open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
David Dinkins

**David Norman DINKINS** (n. la 10-an de julio 1927 en Trenton, Nov-Ĵerzejo - m. la 23-an de novembro 2020 en Novjorko) estis usona politikisto de la Demokrata Partio. Li estis la 106-a urbestro de Novjorko kaj la unua afrik-usonano kiu okupis tiun oficon. 

La unua politika mandato de Dinkins estis kiel membro de la Ŝtata Asembleo de Novjorkio de 1965 ĝis 1967. Li poste plenumis diversajn oficojn en la registaro de Novjorko antaŭ ol esti elektita Urboprezidanto de Manhatano en 1985, sukcedante Andrew Stein.  Li plenumis ĉi tiun postenon de 1986 ĝis 1989. La 7-an de novembro 1989, li estis la Demokrata kandidato por Urbestro de Novjorko, venkante la Respublikanan Rudy Giuliani. Tamen, Giuliani venkis kaj anstataŭigis lin en 1993. Li tiel restis la lasta servanta Demokrata urbestro de la urbo ĝis la elekto de Bill de Blasio en novembro 2013.

Dinkins sukcesis haltigi la kreskantan krimfrekvencon por la unua fojo en la historio de la urbo.  Li atingis preskaŭ 25-procentan pliigon de policanoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Trovanta Helpon por la David N. Dinkins Paperoj housed ĉe Columbia Malofta Libro de Universitato kaj Manuskripta Biblioteko

Kategorio:Urbestroj de Novjorko
Ed Koch

**Edward Irving "Ed" KOCH** /kɒtʃ/ *KOTCH*; (n. la 12-an de decembro 1924 - m. la 1-an de februaro 2013) estis usona politikisto. 

Li estis membro de la Usona Ĉambro de Reprezentantoj el la 17-a kaj 18-a kongresaj distriktoj de Novjorko kaj la 105-a urbestro de Novjorko dum tri sinsekvaj oficperiodoj de 1978 ĝis 1989.

Koch estis dumviva Demokrata kiu priskribis lin mem kiel "liberalulo kun prudento"  Kiel urbestro, li sukcesis movi la municipon de profunda ekonomia krizo al ekonomia ekprospero. Krome, li partoprenis en filmkritiko kaj estis juĝisto en realecaj televidprogramoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Usonaj cionistoj
Kategorio:Urbestroj de Novjorko
Kategorio:Usonaj kinokritikistoj
Rudy Giuliani

**Rudolph William Louis "Rudy" GIULIANI la 3-a** /ˌdʒuːliˈɑːni/ *JOO-lee-AH-nee*, itala prononco: [dʒuˈljaːni] (naskita la 28-an de majo 1944 en Broklino, Novjorko) estas usona eksa advokato kaj politikisto de la Respublikana Partio. Li estis la 107-a  urbestro de Novjorko de januaro 1994 ĝis la fino de decembro 2001. La teroristaj atakoj kontraŭ la originala Monda Komerca Centro la 11-an de septembro 2001 okazis dum lia oficperiodo. 

Li unue famiĝis kiel prokuroro. Giuliani gvidis la procesojn de la gvidantoj de la Novjorka Mafio en la 1980-aj jaroj.  Post lia demonstra gvidanteco dum la teroristaj atakoj en sia urbo je 2001, Giuliani estis unu el la kandidatoj de la Respublikana Partio por sukcedi la usonan prezidenton George W. Bush. 

Dum la prezidanteco de Trump, li laboris por li kiel jura konsilisto en 2018 kaj kiel lia persona advokato ĝis februaro 2021. Post la balota malvenko de Trump kontraŭ Joe Biden en novembro 2020, Giuliani estis centra figuro en la provoj de Trump renversi la rezulton de la elekto kaj tiel resti en la ofico. Giuliani faris multajn refutitajn akuzojn pri balota fraŭdo kaj poste estis jurpersekutita multfoje. 

Por lia urbestra gvidanteco sekve de la atencoj de la 11-an de septembro en 2001, li estis nomita "la urbestro de Usono". Li estis nomumita Persono de la Jaro laŭ la revuo Time (2001).  En 2002, li ricevis honoran kavalirecon de Reĝino Elizabeto la 2-a de Britio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Personoj de la jaro laŭ magazino Time
Kategorio:Urbestroj de Novjorko
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Usonaj politikaj verkistoj
Kategorio:Italaj usonanoj
Kategorio:Usonaj konspirteoriistoj
Desmond Doss

**Desmond Thomas DOSS** (naskita la 7-an de februaro 1919 en Lynchburg, Virginio ; mortis la 23-an de marto 2006 en Piedmont, Alabamo) estis veterano de la Usona Armeo. Li estis la unua el nur tri soldatoj de la Usonaj Armitaj Fortoj (la aliaj estis Thomas William Bennett kaj Joseph Guy LaPointe Jr., ambaŭ el kiuj estis ornamitaj postmorte) kiu rifuzis servon en la plenumo de sia devo kaj ricevis la Medalon de Honoro, kaj la sola el la tri kiu ricevis ĉi tiun ornamon dum sia vivo.  Lia distingo ŝuldiĝis plejparte al la fakto, ke li savis la vivojn de ĉirkaŭ 75 vunditaj kamaradoj. Li laste servis kiel kaporalo en medicina unuo de la 77-a Infanteria Divizio.

Lia vivo estis la temo de libroj, la 2004 dokumenta *The Conscientious Objector* kaj la 2016 Oscar-gajninta filmo *Hacksaw Ridge*, en kiu li estis portretita de Andrew Garfield.

## Vivo 
Sub influo de sia kredo, li fariĝis konscienca obĵetanto  - li malpermesis al si porti armilojn kaj, precipe, uzi ilin kontraŭ homoj. Oni proponis al li prokrasti militservon, sed li rifuzis, ĉar, kvankam li estis kontraŭ milito kaj mortigo, li volis servi la landon tiom, kiom lia kredo permesis al li. Fine, post peto de la milita gvidantaro, li estis nomumita kuracisto en la 307-a Infanteria Regimento de la 77-a Infanteria Divizio.

Pro sia rifuzo porti armilon, Doss ofte estis ridindigita kaj atakita de siaj kunsoldatoj, kaj estis akuzita pri neglekto de devo. Sed la sinteno al li ŝanĝiĝis draste post la unuaj bataloj, en kiuj lia trupo devis partopreni en julio 1944. Li savis ĉirkaŭ 75 vunditojn sur la kresto Haxo. Pro siaj servoj en la Batalo de Leyte, la liberigo de Filipinoj, kaj la Batalo de Okinawa, li ricevis la Bronzan Stelon kaj la plej altan usonan militistan premion, la Medalon de Honoro. 

## Vidu ankaŭ 
* Bull Allen (soldato),aŭstralia brankardisto de la Dua Mondmilito,  aljuĝita la Arĝentstelon
* Noel Godfrey Chavasse kaj Arthur Martin-Leake, ambaŭ premiita la Viktorian Krucon kaj Baron por ilia kuraca laboro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj kristanaj pacistoj
Kategorio:Usonaj pacistoj
Kategorio:Usonaj militistoj de la Dua Mondmilito
Zálší (Sepekov)

**Zálší** estas vilaĝo, parto de kampurbo Sepekov en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 2 km sude de Sepekov. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Zálší situas en katastra teritorio **Zálší u Sepekova** kun areo 2,65&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1291. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Zálší (Sepekov) (4.).jpg|Vilaĝplaca kapelo
Zálší (07).jpg|Kruco ĉe devojiĝo antaŭ la vilaĝo
Zálší (Sepekov) (3.).jpg|Kruco antaŭ la vilaĝo
Zálší (Sepekov) (1).jpg|Memoriga arbo kaj kruco proksime de la vilaĝo
Zálší (Sepekov) (10.).jpg|Domo en la vilaĝo

Kategorio:Sepekov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Bertalan Edelstein

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Edelstein Bertalan** estis hungara rabeno, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, teologo.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li doktoriĝis en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1900, post 2 jaroj li rabeniĝis en Tutlanda Rabena Instituto. Post siaj studoj li estis elektita rabeno de urboparto Budao. En 1924 li estis levita ĉefrabeno. Li ankaŭ instruis en gimnazio kaj en la rabena instituto, krome li kontribuis en judemaj gazetoj. Li edziĝis en 1903, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1905 kaj 1912.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az Eszther-Midrások.* (1900)
* *A vallásbölcselet hatása a liturgiában. A Talmud kora.* (1905)
* *Zsinagógai beszédek.* (1906)

## Fontoj 
* juda leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rabenoj
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kultura pejzaĝo

, Svislando]]
, antikva kultura pejzaĝo en Sudorienta Azio]]
La termino **"kultura pejzaĝo**" kutime rilatas al pejzaĝo konstante formita de homoj. Kiam kombinite kun la kontraŭa termino " natura pejzaĝo ", aperas komplementa paro da terminoj (dikotomio). Depende de la difino, urbaj pejzaĝoj, industriaj aŭ komercaj pejzaĝoj, kaj kamparaj areoj foje estas kalkulitaj kiel kulturaj pejzaĝoj, sed foje ne. *Kultura pejzaĝo* ofte estas uzata kiam oni volas emfazi la historian referencon kaj proksiman ligon inter "natura" pejzaĝo kaj kampara kulturo.

Gravaj faktoroj por la formado kaj evoluo de la kultura pejzaĝo estas la naturo (ejkondiĉoj) de la natura areo kun ĝia faŭno kaj flaŭro same kiel la interagoj rezultantaj el antropogenaj ŝanĝoj en la natura areo.

En folkloro kaj en la tiel nomata historia kultura areo-esplorado, branĉo de historiaj regionaj studoj, la termino "kulturaj pejzaĝoj" ne rilatas al materiaj pejzaĝoj, sed prefere al kulturaj areoj.

Kultura pejzaĝo formiĝas kiel rezulto de konscia, celkonscia homa agado por kontentigi certajn praktikajn bezonojn. La kategorio estas uzata por karakterizi geografiajn areojn agnoskitajn kiel Monda Heredaĵo de la Homaro. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kultura areo
* Kultura geografio
* Kultura regiono
* Antropogena pejzaĝo
* Pejzaĝa arkitekturo
* Listoj de Mondaj Heredaĵaj Ejoj
* Kultura pejzaĝo de Sintra
* Kultura Pejzaĝo de Aranjuez
* Kultura pejzaĝo kaj arkeologiaj restaĵoj de Bamijana valo

## Eksteraj ligiloj 
* UNESCO retpaĝa artikolo pri 'Kulturaj Pejzaĝoj' identiganta ĉiujn enlistigitajn kulturajn pejzaĝojn Alirita la 9-an de januaro 2008
* UNESCO Operaciaj Gvidlinioj de Monda Heredaĵa Komitato por la Efektivigo de la Monda Heredaĵa Kongreso Alirita la 11-an de novembro 2007

Kategorio:Kulturaj konceptoj
Kategorio:Kultura geografio
Ron Huldai

**Ron HULDAI** ( (naskita la 26-an de aŭgusto 1944 en kibuco Chūlda, Mandato de Palestino ) estas israela politikisto de la socia demokrata partio ʿAvodah , iama ĉasaviadisto kaj lernejestro. Li servis kiel urbestro de Tel-Avivo-Jafo ekde 1998.

En 1998, li estis elektita urbestro de Tel-Avivo-Jafo. Li estis reelektita en 2003 , 2008 , 2013 , 2018  kaj 2024 . Dum lia oficperiodo, la urbo evoluis en centron por pli ol 600 ekfirmaoj. 

## Referencoj 
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj militistoj
Kategorio:Urbestroj
Kategorio:Tel-Avivo
Líšnice (Sepekov)

**Líšnice** estas vilaĝo, parto de kampurbo Sepekov en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 2,5 km okcidente de Sepekov. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Tábor–Ražice. Estas ĉi tie registritaj 86 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Líšnice situas en katastra teritorio **Líšnice u Sepekova** kun areo 8,25&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1488. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Lisnice near Sepekov (2).JPG|Líšnice
Lisnice near Sepekov (1).JPG|Líšnice
Líšnice Sepekov. Usedlost v obci z roku 1944. (6).jpg|Líšnice
Lisnice near Sepekov (5).JPG|Líšnice

Kategorio:Sepekov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Anda konuro

La **Anda konuro**, **Orpluma konuro**, **Orpluma papago** aŭ **Anda papago** (*Leptosittaca branickii*) estas granda, ĉefe verda papago, ununura membro de la genro *Leptosittaca*. Tiu iom *Aratinga*-simila specio troviĝas en malsekaj moderklimataj arbaroj de altaj teroj, speciale kun *Podocarpus*, en orientaj deklivoj de Andoj en Kolombio, Ekvadoro, kaj Peruo. Ĝi estas ĝenerale loka kaj neofta. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Senarbarigo de alt-altitudaj arbaroj por agrikulturaj celjo ege damaĝis la vivmedion de tiu papagospecio. Plua malpliigo de tiaj medioj plue malpliigas la nombroj de Andaj konuroj restantaj en Sudameriko. Ĝi estas la nura konata papagospecio kiu povas detekti ultraviolan radiadon.

## Aspekto 
La Anda konuro estas granda kaj longvosta monta papago, kiu loĝas en la andaj nubarbaroj de Kolombio, Peruo kaj Ekvadoro. Plenkreskaj konuroj estas plejparte helverdaj kun oranĝecaj flavaj bridoj kaj malgrandaj orflavaj krestoj malantaŭ la okuloj. Iliaj ventroj estas nuance flavecaj kun ruĝecoranĝaj plumoj dise ĉirkaŭe. Andaj papagoj havas flavecajn flugilplumojn sur sia malsupra flanko kaj ankaŭ forte ruĝecajn plumojn sur la malsupra flanko de sia vosto. Junaj andaj papagoj forte similas al la plenkreskuloj, sed iliaj ventroj estas pli palverdaj, flavaj kaj oranĝaj kaj ankaŭ havas palrozkolorajn bekojn. Dum pariĝado, la maskloj kaj inoj kunhavas la saman ripozejon kaj iom post iom alproksimiĝas unu al la alia. La masklo malrapide surgrimpas la inon kaj ambaŭ levas siajn longajn vostojn, frotas siajn kloakojn kune, kaj skuas siajn vostojn dum 1-2 minutoj.

## Dieto 
Ili dependas de vaksopalmoj por ŝirmejo kaj forte dependas de konusoj de "Podocarpus" por manĝaĵo. Ili pasigas multan tempon manĝante en la "Podocarpus"-arboj, kiuj estas koniferaj arboj kun pli ordinara nomo kiel la afrika filiko.

## Konservado 
Viveja degradiĝo kaj fragmentiĝo estas la du ĉefaj minacoj kaŭzantaj malkreskon en la nombro de Andaj konuroj en Ekvadoro. Nur ĉirkaŭ 7 300 - 20 000 Andaj konuroj maturaj restas hodiaŭ kiel rezulto de fragmentiĝo kaj habitatperdo. Ekzistas klopodoj kaj konversaciejoj disigitaj tra ilia regiono por helpi ilian survivadon.

## Referencoj 
* 
* Juniper & Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
*Fundación ProAves

## Eksteraj ligiloj
* AvianWeb - Konservostatuso de araoj
* CITES birdoregularo 
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Kategorio:Birdoj de Peruo
Seminoloj

eta|dekstre|220ra|Seminola patrino kaj ŝiaj filoj el la Rezervejo Brighton en Florido. (1949)
La **seminoloj** estas indiana popolo de Nordameriko de la familio muskoga lingvaro. Ne klaras ĉu ilia nomo devenas de la vorto «muskogi» *(Isti) simano-li*, kiu signifas «dizertintoj» aŭ «sudanoj», aŭ de la hispanlingva termino «cimarrón» (fakte de tiu vorto devenas la nomo «marrons» kiu estis uzita de franclingvanoj). Ili mem nomiĝas «Ikaniuksalgi», kio signifas «duoninsulanoj».

Iam ili loĝis ĉefe norde de Florido. Aktuale ili estas dividitaj en du grupoj. La plek multnombra loĝas en Wevoka (kantono Seminole, Oklahomo) kaj la cetero plue vivis en Florido, nome en la rezervejoj Big Cypress Swamp/Marĉo Granda Cipreso (mikasuki), Brighton, Dania, Seminole kaj Tamiami Trail. 

En 1817 estis 20 000 indianoj kaj 800 fuĝintaj nigraj eks-sklavoj, kiuj kreis miksajn komunumojn. Post kruela milito kontraŭ la usonaj kolonoj kaj armeo ili estis malpliigitaj ĝis nur 15 000; en 1835 ilia nombro rekuperiĝis, sed post la fina dubmetado miloj perdis sian vivmanieron aŭ kulturan identecon. En 1951 estis nur 2757, de kiuj nur 1700 konsiderabis sin purrasaj; ĉirkaŭ 1960 estis 675 en Florido kaj 2600 en Oklahomo. Laŭ la poplnombrado de 1990, 4100 seminoloj loĝis en Oklahomo kaj 2500 en Florido. Laŭ la popolnombrado de 2000 estis 27 431 seminoloj kaj 189 la *mikasuki*. 

## Bibliografio 
* GARBARINO, Merwyn S. (1989) * The Seminole* Frank W. Porter III General Editor, Chelsea House, New York.
* MOSS, Joyce; WILSON, George (1991) *Peoples of the World. North Americans* Gale Research Inc., Detroit/London.
* WISSLER, Clark (1993) *Los indios de Estados Unidos de América*, Paidós Studio, n.º 104, Barcelona.

Kategorio:Indianaj etnoj en Usono
Olaug Nilssen

**Olaug NILSSEN** (naskita la 28-an de decembro 1977 en Solheimsdalen, Førde) estas norvega verkisto kaj dramisto kiu skribas en Nynorsk. Ŝi loĝas en Bergen.

## Vivo 
Nilssen kreskis en Solheimsdalen en Førde, vivis por tempeto en Odda, sed nun vivas en Bergen. Ŝi studis literaturon ĉe la Universitato de Bergen kaj skribon ĉe la Skrivekunst-akademiet en Hordaland. Ŝi ankaŭ pasigis jaron en la kurso de verkado ĉe Heimly Folkehøgskole en Finnsnes. 

## Verkado 
Olaug Nilssen debutis en 1998 per la romano *Innestengt i udyr* kaj atingis sian sukceson per la libro *Få meg på, for faen* en 2005. Ŝi estis nomita unu el la dek plej gravaj junaj aŭtoroj de Norvegio, kaj faris paroladon kiam la Norvega Asocio de Celoj festis sian 100-an datrevenon; ŝi nomis la paroladon Nokre vener slæst. La romano *Få meg på, for faen* estis adaptita en filmon en 2011. 

Nilssen ankaŭ verkis amplekse por teatro, inkluzive de la teatraĵo *Stort og stygt*, kiu estis mendita por la centjariĝo de la Norvega Teatro. La teatraĵo *Skyfri himmel,* kiun ŝi verkis en kunlaboro kun Bjørn Eidsvåg, estis surscenigita ĉe Rogaland Teater en 2006. 

Nilssen ankaŭ laboras kiel verkistino kaj librorecenzisto. Nilssen estis membro de la redakcia komitato de la literatura revuo *Vagant*, kaj kune kun Gunnhild Øyehaug ŝi estis la redaktorino de la literatura revuo *Kraftsentrum*. Ŝi ankaŭ estis librorecenzisto por Morgenbladet. 

Aŭgusto 2008 - 2010 ŝi estis la estro de la Hordaland Akademio de Verkado. Ŝi ankaŭ estis vicestro de la Norvega Verkista Centro. Ŝi estis nomumita membro de la Norvega Arta Konsilio por la periodo 2010–2013. 

Nilssen skribas en la nynorsk. En 2021, ŝi tradukis la libron de Lina Liman, *The Art of Faking Arabic,* el la sveda en la nynorsk. 

En 2021, Nilssen ricevis la Premion Fritt Ords kune kun la aŭtoroj Jan Grue kaj Bjørn Hatterud pro ilia forta kaj kritika kontribuo al la lumigado de la socia situacio kaj kulturo de esprimo por homoj kun handikapoj en Norvegio.  

## Referencoj 
Kategorio:Norvegaj dramistoj
Kategorio:Norvegaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Ruth Lillegraven

**Ruth Lillegraven** (naskita la 21-an de oktobro 1978 en Granvin) estas norvega poeto kaj verkistino de poezio, romanoj, infana kaj junulara literaturo, krimromanoj kaj dramo. 

## Vivo 
Lillegraven laboris ĉe la Ministerio pri Transporto kaj Komunikado ( SD). Ŝi nuntempe estas estrarano de la Literatura Domo en Oslo *(Litteraturhuset i Oslo)*.

Lillegraven debutis en 2005 per la poemaro **Store stygge dikt**. Ŝi ricevis Brage-premion por **Urd** en 2013 kaj la Norvegan Libroblogan Premion 'Open Prize' la sekvan jaron.  Ŝia unua romano, **Mellom oss*,* estis publikigita en 2011, kaj la psikologia suspensromano **Alt er mitt** estis publikigita en 2018.  Ŝi ankaŭ verkis tekstojn por bildlibroj kaj publikigis **Eg er eg er eg er**, poemaron por infanoj, en 2016.  

Ŝi skribas en la nynorsk kaj ricevis la Literaturpremion de la Fondaĵo *Sokneprest Alfred Andersson-Rysst en 2012. *

## Referencoj 
Kategorio:Norvegaj poetoj
Kategorio:Norvegaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Nová Ves (Božejov)

**Nová Ves** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Božejov en distrikto Pelhřimov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente de Božejov. Estas ĉi tie registritaj 18 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Nová Ves situas en katastra teritorio **Božejov** kun areo 9,33&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Božejov, Nová Ves, chapel.jpg| Kapelo en malgranda vilaĝplaco
 Božejov, Nová Ves, side street.jpg| Mallarĝa strato
 Božejov, Nová Ves, old barn.jpg| Ŝoseo al Božejov

Kategorio:Božejov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Jan Roar Leikvoll

eta|Jan Muĝado Leikvoll en 2013
**Jan Roar LEIKVOLL** (n. la 7-an de junio 1974 – m. la 1-an de aŭgusto 2014) estis norvega romanisto.

## Vivo 
En 2002-2003 li studis kreivan verkadon ĉe la Akademio *Skrivekunstakademiet* ĉe Bergen.

Li eldonis kvar romanojn: *Eit vintereventyr* ("Vintra Rakonto", 2008), *Fiolinane* ("La Violonoj", 2010), *Bovara* (2012) kaj *Songfuglen* ("La Songbird", 2013), ĉiuj ĉe la eldona domo Det Norske Samlaget. 

Leikvoll estis malferma pri vivanta kun cerba tumoro dum granda parto de lia vivo. 

## Verkaro 
### Poezio 
* *Ballanse* (2000)

### Romanoj 
* *Eit vintereventyr* (2008)
* *Fiolinane* (2010)
* *Bovara* (2012)
* *Songfuglen* (2013)

## Referencoj 
Kategorio:Norvegaj verkistoj
Gunnhild Øyehaug

eta|Gunnhild Øyehaug ĉe Bergen Publika Biblioteko
**Gunnhild ØYEHAUG** (n. la 9-an de januaro 1975 en Volda, Norvegio) estas norvega poeto, verkisto kaj lekciisto. Ŝi laboras en pluraj ĝenroj kiel romanoj, noveloj, poezio kaj eseoj.

## Verkado 
Øyehaug estas universitata preleganto pri literaturaj studoj, instruistino ĉe la Hordaland Akademio de Verkado. Ŝi debutis en 1998 per la poemaro *Slaven av blåbæret*. En 2004, ŝia novelaro *Knutar* estis nomumita por la Brage Premio kaj gajnis la Bergen Premion. *The Knots* (La Nodoj ) (de Kari Dickson) estis publikigita de la usona eldonejo Farrar, Straus & Giroux en la somero de 2017, kaj la fama kritikisto James Wood verkis laŭdan recenzon en The New Yorker titolita "Norvega Majstro de la Novelo". 

Øyehaug ricevis sian diplomon pri literaturaj studoj de la Universitato de Bergen, kun disertaĵo pri Arthur Rimbaud.  Ŝi estis kunredaktorino de la literatura revuo *Vagant*, kaj literatura kritikistino por la gazetoj *Morgenbladet* kaj *Klassekampen*. Ŝi estis, kune kun Olaug Nilssen, redaktorino de la literatura revuo *Kraftsentrum*.

La debuta romano *Vente, blinke* de Øyehaug estis publikigita en oktobro 2008 fare de Kolon forlag. La libro estis voĉdonita libro de la jaro fare de Morgenbladet-legantoj en 2009, kaj estis adaptita en filmon en 2015 sub la titolo *Kvinner i por store herreskjorter* (Virinoj en tro grandaj viraj ĉemizoj ) (reĝisorita fare de Yngvild Sve Flikke ). 

## Referencoj 
Kategorio:Norvegaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
György Gábor (filozofo)

**György Gábor** [djordj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gábor György** estis hungara filozofo, altlerneja instruisto.

György Gábor naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Gábor akiris 3 diplomojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1978, la kvaran diplomon en la sekva jaro. Post la 3 diplomoj li eklaboris en akademia instituto, samtempe li instruis en la universitato ĝis 1984. Krome li estis lektoro (2001–2005), docento (2005–2009), poste profesoro en Juda Universitato (Budapeŝto), sed li instruis ankaŭ en aliaj universitatoj. Intertempe li doktoriĝis (Ph.D.) en la universitato en 2005, lia habilitiĝo okazis post 3 jaroj. Li ricevis 2 premiojn inter 2002 kaj 2023. Li estas patro de tri infanoj.

## Elektitaj libroj 
* *A bárka és utasai* (1996)
* *Szabad egyház szabad államban* (2006)
* *Le domande invisibili –Scritti sulla memoria ebraica* (2011)
* *A történelem tekintete.* (2021)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografieto hungare kun foto (legebla pli malsupre)
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Frode Grytten

**Frode GRYTTEN** (naskita la 11-an de decembro 1960 en Bergen) estas norvega ĵurnalisto kaj verkisto. Li verkas en la nynorsk. 

## Verkaro 
Li naskiĝis en Bergen kaj kreskis en la industria urbo Odda. Grytten debutis kiel poeto per la poemaro *Start*. Lia unua romano, *"Bikubesong"* ( *Kio Gravas en la Vivo* ), estis grandega sukceso en 1999. En 24 portretoj, la romano rakontas senteman, profundan, sed ankaŭ komikan historion pri la vivoj de la homoj en la malgranda urbo Odda, kie Grytten kreskis.

Li ricevis multajn premiojn pro sia verko ĝis nun, inkluzive de la prestiĝa *Brage-premio,* la *Norvega Lingvo-premio* kaj, en 2005, la Riverton-premio pro sia krimromano *Flytande bjørn*.

Grytten nun loĝas en Bergen, kie li laboris dum multaj jaroj kiel ĵurnalisto por *Bergens Tidende* , sed nuntempe dediĉas sin tute al siaj literaturaj ambicioj.

## Verkaro 
* 1983 *Start*. poemoj.
* 1986 *Dans som en sommerfugl – stikk som en bie.* mallongaj rakontoj
* 1990 *Langdistansesvømmar.* mallongaj rakontoj
* 1993 *80 grader aust for Birdland.* (80 Degrees East of Birdland) mallongaj rakontoj
* 1995 *Meir enn regn.* mallongaj rakontoj
* 1997 *Heim att til 1990–åra.* mallongaj rakontoj
* 1999 *Bikubesong.* mallongaj rakontoj.
* 1999 *Frosken Vertigo og det store spranget.* Children's book
* 2001 *Popsongar.* mallongaj rakontoj.
* 2002 *Dublin.* Non-fiction
* 2004 *Hull & sønn*. Children's book
* 2005 *Bikubegang : 24 stopp i Frode Gryttens univers* Non-fiction
* 2005 *Flytande bjørn.* Novel, winning the Norwegian Rivertonprisen crime award (published in English as *The Shadow in the River*, 2008)
* 2007 *Rom ved havet, rom i byen*. mallongaj rakontoj verkitaj al pentraĵoj de Edward Hopper
* 2009 *Det norske huset*
* 2010 *50/50*, collection of essays.
* 2011 *Saganatt. Lundetrilogien*, a trilogio de noveloj eldonita en unu libro
* 2023 *Den dagen Nils Vik døde* ["the day that Nils Vik died"] 

## Referencoj 
Kategorio:Norvegaj ĵurnalistoj
Kategorio:Norvegaj verkistoj
Pacifika konuro

La **Pacifika konuro** (*Psittacara strenuus*) estas mezgranda, ĉefe brilverda papago de la genro *Psittacara*. Tiu estas genro de birdo en la subfamilio *Arinae* de la familio *Psittacidae*, tio estas afrikaj kaj amerikaj papagoj. Ĝi troviĝas en suda Meksiko, Gvatemalo, Salvadoro, Honduro, kaj Nikaragvo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Pacifika konuro estis iam metita en la genron *Aratinga*, sed el ĉirkaŭ 2013 ĝi estis en sia nuna genro *Psittacara*. La *Handbook of the Birds of the World* (HBW) de BirdLife International konsideras ĝin kiel subspecio de la Verda konuro (*P. holochlorus*).

## Distribuado kaj habitato
La pacifika konuro troviĝas sur la pacifika deklivo de la subŝtato Oaxaca en suda Meksiko suden tra Gvatemalo, Salvadoro kaj Honduro ĝis centra Nikaragvo. Ĝi loĝas en diversaj arbaraj pejzaĝoj, inkluzive de falfoliaj, duonfalfoliaj kaj ĉiamverdaj; galeriaj arbaroj; marĉaj arbaroj; kaj aridaj veprejoj. Ĝi ankaŭ troviĝas en altmontaraj pinaroj kaj kverkaj arbaroj kaj en urbaj parkoj kaj ĝardenoj. Laŭ alteco ĝi varias de marnivelo ĝis 2 600 m.

## Kutimaro
### Movoj
La pacifika konuro ne migrantas, sed faras lokajn movojn responde al manĝodisponeblo.

### Manĝado
La dieto de la pacifika konuro ne estas plene dokumentita, sed oni scias, ke ĝi inkluzivas semojn kaj fruktojn. Ĝi povas esti plago por kultivaĵoj. Grupoj povas superi 100 individuojn.

### Reproduktado
La reprodukta biologio de la pacifika konuro ne estas bone konata. Oni dokumentis, ke ĝi nestas en rokaj fendoj kaj kavaĵoj en teraj bordoj; ĝi probable nestas ankaŭ en kavaĵoj en arboj kaj termitejoj. Ĝia reprodukta sezono ŝajne ampleksas de junio ĝis septembro.

## Referencoj 
* 
* Juniper & Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Howell, Steven N. G. & Webb, Sophie (1995): *A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America*. Oxford University Press, Oxford & New York. 
*National Geographic *Field Guide to the Birds of North America* 
*National Audubon Society *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 

## Eksteraj ligiloj
* AvianWeb - Konservostatuso de araoj
* CITES birdoregularo 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Meksiko
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Skolta grupo de Voerman

**Skolta Grupo de Voerman** estas skoltista asocio bazita en la urbo Groningo en Nederlando. Ĝi estas ankaŭ la plej malnova ankoraŭ ekzistanta skoltisma asocio de la urbo, fondita la 1-an de julio 1917.  Ĝi estas ankaŭ la plej malnova skolta asocio en la provinco Groningo, kiu neniam kunfandiĝis kun alia grupo. 

La nomo de la grupo unue estis "grupo kvar", ĉar ĝi estis la kvara grupo iam ajn en la urbo, "la verda grupo", rilate al la koloro de iliaj skoltaj kravato kaj grupkoloro, kaj poste fariĝis "de Voerman", nomita laŭ membro kiu tiutempe verkis la grupgazeton kaj nomis ĝin laŭ si mem.

La konstruaĵo de la grupo situas en la loĝkvartalo Beijum, en la komunuma centro konstruita sur la loko de ilia antaŭa konstruaĵo detruita en incendio en 1992. Multe da arkiva materialo perdiĝis en la incendio, kaj la grupo ne sukcesis akiri konstruaĵon de komparebla grandeco ĝis hodiaŭ. 

Ĉiujare, la grupo helpas organizi kaj efektivigi la memorceremonion en la urbo por la viktimoj de la Dua Mondmilito. Membroj de De Voerman ankaŭ helpis en la liberigo de Groningo provizante la kanadanojn per medicina helpo kaj transportante vunditojn.

Skolta grupo De Voerman estas grupo kie ambaŭ seksoj estas dividitaj en la samajn branĉojn.

eta|alternative=La flago de la skolta grupo De Voerman svingiĝas ĉe la Norda Pentekosta Tendaro ĉe sunsubiro.|Flago de la skolta grupo de Voerman ĉe la Norda Pentekosta Tendaro 2024.

## Referencoj 
Kategorio:Skoltaj asocioj
Philibert Tsiranana

**Philibert TSIRANANA** (naskiĝinta la 12-a de oktobro 1912 – mortinta la 16-a de aprilo 1978) estis madagaskara politikisto kaj la unua prezidanto de sia lando.

Tsiranana naskiĝis en la provinco Mahajanga ĉe la norda marbordo de Madagaskaro. Li estis de etna deveno *cimiheti*. Tsiranana studis en Francio kaj laboris kiel instruisto ĉe la Teknika Lernejo Tananarivem. Li atingis la malsupran ĉambron de la madagaskara parlamento. En 1956, Tsiranana gajnis unu el la tri sidlokoj de Madagaskaro en la Franca Nacia Asembleo.

Tsiranana estis unu el la fondintoj de modera socialdemokrata partio, kiu pledis por madagaskara memregado. Li fariĝis ĉefministro de sia lando en 1958.

Madagaskaro sendependiĝis en 1960, kiam Tsiranana fariĝis ĝia unua prezidanto. Tsiranana demisiis en 1972, transdonante la potencon al generalo Gabriel Ramanantsoa.

La filo de Tsiranana, Philippe, estis kandidato en la madagaskara prezidanta elekto de 2006.

