open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Éva Fahidi

**Éva Fahidi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Fahidi-Pusztai Éva** estis hungara komercisto pri internaciaj varoj.

Éva Fahidi naskiĝis la  en Debrecen, ŝi mortis la .

## Biografio 
[alternative=Botlatókövek a Fahidi család hajdani debreceni otthona előtt|eta|276x276ra|[Stumbliga ŝtoneto|Stumbligaj ŝtonetoj antaŭ la domo de la familio Fahidi en Debrecen]]
Éva Fahidi devenis el juda familio. Ŝi maturiĝis en katolika mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1943. En la sekva jaro ŝi estis deportita al Aŭŝvico, post monatoj ŝi estis trudlaboristo en Buchenwald. Ŝi povis hejmenveni en 1945. Dum la socialismo ŝi estis komercisto pri internaciaj varoj helpe de tri lingvokonoj. Depost fino de la socialismo ŝi verkis rememorojn pri la holokaŭsto, ŝi estis aktiva, eĉ ŝi partoprenis en filmo. Ŝi edziniĝis dufoje.

## Ŝiaj kontribuoj (elekto) 
* *Die Seele der Dinge* (2011)
* *Anima Rerum – A Dolgok Lelke* (2005, 2015)
* *A Szerelem Alanya és Tárgya* (2019)

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Das Erbe der Nazis* (dokumenta filmo, 2015)

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* https://tte.hu/media/pdf/interjuk20-fahidi_eva.pdf

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungaraj komercistoj
Unua sklava milito

eta|Unua sklaveca milito (135-132 a.K.)
La **unua sklava milito** eksplodis en 135 a.K. en la regiono de la urbo Enno en romia Sicilio. Fontoj diras, ke la ribeluloj komencis la ribelon pro nehoma traktado eĉ de la sklavoj, kiuj suferis de siaj mastroj, kiel priskribas la greka historiisto Diodoro Sicila :Dum la sklavoj, subpremitaj de la turmentoj kaj plagoj, kiuj plej ofte estis altruditaj al ili sen logika kialo, ne plu povis elteni ĝin. Ĉi tio estas ĉar ili renkontis unu la alian en la okazoj, kiuj okazis al ili, kaj ni parolis unu al la alia pri ribelo ĝis la tempo venis, ke ili plenumu sian planon. La ribelon gvidis greklingva sklavo de siria deveno nomata *Eunus*. Post mallonga tempo kaj pluraj venkoj, paralela ribelo eksplodis aliflanke de la insulo, gvidata de same greklingva sklavo nomata Kleon el Malgranda Azio, kaj la ribelouloj plumarŝis orienten kaj kaptias la urboj de Katanio kaj Tauromenium. Ilia atingo deĉenigis plurajn malgrandajn ribelojn en Italio kaj ĝis Deloso en la Egea Maro.

Kleon baldaŭ akceptis la aŭtoritaton de Eunus kaj la Popola Asembleo organizita de la ribeluloj kronis Eunusn reĝon, kiu konsekvence ŝanĝis sian nomon al Antiochus. 

Eunus kaj Kleon sukcesis forpeli plurajn romiajn provojn estingi la ribelon ĝis armeo komandita de konsulo P. Rupilius alvenis en Sicilion en 134 kaj sieĝis la urbojn kontrolitajn de la sklavoj. La ribelo finiĝis post kiam la romianoj sieĝis la urbojn liberigitajn de la ribeluloj kaj konkeris unu post alia. La ĉefa faktoro, kiu helpis la venkon de la romanoj super la ribeluloj, estis la internaj streĉiĝoj ene de la ribela grupo: rimarkinte, ke ilia fino estas proksima, ili turnis sin reciproke kaj ilia unueco disfalis. La ribelo finiĝis en 132 a.k. kun la falo de Enno kaj Tauromenium.

## Vidu ankaŭ 
* Sklavmilitoj
* Dua sklava milito
* Tria sklava milito

Kategorio:Militoj de Antikva Romio
Kategorio:Historio de Antikva Romio
Kategorio:Sklavaj ribeloj
Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Antikvaj ribeloj
Kategorio:Antikva Sicilio
Kategorio:Siciliaj militoj
Kategorio:Siciliaj ribeloj
Kategorio:Konfliktoj en la 2-a jarcento a.K.
Dua sklava milito

**La dua sklava milito** estis la dua en la serio de grandaj sklavribeloj okazintaj en la Romia Respubliko. La ribelo okazis sur la insulo Sicilio inter 104-100 a.K., preskaŭ 30 jarojn post la unua sklaveca milito.

Tiu okazis pro la rifuzo de la sklavposedantoj obei rezolucion de la Romia Senato, kiu postulis la liberigon de ĉirkaŭ 8 000 Bitiniaj sklavoj por helpi la romianoj malhelpi germanajn tribojn invadi la imperion.

Ĉirkaŭ 230 sklavoj, kiuj vane esperis sian liberigon pro la senata ordono, komencis ribeli kontraŭ siaj mastroj. Sed eĉ ĉi tiu ribelo baldaŭ finiĝis, kiam la teritorioj, en kiuj fortikiĝis la ribeluloj, estis okupitaj de la romaj trupoj. Baldaŭ poste komenciĝis la dua ondo de la ribelo gvidita de sklavo nomata *Selvius*, prenante kiel ekzemplon la iaman sklavgvidanton *Eunus*, kiu proklamis sin Antioĥo de la Seleŭkida linio, li alprenis la nomon Trifono. La sklavarmeo de Slavius ​​kaŭzis malvenkon al la loka gardistaro de la Roma Legio. Paralelan ribelon aliflanke de la insulo gvidis sklavo nomata *Athenion*. La romianoj sendis tri konsulojn al Sicilio por subpremi la ribelon; kaj kvankam ili sukcesis venki la ribelajn fortojn, ili ne sukcesis fini la ribelon. Ĝis 101 a.K. la ribelo finiĝis en duelo inter la konsulo Aquillius kaj la sklavestro Athenion, la posteulo de Selvius. La konsulo mortigis Athenion kaj la ribelantoj kapitulacis.

