open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carl Fontana

**Charles Carl Fontana** (* 18-an de julio 1928 en Monroe, Luiziano; † 9-an de oktobro 2003 en Lasvegaso, Nevado) estis unu el la plej bonaj ĵaztrombonistoj, kiu en la 1950-aj jaroj havis multajn sukcesojn en Usono kaj tiam loĝis kaj laboris ĝis 2003 en Lasvegaso. Li povis ludi aparte rapide kaj krome treege sinkontrole. Li pluevoluigis langoteknikon, kiun oni nomas „dudellango“ (angle: „doodle tongue“). Per tiu la la lango fariĝas duoble rapida, ĉar oni – anstataŭ kiel kutime ekigi ĉiun tonon per ekz. ta ta ta ta aŭ du du du du – ankaŭ je la reprenado de la lango povas generi ekpuŝon, do anstataŭ du du du du du, *du dl du dl du dl*.

Fontana lernis de sia patro, la saksofonisto kaj violonisto Collie Fontana (kiu dum la Granda Depresio vivtenis sian familion laborante kiel tubisto), kaj ludis ekde 1941 ĝis 1945 ekster la lerneja tempo ankaŭ en ties bando. 1951/1952 li estis ĉe Woody Herman, je kiu li en 1951 anstataŭis je Nov-Orleano Urbie Green-on kaj post ties reveno estis plu tenata de Herman. Fontana tiam ĉesis sian studon ĉe la ŝtata universitato je Luiziano, de kiu li en 1950 sukcesis ekzamenon pri muzikpedagogio kaj dum kiu li kromludis en simfoniaj orkestroj. Inter 1952 kaj 1953 li ludis ĉe Al Belletto, en 1954 ĉe Lionel Hampton, en 1954/1955 ĉe Hal McIntyre. En 1955/1956 li elpaŝis ĉe Stan Kenton kiel soloisto, ekz. per „Carl“ kaj „Polka Dots and Moonbeams“ kaj koncertvojaĝis kun li en 1956 tra Eŭropo. En 1956/1957 Kai Winding fordungis li de Kenton. Ekde fine de la 1950-aj jaroj li estis en Lasvegaso (post kiam li mallonge anstataŭantis decembron 1957 denove ĉe Herman). Tie li ludis en spektaklo-bandoj. En 1966 li ludis ĉe Benny Goodman kaj koncertvojaĝis kun Woody Herman tra Eŭropo kaj Afriko. Ekde 1968 li estis membro en la antaŭulo-bandoj de „The World's Greatest Jazz Band“ de Bob Haggart kaj Yank Lawson kaj ludis okaze de la „Colorado Jazz Parties“. En la 1970-aj jaroj li ludis ĉe Supersax (ekde 1973) kaj kun Louie Bellson kaj Georgie Auld. En 1975 li havis bandon kun frapinstrumentisto Jake Hanna, kun kiu li vojaĝis tra Japanujo). En la 1980-aj jaroj li regule ludis en la „Monday Night Jazz“ spektaklo de *National Public Radio*. En 1985 surdiskigis kun propra kvinteto, i.&nbsp;a. kun Al Cohn. Ekde la 1990-aj jaroj li ne plu ludis en lasvegasaj bandoj, sed nure prezentiĝis tutmonde kiel soloisto kaj kaj direktis en lasvegaso kvinteton kun saksofonisto Bill Trujillo. Finfine Fontana suferis je mensa debileco.

Li estis edzo kaj havis tri gefilojn.

## Literaturo 
* Carlo Bohländer: *Reclams Jazzführer.* 1989.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.jazzmasters.nl/fontana.htm

Kategorio:Usonaj ĵaztrombonistoj
Kategorio:Italaj usonanoj
1849 Kresák

'*1849 *Kresák''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la slovakan astronomon Ľubor Kresák.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1942
Dreaming of You (apartigilo)

**Dreaming of You** estas nomo de
* Dreaming of You, estis la kvina solkantita muzika albumo de Selena.
** Dreaming of You (unuopaĵoj), unuopaĵoj por albumo.

* Dreamin' of You (Celine Dion unuopaĵoj), unuopaĵoj por Celine Dion por albumo *Falling into You*
* "Dreaming of You", unuopaĵoj por Sloan por albumo *Pretty Together*
* Dreaming of You (The Coral song), unuopaĵoj por The Coral
* Dreamin' of you (Bob Dylan song), unuopaĵoj por Bob Dylan por albumo *Time Out Of Mind*.
Ilja Smirin

**Ilja Juljeviĉ SMIRIN** (; naskiĝis  en Vitebsk, Belorusio) estas soveta-israela Grandmajstro.

Li lernis ludi ŝakon en Soveta Unio. En 1992 Smirin elmigris al Israelo. Smirin gajnis la israelan ŝakĉampionon (en 1992, 2002 kaj 2023), kaj la akropolan internacian ŝakturniron en 2007.

Kategorio:Grandmajstroj
Kategorio:Partoprenantoj en la Ŝak-Olimpikoj
Kategorio:Sovetiaj ŝakistoj
Kategorio:Israelaj ŝakistoj
Kategorio:Belorusaj ŝakistoj
Kategorio:Belorusaj judoj
Kategorio:Israelaj judoj
Fenica junipero

[eta|*Juniperus Phoenicea* - [Muzeo de Tuluzo]]

La **fenica junipero** (*Juniperus phoenicea* ; loka nomo *Arâr*) estas junipero trovebla tra la mediteranea regiono, ekde Maroko kaj Portugalujo, oriente de Turkujo kaj Egiptujo, ankaŭ en Madejro kaj Kanarioj, kaj en la montaro de okcidenta Sauda Arabujo apud Ruĝa Maro. Plejofte ĝi vegetas je malalta altitudo apud la marbordo, sed atingas 2 400 metrojn en la sudo de sia arealo, en Atlasa Montaro.

## Priskribo 
Ĝi estas granda arbedo aŭ eta arbo altante 2-12 metrojn, kun trunkodiametro ĝis 1 metron kaj
ronda aŭ neregula arbokrono. La folioj havas du formojn, junaĝaj pinglecaj 8–10&nbsp;mm longaj folioj ĉe arbidoj, kaj plenkreskaj skvamaj 0,5–2&nbsp;mm longaj folioj ĉe pli maljunaj plantoj; ili estas aranĝitaj aŭ pare-kontraŭe aŭ triope-krone. Ĝenerale la planto estas monoika, sed iuj individuoj estas dioikaj. La strobiloj estas berecaj, diametre 6–14&nbsp;mm, oranĝkolor-brunaj, okaze kun rozkolora vaksa brilo, kaj entenas 3-8 semojn; ili maturiĝas en ĉirkaŭ 18 monatojn. La masklaj strobiloj longas 2–4&nbsp;mm, kaj fru-printempe polenadas.

## Subspecioj 
Estas du varioj de tiu palearktisa specio, konsiderataj kiel subspecioj laŭ iuj aŭtoroj :
* *Juniperus phoenicea* var. *phoenicea*. Tra tuta la arealo de la specio. La strobiloj estas sferaj, ĉirkaŭ tiel larĝaj kiel longaj.
* *Juniperus phoenicea* var. *turbinata* (sinonimo *J. turbinata*). Ĝi estas limigita al marbordaj sablodunaj biotopoj. La strobiloj estas ovalaj, pli mallarĝaj ol longaj.

