open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Neustupov

**Neustupov** estas kampurbo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono en distrikto Benešov. En distanco 17&nbsp;km nordoriente troviĝas urbo Vlašim, 18&nbsp;km norde urbo Benešov kaj&nbsp;22&nbsp;km sude urbo Tábor. Ĝi konsistas el dek sep lokaj partoj, el kiuj kelkaj estas nur solejoj. En  ĉi tie vivis . 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1185. La 10-a de oktobro 2006 estis redonita al la municipo statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Membrigo de kampurbo 
Neustupov membriĝas en dek sep partojn, kiuj situas sur kvin katastraj teritorioj:
* *Neustupov* – partoj Neustupov, Bořetice, Podlesí, Vrchy kaj Zálesí
* *Broumovice* – partoj Broumovice, Královna, Slavín kaj Vlčkovice
* *Dolní Borek* – partoj Dolní Borek, Barčov, Chlístov kaj Záhoříčko
* *Jiřetice u Neustupova* – partoj Jiřetice, Hojšín kaj Žinice
* *Sedlečko u Jiřetic* – parto Sedlečko

Okcidente de Neustupov situas Hory, apartenanta jam al urbo Votice.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria 
* Kripto de Aichelburgidoj
* Juda tombejo en Neustupov el la 17-a jarcento
* Kastelo Neustupov
* Paroĥestrejo

## Pluaj fotoj 

Neustupov (03).jpg|Ĉefa strato ĉe la vilaĝplaco
Neustupov, fara-Neustupov, zámek a kaplička.jpg|Paroĥestrejo kaj kastelo
Zámek Neustupov.jpg|Kastelo
Neustupov, náves.jpg|Vilaĝplaco
Neustupov (01).jpg|Eksa lernejo
Neustupov, rybník Pačulka.jpg|Fiŝlago Pačulka kaj mastrumaj konstruaĵoj ĉe la kastelo


Kategorio:Kampurboj en distrikto Benešov
Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Divišov

:*Pluaj signifoj estas indikitaj sur paĝo Divišov (apartigilo).*

**Divišov** ( en latinaj tekstoj *Divischovium*, ) estas kampurbo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono en distrikto Benešov inter urboj Benešov kaj&nbsp;Vlašim, proksimume 15&nbsp;km oriente de Benešov, sur la 41-a&nbsp;km de aŭtostrado Prago-Brno en&nbsp;Posázaví. En  ĉi tie vivis . 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1130. La 10-a de oktobro 2006 estis redonita al la municipo statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Membrigo de kampurbo 
La kampurbo konsistas el 6 katastraj teritorioj, sur kiuj situas 8 partoj de municipo (du el la katastraj teritorioj estas dividitaj en du partojn de municipo). La katastra teritorio Zdebuzeves (kun partoj Zdebuzeves kaj Radonice) kreas eksklavon de la municipo, kiu estas de la ĉefa parto de municipo apartigita de teritorio de municipoj Všechlapy kaj Český Šternberk. 

La kampurbo konsistas el tiuj ĉi partoj: 
* **Divišov** (k. t. Divišov u Benešova)
* Dalovy (k. t Dalovy)
* Křešice (k. t. Křešice u Divišova)
* Lbosín (k. t. Lbosín) 
* Měchnov kaj Šternov (k. t. Měchnov)
* Zdebuzeves kaj Radonice (k. t. Zdebuzeves, eksklavo de la kampurbo)

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Bartolomeo
* baroka dekanujo kontraŭ la preĝejo, loĝiga etaĝa konstruaĵo kun mansarda tegmento, la meza parto de la fasado havas pilastran frison.
* Sinagogo en Divišov

## Personecoj
* Jaroslav Simandl (1905–1987), fondinto de Jawa Divišov kaj motorcikla konkursanto
* Paul McNulty (* 1953), produktanto de pianoj kaj fortepianoj devene el&nbsp;Houston en Usono, kies laborejo troviĝas en&nbsp;Divišov
* Károly Antos, orgenisto, korusestro, komponisto

## Rilataj artikoloj
* Jawa

## Pluaj fotoj 

Divišov, Tyršovo náměstí.jpg|Placo Tyršovo náměstí
Divišov, synagoga 01.jpg|Sinagogo en Divišov
Divišov - MÚ.JPG|Ofico de kampurbo Divišov
Divišov, Horní náměstí, Benešovská (01).jpg|Placo Horní
Divišov, Horní náměstí, potraviny.jpg|Placo Horní
Divišov, kostel a radnice.jpg|Preĝejo kaj urbodomo


Kategorio:Kampurboj en distrikto Benešov
Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Hézecques

**Hézecques** [] estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais ([],  *Kaleza Markolo*) kaj en la regiono Hauts-de-France ([],  *Norda Francio*). Ĝi havis  laŭ censo plenumita en [[]].

## Geografio 
Hézecques etendiĝas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun . Hézecques cetere situas en la influareo de Fruges, de kiu ĝi estas ĉirkaŭkomunumo.

Hézecques situas en kampara areo : ĝi apartenas al la kategorio de « maldensaj aŭ tre maldensaj » komunumoj laŭ la difino de la denseca komunuma tabelo de la nacia instituto de statistiko kaj ekonomiaj studoj (Insee). Ĝi havas minimuman altecon de 78 metroj kaj maksimuman altecon de 186 metroj : malaltaj reliefoj kaj ebenaĵoj plejparte karakterizas la departementon Pas-de-Calais. 

 
## Historio 
La nomo de la loko ekzistas sub la formoj Heseca (1112), Hesecha (1112-1123), Heseche (1137), Hesseca (1139-1164), Hesekes kaj Haseches (1167), Herseke (1206), Heseka (1218), Heseke (1226), Hiesecque (1240), Heseque (1260), Desecle (1297), Eseke (1311), Hesecque (1331), Hezeicke (1343), Hesesque (1477) kaj fine Hezecke (ĉ. 1512). 

En julio 1666, en Fontainebleau, la teritorio de Hézecques estis starigita de Ludoviko la 14-a kiel graflando por Karlo la 2-a de La Haye. La teritorio de Hézecques konsistis entute el 150 arpenoj da arbaro kaj 200 pliaj arpenoj da herbejoj kaj plugterenoj, pluraj bienoj, rento de 400 pundoj kaj bela kastelo ĉirkaŭita de fosaĵoj kun vivaj akvoj de kiu dependis 25 feŭdoj. La loka grafo cetere estis unu el la pajroj de la graflando de Saint-Pol-sur-Ternoise.

## Administrado 
Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montreuil kaj al la kantono Fruges. Ĝi cetere estas membro de la komunumaro Haut Pays du Montreuillois.

La municipa konsilio de Hézecques konsistas el 11 membroj. Ĝi administras lokajn aferojn kaj elektas la urbestron de la komunumo post ĉiu municipa baloto.

## Demografio 
|| 
|| Eblas koni la historian evoluon de la loka loĝantaro de Hézecques pro oftaj oficialaj censoj plenumitaj ekde la jaro 1793. Koncerne malgrandajn francajn komunumojn kun malpli ol 10 000 loĝantoj, censaj enketoj pri la tuta loĝantaro daŭre okazas je ĉiu kvinjara periodo. La loĝantaron de la intercensaj jaroj oni sekve kalkulas per interpolo aŭ eksterpolo. Tiu nova popolnombrada sistemo estis uzita en Hézecques por la unua fojo en la jaro 2005. En , la komunumo havis .
|}

## Vidindaĵoj 
*La preĝejo Saint-Martin, kun navo konstruita en la 12-a jarcento, la ĥorejo kaj turo konstruita en la 16-a jarcento.
*La militmonumento.

Hézecques église4.jpg|Preĝejo Saint-Martin
Hézecques monument aux morts.jpg|Militmonumento

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kantono Fruges
* Komunumoj de Pas-de-Calais

## Eksteraj ligiloj 
* () [Publikaj statistikoj pri Hézecques (Insee(https://eo.wikipedia.org/wiki/INSEE_%28Francio%29))

Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Salter-anaso

La **Salter-anaso**, ankaŭ konata kiel la kapjesanta anaso aŭ sub ĝia oficiala nomo la Edinburga anaso, estas aparato, kiu konvertas ondan energion en elektron. La onduma efiko stimulas rotacion de la giroskopoj situantaj ene de piroforma "anaso", kaj elektra generatoro konvertas tiun rotacion en elektron kun totala efikeco de ĝis 90%. La Salter-anaso estis inventita fare de Stephen Salter kiel respondo al la naftomanko en la 1970-aj jaroj kaj estis unu el la plej fruaj generatoraj dezajnoj proponitaj al la Ondoenergia programo en Grand-Britio. La financado de la projekto estis ĉesigita en la fruaj 1980-aj jaroj, post kiam naftoprovizoj abundis kaj la brita registaro moviĝis foren de la alternativaj energifontoj. Ĝis majo de 2018 neniuj ondo-energiaj aparatoj iris en grandskalan produktadon.

Kategorio:Energio
Kategorio:Elektro
Duacetilo

**Duacetilo** aŭ **2,3-butanoduketono** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **acetila klorido** kaj **zinko**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Duacetilo posedas 4 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn.

Diacetilo kaj acetilmetilcarbinolo estas du kombinaĵoj, kiuj donas al la butero ĝian karakterizan guston. Pro tio, margarinproduktantoj aldonas diacetilon kaj acetilmetilkarbinolon (kune kun beta-karoteno por doni al ĝi flavan koloron) por igi la finprodukton bongusta kaj "aroma", ĉar alie ĝi estus relative sengusta kaj senkolora. Pliigi la acetilajn nivelojn donas al la butero karamelan guston. Duacetilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **duacetilo** per oksidado de **acetoino**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **duacetilo** per senhidrogenigo de la **2,3-butanoduolo**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **duacetilo** per traktado de **butanono** kaj **natria nitrito** en ĉeesto de klorida acido:

## Vidu ankaŭ 
* Ketono

## Referencoj 
Kategorio:Ketonoj
Orihuela Miguel Hernández (stacidomo)

**Orihuela Miguel Hernández** () estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Orihuela, en la provinco Alikanto, Valencia Komunumo. Tra ĝi cirkulas altrapidaj, longdistancaj, mezdistancaj kaj navedo-trajnoj apartenantaj al la linio C-1 de Cercanías Murcia/Alicante. Krome, kaj pro ĝia interŝanĝeja naturo, ĝi ankaŭ koncentras la urban kaj interurban busservojn de la urbo.

## Bildgalerio 

Intercambiador de Orihuela.jpg|Interŝanĝejo
J23 446 Bf Orihuela-Miguel Hernández.jpg|Subtera stacio
EstacionAndalucesOrihuela.jpg|Malnova pk ()

## Vidu ankaŭ 
* Orihuela
* LAV Madrid-Levante

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Orihuela
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Jaakua lingvo

**Jaakua lingvo** (propralingve: **Yaakunte**) estas afrika-azia lingvo en Kenjo parolata de la jaakuoj. En 1983, la nombro da jaakua-parolantoj estis taksita je sole 50 homoj. Tial la lingvo preskaŭ tute malaperis. Laŭ la pli detala klasifiko de lingvoj la jaakua apartenas al la kuŝida lingvaro.

**Jaakuoj** estas la nomo de la tribo en Kenjo kiu parolas la jaakuan. La jaakuoj estas ĉasistoj-kolektistoj kiuj vivas en la arbaro Mukogodo, okcidente de Monto Kenja, Bonde la Ufa Provinco Provinco Rifta Valo (svahile *Mkoa wa Bonde la Ufa).*

## Eksteraj ligiloj 
* Jaakua lingvo en Multitree
* OLAC-artikoloj pri la jaakua
* Jaakua lingvo en Glottolog
* 
Kategorio:Lingvoj de Kenjo
Netvořice

**Netvořice** estas kampurbo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono en distrikto Benešov. En distanco 13&nbsp;km oriente situas urbo Benešov, 18&nbsp;km sude Sedlčany, 23&nbsp;km nordoriente Říčany kaj&nbsp;25&nbsp;km okcidente Dobříš. En  ĉi tie vivis . Konsisto de la kampurbo estas ankaŭ vilaĝoj Dunávice, Lhota, Maskovice, Radějovice, Tuchyně kaj Všetice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1205. La 10-a de oktobro 2006 estis redonita al la municipo statuso de kampurbo.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria 
* Urba muzeo de ŝtona varo Netvořice
* Muzeo de motorcikoloj JAWA kaj ČZ
* Muzeo de emajlo kaj emajla tablovaro
* Paroĥestrejo

## Pluaj fotoj 

 File:Netvořice, old school.jpg | Poŝto, devene lernejo en Netvořice
 File:Netvořice, common.jpg | Vilaĝplaco super la placo
 File:Netvořice, municipal museum.jpg| Urba muzeo
 Netvořice, motorcycle museum.jpg|Muzeo de motorcikloj
 File:Netvořice, Roman Catholic church.jpg | Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria


Kategorio:Kampurboj en distrikto Benešov
Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Callosa de Segura (stacidomo)

**Callosa de Segura** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo, en la provinco Alikanto, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de la linio C-1 de Cercanías Murcia/Alicante. Ĝi ankaŭ havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Vidu ankaŭ 
* Callosa de Segura
* Callosa de Segura-Cox (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Callosa de Segura
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Vraný

**Vraný** estas kampurbo en Ĉeĥio, situanta en Mezbohemia regiono, distrikto Kladno, 23&nbsp;km norde de Kladno kaj 13 kilometrojn nordokcidente de urbo Slaný. En  ĝi havis .

## Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el la jaro 1341.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo. 

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* **Vraný**
* Horní Kamenice
* Lukov

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Naskiĝo de sankta Johano Baptisto
* Kastelo Vraný
* Urbodomo, devene el la 16-a jarcento. Hodiaŭ la sidejo de ofico de kampurbo, poŝto kaj biblioteko.
* Fontano en la placo
* Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

 Vraný, municipal office.jpg| Urbodomo en la placo
 Vraný, elementary school.jpg| Baza lernejo
 Vraný, west pond.jpg | Fiŝlago-baniĝejo
 Vraný, north part 2.jpg| Domoj en la norda parto de kampurbo
Vraný, memorial.jpg |Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito


Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Kampurboj en distrikto Kladno
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Junulargastejo "Maksim Gorki" (Vajmaro)

La domo ĉe **Zum Wilden Graben 12** je Vajmaro, Germanujo, estas konstruaĵo kiun oni utiligas kiel junulargastejon. Ĝin malfermis en la 1935-a jaro DJH; de 1976 ĝi portas la nomon de Maksim Gorkij (germane: *Jugendherberge Maxim Gorki*).

Komence ĝi estis loĝejo de arĥitektoj. Loĝis tie Johannes Otto Berger. Tiutempe estis ĝia stratonumero la seso. Berger almenaŭ disde 1926 loĝis tie havante buroon sian tuj apude.

Temas pri triala aĵo konstruita laŭ la modoj de la t.n. Patrujprotekta arkitekturo *(Heimatschutzstil)*. La unuetaĝaj eroj havas selotegmentojn kun pagodo-similaj elsaltantaj partoj. Tie estas mansardaj ĉambroj. La avankorpo kun la enireja portalo tre fortas. Interesaj esta ankaŭ la ogivarkaj kelofenestroj.

Ĝi memkompreneble figuras sur la listo de unuopaj monumentprotektotaĵoj vajmaraj. La straton oni nomis por la fosoj *Wilder Graben* de la rivero Ilm.

## Eksteraj ligiloj
* porturistaj informoj pri tranoktado

## Notoj
Vajmaro
Kategorio:Maksim Gorkij
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Maršovice (distrikto Benešov)

**Maršovice** estas kampurbo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono en distrikto Benešov. La kampurbo situas proksimume 16&nbsp;km sudokcidente de Benešov, 12&nbsp;km nordoriente de Sedlčany, 24&nbsp;km okcidente de Vlašim kaj&nbsp;29&nbsp;km oriente de Dobříš. En  ĉi tie vivis . 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1205. La 10-a de oktobro 2006 estis redonita al la municipo statuso de kampurbo.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de februaro 1944 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Membrigo de kampurbo 
Maršovice konsistas el 16 partoj, kiuj situas sur kvar katastraj teritorioj:
* *Maršovice u Benešova* – partoj Maršovice, Podmaršovice kaj Zálesí 1.díl
* *Strnadice* – parto Strnadice
* *Zahrádka u Benešova* – partoj Zahrádka, Bezejovice, Dlouhá Lhota, Libeč, Zaječí kaj Zálesí 2.díl
* *Zderadice* – partoj Zderadice, Mstětice, Řehovice, Tikovice, Vráce kaj Záhoří

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Anunciacio de Virgulino Maria, en kiu estas metitaj korprestaĵoj de martiro sankta Konstantino
* Niĉa kapeleto
* Statuo de sankta Adalberto

## Pluaj fotoj 

Kříž v Maršovicích na křižovatce (Q66566226).jpg|Kruco
Maršovice (okres Benešov), domy na návsi.JPG|Domoj
Maršovice, opuštěné stavení II.jpg|Forlasita konstruaĵo
Maršovice 01.JPG|Vido al Maršovice


Kategorio:Kampurboj en distrikto Benešov
Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Callosa de Segura-Cox (stacidomo)

**Callosa de Segura-Cox** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Cox, en la provinco Alikanto, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de la rapidlinio Madrido-Levante kadre de la sekcio Monforte del Cid-Murcio.

## Vidu ankaŭ 
* Cox (Alakanto)
* Callosa de Segura (stacidomo)
* LAV Madrid-Levante

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Cox
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
István Haraszti (kuracisto)

**István Haraszti** [iŝtvAn harasti], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Haraszti István Ernő** estis hungara kuracisto, venerologo.

István Haraszti naskiĝis  en Vác, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
István Haraszti devenis el juda familio. Dum la gimnaziaj jaroj li konatiĝis kun socialismaj rondoj. Komence li frekventis universitaton eksterlande, poste en Scienca Universitato Erzsébet. Li aliĝis al komunisma malpermesita grupo, tial baldaŭ li devis rifuĝi eksterlanden. Li akiris medicinan diplomon en Barcelono, poste li kuracadis ĝisfine en la Hispana Enlanda Milito, pli poste li rifuĝis al Ĉilio. En 1947 li kaj lia familio hejmenvenis. Liaj ĉeftemoj estis la venerologio kaj seksa kulturo. Lia edzino naskis 3 filinojn en 1933, 1940 kaj 1956.

## Liaj libroj 
* *A nemi élet kérdései*. (1964)
* Antonio &nbsp;Nunez Jimenez: *Kuba földrajza*. (tradukaĵo, geografia priskribo, 1966)
* *Poggyász nélkül* (membiografia romano, 1981)

## Fontoj 
* biografio hungare
* [biografio hungare kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/Haraszti_Istv%C3%A1n_(orvos))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj venerologoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Konvencio pri la prevento kaj puno de genocido

**Konvencio pri prevento kaj punado de la krimo genocido** aŭ mallonge **Genocido-Konvencio** aŭ ***Konvencio pri genocido*** (angle "Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide" aŭ "CPPCG") estas multŝtata (multlatera) konvencio kiu establas la internacian juran statuson de la koncepto de "genocido" kiel gravan krimon kontraŭ la homaro, kaj ankaŭ donas ĝian laŭleĝan difinon.

Ĝi estis adoptita per rezolucio 260 (III) fare de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj la 9-an de decembro 1948 en Parizo. La Konvencio ekvalidis la 12-an de januaro 1951.

Ĝi reprezentas la kulminon de jaroj da lukto de la juda-pola advokato Raphael Lemkin por establi laŭleĝan respondecon por la detruo de etnoj kaj agnoskon fare de la internacia komunumo de genocido kiel krimo kontraŭ la homaro. Ĉi tiu laŭleĝe deviga traktato emfazas la ĉefan respondecon de ĉiuj partoprenantaj ŝtatoj kaj devigas ilin preni decidojn por malhelpi kaj puni ĉi tiun krimon. Ĉi tio inkluzivas pli bonan identigon kaj respondon al fruaj signoj de genocido, kiel malobservoj de homaj rajtoj, instigo al malamo aŭ ĉiuj formoj de diskriminacio.

La nombro de landoj kiuj ratifis la konvencion atingas 153 en septembro 2023.

## En Esperanto 
La teksto de la Konvencio aperis en Jura Tribuno Internacia, n-ro 23 (2024), p. 53.

## Vidu ankaŭ 
* Internacia Kortumo
* Internacia Puna Kortumo
* Palaco de Paco (Den Haag/Hago, NL)

## Eksteraj ligiloj 
Genocido kaj lingvaj rajtoj: CELCE talk: *Politics of Language, Politics of Deat*h (prelego en la angla de Dr Gerald Roche) en kiu troveblas informo ke "dum la redaktado de la Konvencio pri genocido de la Unuiĝintaj Nacioj, ŝtatoj konspiris por protekti sian rajton asimili lingvajn minoritatojn, kiu rekte kontraŭdiras la originan spiriton de la koncepto de genocido.

## Referencoj 
Kategorio:Traktatoj de Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Genocido
Flora Thompson

**Flora Jane THOMPSON** (naskita la 5-an de decembro 1876 en Juniper Hill, Oxfordshire, Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando; 21-an de majo 1947 en Brixham, Devono, Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando) estis angla poeto, plej konata pro sia membiografia portretado de la socihistorio de la kampara loĝantaro en sia trilogio *Lark Rise to Candleford*.

Ŝi kreskis en Juniper Hill en nordorienta Oxfordshire, la plej aĝa de ses infanoj de masonisto Albert Timms kaj lia edzino Emma Timms. Ŝi iris al lernejo en Cottisford kaj laboris en diversaj poŝtejoj en Oxfordshire kaj Hampshire, tiam moviĝis al Bournemouth. En 1903 ŝi geedziĝis kun John William Thompson kaj havis du filojn kaj filinon.

## Verkoj 
### Poemoj 
* *Bog Myrtle and Peat* (1921)

### Romanoj 
* *Lark Rise* (1939)
* *Over to Candleford* (1941)
* *Candleford Green* (1943)
* *Lark Rise to Candleford* (1945)
* *Still Glides the Stream* (1948)
* *Heatherley* (Tio ankaŭ estas aŭtobiografia daŭrigo al *Lark Rise to Candleford*, verkita en 1944, publikigita postmorte en *A Country Calendar* 1979)
* *Gates of Eden* (Pordegoj de Edeno) (serialo en *The Peverel Monthly* kiu neniam estis publikigita kiel libro)

### Naturobservoj 
* *The Peverel Papers* (1986)

## Literaturo 
* Ruth Collette Hoffman: *Without education or encouragement : the literary legacy of Flora Thompson*, Madison, NJ [u.&nbsp;a.] : Fairleigh Dickinson Univ. Press, 2009, ISBN 978-0-8386-4206-1

## Ligiloj 
* Flora Thompson website
* Lark Rise to Candleford website

Kategorio:Britaj poetoj
Kategorio:Verkistinoj
Beniel (stacidomo)

**Beniel** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Beniel, en la Murcia Regiono. Ĝi ankaŭ havas servojn de Mezlonga Distanco kaj estas parto de la linio C-1 de Cercanías Murcia/Alicante. La instalaĵoj situas ĉe la periferio de la urbo Murcio.

## Bildgalerio 

Viaje en tren Alicante-Murcia en julio de 2022 59.jpg|Stacio
Viaje en tren Alicante-Murcia en julio de 2022 57.jpg|Trako

## Vidu ankaŭ 
* Beniel

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Beniel
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Lark Rise to Candleford

***Lark Rise to Candleford*** estas trilogio de Flora Thompson, kompilita de ŝiaj tri pli fruaj membiografiaj romanoj kaj unue estis publikigita en 1945. En fikciigita formo, ŝi priskribas la socihistorion de la kampara loĝantaro de Oxfordshire ĉe la fino de la 19-a jarcento, surbaze de siaj propraj infanaĝaj kaj junularaj travivaĵoj en la sama tempo.

## Temo kaj karaktero de la verko 
Ŝi estas la sola aŭtorino de ĉi tiu tempo, kiu priskribis la vivon en vilaĝetoj, vilaĝoj kaj urbetoj kaj ne nur individuan vivon, sed ankaŭ tiun de grupoj.
La speciala afero pri la portretado de Thompson estas ke ŝi portretas ĉiujn homojn kaj cirkonstancojn kun simpatio, sen preterpasi ion ajn enlande.

La socia situacio en la vilaĝeto estas karakterizita per la bildo de fortikaĵo sieĝita, kiu povas elteni la atakon nur helpe de strikta dogano kaj socia kontrolo. Kiel tipa ekzemplo de tio, ŝi raportas pri la malgranda ekonomia revolucio en la vilaĝeto, kiam bierkomercisto rompas la monopolon de la drinkejo provizante domanarojn per siaj propraj bierbareloj. Tio signifas, ke ne nur la viroj trinkas bieron en la drinkejo ĉiutage, sed en la pli emancipita hejma situacio ankaŭ la virinoj foje trinkas (alie tio okazis nur en altaj ferioj) kaj ke viroj foje trinkas pli ol unu glason. Baldaŭ montriĝas, ke la buĝeto de la meza domanaro estas multe pli ol sia kapablo, malgraŭ la pli malalta bierprezo. Pro pagmalfacilaĵoj de siaj klientoj, la bierkomercisto rezignas liveraĵojn. La malnova prerogativo de viroj de alkoholo kaj la monopolo de la drinkejo revenas. Tiamaniere, la atako de progreso kontraŭ la malfortika financa ekvilibro de senteraj kamplaboristaj familioj estas forpuŝita.

Aliflanke, la portretado de Thompson ne prenas la formon de socia akuzo, sed prefere, konscia pri la kulturo kiu estis perdita tiutempe, ĝi precize registras la forvelkantajn doganojn de la agrara mondo. Ŝi raportas, ke la kamplaboristoj entuziasme kantis "*Dio benu la popolan Vilhelmon*" ĉar Gladstone ŝajnis al ili reprezenti sian aferon, male al la konservativuloj, kaj ke okdektri-jaraĝa. ankoraŭ aŭdis ĝin el parola familia tradicio folklora balado *"An outlandish knight"*, unue registrita skribe en 1776, kiu kompreneble estis aŭskultita nur pro respekto al sia aĝo. Ŝi vidas ĉi tiujn kantojn, kiuj kunigis la drinkej-vizitantojn en komunumo, kiel signon de la "perdita arto esti feliĉa kun malmulto."

## Redakcioj 
Surbaze de tiuj romanoj, Keith Dewhurst verkis la teatraĵojn *Lark Rise* kaj *Candleford*, kiuj estis prezentitaj ĉe la Nacia Teatro de Londono en 1978/79 kun la partopreno de la folkrokogrupo *The Albion Band* .

En 2008, dek-epizoda *Lark Rise to Candleford* televidserio de la sama nomo bazita sur tiu romano estis elsendita. La kvara sezono estis publikigita en 2011.

## Referencoj 
## Retaj ligiloj 
* The Guardian: *Diary of a country woman* by Richard Mabey Artikolo de la 13-a de decembro 2008 (angla)

Kategorio:Aŭtobiografiaj romanoj
Kategorio:Anglalingvaj romanoj
Elx - Elche Parc (stacidomo)

**Elx / Elche Parc** () estas subtera fervoja stacio situanta en la hispana urbo Elĉo, en la provinco Alikanto, Valencia Komunumo. Tra ĝi trairas longdistancaj, mezdistancaj kaj navedo-trajnoj, apartenantaj al la linio C-1 de Cercanías Murcia/Alicante.

## Bildgalerio 

Estació d'Elx Parc, exterior.jpg|Ekstero
Escales de l'estació d'Elx Parc.jpg|Ŝtuparoj
Andana de l'estació d'Elx-Parc.jpg|Subtera stacio

## Vidu ankaŭ 
* Elĉo
* Elx - Elche AV (stacidomo)
* Elx - Elche Carrús (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Elche
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Sääminki

**Sääminki** estas eksa komunumo de Finnlando en Suda Savonio. Ĝi situis ĉirkaŭ Savonlinna. Ĝi estis ligita al Savonlinna kaj Punkaharju 1973. Sääminki estis distingita el Juva malantaŭ jaro 1477 plej malfrue 1510. Sääminki apartenis al Gubernio Viipuri, Ĝis en 1831 ĝi estis ligita al Gubernio Mikkeli. Terareo de Sääminki estis 1 052,9 km². La komunumo havis 11 231 loĝantojn fine de la jaro 1972.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
San Isidro (Alikanto)

**San Isidro** estas municipo en la Valencia Komunumo, Hispanio, situanta en la sudo de la provinco Alikanto, en la komarko Vega Baja del Segura. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023). Ĝi estas hispanlingva municipo, en kiu la hispana laŭleĝe agnoskis lingvan superregadon.

## Vidu ankaŭ 
* San Isidro-Albatera-Catral (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de provinco Alikanto
San Isidro-Albatera-Catral (stacidomo)

**San Isidro-Albatera-Catral** () estas fervoja stacio situanta en la hispana komunumo San Isidro, en la provinco Alikanto, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de la linio C-1 de Cercanías Murcia/Alicante. Ĝi ankaŭ havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

Acceso estación San Isidro-Albatera-Catral.jpg|Alirejo
Andana estació San Isidro-Albatera-Catral.jpg|Kajo

## Vidu ankaŭ 
* San Isidro (Alikanto)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:San Isidro (Alikanto)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Sompiojärvi

**Sompiojärvi** estas lago en Finnlando en Laponio en Sodankylä. Ĝi estas rondeta lago. Kiam la akva surfaco de Baraĵlago Lokka estas vere alta, Sompiojärvi estas parto de Baraĵlago Lokka.

Kategorio:Lagoj en Finnlando
Landlimo de Finnlando kaj Svedio

**
**
**
**
**
**

La nuna **landlimo inter Finnlando kaj Svedio** ekzistas ekde jaro 1809 kiam la Sveda Imperio perdis Finnlandon al la Rusia Imperio. Ĝi estas limo inter du ŝtatoj, limo inter du horzonoj (Svedio havas okcidenteŭropan sed Finnlando orienteŭropan tempon), limo inter du fervojŝpuroj, kaj antaŭ jaro 1967 ĝi estis limo inter maldekstraflanka kaj dekstraflanka vojtrafiko.

Norde ĝi komencas ĉe "Treriksröset" limŝtono de tri ŝtatoj Finnlando, Norvegio kaj Svedio kaj iras plejparte tra akvejoj, nome lago Kilpisjärvi, riveretoj Kuohkimajärvi, Kuohkimajoki, Kilpisjärvi, sekve riveroj Könkämäeno, Muonionjoki, kaj fine Tornionjoki/Torneälven atingante Botnian golfon post ĉirkaŭ 555 kilometroj, inter urboj Haparanda (okcidenta sveda flanko) kaj Tornio (orienta finnlanda flanko). Ĝi daŭrigas suden plejparte tra maro, sed malgrandparte ankaŭ surlande tra kelkaj etaj insuloj. Totale nur kelkaj kilometroj troviĝas surlande. Oni povas per pontoj vere facile iri trans la limon, kutime oni ne devas eĉ halti.

## Historio 
Kiam Finnlando apartenis al Svedio, oni pensis, ke okcidenta limo de Finnlando estis okcidenta limo de la provinco Ostrobotnio – oni taksis, ke Finnlando konsistas el ok provincoj de Svedio: Alando, Origina Finnlando, Uusimaa, Satakunta, Tavastio, Savonio, Karelio kaj Ostrobotnio. La okcidenta limo de Ostrobotnio estis en la rivero Kaakamojoki. La nuna limo inter Finnlando kaj Svedio fariĝis en 1809, kiam Svedio perdis Finnlandon al Rusio. Svedio petis, ke la limo estus en la riveroj Kemijoki kaj Ounasjoki. Rusio volis meti la limon pli okcidente en la rivero Kalixälven (finne Kainuunjoki). Oni faris kompromison: Tornionjoki, Muonionjoki, Könkämäeno kaj Kilpisjärvi estas pli oriente ol Kalixälven sed pli okcidente ol Kemijoki kaj Ounasjoki.

Baldaŭ post sendependigo de Finnlando la mara limo preskaŭ movis multe: plejo el la alandanoj volis, ke Alando estus movita al Svedio, kaj la svedaj politikistoj apogis tion. Finnlando malapogis forte, kaj Japanio apogis Finnlandon kaj memorigis, ke Alando estas parto el la pli vasta insularo de sudokcidenta Finnlando (insularo, kiu okcidente komencas el regiono de Turku, la plej multinsula insularo en la mondo). Ligo de Nacioj faris kompromison: Alando restis en Finnlando sed ricevis aŭtonomion kaj plenumon, laŭ kio la sveda estos la nura oficiala lingvo de Alando.

## Limtransirejoj 
* per aŭtovojoj:
** Karesuando / Kaaresuvanto,  *eŭropa ŝoseo 45*
** Muonio
** Kolari
** Pello
** Övertorneå
** Tornio / Haparanda,  *eŭropa ŝoseo 4*

* per pramoj:
** Vaasa / Umeå,  *eŭropa ŝoseo 12* 
** Naantali / (Mariehamn) / Kapellskär

## Referencoj 
Kategorio:Landlimoj
Kategorio:Geografio de Svedio
Kategorio:Geografio de Finnlando
Talas-Eera

**Erik (Erkki) Karppinen**, ankaŭ konata sub la kromnomo ***Talas-Eera*** (n. la 10-an de januaro 1859 en Paltamo - m. la 2-an de junio 1903 en Paltamo) estis finna fortulo el Paltamo, pri kiu multaj rakontoj estis konservitaj en folkloro.

Naskita sur Talas-bieno en Pehkolanlahti, alta por sia tempo (alteco 190 centimetroj, pezo 150 kilogramoj), Talas-Eera plenumis tri jarojn da militservo en Oulu, kaj eĉ tiam lia granda fizika forto altiris atenton. Post sia militservo, li plejparte vivis en sia bieneto kaj laboris, interalie, kiel merkatpolicano en Kajaani kaj remis gudrobarelojn al Oulu. Talas-Eera povis facile manipuli gudrotamburojn pezantajn ĝis 150 kilogramojn. Same, kiel merkatpolicano, liaj grandaj potencoj helpis en tenado de ordo.

Justa ludo, preskaŭ neniu venkis Eera en luktado. En 1896, li estis petita veni al la turnirklubo en Sankt-Peterburgo kun plena subteno, sed li ne respondis. Eera ricevis luktadlecionojn de Kajaani soldato Samuli Mustose. La matĉo inter cirka luktisto Charles Jackson, kiu naskiĝis en Latvio en 1862 kaj estis instruita de D-ro V. Krajevski en Peterburgo, kaj Talas-Eera en franca luktado la 6-an de decembro 1901 en Kajaani finiĝis per remizo, sed Jackson trompis; li tiom oleis sian haŭton, ke Talas-Eera ne povis bone ekteni lin.

La manko de gajnita enspezo kaj deca manĝaĵo igis Talas-Eera morti en la aĝo de nur 44 pro malsato aŭ malsano kaŭzita de difektita greno.

En la 1860-aj jaroj, la pli maljunaj duonfratoj de Talas-Eera Heikki (nask. 1843) kaj Samuelo (nask. 1846) estis parto de la Kives-banditoj kiuj prirabis gudro remistojn sur la lago Oulujärvi. Patju-Heikki ankaŭ estis escepte forta. Laŭ tradicio, nur lia frato Eera venkis lin en luktado. Foje la prefikso patju (Patju-Eera) estis aldonita al la nomo de Eera, sed tiu ĉi sufikso apartenas pli al la nomo de Heikki. En 1972, Paltamo-Seura konstruis monumenton al Talas-Eera sur sia tombo ĉe la malnova tombejo de Paltaniemi. Poste, memortabulo por Talas-Eera ankaŭ estis rivelita ĉe la loko de Talas-bieno en Pehkolanniemi.
Sant Gabriel (stacidomo)

**Sant Gabriel** (, valencie *Sant Gabriel*) estas fervoja haltejo situanta en la hispana urbo Alakanto, en la Valencia Komunumo. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco kaj ankaŭ estas parto de la linio C-1 de Cercanías Murcia/Alicante.

## Bildgalerio 

Estación de San Gabriel, Alicante.jpg|Stacio
Estación de San Gabriel.jpg|Trakoj
Viaje en tren Alicante-Murcia en julio de 2022 139.jpg|Nomo

## Vidu ankaŭ 
* Alakanto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Alakanto
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Risa Hontiveros

**Ana Theresia Navarro Hontiveros-Baraquel** (naskita la ) estas filipina politikisto, socialisma aktivulo kaj ĵurnalisto funkcianta kiel senatano ekde 2016. Ŝi antaŭe funkciis kiel la reprezentanto de Akbayan en la Ĉambro de Reprezentantoj de Filipinoj de 2004 ĝis 2010. Ŝi estas la pli maljuna fratino de ĵurnalistoj kaj televidgastigantoj Gringgay kaj Pia Hontiveros.

## Referencoj 
Kategorio:Filipinaj politikistoj
Kategorio:Filipinaj ĵurnalistoj
Emil Hermann

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hermann Emil** estis hungara haŭtkuracisto, urologo.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1897, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1902. Pli poste li akiris licencon pri urologio kaj li malfermis privatan kuracejon. Inter 1910-1914 li laboris en ŝtata kuracejo, poste li batalis dum la 1-a mondmilito. Post 8 monatoj li estis grave vundita, tial li ne plene resaniĝis ĝis sia morto. Li iĝis armea kuracisto, post la milito  ĉefkuracisto kaj klinikestro. Li edziĝis en 1906 kaj filino naskiĝis post jardeko.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A mydriaticumok élettani hatása* (1902)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj urologoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kalcia bikarbonato

**Kalcia bikarbonato** aŭ **kalcia hidrogena karbonato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **karbonata acido** kaj **kalcia hidroksido**. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kalcia bikarbonato posedas 6 oksigenatomojn, 2 karbonatomojn, 2 hidrogenatomojn kaj 1 kalciatomon. Kalcia bikarbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **kalcia bikarbonato** per traktado de **karbonata acido** kaj **kalcia hidroksido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **kalcia bikarbonato** per traktado de **karbona duoksido** kaj **kalcia hidroksido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **kalcia bikarbonato** per traktado de **karbonata acido** kaj **kalcia oksido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **kalcia bikarbonato** per traktado de **baria bikarbonato** kaj **kalcia sulfato**:

## Vidu ankaŭ
* Bikarbonato

## Referencoj 
Kategorio:Bikarbonatoj
Józef Łobodowski

**Józef Łobodowski** (naskiĝis la 19-an de marto 1909 en Purwiszki (Suvalkio), mortis la 18-an de aprilo 1988 en Madrido) – pola poeto, tradukisto, politika pensisto, aŭtoro de profunde vizia kaj patosa liriko, publicisto.

Laŭreato de Junul-Premio de Pola Akademio de Literaturo por 1937. Partoprenanto de la defenda milito, plurjara korespondanto el Hispanio kaj Britio. Konsiderata skandalisto de sia tempo.

Unu el malmultaj poetoj de la intermilita periodo, kiuj renovigis ligojn de la nuntempa pola liriko kun la tradicio de ukraina skolo de pola romantikismo.

Li estis influita de Juliusz Słowacki, Henryk Sienkiewicz, Julian Tuwim, Kazimierz Wierzyński, Józef Czechowicz, Władysław Broniewski kaj Stefan Żeromski.

## Tradukoj
* *U przyjaciół* (Ĉe amikoj) (1935) – poeziaĵoj de Miĥail Lermontov, Aleksandr Blok, Sergej Jesenin kaj Vladimir Majakovskij
* [kune kun Paweł Zajcew *Poezje w przekładach* (Poeziaĵoj en tradukoj) (1936) – poeziaĵoj de Taras Ŝevĉenko
* kune kun Georgo Peradze kaj Giorgi Nakaŝidze *Witeź w tygrysiej skórze* (La kavaliro en panterfelo) (1937) – epopeo de Ŝota Rustaveli
* *Oddział chorych na raka* (Kancerpavilono) (1973) – romano de Aleksandr Solĵenicin

## Eksteraj ligiloj
Paĝo dediĉita al poeto en la paĝaro de Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN” tnn.pl

Kategorio:Naskiĝintoj en 1909
Kategorio:Mortintoj en 1988
Kategorio:Polaj poetoj
Kategorio:Polaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Poloj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Polaj tradukistoj
Kategorio:Polaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Polaj ekzilitoj
Kategorio:Tradukistoj al la hispana lingvo
Kategorio:Polaj publicistoj
Kategorio:Tradukistoj al la pola lingvo
Bikarbonato

eta|200ra|dekstre|
eta|200ra|dekstre|
**Bikarbonato** aŭ **hidrogena karbonato** estas jona salo de la karbonata acido kiu formiĝas per senprotonigo de la karbonata acido. En la naturo bikarbonatoj ĉeestas sub la minerala formo kaj en la maroj kie ĝi abundas kaj sub la tero. La vorto **bikarbonato** estis kreitas en la 1814-a de la angla kemiisto William Hyde Wollaston. Multaj bikarbonatoj estas akvosolveblaj ĉe norma temperaturo kaj premo. Aparte natria bikarbonato kontribuas por la totalaj dissolvitaj solidaĵoj, ofta parametro por taksi akvokvaliton.

Bikarbonato estas la ĉefa formo de dissolvita neorganika karbono en marakvo, kaj en la plejmulto el la dolĉakvoj. Kiel tia ĝi estas grava defluejo en la karbona ciklo. Kelkaj plantoj kiel Chara globularis utilas karbonaton kaj produktas kalcian karbonaton (CaCO3) kiel rezulto de la biologia metabolo.

En dolĉakva ekologio, forta fotosinteza agado de dolĉakvaj plantoj en taglumo liberigas gasan oksigenon en la akvon kaj samtempe produktas bikarbonatajn jonojn. Tiuj ŝanĝas la pH supren ĝis en certaj cirkonstancoj la grado da alkaleco povas iĝi toksa al kelkaj organismoj aŭ povas igi toksaj aliajn kemiajn komponantojn kiel ekzemple la amoniako. En mallumo, kiam neniu fotosintezo okazas, spiradprocezoj liberigas karbonan duoksidon, kaj novaj bikarbonataj jonoj ne estas produktataj, rezultigante rapidan falon de pH.

La fluo de bikarbonataj jonoj el ŝtonoj eroditaj de la karbonata acido en pluvakvo estas grava parto de la karbona ciklo.

## Proprecoj 
Bikarbonato estas simpla ununura karbona molekulo, kiu ludas surprize gravajn rolojn en diversaj biologiaj procezoj. Ĝi estas anjono kiu konsistas el unu centra karbonatomo ĉirkaŭita de tri oksigenatomoj en trigonala ebena aranĝo, kun hidrogenatomo alkroĉita al unu el la oksigenoj.

La bikarbonata jono portas negativan formalan ŝargon kaj estas la konjugacia bazo de la karbonata acido, H2CO3. La karbonata radikalo estas kompleksa kaj forte unu-elektrona oksidanto. Bikarbonato en ekvilibro kun karbona duoksido konsistigas la ĉefan fiziologian bufron en ĉeloj. La bikarbonata-karbona duoksida paro stimulas la oksigenadon, peroksidadon kaj nitradon de pluraj biologiaj celoj.

La karbonata radikalo ankaŭ estis proponita kaŭzi la stimulajn efikojn de la bikarbonata-karbona duoksida paro sur oksigenadoj kontrolataj per hidrogena peroksido/transigmetalaj jonoj. La finfina antaŭaĵo de la karbonata radikala anjono estante bikarbonato, karbona duoksido, peroksimonokarbonato aŭ kompleksoj de transigmetalaj jonoj kun bikarbonata-derivitaj specioj restas demando pri debato.

## Kelkaj bikarbonatoj 
Kategorio:Bikarbonatoj
Jakab Justus

'*** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Justus Jakab*' estis hungara haŭtkuracisto, venerologo, altlerneja instruisto. Lia parenco estis György Justus.

 naskiĝis  en Mohács, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en katolika gimnazio en Budapeŝto en 1884, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1890. Post la diplomo li estis asistanto en la universitato ĉe Ernő Schwimmer. Kiel elstara dermatologo, li estis invitita al pluraj universitatoj (ankaŭ eksterlanden), sed li ne akceptis la invitojn. Ekde 1898 li estis la ĉefkuracisto en la juda hospitalo, krome li redaktis medicinajn revuojn. Li edziĝis en 1903, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1904 kaj 1909.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A syphilis malignáról* (1898)
* *A syphilis diaetetikai kezeléséről* (1905)
* *A bőrbetegségek gyógyítása* (1911)
* *A Bowen-féle betegség pathogenesiséről* (1926)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj venerologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Torreblanca (stacidomo)

**Torreblanca** () estas fervoja stacio situanta en la hispana komunumo Torreblanca en la provinco Castelló, Valencia Komunumo. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco kaj Cercanías funkciigatajn fare de Renfe.

[centra|280ra|eta|[Talgo]]

## Vidu ankaŭ 
* Torreblanca

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Torreblanca
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
István Káldor

**István Káldor** [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Káldor István** estis hungara haŭtkuracisto, venerologo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Kaufmann*.

 naskiĝis  en Debrecen, li mortis  (laŭ alia informo ) en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato István Tisza en 1938. Post la diplomo li laboris en kliniko en Budapeŝto ĝis 1942, poste pro la milito en la armeo. Ekde 1946 li praktikadis en universitata kliniko en Budapeŝto, kie li ricevis la instruan rangon asistanto post 2 jaroj. Li havis postenon en la ministerio inter 1951–1956, baldaŭ li revenis al la kliniko jam kiel lektoro (1958–1966). Li edziĝis en 1945 kaj li ricevis premion en 1962.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Salvarsan-resistens syphilidekről.* (1946)
* *Antivenereás küzdelmünk helyzete és legközelebbi feladatai.* (kunaŭtoro, 1953)
* *Syphilis szűrőreakciók.* (1959)
* *Makroglobulinaemia esete átmenetileg reversibilis tünetekkel.* (kunaŭtoro, 1964)
* *Az immunelektroforézis alkalmazása a dermatológiában.* (disertaĵo, 1966).

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj venerologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Torreblanca

**Torreblanca** estas komunumo en la Valencia Komunumo, Hispanio, situanta ĉe la marbordo de la provinco Castelló, en la komarko Plana Alta, inter la municipoj Cabanes, Benlloch kaj Alcalà de Xivert. Ĝi havas  loĝantojn (2023).

La loknomo *Torreblanca* signifas blankan turon, kio aperas en la municipa blazono.

## Vidu ankaŭ 
* Torreblanca (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/valencie)


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
Vracovice (distrikto Benešov)

**Vracovice** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov 5 km sudoriente de urbo Vlašim. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Malovidy.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Vracovice, chapel II.jpg|Kapelo en vilaĝplaco
Vracovice, municipal office.jpg|Municipa ofico
Vracovice, house No 6.jpg|Domo n-ro 6 en la vilaĝplaco
Vracovice, common, south part.jpg|Vracovice
Vracovice, bus stop.jpg|Vracovice, aŭtobusa haltejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
At-Tur

**At-Tur** aŭ *Et-Turo* laŭ egipta  estas marhavena urbo, kuracloko, sidejo de la Provinco Suda Sinajo en Egiptio. La loknomo venis de araba nomo por Monto Sinajo, kie Moseo laŭdire metis tabelojn de la leĝo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En Et Turo loĝis  homoj en 2021.

## Geografio 
Et Turo situas laŭ la Sueza Golfo de la Ruĝa Maro inter 0-14 metrojn super la marnivelo. La ĉirkaŭaj montoj konsistas ĉefe el grejsoj. Ŝarm el Ŝejĥ troviĝas nur 78, Hurghada 112, Suezo 221, Saŭhaĝo 267, ĉefurbo Kairo 306, Minjo (Egiptio) 335 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Historio de la urbo komenciĝis jam en tempoj de la faraonoj kun la tiama loknomo Rajfa (aŭ Rajtu), kiu signifis "lando de fruktoj", ĉar la areo estis riĉa je daktilpalmoj. En la Biblio la urbo estas menciita sub la nomo Elim. Post Kristo precipe en la 3-a jarcento la loko estis rifuĝejo de molestitaj kristanoj, baldaŭe la loko estis administra centro en la romia kaj la bizanca tempoj, en la 6-a jarcento la bizanca imperiestro Justiniano la 1-a konstruis monaĥejon. La urbo fakte fondiĝis en la 13-a jarcento. En 1541 la portugaloj sukcese atakis la urbon, sed poste ili foriris al Suezo. De la mezepoko ĝis 1937 Et Turo estis kvarantena stacio por pilgrimantoj. Inter 1967-1979 Israelo posedis la areon.  
eta|maldekstre|

## Ekonomio 
Ekonomio de Et Turo konsistas el agrikulturo (iom da tritiko- kaj hordeo-areoj, olivoj kaj daktiloj, krome bredado kaj fiŝkaptado), komercado, iom da naftoputoj ekde la (1970-aj jaroj) kaj turismo. Oni trovis termofontojn () kun sulfura akvo, tial ekzistas medicina turismo. 

## Religio 
En Et Turo vivas islamanoj kaj kristanoj.

## Klimato 
Et Turo situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas nur 7 mm plejparte decembre. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter .

## Trafiko 
Et Turo ne havas fervojon, sed ekzistas traira ĉefvojo inter Suezo kaj Ŝarm el Ŝejĥ. La urbo havas enlandan flughavenon malgrandan maran havenon.
eta|

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* monaĥejo
* kuracbanejo

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Kategorio:Kuraclokoj
Torreblanca del Sol (stacidomo)

**Torreblanca del Sol**, mallonge **Torreblanca** () estas fervoja haltejo situanta en la urba areo Torreblanca, en la hispana municipo Fuengirola, en la provinco Malago, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi estas parto de la linio C-1 de Cercanías Málaga.

## Bildgalerio 

Estación de Torreblanca 01.JPG|Ekstero
Estación de Torreblanca 03.JPG|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Fuengirola

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Fuengirola
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Malago
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Fera (II) bikarbonato

**Fera (II) bikarbonato** aŭ **fera (II) hidrogena karbonato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **karbonata acido** kaj **fera (II) hidroksido**. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Fera (II) bikarbonato posedas 6 oksigenatomojn, 2 karbonatomojn, 2 hidrogenatomojn kaj 1 feratomon. Fera (II) bikarbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **fera (II) bikarbonato** per traktado de **karbonata acido** kaj **fera (II) hidroksido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **fera (II) bikarbonato** per traktado de **karbona duoksido** kaj **fera (II) hidroksido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **fera (II) bikarbonato** per traktado de **karbonata acido** kaj **fera (II) oksido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **fera (II) bikarbonato** per traktado de **baria bikarbonato** kaj **fera (II) sulfato**:

## Vidu ankaŭ
* Bikarbonato

Kategorio:Bikarbonatoj
Srettha Thavisin

**Srettha Thavisin** (; naskita la ) estas tajlanda komercisto kaj politikisto funkcianta kiel la Ĉefministro de Tajlando ekde la 22-a de aŭgusto 2023. Li antaŭe estis la ĉef-oficulo kaj prezidanto de Sansiri.

## Referencoj 
Kategorio:Tajlandaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Tajlando
El Baljana

**El Baljana,** laŭ egipta  estas urbo en la Provinco Saŭhaĝ en Alta Egiptio, en Egiptio.

## Demografio 
En El Baljana loĝis  homoj en 2023 https://citypopulation.de/en/egypt/admin/sawh%C4%81j/2613__al_balyan%C4%81/.

## Geografio 
El Baljana situas laŭ la maldekstra (okcidenta) bordo de Nilo 66 metrojn super la marnivelo. Ĝarĝa troviĝas 16, provinca sidejo Saŭhaĝo 44, Diŝna 49, Kenao 73, Luksoro 87, Hurghada 213, ĉefurbo Kairo 431 kilometrojn (aere) https://www.thedistancenow.com/al_balyana_egypt/qina_egypt .

## Historio 
En antikvaj tempoj Abidozo situis proksime.

## Klimato 
El Baljana situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Praktike neniam pluvas.

## Trafiko 
El Baljana havas trairan fervojan linion kunstacidomo, same ĉefvojon, krome ekzistas flankovojo al la dezerta areo. Ponto tra Nilo ne ekzistas. Dum la historio en la Nilo estis vigla ŝipado.

## Vidindaĵoj 
* moskeoj 
* praaj restaĵoj en Abidozo

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Divišov (apartigilo)

Nomon **Divišov** havas pluraj setlejoj:

* Divišov, kampurbo en distrikto Benešov
* Divišov (Bystřice nad Pernštejnem), parto de urbo Bystřice nad Pernštejnem en distrikto Žďár nad Sázavou
* Divišov (Sušice), parto de urbo Sušice en distrikto Klatovy