open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bluesia Pieksämäen asemalla

***Bluesia Pieksämäen asemalla*** (bluso en haltejo de Pieksämäki) estas la plej longa propra peco de Juice Leskinen. Li skribis la vortojn en la fervoja haltejo de Pieksämäki. Komence virina voĉo diras, ke baldaŭ alvenas trajno, kies vojo estas el Helsinko al Oulu laŭ Kuopio, Kuopio kaj Iisalmi. Leskinen kantas pri tio, ke proksime estas kristana popola kolegio, kiun li ne admiras, ke li alvenis el Mikkeli kaj ke estas senespere enuige, ne ekzistas ekzemple restoracio aŭ kafejo. Li atendas vere forte aŭdante bluson. Fine virina voĉo diras, ke alvenas trajno, kies vojo estas el Joensuu laŭ Kuopio, Jyväskylä kaj Tampere al haveno de Turku. Li diskis la pecon en la jaro 1983.

Krom Juice Leskinen la kanto prezentas Matti Alanko, Anneli Heinola, Aki Helin, Hannu Hinze, Juhani Tepponen, Vesa Vartola, Martti Wiklund, Lucjan Czaplicki, Vesa Hyrskykari, Acre Kari, Nalle Lehtonen, Dave Lindholm, Pantse Syrjä, Eero ”Safka” Pekkonen, Toni Lähteenmäki, Harri Marstio, Matti Pellonpää, "Puntti" Valtonen kaj Mika Sundqvist.

Aki Kaurismäki reĝisoris 18-minutan mallongan filmon pri la kanto, en kiu ĉefe la artistoj listigitaj supre prezentas la koncernan kanton. La filmo estis filmita ĉe la koncerto de la grupo en Tampere jam en 1988, sed ne estis kompletigita ĝis la fino de 2012.

## Vidu ankaŭ 
* Rakkauden ammattilainen
* Rakkauden haudalla,
* Syksyn sävel kaj
* Viidestoista yö, pliaj rokmuziaj kantoj de Juice Leskinen

Kategorio:Pecoj de Juice Leskinen
Ottavia (stacidomo)

**Ottavia** estas unu el la fervojaj stacioj priservantaj la samnoman areon en la municipo Romo. La stacio situas sur la fervojo Romo - Capranica - Viterbo kaj estas servata de la regiona linio FL3.

centra|280ra|eta|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1922
Peter Anreiter

**Peter ANREITER** (naskiĝinta la  en Innsbruck) estas aŭstra loknomsciencisto kaj lingvisto kaj universitata profesoro ĉe la universitato de Innsbruck. 

## Vivo 
Trapasis li la abiturientan ekzamenon ĉe la Insbruka Akademia Gimnazio en junio 1972. Post studo de lingvoscienco en Innsbruck li doktoriĝis en decembro 1980 kun elstaraj notoj. Lia esplorfokusoj temas pri loknomscienco, kontintenta keltologio, antikva hindeŭropa kulturo kaj terapio de lingvomastrumado (patolingvistiko). Krome gvidas li la Tirolan nomenklaturan komisionon kaj membras je la organizadkomitato *Namenkundliches Symposium Kals*. Ĉe la internacia projekto *Lesachtal – Tiroler Gailtal – Comelico – Sappada (Pladen): Spraĉwissenschaftliche, namenkundliche und volkskundliche Aspekte* li kunlaboradas kun la fondaĵo *Fondazione Angelini* (Belluno) kaj la instituto pri lingvoscienco de la universitato de Klagenfurt. Krome li deĵoras por la internacia keltologia projekto *PTOLEMY: Towards a Linguistic Atlas of the Earliest Celtic Place-names of Europe* sub la gvidado de Patrick Sims-Williams de la Universitato Aberystwyth en Kimrio.

En majo 2010 oni honoris Anreiter per aljuĝo de la *Henning-Kaufmann-premio*,  kiu taksatas la plej grava distingilo en la kampo de loknomscienco.

## Skribaĵoj (elekto) 
* *Bemerkungen zu den Reflexen indogermanischer Dentale im Tocharischen* (=Innsbrucker Beiträge zur Sprachwissenschaft, 42). Universität Innsbruck – Institut für Sprachwissenschaft, Innsbruck 1984, ISBN 3-85124-574-1 (disertacio)
* *Erysipelas. Der „Rotlauf“ aus der Sicht antiker Ärzte* (=Scientia, 5). Universität Innsbruck – Institut für Sprachwissenschaft, Innsbruck 1987.
* *Rückläufiges Wörterbuch des Bibelgotischen. Ein Entwurf.* Wagner, Innsbruck 1987, ISBN 3-7030-0182-8.
* *Rückläufiges Wörterbuch des Altsächsischen* (=Veröffentlichungen der Kommission zur Computergestützten Erstellung Linguistischer Hilfsmittel, 1). Wagner, Innsbruck 1989, ISBN 3-7030-0212-3.
* *Mengenlehre und Linguistik* = *Set Theory and Linguistics.* Scientia-Vertrieb, Innsbruck 1995.
* *Pharmakonyme. Benennungsmotive und Strukturtypologie von Arzneimittelnamen.* Edition Praesens, Wien 2002, ISBN 3-7069-0147-1.
* *Nordtiroler Namen keltischer Herkunft.* Praesens Verlag, Wien 2016, ISBN 3-7069-0880-8.

## Eksteraj ligiloj 
* Profil am Institut für Sprachen und Literaturen der Universität Innsbruck
* 
*kompleta listo de publikigitaĵoj

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj lingvistoj
Kategorio:Profesoroj
Kategorio:Universitato de Innsbruck
Kategorio:Tirolanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1954
Kategorio:Loknomscienco
Gérard Oury

**Gérard Oury** (naskiĝis  en Parizo, mortis  en Saint-Tropez) estis franca reĝisoro, aktoro kaj scenaristo. Kiel reĝisoro, liaj plej grandaj sukcesoj estis *Le Corniaud* kaj *La Grande Vadrouille*. Tiu ĉi restis la plej enspeziga franca filmo en la historio dum pli ol tridek jaroj. Krome li interalie aperis en la kineja filmo *La Belle que voilà* ("Jen la belulino") de 1950, drama filmo inspirita de romano fare de Vicki Baum.

Li studis en Lycée Janson-de-Sailly en Parizo.

## Filmaro 
* 1950: *La Belle que voilà*
* 1960: *La Main chaude* 
* 1961: *La Menace*
* 1962: *Le crime ne paie pas* 
* 1965: *Le Corniaud* 
* 1966: *La Grande Vadrouille* 
* 1969: *Le Cerveau* 
* 1971: *La Folie des grandeurs* 
* 1973: *Les Aventures de Rabbi Jacob* 
* 1978: *La Carapate*
* 1980: *Le Coup du parapluie*
* 1982: ''L'As des as* 
* 1984: *La Vengeance du serpent à plumes* 
* 1987: *Lévy et Goliath*
* 1989: *Vanille Fraise* 
* 1993: *La Soif de l'or*
* 1996: *Fantôme avec chauffeur*
* 1999: *Le Schpountz'' (+ scenaristo)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kategorio:Francaj scenaristoj
Maccarese-Fregene (stacidomo)

**Maccarese-Fregene** estas fervoja stacio priservanta la urbojn Maccarese kaj Fregene, vilaĝetojn de la municipo Fiumicino.

