Eusébio de Queirós

**Eusébio de QUEIRÓS** estis brazila magistrato politikisto, ministro pri Justico (1848–1852) kaj aŭtoro de unu el la plej gravaj leĝoj de la Imperio de Brazilo, la Leĝo Eusébio de Queirós, kiu subpremis la sklavkomercon kaj pavimis la vojon por ĝia eventuala ekstermado. Li ankaŭ respondecis pri la Komerca Kodo de 1850 kiu daŭre restas parte forta en la hodiaŭaj tagoj.

eta|maldekstre|300px|Litogravuraĵo de Eŭzebo de Kejrozo.

## Frua vivo
Li estis la filo de :pt:Eusébio de Queirós Coutinho da Silva kaj Catarina Matoso de Queirós Câmara. Kaj lia patro kaj avo funkciis kiel inspektoraj magistratoj de Kolonia Angolo. Kiam li estis nur trijara, lia familio translokiĝis al Rio-de-Ĵanejro, kie troviĝis la kortego de la princa reganto de Portugalio, la estonta reĝo Johano la 6-a. Post ekzercado de pluraj pozicioj kiel juĝisto, lia patro estis elektita kiel reprezentanto de Angolo al la Konstitucia Kortego de 1820 (Konstituciiga Asembleo), en 1821, sed baldaŭ aliĝis al la movado por la Sendependigo de Brazilo kaj iĝis membro de la unua Altega Kortumo de Justeco de Brazilo.

## Politika kariero
Eusébio de Queirós diplomiĝis kiel bakalaŭro pri juraj kaj sociaj sciencoj ĉe la Fakultato de Juro en Olinda en 1832.  Li estis elektita provinca reprezentanto kiel Konservativulo por Rio-de-Ĵanejro en 1838. En 1842 li estis elektita por la Nacia Asembleo reprezentante Rio-de-Ĵanejron, kaj li estis reelektita por kvar pliaj periodoj.

Li estis Policestro en Rio-de-Ĵanejro. Li ankaŭ funkciis kiel ministro pri Justico inter 1848 kaj 1852 sub la registaro de ĉefministro Pedro de Araújo Lima. La pozicio en tiu tempo inkludis la ordonrajton pri la Nacigvardio, la Ekleziaj Aferoj (nomumo de episkopoj, pago de pastroj kaj episkopoj) kaj la nomumon de juĝistoj kaj ĉefoj de polico.

Li estis aŭtoro de unu el la plej gravaj leĝoj de la imperio, la "Leĝo Eusébio de Queirós", promulgita la 4-an de septembro 1850, kiu malpermesis la sklavkomercon de Afriko al Brazilo. Kvankam ekzistis similaj leĝoj antaŭe, estis sub li kiel Ministro de Justico ke la brazila registaro por la unua fojo agis efike kontraŭ la sklavkomerco al Brazilo (antaŭaj leĝoj estis emisiitaj plejparte por trankviligi la britojn, kiuj estis komisiitaj por fini la sklavkomercon internacie). Ĉar li estis Policestro en Rio-de-Ĵanejro, li konis ĉiun el la lokoj kie kontrabanditaj afrikanoj povus esti kaŝitaj. Li ankaŭ havis bonajn ligojn kun la Rio-komercistoj kiuj kontrabandis sklavojn de Afriko. Uzante siajn informojn kaj rilatojn, li agis kun severeco en la subpremado de la malpermesita trafiko, certigante ke ĝi ĉesu abrupte.

Li promulgis tra la leĝo de la 25-an de junio 1850 aprobante la unuan Komercan Kodon de Brazilo. Tio restis en vigleco ĝis 2002 kiam la nova Brazila Civila Kodo asimilis la Komercan Juron. Ĝis hodiaŭ, aliflanke, ĝi restas en efiko kiel parto de la Mara Juro de la Komerca Kodo de 1850.

Li promulgis la Terleĝon kiu estingis tradiciajn terkoncesiojn kaj devigis publikajn terojn esti akiritaj per senkaŝa aŭkcio, sed ankaŭ malhelpis ĵusalvenintajn enmigrintojn aĉeti teron. Li deplojis la unuan leĝbazitan punsistemon en Brazilo, dediĉante longajn pecojn de siaj ministeriaj raportoj al la temo. Li ankaŭ laboris kun :pt:Irineu Evangelista de Sousa por instali la unuan gaslumon en Rio-de-Ĵanejro.

Post funkciado kiel ministro, li estis juĝisto, senatano (1854) kaj membro de la Ŝtata Konsilio (1855). Li estis nomumita Ministro de la Supera Kortumo per dekreto de la 1-a de marto 1864-a. Ĉar tiu posteno estis malkongrua kun tiu de Ŝtata konsilisto, li tiam petis emeritiĝon, kiu estis koncedita fare de Petro la 2-a en dekreto datita la 21-an de marto 1864-a. En la jaro de sia morto li loĝis en Rua Santa Teresa nº 9, en Rio-de-Ĵanejro.

## Familia vivo
Eusébio de Queirós Matoso Ribeiro edziĝis kun Sinjorino Raquel Francisca Castro Carneiro da Silva, en Quissamã. Ŝi estis la filino de lia politika aliancano :pt:José Carneiro da Silva, la unua barono kaj unua Vicgrafo de Araruama, gvidanto de la Konservativa Partio en Rio-de-Ĵanejro.

Lia filo Manuel de Queirós Matoso Ribeiro (1840-1914) ankaŭ edziĝis, en Quissamã, kun Dona Anna Francisca de Loreto Lima Carneiro da Silva, filino de :pt:Manuel Carneiro da Silva, vicgrafo de Ururaí. Lia filino Catarina de Queirós Matoso Ribeiro edziniĝis, en San-Paŭlo, kun :pt:Rodrigo Augusto da Silva (1833-1889), filo de sia politika aliancano :pt:José Manuel da Silva, Barono de Tietê, gvidanto de la Konservativa Partio en San-Paŭlo.

Eusébio estis praavo de Eusébio de Queirós Matoso Barbosa, grava komercisto en la ĉefurbo de San-Paŭlo; prapraavo de la historiisto Gilberto de Queirós Matoso, same kiel de du urbestroj de Quissamã, Arnaldo de Queirós Matoso kaj Armando Cunha Carneiro da Silva.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj la 27-an de decembro
Kategorio:Naskiĝintoj en 1812
Kategorio:Mortintoj la 7-an de majo
Kategorio:Mortintoj en 1868
Kategorio:Naskiĝintoj en la 19-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 19-a jarcento

Kategorio:Brazilaj politikistoj
Kategorio:Brazilaj magistratoj
Kategorio:Brazilaj leĝodonantoj