open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Arriate (Malago)

**Arriate** (flor-bedo, partero) (de la araba *Arriadh*, "la hortoj"), estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio, situanta okcidente de la provinco kaj unu el la vilaĝoj kiuj kunformas la komarkon de la Montoĉeno de Arundo. Ĝi estas enklavo ene de la municipa teritorio de Arundo.

Ties deveno datiĝas el 1630 kiam la vilaĝo Arriate separiĝis de la municipa teritorio de Arundo kvankam post kvin jaroj nome en 1635 ĝi realiĝis al Arundo formante parton de ties municipa teritorio ĝis la 14-a de februaro de 1661 kiam ĝi akiris sian agnoskon kiel sendependa vilaĝo.

Tra ŝoseo ĝi situantas je ĉirkaŭ cento da kilometroj el Malago (122&nbsp;km, tra la marborda rapida ŝoseo) kaj je 589&nbsp;km el Madrido. En 2000 Ĝi havis 3 420 loĝantojn kaj en 2013  loĝantojn (informo de la INE). La proksimeco al Arundo, same kiel la trokosteco de la loĝejoj en tiu urbo helpis ke multaj laboristoj de Arundo ekloĝis en Arriate, kio eksplikas la altan kreskon de ties loĝantaro.

La urbestro estis ĉiam el maldekstraj partioj ekde la 1970-aj jaroj kaj la restaŭro de la demokratio.

## Eksteraj ligiloj 
* Municipo de Arriate

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de la provinco Malago
* Arriate (stacidomo)

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de Provinco Málaga
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Málaga
Listo de francaj ministroj pri supera instruado

La sekvanta tabelo listigas la **ministrojn kaj subministrojn** de francaj registaroj respondecajn pri supera instruado, kaj pli precize en la registaroj de la prezidento Giscard d'Estaing, pri universitatoj. Ekster tiuj periodoj, tiuj funkcioj estis atribuitaj al la ministerio pri nacia edukado sed ne ĉiam kun indiko en la titolo, plej ofte asociitaj al esplorado, vidi Listo de francaj ministroj pri esplorado kaj teknologioj.

La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.

## Notoj kaj referencoj 
Supera instruado
Kategorio:Francaj ministroj pri supera instruado
*
Valo Genal

eta|Valo Genal.
La **Valo Genal** aŭ en hispana **Valle del Genal** estas valo de la Provinco Malago, Andaluzio, (Hispanio). Ĝi situantas en la komarko de la Montoĉeno de Arundo, sudokcidente de la provinco kun etendo proksimuma de 485 km².

Ĝi prenas sian nomon el tiu de la rivero Genal. Ĝi subdividiĝas en *Alto* kaj *Bajo* Genal (supra kaj malsupra) kaj integras 15 municipojn.

## Loĝantaro 
La loĝantaro de la Valo Genal estas de ĉirkaŭ 7000 loĝantoj kaj montras klaran maljuniĝon kaj tendencon al senloĝigo. Kontraste la malmulta loĝantaro permesas plutenon de virga naturo.

## Municipoj 
eta|300ra|dekstra|Kaŝtanarbo.
* **Alto** Genal enhavas la jenajn vilaĝojn:
** Igualeja
** Pujerra
** Parauta
** Cartajima
** Júzcar
** Faraján
** Alpandeire

* kaj la **Bajo** Genal:
** Atajate
** Benadalid
** Benalauría
** Algatocín
** Benarrabá
** Gaucín
** Jubrique
** Genalguacil

## Eksteraj ligiloj 
* Rutas por la Serranía de Ronda 
* Alpandeire 
* Júzcar 
* Benalauría 
* Serranía de Ronda 
* Gaucín

Kategorio:Geografio de Andaluzio
Campillos

eta|maldekstre|Preĝejo *Nuestra Señora del Reposo*.
**Campillos** [kamPIjos] (kampetoj) estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio.

## Priskribo 
Ĝi situantas nordokcidente de la provinco, en la komarko de Guadalteba kaj ene de la jurisdikcia areo de Antequera.

Ties municipa teritorio okupas areon de 188 km² kiu etendas tra kampoj de cerealoj kaj olivarboj, kaj enhavas ankaŭ kelkaj lagetoj kie videblas flamengoj kaj cikonioj. Laŭ la censo fare de la Nacia Instituto de Statistiko de 2012 ĝi enhavas 8.663 loĝantojn.

Campillos estis fondita en 1492, jaro de la konkero de la lastaj teritorioj de la lasta araba regno de Granado en Hispanio fare de la Katolikaj Gereĝoj.

## Literaturo 
* Campillos, Fiestas y costumbres : entre folklore y religiosidad popular. Autora : Ana Isabel AMOR PEREZ. 2001

## Eksteraj ligiloj 
* Municipo de Campillos

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de la provinco Malago
* Campillos (stacidomo)

## Notoj 

Kategorio:Urboj de Hispanio
Kategorio:Urboj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Mongola Altebenaĵo

**Mongola Altebenaĵo** estas la parto de la Centrazia Altebenaĵo troviĝanta inter 87°40′-122°15′N kaj 37°46′-53°08′E kaj havanta areon de ĉirkaŭ  kvadrataj kilometroj. Ĝi estas limigata de Granda Ĥingan-Montaro en la oriento,  Jin-Montaro en la sudo, Altajo en la okcidento, kaj Sojon- kaj Ĥentij-Montaroj en la nordo .. La altebenaĵo inkludas Gobion same kiel sekajn stepregionojn.

Ĝi havas altitudon de ĉirkaŭ  ĝis  metroj, kun la plej malalta punkto en Hulunbuir kaj la plej alta punkto en Altajo .
Politike, la altebenaĵo estas dividita inter Mongolujo, Ĉinujo kaj Rusujo. En Ĉinujo, partoj de Interna Mongolujo kaj Ŝinĝango aŭtonomaj regionoj troviĝas en  la altebenaĵo. En Rusujo, la altebenaĵo estas parto de Burjatujo kaj suda Irkutska provinco.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ
*Tarim-Baseno
*Taklamakano
*Lop Nor

Kategorio:Altebenaĵoj en Ĉinio
Kategorio:Altebenaĵoj en Mongolio
Kategorio:Altebenaĵoj en Rusio
11528 Mie

'*11528 *Mie'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Mie Nagata'', lektorino ĉe la Planetario kaj Astronomia Muzeo Gotoh en Tokio de 1988 ĝis 1994. Ŝi estas je parta tempo lektorino ĉe aliaj planetarioj en Tokio kaj forte interesiĝas pri la antaŭlerneja eduko pri astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Osamu Muramatsu
Kategorio:Malkovrita de Yoshio Kushida
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
11514 Tsunenaga

**11514 Tsunenaga** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Masahiro Koishikawa, elde la stacio "Ajaŝi" de la observatorio de Sendaj en gubernio Mijagi.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Hasekura Tsunenaga (1571–1622), kiu gvidis japanan mision trans Pacifiko al Amerikoj (en Meksiko), kaj pluiris trans Atlantiko al Eŭropo, kie li renkontis la reĝon Filipon la 3-an de Hispanio kaj la papon . Lia portreto estis almontrita nacian trezoron la unua foje en Sendaj en junio 2001.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Masahiro Koishikawa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Yunquera

eta|300ra|maldekstre|Yunquera vidita el SOk ekde la Montoĉeno de la Neĝoj kun monto Peña Prieta malantaŭe.
eta|maldekstre|Turo de Yunquera.
eta|150ra|maldekstre|Yunquera.
**Yunquera** [ĝunKEra] (Junkejo) estas municipo hispana de la provinco Malago en Andaluzio. Situanta oriente de la provinco, ĝi etendas ekde la rokaĵo *Peñón de los Enamorados* kaj la ravino *Tajo de la Caina*, en la Montoĉeno de la Neĝoj, al la kunfluo de la riveroj Granda kaj Jorox.

En 2006 ĝi havis 3.284 loĝantojn, nome la plej loĝata urbeto de la komarko de la Montoĉeno de la Neĝoj. Ĝi havas densecon de 56,62 loĝ/km². Ĝi troviĝas je alto de 681 metroj kaj je 61 kilometroj de la provinca ĉefurbo, nome Malago. Ties geografiaj koordenatoj estas la jenaj 36º43' N, 4º 55' O.

Ĝi limas NOk kun la municipo El Burgo, NOr kun malgranda parto de Casarabonela, Or, kun Alozaina; Sude kun Tolox, kaj Ok, kun la municipo de Arundo.

## Bibliografio pri Yunquera 
* *La Yunquera de Ayer*, Francisco Doña Doña. Diputación de Málaga, 1990.
* *La Yunquera adormecida de antaño*, Francisco Doña Doña. La Serranía, 2004.
* *Raíces de Yunquera*, Francisco Doña Doña. La Serranía, 2007.
* *Sierra de las Nieves. Guía del excursionista*, Rafael Flores Domínguez kaj Andrés Rodríguez González. La Serranía, 2004.
* *Sierra de las Nieves. Simas, cuevas y barrancos*, Manuel Jesús Guerrero Sánchez. La Serranía, 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la *Reserva de la Biosfera Sierra de las Nieves* kreita de la Municiparo de Sierra de las Nieves.
* Sendero Caucón - Peñón de los Enamorados en la municipa teritorio de Yunquera

Kategorio:Geografio de Andaluzio
Bach-domo (Eisenach)

eta|La t.n. Bach-domo en Eisenach: historie; tamen la naskiĝdomo de Bach estis alie kaj bedaŭrinde ne plu ekzistas. La **Bach-domo** en Eisenach (germane: *Bachhaus*) estas hodiaŭ unu el la plej vizitataj muzikistaj muzeoj de la tuta mondo (Frauenplan nr. 21). Tiu Mario-placo nombriĝas inter la plej interesaj zonoj historiaj de tuta Eisenach.

## Historio 
Johann Sebastian Bach naskiĝis je la 21-a de marto 1685 en Eisenach kie li pasigis siajn junajn jarojn (ĝis la dekjaruliĝo). En 1907 la Nova Bach-societo malfermis la Bach-domon kiel unuan memoriglokon pri Bach. Dimensie en la tuta mondo ĝi estas la plej granda ekspozicio pri la geniulo.

## Priskribo 
Troviĝas en la historia Bach-domo loĝejoj tiutempaj kun ĝardeno malantaŭe. La vizitantoj ĝuas etan koncerton dum kio prezentatas originalaj muzikinstrumentoj. Por ĉiu rekte sonas: domorgeno, spineto, klavikordo, klaviceno. Tiaĵo unikas en Germanujo.

La apuda novkonstruaĵo dediĉas sin komplete al la muzikisto: oni povas sekvi la genezon de muziknoteldonaĵoj ekde la aŭtografo kaj travivi la historion de muzikprezentado. Alirebla muzikaĵo partoprenigas la vizitantojn la ludon de Bach-aĵo danke al instalaĵego tuŝanta ĉiujn sensojn.

Diversaj specialaj aranĝoj (ankaŭ interaktivaj), taŭgaj por variaj celgrupoj alproksimigas onin al la epoko de Bach socie kaj historie.

## Literaturo 
* Ilse Domizlaff: *Das Bachhaus Eisenach: Fakten und Dokumente*. Bachhaus, Eisenach 1984.
* Conrad Freyse: *Fünfzig Jahre Bachhaus*. Evangelische Verlagsanstalt, Berlin 1958.
* Wolfgang Heyde: *Historische Musikinstrumente im Bachhaus Eisenach*, Bachhaus, Eisenach, 1976.
* Jörg Hansen: *Bachhaus Eisenach*. Schnell & Steiner, Regensburg 2011 (7. Aufl.), ISBN 978-3-7954-4008-4.
* Jörg Hansen: *100 Jahre Bachhaus Eisenach. Neubau, Altbausanierung, Neugestaltung der Ständigen Ausstellung und feierliche Eröffnung am 17. Mai 2007.* En: *Thüringer Museumshefte.* 16, 2007, 1, p. 101–112.
* Jörg Hansen: *10 Jahre Bachhaus Eisenach GmbH. Ein Erfahrungsbericht*. En: *Thüringer Museumshefte.* 20, 2011, 1, p. 48–61.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo.
* Hejmpaĝo de la Nova Bach-societo.

Kategorio:Muzeoj en Eisenach
Kategorio:Johann Sebastian Bach
Eisenach
Gravelbourg

**Gravelbourg** estas malgranda multkultura urbeto en la sud-centra Saskaĉevano, Kanado. Ĝi situas iome okcidente de la Rivero Wood ĉe la vojkruco de provincaj vojoj Saskaĉevana Vojo 43 kaj Saskaĉevana Vojo 58 proksimume 125 km for de Moose Jaw, Swift Current kaj la usona landlimo.

La regiono servis kiel pado por popoloj de la Unuaj Nacioj antaŭ multaj jaroj, kaj estis ankaŭ integritaj en la Ruĝmantela Vojeto de la 19-a jarcento. Gravelbourg nun estas grava ligo sur la Trans-Kanada Vojeto de la 21-a jarcento.

## Historio 
Gravelbourg estis setlita en la fruaj 1900-oj kaj estis unu el la franc-blokaj setlejoj de la Gravelbourg-Lafleche-Meyronne regiono en sud-okcidenta Saskaĉevano. En 1930 ĝi fariĝis la katedrala urbo de la rom-katolika diocezo de Gravelbourg.

Gravelbourg portas la nomon de sia fondinto Abbe Louis-Pierre Gravel. Louis-Pierre Gravel, kiu estis nomumita Persono de Nacia Historia Signifo en 1956. La enskribaĵo sur la monumento en Gravelbourg konstruita en 1958 por honori lin legiĝas:

"Inter 1906 kaj 1926 pli ol 10 000 Kanadaj civitanoj, multaj el kiuj estis loĝantaj en Usono, respondis al la voko de Pastro Louis-Pierre Gravel por fari siajn hejmojn sur la larĝaj ebenaĵoj de Saskaĉevano kie ili konstruis urbetojn kaj establis franc-parolajn kulturajn instancojn."

Gravelbourg festis sian centjariĝon en 2006.

Gravelbourg festas siajn multajn kulturojn dum ties ĉiujara Summer Solstice Festival d'été .

### Historiaj Konstruaĵoj 
Pluraj heredaĵaj konstruaĵoj situas en la komunumon.

La Rom-Katolika Katedralo, Nia Senjorino de Alpreno en Ĉielon, la iama Monaĥinejo de Jesuo kaj Mario, kaj la iama Loĝejo de la Episkopo estis nomumitaj la Nacia Historia Situo de Kanado de Ekleziaj Konstruaĵoj en Gravelbourg en 1995.

Gravelbourg-a Kortumejo, Pavilono de Kolegio Mathieu, Gravelbourg-a Poŝtejo, Teatro Gajeco, kaj Kanada Nacia Stacidomo estis ankaŭ listigitaj kiel heredaĵaj situoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Gravelbourg
* Encyclopedia of Saskatchewan 
* Dictionary of Canadian Biography Online (GRAVEL, LOUIS-PIERRE)
* Gravelbourg Ecclesiastical Buildings National Historic Site of Canada

Kategorio:Geografio de Kanado
Memorigloko Plötzensee

eta|Interno; supre videblas la pendigohokoj

La **Memorigloko Plötzensee** (germane: *Gedenkstätte Plötzensee*), memorante viktimojn de la naziisma reĝimo, estas iama ekzekutejo proksime de la lago Plötzensee (Hüttigpfad, Berlin-Charlottenburg-Wilmersdorf).

## Historio 
Inter 1933-45 ne tute 3.000 homoj murditis; el ili estis pli ol 1.400 germanoj, la resto estis civitanoj de pli ol 20 aliaj nacioj. La ekzekutada ĉambro hodiaŭ esta memoriga; tie ĉi dokumentatas la metodoj de nacisocialisma justico en la lingvoj germana kaj angla.

Legeblas la vivodatoj de ĉiuj surloke ekzekutitoj: ĉi tiuj informoj daŭre aktualiĝas sub la respondeco de *Gedenkstätte Deutscher Widerstand*.

## Literaturo 
* Victor von Gostomski, Walter Loch: *Der Tod von Plötzensee. Erinnerungen, Ereignisse, Dokumente 1942–1944*. Bloch, Frankfurt am Main 1993, ISBN 978-3-929686-00-5.
* Brigitte Oleschinski: *Gedenkstätte Plötzensee*. 2. Auflage. Gedenkstätte Deutscher Widerstand, Berlin 1995, ISBN 3-926082-05-4, PDF .
* Rüdiger von Voss, Gerhard Ringshausen (Hrsg): *Die Predigten von Plötzensee. Zur Herausforderung des modernen Märtyrers.* Lukas Verlag, Berlin 2009, ISBN 978-3-86732-064-1.
* Thomas Waltenbacher: *Zentrale Hinrichtungsstätten. Der Vollzug der Todesstrafe in Deutschland von 1937–1945. Scharfrichter im Dritten Reich*. Zwilling-Berlin, Berlin 2008, ISBN 978-3-00-024265-6.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la loko.
* Hejmpaĝo de la organizo *Gedenkstätte Deutscher Widerstand*.
* Stratoj nomitaj laŭ Plötzensee-viktimoj. 
* [La Mortodanco de Plötzensee, farita de Alfred Hrdlicka(https://eo.wikipedia.org/wiki/Alfred_Hrdlicka) .] 
* Kritiko pri la koncepto de tiu ĉi memorigloko.

Plötzensee
Kategorio:Muzeoj en Berlino
Gyula Városy

**Gyula Városy** [djula vAroŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Városy Gyula** estis hungara pastro, ĉefepiskopo, episkopo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *veszprémi*.

Gyula Városy http://lexikon.katolikus.hu/V/Városy.html naskiĝis la  1846 en Hungara reĝlando en Zombor (nuntempa Sombor en Serbio). Li mortis la  1910 en Kalocsa.

## Biografio 
Gyula Városy lernis teologion en Pest (urbo) kaj Vieno. Li pastriĝis en 1870, sed post jaroj li plulernis kaj li doktoriĝis 1875. Post la diplomo li ricevis ĉefe taskojn eb biblioteko kaj arkivo. En 1880 li komencis instrui, li ricevis la sekvajn ekleziajn rangojn kaj postenojn:
* vicrektoro kaj papa titulara ĉambelano en 1880
* rektoro en 1887
* titulara kanoniko en 1888
* titulara abato en 1889 en Kalocsa
* eklezia dekano en 1893
* episkopo en 1901 en Székesfehérvár
* ĉefepiskopo en Parizo 1905 en Kalocsa
En 1902 li aĉetis presejon por ekleziaj cekoj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Astricus sedi suae Colocensi servatus* (1879)
* *A kat. isk-ügy Mo-ban. 1–2.* (1882)
* *Honoribus excellentissimi ac reverendissimi domini domini-archiepiscopi colocensis* (1906)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero V kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj ĉefepiskopoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Memorigloko Silentaj Herooj

eta|Memorgtabulo je Otto Weidt, ĉe la domo.
La **Memorigloko Silentaj Herooj** () en la centro de Berlino memoras la kuraĝon de homoj, kiuj helpadis judojn dum ties persekutado en Nazia Germanio. Montratas ke jes ja eblis aktive helpi kuncivitanojn - kvankam sub grandegaj riskoj - eĉ dum la nazia diktaturo.

## Priskribo 
La daŭra ekspozicio troviĝas en la domo kie estis la ateliero de Otto Weidt, kiu dungis blindulojn - el kiuj pluraj judoj. Oni prezentas (foje ankaŭ laŭ supozo) la intencon de la helpemuloj kaj de la rigore persekutitoj kiuj aliĝis al  respektive simple vivis subtere. Videblas ankaŭ ekzemploj de malsukcesoj.

Respondecas pri la tuto la fondaĵo *Gedenkstätte Deutscher Widerstand*.

## Libroj 
* *Gedenkstätte Stille Helden. Widerstand gegen die Judenverfolgung 1933 bis 1945* ekspozicia katalogo, eldonis Stiftung Gedenkstätte Deutscher Widerstand, Berlin 2010
* Inge Deutschkron: *Wir entkamen. Berliner Juden im Untergrund*, Berlin 2007

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la memorigloko, kun multaj ligiloj.

Stille Helden
Kategorio:Muzeoj en Berlino
Centro Anne Frank

eta|Enirejo. 
La **Centro Anne Frank** () estas germana filio de la Frank-domo de Amsterdamo, troviĝante en Berlino (Rosenthaler Straße 39) en komplekso kun aliaj memoriglokoj, kaj intencas ke la memoro je Anne Frank restu vigla ankaŭ en la germana ĉefurbo.

## Priskribo 
En la kerno de Berlino ĉe la *Hackesche Höfe* montratas daŭra ekspozicio kun la titolo *Anne Frank, hier & heute* (tradukite: *A.F., tie ĉi kaj nun*).

En la centro estas la vivo kaj la taglibro de Anne Frank. Multaj fotoj kaj dokumentoj montras ŝian vivon, krome aŭdeblas intervjuoj i.a. kun la patro, samklasanino kaj helpantino. Ankaŭ junuloj de hodiaŭa Berlino prezentatas pere de aŭskultadstacietoj kaj etaj filmportretoj. Ili okupiĝas pri problemoj kiuj aktualis jam por la junulino Anne.

Por klasoj kaj grupoj povas esti aranĝitaj specialaj pedagiozaj gvidadoj. Regule okazas laŭtlegadoj aŭ diskutoj kun okultatestantoj. Krome eblas danke al aŭdgvidiloj postflari la spurojn de juda vivo en la proksimeco de la konstruaĵo.

## Vidu ankaŭ 
* Hejmo de Anne Frank
* Memorigloko Silentaj Herooj

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la centro kun prezentado de granda gamo da agadoj.
* Informoj pri la centru de sur aŭstra retpaĝaro.

Kategorio:Anne Frank
Kategorio:Memoriglokoj pri nazia teroro
Kategorio:Muzeoj en Berlino
Kategorio:Organizaĵoj en Germanio
11515 Oshijyo

'*11515 *Oshijyo'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masaru Arai kaj Hiroshi Mori elde Jorii (gubernio Sajtama, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la kastelo de Oŝi (japane 忍城, *Oshi-jō'') simbolo de Gjoda (gubernio Sajtama), kiu troviĝas en la centro de tiu urbo kaj datiĝas de la epoko de Muromaĉi.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroshi Mori
Kategorio:Malkovrita de Masaru Arai
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Katalin Kamarás

**Katalin Kamarás** [kamarAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kamarás Katalin** estas hungara fizikisto, profesoro, membro (korespondanta en 2010, ordinara en 2016) de Hungara Scienca Akademio. Ŝia patrino estis Magda Osztovics.

Katalin Kamarás http://www.szfki.hu/~kamaras/cv.htm  naskiĝis la  1953 en Budapeŝto.

## Biografio 
Katalin Kamarás ricevis diplomon en 1976 en Universitato Eötvös Loránd. Ŝi eklaboris en fizika esplora instituto en 1976. Ŝi atingis la sciencan gradon PhD en 1979, ŝi doktoriĝis en 1991 antaŭ la akademio, en la sekva jaro MD en Baltimore, Dsc en 1996. En 2000 ŝi profesoriĝis en la teknika universitato en Budapeŝto. Ŝi oficiale vizitis universitatojn en Gainesville (Florido), Stuttgart, Groningen Pittsburgh, Lausanne, Riverside (Kalifornio). Ŝi okupiĝis precipe pri solidstata fiziko. Ŝi ricevis 4 premiojn inter 1980-2002. 

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Impurity Effects in Organic Charge-transfer Salt Qn(tcnq)2* (1977)
* *Nonlinear Hall-effect IN K0.3moo3 Due TO The Sliding of Charge-density Waves* (1986)
* *Infrared spectra of C60 and (Ph4P)2C60 crystals* (1995)
* *Distortion and orientation of fulleride ions in A(4)C(60)* (2004)
* *Fullerene-driven encapsulation of a luminescent Eu(iii) complex in carbon nanotubes* (2014)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* biografio  

Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Topografio de la teroro

[eta|Partoj de la elfositaĵoj: fone la [Berlina muro|Muro kaj la hodiaŭa Ministerio pri financoj.]] eta|Elaera foto de la dokumentadcentro maldekstre kaj de la apuda Martin-Gropius-muzeo. La memorigloko **Topografio de la teroro** () en Berlino dokumentas sur historia loko la plej gravajn instituciojn de la nazia reĝimo persekuti kaj terorigi la civitanojn de Germanujo kaj de la okupitaj teritorioj.

## Historio 
La areo perfekte taŭgas ĉar surloke troviĝis inter 1933-45 la ĉefkomandejoj de la sekvontaj subpremiloj de Nazia Germanio: Gestapo, Reichsführung-SS, Sicherheitsdienst, Reichssicherheitshauptamt. Samtempe videblas ĝis nun restoj de la Berlina muro laŭlonge de Niederkirchner-strato.

Komenco de la memorigado estis jam en 1987. Pri la aspekto kaj la formo de la muzeja ejo estis kverelo daŭranta kelkajn jarojn antaŭ ĝia inaŭguro en la 2010-a jaro.

## Priskribo 
La ekspozicio - parte sub libera ĉielo - konsistas el:
* dokumentado en moderna dokumentadcentro (de 2010) kun daŭra ekspozicio pri la sidejoj de la naziaj kontroladorganoj en najbaraj Wilhelm-strato kaj Prinz-Albrecht-strato.
* rondirado kun 15 stacioj (ekstere)
* elfositaĵoj rekte sub la restoj de ĉi tiu muro-sekcieto pri antaŭaj konstruaĵoj naziaj

De tempo al tempo aldonatas nedaŭraj ekspozicioj. La eniro estas senkosta kaj ĉiujn tagojn ebla inter la horoj 10-20. Vintre la elfositaĵoj ne viziteblas. Troviĝas ene de la muzeo biblioteko kaj kunsidejoj por seminarioj, krome eblas havigi specialajn gvidadojn.

## Literaturo 
* Stiftung Topographie des Terrors (eld.): *Topographie des Terrors. Gestapo, SS und Reichssicherheitshauptamt in der Wilhelm- und Prinz-Albrecht-Straße. Eine Dokumentation*. Stiftung Topographie des Terrors, Berlin 2010, ISBN 978-3-941772-06-9 (zuerst 2008; Neubearbeitung von: Reinhard Rürup (eld.): *Topographie des Terrors. Gestapo, SS und Reichssicherheitshauptamt auf dem „Prinz-Albrecht-Gelände“. Eine Dokumentation.* 16. Auflage. Arenhövel, Berlin 2005, ISBN 3-922912-21-4, zuerst 1987). '*
* Erika Bucholtz: *Geländerundgang „Topographie des Terrors”. Geschichte des historischen Orts* Stiftung Topographie des Terrors: Berlin 2010, ISBN 978-3-941772-04-5.
* Nils Ballhausen: *Ein Treffen im „Sprechzimmer der Geschichte.“ Gespräch mit Andreas Nachama und Dieter Hoffmann-Axthelm*.  (PDF) In: *Bauwelt*, 2010, Nr. 16, p.12–19.
* Gerd Kühling: *Ausstellungs-Rezension zu: Topographie des Terrors Niederkirchnerstraße 8, 10963 Berlin*. In: *H-Soz-u-Kult*, 22. Mai 2010.
* Matthias Haß: *Das Aktive Museum und die Topographie des Terrors.* (= Topographie des Terrors. Notizen, Band 4), Berlin 2012, ISBN 978-3-942271-65-3.
* Toni Hildebrandt (im Gespräch mit Peter Zumthor): *Architektur, Bild und Entwurf.* In: *Rheinsprung 11. Zeitschrift für Bildkritik.'' 1 (2011), S. 139–146. Surrete

## Eksteraj ligiloj 
* Topografio-fondaĵo (hejmpaĝo).
* Gazetartikolo pri la 25-a datreveno fondiĝo.

Kategorio:Memoriglokoj pri nazia teroro
Kategorio:Muzeoj en Berlino
11516 Arthurpage

'*11516 *Arthurpage'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstralia astronomo *Arthur A. Page'', (1922–2011),
naskiĝinta en Japanio. Li faris gravajn kontribuojn al la studo de  kaj fondis la Astronomian Asocion de Kvinslando por promocii la .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Listo de francaj ministroj pri ŝtatoficistaro

La sekvanta tabelo listigas la **ministrojn kaj subministrojn** de francaj registaroj respondecajn pri ŝtatoficistaro.

La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.

## 5-a Respubliko 
## Notoj kaj referencoj 
Ministroj
Ŝtatoficistaro
*
11520 Fromm

'*11520 *Fromm'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germandevena usona psikoanalizisto Erich Fromm (1900–1980), kiu kredis, ke la homaro povis disvolvi psikologie ekvilibran, sanan socion. Li estas vaste konata pro sia libro "Fuĝo for de libereco" (1941), sed jam en 1930 li verkis *Das Christus Dogma'', kiu substrekas la neglekton de sociaj faktoroj en la homa psikologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Valo Seriana

**Valo Seriana** (lombarde: **Al Seriana**) estas unu el la plej grandaj valoj en la provinco Bergamo, en norda Italio. La rivero *Serio* fluas tra ĉi tiu valo.

La ĉefurbo de la valo estas Albino.

Ekde 1800 la valo Seriana ekindustriigiĝis ankaŭ danke al sia rivero, kiu ekspluateblis por fabrikoj.

## Vidu ankaŭ 
* Tramvojo Bergamo-Albino

## Tradukfonto 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la valo 

Kategorio:Valoj en Italio
Kategorio:Provinco Bergamo
San Fernando (Bonaero)

**San Fernando** estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero.

## Bazaj informoj 
* Areo: 24&nbsp;km²
* Loĝantaro: 145 165 en 2001
* Supermara alteco: 0-81 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1646
* Telefonkodo: +54 11
eta|maldekstre|Urbodomo en San Fernando

## Geografio 
San Fernando situas norde de Bonaero ĉe riverdelto de Parano. Bonaero troviĝas 18, Quilmes 42, La Plata 79, Rosario 255, Mar del Plata 406, San Miguel de Tucumán 1059, Saltaurbo 1261 km.

## Historio 
Koloniigo de la regiono komenciĝis kune kun la dua kaj la permanenta fondo de Bonaero (1580). Dum tiu periodo la regiono estis konata kiel Costa de Monto Grande. En 1780 la paroko estis establita. La vilaĝo mem estis fondita en 1806 kiel Sankta Fernando de Buenos Aires. San Fernando urbiĝis en 1909. Ĝi estis rivera haveno kaj centro por bestobredado. Baldaŭe aperis ankaŭ la agrikulturo kaj industrio: laktaĵoj, fiŝoj, kaj fruktoj, mebloproduktado.

## Klimato 
San Fernando situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C.

## Vidindaĵoj 
* urbodomo (municipa urbo)

## Vidu ankaŭ 
* San Fernando C (stacidomo)
* San Fernando R (stacidomo)
* Carupá (stacidomo)

## Fontoj 
* hispana Vikipedio helpe de Guglo
* mapo, distancoj  
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/521107/San-Fernando 
* http://www.mininterior.gov.ar/municipios/masinfo.php?municipio=BUE114 


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Benaoján

**Benaoján** estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio, situanta ene de la Natura Parko Grazalema. Ties areo estas de 32 km², kun denseco de 50,37 loĝ/km².

Ties geografiaj koordenataj estas la jenaj 36º43' N, 5º15' Ok. Ĝi situantas je alto de 524 metroj kaj je 134 kilometroj de la provinca ĉefurbo, nome Malago. Ties loĝantoj nomiĝas *benaojanos*.

La nomo, de evidenta araba deveno, laŭ kelkaj signifas *gefiloj de Oján* [oĤAN], nome tribo berbera, kaj laŭ aliaj *domo de panfaristo*.

## Geografio 
eta|maldekstre|Pado de Benaoján al Llanos de Líbar.
La municipo enhavas du domarojn: nome la propra Benaoján kaj la Stacio (trajnstacio) de Benaoján, el kiuj la unua estas la ĉefa kerno. Totale temas pri 1.543 loĝantoj. En grotoj de la teritorio municipa oni trovis restojn de prahistoria epoko.

## Eksteraj ligiloj 
* Benaoján. Cuna del arte rupestre andaluz 
* Sendero La Cueva del Gato en el término municipal de Benaoján
* Sendero Camino de la Fuente en la municipa teritorio de Benaoján
* Patrimonio cultural de Benaoján en la Guía Digital del Patrimonio Cultural de Andalucía. Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de la provinco Malago
* Benaoján-Montejaque (stacidomo)

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de Provinco Málaga
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Málaga
11524 Pleyel

'*11524 *Pleyel''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstrdevena franca komponisto kaj piankonstruisto Ignaz Jozef Pleyel (1757–1831). En 1795 li establiĝis en Parizo, kie li fondis manufakturon de pianoj en 1807. La fama pola-franca komponisto Frédéric Chopin pliŝatis la pianegon Pleyel por plenumi siajn komponaĵojn

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
11530 d'Indy

'*11530 *d'Indy''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca komponisto Vincent d'Indy (1851–1931), kiu provis reformi la francan simfonian kaj draman muzikon. Lia bela * Symphonie sur un chant montagnard français* (1886) estis komponita laŭ linioj indikitaj de César Franck.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
11542 Solikamsk

'*11542 *Solikamsk'''* estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rusa urbo Solikamsk cirile : *Соликамск'') en la Permja regiono, sur la rivero Kama, bone konata pro la tieaj salminejoj. En 1761, la astronomo Jean Chappe d’Auteroche pasis tra Solikamsk en sia iro al Tobolsko por observi la pasadon de Venuso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
József Kunszt

**József KUNSZT** [jOĵef kunst], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kunszt József** estis hungara pastro, ĉefepiskopo, episkopo, kanoniko, abato, preposto.

József Kunszt http://lexikon.katolikus.hu/K/Kunszt.html naskiĝis la  1790 en Hungara reĝlando en Zubrohlava (nun en Slovakio). Li mortis la  1866 en Pest (urbo).

## Biografio 
József Kunszt lernis teologion en Vieno en Pázmáneum inter 1810-1813, poste li pastriĝis. Li komencis sian pastran karieron en Drégelypalánk. Liaj sekvaj karieraj stacioj estis:
* eklezia arkivisto en 1814 en Esztergom
* vicrektoro en 1820 en pastra edukejo Pázmáneum
* kanoniko en 1830 en Pozsony [poĵonj]
* rektoro en Vieno en 1832
* abato en 1833
* kanoniko en en 1836 en Esztergom
* ĉefdekano (eklezia) en 1840
* preposto en 1844
* episkopo en 1848, episkopo de Kassa en 1850
* ĉefepiskopo en 1852 en Kalocsa
En 1860 li renovigis la katedralon en Kalocsa, krome li donacis artaĵojn al Hungara Nacia Muzeo. Li ricevis du premiojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Wohlthätigkeit des christlichen Priesterthums für die gesammte Menschheit*
* *Kunszt József kassai megyés püspök körlevele megyéje minden hiveihez* (1850)
* *Sermo pastoralis per ... episcopum Cassoviensen occasione canonicae suae in sedem episcopalem introductionis ...*

## Memorigiloj 
* statuo en Kalocsa de 2000
* premio "Kunszt József" de 2001

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero K kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 2-a punkto)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Jom Haŝoa

**Jom hazikaron laŝoa velagvura** (), okazigas en Israelo en la 27-a de nisano (Aprilo/Majo). Ĝi estas dediĉita al la memorigo de la holokaŭsto farita de la Nazioj kaj iliaj helpantoj, kaj la memorigo de la heroaj kaj ribelaj faroj faritaj tiam.

Kategorio:Israelo
11553 Sĥerio

**11553 Sĥerio** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la insulo Sĥerio (hipoteze : Korfuo), unu el la grekaj Ioniaj insuloj unuafoje menciita en la Odiseado de Homero.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
11552 Bukoliono

**11552 Bukoliono** estas troja asteroido de la Troja Tendaro, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Bukoliono, filo de la reĝo de Trojo Laomedono kaj de la nimfo Kalubeso, pliaĝa frato de Priamo, kaj patro de Pedaso kaj Ezopo. Ambaŭ filoj mortis proksime de la rivero Skamandro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
11521 Erikson

'*11521 *Erikson'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germandevena usona psikoanalizisto
Erik Erikson (1902–1994), kiu kiuj faris gravajn kontribuojn al la kampo de la psikosocia disvolvo. Tra sia amikeco kun Anna Freud, li ekinteresiĝis pri la
infana psikanalizo. Liaj vidpunktoj pri la disvolvo de la personeco estis eldonitaj en "*Childhood and Society''" (1950).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Episkopujo Hildesheim

**Episkopujo Hildesheim** () estas romkatolika episkopujo en norda Germanujo. Ĝi apartenis de sia fondiĝo en la jaro 815 ĝis 1805 al la eklezia provinco de Majenco kaj estis poste memstara. En 1824 la episkopujo estis konsiderinde pliampleksigata kaj ekapartenis en 1930 al la tiam kreata mezgermana eklezia provinco. Ekde 1995 Episkopujo Hildesheim estas ero de la novformita nordgermana eklezia provinco je Hamburgo.

Konata episkopo rigora en la 19-a jarcento estis la eichsfeldano Jakob Joseph Wandt.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo episkoplanda

Hildesheim
Le Grand-Pressigny

Le **Grand-Pressigny** estas franca komunumo kiu situantas en la regiono Centro-Valo de Luaro, en la departemento Indre-et-Loire, en la arondismento Loches, kaj en la kantono Descartes. Ĝi estas turisma vilaĝo danke al sia mezepoka kastelo, kiu nun estas muzeo pri la prahistorio. Ĝis 2015, Le Grand-Pressigny estis lokita en la kantono Le Grand-Pressigny, kiu malaperis okaze de la departementaj balotoj de 2015.

## Geografio 
Le Grand-Pressigny nombris 990 loĝantojn en 2011. La areo de la komunumo estas granda je 39,55 km².
### Ĉirkaŭaj lokoj 
## Blazono 

Dosiero:Blason ville fr Le Grand-Pressigny (Indre-et-Loire).svg|Blazono de Le Grand-Pressigny

## Vidu ankaŭ 
*Indre-et-Loire
*arondismento Loches
*kantono Descartes

## Eksteraj ligiloj 
*TTT-ejo de la komunumo ()
*TTT-ejo de la muzeo ()

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
(11522) 1991 JF

**(11522) 1991 JF** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Graflando Wied

220px|eta|blazono de la princlando Wied
La **graflando Wied** (ekde 1784 **Princlando Wied**), nomata laŭ la dekstrarejna flankrivero Wied, estis teritorio de la Sankta Romia Imperio en la regiono de la mezmontaro Westerwald kaj la hodiaŭaj distrikto Neuwied kaj germana federacia lando Rejnlando-Palatinato . Ĝi ekzistis de la komenco de la 12a jarcento ĝis 1806 kaj daŭrigis ekzisti de 1815 ĝis 1848 kiel *Standesherrschaft* (orda reglando aŭ senjorlando) ene de Reĝlando Prusio.

Dum la jaroj okazis pluraj dividoj en diversaj branĉoj kaj reunuiĝoj de la grafa domo de Wied. La supra graflando situis ĉirkaŭ la centroj Dierdorf kaj Runkel ĉe la rivero Lahn, la rezidejo de la malalta graflando estis ĝis 1653 la burgo Altwied, poste ĝis 1848 la urbo Neuwied. La gento apartenis al la alta nobelaro.

## Gravaj anoj de la domo Wied 
* reĝino Elizabeto de Rumanio, konata ankaŭ kiel Carmen Sylva
* ŝia nevo Vilhelmo de Wied, princo de Albanio
* La hodiaŭa "ĉefo de la domo" kun sidejo en kastelo Neuwied estas princo Carl zu Wied (* 1961), edzigita kun Princino Isabelle zu Isenburg el Birstein.

## Bibliografio 
* Johann Stephan Reck: *Geschichte der gräflichen und fürstlichen Häuser Isenburg, Runkel, Wied verbunden mit der Geschichte des Rheintales zwischen Koblenz und Andernach von Julius Caesar bis auf die neueste Zeit*, Weimar 1825
* Roland Schlüter: *Calvinismus am Mittelrhein. Reformierte Kirchenzucht in der Grafschaft Wied-Neuwied 1648-1806.* Böhlau Verlag, Köln/Weimar/Wien 2010. ISBN 3-412-20607-5
* Werner Troßbach: *„Im Kleinen ein ganz wohl eingerichteter Staat“. Aufgeklärter Absolutismus in der Grafschaft Wied-Neuwied.* In: *Journal für Geschichte* 5 (1985), S. 26–32
* Werner Troßbach: *Der Schatten der Aufklärung. Bauern, Bürger und Illuminaten in der Grafschaft Wied-Neuwied.* Fulda 1991, ISBN 3-9801740-2-6
* Wilhelm Tullius: *Die wechselvolle Geschichte des Hauses Wied.* 2. Auflage, Verlag Kehrein, Neuwied 2003, ISBN 3-934125-02-6
* Stefan Volk: *Peuplierung und religiöse Toleranz. Neuwied von der Mitte des 17. bis zur Mitte des 18. Jahrhunderts.* in: Rheinische Vierteljahrsblätter 55 (1991), S. 205–231

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Familie zu Wied
* Stammtafel des Hauses Wied-Runkel
* „Die wiedischen Grafenhäuser“ bei genealogy.net  (Auszug aus Hellmuth Gensicke: *Landesgeschichte des Westerwaldes*, Seiten 250–262)
* Genealogie des zweiten Grafenhauses (1238-1462) bei genealogy.eu 
* Genealogie des dritten Grafenhauses (ab 1462) bei genealogy.eu  

Kategorio:Teritorioj de la Sankta Romia Imperio
Kategorio:Westerwald
Kategorio:Historio de Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Historio de Germanio
Henriko de Gorkumo

**Heinrich von Gorkum** respektive  *Heinrich von Gorinchem*, latine *Henricus Gorcomius* (naskiĝis en 1378 en Gorinchem, mortis la 19-an de februaro 1431 en Kolonjo) estis filozofo, doktoro pri teologio, karmelano kaj universitata profesoro, tre renoma dank' al siaj komentarioj pri Sankta Tomaso de Akvino kaj liaj defendoj pri la tomismaj konceptoj. La 27-an de februaro 1420 li doktoriĝis pri teologio kaj baldaŭ fariĝis kanceliero de la Universitato de Kolonjo.

## Biografio 
Heinrich von Gorkum probable studis en la Universitato de Parizo, kie li ricevis la diplomon je Majstro de la Artoj, en 1398, kiam li komencis instrui kaj restis ĝis 1402. En 1420, li fariĝis profesoro pri teologio en la malnova Universitato de Kolonjo, kie, en la sekvanta jaro, estis nomumita rektoro. En Kolonjo Henriko fondis Malgrandan Kolegion (konata germane kiel Burse), kiu pli poste nomiĝis Gimnazio Montano (Gymnasium Montanum), la unua el la tri plej gravaj kolegioj de la universitato. En 1424, li fariĝis vickanceliero de la universitato, kaj en 1426, elektiĝis pastro en preĝejo Klein St. Martin, en Kolonjo. Li konservis ambaŭ postenojn ĝis sia morto. En 1427, li fariĝis kanoniko en la preĝejo de Sankta Ursula. Li mortis kiel profesoro pri teologio en la 19-a de februaro 1431.

El siaj skribaĵoj oni povas konstati renovigan intereson en la verkoj de Tomaso de Akvino, kiujn li traktis laŭ lerta maniero. La manuskriptoj de Henriko de Gorkum portis en la 15-an jarcenton la renaskiĝon de la tomisma doktrino. Li ankaŭ penis harmoniigi la ideojn de Tomaso de Akvino kun tiu de Alberto Magno. Kvankam Henriko estis malnovstila, liaj verkoj elmontras kelkajn influojn de Jean de Gerson (1363-1429)
* Petrus Mosellanus (1493-1524)
* Jean de Gerson (1363-1429)
* Alberto la Granda (120--1280)
* Sankta Tomaso el Akvino (1225-1274)
* Johannes Capreolus (1380-1444)

## Referencoj 
Kategorio:Katolikaj teologoj
Kategorio:Nederlandaj teologoj
Biblilanda Muzeo

La **Biblilanda Muzeo** (, ) estas muzeo dediĉita al la antikvaj landoj kaj kulturoj aperintaj en la juda Biblio. La muzeo situas en Jerusalemo, Israelo, apud la Muzeo de Israelo.

## Eksteraj ligiloj 
* The Bible Lands Museum
* The Bible Lands Museum  at ilMuseums.com

Kategorio:Muzeoj en Jerusalemo
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1990-1999
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1992
Apio (genro)

**Apio** () estas genro de la apiacoj, umbeliferacoj (*Umbelliferae* aŭ *Apiaceae*). La genro havas proksimume dudek speciojn, kiuj troviĝas mondvaste en mezvarmaj zonoj, ĉefe sur la norda hemisfero. En la tropikoj specioj troviĝas en montaroj.

La specioj de ĉi tiu genro povas esti unu, du- aŭ plurjaraj. La plantoj havas disajn, simplajn plumhavajn foliojn kaj umbelojn kun verdablankaj floroj.

Kategorio:Apiacoj
(11549) 1992 YY

**(11549) 1992 YY** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj Akira Natori elde la Stacio de Jakiimo en Ŝizuoka (gubernio Ŝizuoka, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Akira Natori
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
(11525) 1991 RE25

**(11525) 1991 RE25** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Parauta

**Parauta** [paRAŭta] estas municipo hispana de la okcidento de la provinco Malago, Andaluzio, situanta ene de la Valo Genal kaj de la Montoĉeno de Arundo. Ties areo estas de 44&nbsp;km², kun denseco de 5,48 loĝ/km². Laŭ ŝoseo ĝi situantas je 108 kilometroj el Malago kaj je 643&nbsp;km el Madrido. En 2005 ĝi havis 236 loĝantojn; en 2000 ĝi havis 225 (informo de la INE http://www.ine.es/nomen/nomenDatos.jsp?L=0&up_op=like&up_txt=Parauta&up_fast=&ccaa=&prov=29&mun=&mun_bool=no&vcpro=&vcmun=&ec=&es=&nuc=&poblacion=T&poblacion_op=%3D&poblacion_txt=&anos=2000&anos=2001&anos=2002&anos=2003&anos=2004&anos=2005&accionprov=&accion=).

La urba aspekto konservas sian araban etoson, kun interesaj postaj aldonaĵoj, kiaj la arko de la strato Altillo aŭ la preĝejo *Purísima Concepción*, de la 16a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de la provinco Malago

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ventana del Visitante de los Espacios Naturales Protegidos de Andalucía - Monumento Natural Pinsapo de Las Escaleretas .
* Ventana del Visitante de los Espacios Naturales Protegidos de Andalucía - Parque Natural Sierra de las Nieves.
* Oficiala retejo de la Municipo de Parauta

Kategorio:Municipoj de Provinco Málaga
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Málaga
Montejaque

eta|maldekstre|Montejaque en la provinco Malago.
eta|220px|maldekstre|dekstra|Vido de Montejaque.
**Montejaque** [monteĤAke] estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio, en la komarko de la Montoĉeno de Arundo situanta ene de la Natura Parko Grazalema. Ties areo estas de 43 km², kun denseco de 23,49 loĝ/km².

Laŭ ŝoseoj ĝi situantas je 138 km el Malago, provinca ĉefurbo, kaj je 620 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. En 2006 ĝi havas 1 013 loĝantojn; en 2000 havis 1 008.

Temas pri vilaĝo kun forta historio araba.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de la provinco Malago
* Benaoján-Montejaque (stacidomo)

Kategorio:Municipoj de Provinco Málaga
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Málaga
Triurba Esperantista Asocio TORENTO

**Triurba Esperantista Asocio "TORENTO" -** **TEA (pole: Stowarzyszenie Esperantystów Trójmiasta "TORENTO" - SET)** kun la sidejo en Sopot, Pollando, fondiĝis en marto 2013 surbaze de 20 personoj.
La celo de la agado de la grupo estas propagado kaj aplikado de Esperanto - la lingvo por la mondo.

La organizo agas sendepende, estas juĝe registrita kaj deziras kunlabori kun aliaj Esperanto-organizaĵoj, kies celoj
estas similaj invitante ilin kaj partoprenante iliajn aranĝojn.

Ekde 2013 la asocio organizas en septembro ĉiujaran internacian aranĝon 
kies senco estas montri al partoprenantoj la specifecon kaj belecon de sia ĉemara regiono, referencante al longtempaj tradicioj de la lokaj esperantistoj,
kaj krome kaŭzi, ke ĉiu partoprenanto, sendepende de sia lingvosperto sentu sin bone inter aliaj E-uzantoj kaj trovu por si taskon strikte ligitan kun praktika
uzado de Esperanto.
Al tiu celo servas ankaŭ ĉiusemajnaj renkontiĝoj de la TEA-anoj en kelkaj grupoj: de baznivellernantoj kaj daŭrigantoj ĉirkaŭ praktikaj konversacikarakteraj taskoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* https://sites.google.com/site/esperantowsopocie/ 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2013
Kategorio:Esperanto-asocioj
Kategorio:Pomerio (provinco de Pollando)
Kategorio:Esperanto en 2013
Ĉiŭaŭa fromaĝo

eta|dekstra|Menonita fromaĝo.
La **ĉiuaŭa fromaĝo** aŭ menonita fromaĝo aŭ ĉestera fromaĝo, nomita ĉiŭaŭa pro tio, deveni de la meksika ŝtato Ĉiŭaŭo. Ĝi ankaŭ estas nomata menonita fromaĝo ĉar la menonita komunumo en norda Meksiko, estis tiu, kiu unue produktis ĝin.

## Karakterizoj 
La **ĉiuaŭa fromaĝo** estas mola fromaĝo farita el tute naturaj, ne- transformitaj ingrediencoj, inkludante lakto el bovino je grado A, kaj senhormona, senglutena kaj senbest-derivitaj kultivadoj.

## Vidu ankaŭ 
* Asadero

## Ligiloj 
* Guide to Mexican Cheeses 

Kategorio:Meksika kuirarto
Kategorio:Meksikaj fromaĝoj
Kategorio:Menonitismo en Meksiko
Kategorio:Ĉiŭaŭo
Lopes Trovão

**José LOPES da Silva TROVÃO** aŭ simple Lopes Trovão (1848-1925) (* Angra dos Reis, en la 23-a de marto 1848 - Rio-de-Ĵanejro, en la 17-a de julio 1925) estis brazila historiisto, oratoro, kuracisto, ĵurnalisto kaj politikisto.

## Biografio 
eta|maldekstra|Lopes Trovão.

Filo de José Maria dos Reis Lopes Trovão kaj Maria Jacinta Lopes Trovão, li diplomiĝis pri Medicino de la Fakultato de Rio de Ĵanejro, kaj estis diplomato kaj elektita deputito por la mandatoj 1891-1894, kaj poste, senatano de la Respubliko inter 1895 kaj 1902. Li estis ankaŭ unu el la respublikanaj propagandistoj pli aktivaj, kaj arda aboliciisto, atakante la strukturon de la brazila imperio ĝis ties falo, en 1889, krom estis unu el la subskribintoj de la Respublikana Manifestado en 1870.

Li estris grupon da respublikanoj ĝis la domo de la marŝalo Deodoro da Fonseca, en la mateno de la 19-a de novembro 1889 kun la nova Konstitucia Flago de Brazilo. Deodoro malakceptis la flagon prezentitan de Lopes Trovão, konsiderinte ĝin kopion de la usona flago. La respublikanoj insistis ke Deodoro nur devis sankcii la flagon de ili prezentita, konsiderante ke ĝi jam tremetis sur la masto en la alta maro, sur la pinto de Alagoaso, la ŝipo kiu kondukis la imperiestron Petro la 2-a al la ekzilo.

Li estis eldonisto de la "Jornal da Tarde" (Vesperĵurnalo) kaj ankaŭ de la ĵurnalo "O Combate" (La batalo), krom kunlabori en la Respublikana Galerio (1882-1883).

## Verko 
* Le Vicomte de Rio Branco, Joseph Marie da Silva Paranhos 16-a de marto, 1819.

## Literaturo 
* senado.gov.br
* Literatura Digital

## Vidu ankaŭ 
* Adelino Fontoura (1859-1884)
* Deodoro da Fonseca (1827-1892)
* Petro la 2-a (1825-1891)

## Referencoj 
Kategorio:Brazilaj kontraŭsklavistoj
Kategorio:Brazilaj eseistoj
Kategorio:Brazilaj kuracistoj
Kategorio:Brazilaj ĵurnalistoj
Kategorio:Brazilaj historiistoj