open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Le Salaire de la peur (filmo)

***Le Salaire de la peur*** (**La salajro de la timo**) estas franca-itala filmo de Henri-Georges Clouzot, aperinta en 1953, adaptita de samnoma romano de Georges Arnaud.

## Temo 
La rakonto okazas en Gvatemalo en la jaro 1951. Post diversaj travivaĵoj, grupo da eŭropanoj troviĝas en Las Piedras, mizera urbeto, kie regas mizero kaj senlaboreco. Iun tagon, grandega incendio trafas petrol-puton. Usona petrol-kompanio, nomata SOC, decidas dungi kvar homojn por transporti 4 tunojn da nitroglicerino, per du ŝarĝaŭtoj, ĝis la petrol-puto. Kvar el la eŭropanoj estas dungitaj: Mario, Jo, Luigi kaj Bimba. Sed la tasko ne estas facila, ĉar la vojoj estas preskaŭ ne traireblaj. Plej eta ŝoko povus esti mortiga...

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Le Salaire de la peur*
* Reĝisoro: Henri-Georges Clouzot
* Scenaro: Henri-Georges Clouzot kaj René Wheeler, adaptita de samnoma romano de Georges Arnaud
* Foto: Armand Thirard
* Produkto: Raymond Borderie kaj Henri-Georges Clouzot por Vera Films, CICC, Filmsonor (Francio); Fono Roma (Italio)
* Muziko: Georges Auric
* Deven-landoj: Italio, Francio
* Ĝenro: Dramo, aventuro
* Daŭro: 141 minutoj (2h 21mn)
* Aperdato:  (Francio)

## Rolularo 
* Yves Montand: *Mario*
* Charles Vanel: *Jo*
* Folco Lulli: *Luigi*
* Peter van Eyck: *Bimba*
* Véra Clouzot: *Linda*
* William Tubbs: ''Bill O'Brien*
* Dario Moreno: *Hernandez*
* Antonio Centa: Kampestro
* Jo Dest
* Darling Légitimus

## Rekompencoj 
* 1953: Ora Urso en Berlinale
* 1953: Premio por vira interpretado al Charles Vanel kaj Ora Palmo dum Festivalo de Cannes
* 1953: Premio Méliès
* 1955: BAFTA por plej bona filmo

## Refaro 
* 1977: *Sorcerer'' de William Friedkin.

## Videoteko 
Aperis DVD de la filmo.

## Eksteraj ligiloj 
* Le Salaire de la peur en IMDB
* Le Salaire de la peur en AlloCiné

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1953
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Filmoj de Henri-Georges Clouzot
Kategorio:Ora Urso
Kategorio:Premio Ora Palmo
Mar-okulo

[dekstra|eta|300px|Rigardo de sudo je la lago **Morské oko**. [Snina ŝtono (monto)|Snina ŝtono malantaŭ kun ŝtona plataĵo sur la montopinto.]]
**Mar-okulo** (slovake: *Morské oko*) povas esti en Slovakio:

* la lago en vulkana montaro Vihorlat vidu Mar-okulo (lago);
* naturrezervejo - protektita areo ĉirkaŭ samnoma lago vidu Naturrezervejo Mar-okulo;
* slovaka nomo de la pola lago en pola parto de montaro Altaj Tatroj vidu .
Universitato de Andoj (Ĉilio)

La **Universitato de Andoj** (, akronime **UANDES**) estas unu el la plej famaj privataj universitatoj en Ĉilio. Ĝi situas en Santiago kaj havas fakultatojn de sansciencoj, inĝenieristiko, ekonomiko kaj homscienco. Ĝian religiosciencan fakultaton gvidas la organizaĵo Opus Dei.

## Vidu ankaŭ 
* Pontifika katolika universitato de Ĉilio
* Universitato de Ĉilio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Los Andes, Universidad de
Kategorio:Santiago de Ĉilio
Swithun

**Swithun** (m. la 2-an de julio 862) estis anglosaksa sanktulo kaj episkopo de Winchester.

Li verŝajne naskiĝis dum la regado de Egbert, reĝo de Wessex, kaj estis ordinata de Helmstan (episkopo de Winchester de 838 ĝis 852). Li instruis Aethelwulf, filon de Egbert, kiu iĝis reĝo de Wessex en 839. Post la morto de Helmstan, Aethelwulf nomumis Swithun episkopo de Winchester. Laŭdire, pro peto de Swithun, Aethelwulf donis dekonon de siaj bienoj al la eklezio. Swithun konstruis kaj restaŭris multajn preĝejojn, vojaĝis piede, kaj invitis malriĉulojn, ne riĉulojn, al bankedoj.

Estas multaj legendoj pri Swithun. Laŭ la plej konata, iam sur ponto laboristoj malice rompis korbon de ovoj: mirakle Swithun restaŭris la korbon kaj la ovojn.

Tuj antaŭ sia morto li komandis ke li entombiĝu ne en preĝejo sed ekstere en aĉa loko. Tamen en 971 oni translokigis liajn restaĵojn al la katedralo de Winchester.

Lia festotago estas la 15-a de julio.

Plej famas Swithun pro proverbo, laŭ kiu "se pluvas lian fest-tagon, pluvos 40 tagojn kaj 40 noktojn". Estas diversaj rimaj versioj de la proverbo. Tradicie se senpluvas, oni preĝu al Swithun por pluvo.
En Francujo, sankta Medardo (8-a de junio) kaj sanktaj Gervasio kaj Protasio (19-a de junio) estas supozitaj havi influon sur la vetero preskaŭ identan, kun tiu atribuita al sankta Swithun en Anglujo.

Kategorio:Episkopoj de Winchester
Kategorio:Anglosaksaj sanktuloj
Grantchester

240ra|eta|borde de la rivero *Cam* en Grantchester
**Grantchester** estas vilaĝo borde de la rivero *Cam* en la provinco Cambridgeshire de Anglio. En la historia libro Domesday Book de la jaro 1086, kiu priskribas la geografion de Anglio, ĝi menciiĝas sub la nomoj *Grantesete* kaj *Grauntsethe*. Laŭ la censo de 2001 en la vilaĝo vivis 552 loĝantoj.

Grantchester havas la renomon havi la plej altan koncentraĵon de gajnintoj de la Nobel-premio. Plejmulto el tiuj probable estas nunaj aŭ pensiiĝintaj akademiuloj de la proksima universitato de Kembriĝo. Turistoj kaj studentoj ofte surakve ekskursas de Kembriĝo al Grantchester sur la rivero *Cam* per malprofundaj boatoj, kiuj nomatas *punt* kaj antaŭenpuŝatas per longaj bastonoj. Tradicia ekskursocelo estas pikniko en la herbejoj de Grantchester aŭ (ekde la jaro 1897) trinkado de teo en la gastejo *The Orchard*.

240ra|maldekstra|eta|pitoreska domaro en Grantchester
Interalie, Grantchester estas la naskiĝloko de la antropologo, biologo, socisciencisto, kibernetikisto kaj filozofo Gregory Bateson, kies konceptoj havis grandan influon al la sistema terapio, influis diversajn teoriajn skolojn en sociologio kaj antropologio kaj konsideriĝas parto de la fundamento de la psikologia konceptaro neŭro-lingvistika programado.

La vilaĝo interalie estas la temo de la kanto "Grantchester Meadows" de la rokmuzika grupo Pink Floyd - komponis kaj prezentis la kanton la grupano *Roger Waters*.

## Legendoj 
Laŭ nepruvita legendo subtera pasejo gvidu de historia vilaĝa domo al la kapelo de la "Reĝa Kolegio" en Kembriĝo. Laŭdire iam violinisto ofertis iri la subteran pasejon ludante sian violinon - la muziko pli kaj pli mallaŭtiĝis ĝis fine ĝi silentiĝis kaj oni neniam plu vidis aŭ aŭdis ion pri la muzikisto.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la vilaĝo Grantchester 
* retejo de la gastejo *The Orchard* 

Kategorio:Geografio de Anglio
Melakarto

**Melakarto** estas speco de tonalo en barata muziko, kiun karakterigas aro da ŝrutoj. Barataj tonaloj diferencas de eŭropaj laŭ Gido de Areco en tiu ke ĉiam la sama tonsilabo estas toniko.

Kategorio:Muziko
Kategorio:Barato
Ŝruto

**Ŝruto** (sanskrite श्रुति, ) estas varianto de tonsilabo en hinda muziko kaj precipe en karnatika. 
La ŝrutoj diferencas inter si per proksimume duontono aŭ kvarontono, kvankam tiu termino estas malsufiĉe klara. Karnatika klasika muziko precize trafas naturtonojn, male al egaltempera okcidenta muziko moderna, kie tonaltoj estas nur proksimumaj kompare kun la naturaj. Sube estas donataj la frekvencovaloroj de plej ĝenerala ŝrutaro, kiu baziĝas je la unua ĝis sesa naturtonoj (Gide [DO Do So do mi so], barate [SA Sa Pa sa gu pa]). 
Ĉiu melakarto havas sian propran karakterigan tonsilabaron, unu ŝruton el ĉiu samkonsonanta grupo: 

[Sa]=1, 
[Ra]=33/32, [Ri]=16/15, [Ru]=10/9, [Re]=9/8,
[Ga]=32/27, [Gi]=6/5, [Gu]=5/4, [Ge]=81/64,
[Ma]=4/3, [Mi]=27/20, [Mu]=45/32, [Me]=64/45,
[Pa]=3/2,
[Da]=128/81, [Di]=8/5, [Du]=5/3, [De]=27/16,
[Na]=16/9, [Ni]=9/5, [Nu]=15/8, [Ne]=31/16>

Kategorio:Muziko
Kategorio:Barato

Kategorio:Barata muziko
Abc-sistemo (muziktajpa)

**ABC-sistemo** estas porkomputila normo noti muzikon per ASCII-kodo. Ĝi apenaŭ estas uzebla sen komputilo kaj do maltrafas gravajn avantaĝojn kaj de muziknotoj kaj de tonsilaboj.

Kategorio:Muziko
Berno (distrikto)

**Distrikto Berno** (en la germana lingvo nomata **Amtsbezirk Bern**) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 administra unuo en Kantono Berno en Svislando. Ĝia ĉefurbo estis la federacia urbo Berno. La distrikto havis 238069 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Kaj ĝia surfaco ampleksis 234 km². Ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi estas parto de la nova administra distrikto Berno-Mezlando.

## Geografio 
[eta|maldekstra|150ra|Berno ([Aro (rivero)|Aro kaj monastero)]]
La distrikto Berno kovras la plej grandan parton de la aglomeraĵo de la federacia urbo. La tuta distrikto estas urbeca, tiel ke la limoj inter la unuopaj komunumoj el la aero apenaŭ rekoneblas.

## Historio 
La distrikto Berno estis formita post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 el parto de la antaŭa tribunaldistrikto Berno unue kiel distrikto de la Helveta Respubliko ĝis la jaro 1803. Ek de tiam ĝi nomiĝis en la germana lingvo *Oberamt Bern* kaj per la enkonduko de la nova kantono konstitucio ĝi estis alinomita al *Amtsbezirk Bern*. Kiel ununura distrikto de Kantono Benno la distrikto Berno konsistas el du prefektejo, nome la prefektejo Berno urba kaj la prefektejo Berno kampara, kiuj kongruas kun la elektodistriktoj por la kantonaj elektoj. Al la prefektejo Berno kamparo ek de 1997 ankaŭ apartenas la distrikto Laupen.

## Komunumoj de la distrikto Berno 
La distrikto Berno konsistis en printempo 2009 el la sekvantaj 13 komunumoj:

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Prefektejo Berno
* La distrikto Berno en la Historia Leksikono de Svislando
Gregory Bateson

**Gregory Bateson** (naskiĝis la 9-an de majo 1904 en Grantchester, Anglio; mortis la 4-an de julio 1980 en San-Francisko, Usono) estis antropologo, biologo, socisciencisto, kibernetikisto kaj filozofo. Liaj laboraj fokusoj estis studoj pri kulturantropologio, pri teorio de komunikado kaj teorio de lernado, sed antaŭ demandoj pri naturfilozofio, ekologio kaj lingvistiko. Gregory Bateson ne traktis tiujn temarojn kiel dividitaj disciplinoj, sed kiel diversaj aspektoj de universala scienco, al kiuj li aplikis sian sisteman-kibernetikan analizadon.

La pensoj kaj laboroj de Gregory Bateson estis influitaj precipe de la filozofiaj konceptoj de Platono, la psikologiaj pensoj de Sigmund Freud kaj Carl Gustav Jung, de la teorio de tipoj de Bertrand Russell kaj de la pensoj de kibernikistoj kiel Norbert Wiener, John von Neumann kaj Claude Shannon. La sciencisto mem havis grandan influon al la sistema terapio kaj influis diversajn teoriajn skolojn en sociologio kaj antropologio. Krome liaj konceptoj konsideriĝas parto de la fundamento de la psikologia konceptaro Neŭro-lingvistika programado.
 
## Eksteraj ligiloj 
*Federico Gobbo:  la esperantlingva artikolo "pedagogiaj modeloj por distanca lingvolernado" (pdf-dosiero, publikigo julie 2006) inter la paĝoj 33 kaj 38 kvinfoje citas la scienciston
* anglalingva artikolo de la instituto pri interkulturaj studoj en Novjorko pri Gregory Bateson
* "Gregory Bateson: survoje al teorio pri skizofrenio", germanlingva artikolo
* "Gregory Bateson kaj la grupo de Palo Alto", germanlingva diplomiga publikiĝo 
* 

Kategorio:Etnologio
Kategorio:Britaj filozofoj
Kategorio:Anglaj antropologoj
Kategorio:Anglaj ateistoj
Kategorio:Anglaj biologoj
Kategorio:Britaj semiotikistoj
Kategorio:Kibernetikistoj
Kategorio:Anglodevenaj usonanoj
Kategorio:Filozofoj de menso
Kategorio:Humuresploristoj
Kategorio:Komunikadoteoriistoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Segura de León

**Segura de León** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *segureños*. La censita populacio en 2008 estis de 2.163 loĝantoj.

## Situo 
Segura de León estas situa en la plej suda parto de Ekstremaduro, nome montara komarko Tentudía je altitudo de 700 m; je 113 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 106, km². 

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Demografio 
Evoluis pozitive ekde 1900 ĝis 1950, tio estas el iom pli da 4,000 ĝis preskaŭ 5,000. Post la mezo de la jarcento komencis elmigrado, malpliiĝo de naskindico kaj maljuniĝo. Fine de la 20a jarcento estis inter 2,300 kaj 2,200.

## Festoj 
Septembre okazas la plej famaj festoj, nome taŭrludado "Las Capeas", kie libere partoprenas la loĝantaro. Okzas el 13a al 18a de septembro kaj oni uzas ĉirkaŭ 150 bovidojn.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Kodály-metodo

La **Kodaj-metodo** (en hungara ortografio: **Kodály-metodo**) estas muzikpedagogia sistemo per relativa solfeĝo instrui al infanoj ek de tre juna aĝo ĝis matura nivelo muzikon - kantojn kaj melodiojn - perorele. 

La sistemon ellaboris Zoltán Kodály por hungaraj lernejoj kaj ĝi nun estas uzata en multaj landoj, precipe en centra kaj orienta Eŭropo kaj Japanajo. Ankaŭ la venezuela muzikprojekto El Sistema aplikas tiun metodon. 
*Kodaja sistemo* estas ĉefa elirpunkto por modernaj tonsilaboj, kiuj integrigas ankaŭ ritmon.

Kategorio:Muziko
Siruela

**Siruela** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *siroleños*. La censita populacio en 2008 estis de 2.191 loĝantoj.

## Situo 
Siruela estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro nome komarko La Siberia, je altitudo de 519 m; je 192&nbsp;km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 132&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 202&nbsp;km².

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio
Tomboŝtono de la epoko de tartesoj pruvas antikvecon de la setlejo. Same pri la epoko de romianoj kaj araboj. Pri la kristana epoko oni supozas, ke temas pri vilaĝeto reloĝata ekde Puebla de Alcocer aŭ konektita kun la kerno de templanoj de Capilla. Ekde la 14a jarcento estis multaj konfliktoj inter la diversaj senjoroj de la vilaĝo inklude Grafo de Siruela; tio okazis ĝis la lastaj juraj konfliktoj pri la posedo de la komunaj anzinaroj okazintaj dum la 20a jarcento. Historie la vivo de la vilaĝo rilatis al la disvolvigo de la brutobredado kaj de ties organizo por brutomigrado nome Mesta kies kunvenoj okazis en Siruela.

## Festoj
* De la Virgulino ĉirkaŭ la 15an de aŭgusto.
* De la Virgulino ĉirkaŭ la 8an de septembro.

## Alveno 
* Siruela situas sude de la *Siberia Extremeña*, lime kun la provinco de Ciudad Real.
* Distas de Ciudad Real ĉirkaŭ 130&nbsp;km, de Badajoz 192 km, kaj de Madrido ĉirkaŭ 300&nbsp;km.
* Por alveni ekde Badajoz aŭ Ciudad Real laŭ la ŝoseo  **&nbsp;N-430&nbsp;** (en diferenca direkto) ĝis la vojkruco al Garbayuela kie oni lasas tiun ŝoseon; postelaŭ la  **&nbsp;BA-135&nbsp;** kaj post 10 minutoj oni eniras en Siruela. Ekde Madrido laŭ la  **&nbsp;A-5&nbsp;** ĝis Talavera de la Reina, kie oni ekas laŭ la  **&nbsp;N-502&nbsp;** direkte al Córdoba ĝis Fuenlabrada de los Montes kie oni uzos la menciitan  **&nbsp;N-430&nbsp;** kaj ĉe Garbayuela kiel jam dirite ĝis Siruela.
* Mapo http://www.pueblos-espana.org/extremadura/badajoz/siruela/Mapa-Zoom/

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Talarrubias

**Talarrubias** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *talarrubianos*. La censita populacio en 2008 estis de 3.646 loĝantoj.

## Situo 
Talarrubias estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Siberia, je altitudo de 435 m; je 172 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 112 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 339,3 km². 

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Ĉirkaŭaĵo
Proksime estas la Akvorezervejo de García de Sola, konata ankaŭ kiel "Puerto Peña", de kie eliras kanaloj por irigacio kaj kie estas bela pejzaĝo kun rokomontoj kie nestumas vulturoj kaj aliaj interesaj birdospecioj.

## Historio
Estas restaĵo en la municipa teritorio de la Paleolitiko, Ĥalkolitiko (surrokaj pentraĵoj) kaj de antaŭroia epoko. Sed plej abundas tiuj de la romia epoko kaj estas ankaŭ de la visigotoj kaj araboj.

La mezepoka deveno de la vilaĝo rilatas al la graveco de la tiama Puebla de Alcocer kaj de la militaj ordenoj de Templanoj kaj Calatrava dekomence kaj poste de tiu de Alcántara. Dum la 15a kaj 16a jarcentoj la vilaĝo prosperas, kion pruvas la grandeco de la projektita preĝejo. En 1583 okazis terura nigra pesto kio mortigis vilaĝanojn ĉefe de apudaj domaroj.

## Eksteraj ligiloj 
*Retejo pri la komarko de la Siberia Extremeña
*El Vespertino de Talarrubias, reta ĵurnalo de Talarrubias 
*Akvorezervejo de Garcia de Sola
*Retejo de la municipo
*Duonmonata gazeto de Talarrubias

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Viña del Mar

**Viña del Mar** (esperante Vitejo de la Maro) estas municipo, urbego, signifa universitata urbo kaj banloko laŭ Pacifiko en meza Ĉilio en Valparaiso (regiono) fondita la . Ĝi estas parto de la Granda Valparaiso, kiu estas la 2-a plej granda urbo de ĉi lando. Viña del Mar estas bone konita pro la Festivalo de Viña del Mar kiu okazas ĉiujare ĉirkaŭ februaro. Ĝi estas nomita la **Ĝardenurbo,** ĉar ĝi havas multajn verdajn areojn kaj grandajn parkojn.

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 286,931 (sen aglomeraĵo) en 2012
* Supermara alteco: 2 m
* Areo: 122 km²
* Telefonkodo: +56 32
* Poŝtkodo:
* Horzono: UTC – 4 (somere UTC – 3)
* 

## Geografio 
eta|maldekstre|Marborda panoramo de Viña del Mar

Viña del Mar situas laŭ la marbordo apud Valparaiso. Tiu lasta urbo troviĝas 9, Santiago de Ĉilio 93, Puente Alto 110, Koncepciono 448, Antofagasta (urbo) 1047 km.

## Historio 
En tiu ĉi loko plej frue indiĝenoj vivis, kiuj okupiĝis pri fiŝkaptado. La alvenintaj hispanoj profitis la areon bienoj. Viña del Mar estis fondita en 1873, tiutempe brita firmao ekfunkciis. En 1917 mararmea bazo establiĝis.

## Klimato 
Viña del Mar situas en mediteranea klimato kun marborda influo. Jare pluvas po 480 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed en junio kaj julio pli ofte, inter decembro kaj marto apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 13-20 °C.

## Trafiko 
Viña del Mar estas ligita al Valparaiso per ĉefvojo. En la urbego flughaveno funkcias.

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵoj estas en Viña del Mar muzeo kaj diversaj palacoj.

## Ĝemelurboj 
*  Mar del Plata, Argentino (1993)
*  Sausalito, Usono (1960)
*  Punta del Este, Urugvajo
*  Isla Mujeres, Meksiko (2001)
*  Cartagena de Indias, Kolombio
*  Salinas, Ekvadoro
*  Cancún, Meksiko
*  Sao Paulo, Brazilo
*  Ipswich, Anglio
*  Cardiff, Anglio

## Fontoj 
* Angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* mapo, distancoj

[250ra|eta|[Horloĝo fare de floroj en Viña del Mar.]]

## Vidu ankaŭ 
* Ĉilio
* Valparaiso
* Trajno Limache-Puerto

## Eksteraj ligiloj 
* turisma TTT-ejo
* oficiala TTT-ejo

Kategorio:Urboj de Ĉilio
Kategorio:Banlokoj
Naturtono

**Naturtono** estas tono produktata nature per superfrekvencaj ondoj en muzikilo, ekzemple blovinstrumento, per tio ke sonaj ondoj resaltas pli multfoje ol devigas la unuopa longeco de la blovtubo (korno). 
La plej malalta frekvenco kiu havas lokon en blovtubo enhavas duonan sonondon laŭlonge en la tubo. La dua estas tutondo en sama distanco, do duobla frekvenco, do unu oktavon pli supre. La tria estas je unu kaj duona ondolongoj, la kvara je du tutaj ondoj en la tubo, tio estas denove oktavon pli supre, kaj tiel plu.

Se ni nomas la plej bazan tonon je tonsilabo [,do] laŭ kodaja-dalekarla gamo, la unuaj dek du tonoj (tonsilaboj kaj relativaj frekvencoj) estas:
* [,do] = 1
* [DO] = 2
* [SO] = 3
* [Do] = 4
* [Mi] = 5
* [So] = 6
* [Tu] = 7
* [do] = 8
* [re] = 9
* [mi] = 10
* [fe] = 11
* [so] = 12

Kategorio:Muziko
Táliga

260ra|eta|dekstra|Situo de Táliga en la provinco de Badajoz
**Táliga** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *taligueños*. La censita populacio en 2008 estis de 808 loĝantoj.

## Situo 
Táliga estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Llanos de Olivenza, je altitudo de 315 m; je 42 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 31 km².

Táliga situas sude de la komarko de Llanos de Olivenza. Limas kun la teritorioj de Alconchel (Badajoz) okcidente kaj Barcarrota oriente kaj ligiĝas al tiuj pere de la ŝoseo  **&nbsp;EX-313&nbsp;**.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
Portugalio ne agnoskas la hispanecon de tiu municipo kune kun la teritorioj de Olivenza kiujn alposedigis Hispanio ĉirkaŭ la Viena kongreso komence de la 19a jarcento. (Vidu artikolon Olivenza).

Formis parton de Portugalio dum pli da kvin jarcentoj ĝis ties aneksiiĝo al Hispanio en 1801, kiel *freguesia* de la municipo de Olivenza laŭ la nomo de *Nuestra Señora de la Asunción de Táliga* (*Nossa Senhora da Assunção de Talega* en la portugala [aŭ Táliga]). Ĝi ĉesis formi parton de la municipo de Olivenza ĉirkaŭ 1850 kaj la municipa dokumentaro ekas en 1871.

## Demografio 
Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Solana de los Barros

**Solana de los Barros** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *solaneros*. Al la municipa areo krom la ĉefa loĝloko Solana de los Barros ankaŭ apartenas la municipopartoj *Aldea de Cortegana* kaj *Aldea de Retamal*.

## Situo 
Solana de los Barros estas situa en la suda parto de Ekstremaduro kaj pli precize en la komarko aŭ distrikto Tierra de Barros sur monteto ĉe la rivero Guadajira, je altitudo de 265 m; je 47 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 65 km². 

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
Post la Reconquista la vilaĝo estis posedo de la Ordeno de la Templanoj, kaj okazis konfliktoj kun la urbo de Badajoz, kiu konsideris ankaŭ sin la posedantoj. Dum la militoj kontraŭ Portugalio de la 14a jarcento la vilaĝo detruiĝis. Meze de la 15a jarcento, kiam ĝi estis preskaŭ abandonita, la loko integriĝis en la Senjorlando de Feria kiu reloĝigis ĝin kvazaŭ refondo kiel dependa de la najbara kaj pova Villalba de los Barros. Denove estis detruita de portugaloj en la 17a jarcento.

## Monumentoj
*Preĝejo de la 16a jarcento tre rekonstruita, kun turo kaj sonorilejo kie staras moderna skulptaĵo de Juan de Avalos de la 20a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Municipo de Solana de los Barros 

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Torremejía

eta|dekstra|100ra|Blazono de la vilaĝo kie videblas la turo (*torre*) de la nomo
**Torremejía** [TorremeĤIa] (Turo de la familio Mejía) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *torremejienses*. La censita populacio en 2008 estis de 2.223 loĝantoj.

## Situo 
Torremejía estas situa en la centra parto de Ekstremaduro norde de la komarko aŭ distrikto La Siberia, je altitudo de 302 m; je 72 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 15 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 24,3 km².

Distoj de aliaj vilaĝoj:
* de Almendralejo: 12 km
* de Alange: 11 km
* de Zarza de Alange: 15 km
* de Arroyo de San Serván: 11 km

## Limoj 
* norde kun la municipa teritorio de Mérida.
* oriente kun tiuj de Mérida, Zarza de Alange, Alange kaj Villagonzalo.
* sude kun tiuj de Mérida kaj Almendralejo kaj
* okcidente kun tiu de Mérida

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Literaturo 
Tiu estas la vilaĝo kie okazas la agado de fama romano de Camilo José Cela nome "La familia de Pascual Duarte" esperantigita kiel La familio de Pascual Duarte. En la romano oni ne mencias la nomon de la vilaĝo, sed oni donas tiom sufiĉe da informo ke ne eblas konfuzo.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.torremejia.com/images/Mapa.jpg
* http://www.torremejia.esguay.com 

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
MobiCat

[eta|La [Sunŝipo "MobiCat"]]
**MobiCat** estas elektra pasaĝera Katamarano, naviganta sur la lago de Bielo en Svislando. Ĝia propulsa energio devenas de la suno tra fotovoltaikaj paneloj sur la tegmento. La ŝipo enakviĝis en julio 2001. Sur la fotoj ĝi vidiĝas sur la rivero *Aare* inter Bielo kaj Soloturno.

[eta|La [Sunŝipo "MobiCat"]]
eta|La interno

Teknikaj ecoj:

* Longeco: 33&nbsp;m
* Larĝeco: 11,8&nbsp;m
* Alteco: 5&nbsp;m
* Mergo plenŝarĝita: 1,5&nbsp;m
* Pezo: 100 t
* Pezo de la akumulatoroj: 2 x 5000&nbsp;kg
* Surfaco de la sunĉeloj 180&nbsp;m²
* Fotovoltaika povo: 20&nbsp;kW
* Propulso: 2 elektromotoroj po 81&nbsp;kW,
* Maksimuma rapideco: 22&nbsp;km/h
* Vojaĝa rapideco: 14&nbsp;km/h
* Kapacito de pasaĝeroj (entute/subtegmente): 150/80

Kategorio:Ŝipoj
Kategorio:Sunenergio
Trasierra

**Trasierra** (Trans la montaro) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *traserreños*. La censita populacio en 2008 estis de 689 loĝantoj.

## Situo 
Trasierra estas situa en la suda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Campiña Sur ĉe Llerena en montara tereno, je altitudo de 696 m; je 126 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 59,8 km². 

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Vidindaĵoj 
* La preĝejo
* Montara natura ĉirkaŭaĵo
* Ĉasado (granda kaj malgranda)

## Festoj 
* Festo de la *Migueletes*, 20an de aprilo.
* Sankta Isidro Kamparano, 15an de majo.
* Sankta Antonio de Padovo , 13an de junio.
* Festo de la Patronino. Sankta Marta, 29an de julio.
* Festo de La Chaquetía [ĉakeTIa], 1an de novembro.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Trujillanos

**Trujillanos** [TruĥiJAnos] (Truĥijanoj de Truĥijo aŭ Trujillo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *bachilleros*. La censita populacio en 2008 estis de 1.437 loĝantoj.

## Situo 
Trujillanos estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Vegas Bajas, je altitudo de 2262 m; je 69 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj nur je 10 km de Mérida, la regiona ĉefurbo, al kiu utilas kiel dormovilaĝo aŭ dormokvartalo. La surfaco de ties teritorio estas de 20,3 km². 

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. Servoj pro la proksimeco de Mérida kaj de la aŭtoŝoseo de Madrido al Lisbono nome la  **&nbsp;A-5&nbsp;**. Iomete da industrio kaj konstruado. Proksime estas la Natura Parko Kornalvo.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Tamurejo

**Tamurejo** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *tamurejanos*. La censita populacio en 2008 estis de 257 loĝantoj.

## Situo 
Tamurejo estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Siberia, je altitudo de 547 m; je 230 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 170 km de Mérida, la regiona ĉefurbo, do sufiĉe malproksime de la grandaj urboj de la regiono. La surfaco de ties teritorio estas de 29,7 km². 

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Festoj 
* 16a de aprilo, festoj de Sankta Toribio.
* 7a de aŭgusto, fiestas de Sankta Pantaleono.
* Unua dimanĉo de oktobro, festoj de la **Virgen del Rosario**.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Tamurejo
* Retejo de Tamurejo
* Tamurejo, ĉe la Diputación de Badajoz 
* Tamurejo.Net 

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Torremayor

**Torremayor** [TorremajOr] (La plej granda turo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *torremayorenses*. La censita populacio en 2008 estis de 1.000 loĝantoj.

## Situo 
Torremayor estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Vegas Bajas, je altitudo de 199 m; je 40 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 20 km de Mérida, la regiona ĉefurbo, do sufiĉe proksime de la du grandaj urboj de la zono kaj sufiĉe bone komunikita laŭ la aŭtoŝoseo Madrido-Lisbono. La surfaco de ties teritorio estas de 21 km². 

## Ekonomio
Agrikulturo de irigacio pro proksimeco de la rivero Guadiana kaj brutobredado.

## Historio
Estas arkeologia restaĵoj el la Paleolitiko kaj ĉefe de la epoko de la Romia Imperio pro la proksimeco kaj al la tiama ĉefurbo *Emerita Augusta* kaj al la ŝoseo kun Lisbono. Dum la epoko de visigotoj kaj araboj kaj eĉ post la Reconquista la historio de la vilaĝo ligiĝis al ĉefurbo Mérida kaj poste al diversaj senjoroj kiuj posedis ĝin. Se tiu epoko restas blazonaj domoj en la vilaĝo krom la preĝejo.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Usagre

**Usagre** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *usagreños*. La censita populacio en 2008 estis de 1.968 loĝantoj.

## Situo 
Usagre estas situa en la suda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Campiña Sur, je altitudo de 566 m; je 100 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 240 km². 

Pli precize ĝi situas inter la Tierra de Barros kaj la Campiña Sur, ĉe monteteta ebenaĵo, okupante la okcidentan deklivon de la monteto de la Pina, centre de triangulo limita de Zafra, okcidente, Hornachos, norde, kaj Llerena, sudoriente.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. 

## Historio 
Baze sur la latinaj verkistoj Kluzio kaj Estrabono, Usagre jam ekzistis en la romia regiono Beturia Túrdula laŭ la nomo de Ursaria. En la teritorio troviĝas arkeologiaj kuŝejoj de la Ĥalkolitiko kaj oni supozas, ke la teritorio de Tartesos ampleksis ĝis Usagre. Je la romia epoko oni setligis vilaon laŭ nomo *Urbs Sacra* (Sankta urbo), dum la epoko kiam estis tie ŝoseo de *Hispalis* (Sevilo) al *Emerita Augusta* (Mérida) kaj de tiu epoko troviĝis moneroj, abunda potaro kaj romia ponto ankoraŭ uzata. Tamen oni supozas ke ankaŭ la visigota epoko estis grava tie ĉar estas restaĵoj de visigota preĝejo kaj kelkaj tombejoj kun ĉirkaŭ 400 tomboj totale. Kiam la ordenanoj de la Ordeno de Santiago konkeris Usagre restis islama loĝantaro. La Superulo de tiu Ordeno nome Pelay Correa donis al Usagre ĝisn faman propran jurdokumenton aŭ leĝon nome "Fuero de Usagre" kiu ankoraŭ pro ties gravo estas studata en Jurfako.

Dum la 16a jarcento ĉirkaŭ 50 usagranoj elmigris al Ameriko. Multaj ne aperas kun siaj familinomoj en la oficialaj listoj aŭ nomiĝis simple *de Usagre*, tre verŝajne ambaŭkaze (sed ĉefe en la unua) ĉar ili estis novkristanoj. Kelkaj loĝigis teritoriojn de la nuna Venezuelo; aliaj akompanis kapitanojn kiel Hernán Cortés aŭ Pedro de Alvarado. En tiu jarcento ekzistis en Usagre 10 ermitejoj.

En la 17a jarcento funkciis miejoj de hidrargo kaj tre verŝajne oni poluciis la rojojn kaj tio damaĝis la loĝantaron. Komence de la 19a jarcento okazis ĉe la vilaĝo batalo dum la Hispana Milito de Sendependiĝo precize la 25an de majo de 1811 inter 2.300 soldatoj de la alianca armeo de hispanoj, britoj kaj portugaloj, sub estro de la brita generalo Sir William Lumley, kontraŭ 3.500 francoj de la armeo de la marŝalo Soult, kiu estis venkita post embusko.

Komence de la 20a jarcento okazis epidemioj unue kaj poste sociaj kaj laboraj konfliktoj (strikoj, polica perforto ktp). Dum la Hispana Enlanda Milito la maldekstruloj ne mortigis dekstrulojn, sed post la konkero de la vilaĝo fare de la trupoj de Francisco Franco oni mortpafis almenaŭ 50 supozitajn maldekstrulojn. Dum la dua duono de la jarcento la populacio malpliiĝis je malpli de 50 %, tio estas de 5,000 al malpli da 2,000.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Zalaszegvár

**Zalaszegvár** [zalasegvAr] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Sümeg. En la loknomo la finaĵo "vár" signifas: fortikaĵo.
300ra|eta|dekstra|Kampoj de Zalaszegvár

## Bazaj informoj 
* Areo: 7&nbsp;km²
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo:
* Loĝantaro: 140
* Poŝtkodo: 8476
* Telefonprefikso: 87

## Situo 
Zalaszegvár situas sur ebenaĵo, Marcal preterfluas, laŭ flankovojoj. Sümeg troviĝas 17, Celldömölk 23, Ajka 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1396 laŭ tiama ortografio *"Zeguar"*. Baldaŭe fortikaĵo konstruiĝis laŭ Marcal, kiun la turkoj neniam povis okupi. Inter 1660-1768 la komunumo havis la rangon urbo. Vilaĝservoj estas biblioteko, kulturdomo, migra poŝto, kuracejo.

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo de 1909

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Veszprém
Valdecaballeros

**Valdecaballeros** [baldekabaJEros] (Valo de ĉevaliroj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *jabalinos*. La censita populacio en 2008 estis de 1.254 loĝantoj.

## Situo 
Valdecaballeros estas situa en la centrorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Siberia, je altitudo de 401 m; je 190 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 130 km de Mérida, la regiona ĉefurbo kaj je 230 de Madrido, ŝtata ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 90,1 km². 

## Ekonomio 
Agrikulturo, ĉasado, fiŝkaptado en la Akvorezervejo de García de Sola kaj brutobredado. Ankaŭ rura turismo, natura turismo kaj banlokoj.

## Historio 
La vilaĝo de Valdecaballeros havas historion relative mallonga, sed tamen oni trovis arkeologiajn restaĵojn kaj romiajn kaj antaŭromiajn. La vilaĝo de Valdecaballeros portas en sia blazono la historiajn bildojn de la Kruco de Sankta Georgo, la taŭroj y la turon de Talavera de la Reina kaj la apro propra de la tereno. 

## Vidindaĵoj 
La preĝejo de Sankta Mikaelo Ĉefanĝelo troviĝas sur monteto en la centro de la vilaĝo kaj enhavas erojn de mudeĥara arto. Alia monumento estas la Horloĝo, tureto de fino de la 19a jarcento situa en la placo. La Banloko de Valdefernanado estas alia grava konstruaĵo kaj interesa allogaĵo por turistoj kaj banemuloj.

## Populacio 
En la du lastaj jardekoj de la 20a jarcento la vilaĝo perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn pro elmigrado al Madrido kaj al la provincaj ĉefurboj. Antaŭe estis optimismo pro la projektita konstruado de atomcentralo, sed fakte la konstruistoj ĉefe loĝis en urboj kaj ĉiutage translokiĝis tie; post la definitiva malaprobo de tiu konstruo multaj iluzioj perdiĝis en la ĉirkaŭaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
(En la hispana)
* oficiala retejo
* *Universidad popular de Valdecaballeros*
* Tabulo U.P. de Valdecaballeros
* Retejo de la *Partido Socialista* de Valdecaballeros 
* Retejo pri Valdecaballeros 
* Bitakoro pri Valdecaballeros

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Somogyudvarhely

**Somogyudvarhely** [somodjudvarhej] estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Csurgó.

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.1703/17.1876
* Areo: 40&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1190
* Poŝtkodo: 7515
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Barcs-Murakeresztúr. Csurgó troviĝas 15&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1337. Vilaĝservoj estas infanvartejo, infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria)
* kalvinana preĝejo de 1856
* fiŝkaptistaj lagoj

## Ĝemelkomunumo 
*  Bögöz, Rumanio

== Komunumoj pri *udvar* (= korto) en Hungara reĝlando ==

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Valdelacalzada

**Valdelacalzada** (Valo de la ŝtonvojo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *valvienses*. La censita populacio en 2008 estis de 2.737 loĝantoj.

Valdelacalzada sendependiĝis de la municipo de Badajoz en 1993. Ĝis tiam ĝi estis unu el la novkonstruitaj vilaĝoj de la Plan Badajoz.

## Situo 
Valdelacalzada estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Vegas Bajas, je altitudo de 186 m; je 32 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 32,4 km². 

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. Aktuale Valdelacalzada disponas je ekonomio bazata sur la agrikulturo de irigacio, ĉefe por fruktoj, kiujn transformas kaj distribuas ekde grava kooperativo. Tiu transformado inkludas fabrikon de laktaj produktoj kun frukto kiu ĵus instaliĝis.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Schlosswil

**Schlosswil** estas komunumo en Kantono Berno, Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi estis parto de la distrikto Konolfingen, kies ĉefloko ĝi estis. Ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la nove fondita administra distrikto Berno-Mezlando. Ĝi havis 676 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007 kaj 651 je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La vilaĝo Schlosswil situas sur la dorso de flanka moreno de la iama glaciepoka Aroglaĉero 13 kilometrojn sudoriente de la federacia urbo Berno kaj 3,5 kilometrojn norde de Konolfingen. De la komunumo oni havas belan vidon al la valo de rivero Aro.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo limas en nordo al Worb kaj Biglen, en oriento al Grosshöchstetten, en sudo kaj sudokcidento al Konolfingen, kaj en okcidento al Trimstein.

## Trafiko 
Schlosswil situas flanke de la ĉefaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per poŝtaŭto ek de Worb kaj Grosshöchstetten. La stacidomo de Grosshöchstetten atingeblas cetere en proksimume 10 ĝis 15 minutoj piede.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Schlosswil datiĝas el la jaro 1146 kiel *Wilare*. Ĝis 1902 la komunumo nomiĝis Wil respektive Wyl.

En mezepoko Wil estis regata de la *Baronoj de Wil*, kies sidejo estis la Kastelo Wil. La supera regado apartenis unue al la Grafoj de Kiburgo kaj ek de 1406 al la urbo Berno. La baronejo Wil troviĝis sub la supera kaj sanga jurisdikcio de la Tribunalo Konolfingen.

La Kastelo Wil estis aĉetita en la jaro 1812 de la Kantono Berno kaj fariĝis la sidejo de la administracio de la distrikto Konolfingen, ĉar en Konolfingen mem mankis ejo por la distriktaŭtoritatoj kaj la tribunalo. Wil tiel fariĝis la distriktĉefloko. En 1902 la nomo de la komunumo estis ŝanĝita al Schlosswil por eviti mikson kun aliaj lokoj kun la nomo Wil.

Kun efiko de la 1-a de januaro 1903 Oberhünigen, kiu estis ĝis tiam enklavo de Schlosswil estis sendependigita de la komunumo kaj fariĝis propra politika komunumo.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la komunumo Schlosswil
Gyékényes

**Gyékényes** [djEkEnjeŝ] estas vilaĝo kaj limpasejo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Csurgó. La vilaĝonomo signifas: tifaa.
300ra|eta|dekstra|Preĝejo de Gyékényes
300ra|eta|dekstra|Preĝejo en Gyékényes

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.2365/17.0039
* Areo: 34&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1080
* Poŝtkodo: 8851, 8852
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojoj Barcs-Murakeresztúr kaj Dombóvár-Koprivnica. Csurgó troviĝas 9, Nagykanizsa 29&nbsp;km-ojn.

## Historio 
Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1380 laŭ tiama ortografio *"Gykynes"*. Inter 1600-1677 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma Preĝejo Sankta Jozefo (Gyékényes) de 1835
* luterana preĝejo
* tre pura lago, kie ofte okazas konkurso de subakvistoj

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Gallus Anonymus

**Gallus Anonymus**, pole Gall Anonim - la unua kronikisto verkanta en Pollando vivanta inter la 11-a kaj la 12-a jarcentoj, aŭtoro de *Cronicae et gesta ducum sive principum Polonorum* - la unua pola kroniko.

Pri lia personeco oni scias preskaŭ nenion. Li estis monaĥo, verŝajne benediktano. Partaj informoj estas nur ŝajnoj bazitaj sur membiografiaj mencioj de la kroniko. Plej verŝajne li naskiĝis ĉ. la jaro 1050. La kronikon li verkis en la jaroj 1112-1116.

Elstara renesanca historiisto, episkopo Marcin Kromer kiu posedis unu el ĝis nun ekzistantaj manskribaĵoj de la kroniko, skribis la jenan noton ĉemarĝene: *Tiun ĉi historion verkis Gall, iu monaĥo verŝajne, kion oni povas suspekti surbaze de la antaŭparoloj, vivinta dum la tempo de Boleslao la 3-a*. Ne estas certe ĉu *Gall* signifis ĉi-okaze francon aŭ personan nomon, sed de tiu tempo oni kutimas nomi la sennomulon *Gallus Anonymus*.

## Vidu ankaŭ 
* Anonymus
* Anonymus (hungara kronikisto)

Kategorio:Kronikistoj
Kategorio:Polaj historiistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Neidentigitaj homoj
Somogyvár

**Somogyvár** [ŝomodjvAr] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Fonyód. La loknomo signifas: Somogy-fortikaĵo.
eta|maldekstre|Iama abatejo de Somogyvár
eta|Kastelo de Somogyvár

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.5811/17.648
* Areo: 53&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2010
* Poŝtkodo: 8698
* Telefonprefikso: 85
eta|Historia memorparko de Somogyvár
eta|Fonto de Somogyvár

## Situo 
Somogyvár situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Fonyód-Kaposvár. Marcali troviĝas 22, Fonyód 25 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Ladislao la 1-a (Hungario) fondis tie imponan abatejon en 1091. La abatoj estis nur francoj. La grava loko iĝis ankaŭ departementejo ĝis 1721, dume oni konstruis ankaŭ defendajn murojn. En 1410 la loko ricevis la titolon "reĝa urbo". En 1543 la turkoj okupis kaj disrabis la urbon. La reokupo okazis en 1677. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, kuracejo, dentokuracejo.

## Vidindaĵoj 
* ruinoj de abatejo omaĝe al Sankta Egidio
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Pentofaranta Sankta Maria Magdalena de 1842
* golgoto de 1908
* Kastelo de Somogyvár aŭ kastelo de Széchenyi [sEĉEnji]
* fonto nomata Szentesica

## Famuloj 
En Somogyvár naskiĝis baletisto Endre Jeszenszky.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Mythimna l-album

La ***Mythimna l-album*** estas noktopapilio aŭ tineo el la familio de *Noctuidae* aŭ Noktuedoj vivanta en la malnovarkta ekozono.

## Priskribo 
maldekstra|eta|Moth ,larva and pupa in Karl Eckstein Die Schmetterlinge DeutschlandsLarva and moth (figures 8a, 8b)
La imagino larĝas de 29 ĝis 37&nbsp;mm. Blankaj L-formaj makuloj estas sur la antaŭaj flugiloj.

## Vivmaniero 
*Mythimna l-album* estas dugeneracia specio.

La raŭpo manĝas *Bromus sterilis*, *Brachypodium pinnatum*, *Dactylis glomerata*, *Deschampsia flexuosa* kaj *Phleum pratense*.

La imagino rikoltetas sur floroj de *Hedera helix*, *Buddleja*, *Fallopia aubertii*, *Phragmites australis*, *Solidago canadensis* aŭ ankaŭ mielroson de *Claviceps purpurea* sur blua molinio.

## Eksteraj ligiloj 
* Vlindernet 

Kategorio:Papilioj
Talavera de la Reina

**Talavera de la Reina** estas urbo kaj municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la provinco Toledo, en la regiono Kastilio-Manĉo. Ĝi estas la ĉefurbo, kaj ekonomia kaj serva, de ampleksa komarko kiu enhavas la okcidenton de la provinco Toledo, la sudon de la Provinco Avilo kaj la nordorienton de Ekstremaduro, konata kiel Teroj de Talavera.

## Geografio 
### Loĝantaro 
Temas pri la unua urbo de la provinco de Toledo laŭ nombro de loĝantoj, la dua de Kastilio-Manĉo kaj 71a de Hispanio, kun populacio de 87.763 loĝantoj (INE 2008). Ĝi inkludas la submunicipon de Gamonal.

[eta|maldekstra|250ra|La rivero [Taĵo ĉe Talavera de la Reina]]
eta|maldekstra|250ra|Araba pordego en la unuaj muregoj
eta|maldekstra|250ra|Talaveraj knabinoj en tipaj kostumoj
[eta|maldekstra|250ra|Ceramikaj "[menhiroj" (ceramikaĵoj estas grava parto de la regiona kulturo)]]

### Situo 
Talavera de la Reina limas norde kun la municipoj de Mejorada, Segurilla kaj Pepino, nordoriente kun la municipo de Cazalegas, oriente kun la municipoj de Lucillos kaj Montearagón, sudiriente kun la municipo de La Pueblanueva, sude kun la municipo de Las Herencias, sudokcidente kun la municipo de Calera y Chozas, nordokcidente kun la municipo de Velada kaj troviĝas je 79 km de Toledo, je 114 km de Madrido kaj de Ávila kaj je 120 km de Plasencia kaj je 64 km de Navalmoral de la Mata.

La urbon duonpartigas la rivero Taĵo: El la partoj, la norda zono estas la pli loĝata. Ĝi estas ligata al la sudaj kvartaloj per tri pontoj el kiuj unu estas de romia deveno (spite ke la resto konservata estas araba).

## Gravuloj 
* Álvaro Bautista, motorciklisto.
* Pedro Tenorio, arkiepiskopo de Toledo.

## Vidu ankaŭ 
* Talavera de la Reina (stacidomo)
* Municipoj de la provinco de Toledo


Kategorio:Municipoj de Toledo
Somogyszob

**Somogyszob** [ŝomodjsob] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Nagyatád.
eta|maldekstre|Kirko en Somogyszob

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.2926/17.2912
* Areo: 
* Loĝantaro: 1563
* Poŝtkodo: 7563
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Somogyszob situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojoj Dombóvár-Gyékényes kaj Balatonkeresztúr-Nagyatád. La lasta urbo troviĝas 10, Csurgó 19&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1295. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a sudslavoj detruis la komunumon. En 1907 al la loknomo Szob aldoniĝis Somogy por fari diferencon de Szob. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, 2 poŝtoj.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo Sankta Triunuo de 1781, la turo estas 21 m-ojn alta
* kalvinana preĝejo de 1837
* kamparana domo nomata "Vilma"
* statuo de Sankta Mikaelo

## Famuloj 
* en Somogyszob naskiĝis matematikisto Miklós Hosszú

## Referencoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Mudeĥara arto

[dekstra|eta|150px|Turo de la Preĝejo de *Nuestra Señora de la Asunción* de [Utebo.]][eta|300px|Klostro de [Guadalupe]]
[eta|maldekstre|Pordo de la Paroĥejo de la O, [Sanlúcar de Barrameda]]

La **mudeĥara arto** estas stilo por kristanoj, sed kiu enhavas influojn, elementojn aŭ materialojn de hispanislama stilo, ĉar temas pri arto ekzistanta nur en Hispanio. Ĉefa kialo de tiu stilo (kiu ekzistis pleje en arkitekturo) estas ke multaj arkitektoj aŭ masonistoj ĉu moriskoj ĉu mudeĥaroj laboris por kristanaj dungistoj — ĉu ekleziaj ĉu nobeluloj. Tiel unu el la plej ĉefaj ecoj kaj distingiloj estas la uzado de briko kiel ne nur konstrua materialo, sed ĉefe kiel ornamaĵo, kiel estis kutima inter malriĉaj masonistoj aŭ konstruistoj, kiuj krome rajtis bildigi nur per geometriaj formoj kaj ne per homaj imagoj pro religiaj malpermesoj.

Laŭ Francisko Azorín **mudeĥara arto** estas *Tipa arto de la maŭroj submetitaj de la kristanoj en la hispana duoninsulo dum 11ª-14ª j.c. La arkitekturo montras gotikan k. araban influon.* Li indikas etimologion el la araba *mudehan* (tributulo); vorto elpensita en 1859ª j. de Amador de los Ríos. Krome li montras bildojn inter kiuj de tipaj elementoj, kiaj ahimezo, modilono kaj frizo, kaj de tipaj ekzemploj de mudeĥaraj monumentoj kiaj la Turo de Santiago, la Pordo de la Suno kaj Sankta Maria la Blanka en Toledo, 

La Palaco de la markizoj de La Algaba en Sevilo estas hejmo de la Centro de Mudeĥara Arto de Sevilo.

## Elementoj 
* Laĉo

## Vidu ankaŭ 
* Mozaraba arto
* Mudeĥaro

## Notoj 
Kategorio:Konstruado
Kategorio:Arkitekturo
Kategorio:Historio de Hispanio
Unio de Sud-Afriko

**Unio de Sud-Afriko** (**USA** = **U**nio de **S**ud-**A**friko) estis antaŭulo de nuntempa Sud-Afriko. La Unio estiĝis post la dua bura milito (1899 - 1902). La 31-an de majo 1910 ĉiuj provincoj estis unuigitaj en Sudafrikan union, kiu akiris statuton de dominio. La Unio pereis la 31-an de majo 1961, kiam estis proklamita respubliko kaj la nomo ŝanĝiĝis al Sud-afrika respubliko.

Kategorio:20-a jarcento en Sud-Afriko
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1910
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1961
Nairi

eta|Mapo
**Nairi** (ankaŭ konata kiel **Nahri**, **Nari** aŭ **Nihriya**, armene: Նայիրի, aŭ Նաիրի) estis regiono proksime al la lago Van, inter tio kio hodiaŭ estas la  turkaj provincoj Hakkâri kaj la Provinco Van.

Pri ĝia kulturo oni malmulte scias, kvankam oni pensas ke eble ĝi similis al la najbaraj, la reĝlandoj de la huritoj kaj Urarto. Unuafoje menciata en asiriaj dokumentoj de la 13-a jarcento a.K., ĝi estis scenejo de la batalo de Nihrijo, kie konfrontiĝis la  Hitita Imperio al Asirio.

Kategorio:Turkio