open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Universitato de Tulono

La **Universitato de Tulono** (Université de Toulon) estas Franca publika universitato, kreita en 1979. Ĝi situas ĉefe en Tulono kaj La Garde, sed ankaŭ en Saint-Raphaël, La Valette-du-Var kaj Draguignan (ĉiuj urboj en la departemento Var).

Tie ĉirkaŭ 500 instruistoj instruas sciencojn, teĥnikojn, plurmedian komunikadon, juron, ekonomikon, sporton, literaturon kaj lingvojn al proksimume 10 000 studentoj.

Inter 2011 kaj 2015, la prezidanto estis Marc Saillard. La nuna prezidanto estas Éric Boutin.

eta|220ra|maldekstra|Unu el la konstruaĵoj de la Universitato

Tiu universitato havas la 1560an rangon en la Ranking Web of World Universities (2013) (65an inter la Francaj universitatoj). Ĝi ne apartenas al la 500 plej bonaj universitatoj de la mondo, laŭ la Jiao Tong Universitato de Ŝanhajo. (Academic Ranking of World Universities).

T
István Páczelt

**István Páczelt** [iŝtvAn pAcelt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Páczelt István** estas hungara inĝeniero pri maŝinoj, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1995).

István Páczelt http://www.mech.uni-miskolc.hu/staff/lecturers/I_Paczelt_hu.html naskiĝis la  1939 en Nyírparasznya.

## Biografio 
István Páczelt frekventis universitaton en Miskolc inter 1957-1962, poste li samloke eklaboris. Li plulernis en Leningrado inter 1966-1969, fine li akiris PhD. Inter 1971-1982 li estis vicdekano en Miskolc. Li doktoriĝis en 1982, en la sekva jaro li atingis la rangon universitata profesoro, krome li iĝis dekano ĝis 1994, poste dum jardeko li estis katedrestro. Li okupiĝis pri mekanikaj problemoj. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1993-2009.

## Verkaro (elekto) 
* *Solution of elastic contact problems by the finite element displacement method* (1976)
* *Végeselem-módszer a mérnöki gyakorlatban* (1999)
* *On the analysis of steady state sliding wear processes* (2009)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Bibliografio de la Muzika Literaturo

eta|Insigno de la reta Bibliografio de la Muzika Literaturo
**Bibliografio de la Muzika Literaturo** (ger.: *Bibliographie des Musikschrifttums*) estas internacia, interaktiva kaj libere alirebla faka bibliografio por muzikscienca literaturo. La Ŝtata Instituto por Muzikesploro publikigas ĝin ekde 2006 per la interreto kiel daŭrigo de la ĝis 1988 presita Bibliografio de la Muzika Literaturo en Berlino.
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.musikbibliographie.de/
* Petformularo

Kategorio:Bibliografio
Kategorio:Muzikscienco
(9335) 1991 AA1

**(9335) 1991 AA1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Osamu Muramatsu
Kategorio:Malkovrita de Yoshio Kushida
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Attila Paládi-Kovács

**Attila Paládi-Kovács** [atila palAdi-kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Paládi-Kovács Attila** estas hungara etnografo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).

Attila Paládi-Kovács http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19353 naskiĝis la  1940 en Ózd.

## Biografio 
Attila Paládi-Kovács frekventis universitaton en Debrecen inter 1958-1963, poste li eklaboris en muzeo en Eger. En la sekva jaro li edziĝis baldaŭe kaj havis 2 filojn. En 1965 li ekhavis postenon en la universitato en Debrecen. En 1981 li ekinstruis en Universitato de Budapeŝto, kie li iĝis katedrestro post 4 jaroj. Li profesoriĝis en 1990, li doktoriĝis antaŭ la akademio en 1987. Li redaktas fakrevuojn interalie *Acta Ethnographica*. Li okupiĝas pri la kamparana etnografio, minoritatoj. Li ricevis premiojn inter 1970-2013.

## Verkaro (elekto) 
* *A keleti palócok pásztorkodása* (1965)
* *Fényes Elek* (Elek Fényes), (1975)
* *Magyar tájak néprajzi felfedezői* (1985)
* *A magyar állattartó kultúra korszakai* (Epokoj de la hungara bredada kulturo), (1993)
* *Ethnic Traditions, Classes and Communities in Hungary* (1996)
* *Ipari táj: gyárak, bányák, műhelyek népe a 19–20. században* (2007)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre) 

Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Franz Strauss

**Franz Joseph Strauss** (naskiĝinta la 26-an de februaro 1822 en Parkstein; mortinta la 31-an de majo 1905 en Munkeno) estis germana kornisto kaj komponisto. Li estis unu el la plej respektataj kornovirtuozoj siatempaj kaj estas patro de Richard Strauss.

## Vivo 
Li naskiĝis kiel ekstergeedzeca filo de policisto Johann Urban Strauss kaj Maria Anna Kunigunde Walter en la eta loko Parkstein proksime de Weiden en Supra Palatinato. Ĉar lia patro agnoskis lin oficiale kiel sia filo, tiu ĉi ricevis la familian nomon Strauss, kvankam liaj gepatroj ne estis geedzoj. Franz Strauss alkreskis ĉe sia onklo, muzikanto kaj turgardisto Johann Georg Walter en Supra Palatinato. Jam kiel eta knabo li devis prezenti en gastejoj kaj alkutimiĝis jam frue kun la hardeco de muzikista vivo.

En la aĝo de 15 jaroj li fariĝis gitaristo en la kortega kapelo de duko Max, post lernanto en la operorkestro de la sama kortego. Baldaŭ li transprenis la solokornon krom Friedrich von Sendelbeck kaj estis finfine vokita kiel kornisto al la Reĝa Bavara Kortegokapelo je Munkeno.

Meze de 1851 li geedziĝis kun Maria Seiff, filino de la muzikmajstro en la 1-a bavara artilerio-regimento. Kiam li havis 32 jarojn, lia unua edzino kaj liaj du gefiloj mortis pro ĥolero en la jaro 1854. Pli ol dek jarojn pli malfrue, en la jaro 1863, Franz Strauss geedziĝis denove, nome kun Josephine Pschorr, filino de „bierbarono“ Georg Pschorr. En 1864 naskiĝis ŝia filo Richard. Krom tio ili ankaŭ havis filinon nome Berta Johanna.

En 1871 Strauss fariĝis profesoro ĉe la muzikakademio je Munkeno.

Li kuŝas sur la Malnova Sudtombejo en Munkeno.

## Kunlaboro kun Richard Wagner 
Franz Strauss havis tre konserveman muzikguston, antaŭ ĉiuj li adoris vienklasikismajn komponistojn Haydn, Mozart kaj Beethoven. Li havis malinklinon kontraŭ la muziko de Richard Wagner, sed onidire li subtenis lin je la komponado de la tiel nomata Siegfried-Voko, kvankam Wagner dum la ekestotempo havis preskaŭ neniun kontakton al la munena orkestro. Ankaŭ la Wagner-Tubjo onidire ekestis el kunlaboro de la du.

## Verkoj 
Lia **kornkonĉerto op. 8** servis laŭ strukturo kaj temaro al lia filo evidente kiel modelo por ties kornkonĉerto op. 11, ĉar krom la struktura simileco ekzistas klaraj paraleloj al la temo de la tria movimento.

Li komponis interalie kroman kornkonĉerton (n-ro 2 op. 14) samkiel tiel nomatajn „karakterpecojn“ kaj „distran muzikon“ por sia munkena domorkestro: fantazio pri la *Sehnsuchtswalzer* [sopirvalso] por korno kaj orkestro, *Les Adieŭ* por korno kaj orkestro op.2, originala fantazio op.6 por korno kaj orkestro, pluajn pecojn por korno kaj piano kaj kornokvartetojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Biografio ĉe la Internacia Korno-Societo

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj romantikaj komponistoj
Kategorio:Kornistoj
Kategorio:Richard Strauss
Ŝtata emblemo de Mongolio

La **ŝtata emblemo de Mongolio** - mongole Монгол улсын төрийн сүлд, *mongola ulsyn töriin süld*) estas uzata de la registaro de Mongolio kiel ŝtata simbolo. Ĝi estas oficiale uzata ekzemple en dokumentoj kiel ŝtataj pasportoj, publikaĵoj kaj konstruaĵaj nomŝildoj de la nacia registaro kaj de mongoliaj ambasadejoj. La dezajno centre bildigas heraldike orkoloran "ventoĉevalon", alegorion de la homa animo en la ŝamanisma tradicio de orienta Azio. En sia nuna formo, la emblemo ekvalidis la 25-a de marto 1992, post falo de la antaŭa komunisma reĝimo de la ŝtato.

La plej centran parton de la stiligita "ventoĉevalo" konsistigas pli historia nacia simbolo nomata Sojombo, kiu inter la jaroj 1924 kaj 1940 plenumis la rolon de ŝtata emblemo kaj daŭre ankaŭ uziĝas en oficialaj publikaĵoj - interalie ĝi estas la centra parto de la emblemo de la nacia parlamento *Granda Ĥuralo*.

Kategorio:Mongolio
Kategorio:Historio de Mongolio
Kategorio:Naciaj simboloj de Mongolio
Mongolio
Klepsidro

[eta|250px|Egipta klepsidro, de la epoko de [Ptolemeo la 2-a, trovita en Iseo Campense (Romo).]]
[250px|eta|Kopio de la akvohorloĝo de [Su Song.]]
**Klepsidro** estas akvohorloĝo, do ilo por mezuri la tempon, kiu uzas akvon kiel helpilon. La pasinta tempo estas difinita baze de la kvanto de akvo, kiu fluas de unu ujo al alia. La sama principo estas uzata ankaŭ en sablohorloĝoj. En la antikva Grekujo simpla akvohorloĝo estis nomata **klepsidro** (κλεψύδρα, de la greka κλέπτειν kléptein, “ŝteli”, kaj ὕδωρ hydōr, “akvo”). La klepsidro estas unu de multaj malsamaj specoj de horloĝoj kiuj estis uzitaj antaŭ oni inventis la mekanikan horloĝon. La akvo fluas regule el aŭ al difinita ujo, tio estas kie oni mezuras la pasintan tempon en gradigita ujo, kaj tiele estas du diferencaj tipoj de klepsidro laŭ la direkto de la fluo.

La klepsidroj datas el Antikva Egipto (*mrḫyt*) kaj estis uzataj speciale dumnokte, kiam la sunhorloĝoj perdis utilecon. La unuaj akvohorloĝoj konsistis simple el ceramika ujo kiu enhavis akvon ĝis certa nivelo, kun truo en la bazo de preciza grando por certigi la eliradon de la likvo je difinita rapido kaj tiele dum precizigita tempo. La ujo disponis interne de kelkaj markoj, tiele ke la akvonivelo indikis la diversajn periodojn, kaj tagajn kaj noktajn.

La klepsidroj estis uzataj ankaŭ de la atenanoj por indiki la tempon asignitan al la oratoroj. Poste ili estis enkondukitaj samcele en la tribunaloj de Antikva Romo kaj en la militoj por marki la noktajn viglotempojn. La egipta akvohorloĝo, pli malpli modifita, estis plu la plej efika instrumento por mezuri la tempon dum multaj jarcentoj.

Kategorio:Antikva Egiptio
Kategorio:Antikva Romo
Kategorio:Antikva Grekio
Kategorio:Horloĝoj
Albertstadt

**Albertstadt**  estas urbodistrikto de Dresdeno, la ĉefurbo de la germania federacia lando Saksio. Ĝi kovras areon de 7,5 kvadrataj kilometroj kaj fine de la jaro 2012 havis 2817 loĝantojn. Historie la urbodistrikto iam estis unu el la plej grandaj kazernaj areon en Germanio. Ĝi ricevis sian nomon honore al reĝo Alberto la 1-a de Saksio 1828-1902), kiu en kronprinca aĝo estis armeestro en la Francia-Prusia Milito de 1870-1870 - du jarojn antaŭ la fondo de la urbodistrikto. La kvartalo estas la norda el kvin urbodistriktoj, kiuj konsistigas la "novan urbokernon", norde de la rivero Elbo kaj de la historia urbokerno ĉe la suda rivera bordo, kaj estas unu el kvar distriktoj, kiuj havas sian nomon honore al saksa monarko - la aliaj tri estas *Friedrichstadt, Johannstadt* kaj *Antonstadt*. Inter la diversaj urbopartoj, la distrikto Albertstadt kiel "armea urbokvartalo" tamen havas apartan rolon kaj historion.

eta|maldekstre|situo de la urbodistrikto ene de Dresdeno
La rolo de la distrikto kaj ĝia strukturo ŝanĝiĝis plurfoje. Tiel, la distrikto gastigis unu el la plej grandajn najbarecajn industriajn areojn de la urbo kaj nuntempe ŝanĝiĝis al "kultura kaj administra urboparto".

Kategorio:Dresdeno
9336 Altenburg

'*9336 *Altenburg'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana urbo Altenburg, fama pro ĝiaj rimarkindaj konstruaĵoj ; ekzemple la teatro kaj la *Lindenau-Museum'', kaj ĝiaj malkvietaj 1000 jaroj da historio. Altenburg estas ankaŭ konata kiel « la urbo de la ludkartoj », kiuj tie estis produktitaj de 450 jaroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
9344 Klopstock

'*9344 *Klopstock'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana poeto Friedrich Gottlieb Klopstock (1724–1803). Li studis teologion en Jena kaj Leipzig ; en siaj poemoj li proklamis novan pensmanieron : la Aĝo de la Sentemo. Lia « *Messias'' », ciklo de 20 religiaj poemoj, estas la unua granda epopeo de la platgermana kaj altgermana literaturo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
9351 Neumayer

'*9351 *Neumayer''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana terfizikisto kaj hidrografiisto Georg von Neumayer (1826–1909), fondisto de la Germana Hidrografia Oficejo. Li estis ankaŭ eminenta polusa esplorvojaĝisto kaj ludis ĉefan rolon en la kreo de la Internacia Polusa Jaro. Lia nomo estis donita ankaŭ al la germana Neumayer-stacio 3 en Antarkto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Nostoko

**Nostoko** estas genro de cianobakterioj trovitaj en malsamaj medioj kiuj formas koloniojn konsistanta el filamentoj de ĉeloj moniliformaj (kiel koliero) en gelatena ingo.

Nostoko oni povas trovi en grundo, sur malsekaj ŝtonoj, ĉe la fundo de lagoj kaj riveretoj (dolĉa kaj saleta akvo), kaj malofte en maraj medioj. Ĝi povas ankaŭ kreski simbioze ene de plantoŝtofoj, kiel la genro *Gunnera* de la divizio *Anthocerotophyta*, havigante nitrogeno al ilia gastigantoĉeloj tra malsamaj stacioj, konata kiel heterocistoj. Tiuj bakterioj havas fotosintezajn pigmentojn en ĝia citoplasmo por ebligi fotosintezon.

La specio *Nostoc flagelliforme* estas uzata en la ĉina kuirarto.

## Specioj 
[eta|240px|*[Nostoc pruniforme*]]
[eta|240px|*[Nostoc flagelliforme*]]

*Nostoc* estas membro de la familio Nostokacoj de la ordo Hormogonaloj.

* *N. azollae*
* *N. caeruleum*
* *N. carneum*
* *N. comminutum*
* *N. commune*
* *N. ellipsosporum*
* *N. flagelliforme*
* *N. linckia*
* *N. longstaffi*
* *N. microscopicum*
* *N. muscorum*
* *N. paludosum*
* *N. pruniforme*
* *N. punctiforme*
* *N. sphaericum*
* *N. sphaeroides*
* *N. spongiaeforme*
* *N. verrucosum*

Kategorio:Bakterioj
Hervé Charton

. Li verkis teatraĵojn kaj enscenigas. Li verkas ankaŭ recenzojn.

## Teatraĵaro 
* *Le Solitaire*,1999 ĉe Lycée Jean Michel de Lons-le-Saunier en aprilo 2000. 
* *La Fleur au Barreau*, 2001.
* *Tango*, ĉe Théâtre du Guichet Montparnasse la 12-an de majo 2004.
* *Pierre qui roule*, 2004.
* *Un plastique dans la mare*,kreado en 2007, prezentita ĉe la Maison des Métallos, Parizo en septembro 2009.

## Enscenigoj
* *Le solitaire*, lycée Jean Michel, Lons-le-Saunier, aprilo 2000.
* *Tango*, Théâtre du Guichet Montparnasse, Parizo, 12-an de majo ĝis la 4-an de julio 2004. Kun : Ysé Brisson, Juliet Coren-Tissot, Sébastien Mantanus, Alexandre Mousset, Chloé Roy, Tania Tchénio. Muziko de Giorgio Carnini.
**Music-Hall*, de Jean-Luc Lagarce, la 6-an de marto 2006 ĉe Théâtre Noga-Croisette, Cannes. Kun : Delphine Biard, Émilien Gobard, Stanislas Roquette.
* *Rodogune*, de Pierre Corneille, marto 2010 ĉe École normale supérieure.

## Eksteraj ligiloj en la franca 
* oficiala retejo.
* Le Troupeau dans le crâne, compagnie de théâtre
Bourseul

**Bourseul** - prononco , jen france,  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lannion kaj al la kantono *''. La teritorio havas komunan limon kun . 

## Heraldiko 
## Lokoj kaj monumentoj 
Bourseul enhavas tri monumentojn klasitajn historiaj (MH):
eta|maldekstra|Preĝejo Saint-Nicodème
* Preĝejo Saint-Nicodème, 12-a jarcento, havanta sudan porĉon kun romanika pordo, kun enirejo kun duobla centra mezfosto. Maskoj ornamas la kapitelojn.
* Kruco de tombejo, 18-a jarcento, situanta piede de la preĝejo, staranta sur soklo kun la skulptitaj signoj de la kvar evangeliistoj.
* Kastelo Beaubois, 17-a jarcento.

### Muelejo de Pont Loyer 
Muelejo de Pont Loyer

La muelejo ekfunkciis en 1821.

Jean-Baptiste Chesnais, posedanto, estas aŭtenta muelisto, kiu lernis sian metion en 1936 de sia onklo. La alveno de elektro en 1959 finis la agadon de muelisto.

S-ro Chesnais neniam vidis nek konis la originan radon de tiu muelejo, kiu ĉesis labori en 1920. Sed post baldaŭ unujarcenta dormo, S-ro Chesnais kaj lia bofilo rekonstruis tiun radon nun videblan.

En 1891 okazis batalo por la restaŭro de la muelejo.

Priskribo:
2 tabulradoj el kverko : unu, 7 metrojn diametra kun 48 tabuloj, dekstraflanke, restaŭrita, unu, 5 metrojn diametra kun 32 tabuloj, maldekstraflanke, refarita en 1988.

La muelejoj de Pont-Loyer ĉerpas sian movenergion de la rivero Arguenon. 400 metrojn pli alte, baraĵeto sur la rivero Arguenon kun kanaleto alportas akvon al la muelejo.

## Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
* Apolline de Bédée, naskiĝinta en Bourseul en 1726, patrino de François-René de Chateaubriand.
* Désiré Letort naskiĝinta en Bourseul konkuris en ok Tour de France kaj surhavis la flavan ĵerzon en 1969 : li gajnis ĝin fine de la kvina etapo inter Nancy kaj Mulhouse kaj cedis ĝin la sekvantan tagon al Eddy Merckx fine de la sesa etapo en Ballon d'Alsace.

## Galerio 

Dosiero:Eglise St Nicodeme Bourseul 1.png|Preĝejo Saint-Nicodème
Dosiero:Eglise St Nicodeme Bourseul 2.png|Preĝejo Saint-Nicodème
Dosiero:Eglise St Nicodeme Bourseul 4.png|Preĝejo Saint-Nicodème
Dosiero:Eglise St Nicodeme Bourseul 3.png|Preĝejo Saint-Nicodème
Dosiero:Eglise St Nicodeme Bourseul 5.png|Preĝejo Saint-Nicodème
Dosiero:Croix bourseul 1.png|Kruco
Dosiero:Croix bourseul 2.png|Kruco laŭ preĝeja flanko
Dosiero:Croix bourseul 3.png|Kruco laŭ kontraŭa flanko
Dosiero:Croix bourseul 6.png|Soklo de la kruco, flanko 1
Dosiero:Croix bourseul 4.png|Soklo de la kruco, flanko 2
Dosiero:Croix bourseul 5.png|Soklo de la kruco, flanko 3
Dosiero:Croix bourseul 7.png|Soklo de la kruco, flanko 4
Dosiero:Chateau Beaubois Bourseul 1.png|Kastelo Beaubois
Dosiero:Chateau Beaubois Bourseul 2.png|Kastelo Beaubois

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Bourseul sur retpaĝo de la Nacia Geografia Instituto

Bourseul
Bourseul
Bourseul
Pluduno

**Pluduno** - jen france, prononco ,  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lannion kaj al la kantono *''. La teritorio havas komunan limon kun . Pluduno ĝemeliĝis al Sainte Croix-aux-Mines en Haut-Rhin.

## Geografio 
Pluduno situas inter Dinan kaj Lamballe, je 3&nbsp;km de Plancoët.

## Lokoj kaj monumentoj 
* Palaceto de Monchoix, 18-a jarcento, tutjare vizitebla per rendevuo
* Monolita kruco, datiĝanta de 1780, registrita kiel Monumento Historia

## Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
* Toussaint du Breil de Pontbriand, vicgrafo de Pontbriand, elmigrinto, infanteria kolonelo en la vendeana armeo, poste staba kolonelo, mortinta en Saint-Lormel la  kaj entombigita en la tombejo de la komunumo en februaro 1844
* Jean Gaubert (naskiĝinta en 1947), deputito, estis urbestro de la komunumo

## Galerio 

Dosiero:Croix monolithe Pluduno 1.png|Monolita kruco
Dosiero:Croix monolithe Pluduno 2.png|Monolita kruco
Dosiero:Croix monolithe Pluduno 3.png|Monolita kruco

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Pluduno
Pluduno
Pluduno
Nacia himno de Mongolio

La **nacia himno de Mongolio** - Монгол улсын төрийн дуулал, Mongol ulsin törijn duulal - kreiĝis en 1950. La muziko estas komponaĵo de Билэгийн Дамдинсүрэн / Bilegijn Damdinsuren (1919 - 1991) kaj Лувсанжамбын Мөрдорж / Luvsanĵambin Mördorĵ (1919 - 1996), kaj la teksto estis skribita de Цэндийн Дамдинсүрэн / Tsendijn Damdinsuren (1908 - 1988), mongollingva verkisto kiu ĝenerale konsideriĝas la kreinto de la moderna mongola literaturo.

En la 20-a jarcento, Mongolio havis plurajn naciajn himnojn. La unua uzatis inter 1924 kaj 1950 kaj estas nomata la "Mongola Internacio" - signife malsama versio de la Internacio. La dua estis oficiala nacia himno inter kaj jaroj 1950 kaj 1962, kaj la tria inter la jaroj 1961 kaj 1991. Ekde 1991, la plejparto de la himno de 1950 uzatis denove, sed la dua strofo (kun laŭdoj pri Lenino, Stalino, Damdin Suĥbataro kaj Хорлоогийн Чойбалсан / Ĥorloogiin Ĉojbalsan) estis forigata. La 6-an de julio 2006, la teksto estis reviziita fare de la Mongola Parlamento por aldoni honorigon pri Ĝingis-Ĥano.

## Teksto de la nuna himno 
## Himno uzata en 1992-2006 
## Himno uzata en 1961-1991 
## Himno uzata en 1950-1961 
Mongolio
Kategorio:Kulturo de Mongolio
Kategorio:Naciaj simboloj de Mongolio
9339 Kimnovak

'*9339 *Kimnovak'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona aktorino Kim Novak, admirita pro ŝia kunlaboro kun William Holden en *Picnic'', filmo de la 1950-aj jaroj laŭ novelo (gajninta la Premion Pulitzer) de William Motter Inge.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
9577 Gropius

'*9577 *Gropius'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana arĥitekturisto Walter Gropius (1883–1869), unu el plej fascina reprezentanto de la arkitekturo de la 20-a jarcento. Li fondis la *Bauhaus'' en 1919 kaj estis ties direktoro ĝis 1928.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Saint-Lormel

**Saint-Lormel** - jen france, prononco  ,  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lannion kaj al la kantono *''. La teritorio havas komunan limon kun .

## Lokoj kaj monumentoj 
* Malnova preĝejo Saint-Lunaire, 12-a kaj 15-a jarcentoj. La malnova preĝejo konservas, sur sia okcidenta fasado, romanikan pordon kies kapiteloj estas skulptitaj je maskoj. La suda pordo, de la fino de la 15-a jarcento, estas ornamita per leono kaj ĥimero. Registrita kiel Monumento Historia.
* Kastelo de Argentaye

## Konatuloj ligitaj al la komunumo 
* Toussaint du Breil de Pontbriand, mortinta en Saint-Lormel la  kaj entombigita en Pluduno en Côtes-d'Armor
* fraŭlino Aliette de Largentaye

## Galerio 

Saint-Lormel le Guébriand.jpg|
Saint-Lormel château 2.jpg|
Saint-Lormel Château de l'Argentaye chapelle.jpg|
Ancienne-eglise-Saint-Lunaire-de-Saint-Lormel-22-byRundvald.jpg|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Saint-Lormel sur la retejo www.Infobretagne.com
* 

Saint-Lormel
Saint-Lormel
Saint-Lormel
Saint-Germain-Laval

**Saint-Germain-Laval** havas diversajn signifojn:

* **Saint-Germain-Laval (Loire)**, estas Komunumo de Francio kaj prefektejo de la franca departemento Loire.
* **Saint-Germain-Laval (Seine-et-Marne)**, estas Komunumo de Francio kaj prefektejo de la franca departemento Seine-et-Marne.
9340 Williamholden

'*9340 *Williamholden'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Orbito 
Kun orbito de granda duonakso de 3,200422 , ĝi orbitas ĉ. 63&nbsp;100 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona aktoro William Holden (1918–1981), admirita pro lia kunlaboro kun Kim Novak en *Picnic* (1955) kaj en *The Bridge on the River Kwai''. Li estis ankaŭ kreinto de fondaĵo por la naturo en Kenjo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Kastelo de Argentaye

La **kastelo de Argentaye** situas sur komunumo Saint-Lormel, en departemento Côtes-d'Armor.

## Historio 
La senjorlando de Argentaye estis menciita ekde la 11-a jarcento.

La monumento estas registrita kiel Monumento Historia ekde la .

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de la kasteloj de Bretonio

### Eksteraj ligiloj 
* Heredaĵo de regiono Bretonio
* Kastelo de Argentaye sur la TTT-ejo fr.Topic-topos.com 
## Galerio 

Saint-Lormel château 2.jpg|
Saint-Lormel Château de l'Argentaye chapelle.jpg|
Saint-Lormel le Guébriand.jpg|

Argentaye
Argentaye
Librejo Gustav Landauer Witten

eta|Librejo Gustav Landauer Witten
eta|Gustav Landauer Librekpozicio

La **Librejo Gustav Landauer Witten** () estas specializita biblioteko en Witten, Germanio.

## Historio 
La Librejo Gustav Landauer fondiĝis en 2011 en la socikultura centro Trotz Allem (*Malgraŭ Ĉio*) en tiama infovendejo. La nomo rilatas al germana teoriisto de anarkiismo Gustav Landauer. Fondo de la kolekto estis librodonaco evente la 100a jariĝo de la mortotago de la rusa verkisto kaj anarkipacisto Lev Tolstoj en 2010. Sekvis pliaj librodonacoj. En 2012 la *Trotz Allem* organizis kunlabore kun la *Deutsch-Israelische Gesellschaft Witten* (*Germana-Israela Socio Witten*) prelegon de eldoninto de *Ausgewählte Schriften* (*elektitaj skriboj*) de Landauer, *Siegbert Wolf*, pri filozofio kaj judismo ĉe Gustav Landauer. Kune kun la prelego prezentiĝis libroekspozicio de Librejo Gustav Landauer pri vivo kaj verko de Gustav Landauer.

## Direktigo de kolektaĵo 
Kerno de kolektaĵo de Librejo Gustav Landauer estas publikaĵoj, kiuj disvastiĝis, legiĝis kaj diskutiĝis ene de maldekstra-alternativa spektro. Inter aliaj tie troviĝas temoj pri antifaŝismo, socia sekso, libera pedagogio, pacpolitiko, ekologio, ekonomio, politikaj evoluoj en diversaj landoj de la mondo kaj instruoj de klasikaj kaj aktualaj geteoriistoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  
* Librejo Gustav Landauer Witten  ĉe la Ŝtata Biblioteko en Berlino (angla)

## Referencoj 
Gustav Landauer Witten
Kategorio:Anarkiistaj organizaĵoj
Nigrakapa tinamo

La **Nigrakapa tinamo** (*Crypturellus atrocapillus*) estas birdospecio de la familio de Tinamedoj komune troviĝanta en humidaj arbaroj de malaltaj teroj en subtropikaj kaj tropikaj regionoj.

## Taksonomio 
Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ Paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el Paleognatoj nome Strutoformaj kiaj la Struto, la Emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la Tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.

La **Nigrakapa tinamo**, *Crypturellus atrocapillus*, loĝanta en malaltaj teroj de sudorienta Peruo kaj norda Bolivio
* *Crypturellus atrocapillus garleppi* loĝanta en malaltaj teroj de norda Bolivio La specinomo *atrocapillus* originis el la latinaj vortoj *atro* (nigra) kaj *capillus* el *caput* (alude al kapo) alude al la nigra krono.

## Aspekto 
La Nigrakapa tinamo estas proksimume 28 al 30 cm longa. Ties supraj partoj estas brunaj, kun nigraj makuleco kaj strieco, gorĝo kaj kolo estas rufecaj, brusto estas malhelgriza, kaj la resto de subaj partoj estas cinamokoloraj al sablokoloraj. Ties krono estas nigreca kaj kruroj povas esti palruĝaj aŭ brilruĝaj. Inoj estas pli forte striecaj supre.

## Kutimaro 
Kiel ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la Nigrakapa tinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el tiom multaj kiom el ĝis 4 diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem, kutime 2–3 semajnoj. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj.

## Konservado 
La IUCN klasigas la Nigrakapan tinamon kiel Preskaŭ Minacata, ĉar ties nombroj malpliiĝas. Ĝi estas nune minacata pro etenda senarbarigo kaj habitata degradado kaŭzita de troa paŝtado, kaj ankaŭ lignoproduktado. Tiu specio estas ankaŭ minacata de ĉasado por manĝo. Ĝi suferas ankaŭ perdojn pro agrikulturigo, tamen tiu estas la plej malgrava el la minacoj. La loĝteritorio de tiu specio estas 120,000 km².

## Notoj 
## Referencoj 
* BirdLife Species Factsheet
* Brands, Sheila (14an de Aŭgusto, 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Crypturellus atrocapillus". Project: The Taxonomicon. Konsultita Feb 04 2009.
* Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
* Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59. ISBN 0-7876-5784-0.
* Gotch, A. F. (1995) [1979]. "Tinamous". Latin Names Explained. A Guide to the Scientific Classifications of Reptiles, Birds & Mammals. New York, NY: Facts on File. p. 183. ISBN 0-8160-3377-3.

Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
9346 Fernandel

'*9346 *Fernandel'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca kantisto kaj aktoro Fernandel (realnome Fernand Contandin, 1903–1971), kiu fariĝis neforgesebla en *La Vache et le Prisonnier* (1959) kun la bovino *Maguerite*. Li ankaŭ kreis la serion *Don Camillo'', laŭ la rolulo kreita de la humuristo Giovanni Guareschi.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Placo de Gagarin (Moskvo)

eta|Lenin-avenuo ĉe la placo
**Placo de Gagarin** () estas placo sud-okcidente de Moskvo. Ĝi situas ĉe Lenin-avenuo en Sud-Okcidenta kaj Suda arondismentoj. Sub ĝi trairas Cirkla fervojo de Moskvo kaj la Tria aŭtocirklo. La placo estas konata pro alta monumento de Jurij Gagarin, la unua homo en kosmo.

## Nomo 
La placo estas nomita la  je honoro de Jurij Gagarin, kosmoesploristo kaj la unua homo fluginta en kosmon (1961). La noigo estas kaŭzita de la fakto, ke la  moskvanoj renkontis lin revenanta hejmen el la flughaveno "Vnukovo".

## Historio 
eta|La placo kaj monumento de Gagarin
La placo aperis en 18-a jarcento, sed dum londa tempo tiujn lokojn ne atingis loĝata domaro de Moskvo. Apude lokiĝis apudurbaj vilaĝetoj (inter ili - Andrea apud la historia monaĥejo). En 1903 - 1908 sude de la placo traiĝis la Cirkla fervojo de Moskvo. En 1940-aj jaroj oni konstruis du altajn domojn en norda flanko, kiuj montris bordon de Moskvo kaj enveturon en la urbon de sud-okcidente.

En 1957 okazis amasa konstruado de loĝejoj laŭ nova Lenin-avenuo, pro tio aperis ankaŭ nova ponto trans la Cirkla fervojo. Ĝis 1958 la placo estis finkonstruita de ĉiuj flankoj. En 1962 aperis dunivela vojnodo. Dum 1960-aj jaroj tie fariĝis loka centro de komercado kaj vendado.

En 1980 sur la placo estis konstruita monumento de Jurij Gagarin, farita el titano. La  ĝi estis solene malfermita.

En 2001 estis konstruita la Tria aŭtocirklo, trairinta sub la placo. Tie aperis ankaŭ subtera fervoja stacio "Placo de Gagarin" de la Cirkla fervojo, nun ne funkcianta kaj malbone konata.

## Monumento de Gagarin 
La monumento estas starigita la . La skulptisto estas P.Bondaenko. Ĝi estas farita el titano, uzata ankaŭ por konstruado de kosmoveturiloj. Ĝia alteco estas 42,5 metroj, pezo - 12 tunoj. La alta plinto estas simbolo de starto de flugaparato. Apude staras kopio de malsupreniga aparato de la kosmoŝipo "Vostok", per kiu Gagarin surtegiĝis post la unua kosmoflugo.

## Transporto 
eta|Centre de la placo ĉe bushaltejo
La placon traigas kelkaj vojlinioj de surtera publika transporto: trolebusoj 4, 7, 33, 62, 84, aŭtobusoj 111, 196. Centre de la placo ekzistas bushaltejo "Placo de Gagarin".

Proksime situas metrostacio "" (norda kaj suda elirejoj).

Aŭtovojoj: Lenin-avenuo, strato de Kosigin, avenuo de 60-jariĝo de Oktobro, Tria aŭtocirklo.

## Referencoj 
Gagarin
Kategorio:Distrikto Gagarinskij (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Donskoj (Moskvo)
9364 Clusius

'*9364 *Clusius''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la flandria kuracisto kaj plantosciencisto Charles de l'Écluse (1526–1609), konata sub la latinigita nomo *Carolus Clusius*. Li estas fama pro sia katalogo de desegnoj de pli ol 200 plantoj, kiuj li studis en la suda Francio, Portugalo kaj Hispanio. Lia klasiga sistemo proponis la ideon de naturaj familioj. La Kluziacoj estas planta familio nomita en lia honoro, kaj oni diras, ke li enkondukis la tulipojn en Nederlandon.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Vortaro de la Franca Akademio

200ra|eta|dekstra|Kvara eldono de 1768: en 2 volumenoj en-4°.
La **Vortaro de la Franca Akademio** aŭ en la franca *Dictionnaire de l’Académie française* estas vortaro kies redakto kaj disvastigo konstituas unu el la celoj de la Franca Akademio.

## Normiga verko 
Male al priskribaj vortaroj kiaj Le Robert aŭ la Petit Larousse, kiuj celas priskribi la staton de la franca lingvo kiel ĝi estas nun parolata, la *Dictionnaire de l’Académie Française* celas konservi la literaturan francan lingvon, kiel ĝi devus esti verkita (kaj parolata).

## Fontoj 
* Francis Wey, *Histoire des révolutions du langage en France*, Paris, Firmin Didot frères, 1848.

## Eksteraj ligiloj 
* *Dictionnaire de l’Académie française*  ĉe la retejo de la Franca Akademio.

Kategorio:Vortaroj
Kategorio:Franca Akademio
Kategorio:Franca lingvo
PM Press

**PM Press** estas usona sendependa eldonejo, kiu publikigas radikalan, marksisman kaj anarkiisman nefikcion, krimliteraturon, sciencfikcio-romanojn, bildrakontojn, muzikajn KD kaj dokumentajn filmojn. Sidejo de PM Press estas Oakland.

## Historio 
PM Press fondiĝis en 2007 fare de *Ramsey Kanaan*, fondanto de AK Press kaj muzikisto, kaj aliaj membroj de *AK Press*. En 2010 *PM Press* publikigis inter aliaj la unuan anglan eldonon de tekstoj de la germana anarkiisto Gustav Landauer (tradukiĝis de Gabriel Kuhn). En la sama jaro PM Press publikigis pli ol 100 librojn kaj aliajn eldonaĵojn entute.

## Eksteraj ligiloj 
* PM Press (angla)

## Referencoj 
Kategorio:Anarkiismo
Kategorio:Usonaj eldonejoj
Kategorio:Kalifornio
9341 Gracekelly

'*9341 *Gracekelly'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona aktorino Grace Kelly (1929–1982), admirita en la filmo *To Catch a Thief'' (1955). Post la filmado ŝi renkontris la princon Rainier la 3-a de Monako kaj edzigis lin en 1956.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Tibor Palánkai

**Tibor Palánkai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Palánkai Tibor** estis hungara ekonomikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).

Tibor Palánkai http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19354 naskiĝis la  1938 en Jakabszállás.

## Biografio 
Tibor Palánkai frekventis Universitaton Corvinus de Budapeŝto (dum la socialismo *Ekonomika Universitato Karl Marx*) inter 1956-1960. En la sekva jaro li doktoriĝis kaj li restis por instrui en la universitato. En 1966 li esploris en Usono, baldaŭe li instruis aŭ esploris en aliaj landoj. Li iĝis universitata profesoro en 1982. En la sekva jaro li estis elektita katedrestro, kiun li plenumis ĝis 1995. En 1986 li doktoriĝis antaŭ la akademio. Inter 1997-2000 li estis rektoro. En 2008 li pensiuliĝis, sed li instruas plu. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1994-2010.

## Verkaro (elekto) 
**Nagy-Britannia és a Nemzetközösség* (1971)
**A fejlett tőkés országok világgazdasági alkalmazkodása* (1986)
**Integration and Transformation of Central and Eastern Europe* (1997)
**Economics of Enlarging European Union* (2004)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
József Pálfy

**József Pálfy** [jOĵef pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pálfy József** estas hungara geologo, paleontologo, profesoro, membro (korespondanta en 2013, ordinara en 2019) de Hungara Scienca Akademio.

József Pálfy http://www.paleo.hu/elements/palfy_hun.html  naskiĝis la  1962 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Pálfy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1980-1986, poste li eklaboris en muzeo. Post jaroj li plulernis en Kanado, kie li akiris MSc en 1991, PhD en 1997. En 2000 li laboris en muzeo en Berlino. Post 3 jaroj li aliĝis al esplorgrupo de la akademio. En 2004 li doktoriĝis antaŭ la akademio. En 2009 li profesoriĝis en Universitato de Budapeŝto, kie li iĝis katedrestro post 3 jaroj. Li okupiĝas interalie pri erao triaso. Li havas edzinon, kiu naskis 4 filojn. Li ricevis premiojn inter 1988-2011.

## Verkaro (elekto) 
**Environmental changes across the Triassic-Jurassic boundary and coeval volcanism inferred from elemental geochemistry and mineralogy in the Kendlbachgraben section (Northern Calcareous Alps, Austria)* (2012)
**Triassic–Jurassic boundary events: problems, progress, possibilities* (2007)
**Kihaltak és túlélők – Félmilliárd év nagy fajpusztulásai* (2000)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* biografio  

Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj paleontologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Péter Pál Pálfy

**Péter Pál Pálfy** [pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pálfy Péter Pál** estis hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).

Péter Pál Pálfy http://www.renyi.hu/~ppp/cvhun.pdf naskiĝis la  1955 en Debrecen.

## Biografio 
Péter Pál Pálfy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1973-1978, poste li eklaboris en matematika instituto, sed samtrempe li instruis en la universitato. En 1980 li doktoriĝis en Universitato de Budapeŝto. Baldaŭe kelkfoje li instruis ankaŭ eksterlande. Li iĝis universitata profesoro en 1990. En 1997 li doktoriĝis antaŭ la akademio. Li okupiĝas precipe pri teorio de grupoj. Li ricevis premiojn inter 1982-2012.

## Verkaro (elekto) 
**Congruence lattices of finite algebras and intervals in subgroup lattices of finite groups* (1980)
**Short presentations for finite groups* (1997)
**Részcsoporthálók* (2004)
**On the number of p-regular elements in simple groups* (2009)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Móric Pálfy

**Móric Pálfy** [pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pálfy Móric** (foje *Pálfy Mór*) estis hungara geologo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1915). Lia nobela antaŭnomo estis *várfalvi*.

Móric Pálfy http://jelesnapok.oszk.hu/prod/unnep/palfy_moric_szuletesnapja__1871 naskiĝis la  1871 en Hungara reĝlando en Bágyon (nuntempa Bădeni (Cluj) en Rumanio). Li mortis la  1930 en Budapeŝto.

## Biografio 
Móric Pálfy frekventis Universitaton Kolozsvár, poste li ekinstruis samloke. Li doktoriĝis en 1895, poste li laboris en geologia instituto en Budapeŝto, kiun li gvidis ekde 1919. Li okupiĝis precipe pri montoj en Transilvanio. Li redaktis periodaĵon *Földtani Közlöny* (=Geologia Informilo). Li pensiuliĝis en 1926. Li ricevis memormedalon en 1912.

## Verkaro (elekto) 
* *A Hargita andesites kőzeteiről* (1895)
* *Előzetes jelentés az erdélyrészi Érchegység andesitjainak korviszonyáról* (1903)
* *Az erdélyrészi Érchegység bányáinak földtani viszonyai és érctelérei* (1911)
* ''Magyarország arany-ezüstbányáinak geológiai viszonyai és termelési adatai (1929)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Leono (departemento)

**Leono** () estas departemento en Nikaragvo, situanta sude de Ĉinandego, okcidente de la lando kaj marborde al Pacifiko. 

Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Leono.

## Municipoj 
# El Jicaral
#   El Sauce
# La Paz Centro
# Larreynaga
# León (Leono) 
# Nagarote
# Quezalguaque
# San José de Achuapa
# Santa Rosa del Peñón
# Telica

Kategorio:Departementoj de Nikaragvo
Ĉinandego (departemento)

**Ĉinandego** ( [ĉinandEga]) estas departemento en Nikaragvo, situanta ĉe la limo kun Honduro, plej nordokcidente de la lando kaj marborde al Pacifiko. 

Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Ĉinandego.

Tre agrikultura, ĝi produktas rumon el sukerkano; aliaj produktoj estas bananoj, ternuksoj, salikokoj kaj salo.

## Municipoj 
# Ĉiĉigalpa
# Chinandega (Ĉinandego) 
# San Juan de Cinco Pinos
#  Corinto
# El Realejo
# El Viejo
# Posoltega
# Puerto Morazán
# San Francisco del Norte
# San Pedro del Norte
# Santo Tomás del Norte
# Somotillo
#  Villa Nueva

Kategorio:Departementoj de Nikaragvo
Managvo (departemento)

**Managvo** () estas departemento en Nikaragvo, situanta okcidente de la lando, sude de Leono kaj marborde al Pacifiko. 

Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas urbo kaj ŝtata ĉefurbo Managvo.

## Municipoj 
# Ciudad Sandino
# El Crucero
# Managvo
# Mateare
# San Francisco Libre
# San Rafael del Sur
# Ticuantepe
# Tipitapa
# Villa Carlos Fonseca

Kategorio:Departementoj de Nikaragvo
Antonio Ferrer del Río

**Antonio Ferrer del Río** (Madrido, 1814 - El Molar, 1872), historiisto, ĵurnalisto kaj verkisto hispana apartenanta al la Romantismo.

Disĉiplo de Alberto Lista kaj amiko de Manuel José Quintana, vivis junaĝe en Kubo kaj kunlaboris en gazetaro de Havano. Lia diskurso por eniro en la Real Academia de la Lengua Española temis pri religia retoriko en la 18a jarcento. Li estis direktoro de *La América* kaj redaktisto de *El Laberinto*, *Revista Española de Ambos Mundos*, *El Heraldo*.

Li uzis foje la pseŭdonimon *El Madrileño* (la madridano). Komponis historiajn teatraĵojn kiaj *La senda de espinas* (1859) aŭ *Francisco Pizarro* (1861), pri la morto de tiu. Lia diskurso responda al tiu de Antonio García Gutiérrez por eniro en la Akademio (1862) interesas ĉar traktas pri proverboj kiel kondensado de la hispana filozofio de historio. Li tradukis la *Historia universal* (1847-1850) de César Cantú, partoprenis en la ĝenrisma kolekto *El sombrero* (la ĉapelo, 1855). Li verkis diversajn historiajn verkojn, inter kiuj *Historia del reinado de Carlos III* (1856). Lia *Galería de la literatura española* (1846) enhavas nombrajn rakontojn kaj recenzojn pri ĉefaj romantismaj verkistoj.

Li aperas en la kolekto de ĝenrismaj tekstetoj nome *Los españoles pintados por sí mismos* per tri verkoj de granda socia intereso. "El indiano" (alamerika elmigrinto) temas pri malriĉeco de Galegio kaj Asturio kiu devigas ties loĝantoj elmigri al Ameriko kaj studas la konduton de la elmigrinto post ties reveno. En "El diputado a Cortes" (la deputito) parolas pri rapideco de revolucioj en Hispanio kaj la sekva rapideco de ŝanĝoj en parlamentoj, krom ties interna funkciado. "El ciego" (la blindulo) estas rigardata kiel transmitisto de politikaj novaĵoj krom de popola literaturo, sen forgesi sian rolon de pikaro kaj almozulo.

## Bibliografio 
Ricardo Navas Ruiz, *El Romanticismo español*. Madrid: Cátedra, 1982 (3.ª ed.).

## Vidu ankaŭ 
* Hispana literaturo de la Romantismo
* Romantismaj hispanaj verkistoj
* Romantismo
* Hispana literaturo

## Eksteraj ligiloj 
* Verkoj de Antonio Ferrer del Río en la Biblioteca Digital Hispánica de la Biblioteca Nacional de España

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Romantikaj verkistoj de Hispanio
Masajo (departemento)

**Masajo** () estas departemento en Nikaragvo, situanta okcidente de la lando, ĉe Managvo (departemento) kaj Karazo (departemento). 

Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Masajo.

## Municipoj 
#    Catarina
#    La Concepción
# Masatepe
# Masaya (Masajo)  
# Nandasmo
# Nindirí  
# Niquinohomo
# San Juan de Oriente
# Tisma

Kategorio:Departementoj de Nikaragvo
Karazo (departemento)

**Karazo** ( [karAso]) estas departemento en Nikaragvo, situanta okcidente de la lando, sude de Managvo kaj marborde al Pacifiko. Ĝi kovras areon de 1,081 km² kaj havas populacion de 177,100 (censo de 2005). La ĉefurbo estas Jinotepe.

Por agrikulturo, ĝi produktas kafon, citronojn kaj sukerkanon; aliaj produktoj estas bananoj, ternuksoj, salikokoj kaj salo, kaj krome ĉefa enspezofonto estas turismo.

## Municipoj 
# Diriamba
# Dolores
# El Rosario
# Jinotepe
# La Conquista
# La Paz de Carazo
# San Marcos
# Santa Teresa

Kategorio:Geografio de Nikaragvo
Departementoj de Nikaragvo

Nikaragvo estas respubliko, dividita por administraj celoj en dekkvin Departementoj (*departamentos*) kaj du aŭtonomaj regionoj:

dekstre|Departementoj de Nikaragvo