open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hesa Esperanto-Ligo

**Hesa Esperanto-Ligo** (mallongigo **HELO**, germana nomo iom pli longa *Landesverband Hessen des Deutschen Esperanto-Bundes*) estas landa ligo de Germana Esperanto-Asocio (GEA). Ĝi reprezentas la GEA-membrojn en la federacia lando Hesio, subtenas la tutlandan asocion rilate al instruado kaj informado kaj plikonatigas la federacian landon al esperantistoj. La ligo en sia nuna formo fondiĝis la 29-an de novembro 1998 en Frankfurto ĉe Majno. Ĝi kunordigas la aktivecojn de la lokaj Esperanto-grupoj interalie en Darmstadt, Frankfurto ĉe Majno, Marburg, distrikto Odenwald (Michelstadt) kaj Wiesbaden, kaj de unuopaj aktivuloj en pliaj urboj distancaj de tiuj centroj. Ekzistas propra dissendolisto de la retejo *yahoo*.

## Esperanto-eventoj en Hesio 
Aparte tradicia ĉiujara kunveno en Hesio estas la somera renkontiĝo KISO en Marburg, sed krome pro la en Germanio relative centra situo de la federacia lando neregule ankaŭ pliaj internaciaj Esperanto-renkontiĝoj okazas en Hesio, ekzemple la Germana Esperanto-Kongreso en 1953 (Frankfurto), 1961 (Bad Hersfeld), 1984 (Kassel) kaj 2005 (Bad König), la Internacia Seminario de GEJ dum sia ekzisto en 1959 (Limburg), 1962 (Rüsselsheim), 1969 (Marburg), 1972 (Roßdorf apud Darmstadt), 1973 (Zierenberg ĉe Kassel), 1976, 1980 kaj 1980 (Sensenstein ĉe Kassel), 1977 (Rotenburg apud Fulda), 1984, 1995 kaj 1999 (Wetzlar), 1985 (Eschwege), 1998 (Kassel) kaj la lasta en 2008 (Biedenkopf), la Internacia Festivalo en 1992 (Frankfurt-Höchst) kaj krome okfoje en Sensenstein ĉe Kassel, la Novjara Renkontiĝo en 2005 kaj 2008 (Frankfurto ĉe Majno), aŭ la junulara evento FESTO (Franca Esperanto-Semajno Terure Organizita) en 2009 (Zwingenberg).

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (esperantlingve kaj germane)

Kategorio:Germanaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Hesio
Esperanto-Ligo de Saksio-Anhalto

La **Esperanto-Ligo de Saksio-Anhalto** (mallongigo **ELSA**, germana nomo *Esperanto-Verband Sachsen-Anhalt*) estas landa ligo de Germana Esperanto-Asocio (GEA). Ĝi reprezentas la GEA-membrojn en la federacia lando Saksio-Anhalto, subtenas la tutlandan asocion rilate al instruado kaj informado kaj plikonatigas la federacian landon al esperantistoj. La ligo kunordigas la aktivecojn de la lokaj Esperanto-grupoj interalie en Aschersleben, Halle, Magdeburg kaj Zeitz, kaj de unuopaj aktivuloj en pliaj urboj distancaj de tiuj centroj.

## Historio 
Fondita en vintro 1990/1991, lige al la reunuiĝo de Germanio kaj al la restarigo de la federacia lando Saksio-Anhalto el la antaŭaj distriktoj Magdeburg kaj Halle de GDR, ĝi elstaris en la Germana Esperanto-Kongreso de pentekosto 1991, en kiu la antaŭa asocio GDREA unuiĝis kun la asocio GEA, kiu fondiĝis en 1906 kaj do ekzistis jam longan tempon antaŭ la dividiĝo de la du germanaj ŝtatoj: post sia fondiĝo la Esperanto-Ligo de Saksio-Anhalto ne membriĝis en GDREA sed tuj petis rektan aliĝon al GEA, tiel ke en pentekosto 1991 ĝia membraro ne per "unuiĝo de la du tutlandaj germaniaj Esperanto-asocioj", sed per rekta membriĝo iĝis parto de GEA.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (esperantlingve kaj germane)

Kategorio:Germanaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Saksio-Anhalto
Ŝlesvig-Holstinia Esperanto-Ligo

La **Ŝlesvig-Holstinia Esperanto-Ligo** (germana nomo *Esperanto-Verband Schleswig-Holstein*) estas landa ligo de Germana Esperanto-Asocio (GEA). Ĝi reprezentas la GEA-membrojn en la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, subtenas la tutlandan asocion rilate al instruado kaj informado kaj plikonatigas la plej nordan federacian landon de Germanio al esperantistoj.

[eta|dekstra|200ra|Turisma [poŝtkarto kun salutoj en Esperanto de la insulo Sylt en Ŝlesvigo-Holstinio, eldonita antaŭ la Germana Esperanto-Kongreso de 1981 en Westerland]]
La Germana Esperanto-Kongreso ĝis nun tri fojojn okazis en Ŝlesvigo-Holstinio: en 1981 en Westerland (insulo Sylt), en 1994 en la landa ĉefurbo Kiel kaj en 2002 en Husum.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (esperantlingve kaj germane, parte ankaŭ frise kaj dane) 

Kategorio:Germanaj Esperanto-asocioj
Estavayer-le-Lac

**Estavayer-le-Lac** (malnova germanlingva nomo **Stäffis am See**) estas historia urbeto, komunumo kaj ĉefloko de la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 5435 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Estavayer-le-Lac situas ĉe la suda bordo de la Lago de Neŭŝatelo. En sudo ĝi etendiĝas al la altebenaĵo, kiu disigas la valon de Brojo de la baseno de la Lago de Neŭŝatelo. La komunumo Estavayer-le-Lac konsistas el la urbeto Estavayer, la vilaĝo Font, la vilaĝeto La Corbière (sur alteco de 465 m s.m. sur la altebenaĵo), kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,89 km², de kiuj 11,9% estas kovritaj de arbaro, 54,5% servas por agrikulturo kaj 28,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Estavayer-le-Lac limas en nordo al la Lago de Neŭŝatelo, en nordoriento al Vernay, en oriento al Sévaz, en sudoriento al Les Montets, en sudo al Lully, en sudsudokcidento kaj okcidento al Châbles, kaj en sudokcidento al Châtillon.

## Trafiko 
Tra Estavayer-le-Lac pasas la kantonaj ĉefvojoj n-ro 150 kaj 152 kaj la svisa aŭtovojo A1, al kiu la komunumo disponas pri propra alveturejo. Tra la komunumo pasas la trajnlinio de Payerne al Yverdon-les-Bains.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Estavayer-le-Lac datiĝas el la jaro 1156 kiel *Stavaiel*. Jam en la 3-a jarmilo a.K. en Estavajyer-le-Lac ekzistis homaj setlejoj. El la bronzepoko estis elfositaj restaĵoj de surfostaj setlejoj apud la lagobordo. La ekzakta fondodato de la urbeto ne estas konata, supozeble ĝi estis fondaĵo de la episkopo de Laŭzano. En la jaro 1244 la Senjoroj de Estavayer-le-Lac submetiĝis al la Grafoj de Savojo. Dum la Burgonjaj Militoj Estavayer estis sieĝita de la trupoj de la Svisa Ĵurkomunumo kaj konkerita la 27-an de oktobro 1475. La urba ŝtato Friburgo sukcesis akiri la regadon pri Estavayer kaj instalis tie en la jaro 1488 kastlanestron en la Kastelo Chenaux. La savoja kastlanejo estis tiam transformita al friburga voktejo. Post la Helveta Respubliko la Voktejo Estavayer fariĝis distrikto, kiu en la jaro 1848 estis integrita al la nova distrikto Brojo. Estavayer-le-Lac kiel ekonomia centro de la regiono fariĝis la ĉefurbo de la nova distrikto. Kun efiko de la 1-a de januaro 2012 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Font estis integrita al la komunumo Estavayer-le-Lac.

## Vidu ankaŭ 
* Estavayer-le-Lac (stacidomo)
* Aliaj lokoj kun la nomo Estavayer

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Estavayer-le-Lac

## Bildoj 

Dosiero:Course a savon Estavayer-le-Lac 640x480.jpg|Sapokestokonkurso en Estavayer-le-Lac
Dosiero:Estavayer moins-dix-degre avec forte bise 12-fev-2012 DSC 0003.JPG|Lagofrostiĝo apud Estavayer-le-Lac
Dosiero:Visite guidee du chateau Estavayer-le-Lac 480x640.JPG|Kastelo de Estavayer-le-Lac

Kategorio:Urboj de Svislando
Vaišvilkas

**Vaišvilkas** litove - Vaišvilkas, rutene - Войшалк, Vojszalk, pole - Woyswiłk (1223 - inter 18 kaj 23 de marto 1267, Volodimir-Volinskij) filo de Mindaugas estis Grandduko de Litovio.

## Biografio 
Eble, de la jaro 1248 subreĝo de Mindaŭgas en Navahrudak. Eble unuafoje estis menciita kiel anonima filo de Mindaŭgas, kiu batalis sur Volinio (1251 aŭ 1252), sed tiu povis esti alia filo de Mindaŭgas. Certe esis menciita en la jaro 1254, kiam li kontraktis pacon kun voliniaj princoj kaj edzigis sian fratinon kun Švarnas, transdonis Navahrudak al volinia princo Romano, kaj mem ekmonakiĝis en unu el voliniaj monakejoj.

Post 3 jaroj li ekpiligrimis al Athoson, sed revenis de Bulgario pro tiea milito. Kune kun 10 aŭ 12 monakoj, fondis ĉe Nemunas monakejon, kiu laŭ lia monaka nomo poste estis nomita Laŭriŝa monakejo.

Vaišvilkas vivis en monakejo ĝis invado en Litovio fare de tataroj kaj iliaj aliancanoj - voliniaj princoj (1258). Post foriro el monakejo, li aliancis kun sia kuzo Tovtivil, kaptis Romanon kaj eble mortigis lin, denove ekregis en Navahrudak.

En la jaro 1263, post mortigo de Mindaŭgas, fugis en Pinsk. Post jaro, kun armeo revenis en Navahrudak, kie kuniĝis kun taĉmentoj de lokaj bojaroj kaj iris en Litovio kie establis sian potencon kaj ekstermis siajn kontraŭulojn.

Konfesis sur si potencon de volinia princo Vasilko Romanoviĉ, estris kune kun Švarnas. En la jaro 1267 transdonis ŝtaton al Švarnas kaj mem revenis en monakejo en Volinio. Ĉirkaŭ la 18-an aŭ 23-an de marto estis mortigita en Volodimir-Volinskij.

Kategorio:Regantoj de Litovio
Kategorio:Historio de Litovio
Kategorio:Historio de Belorusio
András Ödön Bitay

**BITAY András Ödön** [bitai] estas rumania hungara dizajnisto. Li naskiĝis en Bukareŝto la 22-an de aŭgusto 1963. Li estas la filo de redaktoro Ödön Bitay.
## Kariero
András Ödön Bitay akiris diplomon en la Arta Altlernejo de Bukareŝto (1991). Li estis redaktoro, desegninstruisto, dizajnisto de Artmedia, RQA Design, grafikisto de gazetoj *Supermagazin*, *Astrologia* kaj *Revista Fenomenelor Paranormale*. Li ekspoziciis de 1986.
## Fonto
**Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj dezajnistoj
LADSPA

**LADSPA** estas akronimo por **Linux Audio Developers Simple Plugin API** (*Simpla kromprograma API por Linuksaj aŭdio-evoluigistoj*) . Ĝi estas normo por pritraktado de son-filtroj kaj efektoj, licencita sub la permesilo GNU LGPL. Ĝi estis origine dizajnita por Linukso per interkonsento en la dissendolisto de Linuksaj aŭdio-evoluigistoj, sed funkcias en pliaj aliaj platformoj. Ĝi estas uzata en multaj liberaj aŭdiaj programaroj kaj haveblas multaj LADSPA-aj kromprogramoj.

LADSPA ekzistas ĉefe kiel kapdosiero skribita en la programlingvo C.

Ekzistas multaj normoj de aŭdiaj kromprogramoj kaj la plej multaj gravaj modernaj programaraj sinteziloj kaj son-redaktiloj subtenas pliajn el ili. La plej konata normo estas verŝajne Virtual Studio Technology (VST) de Steinberg Cubase. LADSPA estas nekutima en tio ke ĝi provas disponigi nur “la plej grandan komunan parton” de aliaj normoj. Tio signifas ke ĝia amplekso estas limigita, sed ĝi estas simpla kaj kromprogramojn programitajn uzante LADSPA-n eblas facile enkonstrui en multajn aliajn programojn. La normo ŝanĝiĝis tre malgrande laŭ tempo, do problemoj pri kongrueco estas maloftaj.

DSSI etendas LADSPA-n por inkludi instrumento-kromprogramojn.

LV2 estas posteulo, surbazanta je LADSPA sed permesanta facilan etendeblon.

## Konkurantaj teknologioj 
* Audio Units de Apple
* Real Time AudioSuite de Digidesign
* DirectX plugin de Microsoft
* Virtual Studio Technology de Steinberg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* http://plugin.org.uk/ 
* http://tap-plugins.sf.net/
* http://lv2plug.in/

## Fonto 
Kategorio:Aplikprogramaj interfacoj
Kategorio:Sonprogramaro
József Benedek (skulptisto)

**BENEDEK József** estis hungara skulptisto. Li naskiĝis en Târgu Mureş, (Rumanio) la 10-an de decembro 1946 kaj mortis la 29-an de februaro 2024.

## Kariero 
József Benedek studis inter 1966 kaj 1972 en Arta Altlernejo Nicolae Grigorescu de Bukareŝto. Ĝis 1975 li instruis en liceo de Caraș-Severin; inter 1975-83 li estis dekoraĵskulptisto de germana teatro de Temeŝvaro; ĝis 1986 teknikdesegnisto, poste desegninstruisto en sia naskiĝurbo. De 1992 li vivas en Hungario kaj li estas instruisto en Teknika Altlernejo Ybl kaj en Fakmezlernejo Frigyes Pogány de Budapeŝto.

## Fonto 
* Artportal.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Ödön Bitay

**BITAY Ödön** [bitai] estas rumania hungara redaktoro, tradukisto, publicisto. Li naskiĝis en Aiud la 15-an de majo 1932. Li estas la patro de dizajnisto András Ödön Bitay.
## Kariero
Ödön Bitay akiris diplomon pri ekonomiko en la Universitato Bolyai de Kluĵo (1955). Li estis redaktoro de gazetoj *Előre*, *Új Sport*, de 1958 ĝis 1984 de la Politika Libroeldonejo en Bukareŝto. De 1970 ĝis 1984 li estis redaktoro de eldonaĵo *Együttlakó Nemzetiségek*, poste ekonomo, kabinetestro de Automobilelektra kaj Elektromotorfabriko  en Sfântu Gheorghe. De 1990 li estis ogisto de RMDSZ.
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 
*Romániai magyar ki kicsoda, 1997.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
János Bókay

**János BÓKAY** [jAnoŝ bOkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bókay János** estis hungara verkisto, tradukisto, framasono, membro de Societo Kisfaludy (1935), membro de Societo Petőfi (1935). Lia avo estis samnoma János Bókai (kuracisto, 1822), lia patro estis samnoma János Bókay (kuracisto, 1858).

János Bókay naskiĝis la  1892 en Budapeŝto. Li mortis la  1961 en Budapeŝto.

## Biografio 
János Bókay frekventis universitaton pri juro en Budapeŝto, poste li eklaboris en 1914 en la ŝtata administrado. En la sekva jaro li komencis tradukadi el la rusa, germana, angla lingvoj, baldaŭe origine verkadi. Inter 1933-1944 li estis direktoro de literatura instituto-eldonejo, pli frue kaj poste li laboris en diversaj laborejoj.

## Verkaro (elekto) 
* *A gyémánt* (La diamanto) 1921
* *A rossz asszony* (La malbona virino) 1938
* *Az utód* (La posteulo) 1942
* *Egy rózsaszál szebben beszél – Kacsóh Pongrác élete* (Rozo pli bele parolas - vivo de Pongrác Kacsóh) 1969
* tradukaĵoj de André Maurois, Somerset Maugham

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* http://hu.wikipedia.org/wiki/Magyar_szabadk%C5%91m%C5%B1vesek_list%C3%A1ja

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ĉamartin-Pinaro

**Ĉamartin-Pinaro** aŭ en hispana origine kaj oficiale **Pinar de Chamartín** estas kvartalo situanta en la nordo de la urbo Madrido, Hispanio.eta|dekstra|200ra|Situo de la kvartalo Costillares en la distrikto Linia Urbo.

## Situo 
Ĝi troviĝas ene de la distrikto 15, Linia Urbo kaj de la administra kvartalo Costillares. Ties ĉefaj stratoj estas la fina parto de la strato Arturo Soria, Jazmín kaj Caleruega.

## Historio 
En la 19a jarcento ĝi estis pinaro de la loĝantoj de Chamartín de la Rosa, aliflanke de la rojo Abroñigal, ĉe la limo kun la vilaĝo Hortaleza.

Ekde 1908 al 1971 alvenis tramo al tiu madrida kvartalo. Ĝi estis uzata por apero en diversaj filmoj kiaj *Doctor Zhivago* de David Lean.

La kvartalo disvolviĝis en la 1970-aj jaroj per aro de grandaj rezidejaj turoj kun konstruaĵoj de ĝis 22 etaĝoj kaj grandaj malfermaj spacoj. Ĝi estis ekzemplo de la disvolvigismo de la lastaj jaroj de Frankismo. Ĝi aperas en la filmo *La cabina* de José Luis López Vázquez.

Kategorio:Kvartaloj de Madrido
Landévennec

**Landévennec**  estas komunumo de departemento Finistère, en Bretonio, en Francio. Ĝi situas ĉe la elfluejo rivero Aulne en la rodon de Brest, je egala distanco de Brest et de Quimper (). Vasta je , Landévennec estas la plej malgranda komunumo de la duoninsulo Crozon.

## Toponimio 
[eta|maldekstra|Haveno Maria kun, fone, la [preĝejo Notre-Dame kun ties martombejo.]]
Dom Louis Le Pelletier, benediktana monaĥo de Landévennec en la 18-a jc, aŭtoro de *Dictionnaire de la langue bretonne*, eldonita en 1754, atribuis la etimologion de Landévennec al la escepta kvalito de ties klimata situacio, kaj por li, la vorto venus de « Land-Teven », kiu signifas « sunbanatan lokon ».

Alia klarigo, ja malpli poezia, aperas tamen pli verŝajna. La insula setlado (4-a ĝis 7-a jc) estis markita per nomformoj kiaj « plou », kiu indikas paroĥon, kaj « lan » por sakrala loko, kiaj la ermitejoj kaj la monaĥejoj.

La historio de Landévennec, ligita al la abatejo ekde ties fondo fare de sankta Gvenoleo, en 485, certe ŝuldas al li sian nomon.

## Geografio 
[eta|maldekstra|[Rivero Aulne kaj vilaĝo Landévennec]]
[eta|maldekstra|Fundo de la [rodo de Brest (estuaro de rivero Aulne) vidata de la supraĵoj super la ŝiptombejo de Landévennec]]
Landévennec, nestiĝinta funde de rodo de Brest, ĉe la lasta meandro de rivero Aulne parte submergita okaze de la resupreniro de la marnivelo post la vurma Glaciepoko, konsistigas pitoreskan pejzaĝon, kiu inspiras poezion. Ĉio estas tie kunigita, arbaro, montaro (Ménez-Hom), rivero kaj maro.

## Pentraĵoj 
## Legendo 
* La *Legendo de la Sep Sanktuloj* parte temas pri Landévennec. La kompleta teksto de ties malsamaj versioj estas legebla.

## Personoj ligitaj al la komunumo 
* Sankta Gvenoleo.
* Gilles Baudry, poeto naskiĝinta en 1948.

## Bibliografio 
* Père Marc Simon : ''Saint Guénolé et l'abbaye de Landévennec'', La Bretagne au cœur, eldoninto Jean-Paul Glisserot, 1997

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* abatejo de Landévennec
* sankta Gvenoleo de Landévennec
* Ŝiptombejo de Landévennec

### Eksteraj ligiloj 
* Landévennec sur la jarlibro de la oficialaj retpaĝejoj de la komunumoj kaj interkomunumaj strukturoj de Bretonio

Landevennec
Magda Mihály

**MIHÁLY Magda** [miha:j] estas rumania hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Aiud la 23-an de aprilo 1938. 
## Kariero
Magda Mihály akiris diplomon de desegnistruisto en Pedagogia Altlernejo de Kluĵo en 1963 kaj ŝi instruis 20 jarojn en Baia Mare.
## Fonto
*Persona retejo 
*Ekspozicio

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
István Bársony

**István BÁRSONY** [iŝtvAn bArŝonj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bársony István** estis hungara verkisto, ĵurnalisto, ĉasisto, membro de Societo Petőfi (1894), membro de Societo Kisfaludy (1898).
eta|Tombeja skulptaĵo pri István Bársony
István Bársony naskiĝis la  1855 en Sárkeresztes. Li mortis la  1928 en Budapeŝto.

