open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Friniko (komediverkisto)

**Friniko (komediverkisto)** estis greka poeto, komediverkisto kaj samtempulo de Aristofano. Lia unua komediaĵo estis prezentita en 429 a. K. Li komponis dek, el kiu "Ο ερημίτης" ("La izolulo") estis eksponita en la Festivalo de Dionizo en 414 a. K. kune kun "La Birdoj" de Aristofano kaj ricevis la trian premion. Lia teatraĵo "Μουσάι" ("La muzoj") ricevis la duan premion (la unua estis "Κλειτοφῶν" ("Kleofonto" aŭ "Kleitofono") de Platono) ĉe la Lenaja Festivalo en 405  a. K., Aristofano estante unua kun "Βάτραχοι" ("la Ranoj"), en kiu li akuzas Frinikon je utiligado de vulgaraj trukoj por provoki ridon, de plagiato, malbona versado, kaj de vulgara politiko. Friniko estis samtempulo de sia samnoma tragikomediisto Friniko (la tragikomediisto) kiu vivis inter 540 a. K. kaj 470 a. K.

Friniko estis klasita de la gramatikistoj inter la plej eminentaj poetoj de la Malnova Komedio kaj la eleganteco kaj vigleco de liaj pluekzistantaj fragmentoj subtenas ĉi tiun juĝon. Aristofano, efektive, atakas lin, kune kun aliaj komikaj poetoj, por la uzo de malalta kaj malnoviĝinta bufonado, sed la skolio en la teksto asertas ke ekzistis nenio de la speco en liaj pluekzistantaj teatraĵoj. Li ankaŭ estis akuzita je koruptado kaj de la lingvo kaj de la metriko, kaj je plagiato; la lasta el tiuj akuzoj estis alportita kontraŭ li fare de la komika poeto Hermipo (490 a. K. - 430 a. K.), en sia "Φορμόφοροι" ("La impostpagantoj").

Tiuj akuzoj estas verŝajne rigardataj prefere kiel indikoj de la alteco al kiu la rivaleco de la komikaj poetoj estis portita, ol kiel la deklaro de faktaj veroj. Ni trovas Eŭpolidon (469 a. K. - 411 a. K.) ankaŭ akuzita de Aristofano je plagiato de Friniko. Pri la temo de la metriko oni informas al ni, ke Friniko inventis la Ionian iu Minora Katalektika verso, kiu ricevis la nomon de li: pri alia metriko, la Trinicia, estas iom da dubo. Lia lingvo estas ĝenerale konciza kaj eleganta, sed li foje uzas vortojn kun stranga formado. La famkonata gramatikisto, Didimo de Aleksandrio, skribis komentaĵojn pri Friniko, unu el kiu, pri la "Κρόνος" ("Krono"), estas citita fare de Ateneo.

## Verkaro
**Εφιάλτες* ("Koŝmaroj")
**Κόννος* ("Konos")
**Κρόνος* ("Krono")
**Κομάσται* ("Festantoj")
**Μονότροπος* ("Monotonio")
**Μουσάι* ("La Muzoj")
**Μυστάι* ("La virinoj iniciatitaj")
**Ποάστρια* ("Virinoj kiuj sarkas la kampojn")
**Σάτυροι* ("Satiraĵoj")
**Τραγόδοι* ("Tragikaj aktoroj"), aŭ *Liberigitoj* ("Liberigitaj sklavoj")

## Vidu ankaŭ
* Thomas Rowlandson (1757-1827) angla pentristo kaj karikaturisto

## Referencoj 
480 a. K.
419 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Kategorio:Grekaj verkistoj
Kategorio:Grekaj komediverkistoj
Reproduktebleco

La **reproduktebleco** de scienca eksperimento estas unu el la necesaj kondiĉoj, por ke observoj faritaj dum ĉi tiu eksperimento povu eniri la procezon de ĉiama plibonigo de scienca scio.

Tiu ĉi kondiĉo baziĝas sur la principo, ke por esti certa, ke tio, kion oni malkovras kadre de scienca esplorado, estas vera, oni devas almenaŭ kapabli ripeti la saman eksperimenton plurfoje, de malsamaj homoj, akirante la saman rezulton. Ĉi tio multe reduktas la riskon de biaso aŭ hazardaj efikoj distordante la rezultojn. Tio ankaŭ ebligas detekti aŭ eviti erarojn de juĝo, aŭ manipuladon flanke de sciencistoj aŭ datumproduktantoj.

La kriterio de reproduktebleco estas unu el la kondiĉoj, laŭ kiuj la filozofo Karl Popper distingas la sciencan karakteron de iu esploro.
Malsamaj niveloj de reproduktebleco estas cititaj en la literaturo:
* Reprodukteblaj artikoloj ("la maniero kiel ni raportas sciencon devus principe esti reproduktebla");
* Reprodukteblaj metodoj; (proceduroj, scienca ekipaĵo, ktp.)
* Reprodukteblaj datumoj;
* Reprodukteblaj, fakte ĝustaj kaj ĝeneraligeblaj konkludoj. La raportitaj eksperimentoj devas esti reprodukteblaj por riĉigi la sciencan korpuson per koheraj datumoj.
Por ĉiuj eksperimentaj sciencoj, probabloj disponigas matematikajn modelojn priskribantajn la ŝanĝeblecon de rezultoj.

## Referencoj 
Kategorio:Scienca terminologio
Kategorio:Sciencaj eksperimentoj
Kategorio:Projekt-administrado
Kategorio:Metrologio
Moravsko

**Moravsko** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bílkovice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km nordoriente de Bílkovice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Moravsko situas en katastra teritorio **Bílkovice** kun areo 5,78&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1380.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Bílkovice, Moravsko, sign.jpg|Tabulo en kampoj
Moravsko (001).jpg|Domo
Moravsko (007).jpg|Domo
Moravsko (005).jpg|Domo

Kategorio:Bílkovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Sarotruredoj

**Sarotruredoj** aŭ *Sarothruridae* estas familio de mezaj al malgrandaj surgrundemaj birdoj troviĝantaj ĉefe en Madagaskaro kaj sub-Sahara Afriko, el kiuj la genro *Rallicula* estas limigita al Nov-Gvineo kaj Molukoj. La specioj en tiu familio estis iam konsiderataj ene de la pli granda rala familio *Rallidae*.

Tiuj birdoj estas tre similaj al malgrandaj membroj de *Rallidae* supraĵe, kaj tipe ili havas brunecajn kaj nigrecajn plumarojn kun pli helaj (blankaj aŭ sablokoloraj) bildomodeloj. Tamen, ties ovoj estas pure blankaj, kaj en ili mankas la punkteco de la ovoj de *Rallidae*. Escepte ĉe *Mentocrex*, ili havas tre markitan seksan dimorfismon, dum en *Rallidae* la seksoj ĝenerale ne povas esti distingataj en naturo. La maskloj de *Sarothruridae* diferenciĝas el inoj laŭ baza koloraro je varia etendo, kaj iliaj flugiloj kaj foje ventroj estas tipe senmarkaj, aŭ ornamitaj per makuletoj aŭ laŭlongaj strioj; inoj kontraste havas striecajn modelojn, en kelkaj specioj konsistantaj de distingaj punktoj aranĝitaj laŭ vertikalaj strioj. Krome Raledoj havas grincan, kvakan, fajfan aŭ raspan voĉojn, ofte sufiĉe altan laŭ sia korpograndeco, dum Sarotruredoj havas surprize (konsiderante sian grandecon) mallaŭtajn huadon aŭ ĝemantajn voĉojn rememorigajn pri strigoj.

## Genroj kaj specioj
La familio enhavas tri genrojn.
### Sarotruroj
* Makula sarotruro (*Sarothrura pulchra*)
* Eleganta sarotruro (*Sarothrura elegans*)
* Rufa sarotruro (*Sarothrura rufa*)
* Funebra sarotruro (*Sarothrura lugens*)
* Boehm-sarotruro, Boema sarotruro (*Sarothrura boehmi*)
* Strisarotruro (*Sarothrura affinis*)
* Insula sarotruro (*Sarothrura insularis*)
* Ayres-sarotruro, Ajresa sarotruro (*Sarothrura ayresi*)
* Waters-sarotruro, Vatersa sarotruro (*Sarothrura watersi*)
### Kromaj genroj
*'*Genro *Mentocrex* (Madagaskaraj arbar-raloj; 2 specioj)*' - iam en *Canirallus*
** Kioloida mentokrekso (*Mentocrex kioloides*)
** Cingiralo (*Mentocrex beankaensis*)
*'*Genro *Rallicula* (Aziaj arbar-raloj; 4 specioj)*' - iam en *Rallina*
** Blankastria ralikulo (*Rallicula leucospila*)
** Ruĝa ralikulo (*Rallicula rubra*)
** Forbesa ralikulo (*Rallicula forbesi*)
** Majra ralikulo (*Rallicula mayri*)

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Pazderná Lhota

**Pazderná Lhota** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Popovice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km sude de Popovice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Pazderná Lhota situas en katastra teritorio **Popovice u Benešova** kun areo 11,71&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1545.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Pazderná Lhota čp4 (01).jpg|Pazderná Lhota
Pazderná Lhota, začátek vsi (01).jpg|Komenco de la vilaĝo
Pazderná Lhota, rybník (01).jpg|Fiŝlago en Pazderná Lhota
Kaplička nad Pazdernou Lhotou (Q66567413).jpg|Kapeleto super Pazderná Lhota

Kategorio:Popovice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Guide Michelin

La **Guide Michelin** - france, "gvidilo *Michelin*" prononco per sistemo IFA  - estas libro kiu estas parto de kolekto de turistaj gvidiloj, fondita en 1900 kiel laŭplane ĉiujara eldonaĵo de la entreprena familio kaj la firmao Michelin, kiu temigas la prezenton kaj recenzadon de elstaraj restoracioj kaj hoteloj, de certaj regionoj. Ĝi kompletigas la internacie multe malpli konatajn libroseriojn pri ĝeneralaj turismaj indikoj de certaj regionoj, do pri la natura kaj kultura heredaĵo de certaj regionoj, kiuj france nomiĝas *Guide vert* - prononco , "verdaj gvidiloj" - Kontraste al tiuj la "ĝenerala serio" en Francio ankaŭ nomatas *"guide rouge"*, "ruĝa gvidilo".

Ĉiuj falditaj turistaj mapoj de Michelin, verda turisma gvidilo kaj la "ruĝa" *Guide Michelin* pri elstaraj restoracioj kaj hoteloj povas esti facile apudmetitaj, danke al ilia identa formato plilongigita en alteco.

## Eksteraj ligiloj 
*  (la disponeblaj lingvoj malsamas laŭ tio kiun landon aŭ regionon oni elektis)

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1900
Kategorio:Francaj varomarkoj
Kategorio:Transnaciaj firmaoj
Kategorio:Aŭtomobiloj
Pecínov (Nové Strašecí)

**Pecínov** estas domaro en Ĉeĥio, parto de urbo Nové Strašecí en distrikto Rakovník. Ĝi norde senpere najbaras kun la urbo. En la jaro  ĉi tie vivis .

Pecínov situas en katastra teritorio **Nové Strašecí** kun areo 13,32 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1579.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Pecínov (Nové Strašecí), dům IV.jpg|Pecínov
Pecínov (Nové Strašecí), silnice.jpg|Pecínov

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rakovník
Kategorio:Nové Strašecí
Kategorio:Setlejoj en Džbán
Ayres-sarotruro

La **Ayres-sarotruro** aŭ *Ajresa sarotruro* (*Sarothrura ayresi*) estas tre rara specio de birdoj de la familio *Sarothruridae*, enmetita foje ankaŭ en *Rallidae*.

La ĉirkaŭkalkulita tutmonda populacio estas de malpli ol 250 plenkreskuloj. Tiuj birdoj loĝas en Etiopio kaj en Sudafriko, sed oni ne scias ĉu temas pri unu etenda populacio aŭ du malsamaj populacioj.

Ambaŭ seksoij havas senkoloran plumaron, malhelajn kronojn, kaj dumfluge ili montras blankajn duarangajn flugilplumojn.

Ties habitato konsistas de altaltitudaj laŭsezonaj marĉoj kun alta herbaro kiu protektu iliajn surgrundajn nestojn. Habitatoperdo estas la ĉefa problemo kiun frontas tiuj birdoj ĉar ili postulas tre specializitan habitaton. Tiuj marĉoj estas tre detruitaj pro nombraj tialoj kiel terkulturado, paŝtado kaj herborikoltado; oni faras iom da klopodoj por protekti la specion. 

## Priskribo
Ties scienca nomo honorigas la sudafrikan ornitologon Thomas Ayres, kiu malkovris la specion en Potchefstroom. La iam etendaj marĉoj de Potchefstroom ekde tiam reduktiĝis al malgrandaj restejoj. 

Ĝi similas al siaj parencoj de la genro de Sarotruroj, sed en tiu specio ambaŭ seksoj havas pli senmarkajn plumarojn kaj malhelajn vertojn, dum la ino havas iom pli blankan gorĝon. Dumfluge ambaŭ seksoj montras distingajn blankajn duarangajn flugilplumojn, tarjton kiun ili kunhavas kun la rilata genro *Coturnicops*.

Nereproduktantaj birdoj alvokas nur je mateniĝo kaj krepusko, foje laŭ duopo.

Ĉiuj specioj de la genro estas indiĝenaj de Afriko, sed neniu estas tiom endanĝerita kiel tiu ĉi.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Dubovka (Psáře)

**Dubovka** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Psáře en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2,5 km sudoriente de Psáře. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Dubovka situas en katastra teritorio **Psáře** kun areo 8,3&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1471.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Psáře, Dubovka, house No 8.jpg| Alvetureja ŝoseo
 Psáře, Dubovka, bell tower.jpg| Sonorilejo en la vilaĝplaco
 Psáře, road from Dubovka.jpg | Ŝoseo de la vilaĝo, dekstre aŭtostrado D1 

Kategorio:Psáře
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Mentokrekso

La **Mentokreksoj** (*Mentocrex*) estas genro de birdoj en la familio Raledoj (*Rallidae*) aŭ Sarotruredoj (*Sarothruridae*). Tiu genro inkludas du speciojn, ambaŭ el ili estas endemiaj de arbaroj en Madagaskaro.
* Kioloida mentokrekso (*Mentocrex kioloides*)
* Cingiralo (*Mentocrex beankaensis*)

Tiuj du specioj estis iam metitaj en la genron *Canirallus* kun la Okula kaniralo (*Canirallus oculeus*). Molekula genetika studo publikigita en 2019 trovis, ke la Okula kaniralo ne estas tiom proksime rilata al la Kioloida kaj Cingia raloj. La Okula kaniralo estas rilata al la Raledoj dum la Madagaskaraj arbarraloj estas pli proksime rilataj al la specioj de la genro *Sarothrura*.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Ferdinand Heine

**Jakob Gottlieb Ferdinand HEINE** (9a de Marto 1809 en Halberstadt – 28a de Marto 1894) estis germana ornitologo kaj kolektisto.

Heine havis unu el la plej granda privata kolekto de birdoj de la mezo de la 19-a jarcento. La kolekto nun hejmas en la Heineanum Halberstadt Museum en Halberstadt (27 000 specimenoj, 15 000 libroj). Jean Cabanis verkis pri la birdokolekto en *Museum Heineanum. Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt* (4 volumoj, 1850–63). Ankaŭ lia filo Ferdinand Heine (1840-1920) estis ornitologo.

## Eponimio 
* *Alaudala heinei*; Homeyer, 1873.
* *Clytorhynchus vitiensis heinei*; Finsch & Hartlaub, 1870.
* *Tangara heinei* Cabanis, 1850.
* *Zoothera heinei* Cabanis, 1850.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nomenclator Musei Heineani Ornithologici

Kategorio:Germanaj ornitologoj
Friniko (tragikomediisto)

**Friniko (la tragikomediisto)** estis greka poeto kaj tragikomediisto, kiu estis unu el la plej antikvaj grekaj tragediverkistoj. Kelkaj aŭtoroj konsideras lin la vera fondinto de la greka tragediaĵo. Li estis filo de Polifradmono, frato de Polifrasmo, kiu ankaŭ estis dramverkisto kaj disĉiplo de Tespiso, unu el la fondintoj de la greka tragedio. Li estis samtempulo de Esĥilo kiu estis pli maljuna ol li. Friniko verkis du el la tri konataj grekaj tragediaĵoj kiuj traktis nuntempan historion pri epizodoj el la Persaj Militoj (ne plu pluekzistantaj). Friniko eniris en la historion pro la monpuno trudita al li fare de la atenanoj pro la prezentado de la teatraĵo "Μιλήτου Άλωσις" ("Pri la prirabado de Mileto"), okazinta en 494 a. K.

Friniko kaj Esĥilo estis la prapatroj de la greka tragika teatro, forlasante komedion. La verko "Μιλήτου Άλωσις" estis malpermesita ĝuste ĉar ĝi estis konsiderata la kaŭzanto de la malĝojo kaj ofendema al la sentemo de la atenanoj, ĉar ĝi rememorigis al ili la suferojn, kiujn Mileto suferis kiam ĝi estis konkerita de la persoj. Ŝajne, la intenco de Friniko ne estis nur ŝoki la ĉeestantaron, kiu, laŭ Herodoto, eksplodis per belaj lamentoj dum la prezentado.

Friniko estis kondamnita al monpuno kaj lia verko estis malpermesita, dum ĉiu estonta teatra adaptado de la sama temo ankaŭ estis malpermesita. Oni kredas ke la danco en tiu verko estis kunmetita fare de virinoj kaptitaj en la konkero. La sama drama elemento estis verŝajne uzita en la fenica verko, kie la danco verŝajne konsistis el edzinoj de la fenicaj militistoj kiuj estis kaptitaj fare de Kserkso post la Batalo de Salamino kaj poste pendumitaj.

## Verkaro
* Αιγύπτιοι ("La Egiptoj")
* Δαναΐδαι ("La Danaidinoj")
* Άλκηστις ("Alcestiso"
* Πλευρώνιαι ("La pleŭronanoj (Etolio)")
* Φοίνισαι ("La Fenicoj")
* Πέρσαι ή Δίκαιοι ή Σύνθωκοι ("La Persoj" aŭ "La Justuloj" aŭ "La Sintonianoj"
* Μιλήτου Άλωσις ("La kapto de Mileto")

## Vidu ankaŭ
* Klaŭdio Eliano (175-235)
* Johann August Nauck (1822-1892) germana klasika filologo

## Referencoj 
515 a. K.
463 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 6-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Kategorio:Grekaj komediistoj
Kategorio:Grekaj verkistoj
Kategorio:Grekaj dramverkistoj
Kategorio:Grekaj tragikomediistoj
Kategorio:Grekaj poetoj
Kioloida mentokrekso

La **Kioloida mentokrekso** (*Mentocrex kioloides*), *Madagaskara arbarralo*, aŭ *Kioloida ralo*, estas specio de birdoj en la familio *Sarothruridae*. Ĝi estas endemia de arbaroj, ofta en malsekaj areoj, en norda kaj orienta Madagaskaro. La Madagaskara arbarralo estas sekretema kaj timida specio, ofte montranta fuĝeman konduton, ekzemple forkurante el minimuma ĝenado. Tio kontribuis al manko de studoj pri tiu specio; pro tio ĝi estas ne bone konata specio.

Tiu specio havas brunecajn verton kaj nukon, pli ruĝecbrunan bruston kun blanka gorĝo, kaj grizecan ĉirkaŭokulan areon. La nigraj flugiloj estas markitaj de strioj da blanaj punktoj, kaj la vosto estas ruĝecbrunaj. 

Tiu specio estis iam metita en la genron *Canirallus* kun la Cingiralo kaj la Okula kaniralo. Molekula genetika studo publikigita en 2019 trovis, ke la Kaniralo ne estas proksime rilata al la arbarraloj. Tiuj arbarraloj estis tial translokigitaj al revivigita genro *Mentocrex*.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Franca Agentejo de Disvolviĝo

La **Franca Disvolva Agentejo** (, akronime **AFD**) estas publika financa institucio kiu plenumas la disvolvan politikon de Francio, batalas kontraŭ malriĉeco kaj antaŭenigas daŭripovon. Ĉeestanta en Afriko, Azio, Mezoriento, Latinameriko, Karibio kaj transmara Francio, ĉi tiu publika korpo financas kaj subtenas projektojn, kiuj plibonigas la vivkondiĉojn de loĝantaroj, subtenas ekonomian kreskon kaj protektas la medion kaj la planedon .

Aldone al implikiĝo en aliaj landoj, la AFD ankaŭ estas aktiva en francaj transmaraj havaĵoj, kaj en transmaraj ministerioj kaj en transmaraj komunumoj .

En 2020, la grupo AFD (kunmetita de Proparco, filio dediĉita al la privata sektoro, kaj Expertise France) dediĉis 12,1 miliardojn da eŭroj al 996 novaj evoluprojektoj en ĉiuj sektoroj .

Laŭ la OECD, Francio estas en la tutmonda Supro 5 por provizantoj de oficiala evolua helpo (angle official development assistance, ODA) laŭ volumeno, kun forta fokuso sur Afriko . 

La grupo financas kaj subtenas ĉirkaŭ  projektojn en 115 landoj kaj transmara Francio. Iliaj teamoj estas bazitaj en Parizo, Marsejlo kaj en reto de 85 agentejoj tra la mondo. Proksimume  dungitoj laboras en la AFD-grupo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* AFDa retejo

Kategorio:Registaro de Francio
Kategorio:Internacia disvolviĝo
Kategorio:Ekstera politiko de Francio
Cingiralo

La **Cingiralo** (*Mentocrex beankaensis*) aŭ *Cingia arbarralo* estas specio de birdoj en la familio *Sarothruridae*. Ĝi estas endemia de arbaroj de Madagaskaro.

Ĝi estas endemia de areoj kun sekaj falfoliaj arbaroj kaj kalkoŝtona karsto en la malaltaj teroj de okcident-centra Madagaskaro. Ĝi estas pli granda ol la Kioloida mentokrekso, kaj ankaŭ diferenciĝas laŭ la koloro de la gorĝo, liphara strio kaj regiono ĉirkaŭ la okuloj.

Tiu specio estis iam metita en la genron *Canirallus* kun la Kioloida mentokrekso kaj la Okula kaniralo. Molekula genetika studo publikigita en 2019 trovis, ke la Kaniralo ne estas proksime rilata al la arbarraloj. Tiuj arbarraloj estis tial translokigitaj al revivigita genro *Mentocrex*.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Ralikulo

La **Ralikulo** (*Rallicula*) estas genro de birdoj en la familio Raledoj (*Rallidae*) aŭ Sarotruredoj (*Sarothruridae*). Tiu genro inkludas kvar speciojn, endemiajn de la insulo Novgvineo:
* Blankastria ralikulo (*Rallicula leucospila*)
* Ruĝa ralikulo (*Rallicula rubra*)
* Forbesa ralikulo (*Rallicula forbesi*)
* Majra ralikulo (*Rallicula mayri*)

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Johann Schroffner

**Johann SCHROFFNER** (naskiĝinta la  en Thalgau, murdigita la  en la koncentrejo Buchenwald) estis aŭstra pastro, ŝatanto de Aŭstrofaŝismo kaj rezistanto kontraŭ la nazioj. 

## Vivo 
Post restado en la Porpastra seminario de Salcburgo li ricevis ordinacion sacerdotan en la jaro 1915-a. Poste li estis kapelano en diversaj paroĥujoj salcburgaj kaj tirolaj. Post malsamaj ideoj kun la malsubuloj li sendiĝis en la 1936-a jaro al Oberndorf (distrikto Kitzbühel). 

Schroffner membris ĉe Vaterländische Front ege favorante la Dollfuß-an ŝtaton. Pro tio li treniĝis al malrespektaj komentoj pri germanaj politikistoj post Anschluss. Sekve Gestapo arestis lin en la 2.8.1939 ordononte enkarceriĝon en Insbruko. De tie oni transportigis lin al la koncentrejo de Dachau, al fifama punkompanio. En Dachau li eĉ venis en punbunkron kie la SS-ano Martin Sommer persone torturegis lin. Pro siaj vundoj kaj benzina injekcio li suferis morton kruelan.

   Johann Schroffner Buchenwald Arolsen Archives DocID7060248.jpg|registriĝo en Buchenwald 
   Johann Schroffner death report Buchenwald Arolsen Archives DocID7060252.jpg|morto-raporto (Buchenwald)
  

## Memoro 
* En la 2009-a jaro oni senvualigis en Salcburgo memortabulo por sume kvar viktimoj de nazioj, inter kiuj kaj Schroffner. 
* En lia naskiĝurbo Thalgau oni reentombigis lian urnon; krome lia nomo menciiĝas sur memorŝtono por viktimoj de la NS-diktaturo.
* En 2021 stumbliga ŝtoneto metiĝis por li sur la centra foirejo de Thalgau.

## Literaturo 
* Gisela Hormayr: *Die Zukunft wird unser Sterben einmal anders beleuchten: Opfer des katholisch-konservativen Widerstands in Tirol 1938–1945*, Innsbruck 2015, ISBN 978-3-7065-5466-4

* Horst Schreiber kaj Christopher Grüner: *Den für die Freiheit Österreichs gestorbenen: Das Befreiungsdenkmal in Innsbruck. Prozesse des Erinnerns*, Innsbruck 2016, ISBN 978-3-7030-0923-5

## Notoj 
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Martiroj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1891 
Kategorio:Mortintoj en 1940
Kategorio:Aŭstraj faŝistoj
Blankastria ralikulo

La **Blankastria ralikulo** (*Rallicula leucospila*) estas specio de birdoj en la familio *Sarothruridae*, endemia de la Okcidenta Nov-Gvineo, Indonezio. Ties natura habitato estas la malsekaj tropikaj montararbaroj de la Birdokapa Duoninsulo. Ĝi troviĝas minacata pro habitatoperdo. 

Ĝi havas ruĝecbrunajn kapoverton, nukon, kaj dorson, pli helan bruston kaj blankan mentonon, flankojn kaj flugilojn nigrajn kontraste markitajn per blankaj strioj, kio nomigas la specion laŭ la latina scienca nomo kaj la komuna nomo.  

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Forbesa ralikulo

La **Forbesa ralikulo** (*Rallicula forbesi*) estas specio de birdoj en la familio *Sarothruridae*, endemia de Nov-Gvineo. Ties natura habitato estas la malsekaj tropikaj montararbaroj de la insulo. Ĝi troviĝas minacata pro habitatoperdo. 

Ĝi estas ruĝecbruna specio, same kiel aliaj samgenraj, kun pli malhelaj ĝis nigrecaj flugiloj; en ili al la ino mankas la blankaj punktoj de la masklo.  

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Paso del Rey (stacidomo)

**Paso del Rey** estas fervoja stacio situanta en la centro de la samnoma urbo, distrikto Moreno, Provinco Bonaero kaj apartenanta al Granda Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Paso del Rey.jpg|Nomŝildo
Paso del Rey, Buenos Aires Province, Argentina - panoramio (8).jpg|Ĉirkaŭaĵo
Paso del Rey Buenos Aires 03.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Paso del Rey

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Paso del Rey
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Paso del Rey

**Paso del Rey** estas urbo situanta en la okcidenta areo de Granda Bonaero, kiu estas parto de la distrikto Moreno en la provinco Bonaero en Argentino.

Laŭ la lasta popolnombrado, la loĝantaro sumiĝis al  loĝantoj (2001).

## Vidu ankaŭ 
* Paso del Rey (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Moreno)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Sándor Fekete (redaktoro)

**Sándor Fekete** [ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fekete Sándor,** estis hungara redaktoro, literaturhistoriisto. Lia pseŭdonimo estis *Hungaricus*.

Sándor Fekete naskiĝis  en Hejőcsaba, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Fekete maturiĝis en gimnazio en Miskolc, ekde 1945 li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány, ekde 1949 li instruis en altlernejo. En 1951 li estis ĵurnalisto de la ĉefa ĵurnalo, ekde la sekva jaro li redaktis revuon. Post morto de Stalino li estis aktiva ankaŭ politike, li apartenis al rondo de Imre Nagy (politikisto). Post fiasko de la hungara revolucio de 1956 li aperigis malpermesajn kontribuaĵojn, tial li estis en prizono ekde 1958, sed li liberiĝis en 1963 pro la tutlanda amnestio. Post la liberiĝo li laboris en literatura instituto, poste en 1976 li partoprenis en fondo de gazeto. En 1990 li pensiuliĝis, sed li daŭre esploris pri Sándor Petőfi. Lia edzino estis ĵurnalisto. Li ricevis premiojn inter 1947-2006 (la lastan postmorte).

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magyarok* (1945)
* *A márciusi fiatalok* (1950)
* *Petőfi a segédszerkesztő* (1958)
* *Haza és haladás* (1966)
* *Petőfi Sándor életrajza I.* (1973)
* *Sajtó és szabadság* (1986)
* *Az 1956-os felkelés okairól és tanulságairól* (1989)
* *A költő kardjai (Petőfi a forradalomban)* (1992)
* *Egy bűnös szatíra* (1995, germane: 2006)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ládeves

**Ládeves** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kamenice en distrikto Prago-oriento. La vilaĝo troviĝas proksimume 3&nbsp;km oriente de Kamenice. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Ládeves situas en katastra teritorio **Ládví** kun areo 6,05 km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Kamenice, Ládeves, view from lookout.jpg| Ládeves el belvedero Ládví-Vlková
 Kamenice, Ládeves, south part.jpg| Domoj en suda parto de la vilaĝo
 Kamenice, Ládeves, forest.jpg| Alveturejo en la vilaĝon

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Kamenice (distrikto Prago-oriento)
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Čeňovice

**Čeňovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Teplýšovice en distrikto Benešov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Čeňovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,41&nbsp;km². En la katastra teritorio Čeňovice situas ankaŭ Kochánov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

Čeňovice, hospoda U Ferdinanda.JPG|Gastejo U Ferdinanda
Čeňovice, ruina statku.JPG|Ruinoj de bieno
Čeňovice, velký statek.JPG|Bieno

Kategorio:Teplýšovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Želivec

Nomon **Želivec** havas pluraj setlejoj:
* Želivec (Zruč nad Sázavou), parto de urbo Zruč nad Sázavou en distrikto Kutná Hora
* Želivec (Sulice), parto de municipo Sulice en distrikto Prago-oriento
Želivec (Zruč nad Sázavou)

**Želivec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Zruč nad Sázavou, troviĝanta en distrikto Kutná Hora. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 kilometrojn nordoriente de Zruč nad Sázavou. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Kutná Hora – Zruč nad Sázavou. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Želivec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,52 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1492.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Image:Zelivec_(Zruc_nad_Sazavou)_A._Kaplicka-Krizek.jpg|Kapeleto kaj kruco
Image:Zelivec_(Zruc_nad_Sazavou)_B._Krizek.jpg|Detalo de la kruco
Image:Zelivec_(Zruc_nad_Sazavou)_F._StaryDomek.jpg|Malnova domo
Image:Zelivec_A._ZeleznicniZastavka.jpg|Fervoja haltejo (sur fervojlinio Kutná Hora – Zruč nad Sázavou)

Kategorio:Zruč nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Javorník (Čtyřkoly)

**Javorník** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čtyřkoly en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas nordoriente de Čtyřkoly. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 295 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Javorník situas en katastra teritorio **Čtyřkoly** kun areo 2,88&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1444.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Javorník (Čtyřkoly), uvítání.jpg|Domo en Javorník
Čtyřkoly, Javorník čp. 12 a 42.jpg|Javorník
Čtyřkoly, Javorník čp. 18, 23 a 7, Zaječický potok.jpg|Javorník

Kategorio:Čtyřkoly
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Sázava
Mihály Babinszky

**Mihály Babinszky** [mihAj babinski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Babinszky Mihály,** estis hungara agronomo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Nagyszénás, li mortis  en Kaposvár.
 
## Biografio 
 maturiĝis en agronomia mezlernejo en Budapeŝto en 1942, poste li laboris en pluraj bienoj, dum li akiris agronomian diplomon en Agrikultura Universitato de Gödöllő en 1949. Inter 1950–1955 li instruis en agrikultura mezlernejo en Orosháza, poste ĝis 1973 li estis lernejestro, pli poste ĝis 1991 en agrikultura altlernejo en Kaposvár, samtempe en Agrikultura Universitato de Keszthely. Intertempe li akiris pedagogian diplomon en 1958, li doktoriĝis en 1965, fine li kandidatiĝis (CSc) en 1988 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefa laboro estis kreo de impona bieno pri bovinoj produktantaj laktojn. Lia edzino naskis 3 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1958-1979.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Üzemen belüli szállítások szervezése.* (1954)
* *Tizenötéves tenyésztői munka eredményei az Orosházi Tangazdaságban.* (1968)
* *A tejtermelés ökonómiai problémái.* (1975)
* *A tömegtakarmány-termesztés és -gazdálkodás helyzete.* (1976)
* *Szarvasmarha a kisgazdaságban.* (1984)
* *A szarvasmarha-ágazat fejlesztésének összefüggései, kapcsolati rendszere.* (disertaĵo, 1987)
* *A gyepre alapozott tejtermelési rendszer előnye.* (kunaŭtoro, 1989)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Zlenice

:*Pri ruino de burgo sur la kontraŭa bordo de Sázava, sur teritorio de Senohraby, temas artikolo Burgo Zlenice.*

**Zlenice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lštění en distrikto Benešov. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Čerčany – Světlá nad Sázavou. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 431 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Zlenice situas en katastra teritorio **Lštění** kun areo 4,68&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Sýpka Zlenice.jpg|Grenejo en Zlenice
Zlenice-zeleznicni zastavka-10-2018-zlenice.jpg|Fervoja haltejo
749 107 ČD.jpg|Trajno
Ústí Mnichovky do Sázavy.jpg|Enfluejo de Mnichovka en Sázava

Kategorio:Lštění
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Sázava
Borka

**Borka** estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Přestavlky u Čerčan en distrikto Benešov. Ĝi situas 1&nbsp;km okcidente de Přestavlky. Kiel registra parto ĝi estiĝis al la&nbsp;19-a de majo 2020. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Borka situas en katastra teritorio **Přestavlky u Čerčan** kun areo 6,48&nbsp;km².

Konstruareo de Borka estas kreata precipe de refreŝigejaj objektoj, temas ĉefe pri kabana domaro kun kelke da familiaj domoj kaj teritorio por plua daŭra konstruado. En la jaro 2020 ĉi tie troviĝis 97 refreŝigejaj objektoj kaj 12 domoj.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Borka (Přestavlky u Čerčan), letecký pohled.jpg|Aviadila vido al la domaro
 Přestavlky u Čerčan, Borka, bus stop.jpg| Aŭtobusa haltejo kun poŝtujoj
 Přestavlky u Čerčan, Borka, south view II.jpg| Ŝoseo al la orienta parto ilnice de domaro
 Přestavlky u Čerčan, Borka, west part.jpg| Domoj en la okcidenta paerto de domaro

Kategorio:Přestavlky u Čerčan
Kategorio:Domaroj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Sostrato de Knido

**Sostrato de Knido** estis greka diplomato, arkitekto, skulptisto kaj inĝeniero, li estis filo de Deksifano de Knido kaj dezajnis la Lumturon de Aleksandrio, unu el la Sep mirindaĵoj de la antikva mondo, ĉirkaŭ 280 a. K. Sostrato estis samtempulo de Lisipo de Sikiono kaj aktivis en la kortego de Ptolemeo Sotero, al kiu li estis proksima kunlaboranto, konsilisto de la reĝo kaj lerta diplomato. eta|maldekstre|300px|Sostrato de Knido ankaŭ dezajnis suspendan promenejon simila al la Suspendaj Ĝardenoj de Babilono.Laŭ Luciano de Samosato, Sostrato starigis aron da tute pentritaj portikoj, kun la surskribo de lia nomo kaj nomumita kiel "Portiko de Sostrato". Li estus imaginta, denove por la urbo Knido, "pendan promenejon" [pensilis ambulatio], vastan publikan terason kun arkadoj, subtenata de kolonaroj. Tiu bonkonata konstruaĵo de Sostrato estas terasforma rifuĝejo al Afrodito kun tegmentoĝardeno ĉe Knido, inspirita en la pendaj ĝardenoj de Babilono. Li konstruis multajn aliajn konstruaĵojn por religiaj aŭ distraj celoj.

Laŭ la sama Luciano, Sostrato gravurintus neaŭtorizitan surskribon: "Sostrato de Knido, filo de Deksifano, al la savantaj dioj favore al tiuj, kiuj iras al la maro". Li tiam kovrintus ĝin per degradabla tegaĵo antaŭ ol surskribi la tradician dediĉon al la suvereno. Kun la tempo, ondoj forlavis la tegaĵon, rivelante la veran surskribon. Kiam Ptolomeo prenis la potencon super Egiptujo, la egipta satrapo ankaŭ dungis lin por preni Memfison deturnante la kurson de la Rivero Nilo direkte al la grandurbo.

## Evidentaĵoj de la lumturo
La blokoj kiuj konstruis la lumturon estis faritaj el grejso kaj kalkŝtono. Estis ankaŭ granda spegulo ĉe la supro kiu reflektis sunlumon dum la tago. Bedaŭrinde la Patrino Naturo ĉeestis la eventualan perdon de la lumturo. Ĝi estis difektita de tri malsamaj sismoj. La unua okazis en 956 p.K. kaj la lasta en 1323 p.K. Ĝi estis forlasita post tio, kaj la lastaj ŝtonoj estis transportitaj por konstrui la Citadelon Qaitbay, kiu anstataŭigis ĝin ĉe Pharos en 1480. Bedaŭrinde, ĝi situis kie du tektonaj limoj renkontiĝas.

La ruinoj de la haveno de Aleksandrio unue estis malkovritaj en 1916, kaj en 1968, la lumturo estis trovita en pecoj ĉe la fundo de Mediteranea Maro. En 1994, teamo de francaj arkeologoj trovis enormajn blokojn el granito en la Orienta Haveno de Aleksandrio, kune kun pecoj de sfinksoj, obeliskoj kaj ĉizitaj kolonoj.
## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 336 a. K.
Kategorio:Mortintoj en 275 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 4-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 3-a jarcento a.K.

Kategorio:Grekaj skulptistoj
Kategorio:Grekaj inĝenieroj
Kategorio:Grekaj arkitektoj
Kategorio:Grekaj diplomatoj
Čistec

**Čistec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Přestavlky u Čerčan en distrikto Benešov. Ĝi situas 1,5&nbsp;km sude de Přestavlky u Čerčan. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Čistec situas en katastra teritorio **Přestavlky u Čerčan** kun areo 6,48&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1844.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Vranovská Lhota

## Pluaj fotoj 

Čistec, krajina.jpg|Čistec
Čistec, kaplička.jpg|Čistec
Čistec, vesnice.jpg|Čistec
Čistec, Meduná, rybník.jpg|Fiŝlago

Kategorio:Přestavlky u Čerčan
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Cizre

**Cizre** [ĝizre] - jen turke, kurde *Cizîr*, ankaŭ *Cizîra Botan*; arabisch جزيرة ابن عمر, latinliterigite *Ĝazīrat Ibn ʿUmar*, angle *Jazirat Ibn ʿUmar* aŭ laŭ sistemo DMG *Ğazīrat Ibn ʿUmar*, aramee ܓܙܝܼܪܵܐ, *Gziro* - estas urbego, ankaŭ limurbo en la samnoma distrikto, en la provinco Şırnak kaj la administra regiono Sudorienta Anatolio en Turkio. La urbego estas ĉefe loĝata de kurdoj. Ĝi apartenas al la historia regiono de Supra Mezopotamio kaj la kultura regiono de Turka Kurdistano (). 

eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
eta|dekstre|280ra|

## Demografio 
Ĝis 1915 Cizre havis varian loĝantaron de kristanaj armenoj kaj asirianoj, kiuj konsistigis duonon de la loĝantaro, krome judoj kaj islamaj kurdoj. La genocido de la armenoj kaj asirianoj signife reduktis la loĝantaron, ĝi same malpliiĝis kun la foriro de la judoj en 1950-1951. La loĝantaro komencis pliiĝi en la dua duono de la 20-a jarcento, poste draste pliiĝis ekde 1984 pro la kurda-turka konflikto, kiam miloj da homoj fuĝis al Cizre. Ĉirkaŭ 2010 la loĝantarto atingis la internacian kvalifikon urbego: ekde tiam estas pli ol cent mil loĝantoj. La loĝantaro de Cizre estis 143 124 en 2018 kaj  en 2021.

## Etimologio 
La loknomo Cizre devenas de la originala araba nomo Jazirat Ibn ʿUmar [Ĝazīrat Ibn ʿUmar], kiu devenas de 'jazira' (insulo), "ibn" (filo de), kaj la nomo Umar, tiel Jazirat Ibn ʿUmar tradukiĝas al 'insulo de la filo de Umar'.

## Geografio 
Cizre situas en la plej orienta punkto de monteca regiono Tur Abdin laŭ la rivero Tigriso apud limo inter Sirio kaj Turkio, eĉ proksime al la ŝtatlimo de Irako.

## Historio 
Nova loĝloko estis fondita sur artefarita insulo en Tigriso sub nomo Jazirat Ibn ʿUmar en la 9-a jarcento fare de emiro de Mosulo. La loko profitis de sia situacio kiel rivertransirejo kaj haveno, aldone al sia pozicio ĉe la fino de malnova romia vojo, kiu ligis ĝin al la Mediteraneo. La insulo fariĝis grava komerca kaj strategia centro en Supra Mezopotamio. Antaŭ la 12-a jarcento, ĝi alprenis intelektan kaj religian rolon kaj grandaj kristanaj kaj judaj komunumoj estas atestitaj.

La urbeto suferis en la 15-a jarcento pro oftaj atakoj kaj finfine venis sub la kontrolon de la Otomana Imperio post 1515. Sub otomana kontrolo Cizre stagnis kaj restis kiel malgranda distrikta centro antaŭ ĝis la 20-a jarcento. Tiam okazis la armena kaj asiria genocidoj en 1915, krome ankaŭ la kristanoj suferis. La urbo estis batalkampo inter kurdaj ekstremistoj kaj la turka ŝtato, kiu kaŭzis signifan detruon al la urbo por konservi la kontrolon.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Tie estas signifa trapasejo al Sirio helpe de ponto kaj ĉefvojo. Cizre estas alirebla eĉ aviadile.

## Klimato 
Cizre havas mediteranean klimaton (Csa laŭ la klimata klasifiko de Köppen) kun malsekaj, malvarmetaj, malofte neĝaj vintroj kaj sekaj, ekstreme varmaj someroj. Jare pluvas 543 mm. La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . 

## Vidindaĵoj 
eta|
* citadelo
* madraso
* maŭzoleo
* granda moskeo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Turkio
Albert Bacsó

'*** [baĉO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bacsó Albert,*' estis hungara grundisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Brzotín (Ĉeĥoslovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio ĝis 1938. Li maturiĝis en premonstrata gimnazio en tiam hungara urbo Rozsnyó en 1942, poste li studis en Ekonomia Altlernejo de Mosonmagyaróvár (1942–1944 kaj 1948), poste en Agrikultura Universitato de Gödöllő, kie li akiris agronomian diplomon en 1949. Post la diplomo li estis aspiranto en Moskvo, sed en 1951 li devis hejmenveni pro malsano. En Budapeŝto li estis aspiranto ĉe la akademia instituto apud Károly Páter inter 1953–1956. Li estis lektoro (1956–1961) kaj docento (1961–1982) en Universitato de Gödöllő, poste li pensiuliĝis. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1961 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li okupiĝis pri kemiaj konsistoj de la grundoj. Li ricevis memormedalon en 1982.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Talajtan.* (kunaŭtoro, 1944)
* *Csernozjom-talaj tulajdonságainak megváltozása néhány erdőtípus alatt.* (kunaŭtoro, 1960)
* *A műtrágya hatásának vizsgálata a Kemenesháton.* (kunaŭtoro, 1968)
* *A trágyázás hatása a tápanyag-kilúgozás mértékére, a talajvíz kémiai összetételére drénezett szőlőben.* (kunaŭtoro, 1976)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj grundistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Majra ralikulo

La **Majra ralikulo** aŭ **Majra arbarralo** (*Rallicula mayri*) estas specio de birdoj en la familio *Sarothruridae*, endemia de norda Nov-Gvineo. Ties natura habitato estas la malsekaj tropikaj montararbaroj de la insulo. Ĝi troviĝas minacata pro habitatoperdo.

La latinlingva specia epiteto *mayri* omaĝas la prievoluan scienciston Ernst Mayr. Dum la 1930-aj jaroj, Mayr estis parto de dujara ekspedicio al Nov-Gvineo kaj la Salomonoj, kaj tie studis la evoluon de aŭtoktona faŭno, precipe birdoj.

Ĝi estas ruĝecbruna specio, same kiel aliaj samgenraj, kun pli malhelaj ĝis nigrecaj flugiloj.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Koturnikopo

La **Koturnikopo** (*Coturnicops*) estas genro de birdoj en la familio *Rallidae*, kun preskaŭ tutmonda distribuado.

La genro estis starigita de la angla zoologo George Robert Gray en 1855 kun la Novjorka koturnikopo (*Coturnicops noveboracensis*) kiel tipa specio. La genronomo kombinas *coturnix*, latinlingva vorto por "koturno", kun *ōps*, greklingva vorto kun la signifo "aspekto".

## Specioj
La genro enhavas la jenajn tri speciojn:

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Chlum (Přestavlky u Čerčan)

**Chlum** estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Přestavlky u Čerčan en distrikto Benešov. Ĝi situas 1&nbsp;km sudokcidente de Přestavlky. Kiel registra parto ĝi estiĝis al la&nbsp;19-a de majo 2020. 

Chlum situas en katastra teritorio **Přestavlky u Čerčan** kun areo 6,48&nbsp;km².

Chlum estas kreata de du grupoj de refreŝigejaj objektoj. La malpli granda el ili troviĝas ĉe fiŝlago sur rojo Čerčanský potok, la pli granda poste proksime sur proksima nordorienta deklivo de Čerčanský chlum. En la jaro 2020 ĉi tie troviĝis 19 refreŝigejaj objektoj.

## Pluaj fotoj 

Přestavlky u Čerčan, Chlum, north part II.jpg|La norda parto de Chlum
 Přestavlky u Čerčan, Chlum, transformer.jpg|  Transformilo oriente
 Road to Chlum by Přestavlky u Čerčan.jpg| Vojo al la domaro el Přestavlky

Kategorio:Přestavlky u Čerčan
Kategorio:Domaroj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Novjorka koturnikopo

La **Novjorka koturnikopo** (*Coturnicops noveboracensis*) estas malgranda sekretema marĉobirdo de la familio Raledoj kiu troviĝas en Nordameriko. 

## Taksonomio
La **Novjorka koturnikopo** estis formale priskribita en 1789 fare de la germana natursciencisto Johann Friedrich Gmelin en sia reviziita kaj etendigita eldono de la verko de Carl Linnaeus nome *Systema Naturae*. Li metis ĝin kun ĉiuj fulikoj en la genron *Fulica* kaj stampis la dunoman nomon *Fulica noveboracensis*. Gmelin bazis sian priskribon sur la "yellow breasted gallinule" (flavbrusta galinulo) kiu estis supraĵe priskribita en 1785 fare de la kimra natursciencisto Thomas Pennant en sia libro *Arctic Zoology*. Tiu ĉi ralo estas nuntempe metita en la genron *Coturnicops* kiu estis starigita en 1855 fare de la angla zoologo George Robert Gray. La genronomo kombinas *coturnix*, latinlingva vorto por "koturno", kun *ōps*, greklingva vorto kun la signifo "aspekto". La specia epiteto *noveboracensis* estas latinigita vorto por Novjorko (*novus* (nova) kaj *Eboracum* (York, Anglio), alude ĝenerale al la nordamerika distribuado.

Oni agnoskis du subspeciojn:

La subspecio *Coturnicops noveboracensis goldmani* estas konata nur el marĉoj de supra rivero Lerma ĉirkaŭ 2 500 m de alto en Meksikŝtato, Meksiko, kie ĝi estis lastfoje registrita en 1964.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Gilipo (Sparta generalo)

**Gilipo (Sparta generalo)** estis sparta milita estro, generalo, komandanto kaj stratego. Li estis filo de Kleandrido, kiu estis konsilisto de Pleistoanato, reĝo de Sparto kiu regis inter 458 a. K. ĝis 409 a. K. Gilipo estis forpelita de Sparto pro akceptado de atenaj subaĉetaĵoj en 446 a.K. kaj fuĝis al Thurii, tute helena kolonio tiam estinta fondita en la piedpiŝo de Italio kun atena helpo kaj partopreno. Lia patrino eble estis helotino, kio signifis ke li ne estis vera Spartano sed motakso, homo kun malsupera statuso. Malgraŭ tio, de frua infanaĝo li estis trejnita por milito en la tradicia sparta modo kaj dum atingado de matureco li estis elektita al armea ligo, liaj ŝuldoj estis pagataj de pli riĉa patrono. Por individuo kun marĝenaj originoj, milito estis ŝanco akiri honoron kaj eminentecon.

Kiam Alkibiado instigis la spartanojn sendi generalon por gvidi la sirakuzan reziston kontraŭ la atena ekspedicio, Gilipo estis nomumita (414 a.K.). Lia alveno estis turnopunkto de la lukto. Pli aŭdaca ol Nikio, la atena komandanto kiun li alfrontis, li povis akiri superecon movante la atenanojn de ŝlosilaj strategiaj lokoj kaj esence rompante la sieĝon. Kiam Ateno sendis Demostenon kun plifortikigoj, ankaŭ li estis venkita fare de Gilipo, kiu finfine kaŭzis la falon de la atena kampanjo en Sirakuzo.

Diodoro, verŝajne sekvante la historiiston Timeon (356 a. K. - 260 a. K.), reprezentas lin induktanta la sirakuzanojn pasigi mortpunon al la kaptitaj atenaj generaloj, sed ekzistas ankaŭ la deklaro de Filisto de Sirakuzo kiu mem partoprenis en la defendo, kaj Tucidido, ke li provis, kvankam sen sukceso, ŝpari iliajn vivojn, dezirante kunporti ilin al Sparto kiel pruvo de sia sukceso.

Gilipo, kiel sia patro, renkontis sian falon en financa skandalo; konfidita de Lizandro kun trezoro da arĝentaj moneroj por livero al la eforoj ĉe Sparto, li ne povis rezisti la tenton defraŭdi parton de la monsendaĵo. Ĉe la eltrovo de tiu ŝtelo, Gilipo fuĝis el Sparto kaj iris en ekzilon. Li estis kondamnita al morto "in absentie" (en malĉeesto) kaj malaperas el la historiaj registraĵoj.

## Referencoj 
472 a. K.
407 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Grekaj komandantoj
Kategorio:Grekaj generaloj
Kategorio:Grekaj militistoj
Yafa Yarkoni

**Jafa JARKONI** (; naskita **Yafa ABRAMOV**, la 24-an de decembro 1925, en Givatajim - mortis la 1-an de januaro 2012, en Tel-Avivo) estis internacie konata israela kantistino. Ŝi devenas de kaŭkazaj montaraj judoj.

Ŝi estis nomita la "militkantistino" de Israelo pro siaj oftaj prezentoj por israelaj soldatoj, precipe en milita tempo. En 1998 ŝi ricevis la Israelan Premion .

La plej multaj el la kantoj de Yarkoni estis skribitaj fare de Tuli Reviv kaj Haim Hefer.  Yarkoni ankaŭ prezentis parton de la unua infankanto de Naomi Shemer.Inter ŝiaj plej konataj kantoj estas "Ne diru adiaŭon, diru mi revidos vin", pri soldato kiu disiĝas de sia amatino antaŭ batalo, kaj "Vojo al Jerusalemo", pri soldatoj portantaj manĝaĵojn al Jerusalemo kiam la urbo estis sub sieĝo en la milito de 1948 . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nathan Shahar, Yafa Yarkoni, Enciklopedio de judaj virinoj
* Yafa Yarkoni "Kantistino de la Militoj", Ekspozicio en la IDFaj arkivoj 
* 

Kategorio:Mortintoj en 2012
Kategorio:Naskiĝintoj en 1925
Kategorio:Israelaj kantistoj
Ŝoŝana Damari

**Ŝoŝana DAMARI** (; naskiĝis la 31-an de marto 1923, en Dhamar, Jemeno - mortis la 14-an de februaro 2006, en Tel-Avivo, Israelo) estis israela kantistino kiu estis nomita la "Reĝino de la hebrea kantado" . En 1988 ŝi ricevis la Israelan Premion.

## Vivo 
En 1924, ŝi kaj ŝia familio translokiĝis de Damar (Jemeno) al Palestino. Kiel infano ŝi kantis kun sia patrino ĉe geedziĝoj, kaj en la aĝo de 14 ŝi kantis sian unuan kanton en la radio  .

Ŝi famiĝis pro sia prezento de multaj kantoj de la komponisto Moshe Vilenskij, precipe "Kalanijot" (*כלניות*; "Anemonoj"). Ĉi tiu kanto, ofte inkludita en albumoj, alportis al ŝi la plej grandan sukceson, ĝi estas speco de "proprokarto" de la kantisto;

La unua registrado en la studio okazis en 1948.

Dum pli ol 40-jara kariero, ŝi surbendigis tiajn famajn kantojn kiel "Aor" (*אור*; "Lumo"), "Hora" (*הורה*; juda nacia danco *Hora*), "Ŝnej Ŝoŝanim" (*שני שושנים*; "Du Lilioj); "), "Cariĥ lecalcel" paamaim" ("*Sonu dufoje*"). La lasta rimarkinda verkaĵo de Damari, kiu altiris la atenton de la gazetaro, estis partopreno en la registrado de nova albumo de duetoj (1996) kun alia fama israela kantisto Yafa Yarkoni. La kanto kiun ili prezentis kune, "Kŝe-hainu jeladim" (*כשהיינו ילדים*; "Kiam ni estis infanoj"), estis skribita dum la Milito de Jom Kippur kaj, ĉar ĝi estis kredita, ĉiu el la kantistoj tiam asertis esti tiu kiu publike prezentis kaj registris ĝin unuafoje.

Damari vivis en Usono dum preskaŭ 11 jaroj, foje parolante al la loka juda komunumo. En intervjuo, la kantistino diris: "Antaŭ ol forlasi Usonon, mi okazigis adiaŭan koncerton, ĉe kiu la publiko ploris. Kaj unu milionulo proponis al mi vilaon kun naĝejo, nur por ke mi povu resti” .

Poste ŝi vivis en Tel-Avivo dum 30 jaroj. Malgraŭ ŝia malfrua aĝo, ŝi daŭre prezentis.

En 1988, al la kantisto estis premiita la Ŝtato de Israela Premio por ŝia kontribuo al hebrea kantado .

En 2005, ŝi surbendigis du trakojn por la albumo "Mi-maamakim" de *Idan Raichel Project*, kiu iĝis ŝia lasta rimarkinda projekto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Jerusalem Post* "Faman kantiston kaj kulturan ikonon Shoshana Damari mortas" la 14a de februaro 2006
* Juda Virtuala Biblioteko: artikolo pri Shoshana Damari
* 
* Diskoj de Shoshana Damari ĉe La Domo de hebreaj kantoj, Nacia Biblioteko de Israelo

Kategorio:Mortintoj en 2006
Kategorio:Naskiĝintoj en 1923
Kategorio:Israelaj kantistoj
Lobos (stacidomo)

**Lobos** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, samnoma distrikto, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Frente de la estación Lobos.jpg|Ekstero
TrenTBA-Lobos.jpg|Trajno
Andén de la estación Lobos.jpg|Kajo

## Vidu ankaŭ 
* Lobos (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Lobos (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino