open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Max Elskamp

**Max ELSKAMP** (n. la 5-an de majo 1862 en Antverpeno, m. la 10-an de decembro 1931 samloke) estis belga poeto, precipe reprezentanto de naiva poezio. Li estis simbolisto, kantisto de mistikaj religiaj sentoj kaj de la homoj de sia patrujo. Liaj verkoj inkluzivas *La louange de la vie* (1898), *Enluminures* (1898), *Chansons désabusées* (1922) kaj lian membiografion *Remembrances* (1924). Elskamp estis unu el la belgaj franclingvaj simbolistoj, kiuj famiĝis en Francio kaj influis la simbolisman lirikismon de la lando.

## Verkoj
* ''L'Éventail japonais*, Anvers, h.c., 1886
* *Le Stylite* en *La Wallonie*, 1891
* *Dominical*, bildoj de H. Van de Velde, Anvers kaj Bruxelles, Lacomblez, 1892
* *Salutations, dont d'Angéliques*, Bruxelles, Lacomblez, 1893
* *En Symbole vers l'apostolat*, Bruxelles, Lacomblez, 1894 
* *Six Chansons de pauvre homme pour célébrer la semaine de Flandre*, Bruxelles, Lacomblez, 1898
* *La Louange de la vie*, kolektiva kolekto, Mercure de France, 1898
* *Enluminures*, Bruxelles, Lacomblez, 1898
* *L'Alphabet de Notre-Dame la Vierge*, Anvers, Buschmann, 1901
* *Les Commentaires et l'idéographie du jeu de loto dans les Flandres*, A. de Tavernier, Anvers, 1918 (1914)
* *Sous les tentes de l'exode*, Bruxelles, Robert Sand, 1921
* *Chansons désabusées*, Bruxelles, G. Van Oest, 1922
* *La Chanson de la rue Saint-Paul*, Anvers, Buschmann, h.c., 1922
* *Les Sept Notre-Dame des plus beaux métiers*, Anvers, A. de Tavemier, 1923 
* *Les Délectations moroses*, Bruxelles, G. Van Oest, 1923
* *Chansons d'Amures*, Anvers, Buschmann, 1923. 
* *Maya*, Anvers, Buschmann, 1923 
* *Remembrances*, Anvers, Buschmann, 1924
* *Aegri Somnia*, Anvers, Buschmann, 1924

;Postmortaj publikaĵoj 
* *Huit chansons reverdies*, NRF, 1932
* *Les Fleurs vertes'', Bruxelles, Nouvelle Société d'Édition, 1934 
* *Les Joies blondes*, Bruxelles, Nouvelle Société d'Édition, 1934
* *Les Heures jaunes*, in *Œuvres complètes*, éd. Bernard Delvaille, Seghers, 1967
* *Effigies*, Fata Morgana, 1989 
;Reeldonoj 
* *Œuvres complètes*, Seghers, 1967
* *Chansons et Enluminures*, Bruxelles, Jacques Antoine, 1980
* *La Chanson de la rue Saint-Paul* précédé de ''Sous les tentes de l'exode* et de *Aegri Somnia*, Bruxelles, Labor, 1987 
* *La Louange de la vie*, Orphée/La Différence, 1997 
* *La Chanson de la rue Saint-Paul*, *Chansons d'Amures*, *Les Délectations moroses*, *Aegri Somnia'', Poésie/Gallimard, 1997 

Kategorio:Belgaj poetoj
Das Schulgespenst

***Das Schulgespenst*** (laŭvorte: *La lerneja fantomo*) GDR-filmo porinfana, komedio rolŝanĝa el la 1987-a jaro. Reĝisoris Rolf Losansky. Ĝi baziĝas sur samnoma libro de Peter Abraham. Multaj scenoj estis filmigitaj en Arnstadt.

## Intrigo
Iam dum la lernado Karonjo (aktoris role Nicole Lichtenheldt) balanciĝas sur la seĝo, renversiĝas kaj rompas ĝin. Ŝi estas sendita en la kelon por preni novan. En la kelo estas sufiĉe timige, kaj Karonjo ekimagis, ke tie troviĝas fantomo, kiu ŝin ŝtopus en sian poŝon. Reen en la klaso ŝi aŭdas voĉon el sia pantalona poŝo – ĝuste de tie, kien ŝi enŝovis sian imagitan fantomon.

La fantomo volas havi korpon, do Karonjo desegnas fantomon sur la tabulo. Komence la fantomo ĝojas, ĉar ĝi nun estas videbla. Sed poste ĝi rimarkas, kiel malbone Karonjo desegnas. La fantomo preferus aspekti tre ĉarme, kun belaj rubandoj en la haroj kaj robo. Kun tiaj ideoj Karonjo kompreneble ne povas konsenti. Fine ili ambaŭ elpensas interŝanĝi siajn rolojn: Karonjo volas spuki kiel fantomo, kaj la fantomo povus enŝoviĝi en ŝian korpon, porti robon kaj ĉeesti la lecionojn. Karonjo volas reveni al sia korpo nur dum sportaj horoj kaj dum la paŭzoj. Per rigardo en manan spegulon, kiun la instruistino forgesis en la klasĉambro, kaj per la magiaj vortoj *Bu Hu*, ili interŝanĝas siajn korpojn.

Komence Karonjo ĝuas la vivon kiel fantomo. Ŝi vagadas tra la lernejo kaj faras petolojn al la instruistoj. Sed tiam ŝi vidas, kion la fantomo faras en ŝia korpo. Tiu fariĝis tre diligenta lernantino kaj fariĝas ŝatata de la instruistoj kaj la gepatroj. La patro baldaŭ sopiras sian malnovan kamaradecan filinon. La fantomo kondutas ankaŭ tre kaprica kaj malkolektiva kontraŭ la samklasanoj. Poste Carola volas rekomen iĝi si mem kaj ŝanĝi reen la korpojn, sed la fantomo tute ne volas reveni en sian propran korpon. Por malhelpi tion, la fantomo redonas la spegulon al la instruistino.

Nun Karonjo faras ĉion por reakiri la spegulon. Bonŝance ŝi sukcesas konvinki Willi, ke ŝi vere estas en la korpo de la fantomo. Kune ili sukcesas trompi la fantomon kaj rekaptas la spegulon. Tiel Karonjo povas retransformi sin. Sed ankaŭ la fantomo ne restas tute malavantaĝa: ili promesas ĉiam alporti la hejmtaskojn pri matematiko en la kelo, kaj Carola donos al ĝi ankaŭ ĉiujn siajn robojn.

## Premioj
## Prezentoj 
* 1987: kinfestivalo Ora pasero (1987) en Gera - honora premio fare de la infana ĵurio 
* 1987: porinfana filmfestivalo je Essen: *Blauer Elefant* de la infana ĵurio

## Eksteraj ligiloj
*IMDb
*Online-Filmdatenbank
**filmportal.de*
**filmdienst.de*
*DEFA-fondaĵo
Karl Rudolf

**Karl RUDOLF** (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta samloke la ) estis aŭstra katolika teologo, katedralkapitulano, prelato kaj fondinto de la instituto  *Österreichisches Seelsorgeinstitut*.

En 1902 li eniris la Marian Kongregacion. Inter 1908-1912 studis li ĉe la universitato de Vieno kaj havis la ordinacion (fare de arkiepiskopo Franz Xaver Nagl) en 1912. Tiutempe tre influis lin la viena pastoralteologo Heinrich Swoboda. Kiel studento li aniĝis al la katolika studenta korporacio *KÖHV Amelungia Wien* ene de Österreichischer Cartellverband. Post jaro da helppastreco je Bruck an der Leitha li fariĝis studa ĉefinspektisto ĉe la porpastra seminiaro de Vieno. En 1918 li doktoriĝis post defendo de la tezo *Die Geheime Offenbarung des Johannes*. En 1919 li iĝis la unua porstudenta animzorganto de la Viena arkiepiskopujo kiu ankaŭ instigis la fondon de la ligo *Christlich-Deutscher Studentenbund* (CDSB) por plimildigi la socian mizeron de (alt)lernejaj anoj kaj daŭre sekurigi instruadon de religio en aŭstraj lernejoj. De ĝi poste iĝis *Verband Jung Österreich*. De ĉio tia evoluis Akademikerhilfe. De 1922, Rudolf estis katedrala kuratoro (de 1941 katedrala kapitulano). Dum la 1920-aj jaroj li okupiĝis pri pastoralaĵoj. Kun Pius Parsch kaj Anton Bauer li redaktis la aneksitaĵon "Der Seelsorger" de la viena dioceza cirkulero, kiu ĝis hodiaŭ postvivis kiel memstara periodaĵo sub la titolo "Diakonia".

Post detala plana periodo li iĝis en 1931 estro de la nove starigita animzorganta centro *Wiener Seelsorgeinstitut*. Publike furoris liaj kristnaskaj porpastraj tagoj (nuntempe *Pastoraltagungen*). Post la malpermeso de ĉiaj katolikaj organizoj post Anschluss en 1938, la menciita instituto alinomiĝis Ĉefepiskopuja porpastra ofico. Pri la agadoj de ĝi dum la naziisma tempo, Rudolf publikigis monografion gravantan kiel atestilon pri la rolo de katolikismo dum la Dua Mondmilito. Tiutempe li klopodis reaktivigon de katolika engaĝiĝo eĉ socie. Fokuso metiĝis ankaŭ pri pluklerigo de laikoj. Laŭ la volo de Rudolf fondiĝis ekz. Teologiaj porlaikaj jaroj *(Theologisches Laienjahr* fare de Margarete Schmid: ili nuntempe nomiĝas *Theologische Kurse*. Post 1945, Rudolf restis gvidanto de la animzorganta oficejo. La tombo de Rudolf troviĝas sur la tombejo *Grinzinger Friedhof* je Döbling. 

## Verkoj 
* Karl Rudolf: *Aufbau im Widerstand. Ein Seelsorge-Bericht aus Österreich 1938–1945,* Otto Müller Verlag, Salzburg 1947.
* Karl Rudolf: *Was erwarten Sie vom Priester? Ein Beitrag zu einem ernsten Zeitproblem,* Herder Verlag, Freiburg in Breisgau 1953.
 

## Notoj 
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio
Kategorio:Naskiĝintoj en Vieno
Kategorio:Mortintoj en Vieno
Avelflugila kukolo

La **Avelflugila kukolo**, **Brunflugila tufkukolo** aŭ **Ruĝflugila kukolo**, *Clamator coromandus*, estas membro de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la *Geococcyx*, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Temas pri kukolo trovebla en Sudorienta Azio kaj partoj de Suda Azio. Ĝi havas malhelbrilajn suprajn partojn, nigran kapon kun longa kresto kaj kaŝtankolorajn flugilojn, longan laŭgradan brilnigran voston, ruĝbrunan gorĝon, malhelan malsupran flankon kaj mallarĝan blankan nukan duonkolumon. Ili reproduktiĝas laŭlonge de Himalajo kaj migras suden vintre al Srilanko, suda Barato kaj tropika Sudorienta Azio inkluzive de partoj de Indonezio, Tajlando kaj Filipinoj. Ĝi estas ĉirkaŭ 47 cm longa.

## Aspekto
Tiu ĉi malhela kaj krestohava kukolo havas kaŝtankolorajn flugilojn, brilnigran kreston kaj laŭgradan voston (la plumoj mallongiĝas ŝtupe de la centro eksteren) kies finaj randoj estas blankaj kaj diskretaj male al la blankaj pintoj de la Makulkukolo, kiu troviĝas en partoj de ĝia teritorio. La nigra ĉapo sur la kapo estas rompita de la nigra koloro de la dorso per blanka kolumo, kiu etendiĝas al la flankoj de la kolo. La subaj partoj estas ruĝecbrunaj kaj fariĝas malhelgrizaj direkte al la ventro. Junaj birdoj estas malhelbrunaj kun skvameca aspekto ĉe la flugilplumoj.

## Taksonomio
La specio unue ricevis sian dunoman nomon de Lineo en 1766. Lia priskribo de tio, kion li nomis *Cuculus coromandus*, baziĝis sur la notoj de Brisson, kiu priskribis la birdon kiel "Le coucou huppé de Coromandel", kiu estis kolektita ĉe la marbordo de Coromandel en Barato (probable proksime de Pondicherry, kiu estis tiam franca kolonio). Buffon rimarkis la proksiman rilaton al la Jakobena kukolo kaj nomis ĝin "le Jacobin huppé de Coromande". La specio poste estis metita sub la genronomojn *Coccystes* kaj *Oxylophus* antaŭ ol esti metita en *Clamator*.

## Distribuado
, Barato]]
La specio troviĝas de okcidenta Himalajo ĝis orienta Himalajo kaj etendiĝas en Sudorientan Azion. Ĝi estis registrita el Barato, Nepalo, Ĉinio, Indonezio, Laoso, Butano, Bangladeŝo, Kamboĝo, Tajlando, Birmo, Malajzio, Vjetnamio, Srilanko kaj Filipinoj. Kelkaj populacioj povas esti nemigrantaj.

Dum migrado en Barato, ĝi moviĝas laŭlonge de la Orientaj Ghatoj en sia suda migrado, kaj ofte oni trovas elĉerpitajn individuojn proksime de hejmoj. Meze de oktobro, ili troviĝas nombre ĉe Kodiakkarai, eble en Srilankon. Kelkaj ŝajnas travintri en la Okcidentaj Ghatoj.

## Kutimaro
Tiu kukolo foje aliĝas al manĝantaj grupoj de miksitaj specioj kaj kutime videblas sola. La reprodukta sezono estas somere kaj oni diras, ke ĝi demetas siajn ovojn ĉefe en la nesto de *Garrulax* ridturdoj, precipe *G. monileger* kaj *G. pectoralis*. La ovoj estas tre sferaj. La krioj inkluzivas flutecajn ĝemelajn notojn ripetatajn kun mallongaj intervaloj.

## Referencoj
## Literaturo 
* *Birds of India* de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, ISBN 0-691-04910-6

Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Barato
Kategorio:Migrantaj birdoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Hedvig Justné Kéry

'*** [kEri],  **Justné Kéry Hedvig*' estis hungara psikologo, instruisto. Ŝia pli malofta geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Just Emilné *.

 naskiĝis  en Komárom (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Komárno en Slovakio), ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis kaj akiris pedagogian licencon en Budapeŝto en 1914, poste ŝi plulernis 3 jarojn en padagogia akademio. Jam ekde 1914 ŝi instruis en la ĉefurbo, inter 1917-1919 ŝi estis en psikologia laboratorio apud Géza Révész, poste ŝi vivis en Nederlando. Inter 1921–1929 ŝi instruis en bazlernejo en la hungara ĉefurbo, poste en reforma lernejo, inter 1934–1945 en memfondita lernejo, fine ĝis la pensiuliĝo en 1955 en institutoj. Tamen ĝis 1974 ŝi estis psikologo en kuracejo. Ŝi evoluigis novan metodon por instrui legadon, skribadon kaj matematikon al la komenciĝantaj lernantoj en sia privata lernejo. Ŝi edziniĝis en 1928.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ősi és népi játékok.* (psikologia studo, 1947)
* *Az iskoláskor előtti íráskészség fejlődésének vizsgálata.* (1958)
* Ferenc Móra: *Zengő ABC.* (kompletigoj, 1958; 24-a eldono: 2013)
* *Problémamegoldási módok és mozzanatok az 5–6,5 éves korban.* (1965)
* *Ősi és népi játékok élménylefolyása és jelentőségük.* (1975)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nana kukolo

La **Nana kukolo**, *Coccycua pumila*, estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, kaj la centropojn.

Tiu kukolo havas grizajn kronon kaj nukon, avelkolorajn gorĝon kaj supran bruston, helflavajn malsupran bruston kaj ventron. Supraj partoj estas malhelaj.

Ĝi estis iam metita en la genron *Coccyzus* aŭ *Micrococcyx*. Post la malkovro ke ĝi apartenas al diferenca genlinio ĉirkaŭ la Malgranda kukolo, la genro *Coccycua* estis restarigita por tiuj.

Ĝi troviĝas en Brazilo, Kolombio, Panamo, kaj Venezuelo. Iliaj naturaj habitatoj estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj aŭ malsekaj arbaroj de malaltaj teroj, kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.

## Referencoj 
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Panamo
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Cindrokolora kukolo

La **Cindrokolora kukolo**, *Coccycua cinerea* laŭ kio ankaŭ *Cindrokukolo*, estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, kaj la centropojn.

eta|maldekstre|200ra|
Temas pri malgranda kukolo kun grizaj kapo kaj supraj partoj; kontraste estas blankaj gorĝo, brusto kaj malsupraj partoj inklude pinto de la griza vosto. La beko estas metalkolora kaj la irisoj ruĝaj.

Ĝi estis iam metita en la genron *Coccyzus* aŭ *Micrococcyx*. Post la malkovro ke ĝi apartenas al diferenca genlinio ĉirkaŭ la Malgranda kukolo, la genro *Coccycua* estis restarigita por tiuj.

Ĝia teritorio etendiĝas de norda kaj centra Argentino ĝis Urugvajo kaj San-Paŭlo (ŝtato); ĝia travintra teritorio etendiĝas norden direkte al Amazonio. Ĝiaj naturaj vivejoj estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj malaltebenaĵaj arbaroj.

## Referencoj 
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Kategorio:Birdoj de Urugvajo
Ronaldo Correia de Brito

**Ronaldo Correia de Brito** (naskiĝis la 2-an de julio 1951 en Saboeiro, Cearao) estas brazila verkisto. Li studis medicinon en la Federacia Universitato de Pernambuko kaj nun laboras kiel kuracisto en Recife.  

Li klopodas renovigi la literaturan tradicion de la Nordoriento projekciante la elementojn de la loka kulturo sur sentempan kaj mitologian ebenon. Li tiel kunigas la diraĵon de la brazila popolrakontisto kun la deklamado de la greka bardo aŭ eĉ kun la eldiro de la biblia profeto.

## Verkaro 
Li estas plej konata pro sia romano *Galileia*, kiu gajnis la Premion São Paulo de Literatura 2009.
Aliaj titoloj inkluzivas:

* *Rio sangue* (romano, 2024) 

* *O amor das sombras* (rakontoj, 2015)
* *Retratos imorais* (rakontoj, 2010)
* *Livro dos Homens* (rakontoj, 2005)
* *Faca* (rakontoj, 2003)
* *Crônicas por ler na lernejo* (2011)
* *Danco de la Menino Dio*, teatraĵo
* *Bandeira de São João*, teatraĵo
* *Arlequim*, teatraĵo
* *La Mistera Pavão*, teatraĵo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala ejo (en la portugala)

Kategorio:Brazilaj verkistoj
Carmen Elena Rendiles Martínez

**Carmen Elena Rendiles Martínez** [kArmen], laŭ la religia nomo **María Carmen** kaj ankaŭ konata kiel Maria del Monte Carmelo Rendiles estis venezuela monaĥino, sanktulo.

 naskiĝis  en Karakaso, ŝi mortis  en Karakaso.

## Biografio 
Rendiles Martínez naskiĝis sen maldekstra brako. Ŝi aliĝis al monaĥinoj, poste ŝi plenumis la novicadon en Francio. Poste ŝi revenis al Venezuelo, kie ŝi fondis novan monaĥinejon la Servistojn de Jesuo la 25-an de marto 1965; la kongregacio ricevis diocezan aprobon kaj subtenon en 1969. Ŝi estis gvidanto de la kongregacio same ekde 1969. Ŝi suferis trafikakcidenton en 1974, poste ŝi povis vivi en rulseĝo ĝis sia morto. Papo Francisko konfirmis ŝian heroan virton en 2013, poste la sama papo konfirmis miraklon atribuitan al ŝi fine de 2017; ŝia beatigo estis festita en Karakaso la 16-an de junio 2018. La 19-an de oktobro 2025 ŝi estis kanonigita fare de Leono la 14-a.

## Fontoj 
* WikiTrans

## Referencoj 
eta|maldekstre|

Kategorio:Monaĥoj
Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Venezuelaj katolikoj
György Kiss (psikologo)

**György Kiss** [djordj kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kiss György** estis hungara psikologo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

György Kiss naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Kiss akiris du pedagogiajn diplomojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1955 kaj post 2 jaroj. Inter la 2 diplomoj li instruis en Budapeŝto en bazlernejo, poste en gimnazio. Inter 1962–1964 li instruis en altlernejo pri oficiroj, poste 3 jarojn li estis laboratoriestro en Gyöngyös. Li estis psikologo en pluraj institutoj inter 1964-1973, poste en instituto de Teknikuniversitato de Budapeŝto ĝis 1992, fine li estis docento en la universitato ĝis 1998. Intertempe li doktoriĝis universitato en 1976, li kandidatiĝis (CSc) en 1990 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis la ergonomio. Li edziĝis en 1952, post 2 jaroj filino naskiĝis. Li ricevis memormedalon en 1976.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Morelly pedagógiai nézetei.* (1961)
* *A koedukáció neveléslélektani kérdései.* (disertaĵo, 1976)
* *Az MTESZ szerepe a magyar munkalélektan fejlődésében.* (kunaŭtoro, 1976)
* *A pszichológia ipari alkalmazásának kezdetei.* (1983)
* *Az individuálpszichológia és hatása Magyarországon.* (kunaŭtoro, 1991; germane: 1988)
* *A munkalélektan története.* (monografio, 1998)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Sankt-Johano (Nov-Brunsviko)

**Sankt-Johano** (, ) estas la dua plej granda urbo (post Moncton) en la provinco Nov-Brunsviko, Kanado. La "Sankt" () nomparto neniam estu mallongigita por eviti konfuzon kun Sankt-Johano, Novlando ().

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La municipo havas komunan limon kun .

La urbo estis fondita en 1604 ĉe la elfluejo de la samnoma rivero sur la bordoj de la Golfo de Fundy, konata pro siaj rekord-rompantaj tajdoj. Sankta-Johano ricevis sian nomon honore al Johano la Baptisto.

## Geografio 
La urbo kuŝas sude ĉe la Golfo de Fundy. La urbon duigas la rivero Sankta-Johano kaj oriente limitas la rivero Kennebecasis. La rivero Sankta-Johano fluas tra mallarĝa gorĝo okcidente de la urbocentro antaŭ ol atingi la havenan golfon. Speciala fenomeno observeblas ĉi tie, la tiel nomataj Inversigaj Akvofaloj : Dum alta tajdo, la fluo de la rivero, kiu ĉi tie montras rapidajn akvojn, povas inversiĝi je pluraj kilometroj.

La ĉirkaŭaĵo de la urbo estas monteca kaj ekstreme roka. Multaj dolĉakvaj lagoj troviĝas en la marborda ebenaĵo oriente, okcidente kaj norde de la urbo. La malnova urbocentro kuŝas sur duoninsulo oriente de la haveno.

## Ekonomio 
La tradiciaj industrioj de la ekonomio de Sankta-Johano malkreskis tra la jaroj kaj nuntempe la loka ekonomio baziĝas ĉefe sur turismo. Tamen, la haveno kaj industrio de la urbo ankoraŭ konsistigas signifan parton de la urba ekonomio. Ankaŭ, proksime al la urbo troviĝas la plej granda rafinejo en Kanado.

En 1964, la Universitato de Nov-Brunsviko malfermis kampuson en la urbo. La kampuso de UNB Saint John gastigas plurajn fakojn kaj situas proksime de Tucker Park.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Marbordaj urboj en Kanado
Kategorio:Urboj en Nov-Brunsviko
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Safariparko Ramat Gan

La **Zoologia Centro Tel Aviv-Ramat Gan** (, ofte konata kiel la **Safariparko Ramat Gan**) estas la unua kaj plej granda zoologia parko de Israelo, situanta en Ramat Gan. Ĝi ankaŭ estas la plej granda kolekto de sovaĝaj bestoj sub homa prizorgo en la Proksima Oriento.

La 250-akrea (100-hektara) ejo konsistas el kaj traveturebla afrikstila safara areo kaj moderna subĉiela zoo. La bestoparko malfermiĝis al la ĝenerala publiko en 1974. En 1981, la nova zoo estis establita meze de la parko por anstataŭigi la malfermita urba zoo de Tel-Avivo, kies ĉiuj bestoj transloĝiĝis en la novan zoon.

La safariparko servas kiel kaptiveca bredejo por kelkaj raraj kaj endanĝerigitaj specioj; ĝi partoprenas en multaj internaciaj projektoj por protekti kaj reenkonduki bestojn en iliajn naturajn vivejojn, por konservi la diversecon de la specioj de tiu ĉi mondparto kaj ĝenerale de nia planedo.

Entute, la parko enhavas proksimume 1 600 bestojn el la tuta mondo, inkluzive de 68 specioj de mamuloj, 130 specioj de birdoj, kaj 25 specioj de reptilioj. En plene rekreita afrika savano, la bestoj vagas libere en malgrandaj gregoj.

Turneoj okazas per elektra veturilo simila al trajno, kun haltoj ĉe interesaj punktoj. Tiuj kun propra aŭto povas esplori la parkon sendepende.

La zoo altiras ĉirkaŭ 800 000 vizitantojn ĉiujare.

## Galerio 

Dosiero:Lion-SRG001.jpg|Leono en la aŭtosafaro
Dosiero:Meerkats_(Suricate).jpg|Du surikatoj ĉe la Safaro de Ramat Gan
Dosiero:AfricanElephant-SRG001.jpg|Afrika elefanto en la zoo
Dosiero:Peacock-SRG001.jpg|Barata pavo libera en la zoo
Dosiero:Rhino-SRG001.jpg|Blanka rinocero en la aŭtosafaro
Dosiero:Lake_and_animals_at_Zoological_Center_of_Tel_Aviv-Ramat_Gan.JPG| Lago kaj bestoj en la aŭtosafaro

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* safariparko (d:Q642682)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (en la hebrea)
* Zooparka retejo- de ERETZ, la Revuo de Israelo (en la angla)
Kategorio:Bestoĝardenoj en Israelo
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Sapir Akademia Kolegio

**Sapir Kolegio** (, nomita laŭ Pinchas Sapir, estas universitata kolegio situanta en la israela distrikto Shaʿar HaNegev (ĵus sude de Sderoto).

La Studentaro estas ĉirkaŭ 8 000 studentoj. El ĉi tiuj, pli ol 5 000 estis enskribitaj en akademiaj bakalaŭraj kaj magistraj programoj en 2010, kaj 3 000 studentoj kompletigas ne-akademian asociitan gradon, igante Kolegio Sapir la plej granda publika kolegio en Israelo. Rilate al daŭriga akademia edukado, la lernejo kunlaboras proksime kun la Universitato Ben-Gurion en Be'er Ŝeba, kie studentoj kun bakalaŭra grado povas sekvi magistran programon.

La lernejo havas tri ĉefajn fakultatojn: Homecstudoj, Sociaj Studoj kaj Teknologiaj Sciencoj, kun entute 15 fakoj. 100 profesoroj estas konstante dungitaj kaj ĉirkaŭ 950 eksteraj prelegantoj instruas pri diversaj fakoj. La proporcio inter fakultato kaj studentoj povas tial esti konsiderata tre bona.

Ekde 2002, la *Lernejo pri Aŭdaj kaj Bildaj Artoj* de la kolegio organizas la ĉiujaran internacian filmfestivalon de la Sudo.

Ĉirkaŭ 10% de la studentoj estas de araba deveno, el kiuj 95% venas de beduenaj familioj indiĝenaj al la Negevo.

Grava problemo por la universitato estas la sekurecaj mezuroj necesaj pro la raketoj Kassam lanĉitaj al Israelo el la proksima Gazaa Sektoro. La registaro postulas, ke la Sapir-Kolegio igu ĉiujn siajn konstruaĵojn raketorezistaj. Tio postulis signifajn investojn en la lastaj jaroj kaj daŭre kondukas al akuta manko de lerneja spaco. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (en la hebrea)
* Oficiala retejo (en la angla)

Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1963
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Edukado en Israelo
Zsuzsanna Kulcsár

La jenaj personaj havas la nomon **Zsuzsanna Kulcsár**:

* Zsuzsanna Kulcsár (historiisto)
* Zsuzsanna Kulcsár (psikologo)
Zsuzsanna Kulcsár (psikologo)

**Zsuzsanna Kulcsár** [ĵuĵana kulĉAr], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kulcsár Zsuzsanna** estis hungara psikologo, altlerneja instruisto.

Zsuzsanna Kulcsár naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zsuzsanna Kulcsár maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1955, poste ŝi akiris psikologian-pedagogian diplomon en ELTE en 1962. Post la diplomo ŝi praktikadis en hospitalo du jarojn, poste ŝi estis lektoro (1972–1982), docento (1982–1994), profesoro (1994–2007), ankaŭ katedrestro (1984–1999) en la universitato. Intertempe ŝi doktoriĝis en la universitato en 1968, ricevis stipendion en Oksfordo en 1974, kandidatiĝis (CSc) en 1980, doktoriĝis en 1998 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, ŝia habilitiĝo okazis en 1994. Ŝia esplora tereno estis rilato inter sano kaj psikologio. Ŝi edziniĝis en 1968, baldaŭ ŝi divorcis. En 2007 ŝi ricevis premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A percepciókutatás néhány személyiség-lélektani vonatkozása.* (studenta lernolibro, 1965)
* *A túltanulás transzferhatásának vizsgálata extravertált és introvertált személyiségtípus-csoportoknál.* (disertaĵo, 1968)
* *Személyiségpszichológia.* (studenta lernolibro, 1974; 10-a eldono: 1993)
* *Az introverzió és az extraverzió idegélettani hátterének vizsgálata az alvás alatti agyi elektromos tevékenység mutatóinak tükrében.* (disertaĵo, 1979)
* *A temporális epilepszia viselkedéses szindrómája és a többszörös személyiség.* (1984 2-a eldono: 1992)
* *Korai személyiségfejlődés és énfunkciók. Pszichoanalitikus elméletek biopszichológiai elemzésben.* Monográfia és doktori értek. is. (monografio kaj disertaĵo, 1996; 2-a eldono: 2006)
* *Gyöngyszemek.* (poemoj, 1998)
* *Traumafeldolgozás és vallás.* (monografio, 2009)
* Garcia, John: *Egy neuroetológus élete és a feltételes ízaverzió története.* (kompilaĵo kun traduko, 2012)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* akademia paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Universitato de Suda Florido

La **Universitato de Suda Florido** (, ankaŭ konata kiel **USF**) estas publika universitato en Tampo, Florido. Ĝi havas pliajn kampusojn en Sankt -Peterburgo kaj Sarasota (kampuso Sarasota- Manatee). Kun pli ol 44 000 studentoj, ĝi estas unu el la dek plej grandaj universitatoj en Usono. Ĝi ankaŭ estas la tria plej granda institucio de supera edukado en Florido. USF estis fondita en 1956.

Ĝi estis fondita en 1956. La universitato havas komercan lernejon, sed neniujn juran lernejon. La instruplano estas tipe orientita al *liberalaj artoj* kun larĝaj ĝeneralaj temoj, kaj la kampuso en Tampa estas la tria plej granda en Florido laŭ studenta loĝantaro.

## Organizo 
La universitato ofertas instruadon kaj esploradon en 14 fakultatoj.

* *Kolegio de Artoj kaj Sciencoj* : Filozofia Fakultato, Sociaj Sciencoj, Natursciencoj kaj Matematiko
* *Kolegio de Kondutismaj kaj Komunumaj Sciencoj* : Kondutisma Esploro kaj Medicino
* *Kolegio de Komerco* : Ekonomiko
* *Altlernejo pri Edukado* : regiona, nacia kaj internacia edukado
* *Kolegio de Inĝenierarto* : Inĝenierarto, Daŭripovo, Renoviĝanta Energio kaj Biomedicina Inĝenierarto
* *Patel Kolegio de Tutmonda Daŭripovo* : Daŭripovo en la Areo de Kulturo, Geografio kaj Demografio
* *Kolegio de Postbakalaŭraj Studoj* : interfaka esplorado
* *Honora Kolegio*
* *Kolegio de Marscienco* : Oceanografio
* *Morsani Kolegio de Medicino* : Medicino
* *Kolegio de Flegado* : Sanservo
* *Kolegio de Farmacio* : Farmacio
* *Kolegio de Publika Sano* : Sanservo
* *Arta Altlernejo* : Arkitekturo, Dezajno, Arto kaj Arthistorio, Teatro, Danco

USF estas konata kiel unu el la plej bonaj lokoj por sciencaj studoj kaj progresinta medicino en la traktado de Alzheimer-malsano, Parkinson-malsano, kaj Huntington-malsano (d:Q190564). Ĝi ankaŭ estas unu el la plej diversaj universitatoj en Usono.

En 2017, la universitato estis rangigita 159-a inter usonaj universitatoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Atletiko retejo de USF 

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Florido
Coccycua

***Coccycua*** estas malgranda genro de birdoj de la familio de kukoloj nome Kukoledoj. Ĝiaj tri specioj troviĝas en tropika Sudameriko.

Iam, ili estis dividitaj inter *Coccyzus* (du specioj) kaj *Piaya* (unu specio), aŭ la unuaj estis atribuitaj al *Micrococcyx* kaj nur la lasta al *Coccycua*. Post la malkovro ke ili formas monofiletikan genlinion egalforan el ambaŭ rilataj genroj, *Coccycua* estis revalidigita.

## Specioj
La specioj estas la jenaj:

## Sinonimoj
La genronomo *Coccycua* ofte oni konsideris misliterumo, kaj oni proponis diversajn korektojn. Tamen, la namo kiel origine estis literumita estas valida. La junaj sinonimoj estas jenaj:
* *Coccicua* Lesson, 1837 (malprava korekto)
* *Coccygua* Fitzinger, 1856 (malprava korekto)
* *Coccyzaea* Hartlaub, 1842 (malprava korekto)
* *Coccyzusa* Cabanis & Heine, [1863] (malprava korekto)
* *Micrococcyx* Ridgway, 1912

Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Panamo
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Latinamerika Rabena Seminario

La **Latinamerika Rabena Seminario** (), ankaŭ konata kiel la Seminario Marshall Meyer, estas institucio por judaj studoj kaj rabena ordinado de Konservema Judismo en Bonaero, Argentino, agnoskita de la Rabena Kneset (d:Q7278551). La institucio celas trejni rabenojn, komunumajn gvidantojn kaj ŝlosilajn personojn en la judaj profesioj por komunumoj en Argentino, Urugvajo, Salvadoro, Ekvadoro, Bolivio, Brazilo, Dominika Respubliko, Venezuelo, Meksiko, Paragvajo, Peruo, Porto-Riko, Ĉilio, Kostariko kaj Kolombio. 

La institucio estis fondita de Marshall Meyer en 1962, sub la influo de Abraham Joshua Heschel. Ĝi estas filiigita al la Juda Teologia Seminario de Usono. 

La seminario fieras pri biblioteko konsiderata la plej kompleta kaj ĝisdata en la kampo de judaj studoj en la tuta Latinameriko. Ĝi enhavas pli ol 50 000 volumojn en la hispana, hebrea, angla, germana, jida, franca, itala, pola, rusa kaj greka lingvoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Seminaria retejo (hispane)

Kategorio:Judaj lernejoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Bonaero
Augustin Bea

'''''' estis katolika sacerdoto kaj kardinalo de la roma kurio. Li naskiĝis la 28-an de majo 1881 en Blumberg, en la mezalta montaro Nigra Arbaro de la provinco Badeno de la Germana Regno kaj mortis en aĝo de 87 jaroj la 16-an de novembro 1968 en Romo. 

En oktobro 1966 li kune kun la nederlanda reformacia teologo Willem Adolf Visser 't Hooft honoriĝis per la Pacpremio de la germana librokomerco, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Li iĝis kardinalo fare de la papo Johano la 23-a kaj oficiis kiel la unua prezidanto de la 
Dicasterium por antaŭenigo de kristana unueco de 1960 ĝis sia morto.

## Verkoj 
* () *De pentateucho* ("pri la Pentateŭko" ("), Romo 1933.
* () *De Scripturae Sacrae inspiratione* ("pri la inspiro de la Sankta Skribo"), Romo, 1935.
* () *Die neue lateinische Psalmenübersetzung. Ihr werden und ihr Geist.* Frajburgo, 1947/1949; () *Le Nouveau Psautier latin* ("la nova latina psalmaro"), Parizo, 1947.
* () *Liber Ecclesiasticae, qui ab Hebraeis appellatur Qohelet* ("La Libero Eklezia, kiun la hebreoj nomas Kohelet"), Romo, 1950.
* () *Die Einheit der Christen, Probleme und Prinzipien, Hinweise und Mittel, Verwirklichungen und Aussichten.* Frajburgo 1963; () *Pour l’unité des chrétiens* ("por la unueco de la kristanoj"), Parizo, 1963.
* () *L’Unité dans la liberté* ("unueco en libereco"), Parizo, 1966.
* () *Die Kirche und das jüdische Volk.* Frajburgo 1966; () *L’Église et le peuple juif* ("la eklezio kaj la juda popolo"), Parizo, 1967.
* () *Von Christus erfasst* ("kaptita de Kristo"), Meitingen / Freising 1966.
* () *Der Weg zur Einheit nach dem Konzil.* ("la vojo al unueco post la dua Vatikana Koncilio") Frajburgo, 1966.
* () *Die Kirche und die Menschheit.* Frajburgo, 1967; () *La Parole de Dieu et l’humanité* ("La vortoj de Dio kaj la homaro"), Tours, 1968.
* () *Der Ökumenismus im Konzil – öffentliche Etappen eines überraschenden Weges* ("Ekumenismo en la Koncilio - publikaj etapoj de surpriza vojo") Frajburgo, 1969.
* () *Ma vie pour mes frères (spiritaj notoj 1959-1968)*, Lisieux, 1971 (postmorte).
Plus tre multaj artikoloj pri la ekzegezo de la Malnova Testamento kaj pri Ekumenismo. 

Kategorio:germanlingvaj verkistoj
Kategorio:germanaj verkistoj
Kategorio:kardinaloj
Willem Adolf Visser 't Hooft

'''''' estis nederlanda reformacia teologo. Li naskiĝis la 20-an de septembro 1900 en Harlemo, en la provinco Nord-Holando de Holando kaj mortis en aĝo de 84 jaroj la 6-an de julio 1985 en Ĝenevo (Kantono Ĝenevo, en Svislando). 

En oktobro 1966 li kune kun la germana katolika kardinalo Augustin Bea honoriĝis per la Pacpremio de la germana librokomerco, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Kategorio:nederlandlingvaj verkistoj
Kategorio:nederlandaj verkistoj
Kategorio:nederlandaj teologoj
Kategorio:Membroj de la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Grandaj Krucoj de la Federacia Meritkruco (Germanio)
Kategorio:Honordoktoroj de Universitato Princeton
Juda Teologia Seminario de Usono

La **Juda Teologia Seminario de** **Usono** (, aŭ akronime **JTS**, ) estas rabentrejna institucio laŭ la tradicio de Konservema judismo fondita en 1886 en Novjorko fare de Alexander Kohut kaj Sabato Morais, kaj kiel tia la unua tia en Usono.

Nuntempe, ĝi estas la akademia kaj spirita centro de Konservema Judismo en Usono kaj — laŭ sia propra aserto — la tuta mondo. Ĝia modelo estis la Juda Teologia Seminario en Breslau, kiu jam ne ekzistas sed estis la unua akademia trejnadcentro por rabenoj en Germanio. La moto de la lernejo, en la hebrea, estas וְהַסְּנֶה אֵינֶנּוּ אֻכָּל (*Kaj la dornarbeto ne estis konsumita,* Eliro 3:2)

La *Juda Teologia Seminario* subtenas kvin edukcentrojn, unu el la plej grandaj bibliotekoj de la mondo en la kampo de judaj studoj, kaj Judan Muzeon. Parto de la biblioteko estas la privata biblioteko de Moritz Steinschneider, la fondinto de scienca hebrea bibliografio, akirita por la JTS fare de Jakob Heinrich Schiff . 

En 2008, proksimume 3 000 studentoj studis en JTS. 

Kune kun la Usona Juda Universitato en Los-Anĝeleso, la Latinamerika Rabena Seminario en Bonaero, kaj la Schechter Instituto de Judaj Studoj en Jerusalemo, JTS estas unu el la ĉefaj rabenaj seminarioj en la konservativa movado.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Manhatano
Kategorio:Lernejoj en Usono
Kategorio:Edukejoj
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Judaj lernejoj
László Nádori

**László Nádori** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Nádori László** estis hungara psikologo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, politikisto. Lia familia nomo estis *Neumann* ĝis 1936.
eta|

 naskiĝis  en Kisláng, li mortis  en Tapolca.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1943, poste li akiris pedagogian kaj futbaltrejniatan diplomojn en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1950. Post la diplomoj li estis sportistruisto en gimnazio, jaron poste li laboris ĝis 1957 en sporta komisiono. Li denove instruis 3 jarojn en gimnazio, poste inter 1960–1965 li laboris en sporta instituto. Li estis docento en la altlernejo (1965–1969), poste li estis en instituto, baldaŭ eĉ institutestro. Li revenis en la altlernejon, kie li estis profesoro kaj vicrektoro (1978–1984). Intertempe li akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1966, jaron poste li doktoriĝis samloke, kandidatiĝis (CSc) en 1972, doktoriĝis en 1981 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Tuj depost la socialismo li estis parlamenta deputito (1990–1998), dum li emeritiĝis en 1994. En siaj verkoj li esploris la motorajn, psikologiajn, funkciajn kaj strukturajn komponantojn, kiuj ludas gravan rolon en sporta agado, uzante kompleksajn metodojn de sporta teorio, fiziologio, psikologio kaj antropologio. Li edziĝis dufoje kaj ambaŭ edzinoj naskis po 2 filinojn en 1949 kaj 1951, respektive 1967 kaj 1971. Li ricevis premiojn inter 1973-2003.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Mezőföld sporttörténete.* (1950)
* *Erőfejlesztő súlyemelő és súlyzó gyakorlatok.* (1958)
* *Az edzés elmélete és módszertana.* Egy. tankönyv. (studenta lernolibro, 1965; 4-a tralaborita eldono: 1991)
* *A 14–18 évesek mozgástulajdonságainak összehasonlító vizsgálata.* (disertaĵo, 1967)
* *Edzéselmélet és módszertan.* (monografio kaj disertaĵo, 1971)
* *Az edzés és versenyzés pszichológiája.* (1980)
* *A testi képességek fejlesztésének elméleti és módszertani alapjai.* (disertaĵo, 1980)
* *A motoros képességek és a mozgásos cselekvéstanulás.* (kunaŭtoro, 1986; 2-a eldono: 1994)
* *Sporttal a környezetvédelemért.* (2005)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Tapolca

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Usona Juda Universitato

La **Usona Juda Universitato** (, akronime **AJU**), antaŭe la **Universitato de Judismo** kaj **la Instituto Brandeis-Bardin**, estas juda universitato en Los-Anĝeleso, Kalifornio.

La plej granda subunuo de la universitato estas la Whizin Centro por Daŭriga Edukado, kiu enskribas 12,000 studentojn ĉiujare.

La akademia divido de AJU inkluzivas la Kolegion de Artoj kaj Sciencoj, kiu ofertas bakalaŭrajn programojn pri Biologio kaj Bioetiko (antaŭ-medicina), Komerco kaj Novigado, Amaskomunikilaj Artoj, Judaj Studoj, Politiko kaj Tutmondaj Studoj, kaj Psikologio. Krome, AJU ofertas bakalaŭrajn diplomojn tra la Fingerhut Lernejo de Edukado, la David L. Lieber Gimnazio, kaj la Ziegler Lernejo de Rabenaj Studoj. AJU gastigas la Miller Enkondukan Programon al Judismo same kiel tr

i pensfabrikojn : la Instituton pri Usonaj Judaj-Israelaj Rilatoj, la Sigi Ziering Instituton por Esplorado de la Etikaj kaj Religiaj Implicoj de la Holokaŭsto, kaj la Centron por Politikaj Elektoj. Sur sia kampuso Brandeis-Bardin, la universitato kontrolas Tendaron Alonim, la Tagtendaron Gan Alonim, kaj la BCI-programon.

## Historio 
La Universitato de Judismo estis fondita en 1947. Ĝia fondinto estis Mordechai M. Kaplan. Alia kunfondinto estis Rabeno Jacob Pressman. Origine projekto de la Juda Teologia Seminario en Novjorko kaj la Agentejo pri Juda Edukado de Granda Los-Anĝeleso, UJ fariĝis sendependa institucio en la 1970-aj jaroj. Kun la nomumo de Robert Wexler (1992–2018), la universitato oficiale fariĝis senkonfesia. Jeffrey Herbst funkciis kiel prezidanto ekde 2018.

En marto 2007, oni anoncis, ke la Universitato de Judismo kaj la Instituto Brandeis-Bardin kunfandiĝos por formi la Usonan Judan Universitaton.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
Kategorio:Universitatoj en Los-Anĝeleso
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Judaj lernejoj
Nigraventra kukolo

La **Nigraventra kukolo** aŭ **Nigraventra sciurkukolo**, *Piaya melanogaster*, estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn kaj la centropojn. Ĝi troviĝas en Amazonio. Kvankam tiu specio havas vastan distribuadon, oni scias malmulte pri ĝia ekologio kaj naturhistorio.

## Aspekto 
La averaĝa longo de plenkreskuloj estas inter 38 kaj 40,5 cm. La beko estas de intensa purpur/ruĝa koloro, la irisoj estas malhelruĝaj kun blua ĉirkaŭokula haŭtaĵo kaj unu flava haŭtareeto ĉe la antaŭa flanko de ĉiu okulo. La kapo estas griza kaj kontrastas kun la avelkolora dorso. La gorĝo kaj supra brusto estas brunruĝecaj, cinamokoloraj kaj la malsupra brusto, ventro kaj subvostaj kovriloj estas nigraj. La vosto estas nigra kun okulfrapaj blankaj strioj.

*P. melanogaster* troviĝas ene de la teritorio de la simila sciurkukolo (*Piaya cayana*). Nigraventraj kukoloj distingiĝas per malhela vizaĝo kaj griza krono.

### Voĉo 
Ilia karakteriza kanto estas "djerií-dju, djerií-dju, djerií-dju…" foje ripetata dum kelkaj minutoj. Ofte malfacilas trovi ilian lokon, ĉar ili tipe restas senmovaj en la arbaro dum kantado. Ili ankaŭ produktas malfortajn gruntojn. Ĝi preferas altitudojn ĝis 800 metroj super marnivelo. Ĝi estas indiĝena specio de suda kaj orienta Gujano, Surinamo, Franca Gvajano, orienta Venezuelo, norda Bolivio, Kolombio, Ekvadoro, orienta Peruo kaj nordokcidenta Brazilo. Ĝi estas konstanta loĝanto en sia teritorio. En Bolivio ĝi troveblas en la departemento La-Pazo. En Kolombio ĝi troviĝas el la sudo de la departemento Meta, la nordokcidento de la departemento Guainía kaj en la suda departemento Vaupés.

### Populacistatuso 
Ĉi tiu specio troviĝas en vasta teritorio kaj la populacio ŝajnas malpliiĝi. Pro la malfacileco de populacikalkulo, ĝi ankoraŭ ne atingis la sojlon por vundebla stato kaj estas nuntempe listigita kiel specio malplej zorgiga. Ili konstruas siajn nestojn en arboj kaj demetas ĝis 2 ovojn.
 La ovoj estas pure blankaj.

La vivdaŭro estas de 4.2 jaroj.

### Manĝado 
Ilia dieto konsistas el grandaj insektoj kiel skaraboj, cikadoj, akridoj, formikoj kaj raŭpoj (eĉ tiuj kun akraj haroj). Ĉi tiu specio manĝas en la arbara kanopeo. Ili ankaŭ manĝas malgrandajn vertebrulojn kiel lacertojn.

## Referencoj 
*  (2003): *Birds of Venezuela*. Christopher Helm, London. ISBN 0-7136-6418-5

Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Ami Ayalon

**Ami AYALON** (; naskita la 27-an de junio 1945 en Tiberiado) estas israela politikisto, pacaktivulo kaj membro de la Kneset por la Laborista Partio Avoda. 

La 12-an de junio 2007, li perdis kontraŭ Ehud Barak en dua baloto por la gvidado de la Israela Laborista Partio. Ayalon estis admiralo kaj ĉefkomandanto de la Israela Mararmeo kaj estro de la israela enlanda sekreta servo, Shin Bet, de februaro 1996 ĝis majo 2000.

## Kariero 
Li estis la unua ĉefo de Shin Bet, kies nomumo estis publikigita, kaj la unua mararmea oficiro, kiu estris la institucion. Li alprenis ĉi tiun postenon en januaro 1996, post la demisio de Karmi Gilon , kiu alprenis plenan respondecon pro malsukceso malhelpi la atencon kontraŭ ĉefministro Jicĥak Rabin la 4-an de novembro 1995.  

Post kompletigo de sia kariero en la ŝtataj defendaj fortoj, Ami Ayalon fariĝis aktiva en la maldekstra politika tendaro en Israelo. La 25-an de junio 2003, Ajalon, kune kun Sari Nusseibeh, palestina profesoro ĉe la Universitato Al-Quds en Orienta Jerusalemo, lanĉis la paciniciaton "Popola Kampanjo por Paco kaj Demokratio" (ankaŭ konata kiel "Popola Voĉo"). La celo de ĉi tiu movado estas mobilizi la publikon por la tiel nomata duŝtata solvo kun la palestinanoj, sen la rajto je reveno por palestinaj rifuĝintoj, sed kun sendependa ŝtato en la Gazaa Sektoro kaj la Okcidenta Bordo kun Orienta Jerusalemo kiel ĝia ĉefurbo. 

De 2004 ĝis 2008, li estis membro de la Laborista Partio, kandidatiĝante por ĝia prezidanto sed malvenkante kontraŭ Ehud Barak. Ayalon estas membro de la Israela Demokratia Instituto.

## Verkaro 
* *Friendly Fire: How Israel Became its Own Worst Enemy and the Hope for its Future*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ami Ayalon en Chicago (video), la 1an de junio 2010
* Intervjuo kun Francio 24 (video), 2013
* Ami Ayalon sur Operacio Bulmus 6 (video), 2017

Kategorio:Israelaj militistoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj ministroj
Pinlian

**Pinlian,** per simpligita ĉina skribo **平凉,** per tradicia ĉina skribo **平涼,** per pinjino *Píngliàng* estas milionurbo je prefektuja nivelo en provinco Gansuo en Ĉina Popola Respubliko. Pinlian estas bone konata pro la proksimaj montoj, kiuj estas sanktaj al taoismo. La loknomo signifas "pacigita Lian" kaj estis kreita post kiam la iama imperio Qin konkeris kaj aneksis la iaman ŝtaton Lian en 376.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La kuntirita milionurbo kuŝas sur la Leŭsa Altebenaĵo sur areo  km² 1398 m super la marnivelo (de 890 ĝis 2 957 metroj) kaj administras 7 dividojn. 22 % de la areo estas arbarkovrita. Baoji troviĝas 136, Tianŝui 139, alia provinca sidejo Ŝjiano 247, propra provinca sidejo Lanĝoŭo 268, ĉefurbo Pekino 982, Ŝanhajo 1449 km laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Pinlian estis fondita en 376 p.K. Baldaŭ ĝi estis ŝlosila urbo laŭ la antikva Silka Vojo, konata kiel "seka haveno". En junio 2002 la distrikta nivelo estis levita al la nuna prefektuja nivelo.

## Ekonomio 
La plej grava industrio estas la agrikulturo, sekvata de karbo- kaj kalkŝtonminado.

## Trafiko 
La milionurbo estas atingebla voje kaj trajne. Pri ebla flughaveno informoj ne estis trovitaj.

## Klimato 
La klimato estas humida kontinenta klimato kun musona influo laŭ klimata klasifiko de Köppen: Dwb kun 4 sezonoj. La vintroj estas malvarmaj sed sekaj, la someroj varmaj kaj humidaj. La areo ricevas 2 381 horojn da sunbrilo ĉiujare. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 486 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed la precipitaĵo koncentriĝas inter junio-aŭgusto, dum inter decembro-februaro apenaŭ ekzistas precipitaĵo.

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Alfred Grosser

**Alfred GROSSER** estis germana verkisto, publicisto kaj politiksciencisto. Li naskiĝis la 1-a de februaro 1925 en Frankfurto ĉe Majno kaj mortis dum sia 99-a jaraĝo la 7-a de februaro 2024 en Parizo.

En oktobro 1975, li honoriĝis per la Pacpremio de la germana librokomerco, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

## Franclingvaj verkoj 
### Sciencaj laboroj 
* ''L'Allemagne de l'Occident*, éd. Gallimard, 1953.
* *La situation de l'Allemagne en 1955*, Presses universitaires de France, 1955.
* *La démocratie de Bonn (1949-1957)*, éd. Armand Colin, 1958.
* *Hitler : la presse et la naissance d'une dictature*, éd. Armand Colin, 1959.
* * La 4-a République et sa politique extérieure*, éd. Armand Colin, 1961|https://www.persee.fr/doc/rfsp_0035-2950_1962_num_12_2_403381_t1_0467_0000_001 .
* *La politique en France*, éd. Armand Colin, 1964 (kun François Goguel).
* *L'Allemagne de notre temps*, éd. Fayard, 1970.
* *Dix leçons sur le nazisme*, éd. Fayard, 1976 (direction).
* *La vie politique en Allemagne fédérale*, éd. Armand Colin, 1978 (kun Henri Ménudier).
* *Les Occidentaux : les pays d'Europe et les États-Unis depuis la guerre*, éd. Fayard, 1978, rééd. Le Seuil, « Points »-histoire, 1982 et 1991.
* *Affaires extérieures : la politique de la France depuis 1944*, éd. Flammarion, 1984, rééd., coll. « Champs », 1989.
* *L'Allemagne en Occident*, éd. Fayard, 1985, rééd. Hachette, coll. « Pluriel », 1987.
* *Le crime et la mémoire*, éd. Flammarion, 1989, rééd., coll. « Champs », 1991.
* *Allemagne*, éd. Flammarion, coll.Dominos, 1994 (kun Héĺène Miard-Delacroix).
* *Les identités difficiles*, Presses de Sciences Po, 1996.
* *L'explication politique*, Editions Complexe, 1999.
* *L'Allemagne de Berlin ; différente et semblable*, éd. Alvik, 2002.
* *La France, semblable et différente*, éd. Alvik, 2005.

### Eseoj 
* *Au nom de quoi ? Fondements d'une morale politique*, Le Seuil, 1969.
* *La passion de comprendre*, (Noël Copin pridemandas al Alfred Grosser), Le Centurion, 1977.
* *Le sel de la terre : pour l'engagement moral*, Le Seuil, 1981.
* *Une vie de Français : mémoires*, Flammarion, 1997.
* *Les fruits de leur arbre : regard athée sur les chrétiens*, Presses de la Renaissance, 2002.
* *La joie et la mort. Bilan d'une vie'', Presses de la Renaissance, Paris, 2011.

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj politologoj
Kategorio:Germanaj publicistoj
Kategorio:Germanaj sociologoj
Kategorio:Historiistoj de politiko
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kategorio:Grandaj krucoj de la franca nacia Ordeno de Merito