open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Paralela komputado

**Paralela komputado** estas komputadformo en kiu multaj komputadtaskoj estas plenumataj samtempe, funkciantaj laŭ la principo ke grandaj problemoj povas ofte esti dividataj en malpli grandajn, kiuj tiam estas aparte solvataj ("paralele"). Estas pluraj formoj de paralela komputado: bit-nivela, instrukci-nivela, datuma, kaj taska paraleleco. Paraleleco estas uzita de multaj jaroj, aparte en altkapabla komputado, sed interesiĝo pri ĝi lastatempe kreskis pro la fizikaj trudoj malpermesantaj frekvencan supergradigon. Ĉar energikonsumo (kaj sekve varmgenerado) per komputiloj fariĝis vera problemo en lastatempaj jaroj, paralela komputado fariĝis la superrega paradigmo en komputila arkitekturo, ĉefe en formo de multkernaj procesoroj.

Paralelaj komputiloj povas esti pli-malpli klasifikitaj laŭ la nivelo de paraleleco proponata de la aparataro - kun multkernaj kaj multprocesoraj komputiloj havantaj multajn prilaborajn elementojn en unuopa maŝino, kiam komputilgrapoloj, amase paralele prilaboraj sistemoj, kaj kradoj uzas multajn komputilojn por la sama tasko. Specialigitaj paralelaj komputilaj arkitekturoj estas kelkfoje uzataj apud tradiciaj procesoroj, por akceli apartajn taskojn.

Programoj por paralelaj komputiloj estas multe pli malfacile skribeblaj ol sinsekvaj, ĉar paraleleco enkondukas plurajn novajn klasojn de eblaj programcimoj, el kiuj konkurkondiĉoj estas la plej komunaj. Komunikado kaj sinkronigo inter la diversaj subtaskoj estas tipe unu el la plej gravaj obstakloj por atingi bonan paralelan programplenumon.

La plirapidigo de programo rezultanta de paraleligo estas observata laŭ la leĝo de Amdahl.

## Referencoj 
## Literaturo 
* C. Rodríguez, M. Villagra and B. Barán, , Bionetics2007, pp.&nbsp;66–69, 2007.

## Vidu ankaŭ 
* List of important publications in concurrent, parallel, and distributed computing
* List of distributed computing conferences
* Content Addressable Parallel Processor
* Transputer

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Lawrence Livermore National Laboratory: Introduction to Parallel Computing
* Designing and Building Parallel Programs, by Ian Foster
* Internet Parallel Computing Archive 
* Parallel processing topic area at IEEE Distributed Computing Online 
* Parallel Computing Works Free On-line Book 
* Frontiers of Supercomputing Free On-line Book Covering topics like algorithms and industrial applications
* Universal Parallel Computing Research Center 
* Course in Parallel Programming at Columbia University (in collaboration with IBM T.J Watson X10 project)
Kelta kruco

eta|Kelta kruco de Brompton (Irlando).
La **Kelta kruco** (irlande: cros Cheilteach , skotgaele: crois Cheilteach, kimre: croes Geltaidd, kornvale: crows geltek) estas simbolo kiu konsistas el kruco, kies centron ĉirkaŭas ringo. En la kelta kristana mondo ĝi estis uzita kombine kun la kristana kruco kaj tiu dizajno ofte estis uzita kiel alta kruco, izolita kruco el ŝtono kaj ofte riĉe ornamita. Kun la Kelta Renesanco, la formo, kutime ornamita kun plektaĵoj kaj aliaj ĉeftemoj de Insula arto, iĝis populara por funebraj monumentoj kaj alia uzoj, kaj restis tiel, disvastiĝante ekster la Britaj Insuloj.

En Irlando, estas populara legendo laŭ kiu la keltan katolikan krucon lanĉis Sankta Patriko aŭ eventuale Sankta Deklano dum lia tempo konvertante la paganajn irlandanojn, kvankam neniu ekzemplo pluvivas de tiu frua periodo. Estis ofte asertita ke Patriko kombinis la simbolon de kristanismo kun la sunkruco de la paganoj, por ke ili havu ideon de la graveco de la kruco per interligado de ĝi kun la ideo de la vivigaj trajtoj de la suno. Tamen tiu teorio nun estas neverŝajna laŭ la plejmulto de arthistoriistoj, kiuj pensas ke la origino de krucoj portante la girlandon de venkinto estas pli verŝajna.

En keltaj regionoj de Irlando kaj poste en Britio, multaj izolitaj vertikalaj krucoj aŭ altaj krucoj estis starigitaj fare de irlandaj monaĥoj, komencante minimume jam en la 7-a jarcento. Kelkaj el tiuj "keltaj" krucoj portas surskribojn en runoj. Ekzistas pluvivaj izolitaj krucoj en Kornvalo kaj Kimrio, sur la insulo de Iona kaj en la Hebridoj, same kiel multaj en Irlando. Aliaj ŝtonokrucoj estas trovitaj en la antaŭa Northumbria kaj Skotlando, kaj plia sudo en Anglio, kie la simila anglosaksa kruco havas tradicion.

## Vidu ankaŭ 
* Kelta arto

Kategorio:Keltoj
Kategorio:Krucoj
Kategorio:Kristanaj simboloj
Kategorio:Naciaj simboloj de Irlando
Hilda grupo

[eta|dekstra|250px|Skemo de la [asteroida zono. La anoj de la **Hilda grupo** estas figurataj per ruĝaj punktoj]]
[dekstra|frame|Skemo de la orbitoj de [153 Hilda (verda) kaj Jupitero (ruĝa). La ruĝaj cirkletoj estas la punktoj de Lagrange de la sistemo Jupitero - Suno]]

La **Hilda grupo** estas grupo da asteroidoj de la ekstera parto de la asteroida zono. Ili ne estas asteroida familio en la propra senco de la termino, ĉar ili ne devenas, pro diseriĝo, de unu sama objekto, sed prefere *dinamika grupo* da korpoj en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

Tiu grupo ŝuldas sian nomon al la asteroido 153 Hilda.

## Orbito 
La orbitaj elementoj de la asteroidoj de la Hilda grupo estas:

Ili estas en orbita resonanco kun Jupitero: ili faras tri rondirojn ĉirkaŭ Suno dum Jupitero faras du rondirojn. Ili trakuras siajn elipasajn orbitojn tiamaniere, ke, kiam ili venas al iliaj afelioj, punkto plej proksime de la Jupitera orbito, ili proksimiĝas al la punktoj de Lagrange L3, L4 aŭ L5, sed neniam al Jupitero mem. Ili do restas je 60° au 180° disde Jupitero.
eta|dekstra|250px|Maldekstre: la anoj de la Hilda grupo, figurataj inter la tutaĵo de la konataj asteroidoj. Dekstre, la anoj de la Hilda grupo, figurataj sur fono de iliaj orbitoj.

Kvankam ĉiu asteroido trakuras elipsan orbiton, la tutaĵo de la grupanoj aranĝiĝas laŭ triangula formo, kun anguloj trunkitaj; la anguloj de la triangulo situas apud la punktoj de Lagrange. Tiu strukturo ŝajnas stabila sur longa daŭro.

## Sub-familio 
Ene de la Hilda grupo, estis malkovrita kolizia familio de la malhela spektra klaso "P", kiu devenus de kolizio okazinta 1,7 (± 0,7) miliardoj da jaroj antaŭ.. Plej granda ano de tiu familio, 1911 Schubart, donis sian nomon al la "Ŝubarta familio".

## Ecoj
La anoj de la Hilda grupo havas malgrandan albedon, estas ofte de spektra tipo D aŭ P, kelkaj el ili estas de tipo C. La D kaj P-tipaj objektoj similas al kometaj kernoj. Tio, kiu pensigas ke multe da Hildaj grupanoj estus «  » (kometoj, kiuj perdis la tutaĵon de siaj gasoj kaj vaporiĝemaj materialoj).

Provoj por observi kometajn aktivecojn (hararo, vosto) ĉe la Hildaj grupanoj nesukcesis. Tamen, plej grandaj grupanoj, 1038 Tukio kaj 1162 Lariso, montris variojn de siaj rotaciperiodoj kiuj povus rezulti de elĵeto de gasoj.

Cetere, oni konas kelkajn verajn kometojn kies orbitoj (evoluontaj) similas al tiuj de la Hildaj grupanoj; eblas, ke iuj el ili iam iĝos Hildaj asteroidoj pro orbitaj perturboj.

Tiaj kometoj estas tiel nomataj kvazaŭ-Hildaj kometoj.

Ekzemploj:
*39P/Oterma
*74P/Smirnova-Chernykh
*77P/Longmore
*82P/Gehrels
*111P/Helin-Roman-Crockett
*147P/Kushida-Muramatsu
*P/2010 H2 (Vales)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* The Hilda group of minor planets (La Hilda grupo de planadetoj) Royal Astronomical Society of Canada
* Novaĵoj pri la Hildaj Asteroidoj, de Joachim Schubart
* Novaĵoj pri la Hildaj Asteroidoj : parto 2-a, de Joachim Schubart
* 5388 objektoj kun orbito de tipo *Hilda*; el la paĝaro de *Minor Planet Center*

Kategorio:Ĉiela mekaniko
Kategorio:Grupoj kaj familioj de asteroidoj
*
Templo de Detrojto

La **Templo de Detrojto** estas unu el la temploj konstruitaj kaj operaciitaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 63 konstruita de la Eklezio kaj la unua en la ŝtato de Miĉigano, lokita en la urbo de Bloomfield Hills, 20 kilometrojn de la centro de Detrojto.

Detrojto
Kategorio:Miĉigano
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Usono
Templo de Draper

La **Templo de Draper**, Utaho, estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkcianta por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 129 konstruita de la Eklezio kaj la templo numero 3 de 4 konstruita en la urbo de Sallagurbo. Antaŭa al la konstruo de la templo en Draper, la fidelaj de la komunumo ĉeestis al la templo de Jordan River (Utaho), dum kiu kiuj vivas en la nordo de la urbo vojaĝis ĝis la templo de Sallagurbo.

Draper
Templo de Fresno

La **Templo de Fresno**, Kalifornio, estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkcianta de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 78 konstruita de la Eklezio kaj la kvara en la ŝtato de Kalifornio. Lokita en la komunumo de Bartlett, antaŭurbo de la urbo de Memphis, la templo de blanka marmoro konsistas de sola pinaklo kaj ĝardenoj kiuj en la printempo estas ornamitaj per miloj da floroj kiuj, kontraste kun la interno de la templo, estas malfermitaj al la publiko.

Fresno
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Usono
Kategorio:Fresno
Flago de Usona Samoo

eta|250px
La **Flago de la Teritorio de Usona Samoo** estis adoptita la 24-an de aprilo 1960. La aglodonaco sur la flago reprezentas la rilaton de la nacio kun Usono. La aglo tenas tradiciajn simbolojn de potenco inter samoaj estroj en ĝiaj ungegoj.

Ĝi estas la nura flago en la mondo kiu havas ununuran triangulon kun ĝia bazo ĉe dekstra flanko de la flago. Multaj flagoj, kiel ekzemple tiuj de Ĉeĥio, Kubo kaj Sudafriko havas triangulojn kun la bazo sur la maldekstra flanko, dum la flago de Grenado havas triangulon kun ĝia bazo ĉe dekstra flanko, sed ĝi ne estas la sola triangulo en la flago, nek tuŝa la malproksiman dekstran flankon de la flago.

Usona Samoo
Kategorio:Usona Samoo
Kategorio:Flagoj de Usono
Templo de Halifakso

La **Templo de Halifakso**, Nova Skotlando estas unu el la temploj konstruitaj kaj operaciitaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 64 konstruita de la Eklezio kaj la numero 5 konstruita en Kanado, farante ĝin la tria lando kun pli mormonaj temploj post Brazilo. Antaŭa al la konstruo de la templo en Halifakso, la fidelaj de la regiono vojaĝis okcidente, ĝis la Templo de Toronto por liaj religiaj ceremoniaroj.

Halifakso
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Kanado
Kategorio:Regiona Municipo Halifakso (Nov-Skotio)
Templo de la Rivero Kolumbio

La **Templo de la Rivero Kolumbio** estas unu el la temploj konstruitaj kaj operaciitaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 107 konstruita de la preĝejo kaj la tria de la stato de Vaŝingtono, lokita en la urbo de Richland, Tri-Cities (Vaŝingtono). Antaŭ la templo de la Rivero Kolumbio, ili estis dediĉintaj la templojn de Seattle (1980) kaj Spokane (1999) en la ŝtato de Vaŝingtono.

Rivero Kolumbio
Kategorio:Vaŝingtonio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Usono
Flago de la Kristnaskinsulo

200px|eta
La **flago de la Kristnaskinsulo** estis neoficiale adoptita en 1986 post esti elektita la gajninto en konkurado por flago de la teritorio. Ĝi estis dizajnita de Tony Couch de Sidnejo, Aŭstralio. La flago estis oficialigita dum la Aŭstralia Tago, 2002, kiam la administranto de la teritorio, Bill Taylor, prezentis la flagon al la registaro de Kristnaskinsulo.

## Eksteraj ligiloj 
* "Flags of the World – Christmas Island" (Kristnaskinsulo sur la paĝaro de Flagoj de la mondo) 

Kategorio:Kristnaskinsulo
Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Flagoj de Aŭstralio
Flago de Gvamo

[eta|250px|[Dosiero:FIAV 110000.svg|23px 22:41]]
La** Flago de la Teritorio de Gvamo** estis adoptita la 9-an de februaro 1948. La teritoria flago estas malhelbluo kun mallarĝa ruĝa limo surflanke (la limo estis pli posta aldono). En la centro de la flago estas la blazono; migdalforma emblemo, kiu prezentas proan velantan en Agana Bay proksime de Hagåtña, kaj "Gvamo" ruĝlitere. La formo de la emblemo memorigas la ŝtonĵetilojn uzitajn de la prapatroj de la insulanoj. La terformo ĉe la dorso prezentas la klifon Punta Dos Amantes ĉe Gvamo. Charles Alan Pownall aprobis la formon de la flago en 1948.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Gvamo
Kategorio:Flagoj de Usono
Flago de Nov-Kaledonio

eta|200px|Flago de Francio, oficiala flago en Nov-Kaledonio
[eta|200px|Oficiala flago kune kun la [flago de Francio ekde 2010]]
Ĝis 2010 la nura **flago en oficiala uzo en Nov-Kaledonio**, transmara teritorio de Francio, estis la franca trikoloro. Tamen, kun la oficiala adopto de la Kanak-flago kun la franca trikoloro en julio 2010, Nov-Kaledonio fariĝas unu el la malmultaj landoj aŭ teritorioj en mondo kun du oficialaj naciaj flagoj.

En 2008, Registaro de Nov-Kaledonio diskutis la enkondukon de regiona oficiala flago kaj himnon, ene de la Interkonsento de Noumeo. Flago sufiĉe ĝeneraligita en neoficiala uzo, estis la flago de la Kanaka Socialista Nacia Liberiga Fronto, partio preferante sendependecon por Nov-Kaledonio, sed la franca trikoloro restus la nura oficiala flago dum la venontaj du jaroj.

La 17-an de julio 2010, franca Ĉefministro François Fillon, partoprenis en ceremonio en Noumeo kie la kanaka flago estis levita apud la franca trikoloro, donante al ambaŭ flagoj oficialan statuson. Baldaŭ antaŭ la vizito, la Kongreso de Nov-Kaledonio voĉdonis kaj adoptis la Kanak-flagon.

La adopto de la Kanak-flago ricevis konteston. Kelkaj nov-kaledonoj argumentis kaj pledis por tute nova flago por Nov-Kaledonio, kiu prenus dizajnojn kaj de la franca trikoloro kaj de la kanak-flago. La celo de nova flago estus la apogo de kunvivado inter etnaj kanakoj kaj francoj, loĝantoj en Nov-Kaledonio.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Nov-Kaledonio
Kategorio:Flagoj de Francio
Flago de la Norfolkinsulo

eta| 1:2
**Flago de Norfolkinsulo** estis adoptita la 17-an de januaro 1980. Ĝi prezentas la pinon de Norfolkinsulo (Norfolkinsula araŭkario). La geometrio de la flago estas trigrupa. Ĝi estas simila al la flago de Kanado, kun ĝia uzo de nur du koloroj, kaj la uzo de elstara loka flora simbolo en la mezo. Ĝi ankaŭ havas 1:2-grandecan proporcion. Kaj estas simila ankaŭ al la flago de Libano kiu havas similan arbon en meza blanka strio inter du samkoloraj strioj, sed tiuj horizontalaj anstataŭ vertikalaj, kaj ruĝaj anstataŭ verdaj.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Norfolkinsulo
Kategorio:Flagoj de Aŭstralio
Flago de Franca Polinezio

[eta|220px|[Dosiero:FIAV 110000.svg|23px 2:3]]
La **flago de Franca Polinezio** estis adoptita en 1984. La ruĝaj kaj blankaj koloroj estis adoptitaj pro historiaj tahitiaj flagoj. Paralelflosaĵo estas prezentita en la centra disko super emblemo de suno kaj maro. Tio estas tre simila al aliaj flagoj en tiu areo, ekzemple la flago de Kiribato. En kelkaj versioj de tiu flago, kvin figuroj reprezentantaj homojn de la insularo estas inkluditaj en la dizajno. La centra bildo havas la statuson de blazono de Franca Polinezio.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Franca Polinezio
Kategorio:Flagoj de Francio
Flago de Valiso kaj Futuno

dekstra|250px|eta|Neoficiala flago de Valiso kaj Futuno.
La oficiala **flago de Valiso kaj Futuno** estas la franca trikoloro, ĉar ĝi estas franca teritorio.

La neoficiala flago de Valiso kaj Futuno havas ruĝan andreokrucon sur blanka kvadrato, kiu en svingo estas metita sur ruĝa kampo. La flago de Francio skizis en blanka sur du flankoj en la supra hisflanka kvadrato. Por oficialaj okazoj, la franca flago estas uzita. Tamen, la neoficiala loka flago estas vaste uzita de la insulanoj por lokaj eventoj.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Valiso kaj Futuno
Kategorio:Flagoj de Francio
Flago de la Nord-Marianoj

eta|250px|
La **Flago de la Konfederacio de Nord-Marianoj** estis adoptita la 4-an de julio 1976.

Ofte kun aliaj statoj de Pacifiko, kiel ekzemple la Marŝala Insularo kaj Nauro, la flago de Nord-Marianoj montras bluan kampon kaj blankan stelon. Koncerne tiun nacion, la flago prenas sian inspiron de la Unuiĝintaj Nacioj, kiam Nord-Marianoj estis Kuratora teritorio de la Unuiĝintaj Nacioj. La simbolo malantaŭ la blanka stelo estas latoŝtono, ĉamora domfonduso.

La dekoracia girlando aŭ mŭarmŭaro estis aldonita en 1981, kaj konservas la ligon inter la insuloj kaj ĝia biblia historio. Por tia disa aro de insuloj ekzistas nur unu flago, la pli malgrandaj insuloj ne ŝajnas havi proprajn flagojn.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Nord-Marianoj
Kategorio:Flagoj de Usono
Arkeologio kaj la Libro de Mormon

La erudiciuloj de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kaj aliaj faris provojn de uzo la arkeologio por apogi liajn respektivajn vidpunktojn pri originoj de la Libro de Mormon.

Ĉiuj grupoj inkluditaj en Sanktuloj de Lastaj Tagoj konsideras la Libron de Mormon kiel sanktan tekston inspirita. Same, la fakuloj de ĉi tiu religia grupo akceptas la ideon ke la homo preskribita en la Libro de Mormon. La homo vivis en iu loko de Nord-Ameriko aŭ de la Sudo. La plimulto de la plej gravaj fakuloj de la Sanktuloj de Lastaj Tagoj koincidis en ĉi tiu punkto de la publikigado de la Libro de Mormon.

La plimulto de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj konsideras la kiel historian libron, kvankam ili rekonas ke la intenco de la libro ne recenzis la historion de la vilaĝo preskribita tie. Se bone la fakuloj observis ke estas historia informo dissemas por la tuta libro, la aŭtoritatoj de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj substrekas ke la Libro de Mormono estas, antaŭ ĉiu, religia verko.

## Mormona kultura kredo rilate la Libron de Mormon arkeologio 
### Arkeologia evidenteco de grandaj loĝantaroj 
Mormonaj fakuloj taksas ke en diversaj periodoj en Libro de Mormon historio, la loĝantaroj de civilizacioj diskutita en la libro, etendiĝis inter 300.000 kaj 1,5 milionoj da homoj. La grandeco de la malfrua jareda civilizacio estis eĉ pli granda. Laŭ la Libro de Mormon, la fina milito kiu detruis la jaredoj mortigis almenaŭ du milionojn da homoj. La Libro de Mormono priskribas popolojn, kiuj konis alfabeton, spertajn pri Malnovamondaj lingvoj, kaj kiuj ekposedis skribsistemojn derivitaj el Malnova Mondo.

El Libro de Mormon loĝantaro taksoj (?) estas evidente ke la civilizacioj priskribitaj estas kompareblaj laŭ grando al la civilizacioj de Antikva Egiptio, Antikva Grekujo, Antikva Romo, kaj la Majoj. Tiuj civilizacioj lasis multnombrajn artefaktojn en la formo de hakitaj ŝtonoj, ruinoj, tomboj, temploj, piramidoj, vojoj, arkoj, muroj, freŝaj, statuoj, vazoj, moneroj, ktp. La arkeologiaj problemo afektita per la tero, ligno kaj metalo laborante socioj priskribita en la Libro de Mormon estis resumita de Hugh Nibley (elstara SLT instruisto de antikva historio):

:"Ni ne devas esti surprizita pro la manko de ruinoj en Ameriko en ĝenerala. Reale la malabundeco de identigebla restaĵoj en la Malnova Mondo estas eĉ pli impona. Konsiderante la karaktero de ilia civilizacio unu devus ne esti konfuzita se la Nephites forlasis nin sen ruinoj ajn. Homoj subtaksas la kapablon de aferoj malaperi, kaj ne rimarkas ke la plejaĝuloj preskaŭ neniam konstruita el ŝtono. Multaj granda civilizacio kiu lasis konsiderindan spuron en historio kaj literaturo lasis malantaŭe ne unu rekonebla spuro de sin. Ni devas haltigi serĉas la malĝusta aferojn."

## Referencoj 
Kategorio:Mormonismo
Kategorio:Studoj de la Libro de Mormon
Aŝoto la 2-a

**Aŝoto la 2-a** *la Fera* (regis 914 - 928) estis armena reĝo, la filo de reĝo Smbat la 1-a. Lia regado estis plenigita kun ribeloj de tronpostulantoj al la trono, kaj eksterlandaj invadoj, kiujn Aŝoto rebatis sukcese. De tio li ricevis la surnomon *la Fera*. En 914, Aŝoto la 2-a vizitis Konstantinopolon por ricevi helpon de la bizanca imperiestro Konstantino Porfirogenitus. Li revenis al Armenio kun granda helpo, kaj disbatis la araban minacon ĉe liaj teroj fare de Jusuf Ibn Abi'l-Saj. En 922 li estis agnoskita kiel la reganto de Armenio fare de la araba kalifo. Li geedziĝis kun Marie de Kaĉum.

Kategorio:Armenaj reĝoj
Flago de la Pitkarna Insularo

eta|250px|Flago de la Pitkarna Insularo
La **Flago de la Pitkarna Insularo** estis adoptita la 2-an de aprilo 1984. Ĝi estas Blue Ensign, kun la Union Jack en la kantono kaj la blazono de la Pitkarna Insularo. La dizajno reprezentas la praan historion de la insulanoj, la plejmulto el ili devenas de la maristoj kiuj ribelis en la ŝipo Bounty en 1789.

La Guberniestro de la Pitkarna Insularo konservas apartan flagon. Tiu flago de la guberniestro konsistas el la Union Jack kun la blazono.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Pitkarna Insularo
Kategorio:Flagoj de Britio
Humurino

dekstre

**Humurino** (ruslingve **Юморина**, ukraine **Гуморина**, vidu ankaŭ la paĝon (eo) pri historio de Odesa Humurino ) estas tradicia Odesa festo ("Tago de Rido" aŭ "Tago de Humuro"), kiu okazadas ĉiujare dum la Unua de Aprilo (ankaŭ internacie konata kiel ŝercotago).

La festo aperis en la 1970-aj jaroj. Ĝi havas historiajn rilatojn al tiama modo pri la ludo de KGS kaj delonga percepto pri ŝercemo kaj sprito de odesanoj. La oficiala ĉiujara tradicio de la festado estis interrompita por kelkaj jaroj pro politikaj kialoj (malpermeso de la urbestraro, tiam soveta), sed renoviĝis en pli liberaj 1980-aj jaroj.

La festadon plejkutime ĉefas la "Karnavalo", dum kiu diversaj grupoj (profesiaj, naciecaj ktp.) prezentas sin ridmaniere en karnavalaj vestaĵoj (kelkfoje kun teatrumetoj), kaj diversaj aktualaj eventoj (de la pasinta aŭ nuna jaro) estas simile primokataj.

Kromaj aranĝoj okaze de la urba festivalo povas esti (depende de jaro):
 - tradicia malfermo de nova monumento en la ĝardeno de Literatura Muzeo (la monumentoj priskulptas famajn odesajn personojn aŭ heroojn de la urba folkloro, kantoj kaj anekdotoj);
 - festivalo de klaŭnoj;
 - teatraĵoj aŭ paroloj de komediaj aktoroj kaj aŭtoroj;
 - ludoj kaj konkursoj por gastoj;
 - muzika koncerto (kutime de populara muziko).

## Humurino kaj Esperanto 
Ekde jaro 2010, ĉiujare okazadas Esperanto-renkontiĝo nomata **Esperanto-Humurino**, kiu inkluzivas la tagon, kaj kies ĉefa programero estas partopreno de esperantistoj en la urba karnavalo.

## Eksteraj ligiloj 
Esperanto-Humurino en Odeso (eo) 
Oficiala paĝaro de Odesa Humurino (ru) 
Artikolo pri Humurino-1999 en "LITeraturaSUPlementO" (aldono al "Helianto", oficiala informilo de UkrEA)
Artikolo pri Humurino-2004 en Kontakto (N-ro 2'2004)

Kategorio:Odeso
Kategorio:Festivaloj en Ukrainio
Kategorio:Humuro
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Ukrainio
Flago de la Kokosinsuloj

250px|eta
La **flago de la Kokosinsuloj** estis kreita en la jaro 2003 kaj adoptita la 6-an de aprilo 2004. Ĝi konsistas el verda kampo kun flava cirklo en la kantono, kun palmo en la interno. En la centro de la flago aperas kreskanta luno kaj kvin samkoloraj flavaj steloj de la konstelacio Suda Kruco same kiel la flago de Aŭstralio.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Kokosinsuloj
Kategorio:Flagoj de Aŭstralio
Ružiná

**Ružiná** [ruĵinA], hungare **Rózsaszállás** [rOĵasAlAŝ] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Ružiná situas en la plej griza parto

## Geografio 
Ružiná situas laŭ traira flankovojo. Lučenec troviĝas je 16&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1499 en formo *"Rosalehota"*. En 1715 oni komputis tie 10 slovakajn kaj 2 hungarajn familiojn. En 1828 loĝis tie 420 vilaĝanoj en 55 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Rózsa-Lehota,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. Tiutempe oni komencis minadi magneziton. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Rózsaszállás 546 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Gács, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En la 1950-aj jaroj la minado ĉesis. En 2001 vivis en Ružiná 857 homoj, (852 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo de 1755
* artefarita lago

## Eksteraj ligiloj 
* Ružiná sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Lučenec
Flago de Tokelao

eta|la nuna flago, valida ekde majo 2008
eta|antaŭa dezajno, valida ĝis majo 2008
Ĉar Tokelao ne estas memreganta teritorio de Nov-Zelando, la flago de Nov-Zelando estis uzita kiel la oficiala flago por Tokelao. Tamen, en majo 2008 la loka parlamento, la Ĝenerala Fono, aprobis identigan flagon kaj nacian emblemon por Tokelao. Tiu flago ankoraŭ ne estis vaste uzita por oficialaj celoj, sed oficiala lanĉo de la nova flago estis planita por oktobro 2009. La Guberniestro ĝenerale prezentis la flagon kiel la unua oficiala de Tokelao la 7-an de septembro 2009.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Tokelao
Runŝtono de Rök

eta|altdekstre|Aspekto de la orienta flanko; la teksto komenciĝas maldekstre sube
eta|altdekstre|La okcidenta flanko
**Runŝtono de Rök** estas platŝtono kun runoskribo en Svedio, ĉe preĝejo Rök en komunumo Ödeshög. Ĝi altas 3,82 metrojn kaj surhavas runoskribon en malnov-norda lingvo, kun ĉ. 750 signoj, tiel ĝi estas la plej longa konata tiulingva runoskribo.

## Ĝenerale 
La ŝtono estis establita verŝajne en la frua 9-a jarcento, 200 jarojn poste ĝi estis enmasonita – dum la kristaniĝo de la lando – en la dekonaĵan garbejon de la loko. Kiam en 1840 oni malkonstruis la malnovan preĝejon, oni rimarkis la runoskribon sur la ŝtono, sed ili spite al tio remasonigis ĝin en la antaŭhalon de la nova preĝejo. Oni elprenis ĝin en 1862 kaj post starigis sur la preĝeja korto kaj oni protektis ĝin ĝis 1933 per tegmento.

La legado de la teksto estas malfacila, ĉar la skribojn komplikas liter-ludoj. La kreinto de la ŝtona runoskribo estis Varin, kiu ĉifris la tekston kelkfoje per sekretaj runoj. Por tio li uzis du runajn alfabetojn, la malnov-nordajn kun 24 signoj kaj ankaŭ specifan Rök-alfabeton kun 16 signoj. La lego de la tuta enĉifrita teksto estas hodiaŭ unueca, sed la interpretado de la enteno donas ankaŭ nesolvitajn enigmojn.

La unua linio sur la antaŭflanko de ŝtono legeblas kiel „Aft Vuamod standa runar thar“ („Al memoro je Vamund staras tiuj ĉi runoj“) kaj daŭrigas tiel: „Sed Varin skribis tiujn, patro de la mortinta filo“.

La teksto ŝajnas okupiĝi poste pri mitaj temoj.

## La teksto 
## Vidu ankaŭ 
* Karlevistein

Kategorio:Ostrogotio
Kategorio:Runŝtonoj
Kategorio:Ĝermana mitologio
Kategorio:Mezepoka literaturo
Flago de Niuo

[eta|250px|[Dosiero:FIAV 110000.svg|23px 7:4]]
La **flago de Niuo** estis adoptita en 1975. Ĝi havas la Union Jack en supra maldekstraflanka angulo kun stelo en la mezo de la Union Jack kaj kvar steloj formantaj diamanton ĉirkaŭ ĝi. Ĝi estas tre nekutima por flago surbaze de dizajno de brita flago, havante ne nur flavan fonon, sed ankaŭ la Union Jack en la kantono. La flavo laŭdire reprezentas la "varmecon kaj amikecon inter Niuo kaj Nov-Zelando".

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Niuo
Flago de Ĉednestrio

eta|dekstra
**Flago de Ĉednestrio** estas versio de la antaŭa flago de la Moldava Soveta Socialisma Respubliko. La nuna formo estas adoptita per leĝo en 2000 koncerne ŝtatajn simbolojn.

La flago de Moldavio SSR funkciis kiel la flago de la respubliko ĝis la kolapso de Sovetunio en 1991. Kiam Moldavio iĝis sendependa, daŭre kelkaj lokoj en Ĉednestrio rifuzis hisi la novan moldovan flagon kaj estis hisita la flago de Sovetunio. Daŭra uzo de la flago de la antaŭa Moldava SSR estis populara kaj ĝi estis oficiale reenkondukita kiel flago de Ĉednestrio en 2000.

Por registara uzado, nur la ŝtatflago estas valida. Sed ĉednestria leĝo permesas la uzon de simpligita versio de la flago por neŝtata uzo (t.e., persona kaj komerca uzo), sen rikoltilo kaj martelo kaj ruĝa stelo.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Ĉednestrio
Flago de Havajo

eta|dekstra|300px
La **Flago de Havajo** estas la oficiala normo simbolante Havajon kiel usona ŝtato, kiam ĝi antaŭe estis regno, protektorato, respubliko, kaj teritorio. Ĝi estas la nura ŝtatflago de Usono hisita dum multaj diversaj reĝimoj kaj la nura ŝtatflago kiu havas la Union Jack de Britio, postrestinta de la periodo en havaja historio kiam ĝi estis brita protektorato (1794-1843).

## Historio 
Havajo, dekomence, estis reĝlando fondita en la jaro 1810 de la reĝo Kamehameha la 1-a. Malgraŭ tiu sendependa statuso, kaj Britio kaj Usono deziris inﬂui en la politika vivo de la insularo, ĉar temis pri strategia teritorio meze de la Pacifika Oceano. Ambaŭ ŝtatoj eĉ sendis tie soldataron kiam en la jaro 1874 nova reĝo kaj la vidvino de la ĵus-forpasinta reĝo ekigis lukton. Fine, en 1893 puĉo de ter-havantaj usonanoj abolis la monarkian sistemon kaj oni proklamis novan respublikon kiu ekzistis ĝis la jaro 1898, tiam Havajo estis aneksita al Usono, post akordo inter reprezentantoj de la insularo kaj la usona ŝtat-sekretario. Pri la origino de la havaja flago, la insularo uzis neniun propran flagon, do, unuamomente la havaja reĝo Kamehameha la 1-a uzis la britan flagon, kiu estis donacita al li de brita esploristo George Vancouver. Siafoje, la usonaj reprezentantoj en Havajo same donacis al la havaja reĝo usonan flagon. Por eviti disputojn inter la reprezentantoj de ambaŭ ŝtatoj en Havajo, ĉefe en 1812 kiam Britio kaj Usono batalis ĉe la kanada landlimo, la havaja reĝo decidis ne uzi tiujn donacitajn flagojn kaj adopti propran standardon por la insularo. La nova havaja flago fakte estis miksaĵo inter tiuj de Britio kaj de Usono.

## Notoj 
Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Havajo
Kategorio:Flagoj de Usono
Sofio la ĝirafo

**Sofio la ĝirafo** (: **Sophie la girafe &#174;**) estas ludilo por suĉinfanoj kreita en 1959 de Societo Delacoste, en Asnières-sur-Oise. Fariĝinte kulta objekto en Francio, tiu ludilo estas nun fabrikata de la entrepreno Vulli en Haute-Savoie, situanta en Rumilly, kiu reaĉetis la entreprenon Delacoste en 1981, antaŭ ol transloki ties produktadon al sia sidejo komence de la 1990-aj jaroj.

## Historio 
dekstra|eta|Bebo ludanta per Sofio
La origino de la kreado de "Sofio la ĝirafo" havas plurajn versiojn. Tiu ludilo estus kreita de iu s-ro Rampeau,.

En 1981, la firmao Vulli aĉetis la entreprenon Delacoste kaj daŭrigis la produktadon en pariza regiono antaŭ ol transloki ĝin al Rumilly en 1991,.

En 2001, la sojlo de dek milionoj da venditaj ekzempleroj estis superita.. En 2009, "Sofio la ĝirafo" estis elektita produkto de l'jaro en Usono fare de «&nbsp;Astra&nbsp;», la plej granda usona asocio de po-detalaj vendisto, specialistoj pri ludiloj. Tiu premio rekompencas la plej amuzan, unikan kaj sekuran ludilon por infanoj en la mondo.

## Priskribo 
Temas pri Ĝirafo el natura kaŭĉuko devenanta de Hevea, mola, 18 cm-ojn alta, ŝablone makulita per nigraj kaj brunaj makuloj, malplena, kun fajfilo eliganta karakterizan knaron. Ĝi estas destinita al kelk-monata suĉinfano, ĉefe pro pluraj aspektoj de ties vekiĝo kaj dent-mordetado. Modelo preskaŭ ne evoluis en sia aspekto depost ties kreado.

Tiu ludilo aparte vekas ĉiujn sensojn de bebo: vido per ties kontrastaj koloroj, tuŝo per ties reliefaj partoj - prenado estas facila danke al ties grandeco kaj formo -, aŭdo danke al ties fajfilo, kaj ankaŭ odoro kaj gusto, danke al 100% natura kaŭĉuko. La uzata farbo estas el nutraĵa kvalito, sekve la ludilo povas esti sendanĝere mordetita.

## Anekdoto 
"Sofio la ĝirafo" aperas en la lasta sceno de la filmo ''Elle s'appelait Sarah*, kie ĝi estas nomata *Lucy''.

## Eksteraj ligiloj 
*  (Sophie la girafe)
*  (Vulli)
*  (Les Secrets de Sophie la girafe)

## Piednotoj 
Kategorio:Ludiloj
Kategorio:Ĝirafedoj
Kategorio:Fikciaj mamuloj
Hrádek (Ŝluknova montetaro)

**Hrádek** (germane *Worbs Berg*) estas fonolita monteto kun supermara alteco 429 metroj, norde de Ĉeĥio, en distrikto Děčín, en Ŝluknova montetaro, rekte sur ŝtatlimo kun Germanio, en la norda rando de Varnsdorf.

## Montopinto 
Spite al la nomo Hrádek (ĉeĥe ĝi signifas *malgranda burgo*) ĉi tie neniam estis burgo. Sur la montopinto, sur la ĉeĥa teritorio estis en la jaro 1904 konstruita ekskursa restoracio. La konstruaĵo estis en historiiganta arkitekturo de romantisma stilo, kun 20 metroj alta belvedera turo. El pinto de la turo estas elvido al Luzacia montaro kaj al la germana Luzacio.

### La konstruaĵo de restoracio 
La konstruaĵo estis eluzata eĉ post la dua mondmilito; en la jaro 1967 estis farita rekonstruo. 

En la jaro 1989 ĝi estis privatigita, sed danke al neintereso de posedanto ĝi dum kelke da jaroj ŝanĝiĝis en ruinon, restis nur perimetraj muroj.

En la jaro 2000 estis fondita Nadacia fonduso Hrádek - Burgsberg, danke al kiu oni sukcesis akiri rimedojn por savi la konstruaĵon kaj la 18-an de julio 2003 estis alirebligita la belvedera turo kaj en la jaro 2005 estis rekonstruita la tuta konstruaĵo.

Kategorio:Varnsdorf
Kategorio:Montoj en distrikto Děčín
Kategorio:Montoj en Ŝluknova montetaro
Kategorio:Montoj kun alteco inter 0 kaj 999 m
1589 Fanatica

'*1589 *Fanatica'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 13-an de septembro 1950 de la argentina astronomo Miguel Itzigsohn, elde la Observatorio de La Plata.

## Nomo 
Ĝia nomo "*Fanatica''" (fanatikulino) estas omaĝo al la politika sindonemo de Eva Perón.

## Satelito 
Laŭ ĝia luma kurbo, ĝi estus akompanata de asteroida satelito.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Miguel Itzigsohn
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1950
Flago de la Ferooj

La **flago de la Feroaj Insuloj** estas skandinava kruco, simile al aliaj nordiaj flagoj de la tradicio metita de Dannebrog. La flago estas nomata Merkið kio signifas "la standardo". Ĝi similas al la flago de najbara Norvegio kaj Islando.

## Historio 
La flago estis pensita en 1919 de Jens Olivur Lisberg kaj aliaj dum ili studis en Kopenhago. La unua fojo kiam la Merkið estis hisita en Ferooj estis la 22-an de junio en Fámjin. La 25-an de aprilo 1940 la brita okupregistaro aprobis la flagon por uzo de feroaj ŝipoj. La 25-a de aprilo daŭre estas festita kiel "Flaggdagur" kaj ĝi estas nacia tago. Kun la leĝo de aŭtonomio, la 23-an de marto 1948, la flago estis finfine rekonita de la Dana Registaro kiel la nacia flago de Ferooj. La origina kopio de la flago estas montrita en preĝejo de Famjin.

## Vidu ankaŭ 
* Skandinava kruco

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Ferooj
Kategorio:Naciaj simboloj de la Ferooj
Kategorio:Flagoj de Danio
Flago de la Manksinsulo

La **nacia flago de la Manksinsulo** estas triskelo, kunmetita de tri kirasaj gamboj kun oraj spronoj, sur ruĝa fono. Ĝi estis la oficiala flago de Mankso ekde 1931 kaj estas bazita sur la Mankso-blazono, kiu datas de la 13-a jarcento. La tri gamboj estas konataj en Mankso kiel niarbocasin ("la tri gamboj"). La Triskelo estas antikva simbolo, uzita de la Mikenanoj kaj la Likianoj. Oni ne scias kial la simbolo estis originale adoptita en Manksinsulo. Antaŭ ĝia adopto en 1931, la oficiala flago de la Manksinsulo estis la Union Jack.

Ekzistas ankaŭ civila flago por Manksinsulo. Tiu flago unue estis aprobita la 27-an de aŭgusto 1971. Alia Mankso-flago estas la flago de la insula parlamento Tinvaldo, kiu flugas ekster la Leĝdonaj Konstruaĵoj ekde 1971.

## Galerio 

File:Civil Ensign of the Isle of Man.svg|Civila flago de Manksinsulo
File:Flag of the Lieutenant Governor of the Isle of Man.svg|Standardo de la guberniestro
File:Flag of the Tynwald (Parliament of the Isle Of Man).png|Flago de la insula parlamento Tinvaldo

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Manksinsulo
Kategorio:Flagoj de Britio
Flago de Madejro

eta|300px|dekstra|Flag ratio: 2:3
La **flago de Madejro** estas de blua-ora-blua vertikala flago kun ruĝ-limigita blanka krista kruco en la centro. Multaj postulis ĝian dizajnon esti inspirita per la flago de la nun forpasinta Liberiga Fronto de Madejra Arkipelago.

La bluo simbolas la insulecon de ĉi tiu portugala aŭtonoma regiono, flavo reprezentas la mildan klimaton kaj sablaron de la insuloj kiuj konstituas unu el ĝiaj plejaj riĉaĵ-fontoj.

La kruco de la Ordeno de Kristo aludas la malkovron de Madejro fare de du kavaliroj kiuj apartenis al ĉi tiu ordeno, João Gonçalves Zarco kaj Tristão Vaz Teixeira, kaj la aliĝo al la Portugala Respubliko.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Madejro
Kategorio:Flagoj de Portugalio
Flago de la Paskinsulo

eta|250px|dekstra|
La **Flago de la Paskinsulo** estas blanka flago kun ruĝa Reimiro, paskinsula lignoĉizado. La ruĝa Reimiro estis farita el ligno kaj uzita de virinoj de Rapa Nui. Ĝi estis adoptita la 9-an de majo 2006.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Paskinsulo
Kategorio:Flagoj de Ĉilio
Flago de Naĥiĉevano

[eta|240px|[Dosiero:FIAV 111000.svg|23px Flago de Azerbajĝano, oficiala flago de Naĥiĉevano. 1:2]]

La **nacia flago de Naĥiĉevano** oficiale estas tiu de Azerbajĝano. Tamen, alia flago estis uzita en 1991 de sendependismaj grupoj en Naĥiĉevano dum la disrompo de la antaŭa Sovetunio. Ĝi estas simila al la flago de Azerbajĝano, sed uzas flavon en la suba strio kaj en la centraj stelo kaj duonluno. La statuso de tiu flago estas neoficiala ekde 1993.

## Historiaj flagoj 

dosiero:Flag_of_the_Nakhchivan_Autonomous_Soviet_Socialist_Republic_(1937-1940).svg|23x15px Flago de la Naĥiĉevana ASSR enkondukita en 1937 kun azera kaj armena tekstoj.
dosiero:Flag of Nakhichevan ASSR.svg|23x15px Flago de la Naĥiĉevana ASSR enkondukita proksimume en 1941 kun cirilalfabeta azera teksto

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Naĥiĉevano
Géza Hoffer

**HOFFER Géza** estis rumania hungara publicisto, redaktoro naskiĝinta en Temeŝvaro la 1-an de aprilo 1886 kaj mortinta en Koloĵvaro la 17-an de januaro 1946. 
## Kariero
Géza Hoffer aliĝis al laborista movado kiel fertornisto. Li estis kunlaboranto de la *Erdélyi Munkás*, de 1920 de la *Küzdelem* de Kluĵo, poste ties malpermeso de la socialdemokrata semajngazeto *Romániai Népszava*, de 1929 li estis redaktoro de ĵurnalo *Munkás Újság*. De 1934 li iĝis respondecredaktoro de la *Előre* gazeto de Social Demokrata Partio en Kluĵo, poste en Bukareŝto ĝis ties malpermeso en 1939. Li estis kunlaboranto de *Népszava* de Budapeŝto kaj de *Arbeiter Zeitung* de Vieno kaj de *Világosság*. Li publikis artikolojn politikajn, poemojn, novelojn. 
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Hoffer, G.
Hoffer, G.
Flago de Aĝario

eta|Nuna flago de Aĝario
**Flago de Aĝario** estas flago de la kartvela aŭtonoma respubliko Aĝario. Ĝi montras sep malhelbluajn kaj blankajn striojn, kun la nacia flago de Kartvelio montrita en kantono. La malhelbluaj strioj simbolas Nigran Maron kaj la blankaj strioj simbolas purecon. La flago estis adoptita la 20-an de julio 2004 fare de la Supera Konsilio de Aĝario.

## Iamaj flagoj 
eta|Flago de 2000-2004
Inter junio 2000 kaj julio 2004, malsama flago estis uzita fare de registaro de Aslan Abaŝidze. La blua fono reprezentas Nigran Maron, dum la sep steloj reprezentas la du urbojn de Aĝario (Batumo kaj Kobuleti) kaj kvin distriktoj (Batumo, Kobuleti, Keda, Ŝuaĥevi, Ĥulo).
eta|Flago de soveta Aĝario
Sub Sovetunio, la Aĝaria Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko (AASSR) havis sian propran flagon inter 1921-1950 kaj denove inter 1978 kaj 1991. Ĝi konsistis el ĉefa temo tre simila al tiu de la Kartvela Soveta Socialisma Respubliko.

## Eksteraj ligiloj 
* Flagoj de la mondo

Aĝario
Kategorio:Aĝario
Erdmuthe Dorothea von Zinzendorf

**Erdmuthe Dorothea grafino de ZINZENDORF** , denaske **grafino Reuß zu Ebersdorf**  (naskiĝis la 7-an de novembro 1700 en Ebersdorf, mortis la 19-an de junio 1756 en Herrnhut) estis germana pietistino kaj poetino de ekleziaj kantoj.

Ŝi ĝuis pietisman edukadon laŭ la principoj de Philipp Jacob Spener. La sinjorino edziniĝis al grafo Nikolao Ludoviko de Zinzendorf en 1722. Naskiĝis al ili, kies edzecon sennombraj kontraŭaj vidpunktoj malfaciligis, dek du infanoj, i.a. Renato de Zinzendorf.

Erdmuthe, al kiu estis instruanta la patrino ekonomion kaj administradon, transprenis la mastrumadon ne nur por la bieno de sia edzo en Berthelsdorf sed ankaŭ por la ĵus fondita domaro Herrnhut. En tiu Komunumo de la fratoj (Brüdergemeine) ŝi iĝis estrino de la Ejo de la fratinoj. Krome ŝi subtenas orfejon kaj servis kiel dompatrino. Post la unua ekziligo de sia edzo ĉi-lasta transdonis al ŝi en 1732 la tutan posedon. Kune kun Nikolao ŝi vojaĝis tra multaj eŭropaj landoj. Post rea elpelo de la edzo ŝi prizorgis liajn posedaĵojn dum dek unu jaroj.

Reveninte el Londono en 1755, la grafo ekvivis separite de sia edzino, ĉar la geedzoj pro longedaŭra disigo multe malkonkordiĝis. Erdmuthe, malsaneta post la morto de sia lasta filo, estis vivanta en Herrnhut, dume la grafo estis loĝanta en la kastelo Berthelsdorf.

Erdmuthe Dorothea elpensis tutan serion da ekleziaj kantoj kaj ŝi merite kaj modele eldonis la herrnhutajn spiritajn kaj edifajn devizojn ("Herrnhuter Losungen").

## Vidu ankaŭ 
* Unuiĝo de fratoj
* http://www.moravian.org/daily_texts/ La spiritaj devizoj en la angla
* http://www.jbcr.info/index.php?str=8&tp=1  La spiritaj devizoj en la ĉeĥa
* http://de.wikipedia.org/wiki/Herrnhuter_Losungen Historio de la herrnhutaj devizoj

## Literaturo (germanlingve) 
* Erika Geiger: Erdmuth Dorothea Gräfin von Zinzendorf, SCM Hänssler, 3-a eldono, Holzgerlingen 2009, ISBN 978-3-7751-4825-2
* Wilhelm Jannasch: Erdmuthe Dorothea Gräfin von Zinzendorf, geborene Gräfin Reuss zu Plauen, ihr Leben als Beitrag zur Geschichte des Pietismus und der Brüdergemeine dargestellt. Herrnhut: Verein f. Brüdergeschichte; Gnadau: Unitätsbuchhandlung 1915. (Zeitschrift für Brüdergeschichte ; Jg. 8. 1914; samtempe Heidelberg, teologia disertacio, 1914)
* Georg Brückner: Erdmuthe Dorothea. En: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Vol. 6, Duncker & Humblot, Lepsiko 1877, p.193-194

## Ligiloj 
* Verkoj ĉe: http://www.zeno.org/Literatur/M/Zinzendorf,+Erdmuthe+Dorothea+von?hl=zinzendorf
* Biografio: http://www.uni-ulm.de/LiLL/3.0/D/frauen/biografien/Jh18/zinzendorf.htm 
* Karakterizo: http://www.ekd.de/aktuell/48974.html 

Kategorio:Germanaj nobeloj
Kategorio:Reuß
Kategorio:Pietismo
Kategorio:Germanaj himnoverkistoj
Kategorio:Eklezia muziko
Kategorio:Unuiĝo de fratoj
Flago de Ĝibraltaro

eta
eta
La **Flago de Ĝibraltaro** estas longforma standardo de la Blazono de Ĝibraltaro, koncedita de la reĝino Isabel la 1-a (Kastilio) la 10-an de julio 1502.

La flago estis normaligita en 1982 kaj estas formita de du horizontalaj bendoj de blanka (pinto, duobligas larĝon) kaj ruĝa kun kastelo en la centro de la blanka bendo. Pendante de la kastelpordego estas orŝlosilo koncentrita pri la ruĝa bendo. La flago devojiĝas de aliaj britaj transmaraj teritorioj, ĉar ĝi ne estas brita flago. La kastelo ne similas ajnan en Ĝibraltaro, sed laŭsupoze reprezentas la fortikaĵon de Ĝibraltaro. La ŝlosilo laŭdire simbolas la signifon de la fortikaĵo kiel defendejo kaj kontrolejo de la Ĝibraltara Markolo. Kiel aliaj britaj dominioj kaj kolonioj Ĝibraltaro ekuzis kiel propran ﬂagon bluan standardon kun la brita ﬂago en supra angulo apud la masto. Ene de la ﬂago aperis ankaŭ propra simbolo de la kolonio, ĉi-foje kastelo kun ŝlosilo kaj la latin-lingva moto “Montis Insignia Calpe” (Flago de la Monto Calpe), ĉar Calpe estis la nomo havigita de la romianoj al la Ĝibraltara Rokego.

La flago estas hisita ĝenerale en Ĝibraltaro, foje oficiale kune kun la Union Jack kaj flago de la Eŭropa Unio, kvankam verdire la teritorio ne formas parton de la Eŭropa Unio kaj tiele eŭropunianoj bezonas pasporton por eniri en la teritorio. Elstaraj lokoj kiuj uzas la flagon inkludas la limon kun Hispanio, ĉe pinto de La Roko kaj ĉe la Parlamentejo.

La flago estas simbolo de ĝibraltara naciismo, kaj estas populara inter ĝibraltaranoj. Por la Ĝibraltara Nacia Tago (10-an de septembro), multaj ĝibraltaraj hejmoj kaj oficejoj pendigas la flagon de iliaj fenestroj kaj balkonoj, kaj kelkaj individuoj eĉ uzas kaj vestas iliajn veturilojn per la flago por festado de la nacia tago. Tio ankaŭ estis vidata dum la festadoj de 2004 de la tricentjariĝo de brita Ĝibraltaro.

## Notoj 
Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Ĝibraltaro
Kategorio:Flagoj de Britio
Flago de la Acoroj

eta|250px|
La **flago de la Acoroj** estas simila al la flago de Portugalio uzita de 1830-1910, krom tio ke la portugala blazono estis forigita de la centro, kaj estis anstataŭita de la akcipitro (en portugala açor), la simbolo de la Acoroj.

## Koloroj 
Bluo kaj blanko ĉiam estis la tradiciaj koloroj de la portugala nacio, unue en la nuna blazono de Henriko grafo de Portugalio. Ĉe la pinto de la Portugala Interna Milito, en la frua 19-a jarcento, la Acoroj funkciis kiel grava liberala fortikejo, kie la elstara Duko de Tercejro luktis kontraŭ la absolutistoj gviditaj de Dom Miguel. La koloroj de la flago estis tiel adoptitaj de la portugala liberala flago, por montri la gravan rolon de la Acoroj en la establado de konstitucia monarkio en Portugalio.

La nuna flago de la Acoroj estis plejparte bazita sur la flago unue uzita de la Acora Liberiga Fronto, dekstrema sendependisma movado kiu aperis post la Revolucio de la Diantoj, pro la timo de Portugalio iĝi sovetia marioneta ŝtato. Laŭ la organizaĵo, blua kaj blanka signifis portugalan klasikan liberalismon, kiel kontraŭa al la "totalismaj socialistaj fortoj" kiuj dominus la landon fine de la 1970-aj jaroj.

## Simboleco 
La nomo de la insularo venas de la portugala vorto *açor* (akcipitro), kio laŭsupoze estis ordinara birdo dum la eltrovaĵo. Tamen tiuj birdoj neniam ekzistis sur la insuloj, ili fakte estis loka subspecio de la buteo (*Buteo buteo*), kiu estis erare identigita kiel akcipitro fare de la unuaj esploristoj. La birdo sur la flago celas montri tiun historian eraron.

Kategorio:Naciaj flagoj
Kategorio:Acoroj
Kategorio:Flagoj de Portugalio
Adorján Pataki

**PATAKI Adorján** estas rumania hungara operkantisto (tenorulo) naskita en Târnăveni la 26-an de marto 1981.

## Kariero 
Pataki finis en 1999 en la Muzikakademio Gheorghe Dima de Kluĵo en la fako pri kanto, ĉe Marius Vlad. Li estas kantisto de la Kolozsvári Állami Magyar Opera.

## Roloj 
* G. Puccini: Pillangókisasszony – B. F. Pinkerton
* G. Puccini: Bohémélet – Rodolfo
* G. Puccini: Gianni Schicchi – Rinuccio
* G. Puccini: Tosca – Spoletta
* G. Verdi: Rigoletto – A mantuai herceg
* G. Verdi: Nabucco – Ismaelle
* G. Verdi: Falstaff – Fenton
* G. Verdi: Traviata – Alfredo Germont
* G. Verdi: Álarcosbál – Riccardo
* G. Donizetti: Lammermoori Lucia – Arthur
* Liszt F.: Don Sanché – Don Sanché
* W. A. Mozart: Zaide – Gomatz
* W. A. Mozart: Az álruhás kertészlány – Belfiore
* W. A. Mozart: A varázsfuvola – Tamino
* L. Berstein: Candide – Candide
* F. Schubert: Asszonyháború – R. Hornbichler
* Kodály Z.: Székely fonó – Legény
* Erkel F.: Bánk bán – Ottó
* R. Leoncavallo: Bajazzók – Beppo
* Vajda J.: Leonce és Léna – Leonce (szerző után nézni)
* Gyöngyösi L.: A gólyakalifa – Tábory Elemér
* Demény A.: Az utolsó meggymag – Első magyar
* J. Strauss: A denevér – Alfred

## Voĉaj-simfoniaj roloj 
* W. A. Mozart: Missa in C – “Coronation” – K.V. 317
* W. A. Mozart: Vesperae de solennes de Confessore – K.V. 339
* W. A. Mozart: Requiem – K.V. 626
* G. Verdi: Requiem
* J. Haydn: Stabat Mater - Hob. 20a
* J. Haydn: Theresien-Messe - Hob. 22/12
* J. Haydn: Nelson-Messe - Hob. 22/11
* J. Haydn: Missa Stae Caeciliae - Hob. 22/5
* J. Haydn: Missa brevis Sancti Johannis de Deo -Hob. 22/7
* J. Haydn: Die Schöpfung - Hob. 21/2
* A. Dvořak: Stabat Mater - Op. 58
* J. Haydn: Requiem - Op. 89
* L. Beethoven: Symphony no. 9 – Op. 125
* J. Haydn: Christus am Ölberge – Op. 85
* J. Haydn: Mass in C – Op. 86
* F. Mendelssohn-B.: Paulus
* F. Mendelssohn-B.: Elias
* G. Puccini: Messa di Gloria
* Liszt F.: Psalm XIII
* C. Franck: Messe Solennelle
* C. Franck: Christus Letzten Sieben Worte Am Kreuz
* C. von Dittersdorf: Missa Brevis
* G. F. Händel: Der Messias - HWV. 56
* G. Rossini: Petite Messe Solennelle
* G. Rossini: Stabat Mater
* Kodály Z.: Psalmus Hungaricus

## Fonto 
* Opera
* Theater Online

Kategorio:Rumanujaj hungaraj operkantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
1590 Tsiolkovskaja

'*1590 *Tsiolkovskaja''''' estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan scienciston Konstantin Eduardoviĉ Ciolkovskij, teoriisto pri kosmonaŭtiko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Grigorij Neujmin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1933
1591 Baize

'*1591 *Baize''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan kuraciston kaj amatoran astronomon Paul Baize.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sylvain Arend
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1951