open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Brookfield

**Brookfield** estas la nomo de pluraj lokoj:

**lokoj** en Aŭstralio:
* Brookfield (Kvinslando)
* Brookfield (Viktorio)

en Skotlando:
* Brookfield (Skotlando)

en Usono:
* Brookfield (Konektikuto)
* Brookfield (Delavaro)
* Brookfield (Georgio)
* Brookfield (Ilinojso)
* Brookfield (Indiano)
* Brookfield (Marilando)
* Brookfield (Masaĉuseco)
* Brookfield (Miĉigano)
* Brookfield (Misurio)
* Brookfield (Nova Hampŝiro)
* Brookfield (Nova Ĵersejo)
* Brookfield (Novjorko)
* Brookfield (Ohio)
* Brookfield (Pensilvanio)
* Brookfield (Vermonto)
* Brookfield (Virginio)
* Brookfield (Vaŝingtono)
* Brookfield (Viskonsino), en la kantono Waukesha
* Brookfield (urbo), en la kantono Waukesha 
* Brookfield Acres (Teneseo)
* Brookfield Park (Virginio)

**Brookfield** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Amanda Brookfield (* 1960), brita aŭtorino
* Edward Brookfield (* 1965), brita skvamisto 
* Harold Brookfield (* 1926), brita-aŭstralia geografo kaj esploristo
* John Brookfield, brita genetikisto
* Price Brookfield (1920–2006), usona korbpilkito
* Stephen Brookfield (* 1949), usona pedagogo 

**Vidu ankaŭ**
* Brookfield Center
* Brookfield Township
Linio Nara

**Linio Nara** ( [Nara-sen], ) estas linio de la fervojo reto JR. La linio apartenas al JR Okcidenta.

## Tipoj de trajnoj 
Estas 4 tipoj de trajnoj:
* (L) **Loka trajno** (普通 [fucū]):
* (SR) **Sekcia rapida** (区間快速 [kukan-kajsoku])
* (R) **Rapida trajno** (快速 [kajsoku])
* (MR) **Miyakoji rapida** (みやこ路快速 [Mijakoĝi-kajsoku])

## Stacioj 
; Markoj por la rapidaj linioj:
* ●: haltas ĉiuj trajnoj
* ｜: preterpasas ĉiuj trajnoj

Kategorio:Linioj de JR en Gubernio Kioto
Kategorio:CAP-ŝpuro
Stacio Ĝojo

**Stacio Jōyō** (japane: 城陽駅 [Ĵōjō-eki], angle: *Jōyō Station*) estas fervoja stacio en urbo Ĝojo, gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Nara.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Nara

## Historio 
* 11a de julio 1958: malfermiĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kioto
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Kioto
13740 Lastrucci

'*13740 *Lastrucci'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Egisto Masotti elde la Observatorio de Montelupo Fiorentino en Toskanio (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Liliana Lastrucci'', edzinon de la dua malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
13642 Ricci

'*13642 *Ricci''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala matematikisto Gregorio Ricci-Curbastro (1853–1925), profesoro pri matematiko ĉe la Universitato de Padovo. Baziĝante sur la laboroj de Riemann kaj Christoffel, li disvolvis la tensoran analizon : formalismon por la studo de tiuj propraĵoj de fizikaj sistemoj aŭ abstraktaj spacoj, kiuj restas nevariantaj kun ŝanĝoj de koordinatoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
13672 Tarski

'*13672 *Tarski''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la poldevena usona matematikisto kaj logikisto Alfred Tarski (1901–1983), profesoro ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley. Li faris gravajn kontribuojn al la algebro, mezura teorio, matematika logiko, aroteorio kaj la metamatematiko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
13658 Sylvester

'*13658 *Sylvester''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la brita matematikisto James Joseph Sylvester (1814–1897), kiu studis ĉe Kembriĝo kaj fondis kun Arthur Cayley la algebran . Li instruis ĉe la Universitata Kolegio Londono, ĉe la Universitato Johns Hopkins (1877-1883), kie li helpis establi postdiploman programon pri matematiko; kaj fine ĉe Oksfordo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Breitenbach (Speyerbach)

La rojo **Breitenbach** estas maldekstra alfluanto de la Speyerbach. Ĝi havas sian fonton meze en la Palatinata Arbaro en la „valo de la tri putoj“ (germane: *Dreibrunnental*). Ĝi fluas suden kaj formas preskaŭ la limon inter la komunumoj Elmstein kaj Esthal. Survoje ĝi pasas la orputon post ĉ. 10 kilometroj apud la domareto Breitenstein en la Speyerbach. Proksime de la enfluejo troviĝas la ruino de la burgo Breitenstein.

## Alfluantoj 
* Finster-Breitenbach (*dekstre*), 1,3&nbsp;km
* Großer Schwabenbach (*dekstre*), 1,7&nbsp;km

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
13673 Urysohn

'*13673 *Urysohn''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa topologiisto Pavel Samuiloviĉ Urysohn (1898–1924). Multe de lia esploroj temis pri la studo de dimensieco. Kvankam lia scienca aktiveco daŭris nur proksimume kvin jaroj, li havis profundan influon sur postaj disvolviĝoj kaj metis la fundamenton de la Sovetiunia skolo pri topologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Helmbach (Speyerbach)

La rojo **Helmbach** estas 11&nbsp;km longa alfluanto de la Speyerbach. Ĝi havas sian fonton meze de la Palatinata Arbaro en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Rivervojo 
La rojo fontas nordokcidente de la *forstdomo Taubensuhl* kaj fluas komence 4&nbsp;km nordorienten. Ĝin alfluas de maldekstre la rojo Blattbach, kiu fontas ĉe la monto Blattberg, Post la enfluejo ĝi fluas orienten-nordorienten. Ĉe hotelo en arbaro la Helmbach ricevas akvon de dekstra alfluanto Grobsbach, Pliajn 2,5&nbsp;km alfluas la rojo Iggelbach de maldekstre. Post entute 10&nbsp;km ĝi atingas ĝin la rojo Kohlbach. Tie troviĝas la baraĵlageto Helmbachweiher. La mem enfluas post 11&nbsp;km apud la vilaĝo Weiler de dekstre en la Speyerbach.

## Flankriveroj 
* Trockendeichbach (*maldekstre*), 1,49&nbsp;km
* Blattbach (*maldekstre*), 3,06&nbsp;km
* Grobsbach (*dekstre*), 4,35&nbsp;km
* Hunzelbach (*dekstre*), 1,51&nbsp;km
* Frechenbach (*dekstre*), 0,62&nbsp;km
* Iggelbach (*maldekstre*), 5,08&nbsp;km
* Kohlbach (*dekstre*), 4,98&nbsp;km

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Imca Marina

**Imca Marina** (artistnomo de **Hendrikje Imca Bijl**) (Zuidbroek, 13-an de majo 1941) estas nederlanda kantistino. La artistnomo *Imca Marina* estas formita el ŝia dua antaŭnomo  (*Imca*) kaj la dua antaŭnomo de ŝia patrino (*Marina*).

## Kariero
Ŝia kariero kiel kantistino komenciĝis ĉe la kantkoruso la *Damster Wichter* en Appingedam. En 1959 ŝi akiris la unuan diskokontrakton. Antaŭ ĉio dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj ŝi faris furorkantojn inter kiuj *Viva España* kaj *Harlekino*. Krom kantistino ŝi ankaŭ estas eksterordinara oficisto de la urba registrejo. Ŝi plenumas geedziĝojn, tiel en ŝia geedziĝa salono en Midwolda kiel tra la tuta lando. Ŝi ekspluatis en Midwolda bonvizitatan restoracion kaj kafejon sed pro la kreditkrizo tiu bankrotis en 2010.

En julio 2009 konatiĝis ke Marina kaj sia brita partnero Stephen Porter (Steven) post dektri jaroj disiĝis . El pli frua geedziĝo ŝi havas filon, Floris. En 2008 ŝi ricevis la ordenon kavaliro de Oranje-Nassau . Dum ferio en la turka Antalya en marto 2014 ŝi supervivis koratakon.

## Eksteraj ligiloj
* Imdb

## Referencoj
Kategorio:Nederlandaj kantistoj
13643 Takushi

'*13643 *Takushi'''* estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Hiroshi Abe elde la observatorio de Jacuka en gubernio Ŝimane.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Takushi Yokota'', estron de la Astronomia Klubo de la Universitato de Kobeo. Li ankaŭ estas partnero en observado de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroshi Abe
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Robert de Coucy

**Robert de Coucy** (naskiĝinta la 13-a jarcento, mortinta la 12-an de novembro 1311, estis franca arĥitekto kaj konstruestro el Ĉampanjo. Lia ĉefverko estis la katedralo de Reims, kvankam la historiscienco de la 19-a jarcento nepreterinde reduktis lian gravan rolon.

## Vivo 
Nekrologo de la abatejo Sankta Nikazo, hodiaŭ detruita, precizigas la daton de lia morto je la 12-a de novembro en la jaro 1311, *qui trespassa lan 1311*.
::Ĉi tie ripozas Robert de Coucy, majstro de [la katedralo] la katedralo *Nostre Dame* kaj de [abatopreĝejo] Sankta Nikazo, kiu forpasis en la jaro 1311.

## Verkaro 
### La katedralo de Reims 
[eta|dekstre|Okcidenta fasado de la [katedralo de Reims, kiun konstruis Robert de Coucy.]]
En 1263 li fariĝis posteulo de Hugues Libergier kiel konstruestro por la preĝejo Sankta Nikazo en Reims, kaj inter 1279 li konstruis la ĥorkapelojn kaj parton de la transversa domo. Post la detruo dum la revolucio de 1789 restis nur ilustraĵoj de la konstruaĵo komencita en 1229 kaj konsiderata kiel unu el la plej bonaj gotikaj preĝejo de tiu epoko en Francujo. Preskaŭ samtema kronikisto de la abatejo Sankta Nikazo diris, ke "Hugo Libergiers pronaon ecclesiæ perfecit. Robert de Coucy caput ecclesiæ constrŭit". ( Hugo Libergiers pretigis la antaŭhalon de la preĝejo, Robert de Coucy konstruis la preĝejan kapon)
Post la morto de sia patro Robert de Coucy na kaŭ estis la konstruestro de la katedralo de Reims, kiu estis rekonstruata post brulruiniĝo en la jaro 1211. La novan katedralon oni ekkonstruis en 1211, kaj la ĥorejo, kiun konstruis Robert de Coucy la pli aĝa, estis preta en 1241. La katedralo baziĝis sur simpla plano de vasta ĥorejo, sen transversaj navoj kaj sufiĉe mallarĝa laŭlonga navo.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 13-a jarcento
Kategorio:Arkitektoj de gotiko
Kategorio:Konstruestroj
(13645) 1996 HF11

**(13645) 1996 HF11** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Dudzele

eta|120px|dekstre|Blazono de Dudzele
[eta|120px|dekstre|Situo de la partkomunumo Dudzele en la urbo [Bruĝo]]
**Dudzele** estas vilaĝo en belga provinco Okcidenta Flandrio kaj ekde 1971 partkomunumo de la provinca ĉefurbo Bruĝo. Ĝi troviĝas en la Poldero norde de la urbocentro. Dudzele havas areon de 21,92 km². En 2012 estis 2545 loĝantoj.

## Vidindaĵoj 
[eta|120px|maldekstre|Malnova kaj nova turo de la [Sankta Petro-preĝejo]]
* La plej grava monumento de la vilaĝo estas la Sankta Petro-preĝejo kun du turoj. Estas romanika turo aparte de la preĝejo. Ĝi verŝajne estas nur unu el la angulaj turoj de granda preĝejo, konstruita inter 1150 kaj 1200 kaj malkonstruita en 1634. En la vilaĝo estas pluraj 17-jarcentaj domoj.

La nuna preĝejo kun dua turo estis konstruita en 1871, sed restas partoj el la 17-a jarcento.

* La historia muzeo *De Groene Tente* skizas la historion de la preĝejo, la paroĥo kaj la lernejoj. Ankaŭ ne mankas la distra vivo, societoj kaj gildoj, fotoj, insignoj, dokumentoj, medaloj kaj flagoj.

## Sporto kaj amuzaĵo 
La vilaĝo disponas pri pluraj ejoj kiuj uzeblas de junuloj kaj sportemuloj.

Apud la *Boudewijnkanaal* (la ŝiptrafika kanalo kiu ligas la internan havenon de Bruĝo al la marhaveno), troviĝas la *Brugse Trimm- en Roeiclub* (remklubo) kaj junulargastejo *Herdersbrug*.

Ekde 1876 en Dudzele estas fanfaro kaj drumgrupo *Poldergalm*, la plej malnova ekzistanta muziko-societo en Bruĝo.

## Trafiko 
Flanke de la vilaĝo troviĝas la N348, aŭtovojo al la haveno de Zeebrugge. Ĝi nun estas rekonstruata kaj ligos la aŭtovojojn E403 kaj E34.

## Politiko 
Inter 1800 kaj 1970 Dudzele havis jenajn estrojn:

* Franciscus Malefason (1800-1818)
* Tomas Van den Bussche (1818-1830)
* Jacob Baeteman (1830-1831)
* Jacob Cadron 1831-1861)
* Pieter Proot (1861-1862)
* August Notterdam (1862-1879)
* Frans Demaecker (1881)
* Pieter Maenhoudt (1879-1880, 1884-1889)
* Pieter Debree (1882-1884, 1890, 1894-1896)
* Frans Proot (1891-1894)
* Jan Monbaliu (1896-1904)
* Leopold Lannoye (1905-1921)
* Alphonse De Haene (1922-1938)
* Raymond Vande Ryse (1939-1964)
* Johan Buytaert (1965-1970)

## Famuloj 
* Joris De Jaeger (Dudzele, 1922-), de 1953 ĝis 1987 pastro de la flandraj sezonaj agrolaboristoj en Francio (en la franca nomitaj *trimards*, en la nederlanda *fransmans*).
* Amaat Vyncke (Zedelgem 1850 - Kibanga (Kongo) 1888), estis dum du jaroj Zuavo, helppastro en Dudzele ekde 1876 kaj fondinto de la fanfaro *Poldergalm*. Ekde 1883 li estis misiisto en Afriko.

## Eksteraj ligiloj 
* [Http://www.dudzele.be/ www.dudzele.be]  (Ekde 2007 ne plu ĝisdatigita).
* [Http://www.brugge.be www.brugge.be]
* [Http://www.degroenetente.be www.degroenetente.be]
Alfabeta listo de la deputitoj de la 12-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko

__NOTOC__
Tiu artikolo prezentas la **liston de la deputitoj de la 12-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko (2002-2007)** laŭ alfabeta ordo.

Por ĉiu deputito, la listo indikas la departementon, la distrikton kaj la frakcion al kiu apartenas la deputito (la deputitoj nur alparencigitaj al politika frakcio estas indikitaj per asterisko post la indiko de frakcio).

## A 
## B 
## C 
## D 
## E 
## F 
## G 
## H 
## I 
## J 
## K 
## L 
## M 
## N 
## O 
## P 
## Q 
##  
## S 
## T 
## U 
## V 
## W 
## X 
## Y 
## Z 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Deputitoj de la 12-a parlamenta periodo laŭ distrikto
* Nacia Asembleo
* Francaj deputitaj balotoj de 2002
* 12-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko

### Eksteraj ligiloj 
* Alfabeta listo de la deputitoj de la 12-a parlamenta periodo en la interretejo de la Nacia Asembleo

2002
Praindianoj

eta|400x400ra|Mapo de malfruaj homaj migradoj
**Praindianoj** aŭ **Paleo-indianoj** estas klasifika periodo donita al la unuaj homoj kiuj eniris, kaj poste enloĝis, en la amerikaj subkontinentoj dum la finaj glaciejaj epizodoj de la malfrua plejstocena epoko. La prefikso "paleo-" venas de la greka adjektivo *palaios* (παλαιός), signifante "aĝa". La esprimo "paleo-indianoj" validas specife por la ŝtonindustria periodo en la Okcidenta hemisfero kaj estas aparta de la esprimo "Paleolitiko".

Indicoj indikas ke ĉasistoj de grand-bestoj trapasis la Beringan Markolon de Eŭrazio en Nordamerikon sur tero kaj glaciponto (Beringio), kiuj ekzistis inter 45,000 a.K. - 12,000 a.K. (antaŭ 47,000 - al 14,000 jaroj). Malgrandaj izolitaj grupoj de ĉasistoj-kolektistoj migris kune kun gregoj de grandaj plantomanĝantoj dumlonge en Alaskon. El 16,500 a.K. - 13,500 a.K. (antaŭ 18,500 - al 15,500 jaroj), senglaciaj koridoroj evoluis laŭ la pacifika marbordo kaj valoj de Nordameriko. Tio permesis al bestoj, sekvitaj fare de homoj, migri suden en la internon. Homoj iris perpiede aŭ uzis primitivajn boatojn laŭ la marbordo. La precizaj datoj kaj itineroj de la loĝado de la Nova Mondo estas kondiĉigitaj de daŭranta debato.

Ŝtonaj iloj, precipe lancopunktoj kaj skrapiloj, estas la primaraj signoj de la plej frua homa aktiveco en Ameriko. Kreitaj ŝtonaj elguŝigitaj iloj estis uzitaj fare de arkeologoj kaj antropologoj por klasifiki kulturajn periodojn. Sciencaj indicoj ligas indiĝenajn amerikanojn al aziaj homoj, specife de orientaj siberiaj loĝantaroj. Indiĝenaj popoloj de Ameriko estis ligitaj al siberiaj loĝantaroj per lingvaj faktoroj, la distribuado de sangogrupoj, kaj en genetika kunmetaĵo kiel reflektite per molekulaj datenoj, kiel ekzemple DNA. Inter 8000 a.K. - 7000 a.K. (antaŭ 10,000 - 9,000 jaroj) la klimato stabiliĝis, kaŭzis pliiĝon je populacio kaj ŝtona teknologio avancis, rezulte en pli restema vivostilo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Atlas of the Human Journey , Genographic Project, National Geographic
* Journey of Mankind - Genetika Maop - Bradshaw Foundation
* The Paleoindian Period - United States Department of the Interior, National Park Service
* Alabama Archaeology: Prehistoric Alabama  - The University of Alabama, Department of Archaeology
* The Paleoindian Database - The University of Tennessee, Department of Anthropology.
* Paleoindians and the Great Pleistocene Die-Off - American Academy of Arts and Sciences, National Humanities Center

Kategorio:Historio de Nordameriko
Kategorio:Indianoj
Samuel Ampzing

**Samuel Ampzing** (1590–1632) estis nederlanda kalvinisma ministro, teologo, puristo, poeto kaj juristo. En 1617, li ekis verki priskribon pri sia urbo Haarlem laŭ poetika formo, helpata de Petrus Scriverius, kiu estis publikigita en 1628 kaj tiu historio pri la urbo estus superita de Pieter Langendijk nur unu centjaron poste. En la enkonduko de tiu libro, Ampzing lasis disertacion pri la nederlanda idiomo, kie li faras plurajn konsiderojn pri la retorikaj reguloj.

400ra|eta|maldekstra|Desegno de la Burgo Berkenrode, kiu estis parte detruita dum al Sieĝo de Haarlem, vintre de 1573-1574, kaj publikigita de Samuel Ampzing, en sia verko **Beschrijvinge ende Lof der Stad Haerlem** (Priskribo kaj panegiro al la urbo Haarlem, 1628)

## Elektitaj publikaĵoj 
* Bijbel-poezije (1624) - La biblio verse tradukita.
* Rijm-catechismus (1624) - La katekismo poezie verkita.
* Beschrijvinge ende lof der stad Haerlem in Holland: in Rym bearbeyd (1628) - Historio kaj panegiro al la urbo Haarlem verse transskribitaj.
* Taelbericht der Nederlandsche spellinge (1628) - Traktado pri la nederlanda idiomo.
* Eerverdediginge tegen de Arminiaensche grimmigheijd (1629) - Apologia verko kontraŭ la herezaj arminianoj.
* Naszousche lauren-kranze (1629) - Laŭro-flora krono.
* Westindische triumphbazuin op de verovering van de zilveren vloot (1629) - Triumfa odo al la malvenko de la arĝenta floto en la Okcidentaj Hindioj
* Toneel van Europa, met hare personagien af-gebeelt. Vertonende de ..., 1631

## Literaturo 
* DBNL
* The Transformation of Vernacular Expression in Early Modern Arts
* Journey through Landscape in Seventeenth-Century Holland: The Haarlem Print ..., Catherine Levesque
* The Military Orders and the Reformation: Choices, State Building, and the ..., Johannes A. Mol,Klaus Militzer,Helen J. Nicholson
* The Politics of Memory: The Writing of Partition in the Seventeenth-Century ..., Raingard Esser
* The Idol in the Age of Art: Objects, Devotions and the Early Modern World, Michael Wayne Cole, Rebecca Zorach
* The Wake of Iconoclasm: Painting the Church in the Dutch Republic, Angela Vanhaelen
* The Public and Private in Dutch Culture of the Golden Age, Arthur K. Wheelock,Adele F. Seeff
* Collections of Paintings in Haarlem, 1572-1745, P. Biesboer
* Journey through Landscape in Seventeenth-Century Holland: The Haarlem Print ..., Catherine Levesque
* Cultural Participation: Trends since the Middle Ages, Ann Rigney,Douwe W. Fokkema

## Vidu ankaŭ 

After_Frans_Hals_-_Portrait_of_Frans_Hals_-_Indianapolis.jpg|Frans Hals(1582-1666)
Petrus_Scriverius_1576-1660.png|Petrus Scriverius(1576-1660)
Arnoldus_Buchelius_(1614).jpg|Arnoldus Buchelius(1565-1641)
Statue-Haarlem-Laurens_Janszoon_Coster.jpg|Laurent Coster(1370-1440)

Kategorio:Nederlandaj kalvinismaj teologoj
Kategorio:Nederlandaj poetoj
Kategorio:Nederlandaj juristoj
Kategorio:Nederlandaj historiistoj
Kategorio:Nederlandaj lingvistoj
Karl von Miltitz

eta|Muelejo en Rabenau (naskiĝloko de Karl), menciita en 1488 kiel posedaĵo de la familio Miltitz. **Karl von Miltitz** (naskiĝinta ĉirkaŭ 1490 en Rabenau, mortinta la 20-an de novembro 1529 en Hanau-Steinheim) estis papa sendito kaj intertraktis kun Marteno Lutero.

## Vivo 
Miltitz estis ano de la nobela saksia gento de la Miltitz-oj. Li iĝis kanoniko en Mainz, Trier kaj Meißen, en 1515 eĉ papa oficisto kaj ĉambristo en Romo. En la 1518-a jaro li estis sendita kiel papa legato en Saksion por efektivigi ne pluan agadon de Luther kaj konvinki Frederikon la 3-an ne plu subteni la reformanton.

Li interttraktis jam en januaro 1519 en Altenburg en la domo de Georg Spalatin, samjare ankoraŭfoje (oktobre) en Liebenwerda kaj en 1520 en la monakejo de la (iama) hospitala ordeno de la Antonianoj en Lichtenberg apud Prettin. Sed ĉiuj intertraktoj restis vanaj. Li ankaŭ admonegis en la nomo de la papo la predikiston Johann Tetzel kiu ne estis aperinta ĉe la asignon en Altenburg.

Dum vojaĝo en 1529 li dronis en la rivero Main.

## Literaturo 
* Johann Karl Seidemann: *Karl von Miltitz, Kanonikus zu Meissen, Trier, Mainz, päbstlicher Kammerherr und Nuncius apostolicus : eine chronologische Untersuchung zu besserem Verständnisse der Quellen.* J. Naumann, Dresden 1844. (surrete)
* Heinrich August Creutzberg: *Die jugend des päpstlichen nuntius Karl von Miltitz und sein aufenthalt in Rom. Inauguraldissertation, Bonn.* Freiburg im Breisgau 1907.
* Heinrich August Creutzberg: *Karl von Miltitz 1490-1529 : sein Leben und seine geschichtliche Bedeutung.* Herder, Freiburg im Breisgau 1907.
* Patricius Schlager: *Karl von Miltiz.* In: *The Catholic Encyclopedia.* Robert Appleton Company, New York 1911 (volume 10).
* *Miltitz.* In: *Dictionnaire de théologie catholique.* Letouzey et Ané, Paris 1928 (fascicule LXXXVI).
* Hans-Günter Leder: *Ausgleich mit dem Papst? Luthers Haltung in den Verhandlungen mit Miltitz 1520.* Calwer Verlag, Stuttgart 1969.
* Annick Sibué: *Luther et la réforme protestante.* Eyrolles, Paris 2011, p. 76-77.

## Eksteraj ligiloj 
Biografio ĉe *NDB*.

Kategorio:Saksio
Kategorio:Diplomatoj de la Apostola Seĝo
Lagoj de Titano

La **Lagoj de Titano**, nome luno de Saturno, estas areoj de likvida etano, metano, kaj propano kiuj estis detektita de la spac-sondilo *Cassini–Huygens*, kaj kiuj estis jam supozitaj delonge. Dum januaro de la jaro 2007, scientistoj anoncis, ke estas klaraj indikoj por lagoj de likva metano sur la surfaco de Titano. Estas neniu alia mondo, krom la Tero, kie oni jam malkovris stabilajn korpojn de likvo. Kelkaj lagoj estas komplete nigraj, reflektante neniujn radarsignalojn. La plej grandaj estas konataj kiel **maria** (maroj en latina) kaj la plej malgrandaj estas **lacūs** (lagoj).

## Motoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Map of Titan's north polar liquid bodies with feature names from USGS Titan system page

Kategorio:Astronomio
Kategorio:Satelitoj
Kategorio:Sunsistemo
Baumbach-domo (Meiningen)

eta|Memorigtabulo ĉe la enirejo. eta|Monumento por la poeto surloke. La **Baumbach-domo** (germane: *Baumbachhaus*) estas literatura muzeo pri Rudolf Baumbach en Meiningen, Burggasse nr 22.

## Historio 
La muzeo troviĝas en la iama loĝdomo de la poeto, kies verkoj estis tre modaj tiutempe. Li pasigis siajn junajn jarojn surloke (1846-60) kaj revenis en 1885 post studoj, longjara deĵoro kiel privata instruisto kaj liberprofesia verkisto. Liaj volumoj da proziaĵoj kaj poeziaĵoj kongruis ekzakte al la gusto de la samtempuloj. Por kelkaj de liaj poemoj  estas eĉ komponita muziko. La poemo *Ehre, Freiheit, Vaterland* iĝis la kanto de la Asociaro de germanaj studentaj korporacioj. Lia ankoraŭ hodiaŭ konata kanto *Hoch auf dem gelben Wagen* muzikigitis fare de la apotekisto Heinz Höhner en 1937.

La duetaĝa modesta burĝa domo  estas trabfakaĵo konstruita en la 18-a jarcento. En 1816 akiris ĝin la avo de Baumbach kaj ĝi servis kiel loĝejo ankoraŭ ĝis 1920. Estante ekde 1921 en la posedo de la urbo ĝi malfermitis kiel regionhistoria kaj literatura muzeo en 1937.

## Kolektoj 
Ĉiu vizitanto sentus la spiriton de Baumbach dum la trairo de la ĉambroj, kiel skribis entuziasmigite okaze de la inaŭguro la loka ĵurnalistino Leine Graef: "Jen sur la ronda tablo plumo, krajono kaj skribilaro de la poeto, kontraŭe de sur la vando salutas la bierkruĉoj ofte malplenigitaj; leteroj kaj originalaj aŭtografoj ankaŭ tre efikas..." La salonoj en la ĉefa domo montras bildojn malnovajn de la urbo, meblojn kaj portretojn en la stilo de Bidermajro. Tiel postsekvi eblas la burĝan vivostilon el la 19-a jarcento.

Originalaj domumentoj informas ankaŭ pri aliaj verkistoj kiuj agadis en la regiono de Meiningen de la 18-a ĝis la 20-a jarcentoj, kiel Friedrich Schiller, Jean Paul, Adolf Schaubach kaj Ludwig Bechstein.  Post profundaj restaŭradlaboroj ankaŭ la ĉambroj en la malantaŭa domo (i.a. kun la biblioteko de Baumbach) peras baumbach-an etoson. Apud la domo troviĝas krome sursokla busto de la verkisto.

## Vidu ankaŭ 
Baumbach-domo (Kranichfeld)

## Literaturo 
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3*, 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9,  p.&nbsp;127-128

## Eksteraj ligiloj 
Hejmpaĝo. de la muzeo. 

Baumbach
Meiningen
Meiningen
Universitato de Bango

La **Universitato de Bango** - () estas publika universitato en Bango, la ĉefurbo de la Centr-Afrika Respubliko.
	
## Historio 
Antaŭ la ŝtata sendependiĝo de la lando, la plej multaj studentoj plenumis sian universitatan edukon en Francio. Post akiro de la ŝtata sendependeco en 1958, la nova ŝtato partoprenis en la Fondaĵo pri Eduko Supera en Afriko Centra (FESAC), kiu grupigis plurajn antaŭajn francajn koloniojn en centra Afriko, el kiuj ĉiuj havis altlernejojn aŭ institutojn kun specifa fokuso. Ene de la Fondaĵo, la Centr-Afrika Respubliko disponis pri la Agrikultura Instituto.

Fine de la 1960-aj jaroj, la kunlaboro inter la institucioj de la Fondaĵo ekdisfalis, kaj tiel per registara decido la Universitato de Bango estis kreita la 12-an de novembro 1969. Ĝi ampleksigis la studan fukoson de agrikulturo al ankaŭ juro, ekonomiko, kampara evoluo kaj liberaj artoj.

Komence de la 2000-aj jaroj, la supera eduka sektoro de la ŝtato konsistis el nur du publikaj institucioj, la Universitato de Bango kaj la Altlernejo Nacia pri Administro kaj Juro (ENAM), kaj el unu aldona privata altlernejo, la *Collège Préparatoire International (CPI)* (do "internacia prepara kolegio"). Laŭ la stato de 2014, proksimume 6 500 studantoj membras en la tri institucioj kune, pli-malpli la duoblo kompare al la unua studa jaro de la universitato en 1970. Aparte multe plialtiĝis la nombro de studantoj pri matematiko kaj fiziko. Daŭre la procentaĵo de studentinoj restas tre malalta: ĝi varias de 3 procentaĵoj en natursciencoj ĝis 16 procentaĵoj en juro kaj sociaj sciencoj - junaj virinoj daŭre alfrontas altan socian premon ne plenumi superan edukon sed fokusiĝi pri la tradicia socia virina rolo de familia mastrumantino. Plue iuj statistikoj indikas ke la nombro de studantoj el naciaj malplimultoj kiel ekzemple la pigmeoj tro malaltas kompare al la ĝenerala distribuo de etnoj en la civitantaro.

## Eksteraj ligiloj 
* universitata retejo

Bango
Kategorio:Bango
Teatromuzeo de Meiningen

eta|Ekzemplo por la ne tute 300 kulisoj: tie ĉi temas pri *Vintra fabelo*.
La **Teatra muzeo** () troviĝas en Meiningen (Germanujo), rekte apud la Kastelo Elisabethenburg, en la ejoj de la iama duka rajdejo planita de Johann Andreas Schaubach.

## Historio 
Tiu ĉi parto de la meining-a muzeopejzaĝo estas unu el la plej gravaj kaj ampleksaj teatrosciencaj kompleksoj de tuta Germanlando. La multo da objektoj bone respeguligas la evoluon de la teatra urbo Meiningen ĝis hodiaŭ. Per unikaĵoj dokumentatas la kulmino de la rolo de Meiningen en la mondo de teatro: kiel lulilo de teatraj reformoj en la 19-a jarcento.

Surtroniĝinte en 1866 la duko Georg la 2-a de Saksio-Meiningen ekkoncentriĝis pasie pri sistema profiligo de la kortega Teatro je Meiningen. Rezulto estis sceneja arto de granda kvalito estanta plena de historia aŭtentikeco kaj iluziiga perfekteco. De 1874 ĝis 1890 la aktoroj de Meiningen reklamis por siaj reformoj en tuta Eŭropo, kio famigis la urbon kiel centron internacian teatran.

## Kolektoj 
Ege furoras kaj altvaloras 275 originalaj scenejaj fasadoj, kulisaj arkoj kaj pendaĵoj de gravaj enscenejigoj de dramoj de Shakespeare, Schiller aŭ Kleist faritaj en Meiningen. Plejparte la buntaj septoj produktiĝis en Coburg fare de la fratoj Brückner, entrepreno kiu laboris ankaŭ por la realigo de operoprezentoj de Richard Wagner. Tiuj ne tute 300 mirindaj kaj sorĉantaj teatrejaĵoj prezentatas nuntempe per plej moderna prezentotekniko, tiel ke la muzeo kromnomiĝas "sorĉa mondo de kulisoj". La eksa rajdohalo de la dukoj, kiu nuntempe gastigas la kolekton, estas parto de ne finkonstruita ĉevaleja komplekso. Ankaŭ en la kolektoj de la apuda kastelo kelkfoje aludatas al la teatra vivo.

Krom kolekto de historiaj teatraj kostumoj, rekvizitoj kaj scenaj desegnoj de la duka moŝto mem prezentatas ankaŭ teatraj afiŝoj, la diversaj turneoj de la aktoraj trupoj, fotoj pri roloj/rolludantoj kaj scenoj, reĝisoraj notoj, libroj de sufloroj kaj ne malmultaj aŭtografoj.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 116-117

## Eksteraj ligiloj 
Hejmpaĝo. de la muzeo. 

Teatra muzeo
Meiningen
Meiningen
Alfabeta listo de la deputitoj de la 11-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko

__NOTOC__
Tiu artikolo prezentas la liston laŭ alfabeta ordo de la **deputitoj de la 11-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko** (1997-2002).

Tiu parlamenta periodo, komenciĝis la 1-an de junio 1997, sekve de la balotoj de la 25-a de majo kaj 1-a de junio 1997, kaj finiĝis la 18-an de junio 2002.

Por ĉiu deputito, la listo indikas sian balotan departementon kaj la frakcion al kiu li/ŝi apartenas (por la deputitoj nur alparencigitaj al frakcio, litero « *a* » antaŭas la nomon de la frakcio). Tiu listo prezentas la konsiston de la Nacia Asembleo fine de la parlamenta periodo, en la . Pro tio ĝi enhavas la anstataŭantojn de la dek kvin membroj de la registaro Raffarin, kiuj estis nomumitaj sekve de la elekto de Jacques Chirac por la ses lastaj semajnoj de la parlamenta periodo kaj kiuj sidis nur post prokrasto de unu monato post sia nomumo (tio estas la 8-a de junio 2002), ĝis la fino de la parlamenta periodo. La sep deputitoj elektitoj la 30-an de septembro 2001 al la Senato kaj la kvin deputitoj demisiintaj post la monato de junio 2001 aperas en tiu listo, ĉar, pro la proksimeco al la ĝeneralaj deputitaj balotoj, ne estis organizitaj partaj balotoj por anstataŭi ilin, iliaj seĝoj estis konsiderataj vakaj ĝis la 18-a de junio 2002.

La modifoj al la konsisto de la Asembleo estas indikitaj en notoj.

## A 
## B 
## C 
## D 
## E 
## F 
## G 
## H 
## I 
## J 
## K 
## L 
## M 
## N 
## O 
## P 
## Q 
##  
## S 
## T 
## U 
## V 
## W 
## Y 
## Z 
## Notoj 
### Vidu ankaŭ 
* Nacia Asembleo (Francio)

### Eksteraj ligiloj 
* Alfabeta listo de la deputitoj de la 11-a parlamenta periodo en la oficiala interretejo de la Nacia Asembleo

1997
Ĉina aktinidio

La **ĉina aktinidio** (*Actinidia chinensis*) estas frukt-arbo kaj medicina planto devenanta de Ĉinujo. Ĝi estas polenata de abeloj.

La *ora kivifrukto*, kun flava pulpo, pli dolĉa kun malpli acida gusto, estas nova kultiv-variaĵo de la ĉina aktinidio, produktata de la *New Zealand Crown Research Institute* (Novzelanda Krona Esplorinstituto). Male al la ordinara verda kivifrukto (delikata aktinidio), la ora kivifrukto estas pli dolĉa, kun malpli acida gusto. La frukto estas glata kaj ne kiel ĉe la verda kivifrukto hareca.

## Vidu ankaŭ 
* Kivifrukto

Kategorio:Fruktoj
Kaledonio kune

**Kaledonio Kune** ( "Calédonie ensemble") estas centre dekstra politika partio de Nov-Kaledonio, oficiale fondita okaze de sia fonda kongreso de *Kuendu Beach* en la kvartalo *Nouville* en Numeo la . Ĝi estis fondita de disidentoj de Estonteco Kune, kontraŭsendependisma partio fondita en 2004 kaj sola por regi ĝis en 2007, kiuj volas esti la defendantoj de la origina ideologio de tiu lasta movado. GHvidataj de la prezidanto de la suda provinco Philippe Gomès, ili riproĉis al Estonteco Kune, sub estrado de Didier Leroux kaj Harold Martin, estis fariĝinta « la politika ostaĝo » de La Kuniĝo-UMP.

De la malnova Estonteco Kune, Kaledonio Kune prenis la plimulton de siaj elektitoj en la Asembleo de la suda provinco (16 el 20) kaj do al la Asembleo (12 el 17). Tamen, la 4 membres elektitaj por la frakcio ankoraŭ unuiĝinta de Estonteco Kune en 2007 (kaj aparte la plenuma prezidanto, Harold Martin), kaj la unika elektito en 2004 de la partio en la norda provinco (Armande Duraisin), restis fidelaj al Didier Leroux.

## Elektitoj 
### Parlamentanoj 
Kaledonio Kune havas, ekde la deputitaj balotoj de la , la du seĝojn de deputito reprezentantoj de Nov-Kaledonio en la Nacia Asembleo, kun :
* en la 1-a distrikto : Sonia Lagarde (anstataŭantino : Hélène Iekawé),
* en la 2-a distrikto : Philippe Gomès (anstataŭanto : Gérard Poadja).

Ili sidas en la centre dekstra frakcio de Unuiĝo de Demokratoj kaj Sendependuloj (UDI).

|Sonia Lagarde (1-a distrikto)
|Philippe Gomès (2-a distrikto)

### En la registaro 
[eta|dekstra|200px|[Hélène Iekawé, membro de Kaledonio Kune en la registaro de Nov-Kaledonio ekde 2011]]

### En la Asembleo 
La , la kandidato de Kaledonio Kune, Gérard Poadja, estis elektita prezidanto de la Asembleo por unujara mandato per 28 voĉoj kontraux 25 al la eliranto Rock Wamytan, kandidato de la partioj FLNKS kaj UNI, en la 3-a balotvico.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Politiko en Nov-Kaledonio
* Philippe Gomès
* Marie-Noëlle Thémereau
* Estonteco Kune

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala interretejo 

Kategorio:Politikaj partioj de Nov-Kaledonio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2008
Ödön Beniczky

**Ödön Beniczky** [benicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beniczky Ödön** estis hungara politikisto, ministro, ĵurnalisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *benicei’’ kaj ’’micsinyei *.
eta|Ödön Beniczky en 1919 (li estas videbla en la unua vico dekstre la tria)
Ödön Beniczky http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC00523/01532.htm naskiĝis la  1878 en Zólyom (nuntempa Zvolen en Slovakio). Li mortis la  1931 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ödön Beniczky post lernado ekde 1896 li estis ĵurnalisto. Inter 1906 kaj 1917 li estis parlamenta deputito, poste departementestro de Bars. En 1918 li partoprenis en la kabineta laboro ĝis Hungara Sovetrespubliko, poste li rifuĝis al Vieno, kie li aliĝis al politika rondo. Post falo de la Sovetrespubliko li hejmenvenis kaj komence li iĝis vicministro, poste ministro ĝis 1920. Li partoprenis en ambaŭ puĉoj, tial li estis nelonge arestita. En 1925 li kreis artikolon pri teroro de Miklós Horthy, tial li estis kondamnita je 3 jaroj. Post la liberiĝo li ne estis elektita deputito, fine li sinmortis.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj de Hungario
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Salomona Maro

[eta|Salomona Maro oriente de la insulo [Nov-Gvineo]]

La **Salomona Maro** estas maro situanta en la Pacifika Oceano. Ĝi kuŝas inter Papuo-Nov-Gvineo kaj la Salomonoj. Tie okazis multaj gravaj bataloj dum la Dua Mondmilito.

## Plej profunda punkto 
La **Salomona Maro** inkludas la Nov-Britian Fosegon, kaj atingas sia maksimuman profundon je 29,988 futoj (9,140 m) sub la marnivelo en la tuta Planedo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la Salomonoj. 

Kategorio:Maroj de Oceanio
Kategorio:Geografio de Oceanio
Bismarka maro

La **Bismarka maro** kuŝas en la sudokcidento de la Pacifika Oceano je la nordo de la insulo Papuo-Nov-Gvineo kaj je sudo de la Bismarkoj kaj de Admiralitataj Insuloj. Kiel ĉe la Bismarka arkipelago, ĝi estas nomita kiel honoro al la germana kanceliero Otto von Bismarck. La Bismarka arkipelago etendas ĉirkaŭ oriente kaj norde de la maro, fermante la Bismarkan maron kaj separantie ĝin el la Pacifika Oceano. Sude ĝi estas ligata al la Salomona maro fare de la Vitiaz Markolo.

La Batalo en Bismarka Maro (2a–4a de Marto 1943) okazis en sudokcidento de la Pacifika Fronto dum la Dua Mondmilito kiam aviadiloj de la usona Kvina Aerforto kaj la Reĝa Aŭstralia Aerforto atakis japanan konvojon kiu portis trupojn al Lae, Nov-Gvineo. Plej el la japana militforto estis detruita, kaj la perdoj de japanaj trupoj estis multegaj.

## Notoj 

Kategorio:Geografio de Oceanio
Kategorio:Maroj en la Pacifiko
Kategorio:Otto von Bismarck
Ritter-ŝtono

[eta|Ritter ŝtono 213 *[tri fagoj*: maldekstr supre la nomsimbolo (tri stiligitaj fagoj), maldekstre malsupre la jaro de la starigo (1978), dekstre malsupre alteco super marnivelo (293 m)]]
**Ritter-ŝtono** estas marko el sabloŝtono, kiuj en la Palatinata Arbaro, mezmontaro en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato atentigas per ĉizita surskribaĵo al historie aŭ naturscience gravaj lokoj. Parte oni starigas por tio migran ŝtonegon, parte oni uzas rokojn aŭ murojn jam ekzistantaj.

Karakterizaĵo de la Ritter- ŝtonoj estas mallongas teksto kaj la akronimo „PWV“, kiu staras por Pfälzerwald-Verein, t.e. „Asocio por la Palatinata Arbaro“. Tiu asocio starigas kaj prizorgas la ŝtonoj. Ili ricevis la nomon de forsta direktoro Karl Albrecht von Ritter († 1917), la fondoprezidanto de PWV, kiu inventis tion.

eta|hochkant|links|Ritter-ŝtono 179 *forstdomo Schorlenberg*
eta|Ritter-ŝtono 111 *Johanniskreuz*

Ĝis 1914 estis starigitaj pli ol 200 Ritter-ŝtonoj kaj en 1916 aperis unuafoje presita listo kun 144 lokoj.
eta|Ritter-ŝtono 188 *Siebenbrunnen*

## Literaturo 
* Walter Eitelmann, Ernst Kimmel: Rittersteine im Pfälzerwald -Mit 59 Wandervorschlägen, Pfälzerwald-Verein, 5a eldono, Neustadt ĉe vinstrato,2005, |ISBN=3-00-003544-3
* Landesamt für Vermessung und Geobasisinformation Rheinland-Pfalz:Naturpark Pfälzerwald, Topografische Karte 1:25000,ISBN=978-3-89637-399-1
* Erhard Rohe: Die Rittersteine im Pfälzerwald, Pfälzerwald-Verein, 100 Jahre Pfälzerwald-Verein, Neustadt ĉe vinstrato,|2002, ISBN=3-00-010517-4, p.168-173

Kategorio:Monumentoj en Rejnlando-Palatinato
Jean-Antoine Houdon

**Jean-Antoine HOUDON** (naskiĝinta la 25-a de marto 1741 en Versailles, mortinta la 15-a de julio 1828 en Parizo) estis franca skulptisto de klasikismo.eta|Statuo de la uzona prezidento George Washington.
## Vivo 
Inter 1764-68 li vivis en Romo kie oni aljuĝis al li la premion *Prix de Rome* por elstaraj skulptaĵoj. De 1771-73 li troviĝis en Germanio kie li agadis i.a. ĉe la kortego de la dukoj de Sachsen-Coburg-Gotha sur Kastelo Friedenstein. Tie ĝis nun troviĝas unu el la plej ampleksaj kolektoj de la franca artisto.

En 1771 li kreis portretobuston de Denis Diderot, la unuan de tia ĝenro el gipso, bronzo aŭ marmoro. Tiam Houdon ekvenkis la pozecan karakteron de baroka plastiko kaj metis anstataŭen fiziognomikan vivecon kaj viglecon.

En la 1785-a jaro li transloĝiĝis en Usonon por kunlabori por monumento omaĝe al George Washington en Richmond (Virginio) (farita inter 1788-1792). Krome li deĵoris ĉe la kortego de Rusio, kie estiĝis i.a. portreto de la carino Katerina la 2-a. Krome li faris portretbustojn de Willibald Gluck, Voltaire, Jean-Jacques Rousseau, Thomas Jefferson kaj Napoleono.

Unu lia disĉiplo estis Friedrich Wilhelm Eugen Döll, kortega skulptisto en Gotao.

## Literaturo 
* Sauerländer, Willibald: Ein Versuch über die Gesichter Houdons. Deutscher Kunstverlag, Berlin 2002. ISBN 3-422-06372-2
* Jean-Antoine Houdon: Die sinnliche Skulptur, hrsg. von Maraike Bückling und Guilhem Scherf, Ausst.-Kat. Liebieghaus Skulpturensammlung, Frankfurt am Main, 29. Oktober 2009 bis 28. Februar 2010, Hirmer Verlag, München 2009. ISBN 978-3-7774-2332-6

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Biografio ĉe la novjorka muzeo *Metropolitan Museum of Art*.
* Ekspozicio en Frankfurt am Main 2009/10.

Kategorio:Francaj skulptistoj
Kategorio:Klasikismo
Kategorio:Framasonoj
Kategorio:Homoj rilataj al Gotha
Stacio Ōbaku

**Stacio Ōbaku** (japane: 黄檗駅 [Ōbaku-eki], angle: *Ōbaku Station*) estas fervoja stacio en Uĝi, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Nara kaj 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Uji.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Nara
** **Elektra Fervojo Keihan**:
*** Linio Keihan-Uji

## Historio 
* 1-a de junio 1913: Malfermiĝis la stacio de Elektra Fervojo Keihan kiel **Stacio Ōbakusan** (黄檗山駅).
* 1926: Estis renomita al **Stacio Ōbaku**.
* 1-a de oktobro 1943: Iĝis la stacio de Fervojo Keihanshin Kyūkō.
* 1-a de decembro 1949: Iĝis la stacio de Elektra Fervojo Keihan.
* 21-a de aprilo 1961: Malfermiĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 1-a de aprilo 1987: Stacio de Japana Nacia Fervojo iĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
### Elektra Fervojo Kejhan 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kioto
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Keihan
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Kioto
Stacio Shin-Tanabe

**Stacio Shin-Tanabe** (japane: 新田辺駅 [Ŝin-Tanabe-eki], angle: *Shin-Tanabe Station*) estas fervoja stacio en Kjotanabe, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kyōto.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Kyōto

## Historio 
* 3-a de novembro 1928: malfermiĝis la stacio de Kintetsu.

## Kajoj 
### Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Kyōtanabe:
**  Linio Katamachi (JR)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kioto
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Stacio Hōsono

**Stacio Hōsono** (japane: 祝園駅 [Hōsono-eki], angle: *Hōsono Station*) estas fervoja stacio en Seika, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Katamachi.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Katamachi (Linio Gakkentoshi)

## Historio 
* 4a de junio 1898: malfermiĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Shin-Hōsono:
** 25ra Kintetsu-Kyōto (Kintetsu)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kioto
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Kioto
Kohlbach

**Kohlbach** estas la nomo de jenaj akvejoj:
* Kohlbach (Ammer), alfluanto de la Ammer en Ammer-montaro, Bavario, Germanio
* Kohlbach (Erf), dekstra alfluanto de la  Erf aŭ Erfa en Eichenbühl. distrikto Miltenberg, Bavario, Germanio
* Kohlbach (Gersprenz), alfluanto de la Gersprenz en Odenwald, Hesio, Germanio
* Kohlbach (Helmbach), alfluanto de la Helmbach en Palatinato, Rejnlando-Palatinato, Germanio
* Kohlbach (Kocher), dekstra alfluanto de la Kocher en la urboparto Stein am Kocher de la urbo Neuenstadt am Kocher, distrikto Heilbronn, Baden-Virtembergo, Germanio
* Kohlbach (Kraichbach), dekstra alfluanto de la Kraichbach en Oberderdingen, distrikto Karlsruhe, Baden-Württemberg
* Kohlbach (Rote Weißeritz), dekstra alfluanto de la  Rote Weißeritz. distrikto Sächsische Schweiz-Osterzgebirge, Saksio, Germanio
* Kohlbach (Schwelk), maldekstra alfluanto de la  Schwelk apud Frechenrieden, distrikto Unterallgäu, Bavario, Germanio
* Kohlbach (Ulster), flankrivero de la  Ulster 

**Kohlbach** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Rochus Kohlbach (1892–1964), aŭstra teologo, aŭtoro kaj arthistoriisto
* Veronika Kohlbach (1906–1996), aŭstria atletino
* Wolfgang Kohlbach (* 1953), germana aŭtoro de fakaj libroj kaj dentteknikisto

Kategorio:Geografio de Germanio
Iggelbach (Helmbach)

La rojo **Iggelbach** estas ĉ. 5&nbsp;km longa alfluanto de la Helmbach. Ĝi havas sian fonton meze de la Palatinata Arbaro okcidente de la loko Iggelbach, en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La Iggelbach troviĝas kun sia kompleta longeco sur la teritorio de la komunumo Elmstein.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Balázs Gergely

**Balázs GERGELY** [gergej] rumania hungara arkeologo, politikisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 12-an de januaro 1977.

## Kariero 
Gergely Balázs diplomitiĝis inter 1996–2003 en ELTE de Budapeŝto pri arkeologio kaj de 2007 li estis studento de doktorejo de la sama universitato. De 2006 li estas arkeologo de Historia Muzeo de Kluĵo. En 2008-2009 li estis prezidanto de la organizo de Magyar Polgári Párt (MPP) de Kluĵo, dufoje (2009 kaj 2012) kandidato de urbestro de Kluĵo.

## Studaĵoj 
* Gáll Erwin – Gergely Balázs: Kolozsvár születése (naskiĝo de Kluĵo). Régészeti adatok a város kora középkori történetéhez. Eldonejo: Erdélyi Múzeum Egyesület, Kolozsvár, 2009.
* Cartea cu comori – Cluj, Koinónia Kiadó, Kolozsvár. Kunulaŭtoro.
* Kincses Képeskönyv – Kolozsvár – Koinónia Kiadó, Kolozsvár, 2007. Társszerző.
* Kolozsvár és a magyar honfoglalás. Régészeti adatok a „Kincses Város” kora középkori történetének előzményeihez. Kunulaŭtoroj: Erwin Gáll - Szilárd Gáll - Mátyás Vremir, Székelyföld, Csíkszereda, 2010. január
* Kolozsvár környéke X-XIII. századi temetőinek és szórványleleteinek kutatástörténete. Acta Siculica, Sepsiszentgyörgy, 2009.
* Analiza mormântului 10 din necropola de la Cluj-strada Zápolya (Dostoievski, gen. Traian Moşoiu). Kulaŭtoroj: Gáll Erwin - Gáll Szilárd - Vremir Mátyás, MCA-SN, V, Bukarest, 2009.
* Honfoglalás kori temetőrészletek a kolozsvári Kalevala utcából. Kunulaŭtoro Erwin Gáll, Dolgozatok 2/2007, Kolozsvár
* Kövespadi honfoglalók Kolozsvár honfoglalás kori képe régi és újabb régészeti leletek fényében. Korunk, Decembrie 2007, Cluj-Napoca
* Cimitirul medieval din Cluj - Piaţa Unirii. Kunulaŭtoro Cosmin Rusu, Acta Musei Napocensis 2004-2007, Kolozsvár, 2008.
* Necropole şi morminte izolate din secolul X. de pe teritoriul oraşului Cluj. Kunulaŭtoro Gáll Erwin, Acta Musei Napocensis 2004-2007, Kolozsvár, 2008.
* A kolozsvári Óvár a régészeti leletek fényében. Megjelenés alatt, Opuscula Hungarica, Budapest
* Früharpadenzeitliches Massengrab in der Gemarkung von Badon (Komitat Salaj). Jósa András Múzeum Évkönyve XLVII., Nyíregyháza 2005.
* Árpád-kori veremházak Székely határából. Régészeti feltárások Magyarországon, 2004., Budapest, 2005.
* Új utak alatt - a régmúlt emlékei. Korunk, Kolozsvár, 2005.

## Fonto 
* Hungara vikipedio

Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkeologoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikistoj
Etelka Szabó

**Etelka SZABÓ** [sabO] rumania hungara pedagogino, redaktorino, lingvistino. Ŝi naskiĝis en Lunca de Jos la 16-an de septembro 1945. 

## Kariero
Etelka Szabó akiris diplomon pri hungara lingvo kaj literaturo en 1968 en UBB de Kluĵo. Ŝi instruis inter 1968–71 en Alungeni, inter 1971–1998 en urbo Covasna. Ŝi redaktis kune kun József Gazda la jarlibrojn de *Asocio Sándor Kőrösi Csoma*: Kőrösi Csoma Sándor és tudományos műhelyeink (Sepsiszentgyörgy, 1999); Kőrösi Csoma Sándor és a magyarság keleti eredete (Sepsiszentgyörgy, 2000); Kőrösi Csoma Sándor és magyar mítoszaink (Sepsiszentgyörgy, 2002).

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pedagogoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Michael Lang

**Michael Langer** estas la nomo de jenaj personoj:

* Michael Lang (produktanto) (1944-2022), amerika muzikproduktanto
* Michael Langer (artisto) (* 1929), germana pentristo, desegnisto kaj artteoriisto
* Michael Langer (gitaristo) (* 1959), aŭstra gitaristo
* Michael Langer (teologo) (* 1960), germana teologo kaj relegipedagogo
* Michael Langer (piedpilkisto) (* 1985), aŭstra piedpilkisto
* Michael Langer (radioredaktisto), radioredaktisto de la Deutschlandfunk
Stacio Kokusaikaikan

**Stacio Kokusaikaikan** (japane: 国際会館駅 [Kokusajkajkan-eki], angle: *Kokusaikaikan Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Sakyō, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Kiota Urba Subtera Fervojo: Linio Karasuma.

## Linioj 
* **Metroo**:
** **Kiota Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Karasuma

## Historio 
* 3-a de junio 1997: malfermiĝis la stacio de la Linio Karasuma.

## Kajoj 
### Kiota Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Kyoto International Conference Center

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kioto
Kategorio:Stacioj de Linio Karasuma
Kategorio:Stacioj de Kiota Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1997
Kategorio:1997 en Japanio