open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José de Armendáriz

**José de Armendáriz y Perurena**, unua markizo de Castelfuerte (foje nomata *markizo de Castel-Fuerte*) (n. en Ribaforada, Navaro – m. en 1740 verŝajne en Madrido) estis hispana militisto kaj kolonia administranto. De la 14-a de majo 1724 ĝis la 4-a de februaro 1736, li estis vicreĝo de Peruo.

## Frua kariero
Li aliĝis al la armeo kaj partoprenis en la milito de hispana sukcedo ĉe la flanko de Filipo la 5-a. Li batalis en kampanjoj en Napolo, Sardinio kaj Katalunio, sed ankaŭ okaze de la sieĝo de Ĝibraltaro. Filipo donis al li la titolon markizo de Castelfuerte la 5-an de junio 1711. Li estis guberniestro de Tarragona kaj generala kapitano de Gipusko. Reveninte al Hispanio, li estis nomumita membro de la Ordeno de la Ora Ŝaffelo en 1737, kaj ankaŭ ricevis la Ordenon de Santiago.

## Kiel vicreĝo de Peruo
En 1723, Filipo nomumis lin vicreĝo de Peruo, ofico kiun li ekokupis en majo de la sekva jaro. Lia oficperiodo estis markita de kampanjo kontraŭ fraŭdo kaj korupto en la registaro, kaj reformoj de la reĝa fisko kaj impostkolektado. Li fortigis la sistemon de *mita*, deviga laboro de indianoj en la arĝentminejoj, por plifortigi la produktadon de la metalo. Li malliberigis la Grafon de San Juan de Lurigancho, direktoron de la monfarejo, same kiel la testiston, pro produktado de falsaj moneroj. Por kontraŭbatali kontrabandon (precipe de arĝento), li reorganizis la mararmeon kaj fortikigis la marbordojn.

Li restarigis la sistemon laŭ kiu inkaaj nobeloj, kiuj povis pruvi sian devenon, estis agnoskitaj kiel hidalgoj de Kastilio. Tio instigis furiozan strebadon de la indiĝena nobelaro legitimi sian statuson.

En 1724, la socio de Limo malkovris ekzotan trinkaĵon — kafon. Unu patrono komentis, "*La nova trinkaĵo estas tiel amara kiel la nova vicreĝo*".

Kategorio:Hispanaj nobeloj
Kategorio:Vicreĝoj de Peruo
Ignacio de Soroeta

**Ignacio de Soroeta** estis hispana administranto, kiu estis koregidoro en Kuzko kaj poste mallonge guberniestro de Paragvajo en 1731. La guberniestreco de Soroeta estas notinda nur ĉar ĝi restis teoria : li neniam regis nek estis akceptita kiel guberniestro ene de kolonia Paragvajo.

## Biografio 
Soroeta naskiĝis en Éibar en Eŭskio el nobelaj gepatroj. Li foriris al la transmaraj teritorioj de Hispanio iam, kaj fariĝis koregidoro en Kuzko. La vicreĝo de Peruo, José de Armendáriz, unua markizo de Castelfuerte, nomumis lin kiel la nova guberniestro de Paragvajo por anstataŭi la provizoran guberniestron Martín de Barúa. Bedaŭrinde por Soroeta, onidiroj disvastiĝis en Paragvajo, ke Soroeta estis aliancano de la malamitaj jezuitoj kaj ne ŝatis la antaŭan guberniestron Diego de los Reyes Balmaseda, dum la populara Barúa estis kontraŭulo de la jezuitoj dum sia oficperiodo kiel guberniestro. Malgraŭ la petegoj de la eksguberniestro Barúa kaj la episkopo Palos dum decembro 1730, la civitanaro volis nei eniron al sia nova guberniestro. Barúa eksiĝis frustrite, kaj elektoj al la konsilio alportis novan aron da membroj malamikaj al Soroeta kaj al la jezuitoj. Kiam Soroeta alvenis proksime al Asunciono en januaro 1731, la civitanaro rifuzis permesi lian eniron. Oni permesis al li mallongan turneon de la urbo dum 4 tagoj, sed post konvinkiĝo, ke li ne povos efektive ekregi kiel guberniestro, li foriris la 28-an de januaro, lasante la guberniestran postenon vaka.

Soroeta revenis al Limo, la ĉefurbo de la Vicreĝlando de Peruo. Lia raporto pri la problemoj en Paragvajo kondukis al la ekzekuto de la malhonorigita eksguberniestro José de Antequera y Castro kaj de ties konsilisto Juan de Mena. La Vicreĝo estis konvinkita, ke Antequera havis simpatiantojn aŭ aliancanojn, kiuj estis malantaŭ la malakcepto de Soroeta. La malakcepto de Soroeta estas konsiderata la komenco de la dua fazo de la ribelo de la komunuloj en Paragvajo.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Guberniestroj de Paragvajo
Zechov

**Zechov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Smilkov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2 km oriente de Smilkov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 6 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Zechov situas en katastra teritorio **Kouty u Smilkova** kun areo 7,20 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Smilkov, Zechov, landscape.jpg| Valo de rojo Smilkovský potok
 Smilkov, Zechov, house No 4.jpg| Domo n-ro 4
 Smilkov, Zechov.jpg|Zechov

Kategorio:Smilkov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Fernando de Mompox y Zayas

**Fernando de Mompox y Zayas** (alternative literumita kiel "de Mómpo y Zayas", sen "x") estis gvidanto dum la ribelo de la komunuloj en Paragvajo en la 18-a jarcento. Lia ĉeesto en Paragvajo en 1730–1731 estis mallonga sed influa. Malgraŭ esti eksterulo, li rapide fariĝis la plej influa homo en la regiono en nur 6 monatoj. Li estis talenta oratoro, kiu provizis ideologian apogon al la agoj de la ribelaj komunuloj, kiuj transprenis la provincon inter 1731 kaj 1735.

La originoj de Mompox estas nebulaj kaj malbone dokumentitaj. Laŭ iuj raportoj, li naskiĝis en kolonia Panamo. Aliaj diras, ke li naskiĝis en Valencio (supozeble tiu en Eŭropo, sed eble ankaŭ Valencio en nuntempa Venezuelo). Li loĝis en Nova Granado dum iom da tempo. Li estis edukita kaj eble advokato. Dum multaj jaroj, li laboris en Limo, la ĉefurbo de la Vicreĝlando de Peruo, eble kiel advokato ĉe la Reĝa Audienco de Limo. Tamen, li akiris reputacion kiel tumultulo kaj estis enkarcerigita. Dum sia malliberigo, li verŝajne renkontis José de Antequera y Castro, kiu estis enkarcerigita en Limo en 1726/27. Antequera estis memnomumita kiel guberniestro de Paragvajo post kontestata jura kazo kaj alfrontis la koleron de la vicreĝo Diego Morcillo Rubio de Auñón, kiu kondamnis lin. Sendepende de ĉu li renkontis Antequeran kiel kunprizonulo, li finfine eliris el malliberejo frue en 1730, ĉu per fuĝo aŭ ekzilo. Mompox unue iris al Ĉilio, kaj poste al Asunciono en Paragvajo, kie li alvenis en julio 1730.

En Paragvajo, la plej kontestata temo de la tago estis la jezuitoj kaj iliaj redukcionoj. La jezuitoj kontrolis grandan kvanton da tero, havis multajn indianojn sub sia protekto, estis ekonomiaj konkurantoj, kaj ĝuis la favoron de la hispana reĝa kortego. La plej multaj paragvajanoj volis limigi la perceptitajn privilegiojn de la jezuitoj, konfiski la teron kaj brutaron en la redukcionoj, kaj aligi la indiĝenojn sub la protekto de la jezuitoj al enkomendo, formo de sklaveco.

## Referencoj 
Kategorio:Ribeluloj
Kategorio:Historio de Paragvajo
Agustín de Ruyloba

**Manuel Agustín de Ruyloba y Calderón** (mortis la 15-an de septembro 1733) servis kiel guberniestro de Paragvajo en 1733. Li tuj alfrontis malobeon, sekvatan de ribelo fare de la komunuloj, kiuj kontrolis la kamparon, kaj estis mortigita baldaŭ post kiam lia oficperiodo komenciĝis.

## Biografio 
La frua vivo de Ruyloba ne estas bone konata. Li estis *maestre de campo* en Kajao kiam li estis nomumita guberniestro de Paragvajo, provinco en tumulto pro la tiam okazanta ribelo de la komunuloj. Ruyloba ne estis la elekto de la vicreĝo por guberniestro, sed prefere tiu de la Reĝo de Hispanio. Eblas, ke la kontinentaj hispanoj ne havis bonan komprenon pri kiom profunde la problemoj en Paragvajo enradikiĝis kaj kia politikisto estus necesa por kvietigi ilin. Ruyloba ricevis proponon de forto de 300 soldatoj, fare de Bruno Mauricio de Zabala, guberniestro de la najbara Río de la Plata, sed li rifuzis ĝin, kredante la promesojn de la paragvajanoj pri ilia lojaleco al la reĝo kaj ne dezirante antaŭtempe provoki la situacion. Ruyloba eniris Asuncionon la 27-an de julio 1733 kaj estis rekonita kiel guberniestro.

## Referencoj 
## Fontoj 
* 
* *La historia del Paraguay, Tomo I*
* F. Rivas, *La Antigua Provincia del Paraguay*.

Kategorio:Guberniestroj de Paragvajo
Styrov

**Styrov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Červený Újezd en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km nordoriente de Červený Újezd. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 9 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Styrov situas en katastra teritorio **Červený Újezd u Miličína** kun areo 6,34 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Červený Újezd, Styrov, east view.jpg|Styrov
Červený Újezd, Styrov.jpg|Styrov

Kategorio:Červený Újezd (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Cathartiformes

La ***Cathartiformes*** estis iama ordo de kadavromanĝantaj birdoj kiuj inkludis la amerikajn vulturojn kaj la nun formortintajn *Teratornithidae*. Malkiel multaj Malnovmondaj vulturoj, tiu grupo de birdoj havas nek krifojn nek muskolaron en siaj piedoj taŭgaj por preni predon. En la pasinto, ili estis konsiderata frata grupo de cikonioj de la ordo *Ciconiiformes* bazitaj sur DNA–DNA hibridiĝo kaj morfologio. Tamen, analizo de 2021 de mitokondriaj genoj sugestis pli fortan filogenetikan rilaton inter *Cathartiformes* kaj la familioj de *Accipitriformes*, kaj ili estas nuntempe normale inkluditaj en *Accipitriformes* kiel familio *Cathartidae*.

## Referencoj
Kategorio:Katartedoj
Martín de Barúa

**Martín de Barúa** (mortis en Buenos Aires, Gubernio de la Plata-Rivero, la 18-an de aŭgusto 1739) estis hispana militisto kaj administranto en la Hispana Imperio. Li servis kiel Vicguberniestro en Santa Fe de la Vera Cruz inter 1714–1716 kaj 1717–1722, kaj kiel guberniestro de Paragvajo inter 1725–1730. Sub lia direkto kiel guberniestro, la urboj Carapeguá kaj Itauguá estis fonditaj, la 14-an de majo 1725 kaj la 27-an de junio 1728, respektive.

## Biografio 
La frua vivo de Barúa estas neklara. Komence de 1712, li ŝajne estis kapitano kaj servis kiel juĝisto en la *Consejo Supremo de Hacienda*, imposttribunalo.

Kapitano Barúa estis nomumita de la Guberniestro de la Plata-Rivero, Alonso de Arce y Soria, kiel Vicguberniestro de la urbo Santa Fe de la Vera Cruz. Li estis enoficigita la 28-an de septembro 1714. Li servis en tiu rolo ĝis 1722, kvankam Juan de Lacoizqueta transprenis la postenon dum proksimume jaro inter 1716–1717.

La Vicreĝo de Peruo, José de Armendáriz, unua markizo de Castelfuerte, sendis Barúa al Paragvajo kiel guberniestro post la problemoj kun la malhonorigita juĝisto José de Antequera y Castro, kiuj fine eskaladis al armitaj rezistoj kontraŭ la Imperio. 

Kiel guberniestro, Barúa adoptis akordigan politikon kun la subtenantoj de Antequera. La plej akra disputo en la provinco estis la traktado de la Societo de Jesuo, kiu administris la proksimajn jezuitajn redukcionojn. Barúa estis populara inter la paragvajanoj pro sia kontraŭstaro al la jezuitoj, simile al Antequera. Li permesis al la jezuitoj reveni al sia kolegio en Asunciono nur pro la insisto kaj ordono de la Vicreĝo mem. 

La politiko de Barúa helpis konservi la pacon dum 5 jaroj, sed ne solvis la fundamentan disigon inter la politiko de la Vicreĝo kaj la deziro de la paragvajanoj pri kontraŭjezuita politiko. Kiam nova guberniestro, Ignacio de Soroeta, estis sendita, la provinco Paragvajo denove estis profunde malkontenta. La setlantoj petis, ke Barúa restu guberniestro. Barúa, konsciante, ke Antequera putris en malliberejo, ne volis perfidi la hispanan kronon, kaj insistis, ke se li konservus la postenon, tio estus nur por transdoni ĝin al Soroeta. Li fine eksiĝis seniluziigita kaj forlasis la provincon. La anstataŭigo de Barúa kaj la rifuzo de Soroeta iĝis la komenco de la dua fazo de la ribelo de la komunuloj en Paragvajo.

## Referencoj 
Kategorio:Guberniestroj de Paragvajo
Malgranda flavkapa katarto

thumb|maldekstre|*C. b. burrovianus*, Kolombio.
La **Malgranda flavkapa katarto** (*Cathartes burrovianus*) konata ankaŭ kiel **savana vulturo**, estas specio de birdo el la novmond-vultura familio Katartedoj (*Cathartidae*). Ĝi estis konsiderata sama specio kiel la granda flavkapa katarto ĝis ili estis disigitaj en 1964. 

Ĝi troviĝas en Meksikaj, Centramerikaj, kaj Sudamerikaj laŭsezone humidejoj aŭ inundeblaj malaltteraj herbejoj, marĉoj, kaj tre degraditaj iamaj arbaroj. Ĝi estas granda birdo, kun enverguro de 150 ĝis 165 cm. La plumaro de la korpo estas nigra, kaj la kapo kaj kolo, kiuj estas senplumaj, estas paloranĝa kun ruĝaj aŭ bluaj areoj. Al ĝi mankas sirinkso, kaj tial ties voĉoj estas limigitaj al gruntoj aŭ mallaŭtaj sibloj.

La malgranda flavkapa katarto manĝas kadavraĵojn kaj trovas la mortintajn bestojn per vido kaj flaro, kapablo kiu estas rara en birdoj. Ĝi dependas de pli grandaj vulturoj, kiel la reĝa katarto, por ke tiuj malfermu la korpojn de grandaj animaloj ĉar ĝiaj bekoj ne estas sufiĉe fortaj tiucele. 

Kiel aliaj novmondaj vulturoj, la malgranda flavkapa katarto uzas termikojn por resti ŝvebe ne elĉerpante energion. La specio demetas siajn ovojn sur ebenaj surfacoj, kiel grundoj de kavernoj, aŭ sur la truoj de stumpoj. Ili nutras siajn idojn pere de regurgitado.

## Referencoj
Kategorio:Katartedoj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Cathartes

La genro ***Cathartes*** inkludas mezajn ĝis grandajn kadavromanĝantajn birdojn en la familio de Katartedoj (*Cathartidae*). La tri vivantaj specioj nuntempe klasigitaj en tiu genro vivas amplekse en Ameriko. Estas krome unu formortinta specio konata el Kvaternaro de Kubo.

*Cathartes* estas greka vorto καθαρτής, por "purigisto," reference al la rolo de tiuj vulturoj kiel purigistoj kiuj vere purigas malkomponiganta kadavrojn en naturo.

## Taksonomio 
### Priskribo 
La unua membro de tiu genro formale priskribita, nome la Meleagra katarto, estis nomita de Linnaeus kiel *Vultur aura* en sia veko *Systema Naturae* en 1758, sed finfine ĝi estis translokigita al la nuntempa genro kiu estis kreita de la germana zoologo Johann Illiger en 1811. La flavkapaj katartoj por la unua fojo priskribita en 1845 de John Cassin estis en du specioj disigita en 1964.

### Sistematiko 
*Cathartes* estas unu el la kvin genroj de la Katartedoj. La taksonomia lokigo de tiuj vulturoj restas neklara. Ĝi estas la nura genro en sia familio kiu ne estas monotipa. La novmondaj kaj malnovmondaj vulturoj estas similaj laŭ aspekto kaj havas similajn ekologiajn rolojn, sed evoluis el diferencaj prauloj en tre apartaj partoj de la mondo. La rilato inter ambaŭ vulturgrupoj estas debatotemo, kaj kelkaj fruaj aŭtoritatoj sugestis, ke la novmondaj vulturoj estas pli proksime rilataj al cikonioj.

En 2007 la nordamerika listo de la American Ornithologists' Union movis *Cathartidae* denove reen al ĉefa loko en *Falconiformes*, sed kun asterisko kiu indikas ĝin kiel taksono "ke ĝi estas probable mislokigita en la nuntempa filogenetika listigo sed kiu informo indikanta taŭgan lokon ne estas ankoraŭ disponebla". La skizo de sudamerika listo fare de AOU metas la *Cathartidae* en ĝia propra ordo, nome *Cathartiformes*. Tamen, ĵusa studo per DNA en la evoluaj rilatoj inter birdogrupoj sugestas ankaŭ, ke ili estas rilataj al aliaj rabobirdoj kaj estu parto de nova ordo *Accipitriformes* anstatataŭe, pozicio adoptita en 2010 fare de la nordamerika listo de AOU, kunhavigita kun la International Ornithological Congress.

### Specioj 
La genro *Cathartes* havas tri agnoskitajn vivantajn speciojn:

## Referencoj 
Kategorio:Katartedoj
Palermo (metroo de Bonaero)

**Palermo** estas stacio sur  de la metroo de Bonaero. Ĝi, kiel la nomo jam indikas, situas en la kvartalo Palermo de la Aŭtonoma Urbo Bonaero. La stacio malfermiĝis la 23-an de februaro 1940.

## Interkonektoj 
*  ''''

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Bonaero
* Palermo (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* Emova ()

Kategorio:Stacioj de la metroo de Bonaero
Kategorio:Linio D de la metroo de Bonaero
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1940
Plaza Italia (D) (metroo de Bonaero)

**Plaza Italia** estas stacio sur  de la Metroo de Bonaero, situanta en Bonaero.

## Interkonektoj 
*  *Plaza Italia* (estonte)
*  '''' (estonte)

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Bonaero
* Palermo (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* Emova ()

Kategorio:Stacioj de la metroo de Bonaero
Kategorio:Linio D de la metroo de Bonaero
László Alpár

**László Alpár** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Alpár László,** estis hungara matematikisto.

 naskiĝis  en Nagyvárad (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Oradea en Rumanio), li mortis  (laŭ alia informo ) en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1932, poste li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány, sed li estis forigita pro partopreno en la senpermesa komunista movado jam ekde 1931. Inter 1933-1937 li vivtenis sin el pluraj simplaj laboroj, dum li estis kelkfoje arestita. En 1937 li migris al Francio, kie li studis en Sorbonne 2 jarojn, sed en 1939 li estis deklarita suspektinda figuro, tial li estis deportita. En 1944 li rifuĝis kaj aliĝis al la partizanoj, fine en 1945 li hejmenvenis kaj li ricevis postenon ĉe sindikato, krome li redaktis gazeton. Pro falsaj akuzoj li estis en pluraj deportejoj inter 1949–1953, poste li estis laboristo 3 jarojn, fine li estis rehabilitita en 1956. Li laboris en matematika akademia instituto inter 1956–1991, dum li akiris matematikistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1957, li kandidatiĝis (CSc) en 1961, li doktoriĝis en 1978 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefa temo estis la kompleksa funkcioteorio. Li ricevis premiojn inter 1960-1984. Li mortigis sin.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szakszervezetek jelen feladatai.* (1947; 3-a eldono en la sama jaro)
* *Egy számelméleti probléma.* (1955)
* *Remarque sur la sommabilité des séries de Taylor sur leurs cercles de convergence.* (1958)
* *Sur une classe particulière des séries de Fourier ayant de sommes partielles bornées.* (1966)
* *Tauber-típusú tételek többváltozós hatványsorokra. 1–2.* (1973)
* *Egyes függvénysorok összegfüggvényeik és analitikus transzformáltjaik kerületi viselkedésének kapcsolatairól, különös tekintettel a konform leképezésére.* (disertaĵo, 1977)
* *On the Change of Variable of Absolutely Convergent Power and Lauent Series on the Unit Circle.* (1986)
* *A kvázikristályok zenéje.* (1990)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Linio B (metroo de Bonaero)

**Linio B** estas unu el la ses linioj de la Metroo de Bonaero. Ĝi estis malfermita la  kaj etendiĝas sur &nbsp;km inter  kaj Juan Manuel de Rosas (tiu estante la lasta stacio malfermita sur la linio, en julio 2013, apud ). En la lastaj jaroj, ĝi tenis la titolon de la linio plej uzata fare de Bonaeranoj. Ĝi estis la unua linio en Bonaero kies stacioj havis turnkrucojn kaj rulŝtuparojn. Ĝi markis diferencojn kun la aliaj linioj de la reto, ĉar ĝi estas la nura kiu uzas elektran kurenton tra Kontaktrelo, krom havi signife pli grandan larĝon (&nbsp;m, kompare kun la normo de &nbsp;m de la reto). Ĝia traklarĝo estas 1435&nbsp;mm (norma). Ĝi estas ligita al la Linio Urquiza, kun kiu ĝi kunhavas larĝon kaj kurentprovizon, tra tuneloj ĉe la stacio .​ Ĝi uzas trajnojn Mitsubishi de japana deveno, konstruitajn en 1959, kaj komplementajn hispanajn CAF-trajnarojn (serio 6000) konstruitajn en 1998. La vojaĝdaŭro inter finstacioj postulas ĉirkaŭ 30 min.

Kiam la elfosado estis farata por la konstruado de la stacio , oni trovis restaĵojn de amerika "elefanto" (*Notiomastodon platensis*) el la Kvaternaro, kiuj estis senditaj al la Muzeo de Natursciencoj de La Plata. Multajn jarojn poste, dum la laboroj por plilongigi la linion en la kontraŭan direkton, la fosilio de gliptodonto estis trovita en Villa Ortúzar, kiu estas nuntempe ekspoziciata en la stacio .

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Bonaero
* Metrovías
* Emova

## Eksteraj ligiloj 
*  (Subte)
*  (Metrovías)
*  (Emova)
* UrbanRail.Net
Linio C (metroo de Bonaero)

**Linio C** estas unu el la ses linioj de la Metroo de Bonaero. Ĝia itinero iras de la stacio Retiro ĝis la stacio , ambaŭ apud la fervojaj stacidomoj de la samnomaj kvartaloj. Ĝi estis malfermita la , iĝante la tria linio de la reto provizanta servon al publiko kaj la unua havanta transversan itineron. Ĝi etendiĝas ĉefe sub la avenuo Ramos Mejía kaj la stratoj Esmeralda, Sarmiento, Carlos Pellegrini, Bernardo de Irigoyen kaj Lima Oeste. Ĝi havas longon de &nbsp;km kaj entute naŭ staciojn. Ĝi uzas, kiel linioj A, D, E kaj H, kolekton de elektra energio per supertraka kontakta lineo. Linio C estas konata kiel *la línea de los españoles* pro la speco de verkoj kiuj estas inspiritaj de la tipaj pejzaĝoj de Hispanio. Tiel, ĝia superrega stilo estas Novkolonia, kunfandita kun indiĝenaj dekoraciaj elementoj.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Bonaero
* Metrovías
* Emova

## Eksteraj ligiloj 
*  (Subte)
*  (Metrovías)
*  (Emova)
* UrbanRail.Net
Linio A (metroo de Bonaero)

**Linio A** estas unu el la ses linioj de la Metroo de Bonaero, malfermita al la publiko la , tiel iĝante la unua en la tuta Latinameriko, la suda hemisfero kaj ĉiuj hispanlingvaj landoj. Ĝi etendiĝas laŭlonge de  kilometroj inter  en la Bonaera kvartalo Monserrat kaj  en la Bonaera kvartalo Flores. Ĝi veturas sub la tuto de Avenida de Mayo kaj parto de Avenida Rivadavia, estante uzata fare de proksimume  homoj tage.

La stacio  funkciis kiel provizora finstacio de la linio de 2008 ĝis vendredo, la , ĉar du pliaj stacioj estis konstruataj kiuj plilongigis la itineron de la linio okcidenten:  kaj . Ĝis vendredo la , la linio konservis siajn malnovajn veturilojn *La Brugeoise*, de belga deveno, konstruitajn fare de La Brugeoise et Nivelles, dum la 1910-aj jaroj. Merkrede, la , la servo rekomencis, kun lanĉo de veturiloj de ĉina deveno, fabrikitaj de la kompanio CNR Corporation kaj aĉetitaj de la nacia registaro.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Bonaero
* Metrovías
* Emova

## Eksteraj ligiloj 
*  (Subte)
*  (Metrovías)
*  (Emova)
* UrbanRail.Net
Bělokozly

**Bělokozly** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sázava en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sude de Sázava. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Bělokozly** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,8&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1436. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Bělokozly, zastávka.jpg|Bělokozly, haltejo
Bělokozly IMG 4444.JPG|Bělokozly

Kategorio:Sázava (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Linio D (metroo de Bonaero)

**Linio D** estas unu el la ses linioj de la Metroo de Bonaero. Ĝia itinero iras de la stacio  en la centro de Bonaero ĝis la stacio  ĉe la limo inter la kvartaloj Belgrano kaj Núñez. Ĝi estis malfermita la , iĝante la kvara linio de la reto disponiganta servon al publiko. Ĝi kuras plejparte sub avenuoj Diagonal Norte, Córdoba, Santa Fe, kaj ĝia daŭrigo, Cabildo. Ĝi havas longon de &nbsp;km kaj entute dek ses staciojn. Ĝi transportas ĉirkaŭ  pasaĝerojn je labortago.​ Ĝi uzas, kiel linioj A, C, E kaj H, kolekton de elektra energio per supertraka kontakta lineo.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Bonaero
* Metrovías
* Emova

## Eksteraj ligiloj 
*  (Subte)
*  (Metrovías)
*  (Emova)
* UrbanRail.Net
Linio E (metroo de Bonaero)

**Linio E** estas unu el la ses linioj de la Metroo de Bonaero. Ĝia itinero iras de la stacio Retiro ĝis la stacio  en la kvartalo Flores. Ĝi estis malfermita la , ĝi estis la kvina linio de la reto kaj la unua iranta sude de Avenuo Rivadavia en la malpli prospera parto. Ĝi kuras sub avenuoj Leandro N. Alem, Diagonal Sur, San Juan, Directorio, kaj la aŭtovojo 25 de Mayo. Ĝi havas longon de &nbsp;km kaj entute 18 staciojn. Ĝi transportas  pasaĝerojn po labortago. Kiel la linioj A, C, D kaj H, ĝi uzas elektran energiokolekton ekskluzive per supertraka kontakta lineo. Ĝi estas la nura linio kiu konektas kun ĉiuj aliaj linioj de la reto, inkluzive de . Tiu linio origine komenciĝis en  kaj finiĝis en .

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Bonaero
* Metrovías
* Emova

## Eksteraj ligiloj 
*  (Subte)
*  (Metrovías)
*  (Emova)
* UrbanRail.Net
Linio H (metroo de Bonaero)

**Linio H** de la Metroo de Bonaero estis malfermita la . Ĝi estas la plej nova kaj moderna kaj longas &nbsp;km. La laboro komenciĝis en 2001 post periodo de 60 jaroj sen konstruado de linioj en la urbo. Ĝi estas la unua tutnova linio ekde la malfermo de  en la mezaj 1940-aj jaroj. La finita linio havos longon de proksimume 11&nbsp;km, inter la stacioj   kaj Retiro. Ĝi disponigas servon sur la sekcio -, kies akso pasas sub avenuoj Jujuy kaj Pueyrredón. Ĝi estas uzata de 100 mil pasaĝeroj je labortago kaj ebligas korespondadon kun linioj A, B, D kaj E. Ĝi kunigas la nordon kun la sudo de la urbo.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Bonaero
* Metrovías
* Emova

## Eksteraj ligiloj 
*  (Subte)
*  (Metrovías)
*  (Emova)
* UrbanRail.Net
Báňov

:*Eble vi serĉas: Bánov aŭ Beňov.*

**Báňov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ješetice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km nordoriente de Ješetice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Báňov situas en katastra teritorio **Ješetice** kun areo 7,24&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379. En la jaroj 1850–1890 la vilaĝo estis domaro de municipo Smilkov, en la jaroj 1900–1979 parto de muncipo Ješetice. Ekde la 1-a de januaro 1980 ĝis la 23-a de novembro 1990 Báňov apartenis kiel parto de municipo al Červený Újezd kaj ekde la 24-a la de novembro 1990 ĝi estas denove parto de municipo Ješetice.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Ješetice, Báňov, small pond.jpg| Fiŝlago malantaŭ la vilaĝo
 Ješetice, Báňov, house No 1.jpg| Domo n-ro 1
 Ješetice, Báňov, intersection.jpg| Alveturejo al Báňov (dekstre)
 Road from Báňov to Ješetice.jpg|Ŝoseo de Báňov al Ješetice

Kategorio:Ješetice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Marshall Brickman

**Marshall BRICKMAN** (n. la 25-an de aŭgusto 1941 en Rio-de-Ĵanejro - m. la 29-an de novembro 2024 en Novjorko) estis usona scenaristo, kinoreĝisoro kaj Oscar-gajninto. Li estas plej konata pro sia kunlaboro kun Woody Allen .

## Filmaro 
* *Ann in Blue* (1974) (TV)
* *The Muppet Show: Sex and Violence* (1975) (TV piloto)
* *Simon* (1980)
* *Lovesick* (1983)
* *The Manhattan Project* (1986)
* *For the Boys* (1991) (kun Neil Jimenez kaj Lindy Laub)
* *Intersection - Entre dois mundos* (1994) (kun David Rayfield)
* *Jersey Boys: Em Busca da Música* (2014) (kun Rick Elice)
* *Happy Trails* (2019)

;
; Kunscenaristo kun Woody Allen

* *Sleeper* (1973),
* *Annie Hall* (Oskaro de la plej bona scenaro)
* *Manhattan* (1979).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Usonaj scenaristoj
Kategorio:Personoj de Novjorko
Jeŝivo Har Hamor

dekstra|eta|250x250ra|Enirejo al la jeŝivo
La Jeŝivo **Har Hamor** () estas religicionisma jeŝivo situanta en Jerusalemo, ĝi estis fondita en 1998 kiel filio de jeŝivo Mercaz HaRav.

La nomo de la seminario signifas "monto de mirho ", kaj estas bazita sur la Alta Kanto de Salomono 4:6, en verso kiu en juda tradicio rilatas al la Templa Monto. 

Aldone al la studo de la babilona Talmudo kun la tradiciaj komentistoj (la Riŝonim kaj la Aĥaronim), la jeŝivo lokas specialan emfazon de la studo de juda pensado, laŭ la aliro de rabeno Kook.

La prezidanto de la yeshiva estas rabeno Tzvi Tau, kaj ĝiaj aliaj gvidantoj estas rabenoj Amiel Sternberg kaj Mordechai Sternberg. Nuntempe estas ĉirkaŭ 450 studentoj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de **Har Hamor**
* Facebook paĝo de usonaj Amikoj de Yeshivat Har Hamor'

Kategorio:Judaj lernejoj
Kategorio:Jeŝivoj en Israelo
Jeŝivo Bejt El

**Jeŝivo Bejt El** () - nacireligia jeŝivo, establita en 1978 laŭ la iniciato de rabeno Zalman Baruch Melamed kaj studentoj de la jeŝivo Merkaz ha-Rav. En la jeŝivo studas proksimume 500 studentoj.

La jeŝivo, kiel la oficiala retejo informas, estas gvidota de la principo de *la Torao de Israelo por la Nacio de Israelo en la Lando de Israelo.* 

Aldone al regula agado, la jeŝivo ankaŭ funkciigas populara radiostacio kaj novaĵa retejo nomata Aruz 7 .

La jeŝivo kreas reton de diplomiĝintoj kiuj, post fino de siaj studoj, translokiĝas al diversaj urboj en Israelo kaj Cisjordanio por disvastigi naciajn kaj religiajn valorojn (). Tiuj grupoj estas implikitaj en la evoluo de lokaj sinagogoj kaj asistado en preparado de judaj festotagoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Centra Oficiala Retejo
* Kabbalistoj de Bejt El de Pinchas Giller, Encyclopedia de Judoj en la islama Mondo, p 5 sq

Kategorio:Judaj lernejoj
Kategorio:Jeŝivoj en Israelo
Jeŝivo Har Ecion

La **Jeŝivo Har-Ecion** () estas jeŝivo en la israela-juda setlejo de Alon Ŝvut, israela setlejo situanta en la Guŝ Ecion en la Cisjordanio, proksime de Jerusalemo. La jeŝivo havas studentaron de proksimume 500 studentoj, ĝi estas unu el la plej grandaj jeŝivoj en Israelo kaj la Judea kaj Samaria areo .  

Multaj el ĝiaj eks-studentoj estas implikita en juda edukado.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Virtuala Beit Midraŝo
* Jutuba kanalo

## Referencoj 
Kategorio:Judaj lernejoj
Kategorio:Jeŝivoj en Israelo
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1968
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Iván Bach

**Iván Bach** [baĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bach Iván,** estis hungara informadikisto, elektrinĝeniero, altlerneja instruisto. Lia patro estis Imre Bach.

 naskiĝis  (laŭ alia informo la naskiĝtago estas la 4-a) en Szeged, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1945, poste li akiris maŝininĝenieran diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1950. Post la diplomo li prelegis jaron en Pezindustria Teknikuniversitato Mátyás Rákosi, inter 1951-1969 li laboris en esplora instituto, sed interrompe li havis stipendion en Usono (1964–1965). Inter 1969–1990 li havis postenon en alia instituto. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1964 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li estis ankaŭ lektoro (1978–1989), docento (1989–1993), poste invitita preleganto en la Teknikuniversitato. Lia ĉefa intereso estis la tradukprogramoj. Li edziĝis en 1953, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1957 kaj 1961. Li ricevis 2 premiojn en 1970 kaj 2005.
   
## Elektitaj kontribuoj 
* *Nagyfeszültségű hálózatok zárlatvédelmének összehangolása.* (1952)
* *Háromfázisú, önműködő visszakapcsolás középfeszültségű hálózatokon.* (1957)
* *Többfázisú hálózatok számítása.* (ankaŭ disertaĵo, 1963)
* *Valószínűségszámítás.* (1967)
* *Számítógépek programozása.* (lernolibro, kunaŭtoro, 1980; 5-a eldono: 1991)
* *The Role of Context in the Identification Process in Ada.* (1989)
* *Számítógépes nyelvészet.* (studenta lernolibro, 1991; reeldonoj: 1992–2000)
* *Formális nyelvek.* (studenta lernolibro kaj monografio, 2001; reeldonoj: 2003–2006).

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komputikistoj
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sarcoramphus

***Sarcoramphus*** estas genro de la birda familio Katartedoj kiu enhavas unusolan vivantan specion, nome la Reĝa katarto(*Sarcoramphus papa*).

Formortintaj membroj de la genro estas la Kerna katarto (*Sarcoramphus kernense*) el meza Plioceno de Nordameriko, kaj *Sarcoramphus fischeri* el Malfrua Pleistoceno de Peruo.

Hipoteza specio konata kiel pentrovulturo estis ankaŭ atribuita al tiu genro, sed oni ne trovis precizajn pruvojn pri ties ekzistado ĝis nun. 

## Referencoj
Kategorio:Katartedoj
Kategorio:Neotropisa faŭno
Leotikido la 2-a

**Leotikido la 2-a** estis eŭripontida reĝo de Sparto inter 491 a. K. kaj 469 a. K., kiu regis kune kun Kleomeno la 1-a kaj pli malfrue Leonidaso la 1-a kaj Pleistarĥo. Li estis lerta komandanto de la spartaj trupoj dum la Grekaj Persaj Militoj inter 490 a.K. kaj 478 a.K.
eta|maldekstre|300px|Lokigo de Sparto en la greka imperio.
Naskita en Sparto ĉirkaŭ 545 a.K., Leotikido estis posteulo de la Reĝa Domo de la Eŭripontidoj (pere  de Menamuso, Agezilao la 1-a, Hipokratido (600 a. K. - 575 a. K.), Leotikido la 1-a (650 a. K. - 600 a. K.), Anaksilao (645 a. K. - 625 a. K.), Arkidamo la 1-a, Anaksandrido la 1-a kaj Teopompo (720 a. K. - 675 a. K.)) kaj ekregis en 491 a.K. kun la helpo de la Agiada Reĝo Kleomeno la 1-a defiante la legitimecon de la naskiĝo de Demarato ak la Eŭripontida trono de Sparto. Poste tiun jaron, li aliĝis al la dua ekspedicio de Kleomeno al Egino, kie dek ostaĝoj estis kaptitaj kaj transdonitaj al Ateno. Tamen, post la morto de Kleomeno en 488 a.K., Leotikido preskaŭ estis transdonita al Egino.

Printempe de 479 a.K., sekvante la morton de lia kunreganto Leonidaso la 1-a ĉe la Batalo de la Termopiloj, Leotikido komandis grekan floton konsistantan el 110 ŝipoj ĉe Egino kaj poste ĉe Deloso, apogante la grekajn ribelojn ĉe Ĥio kaj Samoso kontraŭ Persio. Leotikido venkis persajn armeojn kaj ŝipartrupojn ĉe la Batalo de Mikale sur la marbordo de la Malgranda Azio en la somero de 479 a.K. (eventuale ĉirkaŭ mez-aŭgusto). En 476 a.K., Leotikido gvidis ekspedicion al Tesalio kontraŭ la Aleŭada-familio pro kunlaborado kun la la persaj sed li retiriĝis post esti subaĉetita fare de la familio. Reveninte al Sparto li estis juĝita pro subaĉeto, kaj fuĝis al la templo de Atena Alea en Tegea. Li estis kondamnita al ekzilo kaj lia domo estis brulita. Li estis sukcedita fare de lia nepo, Arĥidamo la 2-a, filo de lia filo Zeŭksidamo, nomita Kinisco, kiu mortis en la vivdaŭro de sia patro. Leotikido kelkajn jarojn poste mortis, ĉirkaŭ 469 a.K.

## Vidu ankaŭ
* Leotikido la 1-a (650 a. K. - 600 a. K.) reĝo de Sparto
* Agezilao la 2-a (Sparta) (443 a. K. - 359 a. K.)
* Kleomeno la 1-a (524 a. K. - 490 a. K.)

## Referencoj 
545 a. K.
476 A. k.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 6-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Grekaj reĝoj
Kategorio:Grekaj regantoj
Kategorio:Spartaj reĝoj
Kategorio:Spartaj regantoj
Raye

**Raye** (naskita **Rachel Agatha KEEN** la 24-an de oktobro 1997) estas brita R&B kaj popmuzika kantisto-kantverkisto .

Ŝi faris sian debuton kun la mini-albumo *Welcome To The Winter* en 2014. Plej konata pro ŝiaj 2016 unuopaĵoj " By Your Side " (Jonas Blue) kaj " You Don't Know Me " (Jax Jones) kaj ŝia 2020 unuopaĵo " Secrets " (Regard). Ĉiuj kantoj estis komercaj sukcesoj en Eŭropo, precipe en Britio, kie ĉi-lastaj du atingas la furordekon sur la UK Unuopaĵoj-Diagramo . Ŝi ankaŭ partoprenis en la registrado de la UK n-ro 1 sukceso en 2017 (Bridge over Troubled Water). La dua mini-albumo *Second* estis publikigita en 2016. En 2017 ŝi estis nomita numero 3 en la mallonga listo de la plej bonaj en la BBC Music Sound of... premio. Ŝia unuopaĵo " Decline " (havanta Mr Eazi) estis liberigita kiel la plumbunuopaĵo de ŝia tria mini-albumo *Side Tape* kaj estis atestita plateno fare de la BPI.

La 2-an de marto 2024, ŝi ricevis la Brit Awards en la Best New Artist kategorio.

Raye ankaŭ kunlaboris kaj aŭtoris kantojn por aliaj famuloj, inkluzive de Beyoncé, Little Mix, Rihanna, David Guetta, John Legend kaj Ellie Goulding.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Raye ĉe MusicBrainz

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Anglaj kantaŭtoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1997
Kategorio:Artikoloj kun hCards
Kategorio:Britaj kantistoj
Rebeca Andrade

**Rebeca ANDRADE** (naskita 8 majo 1999) estas brazila gimnastikistino kiu konkuras en aparatgimnastiko . Kun ses olimpikaj medaloj (2× oro, 3× arĝento kaj 1× bronzo), Andrade estas la plej sukcesa ina olimpikisto de Brazilo .

## Kariero 
Ŝi reprezentis Brazilon ĉe la Somera Olimpiko 2016 en Rio-de-Ĵanejro, kie ŝi lokis 8-a en la ĉiuflanka teamkonkurso. 

Dum la Somera Olimpiko 2020 en Tokio, kiuj estis okazigitaj en 2021, ŝi prenis arĝenton en la ĉiuflanka kaj oron en saltado. 

Dum la Mondĉampionecoj en gimnastiko en 2022, ŝi gajnis la ĉiuflankan, antaŭ Shilese Jones kaj Jessica Gadirova, kaj ŝi akiris bronzon en la individuo. Brazilo venis ĉi tien en kvara loko en la teamkonkurso.

Ŝi denove partoprenis en la Mondĉampionecoj de 2023 en gimnastiko, kie ŝi gajnis arĝenton en la ĉiuflanka, malantaŭ Simone Biles. En la aparatfinalo, ŝi gajnis oron en volbo, arĝenton en liberstaranta kaj bronzon en trabo, kaj Brazilo ankaŭ gajnis arĝenton en la teamkonkurado.

Dum la Somera Olimpiko 2024 en Parizo, ŝi ricevis unu oron, du arĝentajn kaj unu bronzon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1999
Benátky (Úžice)

**Benátky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Úžice, troviĝanta en distrikto Kutná Hora. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 kilometrojn nordokcidente de Úžice. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Benátky situas en katastra teritorio **Radvanice nad Sázavou** kun areo 4,63 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1606.

En la jaroj 1850–1890 la vilaĝo estis konsisto de urbo Sázava, en la jaroj 1900–1950 konsisto de municipo Radvanice kaj ekde la jaro 1961 ĝi fariĝis konsisto de municipo Úžice.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Úžice, Benátky, road to Nučice.jpg| Ŝoseo al Prago
 Úžice, Benátky, side street.jpg| Flanka strato
 Úžice, Benátky, bell tower 2.jpg| Kruco ĉe vojkruciĝo

Kategorio:Úžice (distrikto Kutná Hora)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Nechyba

Nomon **Nechyba** havas pluraj lokoj:

* Nechyba (Úžice), parto de municipo Úžice en distrikto Kutná Hora
* Nechyba (Zbizuby), parto de municipo Zbizuby en distrikto Kutná Hora
Nechyba (Úžice)

**Nechyba** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Úžice, troviĝanta en distrikto Kutná Hora. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 kilometrojn nordokcidente de Úžice. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . Nechyba etendiĝas sur ambaŭ flankoj de la distrikta ŝoseo kondukanta al urbo Sázava, en alteco 400 m s. m. De rivero Sázava ĝi estas en distanco 1 km kaj ĝi situas sur ĝia dekstra bordo. Oni diris al ĝi ankaŭ Nechyba Sázavská, por ĝi diferenciĝu de domaro de la sama nomo (la antaŭa Nechyba Kácovská), ankaŭ en distrikto Kutná Hora, sed kiu estas konsisto de municipo Zbizuby.

Nechyba situas en katastra teritorio **Radvanice nad Sázavou** kun areo 4,63 km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Dům čp. 20, Nechyba.jpg|Domo n-ro 20 en Nechyba
Kaple sv. Prokopa, Nechyba.jpg|Kapelo de sankta Prokopio
Nechyba (Úžice).jpg|Nechyba
Nechybský špýchar,cesta vedoucí k lesu Davídka.jpg|Grenejo en Nechyba

Kategorio:Úžice (distrikto Kutná Hora)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Brasido (Sparto)

**Brasido (Sparto)** estis sparta militisto kaj oficisto dum la unua jardeko de la Peloponeza milito. Lerta pri rapidaj decidoj kaj surprizatakoj, Brasido estis konsiderita milita geniulo, rekonita pro sia kuraĝo, saĝo, milita kompetenteco, diplomatia eltrovemo, malofta oratora kapablo kaj kapablo amikiĝi kien ajn li iris, estante komparita fare de Platono kun la homera heroo Aĥilo.

Brasido estis la filo de Télis kaj Argileonis. Komence de la Peloponeza Milito, li gajnis sian unuan armean laŭron pro sia elstara agado en la batalo en la haveno de Metono, en Mesenio, kontraŭ la atenanoj (431 a.K.). Li poste funkciis kiel konsilisto de la admiralo Knemo, karakterizante sin pro sia braveco en la Batalo de Pilos, dum kiu li estis grave vundita (429 a.K.).
[eta|maldekstre|300px|Antikva [Ĥalkidiko kie Brasido batalis sukcese antaŭ ol li estis mortigita.]]
La sekvan jaron, li entreprenis kampanjon en Trakio, komencante ekde Korinto, venkinte la atenanojn en Megara. Li ankaŭ funkciis kiel konsilisto al la potenculo Alkidas, en la Batalo de Corcira (427 a.K.). Li poste marŝis sur Tesalion, kie li konkeris gravajn urbojn kiel [Akanto](https://dbpedia.org/page/Akanthos_(Greece)), Stagira, Amfipoliso kaj Toroni. Sed en la batalo sur la haveno de Ejon li suferis malsukceson kontraŭ la atenaj trupoj de Tucidido (kiuj poste verkus la faman rakonton pri la milito). Kvankam venkita, li rifuzis akcepti armisticon ofertitan al li, fortikigante sin en Scione, kiu nur kapitulacus al la atenanoj post du jaroj da sieĝo.

En 422 a.K., en la Batalo de Amfipoliso, Brasido gajnis signifan venkon super la atenanoj, kiuj perdis sian komandanton, Kleono. Tamen, li ankaŭ estis letale pafvundita dum la batalo. La morto de la du (ambaŭ estis kontraŭaj al iu speco de interkonsento kun la malamiko) malfermis la vojon por la Paco de Nikio, en 421 a.K.

Brasido ricevis la eksterordinaran honoron esti entombigita ene de la muroj de Amfipolis kaj lia tombo iĝis la loko de ĉiujara kultado en honoro de la heroo.

## Vidu ankaŭ
* Karl-Wilhelm Welwei (1930-2013) germana klasika filologo
* Benedikt Niese (1849-1910) germana klasika filologo

## Referencoj 
493 a. K.
422 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Grekaj regantoj
Kategorio:Grekaj ŝtatestroj
Kategorio:Grekaj komandantoj
Kategorio:Grekaj militistoj
Mělník (Úžice)

**Mělník** (en loka dialekto *Melník*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Úžice, troviĝanta en distrikto Kutná Hora. Ĝi troviĝas proksimume 5 kilometrojn nordokcidente de Úžice. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Mělník situas en katastra teritorio **Mělník nad Sázavou** kun areo 2,76 km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1567.

## Loĝantaro 
## Personecoj 
* Jaroslav Vedral (1895–1944), soldato, komandanto, staba oficiro kaj soldata pedagogo

## Pluaj fotoj 

Úžice, Mělník, east view.jpg|Vido al Mělník
Mělník (Úžice), č.p. 10.jpg|Mělník
Mělník (Úžice), č.p. 16.jpg|Mělník

Kategorio:Úžice (distrikto Kutná Hora)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Mělník (apartigilo)

**Mělník** povas esti:

* Mělník – distrikta urbo en Mezbohemia regiono
** Mělník (stacidomo)
** Mělník (kastelo)
** Elektrejo Mělník
** Distrikto Mělník
* Mělník (Úžice) – parto de municipo Úžice en distrikto Kutná Hora
* Mělník (armea spaco Hradiště) – pereinta domaro en distrikto Karlovy Vary

## Simila nomo 
* Melnik – urbo en Bulgario
Karlovice (Úžice)

**Karlovice** estas solejo en Ĉeĥio, parto de municipo Úžice, troviĝanta en distrikto Kutná Hora. Kiel reistra parto ĝi estiĝis al la 1-a de oktobro 2007. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Karlovice situas en katastra teritorio **Smrk u Úžic** kun areo 5,11 km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1552.

Troviĝas ĉi tie agrikultura entrepreno, kiu uzas areon de la devena senjora korto, kiu apartenis al rataja senjorujo.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Úžice, Karlovice, farm.jpg| Buĉejo
 Úžice, Karlovice, road to Sázava II.jpg| Ŝoseo al Sázava
 Úžice, Karlovice II.jpg|Karlovice

Kategorio:Úžice (distrikto Kutná Hora)
Kategorio:Solejoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Tomice II

**Tomice II** estas solejo en Ĉeĥio, parto de municipo Olbramovice en distrikto Benešov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Tomice II situas en katastra teritorio **Tomice u Votic** kun areo 5,73&nbsp;km². En la katastra teritorio Tomice u Votic situas ankaŭ Dvůr Semtín.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.

## Nomo
La romia cifero II en la nomo diferencigas la vilaĝon enkadre de la distrikto de Tomice en ĉirkaŭaĵo de Vlašim.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
En senpera proksimeco de Tomice II troviĝas naturparko Žebrák-Džbány kaj naturrezervejo Podhrázský rybník. En la ĉirkaŭaĵo de Tomice II estas multe da vojoj por piediranta turismo kaj bicikloturismo kaj troviĝas ĉi tie kastelo Konopiště kaj setlejoj Vrchotovy Janovice kaj Jemniště.

## Transporto
Tra la nordokcidenta parto de la katastra teritorio kondukas ekde la jaro 1871 fervojlinio  Prago – Veselí nad Lužnicí – Vieno. En la jaro 1904 ĉi tie estis establita fervoja haltejo kaj pli poste estis pro plialtigo de tralasebleco de tiu ĉi unurela fervojo konstruita evitejo. Dum modernigo de la fervojo kaj ĝia dureligo ĉirkaŭ la jaro 2011 la evitejo pereis kaj estas ĉi tie denove nur haltejo.

## Pluaj fotoj 

Tomice, domy.jpg|Tomice II
Tomice, domy u potoka.jpg|Tomice II
Tomice, u hospody.jpg|Tomice II

Kategorio:Olbramovice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kategorio:Vilaĝoj en Ĉeĥio kun numero en nomo
Preĝejo Stefano la 1-a (Szentistván)

La **paroĥa preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas sakrala historia monumento en grandvilaĝo Szentistván (Hungario).

## Historio 
Laŭ eklezia dokumento la unua mencio pri paroĥo okazis en 1332. La kirko videbla ankaŭ nun konstruiĝis en 1754, sed la paroĥo estis refondita jam pli frue en 1719. La benkoj estis faritaj en 1770, la orgeno estis kreita en 1907, trakonstruita en 1930 kaj 1985. Renovigaj laboroj ekstere okazis en 1977, interne István Takács (pentristo) pentris la murojn en 1982.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo staras sola. La fasado estas simetria, meze malsupre funkcias la enirejo, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. Super la enirejo estas malgranda ronda fenestro, apude po unuj malplenaj niĉoj estas videblaj. Ĉe la tegmenta nivelo tamen estas plia niĉo, ene statuo. La plej supre kvadrata turo altiĝas. La turpinto estas bulboforma. En la turo 4 sonoriloj loĝas. La navo finiĝas en kvarlatera absido, al kiu maldekstre sakristio aliĝas. Interne :en:Johann Lucas Kracker pentris la ĉefaltaran bildon. Menciindas la murpentraĵo sur la sanktejo, kiu prezentas brodaĵon de la kronada vesto de Sankta Stefano, krome videblas li mem kun lia edzino kaj filo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

eta|maldekstre|Preĝejo de Szentistván
Szentistvan
Szentistvan
Sáenz Peña (A) (metroo de Bonaero)

**Sáenz Peña** estas stacio sur  de la Metroo de Bonaero, situanta en Bonaero.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Bonaero

## Eksteraj ligiloj 
* Emova ()

Kategorio:Stacioj de la metroo de Bonaero
Kategorio:Linio A de la metroo de Bonaero
Gyula Altenburger

**Gyula Altenburger** [djula], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Altenburger Gyula,** estis hungara matematikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Pest (urbo), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1883, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1887, sed samtempe li studis ankaŭ en Teknikuniversitato palatino József. Post la diplomo li estis asekura matematikisto en Budapeŝto (1888–1891), poste laŭvice en Lepsiko, Magdeburgo kaj Triesto. Hejmenveninta li faris plurajn laborojn, plej longe li estis asekurejestro inter 1911-1917. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis deklarita kontraŭrevoluciulo, tial li estis trudlaboristo. Li instruis en Scienca Universitato Péter Pázmány (1923–1934) kaj Teknikuniversitato palatino József (1934–1944). Politike li estis fervore kontraŭjuda. Lia edzino naskis 3 filinojn, li vidviĝis en 1944.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Állami ellenőrzés az életbiztosítás terén.* (1898)
* *Az életbiztosítási törvénykezésről.* (1907)
* *Die Konstruktion der Sterblichkeitstafeln.* (1911)
* *A hadikölcsönbiztosítás története.* (1917)
* *Jegyzetek a biztosító magánvállalatok állami felügyeletéről.* (1923)
* *Amit a biztosítás mathematikájáról mindenkinek jó tudnia.* (1941; denove en la sama jaro)
* *A biztosítás matematikájának ismeretelméleti jelentősége.* (1942)
* *Emlékezés a régi szép időkre.* (1989)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Chrastná

Nomon **Chrastná** havas pluraj setlejoj:

* Chrastná (Osečná), parto de municipo Osečná en distrikto Liberec
* Chrastná (Úžice), parto de municipo Úžice en distrikto Kutná Hora
* Chrastná (Vlastislav), domaro de municipo Vlastislav en distrikto Litoměřice
Chrastná (Úžice)

**Chrastná** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Úžice, troviĝanta en distrikto Kutná Hora. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 kilometrojn norde de Úžice. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Chrastná situas en katastra teritorio **Smrk u Úžic** kun areo 5,11 km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1291.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Image:Chrastná_(Úžice)_A._Památník.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Image:Chrastná_(Úžice)_C._Detail_zvoničky.jpg|Detalo de sonorilejo
Image:Chrastná_(Úžice)_I._Dům_se_štítem.jpg|Domo kun ŝildo
Image:Chrastná_(Úžice)_F._Stromy_na_hrázi.jpg|Arboj sur digo
Chrastná (Úžice) H. Dům u silnice.jpg|Domo ĉe ŝoseo

Kategorio:Úžice (distrikto Kutná Hora)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro