open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mossos d'Esquadra

La '''Mossos d'Esquadra** (, esperante **Skadraj Junuloj'*) estas la aŭtonoma polico de Katalunio, refondita, kiel polica korpuso, en 1983 de la Parlamento de Katalunio pere de la leĝo 19/1983, de la 14-a de julio.

maldekstre|eta|270px|Policveturilo kun la emblemo.
Laŭlonge de la jaroj, ĉi tiu polica institucio devis alfronti plurajn malfacilaĵojn. Ĝi estis nuligita en 1939, post la enlanda milito. Estis en 1950 kiam dekreto de la Ministerio de la Regado permesis al la Provinca Deputitaro de Barcelono la organizadon de *sekcio de Mozos de Escuadra*, militista disciplino, kies tasko konsistis el la gardado de la nemoveblaĵoj de la Deputitejo kaj pli folklora karaktero ol funkcia. En 1980, la *Mossos d'Esquadra'' transdonitaj al la Generalitat de Catalunya, kaj en 1983 la Parlamento de Katalunio, laŭ la hispana konstitucio kaj la statuto de aŭtonomio de 1979, aprobis la leĝon per kiu estis kreita la polico de Katalunio kiu prenis kiel nukleon la jam ekzistantajn.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de la Mossos d'Esquadra

Kategorio:Polico de Hispanio
Kategorio:Katalunio
Afrikaj Grandaj Lagoj

eta|200ra|Afrikaj Grandaj Lagoj el la spaco
[eta|250ra|A - [AlbertlagoY - KiogaE - Eduardo (lago)K - KivuoV - Viktoria lagoT - TanganjikoM - Malavia lago]]

**Afrikaj Grandaj Lagoj** estas grupo de lagoj en Afriko.

Ĝenerale oni traktas la lagojn unuope. Tamen estas kelkaj, kiuj ope troviĝas, ekzemple en Afriko. Laŭ kelkaj tio konsistas nur el 3 lagoj, ĉar ili verŝas la akvon al Nilo:
* Viktoria lago
* Albertlago
* Eduardo (lago)

Laŭ aliaj aldoniĝas lagoj, kiuj verŝas la akvon al Kongo:
* Tanganjiko
* Kivuo

Ankoraŭ estas menciindaj:
* Malavia lago elfluas al Zambezo
* Kioga estas malgranda
* Turkana sen elfluejo
* Rukva
* Mŭero

Dum malkovro de Afriko esploristoj ofte faris vojaĝojn al la lagoj, unue por trovi fonton de Nilo.
Forua Polico de Navaro

[300px|eta|aŭto de la Forua Polico de Navaro ĉe la [Palaco de Navaro.]]
La **Forua Polico de Navaro** (hispane: Policía Foral de Navarra kaj eŭske Foruzaingoa) estas la aŭtonoma polico de la Forua Regiono Navaro en Hispanio. Ĝi estis kreita de la Forua Deputitaro de Navaro en 1928, komence sub la nomo *Cuerpo de Policía de Carreteras*. Nuntempe ĝi havas pli ol mil membroj. Inter ĝiaj ĉefaj taskoj, la forua polico garantias la civitanan sekurecon kaj la pacan ekzercadon de la rajtoj kaj publikaj liberecoj kaj la protektado de personoj kaj proprietaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo de la Forua Polico de Navaro

Navaro
Kategorio:Navaro
Palaco de Navaro

La **Palaco de Navaro** estas la konstruaĵo kie sidejas la registaro de Navaro (Hispanio), en Pamplono, el la 19-a jarcento. Komence ĝi estis sidejo de la Deputitaro de Navaro.

La projekto estis taskigita al la arkitekto José de Nagusia kaj la konstrulaboroj ekiĝis en 1840. Ĝi troviĝas en la Unua Plilarĝiĝo Pamplono, fermante parton de la placo de la Kastelo kaj unu el la partoj de la promenejo Sarasate. Ĝi havas ĝardenon kun lumigita fontano kaj tie troviĝas unu el la du sekvojoj de Pamplono.

Kategorio:Navaro
Kategorio:Palacoj en Hispanio
Kiĉernij

**Kiĉernij,** ukraine **Кічерний** estas malgranda, ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec, en municipo de Roztoka.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Volovec en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 1&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 606 m
* Loĝantaro: 420
* Poŝtkodo: 89141
* Telefonprefikso: 03136

## Situo 
## Historio 
## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Baŝi

**Baŝi** (fonetike "Baŝi"), en svisa germana dialekto "*Baschi*" estas svisdialekta artista nomo de *Sebastian Bürgin* (fonetike Sebastian Buergin), svisa germana popmuzikisto kaj popkantisto.

## Kariero 
Sebastian Buergin (n. 6-a septembro 1986 en *Gelterkinden*, Kantono Bazelo en Svisujo estas hodiaŭ internacia popkantisto (de *Universal*).

Li estis kantisto en la svisa programo "muzika stelulo" de svisa televido de novembro 2003 ĝis marto 2004. Li estis nur en rango 6a kaj oni eliminis la kandidaton "Baŝi". Sed li ricevis kontrakton de la kunorganizisto *Universal* de svisa televido, li estas hodiaŭ en jaro 2010 la plej sukcesa kantisto de fruaj muziksteluloj kandidatoj.

Baŝi kantas hodiaŭ en svisa dialekto kaj en germana lingvo kaj li volas kanti ankaŭ en Germanujo.

## Diskaro 
(Vidu ankaŭ en eksteraj ligiloj)

Titoloj en svisa dialekto, en franca kaj en internacia lingvo:

### Albumoj 
* 2004 - *Baschi* (Svisujo:1) *Bastiou,* Baŝi
* 2005 - *Irgendwie Held* (Svisujo:6) *En quelque sorte un héros,* Iel bravulo; Iel heroo
* 2007 – *Fürs Volk* *Pour le peuple* Por la popolo
* 3a septembro 2010 *Auf grosser Fahrt* En granda navigado

### Unua titolo-diskoj 
* 2004 - *Diis Lied* (Svisujo:29) *Ta chanson* Via kanto, via kantaĵo
* 2004 - *Gib mir ä Chance* (Svisujo:2) *Donne-moi une chance* Min donu ŝancon
* 2005 - *Irgendwie Wunderbar* (Svisujo:10) *En quelque sorte merveilleu-x* Iel magie! Iel mirinde!
* 2006 - *Bring En Hei* (Svisujo:1) *Rapporte-la (i.e. la coupe) chez nous* Alportu hejmen (la kalikegon de piedpilkado)
* 2007 – *Wenn das Gott wüsst* *Si dieu le savait* Se dio scius ĝin
* 2007 – *Fürs Volk* *Pour le peuple* Por la popolo
* 2007 – *Wenn du das Lied ghörsch* *Quand tu entends cette chanson* Kiam vi aŭdas la kanton / Se vi aŭdas la kanton
* 2009 - *Stahn uf* (kun Bligg, Ritschi, Stress kaj Seven por Radio Energio) *Lève-toi* Leviĝu!
* 2010 - *Unsterblich* *Immortel* Nemortema
* vintro 2010/2011 nova dialekta kompaktdisko

## Eksteraj ligiloj 
* germana paĝo de baŝi en germane
* svisa paĝo de baŝi en germane
* bildoj

Kategorio:Svisaj muzikistoj
Kategorio:Popkantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Svislando
Kategorio:Artistnomoj
Anti-Atlaso

**Anti-Atlaso** estas montaro en la sud-okcidento de Maroko, orientigita suden-okcidenten kaj norden-orienten tra longeco de 600 kilometroj, situante inter Alta Atlaso kaj atlantika Saharo en Tafilaleto. Tiu ĉi montarĉeno apartenas al Atlasoj, kaj pli precize al unu el la tri elementoj de la marokaj Atlasoj — la du aliaj estantaj Alta Atlaso kaj Meza Atlaso.

## Geografio 
eta|220px|Anti-Atlaso apud Tafrauto
Anti-Atlaso estas fragmentita en plurajn montarmasivojn : okcidente de Anti-Atlaso de Tafrauto, oriente Monto Sagro kaj la praa vulkano de Monto Sirŭao kiu kulminas je 3 305 metroj.

## Geologio 
Anti-Atlaso estas praa montarĉeno, faldita antaŭ ĉirkaŭ 300 milionoj da jaroj dum la kuniĝo de la superkontinento de Pangeo, kiu tiam unuigis Afrikon, Nordamerikon, Sudamerikon kaj Eŭrazion.

Estas vasta volviĝo de praaj rokaroj, precipe paleozoikaj. Altigita dum la terciaraj kinezoj kaj entranĉita de kanjonoj imponaj, ĝi estas disigita en du partojn de la granda entranĉo de uedo Draa. La unua pinto kulminas en Imguto () kaj la dua en Amalu-n-Mansuro ().
eta|220px|maldekstra|Anti-Atlaso

Temas pri regiono malmulte konata, kiu superregas la riĉajn oazojn de la valoj de Draa kaj de Dadeso. La pintoj kulminas inter  kaj , sed la pejzaĝoj sciigas Saharon. Verdaj valoj kontrastas kun ĥaoso de rokoj de granda variado ( bazalto, granito (nome rozkolora granito jekaliaj feldspatoj ), trakito). Ĝi estas la plej arida montaro de Maroko. La akvo fluas en kelkaj malaltaj lokoj, konstituante grandvalorajn akvujojn. La maloftaj vilaĝoj reduktiĝas al manpleno da dometoj ĉirkaŭataj de daktilopalmoj.

## Paleontologio 
Tiu ĉi masivo estas estinta paleontologia ejo kun internacia renomo, kaŭze de la miriga malkovro de la ostoj de tute nekonata dinosaŭro, *Atlasaurus*, kiu loĝatigis Marokon antaŭ 180 milionoj da jaroj. Tiu ĉi dinosaŭro, kiu longis ĉirkaŭ naŭ metrojn, estas nomata *Tazoudasaurus naïmi*, laŭ nomo de vilaĝo Tazuda kie ĝi estis malkovrita, je 70 kilometrojn de urbo Ŭarzazato. Eble ĝi estis praulo de la *Sauropoda* de Nordameriko kiuj datiĝas de antaŭ 140 milionoj da jaroj — epoko kiam Nordafriko kaj Nordameriko estis ligitaj.

## Akvaj risurcoj 
## Turismo 
## Eksteraj ligiloj 
*  Anti-Atlaso -- *Britannica Online Encyclopedia*.
*  Earth As Art - Atlasoj (NASA) 

Kategorio:Geografio de Maroko
Kategorio:Montaroj en Maroko
Renata Ventura

**Renata Pacheco VENTURA** estas brazila esperantisto, ĵurnalistino, filmistino kaj verkistino. Naskiĝis en Rio de Janeiro, en 1985 kaj aktiviĝas ĉefe en la Interreto. En la 2000-aj jaroj, ŝi du foje prezentis proponon por meti Esperanton kiel lernobjekto en usonaj lernejoj kaj instruis Esperanton al pli ol 500 usonanoj tra la retejo Change.org.

## Olimpikoj 2016 
En la fino de 2009, Renata ekis kampanjon por meti Esperanton en la Olimpikoj 2016, en Rio de Janeiro. La kampanjo havas popolan kaj politikan brakojn.

**Popola:** ke ĉiuj esperantistoj en la mondo kontaktu sportistojn en siaj propraj landoj, kaj proponu al ili lerni esperanton ĝis la Olimpikoj 2016. Ankaŭ, ke la esperantistoj demandu al la sportistoj pri iliaj malfacilaĵoj rilate al interkomuniko dum internaciaj ludoj kaj sendu la respondojn al ŝi por ke ŝi faru raporton.

**Politika:** Konvinki brazilajn politikistojn, pere de profesia projekto, meti Esperanton en la Olimpikojn kaj instigi ilin lerni Esperanton por interkomunikiĝi dum la ludoj.

## Profesia laboro 
Renata laboris dum 3 jaroj en brazila kinejo, farante historiajn dokumentofilmojn kaj metante Esperantajn subtekstojn en DVD-oj de famaj brazilaj dokumentofilmoj, kiel Jango kaj Os Anos JK, de Silvio Tendler.

Nuntempe, ŝi finas fikcian libron nomata "*Hugo Escarlate*", kie ŝi mencias Esperanton dufoje.

## Eksteraj Ligiloj 
* Blogo pri Esperanto en la Olimpikoj

Kategorio:Brazilaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Brazilo
Jevgenij Gaus

**Jevgenij GAUS** (naskiĝis la 5-an de marto 1978 en Kaunas, Litovio), estas litova esperantisto, iama aktivulo de la Litova Esperantista Junulara Ligo kaj estrarano de TEJO, nuna estrarano de E@I (ekde 2007). Li esperantistiĝis ĉirkaŭ 1999 kaj en la jaroj 2000-2001 li okupiĝis pri instruado de Esperanto en la urbo Kaunas. Laŭ profesio li estas juristo, sed ekde la jaro 1999 li okupiĝas pri interretaj projektoj. Li estas la ĉefprogramisto de *lernu!* kaj posedanto de Studio Gaus, firmao okupiĝanta pri interretaj projektoj. En 2008 li edziĝis kaj kun sia edzino Neringa Gaus ekde majo 2010 loĝas en Berlino.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Studio Gaus – firmao posedata de Jevgenij Gaus

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Kategorio:Estraranoj de E@I
Kategorio:Estraranoj de TEJO
Kategorio:Naskiĝintoj en Litovio
Kategorio:Berlinanoj
Rohoznice (distrikto Pardubice)

Municipo **Rohoznice** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en milde ondoforma pejzaĝo inter riveroj Cidlina kaj Elbo, 7&nbsp;km norde de la urbo Lázně Bohdaneč. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Arĥeologiaj trovaĵoj atestas prisetlon jam en pratempo. En antaŭhusanaj tempoj la vilaĝo apartenis al la monaĥejo de Opatovice, en la jaro 1436 oficiale akiris ĝin Diviš Bořek el Miletínek kaj en la jaro 1491 de Mikuláš el Chrast aĉetis ĝin Vilém el Pernštejn.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
### Somerkasteleto 
Pseŭdogotika ĉasista somerkasteleto, okcidente de la vilaĝo, en arbaro super la fiŝlago Klechtávecký estis konstruita en la jaro 1880.

### Malgrandaj objektoj 
En centro de la vilaĝo sub tilioj estas kalvaria kolono kaj kampanileto. Sur orienta flanko de la vilaĝo situas forĝejo.

## Naturo 
Super la vilaĝo, sur Klechtávecký rivereto estas jam menciita Klechtávecký fiŝlago. Ĝia areo estas 1,5 ha kaj volumeno 12.000 m³.

Nordokcidente de Rohoznice troviĝas nealta arbara deklivo nomata "Víno", ĉar iam estis ĉi tie vitejo. Temas pri termofila kverkarbaro kun apero de raraj kreskaĵspecioj, ekzemple Arbara arkteo (*Arctium nemorosum*), Oficina stakio (*Betonica officinalis*), Persikfolia kampanulo (*Campanula persicifolia*), Malgranda skorzonero (*Scorzonera humilis*), Blanksprona violo (*Viola mirabilis*) kaj aliaj.

## Legendo 
En arbaro super la fiŝlago Klechtávecký estas postrestaĵoj de iama fortikaĵeto. Oni rakontas, ke ie en tiu loko estas en la tero kaldrono kun valora trezoro.

## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj paĝoj de la vilaĝo 
* Paĝaro de mikroregiono Bohdaneč  
* Mapo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Municipoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Hokan Lundberg

**Hokan LUNDBERG**, svede **Håkan Lundberg** (naskiĝis la 14-an de marto 1972 en Hofors, Svedio), estas sveda esperantisto, gimnazia instruisto pri komputilscienco kaj matematiko. En sia junaĝo li estis prezidanto de la Sveda Esperantista Junulara Unuiĝo kaj estrarano de TEJO kaj poste membris ankaŭ en la estraro de ILEI.

En 1999 li kune kun du aliaj aktivuloj lanĉis la ideon de E@I, kadre de kiu li kunfondis ia. la retejon *lernu!*, kaj gvidis la organizon ĝis 2007. En 2007 li lanĉis la "Deklaron pri internacia komunikado", kiun ĝis 2011 subskribis pli ol ducent homoj. Ekde 2009 li estas estrarano de UNU MONDO.

## Privata vivo 
La 18-an de junio 2005 li edziĝis kun Sonja Petrović Lundberg kun kiu li nun loĝas en Stokholmo kaj estas patro de du infanoj denaske parolantaj esperanton.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Prezento de Hokan en la Vikio de E@I 
* Malnova sinprezento de la TEJO-estrarano Hokan Lundberg (2001) 

Kategorio:Svedaj esperantistoj
Kategorio:Estraranoj de E@I
Kategorio:Estraranoj de TEJO
Johann Franz Encke

**Johann Franz ENCKE** (naskiĝis la 23-an de septembro 1791 en Hamburgo, mortis la 26-an de aŭgusto 1865 en Spandau) estis germana astronomo Oni ne konfuzu lin kun Karl Ludwig Hencke, alia germana astronomo.

## Vivo 
Li lernis pri astronomio kaj matematiko en la Universitato de Göttingen
kun Carl Friedrich Gauss, sed li rekrutiĝis en la Hansa legio dum la kampanjo
1813 – 1814, kontraŭ la napoleonaj armeoj kaj iĝis
leŭtenanto de artilerio en la prusa armeo ĝis 1815.

Reveninte en Göttingen en 1816, li estas dungita de Bernhard von Lindenau en la
observatorio de Gotha. En 1822 li iĝis direktoro de la observatorio, kaj en
1835, direktoro de la nove konstruita observatorio de Berlino. En 1844 li
iĝis profesoro pri astronomio en Berlino.

Li edziĝis al Amalie Becker, filino de librovendisto, en 1824 kaj havis kvin gefilojn.

En 1859, trafis lin apopleksio kies sekvojn li suferis dum sia tuta vivo. En
1863 li rezignis siajn postenojn kaj retiriĝis el la aktiva vivo, sed restis direktoro
de la Observatorio de Berlino ĝis sia morto la .

## Malkovroj 
Li studis la kometon de 1860, kaj kalkulis la periodon de 70,9 jaroj de la
perioda kometo de 1812, kometo nun nomata 12P/Pons-Brooks.

Li kalkulis la orbitajn elementoj de kometo malkovrita en 1818 de la franca
astronomo Jean-Louis Pons, kaj montras ke ĝi estas la sama de tiu observata en
1805, kaj ke ĝia periodo estas 3,3 jaroj. Estis la unua malkovrita perioda kometo kun
tiom mallonga periodo. Li antaŭvidis ĝian revenon por 1822 : observis ĝin
Karl Rümker elde Aŭstralio. Tiu kometo estis nomita
kometo de Encke, laŭ ne la nomo de ĝia malkovrinto, sed de tiu, kiu
kalkulis ĝian orbiton.

Por tiu malkovro, la Royal Astronomical Society donacis al li la
oran medalon en 1824.

En 1837 li observis malhelan zonon en la Ringo A, unu el la ringoj de Saturno.
Tiu malheleco estis nomata "minimumo de Encke". (ne konfuzu kun la malpleno de Encke,
tiel nomata pli malfrue en lia honoro).

En 1849 li prezentis, en la Akademio de Berlino, novan metodon de kalkulo de la orbitaj
elementoj de kosma korpo, kiu necesas nur tri observojn de ĉi tiu korpo, kaj, en 1851,
metodon de kalkulo de la perturbataj orbitoj.

## Honoroj 
Li ricevis :
* Dufoje la oran medalon de la Royal Astronomical Society en 1824 kaj 1830,
* La Reĝan medalon de la Reĝa Societo de Londono en 1828.

En lia honoro, oni donis lian nomon al:
* La luna kratero Encke,
* La kometo de Encke kies orbiton li kalkulis,
* La asteroido 9134 Encke,
* La Malpleno de Encke en la ringoj de Saturno.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Biografio 
*  Biografio
*  Nekrologio
Stijn Schaars

**Stefanus Johannes SCHAARS**, kutime nomata **Stijn Schaars** (prononco [], naskiĝis , do nun -aĝa) estas nederlanda futbalisto. Li kiel membro de la nederlanda nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la nederlanda teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "18". Ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 (ĉemiza numero "13") li partoprenis, sed en tiu turniro kontraste la nederlanda teamo estis tute nesukcesa.[eta|240ra|la futbalisto en [2009]]

Kategorio:Nederlandaj futbalistoj
Rokytno

Municipo **Rokytno** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de la rivero Elbo, 12&nbsp;km norde de la urbo Pardubice, 10&nbsp;km okcidente de la urbo Holice. Vivas ĉi tie  (). La municipon kreas tri lokaj partoj: Rokytno, Bohumileč kaj Drahoš.

## Loĝantaro 
## Interesaĵo 
En 19-a jarcento, okaze de disveturigado de teramaso "Na kopci" estis trovita akvomalilo, vazo por lavi manojn dum manĝado, devenanta el la 13-a jarcento. La memorindaĵo estas deponita en regiona muzeo en Pardubice.

## Naturo 
Proksime ĉe Rokytno estas naturrezervejo Přesypy u Rokytna *(Sabloamasoj ĉe Rokytno)* surkreskinta per pinarbaro. Areo de la rezervejo estas 7,19 ha, ĝia kresto estas ĉirkaŭ 250 m longa kaj 15 m alta. Proklamita la rezervejo estis en la jaro 1982. El kreskaĵspecioj ligitaj al blovataj sabloj troviĝas ĉi tie Sabla spergulo (*Spergula morisonii*), Ledfolia peŭcedano (*Peucedanum oreoselinum*) kaj Kaluna eriko (*Calluna vulgaris*).

El psamofila entomofaŭno, insektoj vivantaj en sedimentoj, vivas ĉi tie rara Duna mirmelono (*Myrmeleon bore*), Hibrida cicindelo (*Cicindela hybrida*), Arbara cicindelo (*Cicindela sylvatica*) k.a. Aperas ĉi tie tipaj specioj de birdoj - Ringokolombo (*Columba palumbus*), Verda pego (*Picus viridis*), Granda buntpego (*Dendrocopos major*), Eŭropa sito (*Sitta europaea*), Arbarfringo (*Fringilla coelebs*) k.a.

## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj paĝoj de la vilaĝo 
* Paĝaro de mikroregiono Loučná  
* Mapo


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Municipoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Selmice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Pardubice. Pri pereinta vilaĝo en distrikto Louny temas artikolo Selmice (pereinta vilaĝo)*.

Municipo **Selmice** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, ĉe la rivero Elbo, 12&nbsp;km okcidente de la urbo Přelouč, 12&nbsp;km nordoriente de la urbo Chvaletice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La vilaĝo Selmice estis de la jaro 1142 posedaĵo de la monaĥejo en Sedlec, en la jaro 1368 estis atestita la paroĥeja preĝejo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
### Preĝejo 
La ligna kirko estis en la jaro 1831 malkonstruita. La nova masonita preĝejo de Sankta Adalberto, pseŭdogotika, estis konstruita nur en la jaro 1907 laŭ planoj de J. Hrádek.
La ekipaĵo estas ankaŭ pseŭdogotika, bildo sur ĉefaltaro de František Dvořák el la jaro 1907, Kalvaria vojo de Untersberger el la jaro 1896.

### Ĉevalbredejo 
Ĉevalbredejo Františkov el la jaroj 1829 - 1831 apartenis al ĉevalbredejo Kladruby nad Labem. Konstruigis ĝin imperiestro Francisko la 1-a. Rekonstruita estis en la jaro 1855.

### Statuo 
Statuo de Sankta Gotardo estas el la jaro 1729.

## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Municipoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Germana teknika muzeo Berlino

La **Germana teknika muzeo** Berlino estas granda muzeo pri tekniko. La muzeo kun  estas sekva muzeo kun pli ol 100 teknikaj kolektaĵoj de fruaj jarcentoj.

## Partoj de "Germana teknika muzeo Berlino" 
* La germana teknika muzeo enhavas kaj montras trafikajn- komunikadajn-, fabrikajn- kaj energian teknikojn. La muzeoj estas en muzea parko.

* La "**projekto Teĥnoversum**" - "la muzeo de futuro" montras la futoron de germana teknika muzeo, oni volas fari ekspoziciojn kun specialaj temoj.

* En la "**Scienca Centro Spectro**" oni povas fari ĉirkaŭ 250 eksperimentojn pri percepto kaj observaĵo, pri fiziko kaj tekniko.

* La **Archenhold-observatorio** *Archenhold-Sternwarte* (de 1896) estas la plej malnova kaj la plej granda popola observatorio de germanujo. Oni trovas modernajn teleskopojn, la Zeiss-planedomodelon kaj la plej longan lenso-teleskopon de 21m brulpunkto-distanco aŭ (fokuso-distanco). Oni trovas ekspoziciojn pri la dimensioj de universo, pri la sunsistemo kaj pri la historio de astronomio.
* **La granda Zeiss-planedaro** germane *Zeiss-Großplanetarium* (planetario, planedaro) estas unua de plej modernaj planedaroj de Eŭropo. Oni montras en la kupola ĉambrego programojn kun natursciencaj konadoj kaj kun artaj elementoj de komponistoj, grafikistoj kaj aktoroj. Vidu ankaŭ planetarion (planedaro)

* **La sukeromuzeo** montras ekde 100 jarojn la historion de sukero, de sukerkano, kaj de sukerbeto. (Vidu ankaŭ sukerpalmon).
Temoj estas
* sukerkano,
* kolonia sukero (kolonio),
* sklava ekonomio (sklavo) kaj
* sukerfabrikado. Vidu ankaŭ la vikipedian paĝon "sukero".

## Libroj 
Pri Aviado:
* Aviadiloj kun historio La aviada kolektaĵo de germana teknika muzeo Berlino; en germana lingvo: *Flugzeuge mit Geschichte : die Luftfahrtsammlung des Deutschen Technikmuseums Berlin* / Holger Steinle, Astrid Venn en Königswinter: Eldonejo Heel, jaro 2009, 159 pagoj, kun bildoj. ISBN 978-3-86852-206-8 La libro havas multajn bildojn de aviadiloj kaj objektoj de fruaj muzeoj, ĉirkau de 1880 ĝis 2009.
Pri fervojo:
* InterUrboEkspreso, la evoluo de alta rapido trafiko en Germanujo, en germana lingvo: *InterCityExpress : Die Entwicklung des Hochgeschwindigkeitsverkehrs in Deutschland* / Heinz Kurz, en Freiburgo: EK-Eldonejo, en jaro 2009, 304 paĝoj, kun bildoj; serio (fervojo-kuriero)(*Eisenbahn-Kurier*) ISBN 978-3-88255-228-7

## Bildoj 
* vikimedia
* planetario
* kategorio planetarioj en vikipedio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* pri Udet U 10 aviadilo pdf 

Kategorio:Maraj muzeoj
Kategorio:Aviadaj muzeoj
Kategorio:Teknikaj muzeoj
Kategorio:Fervojaj muzeoj
Kategorio:Sciencaj muzeoj
Kategorio:Muzeoj en Berlino
Kategorio:Naciaj muzeoj en Germanio
Haibach ob der Donau

**Haibach ob der Donau**  estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono *Hausruckviertel* kaj al la distrikto Eferding. Laŭ stato de la jaro  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

eta|maldekstra|180ra|
*Haibach ob der Donau* estas la plej norda komunumo en Supra Aŭstrio. Tribunala instanco estas same Eferding.

## Vizitindaĵoj 
* Restaĵoj de la okcidenta pordo de la romia kasteleto de Schlögen
* Kastela ruino *Stauf* en Hinterberg
* Kirko de S-ta Nikolao en Inzell
* Kirko paroĥa de S-ta Ulriko
* Danuba kurbiĝo de Schlögen

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Supra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Eferding
Bert van Marwijk

**Bert van MARWIJK** (prononco [], naskiĝis , do nun -aĝa) estas nederlanda ekse profesia futbalisto kaj nuna futbala trejnisto. Li kiel trejnisto de la nederlanda nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la nederlanda teamo atingis la duan pozicion. [eta|200px|la futbalisto en [2007]]

Kategorio:Nederlandaj futbalistoj
Řečany nad Labem

Municipo **Řečany nad Labem** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, ĉe rivero Elbo, 7&nbsp;km okcidente de urbo Přelouč, 6&nbsp;km oriente de urbo Chvaletice. Vivas ĉi tie  ().

## Partoj de municipo 
* Řečany nad Labem
* Labětín

## Memorindaĵoj 
### Preĝejo 
Romia preĝejo de Sankta Mario Magdaleno kun absido staras sur malgranda monteto, estinta pagana tombejo. Kiel la unua preĝejo en regiono de Přelouč ĝi estis konsekrita en la jaro 1165 de praga episkopo Daniel kun ĉeesto de la reĝo Vladislav la 2-a kaj de lia edzino Jitka Durinská.
La preĝejo estas ununava kun absido, kvadrata sakristio en suda flanko kaj ligna prisma turo super ĝia okcidenta parto.
La absido estas volbita per konĥo, en ĝia norda flanko estas sankta ŝranko. La navo havas platan plafonon, la ĥorejo estas duetaĝa kun lignaj plafonoj. Fenestroj estas oblongaj kun duoncirklaj volboj.
Sakristio havas barelvolbon.
La ĉefaltaro estas baroka el komenco de la 18-a jarcento, kun statuoj de Sanktaj Petro kaj Paŭlo, en la navo bildo de Sankta Hieronimo kaj de Sanktulo-papo el tempo ĉirkaŭ la jaro 1800. Baptujo estas granita. Statuoj de du sanktulinoj estas el la 18-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* **Statuo de Sankta Johano Nepomuka** en la vilaĝo, el tempo post la duono de 18-a jarcento estas sur rokaja piedestalo, valora.
* Monumento al la viktimoj de la Dua Mondmilito
* Proksime de la vilaĝo estis trovita **cindruja tombejo** de luzacia tipo.
* Malnova lignosegejo

## Pluaj fotoj 

Řečany nad Labem - barokní socha.jpg|Baroka statuo de Sankta Johano Nepomuka
Řečany nad Labem - pomník padlým.jpg|Monumentio al falintoj en la Dua Mondmilito

## Literaturo 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en 2004.
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en 1978.

## Eksteraj ligiloj 
* Orienta Bohemio

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Municipoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Palasa familio

[eta|300px|Lokalizoj de la **Palasa familio** en la grafikaĵoj:
- Orbita [klinangulo / Granda duonakso- Orbita klinangulo / Discentreco]]

La **Palasa familio** estas grupo da B-tipaj, asteroidoj de la asteroida zono, kun granda klinangulo. Malkovris ĝin la japana astronomo Kijocugu Hirajama en 1928.

Tiu familio ŝuldas sian nomon al 2 Pallas, asteroido de averaĝa diametro de ~ 500 km. La ceteraj asteroidoj estas tamen tre malgrandaj: la plej granda estas 5222 Ioffe kun diametro taksata al 22 km. Tio, kaj la ofteco de la tipo B (aliamaniere maloftaj) indikas ke tema pri alfrapa familio, rezultanta de la elĵeto de rompaĵoj pro formiĝo de alfrapa kratero sur 2 Pallas

Laŭ la diagramo, la orbitaj elementoj de la palasaj familianoj estas:

En la nuna epoko, la elementoj estas (laŭ la datenaro de la
Minor Planet Center)
estas:

## Vidu ankaŭ 
* Asteroida familio

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Proper elements for highly inclined asteroidal orbits
*  Yoshihide Kosai: Secular perturbation of asteroids and comets

Kategorio:Grupoj kaj familioj de asteroidoj
Portretoj de profetoj

**Portretoj de profetoj** - estas serio de versaĵoj de Grigorij Arosev, verkitaj en la 1990-aj jaroj kaj dediĉitaj al famaj esperantistoj, aktivaj en la tiama SEJM-2, REU kaj ĝenerala esperantista komunumo en la tiama Rusio kaj eks-Sovetunio. La versaĵoj ("Ĥudeet Maksim", "Grustno", "Pri Andrej Ananjin", "La haroza brak' de Ivano", "Beznosko", "Skazanije o noviĥ vremenaĥ v sele Ĉeboksari") estis verkitaj en Esperanto kaj la rusa lingvo.

## Versaĵoj 
### "Ĥudeet Maksim" 
**"Худеет Максим"** estas ruslingva versaĵo, verkita en 1996 (modifita en 2010) kaj dediĉita al Vladimir Perepelica (tiama aktivulo de SEJM-2, organizanto kaj kunorganizanto de porjunulaj aranĝoj). 
En la versaĵo estas menciitaj ankaŭ Sergeo Beznosko (aktivulo de SEJM-2 el Ĉeboksari) kaj Andrej Grigorjevskij (lanĉinto de SEJM-2).

### "Pri Andrej Ananjin" 
**"Pri Andrej Ananjin"** estas esperantlingva kanto kaj poemo, verkita en la 1993 kaj dediĉita al Andrej Grigorjevskij. En la versaĵo temas pri epizodo de OkSEJT-34, okazinta en 1993 apud Smolensk.

La kanto prezentas lacigan laboron de SEJM-aktivulo dum tendaro, kiam eĉ tia bonhumora kaj bonkora persono, kia vere estas Andreo Grigorjevskij (tiam Ananjin), iĝas iom nervoza kaj eĉ (en ia senco) sangavida. Ĝenerale aktivuloj dum SEJT dormis po 3-4 horoj, tamen tio estis ne ŝarĝo, sed plezuro. Pri tio rakontis Mikaelo Bronŝtejn en Legendoj pri SEJM.

La kanton ŝategis belorusia sciencisto Aleksandr Koval, kiu taksis ĝin unu el ĉefverkoj de la Esperanto-arto.

### "La haroza brak' de Ivano" 
'''"La haroza brak' de Ivano"** estas esperantlingva versaĵo, dediĉita al Ivan Naumov, verkisto en la rusa kaj Esperanto. En la versaĵo estas menciataj edzino de Naumov, nome Elena kaj ilia filino Anastasia (naskiĝinta en 1994). Jam post kerna verko de la versaĵo naskiĝis ilia filo - Anton (1997). La versaĵo estas verkita en 1996, refarita en 2000 kaj fine redaktita en 2010.

### "Beznosko" 
**"Beznosko"** estas esperantlingva versaĵo, verkita en 1996 (finredaktita en 2010) kaj dediĉita al Sergeo Beznosko.

### "Skazanije o noviĥ vremenaĥ v sele Ĉeboksari" 
**Skazanije o noviĥ vremenaĥ v sele Ĉeboksari''' () estas kanto verkita kunaŭtore kun Miĥail Gindinson.

Ĉi tiu kanto estas parodio je kanto "Сказание о новых временах в селе Непутёвка" de fama rusa dueto Aleksej Ivaŝĉenko - Georgij Vasiljev.

La kanto aperis en 1996, kiam en SEJM-2 aktualiĝis problemo de ŝanĝo de generacioj. La lanĉintoj kaj agantoj de SEJM-2 po iom foriris de aktiva agado en junulara movado. Anstataŭ ili venis novaj aktivuloj, kiuj havis entizuasmon sed ne havis sufiĉan subtenon kaj sperton. Finfine SEJM-2 estis likvidita (jam de eĉ pli novaj homoj) kaj surbaze de ĝi estis kreita REJM. Gravaj ŝanĝoj en SEJM okazis dum la konferenco de 1995 en Ĉeboksari; tiun konferencon aludas ĉi kanto.

## Vidu ankaŭ 
* ŜĈKĤLando

Kategorio:Libroj de Grigorij Arosev
Kategorio:Historio de SEJM
Portretoj de profetoj
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Verkoj el la esperantigita ruslingva literaturo
Rybitví

Municipo **Rybitví** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de rivero Elbo, 7&nbsp;km nordokcidente de urbo Pardubice, 3&nbsp;km sudoriente de urbo Lázně Bohdaneč. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri vilaĝo Rybitví devenas el la jaro 1377, kiam Albrecht de Cimburk, posedanto de burgo Blatník, vendis la burgon kun urbeto Bohdaneč kaj vilaĝoj Bystřec, Rybitví, Černá u Bohdanče kaj Lhotka Blatníkovská al Jan el Orel, abato de monaĥejo de Opatovice. En posedaĵo de la monaĥejo la vilaĝo Rybitví restis ĝis detruo de la klostro fare de husanoj. Poste ĝi fariĝis havaĵo de Diviš Bořek el Miletínek, pli malfrue de familiaro Pernštejn ktp.
Sed la origina vilaĝo Rybitví devis fine de 1930-aj jaroj cedi al disvolvo de ĥemia produktado, konstruo de ĥemia fabriko.
La vilaĝon ligas kelkfoje en ĉiu horo kun la regiona urbo Pardubice kaj kun baneja urbo Lázně Bohdaneč trolebusaj lineoj.
Proksima ĉirkaŭaĵo, la arbarriĉa fiŝlaga baseno de Bohdaneč kaj la regiona urbo Pardubice proponas vastajn eblecojn de aktiva ripozo.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
La vilaĝo Rybitví estas konata aparte kiel naskiĝloko de kuzoj František kaj Václav Veverka, kiuj en la jaro 1827 inventis "ruchadlo-n", simplan antaŭformon de ĉarplugilo. Sur estinta forĝejo estas memorplato, sur la korto de ĝi monumento de la kuzoj kaj proksime memoraĵo "al la unua sulko" el la jaro 1927 de arĥitekto Josef Gočár.

## Esperanto 
En Rybitví estas konstruista mezlernejo kaj metilernejo kun bone ekipita loĝhejmo. En tiu ĉi institucio organizis Klubo de Esperantistoj D-ro Schulhof Pardubice jam kelkajn internaciajn Esperantajn renkontiĝojn, ekzemple 10-tagan seminarion pri Freinet-pedagogio de ICEM - Internacia Celado por Edukado Moderna per Esperanto en la jaro 1993 kaj solenan renkontiĝon okaze de centjariĝo de Esperanto en Pardubice.

 Bratranci Veverkové, kovárna Rybitví.JPG|Forĝejo en Rybitví
 Pomník bratranců Veverkových v Rybitví.jpg| Memoraĵo "al la unua sulko"
 Památník Veverkových Rybitví1.JPG|Monumento al kuzoj Veverka
 Bratranci Veverkové, sousoší Pardubice2.JPG|Memoraĵo "al la unua sulko"

## Literaturo 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en 2004.
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en 1978.

## Vidu ankaŭ 
* Kuzoj Veverkidoj

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Municipoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Oporornoj

**Oporornoj** aŭ en la latina scienca nomo ***Oporornis*** estas malgranda genro de Paruliedoj kiuj reproduktiĝas en Nordameriko. Ili estas migrantaj specioj, kiuj vintras sude de siaj reproduktaj teritorioj en Centra aŭ Sudameriko.

La kvar specioj estas la jenaj:
* Nigramaska parulio, *Oporornis formosus*
* Grizkapuĉa parulio, *Oporornis agilis*
* Nigrakapa parulio, *Oporornis philadelphia*
* Okulringa parulio, *Oporornis tolmiei*

La Oporornoj estas fortikaj birdoj, 13-15 cm longaj. Ili havas flavajn subajn partojn, olivverdecajn suprajn partojn kaj ĝenerale pli brunajn flugilojn. La kapo kaj brusto estas grizaj ĉe maskloj de la tri specioj, dum la inokapoj estas pli brunaj kaj senkoloraj. Tamen la Nigramaska parulio aspektas pli kiel flavgorĝuloj, kun tutaj subaj partoj flavaj kaj nigraj markoj ĉe maskla plumaro. Tiu specio povus esti ligo inter la specioj de la genro *Oporornis* kaj la flavgorĝuloj.

La reprodukta habitato estas arbaroj de larĝafoliaj arboj, ofte ĉe humidaj areoj kaj kun densa subkreskaĵaro. Tiuj kaŝemaj preskaŭ surgrundemaj paruliedoj nestumas malalte en arbusto aŭ surgrunde; la ino demetas 3-6 ovojn en tasforma nesto. 

La specioj de *Oporornis* manĝas insektojn kaj araneojn ofte kaptajn surgrunde aŭ malalte en vegetaĵaro; ili havas simplajn trenokantojn kaj zumantajn alvokojn.

La tri unuaj specioj nome Nigramaska parulio, Grizkapuĉa parulio kaj Nigrakapa parulio estis priskribitaj de fakulo Alexander Wilson respektive en 1811, 1812 kaj 1810.

## Referencoj 
*New World Warblers* de Curson, Quinn kaj Beadle, ISBN 0-7136-3932-6

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paruliedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Plan-les-Ouates

**Plan-les-Ouates ** (prononcu *plãleŭat*) estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Geografio 
Plan-les-Ouates situas sude de la rivero *Aire*. Kun 9859 loĝantoj en aprilo 2010 ĝi atingis preskaŭ la grandecon de urbo. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo la vilaĝoj Saconnex-d'Arve, Arare kaj La Chapelle.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Plan-les-Ouates limas en nordo al Lancy, en nordnororiento al Carouge, en nordoriento al Veyrier, en oriento al Troinex, en sudo al Bardonnex, en sudokcidento al Perly-Certoux, en okcidento al Confignon, kaj en nordokcidento al Onex.

## Trafiko 
La komunumo estas konektita per la buslinioj 4 kaj D al la loka transportreto de Ĝenevo.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Ĝenevo al Saint-Julien-en-Genevois en Francio. Ĉe la okcidenta komunuma limo situas la triangulo Perly de la svisa aŭtovojo A1. La aŭtovoja brako A1a kondukas de Lancy-Sudo tra Plan-les-Ouates al tiu triangulo, kaj per tri alveturejoj la komunumo bonege estas konektita al tiu grava trafikvojo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Plan-les-Ouates datiĝas el la jaro 1537 kiel *Plan-des-Vuattes*.

Dum mezepoko Plan-les-Ouates apartenis al la voktejo Ternier. En la jaro 1536 la voktejo estis konkerita de la bernanoj, kiuj ĝin en la jaro 1567 devis redoni al Savojo. Per la kontrakto de Torino de 1816 Ĝenevo Plan-les-Ouates estis atribuita al la Respubliko Ĝenevo fariĝante tiel parto de Svislando kaj integrita al la grandkomunumo Compesières. En la jaro 1820 Perly kaj Certoux estis disigitaj de la grandkomunumo kaj formis apartan komunumon Perly-Certoux, kaj en la jaro 1851 ankaŭ Bardonnex kaj Plan-les-Ouates fariĝis memstaraj.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Ĝenevo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Plan-les-Ouates
* Plan-les-Ouates en la Historia Leksikono de Svislando
Sergeo Beznosko

eta|Simboloj de SEJM-2, proponitaj de Beznosko
**Sergej Beznosko** () estas rusia esperantisto el Ĉeboksari, aktivulo de SEJM-2, Esperanto-verkisto kaj kantisto. Sergeo bone posedas la germanan lingvon (li studis la lingvon en la Ĉuvaŝa ŝtata pedagogia instituto) kaj Esperanton. Li havas edzinon Natalia kaj tri filojn.

## Vidu ankaŭ
* Portretoj de profetoj

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Pereĥresnij

**Pereĥresnij,** ukraine **Перехресний** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec, en municipo de Roztoka.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Volovec en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 1&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 581 m
* Loĝantaro: 360
* Poŝtkodo: 89141
* Telefonprefikso: 03136

## Situo 
## Historio 
## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Pidpolozzja

**Pidpolozzja,** ukraine **Підполоззя,** ruse **Подполозье** [podpolozje], hungare **Vezérszállás** [vezErsAlAŝ] estas unuigita, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec. 2 vilaĝetoj apartenas al la municipo.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Volovec en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 1.5&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 365 m
* Loĝantaro: 790
* Poŝtkodo: 89121
* Telefonprefikso: 03136

## Situo 
Pidpolozzja situas laŭ rojo. Stacidomo de Volovec troviĝas je 21 km-oj.

## Historio 
Laŭ la onidiro en *Pudpolóc* tranoktiĝis Francisko Rákóczi la 2-a la 27-an de junio 1703. En 1890 Pudpolóc kaj proksima komunumo *Romanóc* unuiĝis. Poste la nova loknomo estis Vezérszállás (=estro-tranoktejo) honore al Rákóczi. En 1910 loĝis tie 385 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon Csendes apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Alsóverecke, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Pidpolozzja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo el la 18-a jarcento

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Mohammad Hussejn Fadlallah

Mohamed Husein Fadlalá, **Mohammad Hussejn FADLALLAH** aŭ Mohamedo Husejno Fadlalaho (Naĝaf, Irako, 16a de novembro de 1935 - 4a de julio de 2010) estis ulemo kaj granda ajatolo libana, konsiderata elstara sekvanto de la Ŝijaismo kaj, laŭ kelkaj versioj, unu el la spiritaj estroj de la movado Hizbulaho.

Li studis Islamajn Sciencojn antaŭ translokiĝi al Libano en 1966. Fine de la 1970-aj jaroj, post la malapero de la ajatolo Muzo Sadr, li iĝis la sola kiu restis en Libano dum la enlanda milito. Ĉi tio kun lia kondiĉo de "granda" ene de la ajatolaoj al li igis punkton de referenco por la komunumoj ŝijaismaj en Libano, Irako kaj Barejno. Li evoluis laŭlonge de sia vivo de netoleremaj pozicioj al aliaj pli toleremaj, speciale ĉe la rolo de virinoj en la Islamo, la dialogo interreligia kaj sociaj temoj. En 2005 elsendis fatvon kontraŭ al la atakoj memmortigintaj.

Li neis esti spirita ĉefo de Hizbulaho post ĝia kreo en 1982, kaj ĝi kontraŭstaris al la kidnapo de okcidentuloj, sed li bone apogis iujn proponojn de la milicioj libanaj, sed malakceptis aliajn. Li manifestiĝis kontraŭulo al la murdoj, akuzante pri "politikaj" tiuj decidoj, kaj ne religiaj. Li subtenis ke temas pri disigaj iniciatoj kiuj promociis la lukton inter islamanoj. Post la atenco en 1983 kontraŭ la kazerno kaj la ambasado de Usono en Bejruto, kie mortis pli da 300 personoj, oni akuzis lin fare de la registaro de Usono kiel teroristo. Li suferis plurajn atencojn de tiam, inter aliaj tiu de aŭtobombo en Bejruto en 1985, atribuita al libanaj spionoj trejnitaj de la CIA.

## Notoj 
Kategorio:Libanaj politikistoj
Kategorio:Ajatoloj
Kategorio:Hizbulaho
Roza Otunbajeva

**Roza Isakovna OTUNBAJEVA** aŭ **Roza OTUNBAJEVA** (kirgize kaj ruse en cirila alfabeto *Роза Исаковна Отунбаева*; naskiĝinta la 23-an de aŭgusto 1950) estis prezidantino de Kirgizio, fakte de la 7a-a de aprilo 2010 ĝis la 1-a de decembro 2011, elektita post la protestoj kiuj rezignigis la ĝistiaman prezidenton Kurmanbek Bakijev kaj post la Interetna insurekcio kontraŭ uzbekoj en Kirgizio en 2010. Ĝis regula parlamenta baloto ŝi en 2010 ankaŭ funkciis kiel estro de la provizora registaro de Kirgizio, do aldone al la prezidanta posteno plenumis la funkcion de ĉefministro. Antaŭ tio ŝi estis ministrino pri eksteraj aferoj de sia lando kaj estro en la parlamento de la opozicinta Socialdemokratia Partio de Kirgizio.

Ŝi estas la unua prezidentino en Centra Azio.

La 30-an de novembro 2010 anonciĝis ke ŝia sampartiano Almaz Atambajev, kiu en 2007 jam dum 8 monatoj estis kirgizia ĉefministro, en registara koalicio el la Socialdemokratia Partio de Kirgizio kun la partioj Ata Meken kaj Respublika transprenas la postenon de ĉefministro, dum Roza Otunbajeva daŭre restas ŝtata prezidentino. Post baloto de oktobro 2011, Almaz Atambajev transprenis de ŝi la prezidantan postenon la 1-an de decembro 2011.

## Referencoj 
Kategorio:Kirgizaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Kirgizio
Kategorio:Ĉefministroj de Kirgizio
Kategorio:Sovetiaj ambasadoroj
Kategorio:Kirgizaj ambasadoroj
Kategorio:Ambasadoroj en Usono
Kategorio:Ambasadoroj en Britio
Kategorio:Registarestroj
Olivier Gaudefroy

**Olivier GAUDEFROY** estas franca verkisto kaj eks-esperantisto kiu naskiĝis en 1972 en la urbo Orleano.

Li verkis serion de detektivaj romanoj kun Hipatia, greka filozsofino kaj matematikistino de Aleksandrio (4-a - 5-a jarcento) kiel heroino. Li ankaŭ skribis biografian eseon pri Hipatia publikitan en 2012.

Li bone konas la vivon pri Hipatia kaj la periodon de la antikveco. Li plurfoje partoprenis je debatoj en Francio por prezenti la grekan scienculinon. Poste, li daŭrigis sian laboron pri la studado de la virinoj de la antikva periodo kun la skribado de du novaj libroj. Unue kun libro eldonita en 2016 pri rakontoj de 25 grekaj kaj romiaj virinoj kiuj mastris la temojn de la poezio, de la filozofio, de la scienco, de la arto kaj de la politiko. Due kun biografio pri Kleopatro eldonita en 2017. La sama jaro, li subskribas unuan libron pri Orleano kiu parolas pri la historio de sia urbo.
En 2019, Olivier Gaudefroy skribis novan novelon pri Lubna de kordobo kiu rilatis la vivon de tiu mezepoka intelektulino kaj en 2021 pri la usona kurtdistanca kuristino, Betty Robinson, unua olimpika ormedala virino  en 100-metra kuro.

En 2022, li skribis biografion pri la feministo kaj socialisto Flora Tristan.

Olivier Gaudefroy esperantiĝis en 1996 kaj skribis diversajn artikolojn pri historio en la revuo Kontakto en kiu li estis konstanta kontribuanto inter 2002 kaj 2006. En 2011, li subskribis la peticion "Espéranto au bac" lanĉite de la francaj esperantistaj asocioj kiu konsistas enigi Esperanton kiel studeblan lingvon por la abiturientaj ekzamenoj en Francio.

Ankaŭ, li kunlaboris je du kolektivaj literaturaj projektoj kun novelo en "Dimension Uchronie II" (ukronia dimensio II, Rivière Blanche, 2019) kaj postparolo en "Du cynisme" (El Cinikismo, Éditions du Petit Pavé, 2018).

## Bibliografio 
* *Poison au gymnase* [Veneno en la gimnastikejo], Éditions Déméter 2006
* *Meurtre d’une vestale* [Murdo de vestalo], Éditions Déméter 2007
* ''Les cendres d'Arsinoé* [La cindroj de Arsinoe], Les Éditions du lamantin 2010
* *Hypatie, l'étoile d'Alexandrie* [Hipatia, la stelo de Aleksandrio], Arléa 2012
* *Elles ont fait l'Antiquité* [ili (virinoj) faris la antikvan epokon], Éditions Turquoise 2016
* *Cléopâtre l'immortelle* [Kleopatra la senmorta], Arléa 2017
* *Orléans insolite et secret* [Orleano nekutima kaj sekreta], Éditions Sutton 2017
* *Lubna, la copiste de Cordoue*, [Lubna, la kopiistino de Kordovo], Éditions Turquoise, 2019
**Elles ont fait l'Orient antique* [ili (virinoj) faris la antikvan Orienton], Éditions Turquoise 2021
**Le Loiret Patrimoine insolite* [Loiret nekutima heredaĵo], Éditions Sutton 2021
**Betty Robinson, la première athlète olympique* [Betty Robinson, la unua olimpika atletino], Éditions Jourdan 2021
**Flora Tristan, une insoumise sous le règne de Louis-Philippe* [Flora Tristan, mesubmetatulino dum la regado de Ludoviko-Filipo], Syllepse 2022
**Paris 1924, un été de Jeux olympiques'' [Parizo 1924, olimpia somero], Caban 2023

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* TTT-paĝo de Olivier Gaudefroy (en la franca)

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj esperantistoj
Ŝĉerbovec

eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Volovec en Transkarpatio
eta|300ra|Panoramo de Ŝĉerbovec
**Ŝĉerbovec,** ukraine **Щербовець,** ruse **Щербовец,** slovake **Šerbovec / Šerbovce,** hungare **Beregsziklás** [beregsiklAŝ] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 1&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 556 m
* Loĝantaro: 250
* Poŝtkodo: 89110
* Telefonprefikso: 03136

## Situo 
Ŝĉerbovec situas sur deklivoj.

## Historio 
La vilaĝo fondiĝis nur en 1949, sed estis tie komunumo nomata **Serbóc** [ŝerbOc] jam en la 19-a jarcento. Poste pro la hungariga politiko la komunumo ricevis hungarecan nomon Beregsziklás. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Alsóverecke, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Ŝĉerbovec. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* ŝtona preĝejo
* ligna sonorilostablo

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Helga Goetze

**Helga Sophia GOETZE** (naskiĝis la  en Magdeburg, mortis la  en Winsen) estis germana artisto, verkisto, politika aktivulo. Ŝia artista nomo estis **Helga Sophia**.

Ŝi estis aktivulino pri seksa liberigo kaj multaj berlinanoj sciis pri ŝi. Ekde 1983 ŝi staris ĉiutage kelkajn horojn apud la Berlina Imperiestro-Vilhelmo-Memor-Preĝejo kaj antaŭ la studenta restoracio de Teknologia Universitato Berlino por propagandi sian sloganon: *"Fikado estas paco"*.

Ŝi publikigis poemojn kaj brodis bildojn. En 1972 ŝi inaŭguris instituton pri seksinformado en sia dormo. En 1982 ŝi estis intervjuata de germana filmisto Rosa von Praunheim en la filmo *"Rote Liebe"* (Ruĝa Amo).

En novembro 2007 kelkaj el ŝiaj brodaĵoj estis ekspoziciataj en la Collection de L'Art Brut en Laŭzano, kie ili apartenas al la daŭra ekspozicio.

Ŝia tombo troviĝas sur Malnova tombejo de Sankta Mateo en Berlino (germane: *Alter St.-Matthäus-Kirchhof Berlin*), Berlin-Schöneberg.

## Verkoj de Helga Goetze 
* *Helga Goetze - Hausfrau der Nation oder Deutschlands Supersau* (Helga Goetze - dommastrino de la nacio aŭ plej granda porkino de Germanio), eldonejo Rohr, München 1973. Poemoj de Helga Goetze kun antaŭparolo de Volker Elis Pilgrim. 
* *Zeugnisse eines Aufbruchs: Gedichte aus den Jahren 1970 bis 1973* (Atestoj pri ekmovado: poemoj el la jaroj 1970 ĝis 1973), eldonejo Books on Demand, Norderstedt, oktobro 2005 
* RehZepter gegen die Impotenz (Receptoj kontraŭ impotenteco) de Nilgün Akduman, Erich Heeder, Hannes Koerber, und Helga S Goetze, eldonejo Karin Fischer, 1997 

## Intervjuo 
* Rote Liebe. Filmo de Rosa von Praunheim (VHS) kun Helga Goetze, Sascha Hammer kaj Mark Eins 
* Rote Liebe. (Ruĝa amo). Libro pri la interparolo kun Helga Goetze de Rosa von Praunheim, Prometh-Verlag - 1982, prilaborite reeldonata ĉe Books on Demand, Norderstedt, 2007 

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo de la asocio Metropole Mutterstadt e.V.
* Memorpaĝo pri Helga Goetze de Metropole Mutterstadt e.V. 
* 
* 
* Helga Sophia Goetze in der Collection de L'Art Brut en Lausanne  (PDF-datumaro; 130 kB)
* „«Ficken ist Frieden» als Lebensphilosophie“ , nekrologo en la periodaĵo *Mitteldeutsche Zeitung*, la 3-an de februaro 2008
* Elena Senft: „Im ersten Leben war sie „Tussi“. Im zweiten „primäre Tabubrecherin.“, Nekrologo en la gazeto Der Tagesspiegel la 22-an de februaro 2008
* intervjuo kun Helga Goetze en julio 2004. YouTube-filmeto de 2 minutoj kaj 35 sekundoj

Kategorio:Germanaj artistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj