open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
László Diószegi

**László Diószegi** [lAslO diOsegi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Diószegi László** estas hungara historiisto, koreografo, altlerneja instruisto.

László Diószegi naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Diószegi akiris diplomon en Ekonomika Universitato Marx Károly en 1981, poste li doktoriĝis samloke en 1987. Li akiris sciencan gradon Ph.D en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2010. Intertempe li laboris en esplorcentro pri Mezeŭropo (1982–1986), poste en alia instituto. Li estis estro de fondaĵo ekde 1991. Li instruis en la Ekonomika Universitato, ankaŭ koreografion en Hungara Dancarta Universitato, eĉ li instruis en Bloomington. Ekde 1982 li estis arta gvidanto de dancgrupo kaj partoprenis en koreografiaj laboroj. Li ricevis premion Kossuth en 2022, inter 2004-2019 aliajn premiojn.

## Elektitaj koreografiaĵoj 
* *Tündérkert* (1986)
* *Felkelő nap háza – csángó ballada* (1992)
* *Balt Orient* (2003)
* *Ott ahol a madár sem jár…* (2019)
 
## Liaj libroj (elekto) 
* *Hetven év, A romániai magyarság története 1919–1989.* (kunaŭtoro, 1990)
* *Válság és integráció. Gazdasági egyesítési tervek a Duna-medencében az 1929-1933. évi világgazdasági válság időszakában.* (2014)

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dobršín

**Dobršín** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  (). En distanco 5&nbsp;km sudokcidente situas urbo Sušice, 24&nbsp;km nordokcidente urbo Klatovy, 25&nbsp;km oriente urbo Strakonice kaj&nbsp;28&nbsp;km sude urbo Vimperk.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1372.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* novgotika vilaĝplaca kapelo el la jaro 1869
* Kamparana korto n-ro 6

## Pluaj fotoj 

Dobršín (okr. Klatovy), kaple od jihozápadu.JPG|Kapelo en vilaĝplaco
Dobršín, brána.jpg|Pordego de kamparana domo
Dobršín, silnice.jpg|Dobršín
Dobršín, stavení III.jpg|Dobršín
Dobršín, odbočka.jpg|Dobršín
DobrsinNavesZ.jpg|Dobršín

Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Praĥenio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Otava
Grekoj de la Ponto

dekstra|eta|250x250ra| La historia Ponto regiono ĉe la suda marbordo de la Nigra Maro
La termino **pontaj grekoj**, **pontoj** aŭ **grekoj el Ponto** (greke: **Πόντιοι**, **Ποντιακός** **Ελληνισμός** aŭ **Έλληνες του Πόντου**; turke: **Pontus Rumları**) rilatas specife al la grekoj de la regiono Ponto, la loko kie la Trebizonda imperio situis sur la Nigra Maro marbordo de aktuala orienta Turkio, aŭ en aliaj kazoj ĝenerale al la grekoj de la marbordoj de Nigra Maro aŭ Pontuso. Tradicie ili parolas la pontan grekan.

## Antikva historio 
La regiono de Ponto estas unuafoje menciita en la kunteksto de antikva Grekio en la rakonto de Jazono kaj la Argonaŭtoj kaj ilia serĉado de la ora ŝaffelo, laŭ Apolonio de Rodiso, laŭ kiu la rakonto okazis ĉirkaŭ 1200 a.K. La unua greka kolonio estis establita en 800 a.K. en Sinopĉe la marbordo de Nigra Maro fare de komercistoj de Mileto. Pli da grekoj sekvis kaj establis pli da kolonioj ĉe la marbordoj de Nigra Maro, inkluzive de Trabzon, moderna grandurbo de hodiaŭ, kiu estis menciita fare de Ksenofono en lia verkaĵo Anabazo.

Tra la jaroj, malgraŭ la konkeroj de la areo de eksterlandaj potencoj, inkluzive de la Aĥemenida Imperio kaj Bizanco, la lokuloj konservis sian grek-ortodoksan karakteron kaj kulturon. Post la falo de Trebizonda en 1461, kontrolo de la areo pasis al la Otomana Regno.

## Persekuto kaj populacio-interŝanĝo 
Vidu Genocido de la grekoj de la Ponto

Same kiel aliaj najbaraj popoloj kiel la armenoj kaj asiroj, la Pontoj suferis etnan persekuton de la otomanoj komence kaj de la kamalistaj turkoj post la falo de la imperio. En 1923, la Traktato de Laŭzano estis subskribita, laŭ kiu loĝantara interŝanĝo okazis inter la landoj de Turkio kaj Grekio.

## Nuntempe 
La preciza nombro da pontaj grekoj ne estas precize konata pro asimilado en la greka diasporo kaj en grekio mem, sed ĝi estas taksita je proksimume 4.5 milionoj. La ĉefaj komunumoj estas:

* Grekio (2-3 milionoj): Makedonio, Trakio, Tesalio kaj Atiko (Ateno).
* Rusio kaj la iamaj komunistaj landoj Ukrainio, Kartvelio, Kazaĥio, Uzbekio kaj Armenio

## Famaj pontaj grekoj 
* La patriarko Maximus la 1-a
* Strabono
* Diogeno la Cinika
* Mithridates la 6-a, Reĝo de Pontuso
* Jake Tsakalidis

## Eksteraj ligiloj 
## Referencoj 
Kategorio:Grekoj
Kategorio:Nigra maro
Kategorio:Ponto (geografio)
Kategorio:Popoloj de Antikva Grekio
Kategorio:Subetnoj
Kategorio:Etnoj en Grekio
Kategorio:Etnoj en Rusio
Kategorio:Etnoj en Kaŭkazo
Kategorio:Etnoj en Turkio
Kategorio:Etnoj en Ukrainio
Martiherrero

**Martiherrero** [martieREro] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Martiherrero* estas komprenebla kiel *Marteno la Forĝisto*; en la blazono estas simboloj de forĝisto.

