open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La neidentigitulino de Sejno

La **neidentigita knabino de Sejno**, ofte konata kiel '''l'inconnue de la Seine''', estis neidentigita juna virino kies mortmasko populariĝis inter artistoj, kiuj metis ĝin sur la muroj de siaj domoj, post la jaro 1900. Ĝi inspiris multajn verkistojn kaj en la franca kaj en aliaj lingvoj.

Laŭ la afiŝisto George Villa kiu ricevis tiun informon el sia majstro Jules Lefebvre, la mortmasko estis farita el la vizaĝo de modelino kiu mortis pro tuberkulozo ĉirkaŭ 1875.

## Referencoj 
Kategorio:Mortintoj en Parizo
Kategorio:Francaj artistoj
Kategorio:Historio de Parizo
Kampanjo de la greno

La **Kampanjo de la greno** estas la nomo de epizodo en la historio de Portugalujo kaj de Hispanujo. Tiu epizodo okazis inter  1929 kaj  1938 sub la reĝimo de  Salazar koncerne Portugalujon. Sub tiu nomo la historiistoj signas volontulan politikon de senarbarigo por la produktado de greno. Tiu kaŭzis neniigon de parto de la iberaj sklerofilaj kaj kvazaŭdeciduaj arbaroj.

Rezulte de la kampanjo ekzemple la linko preskaŭ ekstermiĝis en Portugalujo.

En la lingvoj hispana kaj portugala la kampanjo nomiĝis respektive *Campaña del Trigo* kaj *Campanha do Trigo*. Ĝi estis inspirita de simila aktivado en Italujo (*bonifica integrale*, leĝo 3134 de la 24-a de decembro 1928).

## Notoj 
Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Historio de Portugalio
Masakro en Nemmersdorf

eta|250px|Nemmersdorf en 1944
**Masakro en Nemmersdorf** estis masakro de la germana civila loĝantaro fare de soldatoj de Ruĝa Armeo fine de la Dua Mondmilito en vilaĝo Nemmersdorf en tiama Orienta Prusio (hodiaŭ Majakovskoje en Kaliningrada provinco).
La unua urbo, kie aperis soveta armeo dum la Dua Mondmilito, estis Majakovskoje (tiam ĝi nomiĝis Nemmersdorf). Ekzistas teorio, ke tie okazis la plej teruraj sovetaj krimoj.

Post tio, ke nazioj reakiris la urbon, oni mesaĝis pri multo da murditaj civilanoj.

Goebbels aktive uzis ĉi tiun informon por aperigu ĉe germanaj civilanoj malamon al sovetoj. Propagando verkis kelkajn filmojn, kaj multaj civilanoj lasis siajn domojn kiam venis sovetoj.

## Referencoj 
* Brandenburg, Christel Weiss and Dan Laing. *Ruined by the Reich: Memoir of an East Prussian Family, 1916-1945*. McFarland & Company. ISBN 0-7864-1615-7
* Dönhoff, Marion. *Namen die keiner mehr nennt*. Munich: Deutscher Taschenbücher Verlag, 1962.
* Fisch, Bernhard. *Nemmersdorf, Oktober 1944: Was in Ostpreußen tatsächlich geschah*. Berlin: 1997. ISBN 3-932180-26-7
* Samuel, Wolfgang. "War on the Ground", in *The War of Our Childhood: Memories of World War II*, University Press of Mississippi. ISBN 1-57806-482-1
* Jürgen Thorwald.*Wielka ucieczka* (Große Flucht). Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1998. ISBN 83-08-02890-X

Kategorio:Eventoj en 1944
1944
Kategorio:Kaliningrada provinco
Varois-et-Chaignot

**Varois-et-Chaignot** estas franca komunumo situanta en Departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Historio 
eta|maldekstra|Preĝejo

Ekde 1877 oni konstruis tie fortikaĵojn por defendi la francan limon (vidu ankaŭ Fénay).

## Geografio 
### Demografio 
## Najbaraj komunumoj 
## Partneraj urboj 
* 

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
(7286) 1990 QZ4

**(7286) 1990 QZ4** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
(7288) 1991 FE1

**(7288) 1991 FE1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Atsushi Sugie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Perfortoj dum okupacio de Germanio

Ekzistas teorio, ke dum soveta okupo en Germanio okazis tiom da perfortaj seksumoj, kiom neniam okazis.
Ĉi tiu temo iĝis populara foje, kiam malvarma milito pliaktiviĝis. La unua ekzemplo estus la okupo de Nemmersdorf.

La frazo "Frau, komm!" (venu, virino) estas laŭ germanaj virinoj, la plej populara frazo, per kiu sovetaj soldatoj vokis germaninojn por seksumi ilin.

Oni diras, ke eĉ ĉe germanaj infanoj ekzistis ludo "Seksperforto", dum kiu infanoj aktoris sovetajn soldatojn kaj kriis: "Frau, komm!". 

Kelkaj aŭtoroj verkis poste librojn sub ĉi tiu titolo.

Kategorio:Dua Mondmilito
Isone

**Isone** estas komunumo de la komunumaro Giubiasco kaj la distrikto Belinzono en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 384 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Isone situas en montara valo nordoriente de la montopasejo Monte Ceneri proksimume en la mezo inter la urbroj Belinzono kaj Lugano. La komunumo ĉefe estas konata pro la kazerno de la Svisa Armeo, kie estas trajnataj la infanteriaj grenadiroj. La komunumo konsistas el la vilaĝo Isone kaj la setlejoj Cusign (en nordoriento kun la kazerno), Revöira kaj Calanchetto.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,82 km², de kiuj 66,6% estas kovritaj de arbaro, 18,3% servas por agrikulturo kaj 3,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Isone limas en nordo al Camorino, en nordoriento al interkomuna teritorio de Camorino kaj Monteceneri, en sudokcidento al Ponte Capriasca, en sudo al Capriasca, en sudokcidento al Monteceneri, en okcidento al Cadenazzo, kaj en nordokcidento al Sant'Antonino TI.

## Trafiko 
Isone situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas perde de sakvojo de la pasejkulmino de Monte Ceneri. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 4 kilometrojn sudokcidente de la komunumo en Monteceneri. Pere de buslinio de Isone al la stacidomo de Rivera-Bironico la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Isone datiĝas el la jaro 1237 kiel *Yxono*. Dum mezepoko la katedrala kapitolo de Como estis bienposedanto en Isone. Post la aliĝo al la Svisa Ĵurkomunumo komence de la 16-a jarcento, Isone kaj Medeglia disiĝis de la Voktejo Lugano kaj submetiĝis al la Voktejo Belinzono. Ĝis en la 20-a jarcento Isone vivis ĉefe de agrikulturo. En la jaro 1973 estis en Isone malfermita la grenadira lernejo de la Svisa Armeo, de kio la loka ekonomio multe profitis. La 25-an de novembro 2007 la civitanoj de Isone malakceptis aliĝon al la nove kreita grandkomunumo Monteceneri kaj decidis konservi sian aŭtonomion.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Isone
7289 Kamegamori

'*7289 *Kamegamori''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al Kamegamori (japane : 瓶ヶ森), herbeja monto en la centro de la montara regiono de Ŝikoku.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Brenles

**Brenles** estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 162 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Brenles situas en la Vaŭda Mezlano sur la montodorso, kiu disigas la valon de Brojo en nordo de la valo de Glano en sudo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Brenles kaj la setlejoj Les Crochets, Pra Pâquis, Hauts Tierdoz kaj Pralaz, kaj kelkaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,83 km², de kiuj 30,3% estas kovritaj de arbaro, 64,8% servas por agrikulturo kaj 3,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Brenles limas en nordo al Sarzens, en nordnororiento al Lovatens, en oriento al Billens-Hennens (FR), en sudokcidento al Siviriez (FR), en sudo al Ursy (FR), en sudokcidento al Chavannes-sur-Moudon, kaj en okcidento al Chesalles-sur-Moudon.

## Trafiko 
Brelnes situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Brenles pasas flanka konekta vojo de Sarzens al Siviriez

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1247 jam per la hodiaŭa nomformo *Brenles*. Sur la komunuma teritorio ekzistas restaĵoj de romia bieno. Dum mezepoko la senjoro de Brenles estis la episkopo de Laŭzano, kiu donis ĝin kiel feŭdo al ŝanĝantaj administrantoj. Ek de 1413 Brenles apartenis al la savoja Voktejo Moudon, kiu en la jaro 1536 venis sub regado de Berno kaj post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto, kiu en la jaro 2006 estis integrita al la Distrikto Brojo-Vully.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Brenles

## Bildoj 

Dosiero:Église de Brenles.JPG|Preĝejo de Brenles
Regiona politiko de la Eŭropa Unio

**Regiona politiko de la Eŭropa Unio (EU)** (iam nomata ligoforta politiko), estas politiko, kies celo estas altigado de komuna kaj ekonomia kohereco. En la programperiodo 2007 - 2013 estis tri celoj: Konverĝado, Regiona konkurenc-kapablo kaj dungateco, Eŭropa teritoria kunlaboro. Regiona politiko estas plej ofte uzata en regionoj NUTS 2, sume ekzistas en EŬ 271 regionoj NUTS 2.

## Celoj 
eta|500ra|

### Konverĝado 
Plej multe da mono iras al tiu ĉi celo - 81.9 % (283 mld €). Tiu ĉi celo estas financata de tri fondusoj:
* Eŭropa fonduso de regiona evoluo - ĝi subtenas regionojn je nivelo NUTS 2, kies malneta enlanda produkto estas sub 75 % de averaĝo de Eŭropa unio. Entute temas pri 84 regionoj de 17 membraj ŝtatoj (en kiuj vivas 154 milionoj da homoj), kiuj povas ricevi maksimume 199.3 mld €. Regionoj, kiuj uzis financan subtenon en antaŭa programperiodo 2000 - 2006 kaj nun estas statistike pli fortaj (ilia malneta enlanda produkto estas super 75 % de averaĝo de Eŭropa unio de jaro 2004, kiam 10 landoj iĝis membroj de Eŭropa Unio) tamen ricevas financan subtenon - temas pri 16 regionoj kaj ili povas ricevi subtenon maksimume 13.9 mld €. Regionoj, kiuj sukcese evoluiĝis kaj ekonomie fortiĝis, ankaŭ ricevas subtenon, sed nun jam laŭ celo Regiona konkurenc-kapablo kaj dungateco.
Kadre de tiu ĉi fonduso estas subtenataj diversajn aktivaĵojn, ekzemple:
** Fortigado de rilatoj inter esploraj institucioj kaj industrio, faciligado de uzado de informaciaj kaj komunikaj teĥnologioj.
** Modernigado kaj konstruado de baza infrastrukturo (trafikaj, energetikaj retoj)
** Protektado de vivmedio, subtenado de ekologia industrio.
* Eŭropa sociala fonduso
* Ligoforta fonduso - ĝi subtenas ŝtatojn, kies MNP estas sub 90 % de averaĝo de Eŭropa unio. Subtenataj estas ĉefe transeŭropaj trafikaj retoj.

### Regiona konkurenc-kapablo kaj dungateco 
Tiu ĉi fonduso ricevas 15.7 % de buĝeto (54.96 mld €)

#### Principo de partnereco 
Laŭ tiu ĉi principo devas esti kunlaboro inter Eŭropa Komisiono kaj landaj aparatoj. Do, je divido de mono kunlaboras ne nur eŭropaj institutoj, sed ankaŭ regionoj, urboj, vilaĝoj kaj privataj subjektoj..

### Periodo 2000 - 2006 
* Celo 1: subteno de evoluo kaj struktura alkutimiĝado de regionoj, kiuj estas neprogresintaj
* Celo 2: subteno de regionoj kun strukturaj problemoj
* Celo 3: subteno de edukado kaj dungateco

## Vidu ankaŭ 
* NUTS
* Europa fonduso por regiona disvolvigo
* Regiona politiko
* Operaciaj programoj
* Eŭropaj regionoj
* Eŭropa grupiĝo pri teritoria kunlaboro

## Referencoj 
## Literaturo 
* 

Kategorio:Regiona politiko de la Eŭropa Unio
József Szentpétery (juvelisto)

**József Szentpétery** [jOĵef sentpEteri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szentpétery József** estis la plej eminenta hungara juvelisto-oraĵisto en la 19-a jarcento. Lia familia nomvarianto estis *Szentpéteri*.