Kategorio:Prezidantoj de Madagaskaro
Kategorio:Naskiĝintoj en 1912
Kategorio:Mortintoj en 1978
Skarlatfrunta konuro

La **Skarlatfrunta konuro**, **Ruĝafrunta konuro** aŭ *Konuro de Wagler* (*Psittacara wagleri*) estas specio de birdoj en la subfamilio *Arinae* de la familio *Psittacidae*, nome afrikaj kaj amerikaj papagoj. Ĝi estas Preskaŭ Minacata specio de birdo, kiu troviĝas en Kolombio kaj Venezuelo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Skarlatfrunta konuro estis iam metita en la genron *Aratinga*, sed el ĉirkaŭ 2013 estis en sia nuntempa genro *Psittacara*.

Tiu artikolo sekvas la modelon de du subspecioj.

## Aspekto
La skarlatfrunta konuro estas 34 ĝis 40 cm longa kaj pezas 162 ĝis 217 g. Ambaŭ seksoj estas similaj. Plenkreskuloj estas ĝenerale verdaj, pli flavaj sube; kelkaj havas ruĝajn makulojn sur sia gorĝo. Ilia ordinara nomo devenas de ilia ruĝa frunto kaj la antaŭa parto de ilia krono. La malsupraj flankoj de iliaj flugilplumoj kaj vosto estas olivecflavaj. Iliaj irisoj estas palgrizaj ĉirkaŭitaj de nuda griza haŭtaĵo, ilia beko estas kornokolora, kaj iliaj kruroj kaj piedoj brunecaj. La subspecio *P. w. transilis* estas ĝenerale iom pli malgranda kaj pli malhela ol la nomiga, kaj la ruĝo sur ĝia krono ne etendiĝas tiom malantaŭen. Nematuraj birdoj similas al plenkreskuloj sed kun malpli da ruĝo sur sia kapo..

## Distribuado kaj habitato
La skarlatfrunta konuro havas disan distribuadon. La nomiga subspecio troviĝas en la montaroj Andoj de Kolombio, la izola Sierra Nevada de Santa Marta en norda Kolombio, la Serranía del Perijá kiu markas la limon inter Kolombio kaj Venezuelo, kaj en okcidenta Venezuelo. Subspecio *P. w. transilis* troviĝas en plej fora orienta Kolombio kaj en norda Venezuelo el Falcón orienten ĝis Sucre kaj Monagas.

## Kutimaro
### Movoj
La skarlatfrunta papago faras laŭsezonajn movojn en Venezuelo; ĝiaj movoj, se ekzistas, en Kolombio ne estas difinitaj. Ĝi vojaĝas en grandaj grupoj.

### Manĝado
La skarlatfrunta papago kutime manĝas en la arbara kanopeo. Ĝia dieto ne estas plene priskribita sed oni scias, ke ĝi inkluzivas fruktojn, nuksojn kaj semojn. En iuj areoj ĝi povas esti plago por kultivaĵoj.

### Reproduktado
La skarlatfrunta papago nestas de aprilo ĝis junio en Venezuelo kaj de decembro ĝis junio en norda Kolombio. Ĝi reproduktiĝas kolonie, kutime en fendetoj en klifofacoj.

## Referencoj 
* 
* Juniper & Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Howell, Steven N. G. & Webb, Sophie (1995): *A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America*. Oxford University Press, Oxford & New York. 
* National Geographic *Field Guide to the Birds of North America* 
* National Audubon Society *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 

## Eksteraj ligiloj
* AvianWeb - Konservostatuso de araoj
* CITES birdoregularo 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Gyöngyvér Vígh

'*** [djondjvEr vIg], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vígh Gyöngyvér** estas hungara aktoro. Ŝi estis aktiva sub ĉi tiu nomo en la 1970-aj jaroj, ŝi poste prenis la pseŭdonimon **Rom Anderson*'. Ŝia familia nomvarianto (precipe eksterlande) estis *Vigh*.

 naskiĝis en 1952.

## Biografio 
 kreskiĝis kiel vartinfano, poste ŝi edziniĝis al orientalisto János Szerb en la fruaj 1970-aj jaroj, en la aĝo de dek naŭ jaroj, kiam ŝi konis lin nur kelkajn tagojn. Ŝi poste forlasis Hungarion edziniĝante al la politika sciencisto :en:Perry Anderson. Baldaŭ ŝi ankaŭ aperis en kelkaj filmoj sub la nomo Rom Anderson.

## Elektitaj filmoj 
* *Szerelmem, Elektra* (1974)
* *Örökbefogadás* (1975)
* *Allegro Barbaro: Magyar rapszódia 2.* (1978)

## Fontoj 
* datenoj
* datenoj
* Franclingva Vikipedio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Bilinka

**Bilinka** estas vilaĝo, parto de kampurbo Bernartice en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 1,5 km sude de Bernartice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Bilinka** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,14&nbsp;km². En la katastra teritorio Bilinka situas ankaŭ Dvůr Leveč.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Bilinka (009).jpg|Bilinka
Bilinka (010).jpg|Bilinka

Kategorio:Bernartice (distrikto Písek)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Sokora konuro

La **Sokora konuro** (*Psittacara brevipes*) estas mezgranda, ĉefe brilverda papago de la genro *Psittacara*. Ĝi estas specio de birdoj en la subfamilio *Arinae* de la familio *Psittacidae*, nome afrikaj kaj amerikaj papagoj. Ĝi estas endemio de Insulo Socorro en la Insuloj Revillagigedoj, Meksiko.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Internacia Ornitologia Unuiĝo kaj la Taksonomio de Clements traktas ĝin kiel plenplena, monotipa, specio. La *Handbook of the Birds of the World* (HBW) de BirdLife International konsideras ĝin kiel subspecio de la Verda konuro (*P. holochlorus*).

## Distribuado kaj habitato
La Sokora konuro troviĝas nur sur la insulo Socorro ĉe la okcidenta marbordo de Meksiko. Ĝi loĝas en arbaroj dominitaj de *Bumelia socorrensis*, *Ilex socorroensis*, kaj *Guettarda insularis*, kaj kutime troviĝas je altitudoj super 500 m.

### Reproduktado
La Sokora konuro reproduktiĝas inter oktobro kaj januaro. Ĝi tipe nestas en kavaĵo en arbo de *Bumelia socorrensis* ĉirkaŭ 2,3 ĝis 3,8 m super la grundo.

## Referencoj 
* 
* Juniper & Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Howell, Steven N. G. & Webb, Sophie (1995): *A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America*. Oxford University Press, Oxford & New York. 
* National Geographic *Field Guide to the Birds of North America* 
* National Audubon Society *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 

## Eksteraj ligiloj
* AvianWeb - Konservostatuso de araoj
* CITES birdoregularo 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Meksiko
Dvůr Leveč

**Dvůr Leveč** estas solejo, parto de kampurbo Bernartice en distrikto Písek en Ĉeĥio. Leveč situas proksime de ŝoseo inter vilaĝoj Svatkovice kaj Rakov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Dvůr Leveč situas en katastra teritorio **Bilinka** kun areo 3,14&nbsp;km². 

## Historio 
Jam antaŭ la jaro 1260 temis pri memstara vilaĝo, kiu estis posedaĵo de pragaj ĉefepiskopoj havantaj sidejon en Týn nad Vltavou. Tiutempe ĉi tie estis kvar ĝis kvin bienoj. Pli poste akiris la vilaĝon en proprumadon familio de Čabelický kaj tiutempe el la vilaĝo fariĝis korto (la familio de Čabelický forpelis de ĉi tie bienulojn kaj donis anstataŭ ili siajn servutulojn). Pli poste la vilaĝo enfalis sub Bilinka.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* kapelo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Dvůr Leveč (2).jpg|Dvůr Leveč
Dvůr Leveč (1).jpg|Dvůr Leveč

## Referencoj
Kategorio:Bernartice (distrikto Písek)
Kategorio:Solejoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Gyula Dessauer

**Gyula Dessauer** [djula desaŭer], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dessauer Gyula** estis hungara rabeno. Lia persona nomvarianto estis *Julius*, lia pseŭdonimo estis *Nathan Dessauer*.

 naskiĝis en 1832 en Nitro, li mortis en 1883 en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li lernis komence de sia patro, kiu estis rabeno. Baldaŭ li kompletigis siajn studojn en pluraj hungariaj rabenlernejoj, poste li estis rabeno laŭvice en Sopronkeresztúr kaj Nitro. En 1860 li estis elektita ĉefrabeno de Újpest. Post 7 jaroj li pensiuliĝis kaj li okupiĝis pri teologio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Begrüssungs- und Antritts-Rede, gehalten im Cultus-Tempel zu Neu-Pest...* (1860)
* *Studien zur Genesis. Uibersetzung der Shire-Simrah.* (1865)
* *Die Ritual-Fesetze der Israeliten.* (1869)
* *Perlenschatz der praktischen Welt- und Lebensweisheit.* (1870; 2-a plibonigita eldono: 1880)
* *Der Raschi-Kommentar zu den fünf Büchern Moses, vollständig ins Deutsche übersetzt mit beigedructem Bibeltexte.* (1887)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rabenoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Rakov (Bernartice)

**Rakov** estas vilaĝo, parto de kampurbo Bernartice en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 4 km sudokcidente de Bernartice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Rakov situas en katastra teritorio **Rakov u Svatkovic** kun areo 1,65&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1387.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo
* Niĉa kapeleto
* Naskodomo de verkisto Karel Kálal

## Naskiĝintoj 
* En domo n-ro 1 naskiĝis la 9-an de januaro 1860 Karel Kálal, instruisto kaj verkisto.

## Pluaj fotoj 

Rakov (Bernartice) (2.).jpg|Kapelo de Anĝelo Gardanto
Rakov (Bernartice) (5.).jpg|Niĉa kapeleto
Rakov (Bernartice) (8.).jpg|Naskodomo de K. Kálal

Kategorio:Bernartice (distrikto Písek)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Ráb

**Ráb** estas domaro, parto de kampurbo Bernartice en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 3 km nordoriente de Bernartice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Ráb situas en katastra teritorio **Kolišov** kun areo 2,74&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790. Franz Anton Raab estis en la jaro 1776 ĝenerala direktoro de bienoj de la nuligita jezuita ordeno. Pro lia instigo Maria Tereza dividis parcelojn inter nuntempaj tenantoj, dometistoj kaj domanoj (raabigo).

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Niĉa kapeleto

## Pluaj fotoj 

Ráb (Bernartice) okres Písek (09).jpg|Ráb
Ráb (Bernartice) okres Písek (03).jpg|Ráb
Ráb (Bernartice) (2.).jpg|Ráb

Kategorio:Bernartice (distrikto Písek)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Simon Hevesi

**Simon Hevesi** [ŝimon heveŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hevesi Simon** estis hungara ĉefrabeno, altlerneja instruisto, teologo. Lia familia nomo ĝis 1905 estis *Handler*, lia filo estis Ferenc Hevesi.

 naskiĝis  en Aszód, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 studis en Tutlanda Rabena Insituto precipe de Vilmos Bacher, krome li doktoriĝis en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1892, fine li rabeniĝis en la instituto post 2 jaroj. Post siaj studoj li estis rabeno en Kassa, ekde 1897 en Lugos, ekde 1905 en Budapeŝto, kie li estis altigita ĉefrabeno en 1921, gvida rabeno post 6 jaroj. Evidente li instruis en la instituto. Lia edzino naskis 3 filojn en 1895, 1898 kaj 1904. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Sir ha-Sirim* (1892)
* *Jób könyve.* (tradukaĵo, 1904)
* *Versek. Elbeszélő költemények.* (1904)
* *Jób könyvének problémája* (1905)
* *Der Grundgedanke des Buches Hiob.* (1914)
* *Etika a Talmudban* (kunaŭtoro, 1920)
* *Kant Immanuel* (1925)
* *Dalalat Alhairin* (1928)

## Memorigiloj 
* bronza medalo (1925)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rabenoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hanov (Zběšičky)

**Hanov** estas vilaĝo, parto de municipo Zběšičky en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 1,5 km nordoriente de Zběšičky. Estas ĉi tie registritaj 5 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Hanov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,74&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1656.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo el la jaro 1863

## Pluaj fotoj 

Hanov (Zběšičky) (001).jpg|Garbejo
Hanov (Zběšičky) (008).jpg|Domoj
Hanov (Zběšičky) (013).jpg|Vojo al la kapelo

Kategorio:Zběšičky
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Hanov

Nomon **Hanov** havas pluraj setlejoj:

* Hanov (Zběšičky) – parto de municipo Zběšičky en distrikto Písek
* Hanov (Lestkov) – parto de municipo Lestkov en distrikto Tachov
Abstrakta Vikipedio

**Abstrakta Vikipedio** estas projekto de la Fondaĵo Vikimedio kiu celas uzi Vikifunkciojn kaj Vikidatumojn por krei version de la vikipedio kiu funkcias en ĉiuj lingvoj samtempe. Dekomence planita en 2020 (kun antaŭa propono en 2013), Abstrakta Vikipedio estis sub aktiva disvolvigo ekde tiam, kun la rilata projekto de Wikifunctions lanĉita en 2023. Tamen, la projekto montriĝis polemika. 

## Ligiloj 
* https://meta.wikimedia.org/wiki/Abstract_Wikipedia

Kategorio:Projektoj de la Fondaĵo Vikimedio
Popovec (Zběšičky)

**Popovec** estas vilaĝo, parto de municipo Zběšičky en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 1 km sude de Zběšičky. Estas ĉi tie registritaj 13 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Popovec situas en katastra teritorio **Popovec u Zběšiček** kun areo 0,69&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1291.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Ĉe la vilaĝplaca fiŝlago troviĝas kruco, kiu sur sia ŝtona soklo portas daton 1913. Sur eĝa tabuleto estas skribaĵo: Estu laŭdata Jesuo Kristo!.

## Pluaj fotoj 

Popovec (Zběšičky) (4.).jpg|Popovec
Popovec (Zběšičky) (1.).jpg|Kruco

Kategorio:Zběšičky
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Ricky Gervais

**Ricky Dene GERVAIS** ([ dʒə(ɹ)ˈveɪz ]; naskiĝis la 25-an de junio 1961 en Reading, Berkshire) estas brita komikisto, radioprezentisto, aktoro, verkisto, reĝisoro kaj filmprodtoro.

Gervais estas plej konata kiel la kreinto kaj aktoro de la komedia serio *The Office* (2001). Li ludis la ĉefrolon de David Brent en la originala brita versio de la serio, kiu ricevis internacian laŭdon kaj estis adaptita en diversajn landojn. Li ankaŭ kreis kaj ĉefrolis en aliaj sukcesaj projektoj kiel *Extras* (2005) kaj *Afterlife* (2019).

Gervais komencis sian karieron kiel tujkomediisto fine de la 1990-aj jaroj. Li kompletigis kvin internaciajn turneojn kaj establis sin kiel unu el la plej sukcesaj kaj provokemaj tujkomediistoj de nia tempo.

Gervais ricevis multajn premiojn, inkluzive de sep BAFTA -premioj, kvar Britaj Komedio-premioj, du Premioj Emmy kaj tri Oraj Globoj. Li prezentis la Premiojn Oraj Globoj en 2010–2012, 2016 kaj 2020. 

En 2005, li komencis la podkaston *The Ricky Gervais Show* kun Stephen Merchant kaj Karl Pilkington, kies unuaj dek du epizodoj estis publikigitaj senpage en partnereco kun Guardian Unlimited. La serio poste fariĝis pagita servo, inkluzive per iTunes. Entute tri sezonoj estis publikigitaj en 2005-2006, kun tri pliaj epizodoj lige kun la ferioj de novembro ĝis decembro 2006. En 2010, la animacia televidserio de la sama nomo aperis ĉe HBO.

En 2010, la televidserio " *An Idiot Abroad"* estis publikigita, en kiu Merchant kaj Gervais sendis Karl Pilkington por vidi la Novajn Sep Mirindaĵojn de la Mondo. La sekvan jaron, nova sezono sekvis, en kiu Pilkington vizitis lokojn kaj faris aferojn el listo de aferoj farendaj antaŭ ol vi mortas. En 2012, tria sezono, ĉi-foje reĝisorita sole de Gervais, estis publikigita, en kiu Pilkington estis taskigita vojaĝi laŭ la Silka Vojo de Eŭropo al Azio, ĉi-foje kun Warwick Davis.

Gervais verkis la epizodon de la serio " *The Simpsons"* "Homer Simpson, This Is Your Wife" (Homero Simpson, Ĉi tio estas via edzino). Li verkis la kanton "Freelove Freeway" por epizodo de *The Office.* ''''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Anglaj scenaristoj
Kategorio:Anglaj satiristoj
Kategorio:Anglaj humanistoj
Kategorio:Anglaj reĝisoroj
Kategorio:Anglaj ateistoj
Kategorio:Kritikistoj de kreismo
Kategorio:Rakontantoj de sonlibroj
Kategorio:Studentoj de la Universitato de Londono
Kategorio:Britaj produktoroj
Kategorio:Britaj scenaristoj
Kategorio:Britaj reĝisoroj
Kategorio:Britaj komikistoj
Kategorio:Anglaj aktoroj
Etelka Görgey

'*** [gorgei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Görgey Etelka*' estas hungara verkisto, kalvinana pastro, teologo. Ŝia origina familia nomo kaj depost 2022 estis *Suhajda* [ŝuhajda], ŝia pseŭdonimo *Raana Raas*.

 naskiĝis  en Komló.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Pécs, poste ŝi studis teologion en Kalvinana Universitato Gáspár Károli, krome ŝi studis hebreismon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. En la 2000-aj kaj 2010-aj jaroj ŝi aperis kiel verkisto de 2 tetralogioj. Ŝi estas ankaŭ kalvinana pastro en Komló. Duafoje ŝi edziniĝis en 2022 kaj naskis dufoje. 

## Elektitaj libroj 
* *Csodaidők* (tetralogio, laŭ volumoj: 2006, 2008, 2009, 2010)
* *Időcsodák* (tetralogio, laŭ volumoj: 2012, 2013, 2017, 2022)

## Elektitaj kontribuoj 
* *Lét és jogosság – a 82. zsoltár magyarázata* (2000)
* *Érc ég, vas föld – Hangok és visszhangok a Siralmak könyvében* (disertaĵo, 2006)
* *Életközösség, történeti gondolkodás, párbeszéd - Az Ószövetséget létrehozó közösség és a közösséget létrehozó Ószövetség kapcsolata* (2007)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* intervjuo hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kordilera konuro

La **Kordilera konuro**, **Kordilera papago** aŭ **Ruĝfronta konuro** (*Psittacara frontatus*) estas Preskaŭ minacata specio de birdoj en la subfamilio *Arinae* de la familio *Psittacidae*, de afrikaj kaj amerikaj papagoj. Ĝi troviĝas en Ekvadoro kaj Peruo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Kordilera konuro estis iam metita en la genron *Aratinga*, sed el ĉirkaŭ 2013 estis jam en sia nuna genro *Psittacara*.

## Distribuado kaj habitato
La nomiga subspecio de la kordilera papago troviĝas sur la okcidenta deklivo de la Andoj en la Provinco Loĥo de Ekvadoro kaj sude tra plejparto de okcidenta Peruo. La subspecio *P. f. minor* troviĝas en inter-andaj valoj de la riveroj Maranjono kaj Pampas en norda kaj sud-centra Peruo. La specio loĝas en diversaj pejzaĝoj, inkluzive de la randoj de nubarbaro, monta arbaro, kaj galeria kaj sekundara arbaroj. Ĝi ankaŭ troviĝas en agrikulturaj areoj kaj parkoj en konstruitaj areoj. Laŭ alteco ĝi varias de 1 000 ĝis 2 500 m en Ekvadoro kaj ĝis 3 000 m en Peruo.

## Kutimaro
### Movoj
La movoj de la kordilera papago, se ekzistas, ne estas dokumentitaj. Ĝi vojaĝas en malgrandaj grupoj.

### Manĝado
La kordilera papago kutime manĝas en la arbara kanopeo. Ĝia dieto ne estas plene priskribita sed oni scias, ke ĝi inkluzivas fruktojn, nuksojn kaj semojn.

### Reproduktado
La nesta sezono de la Kordilera papago ne estas konata. Ĝi reproduktiĝas en malgrandaj kolonioj, kutime en fendetoj en klifofacoj.

## Referencoj 
* 
* Juniper & Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Howell, Steven N. G. & Webb, Sophie (1995): *A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America*. Oxford University Press, Oxford & New York. 
* National Geographic *Field Guide to the Birds of North America* 
* National Audubon Society *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 

## Eksteraj ligiloj
* AvianWeb - Konservostatuso de araoj
* CITES birdoregularo 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Kategorio:Birdoj de Peruo