvaj skribrulaĵoj, kiujn oni legis
rulumante rulaĵojn, transvolvante la pergamenon de unu bastoneto al la alia.)

Kategorio:Komputiko
EPUB

**EPUB** estas datenaranĝo por bitlibroj. Ĝi baziĝas sur apertaj normoj kaj mem estas aperta.

Libroj en aranĝo EPUB estas legeblaj per diversaj dediĉitaj legiloj, sed ankaŭ per programoj instaleblaj sur komputiloj, ekzemple:
* Calibre Legilo kaj redaktilo por krei e-librojn.
* FBReader (Linukso)
* EPUBReader (etendaĵo por Fajrovulpo)
* Aldiko
* sReader (iPhone)

La baza strukturo de EPUB-libro estas jena:
* Pluraj dosieroj estas kunigitaj kiel ZIP-arĥivo.
* Centra dosiero kun la finaĵo opf enhavas meta-informojn pri la libro.
* Centra dosiero kun la finaĵo ncx enhavas enhavtabelon de la libro.
* La enhavo de la libro estas en unu aŭ pluraj XHTML-1.1-dosieroj. Ĝi povas uzi
** stilo-informojn laŭ CSS 2.1
** bildojn en la aranĝoj GIF, JPEG, PNG, SVG; ne ĉiuj legiloj kapablas montri ilin ĉiujn

La normo estis evoluigita de *International Digital Publishing Forum (IDPF)* kaj aperis en septembro 2007, anstataŭante la antaŭan normon "Open eBook". Kiel interreta datena tipo de EPUB-dosieroj estas uzata "application/epub+zip", kiel dosiera finaĵo ".epub".

Kvankam la daten-aranĝo estas libera, lego-programoj uzantaj ĝin ne nepre estas.

Ĉar diversaj EPUB-legiloj estas malsame toleremaj al devioj de la normo, estas konsilinde strikte obei la normon. Al tio helpas kontrolaj programoj, kiuj atentigas pri eraroj. Tiaj programoj estas ekzemple *FlightCrew* kaj *epubchk*.

Kategorio:Liberaj dosierformoj
Kategorio:Bitlibroj
Bend Over And Pray The Lord

***Bend Over And Pray The Lord*** estas muzikalbumo de Lordi. 

## Trakoj 
# Playing the Devil (Bend Over and Pray the Lord) - 4:10
# Cyberundertaker - 4:35
# Steamroller - 4:42
# Almost Human - 3:14
# Idol - 5:12
# Paint in Blood - 3:48
# Death Suits You Fine - 3:55
# I Am the Leviathan - 3:26
# Take Me to Your Leader - 4:25
# Monstermotorhellmachine - 5:13
# The Dead Are the Family - 3:35
# White Lightning Moonshine - 5:07
# With Love and Sledgehammer - 3:59
# Get Heavy - 3:00

Kategorio:Muzikalbumoj aperintaj en 2012
Kategorio:Muzikalbumoj de Lordi
The Great Rupert

***The Great Rupert*** ("Rupert la Granda") estas usona komedia filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Irving Pichel. *The Great Rupert* estis originale filmita en la angla lingvo. La filmo prezentas animacian sciuron, kiu ĝojigas la ĉiutagan vivon de du malriĉaj familioj.

En la filmo interalie aperas la aktoroj Jimmy Durante, Terry Moore, Tom Drake.

La filmo entute daŭras 87 minutojn.

## Eksteraj ligiloj 
* *The Great Rupert* ĉe IMDb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1950
Kategorio:Filmoj de Irving Pichel
Kategorio:Usonaj komediaj filmoj
Alano la 2-a (Bretonio)

**Alano de Bretonio** (france *Alain de Bretagne*, kromnomita *Barbetorte* (la tordbarba) aŭ  **al louarn** (la vulpo)) (n. en 910 - m. en 952 en Nantes), nepo tra ties patrino de Alano la Granda, lasta reĝo de Bretonio, estis grafo de Poher, poste la unua duko de Bretonio de 936 ĝis 952.[eta|Memoriga tabulo pri la batalo de [Trieux (rivero)|Trieux, sur la fasado de la urbodomo de Plourivo inter Alano la Dua kaj 'Incon' de Nantes]]

## Biografio 
Alano la Dua kaj ties patro, la grafo Mathuedoï de Poher ekziliĝis ĉe la reĝo de Anglio Adelstano, komence de la 10-a jc. En 936, li albordiĝis ĉe Dol, ĉe la kampadejo de Péran, iniciate de la abato Johano de Landévennec. Helpe de trupo da ekzilitaj bretonoj kaj angloj, li militis kontraŭ la vikingoj en 937 kaj rekaptis de ili la riveron Luaro kaj la plejmulton de la bretonaj fortikaj urboj. Li fariĝis  « *Brittonum dux* » en 938.

La liberigo finiĝas en la  kun la venko de Trans super la vikingoj, kun la helpo de Juhel Bérenger, grafo de Rennes kaj de Hugo la 1-a, grafo de Maine. Tiu dato fariĝis la nacia tago de la bretonoj.

Li forcedis la duoninsulon Cotentin, Avranĉion kaj la okcidenton de la nuna departemento Mayenne. La graflando de Nantes estis sub la anĝevia regado de Fulko la 1-a de Anĵuo, kiu postulis ĝian posedon en 909 ĝis 919 kaj sub la vikinga okupo (sed la posedo de la graflando de Nantes estis ĉiam oficiale postulata de Fluko de Anĵuo ĝis en 938). Per geedziĝoj kaj aliancoj, la grafoj de Anĵuo, poste la dinastio de la Plantaĝenetoj plutenos sian suverenecon super la graflando de Nantes, ĝis en 1203.

Alano la Tordbarba alianciĝis al Ludoviko la 4-a la Transmara, kiun li ekkonis okaze de sia ekzilo en Anglio, kaj kun Teobaldo la Trompanto, grafo de Blezo, grafo de Tours kaj grafo de Chartres.

Li kontraktis en 942 fortan aliancon kun Vilhelmo la Stupkapa, duko de Akvitanio, kiu akirigis al li sude de la rivero Luaro la  *pagi* de Mauges, Tiffauges kaj Herbauges.

## Notoj kaj referencoj 
## Fontoj 
### Vidu ankaŭ 
* Suverenoj de Bretonio
* Duklando de Bretonio

### Eksteraj ligiloj 
* *Chronique de Nantes* sur Gallica, prezentita kaj komentita de René Merlet
* http://www.bretagnenet.com/strobinet/barzaz/louarn2.htm 

Kategorio:Bretonaj dukoj
Kategorio:Grafoj de Nanto
Rudimentaĵo (frapinstrumentaro)

**Rudimentaĵoj** estas elementaj ekzercoj por la ludado de tambureto, kiuj celas la antaŭenigon de la lerteco de tamburisto.

Sanford A. Moeller unuafoje prezentis ilin en sia instrulibro. La usona *National Association of Rudimental Drummers* (N.A.R.D) eldonis en la 1950-aj jaroj 26 ekzercojn kiel „usonaj normrudimentaĵoj“. Ili servas ĉefe la ludon de armemuziko, sed kelkaj figuroj, ekz. kirlo aŭ muelilo ankaŭ venkis en rokmuziko, popmuziko kaj rokĵazo.

La nombro de rudimentaĵo pligrandiĝis per 14 pluaj ekzerco al entute 40.

## Eksteraj ligiloj 
* Historio de la rudimentaĵoj
* 40 Internaciaj frapinstrumentaraj rudimntaĵoj
* Aŭdekzemploj kun elekteblaj rapidecoj ĉe www.vicfirth.com 

Kategorio:Frapinstrumentaro
Provinco Ta'iz

La '''provinco Ta'iz** aŭ pli simple sen vortomeza prononcosigno **Taiz'* (, latinliterigo *Muḥāfaẓat Taʿizz* - laŭ sistemo DMG - respektive *Muhafazat Taiz*) estas unu el la 20 provincoj (respektive gubernioj) de Jemeno. Ĝi situas en la okcidento de la lando, kaj okcidente havas vastan bordon al la Ruĝa Maro.

Laŭ la stato de la censo de 2004 la provinco havis  loĝantojn. La areo estas  kvadrataj kilometroj, kaj la loĝdenso rezulte po  loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Taiz (respektive *Ta'iz'').

400ra|eta|maldekstra|

Kategorio:Provincoj de Jemeno
Provinco Ŝabua

La **provinco Ŝabua** (, latinliterigo **Muḥāfaẓat Šabwa** - laŭ sistemo DMG - respektive *Muhafazat Ŝabŭa*, ankaŭ angle latinliterigata *Shabwah*, prononco de la araba nomo proksimume , sed ĉar en Esperanto la sono "ŭ" ankaŭ en transskriboj de alilingvaj nomoj ne antaŭvidatas sen antaŭa "a" aŭ "e", la latinliterigo "Ŝabua" prefere al "Ŝabva" restas laŭeble proksima al la origina prononco) estas unu el la 20 provincoj (respektive gubernioj) de Jemeno. Ĝi situas en la sudo de la lando, kaj havas bordon al la Hinda Oceano respective ties Golfo de Adeno.

Laŭ la stato de la censo de 2004 la provinco havis  loĝantojn. La areo estas  kvadrataj kilometroj, kaj la loĝdenso rezulte po 12 loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. La provinco nomatas laŭ la historia urbo Ŝabua, sed la administra centro de la teritorio estas la nuntempe pli granda urbo 'Atak.

Kategorio:Provincoj de Jemeno
Maebaŝi

**Maebaŝi** (前橋市 [maebaŝi-ŝi]) estas la ĉefurbo de Gubernio Gunma sur la insulo Honŝu, Japanio. La urbo havas areon de 241,22&nbsp;km² kaj meze de 2008 pli ol 317 000 loĝantojn. La urbo situas ĉe la piedo de la 1828-metroj alta monto Akagi (赤城山 [Akagi-jama]/[Akagi-san]). La rivero *Tone* trairas la okcidentan parton de la urbo.

Maebaŝi estas la centro de la silka industrio.

## Eduksistemo
* Gumna-Universitato

## Sportoj
* The Spa Kusatsu Gunma

## Naskiĝis en Maebaŝi 
* Sata Geniĉiro (佐田 玄一郎 [Sata Gen-iĉirō]), politikisto.
* Hagiŭara Sakutaro (萩原 朔太郎 [Hagiŭara Sakutarō]), poeto kaj verkisto.
* Tanaka Acuko (田中 敦子 [Tanaka Acuko]), animea voĉaktoro.
* Fukuŝima Hirokazu (福島 弘和 [Fukuŝima Hirokazu]), Komponisto kaj hobojisto.
* Nigo (ニゴー [Nigō]) (23-an de decembro 1970), modofasonisto kaj muzikproduktisto.

## Najbaraj urboj 
* Takasaki
* Isesaki
* Kirju
* Ŝibukaŭa

## Ĝemelurboj 
La ĝemelurboj de Maebaŝi estas:

*  Orvieto, Italio
*  Birmingham, Alabamo, Usono
*  Menasha, Viskonsino, Usono

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo de Maebaŝi
*  Anglalingva parto de la retejo de Maebaŝi 

Koordinatoj:

Kategorio:Urboj de Gubernio Gunma
Muelilo (ritma figuro)

**Muelilo** estas aparta fraptekniko por la frapinstrumentaro. Ĝi estas kombinaĵo el duoblaj frapoj en diversaj tempoj. Ĝi estas unu el la frapinstrumentaraj rudimentaĵoj, 

Tradicie oni komencas la muelilon malrapide kaj pliigas iom post iom la tempon ĝis la supro, por poste reiri al la ekirtempo.

## Vidu ankaŭ 
* kirlo

Kategorio:Frapinstrumentaro
Michele Bachmann

**Michele Marie BACHMANN** (pron. miŜEL BAKman = /mɪˈʃɛl ˈbɑːkmən/; n. la 6-an de aprilo, 1956) estas usona respublikana politikisto, reprezentanta (ekde 2007) la 6-an distrikton de Minesoto (rekte norde de la subŝtataj ĉefurboj Mineapolo kaj S-ta Paŭlo) en la usona Domo de Reprezentantoj. Ŝi estas subtenanto de la Tea Partio kaj unu el la fondintoj de la Tepartia *Caucus* en la Domo de Reprezentantoj. Ŝi kampanjis de junio 2011 ĝis januaro 2012 celante nomumiĝi kiel la Respublikana kandidato por la usona Prezidenteco, sed rezignis pri la kampanjo post malsukceso en la lokaj partiaj kunsidoj en Iovao.

Ŝi naskiĝis (laŭnome Michele Marie Amble) en Waterloo, Iovao. La gepatroj, David John Amble kaj Arlene Jean (Johnson) Amble, estis religie luteranoj, politike demokratoj, kaj etne norvegoj. La familio translokiĝis al Minesoto kiam Michele Bachmann havis 13 jarojn. Post la mezlerneja diplomiĝo en 1974, ŝi laboris dum iom da tempo ĉe kibuco en Israelo antaŭ ol ekstudenti en ŝtata universitato Winona. Ŝi ricevis bakalaŭran gradon en 1978, kaj ekstudis en la jura lernejo de Universitato Oral Roberts, kie ŝi akiris juran diplomon (grado Juris Doctor) en 1986, kaj en 1988 ŝi ricevis pluan grado LL.B. pri imposta juro de jura altlernejo William kaj Mary. Ŝi laboris de 1988 ĝis 1993 por la usona imposta instanco IRS.

En 1978 ŝi kaj Marcus Bachmann geedziĝis. Li estis studento pri psiĥoterapio, nun doktoro pri tio, kaj ili kune posedas konsilan firmaon. Ges-roj Bachmann laboris por la kampanjo de Jimmy Carter en 1976, sed pro diversaj influoj ili respublikaniĝis ĉ. 1978-1980 kaj laboris por la prezidenta kampanjo de Ronald Reagan en 1980. Ili estis aktivaj ankaŭ en protestoj kontraŭ abortigado.

Ŝi servis en la Minesota Senato 2001-2007 kaj en la usona Domo de Reprezentantoj de 2007 ĝis nun.

Kategorio:Dekstra ekstremismo en Usono
Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Minesoto
Gretsch

**Gretsch** estas entrepreno, kiu produktas akustikajn kaj elektrajn gitarojn same kiel frapinstrumentarojn. Ĝin fondis en 1883 enmigrinto Friedrich Gretsch el Mannheim en Broklino kaj estis ekde tiam escepte la jarojn 1967 ĝis 1985, kiel ero de Baldwin Piano Company, en la manoj de la familio – trans entute kvin generacioj. Ekde 2002 Fender kontrolas la produktadon kaj disvendadon de la gitaroj, kaj Kaman Music Corporation transprenis la fakon frapinstrumentaroj. Familio Gretsch tamen ankoraŭ tenas „Gretsch Guitars“.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo
* Gitaroj de Gretsch
* Farpinstrumentaroj de Gretsch

Kategorio:Muzikinstrumentaj firmaoj
Kategorio:Frapinstrumentaro
4149 Harrison

'*4149 *Harrison''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita muzikisto George Harrison (1943–2001).

La asteroidoj 4147 ĝis 4150 (ĉiuj malkovritaj elde Anderson Mesa) estas dediĉitaj al la kvar britaj muzikistoj John Lennon, Paul McCartney, George Harrison kaj Ringo Starr, kiuj, inter 1962 kaj 1970, formis la rokgrupon "The Beatles".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Brian A. Skiff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Kirlo (tamburtekniko)

**Kirlo** estas je la ludo de tamburo figuro, je kiu multaj unuopaj frapoj tiel rapide sekvas unu la alian, ke oni jam ne perceptas ilin kiel unuopaj frapoj, sed kiel daŭra, egala bruo.

La klasika kirlotekniko konsistas el sinsekvo de maldekstraj kaj dekstraj duoblofrapoj, je kiuj oni pokaze aktive kondukas la unuan frapon kaj poste repremas la bastoneton reen risortantan de la felo al dua frapo. Ĉi tiun teknikon foje oni ankaŭ nomas muelilo.

Krom ĉi tiu duoblofrapa kirlon ekzistas depende de muzikstilo kaj uzata tamburo kromaj kirloteknikoj, ekz. la unuopfrapa kirlo (ekz. je timbalo) aŭ premkirlo (ekz. je klasika tambureto).

En la notacio la unuopaj frapoj de kirlo estas notitaj aŭ rekte, kutime kiel 32-onoj, aŭ kiel trilo aŭ tremsono.

## Vidu ankaŭ 
* Rudimento

Kategorio:Frapinstrumentaro
Gone to Earth (filmo)

***Gone to Earth*** estas brita drama filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Michael Powell kaj Emeric Pressburger. *Gone to Earth* estis originale filmita en la angla lingvo kaj inspirita de la samnoma romano fare de Mary Webb en 1917 : juna Hazel Woodus, iom sovaĝa, estas amindumata de du malsamaj homoj.

En la filmo interalie aperas la aktoroj Jennifer Jones, David Farrar, Cyril Cusack.

La filmo entute daŭras 110 minutojn.

## Eksteraj ligiloj 
**Gone to Earth* ĉe IMDb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1950
Kategorio:Filmoj de Powell kaj Pressburger
Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Auswil

**Auswil** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 650 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Auswil situas en la Svisa Mezlando proksimume 10 kilometrojn sude de la urbo Langenthal. La komunumo Auswil konsistas el la vilaĝoj Oberauswil, Unterauswil, Hermandingen, Aerbolligen kaj Rohrbachberg. En sudo la komunuma teritorio etendiĝas ĝis al la bordo de la rivero Langete.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,65 km², de kiuj 11,4% estas kovritaj de arbaro, 82,6% servas por agrikulturo kaj 4,95% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Auswil limas en nordo al Madiswil, en oriento al Gondiswil, en sudo al Huttwil, kaj en okcidento al Rohrbach. Auswil ne disponas pri konekto al la publika transportreto.

## Trafiko 
Auswil situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per flanka vojo de Rohrbach. Auswil ne disponas pri konekto al la publika transportreto. La stacidomo de Rohrbach ĉe la fervojlinio Langenthal al Huttwil tamen troviĝas en distanco de nur 1 km de la komunumocentro de Auswil.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Auswil datiĝas el la jaro 855 kiel *Ouvistwilare*. La mezepoka Burgo Rohrbachberg, kiu estis en la 12-a jarcento posedaĵo de kiburgaj vasaloj, en la jaroj 1318 kaj 1323 estis detruita de bernanoj. Ĝis en la 19-a jarcento, kiam la komunumo sendependiĝis Auswil apartenis al la komunumo Rohrbach, al kies paroĥo ĝi eklezie ankoraŭ apartenas. Kiel Rohrbach Auswil apartenis dum mezepoko al la Monaĥejo Sankt-Galo. En la jaro 1504 ĝi kun Rohrbach estis vendita al la urbo Berno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Auswil

## Bildoj 

Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 014.JPG|Gastejo Rössli en Auswil
Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 024.JPG|Komunuma domo
Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 012.JPG|Grejnejo apud gastejo Rössli Auswil
Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 003.JPG|La vilaĝeto Hermandingen
Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 026.JPG|Vilaĝeniro de Aerbollingen
Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 034.JPG|Historia Grejnejo en Aerbollingen
Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 047.JPG|Aerbollingen
Roschbach

**Roschbach** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* Roschbach (Weinstrasse) estas komunumo de la distrikto Südliche Weinstraße en Rejnlando-Palatinato en Germanio.

* Roschbach (Madiswil) estas vilaĝo de la komunumo Madiswil de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno en Svislando.
Madiswil

**Madiswil** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2216 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Madiswil situas en la Svisa Mezlando ĉe la bordo de la rivero Langete proksimume 8 kilometrojn sude de la urbo Langenthal. La komunumo konsistas el la vilaĝo Madiswil kaj la setlejoj Bisegg, Mättenbach, Wyssbach, Ghürn, Rüppiswil, Roschbach kaj Hochrüti, kaj ekde la 1-a de januaro 2011 ankaŭ la vilaĝoj kaj iamaj komunumoj Kleindietwil kun la vilaĝetoj Dietwylschynen kaj Weinstegen, kaj Leimiswil.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 23,18 km², de kiuj 29,8% estas kovritaj de arbaro, 62,8% servas por agrikulturo kaj 7,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Madiswil limas en nordo al Lotzwil, en nordnordoriento al Busswil ĉe Melchnau, en nordoriento al Melchnau, en oriento al Reisiswil, en orientsudoriento al Gondiswil, en sudoriento al Auswil, en sudsudoriento al Rohrbach, en sudo al Rohrbachgraben, en sudsudokcidento al Ursenbach, en sudoriento al Ochlenberg, kaj en nordokcidento al Rütschelen.

## Trafiko 
Tra la komunumo Madiswil kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 244 de Langenthal la Huttwil. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per stacidomo ĉe la fervojlinio de Langenthal al Willisau.

## Historio 
La unua dokukmenta mencio de Madiswil datiĝas el la jaro 795 kiel *Madalestwilare*, kiam iu Heribold donacis siajn bienojn al la preĝejo de Rohrbach. En mezepoko la Monaĥejo Sankt-Galo, la Monaĥejo Sankt-Johannsen kaj la Monaĥejo Sankt-Urban estis bienposedantoj en Madiswil. La alta jurisdikcio apartenis al la kiburgo kampargrafejo Burgonjo, kiu en la jaro 1406 fariĝis havaĵo de la urbo Berno. En la jaro 1480 atribuis Madiswil al sia kamparvoktejo Aarwangen. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Madiswil apartenis al la helveta distrikto Langenthal. Ek de 1803 ĝis formas parto de la distrikto Aarwangen, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2010 estis atribuita al la administra distrikto Supra Argovio. La 1-a de januaro 2007 la iama komunumo Gutenburg estis integrita al Madiswil.  Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la iamaj komunumoj Leimiswil kaj Kleindietwil estis integritaj al Madiswil.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Madiswil (stacidomo)
* Kleindietwil (stacidomo)
* Lindenholz (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Madiswil

## Bildoj 

Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 385.JPG|Vilaĝeniro
Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 395.JPG|Paroĥa domo Madiswil
Dosiero:Madiswil Reformierte Kirche 03.jpg|Reformita preĝejo de Madiswil
Dosiero:Madiswil Reformierte Kirche 06.jpg|La preĝejo de interne
Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 392.JPG|Historia grejnejo apud la preĝejo de Madiswil
Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 355.JPG|Weinstegen
Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 375.JPG|Grejnejo en Kleindietwil
La Béroche

eta|775px|center|Panoramo de la regiono La Béroche, vidita de la svisa komunumo Provenco

**La Béroche** estas regiono, kiu situas ĉe la nord-okcidenta bordo de la Lago de Neŭŝatelo en la distrikto de Boudry inter la urboj Neŭŝatelo kaj Yverdon-les-Bains.

## Geografio 
La Béroche situas en la kantonoj Neŭŝatelo kaj Vaŭdo. Ĝi entendiĝas de la kresto de la suda ĉeno de Neŭŝatela Ĵuraso en nordo ĝis al la bordo de la lago en sudo. Al la regiono apartenas la komunumoj Saint-Aubin-Sauges, Gorgier (Chez-le-Bart), Vaumarcus (Vernéaz), Montalchez kaj Fresens en Kantono Neŭŝatelo kaj Provence en Kantono Vaŭdo. En ĉi tiu regiono troviĝas ĉefe arbaroj, kampoj, vitejoj kaj setlejoj. En La Béroche vivas proksimume 4700 loĝantojn.

## Historio 
La nomo *La Béroche* deduktiĝas de la latina vorto *parochia* kaj signifas en Esperanto *paroĥo*. La regiono kongruas kun la iama paroĥo, kiu konsistis el la supre menciitaj vilaĝoj. Kun la escepto de Vaumarcus kaj Provence, la vilaĝoj de la paroĥo kaj regiono La Béroche apartenis al la mezepoka Senjorujo Gorgier.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Regionoj de Svislando
Kategorio:Kantono Neŭŝatelo
Kategorio:Kantono Vaŭdo
Guilt Is My Shadow

***Guilt Is My Shadow*** ("Kulpeco estas mia ombro") estas brita drama filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Roy Kellino. *Guilt Is My Shadow* estis originale filmita en la angla lingvo kaj temas pri virino turmentita de ŝia propra konscienco, post kiam ŝi murdis homon kaj kaŝis lian korpon.

En la filmo interalie aperas la aktoroj Elizabeth Sellars, Patrick Holt, Peter Reynolds.

La filmo entute daŭras 86 minutojn.

## Rolularo 
* Elizabeth Sellars - Linda
* Patrick Holt - Kit
* Peter Reynolds - Jamie
* Lana Morris - Betty
* Avice Landone - Eva
* Lawrence O'Madden - Tom
* Wensley Pithey - Tillingham
* Esma Cannon - Peggy
* Aubrey Woods - Doktoro
* Willoughby Gray - Detektivo

## Eksteraj ligiloj 
**Guilt Is My Shadow* ĉe IMDb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1950
Kategorio:Filmoj de Roy Kellino
Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
30 Seconds to Mars

**30 Seconds to Mars** estas rokbando, fondita en 1998 en Los Angeles. Ĝia membro estas aktoro Jared Leto, kiu estas kantisto, gitaristo kaj kantoteksta verkisto de grupo.

Ĝin fondis Jared kaj lia frato Shannon en 1998, komence kiel familia entrepreno. Ili sukcesegis en 2002, kiam aperis la unua albumo, *30 Seconds to Mars*.

La dua albumo aperis en 2005, *A Beautiful Lie*. Ĉar iliaj kantoj trafiltriĝis al la interreto, oni aldonus du bonusajn kantojn al la originala 10 (*Battle Of One* kaj *Hunter*). Ili enmetis "orajn biletojn" en kelkajn albumojn, kies posedanto rajtis senpagan eniron al iu ajn koncerto de la bando kaj rajtis eĉ viziti malantaŭ la scenejon.

Ili mem verkas la kantojn, laŭ personaj spertoj kaj travivaĵoj. Ili ne vivtenas sin per la muzikumado, tiel povas simple ĝui la muzikon.

## Membroj 
* Jared Leto – kanto, gitaro
* Shannon Leto – drumo
* Tomo Miličević – gitaro, klavinstrumento, basgitaro

### Pli fruaj membroj 
* Matt Wachter – basgitaro
* Solon Bixler – gitaro
* Kevin Drake – gitaro

## Albumoj 
* 2002 - *30 Seconds to Mars*
* 2005 - *A Beautiful Lie*
* 2009 - *This Is War*
* 2013 - *Love, Lust, Faith and Dreams*
* 2018 - *America*
* 2023 - ''It's the End of the World but It's a Beautiful Day*

## Turneoj 
* 2006 - *Forever Night, Never Day*
* 2006 - *Welcome to the Universe Tour*
* 2007 - *A Beautiful Lie World Tour*
* 2008 - *A Beautiful Lie European Tour*
* 2010 - *Into The Wild*
* 2011 - *Closer To The Edge''

Kategorio:Usonaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1998
Nombra akso

**Nombra akso** (aŭ **nombrakso**, **nombra linio**) estas rekto, sur kiu oni difinis direkton (nomatan *la pozitiva direkto*), punkton *origino* O, respondan al 0 (nulo) kaj la *skalon* (kutime indikatan per alia punkto responda al la pozicio de 1).

Sekve de tio al ĉiu reelo r respondas ekzakte unu punkto P de la akso, tia ke la vektoro OP estas direktita laŭ la pozitiva direkto, se r>0, en la kontraŭa direkto, se r, aŭ estas la punkto O, se r=0; kaj la longo de la vektoro estas la absoluta valoro |r|.

[frame|center|**Nombra akso** kun aparte indikitaj nombroj [e (matematiko)|e, π kaj \sqrt{2} (kvadrata radiko de 2)]]

La nombran akson oni ofte uzas por bildigi la aron de ĉiuj reeloj \mathbb{R} kaj por desegni grafikaĵojn de funkcioj. Oni ankaŭ bildigas intervalojn per rektosegmentoj de la nombrakso.

Kategorio:Rudimenta matematiko
János Garay

**János GARAY** [jAnoŝ garai] (hungare *Garay János*) estis hungara poeto, verkisto kaj ĵurnalisto.
eta|220px|Skulptaĵo pri János Garay
eta|220px|Memortabulo pri Garay
Li naskiĝis la 10-an de oktobro 1812 en Szekszárd. Li mortis la 5-an de novembro 1853 en Pest (urbo).

## Biografio 
Li frekventis lernejojn komence en Szekszárd, fine en Pécs. Ekde 1833 li havis postenon en revuo, kie estis legeblaj liaj ĉiuspecaj skribaĵoj. Post 3 jaroj li edziĝis, poste denove en 1837. Ekde 1839 li ĵurnalistadis en Pest. Post la hungara revolucio en 1848 li malsaniĝis kaj ne plu laboris. Li estis membro de Societo Kisfaludy.

## Verkoj (elekto) 
* 2 tradukitaj teatraĵoj el la francaj lingvoj
* *Árbócz* Masto, teatraĵo, 1837
* *Bátori Erzsébet* (Erzsébet Bátori), historia teatraĵo, 1840
* *Garay János versei* (Poemoj de Garay), 1843
* *Ujabb versei 1843–1847* (pli novaj poemoj), 1848
* *Összes költeményei* (ĉiuj poemoj), 1854, 1860
* *Garay János összes munkái* (plenaj verkoj de Garay) 1887

## Memorigiloj 
* Memortabuloj en Fót kaj en Szekszárd
* Skulptaĵo en Szekszárd
* Strato en Makó

## Tradukfonto 
Garay
Garay
Garay
Garay
József Gvadányi

Grafo **József GVADÁNYI** [jOĵef gvadAnji] (hungare *Gvadányi József*) estis hungara verkisto kaj poeto.
eta|240px|József Gvadányi
Li naskiĝis la 16-an de oktobro 1725 en Rudabánya. Li mortis la 21-an de decembro 1801 en **Szakolca** [sakolca] (nun Skalica, Slovakio).

## Biografio 
Li eminente frekventis lernejojn en Eger, poste laŭ la familia kutimo li iĝis soldato. Li batalis en Ĉeĥio kaj Italio, poste li estis militkaptito (ne longe) en Francio. Hejmenveninta li havis la rangon kapitano. En 1752 li edziĝis. En 1783 li ricevis la rangon generalo, poste li estis emerito. En 1785 li denove edziĝis kaj okupiĝis pri literaturo.

## Verkoj (elekto) 
* debuta poemo en 1765
* *A nemes magyar dámákhoz és kisasszonyokhoz szólló versek...* (Poemoj al nobelaj damoj kaj fraŭlinoj), 1790
* *Tizenkettődik Károly...* (Karolo la 12-a), prozo, 1792
* *Unalmas órákban...* (En enuaj horoj), poemoj, 1795
* *Verses levelezés* (Poemaj leteroj), 1798

## Memorigiloj 
* Sándor Petőfi verkis al lia memoro poemon en 1845
* memortabulo de 1887 en *Szakolca*
* strato en Zugló

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Gvadányi
Gvadányi
Premier Drums

**Premier Percussion** estas angla produktanto de frapinstrumentaroj kaj perkutinstrumentoj. En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj Premier sukcesis kaj famis ĉefe sur la kampo de rokmuziko kiel produktanto de altvaloraj frapinstrumentaroj. La etikedo estis tiutempe la plejofte ludata post Ludwig.

## Famaj uzantoj de Premier 
* Phil Collins - (Genesis)
* Keith Moon - (The Who)
* Nicko McBrain - (Iron Maiden)
* Charlie Morgan - (Elton John)
* Phil Selway - (Radiohead)
* Tommy Portimo - (Sonata Arctica)
* Mike Chiplin
* Ringo Starr - (The Beatles (bis 1963))
* Carl Palmer - (Emerson, Lake and Palmer, Asia)
* Nick Mason - (Pink Floyd)
* Matt Helders - (Arctic Monkeys)

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de premier-percussion.com
* Informoj pri malnovaj frapinstrumentaroj de Premier ĉe vintprem.moonfruit.com  

Kategorio:Frapinstrumentaro
Kategorio:Muzikinstrumentaj firmaoj
Paavo Väyrynen

**Paavo Matti VÄYRYNEN** (naskiĝis la  en Kampara komunumo de Kemi, nuntempe Keminmaa) estas finna politikisto de la politika partio Finnlanda Centro.

## Kariero 
Li estas eksa prezidanto de ĉi tiu partio. En prezidentelekto en la jaro 1988, li ricevis dualoke plejajn voĉojn kaj en prezidentelekto en la jaroj 1994 kaj 2012 trialoke plejajn voĉojn. Li estis la unuan fojon membro de finna parlamento, kiam li havis nur 23 jarojn. Li estis lerneja ministro en la jaroj 1975-1976, laborpotenca ministro en la jaroj 1976-1977, ministro de eksteraj rilatoj en la jaroj 1977-1982, 1983-1987, 1991-1993 kaj ministro de ekstera komerco en la jaroj 2007-2011.

Paavo Väyrynen proponis, ke Norlandoj kaj Britio prenas komunan monon.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()

Kategorio:Finnaj politikistoj
Géza Gyóni

**Géza Gyóni** [gEza djOni], (hungare *Gyóni Géza*) estis hungara poeto.

Li naskiĝis, kiel **Áchim Géza** la 25-an de junio 1884 en tiama vilaĝo **Gyón**, kiu nun estas apartenaĵo de Dabas. Li mortis la 25-an de junio 1917 en Krasnojarsko, Rusio).

## Biografio 
Li frekventis lernejojn en Szarvas kaj en Békéscsaba. Li ekhavis postenon en Gyón en 1904. Inter 1906-1908 li plulernis en Budapeŝto, poste li ĵurnaladis en diversaj urboj. Dum la 1-a mondmilito li batalis en Przemyśl, poste li estis militkaptito. Li neniam revenis al la hejmlando.

## Verkoj (elekto) 
* *Versek* (Poemoj), 1904
* *Lengyel mezőkön...* (El polaj kampoj), poemoj, 1914-1915
* *Rabságban* (En mallibero), poemoj, 1919
* *Összes versei* (Ĉiuj poemoj), 1941
* *Az Élet szeretője* (Amanto de la Vivo) poemoj, 1984
* *Versek magyar eredetiben...*' (Poemoj en hungare kaj tradukitaj en angle, germane, itale, rumane, slovake kaj pole), 2010

## Memorigiloj 
* skulptaĵo en Sopron

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Gyóni
Kanstancin Veranicin

**Kanstancin Veranicin** (beloruse - Канстанцін Вераніцын) n. 13-an de junio 1834, vilaĝo Astraŭljani, apud Vicebsk - m. 1903, Sankt-Peterburgo) - partoprenanto de literatura vivo en Belorusio dum 19-a jarcento, unu el kunfondantoj de moderna belorusa literaturo. Aŭtoro de satira poemo "Taraso sur Parnaso".

## Biografio 
Devenis el servutuloj. Komence, lia familinomo estis Vasiljev. Ricevis en la jaro 1851 liberecon, li translokiĝis en urbo, kaj prenis al si familinomon Wieranicyn.

Studis en Haradoka paroĥa lernejo, Vicebska gimnazio (1845-1852) kaj Peterburga ĥirurga akademio (1852-1854), el kiu li estis forigita, sed ĉi tiu ne haltigis lin. En la jaro 1854 li brile finis en terkulturada instituto en urbeto Hori-Horki, verkinte disertacion "Pri belorusa ekonomio". Dum 1863-74 vivis kaj laboris en Sankt-Peterburgo, kaj en 1874-79 instruadis en Maladzeĉna instruista lernejo, de la jaro 1880 laboris en Sankt-Peterburgo en Ministerio pri vojkomunikado.

Al li oni atribuas du anonimajn poemojn: "Taraso sur Parnaso" (1855) kaj "Du djabloj" (1860).

En la jaro 2001 en Astraŭljanu kaj urbo Haradok estis establitaj memoraj signoj en honoro de poemo "Taraso sur Parnaso" kaj ĝia ebla aŭtoro.

## Literaturo 
* Лазарчук М. Станаўленне беларускай паэмы. - Мн., 1968;
* Кісялёў Г. Пошукі імя. - Мн., 1978;
* Скалабан В. Новыя матэрыялы з гісторыі беларускай літаратуры XIX ст. //Шляхам гадоў. Мн., 1990. (Вып. 1);
* Кісялеў Г. Віцебск Канстснціна Вераніцына //Віцебскі сшытак. 1997. №3;
* Хаўстовіч М. Вераніцын ці Вуль? // XIX стагоддзе: Навук.-літ. альманах. Мн., 2000. Кн. 2.
* Брыль А. Некралог Канстанціна Вераніцына ў газеце «Новое время» // Роднае Слова. — № 12. — 2019. — С. 23.

Kategorio:Belorusaj verkistoj
Kategorio:Belorusaj poetoj
Jan Barszczewski

**Jan BARSZCZEWSKI** (n. ĉ. 1794, vilaĝo Murahi, apud Polack - m. 12-an de aprilo 1851, urbo Ĉudnov, Ukrainio) - pola kaj belorusa verkisto.

## Biografio 
[eta|Libro de Jan Barszczewski/Barščeŭski el 1911, presita per [Łacinka]]
Studis en Polacka jezuita lernejo. Post forveturo en Sankt-Peterburg, fondis rondeton de homoj, devenitaj el Belorusio. Laboris kiel repetitoro, guvernisto, servis en mara departamento.

Unuan verkon - versaron "Knabino" (1809) li verkis dum studado en polacka jezuita lernejo. Lia poemo "Zono de Venero" ne konserviĝis. Plejparte, liaj verkoj estis verkitaj pole, sed en ili la verkisto uzis belorusajn legendojn, folklorajn temojn, bildojn ("Du betuloj", "Tumuloj" kaj aliaj). Inter liaj beloruslingvaj verkoj estas "Knabino", "Vodko", "Ribelo de kamparuloj". Dum la jaroj 1844-1846 estis eldonitaj kvar volumoj de liaj plej gravaj verkoj "Nobelo Zavalnja, aŭ Belorusio en fantastikaj rakontoj".

Kategorio:Belorusaj verkistoj
Kategorio:Belorusaj poetoj
Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj poetoj
Sonor

[eta|[Knartamburo de Sonor]]
**Sonor** estas germana entrepreno, kiu produktas frapinstrumentojn, frapinstrumentarojn kaj perkutinstrumetojn por armemuziko, klasika, ĵaza, roka kaj popa muzikoj. Krome ĝi produktas konvenajn akcesoraĵojn. La nocio *sonor* devenas el la latina lingvo kaj signifas *profunda* kaj *sonora*.

## Apartaj atingaĵoj kaj inventoj je la frapinstrumentaro 
* 1900 – Unua pedalmartelo tutmonde
* 1935 – Unua duobla pedalmartelo tutmonde
* 1930 – Knartamburo kun 3-obla tapiŝforlevilo
* 1935 – Unua ĉarlestono kun pedalo
* 1955 – Unua frapinstrumentaro kun koncertotamoj
* 1973 – Champion-Serie: frapinstrumentaro el palisandro
* 1980 – Unua unkolona pedalo
* 1988 – Knartamburo el sonorilbronzo (per 15 kg plej malpeza knartamburo de la mondo)

## Famaj uzantoj de Sonor 
* Mikkey Dee (Motörhead)
* Jack DeJohnette
* Nicko McBrain (Iron Maiden) bis 1993
* Phil Rudd (AC/DC)
* Christoph Schneider (Rammstein)

Kategorio:Muzikinstrumentaj firmaoj
Kategorio:Frapinstrumentaro
Joe LaBarbera

**Joseph James LABARBERA** (* 22-an de februaro 1948 en Mount Morris en Novjorkio) estas a ĵaza frapinstrumentisto kaj komponisto, fama kiel membro de la lasta triopo de Bill Evans.

## Vivo 
Joe LaBarbera estas la pli juna frato de saksofonisto Pat LaBarbera kaj de trumpetisto kaj aranĝisto John LaBarbera. Li lernis de sia patro ludadon de frapinstrumentaro, klarneto kaj saksofono, muzikis en la familia bando kaj studis ekde 1966 du jarojn ĉe Konservatorio Berklee je Bostono ĉe Alan Dawson, Charlie Mariano, John LaPorta kaj Herb Pomeroy. Post tio li ludis du jarojn en armebando en Fort Dix, Nov-Ĵerzejo. Dum la 1970-aj jaroj li muzikis kun Gap Mangione (1970), en la kvaropo de Chuck Mangione (kun interrompoj ekde 1972 ĝis 1979) kaj ekde 1971 ĝis 1973 ĉe Woody Herman. Kiel liberprofesiulo li laboris en Novjorko i.a. kun Phil Woods, Art Farmer, Jim Hall, Gary Burton, Art Pepper, John Scofield, Bob Brookmeyer kaj Toots Thielemans. En 1979 aperis lia unua muzikalbumo je propra nomo („Coincidence“). Ekde 1978 li estis du jarojn kun basisto Marc Johnson en la lasta triopo de Bill Evans. Post tio li muzikis en la 1980-aj jaroj i.a. kun kantisto Tony Bennett (dum 12 jaroj), Jim Hall, Phil Woods, Conte Candoli, kaj Scott Hamilton. Ekde 1986 li instruis ĉe la Ŝtata Universitato je Arizono kaj ekde 1993 ĉe la Kalifornia Instituto de la Artoj en Valencia ĉe Los-Anĝeleso (kie li loĝas ekde 1987), sed li ankaŭ instruis ĉe multaj aliaj lernejoj kaj en la kurso „Bud Shank Jazz Workshop“ en Port Townsend en Vaŝingtonio. Li muzikis ekde komence de la 1990-aj jaroj kun propra kvinopo kaj ekz.kun Billie Mays, Randy Brecker, [ddie Daniels, Alan Broadbent, Kenny Wheeler, la bando *Baseline* (kun John Abercrombie kaj Hein van de Geyn), Bud Shank (koncertvojaĝo en Sudameriko), Lee Konitz (koncertvojaĝo en Japanujo), Diane Schuur, kun la WDR Big Band kaj kun sia frato Pat en la bando J.M.O.G.

En 1999 li fondis kun Tom Warrington, Larry Koonse kaj Clay Jenkins la diskeldonejon „Jazz Compass“, kie ankaŭ aperis lia unua sonregistraĵo je propra nomo („The Joe LaBarbera Quintet Live“).

## Literaturo 
* M. Kunzler „Jazz Lexikon“. Rowohlt

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri LaBarbera ĉe drummerworld.com
* Biografio kun ligilo al intervjuo
* Intervjuo kun Jason West 2001 
* Diskeldonejo de LaBarbera 

Kategorio:Ĵazaj frapinstrumentistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Vikencij Ravinski

**Vikencij Ravinski** (1786 Smolenska gubernio - 1855) - belorusa poeto, dramisto. Plej ebla aŭtoro de anonima poemo "Eneido desubflanko"

## Biografio 
Devenis de nobela familio. Militservis, partoprenis en militkompanioj kontraŭ Napoleono. En la jaro 1816 emeritiĝis en rango de kolonelo. Edziĝis kun Praskovja Rimskaja-Korsakova, havis 4 filojn kaj 6 filinojn.

De la jaro 1826 je civila servo en Orenburga gubernio. Vivis en Ufa, Penza (1828-1832), Kostroma (1832-1833).

Regulan edukadon ne havis, studis memstare, scipovis francan kaj germanan lingvojn, interesiĝis pri historio kaj literaturo.

## Verkoj 
Literatursciencisto atribuas al li verkon de beloruslingva anonima poemo "Eneido desubflanko".

Aŭtoro de versa komedio "Kontraŭvola edziĝo", satiro kontraŭ Arakĉeev "Granda viro de subordigo", versoj en kiaj estis primokitaj moroj de bienistoj, ridindaj epizodoj de bienista vivo. Ĝiaj tekstoj ĝis nun ne konserviĝis.

## Literaturo 
* Кісялёў Г. Загадка беларускай "Энеіды" - Мн., 1971;
* Кісялёў Г. Слядамі "Энеіды"//Полымя. 1996. №10;
* Кісялёў Гю Равінскі//Беларуская энцыклапедыя. Т. 13 - Мн., 2001;
* Разыскивается классик... :историко-литературная дилогия/киселёв Г. В. - Мн., С. 171-222.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1786
Kategorio:Mortintoj en 1855
Kategorio:Belorusaj poetoj
Kategorio:Rusaj poetoj
Salala

**Salala** povas esti:
*Salalo, arabe **صلالة‎‎**, latinliterigite *Salala* laŭ *Ṣalālah*, urbo en Omano
*Distrikto Salala, en Liberio
*Salala (Barato), vilaĝo en Jalandhar, Barato
*Salala (regiono Bong), urbo en Liberio
*Salala, montara kresto ĉe la afganistana-pakistana limregiono
Martirpalmo

[eta|Francesco del Cossa: Sankta [Lucia el Sirakuzo kun la martirpalmo.]]
**Martirpalmo** estas folio de palmo aŭ, pli ĝenerale arekaca folio, intencita en kristanaj medioj kiel simbolo de venko per martiriĝo, kutime vidigita en mano aŭ en la personaĵaro de la sanktulo, kiu suferis martirkondamnon pro sia kredo kaj rifuzo apostati.

Tiu speco de arbaro kreskas precipe en Mezoriento ĝuste kie oni komencis ligi la palmofolion al la precipa karakterizo de la sanktulo kultata, nome la martiriĝo. Antropologoj opinias, ke la origino de tiu ligo troviĝas en la fakto ke ĝia robusta kaj svelta alto kuminas per fortaj foliaj kvastoj laŭ radioj dismetitaj kiel la sunradioj; oni imagadis ke la arbo, florante kaj generante fruktojn, kaj do semojn, eniras en la morton: la ligo kun la martiriĝo estas, do, ŝuldata al *simbologio de ofero*. el mortiĝo por generi kaj folia kvasto al ofero kaj gloro kun sufero kaj venko, la paŝo estis spontanea.

La palmo de la diino Viktorio estis ikonografio naskiĝinta dum la romia epoko. En la kristana kulturo ĝi trovis ligon kun la kristana martiriĝo ankaŭ pro la fakto ke pasaĵoj de la Psalmaro kantas *“kiel floros la palmo tiel floros la justulo”*: palmo fakte produktas florantaĵon kiam ĝi *ŝajnas* jam morta same kiel la martiroj havas sian rekompenson post la morto, en Paradizo.

Ĝia signifo estas tiu de la venko, de la renaskiĝo kaj de la senmorteco. Ĝi kunligiĝas ankaŭ kun la fenikso (birdo)

En la Palmofesto, ĝuste dirita “dimanĉo de la palmoj” la simbologio resendas al la triumfa eniro de Jesuo en Jerusalemon priskribita en la Evangelio laŭ Johano (12, 13): en tiu kazo la liturgio antaŭfigurigas la Resurekton nome la venko post la morto. Tiu apliko al Jesuo jam aperis en la Apokalipso de Johano (7,9).

En la antikva kristana arto la palmo estas pentrita aŭ skulptita kun la sama ofteco de la Ankro (ŝipo) kaj de la kolombo. La martirpalmo, fakte, ornamas tombajn epigrafojn, sarkografojn, slabojn kaj blazonojn, ofte kunigita kun monogramo de Kristo.

Image: Araldiz_Manno_280.png|du palmoj enmetitaj en krono.
Image: Wappen Hallwil.svg|palmo (*palmoplanto*) perore 'fruktita'.
Image: HRT-castelobranco.png|krono trapikita per glavo kaj palmo
Image: Breitensee.PNG|Sankta Laŭrenco kun palmo kaj kradronstilo.
Dosiero:Correggio 027.jpg|Correggio Sankta Katarina el Aleksandrio kun martirpalmo (Nacia Galerio de Londono)

## Bibliografio 
* Gerd Heinz-Mohr, *Lessico di iconografia cristiana*, Milano, 1981;
* ''La natura e i suoi simboli. Piante, fiori e animali. Dizionari dell'Arte'', Electa, Milano, 2004.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Martiriĝo kristana
* Kristana ikonografio
* Kristana simbolaro

Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Ikonogario
Tibor Gyurkovics

**Tibor GYURKOVICS** [djurkoviĉ], hungare **Gyurkovics Tibor** estis hungara poeto, dramisto kaj verkisto.

Li naskiĝis la 18-an de decembro 1931 en Budapeŝto. Li mortis la 16-an de novembro 2008 en Budapeŝto.

## Biografio 
Li frekventis gimnazion en Budapeŝto inter 1942–1948, poste li ne plu rajtis lerni en universitato pro burĝa deveno. Tamen iom poste li akiris diplomon por psikologo kaj speciala edukisto, sekve li instruis. En 1956 li partoprenis la revolucion. Poste longe laboris, kiel psikologo. Ekde 1968 jam preskaŭ konstante verkadis kaj li havis ankaŭ diversajn postenojn.

La debuta poemo aperis jam en 1946 kaj la unua poemlibro en 1961. En 1994 li ricevis premion Kossuth kaj antaŭe kaj poste diversajn premiojn. Post la morto en Mosonmagyaróvár oni zorgas pri liaj artaĵoj.

## Verkoj (elekto) 
* *Grafit* (Grafito), (1961)
* *Vaskakas* (Fero-koko), (1970)
* *Az utolsó karácsony* (La lasta Kristnasko), (1980)
* *A bíboros* (La kardinalo, 1987
* *Ötven kérdés...* (50 demandoj), 1991
* *Gyerekversek* (Poemoj por infanoj), 2001
* *Gyerekregények* (porinfanaj romanoj), 2001

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj dramistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Plenigo (muziko)

**Plenigo** signifas en improvizata muziko la ornamado de muzikpeco. Oni distingas melodiajn, harmoniajn kaj ritmajn plenigojn:
*Melodia plenigo estas mallonga variaĵo en la melodilinio, ekz. per apoĝaturoj aŭ ankaŭ per tremsono.
*Harmoniajn plenigojn oni ricevas ekz. enigante antaŭ verdire sekva maĵor-akordo la apartenan dominant-septakordon. Temas do pri variaĵo de la akompanharmonioj.
*Nur per frapinstrumentoj oni realigas ritmajn plenigojn. Ĉi tiuj estas ekz. mallonga tamburkirlo aŭ variaĵoj en la fraptekniko.

Kategorio:Muzika praktiko