open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pontifika Instituto Biblia

dekstra|eta|260x260ra|Biblia Instituto, Jerusalemo
La **Pontifika Biblia Instituto en Romo** (, , akronime **PIB,** ankaŭ mallonge konata kiel **Biblicum**) estas esplora kaj postbakalaŭra, instrua institucio kun specialo en bibliaj kaj antikvaj proksimorientaj studoj. Ĝi estas instituto de la Sankta Seĝo kaj konfidita al la Societo de Jezuitoj.

La Pontifika Biblia Instituto estas asociita kun la Pontifika Gregoria Universitato kaj havas la rajton doni akademiajn gradojn inkluzive de doktoroj . Ekde la 19-a de majo 2024, la Biblia Instituto kaj la Pontifika Orienta Instituto oficiale funkcios sub la aŭspicio de la Gregoria Universitato .

## Historio 
La instituto estis planita en 1902 de papo Leono la 13-a, sed nur fondita fare de lia posteulo Pio la 10-a, pere de la apostola letero *Vinea Electa* je la 7-an de majo 1909 . En 1927 filio estis malfermita en Jerusalemo . Laŭ la Apostola Konstitucio *Deus scientiarum Dominus* pri la ekleziaj universitatoj kaj fakultatoj de la 24-an de majo 1931, statutoj por la instituto estis eldonitaj en 1934.

## Organizo 
Estas du Fakultatoj
* Biblia ekzegezo (*Facoltà biblica*), kiu ekde 1920 eldonas la revuon *Biblica*.
* Orientaj studoj (*Facoltà orientalistica*), kiu ekde 1932 eldonas la revuon *Orientalia*.

## Elektitaj studentoj 
* Zsolt Labancz

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* École Biblique
* Studium Biblicum Franciscanum

## Eksteraj ligiloj 
* Apostolic Letero - *Vinea Electa*, Papo Pio la 10-a, la 7an de majo 1909, Vatikana reteja (latine)

Kategorio:Katolikaj universitatoj kaj altlernejoj en Italio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Vatikano
Načetín (Kalek)

**Načetín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, en Ercmontaro, parto de municipo Kalek en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 15,5&nbsp;km nordokcidente de Chomutov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 11 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis . Ĝi estiĝis iam antaŭ duono de duono de la dek sesa jarcento kiel minista domaro, sed minadon de materalo finigis tridekjara milito. Poste plimulto de loĝantoj vivtenis sin per laboro en arbaroj, per produktado de ligna karbo aŭ najloj. Post la dua mondmilito la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis, kaj ĝi ŝanĝiĝis en refreŝigejan domaron, kieu estas ekde la jaro 1961 parto de municipo Kalek. Sur la suda rando de Načetín ĝi konstrue ligas al najbara Jindřichova Ves.

Načetín situas en katastra teritorio **Načetín u Kalku **kaj** Načetín** kun areo 22,62&nbsp;km².

## Nomo 
La vilaĝo akiris sian nomon laŭ rojo, kiu devene nomiĝis Načka. Tiu ĉi nomo estis tradukita en la germanan kiel  kaj poste reen en la ĉeĥan. En la historiaj fontoj la nomo de vilaĝo aperas en formoj: *peco de akvo Wnaczke* (1555), Welka Naczka (1564), Welka Nacžka (1565), Natzschung (1719), Natsching aŭ Natschung (1787), Natschung (1846) kaj Vnače aŭ Natschung (1886).

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1549.

Antaŭ la dua mondmilito estis en Načetín sole kvar membroj de financa gardistaro, kies tasko estis ankaŭ gardi la limon. En la dua duono de la 1930-aj jaroj senĉese pli ofte okazis incidentoj kunigitaj kun Sudetgermana partio, kaj tial estis en la jaro 1938 la financa gardistaro plifortigita je membroj de GDŜ. En la sama jaro estis en la vilaĝon enkondukita elektro. En decembro de 1944 estis subgvide de  organizaĵo Todt establita labortendaro por viroj, kiuj estis loĝigitaj en du gastejoj kaj ili laboris en arbaro. La liberigo okazis la 5-an de majo 1945, kiam la germanaj taĉmentoj sen batalo cedis antaŭ traveturantaj rusaj soldatoj.

Post ellandigo de germanoj el Ĉeĥoslovakio sinkis la nombro de loĝantoj al sepono de la antaŭmilita stato kaj ĝi plu sinkis ĝis komenco de la naŭdekaj jaroj de la dudeka jarcento, kaj la vilaĝo ŝanĝiĝis en refreŝigejan domaron.

## Loĝantaro 
## Rilataj artikoloj
* Sudetgermana ribelo

## Pluaj fotoj

Načetín (Kalek) 2016-05-111.jpg|Domoj laŭlonge laŭ ŝoseo al Pohraniční
Načetínský rybník 2012.jpg|náhled|Fiŝlago de Načetín
Kienhaid 2008-08-07 Vlek.jpg|Kadukiĝinta telfero sur okcidenta deklivo de Čihadlo
Načetín (Kalek) 2016-05-113.jpg|Kapelo
Načetín čp. 1.jpg|Memorige protektata domo n-ro 1

Kategorio:Kalek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Minado de fererco en Ĉeĥio
Kategorio:Minado en distrikto Chomutov
Načetín

Nomon **Načetín** havas pluraj setlejoj:
* Načetín (Hora Svatého Václava), parto de municipo Hora Svatého Václava en distrikto Domažlice
* Načetín (Kalek), parto de municipo Kalek en distrikto Chomutov
Pontifika Orienta Instituto

La **Pontifika Orienta Instituto** (, akronime **POI**, , akronime **PIO**) en Romo estas universitat-nivela katolika kolegio de pontifika juro, kiu havas la kapablojn *de Orienta Eklezia Juro* kaj *Orienta Ekleziaj Studoj*.

La Pontifika Orienta Instituto estas asociita kun la Pontifika Gregoria Universitato kaj havas la rajton doni akademiajn gradojn inkluzive de doktoroj. Ekde la 19-a de majo 2024, la Pontifika Orienta Instituto kaj la Pontifika Biblia Instituto oficiale funkcios sub la aŭspicio de la Gregoria Universitato .

## Historio 
La instituto estis establita en 1917 fare de Benedikto la 15-a kiel centro por la studo de la orientaj eklezioj. Ĝiaj taskoj, kiel priskribite la 15-an de oktobro 1917 en la apostola letero *Orientis catholici* ( *Ecclesiae Orientales* ), estis la studado kaj kompreno de la orientaj eklezioj, kaj tio por ke ĝi povu ankaŭ riĉigi kaj profundigi la okcidentan tradicion.

La 14-an de novembro 1929, ĝia biblioteko pri orienta kristanismo estis malfermita. Nuntempe (2019), ĝi fariĝis la plej granda en la mondo en sia kampo, kun 180 000 volumoj.  La biblioteko havas specialiĝintan literaturon pri eklezia historio, teologio, patristiko, spiriteco, hagiografio, liturgio, eklezia juro, kaj sankta arto, same kiel la ekumenistoj de la bizanc-slava mondo, Balkano, la Proksima Oriento, kaj la Mezoriento.

## La kolegio 
Oni traktas *la orientan sirian "Eklezion de la Oriento"*, la *orientajn ortodoksajn ekleziojn*, la *bizancan ortodoksajn ekleziojn* kaj la *orientajn katolikajn ekleziojn*. La geografiaj fokusoj estas la Proksima Oriento, Orienta Eŭropo, Egiptio, Etiopio, Eritreo kaj suda Barato. La jezuitoj havas la sciencan gvidadon.

Ekde la starigo de la instituto ĝis (2019) entute studis ĉ. 6,000 studentoj ĉe la Pontifika Orienta Instituto, kaj pli ol 500 studentoj estis antaŭenirantaj al la doktoreco. La instituto publikigas "*Orientalia Christiana Analecta*" kaj "*Orientalia Christiana Periodica*" same kiel "*Kanonika*" kaj "*Anaphorae Orientalis*", same kiel "*Edizioni Orientalia Christiana*".

Proksimume du trionoj de la rekrutitaj studentoj estas en la fakultato de Orient-Ekleziaj Studoj , kie teologio, liturgio kaj historio estas instruitaj ĝis kaj inkluzive de doktoreco. La aliaj studas orientan eklezian juron; ĉi tiu estas la sola fakultato en la mondo, kiu instruas tion, ankaŭ ĝis doktoriĝo. La eklezia jura fakultato ludis gravan rolon en la kodigo de la eklezia juro de la orientaj eklezioj .

## Studentaro 
La nombro da studentoj variadas inter 300 kaj 400 de jaro al jaro. Ili venas el preskaŭ 40 landoj. Ĝi plejparte koncernas seminarianojn, diakonojn, pastrojn kaj membrojn de ordenoj. La plej granda nacia grupo estas ukrainoj, tiam homoj de la barata ŝtato Keralo. Estas ankaŭ studentoj de nekristanaj religioj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Katolikaj universitatoj kaj altlernejoj en Italio
Kategorio:Orientaj katolikaj eklezioj
Studium Biblicum Franciscanum

La **Franciskanaj Bibliaj Studoj** (, akronime **SBF**) estas centro por bibliaj kaj arkeologiaj esploroj kaj studoj bazitaj en Jerusalemo.

## Historio kaj organizo 
La Studium Biblicum Franciscanum estas planita ekde 1901 de la Franciskana Kustodio de la Sankta Lando. Ĝi estis fondita en 1924 kiel centro por bibliaj kaj arkeologiaj esploroj kaj studoj, kiuj evoluis en universitaton kun instruado kaj esplorfokuso pri bibliaj studoj kaj kristana arkeologio. La Studium Biblicum Franciscanum havas sian ĉefsidejon en la monaĥejo de la franciskanoj, la Flagellacio Monaĥejo sur la Via Dolorosa .

Ĝi havas filion en Honkongo, fondita en Pekino en 1945 de Benita Gabriele Allegra, kiu produktis la unuan kompletan tradukon de la katolika Biblio en la ĉina en 1968 post 40-jara klopodo; la Studium Biblicum Traduko estas ofte konsiderita *la* ĉinan Biblion inter katolikoj .

La Studium konservas bonajn interrilatojn kun la dominikana *École Biblique*, kiu ankaŭ situas en Jerusalemo .

Ekde 2001, Studium Biblicum Franciscanum estas fakultato por bibliaj sciencoj kaj arkeologio de la Pontifika Universitato Antonianum, la franciskana religia kolegio en Romo.

La Studium Biblicum Franciscanum estas la eldonisto de pluraj akademiaj publikaĵoj. En la teologia-arkeologia revuo *Liber Annuus* aperas sciencaj artikoloj en diversaj lingvoj ; la ĉefartikolo estas en la itala. La sekvaj serioj ankaŭ estas publikigitaj: "Collectio Maior", "Collectio Minor", ​​​"Analecta" kaj "Museum" .

## Instruado kaj esplorado 
La studopcioj temigas du kursojn: la licenciulo kaj la doktoreco pri bibliaj sciencoj kaj arkeologio. Estas ofertitaj ankaŭ diplomo pri bibli-orientaj sciencoj kaj biblia diplomo. Krome, ekde 1982, bazaj filozofiaj kaj teologiaj studoj estis eblaj per la " Studium Theologicum Jerosolymitanum ". La instrulingvo estas la itala.

Instruaj kaj esploraj areoj inkluzivas ekzegezon de la Malnova kaj Nova Testamento, biblian kaj kristanan historion, bibliajn kaj orientajn lingvojn kaj biblian arkeologion. Multaj elfosadoj en la Sankta Lando estas kontrolitaj kiel ekzemple en Betanio, Betfage, Betleĥemo, En Kerem, Emaus (El-Qubeibe), Herodion, Jerusalemo (Preĝejo de la Sankta Tomboĉambro, Getsemano, Dominus Flevit), Kapernaum, Kana, Nazareto, Monto Nebo, Machaerus, Migdal (Magdala), Tabgha kaj Monto Tabor. Gravaj trovaĵoj estas alireblaj en muzeo.

La Studium Biblicum Franciscanum-biblioteko inkludas ĉirkaŭ 50,000 volumojn kaj 420 periodaĵojn en la kampoj de arkeologio, biblistudoj, patristiko, frua judismo, la antikva Proksima Oriento kaj antikvaj vojaĝraportoj pri la Sankta Lando .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Studium Biblicum Franciscanum Jerusalemo
* Studium Biblicum Franciscanum Honkongo

Kategorio:Universitatoj en Israelo
Kategorio:Edukado en Israelo
Cercle des poètes Zutiques

***Le Cercle des poètes zutiques*** (Cirklo de la "peĉaj" poetoj - *zutique* estas malkutima vorto en la franca konstruita el la krivorto "zut!" esprimanta spitiĝon, esperante: peĉ'!, nomita ankaŭ *Les Zutistes*) estis neformala grupo de francaj poetoj, pentristoj kaj muzikistoj kiuj kunvenis en la *Hôtel des Étrangers* (de la fremduloj aŭ de la stranguloj), ĉe la stratangulo de la *rue Racine* kaj la ''rue de l'École-de-Médecine*, en Parizo, el septembr-oktobro 1871. Inter poetoj elstaris Charles Cros, Arthur Rimbaud, Paul Verlaine, André Gill, Ernest Cabaner, Léon Valade kaj Camille Pelletan. De la kunsidoj de tiu grupo konserviĝas la *Album Zutique*, en kiu oni karikaturigis la poetojn de la Parnasa skolo (speciale François Coppée) pere de parodiaj poemoj kaj desegnoj. 

## Bibliografio
* *Album zutique'': eldono de Pascal Pia, Ĝenevo, Éditions Slatkine, 1981, ISBN 2-05100-356-4

* 
* 
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Parodioj
Usona Societo de Eksterlanda Esploro

La **Usona Societo de Eksterlanda Esploro** (, ĝis 2021 nomita la **Usona Societo de Orienta Esploro** , akronime **ASOR** ; kaj ĝis 1921 *La Usona Lernejo de Orienta Studo kaj Esplorado en Palestino* ) estas usona ne-profitcela organizaĵo bazita en Bostono, kiu aktivas antaŭenigas kaj subtenas esploro pri la antikva Proksima Oriento, orientalistiko .

Ĝi estis fondita sub la gvidado de la Arkeologia Instituto de Usono, la Societo de Biblia Literaturo kaj la American Oriental Society, kaj ĝiaj fondmembroj inkluzivis Universitato Harvard, Universitato Princeton, Universitato Yale, Universitato Kolumbio, Universitato de Bostono, Universitato Johns Hopkins kaj Andover Theological Seminario, Episcopal Theological Seminary en Filadelfio, la New York Union Theological Seminary kaj la Hebrea Unia Kolegio en Cincinnati.

La organizaĵo konservis sciencan instituton en Jerusalemo ekde 1900 sub la nomo *American School of Oriental Research*, kaj ekde 1970 la *WF Albright Institute of Archaeological Research* (AIAR). Aliaj rilataj esplorinstitutoj inkluzivas la *Usonan Centron de Esplorado* (ĝis 2020 *Usona Centro de Orienta Esplorado*) en Amano (ACOR) kaj la *Cyprus American Archaeological Research Institute* (CAARI) en Nikozio.

Nuntempe, ASOR havas 1,315 privatajn membrojn, 95 instituciajn membrojn kaj tri esplorinstitutojn kiel kunlaborantajn membrojn. Ĝi publikigas la ĵurnalojn *Bulletin of the American Society of Overseas Research* (BASOR), *Journal of Cuneiform Studies* (JCS) kaj *Near Eastern Archaeology* (NEA) same kiel la *ASOR Annual* (AASOR) kaj *ASOR Archaeological Report Series* (ASOR-ARS). Ĝi ankaŭ organizas ĉiujaran konferencon.

## Literaturo 
* Philip J. King: *Usona Arkeologio en la Mezoriento. Historio de la Usonaj Lernejoj de Orienta Esplorado.* ASOR, Filadelfio 1983, ISBN 0-89757-508-3 .
* Joe D. Seger (red.): *An ASOR Mozaiko. Centjara Historio de la Amerika Lernejoj de Orienta Esplorado 1900-2000.* ASOR, Boston 2001, ISBN 0-89757-033-2 .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Usona Societo de Eksterlanda Esploro (ASOR)

Kategorio:Arkeologiaj organizaĵoj
Kategorio:Antikva Oriento
Kategorio:Edukado en Bostono
Kategorio:Esploraj institutoj en Usono
Pontifika Universitato Antonianum

La **Pontifika Universitato de Antonianum** (, , kaj kiel **Pontifika Ateneo Antonianum**, simple alparolita **Antonianum **) estas franciskana religia kolegio (OFM) en Romo ( Rione Esquilino ).

## Priskribo 
La Antonianum estis fondita en 1887 kiel religia kolegio fare de Bernardino Del Vago da Portogruaro, franciskana ministro Ĝenerala de 1869 ĝis 1889.

La 20-an de novembro 1890, la inaŭguro de papo Leono la 13-a. akademiaj operacioj komenciĝis kiel *Collegium Sancti Antonii Patavini en Urbe* . La nomo estis adoptita la 17-an de majo 1933 per dekreto de Pio la 11-a. ŝanĝita al *Athenaeum Antonianum de Urbe* ; La 14-an de junio 1938, la universitato ricevis sian statuson kiel Pontifika Universitato.

Papo Johano Paŭlo la 2-a altigis la universitaton al *Pontifika Antonianum Universitato* la 11-an de januaro 2005 .

La konstruaĵkomplekso enhavas la malgrandan Bazilikon de Sant'Antonio da Padova en Via Merulana, same kiel aliajn instituciojn kiel ekzemple la Pontifika Akademio Maria Internacia, la Collegio Internazionale S. Antonio (CISA) kaj la Fraternità Gabriele Allegra .

## Universitato 
Ĉefe membroj de la viraj ordenoj de la franciskanoj (OFM), kapucenoj kaj la minoritanoj same kiel fratinoj de diversaj virinaj ordenoj studas en la universitato; la universitato ankaŭ estas malfermita al laikoj.

La studferto baziĝas sur katolika teologio kaj filozofio same kiel rilataj fakoj, kiel dogmatiko, mariologio kaj spiriteco .

## Specialaĵoj 
* dogmatiko
* spiriteco
* evangeliismo
* ekumenismo
* biblia ekzegezo
* kanona juro
* filozofio
* mezepokaj studoj

## Elektitaj studentoj 
* Gedeon László Gál

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj en Romo
Kategorio:Katolikaj universitatoj kaj altlernejoj en Italio
Kategorio:Pontifikaj Universitatoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Roger Vitrac

**Roger VITRAC** (17a de novembro 1899, Pinsac (Lot) - 22a de januaro 1952, Parizo estis franca dramaturgo kaj poeto. 

## Kariero
Pionira superrealisto, li estis forigita de la movado en 1928, samtempe kun Antonin Artaud. Oni asocias lin al la dadaisma kaj al la superrealisma teatro. Kun Antonin Artaud kaj Robert Aron, li fondis la Théâtre Alfred Jarry, kiu estis grava helpilo por la teatra renovigo. 

Dum sia militservo, li partoprenis en aprilo 1921, en la dadaisma manifestacio de Saint-Julien-le-Pauvre. Li renkontiĝis kun Marcel Arland, René Crevel, André Dhôtel kaj Georges Limbour, kun kiu li helpis en la revuo *Aventure* (1921-1922) kiu publikigis sian unuan teatraĵon *Le Peintre*. Li partoprenis en la lastaj manifestacioj dadaistoj kaj amikiĝis kun André Breton en 1922. Aliĝinta en la superrealisma movado, li kunlaboris en la unuaj numeroj de *La Révolution surréaliste*.

Ekde 1931, li iĝis ĵurnalisto por pluigi sian karieron de dramaturgo kaj krome li verkis ankaŭ scenarojn por dek tri filmoj (1936-1948). 

En *Coup de Trafalgar* (1934), li atakis la sciencon, la geedzecon, la armeon, la religion, la laboron, la familion, la patrion. *Les Demoiselles du large* (1938) estas dramo centrita en la psikologia analizo. Li revenis al la mokado per *Le Loup-Garou* (1939) aŭ *Le sabre de mon père* (1951); sed la ludado okazis sensukcese.

## Verkoj 
Teatro:
* *Le Peintre* (1922)
* *Mademoiselle Piège* (1922)
* *Entrée libre* (1922)
* *Poison* (1923)
* ''Les Mystères de l'amour* (1924)
* *Victor ou les Enfants au pouvoir* (1928)
* *Le Coup de Trafalgar* (1929, ludado en 1934)
* *Les Demoiselles du large* (1933)
* *Le Loup-garou* (1935)
* *Le Camelot* (1936)
* *La Bagarre* (1938)
* *Médor* (1939)
* *Le sabre de mon père* (1950)
* *Le Condamné* (1951)

Eseoj kaj variaĵoj:
* *Giorgio De Chirico*
* *Jacques Lipchitz*
* *Connaissance de la mort (1926)*
* *Humoristiques*

## Bibliografio
* Henri Béhar, *Roger Vitrac, un réprouvé du surréalisme*, Paris, Nizet, 1966.
* Henri Béhar, *Vitrac, théâtre ouvert sur le rêve*, Bruxelles, Labor, Paris, Fernand Nathan, 1981, 254 p. (Lausanne, L’Âge d’homme, 1993).
* Laffont-Bompiani, *Dictionnaire biographique des auteurs'', II, Paris, SEDE, 1958, pp. 683-684.

* 
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Superrealismaj poetoj
Kategorio:Dadaistoj
Kategorio:Francaj scenaristoj
Kategorio:Francaj dramistoj de la 20-a jarcento
El Grillo

***El Grillo*** () estas frotolo kies komponado estas atribuita al Josquin des Prez ĉirkaŭ en la fruaj jaroj de la deksesa jarcento.

## Origino 
La kanto eldoniĝis por la unua fojo inter 1504 kaj 1505 en Venecio fare de la konata eldonisto Petrucci, kiu inkludis ĝin en «Frottole Libro Tertio», kolekto de populara kaj profana muziko. Tiu ĉi unua versio estas subskribita de «Iosquin D'Ascanio» aŭ «Josquin Dascanio», nomo poste atribuita al Josquin Desprez. La kunmetaĵo rilatas al la periodo en kiu Josquin vivis en Milano, ĉe la kortego de la familio Sforza, por kiu li deĵoris de 1483-84 ĝis 1489. La hipotezo ke la kanto estas simpla omaĝo aŭ, pli verŝajne, parodio de unu el la tiamaj kantistoj ĉeestantaj en la kortego, nome Carlo Grillo, estas neita fare de Grantley McDonald.

## Analizo 
La peco apartenas al la 4-voĉa profana repertuaro (SATB) kaj estas skribita uzante triapersonan perspektivon. La komenca sekcio koncernas la longan kanton de la grilo, dum la dua komparas grilojn kaj kantobirdojn. La kanto finas sugestante ke griloj povas esti pli bonaj kantistoj ol kantobirdoj, precipe ĉar ili kantas la tutan tempon, kej dum pluvo kaj dum suna brilo.

## Melodio kaj teksto 
Jen la melodio kaj la kantoteksto.

>
>>>
\new Lyrics \lyricsto "melody" {
  "El"
  | % 2
  "gril"1 " "
  | % 3
  "lo,"1. "el"2
  | % 4
  "gril" "lo ~~" "buon" "can"
  | % 5
  "to"1 "re,"2 "Che"
  | % 6
  "tie" "ne" "lon" "go"
  | % 7
  "ver"1*6 "so."1*2
  | % 11
  "Dal"2 "le"1.
  | % 12
  "be"2 "ve"1.
  | % 13
  "gril"2 "lo"1.
  | % 14
  "can"2 "ta."1.
  | % 15
  "dal"4 "le" "dal" "le" "be" "ve" "be" "ve"
  | % 16
  "gril" "lo" "gril" "lo" "can"2 "ta."
  | % 17
  "El"1*2
  | % 18
  "gril"1 " "
  | % 19
  "lo,"1. "el"2
  | % 20
  "gril" "lo ~~" "buon" "can"
  | % 21
  "to"1 "re"
  | % 22
  "Ma"2 "non" "fa"1
  | % 23
  "co" " "2 "me"
  | % 24
  "gli al" "tri uc" "cel"1
  | % 25
  "li" "Co"2 "me"
  | % 26
  "li"1 "han"2 "can"
  | % 27
  "ta" "to un" "po"1
  | % 28
  "co," "Quan"
  | % 29
  "do" "la"
  | % 30
  "mag" "gior"
  | % 31
  "el" "cal"2 "do"1 "Al"2 "hor"1 "can" "ta"2 "sol,"1 "per"2
  | % 34
  "a"1 "mo"
  | % 35
  " "2. " "4 " "2 " "
  | % 36
  " " " "1 " "2
  | % 37
  "re."4
}
>>

## Referencoj 
Kategorio:Renesanca muziko
Kategorio:Kantoj
René Daumal

**René DAUMAL** (16an de marto 1908, Boulzicourt, Ardennes- 21a de majo 1944, Parizo) estas franca poeto, kritikisto, eseisto, hindologo, verkisto kaj dramaturgo. 

## Biografio
Kiel junulo, li fondis specon de komunumo “inicia” (kiun ili nomis “la Simplistaj fratoj”) kun tri kunlernantoj: Robert Meyrat, Roger Gilbert-Lecomte, Roger Vailland. Ili estas inspiritaj de Alfred Jarry, Arthur Rimbaud kaj la viglaj avangardaj movadoj de la epoko: nome dadaismo, futurismo, superrealismo. 

En 1925 en Parizo li jam kontaktis kun la superrealismo, kaj de 1925 ĝis 1927 li studis en mezlernejo Henri-IV. Li estis lernanto de Émile-Auguste Chartier, admiranto de la verkaro de Alfred Jarry; kaj samtempe estas kunlernanto kun Simone Weil, estonta filozofino, kun kiu ŝi korespondos rilate al sanskrito. Li suferis sanproblemojn kaj konsumadon de drogoj. Al lia grupo aliĝis ankaŭ la pentristo Josef Sima, la desegnisto Artür Harfaux, la poetoj Maurice Henry, Pierre Audard, André Delons kaj Pierre Minet; kaj li kontaktis kun Robert Desnos, Roger Vitrac, Philippe Soupault kaj Georges Ribemont-Dessaignes. 

## Verkoj
### Eldonejo Gallimard 
* *Le Grande Beuverie*. 1938; definitiva en 1986.
* *Le Mont analogue*. 1952; definitiva en 1981.
* ''Chaque fois que l'aube paraît*, eseoj kaj notoj. 1953.
* *Poésie noire, poésie blanche*: poemoj 1924-1944. 1954.
* *Lettres à ses amis: 1916-1932*. 1954.
* *Bharata: L'Origine du théâtre- La Poesie et la musique en Inde*. 1970.
* *Le Contre-Ciel*, 1936; sekvita de *Les dernières paroles du poète*. 1970; definitiva en 1990.
* *L'Évidence absurde*, eseoj kaj notoj I: 1926-1934. 1972.
* *Les Pouvoirs de la Parole*, eseoj kaj notoj II: 1935-1943. 1972.
* *Correspondance I: 1915-1928*. 1992.
* *Correspondance II: 1929-1932*. 1993.
* *Correspondance III: 1933-1944*. 1996.

### En aliaj eldonejoj
* *Tu t'es toujours trompé*. Mercure de France. 1970.
* *René Daumal ou le retour à soi'', eldono de Jean-Michel Agasse, L'Originel. 1981.
* *La langue sanskrite*, gramatiko-poezio-teatro. Ganesha. 1985.
* *Mougle*. Fata Morgana. 1978.
* *Fragments inédits (1932-33). Première étape vers la Grande beuverie*. Éditions Éoliennes. 1996.
* *Chroniques cinématographiques* (Aujourd'hui 1934). Au Signe de la Licorne. 2004.
* *Les poètes du Grand Jeu*, eldono de Zéno Bianu. NRF. 2003.

* 
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Superrealismaj poetoj
Landstraße (Vieno)

**Landstraße**  - manke de litero ß (esceto) escepte ankaŭ literumebla *Landstrasse* - estas la tria distrikto de Vieno (*Wien* ). Laŭ la stato de  en ĝi vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La distrikto dividiĝas al la urbokvartaloj . Ĝi havas komunan limon kun . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Resuma retpaĝo pri ĉiuj vienaj distriktoj (same )
Universitato de Pjuro

eta|La konstruaĵo de jurstudo
La **Universitato de Pjuro** (, akronime **UDEP**) estas la privata katolika universitato bazita en Pjuro kaj Limo. Ĝi estas kunlabora verko de Opus Dei.

## Historio 
La kolegio estis fondita la 7-an de aprilo 1969 laŭ iniciato de . La universitato komenciĝis kun 97 studentoj kaj 9 instruistoj. La kampuso en Limo estis malfermita en 2003. La fokuso estas sur ekonomio kaj financo. Laŭ la stato de  la institucio havis  studentojn.

## Organizo 
* medicino
* Inĝenieristiko
* Ekonomiko
* Sciencoj de komunikado
* juraj Sciencoj
* Homeco
* Pedagogio kaj natursciencoj

La universitato ankaŭ prizorgas manaĝerlernejon kun daŭra edukado programoj kaj MBA plentempa kaj partatempa trejnado .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Instituto Confucio - UDEP  ()

Kategorio:Edukado en Peruo
Kategorio:Katolikaj universitatoj kaj altlernejoj
Vrbice (distrikto Nymburk)

**Vrbice** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 9&nbsp;km nordoriente de urbo Poděbrady. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1305.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Vrbice naves.jpg|Vrbice
Vrbice č. 69.jpg|Vrbice
Vrbice čp. 29.jpg|Vrbice

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Penny Rimbaud

**Jeremy John Ratter**, (South West London, Britio, 8a de junio 1943) plej bone konata kiel **Penny Rimbaud** estas verkisto, filozofo, poeto, pentristo, muzikisto kaj anarkiista aktivulo fondinto de la bando pionira de anarkipunko Crass kaj de la diskeldonejo Crass Records. 

Li studis filozofion  en la Magdalen College de la Universitato de Oksfordo. En 1977, Jeremy alinomiĝis al Penny Rimbaud honore al la franca poeto Arthur Rimbaud, krom la kromnomo Penny kiun amiko de Kembriĝo kreis al li en universitata epoko.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de Rimbaud 
* Intervjuo kun Penny Rimbaud
* El *Fierce dancing* de C.J.Stone, Rimbaud pri Wally Hope
* PUNKCAST#1065 Video de Rimbaud/Elliott – Last Amendment – ĉe Gavin Brown Passerby NYC la 8an de Novembro 2006.

* 
Kategorio:Britaj muzikistoj
Kategorio:Britaj verkistoj
Golmés

**Golmés** estas komunumo en Katalunio, Hispanio. Ĝi apartenas al la provinco Ilerdo, en la komarko Pla d'Urgell. Ĝi situas oriente de Mollerussa. Ĝi havas populacion de  loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Golmés (stacidomo)

## Eksterajligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de la provinco Ilerdo
Pontifika Universitato de la Sankta Kruco

La **Pontifika Universitato de la Sankta Kruco** (, ) estas pontifika universitato en Romo, posedata de la persona prelaturo de Opus Dei. La ĉefkonstruaĵo de la universitato situas norde de Piazza Navona en la Palaco de Sant'Appolinare, adreso Piazza di Sant'Appolinare, 49. La universitata biblioteko situas sur Via dei Farnese apud Palazzo Farnese.

## Historio 
La eduka institucio de la persona prelaturo de Opus Dei estis fondita en 1984, kaj la 9-an de januaro 1985, la Kongregacio por la katolika eduko aprobis la Akademian Centron de la Sankta Kruco kiel branĉon de la Fakultato de Teologio de la Universitato de Navaro.

En 1990, la akademia centro ricevis la statuson de sendependa universitato kun la rajto aljuĝi akademiajn gradojn en filozofio kaj teologio. Komence, la universitato konsistis el du fakultatoj - filozofio kaj teologio; en 1993, la Fakultato de Kanona Juro estis malfermita, kaj en 1996, la Fakultato de Amaskomunikado. En 1998, Johano Paŭlo la 2-a donis al la Universitato de la Sankta Kruco la statuson de Pontifika Universitato.

Ĝi ankaŭ havas Lingvan Fakon kaj Pastran Trejncentron. En 2005 ĝi havis 1 400 studentojn el 97 landoj  kaj en 2009, 7 000 studentojn el 102 originoj.  Kelkaj el ili ricevas ĉiujaran financan subtenon de la Roman Academic Center Foundation (CARF) por fari siajn ekleziajn studojn.

## Agadoj 
Studentoj studas en kvar fakultatoj: teologio, kanona juro, filozofio kaj amaskomunikado. Aldone al ili, la universitato ankaŭ havas la Higher Institute of Religious Studies "all'Apollinare" (ISSRA). La universitato vidas sian specialan mision kiel establado de dialogo inter la Eklezio kaj moderna kulturo. La universitato publikigas tri sciencajn revuojn: *Annales Theologici* (Fakultato de Teologio), *Ius Ecclesiae* (Fakultato de Kanona Juro) kaj *Acta Philosophica* (Fakultato de Filozofio).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Pontifika Universitato de la Sankta Kruco — oficiala retejo

Kategorio:Universitatoj en Italio
Kategorio:Katolikaj universitatoj kaj altlernejoj en Italio
Kategorio:Pontifikaj Universitatoj
Kategorio:Edukado en Romo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Mollerussa (stacidomo)

**Mollerussa** (, ) estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo, en la provinco Ilerdo, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

013 Estació del Nord (Mollerussa).JPG|Ekstero
027 Molí d'oli de Cal Calçoner (Mollerussa), des de l'Estació.JPG|Nomo
Mollerussa - vies de tren.JPG|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Mollerussa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mollerussa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Mollerussa

**Mollerussa** (, ) estas hispana urbo kaj municipo, ĉefurbo de la komarko Pla d'Urgell en la provinco Ilerdo, Katalunio. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Mollerussa (stacidomo)

## Eksterajligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de la provinco Ilerdo
15-a meridiano de la orienta longitudo

[thumb|Monumento al la 15-a meridiano ([Stargard)]]

**La 15-a meridiano de la orienta longitudo** estas meridiano, kiu troviĝas sur 15° oriente de la Grenviĉa Meridiano. Ekde la Norda poluso ĝi kondukas tra Arkta Oceano, Eŭropo, Afriko, Atlantiko, Suda Oceano al Suda poluso. La suntempo de la 15-a orienta meridiano respondas al Mezeŭropa tempo.

La meridiano kondukas tra ŝtatoj: Norvegio, Svedio, Danio, Pollando, Germanio, Ĉeĥio, Aŭstrio, Slovenio, Kroatio, Italio, Libio, Ĉado, Niĝero, Kameruno, Centr-Afrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Angolo, Namibio.

Kategorio:Meridianoj
Caldes de Malavella (stacidomo)

**Caldes de Malavella** (, ) estas fervoja stacio situanta en la hispana komunumo Caldes de Malavella, en la provinco Ĝirono, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Estació de Caldes de Malavella - panoramio.jpg|Ekstero
95 Estació de Caldes de Malavella.jpg|Stacio
Media distancia Barcelona Girona RENFE Class 449 EMU Caldes de Malavella.JPG|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Caldes de Malavella

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Caldes de Malavella
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Tivadar Jakab

**Tivadar Jakab,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jakab Tivadar** estis hungara kirurgo, anestezisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Debréte, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Miskolc en 1944, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1951. Post la diplomo li estis praktikanto, poste asistanto (1955–1958), lektoro (1958–1972), universitata instruisto (1972–1979) en la universitata kliniko, pli poste li estis institutestro (1979–1991). Intertempe li kompletigis sian diplomon al kirurgio (1955) kaj anestezio (1959). Li kandidatiĝis (CSc) en 1965, li doktoriĝis (DSc) en 1983 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis du gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A lyophylisálás jelentősége az érsebészetben.* (kunaŭtoro, 1958)
* *A narkotikumok májkárosító hatásának klinikai és kísérletes vizsgálata.* (kunaŭtoro, 1965) 
* *Intenzív betegellátás.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1975, 1978)
* *Fájdalomcsillapítás.* (monografio, kunaŭtoro, 1982)
* *A narkotikumok májműködésre gyakorolt hatása.* (disertaĵo, 1982)
* *Egészség. Az egyéni felelősség mítosza.* (kunaŭtoro, 1993)

## Fontoj 
* biografio hungare
* dateno legebla pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj anestezistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Patti Smith

**Patricia Lee «Patti» SMITH** (Ĉikago, Ilinojso; 30a de decembro 1946) estas usona kantistino, bildartistino kaj verkistino. Kutime kromnomita «baptopatrino de punko»,​ Smith konstruis gravan karieron ene de la movado "punko" ekde ŝia debuta albumo *Horses* (1975), kun vidpunkto referencita kiel de feministo kaj intelektulo kiu konvertis ŝin en unu de la plej influaj artistoj de la rok-muziko.

Ekde tiam, ŝi publikigis dek unu studiajn albumojn kaj ricevis plurajn premiojn kaj rekonojn. En decembro 2010, la revuo *Rolling Stone* metis ŝin en la 47a rangon de la listo de la 100 plej bonaj artistoj el ĉiuj tempoj kaj en 2007 ŝi estis inkludita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo.​ En 2005 ŝi estis nomumita Komandoro de la *Ordre des Arts et des Lettres* de Francio​. En 2007 ŝi ricevis la Polar-premion de la Sveda Reĝa Akademio de Muziko kaj en 2019 ŝi ricevis la Ormedalon de Belartoj de la Registaro de Hispanio.​

Krom kantistino kaj komponistino, Smith verkis pli ol du dek librojn de poemoj kaj de rakontoj. En 2010, ŝi ricevis la premion *National Book Award* pro sia memorlibro en kiu ŝi rakontas kiel ŝi konis sian amikon, nome la fama fotisto Robert Mapplethorpe.

## Studialbumoj
* 1975 	*Horses*, 	Arista Records 	
* 1976 	*Radio Ethiopia*, 	Arista Records 	
* 1978 	*Easter*, 	Arista Records 	
* 1979 	*Wave*, 	Arista Records 	
* 1988 	*Dream of Life*, 	Arista Records 	
* 1996 	*Gone Again*, 	Arista Records 	
* 1997 	*Peace And Noise*, 	Arista Records 	
* 2000 	*Gung Ho*, 	Arista Records 	
* 2004 	*Trampin*', 	Columbia Records 	
* 2007 	*Twelve*, 	Columbia Records 	
* 2012 	*Banga*, Columbia Records

## Verkoj 
* *Seventh Heaven* (1972)
* *Early Morning Dream* (1972)
* *A Useless Death* (1972)
* *Witt* (1973)
* *Because The Night* (1976), poemas con Tom Verlaine
* *Ha! Ha! Houdini!* (1977)
* *Babel* (1978)
* *Woolgathering* (1992)
* *Early Work* (1994)
* *The Coral Sea* (1996)
* *Patti Smith Complete* (1998)
* *Strange Messenger* (2003)
* *Auguries of Innocence* (2005)
* *Land 250* (2008)
* *Trois* (2008)
* *Just Kids* (2010)
* *M Train * (2015)
* *Year of the Monkey* (2019)

## Bibliografio
* Johnstone, Nick (septembro 1997). *Patti Smith: A Biography*. Londono: Omnibus Press. ISBN 9780711961937.
* Bockris, Victor; Roberta Bayley (14a de septembro). *Patti Smith: An Unauthorized Biography*. Novjorko: Simon & Schuster. ISBN 9780684823638.
* McNeil, Legs; Gillian McCain (9a de majo). *Please Kill Me: The Uncensored Oral History of Punk*. Grove Press. ISBN 9780802142641.
* Stefanko, Frank (24a de oktobro). *Patti Smith: American Artist*. Insight Editions. ISBN 9781933784069.
* Tarr, Joe (30a de majo). *The Words and Music of Patti Smith*. Praeger Publishers. ISBN 9780275994112.

* 

Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Internacia Universitato de Katalunio

La **Internacia Universitato de Katalunio** ( **UIC Barcelona**, ), estas privata, katolika universitato kun sidejo en Barcelono ( Katalunio ) Hispanio. Ĝi havas du kampusojn, unu en Barcelono kaj la alia en San Cugat del Vallés ( Barcelono ). Ĝi nuntempe havas pli ol 6,000 studentojn en la 15 gradoj, 26 internaciaj duoblaj gradoj kaj majstraj, postdiplomaj kaj daŭra trejnado kursoj kiujn ĝi ofertas.

Ĝia ideologio baziĝas sur kristana humanismo, kaj ĝi proponas pastorecon per la Kapelania Servo, kiu estas konfidita al la Prelaturo de Opus Dei .

## Historio 
La Internacia Universitato de Katalunio (UIC Barcelono) estis fondita en 1997, kaj agnoskita de la Parlamento de Katalunio per Leĝo 11/1997, de la 1-a de oktobro.

## Referencoj 
Kategorio:Kristanaj universitatoj
Kategorio:Universitatoj en Katalunio
Caldes de Malavella

**Caldes de Malavella** (, ) estas hispana municipo en la komarko Selva, en la provinco Ĝirono, Katalunio. Ĝi havas populacion de  loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Caldes de Malavella (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)


Kategorio:Municipoj de la Provinco Ĝirono
Publio Kornelio Dolabelo

**Publio Kornelio DOLABELO** (latine: *Publius Cornelius Dolabella*; naskiĝinta en 70 aŭ 69 a.K., mortinta en julio 43 a.K. en Latakio) estis romia politikisto kaj militestro.

Estante bofilo de Cicerono - lia edzino estis Tullia - li vivis diboĉe kaj sidis en ŝuldoj ĝis super la ŝultroj. Post divorco li aliĝis al la frakcio de Julio Cezaro dum la interna milito. Kiel pleba tribunuso en la jaro 47-a kaj dum foresto de Cezaro li klopodis ke la ŝuldoj forstrekendas. Ĉi-postulo naskis tumultojn ne malgrandajn.

Post la reveno de Cezaro el la Alexandria milito li ricevis indulgon pro la menciita politika peko restonte sub akurata observo de Cezaro. Post la mortigo de Cezaro, Dolabelo iĝis konsulo alproksimiĝanta kelkatempe al la programo de la senata partio ĝis removiĝo de tie fare de la kunkonsulo Marko Antonio, kontraŭ monpago kaj havigo de la provinco Sirio.

La murdo de la eksa prokonsulo Trebonio Galo - kiu troviĝis inter la cezaraj mortigistoj - igis la senaton proskribi Dolabelon. Kiam Kajo Kasio Longino konkeris Latakion, kie Dolabelo estis loĝanta, soldato ricevis la ordonon mortigi Dolabelon. Ordoninto estis Dolabelo mem.

## Fonto
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 5. Lepsiko 1906, p. 86 (tie ĉi interrete)

                                               

 
Kategorio:Mortintoj en -43
Zvěřínek

**Zvěřínek** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta en ebenaĵa pejzaĝo de Mezelba tabulo apud orienta rando de Naturparko Kersko-Bory, proksimume 5&nbsp;km sudokcidente de urbo Nymburk. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1345.

## Loĝantaro 
## Industrio 
Surrande de la municipo troviĝas industria areo Kolín Business Park, konata sub mallongigo KBP. La ĉefa luiganto kaj fondinto de la industria areo estas kompanio TEMAC, kiu produktas sigelojn por aŭtomobila industrio kaj industriajn sigelojn.

## Pluaj fotoj 

Zvěřínek, chapel.jpg|Kapelo en vilaĝplaco
Zvěřínek, Hořátevská street.jpg|Strato Hořátevská ulice
Zvěřínek, house No. 17.jpg|Domo n-ro 17
Zvěřínek, bus stop.jpg|Haltejo ĉe fabrikoj
Zvěřínek, Temac factory.jpg|Industria areo en la nordo de municipo

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Chleby (distrikto Nymburk)

**Chleby** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 5&nbsp;km nordoriente de urbo Nymburk. La loka parto Draho troviĝas proksimume 1,5 km sude la vilaĝo Chleby. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1292.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Virgulino Maria kaj sankta Laŭrenco
* Zoologia ĝardeno Chleby - privata zoologia ĝardeno, la malplej granda zoo en Ĉeĥio, fondita en la jaro 1997

## Pluaj fotoj 

Chleby - evangelický kostel.jpg|Evangelia preĝejo
Chleby, west view.jpg|Aviadila vido al Chleby


Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Žitovlice

**Žitovlice** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 16&nbsp;km nordoriente de urbo Nymburk. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Pojedy
* Žitovlice

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao

## Pluaj fotoj 

Žitovlice, usedlost čp.24.jpg|Memorige protektata domo n-ro 24
Žitovlice čp. 19.jpg|Žitovlice n-ro 19
Křížek u hřbitova v Žitovlicích.jpg|Kruco ĉe tombejo en Žitovlice
Pohled na Žitovlice od Podlužan.jpg |Vido al Žitovlice de Podlužany
Žitovlice čp. 92.jpg|Žitovlice n-ro 92


Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Jizbice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Nymburk. Pri parto de urbo Náchod temas artikolo Jizbice (Náchod).*

**Jizbice** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 9&nbsp;km nordokcidente de urbo Nymburk. Ĝi havas  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Zavadilka.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1223.

## Loĝantaro 

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Nándor Barton

**Nándor Barton,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barton Nándor** estis hungara cirkisto, cirkestro. Lia cirka nomo estis *Bartonelli*.

 naskiĝis  en Újpest, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris licencon pri elektra muntisto en 1929, poste li laboris ĝis 1949, sed ekde 1932 li estis ankaŭ cirkisto. En 1938 li aliĝis al la sindikato, eĉ al malpermesitaj komunistoj. Pro tiu politikado li estis kondamnita. Post la reĝimŝanĝo inter 1949-1957 li estis cirkestro de la ĉefurba cirko escepte inter 1954-1956. Tiam li estis ĉefo de eksterlandaj cirkaj turneoj. Pli poste li estis arta gvidanto, reĝisoro kaj turneestro, inter 1962-1971 li turneis eksterlande. Li pensiuliĝis en 1980, tamen poste ĝismorte li havis postenetojn en la cirko. Li edzino naskis filon.

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj cirkistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Hradčany (distrikto Nymburk)

**Hradčany** () estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 13&nbsp;km oriente de urbo Poděbrady. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1790.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* En la katastra teritorio de municipo situas naturmemorindaĵo Báň.
* Burgejo Stará Báň

## Pluaj fotoj 

Hradčany 111.JPG|Hradčany
Hradčany 63.JPG|Hradčany

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Křečkov

**Křečkov** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 6&nbsp;km oriente de urbo Nymburk kaj 5 km norde de urbo Poděbrady. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1345.

## Loĝantaro 
## Signifaj naskiĝintoj 
* Jan Kohout (1819–1884), produktanto de bicikloj

## Pluaj fotoj 

File:Křečkov, hospoda.jpg|Gastejo en vilaĝplaco
File:Křečkov, náves.jpg|Vilaĝplaco
File:Křečkov, nádrž.jpg|Akva rezervujo

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
András Ádám (atomfizikisto)

**András Ádám** [andrAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ádám András** estis hungara atomfizikisto, altlerneja instruisto.

András Ádám naskiĝis  en Sebeș (Alba), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
András Ádám apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li akiris licencon pri ŝuisto en 1944, sed li ankaŭ maturiĝis private. Inter 1944–1947 li studis en Universitato de Kluĵo, poste li translokiĝis al Budapeŝto. Li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1950, sed ekde 1949 li estis asistanto en la universitato kaj ties instituto. Inter 1951-1955 li estis akademia aspiranto, poste li laboris en instituto, inter 1963–1970 li estis laboratoriestro, inter 1964–1973 li estis docento en la universitato, poste inter 1973–1988 profesoro en alia universitato Teknikuniversitato de Budapeŝto. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1955, li doktoriĝis (DSc) en 1971 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li estis kolego ankaŭ en Centra Instituto por Atomesplorado en Sovetunio. Li ricevis premiojn inter 1964-1967.

Li okupiĝi pri strukturo de la lumo, poste pri eksperimenta nuklea fiziko kaj nukleaj reagoj kaŭzitaj de rapidaj neŭtronoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Koherens fénynyalábokban haladó fotonok koincidenciái.* (kunaŭtoro, 1954; disertaĵo en la sekva jaro)
* *A diffúziós és a lelassulási hossz mérése vízben.* (kunaŭtoro, 1958)
* *On Agular Correlation Measurements between Fast Neutrons.* (kunaŭtoro, 1965)
* *Az időszórás csökkentése online rendszerű gyorsneutron-repülési spektrométerben.* (kunaŭtoro, 1968)
* *Pozitron szétsugárzás alkalmazása szilárdanyag kutatásokban.* (1972)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografieto hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj atomfizikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ipoustéguy

**Ipoustéguy**, pseŭdonimo de **Jean Robert** (naskiĝis la , Dun-sur-Meuse (Meuse), mortis la , Doulcon (Meuse) estis franca skulptisto kaj pentristo. Li faris 600 skulptaĵojn. 

En 1941, malpreta al la Deviga Laborservo trudita de la Okupacio fare de Nazia Germanio, laboris en la trajnstacio de Saintes, kie li survivis bombardadon pere de la helpo de germana soldato kiu malfermis al li la pordon de bunkro. 

En 1948, li partoprenis instigita de Robert Lesbounit en sperto de kolektiva laboro inspirita en la mezepokaj ŝtonĉizistoj. Li faris du freskojn en la preĝejo Saint-Jacques-le-Majeur de Montrouge.

Li ĉesis pentri en 1953 por dediĉi sin al skulptarto. Sed li ĉesis nek desegni nek verki. 

## Verkoj
* *Leaders et enfants nus*, Livre-objet, Le Soleil Noir, 1970.
* *Sauve qui peut, Robin! ou le don hérétique. Essai sur la sophoscatophagie*, Paris, Grasset, 1978.
* *Arcs et traits, dessins et textes*, Paris, Cercle d'art / galerie D.M. Sarver, 1989.

* 
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj skulptistoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Sadská

**Sadská** estas urbo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 37 kilometrojn oriente de Prago. Ĝi havas  (). Norde de Sadská, malantaŭ eksa banloko, etendiĝas ĉerivera arbaro kun blinda branĉo de Elbo kaj artefarita lago. La pejzaĝo en la nordokcidenta najbareco de la urbo estas protektata kiel Naturparko Kersko-Bory.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 993. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Apolinaro el Raveno
* Baroka urba sonorilejo
* Dia torturo
* Rokoka kastelo kun oranĝerio
* Secesiaj vilaoj en strato Lázeňská

## Pluaj fotoj 

Sadská nám úřad 1.jpg|Urba ofico en la placo
Sadská nám škola 2.jpg|Konstruaĵo de lernejo en placo de Palacký
Sadská kostel socha sv. Václava.jpg|Statuo de sankta Venceslao
Sadska kostel.jpg|Kapelo de Dolora Virgulino Maria
Morový sloup v Sadské.jpg|Pestkolono en la placo
Zvonice v Sadské.jpg|Baroka urba sonorilejo
Jezero Sadská ráno.jpg|Lago Sadská
Kostel sv. Apolináře.jpg|Apolinaro el Raveno kun ostejo kaj paroĥestrejo, Kruco de Mardl (1808)

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Urboj en distrikto Nymburk
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Paul Zech

**Paul ZECH** (Briesen, Okcidenta Prusio, nun Wąbrzeźno, 19a de februaro 1881 - Bonaero, 7a de septembro 1946), estis germana verkisto kaj poeto.​

Zech manipulis ofte sian biografion; pro tio estas multaj biografioj kiuj havas malprecizecojn kaj eĉ mensogojn. Tion amplekse esploris Brigitte Pohl (1977), Arnold Spitta (1978), Matías Martínez (1989), Uwe Eckardt (1996), Bert Kasties (1999) kaj, aparte Alfred Hübner.

Li ricevis la Premion Kleist en 1918.

## Verkoj
* *Ausgewählte Werke* eld. […] de Bert Kasties. 5 vol, Aix: Shaker, 1998-99.
* *Die lasterhaften Balladen und Lieder des François Villon. Nachdichtung von Paul Zech. Mit einer Biographie über Villon*. Munkeno, dtv, 1962, ISBN 3-423-00043-0 (base sur *Die Balladen und lasterhaften Lieder des Herrn François Villon in deutscher Nachdichtung von Paul Zech*, Weimar, 1931).
* *Vom schwarzen Revier zur Neuen Welt* – elekto de poezio. 1983, ISBN 3-446-13576-6.
* *Deutschland, dein Tänzer ist der Tod*. Frankfurto, 1984, ISBN 3-596-25189-3.
* *Michael M. irrt durch Buenos Aires*. Rudolstadt, 1985.
* *Von der Maas bis an die Marne*. Milita taglibro. Rudolstadt, 1986.
* *Der schwarze Baal. Novellen*. Eld. M. Martínez. Gotingeno, 1989, ISBN 3-89244-007-7. 
* *Paul Zech Lesebuch*. Recopilado por Wolfgang Delseit. Koln, 2005 [Nylands Kleine Westfälische Bibliothek 12], ISBN 3-936235-13-9. reta eldono.

## Bibliografio
* Fritz Hüser (eld.): Paul Zech. 19. Februar 1881 – 7. September 1946. Wuppertal 1961 [= Dichter und Denker unserer Zeit 28] 
* Alfred Hübner: Das Weltbild im Drama Paul Zechs. Bern/Frankfurt/Main 1975 [= Europäische Hochschulschriften, Reihe I, Bd. 130]
* Brigitte Pohl: Studien zur Biographie und Lyrik Pausl Zechs. Diss. Jena, 1977
* Arnold Spitta: Paul Zech im südamerikanischen Exil 1933-1946. Ein Beitrag zur Geschichte der deutschen Emigration in Argentinien. Berlino 1978.
* Uwe Eckardt: Paul Zech in Elberfeld. (Mit bisher unbekannten Gedichten). En: Romerike Berge (Solingen), Jgg. 46./1996, H. 4, S. 2-23
* Gert Pinkernell: Paul Zech und seine Lasterhaften Balladen und Lieder des François Villon Ein „Betrug am Leser“?. En: *Euphorion. Zeitschrift für Literaturgeschichte*. Bd. 104, 2010, S. 371-391
* Dieter Sudhoff: Die literarische Moderne und Westfalen. Besichtigung einer vernachlässigten Kulturlandschaft. Bielefeld 2002 [=Veröffentlichungen der Literaturkommission für Westfalen 3], S. 254-285

* 

Kategorio:Germanaj verkistoj
John Heminges

**John HEMINGES** (nomita ankaŭ Hemminge aŭ Hemings) (1566-1630) estis aktoro de la teatra kompanio King's Men por kiu verkis William Shakespeare. Li publikigis en 1623, kun Henry Condell, la postmortan kompilaĵon de la teatraĵoj de Shakespeare konatan kiel *First Folio*. Oni registris, ke li estis granda aktoro kaj homo kun utila kapablo por la negocoj. John Heminges estis baptita en Droitwich, Worcestershire, la 25an de novembro 1566. Li administris ĝis sia morto la financajn aferojn de la Globe Theatre. La rolulo de Hemminges aperas en la filmo de 1998 *Shakespeare in Love* ludita de David Curtiz. 

Kategorio:Anglaj aktoroj
Kategorio:William Shakespeare