open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Camulodunum

[eta|dekstra|upright|Monero de [Trinovantoj stampita en Kamuloduno.]]
**Camulodunum**, antikvromia nomo por tio kio estas nune Colchester en Essex, Britio, estis grava urbo en Romia Britio, kaj la unua ĉefurbo de la provinco. Oni konsideras ĝin la plej antikva urbo en Britio. Origine la loko de la briton-kelta opidumo **Camulodunon** (kun la signifo "fortikaĵo de Kamuloj"), ĉefurbo de la Trinovantoj kaj poste de la Katuvelaŭnoj, ĝi estis por la unua fojo menciita laŭnome sur moneroj stampitaj de la ĉefo Taskiovano iam inter la jaroj 20 kaj 10 a.n.e. La romia urbo startis kiel romilegia bazo konstruita en la 40-aj jaroj n.e. sur la loko de la briton-kelta fortikaĵo post la konkero fare de la imperiestro Klaŭdio. often mallongigita al **Colonia Victricensis**, kaj kiel *Camulodunum*, nome latinigita versio de ties origina britona nomo. La urbo estis hejmo de granda klasika templo, du teatroj (inklude la plej granda el Britio), kelkaj romi-britaj temploj, la nura konata ĉarkurejo de Britio, la unuaj urbomuregoj de Britio, kelkaj grandaj tombejoj kaj ĉirkaŭ 50 konataj mozaikoj kaj mozaikerhavaj pavimoj. La urbo eble atingis populacion de 30 000 en sia pinto. Nur fine de la 18-a jarcento historiistoj konstatis, ke la fizikaj briton-romiajn restaĵojn de Colchester estas fakte la urbo iam menciita en antikva literaturo kiel "Camulodunum".

## Notoj 
## Bibliografio 
* Tacito (1876). *The Annales*. Alfred John Church kaj William Jackson Brodribb (tradukistoj).

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de Colchester Archaeological Trust
* Info pri Romia Colchester
* Historio de Romia Colchester 
* retejo de Colchester and Ipswich Museums

Kategorio:Arkeologio en Anglio
Kategorio:Essex
Kategorio:Vizitindaĵoj en Anglio
Kategorio:Iamaj ĉefurboj
Kategorio:Romiaj temploj
Kategorio:Romiaj lokoj en Eŭropo
Icenoj

**Icenoj** aŭ **Ikenoj**, en latino *Iceni* aŭ *Eceni*, estis britona tribo de orienta Britio dum la Brita Ferepoko kaj komenco de la Romia epoko. Ties teritorio inkludis la areon de nuntempa Norfolk kaj partojn de Suffolk kaj Cambridgeshire, kaj limis la areon de Korieltaŭvanoj okcidente, kaj de Katuvelaŭnoj kaj Trinovantoj sude. En la Romia periodo, ties ĉefurbo estis Venta Icenorum en la nuntempa Caistor St Edmund.

Julio Cezaro ne mencias la Icenojn en sia rakonto pri la invadoj al Britio en 55 kaj 54 a.n.e., kvankam ili povus esti rilataj al la Cenimagnoj, kiuj laŭ Cezaro vivis norde de la rivero Tamizo tiame. La Icenoj estis grava potenco en orienta Britio dum la epoko de la romia konkero de Britio fare de Klaŭdio en la jaro 43 n.e., en kiu ili estis aliancanoj de Romo. La pliiĝanta influo de Romio sur iliaj aferoj kondukis al ribelo en la jaro 47 n.e., kvankam ili restis teorie sendependaj sub estreco de la reĝo Prasutago ĝis lia morto ĉirkaŭ la jaro 60 n.e. La invado fare de Romio post la morto de Prasutago kondukis lian edzinon Budiko lanĉi gravan ribelon en 60–61. La insurekcio de Budiko serioze endanĝerigis la regadon de Romio en Britio kaj rezultis en la bruligo de Londinium kaj de aliaj urboj. La Romianoj finfine subpremis la ribelon, kaj la Icenoj estis iom post iom aligitaj en la Romia provinco.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Allen, D. F. "The Coins of the Iceni." *Britannia* (1970): 1-33. Web. 12a de Marto 2013.
* Bunson, Matthew. “Britannia.” *Encyclopedia of the Roman Empire*. New York: Facts on File, 1994. Print.
* Bunson, Matthew. “Iceni.” *Encyclopedia of Ancient Rome*. 3rd Ed. New York: Facts On File, 2012. Print.
* “Britain, Roman.” *The Oxford Classical Dictionary*. 4a eld. Oxford: Oxford UP, 2012. Print.
* Davies, John. A., Gregory, Tony. "Coinage from a 'Civitas': A Survey of the Roman Coins Found in Norfolk and their Contribution to the Archaeology of the 'Civitas Icenorum'" "Britannia" (1991): 65-101. Web. 12a de Marto 2013.
* Dio, Cassius. Roman History :. Cambridge: Harvard UP, 1987. Print.
* Gardiner, Juliet, and Neil Wenborn. “Civitas.” *The Columbia Companion to British History*. New York: Columbia UP, 1997. Print.
* Mossop, H. R. and Allen, D. F. "The Elusive Icenian Legend." *Britannia* (1979): 258-259. Web. 12a de Marto 2013.
* Williamson, Tom. *The Origins of Norfolk*. Manchester University Press: 1993.

## Eksteraj ligiloj 
* [ http://www.roman-britain.org/tribes/iceni.htm  Iceni] en Roman-Britain.org

Kategorio:Keltaj popoloj
Kategorio:Prahistorio de Eŭropo
Kategorio:Historio de Britio
Georga epoko

[eta|180px|18a-jarcenta Londono, fare de [William Hogarth.]]
La **Georga epoko**, (), estas periodo en la Historio de Unuiĝinta Reĝlando el 1714 ĝis ĉirkaŭ 1830–37, nomita laŭ la Hanovraj reĝoj Georgo la 1-a, Georgo la 2-a, Georgo la 3-a kaj Georgo la 4-a. La sub-periodo nomata Regenta epoko estis difinita pere de la regenteco fare de Georgo la 4-a kiel Princo de Kimrio dum la malsano de lia patro Georgo la 3-a. La difino de Georga epoko estas ofte etendita por inkludi la relative mallongan regadon de Vilhelmo la 4-a, kiu finis per sia morto en 1837. La transiro al la Viktoriana epoko estis karakterizita en religio, sociaj valoroj kaj arto per ŝanĝo en tono el raciismo al romantikismo kaj mistikismo.

La termino "" estas tipe uzata en la kuntekstoj de socia kaj politika historio kaj arkitekturo. La termino "Aŭgusta literaturo" estas ofte uzata por Aŭgusta teatro, poezio kaj prozo en la periodo 1700-aj ĝis 1740-aj jaroj. La termino "Aŭgusta" referencas al agnosko de la influo de la Latina literaturo el la antikva Romia Respubliko.

La termino "Georga epoko" ne estas aplikita al la epoko de la du dudekjarcentaj britaj reĝoj de tiu nomo, nome Georgo la 5-a kaj Georgo la 6-a. Tiuj periodoj estas simple referencataj kiel Georgaj, sed ne kiel Georga epoko.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Britio
Deûlémont

''''* - prononco laŭ sistemo IFA , jen france, historie nederlande *Deulemonde* respektive okcidentflandre *Deulemounde* - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento *Nord* [], nederlande/flandre *Noorderdepartement*, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* , nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lille* (france *Arrondissement Lille*, nederlande *Arrondissement Rijsel* respektive okcidentflandre *Arroundissement Rysel*), kaj al la kantono **.

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *deûlémontois(es)''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Deûlémont (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Nord
Deûlémont (stacidomo)

**Deûlémont** estas ne priservata franca stacidomo sur linio  - -France, situanta en  Quesnoy-sur-Deûle, apud Deûlémont, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio La Madeleine - Comines-France (296000).

## Vidu ankaŭ 
* Deûlémont
* Quesnoy-sur-Deûle

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Nord
Kategorio:Quesnoy-sur-Deûle
Dompierre (stacidomo)

**Dompierre**, plennome **Dompierre-sur-Helpe**, estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Dompierre-sur-Helpe, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Hauts-de-France.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Fives - Hirson (267000).

## Vidu ankaŭ 
* Dompierre-sur-Helpe

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Nord
Kategorio:Dompierre-sur-Helpe
La Madeleine (stacidomo)

**La Madeleine** estas franca stacidomo sur linioj Lille -  kaj  - -France, situanta en  , en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Hauts-de-France.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Lille - Les Fontinettes (295000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio La Madeleine - Comines-France (296000).

## Vidu ankaŭ 
* La Madeleine (Nord)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Nord
Kategorio:La Madeleine (Nord)
Ingå

**Ingå** (jen svede, en la finna *Inkoo*) estas komunumo de Finnlando en Uusimaa sur bordo de Finna golfo. Ĝia areo estas , el kio  estas tero. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . La komunumo havas svedlingvan plimulton. Oni ligis komunumon Degerby al Ingå en 1946. Laŭ la komunumo fluas malgrandetaj riveroj, kaj la du plej grandaj lagoj estas Marsjön kaj Bruksträsket.

## Eksteraj ligiloj 
*  (, jen ankaŭ )

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
August Lehrmann

**August LEHRMANN** (naskiĝinta la  en Schweinfurt, mortinta la  en Vajmaro) estis germana arĥitekto kaj urba planisto.

## Agadoj profesiaj 
Inter 1908 kaj 1937 li deĵoris kiel urba konstrukonsilisto en Vajmaro. Li planis la faman Asbach-verdzonaron. Parto de ĝi estas nun la Vajmarhaloparko. Aliaj eroj estas la sporta kaj ripozuma centro kun Schwansee-naĝejo kaj la Vimaria-stadiono (kiu iam nomiĝis *Thüringische Landskampfbahn*).

En 1912 li starigis suĉinfanejon norde de Jakobo-kirko nomite Feodora-hejmo. Aliaj laboraĵoj de li estis en 1930 la iama laborpostenperada oficejo de ĉe Roll-placo, en 1925–28 la Pestalozzi-lernejo de ĉe William-Shakespeare-strato kaj en 1928/29 la Schiller-gimnazio de ĉe Thomas-Mann-strato.

Taksatas Lehrmann peranto inter la tiam konservema vajmara urboadministrado kaj modernaj ideoj konstruaj-urboplanadaj kio ne ĉiam malkunigeblis. La verda Asbach-strio estis siatempe unu el la plej ambiciaj verdozonaj projektoj en tuta Germanujo. Pri konceptoj siaj modernaj li ankaŭ teorie verkis.

Li entombigitis sur la Historia tombejo vajmara.

## Literaturo 
* Artikolo "Lehrmann, August", ĉe: Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner (eld.): *Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte.* Hermann Böhlaus Nachfolger, Weimar 1998 p. 275.

## Eksteraj ligiloj 
* Altlerneja esplorado pri Lehrmann

## Notoj 
Kategorio:Germanaj arkitektoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Dezső Pálffy

**Dezső Pálffy** [deĵO pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pálffy Dezső** estas hungara agronomo.

Dezső Pálffy naskiĝis la  en Pecöl.
 
## Biografio 
Dezső Pálffy maturiĝis en gimnazio de Szombathely en 1949, iom poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Debrecen) en 1956. Post la diplomo li laboris en sukeruzino de Sárvár kaj en aliaj agraraj laborejoj. En 1961 li akiris plian agronomian diplomon en Agronomia Universitato de Gödöllő, poste li laboris en pluraj agraraj laborejoj, ofte li estis vickolĥozestro aŭ kolĥozestro. Li fondis bierfarejon en Martfű. Li ricevis premiojn inter 1983-2012. Li havas edzinon. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *A tojás feldolgozása és tartósítása* (1966)
* *A baromfihúsfeldolgozás technológiája* (1969)
* *Lúdárutermelés* (libro, 1980)

## Filmo 
En 2015 estis prezentita biografio filmo pri Dezső Pálffy.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://www.vaol.hu/kultura/dr-palffy-dezso-utja-a-petroleumlampa-fenyetol-a-cukorgyar-epitesig-1674274/ 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Ebblinghem

'*** - jen france, origine nederlande respektive okcidentflandre **Ebblingem*' - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [] , pikarde ''Heuts-d'Franche*) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono **. Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas *ebblinghemois*.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *ebblinghemois(es)*.

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Ebblinghem (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo en la retejo *facebook''


Kategorio:Komunumoj de Nord
Kálmán Ruffy Varga

**Kálmán Ruffy Varga** [rufi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ruffy Varga Kálmán** estis hungara altlerneja instruisto, senatano. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Ruffy-Varga* aŭ *Varga*.

Kálmán Ruffy Varga naskiĝis la  (laŭ hungara Vikipedio la naskiĝjaro estas 1873) en Léva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Levice en Slovakio), li mortis la  en Debrecen (Hungara reĝlando).
 
## Biografio 
Kálmán Ruffy Varga maturiĝis en gimnazio en Körmöcbánya, poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1893, fine li doktoriĝis el filozofio en Scienca Universitato Ferenc József en 1897. Li instruis en la akademio, poste en simila akademio en Kolozsvár, inter 1900-1920 en Kassa. Ekde 1921 ĝis la emeritiĝo en 1935 li estis akademiestro en Ekonomia Akademio (Debrecen), ekde 1931 li estis deputito de la akademioj en la hungara senato. Li ricevis la titolon reĝa konsilisto en 1912, krome ŝtatajn premiojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Termesszünk babot és vigyük a világpiacra* (sen eldonjaro)
* *A takarmányrépa termesztése a m.-óvári szarvasmarha-tenyésztési egylet téli előadásaihoz* (1899)
* *Divatosan* (komedio, 1903) 
* *Adatok a búza rozsdaellenálló képességének ismeretéhez* (1906) 
* *A gyomnövények irtása* (1912)
* *Termesszük a kukoricát jobban* (1918)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://mek.oszk.hu/03600/03630/html/v/v29225.htm

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Telfero de Medellín

Ĉirkaŭ la jaro 2000 la urba registaro de Medellín en Kolombio decidis konstrui telferojn ĝis la supraj mizerkvartaloj Santo Domingo kaj La Aurora ĉe la deklivoj de la Abburá-valo. La dua plej granda urbo de Kolombio tiam estis konsiderata la plej krimdanĝera en la mondo. Furoris la drogomilito, do tiel la loka municipa registaro estis malforta. Ankoraŭ en la jaro 2009 la kvoto da murdoj de Medelino superis tiujn de usonaj urboj je pli ol la 20-oblo.

La telfero nomata "Metrocable" forpelis la problemojn - tagon post tago. Malaperis ne nur la armitaj drogsolduloj. Malaperis ankaŭ aŭtobusetoj kaj kolektivaj taksioj kiuj antaŭe en senfinaj kolonoj estis pestigintaj per siaj rubgasoj la aeron de la montoj ĝis la valo.

Nuntempe 30 000 homoj ĉiutage komutas en la centron trans 9 stacidomoj dum maksimume 15 minutoj. La biletosistemo ebligas al ili la rektan aliron al la metroo de la urbo. La telfero fariĝis samtempe homtaŭga kaj klimatotaŭga urba transportilo: Ĝis la enkonduko de Metrocable tiu ideo mondvaste estis senekzempla.

Helpis al la projektantoj de la telferoj la UN-koncepto por la protektado de la klimato per komercado de rubgasaj emisioj. Per tiuj 2000 tunoj da karbondioksido kiujn pruveble elŝparas la telfera sistemo ĉiujare, Medelino povas vendi emisio-certifikatojn kaj tio garantias al la urbo la necesajn enspezojn por funkciigi kaj plukonstrui la telferan reton ĝis estonte 6 linioj.

Sed la historio pri la klimata ŝanĝo en Medelino ankoraŭ daŭras - supre en la montoj kie nun stacidomoj portas la nomojn de antaŭe kontraŭleĝaj setlejoj: Santo Domingo, Vallejuelos, La Aurora, KTP; konsekvence de la telfero tiaj senplane kreskintaj lokoj subite havas centron. La kvoto da krimoj reduktiĝis danke al infrastrukturaj kaj sociaj realigaĵoj al preskaŭ nulo. Vandalismo apenaŭ okazas.

Intertempe Medelino fariĝas modelo. Ankaŭ en Panamo-urbo, en Karakaso kaj en Rio de Ĵanejro la enspezoj el protektado de la klimato el telfero devos kunfinanci la urban disvolvon.

## Mapo 
centra|450ra|eta|Skema mapo de SITVA (2020)

## Linioj 
## Stacioj 
## Vidu ankaŭ 
* Telfero
* Aertelfero
* Metroo de Medellín
* Metroplús
* Tramvojo de Medellín
* Listo de telferoj

## Eksteraj ligiloj 
* Metroo de Medellín ()
* UrbanRail.Net

Medellín
Kategorio:Transporto en Medeĝino
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2004
Groningen (municipo)

**Groningen** estas municipo en la nederlanda provinco Groningen, centrita ĉirkaŭ la urbo Groningen. La municipo havis je la 1-a de januaro 2021 233 218 loĝantojn (fonto: CBS). Laŭ nombro da loĝantoj ĝi estas la sesa de Nederlando kaj la plej granda de norda Nederlando.

Je la 1-a de januaro 2019, la tiamaj municipoj Haren kaj Ten Boer fariĝis parto de la municipo Groningen.

La municipo Groningen havas 21 kernojn (el kiuj unu la urbo). La plej gravaj estas: Groningen (203 105 loĝantoj), Haren (17 895 loĝantoj), Ten Boer (4 665 loĝantoj) kaj Glimmen (1 330 loĝantoj). La tuta terareo estas 185 km².

Kategorio:Municipoj de Nederlando
Kategorio:Municipoj de Groningo
Jenő Lelley

**Jenő Lelley** [jenO lelei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lelley Jenő** estis hungara advokato, politikisto. Lia filo estis János Lelley.

Jenő Lelley naskiĝis la  en Nyitranagykér (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Veľký Kýr en Slovakio), li mortis en 1949 en Bratislavo (Ĉeĥoslovakio, nuntempe en Slovakio).

## Biografio 
Jenő Lelley akiris juran diplomon, poste li estis advokato en Nitro. Depost Traktato de Trianon li apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio kaj li komencis politikadi kiel unu el la deputitoj de la hungaroj en la ĉeĥoslovakia parlamento. Li fondis partion kaj li estis ties partiestro inter 1920-1925. Depost 1925 li ne estis signifa en la politika vivo. En 1935 li translokiĝis al Bratislavo kaj laboris en la juĝistaro. Post la 2-a mondmilito li estis deportita kaj liaj posedaĵoj estis konfiskitaj.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* https://www.wikiwand.com/hu/Lelley_Jen%C5%91

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Okulsigno

eta|Aktorino Gale Henry, okulsignante, 1919.
[eta|150px|[Miensimbolo.]]
**Okulsigno**, aŭ **okulsignalo**, estas vizaĝa esprimo farita per mallongega malfermo de unu okulo. Ĝenerale, estas maniero de neformala komunikado, ia signalo. Depende de la kunteksto, la okulsignalo povas signifi el seksaltiron kaj amikecon ĝis kunhavita kono kiu estas kaŝata de aliaj ĉeestantoj. En kelkaj landoj, la okulsignalo povas esti uzata kiel komunikrimedo en kartludoj inter samteamanoj kiu devas ne esti kaptita de la opoziciaj teamanoj.

En kelkaj landoj de Azio, okulsigni povas esti komprenita kiel ofenda esprimo. Plenkreskuloj de Niĝerio povas okulsigni kiel signalo al infanoj ke ili eliru el la loko aŭ kiel montro de helpo protekti kontraŭ fremdulo.​

Kiam Frederick Spencer Chapman klopodis trejni ĉinajn gerilanojn en Brita Malajzio por pafi, li rimarkis, ke granda proporcio el ili malfacile kapablis fermi unusolan okulon.​ Fakte ne ĉiuj homoj kapablas okulsigni same facile, kaj kelkaj povas fari tion facile nur per unu el la okuloj (ĝenerale per tiu nedominanta).

Kelkaj personoj, speciale infanoj kaj adoleskoj, nevole okulsignas se suferanta streson, ofte nescie. Foje tio estas konsiderata kiel simptomo de Tourette-sindromo.

## Notoj 
Kategorio:Okulo
Kategorio:Senparola komunikado
Kategorio:Gestoj
Suda Londono

[eta|altdekstre=1.3|Sudo de Londono en 1800. La limo inter [Surrey kaj Kent estas montrata sude el Deptford, tra Sydenham.]]
**Suda Londono**, en angla *South London*, estas la suda parto de Londono, Anglio. Situanta sude de la rivero Tamizo, ĝi konsistas el "boroughs" Bexley, Bromley, Croydon, Greenwich, Kingston, Lambeth, Lewisham, Merton, Richmond (parte), Southwark, Sutton kaj Wandsworth.

Suda Londono origine aperis el Southwark, unuafoje registrita kiel *Suthriganaweorc*, kun la signifo ‘fortikaĵo de la homoj de Surrey’. El Southwark, Londono poste etendiĝis plue malsupren en nordan Surrey kaj poste en okcidentan Kent.

Suda Londono konsistas el 11 kompletaj "boroughs" kaj parto de la tra-rivera "borough" Richmond.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  
*  

Kategorio:Geografio de Londono
Kategorio:Distriktoj de Londono
Brains

**Brains** estas komunumo de Francio, ĝi situas en la departemento de Loire-Atlantique, en regiono Luarlandoj.

La komunumo apartenas al historian Bretonion, en la tradicia lando de la lando de Retz kaj en la historia nanta Lando.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Brennois* kaj *Brennoises*, aŭ *Brainnois* kaj *Brainnoises*.

Jules Verne faris multajn restadojn al Brains, ĉe lia onklo al *La Guerche*, kaj ĉe amikoj al *La Plessis*.

## Geografio 
### Situacio 
Brains situas inter la rivero Luaro kaj la lago de Grandulo-Lieu, al  sud-okcidente de Nanto kaj  nord-okcidente de Bouaye. La limaj komunumoj estas Pellerin, Cheix-pri tio-Retz, Port-Saint-Patro, Saint-Léger-ilin-Vitejoj, Bouaye, Bouguenais, La Monto kaj Saint-Jean-de-Boiseau.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Loire-Atlantique
Kategorio:Komunumoj de Nantes Métropole
Milana Galerio de Moderna Arto

eta|dekstre||''Galleria d'Arte Moderna*.
La **Milana Galerio de Moderna Arto** -  - estas modernarta muzeo en Milano, en Lombardio, norda Italio. Ĝi estas gastigita en la Villa Reale, ĉe Via Palestro 16, antaŭ la publikaj ĝardenoj Indro Montanelli. La kolekto konsistas precipe de italaj kaj aliaj eŭropaj verkoj el la 18-a ĝis la 20-a jarcentoj.

La muzeo havas verkojn de Paul Cézanne, Francesco Filippini, Édouard Manet, Paul Gauguin, Pablo Picasso, Giuseppe Ferrari, Giovanni Fattori, Silvestro Lega, Giovanni Boldini, Vincent van Gogh, Giacomo Balla, Umberto Boccioni, Francesco Hayez, Giovanni Segantini, Giuseppe Pellizza da Volpedo kaj Antonio Canova, inter aliaj. Ĝi ricevis donacojn el milanaj familioj kiel Treves, Ponti, Grassi kaj Vismara.

## Galerio 
La Muzeo de Moderna Arto en Milano konservas plurajn verkojn de la milana pentristo **Francesco Filippini**, konsiderata kiel la plej grava itala pejzaĝpentristo inter la 19-a jarcento kaj la 20-a jarcento, pro sia teoria profundo, historia influo kaj esprima sendependeco disde la francaj modeloj.

dosiero:Milano - Villa Reale - facciata sud - 08.jpg|Villa Reale
dosiero:Paolo Monti - Servizio fotografico (Milano, 1970) - BEIC 6340430.jpg|Ekspoziciejo en 1970, foto de Paolo Monti
dosiero:Édouard Manet - Cavalier (Portrait équestre de M. Arnaud).jpg|Édouard Manet, *Portreto de M. Arnaud*, 1875.
Filippini,_Le_Spannocchiatrici,_1887.png|Filippini: *La Maizo-Rikoltistoj*, 1887
dosiero:Villa reale 05 van gogh.jpg|Vincent van Gogh, *Bretonaj virinoj kaj infanoj*, 1888
dosiero:Segantini Die beiden Mütter.jpg|Giovanni Segantini, *La du patrinoj*, 1889
dosiero:Francesco Hayez - Ritratto della contessina Antonietta Negroni Prati Morosini.jpg|Francesco Hayez, *Ritratto della contessina Antonietta Negroni Prati Morosini*, 1858
dosiero:Paul Gauguin- Cattle Drinking.JPG|Paul Gauguin, *trinkantaj bovinoj*, 1885
dosiero:Snowfall_(1890),_by_Francesco_Filippini.jpg|Francesco Filippini, *Nevicata'', 1890
dosiero:Francesco Filippini, Bufera imminente, 1890, Olio su tela, Galleria Civica d'arte moderna di Milano (inv. n. 268).jpg|Francesco Filippini, *Tormenta inminente*, 1890
dosiero:Temporale_di_Francesco_Filippini.jpg|Francesco Filippini, *Temporale imminente*, 1890

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (, aŭtomate tradukebla al dek aliaj lingvoj)

Kategorio:Aperis en 1921
Kategorio:Milano
Kategorio:Artaj muzeoj en Italio
Kategorio:Konstruaĵoj en Milano
Kategorio:Muzeoj de la moderna arto
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1920-1929
Kalibo

**Kalibo,** -  - estas kvinaklasa urbo (municipo), mara havenurbo kaj diocezo en Filipinoj, en insulo Panajo, en regiono Okcidentaj Bisajoj, kie ĝi estas la ĉefurbo de provinco Aklano. Kalibo havas 16 distriktojn, ĉiuj klasifikitaj kiel urbaj distriktoj. 

## Geografio 
Kalibo situas en norda parto de la insulo laŭ marbordo sur marborda ebenaĵo laŭ rivero ĉe mangrovoj https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=11.698466577318078%2C122.37748149999999&z=8. Roxas (Kapiso) troviĝas 48, regiona ĉefurbo Iloilo (urbo) 114, Bacolod 135, Legazpio (Albajo) 221, Cebuurbo 229, ĉefurbo Manilo 355, Kezonurbo 361, Dabao 626, Tuguegarao 662, General Santos 693 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
En 1569 hispana kapitano Miguel López de Legazpi surteriĝis ĉe enfluejo de rivero, kie li trovis indiĝenan komunumon "Akean", kiu similis al nomo de la rivero proksima. Post 2 jaroj la loko estis paroĥo fare de la aŭgustenanoj kiel Calivo. Dum fino de la hispana periodo en 1897 dek naŭ homoj martiriĝis.  Post la hispana regado Usono sekvis. Dominadon de Usono interrompis la mallonga japana okupo (1942-1945). En 1956 la provinco Aklan estis oficiale inaŭgurita kaj Kalibo iĝis la ĉefurbo.

## Ekonomio 
La ĉefa industrio de Kalibo estas la agrikulturo surbaze de rizoj kaj kokosoj. Laŭ la hejma industrio oni faras mansakojn eĉ por eksterlando. Multe da vendejegoj funkcias en la urbo.

## Religio 
La loĝantoj estas plejparte katolikoj, ĝin efektivigas la urba katedralo.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Kalibo estas atingebla laŭ la marborda ĉefvojo ambaŭflanke. Enurbe 3500 registritaj tricikloj (kelkaj kun 8 pasaĝeroj), taksioj kaj busetoj, inter la insulaj urboj aŭtobusoj trafikas. Estas ankaŭ ekskursaj aŭtobusoj. La urbo havas havenon kaj internacian flughavenon.

## Klimato 
Kalibo situas en la tropika klimato. Jare pluvas averaĝe po 1264 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter junio-novembro pli ofte. La averaĝa jara temperaturo varias inter 24-. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
eta|
## Vidindaĵoj 
* katedralo kaj preĝejoj
* festivalo
* historia muzeo
* ekologia parko, kie mangrova rearbarigo komenciĝis en 1990
* monumentoj

## Ĝemelurboj 
*  Juneau, Alasko, Usono (2014)
  
## Fontoj 
* WikiTrans

Macario L. Peralta Jr monument.jpg|Monumento
Roxas ave2.jpg|Tricikloj
Kalibo Museum in Aklan.jpg|Muzeo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Kategorio:Marhavenaj urboj
Max Vogeler

**Karl Max Richard VOGELER** (naskiĝinta la  en Berlino; mortinta en 1962) estis germana arĥitekto kaj urboplanisto en Vajmaro. eta|Vajmarhalo, 1932–1997

## Vivo 
Post studado de arĥitekturo, verŝajne en Charlottenburg, li vivis ekde ĉ. 1901 en Halensee kaj ekde ĉ. 1904 en Wilmersdorf. Tie li projektis minimume unu loĝdomblokon. Ĉirkaŭ la jaro 1918-a li transloĝiĝis Vajmaron kie li iĝis en 1922/23 urboplanada ĉefkonstruisto *(Stadtbaumeister)*. La sekvajn jarojn li partoprenis plurajn planadojn. Vajmarhalo estiĝis laŭ liaj planoj en 1930/32 kun helpo grava de filo lia Günther. Al anoj de Bauhaus li ne havas iujn intensajn kontaktojn. Laŭ liaj planoj realigis August Lehrmann en Vajmaro la verdan ripozumstriegon *Asbach-Grünzug*.

Vogeler mortis en 1962. Dokumentoj pri li troviĝas ekde 2020 en la Urba arĥivo vajmara.

## Verkaro 
**Projektoj realigitaj**
eta|Eisenzahnstraße 64, Wilmersdorf
* Berlin-Wilmersdorf Eisenzahnstraße 64, loĝdombloko, 1908, nun kultura monumento
* Berlin-Grunewald, Koenigsallee 41, landdoma antaŭĝardeno, ĉ. 1910, aŭtoreco ne centprocente klara, nun kultura monumento
* Vajmaro, Vajmarhalo, planado ekde 1916, konstruite inter 1930 kaj 1932 kun helpo de la filo Günther Vogeler kaj atento pri aliaj konkursplanoj, malkonstruite en 1997/98

**Projektoj nerealigitaj**
* Majenco, tribunalo kun prizono, 1903
* Oberschöneweide, urbodomo, 1903, kune kun Paul Kadereit
* Werdau, urbodomo, 1905, kune kun Paul Kadereit, malgraŭ venkinta konkurskontribuaĵeco ne realigita; aĵo de alia arĥitekto prenitis en 1911
* Frankfurto ĉe Odro, parko-zono, 1923

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj arkitektoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Listo de asteroidoj (162001–163000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 162001 ĝis 163000**.La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (162001-163000) 
### 162001-162050 
### 162051-162100 
### 162101-162150 
### 162151-162200 
### 162201-162250 
### 162251-162300 
### 162301-162350 
### 162351-162400 
### 162401-162450 
### 162451-162500 
### 162501-162550 
### 162551-162600 
### 162601-162650 
### 162651-162700 
### 162701-162750 
### 162751-162800 
### 162801-162850 
### 162851-162900 
### 162901-162950 
### 162951-163000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 160 001 - 165 000
Listo de asteroidoj (161001–162000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 161001 ĝis 162000**.La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (161001-162000) 
### 161001-161050 
### 161051-161100 
### 161101-161150 
### 161151-161200 
### 161201-161250 
### 161251-161300 
### 161301-161350 
### 161351-161400 
### 161401-161450 
### 161451-161500 
### 161501-161550 
### 161551-161600 
### 161601-161650 
### 161651-161700 
### 161701-161750 
### 161751-161800 
### 161801-161850 
### 161851-161900 
### 161901-161950 
### 161951-162000 
## Eksteraj ligiloj 
* Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 160 001 - 165 000
Haveno de Londono

eta|maldekstre|Ŝipo ĉe Upper Pool en 1962.
La **Haveno de Londono**, en angla *Port of London*, estas tiu parto de la rivero Tamizo en Anglio inter la Kluzo Teddington kaj la difinita limo (ekde 1968, nome linio el Foulness Point en Essex tra la Malnova Lumturo Gunfleet ĝis Warden Point en Kent) kun la Norda Maro kaj inklude asociajn kluzojn. Iam la plej granda haveno en la mondo, ĝi estas la dua plej granda haveno en Unuiĝinta Reĝlando, post la haveno Grimsby & Immingham en 2012. La uzado estas regata de la havena aŭtoritato "Port of London Authority" ("PLA"), nome publika instanco establita en 1908; kvankam ĉefe responsa pri kunordigo kaj plibonigo de aktivecoj, kvankam ĝi ankaŭ havas kelkajn proprajn minorajn operaciojn.

La haveno povas manovri krozoŝipojn, ŝarĝoŝipojn, kaj pramojn de ĉiuj tipoj je pli grandaj instalaĵoj en sia orienta parto. Kiel ĉe multaj similaj historiaj havenoj de Eŭropo, kiel ĉe Antverpeno kaj Roterdamo, multaj aktivecoj konstante translokiĝis malsupren laŭrivere al la maro dum ŝipoj iĝis pli grandaj kaj la tero utilis por aliaj uzoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de *Port of London Authority*
* PortCities London Home 
* The Port of London in 1819
* Port of Tilbury
* London Gateway Planning Inquiry 

Kategorio:Geografio de Londono
Kategorio:Ekonomio de Londono
Kategorio:Norda maro
Kategorio:Atlantiko
King's Road

eta|dekstre|250px|King's Road
'''King's Road** aŭ **Kings Road'* (kaj foje *the King's Road'' (la ŝoseo de la reĝo), speciale kiam ĝi estis fakte la privata ŝoseo de la reĝo ĝis 1830, aŭ kiel konversacia termino por la lokanoj de mez/supra klaso de Londono), estas grava strato etenda tra Chelsea kaj Fulham, ambaŭ en okcidenta Londono, Britio. Ĝi estas asocia kun la modo de la 1960-aj jaroj kaj kun ties figuroj kiel Mary Quant kaj Vivienne Westwood. La faŝisma movado de Oswald Mosley havis sidejon ĉe tiu strato en la 1930-aj jaroj.

Kelkaj domoj datas el la komenco de la 18-a jarcento. Tie loĝis kin-reĝisoro Carol Reed, la komponisto de "Rule, Britannia!" nome Thomas Arne, aktorino Ellen Terry, aktoro Peter Ustinov, fotistino Christina Broom, kaj aliaj gravuloj. Dum la epokoj de hipioj kaj punko la areo estis centro por kontraŭkulturo, sed ekde tiam ĝi estis altniveligita.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Audio Walking Tour of King's Road
* King's Road London – Local news, community and shopping – kingsroadlondon.com

Kategorio:Geografio de Londono
Carnaby Street

eta|dekstra|Carnaby Street, Londono, 1966.
**Carnaby Street** estas por piedirantoj fama strato de vendejoj en Soho en la Urbo Westminster, en Centra Londono, Britio. Proksime al Oxford Street kaj al Regent Street, ĝi estas hejmo de instalaĵoj pri modo kaj vivostilo, inklude multajn sendependajn butikojn de modo. 

Carnaby Street trapasas el sudo norden tra gravaj stratoj kiel Beak Street, Broadwick Street, Kingly Court, Ganton Street, Marlborough Court, Lowndes Court, Fouberts Place, Little Marlborough Street kaj Great Marlborough Street. La plej proksima stacio de la Metroo de Londono estas Oxford Circus. 

## Eksteraj ligiloj
*Oficiala retejo
*Kingly and Carnaby Street Area  – en *Survey of London*

Kategorio:Geografio de Londono
129325 Jedhancock

'*129325 *Jedhancock'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Jed Hancock*, kiu servis kiel gvidanto por la muntado de la detektilo ĉe la fotilo *OCAMS* de la Asteroida Specimena Alveniga Misio *OSIRIS-REx*. Li estis direktoro de la Divido pri Civila Kosmo ĉe la Laboratorio de Kosma Dinamiko de la Utaho Ŝtata Universitato kaj administris la disvolvon de la muntado de fotiloj en la kadro de la misio *Ionospheric Connection Explorer'' de la NASA.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Ennevelin (stacidomo)

**Ennevelin** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Templeuve-en-Pévèle, apud Ennevelin, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Hauts-de-France.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Fives - Hirson (267000).

## Vidu ankaŭ 
* Ennevelin
* Templeuve-en-Pévèle

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Nord
Kategorio:Templeuve-en-Pévèle
Ennevelin

''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento *Nord* [], nederlande/flandre *Noorderdepartement*, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* , nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lille* (france *Arrondissement Lille*, nederlande *Arrondissement Rijsel* respektive okcidentflandre *Arroundissement Rysel*), kaj al la kantono **. 

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *ennevelinois(es)''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Ennevelin (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Nord
Ferrière-la-Grande (stacidomo)

**Ferrière-la-Grande** estas franca stacidomo fermita al pasaĝeroj sur linio Ferrière-la-Grande - , situanta en  Ferrière-la-Grande, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Ferrière-la-Grande - Cousolre (241000).

## Vidu ankaŭ 
* Ferrière-la-Grande

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Nord
Kategorio:Ferrière-la-Grande
Pál Sárkány

**Pál Sárkány** [ŝArkAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sárkány Pál** estis hungara ministeria oficisto, eldonisto.

Pál Sárkány naskiĝis la  en Elek, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Pál Sárkány lernis la metion presisto, sed en 1938 li atingis la unuan lokon en konkurso de noveloj. Iom poste li maturiĝis en agronomia mezlernejo en Békéscsaba en 1942, poste li estis soldato jaron. En 1943 li studis veterinarion en fakultato de Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József, sed la 2-a mondmilito interrompis ĝin. Li batalis, vundiĝis, fine li estis militkaptito. Hejmenveninta li akiris agronomian diplomon en 1947, en la sekvanta jaro li doktoriĝis. Li havis postenon en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario) inter 1948-1956, poste en alia  instanco. Intertempe en 1950 li edziĝis. Inter 1964-1987 li estis eldonejestro, poste li havis plurajn ŝtatajn taskojn. Li kandidatiĝis en 1975, doktoriĝis en 1983 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premion en 1983. Li pensiuliĝis en 1987.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A harmadik évezred küszöbén* (1968)
* *Biológiai ipar* (1974)
* *A vadászat kézikönyve* (manlibro, 1975)
* *Nemzetközi kinológiai enciklopédia* (1976)
* *Nemzetközi agrárstratégiák* (1990)

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Árvíz a Tiszán*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj eldonistoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Skalice u České Lípy

**Skalice u České Lípy** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa, en Ralska montetaro, sur nura orienta limo de PPR Bohemia mezmontaro, en valo de rojo Šporka. Vivas ĉi tie  (). Super la municipo estas du dominantaj montetoj, Chotovický vrch kaj Skalický vrch.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Interesaĵoj 
Skalický vrch (484 m s. m.) – sur montopiedo estas subteraj spacoj kreitaj de ĉirkaŭ 15 kunigitaj ĉambregoj. Nuntempe temas pri regiono, kie troviĝas protektitaj vespertoj. La 4-an de septembro 2012 Regiona ofico de Regiono Liberec proklamis la areon kiel naturmemorindaĵon Skalice u České Lípy.

En *Svobodná Ves* (odloučená část Skalice) troviĝas ampleksa loko kun printempa leŭkojo.

## Personecoj 
* Vincenz Janke (1769–1838), vitrofarista belartisto kaj pentristo, li naskiĝis en Skalice
* Georg Anton Janke (1697–1769), vitrofarista komercisto
* Johann Georg Trauscke, vitrofarista komercisto
* Josef Bekel – pentristo, portretisto, litografisto, kaj fotografisto
* Jeroným Grohmann – praga orumaĵisto kaj arĝentumisto, li naskiĝis en Skalice
* Hynek Rückl – fondinto de vitrofarejo de kolora kaj kuracista vitro
* Josef Richter (1860 Zubrnice – 29-a de majo 1931 Skalice u České Lípy), finstudinte pli superan gimnazion en Litoměřice li agadis kiel help-instruisto en Touchořiny (1877–1880), en Heřmanice (1880–1882) kaj en la jaroj 1900–1921 kiel superinstruisto en Slunečná.

## Pluaj fotoj 

Křižovatka Skalice.jpg|Vojkruciĝo en Skalice
Skalice od východu.jpg|Skalice de oriento
Svobodná Ves A.jpg|Svobodná Ves
Skalní byt B.JPG|Forlasita roka loĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Povel Ramel

**Povel Karl Henric RAMEL** (naskiĝis la  en Stokholmo, mortis la  en Lidingö) estis sveda *freiherr*, skribanto da kantoj kaj revuoj, komponisto, pianisto, kantisto kaj humuristo. Lia produktado inkludas larĝan kantaron, revuaron kaj restoracian proponlistaron, kaj al ĝi estis atribuitaj speciale kantoj kun spriteco, braveco kaj muzika petolomeco. Li kunlaboris kun Karl Gerhardin.

Kategorio:Svedaj kantistoj
Kategorio:Svedaj komponistoj
Zahrádky (distrikto Česká Lípa)

**Zahrádky** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Vivas ĉi tie  (). Estas ĉe ĝi kelke da ruinoj, kasteloj, kulturaj kaj teknikaj memorindaĵoj, grejsaj rokformacioj, birda rezervejo. Al Zahrádky apartenas ankaŭ vilaĝoj Borek, Šváby kaj ankaŭ pereinta vilaĝo Mnichov, kun baroka preĝejo kaj statuo de la krucumita sankta Wilgefortis.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1376.

## Loĝantaro
## Transporto 
Netuta 1&nbsp;km malantaŭ la municipo kondukas fervojlinio 087 el Česká Lípa ĝis Lovosice. Estas sur ĝi fervoja stacio Zahrádky, kiu estis aprezita kiel *La plej bela stacidomo en la jaro 2009*. Fervoja ponto sur tiu ĉi linio ĉe domaro Karba apartenanta en katastron de Zahrádky estas envicigita al teknikaj memorindaĵoj.

## Pluaj fotoj 

Zahrádky, grocery.jpg|Vendejo en la centro - ekzemplo de loka germana popola arkitekturo
Zahrádky, elementary school.jpg|Baza lernejo kaj infanĝardeno
Zahrádky, train station, south view.jpg|La aprezita stacidomo en la jaro 2009
Karba 2.jpg|Domaro Karba de supre laŭ blua marko
Zahrádky prodejna.JPG|Vendejo en Zahrádky
Zahrádky 881.jpg|Zahrádky


Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
City of Westminster

***City of Westminster*** (Urbo Westminster, historie kaj esperante *Civito de Vestminstro*) estas interna urbo kaj "borough" de Londono, Britio. Ĝi estis la ĉefurbo *de facto* de multaj registaroj de Britio. Historie en Middlesex, ĝi estis tuj okcidente de la antikva Urbo Londono. La suda limo de la urbo kaj de la "borough" estas la rivero Tamizo. Ĝi okupas grandan areon de la centro de Granda Londono, inklude plej el la West End. Je ties okcidento estas la *Royal Borough of Kensington and Chelsea*, kaj je ties nordo estas Holborn en la *London Borough of Camden*.

La "borough" de Londono Westminster estis kreita en 1965 per establado de Granda Londono. Post la kreado, ĝi heredis la urban statuson kiu ĝis tiam havis la *Metropolitan Borough of Westminster* el 1900, kiu estis dekomence atribuita al Westminster en 1540.

[eta|maldekstre|250px|[Trafalgar Square, ĉefa vojkruco.]]
Spite la neloĝejojn de nombraj grandaj parkoj kaj malfermaj distrejoj, kiel Hyde Park kaj plej el la Regent's Park, la loĝdenso de la distrikto estas alta. Multaj lokoj ofte asociaj kun Londono estas fakte en la "borough", kiel la Palaco Buckingham, la Palaco de Westminster (*Houses of Parliament* aŭ Parlamentejo), la Abatejo Westminster, Whitehall, 10 Downing Street, kaj Trafalgar Square. La "borough" estas dividita en nombraj lokoj kiel la antikva politika distrikto Westminster; la vendejaj areoj ĉe Oxford Street, Regent Street, Piccadilly kaj Bond Street; kaj la vesper-hora distrejo de la distrikto Soho. Multo de la "borough" estas loĝejo, kaj en 2008 oni ĉirkaŭkalkulis 236 000 loĝantojn. La loka registara instanco estas la *Westminster City Council*, kie majoritatas la konservativuloj.

[eta|maldekstre|250px|[Urbodomo, kompletigita en 1965.]]
Multaj grandaj entreprenoj havas sidejojn en la areo, inter kiuj BBC, BP, Rio Tinto Group, Marks & Spencer, Rolls-Royce, Google, Gulf Oil International, AstraZeneca kaj multaj aliaj. Same ankaŭ la Universitato de Westminster havas siajn tri kampusojn en la "borough"; 309 Regent Street (kun 4–12 / 16 Little Titchfield Street kaj 32 / 38 Wells Street), 115 New Cavendish Street, kaj 25 Marylebone Road. Krome estas la konsulejoj (*high commissioner*) de la landoj de la Komunumo de Nacioj kaj multaj aliaj gravaj institucioj.

## Bibliografio 
* Gray, Robert, A History of London, Hutchinson & Co, London, 1978, ISBN 0-09-133140-4

## Eksteraj ligiloj 
* City of Westminster
* Westminster, de Sir Walter Besant kaj Geraldine Edith Mitton kaj A. Murray Smith, 1902, el Project Gutenberg
* Westminster City Council YouTube channel
* West End Extra Gazeto pri City of Westminster

Kategorio:Distriktoj de Londono
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1965
Kategorio:Tamizo
Zahia Ziouani

**Zahia Ziouani** (n. la 27-an de junio 1978 en Parizo) estas franca dirigento kaj komponisto kies originoj estas en Kabilio, en Alĝerio.

Kvalifikita en muzika analizo, orkestrado kaj muzikologio de la Universitato Sorbonne Paris IV, Ziouani gajnis plurajn konservatoriajn premiojn por altviolono, klasika gitaro kaj ĉambra muziko.

Zahia Ziouani studis ĉe la *Maestro Sergiu Celibidache* en Munkeno. Ekde 1998, ŝi kreis propran simfonian orkestron (*Divertimento),* kiu kunigas 70 muzikistojn kaj de kiu ŝi estas ankaŭ la muzika direktorino.

Ŝi partoprenas kun simfoniaj orkestroj en multnombraj festivaloj en Rusio, Hispanio, Germanio, Ĉeĥio, Pollando, Belgio kaj Alĝerio.

## Klasika muziko kiel interkultura ponto 
Tre sentema al la problemoj de aliro al kulturo por ĉiaj publikoj, Zahia Ziouani dediĉas sin al la demokratiigo de la klasika muziko. Ŝi estas asociita al la arta kaj pedagogia estraro de la projekto DEMOS (Mekanismo de muzika edukado kun socia alvokiĝo).

En 2012, ŝi kreis "*L’orchestre Diver’cités*", kies ĉefa celo estas permesi al infanoj (7-12-jaraĝaj el malavantaĝaj distriktoj) lerni kaj praktiki muzikan instrumenton. Ŝi celas krei pontojn inter Francio kaj Alĝerio precipe per sia programo "*Algérie-France Une Symphonique pour 2012*", inter Parizo kaj ĝiaj ĉirkaŭaĵoj, inter klasika muziko kaj popularaj medioj.

## Persone 
Ŝi havas ĝemelan fratinon, Fettouma Ziouani. kiu estas violonĉelisto,

## Publikaĵo 
* (franca) Zahia Ziouani (kunlabore kun Bénédicte des Mazery), Paris, A. Carrière, 2010, 211 p. ISBN 978-2-84337-567-5

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* (fr) Oficiala retejo de la orkestro Divertimento 
* (fr) Prelego: Zahia Ziouan, la musique pour fédérer !
* (fr) Zahia Ziouani ĉe TEDxConcorde (2012)
* Concerto dirigita de Zahia Ziouani - kanto Amedyaz de Idir (filmeto)

Kategorio:Naskiĝintoj en Parizo
Kategorio:Studentoj de Universitato Parizo-Sorbono
Kategorio:Oficiroj de la franca ordeno de Artoj kaj Literaturo
Kategorio:Dirigentoj laŭ landoj
Kategorio:Virinoj en Francio
Karba

**Karba** estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Zahrádky en valo de rojo Robečský potok sur enirejo kun nacia naturmemorindaĵo Peklo.

## Historio 
Domaro Karba estas konata ekde la 17-a jarcento kiel ekskursa loko antaŭ la enirejo en la valon Peklo kreita de rojo Robečský potok en grejsaj rokoj. Ĝi estis fondita verŝajne post konstruado de proksima kastelo Nový zámek, hodiaŭ nomita Kastelo Zahrádky. Estis ĉi tie du ekskursaj gastejoj, kelkaj ĝis nun konservitaj konstruaĵoj estas konataj ekde la jaro 1654. La kerno de la hodiaŭa domaro estas kapeleto el la jaro 1736 kaj domoj en ĝia ĉirkaŭaĵo.
Proksime de Karba estadis solejo Wokschenberg.

## Interesaĵoj 
Ĉe la domaro tranĉas la valon en granda alteco fervojlinio el Česká Lípa ĝis Lovosice sur volbitaj arkoj. Ponto el fino de la 19-a jarcento estas registrita kiel teknika memorindaĵo.

## Vojaĝtrafiko 
De la fervoja haltejo Zahrádky malsupreniras ĝis Karba flave  markita turisma vojo, kie ĝi ligas al ruĝa  turisma vojo, kondukanta tra la valo de Peklo kaj tra la tuta domaro. La ruĝa vojo estas internacia, eŭropa longdistanca vojo E10, turiste abunde frekventata.

## Pluaj fotoj 

Eduard Steffen - Skalní hospoda v Karbě.jpg|Roka gastejo en Karba, ĉirkaŭ 1862
Karba 3.jpg|Karba
Karba 9.JPG|Karba
Karba 8.JPG|Kapeleto meze de Karba

## Referencoj 
Kategorio:Zahrádky (distrikto Česká Lípa)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Zahrádka

**Zahrádka** povas esti:

;municipo
* Zahrádka (distrikto Plzeň-nordo) – municipo en distrikto Plzeň-nordo
* Zahrádka (distrikto Třebíč) – municipo en distrikto Třebíč

;parto de municipo
* Zahrádka (Maršovice) – parto de municipo Maršovice en distrikto Benešov
* Zahrádka (Mirkovice) – parto de municipo Mirkovice en distrikto Český Krumlov
* Zahrádka (Rožmitál na Šumavě) – parto de municipo Rožmitál na Šumavě en distrikto Český Krumlov
* Zahrádka (Vojkov) – parto de municipo Vojkov en distrikto Benešov
* Zahrádka (Teplá) – parto de municipo Teplá en distrikto Karlovy Vary
* Zahrádka (Nalžovské Hory) – parto de municipo Nalžovské Hory en distrikto Klatovy
* Zahrádka (Čachrov) – parto de municipo Čachrov en distrikto Klatovy
* Zahrádka (Kostelec nad Vltavou) – parto de municipo Kostelec nad Vltavou en distrikto Písek
* Zahrádka (Čížkov) – parto de municipo Čížkov en distrikto Plzeň-sudo
* Zahrádka (Pošná) – parto de municipo Pošná en distrikto Pelhřimov
* Zahrádka (Petrovice) – parto de municipo Petrovice en distrikto Příbram
* Zahrádka (Slapsko) – parto de municipo Slapsko en distrikto Tábor
* Zahrádka (Tábor) – parto de urbo Tábor en distrikto Tábor
* Hrobská Zahrádka – parto de municipo Obrataň en distrikto Pelhřimov
* Zahrádka (Horní Paseka), ĝis la jaro 1920 Trhová Zahrádka – eksa urbeto sur teritorio de hodiaŭa municipo Horní Paseka ĉe Ledeč nad Sázavou en distrikto Havlíčkův Brod, inundigita de akva rezervujo Želivka

## Rilataj artikoloj 
* Zahrádky – pluraj diversaj signifoj
* Sub pseŭdonomo **R. K. Zahrádka** publikis kelkajn siajn  rakontojn Rudolf Karel Zahálka (1867–1899).
Čížkov

Nomon **Čížkov** havas pluraj setlejoj:
* Čížkov (distrikto Plzeň-sudo) – municipo en distrikto Plzeň-sudo
* Čížkov (distrikto Pelhřimov) – municipo en distrikto Pelhřimov

## Vidu ankaŭ 
* Čížkovice (apartigilo)