open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Komerca politiko

eta|dekstra|300px|Kontenerŝipoj, vehiklo pere de kiu oni realigas grandparte la tutmondan komercon.
La **komerca politiko** aŭ **politiko de komerco** estas aro de iniciatoj de la registaro de lando pri internacia komerco, tio estas, pri la importado kaj eksportado de produktoj kaj servoj (nomitaj are "havaĵoj") de tiu lando al kaj el aliaj. La komerca politiko de lando en difinita momento povas esti konsiderita en rangaro inter la ekstremoj de libera komerco (neniu restrikto al komerco) kaj protektismo (muktaj restriktoj, por protekti la lokajn produktistojn). Foje kelkaj landoj povas interkonsenti komunan komercan politikon rilate al aliaj, formante por ekzemplo doganunion, kiel estas la Eŭropa Unio aŭ Merkosudo. La komerca politiko de almenaŭ du registaroj de du diferencaj landoj povas rezulti en komerca pakto, nome komerca interkonsento aŭ komerca traktato inter tiuj du landoj, aŭ ankaŭ fare de pliaj landoj (ekzistas komercaj traktatoj subskribitaj de multaj landoj). Tiuj traktatoj, de negocado tre kompleksa, promocias komercan politikon stabilan laŭlonge, ĉar kutime estas komplika ŝanĝi ilin laŭ la diversaj avataroj kiujn la tutmonda ekonomio okazigas al ĉiu el la subskribintoj.

## Vidu ankaŭ 
* Komerco
* Politiko


Kategorio:Komerco
Kategorio:Politiko
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 2008

Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

 

Kategorio:Landoj en la Somera Olimpiko 2008
#
Somera Olimpiko
Komerca vojo

[eta|350px|Ĉefaj komercvojoj de la [Hispana Imperio kun Ameriko.]]
[eta|[Marko Polo alvenante al haveno en Ĉinio.]]
La **komercaj vojoj** (komercvojoj) estas geografiaj vojoj, komunikiloj kaj ligiloj inter centroj de produktado de varoj kaj la merkatoj en kiuj oni konsumas ilin.

La internaciaj komercvojoj, ilia esplorado kaj ekspluatado, estas la veraj kaŭzoj de la grandaj malkovroj kaj vojaĝoj de la historio, el Ĵang Kjan, Eriko la ruĝa, Leif Eriksson, Ĉeng He kaj Marko Polo, tra vojaĝistoj kiel Vasco da Gama kaj Kristoforo Kolumbo, inter aliaj. Ili estis ankaŭ grandaj akceloj por la scienco kaj la teknologio de la navigado kaj de la surtera kaj aera transporto. Pro necesoj de novaj komercvojoj, oni kreis ilojn kiel la kompasoj, la sekstantoj kaj la horloĝoj, same kiel la kartografio.

## Historiaj komercvojoj 
Tre ofte oni referencas ĉefe la historiajn komercvojojn, inter kiuj elstaras jenaj:
* Silkovojo eliris el Ĉinio kaj iris al la islama mondo kaj de tie al Eŭropo. La transporto trs dezertaj lokoj estis farita tra la tipaj vojoj por karavanoj de kameloj kaj ĉevaloj.
* Spicvojo: tiu ligis, dekomence surtere kaj poste mare, la centrojn de produktado de spicoj en Ĉinio, Hindio, Sudorienta Azio kaj Oceanio kun Eŭropo.
* Vojo de la Nova Hispanio: tiu ligis la hispanajn koloniojn en Ameriko kaj Azio kun Eŭropo. Iam en la historio, la produktoj kaj varoj estis tipe produktitaj en Filipinoj kaj poste oni transportis ilin al Akapulko en Meksiko ŝipe, kie aldonitaj al lokaj produktoj, estis transportitaj surtere al la haveno de Veracruz. Poste oni sendis ilin al Havano aŭ/kaj de tie al Hispanio.

## Vidu ankaŭ 
* Karavanvojo
* Manila galiono
* Triangula komerco
* Sklavkomerco

Kategorio:Komerco
Radiodervish

**Radiodervish** aŭ **Radioderviŝo** en Esperanto, estas itala mondmuzika grupo. La ĉefaj membroj de la grupo estas Nabil Salameg kaj Michele Lobaccaro. La muzikistoj prezentas siajn kantojn ĉefe en la araba kaj la itala, sed foje ankaŭ plurlingve (araba, angla, franca kaj hispana). kiel en la albumo *Beyond the sea* kaj *Human* (itala, araba, angla, franca)*.* Radiodervish kantas pri viroj kaj virinoj apartenantaj al malsamaj spacoj, kulturoj kaj tempoj, serĉante interspacojn kaj lokon por renkontiĝo kaj dialogo inter lingvoj kaj kulturoj, inter Oriento kaj Okcidento.

## Historio 
La grupo estis formita en 1997 en la urbo Bari surbaze de la grupo Al Darawish. 

En 1998 Radiodervish surbendigis sian unuan albumon "''*" (Lingvo kontraŭ lingvo), karakterizita per krucpolenado de malsamaj lingvoj, kulturoj kaj mondoj, la albumo gajnigis al ili la premion Ciampi por la plej bona debutalbumo de la jaro.

En 2004 estis publikigita la albumo *In search of Simurgh*, libere inspirita per la poemo *La Lingvo de la Birdoj* () de la persa poeto kaj mistikulo Farid-ud-din Attar, ankaŭ distribuita en Japanio, Ĉinio, Tajvano kaj Koreio.

En 2007 Radiodervish direktis la Araban Orkestron de Nazareto dediĉita al la muziko de "Salento Negroamaro 2007". Por tiu okazo, Radiodervish havis la intencon oferti al publiko perspektivon sur la araba mondo libera de antaŭjuĝoj kaj bildmisprezentoj kiuj neeviteble pezis, kaj daŭre pezas, sur la okcidenta percepto kaj sur la percepto kiun araboj mem havas de si mem. 

La sukceso de Radiodervish estas kunigita en la sekvaj jaroj per intensa koncerta agado, partopreno en diversaj naciaj televidelsendoj kaj de renkontado kaj kunlaborado kun diversaj artistoj kiel Frank Sinatra, Noa, Stuart Copeland, la Araba Orkestro de Nazareto, Zohar Fresco, Rim Banna kaj Amal Morkus. La grupo Radiodervish donas koncertojn ĉie en Italio, sed ankaŭ eksterlande en Francio, Hispanio, Belgio, Grekio, Israelo, Palestinaj teritorioj, Libano kaj Egiptio.

La engaĝiĝo de la duopo al paco signifas ke la municipo de Melpignano, en la provinco Lecce, donas honoran civitanecon al Nabil Salameh kune kun la israela kantisto Noa, nomumante ilin ambasadoroj de la paco en la mondo.

## Diskografio 
* 1998 - *Lingua contro lingua*
* 2001 - *In acustico*
* 2002 - *Centro del Mundo*
* 2004 - *In search of Simurgh*
* 2006 - *Amara terra mia*
* 2007 - *L'immagine di te*
* 2009 - *Beyond the sea*
* 2010 - *Bandervish''

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Noa (kantistino)

## Eksteraj ligiloj 
Retejo de Radiodervish

Muzikfilmetoj kun kantoj de Radiodervish 

Kategorio:Italaj muzikaj grupoj
Kategorio:Multlingveco en muziko
Kategorio:Mondmuziko
Komerca milito

**Komerca milito** estas ekonomia konflikto ofte rezulte el ekstrema protektismo en kiu ŝtatoj starigas aŭ kreas tarifojn aŭ aliajn komercajn barierojn kontraŭ aliaj reage al komercaj barieroj kreitaj de alia partio. Se tarifoj estas la ekskluziva mekanismo, tiam tiaj konfliktoj estas konata kiel *doganmilitoj* aŭ *tarifaj militoj*; kiel reago, la lasta ŝtato povas same pliigi la tarifojn. Pliigita protektado kaŭzas ke la produktado de ambaŭ landoj moviĝas al sintenoj de aŭtarkio. Minoraj komercaj malkonsentoj estas ofte nomitaj *komercaj disputoj* dum la milita metaforo estas hiperbola.

Komercaj militoj povas akriĝi al plena konflikto inter ŝtatoj, kiel ekzemple okazis foje inter Anglio kaj Nederlando, ekzemple ĉe la Dua angla-nederlanda milito por kontrolo super la maroj kaj komercvojoj, en kiu Anglio klopodis fini la nederlandan dominadon de la monda komerco dum periodo de intensa eŭropa komerca rivaleco. Ankaŭ la Opia milito kiu startis post la ĉina registaro de la Dinastio Qing blokadis siajn havenojn, konfiskis opian kontrabandon kaj enfermis la britajn komercistojn, rezulte en la sendo de la Brita Ŝiparmeo al Ĉinio kaj engaĝiĝo de la Ĉina Ŝiparmeo en la Batalo de Koŭlon.

Siavice realaj militaj kaj politikaj konfliktoj povas rezulti en kaj okazigi komercan militon. Ekzemple la invado de Ukrainio fare de Rusio rezultis en sankcioj kaj bojkoto al la rusia ekonomio fare de multaj landoj de la okcidenta flanko.

## Referencoj
## Bibliografio
*
*Smoot-Hawley Tariff Act. (2005). Encyclopædia Britannica. Retrieved October 15, 2005, from Encyclopædia Britannica Online

Kategorio:Komerco
Radhanitoj

La **Radhanitoj** aŭ **Radanitoj** (en hebrea, רדהני / *Radhani* (singulare) aŭ רדהנים / *Radhanim* (plurale) ; en araba, الرذنية / *Ar-Raḏaniyya*) estis judaj komercistoj de la Mezepoko. Ili dominis la komercon inter la kristana kaj la islama mondoj inter la jaroj 600 kaj 1000 de la kristana erao. La komercvojoj malfermitaj dum la regado de la Romia Imperio plue estis uzataj dum tiu periodo grandparte pere de la klopodoj de tiuj komercistoj. Ilia komerca reto kovris plej parton de Eŭropo, Nordafriko, Proksima Oriento, Centrazio kaj parton de Hindio kaj de Ĉinio. Oni ne konas ĉu la termino, uzita nur de kelkaj rektaj fontoj, referencas specifan korporacion, kaston aŭ ĉu temas pri ĝenerala termino por aludi al judaj komercistoj kiuj praktikis la komercon inter Eŭropo kaj Azio.

Kategorio:Mezepoka ekonomio
Kategorio:Juda historio en Eŭropo
Kategorio:Historio de judismo
Adasky

**Adasky** () estas entrepreno, kiu esploras, disvolvas kaj produktas inteligentan termikan detektan teknologion. Adasky estis establita kun la celo solvi la problemon de la manko de percepto de aliaj sensiloj en aŭtonomaj veturiloj, per inteligentaj termikaj fotiloj, igante la veturilojn funkcii pli bone kaj esti pli sekuraj en diversaj niveloj de veturila aŭtomatigo.

## Historio 
Dum Adasky evoluis, ĝi komencis evoluigi progresintajn solvojn de termigan bildigon por trakti kromajn defiojn de movebleco, kiel vojsekureco de inteligentaj urboj por uzantoj. Adasky esploras en la kampo de termika sensa industrio kaj kreas malgrandajn kaj efikajn fotilsistemojn, farante ilin atingeblaj por la merkato, por sekura vojaĝo kaj reveno. Adasky estas emerĝanta kompanio de la aŭtomobila industrio kun sidejo en la israela urbo Yokneam Ilit, la kompanio ricevis privatan financadon, la kompanio estis fondita en 2015 kaj specialiĝas pri la sekvaj sektoroj: artefarita vidkapablo, programaro, termikaj fotiloj, aŭtonomaj veturiloj, termikaj sensiloj, infraruĝa teknologio, maŝinlernado, artefarita intelekto, profunda lernado, artefaritaj neŭraj retoj, duonkonduktantoj, autonoma veturado, termografio, altnivelaj ŝoforhelpsistemoj kaj datumfuzio. Plej multaj spertuloj reklamas la ideon uzi plurajn malsamajn specojn de sensiloj por kriz-bremsaj sistemoj. Termikaj fotiloj povas detekti homojn kaj bestojn nokte kaj en kondiĉoj de reduktita videbleco, kio povus esti defio por aliaj specoj de sensiloj.

## Referencoj 
Kategorio:Aŭtomobila industrio
Baladoj (Chopin)

[eta|altdekstre=1.5|Balado n-o 4 (op. 52) de Frédéric Chopin. Aŭtografa manuskripto, 1842, [Biblioteko Bodleian]]
La **Baladoj** (france *Ballades*) de Frédéric Chopin estas kvar baladoj verkitaj por piano inter 1831 kaj 1842. Ili estas konsideritaj kiel kelkaj el la plej gravaj kaj malfacilaj pecoj en la pianrepertuaro.

## Balado n-o 1 
La Balado n-o 1 en G-minoro, op. 23 estis kompletigita en 1836 en Parizo.

## Balado n-o 2 
La Balado n-o 2 en F-maĵora, op. 38 estis komponita de 1836 ĝis 1839 en Nohant, Francio, kaj sur la hispana insulo Majorko.

## Balado n-o 3 
La Balado n-o 3 en A-bemola maĵora, op. 47 estis komponita en 1841 en Nohant.

## Balado n-o 4 
La Balado n-o 4 en F-minoro, op. 52 estis komponita en 1842 en Parizo kaj Nohant, kaj reviziita en 1843.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Studaĵoj (Chopin)
* Nokturnoj (Chopin)

## Eksteraj ligiloj 
* [Partituro por la kvar baladoj](https://imslp.org/wiki/4_Ballades_(Chopin,_Frédéric)) ĉe Projekto de Internacia Muzika Biblioteka Poentaro 

Kategorio:Frédéric Chopin
Kategorio:Klasika muziko
Kategorio:Romantika muziko
Kategorio:Muzikaj formoj
Oktila izobuterato

**Oktila izobuterato** aŭ **oktila izobutanato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izobutanata acido kaj oktanolo. Oktila izobutanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Oktila izobuterato prezentas izobutanatan grupon ligitan al oktila grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 24 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de **oktila izobuterato** per interagado de **oktanolo** kun **izobuterata acido**:

 
### Sintezo 2
* Preparado de *oktila izobuterato* per interagado de *oktanolo* kun *izobuterata anhidrido*:

 
### Sintezo 3
* Preparado de *oktila izobuterato* per interagado de *oktila klorido* kun *izobuterata acido*:

 
### Sintezo 4
* Preparado de *oktila izobuterato* per interagado de *natria izobutanato* kun *oktila klorido*:

 
### Reakcio 5
* Preparado de **oktila izobuterato** per traktado de **oktanolo** kun **izobuterila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Izobuteratoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Izobuteratoj
Alois Hitler

**Alois HITLER**, naskita Alois Schicklgruber (7a de junio 1837 - 3a de januaro 1903), estis aŭstra doganisto plej konata kiel la patro de Adolf Hitler, la nazia diktatoro de Germanio.

Alois estis naskita al Maria Schiklgruber kaj nekonato ekstergeedzece en 1837. Lia patrino mortis kiam li estis nur 9 jarojn aĝa, kaj li estis sendita por vivi kun sia patrinflanka praavo, Johan Hiedler en la aĝo de 10. Li poste aliĝis al la doganservo de la aŭstria financministerio en 1855.

La identeco de la patro de Alois estas kontestata. La nazireĝimo de Germanio oficiale rekonis la duonpatron de Alois, Johann Georg Hiedler kiel sian biologian patron, sed tio estis pridubita pro manko de solida indico.

Alois geedziĝis kun sia unua edzino, Anna, en 1873. En 1876 li konvinkis la lokajn aŭstrajn aŭtoritatojn, ke lia duonpatro (tiam forpasinta) estis lia biologia patro. La origino de la familia nomo "Hitler" venis kiel rezulto de la misliterumo de la nomo de lia duonpatro "Hiedler", sed oni ne scias kial.

Alois havis 9 infanojn, unu el amafero, du kun Fanni Matzelsberger, kaj 5 kun Klara. Li estis precipe perforta direkte al kaj sia edzino kaj liaj infanoj ĝis la punkto de sadismaj tendencoj.

Alois mortis la 3-an de januaro 1903. Lia edzino, Klara, mortis 4 jarojn post li.

Kategorio:Aŭstroj
Kategorio:Adolf Hitler
Otto Wahl

**Otto WAHL** (naskiĝinta la  en Zella-Mehlis, mortinta la  samloke) estis germana skikuristoj. Dum la germanaj ĉampionadoj li gajnis en 1924 la oran medalon kaj en 1932 la bronzan.

## Kariero 
Ekde la mezaj 1920-aj jaroj Wahl estis sendube la plej grava sportisto de sia klubo Wintersportverein Zella. Li iĝis en 1924 tutgermana venkanto pri skikurado kaj rajtis tiel prezenti sin ĉe la Vintra Olimpiko 1928 en Sankta Maŭrico en la disciplinoj pri 18 kaj 50 kilometroj. Inter 1929 kaj 1931 li partoprenis mondajn ĉampionadojn pri nordia skiado kaj gajnis en 1931 la okan rangon pri 50 kilometroj. Sur 18 km li atingis la 19-an rangon kaj pri 50 km la dekan.

Tiutempe Wahl nombriĝis inter la plej bonaj atletoj ĉi-sporte kiuj ne devenis el Skandinavio. En 1929 en Zakopane je nordia kombino li estis la 19-a plej bona atleto.

En aĝo de ne tute 31 jaroj li mortis pro cerebra malsano. Je lia honoro okazas en Zella-Mehlis ĉiujare la konkurso *Otto-Wahl-Lauf* organizita fare de la menciita sportoklubo surloka.

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj ĉe Olympedia
* Wahl-konkurso en marto 2022

Kategorio:Skikurado
Kategorio:Germanaj sportistoj
Kategorio:Zella-Mehlis
László Nádasy

**László Nádasy** [lAslO nAdaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nádasy László** estis hungara scenaristo, reĝisoro.

László Nádasy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Nádasy post la maturiĝo estis ĵurnalisto, dum inter 1945–1948 li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány. Tamen li akiris dramaturgian diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1950. Post la diplomo li estis dramaturgo en filma produktejo ĝis 1958, poste li ankaŭ reĝisoris. Komence inter 1950-1953 li estis ankaŭ asistanto en la altlernejo.

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *Stabil a csók* (1946)
* Karuselo (filmo) (kunscenaristo, 1955)
* *A tettes ismeretlen* (1958) - ankaŭ kunreĝisoro
* *Megöltek egy leányt* (1961) - ankaŭ reĝisoro
* *Kínai kancsó* (televida filmo, 1975)
* *Keserű igazság* (kunscenaristo, verkita en 1956, prezentita en 1986)

## Liaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *Razzia* (1958)
* *Lopott boldogság* (1962)
* *Fény a redőny mögött* (1966)
* *Történetek a magyar filmről* (dokumenta filmo 1982)

## Liaj dramaturgaĵoj (elekto) 
* *Föltámadott a tenger* (1953)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto
* filmoj
* filmoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 1984

Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|333px|

 

Kategorio:Landoj en la Somera Olimpiko 1984
#
Somera Olimpiko
Banko de Amsterdamo

La **Banko de Amsterdamo** () estis frua banko, dependa de la urbo Amsterdamo, Nederlando, kaj establita en 1609. Ĝi estis la unua publika banko kiu proponis kontojn ne rekte konverteblajn al moneroj. Kiel tio, oni povas priskribi ĝin kiel unua vera centra banko. Malkiel la Banko de Anglio, establita preskaŭ unu jarcento poste, ĝi nek administris la nacian valuton nek agadis kiel pruntedona institucio (escepte por la registaro en okazoj de urĝa neceso); ĝi estis intencita por defendi la moneran normigon. La rolo de la Wisselbank estis ĝuste kalkuli la valoron de moneroj kaj tiel fari malvalorigon de monero malpli profita. Ĝi okupis centran pozicion en la financa mondo tiama, havigante efektivan, efikan kaj fidindan sistemon por naciaj kaj internaciaj pagoj, kaj enkondukis la tute unuan internacian rezervovaluton, nome la banka guldeno. La modelo de Wisselbank kiel ŝtata banko estis adaptita tra tuta Eŭropo, kiel la Banko de Svedio (1668) kaj la Banko de Anglio (1694). David Hume laŭdis la Bankon de Amsterdamo pro ties politiko de 100 procento materi-apogitaj stokrezervoj.

## Referencoj
Kategorio:Ekonomio de Nederlando
Amsterdamo
Marinus van Reymerswale

**Marinus Claeszoon van REYMERSWALE** (Reimerswaal, ĉirkaŭ 1489 - probable en Goes, ĉirkaŭ 1546/1556) estis flandra pentristo.

Oni scias malmulte pri lia deveno; ŝajne lia nomo Reymerswaele estas nur aludo al la devenloko, kion li uzis ĝis 1540. Oni sugestis, ke eble li estis filo de iu pentristo Nicolaes van Zierikzee el Antverpeno. Ŝajne li studis ion en la Universitato de Loveno. Evidentiĝas influoj el Quinten Matsijs, kun kiu li kunhavas komunajn temojn, pro kio oni supozas, ke li iom vivis en Antverpeno, eble eĉ laborante por la ateliero de Matsijs nur por mallonge, dum plej parto de liaj verkoj estis farita en lia devenrregiono Zelando.

eta|maldekstre|*La monŝanĝisto kaj lia edzino,* de Marinus van Reymerswale.
La konataj pentraĵoj de Marinus temas pri malgranda nombro de temoj: la nomitaj monŝanĝistoj kaj impostokolektistoj okupitaj en financaj agadoj, la advokatoj kaj kelkaj malmultaj temoj de la Nova Testamento, rilataj ankaŭ kun la unuaj temoj, krom kelkaj pri Sankta Hieronimo. El kelkaj temoj oni konas multajn versiojn kaj kopiojn, ekzemple ĝis ses dek de la impostokolektistoj.

Oni spekulativis pri la tialo de tiaj temoj kaj oni rilatigas tion ĉu al mendoj de la koncernaj profesioj ĉu al la kondamno de la uzuro fare de la katolika eklezio; fakte en kelkaj kolektoj la titolo estas negativa ekzemple parolante pri avaruloj aŭ judoj, kiuj fakte ja rajtis pruntedoni.

## Bibliografio 
* Ackroyd, Paul; Billinge, Rachel; Campbell, Lorne y Kirby, Jo, «The *Two Tax-Gatheres* by Marinus van Reymerswale: Original and Replica», *National Gallery Technical Bulletin*, vol. 24 (2003), pp. 50-63.
* Alba, Laura; Jover, Maite y Gayo, María Dolores, «Marinus: aproximación a la técnica del pintor y su taller», en *Marinus. Pintor de Reymerswale*, Madrid, Museo Nacional del Prado, 2021, pp. 71-85.
* Mackor, Adri, «Vida y reputación de Marinus van Reymerswale: la restitución del honor de un hombre bueno», en *Marinus. Pintor de Reymerswale*, Madrid, Museo Nacional del Prado, 2021, pp. 31-41.
* Seidel, Christine, *Marinus. Pintor de Reymerswale*, Madrid, Museo Nacional del Prado, 2021, 
* Puyvelde, Leo van, «Un Portrait de Marchand par Quentin Metsys et les Percepteurs d'Impôts par Marin van Reymerswale», ''Revue Belge d'Archéologie et d'Histoire de l'Art'', XXVI (1957), pp. 3-23.

Kategorio:Flandraj pentristoj
Sudoměř

Nomon **Sudoměř** havas pluraj lokoj:
* Sudoměř (distrikto Mladá Boleslav) – municipo en distrikto Mladá Boleslav
* Sudoměř (Čejetice) – parto de municipo Čejetice en distrikto Strakonice
** laŭ la sudbohemia Sudoměř estas markitaj Batalo ĉe Sudoměř kaj Monumento de Jan Žižka ĉe Sudoměř

## Rilataj artikoloj 
* Sudoměřice
Johann Peter Haseney

eta|125px|*Schwarzer Einser* - la unua germana poŝtmarko

**Johann Peter HASENEY** (naskiĝinta la  en Mehlis, mortinta la  en Munkeno) estis germana kuprogravuristo.

## Vivo 
[eta|Memortabulo, nun en la [Muzeo en la alpafadejo (Zella-Mehlis)|Urba muzeo de Zella-Mehlis]]
Komence li trejniĝis fare de la patro je fusilfarado antaŭ ol lerni de la gravuristo, stampilkreanto kaj mekanikisto Hulm ties konojn. Migrante Haseney venis en 1832 Munkenon kie li deĵoris ĉe matematika-mekanika instituto en la gravurado. Danke al stipendio eblis fari studon pri matetmatiko. En 1835 mendis ĉe li la banko *Bayerische Hypotheken- und Wechsel-Bank* faron de banknotoj en valoro de 8 milionoj da guldenoj laŭ komisio de reĝo Ludoviko la 1-a. Tiel surmerkatigitis unuafoje nefalsebla banknoto en Bavario. Ekde 1851 Haseney estis tie laboristo kun daŭra laborkontrakto.

En Munkeno li faris plurajn dezajnojn por poŝtmarkoj. Li ankaŭ kreis la unuan poŝtmarkon de Germanujo, *Schwarzer Einser* kaj manaĝeris ankaŭ la planadon de enkondukkostojn. Eldonodato en la Reĝlando Bavario estis la 1-a de novembro 1849.

Tamen Haseney neniam laboris ĉe Seitz-kompanio, kiel ofte legeblis fakliterature.

## Honoroj 
En la naskiĝurbo nomitis strato por li kaj metitis survanden de la naskiĝdomo memortabulo. Strato alia portanta lian nomon troviĝas en Munkeno.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Heinrich Jung: *Der schwarze Einser des J.P. Haseney.* Ĉe: *Sammler Express.* Heft 7/1980, p.&nbsp;223.
* J. de Hesselle: *Der Schwarze Einser.* München 1949. (Nachdruck: München 1989), p.&nbsp;19–21
* Peter Haseney: *Kurze Nachrichten und lange Schilderungen über die Familie Haseney*, München, reimpreso fare de Heinrich-Jung-Verlag Zella-Mehlis 1992, ISBN 3-929164-08-6
* Hans-Michael Körner (eld.): *Große Bayerische Biographische Enzyklopädie.* De Gruyter Saur, Berlin/New York 2005, Reprint 2010, p.&nbsp;769
* Wolfgang Maassen: *Wer ist wer in der Philatelie?*, Band 2, E–H, Phil Creativ, Schwalmtal, tria eldono, 2017, ISBN 978-3-932198-96-0, p.&nbsp;256
* Lorenz Maier: "Haseney, Johann Peter." Ĉe: *Bosls bayerische Biographie*, Pustet, Regensburg 1983, ISBN 3-7917-0792-2, p.&nbsp;308

## Eksteraj ligiloj 
* Detaloj pri lia familio

Kategorio:Kuprogravuristoj
Kategorio:Filatelo
Kategorio:Zella-Mehlis
Kategorio:Dezajnistoj
Kategorio:Armilfabrikistoj
Čejetice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Strakonice. Pri parto de Mladá Boleslav temas artikolo Čejetice (Mladá Boleslav).*

**Čejetice** estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice. Ĝi situas proksime de rivero Otava, proksimume 10&nbsp;km oriente de Strakonice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1289.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Čejetice konsistas el kvin partoj sur kvin katastraj teritorioj:
* **Čejetice** (ankaŭ nomo de k. t., inkluzive de domaro Přeborovice)
* Mladějovice (ankaŭ nomo de k. t.)
* Sedliště (k. t. *Sedliště u Mladějovic*)
* Sedlíkovice (ankaŭ nomo de k. t.)
* Sudoměř (k. t. *Sudoměř u Čejetic*)

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Gallus
* Bienetoj n-ro 8, 9 kaj 11

## Pluaj fotoj 

Čejetice_(1).jpg|Vilaĝplaco kun kapelo
Čejetice_(5).jpg|Municipa ofico kun biblioteko
Čejetice_(3).jpg|Memorige protektataj bienetoj n-ro 10 kaj 11 en la vilaĝplaco
Čejetice_(4).jpg|Bieneto n-ro 23
Čejetice_(2).jpg|Municipa fiŝlago


Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Setlejoj sur Otava
Sudoměř (Čejetice)

**Sudoměř** (trajna haltejo *Sudoměř u&nbsp;Písku*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čejetice en distrikto Strakonice. Ĝi troviĝas proksimume 10&nbsp;km oriente de urbo Strakonice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 42 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Sudoměř situas en katastra teritorio **Sudoměř u Čejetic** kun areo 4,03&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

### Batalo ĉe Sudoměř 
Proksime de Sudoměř, ĉe fiŝlago nomata Škaredý, la 25-an de marto 1420 okazis batalo ĉe Sudoměř. Estis ĉi tie soldataro de Jan Žižka el&nbsp;Trocnov, kiu onidire havis sole 400 viroj kaj virinoj kontraŭ dumila kruckavalira superforto. La reĝa soldataro persekutis husanojn, kiuj haltis sur digo inter enlasita kaj ellasita fiŝlagoj. La rega soldataro komencis proksimiĝis al ili tra la ellasita fiŝlago, sed ĉar la soldatoj estis vestitaj en pezan kirasaĵon kaj havis pezajn armilojn, ili komencis enprofundiĝi en marĉon. Poste jam sufiĉis, por ke la husanoj, kiuj estis malpezaj kaj ne trafaliĝis, mortigu la soldatojn per siaj armiloj. Memorindaĵo de tiu ĉi batalo estas 16 metroj alta monumento de Jan Žižka konstruita el ŝtonaj kvadroj sur la loko de la batalo, kiun kreis Emanuel Julian Kodet helpe de konstruisto František Kulíř en la jaro 1925.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* restaĵoj de burgejo Sudoměř

## Pluaj fotoj 

Sudoměř_(okres_Strakonice).jpg|Bieneto n-ro 3 en vilaĝplaco
Sudoměř (Čejetice) 03.JPG|Kapeleto
Sudoměř (Čejetice) 10.JPG|Domo apud vilaĝplaco
Sudoměř (Čejetice) (6.).jpg|Niĉa kapeleto malantaŭ la vilaĝo
Sudoměř (Čejetice) 05.JPG|Vilaĝplaco
Sudoměř u Písku, železniční zastávka (1).jpg|Fervoja haltejo

Kategorio:Čejetice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Nicolas Gessner

**Nicolas Gessner,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gessner Miklós** estas hungardevena svisa reĝisoro, scenaristo. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Geszner* kaj *Geßner*.

Nicolas Gessner naskiĝis la  en Szombathely.

## Biografio 
Nicolas Gessner translokiĝis en Svislando en 1939. Li akiris diplomon en Universitato de Zuriko en 1955. Inter 1954–1957 li estis asistanto de :en:Leopold Lindtberg kaj :en:Jean-Louis Barrault. En 1957 helpe de universitata stipendio li studis la dramaturgiajn laborojn de Warner Bros., Universal Pictures kaj The Walt Disney Company en Holivudo. Inter 1957 kaj 1961 li estis teatra kaj opera reĝisoro en Luzerno kaj Zuriko, poste li reĝisoris mallongajn filmojn, pli poste kinajn kaj televidajn filmojn.  

## Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *Auskunft im Cockpit* (mallonga filmo, 1959)
* *Der Gefangene der Botschaft* (1964)
* *A kislány, aki az utcánkban lakik* (1976)
* *Macho* (1986)
* *Le château des oliviers* (televida serio, 8 epizodoj, 1993)

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *Schellen-Ursli* (mallonga filmo, 1964)
* *Pastoral Switzerland* (dokumenta filmo, 1980)
* *Űrhajónk, a Föld* (televida dokumenta filmo, 1997)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* filmoj
* filmoj

## Referencoj 
Kategorio:Svisaj reĝisoroj
Kategorio:Svisaj scenaristoj
Internacia flughaveno Uĵhorod

La **Internacia flughaveno Uĵhorod** () (IATA: UDJ, ICAO: UKLU) estas internacia flughaveno priservanta la urbon Uĵhorodo, Transkarpata provinco, Ukrainio. La flughaveno situas en la plej okcidenta parto de la urbo.

## Statistikoj 
## Vidu ankaŭ 
* Flughaveno
* Uĵhorodo
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
Uĵhorod
Kategorio:Konstruaĵoj en Transkarpata provinco
Kategorio:Transporto en Transkarpata provinco
Kategorio:Uĵhorodo
Čečelovice

**Čečelovice** estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice. Vivas ĉi tie  (). En distanco 9&nbsp;km nordoriente situas urbo Blatná, 14&nbsp;km sude urbo Strakonice, 25&nbsp;km sudokcidente urbo Sušice kaj&nbsp;26&nbsp;km oriente urbo Písek.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1412.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Čečelovice - domky.JPG|Čečelovice
Čečelovice - konzum a obecní hostinec A.JPG|Čečelovice
Čečelovice - dům G.JPG|Čečelovice
Čečelovice - bytovka C.JPG|Čečelovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Emil Novák

**Emil Novák,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Novák Emil** estas hungara kameraisto, reĝisoro, scenaristo. Lia frato estis János Novák.

Emil Novák naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Emil Novák laboris en filma produktejo ekde 1972 plej ofte kiel subkameraisto. Li akiris kameraistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1982. Liaj plej gravaj instruistoj estis György Illés, Tibor Vagyóczky, János Dömölky, Ádám Horváth, István Szabó (filmreĝisoro) kaj Zoltán Fábri (reĝisoro). Post la diplomo li jam estis plenrajta kameraisto. En 1987 li migris en Aŭstralion, kie li ricevis ŝtatanecon en 1991. En la sama jaro li akiris diplomon en Aŭstralio kaj li okupiĝis pri filmoj en Sidnejo. En 2001 li revenis en Hungarion, kie li fondis kameraistan lernejon post 5 jaroj. Inter 2020-2022 li instruis en la menciita altlernejo (jam levita universitato), eĉ li estis vicrektoro. Li ricevis premiojn inter 1981-2001.

## Liaj filmoj kiel kameraisto (elekto) 
* *Harisnyanadrág* (mallonga filmo, 1983)
* *Linda* (televida serio, 7 epizodoj, 1986)
* *Spirits of the Carnival* (dokumenta filmo, 1996)
* *Sacra Corona* (2001)
* *Argo 2* (kunkameraisto, 2015)
* *Bory hagyaték* (dokumenta filmo, 2022) - ankaŭ reĝisoro

## Liaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *Sobri, ponyvafilm* (2002) - ankaŭ scenaristo kaj aktoro en rolo esploristo
* *Laci és Vili - Történetek a Magyar Operatőr iskoláról* (dokumenta filmo, 2018) - ankaŭ kameraisto, scenaristo, produktoro

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *Ideje az öregségnek* (televida filmo, 2011) - ankaŭ produktoro
* *Elsö áldozó* (mallonga filmo, 2021)
 
## Liaj filmaj produktaĵoj (elekto) 
* *Végjáték* (2007)
* *Stifled* (mallonga filmo, 2020)

## Liaj filmoj kiel filmomuntisto (elekto) 
* *Herminamező - Szellemjárás* (2006) - ankaŭ kameraisto

## Elektitaj disĉiploj 
* Dávid Géczy

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* anglalingva biografio
* filmoj
* filmoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kameraistoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 2004

Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

 

Kategorio:Landoj en la Somera Olimpiko 2004
#
Somera Olimpiko
Bělčice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri urbo en distrikto Strakonice. Pri parto de municipo Ostředek temas artikolo Bělčice (Ostředek).*

**Bělčice** () estas urbo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice en Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1243.

La 26-an de marto 2015 estis al la municipo redonita statuso de urbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
Urbo Bělčice konsistas el sep partoj, kiuj situas en sep katastraj teritorioj.
* Bělčice
* Hostišovice
* Podruhlí
* Tisov
* Újezdec (k. t. *Újezdec u Bělčic*)
* Záhrobí
* Závišín (k. t. *Závišín u Bělčic*)

## Memorindaĵoj 
* Statuo de sankta Barbora
* Fontano
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Sonorilejo – konstruita en la jaro 1863
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Belcice ST-2008-05-04-KostelZNamesti.JPG|Preĝejo de okcidento
Bělčice - nádraží - panoramio.jpg|Stacidomo
Kašna na náměstí v Bělčicích (Q36866076).jpg|Fontano en Bělčice
Belcice-2012-05-25-ZdravotniStredisko-2.JPG|Sancentrejo en Bělčice
Belcice-2008-05-04-HrobLadislavaStehlika.JPG|Tombo de poeto Ladislav Stehlík


Kategorio:Urboj en distrikto Strakonice
Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Čepřovice

**Čepřovice** estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice en Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie  (). Ĝi troviĝas sur ŝoseo II/142 inter Bavorov kaj Volyně proksimume ses kilometrojn de Volyně.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1315.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Čepřovice konsistas el tri partoj sur tri katastraj teritorioj.
* Čepřovice (ankaŭ nomo de k. t.)
* Jiřetice (k. t. *Jiřetice u Čepřovic*)
* Koječín (k. t. *Koječín u Čepřovic*)

## Memorindaĵoj 
* Meze de la vilaĝo situas konstruaĵo de burgejo Čepřovice fondita ĉirkaŭ la jaro 1605.
* Bieneto n-ro 17

## Pluaj fotoj 

Čepřovice, okres Strakonice, kaple.jpg|Kapelo en Čepřovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Preĝejo Sankta Nikolao (Kunszentmiklós)

La **preĝejo Sankta Nikolao** estas sakrala historia monumento en urbo Kunszentmiklós (Hungario).

## Historio 
La komunumo ricevis sian loknomon ĝuste pri patrono de la kirko, kiu ekzistis jam en 1300. Dum dominado de la turkoj ĝi ruiniĝis, la loĝantoj prenis la kalvinismon. La paroĥo estis refondita en 1779, nova kirko estis konstruita en 1787. En la sama loko plene nova kaj pli granda preĝejo konstruiĝis en 1906. La orgeno estis farita en 1891, sed ĝi estis metita en tiun kirkon en 1906, ĝi estis renovigita en 2008.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola laŭ placo en korto, sed antaŭe statuo pri Sankta Maria videblas ekde 2000. En la korto ligna skulptaĵo pri Sankta Nikolao troviĝas (1998). La fasado estas malsimetria, ĉe la dekstra angulo kvadrata turo plene reliefas. La turpinto estas plurlatera pinta piramido. La ĉefnavo havas krucnavon. La ĉefaltaro estas baroka kaj inter ili statuo pri Sankta Nikolao estas videbla. 2 el la vitraloj estis faritaj en metiejo de Miksa Róth. Miklós Somos pentris la sekpentraĵojn. 

Kermeso okazas en dimanĉo antaŭ la 6-an de decembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto 
* http://lexikon.katolikus.hu/K/Kunszentmikl%C3%B3s.html 

Biserica Sfântul Nicolae, 2019 Kunszentmiklós.jpg

Kunszentmiklós
Kunszentmiklós
Oceanŝipo

[eta|300px|[Queen Mary 2 (2004) en Saint-Nazaire, apartenanta al la ŝipkompanio Cunard Line, estas konsiderita la plej granda, luksa kaj multekosta oceanŝipo konstruita en la tuta marhistorio.]]
[alt=|eta|299x299px|La [dronado de Titanic en 1912 estas la plej konata tragedio de tiu tipo de ŝipoj.]]
**Oceanŝipo**, *transoceana ŝipo* aŭ *transatlantiko*, kiel neologismo rilate al la fakto, ke ili transigis pli frue Atlantikon ol aliajn oceanojn, estas ŝipo kapabla trairi la Atlantikon, veturo konata kiel Transiro de Atlantiko. La unuaj veraj oceanŝipoj estis movitaj per vapormotoroj kaj estis konataj per la nomo «vaporŝipoj».

La termino, laŭ ampleksa senco, estas mala al la koncepto de marborda navigado; tio estas, oceanŝipoj estas grandaj krozoŝipoj kiuj kapablas navigi dum tagoj aŭ semajnoj sen alproksimiĝi al marbordo, kapablaj trairi kutime marojn kaj oceanojn, de enormaj grandoj kaj similgrandaj kapacitoj por ŝipanaro. Ties ĝenerala uzado estas por distrado kaj grandaj transportoj de materialoj kaj personoj (pasaĝeroj).

Dum la 1960-aj jaroj, post la alveno de la unuaj grandaj komercaj aviadiloj, kiel la Boeing 707, oni popularigis kaj disvastigis la flugentreprenojn, pro kio la estonteco de la grandaj kompanioj de transatlantika navigado suferis fortan frapon. Multaj bankrotis kaj grandaj kaj luksaj oceanŝipoj devis esti dediĉitaj al la servo de pramlinioj aŭ estis malmuntitaj tro frue.

Nuntempe, la plej parto de tiaj ŝipoj transatlantikaj estas uzataj por turisma krozoŝipado, sed ankaŭ havas aliajn uzojn kiel transporto de materialoj aŭ manĝaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* *The Ship List*, oceanŝipoj konstruitaj el la 19-a jarcento (en angla)
* *The Great Ocean Liners*, plej famaj oceanŝipoj (en angla)
* *Paquebots*, Novaĵoj pri oceanŝipoj kaj krozoŝipoj 
* *French Lines*, Organizaĵo pri francaj ŝipkompanioj kaj oceanŝipoj 

Kategorio:Ŝipoj
Kategorio:Navigado
Kategorio:Oceanoj
Dekila formiato

**Dekila formiato** aŭ **dekila metanato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la formiata acido kaj dekanolo. Dekila formiato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Dekila formiato prezentas formiatan grupon ligitan al dekila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de formiata acido kaj dekila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *formiata anhidrido* kaj dekila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de formiata acido kaj *dekila klorido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria formiato kaj *dekila klorido*:

## Vidu ankaŭ 
* Formiatoj
* Valeratoj
* Izovaleratoj

## Referencoj 
Kategorio:Formiatoj
Rivera transporto

[eta|300ra|Konvojo de [barĝoj en la rivero Misisipo, (Usono).]]
La **rivera transporto** estas maniero de transporto, kies celo temas pri la transporto de varoj kaj de pasaĝeroj de kelkaj lokoj al aliaj. Tiu estas praktikata en riveroj kaj riveraj kanaloj, kiu havu taŭgan profundecon tiucele. La rivera transporto estas grava komercvojo en la interno de la landoj, pro kio ĉe riveroj kun sufiĉaj infrastrukturoj ĝi ludas tre gravan rolon, inter alia, por la disvolvigo de komerco.

Tiu maniero de transporto aperis jam en la Neolitiko, kaj jam en tiu epoko oni uzis por la interŝanĝo de varoj (por ties transporto). En la aktualo ĝi plue estas grava komercvojo, por ekzemplo ĉe la riveroj Misisipo kaj Amazono. Kvankam antaŭ jardekoj la rivera transporto iom dekadencis, en la aktualo oni klopodas habilitigi riverojn kiuj iam ludis gravajn rolojn tiukadre, por fari ilin navigeblaj. Ekzistas variaj tipoj de ŝipoj depende de la produkto transportata aŭ ĉu ili celas ankaŭ transporton de pasaĝeroj.
Säkkijärvi

**Säkkijärvi** estis eksa komunumo de Finnlando plejparte en cedita areo sur bordo de Viborga golfo, kiu apartenas al Finna golfo. Al komunumo Säkkijärvi apartenis premilite monteta areo en nordo, pli ebena areo sur marbordo kaj iuj insuloj de Finna golfo. En Säkkijärvi fluis al maro riveroj Santajoki kaj Vilajoki. Kirkvilaĝo de Säkkijärvi kaj la administra centro de la komunumo situis apud Santajoki. La plej gravaj vivmetodoj estis agrikulturo kaj fiŝkaptado. En 1700-aj jaroj aperis ankaŭ ŝipa konstruo. Säkkijärviana ligna metio estis konata. Industrio estis en komunumo malmulte. En 1900-aj jaroj dum la finna epoko el Säkkijärvi transloĝiĝis multaj homoj al Usono.  

Terareo de Säkkijärvi estis	492,58 km² en 1939. Samjare la komunumo havis 8685 loĝantojn. El la terareo proksimume 90 % 448,7 km² estis cedita al Sovetunio en Vintra milito. Dum la milito en Säkkijärvi estis fortaj bataloj. Soveta armeo alvenis el glacio de Finna golfo. Kirko de Säkkijärvi bruliĝis. 43,9 km² el areo de Säkkijärvi restis en Finnlando, sed la komunumo perdis do esencajn partojn, ke ĝi estis decidita nuligi. Agrikulturaj loĝantoj de ceditaj areoj de Säkkijärvi estis movita postmilite al Valkeala kaj Elimäki. En 1946 en Finnlando restintaj partoj de Säkkijärvi estis ligita en Ylämaa kaj Miehikkälä. Rusoj donis por kirkvilaĝo de Säkkijärvi nomon Uljanevko laŭ nomo de Lenin. Poste por sama loko estis donita nomo Kondratjevo. Säkkijärvi estas en Finnlando konata pri muzikpeco *Säkkijärven polkka*.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kategorio:Karelio
Valerato

**Valeratoj** aŭ **pentanatoj** estas saloj kaj esteroj de la valerata acido, organikaj kombinaĵoj prezentantaj valeratan grupon ligitan al metala aŭ alia radikala grupo. Ili rezultas el interagado de la valerata acido kun alkoholoj aŭ kloridoj, kiuj povas esti alkilaj, ciklaj aŭ aromataj derivaĵoj. En akvaj solvaĵoj ili povas esti alkalaj (ekz.: natria valerato aŭ acidaj (ekz.: metila valerato).

## Listo de valeratoj 

## Vidu ankaŭ 
* Acetatoj
* Buteratoj
* Izobuteratoj
* Formiatoj
* Ftalatoj
* Izoftalatoj
* Tereftalatoj
* Heksanatoj
* Heptanatoj
* Laktatoj
* Oktanatoj
* Propionatoj
* Izovaleratoj
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 1912

Unuafoje kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato, kreita en printempo 1908, sed akceptite de la Internacia Olimpika Komitato nur en 1912.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

 

Kategorio:Landoj en la Somera Olimpiko 1912
#
Somera Olimpiko
Ekonomia sankcio

**Ekonomia sankcio** estas komerca kaj financa puno aplikita fare de unu aŭ pliaj landoj kontraŭ ŝtato, grupo aŭ persono.​ La ekonomiaj sankcioj povas inkludi variajn formojn de komercaj barieroj, doganoj kaj restriktoj al la financaj operacioj.​ Embargo estas io simila, sed ĝenerale tio inkludas pli akran sankcion. La ekonomiaj sankcioj ne estas truditaj necese pro ekonomiaj cirkonstancoj; ili povas esti truditaj ankaŭ pro vario de politikaj, militaj kaj sociaj kialoj. Ili povas esti uzataj por atingi kaj naciajn kaj internaciajn celojn.​

## Notoj 
Kategorio:Internacia ekonomio
Straserismo

**Straserismo** () estas maldekstreca branĉo de Nacisocialismo popularigita fare de fratoj Gregor kaj Otto Strasser. Ĝi estas karakterizita per laborist-fokusita kaj radikaligita versio de Nacisocialismo, kvankam en kelkaj lokoj ĝi estas pli malsovaĝa kompare kun Naziismo.

Straserismo originis de la maldekstra flanko de la Nacisocialisma Germana Laborista Partio (; NSDAP) kiu poste staris en opozicio al la domina dekstrula (aŭ hitlerisma) flanko de la movado.

Straserismo staris en opozicio al nomitaj "Juda Kapitalismo" kaj "Financa Kapitalismo" kontraste al "Produktiva Kapitalismo". Straserismo ĉefe rekomendis por ekonomia formo de antisemitismo, sed ne kunhavis la samajn ridigajn kredojn de rasa supereco komparite kun ĉefa Nacisocialismo.

La Strasser-fratoj estis ambaŭ elpurigitaj de la partio post la Nokto de la longaj tranĉiloj en 1934; Gregor estis murdita dum Otto ekziliĝis en Ĉeĥoslovakio.

Kategorio:Naziismo
Kategorio:Novfaŝismo
Pradoluengo

**Pradoluengo** [pradoLŬENgo] estas loĝloko kaj municipo en la oriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la oriento de la komarko *Montes de Oca* proksime al Rioĥo. La municipo estas formata de loĝlokoj Pradoluengo kaj Garganchón.

La loknomo *Pradoluengo* estas etimologie komprenebla kiel *Longa Herbejo* aŭ plej verŝajne *Granda Herbejo*.

## Geografio 
[eta|maldekstre|200px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Montes de Oca (komarko)|Montes de Oca, oriente kaj flavecbruna.]]
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 30,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 120 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 550 el la komenco de la 20-a jarcento.

Ĝi distas 46 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, limas kun Rábanos, Villagalijo, Rábanos, Fresneda de la Sierra Tirón, Valmala kaj Santa Cruz del Valle Urbión.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento fare de eŭskoj, kio estas tialo de abunda eŭska toponimio.

En 1720 oni konstituis Pradoluengo kiel urbo, pro dekreto de Filipo la 5-a. En la 19-a jarcento ĝuis ekonomian prosperon pere de tekstila industrio, kies ĝermo devenas de la 16-a jarcento. Modifoj fine de la 19-a jarcento rezultis ke Pradoluengo specialiĝis unue al fabrikado de beretoj kaj poste de ŝtrumpetoj.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la urbodomo kaj aliaj konstruaĵoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Redecilla del Camino

**Redecilla del Camino** [redeZIlja delkaMIno] estas loĝloko kaj municipo en la oriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la oriento de la komarko *Montes de Oca* lime kun Rioĥo. La loknomo *Redecilla del Camino* estas etimologie komprenebla kiel *Reteto de la Vojo*. En 2015 oni aprobis ampleksigon de la Jakoba Vojo kaj tio inkludis tiun loĝlokon en ties norda sektoro.

## Geografio 
[eta|maldekstre|170ra|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Montes de Oca (komarko)|Montes de Oca, oriente kaj flavecbruna.]]
eta|maldekstre|240ra|La prilaborita romanika baptujo, kun bildaro kvazaŭ de urbo, ĉu Jerusalemo aŭ Santiago.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 12,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 104 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

Ĝi distas 56 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, limas kun Rioĥo kaj estas en la norda deklivaro de la Sierra de la Demanda.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento, ligita al la Jakoba Vojo.

Frua mencio de *Radicella* estas de 977. Alia mencio estis de 1025.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la romanika baptujo de la preĝejo, kiu eĉ aperas en la municipa blazono.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Santa Cruz del Valle Urbión

**Santa Cruz del Valle Urbión** [santaKRUZ delbalje urBJON] estas loĝloko kaj municipo en la oriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko *Montes de Oca*. La loknomo *Santa Cruz del Valle Urbión* estas komprenebla kiel *Sankta Kruco de la Valo Urbión*.

## Geografio 
[eta|maldekstre|170ra|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Montes de Oca (komarko)|Montes de Oca, oriente kaj flavecbruna.]]
eta|maldekstre|230ra|Preĝejo.
eta|maldekstre|230ra|Ermitejo.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 33,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 101 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

Ĝi distas 44 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Frua mencio estis de 1146, en la foruo havigita al Cerezo de Río Tirón. Inter 134 domaroj menciitaj kiel apartenantaj al la *alfoz de Cerezo*, aperas *Sancta Crux del Valle* kun Halariza kaj Valmala.

Santa Cruz del Valle Urbión formis parton de la *Concejo de Santa Cruz, Soto y Garganchón* en la *partido de Santo Domingo de la Calzada*,​ kun jurisdikcio de senjorlando plenumita de la grafo de Erbauz kiu nomumis urbestron.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Petro kaj la ermitejo de *San Millán*.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Sek-Butila valerato

**2-Butila valerato** aŭ **2-butila pentanato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la valerata acido kaj 2-Butanolo. Sek-butila valerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Butila valerato prezentas valeratan grupon ligitan al sek-butila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de valerata acido kaj 2-butila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *valerata anhidrido* kaj 2-butila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de valerata acido kaj *2-klorobutano*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria valerato kaj *2-klorobutano*:

## Vidu ankaŭ 
* Valeratoj
* Izovaleratoj

## Referencoj 
Kategorio:Valeratoj
Ĉilio en la Somera Olimpiko 1912

eta|maldekstra|200ra|

Kunordigis la teamon la “Liga Deportiva de Chile” (Sporta Ligo de Ĉilio) - la Olimpika Komitato de Ĉilio nur fondiĝis en 1934.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centra|480ra|

 

Kategorio:Landoj en la Somera Olimpiko 1912
#
Somera Olimpiko