220px|eta|maldekstra|Martiherrero en la provinco Avilo.
[220px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220px|eta|maldekstra|Preĝejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 22,79 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 336 loĝantojn. Ĝi perdis 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 10 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Marlín, Bularros, Ávila, Sanchorreja, Casasola kaj La Colilla.

## Historio 
Estas tomboj kaj kelkaj "verraco" [beRAko] de epoko de Vetonoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Mezholezy

Nomon **Mezholezy** havas pluraj municipoj aŭ partoj de municipoj:
* Mezholezy (antaŭe distrikto Domažlice) (katastra teritorio Mezholezy u Černíkova) – municipo en distrikto Domažlice, poŝtkodo 345 06, komisiita municipa ofico Kdyně
* Mezholezy (antaŭe distrikto Horšovský Týn) (k. t. Mezholezy u Horšovského Týna) – municipo en distrikto Domažlice, poŝtkodo 346 01, komisiita municipa ofico Horšovský Týn 
* Mezholezy (Miskovice) (k. t. Mezholezy u Kutné Hory) – parto de municipo Miskovice en distrikto Kutná Hora
Monsalupe

**Monsalupe** [monsaLUpe] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo (atribuita ankaŭ al La Moraña) kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Monsalupe* estas etimologio komprenebla kiel *Monto de Lupoj*. Tiukadre simboloj aperas en la supra duono de la blazono, dum en la malsupra duono aperas du spikoj (agrikulturo) inter anzino (brutobredado).

220px|eta|maldekstra|Monsalupe en la provinco Avilo.
[220px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,5 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 60 loĝantojn, sed pli ol 300 somere, kiam multaj elmigrintoj revenas feritempe. Ĝi perdis multajn loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento kaj la duonon el la 1980-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 21 km de Avilo, provinca ĉefurbo, 129 de Madrido, ŝtata ĉefurbo, kaj 85 de Salamanko.

Ĝi limas okcidente kun Aveinte; sude kun Ávila kaj Bularros; oriente kun Cardeñosa kaj Peñalba de Ávila; norde kun Las Berlanas kaj San Juan de la Encinilla.

## Historio 
Estas restaĵoj de antaŭromia loĝado. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La dekomenca setlejo estis je 1,5 km de la nuna domaro kiu estis translokigita en la 15-a jarcento pro invado de formikoj (ĉu termitoj). En 2006 oni malkovris mezepokan tombejon kun tomboj de 11a ĝis 16a jarcentoj, moneroj kaj kalkorestaĵoj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), brutobredado kaj fungokolektado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado), sed la loĝantaro estas tre maljuniĝinta.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Dražovice (distrikto Klatovy)

**Dražovice** (, ankaŭ *Dražowitz*) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1356.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* Dražovice
* Pod Hrází

## Memorindaĵoj 
* kapeleto de sankta Venceslao

## Pluaj fotoj 

Dražovický mlýn.JPG|Muelejo en Dražovice
Dražovice 20170417 - 13.jpg|Dražovice
Dražovice-rybník.jpg|Fiŝlago en Pod Hrází (ĉe ŝoseo en direkto al Podmokly)
Dražovice 20170417 - 10.jpg|Rojo Nezdický potok en Dražovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Praĥenio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Žihobce

**Žihobce** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1045.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Žihobce**
* Bešetín
* Bílenice
* Kadešice
* Rozsedly
* Šimanov

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ŝanĝiĝo de Sinjoro
* Kastelo Žihobce

## Pluaj fotoj 

Žihobce-zámek.jpg|Kastelo
Žihobce-kostel3.jpg|Preĝejo en Žihobce
Žihobce (05).jpg|Žihobce
Žihobce (06).jpg|Žihobce
Žihobce z kostelní věže.JPG|Vido el la preĝeja turo al Žihobce


Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Praĥenio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Muñogalindo

**Muñogalindo** [munjogaLINdo] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *Muñogalindo* estas kunmetaĵo de du nomoj de iamaj loĝantoj, nome Nuño kaj Galindo, plej verŝajne el Aragono aŭ Navaro.

220px|eta|maldekstra|Muñogalindo en la provinco Avilo.
[220px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220px|eta|maldekstra|Salobralejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de Salobralejo kaj Muñogalindo, okupas totalan areon de 18,77 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 325 loĝantojn. Ĝi perdis 160 loĝantojn el la 1990-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 22 km de Avilo, provinca ĉefurbo, sur la Valo Amblés.

Estas ŝoseoj al Solosancho kaj Sanchicorto. Ĝi limas kun La Torre, Padiernos, Santa María del Arroyo kaj Solosancho.

## Historio 
Estas restaĵoj de antaŭromia loĝado.

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Estis en Muñogalindo la reĝoj Johano la 2-a en 1440, kaj la Katolikaj Gereĝoj en 1497. Estis historie posedantoj de ekleziaj institucioj kaj nobeloj.

En 1812 oni suferis pro ekonomia premo fare de la francaj trupoj de Napoleono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaĵoj estas pejzaĝoj, preĝejoj, muzeoj kaj arkeologiaj kuŝejoj.

## Bildaro 

Verraco de Muñogalindo.jpg|*Verraco* de Muñogalindo nun en Avilo.
Muñogalindo-Iglesia de San Lucas evangelista.jpg|Preĝejo.
Ibarrola Garoza.jpg|En anzinaro rokoj pentritaj de fama artisto Agustín Ibarrola.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Zhůří (Čachrov)

:*Tiu ĉi artikolo temas pri pereinta vilaĝo, nun katastra teritorio, inter Čachrov kaj Prášily. Pri domaro inter Rejštejn kaj Horská Kvilda temas artikolo Zhůří.*

**Zhůří** (germane: *Haidl Am Ahornberg*) estas pereinta municipo ĉe Javorná en distrikto Klatovy. Zhůří situas en la katastra teritorio **Zhůří** kun areo 15,05&nbsp;km² interne de Nacia parko Šumava.

## Historio 
En la tempo de la plej granda kresko vivis en la municipo preskaŭ 600 loĝantoj. En la 19-a jarcento vivis en Zhůří netutaj du centoj da loĝantoj, en la municipo situis preĝejo de La plej sankta Triunuo kaj martelegejo.

La 5-an de majo 1945 la municipo fariĝis okazejo de bataloj inter antaŭenpaŝantaj usonaj taĉmentoj de la 90-a infanteria divizio kaj defendantaj sin germanaj okupantoj, precipe oficiraj kadetoj kaj membroj de Hitlerjugend, dum kiuj falis 10 usonaj soldatoj en la germana kaptilo kaj 24 germanaj soldatoj en la sekvaj bataloj.

Sekve la municipon trafis en la jaro 1946 forŝovo de ĉiuj loĝantoj, ĉar ili estis de germana nacieco, kaj en la jaro 1952 ĝi fariĝis konsisto de armea spaco Dobrá Voda, kio definitive kontribuis al ĝia definitiva forloĝigo de la civila loĝantaro.

Sur loko de la eksa preĝejo estiĝis en la jaro 1999 nova kapeleto de La plej sankta Triunuo. En la jaro 2012 komencis konstruado de la tn. Kruco de repaciĝo, rememoriganta kaj tragikajn sortojn de la falintaj usonaj soldatoj, kaj elpelitajn germanajn loĝantojn.

## Naturrilatoj 
En la katastra teritorio Zhůří situas kvar etareaj aparte protektataj teritorioj:

* Kepelské mokřady
* Zhůřská hnízdiště
* Zhůřská pláň
* Zhůřský lom

## Memorindaĵoj 
* Monumento al falintaj usonaj soldatoj de la 90-a infanteria divizio (el la jaro 2000)

## Vidu ankaŭ 
* Hůrka

## Pluaj fotoj 

Zhůří (Haidl am Ahornberg) (01).jpg|Devena centro de la setlejo
Zhůřský lom 2018-07-31 Skála.jpg|Rokmuro en naturrezervejo Zhůřský lom
Smírčí kříž, Zhůří (02).jpg|Penta kruco
Zhůří - panoramio.jpg|Monumento al dek falintaj usonaj soldatoj
Památné stromy, Zhůří (01).jpg|Memorigaj arboj

## Referencoj 
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Čachrov
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Šumava
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Nacia parko Šumava
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
(142944) 2002 VT69

**(142944) 2002 VT69** estas tre malgranda, treege hela marsrenkonta asteroido , malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi ne estas malproksima de orbita resonanco 2:7 kun la Tero.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,183034 astronomia unuo, tie estas 27,381 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Myslív

**Myslív** (, ankaŭ *Misliw*) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Myslív**
* Loužná
* Milčice
* Nový Dvůr

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Paroĥestrejo

## Pluaj fotoj 

Myslív (033).jpg|Myslív
Myslív (029).jpg|Myslív
Myslív (019).jpg|Myslív
Myslív, náves II.jpg|Myslív


Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Praĥenio
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Narros del Puerto

**Narros del Puerto** [NAros delPŬERto] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Narros del Puerto* estas etimologie komprenebla kiel Navaranoj de la Montopasejo, alude al deveno de mezepokaj reloĝantoj kaj al la montara medio.

220px|eta|maldekstra|Narros del Puerto en la provinco Avilo.
[220px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220px|eta|maldekstra|Panoramo.
220px|eta|maldekstra|Preĝejo kun mudaĥara absido.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 29 loĝantojn. Ĝi perdis 350 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 38 km de Avilo, provinca ĉefurbo, sur ebenaĵo de la Valo Amblés.

Ĝi limas kun Muñotello, La Torre, La Hija de Dios kaj Mengamuñoz. Tra la teritorio fluas la rojo Aulaque.

## Historio 
Estas restaĵoj de romia loĝado (1-a ĝis 3-a jarcentoj) sur strategia loko konektanta la romiajn ŝoseojn al norda montopasejo al la Sierra de Gredos. En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la jaro 1090 kun unua klara mencio en 1250 kaj kiel Nafarros en dokumento de 1191. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado al rivero Adaja, Montaro Paramera ktp.).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Kalvinana preĝejo (Kadarkút)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala historia monumento en urbo Kadarkút (Hungario).

## Historio 
La unua mencio pri kalvinana grupo okazis en 1612. En 1748 loĝantoj de Kadarkút havis simplan lignan preĝejon kun ligna sonorilostablo en mezo de la komunumo. Supozeble ili estis konstruita en 1721. La nun videbla kirko estis konstruita en la jaroj 1905 kaj 1906 kaj estis deklarita historia monumento en 2005. Ĝi estis renovigita en 2013.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, meze la svelta turo reliefas, sed apude estas videblaj po unu turetoj. Ĉiuj havas multlaterajn piramidajn turpintojn. La absido estas malpli granda kaj alta, ol la navo. Interne 3 galerioj troviĝas.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
* http://www.muemlekem.hu/muemlek/show/12856

Kadarkút
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Kadarkút
Tužice

**Tužice** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Tuzice3.jpg|Monumento
Tužice, kaple.jpg|Kapelo
Tuzice2.jpg|Domoj en la vilaĝo

Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Ojos-Albos

**Ojos-Albos** [Oĥos-ALbos] estas municipo en la centroriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Ojos-Albos* estas komprenebla kiel Blankaj Okuloj; apuda montaro samnomas.

220px|eta|maldekstra|Ojos-Albos en la provinco Avilo.
[220px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220px|eta|maldekstra|Ojos-Albos.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 43,13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 82 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 300 loĝantojn el la 1920-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 17 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Tolbaños, Santa María del Cubillo, Mediana de Voltoya kaj Ávila. Tra la teritorio fluas la rivero Voltoya, kiu faras limon kun apudaj municipoj.

## Historio 
Estas restaĵoj de prahistoria loĝado, nome rokpentraĵo en Peña Mingubela, malkovrita en 1974, je 1340 metroj super marnivelo kaj unu el du prahistoriaj kuŝejoj en la provinco Avilo (alia estas Risco de las Zorreras en Sierra de Gredos). Simbola bildo tiukadre aperas en la blazono ruĝe super verda fono. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Restis renesanca palaco en la komenco de la 15-a jarcento.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Niharra

**Niharra** [niAra] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Niharra* estas komprenebla etimologie kiel devena el araba kaj signifante *Fojnejo*.

220px|eta|maldekstra|Niharra en la provinco Avilo.
[220px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220px|eta|maldekstra|Romia arkeologia kuŝejo nomita *Pared de los Moros* (Muro de la Maŭroj).

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 188 loĝantojn. Ĝi perdis 220 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 20 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Padiernos, Salobral, Sotalbo kaj Mironcillo. Tra la teritorio fluas la rivero Adaja sur la Valo Amblés.

## Historio 
Estas evidentaj pruvoj de romia loĝado en la arkeologis kuŝejo nomita *Pared de los Moros* (Muro de la Maŭroj) sur la maldekstra bordo de la rivero Adaja je 2 km de la nuna loko de la vilaĝo. Ĉi tie oni malkovris surstrate restaĵojn de iama romia ŝoseo. Nehazarde tiu strato estis nomita "Calzada Vieja" (Malnova Pavimvojo). Eble temas pri la ŝoseo kiu trapasis la tutan valon ĝis la Montopaŝejo Piko (de la montopinto). En Mezepoko okazis reloĝado. La nuntempa loko eble datas el la 11-a jarcento kiam Alfonso la 6-a de Kastilio komisiis la reloĝadon de la zono de Avilo al sia bofilo Rajmondo de Burgonjo. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

Pared de los Moros. Río Adaja.jpg|Romia arkeologia kuŝejo nomita *Pared de los Moros* nokte.
Tumba Museo Ávila.jpg|Tombo el la arkeologia kuŝejo nomita *Pared de los Moros*, nune en la Muzeo de Avilo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Klein-Oelsa

La vilaĝo **Klein-Oelsa** (jen germane, suprasorabe *Wolešnica*, ) troviĝas en la federacia lando Saksio kaj en la tradicia regiono Supra Luzacio de Germanio. Ĝi ekde februaro 2009 apartenas al la komunumo Boxberg (jen germane, suprasorabe *Hamor*) kaj ekde aŭgusto 2008 al la distrikto Görlitz (germane *Landkreis Görlitz*, suprasorabe *Wokrjes Zhorjelc*). La loĝloko *Wolešnica* kaj sia ĉirkaŭaĵo apartenas al la tradicia setloregiono de la soraboj. Laŭ la stato de  en la vilaĝo vivis .

## Eksteraj ligiloj 
* vilaĝa prezento en la komunuma retejo ()

Kategorio:Urboj de Saksio
Kategorio:Distrikto Görlitz
Kategorio:Luzacio
Padiernos

**Padiernos** [paDJERnos] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco.

220px|eta|maldekstra|Padiernos en la provinco Avilo.
[220px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
[220px|eta|maldekstra|Muñochas kaj Padiernos el la Montaro Yemas en la [Valo Amblés.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de tri loĝlokoj nome Padiernos, Muñochas [muNJOĉas] kaj Aldealabad, okupas totalan areon de 36,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 280 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 18 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Sanchorreja, La Torre, Casasola, Muñogalindo, Muñopepe, Solosancho, Niharra, Sotalbo kaj Salobral, sur la Valo Amblés. Ĉefaj trajtoj de la municipio estas la Valo Amblés sude kaj la unuaj altaĵoj de la Montaro de Avilo norde kaj okcidente, en kiu elstaras la montopintoj Cerro Bajero (1560 m) kaj Vivarón (1364 m).

## Historio 
Inter Padiernos kaj Sanchorreja estas arkeologia kuŝejo el Ferepoko kie loĝis Vetonoj, inter kies loĝejoj aperis ceramiko, juveloj kaj tomboj. La termino Padiernos derivas plej verŝajne de romia vilao nomita *Villa Paterna*, je ĉirkaŭ 500 m de kie nun estas aktuale la domaro, kaj proksime al romia ŝoseo.

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Plej frua mencio estis de 1515 kiam la reloĝado rilatis al du ermitejoj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

Padiernos-casa.jpg|Domo en Padiernos.
Padiernos-Iglesia de la Asunción.jpg|Padiernos - Preĝejo Asunción, konstruita ĉirkaŭ 1618-1624
Padiernos estela funeraria.jpg|Funebra memorŝtono sur la muro de la preĝejo, Teksto jenas: "(preĝu) unu Patronia-n kaj unu Avemaria-n" pro amo de Dio" en hispana. "Ili ripozu pace" en latina.
Entrada Muñochas.jpg|Muñochas.
Iglesia San Sebastián Muñochas.jpg|Preĝejo de Sankta Sebastiano en Muñochas.
Fragua de Muñochas.jpg|Forĝejo ĉe Muñochas.
Cruz rayo "Estela Rememorativa".jpg|Steleo ĉe Muñochas.
Potro de herrar Muñochas.jpg|Hufumejo en Muñochas.
Lavaderos de Muñochas.jpg|Tollavejo en Muñochas.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
142822 Czarapata

'*142822 *Czarapata'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Sloan Digital Sky Survey*, elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon *Paul Charles Czarapata,* kontribuanton de *Sloan Digital Sky Survey'', bone konata pro la planado, la konstruo kaj la funkciigo de la regaj sistemoj de la teleskopo de la SDSS.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sloan Digital Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Ekaterina Kotrikadze

**Ekaterina KOTRIKADZE** (; ; naskiĝis la 23-an de marto 1984) estas kartvela kaj rusa ĵurnalistino kaj amaskomunikilara manaĝero, gastiganto de la televida kanalo *Doĵd* () kaj la eksa ĉefo de la informa servo de la televida kanalo RTVi kiu estas internacia ruslingva private posedata televidstacio. Ĝia ĉefcela spektantaro estas la ruslingvaj komunumoj de Israelo, Germanio kaj Usono. RTVI elsendas per satelito kaj kablo en Eŭropo, Mezoriento, Nordameriko, Sudameriko, Azio kaj Aŭstralio. La eŭropa novaĵfluo de RTVi ne estas disponebla en Rusio kvankam ĉiuj elsendoj estas disponeblaj por la rusa publiko per Interreto.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Kategorio:Rusiaj ĵurnalistoj
Kategorio:Kartvelaj ĵurnalistoj
Leo Herzberg-Fränkel

**Leo HERZBERG-FRÄNKEL** (naskiĝinta la  en Brodi, mortinta la  en Teplice) estis aŭstra verkisto germanlingva kaj ĵurnalisto.

Li laboris i.a. kiel politika korespondanto de la taggazeto Neue Freie Presse kaj inter 1852 kaj 1896 sekretario de la Komerca kaj metia ĉambro je Brody. Herzberg-Fränkel estis la patro de Sigmund Herzberg-Fränkel kiu de 1893 ĝismorte profesoris pri ĝenerala historio ĉe la Ĉernivca Universitato.

## Literaturo 
* Salomon Wininger: *Große jüdische National-Biographie.* Band 3. Orient, Ĉernivco i.a., 1928.
* Biografio ĉe ÖBL
* "Herzberg-Fränkel, Leo." Ĉe: *Lexikon deutsch-jüdischer Autoren.* Volumo 11. Eldonis Archiv Bibliographia Judaica. Saur, München 2002, ISBN 3-598-22691-8, p.&nbsp;179–187
* Kenneth H. Ober: *Die Ghettogeschichte. Entstehung und Entwicklung einer Gattung.* p.&nbsp;50–55 (eltiraĵo ĉe Google Books)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj ĵurnalistoj
Kategorio:Galicio
Nachman Krochmal

**Nachman Kohen KROCHMAL** ( en Brodi, mortinta la  en Ternopilo) estis aŭstra religiema filozofo, historiisto kaj verkinto germanlingva; li estis de juda religio. Lia plej grava verko *More Nebukhe ha-Zeman*, kiun li komence nomis *Tore des geläuterten Glaubens* estis publikigita postmorte en 1851 fare de Leopold Zunz sub la titolo *Führer der Verwirrten dieser Zeit* kiel aludo al la libro *Führer der Verwirrten*. Ĝi estas provo de ĉe nuntempa filozofio de religio kaj historio bazita sur post-kant-a idealismo (ĉefe Schelling, Hegel).

## Vivo 
En sia junaĝo Krochmal akiris larĝan edukon kaj lernis ne nur toraon kaj talmudon sed ankaŭ judan filozofion, legis la leterojn de Maimonido kaj Abraham ibn Esra kaj lernis diversajn fremdajn lingvojn. Helpe de sia kono de la germana, li studis la verkojn de Kant, Hegel, Fichte kaj Schelling. Li ankaŭ lernis la latinan, la francan, la araban kaj la sirian. Liaj studentoj poste konfirmis lian ampleksan edukon. En la aĝo de 14, Krochmal geedziĝis kaj moviĝis al Zolkiew por vivi kun sia riĉa bopatro. En 1814 li komencis kolekti rondon de studentoj ĉirkaŭ si, faris kun ili diskutojn pri filozofio, historio kaj juda literaturo kaj tiel iĝis unu el la plej gravaj reprezentantoj de Haskalo en Pollando. Post la morto de lia bopatro, li eklaboris kiel komercisto. Post revenado al Brodi en 1836 (por la daŭro de du jaroj), li pasigis la lastajn du jarojn de sia vivo en Ternopilo. Li malaprobis la sugeston alpreni pozicion kiel rabeno en Berlino kaj anstataŭe dediĉis sin al la verkado de sia libro kiun li estis nekapabla kompletigi.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe OEBL

Kategorio:Aŭstraj judoj
Kategorio:Aŭstraj filozofoj
Kategorio:Aŭstraj historiistoj
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
143048 Margaretpenston

'*143048 *Margaretpenston'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la britaj astronomoj Alan Fitzsimmons kaj Iwan P. Williams elde la Observatorio de Roque de los Muchachos proksime de Garafía (La Palma, Insuloj Kanarioj, Hispanio).

Ĝi estas en orbita resonanco 1:4 kun la Tero kaj proksima de la resonanco 3:1 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Margaret Penston'', astronomino agnoskita pro ŝia laboro en astronomia eduko. Ŝi estas iama prezidentino de la Brita Societo por Populara Astronomio kaj aŭtorino de pluraj libroj pri astronomio por la ĝenerala publiko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Alan Fitzsimmons
Kategorio:Malkovrita de Iwan P. Williams
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Piperazina pikrato

**Piperazina pikrato**  aŭ **C10H13N5O7** estas kemia kunmetaĵo havanta unu pikratan grupon ligitan al piperazina ringo. Pikrato de piperazino estas blanka solidaĵo kun farmaciaj proprecoj.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **piperazinuma pikrato** per traktado de **pikrata acido** kun **piperazino**:

### Reakcio 2
* Preparado de **piperazina pikrato** per interagado de **piperazina klorido** kaj **pikrata acido**:

### Reakcio 3
* Preparado de **piperazina pikrato** per acida transesterigo:

## Vidu ankaŭ
* Piperazinoj

## Referencoj 
Kategorio:Piperazinoj
Siblo

La vorto **siblo** laŭ Esperantlingvaj vortaroj kiel PV, PIV aŭ duarange reta vortaro signifas "eligi sonon similan al tirata 's' ".

Sibla sono estas sono produktita de turbulaj fluoj de aero aŭ aliaj gasoj. En fiziko ĝi estas priskribita per la aeroakustika modelo "fluo ĉirkaŭ cilindro". Ĝia frekvenca spektro kuŝas en la meza ĝis supra parto de la aŭskulta areo, kio rezultigas la karakterizan helan sonkoloron. Siblado rilatas al susurado, kiu havas pli malhelan sonkoloron pro sia proporcio de pli malaltaj frekvencoj, kaj fajfado, en kiu unuopaj tonoj estas klare aŭdeblaj en la miksaĵo de frekvencoj.

Siblaj sonoj estas integritaj en homan lingvon en la formo de siblaj konsonantoj (aŭ malpli longigite "siblantoj"), kaj multaj bestospecioj uzas ilin por komuniki. Siblaj bruoj ofte ĝenas dum registrado de sondosieroj, do mikrofona antaŭa glaco estas uzata por provi ilin eviti.

Serpentoj estas aparte konataj pro ilia komunikado per siblado. En la literaturo, la fikcia juna sorĉisto Hari Poter havas interalie la kapablon sible komuniki kun serpentoj - kapablon, kiun laŭ la romanoj pri li aliaj homoj ofte opinias tre iritiga.

## Vidu ankaŭ
* Fajflingvo
* Silbo

## Referencoj 
Kategorio:Akustiko
Kategorio:Besta komunikado
Kategorio:Bruo
Doĵd

**Doĵd** (; elp.*doŝt*, "pluvo": internacia nomo ankaŭ ***Dozhd*** kaj *TV Rain* aŭ ***Rain TV***) estas opozicia televido-kanalo en Rusio. La kanalon fondis kaj estras Natalija Sindejeva, kaj ĝi fokusas ĉefe pri novaĵoj, koncertoj, politiko, kulturo kaj dokumentaĵoj.eta|Fondinto, posedanto kaj programestro Natalja Sindejeva (2013)La kanalo komencis dissendi en aprilo 2010, unue nur en Interreto. Ĝi konatiĝis internacie en 2011 pro sia raportado pri la protestoj post la rusiaj elektoj.

Ekde 2014 la kanalo estis spepktebla nur per Interreto kaj perdis 80% de siaj spektantoj. La  la kanalo estis blokita fare de rusiaj aŭtoritatoj pro sia raportado kiu ne obeis la rusian cenzuron pri la invado de Rusio en Ukrainion.
Poste sciigis ĉefredaktisto Tiĥon Dzjadko ke li kaj pluraj kolegoj forlasis la landon pro sekureco.

## Historio 
La ideo krei televidan kanalon venis al Natalja Sindejeva en 2007 dum ŝia restado sur la televida merkato en Francio. Kune kun Vera Kriĉevskaja, Olga Popkova kaj Olga Zaĥarova ŝi preparis ĝis la plej eta detalo la estontan kanalon, kaj la 27-an de aprilo 2010 ĝi komencis dissendi.
[eta|Intervjuo kun [Dmitrij Medvedev en la studio de Doĵd.]]

## Interesaĵo 
En 2022 Latva Konsilio de Elektronikaj Amaskomunikiloj (NCESMI) retirigis koncesion por la rusia televido Doĵd pro pluraj mispaŝoj: interalie ĝi montris mapon sur kiu Krimeo estis prezentita kiel parto de Rusio, kaj la prezentisto nomis Rusian armeon "nia armeo".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  
* Kanalo de Televido Doĵd ĉe YouTube 
* Kanalo de Televido Doĵd ĉe YouTube 
* Lasta elsendo de Televido Doĵd el la 3-a de Marto 2022 ĉe YouTube 
* Unua elsendo de Televido Doĵd post restarigo de elsendado el la 18-a de Julio 2022 ĉe YouTube 

Kategorio:Televidkanaloj en Rusio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2010
Kategorio:Organizaĵoj malfonditaj en 2022
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2023
Kategorio:Jutubaj kanaloj
Kategorio:Satelita televido
Kategorio:Ruslingvaj televidkanaloj
Kategorio:Politikaj protestoj en Rusio
Poveda (Ávila)

**Poveda** [poBEda] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco.

220px|eta|maldekstra|Poveda en la provinco Avilo.
[220px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
[220px|eta|maldekstra|Poveda centre sur la valo; malantaŭe linio de la rivero Adaja; maldekstre [Pradosegar.]]

## Toponimio 
Poveda estas ar-nomo kun sufikso -*eda* el *pobo* aŭ *povo*, hispana termino por "poplo", el latina *pōpūlu*. Abundas en Hispanio tiaj loknomoj: Poveda de la Obispalía (en municipo Altarejos, Cuenca), Poveda de las Cintas (Salamanko), Poveda de la Sierra (Guadalajara), La Póveda de Soria ktp. La familinomoj Poveda kaj Pobeda havas saman devenon eĉ ĉe parencoj kun malsama literumado. Ĉe slavaj landoj aperas la vorto Pobeda, sed tio estas laŭvorta traduko de la vorto "venko". Tiel estas paro de montoj en Rusio nomitaj Pobeda, kaj ŝipoj, avioj, militmedaloj, misilo en kiuj la termino Pobeda aperas.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 6,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 38 loĝantojn. Ĝi perdis 250 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 40 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Villatoro, Vadillo de la Sierra, Amavida kaj Pradosegar. Tra la teritorio fluas la rivero Adaja. Estas la Valo Amblés sude kaj la Montaro de Avilo norde.

## Historio 
Estas restaĵoj de antaŭromiaj vetonoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

Cruz de Poveda.jpg|Kruco de Poveda
Poveda-Iglesia2.JPG|Preĝejo San Blas
Poveda-capitel iglesia.JPG|Kapitelo de la Preĝejo San Blas
Poveda-casa del ayuntamiento.JPG|Urbodomo
Poveda-ventana gatera.JPG|Fenestreto kun katelirejo
Poveda-pajar1.JPG|Pajlostokejo
Poveda-ventana4.JPG|Domo kun tradicia murbenko
Poveda-casa5.JPG|Tradicia domo

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Signe Toksvig

**Signe TOKSVIG** (1891-1983) estis dana verkistino, filino de pionira dana esperantisto. Ŝiaj artikoloj estis publikigitaj en la *New York Times, The Nation, The Atlantic* kaj aliaj periodaĵoj. Ŝi ankaŭ angle publikigis plurajn librojn, inkluzive de biografioj de Hans Christian Andersen kaj Emanuel Swedenborg. Ŝia vivo kaj laboro, kaj malhelpoj kiujn ŝi renkontis, ankaŭ estis la fokuso de stipendio de aliaj.

En la aĝo de 14, Toksvig fine de julio 1905 elmigris kun sia familio de Danio al Usono, postsekvante sian esperantistan patron Peder Kristensen Toksvig, kiu jam alvenis en Usono komence de januaro 1905. En 1914 ŝi ricevis stipendion de *Troy High School*; tio donis al ŝi la eblecon akiri altan edukiĝon. Ŝi studis latinidajn lingvojn ĉe Universitato Cornell kaj bakalaŭriĝis en 1916, kaj tiam laboris kiel helpredaktisto ĉe *The New Republic*. En 1918, ŝi geedziĝis kun la fondinto de la ĵurnalo, Francis Hackett, irlanda verkisto kaj literaturrecenzisto. Ili moviĝis al Irlando en 1926 kaj vivis tie ĝis 1937, kiam ili moviĝis al Danio. Ili pasigis la Duan Mondmiliton en Usono: En 1939 ili hazarde estis en longa vojaĝo en Usono por flegi eldonistajn interesojn. La invado de germanaj trupoj komence de aprilo 1940 en Danlandon malebligis ilian revenon. Forte apogite de la dana ambasadoro Henrik Kaufmann (1888-1963) Signe Toksvig verkis artikolojn pri Danlando, kaj de 1942 ĝis 1945 ŝi sola prizorgis *The Danish Listening Post* - novaĵbulteno, kiu informis pri la okupita Danlando kaj la rezista movado. Ŝi faris ankaŭ prelegojn kaj ellaboris artikolojn pri Danlando kaj dana kulturo, ekz. pri la verkisto Johannes V. Jensen (1873-1950) okaze de lia ricevo de la Nobel-premio pri literaturo en 1944. Pro sia laboro por Danlando Signe Toksvig ricevis en 1946 la Liberec-medalon de Reĝo Kristiano la 10-a. Komence de la 1950-aj jaroj la geedza paro revenis al Danlando. Francis Hackett forpasis en 1962, Signe Toksvig en 1983.

## Referencoj 
Kategorio:Danaj ĵurnalistoj
Kategorio:Danaj verkistoj
Dufenilpiperazino

**Dufenilpiperazino** aŭ **C16H18N2** estas kemia kunmetaĵo havanta du fenilgrupojn ligitajn al piperazina ringo. Dufenilpiperazino estas blanka solidaĵo nesolvebla en akvo kun farmaciaj proprecojn. Piperazinaj derivaĵoj posedas anti-inflamajn, antipsikajn, anti-tusajn, anti-deprimivajn, anti-fungajn kaj anti-anksiigajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **fenilpiperazino** per neŭtraligo de la **klorobenzeno** kun **piperazino**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **dufenilpiperazino** per traktado de **fenilnatrio** kun **piperazina 1,4-duklorido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **dufenilpiperazino** per interagado de **piperazino** kun '*klorobenzeno*:

## Vidu ankaŭ 
* Piperazinoj

## Referencoj 
Kategorio:Piperazinoj
Apremont (Haute-Saône)

**Apremont** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Saône* (prononco [], , arpitane *Hiôta-Sona*), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Vesoul* (france *arrondissement de Vesoul*), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono ''''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Saône

Kategorio:Komunumoj de Haute-Saône
(143081) 2002 XC5

**(143081) 2002 XC5** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,187449 astronomia unuo, tie estas 28,042 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Rūjiena

**Rūjiena** estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la nordo de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Valmiera kaj situas en norda parto de la distrikto, sur la bordoj de rivero Rūja. En Latvio Rūjiena estas konata pro la Rūjiena glaciaĵo produktita en la Rūjiena laktaĵfabriko. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 42 km de Valmiera, 50 km de Valka kaj 153 km de Rigo.

## Historio 
Rūjiena ricevis sian nomon de rivero Rūja, kiu fluas tra la urbo. Rūja, kiu fluas de la lago Ruhijärv en Estonio, estas plej verŝajne nomita laŭ la estona vorto *ruhi* (trogo, unu-arba boato).

Ĝis la 13-a jarcento ekzistis kasteltumulo proksimume 3 km oriente de la nuna urbo.

La historio de Rūjiena en skribaj fontoj komenciĝas kun la fondo de Rūjiena kastelo (*hove to Ruyen*) de la Livonia Ordeno komence de la 14-a jarcento, sur la granvojo, kiu kondukis de Burtnieki ĝis Viljandi kastelo en Sakala tero. En 1461 estas menciita la urbeto Rujen proksime de la kastelo.

Averaĝa temperaturo estas -5°C en januaro kaj +16,5°C - +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 700-750 mm jare.

### Transporto 
La ĉefa aŭtovojoj de urbo estas P17 (Valmiera-Rūjiena-Estonio), P21 (Rūjiena-Mazsalaca) kaj P22 (Valka-Rūjiena), lokaj vojoj estas V170 (Rūjiena-Virķēni-Estonio), V175 (Rūjiena-Estonio) kaj V171 (Rūjiena-Krogzemji).

## Loĝantaro 
Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

### Ŝanĝo de loĝantaro 
### Etna strukturo 
## Vidindaĵoj 
* Urbodomo (1936)
* Monumento al agrikulturministro Alberings (1938, 1988)
* Terneja parko
* Rūja inundebenaĵo
* Laktaĵfabriko

## Bildoj 

Rūjienas saldējums - panoramio.jpg|Laktaĵfabriko.
Rūjienas pils (1).jpg|Kastelruinoj.
Ruhja luteriusu kirik.JPG|Lutera preĝejo.
Rūjiena, Sējējs - panoramio.jpg|Monumento al Alberings.
Ruhja jõgi.JPG|Rūja rivero.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Latvio
(142989) 2002 VK90

**(142989) 2002 VK90** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  dum la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso kun marsa MOID de 0,3047 astronomia unuo (45,582 milionoj da km).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Riofrío (Ávila)

**Riofrío** [rioFRIo] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Riofrío* estas komprenebla kiel *Malvarma rivero*. La blazono montras rivero inter du "verracos" [beRAkos], prahistoriaj skulptaĵoj.

220ra|eta|maldekstra|Riofrío en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de tri loĝlokoj nome Escalonilla, Cabañas kaj Riofrío; okupas totalan areon de 65,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 196 loĝantojn. Ĝi perdis 950 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, sed somere oni rekuperas iamajn ciferojn. Ĝi distas 19 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Gemuño, Aldea del Rey Niño, Tornadizos de Ávila, Mironcillo, El Barraco, Sotalbo kaj San Juan de la Nava.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, banejo).

## Bildaro 

Riofrío Sierra de Yemas.JPG|Panoramo kun la Sierra de Yemas fone.
LA MATANZA EN RIOFRIO.jpg|Porkobuĉo.
Arroyo del Guijo.JPG|Rojo Guijo aŭ rivero Fortes
Puente en Riofrío.JPG|Ponto
Riofrío Ávila casa.JPG|Tradicia domo

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
San Esteban de los Patos

**San Esteban de los Patos** [sanesTEban delosPAtos] estas municipo en la centroriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *San Esteban de los Patos* estas komprenebla kiel *Sankta Stefano de la Anasoj*; tiukadre estas du anasoj en la blazono, kvankam fakte *Patos* estas aludo al familio de reloĝantoj.

220ra|eta|maldekstra|San Esteban de los Patos en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220ra|eta|maldekstra|Preĝejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 23 loĝantojn.

Ĝi perdis 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 15 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas oriente kun Tolbaños, okcidente kun Mingorría kaj sude kun Avilo. Estas deklivaroj de la *Sierra de Ojos Albos* sur altitudo de 1117 msm.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado per setlejo fondita fine de la 13-a jarcento, ĉirkaŭ 1297, per reloĝantoj de familio Patos. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Laŭlonge de jarcentoj diversaj senjoroj posedis la lokon.

Komence de la 19-a jarcento la milito kontraŭ francoj okazigis en la loko problemojn. Dum la dua duono de la 19-a jarcento estis minado kaj en 1863 oni inaŭguras fervojon inter Avilo kaj Sanchidrián, kies vojoj trapasas la teritorion de Los Patos kun stacio ĉe Mingorría. En Julio 1938 frankismaj soldatoj trudis sian gastadon ĉe Los Patos.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), brutobredado kaj ŝtonminado de granito. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

Lospatos12.jpg|Brutobredado.
Lospatos20.jpg|Kruco ĉe la limo kun Mingorría.
Lospatos21.jpg|Kruco ĉe la limo kun Mingorría (1704).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
## Bibliografio 
* Duque Pindado, Eduardo (2013). «Los señoríos de las villas de Mingorría y San Esteban de los Patos». Cuadernos del Tomás (5): 83-94. ISSN 1889-5328.

Kategorio:Municipoj de Avilo
San Juan del Olmo

**San Juan del Olmo** [sanĤŬAN delOLmo] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *San Juan del Olmo* estas komprenebla kiel *Sankta Johano de la Ulmo*.

220ra|eta|maldekstra|San Juan del Olmo en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 30,52 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 85 loĝantojn. Ĝi perdis 720 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 42 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Manjabálago y Ortigosa de Rioalmar, Valdecasa, Hurtumpascual, La Torre, Vadillo de la Sierra kaj Muñana. Tra la teritorio fluas la rivero Almar.

## Historio 
Estas nekropolo de tomboj nehomformaj el la 8-a ĝis 10-a jarcentoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. El tiu epoko devenas la Ermitejo *de la Virgen de las Fuentes*.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

Heno en Sierra de Ávila.jpg|Fojnrikoltado.
ErmitaVirgenDeLasFuentes.jpg|Ermitejo *de la Virgen de las Fuentes*.
Necropolis de La Coba 02 by-dpc.jpg|Tomboj en la Nekropolo La Coba.
Puerto Fuentes.JPG|Montopasejo de Las Fuentes,
San Juan del Olmo-casa 1.JPG|Tradicia domo el granito.
San Juan del Olmo-campanario 1.JPG|Sonorilturo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo