open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cillorigo de Liébana

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Cillorigo de Liébana, okcidente de Kantabrio.
**Cillorigo de Liébana** [ziljoRIgo deLJEbana] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Liébana. 

## Geografio
Ĝi limas kun Tresviso, Peñarrubia, Cabrales (Asturias), Lamasón, Camaleño, Potes kaj Cabezón de Liébana. La okcidenta zono de Cillorigo estas integrata en la Nacia Parko Picos de Europa. 

## Demografio
Por areo de 104,52 km² estas 1 299 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 1 100 loĝantojn el la 1900-aj jaroj.

eta|maldekstre|250px|Sonorilturo de la preĝejo de Sankta Maria de Lebeña.
eta|maldekstre|250px|Lebeña.
La 1 299 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
* Armaño, 28 loĝ.
* Bejes, 72 loĝ.
* Cabañes, 47 loĝ.
* Castro-Cillorigo, 57 loĝ.
* Colio, 63 loĝ.
* Lebeña, 94 loĝ.
* Pendes, 56 loĝ.
* Viñón, 44 loĝ.
* Concejo de Bedoya
** Barrio Cobeña, 14 h.
** Barrio Pumareña, 41 h.
** Barrio Salarzón, 33 h.
** Barrio San Pedro, 22 h.
** Barrio Trillayo, 33 h.
** Loko Esanos, 45 h.
* Concejo de San Sebastián
** Barrios de Aliezo, 59 h.
** Barrio Llayo, 2 h.
** Tama (ĉefurbo), 64 h.
** Loko Ojedo, 441 h.

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo (vitoj, fruktarboj, terpomoj kaj cepoj en Bedoya) kaj brutobredado (bovinoj kaj produktado de fromaĝo), sed translokiĝis al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la apuda Nacia Parko Picos de Europa kaj la praromanika (mozaraba) preĝejo de Sankta Maria de Lebeña. Krome estas nobela domo de Bedoya-Soberón, en San Pedro, monumento; kaj la *Ruta Lebaniega*, nome sektoro de la Jakoba Vojo, kiu ligas kun la franca vojo.

## Bildoj

Salarzon 006.jpg|Salarzón
Lebeña3.jpg|Interno de la preĝejo de Sankta Maria de Lebeña
2020 Armaño 04.jpg|Preĝejo de Armaño
Iglesia de San Juan Bautista, Cabañes.jpg|Preĝejo de Sankta Johano Baptisto, Cabañes
Colio, en Liébana.jpg|Colio
Tama y los Picos de Europa.jpg|Tama kaj Picos de Europa
2020 Ojedo 03.jpg|Ojedo
2020 Ojedo 09.jpg|Preĝejo de Ojedo

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

 
Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Cizkrajov

**Cizkrajov** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec proksimume 4&nbsp;km nordoriente de Slavonice. En la jaro [[]] ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1301.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Cizkrajov konsistas el kvar partoj sur kvar katastraj teritorioj.
* **Cizkrajov** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Dolní Bolíkov (ankaŭ nomo de k. t.)
* Holešice (k. t. *Holešice u Cizkrajova*)
* Mutná (ankaŭ nomo de k. t.)

## Memorindaĵoj 
* Restaĵoj de burgejo Dolní Bolíkov
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka ĉe ponto
* Paroĥestrejo
* Akva muelejo
* Preĝejo de Virgulino Maria Dolora aŭ alie nomata Montserrat – pilgrima preĝejo inter Mutná kaj Cizkrajov

## Pluaj fotoj 

Cizkrajov, Kostel svatého Petra a Pavla 04.jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Cizkrajov, křížek u silnice na Holešice.jpg|Kruco apud vojo ĝis Holešice
Cizkrajov, hřbitov 07.jpg|Tombejo
Cizkrajov, čp. 52.jpg|Konstruaĵo n-ro 52
Cizkrajov, náves 02.jpg|Vilaĝplaco
Cizkrajov, fara 01.jpg|Paroĥestrejo
Cizkrajov, kostel & fara 01.jpg|Preĝejo
Cizkrajov, náves, kulturní dům 01.jpg|Kulturdomo


Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Miklós Rékai

**Miklós Rékai** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rékai Miklós** estis hungara harpisto, komponisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomo estis *Riedl* ĝis 1907, lia patro estis Nándor Rékai, lia frato estis András Rékai.

Miklós Rékai naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Rékai estis disĉiplo de Ottó Mosshammer, ekde 1926 li estis harpisto de Reĝa Operejo de Budapeŝto, ekde 1937 ankaŭ instruisto de Muzikarta Universitato Ferenc Liszt ĝis sia morto. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 1954. Lia edzino estis filino de Ottó Mosshammer.

## Liaj komponaĵoj 
* gordonkaverseny
* hegedűverseny

## Liaj disĉiploj (elekto) 
* Hédy Lubik

## Lia artikolo 
* *Zeneművészetünk érdekében* (1939)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj harpistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
August Wilmanns

**August WILMANNS** (naskiĝinta la  en Bremen-Vegesack, mortinta la  en Berlino) estis germana bibliotekisto kaj klasika filologo.

## Vivo 
August Wilmanns devenas el hansa komercista kaj sciencula familio (lia patro estis kuracisto, lia avo August Christian Wilmanns estis eĉ urbestro) kaj studis klasikan filologion ĉe la Bonna universitato. Tie li anis ĉe la studenta korporacio *Alemannia Bonn*. Post defendo de laboraĵo pri Marko Terencio Varono li doktoriĝis. Inter 1865 kaj 1869 li deĵoris kiel edukisto de la prusia ambasadoro ĉe Vatikano.

En la 26.1.1870 li iĝis la unua nehonorofica prezidanto de la universitata biblioteko de Freiburg. En Freiburg li habilitiĝis en la 9.7.1870, iĝis privata docento kaj nomumitis samloke en la 11.2.1871 eksterorda profesoro. En la 6.3.1871 li venigitis kiel orda profesoro al la Universitato de Innsbruck. Ekde la 1.4.1873 li laboris samofice en Kilo kaj ekde la 1.4.1874 ĉe la Universitato de Königsberg. Kenigsberge li ankaŭ gvidis la altlernejan bibliotekon.

Ĉefbibliotekisto li estis inter 1875 kaj 1886 en Göttingen, kie li efektivigis multajn novigaĵojn. Samloke li ankaŭ profesoris. Inter la 6.1.1886 kaj la 1.10.1905 Wilmanns estris la Reĝan bibliotekan en Berlino kiu ŝuldas al li multajn altvalorajn reformojn.

Entombigitis li sur la Malnova Mateo-tombejo de Schöneberg; tombo lia ne konserviĝis.

Manuskriptojn kaj inkunablojn el privata posedo li postlasis al la Reĝa biblioteko de Berlino. La privatan bibliotekon kun pli ol 4000 libroj akiris en 1917 el la manoj de la nevo Alfred Gercke, profesoro pri klasika filologio en Vroclavo, la Universitata biblioteko de Freiburg.

## Skribaĵoj (elekto) 
* *Dr. Gustav Löwe: Nekrolog*. Ĉe: *Zentralblatt für Bibliothekswesen*. Volumo 1 (1884), p. 190–197 (kun listo de verkoj de Wilmanns) (surrete)

## Literaturo 
* *Beiträge zur Bücherkunde und Philologie. August Wilmanns zum 25. März 1903 gewidmet*. Harrassowitz, Leipzig 1903.
* Karl Bader: *Lexikon deutscher Bibliothekare* (=Zentralblatt für Bibliothekswesen, supl. 55). Harrassowitz, Leipzig 1925, p. 284.
* Hans Paalzow: August Wilmanns. Generaldirektor der Königlichen Bibliothek zu Berlin. Ĉe: *Zentralblatt für Bibliothekswesen* 60, 1943, p. 1–33. 105–132.
* Friedrich Volbehr, Richard Weyl: *Professoren und Dozenten der Christian-Albrechts-Universität zu Kiel 1665 bis 1954*. Hirt, Kiel 1954, p. 146 (surrete).
* Wilfried Sühl-Strohmenger: August Wilmanns und die Universitätsbibliothek Freiburg i. Br. Ĉe: *Bibliothekssystem der Albert-Ludwigs-Universität Freiburg im Breisgau. Informationen* 36, 1987, p. 179–182.

## Eksteraj ligiloj 
* informoj ĉe Kallipe

## Notoj 
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj bibliotekistoj
Kategorio:Universitato de Innsbruck
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Bremeno
Tamás Bátor

**Tamás Bátor** [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bátor Tamás** estis hungara operkantisto, (baso).

Tamás Bátor naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Tamás Bátor dum lernado li lernis ankaŭ pianadon, violonadon kaj kantadon. Li maturiĝis en muzika mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1986. Liaj plej gravaj instruistoj estis Olga Révhegyi kaj Zsolt Bende. Li debutis en la Budapeŝta Ŝtata Operejo jam en 1985. Post la diplomo li ricevis statuson en la Operejo kaj helpe de stipendio li plulernis 2 jarojn de Giulietta Simionato en la Teatro alla Scala. Inter 1989 kaj 2002 li migris en la tuta mondo kaj kantis en operejoj, inter 2003-2011 li havis signifan postenon en festivalo de Miskolc, poste li havis postenon en Palaco de Artoj. Li ricevis premion en 2017.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** La geedziĝo de Figaro - Don Bartolo
** Die Zauberflöte - Sarastro
* Richard Wagner: Parsifalo (opero) - Titurel
* Giacomo Puccini: Manon Lescaut

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/bator-tamas/person-27197

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mirtona Maro

La **Mirtona Maro** (, Myrtöo Pelagos) estas marĝena maro en la Mediteraneo (en la sudokcidento de la Egea Maro) inter la Peloponeza duoninsulo kaj la okcidentaj Cikladoj. La maro estas nomita laŭ la greka heroo Mirtilo (latine Myrtilus) kiu, laŭ greka mitologio, estis ĵetita en ĝin fare de Pelopso.

La maro inkluzivas kvar golfojn : la argolanda golfo, la hidra golfo () , la epidaŭra golfo () kaj la Sarona golfo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Maroj en Grekio
Kategorio:Marĝenaj maroj
Kategorio:Egea maro
Kategorio:Mediteraneaj maroj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Malferma urbo

[ligilo=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Manila_declared_open_city.jpg/220px-Manila_declared_open_city.jpg|eta| [Manilo estis deklarita malferma urbo en decembro 1941 por malhelpi la japanan imperian armeon detrui ĝin.]]
**Malferma urbo** estas setlejo kiu dum milito anoncis ke ĝi rezignas siajn defendajn klopodojn, kutime por malhelpi detruon kaj damaĝon al siaj loĝantoj. Post kiam urbo deklaris sin "malferma urbo", estas atendo, ke la kontraŭa armeo kaptos la urbon senperforte kaj sen detruo. Tiu deklaracio estis intencita por protekti la loĝantojn de la urbo kaj ĝiajn kulturajn heredaĵojn de milito kiu eble damaĝos ilin.

Militfortoj atakantaj la urbon ne ĉiam respektos la deklaracion, kaj estas eble ke la defendantoj ankaŭ uzos ĝin kiel politikan taktikon. En kelkaj kazoj, la deklaracio de urbo kiel "malferma urbo" povas esti farita fare de militanta partio kiu estas sur la rando de malvenko aŭ kapitulaco. En tiuj kazoj, la deklaranta partio povas batali por la urbo sed preferas ŝpari la damaĝon kiu estus farita al tiu urbo.

Laŭ la konvencio de Ĝenevo, estas malpermesite ataki lokojn "neniel defenditajn".

## Vidu ankaŭ 
* Konvencioj de Ĝenevo
* Milita juro
* Internacia juro
* La itala filmo de 1945 *Roma, città aperta* (Romo, malferma urbo)
* Fermita urbo

Kategorio:Leĝoj de milito
Kategorio:Urbo
Blažejov

**Blažejov** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro [[]] ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la 13-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Blažejov konsistas el kvin partoj sur kvin katastraj teritorioj.
* **Blažejov** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Dvoreček (ankaŭ nomo de k. t.)
* Malý Ratmírov (ankaŭ nomo de k. t.)
* Mutyněves (ankaŭ nomo de k. t.)
* Oldřiš (k. t. *Oldřiš u Blažejova*)

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Elizabeto

## Pluaj fotoj 

Blažejov - náves (1).jpg| Vilaĝplaco
Blažejov - náves (2).jpg| Vilaĝplaco
Blažejov - obecní úřad.jpg| Municipa ofico
Blažejov, nádraží, vlak s lokomotivou T 47.021.jpg| Fervoja haltejo sur mallarĝtraka fervojo


Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en naturparko Ĉeĥa Kanado
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Bořetín (distrikto Jindřichův Hradec)

**Bořetín** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro [[]] ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1404. Municipo Bořetín estis ĝis la jaro 1990 parto de Strmilov kaj en la sama jaro ĝi memstariĝis.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Du diaj torturoj – direkte al Palupín kaj al Strmilov
* Kamparana bieneto n-ro 1

## Pluaj fotoj 

Bořetín, boží muka při silnici na Palupín.jpg|Dia torturo direkte al Palupín

Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Imre Aszódi

**Imre Aszódi** [aSódi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Aszódi Imre** estis hungara juristo, tradukisto, verkisto. Lia unua edzino estis Márta Chiovini, ilia filino estis Mária Aszódi.

Imre Aszódi naskiĝis la  en Békésszentandrás, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Aszódi maturiĝis en Szarvas, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1943. Li komencis sian juran karieron en tiam hungara urbo Beszterce, krome li estis ankaŭ soldato. Baldaŭ li laboris en Szolnok, sed en 1952 li forlasis la juĝejon kaj estis jura konsilisto en la sama urbo. Li apogis la hungaran revolucion en 1956, tial li estis kondamnita per prizono, kie li lernis lingvojn. Li liberiĝis dum la tutlanda amnestio en 1963, poste li estis tradukisto, dum li kontribuis poemojn, novelojn, dramojn. Li ricevis premiojn en 1991 kaj 2003. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis du gefilojn.

## Lia verkaĵoj (elekto) 
* *Forrás fakadt* (debuta poemaro, 1956)
* *A házasélet abc-je* (kunaŭtoro, 1979)
* *Körülírtam verssel a világot* (poemaro, 1989)
* *Mese a mamutról* (fabellibro, 1998)
* *Kitagadottak* (dramo, 2001)
* *Lelkembe visszajárnak az álmok* (elektitaj poemoj, 2004)
* *Körös-parti történetek* (2005)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Békésszentandrás

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://www.newjsag.hu/2021/01/22/aszodi-imre-szulohazanal-emlekeztek-a-magyar-kultura-napjara/
* https://www.regikonyvek.hu/kiadas/villam-hasit-az-egen-at-dedikalt-2002-filacs-kiado

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vega de Liébana

eta|maldekstre|210ra|Municipa teritorio de Vega de Liébana, okcidente de Kantabrio.
**Vega de Liébana** [BEga deLJEbana] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Liébana.

## Geografio 
Ĝi limas norde kun Camaleño kaj Potes, oriente kun Pesaguero kaj Cabezón de Liébana, sude kun la provinco Palencio kaj okcidente kun la provinco Leono, ambaŭ laste menciitaj en la regiono Kastilio kaj Leono. Tra la Montopasejo San Glorio, komunikas Kantabrion kun la provinco Leono.

## Demografio 
Por areo de 133,21 km² estas 718 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 1 700 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.

eta|maldekstre|250ra|La Vega (ĉefurbo).
eta|maldekstre|250ra|Senhomejo Porcieda.
La 718 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
* Bárago, 101 loĝ., 42 el kiuj loĝas en la domaro Soberado.
* Barrio, 61 loĝ.
* Bores, 38 loĝ.
* Campollo, 68 loĝ., 9 el kiuj loĝas en la domaro Maredes.
* Dobarganes, 31 loĝ.
* Dobres, 90 loĝ., 47 el kiuj loĝas en la domaro Cucayo kaj 43 el kiuj loĝas en la domaro Dobres.
* Enterrías, 18 loĝ.
* Ledantes, 74 loĝ.
* Pollayo, 13 loĝ.
* Porcieda, nun senhoma.
* Tollo, 36 loĝ.
* Toranzo, 41 loĝ.
* Tudes, 38 loĝ.
* Vada, 18 loĝ.
* Valmeo, 40 loĝ, 4 el kiuj loĝas en la domaro Naroba.
* La Vega (ĉefurbo), 184 loĝ. en Señas (5 loĝ.), Valcayo (14 loĝ.)
* Vejo, 62 loĝ. en El Arroyo (28 loĝ.), Dobares (13 hab.) kaj Ongayo (21 loĝ.).
* Villaverde, 23 loĝ.

Fonto: INE

## Ekonomio 
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed translokiĝis al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la apuda Nacia Parko Picos de Europa kaj sektoro de la Jakoba Vojo.

## Bildoj 

Bárago.jpg|Bárago.
2020 Bores, Liébana 01.jpg|Bores.
Campollo.jpg|Campollo.
Dobarganes iglesia.png|Preĝejo de Dobarganes.
Dobres.jpg|Dobres.
Casona blasonada. Dobres.jpg|Blazondomo ĉe Dobres.
Cucayo.jpg|Cucayo.
Vega de Liébana Enterrias.JPG|Enterrías.
2020-09-25 Enterrías 10.jpg|Preĝejo de Enterrías.
Casa de las Doñas 04.jpg|Etnografia Centro Casa de las Doñas
Tudes.jpg|Tudes.
Valmeo, Vega de Liebana.jpg|Valmeo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Quiviesa

La rivero **Quiviesa** [kiBJEsa] estas rivero de la regiono Kantabrio, en Hispanio. Ĝi elfluas en la norda deklivaro de Peña Prieta kaj alfluas en la rivero Deva ĉe Potes, loĝloko kiun ĝi disdividas en du duonoj.

Kategorio:Riveroj en Kantabrio
Babujan Insuloj

La **Insuloj Babujan** estas kelkaj insuloj en la filipina provinco Kagajano norde de la insulo Luzono. La kvin plej grandaj insuloj estas Babujan, Kalajan, Camiguin, Dalupiri kaj Fuga.

## Administra divido 
La Babujan Insuloj estas parto de Kagajana Provinco kaj la insuloj situas ene de la limoj de du municipoj.

En la municipo Kalajan estas la insuloj Babujan, Kalajan, Camiguin kaj Dalupiri kaj la insulo Fuga estas parto de la municipo de Aparri.

## Topografio 
La Insuloj Babujan situas proksimume 20 ĝis 120 kilometrojn de la nordo de Luzono en la Luzona Markolo. La insuloj estas apartigitaj de Luzono per la Babujan Kanalo kaj de la Batan-insuloj pli norde per la Balintang Kanalo.

## Pejzaĝo 
La pejzaĝo de la insuloj varias de plata al monta kun krutaj deklivoj. La insuloj estas ĉirkaŭitaj de korala rifo. Tri vulkanoj troviĝas sur la insuloj : Monto Didicas ĉe la marbordo de Camiguin, kiu altiĝas ĉirkaŭ 215 metrojn super la marnivelo kun sia simetria cilindra konusformo, la 840 metrojn alta Monto Pangasun sur Babujan kaj Monto Kagua sur Gonzaga en la nordoriento.

Kategorio:Insularoj en la Pacifiko
Kategorio:Insularoj en la Filipinoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Rekombinigo (kosmologio)

En kosmologio, **rekombinigo** rilatas al la epoko ĉe kiu ŝarĝitaj elektronoj kaj protonoj en la universo unue formis elektre neŭtralajn hidrogenatomojn. Post la Praeksplodo, la universo estis varma, densa plasmo de fotonoj, elektronoj kaj protonoj. La interagado de fotonoj kun la plasmo igis la universon efike maldiafana al radiado. Dum la universo disetendiĝis, ĝi ankaŭ malvarmiĝis. Poste, la universo malvarmiĝis ĝis la punkto ke fotonoj malkunliĝis de la materio en la universo, kio kondukas al tiu okazaĵo foje estanta nomita **fotonmalkumpligo**. Post kiam fotonoj malkunliĝis de materio, ili vojaĝis libere tra la universo sen interagado kun materio, kaj konsistigas tion, kion ni hodiaŭ observas kiel kosma mikroonda fona radiado.

## Vidu ankaŭ 
* Kronologio de la universo
* Aĝo de la universo
* Praeksplodo

Kategorio:Fizika kosmologio
Cabuérniga

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Cabuérniga, okcidente de Kantabrio.
**Cabuérniga** [KaBŬERniga] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa kaj precize en la Valo Cabuérniga. 

## Geografio
eta|maldekstre|250px|Valle.
eta|maldekstre|250px|San Pedro ĉe Carmona.
eta|maldekstre|250px|Carmona.
eta|maldekstre|250px|Renedo.
Ĝi limas norde kun la municipoj Ruente kaj Valdáliga, sude kun Los Tojos kaj la Mancomunidad Campoo-Cabuérniga, okcidente kun Rionansa kaj Tudanca kaj oriente denove kun Ruente kaj Los Tojos. Plej alta altaĵo estas Alto de Cahorra de 1187,2 metroj de altitudo kaj la plej malalta punkto  estas iom malsupre al 221,3 metroj.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Valle, sur ebenaĵo, ĉe du grandaj altaĵoj. Ĝi distas dek unu kilometrojn disde Cabezón de la Sal kaj 57 km disde la regiona ĉefurbo, . 

## Demografio
Por areo de 86,44 km² estas 985 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento.

La 985 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
* Carmona, 175 loĝ.
* Fresneda, 28 loĝ.
* Renedo, 143 loĝ.
* Selores, 74 loĝ.
* Sopeña, 234 loĝ.
* Terán, 189 loĝ.
* Valle (ĉefurbo), 148 loĝ.
* Viaña, 55 loĝ.

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed translokiĝis al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la apuda Nacia Parko Picos de Europa kaj la kuirarta turismo. Tradicie estis metia dediĉo al ĉarpentado, ĉefe por ĉarfarado kaj fabrikado de tipaj lignoŝuoj, kio pluas pli por ornamado ol por ĝusta uzado.

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Ekvadoro en la Olimpikoj

**Ekvadoraj sportistoj** unue en 1924 partoprenis someran **olimpikon**, sed la dua apero de ekvadora teamo nur estis en 1968 - ekde tiam oficiala ekvadora teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam. En 1996 atingiĝis la unua ekvadora olimpika medalo, ormedalo fare de la marŝkuristo *Jefferson Leonardo Pérez Quezada*, kiu en 2008 ankoraŭ aldonis arĝentan medalon kaj ĝis nun estas la plej sukcesa ekvadora sportisto en olimpikoj. 

En vintraj olimpikoj ĝis la jaro 2014 ankoraŭ neniam estis ekvadoraj partoprenantoj: tiam skikuristo nun vivanta en Aŭstralio partoprenis por Ekvadoro, kaj 2022 alpa skiistino nun vivanta en Usono. Pri ambaŭ neniu atendis ke ili ricevus medalon, ankaŭ ili mem ne - la partopreno estis simbola. 

Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la Somera Olimpiko 2024, kiu rezultigis oran, 2 arĝentajn kaj 2 bronzajn medalojn, la teamo sume atingis  4 orajn,  4 arĝentajn kaj  2 bronzajn medalojn. Per tio ĝi post la Somera Olimpiko 2024 plialtigis sian rangon de la **81**-a al la **49**-a rango inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Ekvadora Olimpika Komitato (hispane *Comité Olímpico Ecuatoriano*) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1948 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1959. 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Pístina

**Pístina** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro [[]] ĉi tie vivis . En la teritorion de municipo trafas nacia kultura memorindaĵo Fiŝlaga sistemo Rožmberk.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1397.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Katarina
* Juda tombejo
* Kamparanaj bienetoj n-roj 2, 12, 18, 20, 25 kaj 28

## Pluaj fotoj 

Pistina-2013-07-16-Obr08-SeverniCastZapadniStranyNavsi.JPG|La norda parto de vilaĝplaco
Pístina, náves.jpg|Vilaĝplaco
Pístina, vyschlý rybník.jpg|Pístina, sekiĝinta fiŝlago
Pístina, hráz rybníka II.jpg|Digo de fiŝlago
Pistina-2013-07-16-Obr01-DumPriCesteNaBazantnici.JPG|Domo apud vojo

Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Trinidado kaj Tobago en la Olimpikoj

Teamo de **Trinidadaj kaj Tobagaj sportistoj** unue en 1948 partoprenis **olimpikon** - ekde tiam oficiala teamo de la insularo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom en 1960, kiam la sportistoj unufoje partoprenis en teamo de la mallongviva Federacio de Karibaj Insuloj. En vintraj olimpikoj estis malgrandaj teamoj de po 2 aŭ tri trinidadaj kaj tobagaj partoprenantoj nur en 1994 ĝis 2002 kaj denove en 2022, kiuj ĝis nun ne atingis olimpikan medalon.

eta|maldekstra|300ra|
Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis 20ra 3 orajn, 20ra 5 arĝentajn kaj 20ra 11 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **76**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Olimpika Komitato de Trinidado kaj Tobago kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1946 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1947.

centra|100ra

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
(115340) 2003 SL226

**(115340) 2003 SL226** estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la 26-an de septembro 2003 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas sufiĉe proksima de la orbita resonanco 3:2 kun Jupitero por esti rigardita kiel ano de la Hilda grupo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Pentesileo

**Pentesileo** (*greka: Πενθεσίλεια, Penthesíleia*) estis Amazona reĝino el la helena mitologio. Ŝi estis la filino de Areso kaj Otrera, kaj la fratino de Hipolite, Antiopa kaj Melanipo.
Ŝi batalis dum la troja milito kaj estis mortigita de Aĥilo.eta|dekstra|Statuo de Pentesileo, farita de Gabriel-Vital Dubray

Kategorio:Homoj de la Troja milito
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Kategorio:Virinoj en la helena mitologio
Actualitás in Interlingue

**Actualitás in Interlingue** estis revuo eldonita en Interlingue inter 1983 kaj 1996 fare de Tomáš Ondráček.

## Historio 
Meze de la 1980-aj jaroj *Cosmoglotta*, la ĉefa revuo de la movado, ĉesis aperadi. En tiu tempo, restis nur *Actualitás in Interlingue*, informilo en Ĉeĥoslovakio. *Cosmoglotta* reaperis nur fine de la 1990-aj jaroj.

Kategorio:Okcidentalo
Ĉilento

**Ĉilento** (itale: *Cilento*, elp. ''/ĉi'lɛnto/*) estas la suda parto de la regiono Kampanio, en suda Italio. Ĝi situas en la centra kaj la suda parto de la provinco Salerno. Ĝi estas ekde 1991 la kerno de nacia parko, *Parco Nazionale del Cilento, Vallo di Diano e Alburni''. 
Ĝi estas ekde 1997 agnoskita de UNESKO Monda biosfera rezervejo.

## Geografio 
maldekstre|eta|Ĉilenta bordo
Ĉilento estas montara areo vasta ĉirkaŭ 3000&nbsp;km², kies suda kaj okcidenta limo estas la Tirena maro. Norde kaj oriente la limo estas plejparte la valoj de la rivero Sele kaj de ĝia alfluanto Tanagro.

Preskaŭ la tuta areo estas el kretacea kalkoŝtono, kun multaj kavernoj. Famaj estas la ĉemaraj kavernoj apud Palinuro inunditaj de la maro kaj viziteblaj nur boate; estas ankaŭ pluraj kavernoj en la interno, ekzemple tiuj apud Pertosa, trairataj de subtera rivero. La rivero Bussento malaperas de la surfaco kaj reaperas nur post 5&nbsp;km de subtera fluado.

La plej alta monto en Ĉilento estas la monto Cervati, 1899&nbsp;m. Alia monto menciinda estas Gelbison, 1705&nbsp;m.

## Vidu ankaŭ 
* Provinco Salerno
* Kampanio
* Tirena maro

Kategorio:Geografio de Italio
Kategorio:Provinco Salerno
Latur

**Latur,** marate **लातूर** estas urbego, ankaŭ municipo en federacia ŝtato Barato, en subŝtato Maharaŝtro, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas la sidejo.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Latur situas en altebenaĵo en alto 636 metrojn super la marnivelo. Udgir troviĝas 56, Osmanabad 61, Bid 109, Bidar 113, Nanded 115, Pimpri-Ĉinĉvad 294, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 401, tutlanda ĉefurbo Delhio 1140, Kolkato 1312 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Demografio 
Latur havis populacion de  en 2011.
eta|

## Historio 
La konata historio de Latur komenciĝis en la 8-a jarcento. Tiu loko estis regita fare de pluraj dinastioj, inter ili menciindas la Mogola Imperio. Fine la britoj konkeris la areon. Ekde 1960 Latur estis distrikta sidejo. En 1993 la urbego preskaŭ estis plene detruita per sismo. La tertremo kaŭzis proksimume dek mil mortojn kaj tridek mil vundojn. En la 2010-aj jaroj en la urbego la akvo elĉerpigis pro sekeco.

## Ekonomio 
Latur estis agrikultura urbo, la industrio graviĝis depost 1960. En la ĉirkaŭaĵo oni okupiĝas pri sukerkanoj, sojfaboj, vinberoj kaj mangoj. Enurbe okazas la prilaborado. Latur havas la plej grandan komercan centron por sojfabo en Barato. 

## Lingvoj 
La oficiala lingvo estas la marata lingvo parolata de 62%, ankaŭ la ĉefa lingvo por la ĉiutaga komunikado. La urdua (18%) kaj la hinda (9%) lingvoj ankaŭ estas vaste parolitaj.

## Religioj 
En Latur vivas majoritate hinduoj 70%, krome minoritate islamanoj 24%, budhanoj 5%, ĝainistoj 0,8%, kristanoj 0,2%.

## Klimato 
Latur situas en varma semi-arida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (BSh). Jare pluvas po 725 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter junio-septembro pli ofte pluvas (pro la musono), dum inter novembro-aprilo apenaŭ pluvas. La meza ĉiujara temperaturo varias inter 13-41&nbsp;°C.

## Edukado 
eta|maldekstre|
Pro la multe da altlernejoj Latur estas signifa instrua centro. 

## Trafiko 
Latur havas trairan fervojan linion. Al la urbego alvenas almenaŭ 6 ĉefvojoj el ĉiuj direktoj. Multe da aŭtorikiŝoj funkcias en la urbego, sed ankaŭ aŭtobusoj trafikas enurbe. Malgranda flughaveno troviĝas 12 kilometrojn for, eble sen pasaĝera trafiko.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj, plej ofte hinduaj temploj
* fortikaĵo
* parkoj
* teatrejo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Maharaŝtro
Kategorio:Urboj de Barato
Yves Desrosiers

**Yves DESROSIERS** estas kanada kantisto, kantaŭtoro, komponisto, produktisto, aranĝisto kaj muzikisto kiu uzas multegajn instrumentojn (akustika, klasika, elektra gitaroj, *slidebass*, banjo, piano, orgeno, *lap-steel*, frapinstrumentoj,...) el Montrealo. Li karieris kaj kunlabore kaj sole en Kanado kaj internacie. Inter gravaj projektoj, lia lasta albumo “Nokta ŝoforo” uzas Esperanton.

## Diskaro 
* 1998 : *La Llorona*, 1a albumo kun Lhasa de Sela.
* 2002 : *Volodia* pri Vladimir Vissotsky.
* 2005 : *Saints-Martyrs-des-Damnés* por filmo de Robin Aubert.
* 2007 : *Chansons Indociles*.
* 2010 : *Concert intime* Bïa/Yves Desrosiers
* 2013 : *Bordel de tête*
* 2021 : *Nokta ŝoforo*

### Albumo "Nokta Ŝoforo" 
En marto 2021, apud ok jaroj post la aperigo de la albumo *Bordel de Tête* (Bordelo de Kapo), li lanĉas novan albumon de instrumenta muziko kun titolo en Esperanto: "Nokta Ŝoforo". La verko reprezentas ekspedicion en melodia muzika universo kaj medio kie la spektanto estas transportata en imagebla vojaĝo de nokta ŝoforo trairante teritoriojn kaj trairante la landlimojn en nokta soleco. Unu el la pecoj de la albumo estas interpretita en Esperanto.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Lhasa de Sela

Vladimir Visockij

## Ekstertje ligiloj 
* Oficiala retejo
* Nokta ŝoforo

Kategorio:Kanadaj muzikistoj
Kategorio:Kanadaj kantistoj
Kategorio:Montrealo
Kategorio:Esperanto
Světce

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en ĉirkaŭaĵo de Jindřichův Hradec. Pri parto de urbo Tachov temas artikolo Světce (Tachov).*

**Světce** ( – 1294) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec sur rojo Dírenský potok 15&nbsp;km nord-nordokcidente de Jindřichův Hradec. En la jaro [[]] ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1255.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Muelejo de Zdech
* tombejo el la tridekjara milito kun dia torturo
* krucifikso
* sonorilejo – kapeleto
* Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

Světce, autobusová zastávka.jpg|Aŭtobusa haltejo
Světce, příjezd od Deštné.jpg|Komenco de municipo Světce
Světce, výklenková kaplička.jpg|Niĉa kapeleto kaj sepultejo el la tridekjara milito

Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
(115069) 2003 RE21

**(115069) 2003 RE21** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la 15-an de septembro 2003 en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, sufiĉe proksima por esti rigardita kiel ano de la Hilda grupo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Mongolio en la Olimpikoj

**Mongoliaj sportistoj** unue en 1964 partoprenis **olimpikon** - ekde tiam oficiala mongolia teamo partoprenas la somerajn kaj vintrajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom en la Somera Olimpiko 1984, kiam la teamo aliĝis al sovetunia bojkoto en protesto kontraŭ Usono, kaj en la Vintra Olimpiko 1976. Kvankam en la vintraj olimpikoj ĝis inkluzive de la Vintra Olimpiko 2022 ankoraŭ neniam atingiĝis olimpika medalo, tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2024 la teamo sume atingis  2 orajn,  12 arĝentajn kaj  17 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **85**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Mongolia Nacia Olimpika Komitato () kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1956 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1962. 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
100600 Davidfossé

'*100600 *Davidfossé'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, proksima de la  1:3 kun Marso kaj 2:1 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 4-an de septembro 1997 en la kadro de la astronomia kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan sciencan ĵurnaliston *David Fossé,* kiu verkas por la astronomia revuo *Ciel et Espace'', kie li servas kiel Adjunkta Ĉef-Redaktoro. Li verkis libron pri .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Francisco Salzillo

**Francisco SALZILLO y Alcaraz** (Murcio, 12a de Majo 1707 - samloke, 2a de Marto 1783) estis hispana baroka skulptisto, konsiderata kiel unu el plej gravaj imagistoj de la 18-a jarcento en Hispanio kaj unu de la plej bonkvalitaj de la Baroko. Salzillo dediĉis sin nur al la religia temaro kaj sukcesis transmiti al sia stilo la ŝanĝojn kiuj okazis dum la 18-a jarcento, kio rezultis en skulptarto transira al rokoko kaj al novklasikismo, same kiel en diversaj ŝanĝoj kiuj okazis en la ateliero kiun li heredis de sia patro, la same skulptisto kaj imagisto Nicolás Salzillo.

eta|maldekstre|240px|Virgulino de la Lakto, Muzeo de la Katedralo de Murcio.
Lia vivo okazis tute en Murcio. Nuntempe estas tie muzeo dediĉita al sia verkaro, nome la Muzeo Salzillo, kiu estas hejmo de kelkaj el liaj plej karakteraj verkoj, kiel kripo aŭ la ok imagoj kiuj procesias la Sanktan Vendredon en la procesio nomita *de los Salzillos*.

## Notoj 
## Bibliografio 
* BELDA NAVARRO, Cristóbal (2006). Francisco Salzillo: la plenitud de la escultura. Aljucer (Murcia): Darana. ISBN 84-933046-5-4.
* CHICO DE GUZMÁN, Ramón (1977). Salzillo. (Su arte y su obra en la prensa diaria). Consejo Superior de Investigaciones Científicas. ISBN 84-376-1974-2.
* FERNÁNDEZ LABAÑA, Juan Antonio (2013). El Cristo del Perdón de Francisco Salzillo. Técnicas del siglo XXI para descubrir a un escultor del siglo XVIII. Murcia: Autoedición. ISBN 9788461658886.
* Francisco Salzillo: imágenes de culto. Fundación Santander Central Hispano. 1998. ISBN 84-89913-05-6.
* GARCÍA FERNÁNDEZ, Carlos Moisés; BELDA NAVARRO, Cristóbal (1995). La pasión según Salzillo. Dàrànà. ISBN 84-920206-2-8.
* GIMÉNEZ CABALLERO, Ernesto (2007). El Belén de Salzillo en Murcia. Murcia: Editum: Ediciones de la Universidad de Murcia.
* HERNÁNDEZ ALBALADEJO, Elías kaj BELDA NAVARRO, Cristóbal (2006). Arte en la Región de Murcia. De la Reconquista a la Ilustración. Murcia: Editora Regional de Murcia. ISBN 8475643531.
* MARÍN TORRES, María Teresa (1998). El museo Salzillo de Murcia. Academia Alfonso X el Sabio. ISBN 84-88996-29-2.
* MOLINA SERRANO, Francisco (1991). Salzillo, los. Real Ilustre Cofradía de Nuestro Padre Jesús Nazareno (Murcia). ISBN 84-404-8942-0.
* PARDO CANALÍS, Enrique (1982). Francisco Salzillo. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. ISBN 84-00-05251-X.
* RAMALLO ASENSIO, Germán (2007). Francisco Salzillo. Madrid: Arcolibros, S. L. ISBN 978-84-7635-685-2.
* GARCÍA LÓPEZ, DAVID (2015). Era todo para todos”: la construcción biográfica de Francisco Salzillo durante el siglo XVIII. Imafronte, Nº. 24, 2015, págs. 103-164. ISSN 0213-392X.

Kategorio:Hispanaj skulptistoj
Kategorio:Murcia Regiono
Malajzio en la Olimpikoj

**Malajziaj sportistoj** unue en 1956 partoprenis **olimpikon** - ekde tiam oficiala malajzia teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom en la Somera Olimpiko 1980, kiam la teamo aliĝis al bojkoto de la ludoj en protesto pri la invado de armeaj unuoj Sovetunio je Afganion fine de 1979. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis malajziaj partoprenantoj. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis  8 arĝentajn kaj  5 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la modestan **114**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Olimpika Konsilio de Malajzio kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1953 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato sekvajare. 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (je unua rigardo malaje, sed fakte pli en la angla)
* paĝo de la konsilio en la retejo *Facebook*

## Vidu ankaŭ 
* Malajzio en la Somera Olimpiko 2004, 2008, 2012, 2016, 2020 kaj 2024
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Volfířov

**Volfířov** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec proksimume 5,5&nbsp;km nordokcidente de Dačice. En la jaro [[]] ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1349.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Volfířov konsistas el ok partoj sur ses katastraj teritorioj.
* **Volfířov** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Brandlín (ankaŭ nomo de k. t.)
* Lipová (ĝi situas en k. t. *Řečice*)
* Poldovka (ĝi situas en k. t. *Velká Lhota u Dačic*)
* Radlice (k. t. *Radlice u Volfířova*)
* Řečice (ankaŭ nomo de k. t.)
* Šach (ankaŭ nomo de k. t.)
* Velká Lhota (k. t. *Velká Lhota u Dačic*)

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

## Pluaj fotoj 

Volfířov (01).jpg|La municipo de malproksime
Volfířov, hřiště a kostel.jpg|Ludejo kaj preĝejo
Volfířov, bus stop by Šach.jpg|Aŭtobusa haltejo sur disvojiĝo
Volfířov, kaplička z Volfířova směr Dačice.jpg|Kapeleto
Fara, Volfířov.jpg|Paroĥestrejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kubo en la Olimpikoj

**Kubaj sportistoj** unue en 1900 kaj 1904 partoprenis **olimpikon** - ekde tiam oficiala kuba teamo partoprenis la somerajn olimpikojn de 1924 kaj 1928, poste de 1948 ĝis 1980 kaj de 1992 ĝis la nuntempo. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis kuba partoprenanto. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj estas tute sukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis 20px 84 oran, 20px 69 arĝentajn kaj 20px 82 bronzajn medalojn. Laŭ tiu stato ĝi havis **22**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Kuba Olimpika Komitato (hispane *Comité Olímpico Cubano*) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1926 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1955.

centra|100ra

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
István Hatvani (okulkuracisto)

**István Hatvani** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hatvani István László** estis hungara okulkuracisto, altlerneja instruisto, klinikestro. Lia dua edzino estis Mária Aszódi.
eta|
István Hatvani naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
István Hatvani maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1958, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Debrecen en 1964. Post la diplomo li eklaboris loke en la urba hospitalo. En 1969 li akris licencon pri okulkuracado kaj li laboris en la urba kliniko kiel okulkuracisto kaj asistanto, ekde 1984 en rango lektoro. Baldaŭ li laboris en okulkliniko en Budapeŝto kaj atingis la rangojn  docento, fine en 1991 profesoro, dum li ankaŭ faris okulkirurgajn laborojn. Inter 1994-2001 li estis klinikestro, pli poste li havis altajn postenojn en kuracejoj. Spite la pensiuliĝon li kuracadis plu. Li ricevis premiojn inter 2001-2012. Li edziĝis dufoje kaj resume li havis 3 gefilojn.

## Liaj kontribuoj (elekto) 
* *Véralvadási vizsgálatok polycythaemia verában* (kunaŭtoro, 1968)
* *Candisosis ocularis vizsgálata állatkísérletben* (kunaŭtoro, 1976)
* *A Retinopathia prematurorum/Retrolentalis fibroplasia megelőzése és kezelése* (disertaĵo por kandidatiĝo, 1985)
* *A retinopathia prematurorum ROP szűrése a nemzetközi tapasztalatok tükrében* (1996)
* *Hipertóniával összefüggő retinaér-elváltozások* (2007)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://weborvos.hu/adat/korhaz/2004jun/30.pdf

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj okulkuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Řečice

Nomon **Řečice** havas pluraj setlejoj:
* Řečice (distrikto Pelhřimov) – municipo en distrikto Pelhřimov
* Řečice (distrikto Žďár nad Sázavou) – municipo en distrikto Žďár nad Sázavou

* Řečice (Zábřezí-Řečice) – parto de municipo Zábřezí-Řečice en distrikto Trutnov
* Řečice (Blatná) – parto de urbo Blatná en distrikto Strakonice
* Řečice (Volfířov) – parto de municipo Volfířov en distrikto Jindřichův Hradec

* Červená Řečice – municipo en distrikto Pelhřimov
* Kardašova Řečice – urbo en distrikto Jindřichův Hradec
* Zábřezí-Řečice – municipo en distrikto Trutnov
*Řečice – unu el ĉeĥaj nomoj por malsupraaŭstria urbo Retz

…aŭ ankaŭ rojo:
* Řečice (alfluanto de Cidlina) – dekstraflanka alfluanto de Cidlina en distrikto Hradec Králové
* Řečice (alfluanto de Nežárka) – dekstraflanka alfluanto de Nežárka en distrikto Jindřichův Hradec
* Řečice (alfluanto de Ostravice) – dekstraflanka alfluanto de Ostravice en distrikto Frýdek-Místek
* Řečice (alfluanto de Vápovka) – dekstraflanka alfluanto de Vápovka en distrikto Jihlava kaj Jindřichův Hradec
Marketa

Nomon **Marketa** havas pluraj setlejoj:
* Marketa (Dolní Poustevna) – parto de urbo Dolní Poustevna en distrikto Děčín
* Marketa (Písečné) – parto de municipo Písečné en distrikto Jindřichův Hradec

## Rilataj artikoloj 
* Markéta – virina persona nomo
Jenő Sipos

**Jenő Sipos** [ŝipoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sipos Jenő** estis hungara altlerneja instruisto, operkantisto, (tenoro).

Jenő Sipos naskiĝis la  en Kecskemét, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Jenő Sipos devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo de Budapeŝto en 1939, poste en Itala Reĝlando li ricevis lecionojn de :en:Riccardo Stracciari. Pro la kontraŭjudaj leĝoj li ne povis kanti en teatrejoj, operejoj, nur en speciala juda teatrejo. Lia vivo inter 1945-1961 ne estas konata, inter 1961-1981 li instruis en la Muzikarta Altlernejo, inter 1977-1980 ankaŭ en Frankfurto ĉe Majno. Li instruis ankaŭ en Teherano (1979-1986) kaj Tokio (1981-1983). Ekde 1983 li havis kantoinstristan statuson en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li ricevis ŝtatan hungaran premion en 1993. 

## Liaj disĉiploj (elekto) 
* Zsolt Bende
* Etelka Csavlek
* András Faragó
* Attila Fülöp
* Dénes Gulyás
* Júlia Hamari
* Mihály Kálmándy
* Péter Kelen
* Veronika Kincses
* József Kovács (operetkantisto)
* László Külkey
* Éva Marton
* Katalin Mészöly
* Stefánia Moldován
* Pálma Morvay
* Júlia Osváth
* Katalin Pitti
* László Polgár (operkantisto)
* Klára Takács
* Ilona Tokody
* Mária Zempléni

## Liaj kontribuoj 
* *Hangképzés az énekkarban* (ne pruvita informo)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Písečné (distrikto Jindřichův Hradec)

**Písečné** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi situas en valo de rivero Moravská Dyje en senpera proksimeco de ŝtatlimo kun Aŭstrio. En la jaro [[]] ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1366.

### Forŝovo de la germana loĝantaro 
Proksimume unu monato post la liberigo komencis direkte de Slavonice partizana ekspedicia taĉmento subgvide de Vladimír Hobza, la kolonelo de rajdistaro, kiu ĝis Písečné venis la 7-an de junio 1945, kun forŝovo de la germana loĝantaro. Dum du horoj post tamburado fare de komunuma servisto estis la loĝantaro kun la regna civitaneco dum pafado super iliaj kapoj elpelita malantaŭ la limo en Malsupran Aŭstrion. Dum la forŝovo estis murdita instruistino de infanĝardeno (NS-Volkswohlfahrt-Schwester) kaj ŝia infano. Du germanaj loĝantoj krimis memmortigon. Je du tagoj pli poste estis fare de ĉeĥa ĝendarmaro ellandigita en Písečnéé reteniĝanta evakuinta loĝantaro el Vieno kun la aŭstra civitaneco. Siajn rememorojn al la fino de milito en Písečné kunskribis Hannes Androsch, la aŭstra vickanceliero de Bruno Kreisky kaj ministro de financoj, kiu en Písečné restadis kun la familio ekde la jaro 1944 en bieno de sia praonklo (ĉe la frato de avino el la flanko de patro). En la kastelo troviĝis militkaptitejo kun germanaj militkaptitoj, kiuj estis ĝis nuligo de la kaptitejo eluzataj en la bienoj kiel laborforto. Senpere post la ellandigo en la municipon transloĝiĝis ĉeĥa loĝantaro el ĉirkaŭaj municipoj.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Písečné konsistas el sep partoj sur sep katastraj teritorioj.
* **Písečné** (k. t. *Písečné u Slavonic*)
* Chvaletín (ankaŭ nomo de k. t.)
* Marketa (ankaŭ nomo de k. t.)
* Modletice (ankaŭ nomo de k. t.)
* Nové Sady (k. t. *Nové Sady u Písečného*)
* Slavětín (k. t. *Slavětín u Slavonic*)
* Václavov (k. t. *Václavov u Chvaletína*)

## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Katarina
* Juda tombejo en Písečné
* Juda domo
* Municipo Písečné estas indikita sur Mapo de Moravio de Komenský el la jaro 1627
* Kastelo Písečné

## Vidu ankaŭ
* Landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio

## Pluaj fotoj 

HPIM5074.jpg|Vido al la municipo el vojo de Slavonice
HPIM5072.jpg|Konstruaĵo de eksa lernejo
Písečné (JH), výklenková kaplička.jpg|Kapeleto apud vojo ĝis Slavonice
Pisecne 8.jpg|Vido al la kastelo de sudo
Pisecne 7.jpg|Vejro sur Moravská Dyje - en fono preĝejo en Nové Sady
Židovský_hřbitov_Písečné (04).JPG|Juda tombejo

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kostelní Vydří

**Kostelní Vydří** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro [[]] ĉi tie vivis . En distanco 3&nbsp;km sude situas urbo Dačice, 29&nbsp;km oriente urbo Moravské Budějovice, 30&nbsp;km okcidente urbo Jindřichův Hradec kaj&nbsp;35&nbsp;km norde statuta urbo Jihlava.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1305. Kostelní Vydří estis devene centro de pli granda tutaĵo, al kiu apartenis ankaŭ du najbaraj vilaĝoj de la sama nomo, Prostřední Vydří kaj Zadní Vydří.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria
* Turo el la jaro 1701
* Devene renesanca burgejo el la 16-a jarcento
* Baroka kastelo
* Baroka ŝtona ponto el la jaro 1731 kun statuoj de sankta Johano Nepomuka kaj sankta Jozefo
* Monaĥejo de karmelitanoj
* Arbara tombejeto kun kripto de familio de liberaj senjoroj Dalbergidoj

## Ĉirkaŭaĵo
* Prostřední Vydří

## Pluaj fotoj 

Kostelní Vydří, centrum, 02.jpg|Kostelní Vydří
Kostelní Vydří, kostel, 01.jpg|Kostelní Vydří
Kostelní Vydří, Pivovarský rybník, 01.jpg|Bierfareja fiŝlago
Kostelní Vydří, Kostel PM Karmelské 01.jpg|Preĝejo de Virgulino Maria Karmela
Kostelní Vydří, klášter, knihkupectví 01.jpg|Monaĥejo, librovendejo
Kostelní Vydří, Karmelitánský klášter - výhled ze střechy kostela - panoramio.jpg|Vido el tegmento de la preĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Emeterio

Sankta **Emeterio** (mortis la ) estis romia soldato kiu estis senkapigita pro sia kredo en kristanismo. Li estas konsiderita martiro fare de la Katolika Eklezio kaj, kun Sankta Celedonio, patrono de la urbo  (Kantabrio) kaj de Calahorra, en Rioĥo, kie eble li mortis.

Emeterio kaj Celedonio, eble fratoj, servis en tiu rioĥa urbo fine de la 3-a jarcento; ĉu dum la persekutado fare de Diokleciano ĉu en tiu de Valeriano ili estis enprizonigitaj kaj devigitaj ĉu rezigni sian fidon ĉu abandoni la militservon. Ili estis torturitaj kaj finfine senkapigitaj en la sablejo de la rivero Cidacos ekster Calahorra, kie poste oni konstruis la nunan katedralon en Calahorra; pro tio ĝia stranga loko ekster la muregoj de la urbo. La legenda rakonto asertas, ke la kapoj de la sanktuloj alvenis al la urbo Santandero (Kantabrio) pere de ŝtona boato (ofta legendo) kaj ili estis garditaj fare de tiea komunumo de monaĥoj.

Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Kristanaj martiroj
Kategorio:Ekzekutitoj per senkapigo
(137532) 1999 VL59

**(137532) 1999 VL59** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999