open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Béla Odiló Jakab

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jakab Béla Odiló,** estis hungara bibliotekisto, ornitologo, pastro, instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Szeged.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1938, poste li akiris pedagigian diplomon en altlernejo en Szeged en 1942, post 2 jaroj similan, sed pli valoran diplomon en Scienca Universitato Miklós Horthy. Post la dua diplomo li instruis en Kisbér ĝis 1954, dum li studis en cisterciana seminario (1947–1950), poste en Teologia Altlernejo (Győr), fine li pastriĝis en 1951. Li estis pastro en Baziliko-katedralo de Győr inter 1954-1956, krome en la menciita altlernejo li instruis en la lernojaro 1956. En la sama jaro li estis arestita, poste li ne rajtis vivi en Győr. Li estis pastro jardekon en Komárom, poste du jarojn en Győr. En 1969 li oficiale senpastriĝis, poste ĝis la pensiuliĝo en 1981 li estis bibliotekisto en Szeged, sed en 1975 li akiris bibliotekistan licencon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. En Szeged li estis ankaŭ ornitologo okupiĝinta pri cikonioj kaj ĉiuspecaj ovoj, eĉ li ekzamenis ovrestaĵojn trovitajn dum la arkeologiaj esploroj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az élet és a származáselmélet problémái a természettudományban.* (1957)
* *A New Measuring Apparatus to Demonstrate Sectional Curvature of the Egg Shell in Per Cent.* (1963)
* *Fosszilis avar- és középkori tojáshéjleletek összehasonlító vizsgálata.* (1976/77)
* *A fehér gólya [Ciconia ciconia] mai populációjának helyzete és védelme 1958 és 1984 között* (1987)
* *A tojáshéj makro- és mikrostruktúrájának funkciói a költés folyamán.* (1999)

## Lia patento 
* *Eljárás és berendezés egymáshoz igen hasonló tojásalakú idomok szétválasztására* (1965)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)
* biografio hungare
* datenoj legeblaj pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Milhostov (Zádub-Závišín)

:*Estas ankaŭ Milhostov.*

**Milhostov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zádub-Závišín, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudoriente de Zádub-Závišín. Estas ĉi tie registritaj 37 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Milhostov situas en katastra teritorio **Milhostov u Mariánských Lázní** kun areo 2,21&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.

## Loĝantaro 
## Mofetoj de Milhostov
thumb|left|Rojo Jilmový potok ĉe Mofetoj de Milhostov
Proksimume 1&nbsp;km sude de Milhostov kaj 1&nbsp;km norde de Martinov, proksime de kunfluejo de Jilmový potok kaj rojo Kladrubský potok troviĝas en supermara alteco 620 m s. m. naturmemorindaĵo Mofetoj de Milhostov. Tio estas malgrandaj krateroj en la tero, en profundaĵon proksimume 50 cm, tra kiuj eskapas en interno de la tero al la surfaco la naturaj sulfurkarbonataj gasoj. La elirvojoj de la gaso kreas krevaĵojn estiĝintaj per movo de pli malnovaj faŭltoj kaj al ili perpendiklaj faŭltoj kreitaj pro vulkanismo de monto Podhorní vrch. Dum pluvo la malgrandaj krateroj pleniĝos per la akvo, tra kiu la gaso bobelumas. La elŝprucoj estas observeblaj eĉ en la ĉirkaŭaĵo ĉe bordoj de rojo Jilmový potok. La gasaj elŝprucoj havas similan karakteron kiel ĉe aperoj de mofetoj en naturmemorindaĵo Sirňák, malproksima proksimume 4 km. La mofetoj agadas kiel naturaj kaptiloj, en la mofetaj krateroj estas kutimaj trovaĵoj de malgrandaj ronĝuloj kaj skaraboj. La kaŭzo de ilia morto estas karbona dioksido, kiu estas la ĉefa konsisto de la gaso.  La loko estas en tereno markita per informtabulo.

## Pluaj fotografioj 

Milhostov u Mariánských Lázní krucifix.jpg|Kruco
PP Milhostovské mofety (5).jpg|Mofetoj de Milhostov
PP Milhostovské mofety (2).jpg|Mofetoj de Milhostov

## Vidu ankaŭ
* Soos
* Ĥebia baseno

## Referencoj
Kategorio:Zádub-Závišín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Direkto de vento

[eta|Ĉi tiu [ventoflago indikas orientan venton.]]**Ventodirekto** estas unu el la indikiloj de atmosfera aermovado. Meteologia ventodirekto indikas la azimuton de la punkto *de kiu* la vento blovas; dum la aernaŭtika ventodirekto estas *kie* la vento blovas: tiel, la valoroj malsamas je 180°. Navigada vento estas uzata ekskluzive kiel helpkvanto en kalkuloj. La meteologia direkto de la vento estas la valoro, al kiu ĉiu el ni kutimas. Sudokcidenta vento signifas, ke la vento blovas de la Sudokcidento, se konvertita en gradojn, ni ricevas direkton de 225 gradoj, jen kiel la valoro de ventodirekto estas uzata en aviado.

Gamo de instrumentoj, kiel ventosakoj kaj ventoflagoj, estas uzataj por mezuri ventodirekton. Ambaŭ ĉi tiuj instrumentoj funkcias moviĝante kun la plej eta ventoblovo. Sammaniere, ventmontrilo montras la regantan direkton de la vento - ĝia vosto estas direktita en la direkto, en kiu la vento blovas.

Modernaj instrumentoj uzataj por mezuri rapidecon kaj direkton nomiĝas respektive anemometro kaj ventomontrilo. Tiuj specoj de iloj estas uzitaj en la ventoenergia industrio, kaj ambaŭ servas por taksi ventoresursojn kaj helpi en turbina kontrolo.

En situacioj kie modernaj instrumentoj ne haveblas, persono povas ekscii la direkton de la vento malsekigante fingron kaj tenante ĝin supren. Samtempe, ĉe la flanko, de kiu blovas la vento, la fingro sentas sin malvarmeta, kio estas pro la pliigita rapideco de vaporiĝo de humideco de la haŭto de la fingro pro la fluo de aero pasanta proksime. Sed ĉi tiu tekniko "mezuri per la fingro" la direkton de la vento ne funkcias en tre humidaj aŭ tre varmaj klimatoj. La sama principo estas uzata por determini rosopunkton (uzante psikrometron, pli precizan instrumenton ol la homa fingro).

La **ĉefa ventodirekto** estas la ventodirekto kiu regas en loko aŭ regiono.

