open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Imre Géza Sántha

**Imre Géza SÁNTHA** [ŝAnta] rumania hungara muzeologo, arthistoriisto. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 28-an de junio 1975.

## Kariero
Imre Géza Sántha akiris diplomon en 2002 pri historio-arthistorio en Universitato Babeş–Bolyai de Kluĵo. Li organizis ekspoziciojn, redaktis fakdatumarojn pri artmonumentoj de Distrikto Covasna, pri iamaj kaj kuntempaj artistoj. Li laboras en Székely Nemzeti Múzeum de Sfântu Gheorghe.
## Fonto
*Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.
*Biografio 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Ars Goetia

[eta|200px|Aleister Crowley: variaĵoj de la [cirklo kaj triangulo uzitaj por la elvokado de 72 spiritoj de la *Ars Goetia*.]]
La **Ars Goetia**, aŭ ** goetia aŭ - esperante - getjo**, estas magia praktiko koncernanta alvokadon kaj elvokadon de demonoj. Ĝia origino estas tre antikva, kaj ĝia uzo estis larĝe vasta.

## Etimologio 
La termino devenas el la antikva greka *γοητεια* (*goēteia*) kun la signifo de ensorĉo, etimologie signifanta magon, probable rilatant kun *γοητε * ("ĝemanta"), eble pro la onomatopea derivado, el la lamenta voĉo per kiu oni ripetas la magiajn formulojn.

En la antikveco goetia oponis teŭrgion, la "dian sciencon", kies kontraŭparto estis la precipe la "nigra magio". Kun la disvastiĝo de kristanismo la diferencoj inter la du “sciencoj” (getjo kaj teŭrgio), ambaŭ rifuzataj kaj kondamnitaj) de kristanismo, reduktiĝis, ankaŭ se la Patroj de la Eklezio ilin tre bone distingis.

La praktiko, tamen, ne tute malaperis. Pri ĝi troviĝas spuroj en la anonima grimŭaro de la 17-a jarcento, la Malgranda ŝlosilo de Salomono (aŭ Lemegeton), kie estas dirate pri la “72 diabloj kun kiuj estus dialoginta reĝo Salomono”. Kaj okazis ke el tiu dokumento startis la *ars goetia* de la moderna esoterismo.

La Ars Goetia estas aparte priskribita en la unua de la kvin sekcioj de la supre menciita grimorio, kiu entenas ankaŭ la “priskribon” de la 72 supraj menciita demonoj kiujn Salamono sukcesis elvokis kaj enfermis en bronza vazo sigelita per magiaj simboloj kaj ilin devigis lin servi. Tiu grimorio liveras detalajn instruaĵoin pri kiel konstrui tiajn vazojn kaj pri la maniero sukcese elvoki tiajn entaĵojn, kiuj povas esti amikemaj aŭ indiferentaj aŭ malbonfarantaj.

Anglalingvaj eldono kaj reeldono de la *Ars goetia* estis publikigita en 1904 mago Aleister Crowley kaj konstituas la ŝlosilon de ĝia popola magia sistemo, fariĝante unu el la plej konata inter la grimorioj. 

En kristanismo tiu Ars Goetia estas ĝenerale rifuzata kaj kondamnita kiel ĝeneral ĉiu speco de magio. Oni vidu, ekzemple, la nn. 2110-2128 de la Katekismo de la Katolika Eklezio (vidu en: *ueci.it* – pubblicaxioni – *Kompendio de la Katekismo de la Katolika Eklezio* http://www.ueci.it/eldonoj/verkoj/KKKE.pdf. Passaword : *qwert*).

## Bibliografio 
*Davies, Owen, (Grimoires: A History of Magic Books. Oxford University Press USA, 2009, ISBN 9780199204519. OCLC 244766270.
*Stephen Skinner, & David Rankine, The Goetia of Dr Rudd: The Angels and Demons of Liber Malorum Spirituum Seu Goetia (Sourceworks of Ceremonial Magic). Golden Hoard Press, 2007., ISBN 978-0-9547639-2-3

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
*Nigra magio
*Teŭrgio
*Grimorio

Kategorio:Kristana demonologio
Kategorio:Magio
Kategorio:Esoterismo
Kategorio:Okultismo
Johann Wilhelm Häßler

[eta|Naskiĝdomo sur la [Ponto longa (Erfurt)|Ponto longa.]]
**Johann Wilhelm HÄSSLER** (naskiĝinta la 29-a de marto 1747 en Erfurto, mortinta la 29-a de marto 1822 en Moskvo) estis germana komponisto kaj orgenisto.

## Vivo 
Krom la laŭ la volo de la patro faritajn trejnadon kiel ŝtrumpteksisto li ĝuis ankaŭ muzikan trejnadon ĉe sia onklo Johann Christian Kittel. Estante nur 15 jarojn aĝa li unuafoje deĵoris kiel orgenisto en la Dominikana preĝejo (Erfurt) kaj transprenis tian oficon en la najbara Franciskana preĝejo. Sekvis koncertvojaĝoj, kiel li famis kiel piano-virtuozo.

En la 1780-a jaro li organizis, kun la helpo de la guberniestro Karl Theodor von Dalberg, la t.n. *Vintrajn koncertojn* je daŭro, kie oni prezentis i.a. verkoj de Telemann, Bach, Händel kaj Mozart. En la kadro de tiaj koncertoj li konatiĝis kun Johann Wolfgang von Goethe.

En 1790 li iris Londonon por koncerti kune kun Joseph Haydn. Koncertvojaĝoj tra Eŭropo venigis lin ankaŭ al Riga, Peterburgo kaj Moskvo. En Peterburgo nomumis lin carino Katerina la 2-a Imperiestra orkestrestro. Surloke li ne nur koncertis sed ankaŭ kunlaboris por fondi muzikeldonejon, tiucele ke publikiĝu la verkoj de germanaj klasikuloj kaj samtempe instiĝu samtempaj rusaj komponistoj ankaŭ publikigi la verkarojn proprajn.

Poste li transloĝiĝis kun la tuta familio Moskvon, kie li laboris dum pli ol tri jardekoj.

## Graveco 
Por lia artista evoluo gravis la renkontiĝoj kun la majstroj Carl Philipp Emanuel Bach, Johann Adam Hiller kaj Jiří Antonín Benda. Konsistas la verkaro el sonatoj, kantatoj, etudoj kaj instrumentaj kompozicioj (ĉefe por piano). Multaj komponaĵoj valoras ĝis nun pro siaj pedagogiaj celoj. Ene de lia kreiva agado bone povas esti distingite inter la erfurta (1776-90) kaj la rusa (1793-1817) periodo. Kiel ekstera signo li signis la kompoziciojn de la dua periodo per la muzikverka disdividosistejmo "Opus" (op. 1-50) - kvankam le ne malofte reprenis kaj enmetis partojn de la unua periodo en komponaĵojn de la dua.

De post 1810 lia kreiveco senteble malkreskis.

## Verkoj (elekto) 
* Charakterstück op.27 Nr.2
* „50 Stücke für Anfänger“ op.38
* 360 Präludien in allen Tonarten op. 47 (1817)
* „Etudes en Vingt-quatre Valses“ op.49
* „Sechs leichte Sonaten“
* Kantate „Erfurt“
* Sonate für Cembalo Nr.3 d-Moll

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB.
* Biografio ĉe ADB.
* Superrigardo pri chiuj verkoj.
* Artikolo pri la orgenisto en leksikono de 1809.
* Verkoj de kaj pri Häßler.

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Germanaj orgenistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Panoramtablo

**Panoramtablo** estas konstruaĵeto kun turisma celo, ebliganta identigi elstarajn elementojn de panoramo aliflanke de la tablo. Kutime farita el ŝtono kaj kovrita per emajla plato sur kiu estas pentrita la ĉirkaŭa pejzaĝo, multaj el ili staras en montaro.

Dosiero:Table-orientation-Petit-Col.JPG|Panoramtablo fronte al nuba pejzaĝo de Altaĵoj de Reunio.
Dosiero:Table d'orientation.JPG|Panoramtablo al mediteranea bordo.
Dosiero:Viewpoint_indicator_on_the_Perlan_deck.jpg|Panoramtablo laŭ formo de kompaso.
Dosiero:Castelnau-de-Guers, Hérault 08.jpg|Panoramtablo kaj vilaĝo Pézenas fone. Castelnau-de-Guers, Hérault, Francio.

## Vidu ankaŭ 
* Turismo - Montaro

Kategorio:Turismo
Panoramo
10346 Triatlono

**10346 Triatlono** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la sporta konkurso triatlono. De tiam, ke *Pam Truty* fondis la "Triatlonon de Burn Lake" en Las Cruces (Nov-Meksiko) en 1984, la stafeta teamo *Wendee Wallach-Levy*, *Laura Wright* kaj *Barbara Pardo* gajnis medalojn ĉiuj jaroj, inklude 14 ormedalojn. Laura faris ankaŭ pli ol 30 jarojn kiel volontulino ĉe la Usona Ruĝa Kruco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Malkovrita de David H. Levy
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Hugh Ramsay

**Hugh RAMSAY** (n. la 25-an de majo 1877 - m. la 5-an de marto 1906) estis aŭstralia artisto. Li naskiĝis en Glasgovo (Skotlando) kaj estis la filo de aferisto nomita John Ramsay. Hugh elmigris al Melburno kune kun sia familio en 1878.

Ramsay vojaĝis al Eŭropo, kien li alvenis en 1900. Li rapide amikiĝis kun la samlanda artisto George Washington Lambert kaj ricevis kursojn en la akademio Colarossi en Parizo. Post pluraj fruaj sukcesoj kaj ekspozicioj (precipe en 1902 okaze de ekspozicio organizita de la *Société Nationale des Beaux-Arts*), Ramsay malsaniĝis kaj devis reveni al la pli varma klimato de Aŭstralio. De tiu periodo datiĝas la pentraĵo *Lady with a Fan*, kiu restas lia plej fama verko. Li mortis iom antaŭ sia 29-a datreveno.

Kategorio:Aŭstraliaj pentristoj
Burgo Reichenstein (Trechtingshausen)

eta|elaera foto de la burgo
La **burgo Reichenstein**, ankaŭ nomata *Falkenburg* ,estas montburgo en la valo de la meza Rejno. Ĝi situa sur montetendaĵo je la orienta adklivo de la montaro Binger Wald supre de la komunumo Trechtingshausen en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La urbo Bingen situas nur 5&nbsp;km for en la sudorienta direkto.

[eta|maldekstra|la ruino antaŭ la rekonstruo; [ŝtalgravuraĵo  de Henry Winkles laŭ William Tomblesons *Rejnaj aspektoj*]]

## Literaturo 
* Alexander Thon: *Städte gegen Burgen. Tatsächliche und mutmaßliche Belagerungen von Burgen am Mittelrhein durch den Rheinischen Bund 1254-1257*. In: *Jahrbuch für westdeutsche Landesgeschichte*. Nr. 34, 2008, S. 17–42, hier S. 33–36 (zur angeblichen Belagerung im Jahr 1253 durch den erst 1254 gegründeten Rheinischen Bund).

## Eksteraj ligiloj 
* Website der Burg
* Burg Reichenstein bei Trechtingshausen
* Geschichte der Burg
* Rekonstruktionszeichnung  von Wolfgang Braun
en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Burgo Rheinstein

eta|maldekstre|350ra|burgo Rheinstein de la sudo
eta|burgo Rheinstein vidata de la dekstra rejnbordo (oriento)
eta|burgo Rheinstein de la oriento, desegno de n Wenzel Hollar ĉ. 1636
La **burgo Rheinstein** estas spronburgo en la valo de la meza Rejno. Ĝi troviĝas en la komunumo Trechtingshausen en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia hodiaŭa nomo la burgo ricevis nur post ĝia rekonstruo en la jaro 1829.

## Literaturo 
* Joachim Glatz: *Trechtingshausen. Burg Rheinstein.* 4. Auflage. Schnell & Steiner, Regensburg 2013. (*Kleine Kunstführer* Nr. 2538.)
* Ulrike Glatz, Joachim Glatz: *Burg Rheinstein bei Trechtingshausen.* Schnell & Steiner, Regensburg 2012. (Wartburg-Gesellschaft (Hg.): *Burgen, Schlösser und Wehrbauten in Mitteleuropa*, Bd. 27.)

### Dokumentoj 
* Bild der Burg Neu Rheinstein aus J.F. Dielmann, A. Fay, J. Becker (Zeichner): F.C. Vogels Panorama des Rheins, Bilder des rechten und linken Rheinufers, Lithographische Anstalt F.C. Vogel, Frankfurt 1833
* Lithographie und erläuternder Texte aus der Sammlung Alexander Duncker: "Die ländlichen Wohnsitze, Schlösser und Residenzen ..." der Zentral- und Landesbibliothek Berlin  (PDF-Datei; 239 kB)

## Eksteraj ligiloj 
* Internetpräsenz der Burg
* Geschichte der Burg
* Grundrißplan der Burg Rheinstein auf der Internetpräsenz von burgenwelt.de
* 

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
(10363) 1994 UP11

**(10363) 1994 UP11** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) en la kadro de la programo *Planet-Crossing Asteroid Survey* aŭ "PCAS".

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de PCAS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Claudio Abbado

**Claudio Abbado**, Cavaliere di Gran Croce OMRI (itala prononco: ; 26 junio 1933 – 20 januaro 2014) estis fama itala klasika kaj opera direktisto. Inter 1989 kaj 2002 li estis muzikdirektoro de la Teatro alla Scala en Milano, ĉefdirektisto de la Londona Simfonia Orkestro, ĉefa gasto-direktisto de la Ĉikaga Simfonia Orkestro, muzikdirektoro de la Viena Ŝtata Operejo kaj ĉefa direktisto de la orkestro *Berliner Philharmoniker*. En 2013 la Senato de Italio nomumis lin porviva senatano.

En 2008 li estis premiita la Wolf-Premio pri Artoj.

## Referencoj 
Kategorio:Orkestrestroj
Kategorio:Italaj muzikistoj
Kategorio:Italaj dirigentoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kategorio:Federacia Meritkruco (Germanio)
Kategorio:Ordeno de Merito de la Itala Respubliko
Kategorio:Personoj de Milano
Kategorio:Wolf-premiitoj pri artoj
10353 Momotaro

**10353 Momotaro** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de heroo de la japana folkloro : Momotaro (japane : 桃太郎, *Momotarō* aŭ "la persika knabo"). Li naskiĝis el granda persiko kaj kontraŭbatalis ogrojn kun siaj partneroj : hundo, simio kaj fazano.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Burgo Schwabsburg

eta|hodiaŭa aspekto
La **burgo Schwabsburg** estas la ruino de burgo sur alteco de 84 m s.m. en la komunumo Nierstein en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Historio 
Supozeble la burgo estis konstruita ĉ 1210 kaj estis menciita en dokumento en la jaro 1257 . La reĝa dokumento de Richard von Cornwall parolis pri la burgo kiel centra bazo de la ŝtaŭfa regno ĉe la Rejno.

En la 14a jarcento la burgo estis garantiaĵo de la regno al la ĉefepiskopo de Majenco kaj ĝi fariĝis poste posedo de la princelektistoj de Palatinato.

Dum la tridekjara milito estis detruita de armeo sub gvido de la hispana armeestro kaj generalo Spinola kaj en la jaro 1799 ĝi estis malkonstruita

## Arĥitekturo 

dosiero:RP Rheinhessen Schwabsburg Schwabsburg 007.jpg| burgfrido kun iama enirejo en alteco de 10 m
dosiero:Nierstein-Schwabsburg_merian.jpg|Schwabsburg – historia aspekto

## Literaturo 
* Landesamt für Denkmalpflege Rheinland-Pfalz: *Staatliche Burgen und Schlösser in Rheinland-Pfalz. Führer der Verwaltung der staatlichen Schlösser Rheinland-Pfalz 2*. erweiterte und neu bearbeitete Auflage. Heft 7 Landesamt für Denkmalpflege Rheinland-Pfalz. Mainz 1980
* Friedrich-Wilhelm Krahe: Burgen des deutschen Mittelalters - Grundriss-Lexikon, Bechtermünz-Verlag 1996, ISBN 3-86047-219-4

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
10364 Tainai

'*10364 *Tainai'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

"*Tajnaj-Daira*" estas monteta distrikto en la vilaĝo Kurokaŭa, norde de la gubernio Niigata. Ekde 1984, la vilaĝo gastigas la *Tajnaj Hoŝi Macuri'', la plej popularan feston de la steloj en Japanio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
10365 Kurokawa

'*10365 *Kurokawa'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo *Kurokaŭa'', kun pli ol 1800 loĝantoj, norde de la gubernio Niigata. La vilaĝo estas fiera de siaj belaj pejzaĝoj, en kiuj la rivero Tajnaj kaj la montetoj Tajnaj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Santa María del Campo Rus

[eta|250ra|Situo de la [Provinco Kvenko en Hispanio]]
**Santa María del Campo Rus** estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi situas borde de la rivero Rus, kiu nomigas la vilaĝon.

## Loĝantoj 
La censita populacio en 2008 estis de 735 loĝantoj kaj la denseco estas de 7,85 loĝ/km². Estas 576 familiaj loĝejoj, el kiuj 305 estas ĉefa loĝejo, dum 185 estas duarangaj, estas krome 85 abandonitaj.

## Demografio 
## Situo 
Santa María del Campo Rus estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la sudokcidenta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 796 m; je 83 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 93.63 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°33′29″N 2°25′30″Ok.

## Historio 
Tie mortis la fama mezepoka poeto Jorge Manrique.

En la blazono oni kolektas tri simbolojn pri la vilaĝo. La ekzisto de nombraj naturaj lagetoj kiuj havigis akvon necesan por la loĝantoj estas reprezentata de akvaj ondoj en la suba pinto. La ĉefa riĉofonto devenas el agrikulturo kaj ĉefe cerealoj, kio estas reprezentata de garbo maldekstre. La ĉefa konstruaĵo estas preĝejo dediĉita al Virgulino Sankta Maria, kies nomo utilas por la vilaĝo, reprezentata de maria simbolo de bukedo el lilioj.

## Ekonomio 
Agrikulturo (olivarboj, vitoj) kaj brutobredado (ĉefe 422 ŝafoj, 15 bovoj, 82 kaproj, 13 ĉevaloj) tradicie. Servoj kaj loĝejoj. El dungitoj 119 dediĉas sin al agrikulturo, 20 al industrio, 51 al komerco kaj 107 al sektoro de servoj. Iam estis salminejoj, kies produkto estis uzata por produkti pulvon.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Kvenko

## Eksteraj ligiloj 
Santa María del Campo Rus

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Provinco Kvenko
Kategorio:Provinco Kvenko
Anton Dominik von Fernkorn

**Anton Dominik von FERNKORN** (naskiĝinta la 17-a de marto 1813 en Erfurto, mortinta la 16-a de novembro 1878 en Vieno) estis germana-aŭstra gisisto kaj monumenteca skulptisto.

## Vivo 
Post metia trejnado li venis en 1835 al Munkeno, kie li lernadis ĉe la gisfabriko J. B. Stiglmaier kaj ĉe la *Akademio de vidigaj artoj* (skolo de L. Schwanthaler, kun influo de Thorwaldsen).

En 1840 li transloĝiĝis Vienon, kie li restis (krom je kelkaj interrompoj) ĝismorte. Ĝis la komenco de malsanego psika kaj enfrenezulejigo (1864) li kreis laŭ komisio de la Imperiestra kortego kaj de kelkaj influoj personecoj siajn monumentajn plastikaĵojn (monumentoj, tomboŝtonoj, fontanoj, ornamaĵoj de kirkoj kaj palacoj, reprezentaj bustoj de profunda portreta karaktero) kaj siajn etplastikaĵojn (modeloj, plimalgrandigo de la plej famaj verkoj, reliefoj).

## Moderniga artisto 
Koncerne la verka funkcio Fernkorn apartenis al la generacio kiu donis al Vieno tute novan veston. Liaj monumentecaĵoj, kiuj ŝajne reprenis historiismajn tipojn, estis vera vivigo de elstaruloj (ekz. Elizabeto de Aŭstrio-Hungario kiel infano en 1845; Francisko Jozefo la 1-a en 1853 kaj 1862; Barono Sina en 1856; Feldmarŝalo Radetzky en 1858-60; Beethoven en 1862; la ministroj Bruck kaj Schmerling en 1862 kaj 1863; Hebbel en 1864).

La rajdista statuo de Arkiduko Karlo (1847-60) kaj Eŭgeno de Savojo apartenas ankaŭ al tiu grupo. Kiel liberaj plastikoj ili iluziigis historiismajn efektojn reliefajn-siluetajn, sed koncerne siajn turniĝojn kaj gestojn ili estas tipe barokstilaj (ekz. la fontana grupo *Sankta Georgo kontraŭbatalanta la drakon* de 1853). La naturalisma stilo bone videblas ĉe la *Leono de Aspern* (1858), monumento por falintaj soldatoj: enhave ĝi unuiĝis al formale romantika aro, nome *Der Tanz und die Musik* (1853), *Tombo de Eŭgenie Littrow* (1859, Salcburgo, tombejo de Sankta Petro), *Donauweibchenbrunnen* (1860–61).

## Graveco 
La alta kvalito envicigis la majstron al la plej bonaj skulptistoj tiutempaj. Revivigo de tiu gisaddarto fariĝis grandstile danke al de Fernkorn en la 1855-a jaro fondita ***Imperiestra artgisejo***, kiu ekzistis ĝis la 20-a jarcento.

## Elektitaj disĉiploj 
* Adolf Huszár

## Galerio 

Erzherzog Karl monument Vienna Oct. 2006 003.jpg|Monumento por arkiduko Karlo
Ban Jelacic Denkmal Zagreb.jpg| Jelačić-monumento en Zagrebo
Löwe von Aspern.jpg|La Leono de Aspern, por falintoj
Fernkorn, Rudolf von Habsburg, Speyerer Dom.jpg|Statuego Rudolf von Habsburg, Speyer
Philipp von Schwaben Fernkorn Speyerer Dom1.jpg|Statuego Filipo de Ŝvabio, Speyer

## Eksteraj ligiloj 
Biografio ĉe ADB.

Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Aŭstraj skulptistoj
Kategorio:Germanaj skulptistoj
Kategorio:Aŭstrio-Hungario
10368 Kozuki

'*10368 *Kozuki''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la iama urbo Kozuki en gubernio Hjogo, kie troviĝas la Observatorio Niŝi-Harima. La emblemo de la urbo estis malkreskanta luno. La , tiu urbo estis kunfandita en la urbo Sajo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Burgo Sooneck

eta|burgo Sooneck de la sudoriento (2011)

La **burgo Sooneck**, aŭ *Saneck* aŭ *Sonneck*, pli frue *kastelo Sonneck*, estas deklivburgo en la valo de la meza Rejno, distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi staras sur la nordorienta deklivo de la montaro Binger Wald proksime al la loko Niederheimbach inter Bingen kaj Bacharach.

## Historio 
[eta|350 px|maldekstre|burgo Sooneck ĉ. 1832 sur gravuraĵo laŭ [William Tombleson|Tombleson ]]

## Aranĝo per Mebloj 
## Literaturo 
* Burgen, Schlösser, Altertümer, Rheinland-Pfalz (Hrsg.): *Staatliche Burgen, Schlösser und Altertümer in Rheinland-Pfalz*. Schnell + Steiner, Regensburg 2003, ISBN 3-7954-1566-7.
* Michael P. Fuhr: *Wer will des Stromes Hüter sein? 40 Burgen und Schlösser am Mittelrhein.* 1. Auflage. Schnell + Steiner, Regensburg 2002, ISBN 3-7954-1460-1, S. 30–33.
* Ursula Rathke: *Burg Sooneck*. Führer der Verwaltung der staatlichen Schlösser Rheinland-Pfalz, Heft 8. Mainz 1995.
* Alexander Thon: *Städte gegen Burgen. Tatsächliche und mutmaßliche Belagerungen von Burgen am Mittelrhein durch den Rheinischen Bund 1254-1257*. In: *Jahrbuch für westdeutsche Landesgeschichte*. Nr. 34, 2008, S. 17–42, hier S. 33–36 (zur Belagerung von 1254).

### Dokumentoj 
* Bild der Ruine Sonneck in J. F. Dielmann et. al.: *F. C. Vogels Panorama des Rheins, Bilder des rechten und linken Rheinufers*. Lithographische Anstalt F. C. Vogel, Frankfurt 1833.

## Eksteraj ligiloj 
* Burg Sooneck bei Burgen, Schlösser, Altertümer Rheinland-Pfalz 
* Burg Sooneck bei regionalgeschichte.net
* Rekonstruktionszeichnung  von Wolfgang Braun

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Medio Cudeyo

**Medio Cudeyo**  estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (Hispanio). Ĝi situas en la historia distrikto Trasmiera.

## Situo 
Medio Cudeyo situas 15 km for de la regiona ĉefurbo Santandero. Ties samlimaj municipoj estas: Marina de Cudeyo (norde), Entrambasaguas (oriente), Liérganes kaj Riotuerto (sude) kaj Villaescusa (okcidente). La plej grandaj riveroj trafluanta la municipon estas Miera, Cubón kaj Pámanes.

## Vilaĝoj 
Jen listo de loĝitaj lokoj en la municipo:
eta|maldekstre|240px|Turo de Alvarado en Heras.
* Valdecilla (sidejo de la municipa registaro)
* Anaz
* Ceceñas (eksa sidejo de la municipa registaro)
* Heras
* Santiago de Cudeyo (antikve, Santiago de Heras)
* San Salvador
* San Vitores
* Sobremazas
* Solares (plej loĝata loko)

## Historio 
En Medio Cudeyo estas diversaj arkeologiaj restaĵoj de antikve loĝitaj fortikaĵoj en Pico Castillo kaj Castilnegro. En 1813 la vilaĝaro, je nomo Junta de Cudeyo, ekkonsistigas la municipon Medio Cudeyo, kiu retroŝanĝis sian nomon dum mallonga periodo en epoko sub regado de Fernando la 7-a.

En la vilaĝo Solares ekzistas natura elŝprucejo de minerala akvo kaj la unua konata referenco pri ĝi datiĝas je la jaro 1823. En la vilaĝo oni konstruis la tiel nomitan Grandan Hotelon, kaj ĉi tial burĝaroj komencis veni en ties kuracbanejon. Krome, oni konstruis ankaŭ kazinon, diversajn tranoktejojn kaj la fervojan stacion, interalie. Eĉ antaŭ ol tiu prospera periodo, la vilaĝon oni jam konsideris burĝeca ĉar ĝin vizitis la Markizo de Valdecilla (iniciatinto de la Universitata Hospitalo Marqués de Valdecilla de Santandero kaj la Grafo de Torreanaz.

Ekde la 1770-aj jaroj, la ferminoj de la monto Peña Cabarga (ekspluatitaj jam ekde alveno de Romianoj en nordan Iberion) impulsis pluan kreadon de mina industrio. Ĉi tial oni konstruis en la municipo plurajn fervojojn por transportado de la elekspluatita materialo. Inter ili plej rimarkindas la fervojo iranta de Santandero ĝis Solares, inaŭgurita en 1892, kaj ankoraŭ alia iranta de Solares al Liérganes, kie ekzistas kroma kuracbanloko.

Medio Cudeyo estas ekonomie tre disvolviĝinta municipo ene de Kantabrio danke al ties situo, tio estas, ĉar ĝi estas en la plej ekonomie aktiva areo de Kantabrio, ĝi estas komerca centro rilate al apudaj municipoj kaj ĝi situas en nodo de interkonekto de diversaj ŝoseoj kaj vojoj.

## Vidu ankaŭ 
* Ceceñas (stacidomo)
* Heras (stacidomo)
* San Salvador (stacidomo)
* Solares (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Urbodomo de Medio Cudeyo 


Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Antemio

**Antemio** (latine *Flavius Procopius Anthemius*) estis romia imperiestro ekde 467 ĝis 472. Lia kandidateco estis proponita de Leono la 1-a (imperiestro de Orienta imperio). Antemio estis, probable, la lasta memstara imperiestro, kiu provis regajni perditajn provincojn al Romio. Tamen sia grandaj kampanjoj (kontraŭ vandaloj kaj visigotoj) fiaskis. Antemio kverelis kontraŭ potenca militestro Ricimero kaj estis mortigita de li.

## Fruaj jaroj 
Antemio naskiĝis en Konstantinopolo ĉirkaŭ 420. Sia patro estis Prokopio (*magister militum* (komandanto aŭ militestro) de Oriento en 420 - 424). En junaĝo Antemio studis en Ateno ĉe filozofo Proklo. En 453 Antemio edziĝis al Marcia Eŭfemia (la filino de la bizanca imperiestro Marciano). Post edziĝo li ricevis la titolon *comeso* (Ĉefa Militestro) de Trakio. En 454 li ricevis ankaŭ titolojn patricio kaj *magister militum* de Oriento. En 455 Antemio iĝis konsulo kune kun Valentiniano la 3-a. Post la morto de Marciano, Leo la 1-a iĝis imperiestro kaj Antemio servis al Leo kiel *magister militum*, sia ĉeftasko estis defendo de imperiaj limoj. Ĉirkaŭ 460 li venkis ostrogotojn en Ilirio kaj en 466 li frakasis hunojn kiu transiris Danubon.

## Vojo al trono 
Post la morto de Libio Severo en 465, oni ne havis la imperiestron en Okcident-Romia imperio. La reĝo de vandaloj Genseriko proponis la kandidatecon de Olibrio kiu estis edziĝinta al la filino de Valentiniano la 3-a. Tio plaĉis nek al Leo nek al Ricimero (kiu fakte reĝis en Italia). Por eviti la surtroniĝon de Olibrio, Leo konvenciis kun Ricimero kaj sendis Antemion kun la forta armeo en Italion. La 12-an de aprilo 467 Antemio estis proklamita romia imperiestro proksime al Romio.

## Reĝado 
Dum la reĝado de Antemio, rilatoj de Orienta kaj Okcidenta imperioj estis tre bonaj. La unio de du imperioj estis kunfiksita per la edzeco de Markiano (filio de Antemio) kaj Leontia (filino de Leo). Krom tio, Alipia (la filino de Antemio) edziniĝis al Ricimero.

### Milito kontraŭ vandaloj 
En 468 Leo kaj Antemio organizis grandan operacon kontraŭ vandaloj. La militestro de la operacon estis Vasilisko (frato de Verina - edzino de Leo). Oni kunvenis grandan floton kiu devis transporti armeon en Afriko. Sed la plano fiaskis kaj Antemio devis rifuzi provon regajni africajn provincojn.

### Milito kontraŭ visigotoj 
En Gaŭlio, la reĝo de visigotoj Eŭriko okupis la granda parto de provincoj. En 469 Antemio kreis union kun britoj de Armoriko por ataki visigotojn, sed britoj estis venkita antaŭ aliro de romia armeo. Poste la armeo de Antemiolo (filo de Antemio) estis frakasita per visigotoj.

### Pereo 
Malgraŭ la edzeco de Ricimero kaj filino de Antemio, rilatoj de Antemio kaj Ricimero estis malbonaj. En 472 Ricimero proklamis Olibrion imperiestro kaj komencis militon. Li sieĝis Antemion en Romo kaj la 11-a de julio 472 Antemio estis mortigita.

## Literaturo 
* Morris, John; Arnold Hugh Martin Jones kaj John Robert Martindale (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire. Cambridge University Press. p.&nbsp;697. ISBN 0-521-07233-6.

## Vidu ankaŭ 
* Antemio (arkitekturo)

Kategorio:Romiaj imperiestroj
Eliz Sigmond

**Eliz SIGMOND** [ĵigmond] rumania hungara industriartistino, pup- kaj kostumdezajnistino, memuaristino. Ŝi naskiĝis en Lemnia la 10-an de aŭgusto 1935.

## Kariero
Eliz Sigmond finis en Porinstruista Lernejo de Târgu Secuiesc en 1952. Inter 1958 kaj 1990 ŝi estis grafikisto, pupfaristo en la pupteatro de Târgu Mureș.

## Ekspozicioj
*Mv., Bukareŝto, Lemnia: *Jelmezek, álarcok, bábok* (Kostumoj, pupoj, maskoj)

## Libro
**Szépapáktól unokákig*, Mozaikkockák egy erdélyi család történetéhez, memuaro, Mv., 2008.

## Fonto
*Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj industriartistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Neversio

**Neversio** () estas malnova provinco de Francio, kies ĉefa parto situis en nuna departemento Nièvre en regiono Burgonjo, kun partetoj en departementoj Cher kaj Yonne.

Ĝi havis limojn kun :
* Orleanio norde;
* Burbonio sude;
* Berio okcidente ;
* Burgonjo, oriente.

La ĉefaj urboj estis Nevers (ĉefurbo), Pouilly, Clamecy, Vézelay, Château-Chinon, Decize, Donzy, La Charité-sur-Loire.

Tiu teritorio estis donita de Ludoviko la Unua la Pia al lia filo Pepino, reĝo de Akvitanio, kaj fariĝis graflando ekde la 9-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de suverenoj de Nevers
* Graflando Nevers
* Duklando Nevers
* Historio de Nièvre
* Nièvre

## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Malnovaj provincoj de Francio
Kategorio:Historio de Nièvre
10366 Shozosato

'*10366 *Shozosato'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Shozo Sato'', faristo kaj riparisto de artaj horloĝoj. Li estas sperta fotografiisto de la Luno kaj kunverkisto de libro pri Luno. Kiel prezidento de de la Astro-Klubo de Fukujama en gubernio Hiroŝima. Li ofte organizis festojn de la steloj por ĝenerala publiko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Sándor Tóth (zoologo)

**Sándor TÓTH** [ŝAndor tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóth Sándor** estis hungara zoologo, instruisto, membro (korespondanta en 1861) de Hungara Scienca Akademio.

Sándor Tóth http://akademikusok.tudomanytortenet.hu/index.php?page=1&sub=7&xid=31 naskiĝis la  1828 en Debrecen. Li mortis la  1862 en Pest (urbo).

## Biografio 
Sándor Tóth lernis teologion en sia naskiĝurbo, poste li ekinstruis en kalvinana lernejo en Nagyszalonta. Li frekventis medicinan universitaton en Pest inter 1855-1859 (kiun li ne finlernis), poste li instruis en diversaj mezlernejoj en Pest. Li okupiĝis precipe pri la kankroj, sed ekde 1862 li okupiĝis pri banlokoj en Supra Hungarujo.

## Verkaro (elekto) 
* *pestbudai daphnidák 1861. évről*
* *a felsödernai földégés augustus hóban 1861*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj zoologoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
10400 Hakkaisan

'*10400 *Hakkaisan''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al Hakkaisan (japane : 八海山), sankta monto de la gubernio Niigata, kie estas farita religia trejnado. La Astronomia Observatorio de la Universitato Nihon estas tie konstruita de 1992.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Zoltán Tóth

**Zoltán TÓTH** [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóth Zoltán** estis hungara historiisto, muzeologo, profesoro, membro (korespondanta en 1927, ordinara en 1940, direktora en 1945)) de Hungara Scienca Akademio.

Zoltán Tóth http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC15363/15960.htm naskiĝis la  1888 en Budapeŝto. Li mortis la  1958 en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Zoltán Tóth frekventis militakademion kaj universitaton en Budapeŝto ricevinta diplomon en 1912. En la sekva jaro li eklaboris en Hungara Nacia Muzeo, kie li longe laboris. Li akiris pli novan diplomon en 1921. Kiel muzeologo li studis la plej gravajn muzeojn en Eŭropo. Li okupiĝis precipe pri la mezepoka hungara historio. Li ricevis akademian premion en 1922.
 
## Verkaro (elekto) 
* *Mátyás király idegen zsoldosserege* (1925) 
* *Magyar művelődéstörténet* (1939)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
 

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ĉambromuzika societo de Erfurto

La **Ĉambromuzika societo de Erfurto** (; de 1946-1976 *Kammermusikvereinigung Erfurt*) estas en 2009 nove fondita muziksocieto en Erfurto. 

## Historio 
### Sub la estrado de Kurt Kunert 1946-1990
Fondo iĝis tuj post la Dua mondmilito fare de la ĵus reveninta erfurtano Kurt Kunert , komponisto kaj ludanto de transversa fluto. La societo famiĝis ankaŭ trans la urbolimojn danke al regule okazantaj koncertoj sur la kampo de klasika ĉambra muziko kial ankaŭ pro premieroj de samtempaj, modernaj verkoj. 

Ege plaĉis al la publiko la ĉiun duan dimanĉon je la 11-a horo okazantaj koncertoj en la Anger-muzeo. Pro juraj kialoj en 1976 ĉesis la statuso kiel jura persono. Tamen Kunert  sukcesis daŭrigi la koncertojn helpate de *Verband der Komponisten und Musikwissensĉaftler der DDR* kaj de bonvolaj urbaj instancoj. 

Tiun tradicion daŭrigis poste la en 1981 fondita kvinteto *Musica rara*: oni flegis la ĉambran muzikon de sur lignaj blovinstrumentoj kaj aranĝis la prezentadon de malofte ludataj muzikpecoj (ekz. ankaŭ fare de muzikistoj de la Teatro de Erfurto.) Post la 1990-a jaro oni uzis por tio la festohalo de la Urbodomo de Erfurto. 

### Nova fondo en 2009
En 6-a de decembro 2009 fariĝis - per fonda koncerto - la nova fondo kiel societo de publika juro. En la statuto ĝi devigis sin kontinuigi la tradiciojn de la antaŭula societo. 

Refondomembroj kaj estraranoj iĝis i.a.: Eugen Mantu, Dorothea Schneider, Claudia Schwarze. La celoj de la nova societo estas: daŭrigi la tradiciajn matineojn en kooperacio kun la teatro kaj internaciaj renomitaj ensembloj (ekz. por la vesperaj koncertoj); trovi plurloke interesigotajn aŭskultantarojn kaj novajn lokojn por okazigi spektaklojn; realigi novajn projektojn kune kun artistoj de aliaj muzikaj ĝenroj. Unu ĝia kutima koncertejo dumsomere estas la preĝejo Sankta Kruco (Vieselbach).

## Premioj 
1972 Kulturpremio de la urbo Erfurto

## Eksteraj ligiloj 
*Hejmpaĝo de la societo.
*Omaĝo al Kunert fare de la urbo en 2006.

Kategorio:Organizaĵoj en Erfurto
Kategorio:Ĉambromuziko
Kategorio:Germanaj muzikaj organizaĵoj
Kategorio:Muziko en Erfurto
Zoltán I. Tóth

**Zoltán I. TÓTH** [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **I. Tóth Zoltán** estis hungara historiisto, profesoro, martiro, membro (korespondanta en 1954) de Hungara Scienca Akademio. Lia malofte uzata nomo estis *Inokai Tóth Zoltán*.

Zoltán I. Tóth http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1911 en Hungario en Versec (nuntempa Vršac en Serbio). Li mortis la  1956 en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán I. Tóth frekventis gimnazion en Temeŝvaro, poste universitaton en Kluĵo, kie li lernis ankaŭ teologion. En 1933 li pastriĝis, en la sekva jaro li akiris diplomon en la universitato, fine li ekinstruis en Satu Mare. Li plulernis en Sorbonne du jarojn. Depost rehungariĝo de Kolozsvár li esploris en la universitata biblioteko, krome ekde 1942 li instruis en la universitato. Li doktoriĝis en 1944 en Budapeŝto. Post la 2-a mondmilito li laboris en historia instituto, ekde 1953 li estis katedrestro, baldaŭe dekano en Universitato de Budapeŝto. Dum la hungara revolucio de 1956 kuglo trafis lin. Li okupiĝis precipe pri hungara-rumana historio. Li ricevis premion Kossuth en 1952.

## Verkaro (elekto) 
* *Magyar utazók Nyugat-Európában a XIX. sz. első felében* (1939)
* *Az erdélyi román nacionalizmus első százada, 1697-1792* (1946)
* *A Szemere-kormány nemzetiségi politikája* (1952)
* *Magyarok és románok* (1966)

## Memorigiloj 
* dokumenta filmo farita en 2005
* busto de 2006

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj martiroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lajos Tóth (juristo)

**Lajos TÓTH** [lajoŝ tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóth Lajos** estis hungara juristo, profesoro, membro (korespondanta en 1933) de Hungara Scienca Akademio. Lia ĝemelo estis Károly Tóth (juristo).

Lajos Tóth http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1876 en Kiskunhalas. Li mortis la  1936 en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Tóth frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste Reĝan Universitaton en Budapeŝto inter 1895-1904. Post la jura diplomo li laboris jardekon en kalvinana kolegio en Debrecen, kie estis dufoje dekano, krome li profesoriĝis en 1910 en Budapeŝto. En 1914 li iĝis katedrestro ĝismorte en universitato en Debrecen. Ankaŭ tie li estis dufoje dekano, fine rektoro en la studjaro 1934. En 1922 li edziĝis, krome li komencis politikadi komence loke, baldaŭe jam en la supera ĉambro. Li havis ankaŭ diversajn ekleziajn taskojn. Li ricevis premion en 1935.
 
## Verkaro (elekto) 
* *Közjogi és politikai tanulmány a Budget-jogról* (1904)
* *Magyar magánjog* (Hungara privata juro), (1914, 1922)
* *A magánjogi kodifikáció* (1934)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografieto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
10369 Sinden

'*10369 *Sinden'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la brita astronomo David J. Asher elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *David Sinden* (1932–2005), optikista estro por la firmao *Grubb-Parsons* de Newcastle-upon-Tyne. Li estis responsulo pri la optikaj komponentoj por la teleskopoj "Isaac Newton", Anglo-Australia and U.K. Schmidt. En 1979, li fondis la "*Sinden Optical Company''" kiu, en 2003, rebonigis la unuan reflektan teleskopon de Thomas Grubb (1834).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de David J. Asher
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Carl Lucius

**Carl LUCIUS** (naskiĝinta la 3-a de julio 1833 en Erfurto, mortinta en 1877) estis komercisto kaj deputito de Reichstag.

Frekventinte la gimnazion en Erfurto li iĝis komercisto. Por esti trejnita li pasigis kelkajn jarojn en Anglujo kaj Berlino.

Li soldatis kaj de 1871-77 li estis membro de la *Reichstag*, kie li apartenis al la Centra partio kiel deputito de la balotdistrikto *Aachen 5* (Geilenkirchen - Heinsberg - Erkelenz)..

## Eksteraj ligiloj 
* Historia-politika jarlibro de 1880.
* Pri Lucius en la retpaĝaro parlamenta.

## Subnotoj 
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1833
Kategorio:Mortintoj en 1877
Born-delikataĵoj

**Born Senf & Feinkost s.l.r.** estas produktanto de luksnutraĵoj el Erfurto, Germanujo. Famas el ĝia sortimento antaŭ ĉio la mustardo, kiun oni laŭtradicie manĝas kun la Turingia kradrostita kolbaso.

## Historio 
En la 1820-a jaro fondis la gefratoj Wilhelm kaj Luis Born en Erfurt-Ilversgehofen fabrikon de semaĵoj, kiu ekde 1847 specialiĝinte produktis mustardon, vinagron kaj aliajn nutraĵojn. Ĝis la 1970-aj jaroj la entrepreno restis en familia posedo antaŭ la perforta ŝtatanigo kiel VEB. Post la Turniĝo ĝi denove privatiĝis.

Afergvidanto estas Hans-Dieter Büttner. Nuntempe laboras tie ĉ. 50 laboristoj. Partnero estas ekde 2002 entrepreno el Unterhaching, Develey Senf & Feinkost, post kompaniado fare de la aŭstra firmao Mautner Markhof Feinkost.

Jura sidejo estas ĝis hodiaŭ en Erfurto, dum la produktejo troviĝis ĝis 2018 en Bad Langensalza, de tiam je Amt Wachsenburg ĉe Erfurter Kreuz. Sur la Wenige-bazarplaco nr. 11 troviĝas ekde la 22-a de novembro 2005 mustardo-vendejo kun eta mustardo-muzeo kie oni estas informata pri ĉiuj detaloj kaj de mustardo-produktado kaj de la historio firmaa.

## Produktsortimento 
Krom diversajn specojn de mustardo Born produktas keĉupon, vinagron, krenpaston, majonezon kiel ankaŭ buntan gamon da salatmarinaĵoj kaj saŭcoj. En Turingio la marko estas numero unu kaj treege konata, tamen la produktoj aĉeteblas ĉie ajn en Germanujo.

Koncerne la mustardon tipas por la turingia versio la malgranda kvanto da kukurmo - diference al aliaj firmaoj: sekve la koloro mustarda estas ne flaveta sed bruneta. La mustardo ankaŭ gustumas alie kaj estas iome malpli akra.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de *Born Senf & Feinkost*.

## Notoj
Kategorio:Turingia kuirarto
Kategorio:Firmaoj en Erfurto
Kategorio:Nutraĵfirmaoj en Germanio
Johann Heinrich Hübschmann

eta|Tomboŝtono en Strasburgo.
**Johann Heinrich HÜBSCHMANN** (naskiĝinta la 1-a de julio 1848 en Erfurto, mortinta la 20-a de januaro 1908 en Freiburg im Breisgau) estis germana orientalisto. Li fondis la modernan esploradon pri la armena lingvo.

## Vivo 
La filo de muelisto el la erfurta *Stiftsmühle* studis en Jena, Tübingen, Leipzig kaj Munkeno, kie li doktoriĝis en la jaro 1872-a. En 1885 li edziĝis al Anna Hübschmann, nask. Meyer, vidvino de Siegfried Goldschmidt.

Lia habilitiĝo estis en 1875 en Leipzig, kie li fariĝis unu jaron poste profesoro ordinara. Kiam li povis elekti iri al Graz aŭ al Strasburgo li elektis Alzacon kaj restis tie ĝis la morto, malgraŭ aliaj vokoj faritaj el Halle (1885) kaj Vieno (1900).

## Graveco 
Kiel fakulo li sukcesis montri ke la armena estas memstara lingvo ene de la hindeŭropa lingvaro, kvankam la siatempaj kolegoj pensis ke la armena estus iu irana aŭ hinda branĉo. Lia ĉefverko - kiu restis nefinita - estis la *Armenische Grammatik* de 1897.

## Premioj 
* 1875: Subtenadpremio de la fondaĵo Bopp.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB.
* Katalogo pri la prelegoj en 1875.
* Pri Hübschmann en la lepsika universitatopaĝaro.
* Informoj sur la urba paĝaro de Erfurto. 
* Scienca honorigo en fakgazeto anglalingva.
* Portreto

Kategorio:Germanaj orientalistoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Armenlingvaj profesiuloj
10370 Hilonomo

**10370 Hilonomo** estas meze granda korpo de la ekstera parto de la sunsistemo, de la klaso de la Centaŭroj. Ĝi estis malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Jane X. Luu kaj David C. Jewitt elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii, Usono.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Hilonomo, centaŭrino de la helena mitologio. Laŭ Ovidio, ŝi amis la belan Cilaron kaj ili ambaŭ batalis kontraŭ la Lapitoj. Kiam Cilaro estis morte trafita de ĵetlanco, Hilonomo sin ĵetis mem sur la ĵetlancon kaj mortis.

## Ecoj 
La orbito de Hilonomo tanĝas tiujn de Urano kaj traira tiun de Neptuno: ĝi do estas uranorenkonta kaj neptunrenkonta asteroido. Observoj per la infraruĝa kosmoteleskopo Spitzer montris, ke ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 70&nbsp;km, ± 20&nbsp;km

Ĝi pasis je sia perihelio la , kaj necesas preskaŭ 125 jarojn por trairi sian orbiton.

La Centaŭroj havas ĝenerale nestabilan orbiton pro la perturboj far'de la gigantaj planedoj. Nune, Urano regas la perihelion de Hilonomo, kaj Neptuno, ĝian aphelion Estas taksata, ke ĝi havas relative longan orbitan duon-vivo de ĉ. 6,37 milionoj da jaroj.

En 3878, Hilonomo pasos je ĉirkaŭ 85 milionoj da km de Urano, kaj sia granda duonakso estos tiam malgrandigita al 23,5 .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Centaŭroj (asteroidoj)
Kategorio:Uranorenkontaj asteroidoj
Kategorio:Neptunrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Jane X. Luu
Kategorio:Malkovrita de David C. Jewitt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Brazila Altebenaĵo

La **Brazila Altebenaĵo** aŭ **Brazilaj Altaj Teroj** () estas etenda geografia regiono, kiu okupas plej el la orientaj, sudaj kaj centraj partoj de Brazilo, en proksimume la duono de la tuta landa areo, aŭ ĉirkaŭ . Aldone, la plej majoritato de la loĝantaro de Brazilo (''''* *censo de 2010'') loĝas en tiu altebenaĵo aŭ en la mallarĝa marborda regiono tuje apuda.

Antikvaj lafofluoj el bazalto naskis multe el la regiono. Tamen, la tempo de spektakla terfizika aktiveco estis delonge pasinta, ĉar ne estas plu tertrema aŭ vulkana aktiveco. Ankaŭ erozio ludis gravan rolon je parto de la formado de la Brazila Altebenaĵo, formante etendan sedimentajn kuŝejojn kaj eluzante montojn.

La **Brazila Altebenaĵo** rimarkindas pro la granda diverseco trovita tie: ene de la regiono estas kelkaj diferencaj biomoj, tre diferencaj klimataj kondiĉoj, multaj tipoj de grundo, kaj milojn da animalaj kaj plantaj specioj.

## Vidu ankaŭ
* Borborema Altebenaĵo
* Gujana Ŝildo

Kategorio:Geografio de Brazilo
Karl Florenz

**Karl FLORENZ** (naskiĝinta la 10-a de januaro 1865 en Erfurto, mortinta la 9-a de februaro 1939 en Hamburgo) estis germana japanologo.

## Vivo 
La filo de instruisto interesiĝis jam kiel lernanto pri orientalaj lingvoj. Ĉe la Universitato de Lepsiko li ekstudis en 1883 la germanan lingvon kaj lingvosciencon. Li studis diversajn lingvoj de la Malproksima Oriento kiel ankaŭ la sanskritan lingvon. Lia doktoriginto estis Ernst Windisch; li ĉeestis ankaŭ prelegojn de Friedrich Max Müller. Ĉe Georg von der Gabelentz li lernis la ĉinan lingvon kaj la japanan. Tiun lingvon li plustudis ĉe Inoue Tetsujirō en Berlino.

En 1889 li lektoriĝis ĉe la Imperiestra universitato de Tokio kaj estis ekde 1891 profesoro pri lingviko kaj germana literaturo.

En 1914 li fariĝis la unua profesoro pri japanologio en Eŭropo, ĉe la seminario de la Hamburga Kolonia Instituto. En 1935 li emeritiĝis kaj ekkunlaboris kun la nederlanda fakkolego Jan Lodewijk Pierson (i.a. pri la klasika poemaro Manyoŝu). La en 1938 fondita fakgazeto Monumenta Nipponica publikigis en sia unua numero artikolon de Florenz. Herbert Zachert estis lia lasta lernanto, la sekvanto ĉe la hamburga katedro estis Wilhelm Gundert.

## Graveco 
Lia plej granda sukceso estas verkado de japana literatur-historio *Geschichte der japanischen Litteratur* (poste kvalite ne plu egaligite en Germanlingvio) skribita dum 1903-06. Krome li famiĝis per la traduko de unu duono de *Kojiki*, de la religihistorie gravaj partoj de *Nihongi* kaj de la tuta Kogo-ŝūi.

Pro la traduko de Nihongi li ricevis en Florenco en 1899 la plej altrangan fakulan rangon de *Bungaku-Hakuŝi*, ĝis tiam neniam aljuĝita al eksterlandano.

En la 17-a de marto 1992 estis fondita en Erfurto la *Societo germana-japana de Erfurto* kiu nomis sin - omaĝe al Florenz - *Karl-Florenz-societo*.

## Publikaĵoj (elekto) 
* *Die staatliche und gesellschaftliche Organisation im alten Japan*. 1890.
* *Dichtergrüße aus dem Osten: Japanische Dichtungen*. 1894.
* *Japanische Dichtungen. Weissaster. Ein romantisches Epos nebst anderen Gedichten*, C.F. Amelangs Verlag, Leipzig, Tokyo 1894.
* *Japanische Dramen. Terakoya und Asagao. C.F. Amelangs Verlag, T. Hasegawa, Leipzig, Tokyo 1901*
* *Japanische Mythologie*. 1901.
* *Japanische Annalen*. 1892-97. Als 1 Band: *Japanische Annalen A.D. 592-697 (Libroj XXII-XXX)*. 1903.
* *Die Religionen der Japaner.* 1906
* *Die historischen Quellen der Shinto-Religion*. 1919
* *Wörterbuch zur altjapanischen Liedersammlung Kokinshū.* 1925
* Jan Lodewijk Pierson, Karl Florenz:*The Manyosu*, *Buch V*. Brill, Leiden 1938.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la rolo de Florenz dum nacisocialismo.
* Biografio ĉe NDB.

Kategorio:Japanologoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Germanaj tradukistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Burgo Stadeck

eta|burgo Stadeck en la vilaĝkerno de Stadecken-Elsheim
La **burgo Stadeck** estas akvoburgo en la komunumo Stadecken-Elsheim en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Situo 
La iam sur terlango de la rivero Selz situanta burgo Stadeck estas hodiaŭ ülene integrata en la vilaĝo. Ĝi situas ĉ. 147 m s.m.

## Historio 
## Arĥitekturo 
La burgo konsistas el loĝdomo kaj fojnejo. Krome videblas restaĵoj de la ringmuro kaj de turo. La loĝdomo estas en privata posedo kaj ne estas vizitebla. La historia burgĝardeno estas vizitebla.

## Literaturo 
* Ludwig Petry: *Handbuch der historischen Stätten Deutschlands. Band 5. Rheinland-Pfalz und Saarland*. Stuttgart 1965.

## Eksteraj ligiloj 
* *Burg Stadecken* bei burgenwelt.de
* Stadecken-elsheim 

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato