open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
MAC-adreso

dekstra|eta|Retkarto Intel® Centrino® Wireless-N 1000 kun MAC-adreso 00:26:C7:CF:94:98
Aparatoj, kiuj aliras reton, devas esti identigitaj. Por tio, multaj retaj teĥnologioj, kiel Eterreto, uzas unikajn adresojn por identigi la retkarton, kiu estas uzata por aliri la reton. Ĉi tiuj adresoj kutime nomiĝas **Medio-Atingo-Kontrola adreso** aŭ **MAC-adreso**.

Al ĉiu aparato estas atribuita MAC-adreso fare de ties fabrikanto. La originala Xerox Eterreto adres-skemo ankoraŭ estas uzata por asigni MAC-adresojn. Ĝi ebligas al MAC-adresoj esti 48-bitojn longaj. Do, estas 248 (aŭ ) eblaj MAC-adresoj. MAC-adresoj identigas multajn aferojn, kiel ekzemple la tipon de uzata aparato.

MAC-adreso estas plejparte uzata de la reto por direkti la datumojn al la ĝusta loko iom simile al hejma adreso. La IP-adreso estas la nomo de la vojo dum la MAC-adreso estas la numero de la pordo.
__NOTOC__
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* IP-adreso
* Eterreto
* Retkarto
* Wi-Fi

## Eksteraj ligiloj 
* () IEEE SA - Registration Authority

## Tradukfonto 
Kategorio:Komputilaj retoj
Akoraloj

La **akoraloj** () estas planta ordo el angiospermoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (akoracoj), ununuran genron (akoro) kaj 2 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Acorales* Mart. - akoraloj
****Acoraceae* Martinov - akoracoj
*****Acorus* L. - akoro
******Acorus calamus* L. - kalam-akoro
******Acorus gramineus* Aiton - graminea akoro

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Klorantacoj

La **klorantacoj** () estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo klorantaloj (*Chloranthales*). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 70 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Chloranthales* R.Br. - klorantaloj
****Chloranthaceae* R.Br. ex Sims - klorantacoj
*****Ascarina* J.R. Forst. & G. Forst. - askarino
*****Chloranthus* Sw. - kloranto
*****Hedyosmum* Sw. - hediosmo
*****Sarcandra* Gardner - sarkandro

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Nacia monumento de la dua mondmilito

**Nacia monumento de la Dua Mondmilito** estas monumento kaj muzeo en Ĉeĥio, kiu apartenas inter unu el fakaj laborlokoj de Silezia landa muzeo. Ĝi troviĝas survoje inter urboj Ostrava kaj Opava en municipo Hrabyně. Ties devena nomo sonis **Monumento de Ostrava operaco**. Ĝi estis konstruita sur loko de la plej pezaj bataloj de la tn. Ostrava operaco fine de la Dua Mondmilito, en kiu partoprenis ankaŭ la 1-a ĉeĥoslovaka armea korpuso.

La areon kreas administra konstruaĵo kaj la monumento mem, kies konsisto estas du "turoj" aŭ ankaŭ kojnoj, interne kiuj troviĝas spacoj de ekspozicio. Antaŭ la turoj estas granda alven-areo, kie okazis soldataj ĵuroj de novuloj. Proksime de la monumento estas lokigita ankaŭ historia soldata tekniko kaj simbola tombejo kun nomoj de 13000 falintaj sovetaj kaj ĉeĥoslovakaj soldatoj kaj ankaŭ torturitaj loĝantoj de la norda Moravio kaj Silezio.

## Historia evoluo 
La monumento estiĝis en la 1970-aj jaroj; fundamenta ŝtono al la konstruado estis metita la 29-an de aprilo 1970, dum ĉeesto de tiama prezidento Ludvík Svoboda kaj komandinto de la 4-a ukraina batalfronto, marŝalo Andrej Ivanoviĉ Jeremenko. Sed oni komencis konstrui nur en la jaro 1976 kaj la monumento estis malfermita al la 35-a datreveno de la liberigo de ĈSR en la jaro 1980, tiam kiel *Monumento de Ostrava operaco*. Devene la monumento estis loko de pieto, ne kiel muzea objekto, ĉar la ekspozicio mem, kiu prezentis la ostravan operacon, estis malfermita en kastelo en Kravaře. Sed dum la jaroj pli  ol la simbolo de la liberigo la monumento fariĝis montraĵo de socialisma monumentismo, pli poste ĝi plie kadukiĝis.

Ekde la jaro 1992 la monumento fariĝis konsisto de Silezia landa muzeo. Pro decido de la registaro ĝi estas ekde la jaro 2000 centra monumento de la Dua Mondmilito en Ĉeĥio. En la jaro 2005 ĝi estis pro rekonstruo fermita, la riparo okazis ekde la jaro 2006. La Nacia monumento de la Dua Mondmilito estis solene malfermita la 29-an de aprilo 2009. Post la remalfermo la nuntempa ekspozicio disvastiĝis ankaŭ je eksponaĵoj de ĉeĥoslovakaj legioj, ĉeĥoslovakaj aviadistoj en Anglio kaj Francio kaj pluaj interesaĵoj.

## Interna ekspozicio

Památník II. světové války v Hrabyni - interiér.jpg|Interno
Památník II. světové války - interiér.jpg|Interno

## Soldata tekniko ĉe la monumento 

Technika Hrabyně.jpg|57 mm kontraŭaviadila kanono
Technika Hrabyně1.jpg|30 mm kontraŭaviadila dukanono modelo 53
Technika Hrabyně2.jpg|Kirasita transportilo BRT 50 PK
Technika Hrabyně3.jpg|Memmovebla kanono SU 100

Hrabyně
Kategorio:Monumentoj en distrikto Opava
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Opava
Kategorio:Hrabyně
Kategorio:Silezia landa muzeo
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1980
Listo de asteroidoj (96001–97000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 96001 ĝis 97000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Ne estas kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Esceptokaze, kelkaj raraj asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj havas nenian menciindecon.

## Plena listo 96001-97000 
### 96001-96050 
### 96051-96100 
### 96101-96150 
### 96151-96200 
### 96201-96250 
### 96251-96300 
### 96301-96350 
### 96351-96400 
### 96401-96450 
### 96451-96500 
### 96501-96550 
### 96551-96600 
### 96601-96650 
### 96651-96700 
### 96701-96750 
### 96751-96800 
### 96801-96850 
### 96851-96900 
### 96901-96950 
### 96951-97000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 95 001 - 100 000
Sándor Radó (arkitekto)

**Sándor Radó** [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Radó Sándor** estis hungara arkitekto. Lia origina familia nomo estis *Rozenfeld*.

Sándor Rozenfeld naskiĝis la  en Mohács, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Radó devenis el juda familio. Li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1903. Inter 1905 kaj 1923 li estis arkitekto, ĉefarkitekto en Marosvásárhely/Târgu Mureș. Intertempe en 1916 li edziĝis. En komence de la rumana erao lia statuso ĉesis, tial li establis propran arkitekturan atelieron. En la 1930-aj jaroj li estis nelonge vicurbestro de Târgu Mureș. Pro la alvenanta fronto li translokiĝis al Budapeŝto en 1944.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* Universitato Petru Maior (origine komerca lernejo)
* kolegio (origine lernejo por fraŭlinoj)
* poŝtejo (1911)
* banko (1910)
* propra vilao (1912)
* sanatorio-kliniko (1929)
* pluraj uzinaj konstruaĵoj

Universitatea Petru Maior Targu Mures.jpg|Universitato Petru Maior
RO MS Str Revolutiei nr 2.jpg|poŝtejo
Tg.Mures Federalcoop.JPG|banko
Tg.Mures Casa Rado.jpg|vilao de Radó

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio](https://hu.wikipedia.org/wiki/Rad%C3%B3_S%C3%A1ndor_(%C3%A9p%C3%ADt%C3%A9szm%C3%A9rn%C3%B6k))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tago de Afriko

La **Tago de Afriko** estas la ĉiujara memorfesto pro la fondiĝo de la Organizaĵo por Afrika Unueco (OAU) (nun konata kiel la Afrika Unio) la 25-an de majo 1963.  Ĝi estas fame konata en diversaj landoj sur la afrika kontinento, same kiel ĉirkaŭ la mondo.

## Historio 
La Unua Kongreso de Sendependaj Afrikaj Ŝtatoj okazis en Akrao, Ganao la 15-an de aprilo 1958. Ĝi estis kunvokita de la Ĉefministro de Ganao Dr. Kwame Nkrumah kaj partoprenis reprezentantoj de Egiptio (tiam ĝi estis parto de la Unuiĝinta Araba Respubliko), Etiopio, Ganao, Liberio, Libio, Maroko, Sudano, Tunizio kaj Kamerunio. La Respubliko de Sudafriko ne estis invitita. La konferenco ekspoziciis progreson de liberigaj movadoj sur la Afrika kontinento aldone ĝi simbolis la persistemon de la afrikanoj por liberigi sin de eksterlanda dominado kaj ekspluato.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*Internacia Tago de la Afrika Infano
*Panafrikanismo

## Eksteraj ligiloj 
* Tago de Afriko (ĉe la retejo de AU)
*  () kadre de MondaFest’ 2020

Kategorio:Afrika Unio
Kategorio:Afrika kulturo
Kategorio:Memortagoj
Ferenc Raichle

**Ferenc Raichle** [rajĥle], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plennome **Raichle József Ferenc** estis hungara arkitekto, instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Raichl*.
eta|Busto pri Ferenc Raichle
Ferenc Raichle naskiĝis la  en Apatin (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Raichle akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1891, poste li pasis 2 jarojn en Berlino. Hejmenveninta li vivis iomete en Budapeŝto kaj Szeged. Intertempe li edziĝis kaj translokiĝis al Szabadka. Li konatiĝis kun Gyula Pártos, kiu enkondukis lin al la secesia stilo. Post sukcesoj li vivis luksa, tial li bankrotiĝis en 1906 kaj translokiĝis al Szeged, kie li denove estis sukcesa arkitekturo. Post la 1-a mondmilito li translokiĝis al Budapeŝto, kie li ne faris iujn ajn gravajn projektojn por la resto de sia vivo.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* gimnazio en Szabadka (1896-1900)
* feriejo en Palics (1900)
* propra palaco en Szabadka (1903, nun muzeo)
* katolika preĝejo en Topolya (1903-1904)
* palaco Shäffer (1907) en Szeged
* palaco Móritz (1909-1910) en Szeged
* propra palaco (Raichle) (1909-1910) en Szeged
* palaco Gróf (1912-1913) en Szeged

Library in Subotica.jpg|biblioteko en Szabadka
Szabadka2.jpg|propra palaco en Szabadka
SBAT.jpg|katolika preĝejo (Topolya)
RaichleSchaferKJ.jpg|palaco Shäffer (Szeged)
RaichleMoritzKJ.jpg|palaco Móritz (Szeged)
RaichlePalota04KJ.jpg|palaco Raichle (Szeged)
Raichle03KJ.jpg|palaco Gróf (1912-1913) (Szeged)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Brakumkuseno

eta|Brakumkuseno
**Dakimakuro** (jp.  *dakimakura*) aŭ **brakumkuseno** estas granda kuseno por brakumoj kaj/aŭ dekoraciado. Ili ofte estas uzataj kiel komfortigaj objektoj de junuloj kaj infanoj en Japanio kaj aliaj landoj.

En la fino de la 1990-aj jaroj, brakumkusenoj iĝis parto de la internacia otaka kulturo. Ekde tiam, oni ofte surmetas bildojn de elpensaj geroluloj (ĉefe de amimeo kaj mangao) sur ili.

## Dimensioj 
Malkiel kapkusenoj, brakumkusenoj estas tre longaj por konveni al dimensioj de la tuta homa korpo. La normigaj dimensioj komence estis 160 × 50 cm, sed ekster Japanio ili ofte estas 150 × 50 cm. La lastaj dimensioj disvastiĝis pro limigoj de poŝtaj servoj, tra kiuj oni ofte ricevas brakumkusenojn. Iuj produktistoj proponas ankaŭ aliajn dimensiojn, sed la normigaj kutime estas taŭgaj por plejaj aĉetantoj.

Kategorio:Kulturo de Japanio
Kategorio:Mebloj
Kategorio:Animeo
William Simcock

**William Holden SIMCOCK** (1919-5a de novembro, 2008, Stoke-on-Trent) estis angla aktivulo por muziko, teatro kaj Esperanto.

## Biografio 
Bill loĝis en Butterton, Staffordshire, kaj dum 22 jaroj ĝis retiro, li estis instruisto en bazlernejo Manifold Primary School, Warslow, Staffordshire. Li estis serĝento dum la Dua Mondmilito, kaj servis en Germanio kaj Belgio. Poste, li trejniĝis por esti instruisto kaj gradiĝis en angla el la Universitato de Keele. Li instruis en nombraj lernejoj en Norda Staffordshire, poste en Warslow kaj retiriĝis en 1979.

Li akiris la diplomon de la *British Esperanto Association* kaj iĝis honora membro de la asocio. Je peto de la urbestraro de Stoke-on-Trent, Bill verkis biografion de malfrua vivodaŭra amiko, nome Horace Barks, iama urbestro kaj esperantisto.

Bill mortis 89-jaraĝa, survivita de edzino Muriel, kun kiu estis geedzeco dum 61 jaroj. Ili havis kvar filojn, du filinojn kaj kvar genepojn. La funebro okazis la 11an de novembro, 2008, en la Kremaciejo Carmountside.

## Verkoj 
* William H. Simcock, Humurajoj, 1a de marto 2000, Eko Publications, Susan Burnett (ilustris), 28 pp. ISBN 1903422000 kaj ISBN 978-1903422007
* Artikolo de George Orwell, *Konsideroj pri Gandhi*, tradukita de William Simcock, aperis en *La Gazeto*, n-ro 74 (13a jaro, n-ro 2), 31 januaro 1998, p.&nbsp;27-30. Originala titolo: *Reflections on Gandhi* (1949). Rete alirebla en http://autodidactproject.org/other/orwell_gandhi_espo.html

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* W. H. SIMCOCK: ROMKATOLIKISMO: Sanktuloj el Monato (gazeto) (2005/03, p.&nbsp;24)
* Nekrologo fare de lia filo en The Guardian

## Notoj 
Kategorio:Britaj esperantistoj
Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Britaj tradukistoj
Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:Britaj reĝisoroj
Kategorio:Britaj vegetaranoj
Kategorio:Britaj muzikistoj
Aponogetonacoj

La **aponogetonacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo alismaloj (*Alismatales*). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 60 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Alismatales* R.Br. ex Bercht. & J.Presl - alismaloj
****Aponogetonaceae* Planch. - aponogetonacoj
*****Aponogeton* L. f. - aponogetono
*****Ouvirandra* Thouars - uvirandro*

:*genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝian specion.

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Japana Fondumo

eta| Japana Kultura Instituto en Kolonjo (Köln), Germanio
La **Japana Fondumo** ( japane ** ** , *Kokusai Kōryū Kikin*) estas kultura institucio, kies tasko estas promocii kaj disvastigi la japanajn lingvon kaj kulturon en la mondo. Ĝi povas esti konsiderata kiel la japana ekvivalento de la germana Goethe-Instituto aŭ la angla British Council.

## Historio 
La institucio estis fondita en 1972. Je la 1-a de oktobro 2003, ĝi estis submetita al la Japana Ministerio pri Eksterlanda Politiko kaj tial estas parto de la eksterlanda kultura politiko de Japanio. Por antaŭenigi kulturajn interŝanĝojn inter Japanio kaj eksterlando ĝi ofertas lingvokursojn pri la japana lingvo kaj organizas eksterlandajn eventojn. *Japana Fondumo* organizas la plej uzatan teston pri scio de la japanaj lingvaj, la tn. *Japanese Language Proficiency Test* (JLPT).

## Organiza distribuo 
La *Japana Fundumo* havas 21 filiojn en 19 landoj. La ĉefsidejo estas en Tokio. Ekzistas ankaŭ oficejo en Kioto.

*  – Kairo
*  – Sidnejo
*  – San-Paŭlo
*  – Pekino
*  – Kolonjo
*  – Parizo
*  – Nov-Delhio
*  – Ĝakarto
*  – Romo
*  – Tokio (ĉefsidejo) kaj Kioto
*  – Toronto
*  – Seulo
*  – Kuala-Lumpuro
*  – Meksikurbo
*  – Manilo
*  – Bangkoko
*  – Budapeŝto
*  – Los-Anĝeleso kaj Novjorko
*  – Londono

## Bibliografio 
Japana Fondumo (jp: *Kokussai Koryú Kikin*) eldonis en la jaro 1977 broŝuron en Esperanto sub la titolo "*La Japana Fondaĵo*"

## Vidu ankaŭ 
* Aliance Française (franca)
* Goethe-Instituto (germana)
* Instituto Cervantes (hispana)
* Società Dante Alighieri (itala)
* British Council (angla)
* Instituto Konfuceo, **孔子 学院** (ĉina)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de *Japan Foundation*
* Japana Kultura Instituto Kolonjo 

Kategorio:Organizaĵoj en Japanio
Kategorio:Ekstera politiko de Japanio
Kategorio:Japana lingvo
Kategorio:Kulturo de Japanio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1972
Gongo (aŭlo)

:*Estas ankaŭ Gongo.*

**Aŭlo Gongo** estas moderna plurfunkcia centro estiĝinta pro enkonstruigo en devenan gasujon el la jaro 1924 en Malsupra regiono Vítkovice en Ostrava, laŭ projekto de ark. Josef Pleskot. La plurfunkcia aŭlo Gongo estis realigita en la jaroj 2011–2012 kaj ĝi fariĝis unu el kvin projektoj, kiuj akiris titolon Konstruaĵo de jaro 2013. En la jaro 2014 ĝi estis envicigita inter TOP 10 konstruaĵoj de la mondo.

## Pluaj fotoj 

Pleskot dolni oblast Vitkovice 3.JPG|Stato antaŭ rekonstruo (rekonverzo)
Ostrava, Vítkovice, Hlubina, areál, pohled.jpg|Paso de konstrulaboroj
Gong Vitkovice Ostrava 2013 4422.JPG|Interno

## Ligiloj 
### Referencoj 
### Rilataj artikoloj 
* Josef Pleskot
* Malsupra regiono Vítkovice

### Eksteraj ligiloj 
* Multifunkční aula Gong v plynojemu
* gaaleriie.net: Josef Pleskot, Dolní oblast Vítkovice, 1. část – video

Kategorio:Koncertejoj en Ĉeĥio
Kategorio:Malsupra regiono Vítkovice
Kategorio:Teknikaj memorindaĵoj en Moraviasilezia regiono
Kategorio:Konstruaĵoj en Ostrava
Kategorio:Gasujoj
OSI-modelo

dekstra|eta|Diagramo de OSI-modelo
La **OSI-modelo** estas la bazo por la ĝusta uzo kaj kunmetado de ĉiuj *retaj protokoloj*. Ĝi klasigas ĉiajn protokolojn en 7 tavoloj laŭ ilia nivelo en komunikado. Ĉia protokolo dediĉas sin ja al komunikado, sed laŭ pluraj manieroj: ekzemple, la kontrolo de perdo de bitokoj tra retkablo estas grava parto en protokoloj kiel Eterreto, sed tute malgravas kiam la celo estas klarigi strukturon de retpaĝo (ekz. per HTML). La du protokoloj funkcias vere samtempe; sed *Eterreto* laboras ĉe la fizikaj problemoj kaj *HTML* ĉe la aplikaciaj kaj prezentaj temoj. Tial apartenas ili al malsamaj tavoloj.

La OSI-modelo klarigas teorie la 7 tavolojn ĉe komunikado. Tamen praktike, oni kutimas uzi modelon kun nur 5 tavoloj, montritaj en la kadro en tiu ĉi paĝo.

Aranĝitaj ekde la *altnivela* ĝis la *malaltnivela*, ili estas
* Aplikada tavolo
* Transporta tavolo
* Reta tavolo
* kanala tavolo
* Fizika tavolo

## Vidu ankaŭ 
* Komputila reto
* Ret-komunika protokolo
* TCP-IP

Kategorio:Normoj de ISO
Kategorio:Komputilaj retoj
Malgrandaj Knabinoj

**Malgrandaj Knabinoj** () estas kanto de la usona bando Oingo Boingo. La kanto estas el ilia albumo 'nur knabo'.

Kategorio:Kantoj
Eryri

**Eryri (Snowdonia)** estas parko en Norda Kimrio. En la parko vivas  homoj. Ili vivtenas sin en la lando, kiu grandparte konsistas el montoj kaj vastaj areoj, ankoraŭ per agrokulturo. 

## Nomo 
La Angla nomo de Snowdonia estiĝis el 'Snowdon', kiu estas la nomo de la plej alta monto en Kimrio. Kimre la kampo nomiĝas 'eryri'.
eta|maldekstre|Situo de la nacia parko "Snowdonia" en la nordo de Kimrio

## Eksteraj ligiloj 
* Centra parkokontrolejo (angle)
* Snowdonia reta kamerao sur la montopinto  (angle)
* Snowdonia Society (angle)

Kategorio:Naciaj parkoj de Britio
Kategorio:Montaroj en Britio
Kategorio:Montaroj en Eŭropo
Klorantaloj

La **klorantaloj** () estas planta ordo el angiospermoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (klorantacoj), 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 70 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Chloranthales* R.Br. - klorantaloj
****Chloranthaceae* R.Br. ex Sims - klorantacoj
*****Ascarina* J.R. Forst. & G. Forst. - askarino
*****Chloranthus* Sw. - kloranto
*****Hedyosmum* Sw. - hediosmo
*****Sarcandra* Gardner - sarkandro

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Moluk Zarabi

**Moluk Farŝ-Foruŝ Kaŝani** aŭ kiel oni konas ŝin **Moluk Zarabi** (, naskiĝis en la jaro 1907 en Kaŝano, mortis la 5-an de januaro 2000 en Teherano) estis irana tradicia kantistino. 

## Vivo 
Moluk Zarabi naskiĝis en la jaro 1907, kiam la reĝo de Irano estis Mohamad Ali Ŝaho kaj unu jaron post la malfermo de la nacia parlamento en Irano. Moluk Zarabi komencis siajn artajn aktivaĵojn kiam estis 13-jaraĝa. La hejmo de la familio de Moluk Zarabi estis ĉe la hejmo de Eqbal Azar (aŭ Eqbal-ol-Sultan). Eqbal Azar estis fama kantisto kaj kiam li komencis kanti hejme, Moluk Zarabi ege interesiĝis aŭdante lin kaj do komencis lerni kantadon ĉe li kaŝe. Ŝi plenatente kaj kaŝe lernis muzikon kaj kantis ĉar ŝia patro, Haĝ Hosein Farŝ-Foruŝ estis tre religiema homo kaj neniel ŝatis ke virinoj kantu publike ĉe viroj. La patro de Moluk Zarabi, Haĝ Hosein Farŝ-Foruŝ estis fama komercisto en Kaŝano kaj ankaŭ havis belan voĉon. Li ĉiam kantis religiajn poemojn kaj preĝojn en moskeo. Moluk Zarabi kantis ĉi tiun kanton dum ankoraŭ hiĝabo estis deviga en Irano. Sed ankaŭ laŭ onia diro por la unua fojo Qamar-ol-Moluk Vaziri kantis ĝin. Sed ĉefe ĉio ne klaras pri ĉi tiu kanto ĉar estis ege revolucia kaj kontraŭ-islama do ĉiuj timis paroli kaj skribi pri ĝi.

## Morto 
Moluk Zarabi la 5-an de januaro 2000 forpasis en sia privata hejmo en Teherano. Ŝia tombo nun estas en Beheŝt Zahra de Teherano. 

## Referencoj 
Kategorio:Iranaj kantistoj
Mosuoj

eta|Virino ĉe la lago Lugu.
[eta|Teksistino en [Lijiang.]]
La **mosuoj** — en ĉina: 摩梭, pinjino: Mósuō —, nomitaj ankaŭ mosoj, mossoj aŭ musuoj, kaj nomitaj de ili mem *na*, estas ĉina etno kiu loĝas en la provincoj Junano kaj Siĉuano, ĉe la limo kun Tibeto. Temas pri ĉirkaŭ 40 000 personoj, kies majoritato loĝas en la regiono Ĝongning kaj ĉe la lago Lugu. Kvankam la ĉina registaro klasigas ilin kiel apartenantaj al la Naŝioj (naxi), kaj la lingvo kaj la kulturo de la mosuoj diferencas de tiu de la naŝioj de la areo de Lijiang, kaj estas ĝenerale konsiderataj diferenca etno.

La mosua socio estas priskribita kiel matriarka, pro la rolo de la virinoj kiel familiestroj, kaj la tendenco al la markado de la familio tra la patrina linio —patrinlinia—, kvankam la politika povo kutime estas majoritate en manoj de la viroj.

La mosuoj praktikas vivtenan ekonomion, baze sur la agrikulturo, la brutobredado kaj loka komerco, kvankam oni transiras rapide al moderna ekonomio de konsumo. Ankaŭ la speciala socia strukturo kaj la altiraj pejzaĝoj de la regiono helpis la lastatempan disvolvigon de turismo, kio okazigis ŝanĝojn en la kulturo kaj vivmaniero.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Coler, Ricardo: *El reino de las mujeres*. Planeta, 2005

Kategorio:Etnoj en Ĉinio
Butomacoj

La **butomacoj**) kaj 2 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Alismatales* R.Br. ex Bercht. & J.Presl - alismaloj
****Butomaceae* Mirb. - butomacoj
*****Butomus* L. - butomo
******Butomus junceus* Turcz. - junkeca butomo
******Butomus umbellatus* L. - umbela butomo

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
92685 Cordellorenz

'*92685 *Cordellorenz'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Douglas Tybor Durig elde la Observatorio Cordell-Lorenz de la Universitato de la Sudo en Sewanee (Tenesio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la instrumenta inĝeniero *Francis Merritt Cordell* (1932–2019) kaj de la astronomo *Philip Jack Lorenz'' (1924–2002), en kies honoroj estis nomita ankaŭ la Observatorio Cordell-Lorenz.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Cimodoceacoj

La **cimodoceacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo alismaloj (*Alismatales*). Ĝi enhavas 5 genrojn kaj 16 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Alismatales* R.Br. ex Bercht. & J.Presl - alismaloj
****Cymodoceaceae* Vines - cimodoceacoj
*****Amphibolis* C. Agardh - amfibolido
*****Cymodocea* K.D. Koenig - cimodoceo
*****Halodule* Endl. - halodulo
*****Syringodium* Kütz. - siringodio
*****Thalassodendron* Hartog - talasodendro

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Tokugawa Arta Muzeo

eta|Tokugawa Arta Muzeo en Nagojo.
La **Tokugawa Arta Muzeo** (, Tokugawa Bijucukan) estas privata arta muzeo, en iama komplekso Ōzone Shimoyashiki en Nagojo, centra Japanio. Ĝia kolekto enhavas pli ol 12 000 ekspoziciaĵoj, kiel glavoj, kirasoj, vestoj kaj maskoj de teatro Noo, laka meblaro, ĉina kaj japana ceramiko, kaligrafio kaj pentraĵoj el la ĉinaj Dinastio Song kaj Dinastio Yuan (960-1368).

Malkiel multaj privataj muzeoj en Japanio, kiu estas bazitaj sur kolektoj arigitaj en moderna epoko pere de korporacioj aŭ entreprenistoj, la Tokugawa Arta Muzeo estas hejmo de hereda kolekto de la Oŭaria branĉo de la Tokugaŭa klano, kiu regis en la Oŭaria Domanaro en tio kio estas nun la Gubernio Ajĉi. La muzeo estas funkciata de la Tokugawa Reimeikai Fondaĵo, kiu estis fondita en 1931 fare de Yoshichika Tokugawa (1886–1976), 19a estro de la Oŭaria klano, por konservi la valoregan kolekton de artaĵoj, mebloj kaj heredaĵoj.

## Artaĵoj 

File:Amitabha with Eight Great Bodhisattvas (Tokugawa Art Museum) 2.jpg|Amitabha kun Ok Grandaj Bodisatvoj (14a jarcento)
File:Honda links.jpg|Honda Heihachiro kun Senhime (17a jarcento) maldekstre
File:Honda rechts.jpg|Honda Heihachiro kun Senhime (17a jarcento) dekstre
File:Ksitigarbha (Tokugawa Art Museum).jpg|Bodisatvo (14a jarcento)
File:Mikatagaharasenekizou.jpg|Portreto de Tokugawa Ieyasu, je la Batalo de Mikatagahara
File:Portrait of Tokugawa Ieyasu at the Battle of Nagakute.jpg|Portreto de Tokugawa Ieyasu, je la Batalo de Nagakute (17a jarcento)
File:Yūhi Cormorants catching Fish.jpg|Kormoranoj de Kamashiro Yuhi fiŝkaptantaj, sur silka ekranego. (1755)
File:Nagashino Teppo-Ashigaru.jpg|Batalo de Nagaŝino kun fusiluloj. (18a jarcento)

## Bibliografio 
* The Tokugawa Art Museum. Nagoya: The Tokugawa Art Museum. 1988. ASIN B000VQ5F9O.
* The Shogun Age Exhibition From The Tokugawa Art Museum. Nagoya: Shogun Age Exhibition Committee. 1985. ASIN B000UDO9BS.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Tokugawa Arta Muzeo

Kategorio:Aperis en 1931
Kategorio:Nagojo
Kategorio:Muzeoj en Japanio
Guagua

**Guagua** -  - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en regiono Centra Luzono, en provinco Pampango. La loknomo signifas: "rivero-buŝo". 
eta|maldekstre|
## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015) 
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodoj: 2003   
* telefonkodo: +63 (0)45 
* Supermara alteco: 18 m
* Areo: 48,67 km²

## Geografio 
Guagua kuŝas sur ebenaĵo laŭ mara golfo (kie enfluas rivero Pampanga) iomete ĉe marĉa areo https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=14.970510263540268%2C120.6006609000001&z=11. Lubao troviĝas nur 5, Provinca sidejo San Fernando (Filipinoj) 11, Angeles 22, ĉefurbo Manilo 56, Kezonurbo 57 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|
## Historio 
Guagua estis menciita unuafoje skribe en 1590. Ĝi estis prospera strategia loko por komerco jam dum la antaŭkolonia epoko, kie renkontiĝas rivero kaj maro. La hispanaj kolonianoj ekposedis la areon en 1561, la unua kargoŝipo ankris en 1884. En 1892 proksime estis konstruita fervoja linio, en 1907 alia pli proksima. La ĉinoj delonge partoprenas en la socia kaj ekonomia evoluo de Guagua. En la 18-a jarcento ili rifuĝis el Manilo tien. La ĉinaj loĝantoj estas komercistoj, masonistoj, lignaĵistoj, ĉarpentistoj kaj kamparanoj. La urbeto grave partoprenis en la revoluciaj luktoj. En 1898 masakro de ĉiuj hispanaj simpatiantoj en Guagua markis la finon de hispana koloniismo kaj la komencon de usona regado. Oni opinias, ke la unua lernejo en Guagua estis fondita en 1901, post 7 jaroj jam akademio estis establita. Fine dominado de japanoj okazis inter 1941 kaj 1945. Guagua estis grave detruita de la erupcio de la vulkano Pinatubo en 1991.  
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
## Ekonomio 
La klimato kaj topografiaj ecoj de Guagua faras ĝin ideala por kreskado de fruktoj (mangoj, bananoj) kaj legomoj. Oni bredas kokojn, anasojn, brutaron kaj aliajn.

## Religio kaj eduko 
En Guagua vivas katolikoj (88%), pluraj aliaj kristanoj, eĉ estas Budhismo kaj Islamo. Kelkaj akademioj, kolegio kaj instituto funkcias en la urbego.

## Trafiko 
Ĉe Guagua preteriras ĉefvojo, krome estas kelkaj flankovojoj.

## Klimato 
La klimato de Guagua estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas ĉirkaŭ 2000 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, nur inter decembro-aprilo falas pli malofte. La averaĝa jara temperaturo estas ĉirkaŭ , ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* monumento

## Fontoj 
* WikiTrans

JC Guagua 3.jpg|Katolika preĝejo
Jf0968Ascomo Guagua Church Pampangafvf 03.JPG|Metodisma preĝejo
The Guagua Mansion.jpg|Palaco
GuaguaPampangajf333.JPG|Monumento

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Itala Animalisma Partio

La **Itala Animalisma Partio** estas itala politika partio fondita en 2006, kiu celas protektadon de bestaj rajtoj.

## Historio
Itala Membro de *Animal Politics EU*, partoprenanta en la kreo de la Eŭropa Animalisma Manifesto, estas la Itala Animalisma Partio, fondita en 2006 de la advokato kaj aktivisto por bestaj rajtoj, Cristiano Ceriello, direktoro de pluraj animalismaj dokumentaj filmoj kiel *Caccia SpA* kaj *Vegetariana Partio*. La ĉefaj celoj de la Itala Animalisma Partio estas Liberigo de Bestoj kaj savo de planedo Tero de monda varmiĝo. En 2019, la Itala Animalisma Partio, kun Cristiano Ceriello kiel estro tra tuta Italio, partoprenis en la Eŭropaj Elektoj en 2019, akirante 0,6% nacie, igante ĝin la deka itala politika partio laŭ nombro da preferoj. Kvankam la Animalisma Partio ne elektis deputitojn pro la baro de 4%, ili traktas la okazon prezentante la "Anti-Italikum-advokatojn" gviditan de la advokato Felice Besostri post mallonga apelacio, kiu en la pasinteco jam nuligis balotajn leĝojn kiel "Porcellum" kaj Italicum ", kiuj opinias, ke la baro-sojlo kontraŭas la novajn dispoziciojn de la Lisbona Traktato kaj la Ĉarto de Fundamentaj Rajtoj de Eŭropa Unio. Pri la apelacio en 2020 decidos la Ŝtata Konsilantaro. En okazo de akcepto, la Animalisma Partio rajtus al unu el la 3 pliaj sidlokoj, kiuj estos atribuitaj al Italio post la kompletigo de la Briteliro, el la Nord-Orientaj, Centraj kaj Sudaj Areoj. Konsiderante kiel en ĉiuj ĉi tiuj tri Cristiano Ceriello estis la plej voĉdonita kandidato de la Animalisma Partio, en okazo de akcepto de la nova apelacio de "Avvocati AntiItalikum" por la Eŭropaj Konkursoj de 2019, Cristiano Ceriello estus elektita al la Eŭropa Parlamento. En 2020 li prezentis averton al la prezidanto de la provinco Trento, la prefekto kaj la ministro pri la medio por peti la liberigon de la urso M49.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()

## Referencoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Italio
Kategorio:Bestaj rajtoj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2006
Goethe-domo

eta|altdekstre|Naskodomo de Goethe en 23a Großer Hirschgraben, Frankfurt am Main.
La **Goethe-domo**, en germana *Goethe-Haus*, estas dom-muzeo pri la verkisto en la distrikto Innenstadt de Frankfurt am Main, Germanio.

La origina konstruaĵo estis la familia loĝejo de la familio Goethe, ĉefe Johann Wolfgang von Goethe, ĝis 1795. Johann Wolfgang mem naskiĝis tie en 1749 al siaj gepatroj, Johann Caspar Goethe, advokato, kaj Katherine Elisabeth Textor, filino de la urbestro (*Bürgermeister*) de Frankfurt. Johann Wolfgang loĝis tie kun sia fratino Cornelia ĝis 1765, estante dek ses jaraĝa, kiam li translokiĝis al Leipzig por studi juron, kaj poste revenis tien sporade.

En 1863 geologo Otto Volger (1822–1897) restaŭris la domon al la stato de la epoko de la familio Goethe, kiel monumento al la fama loĝanto. La domo estis detruita dum la bombado fare de la Aliancanoj al Frankfurto la 22an de majo, 1944, sed ĝi estis restaŭrita post la milito inter 1947 kaj 1951, la plej proksime al la origina stato kaj meblaro, por montri la vivon de riĉa loĝanto de Frankfurto en la 18a jarcento. Ĝi estas apud la Goethe Muzeo, kiu estis malfermita al la publiko kun la Goethe Domo en 1954, kaj proksime estas la elfositaj fundamentoj de la juda geto, kiu, kun la juda tombejo, montras bildon de la iama Frankfurto kiun Goethe mem konis. La domo kaj muzeo estas viziteblaj per la sama bileto.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informaro pri la dommuzeo
* Muzea retejo 
* Membiografio de Goethe *"Out of my life: Poetry and Truth"* el Project Gutenberg

Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Kategorio:Konstruaĵoj en Frankfurto ĉe Majno
Kategorio:Biografiaj muzeoj
Kategorio:Muzeoj en Germanio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1954
Kategorio:Literaturaj muzeoj en Germanio
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1950-1959
Junkagacoj

La **junkagacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo alismaloj (*Alismatales*). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj 35 speciojn, laŭ la modelo *Borago* > *Boraginaceae* > boragacoj.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (3 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Alismatales* R.Br. ex Bercht. & J.Presl - alismaloj
****Juncaginaceae* Rich. - junkagacoj
*****Cycnogeton* Endl. - ciknogetono
*****Maundia* - maŭndio
*****Tetroncium* Willd. - tetroncio
*****Triglochin* L. - triglokino

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Andrej Ivanoviĉ Jeremenko

**Andrej Ivanoviĉ Jeremenko** (korekta transskribo **Jerjomenko**, sed enviviĝis nefonetika transskribo; ruse *Андрей Иванович Ерёменко*;  Markivka ĉe Luhansk, Rusa imperio, hodiaŭ orienta Ukrainio – la 19-an de novembro 1970) estis soveta armeestro, marŝalo de Sovetunio, heroo de USSR kaj heroo de ĈSSR.

Marŝalo Andrej Jeremenko liberigis Ostravon, Olomouc-on kaj Pardubice-on.

[eta|maldekstra|Soldata konsilantaro Stalingrad: Maldekstre [Nikita Ĥruŝĉov. Andrej Jeremenko dekstre]]

## Familio 
El du geedzecoj li havis kvin filojn kaj du filinojn. La unua edzino Eudokie Fjodorovna kun pli juna filo pereis en Vilno komence de la dua mondmilito, duan fojon li edziĝis en batalfronto kun sanitara flegistino el kampa malsanulejo Nina Ivanovna.

## Memorindaĵoj en Ĉeĥio 
* Monumentoj al falintaj soldatoj de lia taĉmento en Lověšice ĉe Přerov
* Nomitaj stratoj: en Prago 4 - Krč (kondukanta de podolaj Dvorce al vojkruciĝo Na Strži), en la sama strato ankaŭ baza lernejo portanta lian nomon. Pluaj stratoj de Jeremenko: en Ostrava, Olomouc, Šumperk kaj aliaj municipoj en Ĉeĥa respubliko.
* Minejo Jeremenko en Ostrava, kiu jam ne estas uzata al devena minada celo.

## Literaturo 
* 

Kategorio:Marŝaloj de Sovetunio
Kategorio:Sovetaj komandantoj de la dua mondmilito
Kategorio:Naskiĝintoj la 14-an de oktobro
Kategorio:Mortintoj la 19-an de novembro
Kategorio:Mortintoj en Moskvo
Kategorio:Sepultitoj ĉe Kremla muro
Kategorio:Portantoj de Ordeno de Klement Gottwald
Kategorio:Portantoj de Ordeno de Kutuzov
Kategorio:Portantoj de Ordeno de Suvorov
Kategorio:Herooj de Sovetunio
Kategorio:Portantoj de Ordeno de Lenin
Kategorio:Portantoj de Ordeno de Oktobra revolucio
Kategorio:Personecoj sur ĉeĥoslovakaj poŝtmarkoj
Kategorio:Membroj de KPSU
Kategorio:Herooj de ĈSSR
Kategorio:Honoraj civitanoj de urbo Ostrava
Kategorio:Entombigitoj en la Nekropolo ĉe la Kremla Muro
Silva Alvarenga

**Manuel Inácio da Silva ALVARENGA** [ManoEL INAsjo da SIŬva AŭvaRENga] (naskiĝis la 1749 en Ouro Preto, mortis la 1814 en Rio-de-Ĵanejro), estis brazila poeto el la novklasika periodo aŭ arkadiismo.

## Vivo 
Filo de la malriĉa muzikista mulato Inácio da Silva Alvarenga kaj de nekonata patrino, li studis en Rio-de-Ĵanejro kaj poste en la Universitato de Koimbro. Lia ĉefa verko estas la kolekto de lirikaj poemoj *Glaura* (1798).

## Verkoj 
* *O desertor* ("La dizertinto", 1774)
* *Glaura* (1799)

## En Esperanto 
* Glaŭra dormas, poemo (1994). En Brazila Antologio Poezia

## Vidu ankaŭ 
* Literaturo de Brazilo en Esperanto
* Literaturo
* Poezio

## Referencoj 
Kategorio:Brazilaj poetoj
Kategorio:Brazilaj verkistoj
Manjeet

**Manjeet** estas propra nomo. Jen kelkaj personoj kun tiu nomo:

*Manjeet Chillar (naskiĝinta en 1986), barata profesia kabaddi-isto kiu naskiĝis en Jat familio
*Manjeet Kaur (naskiĝinta en 1982), barata sprinta atleto el Panĝabio, kiu specialiĝis pri 400-metra kurado
*Manjeet Kullar, aktorino en barataj filmoj kaj televido
*Manjeet Maan, produktoro kaj direktoro de barataj Panĝabaj filmoj
*Manjeet Singh Ral (naskiĝinta en 1985), konata per la artista nomo Manj Musik, barata muziko-komponisto, kantisto kaj *film scorer*
*Manjeet Shrestha (naskiĝinta en 1984), Nepala kriketisto
*Manjeet Singh (kriketisto) (naskiĝinta en 1991), barata unuaklasa kriketisto
*Manjeet Singh (remisto) (naskiĝinta en 1988) reprezentis Baraton en la Viraj Malpezaj Duoblaj Skulloj ĉe la Londonaj olimpikoj en 2008 kaj 2012

Kategorio:Propraj nomoj
Potamogetonacoj

La **potamogetonacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo alismaloj (*Alismatales*). Ĝi enhavas 6 genrojn kaj ĉirkaŭ 190 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Alismatales* R.Br. ex Bercht. & J.Presl - alismaloj
****Potamogetonaceae* Bercht. & J.Presl - potamogetonacoj
*****Althenia* Petit - altenio
*****Groenlandia* J. Gay - grenlandio
*****Lepilaena* J. Drumm. ex Harv. - lepileno
*****Potamogeton* L. - potamogetono
*****Stuckenia* Börner - stukenio
*****Zannichellia* L. - zanikelio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
James L. Elliot

.
Li partoprenis al la teamo, kiu malkovris la ringojn de Urano. Li ankaŭ partoprenis al la teamo, kiu observis sezonan plivarmiĝo ĉe Tritono, ĉefa luno de Neptuno.

Li ricevis sian sciencan bakalaŭron de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio en 1965 kaj sian Ph.D. de la Universitato Harvard en 1972. Li tenis postdoktoran postenon en la Laboratorio de Planedaj Studoj ĉe la Universitato Cornell kaj aniĝis al la Departemento de la fakultato de Astronomio de Cornell en 1977. Post la malkovro de la ringoj de Urano kun Edward Dunham kaj Douglas Mink ĉe Cornell, li reiris ĉe la MIT en 1978 kie li servis kiel profesoro pri fiziko, pri terscienco, atmosfera scienco kaj planedoscienco ; kaj direktoro de la Astrofizika Observatorio George R. Wallace Jr. ĝis sia morto en 2011.

Estas disputo, pri ĉu Elliot kaj aliaj malkovris la ringojn de Urano, ĉu William Herschel estis observinta ilin en 1797, Tamen, la scienca interkonsento estas favora al James Elliot.

James L. Elliot estas kreditita de la malkovro de la objekto (95625) 2002 GX32 kun Marc W. Buie kaj Amy B. Jordan.

La asteroido 3193 Elliot kaj la alfrapa kratero *Elliot* sur Plutono estis nomitaj en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  James Elliot Mortis 67-jaroj ; Malkovrinto de la Ringoj de Urano, el *The New York Times* 10-a de marto 2011
*  James Ludlow Elliot - Publikaĵoj

----

Kategorio:Malkovrintoj de astronomiaj objektoj
Budho Akŝobjo

La **budho Akŝobjo** estas unu el la kvin budhoj de saĝeco. Li troviĝas oriente de la universo kaj estas la kreinto de la purlando Abiratio (*la ĝoja*). Lia nomo signifas *la nemoveblan*, *la neapatian* aŭ *la nekoleran*.

Lia semo estas *hūṃ*, lia mantro estas *auṃ akṣobhya hūṃ* kaj lia sekreta nomo en la budhisma skolo Ŝingono estas *fudōkongō* (不動金剛).

## En tekstoj 
eta|maldekstre|La budho Akŝobjo en tibeta pentraĵo de la 13-a jarcento.
Tekstoj en la gandara lingvo estis trovitaj en Pakistano en la kolekto *Bajaur* kun fragmentoj de antikva mahajana sutro mencianta la budhon Akŝobjon, verŝajne datiĝante de ĉ. la 1-a aŭ 2-a jarcentoj.

La *Akṣobhyavyūhasūtra* (AV) estas unu el la plej antikvaj tekstoj kiuj detale priskribas la vivon de la budho Akŝobjo kaj la meritojn de lia purlando Abiratio.

## Referencoj 
### Bibliografio 
# 
# 
# 
# 
# 
# 
# 
# 

Kategorio:Budhoj
Rupiaacoj

La **rupiaacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo alismaloj (*Alismatales*). Ĝi enhavas ununuran genron (rupiao) kaj 8 speciojn, laŭ la modelo *kanao* (*Canna*) > kanaacoj (*Cannaceae*) por ne konflikti kun kan/o. En Esperanto, la nomo de la familio rekte elvenas de ĝia tipa genro, aldonante "-acoj" ĉe la fino de ties radiko.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (3 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Alismatales* R.Br. ex Bercht. & J.Presl - alismaloj
****Ruppiaceae* Horan. - rupiaacoj
*****Ruppia* L. - rupiao

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Jámy (Rychnov nad Kněžnou)

**Jámy** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rychnov nad Kněžnou. Ĝi troviĝas sude de Rychnov nad Kněžnou. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 8 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

Jámy situas en katastra teritorio **Jámy u Rychnova nad Kněžnou** kun areo 0,96&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Rychnov nad Kněžnou, Jámy, industrial zone.jpg| Industria zono
 Rychnov nad Kněžnou, Jámy, east part III.jpg|  Ŝoseo al Rychnov nad Kněžnou
 Rychnov nad Kněžnou, Jámy, house No 11.jpg|  Domo n-ro 11

Kategorio:Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Quartier Militaire

**Quartier Militaire** () estas urbo en la centro de Maŭricio dependanta de distrikto Moka kaj hejmo de la distrikta konsilio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2011, plejparte hindeŭropaj. Ĝiaj kvartaloj kaj antaŭurboj nomiĝas Bonne Veine, Espérance, La Valette, Providence (kiu estas hejmo de granda islama malplimulto), Route 16, Royal Plaza, Hilton Street kaj Vuillemin.

## Geografio kaj priskribo 
Quartier Militaire estas konata pro sia relative nuboza kaj malvarmeta klimato. Ĝia rekordo de malvarmo estis 5 gradoj Celsiaj. Camp de Masques kun pli varma klimato situas oriente, same kiel Médine kun pli milda klimato. Phoenix situas sude kaj Saint-Pierre okcidente.

La bazaro de Quartier Militaire estas tre pitoreska, precipe dimanĉon matene. Ĝi estas priservata de buslinio. La urbo havas poŝtejon, multajn butikojn, dispensariojn kaj sportajn klubojn. Ĝi estas fama pro sia futbala stadiono.

Kvartalo La Valette estas konata pro sia malgranda lago, kiu ofertas vidpunkton aprezatan de vizitantoj.

## Instruado 
Quartier Militaire havas gimnazion por knaboj kaj gimnazion por knabinoj, same kiel publikan bazlernejon *Sir Edward Walter School* kaj privatan lernejon Saint-Léon. La kvartalo Providenco gastigas la publikan lernejon por knabinoj *Lady Lydie Ringadoo* kaj Belle Rive superan lernejon de dentokuracado. Quartier Militaire estas fama pro sia privata lernejo kun plurlingva sekcio (franca, angla, germana, araba, hispana, itala, turka), lingvoj de la landoj kun maŭriciaj elmigrintoj.

## Religiaj konstruaĵoj 
Quartier Militaire havas grandan hinduan templon en Providence, plurajn malnovajn hinduajn templetojn, kaj islaman kulturan centron, la sola en la distrikto. Royal Plaza gastigas katolikan preĝejon kaj du malgrandajn moskeojn.

centra|eta|Moskeo

Kategorio:Urboj de Maŭricio
Dlouhá Ves (Rychnov nad Kněžnou)

**Dlouhá Ves** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rychnov nad Kněžnou. Ĝi troviĝas 2,5&nbsp;km sudoriente de Rychnov nad Kněžnou. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 154 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

Dlouhá Ves situas en katastra teritorio **Dlouhá Ves u Rychnova nad Kněžnou** kun areo 5,68&nbsp;km².

En la vilaĝo la 9-an de februaro 1931 naskiĝis ĉeĥa skulptisto Mojmír Preclík.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Dlouhá Ves u Rychnova nad Kněžnou - sporthotel.jpg|Dlouhá Ves u Rychnova nad Kněžnou - sporthotelo
Dlouhá Ves u Rychnova nad Kněžnou - socha Panny Marie.jpg|Dlouhá Ves u Rychnova nad Kněžnou - statuo de Virgulino Maria
Dlouhá Ves u Rychnova nad Kněžnou - čp. 11.jpg|Dlouhá Ves u Rychnova nad Kněžnou - n-ro 11
Dlouhá Ves u Rychnova nad Kněžnou - čp. 41.jpg|Dlouhá Ves u Rychnova nad Kněžnou - n-ro 41

Kategorio:Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Lokot

**Lokot** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rychnov nad Kněžnou. Ĝi troviĝas 2,5&nbsp;km okcidente de Rychnov nad Kněžnou. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 40 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

Lokot situas en katastra teritorio **Lipovka u Rychnova nad Kněžnou** kun areo 7,89&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Lokot - čp. 70.jpg|Lokot - n-ro 70
Lokot - kaplička.jpg|Lokot - kapeleto
Lokot - čp. 91.jpg|Lokot - n-ro 91
Lokot - křížek.jpg|Lokot - kruceto

Kategorio:Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Péter Rainer

**Péter Rainer** [rajner], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rainer Péter** estas hungara arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj, meblisto. Lia avo estis Jenő Gadányi.

Péter Rainer naskiĝis la  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|Péter Raineren 2014
eta|Preĝeja interna spaco fare de Péter Rainer

## Biografio 
Péter Rainer iĝis faklaboristo (meblisto) en 1969, poste li maturiĝis. Li akiris diplomon en Arta Altlernejo Moholy-Nagy en 1979. Liaj plej gravaj instruistoj estis Frigyes Pogány, György Jánossy, György Szrogh, Péter Reimholz, Ferenc Vámossy, Ernő Rubik, Péter Csíkszentmihályi kaj István Ferencz. En 1986 li studis en kurso de la sama altlernejo, inter 1988-1990 studis arkitektan majstrokurson ĉe arkitektura asocio (kun arkitektura diplomo en 1991), fine en 1990, 1996 kaj 2003 aliajn kursojn. Krom la lernadoj li laboris ekde 1979 en pluraj laborejoj. Li ricevis premiojn inter 2005–2016.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* interna spaco de preĝejo en Szerencs (1982)
* pligrandigo de tombeja kapelo en Sfântu Gheorghe (1989)
* restaŭrado de Kalvinana preĝejo (Nagykőrös) (2011)

## Elektitaj projektoj 
* studenta klubo (interne) en Győr (1978)
* palaco Dubniczay en Veszprém (urbo) (1997)
* kalvinana preĝejo de Kercaszomor (restaŭrado) (1999–2001)
* Kastelo de Pápa (internaj spacoj) (2006)

## Elektitaj individuaj ekspozicioj 
* Dunaújváros (1980)
* Budapeŝto (1987, 2006, 2017)

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1974, 1980, 1987, 1998, 2006, 2015)
* Zalaegerszeg (1980)
* Eindhoven (1983)
* Arthalo Budapeŝto (1983, 1988, 2001, 2013)
* Kaposvár (2001, 2010, 2018)
* Venecia Bienalo (2014)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj pri internaj spacoj
Kategorio:Hungaraj meblistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Panská Habrová

**Panská Habrová** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rychnov nad Kněžnou. Ĝi troviĝas 3&nbsp;km nordoriente de Rychnov nad Kněžnou. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 69 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

**Panská Habrová** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,68&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* statuo de Mater Dolorosa el la jaro 1803
* kruco el la jaro 1804

## Ĉirkaŭaĵo
* Jaroslav

## Pluaj fotoj 

Panská Habrová, hasičská zbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo
Panská Habrová, socha Bolestné Panny Marie.jpg|Statuo de Mater Dolorosa
Panská Habrová, chalupa II.jpg|Domo kaj sonorilejo
Panská Habrová, kříž.jpg|Kruco
Panská Habrová, hlavní silnice.jpg|Panská Habrová, ĉefa ŝoseo

Kategorio:Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Lipovka (Rychnov nad Kněžnou)

**Lipovka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rychnov nad Kněžnou. Ĝi troviĝas 2&nbsp;km nordokcidente de Rychnov nad Kněžnou. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 101 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

Lipovka situas en katastra teritorio **Lipovka u Rychnova nad Kněžnou** kun areo 7,89&nbsp;km². En la katastra teritorio Lipovka u Rychnova nad Kněžnou situas ankaŭ Lokot.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Bartolomeo

## Pluaj fotoj 

Lipovka u Rychnova nad Kněžnou - čp. 16.jpg|Lipovka u Rychnova nad Kněžnou - n-ro 16
Lipovka u Rychnova nad Kněžnou - kaple.jpg|Lipovka u Rychnova nad Kněžnou - kapelo
Lipovka u Rychnova nad Kněžnou - hospoda.jpg|Lipovka u Rychnova nad Kněžnou - gastejo
Lipovka u Rychnova nad Kněžnou - čp. 135.jpg|Lipovka u Rychnova nad Kněžnou - n-ro 135

Kategorio:Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Litohrady

**Litohrady** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rychnov nad Kněžnou. Ĝi troviĝas 3,5&nbsp;km nordokcidente de Rychnov nad Kněžnou. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 32 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

**Litohrady** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,51&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.

## Loĝantaro
## Naskiĝintoj 
* Karel Vašátko (1882 - 1919) - heroo en batalo ĉe Zborov

## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Venceslao

## Pluaj fotoj 

Litohrady - kaple.jpg|Litohrady - kapelo
Litohrady - čp. 25.jpg|Litohrady - n-ro 25
Litohrady - čp. 11.jpg|Litohrady - n-ro 11
Litohrady - čp. 4.jpg|Litohrady - n-ro 4

Kategorio:Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo