open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gastejo Feuerkugel (Erfurto)

eta|La historiplena gastejo je la komenco de la Miĥaela Strato
**Gastejo Feuerkugel** (germane: *Gasthaus Feuerkugel*) estas unu el la plej tradiciaj gastejoj en Erfurto, Germanujo (urbocentre: (Michaelisstraße nr. 4).

Ĝi troviĝas videalvide al la Domo de la nigra korno kaj apud la Malnova sinagogo. Pro la neliturgia uzo de la eksa sinagogo fare de la gastejo, la tuta konstruaĵo sinagoga konserviĝis kaj farigis ĝin la plej malnova singagogo (kun tegmento) en Centra Eŭropo.

## Historio 
* 1587: Unua mencio dokumente, posedanto estas Balthasar Stotternheim, kiu riĉiĝis per la komerco de izatido.

* 1651: Gastejestro Florian Böttger aĉetas la grundon.

* 1896: La gefratoj Max kaj Karl Müller aĉetas la bienon kaj konstruigas la domon en la nuna formo.

* 1897: Malfermo de la *Kafejo Müller* kun danchalo kaj kegloludejo: la Malnova sinagogo servas kiel ĉambro por societoj.

* 1903: Vendado al la bierfabriko *Gottlieb Büchner A.K.*

* 1920: Transprenas la Büchner-bierfarejon la lepsika bierfarejo *Riebeck*. Nova luprenanto estas Willi Anders, iama paĝio en la lepsika hotelo *Zur Feuerkugel*:

* 1926: Ampleksaj renovigoj redonas al la ejo sian belecon. La biervendejo fariĝas gastejo kun la nomo "Gasthaus Feuerkugel".

* 1930: La polico malpermesas al Anders la bredadon de porkoj en la malantaŭa korto.

* 1952: Nova posedanto estas la firmao "Anders & Co. KG".

* 1968: Orientgermana ŝtata Komerca organizo (HO) transprenas la prizorgon de la gastejo kaj de la hotelo Erfurter Hof

* 1989: Restaŭradoj de manĝoĉambroj kaj pligrandigo de la kuirejo.

* 1997: Fermo de la gastejo.

* 2001: Kompleta restaŭrado laŭ malnovaj planoj.

* 2002: Solena inaŭguro je la 3-a de decembro kiel tradicia gastejo en la urbokerno, laŭ la stilo tipa por la transiro de la fino de la 19-a ĝis la komenco de la 20-a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la gastejo, kun bildoj.
* Artikolo pri la gastejo kun multaj sciindaĵoj el la *Thüringer Landeszeitung* de la 31-a de aŭgusto 2002.

## Subnotoj 
Feuerkugel
8978 Barbatus

'*8978 *Barbatus'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ŝafgrifo ; rabobirdo kies scienca nomo estas *Gypaetus Barbatus''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Kuhlmann

**Kuhlmann** staras por:
* Kuhlmann (kemio), franca kemia konzerno
* Lucie Kuhlmann, ruĝa vitkultivaro

**Kuhlmann** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Astrid Kuhlmann (* 1967), germana fotomodelino
* Bodil Kühlmann (1921-2012) dana esperantistino
* Brigitte Kuhlmann (1947–1976), germana teroristino
* Carl Kuhlmann (1899–1962), germana aktoro
* Caspar Kuhlmann (1926–1990), germana pedagogo kaj klerigplanisto
* Dörte Kuhlmann (* 1968), germana arĥitektino, aŭtorino kaj kuratorino
* Elisabeth Kuhlmann (1907–?), germana aktorino
* Franz Kuhlmann (1877–1965), germana entreprenisto
* Frauke Kuhlmann (* 1966), germana futbalisto
* Frédéric Kuhlmann (1803–1881), franca kemiisto kaj industriisto
* Georg Kuhlmann (1812– ?), germana utopiisto kaj konfidento
* Georg Carl Kuhlmann (1805–1868), germana orgenkonstruisto
* Gustav Kühlmann (1912 – 1999), dana esperantisto, lignaĵisto kaj laboristo
* Harald Kuhlmann (* 1943), germana aktoro kaj teatroaŭtoro
* Heinrich Kuhlmann (1855–1922), germana politikisto
* Helga Kuhlmann (* 1957), germana profesorino
* Helmut Kuhlmann (* 1940), germana politikisto
* João Geraldo Kuhlmann (1882–1958), brazila botanikisto
* Johann Dietrich Kuhlmann († 1846), germana orgenkonstruisto
* Karl Kuhlmann (1877–1963), german-svisa elektroteknikisto
* Katharina Kuhlmann (* 1977), germana televidmoderatoro
* Otto Kuhlmann (1873–1948), germana arĥiekto
* Otto Kuhlmann (aktoro) (1909–1991), germana aktoro, reĝisoro kaj aktoro
* Peter Kuhlmann
* Quirinus Kuhlmann, (1651–1689), germana aŭtoro
* Richard von Kühlmann (1873 - 1948), germana diplomato, industriisto kaj eksterafera ministro de la Germana Imperio
* Robin Kuhlmann (* 1990), germana pugpilkisto
* Werner Kuhlmann (1921–1992), germana krimpolicisto kaj sindikatisto
* Wilhelm von Kuhlmann (1879–1937), germana konsuloficisto
* Wolfgang Kuhlmann (* 1939), germana filozofo

## Vidu ankaŭ
* Cullmann
* Kuhlman
* Kulmann
Flughaveno Erfurt-Weimar

La **Flughaveno Erfurt-Weimar** (laŭ IATA-kodo: ERF) estas la internacia flughaveno de la ĉefurbo de Turingio eta|Tramhaltejo antaŭ la flughaveno.
eta|La aliloka flugkampo en Erfurto ĉe Roter Berg, 1928; maketo

Ĝi situas 5 km okcidente de la urbocentro kaj estas plejparte uzita por laŭsezonaj luflugoj.

## Historio 
La unua surteriĝo de flugmaŝino en Erfurto estis en 1911 (inter Eislebener-strato kaj Ammertal-vojeto), tiu de zepelino en 1914. Jam en 1924 ekzistis la unua flugkampo erfurta, proksime de Ruĝa Monto, kiu oficiale malfermitis en la 11-a de majo 1925. En 1935 estis malfermita flugkampeto en la erfurta urboparto Bindersleben, kiu iĝis soveta militaerodromo post la Dua mondmilito. Sed sur la eksa flugkampo ĉe Ruĝa Monto okazis de la 29-a de majo ĝis la 3-a de junio ekspozicio agrikultura *(Reichsnährstandausstellung - 40. Reichsschau der Deutschen Landwirtschaftsgesellschaft)*.

En 1956 la flughaveno estis pretigita por publika uzo kaj la GDR-aviadilkompanio *Deutsche Lufthansa*, kiu kunfandiĝis kun *Interflug* en 1963, komencis regulajn flugojn. Celoj naciaj estis Berlin-Schönefeld, Dresden, Heringsdorf kaj Barth. La 10-an de aprilo 1980 la aertrafiko ĉesis pro petrola krizo. Poste estis ankoraŭ alteriĝoj de erfurtaj flugmaŝinoj en Budapeŝto, Varno, Burgas kaj Poprad. Intertempe oni flugis al Moskvo kaj Leningrado; post kelkaj semajnoj tio evidentiĝis esti neprofitiga kaj nerentabilitata.

En decembro 1995 oni anstataŭigis la malnovan flughavenan turon (de 1964) per nova turo. La nomo de la flughaveno estis ŝanĝita de *Flughafen Erfurt* al *Flughafen Erfurt-Weimar* en 2011, ĉar oni opinias ke tio estus pli bona surmerkatiga perspektivo, la aldono de la mencio de la goeta urbo Vajmaro.

## Evoluo neklara 
La flughaveno ankaŭ estis havinta servojn de la Flughaveno London Stansted danke al la irlanda aviadilkompanio Ryanair. Sed tio ĉesis la 19-an de januaro 2005 pro nova kunlaboro de la irlandanoj kun la flughaveno de Leipzig-Altenburg. En 2011 retiriĝis la kompanio Air Berlin.

Multaj kritikantoj substrekas, ke la konstruo de flughaveno estis antaŭ ĉio prestiĝa kaj multekosta projekto kaj ke ĝi ne povas uzi sian kapaciton. Lastatempe revenis espero pro la ambiciaj planoj de la kompanio *Germania*.

## Tramvoja servo 
Kun la etendaĵo de tramlinio 4  ĝis Bindersleben, nova haltejo estis malfermita antaŭ la flughaveno la 21-an de junio 2005. La tramoj forveturas ĉiun 10an-20an minuton kaj ligas la flughavenon kun la ĉefa fervoja stacidomo de Erfurt en 20 minutoj.

## Subnotoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La retpaĝaro de la flughaveno. , 

Kategorio:Konstruaĵoj en Erfurto
Erfurt-Weimar
Kategorio:Transporto en Erfurto
Bálint Kuzsinszky

**Bálint Kuzsinszky** [kiĵinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kuzsinszky Bálint** estis hungara arkeologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1926).

Bálint Kuzsinszky http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/08983.htm naskiĝis la  1864 en Hungara reĝlando en Szabadka (nuntempa Subotica en Serbio). Li mortis la  1938 en Budapeŝto.

## Biografio 
Bálint Kuzsinszky ricevis 2 diplomojn en universitaton en Budapeŝto. Li eklaboris en 1887 Hungara Nacia Muzeo, sed li ankaŭ plulernis. Li fondis 2 muzeojn en Budapeŝto, sed li ankaŭ instruis en la universitato, kie li estis katedrestro en 1914. En 1930 li pensiuliĝis. Li okupiĝis precipe pri Romia Imperio. Li faris arkeologiajn laborojn ankaŭ eksterlande: Aŭstrio, Italio, Bavario. Lia elstara laboro estis en Óbuda, kie li trovis riĉajn arkeologiaĵojn: tio estis iam Aquincum.

## Verkaro (elekto) 
* *Aquincum és romjai* (Ruinoj de Aquincum), (1890)
* *Római kőemlékek az aquincumi múzeumban* (Romiaj ŝtonmemoraĵoj en muzeo de Aquincum), (1901)
* *A balaton környékének archeológiája* (1920)
* *Aquincum: Ausgrabungen und Funde: Führer mit einer topografischen und geschichtlichen Einleitung* (1934)

## Elektitaj disĉiploj 
* Elemér Jónás

## Memorigilo 
Oni fondis memormedalon pri Bálint Kuzsinszky en 1941.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj numismatikistoj
Inden VS

**Inden** estas komunumo en la distrikto Leuk en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 111 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Inden situas en la suba parto de Supra Valezo, nordokcidente de Leuk, ĉe la norda flanko de la Valo de Rodano en la valo de la rivero Dala. 

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,86 km², de kiuj 26,0% estas kovritaj de arbaro, 11,4% servas por agrikulturo kaj 2,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Inden limas en nordo al Leukerbad, en oriento al Albinen, en sudo al Leuk, en okcidento al Varen, kaj en nordokcidento al Mollens.

## Trafiko 
Inden situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Inden pasas la vojo de Leuk al Leukerbad. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 2 kilometrojn de la komunumo apud Leuk. De 1915 ĝis 1967 de Leuk kondukis fervojlinio al Inden. Pere de la poŝtaŭtolinio de Leuk al Leukerbad la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Inden datiĝas el la jaro 1242 *Indes*. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Inden apartenis al la Triono Von Zuben de la Valeza Dekono Leuk. En la jaro 1322 Inden estis la unuan fojon menciita kiel komunumo, kiun gvidis du deputitoj. La civita domo datiĝas verŝajne el la 16-a jarcento kaj estis rekonstruita en la jaro 1742. En la jaro 1741 la vilaĝo estis detruita de incendio. Eklezie Inden dum mezepoko apartenis al la Paroĥo Leuk. En la jaro 1500 estis konstruita la Kapelo Sankta Antonio kaj en la jaro 1767 la preĝejo Maria je bona konsilo. En la jaro 1775 Inden fariĝis memstara paroĥo.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Inden

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Inden

## Bildoj 

Dosiero:Inden 002.jpg|Pastra preĝejo
Dosiero:Inden 003.jpg|Vilaĝa strato
Dosiero:Inden 001.jpg|La Vilaĝa centro kun preĝejo
Tadeusz Krusiński

**Jan Tadeusz Krusiński** (monaĥa nomo: Tadeusz; naskiĝis la 15-an de majo 1675 verŝajne en Jarantowicze (proksime al Radziejów) en nobela familio, mortis la 22-an de aŭgusto 1751 en Zabrzeże (proksime al Kamieniec Podolski, nun en Ĥmelnicka provinco) – pola jezuito, kuracisto, orientalisto, arkivisto, vojaĝisto, misiisto, diplomato kun historia intereso.

## Ordena kaj misia prepariteco 
En la aĝo de 16 jaroj eniris ordenon de jezuitoj kaj lernis ĉefe en Krakovo, Jarosław kaj Lublin. Li posedis grandajn lingvistikajn kapablojn, konis ankaŭ medicinon. Tio estis ĉefa kaŭzo sendi lin fare de monaĥaj regopovoj kiel misiiston al Persio por viziti en 1705 tieajn misiejojn. En Krakovo, kie krom teologio studis filozofion kaj magistriĝis, ankaŭ ordiniĝis en 1704.

Pro lerta scipovo de pluraj lingvoj estis perfekta kandidato por misiista laboro en Azio.

## Literatura heredaĵo 
Tadeusz Krusiński iĝis la unua eŭropa granda historiisto de Persio (Irano) kaj Afganio. Dum pluraj jaroj liaj laboraĵoj estis fundamentaj pri ambaŭ landoj, kiujn referencis postaj aŭtoroj, verkantaj pri Afganio.

* "Relatio de mutationibus Regni Persorum" (Romo 1727). Plureldona laboraĵo tradukita en la anglan, francan, nederlandan, germanan kaj turkan (li mem ĝin turkigis), kaj estis eldonita sub la titolo "Terdżume-i tarih sejjah" en Istanbulo en 1729. En Pollando aperis presita latine en Lvovo en 1740, titolita *Tragica vertentis belli Persici historia*;
* "Chronicon peregrinantis seu historia ultimi belli Persarum cum Aghvanis" (1731)
* "Prodromus ad historiam revolutionis persicae" (1733)
* "Pragmatographia de legitymo usu ambrozyi tureckiei", t.e.: Pri ĝusta maniero uzi turkan kafon, de pastro Tadeusz Krusiński, jezuito kaj persa misiisto. Laŭ lia manuskripto elektita kaj presigita, Warszawa 1769.

Patro Krusiński ne nur konis afganojn, kun kiuj kontaktiĝis ĉiutage kaj ne nur atenteme aŭskultis kaj notis ĉion, kion aŭdis pri ili kaj ilia lando, sed ekkonis Afganion persone, kion opinias multaj polaj historiistoj, kvankam mankas pri tio pruvoj. Li priskribis ne nur sociajn rilatojn, ekonomiajn kaj morojn, sed ankaŭ prezentis etnan diferenciĝon de la lando, multe da loko dediĉante al paŝtuoj, ilin karakterizante. Kiel la unua detale priskribis montaron de Afganio – Hindukuŝo kaj riverojn de tiu ĉi lando

## Bibliografio 
* Tadeusz Krusinski, *Tragica vertentis belli Persici historia*, "Pro Georgia" kajero 2, 1992, p. 25-27.
* Dawid Kolbaja, *Juda Tadeusz Krusinski SJ – misjonarz, uczony, dyplomata. Zycie i dzieło* (Juda Tadeusz Krusinski SJ - misiisto, sciencisto, diplomato. Vivo kaj verko), "Pro Georgia", kajero 2, 1992, p. 19-25.
* Dawid Kolbaja, ''Etnograficzne i historyczne wiadomości w 'Tragica belli Persici historia' polskiego misjonarza Tadeusza Krusińskiego'' (Etnografiaj kaj historiaj sciigoj en 'Tragica belli Persici historia' de pola misiisto Tadeusz Krusiński) , "Pro Georgia", 1994, p. 5-14.

## Eksteraj ligiloj 
* Najwięksi odkrywcy  La plej grandaj esploristoj

Krusiński
Vocabulaire Français-Esperanto

***Vocabulaire Français-Esperanto*** estas vortaro franca-Esperanto verkita de Théophile Cart, Marcel Merckens kaj Paul Berthelot kaj eldonita en 1903 de Hachette el Parizo. Estas estintaj reeldonoj en 1903, 1905 kaj 1907 .
La libro ankaŭ enhavas superrigardon de la gramatiko de Esperanto, kaj mallongitan vortaron Esperanto-franca.

## Referencoj 
## Eltiraĵoj el la kvina eldono 

Dosiero:1907 Cart Vocabulaire kovrilo.jpg
Dosiero:1907 Cart Vocabulaire I.jpg
Dosiero:1907 Cart Vocabulaire 54-55.jpg
Dosiero:1907 Cart Vocabulaire 124-125.jpg
Dosiero:1907 Cart Vocabulaire 148-149.jpg
Dosiero:1907 Cart Vocabulaire 188-189.jpg
Dosiero:1907 Cart Vocabulaire 240-241.jpg

## Eksteraj ligiloj 
* *Vocabulaire Français-Esperanto*, rete
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Kategorio:Esperanto-vortaroj
Kategorio:Gramatiko de Esperanto
Kategorio:Franca lingvo
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1905
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1907
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Idiomaĵoj en la hebrea lingvo

En la hebrea lingvo, kiel ĉe plej parto de lingvoj estas idiomaĵoj, tio estas esprimoj, kiuj havas proprajn signifojn tre malsimilajn al siaj laŭvortaj signifoj. Iom da ili konfuzas, aliaj amuzas. Jen kelkaj idiomaĵoj en la hebrea lingvo:
 
***לֹא דֻּבִּים וְלֹא יַעַר** (laŭvorte: nek ursoj nek arbaro): ne okazis; tute fikcia aĵo.
***אֶבֶן נָגֹלָּה מֵעַל לִבּוֹ** (laŭvorte: ŝtono rulis eksteren de lia koro): malpezigi lian "koron"; haltigi zorgi pri... ; liberiĝi de la ŝarĝo de...
***אֶחָד בַּפֶּה וְאֶחָד בַּלֵּב** (laŭvorte: unu en la buŝo kaj unu (alia) en la koro): parolas pri liaj intencoj dume en lia "koro" planas aliaj; manko de honesteco.
***אֶרֶץ אוֹכֶלֶת יוֹשְׁבֶיהָ** (laŭvorte: lando, kiu manĝas (forrabas) siajn loĝantojn): lando kie vivado estas tre malfacile, danĝera lando.
***גם קרנף עיוור יכול להבדיל בין חיטה לשעורה** (Eĉ blinda rinocero povas diferencigi inter tritiko kaj hordeo): la diferenco estas memkomprenebla.
***מעניין כשלג דאשתקד** (interesa kiel la neĝo de la pasinta jaro): Priskribi temon, kies intereso pasis antaŭ longa tempo, simila al **חשוב כקליפת השום** Grava kiel ajloŝelo.
***טול קורה מבין עיניך** (Prenu stangon de inter viaj okuloj): deklaro al iu, kiu plendas pri difekto en sia amiko, dum la difekto en si mem estas pli granda
***הפוסל במומו פוסל** (Tiu kiu diskvalifikas, diskvalifikas en si mem):  difekto trovita, atestas pli pri la trovanto mem.
***משכמו ומעלה** (de sia ŝultro kaj pli alte): Li estas tiom virta.
***נקמת דם ילד קטן עוד לא ברא השטן** (La venĝo de sango de knabeto ankoraŭ ne estis kreita de Satano): de poemo de nacia poeto Ĥaim Naĥman Bjalik, post la pogromo de Kiŝinevo, La afero estas tiom terura ke neniu venĝo sufiĉos.
***שירות דוב** servo de urso, kiu priskribas sinceran provon solvi problemon tiel, ke ĝi ankoraŭ pli fuŝas la staton de aferoj. Homo, kiu damaĝas kun la intenco helpi, donas ursan servon.
***אָבוֹת אָכְלוּ בֹסֶר וְשִׁנֵּי בָנִים תִּקְהֶינָה** (Patroj manĝis nematuraĵojn kaj la dentoj de la filoj malakras) Puno de posteuloj pro la pekoj de iliaj (pra)patroj. En ĉi tiu idiomaĵo la manĝado de nematuraĵoj estas komparata al peko, kaj la sensentemo de la dentoj al puno. Tiu idiotismo estas la negativa formo de alia simila **מעשה אבות סימן לבנים (**La ago de patroj estas signo por la filoj) kiu signifas: kio okazis al la patroj ne nur okazis al ili persone, sed estis farita al ili por konsistigi la komencon de la ekzekuto de tio, kio estis dekretita por iliaj filoj.
***שירת הברבור (**La kanto de la cigno) estas metafora esprimo, kiu signifas la lastan pecon, aŭ la lastan deklaron de muzikisto aŭ poeto. Per etendo, la frazo estas uzata por indiki la lastan agon aŭ kreadon en aparta agadkampo antaŭ foriro.
***אל תסתכל בקנקן אלא במה שיש בו** (Ne rigardu la kruĉon sed kio estas en ĝi) signifante: Ne juĝu ion ajn aŭ homon laŭ sia ekstera aspekto, sed laŭ sia ena enhavo.
***אל תפתח פה לשטן** (Ne malfermu la buŝon al la diablo) idiotismo kiu servas kiel averta frazo, por konservi puran langon kaj ne diri malbonon, por ke ĝi ne okazu. Alivorte, vortoj kreas realon.

Kategorio:Idiomaĵoj
Kategorio:Hebrea lingvo
Kantono Laignes

La **kantono Laignes** (france *canton de Laignes*) estis franca kantono lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 12 kantonoj de la arondismento de Montbard. Ĝia ĉefurbo estas Laignes.

## Komunumoj 
Apartenas al la kantono Laignes la jenaj 21 francaj komunumoj :

## Demografio
## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Côte-d'Or

Laignes
Laignes

**Laignes** estas franca komunumo, kiu situas en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
La rivero Laigne naskiĝis tie. Ĝia reelfluejo situas en la centro de la urbo.

### Najbaraj komunumoj 
### Demografio 
## Lokoj kaj monumentoj 
* Gotika preĝejo Saint-Didier  renoviĝita en 1576
* Preĝejeto Sainte-Marguerite
* Mezepoka turo
* Statuo en la fonto de Laigne
* Neogotika kafejo Husson hodiaŭ kulturoteko

## Naturaj vidindaĵoj 
Oni trovis tie *Baldellia ranunculoides*.

## Esperantio 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon en 2004 (0,30%).

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
József Kürschák

**József Kürschák** [jOĵef kurŝAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kürschák József** estis hungara matematikisto, profesoro, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1914).

József Kürschák http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/08989.htm naskiĝis la  1864 en Buda. Li mortis la  1933 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Kürschák frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1881-1886, kie li lernis precipe de Gyula Kőnig kaj Jenő Hunyady. Li ekinstruis en diversaj lernejoj en Debrecen, poste en Budapeŝto. En 1891 li instruis jam en la universitato, kie li estis ankaŭ rektoro kaj katedrestro. Li okupiĝis precipe pri algebro, ekzemple pri diferenciala ekvacio.

## Verkaro (elekto) 
* *A körmérés története és elmélete* (1892)
* *Az általánosított kinetikai potenciál létezésének feltételei* (1905)
* *Propriétés générales des corps des variétés algébriques* in: (1910)
* *Irreduzible Formen* (1922)
* *Egy analitikus geometriai determináns irreducibilitása* (1931)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Gustav-Adolf-fontano (Erfurto)

eta|Gustav-Adolf-monumento, fone la dominikana preĝejo. eta|Detalo. eta|Detalo. La **Gustav-Adolf-fontano** (germane: *Gustav-Adolf-Brunnen* aŭ *Hungerbrunnen*) estas unu el la multnombraj akvaj konstruaĵoj en la urbocentro de Erfurto

## Historio 
Antaŭ la norda muro de la dominikana preĝejo troviĝas fontaneto je honoro de la sveda reĝo Gustavo la 2-a Adolfo, inaŭgurita en la 10-a de novembro 1911 kaj farita de la skulptisto Carl Melville. Antaŭe troviĝis tie ĉi tombejeto.

La reĝo rezidis en Erfurto de la 2-a ĝis la 6-a de oktobro 1631 kaj de la 7-a ĝis la 9-a de novembro 1632. Ĉar la reĝo estis elektinta la dominikanan preĝejon por privata preĝado, oni elektis tiun lokon por starigi la monumenton.

## Priskribo 
Sur kolono mallarĝiĝanta supren staras leono, simbolo reĝa kiu portas la blazonon de Erfurto en sia kaptpiedego. Ĉirkaŭanta frazo estas komenco de eklezia kanto: "Verzage nicht, du Häuflein klein, Gott ist mein Harnisch." (tradukite: *Ne malesperu, etulo, ĉar mia kiraso estas Dio.*) Ĝin verkis Jakob Fabricius, la persona konfesprenanto de la reĝo.

Portreta medaliono, vinjeto kun la Biblio kaj glavo ornamas la alstratan flankon de la puto. Etplastikaĵoj prezentas viron portantan ĉerkon de infano kaj nudpiedan patrinon kun suĉinfano. Ambaŭ memoras la mizeron de la Tridekjara milito. Al ili ŝuldas la fontaneto sian kromnomon *Hungerbrunnen* (tradukite: malsatmizera puto).

## Eksteraj ligiloj 
* Priskribo ĉe *erfurt-web*.

## Subnotoj 
*Gustavadolffontano
Kategorio:Fontanoj en Erfurto
Kategorio:Monumentoj en Erfurto
Morgenbesser

**Morgenbesser** estas familia nomo  de jenaj personoj:

* Aleksander Morgenbesser (1816–1893), pola poeto
* Ernst Gottlob Morgenbesser (1755–1824), germana juĝisto kaj administra juristo
* Michael Morgenbesser (1782–1841), germana historiisto
* Sidney Morgenbesser (1921–2004), usona filozofo
Miklós Kürti

**Miklós Kürti** [miklOŝ kurti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kürti Miklós,** angle **Nicholas Kurti** estis hungara-brita fizikisto, pedagogo, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1970).

Miklós Kürti http://epa.oszk.hu/00300/00342/00117/marx.html naskiĝis la  1908 en Budapeŝto. Li mortis la  1998 en Oksfordo.

## Biografio 
Miklós Kürti devenis el juda familio. Li ricevis abiturienton en Budapeŝto, poste li plulernis en Sorbonne kaj ankaŭ en universitato de Berlino. En 1931 li doktoriĝis en Berlino, poste li ekinstruis en ĉeflernejo en Breslau. Inter 1933-1940 li laboris en Oksfordo, kie dume li ricevis britan ŝtatanecon. Dum la 2-a mondmilito li partoprenis en evoluado de brita atombombo, poste li instruis en la universitato. Li partoprenis en redaktado de *Acta Physica*. Li ricevis Honoran Legion en 1976, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Kalorimetrischer Nachweis einer Termaufspaltung im Gadoliniumsulfat* (1933)
* *The use of Liquid Helium in Magnetic Cooling experiments* (1949) 
* *Magnetism at Very Low Temperature and Nuclear Orientation* (1957) 
* *Temperatures below 1 K. Reprinted from Advances in Cryogenic Engineering* (1963) 
* *From Cailletet and Pictet to Microkelvin. Cryogenics* (1978)
* *Atomic Histories- Peierls* (1997)

## Fontoj 
* biografio angle 
* hungarlingva biografio
* http://wwwold.kfki.hu/fszemle/archivum/fsz9909/kurtipub.html

 
Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Britaj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Projekto Manhattan
Lajos Mitterpacher

**Lajos Mitterpacher** [lajoŝ miterpaĥer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mitterpacher Lajos** estis hungara pastro, monaĥo, abato, agronomo, profesoro, instruisto. Lia nobela nomo estis *mitternburgi*. Lia frato estis József Mitterpacher.
eta|Lajos Mitterpacher
eta|Busto pri Lajos Mitterpacher
Lajos Mitterpacher http://www.mek.iif.hu/porta/szint/egyeb/lexikon/eletrajz/html/ABC09732/10625.htm naskiĝis kiel *Mitterbacher Lajos* la  1734 en Hungario en Bellye (nuntempa Bilje en Kroatio). Li mortis la  1814 en Pest (urbo).

## Biografio 
Lajos Mitterpacher frekventis gimnazion en Pécs, poste li aliĝis al jezuitoj en 1749. Ekde 1755 li instruis en Sopron, post 2 jaroj li plulernis en Vienon. En 1758 li instruis en Győr, sed en la sekva jaro li lernis teologion en Vieno, kie li ankaŭ doktoriĝis. En 1761 li doktoriĝis, poste li edukis en magnata familio. En 1773 la jezuitoj estis forigitaj, tial li ricevis rangon titulara abato de Pécs. Baldaŭe li estis nomumita katedrestro (tiam latine *Oeconomica ruralis*), fine ankaŭ rektoro en la studjaro 1800 en Reĝa Universitato de Pest. Li estis pioniro de la hungara agronomio, kiun li instruis al la studentoj.

## Verkaro (elekto) 
* *Adumbratio notionum oeconomicarum* (1773)
* *Abhandlung vom Leinbau* (1788)
* *A len és a kender műveléséről való oktatás a mezei embernek hasznára* (Pri kultivado de linoj kaj kanaboj por kamparanoj) (1789)
* *Technologia oeconomica* (1794)
* *Compendium historiae naturalis* (1799)
* *Praelectiones technologicae*. Budae, 1800.
* *Unterricht über die Maulbeerbaum und Seidenraupenzucht zum Gebrauche der Landschulen* (1805; hungare 1823)
* *Summarium tractatus de vitis cultura et arte parandi vinum, crematum et acetum* (1813; ankaŭ hungare, germane, slovake, serbe, rumane inter 1815 - 1823)

## Memorigiloj 
* busto en Zugló

## Fontoj 
* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* biografio hungare (la teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun bildo

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Preĝejo Sankta Bartolomeo (Erfurto)

eta|Epitafo de 1577 por Johannes Selbach, ĉe la turo, originanta el poste surkonstruita tombejo.
La **Preĝejo Sankta Bartolomeo** estis unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto (Anger-strato nr. 52). Hodiaŭ de ĝi nur restis turo (kun kariljono).

## Historio 
La dokumente unua mencio de la preĝejo estis en 1182, la turo estis konstruita inter 1412 kaj 1468. Ĝi estis la familia kirko de la Gleichen-dinastio, kies kortego estis tie ĉi.

Post la Reformacio la preĝejo subordiĝis al la franciskana preĝejo kaj funkciis ankoraŭ ĝis 1571. En la jaro 1660-a fajrego komplete detruis la ne plu uzatan preĝejon, kiun oni sekve malkonstruis ĝis 1667 lasante la turon. Ĝi servis kiel kampanilo ĝis 1942.

Dum la ekokupado de Erfurto fare de usonaj trupoj la 11-an de aprilo 1945 estis artileria pafado ĉe la turo, dum kio estis detruitaj la turpinto el ligno kaj la balustrado arte prilaborita. En 1950 oni anstataŭigis la spajron per ebena tegmento kun ĉirkaŭanta parapeto. En la kadro de la 1250-a datreveno de la urbofondo en 1992 oni tamen rekonstruis la okangulan spajron.

Hodiaŭ la turo apartenas al la urba muzeo.

## Kariljono 
En la 35 metrojn alta turo troviĝas nuntempe kariljono. La decido pri tio fariĝis en aprilo 1977 kiam samtempe iĝis ĝenerala rearanĝo de Anger-placo kaj Anger-strato kiel piedira zono; ĝia instalo estis la 18-an de aŭgusto 1979, la inaŭguro la 7-an de oktobro (= 30-a datreveno de la fondo de GDR). Planojn kaj finlaborojn de la kariljono faris la firmao Schilling el Apolda.

La plej granda sonorilo pezas je 2.393&nbsp;kg kaj estas 1,5 m en diametro; la plej malgranda 20&nbsp;kg (diametro: 21&nbsp;cm). Ĉiuj sonoriloj entute pezas 13,6 tunojn, la tuta komplekso super 20 t. La erfurta kariljono nombriĝas - kun siaj 60 sonoriloj - al kariljonoj kun 5 oktoj, kio maloftas en Eŭropo.

Ekde 1992 estis muntadaptita ludigaŭtomato komputile stirita, kiu ĉiutage ludigas diversajn melodiojn je la 10-a, la 12-a kaj la 18-a horoj. Somere ĉiun duan sabaton de monato (inter la 16.00-16.45 h) ludas kariljonisto rekte. Post sinanonco eblas ankaŭ viziti la sonorilaron. La repertuaro de la muzikaĵoj elektatas konvene al la sezonoj.

En GDR ĝi estis la plej granda kariljono, en hodiaŭa reunuiĝinta Germanio la kvina plej granda.

## Literaturo 
* Andreas Schareck: *Erfurt*, eldonejo Mitteldeutscher Verlag, 3-a eldono, Halle 2013, ISBN 3954620057
* Hermann H. Saitz: *Erfurt zu Fuß*, 5-a eldono, Erfurt 2010
* Gerd Schöneburg: *Erfurt. Führer durch die historische Altstadt*, 4-a eldono, Erfurt 2009
* Ulrich Seidel: *Erfurt: Rundgänge durch die Geschichte*, eldonejo Sutton, 2004, ISBN 3897027607
* Georg Dehio / Stephanie Eißing / Franz Jäger: *Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen*, eldonejo Deutscher Kunstverlag, 2003, ISBN 3422030506
* Steffen Raßloff: *Glockenspiel wird 30 Jahre*. En: *Thüringer Allgemeine* de la 7-a de oktobro 2009.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la Urba muzeo.
* Pri la preĝejo sur *erfurt-web*.
* Portreto sur la hejmpaĝo de la Germana ascocio de kariljonistoj.

Erfurt
Kategorio:Turoj en Erfurto
Bartolomeo
Erfurto
Kategorio:Gotikaj konstruaĵoj en Erfurto
Erfurt
erfurto
Trajneto de Saint-Trojan

La **trajneto de Saint-Trojan** () estas turisma trajno en la insulo Oléron, en Francio. Inter aprilo kaj oktobro, ĝi veturas de la stacio en Saint-Trojan-les-Bains al la strando Maumusson per 6-kilometra etŝpura fervojo ().

## Historio 
La trajnon fondis en la jaro 1963 D-ro Pol Gala, kiu unue volis rekonstrui iaman trajnon de Royan al La Tremblade. La trajno de Saint-Trojan unue ligis la stacion de Saint-Trojan al la stacio Gatseau, ĉe la samnoma strando. Pro la populareco de la trajno, la linio estis plilongigita en 1965 ĝis la dunoj de la okcidenta bordo de la insulo. Ĝi tiam estis  longa, sed erozio iom post iom forigas la dunojn, kaj pro tio la finhaltejo estis rekonstruita plurfoje kaj la linio estis mallongigita. Hodiaŭ ĝia longo estas .

## Literaturo 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Oléron
* Turismo en Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Historio de la trajno

Saint-Trojan
Kategorio:Oléron
Kategorio:Turismo en Charente-Maritime
Saint-Trojan
Preĝejo Sankta Kruco (Rákoskeresztúr)

**Preĝejo de Apoteozo de Sankta Kruco** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Rákosmente, en urboparto Rákoskeresztúr.

## Historio 
En Rákoskeresztúr la unua kirko estis konstruita jam en la 1220-aj jaroj, sed kelkaj opinias, ke estis tie kirko jam dum regado de Stefano la 1-a (Hungario). La malnova kirko estis malkonstruita post dominado de turkoj kaj pli nova konstruiĝis en 1741. La oftaj inundoj ofte minacis la konstruaĵon, tial oni malkonstruis ĝin kaj poste oni konstruis pli novan preĝejon en 1894. Dum la socialismo apude oni konstruis novan kvartalon el betonaj domoj.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola laŭ la strato kaj ĝi havas unusolan kvadratan turon super la enirejo. La plurlatera sanktejo situas en la orienta flanko. En la interna parto la klasikisma marmora ĉefaltaro estis farita en 1808 en preĝejo de Pest (urbo), ĝi estas translokita en tiun preĝejon en 1894.

Apud la preĝejo kruco estas videbla.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare
* hungare kun multe da fotoj

Rakoskeresztur
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Việt Minh

eta|La flago de Việt Minh.
***Việt Minh*** ( mallongigo de *Việt Nam Ðộc Lập Ðồng Minh Hội*, Hán Nôm: 越南獨立同盟會; elparolata kiel [vjetminj]) aŭ **Ligo por la Sendependeco de Vjetnamio** estis fondita en Pác Bó la 19-an de majo, 1941, el diversaj grupoj por atingi la sendependecon de Vjetnamio. Ĝi konsistis el naciistaj kaj komunistaj grupoj. La politikestro kaj fondinto de la *Viet Minh* estis Hồ Chí Minh, la militestro sub Võ Nguyên Giáp la ĉefo de la naciista movado. Aliaj fondintoj estis Lê Duan kaj Phạm Văn Đồng.

La *Viet Minh* komence formiĝis por serĉi sendependecon por Vjetnamio de la Franca Hindoĉinio. Tiel kiel lukto kontraŭ la francoj, la *Viet Minh* (5 000 al 7 000 rezistaj batalantoj) komencis kampanjon kontraŭ la japanoj. Pro ilia opozicio al la japanoj, la *Viet Minh* ricevis financadon de Usono, Sovetunio kaj la Respubliko de Ĉinio.

Post la Dua Mondmilito, la japanoj transdonis la kontrolon de kelkaj publikaj konstruaĵoj kaj armiloj rekviziciitaj de la franca armeo al la *Viet Minh*, gvidata de Ho Chi Minh. La francoj rezignis kelkajn rajtojn en Ĉinio, kaj *Viet Minh* konsentis al la reveno de la francoj kontraŭ promesoj de sendependeco ene de la Franca Unio. Ankaŭ Ĉinio konsentis eliri. Tamen, intertraktadoj detruis rapide kaj Unua Hindoĉina Milito eksplodis. Pli ol 400 studentoj de *Viet Minh* estis trejnitaj de japanaj soldatoj en milita lernejo en Provinco Quảng Ngãi, poste, batalis kontraŭ Sud-Vjetnamion kaj Usonon en la Vjetnama milito.

## Vidu ankaŭ 
* Vjetkongo
* Pathet Lao
* Ruĝaj Kmeroj
* Aŭgusta Revolucio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Gerilo
Kategorio:Dua Mondmilito
Kategorio:Historio de Vjetnamio
Kategorio:Movadoj de nacia liberigo
Kategorio:1941 en Vjetnamio
Reader's Digest Complete Book of Australian Birds

La '''''Reader's Digest Complete Book of Australian Birds''''' (kompleta libro de aŭstraliaj birdoj de Reader's Digest) estas libro unuafoje publikigita de *Reader’s Digest Services Pty Ltd* de Sidnejo, Aŭstralio, en 1976 kaj represitas kelkajn fojojn, kun komplete reviziita eldono en 1986.

## Aspekto
La libro estas malgranda poŝlibro 330 mm alta por 230 mm larĝa. Ĝi priskribas kaj ilustracias birdospeciojn registritajn el Aŭstralio, ĉefe montrante unu specion por paĝo, uzante fotojn el la *National Photographic Index of Australian Wildlife*. La distinga, ĉefe blua, kovrilpaĝo montras foton de paro de Olivdorsaj cinirioj.

Kategorio:Ornitologio
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Skolo de Chartres

[eta|[Katedralo de Chartres.]]
La **Skolo de Chartres** estis alta lernejo de filozofiaj kaj teologiaj studoj, naskiĝinta en Chartres komence de la 11-a jarcento iniciate de Fulberto, episkopo de la diocezo de la sama urbo, kaj daŭrinta ĝis la sekva jarcento. Ĝi havis kiel programon la disvolviĝon de la kristana teologio pere de la utiligo de la filozofio de Platono.

Temis pri unu el la plej elstaraj institutoj apartenantaj al eduka sistemo de la mezepoka skolastiko.

La filozofoj de Chartres asimilis la platonan doktrinon tra la novplatonisma penso de Aŭgusteno de Hipono kaj de Boecio.

Rilate ontologion ili subtenis ke la ideoj estas kreitaj de Dio Patro (nome ili antaŭekzistas en Dio kreinto), dum rilate kosmogonion ili sekvis la interpreton de Kalcidio pri la *Timeo* de Platono, identigante la kristanan Sanktan Spiriton kun la la platona *Animo de la mondo*, reprenante tiel la tezon de Abelardo. Allasinte la imanenton de tiu ĉi en la Naturo, ili ekvojaĝis en la direkton de panteisma vizio de la mondo kreita. POste esploristoj diris ke naskiĝis nova platonismo: tiu de Chartres!

En tiu skolo elstaris majstroj kiel Bernardo el Chartres, Yves el Chartres, Teodoriko el Chartres, Vilhelmo el Conches (kiu identigas la novplatonisman monadon kun la Dio kreinto de la juda-kristana tradicio)  », Gilberto Poretano, Johano el Salisbury, Bernardo silvestro kiu verkis *Cosmographia*, kiu estas "poeta variacio sur la pitagoraj temoj” .

Tiu skolo havis grandan konsideron por la artoj de quadrivium kiel oni povas percepti vizitante la katedralon de Chartres.
eta|150ra|dekstra|Filozofío (Katedralo de Chartres).
eta|dekstra|Filozofo sur unu el la arkivolboj de la uesta pordo de la katedralo de Chartres.
eta|150ra|Gramatiko (Katedralo de Chartres).

## Notoj 
## vidu ankaŭ 
* Kristana filozofio
* Skolastiko
* Kategrala skolo

## Bibliografio 
* Karl Heyer, *La meraviglia di Chartres*, ed. Treuno, 2003, ISBN 88-88408-00-3
* ''La doctrine de la création dans l'école de Chartres, études et textes'' de Jean-Marie Parent, Institut d'études médiévales, 1938.
* *Les écoles de Chartres au Moyen Âge, du Ve au XVIe siècle* d'Alexandre Clerval, Slatkine Reprints, 1977.

## Eksteraj ligiloj 
* La skolo de Chartres

Kategorio:Skolastiko
Seram

eta|250ra|Vido el boato al Tulehu, ĉe la norda marbordo de Seram.
**Seram** (iam **Ceram**; ankaŭ Seran aŭ Serang) estas la plej granda kaj ĉefa insulo de Molukoj, nome provinco de Indonezio, spite la historian gravon de Ambon. Ĝi situantas ĝuste norde de la pli malgranda insulo Ambon.

## Geografio kaj geologio 
La populacio de la insulo en la censo de 2010 estis de 434 113 loĝantoj. Serama maro aŭ Cerama maro (en indonezia: *Laut Seram*) estas unu el kelkaj malgrandaj maroj inter la disaj insuloj de Indonezio. Ĝi estas parto de Pacifika Oceano kun areo de proksimume 12 000 kvadrataj kilometroj norde de Buruo kaj Seram.

## Ekologio 
Seram elstaras pro sia alta grado de lokaj birdaj endemioj. El la 117 specioj de birdoj de la insulo, 14 estas endemiaj, ekzemple la Serama imperikolombo kaj la Serama montokolombo.

Estas maraj krokodiloj en kelkaj el la riveroj de la insulo, kiaj la Salavajo.

## Historio 
Plej centraj Molukanoj konsideras Seram kiel ties origina prahejmo kaj estas ankoraŭ konata populare kiel Nusa Ina (Patrininsulo).

## Administracio 
## Religio 
## Ekonomio 
Kopro, rezino, saguo, kaj fiŝoj estas gravaj produktoj. Nafto estas produktita en nordoriento ĉe Bula zorge de CITIC Seram Energy.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Seacology Seram Island Health Clinic Project 
* Alifuru Consciousness Video

Kategorio:Geografio de Indonezio
Kategorio:Insuloj de Indonezio
Imperiestra salonego (Erfurto)

eta|*Kaisersaal*, historioza salono en Erfurto. eta|Iliaj moŝtoj kongresanaj ene de la salonego, septembro 1808. La **Imperiestra salonego** (germane: ***Kaisersaal***) estas tradiciriĉa kultur- kaj kongrescentro en la urbokerno de Erfurto.

## Historio de la konstruo 
Antaŭ 500 jaroj estis surloke la Reinboth-domo kun privilegio de bierfarado. En 1714 la distristo Johann Georg Sommer el Leipzig transprenis ĝin por konstruigi dancsalonon frekventitan ĉefe de altlernejanoj. Cetere, ĉi tie estis la unua loko en Erfurto, kie oni ludis bilardon.

En 1831 la novkonstruita domo ricevis sian klasicisman fasadon. En 1871 oni aliaranĝis la salonegon kaj faris ĝin koncertejo kaj dancejo. Pro la fondo de la Germana Imperiestra Regno iĝis nomoŝanĝo al *Kaisersaal*. En 1960 ĝi fariĝis kulturdomo de la kontormaŝinfabriko *Optima* kaj memorigloko politika.

Pro sekurecaj kialoj la domo devis esti fermita en 1982; kelkajn jarojn poste komenciĝis la unuaj restaŭradoj kiuj intensiviĝis inter 1991 kaj 1994. Tiam oni ankaŭ rekonstruis multajn partojn kaj faris samtempe modernigitan kultur- kaj kongrescentron en historia ĉirkaŭaĵo. Respondecis pri la planado kaj konstruo la duseldorfaj arkitektoj *Miksch & partneroj*.

La inaŭguro de la restaŭrita kaj plivastigita komplekso okazis en la 15-a de majo 1994 en ĉeesto de Johannes Rau, la tiama ĉefministro de Nordrejn-Vestfalio.

## Kongresejo de longa tempo 
Tri eventoj estas firme ligitaj al tiu ĉi loko:
* Premiero de la teatraĵo *Don Karlo* de Ŝilero en ties ĉeesto, la 25-an de septembro 1791.
* Tie ĉi okazis en 1808 la t.n. Kongreso erfurta (germane: *Erfurter Fürstenkongreß*, france: ''Entrevue d'Erfurt*), kie interparoladis Napoleono kun la rusa caro Aleksandro la 1-a.
* En 1891 okazis samloke la t.n. Erfurta Partikongreso de la socialdemokratoj.
* La 12-an de aprilo 1946 komunistoj kaj socialdemokratoj (la lastaj plejparte kontraŭvole) decidis pri la unuiĝo de la Komunista Partio de Germanio kaj la Socialdemokratia Partio de Germanio al la nove kreita Sozialistische Einheitspartei Deutschlands sur regiona nivelo.

## Gastoj famekonataj en muza ĉirkaŭaĵo 
Multaj artistoj gastis tie ĉi, ekzemple: Johann Wolfgang von Goethe, Friedrich von Schiller, Niccolò Paganini, Clara Schumann aŭ Franz Liszt. En la haloj estis la unua prezentado de la nova versio de la ŝilera dramo *Don Karlo*. Dum la Kongreso erfurta okazis surloke multaj kulturaj aranĝoj, i.a. kun aktoroj de la *Comédie Française* (ekz. François-Joseph Talma).

La salonego servis ankaŭ kiel dancejo de la universitato, kiel urba teatro kaj post 1918 eĉ kiel kinejo kaj scenejo por vodevilaĵoj.

## Literaturo 
* Steffen Raßloff kaj Ulrich Seidel: *Der Erfurter Kaisersaal.* Erfurt (eldonejo Sutton) 2008, ISBN 978-3-86680-303-9.
* Rudolf Benl: *Woher trägt der Kaisersaal seinen Namen?* En: Jahrbuch für Erfurter Geschichte, vol. 2 (2007), p. 97-112, ISBN 978-3-939885-00-9.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la kongresejo. , 
* Pri la salonego ĉe *erfurt-web''.
* Debatetoj pri malaperinta memorigtabulo.

## Subnotoj 
Kategorio:Klasikismaj konstruaĵoj en Erfurto
Muzeo pri limŝtonoj (Erfurt)

eta|Forstista domo kun elmontrejo liberaera.
La **Muzeo pri limŝtonoj** () troviĝas subĉiele ĉe la forstista domo Willroda en periferia zono de Erfurto.

## Priskribo kaj historio 
Ĝi estas kolekto de historiaj landlimŝtonoj kaj katastraj limŝtonoj kaj estis unue malfermita en 2009.

Aranĝis ĝin la turingia filio de la *Germana societo por geodezio* (germane: *Deutscher Verein für Vermessungswesen - Gesellschaft für Geodäsie, Geoinformation und Landmanagement / DVW*). Ekde 2011 oni povas admiri surloke ĉ. 20 objektojn kun informoriĉaj klarigtabuloj flanke.

Krome montriĝas la mapoj kaj listiĝas mallongigoj de la historiaj suverenaj teritorioj. Ekzemple: *KP* estas mallongigo por *Königreich Preußen*, *HG* signifas *Herzogtum Sachsen-Gotha*.

Apartan historion havas la prusiaj landlimagloj kiuj historie ankaŭ gravas por Turingio.

## Historia multŝtata de la federacia lando 
eta|400px|Turingiaj ŝtatoj en 1910.

Sendube aparte fruktodona estas Turingio por historiistoj geodeziaj. Jen la teritorioj de hodiaŭa Turingio kiu ekzistis ĝis 1920, antaŭ la unuiĝo:

* Princlando Reuß älterer Linie (rezidejo en Greiz)
* Princlando Reuß jüngerer Linie (rezidejo en Gera)
* Grandduklando Sachsen-Weimar-Eisenach (rezidejo en Weimar)
* Duklando Sachsen-Meiningen (rezidejo en Meiningen)
* Duklando Sachsen-Coburg (rezidejo en Coburg)
* Duklando Sachsen-Gotha (rezidejo en Gotha)
* Duklando Sachsen-Altenburg (rezidejo en Altenburg)
* Princlando Schwarzburg-Rudolstadt (rezidejo en Rudolstadt)
* Princlando Schwarzburg-Sondershausen (rezidejo en Sondershausen)
* Reĝolando Prusio (rezidejo en Berlin)

## Literaturo 
* Nikolaus Philippi: *Grenzsteine in Deutschland - Entstehung und Geschichte der Grenzsteine als Steinerne Zeugen in Wald und Flur.* Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza 2009, ISBN 978-3-86777-125-2.
* Manfred Kastner, Ulrich Rüger: *Der Rennsteig - Historische Grenzsteine.* Rhino-eldonejo, Ilmenau/ Wüstrow 2008, ISBN 978-3-939399-05-6
* Steffen Raßloff: Steinerne Kleinstaaterei. Zum Lapidarium in Willroda. En: *Thüringer Allgemeine* de la 18-a de aŭgusto 2012

## Eksteraj ligiloj 
* Website des DVW
* Hejmpaĝo de la filio de DVW.
* Hejmpaĝo de la amikaro de la forstista domo. 
* Pri la loko sur la retpaĝaro de *erfurt-web*.

Limstonoj
Erfurto
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2009

Kategorio:Muzeoj fonditaj en 2000-2009
Sainte-Gemme (Charente-Maritime)

**Sainte-Gemme** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Sainte-Gemme situas en la centro de Charente-Maritime,  okcidente de Saintes kaj  sudoriente de Rochefort.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Nacia Parko Paluma

eta|250px|maldekstra|Paluma - plej suda tropika pluvarbaro de Aŭstralio.
**Nacia Parko Paluma** estas nacia parko situanta inter Ingham kaj Townsville, en norda Kvinslando, Aŭstralio. La parko estas je  norde de Brisbano. La parko enhavas la Akvofalojn Jourama, la rojon Crystal Creek kaj la akvorezervejon Lago Paluma. Plej el ĝi kuŝas ene de la Paluma Grava Birdareo (IBA), identigita tiele de BirdLife International ĉar estas suda hejmo por multaj specioj kaj enhavas gravan populacion de la vundebla Suda kazuaro.

La 28an de Marto 2010 la Kvinslanda Registaro anoncis la aldonon de 6,510 hektaroj al la Nacia Parko Paluma.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Queensland State Government announcement 

Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Kvinslando
Sainte-Gemme

**Saintes-Gemmes** estas la nomo de pluraj komunumoj en .
* Sainte-Gemme en Charente-Maritime
* Sainte-Gemme en Gers
* Sainte-Gemme en Ĝirondio
* Sainte-Gemme en Indre
* Sainte-Gemme en Marne
* Sainte-Gemme en Deux-Sèvres
* Sainte-Gemme en Tarn
* Sainte-Gemmes en Loir-et-Cher
* Sainte-Gemme-en-Sancerrois en Cher
* Sainte-Gemme-la-Plaine en Vendée
* Sainte-Gemme-Martaillac en Lot-et-Garonne
* Sainte-Gemme-Moronval en Eure-et-Loir
* Sainte-Gemmes-sur-Loire en Maine-et-Loire
* Sainte-Gemmes-le-Robert en Mayenne
Montaro McIlwraith

[eta|dekstra|250px|Tiu montaro estas grava areo por la [Suda kazuaro.]]

La **Montaro McIlwraith**, en angla *McIlwraith Range*, estas kruta el granito altebenaĵo en la Kabjorka Duoninsulo, Norda Kvinslando, Aŭstralio. Parto de la Granda Disiganta Montaro, ĝi kovras ĉirkaŭ 3000 km2 kaj kuŝas je ĉirkaŭ 15&nbsp;km oriente de Coen, kaj je 550&nbsp;km norde de Cairns. La rivero Archer fluas tra la teritorio. Plej el ĝi estas ĉirkaŭ 450 m super marnivelo kaj atingas sian plej altan punkton ĉe 824 m, ĝuste nordoriente de Coen. La teritorio ricevas altan jaran pluvofalon de ĉirkaŭ 1500 mm.

Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Kvinslando
Nacia Parko Rivero Jardine

eta|alt= Jardine River National Park, Cape York, Australia.|Nacia Parko Rivero Jardine.
eta|alt= Jardine River National Park, Cape York, Australia.|Nacia Parko Rivero Jardine.
eta
La **Nacia Parko Rivero Jardine** estas Nacia Parko en Kvinslando, Aŭstralio, je 2137&nbsp;km nordokcidente de Brisbano kaj ĉirkaŭ 900&nbsp;km nordokcidente de Cairns, ĉe la pinto de la Kabjorka Duoninsulo.

La parko kaj rezervejoj enhavas tradician kamparon de kelkaj indiĝenaj grupoj kiaj la Atambajaoj, Angkamutioj, Jadhajkenuoj, Gudangoj kaj Vutatioj. Estas ankaŭ gravaj kaj interesaj akvofaloj kaj rokaj lagetoj kiaj Twin Falls (ĝemelaj), kie kuniĝas la akvoj de la riveroj Elliot kaj Canal Creek, Fruit Bat, Savo kaj Elliot.

## Vidu ankaŭ 
* Kabjork-duoninsula tropika savano

## Eksteraj ligiloj 
* Trek Earth Bildo de Fruit Bat Falls
* Trek Lens Bildo de Fruit Bat Falls

Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Naciaj parkoj en Aŭstralio
Yulee (Florido)

**Yulee** estas urbeto (CDP) en Kantono Nassau, nordoriente de Florido, Usono. La populacio estis 11,491 ĉe la censo de 2010. La urbo ricevis sian nomon el politikisto David Levy Yulee, nome senatano el Florido.

## Geografio 
Yulee estas situanta ĉe  (30.630679, -81.573981).

Laŭ la usona censo tiu CDP havas totalan areon de 59.6&nbsp;km², el kio 59.5&nbsp;km² estas tero kaj 0.1&nbsp;km² (0.09%) estas akvo.

Ĉe Yulee estas la Rezervejo Blanka Kverko.

## Demografio 
Laŭ la censo de 2000 estis 8,392 homoj, 3,083 hejmoj kaj 2,383 familioj rezidantaj en la CDP. La loĝdenso estis 141.0/km². Estis 3,312 domoj kun averaĝa denseco de 55.6/km².

Kategorio:Geografio de Florido