## Vidu ankaŭ 
* Sklavmilitoj
* Unua sklava milito
* Tria sklava milito

Kategorio:Militoj de Antikva Romio
Kategorio:Historio de Antikva Romio
Kategorio:Sklavaj ribeloj
Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Antikvaj ribeloj
Kategorio:Antikva Sicilio
Kategorio:Konfliktoj en la 2-a jarcento a.K.
Kategorio:Siciliaj ribeloj
Kategorio:Siciliaj militoj
Ĵudro

[eta|Ĵudro Moraviaslovakiaj budoj en [Uherské Hradiště, kiu estis konstruita omaĝe de ekspozicio Moravia Slovakio 1937. La nuntempa aspekto de la ornamaĵo estas proporcie netipa – aŭtoro estas pentristo Moarcho Eveno, devene el Bretonio]]
[eta|Ĵudro ĉe enirejo en restoracion en [Svatobořice]]
**Ĵudro** (ĉeĥe: *žudro*) estas volbita alkonstruaĵo uzata ĉe la enirejoj en domoj en popola konstruafero de Moravia Slovakio kaj parto de Slovakio. Ĝiajn flankajn partojn kreas rondaj aŭ prismaj pilieroj portantaj super si arkan volbaĵon, kiu estadas de supre kovrita per tegmentaj tegoloj aŭ per alia ŝirmo kontraŭ klimataj kondiĉoj. Ties celo estis ŝirmo de eniro en la domon antaŭ malfavora vetero. Kutime ĝi estadas ornamita per koloraj pentritaj ornamaĵoj kun kreskaĵaj kaj popolaj motivoj.

En suda Bohemio ĝi estadas nomata "**ŝijo**".

## Literaturo 
* Malgranda ĉeĥoslovaka enciklopedio, moto žudro; ACADEMICA, eldonejo ĈSAS, 6-a volumeno Š-Ž, Prago 1987.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Arkitekturaj eroj
Kategorio:Popola arkitekturo
Kategorio:Popola arkitekturo en Ĉeĥio
Testo de Bechdel

[eta|La testo estas nomata laŭ la usona bildliteraturisto [Alison Bechdel.]]
La **Testo de Bechdel,** ankaŭ konata kiel **Testo de Bechdel–Wallach** estas mezuro de la reprezentado de virinoj en fikcio.

## La Testo 
La teksto aplikata al filmo demandas ĉu ĝi enhavas:

# Minimue du virinoj kiuj
# interparolas
# pri iu alia ol viro?

Kategorio:Feminismo kaj artoj
Kategorio:Seksismo
Kategorio:Feminisma teorio
(137199) 1999 KX4

**(137199) 1999 KX4** estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 4:7 kun la Tero kaj ĝia orbita periodo estas proksima (iomete malpli granda) de tiu de Marso.

Ĝia discentra orbito tanĝas tiun de la Tero, sed ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de nia planedo. Ĝi krucas la orbiton de Marso kaj proksimiĝas ĝin ĉe sia malsuprenira nodo.

* Ĝia tera MOID estas 0,1908 astronomia unuo, tie estas 28,535 milionoj da km.
* Ĝia marsa MOID estas 0,03305 astronomia unuo, tie estas 4,944 milionoj da km.
* La  ĝi pasis al 0,1901 astronomia unuo (28,436 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,1945 astronomia unuo (29,103 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Kostice

**Kostice** () estas municipo troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1384.

## Loĝantaro 
## Transporto 
Tra la teritorio de municipo kondukas aŭtostrado D2, ŝoseo II/425 en sektoro Břeclav–Lanžhot, ŝoseo II/424 en sektoro Moravská Nová Ves – Kostice – Lanžhot kaj ŝoseo III/4245 kuniganta tra la municipo ŝoseojn II/425 kaj II/424.

## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Kruco
* Kapelo de sankta Tereza kun sonorilejo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Kostice, kaplička.jpg|Kapelo de sankta Kruco
Kostice, Jan Nepomucký.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Kostice, Tvrdonská.jpg|Strato Tvrdonská ulice
Kostice, OÚ.jpg|Municipa ofico


Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Moravia Slovakio
Kategorio:Setlejoj en Malsupramoravia valego
Karl Schmidt-Rottluff

**Karl Schmidt-Rottluff** (1a de Decembro 1884 - 10a de Aŭgusto 1976) estis germana pentristo kaj ilustristo de la movado de Ekspresionismo, membro de la grupo *Die Brücke*. Li anis ĉe Berlina secesio.

## Biografio 
En la 7-a de junio 1905, la grupo de artistoj konataj kiel *Die Brücke* («La ponto») estis kreita de la studentoj de arkitekturo Schmidt-Rottluff, Ernst Ludwig Kirchner, Fritz Bleyl kaj Erich Heckel en Dresdeno. En Novembro 1905 oni okazigis la unuan ekspozicion de *Die Brücke* en Leipzig. La grupo disiĝis en 1913.

En 1937, 608 el iliaj pentraĵoj estis konfiskitaj el la muzeoj fare de la nazioj kaj kelkaj el ili eĉ montritaj en ekspozicioj de «Degenerita arto» (*Entartete Kunst*). Nur post la milito jam en 1947, Schmidt-Rottluff estis nomumita profesoro en la Universitato de Arto de Berlino-Charlottenburg.

Li estis fekunda ilustraciisto, kun 300 gravuraĵoj sur ligno, 105 litografioj, 70 akvafortoj, kaj 78 komercaj bildoj registritaj en la katalogo de Rosa Schapire. El motivo principal de sus obras era el paisaje.

Li mortis en Berlino en 1976.

## Galerio

File:Schmidt-Rottluff-Allee - Informationstafel.jpg|Schmidt-Rottluff, *Seehofsallee in Sierksdorf*, nekonata dato; el afiŝo pri informtabulo en Chemnitz
File:Eine Künstlergemeinschaft by Ernst Ludwig Kirchner.jpg|Kirchner, *Artista komunumo*, (1926/27) oleo surtola; pentrita en la jaroj de *Die Brücke*. (Schmidt-Rottluff dekstre, kun okulvitro.)
File:Rottluff_Schmidt_Karl_byightn_at_HousesKarl-Schmidt-Rottluff-Houses-at-Night.jpg|Schmidt-Rottluff, *Domoj nokte*, nekonata dato

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La katoj de Schmidt-Rottluff

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Ekspresionismaj pentristoj
Kategorio:Germanaj ilustristoj
Kategorio:Modernaj pentristoj
Tria sklava milito

eta|300ra|La Gladiatora Mozaiko ĉe la Galleria Borghese
**La Tria Sklava Milito** (ankaŭ konata kiel la Gladiatora Milito aŭ la Spartaka Milito), kiu okazis en Romo inter 73-71 a.K., estis la lasta el la tri grandaj sklavmilitoj en la Romia Respubliko. Ĉi tiu milito ankaŭ estis la sola, kiu prezentis rektan minacon al la urbo Romo mem. La gvidestro de la ribeluloj estis Spartako. Pro ĝia grandeco iuj historiistoj priskribas la eventoj kiel enlanda milito.

La milito komenciĝis ĉe la Gladiatora Trejnejo en Capua, ĉirkaŭ 200 km de Romo, kiam 78 gladiatoroj indignis pri la hontinda traktado, kiun ili ricevis de sia mastro, ribelis kontraŭ li kaj dum la sekvaj du jaroj teruris la civitanojn de Romo. Dum ĉi tiu tempo la armeo de ribelaj sklavoj kreskis al pinto de 120 000 ribeluloj, inkluzivante virinoj kaj infanoj. La ribelula armeo uzis taktikojn de gerilo kontraŭ la romianoj kaj sukcesis gajni batalojn kontraŭ granda nombro da romiaj legioj.

La batalado finiĝis en granda batalo, dum kiu la armeo de Crassus (romia politikisto konata pro sia granda riĉeco) atakis la ribelan armeon kaj fine malvenkis ilin ĉar en tiu batalo preskaŭ ĉiuj ribelemaj sklavoj, inkluzive de ilia estro Spartako, estis mortigitaj.

Post la fino de la ribelo, ĉirkaŭ 6 000 ribeluloj estis krucumitaj laŭ la vojo inter Capua kaj Romo, kaj Crassus mem estis festata en venka parado (Ovatio).

## Galerio de militbataloj 

Dosiero:3rd_servile_72_plutarch.png|eta|La okazaĵoj de 72 a.K., laŭ la versio de Plutarko de la okazaĵoj.
Dosiero:CrassusSpartacus.png|eta|La okazaĵoj de frua 71 a.K. Marcus Licinius Crassus prenas ordonrajton pri la romiaj legioj, alfrontas Spartacus, kaj devigas la ribelajn sklavojn retiriĝi tra Lucania proksime de Mesino.Plutarko diras, ke ĉi tio okazis en la Picenum-regiono, dum Appiano metas la komencajn batalojn inter Crassus kaj Spartacus en la Samnium-regionon.
Dosiero:Last_battle.gif|eta|La lastaj eventoj de la milito en 71 a.K., kie la armeo de Spartako rompis la sieĝon de la legioj de Crassus kaj retiriĝis al la montoj proksime de Petelia. Tiu ĉi mapo montras la komencajn bataletojn inter elementoj de la du flankoj, la turnon de la spartakaj trupoj por la fina alfrontiĝo. Notu la legiojn de Pompejo translokiĝantaj de la nordo por kapti pluvivantojn.

## Vidu ankaŭ 
* Sklavmilitoj
* Unua sklava milito
* Dua sklava milito

Kategorio:Militoj de Antikva Romio
Kategorio:Historio de Antikva Romio
Kategorio:Sklavaj ribeloj
Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Antikvaj ribeloj
Kategorio:Konfliktoj en la 1-a jarcento a.K.
Kategorio:8-a jardeko a.K.
Kategorio:Siciliaj militoj
Kategorio:Siciliaj ribeloj
Mafinsupro

eta|Mafinsupro videbla ĉe promenanta virino
**Mafinsupro** () estas slanga termino tipe uzata por priskribi la korpan grason de homo, kiu etendiĝas horizontale super la randoj de la talio de strikte adaptitaj pantalonoj aŭ jupoj, videblaj kiam estas interspaco inter la supra kaj malsupra vesto. La termino estas referenco al la maniero, kiel mafino aperas kiam ĝi estis bakita en mafin-ladujo, tiel ke la supro de la mafino etendas horizontale super kaj ĉirkaŭ la supro de la ladujo aŭ envolvaĵo.

[eta|maldekstre|[Bibendum de Michelin en 2017.]]
La diversaj lingvoj uzas diversajn popularajn alproksimiĝojn al tiu universala fenomeno. En la hispana lingvo oni uzas la terminon "michelín" [miĉeLIN] aludanta al la tipa korpostrukturo de la simbola blanka pupo de la fama pneŭfabrikanto Michelin.

En la nederlanda lingvo ili nomiĝas naĝringoj.

Kategorio:Slango
Kategorio:Homa korpo
Nevada-Semipalatinsk

**Nevada-Semipalatinsk** () estas internacia kontraŭnuklea movado organizita de la publika persono kaj verkisto de Kazaĥia SSR Olĵas Sulejmenov la 28-an de februaro 1989 kiu rezultis en unu el ĉefaj kontraŭnukleaj movadoj en Sovetunio. Tiu movado altiris milojn da personoj al ties protestoj kaj kampanjoj kiuj finfine kondukis al la fermo de la atomtestejo de Semipalatinsko en nordorienta Kazaĥio en 1991. La movado estis nomita "Nevada Semipalatinsk" por montri solidarecon kun similaj movadoj en Usono alstrebante fermon de la Nevada testejo de nukleaj armiloj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Testejo Nevado
* Testejo Semipalatinsk

Kategorio:Semej
Kategorio:Kontraŭnukleaj movadoj
Kategorio:Internaciaj mediprotektaj organizaĵoj
Kategorio:Politiko de Kazaĥio
Kategorio:Politikaj movadoj en Sovetunio
Kategorio:Perestrojko
Kategorio:Testejoj de nukleaj armiloj en Sovetunio
Kategorio:1989 en Sovetunio
Jean Dubuffet

eta|maldekstre|"Monument Au Fantome" en Houston, Teksaso.|250px
**Jean Philippe Arthur DUBUFFET** (31a de Julio 1901 – 12a de Majo 1985) estis franca pentristo kaj skulptisto. Liaj idealismaj alproksimiĝoj al estetiko eniris en la tiel nomita "malalta arto" kaj evitis tradiciajn normojn de beleco favore al tio kion li kredis pli aŭtenta kaj humanisma alproksimigo al figurigo. Li estas eble plej bone konata pro la fondo de la arta movado nomita kiel *art brut*, kaj pro la kolekto de verkoj — ''Collection de l'art brut''— kiu popularigis tiun movadon. Dubuffet faris fekundan artokarieron, kaj en Francio kaj en Usono, kaj li aperis en multaj ekspozicioj laŭlonge de sia tuta vivodaŭro.

## Eksteraj ligiloj 
* Fondation Dubuffet
* Dubuffet en Tate Gallery 

Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Francaj skulptistoj
Kategorio:Modernaj pentristoj
Kategorio:Modernaj skulptistoj
Magda Faluhelyi

**Magda Faluhelyi** [faluheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Faluhelyi Magda** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Magda Faluhelyi naskiĝis la  en Budapest, ŝi mortis la .

## Biografio 
Magda Faluhelyi komencis konatiĝi pri la aktora vivo en aktorstudio de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1971. Ŝia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét. Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis Nacia Teatro (Szeged) (1974-1977), Nacia Teatro (Pécs) (1977-1983), poste ŝi estis membro de malgranda teatro en Budapeŝto. Depost 1987 ŝi laboris kiel sendependa aktoro.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto - Ophelia
** Henriko la 6-a - Margit
** Othello - Desdemona
** *Trojlo kaj Kresida* - Andromache
* József Katona: *Bánk bán* - Melinda
* Anton Ĉeĥov: Ĉeriza ĝardeno - Anja
* Andor Gábor: Dolarpaĉjo (teatra versio) - Kató
* Zsigmond Móricz: *Nem élhetek muzsikaszó nélkül* - Pólika

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Ráktérítő* (televizia filmo, 1969) - Jo
* Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo (televizia filmo, 1972) – 2-a knabino
* *Hanna háborúja* (1988) - Ella Aunt
* *Fehér kócsagok* (televizia filmo, 1990)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Anna Karina 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/faluhelyi-magda/person-132154

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Neuvic (Dordogne)

**Neuvic**, foje nomita '''Neuvic sur l'Isle'*, estas franca  situanta en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Neuvicois''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Dordogne
* Neuvic (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Dordogne
(137206) 1999 LJ25

**(137206) 1999 LJ25** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 4:7 kun Marso.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, ĝia marsa MOID estas 0,184094 astronomia unuo, tie estas 27,540 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Neuvic (stacidomo)

**Neuvic** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  , en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Coutras - Tulle (621000).

## Vidu ankaŭ 
* Neuvic (Dordogne)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Dordogne
Kategorio:Neuvic (Dordogne)
Aksukent

**Aksukent** (kazaĥe *Ақсукент*, ĝis 1990 - ruse *Белые Воды* (Belije Vodi)) estas urbeto en la Sajrama distrikto de la Turkistana provinco de Kazaĥio, la administra centro de la distrikto.

## Historio 
La vilaĝo kun nomo *Белые Воды* (Blankaj Akvoj) estis fondita ĉi tie fine de la 19a jarcento - en 1889 jaro.

## Geografio 
Situas je 3 km nordoriente de la urbo Ŝimkento ĉe la rivero Aksu. KATO-kodo - 515230100. La aŭtovojo Almato-Taŝkento pasas tra Aksukent.

## Loĝantaro 
En 1999 la loĝantaro de la urbeto estis 23 620 homoj (11 362 viroj kaj 12 258 virinoj). Laŭ la censo de 2009, en la urbeto loĝis 29 541 homoj (14 004 viroj kaj 15 537 virinoj). Komence de 2019 la loĝantaro de la urbeto estis 24 491 homoj (12 522 viroj kaj 11 969 virinoj).

Kategorio:Urboj de Kazaĥio
(137208) 1999 MC2

**(137208) 1999 MC2** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la *Catalina Sky Survey*, astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon en la Montaro Santa Catalina, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en  5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,220994 AU, tie estas 33,060 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
137217 Racah

'*137217 *Racah''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la israelaj astronomoj Ilan Manulis kaj Avishay Gal-Yam elde la Observatorio Wise, proksime de Mitzpe Ramon en Negevo (Israelo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la ital-naskiĝinta israela fizikisto kaj matematikisto Giulio (Yoel) Racah (1909–1965), fondinto de la fiziko en Israelo. Li laboris kun Enrico Fermi kaj Wolfgang Pauli. En la komencaj 1940-aj jaroj, laborante en la Hebrea Universitato de Jerusalemo, Racah establis la bazojn por la uzo de la ĉefaj simetrioj en la studo pri la atomkerno kaj la atoma spektroskopio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Pierre Matisse

**Pierre MATISSE** (13a de Junio, 1900 – 10a de Aŭgusto, 1989) estis franc-usona artokomercisto aktiva en Novjorko. Li estis la plej juna filo de la franca pentristo Henri Matisse.

Pierre Matisse malfermis galerion de moderna arto en Novjorko dum la 1930-aj jaroj. La Galerio Pierre Matisse, kiu estis aktiva el 1931 ĝis 1989, reprezentis kaj ekspoziciis verkojn de multaj eŭropaj artistoj kaj de kelkaj usonanoj kaj kanadanoj en Novjorko ofte por la unua fojo. Li ekspoziciis verkojn de Joan Miró, Marc Chagall, Alberto Giacometti, Jean Dubuffet, André Derain, Yves Tanguy, Le Corbusier, Paul Delvaux, Wifredo Lam, Jean-Paul Riopelle, Balthus, Leonora Carrington, Zao Wou Ki, Sam Francis, kaj Simon Hantaï, skulptaĵojn de Theodore Roszak, Raymond Mason kaj Reg Butler, kaj ankaŭ kelkajn aliajn verkojn de gravaj artistoj, kiel verkoj de Henri Matisse mem.

## Notoj 
## Fontoj 
* Hilary Spurling. *The Unknown Matisse: A Life of Henri Matisse, Vol. 1, 1869–1908*. London, Hamish Hamilton Ltd, 1998. .
* Hilary Spurling. *Matisse the Master: A Life of Henri Matisse, Vol. 2, The Conquest of Colour 1909–1954*. London, Hamish Hamilton Ltd, 2005. .
* John Russell, *Matisse, Father & Son*, published by Harry N. Abrams, NYC. Copyright John Russell 1999, 

## Eksteraj ligiloj 
* Metropolitan Museum of Art, alirita la 3an de Januaro, 2008
* Morgan Library and Museum, *Pierre Matisse and His Artists,* alirita la 3an de Januaro, 2008 
* "When a Son of Matisse Courted a Godfather", by John Russell, *New York Times*, alirita la 26an de Majo, 2008
* The Pierre and Tana Matisse Foundation

Kategorio:Usonaj artkolektistoj
Kategorio:Francaj artkolektistoj
Siorac-en-Périgord

''''* (jen france, okcitane *Sieurac de Perigòrd*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Dordogne* (jen france, okcitane *Dordonha*), en la administra regiono Nova Akvitanio (, prononco [], do , , ), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Sarlat-la-Canéda* (france *arrondissement de Sarlat-la-Canéda*, okcitane *Arrondiment de Sarlat e La Canedat*) kaj al la kantono **. Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas *sioracois''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Dordogne
* Siorac-en-Périgord (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Dordogne
Dumai

**Dumai** (, ) estas urbego en Indonezio, en la insulo Sumatro, en provinco Riaŭo. La urbego konsistas el sep distriktoj.   
eta|maldekstre|

## Geografio 
Dumai situas en nordorienta marbordo de la insulo, kontraŭe Malajzio etendiĝas. Provinca ĉefurbo Pekanbaru troviĝas 127, Batam 295, Medano 374, Palembang 636, Banda Aceh 806, ĉefurbo Ĝakarto 1057, Bandungo 1174, Semarang 1386, Jogjakarto 1445, Surabajo 1599, Makassar 2136 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
Dumai pli frue estis malgranda vilaĝo. En la dua mondmilito la urbego estis okupita de japanaj trupoj. En 1999 alvenis la urba statuso.

## Ekonomio 
Dumai estas komerca centro ĉefe al Malajzio. Dumai estas riĉa je fueloj kaj palmoleoj. En la pli foraj teritorioj oni kultivas rizojn, legomojn, bananojn, ananasojn, rambutanojn, palmojn, fine ekzistas bredado de brutoj kaj dolĉakva fiŝkaptado.

## Klimato 
La klimato de Dumai estas klasifikita kiel ekvatora klimato. Jare pluvas averaĝe po 2591 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 22-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Trafiko 
En Dumai marhaveno kaj enlanda flughaveno funkcias. Surtere estas 2 gravaj vojoj al Pekanbaru kaj Medano. Enurbe aŭtobusoj, taksioj, komunaj taksioj, motortaksioj kaj aŭtorikiŝoj liveras la pasaĝerojn.

## Religio 
Inter la pluraj religioj la majoritata estas la islamo.
 

## Vidindaĵoj 
* moskeoj kaj aliaj pluraj preĝejoj
* strandoj
* monumento

## Ĝemelurboj 
*  Alor Gajah (Malajzio)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Indonezio
(137294) 1999 RE215

**(137294) 1999 RE215** estas tre granda transneptuna objekto de la familio de la kubevanoj: "klasikaj" objektoj de la Kujper-zono kun feblaj discentreco kaj orbita klineco, kiuj ne estas en orbita resonanco kun Neptuno.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 7-an de septembro 1999 de la usonaj geastronomoj Jane X. Luu, Chadwick A. Trujillo kaj David C. Jewitt elde unu el la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).

## Ecoj 
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 232 km; por Michael E. Brown, ĝi  eble estas nanplanedo kun taksata diametro de 202 km.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj; el la paĝaroj de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Kubevano
Kategorio:Malkovrita de Jane X. Luu
Kategorio:Malkovrita de David C. Jewitt
Kategorio:Malkovrita de Chad Trujillo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Zao Wou Ki

**Zao Wou-Ki** (; 1a de Februaro 1920 – 9a de Aprilo 2013) estis ĉin-franca pentristo. Li estis membro de la *Académie des Beaux-Arts* en Parizo. Zao Wou-Ki gradiĝis el la Ĉina Akademio de Arto en Hangĝoŭo, kie li studis kun Fang Ganmin kaj Vu Daĝu el 1935 ĝis 1941. Poste li translokiĝis al Parizo, kie liaj unuaj ekspozicioj estis laŭditaj de Joan Miró kaj Pablo Picasso.

La verkoj de Zao, influitaj de Paul Klee, estas orientataj al abstraktismo. Li nomis ilin per la dato en kiu li finigis ilin, kaj en ili, amasoj de koloroj ŝajnas materiigi kreantan mondon, kiel Praeksplodo, en kiuj lumo strukturas la pentraĵon. Li laboris formatojn en triptikoj kaj diptikoj. Kvankam lia verkaro estas stile simila al tiu de la abstraktaj ekspresionistoj kiujn li renkontis dum veturoj al Novjorko, li estis influita de Impresionismo. Zao Wou-Ki asertis, ke li estis influita de la verkoj de Matisse, Picasso kaj Cézanne.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Zao Wou-Ki: Ink and Watercolor at de Sarthe Gallery, Hong Kong 
* Zao Wou-Ki: Paintings 1950's - 1960's at de Sarthe Gallery, Hong Kong 
* Zhao Wuji at Gallery Heede & Moestrup - Copenhagen
* ĉine 赵无极：在巴黎重新发现中国

Kategorio:Ĉinaj artistoj
Kategorio:Francaj artistoj
Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Belartoj
Niversac (stacidomo)

**Niversac** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Saint-Laurent-sur-Manoire, en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Coutras - Tulle (621000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Laurent-sur-Manoire
* Boulazac Isle Manoire

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Dordogne
Kategorio:Boulazac Isle Manoire
Mariann Falusi

**Mariann Falusi** [faluŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Falusi Mariann** estis hungara ŝlagrokantisto (mezosoprano), aktoro. Ŝia origina familia nomo estis *Falussy* [faluŝi].

Mariann Falusssy naskiĝis la  en Barcs.
eta|
eta|

## Biografio 
Mariann Falusi maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, ŝi studis en konservatorio (1977–1980), poste ŝi akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1983. En la sama jaro ŝi estis la unua en ĵazkantista kategorio de televizia konkurso, poste ŝi estis ĵazkantisto en ĵazorkestro. Inter 1985-1988 ŝi havis rolojn en Gaja Teatro. En 1988 Gábor Presser iniciatis la konatiĝon kun Györgyi Lang, ili estis kvazaŭ ĝemeloj kaj kreis kantistan duopon "PA-DÖ-DŐ". Ili kantis ŝlagrojn kaj eldonis muzikdiskojn. Falusi ricevis premiojn inter 1983-2018. Ŝi neniam edziniĝis.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Sebastian
* Corman: *Rémségek kicsiny boltja* (muzikalo) - Ronette
* Bart: *Olivér* - Nancy

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Laura* (1987) - kantistino
* *Angyalbőrben* (televizia serio, 1990–1991) - Lilla
* *Ámbár tanár úr* (1998) - kantistino

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokantistoj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj ĵazokantistoj
Arbaro Ždánice

**Arbaro Ždánice** () estas plata montetaro en Ĉeĥio kun areo 470 km², la plej alta monteto U Slepice 438 m s. m., mezalta alteco 270,7 m s. m. kaj meza dekliniĝo 4° 54´.

Ĝi troviĝas sur sudorienta Moravio en distriktoj Hodonín, Břeclav, Brno-provinco kaj Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi najbaras kun Litenĉica montetaro, Dija-svratka valego, Malsupramoravia valego kaj Kyjova montetaro.

## Geomorfologio 
La geomorfologia tutaĵo Arbaro Ždánice estas parto de geomorfologia regiono Mezmoraviaj Karpatoj, kiu estas konsisto de geomorfologia subprovinco Eksteraj Okcidentaj Karpatoj, kiu estas parto de geomorfologia provinco Okcidentaj Karpatoj.

Arbaro Ždánice mem dividiĝas  en tri geomorfologiajn subtutaĵojn:
* Hustopečská pahorkatina
* Boleradická vrchovina
* Dambořická vrchovina

## Agrikulturo kaj arbara mastrumado 
La malpli altaj situoj estas pro siaj tre fekundaj grundoj uzataj al arbara mastrumado, fartas ĉi tie vitejoj kaj fruktokultivado de varmŝatemaj specioj kiel estas abrikotoj kaj persikoj, eblas ĉi tie trovi sorbojn aŭ migdalojn.

## Pluaj fotoj 

Hustopeče mandloňový sad z rozhledny.jpg|Migdaluja ĝardeno ĉe Hustopeče
File:Ždánický les - pamětní kámen.jpg|Monumento de Liĥtenŝtejn ĉe Zlatý jelen proksime de Heršpice
File:Zlatý jelen - pomník 2.jpg|Monumento por batalo ĉe arbarista domo Zlatý jelen proksime de Heršpice
File:KuB-Celkovy pohled na kloboucky vetrak.JPG|Ventomuelejo en Klobouky u Brna
File:Ždánice - zámek a Vrbasovo muzeum.JPG|Kastelo Ždánice


Kategorio:Montetaroj en Ĉeĥio
Kategorio:Geografio de distrikto Hodonín
Kategorio:Geografio de distrikto Břeclav
Kategorio:Geografio de distrikto Brno-provinco
Kategorio:Geografio de distrikto Vyškov
Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Geografio de Sudmoravia regiono
Kategorio:Montaroj en Okcidentaj Karpatoj
Kategorio:Mezmoraviaj Karpatoj
Rašovice

Nomon **Rašovice** portas pluraj setlejoj:
* Rašovice (distrikto Kutná Hora) – municipo en&nbsp;distrikto Kutná Hora
* Rašovice (distrikto Vyškov) – municipo en&nbsp;distrikto Vyškov
* Rašovice (Klášterec nad Ohří) – parto de urbo Klášterec nad Ohří en distrikto Chomutov
* Rašovice (Úštěk) – parto de urbo Úštěk en distrikto Litoměřice
* Rašovice (Budiměřice) – parto de municipo Budiměřice en distrikto Nymburk
* Rašovice (Hlasivo) – parto de municipo Hlasivo en distrikto Tábor
* Rašovice (Týniště nad Orlicí) – parto de urbo Týniště nad Orlicí en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Klára Falvay

**Klára Falvay** [falvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Falvay Klára** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia persona nomvarianto estis *Klári*.

Klára Falvay naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto. 

## Biografio 
Klára Falvay akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1962. Ŝia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Kisfaludy. Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis Nacia Teatro (Szeged) (1964-1968), Teatro de Kecskemét (1968-1972), Teatro Szigligeti (Szolnok) (1972-1984), Teatro Hevesi Sándor (1984-1987), Teatro Csokonai (Debrecen) (1987-1998). Ŝi estis membro de Nova Teatro (Budapeŝto) de 1998 ĝismorte. Ŝi ricevis premiojn en 1982 kaj 2003. Ŝi edziniĝis dufoje.
 
## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Maria Antonovna
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - arkianĝelo
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Kamilla
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - Ledér
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - Roxane 
* Mór Jókai: *A kőszívű ember fiai* - Antoinette Plankenhorst
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Olga; Maŝa  

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Eszpresszóban* (mallonga filmo) (1959)
* *Álmodozások kora* (1964)
* *Ha megjön József* (1976)
* *Képvadászok* (1986)
* Ni neniam mortos! (1993) – S-ino Berta
* *A nagyúr - Gróf Bánffy Miklós* (2001)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Claudia Cardinale, Anna Magnani

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/falvay-klari/person-21697

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Plenuma povo (Votuporanga-SP)

La **plenuma povo de Votuporango** portugale nomiĝas *Prefeitura Municipal de Votuporanga*, aŭ *Poder Executivo de Votuporanga*, kaj ĝi estiĝis kun la fondo de la municipo Votuporango, la 1-an de januaro 1945. La ĉefsidejo de ĝia urbodomo, situanta ĉe la strato Pará n-ro 3227, kune kun aliaj konstruaĵoj en diversaj partoj de la urbo, gastigas la sekretariejojn kaj aliajn funkciajn strukturojn de la urba registaro. Nuntempe nova urbodomo estas konstruata, kaj oni planas gastigi en ĝi ĉiujn fakojn de la loka plenuma povo.

La urbestro deĵoras en sia oficejo kune kun rektaj konsilistoj  celante gvidi ĉiujn strategiajn decidojn de la plenuma povo, kiu agadas per sekretariejoj kaj publikaj organizaĵoj.

## Sekretariejoj 
* *Procuradoria Geral do Município* (Ĝenerala Prokuroro de la Municipo)
* *Secretaria da Administração* (Administra Sekretariejo)
* *Secretaria da Cidade* (Urba Sekretariejo)
* *Secretaria da Cultura e Turismo* (Fako pri Kulturo kaj Turismo)
* *Secretaria da Educação* (Sekretariejo pri Edukado)
* *Secretaria da Fazenda* (Fako pri Financoj)
* *Secretaria da Saúde* (Sansekcio)
* *Secretaria de Assistência Socia*l (Fako de Socia Asistado)
* *Secretaria de Desenvolvimento Econômico* (Sekretariejo pri Ekonomia Disvolviĝo)
* *Secretaria de Direitos Humanos* (Sekretariejo pri Homaj Rajtoj)
* *Secretaria de Esportes e Lazer* (Fako pri Sportoj kaj Libertempo)
* *Secretaria de Governo* (Sekretariejo de Registaro)
* *Secretaria de Obras* (Fako de Verkoj)
* *Secretaria de Planejamento* (Planada Fako)
* *Secretaria de Trânsito, Transporte e Segurança* (Sekcio pri Trafiko, Transporto kaj Sekureco)
* *Secretaria de Transparência e Controladoria Geral* (Sekretariejo pri Travidebleco kaj Ĝenerala Kontrolado)

## Subigitaj publikaj organizaĵoj 
* SAEV
* VOTUPREV

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango
* Leĝodona povo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la plenuma povo portugale

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Municipoj de San-Paŭlo
Kategorio:Plenuma povo
Kategorio:Politiko de Brazilo
Saint-Cyprien (Dordogne)

**Saint-Cyprien** (jen france, okcitane *Sent Cibra*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Dordogne* (jen france, okcitane *Dordonha*), en la administra regiono Nova Akvitanio (, prononco [], do , , ), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Sarlat-la-Canéda* (france *arrondissement de Sarlat-la-Canéda*, okcitane *Arrondiment de Sarlat e La Canedat*) kaj al la kantono ''*. Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas *cypriotes''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Dordogne
* Saint-Cyprien (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300ra|


Kategorio:Komunumoj de Dordogne
Ždánice (distrikto Hodonín)

**Ždánice** () estas urbo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono, en Ĉeĥio situanta 9&nbsp;km nordokcidente de Kyjov, en la suda parto de Arbaro Ždánice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349. En la jaro 1990 Ždánice akiris statuson de urbo.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kastelo, hodiaŭ estas ĉi tie Muzeo de Vrbas.
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria el la jaro 1701
* Malnova urbodomo el la jaro 1565
* Sonorilejo el komenco de la 19-a jarcento
* Paroĥo
* Planetario

## Pluaj fotoj 

Ždánice - kostel Nanebevzetí Panny Marie.JPG|Preĝejo de Ĉielpreno Virgulino Maria
Ždánice - interiér kostela.JPG|Interno de la preĝejo
Ždánice - zámek a Vrbasovo muzeum.JPG|Kastelo kaj muzeo de Vrbas
Ždánice - hvězdárna.JPG|Planetario
Ždánice - fara.JPG|Paroĥo
Ždánice - boží muka na Městečku.JPG|Dia torturo
Ždánice - městský úřad.JPG|Urba ofico
Ždánice - vchod do sokolovny.JPG|Baza lernejo de Masaryk

Kategorio:Urboj en distrikto Hodonín
Kategorio:Municipoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Kyjova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Hans van Mierlo

**Henricus Antonius Franciscus Maria Oliva (Hans) van Mierlo** (naskiĝis la 18-an de aŭgusto 1931 en Breda - mortis la 11-an de marto 2010 en Amsterdamo) estis nederlanda ĵurnalisto kaj politikisto.

En 1966 li estis kunfondinto de la politika partio Demokratoj 66 (D66). De 1966 ĝis 1973 kaj de 1986 ĝis 1998 li estis la politika gvidanto de ĉi tiu partio. Sub lia gvidado, D66 akiris plurajn venkojn, precipe dum la ĝenerala elektado de la Ĉambro de Deputitoj de Nederlando en 1994, kiam la partio gajnis 24 seĝojn.

Kategorio:Nederlandaj politikistoj
Sam Francis

**Samuel Lewis FRANCIS** (25a de Junio, 1923 – 4a de Novembro, 1994) estis usona pentristo kaj presartisto.

Francis militservis en la Usona Aerarmeo dum la Dua Mondmilito antaŭ esti vundita dum flugomanovroj. Li estis en hospitalo dum kelkaj jaroj, kaj tie estis vizitita de artisto David Park en 1945, post kio li ekpentris. Elhospitaligita, li revenis al Berkeley, kie li studis arton. Li ricevis tie gradigon (1949) kaj magistrigon (1950) el la Universitato de Kalifornio en Berkeley, kie li studis botanikon, medicinon kaj psikologion.

Francis estis dekomence influita de la verkaro de abstraktaj ekspresionistoj kiel Mark Rothko, Arshile Gorky and Clyfford Still. Lia aparta stilo estis influita ĉefe de la verkaro de Jackson Pollock. Li finfine iĝis iel asocia kun dua generacio de abstraktaj ekspresionistoj, kiel Joan Mitchell kaj Helen Frankenthaler, kiuj estis pli kaj pli interesataj en la ekspresionisma uzado de koloro.

## Literatura verko 
* *Aphorisms*, Lapis, Santa Monica 1984 ISBN 978-0-932499-02-8

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de The Sam Francis Foundation
* Sam Francis in the National Gallery of Australia's Kenneth Tyler Collection 
* Gallery Delaive – Official representative of the Sam Francis estate for Europe
* Sam Francis Biography and Images: Hollis Taggart Galleries
* Artists Rights Society, U.S. Copyright Representatives for Sam Francis
* 
* Sam Francis: From Dusk Until Dawn - Heather James Fine Art exhibition

Kategorio:Usonaj artistoj
Les Eyzies-de-Tayac-Sireuil

**Les Eyzies-de-Tayac-Sireuil** estas malaperinta franca  situanta en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Eyzicois*.

Ĝi nun formas parton de Les Eyzies.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Dordogne
* Les Eyzies (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Les Eyzies)

Kategorio:Les Eyzies
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Dordogne
Rašovice (distrikto Vyškov)

**Rašovice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1131.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
* Statuo de sankta Floriano

## Personecoj 
* Jaroslav Gregor - ĉeĥa verkisto, profesie juristo

## Pluaj fotoj 

Rašovice (VY), škola.jpg|Lernejo en Rašovice (2012)
Rašovice (VY), kostel.jpg|Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Kumiteo

200px|eta|
**Kumiteo** (, laŭlitere "baraktantaj manoj") estas unu el la tri ĉefaj sekcioj de karateo-trejnado, kune kun katao kaj kihono. Kumiteo estas la parto de karateo en kiu persono trejnas kontraŭ kontraŭulo, uzante la teknikojn lernitajn de la kihono kaj katao.

Kumiteo povas esti uzata por disvolvi apartan teknikon aŭ lertecon (ekz. efike juĝi kaj ĝustigi la distancon de la kontraŭulo) aŭ ĝi povas esti farita en konkurado.

En 2021 karateo kun du subdisciplinoj katao kaj kumiteo unuafoje estis parto de la somera olimpiko.

300px|maldekstre|eta|

Kategorio:Karateo
Uherčice (distrikto Břeclav)

**Uherčice** () estas municipo troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1220. En la jaro 1565 Uherčice estis en posedaĵo de potenca familio de Zierotin. Tiuj en la jaro 1610 vendis ĝin al Francisko kardinalo el Dietrichstein. Tiel la vilaĝo estis ĝis la jaro 1848 kunigita kun la senjorujo Mikulov. Ekde la jaro 1850 Uherčice apartenis al juĝa distrikto Hustopeče. Sed ĉar tiu estis la 8-an de oktobro 1938 okupita kaj forŝirita de la respubliko, ĝia administrado transiris al najbara distrikto Židlochovice kaj pli poste al politika distrikto Brno. Post liberigo la 16-an de aprilo 1945 kaj post renovigo de la distrikto Hustopeče la politika administrado denove revenis. Kun la pereo de tiu ĉi distrikto en la jaro 1960 Uherčice fariĝis konsisto de distrikto Břeclav.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* renesanca urbodomo n-ro 32 el komenco de la 17-a jarcento. Nuntempe ĝi servas kiel municipa ofico kaj gastejo.
* Preĝejo de sankta Johano Nepomuka
* masonita koloneta dia torturo el fino de la 18-a jarcento
* statuo de sankta Johano Nepomuka
* monumento al viktimoj de ambaŭ mondmilitoj antaŭ la preĝejo

## Pluaj fotoj 

Uherčice (okres Břeclav) - radnice a hostinec obr01.jpg|renesanca urbodomo
Uherčice (okres Břeclav) - kostel sv. Jana Křtitele obr01.jpg|preĝejo de sankta Johano Baptisto
Uherčice (okres Břeclav) - boží muka při V okraji obce, obr02.jpg|dia torturo
Uherčice (okres Břeclav) - socha sv Jana Nepomuckého obr01.jpg|statuo de sankta Johano Nepomuka
Uherčice (okres Břeclav) - pomník padlým u kostela.jpg|monumento al viktimoj de ambaŭ mondmilitoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Kategorio:Setlejoj sur Svratka
Leĝodona povo (Votuporanga-SP)

La **leĝodona povo de Votuporango** portugale nomiĝas *Câmara Municipal de Votuporanga* (municipa ĉambro de Votuporango). Ĝi estis fondita la 1-an de januaro 1948 kaj konsistas el 15 magistratanoj, elektitaj el civitanoj de la brazila urbo Votuporango, aĝantaj ekde 16 jaroj.

La oficperiodo de la magistratanoj estas kvar jaroj, kaj ili respondecas interalie pri:

* leĝdoni pri aferoj de socia intereso;
* leĝdoni pri la urba imposta sistemo;
* rajtigi sendevigojn, impostajn amnestiojn kaj ŝuldomildigon;
* taksi kaj proponi amendojn al la plurjara plano, al la leĝo pri buĝetaj gvidlinioj kaj al la jara buĝeto, kaj ankaŭ rajtigi la malfermon de suplementaj, specialaj kaj eksterordinaraj kreditoj;
* aprobi la ombrelplanon kaj urban leĝaron;
* limigi la urban perimetron;
* leĝodoni pri la jura reĝimo por municipaj dungitoj.

La magistratanoj ankaŭ respondecas pri kontrolado de la agoj de la plenuma povo koncerne al sociaj interesoj kaj ilia laŭleĝeco.

La magistratejo de Votuporango situas en la placo *Vereador Viana Filho*, n-ro 3819, kvartalo *Vila América*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango
* Plenuma povo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la leĝodona povo portugale

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Leĝodona povo
Kategorio:Municipoj de San-Paŭlo
Kategorio:Politiko de Brazilo
Katao

200px|eta|
**Katao** (aŭ, sen plena esperantigo, ***kata***) estas japana vorto (型 aŭ 形) kun la signifo "formo". Ĝi rilatas al detala koreografia serio de batalartaj movoj farataj por praktiki sola. Ĝi ankaŭ povas esti reviziita ene de grupoj kaj sammove dum trejnado. Ĝi estas praktikata en japana batalarto kiel maniero parkerigi kaj perfektigi la normigitajn seriojn da movoj. Korea luktosporto kun japana influo (hapkido, Tang Soo Do) uzas la derivitan esprimon *hyeong* (hanja: 形) kaj ankaŭ la esprimon *pumsae* (hanja: 品 勢, hangulo: 품새).

Katao ankaŭ estas uzita en multaj tradiciaj japanaj artoj kiel ekzemple teatroformoj kiel Kabuko kaj lernejoj de teceremonio (chadō), sed estas plej ofte konataj en la luktosporto. Kata estas uzata de plej multaj japanaj kaj okinavaj batalartoj, kiel iaido, ĵudo, kendo kaj karateo.

Katao origine estis la sumo de instruaj kaj trejnaj metodoj per kiuj sukcesaj batalaj teknikoj estis konservitaj kaj transdonitaj. Praktikado de katao permesis al grupo da personoj lukti uzante sistemajn alirojn, prefere per praktikado ripetema, la lernanto disvolvas la kapablon plenumi tiujn teknikojn kaj movadojn laŭ natura, refleksa maniero. Sistema praktiko ne signifas konstante rigida. La celo estas internigi la movadojn kaj teknikojn de katao por ke ili povu esti ekzekutitaj kaj adaptitaj laŭ malsamaj cirkonstancoj, sen penso aŭ hezito. La agoj de novulo aspektos malebenaj kaj malfacilaj, dum tiuj de majstro aspektas simpla kaj glata.

*Kata* ekde la 1950-aj jaroj estas pruntvorto en la angla kaj en aliaj okcidentaj eŭruopdevenaj lingvoj, origine rilate al ĵudo pro la atleto kaj edukisto *KANŌ Jigorō* (aŭ esperante *Kano Ĵigoro*), kaj ekde la 1970-aj jaroj ankaŭ rilate al karateo; sed la vorto intertempe estas uzata kiel ĝenerala termino por "formoj" en batalartoj ĝenerale, aŭ eĉ figure aplikita al aliaj kampoj.

En 2021 karateo kun du subdisciplinoj katao kaj kumiteo unuafoje estis parto de la somera olimpiko.

## Vidu ankaŭ 
* kumiteo

Kategorio:Karateo
Kanō Jigorō

**KANŌ Jigorō** (aŭ esperante *Kano Ĵigoro*, en kio Kanō estas la familia nomo, tial inter eŭropanoj, kiuj kutimas vici la familian post la persona nomo, ankaŭ *Jigoro Kano* aŭ *Ĵigoro Kano*, , naskiĝis la , mortis la ) estis japana edukisto, atleto kaj la fondinto de ĵudo. Ĵudo estis la unua japana batalarto, kiu akiris vastan internacian rekonon, kaj la unua, kiu fariĝis oficiala olimpika sporto. Pedagogiaj inventoj atribuitaj al Kanō inkluzivas la uzon de nigraj kaj blankaj zonoj, kaj la enkondukon de rangotabelo por montri la relativan rangotabelon inter membroj de batalartstilo. Konataj devizoj atribuitaj al Kanō inkluzivas "maksimuman efikecon kun minimuma peno" (, esperante latinliterigite ''seirjoku zen'jo*) kaj "reciproka bonfarto kaj utilo" (, latinliterigite *ĵita kjoei*). 

En sia profesia vivo, Kanō estis edukisto. Gravaj funkcioj inkluzivis postenojn kiel direktoro de bazinstruado por la eduka ministerio de Japanio (, *Monbuŝo'') de 1898 ĝis 1901, kaj kiel prezidanto de Tokia Pli Alta Normala Lernejo de 1900 ĝis 1920. Li ludis ŝlosilan rolon en la integrigo de ĵudo kaj kendo kadre de la japanaj publiklernejaj programoj de la 1910-aj jaroj.

Kanō ankaŭ estis pioniro de internaciaj sportoj. Plenumoj inkluzivis esti la unua azia membro de la Internacia Olimpika Komitato (li deĵoris de 1909 ĝis 1938); oficiale reprezentante Japanion en la plejmultaj olimpikoj okazigitaj inter 1912 kaj 1936; kaj servante kiel ĉefa proparolanto de la oferto de Japanio por la Olimpiko de 1940.

Liaj oficialaj honoroj kaj ordenoj inkluzivis la Unuan Meriton kaj Grandan Ordon de la Leviĝanta Suno kaj la Trian Imperian Gradon. Kanō estis enmetita kiel la unua membro de la Halo de Famo de la Internacia Federacio de Ĵudo la 14-an de majo 1999.

## Referencoj 
Kategorio:Elstaruloj pri edukado en Japanio
Kategorio:Japanaj sportistoj
Kategorio:Ĵudo
Zenmajstro

**Zenmajstro** (ĉine 禅师 "majstro de djano"; mandarene *chánshī* [ĉánŝī]; japane *zenji* [zenĝi]) estas honoriga titlo en Zeno, kiu malgraŭ estas arĥaja en orientazio ofte ankoraŭ uzitas en aliaj landoj, ĉefe okcidentaj.

## Referencoj 
Kategorio:Zeno