open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carl Stokes

**Carl Burton STOKES** (naskiĝis la 21-an de junio 1927 - mortis la 3-an de aprilo 1996) estis usona politikisto kaj diplomato de la Demokrata Partio, kiu funkciis kiel la 51-a urbestro de Klevlando, Ohio. 

Elektita la 7-an de novembro 1967 kaj ekoficinta la 1-an de januaro 1968, fariĝante la unua afrikusona (nigrula) urbestro de granda usona urbo.

Stokes servis en la Reprezentantĉambro de Ohio. Li mallarĝe perdis kandidatecon por urbestro de Klevlando en 1965. Lia venko du jarojn poste altiris nacian atenton, ĉar li estis la unua nigrula urbestro de unu el la dek plej grandaj urboj en Usono.  

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La retejo de la Okcidenta Rezerva Historia Societo pri la vivoj de Carl kaj Louis Stokes
*  gastigitaj ĉe la Interreta Arkivo
* *Stokes: Amerika Revo* ĉe la Monda kanalo de PBS

Kategorio:Afrik-usonanoj
Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Usonaj diplomatoj
Kategorio:Urbestroj
Ann Leckie

**Ann LECKIE** (naskita la 2-an de marto 1966 en Toledo, Ohio) estas usona verkistino de sciencfikcio kaj fantasto.

Leckie estas plej konata pro sia debuta romano, *Ancillary Justice* (2013), kiu gajnis la Premion Hugo por Plej Bona Romano en 2014  kaj ankaŭ la Premion Nebula, la Premion Arthur C. Clarke, la Premion British Fantasy kaj la Premion BSFA. La daŭrigo*, Ancillary Sword,* gajnis la Premion Locus en 2015. 

Leckie publikigis multajn novelojn en diversaj sciencfikciaj kaj fantaziaj revuoj, inkluzive de *Subterranean Magazine*, *Realms of Fantasy*, *Strange Horizons*, kaj *Tor.com*. Kelkaj el ĉi tiuj rakontoj ankaŭ estis elektitaj por la ĉiujaraj antologioj ''The Year's Best Science Fiction & Fantasy* de Rich Horton.

La unua fantaziromano de Leckie, *The Raven Tower* (*La Korva Turo*), estis publikigita en februaro 2019.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ĉe annleckie.com
* 
* Ann Leckie ĉe *The Encyclopedia of Science Fiction''

Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Ŝjinju

**Ŝjinju,** per simpligita ĉina skribo **新余,** per pinjino *Xīnyú* estas prefektujnivela milionurbo en provinco Ĝjangŝjio en Ĉina Popola Respubliko.
eta|maldekstre|

## Loĝantaro 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
eta|maldekstre|
La prefektujnivela milionurbo kuŝas laŭ rivero sur areo  km² kaj administras 4 dividojn. Provinca sidejo Nanĉano troviĝas 156, Ĉangŝao 317, Ŝanhajo 684, ĉefurbo Pekino 1407 km laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En 267 Ŝjinju estis establita kiel distrikto, tial ĝi havas historion de pli ol 1700 jaroj. Post nomŝanĝoj kaj administraciaj ŝanĝoj ĝi estis deklarita prefektujnivela urbego en 1983.

## Ekonomio 
La ĉefa industrio de la urbego estas la ŝtalfabriko, kiu dominas la areon.

## Edukado 
Sola universitato (:en:Xinyu University) funkcias en la areo, nature kun mez- kaj bazlernejoj.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
La prefektujnivela areo estas atingebla fervoje kaj voje, sed ĝi ne havas propran flughavenon; oni uzas la flughavenon de Nanĉano aŭ kelkaj pli proksimajn lokajn flughavenojn.

## Klimato 
Ŝjinju havas humidan subtropikan klimaton kun musona influo laŭ klimata klasifiko de Köppen: Cfa. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 1596 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed la pluvo kulminas junie.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* "Fea Lago" (granda lago kun multaj insuloj kaj feriejoj)

## Ĝemelurboj 
* 
* 
* 
* 

## Fontoj 
* WikiTrans

New buildings in Xinyu (53445902328).jpg|Novaj domoj
XinYu CongressHall 2007.JPG|Kongresa Halo
XinYu riverside park 2007.JPG|Riverborda parko

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Kojkovo

**Kojkovo** (makedone: Којково) - estas vilaĝo en la Kratovo-Municipo, en la Nordorienta Regiono de Norda Makedonio. 

## Loko, priskribo 
La vilaĝo situas en la orienta parto de la Kratovo-Municipo, en la supra baseno de la rivero Zletova. La municipo limas la Probiŝtip-Municipon sude. La municipo estas monta kaj disa, kun setlejoj konstruitaj je alteco de 780 ĝis 1 120 metroj super marnivelo. La vilaĝo estas dek kilometrojn de la urbo Kratovo. Oni atingas la vilaĝon per neasfaltita vojo, disbranĉiĝanta de la regiona vojo R2232.

## Ekonomio 
La vilaĝo kovras areon de 11,8 km². La plimulto de la tero estas arbarkovrita, kun areo de 709 hektaroj, paŝtejoj kovras areon de 226 hektaroj, kaj plugtero kovras 208 hektarojn. La municipo havas ĉefe agrikulturan kaj forstadan funkcion. 

## Loĝantaro 
Kojkovo estas malgranda vilaĝo. En 1961, estis 202 loĝantoj, dum en 1994 estis nur 62 makedonoj. La loĝantaro daŭre malpliiĝis. En 2002, estis nur 36 loĝantoj, kaj laŭ la censo de 2021, estis nur 9 loĝantoj.

## Referencoj 
Ĉi tiu artikolo uzas tradukojn de tekstoj el la artikolo Којково en la makedona Vikipedio.

Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Nintendo Switch 2

La **Nintendo Switch 2**  estas ludkonzolo kreita de Nintendo. Ĝi estas la oka grava hejma konzolo de la firmao. Ĝia tutmonda lanĉiĝo estis la 5-an de julio 2025.

Ĝi samtempe estas portebla videoludilo kaj ankaŭ povas esti ludkonzolo kiam ĝi estas konektita al televido. 

Kategorio:Porteblaj ludkonzoloj
Kategorio:Nintendo
Kategorio:Aperis en 2025
Tago de Cifereca Sendependeco

La **Tago de Cifereca Sendependeco** mallonge: TCS (angle: *Digital Independence Day* (mallonge: *DI.Day* aŭ *DID*); germane: *Digitaler Unabhänigkeitstag* (mallonge: *DUT*)) temas pri cifereca sendependiĝo de grandaj ĉefe usonaj firmaoj kiel Google, Amazon, X kaj Meta. Ĝi estas iniciita de Save Social kaj subtenita de interalie Ecosia, Robin Wood, Wikimedia, Ĥaosa Komputila Klubo kaj Mark Uwe Kling.

## Vidu ankaŭ 
* Di.day
* Ĝia prezento dum la 39-a Ĥaosa Komunikada Kongreso

## Referencoj 
Kategorio:Interreto
Semaja lingvo

La **semaja** **lingvo** (ankaŭ konata kiel **senoja**) estas lingvo, apartenanta al la aŭstralazia lingvaro, parolata de la semajoj, la plej granda indiĝena grupo apartenanta al la senoioj, malajzia etno apartenanta al la Orang Asli (kiu signifas indiĝena popolo en la malaja lingvo) sur la malaja duoninsulo en Malajzio. Ekzistas 12 ĉefaj dialektoj de la lingvo.

La lingvo estas parolata en la nordokcidenta parto de la ŝtato Pahang, la suda parto de la ŝtato Perak kaj en la norda parto de la ŝtato Selangor. La nombro de parolantoj estas ĉirkaŭ 30 000, malgraŭ ke ĝi povus esti survoje al endanĝerigo (D. Bradley, 2007).

Ĝi estas iagrade dokumentita, interalie iuj gramatikaj datumoj estis kolektitaj kaj ekzistas ankaŭ vortaro el 1987. Ĝi estas instruata en lernejoj. 

## Skribsistemo 
La latina alfabeto estas uzata.

## Kino kaj komunikiloj 
*Asli* (2017) estas filmo reĝisorita de David Liew, kiu temas pri knabino kiu survoje malkovras sian kulturan heredaĵon. Tiu filmo estas la unua filmo kiu uzas la semajan lingvon por 50% de la dialogoj. 

La radiostacio Asyik FM estas nacia radiostacio funkciigata de *Radio Televisyen Malaysia* kaj elsendas en kvar indiĝenaj lingvoj de la Malajzia Duoninsulo, unu el kiuj estas la semaja lingvo.

## Tradukado 
La Nova Testamento unue estis tradukita al la semaja lingvo en 2023.

## Esplorado kaj dokumentado 
La lingvo estas malmulte studata kaj restas plejparte nedokumentata, kvankam signifajn esplorojn faris ekzemple Gérard Diffloth . Ĉi tiu projekto kolektis vortprovizojn el multaj semajaj dialektoj kaj transdonis la materialon al la aŭtoritatoj por estonta konservado. Certigi la viglecon de la lingvo postulas iom da normigo, ekzemple, por decidi pri literumado kaj faciligi komunan komunikadon inter la malsamaj dialektoj. 

## Bibliografio 
(angla) Bradley D. , Orienta kaj Sudorienta Azio , [en:] Ch. Moseley (red.), Enciklopedio de la Endanĝerigitaj Lingvoj de la Mondo , Abingdon–Novjorko: Routledge, 2007, pp. 349–422, DOI :  10.4324/9780203645659 ,  ,  , OCLC 47983733.

## Referencoj 
Kategorio:Mon-kmera lingvaro

## Vidu ankaŭ 
* Semajoj

Kategorio:Malajzio
Kategorio:Aŭstralazia lingvaro
Semajoj

eta|Semajaj adoleskantoj el Malajzio
**Semajoj** estas popolo kiu vivas en la centro de la malaja duoninsulo en Sudorienta Azio. En 2007 oni taksis la nombron de semajoj je ĉirkaŭ 43 500. La Semajoj estas precipe konataj pro sia neperforta kaj paca vivstilo.

La semajoj vivas en malgrandaj grupoj, malofte nombrante pli ol 100 homojn, kaj travivas per bruligado, ĉasado, fiŝkaptado kaj kolektado. Ilia socia organiza strukturo karakteriziĝas per ekstrema egalrajteco. La ĉefo (kiu povas esti virino) havas certan kvanton da morala aŭtoritato, sed kiel gvidanto ne havas formalan potencon. 

La paceman naturon de la semajoj provis klarigi la antropologoj Denan kaj Robarček per pluraj kampaj studoj. La semaja popolo konsideras sin neperforta popolo, kaj individuoj vidas sin kiel neperfortajn individuojn. Krome, ili estas ekstreme timataj de ĉia perforto. Ili tute ne perceptas agreson kiel eblan specon de konduto. Plenkreskuloj ne atakas unu la alian kaj infanoj ne estas fizike punataj.

Dum ili kreskas, semajaj infanoj alprenas neperfortajn sintenojn kaj kondutajn ŝablonojn en la procezo de alkulturiĝo. Infanoj alprenas certajn neperfortajn valorojn, sintenojn kaj kredojn de siaj pliaĝuloj, kiel ekzemple la kredon, ke fizika puno de infano povas kaŭzi malsanon kaj morton. 

## Konfliktsolvado neperforta 
La fakto, ke la Semai-oj estas neperfortaj, ne signifas, ke ne ekzistas konfliktoj inter ili, sed prefere, ke perforto ne estas uzata por solvi ilin. En la ĉiutaga vivo, certa nombro da konfliktoj neeviteble ekestas, ekzemple kiam geedzoj estas malfidelaj, kaproj atakas ies ĝardenon kaj kaŭzas damaĝon, iu ofendiĝas dum konversacio, ktp. Tiaj disputoj nomiĝas *hal*, vorto kiu havas ekstreme negativan konotacion en ilia lingvo. Ili klopodas plej bone eviti konfliktojn kaj kutime toleras kaj oferas personajn interesojn anstataŭ eniri en malferman konflikton.

En kazoj kie *hal* ne povas esti evitata, la ĉefo kunvokas kunvenon por solvi la disputon, nomatan ''becharaa'* . La konfliktaj personoj, iliaj familioj, kaj ĉiuj komunumanoj kiuj deziras partopreni kolektiĝas en la domo de la ĉefo. Komence, ĉiuj diskutas diversajn aliajn temojn senrilatajn al la disputo. Post certa tempodaŭro, pluraj pli maljunaj membroj, en longaj monologoj, memorigas la ĉeestantojn pri la interdependo de komunumanoj kaj la graveco de konservado de harmonio kaj unueco. Poste komenciĝas diskuto pri la konflikto, dum kiu ĉiuj membroj havas la ŝancon esprimi siajn opiniojn. La *becharaa''' daŭras horojn, foje tagojn, kun manĝaĵo provizita de la domanaro, kaj homoj rajtas dormeti sur la planko dum la diskuto. Neniu kolero estas esprimita dum la kunveno. La ĉefo fine alparolas la partoprenantojn en la konflikto, avertante ilin pri ilia kulpo en la konflikto kaj kiel ili povus esti kondutintaj alimaniere por ke tia konduto kaj konflikto ne okazu denove.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Semaja lingvo
* Orang Asli

Kategorio:Etnoj en Malajzio
Conwy (urbo)

**Conwy** estas urbo en la kimra graflando Conwy. Conwy havas 14 208 loĝantojn kaj situas ĉe la samnoma rivero.

## Vidindaĵoj 
* La ikoneca *kastelo kaj urbomuroj de Reĝo Eduardo en Gwynedd* formas parton de la Monda Heredaĵo de UNESKO. La kastelo Conwy kaj la urbomuroj estis konstruitaj inter 1283 kaj 1289 de Eduardo la 1-a de Anglio kiel parto de lia konkero de Kimrio. 
* Pendoponto de Conwy, konstruita inter 1822–1826 de Thomas Telford
* Fervoja ponto Conwy, kompletigita en 1849 laŭ projekto de Robert Stephenson.
* *Aberconwy House* estas mezepoka komercista domo kaj unu el la plej malnovaj domoj en Kimrio. Konstruita en la 14-a jarcento, ĝi estas konstruaĵo de la unua grado listigita pro sia historia kaj arkitektura graveco. La domo estas administrata de la National Trust.
* La plej malgranda domo en Britio estas en Conwy.  Ĝi mezuras nur 3,05m x 1,8m. Ĝi estis loĝata de la 16-a jarcento ĝis 1900, kiam la posedanto estis devigita translokiĝi. La domo ankoraŭ estas private posedata kaj vizitantoj povas viziti ĝin kontraŭ malgranda kotizo.

## Esperanto 
Esperantisto Hilary Chapman estis urbestro de Conwy de 2017 ĝis 2018.
eta|500x500ra|Elvido sur Conwy|centra

## Bildgalerio 

Dosiero:Conwy_town_walls_aerial.jpg|ligilo=Bestand:Conwy_town_walls_aerial.jpg|alternative=Luchtfoto van de oude stad| Aera elvido de la malnova urbo
Dosiero:Conwy_Castle_and_Bridges.jpg|ligilo=Bestand:Conwy_Castle_and_Bridges.jpg|alternative=Kasteel en bruggen van Conwy| Kastelo kaj pontoj de Conwy
Dosiero:AberconwyAbbey.JPG|ligilo=Bestand:AberconwyAbbey.JPG|alternative=Abdij van Aberconwy| Abatejo Aberconwy
Dosiero:Smallest_House_in_Great_Britain,_Conwy_(8036).jpg|ligilo=Bestand:Smallest_House_in_Great_Britain,_Conwy_(8036).jpg|alternative=Het kleinste huis| La plej malgranda domo

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Kimrio
Hermann Grote (ornitologo)

**Hermann GROTE** (7a de julio 1882 - 12a de aŭgusto 1951) estis germana ornitologo konata pro siaj studoj pri afrika birdfaŭno.

Servante kiel direktoro de sisalplantejo en Germana Orienta Afriko, li publikigis artikolojn pri la loka birdofaŭno (de 1909 ĝis 1913). Kiel militkaptito en Rusio  dum la Unua Mondmilito, li lernis la rusan lingvon, kapablon kiun li poste uzis por traduki rusajn ornitologiajn verkojn en la germanan. Dum sia kariero, li estis asociita kun ornitologia esplorado farita ĉe la Berlina *Museum für Naturkunde*.

En 1923 li estis elektita koresponda membro de la Usona Societo de Ornitologoj.
* *Vidua interjecta* (1922), la Longvosta viduo

## Kelkaj verkoj 
**Beitrag zur Ornis des südöstlichen Deutsch-Ostafrika*, 1912 
**Über einige gefangene ostafrikanische Vögel*, 1912 
**Aus der ornithologischen Literatur Russlands: Berichte und Übersetzungen*, Volume 5, 1925 
**Beitrag zur Kenntnis der Vogelfauna des Graslandes von Neukamerun*. 1925 
**Brutbiologisches aus N.A. Sarudnys Schriften*, 1934 
**Neue Beiträge zur Kenntnis der palaearktischen Zugvögel in Afrika*, 1937.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj ornitologoj
Raza alaŭdo

La **raza alaŭdo** () estas birdospecio el la familio de alaŭdedoj. 

Ĝi havas tre limigitan teritorion, ĉar ĝi troviĝas nur sur la insuleto Razo en Kaboverdo. Pro tiu tiom malgranda arealo, ĝi estas klasifikita kiel draste endanĝerigita de la IUCN Ruĝa Listo. 

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

*Passeriformes - paseroformaj
**Alaudidae - alaŭdedoj
***Alauda Linnaeus, C, 1758 - alaŭdo
*****Alauda razae* (Alexander, B, 1898) - raza alaŭdo

## Aspekto
Razaj alaŭdoj estas relative malgrandaj laŭ grandeco. La razaj alaŭdoj povas varii de grandecoj inter 14 kaj 18 cm. La plenkreska populacio konsistas plejparte el maskloj, kiuj estas pli grandaj ol la inoj. La korpo havas nigrajn kaj brunajn mallongajn striojn kaj pli palan ĉirkaŭ la brusto kun erekta kresto. La beko estas dikbaza kaj fortika, pli longa ĉe la maskloj. La raza alaŭdo estas konsiderata plenkreskulo kiam ĝi evoluigis ruĝecbrunan nuancon inter la oreloj kaj vosto, kun padrono sur la krono kaj dorso. Dumfluge ili montras mallongan voston kun mallongaj larĝaj flugiloj. La vosto kaj randoj de la flugiloj estas blankaj.

## Referencoj 
Kategorio:Alaŭdedoj
Kategorio:Endemismoj ĉe birdoj
Kategorio:Birdoj de Atlantiko
Kategorio:Kabo-Verdo
Sakyo Komatsu

**Sakyō KOMATSA** (; naskita la 28-an de januaro 1931 en Nishi-ku, Osako kiel **Minoru Komatsu** (); mortis la 26-an de julio 2011) estis japana scienfikcia verkisto, unu el la plej famaj japanaj sciencfikciaj verkistoj, kune kun Kōbō Abe kaj Shinichi Hoshi (1926–1997), filmscenaristo. Plurfoje gajninto de la Seiun-premio. Li iam estis nomita la "reĝo de japana sciencfikcio".

Li diplomiĝis ĉe la Universitato de Kioto kun grado en itala literaturo. Li laboris kiel redaktoro, ĵurnalisto kaj fabrikestro.

La unua sciencfikcia publikaĵo de Sakjo Komatsu estis la novelo "Paco al la Tero" ( japane: *Chi niwa heiwa o*, 1961). Laŭ la literatura kritikisto Jevgenij Ĥaritonov, Komatsu poste komencis krei "bone efektivigitajn, sed sincere komercajn furorlibrojn". Samtempe, en siaj verkoj, la aŭtoro lerte kombinis "gajnan intrigon kun problemaj kaj socie akraj temoj, kaj elegantan stilon". Tamen, de romano al romano, la roluloj perdis sian psikologian integrecon kaj pli kaj pli komencis simili al monotonaj funkcioj.

En Japanio, lia verko estas klasifikita kiel "amasromanoj" ene de la sciencfikcia ĝenro (*kagaku shōsetsu*). Li ankaŭ laboris kiel ĵurnalisto kaj raportisto *por Radio Osako*. En 1985, li gajnis *la Nihon SF Taisho Premion*, japanan premion donitan al sciencfikciaj verkistoj.

Kelkaj romanoj de Komatsu, inkluzive de "La Morto de la Drako" (1973), "Viruso" (1980), kaj "Adiaŭ, Jupitero" (1982), estis adaptitaj al filmoj.

Lia plej fama libro estas *La Sinkado de Japanio* el 1974 (origine *Nihon chinbotsu*), adaptita al filmo dufoje, en 1973 kaj 2006. La romano prezentas realisman priskribon de giganta tertremo, kiu, post kelkaj monatoj, ekstermas la tutan Japanan Arkipelagon, kaj ĝiaj loĝantoj estas evakuitaj kaj transportitaj al aliaj kontinentoj. La priskribo estas tiel konvinka, ke multaj legantoj kredis je la probableco de la fenomeno, precipe ĉar la aŭtoro subtenis la fikciajn eventojn per scienca teorio pri la drivo de la kontinentoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de Sakyo Komatsu \(japane)
* J'Lit | Aŭtoroj Sakyo Komatsu | Libroj el Japanio 
* Listo de liaj tradukitaj verkoj
* Omaĝu lin de Aritsune Toyoda, tradukita de Leslie Furlong
* Sakyo Komatsu  
*   

Kategorio:Japanaj verkistoj
Kategorio:Sciencfikciaj verkistoj
Nyctidromus

***Nyctidromus*** estas genro de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. La specioj troviĝas en Centra kaj Suda Ameriko.

## Taksonomio
La genron *Nyctidromus* enkondukis en 1838 la angla ornitologo John Gould por akomodi lian nove priskribitan *Nyctidromus derbyanus*. Ĉi tiu taksono estas tial la tipa specio; ĝi nun estas konsiderata kiel subspecio de la paŭrako, *Nyctidromus albicollis* (Gmelin) 1789. La genronomo kombinas la grekajn vortojn *nukti*- signifantan "nokta" aŭ "nokt-" kun -*dromos* signifanta "-kurulo" (de treĥō "kuri").

La genro enhavas jenajn du speciojn:

* Paŭrako,  *Nyctidromus albicollis*
* Antonia kaprimulgo,  *Nyctidromus anthonyi*

## Referencoj 
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Robert B. Payne

**Robert Berkeley PAYNE** estas ornitologo, profesoro kaj kuratoro ĉe la Muzeo de Zoologio kaj la Fako de Ekologio kaj Evolua Biologio, en la Universitato de Miĉigano.

Payne finis sian diplomecon ĉe la Universitato de Miĉigano en 1960, kaj sian doktorecon ĉe la Universitato de Kalifornio (Berkeley) en 1965. Li ricevis postdoktoran stipendion de la NSF fare de la Universitato de Kaburbo. Li ricevis la Medalon Margaret Morse Nice en 2010 de la Ornitologia Societo Wilson.

## Studkampoj
Payne estas fakulo pri kondutekologio kaj evolucio, birdokanto kaj sistematiko. Li faris kampolaboron en Afriko dum du jaroj, en Okcidenta Aŭstralio dum tri jaroj, kaj en Miĉigano dum 20 jaroj.

## Taksono
* Ĝosa viduo (*Vidua maryae*) 1982

## Publikaĵoj
* 1983 - *A distributional checklist of the birds of Michigan*
* 2003 - *Museum collections as sources of genetic data*
* 2005 - *The Cuckoos, Birds Families of the World*
* 2005 - *The Birds of Africa*

## Referencoj
* http://www.eeb.lsa.umich.edu/eeb/people/rbpayne/index.html
* https://www.amazon.com/Cuckoos-Bird-Families-World/dp/0198502133/sr=1-1/qid=1170751790/ref=sr_1_1/105-6820948-6490041?ie=UTF8&s=books

Kategorio:Usonaj ornitologoj
Lene Rantala

**Lene RANTALA** (naskiĝis la  en Gladsaxe) estas dana manpilkistino.

Ŝi partoprenis en la matĉoj de la virina eŭropa ĉampionado de manpilkado 1994, kie ŝia nacia teamo akiris la oran medalon. Dum 1996, ŝi denove partoprenis de la eŭropa ĉampionado kaj akiris alian oran medalon kun sia teamo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Danaj manpilkistoj
Paŭrako

**Paŭrako** (*Nyctidromus albicollis*, laŭ kio ankaŭ *Blankakola kaprimulgo*) estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj, unu el du birdospecioj en la genro *Nyctidromus*. Ili reproduktiĝas en la subtropikaj kaj tropikaj regionoj de Ameriko, kaj escepte la plej nordaj birdoj ili estas tre loĝantaj (nemigrantaj) la tutan jaron.

## Taksonomio
.]]
La Paŭrakon formale priskribis en 1789 la germana natursciencisto Johann Friedrich Gmelin en sia revizita kaj etendigita eldono de la verko de Carl Linnaeus nome *Systema Naturae*. Li metis ĝin kun ĉiuj aliaj kaprimulgoj en la genron *Caprimulgus* kaj stampis la duvortan nomon *Caprimulgus albicollis*. Gmelin bazis sian priskribon sur la "white-throated goatsucker" kiun estis priskribinta en 1783 la angla ornitologo John Latham en sia *A General Synopsis of Birds*. Latham ekzamenis konservitan specimenon en Londono, kiu supozeble estis veninta el Kajeno, Franca Gujano. 

La paŭrako estas nun metita kun la Antonia kaprimulgo en la genron *Nyctidromus*, kiun enkondukis en 1838 la angla ornitologo John Gould. La genronomo kombinas la grekan *nukti-* kun la signifo "nokta" aŭ "nokt-" kun *-dromos* kun la signifo "-kurulo". La specia epiteto *albicollis* kombinas la Latinan *albus* kun la signifo "blanka" kun la novlatina "-collis" kun la signifo "-kola".

La ordinara nomo "paŭrako" eble estas onomatopea el la la ĝemanta krio de la birdo.

Oni agnoskis jenajn ses subspeciojn:

Ĝi troviĝas en malfermaj arbaroj/herbejoj, sed ankaŭ en veprejoj kaj kultivejoj. Ĉi tiu specio havas longajn krurojn (laŭ la normoj de kaprimulgoj) kun nudaj tarsoj, kaj estas pli surtera ol la plej multaj el siaj parencoj. Se ĝenata, ĝi foje kuras anstataŭ flugi, kaj ĝi ofte ripozas sur vojoj kaj padoj. Ĝenerale, ĝi preferas miksitan vivejon, kiu ofertas dense vegetaĵarajn kaŝejojn - ideale arbaron - por la tago, same kiel malferman pejzaĝon - eble eĉ riverojn aŭ malsekejojn - por ĉasi nokte. La paŭrako estas noktula, kiel aliaj kaprimulgoj, kaj komencas flugi ĉe krepusko. Kiel siaj parencoj, ĝi manĝas insektojn kaptitajn dumfluge, kutime per muŝkaptado de malalta ripozejo, sed ankaŭ per manĝoserĉado sur malferma tero.

Neniu nesto estas farita; la du longformaj kaj elipsaj rozkoloraj ovoj estas demetitaj sur la nudan grundon aŭ folirubon. Iafoje nur unu ovo estas demetita.

Ne tutmonde minacata, ĝi estas konsiderata Specio Malplej Zorgiga fare de la IUCN. Estante adaptema specio, kiu bone toleros homan ĝenadon de la vivejo, la paŭrako fakte profitis de limigita senarbarigo. Arbohakado kreas areojn de malalta kaj sekundara kresko, en kiuj la birdoj kapablas ĉasi pli efike. Tamen, ĝi kompreneble forlasos dense konstruitajn aŭ klare disigitajn lokojn, kaj, krome, ĝi estas tre vundebla al predado fare de sovaĝiĝintaj hundoj kaj katoj, malaperante de areoj kie ĉi tiuj damaĝbestoj abundas.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Petlery

**Petlery** () estas vilaĝo en Ĉeĥio en Ercmontaro, parto de municipo Domašín en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Domašín. En la jaro  ĉi tie vivis .  

**Petlery** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,61&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1431.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Jozefo

## Pluaj fotoj

Petlery pohlednice.jpg|Historia bildkarto
Petlery - bývalá škola.jpg|Eksa lernejo kaj pli posta gastejo
Petlery - usedlost.jpg|Domo

Kategorio:Domašín (distrikto Chomutov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Miklós Gábori

**Miklós Gábori** [miklOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gábori Miklós** estis hungara arkeologo, antropologo, muzeologo, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Veronika Csánk ekde 1952.

 naskiĝis  en Kapuvár, li mortis  (laŭ Hungarlingva Vikipedio la 9-an) en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris arkeologian kaj antropologian diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1949. Post la diplomo li praktikadis jaron en budapeŝta muzeo, poste same jaron li estis submuzeologo en Veszprém (urbo), pli poste en Vác jam kiel muzeologo, fine ĝis sia morto en la ĉefurbo. Ekde 1980 li ankaŭ instruis en la universitato. Jam en 1958 li doktoriĝis en la universitato, li kandidatiĝis (CSc) en 1961, li doktoriĝis en 1972 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia laboro fokusiĝis al restaĵoj de paleolitiko kaj tiutempaj prahomoj. Li ricevis premiojn inter 1963-1995.

## Elektitaj libroj 
* *Napfényes Mongólia* - 1964
* *Ősemberek, ásatások* - 1964
* *Régészeti kalandozások* - 1969
* *Az ősember útjain* - 1974
* *Ala Tau Ararát* - 1978

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj antropologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nová Víska (Domašín)

**Nová Víska** () estas domaro en Ĉeĥio en Ercmontaro, parto de municipo Domašín en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Domašín. En la jaro  ĉi tie vivis .  

Nová Víska situas en katastra teritorio **Nová Víska u Domašína** kun areo 3,03&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1562.

Post la dua mondmilito Nová Víska senhomiĝis, kaj ofice ĝi pereis al la 1-a de januaro 1979.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Nová Víska (Domašín) - chaty 1.jpg|Kabanoj

Kategorio:Domašín (distrikto Chomutov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Minado de fererco en Ĉeĥio
Kategorio:Minado en distrikto Chomutov
Shinichi Hoshi

'''Ŝin'iĉi HOŜI'* (; naskiĝis la 6-an de septembro 1926 en Tokio ; mortis la 30-an de decembro 1997 samloke) estis unu el la plej famaj japanaj verkistoj kaj scenaristoj de krim- kaj sciencfikcio.

Li verkis pli ol mil literaturajn verkojn dum sia vivo, kio gajnis al si la kromnomon "la reĝo de noveloj ".

## Verkado 
Tsutsui studis ĉe la Universitato Doshisha de 1953 ĝis 1957. En 1960, li kaj liaj tri fratoj fondis la sciencfikcian revuon *Null*. Baldaŭ poste, li publikigis sian unuan novelon, *O-tasuke*, en la *krimrevuo Hoseki*. Tio gajnis al li la rekonon de la fama verkisto Rampo Edogawa. De 1962 pluen, li denove fokusiĝis al sciencfikcio.

Post la fino de sia entreprena kariero, Hoŝi pasigis plurajn sencelajn jarojn ludante la tabulludon Goo kaj irante al la kinejo. La tie montritaj filmoj kaj lia legado de la novelciklo de Ray Bradbury *La Marsaj Kronikoj* (d:Q918052) donis al li la ideon verki sciencfikcion, kaj li publikigis sian unuan rakonton en fanrevuo en 1957. Ĉi tiun rakonton represis la prestiĝa ĉiumonata revuo *Hoseki*, pliaj rakontoj sekvis, kaj poste Hoshi fariĝis regula kontribuanto al la revuo. Li ankaŭ verkis por la tiam nove fonditaj revuoj *SF-Magazin* kaj *Hitchcock-Magazin*, kaj verkis scenarojn por la sciencfikcia televidserio (realigita per pupoj).

Lia unua volumo de noveloj estis publikigita en 1961. Ĉi tiuj verkoj, ofte nur tri ĝis kvin paĝojn longaj, estis lia specialaĵo kaj igis lin unu el la plej famaj sciencfikciaj aŭtoroj de Japanio. En siaj noveloj, li prezentis la efikojn de timoj pri la estonteco kaj la tragikomikajn aspektojn de moderna ekzisto kun ironia humuro; liaj tekstoj estas karakterizitaj per strangaj situacioj, neatenditaj tordaĵoj kaj surprizaj batfrazoj. Li ankaŭ verkis du sciencfikciajn romanojn, krimrakontojn kaj plurajn scenarojn por televido, same kiel sciencan libron por junuloj; tipe, du ĝis tri libroj estis publikigitaj ĉiujare. Kune kun Sakyō Komatsu kaj Yasutaka Tsutsui, li estas konsiderata unu el la "Grandaj Tri" de japana sciencfikcio. 

La pupfilmo *La Floro kaj la Talpo*, por kiu li verkis la scenaron, ricevis premion ĉe la Venecia Filmfestivalo en 1966.

Li ankaŭ verkis misterfikcion kaj gajnis japanan premion por ĉi tiu ĝenro, pro *Mōsō Ginkō'' en 1968.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Biblioteko Hoshi La Oficiala Anglalingva Retejo de Ŝiniĉi Hoshi (anglalingva)
* Vivo kaj Verkoj (anglalingva)
* Biografio de SF-verkistoj de Japanio  (anglalingva)
* J'Lit | Aŭtoroj Ŝin'iĉi Hoŝi | Libroj el Japanio  (anglalingva)

Kategorio:Japanaj ilustristoj
Kategorio:Japanaj verkistoj
Kategorio:Sciencfikciaj verkistoj
Pyšná

**Pyšná** () estas vilaĝo en Ĉeĥio en Ercmontaro, parto de municipo Vysoká Pec en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordokcidente de Vysoká Pec. En la jaro  ĉi tie vivis .  

**Pyšná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,08&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Svahová

## Pluaj fotoj

Vysoká Pec, Pyšná, hotel.jpg|Hotelo
Vysoká Pec, Pyšná, gamekeeper's lodge.jpg|Domo en Pyšná
Vysoká Pec, Pyšná, south view.jpg|Pyšná, la suda vido

Kategorio:Vysoká Pec (distrikto Chomutov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Minado de fererco en Ĉeĥio
Kategorio:Minado en distrikto Chomutov
Imre Holl

**Imre Holl,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Holl Imre** estis hungara arkeologo. Lia edzino estis Katalin H. Gyürky, kie H estis mallongigo de Holl.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Sopron, inter 1942-1945 li studis juron en Scienca Universitato Erzsébet, fine li akiris arkeologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1951. Jam ekde 1948 li partoprenis en esplorado de reĝa fortikaĵo en Budapeŝto ĉe László Gerevich. Inter 1952 kaj 1958 li laboris en historia muzeo en la ĉefurbo, poste ĝis 1988 en historia instituto. Li ofte ekzamenis historiajn kahelojn.  edziĝis en 1954, lia edzino naskis 2 filojn en 1959 kaj 1963. Li ricevis premiojn inter 1958-2009.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Külföldi kerámia Magyarországon - XIII-XVI. század.* (1955)
* *Alte ungarische Ofenkacheln.* (1963)
* *Das mittelalterliche Dorf Sarvaly.* (1982)
* *Kőszeg vára a középkorban: az 1960-1962. évi ásatások eredménye.* (1992) 
* *Fundkomplexe des 15.-17. Jahrhunderts aus dem Burgpalast von Buda.* (2005) 
* *Középkori régészet IV. - Városkutatás.* (2011)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* aprezo hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Péter Fitz

'*** [fic], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fitz Péter*' estis hungara arthistoriisto, redaktoro, altlerneja instruisto. Lia patro estis Jenő Fitz, lia avo estis József Fitz.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis .

## Biografio 
 akiris arthistorian diplomon en ELTE en 1975. En la jaroj 1968 kaj 1969 li estis vickameristo ĉe la Hungara Televido kaj inter 1974–1993 li estis redaktoro same en Hungara Televido, kie li verkis kaj redaktis belartajn filmojn kaj programojn. Inter 1979–1984 li estis la estro de la tekstila kolekto de muzeo en Szombathely. En 1993 li fondis belartan revuon. De 1994 ĝis 2015 li estis direktoro de la Budapeŝta Artgalerio; inter 2002–2008 li instruis en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto); inter 2021 kaj 2023 li estis la arta direktoro de la Fészek Galerio. Li ricevis premiojn inter 1989-2005.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Textil textil nélkül* (katalogo, 1979)
* *A magyar textil kalandjai I–II.* (1986)
* *Kortárs Magyar Művészeti Lexikon* (3 volumoj, kunredaktoro, 1999-2001)
* *A mecénás főváros – A Fővárosi Képtár* (katalogo, 2014)
* *Keretek között. A hatvanas évek művészete Magyarországon 1958–1968* (libro, 2019)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
N. K. Jemisin

**Nora Keita JEMISIN** (naskita la 19-an de septembro 1972 en Iowa City) estas usona verkistino de sciencfikcio kaj fantasto. 

Ŝia fikcia verkado ampleksas vastan gamon da temoj, precipe kulturan konflikton kaj subpremon. Ŝi estas la unua verkistino, kiu gajnis la Premion Hugo por Plej Bona Romano tri fojojn sinsekve (2016–2018 pro la romanoj *The Torn Earth*, Burning *Rock* kaj *Stone Sky*).

En 2025, la Asocio de Verkistoj de Sciencfikcio kaj Fantazio nomis Jemisin la 42-a Grandmajstro de la Damon Knight Memorial pro ŝiaj signifaj kontribuoj al la literaturo de sciencfikcio kaj fantazio.

## Verkado 
Jemisin unue gajnis rekonon kiel politika blogantino pri feminismaj temoj. Ekde 2004, ŝi publikigis fantazion kaj sciencfikcion, kiuj ankaŭ prezentas fortajn feminismajn temojn. Ŝia debuta romano, *La Cent Mil Regnoj*, publikigita en 2010, gajnis la Locus-Premion por Plej Bona Debuta Romano. Ŝi poste ricevis plurajn nomumojn por la Premioj Hugo kaj Nebula. Ŝiaj romanoj *La Kvina Sezono* kaj *La Obeliska Pordego* gajnis Premiojn Hugo en 2016 kaj 2017, respektive, same kiel la fina volumo de la trilogio *La Rompita Tero*, *La Ŝtona Ĉielo*, en 2018. Ŝi estas la unua afrik-usona aŭtoro kiu gajnis la Premion Hugo por *Plej Bona Romano*, kaj la unua aŭtoro kiu gajnis la Premion Hugo tri fojojn sinsekve. *La Ŝtona Ĉielo* ankaŭ gajnis la Premion Nebula por *Plej Bona Romano* en 2018 kaj ricevis la Premion Locus en la kategorio *Fantasto* en 2018. Samjare, ŝi ricevis la Premion Karl Edward Wagner ĉe la Britaj Fantaziaj Premioj. Jemisin estas konsiderata unu el la plej bonaj nuntempaj aŭtoroj de fantatso. Ŝiaj verkoj estas kaj komerce sukcesaj kaj kritike laŭditaj. 

Ŝiaj romanoj el la *Trilogio "Heredo"*, *"Mass Effect: Andromeda"*, kaj la tri partoj de la Trilogio "*Rompita Tero*" estas tradukitaj en plurajn lingvojn.

## Verkaro 
### Triologio Inheritance 
* *The Hundred Thousand Kingdoms* (2010)
* *The Broken Kingdoms* (2010)
* *The Kingdom of Gods* (2011)

Sekvinte de 

* *The Awakened Kingdom* (novelo, 2014)
* *Shades in Shadow* (mallongaj rakontoj, Triptiko , 2015)

### Duologio Dreamblood (Sonĝsango) 
* *The Killing Moon* (2012)
* *The Shadowed Sun* (2012)

### Libroserio Broken Earth (Rompita Tero) 
* *The Fifth Season* (2015)
* *The Obelisk Gate* (2016)
* *The Stone Sky* (2017)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Intervjuo pri Odyssey Workshop

Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Afrik-usonaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Sujĝou

**Sujĝou** , per simpligita ĉina skribo **随州,** per tradicia ĉina skribo **隨州,** per pinjino *Suízhōu* estas prefektujnivela milionurbo en provinco Hubejo en Ĉina Popola Respubliko. 
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La prefektujnivela urbego kuŝas sur ebenaĵo 71 m super la marnivelo sur areo  km² kaj administras 5 dividojn inkluzive po 1 nacinivelan altteknologian industrian evoluzonon kaj sciencan areon. Sjaogan troviĝas 102, provinca sidejo Vuhano 152, Ŝanhajo 771, ĉefurbo Pekino 950 km laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/suizhou_china/beijing_china.

## Historio 
[eta|maldekstre|
La areo havas longan historion, sed kiel prefektujnivela urbo, havas mallongan historion. [:en:Yan Emperor|Imperiestro Jan tie naskiĝis. Sujĝou estis deklarita en 2000.

## Ekonomio 
Sujĝou estas "ĉefurbo de specialaj veturiloj". Ekzemple cisternaŭtoj, naftoaŭtoj kaj baskulkamionoj la plej gravaj produktaĵoj.

## Edukado 
En la prefektujnivela urbego la instruado okazas en mez- kaj bazlernejoj, universitato ne ekzistas.

## Religio 
Krom la kutimaj ĉinaj religioj ekzistas ankaŭ katolikismo.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
La milionurba areo estas alirebla voje kaj trajne.

## Klimato 
La klimato estas humida subtropika laŭ klimata klasifiko de Köppen: Cfa. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 997 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed la pluvo kulminas juliem malkulminas decembre.
eta|

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* muzeo
* Nacia Arbara Parko

## Ĝemelurboj 
* 

## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Antonia kaprimulgo

**Antonia kaprimulgo** (*Nyctidromus anthonyi*, laŭ kio ankaŭ *kaprimulgo de Anthony* aŭ *de Antonio*) estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj, unu el du birdospecioj en la genro *Nyctidromus*. Ĝi troviĝas en Ekvadoro kaj Peruo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La kaprimulgo de Antonio estis origine priskribita en la genro *Caprimulgus*, sed DNA-analizo kaj voĉaj diferencoj montras, ke ĝi kaj ĝia proksima parenco, la paŭrako (*Nyctidromus albicollis*), postulas sian propran genron. Dum tempo meze de la 1900-aj jaroj ĝi estis konsiderata subspecio de la Eta kaprimulgo (*Setopagis parvula*). La kaprimulgo de Antonio estas monotipa.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Orienta alaŭdo

La **orienta alaŭdo** () estas azia birdospecio el la familio de alaŭdedoj. 

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj. Ĝi travintras en la sudaj partoj de sia arealo.

Ĝi kutime troviĝas en malfermaj areoj kun malalta vegetaĵaro, kiel ekzemple herbejoj, marĉoj, lagorandoj, ktp. Ĝi manĝas semojn kaj insektojn. Ĝi evitas arbarajn areojn, kvankam ĝi povas troviĝi en grandaj arbaraj maldensejoj.

## Referencoj 
Kategorio:Alaŭdedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kwilu Ngongo

**Kwilu Ngongo** estas urbo en okcidenta Demokratia Respubliko Kongo . Ĝi situas en la Provinco Kongo Centra. Ĝi estas sufiĉe proksime al la limo kun Angolo.

La ĉefaj riveroj de Kwilu-Ngongo estas Kwilu kaj Ngongo, kiuj nomigas la urbon. Kwilu estas pli grava ol Ngongo, ĉar ĝi estas rivero de ebenaĵo, dum Ngongo estas montara. La precipitaĵo en la regiono estas de ĉirkaŭ 700 mm jare. 

## Transporto kaj ekonomio 
Ĝin servas stacio de la nacia fervoja sistemo.

Ĉefa enspezofotno estas kultivado de sukerkano.

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Demokratia Respubliko Kongo
Uropsalis

***Uropsalis*** estas genro de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. Ambaŭ specioj havas longegajn vostoplumojn.

## Taksonomio
La genron *Uropsalis* enkondukis en 1915 la usona ornitologo Waldron DeWitt Miller kun *Hydropsalis lyra*, Bonaparte, 1850, nome Lirvosta kaprimulgo, kiel la tipa specio. La genronomo kombinas la grekajn ουρα/*oura* kun la signifo "vosto" kaj ψαλις/*psalis*, ψαλιδος/*psalidos* kun la signifo "tondilo".

La genro enhavas jenajn du speciojn:

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Lirvosta kaprimulgo

**Lirvosta kaprimulgo** (*Uropsalis lyra*) estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. Ĝi troviĝas en Argentino, Bolivio, Kolombio, Ekvadoro, Peruo, kaj Venezuelo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Lirvosta kaprimulgo estas unu de du specioj en la genro kune kun la Forkovosta kaprimulgo (*Uropsalis segmentata*). Ĝi havas tri subspeciojn, nome la nomiga *U. l. lyra*, *U. l. peruana*, kaj *U. l. argentina*.

*U. l. peruana* estas iom pli granda ol la nomiga kaj havas pli ruĝecan nuancon ĝenerale. *U. l. argentina* estas la plej granda el la tri subspecioj. Kompare kun la nomiga, ĝiaj brustomarkoj estas pli blankaj, kaj la vostaj strioj estas grizaj anstataŭ blankaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Azia Socia Forumo

eta|Ĉefa ejo de ASF
eta|Manifestaciantoj ĉe la Azia Socia Forumo de 2006
La **Azia Socia Forumo**, ankaŭ konata kiel (), estis maldekstra konferenco okazigita de membroj de la Movado por Tutmonda Justeco kaj inspirita de alimondismo. Ĝia celo estis kunigi sociajn movadojn, sindikatojn, NRO-ojn, rifuĝintojn, pac- kaj kontraŭimperiismajn grupojn, kontraŭrasismajn movadojn, mediprotektajn movadojn, retojn de ekskluditoj, kaj komunumajn kampanjojn, ĉefe el la azia modregiono, por diskuti temojn rilatajn al gravaj aziaj kaj tutmondaj politikaj problemoj. La Azia Socia Forumo eliris el la novaj tagordoj naskitaj el la Monda Socia Forumo.

La konferenco okazis inter la 2a kaj la 7a de januaro 2003 en Hajderabado, Andra-Pradeŝo, Barato. Ĝi okazis en 90 aŭ pli da lokoj kaj ĝin ĉeestis 8 000 delegitoj.

Ekde 2006, la Monda Socia Forumo fariĝis "policentra", okazanta en diversaj mondopartoj, daŭrigante la saman koncepton sed sen la titolo "Azia Socia Forumo". La Karaĉia Socia Forumo okazis inter la 24a kaj 29a de marto 2006.

La diversaj grupoj implikitaj ĝis nun identigis la jenajn temoj por pritraktado:

* Rajtoj de Dalitoj
* Akvorajtoj
* Loĝrajtoj
* Komunumismo
* libera programaro
* Libereco de informo
* Tumulto en Guĝarato en 2002
* Virinaj rajtoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Monda Socia Forumo de Barato
* 8,000 ĉe Azia Socia Forumo, JURI PRASAD, Socialista Laboristo, 11-a de januaro 2003, numero 1833

Kategorio:Politiko de Azio
Anette Hoffmann-Møberg

**Annette HOFFMANN-MOBERG** (naskiĝis la  en Ringkøbing-Skjern) estas dana manpilkistino.

Ŝi partoprenis en la matĉoj de la virina eŭropa ĉampionado de manpilkado 1994, kie ŝia nacia teamo akiris la oran medalon. Dum 1996, ŝi denove partoprenis de la eŭropa ĉampionado kaj akiris alian oran medalon kun sia teamo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Danaj manpilkistoj
Afrika Socia Forumo

La **Afrika Socia Forumo** (akronime **ASF**) estas ĉiujara kunveno de afrikaj kontraŭtutmondiĝaj movadoj inspiritaj de la Monda Socia Forumo. La moto de la ASF, ankaŭ pruntita de la MSF, estas "Alia Afriko eblas".

## Historio 
La ASF estis kreita post la fama kunveno de la Monda Socialisma Forumo (MSF) en Porto-Alegro en 2001, kiun ĉeestis nur 50 afrikanoj el proksimume 14 000 partoprenantoj. Ĉi tiu cirkonstanco instigis afrikajn aktivulojn serĉi manierojn impliki pli grandan nombron da partoprenantoj sur sia kontinento. La unua ASF okazis en 2002 en Bamako, Malio, kun la partopreno de movadoj el 45 landoj. Dum la kunveno, komuna deklaro de afrikaj kontraŭtutmondiĝaj movadoj, konata kiel la *Deklaracio de Bamako*, estis aprobita, kiu klare esprimas la kontraŭliberalajn poziciojn de la ASF:«Ĉe la Forumo de Bamako, forta konsento aperis, ke la valoroj, praktikoj, strukturoj kaj institucioj de la domina novliberala ordo kontraŭas kaj ne kongruas kun la realigo de la digno, valoroj kaj aspiroj de Afriko. La Forumo postulas de siaj politikaj gvidantoj, ke ili ne plu trudu al Afriko la maljustan sistemon de la institucioj de Bretton Woods en la nomo de financado de la disvolviĝo de Afriko.»

- (Deklaracio de Bamako, Afrika Socia Forumo, 2002, paĝoj 1-2)

## Celo 
La celoj de la movado, kiel listigitaj en ilia retejo, estas:

* Fortigi la kapablon de esplorado, planado kaj organizado de afrikaj sociaj organizaĵoj, por ke ili povu plene plenumi sian laboron en Afriko kaj ene de la tutmonda socia organizado.
* Konstrui afrikan spacon por la disvolviĝo de la konsento de aliaj elementoj, kiuj faras la mondon nova liberala, komencante de la esplorado de la sociaj, ekonomiaj kaj politikaj implicoj.
* Skizi planon por socia, ekonomia kaj politika rekonstruo, inkluzive de skizado de la roloj de la ŝtato, la merkato kaj la civila socio,
* Difini kadron por civitana regado, por ke politika ŝanĝo povu subteni la formuladon kaj efektivigon de alternativaj, kredindaj kaj efikaj respondoj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La oficiala retejo de la Afrika Socia Forumo

Kategorio:Politiko de Afriko
Forkovosta kaprimulgo

**Forkovosta kaprimulgo** aŭ **Hirundovosta kaprimulgo** (*Uropsalis segmentata*) estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. Ĝi troviĝas en Bolivio, Kolombio, Ekvadoro, kaj Peruo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Forkovosta kaprimulgo kunhavas sian genron kun la lirvosta kaprimulgo (*Uropsalis lyra*) kaj havas du subspeciojn, la nomigan *U. s. segmentata* kaj *U. s. kalinowskii*. La nomiga estis origine priskribita kiel *Hydropsalis segmentata* kaj *U. s. kalinowskii* kiel aparta specio, *Macropsalis kalinowskii*.

## Aspekto
La maskla Forkovosta kaprimulgo havas tre longajn eksterajn vostoplumojn, de kiuj la specio ricevas sian nomon; la vosto de la ino estas multe pli mallonga kaj malpli laŭgrada. La masklo estas 66 cm longa, inkluzive de la vostoplumoj, kaj pezas ĉirkaŭ 42 g. La ino estas 23 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 43 g. La supraj partoj de ambaŭ seksoj de la nomiga subspecio estas malhelbrunaj kun multaj brunecaj makuloj. La vosto estas ĝenerale bruna; la eksteraj vostoplumoj de ambaŭ seksoj havas blankajn ŝaftojn kaj eksterajn retojn, kaj la aliaj havas brunetajn striojn kaj makulojn. La flugiloj estas brunaj ĝis grizecbrunaj kun brunetaj makuloj. La mentono kaj gorĝo estas malhelbrunaj kun flavecbrunaj makuloj, la brusto malhelbruna kun brunetaj kaj flavecbrunaj pektenoj, kaj la ventro kaj flankoj flavecbrunaj kun brunaj strioj. *U. s. kalinowskii* havas iom pli mallongan voston, la blanko sur la eksteraj plumoj estas strieca anstataŭ kontinua, kaj la internaj vostoplumoj havas blankecan bendon proksime de la pinto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Preĝejo Sankta Leonardo (Mittersill)

**Preĝejo Sankta Leonardo** (germane: *Pfarrkirche Mittersill*) estas romkatolika kirko en la sudo de Mittersill, Aŭstrujo.

Verŝajne jam en la 13-a jarcento konstruiĝis la unua kirko. Post incendio en 1746 oni elfaris la tuton ĝis 1749, laŭ planoj de Johann Kleber kaj Philipp Maurer. Restaŭradoj okazis en 1885, 1923 kaj (ekstere) 1981/82. Inter 1812 kaj 1820 ĝi estis dekanuja ĉefkirko (kaj denove de 1936). En la 1813-a jaro ĝi promociiĝis je paroĥa preĝejo. 

La barokan konstruaĵon ĉirkaŭas tombejo. La ekstero ampleksas longan halon kun puc-soklo kaj ŝinda seltegmento sur neinterrompitaj konkavaj randoj. La kirko orientiĝinta suden havas nordan gablo-fonron kun antaŭenigita trietaĝa turo. La konkavaj randoj de la longa navo estas daŭrigata kiel kornico. La turo havas rondarkajn sonfenesrojn kaj bulban spajron. 

La ĉefalataro de 1756 estis modernigita en 1834: la altarbildo montras Leonardon malliberigantan kaptitojn, de Donato Arsenio Mascagni (ĉ. 1618); la posta flanko de la altarbildo prezentas Sanktan Florianon (1655), kaj la figurojn de la sanktuloj Petro kaj Paŭlo, Henriko kaj Floriano (ĉ. 1760). La baroka orgenfasado kovras instrumenton de la filoj de Matthäus Mauracher (1888). Du sonorilojn faris Karl Wolfgang Gugg en 1758 kaj 1764.

## Literaturo 
* "Mittersill, Pfarrkirche hl. Leonhard im Süden des Ortes, Pfarrhof, Annakirche in der Ortsmitte" - ĉe: *Die Kunstdenkmäler Österreichs. Dehio Salzburg 1986*, p. 254–256.

## Eksteraj ligiloj 
*informoj sur municipa paĝaro
*hejmpaĝo de la paroĥaro Hohe Tauern (Mittersill, Stuhlfeld kaj Hollersbach)

Kategorio:Mittersill
Mitterill
Mittersill
Kategorio:Aperis en 1749
Mittersill
Setopagis

***Setopagis*** estas genro de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj.

## Taksonomio
La genron *Setopagis* enkondukis en 1912 la usona ornitologo Robert Ridgway kun *Caprimulgus parvulus*, Gould, 1837, nome Eta kaprimulgo, kiel la tipa specio. La genronomo deriviĝis el grekaj σης/*sēs*, σητος/*sētos* signife "tineo" kaj παγις/*pagis* signife "kaptilo".

La genro enhavas la jenajn tri speciojn:
* Todda kaprimulgo (*Setopagis heterura*) – iam traktita kiel subspecio de *Setopagis parvula*
* Eta kaprimulgo (*Setopagis parvula*)
* Kajena kaprimulgo (*Setopagis maculosa*)

La Roraima kaprimulgo (iam *Setopagis whitelyi*) estas nun konsiderita aparta specio kaj porpra genro (*Tepuiornis whitelyi*).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko