Antonio Di Benedetto

**Antonio Di Benedetto** (Mendoza, 2a de novembro 1922 - Bonaero, 10a de oktobro 1986) estis argentina verkisto, ĵurnalisto kaj instruisto.

## Biografio 
### Unuaj jaroj 
Antonio Di Benedetto naskiĝis la 2an de novembro 1922 en Mendoza, ĉefurbo de la samnoma provinco, en Argentino. Liaj gepatroj, de itala deveno, estis José Di Benedetto, naskiĝinta en Argentino, kaj Rosario (Sara) Fisígaro, de brazila ŝtataneco. Li vivis infanaĝon en Bermejo kaj ekde 1927 studas en Mendoza. Li ekverkis adoleskulo, inspirita de verkistoj kiel Fjodor Dostojevskij kaj Luigi Pirandello. Plenkreskulo, li ekstudis juron, sed li dediĉis sin al ĵurnalismo, ĝis iĝi subdirektoro de la argentina gazeto *Los Andes*. Li iĝis redaktoro de novaĵoj kiu opoziciis kontraŭ la cenzuro. Krome, li estis korespondanto de la same argentina ĵurnalo *La Prensa*.

### Literatura itinero 
Di Benedetto publikigis sian unuan verkon, *Mundo animal*, en 1953. Lia unua romano, *Zama*, aperinta en 1956, estas konsiderata ofte de latinamerikaj kritikistoj kiel lia majstroverko. Poste li publikigis la romanojn *El silenciero* (1964) kaj *Los suicidas* (1969); kroniko melankolia konstruita per mallongaj frazoj.

Dum la lasta militista diktaturo en Argentino, li estis persekutata kaj malliberigita la 24an de marto 1976 en sia oficejo de la ĵurnalo *Los Andes*, enkarcerigita kaj torturita. Prie li komentis:

Li ne rajtis verki, kaj oni rompis liajn skribaĵojn; tial Di Benedetto solvis la aferon. Adelma Petroni, amikino de Di Benedetto, rakontis en intervjuo kun la verkistino María Esther Vázquez jenon:

Di Benedetto suferis kvar mortpafajn ŝajnigojn kaj nombrajn batadojn. Li estis elkarcerigita pli ol unu jaron poste, nome la 4a de septembro 1977, anime detruita. Tuj li eliris el la lando kaj ekziliĝis en Eŭropo; unue en Francio, kie instruis, kaj poste en Hispanio. Vivis ses jarojn en Madrido, kie li amikumis kun la prestiĝa argentina pentristo Enrique Sobisch. Li revenis al Argentino en 1984, post la restarigo de demokratio.

### Morto 
Li pasigis siajn lastajn jarojn laborante en la Domo de Mendoza, en Bonaero. Li mortis pro cerba sangado la 10an de oktobro 1986, en la argentina ĉefurbo kaj estis entombigita en la Panteono de Ĵurnalistoj de la Tombejo de Mendoza, ĝis en 2017 liaj restaĵoj estis translokigitaj al Panteono de Gravuloj, de la sama tombejo.

## Heredo 
Di Benedetto ricevis nombrajn premiojn pro siaj verkoj. Per sia romano *Zama*, li atingis kulminon, pere de profunda realismo, arida kaj arda, kiu akceptas precize la produktojn de la kreiva fantazio. La kritikistoj komparis liajn verkojn al la nivelo de aliaj gravaj tutmondaj verkistoj kiel Franz Kafka, Alain Robbe-Grillet, Julio Cortázar kaj Ernesto Sabato.

Jorge Luis Borges diris, ke Di Benedetto «verkis esencajn paĝojn kiuj emocius kaj emocias min». Tiukadre, Roberto Bolaño eltenis etendan korespondadon kun li komence de la 1980-a jaroj — kio rezultis en lia rakonto *Sensini*, en kiu la protagonisto estas la *alter ego* de Di Benedetto—. En 2011, Ricardo Piglia asertis, ke dekomence la granda figuro por ĉiuj verkistoj estis Di Benedetto.

Liajn librojn oni reeldonis jam ene de la 21-a jarcento en Bonaero fare de Adriana Hidalgo, pro kio lia nomo refamiĝis. Tiu eldonejo reeldonis, ekde 1999, la romanojn *Los suicidas*, *Zama*, *El silenciero*, *Sombras, nada más* kaj *El pentágono*. Krome ĝi publikigis por la unua fojo, en 2006, *Cuentos completos* de Di Benedetto (kompletaj rakontoj).

Je la 20a datreveno de lia morto kaj la 50a de la publikigo de *Zama*, en 2006, la Nacia Biblioteko de Argentino kun la Domo de Mendoza kaj la Instituto de Hispanamerika Literaturo de la Universitato de Bonaero organizis semajnon de omaĝo al Di Benedetto, en kiu inter aliaj programeroj oni prezentis la filmon *Los suicidas* (reĝisorita de Juan Villegas kaj bazita sur la samnoma romano).

## Verkoj 
### Romanoj 
* 1955: *El pentágono* (reeldonita en 1974 kiel *Anabella*)
* 1956: *Zama*
* 1964: *El silenciero*
* 1969: *Los suicidas*
* 1984: *Sombras, nada más...*

### Rakontoj 
* 1953: *Mundo animal*
* 1957: *Grot* (reeldonita en 1969 kiel *Cuentos claros*)
* 1958: *Declinación y ángel*
* 1961: *El cariño de los tontos*
* 1978: *Absurdos*
* 1983: *Cuentos del exilio*
* 2006: *Cuentos completos*

## Pri Di Benedetto 
### Filmaro 
* 2006: *Los suicidas* (filmo reĝisorita de Juan Villegas bazita sur la samnoma romano)
* 2010: *Aballay* (filmo reĝisorita de Fernando Spiner bazita sur la samnoma rakonto)
* 2017: *Zama* (filmo reĝisorita de Lucrecia Martel bazita sur la samnoma romano)

## Premioj kaj omaĝoj 
* 1969: Kavaliro de la Ordeno de Merito, itala registaro
* 1971: Ormedalo, Alliance Française
* 1973: Titolo de Membro Fondinto de la Klubo de XIII
* 1973: Stipendio Guggenheim
* 1984: Platena Premio Konex
* 1986: Granda Honora Premio de la SADE

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Antonio Di Benedetto en Literatura.org
* Colección Antonio Di Benedetto, ĉe la Nacia Biblioteko Mariano Moreno.
* Sonregistraĵo (nekompleta): Antonio Di Benedetto20ra en la programo de La 2 (TVE) *A fondo*, kun Joaquín Soler Serrano.
* Omaĝoj al Antonio Di Benedetto en Mendoza en 2016, je 30 jaroj de lia morto kaj 60 de la publikigo de lia romano *Zama* (p. 24).
* *Dossier Antonio Di Benedetto* en: *Marca de agua*, revuo de la Biblioteca Nacional, Nº 1, 2016.
* Los restos de Di Benedetto, en el Panteón de los Notables del cementerio de Mendoza capital (p. 37).
* Portalo en la Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes
* Antonio Di Benedetto: Obra Completa https://ctxt.es/es/20231201/Culturas/44937/antonio-di-benedetto-novelas-cuentos-ideas-lenguaje.htm?utm_campaign=twitter
* Ernesto Bottini, La obra completa de Antonio Di Benedetto en ctxt, 4/12/2023, konsultita la 28an de decembro 2023.

* 

Kategorio:Argentinaj verkistoj