## Vidu ankaŭ 
* Ventoenergio
* Ventorozo (foje nomata Kompasrozo)

## Referencoj 
Kategorio:Vento
Kategorio:Meteologiaj kvantoj
Kategorio:Meteoj
Venta malvarmo

eta|Ventomalvarmo indeksaj valoroj por gamo de temperaturoj kaj ventaj rapidoj, de la norma venta malvarmeca formulo por Klimato Kanado.La **ventmalvarma indico** (ankaŭ **ventomalvarmo**) estas maniero mezuri la severecon de vetero, tio estas, la subjektiva sento de homo kiam samtempe eksponite al frosto kaj vento.

Vetersevereco laŭ la ventmalvarmeca indico aŭ efiko () estas kalkulita jene: la ventorapideco multobligita per la severeckoeficiento estas aldonita al la aera temperaturo en celsiaj gradoj. Por facileco de uzo, diversaj kombinaĵoj de aertemperaturo kaj ventorapideco estas kolektitaj en tabelo de vetersevereco laŭ la ventmalvarma indico .

La entalpio de vaporiĝo necesa por la faztransiro de la akvo estas retirita de la korposurfaco tra varmokondukto kaj malvarmigas ĝin sekve. La vento do havas la efikon akceli la konverĝon de la surfaca temperaturo de la korpo kun la ĉirkaŭaera temperaturo, kiun homoj trovas malvarmigi .

Dum la ventomalvarmo estas ĉefe uzata por temperaturoj sub komforto, la varmeca indico estas pli signifa por superaj temperaturoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nacia Centro por Atmosfera Esplora  Tablo de venta malvarmeco temperaturoj en Celsius kaj Fahrenheit
* Nuna mapo de tutmonda venta malvarmeco valoroj
* Venta malvarmeco kalkulilo ĉe Usono Nacia Vetera Servo
Kategorio:Meteologiaj kvantoj
Kategorio:Atmosfera termodinamiko
Kategorio:Malvarmo
Kategorio:Vento
Kategorio:Sentoj
Analiza mekaniko

En teoria fiziko kaj matematika fiziko, **analiza mekaniko**, aŭ **teoria mekaniko** estas kolekto de proksime rilataj formuliĝoj de klasika mekaniko. Analiza mekaniko uzas skalarajn trajtojn de moviĝo reprezentanta la sistemon kiel tutaĵo - kutime ĝian kinetan energion kaj potencialan energion. La ekvacioj de moviĝo estas derivitaj de la skalara kvanto per iu subesta principo pri la variado de la skalaro.

Kategorio:Matematika fiziko
Kategorio:Dinamikaj sistemoj
Simetrio (fiziko)

La **simetrio** de fizika sistemo estas fizika aŭ matematika eco de la sistemo (observata aŭ interna) kiu estas konservita aŭ restas senŝanĝa sub iu transformo.

Familio de apartaj transformoj povas esti *kontinua* (kiel ekzemple rotacio de cirklo) aŭ *diskreta* (ekz., reflekto de duflanka simetria figuro, aŭ rotacio de regula plurangulo). Kontinuaj kaj diskretaj transformoj estigas respondajn specojn de simetrioj. Kontinuaj simetrioj povas esti priskribitaj per grupoj de Lie dum diskretaj simetrioj estas priskribitaj per finiaj grupoj (vidu *Simetria grupo*).

Ĉi tiuj du konceptoj, Mensogo kaj finhavaj grupoj, estas la fundamento por la fundamentaj teorioj de moderna fiziko. Simetrioj estas ofte alireblaj al matematikaj formuliĝoj kiel ekzemple grupreprezentoj kaj povas, krome, esti ekspluatitaj por simpligi multajn problemojn.

Verŝajne la plej grava ekzemplo de simetrio en fiziko estas ke la lumrapideco havas la saman valoron en ĉiuj referencaj kadroj, kiu estas priskribita en speciala relativeco per grupo de transformoj de la spacotempo konata kiel la grupo de Poincaré. Alia grava ekzemplo estas la senvario de la formo de fizikaj leĝoj sub arbitraj diferencieblaj koordinataj transformoj, kio estas grava ideo en ĝenerala relativeco.

Kategorio:Fundamentaj fizikaj konceptoj
Kategorio:Konservadaj leĝoj
Kategorio:Diferenciala geometrio
Ginger e Fred

***Ginger kaj Fred*** (itale originale: *Ginger e Fred*) estas itala filmo premierita en 1986. Ĝi apartenas al ĝenro dram/komedia, kaj estis reĝisorita de Federico Fellini, kun aktorado ĉefe de Marcello Mastroianni kaj Giulietta Masina.​

## Intrigo 
La filmo rakontas la historio de du gedancistoj luditaj de Mastroianni kaj Masina, ambaŭ maljunaj, kiuj estas invititaj partopreni en speciala televida programo por Kristnasko, en kiu ili devas imiti la holivudaj gedancistoj Ginger Rogers kaj Fred Astaire.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Giulietta Masina kiel Amelia Bonetti (Ginger)
* Marcello Mastroianni kiel Pippo Botticella (Fred)
* Franco Fabrizi kiel programestro
* Friedrich von Ledebur (Frederick Ledebur) kiel almiralo Aulenti
* Augusto Poderosi kiel transvestulo
* Martin Maria Blau kiel helpodirektoro
* Jacques Henri Lartigue (Jacques Henry Lartigue) kiel Frato Gerolamo
* Totò Mignone kiel Totò

Kategorio:Italalingvaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1986
Kategorio:Muzikaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:GLAT-filmoj
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Lepsény)

La **paroĥa preĝejo Patrono de Hungaroj** (hungare *Magyarok Nagyasszonya-templom*) estas romkatolika konstruaĵo en grandvilaĝo Lepsény (Hungario).

## Historio 
Laŭ dokumento Lepsény jam havis paroĥon en 1332. Dum dominado de turkoj la loĝantoj iĝis kalvinanoj. En 1772 la paroĥo estis refondita, ekde tiam la matrikulaj enskriboj ekzistas. La kirko videbla ankaŭ nun estis konstruita en 1902 helpe de la loka grafa familio *Nádasdy* [nAdaŝdi]. La unua sonorilo estis farita en 1922, la ceteraj du en 1962.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en parko. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La plena konstruaĵo havas apogpilierojn. Sakristio aliĝas al la plurlatera absido.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* leksikono

Lepsény
Lepsény
Tramvojo Aigle CFF-Aigle Grand Hôtel

La **Tramvojo Aigle CFF-Aigle Grand Hôtel** () estis tramvojo en Aigle en Chablais en Kantono Vaŭdo, kiu estis posedata de "Aigle-Leysin-Bahn" (AL) kaj funkciigita de ĝi inter 1900 kaj 1932. Poste, la alirvojo al la hotelo estis fermita kaj nur la itinero al la deponejo estis utiligita per tramoj, kiuj portis la dentorelajn trajnojn inter la fervoja stacidomo Aigle CFF kaj la komenco de la dentorela fervoja linio. Ekde 1946, la trajnoj al Leysin veturis de la stacio Aigle CFF per veturiloj por miksita adhero kaj dentrada funkcio, tiel ke la tramvagonoj jam ne estis necesaj.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Aigle VD
* Leysin
* Aigle (stacidomo)
* Leysin-Grand-Hôtel (stacidomo)
* Transports publics du Chablais
* Listo de urboj kun tramtransporto

Kategorio:Aigle
Aigle
Aigle
Aigle
Abraham Mapu

**Abraham MAPU** (; naskiĝis la 10-an de januaro 1808 en Kaŭno, mortis la 9-an de oktobro 1867 en Königsberg) estis juda hebrelingva romanisto kaj poeto. Li estas konsiderata la kreinto de la moderna hebrea romano .

Lia komponaĵo *Ahawat Zion*, kiu estas konsiderita la unua romano en la hebrea lingvo, estas la pinto de Haskalah-literaturo. Inter liaj verkoj estas la unua hebrea infanrakonto : "Beit Hanan".

Mapu verkis plejparte en la hebrea kaj vigle kontribuis al la renesanco de la hebrea literaturo. Liaj ĉefaj romanoj, kiuj faris profundan impreson ĉie en la juda mondo, estas *Amnon, princo kaj kamparano* kaj *La Kulpo de Samario,* kiuj  estas tradukitaj en multajn lingvojn.

## Verkaro 
* *Ahawat Zion* ("Amo por Ciono"), historia romano
* *Ajit Zawua* ("Hipokrita Aglo"), romano
* *Ĥozej Ĥezjonot* ("Viziantaj Viziuloj"), romano
* *Ashmat Shomron* ("La Kulpo de Samario"), historia romano

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Verkaro de Mapu (hebrea) ĉe Projekto Ben-Yehuda
* Abraham Mapu (angle) ĉe la Instituto por la Traduko de Hebrea Literaturo

Kategorio:Historiaj romanistoj
Kategorio:Litovaj judoj
Kategorio:Hebrelingvaj verkistoj
Tramvojo Uster-Oetwil

La **Tramvojo Uster-Oetwil** aŭ **Uster-Oetwil-Fervojo** () estis metroŝpura kampara elektra tramo en la svisa kantono Zuriko. Ĝi interligis la urbon Uster kun Esslingen kaj Oetwil en la Zurika Oberlando. Ĝi funkciis de 1909 ĝis 1949 kaj estis funkciigita fare de "Uster-Oetwil-Bahn" (UOeB).

La UOeB havis vojnodon kun la ĉeflinio en stacio , sur la linio Wallisellen-Uster-Rapperswil. Ĝi ankaŭ havis trakligojn kun du aliaj metroŝpuraj kamparaj linioj, la Wetzikon-Meilen-Bahn (WMB), en Langholz, kaj la Forch-Fervojo (FB), en Esslingen. Tra la FB, la WMB havis nerektan metroŝpuran ligon al la Zurika urbotrama reto.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Uster
* Oetwil ĉe la lago
* Forch-Fervojo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* UOe Uster-Oetwil

Kategorio:Uster
Uster
Uster
Uster
La grande bouffe

***La Grande Bouffe*** (La manĝegaĉo) estas franc-itala filmo de 1973 reĝisorita de Marco Ferreri. Ĉefaktoroj estas Marcello Mastroianni, Ugo Tognazzi, Michel Piccoli kaj Philippe Noiret. La roluloj de la filmo havas la samajn nomojn de la respektivaj aktoroj.

## Intrigo
Kvar amikoj (nome Marcello, aviadilpiloto; Ugo, la restoraciisto; Michel, la realigisto de televido, kaj Philippe, la juĝisto kiu loĝas kun mastrumistino, kunvennas semajnfine en la domego de tiu lasta por plenumi kolektivan kuirartan memmortigon. Tio konsistas en senĉese manĝegi diversajn delikataĵojn. Ugo zorgas pri la prilaborado de la pladoj dum Marcello venigas prostitutinojn. Tiuj time pro la aspekto de la renkontiĝo fuĝas frumatene kaj restas nur la instruistino Andrea, fascinita per la memmortiga entrepreno de la protagonistoj. 

## Geaktoraroj kaj roluloj
* Marcello Mastroianni 	... 	Marcello
* Michel Piccoli 	... 	Michel
* Philippe Noiret 	... 	Philippe
* Ugo Tognazzi 	... 	Ugo
* Andréa Ferréol 	... 	Andrea 
* Solange Blondeau 	... 	Danielle
* Florence Giorgetti 	... 	Anne
* Michèle Alexandre 	... 	Nicole
* Monique Chaumette 	... 	Madeleine

## La verko
La filmon dekomence oni ne ricevis favore, sed male skandale pro kelkaj scenoj naŭzigaj.

Oni povas observi ian similecon kun la klasikaĵo de la Markizo de Sade nome La 120 Tagoj de Sodomo.

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1973
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Gastronomio
Zádub

Nomon **Zádub** havas pluraj setlejoj:
* Zádub-Závišín, municipo en distrikto Cheb
** Zádub (Zádub-Závišín), parto de municipo Zádub-Závišín en distrikto Cheb
* Zádub (Olbramov), parto de municipo Olbramov en distrikto Tachov
József Ficzkó

**József FICZKÓ** (slovene *Jožef Ficko*; naskiĝinta la  en Boreča, mortinta la  en Peresznye) estis burgenlandkroata verkisto kaj romkatolika pastro de slovena deveno.

Ficzkó pasigis la junulajn jarojn je *Prekmurje*, regiono en la nordoriento de nuna Slovenujo. Liaj gepatroj nomiĝis Miklós kaj Ilona Ficzkó. Miklós Küzmics apogis studojn liajn en Szombathely. En 1797 estis lia ordinacio kaj de 1802 li animzorgantis en Peresznye.

Ficzkó lernis la kroatan kaj ekverkadis. Liaj verkoj helpis pli evoluigi la burgenlandkroatan literaturon. Li strikte malfavoris la tutsudslavan movadon de Ilirismo kio finfine estigis la serbkroatan lingvon kaj kreis komunan alfabeton. Eĉ la unuigitan alfabeton de Ljudevit Gaj ne estis ŝatata de Ficzkó. Por li nur valoris la burgenlandkroata, skribe kaj buŝe. 

## Verkoj  
* A.B.C. knyisicze za diczu Horváczkoga naroda va Kralyesztvi Vugerszkom *(Alphabetbüchlein für die Kroatische Kindern in dem Königreich Ungarn),* 
* Kratak pregléd Sztaroga Zakona *(Ein kurzer Überblick über das Alte Testament),* 1824
* Kratak pregléd Novoga Zakona *(Ein kurzer Überblick über das Neue Testament),* 1824
* Nova hizsa zlata *(Neues goldenes Haus),* 1829
* Razlaganye velikoga katekismusa *(Erklärung des Großes Katechismus),* 1836
* Kratko razlaganye czrikveni czeremoniov, 1836
* Novo Marianszko Zvetye *(Neue Blume von Madonna),* 1837
* Nova Vrata nebeszka *(Neuen Himmelstor),* 1864

## Literaturo 
* Nikola Benčić: Književnost gradišćanskih Hrvata. Zagreb 1998. ISBN 953-6260-05-0

## Eksteraj ligiloj 
* Siegfried Tornow: "Burgenlandkroatisch"  

Kategorio:Romkatolikaj pastroj
Kategorio:Kroataj verkistoj
Kategorio:Burgenlando 
Kategorio:Naskiĝintoj en  1772
Kategorio:Mortintoj en 1843
Závišín (Zádub-Závišín)

**Závišín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zádub-Závišín, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas norde de Zádub-Závišín. Estas ĉi tie registritaj 46 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Závišín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,26&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Krucifikso

## Pluaj fotografioj 

 Závišín, zatáčka.jpg| Okcidenta parto de la vilaĝo
 Zádub-Závišín, Goethe Hotel.jpg| Hotelo Goethe
 Zádub-Závišín, Závišín, main street.jpg| Ĉefa ŝoseo
 Závišín, dům.jpg| Domo n-ro 65

Kategorio:Zádub-Závišín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Závišín

Nomon **Závišín** havas pluraj setlejoj:

* Zádub-Závišín, municipo en distrikto Cheb
* Závišín (Zádub-Závišín), parto de municipo Zádub-Závišín en distrikto Cheb
* Závišín (Bělčice), parto de municipo Bělčice en distrikto Strakonice
Margarete Klünder

**Margarete KLÜNDER**, naskiĝnomo *Margarete Bläsing*, tial laŭ iuj dokumentoj ankaŭ nomita Margarete Bläsing-Klünder, naskiĝis la 28-an de julio 1914 kaj mortis 98-jara la 19-an de aŭgusto 2012, estis germana denaska esperantistino el Steinfurt, Vestfalio. La unua esperantisto en la familio estis ŝia patro, kiu esperantistiĝis en 1908, kaj ŝi pludonis la tradicion kaj plukunfondis plurgeneracian Esperanto-familion. Interalie ŝi estis unu el la fondintoj kaj organizantoj de la unua Internacia Infana Kongreseto flanke de la UK 1951 en Munkeno. Apartan vikipedian artikolon interalie havas la filo Helmut Klünder (1948-2022) kaj la nepo N. Klünder (1992-). La revuo *Esperanto aktuell* 4/2013 indikas, ke la jarkunveno de GEA la 19-an de majo 2013 kadre de la Germana Esperanto-Kongreso aparte memorigis pri ŝi.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* artikolo *Für uns ist das ganz normal - Muttersprache Esperanto* ("por ni tute normalas: denaska lingvo Esperanto") de aprilo 2008 pri la nepo Nils, filo Helmut kaj "avino" Margaret en la gazeto *Westfälische Nachrichten* en Monastero ()

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Denaskaj esperantistoj
Bělčice (Ostředek)

:*Estas ankaŭ Bělčice.*

**Bělčice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ostředek en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2 km okcidente de Ostředek. Kondukas tra ĉi tie aŭtostrado D1. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Bělčice situas en katastra teritorio **Bělčice u Ostředka** kun areo 5,01&nbsp;km². En la katastra teritorio situas ankaŭ Vráž.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1390.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Bělčice, domy.jpg|Domoj
Bělčice, pohled na vesnici.jpg|Vido al la vilaĝo
Ostředek, dálnice D1.jpg|Aŭtostrado 

Kategorio:Ostředek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Závišín (Bělčice)

**Závišín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělčice en distrikto Strakonice. Ĝi situas sude de Bělčice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Závišín situas en katastra teritorio **Závišín u Bělčic** kun areo 7,34&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Ŝosea ponto
* Ortrovejo

## Pluaj fotoj 

Kříž severně od Závišína (Q80458983).jpg|Kruco norde de Závišín
Zastávka Závišín.jpg|Trajna haltejo

Kategorio:Bělčice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Záhrobí

**Záhrobí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělčice en distrikto Strakonice. Ĝi situas okcidente de Bělčice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Záhrobí** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,75&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1555.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Zahrobi-2018-09-28-DumCislo4.jpg|Domo n-ro 4
Zahrobi-2018-09-28-DumCislo8-Obr01.jpg|Domo n-ro 8

Kategorio:Bělčice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kolegio Esperanto (Sanpaŭlo)

La **Kolegio Esperanto** (oficiale *Colégio Esperanto Ltda* en la portugala) estas privata lernejo en la brazila urbo Sanpaŭlo, kvartalo Tatuapé, aganta en la lernadoj infana, elementa kaj meza.

Kolegio Esperanto ekfunkciis la 29-an de januaro 1998, laŭ informo ĉe la komerca registrejo de subŝtato Sanpaŭlo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*Sistema Etapa

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Kolegio Esperanto 
Kategorio:Lernejoj
Kategorio:Mezlernejoj en Brazilo
Kategorio:Bazlernejoj en Brazilo
Kategorio:San-Paŭlo (urbo)
Kategorio:Zamenhof/Esperanto-Objektoj
Zádub (Olbramov)

**Zádub** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Olbramov, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Olbramov. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Zádub situas en katastra teritorio **Zádub u Olbramova** kun areo 6,7&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227. Post forloĝigo de la germana loĝantaro la municipo senhomiĝis, antaŭ pli granda ruinigo savis la konstruareon refreŝigeja eluzo de la konstruaĵoj.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Saduba-2012-05-06-DumNaJizniStraneNavsi.JPG|Zádub
Saduba-2012-05-06-ByvalyPanskyDvur.JPG|Zádub
Saduba-2012-05-06-DomyNaJizniStraneNavsi.JPG|Zádub

Kategorio:Olbramov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kořen

**Kořen** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Olbramov, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordokcidente de Olbramov. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Kořen** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,85&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka
* Juda tombejo troviĝas malantaŭ la vilaĝo super fiŝlageto

## Pluaj fotoj 

Czech Country.jpg|Kapelo

Kategorio:Olbramov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Antonínova Výšina

**Antonínova Výšina** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vojtanov, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas 3 km sude de Vojtanov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/64. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Antonínova Výšina situas en katastra teritorio **Mýtinka u Poustky** kun areo 2,76&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.

## Loĝantaro 
Kategorio:Vojtanov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Smrčiny
Mýtinka

Nomon **Mýtinka** havas plurajn setlejojn:

* Mýtinka (Vojtanov), parto de municipo Vojtanov en distrikto Cheb
* Mýtinka (Měděnec), parto de municipo Měděnec en distrikto Chomutov
*Mýtinka (Frymburk), pereinta vilaĝo en distrikto Český Krumlov

**Similaj nomoj:**

* Mýtinky, pereinta vilaĝo en distrikto Jindřichův Hradec
Zelený Háj

**Zelený Háj** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vojtanov, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas 1,5 km sudokcidente de Vojtanov kaj 13 kilometrojn nordokcidente de Cheb. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Zelený Háj** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,12&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1309.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Trabfakaj konstruaĵoj
* Ĥebia kruco riparita en la jaro 2018
* dia torturo el la jaro 1882

Kategorio:Vojtanov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Smrčiny
Spiritisma Centro Sen Limoj (Brazilo)

**Spiritisma Centro Sen Limoj** (portugale *Centro Espírita Sem Fronteiras*, mallongigo *CESF*), estas spiritisma asocio en Braziljo, Brazilo, kie okazis la statuta aprobo, kadre de Ĝenerala Asembleo por ĝia fondo, la .

Laŭ la brazila leĝo CESF estas jura persono, neprofitocela asocio, kiu per kunvenoj kaj agadoj ĉefe disvolvita per virtualaj rimedoj, havas kiel objekton kaj celojn:

I - studadon, praktikadon kaj disvastigon de Spiritismo en ĉiuj ĝiaj aspektoj, surbaze de la verkoj de Allan Kardec, kiuj konsistigas la Spiritisman Kodigon;

II — praktikadon de karitatoj spirita, morala kaj materia;

III — kuniĝon solidara de spiritismaj asocioj kaj la unuiĝon de spiritisma movado.

## Historio 
Kvankam la leĝa formaliĝo okazis en 2021, CESF estis fondita de Carlos Campetti, Direktoro de Brazila Spiritisma Federacio, kaj Akemi Adams, Prezidanto de *Blossom Spiritist Society*, kune kun estraro, fine de 2019 kaj komenco de 2020.

## Esperanto ĉe CESF 
CESF celas kontribui al la disvastigo de Spiritismo per Esperanto kaj Esperanto en la spiritisma movado, uzante la devizon *“Evangelio, Spiritismo kaj Esperanto”*. La laboro estos disvolvita per: 

Studgrupoj en Esperanto pri Spiritismo; 

Studoj por komencantoj kun partneroj; 

Bonvenigaj kaj konversaciaj kunvenoj pri Spiritismo.

 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Internacia Spiritisma Konsilantaro
* Brazila Spiritisma Federacio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
Una giornata particolare

***Una giornata particolare*** (Tre difinita tago, Speciala tago) estas itala filmo de 1977 de la reĝisoro Ettore Scola. 

## Intrigo
En Faŝisma Italio la filmo rakontas la hazardan renkonton inter du najbaroj kiuj ne ĉeestas en parado honora al Hitlero en la 6a de majo 1938 en Romo: nome tre difinita tago. Antonietta (Sofia Loren), estas dommastrino kaj patrino de ses filoj, kaj Gabriele (Marcello Mastroianni), estas samseksa ĵurnalisto. Ambaŭ suferas nekontentigajn vivojn kaj interparolas dum horoj, dum la ceteraj loĝantoj de la loĝejaro estas en la festoparado. Ŝi kunhavas la faŝismajn sentojn de la ceteraj familianoj (edzo kaj filoj), sed suferas pro manko de respekto al ŝi. Li suferas diskriminacion pro sia samseksemo kaj eĉ politika persekutado. Ambaŭ konsolas sin unu la alian, sed je la fino ambaŭ devas reveni al siaj vivoj.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Sophia Loren 	... 	Antonietta Taberi
* Marcello Mastroianni 	... 	Gabriele
* John Vernon 	... 	Emanuele Taberi
* Françoise Berd 	... 	Concierge
* Patrizia Basso 	... 	Romana Taberi
* Tiziano De Persio 	... 	Arnaldo Taberi
* Maurizio Di Paolantonio 	... 	Fabio Taberi
* Antonio Garibaldi 	... 	Littorio Taberi
* Vittorio Guerrieri 	... 	Umberto Taberi
* Alessandra Mussolini 	... 	Maria Luisa Taberi

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Italaj historiaj filmoj
Kategorio:Italaj dramaj filmoj
Kategorio:Politikaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1977
Sistema Etapa

**Sistema Etapa** estas servo de la brazila firmao *Etapa Educacional Ltda* por provizi instrumaterialojn al privataj kaj publikaj lernejoj, pri  lernadoj elementa kaj meza.

## Historio 
1970 - Kelkaj ĵus diplomiĝintaj junuloj el Universitato de San-Paŭlo fondis *"Kurson Etapa"*, celanta preparan trejnadon por kandidatoj, kiuj partoprenos konkursojn por aliro al universitataj kursoj.

1982 - Komenciĝis la funkciado de *"Kolegio Etapa"*, tiam kun nur 11 lernejanoj.

1990 - La firmao ekprovizis siajn instrumaterialojn kaj rilatajn servojn, nome *"Sistema Etapa"*, al privataj partneraj lernejoj tutlande.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
Kategorio:Edukado en Brazilo
Kategorio:Eduka materialo
Tramtransporto en Sankt-Galo

La **Tramtransporto en Sankt-Galo** () estis tramo en Sankt-Galo en Svislando. Ĝi estis funkciigita inter 1897 kaj 1957, la respondeca transportentrepreno nomiĝis "Trambahn der Stadt St. Gallen" aŭ, ekde 1950, "Verkehrsbetriebe der Stadt St. Gallen".

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Sankt-Galo
* Trolebusa transporto en Sankt-Galo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Trambahn St. Gallen

Kategorio:Sankt-Galo
Sankt-Galo
Sankt-Galo
Sankt-Galo
József Kiss (bibliografo)

**József Kiss** [jOĵef kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kiss József,** estis hungara bibliografo, bibliotekisto, literaturhistoriisto.

József Kiss naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Kiss maturiĝis en kalvinana kolegio en Pápa en 1941, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1948. Post la diplomo li instruis aŭ edukis en Budapeŝto, inter 1950–1957 li laboris en la akademia biblioteko, poste en akademia instituto ĝis 1988. Li kandidatiĝis en 1989 kaj postmorte li ricevis doktorecon ĉe Hungara Scienca Akademio en 1994. Plej longe li okupiĝis pri Sándor Petőfi. Lia edzino naskis 2 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Dersi Biás kéziratos énekeskönyv a versek kezdősorainak betűrendes jegyzékével.* (ankaŭ disertaĵo, 1948; reeldono: 1958)
* *A robotvilág Magyarországon és az 1848-as szabadságharc a somogyi nép emlékezetében* (1957)
* *Petőfi az egykorú hazai német nyelvű sajtóban. 1844–1846.* (1962)
* Petőfi verseinek egykorú fordításai. (kunaŭtoro, 1973)
* *„A mi Petőfink. – Petőfi a Duna–Tisza közén.” A kiskőrösi Petőfi Emlékmúzeum állandó kiállításának vezetője.* (1987)
* *A szibériai legenda mint a naiv népi Petőfi-kultusz terméke* ( 1990, 1991)

## Memorigiloj 
* premio "Kiss József" ekde 2013

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografieto hungare
* aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliografoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
S-Bahn de Dresdeno

La **S-Bahn de Dresdeno** () estas esenca parto de la oferto de loka publika transporto en Dresdeno kaj la Dresdena metropola areo. Ĝi estas funkciigata nome de "Verkehrsverbundes Oberelbe" (VVO) fare de DB Regio Südost kun nuntempe kvar linioj sur itinerreto de 166 kilometroj en longo. Individuaj transportservoj dum la labortaga pinhoro ankaŭ etendiĝas al la areo de "Verkehrsverbund Mittelsachsen" (VMS).

La S-Bahn-tarifo estis lanĉita sur kelkaj antaŭurbaj itineroj ĉirkaŭ Dresdeno la . La esprimo "S-Bahn" por la sistemo estis oficiale uzita nur ekde la , antaŭ tio, ĝi estis referita kiel urba kaj antaŭurba trafiko (), aŭ SV-trafiko mallonge; La VVO-tarifo estis en efiko sur la Dresdena S-Bahn ekde la . Ekster Dresdeno ĝi iras interalie al la mezgrandaj urboj Freital, Meißen, Pirna, Radebeul, Coswig, ekde la  al Freiberg, kaj ekde la  al Radeberg, Pulsnitz kaj Kamenz. Ĉiuj kvar S-Bahn-linioj priservas la stacion Dresden Hauptbahnhof.

Laŭ Deutsche Bahn-datenoj de 2011, la S-Bahn de Dresdeno estis tiu kun la plej alta klientkontento en Germanio. En 2023, la pasaĝerasocio Pro Bahn kritikis "malbonan operacian kvaliton" kaj DB Regio Südost kaj Oberelbe transportasocio koncedis malbonan kvaliton.

centra|400ra|eta|S-Bahn Dresden

## Vidu ankaŭ 
* S-Bahn
* Dresdeno
* Tramtransporto en Dresdeno

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Dresdeno
Dresdeno
Dresdeno
Trolebusa transporto en Kordobo

La **Trolebusa transporto en Kordobo** () estas sistemo de publika transporto en Kordobo, Argentino. Ĝi estas unu el la tri argentinaj urboj kiuj havas funkciantajn trolebusliniojn en sia urba transportsistemo. Ili estas stirataj de virinoj. La aliaj urboj estas Rosario kaj Mendozo. Ili antaŭe ekzistis en Bonaero, Mar del Plata, La Plata kaj Tucumán, sed estis forigitaj en la 1960-aj jaroj.

Nuntempe (2021) ĝi estas en periodo de renovigo de floto, ĝi havas 5 Trolza Optima kaj 2 Trolza Megapolis, ambaŭ kun malaltaj plankoj kaj pli ol 30 ZIU-682 kaj 683.

La servo estis inaŭgurita la .

centra|400ra|eta|Linioj A, B, C

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Kordobo (Argentino)
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (TAMSE) ()

Kategorio:Kordobo (Argentino)
Kordobo
E. L. Doctorow

**Edgar Lawrence DOCTOROW**  (n. la 6an de januaro 1931, en Bronkso, Novjorko  – m. la 21an de julio 2015, en Manhatano, Novjorko) estis usona romanisto, scenaristo, redaktoro kaj profesoro, plej bone konata por liaj verkaĵoj de historia fikcio, en kiuj li kutimis enplekti historiajn figurojn kaj eventojn el la historio de Usono, ĉefe el la 20a jarcento.

## Verkaro 
### Romanoj 
* 1960: *Welcome to Hard Times* – adaptita en samnoman filmon de 1967 (*Welcome to Hard Times)*
* 1966: *Big As Life*
* 1971: *The Book of Daniel* – historia fikcio pri Julius and Ethel Rosenberg – adaptita en filmon de 1983  (*Daniel)*
* 1975: *Ragtime* – adaptita en samnoman filmon de 1981 (*Ragtime*) kaj de brodveja musikalo de 1998 (*Ragtime*)
* 1980: *Loon Lake*
* 1985: ''World's Fair*
* 1989: *Billy Bathgate* – adaptita en samnoman filmon de 1991 (*Billy Bathgate*)
* 1994: *The Waterworks*
* 2000: *City of God*
* 2005: *The March*
* 2009: *Homer & Langley*
* 2014: *Andrew's Brain''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ( la 15an de oktobro 2016, ĉe la  Wayback maŝino)
* 
* 
* 

Kategorio:Usonaj verkistoj
Ernő Kabos

**Ernő Kabos** [kaboŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kabos Ernő,** estis hungara instruisto, bibliotekisto, historiisto.

 naskiĝis  en Tiszafüred, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 akiris instruistan licencon en 1934 en Budapeŝto. Inter 1936–1938 li instruis en bazlernejoj de Hőgyész kaj Siófok, poste en juda lernejo de Hajdúböszörmény. Inter 1942–1947 li estis trudlaboristo, respektive militkaptito, poste li instruis en Debrecen kaj Budapeŝto, dum en 1948 li akiris pedagogian diplomon. Inter 1949-1958 li gvidis ĉefbibliotekon de la sindikatoj, dum en 1955 li akiris bibliotekistan diplomon en Pedagogia Altlernejo de Győr. Post la lasta diplomo li laboris precipe en redaktorejo aŭ instituto ĝis 1977, dum li kandidatiĝis en 1978 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefa laboro estis esploro de la hungara sindikata movado. Lia edzino naskis filon en 1952. Li ricevis premiojn inter 1954-1978.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Munkaverseny és pedagógia.* (1948)
* *A nemzetközi szakszervezeti mozgalom az első oroszországi forradalom időszakában.* (1960)
* *Az 1918–1919-es forradalmak és a magyar kommunista mozgalom ötven éve.* (kunaŭtoro, 1968)
* *The Links between the Social Democratic Party of Hungary and the Trade Union from 1890 to 1914.* (kunaŭtoro kaj kunredaktoro, 1977)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* *A Szovjetunió szakszervezeti mozgalmának története.* (1963)
* Grant Mkrtyčevič Adibekov: *A Vörös Szakszervezeti Internacionálé. A Profintern vázlatos története.* (1972)

## Fontoj 
* biografio hungare
* nemzeti névtér

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Trolebusa transporto en Rosario

La **Trolebusa transporto en Rosario** () estas urba pasaĝera transportservo en la urbo Rosario (Argentino). Trolebusoj estis inaŭguritaj la , estante unu el la plej okupataj transportiloj en la urbo.

En 2023, linio K kaj linio Q estas funkciantaj.

Rosario, kun la municipa servo, havas pluson kompare kun Kordobo kaj Mendozo, ĉar teknologio por elektra transportado estis evoluigita en la areo: la projekto *Electrobús* (1982) - baterielektra veturilo - kaj poste la Prototipo de Trolebuso (1988) konstruita en Rosario fare de du malaperintaj industrioj: la karoseria kompanio Cametal kaj la elektra kompanio Cramaco. Ĉi tiu veturilo estis sukcese provtestita en Meksikurbo.

centra|400ra|eta|Mapo el 1962

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Rosario
* Trolebusa transporto en la mondo

Kategorio:Rosario
Rosario
János Pap (sciencohistoriisto)

**János Pap** [jAnoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pap János,** estis hungara sciencohistoriisto.

János Pap naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Pap maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1936, poste li studis kun interrompoj en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József ĝis 1943. Ekde 1938 li estis oficisto, soldato, eĉ dizertinto. Depost fino de la milito en Hungario li tuj laboris en pluraj lokoj, en 1951 en tutlanda teknika biblioteko. Post jaro li ricevis tie postenon, fine li pensiuliĝis en 1983. Li okupiĝis pri historio de inventoj, li malkovris ties cirkonstancojn, ankaŭ la inventiston mem. En tiu temo li kontribuis. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis filinon en 1949. Li ricevis premion en 1986.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A könyvtári propaganda módszerei és eszközei.* (1954, poste reeldonoj)
* *75 éves az Országos Műszaki Könyvtár.* (1958)
* *Puskás Tivadar. Egy nagy magyar feltaláló életregénye.* (1960)
* *Technikatörténet.* (kunaŭtoro, 1967; 2-a eldono: 1970, poste reeldonoj)
* *Kis történetek tudósokról, feltalálókról.* (kunaŭtoro, 1973)
* *Történetek tudósokról. 1–4.* (1985)
* *A napenergia magyar tudósnője: dr. Telkes Mária.* (1997)

## Fontoj 
* biografio hungare
* aprezo hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj sciencohistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ilona Hubay

**Ilona Hubay** [hubai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hubay Ilona,** estis hungara bibliografo, bibliotekisto.

 naskiĝis  en Pécs, ŝi mortis  en Munkeno.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1920, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1926. Inter 1932–1951 ŝi estis bibliotekisto en Tutlanda Biblioteko Széchényi, dum en 1937 kaj 1938 ŝi estis stipendiulo en Italio kaj en 1938 ŝi doktoriĝis en la universitato. Inter 1951-1960 ŝi estis deportita al Csorvás, poste ŝi ricevis elmigran pasporton kaj ŝi vivis en Okcidenta Germanio. Ŝi unue estis subbibliotekisto en Coburg, poste ĝis 1976 ĉefbibliotekisto en Munkeno. Ŝia laboro fokusiĝis al la inkunabloj kaj erao de Gutenberg.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Missalia Hungarica. Régi magyar misekönyvek.* (ankaŭ disertaĵo, 1938)
* *A hírlapok őskora.* (1943)
* *Magyar és magyar vonatkozású röplapok, újságlapok, röpiratok az Országos Széchenyi Könyvtárban. 1480–1718.* (kompilaĵo, 1948)
* *Die Handschriften der Landesbibliothek Coburg.* (monografio kaj katalogo, 1962)
* *Incunabula Eichstätter Bibliotheken.* (monografio kaj katalogo, 1968)
* *Incunabula der Staats- und Stadtbibliothek Augsburg.* (1974)
* *Zwei Gutenberg-Bibeln im Untermaingebiet.* (1981)
* *Egykorú újságlap Drakula vajdáról.* (2002)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare legebla pli malsupre
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliografoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Germanaj bibliotekistoj
Matrimonio all'italiana

***Geedzeco italstila*** (en itala origine ''Matrimonio all'italiana*) estas la 23a filmo de Vittorio De Sica, kandidata al Oskar-premio en 1964, bazita sur la teatraĵo *Filomena Marturano*, de Eduardo De Filippo. Ĝi estas la dua el la tri filmoj reĝisoritaj de De Sica kiu havas kiel ĉefaktoroj la sukcean filmoparon formitan de Sophia Loren kaj Marcello Mastroianni. 

## Intrigo
Dum la Dua Mondmilito, en Napolo, Filumena Marturano (Sophia Loren) ne trovas vivteneblon, kaj tial ŝi laboras en bordelo, kaj tie ŝi konas friponulon Domenico Soriano (Marcello Mastroianni), kiu portas ŝin vivi kun li. Fakte, Filumena trovas sian vivon reduktita al la rolo de servistino de la patrino de Domenico kiu estas en stato vegetaleca kaj de dommastrino. Krome ŝi devas okupiĝi de la restoraci-vendejo de Domenico, dum tiu libera de ajna devo, pasigas sian tempon vojaĝante. Post 22 jaroj de tia malkontentiga vivo, Filumena sub malsaniĝas kaj restas al ŝi nur kelkaj horoj de vivo. Por trankviligi sian konscion, Domenico akceptas, je peto de pastro, edzinigi ŝin *in articulo mortis'' (tuj antaŭmorte). Sed tuj post la geedzigo, la edzino subit ellitiĝas montrante sian trompon, Ŝi informas al Domenico, ke ŝi havas tri filojn, el kiuj unu estas de li, sed ne precizigante kiun el ili. La geedziĝo estas nuligita kaj Filumena forira el la domo. Malsukcese klopodinta malkovri tiun kiu estas lia filo kaj, finfine, konstatinte, ke li vere amas Filumena, Domenico edzinigas ŝin. Nur la nuptotagon li malkovras, ke li estas fakte la patro de la tri ŝiaj filoj. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Sophia Loren: Filumena Marturano
* Marcello Mastroianni: Domenico Soriano
* Aldo Puglisi: Alfredo
* Tecla Scarano: Rosalia
* Marilù Tolo: Diana
* Gianni Ridolfi: Umberto

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Italaj historiaj filmoj
Kategorio:Italaj dramaj filmoj
Kategorio:Politikaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1965
Trolebusa transporto en Mendozo

La **Trolebusa transporto en Mendozo** () estis serio da publikaj pasaĝertransportaj unuoj, kiuj priservis la metropolan areon de Granda Mendozo, Argentino.

Malfermita la , tiu transportservo kovris la urbon Mendozo kaj parton de la sekcioj Godoy Cruz, Las Heras kaj Guaymallén. Ĝi dependis de la tiama "Empresa Provincial de Transporte de Mendoza" (EPTM), nuntempe ŝanĝita al "Sociedad de Transporte Mendoza" (STM).

La sistemo konsistis el 9 linioj, kies alttensiaj kurentkonduktiloj estis supre per kontakta lineo, ligante lokojn same malproksimajn kiel Godoy Cruz kun Las Heras, kaj la Busa Finstacio kun la Nacia Universitato de Kujo kaj la Parko General San Martín.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Mendozo (urbo)
* Sociedad de Transporte Mendoza
* Metrotranvía de Mendoza
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (STM) ()

Kategorio:Mendoza (urbo)
Mendozo
Kure

**Kure,** () estas urbego kaj marhaveno en Japanio, en regiono Ĉugokuo, en gubernio Hiroŝimo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2024 Kure havis populacion de .

## Geografio 
Kure situas laŭ la maro sur varia surfaco. Ĉirkaŭite de krutaj montoflankoj en la nordo, la du gravaj komercaj kaj industriaj centroj estas bisekcitaj per monto 497 m. La urbego estas proksime al Nacia Parko. Gubernia sidejo Hiroŝimo troviĝas 21, Hacukaiĉi 25, Ivakuni 37, Onomiĉi 62, Fukujama 79, ĉefurbo Tokio 659 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/kure_japan/onomichi_japan.

## Historio 
En areo de la nuna Kure jam estis grava havenurbo dum la historiaj tempoj. La mararmea bazo estis fondita en 1889 kune kun fabrikoj kaj ŝipkonstruejoj. Kure estis formale establita en 1902 per unuiĝo de pluraj urboj kaj vilaĝoj. Inter 1889-1945 la urbo funkciis, kiel signifa mararmea bazo de la Imperia Japana Mararmeo, dum aliaj komunumoj aliĝis en 1928 kaj 1941. Kure travivis damaĝon pro usona bombado en 1945. Inter 1946-1952 la britoj kontrolis la havenon kaj la fabrikojn. Kure daŭre kreskis per  municipoj inter 1956-2005, tial ĝi estis nomumita speciala urbo en 2000, pli poste kerna urbo en 2016 ambaŭfoje kun pliigita loka aŭtonomio. Nuntempe precipe submarŝipoj uzas la havenon.

## Ekonomio 
Ŝipkonstruado kaj rilataj pezaj industrioj daŭre dominas la ekonomion.

eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
## Eduko 
En Kure universitatoj, altlernejoj kaj akademioj reprezentas la plej altan edukon.

## Trafiko 
Kure ricevis fervojan linion al Hiroŝimo en 1903, poste la urbego havas bonajn kontaktojn fervoje kaj voje.

## Klimato 
Kure situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . La jarpluvo averaĝas 1417 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, inter novembro-februaro iomete la pluvo estas malpli.

eta|maldekstre|
## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeoj, el kiuj elstaras la mararmea muzeo
* parkoj
* strandoj
* festivaloj

## Ĝemelurboj 
*  Bremerton, Usono, Vaŝingtonio (ekde 1970)
*  Marbella, Hispanio, Andaluzio (ekde 1990)
*  :en:Jinhae-gu, Sud-Koreio (ekde 1999)
*  Ĉilun, Tajvano (ekde 2017)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Gherasim Luca

**Gherasim Luca** (naskita **Salman Locker**, ankaŭ konata kiel **Zolma Locker**, **Costea Sar** kaj **Petre Malcoci**; la 10an de julio 1913, Rumanio – la 9an de februaro 1994, en Boulogne-Billancourt) estis rumana kaj franca surrealista teoriisto kaj poeto.

## Vivo 
El familio de aŝkenazaj judoj, filo de tajloro. Li estis parto de grupo de rumanaj superrealistoj (Tristan Tzara, Benjamin Fondane, Constantin Brâncuși, Victor Brauner, Gellu Naum ktp.). Ekde 1952 li vivis (sen dokumentoj, nomante sin sennaciulo) en Parizo, Montmartre. Li parolis jidan, rumanan, germanan, francan, kaj verkis en la franca. Li kunlaboris kun la superrealistoj, sed neniam estis parto de la grupo. Li estis amiko de Celan. Lia plej proksima amiko kaj kunaŭtoro estis la artisto kaj skulptisto, ankaŭ li judo el Rumanio, Jacques Hérold, lia amikino/kunvivantino estis la franca artistino Micheline Catty, kiu partoprenis liajn prezentojn montritajn en Francio, Svislando, Norvegio, Svedio kaj Usono. Li influis multajn junajn poetojn, inter kiuj estis Olivier Cadiot. Liaj eksperimentaj poemoj, proksimaj al sonarto, estis altagrade aprezataj de Gilles Deleuze. Verkoj de Luca estis tradukitaj en la anglan kaj la hispanan .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hyperion: Sur la Estonteco de Estetiko, Vol. VII, N-ro 3 (oktobro 2013). Speciala numero pri Luca kun artikoloj en la angla kaj franca kun tekstoj de Luca.
* Retpaĝo pri Gherasim Luca en la franca
* Dominique Carlat: ''Ghérasim Luca l'intempestif''

Kategorio:Mortintoj en 1994
Kategorio:Naskiĝintoj en 1913
Kategorio:Mortintoj pro drono
Kategorio:Francaj poetoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Rumanaj verkistoj
Kategorio:Rumanaj pentristoj
Tramvojo Vevey-Montreux-Chillon-Villeneuve

La **Tramvojo Vevey-Montreux-Chillon-Villeneuve** () estis metroŝpura elektra tramo en la svisa kantono Vaŭdo. Ĝi ligis la urbojn Vevey, Montreux kaj Villeneuve proksime al la marbordo de Lago Lemano, kaj ankaŭ priservis la faman Kastelon de Chillon. La linio estis formita per kunfandiĝo de "Vevey–Montreux–Chillon tramway" (VMC) kaj "Chillon–Byron–Villeneuve tramway" (CBV).

centra|400ra|eta|Mapo de Vaŭda Riviero

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Vevey
* Montreux VD
* Villeneuve VD
* Trolebusa linio Vevey-Montreux-Villeneuve
* Listo de urboj kun tramtransporto

Kategorio:Montreux
Kategorio:Vevey
Vevey
Vevey
Vevey
Martinov (Vlkovice)

**Martinov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vlkovice, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas 2 km sudoriente de Vlkovice. Estas ĉi tie registritaj 30 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Martinov situas en katastra teritorio **Martinov u Mariánských Lázní** kun areo 2,51&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1459.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio

## Pluaj fotografioj 

 Martinov, rybník.jpg| Fiŝlago en vilaĝplaco
 Vlkovice, Martinov, house No 24.jpg| Domo n-ro 24 en oriento de la vilaĝo
 Martinov, cesta II.jpg| Ŝoseo al Mariánské Lázně

Kategorio:Vlkovice (distrikto Cheb)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio