open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Estraro de PEJ

La **estraro de la Pola Esperanto-Junularo** estas la gvida organo de PEJ.

## La komenca periodo (1958-1963)
La estraroj de PEJ elektitaj ekde ĝia fondo dum kunveno en Krakovo. Ĉefa sidejo de PEJ estis komence en Gdansko kaj ekde 1960 en Varsovio.

### 1958-1960 
La unua estraro estraro de PEJ. Elektita la 21-an de septembro 1958 en Krakovo.

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Revizia komisiono: Katarzyna Marciniak (Kotomierz), Agnieszka Kulik (Bydgoszcz), Krzysztof Słomiński (Tuchola).

Kolegia tribunalo: Karolina Fryc (Toruń), Tatiana Romaniuk (Bydgoszcz), Magdalena Serafin (Kostrzyn Wlkp.).

## La nuna periodo (ekde 2004) 
La Estraroj de PEJ elektitaj ekde ĝia formala refondo en 2004 en Varsovio. Ĉefa sidejo de PEJ estas en Varsovio.

### 2004-2006 
Elektita dum PEJ-kunveno okazinta en Varsovio inter la 10-a kaj 13-a de junio 2004.

* 
* 
* 
* 

### 2006-2008 
Elektita dum PEJ-kunveno okazinta en Varsovio inter la 19-a kaj 21-a de majo 2006.

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### 2008-2010 
Elektita dum PEJ-kunveno okazinta en Varsovio inter la 30-a de majo kaj 1-a de junio 2008.

* 
* 
* 
* 
* 

### 2010-2012 
Elektita dum PEJ-kunveno okazinta en Varsovio inter la 30-a de aprilo kaj la 3-a de majo 2010. Ŝanĝita dum PEJ-kunveno okazinta en Bjalistoko la 21-an de novembro 2010.

* 
* 
* 
* 
* 
* 

### 2012-2013 
Elektita dum PEJ-kunveno okazinta en Varsovio inter la 11-a kaj la 13-a de majo 2012. Tio estas la unua estraro elektita por mallongigita, unuajra oficperiodo.

* 
* 
* 
* 
* 
* 

### 2013-2014 
Elektita dum PEJ-kunveno okazinta en Vroclavo inter la 12-a kaj la 14-a de aprilo 2013.

* 
* 
* 
* 
* 

### 2014-2015 
Elektita dum PEJ-kunveno okazinta en Nowy Sącz inter la 1-a kaj la 4-a de majo 2014.

* 
* 
* 
* 
* 

### 2015–2016 
500px|eta|La estraro de PEJ en 2015
Elektita dum PEJ-kunveno okazinta en Varsovio la 18-an de majo 2015

* 
* 
* 
* 
* 
* 

### 2016-2017 
Elektita dum PEJ-kunveno, okazinta en Varsovio de la 26-a ĝis la 27-a de majo 2016

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### 2017-2018 
Elektita dum la PEJ-kunveno, okazinta en Varsovio de la 23-a ĝis la 25-a de junio 2017

* 
* 
* 
* 
* 

### 2018-2019 
Elektita dum la PEJ-kunveno, okazinta en Lublino de la 20-a ĝis la 22-a de aprilo 2018

* 
* 
* 
* 

### 2019-2020 
Elektita dum la PEJ-kunveno, okazinta en Varsovio la 1-an de junio 2019

* 
* 
* 
* 

### 2020-2021 
Elektita dum la PEJ-kunveno, okazinta de la 15-a ĝis la 16-a de aŭgusto 2020

* 
* 
* 
* 
* 
### 2021-2022 
Elektita dum la PEJ-kunveno, okazinta la 11-an de septembro 2021:

* 
* 
* 
* 
* 
### 2022-2023 
Elektita dum la PEJ-kunveno en Katovico okazinta la 7-an de majo 2022:

* 
* 
* 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Pola Esperanto-Junularo
Fred Phelps

frame|Fred Phelps, c. 2001

**Fred Waldron Phelps** (naskiĝis la 13-an de novembro 1929 kaj mortis la 19-an de marto 2014) estis la gvidanto de la Baptista Eklezio de Vestboro (*Westboro Baptist Church*), religia grupo aŭ sekto kies ĉefa instruo estas la malamo de Dio al diversaj aferoj, la eklezio havas sian sidejon en la domo de Fred en Topeka, Kansaso kaj funkcias sendepende de iu ajn alia baptista eklezio aŭ religia organizaĵo. Phelps estas konata pro lia predikado pri la malamo de Dio al la samseksemuloj kaj ke ili estos punataj same kiel tiuj kiuj apogas ilin (ene de la eklezio tiuj lastaj estas fikonataj kiel "fag enabler", t.e., "permesanto de gejaĉoj").

Phelps gajnis atenton en Usono pro la interrompado de funebraĵoj al soldatoj kiuj forpasis en Irako, organizado de protestoj kontraŭ la usona registaro, la forpasintaj soldatoj, kaj iliaj familioj. Li asertis ke tiuj mortoj, same kiel aliaj tragikaj okazintaĵoj estas kaŭzataj de Dio pro lia malamo al la samseksemuloj kaj al la toleremo de Usono rilate la samseksemecon. Krom la interrompado de la funebraĵoj, li kaj liaj sekvantoj ofte organizis bojkotojn en diversaj eventoj, speciale dum la defilado de la Geja Fiero kaj renkontiĝoj de elstaraj politikistoj, inkluzive de la inaŭguro de novaj kafejoj Starbucks, ĉar ili konsideras ke ilia devo estas la kundivido de ilia vidpunkto kun aliaj. Antaŭ la kritikoj, la sekvantoj de Phelps asertas ke ilia agado estas justigataj laŭ la unua amendo de la Konstitucio de Usono.
Phelps sin priskribis kiel avida predikanto kiu kredas ke la samseksamo kaj ĝia akceptado destinadis la plimulton de la mondo al eterna kondamno. Lia grupo konsistas el malpli ol 100 membroj, 90 el ili estas familianoj de Phelps.

Kategorio:Homofobio
Kategorio:Sektoj
Akademio de la Aragona Lingvo

La **Akademio de la Aragona Lingvo** (en la aragona kaj oficiale ''Academia de l'Aragonés*) estas organo kreata la 15-a de julio 2006 dum la *II Congreso de l'Aragonés* (dua kongreso de la aragona) kun la celo funkcii kiel la lingva aŭtoritato de la aragona lingvo. Nuntempe ĝi ne estas oficiale agnoskata de la registaro de Aragono (Hispanio), kaj ĝia jura registriĝo estas kiel aragona kultura asocio sub la nomo *Esploro pri Aragona Filologio''.

Kelkaj el la laboraĵoj de la akademio konsistas el la formulado de ortografiaj, gramatikaj kaj fonetikaj leĝoj por normigi ĉiujn variantojn de la aragona, intencante normigi la lingvon, sed defendante samptempe la dialektojn de la lingvo.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Hejmpaĝo de la Akademio de la Aragona Lingvo

Kategorio:Lingvoj de Hispanio
Kategorio:Akademioj
Szemere

**Szemere** (semere) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs. La vilaĝnomo devenas de historia familio, en 2008 en telefonlibro de Budapeŝto listiĝas 37 da abonuloj havantaj la nomon Szemere.
eta|maldekstre|

## Bazaj informoj 
* Areo: 26 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 215 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4653/21.1035
* Loĝantaro: 390
* Poŝtkodo: 3866
* Telefonprefikso: 46

## Situo 
Szemere situas en valo de rojo, laŭ la slovaka landlimo, laŭ flankovojoj. Slovakio troviĝas 5, Gönc 16, Encs 19, Miskolc 51 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis de 1213. La vilaĝo neniiĝis pro la husanoj kaj ceteraj militadoj en 1489. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.
eta|

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo
* kalvinana preĝejo
* kastelo de Pallavicini de 1647, en la 19-a jarcento klasikismiĝis, nun infanĝardeno

## Famuloj 
En Szemere naskiĝis instruisto Kálmán Babics.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Bonifacio Byrne

** Bonifacio Byrne** estas kuba poeto, naskiĝis en Matanzas, Kubo la 3an de marto 1861 kaj forpasis en sia naskiĝurbo la 5an de julio 1936.

Bonifacio studis en sia urbo Matanzas. Ekde la adoleskaj jaroj sentis fortan emon al la literaturo. En 1890 fondis la periodaĵojn *La Mañana* (La Mateno) kaj *La Juventud Liberal* (La Liberala Junularo). Publikigis siajn unuajn versojn en unu sola libro 1893. Iom pli malfrue, en 1896, devis elmigri al Usono pro la publikigado de sonetoj okaze de la fusilado al Domingo Mejía. Dum la ekzilaj jaroj sin dediĉis al disigistaj agadoj kaj en Tampa, fondis la Revolucian Klubon, de kiu li mem estis sekretario. Dum la restado en tiu florida urbo, laboris kiel leganto en la tabakfabrikejoj kaj kunlaboris en la periodaĵoj *Patria*, *El Porvenir* kaj en *El Expedicionario*. Revenis al Kubo en 1899. Dum la respublika periodo li estis sekretario de la Provinca Registaro de Matanzas kaj de la Provinca Ligo de Lernejoj. En 1909 fondis la periodaĵon *El Yucayo*. Kunlaboris en aliaj periodaĵoj kiel *La Primavera*, *El Ateneo*, *Diario de Matanzas*, *El Fígaro* kaj en *La Discusión*. Li estis deklarita kiel Eminenta Filo en 1915. Samjare translokiĝis al Novjorko por reestabli sian malbonstatan sanon. Li ricevis poetajn premiojn dum la Floraj Ludoj de Sancti Spíritus (1916) kaj Matanzas (1934). Li estis korespondanta membro de la Nacia Akademio pri Arto kaj Literaturo.

Granda nombro de liaj poemaj verkaĵoj restis senpublikigitaj aŭ arigataj en bone merita antologio. Raimundo Lazo nomas lin "la lasta patriota poeto de la koloniaj tempoj".

Eble lia plej fama poeziaĵo estas *Mi Bandera* (mia flago). Ĝi estis verkita de la aŭtoro je lia reveno al Kubo post la fino de la Hispana-usona milito, kaj en ĝi Byrne esprimas lian angoron antaŭ la necerteco de la estonteco de la patrio, minacita de eksterlanda flago, kiun li povis vidi ekde la ŝipo per kiu li eniris en la kuban teritorion tra Havano, hisita en la Fortikaĵo Morro kune al la kuba flago. *Mi bandera* estas konsiderata kiel la plej kuba patriota poemo kaj ĝi estas deklamata dum oficialaj aŭ popularaj manifestacioj en Kubo

## Kelkaj publikigaĵoj 
:*1915: El anónimo
:*1905: Varón en la puerta
:*1908: El legado

Kategorio:Kubaj verkistoj
Kány

**Kány** [kAnj] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs.
eta|Blazono de Kány

## Bazaj informoj 
* Areo: 9 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 238 m
* Loĝantaro: 70
* Poŝtkodo: 3821
* Telefonprefikso: 46

## Situo 
Kány situas en Cserehát sub monto 305 m-ojn alta en valo de rojo, laŭ la slovaka landlimo (kontraŭe troviĝas Janík), fine de sakovojo. Gönc troviĝas 25, Encs 30, Miskolc 55 km-ojn.

## Historio 
Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. En Kány migra poŝto servas.

## Vidindaĵo 
* grekokatolika preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Ludwik Waryński

**Ludwik WARYŃSKI** ([LUDvik vaRINski] ; naskiĝis la 24-an de septembro 1856 en Martynówka, mortis la 2-an de marto 1889 en Ŝlisselburg) estis pola socialisto kaj revoluciisto.

Aŭtoro de la kanto *Katenmazuro* publikigita en Proletaria Kantaro.

## Referencoj 
Kategorio:Polaj socialistoj
Kategorio:Polaj revoluciuloj
Hernádpetri

**Hernádpetri** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs.

## Bazaj informoj 
* Areo: 17 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 194 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4813/21.1631
* Loĝantaro: 250
* Poŝtkodo: 3874
* Telefonprefikso: 46

## Situo 
Hernádpetri situas en valo de rojo, laŭ la slovaka landlimo, fine de longa sakovojo. Gönc troviĝas 11, Encs 20, Abaújszántó 27, Miskolc 55 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1234 en formo "Gradna", poste en 1295 en formo "Petry". Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservo estas migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo de 1759
* kalvinana preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Simono Zeloto

[eta|Simono (kun segilo) kaj [Sankta Andreo|Andreo ĉe la altaro de la monaĥeja katedralo Heilsbronn en Germanio (1504)]]
**Simono Zeloto** (mortis dum la 1-a jarcento probable en Babilono, nuntempe *Han-al-Mahavil* en Irako) estis apostolo de Jesuo Kristo kaj kristana sanktulo.

## Vivo 
Simono Zeloto estis unu el la dek du apostoloj de Jesuo (Evangelio laŭ Mateo 10,4; Evangelio laŭ Marko 3,18; Evangelio laŭ Luko 6,15; Agoj de la Apostoloj 1,13). Sian kromnomon Zeloto, en la aramea lingvo „Kananeu“, en Esperanto la "fervorulo", li probable ekhavis pro sia origina aparteno al la radikala juda partio de zelotoj, kies anoj havis la precipan celon perforte forpeli la romiajn okupantojn de Judio. En la nova testamento lia nomo menciigas en la listigo de la dek du apostoloj de Jesuo, sed mankas pliaj detaloj pri li. En malnovaj tradukoj de la nova testamento lia nomo parte mise tradukiĝis kiel "Simono la Kanaanano".

[eta|maldekstra|Simono Zeloto, pentraĵo de [Antoon van Dyck]]
Laŭ la katolika tradicio li estis frato de Jakobo la pli juna kaj proksima parenco de Jesuo. Lia patrino laŭ la tradicio estis unu el la sanktaj virinoj sub la kruco kaj lia patro Kleofas duonfrato de la Sankta Jozefo. Tial oni foje nomas Simonon kaj Jakobon "fratoj de Jesuo".

## Kristanaj legendoj 
Post la krucumo de Jesuo, Simono laŭ la kristanaj legendoj diskonigis la kristanan evangelion en Babilonio kaj Persio, kie li ankaŭ kune kun Judaso Tadeo laŭlegende mortis kiel martiro. Laŭ la tradicio li estis murdita per dissegado. En kristanaj bildigoj de la sanktulo li sekve plej ofte bildiĝas kune kun segilo. Alia legendo tamen raportas, ke li estis episkopo de la unua kristana komunumo en Jerusalemo. Post la sieĝo kaj posta detruo de la urbo fare de la romia armeo de la imperiestro Tito li kun sia komunumo revenis al la ruina urbo Jerusalemo. Laŭ tiu fonto li vivis ĝis la jaro 107, kiam li en sia 120-a vivojaro estis krucumita dum persekutado kontraŭkristana ordone de la romia imperiestro Trajano. 

## Patrono 
[eta|skulptaĵo de Simono Zeloto en [Dießen am Ammersee (Germanio)]]
Kiel kristana patrono de komunumoj, preĝejoj, monaĥejoj aŭ profesioj li plejparte aperas kune kun Judaso Tadeo kiel "Sanktuloj Simono kaj Judaso" (kiel en la eksa germana imperiestra katedralo en Goslar). La sanktulo estas patrono de la profesioj de farbistoj, tanistoj, arbohakistoj kaj ledistoj. Relikvoj atribuitaj al li konserviĝas ĉefe en Romo kaj en la germanaj urboj Kolonjo kaj Bad Hersfeld. Simono Zeloto nombriĝas inter la kanonaj sanktuloj de la katolika liturgio.

## Memortagoj 
La katolika, protestanta kaj anglikana memortago de Simono la Apostolo estas la 28-a de oktobro, kune kun Judaso Tadeo. La ortodoksa memortago estas la 10-a de majo. La katolika memortago de "Simeono la episkopo de Jerusalemo" estas la 18-a de februaro. Laŭ pli novaj prijuĝoj de ekleziaj historiistoj la apostolo kaj episkopo probable tamen estis la sama persono.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Bibliaj personoj
Kategorio:Apostoloj
Kategorio:Mortintoj en la 1-a jarcento
Kun ĉio kontrolata (filmo)

**Með allt á hreinu** estas islanda filmo. Tiu muzika komedio estis fenomene sukcesa siatempe: ĝin vizitis 110 mil homoj en islandaj kinejoj; en 1983 islandanoj estis 235 mil. Pli ol kvaronjarcento poste multaj junaj islandanoj scias grandajn partojn de la dialogoj perkore.

La filmo traktas pri konkurenco inter du popmuzikgrupoj kiuj vojaĝas ĉirkaŭ Islando: la malnovstila virgrupo Stuðmenn, kaj la pli progresema, novmoda, juneca kaj multe pli bonsukcesa viringrupo Gærurnar. Por kompliki la aferon, la kantisto de Stuðmenn kaj la kantistino de Gærurnar estas eks-paro.

Kiam fariĝis la filmo, la populara popmuzikgrupo Stuðmenn ĵus rekuniĝis post kelkjara paŭzo. La viringrupo Grýlurnar, kiu nomiĝas Gærurnar en la filmo, fondiĝis por la filmo, sed estis aktiva dum kelkaj jaroj poste.

La filmo estas ĉefe farita dum ludvojaĝoj de Stuðmenn kaj Grýlurnar dum la somero 1982. La scenaro grandparte ekestis spontane dum la filmado.

Kategorio:Islandaj filmoj
Kategorio:Islando
Odiŝo

**Odiŝo** (; antaŭe **Oriso**, angle '** ), **Orija** aŭ **Orijo** kaj ankaŭ **Orislando'*, en la odia ଓଡ଼ିଶା, estas ŝtato situanta en la orienta marbordo de Barato, ĉe la Bengala Golfo. 

Ĝi estis fondita la 1-an de aprilo de 1936 kiel provinco de la Brita Hindio, kaj konsistas ĉefe el parolantoj de la odia. La 1-a de aprilo estas celebrata kiel *Utkal Divas'' (Odiŝa Tago).

Laŭ la stato de  en la subŝtato vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Bubaneŝaro.

Odiŝo estas la naŭa plej granda ŝtato laŭ surfaco kaj la dekunua laŭ loĝantaro en Barato. La odia estas la oficiala kaj plej disvastige parolata lingvo. Odiŝo havas relative mallongan marbordon (ĉirkaŭ 480&nbsp;km longa) kaj mankas bonkvalitaj havenoj. Rourkela, Sambalpur, Baripada, Balasore, Bhadrak kaj Brahmapur estas gravaj urboj.

La interno de la ŝtato estas montara kaj malmulte loĝata. Deomali je 1 672 m estas la plej alta pinto de la ŝtato.

[eta|dekstra|Templo de [Konark]]

Odiŝo suferas intensajn uraganojn. La plej danĝera en oktobro de 1999, nomata ciklono 05B, kaŭzis teruran damaĝon kaj ĉirkaŭ 10 000 mortojn.

En Odiŝo estas la akvobaraĵo Hirakud, unu el la plej grandaj en la mondo. Odiŝo havas kelkajn popularajn turismejojn. Puri (Odiŝo), kun la templo de Jagannath ĉe la maro, kaj Konark, kun la Konarka Suntemplo, estas vizitataj de miloj da turistoj ĉiujare. La templo Lingaraja de Bhubaneswar, la templo de Jagannatha en Puri, La Suntemplo de Konark kaj la Fortikaĵo Barabati de Kataka estas gravaj lokoj por la arkeologia historio de Barato.

## Vidu ankaŭ 
* Orisaj kvazaŭĉiamverdaj arbaroj

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Odiŝo
Kategorio:Ŝtatoj de Barato
Ramón Grau San Martín

**Ramón Grau San Martín** (naskiĝis en La Palma, Pinar del Río Kubo la , mortis en Havano, Kubo la ) estis fiziologo kaj prezidanto de Kubo (1933 – 1933, 1944 – 1948).

## Infanaĝo kaj junaĝo 
Lia patro, riĉa tabakfabrikisto, volis ke lia filo daŭrigadu lian laboron, sed li mem preferis medicinon. Li studis en la Havana Universitato kaj bakalaŭriĝis 1908 per la medicinista diplomo. Post la fino de liaj studoj vojaĝis kaj loĝis en Eŭropo por ampleksigi siajn medicinajn studojn kaj revenis al Kubo en 1921 por labori kiel profesoro pri fiziologio en la Havana Universitato.

Ramón Antolin Eulogio Grau San Martín, laŭ la arkivoj de la paroĥejo de La Palma naskiĝis la , en la bieno "La Jibara" en la ĉirkaŭo de La Palma en la kuba okcidento, Pinar del Río. Liaj gepatroj estis D.Francisco Grau, el Katalunio kaj Dña Maria del Pilar San Martín, el Asturio. Li havis fraton, Francisco Pablo José. Tuta la familio Grau San Martín apartenis al la riĉaj sociaj klasoj de La Palma. Li abandonis sian naskiĝurbon tre frue pro timo antaŭ ebla invado al La Palma de la trupoj de Antonio Maceo, ilia timo efektiviĝis la nokton de la  kiam la Generalo Antonio invadis la vilaĝon, en tiuj momentoj jam multaj riĉaj familioj de La Palma loĝis en la ĉefurbo de la lando.

Komencis siajn studojn 8-jaraĝa. La  lia frato kaj li ricevis heredaĵon je $ 119 699.56 oro, granda fortuno en naskiĝanta respubliko kiu heredis detruitan landon; elstaris ene de la riĉa kuba studantaro du jarojn poste ricevis sian diplomon kiel kuracisto, finis siajn studojn en Francio, Italio kaj Hispanio. Revenis al Havano kaj eklaboris en la hospitalo "Mercedes", laboris ankaŭ en la *sandomo* "La Covadonga". En 1921 fariĝis profesoro pri Fiziologio de la Havana Universitato.

## Partoprenado en la studenta politiko 
En la 1920-aj jaroj li estis mergita en la studentaj protestoj kontraŭ la prezidanto Gerardo Machado kaj en 1931 estis enkarcerigita. Post lia elkarcerigo ekziliĝis en Usono.

## La Revolucio de 1933 
Kiel provizora prezidento promulgis serion da socialismaj reguloj. Tamen, post malmulta tempo li estis forpelita de la prezidanteco (1934) pro ŝtat-puĉo gvidata de Fulgencio Batista.

## Konstitucia Kunveno 
Grau San Martín estis la prezidanto de la Konstitucia Kunveno kiu redaktis la Konstitucion de 1940.

## Prezidado 
En 1944, Grau gajnis la popolan balotadon dum la porprezidanta balotado kaj prezidis ĝis 1948. Malgraŭ la komenca populareco en 1933, la akuzoj pri koruptado fifamigis lian administradon kaj granda nombro de kubanoj ekmalkonfidis je li.

## Retiriĝo 
Post la cedado de la prezidanta posteno al lia protektito, Carlos Prío Socarrás, en 1948, Grau praktike retiriĝis de la publika vivo. Reaperis en 1952 oponante sin al la Ŝtatpuĉo de la 10-a de marto 1952 de Batista. Grau batalis por la prezidanteco en 1954 kaj 1958, sed ĉiam retiriĝis tuj antaŭ ĉiu elektado, denoncante la fraŭda proceduro de la registaro. Post la kastrisma revolucio kaj la ascenso de Fidel Castro en 1959, Grau foriris al sia hejmo en Havano kie li forpasis la .

Kategorio:Prezidantoj de Kubo
Kategorio:Regantoj de Kubo
Kategorio:Kubaj kuracistoj
Rousies

**Rousies** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 4&nbsp;257 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

Ĝi estas trafluata de la rivereto Solre, sude de Maubeuge.

## Geografio 
Rousies estas ĉirkaŭurbeto kaj parto de la aglomeraĵo de Maubeuge, kiu havas proksimume 120&nbsp;000&nbsp;loĝantojn kaj inkludas interalie la urbetojn Aulnoye-Aymeries, Haumont, Jeumont, Feignies kaj Ferrière-la-Grande.

Ĝi troviĝas proksime al la landlimo kun Belgio. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur 5,79 km².

## Administrado 
Rousies apartenas al la kantono Maubeuge-Sud, kies ĉefurbo estas Maubeuge. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Kantono Maubeuge-Sud
* Les Bons-Pères (stacidomo)


Kategorio:Komunumoj de Nord
Kéked

**Kéked** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Gönc. Kék signifas: blua (laŭ la onidiro la vilaĝo ricevis la nomon de fonto havanta bluecen koloron).
eta|maldekstre|Ĉefvojo de Kéked
eta|Panoramo en Kéked
eta|Panoramo en Kéked

## Bazaj informoj 
* Areo: 13 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 214 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.5456/21.3521
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 3899
* Telefonprefikso: 46

## Situo 
Kéked situas en valo de rojo, Hernád preterfluas, laŭ la slovaka landlimo, laŭ flankovojoj. Gönc troviĝas 15, Miskolc 76 km-ojn.

## Historio 
eta|maldekstre|Kastelo de Kéked
La unua mencio devenis el 1297. Dum la historio estis du najbaraj vilaĝoj: Suba kaj Supra Kéked, kiuj unuiĝis en 1942. Ekde la 15-a jarcento en Suba Kéked oni profitis termalan fonton nomatan pri Matiaso la 1-a por banado kaj kuracado. Post Traktato de Trianon la vilaĝoj trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. En Kéked migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika Preĝejo Sankta Triunuo (Kéked) el la 15-a jarcento, en 1729 barokiĝis
* kalvinana preĝejo
* gotika Kastelo de Kéked (aŭ de Melczer melcer) el la 15-a jarcento, baldaŭe renesanciĝis, nun hotelo
* termala (nun neuzata) banejo, la akvo estas 22 °C havanta sulfuron

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Okcidenta marbordo de Usono

eta|300px|La statoj montritaj en purpurruĝa estas en la termino '' 'Okcidenta Marbordo' * aŭ * 'Pacifika Marbordo.' ''
eta|300px|Regionaj difinoj varias laŭ la fontoj. La ŝtatoj montritaj tutruĝe estas kutime konsiderataj, dum la striitaj ŝtatoj povas aŭ ne esti konsiderataj kiel parto de la Okcidenta Marbordo.
eta|West Coast heritage collage
La "**Okcidenta Marbordo**", aŭ "**Pacifika Marbordo**" estas terminoj por la plej okcidentaj marbordaj ŝtatoj de Usono. Ĝi plej ofte komprenata inkludas la ŝtatojn de Kalifornio, Oregono, Vaŝingtonio kaj Alasko. Ankaŭ Arizono kaj Nevado, kiuj ne estas marbordaj ŝtatoj, estas ofte inkluditaj pro ties proksimeco al la propra Pacifika Marbordo kaj pro ties ekonomiaj kaj kulturaj ligoj kun Kalifornio.

Kvankam ne parto de la kontinenta Usono, Havajo fakte bordas ĉe la Pacifika Oceano kaj povas esti inkluditaj en tiu koncepto de "Okcidenta Marbordo". Je 2007 la ĉirkaŭkalkulita populacio de la inkluditaj ŝtatoj estus el 50 al 60 milionoj, depende de kiuj ŝtatoj estas inklude en la ĉirkaŭkalkulo.

La Okcidenta Marbordo estas ofte simple menciata kiel "la Marbordo," olda termino uzata ĉefe en la Nordorienta Usono. Baze sur ties reputacio esti politike pli maldekstra ol aliaj partoj de Usono la termino "Maldekstra Marbordo" estas foje uzata.

Plej gravaj marbordaj urboj de la Okcidenta Marbordo estas San Diego, Los Angeles, San Francisco, Seattle, Anchorage kaj Honolulu. Plej gravaj nemarbordaj urboj de la Okcidenta Marbordo estas Fenikso (Arizono), Las Vegas, Portlando (Oregono), Sakramento (Kalifornio) kaj Fresno (Kalifornio).

La Historio de la Okcidenta Marbordo de Usono inkludas la alvenon de la unuaj homoj antaŭ 10,000 jaroj kaj la ĉeeston de (krom indiĝenoj) hispanoj, britoj, meksikanoj, rusoj kaj usonanoj kaj esploristoj kaj setlantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Orienta marbordo de Usono
* Okcidenta Usono

## Notoj 
Kategorio:Usono
Hollóháza

**Hollóháza** estas vilaĝo (fama pri porcelano) en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sátoraljaújhely. La loknomo signifas hungare: domo de korvo.
eta|maldekstre|Aerfoto pri Hollóháza
eta|Katolika preĝejo en Hollóháza

## Bazaj informoj 
* Areo: 2 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 310 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.5392/21.4173
* Loĝantaro: 1020
* Poŝtkodo: 3999
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Hollóháza situas en valo, laŭ la slovaka landlimo, laŭ traira flankovojo. Pálháza troviĝas 12, Gönc 21, Sátoraljaújhely 30, Miskolc 100&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1270, apartenanta al fortikaĵo de Füzér. En la 17-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis pro la konstantaj militadoj. En 1777 vitrofarejo ekfunkciis, kiu produktas ekde 1831 ŝtonajn ujojn, ekde 1956 porcelanojn. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Fine de la socialismo Endre Szász faris tie artajn porcelanojn. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservo estas poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ladislao la 1-a (Hungario) de 1967 kun golgoto kun porcelanaj figuroj
* kalvinana preĝejo
* muzeo pri porcelanoj
* monumento pri tutlanda turisma vojo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Pusztafalu

**Pusztafalu** [pustafalu] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sátoraljaújhely. La loknomo signifas: pusto-vilaĝo.
eta|Blazono de Pusztafalu

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 329 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.5473/21.4933
* Loĝantaro: 260
* Poŝtkodo: 3995
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Hollóháza situas en valo de rojo, laŭ la slovaka landlimo, laŭ flankovojoj. Pálháza troviĝas 10, Gönc 22, Sátoraljaújhely 26, Miskolc 92&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1389, apartenanta al fortikaĵo de Füzér. En 1565 la vilaĝo senhomiĝis pro la konstantaj militadoj, en 1715 refondiĝis. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservoj estas migra poŝto, gastejo.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Kantono Maubeuge-Nord

La **kantono Maubeuge-Nord** (france *canton de Maubeuge-Nord*) estis franca kantono lokita en la departemento Nord kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo, kiu ekde 2016 estas parto de nova regiono Hauts-de-France (lauvorte "Vertoj-de-Francio", t. e. la plej norda parto de Francio). Ĝi malfondiĝis en marto 2015 kaj ĝis tiam estis unu el la 12 kantonoj de la arondismento Avesnes-sur-Helpe.

## Komunumoj 
Apartenis al la kantono Maubeuge-Nord la jenaj 11 francaj komunumoj :
* Assevent 
* Bersillies 
* Bettignies 
* Élesmes 
* Gognies-Chaussée 
* Jeumont 
* Mairieux 
* Marpent 
* Maubeuge
* Vieux-Reng
* Villers-Sire-Nicole

## Vidu ankaŭ 
*Listo de kantonoj de Nord
*Komunumoj de Nord

Maubeuge-Nord
Panzerkampfwagen 38(t)

[eta|290px|maldekstre|LTH (LT-38) en [Svisa Armeo|svisaj koloroj]]
**LT-38** (aŭ **TNHP**, germane **SdKfz 140** aŭ **Pz.kmpf-38(t)**) estis elstara malpeza tanko de ĉeĥoslovaka konstruo (fabrikita komune de ČKD kaj Škoda) transprenita de Wehrmacht post okupo de Ĉeĥoslovakio en la jaro 1939 kaj uzata de ĝi dum la dua mondmilito. En la jaro 1939 ĝi estis konsiderata kiel unu el la plej malpezaj tankoj en la mondo. Sed danke al rapida evoluo de kirastekniko dum la militaj jaroj ĝi proporcie rapide malmodiĝis. Germanio fabrikis unue kelke da serioj kun plibonigita blendado, por ke poste finigu la fabrikadon de la tanko. Sed ĝi lasis en la fabrikado ties korpo de tanko kaj ĉasion, kiu fariĝis bazo por multaj derivitaj kaj alikonstruitaj tipoj de armiloj - precipe memmoviga kanono kaj persekutilo de tankoj.

## Vidu ankaŭ 
* Panzer 35(t)

Kategorio:Germanaj tankoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakaj kaj ĉeĥaj tankoj
Kategorio:Ĉeĥa bataltekniko
Maubeuge

**Maubeuge** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 33&nbsp;546 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

## Geografio 
La aglomeraĵo de Maubeuge havas proksimume 120&nbsp;000&nbsp;loĝantojn kaj inkludas interalie la urbetojn Aulnoye-Aymeries, Haumont, Jeumont, Feignies, Rousies kaj Ferrière-la-Grande.

Maubeuge troviĝas proksime al la landlimo kun Belgio. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur 18,85 km².

## Administrado 
Maubeuge estas la ĉefurbo de du kantonoj, nome Maubeuge-Nord kaj Maubeuge-Sud. Tiuj kantonoj mem apartenas al la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

## Trafiko 
 per individua motora trafiko konektigas al pluraj aŭtovojoj, kaj kompreneble ankaŭ havas viglan fervojan stacidomon kun multaj naciaj kaj internaciaj trajnkonektoj. Krome la urbo estas parto interalie de la longdistanca biciklada vojo ***EuroVelo 3***, nomata *Pilgrima vojo*, internacia eŭropa vojo nur por bicikloj kaj aliaj senmotoraj veturiloj (precipe vicradaj glitiloj), kiu longas entute 5 122 kilometrojn kaj vojas en la eŭropaj ŝtatoj Norvegio, Svedio, Danio, Germanio, Belgio, Francio kaj Hispanio.

## Famuloj 
* Éric Dupond-Moretti
* Benjamin Pavard (1996), futbalisto

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Kantono Maubeuge-Sud
* Maubeuge (stacidomo)
* Douzies (stacidomo)
* Sous-le-Bois (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Maubeuge


Kategorio:Komunumoj de Nord
Hugo Verriest

|[eta|dekstra|Hugo Verriest antaŭ la poŝtoficejo de [Roeselare]]
|-
|eta|dekstra|La familio Verriest en 1861.
|}
**Hugo Nestor VERRIEST** (naskiĝis en Deerlijk la , mortis en Ingooigem la ) estis flandra sacerdoto, verkisto kaj oratoro.

Kiel studento en la Malgranda Seminario de Roeselare li en 1857 ricevis kursojn dum naŭ monatoj de Guido Gezelle. En 1864 li iĝis pastro.

Inter 1864 kaj 1867 li estis instruisto en Bruĝo kaj de 1867 ĝis 1877 li instruis mem en la Malgranda Seminario de Roeselare. Unu el liaj studentoj tie estis Albrecht Rodenbach. En 1877 li iĝis direktoro de abatinejo en Heule, en 1878 ĉefo de la koelgio en Ieper, en 1888 pastoro de Wakken kaj en 1895 en Ingooigem.

Verriest havas multe pli fortan politikan temperamenton kaj pli grandan politikan talenton ol lia introvertita instruisto Gezelle. Li forte pledis ke junuloj el Flandrio povu lerni kaj studi en la gepatra lingvo. Inter 1877 kaj 1881 li estis redaktoro de la ĵurnalo *De Vlaamsche Vlagge* (La flandra flago).

En 1906 li rajtis membriĝi en la *Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde* (Reĝa Flandra Akademio pri Lingvo kaj Literaturo). Li ricevis la honortitolon *Doctor honoris causa* de la universitato de Loveno.

## Kelkaj verkoj 
* 1899: *Regenboog* (Ĉielarko)
* 1900: *Drie geestelijke voordrachten* (Tri spiritaj prelegoj)
* 1901: *Twintig Vlaamsche koppen* (Dudek flandraj kapoj)
* 1903: *Op wandel* (Promenanta)
* 1904: *Voordrachten* (Prelegoj)

## Tradukoj al Esperanto 
* *La flandra popolo*, tradukita de Leopold Van der Poel kaj aperinta en 1928 en la antverpena gazeto *De Schelde* (Skeldo).
* *La kanto*, originale *Het Lied* (el *Voordrachten*, 1904), tradukita de Hector Vermuyten, aperinta en Belga Antologio p. 154.

## Internaj ligiloj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Pri la heredaĵo de Hugo Verriest 
*  Biografio de Verriest 

Kategorio:Flandraj verkistoj
Rosa (Kalabrio)

eta|300ra|Monto La Mula, parto de Pollino, superrigardas la gorĝon  de la rivero Rosa. Foto farita el la placo antaŭ la sanktejo de la Virgulino de la Pettoruto

Rosa estas rivero de la regiono Kalabrio en Italio.

Ĝi fontas de ŝtona montoflanko en *Capi di Rosa* inter la komunumoj de San Sosti kaj Buonvicino kaj fluas orienten tra mallarĝa gorĝo (gorĝo de Rosa aŭ gorĝo de Pettoruto) ĝis apud la vilaĝo San Sosti. Tie ĝi turnas suden kaj fluas tra fruktodona ebenaĵo ĝis ĝi ĵetas sin en la riveron Esaro.

Kategorio:Riveroj en Italio
Kategorio:Kalabrio
Penda

**Penda** (m. la 15-an de novembro 655) estis reĝo de Mercia de ĉ.626 al sia morto. Li estis la lasta pagana batalisto-reĝo de la anglosaksa epoko.[eta|dekstra|Morto de Penda (el fenestro en la katedralo de [Worcester)]]Li estis filo de Pybba (reĝo de Mercia d ĉ.593 al ĉ.606). Laŭ la Anglosaksa Kroniko li havis kvindek jarojn kiam li iĝis reĝo en 626, sed modernaj historiistoj ne certas ĉu la Kroniko donas la ĝustan aĝon, ĉar kiam li mortis, Penda postlasis junajn idojn. La 12-an de oktobro 633 li kaj kimra reĝo Cadwallon ap Cadfan venkis Edwin, la reĝon de Northumbria, ĉe Hatfield Chase. Ĝis tiam Edwin estis la plej potenca anglosaksa reĝo en Anglio. Post tio Cadwallon disrabis Northumbria sed ne certas ĉu Penda kaj sia armeo partoprenis tion. Tamen ŝajnas ke Penda ĉiam havis aliancon kun la kimroj.

En 634 Oswald iĝis reĝo de Northumbria, kaj venkis Cadwallon ĉe Heavenfield, kie tiu mortis. Verŝajne post tio Penda agnoskis Oswald kiel sia superulo. Eble pro peto de Oswald, Penda mortigis Eadfrith, filon de Edwin.

Penda venkis Egric kaj Sigeberht, reĝon kaj antaŭan reĝon de East Anglia. En 642 li venkis la northumbrianojn ĉe Maserfield, proksime al la kimra landlimo: dum la batalo Oswald mortis. Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, Penda dismembrigis la kadavron de Oswald kaj ordonis ke ties kapo, brakoj kaj manoj estu metataj sur palisojn. Ĉar Penda estis pagano, kaj Oswald kristana, Oswald iĝis honorata kiel sanktulo kaj martiro. Pendo nun tre potencis, kaj Northumbria por iom da tempo disiĝis en du regnojn, Bernicia kaj Deira.

La reĝo de Wessex, Cenwalh, estis la edzo de la fratino de Penda sed en 645 li disiĝis de ŝi. Sekvis milito per kiu Penda detronigis Cenwalh, kiu fuĝis al East Anglia. Penda ankaŭ militis kontraŭ Bernicia kaj sieĝis la ĉeflokon Bamburgh. Tamen en 653 Peada, filo de Penda, fianĉiĝis al Alhflaed, filino de Oswiu de Northumbria: en la edziĝakordo, Oswiu postulis ke Peada iĝu kristano, kaj laŭ Bede Penda mem - ĝis tiam pagano - subtenis la preĝadon de kristanismo. Sed en 655 Penda, kun kimraj alianculoj, denove invadis Bernicia, kaj atingis Stirling. Revene al Mercia, proksime al Leeds Penda malvenkiĝis kaj mortis. Post lia morto Mercia iĝis kristana, kaj denove estis sub la influo de Northumbria.

Cyneburh, filino de Penda, edziĝis al Alhfrith, filo de Oswiu kaj reĝo de Deira.

Kategorio:Mortintoj en 655
Kategorio:Reĝoj de Mercia
Kategorio:Historio de Anglio
Kategorio:Anglosaksoj
Abaújvár

**Abaújvár** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Gönc. Újvár signifas: nova fortikaĵo, Aba estis historia familia nomo.
eta|dekstra|Preĝejo de Abaújvár

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 190 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.5257/21.319
* Loĝantaro: 330
* Poŝtkodo: 3898
* Telefonprefikso: 46

## Situo 
Abaújvár situas sur deklivoj, laŭ la slovaka landlimo, laŭ maldekstra bordo de Hernád, laŭ traira flankovojo. Gönc troviĝas 12, Miskolc 72 km-ojn.

## Historio 
eta|maldekstre|Monumento pri la falintoj
La unua mencio devenis el 1046. Eble tiutempe fortikaĵo konstruiĝis, kie pasigis tempojn kelke da hungaraj reĝoj. Dum la tatara invado en 1241 la fortikaĵo estis la plej forte en la regiono, ŝajnas, la tataroj ne povis okupi ĝin. La "nova fortikaĵo" estis longe ankaŭ departementejo. En 1620 Gabrielo Bethlen kun sia armeo pasigis tie tagojn. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. En 2007 okazis filmado kun Franco Nero. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* mezepoka Kalvinana preĝejo (Abaújvár), en 1866 novgotika turo alkonstruiĝis
* restaĵoj de la fortikaĵo, apenaŭ videblaj
* monumento de falintoj dum la mondomilitoj de 1958

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Stella kandidatiĝas (filmo)

**Stella í framboði** estas postfilmo de Stella í orlofi (Stella ferias), farita 16 jaroj poste.

La filmo traktas pri Stella kiu intertempe estas konsilistino pri veststilo, manieroj k.t.p. La ĥaosa Stella miskomprene konsentas kandidatiĝi por politika partio kies anoj ŝi konsilas pri manieroj. Dum Stella politikumas, ŝia kunlaboranto, la eks-alkoholulo Salomon, realkoholuliĝas post serio de malbonŝancaĵoj.

La filmo humore mokas politikon kiel ofte senenhava konkurenco inter “centraj” partioj – en kiu gravas la individuaj personecoj kaj stilo multe pli ol la politiko mem.

Kategorio:Islandaj filmoj
Infanoj de la naturo

**Börn náttúrunnar** estas islanda filmo. Ĝi estas ĝis nun la sola islanda filmo kiu kandidatiĝis por Akademia Premio (en la kategorio “Plej bona fremdlingva filmo”).

La filmo traktas pri maljunaj homoj, viro kaj virino, kiuj loĝis en la sama distrikto dum ilia juneco. Ili retroviĝas en maljunulejo en Rejkjaviko, kaj kune fuĝas al la intertempe senhoma distrikto de ilia juneco.

La filmo interalie aludas al germana filmo Himmel über Berlin (la ĉefrolanto de tiu filmo, Bruno Ganz, aperas mallonge je la fino). La nomo de la filmo aludas al la nomo de la unua romano verkita de Halldór Laxness (kiun li verkis kiel 16 aŭ 17-jarulo), “Barn náttúrunnar” (Infano de la naturo).

Kategorio:Islandaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1991
Stella ferias (filmo)

**Stella í orlofi** estas islanda filmo. La filmo traktas pri la vigla kaj diligenta sed iom kaosa Stella. Multaj konfuzaĵoj okazas kiam ŝi decidas anstataŭi sian intertempe piedfrakturatan edzon, kaj vojaĝi al somerdomo fiŝkapti kun lia eksterlanda komercamiko.

Tiu eksterlandano ne ekzistas, ĉar la trompema edzo fakte estis intencinta trovi sian amatinon. Tamen, en la flughaveno Stella trovas la svedan alkoholulon Salomon kiu vojaĝis al Islando por iri en kontraŭalkoholisma terapio. Pro lingvaj kialoj Stella kredas ke Salomon estas la komercamiko dum Salomon kredas ke Stella estas terapiistino.

La filmo tre bone humore kaptis multajn aspektojn de la islanda ĉiutago, parolmanierojn, modon k.t.p.

16 jaroj poste sekvis la postfilmo Stella í framboði (Stella kandidatiĝas).

Kategorio:Islandaj filmoj
Albrecht Rodenbach

**Albrecht RODENBACH** (naskiĝis la  en Roeselare, mortis la  samurbe) estis flandra poeto kaj gvidanto en la revivigo de la flandra literaturo fine de la 19-a jarcento. Tamen oni povas konsideri lin kiel simbolon de la Flandra Movado, ol por liaj realaj aktivaĵoj, ĉar li ja mortis jam en la aĝo de 23 jaroj. Hugo Verriest nomis Rodenbach la poeto, la animo, la koro, la menso, la vorto de Renaskita Flandrio.

## En Esperanto aperis 
* *La aglo,* tradukita de Hector Vermuyten, aperinta en *Flandra Esperantisto* 20 (1956), n-ro 11 (265) , paĝo 2.
* *Paco,* tradukita de Hector Vermuyten, aperinta en *Belga Antologio* p. 170.
* *Sneyssens,* tradukita de Armand Somerling, aperinta en *Belga Antologio* p. 171.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Biografio de Albrecht Rodenbach 
*  Alia biografio de Albrecht Rodenbach 

Kategorio:Flandraj verkistoj
Kategorio:Flandraj poetoj
Daniel de Svedio

**Princo Daniel de Svedujo** (naskita la ; oficiale registrita plena nomo *Olof Daniel Westling Bernadotte*, denaska nomo *Olof Daniel WESTLING*) estas princo de Svedujo kaj duko de Vestrogotio (*Västergötland*, en sudokcidenta Svedujo). Li ricevis la princan kaj dukan rangojn kaj la titolon *lia reĝa alteco*, kiam li edziĝis al kronprincino Viktoria en Junio 2010, kaj tiel iĝis membro de la reĝa familio de Svedujo.

Daniel Westling estis sportinstruisto kaj posedanto de gimnastikaj trejnejoj. Li konatiĝis kun la tronheredantino estante ties persona trejnisto.

## Familio 
Olle Westling, la patro de princo Daniel, estas emerita oficisto pri socialaj aferoj. Lia patrino Ewa Westling estas banka oficisto. Ambaŭ vivas en la komunumo Ockelbo. Daniel havas unu fratinon Anna.

## Fianĉiĝo kaj edziĝo 
eta|Princo Daniel post sia edziĝo en Junio 2010.
La  kronprincino Viktoria kaj Daniel Westling oficiale anoncis sian gefianĉiĝon. Ili geedziĝis la  en Stokholmo. Ili havas gefilojn Estelle kaj Oskaro.

Kategorio:Sveda monarkio
Kategorio:Svedaj dukoj
Kategorio:Svedaj reĝedzinoj kaj reĝinedzoj
⚭Daniel
Kategorio:Svedaj princoj
Kategorio:Vestrogotio
Pettoruto

eta|dekstra|320ra|

**Pettoruto** estas romkatolika sanktejo en Kalabrio (Italio), dediĉita al la Virgulino de la Pettoruto.

Ĝi troviĝas ene de la komunumo de San Sosti sur flanko de montara gorĝo, tra kiu fluas la rivero Rosa.

La sankteja preĝejo havas la rangon de *eta baziliko*.

En la preĝejo troviĝas statuo de la Virgulino kun lnfano ŝajne skulptita en la nonto mem. Tial ĝi staras en la flanko de la meza navo kun la vizaĝoj turnitaj al la mezo de la navo. Ja la unua preĝejo estis konstruita ĉirkaŭ la statuo jam skulptita laŭlegende far fuginta vilaĝano kiu estis false akuzita pri murdo.

Kiam oni volis pligrandigi la preĝejon, oni devis ŝanĝi ĝian orientiĝon, sed oni ne sukcesis translokigi la statuon.

Kategorio:Kalabrio
Judaso Tadeo

[eta|[Georges de la Tour: la Sankta Judaso Tadeo, ĉ. 1615-1620]]
[eta|[Figuro de la sanktulo en preĝejo de Munkeno (Germanio)]]
**Judaso Tadeo** estas la tradicia eklezia nomo por unu el la dek du apostoloj de Jesuo Kristo. Li deklariĝis kristana sanktulo.

## Biblio 
Kadre de la nova testamento, en la Evangelio laŭ Luko 6,16 kaj la Agoj de la Apostoloj 1,13 en la listoj de la dek du apostoloj de Jesuo menciiĝas apostolo de la nomo Judaso Tadeo. En la Evangelio laŭ Mateo 10,3 menciiĝas apostolo de la nomo "Lebeo, nomita Tadeo", kaj same en la Evangelio laŭ Marko 3,18 la apostolo nomiĝas nur "Tadeo", ne Judaso. En la Evangelio laŭ Johano 14,22 fine menciatas apostolo "Judaso, ne Judaso Iskarioto".

## Tradicio kaj legendo 
Laŭ la eklezia kristana tradicio sub ĉiuj tiuj nomoj identiĝas la sama persono kun duobla nomo *Judaso Tadeo*.

Ankaŭ la tiel nomita epistolo de Judaso en la nova testamento tradicie konsideriĝas de Judaso Tadeo aŭtorita. Ankaŭ la legendan personon Mar Addai, la fondinto de la Asiria Eklezio de la Oriento, oni identigas kun Judaso Tadeo. Konsiderante tion, ankaŭ partoj de la Abgar-legendo – sen diskuti, je kioma parto ili baziĝas sur historia vero – temus pri Judaso Tadeo.

La persono de Tadeo pro la malsamaj mencioj do ne tute sendube identigeblas kaj sekve instigis al ekleziaj spekulacioj.

Kiel kristana patrono de komunumoj, preĝejoj, monaĥejoj aŭ profesioj li plejparte aperas kune kun Simono Zeloto kiel "Sanktuloj Simono kaj Judaso" (kiel en la eksa germana imperiestra katedralo en Goslar).

Laŭ la tradicio Judaso disvastigis la kristanan evangelion en okcidenta Azio, aparte ĉirkaŭ la montaro *Tur Abdin* (en la nuna sudoriento de Turkio), en la nuna teritorio de Sirio kaj en Fenicio (la nuna Libano kaj suda Turkio). Tie laŭlegende li estis martire pikmortigita, senkapigita aŭ per klabo mortbatita. En kristanaj bildigoj li tial foje montriĝas kun halebardo, foje kun hakilo aŭ kun klabo.

Laŭ konvinko de multaj armenaj kristanoj, la armena Monaĥejo de Sankta Tadeo dum la jaro 66 fondiĝis fare de la sanktulo.

## Memortagoj 
La katolika, protestanta kaj anglikana memortago de Judaso Tadeo estas la 28-a de oktobro, kune kun la apostolo Simono Zeloto. Ne nur inter anglalingvaj kristanoj li popularas kiel patrono de la "angoraj kaj senesperaj kazoj" kaj kiel helpantoj de "la tre premataj kaj de la tuta mondo forlasitaj homoj". En la Armena Apostola Eklezio liaj festotagoj estas la 7-a de julio, 21-a de julio kaj 1-a de decembro.

[eta|[Lima Perú]]

## Eksteraj ligiloj 
* artikolo pri Judaso Tadeo en germanlingva sanktula leksikono Judas Thaddäus im Heiligenlexikon
* artikolo pri li en la germanlingva svisa arkivo "Immaculata" 
* retejo de pilgrima preĝejo, kiu posedas relikvon de la sanktulo, en la germana montareto *Siebengebirge*

Kategorio:Bibliaj personoj
Kategorio:Apostoloj
Kategorio:Mortintoj en la 1-a jarcento
Kategorio:Historio de Sirio
Tamaŭlipa korvo

La **Tamaŭlipa korvo** (***Corvus imparatus***) estas birdospecio de la familio de korvedoj kaj el ĝia tipa genro *Corvus* ene de la ordo de paserinoj indiĝena el Ameriko.

## Aspekto 
Ĝi estas relative malgranda (34–38&nbsp;cm longa) kaj eleganta korvo kun tre brila plumaro kiu estas milda kaj silkeca. La beko estas tre svelta kaj nigra, kiel la gamboj kaj piedoj.

## Distribuado kaj habitato 
Ili loĝas en relative malgranda areo en nordorienta Meksiko, kie loĝas preskaŭ dezertajn arbustejojn inklude farmojn, urbetojn kaj vilaĝojn en ties teritorio. Ĝi loĝas ankaŭ en pli humidaj arbaroj de malfermaj areoj, sed ŝajne ne en plej altaj montoj aŭ laŭlonge de la marbordo. Ĝi estas socia birdo ofte formanta grandajn arojn, moviĝante kune en fermitaj grupoj. La norda bordo de la teritorio atingas ĝis Brownsville en suda Teksaso kie oni scias ke ili nestumis.

## Kutimaro 
### Dieto 
Manĝo precipe estas insektoj prenita el surgrunde, kvankam el arboj prenas ovojn kaj birdidojn krom multajn fruktojn kaj berojn.

### Nestumado 
La nesto estas simila al tiu de la Larĝbeka korvo sed pli malgranda kaj konstruita en arbo aŭ granda arbusto.

### Voĉo 
La voĉo de tiu korvo estas malkutima kaj malsimila al tiuj de plej parto de specioj de la genro *Corvus*. Ili havas bastonan krakadon kiel tiu de rano kaj alvoko priskribita kiel milda *"gar-lik"*.

## Rilata specio 
La Sinaloa korvo *Corvus sinaloae* ŝajne estas genetike tre proksima al tiu specio kaj povas esti konsiderata la okcidenta formo de tiu, kvankam la voĉo estas tre diferenca. Krome tria specio, la Fiŝkorvo *Corvus ossifragus* el sudorienta marbordo de Sudorienta Usono ŝajne estas tre rilata al ili kaj la tri specioj povus esti konsiderataj kiel "superspecio".

## Vidu ankaŭ 
* Verakrucaj humidaj arbaroj

## Eksteraj ligiloj 
* Birdo manĝante Blankajn Morusojn 
* Birdalvoko 
* Du muzeaj specimenoj 
* Fotaro de Tamaŭlipa korvo  VIREO

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Sinaloa korvo

La **Sinaloa korvo** (*Corvus sinaloae*) estas birdospecio de la familio de korvedoj kaj el ĝia tipa genro Corvus ene de la ordo de paserinoj indiĝena de okcidenta Meksiko.

## Aspekto 
Ĝi estas kaj laŭvide **identa kaj samlonga (34-38 cm) kun la** Tamaŭlipa korvo (*Corvus imparatus*) kun kiu ĝi estas tre proksime rilata escepte pro tio, ke la vosto estas iomete pli longa. Tiu havas la saman **silkecan plumaron tre brilan** kun nigraj beko, gamboj kaj piedoj.

Ili loĝas en la marborda regiono de Pacifiko el Sonora norde al Coloma sude kaj ĝi kovras multe pli grandan areon de teritorio ol sia orienta parenco. Ili loĝas marbordajn regionojn kie ili manĝas ĉe marbordo, duondezerto, malferma arbaro, riverbordoj kaj montetoj de ĝis 300 m aŭiom pli. Ĝi estas tre komuna ĉe marbordaj urboj kaj vilaĝoj.

Manĝon ili prenas el surgrunde kaj el arboj. Ĉe marbordo ili povas esti vidataj turnigantaj objektojn por trovi manĝaĵojn kaj ili manĝas ampleksan gamon de senvertebrulojn kiel etaj mariskoj, krabojn kaj insektojn. Ili manĝas ankaŭ fruktojn de multaj tipoj kaj ovojn kaj birdidojn se estas tia oportuno.

Ofte tiu birdo nestumas en dorna arbo aŭ alta kokosarbo aŭ palmarbo kie ties nesto estas simila al tiu de la Larĝbeka korvo kvankam iom pli malgranda.

La voĉo estas diferenca el tiu de la Tamaŭlipa korvo pro tio ke ĝi estas tre klara kaj estas priskribita kiel *"ceŭ"*.

Alia specio, la Fiŝkorvo *Corvus ossifragus* el sudorienta marbordo de Sudorienta Usono ŝajne estas tre rilata al tiu specio kaj al la Tamaŭlipa korvo *Corvus imparatus* kaj la tri specioj povus esti konsiderataj kiel "superspecio".

**Aliaj nomoj:** Ili estis nomata ankaŭ kiel **Meksika korvo** (sed ankaŭ la Tamaŭlipa korvo).

## Eksteraj ligiloj 
* Konturo de la birdo

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko