open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pĉjovĵa (rivero)

**Pĉjovĵa** () estas rivero en nord-okcidento de la Eŭropa parto de Rusio, en la provincoj Leningrada kaj Novgoroda, dekstra alfluanto de la rivero Volĥov. La rivero apartenas al la baseno de la Balta Maro.

La fonto kaj la enfuejo situas en la Novgoroda provinco, sed sed meze Pĉjovĵa fluas ankaŭ tra la Leningrada provinco. Komence la rivero serpentumas kaj estas tre rapida. Tie ĝia larĝo estas ne pli ol 5—8 metroj. Je 107 km antaŭ la enfluejo ĝi fariĝis pli larĝa kaj malrapida. Fine la rivero havas larĝon 30—40 metroj. La rivero estas populara por akvaj turistoj.

## Notoj 
Kategorio:Riveroj en Novgoroda provinco
Kategorio:Riveroj en Leningrada provinco
Kategorio:Alfluantoj de Volĥovo
Verzeille

**Verzeille** estas franca  situanta en departemento Aude, regiono .

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Verzeillais*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Aude
* Verzeille (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Aude
Ĉudovskij (distrikto)

La **distrikto de Ĉudovo** aŭ **Ĉudova distrikto** aŭ **Ĉudovskij distrikto** () estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbo Ĉudovo. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 19 566 homoj.

## Geografio 
250ra|eta|maldekstra|La rivero Kerestj ĉe Ĉudovo
La distrikto de Ĉudovo situas norde en la Novgoroda provinco, en malaltaĵo ĉirkaŭ Ilmenj, sed la lago mem neniel apartenas al la distrikto. La plej alta punkto havas altecon nur 63 metroj super la marnivelo. La areo de la distrikto estas 2 331,80 km². Norde kaj nord-okcidente ĝi najbaras kun la Leningrada provinco, sude – kun la Novgoroda distrikto, sud-oriente – kun la distrikto de Malaja Viŝera.

La plej grandaj riveroj de la distrikto estas Volĥovo kaj ties alfluantoj Kerestj, Oskuja, Pĉjovĵa, Tigoda. El ili navigebla estas nur Volĥovo, ties larĝo ĉie dum la tuta 75-kilometra fluo trans la distrikto estas pli ol 200 metroj. La flago havas la proporcion 3:2 inter la longo kaj la alto kaj tre similas al la blazono.

La eksa blazono, aprobita la  similas al la nuna. En ĝi mankis la kolonon, sed ĉeestis libro kun plumo en dentrado kaj spikoj, ursoj kaj alumetoj havis aliajn kolorojn. La alumetojn oni en priskribo rekte nomis “alumetoj”, sed ne “bastonoj”. La aŭtoro de ambaŭ variantoj estas pentristo el Ĉudovo *A.V. Podberezskij*.

## Vidindaĵoj 
150ra|eta|maldekstra|La muzeo de Nekrasov
* En la urbo Ĉudovo troviĝas la muzeo de Nikolaj Nekrasov, kiu situas en lia ĉasista dometo.

## Referencoj 
Kategorio:Distriktoj de Novgoroda provinco
126578 Suhhosoo

'*126578 *Suhhosoo'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la sud-korea astronomo Young-Beom Jeon elde la Observatorio de Bohyunsan proksime de Jeongĉeon (Sud-Koreio).

Ĝi estas en orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Majstro *Ho Soo Suh'' (1736–1799), sciencisto de la malfrua Joseon-Dinastio en Koreio. Kiel nacia ĉef-sciencisto, li kompilis multenombrajn sciencajn dokumentojn kaj komisiigis sin per plejparto el la astronomiaj kaj matematikaj projektoj sub la reĝoj Yeongjo kaj Jeongjo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Young-Beom Jeon
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
(126619) 2002 CX154

**(126619) 2002 CX154** estas granda transneptuna objekto de la disa disko.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, sud-okcidente de Tucson (Arizono, Usono).

Por Michael E. Brown, ĝi verŝajne ne estas nanplanedo kun taksata diametro de 163 km.

Ĝi pasis ĉe sia perihelio la .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj ; el la paĝaroj de Wm. Robert Johnston
*  Listo de Centaŭroj kaj Disdiskanoj, de *Minor Planet Center*

Kategorio:Disdiskanoj
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Kalvinana preĝejo (Balatonalmádi)

La **kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en urbo Balatonalmádi (Hungario).

## Historio 
Dum dominado de turkoj jam vivis kalvinanoj en la tiama vilaĝo Almádi. Tamen oni parolas pri kalvinana vivo nur en la 20-a jarcento. Filia grupo estis fondita en 1925 kaj oni fondis kunparoĥon (kun Balatonfűzfő) en 1942. La diservoj okazis en diversaj ĉambroj. Intertempe la kalvinanoj aĉetis vendejon en 1938. En 1944 oni komencis trakonstrui la vendejon konvena al kirko, sed en la sekva jaro bombo faris detruojn. Post la rekonstruaj laboroj oni konstruis sonorilostablon kaj oni aĉetis 2 sonorilojn en 1948. Turo estis konstruita al la iama vendejo inter 1955-1956, samtempe ankaŭ la domo estis pligrandigita. Paroĥo estis konstruita apud la kirko en 1991. La orgeno estis donaco el Nederlando en 1995. Plenaj renovigaj laboroj okazis en 2001, poste lanecesaj laboroj estis faritaj en 2018. La apuda vilao estis akirita (estonta kunvena halo) en 2015.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas korto en mezo de la urbo. La turo estis konstruita el ruĝkoloraj lokaj ŝtonoj. La navo estas simpla, same interne la instalaĵoj.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* http://refalmadi.hu/gyulekezetek-2/ 

Balatonalmádi
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Balatonalmádi
Aĉaĉario

**Aĉaĉario** estas frukto  de *Garcinia humilis*, malgranda, produktive frukta arbo ligita al la mangostano. Aĉaĉariarbo  kreskas en la suda parto de la Amazon-baseno en la centra areo de Bolivio, sed lastatempe estis plantita komerce en Burdekino, Aŭstralio. La frukto okupis la trian lokon en la Premioj pri Novigado de Fruit Logistica 2012 okazintaj en Berlino.

## Aspekto 
La aĉaĉario havas allogan koloron kaj formon kaj estas tre ornama. Ĝi estas ovforma, ĝis 6&nbsp;cm longa kaj 4&nbsp;cm en diametro. Ĝi prenas ruĝoranĝan nuancon kiam maturiĝas. Estas kutime unusola videbla kafokolora semo, sed pli grandaj fruktoj povas havi pli ol unu semon.

## Konservo kaj uzo 
La gusto estas priskribita kiel kaj maldolĉa kaj dolĉa kaj iomete memorigas limonadon. La iom dura, amara ŝelo povas esti disfendita per tranĉilo aŭ per la dentoj, kaj la manĝebla parto de la frukto suĉante la semon.

La Kvinslanda Departemento pri Agrikulturo, Fiŝfarmoj kaj Forstado trovis, ke la frukto konserviĝas bone dum kvar ĝis ses semajnoj tiel longe kiel ĝi restas ekster la fridujo. Ĝi rekomendas konservi la frukton je 15 ĝis 20 celsiaj gradoj kun alta relativa humideco. Se ĉi tiuj kondiĉoj ne plenumiĝos, la frukto ŝrumpos.

La brilaj oranĝaj ŝeloj de la aĉaĉario  povas esti metitaj en likvigilon kun akvo. Post kiam purigita kaj tiam kribrita por forigi ĉiujn solidojn, ĉi tiu likvaĵo povas esti diluita kaj dolĉigita laŭ onia gusto, tiam malvarmetigita por refreŝiga somera trinkaĵo.

## Rikoltsezono 
La aĉaĉario estas en rikoltsezono de decembro ĝis mez-marto en Aŭstralio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Aŭstralia Aĉaĉaria Informpaĝo 
* 

Kategorio:Kluziacoj
Kategorio:Manĝeblaj fruktoj
Kategorio:Plantoj de Bolivio
Buhl

***Bühl**, francigite **Buhl**, estas la nomo de du komunumoj en Alzaco, 
** unu en la departemento *Bas-Rhin* (Suba Alzaco)
** kaj alia en la departemento *Haut-Rhin* (Supra Alzaco).

## Vidu ankaŭ 
* **Büel** (alemana skribmaniero de Bühl/Buhl)
Buhl (Supra Alzaco)

**Buhl** (jen francigite, origine germane kaj alemane *Bühl*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haut-Rhin*, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haut-Rhin

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Haut-Rhin
Hlučín (stacidomo)

**Hlučín** (devene germane *Hultschin*) estas transportejo D3 (ekde la 5-a de decembro 2000 fervoja stacio) en la norda parto de urbo Hlučín en distrikto Opava en Moraviasilezia regiono proksime de rojo Jasénka. Ĝi situas sur neelektrizita unurela fervojlinio Opava východ – Hlučín.

## Historio 
Je la 28-a de decembro 1913 malfermis kompanio Imperiestra prusia fervoja administracio (*IPFA*) fervojon kondukantan ĝis Hlučína el Kravaře, tra kie ekde la jaro 1895 kondukis fervojo de kompanio Imperiestraj-reĝaj ŝtataj fervojoj (*kkStB*) kuniganta Opavon kun prusia urbo Ratibor (en la 1950-aj jaroj la translimaj reloj estis forŝiritaj). La nove konstruita stacidomo en Hlučín ĉi tie estiĝis kiel fina stacio, laŭ tipigita konstrumodelo.

## Priskribo 
Troviĝas ĉi tie du nivelaj kajoj, al aliro al la trajnoj servas transirejoj trans la reloj.

## Fervojlinio
* Fervojlinio Opava východ – Hlučín

## Pluaj fotoj 

Stacja kolejowa Hlučín (1).jpg|Stacidomo Hlučín
15.05.13 Hlučín 814.121 & 809.596 (8959098503).jpg|Stacidomo Hlučín

## Eksteraj ligiloj 
* Video el veturo en la stacio
* Profilo de la stacio en paĝaro Hlučínsko.eu 
* Profilo de la stacio en paĝaro de České dráhy

## Referencoj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en distrikto Opava
Kategorio:Fervojlinio Opava východ – Hlučín
stacidomo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1913
Kategorio:1913 en Eŭropo
Kategorio:20-a jarcento en Ĉeĥio
Sorba elemento

En matematiko, **sorba elemento** rilate al interna duvalenta operacio \star estas elemento, kiu ne ŝanĝiĝas per kombinado per operacio \star kun iu ajn alia elemento.

## Difino 
Formale, **sorba elemento** de magmo (M, \star) estas elemento z \in M tia, ke z \star x = x \star z = z por ĉiu x \in M.

Rilataj nocioj estas maldekstra (respektive, dekstra) sorba elemento M de magmo (M, \star), por kiu validas nur la egalaĵo z \star x = z por ĉiu x \in M kaj x \star z = z por ĉiu x \in M, respektive. Por kontrastigi tiajn nociojn de (unuflankaj) sorbaj elementoj al la ordinara sorba elemento, oni povas nomi tian ĉi ambaŭflanka sorba elemento. Oni do havas tri apartajn nociojn: **dekstra sorba elemento**, **maldekstra sorba elemento** kaj **ambaŭflanka sorba elemento**.

Speciale interesaj estas sorbaj elementoj de semigrupoj.

## Ecoj 
Se en magmo (M,\star) troviĝas maldekstra sorba elemento z kaj dekstra sorba elemento z', tiam ili egalas kaj, fakte, estas (duflanka) sorba elemento, ĉar z = z \star z' = z'.

El tio sekvas, ke magmo povas havi nur unu sorban elementon.

## Vidu ankaŭ 
* Nul-elemento

Kategorio:Abstrakta algebro
Kampo (algebro)

En matematiko kaj, pli specife, en abstrakta algebro, **kampo** estas komuta korpo. Tio estas unu el la plej gravaj nocioj de multaj fakoj de abstrakta algebro kaj nombro-teorio.

Pli detale, oni povas karakterizi la nocion *kampo K* per ĉi-subaj aksiomoj.

## Aksiomoj de adicio 
# Por ĉiuj *a, b* &isin; *K*, estas difinita unusola elemento *a+b* &isin; *K*, nomata *sumo*  de la elementoj *a* kaj *b* (do *+* estas duvalenta operacio).
# Por ĉiuj *a, b, c* &isin; *K*, *a+(b+c) = (a+b)+c* (asocieco).
# Por ĉiuj *a, b* &isin; *K*, a+b = b+a (komuteco).
# Ekzistas elemento 0 &isin; *K* tia, ke *a+0 = a* por ajna *a* &isin; *K*. 0 nomiĝas *nulo*, kaj estas la neŭtrala elemento de *+*.
# Por ĉiu *a* &isin; *K*, ekzistas *b* &isin; *K* tia, ke *a+b* = 0. (*b* nomiĝas la *adicia inverso* de *a*; oni kutime skribas *−a*).

## Aksiomoj de multiplikado 
# Por ĉiuj *a, b* &isin; *K*, estas difinita unusola nombro *a·b* &isin; *K*, nomata *produto*  de la elementoj *a* kaj *b* (do *·* estas duvalenta operacio).
# Por ĉiuj *a, b, c* &isin; *K*, *a · (b · c) = (a · b) · c* (asocieco).
# Ekzistas elemento 1 &isin; *K* tia, ke *a · 1 = a* por ajna *a* &isin; *K*. 1 nomiĝas *unu* kaj estas la neŭtra elemento de *·*.
# Por ĉiu *a* &isin; *K*, *a* ≠ 0, ekzistas *b* &isin; *K* tia, ke *a · b* = 1. (*b* nomiĝas *la multiplika inverso* de *a*; oni kutime skribas *a⁻¹* aŭ *1/a*).
# Por ĉiuj *a, b* &isin; *K*, a · b = b · a (komuteco).

## Aksiomoj de distribueco 
# Por ĉiuj *a, b, c* &isin; *K*, *a · (b+c) = a · b + a · c*.
# Por ĉiuj *a, b, c* &isin; *K*, *(a+b) · c = a · c + b · c*.
(distribueco)

## Vidu ankaŭ  
* Kampo-teorio (matematiko)
* Integreca ringo
* Korpo (algebro)

## Referencoj 
Kategorio:Algebraj strukturoj
Kategorio:Kampo-teorio (matematiko)
Kategorio:Ringo-teorio
Musa x parasidiaca

*Musa × paradisiaca* estas la akceptita nomo por la hibrido inter *Musa acuminata* kaj *Musa balbisiana.* Plej multaj kultivitaj bananoj kaj kuirbanano estas triploidaj kulturvarioj aŭ de ĉi tiu hibrido aŭ de *M. acuminata* sole. Linneo origine uzis la nomon *M. paradisiaca* nur por kuiribananojn, sed la moderna uzado inkluzivas hibridajn kulturvariojn uzatajn kaj por kuiri kaj kiel desertaj (ordinaraj) bananoj. La nomo de Linneo por desertaj bananoj, *Musa sapientum*, estas tiele sinonimo de *Musa × paradisiaca*.

## Priskribo 
Preskaŭ ĉiuj kultivitaj plantanoj kaj multaj kultivitaj bananoj estas triploidaj kulturvarioj de *M. × paradisiaca*. Oni kredas, ke sudorientaziaj kamparanoj unue hejmigis *M. acuminata*. Kiam la kultivitaj plantoj disvastiĝis nordokcidente en areojn kie *M. balbisiana* estis indiĝena (vidu mapon), hibridoj inter la du specioj okazis kaj tiam disvolviĝis plu en larĝa gamo de kulturvarioj.

Iam, por trakti la grandan diversecon de kultivitaj bananoj kaj kuirbananoj, botanikistoj kreis multajn aliajn nomojn, kiuj nun estas rigardataj kiel sinonimoj de *M. × paradisiaca*, tiaj kiaj *M. corniculata* Lour., uzata por grupo de kuirbanano kun grandaj fruktoj similaj al la kornoj de virbovo. Kultivitaj specoj nun oni traktas kiel kulturvariojn, kun la kulturvarioj klasifikitaj en grupojn kaj subgrupojn. Tiel *M. × paradisiaca* 'Horn' (korno) estas kulturvario apartenanta al la AAB-genara grupo, kuirbanana subgrupo.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Hibridaj plantoj
Kategorio:Muzacoj
Listo de asteroidoj (137001–138000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 137001 ĝis 138000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (137001-138000) 
### 137001-137050 
### 137051-137100 
### 137101-137150 
### 137151-137200 
### 137201-137250 
### 137251-137300 
### 137301-137350 
### 137351-137400 
### 137401-137450 
### 137451-137500 
### 137501-137550 
### 137551-137600 
### 137601-137650 
### 137651-137700 
### 137701-137750 
### 137751-137800 
### 137801-137850 
### 137851-137900 
### 137901-137950 
### 137951-138000 
## Eksteraj ligiloj 
* Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 135 001 - 140 000
Bakupario

**Bakupario** estas frukto de la arbo *Garcinia gardneriana* perenfolia dioika plurjara specio de la genro *Garcinia*. La arbo troviĝas en la Amazon-basena regiono de Sudameriko kaj produktas fruktojn kun manĝeblaj ariloj.
eta|Frukto kaj folioj

## Kuracaj ecoj 
En Brazilo oni esploras pri la uzo de la frukto kiel fonto por batali kanceron.. En laboratoria esplorado oni konstatis, ke iuj kemiaj komponaĵoj ĉerpitaj el la folioj de ĉi tiu planto havas kontraŭinflamajn, kontraŭdolorajn kaj kontraŭbakteriajn efikojn.

## Taksonomio 
*Garcinia brasiliensis* estis priskribita de Carl Friedrich Philipp von Martius kaj eldonita en Flora 24 (2): 34. 1841.

; Etimologio
*Garcinia*: gentnomo donita honore al la franca botanikisto Laurent Garcin (1683-1752).
*Brasiliensis*: geografia epiteto, kiu rilatas al ĝia loko en Brazilo.

; Sinonimio

* *Garcinia brasiliensis var. parvifolia* Mart.
* *Garcinia gardneriana* (Planch. & Triana) Zappi
* *Rheedia brasiliensis* (Mart.) Planch. & Triana
* *Rheedia gardneriana* Planch. & Triana
* *Rheedia spruceana* Engl.

## Vidu ankaŭ 
* :es:Terminología descriptiva de las plantas
* Historia de la Botánica

## Referencoj 
# ↑ *Kew Bulletin* **48**(2): 410. 1993 [19 Jul 1993]
# ↑ *Mangosteen Madness*
# ↑ Isto E (aliro disponebla en interreta dosiero; vd historio, la unua versio kaj la lasta).
# ↑ Anti-cancer
# ↑ Lim, T.K. (2012) *Edible Medicinal And Non-Medicinal Plants* 2: 73-74. Springer. ISBN 978-94-007-1763-3
# ↑ «*Garcinia brasiliensis*». *Tropicos.org. Missouri Botanical Garden*. Consultado el 11 de noviembre de 2013.
# ↑ Annales des Sciences Naturelles; Botanique, sér. 4, **14**: 321. 1860
# ↑ Clusiaceae Garcinia gardneriana (Planch. & Triana) Zappi; *International Plant Names Index*.
# ↑ «*Garcinia brasiliensis*». *The Plant List*. Consultado el 18 de marzo de 2015.

## Bibliografio 
# Brako, L. & J. L. Zarucchi. (eds.) 1993. Catalogue of the Flowering Plants and Gymnosperms of Peru. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 45: i–xl, 1–1286.
# Jørgensen, P. M., M. H. Nee & S. G. Beck. 2014. Catálogo de las plantas vasculares de Bolivia. 127(1–2): i–viii, 1–1744. In P. M. Jørgensen, M. H. Nee & S. G. Beck (eds.) Cat. Pl. Vasc. Bolivia, Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard.. Missouri Botanical Garden Press, St. Louis.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kluziacoj
Leopoldo la 6-a (Aŭstrio)

eta|maldekstre|Duko Leopoldo la 6-a.
eta|maldekstre|Dukino Theodora.
[eta|maldekstre|[Cenotafo de Leopoldo en Monaĥejo Lilienfeld.]]
**Leopoldo la 6-a** (15a de Oktobro 1176 – 28a de Julio 1230), konata kiel Leopoldo la 6-a Babenberga kaj Leopoldo la Glora, estis Duko de Stirio el 1194 kaj Duko de Aŭstrio el 1198 ĝis sia morto en 1230. Li estis membro de la Dinastio de Babenbergoj. Kiel siaj antaŭuloj, li klopodis disvolvigi la landon fondante monaĥejojn. Lia plej grava fondaĵo estis Lilienfeld en Malsupra Aŭstrio sur la valo de la rivero Traisen, kie li estis entombigita post sia morto. Krom tio, li subtenis la tiam tre modernajn almozpetajn ordonojn de Franciskanoj kaj Dominikanoj.

Leopoldo la 6-a partoprenis en la *Reconquista* en Hispanio kaj en du krucmilitoj, nome la Albigensa krucmilito en 1212 kaj en la fiaska Kvina krucmilito el 1217 ĝis 1221. Li plialtigis Enns al statuso de urbo en 1212, kaj Vienon en 1221, kies teritorio preskaŭ duobliĝis.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Beller, Steven (2007). A Concise History of Austria. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0521478861.
* Edbury, Peter W. (1994). The Kingdom of Cyprus and the Crusades, 1191-1374. Cambridge University Press.
* Haverkamp, Alfred (1988). Medieval Germany 1056-1273. Tradukita de Braun, Helga; Mortimer, Richard. Oxford University Press.
* Loud, Graham A.; Schenk, Jochen, eld. (2017). The Origins of the German Principalities, 1100-1350: Essays by German Historians. Londono: eldonejo *Routledge*.
* Lyon, Jonathan R. (2013). Princely Brothers and Sisters: The Sibling Bond in German Politics, 1100-1250. Cornell University Press.
* O'Callaghan, Joseph F. (2004). Reconquest and Crusade in Medieval Spain. University of Pennsylvania Press.
* Parks, Annette P. (2016). "Rescuing the Maidens from the Tower: Recovering the Stories of Two Female Political Hostages". In Tuten, Belle S.; Billado, Tracey L. (eld.). Feud, Violence and Practice: Essays in Medieval Studies in Honor of Stephen D. White. Routledge.
* Riley-Smith, Jonathan (2005). The Crusades: A History (2nd ed.). Yale University Press.
* Runciman, Steven (2000). The Sicilian Vespers. Cambridge University Press.

Kategorio:Aŭstriaj nobeloj
Kategorio:Stirio
Kategorio:Historio de Aŭstrio
Kategorio:Dukoj de Aŭstrio
Kategorio:Dukoj de Stirio
Kategorio:Personoj de krucmilitoj (kristanoj)
Al-Kamil

**Al-Kamil** (en araba: الكامل‎) (kompleta nomo: al-Malik al-Kamil Naser ad-Din Abu al-Ma'ali Muhammad) (ĉirkaŭ 1177 – 6a de Marto 1238) estis islama reganto kaj la kvara Ajubida sultano de Egipto. Dum sia regotempo kiel sultano, la Ajubidoj venkis super la Kvina krucmilito. Li estis konata de la latinaj krucmilitistoj kiel Meledin, nomo per kiu li estas ankoraŭ referencata ofte en kelkaj malnovaj okcidentaj fontoj. Kiel rezulto de la Sesa krucmilito, li cedis Jerusalemon al la kristanoj kaj famis ke li renkontiĝis kun Francisko el Asizo.

[eta|maldekstre|[Sankta Francisko el Asizo|Francisko el Asizo kun la Sultano al-Kamil. 15-a jarcento. Fare de Benozzo Gozzoli.]]
Al-Kamil estis filo de la sultano al-Adil ("Safadino"), frato de Saladino. La patro de Al-Kamil lasis al li la sieĝon al la urbo Mardin (en nuntempa Turkio) en 1199. Li estis venkita, sed malkonsento kaj malforteco inter liaj opoziciantoj ebligis, ke Al-Kamil starigis Ajubidan regadon en la Supra Mezopotamio pere de konkero de Harran (en nuntempa Turkio).

En 1200, post proklamiĝi sultano, Al-Adil invitis Al-Kamil veni el la Orientaj Teritorioj por aligi lin en Egipto kiel lia vicreĝo (na'ib) en tiu lando. La dua filo de Al-Adil, nome Al-Mu'azzam Isa, jam estis nomumita princo de Damasko en 1198. Ŝajne Al-Adil permesis al Al-Kamil altan gradon de aŭtoritato, ĉar li superrigardis multon de la vorko de la Kaira Citadelo, eldonis dekretojn sianome, kaj eĉ sukcesis konvinki sian patron demizii la povegan ministron Ibn Ŝukr. Al-Kamil restis vicreĝo ĝis la morto de sia patro en 1218 kiam li mem iĝis la Sultano.

## Notoj 
Kategorio:Sultanoj de Egiptio
Kategorio:Personoj de la krucmilitoj
Sewen

''''* (jen germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haut-Rhin*, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est'' ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de  en la komunumo vivis . La komunuma nomo origine estas de kelta deveno, konsistanta el la ero "See" (lago) kas "Ven" (proksime al).

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haut-Rhin

eta|maldekstra|300ra|loka katolika kirko

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Haut-Rhin
Raedersheim (stacidomo)

**Raedersheim** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Raedersheim, en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Strasbourg-Ville - St-Louis (115000).

## Vidu ankaŭ 
* Raedersheim

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Haut-Rhin
Kategorio:Raedersheim
Saint-Martin-Lys (stacidomo)

**Saint-Martin-Lys** estas fermita franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Saint-Martin-Lys, en departemento Aude, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Carcassonne - Rivesaltes (676000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Martin-Lys

## Eksteraj ligiloj 
* Saint Martin Train Touristique ()
* TPCF Le Train Rouge ()

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Aude
Kategorio:Saint-Martin-Lys
Leonor de Borbón

**Leonor de Borbón y Ortiz** (naskiĝis  en Madrido) estas la nuna princino de Asturio kaj unua en la vico de sinsekvo al la hispana trono, kiel la unue naskita filino de reĝo Filipo la 6-a kaj lia edzino, reĝino Letizia.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de regantoj de Hispanio
* Hispana reĝa familio
* Monarkio de Hispanio

Leonor
Leonor
Leonor de Borbon
Márton Heitzmann

**Márton Heitzmann** [hejcman], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Heitzmann Márton** estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.

Márton Heitzmann naskiĝis la  en Szabadka (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Subotica en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Márton Heitzmann akiris diplomon en Vieno. Inter 1824 kaj 1844 li estis bestokuracisto en la imperiestra armeo, poste li estis la tutlanda ĉefa bestokuracisto. Inter 1853-1856 li instruis en la Reĝa Veterinara Instituto de Pest, poste li revenis al la tutlanda posteno. Li postlasis du kuracistajn filojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 91-a paĝo)
* http://konyvtar.univet.hu/panteon/reszletek.php?id=132&kereses=

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
126748 Mariegerbet

'*126748 *Mariegerbet'''* estas

asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:5 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa amatora astronomo Michel Ory elde la Observatorio de Ĵuraso en Vicques (Svislando).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Marie Gerbet*, ĉasistino de meteorŝtonoj kaj populara scienca laboristino de Dole en franca *Jura''. Ŝi kaj ŝia edzo Fabien Kuntz malkovris multenombrajn meteorŝtonojn.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Michel Ory
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Tearce

**Tearce** estas vilaĝo en nordokcidenta Nord-Makedonio en la regiono Polog. Ĝi estas la administra centro de Opština Tearce. En 2021 loĝis ĉi tie 3 038 loĝantoj.

## Loko, priskribo 
eta|La vilaĝo Tearce en la komunumo|maldekstra
Pli malgranda parto de la vilaĝo situas en la valo Polog, laŭ kiu nomatas la regiono, la norda parto etendiĝas al la montoj Šar Planina. La alteco do estas de ĉirkaŭ 500 m ĝis pli ol 2600 m. La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 31,8&nbsp;km².

La regiona vojo R 1203 pasas tra la vilaĝo, kiu kondukas de la urbo Tetovo al la nordoriento ĝis la limo kun Kosovo. Ĉe la suda rando de la vilaĝo pasas la fervojo de Tetovo al Skopjo. Ekzistas neniu stacio sur la trako.

La vilaĝo estas 10 km de Tetovo.
eta|maldekstra|

### Loĝantaro 
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 3974 homoj.

El la totala nombro estas 2 310 albanoj (58,12 %), 1 085 makedonoj (27,3 %), 512 Turkoj (12,9 %), 54 Ciganoj (1,4 %) kaj la ceteraj.

## Tradukfonto 
Kategorio:Loĝlokoj de Nord-Makedonio
Kastelo de Lesencetomaj

La **Kastelo de Lesencetomaj** aŭ pri la iama posedanto *Kastelo de Nedeczky* [nedecki] estas monumento historia en Hungario en vilaĝo Lesencetomaj.
eta|maldekstre|
## Historio 
En Lesencetomaj tiu ĉi baroka kastelo estis konstruita en 1752 fare de la loka bienulo Karolo Nedeczky. Oficiro aĉetis la kastelon en la frua 19-a jarcento. Okazis trifoje trakonstruoj, pligrandigaj laboroj en 1854, 1953 kaj 1984. En 1945 ĝi estis ŝtatigita, kiel ĉiuj kasteloj. La kastelo estas longe jam hejmo de mensaj handikapuloj, tial la kastelo ne estas vizitebla, sed oni zorgas pri bona stato de la kastelo kun la parko.
eta|
## Konstruaĵo 
La unuetaĝa kastelo foje kun mansardoj situas sola kaj formas brikon. Tamen estas ankaŭ du aloj, la unua estas longa, la alia mallonga. La fasado estas simetria, la meza parto iomete reliefas, plej supre estas mansardo. La enirejo funkcias en la malantaŭa parto, tie etendiĝas la menciitaj 2 aloj. Iam ili estis egalaj, sed la unua estis plilongigita kun longa teretaĝa parto, sed kun mansardoj.  
eta|
## Parko 
La parko estis plantita ĉirkaŭ 1800. Diversaj arboj kreskiĝas, nepre menciindas ekzemple Sequoioideae.

## Fontoj 
* https://lesencetomaj.hu/a-nedeczky-csalad/
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* https://kirandulastervezo.hu/latnivalo/lesencetomaj/nedeczky-kastely

Lesencetomaj
Eriko la 9-a (Svedio)

**Eriko la 9-a** (; laŭdire mortis la ), nomita ankaŭ Eriko la Sankta, Sankta Eriko, kaj Eriko la Leĝodona, estis reĝo de Svedio en la 12-a jarcento, ĉirkaŭ 1156–1160. La Roma martirologio de la Katolika Eklezio nomas lin kiel sanktulo memorigita en la 18-a de Majo. Li estis la fondinto de la Erika Dinastio, kiu regis en Svedio kun interrompoj de ĉirkaŭ 1156 ĝis 1250. Ĉiuj informoj pri li estas historie malcertaj.

La unua sveda krucmilito estis legenda armea ekspedicio sendita ĉirkaŭ la jaro 1150, tradicie oni prezentas ĝin kiel konkeron de Finnlando fare de svedoj kaj kun tio kunigita turno de paganaj finnoj al kristanismo. Laŭ legendo la krucmiliton gvidis la reĝo Eriko la 9-a. Episkopo Henriko de Upsala, kiu akompanis la reĝon dum la ekspedicio, restis en la konkerita Finnlando kaj fariĝis martiro.

## Morto 
Laŭ sanktulo-legendo, dana princo *Magnus Henriksson* murdis Erikon en la tago de ĉieliro, la , en Upsalo. Sur lia mortloko aperis akvofonto, ankoraŭ trovebla nordflanke de la katedralo de Upsalo.

## Blazono de Stokholmo 
eta|maldekstra
En la blazono de Stokholmo estas idealigita, kronita kapo de Sankta Eriko.

## Notoj 
Kategorio:Svedaj reĝoj
Kategorio:Murditoj
Kategorio:Mezepokaj legendoj
Kategorio:Kristanaj monarkoj
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Kristanaj reĝaj sanktuloj
Henriko de Upsalo

**Henriko** (; ; ; mortis ĉirkaŭ 20a de Januaro 1156) estis mezepoka angla pastro. Li venis al Svedio kun la kardinalo Nicholas Breakspeare en 1153 kaj eble estis nomumita kiel nova Ĉefepiskopo de Upsalo, sed la sendependa eklezia provinco de Svedio eble estis establitan nur en 1164 post la enlanda milito, kaj Henriko eble estis sendita organizi eklezion en Finnlando, kie jam estis kristanoj ekde antaŭ du jarcentoj.

Laŭ la legendo, li venis al Finnlando kun la reĝo Eriko la 9-a de Svedio kaj mortis kiel martiro, iĝante ŝlosila figuro en la loka Katolika Eklezio. Tamen, la aŭtenteco de la rakonto pri lia vivo kaj religiestreco estas amplekse disputita kaj estas historiaj registroj nek de lia naskiĝo, nek de lia ekzistado aŭ morto. Ĉiuj informoj pri li estas historie malcertaj. La plej frua fonto estas hagiografio verkita cent jarojn poste.

Kun sia supozita murdisto, kamparano Lalli, Henriko estas grava figuro en la frua historio de Finnlando. Lia festo estas celebrata de la majoritata Luterana Eklezio de Finnlando, same kiel de la Katolika Eklezio de Finnlando. Li estas memorata en la Liturgiaj kalendaroj de kelkaj protestantaj kaj anglikanaj eklezioj.

## Notoj 
Kategorio:Finnoj
Kategorio:Svedoj
Kategorio:Historio de Svedio
Kategorio:Historio de Finnlando
Kategorio:Svedaj kristanoj
Kategorio:Finnaj episkopoj
Kategorio:Mezepokaj kristanaj sanktuloj
Kategorio:12-a jarcento en Finnlando
Lieto

**Lieto** (finna prononco [ˈlie̯to]; ) estas municipo de Finnlando.

Ĝi estas en la gubernio Origina Finnlando kaj estas parto de provinco Sudokcidenta Finnlando. Tiu municipo havas 20 150 loĝantojn (31a de Decembro 2020) kaj kovras areon de 302.56 kvadrataj kilometroj el kiuj 1.66&nbsp;km² estas akvo. La loĝdenseco estas de 101.51 loĝantoj por kvadrata kilometro.

Najbaraj municipoj estas Aura, Kaarina, Marttila, Paimio, Pöytyä kaj Turku.

La municipo estas unulingva finna.

Lieto havas apud la urbocentro mezepokan ŝtonkirkon, nome Sankta Petro, kiu originas el ĉirkaŭ la jaro 1500.

## Referencoj
Kategorio:Urboj de Finnlando
Brezno (Tearce)

eta|Opština Tearce - vilaĝo Brezno|maldekstra
**Brezno** estas unu el la 13 vilaĝoj, kiuj konsistigas la Opština Tearce. En 2002 loĝis ĉi tie 8 loĝantoj.

## Loko, priskribo 
Ĝi situas sur la orientaj deklivoj de la nacia parko Šar Planina. La alteco estas ĉirkaŭ 800 m ĝis 2450 m. La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 13,8 km².
Vojo kun loka signifo estas alportita al la vilaĝo.
La loĝantaro konsistas el ortodoksaj etnaj makedonoj.
Estas du preĝejoj en la vilaĝo - la preĝejo "Sankta Bogorodica" kaj la mona monasteryeja preĝejo "Sankta Elija".

## Referenco 
eta|Sankta Elija en Brezno|kadra|maldekstra

Kategorio:Vilaĝoj de Nord-Makedonio
Batalo ĉe Neva

[eta|La **Batalo ĉe Neva** kontribuis al la sanktigo de [Aleksandro Nevskij.]]
La **Batalo ĉe Neva** (, *Nevskaya bitva*, , finne: *Nevan taistelu*) estis luktita inter unuflanke la Novgoroda Respubliko kaj Karelianoj kontraŭ aliflanke sveda, norvega, finna kaj tavastia armeoj ĉe la rivero Neva, apud la setlejo Ust-Iĵora, la 15an de Julio 1240.

La celo de tiu invado estis probable akiri kontrolon super la enfluejo de la rivero Neva kaj ĉe la urbo Ladoga kaj tiel kontroli la plej gravan parton de la tiel nomita komercvojo el Varengoj ĝis Grekoj, kiu estis sub kontrolo de Novgorodo dum pli ol jarcento. La batalo estis parto de la mezepokaj Sved-Novgorodaj militoj kaj sekvo de la Finn–Novgorodaj militoj.

Estis nur rusaj fontoj por la rakonto de tiu batalo, dum en svedaj registroj estas nenio prie.

Neva
Neva
Kategorio:Novgoroda Respubliko
Kategorio:1240
Neva
Tyrgils Knutsson

**Tyrgils Knutsson**, aŭ *Torkel Knutsson* (m. 1306) estis *Marsk* de Svedio, nome membro de la Privata Konsilantaro de Svedio (*Riksråd*), kaj virtuala reganto de Svedio dum la ekregado de la reĝo Birger Magnusson (1280–1321).

Kiam Tavastio estis atakita de la Novgoroda Respubliko, en 1292, Torkel estis la estro de la tiel nomita Tria sveda krucmilito kontraŭ Novgorodo en 1293 kaj konkeris partojn de Karelio, kie li fondis la fortikaĵon de la Viborga kastelo. En 1299–1300, li estris novan atakon kontraŭ Novgorodo, kaj fondis *Landskrona* fortikaĵon ĉe la rivero Oĥta ĉe ties enfluejo al Neva.

Tiu ĉi tria krucmilito per sia geografia amplekso fine kreis limojn inter ortodoksa oriento kaj katolika okcidento, post tio kiam rusoj komencis validigi sian influon super la orienta parto de Finnlando. Kvankam intertempe la svedoj sukcesis subkontroligi plimulton de la lando kaj dum la 13-a jarcento firmigis siajn poziciojn kaj konstrui multnombrajn burgojn por subteni ĉi tiean svedan potencon kontraŭ malobeemaj regionoj ĉirkaŭ Turku, en Tavastio kaj Viborg.

## Bibliografio 
* Lagerqvist, Lars O. (1982) Sverige och dess regenter under 1000 år (Stockholm: Albert Bonniers Förlag) ISBN 91-0-041538-3

Kategorio:Svedaj nobeloj
Kategorio:Svedaj militistoj
Kategorio:Krucmilitoj
Hauts de Bienne

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Jura*, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Saint-Claude* kaj al la kantono *''. 

La nomo de la komunumo signifas "Altoj de Bienne", ĉar Bienne (alfluanto de Ain) estas rivero, kies supra parto trafluas la komunumon.

## Konsisto (ekde 2016) 
* Morez (sidejo)
* La Mouille
* Lézat

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Jura
* Morez (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* informa paĝeto en la departementa retejo ()

Kategorio:Komunumoj de Jura
Interkonsento de Nöteborg

eta|Pacmonumento en Pähkinäsaari.
La **Interkonsento de Nöteborg** aŭ **Traktato de Nöteborg**, konata ankaŭ kiel *Traktato de Oreŝek* (, ruse: *Ореховский мир,* ), estas konvencia nomo por pactraktato subskribita en Oreŝek aŭ Ŝlisselburg (, ) la 12-an de Aŭgusto 1323. Ĝi estis la unua interkonsento inter Svedio kaj la Novgoroda Respubliko regulanta iliajn landlimojn. Tri jarojn poste, Novgorodo subskribis la Traktaton de Novgorodo (1326) kun la norvegoj. Tio markis la finigon de longdaŭraj konfliktoj nomitaj sved-novgorodaj militoj.

## Vidu ankaŭ 
* Tria sveda krucmilito

## Notoj 
## Bibliografio 
* Jarl Gallén, John Lind (1968) *Nöteborgsfreden och Finlands medeltida östgräns* (Svenska litteratursällskapet i Finland)
* Ingrid Bohn *Finland: From the Origins to Our Times* (Riva Publishers) 

## Eksteraj ligiloj 
* *Nöteborgsfreden och Finlands medeltida östgräns. Andra delen* (Svenska litteratursällskapet i Finland, Nr 427:2, VIII + s. 239-509. Jarl Gallén, John Lind. 1991)

Kategorio:Historio de Rusio
Kategorio:Historio de Finnlando
Kategorio:Historio de Svedio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Svedio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Rusio
Kategorio:Packontraktoj
Kategorio:1323
Arnaud Amaury

**Arnaud AMAURY** (en Latino: *Arnoldus Amalricus*; mortis 1225) estis romkatolika Cisterciana abato kiu ludis gravan rolon en la subpremado en la Albigensa Krucmilito. Antaŭ la masakro de Béziers, en kiu la tuta loĝantaro, kaj albigensoj kaj oficialaj katolikoj, estis same mortigita pere de glavo, eĉ tiuj, kiuj estis rifuĝintaj en la katedralo, onidiris, ke "Mortigu ilin ĉiujn. Dio rekonos la siajn", (Tuez-les tous, Dieu reconnaîtra les siens) respondis Arnaud Amaury kiel papa reprezentanto, kiam oni pridemandis lin kiel distingi inter "bonaj kristanoj" kaj "herezuloj". "Onidire" pro tio ke tiu frazo troviĝis unuafoje neamike registrita en memoroj de fratulo kvindek jarojn post la okazintaĵoj.

Krome li estis abato de Poblet, de Grand Selve, poste de Cîteaux (1200-1212), kaj ĉefepiskopo de Narbono (1212-1225).

## Referencoj 
Kategorio:Francaj monaĥoj
Kategorio:Personoj de krucmilitoj (kristanoj)
Kategorio:Francaj benediktanoj
Kategorio:Francaj episkopoj
Kategorio:Fundamentismo
Ferenc Holló

**Ferenc Holló,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Holló Ferenc** estis hungara parazitologo, redaktoro, titulara altlerneja instruisto. Lia frato estis János Holló.

Ferenc Holló naskiĝis la  en Jászberény, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Holló maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1941, poste li studis en veterinara fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József. Li estis ankaŭ trudlaboristo, fine li estis deportita al Fertőrákos, Mauthausen kaj Gunskirchen. Li akiris bestokuracistan diplomon en la fakultato en 1947, post 2 jaroj li doktoriĝis. Post la diplomo li estis bestokuracisto en la ĉefurba buĉejo, pli poste li havis diversajn postenojn. Plej longe li estis en instituta laboratorio inter 1952 kaj 1960 kaj en altlerneja laboratorio (1960–1964). En 1988 li ricevis la titolon titulara profesoro en la Veterinara Universitato de Budapeŝto. Li redaktis la veterinaran gazeton  (1949–1961), poste ĝismorte li estis ĉefredaktoro. Li kandidatiĝis en 1965 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1968-1994. Li edziĝis en 1947, lia edzino naskis filon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Linguatula-lárvák és az általuk előidézett gócok előfordulása szarvasmarha bélfodri nyirokcsomóiban* (disertaĵo, 1949)
* *Részletes járványtan állategészségügyi technikumok számára* (mezlerneja lernolibro, 1950)
* *Adatok a juhok gócos tüdőférgességének hazai elterjedtségéhez* (1955)
* *Állatorvosi parazitológiai diagnosztika* (kunaŭtoro, 1957, 3-a eldono: 1972, germane: 1964, hispane: 1965)
* *Kísérletes vizsgálatok a sertés metastrongylosisáról* (disertaĵo, 1964)
* *Diagnosztikai és terápiás kérdések belső és élősködőkkel kapcsolatban, szarvasmarha-állományokban* (kunaŭtoro, 1977)
* *A hazai állatorvosi parazitológia és a parazitózisok elleni védekezés időszerű kérdései* (1984)
* *Preklinikai teszt a prionbetegségek diagnosztikájához* (1996).

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio
* http://library.univet.hu/sirok/node60.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj parazitologoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
126749 Johnjones

'*126749 *Johnjones'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en  1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona amatora astronomo Berton L. Stevens elde la Observatorio *Desert Moon* en Las Cruces (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *John Jones* (1927–2006), vivanta enciklopedio de la helena kaj romia mitologioj pri la ĉielo. Li dividis sian amon por la ĉielo kun la knabaj skoltoj dum pli ol 55 jaroj. Prezidento de la Astronomia Societo de Ĉikago kaj ĝenerala direktoro de *Astrofest'', li ankaŭ lekciis ĉe la Centro Cernan pri Tero kaj Kosmo de la Kolegio Triton en River Grove (Ilinojso).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Berton L. Stevens
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Willer-sur-Thur

''''* (jen francigite, origine germane kaj alemane *Weiler* aŭ formale *Weiler an der Thur*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haut-Rhin*, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"), borde de la rivereto *Thur'', kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de  en la komunumo vivis .

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haut-Rhin
* Willer-sur-Thur (stacidomo)

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj


Kategorio:Komunumoj de Haut-Rhin
Blazono de Kubo

eta|dekstre|250px|Blazono de Kubo.
La **Blazono de Kubo**, konata kiel *La Palma Real*, estis kreita en 1849 fare de Miguel Teurbe Tolón — kiu kreis ankaŭ la Flagon de Kubo — je peto de la generalo venezuela Narciso López, por sigeli la dokumentojn kiujn kiel provizora registarestro de Kubo elsendis inter 1850 kaj 1851.

La nuntempa versio ne estas precize same kiel la originala, ĉar oni nuligis kelkajn elementojn kiuj povus esti asociitaj kun ideoj nesendependismaj. La specifoj de la blazono estis establita pere de dekreto fare de la unua prezidento de Kubo, Tomás Estrada Palma, en la 21-a de aprilo 1906 kaj tiel restis senmodife ekde tiam.

Tiu blazono havas formon de ŝildo kaj estas dividita je du trionoj de ties alto horizontale. En ties supra parto, nome la ĉefa, videblas maro inter du terpecoj (nome Florido kaj Jukatano), inter kiuj estas blua markolo kie videblas orkolora ŝlosilo (Kubo), kaj fone aperanta suno. Tiuj elementoj estas simboloj de la geografia kaj politika gravo de Kubo. La ŝlosilo reprezentas la enirejon de la Golfo de Meksiko.

Malsupre maldekstre estas tri bluaj strioj kiuj estas simbolo de la tri tiamaj Departementoj du Kubo, nome Okcidento, Centro kaj Oriento; du intermezaj blankaj strioj simbolas la purecon de la kubanoj. Malsupre dekstre staras palmo, kiel simbolo de fekundeco kaj utileco. Supre estas friga ĉapo kiu estas adoptita ankaŭ en aliaj politikaj blazonoj ekde la epoko de la Franca Revolucio. Blanka kvinpinta stelo estas reprezento de la sendependa ŝtato kaj de libereco. Malantaŭe faskoj estas simbolo de la unuemo de kubanoj.

Ekster la ŝildo maldekstre estas branĉo de kverko, kiu reprezentas pacon, kaj alia dekstre el laŭro, kiu reprezentas venkon.

La blazono estis ratifita de la Konstitucio de 1940 kaj poste ratifita de la sinsekvaj konstitucioj adoptitaj post la sukceso de la kuba revolucio en 1959.

Kategorio:Naciaj simboloj de Kubo
Kategorio:Ŝtataj blazonoj
János Hauser

**János Hauser** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hauser János** estis hungara agronomo, altlerneja instruisto.

János Hauser naskiĝis la  en Nagykanizsa, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Hauser akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio de Keszthely en 1912. Post la diplomo li instruis lernojaron en kamparana lernejo, poste denove lernojaron en la akademio, poste (kun interrompo) inter 1914 kaj 1937 en Ekonomia Akademio (Debrecen). En la lasta loko li estis katedrestro (1924–1937). (Inter 1919-1922 li havis postenon en la ministerio.) Inter 1922-1924 li ankaŭ instruis en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. En 1928 li doktoriĝis en Scienca Universitato Péter Pázmány. Li estis akademiestro en Keszthely inter 1937-1943, poste li instruis plu ankoraŭ 3 jarojn, fine ĝis la emeritiĝo en 1957 li havis postenon en la tabaka industrio. Li kandidatiĝis en 1956 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis 2 filinojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A talajbaktériumok biokémiai működése, tekintettel a növények táplálkozására* (1914)
* *Vetés és növényápolás* (1926)
* *Agrogeológia* (studenta lernolibro, 1926)
* *Növénynemesítéstan. I–II.* (1930–1931)
* *Műtrágya tavaszi alkalmazása* (1954)
* *Legfontosabb hazai dohányfajtáink fejlődése alatti szárazanyagképzésének és ásványi anyagfelvételének összahasonlító vizsgálata* (disertaĵo, 1956)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La Bayamesa

***La Bayamesa*** (*Himno de Bayamo*) estas la nacia himno de Kubo. La melodio kaj vortumado estis komponitaj de ''* kaj la aranĝo por instrumentoj estis farita de la majstro Antonio Luna. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

Ĝi nomiĝas *La Bayamesa* (La Bajama) kiel referenco al Bayamo kie ĝi estis ludita por la unua fojo, fakte dum solena diservo antaŭ la koloniaj aŭtoritatoj, kaj kiel aludo al la hispanlingva nomo de la Marseljezo, nome *La Marsellesa''. En la kunteksto de la sendependisma movado, la vortumado estas militema alvoko al luktado. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno en 1902. Tiujare kvar strofoj de la antaŭa kanto estis nuligitaj ĉar ili estis iom insultaj por Hispanio kaj por hispanoj, kaj krome kun ili la himno estus tro longa, kompare kun aliaj naciaj himnoj.

Kubo
Kategorio:Naciaj simboloj de Kubo
Kategorio:Kubo
Kategorio:Kuba muziko
Kategorio:Hispanlingvaj kantoj
Cuba (Portugalio)

**Cuba** [KUba] estas portugala urbo kaj municipo apartenanta al la Distrikto Beja, regiono Alentejo kaj municiparo Baixo Alentejo, kun ĉirkaŭ 3000 loĝantoj en la urbo mem.

## Geografio
Ĝi estas sidejo de municipo kun 171,32 km² de areo kaj 4994 loĝantoj (2001), subdividita en 4 *freguesías* (submunicipoj). La municipo limas norde kun la municipo Portel, oriente kun Vidigueira, sude kun Beja kaj okcidente kun Ferreira do Alentejo kaj kun Alvito.

### *Freguesias* 
La submunicipoj *freguesias* de Beja estas la jenaj:​

* Cuba
* Faro do Alentejo
* Vila Alva
* Vila Ruiva

## Historio
En la 1980-aj jaroj la urbestro estis pro ampleksa majoritato komunista, poste en la ŝanĝo de jarcento socialista; poste ili alternas.

[maldekstre|eta|250px|Romia [ponto en Vila Ruiva.]]
Estas hipotezoj pri tio ke Kristoforo Kolumbo naskiĝis en tiu ĉi municipo kaj poste li estus portanta la nomon Cuba kiam li alvenis al la insulo Kubo.

La bazo de la ekonomio dependis de la agrikulturo (ĉefe de cerealoj, sed ankaŭ de sunfloroj, kotono, lino, sojo, iom da olivarboj kaj vitejoj). En industrio elstaras nutrindustrio.

## Vidu ankaŭ 
* Cuba (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de  Portugalio
Kategorio:Distrikto Beja
Sankta Henriko

**Sankta Henriko** povas esti: 

* Henriko la 2-a (Sankta Romia Imperio), mortis 1024
* Henriko de Upsalo, mortis 1156
Gvanahatebejoj

[300px|eta|Gvanahatebejoj en plej okcidenta Kubo dum [Tainoj en Grandaj Antiloj.]]
**Gvanahatebejoj**, literumita ankaŭ *Guanahatabey* kaj *Guanajatabey*) estis indiĝena popolo de Okcidenta Kubo en la epoko de la kontakto kun eŭropanoj. Arkeologiaj kaj historiaj studoj sugestas, ke la Gvanahatebejoj estis arkaikaj ĉasistoj-kolektistoj kun diferencaj lingvo kaj kulturo disde siaj najbaroj, nome la Tainoj. Ili eble estis restaĵoj de pli frua kulturo kiu estis etenda amplekse tra Karibio antaŭ la etendo de la agrikulturistaj Tainoj.

Kristoforo Kolumbo vizitis la regionon de Gvanahatebejoj en Aprilo 1494, dum sia dua vojaĝo. Tiu ekspedicio trafis la lokanojn, sed iliaj tainaj interpretistoj ne povis komuniki kun ili, kaj indikis, ke ili parolas diferencan lingvon. La unua registrita uzado de la nomo "Guanahatabey" estis en letero de 1514 de la konkeristo Diego Velázquez de Cuéllar; ankaŭ Bartolomé de las Casas referencis ilin en 1516. Ambaŭ verkistoj priskribis la Gvanahatebejojn kiel primitivaj kaverno-loĝantoj kiuj manĝis ĉefe fiŝojn. Tiuj rakontoj estis nerektaj, evidente kun materialo venanta el tajnaj informantoj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Granberry, Julian; Vescelius, Gary (1992). Languages of the Pre-Columbian Antilles. University of Alabama Press. ISBN 081735123X.
* Rouse, Irving (1992). The Tainos. Yale University Press. p. 40. ISBN 0300051816. Alirita la 21an de Februaro, 2021.
* Saunders, Nicholas J. (2005). The Peoples of the Caribbean: An Encyclopedia of Archeology and Traditional Culture. ABC-CLIO. ISBN 1576077012. Alirita la 21an de Februaro, 2021.

Kategorio:Historio de Kubo
Kategorio:Etnoj en Kubo
Kategorio:Indiĝenaj popoloj de Ameriko
Kategorio:Arkeologio de Ameriko
José Maceo

**José MACEO**, kun kompleta nomo estis **José Marcelino Maceo Grajales** (2a de februaro 1849, La Delicia, iama provinco *Oriente*, Kubo - 5a de julio 1896, Loma del Gato, Santiago de Kubo) estis kuba militisto kaj patrioto de la 19-a jarcento.

Estante nur 19-jaraĝa komencis sian militistan karieron en la Dekjara Milito, kaj ascendis el rango de soldato al tiu de kolonelo, post la Protesto de Baraguá. Oni diris, ke li estis iritema (foje kiel reago al rasisma diskriminacio) kaj foje agadis iom malhumane kun prizonuloj de la hispana flanko. Li plue ascendis militiste, ĝis la grado de generalo en aprilo 1895. Same kiel sia frato Antonio Maceo li estis aktiva partoprenanto en la kampanjo de Guantánamo kaj luktis en agado kiel en Rejendón de Báguanos. José kaj sia frato Antonio Maceo atingis gravan venkon en la Batalo de Sao del Indio, la 31an de aŭgusto 1895.​

## Notoj 
Kategorio:Kubaj militistoj
Kategorio:Dekjara milito