## Vidu ankaŭ 
* Fiumicino
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fiumicino
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Larenoj

**Mevo** aŭ **laro** estas popularaj nomoj de birdoj de la subfamilio **Larenoj** (*Larinae*) en la familio de Laredoj, apartenantaj al la ordo de ĥaradrioformaj. Ili estas blankaj-grizaj aŭ blankaj-nigraj, vivas ĉe maroj aŭ riveroj, do konsideriĝas akvobirdoj, kaj distingiĝas per knara voĉo. Ili estas bonegaj flugantoj, kapablaj kapti en aero ĵetitan nutraĵon.

Ĝis la 21-a jarcento plimulto de mevoj estis metitaj en ampleksan genron *Larus*, sed tiun aranĝon oni konsideras nun polifiletika, kio kondukis al la restarigo de kelkaj genroj.

## Taksonomio
La familio *Laridae* enkondukis (kiel *Laridia*) la franca polimato Constantine Samuel Rafinesque en 1815. La taksonomio de mevoj estas konfuza pro iliaj ampleksaj distribuzonoj de hibridiĝo kio kondukis al genfluo. Kelkaj estis tradicie konsiderataj "ringospecioj", sed esplorado sugestis, ke tiu supozo estas dubinda. Antaŭ la 21-a jarcento, plimulto de mevoj estis metitaj en la genro *Larus*, sed nun oni scias, ke tiu aranĝo estas polifiletika, kio kondukis al la restarigo de la genroj *Ichthyaetus*, *Chroicocephalus*, *Leucophaeus*, *Saundersilarus*, kaj *Hydrocoloeus*.

Studo pri molekula filogenetiko publikigita en 2022 trovis la jenajn rilatojn inter la genroj, same kiel la plej ĵusan genroŝanĝon: nome la meto de la mevo de Saunders en propran genron *Saundersilarus*.

## Listo de specioj
Jen listo de 54 mevo-specioj, prezentita en taksonomia sekvenco.

## Referencoj
Kategorio:Ĥaradrioformaj
Kategorio:Laredoj
Iván Boronkai

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Boronkai Iván** estis hungara klasika filologo, literaturhistoriisto,  tradukisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1951, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1955. Post la diplomo li instruis en gimnazio en Nyírbátor ĝis 1959, poste li havis postenon en la universitato ĝis 1993, sed li ankaŭ instruis en la studjaroj 1959 kaj 1989. Intertempe li doktoriĝis en 1970 en Scienca Universitato Attila József, li kandidatiĝis (CSc) en 1976, li doktoriĝis en 1993 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Plej ofte li esploris verkojn de Janus Pannonius kaj János Vitéz. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis kvinfoje.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Római regék és mondák.* (1960, 14-a eldono: 2008)
* *Vitéz János első követi beszédei.* (1972)
* *Humanista prózairodalmunk kezdetei. Vitéz János írói életműve.* (disertaĵo, 1974)
* *A „humanitas” fogalom magyarországi élete a XV. század végéig.* (1984)
* *A magyarországi középkori latinság szótára.* (disertaĵo, 1993)
* *Apparatus ad Pii Secundi Commentarii.* (2 volumoj, kunkompilisto, 1993-1994)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* András Fáy: *Állatmesék.* (kun ilustraĵoj de János Kass, 1964)
* *Gesta Romanorum. Középkori elbeszélések.* (kun ilustraĵoj de Károly Reich, 1965)
* Janus Pannonius: *Beszédek, levelek.* (1983)
* *Marcus Tullius Cicero*: *Művek.* (1987)
* *II. Piusz pápa feljegyzései.* (2 volumoj, kuntradukisto, 2001).

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj klasikaj filologoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bezděkov (Švihov)

**Bezděkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Švihov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km oriente de Švihov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Bezděkov situas en katastra teritorio **Třebýcinka** kun areo 2,19&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

BezdekovSvihov3.jpg|Domo
Švihov-Bezděkov (8622).jpg|Domo
Švihov-Bezděkov, Ošupaná (8627).jpg|Pejzaĝo

Kategorio:Švihov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Vosí

:*Eble vi serĉas Vůsí.*

**Vosí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Švihov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km sudoriente de Švihov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Vosí** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,56&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1548.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Garbejo ĉe domo n-ro 4

## Pluaj fotoj 

Vosi14.jpg|Kapelo
Vosi1.jpg|Domo
Vosi10.jpg|Bieno

Kategorio:Švihov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Magliana (stacidomo)

**Magliana** estas fervoja stacio en Romo. Ĝi situas sur la fervojo Romo-Fiumicino, sur kiu veturas la trajnoj de la antaŭurba servo de Romo FL1.

## Bildgalerio 

Graffiti in Rome 2000 03.JPG|Haltejo
Portuense - stazione Magliana 1250105.JPG|Kajo kaj trako
MAGLIANA METRO 20-08-2024 061A.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1859
Oistins

**Oistins** (prononcita /'ȯis-ujoj/) estas feriurbo kaj ĉe la marbordo de Barbado, la ĉefurbo de la paroĥo Krista Preĝejo.

La areo inkluzivas fiŝkaptadan vilaĝon tiel kiel turisma areo kun vario de baroj, rumaj butikoj kaj butikumadaj arkaĵejoj.

Ĝi situas proksime (nur kelkaj kilometroj oriente) de la ĉefurbo Briĝtaŭno.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*
Kategorio:Krista Preĝejo (Barbado)
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Speightstown

**Speightstown** (/ˈspaɪtstaʊn/), ankaŭ konata kiel Malgranda Bristolo, estas la dua plej granda urbo en Barbado, kaj grava turisma centro. 

Ĝi situas 19 km norde de la ĉefurbo de Bridgetown, en la norda paroko Sankta Petro, kaj proksimume 25 km nordoriente de Internacia Flughaveno Grantley Adams.

La loĝantaro de Speightstown estis 3,634 en 2016. 

La urbo estis fondita en la 17-a jarcento kaj nomita laŭ William Speight, membro de la unua Asembleo de Barbado. Dum multaj jaroj ĝi restis unu el la ĉefaj havenoj de la insulo. Speightstown estas interesa pro ĝia arkitekturo, kiu konservis multajn malnovajn domegojn de koloniaj tempoj.

Unu el la plej famaj loĝantoj de la urbo estis la populara Holivudo-aktorino Claudette Colbert, kiu pasigis ŝiajn lastjarojn post emeritiĝo en Speightstown.

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Barbado
Holetown

**Holtaŭno** () estas urbeto en la paroĥo Sankta Jakobo en Barbado.

## Historio kaj priskribo 
Ĝis 1629, Holetown estis la unusola setlejo en Barbado kaj estis kie la unuaj plantejoj, la unuaj fortikaĵoj, la unua juĝejo, kaj la domo de la unua guberniestro estis establitaj . La urbo ankaŭ estis parto de la transatlantika komercreto kun Bristolo, Londono kaj Bostono. Kiam Lord Carlisle prenis kontrolon de Barbado kiel krona protektorato, li decidis establi novan setlejon en la suda parto de la insulo kaj fondis Bridgetown, la nunan ĉefurbon de Barbado. En 1628, St. James' Church estis establita en Holetown, kiu daŭre ekzistas hodiaŭ kaj estas la plej malnova preĝejo sur la insulo.

Universitato McGill de Montrealo, Kanado, funkciigas esplorinstituton en Holetown kiu traktas la kampojn de mara biologio kaj mediaj studoj.

## Ĝemelaj Urboj 
* Unuiĝinta Reĝlando  - Haringey (ekde 2009).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Holetown Ĉambro de Komerco 
* Holetown – TotallyBarbados.com
* Holetown – barbados.org
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Barbado
Hráz

**Hráz** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Měčín en distrikto Klatovy. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Hráz situas en katastra teritorio **Třebýcina** kun areo 4,22&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1789.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Sonorilejo

## Pluaj fotoj 

Hraz3.jpg|Domoj
Hraz5.jpg|Kadukiĝinta domo
Měčín-Hráz, hospoda Na Hrázi (8638).jpg|Gastejo Na Hrázi

Kategorio:Měčín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Třebýcina

**Třebýcina** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Měčín en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km sudokcidente de Měčín. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Třebýcina** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,22&nbsp;km². En la katastra teritorio Třebýcina situas ankaŭ Hráz.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1245.

## Loĝantaro
## Vidu ankaŭ
* Třebýcinka

## Pluaj fotoj 

Měčín-Třebýcina 22 (8662).jpg|Třebýcina
Měčín-Třebýcina 21 (8677).jpg|Třebýcina
Měčín-Třebýcina 6 (8666).jpg|Třebýcina
Měčín-Třebýcina, rybník (8651).jpg|Fiŝlago

Kategorio:Měčín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Federacia Placo (Melburno)

La **Placo de la Federacio** (, mallongigite *Fed Square* ) estas kultura kaj socia ejo en centra Melburno, Aŭstralio. Ekzistas kelkaj konstruaĵoj ĉi tie, enhavantaj artgaleriojn, filmcentron, muzeon, ekspoziciejojn, restoraciojn, drinkejojn kaj butikojn, ĉirkaŭante du ĉefajn publikajn renkontiĝlokojn, unu el kiu estas sub tegmento (la Atrio) kaj la aliaj subĉielaj. La plej granda parto de la placo situas sur artefarita platformo, sub kiu la fervojaj linioj kondukantaj al Flinders Street Station kuras.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fed Square
* Federation Square "FedCam"
* Kulturi Viktorio – bildoj kaj video de Federacia Placo kaj la historio de la ejo
* Federacia Placo, nelonga historio

Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2002
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Melburno
Kategorio:Placoj en Aŭstralio
Placo São Francisco

La **Placo São Francisco** () estas placo en la urbo São Cristóvão, en ŝtato Serĝipo, Brazilo.  

La placo estas kvadrata, kaj estas ĉirkaŭita de tri gravaj publikaj konstruaĵoj - la Preĝejo de São Francisco, la Preĝejo de Santa Casa de Misericordia, kaj la Provinca Palaco - same kiel kvin domegoj de la 18-a kaj 19-a jarcentoj. Ĉio ĉi kreas urban pejzaĝon kiu reflektas la historion de la urbo ekde ĝia fondiĝo .  

La placo estis deklarita Monda Heredaĵo de Unesko en 2010. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Esploru Placo São Francisco en São Cristóvão en la UNESCO kolekto ĉe Google Arto kaj Kulturo
Kategorio:Placoj en Brazilo
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Brazilo
Kategorio:Serĝipo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Soma Braun

'*** [ŝoma braŭn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Braun Soma*' estis hungara instruisto, tradukisto, signifa socialdemokrata teoriulo.

 naskiĝis  en Kecskemét, li mortis  en Sovetunio, Ukrainio ĉe Don (rivero).
eta|Libro de Braun

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li akiris filozofian (1913) kaj pedagogian (1914) diplomojn en Scienca Universitato de Budapeŝto, sed pli frue li studis arkeologion en Göttingen, lingvistikon en Londono. Post siaj studoj li estis rezerva leŭtenanto, ekde la frua 1919 li instruis en gimnazio en Cegléd. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis tre aktiva, tial post la respubliko li estis kondamnita kaj li estis en prizono 3 jarojn. Liberiĝanta li ne rajtis instrui, tial li tradukis. Ekde 1933 li respondecis pri instruado de la socialdemokratoj, krome li ofte kontribuis en Népszava. Pro la kontraŭjudaj leĝoj li estis trudlaboristo, kie li mortis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Apuleius-tanulmányok* (1913)
* *A primitív kultúra. Bevezetés az ősemberrel foglalkozó tudományba* (1924, vidu la bildon!)
* *Társadalomlélektan* (1935)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Apuleo: *Az aranyszamár.* (1919)
* Upton Sinclair: *Petróleum.* (romano, 2 volumoj, 1928; 5-a eldono: 1943)
* Theodore Dreiser: *Amerikai tragédia.* (romano, 3 volumoj, 1930; 2-a eldono: 1932)
* Hans Fallada: *Mi lesz veled emberke?* (romano, 1933; pliaj eldonoj ĝis 2002)
* :en:Frank Swinnerton: *Két feleség.* (romano, 1941)
* Jack London: *A mélység lakói.* (romano, 1948)

## Memorigiloj 
* memortabulo en gimnazio de Cegléd (1969), en 1990 ĝi estis forigita

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 1246-a paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj socialdemokratoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Tiel

**Tiel** povas signifi:
* **tiel** estas tabelvorto en Esperanto
* **tiel!** estas konvencia aŭtora noto pri citaĵo
* **Tiel (urbo)** (prononcu /til/) estas Nederlanda urbo

## Vidu ankaŭ 
* Tabelvortoj

Kategorio:Apartigiloj
Mario Brelich

**Mario Brelich** [breliĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Brelich Mario** estis itala-hungara verkisto, ĵurnalisto. Lia frato estis Angelo Brelich.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis en decembro de 1982 en Nepi (Italio).
 
## Biografio 
 devenis de itala patro kaj hungara patrino. Li maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány kaj Scienca Universitato Erzsébet (1928-1933), li doktoriĝis en 1935. Post siaj studoj li estis tradukisto de la itala al la hungara (precipe Luigi Pirandello) kaj inverse, krome li estis korespondanta ĵurnalisto kaj en Hungario kaj en Italio. En 1946 li translokiĝis al Romo kune kun sia edzino Magda László. En Italio Mario Brelich dediĉis sin al skulptaĵoj, pentraĵoj kaj ceramikaĵoj, sed li ankaŭ kontribuis. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *A XX. század olasz regényirodalma* (1930)
* *A XIV. század vallásossága a kor olasz lírájában* (1935)
* *Il sacro Amplesso* (premiita romano, 1972)
* Ferenc Molnár: *A Pál utcai fiúk* (tradukita al itala)
* *Giuditta* (2008)
 
## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Italaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Italaj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Eddie Fenech Adami

**Edward Fenech ADAMI** (n. la 7-an de februaro 1934 en Birkirkara) estas malta politikisto . Li estis Ĉefministro de Malto de 1987 ĝis 1996 kaj denove de 1996 ĝis 2004, kaj Prezidanto de Malto de 2004 ĝis 2009  .

Gvidanto *de la Nationalist Party of Malta (Naciistpartio de Malto)* en 1977-2004, ĝia prezidanto en 1975-1977. Li estis sukcedita kiel ĉefministro fare de Lawrence Gonzi.

En 2009, Adami ricevis la Ordenon de la Blanka Aglo de la Prezidanto de Pollando .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Eddiefenechadami.org

Kategorio:Kavaliroj de Ordeno de Blanka Aglo
Kategorio:Komandoroj de la Honora Legio
Kategorio:Ordenitoj en la Ordeno de la Kruco de Terra Mariana en 1-a klaso
Kategorio:Ĉefministroj de Malto
Kategorio:Prezidantoj de Malto
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1934
Torricella (Umbrio)

**Torricella** estas submunicipo (itale *frazione*) de Magione en la provinco Peruĝo, regiono Umbrio en Italio kun rekta elvido sur la Lago Trasimeno.

## Geografio 
La loko situas 2,3 km nordokcidente de la ĉefloko Magione kaj 20 km okcidente de la provinca kaj regiona ĉefurbo Peruĝo ĉe Trasimeno. La loko havis 204 loĝantojn en 2001. En la nordo la urbo limas al la municipo de Passignano sul Trasimeno, 1,3 km sudoriente situas Montecolognola kaj 2,3 km sudokcidente situas Monte del Lago (ambaŭ lokoj estas submunicipoj de Magione).

## Esperanto 
Inter la 17-a kaj 22-a de aprilo 2025 okazis en Torricella di Magione la Internacia Junulara Festivalo (IJF).

Dosiero:TorricellaMagionePanorama1.jpg|Urbocentro
Dosiero:TorricellaMagioneSacroCuore1.jpg|La preĝejo de la Sankta Koro (*Sacro Cuore*)
Dosiero:TorricellaMagioneSanCassiano1.jpg|La preĝejaj ruinoj de San Cassiano

## Publika transporto 
La stacidomo *Torricella* situas sur la fervoja linio Cortona-Terontola - Foligno. La haltejo estas servita per regionaj trajnoj de Trenitalia.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la komunumo ()
* retejo de la IJF 2025 ()

Kategorio:Komunumoj de Provinco Perugia
Fufuo

**Fufuo**  estas pasto aŭ kaĉo, solida aŭ mola laŭ la gusto de la konsumanto, realigita per farunoj aŭ tuberoj bolitaj kaj pistitaj. Ĝi estas farita de manioko, de maizo, de kuirbanano aŭ de ignamo, kaj oni manĝas ĝin kun saŭco .

Estas plado tre aprezita en la tuta subsahara Afriko precipe en Okcidenta Afriko.
eta|Fufuo kun saùco

## Preparo kaj tradicio 
La legomo (ignamo, manioko, kuirbanano…) estas bolitaj poste pistitaj longe en pistujo helpe de pistilo (ĝenerale el ligno de akacio). La pistado (ofte ritme kaj eĉ kante) estas preciza. La bulo estas turnita kaj oni aldonas iom da varmeta akvo dum la laboro. Estas ago ,kiu bezonas precizecon de gestoj kaj kunordigon .

Necesas pluraj buloj por familio. La preparo de tiu manĝaĵo estas la okazo de afabla kunveno, tradicie la mateno, kiam oni parolas aù kuiras.

## Gustumado 
Fufuo akompanas viandon en saŭco kun bazo de arakidoj, de tropikaj foliarbaroj, de gombo, de melongeno aŭ de grajnoj de palmoj.

## geografiaj Specifecoj 
eta|Fufuo de bananoj laù eburborda maniero.
en Ganao, la fufuo estas blanka kaj glueca (se la kuirbanano  ne estas miksita al la manioko dum la pistado). La tradicia metodo manĝi  fufuon konsistas en pinĉi parton de la fufuo inter la fingroj de la dekstra mano kaj  fari  rondan bulon facile manĝebla. La peco estas poste dronita en la supo antaŭ ol esti manĝita.

En Benino kaj en Togolando, la fufuo estas farita per pistado de boligitaj pecoj de ignamo . 

## Moderniĝo 
La preparo de la fufuo estas brua, oni rimarkas pli kaj pli aliaj  manieroj por prepari ĝin.Nun ekzistas ankaù elektraj fufumiksiloj, kiu preparas ĝin en kelkaj minutoj.

## Nomoj en diversaj landoj 
* Angolo: , 
* Benino: , 
* Kamerunio: , 
* Centrafriko: 
* Kongolando : , , ,  , 
* Gabono: 
* Ganao: , , 
* Haitio: 
* Ebura Bordo: , 
* Liberio: 
* Mozambiko: *sadja, sadza, xima* 
* Nigerio: , *santana*, , , , , 
* Sieraleono: , 
* Togolando: 

## Fontoj 
Vorto laù kunveno la 20an de februaro 2025 en Lomeo, inter esperantistoJ.

Kategorio:Afrika kuirarto
Wilhelm Brandenstein

**Wilhelm BRANDENSTEIN** (naskiĝinta la  en Salcburgo, mortinta la  en Graz) estis aŭstra lingvisto kaj alpisto. Inter 1941 kaj 1967 estris li la Instituton pri kompara lingvoscienco ĉe la universitato de Graz.

Li skribis verkojn pri la lingvoj malnovpersa kaj malnovgreka kaj kulturaj demanoj (ekz. pri la origino de la etruskoj aŭ la platona Atlantido. Ĉi-probleme, Brandenstein pensis (post literaturkritikaj esploroj) ke ne temas pri nura elpensitaĵo platona sed pri serioza kaj historia tradici-transdono. Kaj ke la tuto referencas al la minoa civilizo. Tio igis la italan arkeologon kaj etruskologon Massimo Pallottino skribi la eseon *Atlantide*. Disĉiplo de li estis Hans Schmeja.

Alpisme, Brandenstein okupiĝis pri la grimpadtaŭgigo de la montaro *Granatspitzgruppe* en la Centraj Orientaj Alpoj. 
## Skribaĵoj (elekto) 
* Die Herkunft der Etrusker, 1937.
* Frühgeschichte und Sprachwissenschaft, 1948.
* Einführung in die Phonetik und Phonologie, 1950.
* Atlantis – Größe und Untergang eines geheimnisvollen Inselreiches, Wien 1951.

## Literaturo 
* Manfred Mayrhofer u.&nbsp;a. (eld.): *Studien zur Sprachwissenschaft und Kulturkunde. Gedenkschrift für Wilhelm Brandenstein (1898–1967)*. Innsbruck 1968

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Franke (2006): *Über Brandensteins Atlantis-Hypothese*
* foto de Brandenstein
* Instituto pri lingvoscienoj, Graz 
* "125 Jahre Indogermanistik in Graz"
* Historia Landa Komisiono por Stirio

Kategorio:Aŭstraj lingvistoj
Kategorio:Profesoroj
Kategorio:Graz
Kategorio:Montogrimpistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1898
Kategorio:Mortintoj en 1967
Kategorio:Naskiĝintoj en Salcburgo
Ichthyaetus

***Ichthyaetus*** estas mezgranda genro de mevoj kun Paleoarktisa distribuado. La genronomo deriviĝis el Antikva greka *iĥthus*, "fiŝo", kaj *aetos*, "aglo". Ili estis iam inkluditaj en la genron *Larus*.

## Specioj
*Blankokula mevo, *Ichthyaetus leucophthalmus* (Temminck, 1825) Ruĝa Maro; LC.
*Hemfriĉa mevo, *Ichthyaetus hemprichii* (Bruch, 1855) Bahrejno, Ĝibutio, Egipto, Eritreo, Barato, Irano, Israelo, Jordanio, Kenjo, Libano, Maldivoj, Mozambiko, Omano, Pakistano, Kataro, Saŭdarabio, Somalio, Srilanko, Sudano, Tanzanio, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj Jemeno; LC.
*Granda nigrakapa mevo, *Ichthyaetus ichthyaetus* (Pallas, 1773) reproduktiĝas en Centra Azio kaj Ukrainio, vintras en Arabio kaj Barato; LC. 
*Koralmevo, *Ichthyaetus audouinii* (Payraudeau, 1826) Mediteraneo kaj okcidenta marbordo de Sahara Afriko kaj Iberio; VU.
*Nigrakapa mevo, *Ichthyaetus melanocephalus*  (Temminck, 1820) Nigra Maro kaj orienta Mediteraneo; tiu specio eteniĝis al plejmulto de Eŭropo tiom for kiom ĝis Britio kaj Irlando; LC.
*Relikva mevo, *Ichthyaetus relictus* (Lönnberg, 1931) Mongolio, du en Kazaĥio, unu en Rusio, kaj unu en Ĉinio (Lago Hongjiannao); LC.

## Referencoj 
*  

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Mevoj
Kategorio:Ĥaradrioformaj
Urbo Okinavo

**Okinavo** () estas urbego en Okinava insulo, en gubernio Okinavo, en regiono Kiuŝuo en Japanio.
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
## Demografio 
En 2021 Okinavo havis populacion de .

## Geografio 
Okinavo situas en la centra parto de la insulo Okinava, proksimume 20 kilometrojn norde de la gubernia sidejo Naha. Ĉefurbo Tokio troviĝas 1647 kilometrojn aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La urbo longe apartenis al Rjukju-reĝlando. En 1908 oni establis la vilaĝojn Goeku kaj Misato. Post la batalo de Okinavo Usono establis la unuan rifuĝejon proksime. Ambaŭ vilaĝoj iĝis tre urbanizitaj pro konstruado de la rifuĝejo kaj la establado aliaj armeaj bazoj. La areo iĝis "bazurbo" servanta usonan armean personaron, ja usonanoj restis plu. En 1956 Goeku ŝanĝis sian nomon al la vilaĝo Koza; samjare ĝi urbiĝis. Koza estis la loko de la tumulto en 1970. Ĉirkaŭ 5 mil okinavanoj atakis ĉirkaŭ 700 usonanojn. Ĉirkaŭ 60 amerikanoj estis vunditaj kaj 75 aŭtoj estis bruligitaj, plie pluraj konstruaĵoj estis detruitaj en la armea bazo. La tumulto estis neatendita kaj iom poste finiĝis la usona administrado en tiu ĉi insulo. Urbo Okinava estis fondita la 1-an de aprilo 1974 kun la kunfandiĝo de Koza kaj Misato.

## Eduko 
En Okinavo nur bazlernejoj kaj mezlernejoj funkcias.

## Trafiko 
Okinavo havas nur vojajn kontaktojn al la ceteraj insulpartoj, fervojo ne ekzistas en la insulo. Flughaveno kaj haveno en Naha funkcias.

## Klimato 
Okinavo situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen, tamen iomete en tropika pluvarbara klimato (Af) - kun varmaj someroj kaj mildaj vintroj. La meza jara temperaturo estas  kaj varias . La jarpluvo averaĝas pli, ol 2000 milimetrojn. En ĉiuj monatoj pluvas.

## Vidindaĵoj 
* sudorienta botanika ĝardeno
* urba bestoĝardeno
* muzeoj, ekzemple pri loka folkloro
* preĝejoj

## Ĝemelurboj 
*  Dilo, Orienta Timoro
*  *Lakewood*, Usono, Vaŝingtonio

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Japanio
Muratella (stacidomo)

**Muratella** estas fervoja stacio en Romo. Ĝi situas sur la fervojo Romo-Fiumicino kaj estas servata de trajnoj FL1.

## Bildgalerio 

Muratella Railway Station 02.jpg|Kajoj kaj trakoj
Muratella Railway Station 04.jpg|Trajno
Muratella Railway Station 05.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1988
Ponte Galeria (stacidomo)

**Ponte Galeria** estas fervoja stacio situanta ĉe la krucvojo inter la malnova Tirena fervoja linio kaj la linio Romo-Fiumicino. Ĝi situas en la municipa areo de Romo, en la areo de Ponte Galeria.

## Bildgalerio 

Ponte Galeria railway station in 2020.03.jpg|Ekstero
Ponte Galeria train station.JPG|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1936
Fiera di Roma (stacidomo)

**Fiera di Roma** estas fervoja stacio sur la linio Romo-Fiumicino, priservanta la ekspoziciejon de la urbo. 

## Bildgalerio 

Fiera di Roma train station 11.JPG|Kajoj kaj trakoj
Fiera di Roma train station 10.JPG|Superpasejo
Elettrotreno TAF - Stazione di Fiera di Roma 02.JPG|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2006
Leucophaeus

***Leucophaeus*** estas malgranda genro de mevoj kun amerika distribuado. Ili estas mezgrandaj mevoj, kies plejmultm estas malhelaj, kutime kun blankaj duonlunoj kaj supre kaj malsupre de la okuloj. Ili estis metitaj en la genron *Larus* ĝis antaŭ nelonge. La genronomo *Leucophaeus* deriviĝis el Antikva greka *leukos*, "blanka", kaj *faios*, "malhela".

## Specioj
*Ruĝbeka mevo *Leucophaeus scoresbii* (Traill, 1823) marbordoj de Ĉilio, Argentino, kaj Malvinoj; LC
*Amerika ridmevo *Leucophaeus atricilla* (Linnaeus, 1758) Atlantika marbordo de Nordameriko, Karibio kaj norda Sudameriko; LC
** *L. a. megalopterus* (Bruch, 1855)
** *L. a. atricilla* (Linnaeus, 1758) 
*Franklina mevo *Leucophaeus pipixcan* (Wagler, 1831) Argentino, Karibio, Ĉilio, Peruo kaj Kanado; LC
*Nigreca mevo *Leucophaeus fuliginosus* (Gould, 1841) insuloj Galapagoj; VU
*Cindra mevo *Leucophaeus modestus* (Tschudi, 1843) Kostariko, Kolombio, Ekvadoro, Peruo kaj Ĉilio; LC

## Referencoj 
*  

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Mevoj
Kategorio:Ĥaradrioformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Jayati Ghosh

**Jayati Ghosh** (naskita en 1955) estas barata ekonomikistino.

Ghosh estas profesoro ĉe la Centro por Ekonomikaj Studoj kaj Planado, Lernejo de Sociaj Sciencoj, Universitato Jawaharlal Nehru, Nov-Delhio, Barato. Ŝi specialiĝas pri tutmondiĝo, tutmonda ekonomio, laborŝablonoj en evolulandoj, makroekonomio, genro kaj evoluo.

Ghosh aktive partoprenas en la publika debato pri vojoj el la klimata krizo. Ŝi ankaŭ aktivas en la reto International Development Economics Associates Limited (IDEA), fondita en 2001, kiu kunigas progresemajn ekonomikistojn en diversaj temaroj - komence kiel ĝia ĝenerala sekretario, nun daŭrante kiel membro de la ĉefestraro.eta| Jayati Ghosh, 2012|maldekstra
## Verkaro 
* (2001) *Crisis as conquest: learning from East Asia* (Krizo kiel konkero: lernado de Orientazio) , kune kun CP Chandrasekhar
* (2004) *The market that failed: neoliberal economic reforms in India* (La merkato kiu malsukcesis: novliberalaj ekonomiaj reformoj en Barato), kune kun CP Chandrasekhar
* (2009) *Never done and poorly paid: women’s work in globalizing India* (Neniam farita kaj nebone pagita: virina laboro en tutmondiĝo de Barato)
* (2009) *After crisis: adjustment, recovery, and fragility in East Asia* (Post krizo: alĝustigo, normaligo kaj rompiĝemo en Orientazio)

## Referencoj 
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1955
Kategorio:Baratanoj
Kategorio:Alimondistoj
Kategorio:Ekonomikistoj laŭ landoj
U.S. Gold

**U.S. Gold Limited** estis brita videoluda eldonisto bazita en Birmingham, Anglio. La firmao estis fondita en 1984 fare de Anne kaj Geoff Brown, samtempe kun ties distribua kompanio CentreSoft, ambaŭ fariĝintaj parto de Woodward Brown Holdings (poste renomita CentreGold). La kompanio celis ĉefe publikigi ludojn importitajn el Usono kun pli malalta prezo en Eŭropo, precipe en Britio.

En 1985, U.S. Gold antaŭvidis jarenspezon de $6 milionoj por sia unua financa jaro kaj projektis publikigi pliajn 150 ludojn en la sekva jaro. En 1988, U.S. Gold ricevis premion okaze de la Golden Joystick Awards kiel "Programara Eldonejo de la Jaro". La firmao ankaŭ posedis la buĝetan etikedon Kixx.

En 1988, la kompanio subskribis kontrakton kun la japana firmao Capcom por adapti ĝiajn arkadajn videoludojn al hejmaj komputiloj en Eŭropo. Ili entute pagis 2 milionojn da pundoj por dek-luda interkonsento kun Capcom. La unuaj kvar ludoj anoncitaj ene de la kontrakto estis adaptoj de la 1987-aj arkadaj ludoj *Street Fighter*, *Tiger Road*, *1943: The Battle of Midway* kaj *Black Tiger* por la platformoj Commodore 64, ZX Spectrum, Amstrad CPC, Atari ST kaj Amiga. Iliaj unuaj kvin Capcom-eldonoj vendiĝis je pli ol 250 000 unuoj en Britio ĝis 1989. La plej sukcesa titolo, *Bionic Commando*, vendis pli ol 70 000 unuojn en la lando. La sekva Capcom-eldono estis *Forgotten Worlds* en 1989.

En aprilo 1996, Eidos Interactive akiris la tutan CentreGold-grupon (inkluzive de U.S. Gold) kontraŭ 17.6 milionoj da pundoj. Pro tio, U.S. Gold kaj CentreSoft ĉesis sian agadon.

## Referencoj 
Kategorio:Videoludaj firmaoj
Parco Leonardo (stacidomo)

**Parco Leonardo** estas fervoja stacio sur la linio Roma-Fiumicino priservanta la kvartalon Parco Leonardo, en la urbo Fiumicino.

## Vidu ankaŭ 
* Fiumicino
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fiumicino
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2005
Nuovo Salario (stacidomo)

**Nuovo Salario** estas fervoja stacio en Romo situanta sur la linio al Florenco. Ĝi estas servita per trajnoj de la regiona antaŭurba servo FL1.

## Bildgalerio 

Binarinuovosalario.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Nuovo Salario railway station.01.jpg|Enirejo

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1981
Těšnice

**Těšnice** estas domaro en Ĉeĥio, parto de urbo Švihov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km sudoriente de Švihov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Těšnice situas en katastra teritorio **Kamýk u Švihova** kun areo 5,61&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Tesnice5.jpg|Rekonstruita domo
Tesnice8.jpg|LOka domo
Tesnice1.jpg|Lokaj domoj

Kategorio:Švihov
Kategorio:Domaroj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Angelo Brelich

**Angelo Brelich** [breliĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Brelich Angelo** estis itala-hungara historiisto, altlerneja instruisto. Lia frato estis Mario Brelich.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  (laŭ alia informo ) en Romo.

## Biografio 
 devenis de itala patro kaj hungara patrino. Li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány kaj Scienca Universitato Erzsébet, liaj ĉefinstruistoj estis Károly Kerényi kaj András Alföldi. En 1936 kun siaj gepatroj li translokiĝis al Romo kaj en Universitato de Romo "La Sapienza" li estis asistanto sub :en:Raffaele Pettazzoni. Dum la 2-a mondmilito li estis oficiro kontraŭnaziema, tial li estis deportita al koncentrejo. Ekde 1945 li daŭris la instruadon kaj en 1958 li transprenis la katedron de Pettazzoni.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az ókori latin sírfeliratok világnézeti háttere* (1936)
* *A halál szemléletformái a Római Birodalom sírfeliratain* (1937, itale: 1964)
* *A triumphator* (disertaĵo, 1937)
* *Antik vallás és klasszikus költészet* (1938)
* *:en:Zhuangzi (book) bölcsessége* (tradukaĵo, studenta lernolibro, 1944)
* *Gli eroi greci.* (1958)
* *Introduzione alla storia delle religioni* (1966)
* *Tre variazioni romane sul tema delle origini* (2-a eldono: 1976, hungare: 2008)
* Károly Kerényi–Angelo Brelich: *Az elysioni aszfodéloszok közt. Levelezés 1935–1959*  (2020)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Italaj historiistoj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Italaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kokšín

**Kokšín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Švihov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sude de Švihov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Kokšín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,39&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Grenejoj ĉe domoj n-ro 15, 18 kaj 20
* Ruinoj de burgeto el la 15-a jarcento

## Pluaj fotoj 

Švihov-Kokšín 1 (8475).jpg|Loka domo
Švihov-Kokšín 7 (8472).jpg|Loka domo
Švihov-Kokšín, autobusová zastávka (8479).jpg|Aŭtobusa haltejo

Kategorio:Švihov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Úhlava
Ĝenerala Germana Porinstruistina Asocio

**Ĝenerala Germana Porinstruistina Asocio** (germane: *Allgemeiner Deutscher Lehrerinnenverein;* ADLV) estis germana pedagogia ŝirmorganizo fondita en 1890. En ĝi unuiĝis diversaj jam malposte ekzistantaj societoj (kiel ekz. *Berliner Lehrerinnenverein* de 1869). Fondis ĝin la feministoj kaj pedagogoj Helene Lange, Marie Loeper-Housselle, Febronie Rommel kaj Auguste Schmidt. Ties unua prezidanto estis Helene Lange.

## Historio 
Dum fondokunveno en la 26a/27a de majo 1890 en Friedrichroda oni emfazis la neceson de tutgermanuja kuna agado por atingi ĉiujn celojn pli efike. La nombro de la membroj rapide kreskis, ankaŭ pro aliĝo de jam ekzistantaj aliaj kluboj, ekz. de *Verein Deutscher Lehrerinnen in England* aŭ sudgermanaj ligoj. Kontraŭe al similaj societoj por viroj oni malfermigis la membrecon al ĉiuj lernejaj tipoj. La liberalaj virinoj multis pleje, tamen eĉ viroj rajtis membriĝi. en 1907 ADLV havis 22 milojn da membroj, en 1927 jam 37 milojn.

## Organizo 
Baldaŭ estiĝis sekcioj por ebligi diversigon laŭ fakoj. En la kuro de la tempo jes ja splitiĝis laŭlernejspecaj grupoj, ekz. en 1905 *Verband Deutscher Volksschullehrerinnen* por deĵorantoj en bazlernejoj. Post pli ol 30 jaroj (1890 ĝis 1921) transdonis Lange la estradon al la hamburganino Emmy Beckmann. Post plua nasko de grupoj kun propraj interesoj nepris reformo en 1921. La intertempe faritajn 164 branĉojn oni aliorganizis laŭ landaj asocioj kaj la sekcioj estis anstataŭigitaj per aŭtonomoj fakligoj. En 1926 la elementarlerneja ero *Reichsverband Deutscher Volksschullehrerinnen* estis kun siaj 12 miloj da kunbatalantoj la plej forta parto de ADLV. Nelonga gvidantino estis ankaŭ la  Anny von Kulesza el Berlino. Post potencakiro de la nazioj ĉesis la memstareco. Pro rifuzo kunfandiĝi kun nacisocialisma tegmentorganizaĵo *Nationalsozialistischer Lehrerbund* oni decidis en majo 1933 en Erfurto memneniigon. 
## Organo 
ADLV eldonis la periodaĵon *Die Lehrerin*, kiu nomiĝis de 1924 *ADLV – Deutsche Lehrerinnenzeitung* (kun aneksitajn paĝojn laŭ lernejtipo). Antaŭula gazeto estis (ekde 1884) *Die Lehrerin in Schule und Haus* kiun estis fondinta la feministo Marie Loeper-Hoŭsselle. Fokuso en la eldono de aprilo 1919 estis reformo de la religio-instruado, aktualaj varbanoncoj de liberaj postenoj en lernejoj kaj la postulo de samaj salajroj por inoj kaj malinoj.

## Literaturo 
* Elisabeth Meyn-von Westenholz: *Der Allgemeine Deutsche Lehrerinnenverein in der Geschichte der deutschen Mädchenbildung*, Berlin 1936
* Ilse Gahlings: *Die Volksschullehrer und ihre Berufsverbände. Ein Beitrag zur Verbandssoziologie und zur Soziologie der Lehrerschaft,* Neuwied 1967
* Rainer Bölling: *Volksschullehrer und Politik. Der Deutsche Lehrerverein 1918-1933,* (=Kritische Studien zur Geschichtswissenschaft, 32), Göttingen 1978, ISBN 3-525-35986-1

## Notoj 
Kategorio:Societoj
Kategorio:Friedrichroda
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Aperis en 1890
Kategorio:Malaperis en 1933
Stropčice

**Stropčice** (antaŭe *Tyroll*, *Tyrol* aŭ *Tirol*; ankaŭ *Tropčice* kaj *Stropečky*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Švihov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km nordoriente de Švihov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Stropčice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,8&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1346.

Ĝi estis centro de memstara senjorujo, al kiu apartenis Kaliště kaj Kamýk.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Stropčice (010).jpg|Stropčice
Stropčice (011).jpg|Stropčice
Stropčice (013).jpg|Stropčice

Kategorio:Švihov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Euclide (stacidomo)

**Euclide** estas fervoja stacio en Romo situanta sur la linio Romo-Civita Castellana-Viterbo. Ekde la  ĝi estas administrata de ASTRAL. Ĝi estas la nura subtera haltejo sur la tuta linio, ĉar la najbara finstacio ĉe Flaminio estas kovrita surfacstacio.

## Bildgalerio 

Stazione Euclide1.jpg|Ekstero
Rome June 2023 12 40 32 320000.jpeg|Enirejo
Rome June 2023 12 41 15 939000.jpeg|Grafitioj

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
*  (ASTRAL) ()
*  (Cotral) (/)
* Stazioni del Mondo

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1958
Lhovice

**Lhovice** (antaŭe ankaŭ *Mlhovice* kaj *Elhovice*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Švihov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Švihov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Lhovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,52&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1548.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka
* Bieneto n-ro 15

## Pluaj fotoj 

Lhovice (01).jpg|Lhovice
Lhovice (005).jpg|Familia domo
Lhovice (002).jpg|Vojo kun monteto en fono
Lhovice (12).jpg|Domoj ĉe ŝoseo

Kategorio:Švihov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Stern (firmao)

**Stern** estas la nomo de du malsamaj, sed rilataj usonaj arkadludaj firmaoj. **Stern Electronics, Inc.** fabrikis arkadajn videoludojn kaj flipermaŝinojn de 1977 ĝis 1985, kaj estis plej konata pro la videoludo *Berzerk*. **Stern Pinball, Inc.**, fondita en 1986 kiel **Data East Pinball**, estas ĝis hodiaŭ unu el la ĉefaj flipermaŝinaj fabrikantoj en Nordameriko.

## Stern Electronics, Inc.
Stern Electronics estis fondita kiam Sam kaj Gary Stern aĉetis la finance krizan firmaon Chicago Coin en 1977. Sam antaŭe posedis la distran fabrikanton WMS Industries, aĉetante duonon de la kompanio en 1947 kaj vendante ĝin al Seeburg Corporation en 1964. Gary trejniĝis ĉe sia patro ĉe Williams, kaj inter 1973 kaj 1977 la duopo kune gvidis la firmaon. Stern Electronics, Inc. akiris sian bazan inventaron aĉetante la bienojn de Chicago Coin ĉe bankrotaj aŭkcioj. Kiel aparta firmao, ili ne heredis la ŝuldojn de Chicago Coin.

La unuaj du ludoj produktitaj de Stern estis *Stampede* kaj *Rawhide*, kiuj origine estis ludoj de Chicago Coin kun nur etaj markaj kaj logaj ŝanĝoj. Post malforta komenco, la vendoj de Stern Electronics komencis kreski fine de 1977. Ili produktis la unuan solid-statan flipermaŝinon, nomatan *Pinball*, tiun jaron. Antaŭ 1978, ili tute transiris al solid-stataj elektronikaj aparatoj por siaj ludoj. Poste, li helpis fondi la flipermaŝinan sekcion de Data East kaj daŭre gvidis ĝin kiam ĝi estis akirita de Sega en 1994.

Kvankam Data East funkciis en la iamaj instalaĵoj de Stern Electronics, la fontoj malkonsentas pri tio, ĉu ili oficiale akiris la firmaon aŭ nur uzis ĝiajn infrastrukturojn.

La 16-an de marto 2023, Atari anoncis, ke ĝi akiris la intelektan proprecon de 12 ludoj de Stern Electronics, inkluzive de *Berzerk* kaj *Frenzy*.

## Stern Pinball, Inc. 
right|thumb|250px|Flipermaŝino KISS de Stern Pinball (Premium-versio), desegnita de John Borg en 2015
En 1999, la fliperindustrio estis preskaŭ formortinta. Sega eliris el la fliperkomerco, vendante sian fliperdivizion al Gary Stern, kio kondukis al la fondiĝo de Stern Pinball. Stern Pinball, Inc. estas bazita en Elk Grove Village (Ilinojso).

Kelkaj Stern-flipermaŝinoj ankaŭ estis ciferece publikigitaj en la ludoj *The Pinball Arcade* kaj *Stern Pinball Arcade*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo ()

Kategorio:Usonaj firmaoj
Consumer Electronics Show

**CES**, antaŭe mallongigo por ***Consumer Electronics Show***, estas ĉiujara komerca foiro organizita de la *Consumer Technology Association* (CTA). Ĝi okazas en januaro ĉe la ekspoziciejo Las Vegas Convention Center en Nevado, Usono, kaj tipe prezentas novajn produktojn kaj teknologiojn rilate al hejma elektroniko.

La unua CES okazis en junio 1967 en Novjorko. Ĝi estis kromevento de la Chicago Music Show, kiu ĝis tiam servis kiel la ĉefa ekspozicio por konsumantaj elektronikaj aparatoj. La evento entute kunvenigis 17 500 vizitantojn kaj pli ol 100 ekspoziciantojn. La malferma prelego estis farita de la prezidanto de Motorola, Bob Galvin.

De 1978 ĝis 1994, CES okazis dufoje ĉiujare : unufoje en januaro en Las Vegas kiel la "*Winter Consumer Electronics Show*" (WCES) kaj unufoje en junio en Ĉikago kiel la "*Summer Consumer Electronics Show*" (SCES).

La vintra foiro de 1995 okazis en Las-Vegaso kiel planite. Tamen, ĉar la someraj ekspozicioj en Ĉikago ekperdis popularecon, la organizantoj decidis eksperimenti vojaĝantan foiron, komencante en 1995 kun planita evento en Filadelfio ĉe la Pennsylvania Convention Center. Tamen, la nova Electronic Entertainment Expo (E3) estis planita en Okcidenta Usono en majo samjare, kio kaŭzis konkuradon, rezultigante la nuligon de la someraj CES-foiroj en Filadelfio.

La vintra CES de 1996 denove okazis en Las-Vegaso en januaro, sekvita de someraj ekspozicioj en Orlando (Florido, sed kun nur frakcio de la tradiciaj ekspoziciantoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo ()

Kategorio:Foiroj
Lili Bródy

'*** [brOdi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena origina nomo **Bródy Magdolna Leona Rebeka*' estis hungara ĵurnalisto, verkisto. Ŝia edziniĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Szántó Rudolfné,* ŝia pseŭdonimo (signo) estis *ry-li*.

 naskiĝis  en Királyhelmec (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Kráľovský Chlmec en Slovakio), ŝi mortis  (laŭ alia informo la mortotago estas la 23-a) en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Jam inter 1921–1926 ŝi estis banka oficisto en Budapeŝto, poste ĵurnalisto ĉe konata ĵurnalo. En la 1930-aj jaroj ŝiaj amuzaj romanoj, kiuj priskribis la vivon de moderna virino en la urbego, estis tre popularaj. Same dum la socialismo ŝi estis ĵurnalisto, sed tiam ŝi ne verkadis. Ŝi edziniĝis pro divorco dufoje en 1933 kaj 1937, por la dua edzo ŝi naskis filon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Manci.* (romano, 1932; 4-a eldono: 1933; reeldono: 1990)
* *A felesége tartja el.* (romano, 1933, ankaŭ angle kaj france: 1933, hispane: 1943)
* *Évek a mérsékelt égöv alatt.* (poemoj, 1934)
* *Fehér zászló.* (romano, 1939)
* *A játék.* (romano, 1946)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Vicki Baum: *Helén doktorkisasszony.* (romano, 1932; 5-a eldono: 1943; reeldono: 1996)
* Honoré de Balzac: *A tours-i plébános.* (romano, 1959)
* Arnold Bennett: *Kisvárosi nagyasszonyok.* (romano, 1960)

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 192-a paĝo)
* aprezo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Osobovy

**Osobovy** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Měčín en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km oriente de Měčín. Estas ĉi tie registritaj 31 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Osobovy situas en katastra teritorio **Radkovice u Měčína** kun areo 8,21&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1558.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Osobovy 03.JPG|Osobovy
Osobovy 01.JPG|Osobovy

Kategorio:Měčín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro