open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dániel Hunya

**Dániel Hunya** [hunja], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hunya Dániel** estis hungara pastro, jezuita monaĥo, instruisto.

 naskiĝis  en Endrőd, li mortis  en Érd.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Gyula en 1919, poste li aliĝis al la jezuitoj en Feldkirch. La novicado okazis parte en Nagyszombat, parte en Feldkirch. Ekde tiam li konstante malsanetis. Li studis filozofion en Scienca Universitato Ferenc József (1921–1924) kaj teologion en Innsbruck (1926-1929), dum en 1928 li pastriĝis en Budapeŝto. Inter 1930-1950 li havis postenon en seminario de Szeged, dum en 1938 li monaĥiĝis. En 1950 la monaĥa vivo estis malpermesita en la lando, Hunya pro stabila malsano jam ne povis esti pastro. Tamen en 1955 li estis arestita, post 2 jaroj antaŭ sia morto li liberiĝis. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *A nyáj a pásztorért. A papok lelki segítése.* (1934, pligrandigita eldono: 1943)
* *A rendalapító: Loyolai Szent Ignác.* (1940)
* *Az isteni főpap nyomában.* (3 volumoj, 1967–1971)
* *Keresztény élet.* (1970)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* jezuita arkivo
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Wilhelm Wandschneider

**Wilhelm Wandschneider** estis germana skulptisto. Li naskiĝis la 6-an de junio 1866
en Plau am See, reĝlando Prusio, Germanlingvio (en la nuntempa federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio de Germanio), kaj mortis 76-jaraĝa la 23-an de septembro 1942 en la sama urbo. De li kreiĝis interalie la Dreyse-monumento en Sömmerda, Turingio.

Kategorio:germanaj skulptistoj
Charles Hamilton (verkisto)

**Charles Harold St. John HAMILTON** (naskita la 8-an de aŭgusto 1876 en Ealing, apud Londono; mortis la 24-an de decembro 1961) estis angla aŭtoro de infanlibroj.

Hamilton estas listigita en la Guinness-libro de rekordoj kiel la plej produktiva verkisto, kun ĉirkaŭkalkulata totalo de 72 ĝis 75 milionoj da vortoj. Li uzis pli ol 20 pseŭdonimojn. Unu el liaj plej konataj roluloj estas Billy Bunter, kiun li publikigis sub la nomo **Frank Richards**.

Li estas plej konata pro la rakontoj pri loĝlernejaj verkaĵoj, kiujn li verkis sub la plumnomo *Frank Richards* pri Billy Bunter de *la lernejo* Greyfriars, kiuj estis publikigitaj en la semajna revuo *The Magnet* de 1908 ĝis 1940. 

Entute, liaj verkaĵoj inkluzivas pli ol 5 000 rakontojn  okazantajn en ĉirkaŭ 100 fikciaj lernejoj, same kiel krimromanojn, vakerajn filmojn kaj aliajn ĝenrojn. Li ankaŭ verkis el knabina lernejo sub la pseŭdonimo Hilda Richards.

La rakontoj de Billy Bunter estis adaptitaj en kvardek-epizodan televidserion de 1952 ĝis 1961.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Friardale materialo de Hamilton
* Kolektado de Libroj kaj Revuoj Detala artikolo
* Greyfriars Index Detala listo de Hamilton-materialo
* La Klubo de Entuziasmuloj de la Monaĥoj
* La Magneto Detala retejo pri *La Magneto* * Retejo de Bunterzone -entuziasmuloj
* Indekso de knabaj semajnĵurnaloj

Kategorio:Anglaj humuristoj
Kategorio:Anglaj porinfanaj verkistoj
János Illei

**János Illei** [jAnoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Illei János** estis hungara jezuita monaĥo, instruisto.

 naskiĝis  laŭ alia informo  en Komárom (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Komárno en Slovakio), li mortis  en sia naskiĝurbo.

## Biografio 
 maturiĝis en jezuita gimnazio en Kőszeg, poste aliĝis al la jezuitoj en 1743 en Trencsén, kie okazis la novicado. Inter 1746-1748 li studis pedagogion en Szakolca, inter 1748–1750 filozofion en Nagyszombat, inter 1754–1757 teologion en Nagyszombat, poste tuj li pastriĝis. Inter la studperiodoj li jam instruis en pluraj lokoj. Post siaj studoj li instruis en pluraj urboj, inter 1767–1773 li estis seminariestro en Kolozsvár, kie li monaĥiĝis en 1761. En 1773 la jezuita ordeno estis malpermesita en la lando, tial Illei instruis en Budao (urbo) ĝis 1780, tiam li retiriĝis en sia naskiĝurbo. Dum sia vivo li verkis lernejajn dramojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vindiciae Mariani Conceptus.* (1755)
* *Anitius Manlius Torkvátus Szeverinus Boetiusnak V. Könyve a Filozófiának ...* (tradukaĵo, 1766)
* *Salamon, Ptolemeus és Titus, három szomorú Játék.* (3 tragedioj, 1767)
* *Tornyos Péter.* (tralaboro de Molière: La Nobela Burĝo, 1789; ono prezentis ĝin eĉ en la 20-a jarcento)
* *Ludi tragici in Academia Budensi.* (1791)
* Alszeghy Zs.: *Jezsuita iskoladrámák.* (1992)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* jezuita arkivo
* literatura aprezo
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Corín Tellado

**María del Socorro TELLADO LÓPEZ** (naskiĝis la 25-an de aprilo 1927 en El Franco (Viaveles), Asturio - mortis la 11-an de aprilo 2009 en Gijón), konata kiel **Corín Tellado**, estis hispana verkistino, la plej produktiva kaj plej legata hispana aŭtoro post Cervantes.

Ŝi estas verkistino de romantikaj romanoj kaj fotoromanoj, kiuj estis furorlibroj en pluraj hispanlingvaj landoj. Ŝi publikigis pli ol 4 000 titolojn kaj vendis pli ol 400 milionojn da libroj, kiuj estis tradukitaj en plurajn lingvojn. Ŝi estis listigita en la Guinness-libro de rekordoj de 1994 kiel vendinto de la plej multaj libroj skribitaj en la hispana, kaj pli frue en 1962 UNESKO deklaris ŝin la plej legata hispana verkistino post Miguel de Cervantes.

Ŝiaj romanoj diferencis de aliaj verkoj per tio, ke ŝi ne uzis erotikon, pro la strikta cenzuro de la hispana reĝimo. Ŝia stilo estis rekta kaj ŝiaj roluloj estis simple prezentitaj. Ĉi tiuj romanoj inspiris plurajn telenovelojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Corín Tellado en e-romanticos.com (hispane)
* Corín Tellado en Harlequineras (hispane)

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Romantikaj verkistoj
Kategorio:Romanistoj
Fotoromano

eta|Ekzemplo de du-panela fotobildstria paĝo
[eta|Eltiraĵo el la [usonanoj|usona fotonovelo "Too Young to Know" (Tro juna por sciio) el 1945 .]]
**Fotoromano** (ankaŭ nomata **fotobildstrio**,  ) estas sinsekvo de individuaj fotoj, similaj al filmbildoj, kiuj kune rakontas historion. Dialogoj ofte estas enigitaj en la fotojn. Temas kutime pri melodramaj amrakontoj. Kvankam foje estas mallongaj apudskriboj konektantaj la bildojn, pli longaj tekstpasaĵoj ne estas inkluzivitaj.

Fotonoveloj celas ĉefe inan publikon  kaj ĉefe traktas romantikajn temojn. Ĉar ili ne postulas signifajn legkapablojn, ili estas popularaj inter malpli edukitaj individuoj.

## Historio kaj ecoj 
En la jaroj 1950–1970, la plej popularaj en latinamerika kulturo estis *la fotonovelas rosas* (rozkoloraj fotonoveloj), rakontantaj la historion de malriĉa sed virta knabino, kiu, malgraŭ ĉio, gajnas la koron de riĉulo. Poste aperis pli realismaj *fotonovelas rojas* (ruĝaj fotonoveloj), traktantaj sociajn temojn (ekz. problemoj de prostituado, malriĉeco, perforto) kaj uzante pli malhelajn kolorojn en fotografio. Alia tipo de fotonovelo estas *la fotonovela picaresca* (pikarea fotonovelo), adresita al viroj kaj rakontanta pri la erotikaj aventuroj de la ĉefrolulo.

Frua kreinto de la fotonovelo estis la aŭtoro Corin Tellado, kiu verkis amrakontojn, kiuj aperis kaj en tradicia literatura formo kaj en la formo de fotonovelo. 

Fotoromanoj apenaŭ plu haveblas en vendejoj, kaj ili iom post iom formortas. Ili unue aperis en Italio meze de la 1940-aj jaroj kaj tie evoluis al longdaŭra amasa fenomeno kun diversaj formoj. Ekzemple, ekzistis literaturaj fotoromanoj bazitaj sur klasikaĵoj de monda literaturo kiel "La gefianĉinoj" de Alessandro Manzoni aŭ "*Les Misérables*" de Victor Hugo. Aktorinoj kiel Sophia Loren, Gina Lollobrigida, Silvana Mangano kaj multaj aliaj laboris pri fotoromanoj komence de siaj karieroj.

Precipe en latinidaj landoj, italaj fotoromanoj — preskaŭ ĉiuj eldonitaj de "Lancio" en Romo — travivis oran epokon en la 1970-aj jaroj, kun preskaŭ naŭ milionoj da ekzempleroj venditaj ĉiumonate sub diversaj titoloj. Tradukoj — esence "dubladoj" — alportas la samajn rakontojn al la loka merkato kun tempoprokrasto.

Revuoj kiel *Bravo* ankoraŭ hodiaŭ publikigas fotoromanojn, kutime romantikajn rakontojn okazantajn en la adoleska sceno. La satira revuo *Titanic* ankaŭ publikigas tiajn fotoromanojn, ĝenerale prezentante fotojn de politikaj figuroj.

En la epoko de la interreto, la fotoromano spertas reviviĝon, ofte en la formo de studentaj projektoj por retejo. Foje, diversaj fotoj ankaŭ estas kompilitaj en fotoromanojn en privataj retejoj. Profesie produktitaj fotoromanoj kaj bildstrioj estas ankoraŭ tre maloftaj interrete. La plej multaj fotobildstrioj estas produktaĵoj, kies rakontoj estas rakontitaj per ludilfiguroj. 

Fotobildstrioj ofte estas uzataj en eduka literaturo kaj subtenaj materialoj por la eduka procezo en ludformo.

La filmigo de la fotobildstrioj formas la bazon de la intrigo de la unua plenlonga filmo de Federico Fellini, *Lo sceicco bianco* (La blanka ŝejko, 1952).

## Referencoj 
Kategorio:Bildliteratura terminologio
Cédric Villani

**Cédric VILLANI**, naskiĝinta  en Brive-la-Gaillarde (Corrèze), estas franca matematikisto kaj politikisto.

Specialisto pri matematika analizo, li laboras pri problemoj devenantaj de statistika fiziko (ekvacioj de Boltzmann, Landau-dampado), optimumigo (problemo pri optimuma transporto de Monge), kaj rimana geometrio (sinteza teorio pri kurbeco de Ricci). Direktoro de la Instituto Henri Poincaré de 2009 ĝis 2017 kaj universitata profesoro, li ricevis la Medalon Fields en 2010.

Li estis elektita al la Nacia Asembleo reprezentante la kvinan balotdistrikton de Essonne en la parlamentaj elektoj de 2017, por la partio de La République en Marche (LREM). En 2020, li kandidatiĝis por urbestreco de Parizo, sed la nomuma komitato de lia partio elektis Benjamin Griveaux kiel sian kandidaton. Liaj listoj ne sukcesis certigi iujn ajn sidlokojn en la Urba Konsilio de Parizo, sed li estis elektita konsiliano por la 14-a arondismento. Forpelita el la partio, li forlasis la LREM-grupon en la Nacia Asembleo en la sama jaro por aliĝi al la grupo Ekologio Demokratio Solidareco (EDS), tiam Generacio Ekologio. Li kandidatiĝis sub la standardo de la Nova Popola Ekologia kaj Socia Unio (NUPES) en la parlamentaj elektoj de 2022, sed ne estis reelektita en sia balotdistrikto, perdante je 19 voĉoj kontraŭ Paul Midy de la prezidenta koalicio Ensemble.

Kategorio:Francaj matematikistoj
Kategorio:Francaj verkistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Kavaliroj de la franca nacia Ordeno de Merito
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Medalo Fields
Kategorio:Deputitoj de Essonne
János Hevenesi

**János Hevenesi** [jAnoŝ heveneŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hevenesi János** estis hungara pastro, jezuita monaĥo.

 naskiĝis  en Érd, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 aliĝis al la jezuitoj en 1937 en Budapeŝto, kie okazis la novicado. Li studis filozofion en tiam hungara urbo Kassa (1940–1943), teologion en Szeged (1946–1948), dum en 1947 li pastriĝis. En la sekvaj jaroj en Budapeŝto li estis pastro kaj studis monaĥecon. En 1950 la monaĥeco estis malpermesita, poste li estis pastro, sakristiisto, sonorilisto province, inter 1961-1986 li faris pastrajn servojn en domo de gemaljunuloj en Pannonhalma, intertempe li monaĥiĝis en 1973. En la sekvaj jaroj en la ĉefurba aglomeraĵo li faris plurajn pastrajn servojn, ekde 1997 li estis pastro en Preĝejo Koro de Jesuo (Józsefváros). 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Akik Krisztus követségében járnak*. (1981)
* *Akit keresztülszúrtak*. (1990) 
* *Erős lélek – törékeny testben. Berta Ferenc lelkipásztor élete*. (1998) 
* *Jézus Szíve lelkiség – mai szemmel*. (2005)
* *Megőrzöd életem. Bűnbánati zsoltárversek és újszövetségi lelkitükör*. (2013)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* jezuita arkivo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Annie S. Swan

**Annie Shepherd SWAN**, CBE (naskiĝis la 8-an de julio 1859 - mortis la 17-an de junio 1943) estis skota ĵurnalistino kaj fikcistino. Ŝi verkis ĉefe sub sia naksnomo, sed ankaŭ kiel **David Lyall** kaj poste kiel **Mrs. Burnett Smith**. Verkistino de romantika fikcio por virinoj, ŝi publikigis pli ol 200 romanojn, serialojn, novelojn kaj aliajn fikciajn verkojn inter 1878 kaj sia morto. Ŝi estas konsiderata "unu el la plej komerce sukcesaj popularaj romanverkistoj de la malfrua 19-a kaj frua 20-a jarcentoj."  Swan estis politike aktiva dum la Unua Mondmilito kaj kiel sufragetino, liberala aktivulino, kaj fondinta membro kaj vicprezidanto de la Skota Nacia Partio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Papers of and relating to Annie S. Swan ĉe la Universitato de Aberdeen
* Annie S. Swan at The Orlando Project

Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de la Brita imperio
Kategorio:Skotaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Howard Roger Garis

**Howard Rogers GARRIS** (naskiĝis la 25-an de aprilo 1873 en Binghamton, Novjorko - mortis la 6-an de novembro 1962 en Amherst, Masaĉuseco) estis usona verkisto, plej konata pro serio da libroj, kiuj prezentis la rolon de Onklo Wiggily Longears, ĉarman maljunan kuniklon. Multajn el liaj libroj ilustris Lansing Campbell. Garis kaj lia edzino, Lilian Garis, estis eble la plej produktivaj infanlibro-aŭtoroj de la frua 20-a jarcento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Verkoj de Howard R. Garis ĉe Esprios (Senpage elŝuteblaj titoloj)

Kategorio:Usonaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj de la 20-a jarcento
Charles Garvice

dekstra|eta|*La Markizo* (1895)
**Charles GARVICE** (naskiĝis la 24-an de aŭgusto 1850 - mortis la 1-an de marto 1920) estis produktiva brita aŭtoro, kiu verkis pli ol 150 amromanojn. Li publikigis kelkajn el siaj verkoj sub la pseŭdonimo **Caroline Hart**. Li estis "la plej sukcesa aŭtoro en Britio", laŭ Arnold Bennett en 1910. Antaŭ 1914, liaj verkoj vendis pli ol sep milionojn da ekzempleroj tutmonde. Ekde 1913, vendoj de 1,75 milionoj da libroj jare restis konstantaj ĝis lia morto. Liaj verkoj estis tradukitaj en multajn lingvojn. Malgraŭ ĉi tiu sukceso, liaj verkoj estis malbone ricevitaj de kritikistoj kaj la plej multaj falis en forgeson.

La romanoj de Garvice estis formulecaj melodramoj, kiujn multaj kritikistoj trovis antaŭvideblaj. Kutime, ili rakontis historion pri virta virino superanta obstaklojn kaj atinganta feliĉan finon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Pseŭdonimaj verkistoj
Kategorio:Britaj verkistoj
Nora Roberts

**Nora ROBERTS** (naskita kiel **Eleanor Marie Robertson** la 10-an de oktobro 1950, en Silver Spring, Marilando) estas usona romanverkisto de nuntempaj amromanoj kaj krimromanoj, kiu verkis pli ol 150 romanojn.

Verkante furorantajn amromanojn kaj suspensromanojn sub la plumnomo **Nora Roberts**, kaj fantaziromanoj sub la plumnomo **J.D. Robb**, ŝi estis la unua aŭtoro enkondukita en la Usonan Halon de Famo de Amromanoj kaj estas konsiderata unu el la plej sukcesaj aŭtoroj de amromanoj en la mondo.

En la 1980-aj jaroj, Nora Roberts komencis verki librojn, kiuj miksis romancon, aventuron, suspenson kaj socian fikcion. Ŝi komencis sian karieron en 1981 per la romano *The Irish Fortune Teller*, lokita en Irlando.

Ŝi ankaŭ publikigas sub la pseŭdonimoj *J.D. Robb* kaj *Jill March*, kaj en Britio sub la nomo *Sarah Hardesty*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficiala retejo por J.D. Robb
* Oficiala blogo

Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Prentiss Ingraham

**Prentiss INGRAHAM** (naskiĝis la 28-an de decembro 1843, Natchez (d:Q944044), Kantono Adams, Misisipio, Usono - mortis la 16-an de aŭgusto 1904 en Biloxi, Misisipio) estis usona soldato kaj verkisto. Li estis la aŭtoro de la tiel nomataj dekcenda romanoj (, malmultekostaj romanoj) en la vakera ĝenro.

Aldone al sia literatura kariero kiel romanisto, lLi estis kolonelo en la Konfederacia Armeo, dungosoldato dum la 1860-aj jaroj.

La kariero de Ingraham kiel verkisto komenciĝis en Londono en 1869. Liaj aventurlibroj prezentis *Buffalo Bill* kaj *Texas Jack*. Ingraham estas nomata la "Reĝo de la romanoj kun malmultekostaj kovertoj".

Krom verki sub sia propra nomo, Ingraham uzis kelkajn pseŭdonimojn, inkluzive de: *D-ro Noel Dunbar,* *Dangerfield Burr,* *Majoro Henry B. Stoddard,* *Kolonelo Leon Lafitte,* *Frank Powell,* *Harry Dennies Perry,* *Markadeto Tom W. Hall,* *Leŭtenanto* *Preston Graham*. Li ankaŭ fantomverkis plurajn verkojn por Buffalo Bill Cody.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj verkistoj
Georgette Heyer

**Georgette HEYER** prononco: /ʒɔʁˈʒɛt ˈheɪə/ (naskita la 16-an de aŭgusto 1902 en Wimbledon ; mortis la 4-an de julio 1974 en Londono) estis brita romanverkisto de krimromanoj kaj historiaj amromanoj. Ŝi estas konsiderata la fondinto de la ĝenro de amromanoj de la Regenteco.

Georgette Heyer ĉefe verkis historiajn romanojn, kiuj vendis milionojn da ekzempleroj. Ĝis 1972, ŝi publikigis 57 librojn, ĉefe historiajn amrakontojn lokigitajn en Regenteco-epoko en Anglio aŭ Francio. Ĉi tiuj romanoj karakteriziĝas per detala scio pri la vivkondiĉoj de la periodo, same kiel spritaj dialogoj kaj vivece desegnitaj roluloj. Heyer ankaŭ publikigis dekduon da krimromanoj kaj plurajn romanojn kaj novelojn lokigitajn en la 20-a jarcento.

Ŝia kariero komenciĝis en 1921 per la romano *The Black Moth* (La nigra tineo). Ekde tiam, Heyer komencis eldoni librojn ĉiun aŭ duan jaron - plejparte en la Georga epoko - ĝis en 1935 ŝi publikigis la libron "Regency Buck", kiu komencis ŝian engaĝiĝon kun la historia periodo, kiu plej identigiĝis kun ŝia verkado - la Regenteca periodo en Anglio. La engaĝiĝo de Heyer kun la Regenteca periodo estis influita de la romanoj de Jane Austen, sed male al Austen, kiu estis samtempulino, Heyer bazigis siajn romanojn sur la zorgema historia esplorado, kiu fariĝis ŝia markostampo.

En 1950, la romano ***Sophie the Elder*** (Sofio la Maljuna) estis publikigita, kiu estas konsiderata unu el la plej bonaj kaj plej amataj verkoj de Heyer. La verko, lokita en 1816, priskribas la spertojn de Sophie, 19-jaraĝa junulino, kiu venas loĝi ĉe parencoj en Londono post kiam ŝia patro estas sendita en diplomatian mision al Sudameriko. La onklino de Sophie, Lady Umbersley, estas decidita adapti sian nevinon al la alta socio de Londono, sed Sophie ne ĉiam pretas konformiĝi al la reguloj: ŝi estas rekta, kuraĝa kaj laŭta, kaj ŝi decidas provi solvi la implikaĵon de personaj kaj romantikaj problemoj, en kiuj ŝiaj kuzinoj estas mergitaj, laŭ sia propra unika maniero.

En 2021, la verkisto kaj aktoro Stephen Fry skribis, ke Heyer estis "unu el la plej spritaj, plej komprenemaj kaj rekompencaj prozverkistoj imageblaj." Ŝiaj rakontoj plenumis ĉiujn postulojn de la romantika romano, sed la lingvaĵo, kiun ŝi uzis, la dialogo, la ironia konscio, la satiro kaj la komprenemo — ĉio ĉi furiozis multe preter la ĝenro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo Georgette-Heyer.com 
* Pri Georgette – La Internacia Heyer Societo 
* 

Kategorio:Anglaj historiaj romanistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kathleen Lindsay

**Kathleen Mary LINDSAY ** (1903–1973) estis angla verkistino de historiaj amromanoj. Dum kelkaj jaroj ŝi tenis la rekordon kiel la plej produktiva romanverkisto en la historio. Laŭ *Guinness World Records* (eldono de 1986, kie ili mencias ŝin sub la plumnomo "Mary Faulkner"), ŝi verkis 904 verkojn sub dek unu plumnomoj. Ĉi tiu rekordo poste estis superita.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mirinda Fikcio
* [Aŭstralia Literaturo](http://www.austlit.edu.au/run?ex=ShowAgent&agentId=A(Sw)
* Klasika Krimfikcio
* Krimfikcio IV: Ampleksa Bibliografio, 1749–2000
Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Lauran Paine

**Lauran Bosworth PAINE** (naskita kiel **Lawrence Kerfman DUBY Jr**.; la 25-an de februaro 1916 en Duluth, Minesoto &#x2013; mortis la 1-an de decembro 2001 en Fort Jones, Kalifornio) estis usona verkisto de okcidenta fikcio (d:Q367591).

Liaj libroj estis dufoje adaptitaj al filmoj: *Law Man* kiel la filmo *The Quiet Gun* de 1957, kaj *The Open Range Men* kiel *Open Range* de 2003.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Virtual Identity Authority for Lauran Paine

Kategorio:Usonaj verkistoj
L. T. Meade

**L.T. MEADE**, naskita *Elizabeth Thomasina Meade Smith* (naskiĝis la 5-an de junio 1844 en Bandon, Graflando Cork – mortis la 26-an aŭ 27-an de oktobro 1914 en Oksfordo), estis irlanda aŭtorino de libroj ĉefe por junaj knabinoj kaj kunaŭtorino de krimromanoj.

Ŝi estas konsiderata la unua anglalingva aŭtorino, kiu enmetis medicinajn aspektojn kaj/aŭ krimmedicinon en siajn krimromanojn. Por certigi precizan medicinan prezentadon, ŝi kunlaboris kun Robert Eustace, kiu poste ankaŭ laboris kun la detektivino Dorothy L. Sayers.

Ŝi debutis en la aĝo de 17 jaroj kaj verkis pli ol 300 librojn dum sia vivo. Ŝi estis la redaktorino de la knabina revuo Atlanta.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* UNCG American Publishers' Trade Bindings: The Heart of Gold, L. T. Meade
* Aŭskultu al *The Brotherhood of the Seven Kings* by L. T. Meade ĉe Youtube

Kategorio:Irlandaj porinfanaj verkistoj
Preĝejo Konkordo (Ruhla)

La **preĝejo Konkordo** (germane: *St. Concordia*) en Ruhla estas protestantisma kirko kaj malofta angul‑kirko.  Konservite en sia origina konstrua stato, ĝi ŝuldas sian originon al la fakto, ke Ruhla, pro hereda divido laŭlonge de la rivereto *Erbstrom*, ekde 1640 estis dividita en du partojn apartenantajn al malsamaj landoj. Tiu divido, daŭrinta ĝis la jaroj 1920/21, kondukis al malamikeco, pro kio al la loĝantoj de la parto apartenanta al Eisenach-Vajmaro neeblis diservpartopreno  en la Gotaa parto de la urbo. 

La vajmara ĉefkonstruisto Johann Moritz Richter estis komisiita starigi duan kirkon. 
Post nur unu‑kaj‑duona jaro da konstruado, la el kalkŝtono kaj lokaj kristaliĝintaj ŝtonoj farita preĝejo estis konsekrita en septembro 1661 kun ĉeesto de lia duka moŝto. La nomo estis elektita por reklami repaciĝon. Nur kelkajn monatojn poste la konstruo finiĝis per la starigo de la turo super la altaro, inkluzive de ĝia pinto.

En la sekvaj jarcentoj okazis ripetaj internaj rekonstruoj, kiuj ĉefe tuŝis la galeriojn, la kbenkojn de la ĥorejo, la princan benkaron sur unu el la galerioj kaj la pentraĵan ornamon.
La hodiaŭ orumita baptejo devenas de donaco de la gildaro de tranĉilfaristoj. En 1911 estis instalita la kvina orgeno: fare de la firmao Jehmlich el Dresdeno. 

Mallonge antaŭ la fino de la 20‑a jarcento, ĝia turo – kiu tiam minacis kolapsi – estis restaŭrita, nova sonorilo konsekrita, kaj la ne plu uzata okcidenta flugilo transformita en komunumsalonon. Tiu ĉi hodiaŭ estas uzata por okazigo de diversaj aranĝoj.

## Eksteraj ligiloj
*historio sur la komunuma paĝaro
Lilian Garis

**Lilian Cleo GARIS**, naskita kiel **Lilian Cleo McNamara** (la 20an de oktobro 1873 en Klevlando, Ohio - mortis la 19an de aprilo 1954 en Newark (Nov-Ĵerzejo)) estis usona aŭtorino, kiu verkis centojn da libroj de junulara fikcio inter ĉirkaŭ 1915 kaj la fruaj 1940-aj jaroj. Antaŭ tio, ŝi estis la unua ina raportistino por la *Newark Evening News* en Nov-Ĵerzejo. Garis kaj ŝia edzo, Howard R. Garis, estis eble la plej produktivaj infanlibro-aŭtoroj de la frua 20-a jarcento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri Girls Series
* La Alia Garis-Fantomo de Stratemeyer: Lilian C. Garis E-tekstoj

Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kyokutei Bakin

dekstra|eta|La puto ĉe la domo de Takizawa Bakin
**Kyokutei Bakin** (, realnome , naskita kiel **Takizawa Okikuni** ; la 4-a de julio 1767 (tradicie: Meiwa 4/6/9) en Edo (nuna Tokio ); mortis la 1-a de decembro 1848 (tradicie: Kaei 1/11/6)) estis japana verkisto el la Edo periodo. Poste en la vivo li prenis la plumnomon **Toku** (). 

Li estas konsiderata unu el la plej gravaj aŭtoroj, se ne la plej grava, de la japana literaturo de la frua 19-a jarcento.  Li estis produktiva verkisto, rimarkinda pro la riĉeco de sia inspiro, la eleganteco kaj brileco de sia stilo. Liaj alegoriaj romanoj, kun akra kritika observado, estas influitaj de la konfucea doktrino kaj prezentas scenojn el la vivo de la samurajo. Ĝenerale li verkis fantaziajn rakontojn, plenkreskajn romanojn kaj distrajn novelojn. Entute, Bakin publikigis pli ol 200 verkojn en sia vivo, inkluzive de literaturaj kritikoj, taglibroj kaj historiaj romanoj. 

Lia ĉefverko estas *Kroniko de la Ok Hundoj* (), 106-voluma verko, kiun li kompletigis dum 28 jaroj pro blindeco. En ĉi tiu verko, li fokusiĝas al samurajaj temoj kiel lojaleco kaj honoro, same kiel al Konfuceismo kaj budhisma filozofio. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Takizawa Bakin en *Encyclopaedia Britannica*

Kategorio:Japanaj verkistoj
Flagkolibroj

**Flagkolibroj** (*Ocreatus*)
estas genro de kolibroj el subfamilio Lesbienoj. Ili vivas en nubarbaroj de Andoj kaj la Venezuela Marborda Montaro en Sudameriko. Tiuj ĉi birdoj estas relative malgrandaj, eĉ por kolibroj, kaj havas ĥarakterecajn lanugajn "botojn", kovrantajn iliajn tutajn krurojn. Krome, la iĉoj havas longajn raked-similajn flankajn plumojn en la vosto, tiel nomatajn "flagojn", de kie la genro ricevas sian kutiman nomon.

## Taksonomio 
La genron *Ocreatus* unue difinis John Gould en 1846. Ĝia disigo je specioj dum longa tempo estis neklara, sed al la fino de 19-a jarcento oni pli malpli interkonsentis ke estas nur unu specio, *O. underwoodii*, kun kelkaj subspecioj. Tamen, esploro de jaro 2016 montris, ke la tri grupoj, kiuj antaŭe konsideratis subspeciaj klastroj, nome  *addae*, *annae* kaj *peruanus*, estas alopatriaj kaj dum tempo de sia izoliĝo unu de la alia iĝis sufiĉe malsamaj inter si kaj de *underwoodii* por esti konsiderataj apartaj specioj. 
Nur la American Ornithological Society ne rekonas la disigon kaj ĝis nun konsideras la genron monotipa, kun sola specio *O. underwoodii*.

### Specioj 
Laŭ la listo de IOC, la plej vaste akceptita ornitologia sistematiko, estas tri specioj de flagkolibroj:

## Referencoj 
Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
György Imrikovics

**György Imrikovics** [djordj imrikoviĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Imrikovics György** estis hungaria (supozeble slovaka) pastro, jezuita monaĥo, instruisto, misiisto.

 naskiĝis  en Nagyszombat (Hungara reĝlando, Habsburga imperio, nuntempa Trnava en Slovakio), li mortis  en Zsolna (Hungara reĝlando, Habsburga imperio, nuntempa Žilina en Slovakio).

## Biografio 
 lernis en sia naskiĝurbo, poste aliĝis al la jezuitoj en 1713. La novicado okazis en Trencsén, poste li instruis. Inter 1717–1719 li studis filozofion en Vieno, teologion en Nagyszombat (1724–1727), inter la studperiodoj li instruis en pluraj urboj. En 1726 li pastriĝis en Nagyszombat, 2 jarojn poste li estis aŭ predikisto aŭ misiisto en norda parto de Hungarujo, dum en 1731 li monaĥiĝis. Inter 1736–1739 li estis pastro en la armeo, en la sekvaj jaroj li estis aŭ pastro, aŭ instruisto, aŭ monaĥejestro, aŭ lernejestro, eĉ li estis estro de Pázmáneum.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Musae peregrinae.* (poemo, 1722)
* *Comitia sapientiae.* (1723)
* *Laudatio panegyrica Divo Ivoni.* prediko, (1724)
* *Mariae Matris et Virginis primi conceptus momenti innocentia vindicata.* (prediko, 1725)

## Fontoj 
* biografio hungare
* jezuita arkivo
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Verdagorĝa karibkolibro

La **Verdagorĝa karibkolibro** (*Eulampis holosericeus*) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj kaj unu el la nur du specioj de la genro *Anthracothorax*. Ĝi troviĝas en Puertoriko kaj plejmulto de Malgrandaj Antiloj.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Verdagorĝan karibkolibron formale priskribis la sveda natursciencisto Carl Linnaeus en 1758 en la 10a eldono de sia verko *Systema Naturae* kun la duvorta nomo *Trochilus holosericeus*. Linnaeus bazis sian priskribon sur la "black-belly'd green huming bird" (nigraventra verda kolibro) kiun estis priskribinta kaj ilustrinta la angla natursciencisto George Edwards en 1743. La tipa loko estas Malgrandaj Antiloj. La specia epiteto devenas el la greka *holosērikos* kun la signifo "silka". 

La Verdagorĝa karibkolibro estas nun metita en la genron *Eulampis*, kiun enkondukis la germana zoologo Friedrich Boie en 1831 kaj kiun ĝi kunhavas kun la Purpurgorĝa karibkolibro (*E. jugularis*).

La krioj inkluzivas akran *ĉup!* aŭ *ĉŭup!*. Dum teritoriaj disputoj ĝi foje faras raslojn kaj zumojn per siaj flugiloj. Ĝi havas limigitan teritorion, sed estas priskribita kiel ofta en granda parto de la vivejo. La specio "bone adaptiĝas al hom-trafitaj vivejoj kiel ekzemple duarangaj ĝardenoj kaj vegetaĵaro ĉirkaŭ domoj", sed ĉar ĝiaj movpadronoj ne estas plene komprenitaj, viveja fragmentiĝo povus esti minaco.

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
* Temeles, E.J.; Linhart, Y.B.; Masonjones, M. & Masonjones, H.D. (2002): The role of flower width in hummingbird bill length-flower length relationships. *Biotropica* **34**(1): 68–80.  PDF kompleta teksto

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Kategorio:Birdoj de Karibio
Ursula Bloom

**Ursula BLOOM** (naskiĝis la 11-an de decembro 1892 - mortis la 29-an de oktobro 1984) estis brita romanverkisto, biografiisto kaj ĵurnalisto.

Bloom verkis sian unuan libron en la aĝo de sep jaroj, kaj ŝia dumviva rolmodelo estis Charles Dickens. Ŝi legis ĉiujn liajn verkojn por la unua fojo antaŭ ol ŝi estis dekjara. Ŝi verkis pli ol 500 librojn en sia vivo, kio gajnis al ŝi lokon en la Guinness-libro de rekordoj. Ŝi verkis sub diversaj pseŭdonimoj, inkluzive de **Sheila Burns**, **Mary Essex**, **Rachel Harvey**, **Deborah Mann**, **Lozania Prole** kaj **Sara Sloane**. Ŝi aperis ofte en brita televido, kaj ŝi priskribis siajn ĵurnalistajn spertojn en sia libro *The Mightier Sword*. 

## Referencoj 
Kategorio:Anglaj biografoj
Kategorio:Anglaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Eulampis

***Eulampis*** estas duspecia genro de nemigrantaj amerikaj kolibroj en la familio Trokiledoj kaj subfamilio *Polytminae*. Kiel ordinara nomo ili nomiĝas ankaŭ *karibkolibroj*. La genro enhavas du speciojn, ambaŭ el kiuj estas endemiaj de insuloj de Karibio. La genronomo devenas el la greka vorto *eulampēs* kun la signifo 'brila'.

Male al plimulto de rilataj specioj de kolibroj de la subfamilio Trokilenoj, la karibkolibroj ne montras fortan seksan fimorfismon, ĉar maskloj kaj inoj estas tre similaj laŭ aspekto. La nura diferenco inter seksoj estas, ke la beko de la ino en ambaŭ specioj estas pli longa kaj pli kurba.

## Taksonomio
La genron *Eulampis* enkondukis en 1831 la germana zoologo Friedrich Boie. La tipa specio estis poste elektita kiel Purpurgorĝa karibkolibro. La genronomo devenas el la greka *eulampēs* kun la signifo "brila". Studo pri molekula filogenetiko publikigita en 2014 trovis, ke *Eulambis* estas fakte ene de la genro *Anthracothorax*.

## Specioj
La genro enhavas nur jenajn du speciojn:

* Verdagorĝa karibkolibro, *Eulampis holosericeus* (Linnaeus, 1758) Malgrandaj Antiloj ĝis Puertoriko. LC
** *E. h. holosericeus* (Linnaeus, 1758)
** *E. h. chlorolaemus* (Gould, 1857) 
* Purpurgorĝa karibkolibro, *Eulampis jugularis* (Linnaeus, 1766) Malgrandaj Antiloj. LC

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
* *Birds of the World*, 1999 Edition 

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Karibio
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Darja Dontsova

**Darja Doncova** (; naskiĝis Vasilieva, , fakte *Agrippina Arkadjevna Doncjova*; naskiĝis la 7-an de junio 1952 en Moskvo) estas rusa verkistino, scenaristo, radio- kaj televida prezentistino, kaj aŭtorino de multaj libroj en ĝenro de ironia krimromano kun humura tono, kaj estas premiito de pluraj literaturaj premioj.

## Kariero
Laŭ oficialaj datumoj de la Rusa Libro-Ĉambro, Dontsova tenis la unuan lokon en Rusio dum pluraj jaroj inter aŭtoroj de plenkreskula fikcio, bazite sur la tuta nombro da libroj eldonitaj jare.

Darja Dontsova estis nomita *Verkistino de la Jaro* en Rusio tri fojojn. Pluraj el ŝiaj libroj estis adaptitaj al televidserioj en Rusio, kaj du estis nomitaj *Furorlibroj de la Jaro*. Ŝi havas radian babilprogramon kaj televidsegmenton en Rusio.

Dum dek kvin jaroj, pli ol 180 verkoj estis publikigitaj sub ŝia nomo. La neverŝajne alta produktiveco kondukis al konjekto, ke pluraj fantomaj verkistoj eble kaŝiĝas malantaŭ la nomo. Iuj el ŝiaj romanoj estis tradukitaj. En 2013, ŝiaj libroj vendiĝis 2,8 milionoj da ekzempleroj.

Ŝiaj romanoj povas esti dividitaj en ses ciklojn, ĉiu kun romana heroo, kaj ŝiaj roluloj ofte havas komunajn trajtojn kun la aŭtoro:

* Daŝa Vasiljeva, preskaŭ aŭtobiografia portretado de divorcita iama franca instruistino ĉe la Moskva Ŝtata Universitato, kiu vivas en la antaŭurba vilaĝo Loĵkina kun siaj dorlotbestoj kaj nova romanco, oficiro en la milico.
* Eulampia Romanova, naskita en 1963, antaŭe Eufrosynia Romanova, filino de sciencistino kaj operkantistino, kiu malfermis detektivejon.
* Viola Tarakanova, naskita en 1965, divorcita germana instruistino, kiu verkas krimromanojn sub la pseŭdonimo Arina Violova.
* Ivan Poduŝkin, svelta, alta, inteligenta kaj inteligenta sed iom naiva viro, kun komplika rilato kun sia 60-jaraĝa patrino.
* Tatjana Sergejeva, malhelhara, inteligenta instruistino pri la rusa lingvo kaj literaturo, vidviniĝis sed reedziniĝis al aktoro.
* Stepanida Kozlova, naskita en 1990, kvarajara studentino ĉe la instruista altlernejo, specialiĝante pri rusa lingvo kaj literaturo, eble pli juna eldono de Tatjana Sergejeva.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (ruse)
* 
* Darya Dontsova at the Forbes

Kategorio:Rusiaj verkistoj
Kategorio:Rusiaj ĵurnalistoj
Kategorio:Rusiaj scenaristoj
Kategorio:Sovetiaj ĵurnalistoj
Kategorio:Verkistoj de Moskvo
Kategorio:Verkistinoj
Ĉjornoje (stacio)

**Ĉernoje** () estas haltejo sur la Gorky direkto de la Moskva fervojo en la urbo Balaŝiĥa. Ĝi estis malfermita en 1929.

La haltejo havas du kajojn. Ĝi estas nomita laŭ la vilaĝo apud kiu ĝi situas. Ne ĉiuj navedotrajnoj haltas ĉi tie.
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Hami

**Hami** '*, pinjine *Hāmì, * en la ujgura **قۇمۇل** estas prefektujnivela metropolo en Ĉina Popola Respubliko, en Ujgura Aŭtonoma Regiono Ŝinĝango. La historia loknomo estis *Kumul''.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Loĝantaro de Hami en 2020 estis .

## Geografio 
eta|maldekstre|
La teritorio situas en depresio 759 m super marnivelo plejparte en dezerto, iomete en montaro Tianŝan. Ĝi kovras  km² kaj konsistas el 3 dividoj. Ĉefurbo Pekino troviĝas 1929, Ŝanhajo 2776 km aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La konata historio de tiu areo komenciĝis dum la unua jarmilo antaŭ Kristo. Marko Polo raportis viziton al "Camul" komence de la 14-a jarcento kaj tio estis la nomo sub kiu ĝi unue aperis sur eŭropaj mapoj. La prefektujnivela urbego formiĝis en 2016 per kunfandiĝo de la antikva oazo-urbo Kumul (Hami) kun du ĉirkaŭaj prefektejoj.

## Ekonomio 
La ĉefaj mineralaj rimedoj de ĉi tiu regiono inkluzivas karbon, feron, kupron, nikelon eĉ oron. En la dezertaj regionoj la suna kaj venta energioj aktive disvolviĝas. La agrikulturo evoluigis brutobredadon kaj kotonkultivadon. La plej konata kultivaĵo estas la melonoj.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Hami estas konektita al Ŝinĝjango kaj la resto de Ĉinio per rapidtrajnoj kaj konvenciaj fervojaj ligiloj. Ankaŭ estas nacia ŝoseo kaj rapidvojo, fine enlanda flughaveno.

## Klimato 
Hami havas ekstreme kontinentan dezertan klimaton (laŭ la klimata klasifiko de Köppen estas BWk) kun ekstremaj diferencoj inter somero kaj vintro, kaj sekan, sunan veteron tutjare. La jara precipitaĵo estas nur 45 milimetroj. La averaĝaj neĝtagoj estas 12 jare. La areo ricevas 3 285 horojn da sunbrilo ĉiujare, preskaŭ la plej suna en la lando. La temperaturo averaĝas 10,5&nbsp;°C kaj varias inter 3-19&nbsp;°C. 

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* muzeo
* maŭzoleo
* trovitaj meteorŝtonoj kaj dinosaŭraj fosilioj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Blankbrova nantitiro

La **blankbrova nantitiro** (*Iodopleura isabellae*) estas unutipa birdospecio el la familio de titiredoj. Ĝi troviĝas en Sudameriko.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *isabellae* estis donita omaĝe al Isabel Maria Thirion (1822-1886) venezuela edzino de la franca natursciencisto Eugène Thirion

## Disvastiĝo kaj habitato
La blankbrova nantitiro estas endemia de la amazona baseno, en sudeosta Kolombio, suda Venezuelo, eosta Ekvadoro, norda kaj eosta Peruo, norda Bolivio kaj amazonia Brazilo. Ĝi vivas en la kanopeo de humidaj arbaroj kaj apudaj duarangaj arbaretoj, ĉefe sub 500 m, malmulte ĝis 900 m.

## Referencoj
Kategorio:Titiredoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Okragorĝa nantitiro

La **okragorĝa nantitiro** (*Iodopleura pipra*) estas unutipa birdospecio el la familio de titiredoj. Ĝi troviĝas en eosta kaj sudeosta Brazilo.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *pipra* rilatas al la genro Pipra al kiu tiu specio similas.

## Disvastiĝo kaj habitato
La okragorĝa nantitiro troviĝas malkontinue en la eosta marborda Brazilo, de eosta Paraibo ĝis eosta Paranao. Ĝi vivas en la kanopeo de ebenaĵaj kaj antaŭmontaj arbaroj kaj foje duarangaj kreskaĵoj, ĝis 1000 m.

## Referencoj
Kategorio:Titiredoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Neotropisa faŭno
Malhela nantitiro

La **malhela nantitiro** (*Iodopleura fusca*) estas unutipa birdospecio el la familio de titiredoj. Ĝi troviĝas en norda Sudameriko.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *fusca* estas latina vorto signifanta "malhela", ĉar la plumaro de tiu specio estas la plej malhela el ĉiuj specioj de tiu genro

## Disvastiĝo kaj habitato
La malhela nantitiro troviĝas en plej sudeosta Venezuelo, Gujanoj kaj apuda norda Brazilo. Ĝi vivas en la kanopeo kaj la randoj de humidaj arbaroj, ĝis 500 m.

## Referencoj
Kategorio:Titiredoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Haplophaedia

***Haplophaedia*** estas trispecia genro de sudamerikaj kolibroj en la familio Trokiledoj kaj subfamilio Lesbienoj. Kiel ordinara nomo kun la membroj de la genro *Eriocnemis* ili nomiĝas ankaŭ *ŝukolibroj*. Ili troviĝas je malaltaj niveloj en malseka arbaro, kaj arbustaro je altitudoj de 1200 ĝis 3100 m en Andoj de Bolivio, Peruo, Ekvadoro, kaj Kolombio. Ĉiuj specioj havas rektan nigran bekon, kuproverdan plumaron, kaj iomete forkoforman malhelbluan voston. La krur-pufoj estas blankaj ĉe la Verdeta ŝukolibro kaj ĉe la Griza ŝukolibro, dum estas sablonuancaj ĉe la Rufafemura ŝukolibro.

## Specioj
Tri specioj estas nuntempe agnoskitaj, kvankam la Rufafemura ŝukolibro estas foje konsiderata subspecio de la Verdeta ŝukolibro.

* Verdeta ŝukolibro, *Haplophaedia aureliae* (Bourcier & Mulsant, 1846) Kolombio, Ekvadoro kaj Panamo. LC
** *H. a. floccus* (Nelson, 1912)
** *H. a. galindoi* (Wetmore, 1967)
** *H. a. caucensis* (Simon, 1911)
** *H. a. aureliae* (Bourcier & Mulsant, 1846)
** *H. a. russata* (Gould, 1871)
** *H. a. cutucuensis* (Schuchmann, Weller, & Heynen, 2000)
* Rufafemura ŝukolibro, *Haplophaedia assimilis* (Elliot, 1876) Bolivio kaj Peruo. LC
** *H. a. assimilis*
** *H. a. affinis* 
* Griza ŝukolibro, *Haplophaedia lugens* (Gould, 1852) Kolombio kaj Ekvadoro. NT

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
* *Birds of the World*, 1999 Edition 

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Tago de maljunaj

**Tago de maljunaj** (vanhojen päivä) estas en Finnlando jubilea tago por la lernantoj de la dua jaro de la lernejo '** (antauxe de la sesa aŭ sepa jaro de la lernejo (**'). La tago estas kiam la lernantoj de la tria lernejo de *lukio* iras al lernejŝtopo kaj la lernantoj de la dua lernjaro iĝas la "plej maljunaj". Ekzistas *vanhojen tanssit* (dancado por la maljunaj).

Kategorio:Kulturo de Finnlando
Corvina Kiadó

**(Libro)Eldonejo Corvina** (), plena nomo **Corvina Arta kaj Fremdlingva Eldonejo** estas hungara eldonejo fondita en 1955. Ĝia ĉefsidejo estas en Budapeŝto. 

Ĝi eldonas hungarajn literaturajn, belartajn kaj fotografiajn publikaĵojn, kaj klasikaĵojn de la hungara literaturo, en fremdaj lingvoj: la angla, germana, franca, hispana kaj Esperanto.

La nomo de *Libroeldonejo Corvina* aperis en diversaj formoj en la premsignoj de siaj eldonaĵoj ekde la komenco, la kialo de tio evidente estas la adaptiĝo al la lingvo de la eldonaĵoj kiam eldonado en multaj fremdaj lingvoj. La variantoj estas: Corvina, Korvina, Corvina Kiadó, Korvina Kiadó, Korvina Kiadó Vállalat, Corvina Könyvkiadó, Corvina Kiadó Kft, k.s.
[eta|279x279px|Vido de la distrikto Buda Kastelo, Tabán kaj la [Danubo, litografio el 1863 (Corvina, 1983) ]]

## En Esperanto aperis 
* En 1965 la eldonejo eldonis volumon ''La Tragedio de l' Homo*. La tradukon faris Kálmán Kalocsay.

* En 1966 estis eldonita *Dudek horoj* de Ferenc Sánta (el la hungara tradukis: Vilmos Benczik, BOTOS I.; László Somlai, Tárkony Lajos).

* En 1970 unuafoje aperis Petőfi-volumo eldonita de Corvina en Esperanto laŭ traduko de Kálmán Kalocsay: *Libero kaj Amo* (elektitaj poemoj).

* En 1983 eldonejo Corvina aperigis antologion pri la hungara literaturo: *Hungara Antologio''.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Eldonejo Corvina

Kategorio:Hungaraj eldonejoj
!
Purpurgorĝa karibkolibro

La **Purpurgorĝa karibkolibro** (*Eulampis jugularis*) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj kaj unu el la nur du specioj de la genro *Anthracothorax*. Ĝi troviĝas en plejmulto de Malgrandaj Antiloj kaj estas ankaŭ vaganto kaj norden kaj suden.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Purpurgorĝan karibkolibron formale priskribis la sveda natursciencisto Carl Linnaeus en 1766 en la 12a eldono de sia verko *Systema Naturae* kun la duvorta nomo *Trochilus jugularis*. Linnaeus bazis sian mallongan priskribon sur la "red breasted humming bird" (rugbrusta kolibro) kiu estis priskribita kaj ilustrita de la angla natursciencisto George Edwards kaj sur la "colibry violet de Cayenne" (Kajena viola kolibro) kiu estis priskribita kaj ilustrita de la franca zoologo Mathurin Jacques Brisson. Edwards kredis, ke lia specimeno estis veninta el Surinamo, Brisson kredis, ke lia specimeno estis veninta el Kajeno, sed ambaŭ aŭtoroj eraris, ĉar la Purpurgorĝa karibkolibro troviĝs nur sur la insuloj de Malgrandaj Antiloj. La specia epiteto *jugularis* estas Mezepoka latino por "gorĝa". 

La Purpurgorĝa karibkolibro estas la tipa specio de la genro *Eulampis*, kiun enkondukis en 1831 la germana zoologo Friedrich Boie kaj kiun ĝi kunhavas kun la Verdagorĝa karibkolibro (*E. holosericeus*). Kvankam ĝi estas limigita al ĉeno de malgrandaj insuloj, ĝi estas ofta loĝanto en sia alteca teritorio. "Preta okupado de homfaritaj vivejoj sugestas, ke habitatoperdo verŝajne ne estos problemo."

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
* Temeles, E.J.; Linhart, Y.B.; Masonjones, M. & Masonjones, H.D. (2002): The role of flower width in hummingbird bill length-flower length relationships. *Biotropica* **34**(1): 68–80.  PDF kompleta teksto

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Kategorio:Birdoj de Karibio
Titiro

**Titiroj**, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu genro, kaj ties Esperantaj nomoj:

*Passeriformes - paseroformaj
**Tityridae - titiredoj
****Tityra* Vieillot, LJP, 1816 - titiro
*****Tityra cayana* (Linnaeus, C, 1766) - nigravosta titiro
******Tityra cayana cayana* (Linnaeus, C, 1766)
******Tityra cayana braziliensis* (Swainson, WJ, 1838)
*****Tityra inquisitor* (Lichtenstein, MHC, 1823) - nigrakrona titiro
******Tityra inquisitor fraserii* (Kaup, JJ, 1852)
******Tityra inquisitor albitorques* Du Bus de Gisignies, B-AL, 1847
******Tityra inquisitor buckleyi* Salvin, O; Godman, FD, 1890
******Tityra inquisitor erythrogenys* (Selby, PJ, 1826)
******Tityra inquisitor pelzelni* Salvin, O; Godman, FD, 1890
******Tityra inquisitor inquisitor* (Lichtenstein, MHC, 1823)
*****Tityra leucura* Pelzeln, A, 1868 - blankvosta titiro
*****Tityra semifasciata* (Spix, JB, 1825) - maska titiro
******Tityra semifasciata hannumi* Van Rossem, AJ; Hachisuka, M, 1937
******Tityra semifasciata griseiceps* Ridgway, R, 1888
******Tityra semifasciata deses* Bangs, O, 1915
******Tityra semifasciata personata* Jardine, W; Selby, PJ, 1827
******Tityra semifasciata costaricensis* Ridgway, R, 1906
******Tityra semifasciata columbiana* Ridgway, R, 1906
******Tityra semifasciata nigriceps* Allen, JA, 1888
******Tityra semifasciata semifasciata* (Spix, JB, 1825)
******Tityra semifasciata fortis* Berlepsch, HHCL; Sztolcman, JS, 1896

## Etimologio
La scienca genra nomo *Tityra* estas la nomo de kampara paŝtisto en la Bukolikoj de Vergilio. La antikvuloj ankaŭ donis la nomon *Tityri* al la satirusoj kaj aliaj bruaj kunuloj de Pajno kaj Bakĥo, kaj ĉi tiu signifo pli taŭgas al la brua kaj agresema konduto de titiroj.

## Referencoj
Kategorio:Titiredoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno