open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Imre Farkas (nobela juĝisto)

**Imre Farkas** [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkas Imre János Lipót** estis hungara nobela juĝisto, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *boldogfai*, lia patro János Nepomuk Farkas, lia avo estis János Farkas (notario), lia filo estis József Farkas (politikisto).
 
Imre Farkas naskiĝis la  en Boldogfa, li mortis la  en Alsóbagod.

## Biografio 
Imre Farkas akiris juran diplomon, poste li estis nobela subjuĝisto en Zalaegerszeg (1834-1844), poste nobela ĉefjuĝisto ĝis 1849. Dum la hungara revolucio de 1848 li loke apogis la revolucion. Post la fiasko li retiriĝis kaj okupiĝis kun la familia bieno. Li havis edzinon ekde 1866, kiu naskis 4 filojn ankoraŭ krom la geedziĝo inter 1857-1863.

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/Farkas_Imre_(f%C5%91szolgab%C3%ADr%C3%B3))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj nobelaj juĝistoj
Nali

**Nali** (naskiĝis 1798 en Celahul; mortis 1855 en Istanbulo) estis kurda poeto, interpretisto, matematikisto kaj lingvisto en la Otomana Imperio. Lia vera nomo estis *Mele Xidrî Ehmedî Šaweysî Mikâʾîlî*.

Per sia poezio, li signife kontribuis en la evoluigo de la sorana varianto de la kurda kiel literatura lingvo.

Krom la sorana varianto de la kurda (kurde: *soraní*), li ankaŭ parolis kaj verkis flue en la araba kaj la persa.

Liaj poemoj estis publikigitaj en kio nun estas la Aŭtonoma Regiono de Kurdio.

## Vidu ankaŭ 
* Kategorio: Kurdaj verkistoj
* Kurda literaturo

## Ekstera ligilo 
* Nali. In: Ehsan Yarshater (eld.): Encyclopædia Iranica

## Referencoj 
Kategorio:Kurdoj
Kategorio:Kurdaj verkistoj
Michael Forest

**Gerald Michael Charlebois** (naskita la 17-a de aprilo 1929 en Harvey, Norda Dakoto, Usono) konata per pseŭdonimo **Michael Forest** estas usona aktoro kaj voĉaktoro.
eta
Naskiĝis en Norda Dakoto, li translokiĝis kun sia familio en tre frua aĝo al Seatlo, Vaŝingtonio. Li diplomiĝis pri la angla kaj dramo ĉe Ŝtata Universitato de San-Joseo.

Li komencis sian karieron en 1955 ĉe televida serio Lux Video Theatre kaj en kino per malgranda rolo en The Deadly Mantis en 1957. Li daŭris sian televidan karieron per televidserioj kiel The Adventures of Rin Tin Tin, Zorro, Have Gun - Will Travel, Lawman, The Rifleman kaj Bronco. En kino li partoprenis filmojn Shoot-Out at Medicine Bend kaj Beast from Haunted Cave.

En 1960-aj jaroj li partoprenis televidaĵojn kiel Bat Materson, Maverick, Laramie, Dr. Kildare, The Outer Limits, The Twilight Zone, Perry Mason, The Man from U.N.C.L.E., Gunsmoke, Gomer Pyle: USMC, I Spy, The Virginian, Mission: Impossible, Laredo, Gilligan's Island, Star Trek, Bonanza, Ironside, Daniel Boone, Get Smart kaj Here Come the Brides inter aliaj. En kino li aktoris en Valley of the Redwoods, A House Is Not a Home, The Glory Guys, The Money Jungle, The Sweet Ride, It Takes a Thief kaj 100 Rifles.

En 1970-a jardeko li ludis ĉe kino en la italaj filmoj *Lo ammazzò come un cane... ma lui rideva ancora*, Ettore lo fusto, *Racconti proibiti... di niente vestiti*, *I bandoleros della dodicesima ora*, Troppo rischio per un uomo solo, *Elena sì... ma di Troia*, Le avventure e gli amori di Scaramouche, Il cacciatore di squali kaj en usonaj filmoj The Assassination of Trotsky, Cotter, The Message. En televido li aperis en televidserioj kiel Lassie, The Young and the Restless kaj The Rookies.

Li ekis sian karieron kiel voĉaktoro per *Cuibul salamandrelor* en 1977 kaj daŭris per aĵoj kiel *Rupan sansei: Part II *, *The Adventures of Manxmouse*, inter aliaj.

En la 1980-aj jaroj li ĉefe voĉaktoris ekzemple en anglalingva versio de *Gokiburi-tachi no tasogare* kaj Akira, sed ankaŭ aperis en kino en King Kong Lives, Deep Space kaj en televidaĵoj kiel *Days of Our Lives*, *Simon & Simon* kaj ''Who's the Boss?*

Dum la lastaj jaroj de la pasinta jarcento, li daŭris ĉefe kiel voĉaktoro en aĵoj kiel Fei ying gai wak, Sutorîto Faitâ II gekijô-ban, Street Fighter II:V, Kôkaku Kidôtai ktp. Li ankaŭ rolis en filmoj Border Shootout, Body of Evidence kaj Cast Away kaj en televidserioj kiel *Detective Extralarge*, *Seven Days *, *Black Jack* inter aliaj.

En la komenco de 21-a jarcento, li rolis kiel voĉaktoroj en multaj televidserioj kaj videoludoj kiel *.hack//Shinshoku osen vol. 3*, *Fainaru fantajî XI*, *The Big O *, Scooby-Doo! and the Monster of Mexico, ktp. Li aktoris en televidaĵoj Cold Case, Alias, Star Trek Continues, *Unbecoming* kaj *Sub Rosa* kaj en kinofilmo *The Scarlet Worm*.

En 2020 li aperis en filmo *Unbelievable!!!!!''.

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Aktoroj de Star Trek
Kategorio:Usonaj voĉaktoroj
Listo de asteroidoj (500001 al 600000)

Jen listo de iuj el la **asteroidoj kun numeroj 500001 al 600000**.

La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita; tio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.

Krom numeron, kelkaj el la asteroidoj ricevis nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
Japana okupado de Nederlanda Hindio

eta|Japanaj areoj dum la milito (malhelruĝa Nederlanda Hindio}
La **Japana okupado de Nederlanda Hindio** estis la periodo en la Dua Mondmilito dum kio la trupoj de la Japana imperia armeo okupis la kolonion Nederlanda Hindio, post kiam je la 9-a de marto 1942 la kapitulaco de la Reĝa nederlanda hindia armeo (KNIL) estis subskribita en Kalidjati ĉe Bandung fare de generalo Hein ter Poorten. Ĉar importado de varoj kaj trupoj el Eŭropo estis preskaŭ ne ebla, la aliancanoj ne estis egale forta kontraŭ la japana imperiestra armeo, tiel ke malpli ol tri monatoj post la unua atako je Borneo la KNIL devis kapitulaci. La okupado de Nederlanda Hindio fare de Japanio ankaŭ enkondukis la finon de la nederlanda kolonia ĉeesto en la indonezia arkipelago. La okazintaj ŝanĝoj dum tiu periodo ebligis la Indonezian revolucion (d:Q1332160), kio pli frue estis neimagebla. La plej granda parto de Indonezio ankoraŭ estis okupata de la japanoj je la momento de la kapitulaco de Japanio en aŭgusto 1945.


Kategorio:Indonezio en la Dua Mondmilito
Scipione

***Scipione*** (HWV 20) - aŭ ***Publio Cornelio Scipione*** - estas serioza opero triakta, kun muziko komponita de George Frideric Handel por la trupo de la "Royal Academy of Music" en 1726. La libreto estis de Paolo Antonio Rolli. Handel komponis *Scipione* en la mezo de la verkado de la opero *Alessandro*. Ĝi estis bazita sur la vivo de la romia generalo Skipio Afrika. Ĝia lanta marŝo estas la regimenta marŝo de la "Grenadier Guards" kaj estas ludata de la Londona Metropola Polico dum paradaj ceremonioj.eta|''The King's Theatre*, Londono, kie *Scipione* premieris.*Scipione'' premieris la 12an de marto 1726 en la The King's Theatre, Haymarket. Handel revivigis la operon en 1730, sed ĝi ne estis ludita en Britio ĝis oktobro 1967, fare de la Handel Opera Society. En Germanio, *Scipione* estis revivigita en la "Gotingena Internacia Handel-festivalo" en 1937 kaj en la ĉiujara Handel-festivalo en Halle en 1965.

Kun la revivigo de la intereso en baroka muziko kaj en historie informita muzik-koncertado ekde la 1960-aj jaroj, *Scipione*, kiel ĉiuj la Handel-operoj, ricevas ludadojn en festivaloj kaj operejoj nuntempe.

## Intrigo 
eta|Busto de Skipio.
La historio okazas en Nova Kartago (Cartagena), 210 a-K., post la Romia armeo, estritaj de Skipio estis konkerinta la urbon el la kartaganoj kaj el ties hispaniaj aliancanoj. Skipio estis altirita de la malliberigita Berenice, kiu amas la hispanestron Lucejo. Tiu klopodas liberigi ŝin, sed estas notita kaj Berenice por savi lin diras, ke temas pri frenezulo. Lucejo ekĵaluzas. La klopodoj fare de Luceji komplikiĝas, konfesas sin kaj defias Skipion al duelo: li estis enkarcerigita.

Skipio proponas al Ernando, patro de Berenice, ŝian liberigon, kondiĉe, ke li rajtu edziĝi al ŝi. Ernando malakceptas tion, dirente, ke li jam promesis tion al Lucejo. Tiu nobleco kortuŝas Skipion, kiu liberigas ilin, permesas la geedzecon kaj dankeme Lucejo fariĝas aliancano de Romo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Winton Dean; Knapp, Merrill J. (1987), Óperas de Händel, 1704-1726, Clarendon Press, ISBN 0-19-315219-3

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Orlando (opero)

**Orlando** (HWV 31) estas serioza opero triakta de George Frideric Handel verkita por la King's Theatre en Londono en 1733. La itallingva libreto estis adaptita el la verko de Carlo Sigismondo Capece nome ''L'Orlando* laŭ la verko de Ludovico Ariosto nome Orlando Furioso, kiu estis la fonto ankaŭ de la operoj de Handel nome *Alcina* kaj *Ariodante''. Pli arta ol populara sukceso en siaj unuaj ludadoj, "Orlando" estas nuntempe agnoskita kiel majstroverko. eta|Senesino, kiu ludis la rolon de Orlando.Orlando (Roland), grava soldato de la armeo de Karlomagno, enamiĝas malespere de la pagana princino Angelika, kiu siavice estas enamiĝinta de alia viro, Medoro. Orlando ne akceptas la malakcepton kaj tio frenezigas lin. Ili preskaŭ okazigas katastrofon, kion evitas la magiisto Zoroastro (kiu finfine raciigas lin).

## Notoj 
## Bibliografio 
* Winton Dean; Knapp, Merrill J. (1987), Óperas de Händel, 1704-1726, Clarendon Press, ISBN 0-19-315219-3

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Serse

**Serse** (anglalingva titolo: Xerxes; HWV 40) estas serioza opero triakta de George Frideric Handel. Ĝi estis premierita en Londono la 15an de aprilo 1738. La italalingva libreto estis adaptita fare de nekonata mano el tiu de Silvio Stampiglia por pli frua opero samnoma de Giovanni Bononcini en 1694. La libreto de Stampiglia estis mem bazita sur alia de Nicolò Minato kiu estis muzikigita de Francesco Cavalli en 1654. La agado de la opero okazas en Persio (nuntempa Irano) ĉirkaŭ 470 a.K. kaj estas iel bazita sur la figuro de Kserkso la 1-a de Persio. *Serse*, dekomence kantita de mezosoprano kastrita kantisto, estas nune ludita de mezosoprano aŭ de kontratenoro.eta|dekstre|Caffarelli, kiu ludis la rolon de Serse.
eta|maldekstre|200ra|Georg Friedrich Händel - *Serse* - titolpaĝo de la libreto - Londono 1738.

La malferma ario, "Ombra mai fu", kantita de Serse al platano (*Platanus orientalis*), estis plialtigita al rango de unu el la plej bone konataj melodioj de Handel, kaj estas ofte konata kiel "Largo" de Handel (spite esti markita "larghetto" en la scenaro).

## Notoj 
## Bibliografio 
* Winton Dean; Knapp, Merrill J. (1987), Óperas de Händel, 1704-1726, Clarendon Press, ISBN 0-19-315219-3

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Jan Campert

**Jan Remco Theodoor Campert** (naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1902 en Spijkenisse, mortis la 12-an de januaro 1943) estis ĵurnalisto, teatra kritikisto kaj verkisto, kiu loĝis en Amsterdamo, Nederlando. Dum la germana okupo de Nederlando en la dua mondmilito Campert estis arestita pro pagita helpo al judoj fuĝi al Belgio. Li estis tenita en la koncentrejo Neuengamme, kie li mortis.

Campert estas plej konata pro sia poemo "De achttien dooden" ("La Dek ok Mortintoj"), priskribanta la ekzekuton de 18 rezistaj laboristoj (15 rezistantaj batalantoj kaj 3 komunistoj) fare de la germanaj okupantoj. Skribita en 1941 kaj surbaze de rakonto publikigita en la rezista nederlanda gazeto *Het Parool*, la poemo estis kaŝe eldonita en 1943 kiel poeziarto ("rijmprent", laŭvorte "rimpresaĵo") de tio, kio fariĝos eldonejo *De Bezige Bij*. Dumlonge la nederlanda publiko erare pensis ke li mem estis unu el la priskribitaj "Dek ok Mortintoj", kio tamen ne veras - temis pri organizantoj de ĝenerala striko en tuta Nederlando en februaro 1941 kontraŭ la naziaj okupantoj.

Li estis la patro de romanisto kaj poeto Remco Campert.

La Premio *Jan Campert* nomiĝas laŭ li.

Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Lazaro

**Lazaro** estas nomo de viro kiu aperas en diversaj konceptoj kaj artikoloj.

Historie **Lazaro** kongruas kun du evangeliaj roluloj. Unu estis mortinto revivigita de Jesuo, sankta Lazaro el Betania, frato de sankta Marta kaj sankta Maria. Alia estis rolulo de parabolo, la riĉulo kaj la malriĉa Lazaro (Lk. 16:19-31). 

## Nomtagoj 
* 23-a de februaro 
* 7-a de novembro 
* **17-a de decembro** 
* 27-a de decembro 

## Diversaj Lazaroj
* Lazarillo de Tormes
* Lazaro el Betania
* Lazaro Ludoviko Zamenhof, tiusence "Lazaro" estas poemo de Jorge Camacho en Celakantoj.

## Geografio 
* **Casas de Lázaro**, hispana municipo.
* **Lázaro Cárdenas**, municipo de Meksikio.

## Aliaj konceptoj
* Lazara taksono
* Lazareto

## Referencoj 
Kategorio:Bibliaj personoj
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Anthony Fauci

**Anthony Stephen Fauci** (prononco ; naskiĝis la 24-an de decembro 1940) estas usona kuracisto kaj imunologo, kiu funkcias kiel direktoro de la usona Nacia Instituto pri Alergioj kaj Infektaj Malsanoj ekde 1984. Ekde januaro 2020, li estis unu el la ĉefaj membroj de la fakula laborgrupo de la registaro de Donald Trump pritraktanta la pandemion COVID-19 en Usono. Fauci estas unu el la ĉefaj spertuloj de la mondo pri infektaj malsanoj, kaj dum la fruaj stadioj de la pandemio la usonaj gazetoj *The New Yorker* kaj *The New York Times* priskribis Fauci kiel unu el la plej fidindaj medicinaj figuroj en Usono. 

Kiel kuracisto en la Naciaj Institutoj pri Sano (NIH), Fauci servis usonan publikan sanon en diversaj funkcioj dum pli ol 50 jaroj, kaj estis konsilisto al ĉiu usonaj ŝtatprezidantoj ekde Ronald Reagan. Li faris kontribuojn al esplorado pri Aidoso kaj aliaj imunodeficienaj malsanoj, ambaŭ kiel sciencisto kaj kiel estro de la Nacia Instituto pri Alergioj kaj Infektaj Malsanoj ĉe la NIH. De 1983 ĝis 2002, Fauci estis unu el la plej cititaj sciencistoj de la mondo en sciencaj revuoj. 

En 2008 li honoriĝis per la prezidenta medalo de libereco. 

Kategorio:Usonaj kuracistoj
Joseph Goupy

**Joseph GOUPY** (ĉirkaŭ 1689–1769) estis angla gravuristo, pentristo, scendesegnisto kaj akvarelisto. Li estis de franca deveno kaj laboris en Londono ekde almenaŭ 1711.

Li uzis siajn konektojn kun la reĝa familio por ekfari pentritajn snuf-skatolojn por la reĝo Georgo la 1-a. Li laboris konsistente dum 20 jaroj por John Hedges, trezoristo de Frederick, Princo de Kimrio, por kiu Goupy pentris serion de Raphael Cartoons. Li estis ankaŭ pentristo de ventumiloj.
[eta|maldekstre|[Karikaturo de Handel fare de Joseph Goupy (1754).]]

Li miksiĝis kun kolegaj artistoj, muzikistoj kaj kolektantoj kiel William Hogarth kun kiuj li kampanjis sukcese por la garantiado de la kopirajto de desegnistoj de presaĵoj en 1735.

Li amikiĝis kun Georg Friedrich Händel kaj faris konatan karikaturon de li (vidu maldekstren).

Kategorio:Britaj pentristoj
Kategorio:Anglaj gravuristoj
(105140) 2000 NL10

**(105140) 2000 NL10** estas tre malgranda, hela atona asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 8:7 kun la Tero.

Ĝia tre discentra kaj tre klinata orbito krucas tiujn de Merkuro, Venuso, de la Tero kaj tanĝas tiun de Marso; ĝi do estas teorie merkurrenkonta, venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de Venuso, de la Tero kaj de Marso. Kompense ĝi pasas tre proksime de la merkura orbito.

* Ĝia merkura MOID estas 0,03447 astronomia unuo, tie estas 5,157 milionoj da km.
* Ĝia venusa MOID estas 0,21727 astronomia unuo, tie estas 32,503 milionoj da km.
* Ĝia tera MOID estas 0,3554 astronomia unuo, tie estas 53,161 milionoj da km.
* Ĝia marsa MOID estas 0,63104 astronomia unuo, tie estas 94,402 milionoj da km.
* La  ĝi pasis al 0,03291 astronomia unuo (4,924 milionoj da km) de Merkuro.
* La  ĝi pasas al 0,03551 astronomia unuo (5,312 milionoj da km) de tiu ĉi planedo.
* La  ĝi pasos al 0,03807 astronomia unuo (5,696 milionoj da km) de tiu ĉi planedo.
* La  ĝi pasis al 0,3579 astronomia unuo (53,545‭ milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,3519 astronomia unuo (52,646 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Atonaj asteroidoj
Kategorio:Merkurrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Sjarhej Ciĥanoŭski

**Sjarhej Leanidaviĉ CIĤANOŬSKI** (; ; Sergej Leonidoviĉ Tiĥanovskij) estas belorusa jutubisto, videa bloganto, disidento kaj pordemokratia aktivulo. Li estas konata unuavice pro sia aktivismo kontraŭ la reĝimo de la prezidanto de Belorusio, Aljaksandr Lukaŝenka. En majo 2020, li anoncis sian intencon kandidatiĝi por la 2020 prezidenta balotado, sed li estis arestita du tagojn poste. Lia edzino Svjatlana Ciĥanoŭskaja iĝis la ĉefa rivalo al Lukaŝenka en la balotado.

## Frua vivo kaj entreprenado 
Ciĥanoŭski naskiĝis la , en Horki, Homela regiono, Belorusa SSR kaj kreskis en Homel.

Ciĥanoŭski diplomiĝis en la Fakultato de Filologio de la Homela Ŝtata Universitato de Francysk Skaryna. Poste, li malfermis diskovendejojn en Homel kaj Mazir kaj organizis koncertojn. Li okupiĝis pri videoproduktado, reklamo kaj muzikaj videoj.

## YouTube-kanalo *Lando por Vivo* 
Sjarhej Ciĥanoŭski diris ke li fariĝis bloganto preskaŭ hazarde. Li organizis bienon proksime al Homel kaj alfrontis burokratismajn obstaklojn flanke de lokaj, regionaj kaj naciaj oficialuloj, kaj tiam li ekparolis pri siaj malfacilaĵoj kun ĵurnalistoj.

La YouTube-kanalo "Lando por Vivo" () estis lanĉita en 2019 kaj allogis 140 mil abonantojn dum la jaro. La kanalo estas dediĉita al rakontoj de ordinaraj belorusoj kaj realaj kazoj de entreprenistoj "kiu helpos konstrui landon por vivo". Ciĥanoŭski faras videon pri sociaj kaj politikaj temoj kaj parolas pri la problemoj de homoj — plejparte en la regionoj.

## Vidu ankaŭ 
* Svjatlana Ciĥanoŭskaja

## Referencoj
Kategorio:Belorusaj politikistoj
Kategorio:Belorusaj aktivuloj
Linio MCD-2

**Linio MCD-2** () **Kursko–Riĵskij**  estas la dua linio de Moskvaj centraj diametroj, malfermita la . La itinero kunliganta la vilaĝon Naĥabino apud Moskvo en la urba distrikto Krasnogorsk kun la urbo Podolsk, tra la teritorio de Moskvo, ligas la Rigan kaj Kurskan liniojn de la Moskva fervojo, havas longon de  kun 38 haltejoj kaj trairas ĝin en 2 horoj. Tiel MCD-2 ligas la centron de Moskvo kun areoj en la nordokcidento de Moskvo kaj kun areoj en la sudo kaj sudoriento de la urbo. La intervalo en la unua etapo estas 12 minutoj. La itinero inkluzivas 11 interŝanĝajn haltejojn kun Metroo de Moskvo, Centra ringo de Moskvo kaj radiaj fervojaj linioj. Sur horaroj kaj mapoj, ĝi estas referencita per logoo D2 kaj koloro de fuksio.

__TOC__

## Mapo 
325px|centra

## Stacioj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Moskvaj centraj diametroj
* Stacioj de Moskvaj centraj diametroj
* Skemo de linio ()

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Interaktiva mapo de la Metroo de Moskvo
* Linio MCD-2 ĉe stroi.mos.ru 

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskvaj centraj diametroj

Kategorio:Aperis en 2019
Kategorio:Transporto en 2019
János Fejes

**János Fejes** [jAnoŝ fejeŝ], slovake **Ján Feješ,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fejes János** estis hungaria slovaka juĝisto, inspektoro, slovaka patrioto. Lia nobela antaŭnomo estis *galántai*.

János Fejes naskiĝis la  en Toporc (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Toporec en Slovakio, li mortis la  en Alsó Szkálnok (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Nižný Skálnik en Slovakio).
 
## Biografio 
János Fejes frekventis la kutimajn lernejojn en pluraj urboj, poste li akiris juran diplomon en Universitato de Vieno. Lia plej grava instruisto estis :en:Joseph von Sonnenfels. Hejmenveninta li estis subnotario kaj arkivisto en departemento Gömör kaj Kis-Hont. En la lernojaro de 1795 li studis en universitato en Göttingen, poste li estis juĝisto. Ekde 1803 li estis luterana inspektoro. En 1808 li fondis literaturan societon en la sekvanta jaro ankaŭ bibliotekon. Li kontribuis latine, germane, slovake, pli malofte hungare.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Supplicia capitalia ab argutiis Andreae Cházár* (1802, 1808)
* *Ueber das Verhältniss der Evangelischen Gemeinen zu ihren Religionslehrern mit Rücksicht auf unsere Zeiten...* (1803, 1804)
* *De lingua, adminiculis et perfectione ejus in genere, et de lingua hungarica in specie...* (1807)
* *Hlas wolagjcýk sedlákum, o prednostech a nedostatcých stawu tohoto* (1808)
* *De populatione in genere et in Hungaria in specie* (1812)
* *Mely kellemetes légyen Magyar ország azon boldogító javak használásában...* (1817)
* *Piis manibus Adami Podkoniczky* (1820)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)
* hungarlingva biografio 
* slovake

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Slovakaj juĝistoj
Partenope

maldekstra|eta|250px|Tiutempa karikaturo de Annibale Pio Fabri, kiu ludis la rolon de Emilio.**Partenope** ("Parthenope", HWV 27) estas opero de George Frideric Handel, premierita en la King's Theatre en Londono la 24an de februaro 1730. Kvankam sekvante la strukturon kaj formojn de serioza opero, la verko estas bonhumora laŭ karaktero kaj malpeza laŭ muziko, kun intrigo kiu miksas amaferajn komplikojn kaj seksan konfuzon. Ĝi estis sukceso de publiko tiam en la originala produktado sed poste neludita dum multaj jaroj, tamen "Partenope" estas nuntempe ofte vidita en la tutmondaj operejoj. eta|Karikaturo de Anna Maria Strada, kiu ludis la rolon de Partenope.Partenope, reĝino kaj fondinto de Napolo estas amata de Arsace de Korinto kaj de Armindo de Rodiso. Rosmira estas abandonita amatino de Arsace kaj venas maskita kiel princo; Arsace malkaŝas ŝin, sed promesas ne malkovri ŝian sekreton. Rosmira klopodas, ke la timida Armindo konfesu sian amon al Partenope. Venas nova pretendanto nome Emilio de Kumae, kiu minacas per milito, se li ne estas akceptata kiel edzo. La partopreno de la diversaj roluloj en la batalo komplikigas pli la aferon: Emilio estas venkita. Sed Arsace devas lukti en duelo kontraŭ Rosmira maskita de Eurimene, pri kiu li scias, ke temas pri virino, kiun fakte li amas, sed li promesis ne malkovri ŝian sekreton. Ruze, li proponas, ke oni luktu sen ĉemizo kaj Rosmira devas konfesi, ke li estas virino; ili promesas sin al geedzeco, same kiel Partenope kaj Armindo.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Winton Dean; Knapp, Merrill J. (1987), Óperas de Händel, 1704-1726, Clarendon Press, ISBN 0-19-315219-3

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Giulio Cesare

***Giulio Cesare in Egitto*** ([ˈdʒuːljo ˈtʃeːzare in eˈdʒitto], en itala por "Julio Cezaro en Egipto", HWV 17), ofte konata kiel ***Giulio Cesare***, estas "dramma per musica" (*serioza opero*) triakta komponita por la trupo de la "Royal Academy of Music" fare de George Frideric Handel en 1724. La libreto estis verkita de Nicola Francesco Haym kiu uzis pli fruan libreton fare de Giacomo Francesco Bussani, kiu estis estinta muzikigita de Antonio Sartorio (1676). La opero estis sukceso en siaj unuaj ludoj, estis ofte reludigita fare de Handel en siaj postaj opersezonoj kaj estas nune unu el la plej ofte luditaj barokaj operoj.eta|dekstra|220px|Unua eldono de julio 1724 presita de Cluer kaj Creake.La agado de la opero estas iel bazita sur historiaj okazaĵoj en Egipto dum la interna milito de la fino de la Roma respubliko en la jaroj 49–45 a.K. Julio Cezaro, persekutas sian malamikon Pompeo al Egipto. La edzino de Pompeo nome Kornelia plendas al Cezaro savi ŝian edzon. Li estas garantionta ŝian plendon, kiam la egiptoj estritaj de sia knaboreĝo Tolomeo portas al li la kapon de Pompeo. Kornelia kaj la filo de Pompeo nome Sesto ĵuras venĝi lian morton. La fratino de Tolomeo nome Kleopatra deziras edziniĝi al sia frato por esti la nura reganto de Egipto. Ŝi aliĝas al Kornelia kaj Sesto en iliaj planoj por venĝo kaj petas Cezaron por helpi ŝin. Cezaro enamiĝas al Kleopatra. Ŝia frato klopodas murdi Cezaron, sed li fuĝas. Oni informis al Kleopatra ke Cezaro dronis dume. Ŝi estas kaptita de sia frato. Cezaro, kiu ne dronis, liberigas sian amatinon. Tolomeo estas murdita de Sesto kaj Cezaro faras Kleopatra-n Reĝino de Egipto kaj revenas al Romo.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Winton Dean; Knapp, Merrill J. (1987), Óperas de Händel, 1704-1726, Clarendon Press, ISBN 0-19-315219-3

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
János Fekete (notario)

**János Fekete** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fekete János** estis hungara advokato, notario. Lia nobela antaŭnomo estis *galánthai*, liaj pseŭdonimoj estis *Federényi Jerindo, Fellegi Jordán, Jean de Noir, Kövér János, Fiván*.

János Fekete naskiĝis la  en Kápolnásnyék, li mortis la  en Székesfehérvár.
 
## Biografio 
János Fekete frekventis mezlernejojn ekde 1829 en Gyönk, Kecskemét kaj Pápa, poste en la lasta urbo li studis juron kaj teologion. Inter 1839–1841 li estis instruisto en Neszmély, poste li laboris jaron en advokata ateliero, en 1843 li advokatiĝis en Székesfehérvár. En 1848 li estis departementa prokuroro, en la sekvanta jaro ĉefnotario (oficisto de la hungara revolucio de 1848). Inter 1850-1852 li kaŝiĝis, poste li estis advokato en  Sárbogárd. Iom poste (kiel fidelulo de la revolucio) li estis forigita, tial li laboris sur la bieno de sia edzino en Sárkeresztúr inter 1854-től 1861, poste li estis subnotario de la luterana eklezio, inter 1865-1871 ŝtata ĉefnotario, poste arkivisto. Li kontribuis poemojn, novelojn ekde 1836 ekzemple en Athenaeum (revuo), Vasárnapi Ujság.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Életiskola a magyar nép számára* (1858)
* *Vázlat a fejérmegyei gazdasági egyesület 1860, 61, 62-ik évi munkálatairól* (1863)

## Memorigiloj 
* reliefo en Kápolnásnyék (2017) https://www.kozterkep.hu/34885/fekete-janos

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 6-a punkto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj notarioj
Yahne Le Toumelin

**Yahne LE TOUMELIN** [eo: Jan Le Tumelino], (naskiĝis  en Parizo - 8-an de majo 2023), estis franca pentrartisto asociita de la fino de la 50-aj jaroj al la superrealismo kaj poste al la abstraktismo.

## Biografio 
Yahne Le Toumelin naskiĝis en Parizo sed kreskis en Le Croisic (Atlantika Luaro) kun sia frato Jacques-Yves. Ŝi 10-jaraĝe iniciĝis pri desegnado kaj verkis siajn unuajn oleo-pentraĵoj.

De 1940 ĝis 1943 ŝi studis en la pariza arta lernejo Académie de la Grande Chaumière kaj poste aniĝis la atelieron de André Lhote, kie ŝi renkontis la fotartiston Henri Cartier-Bresson. En 1945 ŝi geedziĝis kun Jean-François Revel (tiame nomiĝanta Jean-François Ricard). Ili havis du infanojn: Matthieu (naskiĝinta en 1946) kaj Ève (naskiĝinta en 1948). En 1947, ŝi ĉeestis la filmon de Jacques Baratier *Le désordre à vingt ans*, flanke de famuloj kiel Jean-Paul Sartre, Simone de Beauvoir, Boris Vian, Orson Welles, Jean Cocteau, Claude Nougaro, Raymond Queneau kaj Juliette Gréco. La paro translokiĝis samjare al Tlemecen (Alĝerio) kie Jean-François estis nomumita instruisto, poste al Meksikurbo kie li estis nomumita instruisto ĉe la Franca Instituto pri Latinameriko. Ŝi tie amikiĝis kun la anglo-devena meksika romanisto kaj pentrartisto Leonora Carrington. La paro disiĝis en 1952.
Yahne Le Toumelin pludaŭrigis sian pentrartan karieron, interalie ĉe la galierioj de André Breton kaj René Drouin.
En 1967, ŝi foriris al Barato, konvertiĝis al la Tibeta budhismo kaj votis dank'al Rangjung Rigpe Dorje. Hejmiĝinta en Darjeeling, ŝi ĉesis pentri inter 1969 kaj 1975. En 1985, ŝi ekloĝiĝis en la budhisma centro de Dhagpo Kagju Ling (Dordogne), kie ŝi plenumis spiritan retiriĝon longa je tri jaroj, tri monatoj kaj tri tagoj, denove sen pentri.
Ŝi de tiam vivas kaj pentras en Dordogne.

## Verkaro 
El superrealismo ĝis lirika abstrakteco, Yahne Le Toumelin tuŝis multajn artajn frakciojn.

**Arthaloj kaj ekspozicioj: **
* De 1957 ĝis 1959 - Arthalo *Comparaisons*, Muzeo de Moderna Arto de Parizo
* 1958 - Arthalo *Grands et Jeunes d’aujourd’hui*, Granda Palaco (Parizo)
* 1961 - Ekspozicio *Essai pour la peinture de demain*, René Drouin kaj Illiena Sonnabend
* De 1962 ĝis 1964 - *Arthalo de majo* , Muzeo de Moderna Arto de Parizo
* De 1961 ĝis 1967 - Arthalo *Des Surindépendants* , Muzeo de Moderna Arto de Parizo
* 1966 - Rencontres d'Octobre, Belarta muzeo de Nanto
* De 1966 ĝis 1969 - Arthalo ''D'Art Sacré*, Muzeo de Moderna Arto de Parizo
* 1967 - *Arthalo de francaj artistoj*, Muzeo de Moderna Arto de Parizo
* 1979 - FINA, Granda Palaco de Parizo
* 1980 - Retrospectivo *Yahne Le Toumelin (1939-1979)*, Kulturdomo de Rennes
* 1996 - Ekspozicio - *Hommage à la Visitation*, Kulturdomo de Périgueux
* 1999 - Ekspozicio - Linden-muzeo, Stuttgart
* 2016 - Retrospectivo *Yahne Le Toumelin'', Espace Mabry, Bordozo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo: http://yahneletoumelin.fr/

Kategorio:Francaj pentristoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Parizo
Kategorio:Konvertitoj al budhismo
Porcelanmanufakturo de Plaue

**Porzellanmanufactur Plaue** estis porcelano-fabriko fondita en 1817 en Plaue, Germanujo.

## Historio 
eta|La pereinta fabriko
Famiĝis tiu ĉi turingia manufakturo danke al ĝia ekde 1849 laŭ instito de Gottfried Henklein kreo de litofanioj. Ili tiam sub formo de fenestrobildoj kaj lampoŝirmoj, hodiaŭ kiel *litofaniaj lumigiloj* (Lithophanie-Leuchten) fabrikatas.

En la 1930-aj jaroj dizajnadis Bruno Schäfer por tiu ĉi fabriko. Post la Turniĝo transprenis en 1995 la porcelanaĵfabriko de Tettau, elcenta filio de la firmao *Seltmann* el Weiden (Supra Palatinato). Ĝis nun estas produktado en la ejo de malnova fabriko en Rudolstadt-Volkstedt.

## Produktoj 
La gamo de skatoloj, pelvetoj, speguloj, lampoj ktp. tre ŝatatas en cirkloj de kolektistoj. La produktado per nura manlaboro realiĝas kaj la aŭtentikeco de permanaj modlado kaj pentrado laŭ originalaj modeloj memkompreneblas.

## Literaturo 
* Ekkehardt Kraemer (eld.): *Sächsisch-thüringisches Manufakturporzellan.* Glas Keramik. Volkseigener Außenhandelsbetrieb der Deutschen Demokratischen Republik, Berlin 1985. 3-a eldono, 1987 (p.&nbsp;18–23).

## Eksteraj ligiloj 
* Prie ĉe 'Die Porzellanmanufakturen' 
* Prie sur porarta paĝaro

Kategorio:Luksaj varomarkoj
Kategorio:Entreprenoj
Kategorio:Distrikto Ilm
Kategorio:Ceramiko
Kategorio:Fondita en 1817
Linio MCD-1

**Linio MCD-1** () **Belorussko–Savjolovskij**  estas la unua linio de Moskvaj centraj diametroj, malfermita la . La itinero konektanta la urbojn Odincovo kaj Lobnja apud Moskvo tra la teritorio de Moskvo kaj Dolgoprudnij, ligas la Savjolovan kaj Smolenskan liniojn de la Moskva fervojo, kaj havas longon de . Tiel MCD-1 ligas la centron de Moskvo kun distriktoj en la nordo de Moskvo kaj kun distriktoj en la okcidento de la urbo. Estas 24 operaciaj haltejoj sur la linio, 4 aliaj estas planitaj malfermiĝi estonte. La vojaĝtempo de la elektra trajno EG2Tv «Ivolga» aŭ EP2D laŭ la itinero estas 87-88 minutoj kun intervalo de 30 minutoj (en la unua etapo antaŭ la konstruado de du dediĉitaj ĉefaj trakoj). La itinero inkluzivas 8 interŝanĝajn haltejojn kun Metroo de Moskvo, Centra ringo de Moskvo kaj radiaj fervojaj linioj. Sur horaroj kaj mapoj, ĝi estas referencita per logoo D1 kaj koloro de fizalido.

__TOC__

## Mapo 
325px|centra

## Stacioj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Moskvaj centraj diametroj
* Stacioj de Moskvaj centraj diametroj
* Skemo de linio ()

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Interaktiva mapo de la Metroo de Moskvo
* Linio MCD-1 ĉe stroi.mos.ru 

## Tradukfonto 
Kategorio:Moskvaj centraj diametroj

Kategorio:Aperis en 2019
Kategorio:Transporto en 2019
(105141) 2000 NF11

**(105141) 2000 NF11** estas tre malgranda sed neordinare hela amora asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en  10:9 kun Marso kaj 7:1 kun Jupitero.

Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso; ĝi do estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido sed ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de la Tero.

* Ĝia tera MOID estas 0,2132 astronomia unuo, tie estas 31,901 milionoj da km.
* Ĝia marsa MOID estas 0,07894 astronomia unuo, tie estas 11,809 milionoj da km.
* La  ĝi pasis al 0,2144 astronomia unuo (32,073‭ milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,2164 astronomia unuo (32,373 milionoj da km) de nia planedo.
* La  ĝi pasis al 0,08570 astronomia unuo (12,821 milionoj da km) de Marso.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Tamerlano (opero)

**Tamerlano** ("Tamerlane", HWV 18) estas serioza opero triakta verkita por la trupo de la "Royal Academy of Music", kun muziko de George Frideric Handel por itallingva teksto de Nicola Francesco Haym, adaptita el la verko de Agostin Piovene nome "Tamerlano" kune kun alia libreto titolita "Bajazet" laŭ la verko de Nicolas Pradon nome "Tamerlan, ou La Mort de Bajazet".eta|Karikaturo de Francesco Borosini, kiu ludis la rolon de Bajazedo.Konsiderita unu el la ĉefaj verkoj de Handel, li komponis ĝin dum 20 tagoj en julio 1724, en jaro en kiu du plej grandaj operoj estis komponitaj de li mem: nome *Giulio Cesare* kaj Rodelinda. Eve Meyer notis, ke la rolo de Bajazedo estis unu el la unuaj gravaj roluloj por tenoro en opero, kaj komentis ankaŭ pri la rolo de tiu opero en la kunteksto de la tiutempa modo por la Turka kulturo (nome *turquerie*).

## Vidu ankaŭ 
* Tamerlano

## Notoj 
## Fontoj 
* Dean, Winton; Knapp, J. Merrill (1987). "Handel's Operas, 1704-1726". Clarendon Press. ISBN 0-19-315219-3.
* Hicks, A., (1992) "Tamerlano", The New Grove Dictionary of Opera, eld. Stanley Sadie. London: Macmillan Reference ISBN 0-333-73432-7
* Kobbé, Gustav (1987) The Definitive Kobbé's Book of Opera; ed. the Earl of Harewood; 1a usona eld. New York: G. P. Putnam's Sons; pp. 39–41.

## Bibliografio 
* Winton Dean; Knapp, Merrill J. (1987), Óperas de Händel, 1704-1726, Clarendon Press, ISBN 0-19-315219-3

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Rodelinda (opero)

'''''Rodelinda, regina de' Longobardi'''* (HWV 19) estas serioza opero triakta komponita por la trupo de la "Royal Academy of Music" fare de George Frideric Handel. La libreto estis de Nicola Francesco Haym, bazita sur pli frua libreto fare de Antonio Salvi. *Rodelinda'' estis delonge konsiderata kiel unu el la plej grandaj verkoj de Handel.eta|Francesca Cuzzoni kiu ludis la rolon de Rodelinda en la premiero.La intrigo estas bazita sur politikaj kaj familiaj aferoj. Grimoaldo estis venkinta super Bertarido, reĝo de Lombardio, kaj suriris la tronon de Milano. Bertarido estis fuĝinta, lasante sian edzinon Rodelinda kaj sian filon Flavio prizonuloj de la novalveninto en la reĝa palaco. Malsukcesa ricevi subtenon por rekuperi la kronon, Bertarido distrumpetas la onidiron, ke li estas mortinta en ekzilo, ruzaĵo kiu celas rekuperi siajn edzinon kaj filon.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Winton Dean; Knapp, Merrill J. (1987), Óperas de Händel, 1704-1726, Clarendon Press, ISBN 0-19-315219-3

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
András Fekete-Győr

**András Fekete-Győr** [andrAŝ djOr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fekete-Győr András** estas hungara politikisto, partiestro.

András Fekete-Győr naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
András Fekete-Győr frekventis bazlernejon en Solymár, poste li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2008, fine li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2015. Dum la studentaj jaroj li studis jaron en Universitato de Hajdelbergo helpe de stipendio kaj poste same kun stipendio en Humboldt-Universitato en Berlino. En 2015 li partoprenis en fondo de politika movado, kiu transformiĝis al partio. Li iĝis ties partiestro. En 2018 tiu partio ne akiris mandaton dum la parlamenta elekto.

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/Fekete-Gy%C5%91r_Andr%C3%A1s_(jog%C3%A1sz))
* https://momentum.hu/vezetoseg/momentum-fekete-gyor-andras/ 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bruno Schäfer

[eta|150px|La Birdo-puto ĉe la ĉefstacidomo de [Offenbach, dizajnite en 1926]]
**Otto Bruno SCHÄFER** (naskiĝinta la  en Lepsiko, mortinta la  en Frankfurto ĉe Majno) estis germana skulptisto, dezajnisto kaj altlerneja instruisto.

## Vivo 
Bruno Schäfer frekventis inter 1901 kaj 1905 la Municipan meti-plukleriglernejon kaj la Artmetian lernejon en Frankfurto. En 1906 li gajnis la t.n. Rom-premion de la urbo Frankfurto kio permesis al li restadon en Romo inter 1906 kaj 1908. Dum la 1940-aj jaroj li instruistis kaj estris la skulptado-sekcion de la Altlernejo pri dizajno en Offenbach.

## Verkoj (elekto) 
En 1928/29 li kreis figurojn por la akcia kompanio "Max Roesler AG" kaj laboris por la Porcelanmanufakturo de Plaue. Pli malfrue li krome kunlaboris en la majoliko-fabriko de Karlsruhe. En la ĉefa stacidomo de Offenbach admireblas puto kreita de li. La artisto pleje ŝatis prilabori eburon.

## Notoj 

Kategorio:Germanaj skulptistoj
Kategorio:Dezajnistoj
Kategorio:Akademianoj
(105158) 2000 OL

**(105158) 2000 OL** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 1:7 kun Venuso.

Ĝia discentra klinita orbito proksime tanĝas tiun de Marso ĉe sia suprenira nodo, ĝia marsa MOID estas nur 0,0033714 astronomia unuo, tie estas 504 400 kilometroj.

* La  ĝi pasis al 0,02075 astronomia unuo (3,105 milionoj da km) de Marso.
* La  ĝi pasos al 0,06717 astronomia unuo (10,049 milionoj da kilometroj) de la ruĝa planedo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Leonardo de Noblat

**Leonard de Noblat** (aŭ *de Limoges*; ankaŭ konata kiel *Leonardo, Lienard, Linhart, Leonhard, Léonard* aŭ *Annard* (mortis en la jaro 559 p.K.), estas sanktulo franka proksime asociita kun la urbeto kaj abatejo de Saint-Léonard-de-Noblat, en Alta Vienne, en la regiono Limoĝio de Francio.

Li konvertiĝis al kristanismo kune kun la reĝo Klodvigo la 1-a, en Kristnasko 496. Leonard fariĝis ermito en la arbaro de Limoĝio, kie li kunvenigis kelkajn partianojn. Leonard aŭ Lienard fariĝis unu el la plej adorataj sanktuloj de la malfrua mezepoko. La legendoj pri li atribuas al li miraklojn pri liberigo de malliberuloj, naskantaj virinoj kaj malsanoj de brutoj.
## Eksteraj ligiloj
*prileonardaj informoj je *Ekumenisma leksikono de sanktuloj*

Kategorio:Sanktuloj
Absoluta idealismo

**Absoluta idealismo** estas ontologie monisma filozofio ĉefe asociata kun G. W. F. Hegel kaj Friedrich Schelling, ambaŭ el kiuj estis filozofoj de la germana idealismo de la 19a jarcento. Tiu etikedo estis ligita ankaŭ al aliaj kiel Josiah Royce, usona filozofo kiu estis ege influita de la verkaro de Hegel, kaj al britaj idealistoj. Formo de idealismo, absoluta idealismo estas la versio de Hegel pri kiel la esto estas komprenebla kiel tut-inkluda tuto (*das Absolute*). Hegel asertis, ke por la pensado de la subjekto (homa racio aŭ konscio) por koni sian objekton (la mondo) entute, devas esti iel identeco de pensaro kaj estado. Alimaniere, la subjekto neniam havas aliron al la objekto kaj ne estus certeco pri ajno de nia kono de la mondo. Por kompreni la diferencojn inter pensaro kaj estado, tamen, same kiel ties riĉecon kaj diversecon, la unueco de pensaro kaj estado ne povas esti esprimitaj kiel la abstrakta identeco "A=A". Absoluta idealismo estas la klopodo pruvi tiun unuecon uzante novan "spekulativan" filozofian metodon, kiu postulas novajn konceptojn kaj regulojn de logiko. Laŭ Hegel, la absoluta grundo por la esto estas esence dinamikan, historian procezon de neceso kiu disvolviĝas per si mem en la formo de pliiĝantaj kompleksaj formoj de estado de konscio, finfine rezultas en la tuta diverseco en la mondo kaj en la konceptoj kun kiu oni pensas kaj faras sencon de la mondo.

La absoluta idealisma pozicio dominis en la filozofio de la 19a jarcento de Anglio kaj Germanio, kaj faris malpli da influo super Usono. La absoluta idealisma pozicio estu distingenda el la subjektiva idealismo de Berkeley, de la transcendenta idealismo de Kant, aŭ de la post-Kant-a transcendenta idealismo (konata ankaŭ kiel **kritika idealismo**) aŭ Fichte kaj de la frua Schelling.

## Notoj 
Kategorio:Germana idealismo
Kategorio:Ideismo
Kategorio:Metafizikaj teorioj
Kategorio:Hegelismo
Kategorio:Georg Wilhelm Friedrich Hegel
Árpád Ferenczy

**Árpád Ferenczy** [ferenci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ferenczy Árpád** estis hungara juristo, altlerneja instruisto, ĵurnalisto, budhana monaĥo.

Árpád Ferenczy naskiĝis la  en Győr, li mortis supozeble en 1929 en Kandi (Srilanko).

## Biografio 
Árpád Ferenczy akiris juran diplomon, en 1901 li estis bibliotekisto en la parlamenta biblioteko. En la studjaro 1902 li instruis en jura akademio de Sárospatak, inter 1903-1909 en (Universitato Francisko Jozefo de Kolozsvár), poste en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Unuafoje en 1911 li vojaĝis al Brita Hindio, iom poste al Anglio. Dum la 1-a mondmilito li estis ĵurnalisto pri la milito, poste li vojaĝis al Cejlono. Li iĝis budhana monaĥo, tial lia publika vivo finiĝis. Onidire li mortis pro disenterio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A nemzetközi választott bíróságok múltja, jelenje és jövője* (1902)
* *A politika rendszere. Alkotmány- és közigazgatástan* (1905)
* *A nemzetközi magánjog kézikönyve* (1911)
* *Az angol parlamenti szólásjog és jegyelem történeti fejlődése és jelen állapota. 1547–1914* (1914)
* *A bölcsesség iskolája* (1918)
* *Bráma éjszakája I-II.* (1918)
* *Timotheus Thümmel und seine Ameisen* (1923)
* *The Ants of Timothy Thummel* (1924)
* *Kunala an Indian fantasy* (1925)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* http://mibt.hu/februari-program-2020/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj budhanaj monaĥoj
Imre Fest

**Imre Fest,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fest Imre** estis hungara juristo, parlamenta deputito, subministro, bankisto.

Imre Fest naskiĝis la  en Szepesváralja (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Spišské Podhradie en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Fest studis juron en kalvinana kolegio de Debrecen kaj Reĝa Universitato de Pest. En 1839 li advokatiĝis, ekde la sekvanta jaro li estis notario de ministaj urboj en Supra Hungarujo, ekde 1846 juristo de fabrikaro en la sama regiono. Li estis apoganto de la hungara revolucio de 1848. En 1863 li translokiĝis al Pest (urbo), inter 1865–1869 li estis parlamenta deputito, kie li apogis politikon de Ferenc Deák. Baldaŭ li estis subministro en la komerca ministerio, fine bankisto. Li ricevis signifan imperiestran premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Öt évi működése a földmivelés-, ipar- és kereskedelmi magyar kir. ministeriumnak (1867–72.)* (1872)
* *Gedichte* (1884)
* poemoj de Sándor Petőfi tradukitaj germanen

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Géza Finszter

**Géza Finszter** [finster], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Finszter Géza** estis hungara juristo, altlerneja instruisto, kriminologo.

Géza Finszter naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Finszter maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1968. Post la diplomo li eklaboris en ministerio pri internaj aferoj. Li kandidatiĝis en 1984 (CSc), doktoriĝis en 2007 (DSc) ĉe Hungara Scienca Akademio. Inter 1993-1997 li instruis en altlernejo por policaj oficiroj, ekde 2000 en Universitato Loránd Eötvös. Ekde 1996 li estis institutestro. Li ricevis premiojn inter 1998-2016.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A rendészet társadalomelmélete* (2003)
* *Kriminalisztika joghallgatóknak* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 2008)
* *A rendészet elmélete és a rendészeti eszközrendszer. Közös modul* (studenta lernolibro, 2013)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj kriminologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Orgenfabriko Eifert

**Eifert** estis orgenfabriko en Stadtilm en Germanujo. La firmaofondinto Adam Eifert mem konstruis pli ol 115 orgenojn por Turingio kaj ĉ. du dekduojn por Hesio.

## Historio 
Adam Eifert (1841-1910) fondis la entreprenon lerninte inter 1858 kaj 1861 la orgenkonstruadon ĉe Friedrich Wilhelm Bernhard en Romrod. Poste estis liaj lernoknabaj jaroj en 1862/63 ĉe la ateliero de Ibach en Barmen. en 1864/65 ĉe August Martin (Rigo) kaj inter 1865-67 ĉe Karl-August-Eduard Witzmann. En 1867 li edzinigis la filinon de Witzmann estonte ties kompaniano. En 1871 Eifert iĝis memstarulo gajninte la granddukan saksian orgenfarprivilegion.

Ĉar la geedzeco restis seninfana lia nevo Johann Eifert (1870-1944) posteulis; li estis inter 1905 kaj 1907 afergvidanto kaj posedanto de *Eifert & Müller* kaj inter 1908 kaj 1926 proprietulo de *Ad. Eifert und Nachfolger*. Inter 1927 kaj 1936 li estis orgenfaristo ene de la entrepreno faranta ekde 1928 nur riparojn, ne plu novkonstruojn. Lasta posedanto estis (de 1936 ĝis 1944) Otto Schäfer. Post la Dua mondmilito transprenis Lothar Heinze la malplenan atelieron. Ekde 1967 la firmao *Orgelbau Schönefeld* kontinuigis la tradicion sub nova nomo.

## Verkaro 
Ĝis 1907 konstruis Adam Eifert en Stadtilm pli ol 140 orgenojn. Dume la plejmulto hejmiĝis en Turingio, ĉ. du dekduoj transportitis vagornare al Heslando, ĉefe ĉe Vogelsberg. La unu- kaj duklavaraj vilaĝorgenoj havas inter 5 kaj 26 registrojn. Eifert uzis komence la mekanikan membranoventkesto, sed almenaŭ ekde 1887 la mekaninkan konunsvalvan keston; fine ekde 1891 oni uzis tuban pneŭmatikon. Ekde la 20-a jarcento kvazaŭ ĉie venkis la pneŭmatika traktilaro, kio ebligis malmultkostan produktadon kaj plian kapablon elteni la premantan konkurencon. La registro-traktilaro specialas: la registrobutonoj ne laŭkutime tiratas sed - por aktivi ili - malsupren prematas per mekaniko pika. Johann Eifert liveris ĝis 1962 kvardekdu novkonstruitajn orgenojn.

Sone la orgenoj estas laŭ romanika stilo. Eifert preferis baztonajn lipfajfilojn en ok-pieda situo por povi eligi senŝtupan sondinamikon. Kontraŭe langofajfiloj kaj alikvotregistroj maloftas. La dua klavaro estas eĥo-verko disponante pr tre dolĉsonaj flutaj kaj arĉinstrumentaj voĉoj. 

## Verkaro (elekto) 
Kursivskribo indikas ke la orgeno mem ne plu ekzistas respektive nur per sia orgenfasado. En la kvina kolono la romia cifero estas la nombro de la klavaroj kaj granda P-litero signifas la havon de memstara pedalo. La araba cifero staras por la nombro de la sonantaj registroj; fine troviĝas en la lasta kolono informoj pri la konserviĝstato aŭ apartaĵoj.

## Literaturo 
## Einzelnachweise 
## Eksteraj ligiloj 
* Paĝoj de la firmao stadtilma *Orgelbau Schönefeld* 

## Fonto 
Eifert
Kategorio:Distrikto Ilm