open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Andrea Nahles

**Andrea Maria NAHLES** (naskiĝis  en Mendig, federacia lando Rejnlando-Palatinato, do nun -jara) estas germana politikistino, kiu membras en la socialdemokrata politika partio SPD kaj estas ĝia prezidanto ekde 2018. Ekde la jaro 2009 ŝi estas ĝenerala sekretariino de sia partio, antaŭe inter la jaroj 2007 ĝis 2009 estis nacia vic-prezidanto de la partio. En studenta aĝo ŝi inter la jaroj 1995 ĝis 1999 estis prezidantino de la organizaĵo *Jusos*, la junulara asocio de la nacia socialdemokrata partio. La 15-an de decembro 2013 Andrea Nahles nomumiĝis ministrino pri laboro kaj socialaj aferoj en la nova registaro de Germanio. Ekde aprilo 2018 ŝi estas partiestro de socialdemokrata partio, kiel posteulo de Martin Schulz.[eta|Andrea Nahles la antaŭan jaron, do en 2010, en [Speyer]]
eta|Andrea Nahles en 2017
## Publikaĵoj 
* Libro *Frau, gläubig, links. Was mir wichtig ist* ("Virino, kredanta kristano, maldekstra. Kio gravas al mi"). Eldonejo *Pattloch*, Munkeno 2009. ISBN 978-3-629-02239-4
* Libra ĉapitro *Die Kamera sieht alles – Wie frau sich in Polit-Talkshows verhalten sollte* ("La kamerao vidas ĉion - kiel virino kondutu en politikaj televidaj diskutoj"). En: Sascha Michel, Heiko Girnth (eld.): *Polit-Talkshows – Bühnen der Macht. Ein Blick hinter die Kulissen* ("Politikaj televidaj diskutoj - scenejoj de potencoj. Rigardo malantaŭ la kulisojn"). Eldonejo *Bouvier*, Bonno 2009. ISBN 978-3-416-03280-3, paĝoj 174–176

## Eksteraj ligiloj 
* 
* persona retejo de Andrea Nahles  

Kategorio:Socialdemokratoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Tria ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Germanaj ministroj pri laboro
10079 Meunier

'*10079 *Meunier''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la belga skulptisto kaj pentristo Constantin Meunier (1831–1988), unu el la ĉefaj socialaj realismaj artistoj de la fino de la 19-a jarcento en Eŭropo. Lia verko montras humanisman intereson por la laboristoj, ĉefe la ministoj en Borinage kaj la var-portistoj de la haveno de Antverpeno.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Boldizsár Deák

**Boldizsár DEÁK** [boldiĵAr deAk] rumania hungara pentristo, lignoskulptisto. Li naskiĝis en Târgu Lăpuș la 25-an de januaro 1980. 
## Kariero
Boldizsár Deák estis dekjara, kiam sia familio translokiĝis en vilaĝon Sândominic. Li pristudis pentroarton en Muzika kaj Arta Liceo Nagy István de Miercurea Ciuc. Li diplomitiĝis en 2003 pri pentroarto en Universitato de Arto de Iași. Li laboris en Kluĵo, nuntempe li loĝas en Bukareŝto. Lasttempe li ankaŭ lignoskulptadas.
## Ekspozicioj
*2011 - Oradea en Universitato Kristana de Partium;
*2012 - Bukareŝto en Nacia Biblioteko;
*2013 - Miercurea Ciuc, grupo BÁLA (Boldizsár Deák, Árpád Szabó, László Károly Vajna, Ștefan Antoniu Neacșu).

## Eksteraj ligiloj
*Ekspozicio BÁLA
*Pri la ekspozicio de 2013 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Sinaksario

**Sinaksario** (greklingve Συναξάριον, *synaxarion*, el συνάγειν, *synagein*, «kunigi») estas la nomo donita de la Ortodoksa Eklezio, Orientaj antikvaj eklezioj kaj Orientaj katolikaj eklezioj) (diritaj *sui iuris*), al kolektaĵo de hagiografioj, similigeblas al la Menologio de la sama tradicio kaj al martirologio de la Latina Eklezio.

Ekzistas du tipoj de sinaksarioj:
* * simpla sinaksario *, kiu konsistas en listo de sanktuloj, cititaj laŭorde de la dato de ilia morto; ekzemple, tiel procedas la kalendario de Morcelli;
* *historia sinaksario*, kiu enhavas biografiajn informojn; ekzemple, la menologio de Sankta Bazilo kaj la sinaksario de
Sirmond. La informoj tie raportitaj estas resumoj de biografioj de grandaj menologioj aŭ kolektoj de vivoj de sanktuloj, kiuj kovris dudek monatojn de la jaro.

## Difinoj 
La ekzakta nocio de la nomo ŝanĝiĝis laŭlonge de la tempo-paso. Dekomence la vorto estis utiligita por la indekso de la legaĵaro kaj, tiusence, korespondas al la latinaj *kapitulo* kaj *kompanulo*. Sekve la sinaksario estis integrita per la kompleta teksto de la perikopoj legeblaj en preĝejo. Tiam la Dia liturgio limiĝis al la libroj de la Nova Testamento. «Sinaksario» restis la titolo per la indekso de la legaĵaro. Sen ŝanĝo de la nomo, ĝi estis riĉigita de kompletaj tekstoj de la lagaĵaro.

Iuj mezepokaj kalendaroj estis nomataj “sinaksarioj”. Tiu funkcio aperas, ekzemple, en tiuj redaktitaj de Kristoforo el Mitileno kaj de Teodoro Prodromo (12-a j.)
[eta|maldekstra|250ra|La «Granda Sinaksario» en [Kartvelio|kartvela lingvo de la 11-a jarcento, konservita en Tbiliso.]]

## Famaj sinaksarioj 
La plej antikva sinaksario, konservita, datiĝas, almenaŭ lauŝjne, al la 10-a jarcento. Multaj konserviĝis mezepokaj manuskriptoj diversamaniere gravaj por la historio de la Eklezio. Ekzistas **konstatinopola sinaksario** redaktita de Simeono Metafrasto al kiu la imperiestro Basileios la 2-a Bulgaroktonos (976 - 1025)
komisiis ĝeneralan revizion de sinaksario: tiu sinaksario estis utiligita kiel precipa bazo de moderna eldono de oficia sinaksario.

Ekzistas, kompreneble, sinaksariaj eldonoj apartenantaj al la diversaj tradicioj kaj eklezioj: ekzemple, de kristanoj koptaj, etiopaj, armenaj…

## Eksteraj ligiloj 
* catholic encyclopedia, Synaxarion

## vidu ankaŭ 
* Menologio
* Martirologio
* Kalendario de la Sanktuloj

*
Kategorio:Ortodoksismo
László Károly Vajna

**László Károly VAJNA** rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en Târgu Secuiesc la 12-an de aŭgusto 1976. 
## Kariero
László Károly Vajna diplomitiĝis pri pentroarto en la Universitato de Arto de Iași.

## Ekspozicioj
*2013 - Târgu Secuiesc kune kun Árpád Szabó
*2013 - Miercurea Ciuc, grupo BÁLA.

## Eksteraj ligiloj
*Ekspozicio BÁLA
*Pri la ekspozicio en 2013 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Heiko Maas

**Heiko MAAS** (naskiĝis  en Saarlouis, do nun -jara) estas germana politikisto kaj juristo, kiu membras en la socialdemokrata politika partio SPD. Ekde la 9-a de majo 2012 li estis ministro pri ekonomio, laboro, trafiko kaj energio de la federacia lando Sarlando en la pleja sudokcidento de Germanio, kaj funkciis ankaŭ kiel vica ministroprezidanto. La 15-an de decembro 2013 li nomumiĝis ministro pri justico en la nova registaro de Germanio kaj estis ĝis la jaro 2018 kaj en la nova registaro. Ekde marto 2018 li estis en la kabineto de Merkel kiel ministro de eksterlandaj aferoj, do gvidis la federacian ministerion pri eksteraj rilatoj de Germanio.

Antaŭe li estis inter la jaroj 1992 kaj 2013 estro de la socialdemokrata frakcio en la landa parlamento de Sarlando kaj sekve estis gvidanto de la opozicio en tiu parlamento. En 2000 li iĝis prezidanto de la landa ligo de la socialdemokrata partio, kaj ekde 2001 li estas membro de la federacia estraro de la partio.

## Biografio 
Post la fino de mezlernejo li laboris en fabriko Ford Motor Company en sia familia loĝloko. Dum la jaroj 1989–1996 li studis juron en la Universitato de la federacia lando Sarlando plenumante la ŝtatajn ekzamenojn de la 1-a kaj 2-a grado. En la jaro 1989 li ekmembras en la socialdemokrata politika partio SPD. En la jaro 1994 li la unuan fojon estis elektita al la Landtago en la federacia lando Sarlando. Dum la jaroj 1996–1998 li estis la ŝtata sekretario en la regiona ministerio pri medio, energio kaj transporto, kaj poste ĝis la jaro 1999 li estis ministro de la sama ministerio en la kabineto de Reinhard Klimmt. En la jaro 1999 la partio SPD en tiu regiono ekestis en la opozicio. Heiko Maas tiam revenis al la mandato de parlamentano, kiel deputito de SPD en la Landtago. En la jaro 2000 li ekestis ankaŭ la prezidanto de sia partio en la federacia lando Sarlando. En la jaro 2012, post la regionaj balotoj li aliĝis al la tn. granda koalicio de la landa registaro de Annegret Kramp-Karrenbauer en la federacia lando Sarlando, kaj ekplenumis la funkcion de vica ministroprezidanto (vicĉefministro) kaj ministro pri mastrumado, energio kaj transporto. 

La 15-an de decembro 2013 li nomumiĝis ministro pri justico en la nova registaro de Germanio kaj estis ĝis la jaro 2018 kaj en la kvara registaro de Angela Merkel, de la 14a marto 2018 li estas en la kabineto de Merkel kiel ministro de eksterlandaj aferoj.

## Eksteraj ligiloj 
* persona retejo de Heiko Maas  

## Referencoj 
Kategorio:Socialdemokratoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Tria ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Germanaj ministroj pri justico
Alexander Dobrindt

**Alexander DOBRINDT** (naskiĝis  en la komunumo Peißenberg de Bavario, do nun -jara) estas germana politikisto, kiu membras en la konservativa politika partio CSU. Ekde la 9-a de februaro 2009 li estis ĝenerala sekretario de sia partio, kiu nur aktivas en la federacia lando Bavario. La 15-an de decembro 2013 li demisiis el tiu posteno kaj nomumiĝis ministro pri transporto, konstruo kaj urba evoluo en la nova registaro de Germanio. Alexander Dobrindt transprenis la ministran postenon de la sampartiano Peter Ramsauer, same bavaro.
Post kiam la konservativaj partio CSU kaj CDU ekde decembro 2021 ne rajtis partopreni la registaron, li ekde la 6-a de majo 2025 en la ministraro de Friedrich Merz estas la ministro pri internaj aferoj.

eta|Alexander Dobrindt (2013)

## Eksteraj ligiloj 
* persona retejo de Alexander Dobrindt ()

Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Tria ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Ministraro de Friedrich Merz
Barbara Hendricks (politikistino)

**Barbara Anne HENDRICKS** (naskiĝis  en Kleve, do nun -jara) estas germana historiistino kaj politikistino, kiu membras en la socialdemokrata politika partio SPD.

eta|maldekstra|190ra|
kde la jaro 2007 ŝi estas estrarano pri financoj de sia partio, kaj inter la jaroj 1998 ĝis 2007 estis parlamenta ŝtata sekretario, praktike nacia vic-ministro, en la nacia ministerio pri financoj. Post la parlamenta baloto de oktobro 1998 ŝi ricevis tiun postenon en la ministraro unua de Gerhard Schröder, tenis ĝin post la sekva parlamenta baloto de oktobro 2002 en la ministraro dua de Gerhard Schröder kaj ankaŭ post novembro 2005 en la ministraro unua de Angela Merkel, do laboris sub la naciaj ministroj pri financoj Oskar Lafontaine, Hans Eichel kaj Peer Steinbrück. Post kiam ŝi estis elektita nacia estraranino pri financoj de sia partio, ĝi la 16-an de novembro 2007 demisiis el la vic-ministra posteno.

La 15-an de decembro 2013 ŝi nomumiĝis ministrino pri medio, protekto de naturo kaj atomenergia sekureco en la nova registaro de Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* persona retejo de Barbara Hendricks ()

## Literaturo 
* 
* Barbara Hendricks: *Steuergerechtigkeit für Familien* ("imposta justeco por familioj"). En: Wolfgang Thierse (eld.): *Religion ist keine Privatsache* ("religio ne estas privataĵo"). Eldonejo *Patmos*, Düsseldorf 2000.

Kategorio:Socialdemokratoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Tria ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Germanaj ministroj pri medio
István Szabó (historiisto)

**István Szabó** [iŝtvAn sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó István** estis hungara agrarhistoriisto, arkivisto, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1941).

István Szabó http://mek.oszk.hu/02100/02115/html/4-1422.html naskiĝis la  1898 en Debrecen. Li mortis la  1969 en Budapeŝto.

## Biografio 
István Szabó frekventis lernejon en sia naskiĝurbo, poste li soldatiĝis dum la 1-a mondmilito, fine li plulernis por esti arkivisto. Li doktoriĝis en 1923, 1927 kaj 1928 en Szeged. En 1927 li ricevis postenon en la universitata instituto en Debrecen, sed en la sekva jaro li laboris en la tutlanda arkivejo ĝis 1943. Li iĝis privata profesoro en 1940 en Universitato de Budapeŝto. En 1943 li instruis en universitato de Debrecen. En 1949 li estis elektita katedrestro kaj fakultatestro. Dum la hungara revolucio de 1956 li apartenis al la revolucia universitata stabo. En 1957 li doktoriĝis antaŭ la akademio. En 1959 li translokiĝis al Budapeŝto. Li ricevis premion en 1967, krome ankaŭ postmorte depost la socialisma erao.

## Verkaro (elekto) 
**Debrecen 1848–49-ben* (1920)
**Ugocsa vármegye* (Ugocsa), (1937, 1994)
**A magyarság életrajza* (Biografio de la hungareco), (1941, germane en 1944)
**Bács, Bodrog és Csongrád megye dézsmalajstromai 1522-ből* (1954)
**Magyarország népessége az 1330. és 1526. évek között* (1963)
**Jobbágyok – parasztok* (Servutuloj - kamparanoj), (1976)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj agrarhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Imre Szabó (episkopo)

**Imre Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Imre** estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, abato, instruisto, parlamentano, honora membro de Hungara Scienca Akademio (1869).
eta|Imre Szabó
Imre Szabó http://lexikon.katolikus.hu/S/Szabó.html naskiĝis la  1814 en Békás. Li mortis la  1881 en Szombathely.

## Biografio 
Imre Szabó frekventis gimnaziojn en Pápa kaj Győr, kie li lernis ekzemple pri Gergely Czuczor. Li plulernis en universitato de Pest (urbo) inter 1831-1836. En la sekva jaro li pastriĝis, lia unua laborloko estis en Karád. En 1838 li iĝis instruisto en Veszprém (urbo). En 1861 li estis elektita parlamenta deputito. En 1867 li laboris en la jam sendependa ministerio. En la sama jaro li ricevis la rangojn titulara abato kaj kanoniko, fine eĉ episkopo de Szombathely. Krom la ekleziaj verkoj li verkis kaj tradukis ankaŭ novelojn, romanojn. Li estas entombigita Katedralo Vizito de Maria (Szombathely).

## Verkaro (elekto) 
* *Az egyház hivatása új alkotmányunk irányában…* 1848
* *Elveszett fiú* 1851 - novelo
* *A falu őrangyala* 1862 - romano
* *Egyházi beszédek. 1-3* (Ekleziaj paroladoj), 1903

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Ștefan Antoniu Neacșu

** Ștefan Antoniu Neacșu** estas rumana skulptisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 29-an de julio 1978.
## Kariero
Ștefan Antoniu Neacșu diplomitiĝis en Muzika kaj Arta Liceo Nagy István de Miercurea Ciuc, poste en Universitato de Arto de Iași en 2003 kaj majstriĝis en Temeŝvaro. Li havas propran entreprenon en Bukareŝto.
## Ekspozicioj
*2006 - Temeŝvaro. 
*2013 - Miercurea Ciuc, grupo BÁLA.
## Eksteraj ligiloj
*Ekspozicio BÁLA
*Pri la ekspozicio en 2013 

Kategorio:Rumanaj skulptistoj
István Mihály Szabó

**István Mihály Szabó** [iŝtvAn mihAj sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó István Mihály** estis hungara biologo, ekologo, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (2001).

István Mihály Szabó http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19495 naskiĝis la  1925 en Baja.
 
## Biografio 
István Mihály Szabó laboris en 1944 en MÁV. Post la 2-a mondmilito li frekventis universitaton en Debrecen, kie li ricevis diplomon en 1950 kaj li ricevis postenon en la universitata instituto. Post 2 jaroj li esploris en instituto de Tihany, en 1954 en Sopron. Li doktoriĝis en 1970 antaŭ la akademio. Li profesoriĝis en 1974 en Universitato de Budapeŝto, krome samtempe li estis nomita katedrestro. Li studvojaĝis resume 4 jarojn en Kairo, Havano, Los Anĝeleso kaj Ĉikago. Li pensiuliĝis en 1995. Li okupiĝis ekzemple pri la grundo kaj la medioprotektado. Li ricevis diversajn memormedalojn.

## Verkaro (elekto) 
**Microbial Communities in a Forest-Rendzina Ecosystem. The Pattern of Microbial Communities* (1974)
**A bioszféra mikrobiológiája I–IV.* (1988–1998)
**Az általános talajtan biológiai alapjai* (1986, 1992, 2008)
**A magyar nép eredete. Az uráli népek eurázsiai-amerikai őstörténete* (2004)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
 
Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj ekologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj mikrobiologoj
10058 Ikwilliamson

'*10058 *Ikwilliamson'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Isabel K. Williamson (1908–2000), kiu gajnis la Medalon *Chant'' de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado (RASK) en 1948. Ŝiaj observoj de  kaj meteoroj estis alte konsideritaj far'de profesiaj scientistoj. La unua Klubo Messier rezultas de ŝiaj klopodoj. Iama observatorio kaj nuna biblioteko de la Centro de Montrealo de la RASK estis nomitaj en ŝia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Menologio

[eta|dekstra|Menologio de Bazilio la 2-a, *[Bapto de Jesuo*.]]
La **menologio** estas kolektaĵo de liturgiaj tekstoj uzataj en la ortodoksa Eklezio. Ĝi entenas la biografiojn kaj la “dian oficon” proprajn de la sanktuloj kaj konsistas en dekdu volumoj korespondantaj al la dekdu monatoj de la jaro.

## Menologio por Bazilio la 2-a 
La plej antikva bizanca menologio konata, redaktita komisie de la imperiestro
Bazilo la 2-a, kaj tial kromnomata **Menologio de Bazilo la 2-a** estis kompilita de Simeono Metafrasto ĉirkaŭ la jaro 985-a, kaj formas 12 volumojn, kiuj kompleksive konsideratas ĉefverko de la bizanca arto, riĉigita per grandvaloraj miniaturaĵoj.

Ĝi estas konservita ĉe la Vatikana Biblioteko. Ĵuse estis publikigita faksimilo de la manuskripto.

Ĝi estis miniaturita de ekipo de 7-8 artistoj gviditaj de monaĥo Pantaleono; ĉiu miniaturo estas subskribita de sia aŭtora majstro. La ilustraĵoj troviĝas ĉe kappaĝe aŭ piedpaĝe. Pantaleono estis trudinta diagonalan komponan drelikon, ekstreme precizan kaj kontrolitan, kun solena skando.

Miniaturaj apartaĵoj:
* Sceno de la bapto. Virgulino kun la infano trabrake, sceno de la Dodekaorton (listo de la dekdu liturgiaj festoj plej solenitaj en la ortodoksa Eklezio) de Pantaleono;
* Transporto de la Kesto de Interligo;
* Procesioj kun celebranto kaj diakonoj, kun la vizaĝo al la altaro, kaj arkitekturaj apartaĵoj elvokantaj pentraĵojn de Hagian Sophian (Sankta Sofia);
* La sep dormantoj de Efezo, kaŝiĝintaj en groto por forfuĝi la mortopunon pro ilia kristana kredo. Groto fone nigra, kumule konstruita, homaj figuroj amasigitaj en la spaco.

## Vidu ankaŭ 
* Sinaksaro
* Martirologio
* Kalendaro de sanktuloj
* Liturgia libro
* Rito
* Roma Martirologio
* Latina ritaro
* Ritoj de la Ortodoksa Eklezio

## Aliaj projektoj 
KOMUNA entenas bildojn pri menologioj http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Menologium?uselang=it

## Bibliografio 
* DELEHAYE, Hippolyte: *Les ménologes grecs*, dans Analecta Bollandiana, 1897.
* QUENTIN, H.: *Les martyrologes historiques*, Paris, 1908.
* NORET, Jacques: *Ménologes, synaxaires, ménées. Essai de clarification d’une terminologie*, en Analecta Bollandiana, vol.86, 1968, p. 21-24.
* BOTTEREAU, Georges: Article *Ménologe*, dans le *Dictionnaire de spiritualité*, vol.10, kol. 1024-1027.

Kategorio:Ortodoksismo
Kategorio:Miniaturo
Kategorio:Katolika liturgio
Kategorio:Orient-kristana liturgio
10098 Jaymiematthews

'*10098 *Jaymiematthews'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 30-an de septembro 1991 de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Jaymie Mark Matthews*, kiu faris sian unuaciklan studon ĉe la Universitato de Toronto, kaj sian magistron de scienco kaj sian PhD ĉe la Universitato de Okcidenta Ontario. Li estis ano de la fakultato de la Universitato de Brita Kolumbio de 1992 kaj estis farita Oficiro de la Ordeno de Kanado. Li estas la ĉefa enketisto por la kosma observatorio *MOST* (*Microvariability and Oscillations of Stars'')

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Bressey-sur-Tille

**Bressey-sur-Tille** estas franca komunumo situanta en Departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
eta|maldekstra|Urbodomo

## Ekonomio 
eta|maldekstra|Betonejo
Oni fabrikas betonon.

## Najbaraj komunumoj 
## Demografio 
## Historio 
La kastelo datiĝas el la 18-a jarcento.

## Naturaj vidindaĵoj 
Laŭ Guillaume, oni trovis en la kastela parko *Anemone ranunculoides*.

## Esperanta vivo 
En 2004 okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon (0,70 % de voĉoj).

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
La kastelo

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Gerd Müller (politikisto)

**Gerd Müller** (naskiĝis  en la urbo Krumbach (Ŝvabio) de Bavario, do nun -jara) estas germana politikisto, kiu membras en la konservativa politika partio CSU. Ekde 2005 li estis parlamenta ŝtata sekretario, fakte vic-ministro, en la ministerio pri nutro, agrikulturo kaj protekto de konsumantaro, gvidita de la sampartia nacia ministrino Ilse Aigner. La 15-an de decembro 2013 li nomumiĝis ministro pri ekonomia kunlaboro kaj evoluo en la nova registaro de Germanio. Gerd Müller transprenis la ministran postenon de la liberalulo Dirk Niebel. Ankaŭ en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 kaj 2021 li havis tiun ministran postenon.
## Eksteraj ligiloj 
* persona retejo de Gerd Müller  ()

Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Tria ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
10059 McCullough

'*10059 *McCullough'''* estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio Roĵen, norde de Smoljan (Bulgario). Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Brian McCullough'', kiu servis ĉe la Reĝa Astronomia Societo de Kanado, Otava Centro, kiel Vic-Prezidento, Prezidento kaj Sendito de la Nacia Konsilio. Li estis aktiva en astronomia eduko kaj scienca popularigo kun la Kanada Scienca kaj Teknologia Muzeo de Otavo. Brian ankaŭ estas plenumita astronomia desegnisto.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Roĵen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
János Szabó (arkitekto)

250px|eta|János Szabó
**János Szabó** [jAnoŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó János** estis hungara arkitekto, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1979).

János Szabó https://hu.wikipedia.org/wiki/Szab%C3%B3_J%C3%A1nos_(%C3%A9p%C3%ADt%C5%91m%C3%A9rn%C3%B6k) naskiĝis la  1920 en Budapeŝto. Li mortis la  2012 en Budapeŝto.

## Biografio 
János Szabó frekventis teknikan universitaton en Budapeŝto ricevinta diplomon en 1942. Li akiris postenon en laborejo de Pál Sávoly. En la sekva jaro li soldatiĝis, poste li estis militkaptito. Li povis hejmenveni el Sovetunio nur en 1947. Li laboris parte en instituto, parte en la ministerio, krome li instruis en universitato. En 1961 li estis nomita subministro pri konstruo. En 1964 li doktoriĝis antaŭ la akademio, en la sekva jaro li profesoriĝis. Li pensiuliĝis en 1983. Li okupiĝis precipe pri strukturoj de la portiloj. Li ricevis premiojn en 1985 kaj 2000.

## Verkaro (elekto) 
* *Közlekedési építőipari matematikai példatár* (1955)
* *Statika I–II.* (1964, 1967)
* *Anwendung der Matrizenrechnung auf Stabwerke* (1978)
* *Építésiparosítás – rendszerszemlélet* (1980)
* *Rigidity of the Truss Model of Membrane Shells* (1992)
* *On the Exact Equation of Inextensional, Kinematically Indeterminate Assemblies* (2000)

## Vidu ankaŭ 
Kremaciejo de Erfurto

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio](https://hu.wikipedia.org/wiki/Szab%C3%B3_J%C3%A1nos_(%C3%A9p%C3%ADt%C5%91m%C3%A9rn%C3%B6k))

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Akvotruo (radio-frekvencoj)

eta|upright=1.5|.
La **akvotruo**, angle *waterhole*, estas speciale kvieta bendo de la elektromagneta spektro inter **1,420 kaj 1,666&nbsp;MHz**, kio estas ondolongoj inter 21 kaj 18&nbsp;cm. La esprimo estis uzata de la usona sciencisto Bernard Oliver en 1971. La plej forta spektra linio, tiu de OH, aperas je la ondolongo 18&nbsp;cm, kaj la linio de hidrogeno, H, je 21&nbsp;cm. Tiuj du kune formas akvon. Akvo estas probable necesa por ekstertera vivo.

Bernard M. Oliver pensis, ke la akvotruo estus taŭga frekvencbendo por komunikado kun ekstertera intelekto. La nomo akvotruo estas vortludo. En la angla a watering hole estas ĵargona esprimo por komuna ejo por kuniĝi kaj babili. Kelkaj projektoj okupiĝantaj pri la serĉado de ekstertera intelekto, inkluzive SETI@home, serĉas en la akvotruo.

## Vidu ankaŭ 
* Wow!-signalo
* SETI
* Radio source SHGb02+14a

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* SETI: The Radio Search (page 2)
* "What Is the Water Hole" (havas pli klaran diagramon)
* Planetary.org: A Blueprint for SETI 
* "waterhole" en la *The Encyclopedia of Astrobiology, Astronomy, and Spaceflight*'
* "The ABCs of SETI: the search for extraterrestrial intelligence"

Kategorio:Elektromagneta spektro
Kategorio:Serĉado por ekstertera intelekto
Kategorio:Radio
Joan Fontaine

**Joan FONTAINE** (naskonome: Joan de Beauvoir de Havilland) (naskiĝis , mortis ), estis brita-usona aktorino kaj kantistino. Ŝi kaj ŝia pliaĝa fratino Olivia de Havilland estis du el la lastaj ĉefaj damoj de Hollywood de la 1930-aj jaroj.

Fontaine estis la sola aktorino kiu gajnis Oskar-premion por rolado en filmo reĝisorita de Alfred Hitchcock, *Suspicion* (1941).

Fontaine naskiĝis en Tokio de britaj gepatroj. Ŝi fariĝis usona civitano en 1943. Ŝi divorcis kvar fojojn. Ŝi havis filinon, Deborah Leslie Dozier naskiĝintan , el sia dua edziniĝo.

Ŝi mortis .

## Filmaro 
### Kino 
### Televido 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Oskar-premiitoj
Szabolcs Guttmann

**Szabolcs GUTTMANN** rumania hungara arkitekto. Li naskiĝis en Kluĵo en 1961. Li estas la filo de muzikisto Mihály Guttman.

## Kariero
Guttmann Szabolcs diplomitiĝis en 1987 en Instituto de Arhitekturo Ion Mincu de Bukareŝto, poste inter 1990-1992 en Budapeŝto li pristudis restarigon de historimonumentoj. Li doktoriĝis en 1997 en Universitato Lucian Blaga de Sibio. De 1987 li laboris en Sibio, de 2002 li estis ĉefarkitekto de tiu ĉi urbo.
## Fonto
*culturalazi.ro Biografio
## Eksteraj ligiloj
*Intervjuo kun artisto 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkitektoj
Studsabato

**Studsabato** estas lerncela kunveno en La Chaux-de-Fonds, kantono Neŭŝatelo, Svislando.
La Studsabatoj okazadas en la Urba Biblioteko de tiu urbo ĵurasa, regule la trian sabaton de la monato.
Ili estas organizitaj de la Centro de Dokumentado kaj Esploro pri la Lingvo Internacia (CDELI) gvidata de Sinjoro Claude Gacond.

Instruas en tiuj Studsabatoj regule Mónika Molnár, Nancy Fontannaz kaj Luko Allemand. Plie instruas Nicole Margot, Stefano Keller, Mireille Grosjean.

Kutime la instruado okazas laŭ tri niveloj: komencantoj, mezuloj kaj progresantoj. Venadas inter 10 kaj 20 personoj el la tuta lando kaj foje el eksterlando.

La instruado komenciĝas je la 10:30 ĝis la 12:45 en du lekcionoj. Poste sekvas komuna manĝo en najbara restoracio. Poste rekomenciĝas la instruado je la 14:15 ĝis la 16:30.

Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Svislando
Kategorio:Esperanto-kursoj
Kategorio:Pedagogio
Attila Fodor

**Attila FODOR** rumania hungara muzikologo, universitata instruisto. Li naskiĝis en Ditrău la 11-an de junio 1977.
## Kariero
Attila Fodor diplomitiĝis en 2002 en Muzikakademio Gh. Dima de Kluĵo, kaj li doktoriĝis en 2008 samloke (disertaĵo: *Ravel impresszionizmusa*. Stilisztikai-esztétikai vizsgálódások). De 2010 li estas katedrestto de Partiumi Keresztény Egyetem de Oradea.
## Libroj
**A zenei impresszionizmus stilémái és üzenete*, Nagyváradi Egyetem Kiadója, 2010, (ISBN978-606-10-0210-8).
**Birtalan József pedagógiai és zeneszerzői munkássága*, kunulaŭtoro, Kriterion, Kolozsvár, 2011.
**Camerata XXI - A kamaraszimfónia* kunulaŭtoro. Alkotói és kutatói műhely, Media Musica, "Gh. Dima" Zeneakadémia, Kolozsvár, 2007 (ISBN 978-973-1910-08-6).
**Camerata XXI - Zenei-koreográfiai műhely*, Media Musica, "Gh. Dima" Zeneakadémia, Kolozsvár, 2006 (ISBN/EAN 973-8431-54-9; 978-973-8431-54-6
## Fonto
*Retejo de la universitato 
*[Csaba Petres(https://eo.wikipedia.org/wiki/Csaba_Petres)]

Kategorio:Rumanujaj hungaraj komponistoj kaj muzikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj muzikologoj
10061 Ndolaprata

'*10061 *Ndolaprata'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Andrew J. Noymer elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la angolan medicinan doktoron *Ndola de Jesus Veiga Prata'', spertulo pri publika sano kaj lektoro en la Lernejo pri Publika Sano de la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Andrew J. Noymer
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Strato Tverskaja (Moskvo)

eta|dekstra|250ra|Strato Tverskaja en la 21-a jarcento
**Strato Tverskaja** (), konata kiel **strato Gorkij** () inter 1935 kaj 1990, estas la ĉefa kaj eble la plej konata traira strato en Moskvo. La strato iras nordokcidenten de la centra Maneĝa placo en direkto al Sankt-Peterburgo kaj finiĝas ĉe Ĝardena ringo, donante sian nomon al Distrikto Tverskoj. La vojo pluiras kiel Unua Strato Tverskaja-Jamskaja, Leningrada Avenuo kaj Leningrada Ŝoseo.

## Vidu ankaŭ 
* Tverskaja (stacio de Moskva metroo)
* Hotelo Luks

## Eksteraj ligiloj 
* Strato Tverskaja en Моя улица 

Tverskaja
Kategorio:Distrikto Tverskoj (Moskvo)
La conjuración de Venecia

***La conjuración de Venecia*** (La venecia konspiro), 1830, de Francisco Martínez de la Rosa, duko de Rivas, estas unu el ĉefaj teatraĵoj de la hispana romantismo.

## Historio 
En *La conjuración de Venecia* la agado okazas en Venecio komence de la 14a jarcento. Grupo de konspiruloj kontraŭ la tiranio de nobeloj prezentas la politikan fonon. La heroo estas *Rugiero*, kiel konspirestro. Tiele en la unua akto la temo estas libero, dum en la dua okazinta en la familia tombejo de la *Morosini*, simbole temas pri morto. Klaraj kontrastoj karakteras ĉe romantismo. Tiele oni detruas la amon inter Rugiero kaj *Laura*. Post tio la frustrita konspiro rompiĝas kaj denove kontraste estos sange subpremita dum bruema karnavalo. Kontento antaŭas suferon kaj malesperon. La forto kontraŭa al la geamantoj estas reprezentata de Pedro Morosini kaj liaj sekvantoj. La granda sceno pri amo, okazas en tombejo! Tio antaŭdiras la futuran detruon de la esperoj kaj de la feliĉo de la enamiĝintoj. Oni arestas Rugieron. Kiu ne aperos en la 3a aŭ 4a aktoj.

Rugiero estas klara ekzemplo de romantisma heroo. Karakteras ĉefe lia deveno mistera (edukita de piratoj), lia nefeliĉo, lia dediĉo al libero, la intenso de lia amo al Laura kaj la ironio de lia fina destino kiam li estas ekzekutita tuj post malkovri, ke Pedro Morosini (responsa pri lia aresto kaj malfeliĉo) estas reale lia patro. Eble lia insurekciemo kaj neevitebla malsukceso respegulas la propran personan sperton de Martínez de la Rosa ke la revolucioj kutime malsukcesas, ĉefe antaŭ homa kondiĉo subpremakaj maljusta. Estas ironia lia kondamno je morto fare de tribunalo estrita de lia propra patro.

Tamen mankas konscienco pri lia tragedio kaj pri la gravo de la ama temo kompare kun la politika. Krome Rugiero ankaŭ ne diras monologojn, kiel korespondas al romantismaj herooj. Ankaŭ ne estas juĝado pri la neevitebla tempopaŝo, kiel ja estas ĉe ***Macías*** aŭ ĉe ***Los amantes de Teruel***. La destino ne estas rekte rilata kun la ama temo. Estas la konspira malsukceso kaj ne la malkovro de Rugiero pri sia patro, kio finas la esperon de la enamiĝintoj.

## Referencoj
## Literaturo
* Ricardo Navas Ruiz, *El Romanticismo español*. Madrid, Cátedra, 1982 (3a eld.)
* Javier Huerta, Emilio Peral, Héctor Urzaiz, *Teatro español*. Madrid: Espasa, 2005.
* Germán Bleiberg kaj Julián Marías, *Diccionario de literatura española*. Madrid: Revista de Occidente, 1964 (3a eld.).

## Vidu ankaŭ 
*Hispana literaturo de la Romantismo
*Hispanlingvaj verkistoj
*Romantikismo
*Hispana literaturo

## Eksteraj ligiloj 
* Romero Tobar, Leonardo (pdf)
* *La conjuración de Venecia* en la Biblioteca Virtual Cervantes

Kategorio:Hispanlingvaj teatraĵoj
Kategorio:Hispana romantismo
Kategorio:Venecio en fikcio
Kategorio:Amhistorioj
Kategorio:Hispanaj teatraĵoj
Uvalao

**Uvalao** estas aro da dolinoj.
Tiaj truoj aŭ ujoj troviĝas en karstaj regionoj, ekzemple en Ĵuraso.
La loko, kie akvo aŭ rivero malaperas en la grundon nomiĝas ponoro.
Pro fendoj en la roko la dolinoj troviĝas sur linio, ofte rekta linio. Kiam ili kreskas, ili alproksimiĝas unu de la alia kaj finfine formas unikan ujon, kiu nomiĝas uvalao.

Kategorio:Geografiaj objektoj
Kategorio:Geologio
Kategorio:Speleologio
Ponoro

eta|Ponoro en Italio
**Ponoro** estas la preciza truo en dolino aŭ uvalao. Tiuj tri fenomenoj aperas en karstaj regionoj, ekzemple en Ĵuraso. Dolino estas unu funelforma ujo. Uvalao estas pluraj dolinoj, kiuj kuniĝis. Ponoro estas la malaperpunkto de la akvo / rivero.

Kategorio:Geografiaj objektoj
Kategorio:Geologio
Kategorio:Speleologio
Kastelo Quadt

La ** kastelo Quadt** estas kastelsimila senjordomo en la komunumo Dirmstein en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis konstruita sur la areo de la antaŭa abatejo de la aŭgustena ordeno. Plej malfrue ekde 1738 ĝi estis posedaĵo de la familio Quadt, kiu estis malalta nobela familio. La domo estas protektata de la leĝo pri monumentprotektado.

## Situo 
La kastelo situas en la nordo de la vilaĝcentro kun la suda fronto al la strato *Obertor*. Al la okcidento, nordo kaj oriento estas vitejoj, kiuj apartenas al la malgranda loka vitejo "Jesuitenhofgarten". Enveturejo, korto kaj partoj de la konstruaĵoj la kastelo kaj la vinbieno "Jesuitenhof" uzas kune.
## Literaturo 
* Georg Peter Karn, Ute-Konstanze Rasp: *Burgen und Schlösser in Dirmstein – Ehemaliges Quadsches Schloss*. In: Michael Martin (Hrsg.): *Dirmstein. Adel, Bauern und Bürger*. Chronik der Gemeinde Dirmstein. Selbstverlag der Stiftung zur Förderung der pfälzischen Geschichtsforschung, Neustadt an der Weinstraße 2005, ISBN 3-9808304-6-2, S.&nbsp;459&nbsp;f. (*Stiftung zur Förderung der Pfälzischen Geschichtsforschung*, Bd. 6).
* Georg Peter Karn, Ulrike Weber: *Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland. Kulturdenkmäler in Rheinland-Pfalz*. Band 13: *Kreis Bad Dürkheim*. Teil 2: *Stadt Grünstadt, Verbandsgemeinden Freinsheim, Grünstadt-Land und Hettenleidelheim*. Werner, Worms 2006, ISBN 3-88462-215-3.

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en la distrikto Bad Dürkheim
Kategorio:Kulturmonumentoj en Dirmstein
Kategorio:Konstruaĵoj en Dirmstein
Kategorio:Vinbienoj (Palatinato)
Wachtenburg

eta|la ruino Wachtenburg
La **Wachtenburg** estas ruino de spronburgo sur 232 m alta montosprono ĉe la meza Haardt sur montodorso paralela al la Rejno. La burgo situas supre de la vilaĝo Wachenheim an der Weinstraße en la distrikto Bad Dürkheim, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Historio 
## Hodiaŭa Burgruino 
 600ra|eta|maldekstra|panoramo: rigardo de la elrigardturo de la burgo  Wachtenburg

## Referencoj 
## Literaturo 
* Jürgen Keddigkeit, Ulrich Burkhart, Rolf Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon, Band 4.2: St-Z*. Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde Kaiserslautern, Kaiserslautern 2007
* Alexander Thon (Hrsg.): *Wie Schwalbennester an den Felsen geklebt. Burgen in der Nordpfalz*. 1. Aufl. Schnell + Steiner, Regensburg 2005, S.&nbsp;152–157
* Alexander Thon, „Es ist keine Kunde auf uns gekommen, von welchem Beherrscher des teutschen Reiches dieselbe erbaut worden sei …“. *Anmerkungen zu Ermittlung und Bewertung der Ersterwähnung pfälzischer Burgen*, in: Mythos Staufer – in memoriam Dankwart Leistikow – Akten der 5. Landauer Staufertagung 1.-3. Juli 2005, hrsg. v. Volker Herzner u. Jürgen Krüger, Speyer 2010, S. 127-139, hier S. 131-133 (zur Frage der Entstehung als Reichsburg vor 1235).

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de loka asocio dediĉita al la konservado de la ruino ()

Wachtenburg
David Sauget

. Li profesie ludis futbalon de 1999.
Unue en Sochaux dum 1999-2000; 
kaj en Rouen dum 2000-2001; Besançon de 2001 ĝis 2004; Bastia de 2004 ĝis 2006; Nancy de 2006 ĝis 2008 ; Saint Etienne dum 2008-2009 ; Grenoble dum 2009-2010 ; kaj denove en Sochaux de 2010 ĝis nun.
Kastelo Schaudichnichtum

eta|300px|restaĵoj de la ĉaskastelo Schaudichnichtum
La ĉaskastelo **Schaudichnichtum** sudokcidente de Bad Dürkheim, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, estis same kiel la najbaraj ĉasdomoj Kehrdichannichts, Murrmirnichtviel kaj Jägerthal tranoktejo por la nobelaro de la Kurpfalz dum la 18a jarcento, kiam ili ĉasis en la Palatinata Arbaro.

Hodiaŭ la kastelo estas ruino. Konserviĝas nur malmultaj fundamentaj muroj, iam de la terreliefo kaj monumentŝtono.

## Historio 
Supozeble la ĉasdomo estis konstruita en 1730 fare de Freiherrn von Hallberg el Fußgönheim, kiu luprenis la ĉasdistrikton de la princelektisto. La detruo okazis supozeble 1793, kiam la franca revolucio venis al la hodiaŭa Palatinato.

La origina nomo de la domo ne estas konata. La loka popolo donis la ruinon novan nomon en la 19a jarcento kiu similas al la jam ekzistantaj nomoj de la najbaraj kasteloj Kehrdichannichts kaj Murrmirnichtviel. Tiel ekestis la nomo „Schaudichnichtum“ (en esperanto: ”Ne ĉirkaŭrigardu”).

## Literaturo 
* Magnus Backes, Heinz Straeter: *Staatliche Burgen, Schlösser und Altertümer in Rheinland-Pfalz*. Verlag Schnell und Steiner, Regensburg 2003
* Walter Eitelmann: *Rittersteine im Pfälzerwald*. 4a eldono. Pfälzerwald-Verein, Neustadt/Weinstraße 1998
* Günter Stein: *Burgen und Schlösser in der Pfalz*. Weidlich, Frankfurt/Main 1976

Schaudichnichtum
Kategorio:Konstruaĵoj en Bad Dürkheim
Kategorio:Kulturmonumentoj en Bad Dürkheim
Sturmfedersches Schloss

La **Sturmfedersches Schloss** aŭ **kastelo Sturmfeder** estas kastelo en la komunumo Dirmstein, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La kastelo estas plejparte baroka, sed jam montras elementojn el la novklasikismo. La Michelstor (pordego de Mikaelo) kiu estas la signo de la komunumo troviĝas en la muro de la kastela placo (*Schlossplatz*) . La kastelo staras sub monumentprotekto .

## Situo 
eta|maldekstra|kastela placo (rigarddirekto sudokcidenta), dekstre la Sturmfedersche Schloss
La kastelo situas ĉe la *kastela placo* (*Schlossplatz*) en la historia kerno de la iama *Oberdorf* de Dirmstein. Kastelo kaj Michelstor dividas la kastelan placon. Hodiaŭ ĝi servas kiel foira kaj festo-placo. Apudas la baroka preĝejo de Sankta Laŭrenco, la Spitalhof, la malnova urbodomo kaj la „Franz Rothermels Haus“.

## Konstrupriskribo 
### Konstruaĵo 
### Pordego kaj muro 
## Konstruhistorio 
### Fortikita korto 
### Plivastigo, ŝanĝkonstruo kaj novkonstruo 
[eta|altdekstre|maldekstra|Blazono de la familio [Sturmfeder von Oppenweiler]]
eta|Sankta Mikaelo kun la flamglavo

dosiero:2006_Dirmstein-Michelstor6.jpg|Skribaĵo maldekstre de la pordego
dosiero:2006_Dirmstein-Michelstor5.jpg| Skribaĵo dekstre de la pordego
dosiero:2006 Dirmstein-Neidkopf-Kartusche.jpg| Skribaĵo super la flanko pordo

### Senpropriigo kaj aŭkciado 
eta|altdekstre|Arko de la Michel-pordego: venko super Satano (supre), finŝtona post forigo de la blazono (malsupre)

### Novtempo 
## Hodiaŭa utiligado 
## Literaturo 
* Georg Peter Karn, Ute-Konstanze Rasp: *Burgen und Schlösser in Dirmstein – Ehemaliges Sturmfedersches Schloss*. In: Michael Martin (Hrsg.): *Dirmstein. Adel, Bauern und Bürger*. Chronik der Gemeinde Dirmstein. Selbstverlag der Stiftung zur Förderung der pfälzischen Geschichtsforschung, Neustadt an der Weinstraße 2005
* Georg Peter Karn, Ulrike Weber: *Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland. Kulturdenkmäler in Rheinland-Pfalz*. Band 13: *Kreis Bad Dürkheim*. Teil 2: *Stadt Grünstadt, Verbandsgemeinden Freinsheim, Grünstadt-Land und Hettenleidelheim*. Werner, Worms 2006

## Eksteraj ligiloj 
* Rathaus Oppenweiler, auch ein „Sturmfedersches Schloss“

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en la distrikto Bad Dürkheim
Kategorio:Kulturmonumentoj en Dirmstein
Kategorio:Konstruaĵoj en Dirmstein
10064 Hirosetamotsu

'*10064 *Hirosetamotsu'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takuo Kojima elde Ĉijoda (Gubernio Gunma, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Tamotsu Hirose'', astronomia gvidanto en la kvar gubernioj de la insulo Ŝikoku. Li komencis observi la sunmakulojn per heliostato en 1949, poste tio li konstruis sian propran privatan observatorion por konstanta observo de la sunmakuloj, grava kontribuo al la astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takuo Kojima
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Schwarze Pumpe

**Schwarze Pumpe**, malsuprasorabe *Carna Plumpa*, suprasorabe *Čorna Pumpa*, en Esperanto "nigra pumpilo", ekde septembro 1998 estas parto de la urbo Spremberg en orienta Germanio, kiu apartenas al la distrikto Spree-Neiße de la germania federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro 2012 tie vivis 1900 loĝantoj. Dum la epoko de GDR (1949 ĝis 1990) la loĝloko estis memstara urbo, kaj en la poŝtkoda sistemo en Orienta Germanio de 1965 ĝis 1993 eĉ estis gvida, ĉefa urbo, ĉirkaŭ kiu grupiĝis ĉiuj lokaj poŝtkodoj de 7600 ĝis 7699.

## Historio 
La loko ekestis nur en la finaj jaroj de la 19-a jarcento, sekve de la proceso de ekonomia industriigo: en 1880 ankoraŭ ekzistis nur ŝoseo, ĉe kiu situis gastejo, ŝoseoficista domo kaj du brikofarejoj. Pro ekesto de pluraj lignitominejoj en la regiono en la sekvaj jaroj ekkonstruiĝis ministaj kaj laboristaj loĝdomoj, en 1908 la loĝloko ricevis propran lernejon, kaj en 1918 konektiĝis al la telefona reto. En 1937 ekzistis 111 domoj kaj sume 623 loĝantoj.

eta|La 30-an de aprilo 1959 kolektiĝas la laboristoj antaŭ la ekfunkcio de la socialisma uzino *Schwarze Pumpe*

### Post 1946 
Fine de la Dua Mondmilito soldatoj de Nazia Germanio kaj de Sovetunio batalis pri la loĝloko kaj ties minejo, kaj en 1949 instaliĝis socialisma monumento por la 108 mortintaj sovetuniaj soldatoj.

Surbaze de decido de la Konsilio de Ministroj, la registaro de GDR, de la 23-a de junio ​​1955 en la loko ekkonstruiĝis lignitoprilabora uzino, kiu pli poste konatiĝis per la nomo *Gaskombinat Schwarze Pumpe*. La uzino pro la pli kaj pli grandiĝanta bezono je energio en GDR iĝis la tiutempe tutmonde plej granda lignitoprilabora uzino. Post la disfalo de GDR, ekde la jaro 1992 la intertempe malnoviĝintaj instalaĵoj de la uzino iom post iom maluziĝis. En parto de la teritorio instaliĝis diversaj privataj industriaj firmaoj, kaj en la norda parto inter la jaroj 1993 kaj 1998 ekestis nova energicentralo, same nomata *Schwarze Pumpe*. La 27-an de septembro 1998 la komunumoj Schwarze Pumpe kaj Sellessen iĝis partoj de la urbo Spremberg kaj perdis sian administran sendependecon.

Kategorio:Distrikto Spree-Neiße
Kluĉo (Simferopola distrikto)

**Kluĉo** (, , ) estas vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 262 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la centra parto de la Simferopola distrikto, en la antaŭmontara parto de Krimeo, ĉirkaŭ 6 kilometrojn okcidente de Simferopolo. 3 kilometrojn sude de la vilaĝo pasas la regiona aŭtovojo Simferopolo—Nikolajevko. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Novozburjevko (situanta 3 kilometrojn sude), Dubko (situanta 4 kilometrojn sud-oriente) kaj Veselo (situanta 5 kilometrojn norde).

## Historio 
La unuaj fidindaj historiaj mencioj pri la vilaĝo (menciita kiel *Gaĝi-Ibraĥam*) aperis en la jaro 1784. Laŭ la informoj de la jaro 1805 la vilaĝo (menciita jam kiel *Ĥaĝi-Ibraim*) havis 12 kortojn kaj estis loĝata de 102 homoj (ĉiuj ili estis krime-tataroj). Meze de la 19a jarcento (post la Krimea milito) la vilaĝo estis preskaŭ plene forlasita pro la amasa elmigro de krime-tataroj en Turkion.

La vilaĝo renaskiĝis fine de la 19a jarcento unue kiel malgranda setlejo de agrikulturistioj (proksimume samtempe estis ekuzita la nomo *Aĝi-Ibram*).

Post la liberigo de Krimeo disde la germanaj militistoj (maje 1944) la krime-tatara loĝantaro estis deportita en Mezan Azion laŭ la decido de la Ŝtata Defend-komitato de USSR. Por kompensi mankon de loĝantoj, la 12an de aŭgusto 1944 oni akceptis la decidon transloĝigi en Krimeon kolĥozanojn el diversaj regionoj de RSFSR kaj UkrSSR. La 21an de aŭgusto 1945 per la decido de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la vilaĝo estis alinomita kiel *Kluĉevoje* (la rusa nomo laŭvorte signifas *(mult)fonta*); samtempe oni alinomis ankaŭ la komunumon, kies centro tiam estis la vilaĝo.

Ekde la jaro 1965 la vilaĝo apartenas al la Simferopola distrikto; samjare ĝi estis alinomita kiel *Kluĉi* (la rusa nomo laŭvorte signifas *la fontoj*) por eviti konfuzon kun alia samnoma vilaĝo de la Simferopola distrikto (Kluĉevo). Post la Dua mondmilito la vilaĝo restis relative malgranda, tamen en la 1990aj jaroj ĝi iom kreskis pro la amasa reveno de la deportitaj krime-tataroj.

### Dinamiko de la loĝantaro 
* 1805 — 102 homoj (ĉiuj — krime-tataroj)
* 1864 — 104 homoj
* 1926 — 492 homoj
* 1939 — 308 homoj
* 1989 — 37 homoj
* 2001 — 262 homoj

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 262 homoj). La areo de la vilaĝo estas 187,9 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 103. Per la busa transporto la vilaĝo estas ligita al Simferopolo kaj al la aliaj vilaĝoj de la Perova komunumo.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
Peter Altmaier

**Peter Altmaier** (naskiĝis  en Ensdorf, Sarlando, do nun -jara) estas germana politikisto, kiu membras en la kristandemokrata politika partio CDU. Ekde la jaro 1994 li estas membro de la nacia parlamento *Bundestag*. De 2005 ĝis 2009 li estis parlamenta ŝtata sekretario, fakte vic-ministro, en la ministerio pri internaj aferoj de la ministraro unua de Angela Merkel. Sekve li funkciis kiel parlamenta afergvidanto de la konservativa frakcio CDU-CSU. De 2012 ĝis 2013 li kiel posteulo de Norbert Röttgen estis ministro pri medio, protekto de naturo kaj atomenergia sekureco de la ministraro dua de Angela Merkel. De 2013 ĝis 2018 li kiel posteulo de Ronald Pofalla nomumiĝis ministro pri specialaj taskoj kaj ĉefo de la federacia kancelierejo en la ministraro tria de Angela Merkel. En ŝia ministraro kvara li de 2018 ĝis 2021 estis ministro pri ekonomio kaj energio. 

## Prieŭropa politikisto 
Altmaier estis membro de la eŭropa komisiono en la germana parlamento Bundestag kaj vica membro de la institucio Eŭropa Konvencio. Inter la jaroj 2004 kaj 2008 li estis vicprezidanto de la asocio "Eŭropa Movado [en] Germanio" (*Europäische Bewegung Deutschland*), kaj inter decembro 2006 kaj novembro 2011 estis prezidanto de la asocio Unio de Eŭropaj Federalistoj de Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* persona retejo de Peter Altmaier ()

Kategorio:Germanaj kristandemokratoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Tria ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Germanaj ministroj pri medio