open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
130127 Zoltanfarkas

'*130127 *Zoltanfarkas'''* estas  asteroido de la ĉefa asteroida zono  malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Zoltan Farkas*, mekanika inĝeniero por la instrumento *OTES* (Spektrometro por Termika Elsendo) de la Asteroida Misio de Specimena Alvenigo *OSIRIS-REx*. Li planis kaj fabrikis komponentojn por plibonigi , la Varmoradia Bildiga Sistemo *THEMIS* kaj altegajn premajn instrumentarojn por la submarŝipo *Alvin''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Tiklantinoj

La **tiklantinoj** (), ankaŭ konataj kiel la **sorodats wa Maore** (« soldatoj de Majoto » maoree), estas virinoj de Majoto kiuj luktis, en la 1960-aj jaroj kaj la 1970-aj jaroj, por malgrandigi la influon de la aliaj insuloj de la Komora insularo en Majoto kaj ligi ĉi-lastan al la Franca Respubliko.

## Agado 
La tiklantinoj agadis konkrete tie, kie la partio Popola Majota Movado (france *Mouvement populaire mahorais*) ne povis agi. Sub la direkto de Zéna M'Déré, pluraj centoj da virinoj estis organizitaj en grupoj kaj izoligis la komorajn politikistojn kiuj vizitis Majoton, por tikli ilin kaj tiel devigi ilin aŭ samopinii kun siaj politikaj vidpunktoj, aŭ foriri de la insulo.

La tiklantinoj ne nur tikladis. En Dzaoudzi, ili ĵetis ŝtonojn dum la tuta nokto sur la ladaj tegmentoj de la loĝejoj, neebligante trankvilecon en la vivoj de la loĝantoj kiuj subtenis la sendependecon de Majoto kiel parton de la Komoroj.

## Historio 
La 4-an de februaro 1967, Said Mohamed Cheikh devigis la kvar majotajn reprezentantojn demisii post la invadon de la oficejo de ORTF en Majoto fare de ĉirkaŭ sesdek tiklantinoj. Tiuj-ĉi protestis kontraŭ malrespektema diskurso de Cheikh pri ili kaj pli ĝenerale pri la majotanoj. 13 virinoj estis kondamnitaj, el kiuj certaj estis enprizonigitaj.

La 13-an de oktobro 1969, la komora gvardio, kreita en 1968, mortigis Zakia Madi, unu el la tiklantinoj.

## Notindaj membroj 
* Zéna M’Déré
* Zakia Madi
* Zaïna Méresse
* Boueni M'titi
* Coco Djoumoi
* Halima Laza Mze
* Echat sidi
* Mouchoula
* Mariame Mouhidini
* Echati Maoulida

## Notoj kaj referencoj 
* Tiu artikolo estas traduko de la franclingva artikolo « Chatouilleuses »

Kategorio:Politiko en Majoto
Kategorio:Politiko de Francio
Kategorio:Majoto
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Komoroj
Kategorio:Historio de Afriko
Kategorio:Feminismo en Afriko
Kategorio:Politikaj movadoj en Afriko
Kategorio:Movadoj de nacia liberigo
Roosje Vos

**Roosje Vos** (naskiĝis la  en Amsterdamo, mortis la  en Groningo) estis nederlanda socialisto kaj sindikatestro.

## Persona vivo 
Roosje Vos estis la kvina filo de juda familio de ŝuisto Jacob Marcus Vos kaj Schoontje Jacob Fransman. Ŝi estis la fratino de Sara Vos, fama verkisto de libroj pri juda dommastrumado. La patro mortis kiam Roosje estis sesjaraĝa. Ekde sia 14-a vivjaro ŝi loĝis en juda knabina orfejo, kie ŝi estis edukata kiel kudristo.

## Kudristina sindikato *Allen Eén* 
Kiel hejmkudristo Roosje Vos laboris dum 12 horoj tage kaj gajnis 3 guldenojn semajne. Vos ekopiniis ke ŝi kaj ŝiaj kunfakanoj ne havis facilajn vivojn kaj ŝi volis komenci kunlaboradon de kudristinoj. La unua de ŝi fondita grupo ne sukcesis.

Dum kunveno por kudristinoj en 1897 de la Libera Virinmovado, Wilhelmina Drucker proponis fondi sindikaton por virinoj kaj konsilantaron. Vos estis unu el la tri virinoj kiu kandidatigis sin por la agado. La fondkunsido de kudristina sindikato *Allen Eén* ("Ĉiuj estas Unu") okazis je la 30-a de marto 1897 kaj Vos prezidantiĝis. Kiel sindikatprezidanto ŝi volis montri ke virinoj povas esti memstarantaj.

La 10-an de oktobro aperis la unua eldono de la sindikatgazeto: *De Naaistersbode*. Vos verkis artikolojn en la gazeto sub la pseŭdonimo Ervé. Krome ŝi verkis la teatraĵon *De naaister van het verleden, het heden en de toekomst* ("La kudristino de la pasinto, la nuno kaj la estonto"). Vos estis multfoje maldungita pro sia sindikata agado.

## Politika agado 
Ekde 1900 Vos politike aktiviĝis. Je la partikongreso de la Socialdemokrata Laborista Partio (SDAP) de 1901 ŝi pledis por okhora labortago (anstataŭ dekhora) kaj la virina balotrajto.

En 1903 Vos edziniĝis kun instruisto Melle Gerbens Stel kaj ili transloĝiĝis al Westeremden en Groningo. Tie ŝi agadis por SDAP, kiu tie havis ĉefe kamparanajn anojn. En 1909 Vos transpartiiĝis kun radikalaj socialistoj al la poste nomita Komunista Partio de Nederlando (CPN). De 1919 ĝis 1927 ŝi estis ano de la provinca parlamento de Groningo kiel CPN-ano.

## Literaturo 
* Albert F. Mellink,  en: *Biografisch Woordenboek van het Socialisme en de Arbeidersbeweging in Nederland* 1 (1986).

Kategorio:Virinrajtaj aktivuloj
Kunwar Narayan

**Kunwar NARAYAN** [kunvar naaraajan; en la hindia: कुँवर नारायण], ( en Fajzabad, Brita Hindio - la , en Nov-Delhio, Barato) estis poeto, novelisto, eseisto, kaj tradukisto de Barato, kiu verkis ĉefe en la hindia. Li estis ano de la movado de literatura modernismo kiu nomiĝas "Nova Poezio". Liaj verkoj estis inkluzivitaj en la influa antologio *Tiisraa Saptak* (1959) redaktita de Ajneya. En la 1950-aj jaroj li vojaĝis tra Eŭropo, Rusio kaj Ĉinio, kaj renkontis plurajn verkistojn, ekzemple, Nazim Hikmet Ran, Antoni Słonimski kaj Pablo Neruda kiuj influis lian verkadon.

Krom pluraj poemaroj, Narayan verkis ankaŭ du poeziajn epopeojn, novelaron, esearojn priliteraturajn, kaj pri la kinarto, kaj plurajn tradukaĵojn. Li tradukis en la hindian verkojn de multaj mondaj verkistoj: Borges, Herbert, Hughes, Kavafis, Mallarmé, Różewicz, Świrszczyńska, Valery, kaj Walcott. Liaj verkoj mem estis tradukitaj en plurajn lingvojn -- la anglan, japanan, italan, nederlandan, kaj polan.

En 2005 al li estis atribuita la premio Gjanpith. Li estis priskribita kiel "unu el la plej kleraj poetoj en la hindia, poeto ĉefe meditema, pensanta pri la nuno tra la prismo de la mito kaj la historio, kaj verkisto kies verkaro montras 20-jarcentan sentemon kun kaj ĝia angoro kaj ĝia kreipovo".

## Referencoj 
Kategorio:Barataj verkistoj
Kategorio:Gjanpith-laŭreatoj
130161 Iankubik

'*130161 *Iankubik'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 5:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Ian Kubik*, Mekanikan Inĝenieron por la instrumento *OTES* (Spektrometro por Termika Elsendo de la Misio de Alvenigo de Asteroida Specimeno *OSIRIS-REx''). Tio estis lia unua grava inĝenierarta rolo depost lia diplomiĝo ĉe la Arizona Ŝtata Universitato.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
S.L. Bhyrappa

**Santeshivara Lingannaiah BHYRAPPA** (ಸಂತೇಶಿವರ ಲಿಂಗಣ್ಣಯ್ಯ ಭೈರಪ್ಪ, 26-a de julio 1931) estas romanisto, filozofo kaj scenaristo de Barato kiu verkas en kanara. Lia verkato estas populara en la ŝtato Karnataka kaj li estas amplekse konsiderata kiel unu el la popularaj romanistoj de moderna Barato. Liaj romanoj estas unikaj laŭ temoj, strukturo kaj roluloj. Li estis inter la plej vendantaj verkistoj en Kanara lingvo kaj liaj libroj estis tradukitaj en hinda kaj marata en kiuj ili estis same bone venditaj.

La verkoj de Bhyrappa ne kongruas kun specifa ĝenro de nuntempa Kanara literaturo kiel "Navodaĝa", "Navja", "Bandaĝa", aŭ "Dalita", parte pro la gamo de temoj pri kiuj li verkas. Liaj gravaj verkoj estis en la centro de kelkaj ardaj publikaj debatoj kaj polemikoj. Li ricevis la 20an premion Saraswati Samman en 2010. En Marto 2015, Bhyrappa ricevis la premion de la Sahitĝa Akademi. La Registaro de Barato atribuis al li la civilan honoron Padma Shri en 2016.

## Verkoj
### Romanoj 
* Gatha Janma Matteradu Kathegalu (1955)
* Bheemakaaya (1958)
* Belaku Mooditu (1959)
* Dharmashree (1961)
* Doora saridaru (1962)
* Matadana (1965)
* Vamshavriksha (1965)
* Jalapaata (1967)
* Naayi Neralu (1968)
* Tabbaliyu Neenade Magane (1968)
* Gruhabhanga (1970)
* Nirakarana (1971)
* Grahana (1972)
* Daatu (1973)
* Anveshana (1976)
* Parva (1979)
* Nele (1983)
* Sakshi (1986)
* Anchu (1990)
* Tantu (1993)
* Saartha (1998)
* Mandra (2001)
* Aavarana (2007)
* Kavalu (2010)
* Yaana (2014)
* Uttarakaanda (2017)

### Membiografio 
* *Bhitti*

### Kritikaro 
* *Satya mattu Soundarya* (1966) (Doktoriga disertacio)
* *Saahitya mattu Prateeka* (1967)
* *Kathe mattu Kathavastu* (1969)
* *Naaneke Bareyuttene?* (1980)
* *Sandarbha : Samvada* (2011)

## Referencoj
## Literaturo 
* *Bhitti* (Canvas) de S.L. Bhyrappa, membiografio
* *Naaneke Bareyuttene* de S.L. Bhyrappa, esearo pri verkado
* *S. L. Bhyrappa Badaku-Baraha* de Nagaraj Neeragunda pri la vivo kaj verkaro de S.L. Bhyrappa

## Eksteraj ligiloj
* Intervjuo kun S L Bhyrappa – *Times of India
*

Kategorio:Barataj verkistoj
Obo

**Obo** (, ĥante *As*) estas azia rivero en Rusio kaj unu el plej longaj en la mondo.

## Riverfluo 
Obo formiĝas en la Sud-Siberia Montaro per kuniĝo de du riveroj Bija kaj Katun venantaj el la Altaja montaro kaj kuniĝantaj proksime al urbo Bijsk; la estiĝanta rivero kiel *Obo* plufluas sube en la urbon Barnaul. Poste la rivero trafluas tre grandan baraĵlagon kaj atingas post la talbaraĵo al Novosibirsk.

Pli poste fluas Obo komence al nord-okcidenta direkto al Okcident-Siberia Malaltebenaĵo, oriente de la Uralo. Dumvoje ĝi trafas la urbojn Niĵnevartovsko, Surguto kaj Ĥanti-Mansijsko.

Post la lasta menciita urbo kaj ĉirkaŭ 300 km pli poste nordokcidente, la rivero dividiĝas je *Granda* kaj *Malgranda Obo* (446 resp. 456 km longaj), kiuj fluante al nordo – oriente de Uralo – reunuiĝas antaŭ la nordsiberia Saleĥard.

Ekde tiu urbo, kie Obo kurbiĝas orienten kaj fluas paralele al norda polusa rondo, al la riverbuŝo 800 km pli poste ĉe Kara-maro.

## Riverlongo 
*  = Obo sen "Katun"
*  = Ob kun "Katun" = Ob-Katun
*  = Irtiŝ-Ob

.

## Akvokolekta areo 
* 

## Alfluantoj 
* Irtiŝo
* Ĉulim
* Ket

## Urboj 
* Bijsko
* Barnaulo
* Novosibirsko, plej granda tie troviĝas akvoenergia centralo
* Megiono
* Niĵnevartovsko
* Surguto
* Ĥanti-Mansijsko
* Saleĥardo



Kategorio:Riveroj en Rusio
Kategorio:Riveroj en Tjumena provinco
Kategorio:Riveroj en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto
Kategorio:Riveroj en Ĥanta-Mansio
Grup Yorum

**Grup Yorum** (*Yorum* signifas "interpretado" aŭ "komento" en turka lingvo) estas turka muzikgrupo el Istanbulo kiu ludas anatolian rokmuzikon, konata pro sia politikaj, revoluciaj kaj satíraj kantoj. Ĝin fondis studentoj, kun la celo reagi al la milita puĉo de 1980. Krom la turka, Yorum ankaŭ kantas en la kurda, araba aŭ adigea, tiel kampanjante por la rajto uzi ĉi tiujn lingvojn. Malgraŭ arestoj de iuj membroj, Yorum restas populara kaj iliaj albumoj daŭre vendiĝas bone en Turkio kaj internacie.

## Historio 
Grup Yorum estis fondita en 1985. Membroj de Grup Yorum komencis fastostrikon la 17an de majo 2019 kun serio de postuloj kiel ĉesigi la koncertajn malpermesojn, liberigon de grupanoj kaj ĉesigo de la procesoj kontraŭ ili.

La 3-an de aprilo 2020, Helin Bolek *(Helin Bölek),* membro de la grupo, mortis post 288 tagojn da fastostriko en la aĝo de 28 jaroj, post la malpermeso de koncertoj kaj policajn atakojn kontraŭ la kultura centro, kiu gastigis la grupon. Mortis, monaton poste, de kontrabasisto Ibrahim Gökçek, post 323 tagoj da fastostriko.

La grupo eldonas la revuon *Tavir* pri arto, kulturo, literaturo kaj muziko, kaj pluraj membroj de la grupo administras la kulturan centron İdil Kültür Merkezi en la distrikto Okmeydanı de Istanbulo

## Kreo 
Grup Yorum estis influita de la latin-amerika *Nueva canción* (Nova Kantista Movado), la greka komponisto Mikis Theodorakis kaj turkaj kantistoj kiel Ruhi Su, Mahzuni Şerif, Inti Illimani, Víctor Jara, Quilapayún.

### Muziko 
Grup Yorum uzas popolajn (baglamo, *ney*, *kaval*, *balaban*), klasikajn (violonon, violonĉelon) kaj elektronikajn (gitaron) instrumentojn. La grupo difinas sian stilon kiel nuntempan popolmuzikon.

### Tekstoj 
La tekstoj de la grupo malsamas laŭ politika kaj socia orientiĝo. Muzikistoj de Grup Yorum aliĝas al la maldekstraj komunismaj vidpunktoj.

### Koncertoj 
Grup Yorum koncertis en Germanio, Aŭstrio, Aŭstralio, Francio, Italio, Belgio, Britio, Grekio, Sirio, Rusio.

En Turkio, la koncertoj de Grup Yorum havas grandan spektantaron.  

## Diskografio 
### Albumoj 
* 1987 - *Siyrilip Gelen*
* 1988 - *Haziranda Ölmek Zor / Berivan*
* 1989 - *Türkülerle*
* 1989 - *Cemo / Gün Gelir*
* 1990 - *Gel ki Şafaklar Tutuşsun*
* 1991 - *Yürek Çağrısı*
* 1992 - *Cesaret*
* 1993 - *Hiç Durmadan*
* 1995 - *İleri*
* 1996 - *Geliyoruz*
* 1997 - *Marşlarımız*
* 1998 - *Boran Fırtınası*
* 1999 - *Kucaklaşma*
* 2000 - *Onbeşinci Yıl Seçmeler*
* 2001 - *Eylül*
* 2001 - *Feda*
* 2003 - *Biz Varz*
* 2003 - *Yürüyüş*
* 2006 - *Yıldızlar Kuşandık*
* 2008 - *Başeğmeden*
* 2013 - *Halkın Elleri*
* 2015 - *Ruhi Su*
* 2017 - *İlle Kavga*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Facebook-profilo de Grup Yorum
* 
*  Grup Yorum-Istanbul Inonu Stadyum Konseri 25.Yil (Grup Yorum-Istanbul Inonu Stadium Concert 25-a Datreveno)
*  Grup Yorum bakirköy konseri (Grup Yorum Bakirköy koncerto)

Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1985
Kategorio:Turkio
Kategorio:Kurda lingvo
Kategorio:Multlingvaj kantistoj
Kategorio:Rokmuziko laŭ landoj
Liesle (stacidomo)

**Liesle** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Liesle, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Franois - Arc-et-Senans (871000).

## Vidu ankaŭ 
* Liesle

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Doubs
Kategorio:Liesle
Liesle

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Doubs*, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Besançon* (france *arrondissement de Besançon*), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono **. 

Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas *Lieslois''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Doubs
* Liesle (stacidomo)


Kategorio:Komunumoj de Doubs
István Balázs (instruisto)

**István Balázs** [iŝtvAn balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balázs István** estis hungara instruisto.

István Balázs naskiĝis la  en Alsójára (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Iara (Cluj) en Rumanio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Balázs akiris diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1896. Jam dum la studentaj jaroj li faris ordon en fungokolektaĵo de muzeo en Kolozsvár. Post la diplomo li instruis laŭvice en gimnazioj de Kecskemét (1896–1902), Nagykikinda, Szeged, fine Budapeŝto (1902–1932). Plej multe li okupiĝis pri fungoj, estis li pioniro de la hungara polenoesploro. Antaŭ la 1-a mondmilito li kreis reforman planon pri la mezgrada instruado.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A pollenről, különös tekintettel a honi agiosperm fajokra* (disertaĵo, 1896)
* *A kecskeméti ref. főgimnázium gyűjteményeinek leírása* (1902)
* *A bakteriumok, a dezinficiáló módszerek és a szérumtherapia* (1908)
* *A magyar középiskolai oktatás reformja, különös tekintettel a természettudományi és nemzeti tárgyakra* (1913)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Carl Wilhelm Holdermann

**Carl Wilhelm HOLDERMANN** (naskiĝinta en 1783 en la proksimeco de Kassel, mortinta en 1852 eble en Vajmaro) estis germana dekoraciisto kaj aktoro en Bamberg kaj Vajmaro. [eta|Litografio *Die Wolfsschlucht* el la opero de [Carl Maria von Weber, *Der Freischütz*; de Holdermann 1822 laŭ desegnaĵo de Lieber kaj instalaĵoj de Schwerdgeburth]]

## Kariero 
Estante filo de heslanda oficiro li ankaŭ unue soldatis. Lia inkliniĝo je desegnado kaj teatro tamen venkis tiel ke li trejniĝis en 1808 ĉe la hesia kortega aktoro offenbach-a (kaj posta kortega pentristo brunsvika) Friedrich Christian Beuther. En 1810 Holdermann unue prezentis sian arton teatropentristan en Bamberg. Li kreis por la scenejo la bildon de lupo-kanjono por la weber-a opero *Der Freischütz*, kies premiero estis en 1821 en Berlino. La holdermannaĵo uzitis en 1822 en Vajmaro laŭ ideoj de Carl Wihelm Lieber kun kelkaj plusaj kontribuoj de Carl August Schwerdgeburth. Holdermann ekde 1824 agadis en Vajmaro kie lin helpis asistante Alfred Heideloff. Ankaŭ tie ĉi li faris ĉefe aĵojn porteatrajn kaj estis paralele reĝisoro. Inter liaj verkoj menciindas kontribuado je *Die Braut von Messina* de Friedrich Schiller. Por Johann Wolfgang von Goethe li produktis akvafortojn laŭ ties skizoj kaj desegnoj, kiujn prilaboris poste i.a. Johann Heinrich Meyer: ilia origina tasko estintus ilustri poeman antologion. Ĝian faron partoprenis krome Carl Wilhelm Lieber. La kolekto kun klarigaj versaĵoj goetaj eldonitis fare de la kortega pentristo Carl August Schwerdgeburth kaj ĝuste en ĝi enhavatas ankaŭ litografio de la fama lupokanjona verko de Schwerdtgeburth/Lieber laŭ la versio holdermanna.

Por vajmara klasikismo li krome gravis per siaj desegnaĵoj kaj artistaj razaĵoj, i.e. de Kastelo Tiefurt aŭ de Kastelo Ettersburg

## Literaturo 
* Carl Gräbner: *Die Grossherzogliche Haupt- und Residenz-Stadt Weimar, nach ihrer Geschichte…*. Erfurt 1830, p. 157-158(Digitalisat)
* Georg Kaspar Nagler: *Neues allgemeines Künstler-Lexicon*. München 1838, Bd. 6, p. 255-256 (Digitalisat)
* Michael Jaeger: *Fausts Kolonie. Goethes kritische Phänomenologie der Moderne*. Königshausen & Neumann, Würzburg 2004, ISBN 3-8260-2716-7, p. 165, noto 16 (Google books)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Germanaj aktoroj
Kategorio:Scenejdekoraciistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj reĝisoroj
Kategorio:Germanaj soldatoj
Kategorio:Germanaj pentristoj
Dubnice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Česká Lípa. Pri parto de municipo Lichnov temas artikolo Dubnice (Lichnov).*

**Dubnice** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa inter urboj Stráž pod Ralskem kaj Jablonné v Podještědí. Ĝi etendiĝas ĉirkaŭ rojo Dubnický potok en longeco 4&nbsp;km. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

Dubnice estis en la jaroj 1938-1945 konsisto de nazia Germanio. Post la Dua Mondmilito la devena loĝantaro estis ellandigita.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Baroka preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria, kiu estis konstruita en la jaroj 1699-1702 .
* Paroĥo, libere situanta konstruaĵo el la 18-a jarcento.

## Naturmemorindaĵoj 
En distanco ĉirkaŭ 2,5&nbsp;km per aerlinio direkte al oriento de la municipo troviĝas naturmemorindaĵo Stříbrník.

## Pluaj fotoj 

Dubnice - obecní úřad a škola čp. 240 (1).jpg|Dubnice, municipa ofico kaj lernejo
Dubnice - čp. 116.jpg|Dubnice, domo n-ro 116
Dubnice - čp. 137 (1).jpg|Dubnice, domo n-ro 137

Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Velenice (distrikto Česká Lípa)

**Velenice** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa situanta inter municipoj Zákupy, Cvikov kaj Brniště. Vivas ĉi tie  (). La municipo situas en valo de rojo Svitávka aůpud loka komunikilo Zákupy–Svitava. Laŭlonge laŭ tiu ĉi ŝoseo situas kelke da montoj – Velenický, Brnišťský kaj Kamenický vrch.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1399.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj en la municipo kaj ĉirkaŭaĵo 
Inter la plej sign ifaj memorindaĵoj en la municipo apartenas precipe baroka paroĥa preĝejo de La plej sankta Triuunuuo el la jaro 1735, ĉe kiu situadis paroĥo. La preĝejo estas en malbona teknika stato, trafaliĝas la plafonokaj en la pasintecio ĝi estis ŝtelita.
* Ĉe ŝoseo el Velenice ĝis Brniště proksimume 300 metroj malantaŭ la municipo estas en grejsan rokon hakita kaverno Dia tombo, kiun en la jaroj 1710–1711 hakis loka mastrumanto Schille. Interne de la kaverno – roka kapelo, troviĝas reliefoj de la torturo de Kristo, ekstere la ŝtonaj plastikaĵoj estas pli novaj.
* Malantaŭ la vilaĝo estas videblaj kaj malfacile alireblaj restaĵoj de ruino de mezepoka buurgejo (Velenica burgejo), de dinastia sidejo de Pancířové ze Smojna. Ĝi pereis vetrŝajne ĉirkaŭ la jaro 1440 dum repuŝa militiro de Luzacia soldataro.
* Sur la norda flanko estas etaj restaĵoj de plua burgeto Výrov el la 13-a - 14-a jarcentoj.
* En rokoj super la ŝoseo el Velenice ĝis Svitava estas Velenicaj benketoj kun ŝtona ŝtuparejo.

## Kavernoj Pusté kostely 
Proksime de la municipo ĉe rivereto Svitávka troviĝas sistemo de artefaritaj kavernoj, profundigitaj en la grejsajn rokojn. Estis ĉi tie filmitaj eĉ filmoj, ekz. fabelo *S&nbsp;čerty nejsou žerty*. Estas ĉi tie ankaŭ motorciklista kaverno *Inferaj minejoj*, kiu estas ekde la jaro 2003 reguligita kiel restoracio, kien povas enveturi motorcikloj, ĉe la ŝoseo inter municipo Svitava kaj Velenice. Ĝia devena nomo estas *Nautilus* kaj ĝi estas konsisto de komplekso Pusté kostely sur katastro de proksima municipo Svitava u&nbsp;Cvikova.

## Pluaj fotoj 

Velenice zahrady 2.JPG|Tipa arkitekturo en la municipo
Restaurace Hubert.jpg|Restoracio Hubert
Velenice - pohled na vesnici a Brnišťský vrch od hradu.jpg|Vido al Velenice kaj monto Brnišťský vrch de la burgo
Velenice náves1.JPG|Vilaĝplaco en Velenice
Velenice č 91.JPG|Velenice n-ro 91
Velenice 004.JPG|Velenicaj benketoj


Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
(130190) 2000 AG90

**(130190) 2000 AG90** estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas do ano de la tiel nomata «Greka Tendaro».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Internacia Flughaveno Ramon (Eilat, Israelo)

dekstra|eta|250x250ra| La fina stacio
dekstra|eta|474x474ra| Havena diagramo
**Ramon Internacia Flughaveno - Eilat** estas la dua internacia flughaveno en Israelo kaj nomata honore al la astronaŭto Ilan Ramon, kaj lia filo Assaf.

Tiu ĉi flughaveno situas en la suda Arava, iom norde la la urbo Eilat ĉe la plej suda punkto de la lando. La haveno estas la dua plej granda en Israelo (post Ben-Gurion-Flughaveno) kaj funkcias kiel la ĉefa flughaveno en Israelo por krizaj surteriĝoj. La haveno anstataŭigis la malnovan flughavenon de Ejlato same kiel la flughavenon Ovda, kiu servis kiel internacia flughaveno de la proksima regiono. La flughaveno malfermiĝis la 21-an de januaro 2019.

Kategorio:Landlimo de Israelo kaj Jordanio
Kategorio:Flughavenoj en Israelo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
János Bolla

**János Bolla** [jAnoŝ bola], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bolla János** estis hungara instruisto, botanikisto. Lia nobela antaŭnomo estis *csáfordjobaházi* [ĉAfordjobahAzi], lia botanika nomo estis **Bolla**.

János Bolla naskiĝis la  en Topolya (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Bačka Topola en Serbio), li mortis la  en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bratislavo en Slovakio).

## Biografio 
János Bolla instruis post la pedagogia diplomo en bazlernejo de Szentgyörgy. De 1847 ĝis 1880 li estis inspektoro de bazlernejoj en Pozono (konata ankaŭ Pressburg). Post la emeritiĝo li ricevis ŝtatan premion. Li okupiĝis ĉefe pri botaniko (muskoj kaj fungoj), krome li kompilis liston de skaraboj ĉirkaŭ Pozono. Li estis unu el la kunfondintoj de la Medicina kaj Naturscienca Asocio de Pozono, kie de 1865 li estis ties prezidanto en la botanika sekcio. Li malkovris novan urtikospecon. Lia edzino naskis filon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Beiträge zur Flora Pressburgs* (1856)
* *Néhány uj gombafaj Pozsony környékén* (1875)

## Memorigiloj 
* *U. radicans Bolla* urtikospeco portas lian nomon

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Voujeaucourt (stacidomo)

**Voujeaucourt** estas franca stacidomo sur linioj  -  kaj Voujeaucourt - Saint-Hippolyte, situanta en  Voujeaucourt, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Dole-Ville - Belfort (852000).

## Vidu ankaŭ 
* Voujeaucourt

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Doubs
Kategorio:Voujeaucourt
Svor

**Svor** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa apud suda flanko de Luzacia montaro. Tra la municipo fluas rojo Boberský potok kaj kondukas tra ĝi ŝoseo I/9 kuniganta Ŝluknovan terlangon kun la ĉeĥa enlando. La municipo havas tre bonan aŭtobusan kaj trajnan komunikon. Municipo Svor konsistas el du partoj - Svor kaj Rousínov. Plu al la municipo apartenas solejo Nová Huť. Svor situas en montoriĉa tereno. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* La devena fostodoma kapelo konstruita en la jaro 1745 estis pli poste en la jaro 1788 alikonstruita al malfrue baroka preĝejeto aŭ kapelo de La plej santa Triuunuuo kun tureto kaj mansarda tegmento, tipa por tiuj ĉi konstruaĵoj.

## Rilataj artikoloj 
* Protektita pejzaĝa regiono Luzacia montaro

## Pluaj fotoj 

Svor 2020 (2).jpg|Svor
Svor - kaple Nejsvětější Trojice (1).jpg|Svor
Svor 2020 (6).jpg|Svor
Svor 2020 (1).jpg|Stacidomo en Svor


Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Abbot Augustus Low

**Abbot Augustus Low** (Gus Low) (1843 – 1912) estis entreprenisto kaj inventisto el Broklino, kiu vivis en Kantono St. Lawrence (Nov-Jorkio). Low estis proprietulo de la *Horseshoe Forestry Company*. Li estas konsiderata kiel la inventisto de la paperpecigilo.

Low estis inventisto kaj posedis diversajn patentojn, kiel rimedon por konservi aceran sukeron, motoron, ellas-sistemon, ekbruligilon kaj botelon. Low registris patentpeton en 1909 por "paperujo" 
kiu verŝajne estis la unua paperpecigilo. Ĝi ricevis la usonan patentan numeron 929.960 la 31-an de aŭgusto 1909, sed neniam estis fabrikita. Kiam Low mortis, la sola inventisto kun pli da patentoj registritaj ol li estis Thomas Edison.

Kategorio:Inventistoj
Rousínov (Svor)

**Rousínov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svor. Estas ĉi tie registritaj 42 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Rousínov situas en katastra teritorio **Svor** kun areo 18,05&nbsp;km².

## Geografio 
Rousínov troviĝas en la koro de Luzacia montaro sur teritorio de Protektita pejzaĝa regiono Luzacia montaro, 2 kilometroj norde de Svor kaj 3 kilometroj nordokcidente de Cvikov, premita inter montoj Pařez kaj Rousínovský vrch. Norde de la municipo troviĝas ruino de burgo Milštejn kaj estis ĉi tie ankaŭ burgeto Rousínovský hrádek. Tra la vilaĝo flůuas rojo Boberský potok.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1612.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Morgenthau1.jpg|Rousínov
Rousínov 01.JPG|Rousínov
Rousínov mlýn 2.JPG|Konstruaĵo de akva muelejo en Rousínov estas parte sen tegmento
Rousínov - chalupa čp. 40 (2).jpg|Domo n-ro 40

Kategorio:Svor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
130229 Igorlazbin

'*130229 *Igorlazbin'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Igor Lazbin*, Gvidanton pri Regado por la instrumento *OTES* (Spektrometro por Termika Elsendo de la Misio de Alvenigo de Asteroida Specimeno *OSIRIS-REx''). Li estis Gvidanto pri Navigado kaj Regado por pluraj projektoj de kosmoveturiloj por la NASA kaj la Usona Aerarmeo, kaj disvolvis solvojn por diversaj aplikoj al kosmoveturiloj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Ravi Chopra

**Ravi ĈOPRA** (27a de Septembro 1946 – 12a de Novembro 2014) estis barata kina produktoro kaj reĝisoro. Li estas filo de produktoro kaj reĝisoro Baldev Raj Chopra kaj nevo de produktoro kaj reĝisoro Yash Chopra. Aditya Chopra kaj Uday Chopra estas liaj kuzoj. Li estis konata pro la reĝisorado de la televidserioj pri la eposoj Mahabarato, Viŝnu Purana kaj Aap Beeti.

Li ekkarieris kiel helpanto de siaj patro kaj onklo. Li debutis per "Zameer" (1975), produktorita sub la familia entrepreno, B. R. Films. En 1980, li reĝisoris la filmon pri katastrofo "La bruliganta trajno", kiu post jaroj estis konsiderita kulta klasikaĵo.

## Filmoj 
* 1975 Zameer
* 1978 Tumhari Kasam
* 1980 The Burning Train
* 1983 Mazdoor
* 1984 Aaj Ki Awaaz
* 1986 Dahleez
* 1991 Pratigyabadh
* 1992 Kal Ki Awaz
* 2003 Baghban
* 2006 Baabul

## Televidserioj 
* 1988–1990 Mahabharat
* 2000–2002 Vishnu Puran
* 2001–2002 Ramayan

## Notoj 
Kategorio:Barataj reĝisoroj
Antal Gulyás

**Antal Gulyás** [gujAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gulyás Antal** estis hungara altlerneja instruisto.

Antal Gulyás naskiĝis la  en Vészalja (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, konata ankaŭ *Vaszolya,* nuntempa Văsoaia en Rumanio), li mortis la  en Debrecen (Hungario).
 
## Biografio 
Antal Gulyás maturiĝis en gimnazio en Hódmezővásárhely en 1903, poste li doktoriĝis en Scienca Universitato Ferenc József en 1908. Lia plej grava instruisto estis Aladár Richter. Post la doktoriĝo li estis asistanto en la universitato kaj en 1910 li akiris agronomian diplomon en *Ekonomia Akademio (Kolozsvár)*. En 1910 li ekinstruis en simila akademio en Kassa, sed li estis soldato dum la 1-a mondmilito. Inter 1921 kaj 1949 li instruis en la Ekonomia Akademio (Debrecen) (inter 1939-1945 li estis akademiestro), poste li pensiuliĝis. Lia habilitiĝo okazis en 1938 en Universitato István Tisza, poste li prelegis ankaŭ en la sama loko. Tamen inter 1951-1956 li laboris en agronomia instituto. Li kandidatiĝis en 1952 ĉe la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis malsanoj de la tabakoj. Li ricevis premiojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Syringa Josikaea és Syringa Emodi fiziológiai - anatómiai viszonyai kapcsolatban rendszertani helyzetükkel.* (disertaĵo, 1907)
* *Mező- és kertgazdasági növényeink állati ellenségei* (1924)
* *A mezőgazdasági növények és gyümölcsfák betegségeinek leküzdése növényvédelmi szerekkel és óvintézkedésekkel* (1934)
* *A burgonya vírusbetegségei: a vírusok jelentősége a leromlásban és az ellenük való védekezések* (1938)
* *A dohánykártevő Thrips tabaci Lindeman biológiája, kártétele és az ellene való védekezés* (1947)
* *A dohány melegágyi betegségei* (1951)
* *A dohány betegségei és kártevői* (1965)

## Memorigiloj 
* memormedalo fondita en 2011

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Preĝejo Ĉefanĝelo Gabrielo (Budakalász)

La **serba ortodoksa preĝejo de Ĉefanĝelo Gabrielo** estas historia monumento en urbo Budakalász (Hungario).
eta|maldekstre|
## Historio 
Serboj rifuĝintaj alvenis en fino de la 17-a jarcento al Budakalász. Ilia ligna kirko estis menciita en 1735. La nun videbla kirko estis konstruita en 1752 en alia loko, poste la ligna kirko estis malkonstruita. La turo estis preta nur en 1782. Dum la socialismo la apuda paroĥa domo estis forprenita, sed redonita depost la socialismo. En la korto en 2008 sakrala puto estis konstruita.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, sed antaŭ la preĝejo la paroĥa domo etendiĝas. En mezo de la fasado la turo altiĝas, sube estas la enirejo, pli supre fenestro. Supro de la turo estas bulboforma. La navo finiĝas en duonronda absido kun du apogpilieroj. La ikonostazo plene estis trakonstruita en 1905.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

## Vidu ankaŭ 
* konstruado de sakrala puto

Budakalász
Budakalász
Budakalász

Budakalász szerb belső 02.jpg|Ikonostazo
Budakalász szerb máriatrón.jpg|Trono
Budakalász szerb királyi ajtó.jpg|Pordo
Budakalász szerb apostolok.jpg|Apostoloj
Rousínov (apartigilo)

Nomon **Rousínov** havas pluraj setlejoj:
* Rousínov, urbo en distrikto Vyškov

* Rousínov (Slabce), parto de municipo Slabce en distrikto Rakovník
* Rousínov (Svor), parto de municipo Svor en distrikto Česká Lípa
* Rousínov (Kozmice), parto de municipo Kozmice en distrikto Benešov
* Rousínov (Horní Jelení), parto de municipo Horní Jelení en distrikto Pardubice
Deklaro de Vagaduguo

La **Deklaro de Vagaduguo** estas la fina deklaro subskribita de la ses politikaj kaj militistaj movadoj de Azavado, post renkontiĝo en Burkino je la fino de aŭgusto 2014. La celo de la deklaro estis finigi la bataladon en norda Malio kaj establi politikan kaj laŭleĝan statuson por Azavado. Ĝi estis subskribita la 28an de aŭgusto, 2014 en Vagaduguo, Burkino. La renkontiĝo estis la unua fojo kiam la grupoj kunvenis post la Vagaduguaj Interkonsentoj de junio 2013. La renkontiĝo okazis post la unua raŭndo de la Alĝeraj pacfaraj intertraktadoj je julio 2014 kaj antaŭ ol la intertraktadoj rekomencis en Alĝero la 1an de septembro, 2014.

## Historio 
Renkontiĝo okazis en Vagaduguo de la 25a ĝis la 28a de aŭgusto kunveniganta ses armitajn grupojn en norda Malio. La renkontiĝo intencis instigi dialogon por solvi la malsamaĵojn kaj prezenti unuecan fronton dum oficialaj intertraktadoj kun la Malia registaro en Alĝero, por trovi akcepteblan solvon al ĉiuj en la konflikto en Norda Malio.

La renkontiĝon faciligis la Centro por Humanitara Dialogo (HD), kiun estris la Alta Konsilio por Unueco de Azavado (HCUA) kaj kune porpagita de la Misio por Plurdimensia Integriĝa Stabiligo en Malio de la Unuiĝintaj Nacioj (MINUSMA).

## Partoprenantoj 
La partoprenantoj de ĉi tiu renkontiĝo estis:

* La Alta Konsilio por Unueco de Azavado (HCUA)
* La Nacia Movado por la Liberigo de Azavado (MNLA)
* La Araba Movado de Azavado (MAA), subskribinto de la Alĝera Platformo de la 14a de junio, 2014
* Koalicio por la Popolo de Azavado (CPA), kaj
* Kunordigo de Patriotaj Rezistaj Movadoj kaj Fortoj (CMFPR)

## Rezultoj 
La renkontiĝo helpis evoluigi komitaton por konfliktotraktado en norda Malio kaj establi kontrolan komitaton por la Vagadugua Deklaro.

## Subskribintoj 
La deklaro estis subskribita de:

Algabass Ag Intalla reprezentante la Kunordigon de Politika-Militista Movado de Azavado / norda Malio (MNLA, HCUA, MAA, kaj CMFPR).

Ahmed Ould Sidi Mohamed reprezentante la subskribintoj de Movada Kunordigo Politika-Militista de Azavado de la Alĝera Platformo de la 14a de junio, 2014 (CPA, CMFPR, kaj MAA), ankaŭ konata kiel "la Platformo".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Vagadugua Deklaro, la 28a de aŭgusto 2014 (france)

Kategorio:Azavado
Kategorio:Politiko de Malio
Kategorio:Historio de Malio
Kategorio:Historio de Burkino
Kategorio:Vagaduguo
Vagaduguo
Kategorio:Politiko en 2014
Kategorio:Konfliktoj en 2014
Kategorio:2014 en Afriko
Les Hôpitaux-Neufs - Jougne (stacidomo)

**Les Hôpitaux-Neufs - Jougne** estas fermita franca stacidomo sur linio  -  (landlimo), situanta en  Les Hôpitaux-Neufs, apud Jougne, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj  Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Pontarlier - Vallorbe (frontière) (876000).

## Vidu ankaŭ 
* Les Hôpitaux-Neufs
* Jougne

## Eksteraj ligiloj 
* Le CONI'FER Gare des Hôpitaux-Neufs  (//)

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Doubs
Kategorio:Les Hôpitaux-Neufs
Svojkov

**Svojkov** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa en suda cismontaro de Luzacia montaro, oriente de Sloup v Čechách, direkte al Zákupy. Super la municipo elstaras masivo de grejsaj Svojkovaj rokoj. La pejzaĝan dominaĵon norde de Svojkov kreas du montoj de Zakupa montetaro: Tisový vrch (540 m s. m.) kaj Slavíček (535 m s. m.). Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la 12-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Turismo 
Dek kvin minutoj de pieda irado direkte al monto Slavíček de restoracio en parto Starý Svojkov ĉe ŝoseo estas Preĝema valo, kie estas kapelo hakita en roko en la jaro 1836. Antaŭe estis en tiuj ĉi lokoj kapelo ligna, al kiu eliris la unua procesio el Česká Lípa jam en la jaro 1772. La rokan kapelon estis je impulso de grafino Kinská en la jaro 1903 donita aspekto de lurda kaverno eĉ kun la statuo de Virgulino Maria. La vojo al la kapelo kondukas supren tra arbaro kaj ĝi estas bone markita per montriloj.

En la arbaro estas kaŝita ankaŭ roka burgo Svojkov. La vojo al ĝi estas reguligita.

Proksime de Svojkov laŭ ŝoseo al Velenice estas sistemo de kavernoj (inkluzive de Inferaj minejoj reguligitaj por motorciklistoj). La ĉirkaŭajn Svojkovajn rokojn uzas montogrimpistoj por grimpado, estas da ili 32 kaj ili havas malfacilecon de la 1-a ĝis la 10-a grado.

## Pluaj fotoj 

Svojkov, kaple svatého Václava 01.jpg|Kapelo de sankta Venceslao
Kaple v Modlivém Dole.jpg|Kapelo en Preĝema valo
Svojkovské skály.jpg|Rokoj Svojkovaj rokoj
Pohled na Svojkov 2018 01.jpg|Vido al Svojkov
Skalni Stena Mezi Bukovym Dolem A Svojkovem Zapadni Cast.jpg|Rokmuro inter Bukový důl kaj Svojkov


Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Pornhub

eta|Logo
[eta|dekstra|[Lisa Ann estas plej serĉata pornoaktorino en tiu ĉi retejo por la jaro 2016]]
**Pornhub** estas retejo de pornografiaj retpaĝoj fonditaj en la jaro 2007 en la kanada Montrealo, ebliganta senpagan kaj ankaŭ pagatan rigardadon de erotikaj kaj pornografiaj videoj. Ekde la jaro 2010 ĝi apartenas al kompanio MindGeek, kiu proprumas ankaŭ pluajn simile celitajn retpaĝojn. En majo de 2017, kiam oni rememoris dek jarojn de ĝia estiĝo, ĝi enhavis pli ol 10 milionoj da videoj kaj ĉiutage vizitis ĝin pli ol 75 milionoj da homoj. Temas pri la plej granda pornografia paĝo en la mondo.

## Referencoj 
Kategorio:Erotikaj kaj pornografiaj retejoj
Kategorio:Retejoj aperintaj en 2007
Identeco kaj Demokratio

**Identeco kaj Demokratio** (ID) estas politika grupo de la Eŭropa Parlamento situanta dekstre aŭ eĉ ekstremdekstre de la eŭropa politika spektro. Ĝi estis fondita en junio 2019, post la grupo Eŭropo de Nacioj kaj Liberecoj (ENL). 

Kategorio:Frakcioj en la Eŭropa Parlamento
Shyam Benegal

**Shyam BENEGAL** (14-a de decembro 1934) estas barata kina reĝisoro kaj scenaristo. Per siaj unuaj kvar filmoj nome *Ankur* (1973), *Nishant* (1975), *Manthan* (1976) kaj *Bhumika* (1977) li estis parto de nova ĝenro, kiu estis nomita "meza kinarto" en Barato. Li esprimis sian malŝaton pri la termino, preferante, ke liaj verkoj estu nomitaj Nova aŭ Alternativa kinarto. Benegal ricevis la premiojn Padma Shri en 1976 kaj Padma Bhushan en 1991. La 8an de Aŭgusto 2007, Benegal ricevis la plej altan premion de la Barata kinematografio pro Vivodaŭra Atingo, nome Dadasaheb Phalke por la jaro 2005. Li ricevis la Nacian Kinpremion por la Plej Bonkvalita Filmo en Hindia sepfoje. Li ricevis la Premion V. Shantaram pro Vivodaŭra Atingo en 2018 en la Mumbaja Internacia Kinfestivalo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Benegal on Ray: Satyajit Ray, a Film, de Shyam Benegal, Alaknanda Datta, Samik Banerjee. Seagull Books, 1988. ISBN 81-7046-021-2.
* Shyam Benegal's the Churning (Manthan): Screenplay, de Vijay Tendulkar, Shyam Benegal, Samik Banerjee. Seagull Books, 1984. ISBN 0-86132-070-0.

Kategorio:Barataj reĝisoroj
Renovigi Eŭropon

**Renovigi Eŭropon** (en la angla **Renew Europe**) estas politika grupo de la Eŭropa Parlamento estiĝinta en junio 2019, por la naŭa mandato de la Eŭropa Parlamento. Ĝi subtenas liberalan, por-eŭropan politikon. La grupo estas la posteulo de la grupo de la Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo (ALDE) kiu ekzistis dum la sesa, sepa kaj oka mandatoj de 2004 ĝis 2019.

Kategorio:Frakcioj en la Eŭropa Parlamento
Vaajakoski

**Vaajakoski** [va:jakoski] estas areo en orienta Jyväskylä, Finnlando, sur la plej nordaj golfoj de Päijänne kaj sur la okcidenta strando de Leppävesi. Antaŭe nomo de la areo estis Haapakoski. La rivero Vaajavirta fluas el Vaajakoski al Päijänne tra Vaajakoski. La oficiala urboparto Vaajakoski estas malpli granda ol tuta areo kun nomo Vaajakoski. En finon de la jaro 2008 Vaajakoski situis en Jyväskylän maalaiskunta kaj inkludis ankaŭ aliaj areoj ol nuna oficiala urboparto Vaajakoski. Ekzemple areoj Tölskä kaj Kaunisharju, kio estis ankaŭ oficiale partoj de Vaajakoski, estas ofte pensita plu partoj de Vaajakoski, kvankam en 1.1.2009 estis fonditaj urbopartoj Tölskä kaj Kaunisharju, alie urbopartoj ol oficiala urboparto Vaajakoski.

Prahistorie Vaajakoski estis loĝoparto de ĉasantoj kaj fiŝkaptistoj. La unuajn bienojn en Vaajakoski oni fondis sur fino de la 16-a jarcento. Vaajakoski komencis kreski rapide en la 19-a jarcento. La kampara vilaĝo Vaajakoski fariĝis grandeta segindustriejo. En la jaro 1819 Carl Christian Bröijer kaj Bengt Stenius fondis sur strando de Vaajavirta segejon, kion la akcia kompanio Finland Wooc aĉetis en 1871. 1886 T. & J. Salvesen fondis en Vaajakoski alian segejon, kion SOK aĉetis en 1916. Poste oni en Vaajakoski esperis, ke Vaajakoski fariĝos kampurbo, sed ĝi ne okazis. Vaajakoski estis plurala loĝcentro, ĝis nova loĝareo *Jyskä* inter Vaajakoski kaj limo de urbo Jyväskylä en 1980-jaroj kaŭzis, ke Vaajakoski fariĝis orienta parto de loĝcentro Jyväskylä, kvankam Vaajakoski ne estis parto de urbo kaj komunumo Jyväskylä antaŭ la jaro 2009. Okcidente de Vaajakoski, survoje al la urbokerno de Yyväskylä, situas interalie la vizidinta ĝardena kaj turisma centro *Viherlandia*.

## Referenco 
Kategorio:Urbopartoj de Jyväskylä
R. K. Narayan

**Rasipuram Krishnaswami Iyer Narayanaswami** (10a de Oktobro 1906 – 13a de Majo 2001), ofte konata kiel **R. K. NARAYAN**, estis barata verkisto konata pro sia verkaro kun okazaro en la fikcia sudbarata urbo Malgudi. Li estis grava figuro de la frua barata literaturo en angla kun Mulk Raj Anand kaj Raja Rao.

La mentoro kaj amiko de Narayan nome Graham Greene ludis gravan rolon en la atingo de publikistoj por la unuaj kvar libroj de Narayan kiel la duon-membiografia trilogio formita per *Sŭami kaj amikoj*, *La artstudento* kaj *La instruisto de angla*. La fikcia urbo Malgudi estis por la unua fojo enkondukita en *Sŭami kaj amikoj*. *La financa fakulo* estis konsiderita unu el la plej originalaj verkoj de 1951 kaj la vekinto de la premio de la Sahitya Academy nome *La gvidisto* estis adaptita kaj por filmo (kiu ricevis la premion Filmfare al la Plej Bonkvalita Filmo) kaj por teatro en Broadvejo.

[eta|maldekstre|Narayan sur [poŝtmarko de 2009.]]
Narayan fokusas la socian kuntekston kaj ĉiutagan vivon de siaj roluloj. Li estis komparita kun William Faulkner kiu kreis similan fikcian urbon kaj simile esploris humure kaj kompate la energion de ordinara vivo. La noveloj de Narayan estis komparitaj kun tiuj de Guy de Maupassant pro lia kapablo prilabori rakontan stilon.

Dum kariero kiu daŭris ĉirkaŭ sesdek jarojn Narayan ricevis multajn premiojn kaj honorojn kiel la Medalo AC Benson el la Reĝa Societo de Literaturo, la Padma Vibhushan kaj la Padma Bhushan, nome dua kaj tria plej altaj civilaj premioj en Barato, kaj en 1994 li estis membrigita en la Sahitya Akademi, nome la plej alta honoro en la nacia akademiaro de beletroj. Li ankaŭ estis nomumita por la Rajya Sabha, la supra ĉambro de la Parlamento de Barato.

## Notoj 
## Literaturo 
* Kain, Geoffrey (1993). R. K. Narayan: contemporary critical perspectives. Michigan State University Press. ISBN 978-0-87013-330-5. OCLC 28547534.
* Khatri, Chotte Lal (2008). RK Narayan: Reflections and Re-evaluation. Sarup & Son. ISBN 978-81-7625-713-8. OCLC 123958718.
* Pousse, Michael (1995). R. K. Narayan: A Painter of Modern India, Vol. 4. Lang, Peter Publishing. ISBN 978-0-8204-2768-3. OCLC 31606376.
* Prasad, Amar Nath (2003). Critical response to R. K. Narayan. Sarup & Sons. ISBN 81-7625-370-7. OCLC 55606024.
* Ramtake, S. S. (1998). R. K. Narayan and his social perspective. Atlantic Publishers. ISBN 978-81-7156-748-5. OCLC 52117736.
* Rao, Ranga (2004). R. K. Narayan. Sahitya Akademi. ISBN 978-81-260-1971-7. OCLC 172901011.
* Sundaram, P. S. (1988). R. K. Narayan as a Novelist. B.R. Pub. Corp. ISBN 978-81-7018-531-4. OCLC 20596609.
* Walsh, William (1982). R. K. Narayan: a critical appreciation. University of Chicago Press. p.&nbsp;13. ISBN 978-0-226-87213-1. OCLC 8473827.
* Putatunda, Sarbani (2012). R.K Narayan: Critical Essays. New Delhi: Prentice Hall of India. ISBN 978-81-203-4536-2.

Kategorio:Barataj verkistoj
Bilal Ag Aŝerif

**Bilal Ag Aŝerif** (tuarege: **ⵀⵍⵍ ⴰⴶ ⵛⵔⴼ**; arabe : **بلال أغ الشريف**) naskiĝis je 1977 en Regiono Kidal, Malio. Ties familia nomo alternative skribiĝas kiel **Ŝerif**) estas la ĝenerala sekretario de la Nacia Movado por la Liberigo de Azavado (MNLA) kaj prezidanto de mallonge sendependa Azavado.

En 1993, li foriris el Malio al Libio por studi politikan sciencon kaj poste revenis en 2010.

Je la 26a de junio 2012, li estis vundita en bataloj inter batalantoj de MNLA kaj la islamisma Movado por Unueco kaj Ĝihado en Okcidenta Afriko dum la konflikto pri norda Malio. Laŭ proparolanto de MNLA, li iris al Burkino por kuraca prizorgo.

En 2014, Bilal Ag Acherif fariĝis prezidanto de la Kunordigo de Movadoj de Azavado (CMA), ĝis kiam prezidantiĝis Alghabass Ag Intalla je la 16a de decembro, 2016.

## Referencoj 
Kategorio:Regnestroj de eksaj landoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Berberoj
Kategorio:Tuaregoj
Keljonkangas

**Keljonkangas** estas malnordeta urboparto de Jyväskylä. En Keljonkangas estas lernejo, biblioteko, butiko, benzinejo kaj restoracio. La loĝareo Keljonkangas estas speciale areo de unufamiliaj domoj. Keljonkangas estas limigata okcidente sur Keljonlahti, golfo de Päijänne.

## Referenco 
Kategorio:Urbopartoj de Jyväskylä
Lohikoski

**Lohikoski** estas urboparto de Jyväskylä sur bordo de lago Palokkajärvi kaj rivero *Tourujoki*.

La serva centro de Lohikoski situas en areoj Paloniemi kaj Lahjaharju. Tie estas butikoj, elementa lernejo, biblioteko, kirko kaj sportparko. En Lohikoski estas ankaŭ inter aliaj apoteko, fajrobrigadujo de Seppälä, strando kaj tombejo. En Lohikoski estas kaj unufamiliaj domoj, envicaj domoj kaj apartamentaj konstruaĵoj. Lohikoski estas ligita al la urbo en 1941.

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Urbopartoj de Jyväskylä