open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Leytron

**Leytron** estas komunumo en la distrikto Martigny en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 2758 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Leytron situas en la franclingva Suba Valezo, ĉe la norda flanko de la Valo de Rodano. La orientan komunumlimon formas la rivero Losentse, en sudoriento la limon formas Rodano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Leytron kaj Ovronnaz, kaj la setlejoj Les Moulins, Produit, Montagnon, Les Places, Le Four, Dugny, Morthey kaj Lui Teise. Ovronnaz estas kuracloko kun varmakva banejo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 26,85&nbsp;km², de kiuj 24,7% estas kovritaj de arbaro, 30,8% servas por agrikulturo kaj 6,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Leytron limas en nordo kaj oriento al Chamoson, en sudsudoriento al Riddes, en sudo al Saillon, en okcidentosudokcidento kaj nordokcidento al Fully, en nordokcidento al eksklavo de Saillon, kaj en nordnordokcidento al Bex (VD).

## Trafiko 
Tra Leytron pasas en la valo la kantona ĉefvojo n-ro 9. La suda pinto de la komunumo limas al la svisa aŭtovojo A9, kies plej proksima alveturejo Riddes situas 2 metrojn sude de la komunumlimo. Pere de la poŝtaŭtolinio de Siono al Martigny kaj la lino de Leytron al Ovronnaz la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De Ovronnaz kabintelfero kondukas al Jorasse.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Leytron datiĝas el la jaro 1219 kiel *Leitrun*. Ek de mezepoko Leytron apartenis al la Flago kaj Subvoktejo Saillon kaj estis ek de 1033 persona havaĵo de la Grafo Ulriko la 1-a de Lencburgo, kiu ĝin transdonis al sia nevo Aymo de Savojo, la tiama episkopo de Siono. En la jaro 1475 ĝi estis konkerita de la Valezaj Dekonoj. Leytron estis dokumentita la unuan fojon kiel komunumo en la jaro 1315. En la jaro 1820 estis fondita la hodiaŭa komunumo post disiĝo de Saillon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Leytron

## Bildoj 

Dosiero:Leytron.jpg|Preĝejo de Leytron
Dosiero:Valais.jpeg|Leytron
(9035) 1990 SH1

**(9035) 1990 SH1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

Ĝi estis unuafoje observita la  elde la Nacia Observatorio de Hajdelbergo - Königstuhl ; de tiu observo, kiu ne permesis determini orbiton, ĝi ricevis la numeron **A904 SD**.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Erfurter Kreuz

eta|Mapo de la regiono.

eta|Ekzemplo por firmao en la industriparko.
**Erfurter Kreuz** estas la nomo de sukcesa industriparko inter Erfurto kaj Arnstadt.

## Situo 
La industriparko *Erfurter Kreuz* estas 164 hektarojn granda kaj situas ĉe la aŭtoŝosea kruciĝo *Kreuz Erfurt* (aŭtostratoj A4 kaj A71). Je 80 % ĝi troviĝas en Ichtershausen kaj je 20 % en Arnstadt.

## Historio 
Fundamenta ŝtono metitis en 2006. Ĝis hodiaŭ la industriparko sukcese pligrandiĝis kaj ampleksiĝis.

## Entreprenoj 
La entreprenoj setlinta ĉe la *Erfurter Kreuz* ĉefe estas de la sekvontaj sektoroj:

* Bateriproduktado (ĉe CATL, por aŭtoj precipe)
* Metalprilaboritaĵoj kaj maŝinkonstruado
* Elektrikaĵoj
* Konstruado de maŝinoj por la produktado de nutraĵoj kaj luksnutraĵoj kun klientopriservado
* Flego kaj riparo/traesploro de Rolly-Royce-flugmaŝinmotormekanismoj (ekz. de Airbus A380 fare de N3 Engine Overhaul Services)
* Metalprilaborado fare de *Gonvarri*
* Fabrikado de preskoloroj fare de*Schuite & Schuite Druckfarben GmbH (S&S)*
* Produktado de turbokomprimiloj fare de *IHI Charging Systems International*

## Eksteraj ligiloj 
* www.standortmanagement-thueringen.de Retpaĝaro prezentanta la industriparkon. 
* Iniciativo *Erfurter Kreuz*.

Kategorio:Distrikto Ilm
Kategorio:Arnstadt
Kategorio:Industrio en Germanio
Martigny-Combe

**Martigny-Combe** estas komunumo en la distrikto Martigny en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 2240 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. La ĉefloko de Martigny-Combe estas Martigny-Croix.

## Geografio 
La komunumo Martigny-Combe situas en la franclingva Suba Valezo ĉe la orienta bordo de la rivero Dranse, suda alfluanto de Rodano, sudokcidente de la urbo Martigny. La komunumo konsistas el la vilaĝoj kaj vilaĝetoj Assarlay, Martigny-Croix, Ravoire, Les Rappes, La Fontaine, Le Brocard, Le Borgeaud, Le Cergneux, Le Pied du Château, Le Fays, Plan-Cerisier, Le Perrey kaj La Crettaz kaj multnombraj malgrandetaj setlejoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 37,63 km², de kiuj 61,1% estas kovritaj de arbaro, 15,4% servas por agrikulturo kaj 3,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Martigny-Combe limas en nordoriento al Martigny, en sudoriento al Bovernier, en sudo al Orsières, en sudokcidento al Trient, en okcidento al Finhaut, kaj en nordokcidento al Salvan.

## Trafiko 
Tra Martigny-Combe pasas en oriento la kantona ĉefvojo n-ro 21 al la Montpasejo Granda Sankta Bernardo al Aosta kaj aliflanke la kantona ĉefvojo n-ro 203 de Martigny trans la Forclaz-Pasejo al Chamonix en Francio.

## Historio 
Ekde la jaro 999 Martigny-Combe apartenis al la Voktejo Martigny, kies centro estis Les Rappes. Martigny-Combe estis kvartalo de la grandkomunumo Martigny kaj sin subdividis en la 17-a ja 18-a jarcento mem al la du duonkvartaloj Combe inférieure kaj Combe supérieure. La nuntempa politika komunumo Martigny-Combe estiĝis en la jaro 1841, kiam ĝi estis disigita de la grandkomunumo Martigny. 

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Martigny-Combe
Plouasne

''''* (jen france, prononco , bretone *Plouan*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Fine de  en la komunumo vivis .

## Historio 
* En 1638, Plouasne estis trafita per la epidemio de pesto, kiu ankaŭ frapis Tréfumel kaj Saint-Juvat, post frapo de Taden en 1636. Tiuokaze, la pastro devas legi kiel kutime en la granda meso iujn dekretojn de la Parlamento de Bretonio kontraŭantajn la lokajn kutimojn pri la entombigoj. Malgraŭ la kutima respekto al la pastroj, tiu-ĉi devas, por sia sekureco, rapide eskapi el la malamikeco de sia aŭskultantaro.

## Heraldiko 
## Administrado 
## Lokoj kaj monumentoj 
* Kastelo de Caradeuc, 18-a jc, loĝejo de *Louis-René Caradeuc de la Chalotais'', kun parko malfermita al la publiko, estas registrita kiel historia monumento.
* Kapelo de La Saisonnais, konstruita en 1834.
* Kapelo de Val, datiĝanta de la 16-a kaj 17-a jc, havanta okcidente arkan pordon el kalko de Le Quiou.
* Kapelo de Lantran, rekonstruita en la 19-a jc, el granito de Bécherel kaj el skistoj .
* Kapelo de Vau-Riffier, datiĝanta de la 17-a kaj 18-a jc, el granito de Bécherel kaj el kalko de Quiou; vidi ankaŭ la palacon kun la sama nomo, parte konstruita el kalko de Quiou.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

### Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de Plouasne

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Bavo (biologio)

[eta|Helika bavo de la [heliko (*Helix aspersa* aŭ *Cryptomphalus aspersus*), plej uzata por profiti ties bavo.]]
eta|Rekta apliko de helika bavo sur kolo de homo.
**Bavo** laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV estas "speco de ŝaŭmo, kiun eligas iaj bestoj", ekzemple helikoj aŭ bufoj. Plej konata estas la nomata *helika bavo*, pri kies sanefikoj oni pristudas. 

## Vidu ankaŭ
* Salivo

## Referencoj
Kategorio:Biologio
Saint-Juvat

**Saint-Juvat** - jen france, prononco ,  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lannion kaj al la kantono **. La teritorio havas komunan limon kun . 

## Historio 
* En la 17-a jarcento, *eta lernejo* estis tenata de la pastro en kapeleto, kio kontraŭis la opiniojn de la loka nobelo pri la intereso instrui la popolon.
* Post la epidemioj de 1583-1585, 1607 et 1630, Saint-Juvat estis frapita en 1638 per epidemio de pesto, kiu trafis ankaŭ Tréfumel kaj Plouasne, post frapo de Taden en 1636. La unua oficiala viktimo mortis en la 16-a de aprilo 1637, sed la epidemio ne multe mortigis kompare al la 116 mortintoj de la sekvanta jaro, ĉirkaŭ sesoble pli multaj of la meza nombro. La priskribo, kiun faris la pastro : Vereco sciigas al ni ke la antaŭzorgoj kaj la publikaj helpoj ne donis la atenditan sukceson, la paroĥanoj ariĝis en la Festo de Ĉiuj Sanktuloj por unuigi sian fervoron en voto, petanta la dian kompatindulgon kaj konkretiganta sin per monoferoj kaj donacoj por mesoj, procesioj kaj aliaj piaj manifestacioj. Du tagojn antaŭ Kristnasko, la voto ŝajnas plenumita laŭ la paroĥanoj kaj ilia dankemo esprimiĝis denove per donacoj kaj eĉ per intenco pligrandigi la preĝejon, intenco sen sekvo.
* De la preĝeja placo al la muroj de la lernejo, de la urbodomo al la "maladrerie", la vilaĝo estas aparte bele floranta.
* Justica kruco de la 14-a jarcento, apud kiu devis troviĝi la pendumiloj, ornamita per la blazono de la nobelo kaj la spado, simbolo de justico. Kun ortograma sekcio, la kruco estas bevelita kaj la beveloj ornamitaj per globetoj. Ĝi estas klasita Historia Monumento.
* Tombeja kruco, 17-a jarcento, piede de la preĝejo, kie estis la malnova tombejo. Kruco konsistanta el kvadrata fusto kun beveloj kaj "écussons", portanta sur bazamento konsistanta el kubo supera de tabulo kies anguloj estas subtenataj per kolonetoj. La kruco mem ne ŝajnas esti la origina sed ĝi anstataŭis la originan en la 18-a jarcento. Registrita kiel Monumento Historia

Dosiero:Saint-Juvat (22) Église 11.JPG|Paroĥa preĝejo de Saint-Juvat.
Dosiero:Croix Justice St Juvat.png|Justica kruco.

## Ĉirkaŭaĵo 
La vilaĝo estis rekompencita per la marko "kvar floroj" en 1988 kaj la distingo *Granda premio'' en la konkurso pri la florantaj urboj kaj vilaĝoj en 2007.

## Galerio 

Dosiero:Croix cimetiere St Juvat 1.png|Tombeja kruco
Dosiero:Croix cimetiere St Juvat 2.png|Tombeja kruco
Dosiero:Croix cimetiere St Juvat 3.png|Tombeja kruco
Dosiero:Croix cimetiere St Juvat 4.png|Tombeja kruco
Dosiero:Croix cimetiere St Juvat 5.png|Tombeja kruco
Dosiero:Croix cimetiere St Juvat 6.png|Tombeja kruco

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Saint-André-des-Eaux (Côtes-d'Armor)

**Saint-André-des-Eaux**  estas franca komunumo, en la departemento Côtes-d'Armor en la regiono Bretonio.

## Historio 
La origino de la paroĥo de Saint-André-des-Eaux restas malbone konataj de la historiistoj. Laŭ iuj, la teritorio de Saint-André-des-Eaux, partigita per la riveroj Rance kaj Linon, estus origine konsistinta subparoĥon, dependantan de la grandaj praparoĥoj de Plouasne kaj de Plumaudan. Ĝi eble estis altigita al memstara paroĥo en la 12-a jc, kiel la najbaraj subparoĥoj dependantaj de Plouasne : Saint-Pern en 1149, Bécherel en 1164, Tréfumel antaŭ 1187.
La mencio *ecclesia de Sancto Andrea* aperis por la unua fojo en la paroĥaj registroj en 1581.
La paroĥo, situis en la episkoplando de Saint-Malo, sed estis parto de la dekanlando de Bobital, kiu dependis de la episkoplando de Dol.

## Administrado 
## Lokoj kaj monumentoj 
* Malnova preĝejo, kiu datiĝas de la 11-a jc, ĝia porĉo datiĝas de la 15-a jc, en kiu videblaj grandaj restaĵoj de la romanikaj muraj pentraĵoj. Forlasita en ĉ. 1893 kaj nun ruino, ĝi longtempe utilis kiel ŝtonmino. Ĝi estis klasita ekde 1990 kiel historia monumento.
* Nuna preĝejo starigita en ĉ. 1893-95 el granito de Hinglé kaj per konstruŝtonoj el klako de Quiou, por la starantaĵoj .
* Château du Besso, de la 15-a jc, de kiu restas preskaŭ nur okangula turo el kalkoŝtonoj de Quiou.

dosiero:Saint-André-des-Eaux (22) Ancienne église 02.JPG|Ruinoj de la malnova preĝejo.
Dosiero:Saint-André-des-Eaux (22) Nouvelle église.JPG|La nova paroĥa preĝejo.

## Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
* Julien Egault-De-St-René (naskiĝinta en St-André-des-Eaux en 1752 ) profesoro en la kolegio de Dol, kie Chateaubriand estis unu el liaj lernantoj. Mortinta kiel pastro de St-André-des-Eaux en 1821.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Notoj kaj referencoj 
### Notoj 
### Referencoj 
### Eksteraj ligiloj 
* Saint-André-des-Eaux sur la retpaĝo de la Nacia Geografia Instituto

Saint-Andre-des-Eaux
Kategorio:Paroĥoj de la episkoplando de Dol
Calvi (Italio)

**Calvi** [KALvi] estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

Najbaras la komunumoj Apice, Mirabella Eclano (AV), Pietradefusi (AV), San Giorgio del Sannio, San Nazzaro kaj Venticano (AV).

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

[eta|maldekstra|300px|Palaco de [Frederiko la 2-a]]

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Kampanio
Kategorio:Komunumoj de Provinco Benevento
Robert Bakewell

. Li estis unu el la unuaj, kiuj zorgis pri scienca selektado de brutaro por plibonigi rasojn de ŝafoj, ĉevaloj, bovoj. Li kreis rason de ŝafo: Dishley Leicester. Li celis produktigi pli da viando, pli ol la lanon aŭ la lakton. Li uzis enkruciĝon kaj bestoselektadon.

Li estas agnoskita kiel unu el la plej gravaj fakuloj pri agronomio de la brita agrikultura revolucio, kiu okazis inter la 15-a kaj 19-a jarcentoj.

## Notoj kaj referencoj 
* Encyclopædia Britannica 1911

Kategorio:Agronomio
János Szloboda

**János SZLOBODA** [sloboda] estis rumania hungara poeto, rakontisto. Li naskiĝis en Temesliget la 15-an de decembro 1917 (morto nekonata).
## Kariero
János Szloboda maturekzameniĝis en Bukareŝto kaj estis laboristo en Temeŝvaro, Bukareŝto kaj Kluĵo. De 1928 li partoprenis la laboristan movadon, en 1932 li aliĝis la komunistan partion kaj pro tio li suferis prizonon.
## Volumo
*Arcul ütött hétköznapok (romano, antaŭvorto Gyula Csehi, Tv. 1974). 
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
(9037) 1990 UJ2

**(9037) 1990 UJ2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Atsushi Sugie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Denges

**Denges** estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1572 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Denges situas sur la deklivo norde de la Lago Lemano meze inter la kantonĉefurbo Laŭzano kaj la distriktĉefurbo Morges. La orientan komunumlimon formas la rivero Venoge. La komunumo konsistas el la vilaĝo Denges kun la kvartaloj Les Pales kaj Le Monteiron.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,66 km², de kiuj 4,8% estas kovritaj de arbaro, 49,4% servas por agrikulturo kaj 44,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Denges limas en nordo al Echandens, en oriento al Ecublens, en sudoriento al Saint-Sulpice VD, en sudo kaj sudoriento al Préverenges, kaj en okcidento al Lonay.

## Trafiko 
Tra Denges pasas laŭ la suda komunumlimo la kantona ĉefvojo n-ro 1 de Laŭzano al Ĝenevo. Tra la vilaĝocentro kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 135 de Préverenges al Crissier. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1, kiu en nordo pasas tra la komunuma teritorio, situas okcidente en distanco de 4 km de la komunumo apud Morges kaj en nordoriente en distanco de 6 kilometroj apud Crissier. Sur la norda komunumlimo situas la stacidomo  ĉe la trajlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Laŭzano al Ĝenevo. La vilaĝocentron konektas la buslinio de Lonay al Ecublens al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Denges datiĝas el la jaro 1107 kiel *Dangias*. Dum mezepoko la episkopo kaj la katedrala kapitolo de Laŭzano kaj la Abatejoj Lac de Joux kaj Bellevaux kaj la Priorejo Sanint-Sulpice posedis feŭdojn kiaj bienojn en Denges. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Denges apartenis al la Kamparvoktejo Morges.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Denges-Echandens (stacidomo)
* Lausanne-Triage (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Denges
Saint-Jouan-de-l'Isle

'''Saint-Jouan-de-l'Isle'* - jen france, prononco ,  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lannion kaj al la kantono **. La teritorio havas komunan limon kun . 

## Historio 
### Origino de la nomo 
La nomo venas de sankta Jaoua (aŭ sankta Jouan, aŭ sankta Joavan), duonlegenda bretona sanktulo de la 6-a jarcento, kiu estis pastro de Brasparts, episkopo de Léon kaj kiu estas entombigita en la kapelo Saint-Jaoua de Plouvien (Finistère).

## Heraldiko 
La komunuma blazono, videbla en la informkesto priskribatas:  *d'azur aŭ quatre fusées d'argent rangées en fasce'', kaj  Lazura kun kvar laŭtrabaj arĝentaj romboj.
 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Altosalto kun muziko

**Altosalto kun muziko** (germane: *Hochsprung mit Musik*) estas nomo de sporta spektaklo okazinta ĉiujare de 1977 ĝis 2014. Ĝi estis renkontiĝo de altosaltistoj kaj okazis en la sporthalo ĉe la Jahn-sportparko en Arnstadt.eta|Andrea Bienias venkinta la duan fojon en Arnstadt (1982).

Dum ke la unuajn jarojn kvazaŭ senescepte dominis la orientgermanaj atletoj, ekde la Turniĝo estis allogitaj ankaŭ internaciaj elitaj sportuloj, inter ili multaj mondĉampionoj kaj venkintoj ĉe olimpikoj.

En 2006 la svedino Kajsa Bergqvist starigis rekordon de altosaltado enhala per transsaltita alteco de 2,08 metroj.

## Listo de la venkintoj 

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝoj de la organizantoj.

Kategorio:Sportaj konkursoj
Kategorio:Altosaltado
Kategorio:Arnstadt
Kategorio:Sportaj eventoj en Turingio
Lanrelas

''''* (jen france, prononco , bretone *Lanrelaz*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Heraldiko 
## Lokoj kaj monumentoj 
* Dolmeno de La Roche du Géant (aŭ de La Roche au Diable, do "roko de giganto" aŭ "roko de diablo")
* Botanika pado ĉe la bordoj de la rivero Rance
* Preĝejo de la 16-a ĝis 17-a jarcento

## Bibliografio 
* *En pays rural'', fotoj de **Alain Robert** , tekstoj de **Elie Geffray**, ISBN 2-950-2844-0-X

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

### Eksteraj ligiloj 
* Lanrelas sur la retpaĝo de la Nacia Geografia Instituto
* poŝtkartoj, jen paĝo arkivigita en februaro 2009

Lanrelas
Lanrelas
Béla Szives

**Béla SZIVES** [siveŝ] (Schmiedt) estis rumania hungara romkatolika eklezia verkisto. Li naskiĝis en Mérk la 6-an de marto 1901 kaj mortis la 13-an de novembro 1971 en Hatvan.

## Kariero 
Béla Szives finis teologion en Budapeŝto kaj li doktoriĝis pri teologio en 1942. Ĝis 1946 li estis helppastro, poste oficestro ĉe la episkopejo de Satmaro.

## Verkoj 
Isten atlétái (Bp. 1931); Lelket az életbe (samloke, 1933); A megváltás szolgái (samloke, 1937); Tükör előtt (samloke, 1939); Az Úr katonái (Nagy Miklóssal, samloke 1940); Az Úr napja (kun Pál Schrotty, samloke 1941); A fehér torony hívei (samloke 1942); Lorettói litánia (samloke 1943); Tövisfalvi tisztelendő (Szatmárnémeti 1947).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekleziaj verkistoj
Helminghausen

[eta|Rom-katolika kirko „[Sankta Maria de la ĉiamdaŭra helpo]]
**Helminghausen** estas urboparto de Marsberg en nordrejno-vestfalia distrikto Hochsauerland. Ekonomie la vilaĝo pro ĝia apudeco de la Diemelsee estas turisma loko. Ĝi havas ĉ. 215&nbsp;loĝantojn.

eta|maldekstra|Helminghausen

## Eksteraj ligiloj 
* Helminghausen.net
* Helminghausen.com 
* Vidindaĵoj en Helminghausen (PDF-Dosiero; 115&nbsp;kB)

Kategorio:Distrikto Hochsauerland
9038 Helensteel

'*9038 *Helensteel'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la brit-aŭstralia astronomo Duncan I. Steel elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

Ĝi estis dediĉita al *Helen Margaret Steel'', edzino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Duncan I. Steel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Thomas Potts

**Thomas Henry Potts** (23a de decembro 1824 – 27a de julio 1888) estis britnaskita novzelanda naturalisto, ornitologo, entomologo, kaj botanikisto.

## Biografio 
Li estis filo de produktisto de armiloj, elmigris al Novzelando en 1854, kaj registris multajn naturajn observojn same kiel speciojn kiuj estas novaj al la scienco, kiaj la Nigrabeka mevo kaj la Haasta kivio.

En 1866 li estis elektita el Mount Herbert post William Sefton Moorhouse kiu estis venkinta rezignis. Potts retiriĝis el la Parlamento en 1870.

Potts posedis la bienon Ohinetahi dum kelkaj jaroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Thomas Henry Potts (nzbirds)
* Potts, Thomas Henry en *1966 Encyclopaedia of New Zealand* 

Kategorio:Novzelandaj entomologoj
Kategorio:Novzelandaj ornitologoj
Kategorio:Novzelandaj politikistoj
(9039) 1990 WB4

**(9039) 1990 WB4** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Toshimasa Furuta
Kategorio:Malkovrita de Yoshikane Mizuno
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Ferenc Márta

**Ferenc MÁRTA,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Márta Ferenc** estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1976), membro ekstera de Ĉeĥa Scienca Akademio (1980), membro ekstera de Rusa Scienca Akademio (1982).

Ferenc Márta https://hu.wikipedia.org/wiki/M%C3%A1rta_Ferenc naskiĝis la  1929 en Kiskundorozsma. Li mortis la  2010 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Márta frekventis universitaton en Szeged. Post la diplomo en 1953 li samloke eklaboris en la universitato. Li studvojaĝis al Cambridge kaj Sovetunio. Inter 1962-1975 li estis katedrestro. Li doktoriĝis el kemio en 1966, en la sekva jaro li profesoriĝis. Inter 1967-1973 li estis rektoro. En 1975 li translokiĝis al Budapeŝto. Li longe redaktis fakrevuojn *Acta Chimica Hungarica* kaj *International Reviews in Physical Chemistry*. Li ricevis 6 premiojn inter 1964-2007.

## Verkaro (elekto) 
* *Mechanism of influencing the thermal decomposition of propionaldehyde by nitric oxide* (1961) - kunaŭtoro
* *Inhibíciós jelenségek gázreakciókban* (1971) - kunaŭtoro
* *Fizikai kémiai példatár* (1968, 1974, 1976, 1980, 1981) - kunaŭtoro
* *Thermal decomposition reactions of 2-methyloxetan and 3-methyloxetan* (1990) - kunaŭtoro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* foto 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 5-a paĝo) 

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Saint-Launeuc

**Saint-Launeuc** - jen france, prononco ,  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lannion kaj al la kantono *''. La teritorio havas komunan limon kun . 

## Historio 
La paroĥo de Saint-Launeuc, entenata en la episkoplando de Saint-Malo estis parto de la dekanlando de Bobital, kiu dependis de la episkoplando de Dol kaj estis dediĉita al sankta Leonora.

## Lokoj kaj monumentoj 
La komunumo enhavas du historiajn monumentojn :
* La kastelo La Bruyère, starigita en la 18-a jc kaj registrita per dekreto la 15-an de oktobro 1968.
* La kapelo de La Bruyère, situanta proksime de la kastelo. La kapelo Notre-Dame de Bon-Secours estis starigita en la 17-a jarcento kaj registrita per dekreto de la 23-a de decembro 1969.

## Elstaruloj ligitaj al la komunumo Saint-Launeuc 
* Pierre Boisson (1894-1948), naskiĝinta en Saint-Launec, iama kolonia administranto.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
* Saint-Launeuc sur la retpaĝo de INSEE 

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Kategorio:Paroĥoj de la episkoplando de Dol
Internacia Geografia Asocio

La titolo **Geografia Revuo** alidirektigas ĉi tien.

 **Internacia Geografia Asocio** (foje ankaŭ citita kiel "Internacia Geografa Asocio") estis faka asocio de esperantlingvaj geografoj, kiu funkciis precipe dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj kaj havis sian sidejon en Beogrado. Motora kunfondinto estis la ĵurnalisto, etnografo kaj geografo Tibor Sekelj, el aliaj estraranoj menciindas ekzemple W. van der Ley, Alexander William Thomson kaj Marinko Gjivoje. La asocio eldonis bultenon (simple nomata "bulteno de la Internacia Geografia Asocio") por administraj temoj, kaj la eldonaĵon **Geografia Revuo** por fakaj temoj. Ĉefredaktoro de la Geografia Revuo dum ties ekzisto inter la jaroj 1956 kaj 1964 estis Tibor Sekelj, kiu samtempe ĵurnalisme ankaŭ redaktis du pliajn Esperanto-gazetojn kaj kontribuis al multaj pliaj E-gazetoj kaj revuoj.

Dum sia eldontempo inter 1956 ĝis 1964, de «Geografia Revuo» aperis po unu kajero jare, krom en 1959-1960 nek en 1962. La titol-paĝoj de senescepte ĉiuj ses kajeroj estas de Sekelj, nur en n-ro 4 li lasis la lokon de la ĉefartikolo al Aafke Haverman *(«Aviadile tra Afriko»)* kaj metis sian *«Kun la Ajnoj de Hokajdo»* kajeromezen. Rigardata kiel tuto, «Geografia Revuo» estas kvazaŭ persona periodaĵo de Sekelj kun kelkaj aldonoj de amikoj.

## Eltiraĵoj 

Dosiero:1956 Geografia Revuo 1(1).jpg
Dosiero:1956 Geografia Revuo 1(1) 13.jpg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Libroj kaj aliaj dokumentoj de kaj pri la Internacia Geografia Asocio en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo de la Aŭstria Nacia Biblioteko ()

Kategorio:Iamaj Esperanto-asocioj

Kategorio:Geografio
9041 Takane

'*9041 *Takane'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Satoru Otomo kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la iama urbo Takane (japane: 高根町, *Takane-chō''), kie troviĝas la persona observatorio de Satoru Otomo, elde kie la asteroido estis malkovrita. En 2004, tiu urbo estis kunfandita en Hokuto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Malkovrita de Osamu Muramatsu
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Miklós Maróth

**Miklós Maróth** [miklOŝ marOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Maróth Miklós** estis hungara orientalisto, filologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004), membro de Academia Europaea (1996).

Miklós Maróth http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19272 naskiĝis la  1943 en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Maróth akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1967, sed intertempe li lernis ankaŭ en Bagdado. Baldaŭe li plulernis en Universitato Loránd Eötvös kaj en Universitato de Vieno. Komence li laboris en biblioteko de Hungara Scienca Akademio, poste en la universitato, kie li estis katedrestro kaj fakultatestro ekde 1992. En 1987 li esploris en Harvard. Li doktoriĝis en 1988 antaŭ la akademio. Li okupiĝas precipe pri greka kaj araba kulturoj, ankaŭ pri filozofio. Li havas edzinon. Li ricevis medalojn kaj premiojn (ankaŭ eksterlandan) inter 1971-2009.

## Verkaro (elekto) 
* *A görög logika Keleten* (La greka logiko en Orient(uj)o), (1980)
* *Die Araber und die antike Wissenschaftstheorie* (1994)
* *A görög filozófia története* (Historio de la greka filozofio), (1997, 2002)

## Fontoj 
* biografio kun foto 
* biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj orientalistoj
Kategorio:Hungaraj klasikaj filologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
József Márton (lingvisto)

**József Márton** [jOĵef mArton], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Márton József** estis hungara lingvisto, redaktoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1831). Lia nobela antaŭnomo estis *mándi*.

József Márton http://akademikusok.tudomanytortenet.hu/index.php?page=1&sub=5&xid=125  naskiĝis la  1771 en Iszkaszentgyörgy. Li mortis la  1840 en Vieno.

## Biografio 
József Márton frekventis lernejon precipe en Debrecen. Li komencis instrui en Endréd. En 1795 li plulernis en universitato de Jena. Hejmenveninta li denove instruis, poste en 1801 li iris al Vieno, kie li instruis la hungaran lingvon ĉe familioj. Post 5 jaroj li jam instruis en universitato de Vieno. Li redaktis gazetojn *Magyar Hirmondó* kaj *Magyar Kurir*, en 1810 li eldonis poemojn de Mihály Csokonai Vitéz.

## Verkaro (elekto) 
* *Német grammatika* (Germana gramatiko), (1799, la 19-a eldono aperis en (1856)
* *Uj német-magyar és magyar-német lexicon, vagyis szókönyv* (Nova germana-hungara kaj hungara-germana vortaro), (1799-1800, poste plurfoje eldonita)   
* *Pannonia, eine Zeitschrift zur Verbreitung der Ungarischen Sprache* (1809)
* *Magyar Atlás, az az: Magyar-Horvát és Tót-országok Vármegyéinek, Szabad kerületeinek és a Határőrző Regementek Vidékeinek közönséges és különös Táblái* (1811) 
* *Lexicon trilingve latino-hungarico-germanicum ad ductum lexici scholastici Schelleriani et Kirschiano-Borniani, ac vocabulis medii aevi terminisque scientiarum technicis, ubique distinctis, auctum. Addito terminorum juridicorum, imprimis in jure hungarico usitatorum, glossario* (1818)
* *Német-magyar-deák lexicon. A mai legjobb szókönyvek, különösen Kraft német.-deák lexicona szerént* (1821-1823) 
* *Értekezés a magyar nyelv eredetéről, természeti tulajdonságairól, kimivelhetése ... módjáról* (1830)
* *Ungarische Sprachlehre auf 12 Tafeln dargestellt* (1844)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Péter Márton

**Péter Márton,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Márton Péter** estas hungara terfizikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2007).

Péter Márton http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19274 naskiĝis la  1934 en Budapeŝto.

## Biografio 
Péter Márton frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1953-1957, poste li eklaboris en universitata filio pri nafto. En 1961 li revenis al la universitato por instrui. Inter 1971-1975 li instruis en Niĝerio, krome li ankaŭ spertiĝis pri esplorado de nafto. Li doktoriĝis antaŭ la akademio en 1985, post 4 jaroj li profesoriĝis en la universitato. Ekde 2004 li instruas kiel pensiulo. Li havas edzinon, kun kiu li ofte laboras kune. Li ricevis medalon kaj 2 premiojn inter 1984-2002.

## Verkaro (elekto) 
**Geofizikai kutatási módszerek I. Szeizmika* (1967)
**A refined apparent polar wander curve for the Transdanubian Central Mountains and its bearing on the Mediterranean tectonic history* (1983) - kune kun sia edzino
**Elméleti szeizmológia* (1995)
**Archaeomagnetic directions: The Hungarian calibration curve* (1996)
**Földmágnesesség a régmúlt időkben* (2002)

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre) 
 
Kategorio:Hungaraj geofizikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
9044 Kaoru

'*9044 *Kaoru'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Satoru Otomo kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Kaoru Kimura'', lektorino kaj konservistino en la Planetario kaj Astronomia Muzeo Gotoh de Tokio, kie ŝi zorgas ekspozicion pri la historio de konstelacioj. Ŝi plurfoje vojaĝis eksterlanden por observi .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Malkovrita de Osamu Muramatsu
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Instituto por Oficialigo de Esperanto

La internacia **Instituto por Oficialigo de Esperanto** (IOE) estis internacia iniciato aktiva aparte en la 1950-aj ĝis 1980-aj jaroj, laŭ fondo kaj gvido fare de la esperantista ĵurnalisto kaj mondvojaĝanto Tibor Sekelj. Sian sidejon la institucio havis en Beogrado, la tiutempa ĉefurbo de Jugoslavio. La instituto lanĉis la sloganon «Pli bona praktiko ol 100-hora prediko» tiel postulante pli malferman agadon de Esperantistoj. 

eta|150ra|
Kadre de tio la instituto per sia gvidanto aparte engaĝiĝis en la sfero de turismo kaj organizis aron da aranĝoj kaj aŭtobusaj karavanoj tra la mondo. Tiu agado havis kiel la plej valoran konsekvencon la startigon de Pupteatra Internacia Festivalo (PIF) en Zagrebo kaj iom pli poste la fondon de Internacia Kultura Servo. PIF ekzistas ankoraŭ nuntempe post  jaroj kaj distribuas ĉiujare premion «Tibor Sekelj» por la plej homama mesaĝo. La tre intensa agado de Tibor Sekelj kadre de IOE influis grave al la ŝanĝo de klasika neŭtrala Esperanto-movado unuflanke al praktika apliko (kiel en kulturo kaj turismo) kaj aliflanke al pli elasta koncepto de neŭtraleco kiun sekvis TEJO.

Organo de la Instituto por Oficialigo de Esperanto estis la monata revuo **Esperanto-Gazeto**, komence titolita *IOE-Gazeto*, el kiu inter la jaroj 1966 ĝis 1972 entute aperis 65 numeroj, ĉiuj ĉefredaktataj fare de  Tibor Sekelj. La humuraĵojn el la gazeto Tibor Sekelj eldonis en aparta libreto, *Ridu per Esperanto*, en Zagrebo.

Plia atentinda publikaĵo estis la «Mondmapo» de 1968, politika tutmonda mapo kun teksto kaj multaj loknomoj en Esperanto, kiu interalie puŝis la kreon de similtema publikaĵo Poŝatlaso de la mondo de 1971.

## Referencoj 
## Eksteraj ligilo 
* artikolo de aprilo 2016 pri la instituto en *La Ondo de Esperanto*

Kategorio:Iamaj Esperanto-asocioj
Maria Reznik

[eta|Tibor kaj Maria Sekelj ĉe la Wajuru-oj borde de la rivero [Guaporé, Brazilo]] ‎
**Maria Reznik**, foje persone nomita "Meri" aŭ angligite "Mary", estis argentina esperantistino, plurlingva sekretariino, artistino kaj etnografia esploristino. Ŝi naskiĝis en Bonaero en 1914, en familio de belorusia deveno, kaj mortis en Novjorko la 26-an de februaro 1996. Inter la jaroj 1946 kaj 1951 ŝi estis la edzino de la esperantlingva ĵurnalisto kaj mondvojaĝanto Tibor Sekelj kaj tiutempe nomiĝis Maria Sekelj. Kune ili reveturis al Amazonio en 1948. Post tiu ekspedicio Tibor Sekelj verkis la libron *«Donde La Civilizacion Termina»* (Kie civilizacio finiĝas). En septembro 1949 en Bonaero Meri naskis filon, kiu ricevis la nomon *Diego Reinaldo Sekelj*, la antaŭnomon *Diego* laŭ filo de Kristoforo Kolumbo. Ankaŭ post la divorco la paro restis en proksimaj rilatoj. En 1954, dum Tibor Sekelj reveturis al Eŭropo, Mary kun la filo translokiĝis al Usono por laborokialoj. Tie ŝi renkontis Morris Bernstein, al kiu ŝi edziniĝis en 1955 kaj tiel restis ĝis la forpaso de Morris en 1990.

## Fonto 
* biografia artikoleto pri ŝi kun portreta foto kaj du pliaj vojaĝaj fotaj impresoj en retejo de Arno Lagrange 

Kategorio:Argentinaj esperantistoj
Kategorio:Usonaj esperantistoj
Chicho Sánchez Ferlosio

**José Antonio Julio Onésimo Sánchez Ferlosio** (Madrido, 8-a de aprilo de 1940 - Madrido, 1-a de julio de 2003), plej konata kiel **Chicho Sánchez Ferlosio** [ĉIĉo], estis kantisto kaj komponisto hispana, aŭtoro de granda kvanto de kantoj kiuj ofte li mem ne registris sed ja aliaj kantistoj, kiaj Rolando Alarcón, Joan Baez, Soledad Bravo, Víctor Jara aŭ Quilapayún. Kelkaj el tiuj kantoj iĝis parto de la populara tradicio, kiaj *Gallo rojo, gallo negro* (ruĝa koko, nigra koko), *La hierba de los caminos* (la padoherbo), *La Quinta Brigada* (la kvina brigado) aŭ *A la huelga* (ek al striko). Kelkaj el ili ŝteleliris el Hispanio en 1964 kaj estis registritaj en Svedio sen aŭtorindiko pro sekureco, kaj tiele oni kredis ke temas pri kantoj el la Hispana Enlanda Milito.

Li estis filo de la verkisto kaj membro fondinto de Falange Española nome Rafael Sánchez Mazas, kaj frato de la verkisto Rafael Sánchez Ferlosio kaj de la matematikisto kaj filozofo Miguel Sánchez Ferlosio.

## Diskaro 
Ferlosio, fekunda komponisto, apenaŭ registris parton de sia kantaro. Lia oficiala diskaro estas nur ununura disko *A contratiempo*. Tamen multaj artistoj faris versiojn de liaj kantoj, kiaj Joaquín Sabina, Amancio Prada, Quilapayún kaj Soledad Bravo.

Lia neoficiala diskaro, estas kvar diskoj kaj du kromaj el dokumentaj filmoj en kiuj li partoprenis; ĉio disponeblas en formato mp3 en la reto. Temas pri la jenaj diskoj:

- *Spanska motståndssånger* ("Kantoj de la hispana rezistado"). Registritaj kontraŭleĝe, Madrido, dum 1963-64 kaj eldonita en Svedio.

- *A Contratiempo*. 1978 (Dial Discos S.A., ND 5.016), novembre kaj decembre de 1977.

- *Mientras el cuerpo aguante*. El samnoma filmo, 1982, reĝisorita de Fernando Trueba.

- *Coplas Retrógradas*. Soldisko. El 1982, registrita de Chicho Sánchez Ferlosio kaj Rosa Jiménez.

- *Romancero de Durruti*. El la filmo *Durruti, anarquista*, de 1999, reĝisorita de Albert Boadella kaj Jean Louis Comolli.

- *Hasta otro día, Chicho Sánchez Ferlosio*. 2005, postmorta. Registrita kaj eldonita de Amancio Prada.

## Eksteraj ligiloj
* Chicho 
* Coplas Retrógradas 
* Hasta que el cuerpo aguante 
* Filmoj de Chicho Sánchez Ferlosio, en YouTube
* http://www.youtube.com/watch?v=NIJ3yJ2yOSE
* http://www.youtube.com/watch?v=gczp3LLmi3g
* Multpera kun Diskaro de Chicho Sánchez Ferlosio kaj versioj de liaj kantoj fare de aliaj artistoj

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj komponistoj
Insuloj de San Blas

La **insuloj de San Blas** - hispane *archipiélago de San Blas* - estas grupiĝo el iom malpli ol 400 insuloj kaj sablaj insuletoj ĉe la marbordo de la regiono Guna Yala de Panamo. Nur 49 el tiuj insuloj estas loĝataj. Temas pri tradicia vivteritorio por la indiĝena popolo de Tuloj (hispane ankaŭ nomataj "kuna" aŭ "guna", tial la regiona nomo). La insularo havas sian nomon laŭ la kristana sanktulo *Blasius* de *Sebaste*, kiu mortis ĉirkaŭ la jaro 316 en Malgrandazio.

[eta|maldekstra|220px|la ĉefa insulo *El Porvenir*, sur kiu ankaŭ situas la samnoma ĉefurbo de la regiono [Guna Yala]]
La insuloj situas en la Kariba Maro, ĉe la norda marbordo de la istmo de Panamo, oriente de la panama kanalo. La areo estas populara por velado, kaj estas konata pro ĝia beleco kaj la manko de uraganoj.

Inter la jaroj 1951 kaj 1954 la esperantlingva ĵurnalisto kaj mondvonaĝanto Tibor Sekelj esplorvizitis la tulojn de la insularo, kaj menciis tiun viziton en sia verkaro.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Panamo
László Szirmai

**László SZIRMAI** [sirmai] estis rumania hungara ĵurnalisto, verkisto, poeto. Li naskiĝis en Nagyvárad la 8-an de marto 1905 kaj mortis la 13-an de novembro 1929 en Temeŝvaro.

## Kariero
László Szirmai skiris diplomon de ĵurnalisto en Parizo kaj estis kunlaboranto de ĵurnalo Le Jurnal. Pli poste li translokiĝis en Peŝton. De 1926 li laboris ĉela Nagyváradi Napló, de marto 1928 li estis interna kunlaboranto de Temesvári Hírlap. 

## Libro
* Szegény szerelem, romano, 1929, Temesvári Hírlap. 

## Fonto
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Rioux

**Rioux** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 924 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Rioux situas en la centro de Charente-Maritime,  sudokcidente de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Internacia Komisiono por Ordigo de Geografiaj Nomoj

La **Internacia Komisiono por Ordigo de Geografiaj Nomoj** en Esperanto estis komisiono el esperantlingvaj geografoj kaj vortaristoj, kiu en la 1960-aj jaroj publikigis deklaron pri pli sistema kaj pli unueca uzo de la precipaj geografiaj nomoj uzataj en mondmapoj priskribataj en la internacia lingvo Esperanto. En la komisiono membris profesoro Gaston Waringhien, licenciato Tibor Sekelj, profesoro P. M. Mabesoone, profesoro David Lvoviĉ Armand, Montagu Christie Butler, Frits Faulhaber, profesoro Carl Støp-Bowitz kaj A. W. Thomson. 

La Komisiono "ne pretendis altrudi la nomaron per arogo de iu ajn aŭtoritato. Ĝi simple prezentis al la esperantistaro eblan solvon, laŭ sia plej honesta bontrovo. Tamen ĝi petis la redaktorojn de la Esperanta gazetaro, verkistojn kaj ĉiujn aliajn esperantistojn praktike uzi la donitajn nomojn (sen alternativo), kaj post 3- 4-jara uzo voki la komunan atenton al tiuj, kiuj estas praktike neuzeblaj, kaj tial nepre korektendaj".

## Referencoj 
Kategorio:Esperanto
(9048) 1991 RD24

**(9048) 1991 RD24** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
(9047) 1991 QF

**(9047) 1991 QF** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Sándor Szilveszter

**Sándor SZILVESZTER** [silvester] estis rumania hungara romkatolika eklezia verkisto. Li naskiĝis en Alsócsernáton la 12-an de januaro 1902 kaj mortis la 7-an de aprilo 1988 en Braŝovo.

## Kariero
Sándor Szilveszter finis teologion en Alba Iulia. Li estis helppastro, religiinstruisto, parokestro. En 1948 kaj 1950 oni malliberigis lin, de 1951 ĝis 1955 li devigloĝejis. De 1981 li vivis en hejmo de pastroj en Braŝovo. Liaj verkoj estis verŝajne konfiskitaj de komunistaj instancoj.

## Fonto
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekleziaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikaj malliberuloj
Festo ĉe Krämerbrücke

[eta|Bando da muzikantoj ludantaj sur la [Anger (Erfurt)|Anger-placo dum la festo en 2010.]] eta|Mezepoka bazaro, simila al tiu fotita en Turku, okazas ankaŭ dum la *Krämerbrückenfest*.

La **Festo ĉe Krämerbrücke** (germane: *Krämerbrückenfest*) estas strata festo en Erfurto. Ĝi okazas ĉiuj jaron en la 3-a semajnfino de junio kaj estas la plej granda urbokernfesto en Turingio. Ĝia premiero estis en 1975.

Ĝi nomiĝas laŭ la Ponto de la brokantistoj, ĉefa vidindaĵo de Erfurto kaj iama mezepoka komerccentro. Nuntempe oni uzas en nur la ponton mem sed ankaŭ la najbaraj urbocentraj stratoj kaj placoj por la spektakloj.

En la centro de atentigo de la ĉiujara festo estas la t.n. *Mezepoka bazaro*. Krome prezentiĝas malnovaj metiaj teknikoj, glavbataloj en dueloj, burleskaĵoj laŭ la stilo de Til' Strigospegulo aŭ de la Hanswurst-arlekeno kaj kantoj de menestreloj. Sur la katedralplaco paralele iĝis kermeso kun modernaj atrakcioj kaj multaj budoj kaj standoj invitas al butikumado.

La festo, kiun aranĝis privatuloj en la komenco, estas hodiaŭ organizita fare de la kultura direkcio de la Urba administrado de Erfurto. En 2011 ĉ. 150.000 homoj vizitis la programaron.

## Literaturo 
* Wolfgang Landgrebe: "Krämerbrückenfest, Erfurt", en: *Freizeitführer Thüringen*, vol. 1 (Regionoj Mitte kaj Nord), Wartberg-eldonejo, Gudensberg-Gleichen 1999, ISBN 3-86134-550-1, p. 68.

## Eksteraj ligiloj 
* Erfurtanoj senpacience atendantaj la komencon de la festo en 2011, laŭ artikolo de la *Thüringer Allgemeine*.
* Sceno kun Til' Strigospegulo okaze de la festo. 
* Ŝanĝoj de la festo ekde 2013.

Kategorio:Mezepoka kulturo
Kategorio:Festoj en Erfurto
Tréfumel

**Tréfumel** - jen france, prononco ,  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lannion kaj al la kantono *''. La teritorio havas komunan limon kun . 
## Historio 
De Mioceno, kiam la "maro de Faluns" kovris la teritorion de Anĵuo, Blezio kaj izolis la nunan armorikan duoninsulon disde la kontinento etendiĝante ĝis Turanĝio, Tréfumel konservis multajn sablajn minojn ankoraŭ espluatatajn.
Inter la 5-a kaj la 12-a jarcentoj, Tréfumel apartenis al la paroĥo de Plouasne kaj ĝia preĝejo estis konstruita en la 11-a jarcento.
En 1187, la limstato de Tréfumel, tio estas la novaj limoj de ĝia jura distrikto, atestas pri ĝia sendependeco.
La urbo grande prosperis en la 17-a jarcento, dank'al la kultivo kaj komerco de lino. Atesto pri tiu prospereco estas la loĝejoj, kun delikataj ornamoj, konstruitaj tiutempe.
En 1750, la lasta juĝoregistristo de la Ĝenerala Asembleo de Bretonio, Gilles François de la Bintinaye, rekonstruigis la kastelon de La Rivière-Bintinaye centre de Tréfumel.
Post la Revolucio de 1789, kaj ĝis la Unua Imperio, Tréfumel fariĝis ĉefurbo de kantono, ariganta plurajn komunumojn, el kiuj Guenroc, Guitté, Plouasne, Saint-Juvat, Saint-Maden kaj Trévron. Malkreita, la malnova ĉefurbo refariĝis komunumo ligita al la kantono de Évran. Tiuokaze, la ĝendarma regimento, la unua en la regiono, kiu okupis la kastelon de la Rivière-Bintinaye, estis ankaŭ translokita al la centro de Évran.

## Lokoj kaj monumentoj 
* Preĝejo Sainte-Agnès, kun elementoj datiĝantaj de la 11-a jarcento, estas farita per konstruŝtonoj el kalko de Quiou aŭ el la granito de Bécherel, por la muroj. La portalo datiĝanta de la 16-a jarcento estas el la granito de Languédias. La preĝejo estis registrita en 1964 kiel historia monumento.
* Kastelo de la Rivière-Bintinaye : rekonstruita de Gilles François de La Bintinay, vicgrafo de Rougé en la 18-a jarcento
* Domo de Faluns, centro por klarigi kaj malkovri la "maron de Faluns", kalka ŝtono estigita antaŭ 15 milionoj da jaroj per la akumuligo de konkoj
* Pluraj mastrodomoj de la 17-a jarcento

## Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
* Gilles François de la Bintinaye - juĝoregistristo de la Ĝenerala Asembleo de Bretonio - 1750

## Referencoj 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo en retejo de la komunumaro  ()
* Tréfumel sur la retpaĝo de la Nacia Geografia Instituto ()
* Tréfumel sur la retpaĝo de INSEE  ()

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor