open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vysoká Srbská

**Vysoká Srbská** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1406.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Vysoká Srbská**
* Závrchy
* Zlíčko

## Vidu ankaŭ
* Nízká Srbská

## Pluaj fotoj 

Chapel of the Nativity of the Virgin Mary (Vysoká Srbská) 02.jpg|Kapelo de Naskiĝo de Virgulino Maria


Kategorio:Municipoj en distrikto Náchod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Broumova montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Broumovio
Miklós Haraszti

**Miklós Haraszti** [miklOŝ harasti], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Haraszti Miklós** estis hungara politikisto.

 naskiĝis  en Jerusalemo (Brita Palestino).

## Biografio 
 naskiĝis en tiu juda familio, kiu en 1939 fuĝis al Palestino por eviti la deviglaboron en Hungario. La familio revenis en 1948. La juna Miklós akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1970. Dum la studentaj jaroj li publikigis kaj apartenis al la kritikanta studenta movado, eĉ la polico kontrolis lin. En la jaroj 1970 kaj 1971 li estis ferlaboristo en fabriko. Pro siaj spertoj li skribis libron "Darabbér", kiu estis la unua paŝo al la formado de organizita opozicio en Hungario. La manuskripto estis konfiskita en 1973 kaj Haraszti estis kondamnita al 8 monatoj (suspende) en malliberejo pro la akuzo de ribelo kontraŭ la ŝtato. Tamen la libro estis tradukita en dek unu lingvojn kaj unue estis eldonita laŭleĝe en Hungario en 1989. En 1977 li estis unu el la fondintoj de la samizdatomovado kaj de 1981 ĝis 1989 li estis redaktoro de la plej grava samizdato. Inter 1990-1994 li estis parlamentano jam depost fino de la socialismo. Baldaŭ li prelegis en eksterlandaj universitatoj aŭ li havis plurajn postenojn ankaŭ eksterlande. Lia edzino naskis 2 filinojn. Li ricevis hungarajn premiojn en 2004 kaj 2005, francan en 2011.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Költők, dalok, forradalmak* (traduko, 1969)
* *Darabbér* (unue en 1975)
* *A cenzúra esztétikája* (samizdato, 1986, leĝe 1991)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio angle kun foto
* intervjuo kaj biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Provodov-Šonov

**Provodov-Šonov** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1213.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Kleny (katastra teritorio (k. t.) *Kleny*)
* Provodov (k. t. *Provodov*)
* Šeřeč (k. t. *Šeřeč* kaj *Domkov*)
* Šonov u Nového Města nad Metují (k. t. *Šonov u Nového Města nad Metují*)
* Václavice (k. t. *Provodov*)

## Vidu ankaŭ
* Akva rezervujo Rozkoš


Kategorio:Municipoj en distrikto Náchod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Municipoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Károly Kecskeméti (historiisto)

**Károly Kecskeméti** [kAroj keĉkemEti], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kecskeméti Károly** estis hungara historiisto, arkivisto. Lia pseŭdonimo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Vissi György* [viŝi djordj].

Károly Kecskeméti naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Parizo.

## Biografio 
Károly Kecskeméti post la 2-a mondmilito li pasigis unu kaj duonjaron en Francio, poste li hejmenvenis kaj maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo. En la lernojaro 1951 li studis en Ekonomia Universitato de Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1956. Jam ekde 1955 li praktikadis en arkivo de Sopron, poste en Budapeŝto. Depost la hungara revolucio de 1956 li disidis al Parizo, kie li finis duonjaran kurson pri arkivado, poste li eklaboris en franca tutlanda arkivo. Li doktoriĝis en Sorbonne en 1980. Inter 1986-1998 li havis postenon en Internacia Konsilio pri Arkivoj, kie li partoprenis en arkivevoluigaj programoj ĉefe en Afriko, pli poste li pensiuliĝis. Li havis familion, krome li havis rilatojn al hungaraj arkivistoj aŭ historiistoj. Li ricevis solan premion en 2009.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tök község paraszsága, 1770-1848* (disertaĵo, 1955)
* ''La formation professionelle des archivistes. Liste des écoles et des cours de formation professionelle d'archivistes* (1966)
* *Le libéralisme hongrois, 1790-1848. Étude sur la pensée politique de la gauche nobiliaire hongroise dans les dernières décennies de l’ancien régime.* (1980)
* *La Hongrie et le réformisme libéral. Problèmes politiques et sociaux, 1790–1848* (1989) 
* *Magyar liberalizmus, 1790–1848* (2008) 
* *Le libéralisme hongrois, 1790–1848'' (2010)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Francaj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Budapeŝtanoj
Šonov u Nového Města nad Metují

:*Estas ankaŭ Šonov.*

**Šonov u Nového Města nad Metují** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, sudorienta parto de municipo Provodov-Šonov en distrikto Náchod. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 203 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Šonov u Nového Města nad Metují** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,57&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1300. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Sonov cp1 3.jpg|Bieno n-ro 1
Sonov Statue of Virgin Mary 2.jpg|Statuo de Virgulino Maria
Sonov Wayside cross.jpg|Kruco
Sonov 1866 memorial.jpg|Monumento al viktimoj de prusia-aŭstria milito ĉe sonorilejo 
Sonov Evangelical church 04.jpg|Evangelia reĝejo en Šonov
Sonov fara 2.jpg|Paroĥestrejo
Sonov cp23 1.jpg|Domo n-ro 23
Sonov Orelna 2.jpg|Aglejo en Šonov
Sonov 02.jpg|Šonov u Nového Města nad Metují

Kategorio:Provodov-Šonov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Suchý Důl

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Náchod. Pri domaro de urbo Klášterec nad Ohří temas artikolo Suchý Důl (Klášterec nad Ohří).*

**Suchý Důl** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod proksimume 2,5&nbsp;km oriente de urbo Police nad Metují. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Slavný.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1300.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Virgulino Maria Lourda
* Statuaro de La plej sankta Triunuo
* Monumento de sankta Francisco Xavier
* Kamparanaj bienetoj n-ro 1, 3, 27, 28, 30, 112
* Kruco de Jansa
* Kruco de Nemejt
* Naturmemorindaĵo Šafránová stráň

## Vidu ankaŭ
* Vultura nesto

## Pluaj fotoj 

Korunování Panny Marie v Suchém Dole (8800).jpg|Kronado de Virgulino Maria
Suchý-Důl-dům-čp-28-2019.jpg|Domo en Suchý Důl
Nemejtův kříž (8769).jpg|Kruco de Nemejt
Jansův kříž (8750).jpg|Kruco de Jansa
Polické-stěny-Bumbrlíček2019.jpg|Muroj de Police
Polické-stěny-cesta-u-Skalního-divadla2019.jpg|Muroj de Police


Kategorio:Municipoj en distrikto Náchod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Broumova montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Broumovio
El amor del capitán Brando

***El amor del capitán Brando*** (La amo de la kapitano Brando) estas hispana filmo de 1974 reĝisorita de Jaime de Armiñán, produktorita de Francisco Hueva kaj Alfredo Matas kaj protagonistigita de Fernando Fernán Gómez, kaj Ana Belén. Ĝi estis sukcesa filmo kiu restis en kinejoj de Madrido dum almenaŭ 44 semajnoj.

## Intrigo
Aurora (Ana Belén) estas juna kaj bela bazlerneja instruistino ĵus alveninta al kastilia vilaĝeto Trescabañas (Trikabanoj, en la realo, Pedraza),​ kies moderna didaktiko estas vidata de la lokaj gravuloj, estritaj de la urbestro (Antonio Ferrandis), kiel danĝera fonto de koruptado por la lernantoj. Nur Juan Doinel (Jaime Gamboa), «revema, imagopova,  impresiĝema, introverta knabo»,​ platonece enamiĝinta de la instruistino kaj Fernando (Fernando Fernán Gómez), malnova respublikano kiu post pli ol 30 jaroj de ekzilo «revenis al sia iama hejmloko», apongas ŝin.

Inter la protagonistoj, stariĝas speco de «ménage à trois kiu ne iĝas tia».​ Sed la konflikto eksplodas definitive kiam dum ekskurso al ĉefurbo, Aurora kaj Juan devas kunhavi ĉambron dum unu nokto. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Fernando Fernán Gómez kiel Fernando.
* Ana Belén, Aurora.
* Jaime Gamboa, Juan Doinel.
* Julieta Serrano, María Rosa.
* Antonio Ferrandis, urbestro.
* Pilar Muñoz, Sebas.
* Eduardo Calvo, sekretario.
* Fernando Marín, Panta.
* Verónica Llimera, Kety.
* Chus Lampreave, edzino de la urbestro.
* Julia Lorente, Visitación.
* Aurora Márquez, Alicia.
* Amparo Soler Leal, Amparo.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* RTVE. *Historia de nuestro cine* – *El amor del capitán Brando* (prezentado).

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1974
Otovice (distrikto Náchod)

**Otovice** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod. Ĝi etendiĝas sudoriente de urbo Broumov, sur maldekstra bordo de rivero Stěnava, en kiun ĉi tie enfluiĝas rojo Černý potok. Akson de la setlejo kreas ŝoseo II/302, kiu en la orienta flanko de la municipo transpaŝas la ŝtatlimon en la polan Tłumaczów, plu kiel ŝoseo DW385. Sektoro de fervojlinio ĝis Broumov estas ekster trafiko, reloj direkte al Pollando poste tute forportitaj. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1300.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Barboro
* Akva muelejo

## Pluaj fotoj 

Budynek w Oto.jpg|Konstruaĵo en Otovice
Kamienica w Otovicach.jpg|Domo en Otovice
Otovice-památník válek.JPG|Monumento de militoj
Otovice vodní mlýn.jpg|Akva muelejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Náchod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Broumova montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Broumovio
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Konstanta Kortumo de Internacia Justico

La **Konstanta Kortumo de Internacia Justico** () estis internacia tribunalo establita fare de la Ligo de Nacioj kaj funkciis de 1921 ĝis 1946, sed efektive ĝis 1940. La tribunalo traktis 29 kazojn inter ŝtatoj, inkluzive de la Gronlanda kazo, kaj 27 konsilaj opinioj .

En 1933, Norvegan okupadon de orienta Grenlando Konstanta Kortumo de Internacia Justico agnoskis eksterleĝa, lasante ĝin sub la kontrolo de Danio

En 1946, la Kortumo estis anstataŭigita per la Internacia Kortumo lige kun la kreado de la Unuiĝintaj Nacioj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Konstanta Kortumo de Internacia Justico (PCIJ) 1922–1946 Juĝoj, Konsilaj Opinioj kaj Ordoj en PDF
* Decidoj de la Tutmonda Kortumo Rilata al la UNCLOS (2010)

Kategorio:Internaciaj tribunaloj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Víctor Erice

**Víctor ERICE Aras** (Valle de Carranza, Biskajo, 30a de junio 1940) estas hispana kinreĝisoro.

## Biografio kaj kariero 
Li studis Politikajn Sciencojn kaj Juron en la Centra Universitato de Madrido kaj poste studis en la Instituto de Kinaj Esploroj kaj Spertoj (1961). Li ekkarieris kiel kinkritikisto en publikaĵoj kiel *Cuadernos de arte y pensamiento* kaj *Nuestro cine*. Li laboris ankaŭ kiel diversaj kinprofesiuloj.

En 1973 li faris sian unuan filmon, nome *El espíritu de la colmena* (La spirito de la abelujo), planita kiel komisiita terurfilmo, verkita kun Ángel Fernández-Santos. Ili verkis dekomence scenaron kun eksperesionismaj influoj, por blanka-nigra filmo, kiu postulis grandan buĝeton por scenejoj. Pro manko de rimedoj, ili faris pli personan verkon malpli fantastan. Tio konvinkis la produktoron Elías Querejeta financi la historion, kiu iĝis tutkolora, ankaŭ pro komerca neceso. *El espíritu de la colmena* estis protagonistigita de Fernando Fernán Gómez kaj estis la debuto de la aktorino Ana Torrent, tiam infanino. La filmo ricevis plurajn premiojn kaj estis ege sukcesa.

Poste li konis la verkistinon Adelaida García Morales, kiu estos lia koramikino dum jaroj, kio rezultis en la filmo *El sur* (La sudo, 1983), bazita sur ŝia rakonto, kun protagonistoj Icíar Bollaín, Omero Antonutti kaj Rafaela Aparicio inter aliaj. Post diversaj nefinkompletigitaj projektoj, li revenis al laboroj en televido kaj reklamado.

Lia tria filmo estis *El sol del membrillo* (Cidonisuno, 1992), nome dokumenta portreto de la realisma pentristo Antonio López.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de Víctor Erice 
* Kinatelieroj de Víctor Erice 
* Víctor Erice Aras en cifereca enciklopedio Auñamendi
* http://www.tijeretazos.net/Cuadernos/Erice/Erice000.htm 
* http://www.elpais.com/articulo/cultura/Tengo/guion/escrito/quiero/realizarlo/condiciones/industriales/elpepicul/20070925elpepicul_6/Tes

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
Kalvinana preĝejo (Vámospércs)

La **kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en urbo Vámospércs (Hungario). 

## Historio 
La kirko konstruiĝis dum la mezepoko, la unua mencio okazis en 1610. En 1802 ĝi estis plene trakonstruita kaj pligrandigita. La preĝejo estis pligrandigita en 1838 kaj 1906. La predikejo estis kreita ĉirkaŭ 1840. 

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en pli alta loko. Al la enirejo longa ŝtuposerio kuras. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turo havas 3 sonorilojn. Interne la instalaĵoj estas klasikismaj. Estas interese, ke ne nur la muroj, sed ankaŭ la benkoj estas blankaj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto
* sonoriloj

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

Vamospércs
Vamospercs
Nový Ples

**Nový Ples** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Vilaĝo Nový Ples estis fondita por loĝantoj de meza parto de vilaĝo Ples, pereinta sekve de konstruado de fortreso Ples, ekde la jaro 1793 nomata Josefov.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Starý Ples

## Pluaj fotoj 

Nový Ples čp. 21.JPG|Domo en Nový Ples
Nový Ples čp. 42.JPG|Domo en Nový Ples

Kategorio:Municipoj en distrikto Náchod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Dolany (distrikto Náchod)

**Dolany** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Dolany**
* Čáslavky
* Krabčice
* Sebuč
* Svinišťany

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Dolany čp. 13.JPG|Dolany
Dolany čp. 94.JPG|Dolany


Kategorio:Municipoj en distrikto Náchod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Úpa
Pedro Masó

**Pedro MASÓ Paulet** (Madrido, 26a de januaro 1927 - Madrido, 23a de septembro 2008) estis hispana scenaristo, produktoro kaj kinreĝisoro. 

## Biografio kaj kariero
Pedro Masó disvolvis nelacigeblan aktivecon en la hispana kinetoso. Totale, li reĝisoris 14 filmojn, verkis 146 scenarojn kaj produktoris 82 filmojn, krom laboro kiel produktoro kaj realigisto en televido: li produktoris ses seriojn, kelkaj tiom popularaj kiel *Anillos de oro* (1983) kaj *Brigada central* (1988). 

Dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj li laboris en diversaj kinprofesioj. En 1962 li iĝis produktoro kreante sian propran kompanion, nome *Pedro Masó Producciones Cinematográficas*, per kiu li produktoris kelkajn sukcesajn filmojn kiel *Atraco a las tres*, *Un millón en la basura*, *La ciudad no es para mí* kaj la trilogion malfermitan per *La gran familia*.

En 1986 li fondis filion Escorpio Films, S.A. per kiu li produktoris sian unuan filmon bazitan sur romano de Miguel Delibes, reĝisorita de Antonio Mercero, titolita *El tesoro* (1988). 

## Reĝisoritaj filmoj
* 1971 - Las Ibéricas F.C.
* 1972 - Experiencia prematrimonial
* 1972 - Las colocadas
* 1974 - Una chica y un señor
* 1974 - Un hombre como los demás
* 1975 - A Menor Violentada
* 1975 - Las adolescentes
* 1976 - La menor
* 1977 - La Coquito
* 1979 - La miel
* 1979 - La familia bien, gracias
* 1980 - El divorcio que viene
* 1981 - 127 millones libres de impuestos
* 1982 - Puente aéreo
* 1995 - Hermana, pero ¿qué has hecho?

## Eksteraj ligiloj
* Pedro Masó en Internet Movie Database
* Filmoj de Pedro Masó en Culturalia.net
* *Pedro Masó, guionista de *La gran familia* y *Sor Citroen*, fallece a los 81 años* (*El Mundo*)
* «Pedro Masó, el botones que llegó a director». Nekrologo en *El Mundo*, 24a de septembro 2008.
* «Pedro Masó, un hombre de cine». Nekrologo en *El País*, 24a de septembro 2008.

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
Metroo de Ŝenjango

La **Metroo de Ŝenjango** () estas metroo servanta la urbon Ŝenjango, Ljaŭningo, Ĉinio. Ĝi estas la sepa metrosistemo funkcianta en Kontinenta Ĉinio kaj la unua en Nordorienta Ĉinio.

La sistemo estas konektita kun la Moderna Tram-sistemo de Ŝenjango en la suda parto de la urbo.

centra|450px|eta|Mapo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Ŝenjango
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Sxenjango
Sxenjango
Sxenjango
Interrego

eta|
**Interrego** estas periodo de malkontinueco aŭ "interspaco" en regado de imperiestro, reĝo aŭ alia reganta nobelo, de ŝtata registaro, asocia estraro aŭ socia ordo. Arketipe, ĝi estis la tempodaŭro inter la regado de unu monarko kaj la venonta (venante de la latina *inter-*, "inter" kaj *rēgnum*, "regado" [de *rex, rēgis*, "reĝo"]), kaj la konceptoj de interrego kaj reganteco do interkovras. Historie, pli longaj kaj pli pezaj interregnoj estis tipe akompanitaj de ĝeneraligita agitado, sukceda kaj interna milito inter militestroj, kaj vakuo  de potenco plenigita per eksterlandaj invadoj aŭ la apero de nova potenco. Malsukcesinta ŝtato estas kutime en interrego.

La esprimo ankaŭ rilatas al la periodoj inter la elekto de nova parlamento kaj la establado de nova registaro de tiu parlamento en parlamentaj demokratioj, kutime tiuj kiuj utiligas iun formon de proporcia reprezentantaro kiu permesas al malgrandaj partioj elekti signifajn nombrojn, postulante tempon por intertraktadoj kiel formi registaron. En Britio, Kanado kaj aliaj balotsistemoj kun unumembra balotdistrikto, ĉi tiu periodo estas kutime tre mallonga, kun escepto, kiel ekzemple okazis en Britio en 2017 kaj Aŭstralio en 2010. En parlamentaj interregoj, la antaŭa registaro kutime staras kiel provizora registaro ĝis la nova registaro estas establita. Aldone, la esprimo estis aplikita al la usona prezidenta transiro, la tempodaŭro inter la elekto de nova prezidanto de Usono kaj lia aŭ ŝia inaŭguro, dum kiu la eksiĝinta prezidanto restas en povo.

Simile, en kelkaj kristanaj konfesioj, "interrego" (provizora) priskribas la tempon inter vakantaĵo kaj nomumo de pastro aŭ episkopo: aparte, en la katolika eklezio gravas la interrego inter du papoj, kiuj formale ankaŭ estas episkopo de la urbo Romo.

## Vidu ankaŭ 
*Potenc-vakuo

Kategorio:Politiko
Kategorio:Regantoj
Kategorio:Ekleziaj altranguloj
Universitato de Vaasa

**Universitato de Vaasa** () estas finnlingva esploruniversitato en Vaasa, Finnlando.

La universitato estis malfermita kiel faka lernejo en 1968, kaj fariĝis universitaton en 1991 . La ​​universitato havas tri fakultatojn, respektive ene de komerco, filozofio kaj teknologio. Ĝi havas proksimume 5,000 studentojn kaj 450 dungitojn. Ĝi havas kvin bakalaŭrajn programojn, 20 majstrajn programojn, 6 internaciajn majstrajn programojn, 3 doktorajn programojn kaj Executive MBA-programojn (Komerca Administrado) .

La Universitato de Vaasa funkcias en la areoj de ekonomiko kaj komerco, lingvo kaj komunikado, energio kaj produktado same kiel publika gvidado kaj bona regado.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Esplora Datumaro de la Universitato de Vaasa 
* Eldona Datumaro de la Universitato de Vaasa
* La Studenta Domara fondumo en Vaasa
* Vaasa Konsorcio de supera edukado 

Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1968
Kategorio:Universitatoj en Finnlando
OpenProject

**OpenProject** estas ret-bazita projekta administra sistemo por loko-sendependa teama kunlaborado.

Ĝi estas libera malfermitkoda programo, eldonita sub la permesilo GNU Ĝenerala Publika Permesilo Versio 3 (GPLv3). Ĝi disponeblas kiel senpaga komunuma eldono kaj pagenda Entreprena eldono por nubo kaj en propra servilo de uzanto. Evoluadon plejparte faras OpenProject GmbH.

## Trajtoj 
* spurado de cimoj
* dokumenta administrado
* forumo
* projektaj novaĵoj
* projektaj templinioj
* spurado de problemoj
* projekta administrado kaj mejloŝtonoj
* tempo-registrado
* vikio

## OpenProject Foundation 
La OpenProject Foundation estis establita fare de la programistoj kaj uzantoj de OpenProject en Oktobro 2012. Fondinte la asocion en aprilo 2013, ĝi estis registrita (VR 32487) en Junio en la registro de la Amtsgericht (loka tribunalo) de Charlottenburg-Wilmersdorf (distrikto de Berlino).

La asocio disponigas organizan kadron por teĥnikaj decidoj kaj la disvastigo, akcelo, kaj daŭrigo de disvolvo de la tutmonda komunumo kaj de plentempa evolua teamo, financita fare de la membroj de la OpenProject Foundation.

La asocio ne celas proprajn ekonomiajn celojn.

## Historio 
OpenProject estas evoluigata ekde 2010 kun ĝia devenprojekto ChiliProject. La komenca instigo por ĉi tiu forko estis la rendimentaj, sekureca kaj alirebleca postuloj de la fondaj membroj de OPF, kiuj ne povus esti facile atingitaj per aldonaĵoj por aŭ Redmine aŭ ChiliProject.

## Premioj 
En Aŭgusto 2011, OpenProject gajnis la unuan premion en la kategorio "Plejbona praktiko" de la malfermkoda konkurso de la Berlina Teknologia Fondaĵo "La estonteco de Berlino estas malfermita".

En Aprilo 2018, OpenProject gajnis la INNOVATIONSPREIS-IT 2018 de la Iniciato Mittelstand en la kategorio Malfermitkoda programaro.

En oktobro 2018, OpenProject venkis arĝentan premion en la Open Source Business Award (OSBAR, "OpenSource-Oscar").

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komparo de projekt-administra programaro

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Programaro por kunlaborado
Kategorio:Programaro por spurado de cimoj kaj problemoj
Kategorio:Plursistema libera programaro
Kategorio:Libera programaro por projekta administrado
Kategorio:Libera programaro en Ruby
Kategorio:Libera vikia programaro
José Luis Sáenz de Heredia

**José Luis SAENZ de Heredia** (Madrido, 10a de aprilo 1911 - Madrido, 4a de novembro 1992) estis hispana scenaristo kaj kinreĝisoro. 

## Biografio kaj kariero
Li ekkarieris en 1935, foje kolege kun Luis Buñuel, kiu en 1936 savis lin el malliberejo de maldekstruloj en Madrido. Li tiam translokiĝis al teritorio de insurekciintaj militistoj de Francisco Franco, iĝis leŭtenanto kaj oficiala kinreĝisoro de la frankisma diktaturo, ekde la reĝisorado de adaptaĵo de rakonto de la propra Franco en la filmo *Raza* (1940). Tiukadre li ricevis favorojn kaj honorojn, inter kiuj kelkajn altajn postenojn kaj helpojn por siaj filmoj (45).

## Reĝisoritaj filmoj
* Patricio miró a una estrella (1934)
* La hija de Juan Simón (1935)
* ¿Quién me quiere a mí? (1936)
* A mí no me mire usted (1941)
* Raza (1941)
* El escándalo (1943)
* El destino se disculpa (1945)
* Bambú (1945)
* Mariona Rebull (1947)
* Las aguas bajan negras (1948)
* La mies es mucha (1948)
* Don Juan (1950)
* Los ojos dejan huellas (1952)
* Todo es posible en Granada (1954)
* Historias de la radio (1955)
* Faustina (1957)
* Diez fusiles esperan (1959)
* El indulto (1960)
* El grano de mostaza (1962)
* Los derechos de la mujer (1963)
* La verbena de la Paloma (1963)
* Franco, ese hombre (1964)
* Historias de la televisión (1965)
* Fray Torero (1966)
* Pero... ¿en qué país vivimos? (1967)
* Relaciones casi públicas (1968)
* Juicio de faldas (1969)
* El taxi de los conflictos (1969)
* ¡Se armó el belén! (1970)
* Don Erre que erre (1970)
* El alma se serena (1970)
* Me debes un muerto (1971)
* La decente (1971)
* Los gallos de la madrugada (1971)
* Proceso a Jesús (1973)
* Cuando los niños vienen de Marsella (1974)
* Solo ante el Streaking (1975)

## Bibliografio
* Nancy Berthier, *Le franquisme et son image. Cinéma et propagande*, Toulouse, PUM, 1998. Pri Raza, Franco ese hombre kaj El último caído.
* José Luis Castro de Paz kaj Jorge Nieto Ferrando (kunord.): *El destino se disculpa. El cine de José Luis Sáenz de Heredia*, Valencia, Ediciones de la Filmoteca, 2011.

## Eksteraj ligiloj
* Artikolo pri antisemitismo en "Faustina", filmo de Sáenz de Heredia 

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
Kategorio:Frankistoj
Konstanta Kortumo de Arbitracio

La **Konstanta Kortumo de Arbitracio** (, ) estas internacia tribunalo por libervola solvado de konfliktoj inter ŝtatoj. La Kortumo estis establita per konvencio en 1899 post la Unua Haga Packonferenco. La traktato estis reviziita en 1907 post la Dua Haga Packonferenco . La tribunalo nun ankaŭ aŭdas kazojn implikantajn interregistarajn organizaĵojn kaj privatajn individuojn kiel partioj . Totalo de 122 ŝtatoj estas membroj de la tribunalo . La Kortumo situas en la Palaco de Paco en Hago, Nederlando. Ĝi ne estas agentejo de UN, sed observanto .

Tiu institucio ne estas tribunalo en la vera senco, sed instrumento por nomumi arbitraciantojn kiam disputantaj partioj tion petas. Arbitraciistoj estas nomumitaj el inter personoj proponitaj kaj aprobitaj de aligitaj landoj en certa ordo. Ĉiu ŝtato povas nomumi kvar juristojn kiuj tiam iĝas membroj de la tribunalo.

Dum la periodo 1902-1932, 20 internaciaj disputoj estis deciditaj fare de la arbitracia tribunalo, dum en la periodo ĝis 1975 nur kvin juraj kazoj estis plusenditaj tien. Tio estas ĉefe pro la fakto, ke la taskoj de la Konstanta Arbitracia Kortumo estis transprenitaj grandparte unue de la Konstanta Internacia Kortumo de la Ligo de Nacioj, fondita en 1922, kaj post 1945 de la Internacia Kortumo organizita sub la Unuiĝintaj Nacioj. 

## Referencoj 
## Por plia legado 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Ligo internacia de la paco kaj de la libereco
* Internacia arbitracio
* Internacia Kortumo
* Internacia Tribunalo de Arbitracio
* Auguste Beernaert‎ 

## Eksteraj ligiloj 
* PCA retejo
** Kongresoj koncerne al establo de PCA 
** Listo de jurkazoj ligitaj al la PCA
* Hago Justico Portalo 

Kategorio:Pacaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1899
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Arbitracio
12-a jarmilo a.K.

12-a jarmilo a.K. | 11-a jarmilo a.K. | ►

La **12-a jarmilo antaŭ Kristo** aŭ **antaŭ nia erao** estas la tempo inter (la 1-a de januaro de) la jaro 12000 kaj (la 31-a de decembro de) 11001 antaŭ Kristo. La epoko estas dum la Supra Paleolitika periodo. La transiro Paleolitiko-Mezolitiko komenciĝis en la Proksima Oriento dum ĉi tiu jarmilo. Estas neeble precize dati okazintaĵojn, kiuj okazis dum ĉi tiu jarmilo, kaj ĉiuj datoj asociitaj kun ĉi tiu jarmilo estas taksoj plejparte bazitaj sur geologia analizo, antropologia analizo kaj radiometria datado.

## Geologio
### Bestoj
En la kaverno de Komiŝan en provinco Mazandarano de nuna Irano, ĉe la suda bordo de la Kaspia Maro, oni trovis kornon de altnaza antilopo de tiu jarmilo, kiu indikas okupon de la kaverno fine de la jarmilo. En Francio, la unua gravuristo de ruĝa cervo datiĝas al la 13-a aŭ 12-a jarmilo a.K. Dum ĉi tiu jarmilo, la unuaj hundaj restaĵoj venis el la Natufa kulturo de la suda Levantenio (la nunaj Israelo, Palestino, okcidenta Jordanio, suda Libano kaj norda branĉo etendiĝanta norden ĝis la Eŭfrato en Sirio).

## Referencoj 
-12
-631

En la jaro **631 antaŭ nia erao** okazis, interalie:

eta|maldekstra|200ra|
## Eventoj 
* Proksimuma dato de la fondiĝo de Kireno (en antikva greka *Κυρήνη, Kyrḗnē*, latine poste *Cyrene*), arkaika greka kolonio en Libio (Norda Afriko), posta ĉefurbo de la antikva regno Cirenaiko (, prononcita Kirinaiki).

## Naskiĝoj 
## Mortoj
-635

En la jaro **635 antaŭ nia erao** okazis, interalie:

## Eventoj 
*  Ἀλυάττης, Aluáttēs (lidie 𐤥𐤠𐤩𐤥𐤤𐤯𐤤𐤮, latine Alyattēs) fariĝas reĝo de Lidio.

## Naskiĝoj 
## Mortoj
Juan Estelrich

**Juan ESTELRICH March** (Barcelono, 1927 - Madrido, 1993) estis hispana kinreĝisoro. 

## Biografio kaj kariero
Li estis filo de la aktivulo kaj politikisto Joan Estelrich.​ Li laboris kiel helpanto de reĝisorado kun grandaj reĝisoroj kiel Juan Antonio Bardem, Orson Welles, Anthony Mann kaj Luis García Berlanga. Kun tiu li kunreĝisoris por *Se vende un tranvía* en 1959. Li ankaŭ verkis kun Rafael Azcona la scenaron de *El anacoreta* en 1976. Per tiu filmo li reprezentis Hispanion en la Internacia Kinfestivalo de Berlino en 1977. Li laboris ankaŭ en produktorado kun Luis Buñuel kaj Fernando Fernán Gómez. 

## Filmoj
* Se vende un tranvía, 1959 (helpanto de reĝisorado).
* La batalla de las Ardenas, 1965 (helpanto de produktorado).
* Les combinards, 1966 (helpanto de reĝisorado, scenoj en Madrido).
* El anacoreta, 1976 (reĝisoro kaj scenaristo).

## Eksteraj ligiloj
* en IMDb 0261594

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
-637

En la jaro **637 antaŭ nia erao** okazis, interalie:

## Eventoj 
* Σαδυαττης, Saduattēs (latine Sadyattēs) fariĝas reĝo de Lidio.

## Naskiĝoj 
## Mortoj
-639

En la jaro **639 antaŭ nia erao** okazis, interalie:

eta|maldekstra|200ra|
## Eventoj 
* Interrego finiĝas kaj Ancus Marcius fariĝas la reĝo de Romo.
* Laŭ iuj fontoj nun, laŭ aliaj jam en -640 en la antikva reĝlando de Judio post morto de la antaŭa reĝo Amon ekregas la reĝo Joŝiah respektive Jaŝihu (). Lia rego daŭros ĝis la jaro -609.

## Naskiĝoj 
## Mortoj
El anacoreta

***El anacoreta*** (La anakoreto) estas hispana filmo reĝisorita de Juan Estelrich March, kiu verkis la scenaron kun Rafael Azcona, kaj protagonistigita de Fernando Fernán Gómez, Martine Audo kaj Charo Soriano en 1976, per kiu Fernán Gómez ricevis sian unuan internacian premion: nome la Arĝenta Urso de la Festivalo Berlinale, en 1976.​

Pro proponita malgranda buĝeto, Azcona promesis seriozan filmon, eĉ se oni devas fari ĝin en banĉambro. Tiukadre Azcona ekverkis la scenaron kun Juan Estelrich, bazite sur la libro de Flaubert titolita *La Tentation de Saint Antoine*, sed ili anstataŭis la dezerton per banĉambro kaj Sanktan Antonion per Fernando Fernán Gómez. La figuro de la tentistina Reĝino de Ŝeba estis ludita de la bela manekeno Martine Audo, kiu debutis kiel aktorino en tiu hispan-franca kunproduktoraĵo, kaj tiu de la edzino de Fernando estis ludita de la aktorino Charo Soriano.

En tiu filmo la tentoj estas ĉefe amo (la Reĝino de Ŝeba) la mono, la povo, ludita de la edzo de Anabel Lee (la fama franca aktoro Claude Dauphin).

## Intrigo 
Fernando Tobajas, matura viro mezriĉa, decidas uin tagon ekvivi nur ene de la banĉambro, kiun li modifis kiel malgranda apartamento, ne elirante el tiu. Li rezignis pri ĉio escepte pri sia vanteco, kaj liaj kontaktoj kun la ekstera mondo limiĝas al la vizitoj de amikoj kaj al mesaĝoj kiujn li sendas, ene de aspirinaj tuboskatoloj, tra la necesejo, esperante ke iu ricevu ilin. Arabel Lee, belulino, trovas unu de tiuj mesaĝoj, en kiu la moderna anakoreto cerbumas pri Sankta Antonio kaj la Reĝino de Ŝeba. Arabel decidas viziti lin kaj ludi la rolon de la Reĝino de Ŝeba, kaj iom post iom, ili enamiĝas reciproke. Mr. Boswell, angla matura milionulo kaj amanto de la virino, kiu ne volas perdi ŝin, ideigas sistemon por rekuperi Arabel; li lasas la anakoreton kun ŝi, sen helpo kaj sen mono. Ambaŭ malkovras, ke la rilato ne multe pluos: Fernando, ekster la banĉambro, estus vulgara kaj seninteresa homo kaj, aliflanke, kiel li povus havigi al Arabel la vivnivelon al kiu ŝi estas alkutimiĝinta? Fernando montriĝas preta eliri al la strato, sed Arabel komprenigas lin, ke, se li faras tion, ŝi jam ne amos ŝin, ĉar kiun ŝi amas estas la anakoreto kaj ne la normalulo kiu li estus ekstere. Nevidinte solvon, Fernando konvinkas ŝin reveni al Anglio kaj poste memmortigas sin, ĵetante sin tra la fenestro al la interna korto.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Fernando Fernán Gómez ... Fernando Tobajas
* Martine Audó ... Arabel Lee
* José María Mompín ... Augusto
* Charo Soriano ... Marisa
* Claude Dauphin ... Boswell
* Maribel Ayuso ... Clarita
* Eduardo Calvo ... Calvo
* Ángel Álvarez ... Álvarez
* Ricardo G. Lilló ... Lillo
* Isabel Mestres ... Sandra
* Luis Ciges ... Wiz-Buete

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *El anacoreta* en la Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes
* *El anacoreta* en Film Affinity
* *El anacoreta* en la Cineteca Nacional de México

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1976
Metroo de Vuhano

La **Metroo de Vuhano** () estas unu el la sistemoj de publika transporto en Vuhano, ĉefurbo de provinco Hubejo, en la centro de Ĉinio. En 2022, la reto havos 11 liniojn, numeritajn 1 ĝis 8, poste 11, 16 kaj 21, por 291 stacioj kaj estos 460 kilometrojn longa.

centra|450px|eta|Mapo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Vuhano
* Tramtransporto en Vuhano
* Trolebusa itinero 1 en Vuhano
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Vuhano
Vuhano
Vuhano
Vuhano
Shark Tale

***Shark Tale*** (anglalingve por *Ŝarka Rakonto*) estas usona komputile animaciita komedia filmo el 2004 produktita de DreamWorks Animation kaj publikigita de DreamWorks Pictures. Ĝi estis reĝisorita de Vicky Jenson, Bibo Bergeron kaj Rob Letterman kaj produktorita de Michael J. Wilson kaj Rob Letterman. La ĉefaj voĉoj estas de Will Smith, Robert De Niro, Renée Zellweger, Jack Black, Angelina Jolie kaj Martin Scorsese.

Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2004
Kategorio:Usonaj animaciaj filmoj
Kategorio:Usonaj komediaj filmoj
Kategorio:Fikciaj fiŝoj
Metroo de Suĝoŭo

La **Metroo de Suĝoŭo** (, **Suzhou Rail Transit**), estas metroo servanta la urbon Suĝoŭo, en Provinco Ĝjangsuo, Ĉinio.

centra|450px|eta|Mapo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Suĝoŭo
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Suĝoŭo
Suĝoŭo
Suĝoŭo
József Koller (monaĥo)

**József Koller** [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Koller József** estis hungara pastro, jezuita monaĥo, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Kohler*.

József Koller naskiĝis  en Magyaróvár (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa urboparto de Mosonmagyaróvár en Hungario), li mortis  en Gutenbrunn (Aŭstra Imperio, nun en Aŭstrio).
eta|
 
## Biografio 
József Koller lernis en kolegio en Sopron, poste li aliĝis al la jezuitoj en Vieno en 1719. Post jaroj li finis pedagogian altlernejon en Leoben kaj inter 1723-1725 li studis filozofion en Graz, pli poste li instruis jaron en Jezuita Universitato de Nagyszombat. Li studis teologion Vieno, kie li pastriĝis en 1733. En la sekva jaro li denove instruis en la Jezuita Universitato, poste inter 1736–1738 li instruis en Vieno, dum en 1737 li monaĥiĝis. Inter 1739–1741 li denove instruis en la Jezuita Universitato, en 1743 li estis seminariestro en Nagyszombat, pli poste li instruis en Budao (urbo). Inter 1746–1750 li estis hungarlingva konfesanto de Baziliko Sankta Petro. Hejmenveninta li estis seminariestro ekzemple en Győr kaj Pozono. Menciindas, ke li mortis dum diservo en Gutenbrunn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Imago heroum, qui de cognatis prosopiis Pálfi de Erdőd et Erdődi de Monyorókerék...* (1729)
* *Cerographia Hungariae, seu notitia de insignibus, et sigillis regni Mariano-Apostolici, Compendiô data, ...* (1734)
* *Fasti Austriae* (1736)
* *Laudatio funebris Guidoboldi Starrhemberg* (1737)
* *Panegyricus S. Jo. Franc. Regis in ejus Apotheosi* (1738)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare legebla pli malsupre
* legebla post klako al majusklo K, poste serĉu la nomon

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Eckart von Pernegg

**Eckart von PERNEGG** (naskiĝinta en la 14-a jarcento, mortinta la ) estis inter 1393 kaj 1399 episkopo de Chiemsee. 
## Vivo
Originante el la dinastio de la senjoroj de Pernegg (branĉo aŭ de la Gudakar-idoj el Steyr respektive de la Otakar-idoj el Chiemgau, li estis kapitulano de la katedralo de Salcburgo kaj almenaŭ post 1368 katedrala kustodo. 

Dum la Granda okcidenta skismo li favoris papon Urbano la 6-a en Romo, kontraŭe al la salcburga arkiepiskopo Pilgrim von Puchheim kiu apogis la kontraŭpapon Klemento la 7-a en Avinjono. Post kiam arkiepiskopo Pilgrim estis kaptito dum la Milito de la urboj (1387-1389) laŭ ordono de duko Frederiko (Bavario) (nome en la monaĥejo Raitenhaslach), Eckart aniĝis al la opozicia sekcio de la kapitulanoj fuĝintaj al Burghausen. Post la liberiĝo de la ĉefepiskopo, Eckart submetis sin al Pilgrim por ne plu suferi anatemon. 

Pilgrim nomumis Eckart, post la morto de Georg de Neuberg, nova episkopo de la diocezo de Chiemsee. En 1398 papo Bonifaco la 9-a sendis al li kiel koadjutoron Engelmar Chrel. Malantaŭ la morto de Eckart jaron poste, Chrel iĝis ties posteulo.

## Literaturo 
* Manfred Heim: "Eckart von Pernegg († 1389)". Ĉe: Erwin Gatz: *Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1198 bis 1448*. ISBN 3-428-10303-3, p. 132–133

## Notoj 
Kategorio:Episkopoj de Chiemsee
Metroo de Singapuro

La **Metroo de Singapuro** (, **MRT**) estas altkapacita fervoja transportsistemo servanta la urboŝtaton Singapuro. La unua sekcio estis malfermita la  inter stacioj *Yio Chu Kang* kaj *Toa Payoh*, igante ĝin la dua plej malnova metroreto en Sud-Orienta Azio post la malpeza metroo en Filipinoj.

centra|450px|eta|Mapo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Singapuro
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Land Transport Authority)
*  (SMRT) ()
*  (SBS Transit)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Singapuro
Singapuro
Singapuro
Sinagogo de Ostio

La **sinagogo de antikva Ostio**, , estas la plej malnova templo de juda kultado en Okcidenta Eŭropo kaj unu el la plej malnovaj preĝejoj de la juda diasporo, poste nur ol la sinagogo de Deloso en Grekio. Ostio- origine latine kaj  - dum la antikva epoko estis la havena urbo de la antikva urbo Romo kaj eble ties unua kolonio. Nuntempe proksime de la antikva urbo estas moderna loĝloko samnomo, kiu apartenas al la urba teritorio de la moderna urbo Romo, kaj la antikvan loĝlokon oni nun nomas *Ostia Antica*. La ruinoj de la antikva havenurbo situas proksimume 23 kilometrojn sudoriente de la roma urbocentro ĉe la enfluejo de la rivero Tibero en la Mediteranean Maron. La nomo "Ostia" devenas de la latinaj vortoj *os*, „buŝo“ kaj *ostium*, „enirejo“ kaj celas la riveran enfluejon en la maron.

La restaĵoj de la sinagogo estis retrovitaj en 1961 dum la konstruado de la vojo inter Romo kaj la flughaveno *Fiumicino*. La elfosadoj de la ejo daŭris de 1961 ĝis 1977 sub la direkto de Maria Floriani Squarciapino, arkeologia inspektoro de Ostia de 1966 ĝis 1974.

La sinagogo etendiĝas sur 850 kvadrataj metroj kaj enhavas diversajn ĉambrojn kun malsamaj funkcioj: de la bakado de maco, tra la lavado por entombigo ĝis la kunvenejo por preĝoj.

Menorah symbol at Ostia Antica synagogue.jpg |
Ostia Antica- 2014 by-RaBoe 07.jpg
Ostia Antica Synagogue Menora.jpg|
Ostia Antica Synagogue floor 174.jpg|
Ostia Antica Synagogue floor 178.jpg|
Ostia Antica Synagogue menora column 175.jpg|
Ostia Antica- 2014 by-RaBoe 08.jpg
Ostia Synagogue Interior.jpg|
Ostia Antica Synagogue the floor.jpg|
Ostia Antica- 2014 by-RaBoe 06.jpg
Ostia Antica Synagogue 162.jpg 
Ostia Antica Synagogue 176.jpg|

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ostia Antica (ampleksaj informoj pri la arkeologia loko, angle)
* Ostia Antica (turismaj informoj, itale) 

Kategorio:Sinagogoj en Italio
Kategorio:Romo
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Italio
Kategorio:Romiaj urboj
Božanov

**Božanov** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod sub Broumovaj muroj, sur la limo mem kun Pollando - la ŝtatlimo apartigas katastron de Božanov de la teritorio de gmino Radków en distrikto Kłodzko en Malsuprasilezia provinco. Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Studená Voda. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1256.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Maria Magdalena
* Statuo de Virgulinom Maria Nemakulita
* Bienoj de la tn. broumova tipo

## Pluaj fotoj 

Božanov - kostel svaté Máří Magdaleny1.jpg|Baroka preĝejo de sankta Maria Magdalena
Božanov - křižovatka u kostela.jpg|Vojkruciĝo sub preĝejo en Božanov
Božanov, kostel 04.jpg|Interno de la preĝejo de sankta Maria Magdalena
Božanov, usedlost čp.247.jpg|Unu el bienetoj en la municipo
Hraniční přechod Božanov - Radkow 01.jpg|Limpasejo Božanov - Radków


Kategorio:Municipoj en distrikto Náchod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Broumova montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Broumovio
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Béla Kossányi

'*** [koŝAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kossányi Béla*' estis hungara arkivisto.

 naskiĝis  en Libetbánya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Ľubietová en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 akiris diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1915, poste li estis soldato ĝis 1918, sed ankaŭ tiam li ricevis arkivajn taskojn. En 1918 li akiris plian arkivistan diplomon en la universitato, poste li laboris en la tutlanda arkivo, kie li estis vicarkivestro inter 1942–1949. Plej ofte li okupiĝis pri la hungara-pola rilato. Li pensiuliĝis en 1950.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az úzok és kománok történetéhez a XI–XII. században* (1924) 
* *Polonais et Hongrois* (1930)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Alfonso Ungría

**Alfonso UNGRÍA** (Madrido, 30a de marto 1946) estas hispana kinreĝisoro. 

## Biografio kaj kariero
Li studis Ekonomikon. Dekomence li dediĉis sin al teatro kaj poste li laboris por kino. Li laboris ankaŭ por Televisión Española (TVE).

## Filmoj
* 2004 	¡Hay motivo!
* 2002 	El deseo de ser piel roja
* 1996 	África
* 1993 	Hasta luego cocodrilo (TV)
* 1986 	Ehun metro
* 1984 	La conquista de Albania
* 1982 	Cuentos eróticos (unu epizodo)
* 1981 	Cervantes (TV)
* 1979 	Soldados
* 1976 	Gulliver
* 1972 	Tirarse al monte
* 1970 	El hombre oculto

## Eksteraj ligiloj
* Alfonso Ungría en *Biografías y vidas*

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
-636

En la jaro **636 antaŭ nia erao** okazis, interalie:

## Eventoj 
* Duko Wen de Jin supreniras al potenco en la ŝtato Tsin (ĉine tradicie 晉, pinjine *Jìn*) dum la dinastio Zhou de Ĉinio.
* Sporto: Pasas la 36-aj antikvaj Olimpiaj Ludoj.

## Naskiĝoj 
## Mortoj
Brzice

**Brzice** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1422.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Brzice** (katastra teritorio (k. t.) *Brzice*)
* Běluň (k. t. *Brzice*)
* Komárov (k. t. *Proruby*)
* Proruby (k. t. *Proruby*)
* Žďár (k. t. *Brzice* kaj *Harcov*)

## Memorindaĵoj
* Penta kruco Na Chrbách
* Kapelo de Virgulino Maria
* Kapeleto
* Ŝtona kruco el la jaro 1780

## Pluaj fotoj 

Brzice, Náves.jpg|Vilaĝplaco en Brzice
Brzice čp. 32 02.jpg|Domo en Brzice
Brzice čp. 37.jpg|Domo en Brzice
Kaplička (Brzice) 03.jpg|Kapeleto en Brzice


Kategorio:Municipoj en distrikto Náchod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Metroo de Bankoko

La **Metroo de Bankoko** (, **MRT**) estas metropola publika transporto servanta la pli grandan areon de Bangkoko, ĉefurbo de Tajlando, same kiel ĝiajn najbarajn provincojn. La nuntempe plilongigota reto havas tri liniojn, nome du metroaj fervojlinioj, la blua linio kaj la purpura linio, kaj unurela fervojo, la flava linio. Aliaj linioj estas konstruataj, kiel ekzemple la oranĝa Linio (metrolinio) kaj la rozkolora Linio (supertera unurela fervojo).

centra|450px|eta|Mapo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Bankoko
* BTS Skytrain
* Flughavena Fervoja Ligo Suvarnabhumi
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (MRTA) (/)
*  (BTS Skytrain) (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Bankoko
Bankoko
Bankoko
Bankoko
Bankoko
Litoboř

**Litoboř** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1369.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Burgejo Turyň
* Kapelo de Virgulino Maria el la jaro 1800
* Monumento al viktimoj de totalita komunisma reĝimo en la municipo, senvualita la 16-an de aŭgusto 2008 por memoro de maljuste kondamnitaj kuncivitanoj el Litoboř en konstruita proceso en la 1950-aj jaroj.
* Ŝtona kruco kun Kristo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Litoboř 05.jpg|Litoboř
Litoboř čp. 33.jpg|Litoboř
Litoboř čp. 80.jpg|Litoboř

## Referencoj
Kategorio:Municipoj en distrikto Náchod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mělník
Engelmar Chrel

**Engelmar CHREL** (ankaŭ: *Krol*; naskiĝinta en la 14-a jarcento, mortinta la ) estis inter 1399 kaj 1422 episkopo de Chiemsee. Antaŭe li prezidis eklezian tribunalon en Salcburgo.

## Vivo 
Originante el kavalira dinastio stiria li studis jursciencojn ĉe la universitato de Bolonjo, de Prago (1383) kaj de Vieno (1384/85). Poste li troviĝis Rome ĉe la Roma kurio kie li procese atingis kanonikecon en Salcburgo. Tie li karieris kiel katedrala kapitulano, ĉefo de la katedrala lernejo kaj dekano. En tiu ĉi rolo li en la 1396-a jaro oficiale petis la papon atribui la paliumon.

Ĉar ne ĉesis onidiroj pri malkorektoj dum lia elekto je dekano, papo Bonifaco la 9-a en 1397 denove enoficigis lin sub la kondiĉo ke li demetu estradon de la katedrala lernejo. En 1398 kaj 1399 li estis ĉefa eklezijuĝisto kaj ĝenerala vikario en Salcburgo. 

En 1398 Bonifaco estiĝis koadjutoro por Eckart von Pernegg en Chiemsee. En la 24.1.1400 Engelmar konsekriĝis episkopo fare de Gregor Schenk von Osterwitz. En 1403 Engelmar iĝis arkiepiskopa kanceliero; kelkaj imputis al li venenadon de la ĉefepiskopo. Post la morto de Gregor kavaliroj kaj grafoj kunvenis en majo 1403 porfondi la ligon *Igelbund* petante de la sekvanta princo kaj arkiepiskopo pli atentigi pri la deziroj de ili. Aliĝis krom la urboj Salcburgo, Laufen, Tittmoning, Hallein kaj Radstadt ankaŭ Chrel mem. Post la elekto de Eberhard von Neuhaus li ne havis iujn malavantaĝojn pro la membreco ĉe la ligo. 

En 1409 Chrel, dum la koncilio de Pizo, anstataŭigis sin fare de la salcburga ĝenerala vikario kaj eklezia ĉeftribunalano Friedrich Deys. La koncilion de Konstanco li persone ĉeestis kaj ankaŭ dum la elekto de papo Marteno la 5-a en la jaro 1417-a. De la ĉefpontifiko li ricevis por la Mario-kapelo de ĉe Chiemseehof kaj al paroĥo de Stuhlfelden indulgencojn.

Chrel aŭtomate ankaŭ estis helpepiskopo en Salcburgio kun diversaj taskoj; krome la Sankta Seĝo kaj aparte la aŭditoro Capus Torriani komisiis lin plurfoje per diversaj tiklaj farotaĵoj. En 1418 li ankaŭ partoprenis la sinodon de la salcburga provinco kaj en 1419 li organizis diocezan sinodon en Kitzbühel (la unua dokumentita siaspece). Inter julio kaj septembro 1422 li reprezentis la salcburgan ĉefepiskopon ĉe la imperia dieto en Nurenbergo.

## Literaturo 
* Manfred Heim: "Engelmar Chrel († 1422)". Ĉe: Erwin Gatz: *Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1198 bis 1448*. ISBN 3-428-10303-3, p. 133

## Eksteraj ligiloj 
* Chrel ene de la katolika hierarkio 
 

Kategorio:Episkopoj de Chiemsee
Kategorio:Aŭstraj juristoj
Kategorio:Germanaj juristoj 
Kategorio:Mortintoj en 1422
Jestřebí (distrikto Náchod)

**Jestřebí** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod proksimume kvar kilometrojn nordoriente de Nové Město nad Metují. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1459.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Naturrezervejo Peklo u Nového Města nad Metují
* Restoracio Peklo
* Segejo Peklo

## Pluaj fotoj 

Nové Město nad Metují Peklo 2011 1.jpg|Restoracio en Peklo
Jestřebí nad Metují - dům č. 29.jpg|Domo n-ro 29
Jestřebí nad Metují - dům čp. 11.jpg|Domo n-ro 11
Jestřebí nad Metují - dům čp. 45.jpg|Domo n-ro 45
Jestřebí nad Metují - dům čp. 33.jpg|Domo n-ro 33

Kategorio:Municipoj en distrikto Náchod
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro