open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adidovce

**Adidovce** (hungare *Agyidóc* [adjidOc]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Adidovce situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Humenné troviĝas je 16&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1543. En 1715 8, post 5 jaroj 6 familioj pagis imposton. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 231 vilaĝanoj en 31 domoj. En 1873 pro ĥolero 24 da vilaĝanoj mortis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Agyidóc 300 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Adidovce 233 homoj, (219 slovakoj).  

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Kirilo kaj Metodo

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
Pakostov

**Pakostov** (hungare *Zemplénpálhegy* [zemplEnpAlhedj], rutene *Пакостів* [pakostiv]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Pakostov situas laŭ flankovojoj. Humenné troviĝas je 25&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1567. En 1600 10, en 1715 11, post 5 jaroj 9 familioj pagis impostojn. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon unuaklasa. En 1857 lernejo ekfunkciis. En 1828 loĝis tie 272 vilaĝanoj 36 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *"Pakasztó"*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zemplénpálhegy 157 homoj, (slovakoj en majoritato, rutenoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1935 kaj ankaŭ en la sekva jaro incendioj okazis. En 2001 vivis en Pakostov 519 vilaĝanoj (500 slovakoj). 

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo de 1850

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
Myslina

**Myslina** (hungare *Mislye* [miŝje]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Myslina situas laŭ en valo, fine de sakovojo. Humenné troviĝas je 5&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1307 en latina formo *"possessionum Misle"*. Meze de la 15-a jarcento la husanoj okupis la vilaĝon. En 1598 14 familioj pagis imposton. En 1600 oni komputis tie 10 domojn, templon, paroĥon kaj lernejon. En 1715 oni komputis tie 17 familiojn. En 1828 loĝis tie 414 vilaĝanoj en 56 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Mislye 381 homoj, (slovakoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Myslina 574 vilaĝanoj (572 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Granda) de 1763

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
Hermeso Trismegisto

**Hermeso Trismegisto**, (, signifas "Hermeso la trioble granda"). "Trismegisto" estis alnomo de la egipta dio Toto, dum la romia epoko donita ankaŭ al la greka dio Hermeso. Ambaŭ estis en siaj kulturoj la dioj (interalie) de la skribo kaj de la magio.

Oni konsideris Hermeson kiel aŭtoron de multaj libroj medicinaj, astrologiaj kaj magiaj. Klemento de Aleksandrio en sia verko *Stromata* listigas 42 librojn de Hermeso kiel nemalhaveblajn por la egipta liturgia servo. Nur malmultaj el tiuj verkoj estis konservitaj. Eŭhemeranoj, nov-platonanoj kaj kristanoj supozis aŭ supozas fone de tiuj verkoj kaj ilia legendo egiptan saĝulon, kuraciston, reĝon kaj/aŭ pastron.

## Vidu ankaŭ 
* *Kybalion*

## Referencoj 
Kategorio:Filozofio
Kategorio:Egipta mitologio
Kategorio:Dioj de la helena mitologio
Kategorio:Romia mitologio
Pichne

**Pichne** (hungare *Tüskés* [tuŝkEŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Pichne situas laŭ traira flankovojo. Snina troviĝas je 6&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1312. En 1787 loĝis tie 646 vilaĝanoj, en 1828 793 vilaĝanoj en 97 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Pichnye,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tüskés 397 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Snina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Pichne 546 homoj, (353 slovakoj, 107 rutenoj, 74 ukrainoj).   

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo el la 19-a jarcento
* ortodoksa preĝejo de 1867

Kategorio:Municipoj en distrikto Snina
Kategorio:Rutenaj municipoj de distrikto Snina
Buzitka

**Buzitka,** hungare **Bozita** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.

## Geografio 
Buzitka situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Lučenec troviĝas je 10, Fiľakovo je 3&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1350 laŭ tiama hungara ortografio *"Bozyta"*. Inter 1554-1594 kaj en 1625 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. Poste la vilaĝo ne estis loĝata dum 100 jaroj. En 1828 loĝis tie 52 vilaĝanoj en 6 domoj. Dum la hungara dominado Bozita ne estis memstara vilaĝo, sed apartenaĵo de Perse. Ĝis Traktato de Trianon la domaro apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Fülek, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Bozita rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. La domaro ricevis municiporajton en 1957. Ekde 1993 Buzitka apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 529 homoj, (473 slovakoj, 45 hungaroj).

## Vidindaĵoj 
* suncentralo de 2009

## Eksteraj ligiloj 
* Buzitka sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Lučenec
Medovarce

**Medovarce,** hungare **Méznevelő,** germane **Medowaritz** [medovaric] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Medovarce situas en la plej griza parto

## Situo 
Medovarce situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Krupina troviĝas je 17&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1156 en formo *"Neulen"*. Inter 1562-1594 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En 1715 oni komputis tie 22 domojn kaj muelejon. En 1828 loĝis tie 410 vilaĝanoj en 68 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Méznevelő 312 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Ipolyság, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Medovarce 256 homoj, (235 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1836

## Eksteraj ligiloj 
* Medovarce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Bamba

dekstra|225px|Loko de _Bamba_ en Malio
**Bamba** estas urbo en Malio, en la subregiono Bourem de la Gaa Regiono. Ĝi situas ĉe la rivero Niĝero, 190 km de Timbuktuo kaj 230 km de la urbo de Gao.

La distrikto de Bamba enhavas 19 vilaĝojn kaj 7 nomadajn popolgrupojn sur areo de 8.100 kvadrataj km. En 1998, la loĝantaro de la distrikto estis ĉ. 27.000, ĉefe sogajoj, tuaregoj, bozooj.

Kategorio:Urboj de Malio
Banamba

dekstra|225px|Loko de Banamba en Malio
**Banamba** estas urbo situanta en la Koulikora Regiono (regiono Koulikoro) de Malio. Ĝi situas ĉe longitudo 7°45 (okcidente) kaj ĉe latitudo 13°5542 norde. La urbo havas ĉ. 32.000 loĝantojn.

La distrikto de Banamba havas la sekvajn komunumojn: Banamba, Ben Kaki, Boron, Duguwolowula, Kiban, Madina Sacko, Sébété, Toubacoro kaj Toukoroba.

Kategorio:Urboj de Malio
Banani

**Banani** estas vilaĝo en Malio, loĝata de dogon-popolo. Ĝi situas en la Bandiagara-rokmasivo en la regiono Mopti. Ĝi estas UNESCO-heritaĵo.

Kategorio:Urboj de Malio
Bandiagara

dekstra|eta|Situo de Bandiagara en Malio
**Bandiagara** estas urbo en la Malia "Dogon-lando". La nomo signifas ĉirkaŭ "granda manĝa bovlo" – referante al la komunumaj bovloj, en kiuj oni servas manĝaĵojn.

Bandiagara estas ESE de Mopti, ĉirkaŭ 63&nbsp;km oriente de vojkruciĝoj de Sévaré. Ĝi estas hejmo de kelkaj kunvivantaj etnoj kiel fulaoj, dogonoj, bambaraoj, malinkeoj. Administre ĝi estas parto de la Regiono Mopti.

## Historio 
Bandiagara estas fondita onidire en 1770 fare de Nangabanu Tembély, Dogon-a ĉasisto.

En 1864 Tidiani Tall, nevo kaj posteulo de El Hadj Umar Tall, elektis Bandiagara-n ĉefurbo de Imperio Toucouleur.

Ĝi estas naskiĝloko de la Malia aŭtoro Amadou Hampâté Bâ.

## Vidu ankaŭ 
* Bandiagara krutaĵo

## Eksteraj ligiloj 
* pri krutaĵo de Bandiagara
* Dogon-Lando

Kategorio:Urboj de Malio
Bankass

dekstra|eta|Loko de Bankass en Malio
**Bankass** estas urbo situanta en la dogona teritorio de Regiono Mopti, Malio.

Bankass estas la ĉefurbo de ĝia subregiono, kiu entenas sep komunumojn: Bankass, Baye, Diallassagou, Kani-bonzon, Ouenkoro, Segué, kaj Sokoura.

Kategorio:Urboj de Malio
Barouéli

dekstra|eta|Situo de Barouéli en Malio
**Barouéli** estas nomo de urbo kaj subregiono en la regiono Ségou de centra Malio. La subregiono enhavas la komunumojn de Barouéli, Boidié, Dougoufié, Guendo, Kalabé, Konobougou, N’Gassola, Sanando, Somo, Tamani kaj  Tesserla. Tra la regiono de Barouéli, la arbaroj de Barouéli, Boidié kaj Tamani estas troe ekspluatataj.

La subregiono havas ĉ. 47.000 loĝantojn.

Kategorio:Urboj de Malio
Bla

dekstra|225px|Situo de Bla en Malio
**Bla** (taksita loĝantaro 15.000 en 2004), estas malgranda urbo en Malia regiono Ségou, situinta 85 kilometrojn sude de Ségou laŭ Malia ĉefa ŝoseo. Bla servas kiel centra loko por NGO-agado en la regiono kaj estas vojkruciĝoj por transporto irantaj nordoriente al Mopti kaj Gao, kaj ankaŭ sude al Sikasso, Burkino, kaj Ebur-Bordo. Bla estas ankaŭ la ĉefa urbo por la djonka-oj, sub-grupo de la bamanaoj.

Bla estis fondita dum la ekspansio de la Bamanaa Imperio ĉirkaŭ la unua duono de la 18-a jarcento.

La verbo "ka bila" signifas "postlasita" en la bamana lingvo, tiel la nomo rilatas al la urba originala funkcio, ĉar ĝi servis kiel ekstera gardejo.

Kategorio:Urboj de Malio
Bafoulabé

dekstra|eta|Loko de Bafoulabé en Malio
**Bafoulabé** estas urbo en Malio. Ĝi situas en la Regiono de Kayes. Bafoulabé estas la ĉefurbo de la distrikto Bafoulabé, kiu en 1887 estis la unua kreita distrikto en Malio.

Ĝia loĝantaro konsistas ĉefe el ĥasonkeoj, malinkeoj, soninkeoj, kaj fulaoj.

Ĉe Bafoulabé kunfluas la riveroj Bafing kaj Bakoy, formanet la riveron Senegalo. En la bambara lingvo, Bafoulabé signifas renkontiĝo de du riveroj.

La akvocentralo Manantali situas 90 km sud-oriente de Bafoulabé.

Fily Dabo Sissoko devenas el Bafoulabé.

Kategorio:Urboj de Malio
Hombori

dekstra|225px|Situo de Hombori en Malio
**Hombori** estas urbo en Malio, situanta inter Mopti kaj Gao, kun ĉ. 3.000 loĝantoj. La urbo estas konata pro ĝia indiĝena arkitekturo de roko-konstruitaj domoj kun mallarĝaj vojetoj kaj tuneloj inter ili. Ĝi havas averaĝan ĉiujaran 24-horan temperaturon pli ol 30 Celsiuso, ĝi estas unu el la plej varmegaj lokoj sur la tero. En la regiono loĝas dogonoj.

Monto Hombori, plej alta punkto de Malio je 1153 m, troviĝas en la proksimo.

Kategorio:Urboj de Malio
Kati

:*Por la Orient-Azia mezurunuo, vidu Catty*

dekstra|225px|Situo de Kati en Malio
**Kati** estas urbo en Malia Regiono Koulikoro, ĉ. 15 km de Bamako, ĉefurbo de Malio. Ĝi havas loĝantaron de proksimume 40.000.

Kati estas la ĉefurbo de la samnoma subregiono. Ĝi estas ankaŭ garnizona urbo. Pro tio Kati havas armean kaj ankaŭ civilan malsanulejon. La urbo havas kelkajn instruajn instancojn (multaj bazlernejoj kaj kolegioj). Junulara klubo kaj arta centro estis kreitaj kun subteno de la franca kunlaboro.

dekstra|eta|300px|Strato de Kati

Kati estas kreskanta, evolunta kamparurbeto. Tie okazas grava bova merkato ĉiusemajne. Kati situas sur la Dakaro-Niĝera fervojo kaj sur la vojo Bamako-Kolokani kaj Kati-Négéla-Kita.

La loĝantaro estas ĉefe islamano, sed kun la ekzisto de romkatolika misio fondiĝis ankaŭ romkatolika komunumo.

La loĝantaro de Kati parolas unuavice la bambaran lingvon.

La subregiono Kati konsistas el 37 komunumoj: Baguineda, Bancoumana, Bossofala, Bougoula, Daban, Diagon, Dialakoraba, Dialakorodji, Dio-gare, Dogodouman, Dombila, Doubabougou, Kalabankoro, Kalifabougou, Kambila, Kati, Kourouba, Mandé, Moribabougou, Mountoungoula, N’gabakoro, N’Gouraba, N’Tjiba, Niagadina, Nioumamakana, Ouelessebougou, Safo, Sanankoro Djitoumou, Sanankoroba, Sangarebougou, Siby, Sobra, Tiakadougou faraba, Tiakadougou-Dialakoro, Tiélé, Torodo Diedougou kaj Yélékébougou.

Kategorio:Urboj de Malio
Kidal

dekstra|225px|Situo Kidal en Malio
maldekstra|150px|Kidal
**Kidal** estas tuarega urbo en norda Malio. Ĝi estas la ĉefurbo de la Regiono Kidal kaj situas en la samnoma distrikto.

## Vidu ankaŭ 
* Ghislaine Dupont

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo, en la franca 

Kategorio:Urboj de Malio
Kategorio:Tuaregoj
Kategorio:Azavado
Listo de ĉefministroj de Aŭstralio

Listo de **ĉefministroj de Aŭstralio** kun nomo, naskiĝdato, dato de unua elekto al Aŭstralia parlamento, politika partio, *electoral constituency* (balotdistrikto), dato de enoficigo, dato de eloficigo, dato de eliro de parlamento kaj dato de morto.

## Listo 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la ĉefministro de Aŭstralio (en la angla lingvo)


Aŭstralio
Kolokani

dekstra|225px|Loko de Kolokani en Malio
**Kolokani** estas urbo kun proksimume 13.000 loĝantoj en Regiono Koulikoro, Malio.

Ĝi estas la ĉefurbo de samnoma subregiono Kolokani, kiu konsistas el 10 komunumoj (Didieni, Guihoyo, Kolokani, Massantala, Nonkon, Nossombougou, Ouolodo, Sagabala, Sebecoro and Tioribougou). La subregiono Kolokani havas areon de 14,380 km² kaj loĝantaron de 163.886.

Kategorio:Urboj de Malio
Koulikoro

**Koulikoro** estas nomo de urbo kaj regiono Koulikoro en Malio. Koulikoro situas sur bordoj de la Niĝera rivero, 59&nbsp;km de la malia ĉefurbo Bamako.

La subregiono Koulikoro estas dividita je 10 komunumoj (Dinandougou, Koula, Meguetan, Nyamina, Sirakorola, Tienfela kaj Tougouni) kaj havas la loĝantaron de 118.686.

Koulikoro estas tre industriita kaj estas stacio de la Dakaro-Niĝera fervojo. Inter aŭgusto kaj novembro, je la fino de la pluvsezono, la Niĝero (rivero) povas esti uzata por transporti varojn al Ségou, Mopti, Timbuktuo kaj Gao.

## Partneraj urboj 
* 
* 

## Pluaj fotoj

Koulikoro-1898.jpg|Alveturo de misio de Hourst, 1898. 
Hotel de ville de Koulikoro.png|Hotelo
Koulikoro-Le marché (AOF).jpg|Foiro de la urbo

Kategorio:Urboj de Malio
Markala

dekstra|225px|Situo de Markala en Malio
**Markala** estas urbo en Malia Regiono Ségou ĉe la Niĝero (rivero), 35 km riversuben de la urbo Ségou. Markala estas loko de la plej grava hidroelektra akvobaraĵo de Malio. Ĝin konstruis la franca kolonia aŭtoritatoj inter 1934 kaj 1945 por akvumi la ĉirkaŭantan kulturkampon, ebligante la kultivadon de rizo kaj sukerkano; ĝi estis inaŭgurita en 1937. Kun la alkonektita reto de kanaloj, la akvobaraĵo povas akvumi 820 kvadratajn kilometrojn de agro.

Kategorio:Urboj de Malio
Djenné

[eta|dekstra|225px|Situo de Djenné en [Malio]]
**Djenné** (ankaŭ **Dienné** aŭ **Jenne**) estas historie kaj komerce grava malgranda urbo en la Nigera Enlanda Delto de centra Malio. Ĝi estas ĵus okcidente de la Rivero Bani. Ĝi havas etnike diversan loĝantaron de pri ol 12.000 homoj (en 1987). Ĝi estas fama por ĝia adoba arkitekturo, plej rimarkinde la Granda Moskeo de Djenné, rekonstruita en 1907. En la pasinto, Djenné estis centro de komerco kaj instruo. Ĝia historia urba centro estis nomumita Monda Heredaĵo de Unesko en 1988. Administre ĝi estas parto de la Regiono Mopti.

## Historio 
Djenné estis fondita en ĉ. 300 a.K. per la bozo-popolo je loko konata kiel Djenné-Jeno, 1,5 km riversupren. Ĝi movis ĝian lokon en ĉ. 1043 aŭ la 13-a jarcento, kiam la urbo konvertis al Islamo. Ĉi tio kreskigis ĝian gravecon kiel merkato kaj bazo por tra-sahara komerco, baldaŭ konkuranta kun Timbuktuo.

Djenné, malgraŭ ĝia apudeco, estis neniam parto de la Malia Imperio. Ĝi ekzistis kiel sendependa urboŝtato protektita per muroj kaj la geografio de la enlanda delto. Laŭ legendo, la Malia Imperio provis konkeri la urbon 99-foje, ĝis sukceso. Djenné ne estis konkerita ĝis 1473 fare de la Songhaja Imperio sub gvido de Sonni Ali. La sieĝo de Djenné onidire daŭris 7 monatojn kaj 7 tagojn, kulminante en la morto de la urba reĝo kaj ĝia kapitulado.

La vidvino de la urbo geedziĝis kun Sonni Ali kaj la paco estis restaŭrita. En 1591, Maroko venkis la urbon, poste detruante Songhajan regon en la regiono. En la 1600-aj jaroj, Djenné estis kreskanta centro de komerco kaj lerno. Karavanoj de Djenné frekventis sudajn komercantajn urbojn kiel Begho, Bono Manso kaj Bonduku .

Djenné estis parto de la Bambara Imperio de 1670 ĝis 1818, tiu de Massina Imperio sub Fulani-a gvidanto Amadou Lobbo de 1818 ĝis 1861, kaj la Imperio Toucouleur sub Umar Alta de 1861 ĝis 1893. La francoj fine konkeris la urbon tiujare. Dum ĉi tiu periodo komerco deklinaciis kaj la urba graveco kun ĝi..

## Ekonomio 
Hodiaŭ, Djenné estas agrikultura komerca centro por fiŝo, kafo kaj kolanukso. Ĝi estas konata pro ĝia granda Lunda merkato.

## Vizitindaĵoj 
[eta|maldekstre|La Granda Moskeo de Djenné estas bone konata [moskeo en Djenné, Malio, kaj la plej granda kotobrika konstruaĵo en la mondo.]]

Allogaĵoj inkluzivas la Tombon de Tupama Djenepo, kiu en legendo estis oferita sur la fundamentanto de la urbo, kaj la restaĵoj de Jenné-Jeno, grava urbo de la 3-a jarcento a.K. ĝis la 13-a jarcento.

Djenné estas rimarkinda, ke ĝi iĝas insulo pro rivera pligrandiĝo je fino de la pluvsezono.

## Demografio 
La loĝantoj de Djenné plejparte parolas songhajajn lingvojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Djenné sur Monda Heredaĵa retejo


Kategorio:Urboj de Malio
Niena

dekstra|225px|Loko de Niena en Malio
**Niena** estas vilaĝo de Malio, en la subregiono kaj regiono de Sikasso. Niena situas 133 km de Bougouni kaj 78 km de Sikasso, sur la ŝoseo kiu ligas Bamakon al Sikasso kaj Eburbordo.

La vilaĝo de Niena estis fondita en la 16-a jarcento fare de fulaoj, en regiono kie cetere dominis bambaraoj. La distrikto de Niena, kreita en 1998, entenas 44 vilaĝojn kun 29,788 loĝantoj.

Kategorio:Urboj de Malio
Niono

dekstra|225px|Loko de Niono en Malio
**Niono** estas urbo situanta en la regiono Ségou de Malio. En 2009 ĝi enhavis  loĝantojn.

Kategorio:Urboj de Malio
Sikasso

dekstra|225ra|Loko de Sikasso en Malio
**Sikasso** estas urbo en la sudo de Malio kaj la ĉefurbo de la Sikassa Regiono. Kun 130.700 loĝantoj, Sikasso ĵus superis Ségou por iĝi dua plej granda urbo de Malio.

## Geografio 
Ĝi situas je 11°19'00" Nordo, 5°40'00" Okcidento, 375 km sudoriente de Bamako, 100 km norde de Ebur-Bordo, kaj 45 km okcidente de Burkino. Sikassaj etnoj inkluzivas la bambaraojn, la senufojn, la bobo-popolon kaj la miniankaojn.

Sikasso havas subtropikan klimaton kaj tio rezultas abundan agrikulturon. Sikassa frukto- kaj legomproduktado garantias la urban memprizorgon, nebezonante tiel la internaciajn nutraĵajn helpojn.

## Historio 
Sikasso fondiĝis je la komenco de la 19-a jarcento fare de Mansa Douala. La urbo estis malgranda vilaĝo ĝis 1876 kiam Tieba Traoré, kies patrino venis de Sikasso, iĝis Reĝo de la Imperio Kénédougou kaj movis ĝian ĉefurbon tien. Li fondis palacon sur la sankta Mamelon-monteto (nun hejmo de akvoturo) kaj konstruis *tata* aŭ fortikigantan muron defendi kontraŭ la eksteraj atakoj. La franca armeo okupis ĝin en 1898, antaŭ la kapitulacio al la kolonia armeo, frato de Tieba, Babemba Traoré, tiama reĝo, memmortigis sin.

Allogaĵoj hodiaŭ inkluzivas la grandan merkaton, Mamelon-an monteton, la restaĵojn de Tieba Traoré-a *tata*, kaj la apud Missirikoro Groto.

La festivalo *Triangle du balafon* prenas lokon ĉiun junion, festanta la tradician Malian instrumenton.

Sikassa fraturbo estas Brive-la-Gaillarde, Francio.

## Komunumoj 
LA adiminstra distrikto de Sikasso entenas la komunojn de Benkadi, Blendio, Dandéresso, Dembella, Dialakoro, Diomaténé, Dogoni, Doumanaba, Fama, Farakala, Finkolo Ganadougou, Finkolo- Sikasso, Gongasso, Kabarasso, Kaboila, Kafouzela, Kapala, Kapolondougou, Kignan, Klela, Kofan, Kolokoba, Koumankou, Kouoro, Kourouma, Lobougoula, Miniko, Miria, Missirikoro, N Tjikouna, Natien, Niena, Nongo-Souala, pimperna, Sanzana, Sikasso, Soukourani-Missirikoro, Tella, Tiankadi, Waténi, Zanferebougou, Zangaradougou kaj Zanièna.

Kategorio:Urboj de Malio
Sitakili

**Sitakili** estas urbo en Malia Regiono Kayes, en la subregiono de Kéniéba.

Oni malfermis la 12-an de novembro 2005, novan orminejon en la komunumo de Sitakili, en la vilaĝo de Loulo. 

Kategorio:Urboj de Malio
Mopti

dekstra|225px|Situo Mopti en Malio
**Mopti** estas urbo ĉe la kunfluo de de riveroj Niĝero kaj Bani en Malio, inter Timbuktuo kaj Ségou (14°30'00" norde, 4°12'00" okcidente). La urbo situas sur tri insuloj ligitaj per digo: la *Nova Urbo*, la *Malnova Urbo* kaj *Bani*. Rezulto de tio, ĝi estas konata kiel "Venecio de Malio".

La insuloj estis jam longe loĝataj, sed Mopti estis fondita nur en la 19-a jc. kiel parto de la Massina Imperio, poste ĝi formis bazon de El Haĝ Umar Alta. Kun alveno de la franca dominado, Mopti iĝis konata pro ĝia egretardea pluma industrio.

Ĝi daŭre kreskas ĉirkaŭ ĝia haveno kaj estas plej grava haveno de Malio. Ĝi estas ankaŭ konata pro ĝia fiŝ- kaj salmerkato.

Mopti estas populara turisma celo, havanta aktivan riveran havenon, moskeon kaj vojojn al Niĝero, malgrandajn fiŝistajn vilaĝojn. Allogaĵoj en Mopti inkluzivas Grandan Moskeon kaj la proksiman dogonan popolon. Pramoj ligas Mopti kun Timbuktuo, Gao, Koulikoro kaj Djenné. La urbo estas ligita al Sévaré, la nuna loko de la Mopti-a flughaveno.

Mopti estas la kvara plej granda urbo en Malio, kun 118.000 loĝantoj, unuavice de la bambaroj, bozo-popolo, dogonoj, songajoj kaj fulaoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Foto 1 Foto 2

Kategorio:Urboj de Malio
Sévaré

**Sévaré** (aŭ **Sevare**) estas urbo en la regiono Mopti de Malio. Ĝi estas vojkruciĝa urbo kun ĉ. 40.000 loĝantoj kaj je 10 km  sudoriente de Mopti kaj 10 km sude de Fatoma, la malnova ĉefurbo de  Kunaari. De Sévaré unu povas atingi je Bandiagara oriente, Gao kaj Timbuktuo norde, kaj Segou kaj Bamako sudokcidente kaj Burkino sude.

La Mopti-flughaveno estas proksime al Sevare.

Onidire, ĝi estis estas originale fondita fare de Fula-a ĉasisto *Se Waware*. La urbo graviĝis per la konstruado de vojoj kaj la digo de Mopti sub Franca kolonia regado.

Kategorio:Urboj de Malio
Katono la Maljuna

**Marcus Porcius Cato Censorius**, nomita *Katono la Maljuna* (naskiĝis en 234 antaŭ Kristo en Tusculum, mortis en 149 antaŭ Kristo en Romo) estis armeestro, historiisto, verkisto kaj politikisto de la Romia Respubliko. Ĝis hodiaŭ li konsideriĝas modela ekzemplo de romia konservativulo. La noma aldono "la pli maljuna" diferencigu lin de lia pranepo Katono la pli juna, kiu same iĝis fama romia politikisto.

## Vivo 
Marcus Porcius Cato naskiĝis kiel romia civitano en la municipo Tusculum. Dum la jaro 217 antaŭ Kristo li soldatiĝis, kaj jam tri jarojn poste estis armea tribuno. Dum la jaro 204 li elektiĝis kvestoro. Dum 199 li elektiĝis edilo kaj unuafoje havis politikan postenon ene de la romia ĉefurbo. Jam unu jaron pli poste, dum 198, li iĝis pretoro kaj provincestro de Sardinio.

Dum 195 Katono kaj lia amiko *Lucius Valerius Flaccus* elektiĝis konsuloj. Li sukcese komandis la romian armeon en Hispanio kontraŭ ribelantaj triboj, kaj same sukcese gvidis la armeon dum la jaro 191 kontraŭ la armeo de la seleŭkida reganto *Antioĥos la 3-a*. Dum 184 li kaj Flaccus elektiĝis censoroj de la Romia Respubliko. Poste li ne plu havis politikan postenon en Romo, sed daŭre restis unu el la plej potencaj senatanoj de la Respubliko.

Li estis dufoje edziĝinta: longe post la morto de unua edzino Licinia li en alta aĝo duafoje edziĝis, al Salonia. Kun ambaŭ edzinoj li havis po unu filon, *Marcus Porcius Cato Licinianus* kaj *Marcus Porcius Cato Salonianus*.
eta|maldekstra|300px|Marcus Porcius Cato la pli maljuna

## Citaĵoj 
Kiel senatano Katono estis decida subtenanto de la Tria Punika Milito. Laŭdire, ĉiun el siaj paroloj en la senato li finis per la frazo *Ceterum censeo Carthaginem esse delendam* (*Cetere mi opinias ke Kartago estas detruenda*).

Plia konata citaĵo de li estas: *Ne discere cessa!* (*Ne ĉesu lerni!*).

## Verkoj 
Lia plej konata verko "De agri cultura" (Pri agrikulturo), kiu ekestis proksimume dum la jaro 150 antaŭ Kristo, estas la plej aĝa komplete konserviĝinta proza verko en la latina lingvo.

* *Origines*: Historia verko pri la komencoj de Romo ĝis la tiama nuntempo, celis esti ekzempla kaj eduka.
* *De agri cultura*: Enkonduko en la agrikulturon, respektis la tradiciojn kaj idealojn de la malnova itala agrikulturo, sed ankaŭ fokusis ekonomiecon kaj profitecon.
* Proksimume 80 publikaj paroloj konserviĝis en fragmentoj, Cicerono indikas nombron de pli ol 150.
* *De re militari*
* *De lege ad pontifices auguresque spectanti*
* *Praecepta ad filium*
* *Historia Romana litteris magnis conscripta*
* *Carmen de moribus*
* *Apophthegmata*

## Vidu ankaŭ 
* *Delenda Carthago*

Kategorio:Romiaj respublikaj konsuloj
Kategorio:Romiaj cenzuristoj
Kategorio:Romiaj juristoj
Kategorio:Latinlingvaj historiistoj
Kategorio:Romiaj politikistoj
Kategorio:Historio de juro
Kategorio:Roluloj de la Eneado
Kategorio:Romiaj retorikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 2-a jarcento a.K.
Azavado

**Azavado** (ankaŭ Azaŭado aŭ Azawad, tuarege: , latinigite: Azawad, Azawaɣ; ; ) estas la nomo por la norda parto de Malio uzata de tuaregaj ribeluloj, kaj la nomo de eksa mallonge ekzistanta neagnoskita ŝtato. Ĝi konsistas el la regionoj Timbuktuo, Kidalo, kaj Gao, kaj parto de la regiono Moptio.

La 6-an de aprilo 2012, la Nacia Movado por la Liberigo de Azavado (MNLA), kiu regas grandan parton de la regiono, proklamis la sendependecon de Azavado disde Malio, kvankam ĝi ne ricevis internacian agnoskon.

La 14-an de februaro 2013, la MNLA rezignis sian aserton de sendependenco por Azavado, kaj petis la Malian registaron komenci diskutojn pri ĝia estonta statuso. La MNLA finis sian batalhalton je septembro de la sama jaro post kiam la rigstaro laŭdire pafis senarmilajn manifestacianojn.

## Geografio 
eta|maldekstra|*Mapo de Azavado*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Deklaro de Vagaduguo


Kategorio:Tuaregoj
Kategorio:Neagnoskitaj aŭ parte agnoskitaj landoj
Kategorio:Geografio de Malio
Kategorio:Politiko de Malio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 2012
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 2013
Juĝistoj

**Juĝistoj** estas libro (de la Malnova Testamento) en la Biblio. Ĝi estas parto de la Readmona Historia Verkaro.

## Nomo 
La libro nomiĝas
* en la hebrea: שפטים
* en la greka Septuaginto (LXX): ΚΡΙΤΑΙ
* en la latina Nova Vulgato: Liber Iudicum

Ĝi nomiĝas *Juĝistoj*, ĉar ĝi raportas pri ties tempo kaj rakontas pri ties agadoj.

## Aŭtoro 
::Detalojn vidu ĉe Readmona Historia Verkaro!

## Enhavo kaj strukturo 
La libro ĉefe rakontas pri la unuopaj juĝistoj.

Jen ebla strukturo: 
* Situacio (Juĝ 1,1 - 3,3)
* La unuopaj juĝistoj (Juĝ 3,7 - 16,31)
** Otniel
** Ehud
** Ŝamgar
** Debora kaj Barak
** Gideon
** Tola
** Jair
** Jiftaĥ
** Ibcan
** Elon
** Abdon
** Ŝimŝono
* Aldonaĵoj

Famaj perikopoj estas
* la kanto de Debora (Juĝ 5)
* la fabelo de Jotam pri la reĝo de la arboj (Juĝ 9,7-15)
* la ofero de la propra filino fare de Jiftaĥ (Juĝ 11,29-40)
* la rakontociklo pri Ŝimŝono (Juĝ 13 - 16)

## Resumo 
La libro de Juĝistoj rakontas la historion de la israelaj triboj post ilia eniro en Kanaanon, ĝis la fondiĝo de la israela reĝlando sub Saul. Ĝi nomas ĝin "Juĝistoj" ĉar ĝi rakontas pri specialaj ŝtataj gvidantoj kiuj liberigis la israelojn de eksterlandaj regantoj.

La libro komencas per la kontinua batalo de la israeloj por kontroli Kanaanon post la morto de Josuo. Ĝi montras kiel la israeloj denove kaj denove defalas en idolservado kaj pekas kontraŭ Dio, kiu tiam permesis ke eksterlandaj popoloj ilin subpremas.

Tiam Dio nomumis specialajn juĝistojn kiel Debora, Gideon, Jiftah kaj Samsono, por liberigi la popolon de ilia subpremo kaj konduki ilin returne al fideleco al Dio. Ĉiu juĝisto havis sian propran historion de voko, batalado kaj liberigo.

La libro finiĝas per rakonto pri la Milito de Benjameno kaj la kreskanta malboneco de la tempo, kiam "ĉiu faris tion, kio ŝajnis ĝusta al li mem". Ĝi prezentas ĉi periodon kiel senkontrol-egan, sen centra regado aŭ direkto. 

Ĉefaj temoj inkluzivas la konstantan defalon de Izraelo en idolservado, la ĉiklon de puno-repento-liberigo, kaj la nedirektitecon de tiu historio en komparo al la posta eroj de reĝoj kaj profetoj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* **[Juĝistoj - ](http://eo.wikisource.org/wiki/Malnova_Testamento_(Zamenhof)/Juĝistoj) L. L. Zamenhof**
* Malnova testamento
* Ŝiboleto

Kategorio:Libroj de la Tanaĥo
Kategorio:Libroj de la Malnova Testamento
Kategorio:Tanaĥo
200 (nombro)

**Ducent (200)** estas la natura nombro kiu estas post 199 kaj antaŭ 201.

## Pri nombroj (200, 300) 
*Ĉi tiu ĉapitro estas pri nombroj ekde 200 inkluzive ĝis 300 malinkluzive.*

### Apartaj nombroj 
* 320 x **200** rastrumeroj estas distingkapablo de jam malnova komputila ekrano kaj videokarto CGA.
* **220**, **230** kaj **240** voltoj estas normalaj elektraj tensioj en hejma elektra reto en iuj landoj.
* **225** = 15 * 15
* **256** = 28 (rigardu plu en nenegativa entjera potenco de 2). Do 1-bajta sensigna entjera variablo povas reprezenti entjerojn inter 0 inkluzive kaj **255** inkluzive. Pro tio **255** estas maksimuma nombro kiu prezentas helecon de ĉiu el 3 komponantoj de koloro en plejparto de komputilaj ekranoj.

### Aroj 
Jenaj aroj enhavas erojn kun numeroj 200 ... 299:

* Normoj de ISO
* NGC-katalogo
* Normoj de GOST
* Jaroj
** Jaro 200 apartenas al la 2-a jarcento
** Jaroj 201 ... 299 apartenas al la 3-a jarcento

## Vidu ankaŭ 
Kategorio:Naturaj nombroj
Osta medolo

eta|dekstra|300px|La osta medolo enhavas, inter grasaj ĉeloj, diversajn sangoĉelojn.
La **osta medolo** (), aŭ **ostmedolo**, estas ekde la fino de la kvara embriomonato (la komenciĝo de la *medola fazo*) la plej grava sangogenera organo de la homo. Ĝi plenigas la kavojn de la ostoj (medolkavon kaj kavaĵojn de la spongeca osto) kaj ne miksendiĝas kun la mjelo aŭ spina medolo (latine *medulla spinalis*). En la osta medolo formiĝas preskaŭ ĉiuj specoj de sangoĉeloj de la homo.

Je la novnaskito, sangogenera osta medolo troviĝas en la medolkavoj de preskaŭ ĉiuj ostoj, dum je la plenkreskulo ĝi troviĝas nur ankoraŭ en la sternumo (brustosto), la ripoj, en la kraniosto, la klavikloj, la vertebrostoj, en la pelvo kaj en la trunkoproksimaj finaĵoj de la humeroj kaj femurostoj.
[eta|maldekstra|[Biopsio de ostmedolo]]
Meznombre plenkreskulo posedas proksimume 2600&nbsp;g da ostmedolo, kiu respondas al 4,6 % de la korpopezo aŭ al la pezo de la hepato. Proksimume la duono de tiu maso konsistas el ruĝa ostmedolo, la resto precipe el grasmedolo. En la ostmedolo troviĝas proksimume 10 % de la tuta sango de la korpo.

## Anatomia strukturo 
### Ruĝa ostmedolo 
La ruĝa osta medolo estas responsa por elvolvi la imunajn defendojn de la korpo, kun abundo da eritrocitoj (ruĝaj sangoĉeloj), krom stokado de grasaj ĉeloj en malgrandaj koncentriĝoj; ĝi situas plejparte en epifizoj de grandaj ostoj kiel la femurosto.

### Flava ostmedolo (grasmedolo) 
La flava osta medolo estas grasaĵo de adipocitoj kun nur disĵetitaj eritrocitoj kaj estas implicita en hematopoezo. En plenkreskuloj ĝi situas interne de la diafizoj de longaj ostoj, kaj estas fonto de energia rezervo. Ruĝa osta medolo estas superreganta en novnaskitoj, kaj de post 5 jaraĝo komenciĝas la anstataŭaĵo de ruĝa medolo per flava medolo; sekvas ke pri junaj plenkreskuloj la proporcio inter ruĝa medolo kaj flava medolo estas 50/50.

### Blanka ostmedolo (gelatena ostmedolo) 
La blanka osta medolo estas varianto de la flava osta medolo, pri kiu la grasa enhavo anstataŭiĝas per akvo, do gelateno aperas. Tia blanka medolo ne povas esti rekonvertata al ruĝa medolo, do ĝi estas neinversigeble degenerita formo de la medolo. Tiu variaĵo kutime okazas dum maljuneco aŭ al serioze malsanaj pacientoj. Ankaŭ tro da leŭkocitoj (blankaj sangoĉeloj) estas signo de malsano.

## Sangogenerado (aŭ hematopoezo) 
### Eritropoezo 
### Granulopoezo 
### Monocitopoezo 
### Limfopoezo 
### Trombocitopoezo 
## Malsanoj de la ostmedolo 
### Damaĝigaj medikamentefikantoj 
## Donaco de ostmedolo 
## Referencoj 
## Literaturo 
Kategorio:Anatomio
Kategorio:Hematologio
CED

La literkombino **CED** havas diversajn signifojn:

* **CED** estas deksesuma nombro (kutime ĝi estas skribita kiel **ced16**, **CED16**, **0xced**, **0xCED**, **0cedh**, **0CEDh**); ĝi egalas al  la dekuma nombro 3309.

* **CED** estas la mallongigo por **Centro de Esploro kaj Dokumentado pri Mondaj Lingvaj Problemoj** (Ne miksu kun CDELI!)
Ségou

dekstra|eta|Situo de Ségou en Malio
**Ségou** aŭ **Segu** estas urbo en Malio, situante 235 kilometrojn nordoriente de Bamako ĉe la rivero Niĝero, en la Regiono Ségou. Ĝi estis fondita fare de la bozo-popolo en 1620, sur loko je 10 kilometroj de la nuna urbo. Ĝi havas 100.000 loĝantojn, tiel ĝi estas la tria plej granda urbo en Malio. Ĝia geografiaj koordinatoj estas 13°27'00" Nordo, 6°16'00" Okcidento.

La urbo prosperis post kiam Biton Mamary Coulibaly iĝis reĝo en 1712 kaj fondis la Imperion de Séguo. La imperio laŭgrade postrestis en evoluo kaj konkeris ĝin en 1861 Imperio Toucouleur de El Hadj Umar Alta (vidu batalo de Segou), poset fare de la franca armea kolonelo Ludoviko Archinard en 1892.

Hodiaŭ, Ségou estas konata pro ĝiaj argilaĵoj, ĝia merkato kaj ĝia fiŝada industrio. Allogaĵoj en la malnova urbo de *Ségou-Koro* inkluzivis moskeon, tombon de Coulibaly tombo kaj antikvan arbon. En la urba centro, la ĉefa mejloŝtono estas la akvoturo.

Rimarkinda personoj de Ségou estas Fanta Damba, Garan Fabou Kouyate, kaj Mountaga Alta.

La historia romano de Maryse Condé *Segu* rakontas la urban historion de 1797 al ĝia 1861 konkero fare de Toucouleur.

## La subregiono 
La subregiono de Ségou inkluzivas la urbajn komunumojn de Ségou kaj 29 ĉirkaŭajn komunumojn (Pélengana, Sébougoubou, Konodimini, N'Gara, Massala, Sakoïba, Soignébougou, Cinzana, Samené, Dioro, Farakou-Massa, Kamiandougou, Diédougou, Koumandougou, Bellen, Baguidadougou, Farako, Sama-Foulala, Souba, Digandougou, Katiéna ,Fatiné, Diouna, Markala, Dougabougou, Togou, Boussin, Sansanding et Sibila) entute 554 vilaĝojn kaj najbaraĵojn.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala hejmpaĝo de Ségou 

La subregiono havas 469.219 loĝantojn.

Kategorio:Urboj de Malio
Estraro de UEA 2004-2007

]]
En la **estraro de UEA** dum la oficperiodo 2004-2007 oficis la jenaj personoj:

## Prezidanto 
*Renato Corsetti 

## Vicprezidanto 
*Claude Nourmont (kulturo kaj kongresoj)

## Ĝenerala sekretario 
*Ulla Luin (ĝenerala sekretario)

## Aliaj estraranoj 
*Ans Bakker-ten Hagen (financoj, administrado, rilatoj kun TEJO)
*Maritza Gutiérrez González (landa agado)
*Amri Wandel (faka kaj scienca agado)
*Yu Tao (azia agado, amikoj de Esperanto)

## Vidu ankaŭ
Kategorio:Aperis en 2004
Kategorio:Malaperis en 2007
Kategorio:Esperanto en 2004
Estraro de UEA 2001-2004

]]
En la **estraro de UEA** dum la oficperiodo 2001-2004 oficis la jenaj personoj:

## Prezidanto 
*Renato Corsetti (strategia forumo, Unesko)

## Vicprezidantoj 
*Humphrey Tonkin (strategio kaj planado, UN Novjorko)
*Lee Chong-Yeong (eksteraj rilatoj)

## Ĝenerala sekretario 
*Ivo Osibov (faka agado, rilatoj kun TEJO, rilatoj kun la Komitato, kongresoj, Nobel-kampanjo)

## Aliaj estraranoj 
*Ans Bakker-ten Hagen (financo, administrado)
*Gbeglo Koffi (eduko, kulturo, sporto, afrika agado)
*Andrej Grigorjevski (informado)
*Michela Lipari (landa agado)

Notoj: En aprilo 2003 la fako TEJO estis ŝovita al Grigorjevskij, kulturo al Tonkin kaj strategio al Corsetti.

## Vidu ankaŭ
Kategorio:Aperis en 2001
Kategorio:Malaperis en 2004
Kategorio:Esperanto en 2001
Estraro de UEA 1998-2001

En la **estraro de UEA** dum la oficperiodo 1998-2001 oficis la jenaj personoj:

## Prezidanto 
*Keppel Enderby 

## Vicprezidanto 
*Renato Corsetti

## Ĝenerala sekretario 
*Michela Lipari

## Aliaj estraranoj 
*Petr Chrdle 
*Gbeglo Koffi
*Kalle Kniivilä

Notoj: En 2000 estis alelektita Tacuo Hucimoto, kiel estrarano pri kulturo kaj landa agado.

## Vidu ankaŭ
Kategorio:Aperis en 1998
Kategorio:Malaperis en 2001
Kategorio:Esperanto en 1998
Estraro de UEA 1995-1998

En la **estraro de UEA** dum la oficperiodo 1995-1998 oficis la jenaj personoj:

## Prezidanto 
*Lee Chong-Yeong 

## Vicprezidanto 
*Renée Triolle

## Ĝenerala sekretario 
*Mark Fettes

## Aliaj estraranoj 
*Michela Lipari 
*Fred de Geus, financoj
*Povilas Jegorovas
*Amri Wandel

## Vidu ankaŭ
Kategorio:Aperis en 1995
Kategorio:Malaperis en 1998
Kategorio:Esperanto en 1995
Estraro de UEA 1974-1977

En **Estraro de UEA** dum la oficperiodo 1974-1977 oficis jenaj personoj:

## Prezidanto 
*Humphrey R. Tonkin

## Vicprezidantoj 
*Werner Bormann
*Carl Støp-Bowitz

## Ĝenerala sekretario 
*E.L.M. Wensing

## Aliaj estraranoj 
*Pol Denoël 
*Flóra Szabó-Felső
*Stanislaw Swistak
*Evert J. Woessink

## Vidu ankaŭ
Kategorio:Aperis en 1974
Kategorio:Malaperis en 1977
Kategorio:Esperanto en 1974
Sadiola

dekstra|225ra|Loko de Sadiola en Malio
**Sadiola** estas urbo en nord-okcidenta Malio, sude de Kayes. Ĝi estas hejmo de la plej granda orminejo en Okcidenta Afriko, la Sadiol-montetan orminejon funkciigas Anglogold-Ashanti.

Kategorio:Urboj de Malio
Oktaviano

**Oktaviano** (63 a.Kr.-14 p.Kr. en la Roma Imperio) estis filo de Kajo Oktavio (Latine *Caius Octavius*), kiu vivis pli malpli 101-59 a.Kr., kaj de Atia, kuzino de Cezaro.  

Jam en 48 a.Kr. nur 15-jara, li estis elektita kiel *Pontifex*.

Oktaviano en la testamento estis adoptita de Kajo Julio Cezaro; decido de la senato igis lin pro tio patricio.

Li transprenis la heredaĵon de Cezaro, unue la taskon venĝi sin je ties murdintoj. En relative mallonga tempo li ekregis la tutan Romian Imperion. 

Pro tio li ricevis de la senato la tutnovan titolon Aŭgusto (*Altigito* aŭ *Gravegulo*).

Vidu plu ĉe Aŭgusto Cezaro.

Kategorio:Historio
Estraro de UEA 1971-1974

En **Estraro de UEA** dum la oficperiodo 1971-1974 oficis jenaj personoj:

## Prezidanto 
*Ivo Lapenna 

## Vicprezidantoj 
*Erik Carlén
*E.L.M. Wensing

## Ĝenerala sekretario 
*Günther Becker

## Aliaj estraranoj 
*Werner Bormann 
*Jerzy Uśpieński
*John Wells
*Evert J. Woessink

Notoj: E.L.M. Wensing eksiĝis per letero de 23a de decembro 1972. La Komitato elektis kiel duan vicprezidanton Boĵidar Popoviĉ.

La elektoj estis plifruigitaj al 1971, ĉar la kongreso de 1972 okazis en usona Portland.

## Vidu ankaŭ
Kategorio:Aperis en 1971
Kategorio:Malaperis en 1974
Kategorio:Esperanto en 1971
Nikkatsu

**Nikkatsu** estas japana kino-entrepreno. Ĝi estis kreita en 1912 sub la nomo *Nippon Katsudo Shashin Kabushiki Kaisha*, mallongigita je **Nikkatsu**. Inter la plej famaj reĝisoroj kiuj laboris por Nikkatsu en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj estis Minoru Murata kaj Kenji Mizoguchi.

En 1941 la japana registaro devigis la kinoindustrion koncentriĝi, kaj tiam Nikkatsu kaj la pli malgrandaj entreprenoj Daito kaj Shinko fariĝis nova entrepreno Daiei. La du aliaj grandaj entreprenoj estis Toho kaj Shochiku. Nur en 1954 Nikkatsu denove iĝis memstara entrepreno.

Kategorio:Kino
Saint-Germain-des-Prés

* **Saint-Germain-des-Prés** estas kvartalo de Parizo.
* **Saint-Germain-des-Prés** estas metrostacio de la Metroo de Parizo
----
* **Saint-Germain-des-Prés** estas franca komunumo en Dordogne.
* **Saint-Germain-des-Prés** estas franca komunumo en Loiret.
* **Saint-Germain-des-Prés** estas franca komunumo en Maine-et-Loire.
* **Saint-Germain-des-Prés** estas franca komunumo en Tarn.
----
* **Saint-Germain-des-Prés** estas eksa franca komunumo en Ille-et-Vilaine.
----
* **Saint-Germain-des-Prés** estas filmo de Orson Welles.

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Germain (apartigilo)
Simferopola municipo

**Simferopola municipo** (,
, ) — unu el
la regionoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo — la teritorio,
estrata de la Simferopola urbodomo. La regiono estas sufiĉe malgranda
kaj havas krom la urbon Simferopolo nur 5 loĝlokojn.

## La konsisto de la regiono 
La tuta teritorio de la Simferopola municipo estas dividita je
3 distriktoj: *Kijevskij*, *Ĵeleznodoroĵnij* kaj *Centralnij*.
La *Centralnij*-distrikto havas nur la urbajn kvartalojn. La
*Kijevskij*-distrikto havas la dekstrabordan parton de la urbo
(situantan sur la dekstra bordo de la rivero Salgiro) kaj la
urbo-tipan loĝlokon Agrarno. La
*Ĵeleznodoroĵnij*-distrikto havas la kvartalojn de la okcidenta
parto de la urbo kaj la Gresovskan submunicipon, kiu havas 3 urbo-tipajn
loĝlokojn (Gresovsko,
Aeroflotsko kaj
Komsomolsko) kaj
vilaĝon *Bitumnoje*.

Kategorio:Simferopola municipo
Benshi

**Benshi** aŭ **benŝiisto** (japane 弁士, koree: 변사 - bjeonsa) estis parolisto, kiu dum la unuaj jaroj de la japana kino klarigas la enhavon de silenta filmo dum la filmo estas projekciita. Benŝiisto estas la antaŭulo de tio, kion ni hodiaŭ nomas " rakontanto ".  En Japanio, diferencoj en lingva kaj kultura fonoj necesigis ke oni devis vorte doni klarigojn dum la filmprezentado.

La rakontoj kaj klarigoj de la benŝiisto estis grava ero de la frua japana kinosperto kaj multaj benŝiistoj eĉ famiĝis. La pli aĝa frato de Akira Kurosawa estis benŝiisto kaj enkondukis la junan Akira al kinarto. Iuj, kiel Mitsuru Okura, fariĝis posedantoj de filmkompanioj. Iuj el la plej famaj estis Ueda Hoteiken, konata kiel "S-ro ĉiosciulo", kaj Musei Tokugawa.

Post la ekesto de sonkino en Japanio profesiaj benŝiistoj estis devigataj serĉi alian laboron ekzemple kiel komikistoj (jp: 落語家 - rakugo-artisto), prelegantoj, prezentistoj en kamiŝibajoj (bildrakontaj spektakloj). Tamen eĉ nuntempe (ĉefe en Tokio kaj Osako) ekzistas sufiĉe multaj kinejoj (ekzemple  澤登翠(Midori Sawato) aŭ 大森久美子 (Kumiko Omori), kiuj montras silentajn filmojn, kaj kiuj dungas sufiĉe multajn aktivajn benŝiistojn por la projekciado de silentaj filmoj.

Estis japanaj benŝiistoj en Tajvano kaj Koreio. En Tajvano, oni skribis en la hakaa lingvo kiel "benshi". En la korea lingvo oni referas al ĝi kiel "" (rakonto).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rakontanto
* Sonkino
* Japana voĉaktoro
* Bunrako
* Kabuko
* Ombroludo

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la asocio pri benŝio kaj silenta filmo 

Kategorio:Kino
Mizoguchi Kenji

**MIZOGUCHI Kenji** (naskiĝis la 18-an de majo 1898 en Tokio; mortis la 24-an de aŭgusto 1956 en Kioto) estis japana reĝisoro.

## Verko 
Malgraŭ lia frua morto, Mizoguchi kreis preskaŭ 90 filmoj. Jen nur kelkaj el ili:

* 1923 - Ai ni yomigaeuro hi
* 1929 - Tokyo koshinkyoku
* 1929 - Tokai kokyugaku
* 1931 - Shikamo karera wa yuku
* 1933 - Taki no shiraito (La blankaj fadenoj de la akvofalo)
* 1935 - Orizuru osen (La subiro de Osen)
* 1936 - Naniwa ereji (Elegio de Osaka)
* 1936 - Gion no shimai (La fratinoj de Gion)
* 1939 - Zangiku monogatari (La rakonto pri la malfruaj krizantemoj)
* 1941 - Genroku choshingura (La 47 Ronin)
* 1947 - Joyu Sumako no koi (La amo de la aktorino Sumako)
* 1951 - Musashino Fujin (La sinjorino de Musashin)
* 1952 - Saikaku ichidai onna (La vivo de la sinjorino Oharu)
* 1953 - Gion bayashi (La fesmuziko de Gion)
* 1953 - Ugetsu monogatari (Ugetsu - rakontoj sub pluva luno)
* 1954 - Chikamatsu monogatari (La legendo pri la majstro de rulbildoj)
* 1954 - Sanshô dayû (Sanshô dayû - Vivo sen libero)

Kategorio:Japanaj reĝisoroj
Toei

**Toei** aŭ **Toei Animation** (japane 東映アニメーション *Tōei Animēshon*) estas filmstudio por produkti animeojn (japanajn animaciajn filmojn).

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala ttt-ejo de Toei Animation  

Kategorio:Kino
Urbotipa loĝloko

eta|250ra|Ekzemplo de rusia urbo-tipa loĝloko
**Urbotipa loĝloko** (el la rusa *посёлок городского типа*, IFA: [pɐˈsʲoɫək gərɐˈt͡skovə ˈtipə]; ) estas speco de loĝloko, meza inter urbo kaj vilaĝo, kutima por sovetia kaj postsovetia urbo-konstrua politiko (nun tiu nocio estas uzata en Belorusio, Ukrainio, Kazaĥio, Rusio kaj aliaj eks-ŝtatoj de Sovetunio).

Plej ofte la urbo-tipaj loĝlokoj estas konstruataj ĉirkaŭ industriaj entreprenoj, fervojaj stacioj, sanatorioj kaj hidroteĥnikaj konstruaĵoj. Por ke la loĝloko ricevu la statuson de urbotipa loĝloko, ĝi plej ofte devas havi ne malpli ol 2000 loĝantojn, kies pli granda parto (ne malpli ol 60-70 elcentoj) devas esti ne agrikulturistoj, sed laboristoj kaj oficistoj. Malofte en la loĝloko povas vivi malpli da homoj, se la pli granda parto de la loĝantaro laboras en la sama grava industria entrepreno.

Administre la urbotipaj loĝlokoj principe ne diferencas disde la grandaj vilaĝoj — foje la urbotipa loĝloko havas sian propran konsilantaron, foje kelkaj loĝlokoj estas unuigitaj en unu komunan administran unuon. Do la ĉefa kriterio por distingi inter vilaĝo kaj urbo-tipa loĝloko estas la dominantaj okupoj de iliaj loĝantoj — ĉu agrikulturo, ĉu industrio.

La kvanto de urbotipaj loĝlokoj en Sovetunio konstante kreskis (kune kun la kresko de la loĝantaro). Ekzemple, en Rusio la  estis 1359 urbotipaj loĝlokoj. En Pollando la sama nocio ekzistis inter la jaroj 1954 kaj 1972, sed poste estis forigita (nun en Pollando ajna loĝloko estas aŭ urbo, aŭ vilaĝo).

Kategorio:Teritoria administrado
Kategorio:Tipoj de setlejoj
Gion no shimai

**Gion no shimai** (japane: 祇園の姉妹, *la fratinoj de Gion*) estas japana filmo de Mizoguchi Kenji el la jaro 1936. 

La 69-minuta filmo estas socia studaĵo pri la vivo de du fratinoj, ambaŭ gejŝoj.

## Aktoroj
* Yamada Isuzu rolas kiel Omocha
* Umemura Yoko rolas kiel Umekichi
* Todoroki Yukiko rolas kiel Sayo Murai
* Shiganoya Benkei rolas kiel Shimbei Furusawa
* Shindo Eitaro rolas kiel Kudo
* Fukami Taizo rolas kiel Kimura

Kategorio:Japanaj filmoj
Komsomolsko (Simferopola municipo)

**Komsomolsko** (, , ) - urbotipa loĝloko de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, administre apartenas
al la Simferopola municipo.

La loĝloko situas en la centra parto de Krimeo ĉe la
rivero Salgiro, 10 kilometrojn for de Simferopolo. Ĉe la
loĝloko troviĝas la fervoja stacio "Simferopolo-kargejo".
Krom per fervojo la loĝloko estas ligita al Simferopolo per
trolebusa kaj busa trafiko.

Komsomolsko estis fondita en la jaro 1956 kiel loĝloko por la
laboristoj de la ĉirkaŭaj industriaj entreprenoj.

Kategorio:Simferopola municipo
Kategorio:Urbotipaj loĝlokoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de Krimeo
Ekvizeto

**Ekvizeto** (*Equisetum*) estas genro de plurjaraj senfloraj herboj kun rizomoj kaj multartikaj, ĝenerale verdaj, fotosintezantaj tigoj, kiuj ĉe ĉiu artiko surhavas ingon, konsistantan el kuniĝintaj skvamformaj folioj kun liberaj pintoj. Ekvizeto estas la sola holocena genro en la divizio de pteridofitoj ene de traĥeofitoj en la regno plantoj.

Ekvizetoj ofte kreskas sur malsekaj grundoj aŭ eĉ en akvo. La ordinara ekvizeto (*E. arvense*) estas ofte rigardata kiel trudherbo, sed ĝi estas ankaŭ grava kuracplanto.

[[Dosiero:Equisetum sylvaticum 240405.jpg|eta|juna ŝoso de arbara ekvizeto (*Equisetum sylvaticum*] kun sporportanta strobilo]]

## Priskribo 
Ekvizetoj havas tre reduktitajn, kutime ne-fotosintezajn, foliojn, kiuj aranĝiĝas en verticiloj kunfandiĝintaj en ingoj sur la tigo. La tigoj estas verdaj kaj fotosintezaj. Produktiĝas sporoj en strobiloj, konusecaj strukturoj pinte de iuj tigoj, sed ekvizetoj disvastiĝas ankaŭ pere de siaj multjaraj rizomoj.

## Sistematiko 
La genro enhavas dudekon da specioj. La nuntempajn speciojn de la genro *Equisetum* oni dividas en du apartajn branĉojn, kutime rigardatajn kiel subgenroj. Hibridoj oftas, sed ĝis nun hibridiĝo estas konstatita nur inter specioj de la sama subgenro.

'*Subgenro *Equisetum'''*

*Equisetum arvense* L. – ordinara ekvizeto

*Equisetum bogotense* Kunth – anda ekvizeto

*Equisetum diffusum* L. – himalaja ekvizeto

*Equisetum fluviatile* L. – akva ekvizeto

*Equisetum palustre* L. – marĉa ekvizeto

*Equisetum pratense* Ehrh. – kampa ekvizeto

*Equisetum sylvaticum* L. – arbara ekvizeto

*Equisetum telmateia* Ehrh. – granda ekvizeto

*'Subgenro *Hippochaete*'*

*Equisetum giganteum* L. – suda giganta ekvizeto

*Equisetum myriochaetum* Schltdl. & Cham. – meksika giganta ekvizeto

*Equisetum hyemale* L. – vintra ekvizeto

*Equisetum laevigatum* A. Braun – glata ekvizeto

*Equisetum ramosissimum* Desf. – multbranĉa ekvizeto

*Equisetum scirpoides* Micĥ. – nana ekvizeto

*Equisetum variegatum'' Schleich. ex Weber & Mohr – bunta ekvizeto

## Piednotoj