## Uzado 
La volatila oleo estas speciale riĉa je triciklaj seskviterpenoj tujopsenoj; la durameno  enhavas taksitan 2,2% de tiu hidrokarbono . Runeburg (1960) skribis ke "fenica junipero ŝajnas esti la plej konvena resurco de tujopseno en la mondo."

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Flaŭro de Maroko
* Iberaj sklerofilaj kaj kvazaŭdeciduaj arbaroj
* Incensa junipero
* Mediteraneaj sekaj duonarbaroj kaj stepo
* Nordorient-hispanaj kaj sud-francaj mediteraneaj arbaroj
* Pika junipero

## Bibliografio 
*  Adams, R. P. 2004 : Junipers of the World: The genus *Juniperus*. *Trafford*, Victoria. ISBN 1-4120-4250-X
*  Métro A. & Ch. Sauvage 1955 : Flore des végétaux ligneux de la Mamora, *Société des sciences naturelles et physiques du Maroc*, Rabat, 498 pp. (p.&nbsp;406-406)

## Eksteraj ligiloj 
*  
*  Gymnosperm Database: *Juniperus phoenicea*

Kategorio:Cipresacoj
Kategorio:Arboj
Kategorio:Arbedoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
São José da Barra

**São José da Barra** (prononco: *saunĵozee dabaha*) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso.
Fondita en 1762, la municipo taksas 6.778 loĝantojn en 2010.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo
*  Datoj

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Rivero Genil

La **rivero Genil** (Rivero Ĥenilo, esperante) estas longa rivero de Suda Hispanio kiu pasas tra Orienta kaj Centra Andaluzio. Ĝi estas la dua rivero pli longa de Andaluzio kaj estas alfluanto de la Gvadalkiviro.

La deveno de la nomo venas de la latina vorto *Singilis*, poste la araboj nomigas ĝin *Sinnil* kaj fine, oni nomigis ĝin *Guad al-Xenil*.

Ĝi naskiĝas proksime de Granado (en la montoj de *Sierra Nevada*) kaj tra ĝia tairado, la Ĥenilo ricevas la akvon de aliaj malgrandaj riveroj kiuj devenas de aliaj montoj kiel tiuj alfluantoj: *Cubilas*, *Deifontes*, *Cacín*, *Beiro*, *Monachil*, *Aguas Blancas*, *Darro*, *Dílar*, *Cabra*.

Ĝi havas du gravajn baraĵojn: *Iznájar* kaj *Cordobilla*.

La rivero Genil pasas tra la urboj Granado, Loja, Puente Genil kaj Écija, kaj ĝi havas sian enfluejon en la rivero Gvadalkiviro, proksime de Palma del Río.

Kategorio:Riveroj en Andaluzio
Sankt Antönien

**Sankt Antönien** (en romanĉa lingvo: **Sontg Antönia**) estas eksa komunumo de la komunumaro Luzein kaj la distrikto Prättigau/Davos en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 761 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009, fine de 2022 estis 341 loĝantoj. La 31-an de decembro 2015 la komunumo malfondiĝis kaj aliĝis al la najbara komunumo Luzein. Samtempe la komunumaro Luzein, kiu nur ekzistis el Luzein kaj Sankt Antönien, ankaŭ malfondiĝis, la komunumo Luzein de la komunumaro pluekzistis rekte en la distrikto, kiu nur komence de 2017 ŝanĝetis sian nomon al nova titolo regiono *Prättigau/Davos*.

## Geografio 
La komunumo Sankt Antönien situas en la supra parto de la valo de Sankt Antönien, flanka valo de Pretigovio (germane Prättigau). La valon senakvigas la rivereto *Schanielabach*, kiu en Luzein alfluas al Landquart. La nordorientan limon de la komunumo formas la kresto de la montoĉeno *Rätikon*, kiu estas samtempe la limo inter Aŭstrio kaj Svislando. La plej alta punkto de la komunumo situas sur Madrisahorn sur alteco de 2826 m s.m. La komunumo Sankt Antönien konsistas el la tri vilaĝoj Sankt Antönien Castels, Sankt Antönien Rüti kaj Sankt Antönien Ascharina, kiuj iam estis memstaraj komunumoj. La tri frakcioj siavice konsistas el multnombraj malgrandaj setlejoj. La centron de la komunumo formas la setlejo Sankt Antönien Platz.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Sankt Antönien limas en nordo al la komunumo Tschagguns (Vorarlbergo, Aŭstrio), en oriento al Sankt Gallenkirch (Vorarlbergo, Aŭstrio), en sudoriento al Saas en Prättigau, en sudo al Küblis, en sudokcidento al Luzein, kaj en nordokcidento al Schiers.

## Trafiko 
Sankt Antönien situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas per la kantona vojo 726.40 de Küblis tra Luzein. Sur tiu vojo cirkulas poŝtaŭtolinio, kiu konektas la komunumon al la publika transportreto. Al Aŭstrio kondukas nur diversaj piedpadoj tra altmontaraj pasejoj.

## Historio 
La hodiaŭa komunumo estiĝis per du kuniĝoj en la jaroj 1979 kaj 2007. Unue en 1979 kuniĝis la iamaj komunumoj Sankt Antönien Castels, kiu ĝis 1953 oficiale nomiĝis Castels, kaj Sankt Antönien Rüti, kiu ĝis 1953 nomiĝis Rüti en Prättigau. Kun efiko de la 1-a de januaro 2007 aliĝis ankaŭ Sankt Antönien Ascharina al la komunumo. Al la blazono estis tial aldonita tria stelo por la tri frakcioj.

La unua dokumenta mencio de Sankt Antönien datiĝas el la jaro 1451 kiel *Sant Anthonyen*.

Ĝis en la 13-a jarcento Sankt Antönien ne estis daŭre loĝata sed utiligata nur de retoromanoj kiel alpopaŝtejo. Ekde la 14-a jarcento en Sankt Antönien setlis valzoj. La suvereneco pri Sankt Antönien apartenis ĝis 1649 al la austriaj senjoroj sur la burgo Castiel. Kiel najbarecano de la tribunalejo Castiel Sankt Antönien aliĝis en la jaro 1436 al la Dektribunala Federacio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Sankt Antönien
Serio 102 de RENFE

eta|maldekstra|300ra|Lokomotivo anasbeka.
La **serie 102 de Renfe** (serio 102) estas rapidtrajno fabrikita de Talgo en asocio kun Bombardier. Planita dekomence por servi ĉe la linio Alta Velocidad Española de nordorienta areo. Esence estas trajno Talgo kiu sekvas la principojn de tiu entrepreno, nome malpezo, vagonoj artikulitaj, natura ekvilibro, malalta gravitocentro kun plibonigoj ĉe aksoj por elteni rapidojn de 350 km/h. Spite plano dekomenca por 350 km/h eĉ plie, la komerca rapido memlimigita de la 8.000 kW de forto de la 2 lokomotivoj estas de 330 km/h.

Ĉiu trajno havas 12 vagonojn por pasaĝeroj Talgo 350. El ili, 6 estas de klaso turista, 1 kafejo, 3 klaso prefera kaj 2 klaso kluba.

Kategorio:Fervojaj veturiloj de Bombardier‎
Kategorio:Fervojaj veturiloj de Patentes Talgo
102 de RENFE
102 de RENFE‎
Haveno Bahía de Algeciras

eta|300px|Imagen del puerto de Algeciras.
Inter la havenoj de Hispanio elstarindas la haveno de Algeciras [179], la sola en Hispanio konsiderata kiel monda unuaklasa haveno pro ĝia altega movado de pasaĝeroj kaj varoj.

La hispana marbordo de la Golfeto de Algeciras troviĝas okupata de havenaj instalaĵoj, administrataj arope de la **Autoridad Portuaria Bahía de Algeciras** (Havenaŭtoritato). Kvankam nur la domaraj kernoj de Algeciras kaj de La Línea de la Concepción tuŝas la golfeton, estas havenaj instalaĵoj ankaŭ en la resto de la marbordo (apartenanta al la municipoj de Los Barrios kaj San Roque). Tiu ampleksa havenareo nomiĝas oficiale **Puerto Bahía de Algeciras**.

Ĝi estas la unua haveno de Hispanio kaj de la Mediteraneo kaj troviĝas inter la 25 unuaj havenoj de la mondo. En 2004 superis la 65 milionoj de tunoj de totala trafiko kaj pli de 2,9 milionoj de *Teu*. Totalas pli de 10 km de dokoj.

Bahía de Algeciras
Kategorio:Provinco Cádiz
Delicias (metroo de Madrido)

**Delicias** () estas stacio de la linio 3 de la Metroo de Madrido situa sub la promenstrato samnoma. Proksime estas je malpli ol 300 m la mallongtrajnstacio samnoma sed sen rekta konekto al la metroo. Estas ankaŭ la antikva trajnstacio ankaŭ samnoma, aktuala sidejo de la Madrida Muzeo de Fervojo.

## Vidu ankaŭ 
* Linio 3 (metroo de Madrido)
* Stacioj de la metroo de Madrido
* Delicias (stacidomo)
* Madrida Muzeo de Fervojo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Transporto en Madrido
Kategorio:Stacioj de la metroo de Madrido
Kategorio:Linio 3 de la metroo de Madrido
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1949
Kategorio:1949 en Hispanio
Haveno de Vigo

eta|300px|La centro de Vigo kaj la norda parto de la haveno
La **Haveno de Vigo** estas haveno hispana situa en la nordokcidento de la Iberia Duoninsulo ĉe la Atlantiko kaj la urbo de Vigo. Ĝi estas unu el la plej grandaj fiŝhavenoj de la mondo. Ĝi estas krome la sidejo de unu el la plej grandaj fiŝkaptaj entreprenoj de la mondo, nome Pescanova. En 2008 la movo de fiŝaro, moluskoj kaj krustuloj estis de 751.971 tunoj.

Vigo estas sidejo de fiŝkaptaj entreprenoj funkciantaj en landoj kiaj: Namibio, Sudafriko, Mozambiko, Aŭstralio, Argentino, la Malvinoj, Ĉilio aŭ Peruo. La fiŝaro produktata estas sendata al la tuta Hispanio kaj eksportata al landoj kiaj Portugalio, Italio, Francio kaj al aliaj pli malproksimaj, eĉ de Azio.

## Notoj 
Kategorio:Vigo
Vigo
Kategorio:Transporto en Galegio
Renfe Cercanías AM

**Renfe Cercanías AM**, antaŭe **FEVE**, mallongigo por **Ferrocarriles de Vía Estrecha** (en hispana origine por *Fervojoj Mallarĝvojaj*)   (FEVE) estas publika kompanio de fervojoj de Hispanio kiu funkcias en la regionoj de Galegio, Asturio, Kantabrio, Eŭskio, Kastilio-Leono kaj Murcio ĉe grava reto de  formata en 1965 el la ekspluatado de diversaj fervojoj malplilarĝaj kompare al tiuj normalaj en Hispanio, kiun ĝis tiam enhavis la ŝtata entrepreno EFE (Explotación de Ferrocarriles por el Estado). Poste oni fermis kelkajn fervojojn sed ankaŭ oni malfermis novajn. Laŭlonge de sia historio, FEVE posedis samtempe fervojojn de kvin malsamaj larĝoj nome: , , ,  kaj .

centra|750ra|eta|Linioj

## Servoj de proksimaĵoj (cercanías) 
### Galegio 
*  ** - **

### Asturio 
*  ** - **
*  ** - **
*  ** -  - **
*  ** - **
*  ** - **
*  ** - **

### Kantabrio 
*  ** - **
*  ** - **

### Biskajo 
*  ** -  - **

### Kastilio kaj Leono 
*  ** -  -  - **

### Murcia Regiono 
*  **Cartagena -  -  **

## Regionaj servoj 
### Galegio - Asturio 
*  ** - **
** Pliaj servoj en Galegio kiel   - 
** Pliaj servoj en Asturio kiel   - 

### Asturio - Kantabrio 
*  ** - **
** Pliaj servoj en Asturio kiel   - 
** Pliaj servoj en Kantabrio kiel /  - 

### Kantabrio - Eŭskio 
*  ** - **
** Pliaj servoj en Kantabrio kiel   - 
** Pliaj servoj en Eŭskio kiel   - 

### Kastilio kaj Leono - Eŭskio 
*  **León - **
** Pliaj servoj en Kastilio kaj Leono kiel /  - 
** Pliaj servoj en Kastilio kaj Leono kiel /  - 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles

## Eksteraj ligiloj 
* Renfe - Cercanías AM
* Renfe - Cercanías AM - Líneas

Kategorio:Renfe Proksimaĵoj
Kategorio:Fervojaj kompanioj en Hispanio
Kategorio:Metra ŝpuro
František Kaván

**František Kaván** (10-a de septembro 1866 Víchovská Lhota ĉe Jilemnice – 16-a de decembro 1941 Libuň estis signifa ĉeĥa pentristo-pejzaĝisto, poeto kaj tradukisto el la rusa. Li studis en praga Akademio en pejzaĝista ateliero ĉe Julius Mařák. En la jaro 1900 li akiris diplomon kaj oran medalon en Universala Ekspozicio en Parizo pro bildo *Podmrak*, kiun li kreis en la jaro 1894 en sia naskovilaĝo.

Kategorio:Ĉeĥaj pentristoj
Kategorio:Ĉeĥaj pejzaĝistoj
Kategorio:Ĉeĥaj poetoj
Kategorio:Ĉeĥaj tradukistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 10-an de septembro
Kategorio:Mortintoj la 16-an de decembro
Remo Bellini

**Remo Bellini** estas fikcia detektivo kreita de brazila verkisto Tony Bellotto, kiu estis la protagonisto de 3 romanoj, verkitaj inter 1995 kaj 2005, en la portugala lingvo. 

Remo Bellini estis brazila detektivo, kiu laboras en la oficejo de Dora Lobo, en la urbo San Paŭlio. Siaj aventuroj estis kreitaj de Tony Belloto surbaze de nigraj romanoj. Remo komencis laboradon kiel detektivo kiam sia fianĉino malaperis kaj li komencis ties serĉon tra la kabaredoj kaj la plej mizeraj zonoj el la urbo. Li trinkas tro multe, kaj fumas multe, ne havas monon por nenio, ĉiam estas belaj virinoj inter li kaj la solvo de la misteraj kazoj.

## Verkoj pri Remo Bellini 
### Romanoj 
* 1995: *Bellini e a Esfinge* - Bellini kaj la Sfinkso.
* 1997: *Bellini e o demônio* - Bellini kaj la demono.
* 2005: *Bellini e os espíritos* - Bellini kaj la spiritoj.

### Filmoj 
En 2001, la direktoro Roberto Santucci Filho adaptis kaj filmiĝis la polica romano "Bellini kaj la Sfinkso". La fama aktoro de la brazila televido Fábio Assunção estis Remo Bellini, kaj Malu Mader, la bela edzino de la verkisto interpretis la prostitutinon Fátima. La filmo gajnis la plej bonan filmopremion en la Rio BR Festivalo 2001.

En 2008, Marcelo Galvão direktis la serion el Bellini, *Bellini e o demônio* (Bellini kaj la demono). Fábio Assunção aperis denove kiel la detektivo en la serĉo por la "Libro de la Leĝo", verkita de la brita sorĉisto Aleister Crowley, kiu havis la povon elvoki la demonon. La filmo ne sukcesis en la kinejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Tony Bellotto
* Fábio Assunção
* Marcelo Galvão

## Eksteraj ligiloj 
* La filmo Bellini e a Esfinge ĉe la IMDB
* Ĉio pri la filmo Bellini kaj la demono
* Diretor não quer que 'Bellini e o Demônio' suje sua carreira 
* Bellini kaj la spiritoj, retpaĝo de la Eldonejo Cia das Letras

Kategorio:Fikciaj brazilanoj
Kategorio:Fikciaj detektivoj
Kategorio:Fikciaj alkoholuloj
Kategorio:Literaturaj roluloj
Kategorio:Filmaj roluloj
Kategorio:Literaturo de Brazilo
Kategorio:Brazila kino
Černina

**Černina** (hungare *Alsócsernye* [alŝOĉernje]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Černina situas en valo, laŭ traira flankovojo. Humenné troviĝas je 17&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1492. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon triaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Czernyina,* poste ĝi ricevis pli precizan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsócsernye 132 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Černina 195 homoj, (ĉiuj slovakoj). 

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
David Bronŝtejn

**David Ionoviĉ BRONŜTEJN** (; naskiĝis la 19-an de februaro, 1924, mortis la 5-an de decembro, 2006) estis soveta ŝakisto. Li estas priskribata kiel majstro de ŝaka taktiko.

Bronŝtejn naskiĝis en Ukrainio en 1924. Lia avo instruis lin ludi ŝakon kiam Bronŝtejn estis sesjaraĝa. Pli malfrue li studis ŝakon kun la fama ŝakmajstro Aleksander Konstantinopolski. En 1944 Bronstejn venkis al Miĥail Botvinnik en la soveta ĉampionado.

Bronŝtein ludis kontraŭ Botvinnik en la 1951 mundĉampionado, sed ne povis gajni; Botvinnik gardis sian titolon. (Ambaŭ ludistoj tenis dek du poentojn.)

Kategorio:Sovetiaj ŝakistoj
Kategorio:Grandmajstroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Ukrainio
Kategorio:Partoprenantoj en la Ŝak-Olimpikoj
Kategorio:Rusiaj ŝakistoj
Kategorio:Ukrainaj judoj
Kategorio:Ukrainiaj ŝakistoj
Kategorio:Ŝakverkistoj
Běstovice

Municipo **Běstovice** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en ebenaĵo ĉe rivero Tichá Orlice, ligas al norda rando de urbo Choceň kaj de ĝia centro distancas 2&nbsp;km. Vivas ĉi tie  ().

## Partoj de municipo
* **Běstovice**
* Darebnice

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
### Preĝejo 
Ĉe suda rando de la vilaĝo estas preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj, frugotika, damaĝita en husanaj militoj, en la jaro 1784 ĝi estis pligrandigita pri okcidenta parto kun prisma turo. Ĝi estas ununava kun ortangula presbiterejo kaj sakristio en la akso sur orienta flanko. La presbiterejo estas platplafona, la navo ankaŭ platplafona, sed kun stuka spegulo. En subturejo estas ĥorejo sur du pilieroj, kiuj daŭras ankaŭ en la dua etaĝo kaj portas la turon. Triumfa arko estas duoncirkla.

La ekipaĵo estas pseŭdohistoria, la ĉefaltaro novrenesanca kun bildo, kies originalo estas en urba muzeo en Choceň. Maldekstra flanka altaro de Sankta Anna estas ornamita per statuoj de Sankta Sigismondo kaj Sankta Adalberto, bildo de sanktulino estas signita "Joannes Umlauf 1892". La predikejo estas novrenesanca. La baptujo estas kalika, sabloŝtona kun ĉeĥa surskribo el la jaro 1592.

### Kadavrejo 
Novgotika kadavrejo troviĝas sur tombejo. En ĝi estas baroka altaro kun statuoj de Sankta Maria, Sankta Vito kaj Sankta Sigismondo.

### Grenejo 
Sinjora grenejo el la unua duono de 18-a jarcento, troviĝas apud la ŝoseo al Choceň. Ĝi estas oblonga konstruaĵo kun trieĝaj pinjonoj ambaŭflanke kaj sabloŝtona blazono de familiaro Kinský super la enirejo.

### Statuo 
Statuo de Sankta Johano Nepomuka el la jaro 1811, troviĝas ĉe n-ro 35 sur prisma soklo kun surskribo.

## Literaturo 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

## Eksteraj ligiloj 
* Militista pietloko 

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Municipoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
1835 Gajdariya

'*1835 *Gajdariya''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan verkiston Arkadij Petroviĉ Gajdar (cirile: Аркадий Петрович Гайдар).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1970
Bobo Dioulasso

**Bobo Dioulasso** estas grandurbo, la dua plej granda urbo de Burkino.
eta|300ra|dekstra|Moskeo de Bobo Dioulasso
eta|280ra|dekstra|Urbodomo de Bobo Dioulasso

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 435.000 en 2006
* Areo:
* Supermara alteco: 445 m
* Horzono: GMT + 0
* Telefonkodo: (+226)20

## Geografio 
Bobo Dioulasso situas en la sudokcidenta parto de la lando. Vagaduguo troviĝas je 350 km-oj.

## Historio 
Ĝis dominado de la francoj (de 1897) estis tie 2 vilaĝoj kaj en la najbareco ankaŭ aliaj vilaĝoj. En la 20-a jarcento ĝi iĝis grava urbo. La fervojo atingis la urbon en 1934, tamen la evoluo komenciĝis nur post la 2-a mondmilito. Ekde 1960 oni nomumas la urbon "la ekonomia ĉefurbo de la lando". Oni prilaboras nutraĵojn (precipe fruktojn) kaj kotonon.

## Trafiko 
Bobo Dioulasso havas flughavenon, stacidomon kaj la urbo estas nodo de vojoj.
eta|300ra|dekstra|Merkato en Bobo Dioulasso

## Vidindaĵoj 
* lago, ankaŭ sankta loko, pilgrimejo
* muzeo
* malnova moskeo de 1880

## Ĝemelurboj 
*  Fez, Maroko
*  Châlons-en-Champagne, Francio

Kategorio:Urboj de Burkino
Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya

**Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya** (**FGC**) (Fervojoj de la Ĝeneralitato de Katalunio) nome kompanio de fervojoj posedaĵo de la Generalitato de Katalunio, kiu funkcias ĉe kelkaj nesinsekvaj linioj en Katalunio (Hispanio). Totale la kompanio funkcias je 140 km de mallarĝa vojo () kaj je 42 km de normala vojo () en la Provinco de Barcelono kaj je 89 km de larĝa vojo (aŭ iberia larĝo, ) en la Provinco de Ilerdo kaj la Pireneoj, du dentorelaj fervojoj kaj kelkaj funikularoj.

Historie la malsama vojolarĝo kompare kun la resto de la iberiaj fervojoj respondis al la neceso de la kataluna burĝaro eksporti siajn produktojn eksterlande, dum la diversaj hispanaj registaroj el la mezo de la 19a jarcento priokupiĝis ke neniu invado el Eŭropo povu uzi la samlarĝajn fervojojn.

## Metropolitena funkcio 
La linioj de la trajnoj de suburbaj servoj de FGC funkcias kiel metroo kompletigante la servojn de la Metroo de Barcelono, transirante Barcelonon kaj la metropolan areon, funkciante kiel tarife integrita servo de alta frekvenco. La numera sistemo de tiuj linioj subdividiĝas en:
* **L** kiu korespondas al la linioj kiuj funkcias kiel parto de la reto de Metroo de Barcelono (kiu nun konsistas el 12 linioj, el kiuj tiuj de 1 al 5 kaj de 9 al 11 estas ekspluatataj de TMB kaj tiuj de 6 al 8 kaj 12 de FGC).
* **S** (de *Suburbà*), kiu korespondas al la linioj kiuj iras de Barcelono ĝis la zonoj 2 kaj 3 difinitaj de "Autoritat del Transport Metropolità" (ATM).
* **R** (de *Rodalies*), kiuj korespondas al la interurbaj linioj kiuj superas la zonon 3 de la sistemo de "Autoritat del Transport Metropolità". La metropola areo de Barcelono havas 8 liniojn de Rodalies, el kiuj tiuj de 1 al 4 kaj de 7 kaj 8 estas ekspluatataj de Renfe Operadora, kaj tiuj de 5 kaj 6 kaj 50 kaj 60 de FGC.
* **RL** (de *Regional de Lérida*) nomo por la tuta itinero de la Linio Lérida-Puebla de Segur. Ankaŭ (de *Rodalia de Lleida*, *Cercanías de Lérida*) nomo por la itinero de la sama Linio Lérida-Puebla de Segur al Balaguer. La infrastrukturo estas posedata de FGC kaj administrata de Renfe Operadora ĝis 2016. Ekde tiam, post la ekfunkciigo de la novaj trajnoj posedataj fare de FGC, ĝi estas administrata kaj funkciigata tute fare de FGC.

## Vidu ankaŭ 
* Dentorela fervojo de Vall de Núria
* Dentorela trajno de Montserrat
* Funikularo de Gelida
* Funikularo de Sant Joan
* Funikularo de Santa Cova
* Funikularo de Vallvidrera
* Metroo de Barcelono
* Rodalies de Catalunya
* Transports Metropolitans de Barcelona
* Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)
* Open Data FGC


Kategorio:Metroo de Barcelono
Kategorio:Fervojaj kompanioj en Hispanio
Kategorio:Transporto en Katalunio
Fussey

**Fussey** estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
maldekstra|100px|Blazono

## Geografio 
eta|maldekstra|Fore la vilaĝo
La komunumo situas 13 km norde de Beaune kaj 11 km okcidente de Nuits-Saint-Georges. La vilaĝo mem situas sur unu plejaltaĵo. Estas ankaŭ izolita bieno en Bas du Gouey, kie oni bredas ŝafojn.

## Historio 
El la paleolitiko, oni konservas hakilon. La spuroj el la neolitiko estas pli gravaj. Tie vivis terkultivistoj kiuj estis ankaŭ brutbredistoj.

Dum la epoko de Romia Imperio estis tie vilao.

El la merovia epoko datiĝas spuroj de tombejo.

En mezepoko, la unua dokumenta mencio de Fussey datiĝas el la jaro 1012 kiel *Fusciacus*.

La 18-an de decembro 1870, la tago de la batalo de Nuits-Saint-Georges, tie varmaerbalono veninta de Parizo surteriĝis kun 70 kg da poŝto kaj du homoj.

## Demografio 
## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al sankta Bartolomeo de 1858
* urbodomo de 1851. Ĝi estis ankaŭ lernejo ĝis 1972
* ruino de la kastelo 15-a jarcento.
* granda kavo de 1836

## Lokaj famuloj 
* George Fronval 1904-1975 verkisto
* La nobela familio, kiu posedis la kastelo de Ménessaire devenis de Fussey, ĝi vivis en Ladoix-Serrigny.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Nuits-Saint-Georges

### Eksteraj ligiloj 
* Paĥoco de Savigny-lès-Beaune (en Côtes-de-Beaune) 
* komunumaro 
* Turisma oficejo 

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Rivero Corbones

La **rivero Corbones** (Korboneso, esperante) estas rivero de suda Hispanio (Andaluzio). Ĝi estas grava alfluo de la rivero Gvadalkiviro, kiu estiĝas en *Sierra Blanquilla*, proksime al la vilaĝo *La Atalaya* (provinco de Malago) kaj transpasas la provincon de Sevilo ĝis la enfluejo en la riveron Gvadalkiviro.

Ĝia longeco estas 177 kilometroj kaj dum ĝia trairado ĝi ricevas la akvon de aliaj alfluoj malmulte gravaj kiel *Arroyo del Salado*, *Río de la Peña* aŭ *Arroyo del Galapagar*.
Oni uzas ĝian akvon por akvumi multajn plantejojn kaj funkciigas kelkajn akvomuelilojn.
La rivero Korboneso havas la enfluejon en la Gvadalkiviron, kune la vilaĝo de *Alcolea del Río*.

Kategorio:Riveroj en Andaluzio
Treyarch

**Treyarch** estas firmao kiu faras videoludojn. Ili estas famaj, ĉar ili kreis la partojn tri, kvin kaj sep de la ludoj *Call of Duty*. La sidejo estas en Santa Monica, Kalifornio.

Kategorio:Videoludoj
Kategorio:Usonaj firmaoj
1852 Carpenter

'*1852 *Carpenter''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Edwin Francis Carpenter (1898–1963).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Indiana Asteroid Program
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1955
Ljudmila Ĵuravljova

Ŝi laboras en la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.

Ŝi estas prezidentino de la krimea filio de la "Fondaĵo Princo Clarissimus Aleksandr Daniloviĉ Menŝikov"

Ŝi malkovris 212 asteroidojn, inter kiuj la troja asteroido 4086 Podalirio.

La asteroido 26087 Zhuravleva estis nomita en ŝia honoro.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova

Kategorio:Sovetiaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Mormona Templo de Madrido

La **Mormona Templo de Madrido** estas unu de la mormonaj temploj konstruitaj kaj funkciigitaj fare de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Ĝi estas la 56a konstruita de tiu eklezio kaj la unua de Hispanio, situa en la urbo de Madrido, Hispanio.

Madrido
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Madrido
Haveno de Barcelono

[eta|Franca gravuraĵo de la haveno de Barcelono. [18a jarcento.]]

[eta|[Trenŝipo **"Punta Mayor"** de Marsavo en la Haveno de Barcelono.]]
La **Haveno de Barcelono** estas situa inter la nova marenfluo de la rivero Llobregat kaj la kvartalo Barceloneta en Barcelono, Katalunio, Hispanio. La granda turisma industrio de la regiono igis tiun havenon la plej granda de la Mediteraneo por krozoŝipoj, kaj la kvina de la mondo nur post tiuj de Karibio, dum la industria gravo de la regiono igis ĝin unu de la plej grandaj varhavenoj de la Mediteraneo: ĝi estas tre proksima de la centro de Barcelono kaj estas konektata al la ĉefaj havenoj de la mondo.

Historie ĝi naskiĝis kiel natura haveno samtempe kun la urbo kaj dum la Mezepoko jam iĝis la ĉefa marelirejo de la Regno de Aragono.

La tera surfaco de la haveno estas de 828,9 ha, kaj ĝi disponas de pli de 20 km de dokoj kaj elŝipejoj. En ĉi tiu spaco oni povas trovi 35 finstaciojn specialigitajn, kaj distribuataj en: 3 maraj por pramŝipoj, 7 internaciaj por krozoŝipoj, 4 de konteneroj, 2 de aŭtoj, 1 de fruktoj, 2 specialigitaj (kakao, kafo kaj metaloj nefaraj), 1 fridujo, 9 de likvaĵoj kaj 6 de solidoj. Ĉi tiuj finstacioj estas utilitaj de 45 gruoj kaj 9 trenŝipoj kiuj havigas la taskojn de ŝarĝo, malŝarĝo kaj enŝipiĝo.

La Haveno de Barcelono disponas el 313 regulaj transportlinioj, kaj estas konektata al 423 havenoj tutmondaj. Pri varoj, la havenaj instalaĵoj movis dum 2007 51,384,463 milionoj da tunoj, 7,83% pli ol en 2006, kaj 2,610,099 TEU de konteneroj en 2007 (12,54% pli ol en 2006). La haltigitaj ŝipoj estis 9942 (4,29% pli ol en 2006), kun 2,879,864 de pasaĝeroj, 13,44% plie. El ili 1,765,838 milionoj estis krozopasaĝeroj en 2007, kun pliiĝo de 25,89% kompare al 2006.

Barcelono
Kategorio:Transporto en Barcelono
1854 Skvortsov

'*1854 *Skvortsov''''' estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan astronomon Evgenij Fjodoroviĉ Skvorcov.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1968
Aurresku

eta|dekstra|250px|Dancisto dancanta *aurresku*, kaj muzikistoj fone antaŭ preĝejo.
La **honora aurresku** (*ohorezko aurreskua*, en eŭska origine) estas danco eŭska dancata kutime kiel omaĝo. Ĝi estas ludata fare de *ĉistulari* (muzikisto kiu ludas fluton kaj tamburon) kaj de *dantzari* (dancisto). Tiu danco estas ege populara kaj tradicia en nuptoj, omaĝoj kaj publikaj ceremonioj en la nordo de Hispanio: nome Eŭskio, Navaro kaj ne tiom en kelkaj areoj de la provinco de Burgos.

Dancas nur viroj omaĝe de viroj aŭ de virinoj, pli tradicie de virinoj, ekzemple filino de urbestro. El strio de dancistoj fakte *aurresku* estas la unua kiu dancas antaŭ la virino aŭ omaĝato. Oni havas ruĝan ĉapelon en mano, krom ruĝa zono kontraste kun tre blanka vesto. Oni saltas kaj oni levegas piedon eĉ super kapalto. Poste dancas la sekvantoj.

Kategorio:Dancoj
Kategorio:Eŭska kulturo
Kaspia neĝokoko

[alternative=Tetraogallus caspius (stuffed) in Tbilisi 01.JPG|eta|Tetraogallus caspius (remburita) en [Tbiliso]]
La **Kaspia neĝokoko**, * Tetraogallus caspius*,  estas neĝokoko, tio estas birdo de la familio de Fazanedoj kaj ordo de Kokoformaj. Ĝi estis inkludata ene de specigrupo, nome malhelventraj neĝokokoj, kun la Kaŭkaza neĝokoko kaj la Himalaja neĝokoko.

Ĝi troviĝas en la montoj de orienta Turkio kaj Armenio, kaj tra la Elborz-Montaro de Norda Irano. Ili reproduktiĝas je altitudoj el 1800–3000 m sur nuda ŝtoneca grundo kun iome da alpa arbustaro. Ili nestumas en nuda grunda skrapaĵo kie la ino demetas 6-9 verdecajn ovojn, kiuj estas kovataj nur de la ino. Ties dieto konsistas el semoj kaj vegetala materialo. Ili formas malgrandajn arojn for de la reprodukta sezono.

Tiu palearktisa neĝokoko estas 56–63&nbsp;cm longa. Ties plumaro estas griza, bruna, blanka kaj nigra, sed tiu neĝokoko aspektas palgriza eldistance. La brusto estas palgriza, kaj estas blankaj la gorĝareo kaj makulzono kolflanka, dum la nuko estas malhelgriza.

Ĝi diferenciĝas el la Kaŭkaza neĝokoko en tio ke la mustaĉa malhela strio estas multe malpli granda kaj tiele la vizaĝo aperas pli etende blankeca. Krome ĝenerale estas pli grizeca kaj malpli makuleca, kaj la brusto estas pli hela ol la subaj partoj.

Dumfluge tiu prudenta birdo montras blankajn flugilplumojn kaj subvoston. La plumaroj kaj de maskloj kaj de inoj estas similaj, sed junuloj estas iom pli malgrandaj kaj senkoloraj. Estas tri rasoj diferencaj laŭ plumaro, nome pli palaj el okcidento orienten. La populacioj de Turkio kaj Armenio estis separataj en diferenca subspecio nome *tauricus*, sed dubinde distinga. Krome ja estas du subspecioj agnoskataj, nome *caspius* (S. G. Gmelin, 1784) – suda kaj orienta Turkio tra Armenio kaj nordokcidenta Irano al suda Transkaspio kaj *semenowtianschanskii* Zarudny, 1908 – en montoj Zagros de Irano.

La Kaspia neĝokoko havas ĝemecan fajfan kanton, iom kiel tiu de la Granda kurlo, *suuu-luuu-liii*. Ĝi diferenciĝas el la Kaŭkaza neĝokoko en tio ke ĝi ne havas tonfalon fine de la kanto kiun ja montras tiu specio. La alvokoj inkludas laŭtajn babilaĵojn kaj bolantajn *bak-bak-bak-bak-baarrrrr*.

## Referencoj 
* *Pheasants, Partridges and Grouse* de Madge kaj McGowan, ISBN 0-7136-3966-0

## Vidu ankaŭ 
*Kaŭkaza biodiverseco-varmpunkto

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Azio
Sankta ĵaŭdo

[eta|300ra|Celebro de la [Komunio.]]
[400ra|eta|[Leonardo da Vinci, *La Lasta Vespermanĝo*.]]
La **Sankta Ĵaŭdo** aŭ **Granda Ĵaŭdo** celebriĝas la ĵaŭdon antaŭan al Glordimanĉo, dum la Sankta Semajno kristana. Estas la unua tago de la Paska Tagotrio. Tiutage la Katolika Eklezio rememoras la institucion de la Komunio faritan en la Lasta Vespermanĝo fare de Jesuo, kaj de la Pastreco.

En la eklaziaj ceremonioj oni celebras la vespermanĝon kaj postajn eventojn, nome preĝado en olivarbaro kaj aresto de Jesuo, nepra por ties mortigo.

Kategorio:Liturgia jaro
Kategorio:Katolika Eklezio
Kategorio:Pasko
Kategorio:Ĵaŭdo
1851 Lacroute

'*1851 *Lacroute''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, ano de la Temisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan astrofizikiston Pierre Lacroute (1906–1993).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Louis Boyer
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1950
Traira tono

**Traira tono** ligas du akordajn tonojn kun unu aŭ pluraj tonoj sur neakcentita taktotempo.

Ekz. je la akordo C-maĵoro *d* estas traira tono inter c kaj e, *f* la traira tono inter e kaj g.

La trairo estas metata - kiel ŝanĝiĝa tono, anticipaĵo aŭ desalta apudtono - male al apoĝaturo ĉiam sur neakcentitan taktotempon.

## Eksteraj ligiloj 
* Sonekzemploj: trairaj kaj ŝanĝiĝaj tonoj

Kategorio:Harmoniscienco
Kategorio:Kontrapunkto
Bill Watrous

**William Russel "Bill" WATROUS III** (* 8-an de majo 1939 en Middletown, Konektikuto, Usono) estas usona ĵaztrombonisto. Li estas unu el la plej konataj bibope orientitaj ĵaztrombonistoj de la lastaj 30 jaroj kaj konata kiel elstara teknikisto.

## Vivo 
Bill Watrous enmondiĝis la 8-an de junio 1939 en Middletown, Konektikuto, en Usono. Kvankam li kiel infano vizitis kelkajn muziklecionojn kaj estis enkondukata de sia patro - mem trombonisto - en la trombonludadon, li pli malpli plejparte mem instruis ĝin al si. Komence de la 1960-aj jaroj li studis ĉe Herbie Nichols, antaŭ ol li fariĝis profesia ĵaztrombonisto.

Li unuafoje prezentis ĉe Billy Butterfield kaj apartenis inter 1962 kaj 1967 al la trombonistoj en la bandoj de Kai Winding. En la malfruaj 1960-aj kaj fruaj 1970-aj jaroj li estis avidata studiomuzikisto en Novjorko. Li laboris kun gravuloj kiel Quincy Jones, Maynard Ferguson, Johnny Richards kaj Woody Herman kaj ludis inter 1965 kaj 1969 en la bando por la televidelsendo "Merv Griffin's show".

Post kiam Bill Watrous en 1971 membriĝis ĉe la ĵazroka bando Ten Wheel Drive, li fondis sian propran bandegon (Manhattan Wildlife Refuge Big Band), kun kiu li inter 1973 kaj 1977 sonregistris du diskojn por diskeldonejo Columbia Records. Meze de la 1970-aj jaroj Bill Watrous transloĝiĝis al Los-Anĝeleso, kie li plue laboris kiel studiomuzikisto, sonregistris proprajn diskojn kun Danny Stiles kaj aliaj kaj precipe prezentis en lokaj klubejoj.

Fine de la 1970-aj jaroj Bill Watrous formis kune kun la trombonistoj Kai Winding, Albert Mangelsdorff kaj Jiggs Whigham la grupon Trombone Summit, kun kiu li en 1980 surdiskigis por la germana eldonejo MPS. Meze de la 1990-aj jaroj li reaktivigis sian ĵazbandegon, kiun li nun nomis Refuge West.

## Sonregistraĵoj 
### Sonregistraĵoj je propra nomo 
* Bone Straight Ahead (Famous Door, 1972)
* Manhattan Wildlife Refuge (Columbia, 1974)
* The Tiger Of San Pedro (Columbia, 1975)
* Watrous In Hollywood (Famous Door, 1978)
* Funk'n Fun (Yupiteru, 1979)
* I'll Play For You (Famous Door, 1980)
* Coronary Trombossa (Famous Door, 1980)
* La Zorra (Famous Door, 1980)
* Bill Watrous In London: Live At The Pizza Express (Mole, 1982)
* Roarin' Back To New York, New York (Famous Door, 1982)
* Someplace Else (Soundwings, 1986)
* Reflections (Soundwings, 1987)
* Bone-Ified (GNP, 1992)
* A Time For Love (GNP Crescendo, 1993)
* Space Available (Double-Time, 1997)
* Live At The Blue Note 1998 recording (Half Note, 2000)
* Live In Living Comfort (Stonequake Recordings, 2003)

### Kompilaĵoj 
* The Best Of Bill Watrous (1980)

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.billwatrous.com

Kategorio:Usonaj ĵaztrombonistoj
Kategorio:Usonaj ĵazbandego-direktistoj
Sankta Semajno en Leono

eta|Krucigo antaŭ la katedralo de Leono
La Sankta Semajno en Leono estas rimarkinda okazo por allogi kromajn turistojn al tiu urbo. Kiel ĉe aliaj tradiciaj urboj de Hispanio la celebroj ĉirkaŭ tiuj tagoj estas historiaj kaj multaj el la procesiataj figuroj estas artaĵoj de gravaj historiaj skulptistoj. Oni celebras ĉefe per procesioj la ok tagojn de la Sankta Semajno el Palmofesto (eĉ de la antaŭa vendredo) al Glordimanĉo. Estas multaj frataroj kiuj celebras ĉiun tagon.

Leono
Kategorio:Leono
1856 Růžena

'*1856 *Růžena'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan nomon "*Růžena*" (*Ruĵena*) en honoro de la ĉeĥa astronomino *Růžena Petrovičová'', anino de la teamo de la Observatorio Kleť.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1969
Sankta Semajno en Malago

300ra|eta|Lasta Vespermanĝo en la Sankta Semajno en Malago
La Sankta Semajno en Malago estas rimarkinda okazo por allogi kromajn turistojn al tiu urbo. Kiel ĉe aliaj tradiciaj urboj de Hispanio la celebroj ĉirkaŭ tiuj tagoj estas historiaj. Oni celebras ĉefe per procesioj la ok tagojn de la Sankta Semajno el Palmofesto al Glordimanĉo escepte pri la Sankta Sabato. Estas multaj frataroj kiuj celebras ĉiun tagon. Krome estas oficiala fratararo fondita en 1921 kiu procesias tra oficiala strataro dum la liberaj frataroj procesias tra apartaj stratoj.

Malago
Kategorio:Malago
Kokořín

**Kokořín** estas municipo troviĝanta en distrikto Mělník, Mezbohemia regiono. En  ĉi tie vivis . La municipo situas en Regiono Kokořínsko - Regiono de Mácha.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1320.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Kokořín**
* Kokořínský Důl
* Březinka
* Janova Ves
* Šemanovice
* Truskavna

## Memorindaĵoj 
* Burgo Kokořín
* Kastelo Kokořín
* Niĉa kapeleto
* Statuaro de sankta Nikolao Tolentina en vilaĝplaco
* Rokreliefoj
* Rokloĝejoj

## Personecoj 
* Václav Bolemír Nebeský, poeto kaj filozofo

## Pluaj fotoj

Kokořín, domy.jpg|Kokořín
Kokořín (obec) - 07 - zamek Kokorin.JPG|Kastelo Kokořín
Kokorin letecky pohled.jpg|Aviadila vido al burgo Kokořín
Schody ke skalám - panoramio.jpg|Ŝtupoj al rokoj


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Durameno

eta|220px|La centra malhela parto estas la durameno.
La **durameno** aŭ **kernligno**  estas la plejofte pli malhela kaj pli peza ligno en la interno de la arbo. Tiu estas alia ol la alburno kiu troviĝas pli ekstere, sub la arboŝelo. La alburno prizorgas la transporton de la akvo ekde malsupre supren.

La en la durameno precipitiĝintaj substancoj kaŭzas rezistemon kontraŭ bakterioj, fungoj, k.t.p.. La durameno ludas rolon de apogado por la arbo; en la durameno la funkcio de transporto estas perdita.

## Vidu ankaŭ 
* Durligno

## Referenco 
Kategorio:Ligno
Kategorio:Arbara mastrumado
Altaja neĝokoko

La **Altaja neĝokoko** (***Tetraogallus altaicus***) estas neĝokoko, tio estas birdo de la familio de Fazanedoj kaj ordo de Kokoformaj.

Ĝi troviĝas en Ĉinio, Kazaĥio, Mongolio kaj Rusio. Ties natura habitato estas borealaj arbaroj.

Ĝi estas birdo kun grizbrunaj kapo, kolo kaj supra brusto, kie nigreca strio separas ĝin el sablokoloraj subaj partoj. La dorso estas helgriza kaj makuleteca. La suba ventro estas nigreca.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Tetraogallus altaicus. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Alburno

: *Por la fiŝo vidu Alburno (fiŝo).*
----
eta|220ra|Alburno ( hele ) kaj durameno ( malhele ).
La **alburno**   estas la ne-duramenigita ligno de arbo : ĝi troviĝas inter la durameno kaj la arboŝelo. La alburno prizorgas la supreniran sevon kaj servas kiel magazeno por nutraĵoj. Ĝi havas precize la saman strukturon kiel la durameno, sed alian kemian entenaĵon : mankas la precipitaĵon de substancoj kiuj protektas la duramenon, kaj ĝi ĉiam havas helan koloron. Ĉu pli la durameno malhelas, des pli klare la alburno desegniĝas. Tiu dependas de la specio. La transiro inter la durameno kaj la alburno foje estas neta, foje iompostioma.

La alburno estas vundebla por fungoj, kaj tial ne ( aŭ ne ne-manipulada ) estas uzata kie longdaŭreco gravas. Kie longdaŭreco ne primare gravas, oni ankaŭ kelkafoje uzas nur la alburnon.

## Referencoj 
Kategorio:Ligno
Kategorio:Arbara mastrumado
1859 Kovalevskaya

'*1859 *Kovalevskaya''''' estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan matematikistinon Sofja Kovalevskaja.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
1860 Barbarossa

'*1860 *Barbarossa'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 28-an de septembro 1973 de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la imperiestro de la Sankta Romia Imperio Frederiko la 1-a kromnomita *Frederiko Barbarossa''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Wild
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Mildred Pierce

**Mildred Pierce** estas romano de usona aŭtoro James M. Cain eldonita en 1941.

Usona samnoma filmo estis farita baze de la romano en 1945 (reĝisoro Michael Curtiz). Ĝi gajnis Oskar-premion.

Kategorio:Literaturo de Usono
Kategorio:Usonaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1941
Hažín nad Cirochou

**Hažín nad Cirochou** [haĵin nad Cirohoŭ], (hungare *Kisgézsény* [kiŝgEĵEnj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Hažín nad Cirochou situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Snina-Humenné. La lasta urbo troviĝas je 4&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la 9-a jarcento. La loĝantoj estis slavoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1317. En 1623 3 familioj pagis imposton. En 1715 la vilaĝo ne estis loĝata, sed post 5 jaroj 11 familioj vivis tie. En 1787 loĝis tie 588 vilaĝanoj en 54 domoj, en 1828 588 vilaĝanoj en 77 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon unuaklasa. En la 19-a jarcento brikouzino konstruiĝis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Hazsina,* poste ĝi ricevis pli oportunan nomon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisgézsény 413 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1958 kolĥozo formiĝis. Inter 1966-1990 la municipo estis en Kamenica nad Cirochou. En 2001 vivis en Hažín nad Cirochou 680 homoj, (670 slovakoj).  

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1772

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
Beas

250ra|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Beas** estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *beaseños*. La censita populacio en 2010 estis  loĝantoj kaj la denseco estas 30,11 loĝ/km².

## Situo 
Beas estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Graflando (Onubo) en la centra parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 125 m; je 30 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 144 km². La geografiaj koordinatoj estas 37°25′33″N 06°47′34″Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Faŭno 
La municipa teritorio de Beas enhavas ampleksan faŭnon, de kio elstaras:
* **Birdoj**: cirkuoj de diversaj varioj, vulturoj, turfalkoj, milvoj, gufoj, komuna strigo, noktuoj, garoloj, korvoj, monedoj, blua pigo, komuna meropo, upupoj, komuna kaj reĝa lanio, alaŭdoj, platbekaj anasoj, koturnoj, kukoloj, paseroj, kolomboj, palumboj, perdrikoj, turtoj ktp.
* **Amfibioj**: ranoj, bufoj ktp.
* **Mamuloj**: kunikloj, erinacoj, sovagxaj katoj, genotoj, aproj, cervoj, leporoj, kamporatoj, meloj, vulpoj, ktp.
* **Reptilioj**: serpentoj, emidoj, lacertoj, salamandroj, viproj ktp.

## Historio 
Ĝi havas restaĵojn de la Bronzepoko, de la Romia Imperio kaj de la epoko de Al Andalus.

## Vidu ankaŭ 
* Beas (rivero) en norda Barato

Kategorio:Municipoj de la provinco de Huelva