open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
David Magen

**David MAGEN** (, naskita **David Monsonego**; la 4-an de septembro 1945 en Fez, Maroko) estas iama israela politikisto.

## Kariero 
La 20-an de julio 1981, li fariĝis membro de la Kneset kaj servis kontinue ĝis la 7-a de junio 1999. Li ankaŭ estis membro de la 15-a Knesset de la 8-a de marto 2001 ĝis la 17-a de marto 2003. Dum sia tempo kiel membro de la parlamento, liaj roloj inkluzivis tiun de membro de la Buĝeta Komitato, la Defenda Komitato kaj la Subkomitato pri Inteligenteco.

De la 7-a de marto 1990 ĝis la 11-a de junio 1990, Magen funkciis kiel Ministro sen Portfolio en la registaro de Jicĥak Ŝamir. De la 11-a de junio 1990 ĝis la fino de la leĝdona periodo la 13-an de julio 1992, li estis Ministro pri Ekonomiko kaj Planado. De la 18-a de junio 1996 ĝis la 20-a de majo 1997, li estis Vicministro pri Financoj sub Dan Meridor en la unua oficperiodo de la registaro de Benjamin Netanjahu.  David Magen estis Likud -politikisto ĝis 1999, post kio li apartenis al la centrista partio Mifleget ha-Merkaz.

La 23-an de februaro 1999, li forlasis la partiaro Likud - Gesher - Kometo, kune kun Jiĉĥak Mordeĥaj, Dan Meridor kaj Eliezer Sandberg, por formi novan grupon, la Centran Partion, kune kun Ĉaggai Merom kaj Nissim Tzevili de la Laborista Partio. Li ne estis reelektita en la elektoj de 1999, sed revenis al la parlamento la 8-an de marto 2001, anstataŭigante Uri Sawir. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj ministroj
Yehoshua Hankin

**Jehoŝua HANKIN** (, , en lingvoj sen la ĥ*-* sono (IPA χ) : *Jehoŝua Hankin*, *Joŝuo Hankin*, ankaŭ: *Ĉenkin* ; naskiĝis en 1864 en Kremenĉuk, Ukrainio ; mortis la 11-an de novembro 1945 en Tel-Avivo) estis cionisma pioniro. Li respondecis pri la plej multaj kaj plej grandaj teraĉetoj fare de cionismaj organizaĵoj en Palestino. 

## Agado 
En 1882, Jehoŝua Hankin venis al Palestino kun sia patro kaj estis unu el la fondintoj de Riŝon-Le-Ciono. Li faris sian unuan gravan teraĉeton en 1890, kie Reĥovot baldaŭ fondiĝis. La sekvan jaron, li aĉetis la teron por Hadera, poste faris pliajn aĉetojn por setlejoj en Galileo, interalie.

Akompanata de Hankin, Chaim Weizmann vojaĝis tra Palestino dum tri semajnoj en septembro 1907, vizitante judajn setlejojn. En la sama jaro, la Sublima Pordo malpermesis la vendon de tero al judoj (eĉ se ili estis otomanaj civitanoj), kiu restis valida ĝis la Juna Turka Revolucio de 1908.

En 1909 kaj denove en 1920, Hankin aĉetis grandajn partojn de la Jezreel-valo ( Merchavia, Tel Yosef, Nahalal, ktp.), post intertraktado ekde 1897.  En 1915, li estis forpelita el Palestino fare de la otomanaj aŭtoritatoj kiel malamika fremdulo, sed povis reveni en 1918, je la ekkomenco de la Brita Mandato . En 1919/1920, Hankin atestis kaj raportis pri la atakoj de beduenoj kontraŭ judaj setlantoj en la Supra Galileo. Kiam la teraĉetoj rekomenciĝis en 1920, Moshe Chertok (poste nomata Moŝe Ŝaret) estis lia asistanto, nomumita de la Asembleo de Reprezentantoj. Dum sia vivo, Yehoshua Hankin peris la aĉeton de pli ol 600 000 dunamoj (ĉi tie: 1 dunam = 1000 m²) da tero en Palestino.  

Jehoŝua Hankin mortis en Tel-Avivo kaj estis entombigita ĉe Monto Gilboa.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Yehoshua Hankin Cionisma kaj Israela Informo Centro

Kategorio:Ukrainaj judoj
Kategorio:Cionistoj
Abraham Poraz

**Avraham PORAZ** (, naskiĝis *Avraham Pozmantir* ; la 9-an de aŭgusto 1945 en Bukareŝto) estas israela advokato kaj iama politikisto. 

## Politika kariero 
Komence, li ligis sian politikan vojon kun Ŝinui, el kiu li fariĝis parlamentano en 1988.  En 1992, la partio unuiĝis kaj Ŝinui-membroj aliĝis al Meretz.

En la sekvaj elektoj li kandidatiĝis kiel parlamentano por Merec, el kies listo li ankaŭ eniris la parlamenton en 1996 .

En 1997, estrante grupon da aktivuloj, li disiĝis de Meretz, restarigante Ŝinujon, kaj estis elektita al la parlamento por la kvara fojo en 1999 .

En la elektoj de 2003, Ŝinui gajnis 15 el 120 sidlokoj en la Knesset, iĝante la tria partio post Likud kaj Laborista Partio kiu aliĝis al la registara koalicio, kaj Poraz estis nomumita Ministro pri Internaj Aferoj de Israelo en la registaro de Ariel Ŝaron. Li perdis sian postenon kiam Ŝinui voĉdonis kontraŭ la buĝeto en decembro 2004.

En 2006, li disiĝis de Shinui, kreante la partion Hetz. La partio neniam eniris la parlamenton.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Rumanaj judoj
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Israelaj ministroj
Yitzhak Mordechai

**Jicĥak Mordeĥaj** (, alternativa literumo *Yitzhak Mordechai* ; naskiĝis la 22-a de novembro 1944 apud Zaĥo, iraka Kurdistano) estas israela militisto (generalo de multaj regionaj postenoj) kaj politikisto kaj kiel tia kunfondinto de la israela centrisma partio *Mifleget ha-Merkaz*.

Li retiriĝis de politiko en 2000 pro kondamno pro maldecaj agoj.

## Kariero 
Kun sia familio,li venis al Israelo en 1949. Li studis ĉe la universitatoj de Tel-Avivo kaj Ĥajfo .

De 1962 ĝis 1995 li servis en la armeo, ekde 1986 li sinsekve estis la estro de la Suda, Centra kaj Norda Komandoj kun la rango de generalo (*aluf*).

Li aktive partoprenis en politiko ekde 1995, apartenis al Likud, estis membro de la Kneset dum kvin jaroj, kaj ankaŭ plenumis ministrajn postenojn.

La 23-an de februaro 1999, li forlasis la partiaro Likud - Gesher - Comet kune kun David Magen, Dan Meridor kaj Eliezer Sandberg por formi novan grupon kune kun Chaggai Merom kaj Nissim Tzevili de la Laborista Partio : la Centra Partio.

Li forlasis politikon en 2000 post akuzoj pri seksa ĉikanado dum sia militservo kaj poste en la vivo. La pruvoj por kelkaj el ĉi tiuj akuzoj finfine finis lian publikan karieron.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj ministroj pri defendo
Kategorio:Israelaj generaloj
Kategorio:Irakaj judoj
Ezer Weizman

**Ezer WEIZMAN** (; naskiĝis la 15-an de junio 1924 en Tel-Avivo; mortis la 24-an de aprilo 2005 en Cezarea ) estis oficiro de la Israela Aerarmeo kaj politikisto. Li servis kiel Prezidanto de Israelo de 1993 ĝis 2000.

Weizman, ĉasaviadisto, funkciis kiel Ĉefkomandanto de la Israela Aerarmeo de 1958 ĝis 1966, kun la rango de generalmajoro (*aluf*). Membro de Likud, li funkciis kiel Ministro pri Defendo de 1977 ĝis 1980. De 1984 ĝis 1986, li gvidis sian propran centristan partion Yaĥad, poste aliĝis al la Laborista Partio, Avoda.

Ezer Weizman estis nevo de la unua israela prezidanto Chaim Weizmann.

Li demisiis en julio 2000 meze de akuzoj pri korupto. Kvankam prezidanteco estas prufiguro, Ezer Weizman aktive provis influi politikon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Ezer Weizman Kneset retejo (en la angla)
* Ezer Weizman – Nekrologo *The Times*
* Bildoj de lia vivo 
*  by Leon Charney on *The Leon Charney Report*

Kategorio:Israelaj ministroj pri defendo
Kategorio:Prezidantoj de Israelo
Eliezer Sandberg

**Eliʿezer SANDBERG** (; naskiĝis la 21-a de februaro 1962 en Ĥajfo) estas iama israela politikisto. Ministro pri Scienco kaj Teknologio de Israelo (2003-2004), Ministro pri Energio kaj Infrastrukturo de Israelo (2004), kaj Membro de la Kneset (1992-2006).

Sia politika kariero estas rimarkinda de transiroj inter politikaj partioj, foje kun tute malsama ideologio, dum 14 jaroj en la parlamento li estis ano de 7 partioj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj politikistoj
Regiona Pejzaĝa Parko de la Dnepro-Insuloj

La **Regiona Pejzaĝa Parko "Dnipro-Insuloj"** () estas pejzaĝa regiona parko situanta laŭlonge de la rivero Dnipro en la teritorio de la distriktoj Desnjanskij, Dnipro, Holosijvskij, Peĉerskij kaj Obolonskij de Kijivo. Fondita la 23-an de decembro 2004, ĝi etendiĝas sur 1 214,99 hektaroj. La teruzanto estas la ŝtata municipa entrepreno "Pleso". Kelkajn insulojn administras "Agrokombinat Ĥotivskij". Kelkajn pli grandajn insulojn de la parko servas la municipa asocio "Kijivzelenbud", kiu okupiĝas pri la evoluigo de la parkzono de la urbo Kijivo.

Kiam ĝi estis kreita, la parko enhavis 34 insulojn. La plej granda insulo estas Olĵin. La regiona pejzaĝa parko ne inkluzivas ĉiujn insulojn situantajn ene de la limoj de Kijivo.

## Bildaro 

ALAR8696.jpg|Muromets-Lopuĥovati, Desnjanskij distrikto
Бобровня IMG 2926.jpg|Bobrovnja, Desnjanskij distrikto
1 Русанівська протока.jpg
Заспані плавні острова Муромець в день нагородження Віки любить Землю -2014р.jpg|Muromets-Lopuĥovati, Desnjanskij distrikto
Жуків Острів - 6.08 2006 (8).jpg|Insulo Ĵukiv, Holosiivskij distrikto

Kategorio:Kievo
Kategorio:Parkoj en Ukrainio
Roman Bronfman

**Roman BRONFMAN** (, ; naskita la 22-an de aprilo 1954) estas israela ruslingva politikisto, unu el la ŝlosilaj figuroj en la politika organizado de ruslingvaj enmigrintoj en Israelon; unu el la fondintoj de la ruslingva partio "Israel BaAliya"; fondinto de la ruslingva partio "Demokrata Elekto".

## Kariero 
Li havas doktorecon pri rusaj kaj slavaj studoj de la Hebrea Universitato de Jerusalemo. Antaŭ ol komenci sian politikan karieron, li estis akademiano kaj ĵurnalisto (ĉefredaktoro de la ruslingva gazeto *Vremya*). Komence, li estis membro de la partio Yisrael Ba'Aliyah , dum kelka tempo eĉ prezidanto de la parlamenta grupo de tiu partio. De 1993 ĝis 1996, li estis membro de la Urba Konsilio de Ĥajfo kaj de la Aŭtoritato pri Enmigrada Absorbado de la urbo. De 1996 ĝis 1998, li estis prezidanto de la Cionista Forumo.

Bronfman diris, ke la Duŝtata Solvo estas la sola humana solvo al la israel-palestina konflikto. La neakcepteblaj alternativoj estas havi amasan deportadon de palestinanoj el Gazao kaj Cisjordanio, aŭ brutale regi la palestinanojn en ĉi tiuj teritorioj. 

En 2005 Bronfman prezentis leĝprojekton al la Knesset, kiu ŝanĝus la Ordonon pri Danĝeraj Drogoj, por ke estu laŭleĝe posedi 50 gramojn, aŭ ĉirkaŭ 1.8 uncojn da kanabo, kiam antaŭe la laŭleĝa kvanto posedebla estis 15 gramoj, aŭ 0.5 uncoj. Li diris, ke la totala malpermeso de kanabo ne sukcesis ĉesigi la uzon de kanabo, kaj la maniero ĉesigi ĝian uzon estis persekuti drogvendistojn. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Malkonsento ne estas mallojaleco artikolo de Roman Bronfman en *The Guardian*
* Ventumante la flamojn de malamo  De Roman Bronfman en *Haaretz*

Kategorio:Sovetiaj judoj
Kategorio:Israelaj ĵurnalistoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Dan Meridor

**Dan MERIDOR** (; naskiĝis la 23-a de aprilo 1947 en Jerusalemo) estas israela politikisto. Li funkciis kiel vicĉefministro kaj, kiel Likud-membro de la 32-a Kneset de la 6-a de majo 2009 ĝis la 18-a de marto 2013, Ministro pri Inteligenteco en la kabineto de Benjamin Netanjahu.

## Kariero 
Li komencis sian politikan karieron la 13-an de aŭgusto 1984, kiam li estis elektita al la Kneset, kie li reprezentis la interesojn de Likud ĝis la 17-a de februaro 2003. Plej lastatempe, li estis membro de la Centra Partio (*Mifleget ha-Merkaz*) kaj Gesher. En la Kneset, li prezidis la subkomitatojn pri sekurecaj aferoj kaj sekureca leĝaro de aŭgusto 1984 ĝis novembro 1988. Plej lastatempe, li prezidis la Komitaton pri Eksterlandaj Aferoj kaj Defendo de junio 1999 ĝis februaro 2003. Li ankaŭ estis, dumtempe, Kneset-observanto ĉe la Konsilio de Eŭropo.

La 22-an de decembro 1988, li unue estis nomumita al la kabineto fare de ĉefministro Jicĥak Ŝamir kiel Ministro pri Justico  kaj tenis ĉi tiun postenon ĝis la 13-an de julio 1992. La 18-an de junio 1996, ĉefministro Benjamin Netanjahu nomumis lin Ministro pri Financoj, sed Netanjahu mem transprenis ĉi tiun postenon por mallonga tempo nur unu jaron poste, la 20-an de junio 1997, post malkonsento pri kurzoj.  La 29-an de aŭgusto 2001, li fine fariĝis Ministro sen Portfolio en la registaro de Ariel Ŝaron, kiu daŭris ĝis la 28-an de februaro 2003. Post sia balota malvenko, li ankaŭ perdis sian postenon en la registaro. 

Meridor estas nuntempe la Internacia Prezidanto de la Jerusalema Fondaĵo, fondita en 1966 de la tiama urbestro de Jerusalemo, Teddy Kollek.  Li estas ankaŭ Ĉefesploristo de la Israela Demokratia Instituto. Meridor, kiu realiĝis al la partio Likud, estas ankaŭ konsiderata kiel kandidato por la sekvaj Kneset-elektoj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Dan Meridor debatas Saeb Erakat ĉe la Internacia Paca Instituto, la 25-an de junio 2010 (video)
* Vicĉefministro Dan Meridor intervjuita de la BBC en HARDtalk

Kategorio:Israelaj ministroj
Ayelet Shaked

**Ajelet ŜAKED** (, naskiĝis la 7-a de majo 1976 en Tel-Avivo) estas israela politikistino. 

## Politika kariero 
Kvankam ŝi apartenas al religia partio, ŝi identigas sin kiel laika politikisto, estante la sola laika virino en sia partio. En 2010, ŝi establis la eksterparlamentan movadon "Mia Israelo" kun Naftali Bennett kaj gvidis ĝin ĝis majo 2012. En 2019, ŝi establis la partion "Nova Dekstro" kune kun Bennett. 

Ŝi estis membro de la Kneset (*HaBajit haYehudi*, ekde decembro 2018 *HaJamin HeChadash*) de 2013 ĝis aprilo 2019 kaj estis denove ekde la parlamentaj elektoj en Israelo en septembro 2019 kaj estis israela Ministro pri Justico de majo 2015 ĝis junio 2019. De la 13-a de junio 2021 ĝis la 29-a de decembro 2022, ŝi funkciis kiel Ministro pri Internaj Aferoj en la kabineto Bennett-Lapid.

Ŝi havas dekstrajn politikajn poziciojn. Ekde 2011, ŝi kampanjis kontraŭ kontraŭleĝa enmigrado el Afriko al Israelo kaj kritikis la nacian armean radiostacion *Galei Tzahal* pro ĝia "maldekstremo".

Shaked estis konsiderata unu el la plej aktivaj kaj influaj parlamentanoj de Israelo. Unu el la kialoj de ĉi tiu statuso estas, ke ŝi helpis proponi kaj trapuŝi leĝon, kiu devigas neregistarajn organizaĵojn klarigi donacojn venantajn el eksterlando, ampleksan kontraŭterorisman leĝon, leĝprojekton limigantan la potencon de la Supera Kortumo, kaj leĝon, kiu klarigas, ke Israelo estas la nacio-ŝtato de la juda popolo. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Israelaj aktivuloj
Kategorio:Israelaj ministroj
Shlomo Carlebach

**Ŝlomo CARLEBACH** (*, nomata Reb Shlomo* kaj *Rabeno Shlomo* fare de liaj sekvantoj; naskiĝis la 14-an de januaro 1925 en Berlino; mortis la 20-an de oktobro 1994) estis german-usona ortodoksa rabeno, kiu famiĝis ĉefe kiel komponisto kaj kantisto de religia folkroko. 

Li estis unu el la plej popularaj aŭtoroj kaj prezentistoj de hasidaj kantoj en la mondo, ofte nomita la "La kantanta rabeno" () aŭ "La dancanta rabeno" () dum sia vivo. Li ankaŭ partoprenis en la movado Baal Teŝuvah, celanta junulojn - tiujn revenantajn al judismo kaj religia vivo.

Carlebach estas konsiderita de multaj la plej eminenta judreligia kantokomponisto de la 20a jarcento.

## Verkado 
Shlomo publikigis pli ol 25 albumojn kaj famiĝis en la 1960-aj jaroj kiel kantisto kaj komponisto de israelaj, ĥasidaj kaj usonaj popolkantoj. Oni taksas, ke li komponis pli ol 1000 kantojn. Li turneis grandskale en Britio kaj Usono kaj registris plurajn diskojn. En 1963, li ludis kune kun Bob Dylan kaj Joan Baez ĉe festivalo en San-Francisko. Li direktis la Carlebach Shul (kongregacia sinagogo) de 1967 ĝis 1980 post la morto de sia patro.

Shlomo Carlebach komponis siajn kantojn bazitajn sur versoj el la Tanaĥo kaj la Talmudo, sed la plimulto de liaj verkoj estas liaj propraj melodioj por konataj kantoj kaj preĝoj. Li ankaŭ evoluigis novajn *nigunim*-ojn. Lia stilo baziĝis ĉefe sur konataj hasidaj kantoj. La koncertoj de Carlebach altiris grandajn homamasojn. Dum siaj prezentadoj, li aranĝis unikajn dancojn, kiuj ebligis komunuman sperton de la kantitaj preĝoj. Li estis kritikita de ortodoksaj rondoj pro la komunuma dancado de viroj kaj virinoj. Ekde 1966, li prezentis sin ĉe koncertoj, inkluzive de popolaj, kaj poste, akirinte famon inter hasidoj, li prezentis sin ĉe hasidaj festivaloj. Liaj universalaj kantoj, klara mesaĝo kaj orelfrapaj melodioj gajnis rekonon inter diversaj grupoj kaj estas ankoraŭ uzataj nuntempe en multaj sinagogoj de diversaj fonoj.

En siaj instruoj, Reb Shlomo ofte emfazis, ke "Unu Dio kreis unu mondon. Ni ĉiuj estas fratoj kaj fratinoj", do liaj universalaj instruoj ne limiĝis nur al la judaro. Li emfazis la gravecon de paco tutmonde. Li gvidis instruojn inter grupo de hipioj, kio, kune kun koncertoj kaj komunaj preĝoj, kondukis al lia akiro de rekono ene de junularaj subkulturoj.

Nur post la morto de Shlomo Carlebach oni akuzis, ke li plurfoje alproksimiĝis al virinoj laŭ sugestia maniero kaj sekse ĉikanis ilin. 

En 2013, muzikalo pri lia vivo estis kreita, *Soul Doctor - Journey of a Rockstar Rabbi*, kun liaj kantoj, inkluzive de la finalo de *Am Yisrael Chai*. ﻿

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Carlebach Minyan
* Yeshivat Simchat Shlomo
* La Hevra: Shlomo Carlebach
* Shlomo Carlebach fondaĵo
* Plejparte Muziko: Shlomo Carlebach
* Aŭdia disko kun Shlomo Carlebach en la Enreta Arkivo de la Österreichische Mediathek Intervjuo ((en la germana) kaj muzika prezento) Reprenita la 27-an de marto 2021

Kategorio:Kantoroj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Israelaj kantistoj
Zehava Gal-On

**Zehava GAL-ON** (; naskiĝis la 4-a de januaro 1956 en Vilno kiel **Zehava Schnipitzky**) estas israela politikisto, gvidanto de la maldekstra partio Meretz de 2012 ĝis 2018.

En 2020, Galon establis la NGOn Zulat por Egaleco kaj Homaj Rajtoj kaj ŝi servas kiel ĝia prezidanto.

## Kariero 
Ŝi enmigris al Israelo en 1960 kaj loĝas en Petaĥ Tikva. Ŝi studis filologion kaj specialan edukadon ĉe la Hebrea Universitato de Jerusalemo. Ŝi flue parolas la rusan, la hebrean kaj la anglan lingvojn. Ŝi estas aktiva membro de pluraj homrajtaj organizaĵoj  kaj estas direktoro de la Internacia Centro por Paco en Mezoriento. Ŝi apartenas al la porhomrajta organizaĵo B'Tselem.

Ŝi estas membro de la Kneset por la partio Meretz, elektita en 1999, 2003, 2006 kaj 2011. Ŝi ne sukcesis eniri la Kneset en la elektoj de 2009, sed en marto 2011 li revenis al la Knesset post kiam Haim Oron demisiis.
La 7-an de februaro 2012, Galon estis elektita estro de la partio Meretz, kaj la partifondinto Shulamit Aloni aprobis ŝian kandidatecon, nomante Galon "senĝena kaj aŭdaca".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sovetiaj judoj
Kategorio:Judaj feministoj
Kategorio:Israelaj aktivuloj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj ateistoj
Tamar Zandberg

**Tamar ZANDBERG** (, naskiĝis la 29-a de aprilo 1976 en Ramat Gan) estas israela politikisto de la partio Meretz.

## Kariero 
Ŝi komencis sian politikan karieron en 2003, kiam ŝi eklaboris kiel parlamenta asistantino de la parlamentano Ran Cohen de Meretz. Antaŭ ol esti elektita al la Knesset, ŝi estis membro de la Urba Konsilio de Tel Aviv-Jafo. Zandberg estas membro de la Kneset ekde 2013. 

Fine de marto 2018 , ŝi estis elektita kiel prezidantino de sia partio, Meretz, sukcedante Zehava Gal-On.  Ŝi tenis la postenon ĝis la fino de junio 2019; Nitzan Horowitz estis elektita kiel ŝia posteulo. 

La 13-an de junio 2021, ŝi estis nomumita Ministro pri Mediprotektado en la kabineto Bennett-Lapid. 

Tami Zandberg identigas sin kiel feministino, socialdemokratino kaj ekologiisto. Ŝi gvidas la opozician frakcion "Sociala Domo" en Naamat, la ĉefa virina sindikato de Israelo. Ŝi aktive partoprenas en la protekto de naturaj rimedoj kaj bestoj. Zandberg estas ateisto kaj  vegano.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Judaj feministoj
Kategorio:Israelaj ateistoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj aktivuloj
Kategorio:Israelaj ministroj
Veroksa malagaskukolo

La **Veroksa malagaskukolo** (*Coua verreauxi*) estas mezgranda specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas endemia de Madagaskaro. Laŭ dokumenta filmo de BBC, ĝi troviĝas nur apud sala lago en la suda parto de la insulo. La lago estas 16 km longa sed nur kelkajn metrojn profunda. La areo sekiĝas dum la lastaj 40 000 jaroj kaj la organismoj vivantaj ĉi tie adaptiĝis por konservi akvon.

La nomoj de la birdo memorigas la francan ornitologon kaj kolektanton Jules Verreaux.

Ĝia natura vivejo estas subtropika aŭ tropika seka arbustaro. La birdoj troviĝas en la suda parto de la dorna arbarzono. Ili vivas en marborda eŭforbia veprejo, kaj estas plej aktivaj ĉe tagiĝo kaj krepusko. Birdumantoj aŭskultas ĝian descendan serion de laŭtaj kontaktokrioj, "korik-korik-korik-korik". Simpatria specio estas la kresta malagaskukolo, *C. cristata*.

## Identigo
La specion oni priskribis jene: "Malgranda, grizeca arbara kukolo. Ĝenerale mezgriza, blankeca sur malsupra brusto kaj ventro, kaj pli malhela sur flugoplumoj. Vosto malhelgrizeca, longa kaj pinteca, blankeca sur eksteraj plumoj. Kapo kun longa, malhelpinta kresto, palblua nuda haŭto ĉirkaŭ la okulo kaj nigra beko."

## Distribuado kaj habitato
La Veroksa malagaskukolo estas endemia de la sudokcidenta pinto de Madagaskaro ene de la dornarbara zono. Ĝia tipa vivejo estas densa arbustaro sur korala kalkoŝtonono, sed ĝi ankaŭ troviĝas en aliaj vivejaj tipoj, inkluzive de ene de degraditaj areoj.

## Kutimaro
Tiu birdo manĝoserĉas senvertebrulojn inter arboj kaj arbustoj kaj surgrunde. Ĝi ankaŭ manĝas fruktojn de *Cassia*. Ĝi troviĝas de marnivelo ĝis 100 metroj. Malmulte oni scias pri ĝiaj reproduktaj kutimoj, sed maskloj foje videblas kantantaj de la arbopintoj en novembro, sugestante ke ĉi tiu estas la reprodukta sezono.

## Statuso
La IUCN klasifikis la Veroksan malagaskukolon kiel "Malplej Zorgiga". Ĝi havas malgrandan teritorion kaj estas minacata pro habitatoperdo. La ĉefa minaco, kiun ĝi alfrontas, estas la dehakado de arboj en la veprejo kie ĝi vivas por fari lignokarbon, kio okazas precipe apud vojoj kaj proksime de urboj. Tamen, ĝi estas sufiĉe ofta en taŭgaj vivejoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife International, Verreaux's Coua
* Internet Bird Collection, Verreaux's Coua, vidaĵoj kaj registroj
* Foto en *Parc National Tsimanampesotse*
* fotoj de Veroksa malagaskukolo, en Flickr

Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Pál Prónay

**Pál PRÓNAY** , laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun ĉiuj personaj nomoj **Prónay Pál Sándor István Gábor** estis hungara oficiro, politikisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *tótprónai* kaj *blatnicai*.
eta|maldekstre|
eta|

 naskiĝis  en Romhány, li mortis ĉirkaŭ 1946.

## Biografio 
 finis siajn edukojn en Akademio Ludovika en 1894, poste li estis oficiro en la armeo, daŭre dum la unua mondmilito. En 1919 li iris al Szeged (tiam ĝi ne apartenis al Hungara Sovetrespubliko) kaj li establis armean taĉmenton. Depost regado de la Sovetrespubliko lia taĉmento estis en restanta Hungario, kie ili torturis komunistojn. Poste ili iris al okcidenta Hungario kaj konstraŭstaris al la alvenantaj aŭstroj. Li  deklaris sendependan regnon *Lajtabánság* (banuslando de Lajto), kies estro (banuso) li estis, kaj kiu ekzistis dum nur unu sola monato. En 1921 Karolo la 4-a faris puĉon, tiam Prónay rifuzis la ordonon kaj ne batalis kontraŭ la reĝo. Li tuj estis neglektita kaj pensiuligita. En 1945 la Ruĝa Armeo kaptis kaj kondamnis lin al trudlaboro je 20 jaroj en Sovetunio. Lia posta sorto estas nekonata, sed en 2001 li estis rehabilitita en Rusio (nature jam morta), malgraŭ liaj faritaj krimoj.

En 1921 li edziĝis. Lia plej alta rango estis subkolonelo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ellenforradalmi jegyzeteim 1918-1921* (taglibro, 2025)
* *A határban a Halál kaszál. Fejezetek Prónay Pál feljegyzéseiből* (membiografio, 1963)
* *Prónay Pál emlékezései az 1921. évi nyugat-magyarországi eseményekről. I–IV.* (memrememoroj, 1986)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografieto hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Banusoj
Eugen Ruge

**Eugen Ruge** estas germana verkisto. Li naskiĝis la 24-an de junio 1954 en Sosva, Sovetunio, en la nuna sverdlovska provinco kaj urala federacia regiono de Rusio, do nun estas -jaraĝa. En oktobro 2011 li honoriĝis per la Germana Libropremio, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Terézia Mora

'''''' estas germana-hungara verkistino. Ŝi naskiĝis la 5-an de februaro 1971 en Sopron (), do nun estas -jaraĝa. En oktobro 2013 ši honoriĝis per la Germana Libropremio, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Kategorio:germanlingvaj verkistoj
Kategorio:germanaj verkistoj
Róbert Büchler

'*** [buĥler], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Büchler Róbert*' estis hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Dum la dua mondmilito li kaŝiĝis por ne esti deportita, poste li akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1948. Inter 1949–1951 li estis asistanto en instituto, poste lektoro du jarojn en pedagogia altlernejo. Fine en Gimnastika Universitato de Budapeŝto li estis lektoro (1953–1959), docento (1959–1968), altlerneja instruisto (1968–1975), poste honora profesoro. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1972 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia esplorkampo estis psikologio de la movo. Pro divorco li edziĝis dufoje en 1948 kaj 1973, la unua edzino naskis 2 gefilojn en 1949 kaj 1950. Li ricevis premion en 1984.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szurkoló lélektana.* (parolado, 1955)
* *Pszichológia.* (studenta lernolibro, 1958)
* *Pszichológia II. Testnevelés és sporttevékenység.* (studenta lernolibro, 1960; 3-a plibonigita eldono: 1966)
* *A teljesítményfokozás lélektani feltételei.* (1967)
* *A mozgás szerveződésének pszichológiai vizsgálatai.* (disertaĵo, 1970)
* *Sportmozgások tanulása.* (kunaŭtoro, 1979)
* *Sportjátékosok edzése.* (studenta lernolibro, 1986)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Melinda Nadj Abonji

'''''', jen en germana literumo, , estas hungardevena svisa germanlingva verkistino. Ŝi naskiĝis la 22-an de junio 1968 en Beĉej, tiama Jugoslavio, nun en Serbio, do nun estas -jaraĝa. Ŝi venis al Svislando en la aĝo de 5 jaroj por kuniĝi kun siaj rifuĝintaj gepatroj, kaj poste studis en la Universitato de Zuriko. En oktobro 2010 ši honoriĝis per la Germana Libropremio, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Kategorio:germanlingvaj verkistoj
Kategorio:svisaj verkistoj
Kategorio:hungaraj verkistoj
Rail Baltica

**Rail Baltica** estas fervoja infrastrukturprojekto, kiu celas integri la baltajn ŝtatojn en la eŭropan fervojan reton. La projekto celas krei fervojan ligon por pasaĝeraj kaj ŝarĝaj servoj kun stacioj de Talino (Estonio) ĝis Varsovio (Pollando), tra Rigo (Latvio) kaj Kaŭno (Litovio), kun du branĉoj al la Internacia Flughaveno de Rigo kaj Vilno (Litovio). Ĝia tuta longo en la baltaj ŝtatoj estas 870 kilometroj, kun 213 kilometroj en Estonio, 265 kilometroj en Latvio, kaj 392 kilometroj en Litovio.

## Ligiloj 
* https://www.railbaltica.org/ - oficiala retejo

Kategorio:Altrapidaj fervojaj linioj en Eŭropo
Kategorio:Fervojo en Estonio
Kategorio:Fervojo en Pollando
Kategorio:Fervojo en Litovio
Kategorio:Fervojo en Latvio
Peter To Rot

**Peter** (*Petro*) **To Rot** estis katoliko, laiko, kateĥisto, martiro, sanktulo.

Li naskiĝis  en vilaĝo Rakunai (Neupommern, Bismarkoj, Germana Novgvineo, Germana Imperio, nuntempe en Papuo-Novgvineo), kaj mortis  en Rakunai dum japana dominado.

## Biografio 
 servis kiel katekisto en sia vilaĝo kaj estis komisiita pri la gvidado de la loka paroĥo dum la dua mondmilito. En 1936 li edziĝis.

Abrupte en 1942 la insulo estis okupita de la japanoj. To Rot defendis la katolikan kredon kaj organizis religiajn servojn malgraŭ malpermeso de la okupantoj. Li estis denuncita kaj arestita de la japana polico, kiu torturis lin. Li estis kaptita kaj kondamnita du monatojn en koncentrejo. En julio 1945 li ricevis mortigan injekton. Kiam oni malkovris, ke la veneno ne funkciis sufiĉe rapide, li estis batita ĝismorte.

Lia beatigo okazis en Papuo-Nov-Gvineo en 1995 fare de Papo Johano Paŭlo la 2-a, poste lia kanonigo la 19-an de oktobro 2025 fare de Leono la 14-a. La festotago estas la 7-a de julio. 

## Fontoj 
* WikiTrans

## Referencoj 
Kategorio:Sanktuloj
Katharina Hacker

**Katharina Hacker** estas germana verkistino. Ŝi naskiĝis la 11-an de januaro 1967 en Frankfurto ĉe Majno, do nun estas -jaraĝa. Precipe ŝi studis en la Hebrea Universitato de Jerusalemo, kaj iom post iom iĝis plentempa literaturverkisto. En oktobro 2006 ŝi honoriĝis per la Germana Libropremio, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro. Oktobre 2021 ŝi akceptiĝis kiel membro de la Akademio de Sciencoj kaj Leteroj en Majenco.

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kathrin Schmidt

**Kathrin Schmidt** estas germana socia sciencistino, ĵurnalistino, nekuracista infana kaj adoleska psikoterapiisto kaj ekde 1994 verkistino. Ŝi naskiĝis la 12-an de marto 1958 en Gotha, Turingio, tiam en la socialisma ŝtato GDR, do nun estas -jaraĝa. En oktobro 2009 ŝi honoriĝis per la Germana Libropremio, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Raphael Eitan

**Rafael "Raful" EJTAN** (; naskiĝis la 11-an de januaro 1929 en Tel Adasim, Valo de Jizre'el ; mortis la 23-an de novembro 2004 en Aŝdod) estis israela oficiro, laste kun la rango de generalleŭtenanto *( Rav-Aluf* ), kaj politikisto. 

La 1-an de aprilo 1978, Eitan estis nomumita de Ezer Weizman kiel ĉefo de la Israelaj Defendtrupoj. Li estis la 11-a Ĉefo de Stabo de la Defendtrupoj de 1978 ĝis 1983, kiun li komandis dum la Libana Milito de 1982. 

Eitan estis la fondinto kaj prezidanto de la dekstrema naciisma partio *Tzomet*, membro de la Kneset de 1984 ĝis 1999, Ministro pri Agrikulturo de 1990 ĝis 1991, kaj Vicĉefministro, Ministro pri Agrikulturo, kaj Ministro pri Medio de 1996 ĝis 1999. 

Eitan plibonigis la disciplinon kaj efikecon de la Armeo. Du el ĉi tiuj ordonoj estis porti la militistan bireton kaj kolekti malplenan municion post pafekzercado. 

La 23-an de novembro 2004, Eitan vojaĝis al la mediteranea haveno Aŝdod, kie li kontrolis projekton pri ter-reakiro. Granda ondo forportis lin, kaj li perdiĝis dum horoj. La Israela Mararmeo trovis la korpon de Eitan, kaj post provoj de revivigo, li estis deklarita mortinta. Lia morto kaŭzis grandan malĝojon de multaj tra Israelo, ĉar li estis konsiderata nacia heroo. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* biografio de Rafael Eitan Knesset retejo (en la angla)

Kategorio:Israelaj ministroj pri agrikulturo
Kategorio:Israelaj generaloj
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Mortintoj pro drono
Andrzej Kołakowski

**Andrzej Paweł Kołakowski** (naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1964 en Międzyrzecz, mortis la 19-an de oktobro 2025) – pola kantisto, poeto, pedagogo, publicisto, universitata lekciisto, opozicia aktivulo en Pola Popola Respubliko.

## Vivo
En 1989 finis pedagogion ĉe Katolika Universitato de Lublin, en 2006 defendis doktorecan tezon: *Sistemo de la tuta institucia zogo pri infano en Pollando en la jaroj 1945–1956 kaj ties realigo en orfejoj en la vojevodio de Gdańsk*.

De 2006 estis scienca laboranto de la Universitato de Gdansko. Publikigis felietonojn kaj historiajn artikolojn en "Nasz Dziennik”. Verkis kaj eldonis kelkajn librojn pri historio de edukado en Pollando.

Andrzej Kołakowski eniris balotan komitaton favoran al kandidateco de Karol Nawrocki por prezidanto de Pollando.

## Diskaroj
* *Kontrrewolucja* (Kontraŭrevolucio – 2002, MC (reeldono en kompakta disko, 2009)
* *Oskarżeni o wierność* (Akuzitaj pri fideleco)– 2009, KD
* *Высоцкий wg Andrzeja Kołakowskiego* (Visockij laŭ Andrzej Kołakowski)– 2010, KD
* *Ktoś nam zabrał młodzieńcze marzenia* (Iu forprenis de ni la junajn revojn) – 2013, 2 KD-oj – plibonigo de surbendigaĵoj el la 90-aj jaroj de la 20-a jarcento
* *Requiem dla poległych* (Rekviemo por mortfalintoj) – 2013, 2 KD-oj

## Vidu ankaŭ
* Jacek Kaczmarski
* Karel Kryl
* Vladimir Visockij

## Eksteraj ligiloj
* Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności encysol.pl

Kategorio:Naskiĝintoj en 1964 
Kategorio:Mortintoj en 2025 
Kategorio:Polaj poetoj 
Kategorio:Kantistoj 
Kategorio:Gitaristoj
Yossi Beilin

**Josef "Jossi" Beilin** (; naskiĝis la 12-a de junio 1948 en Petaĥ Tikva, Israelo ) estas israela universitata profesoro kaj iama politikisto. Li estis membro de la Kneset, vic- kaj portempa ministro pri eksterlandaj aferoj de Israelo, kaj ministro pri justeco de Israelo.  

Beilin estas plej konata pro sia implikiĝo en la Oslo-Akordoj, la Ĝenevaj Akordoj, kaj la israel-palestina pacprocezo ĝenerale. Li pledas por rapida solvo de la araba-israela konflikto kaj la kreado de palestina ŝtato.

## Kariero 
Plejparto de la politika kariero de Beilin estis kiel politikisto en Avoda (Laborista Partio), sed en 2003 li estis puŝita multe pli malsupren en la partia listo pro siaj maldekstraj pozicioj. Kune kun Yael Dayan, li forlasis Avoda kaj aliĝis al la maldekstra partio Meretz, kiun li nun gvidas sub la nomo Meretz-Yachad (Israela Socialdemokrata Partio).

Lia partopreno en la pacprocezo estas ankoraŭ la kulmino de lia kariero. Subtenate de Ŝimon Peres, Beilin eniris sekretajn intertraktadojn en 1992, kiuj kondukis al la Oslo-Akordoj en 1993. Kune kun Mahmud Abbas, alia arkitekto de la interkonsento, en 1995 li verkis la "Beilin-Abu Mazen traktado", kun gvidlinioj por permanenta solvo de la konflikto. En 1992-1995 li gvidis la israelan delegacion al la pacnegocadoj. En 2001 li partoprenis en la "Taba-intertraktadoj" kaj la iniciato, pro kiu li nun estas plej konata, la Ĝenevaj Akordoj kun Jaser Abd Rabbo .

Beilin ne estas konsiderata socialisto, sed li tamen aliĝis al la plejparte socialisma Meretz. Lia venko super Meretz-politikisto Ran Cohen en la gvida elekto povas esti vidata kiel signo, ke multaj en la partio vidas la reakiron de la pacprocezo sur la ĝustan vojon eĉ pli grava ol sociaj aferoj.

Beilin pledas por moderaj kapitalismaj ideoj. Li diras tre malmulte publike pri sociaj aferoj, koncentriĝante pli pri siaj klopodoj negoci kun palestinaj oficialuloj.
Li estis membro de la Israela Laborista Partio, prezidanto de Meretz- Yaĥad de 2004 ĝis 2007, kaj estas konsiderata unu el la plej konataj eksponentoj de la israela pactendaro. 

## Aktualaj agadoj 
Beilin, kune kun Yair Hirschfeld kaj Ron Pundak establis la Ekonomian Kunlaboran Fondaĵoj (Economic Cooperation Foundation, ECF).

Beilin, kune kun Yasser Abed Rabbo kaj aliaj, estis unu el la movaj fortoj malantaŭ la Ĝeneva Iniciato, neoficiala interkonsento por solvi la konflikton en la Proksima Oriento.

## Eldonaĵoj 
*  .
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Head to Head: Yossi Beilin and Ephraim Sneh on the Iranian nuclear threat - Fathom Journal

Kategorio:Israelaj ĵurnalistoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj ministroj
Ephraim Sneh

**Efraim SNEH** (; naskiĝis la 19-a de septembro 1944 en Tel-Avivo) estas israela politikisto kaj kuracisto. Li estis membro de la Knesset por la partio Avoda (Laborista) kaj funkciis kiel la vicministro pri defendo de Israelo de 2006 ĝis 2007.

## Kariero 
Li servis en la Infanteria Bataliono Nahal de 1962 ĝis 1964. Li studis medicinon ĉe la Universitato de Tel-Avivo, specialiĝante pri interna medicino. Post finado de siaj studoj, li revenis al militservo kiel bataliona kuracisto, poste kiel kuracisto en la Paraŝutista Brigado. En la Milito de Jom Kippur (1973) li komandis brigadan medicinan unuon en la Batalo de China Farm, kaj en la bataloj okcidente de la Sueza Kanalo. Sneh ankaŭ gvidis la medicinan mision por Operacio Entebbe, servis kiel komandanto de Aerarmea Unuo 669, kaj kiel komandanto de la sekureca zono en Suda Libano. Lia lasta rolo en la Israelaj Defendaj Fortoj estis kiel estro de la civila administracio de Cisjordanio.

En decembro 1987, post forlaso de la armeo, li aliĝis al la Laborista Partio. De 1988 ĝis 1994, li servis en multaj delegacioj specife rilataj al palestinaj gvidantoj. En 1992, Sneh estis elektita al la Kneset, servante kiel Ministro pri Sano de 1994 ĝis 1996. En 1999, li estis nomumita Vicministro pri Defendo, kaj en 2001, li estis nomumita Ministro pri Transportado.

Sneh elstaris en sia opozicio al la retiriĝo el suda Libano, kvankam li fine akceptis la decidon de ĉefministro Ehud Barak. Sneh estas ĝenerale konsiderata "falko" en la Laborista Partio, kvankam li ne protestis kontraŭ la vastatingaj pacplanoj de Barak en intertraktadoj kun la palestinanoj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Official website
*  
* 
* 
* 

Kategorio:Israelaj generaloj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj ministroj
Moshe Kahlon

**Moŝe KAĤLON** (, naskiĝis la 19-a de novembro 1960 en Ĥadera) estas israela politikisto. Li estis membro de la Kneset por la Likud kaj Ministro pri Komunikado kaj Bonfarto en la 32-a israela registaro sub ĉefministro Benjamin Netanjahu. De marto 2015 ĝis januaro 2016 li denove estis membro de la Kneset, sed ĉi-foje por partio *Kulanu*, kiu li fondis kaj estris. Ekde majo 2015 li estis (ankaŭ) Ministro pri Financoj en la 34-a israela registaro sub ĉefministro Benjamin Netanjahu. En 2016 li ankaŭ estis Ministro pri Medio kaj de 2016 ĝis 2017 ankaŭ Ministro pri Ekonomio.

La programo de la partio *Kulanu* estas ĉefe dediĉita al ekonomiaj kaj sociaj aferoj, kaj la ĉefaj celoj de la partio estas la batalo kontraŭ socia malegaleco, la altaj vivkostoj kaj burokratio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj entreprenistoj
Kategorio:Israelaj ministroj
Amnon Rubinstein

**Amnon RUBINSTEIN** (; naskiĝis la 5-a de septembro 1931 en Tel-Avivo; mortis la 18-a de januaro 2024 samloke) estis israela juristo kaj politikisto. Membro de la Knesset inter 1977 kaj 2002, li servis en pluraj ministeriaj postenoj. 

Li estas nomata la "fondinto de Israela Konstitucia Juro" 

## Kariero 
De 1961 ĝis 1975 li estis profesoro pri juro ĉe la Universitato de Tel-Avivo. En pli posta vivo li funkciis kiel dekano de la Radziner Jura Lernejo ĉe la Interfaka Centro (IDC) en Herzlija, kaj poste kiel rektoro de la Interfaka Centro kaj patrono de Liberala Internacio.

Li estis prezidanto de la liberala partio Ŝinuj de 1974 ĝis 1996 kaj membro de la Kneset de 1977 ĝis 2002 (de 1997 kiel membro de Meretz). Rubinstein estis israela Ministro pri Komunikado (1984–1987), Scienco kaj Teknologio (julio–decembro 1992), Energio kaj Infrastrukturo (1992–1993) kaj Edukado kaj Kulturo (1994–1996).

## Verkado 
Profesoro Rubinstein estas aŭtoro de pluraj monografioj en la kampoj de juro, politika scienco kaj moderna historio. Kelkaj el liaj verkoj estis tradukitaj en aliajn lingvojn. Li redaktis universitatan lernolibron pri israela konstitucia juro. Inter 2005 kaj 2007, tri el liaj romanoj ankaŭ estis publikigitaj de la eldonejo Shoken. Du pliaj romanoj estis publikigitaj en 2009 kaj 2010 de la eldonejo Kinneret Zmora.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Amnon Rubinstein ĉe Juda Virtuala Biblioteko

Kategorio:Esploristoj de antisemitismo
Kategorio:Israelaj instruistoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj ministroj
Kategorio:Israelaj malfikciaj verkistoj
Nacia Natura Parko Holosijiv

La **Nacia Natura Parko Holosijiv** () estas nacia parko situanta sude de Kijivo, Ukrainio.

Ĝi protektas diversajn pejzaĝojn kun signifa biodiverseco: lagojn kaj malsekejojn, same kiel historiajn, kulturajn kaj etnografiajn monumentojn.

La parko estas maltipa, konsistanta el pluraj nekonektitaj arbaroj.

La parko situas ĉe la orienta fino de la ekoregiono de Mezeŭropaj miksaj arbaroj.

La parko havas multajn plurcentjaraĝajn kverkojn (kverko de Petro Mohila, kverko de Gloro, ktp.), primolojn kaj buntajn akvofalojn de la lagetoj Oriĥuvatskij, Kitaivskij kaj Didorivskij.

## Bildaro 

Holosiiv National Nature Park.jpg|Logotipo de la parko.
Orihuvat stav.jpg|
Голосіївський ліс. Весна.JPG|
Голосіївський ліс 7.jpg|
Голосіївський ліс, один з Китаєвських ставків.jpg|
Національний природний парк «Голосіївський», грабовий ліс восени.JPG|
Голосіївський ліс!.JPG|
Голосіївський ліс12.JPG|

## Vidu ankaŭ 
* Regiona Pejzaĝa Parko de la Dnepro-Insuloj

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (arkivo)
* Geografiaj datumoj: www.protectedplanet.net

Kategorio:Kievo
Kategorio:Parkoj en Ukrainio
Kategorio:Naciaj Parkoj en Ukrainio
Jiĉun (Ĝjangŝjio)

**Jiĉun,** per simpligita ĉina skribo **宜春,** per pinjino *Yíchūn,* per Wade–Giles ''I - ch'un'' estas milionurbo je prefektuja nivelo en provinco Ĝjangŝjio en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo laŭvorte signifas "agrabla fonto".
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2021 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La urbego kuŝas laŭlonge de rivero  ĉirkaŭita de montoj sur areo  km² kaj administras 10 dividojn. Provinca sidejo Nanĉano troviĝas 173, Ŝanhajo 780, ĉefurbo Pekino 1352 km laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/yichun_china/shanghai_china.

## Ekonomio 
La agrikulturo estas la ĉefa ekonomia branĉo, la industrio konsistas prercipe pri prilaborado de lignoj kaj minado. Gravaj mineralaj deponaĵoj inkluzivas aluminion, volframon, oron, zinkon kaj kupron, krome tie estas unu el la plej grandaj litiaj minejoj en la mondo.

## Edukado 
En la milionurbo po unu universitato kaj altlernejo funkcias.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Jiĉun estas ligita per fervojaj kaj ĉefvojaj linioj, krome enlanda flughaveno servas.

## Klimato 
La prefektujnivela urbego havas humidan subtropikan klimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen: Cfa influitan de la orientazia musono kun longaj, humidaj, tre varmaj someroj kaj malvarmetaj kaj pli sekaj vintroj kun fojaj malvarmaj periodoj. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 1674 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed inter marto-aŭgusto pli ofte.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj, ekzemple konfucea templo fondita en 1143
* varmaj fontoj abundaj je seleno
* monumentoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Jeŝ Gvul

**Jeŝ Gvul** (, signifante "estas limo" aŭ "sufiĉas") estas israela organizaĵo por konscienca obĵeto en la Israelaj Defendaj Fortoj (IDF), tiel nomata *Refusenik*.

Membroj de Yesh Gvul ankaŭ oponis militan servon en la Okupitaj Teritorioj. Ilia slogano en 2014 estis: "Ni ne pafas, ni ne krias kaj ni ne servas en la okupitaj teritorioj!"

Tamen, la rifuzo de membroj de *Jeŝ Gvul* servi en la militistaro estas selektema kaj dependas de la naturo kaj loko de la servo.

*Jeŝ Gvul* provizas materian subtenon al soldatoj, kiuj rifuzas militservon, kaj diskonigas ilian kazon en la amaskomunikiloj. La plimulto de ĝiaj membroj ne estas pacifistoj, kiuj ĝenerale malakceptas militservon, sed prefere emfazas sian ĝeneralan pretecon servi, samtempe insistante pri limigoj de obeemo kaj la netuŝebleco de personaj valoroj.

Ĝi estis fondita kiel publika organizaĵo fare de veteranoj de la Israela Defenda Forto (IDF) en 1982 dum la Libana Milito. La organizaĵo kontraŭas la okupadon de Cisjordanio kaj Gazao fare de Israelo, provizas moralan, materian kaj juran subtenon al israelaj soldatoj, kiuj rifuzas servi en la okupitaj teritorioj, kaj partoprenas en la jura persekutado de altrangaj oficiroj kiam ili vizitas eksterlande.   

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Guŝ Ŝalom
* Konscienca obĵeto
* Senperforto
* Ŝovrim Ŝtika

## Eksteraj ligiloj 
* Jes Gvul oficiala retejo
* Yesh Gvul dokumentoj ĉe la israela maldekstra arkivo

Kategorio:Politikaj organizaĵoj en Israelo
Kategorio:Maldekstra ekstremismo en Israelo
Maĥsom Gvato

**Maĥsom-Gvatado** (**מחסום Watch**, en la hebrea *maĥsom* signifas barilo kaj Watch en la angla por gvato, povus esti komprenata kiel "kontrolpunktaj observantoj", ankaŭ nomata , signifante **Virinoj por Homaj Rajtoj**) estas grupo de israelaj virinoj, kiuj kontrolas israelajn kontrolpunktojn, la kontrolpunktojn situantajn sur la Verda Linio, inter Israelo propra kaj la Israel-okupaciataj teritorioj kaj ene de la okupaciitaj teritorioj.   

La homrajta organizaĵo, kiu priskribas sin kiel "politike plurisma", konsistas nur el virinoj. Plejparte estas profesiuloj kaj havas "liberalan aŭ maldekstran fonon". Machsom Watch asertas havi 400 membrojn; tio inkluzivas la filinon de la antaŭa israela ĉefministro Ehud Olmert, Dana Olmert. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Machsom Gvato hejmpaĝo
* *Machsom Gvato fondinto reflektas pri ŝia okupaj danĝeroj*. Dalia Karpel, Haaretz, 11 aprilo 2013

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2001
Kategorio:Maldekstrema politiko en Israelo
Kategorio:Homrajta aktivismo
Kategorio:Homrajtprotektaj organizaĵoj
Jules Lermina

**Jules LERMINA** (naskiĝinta la  en Parizo, mortinta la  samloke) estis franca ĵurnalisto kaj verkisto.  

Post deĵoroj diversaj kaj nesukcesa provo je komercistado, li decidis en 1859 fariĝi ĵurnalisto. Li engaĝiĝis flanke de la socialistoj kio kelkajn jarojn da malliberiĝo konsekvencigis. Helpon ricevis li ekz. fare de Victor Hugo. Liaj unuaj romanoj aperis sub la pseŭdodimo *William Cobb*. Lia verkaro ne malgrandas: oni havas de li romanojn pri aventuroj - verkkontinugige, de *Les Mystères de Paris* (Eugène Sue) kaj de Le Comte de Monte-Cristo (Alexandre Dumas); oni havas ankaŭ krimromanojn, okultismajn verkojn, biografian leksikonon kaj dialektan vortaron. 

Lermina ankaŭ verkis ''L'ABC du libertaire* (1906). Tiel, Lermina ankaŭ prezentatas kiel anarkiisma verkisto..

## Verkoj (elekto)
* *Madame Sept-quatre* (1873)
* *Les Mystères de New-York* (1874)
* *Gris-gris, roman historique*, avec Marc Foŭrnier (1874)
* *Marien* (1875)
* *La Roche du Diable* (1875)
* *Les Loups de Paris* 
* *Le Prince Mouffetard* (1877)
* *La Succession Tricoche et Cacolet*, Paris 1877 
* *Les Mariages maudits* (1880) 
* *Le Fils de Monte-Cristo* (1881) 
* *Les Chasseurs de femmes* (1881)
* *La Haute Canaille* (1881)
* *La Criminelle* (1881)  
* *Le Livre d'amour* (1882)
* *Ralph le Rouge, aventures d'un Parisien en Floride* (1883) 
* *Vive la République ! histoire d'un gamin de Paris, 1848-1851-1871* (1883)
* *Les Hystériques de Paris* (1885)
* *Le Trésor de Monte-Cristo* (1885)
* *Le Cœur des femmes : Marie-Loŭise* (1889)  
* *Martyres d'amour* (1890)
* *Reine, roman historique* (1891)  
* *Le Toŭr du monde de deux orphelines* (1892) 
* *Amoŭrs et aventures de Cyrano de Bergerac* (1894)
* *Terres de glace et terres de feu* (1894) 
* *Monsieŭr le Juge*, 1899 
* *Dix mille lieŭes sans le voŭloir* (1903) 
* *À brûler, histoires incroyables* (1889)  
* *L'Élixir de vie, conte magique* (1890)  
* *Le Secret des Zippélius* (1893)
* *Abel* (1894)
* *L'Énigme* (1895) 
**La Deux Fois Morte : magie passionnelle* (1895)  
* *Le Clou*, 1895

## Liens externes 
* biografiaĵoj 
* verkoj ĉe *gutenberg.org''  
## Notoj
Botanika Ĝardeno Griŝko (Kievo)

La **Nacia Botanika Ĝardeno Griĉko** () estas botanika ĝardeno situanta en la distrikto Peĉerskij de Kijivo, Ukrainio nomita honore al la botanikisto Nikolao Griĉko.

Ĝi estas parto de la Ukraina Nacia Akademio de Sciencoj. Fondita en 1936, la ĝardeno kovras 1,3 km² (120 hektarojn) kaj enhavas 13 000 specojn de arboj, arbedoj, floroj kaj aliaj plantoj el la tuta mondo. Ĝi havas multajn pinofitoj kaj glediĉiojn, kaj florojn kiel peoniojn, rozojn, magnoliojn, kaj arbustojn inkluzive de siringoj. La ĝardeno havas forcejojn, konservejojn kaj rozariojn. Ĝi estas la plej populara inter la loĝantoj, kie oni povas vidi ekzotikajn plantojn kaj ĉeesti florekspoziciojn. La florantaj siringoj fine de printempo estas popularaj en la centra ĝardeno.

## Bildaro 

SP A0497.jpg|
Горный сад0042w.jpg|
Киевский ботанический сад.jpg|
Spice plants Kiev botanica.jpg|
Садочок.jpg|
Сирингарий Киев.jpg|
9 червня 026.jpg|
Grishko Botanical Garden 2014 046.jpg |
Kyiv Botsad Grishka 02 (YDS 3483).JPG|
Kyiv Botsad Grishka 16 (YDS 3518).JPG|
KyivBotGardenGryshko IMGP2639.jpg|
KyivBotGardenGryshko IMGP2635.jpg|
KYIV-4.JPG|
Hryshko Botanical Garden, Kiev, Ukraine - Main stairs.jpg|
File:Степной истукан.jpg|Kurgan stele

## Vidu ankaŭ 
* Parko Sofijivka
* Regiona Pejzaĝa Parko de la Dnepro-Insuloj
* Nacia Natura Parko Holosijiv

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Botanikaj ĝardenoj en Eŭropo
Kategorio:Kulturo de Kievo