József Szentpétery http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1781 en Hungara reĝlando, en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio). Li mortis la  1862 en Pest (urbo).
## Biografio 
József Szentpétery komencis lerni la metion en 1794 precipe en Vieno. En 1810 li membriĝis en gildo de juvelistoj en urbo Pest. Lia prezenta majstroverko nun troviĝas en kalvinana preĝejo de Szilvásvárad. Komence li vivis en malriĉeco. Baldaŭe li membriĝis al juvelistaj gildoj de Vieno kaj Besztercebánya, eĉ li apartenis al artistoj en Parizo. Li strebis por abolado de gildoj kaj por alta edukado de laboristoj. Liaj verkoj estas videblaj parte en kalvinanaj preĝejoj, parte en diversaj muzeoj. En 1964 en Budapeŝto okazis ekspozicio pri liaj verkoj.

## Verkaro (elekto) 
* reliefa serio pri Aleksandro la Granda
* reliefo *Vitam et sanguinem*
* salingo (1815?, arĝento)
* kandelingo (1826, arĝento, ligno, aglopiedo)
* pokalo (1827, arĝento, interne orumita)
* reliefo pri batalo de Frederiko la 1-a (Sankta Romia Imperio) (1850-aj jaroj, arĝento)
* *reliefo pri reokupo de Buda en 1686* (1853)
* spicujo (1853, arĝento)
* *Kálvária* (1855)

## Fontoj 
* biografio hungare 
* biografio germane
* hungara biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj juvelistoj
Kategorio:Hungaraj oraĵistoj
Edith Pásztory

**Edith Pásztory** [pAstori], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pásztory Edith** (en Hungario konata ankaŭ *Bartókné Pásztory Ditta* aŭ *Bartók Béláné*) estis hungara pianisto, la dua edzino de Béla Bartók.

Edith Pásztory http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1903 en Hungario, en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio). Ŝi mortis la  1982 en Budapeŝto.

## Biografio 
Edith Pásztory devenis el juda familio. Ŝi frekventis Muzikakademion en Budapeŝto, dume ŝi edziniĝis al Béla Bartók. Iliaj kunaj debutoj okazis en 1938 en Basel, poste en Eŭropo kaj Usono. Post 2 jaroj pro konstanta minacado de judoj ili migris al Usono. Edith hejmenvenis sola en 1946. Ekde 1960 ŝi denove partoprenis en koncertoj precipe eksterlande (ekzemple en Svislando), kie preskaŭ senescepte prezentis verkojn de Bartók. En 1965 ŝi verkis rememorojn pri lastaj monatoj de Béla Bartók. En 1986 ŝi fondis premion.

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* hungare

Kategorio:Hungaraj pianistoj
Murioj

La **Murioj** estas popolo de indiĝenaj aŭstralianoj kiu tradicie okupis plej el nuntempa Kvinslando. La termino estas foje erare uzata por populacioj el aliaj partoj de Aŭstralio. Ili estas aro de triboj aŭ nacioj kaj etenda familigrupoj tra la regiono (kiaj la Jugarabuloj, la Jageraoj el Coorparoo, kaj la Kŭiambaloj el pli sude. Indiĝenaj komunumoj el aliaj regionoj de Aŭstralio estas la Kurioj, Ananguoj, Nungaroj, aŭ Nungaoj.

Multaj Murioj estis perforte elmovitaj el sia lando, kaj enmetitaj en misioj kun aliaj triboj kun kiuj ties rilatoj povis ne esti amikaj. El 1900 ĝis 1972, grava nombro de geinfanoj Murioj iĝis parto de la Ŝtelitaj Generacioj 

La situacio de la Murioj pliboniĝis dum la ĵusaj jardekoj: nome ili ricevis balotrajton en 1967, kun la libera aliro al la Parko Musgrave; ili nune posedas kaj funkciigas la radion de Murioj; kaj oni setligis juĝejojn de Murioj en 2002.

## Bildaro 

File:Johnathanthurston fanday.jpg|Johnathan Thurston
File:Justin Hodges.jpg|Justin Hodges
File:Matt Bowen 2014.jpg|Matt Bowen
File:Danegagai.jpg|Dane Gagai
File:Chris Sandow (24 October 2008).jpg|Chris Sandow
File:Ben Barba.jpg|Ben Barba
File:traviswaddell.jpg|Travis Waddell
File:ROBERT LUI.jpg|Robert Lui

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Murri Cultural Stories 

Kategorio:Aŭstralio
Kategorio:Indiĝenaj popoloj
Learĥo

**Learĥo** - (helene *Λέαρχος*, latinsky *Learchus*) estis en la helena mitologio filo de la orĥomena reĝo Atamanto.

Patrino de Learĥo kaj de lia frato Melikerto estis  Ino, la dua edzino de la reĝo Atamanto. La diino Hera, pro ĵaluzo kontraŭ sia edzo Zeŭso, sendis al la reĝo Atamanto frenezecon. En kolerŝtormo li mortigis Learĥon kaj priminacis ankaŭ lian fraton. Ino ĉirkaŭbrakis Melikerton kaj saltis kun li el klifo en maron. Dioj savis ilin kaj eĉ transprenis ilin inter si. Ino akceptis nomon Leŭkotoo kaj el Melikerto fariĝis Palaimono. 

Malgraŭ Ino en sia vivo ne ĉiam estis afabla kaj homama virino, fine ŝi transformiĝis en protektantinon de naĝantoj, ĉiam voleman helpi al dronantoj. Pro tio grekaj kaj romaj maristoj adoris ŝin kaj Melikerton ĝis la kristanaj tempoj. 

*Transprenita kaj malstrikte tradukita de* 
:cs:Learchos  

Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Reakcianto

**Reakcianto** estas substanco kiu eniras kemian reakcion. 

Okaze de procedo de kemia reakcio, la reakciantoj, kutime skribitaj ĉe la maldekstra flanko de kemia ekvacio, transformiĝas al reakciaj produktoj, skribitaj kutime ĉe la dekstra flanko de la kemia ekvacio.

Ofte la produktoj de kemia reakcio siavice povas esti reakciantoj por aliaj reakcioj, ankaŭ samtempaj. Se kemia reakcio havas sagon, kiu indikas kaj maldekstren kaj dekstren, tiam substancoj ambaŭflanke de la sago estas reakciantoj same kiel produktoj (la reago okazas en ambaŭ direktoj samtempe).

## Ekzemploj 
En la abstrakta reakcio
:: A + B → C 
**A** kaj **B** estas la **reakciantoj** kaj **C** estas la **produkto** de la reakcio. 

En fotosintezo kun simpligita reakcia formulo
:: 6 H2O (akvo) + 6 CO2 (karbona dioksido) + lumo → C6H12O6 + 6 O2
akvo kaj karbona dioksido estas la du reakciantoj.

Tamen ne bezonas esti pluraj reakciantoj. En malkompona reago kiel
:: A → B + C
**A** estas la reakcianto, **B** kaj **C** estas la produktoj de la reakcio.

**H2** (hidrogena gaso) kaj **O2** (oksigena gaso) estas reakciantoj en la reago kiu formas likvan akvon:
:: 2 H2 + O2 → 2 H2O

## Aktivigo 
Por ke la reakcio startu, la molekuloj de la reakciantoj devas kolizii kun tia energio, dirita aktivada energio, sufiĉa por krei transiran staton kiu sekve evoluas al la reakcia produkto.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Reakcia rapido
* Katalizilo
* Kemia reakcio

Kategorio:Kemio
Bulnuar

**Bulnuar** (*Boulenouar* en la franca) estas vilaĝo en Maŭritanio, situanta apud la fervoja linio de Nouadhibou al Zuerato. 

Ĝia ĉefa resurso estas la trinkakvo, kiu estas proksime al la surfaco. Oni enboteligas kaj vendas ĝin. 

Laŭ censo de 2000, ĝia loĝantaro estis 1.268 homoj.

Kategorio:Geografio de Maŭritanio
Abu Gorab

eta|250 px|Rekonstrua bildo de la suntemplo Njuserre.
**Abu Gurab** (konata ankaŭ kiel Abu Gurab, Abu Ghurab, Abu Gurob kaj Abu Jirab) estas a antikvegipta suntemplo konstruita de la popolo de Antikva Egiptio. Ĝi estis elfosita fare de egiptologoj inter 1898 kaj 1901, ĉefe fare de Ludwig Borchardt je la konto de la Berlina Muzeo kaj lokas ĉe la urbo Memfiso. Ĝi estis konstruita honore al la suna dio Reo.

La templo estis konstruita laŭ ordonoj de Njuserre Ini, nome sesa reĝo de la kvina dinastio de Egipto. Oni ne konas la ĝustajn datojn de lia regnado. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke li surtroniĝis inter 2450 a.K. kaj 2430 a.K.. Li estas konata ankaŭ pro konstruo de piramido kaj funebrejo ĉe Abu Sir. Abu Gorab estis probable konstruita malfrue de la regno de Niuserre, post la 2420 a.K.. La templo estis konstruita nur cele honori Ra, kaj ne estis uzata kiel entombigejo.

Kategorio:Antikva Egiptio
Regiona politiko

**Regiona politiko** estas ĝenerale grupo de iloj, per kiuj devas esti nuligitaj aŭ almenaŭ malaltigitaj diferencoj en ekonomia evoluo de regionoj.
## Konceptoj de regiona politiko 
Estas konataj du konceptoj. Tradicia koncepto estis uzita ĝis duono de 1970-aj jaroj, poste venas nova koncepto, kiu estas uzata ĝis nun en multaj eŭropaj landoj.

## Historio 
### Regiona politiko en Britio 
En Britio estis komence de 1930-aj jaroj problemoj pro ekonomia krizo kun maldungateco. En Londono kaj en sudorienta parto de lando estis maldungateco 14 %, en nordokcidenta kaj nordorienta Britio kaj en Skotlando estis maldungateco 25 %, en regiono de Kimrio eĉ 36 %. Temis pri regionoj, en kiuj estis ĉefa industrio karboproduktado, ferindustrio aŭ tekstilindustrio.
En jaro 1934 estis akceptita dokumento "Leĝo pri specialaj teritorioj", per kiu oni difinis problemajn regionojn kaj difinis regulojn kaj metodojn de helpo - ĉefe temis pri plibonigado de infrastrukturo.

### Regiona politiko en Francio 
Regiona politiko en Francio komencis evolui post dua mondmilito, kiam oni subtenis evoluon de aliaj regionoj kaj malsubtenis Parison. Celo estis subteni 12 metropolojn - ekzemple Bordeaux, Lille aŭ Marseille.

### Regiona politiko en Italio 
En 1950-aj jaroj estis akceptita plano Cassa per il Mezzogiorno, per kiu lanĉis industriiĝo de plej suda parto de Italio (tiam ĉefe agrikultura).
### Regiona politiko de Eŭropa Unio 
Celo malaltigi diferencojn en ekonomia nivelo de regionoj kaj membraj ŝatoj estis listigita jam en traktato pri la fondo de la Eŭropa Komunumo, sed tiam la ses fondantaj ŝtatoj havis kompareblan ekonomian nivelon.
Maljam en jaro 1975 estis fondita Eŭropa fonduso de regiona evoluo, do du jaroj post kiam membriĝis Britio, Danio kaj Irlando.
## Literaturo 
* 
* 
* 
## Vidu ankaŭ 
* Regiono

Kategorio: Ekonomia politiko
Kategorio:Politiko
Kategorio:Ekonomio
(7281) 1988 RX4

**(7281) 1988 RX4** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
7291 Hyakutake

'*7291 *Hyakutake'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la japana amatora astronomo Yuji Hyakutake (japane : 百武裕司 * Hyakutake Yūji'', 1950–2002), malkovrinto de la kometoj C/1995 Y1 kaj C/1996 B2 (Hyakutake) elde Aira (gubernio Kagoŝima). Li poste iĝis konservisto de la astronomia muzeo de Aira.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
7292 Prosperin

'*7292 *Prosperin'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la *Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets'' (angle por "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj") elde la Observatorio La Silla, en
Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda astronomo Erik Prosperin 1739–1803, profesoro pri astronomio en la Observatorio de Upsalo de 1773 al 1798.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Carmena (apartigilo)

**Carmena** estas la nomo de la sekvaj lokoj:

* **Carmena** estas komunumo de la Provinco Toledo en la regiono Kastilio-Manĉo en Hispanio.
* **Carmena TI** estas vilaĝo de la komunumo Sant'Antonio de la Komunumaro Giubiasco de la Distrikto Belinzono en Kantono Tiĉino en Svislando.
Pianezzo

**Pianezzo** estas komunumo de la komunumaro Giubiasco kaj la distrikto Belinzono en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 579 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Pianezzo situas en la Valo Morobbia, flanka rivero de Tiĉino, oriente de Giubiasco, proksimume 5 kilometrojn sude de Belinzono. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Pianezzo kaj Paudo, kaj la alpopaŝtejaj setlejoj Monti di Paudo, Monti di Pedevilla, Monti di Scertara, Monti di Stagno kaj Monti di Verona.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,02 km², de kiuj 88,8% estas kovritaj de arbaro, 2,7% servas por agrikulturo kaj 5,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Pianezzo limas en nordo al Belinzono, en oriento al Sant'Antonio, en sudo al la interkomuna teritorio de Cadenazzo kaj Monteceneri, en oriento al Camorino, kaj en nordoriento al Giubiasco.

## Trafiko 
Pianezzo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Pianezzo pasas la vojo tra la Valo Morobbia de Giubiasco al Sant'Antonio. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 estas Belinzono-Sudo, kiu situas 5 kilometrojn okcidente de la komunumo en Camorino. Pere de buslinio de Sant'Antonio al la stacidomo de Belinzono la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Pianezzo datiĝas el la jaro 1382 kiel *Planezio*. Dum mezepoko ĝis 1831 Pianezzo estis flagofrakcio de la komunumo Vallemorobbia, kiu apartenis al la Grafejo Belinzono respektive post la konkero fare de la Svisa Ĵurkomunumo al la Voktejo Belinzono. La politika komunumo Pianezzo estis kreita en la jaro 1831 per la divido de la malnova Najbararo Valo Morobbia al la tri komunumo Pianezzo, Sant'Antonio kaj Vallemorobbia in Piano.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Pianezzo
7293 Kazuyuki

'*7293 *Kazuyuki'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo * Kazuyuki Saitoh'', asociata direktoro de la Observatorio de Niĉihara de 1985 kaj prezidento de la Societo de Astronomio de Ŝimane.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
7294 Barbaraakey

'*7294 *Barbaraakey'''* estas malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Gregory J. Leonard elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego, norde de San-Diego (Kalifornio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la edzino de la malkovrinto : *Barbara Ann (Akey) Leonard'', pli ol mezure amata kaj kara por ŝia edzo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Gregory J. Leonard
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Operaciaj programoj

**Operaciaj programoj** estas strategiaj dokumentoj, kiuj estas akceptitaj laŭ interkonsento inter membra ŝtato de Eŭropa Unio kaj Eŭropa komisiono. En ili estas difinitaj strategioj de evoluo kun prioritatoj. Tiuj strategioj estas poste realigitaj pere de unu el eŭropaj strukturaj fondusoj.

## Divido de operaciaj programoj 
Operaciaj programoj povas esti jenaj:
* Naciaj
* Regionaj
* Eŭropa teritoria kunlaboro
Nombro de operaciaj programoj kaj kvanto de mono por unuopaj programoj dependas de decido de membra ŝtato. Tial ekzemple Ĉeĥio havas 7 operaciajn programojn por regionoj NUTS 2 kaj 8 naciajn programojn. Slovakio havas nur du regionajn programojn kaj ses naciajn.

## Referencoj 
Kategorio:Regiona politiko de la Eŭropa Unio
Garden Grove (Kalifornio)

**Garden Grove** (signifante "Ĝardena Bosko") estas urbo en Usono, en la subŝtato Kalifornio, en la Kantono Orange. Laŭ la stato de la censo  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Esperantisto J. Tilman Williams estis la urbestro.
eta|Situo de en Kalifornio kaj en la kantono

## Bazaj informoj 
* Supermara alteco: 27 m
* Horzono: UTC-8h (dum somero UTC-7h )
* Poŝtkodoj: 92840-92846
* Telefonkodo: 714

## Geografio 
eta|maldekstre|Katedralo Kristala en Garden Grove
Garden Grove situas sur ebenaĵo en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta parto de la subŝtato Kalifornio. Santa Ana troviĝas fore je 8 km-oj, de Huntington Beach je 10&nbsp;km-oj, kaj de Norwalk je 19&nbsp;km-oj.

## Historio 
Garden Grove estis fondita fare de Alonzo Cook je 1874. Je tiu jaro konstruiĝis preĝejo kaj lerneja centro. Ĝi restis setlejo malgranda ĝis la alveno de la fervojo en 1905. El la konekto al la fervoja sistemo profitis la urbeto, prosperante per la kultivado de la oranĝoj, de la juglandoj, de la kapsikoj, kaj pli poste de la fragoj. Je 1933 tertremo parte detruis la urbeton, kaj tiam mortis unu homo. Je 1956 Garden Grove atingis la oficialan staton "urbo". Dum la 1970-aj jaroj kaj iomete poste, grandnombra azia populacio (ĉefe vjetnama kaj korea) komencis loĝi en tiu areo.

## Klimato 
En Garden Grove la temperaturo http://nl.wikipedia.org/wiki/Garden_Grove en januaro meznombre estas . La varmo kulminas en julio meznombre je . Jare pluvas po 312 mm-oj. Malofte neĝas kaj frostas.

## Vidindaĵoj 
* Katedralo Kristala
* Fraga Festivalo

## Gravuloj 
* *The Offspring*

## Referencoj 
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de WikiTrans, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio

Kategorio:Urboj de Kalifornio
Währing

eta|150ra|Blazono de Währing
**Währing** estas la 18-a viena urbodistrikto kaj troviĝas en la nordokcidento de Vieno ĉe la rando de Wienerwald. En 1892 la iamaj antaŭurboj *Währing*, *Weinhaus*, *Gersthof*, *Pötzleinsdorf*, *Neustift am Walde* kaj *Salmannsdorf* estis aneksitaj, kaj el ili ekestis la nova urbodistrikto. En 1938 la distriktopartoj Neustift am Walde kaj Salmannsdorf tamen estis fordonitaj al la distrikto *Döbling*. *Währing* validas nun pro multaj vilaoj (ekzemple *Cottageviertel*) krom *Hietzing* kaj *Döbling* kiel burĝa eleganta distrikto. Tamen Währing havas konsiderindan parton da kvartaloj konstruitaj dum la tiel nomata Periodo de spekulanto-kompanioj, precipe proksime al la zono sude de la strato *Gentzgasse* („*Kreuzgassenviertel*“).

## Eksteraj ligiloj 
* Währing  en la paĝaro de wien.at
* Distrikta muzeo de Währing 
* Reta forumo de la distrikto Währing
7296 Lamarck

'*7296 *Lamarck'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst kaj de la franca astronomo Christian Pollas elde la *Observatorio de Calern'' en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio)

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca bestosciencisto kaj plantosciencisto Jean-Baptiste Lamarck (1744–1829), unu el la fondintoj de la ideo pri evoluismo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Malkovrita de Christian Pollas
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Penzing (Vieno)

eta|150px|Blazono de Penzing
**Penzing** estas la 14-a viena urbodistrikto.  Ĝi konsistas el partoj de *Penzing*, *Breitensee*, *Baumgarten*, *Hütteldorf* kaj *Hadersdorf-Weidlingau*. Ĝi limiĝas en la okcidento kaj nordokcidento kun la malsupra-aŭstraj municipoj *Purkersdorf*, *Mauerbach* kaj Klosterneuburg kaj sur viena teritorio kun la urbodistriktoj (de nordoriento horloĝdirekte) *Hernals*, Ottakring, *Rudolfsheim-Fünfhaus* kaj *Hietzing*.

## Famuloj 
En Penzing naskiĝis hungara vojaĝisto Ágost Zichy grafo.

## Eksteraj ligiloj 
* Penzing  en la paĝaro de wien.at
* Historiaĵoj pri Penzing, malnovaj kaj novaj fotoj
Johann-Strauß-Monumento

eta|300px|Johann-Strauß-Monumento
La **Johann-Strauß-Monumento** troviĝas en la viena urboparko kaj estas unu el la plej ofte fotata monumento en Vieno. Ĝi estis konstruata memore al la „valsoreĝo“ Johann Strauß filo proksime al *Kursalon Hübner*.

## Priskribo 
La orumita bronza statuo sur marmorpiedestalo montras la vienan valsoreĝon staranta – sen la densa vangohararo – kun violono en unu mano antaŭ arko, konstruita el marmor devena de Laas, reliefita per folioj kaj ŝvebantaj paroj.

Kategorio:Johann Strauß (filo)
Kategorio:Monumentoj en Vieno
Kategorio:Konstruaĵoj en Interna urbo (Vieno)
Deifobo

**Deifobo** (helene *Δηίφοβος*, latine *Deiphobus*) estis en la helena mitologio filo de la troja reĝo Priamo kaj lia edzino Hekabo.

Li estis kuraĝa batalanto, krom aliaj, li en batalo mortigis filon de la dio de milito Areso.

Post morto de sia frato Pariso li edziĝis kun lia edzino Helena. Laŭ aliaj raportoj li pli frue pri ŝi konkursis kun sia frato Heleno. Oni ankaŭ sciigas, ke Deifobo fine Helenan akiris perforte.

Deifobo pereis ĉe konkerado de la troja burgo fare de Aĥajoj. Ĉe tio la reĝo de Sparto Menelao mortpikis lin per sia glavo ĝuste en dormejo de Helena. Sed ankaŭ eblas, ke mortigis lin Helena mem, por ke ŝi reakiru Menelaan favoron.

* Transprenita kaj malstrikte tradukita de* 
:cs:Déifobos

.

Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
József Ürményi

**József Ürményi** [jOĵef urmenji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ürményi József** estis hungara reĝa juĝisto.

József Ürményi naskiĝis la  1741 en Hungara reĝlando, en Ürmény (nuntempa Mojmírovce en Slovakio). Li mortis la  1825 en Vál.

## Biografio 
József Ürményi http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/ue/ue28872.htm frekventis diversajn lernejojn en Nagyszombat, Vieno, Eger. Li komencis sian karieron en 1766 kiel prokuroro, poste juĝisto post 3 jaroj. Poste li havis diversajn rangojn kaj postenojn precipe ĉe la kortego de Habsburgoj. En 1801 li estris Galicion, pli frue kaj poste diversajn departementojn. En 1806 li iĝis reĝa juĝisto. Li havis edzinon, kiu naskis multe da gefiloj. En 1825 li emeritiĝis.

## Verkaro (elekto) 
* *Conclusiones hungarico-juridicae quas tentamini publico exposuit in collegio Agriensi Foglariano ex praelectoribus Esmerici Tahi* (1760)
* *Ratio educationis totiusque rei literariae per regnum Hungariae et provincias eidem adnexas* (1777)

## Memorigiloj 
* reliefo de Lajos Rápolthy pri József Ürményi en Szeged
* skulptaĵo de István Ferenczy (skulptisto) pri József Ürményi

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* biografio hungare

Kategorio:Reĝaj juĝistoj
Kategorio:Ürményi
Joseph Weigl

**Joseph Weigl** (naskiĝinta la 28-an de marto 1766 en Eisenstadt; mortinta la 3-an de februaro 1846 en Vieno) estis aŭstra komponisto kaj orkestrodirektisto.

## Vivo kaj verkado 
Joseph Weigl estis filo de violonĉelisto Joseph Franz Weigl kaj baptofilo de Joseph Haydn. Weigl studis muzikon ĉe Johann Georg Albrechtsberger, al kiu la fruklasikisma muziko dankas gravajn impulsojn, kaj ĉe kortega kapelmajstro Antonio Salieri, kiu lin treege progresigis. Weigl helpis je la ekzercadoj por la unua prezentado de Le nozze di Figaro, kies pli malfruajn ripetojn li parte mem direktis. Li ankaŭ helpis Mozarton je la vienaj unuaj prezentadoj de la operoj Don Giovanni kaj *Così fan tutte*. En 1790 Weigl fariĝis teatra kapelmajstro ĉe la kortegaj teatroj de Vieno, post tio en 1792 ĉefa teatrokapelmajstro kaj en 1827 kortega vickapelmajstro. En 1839 li pensiiĝis. La pli juna frato de Weigl, Thaddäus Weigl, (1776–1844) ankaŭ verkis kiel operkomponisto.

## Verkaro 
La verkaro de Joseph Weigl ampleksas ĉefe kantan kaj teatran muzikon: mesojn, proksimume 34 operojn, kantoteatraĵojn operetojn en la germana kaj itala lingvoj laŭ libretoj de i. a. C. Mazzolà, G. Bertati, G. De Gamerra, August von Kotzebue, G. Carpani, Georg Friedrich Treitschke, Emanuel Schikaneder, Ignaz Franz Castelli, Johann Anton Friedrich Reil, unu fojon ankaŭ de Lorenzo Da Ponte (*La caffettiera bizzarra*). Granda kvanto de lia malfrua verkado sin dediĉis al la eklezia muziko.

La kantoteatraĵoj „Das Waisenhaus“ (La orfejo) de Weigl kaj „Die Schweizer Familie“ (La svisa familio) apartenas al la plej sukcesaj de sia ĝenro entute.

## Eksteraj ligiloj 
* *Strandgut * ĉe la Ĉambro-Opero je Neuburger (2008)
* *Die Schweizer Familie*, opernproduktaĵo el 2004
* 

Kategorio:Klasikepokaj komponistoj
Kategorio:Aŭstraj komponistoj
Kategorio:Operkomponistoj
Kategorio:Komponistoj (eklezimuziko)
Kategorio:Orkestrestroj
Kategorio:Aŭstroj
Carrouge VD

**Carrouge** estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 932 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Carrouge situas en la Vaŭda Mezlando en la fontoregiono de la rivero Brojo, sude de la montetoj de Jorat. Tra la komunumo fluas la rivereto Carrouge, alfluanto de Bressonne, siavice alfluanto de Brojo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Carrouge kaj la setlejoj gehören Le Borgeau (sur alteco de 711 m s.m. oriente de la rivereto Carrouge), La Croix-d'Or (sur alteco de 722 m s.m.) kaj Ecorche-Boeuf (sur alteco de 715 m s.m. en la valo de Bressonne).

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,42 km², de kiuj 19,7% estas kovritaj de arbaro, 70,7% servas por agrikulturo kaj 9,4% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Carrouge limas en nordo al Vucherens, en nordoriento al Vuillens, en sudoriento al Ferlens, en sudo al Mézières, en sudokcidento al Montpreveyres, kaj en okcidento al Ropraz.

## Trafiko 
Tra Carrouge pasas la kantona ĉefvojo n-ro 140 de Syens al Vevey. La plej proksima alvetureno al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 15 kilometrojn sude en Chexbres. Pere de la buslinio n-ro 62 de la entrepreno Transporto publika de la Regiono Laŭzano de Moudon al Laŭzano la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1255 kiel *Carrogium*. Dum mezepoko la Senjorujo Carrouge estis feŭdo de la Grafoj de Savojo. Sidejo estis la Kastelo Carrouge en Moudon. De 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Carrouge apartenis al la berna Voktejo Moudon. Poste al la Distrikto Moudon, kiu en la jaro 2006 estis integrita al la Distrikto Brojo-Vully.

## Ĝemelurbo 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Carrouge

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Carrouge

## Bildoj 

Dosiero:Grande salle de Carrouge.JPG|Komunuma halo de Carrouge
Dosiero:Chapelle de Carrouge.JPG|Kapelo de Carrouge
Camargo (Hispanio)

**Camargo**  estas marborda municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi situas apud la komunuma ĉefurbo Santandero, en la Golfo de Santandero.

## Situo 
Camargo situas ĉe la Golfo de Santandero kaj ĝi estas grava trapasejo cele al la kantabra ĉefurbo Santandero. Camargo najbaras al Santandero kaj Santa Cruz de Bezana (norde), Piélagos (okcidente kaj sude), Villaescusa (sude) kaj El Astillero (oriente).

## Loknomo 
La loknomo *Camargo* devenas de latina *Cabarcus*, kiu estis nomo ano de la pra-kantabra tribo kabarkoj (*Cabarci*), laŭ mencio de romia verkisto Plinio la Maljuna en la 1-a jarcento. Kromnomo de la municipo estas **Real Valle de Camargo**, t.e. *Reĝa Valo de Camargo*.

## Historio 
[250px|eta|maldekstre|[Etnografia Muzeo de Kantabrio, en Muriedas.]]

La plej malnovaj arkeologiaj restaĵoj atestas, ke homoj vivas en Camargo almenaŭ ekde la Frua Paleolitiko, tio estas antaŭ pli ol 80 000 jaroj.

En la municipo ekzistas pluraj arkeologiaj lokoj, inter kiuj plej elstaras la kaverno El Pendo, kun prahomaj pentraĵoj, kiu estas Monda heredaĵo de Unesko kun ankoraŭ aliaj 17 kavernoj en la nordo de Iberio.

En Mezepoko, la municipo estis unu el la naŭ valoj, kiuj konsistigis la Provincon de la Naŭ Valoj en 1581.

Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo, la franca armeo konstruis fortikaĵon en la municipo por malhelpi la avancon de la hispana armeo al la ĉefurbo Santandero.

## Ekonomio 
[250px|eta|maldekstre|[Flughaveno de Santandero, en Maliaño.]]
La Palaco de la Markizo de Villapuente estas la sidejo de la municipa registaro.|eta|dekstra|250px
Nun malkreskanta industrio estis ĉefrola en la disvolvo de la municipa ekonomio kaj loĝantaro, sed nun pli kaj pli graviĝas la serva sektoro. Allogite de pli malmultekostaj loĝejoj, multaj homoj transloĝiĝis el Santandero al Camargo kaj aliaj najbaraj municipoj.

Konstruite sur ŝtopita kaj sekigita marĉaro, la flughaveno de Santandero situas ene de la municipa limo. Granda parto de la haveno de Santandero situas ankaŭ en la municipo.

## Naturo 
Malgraŭ la rapidega plinombriĝo de loĝantoj kaj la plua konstruado de novaj loĝejoj en la municipo ekde la dua duono de la 20-a jarcento, la municipo ankoraŭ konservas kelkajn naturvalorajn areojn, plej elstare marĉojn, abundajn en la Golfo de Santandero. La kaverno El Pendo, kun prahoma arto, estas ankaŭ tre valora.

## Lokoj 
La nombro de loĝantoj estas daŭre kreskanta. Motivoj estas industria aktiveco en la municipo kaj pli malmultekostaj loĝejoj, kompare al apuda ĉefurbo Santandero. Jen listo de loĝataj lokoj en la municipo:
* Cacicedo
* Camargo (kvartalo)
* Escobedo de Camargo
* Herrera (kvartalo)
* Igollo
* Maliaño
* **Muriedas** (sidejo de la municipa registaro)
* Revilla

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio
* Maliaño (stacidomo)
* Maliaño-La Vidriera (stacidomo)
* Muriedas-Bahía (stacidomo)
* Valle Real (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Carrouge

**Carrouge** estas la nomo de la sekvantaj lokoj kaj geografiaj objektoj:

* **Carrouge VD** estas komunumo de la Distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo en Svislando.

* **Carrouge (rivero)** estas rivereto en Kantono Vaŭdo, alfluanta la riveron Bressonne, kiu siavice alfluan al Brojo.

* **Carouge** estas urbo kaj komunumo de Kantono Ĝenevo en Svislando.

* **Carrouges** estas komunumo en departemento Orne, regiono Normandio, en Francio.

;Aliaj

* **Max Roy Carrouges** estas la nomo de kantisto, kies disko *Esperanto Kaj Libereco* aperis en 1982.

## Referencoj
7298 Matudaira-gou

'*7298 *Matudaira-gou'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Takeŝi Urata elde Tojota (gubernio Aiĉi, Japanio).

*Matudaira-gou* (aŭ *Macudajra-gō*: japane 松平郷, *Matsudaira-gō'') troviĝas oriente de Tojota, gubernio Ajĉi. Ĝi estas la patrujo de la familio de ŝogunoj Tokugawa, kiuj regis Japanion de 1603 al 1867.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Kenzo Suzuki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
7300 Yoshisada

'*7300 *Yoshisada''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Observatorio de Nihondaira en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Yoshisada Shimizu.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Sant'Antonio

'''Sant'Antonio''' estas komunumo de la komunumaro Giubiasco kaj la distrikto Belinzono en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 214 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. La ĉefloko de la komunumo estas Melera.

## Geografio 
Sant'Antonio situas en la supro de la Valo Morobbia, proksimume 6 kilometrojn sudoriente de la kantonĉefurbo Belinzono. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Carena, Carmena, Cascina Nova, Melera, Melirolo, Monti del Dosso, Monti di Moneda, Monti di Ruscada kaj Vellano, kaj diversaj alpopaŝtejoj. Sube de Carmena la rivero Morrobia estas baraĵita al malgranda baraĵlago.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 33,58&nbsp;km², de kiuj 81,6% estas kovritaj de arbaro, 7,6% servas por agrikulturo kaj 1,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Sant'Antonio limas en nordo al Arbedo-Castione, en nordoriento al Roveredo (Kantono Grizono), en oriento al Gravedona ed Uniti (Italio), en sudsudoriento al San Nazzaro Val Cavargna, en sudo al Cavargna (Italio), en sudokcidento al Ponte Capriasca, en okcidentosudokcidento al la interkomuna teritorio de Cadenazzo kaj Monteceneri, en okcidento al Pianezzo, kaj en nordokcidento al Belinzono.

## Trafiko 
Sant'Antonio situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas pere de saka vojo tra la Valo Morobbia. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas proksimume 10 kilometrojn okcidente en Camorino. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de buslinio al Belinzono.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Sant'Antonio datiĝas el la jaro 1371 per mencio de la pastra preĝejo *SS. Antonio Abate e Abbondio*. Dum mezepoko Sant'Antonio apartenis al la komunumo Vallemorobbia, kiu apartenis al la Grafejo Belinzono kaj post la konkero fare de la Svisa Ĵurkomunumo fine de la 15-a jarcento al ties Voktejo Belinzono. La komunumo Sant'Antonio estis kreita en la jaro 1831 per la divido de la malnova Najbararo Valo Morobbia al la tri novaj komunumoj Pianezzo, Sant'Antonio kaj Vallemorobbia in Piano. De 1464 ĝis 1831 en Carena ekzistis ferominejo.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Sant'Antonio

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Sant'Antonio
Walker Art Gallery

eta|Fronta enirejo de la muzeo.
La **Walker Art Gallery** estas arta galerio en Liverpulo, Anglio, kiu estas hejmo de unu el plej grandaj artokolektoj en Anglio, krom Londono. Ĝi estas parto de la grupo de Naciaj Muzeoj de Liverpulo, kaj estas anoncata kiel "la *National Gallery* de la Nordo" ĉar ĝi ne estas loka aŭ regiona muzeo sed ĝi estas parto de la naciaj muzeoj kaj galerioj administrataj rekte per fondusoj el la centra registaro.

## Historio de la Galerio kaj originoj de la kolekto 
La kolektoj de la Walker Art Gallery datas el 1819 kiam la Liverpool Royal Institution akiris 37 pentraĵojn el la kolekto de William Roscoe, kiu devis vendi sian kolekton sekve de malsukceso de lia banka negocaro, kvankam ĝi estis savita el disiĝo danke al amikoj kaj asocianoj.

## Nuna kolekto 
Kategorio:Liverpulo
Kategorio:Britaj muzeoj
Bestarlibro

[dekstra|eta|200px|"La [Leopardo" Bestarlibro de la 13a jarcento konata kiel la "Roĉestera Bestarlibro."]]
[eta|dekstra|200px|Detalo el la [Aberdina Bestarlibro de la 12a jarcento.]]
[eta|dekstra|200px|[Monocero kaj Urso. Bodleia Biblioteko, MS. Ashmole 1511, *Aŝmola Bestarlibro*, Folio 21a, Anglio (Peterborough?), komence de la 13a jarcento.]]
eta|dekstra|200px|La Arbo Perindens.

**Bestarlibro**, aŭ **Bestiarum vocabulum** estas kompendio de animaloj. Origine el la antikva epoko, Bestarlibroj populariĝis en Mezepoko en ilustrataj volumoj kiuj priskribis variajn animalojn, birdojn kaj eĉ rokojn. La natura historio kaj ilustraĵoj de ĉiu besto estis kutime akompanita de morala lekcio. Tio respegulis la kredon ke la mondo estas la Mondo de Dio, kaj ke ĉiu vivanta estaĵo havas sian propran specialan signifon. Ekzemple, la pelikano, kiu laŭkrede disŝiras sian bruston por porti siajn idojn al vivo danke al sia propraa sango, estis vivanta reprezento de Jesuo. La Bestarlibro, tiele, estas ankaŭ aludo al la artolingvaĵo per simboloj de animaloj en arto kaj literaturo.

## Historio 
* Biblia bestaro

## Modernaj Bestarlibroj 
## Referencoj 
* "The Medieval Bestiary", de James Grout, parto de *Encyclopædia Romana*.
* Payne, Ann. (1990) "Mediaeval Beasts.
* Hassig, Debra (1995) Medieval Bestiaries: Text, Image, Ideology.
* Hassig, Debra, eld. (1999) The Mark of the Beast: The Medieval Bestiary in Art, Life, and Literature.
* Benton, Janetta Rebold. (1992) The Medieval Menagerie: Animals in the Art of the Middle Ages.
* George, Wilma kaj Brunsdon Yapp. (1991) The Naming of the Beasts: Natural History in the Medieval Bestiary.
* Clark, Willene B. kaj Meradith T. McMunn. (1989) The Bestiary and its Legacy.

Kategorio:Mezepoka literaturo
Kategorio:Zoologio
Kategorio:Naturhistorio