open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Malaguilla

**Malaguilla** [malaGIĝa] (Malageto) estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Situo 
Malaguilla situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko Campiña de Guadalajara en la okcidenta parto de la provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 820 m super marnivelo; je 29 km el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°49′21″N 3°15′20″Ok. Najbaras la municipoj .

## Historio 
eta|250px|maldekstra|Preĝejo de Malaguilla, kun platereska pordego.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 148 en 2016, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Malaguilla, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Malaguilla kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Rura turismo: Preĝejo kun platereskeca pordego, valora balustro de ĥorejo kaj romanika baptujo. Fontoj, nova kaj malnova, kaj lavejoj. En la «placeto de Palaco» de la strato Mayor, blazono sur la fasado de la domego de la iama senjoro de la zono.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
31061 Tamao

**31061 Tamao** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la japana aktorino Tamao Nakamura (japane: 中村 玉緒, *Nakamura Tamao*). De sia komenco en 1953 en *Keiko to Yukie*, ŝi aperis en multenombraj filmoj kaj televidaj dramoj. Ŝia amika kaj humura personeco altiris grandan aŭskultantaron.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Eric Paul Shaffer

**Eric Paul SHAFFER** estas usona romanaŭtoro kaj poeto, kiu loĝas kaj laboras en Havajo. Nuntempe asistanta profesoro de la angla ĉe Honolulu Community College, li antaŭe instruis ĉe Maui Community College kaj la Universitato de la Rjukjuoj en Okinavo. Liaj verkoj aperis en pli ol 400 naciaj kaj internaciaj revuoj kaj gazetoj, inkludante *Bamboo Ridge*, *Chaminade Literary Review*, *Chicago Review*, *Chiron Review*, *Slate*, *The Sun Review* kaj *North American Review*, kune kun la antologioj *100 Poetoj Kontraŭ la Milito*, *La Ekopoezia Antologio*, ''Jack London Is Dead: Contemporary Euro-Ameican Poetry of Hawai'i (And Some Stories)*, *Crossing Lines*, *In the Trenches*, *Weatherings* kaj *The Soul Unearthed.* Li estas la aŭtoro de kvin kolektoj de poezio kaj unu romano.

Shaffer diplomatiĝis en la Universitato de Kalifornio ĉe Davis, kie li ricevis Ph.D. pri usona literaturo en 1991. Li ricevis la premion Elliot Cades pri Literaturo, nome la plej alta literatura honoro de Havajo, en 2002, kaj la premion James Vaughan pri poezio en 2010. Li estis vizitanta poezia profesoro ĉe la 23a *Jackson Hole Writers Conference*. Lia poezia kolekto *Lahaina Noon* ricevis premion por elstareco en la 2006 *Ka Palapala Po'okela Book Awards*.

## Bibliografio 
* *Kindling: Poems from Two Poets* (1988) (kun James Taylor III)
* *RattleSnake Rider* (1990)
* *Portable Planet: Poems* (2000)
* *How I Read Gertrude Stein* de Lew Welch (redaktoro kaj enkonduko) (2001)
* *Living at the Monastery, Working in the Kitchen* (2001)
* *Lahaina Noon: Na Mele O Maui* (2005)
* *Burn & Learn: Memoirs of the Cenozoic Era* (2009)
* *A Million-Dollar Bill'' (2016)

## En Esperanto aperis 
En Beletra Almanako 31 aperis traduko de la poemo "La godzila iluzio" (angla titolo: "The Godzilla Delusion") de Shaffer, tradukita de Catherine B. Krause.

## Eksteraj ligiloj 
* Beletra Almanako 31 ĉe Google Books, kun traduko de poemo de Shaffer
* Verkoj de Eric Paul Shaffer ĉe WorldCat (angle) 

Kategorio:Usonaj universitatanoj
Kategorio:Usonaj poetoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Mijakeŝimo

**Mijakeŝimo** (, prononco , laŭ Hepburn-transliterigo *Miyake-jima*)  estas vulkana insulo de la insularo de Izu en la gubernio kaj urbego Tokio kaj en la distrikto Miyake de Japanio. La insulo estas parto de la nacia parko Fuji-Hakone-Izu. Administre, la insulo dependas de la vilaĝo de Miyake. Laŭ la stato de la censo  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Mijakeŝimoa estas fama pro ĝiaj tradiciaj eventoj kun *taiko* - *kamitsuki kiyari taiko*. Ĝi estas ankaŭ privilegia vivejo por la merlo de Izu (*akakokko* en la japana), specio endemia malofta. La insulo havas flaŭron kaj faŭnon kaj estas escepte riĉa je pluraj raraj specioj de birdoj. La vivejoj estas vulkana kaj konstante sub minaco de homa aktiveco.

## Notoj kaj referencoj 
* Ne vendu la insulon Miyake!, revuo Monato, 1986/06, paĝoj 11-13

Kategorio:Aktivaj vulkanoj
Kategorio:Insuloj en Japanio
Kategorio:Vulkanoj en Japanio
Kategorio:Vulkaninsuloj
Kategorio:Stratovulkanoj
Kategorio:Insuloj Izu
Chaville-Rive-Gauche (stacidomo)

**Chaville-Rive-Gauche** estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en komunumo Chaville, en departemento Hauts-de-Seine en regiono Francilio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).

## Interkonektoj 
*  RATP 171
*  N66
*  Phébus 32 33 34
*  Chavilbus Sud

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Transilien N
* Stacidomoj de Transilien
* Chaville

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Transilien N
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hauts-de-Seine
Kategorio:Chaville
Nepal

**Nepal** estis argentina bando de *thrash metalo*, formita en Bonaero en 1984. Ĝi disigis en 2001. Dum tiu periodo, ĝi publikigis tri registraĵojn.

En siaj kantoj, ĝi tuŝas temojn de socia justeco, elpaŝis interalie kontraŭ diskriminacio, rasismo, kapitalismo, genocido.

## Grupanoj 
* Larry Zavala — voĉo
* Javier Bagalá — gitaro
* Beto Vázquez — baso
* Marcelo Ponce — bat-muzikilo

## Diskaro 
* 1993:*Raza de traidores*
* 1995:*Ideología*
* 1997:*Manifiesto*

## Referencoj 
Kategorio:Argentinaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1984
Kategorio:Muzikaj grupoj malfonditaj en 2001
Fontanar

**Fontanar** [fontaNAR] (Fontanaro: fontano aperas en la blazono) estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi estas unu el malmultaj municipoj de sia provinco kiu plialtigis sian loĝantaron danke al proksimeco al la provinca ĉefurbo (kio igis ĝin ia dormurbo), al la Koridoro de Henares kaj eĉ al Madrido. La loĝantoj nomiĝas *troncheros* [tronĈEros]. 

## Situo 
Fontanar situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campiña del Henares en la okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 685 m super marnivelo; je 14 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, je 140 km el Toledo, je 70,1 km el Madrido, je 570 km el Barcelono, je 347 km el Valencio. La areo de ties teritorio estas de 15,46 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok. Najbaras la municipoj .

## Historio 
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro atingis ĝis 300 loĝantoj, kaj poste sekvis plialtiĝo, dum ĉe aliaj vilaĝoj najbaraj dekadenco kaj loĝantaro malpliiĝis. Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis en la provinco pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj; sed male ĉe Fontanar kie oni plu plialtiĝis al la nunaj 2 328, ĉefe kiam jam en la 21-a jarcento, la problemo de loĝejoj en grandurboj, ĉefe en Madrido kaj eĉ en la provinca ĉefurbo, transigis loĝantaron al la apudaj setlejoj. Diversaj urbanizaĵoj jam el la 1970-aj jaroj havigis loĝejojn kaj al lokanoj kaj al enmigrintoj. La eksterlandanoj loĝantaj en Fontanar pasis el 10 en 1996 al 312 en 2011 (Instituto Nacional de Estadística).

El la Hispana Transiro al demokratio la urbestro estis plej ofte de maldekstra partio PSOE, ĉefe José Andrés Sánchez Lara kvinfoje.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Loĝejoj kaj servoj.

## Vidu ankaŭ 
* municipoj de provinco Gvadalaĥaro

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Noisiel

**Noisiel** [nwazjɛl] estas franca komunumo situanta en departemento Seine-et-Marne en regiono Francilio ().

Loĝantoj de Noisiel estas nomataj *Noisiéliens*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-et-Marne
* Noisiel (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Seine-et-Marne
Kategorio:Urboj kun marko Ville Internet
Kategorio:Marne-la-Vallée
Ilonka Kabos

**Ilonka Kabos** http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/07183.htm, laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kabos Ilonka** estis hungara pianisto, altlernena instruisto. Ŝia origina persona nomo estis *Ilona*. Ŝia patro estis Ede Kabos,  ŝia edzo estis Lajos Kentner.

Ilona Kabos https://www.arcanum.hu/hu/online-kiadvanyok/Lexikonok-magyar-eletrajzi-lexikon-7428D/k-760F2/kabos-ilonka-76104/ naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Londono.

## Biografio 
Ilonka Kabos frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Árpád Szendy, Leó Weiner kaj Zoltán Kodály. Ŝi debutis kiel pianisto en 1916, depost la 1-a mondmilito ankaŭ eksterlande. Ŝi faris piankoncertojn en Nederlando, Hispanio, Italio, Germanio, Francio kaj Anglio. Inter 1931 kaj 1936 ŝi instruis en la Muzikakademio. Ekde 1938 ŝi vivis en Lpndono, ŝia domo estis centro de la muzika vivo, tie estis ofte hungaraj gastoj Georg Solti kaj Tamás Vásáry (en 1946 Zoltán Kodály). Ŝi gvidis piankursojn en Okcidenta Eŭropo kaj Usono. En 1961 ŝi retiriĝis, sed la instruado ne ĉesis. Inter 1956-1972 ŝi revizitis Hungarion, tiam ŝi estis ĵuriano.

## Ŝiaj studentoj (elekto) 
* János Ferencsik
* János Hammerschlag
* Lőrinc Kesztler
* László Lajtha

## Fontoj 
* anglalingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Henrik Gobbi

**Henrik Gobbi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gobbi Henrik,**  *Enrico Gobbi-Ruggieri* estis hungara pianisto, komponisto, altlerneja instruisto, instruisto. Lia plena nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo)* Gobby Henrik Alajos Béla*, lia frato estis Alajos Gobbi.

Henrik Gobbi naskiĝis la  (laŭ alia informo la naskiĝjaro estas 1842) en Pest (urbo), li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 22-a) en Budapeŝto.

## Biografio 
Henrik Gobbi devenis en varia itala-hungara familio. Li aĝis 10, kiam li komencis lerni pianludon. Liaj plej gravaj instruistoj estis Károly Thern kaj Robert Volkmann http://epa.oszk.hu/00800/00835/00046/223.html. Li vivis malriĉa, tial li instruis infanojn. Li debutis kiel pianisto en Reĝa Muzikakademio de Budapeŝto (laŭ alia informo en Nacia Teatro de Pest) en 1858. Ekde la 1860-aj jaroj li ankaŭ komponadis. En mezo de la jardeko li estis en Vieno, kie li konatiĝis kun Johannes Brahms, Anton Grigorjeviĉ Rubinŝtejn kaj Carl Tausig. Hejmenveninta li precipe komponadis kaj instruis. En 1867 li sendis komponaĵojn al Franz Liszt, kiu taksis ilin bonaj. En 1870 li ricevis pedagogian statuson, ekde 1877 en la Muzikakademio, ekde 1911 en muzika mezlernejo. Multaj el la plej gravaj verkoj de Henrik Gobbi ankoraŭ estas ne eldonitaj ĝis nun. Li havis edzinon, kiu naskis dufoje.

## El liaj komponaĵoj 
* *Szózat* (1867)
* *Koronázási induló* (1867)
* *Liszt kantáta* (1873)

## Elektitaj disĉiploj 
* Ferenc Gaál

## Fontoj 
* anglalingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
31065 Beishizhang

'*31065 *Beishizhang'''* estas tre malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita okaze de la 100-a naskodato de la ĉina biofizikisto Bei Shizhang (ĉine : 贝时璋, *Bèi Shízhāng'', (1903 — 2009), ano de la Ĉina Akademio de Sciencoj, fama biologiisto, edukisto kaj honora ano de la Institut de Biofiziko de la Ĉina Akademio de Sciencoj (中国科学院生物物理研究所).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Torrecuadrada de Molina

**Torrecuadrada de Molina** (kvadrata turo de Molina) estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *torrecuadradeños* respektive *torrecuadradeñas*. 

## Situo 
Torrecuadrada de Molina situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1189 m super marnivelo; je 153 km el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°44′59″N 1°48′24″Ok. Najbaras la municipoj .

Ĝi troviĝas en la limo inter la paramo norde, kaj la montaro sude. Pro tiu motivo, norde ĝi enhavas kampojn de cerealo dum sude ĝi havas riĉan monton de anzinoj, kverkoj kaj juniperoj.

## Historio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 457 loĝantoj en 1940 al 21 en 2016, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato kaj aldoniĝis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, ankaŭ ĉe Torrecuadrada de Molina kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Turismo: preĝejo, ermitejo de la Virgulino de la Soleco, konstruita en 1985, krenelhava turo, domego *Señorazgo* aŭ domego de la Monero.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

## Eksteraj ligiloj 
* Molina de Aragón 
* DB-city
* blogcindario 

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Kuplo

**Kuplo** aŭ **kuplado** laŭ PIV povas esti:
* Kunigo de du maŝinoj aŭ du maŝinpartoj, por ilia komuna funkciado, nome mekanika kuplado aŭ pivoto.
* Ligo inter du oscilaj sistemoj, per kiu oni povas transigi energion el unu sistemo en la alian.
* Parigado (de bestoj).
* En astronomio tajdokuplado aŭ ligita rotacio estas fenomeno, ĉe kiu la rotacia periodo de ĉielkorpo ĉirkaŭ sia akso estas sama kiel ĝia rivolua periodo ĉirkaŭ alia planedo aŭ astro.

Laŭ Francisko Azorín **kupli** estas *parigi; forte kunigi trabojn, pecojn, maŝinojn.* Li indikas etimologion el la latina *copula* (kunaĵo). Kaj li aldonas la terminojn *alkupli* kaj *dekupli*.

## Notoj
Kurteno (apartigilo)

La termino **kurteno** aperas en malsamaj signifoj:

* la plej ĝenerala signifo de kurteno kiel kovro de fenestroj aŭ pordoj, por malebligi aŭ malfaciligi enrigardon kaj uzante malheligajn tolaĵojn por defendi kontraŭ troa varmo, lumo, enrigardo ktp.
* la kaŝado de la scenejo de teatro antaŭ aŭ post la prezentado
*Fera Kurteno, nomo por la divido inter okcidenta kaj orienta Eŭropo dum la Malvarma Milito
(31076) 1996 XH1

**(31076) 1996 XH1** estas malrapide rotacianta marsrenkonta asteroido malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
31086 Gehringer

'*31086 *Gehringer'''* estas malbone konata
asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Roy A. Tucker elde ties Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la nebraskan amatoran astronomon *Thomas P. Gehringer'' (1953–2002), fonto de inspiro por la profesio de instruisto, pro lia sindonemo al studentoj kaj kolegoj, spit'al nekredeblaj obstakloj de sano. Li kaj siaj studentoj analizis bildoj el Kitt Peak kaj malkovris 73 novaojn en la Andromeda galaksio (M31).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Roy A. Tucker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Monda heredaĵo-listo

La **monda heredaĵo-listo** estas listo de monda heredaĵo kiun kompilis la Komisiono por la monda heredaĵo de UNESKO je la nomumo de la aliĝintaj membro-landoj. 

## Priskribo 
La Interkonsenton pri la ejoj de monda heredaĵo ĉe Unesko ratifis 191 el inter la 197 membro-ŝtatoj. La Konvencio pri kulturaj objektoj de Den haag/Hago, kiu estas la bazo de Unesko kaj la taskoj rilate al kultura heredaĵo, priskribas la respondecojn de Unesko kaj la subskribintaj ŝtatoj rilate al la kulturaj objektoj.

La materia heredaĵo ekzistas ekde la 41a sesio de la Komisiono (2017) de 1073 mondaj heredaĵejoj de Unesko disvastigitaj trans 167 landoj. De tiuj, 832 kulturaj objektoj, 206 naturaj objektoj kaj 35 miksitaj heredaĵoj aŭ kombinaĵo. Ekzistas 54 mondaj heredaĵejoj sur la listo de endanĝerigita monda heredaĵo, ĉar kiel monda heredaĵo en danĝero ekzemple pro konstruado, senarbarigo, kontraŭleĝaj agadoj aŭ milito. 

Aldone al la nemoveblaĵa monda heredaĵo de Unesko, Unesko ankaŭ nomis dokumentojn kaj arkivojn kiel loko de kultura heredaĵo. Tiuj estas listigitaj sur la monda heredaĵo-listo por dokumentoj. La nemateria monda kultura heredaĵo de Unesko estas inkluditaj en aparta listo de ĉefverkoj de la parola kaj nemateria heredaĵo de la homaro. 

## Geografia distribuo de la monda heredaĵo 
Ene de UNESKO kaj la Komisiono por la Monda Heredaĵo kreskas la atento por ke la mondheredaĵejoj ne nur servu por renkonti la postulojn kaj kriteriojn rilate al la monda heredaĵo, sed ke devus ekzisti ankaŭ grado de proporcieco inter la malsamaj regionoj de la mondo kaj inter la natura kaj kultura heredaĵo. Estas iu malkontenta pri la sukceso de ejoj en Eŭropo en kiu kvin landoj havas la plej multajn ejojn sur la listo de la Unesko-monda heredaĵo : Italio (51), Ĉinio (50), Hispanio (45), Francio (42) kaj Germanio (41).

## Monda heredaĵo de Unesko 
Detala superrigardo sub : Monda heredaĵo de Unesko

## Ĝeneralaj listoj 
* Listo de Mondaj Heredaĵoj per landoj
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en danĝero
* Listo de Mondaj Heredaĵoj per jaro de enlistigo
* Eksaj Mondaj Heredaĵoj

## Listoj per kontinentoj 
### Afriko 
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Afriko

### Ameriko 
eta|Mapo de la Mondaj Heredaĵoj en Ameriko

* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Karibio
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Centra Ameriko
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Nordameriko
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Sudameriko

### Azio 
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Orienta Azio
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Centra Azio
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Sud-Orienta Azio
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Suda Azio
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Okcidenta Azio

### Eŭropo 
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Orienta Eŭropo
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Norda Eŭropo
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Suda Eŭropo
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Okcidenta Eŭropo

### Oceanio 
* Listo de Mondaj Heredaĵoj en Oceanio

eta|350x350ra|La 5 geografiaj areoj difinitaj de UNESKO:

|maldekstra

## Eksteraj ligiloj 
() La listo de UNESKO rilate al monda heredaĵo
Lőrinc Kesztler

**Lőrinc Kesztler** [kestler], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kesztler Lőrinc** estis hungara instruisto, komponisto.

Lőrinc Kesztler http://lexikon.katolikus.hu/K/Kesztler.html naskiĝis la  en Küllőd (nuntempa Kolut en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Lőrinc Kesztler lernis en Muzikakademio de Budapeŝto de Viktor Herzfeld kaj Zoltán Kodály, laŭ alia fonto ankaŭ de Ilonka Kabos. Inter 1921 kaj 1973 li instruis en la plej gravaj muzikaj mezlernejoj en Budapeŝto. En 1938 lia komponaĵo ricevis premion. Lia muzika lernolibro en 1928 estis multfoje eldonita. Li ankaŭ komponadis.

## Komponaĵoj 
* *Ünnepi nyitány* (1938, premiita)
* diversaj muzikoj por korusoj
* diversaj ekleziaj muzikoj
* Pergolesi: Fuvolaverseny (1955, adaptaĵo)
* Mozart: D-dúr szimfonietta zenekarra a négykezes zongora szonátából ([K 381] 1958, adaptaĵo) * Vivaldi:Brácsaverseny (1964, adaptaĵo)
 
## Liaj libroj 
* *Összhangzattan* (1928, depost 1950 kvinfoje eldonitaj)
* *Zenei alapismeretek iskolai és magánhasználatra* (1959)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Quer

**Quer** [KER] estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantaro estas distribuitaj en la dekomenca domaro kaj en la novaj urbanizaĵoj Miravalles kaj Los Enebros. Norde de la antikva domaro disvolviĝis la Industria Zono de Quer. La loĝantoj nomiĝas *quereños* [keREnjos] respektive *quereñas* [keREnjas]. 

## Situo 
Quer situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campiña de Guadalajara en la okcidenta parto de la provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 701 m super marnivelo; je 13,6 km el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo, je 124 km el Toledo, je 56,5 km el Madrido, je 578 km el Barcelono, kaj je 347 km el Valencio. La geografiaj koordinatoj estas 40°36′28″N 3°16′36″Ok. Najbaras la municipoj .

Ili distribuiĝas laŭ la sekva skemo:

La municipa teritorio troviĝas inter 660 msm kaj 785 msm, kaj ĝi estas trafluata de la rojoj Valmoros, Morería, Dehesa, Carralavega kaj Machas. La klimato estas mediteranea kontinenta de malvarmaj vintroj kaj sekaj kaj varmaj someroj.

## Historio kaj demografio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro de la areo falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, sed ĉe Quer la evoluo estis tute alia.

Inter 1860 kaj 1877, la vilaĝo Valbueno integriĝis en Quer kaj la loĝantaro pliiĝis el 184 al 215. Ekde mezo de la 19a jarcento al la mezo de la 20a jarcento la loĝantaro restis pli malpli stabila je ĉirkaŭ 200 loĝantoj. El 1940 ĝi malpliiĝis pro elmigrado ĝis minimumo de 76 loĝantoj en 2001. El 2002, la municipo de Quer komencis disvolvigon de la loĝejaro, kaj okazis plialtiĝo ĝis 625 loĝantoj en 2006. Ekde tiam la diversaj planoj helpis la alvenon de novaj loĝantoj, kio 10-obligis la loĝantaron ĝis 756 loĝantoj en 2017.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Georg Daniel Teutsch

**Georg Daniel TEUTSCH** (naskiĝinta la  en Sighișoara, mortinta la  en Sibio), estis transilvania teologo, instruisto, historiisto kaj politikisto. Inter 1867 kaj 1893 li estis episkopo de la Evangelia eklezio de Aŭgsburga konfeso en Rumanio estante transilvania sakso.

## Vivo 
Estante filo de sapofaristo li studis historion kaj teologion. En 1842 li iĝis instruisto kaj en 1850 lernejestro de la gimnazio de sia naskiĝurbo. Li evidentiĝis grava moderniganto de la eklezio de la saksoj.

Teutsch ankaŭ kontraŭbatalis la ekde 1849 pliiĝintan hungaran ŝovinismon kaj proponis kontraŭe sinodan eklezian konstitucion. Li engaĝiĝis eĉ pli enkorpigi germanajn lingvon kaj kulturon en la eklezion kaj tiamaniere savi tiujn aspektojn daŭre. Li persone reprezentis la interesojn de la saksoj en la landa parlamento de Sibio; estontecon prosperan li antaŭvidis en pli intima aliĝo al Vieno. Plurfoje li senditis tien en oficialia misio.

En 1863 li iĝis paroĥestro en Agnita, en 1864 dekano en Cincu. En 1867 li elektitis episkopo. Dum la episkopeco li plifortigis luteran fidon kaj germanan kulturon. Vizitado regula plialtkvalitigis la paroĥestraran vivon.

Lia fama verko pri la historio de la transilvaniaj saksoj editoritis inter 1852 kaj 1858 en la unua eldono. Li estis la patro de Friedrich Teutsch.

## Literatur 
* Friedrich Teutsch: *Georg Daniel Teutsch-Geschichte seines Lebens.* W.Krafft Verlag, Hermannstadt 1909
* Friedrich Teutsch: *Geschichte der Siebenbürger Sachsen: Für das sächsische Volk. IV Band (1868-1919).* W.Krafft Verlag, Hermannstadt 1926
* Ludwig Binder, Josef Scheerer: *Die Bischöfe der Evangelischen Kirche A.B. in Siebenbürgen II - Teil.* Die Bischöfe der Jahre 1867–1969. Böhlauverlag, KölnWien 1980
* Monica Vlaicu, Thomas Nägler: *Briefe an Georg Daniel Teutsch.* Böhlau-Verlag, Köln-Wien, 1994, ISBN 3412108936, ISBN 9783412108939
* Friedrich Teutsch: *Denkrede auf D. Georg Daniel Teutsch.* W. Krafft Verlag, Hermannstadt 1894
* G. A. Schuller: *Unser Bischof D. Georg Daniel Teutsch, zur hundertsten Wiederkehr seines Geburtstages.* E. Dück Verlag, Hermannstadt 1918
* Franz Herfurth: *G. D. Teutsch. Rede, gehalten am 12. Dezember 1893 im Saale des Honterusgymnasiums in Kronstadt.* W. Krafft Verlag, Hermannstadt 1894
* Ulrich A. Wien: *Georg Daniel Teutsch – Gründervater der Siebenbürger Sachsen*. Siebenbürgische Zeitung (Kulturspiegel) vom 5. Dezember 2017, p.&nbsp;5.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Prie-ĉi ĉe ADB

Kategorio:Transilvaniaj saksaj politikistoj‎
Kategorio:Luteranaj episkopoj en Transilvanio
Kategorio:Rumanaj episkopoj
Kategorio:Rumanaj historiistoj
31087 Oirase

'*31087 *Oirase'''* estas malgranda ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Sajtama, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la gorĝo de la rivero Oirase (japane 奥入瀬川 *Oirase-gaŭa'') kiu fluas tra la urbo Toŭada en gubernio Aomori. Tiu gorĝo estis nomita kiel "Speciala loko de bela pejzaĝo kaj Nacia trezoro" en 1952 kaj logas po 2,5 milionojn da turistoj ĉiujare.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Naoto Sato
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Kvoto

**Kvoto** povas referenci al diversaj konceptoj:
* Tiu proporcia parto de tutaĵo, kiun oni devas doni, pagi, aŭ kiun oni rajtas preni, ricevi. Tiele temas pri konceptoj rilataj al kontingento, porcio.
* Oficiala konstato de la kurzo de papervaloroj aŭ varoj, ĉe borso aŭ oficiala merkato.
* Kvoto de interezoj estas la jara proporcio inter la interezoj kaj la ilin donanta kapitalo.
* Kvoto de plusvaloro estas la rilato de la plusvaloro al la salajrosumo (varianta kapitalo).
* Kurzokvoto estas la ĉiutaga fikso de valoro de kurzo en borso.
* Profitkvoto estas ĉu la proporcia parto de farita profito aŭ la rilato de la plusvaloro al la tuta kapitalo.
* Laŭ Francisko Azorín **kvoto** estas *Alteco de punkto rilate al la maro aŭ al difinita nivelsurfaco.* Li indikas etimologion el la latina *quota* el *quotus* (kiom). Kaj li aldonas la terminon *kvoti*, por skribi la altecon, aŭ ĉiajn dimensiojn sur plano.

## Notoj
Valdenuño Fernández

**Valdenuño Fernández** estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Situo 
Valdenuño Fernández situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campiña de Guadalajara en la okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 836 m super marnivelo; je 36 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, kaj je 65km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 24,81 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok. Najbaras la municipoj .

## Historio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el 373 en 1950 al 139 en 1991, do oni perdis loĝantojn pro diversaj kialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Valdenuño Fernández, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Valdenuño Fernández kie oni falis; poste ĉefe el la fino de la jarcento venis novaj loĝantoj, kiuj ne povis trovi malmultekostajn loĝejojn en urboj Gvadalaĥaro aŭ Madrido kaj setlis ĉi tien, kaj tiele la nombro de loĝantoj alvenis al la nunaj  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Rura turismo: Preĝejo de Sankta Bernabeo de la 16-a jarcento, kun protiko sur kvin ŝtonaj kolonoj, kaj kasonaro super la presbiterio; fontano Casillas el 1908; ermitejo de la Virgulino de la Soleco.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Memportretoj de Vincent van Gogh

Vincent van Gogh  (1853-1890) faris kvardek **mem-portretojn** en formo de pentraĵoj kaj skizoj.

## Nuenen (Nederlando) 
En Nuenen ĉe la fino de 1885 ekestis lia unua memportreto kun ĉapelo, staranta antaŭ sia pentrostablo kun paletro kaj peniko, iom malluma pentraĵo.

## Antverpeno 
Inter 1885 kaj februaro 1886 li pentris en Antverpeno kvin memportretojn.

## Parizo 
De Antverpeno li iris en 1886 al Parizo, kie li estis tre interesita en la pentrado de portretoj, sed monon por dungi modelojn li ne havis. Anstataŭe, li helpe de spegulo faris portreton de si mem. Li faris ĉirkaŭ dudek tiajn portretojn en la periodo kiun li vivis en Parizo kaj dum kiu li eksperimentis kun koloro kaj tekniko. La unuaj portretoj estis ankoraŭ en malhela koloro, kiel la pentraĵoj, kiujn li faris en Nederlando (en Drenthe), sed poste ili aspektis pli feliĉaj. Li estis 34-jaraĝa, kiam li en februaro 1888 forlasis Parizon.

## Arles 
Van Gogh iris al Arles, en Kamargo, la sudo de Francio. Tie tamen estis por li samtiome malvarma kiel en Parizo: frostis kaj neĝis. Kiam la varma suda suno denove komencis brili, li faris sian plej buntan laboron en febra rapideco, foje pluraj en unu tago. Inter la sep en Arles produktitaj memportretoj estas la pentraĵo *Memportreto kun ligita orelo kaj pipo*, kie Van Gogh videblas kun bandaĝo sur sia kapo. Tiun pentraĵon li faris kiam li fortranĉis pecon de sia orelo kiel puno por disputo kun Paul Gauguin. Ankaŭ liaj aliaj famaj portretoj aperis en tiu periodo kiel ekzemple *La zuavo*, *La poŝtisto Roulin*, *Eugène Boch*.

## Saint-Remy-de-Provence 
Kiam van Gogh malpli bone fartis, la institucio Saint-Paul-de-Mausole en Saint-Remy-de-Provence, ĉe la piedo de la malaltaj alpoj (Alpilles), akceptis lin. Tiu institucio eĉ kreis tie malgrandan laborejon kie li povis pentri dum la pli kaj pli maloftaj momentoj sen nervokrizo.

Sekvis nervokrizoj unu post la alia, sed van Gogh daŭre laboris kaj en aprilo, li montris al sia frato Theo dek verkojn dum foiro de entreprenistoj. Vincent forlasis la institucion en Saint-Remy-de-Provence kaj veturis al Auvers-sur-Oise, kie li havis kontakton kun d-ro Paul Gachet.

Dum sia restado en Saint-Remy-de-Provence Vincent van Gogh faris la lastajn kvar memportretojn :
# Kun paletro kaj penikoj, septembro 1889
# Nudkape kaj senbarba, septembro 1889
# Nudkape antaŭ malhelblua fono, inter majo 1889 kaj julio 1890
# En malfermita jako antaŭ fono de kirlantaj penikstrioj, inter majo 1889 kaj julio 1890

## Memportretoj de Vincent van Gogh 

Dosiero:Van Gogh self-portrait dedicated to Gauguin.jpg|Van Gogh - Memportreto dediĉita al Gaugin
Dosiero:Van Gogh self portrait as an artist.jpg|Van Gogh - memportreto kiel artisto
Dosiero:VanGogh-self-portrait-with bandaged ear.jpg|Van Gogh - memportreto kun bandaĝita orelo
Dosiero:SelbstPortrait VG2.jpg|Van Gogh - Memportreto 1889

## Literaturo 
Fritz Erpel, *La memportretoj de van Gogh*, Eldonejo Contact, Amsterdamo, 1964.

## Vidu ankaŭ 
Listo de pentraĵoj de Vincent van Gogh
* Vincent van Gogh

Kategorio:Pentraĵoj de Vincent van Gogh
Vincent van Gogh
Valdeaveruelo

**Valdeaveruelo** estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝloko konsidereblas antaŭurbo de Gvadalaĥaro.

## Situo 
Valdeaveruelo situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campiña de Guadalajara en la okcidenta parto de la provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 740 m super marnivelo; je 19 km el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°38′17″N 3°18′56″Ok. Najbaras la municipoj . Ili distribuiĝas laŭ la sekva skemo:

## Historio 
Dum la 19-a kaj la 20-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam ĉirkaŭ 100 loĝantoj. Poste en la provinco venis dekadenco kaj la loĝantaro preskaŭ ĉie forte malpliiĝis, sed ne en Valdeaveruelo pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo. La Hispana Enlanda Milito kaj sekvaj politika persekutado, malsato, elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ankaŭ ne forte influis la nombrojn. Nur fino de la 20-a jarcento venis novaj loĝantoj, kiuj ne povis trovi malmultekostajn loĝejojn en urboj Gvadalaĥaro aŭ Madrido kaj setlis ĉi tien, kaj tiel la nombro de loĝantoj estis jam 444 en 2001, 1 077 en 2011, 1 147 en 2021 kaj alvenis al la nunaj  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune loĝejoj, komerco, servoj kaj pensioj de emerituloj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Someren

**Someren** (: *Somereno*) estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto. Laŭ la stato de  en la municipo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun .

Oni planis, ke la 76-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazu en 2020 en Somereno, sed ĝi pro la kronvirusa pandemio anstataŭe iĝis reta evento.

## Nukleoj 
## Bildaro 

Molen Den Evert 24-09-2011.jpg|Monumenta ventmuelejo en Somereno

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Norda Brabanto
Kategorio:Municipoj de Nord-Brabanto
Vikidia

eta|La logoo de Vikidia|125x125ra
**Vikidia** estas libera enciklopedio por infanoj de 8 ĝis 13 jaroj, de kiu ekzistas versioj en la franca, hispana, itala, rusa, angla, kataluna, eŭska kaj sicilia lingvoj. Ĉiuj, sendepende de aĝo, povas partopreni.

Vikidia faras uzon de la MediaWiki-motoro. La unua vikidia versio estis la franca, kiu komenciĝis la 17-a de novembro 2006. La hispana versio sekvis en 2008, la itala en 2011, la rusa en 2012, la angla en 2013 kaj la kataluna, eŭska kaj la sicilia en 2015.

## Eksteraj ligiloj 
* Vikidia 

Kategorio:Retaj enciklopedioj
Kategorio:Projekto uzanta MediaWiki
31095 Buneiou

'*31095 *Buneiou'''* estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Sajtama, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la reĝo Muryeong, konata en japana kiel *Buneiou* (462 – 523), 25-a reĝo de Baekje, antikva reĝlando en sud-oriento de la koreia duoninsulo. Laŭ historiaj registraĵoj trovitaj en Nihon Ŝoki (Kroniko de Japanio), la naskiĝloko de *Buneiou* estis en la insulo Kakara (japane 加唐島 *Kakarajima'') en plej norda parto de la gubernio Saga.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Naoto Sato
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Velantaj rokoj

eta|Velanta roko sur Racetrack Playa

**Velantaj rokoj** aŭ **migrantaj rokoj**, **moviĝantaj rokoj** (angle *wandering rocks* aŭ *sailing stones*) estas fenomeno sur Racetrack Playa en Nacia Parko Valo de Morto.

Sur elsekiĝinta ejo de lago, en nordokcidento de la Nacia Parko Valo de Morto moviĝas la ĝis 350 kg pezaj rokoj sporade sur la tuta plata ebenaĵo kaj postlasas longajn glitspurojn. Homoj vidis la moviĝon unuafoje en 2014. La moviĝoj okazas plej ofte vintre, de sudo al nordo kaj nordokcidento. La glitspuroj longas de kelkcentimetroj ĝis 1000 metroj. Post kelkaj jaroj tiuj spuroj malaperas danke al la erodo.

Oni sciigis en 2014, ke la moviĝon helpas formiĝo de maldika (kelkmilimetra) glacitavolo vintre, sur kiu velas la rokoj dum ventoblovo dum ekdegelo de la glacio. La esplorojn helpis la ekipado de la rokoj per GPS-aparatoj kaj aparta tempoakcela fotado.

La aŭtomata dokumentado de moviĝo de 60 rokoj okazis la 20-an de decembro 2013. Kelkaj el ili moviĝis 224 m, kun rapido de ĝis 5 m/s.

La konvenaj kondiĉoj (precipitaĵo, temperaturo, vento) malofte kuntrafas, tiel oni devas ofte atendi jarojn por la fenomeno.

Kategorio:Valo de Morto
Kategorio:Ŝtonoj
Kategorio:Rokoj
Robledillo de Mohernando

**Robledillo de Mohernando** ("kverketo de M.") estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Krom la ĉefa kerno, estas malgranda urbanizaĵo proksime de Humanes tra kiu pasas rivero kaj kiu havas loĝantaron de ĉirkaŭ 30 personoj. La loĝantoj nomiĝas *robledillenses*. 

## Situo 
Robledillo de Mohernando situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campiña de Guadalajara en la okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 896 m super marnivelo; je 34 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°51′17″N 3°14′02″Ok. Najbaras la municipoj . Ili distribuiĝas laŭ la sekva skemo:

## Historio 
eta|maldekstra|300ra|Parta vido de la domaro.
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam inter 500 kaj 600 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis. Fakte tio pluis ĝis la 1960-aj jaroj, sed jam post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 556 loĝantoj en 1960 al 115, tio estis oni perdis pli ol 400 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Robledillo de Mohernando, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Robledillo de Mohernando kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Ruta turismo: antikva fonto, sportejo, placo, parko, preĝejo kaj ermitejo. Proksime estas ankaŭ flughaveneto.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
31097 Nucciomula

'*31097 *Nucciomula'''* estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Alfonso Maria Giovanni Mula'', bone konata arta kritikisto, poeto kaj verkisto naskiĝinta en Agrigento (Sicilio) Li fondis la Internacian Akademion Empedoklo de Kulturo kaj Filozofia Enketo. En 1994 li ricevis la prestiĝan Premion Telemone pri literaturo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Ultraismo

eta|Rafael Cansinos Assens.
**Ultraismo** kaj en hispana **ultraísmo** estis literatura movado naskiĝinta en Hispanio en 1918, kun la deklarita intencio kontraŭi la modernismon, kiu estis hegemonia en la poezio en hispana lingvo el la fino de la 19-a jarcento. Ĝi estis lanĉita en la babilrondoj de la Kafejo Colonial de Madrido, preziditaj de Rafael Cansinos Assens. Inter aliaj, formis parton de la ultraisma kerno Guillermo de Torre, Juan Larrea, [la magiisto], Pedro Garfias, Ernesto López-Parra, Pedro Iglesias Caballero, Lucía Sánchez Saornil, kaj la sevila Isaac del Vando Villar.

Ĝiaj oficialaj esprimiloj estis la revuoj *Grecia* (Sevilo-Madrido) kaj *Ultra* (Madrido), sed estis afinaj al tiu movado ankaŭ aliaj kiel *Alfar* (Korunjo); *Reflector* (Madrido); *Ronsel* (Vigo) kaj *Horizonte* (Madrido).

## Kelkaj karakteroj 
En artikolo publikigita en la revuo *Nosotros*, de Bonaero, en 1921, Borges sintezigis tiele la celojn de la ultraismo:
# Uzado de la metaforo.
# Forigo de mezkvalitaj frazoj, neutilaj ligiloj kaj adjektivoj.
# Abolo de ornamaĵoj, konfesiismo, cirkonstancigo, predikoj kaj celita nebuleco.
# Sintezo de du aŭ pliaj figuroj en unu, tiel pli larĝsenca.
# Ŝokaj bildoj kaj metaforoj, nelogikaj, kun elstaro de la etoso de kino, sporto, tekniko.
# Tendenco al nova tipografia dispono de vortoj de la poeziaĵo, per fuzio de plastiko kaj poezio.
# Neologismoj, teknikismoj kaj de vortoj akcentitaj en la antaŭantaŭlasta silabo.
# Nuligo de rimo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Torre, Guillermo de, *Literaturas europeas de vanguardia*.Caro Raggio. Madrid. 1925
* Ibarra, Néstor. *La nueva poesía argentina. Ensayo crítico sobre el ultraismo (1921-1929)*. s/eldona mencio. Buenos Aires. 1930
* Videla, Gloria. *El ultraísmo. Estudios sobre movimientos poéticos de vanguardia en España*. Gredos. Madrid.1963
* Juan Manuel Bonet (eld.). *Catálogo de la exposición ULTRAISMO*. IVAM. Valencia. 1996
* Lorenzo Alcalá, May, "Los mosqueteros del ultraismo argentino", en *Todo es Historia* num. 480. Buenos Aires, junio de 2007.
* Cansinos Assens, Rafael, *El movimiento V. P.*. Primera edición: Mundo Latino. Madrid. 1921. Aktuala eldono: Arca Ediciones, Madrid, 2009 (ankaŭ en reto).
* Borges, Jorge Luis, "Anatomía de mi Ultra", *Ultra*, Madrid, año 1, nº 11, 20a de majo 1921.
* _____, "Ultraísmo", *Nosotros*, Buenos Aires, año 15, vol. 39, nº 15, decembro 1921.

## Vidu ankaŭ 
* Avangardo.
* Generacio de 1927

Kategorio:Hispanlingva literaturo
Kategorio:Literaturo laŭ skoloj
Kategorio:Avangardismo
Kategorio:Jorge Luis Borges
Montreuil (stacidomo)

**Montreuil** estas franca stacidomo sur linio L de Transilien, situanta en kvartalo "Montreuil" de komunumo Versailles (departemento Yvelines).

Malfermita la  de "Administration des chemins de fer de l'État", ĝi hodiaŭ estas stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-St-Lazare - Versailles-Rive-Droite (973000).

## Interkonektoj 
*  Phébus C O R
*  SAVAC 39.37G

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Transilien L
* Stacidomoj de Transilien
* Versailles-Chantiers (stacidomo)
* Versailles-Rive-Droite (stacidomo)
* Versailles-Château-Rive-Gauche (stacidomo)
* Porchefontaine (stacidomo)
* Versailles

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Transilien L
Kategorio:Fervojaj stacioj en Yvelines
Kategorio:Versailles
Martín Fierro (revuo)

***Martín Fierro*** estis argentina literatura revuo kiu publikiĝis inter februaro 1924 kaj 1927. Ĝi estis fondita de sia redaktoro Evar Méndez kaj de José B. Cairola, Leónidas Campbell, H. Carambat, Luis L. Franco, Oliverio Girondo, Ernesto Palacio, Pablo Rojas Paz kaj Gastón O. Talamón. Ĝi eldonis maksimume ĉirkaŭ 20 000 ekzemplerojn.

Kelkaj gravaj verkistoj, eke de Jorge Luis Borges, kontribuis per poeziaĵoj kaj artikoloj. Aliaj proksimaj gravuloj estis Pedro Figari, Raúl González Tuñón, Eduardo González Lanuza, Ricardo M. Setaro kaj Leopoldo Marechal, laŭ listigo en la eldonaĵo «12 y 13». Ĝi publikigis tekstojn ankaŭ de Mario Bravo, Fernando Fader, Macedonio Fernández, Santiago Ganduglia, Samuel Glusberg, Norah Lange, Leopoldo Lugones, Roberto Mariani, Conrado Nalé Roxlo, Nicolás Olivari, Horacio A. Rega Molina, Nicolás Barrios Lynch, Xul Solar kaj Ricardo Rojas. Lino Palacio estis unu de kelkaj kunlaborantoj en la grafika dezajno de la revuo.

## Vidu ankaŭ
* *Martín Fierro*

## Bibliografio
* *El periódico Martín Fierro*. Buenos Aires: Galerna, 1968. Ku enkondulo de Adolfo Prieto (eldonisto).
* *Historia de la literatura argentina*, Colegio Nacional de Buenos Aires. 2006, Buenos Aires. ISBN 987-503-390-1

## Eksteraj ligiloj 
* *Manifiesto de Martín Fierro* de Oliverio Girondo 
*Martín Fierro: revista vocera de la vanguardia artística argentina

Kategorio:Argentinaj gazetoj
Kategorio:Hispanlingvaj gazetoj
Kategorio:Literaturaj gazetoj
Kategorio:Aperis en 1924
Kategorio:Malaperis en 1927
Kategorio:Jorge Luis Borges
Macedonio Fernández

**Macedonio FERNÁNDEZ** (Bonaero, 1a de junio 1874 - Bonaero, 10a de februaro 1952) estis argentina verkisto, advokato kaj filozofo, aŭtoro de romanoj, rakontoj, poeziaĵoj, ĵurnalaj artikoloj, filozofiaj eseoj kaj de tekstoj de neklasigebla naturo. Li projekciis grandan influon sur la posta argentina literaturo, speciale sur Jorge Luis Borges, Julio Cortázar kaj Ricardo Piglia. Li famiĝis pro sia romano *Museo de la Novela de la Eterna*, publikigita postmorte en 1967.

## Verkoj 
* No toda es vigilia la de los ojos abiertos. Buenos Aires, Manuel Gleizer, 1928.
* Papeles de Recienvenido. Buenos Aires, Cuadernos del Plata, 1929.
* Una novela que comienza. Prólogo de Luis Alberto Sánchez. Santiago de Chile, Ercilla, c. 1940, port. 1941.
* Poemas. Prólogo de Natalicio González. México, Guarania, 1953.
* Museo de la Novela de la Eterna. Advertencia de Adolfo de Obieta. Buenos Aires, CEAL, 1967.
* Museo de la Novela de la Eterna / Macedonio Fernández; edición de Fernando Rodríguez Lafuente. Cátedra, 1995.
* No toda es vigilia la de los ojos abiertos y otros escritos. Advertencia de Adolfo de Obieta. Buenos Aires, CEAL, 1967.
* Cuadernos de todo y nada. Buenos Aires, Corregidor, 1972. 2a. ed. 1990.
* Teorías. Ordenación y notas de Adolfo de Obieta. Buenos Aires, Corregidor, 1974 (Obras completas, vol. III).
* Adriana Buenos Aires; última novela. Ordenación y notas de Adolfo de Obieta. Buenos Aires, Corregidor, 1975. (Obras completas, vol V).
* Museo de la Novela de la Eterna; primera novela buena. Ordenación y notas de Adolfo de Obieta. Buenos Aires, Corregidor, 1975. (Obras completas, vol VI).
* Epistolario. Ordenación y notas de Alicia Borinsky. Buenos Aires, Corregidor, 1976. (Obras completas, vol. II).

## Bibliografio 
* AIMINO, Dante. 2010. Apertura y clausura de la metafísica en el pensamiento de Macedonio Fernández. Córdoba: Alción Editora.
* ATTALA, Daniel. 2014. Macedonio Fernández, "précurseur" de Borges. Rennes: Presses Universitaires de Rennes.
* CADUS, Raúl. 2007, La obra de arte en el pensar. Metafísica y literatura en Macedonio Fernández. Córdoba: Alción Editora.
* CAMBLONG, Ana. 2003. Macedonio. Retórica y política de los discursos paradójicos. Buenos Aires: Eudeba.
* CAMBLONG, Ana. 2007. Ensayos macedonianos. Buenos Aires: Ediciones Corregidor.
* ENGELBERT, Jo Anne. 1978. Macedonio Fernández and the Spanish American New Novel. New York: New York University Press.
* FLAMMERSFELD, Waltraut. 1976. Macedonio Fernández (1874-1952): Reflexion und Negation als Bestimmungen der Modernität. Frankfurt: O. Lang.

## Eksteraj ligiloj 
* Borges y Macedonio Fernández - Internetaleph
* Papeles de Recienvenido 

Kategorio:Argentinaj verkistoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Kategorio:Jorge Luis Borges