open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aŭstralia angla

eta|200px|Angla estas la ĉefa lingvo parolata tra la tuta Aŭstralio.
**Aŭstralia angla** (**AusE**, **AuE**, **AusEng**, **en-AU**) estas la nomo donata al grupo de dialektoj parolataj en Aŭstralio kiuj formas ĉefan variaĵon de la angla.

Spite nericevo de oficiala statuso en la Konstitucio de Aŭstralio, la angla estas *de facto* la oficiala lingvo de Aŭstralio kaj la gepatra lingvo de, kaj estas uzata tiele nure de, la plej ampleksa majoritato de la populacio.

Aŭstralia angla ekdiverĝis el la Brita angla post la fondo de la kolonio de Novsudkimrio en 1788 kaj estis agnoskata kiel diferenca el Brita angla ĉirkaŭ 1820. Ĝi naskiĝis el miksado de geinfanoj el fruaj setlantoj el granda vario de interkomprenataj dialektaj regionoj de la Brita Insularo kaj rapide disvolviĝis en la ĉefa variaĵo de la angla.

## Notoj 
Kategorio:Variaĵo de la angla lingvo
Kategorio:Anglistiko
Kategorio:Kulturo de Aŭstralio
Meandra lago

[eta|Rivero [Songhua, nordorienta Ĉinio. Videblas kurboj kie iam fluis la rivero, same kiel meandraj lagoj, en tiu satelita foto.]]
[eta|"Kial riveroj serpentumas?" - video pri la estiĝo de mendraj lagoj de la jutuba kanalo [Scivolemo (projekto)|Scivolemo.]]
**Meandra lago** estas U-forma akvejo formita kiam ampleksa meandro el ĉefa fluejo de rivero estas eltranĉita por krei lagon. Tiu terformo estas nomata angle *oxbow lake* (oksokurbo) pro la distinga kurba formo, nome laŭ parto de jugo por oksoj. En Aŭstralio, meandra lago (*oxbow lake*) estas nomata bilabongo, devene el indiĝena lingvo.  La termino *Meandra lago* povas aludi al U-forma kurbo en rivero aŭ rojo, sendepende de ĉu estas aŭ ne eltranĉita el ĉefa fluejo.

## Notoj
Kategorio:Geografio
Hachen

eta|Hachen
**Hachen** estas urbo, situanta en Nordrejn-Vestfalio (Germanio), en distriktaro Arnsbergo de la distrikto Hochsauerland.

Ĝi estas la plej granda subdivido de la komunumo de Sundern kaj havis 2930 loĝantojn en decembro 2009.

Ĝia geografia situo estas destino tre aprezata. Oni trovas multajn padojn, sed ankaŭ la ruinoj de la kastelo Hachen.

## Ĝemeliĝo 
Tourfou (Maine-et-Loire, Francio) estis ĝemeliĝita kun Hachen ekde 2001.

Kategorio:Urboj de Nordrejn-Vestfalio
Bérénice Bejo

**Bérénice BEJO** (naskiĝis la  en Bonaero) estas franca-argentina aktorino. Ŝi tutmonde famiĝis pro sia rolo de Peppy Miller en la filmo *The Artist* (2011), kiu havigis al ŝi ne nur laŭdon flanke de la recenzo sed ankaŭ nomumon al Oskar-premio por plej bona aktorino.

## Biografio 
3-jaraĝa, Bérénice Bejo translokiĝis al Francio kun siaj gepatroj fuĝante la lastan civilan-militistan diktaturon de Argentino. Sub la influo de sia patro, la argentina reĝisoro Miguel Bejo, ŝi sekvis kursojn de aktorado. Ŝia unua apero en kino estis en la kurtfilmo *Pain perdu* (1993), de Tiéri Barié.

## Filmaro 
### Kino 
* 1996: *Enceinte ou lesbienne* (kurtfilmo) de Françoise Decaŭ-Thomelet por ''L'@mour est à réinventer*: knabino
* 1998: *Les Sœurs Hamlet* de Abdelkrim Bahloul: Karine
* 1999: *Passionnément* de Bruno Nuytten: Faustine plenaĝa
* 2000: *Meilleur Espoir féminin* de Gérard Jugnot: Laetitia Rance
* 2000: *La Captive* de Chantal Akerman: Sarah
* 2001: *Chevalier* de Brian Helgeland: Christiana
* 2001: *24 heures de la vie d'une femme* de Laurent Bouhnik: Olivia
* 2002: *Comme un avion* de Marie-France Pisier: Lola
* 2003: *Une petite fée* (kurtfilmo) de Jerome Genevray: Graveda juna virino
* 2003: *Dans le rouge du couchant* de Edgardo Cozarinsky: Knabino sur ŝipo
* 2003: *Sans elle* (*Sem ela*) de Anna da Palma: Fanfan
* 2003: *Ciao bambino* (kurtfilmo) de Pascal Chauveau: Liccia
* 2004: *Le Grand Rôle* de Steve Suissa: Perla Kurtz
* 2004: *Sans douleur* (kurtfilmo) de Eric Paccoud
* 2005: *Cavalcade* de Steve Suissa: Manon
* 2006: *OSS 117: Le Caire, nid d'espions* de Michel Hazanavicius: Larmina El Akmar Betouche
* 2007: *La Pomme d'Adam* de Jerome Genevray: Juna virino en metroo
* 2007: *La Maison* de Manuel Poirier: Cloé
* 2007: *13 m²* de Barthélémy Grossman: Sophie
* 2008: *Modern Love* de Stéphane Kazandjian: Elsa
* 2008: *Bouquet final* de Michel Delgado: Claire
* 2009: *L'Enfer d'Henri-Georges Clouzot* de Serge Bromberg kaj Rŭandra Medrea: Odette (rekonstruoj).
* 2011: *La Traque* de Antoine Blossier: Claire
* 2011: *The Artist* de Michel Hazanavicius: Peppy Miller
* 2012: *Populaire* de Regis Roinsard
* 2012: *Au bonheur des ogres* de Nicolas Bary

### Televido 
* 1996-1999: *Un et un font six* (TV serio): Sophie
* 1997: *Julie Lescaut: Abus de pouvoir* (TV serio) Epizodo 24: Lila
* 1997: *Le juge est une femme* (TV serio): Raphaelle Fauvet-Colombin
* 1999: *Sapajou contre Sapajou* de Élisabeth Rappeneau (Telefilmo): Emma Verdier
* 2002: *Koan* de Jérôme Cornuau (Telefilmo): Margo
* 2005: *Nuages* de Alain Robillard, (Telefilmo), produktita de BARJAC production
* 2008: *Sa raison d'être* de Renaud Bertrand (Telefilmo): Fabienne

## Premioj 
[dekstra|eta|Bérénice Bejo, premio [César 2012 por plej bona aktorino por filmo *The Artist'']]
;Oskar-premio

;Premio Ora Globo

;Premio BAFTA

;Premio de la Sindikato de Aktoroj

## Aliaj 
* Prezidantino de la profesia ĵurio de la "Festivalo de Kino de Hispanio de Toulouse" (aŭ "Festival Cinespaña") 2000

## Eksteraj ligiloj 
* Bérénice Bejo en IMDb

Kategorio:Argentinaj aktoroj
Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Argentino
Uwe Timm

**Uwe Hans Heinz TIMM** (naskita je la 30-a de marto 1940 en Hamburgo) estas germana verkisto.

## Verkoj 
* *Widersprüche*, Poesie (1971)
* *Heißer Sommer* (1974)
* *Wolfenbüttlerstr. 57*, Poesie (1977)
* *Morenga* (1978)
* *Kerbels Flucht* (1980)
* *Die deutschen Kolonien*, kolekto de fotoj (1981)
* *Die Zugmaus*, infanlibro (1981)
* *Die Piratenamsel*, infanlibro (1983)
* *Der Mann auf dem Hochrad*, infanlibro (1984)
* *Der Schlangenbaum* (1986)
* *Rennschwein Rudi Rüssel*, infanlibro (1989)
* *Vogel, friss die Feige nicht* (1989)
* *Der Kopfjäger* (1991)
* *Die Piratenamsel*, infanlibro (1991)
* *Erzählen und kein Ende*, Eseoj pri estetiko de la ĉiutago (1993)
* *Die Entdeckung der Currywurst* (1993)
* *Der Schatz auf Pagensand* (1995)
* *Johannisnacht* (1996)
* *Nicht morgen, nicht gestern*, kurtaj rakontoj (1999)
* *Rot* (2001)
* *Am Beispiel meines Bruders*, Ekzemple mia frato (2003)
* *Der Freund und der Fremde* (2005)
* *Halbschatten, Roman über Marga von Etzdorf* (2008)
* *Von Anfang und Ende. Über die Lesbarkeit der Welt* (2009)
* *Freitisch. Novelle* (2011)

Kategorio:Germanaj verkistoj
Nord-makedona aŭtovojo M7

eta|200px|Logoo de la aŭtovojo M7
La **aŭtovojo M7** aŭ **nord-makedona aŭtovojo M7** (makedone M7 Автопaт) estas nord-makedona aŭtovoja projekto. Ĝi kunligus Dabar, situanta en ekstrema okcidento de la lando, apud la albana landlimo kaj en Radovich, situanta en centr-oriento.

## Trapaso 
### Trapasataj urboj 
* Debar
* Kitchevo
* Makedonski Brod
* Prilep
* Kavadarsti
* Negotino
* Radovich

### Trapasataj regionoj 
* Sud-okcidento
* Pelagonio
* Vardar
* Oriento

Kategorio:Aŭtovojoj en Nord-Makedonio
Hisatsu-linio

eta|240px|Hisatsu Linio
eta|240px
La **Hisatsu Linio** (肥薩線 Hisatsu-sen) estas fervoja linio en Kyushu, Japanio, operaciita de la Kjuŝu Fervoja Kompanio (JR Kjuŝu). La linio iras de la Kagoŝima Ĉefa Linio en Jacuŝiro al la Nippō Ĉefa Linio en Hajato stacidomo en Kiriŝima.
La ĉefa parto de la linio estas en la montaro Kiriŝima. Trajnoj iras de Jacuŝiro al Hitojoŝi, de Hitojoŝi al Joŝimacu, kaj de Joŝimacual Hajato. Ĝis 2000, iuj trajnoj estis de Kumamoto al Mijazaki , kiuj sekvis la sekcion de la Hisacu Linio de Jacuŝiro al Joŝimacu.

## Stacioj 
Kategorio:Transporto en Japanio
Kategorio:Fervojaj linioj en Azio
Trnovo (Makedonio)

[eta|Vido de Trnovo, en [20-a jarcento.]]
**Trnovo** (makedone Трново) estas vilaĝo en sud-oriento de Makedonio, situanta en Bitola je 835 m alte. Ĝi havis 278 loĝantojn en 2002.

## Demografio 
Laŭ la popolnombrado de 2002, en la vilaĝo kalkuliĝis:

* makedonoj: 146
* albanoj: 82
* valaĥoj: 48
* serboj: 1
* aliaj: 1

## Vidu ankaŭ 
### Internaj ligiloj 
* Bitola
### Eksteraj ligiloj 
* makedone Retejo de la urbo de Bitola

Statistikoj: https://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Kategorio:Vilaĝoj de Bitola
Wiggiswil

**Wiggiswil** (prononcu *vigis**vil***) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Fraubrunnen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 101 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Wiggiswil situas en la Svisa Mezlando, proksimume 9 kilometrojn de la federacia urbo Berno. Ĉe la suda limo de la komunumo situas la malgranda kaj la granda Lago Moossee, kaj pasas la rivero Urtenen, kiu trafluas la du lagojn.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,43&nbsp;km², de kiuj 12,6% estas kovritaj de arbaro, 68,5% servas por agrikulturo kaj 16,8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Wiggiswil limas en nordo al Jegenstorf, en oriento al Urtenen-Schönbühl, en sudo al Moosseedorf, en sudokcidento al Münchenbuchsee, kaj en nordokcidento al Deisswil ĉe Münchenbuchsee.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas ĉefvojo de Urtenen-Schönbühl okcidenten ĝis la alveturejo Münchenbuchsee al la svisa aŭtovojo A6, kiu paralele al tiu ĉefvojo pasas ankaŭ tra la komunuma teritorio. Krome ekzistas de Wiggiswil konekta vojo al Münchenbuchsee. La stacidomo de Münchenbuchsee tamen situas en distanco de nur 1,5&nbsp;km de la vilaĝocentro kaj estas ankaŭ bushaltejo en Moospinte proksime de la komunuma limo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Wiggiswil datiĝas el la jaro 1219 kiel *Wigerswile*. Wiggiswil dum mezepoko apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj estis en la 13-a jarcento koncedita al la johanita komandorejo Münchenbuchsee. La supera jurisdikcio apartenis al la kampartribunalo Zollikofen, kiu en la jaro 1406 fariĝis berna havaĵo. Post la reformacio Wiggiswil fariĝis parto de la kamparvoktejo Zollikofen. En la jaro 1803 post la fino de la Helveta Respubliko Wiggiswil estis atribuita al la distrikto Fraubrunnen kaj post ties malfondo en la jaro 2010 al la administra distrikto Berno-Mezlando. Wiggiswil havas aktuale komunan komunumadministracion kun Deisswil ĉe Münchenbuchsee

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri la komunumo Wiggiswil en la retejo ch.ch
Ĉathama anaso

La **Ĉathama anaso** aŭ **Ĉathaminsula anaso**(*Pachyanas chathamica*) estis jam formortinta specio de anaso, en la monotipa genro *Pachyanas*, kiu iam vivis en la novzelanda insularo de la Ĉatham-insuloj en sudokcidenta Pacifika Oceano. Ĝi estis priskribita de Walter Oliver (kiel “fortika anaso”) el birdostoj de la kolekto de la Muzeo Canterbury de Novzelando, en 1955 en la dua eldono de sia verko *New Zealand Birds*.  Ĝi estis probable neflugaj, kaj iĝis formortintaj ĉirkaŭ la 16a jarcento pro ĉasado fare de homoj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Chatham Island Duck * Pachyanas chathamica* de Paul Martinson. Artaĵo produktita por la libro *Extinct Birds of New Zealand*, de Alan Tennyson, Te Papa Press, Wellington, 2006

Kategorio:Tadornenoj
Kategorio:Anasedoj
Kategorio:Anseroformaj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Formortintaj birdoj
Rosanna Marani

**Rosanna MARANI** [rozanna marani] (naskiĝis la  en Imola) estas itala verkistino kaj ĵurnalistino.

## Biografio 
Ŝi komencis labori ĉe *La Gazzetta dello Sport* en 1973, poste por la gazetoj ''Il Giornale d'Italia* kaj *Il Resto del Carlino*. Ŝi fariĝis la unua ĵurnalistino pri sporto en 1976.

Dum la sekvantaj jaroj, ŝi intervenis en lombarda televido *Telenorditalia* per "talk show" *Bar Sport*.

Trafita de kancero en 2006, ŝi fondis kun Corinna Andreatta neprofitan asocion *Chiliamacisegua* kiu zorgas pri bestoj.

## Bibliografio 
* *Una donna in Campo* edizioni Sansoni-Agielle, 1975
* *La testa nel pallone* edizioni Mursia, 1978
* *L’anima del Palio* edizioni NCS, 1993
* Tesi di laurea di Ilaria Macchi, Silvia Dalla Costa, Fanny Xhajanka, Giada Masieri, Chiara Colnaghi
* *Atleta al femminile* di Gian Maria Madella (Edizioni EditNova)
* *Maledetti giornalisti* di Gianni de Felice (Conti Editore)
* *Voglio entrare negli spogliatoi* di Francesca Devincenzi (Sassoscritto Editore)

## Ordeno 
60ra
"Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana" (Kavaliro de la Itala Respubliko) (Romo, ).

## Vidu ankaŭ 
* Ĵurnalismo

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo
*  Oficiala paĝo de *Chiliamacisegua'' 

Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj ĵurnalistoj
László Passuth

**László Passuth** [lAslO paŝut], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Passuth László,** estis hungara verkisto kaj tradukisto.

László Passuth naskiĝis la 15-an de julio 1900 en Budapeŝto. Li mortis la 19-an de junio 1979 en Balatonfüred.

## Biografio 
László Passuth frekventis mezlernejojn en Hungario, en Koloĵvaro (nuntempa Kluĵo (Rumanio), poste universitaton en Szeged. Inter 1919-1950 li laboris en banko, poste li estis profesia tradukisto. Li komencis sian karieron en la 1920-aj jaroj, tiam en Nyugat kaj en aliaj revuoj aperis lia prozo. Dum erao de Mátyás Rákosi li nur tradukadis, baldaŭe li verkis precipe historiajn verkojn.

## Verkoj (elekto) 
* *Eurázia* (Eŭrazio), debuta romano, 1937
* ***Esőisten siratja Mexikót*** (Pluvodio ploras Meksikon), historia romano pri Hernán Cortés, 1939
* *Felhő és oázis* (Nubo kaj oazo), romano, 1946
* *Idegenek* (Fremduloj), romano, 1949
* *Sasnak körme között* (Inter ungoj de aglo), historia romano pri Ilona Zrínyi, 1956
* *Négy szél Erdélyben* (Kvar ventoj en Transilvanio), romano pri erao de Stefano Báthory, 1957
* *Lagunák* (Lagunoj), historia romano, 1958
* *Rézkor* (Kuprepoko), membiografio, 1969
* *Tornyok árnyékában* (En ombro de turoj), diversaj prozoj, 1977

## Memorigiloj 
* lernejo "Passuth László"

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Blanka Péchy

**Blanka PÉCHY** [pEĉi], hungare **Péchy Blanka** estis hungara aktorino, altlerneja instruisto, verkisto. Ŝia unua edzo estis Lajos Magyar.

Blanka Péchy naskiĝis, kiel **Greiner Blanka** la 21-an de septembro 1894 en Pécs. Ŝi mortis la 6-an de julio 1988 en Budapeŝto.

## Biografio 
Blanka Péchy frekventis altlernejon pri aktorado en Budapeŝto, poste ŝi aktoradis en diversaj teatroj. Ŝi estis elstara deklamisto. Ŝi aktoradis ankaŭ en Vieno, poste denove en Budapeŝto. Ŝia unua novelo aperis en 1942. Ekde 1945 ŝi rolis en Nacia Teatro (Budapeŝto), precipe en dramoj. En 1959 ŝi ricevis premion. Ekde 1962 ŝi instruis en altlernejo precipe prononcadon. Ŝi emeritiĝis en 1964, sed ŝia voĉo estis ofte aŭdebla en Hungara Radio. Ŝi fondis 2 premiojn, unun por ĵurnalistoj, la alian por tiuj, kiuj bele prononcas la hungaran lingvon.

## Verkoj (elekto) 
* *Beszélni nehéz* (Paroli malfacile), skriba formo de serio aŭdebla en la Hungara Radio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
eta|maldekstre|Libroj de Blanka Péchy

Pechy
Pechy
VAZ-2102

La **VAZ-2102** (**Lada 2102**) estas rusa aŭtomobilo produktita de AvtoVAZ inter 1971 kaj 1986.

## Teĥnika dokumentado 
*  ''Voitures VAZ-2101, VAZ-2102, VAZ-21012, VAZ-21021, VAZ-21022, VAZ-21023, VAZ-21024, VAZ-21026 Notice d'utilisation*, Avtoexport - USSR - Moskvo, 2101-3902012-12
*  *Lada 1200, 1300, 1500 & 1600'', J H Haynes, Marcus S Daniels & Peter G Straham, Haynes Publishing Group, 1979, 1980, 1981, 1982, 1986, ISBN 1-85010-179-5
*  Lada "1200" - "1300" - "1500" - "1600" ("2101" "21011" "21013" "2102" "2103" "21043" "2105" "2106" "2107"), Revue Technique Automobile, dec. 1987, ISSN 0153-906-X

## Vidu ankaŭ 
* VAZ-2101
* VAZ-2104

2102
Kategorio:Rusiaj aŭtomobiloj
Géza Ottlik

**Géza OTTLIK,** hungare **Ottlik Géza** estis hungara verkisto kaj tradukisto.
eta|250px|Memortabulo de Géza Ottlik
Géza Ottlik naskiĝis la 9-an de majo 1912 en Budapeŝto. Li mortis la 9-an de oktobro 1990 en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Ottlik frekventis soldatajn lernejojn en Kőszeg kaj Budapeŝto (kie li estis samklasano de Endre Mistéth), poste Sciencan Universitaton pri Péter Pázmány en Budapeŝto. Li komencis sian karieron en 1931, poste li ĵurnaladis. En 1939 lia novelo aperis en Nyugat. Dum erao de Mátyás Rákosi li tradukadis. En 1960 pro tradukaĵoj el la angla li estis invitita al Britio. En 1985 li ricevis premion Kossuth, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premion.

## Verkoj (elekto) 
* *A Valencia-rejtély* (La enigmo Valencia), noveloj kaj radiaĵo
* *Buda* (Buda), romano
* *Hajnali háztetők* (Frumatenaj tegmentoj), romano
* *Iskola a határon* (Lernejo apud la limo), romano
* *Kalandos hajózás a bridzs ismeretlen vizein* (Aventura ŝipado sur nekonataj akvoj de la briĝo), fakverko pri briĝo
* tradukaĵoj de Charles Dickens, G. B. Shaw, Gottfried Keller, Eugene O'Neill, Eric Knight, Ernest Hemingway, Evelyn Waugh, John Osborne

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Géza Ottlik - Jad Vaŝem website ()

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Brice de Nice (filmo)

**Brice de Nice** estas franca filmo de James Huth, aperinta en 2005. Ĝi situas en Francio, fokusiĝante al la urbo de Nico.

## Temo 
La ĉefa protagonisto, tridek-kelk-jara surfisto nomita Brice, vivas por unu afero: la perfekta ondo rajdota, malgraŭ la fakto ke Nice kuŝas sur tute senonda marbordo en la Mediteranea Maro. Dume, li uzas la monon de sia riĉa patro por lanĉi ekstravagancajn festojn kaj disvolvi ridigajn insultojn, same kiel adori la filmon *Point Break*. Kiam lia patro estas arestita pro monlavado, tamen, aferoj ŝanĝiĝas: la vivo de Brice disfalas ĉirkaŭ li, kaj post malsukceso dungiĝi, li baldaŭ troviĝas provante prirabi bankon. Li retroviĝas en hospitalo post la fiaskinta bank-rabado, kaj forkuras de tie kun la ulo kies skoteron li forrabis dum li eskapis el la banko. Ambaŭ fariĝas amikoj. Forrabante la aŭton de la edzino de la advokato de la patro de Brice, ambaŭ trairas Francion ĝis la atlantika marbordo por ĉeesti mondan ĉampionecon de surfo en Hossegor. Kun premio de 100.000 dolaroj, gajni la turniron ŝajnas kiel la sola ŝanco elturniĝi por ambaŭ: Brice bezonas la monon por subteni sian pompan vivstilon, dum lia amiko bezonas ĝin por operacio en sia menso.

Brice "multe parolas, sed malmulte agas", kaj, antaŭvideble, malsukcesas en la surfa konkurso. Kvankam ĉio ŝajnas perdita, ambaŭ finfine trovos ian sukceson: Brice rajdas sian perfektan ondon, dum lia amiko ekvojaĝas tra la mondo kun sia ĵustrovita amo.

## Filmmuziko 
Jean Dujardin plenumis la filmmuzikon de la filmo, "Le Casse de Brice".

La muzikvideo estis filmita kaj reĝisorita de J.G Biggs.

## Rolularo 
* Jean Dujardin: Brice Agostini, alidire Brice de Nice
* Clovis Cornillac: Marius Lacaille, alidire Marius de Fréjus
* Élodie Bouchez: Jeanne
* Bruno Salomone: Igor de Hossegor
* Alexandra Lamy: Chantal la sireno / Alice de Nice
* François Chattot: Bertrand Agostini, patro de Brice
* Mathias Mlekuz: Eudes, advokato
* Patrick Ligardes: Jean-Marie Guitera, bankisto
* Isabelle Caubère: Josie
* Delphine Chanéac: Marjorie
* Antoine Duléry: Micky, la legendo
* Jérémie Quaegebeur: Victor de Hossegor
* Didier Menin: Restoraciestro kiu dungas Brice
* Xavier Boiffier: Mario, kelnero
* Alexandra Fleischer: Catherine, flegistino
* Eric Collado: André, policano
* Priscilla Lopes: Natachatte
* Ludovic Bernard: Homo-sciuro
* Tom: Angla knabeto
* Shannon: Angla knabineto
* Karine Lebris: Noémie kiu ploras
* Sissi Duparc: Sissi, giĉetistino
* Sidney Wernicke: Nikos de Mikonos
* Julia Molkhou: Gladys, reĝino de kis'
* Cyril Guei: Babakar de Dakar
* Eric Poulain: Prezentisto Surfin'
* Lannick Gautry: Arnaud de Lacanau
* Aurélie Amblard: Konkurencanto n-ro 17
* Raphaël Boyes: Ŝoforo de kamiono
* Richard Darbois: Bodhi (voĉo)
* Audrey Lamy
* Samantha Timmerman: Angla virino
* Sabine Crossen: Bopatrino (nekreditita)
* Nicole Regnault: Guvernistino (nekreditita)

## Eksteraj ligiloj 
* Brice de Nice en IMDb

Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2005
Seijo

**Seijo** aŭ **Sejjo** (japane: 西予市 [sei-jo-shi]) estas urbo, situanta en Gubernio Ehime, en Japanio. Ĝi ricevis la statuson de urbo en 2004.

## Karakteraĵoj 
La urbo havas areon de 514,78 km². Ĝi havas 42 600 loĝantojn, kun denseco de 83 loĝantoj/km².

## Simboloj 
La arbo simbolas la japanan fagon kaj la birdo simbolas la japanan ĉetion.

## Eksteraj ligiloj 
*  Retejo de la urbo Saiĵo

Kategorio:Urboj de Gubernio Ehime
Schwarzenegg

**Schwarzenegg** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Schwarzenegg (Oberlangenegg)** estas la orienta parto de la vilaĝo Schwarzenegg, kiu apartenas al la komunumo Oberlangenegg de la administra distrikto Thun en Kantono Berno en Svislando.

* **Schwarzenegg (Unterlangenegg)** estas la okcidenta parto de la vilaĝo Schwarzenegg, kiu apartenas al la komunumo Unterlangenegg de la administra distrikto Thun en Kantono Berno en Svislando.

* **Schwarzenegg (Trachselwald)** estas setlejo de la komunumo Trachselwald de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno en Svislando.
Ferdinand Kronawetter

**Ferdinando KRONAWETTER** (naskiĝinta la 26-an de februaro 1838 en Vieno, mortinta la 30-an de februaro 1913 en Pottschach (Malsupra Aŭstrio), estis aŭstra oficisto kaj politikisto.

Li fondis en 1873 demokratian societon, kontraŭstarante al liberalismo. Jam en 1879 li estis postulanta rajton al universala voĉdono. Inter 1885-1901 li fariĝis membro de la Imperia Konsilantaro (germane: *Reichsrat*), de 1896 ĝis 1902 ano de la landa parlamento de Malsupra Aŭstrio. Li ege pledis por la protektado de la laboristoj kaj por socialaj mezuroj zorgadaj. Tamen respektive tial li restis politike izolita.

## Literaturo 
* Felix Czeike: *Historisches Lexikon Wien Bd. 3*, Eldonejo Kremayr & Scheriau, Vieno 1994
* Gertrud Sakrawa: *Ferdinand Kronawetter: Ein Wiener Demokrat*, Vieno 1947

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio detala

Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Aŭstrio-Hungario
Ferenc Pulszky

**Ferenc PULSZKY** [pulski], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plennome **Pulszky Ferenc Aurél,** estis hungara arkeologo, verkisto, politikisto, framasono, membro de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy, membro de Societo Petőfi. Liaj filoj estis Ágost Pulszky kaj Károly Pulszky.
[eta|240px|Ferenc Pulszky en [1837]]
Ferenc Pulszky naskiĝis la 17-an de septembro 1814 en Hungara reĝlando, en Eperjes (nuntempa Prešov en Slovakio). Li mortis la 9-an de septembro 1897 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Pulszky frekventis lernejojn en Miskolc kaj en Eperjes, universitaton en Peŝto. Li frue amikiĝis kun József Eötvös kaj kiel riĉulo, li ofte vojaĝadis. Komence li faris jurajn laborojn por la hungara parlamento, kie li konatiĝis kun Ferenc Deák kaj Ferenc Kölcsey. Li edziĝis en 1844, baldaŭe havanta gefilojn. Li estis vicministro en la unua hungara kabineto en 1848. Li akompanis Lajos Kossuth-on en Usono. Li rajtis hejmenveni nur en 1866, kie li politikadis kaj apogis la kulturon. Longe li estris la Hungaran Nacian Muzeon kaj estis li ankaŭ framasono laŭ http://www.galilei.hu/tortenet/tortenet.html .

## Verkoj (elekto) 
* *Aus dem Tagebuche eines in Grossbritannien reisenden Ungarn* (germane), vojaĝpriskribo pri Britio, 1837
* *White, red, black* (angle), vojaĝpriskribo pri Usono, 1853
* *Eszmék Magyarország története philosophiájához* (Ideoj pri filozofio de historio de Hungario), prozo, 1880
* *Életem és korom* (Mia vivo kaj erao), 1882
* *Magyarország archeológiája* (Arkeologio de Hungarujo), 1898

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Hungario
Nova improvizadmuziko

eta|upright|Tara Bouman en Castello del Buonconsiglio (foto de Stefania Endrici)
**Nova improvizadmuziko** estas ludmanieroj kaj -formoj de improvizadmuziko, kiuj ekestis sub la influo de John Cage ekde la mezo de la sesdekaj jaroj ĉefe en Eŭropo kaj parte el la ĵazo.

## La termino 
La termino, ofte nur reduktita al *improvizita muziko*, establiĝis por multeco da muzikformoj, en kiuj improvizo tenas gravan rolon: libera ĵazo, limregionoj de la Nova Muziko kaj ankaŭ eksperimenta rokmuziko. En 1963 Larry Austin fondis kiel unuan improvizadensemblon de Nova Muziko la ensemblon *New Music Ensemble*, kiu ekzistis ĉe la Kalifornia Universitato je Davis ĝis 1968. Kiel aliaj improvizadensembloj ekestis en 1964 la *Gruppo di Improvvisazione Nuova Consonanza* kaj AMM. Ĉi tiuj improvizadensembloj ekestintaj en la sesdekaj jaroj donis, samkiel la ensemblo *Musica Elettronica Viva* kaj *New Phonic Art*, fondita de Vinko Globokar kune kun Michel Portal, la spontanan al la Nova Muziko.

Intertempe la nova improvizadmuziko malproksimiĝis pro la sekvatempe evoluintaj ludopraktikoj kaj pro la estetikaj influoj de elektronika muziko de la naŭdekaj jaroj preskaŭ plene de la estetiko de ĵazo. La muzikistoj uzas tre ampleksan materialstokon el nuntempaj ludoteknikoj, bruoj kaj tre subjektivaj, individuaj traktadoj de instrumentoj. Ankaŭ meminventitaj instrumentoj (ekz. de Michel Waisvisz aŭ Hans Reichel) ludas certan rolon. Multaj nuntempaj komponistoj de Nova Muziko serĉas inspirojn de la ofte tre kapricaj ludoteknikoj kaj songeneradoj, kiujn improvizantoj trans jaroj mem evoluis. Apartaj formoj de nova improvizadmuziko estas libera improvizadmuziko kaj intuicia muziko.

## Ĉefaj reprezentantoj 
## Eksteraj ligiloj 
* European Free Improvisation Pages 
* Improvizado pri *Improvisation*: Karlheinz Essl la pli juna kaj Jack Hauser improvizas pri improvizadkonceptoj

## Kelkaj diskeldonejoj 
Sonportiloj kun improvizita muziko aperas je diskeldonejoj kiel FMP, Emanem Records, HatHut Records, Instant Composers Pool, Matchless Recordings, NURNICHTNUR, CHARHIZMA, Creative Works Records, altrisuoni, FOR4EARS aŭ Intakt Records.

Kategorio:Stiloj de ĵazo
Hoplostethus

***Hoplostethus*** formas genron de fiŝoj en familio de la *trachichthyidae*.

## Specioj 
[eta|*[Hoplostethus occidentalis*]]
[eta|*[Hoplostethus gigas*]]
[eta|*[Hoplostethus intermedius*]]
[eta|*[Hoplostethus latus*]]
[eta|*[Hoplostethus mediterraneus mediterraneus*]]
* *Hoplostethus abramovi*
* *Hoplostethus atlanticus*
* *Hoplostethus cadenati*
* *Hoplostethus confinis*
* *Hoplostethus crassispinus*
* *Hoplostethus druzhinini*
* *Hoplostethus fedorovi*
* *Hoplostethus fragilis*
* *Hoplostethus gigas*
* *Hoplostethus intermedius*
* *Hoplostethus japonicus*
* *Hoplostethus latus*
* *Hoplostethus marisrubri*
* *Hoplostethus mediterraneus*
** *Hoplostethus mediterraneus mediterraneus*
** *Hoplostethus mediterraneus sonodae*
** *Hoplostethus mediterraneus trunovi*
* *Hoplostethus melanopterus*
* *Hoplostethus melanopus*
* *Hoplostethus mento*
* *Hoplostethus metallicus*
* *Hoplostethus mikhailini*
* *Hoplostethus occidentalis*
* *Hoplostethus pacificus*
* *Hoplostethus ravurictus*
* *Hoplostethus rifti*
* *Hoplostethus robustispinus*
* *Hoplostethus rubellopterus*
* *Hoplostethus shubnikovi*
* *Hoplostethus tenebricus*
* *Hoplostethus vniro*

Kategorio:Fiŝoj
Kategorio:Iĥtiologio
Jimmie Davis

**Jimmie DAVIS** (elp. ĜImi DEJvis), plenanome **James Houston Davis** (n. la 11-an de septembro, 1899 – m. la 5-an de novembro, 2000), estis Guberniestro de Luiziano, Usono, kaj konata kantisto de muzikaĵoj kaj sanktaj kaj sekularaj. Li havis landskalan popularecon en la ĝenroj country kaj gospelo de la 1930-aj ĝis la 1960-aj jaroj. Li estis guberniestro de Luiziano dufoje, 1944-1948 kaj 1960-1964. Li estas membro de la Country Music Hall of Fame kaj la Louisiana Music Hall of Fame. De antaŭ sia morto ĝis la 18-a de marto, 2011, li estis la plej maljuna eksguberniestro en la historio de Usono.

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Kategorio:Guberniestroj de Luiziano
Zauggenried

**Zauggenried** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Fraubrunnen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 319 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Zauggenried situas en la Svisa Mezlando, proksimume 15 kilometrojn nordnordoriente de la federacia urbo Berno. Zauggenried situas ĉe la okcidenta bordo de la rivereto Urtenen, ĉe la orienta flanko de la altebenaĵo de Rapperswil. Al la komunumo apartenas la vilaĝo Zauggenried, la setlejo Mülimatt en nordo (inter la kanalo *Mülibach* kaj la rivero *Urtenen* sur alteco de 501 m s.m.) kaj Neuhof (en sudo sur alteco de 505 m s.m.). En okcidento de la komunumo etendiĝas arbaro, en kiu sur la monteto *Lerchenberg* sur alteco de 545 m s.m. troviĝas la plej alta punkto de la komunumo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,67 km², de kiuj 24,0% estas kovritaj de arbaro, 67,8% servas por agrikulturo kaj 6,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Zauggenried limas en nordo al Fraubrunnen, en oriento al Kernenried, en sudo al Münchringen, en sudokcidento al Jegenstorf, kaj en okcidento al Grafenried.

## Trafiko 
Tra Zaggenried pasas la kantona vojo n-ro 245.1 de Fraubrunnen al Burchdorf. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas tri kilometrojn oriente de Zauggenried apud Kirchberg. Per la buslinio de Fraubrunnen al Burgdorf la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Zauggenried datiĝas el la jaro 867 kiel *Riete*. Diversaj trovitaj moneroj pruvas, ke jam la romianoj restadis en la teritorio de la komunumo. Laŭdire armea vojo de la romianoj pasis tra la komunuma teritorio. Dum mezepoko Zauggenried apartenis al la kiburga kampargrafejo Burgonjo kaj poste al la kampartribunalo Zollikofen, kiu en la jaro 1406 fariĝis berna havaĵo. Post la fino de la Helveta Revolucio en la jaro 1803 Zauggenried estis atribuita al la distrikto Fraubrunnen kaj post ties malfondo en la jaro 2010 al la administra distrikto Berno-Mezlando.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Zauggenried
Muzeo pri maro, rivero kaj haveno de Rueno

eta|300px|Muzeo pri maro, rivero kaj haveno de Rueno

La **muzeo pri maro, rivero kaj haveno de Rueno** estas muzeo de Rueno, kiu temas pri la historio de la haveno de Rueno.

## La muzeo 
La ĉefaj temoj estas:
* la historio de la haveno
* la grandaj velŝipoj de Rueno
* la riveronavigacio
* la balenĉasadoj

## Fotoj 

Image:Vue générale du musée.JPG|Ĝenerala vidaĵo de la muzeo
Image:Pompon Rouge 001.JPG|Riverŝipo *Pompon Rouge*
Image:Cale pompon 1.jpg|Holdo de la riverŝipo *Pompon Rouge*
Image:Moteur-Sulzer-6kd31.jpg|Motoro Sulzer
Image:CLOCHE DE LA RISLE.JPG|Brumosonorilo
Image:Maquette du cuirassé Richelieu.JPG|Militŝipo *Richelieu*
Image:Port de Rouen2.JPG|Antaŭ la konstruado de la *ponto Gustave Flaubert*

## La loko 
La muzeo esti in unu malnova hangar de la haveno de Rueno, proksime de la Sejno

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la muzeo

Kategorio:Muzeoj en Francio
Kategorio:Maraj muzeoj

Kategorio:Rueno
Evla

**Evla** (makedone Евла) estas vilaĝo en sud-oriento de Makedonio, situanta en urbo Resen. La vilaĝo havis 106 loĝantojn en 2002.

## Demografio 
Laŭ la popolnombrado de 2002, la vilaĝo kalkulis:

* Makedonoj: 106

## Vidu ankaŭ 
### Internaj ligiloj 
* Resen
### Eksteraj ligiloj 
* **makedone** Oficiala retejo de la urbo Resen

Kategorio:Vilaĝoj en Resen
Jan Czeczot

eta|Jan Czeczot
**Jan Czeczot** (pole Jan Czeczot, beloruse Ян Чачот, litove Jonas Čečiotas; 24-an de junio 1796 - 23-an de aŭgusto 1847) pola, belorusa, litova folkloristo, etnografo, poeto.

## Biografio 
Dum 1809-1815 studis en Navahrudak en dominikana lernejo, samtempe kun Adam Mickiewicz. En la jaro 1815 forveturis studi en Vilna universitato, kie ekstudis en 1816, sed pro manko de monoj studis nur unu jaron.

En junio de 1818 ekmembris en Filomata asocio. En la jaro 1823 fondis poezian klubon "Kastalio", samtempe estris per konsistanta en Filareta Asocio rondeto de Bluaj, en kiu membris verkistoj.

Estis arestita laŭ juĝesploro de Filomatoj la 22-an de oktobro 1823. Laŭ kondamno, kune kun Tomasz Zan estis sendita en Orenburgo, por sepmonata enŝloso, kio finis en majo 1825. Dum posta ekzilo tradukis en pola lingvo verkojn de Washington Irving (traduko estis eldonita en Vilno en la jaro 1830). Dum 1826-1830 vivis en Ufa. Post liberigo de policia observo, dum 1831-1833 vivis en Tverj, poste revenis en Belorusion. Vivis en Lepjel (1833-1841), Ŝĉorsi (1841-1844), ofte vivis en bienoj de amikoj apud Navahrudak, printempe 1847 forveturis en vilaĝo apud Druskeninkaj, kie mortis.

## Titola teksto 
Vivinte en Lepjel kompilis verkaron de popolaj kantoj, kiuj estis eldonitaj en Vilno (1837, 1839, 1840 kaj poste), kune kun konatoj kaj amikoj kolektis 957 tekstojn, kiuj poste uzis Stanisław Moniuszko uzis en kanta verkaro "Hejma kantaro (1843-1859).

En jaro antaŭ morto de la poeto estis eldonita sola lia verkaro "Kantoj de kamparulo", sen nomo de aŭtoro, kun dominantaj patriotaj motivoj. Restis neeldonita dum vivo rimita historio de Litvo "Kantoj pri antikvaj litvanoj ĝis la jaro 1434".

Kategorio:Belorusaj verkistoj
Kategorio:Belorusaj poetoj
Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj poetoj
4425 Bilk

'*4425 *Bilk'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la kvartalo *Bilk'' de Duseldorfo, kie la germana fizikisto Johann Friedrich Benzenberg konstruigis privatan observatorion en 1843. La observatorio estis donacita al la urbo Duseldorfo porst la morto de J. F. Benzenberg. Elde tiu observatorio de Duseldorfo, la germana astronomo Karl Theodor Robert Luther malkovris 24 asteroidojn inter 1852 kaj 1890. La observatorio estis detruita de bombadoj en 1943.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Luboš Kohoutek
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1967
Orinoka ansero

La **Orinoka ansero** (*Neochen jubata*) estas membro de la familio de Anasedoj kiu enhavas anasojn, anserojn kaj cignojn. Ĝi estas en la tadorna subfamilio de Tadornenoj, kaj estas la ununura vivanta membro de la genro ***Neochen***.

## Distribuado 
Ĝi loĝas ĉefe en la basenoj de la riveroj Orinoko kaj Amazono. Ties geografia distribuado enhavas teritoriojn de Kolombio, Venezuelo, Gujano, Franca Gujano, Brazilo, Peruo, Bolivio, Paragvajo kaj nordo de Argentino, supra Rivero Bermejo. Estas vidaĵoj el orienta Ekvadoro.

Oni priskribis du parencojn el fosilioj el lokoj de fina Pleistoceno: nome *Neochen pugil* kaj *Neochen debilis* de Brazilo kaj Argentino, respektive.

Tiu 61-76 cm longa specio estas specio de loĝantaj birdoj reproduktantaj en la arbaroj de tropika Sudameriko. Ties preferenco estas arbaraj lagoj, riveroj, riverarbaroj, rojoj aŭ marĉoj kun aliro al malferma arbaro aŭ savano.

## Aspekto 
eta|maldekstra|250px|Orinoka ansero
La Orinoka ansero estas iele simila al la Nila ansero, nome havas helajn kapon kaj kolon, helbrunan brustareon kaj flankojn kaj pli malhelbrunajn dorson kaj flugilojn, nome malhelverdaj al nigrecaj sed kun blanka speguleto. La kruroj estas ankaŭ ruĝaj sed la beko estas nigra kun rozkolora suba makzelo. Aliaj diferencoj estas ke la Orinoka ansero havas pli uniforme helgrizan areon de kapo, kolo kaj eĉ brusto, kaj nur la flankoj estas pli helbrunaj, denove kun pli uniforma nuanco kaj etendo. La subvosto estas blanka.

Ambaŭ seksoj de tiu rimarkinda specio estas identaj laŭ plumaro, kio maloftas inter anasedoj sed okazas ankaŭ ĉe la Nila ansero, kaj same kiel ĉe tiuj la maskloj estas pli grandaj; junuloj estas pli senkoloraj ol plenkreskuloj.

Tiu 61-76 cm longa specio pezas ĉirkaŭ 1,2 kg.

## Kutimaro 
Tiu estas ege surterema specio, kiu ankaŭ pretas ripozi sur arboj. Ili rare naĝas aŭ flugas se ne estas ĝeno. Dumfluge ili aspektas fortikaj, pli kiel ansero ol kiel anaso, kio pravigas la komunan nomon.

La Orinoka ansero estas tre teritoriema specio en la reprodukta sezono, kaj kutime nestumas en arbotruoj, nur foje sur grundo. La ino demetas 6 al 10 ovojn, kiujn nur ŝi kovas dum ĉirkaŭ 30 tagoj. Ili videblas ĉefe en paroj. Ili ofte formas malgrandajn grupojn, de ĝis 20 individuoj. Ĝi ne asociiĝas al aliaj anasedoj, kaj povas resti en familio, gepatroj kaj anseridoj. Okupas malaltajn terenojn, kutime ĝis 300 metroj super marnivelo.

Ili manĝas ĉefe akvajn plantojn kaj herbojn, sed ankaŭ insektojn kaj krustulojn.

La masklo havas altatonan fajfan alvokon, kaj la ino klukas kiel la rilata Egipta ansero.

## Referencoj 
*  Kriterioj kial tiu specio estas preskaŭ minacata
* *Wildfowl* de Madge kaj Burn, ISBN 0-7470-2201-1

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Tadornenoj
Kategorio:Anasedoj
Kategorio:Anseroformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Eeto

**Eeto** (kartvele ** აიეტი ** , helene ** Αἰήτης **, ) estis reĝo de Kolĥido, filo de la suna dio Helioso kaj de lia edzino Perso.
En la helena mitologio li estas grava persono de ampleksa mito pri aŭdaca Jazono kaj pri lia ekspedicio kun viraro de Argonaŭtoj en foran Kolĥidon kun la tasko alveturigi la Oran ŝaffelon.eta|Eeto, Medea kaj Jazono sur mezepoka desegnaĵoKolĥido estis lando ĉe fora marbordo de la Nigra maro, sub montaro Kaŭkazo. Ora virŝafo alportis ĉi tien malgrandan Frikson, filon de orĥomena reĝo Atamanto kaj diino de nuboj Nefelo, post kiam malbona duonpatrino Inoa volis Frikson kaj lian pli junan fratinon forpeli. La reĝo Eeto Frikson akceptis en Kolĥido kaj pli poste edzinigis lin al sia filino Ĥalkiopo. La reĝo sternis felon el la ŝafviro sur grandegan kverkon kaj gardigis ĝin per potenca, ĉiam maldorma drako. La Ora ŝaffelo fariĝis lia fieraĵo kaj li konsideris ĝin signo de sia potenco kaj pro tio li volis ĝin por ĉiam posedi.

Post kelkaj jaroj al Kolĥido ekveturis heroo el Iolko, aŭdaca Jazono. Ankaŭ li agis pro potenco. Regadon en Iolko anstataŭ Jazona patro Esono uzurpis lia insida duonfrato Peliaso, kiu transdonon de la potenco al la laŭrajta heredanto Jazono kondiĉis per alporto de la Ora ŝaffelo. Jazono venigis kvindek helenajn heroojn, konstruigis grandan ŝipon Argon kaj post multaj danĝeroj kaj aventuroj alveturis en Kolĥidon. La reĝo Eeto akceptis lin, sed por eldono de la ŝaffelo li fiksis preskaŭ neplenumeblan kondiĉon: per fajraj taŭroj plugi kampon de la dio Areso kaj prisemi ĝin per drakaj dentoj kaj kiam el ili elkreskos batalantoj, mortigi ilin. Jazono helpe de diinoj Hera kaj Atena kaj ĉefe de Eeta filino Medea devigis obei sovaĝajn taŭrojn kaj mortigis la batalantojn. Tamen Eeto ĉiam ne volis la Oran ŝaffelon eldoni. Post kiam Medeo prisorĉis drakon, Jazono kun Medea kaj iliaj amikoj perŝipe fuĝis el Kolĥido.

Eeto kaj lia filo Apsirto postveturis kaj persekutis ilin, sed ne sukcesis. Jazono eĉ Apsirton inside mortigis. La reĝo Eeto batalis ankoraŭ kelkajn semajnojn, sed post kiam lia perfida filino edziniĝis al Jazono kaj tiel foriĝis el la patra potenco, la persekutadon finis.

Kategorio:Idaro de Helioso
Kategorio:Mitaj reĝoj de Kaŭkazio
Kurbinovo

200px|eta|Domo de Kurbinovo
**Kourbinovo** (makedone Курбиново) estas vilaĝo en sud-orienta Nord-Makedonio, situanta en municipo Resen. Ĝi havis 137 loĝantojn en 2002.

## Demografio 
Laŭ la popolnombrado de 2002, la vilaĝo kalkulis:
* Makedonoj: 51
* Albanoj: 85
* Bosnianoj: 1

## Vidu ankaŭ 
### Internaj ligiloj 
* Resen

### Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo de la municipo Resen

Kategorio:Vilaĝoj en Resen
Bizerto

**Bizerte** aŭ **Bizerta** (, berbere **Benzert**) aŭ esperante **Bizerto** estas grandurbo en Tunizio kaj la plej norda urbo de Afriko.

Fine de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

eta|dekstra|210px|Mapo pri Tunizio, kie  situas plej norde
eta|dekstra|260px|Laŭmara vido de
eta|dekstra|260px|Ponto de
eta|dekstra|240px|Boatoj en

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 114.371 en 2004
* Supermara alteco: 0- m
* Poŝtkodo: 7000
* Horzono: UTC + 1, somere UTC + 2

## Geografio 
 situas sur ebenaĵo laŭ la Mediteranea Maro. La plej norda parto de Afriko troviĝas 15, Tunizo 66 km.

## Historio 
-on fenicianoj fondis ĉirkaŭ 1000 a.K. Baldaŭe la romianoj okupis ĝin kaj ili nomis la urbon **Hippo Diarrhytus**. En 647 okazis araba, en 1574 turka konkeroj. Poste la haveno estis nesto de piratoj. En 1880 francoj alvenis kaj ili konstruis mararmean bazon. Dum la 2-a mondmilito Bizerte estis okupita de la germana armeo, kiujn usonanoj sekvis en 1943. En 1961 batalo okazis inter francoj kaj tunizianoj, 700 homoj mortis. Post 2 jaroj la francoj rezignis pri la armea bazo.

Nuntempe la loĝantaro okupiĝas pri turismo, teksaĵoj, fiŝkaptadoj, ĉe la apudaĵo oni kultivas tritikojn, fruktojn kaj legomojn.

## Trafiko 
 havas havenon por jaĥtoj, 2 fervojajn liniojn kaj unu vojon al sudo.

## Klimato 
 situas en la mediteranea klimato. La temperaturo varias inter 7 kaj . Jare pluvas po 626&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter julio-aŭgusto malpli.

## Vidindaĵoj 
* moskeo
* ortodoksa preĝejo
* plaĝo

## Ĝemelurboj 
*  Tanĝero, Maroko de 1976
*  Port Said, Egiptio de 1977
*  Anaba, Alĝerio de 1985
*  Kalamata, Grekio de 1997
*  Palermo, Italio de 2001

## Fontoj 
* Angla Vikipedio
eta|250px|maldekstra|Ortodoksa preĝejo en Bizerte

Kategorio:Urboj de Tunizio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Kategorio:Banlokoj
Rivero Bermejo

eta|dekstra|250ra|
eta|230ra|maldekstra|La rivero Bermejo kiel limo inter Bolivio kaj Argentino.
La **rivero Bermejo** estas unu el la plej gravaj riveroj de la baseno de la Plata-Rivero, kaj unu el la plej elstaraj geografiaj elementoj de la regiono de Granda Ĉako. Ĝi ekfluas en la montaroj de Sankta Viktorio kaj elfluas en la rivero Paragvajo. Ties supra ero troviĝas en Bolivio sed plej parto de la trafluo kaj baseno troviĝas en teritorio de Argentino, kaj utilas kiel limo inter ambaŭ landoj dum 75 km.

Ĝi estas navigebla de boatoj aŭ ŝipoj malgrandaj nur en la lastaj 100 km. Formas la totalon de la limo inter la Provincoj Ĉako kaj Formosa.

*Bermejo* signifas en la hispana "ruĝa".

Kategorio:Riveroj en Argentino
Kategorio:Internaciaj riveroj
Akamaso

**Akamaso** - (helene **Ἀκάμας**, latine *Akamant*) estas en la helena mitologio nomo de kelkaj malpli signifaj viraj personoj.

## Akamaso - trojano 
La unua el ili estis Akamaso, filo de la troja gvidisto Antenoro. Dum la patro postvivis la Trojan militon, Akamason mortigis Meriono, armeestro el Kreto. 

## Akamaso - trako 
Ankaŭ la dua Akamaso mortis en milito apud Trojo. Li estis filo de troja aliancano, estro de trakaj batalantoj. Tiu ĉi Akamaso falis en batalo kun Ajakso, nomata "Ajakso pli granda". 

## Akamaso el Ateno 
Tiu ĉi Akamaso estis filo de la reĝo Tezeo. Li neniam atingis renomon de sia patro kaj ne spertis tiom da aventuroj kiel li. Pro tio en mitoj ne estas tiom menciata.
 
Inter batalantoj kaŝitaj apud Trojo en interno de la ligna ĉevalo, estis ankaŭ batalanto nomata Akamaso, kaj tiu estis verŝajne filo de Tezeo.

Kategorio:Herooj de la helena mitologio
4426 Roerich

'*4426 *Roerich'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la familion Roerich, nome:
* Nikolaj Konstantinoviĉ Roerich (cirile: *Николай Константинович Рерих*, 1874–1947), rusa pentristo kaj mistikisto,
* Helena ivanovna Roerich (cirile: *Елена Ивановна Рерих*, 1879–1954), edzino de Nikolaj Roerich, verkistino, mistikistino kaj orientalistikistino,
* Jurij Nikolajeviĉ Roerich (cirile: *Юрий Николаевич Рерих*, 1902–1960), aŭ "*George de Roerich*", unua filo de Nikolaj kaj Helena, orientalistikisto fakulo pri Tibeto,
* Svetoslav Nikolajeviĉ Roerich (cirile: *Святослав Николаевич Рерих'', 1904–1993), dua filo de Nikolaj kaj Helena, pentristo kaj arkitekturisto.
* Devika Rani Roerich, (hindie: देविका रानी, 1908–1994), barata aktorino, edzino de Svetoslav Roerich, pranepino de Rabindranath Tagore.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1969
Ilino

**Ilino** ( Илино) estas vilaĝo en sud-orienta Nord-Makedonio, situanta en la municipo Resen je 1 124 m alte. En 2002, ĝi ne havis permanentajn loĝantojn.

## Vidu ankaŭ 
### Internaj ligiloj 
* Resen
### Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo de la municipo Resen

Kategorio:Vilaĝoj en Resen
Warren Magnuson

**Warren G. MAGNUSON** (elp. ŬOren ĜI MAGnusen; n. la 12-an de aprilo, 1905 – m. la 20-an de majo, 1989) estis longe oficanta membro de la Usona Senato el Vaŝingtonio. Membro de la Demokrata Partio, li servis en la Usona Domo de Reprezentantoj (1937-1944) kaj en la Senato de 1944 ĝis 1981. Kiam li forlasis la Senaton, li estis la plej longe deĵorinta aktuala membro de tiu ĉambro.

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1905
Kategorio:Mortintoj en 1989
4437 Yaroshenko

'*4437 *Yaroshenko'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa pentristo Nikolaj Aleksandroviĉ Jaroŝenko (cirile: *Николай Александрович Ярошенко*, 1846–1898), unu el la iniciatintoj de la arta movado Peredviĵniki (*Передвижники'': "piedirantoj").

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Kirchlindach

**Kirchlindach** (prononcu *kirĥlind**aĥ***) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Berno kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2849 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Kirchlindach situas en la Svisa Mezlando norde de la federacia urbo Berno, al kiu en sudo de la komunumo la rivero Aro formas la limon. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Heimenhaus, Herrenschwanden, Jetzikofen, Kirchlindach, Oberlindach kaj Niederlindach.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,95 km², de kiuj 23,7% estas kovritaj de arbaro, 66,7% servas por agrikulturo kaj 8,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Kirchlindach limas en nordo al Diemerswil, en nordoriento al Münchenbuchsee, en oriento al Zollikofen, en sudoriento al Bremgarten ĉe Berno, en sudo al Berno, en sudokcidento al Wohlen ĉe Berno, en okcidento al Meikirch, kaj en nordnordokcidento al Schüpfen.

## Trafiko 
En Kirchlindach kruciĝas la kantona ĉefvojo n-ro 236 de Aarberg al Berno kun la kantona ĉefvojo n-ro 235.4 de Wohlen ĉe Berno al Zollikofen. Per la loka buslinio de Zollikofen al Berno la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Kirchlindach datiĝas el la jaro 1185 kiel *Lindenacho*. En Kirchlindach estis trovitaj tombejokampoj el la Hallstatt-epoko kaj la La-Tène-epoko. Dum mezepoko la plej gravaj bienposedantoj en Kirchlinda estis la Senjoroj de Bremgarten. En la 14-a jarcento la havaĵo transiris al berncivitaj familioj. Kirchlindach ne fariĝis aparta senjorujo sed estis submetita kiel tribunaldistriktoj Kirchlindach kaj Herrenschwanden al la urba tribunalo de Berno. La supera jurisdikcio apartenis al la kampartribunalo de Zollikofen, kiu ek de 1406 estis submetita al Berno. Dum la tempo de la Helveta Revolucio de 1798 ĝis 1803 la vilaĝoj de Kirchlindach apartenis al la helveta distrikto Zollikofen. Post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 Kirchlindach estis atribuita al la distrikto Berno. En la jaro 1834 el la vilaĝoj de la paroĥo Kirchlindach estis formita la politika komunumo Kirchlindach. En la jaro 1959 oni por la rezisto de la loĝantaro rezignis pri la realigo de nacia flughaveno en Kirchlindach.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Kirchlindach

## Bildoj 

Dosiero:Kirche Kirchlindach.JPG |Preĝejo de Kirchlindach
Dosiero:Halenbrücke1 004.jpg|Ponto de Halen
Dosiero:Neubrügg.JPG|Ligna ponto *Neubrügg*
Henry M. Jackson

**Henry Martin ("Scoop") JACKSON** (elp. HENri ("SKUP") ĜEKsn; n. la 31-an de majo, 1912 – m. la 1-an de septembro, 1983) estis usona parlamentano (reprezentanto 1941-1953, senatano 1953-1983) el Vaŝingtonio. Li estis nesukcesa kandidato por la demokrata prezidenta nomumo en 1972 kaj 1976. Politike Jackson estis liberalulo enlande, forte subtenante plenajn civitanajn rajtojn por rasaj malplimultoj, protektadon de la medio, kaj laboristajn sindikatojn, sed forte kontraŭkomunisma eksterlande.

Kategorio:Usonaj politikistoj