open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jarov

**Jarov** povas esti:

* Jarov (distrikto Plzeň-nordo) – municipo en distrikto Plzeň-nordo
* Jarov (distrikto Plzeň-sudo) – municipo en distrikto Plzeň-sudo
* Jarov (Dolní Břežany) – parto de municipo Dolní Břežany en distrikto Prago-okcidento
* Beroun-Jarov, k. t. Jarov u Berouna – urba parto de Beroun en distrikto Beroun
Pidzamĉe (stacidomo)

**Pidzamĉe** () estas fervoja stacio en Lvivo (Lviva provinco), la sepa plej granda urbo en Ukrainio.

## Interkonektoj 
* Tram-haltejo Stacio Pidzamĉe () 6

## Vidu ankaŭ 
* Lviv-Holovnij (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Pidzamĉe en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Lvivo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1869
Kategorio:1869 en Ukrainio
Dobříč

Nomon **Dobříč** havas pluraj setlejoj:

* Dobříč (distrikto Plzeň-nordo) – municipo en distrikto Plzeň-nordo
* Dobříč (distrikto Prago-okcidento) – municipo en distrikto Prago-okcidento

## Similaj nomoj 
* Dobříš
* Dobřív
* Dobric
Jarov (distrikto Plzeň-sudo)

**Jarov** (antaŭe ankaŭ *Rajov*, ) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1558. Proksime situadis municipo Bzík, kiu estas indikata jam en la jaro 1650 kiel dezerta.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Jarov 02.JPG|Jarov

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Jarov (distrikto Plzeň-nordo)

**Jarov** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň dek du kilometrojn sude de Kralovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1250 en konfirmo de posedaĵo de plasa cisterciana monaĥejo fare de papo Inocento la 4-a.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo 
Jarov najbaras norde kun Dobříč, okcidente kun Kaceřov, sude kun Chotiná kaj nordokcidente kun Kaznějov. Proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente-okcidente de Jarov situas solejo Třebekov, proksime de kiu etendiĝas restaĵoj de mezepoka mastruma korto Třebokov.

## Memorindaĵoj 
* restaĵoj de mezepoka korto Třebokov
* kamparanaj domoj n-ro 12, 21 kaj 42
* du grenejoj ĉe domo n-ro 1

## Pluaj fotoj 

Kříž v Jarově (Q66054262).jpg|Kruco en Jarov


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
(143992) 2004 AF

**(143992) 2004 AF** estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research)* elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:3 kun Marso.

Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero, ĝi ekstere tanĝas tiun de Venuso. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de Marso kaj Venuso, sed ĝia suprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito.

* Ĝia marsa MOID estas 0,11254 astronomia unuo (16,836 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,0340954 astronomia unuo (5,101 milionoj da km).
* Ĝia venusa MOID estas 0,28423 astronomia unuo (42,520 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,04344 astronomia unuo (6,499 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,10843 astronomia unuo (22,794 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Potence danĝeraj objektoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Corravillers

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Saône* (prononco [], , arpitane *Hiôta-Sona*), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lure* (france *arrondissement de Lure*), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono **. 

La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Saône
* loknomoj, kiuj enhavas la franclingvan silabaron *-villers''-

Kategorio:Komunumoj de Haute-Saône
Zoo de Rădăuți

eta|left|Simio en la zoo de Rădăuţi
La **Zoo de Rădăuți** () estas bestoĝardeno en Rădăuți, Rumanujo ĉe la strato Ștefan cel Mare.

Ĝi kovras areon de 10 hektaroj, loĝigante bestojn kaj birdojn el ĉiuj kontinentoj.

Unu el la altiraĵoj de la zoo estas la siberia leono kaj tigrospecioj. Vizitantoj ankaŭ povas admiri malsamajn speciojn de ĉevaloj kaj poneoj, vulpoj, ursoj, aziaj specioj de porkoj, lamoj, cignoj, kaj ankaŭ multajn speciojn kaj subspeciojn de birdoj. La ĉefa altiro tamen restas la granda nombro da simiospecioj.

Koncerne la ĉevalojn kaj poneojn estu atentigata je la granda tradicio de ĉevalbredejo en Rădăuți ekde la fino de la 18-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Ĉevalbredejo de Rădăuți

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo

## Notoj 
Kategorio:Rădăuți
Radauti
Richárd Hoffmann

**Richárd Hoffmann,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hoffmann Richárd** estas hungara aktoro, kantisto pri operoj, operetoj, muzikaloj, popolkantoj.

Pri Richárd Hoffmann la bazaj datenoj nete plene mankas.

## Biografio 
Richárd Hoffmann maturiĝis en teatra gimnazio, poste li akiris aktoran diplomon en teatroarta instituto en Budapeŝto kaj samloke li studis ankaŭ kantoteknikon. Krome li akiris kulturistan, pedagogian kaj kritikistan diplomojn. Li partoprenis kun bonaj rezultoj en pluraj deklamaj kaj kantistaj konkursoj. Li estis liberprofesiulo kaj li havis rolojn ekzemple en Teatro Erkel, Nacia Teatro (Budapeŝto), Teatro Csokonai (Debrecen), Palaco de Artoj.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Imre Kálmán:
** *Cirkuszhercegnő* - Mister X
** *Csárdáskirálynő* - Edwin
** *Marica grófnő* - grafo Tasziló
* Zoltán Kodály: *Háry János* - generalo Krucifix
* Giacomo Puccini: Turandot - princo de Persio
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Lucifer (unu el la ĉefroloj)
* Andrew Lloyd Webber: Jesus Christ Superstar - Simon; Péter
* Georges Feydeau: *Bolha a Fülbe* - Étienne
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - Bagó
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska* - titolrolo

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* (post reklamo)

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio (tamen sen fundamentaj datenoj)
* https://port.hu/adatlap/szemely/hoffmann-richard/person-514486

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj kantistoj
Heřmanova Huť

**Heřmanova Huť** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 21 kilometrojn okcidente de Plzeň. Heřmanova Huť konsistas el kvar partoj – Vlkýš, Vlkýš I, Dolní Sekyřany kaj Horní Sekyřany. Centro de la municipo situas en la parto Vlkýš. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La municipo Heřmanova Huť estiĝis nur en la jaro 1954 per kunigo de tri eksaj municipoj, kiuj estas Vlkýš, Dolní Sekyřany kaj Horní Sekyřany. Al la 3-a de decembro 2018 estiĝis parto registra parto Vlkýš I, kiu ensumigas la devenan vilaĝon Vlkýš. La nomo Vlkýš mem restis ekde tiu ĉi dato la centra parto de Heřmanova Huť.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Heřmanova Huť, train station.jpg| Stacidomo
 Heřmanova Huť, Horní Sekyřany, Revoluční street.jpg | Strato Revoluční ulice – ĉefa avenuo
 Heřmanova Huť, elementrary school.jpg| Baza lernejo ĉe la stacidomo
 Heřmanova Huť, municipal office.jpg| Municipa ofico

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Membrigitaj municipoj en Ĉeĥio sen samnomata loka parto
Kategorio:Setlejoj nomitaj laŭ personoj
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Raĥiv (stacidomo)

**Raĥiv** () estas fervoja stacio en Raĥiv (Transkarpata provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Raĥiv en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Transkarpata provinco
Kategorio:Raĥiv
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1895
Kategorio:1895 en Ukrainio
Ekruo

**Ekruo** estas la koloro de silkaj kaj tolaj ŝtofoj en neblankigita stato, kio signifas, ke ili havas sian naturan koloron.

Ekruo venas de la franclingva vorto *écru*, kiu laŭlitere signifas "pura" aŭ "neblankigita". Ĝi antaŭe estis sinonima kun la flavgriza koloro, sed la signifoj de la du vortoj disiĝis. Nuntempe flavgriza kaj ekruo estas rigardataj kiel du malsamaj koloroj.

Neblankigita silko estas mem ankaŭ nomata ekruo.

Kategorio:Koloroj
Kategorio:Silko
Granda Sinagogo de Rădăuți

[eta|Granda Sinagogo de Rădăuți, en la rumanuja parto de [Bukovino]]
La **Granda Sinagogo je Rădăuți** (, ) estas grava sinagogo en Rădăuți, Rumanujo (ĉe Unua-Majo-strato nr. 2). Redediĉo solena fariĝis en la 25.7.2012. Ekde 2004 jam ĝi figuras sur listo de naciaj monumentprotektotaĵoj.

## Historio 
Tiu ĉi sinagogo estis konstruita en la fruaj 1880-aj jaroj kaj ligate al imperiestro Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio). Ŝajne estis ankaŭ ne neglektinda konflikto koncerne ĝian estontan aspekton.

Dum la urbovizito de lia imperiestra moŝto en 1880, delegacio de judoj petis de li ke ili ricevu bonordan terenpecon por konstrui novan sinagogon pro la pliigita nombro da judoj en la urbo. La imperiestro konsentis kaj rezervigis al ili grandan grundon rekte urbocentre. Tiam eksplodis kverelo inter la ortodoksaj kaj pli progresemaj judoj. La ortodoksuloj postulis ke la sinagogo estu konstruita en la pli tradicia maniero dume la progresemuloj postulis ke la sinagogo estu pli modernisma laŭ la stilo de la granda sinagogo en la ĉefurbo de Bukovino Ĉernivco: nome kun katedralsimila rondkupolo. Pro tio la konstruo de la sinagogo eĉ prokrastiĝis je kelko da jaroj. Finfine estis atingita kompromiso kaj la sinagogo estis konstruita laŭ ĉernivca modelo sed kun unu granda diferenco: anstataŭe de ronda kupolo oni starigis ĝemelturojn.

La podio de kiu torao estas laŭtlegata situis en la centro de la sinagogo. La sekcio de la virinoj estis sur la okcidenta galerio. La sinagogo inaŭguritis la 18-an de aŭgusto 1883, la naskiĝtago imperiestra. La interno kaj ankaŭ la toraa ujo originale konserviĝis ĝis hodiaŭ.

## Eksteraj ligiloj 
* Raporto kaj filmo pri la reinaŭguro en la 2012-a jaro
* La nuntempa juda komunumo de Rădăuți
* La sinagogo aperanta sur tutrumania paĝaro de preĝejoj

Radauti
Kategorio:Rădăuți
Kategorio:Aperis en 1883
Hromnice

**Hromnice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň dek du kilometrojn nordoriente de Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1180.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Hromnice**
* Chotiná
* Kostelec
* Nynice
* Planá
* Žichlice

## Ĉirkaŭaĵo 
Hromnice najbaras norde kun solejo Třebekov, nordoriente kun mastruma korto Třemošnice, oriente kun Chotiná, sudoriente kun Žichlice, sudokcidente kun Česká Bříza kaj Třemošná kaj nordoriente kun mastruma korto Býkov.

## Memorindaĵoj 
* Statuaro de tri sanktuloj konstruita en la jaro 1814
* Agrikultura korto Býkov
* naturmemorindaĵo Hromnické jezírko

## Pluaj fotoj 

Sousoší (Hromnice).JPG|Statuaro de Kristo Savinto, sankta Johano Nepomuka kaj Jakobo pli Aĝa
Hromnice, old farm.jpg| Malnova bieno
Hromnice, main street.jpg| Malsupra parto de Hromnice ĉe rojo
 Hromnice, West.jpg| Hromnice


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Monaĥejo Bogdana

eta|Monaĥeja kirko je Bogdana
**Monaĥejo Bogdana** (rumane: *Mănăstirea Bogdana*) estas klostro de la Rumana Ortodoksa Eklezio en Rădăuți, Rumanujo.

## Historio 
La monaĥejo estis fondita ĉirkaŭ 1360 fare de la vojevodo Bogdano la 1-a kaj servis kiel maŭzolearo de la moldavaj vojevodoj ĝis Aleksandro la Bona. Lia Nikolao-kriko estas konsiderata la plej malnova konserviĝinta religia konstruaĵo en Moldavio. La komplekso estas listigita sub la numero SV-II-m-A-05603.

La preĝejo kun la monaĥejo estis konstruita memore al la liberigo de la hungara krono. Tiu ĉi monumento en la oriento de Karpatoj simbolas novan komencon kaj havas specialan historian, religian kaj kulturan rolojn. Dum la regado de Aleksandro la Bona (1400-1432), la preĝejo fariĝis episkopa loĝejo. Inter 1479 kaj 1482, Stefano la Granda metis sur la tombojn de ses regantoj de Moldavio bele ĉizitajn slabojn, ornamitaj per la kutima ĉeftemo de teksado, dividitaj de unu tabulo ĝis alia, kun surskriboj en eklezia slavona aŭ malnovbulgara.

## Konstruaĵoj kaj instalaĵoj 
En la preĝejo (cetere la unua eklezio ŝtonkonstruaĵo en Moldavio!), baziliko, kiu estas sintezo de romanikaj, gotikaj kaj bizancaj elementoj, ekzistas ankaŭ la tombejo de moldavaj princoj kun dek princaj tomboj. La preĝejo havas glatajn eksterajn murojn kun friso sub la tegmento. Ĝi estis antaŭita per ligna konstruaĵo kiu estis arkeologie priesplorita. Laŭ la arĥitekturhistoriisto Virgil Vătășianu, la origina aranĝo de la eklezio montras cistercianinfluojn (Clairvaux II).

La kirkopentraĵo el la 14-a jarcento estis renovigita en 1558 sub princo Alexandru Lăpușneanu; proksimume samtempe oni aldonis la eksteran nartekson kun ŝtupo-volbo kaj kupolo. Ĉirkaŭ 1880 la pentristo Epaminonda Bucevschi repentris ĝin en tempero.

Ĉe la enirejo al la eklezio ekzistas surskribo de la periodo de Bogdano la 3-a (1517). Li donacis 800 polajn zlotojn al la monaĥejo. La eklezio estis reestigita dum la regado de Aleksandro la 3-a, kiu en 1559 aldonis baritan verandon kaj anstataŭigis kelkajn el la fenestroj per novaj gotikaj.

## Literaturo 
* Virgil Vătășianu: *Kunstdenkmäler in Rumänien – ein Bildhandbuch.* Deutscher Kunstverlag, München/ Berlin 1986, ISBN 3-422-00332-0, p. 447-448
* Tereza Sinigalia, Oliviu Boldura: *Mittelalterliche Monumente aus Bukowina.* Dua eldono. Editura ACS, Bukareŝto 2015, ISBN 978-606-93583-6-8, p. 95-97

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la komplekso sur ortdoksa paĝaro

Kategorio:Rădăuți
Bogdana
Kategorio:Aperis en 1360
Kálmán Hollai

**Kálmán Hollai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hollai Kálmán** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis *Heiser* ĝis 1976, lia prenita nomvarianto estis *Hollay*.

Kálmán Heiser naskiĝis la  en Salgótarján, li mortis la .

## Biografio 
Kálmán Hollai devenis el cigana familio. Li frekventis muzikan bazlernejon. Baldaŭ li estis amatora aktoro. En 1969 li membriĝis en koruso de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), iom poste li ricevis ankaŭ rolojn. Inter 1976-1979 li kantis en Operetoteatro (Budapeŝto), dum li akiris operetkantistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1977. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ida Versényi kaj István Kazán. Inter 1979–1982 li estis liberprofesiulo, poste membro de Nacia Teatro (Szeged) (1982-1986), Teatro de Kecskemét (1986-1993), fine li revenis al la Operetoteatro. En 2015 li blindiĝis, ĉar li manĝis malboniĝintan fungon. Li ricevis solan premion en 2000.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - duko de Cornwall
** Kiel Plaĉas al Vi - Charles
** *Csókolj meg, Katám!* - Fred – Petruchio
* Károly Nóti: *Nyitott ablak* - Novotny (ankaŭ reĝisoro)
* Endre Fejes – Gábor Presser: Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo - viro en smokingo
* Pierre Barillet: *Floro de kakto* - Julien
* József Katona: *Bánk bán* - II. Endre
* Jenő Huszka: *Mária főhadnagy* - Biccentő
* Ferenc Molnár: *Doktor úr* - Puzsér
* Bertolt Brecht – Kurt Weill: *Trigroŝa opero* - Brown
* László Dés: En Eŭropo ie (teatra adapto) - trupestro
* Andrew Lloyd Webber: Jesus Christ Superstar - Kajafás

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Kojak Budapesten* (1980) - inĝeniero
* *Ámbár tanár úr* (1998)
* *Dallas Pashamende* (2004) - Tiberiu

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *A fantasztikum betör a detektívregénybe, avagy Daibret felügyelő utolsó nyomozása* (1977) - Jean
* *Átok és szerelem* (1985)
* *Szomszédok* (1998) - cigana instruisto
* *Medicopter 117 - A légimentők* (serio, 2002) - Sándor

## Aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=xqk9uIyjuZA

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj 
* hungarlingva biografio kun foteto
* hungarlingva biografio
* filmoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj ciganoj
Cikloheksila trikloroacetato

**Cikloheksila trikloroacetato** aŭ **C8H11Cl3O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trikloroacetata acido kun cikloheksanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Cikloheksila trikloroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **cikloheksila trikloroacetato** per traktado de **trikloroacetata acido** kun **cikloheksila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **cikloheksila trikloroacetato** per traktado de **trikloroacetata anhidrido** kun **cikloheksila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **cikloheksila trikloroacetato** per traktado de **trikloroacetata acido** kun **cikloheksila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **cikloheksila trikloroacetato** per traktado de **trikloroacetata anhidrido** kun **cikloheksila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Trikloroacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj
Kategorio:Ciklaj esteroj
Konotop

**Konotop** () estas urbo en Sumia provinco, Ukrainio. Ĝi funkcias kiel administra centro de rajono Konotop. Ĝi situas proksimume 129 km de Sumio, administra centro de Sumia provinco. Ĝi havis  loĝantojn en 2025.

## Vidu ankaŭ 
* Konotop (stacidomo)
* Tramtransporto en Konotop
* Listo de urboj en Ukrainio
* Sumia provinco


Kategorio:Urboj en Sumia provinco
Haut-du-Them-Château-Lambert

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Saône* (prononco [], , arpitane *Hiôta-Sona*), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lure* (france *arrondissement de Lure*), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono *''. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Saône

Kategorio:Komunumoj de Haute-Saône
Héricourt

La nomo Héricourt povas interalie aludi al
* la komunumo Héricourt (Haute-Saône) kaj al
* la komunumo Héricourt (Pas-de-Calais).
73073 Jannaleuty

'*73073 *Jannaleuty'''* estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona amatora astronomo Loren C. Ball elde ties privata Observatorio *Emerald Lane* en Decatur (Alabamo, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Janna Leuty*, tenantino de Honora Grado pri angla lingvo kaj sociologio. Ŝi estas la edzino de la astronomo *Guy Wells'' kaj patrino de ilia tri infanoj.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Loren C. Ball
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
La Voivre

**La Voivre** estas la nomo de du komunumoj en Francio:

*La Voivre (Haute-Saône) en la departemento Haute-Saône
*La Voivre (Vosges) en la departemento Vogezoj

**Vidu ankaŭ:**
*Les Voivres en la departemento Vogezoj
*Voivres-lès-le-Mans en la departemento Sarthe
93164 Gordontelepun

'*93164 *Gordontelepun'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 29-a de septembro 2000 de la usona amatora astronomo Loren C. Ball elde ties privata Observatorio *Emerald Lane* en Decatur (Alabamo, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Gordon Telepun'', fakulon pri kosmetika, plastia kaj rekonstrua kirurgio en Decatur. Li estis gradita de la Medicina Lernejo de la Universitato de Bostono en 1985. Li estas sperta amatora astronomo, fakigita pri .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Loren C. Ball
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Melgar de Abajo

**Melgar de Abajo** [melGAR deaBAĥo] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Melgar de Abajo* estas etimologie komprenebla kiel *Luzernejo de Malsupro* aŭ pli malverŝajne "Draŝejo de Malsupro".

200px|eta|maldekstra|Melgar de Abajo en la provinco Valadolido.
[eta|200px|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 22,91 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 120 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 93 km de Valadolido, provinca ĉefurbo. La rivero Cea trafluas la teritorion kaj havigas trinkakvon.

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. La rivero ebligas la kultivadon de fruktoĝardenojn kaj la forstado de poploj. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas ankaŭ du vinproduktejoj kaj unu fabriko de kolbasoj, tradiciaj de Melgar de Abajo. 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la du preĝejoj, nome tiu de El Salvador (restaŭrita en 2010) kaj la mudeĥara preĝejo de Sankta Johano. Estas interesaj ankaŭ la kolombejoj  en la ĉirkaŭaĵo, tipaj de la komarko. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Tre Ville

**Tre Ville** ekde 2016 estas komunumo de Italio: ĝi komence de 2016 ekestis el la antaŭaj loĝlokoj Montagne, Ragoli kaj Preore. La nova komunumo situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Bocenago, Borgo Lares, Comano Terme, Dimaro Folgarida, Molveno, Pelugo, Pinzolo, Porte di Rendena, San Lorenzo Dorsino, Spiazzo, Stenico, Tione di Trento, Ville d'Anaunia.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Trentino-Supra Adiĝo
Kategorio:Komunumoj de Provinco Trento
Dimaro Folgarida

**Dimaro Folgarida** ekde 2016 estas komunumo de Italio: ĝi komence de 2016 ekestis el la antaŭaj loĝlokoj *Dimaro* kaj Monclassico. La nova komunumo situas en la regiono Trentino kaj Sudtirolo/Supra Adiĝo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Cles, Commezzadura, Croviana, Malé, Pinzolo kaj Ville d'Anaunia.
Komunumop0artoj estas  Carciato, Dimaro, Folgarida, Monclassico kaj Presson.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300px|
eta|maldekstra|300px|

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Provinco Trento
Melgar de Arriba

**Melgar de Arriba** [melGAR deaRIba] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Melgar de Arriba* estas etimologie komprenebla kiel *Luzernejo de Supro* aŭ eĉ "Draŝejo de Supro". Ambaŭ konceptoj videblas en la du supraj kvaronoj de la blazono.

200px|eta|maldekstra|Melgar de Arriba en la provinco Valadolido.
[eta|200px|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 35,00 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 153 loĝantojn. Ĝi perdis 750 loĝantojn el la 1850-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 92 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Parto de ĝia municipa teritorio estas integrita ene de la Birdoprotekta Zono ZEPA nome La Nava-Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000. 

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Fruaj mencioj estis Castrum Melgare, Melgar de Suso, Melgar de Forakasas, Melgar del Rey, Melgar de la Frontera, Melgar del Almirante… ĝis Melgar de Arriba. Inter 1172 kaj 1275 ĝi apartenis al Fernando Rodríguez de Castro "el Castellano", membro de la familio Castro, kiu ricevis ĝin el la monarko, ĉar antaŭe estis apartenanta al la grafo Osorio Martínez, forpasinta en la Batalo de Lobregal, okazinta en 1160.​ Ĝi floris en la 15-a jarcento kiel ĉefurbo de la Graflando de Melgar. En la 17-a jarcento dekadencis kaj en la 18-a jarcento rekuperiĝis. Meze de la 19-a jarcento atingis pinton de 900 loĝantoj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Mikaelo kun gotika ĉefretablo kaj la preĝejo de Santiago kiel mudeĥara konstruaĵo de la 15-a jarcento, de kiu oni konservas nur kelkajn ruinojn kaj la sonorilturon. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
## Bibliografio
* José Luis Rodríguez Fernández, *Melgar de Arriba. Historia de una villa de Tierra de Campos. Desde los inicios hasta principios del siglo XVI*, Diputación Provincial de Valladolid, 2007, ISBN 978-84-7852-267-5.
* José Luis Rodríguez Fernández, *Población, economía y sociedad en el mundo rural castellano (1500-1850). Melgar de Arriba en su historia moderna*, Glyphos Publicaciones, 2017, ISBN 978-84-945386-1-2.

Kategorio:Municipoj de Valadolido
Kamjanec-Podilskij (stacidomo)

**Kamjanec-Podilskij** () estas fervoja stacio en Kamjanec-Podilskij (Ĥmelnicka provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Kamjanec-Podilskij en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Ĥmelnicka provinco
Kategorio:Kamjanec-Podilskij
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1914
Kategorio:1914 en Ukrainio
Montealegre de Campos

**Montealegre de Campos** [monteaLEgre deKAMpos] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Montealegre de Campos* estas etimologie komprenebla kiel *Gaja Monto de Kampoj*, gaja kiel aludo al kastelo sur la monto.

200px|eta|maldekstra|Montealegre de Campos en la provinco Valadolido.
[eta|200px|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 103 loĝantojn. Ĝi perdis 570 loĝantojn el la 1910-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 40 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun la provinco Palencia.

## Historio
Estis restaĵoj de antaŭromia loĝado en Ferepoko fare de Vakceoj kaj de romianoj. 

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Estis fortikaĵo en Montealegre de Campos ekde la 12-a aŭ 13-a jarcentoj posedo de familio Meneses, kiu kontrolis la areon el Villalba de los Alcores. Fine de la 13-a jarcento, membro de la familio Meneses (Juan Alfonso de Alburquerque) konstruis la aktualan kastelon de Montealegre de Campos, kio iĝis la ĉefa fortikaĵo de lia familio en la komarko de Tierra de Campos. La kastelo estis scenejo de la du enlandaj militoj de Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). La kastelo nun funkcias kiel muzeo pri la mezepoko kaj kiel kultura centro. El la kastelo videblas panoramo kaj tri aliaj kasteloj; kaj tie oni filmis scenojn de Charlton Heston kaj Sophia Loren.

De la historia pasinteco restis aliaj vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas du preĝejoj kaj du ermitejoj.

## Bildaro

Montealegre de Campos 02 by-dpc.jpg|Du preĝejoj, kaj malsupre vinkeloj.
Montealegre de Campos 01 by-dpc.jpg|Strato.
Montealegre de Campos 09 castillo by-dpc.jpg|La kastelo.
Montealegre de Campos, castillo PM 17738.jpg|La kastelo.
Montealegre castillo visto desde lejos ni.jpg|La kastelo en la pejzaĝo.
Montealegre de Campos, castillo PM 17751.jpg|La kastelo, pordego.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Terre d'Adige

'''Terre d'Adige'* ekde 2019 estas komunumo de Italio: ĝi komence de 2019 ekestis el la antaŭaj loĝlokoj *Zambana* kaj *Nave San Rocco''. La nova komunumo situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Fine de  en la komunumo vivis . Najbaraj komunumoj estas Andalo, Fai della Paganella, Lavis, Mezzolombardo, San Michele all'Adige kaj Vallelaghi.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Trentino-Supra Adiĝo
Kategorio:Komunumoj de Provinco Trento
Ernst Albrecht

**Ernst Carl Julius ALBRECHT** (naskiĝis la 29-an de junio 1930 en Hajdelbergo, mortis la 13-an de decembro 2014 en Burgdorf) estis germana politikisto. Li estis membro de la Kristandemokrata Unio de Germanio kaj iama altranga eŭropa ŝtatoficisto. Ernst Albrecht estis unu el la unuaj eŭropaj ŝtatoficistoj nomumitaj en 1954, havis gvidan pozicion ekde 1958 kaj estis ĉefministro de la federacia lando Malsupra Saksio de februaro 1976 ĝis junio 1990. La politikistino Ursula von der Leyen, ekde 2019 la prezidanto de la Eŭropa Komisiono, estas lia filino.

## Vivo 
Ernst Albrecht naskiĝis en Hajdelbergo, kiel filo de psikoterapiisto kaj interna medicinisto. Li devenis el malnova komerca familio el la hansa urbo Bremeno, kien la familio translokiĝis meze de la 1930-aj jaroj, kaj kie Ernst frekventis lernejon. En februaro 1948, 17-jara, li pasis la abituran ekzamenon. Sekve li studis filozofion kaj teologion en la universitato de Tubingeno, la universitato Cornell kaj universitato de Bazelo, kaj jam en 1953 finis sekvan studon de juro kaj ekonomiko en Tubingeno kaj la bonna universitato. Samjare li edziĝis. En 1959 li doktoriĝis, sed dumtempe jam eklaboris ekde 1954 en Luksemburgo kaj Strasburgo kiel ataŝeo de la ministra konsilio de la Eŭropa Komunumo pri Karbo kaj Ŝtalo nur fondita en 1952. En 1958 li moviĝis al Bruselo kie li komence funkciis kiel gvida oficisto al la Eŭropa Komisaro por Konkurenco *Hans von der Groeben* en la Eŭropa Komisiono gvidita de *Walter Hallstein*, kaj de 1967 ĝis 1970, ekde la aĝo de 37, li iĝis la Ĝenerala Direktoro por Konkurenco. Poste li retranslokiĝis al Germanio, kun intertempe sep infanoj, kaj la familio ekvivis en neurbeca domo de la komunumo Burgdorf apud Hanovro. Li ekengaĝiĝis en nacia politiko, kaj funkciis kiel ministroprezidanto (ĉefministro) de la federacia lando Malsupra Saksio de 1976 ĝis 1990.

Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Ministroprezidantoj de germana federacia lando
Kategorio:Eŭropaj oficistoj
Friedrich Wilhelm Schwartz

**Friedrich Wilhelm Schwartz** (naskiĝis la 13-an de septembro 1943 en Waldenburg, Silezio, Germana Regno, du jarojn antaŭ ol la urbo transdoniĝis al Pollando, ricevis la nomon Wałbrzych kaj la germana loĝantaro inkluzive de la familio de Schwartz, devis fuĝi) estas germana sansciencisto kaj kuracisto. Li estas emerita profesoro pri epidemiologio, socia medicino kaj sansistemo-esplorado ĉe la Medicina Altlernejo Hanovro, estas konsiderata la gvida fakulo pri publika sano en Germanio, estis prezidanto de la Konsila Konsilio por la Takso de Evoluoj en la Sansistemo, konsilisto de la Eŭropa Unio kaj Monda Organizo pri Sano.

Interalie, de 1996 ĝis 2002 la juna kuracistino Ursula von der Leyen estis kunlaborantino de li en la epidemiologia fako de la Medicina Altlernejo Hanovro.

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Pozuelo de la Orden

**Pozuelo de la Orden** [poZŬElo delaORden] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Pozuelo de la Orden* estas etimologie komprenebla kiel *Puteto de la Ordeno*, kaj alude al ordenoj aperas en la blazono du krucoj de religiaj ordenoj en la malsupra duono, nome de Malto kaj de Santiago.

200px|eta|maldekstra|Pozuelo de la Orden en la provinco Valadolido.
[eta|200px|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]
230px|eta|maldekstra|Moderna fasado de la preĝejo.
230px|eta|maldekstra|Ruinoj de iama preĝejo.
200px|eta|maldekstra|Retablo kaj murpentraĵoj de la ermitejo Sankta Ana.
200px|eta|maldekstra|Predikejo de la ermitejo Sankta Ana.
200px|eta|maldekstra|Kasonaro de la ermitejo Sankta Ana.
200px|eta|maldekstra|Lignaj ornamaĵoj de la Orden en la provinco Valadolido.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 20,72 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 45 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 63 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Moral de la Reina, Palazuelo de Vedija, Palazuelo de Vedija kaj Medina de Rioseco.

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Komence de la 10-a jarcento, mozarabo nomita Ebrahem, lokano de Villalbín, donacis al la monaĥoj de la monaĥejo de Sahagún terojn kiujn la ekleziuloj nomis *villa Pozolos*.​ La 11an de Novembro 944, la reĝo Ramiro la 2-a de Leono, je peto de la monaĥoj de Sahagún kiuj estis laborintaj kaj reloĝintaj tiujn terojn, konfirmis la donacon de Ebrahem. En 958, la reĝo Ordonjo la 4-a donis Pozuelo al la Katedralo de Leono. La 8an de Julio 985, Jimena Muñoz, filino de la grafo Munio Flaínez kaj de lia edzino Froiloba Bermúdez, donis kelkajn havaĵojn inter kiuj Pozuelo, al la monaĥejo de Sahagún,​ kio estis konfirmita per testamento de Junio 989, per kiu Jimena klarigis, ke Pozolos estis aĉetita de ŝia bopatro Gome Mirélliz kaj heredita de ŝia filo Gonzalo Gómez, la edzo de Jimena. En postaj jarcentoj oni registris diversajn transdonojn kaj transigojn de la lokoj.

La unua propra regularo estas de 1139 al 1149. ​En 1181 ĝi apartenis al la Malta Ordeno kaj en 1347 al la Ordeno de Santiago. Ekde 1181 Pozuelo de Campos eknomiĝis Pozuelo de la Orden. En la 12-a kaj 13-a jarcentoj estis murego, el kiu survivis malgrandaj restaĵoj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo (iam estis aliaj) kaj la ermitejo.

Dum demokratia epoko la urbestro estis ĉiam de dekstra partio.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Cesvaine

**Cesvaine** - jen latve, historie  - estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la oriento de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Madona kaj situas en norda parto de la distrikto, sur la bordoj de rivereto Sula. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 16 km de Madona kaj 178 km de Rigo.

## Historio 
Ĝis la komenco de la 13-a jarcento, la kasteltumulo Cesvaine estis parto de la Lettia distrikto sub regno de latgala ŝtato Jersika.

Post la Livonia konkero de la krucistoj en la 13-a jarcento, la regiono venis sub la kontrolon de la Ĉefepiskopejo de Rigo. En 1209, setlejo () unue estis menciita en la loko de la nuna urbo de Cesvaine.

En la periodo de 1390 ĝis 1420, la Cesvaine ŝtonkastelo de la Ĉefepiskopejo de Rigo estis konstruita en la loko de la ligna kastelo de latgaloj, kaj urbeto estis establita proksime de tiu. Ĉe la fino de la 16-a jarcento, en Cesvaine ekzistis 80 domoj. Dum la Livonia Milito en 1577, la defendantoj de la kastelo rifuzis kapitulaci, tiel ke la invadantoj ordonis detrui la urbeton kaj la kastelon kaj mortigi ĝiajn defendantojn.

Post la kolapso de Livonio en la 1560-aj jaroj, ĝi venis al la pola Duklando Pārdaugava, poste sub rekta pola, ekde 1629 sveda regado. En 1656, dum la Dua Nordia Milito, la urbo kaj la kastelo estis tute detruitaj denove fare de rusa armeo. Cesvaine estis aneksita al la Rusia Imperio en 1721.  Ĉiam en la regiono plu vivis germanaj baltoj, ne nur kiel bienaj posedantoj, sed plejparte kiel normalaj civitanoj (ĝis ili estis devige deportitaj okcidenten pro la sekreta aldona protokolo de la pakto Ribbentrop-Molotov).

La setlejo komencis formiĝi denove en la dua duono de la 19-a jarcento ĉirkaŭ la grandbieno kaj la fervoja stacidomo. En 1873-1879 la lutera preĝejo estis enkonstruita.

En 1918 la setlejo estis inkludita en la Respubliko Latvio. Fakte, la potenco de Latvio estis establita ĉi tie en 1919.

En 1944, la vilaĝo denove estis detruita en la bataloj de Dua Mondmilito.

En 1950 al Cesvaine estis koncedita la statuso de laborista vilaĝo (poste - urbvilaĝo). En 1991, al Cesvaine estis koncedita urborajtoj.

## Geografio 
La urbo situas en orienta parto de Vidzeme altebenaĵo (), proksime al ĝia transiro en la Orienta Latvia malaltebenaĵo.

Averaĝa temperaturo estas -7°C - -7,5°C en januaro kaj +16,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 800 mm jare.

### Transporto 
La aŭtovojo P37 (Pļaviņas-Gulbene) kaj la fervoja linio Pļaviņas-Gulbene pasas tra la urbo. Lokaj vojoj estas P38 (Cesvaine-Velēna), V863 (Cesvaine-Aizkuja), V854 (Cesvaine-Graši-Liezere), V856 (Cesvaine-Bērzaune) kaj V840 (Cesvaine-Liede).

## Loĝantaro 
Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

### Ŝanĝo de loĝantaro 
### Etna strukturo 
## Vidindaĵoj 
* Grandbieno kun parko.
* Kasteltumulo.
* Lutera preĝejo.

## Bildoj 

Cesvaines stacija 34.JPG|Fervoja stacio.
View from Cesvaine castle tower - panoramio.jpg|Vido de grandbiena turo.
Sulas upe Cesvainē. 2003-04-18.jpg|Rivereto Sula.
Cesvaine - panoramio (1).jpg|Cesvaine vintre.
Cesvaines luterāņu baznīca.JPG|Lutera preĝejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Latvio
T-Butila trikloroacetato

**t-Butila trikloroacetato** aŭ **C7H11Cl3O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trikloroacetata acido kun t-butanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. t-Butila trikloroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **t-butila trikloroacetato** per traktado de **trikloroacetata acido** kun **t-butila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **t-butila trikloroacetato** per traktado de **trikloroacetata anhidrido** kun **t-butila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **t-butila trikloroacetato** per traktado de **trikloroacetata acido** kun **t-butila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **t-butila trikloroacetato** per traktado de **trikloroacetata anhidrido** kun **t-butila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Trikloroacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj
Quintanilla del Molar

**Quintanilla del Molar** [kintaNIlja delmoLAR] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Quintanilla del Molar* estas etimologie komprenebla kiel *Bieneto de la Muelejo*. Tiukadre aperas en la supra duono de la blazono domo, kiel simbolo de la bieno, super du muelradoj, kiel simbolo de la muelejo.

200ra|eta|maldekstra|Quintanilla del Molar en la provinco Valadolido.
[eta|200ra|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 57 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 83 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.

Quintanilla del Molar formas parton, kun la municipo de Roales de Campos, de eksklavo de la provinco Valadolido ene de la provinco Zamoro (nome *Enclave de Roales y Quintanilla*). La municipo estas trapasata okcidente per la rojo *de la Vega*, kaj parto de ĝia municipa teritorio formas parton de la Birdoprotekta Areo ZEPA Penillanuras-Campos Sur kaj de la ZEPA Penillanuras-Campos Norte.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Valadolido
San Pedro de Latarce

**San Pedro de Latarce** [sanPEdro delaTARze] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *San Pedro de Latarce* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Petro de Latarce* kaj la vorto "Latarce" estis foje rilatitaj al radikoj el araba aŭ ibera lingvoj kun la signifo de "limo".

200ra|eta|maldekstra|San Pedro de Latarce en la provinco Valadolido.
[eta|200ra|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 44,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 461 loĝantojn. Ĝi perdis 1 300 loĝantojn el 1920 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 65 km de Valadolido, provinca ĉefurbo, borde de la rivero Sequillo [seKIĝo] (Seketa).

## Historio 
En la epoko de Romia Imperio estis kampadejo de soldatoj por defendo de limoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.

Komence de la 13-a jarcento la Templanoj ricevis San Pedro de Latarce post interŝanĝo farita kun Alfonso la 9-a de Leono. San Pedro iĝis ĉefurbo de la ordeno de la Templanoj, kiel unu de la ĉefaj templanaj posedoj en la regiono.​ Post la dissolvo de la Templa Ordeno en la 14-a jarcento, iliaj havaĵoj pasis al la Ordeno de Sankta Johano. Ĝi estis lima loko inter la regnoj Kastilio kaj Leono. En 1183 estis subskribita la traktato de Fresno-Lavandera inter la reĝo de Kastilio Alfonso la 8-a kaj la reĝo de Leono Ferdinando la 2-a.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo kaj la ermitejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
## Bibliografio 
* Reglero de la Fuente, Carlos M. (1993). *Los Señoríos de los Montes de Torozos*. Valladolid: Universidad de Valladolid. ISBN 84-7762-364-3.
* Wattenberg, Federico (1961-1962). «El castellum romano de San Pedro de Latarce». *Homenaje al Profesor Cayetano de Mergelina*. Murcia: Universidad de Murcia. OCLC 643805560.

Kategorio:Municipoj de Valadolido
Karttula

**Karttula** estas eksa komunumo de Finnlando en Savonio. &#284;i estis ligita al Kuopio la 1-an de januaro 2011. La administra centro de la komunumo estis kirkvila&#285;o de Karttula. El &#285;i al centro de Kuopio estas 45 km. Alia lo&#285;centro en eksa komunumo Karttula estas almena&#365; Pihkainmäki kaj Syvänniemi. Meza a&#285;o de lo&#285;antoj de Karttula estas juneta. 31-an de decembro 2010 Karttula havis 3499 lo&#285;antojn. La areo de la komunumo estis 588,75 km², el kio estis tero 473,38 km² kaj akvo 115,37 km². La komunumo Karttula estis fondita en 1873. Eble la plej konata loĝanto de Karttula estis futbalisto Aulis Rytkönen. Kirko de Karttula estas konstruinta en 1873. Apude estas ekzemple *sankarihautausmaa* (herotombejo) de Karttula.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Vinila jodoacetato

**Vinila jodoacetato** aŭ **C4H5IO2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la jodoacetata acido kun vinila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Vinila jodoacetato estas solvebla en akvo, etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **vinila jodoacetato** per traktado de **jodoacetata acido** kun **vinila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **vinila jodoacetato** per traktado de **jodoacetata anhidrido** kun **vinila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **vinila jodoacetato** per traktado de **jodoacetata acido** kun **vinila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **vinila jodoacetato** per traktado de **jodoacetata anhidrido** kun **vinila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Jodooacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Jodoacetatoj
Lozova-Pasaĵirska (stacidomo)

**Lozova-Pasaĵirska** () estas fervoja stacio en Lozova (Ĥarkiva provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Lozova-Pasaĵirska en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Ĥarkiva provinco
Kategorio:Lozova
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1869
Kategorio:1869 en Ukrainio
Výrov (distrikto Plzeň-nordo)

**Výrov** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 2,5&nbsp;km sudokcidente de Kralovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1307.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo 
Výrov estas hodiaŭ kunkreskinta kun pli granda Hadačka, sur la teritorio de municipo ankaŭ troviĝas mastruma korto Sechutice. Nordoriente ĝi najbaras kun Kralovice kaj sude kun Kopidlo.

## Pluaj fotoj 

Zvonice ve Výrově (Q37271301) 02.jpg|Sonorilejo en Výrov
Výrov, čp. 19.jpg|Výrov
Výrov, vejminek čp. 31 a čp. 2.jpg|Výrov
Kaple svatého Vojtěcha ve Výrově (Q66054812) 01.jpg|Kapelo de sankta Adalberto


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Žlebská Lhotka

**Žlebská Lhotka** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Žlebské Chvalovice, troviĝanta en distrikto Chrudim. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km nordokcidente de Žlebské Chvalovice sur montarpiedo de Fera montaro. Estas ĉi tie registritaj 31 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Žlebská Lhotka situas en katastra teritorio **Žlebské Chvalovice** kun areo 3,59&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Žlebské Chvalovice, Žlebská Lhotka, South.jpg| Fiŝlageto en Žlebská Lhotka
Žlebské Chvalovice, Žlebská Lhotka, south view.jpg| Žlebská Lhotka de sudo

Kategorio:Žlebské Chvalovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Andrzej Alojzy Ankwicz

**Andrzej Alojzy ANKWICZ** (, ; naskiĝinta la  en Krakovo, mortinta la ) estis arkiepiskopo de Leopolo kaj de Prago.

## Vivo 
Ankwicz studis en Krakovo kaj Vieno kaj estis ordinita sacerdoto tie en la 2.9.1819 fare de ĉefepiskopo kaj jezuito Sigismund Anton von Hohenwart. Poste li iĝis kanoniko en Olomouc kie oni faris lin estro de la porpastra seminario kaj dekano de la fakultato pri teologio.

En la 25.3.1815 li deklaritis ĉefepiskopo leopola; solena konsekro okazis en la 15.8.1815 fare de lia ĉefepiskopa moŝto Maria Thaddäus von Trautmannsdorff (de Olomouc).

## Graveco
Ankwicz ade apogis la politikon de la Habsburgoj kaj ĝuis en 1827 nomumiĝon fare de imperiestro Francisko la 1-a je *primaso de Galicio kaj Lodomerio*. Poste li translokiĝis Pragon kie li ekarkiepiskopis la 30-an de septembro 1833.

## Literaturo 
*Biografio ce BLKÖ
*Biografio ĉe ÖBL

## Eksteraj ligiloj 
* Ankwicz ene de la katolika hierarkio

Kategorio:Aŭstraj teologoj
Kategorio:Episkopoj de Lvivo
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Prago
Kategorio:Olomouc
Kategorio:Aŭstraj rektoroj