## Biografio 
István Bársony frekventis lernejojn en Nagykároly, Pozsony, Szatmárnémeti, universitatojn en Pozsony kaj en Budapeŝto. Ekde 1881 li aliĝis al staboj de diversaj periodaĵoj, kie li diligente verkis artikolojn. Li debutis novelisto en 1886. Poste li aperigis ankaŭ romanojn kun temoj pri ĉasado.

## Verkaro (elekto) 
* Resume aperis 44 volumoj
* *A szabad ég alatt* (Subĉiele) - novelaro - 1888
* *Erdőn-mezőn* (Arbare-kampe) 1894
* *A rab király szabadon* (La mallibera reĝo libere) - fantasta bestoromano - 1903
* *Este* (Vespere) - noveloj - 1914

## Memorigiloj 
* reliefo sur la naskiĝdomo
* strato en Budapeŝto
* memortabulo ĉe arbara fonto
* 2 lernejoj prenis la nomon "Bársony István"
* bicikla konkurso prenis la nomon "Bársony István"

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* hungare 
* hungare 

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
6739 Tärendö

'*6739 *Tärendö'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la *Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets'' ("Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj") elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al Tärendö, malgranda komunumo trans la Arkta Cirklo en Norrbottens län, plej norda provinco de Svedio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Lubbock

**Lubbock** estas grandurbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la samnoma kantono Lubbock, en la nordokcidenta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de [[]] ĝi havis  loĝantojn. La moknomo de Lubbock estas la "Hub City". La urbego estas hejmo de 2 universitatoj.

eta|180px|Situo de Lubbock en Teksaso kaj en la distrikto
## Bazaj informoj 
* Areo: 320&nbsp;km²
* Loĝantaro: 229.573 (en 2010)
* Supermara alteco: 992 m
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h)
* Poŝtkodo: 79401-79416, 79423, 79424, 79430, 79452, 79453, 79457, 79464, 79490, 79491, 79493, 79499 
* Telefonkodo: 806

## Geografio 
eta|maldekstre|Fora panoramo de Lubbock
eta|maldekstre|Interna urboparto de Lubbock
Lubbock situas sur altebenaĵo en la suda landparto de Usono, en la nordokcidenta parto de Teksaso.

## Historio 
La distrikto de Lubbock estis fondita en 1876, nomita post Thomas Saltus Lubbock, iama specialpolicano. En 1884 la poŝto ekfunkciis. La urbo mem ne estis fondita ĝis 1890, ĉar pli frue 2 setlejoj "Old Lubbock" kaj "Monterey" etendiĝis. Laŭ alia informo la urbo kaj la universitato prenis la nomon de Francis Lubbock, kiu estis ŝtatestro de Teksaso. En 1951 la loĝantoj ekvidis V-forman misteran lumfenomenon. En 1970 granda ŝtormo trafis la urbegon, dudek ses homoj mortis.

## Ekonomio 
Ĉirkaŭaĵo de Lubbock estas la plej granda kotonokultivejo en la mondo. La kampoj estas akvumitaj. En la urbo multe da homoj laboras en la edukado. Gravas ankaŭ la butikumado.

## Trafiko 
Lubbock havas internacian flughavenon. Aŭtoŝoseo kuras al Amarillo, ĉefvojoj kuras al Dallas, Odessa (Teksaso), Wichita Falls, Clovis, fervojaj linioj kuras al Houston, Clovis, Amarillo. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

## Klimato 
eta|Baptista preĝejo de Lubbock
eta|Universitato en Lubbock
eta|Interna urboparto de Lubbock
Lubbock havas mildan dezertan klimaton. La temperaturo averaĝe varias inter 8-23&nbsp;. La varmo kulminas en junio kun rekordo 46&nbsp;, la malvarmo kulminas en januaro kaj februaro kun rekordo - 27&nbsp;. Jare pluvas po 475&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte en junio, plej malofte januare.

## Vidindaĵoj 
* muzeo pri bienoj
* Muzeo de Teksasa Universitato
* memormuzeo pri Buddy Holly
* parko Mackenzie

## Ĝemelurboj 
*  León (komunumo), Meksiko
 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Teksaso
Kategorio:Setlejoj nomitaj laŭ personoj
Elemér Császár

**Elemér CSÁSZÁR** [ĉAsAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Császár Elemér** estis hungara literaturhistoriisto, instruisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy, membro de Societo Petőfi.

Elemér Császár naskiĝis la  1874 en Budapeŝto. Li mortis la  1940 en Budakeszi.

## Biografio 
Elemér Császár frekventis universitaton en Budapeŝto, ekde 1896 li instruis en gimnazio, ekde 1908 en universitatoj en Budapeŝto, Pozsony, Pécs. Li okupiĝis precipe pri la hungara literaturo en la 18-a kaj 19-a jarcentoj. Li longe redaktis diversajn literaturajn periodaĵojn. Li ricevis premion en 1930.

## Verkaro (elekto) 
* *Faludi Ferenc költészete* (Poezio de Ferenc Faludi 1903
* *Ányos Pál versei* (Poemoj de Pál Ányos) 1907
* *Shakespeare és a magyar költészet* (Ŝekspiro kaj la hungara poezio) 1917
* *A magyar regény története* (Historio de la hungara romano) 1922
* *A magyar dráma története Kisfaludy Károlytól a szabadságharcig* (Historio de la hungara dramo de Karolo Kisfaludy ĝis la liberecbatalo (1849)) 1929

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* hungare

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Maciej Popko

**Maciej Norbert Popko** (naskiĝis la 3-an de decembro 1936 en Częstochowa, mortis la 22-an de novembro 2014 en Varsovio) - pola orientalisto, hititologo, profesoro en Orientalistika Fakultato de Varsovia Universitato. Montgrimpisto, organizanto kaj ĉefo de polaj ekspedicioj en montoj de Azio.

## Scienca agado 
Li ĉefe okupiĝas pri Malgrand-Azio

## Grimpado 
Maciej Popko grimpas somere kaj vintre en Tatroj (de 1953), Dolomitoj kaj Francaj Alpoj. Li gvidis pionirajn ekspediciojn en montaroj de Turkio (1967, 1968) kaj ekspedicion en Afganio, lime de Pamiro kaj Hindukuŝo. Redaktoro kaj kunaŭtoro de unu el la plej bonaj lernolibroj de montgrimpado en la pola lingvo titolita "Alpinizm" (1971 kaj 1974) kaj aŭtoro de pluraj prilaboraĵoj.

## Plej gravaj verkoj 
* *Turcja* (Turkio), Wiedza Powszechna, Warszawa 1971, 1984, 1987
* *Góry pod półksiężycem* (Montoj sub la duonluno), Iskry, Warszawa 1974
* *Mitologia hetyckiej Anatolii* (Mitologio de hitita Malgrand-Azio, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1976, 1980, 1987
* *Religie starożytnej Anatolii* (Religioj de antikva Malgrand-Azio), Iskry, Warszawa 1980
* *Magia i wróżbiarstwo u Hetytów* (Magio kaj aŭgurado ĉe hititoj), PIW 1982
* *Wierzenia ludów starożytnej Azji Mniejszej* (Kredoj de popoloj de antikva Malgrand-Azio), MAW, Warszawa 1989
* *Huryci* (Huritoj), Warszawa 1992, 2005
* *Zippalanda, ein Kultzentrum im hethitischen Kleinasien* (Universitätsverlag C. Winter, Heidelberg 1994)
* *Religions of Asia Minor*, Wydawnictwo ademickie DIALOG, Warszawa 1995
* *Ludy i języki starożytnej Anatolii* (Popoloj kaj lingvoj de antikva Malgrand-Azio), DIALOG, Warszawa 1999, ISBN 83-88238-01-9
* *Völker und Sprachen Altanatoliens*, Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 2008, ISBN 978-3-447-05708-0.

## Bibliografio 
* Piotr Taracha (Hrsg.): *Silva Anatolica. Anatolian Studies Presented to Maciej Popko on the Occasion of His 65th Birthday*, Agade, Varsovio 2002, ISBN 978-8-387-11112-0, p. 143–146.

## Eksteraj ligiloj 
* Grzegorz Głazek: Zmarł Maciej Popko (1936-2014) wspinanie.pl

Kategorio:Polaj sciencistoj
Kategorio:Polaj montogrimpistoj
Kategorio:Polaj historiistoj
Kategorio:Polaj orientalistoj
Kategorio:Polaj lingvistoj
Ŝiptombejo

[eta|dekstra|200ra|[Ŝiptombejo de Landévennec sur la estuaro de la rivero Aulne, sude de la rodo de Brest]]
eta|dekstra|200ra|Ŝiptombejo
eta|dekstra|200ra|Vrakoj

**Ŝiptombejo** estas loko kie oni restigas aŭ kie oni lasas *« morti »* la ŝeloj de ŝipoj.

Nun, la media regularo, kaj pli precize la regularo pri la ruboj forte instigas al senpoluigo kaj poste al recikligo de la civilaj kaj militaj ŝipoj, iaj ajn ili estu: lignaj, metalaj, plastaj aŭ plurmateriaj ;

Iuj ŝipriparaj basenoj, kie oni tranĉas la strukturon por recikligi la metalojn kaj eltiri la danĝerajn materiojn kiel asbesto, netaŭge ricevis ankaŭ tiun nomon "ŝiptombejo".

## Beletro 
Tio estas ankaŭ la komenco de titolo de romano de Arturo Pérez-Reverte: *Cimetière des bateaux sans nom* (eo: Tombejo de la sennomaj ŝipoj).

## Aneksaĵoj 
### Vidu ankaŭ 
* Vivfino de ŝipo
* Militaj ruboj
* Vrakoj
* Maraj ruboj
* mergitaj municioj

### Eksteraj ligiloj 
* Ŝiptombejoj
* La ŝiptombejo de la rivero Rance 
* la ŝiptombejo de la haveno de Guilvinec-Lechiagat
* Asocio de la ŝiptombejo de Magouër

Kategorio:Ŝipoj
Rudolf Andorka

**Rudolf ANDORKA,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Andorka Rudolf** estis hungara sociologo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio, skolto.

Rudolf Andorka naskiĝis la  1931 en Budapeŝto. Li mortis la  1997 en Budapeŝto.

## Biografio 
Rudolf Andorka ekfrekventis vesperan universitaton (tage li laboris) en Budapeŝto, sed en 1951 lia tuta familio deportiĝis al fora vilaĝo. Post la soldataj jaroj li laboris en diversaj laborejoj. En 1956 li daŭris la lernadon en la universitato, sed li partoprenis en la revolucio, tial li ricevis prizonon. Fine en 1963 li finis la universitaton kaj li iĝis juristo. Unue li havis postenon en biblioteko, poste li longe laboris en Statistika Oficejo, kie li faris sociologiajn laborojn. En 1984 li ekinstruis en la universitato baldaŭe havanta altan rangon, sed li havis postenon ankaŭ en Luterana preĝejo (Belváros). Li ricevis francan Honoran Legion en 1997, pli frue 2 hungarajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *A budapesti nyugdíjasok helyzete és problémái* (Vivkondiĉoj kaj problemoj de la pensiuloj en Budapeŝto) 1965
* *Alkoholizmus* (Alkoholismo) 1968
* *Determinants of Fertility of Advanced Societies* 1978
* *Bevezetés a szociológiába* (Enkonduko al la sociologio) 1986, lasta eldono en 2006
* *Gyermek, család, történelem* (Infano, familio, historio,) 2001

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* hungare
* biografio hungare 

Kategorio:Hungaraj sociologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj skoltoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hipno

En la helena mitologio, **Hipno** (helene **Ὕπνος**, latine *Somnus*) estas filo de la diino de nokto Nikso kaj frato de la dio de morto Tanato. Li estas la dio de dormo kaj la dormo mem.

Hipno ĉiunokte descendis sur la teron kaj kun sia patrino silente promenis kaj sendis dormon al ĉiuj vivaj estaĵoj, kiu senigis ilin de suferoj kaj zorgoj. Al la homoj li ankaŭ donis sonĝojn. Lia potenco estis nerezistebla. Okazis, ke li dormigis la plej altan dion Zeŭson. Unue tio okazis kiam Hera volis neniigi Heraklon, due kiam kontraŭ volo de Zeŭso helpis Posejdono en la Troja milito al Aĥajoj. Onidire Hera rekompence al Hipno edzinigis unu el Gracioj Pasitea.

Li vivis ĉe malproksima Oceano aŭ eĉ en subtera regno de la dio Hadeso. Aliaj legendoj prezentas, ke li vivis en la plej malproksima nordo en la malluma groto, ĉirkaŭita per ĉiuj sonĝoj.

Li havis tri filojn:

* Morfeo kapablis preni sur sin formon kaj voĉon de ĉiu ajn homo,
* Fobetoro aŭ *Ikelo* („Timiganto“) aperadis en formo de iu animalo,
* Fantaso kapablis sin transformi en fantastajn malvivajn aĵojn.

Hipno estis bildigata plejparte kiel knabo kun flugiletoj sur ŝultroj aŭ tempioj. Aliokaze li estis bildigata en formo de maljunulo kun aglaj aŭ papiliaj flugiloj. En manoj li tenis episkopan bastonon aŭ papavkapsulon, per kiu li tuŝetis la homajn tempiojn. Alifoje li verŝis ebriigan dormon el korno.

En la modernaj lingvoj estas transportita esprimo "hipnoto", stato simila al la dormo, spirita rigideco aŭ dronado en revoj, en kiu hipnotita homo parte subiĝas al la fremda influo.

## Rebrilo en arto 
Fiziognomio de la dio de dormo Hipno konserviĝis en multaj vazaj desegnaĵoj kaj plastikaĵoj. La plej konata estas la bronza kapo kun flugileto sur la rekta tempio, kies torso estas en la Brita Muzeo en Londono.

Kategorio:Dioj de la helena mitologio
Kategorio:Dormo
Submarŝipa bazo

**Submarŝipa bazo** estas militŝipa bazo, kiu ŝirmas submarŝipojn, ties infrastrukturon kaj servistaron.

Insulo Longa, HMNB Clyde kaj la submarŝipa bazo de Kings Bay estas ekzemploj de nun aktivaj submarŝipaj bazoj.

## Historiaj bazoj 
* New Suffolk, en la ŝtato de Novjorko, en Usono, pretendas esti la unua urbo, kiu havis la unuan tiutipan bazon, ĉar ĝi utilis por la submarŝipo USS *Holland* lanĉita en Majo 1897.
* La submarŝipa bazo de Lorient, la plej granda dum la dua mondmilito antaŭ la submarŝipa bazo de Saint-Nazaire kaj la submarŝipa bazo de La Rochelle.
[altdekstre 3|eta|centre|La [submarŝipa bazo de Lorient]]

## Eksteraj ligiloj 
* La submarŝipaj bazoj de la dua mondmilito en Francio

*
Lingvonesto

**Lingvonesto** estas infanvarta, parte lernejeca agado, kiu celas transdoni lingvon kaj ties kulturon de la nejunaj generacioj al la juna, por ke la lingvo regajnu vivoforton. En la vartejoj-lingvonestoj oni peras de generacio al alia lingvon de malplimulto, minacatan, eventuale malaperontan, kiun la ĉirkaŭa socio kaj eble ankaŭ la gepatroj de la infanoj ne plu aktive regas
.

La instrumetodo estas nomata *lingva bano* (ankaŭ *lingva mergo* aŭ, rekte pruntite el aliaj lingvoj, *imersio*), sed la nomo *lingva bano* estas uzata unuavice, kiam temas pri infanoj de socia plimulto lernantaj alian lingvon. La termino *lingvonesto* originis en la Maoria lingvo, por kies fortigo en Nov-Zelando agadis la unuaj lingvonestoj, *kōhanga reo* en la maoria lingvo. Lingvonesto estas por la infanoj ludejo-vartejo-lernejo, kie la ĉeestantaj plenkreskuloj parolas la lingvon instruatan. Ne temas pri lecionoj de la lingvo, sed estas tute ĉirkaŭaĵo, kie la infano kreskas nature alproprigante la lingvon kaj ties kulturon. La instruistoj-vartantoj povas aparteni al la generacio de geavoj, kiuj ankoraŭ bone regas sian originan lingvon.

La lingvonesta metodo estis efike uzata en Nov-Zelando, kie Maorioj komencis la agadon jam en 1982. Ĝi estis poste aplikata ankaŭ en Havajo (kun la havaja nomo *pūnana leo*), kaj la aŭstralia registaro devontigis sin provi lingvonestojn en sia agadprogramo por indiĝenaj lingvoj.

En Finnlando la metodo estis uzata por la du malgrandaj lingvoj, la skolt-samea kaj la anar-samea, en Estonio por la voroa lingvo. Pluraj popoletoj en Rusio vidas la lingvonestan metodon kiel eblan savilon de siaj lingvo kaj kulturo .

## Vidu ankaŭ 
Indiĝenaj lingvoj de Ameriko

Indiĝenaj lingvoj

Instruado de lingvoj

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Lingvoscienco
Viroflay

**Viroflay** [] estas franca komunumo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2009.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Viroflay rilate al Parizo
Viroflay troviĝas en la oriento de la departemento Yvelines, ĉe la limo kun Hauts-de-Seine,  sudokcidente de la centro de Parizo. La najbaraj komunumoj estas Ville-d'Avray norde, Chaville oriente, Vélizy-Villacoublay sude kaj Versailles okcidente.

## Transporto 
eta|maldekstra|La stacidomo
* Viroflay havas tri stacidomojn:
**  (Transilien L),
**  (Transilien N, RER C),
**  (RER C), kiu troviĝas nek en Chaville, nek en Vélizy-Villacoublay, sed en la teritorio de la komunumo Viroflay.
* Viroflay havas du haltejojn de Tramvojo T6:
** 
** 

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yvelines

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo


Kategorio:Komunumoj de Yvelines
Curley

**Curley** estas franca komunumo situanta en Departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Historio 
La unua skriba mencio datiĝas de 1170 kiel *Colleio*.

Ne estas preĝejo en la vilaĝo.

## Geografio 
### Demografio 
## Najbaraj komunumoj 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
* [Libera tempo parko farbopafado(https://eo.wikipedia.org/wiki/farbopafado) ...]

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Organizaĵo Todt

[eta|dekstra|300px|Ekzemplo de la laboro de Organizaĵo Todt: la [submarŝipa bazo de Saint-Nazaire.]]

**Organizaĵo Todt** (OT) estis grupo de konstruinĝenieriko kaj milita inĝenierarto de nazia Germanio. Ĝi havis la nomon de sia fondinto kaj estro ĝis ties morto en 1942, Fritz Todt, inĝeniero kaj grava nazio, kiel ĝenerala mandatulo por la regulado de la konstruindustrio ('**). La organizaĵo estis ŝarĝita per la realigo de multaj konstruprojektoj, en la civila kaj milita sektoroj, tiom en Germanio, dum la periodo kiu antaŭis la milito kaj dum tiu ĉi, kiom en la landoj de Eŭropo sub nazia regado, de Francio ĝis Rusio. Preskaŭ ĉiuj gravaj konstruaj operacoj dum la dua mondmilito estis realigitaj de tiu organizaĵo: armadfabrikoj, submarŝipaj bazoj kaj fortikaĵlinioj, kiaj la Atlantika muro aŭ la linio Gustave.

Dum la milito, OT enhavis nur malgrandan nombron da estroj, teknikaj konsilistoj kaj arkitektoj, sed laborigis egan nombron da eksterlandaj laboristoj ( en 1944), precipe tra la trudita laboro, kadre de la STO administrata de Fritz Sauckel (1894-1946).

## Historio 
eta|Fritz Todt en marto 1940
La historio de la organizaĵo dividiĝas en tri grandaj periodoj :

* **1933 - 1938**Dum tiuj jaroj, la rolo ludata de Fritz Todt ŝuldiĝis precipe al lia posteno de « ĝenerala inspektisto de la germanaj vojoj » (**'). Lia ĉefa tasko konsistis en la konstruado de germanaj aŭtostradoj, por kiu oni uzis la devigan laboron per la Servo pri Laboro de la Regno ().
* **1938 - februaron 1942** Tiu periodo komenciĝis kun la oficiala kreado de la « Organizaĵo Todt » kaj finiĝis per la morto de ties fondinto en aviadila akcidento, la . La projektoj de la organizaĵo estis preskaŭ ĉiuj militaj kaj, en 1940, Todt estis nomumita « ministro pri Armado kaj Minucioj » ('**).
* **Februaron 1942 - majon 1945**Albert Speer (1905-1981) sukcedis al Fritz Todt kaj la Organizaĵo Todt estis integrita en la nova « Ministerio pri Armado kaj militproduktadoj » (**').

## Notoj kaj referencoj 
## Aneksaĵoj 
### Vidu ankaŭ 
* Atlantika muro
* Linio Siegfried

### Eksteraj ligiloj 
*  Organizaĵo Todt ()

### Bibliografio 
*  Roland Hautefeuille, 1985, ''Constructions spéciales : Histoire de la construction par l'Organisation Todt...*
*  Rémy Desquesnes, 2003, *1940-1944, L'histoire secrète du mur de l'Atlantique : de l'organisation Todt au débarquement en Normandie*, Editions des Falaises. 
*  *Einsatz der Organisation Todt* (*Historisches Centrum Hagen*)
*  *Fritz Todt* (*Deutsches Historisches Museum*)
*  *Der Reichsarbeistsdienst* (Deutsches Historisches Museum)
*  Robert Gildea, 2002, *Marianne in Chains: Daily Life in the Heart of France During the German Occupation'', Picador. .

Kategorio:Naziaj organizaĵoj
Kategorio:Ekonomio dum la dua mondmilito
Kategorio:Ekonomia historio de Germanio
6745 Nishiyama

'*6745 *Nishiyama'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la japana amatora astronomo *Minewo Nishiyama'', prezidento de la Astronomia Asocio de Ĉikuŝi de 1944 al 1947.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Inhacorá

**Inhacorá** estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale *Noroeste Rio-grandense*), kaj apartenas al la mikroregiono *Ijuí*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 2 267 loĝantoj.
 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
6746 Zagar

'*6746 *Zagar'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala astronomo *Francesco Zagar'' (1900–1976), profesoro pri astronomio ĉe la Universitato de Milano, direktoro de la Observatorio de Brera de 1949 ĝis 1971.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio San Vittore
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Liber Gomorrhianus

**Liber Gomorrhianus** (Libro pri Gomoro, aŭ Libro de Gomoro) estas verko de sankta Pier Damiani, publikigita en 1051 ĉirkaŭ. Temas pri traktato skrapvunda kontraŭ la malvirtoj precipe de la klerikaro, kaj estas dediĉita al la tiutempa papo.

## Atako kontraŭ diversaj seksaj praktikadoj 
En la **Liber Gomorrhianus** Pier Damiani rimarkigegas la malhomoron de la samseksemaj praktikoj, reciproka masturbado, interfemura sekskunigo, Anusa seksumado kaj solitara malvirto , kiel renversaj atakoj kontraŭ la moralo kaj malordo kaŭzita de kontraŭsocia senbrida konduto. Li aparte indigniĝas pro sacerdotoj kiuj praktikas efebofilismajn seksrilatojn. Li akuzas la superularon kiel kaŭzo de tiu kontraŭmorala vivokonduto, ĉar ili, pro ekĉeso de kompato kontraŭdira, estis neglektintaj defendi la disciplinon de la Eklezio. Li oponas al la ordinigo de tiuj kiuj sin makulis pri samseksemo kaj seksa perforto kontraŭ infanoj kaj senhezita proponas ke la jam ordinitoj estus forigitaj el la sankta sakramenta administrado; kondamnas la seksrilatoj de pastro kun prostituitinoj, kun monaĥinoj kaj kun bestoj, aparte vortatakas sacerdotojn sekse profitantajn sur infanoj, pri kies psikaj kaj moralaj vundoj longe alarmas. Kaj, plue, li montras tutan sian indignon kontraŭ sodomiantaj sacerdotoj kiuj reciproke sakramente absolvas unu la alian de tiuj pekoj.

## Polemiko kaj klarigo 
La verista kaj forpuŝa priskribo de la situacio (kelkeloke li malŝatas per ofendaj vortoj la virinojn pretajn konkubce vivi kun pastroj) kaj la ĝustigaj sugestoj de la Liber Gomorrhianus, kiu dekomence estis laŭdata de la papo mem (Leono la 9-a), ĝuste tiu ĉi poste ĝin taksis ekĉesa kaj, rilate la forigon el la klerikaj rotoj de la kulpuloj pri seksaj pekoj kaj, eventuale, krimoj, estis dekretite ke nur kiuj re kaj refoje kaj de longa tempo ofendis la kristanan priseksan moralon estu forigitaj.  Pier Damiani reagis per forte protesta letero.

## Rimarkoj pri la Liber Gomorrhianus 
Ankaŭ se la diversaj formoj de la seksaj kondutoj estis jam pridiskutitaj en primoralaj samtempaj manlibroj, kiel en tiuj de Burkardo el Worms kaj Regino di Prüm, tiu de Pier Damiani estas la unua traktato kiu vaste kaj sisteme alfrontas tiun temon.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Pierre J. Payer (ed.): *Book of Gomorrah: An eleventh century treatise against clerical homosexual practise,* Waterloo, Ont., 1982. Wilfrid Laurier University Press. (Includes the response of the Pope.)
* Owen J. Blum, O.F.M.: *Peter Damian, Letters 31-60,* part of the *Fathers of the Church - Medieval Continuation* series issued by the Catholic University of America Press, Washington, D.C., 1990.
* Verkoj de Pier Daminai en voluno 144 de la *Patrologia Latina* de Migne

Kategorio:Samseksemo
Saint-Jean-d'Angély

**Saint-Jean-d’Angély** []  estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Charente-Maritime, en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2009.

## Geografio 
eta|maldekstra|Nefinkonstruita abatejo en Saint-Jean-d’Angély
Saint-Jean-d’Angély troviĝas en la oriento de la departemento Charente-Maritime,  sudoriente de La Rochelle kaj  nordokcidente de Angoulême. La najbaraj komunumoj estas Saint-Denis-du-Pin norde, Courcelles nordoriente, Saint-Julien-de-l'Escap sudoriente, Asnières-la-Giraud sude, Mazeray sudokcidente, Ternant okcidente kaj La Vergne nordokcidente.

Saint-Jean-d’Angély havas stacidomon, kiu estas haltejo de regiona linio inter Niort kaj Saintes.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Saint-Jean-d'Angély (stacidomo)
* Arondismento de Saint-Jean-d'Angély
* Kantono de Saint-Jean-d'Angély
* Komunumoj de Charente-Maritime
* Saint-Jean (apartigilo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo


Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Kategorio:Subprefektejoj de Francio
.cw

**.cw** estas planita sed ne uzata nacia domajno de la alta nivelo por Kuracao (Nederlandaj Antiloj). Estas konfirmita la 15-an de decembro 2010. Tiu decido tuj sekvis la malfondon de la aŭtonomio Nederlandaj Antiloj kaj atribuon, la 10-an de oktobro 2010, al Kuracao de nova statuso de memregata ŝtato ene de Reĝlando de Nederlando. Nuntempe estas uzata la nacia domajno de la alta nivelo por Nederlandaj Antiloj (.an).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informoj de whois por la domajno .cw en la retejo de IANA

Kategorio:Aperis en 2010
Reĝlando de Nederlando

La **Reĝlando Nederlando** () estas kunmetita suverena ŝtato konsistanta el sep teritorioj, la plej granda el kiuj — Nederlando mem — situas en la Okcidenta Eŭropo, kaj la ceteraj ses en Karibio. Arubo, Kuracao kaj Sint-Maarten havas la statuson de memregata ŝtata formaĵo; Bonero, Sint-Eustatius kaj Saba estas specialaj komunumoj, kune nomataj Kariba Nederlando. Rilatoj inter la membroj de la reĝlando estas reguligataj per la Ĉarto de la Reĝlando de Nederlando akceptita en 1954. Suma areo de la Reĝlando de Nederlando estas 42 519 km², la loĝantaro estas 16 801 000 homoj. Areo de la Reĝlando en Karibio estas 993 km², la loĝantaro estas 301 000 homoj.

Kategorio:Nederlanda monarkio
Kategorio:Politiko de Nederlando
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1815
Vir-virino

eta|Ilustraĵo de Vir-virino
**Vir-virino** () estas ofenda kaj/aŭ sekse objektiga markigo por unuopulo, kiu havas virinajn kaj virajn sekundarajn seks-signojn (nome ebenaj mamoj kaj vulvo). Ankaŭ temas pri angla slanga ofenda markigo por transgenruloj, kiuj trairis tra ŝanĝo el virino al viro (parte aŭ plene). La vir-virino estas unu el erotikaj videoj, en kiuj prezentiĝas transseksa unuopulo, kiu havas mamojn de plenkreska viro.

## Vidu ankaŭ 
* Hermafrodito
* Seksa objektigado
* Virin-viro
* Transfobio
* Transvirino
* Transviro

Kategorio:Pornografio
Kategorio:Seksa slango
Kategorio:Transfobio
Transviro

**Transgenra viro** aŭ **transseksa viro** estas transseksulo de virino al viro. La termino *transgenra viro* estas preferata de multaj individuoj ol varia medicina termino. 

## Vidu ankaŭ
*Transgenrulo
*Transvirino

Kategorio:Transgenreco
Jonzac

**Jonzac** []  estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Charente-Maritime, en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2009. Jonzac estas la ĉefloko de samnomaj arondismento kaj kantono. Ĝi estas ankaŭ la sidejo de la komunumaro "Haute-Saintonge" (Alta Santonĝo) kreita en 2017.

## Geografio 
eta|maldekstra|La urbodomo de Jonzac
Jonzac troviĝas en la sudo de la departemento Charente-Maritime,  sudoriente de Saintes,  sudokcidente de Angoulême kaj  norde de Bordeaux. La najbaraj komunumoj estas Saint-Martial-de-Vitaterne norde, Réaux nordoriente, Champagnac oriente, Ozillac sude, Saint-Simon-de-Bordes sudokcidente kaj Saint-Germain-de-Lusignan okcidente.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Arondismento de Jonzac
* Kantono de Jonzac
* Kastelo de Jonzac
* Komunumoj de Charente-Maritime
* Jonzac (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 


Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Kategorio:Subprefektejoj de Francio
Preĝejo Stefano la 1-a (Bátonyterenye)

**Preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Bátonyterenye, en la iama vilaĝo *Maconka*.

## Historio 
Tiu ĉi kirko konstruiĝis en la 1200-aj jaroj, la restintaj freskoj estis pentritaj en la 13-a aŭ la 14-a jarcentoj. La volbo trakonstruiĝis en la 18-a jarcento. La galerio estas videbla depost 1811. La preĝejo estis ĉirkauita per defenda muro, kiu malkonstruiĝis en la 1920-aj jaroj. En 1971 arkeologia rekonstruo okazis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola havanta unusolan navon kun tureto. La sanktejo estas pli mallarĝa kaj kvadratforma. Antaŭ la preĝejo skulptita kruco estas videbla, sed la origina kruco el 1877 troviĝas en la preĝejo. Interne la mezepokaj freskoj prezentas Sanktan Marian.

Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* hungare
* hungare
* hungare kun bildoj
* hungare 

eta|maldekstre|Interno de la preĝejo
eta|maldekstre|Interno de la preĝejo

Batonyterenye
Batonyterenye
Kolomboj (Hortalezo)

**Kolomboj** aŭ en hispana origine kaj oficiale **Palomas** estas kvartalo de Madrido, Hispanio.

Ties nomo rilatas al tiu de unu el la kolonioj kiuj formas la kvartalon, nome Colonia Palomas, sed tiu nomo apenaŭ uzatas, escepte ĉe administraj dokumentoj.

Estas populare konata kiel "*La Piovera*", laŭ la nomo de alia kolonio, nome Colonia Piovera. Sed tio estas konfuziga ĉar tiu nomo korespondas al apuda kvartalo nome Piovera aŭ Piovero.

Palomas estas kvartalo de Madrido, apartenanta al la distrikto Hortaleza. Ĝi troviĝas sudoriente de la distrinto, en la angulo formata de la M-40 kaj la A-2.

La loĝantaro je 1-a de januaro de 2008 estis 6.222 loĝantoj, kaj pli precize 3.036 viroj kaj 3.186 virinoj.

Kategorio:Kvartaloj de Madrido
Sárkeresztes

**Sárkeresztes** [ŝArkeresteŝ] estas vilaĝo en Hungario en regiono **Meza** Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Székesfehérvár. La loknomo estas hungare: koto-kruca.

## Bazaj informoj 
* Areo: 23 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1488 en 2011
* Poŝtkodo: 8051
* Telefonprefikso: 22
* Supermara alteco: 120 m

## Situo 
Sárkeresztes situas sur ebenaĵo laŭ rojo, laŭ la ĉefvojo Székesfehérvár-Mór. Székesfehérvár troviĝas 5 km.

## Historio 
Oni trovis restaĵojn de neolitiko. La unua konata popolo, kiuj loĝis tie, estis la keltoj. La unua mencio devenis el 1193 en formo *"Borz"*, tiam la reĝino donacis tiujn kampojn al krucmilitistoj. En 1449 kaj 1499 vicpastro de Fehérvár senrajte okupis la vilaĝon kun la bienoj. En 1543 la krucmilitistoj forfuĝis pro la turkoj, la kampoj poste apartenis al fortikaĵo de Csókakő. En 1685 la turkoj detruis la vilaĝon, baldaŭe la kampoj apartenis al diversaj nobelaj familioj. En 1810 tertremo okazis.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1715, la turo konstruiĝis en 1790, apud la preĝejo monumento situas
* paroĥo de 1862

## Famuloj 
István Bársony, verkisto naskiĝis en Sárkeresztes.

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Fejér
Alta Vilaverdo

**Alta Vilaverdo** aŭ en hispana origine kaj oficiale **Villaverde Alto** estas kvartalo de Madrido, Hispanio, apartenanta al la distrikto Vilaverdo. Estas konata kiel simple **Villaverde** (verda vilaĝo), ĉar ĝi estis ties historia kerno, kiu nomigis la Distrikton. Estas kadre de la administra kvartalo nome San Andrés aŭ Sankta Andreo, kun la kvartaloj Plata y Castañar, la kolonio Marconi kaj la Industria Areo de Vilaverdo. Estas situanta je ĉirkaŭ 9 km el la Sunpordo de Madrido, je 596 metroj super marnivelo.

La historia kerno de Vilaverdo estas formata de la jenaj stratoj: Asfalto, Antimonio, Oxígeno, Avenida Real de Pinto, Albino Hernández Lázaro kaj la Plaza Mayor de Villaverde. Tiu kerno estis ĝermo de la vilaĝo Vilaverdo en la antikvo.

Tiu kvartalo estis urba kerno de la municipo Vilaverdo ĝis 1954 kiam tiu ekformis parton de la urbo Madrido. En 1970 ĝi enhavis populacion de proksimume 10.000 loĝantoj. Aktuale ĥi havas **40.371** loĝantojn.

Ekde 1954 ĝi eknomiĝis Villaverde Alto por integrigo en Madrido, male al nova kvartalo situanta aliflanke de la iama ŝoseo de Andaluzio ĉe la fervojaj atelieroj, kiu eknomiĝis Villaverde Bajo (Malalta Vilaverdo aŭ Malsupra Vilaverdo).

## Vidu ankaŭ 
* Villaverde Alto (metroo de Madrido)
* Villaverde Alto (stacidomo)

Kategorio:Kvartaloj de Madrido