open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Modalnotacio

[eta|[Pérotin: *Alleluia nativitas*]]
**Modalnotacio** estas sistemo por la notado de plurvoĉa muziko, kiu estis uzata en okcidenta Eŭropo dum la tiel nomata epoko de Notre Dame en la 12-a jarcento ĝis komence de la 13-a jarcento.

En la eŭropa muzikhistorio la modalnotacio estis la unua sistemo, kiu ebligis fiksigi ritmojn, do difini fiksan sinsekvon de longaj kaj mallongaj notvaloroj. Male al unuvoĉa muziko kiel la gregoria ĥoralo fiksita ritma sinsekvo estas kondiĉo por tio, postplenumeble enskribigi plurvoĉan muzikon.

Alie ol en moderna notacio oni tamen ne povis noti unuopajn notvalorojn. Modalnotacio baziĝis male sur ses diversaj ritmaj formuloj (modaloj), kiuj ĉiam denove estis ripetataj dumpase de peco. La ritmaro baziĝanta sur regula ripetado de ĉi tiuj modaloj nomiĝas modalritmaro. Oni diras ankaŭ ritma modalo. Regula ripetado de la ritmaj unuoj ebligis apartan notacion, la nodalnotacion.

Oni prezentis la ses modalojn kiel sinsekvo de ligaturoj (notoj ligitaj per trabo) kaj unuopaj notoj. La ŝablono de la sinsekvo de ligaturoj kaj unuopaj notoj nomis la modalon, per kiu oni kantu la pecon.

Komence de la 13-a jarcento la mezurnotacio, kiu ebligis prezenti konsiderinde pli komplikajn ritmojn, anstataŭis la modalnotacion.
## Literaturo 
* Willi Apel: *Die Notation der polyphonen Musik.* VEB Breitkopf & Härtel, Lepsiko 1962, ISBN 3-7330-0031-5
* Möller/Stephan (eld.): *Neues Handbuch der Musikwissenschaft. Musik des Mittelalters.* Vol. 2. Laaber, Laaber 1991

Kategorio:Notaciaj sistemoj
Kategorio:Mezepoka muziko
Mezinsulo (Tristan da Cunha)

**Mezinsulo**, **Meza Insulo** () estas malgranda neloĝata insulo en Suda Atlantika Oceano, parto de la Insularo Nightingale. Ĝi estas la plej malgranda el la Insuloj Nightingale, kaj estas nordokcidente de la propra insulo Nightingale. Ili estas administrata kiel parto de Tristan da Cunha, arkipelago kaj parto de la Brita Transmara Teritorio de Sankta Heleno, Ascension kaj Tristan da Cunha. La insulo estas parto de la Grava Birda Areo (GBA) de Insuloj Nightingale, identigita tiele fare de BirdLife International kiel reprodukta loko por marbirdoj kaj endemiaj terbirdoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Foto de Stoltenhoff kaj Mezinsulo 

Kategorio:Tristan da Cunha
Kategorio:Gravaj Birdaj Areoj
Kategorio:Marbirdaj kolonioj
Frisco (Teksaso)

**Frisco** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Teksaso, en kantonoj Collin kaj Denton. Ĝi estas rapide kreskanta antaŭurbo de Dallas. 
eta|Loko de Frisco en la kantonoj kaj en la subŝtato

## Bazaj informoj 
* Areo: 162&nbsp;km²
* Loĝantaro: 116.989 (en 2010)
* Supermara alteco: 236 m
* Horzono: UTC-6h (en somero UTC-5h) 
* Poŝtkodoj: 75033-75035 
* Telefonkodoj: 972, 469, 214
eta|maldekstre|Akvoturo en Frisco

## Geografio 
Frisco situas sur montetaro en suda parto de Usono, en nordorienta parto de Teksaso, en la okcidenta parto de Collin. Plano (Teksaso) situas 12 km.

## Historio 
En 1860 la diliĝenco-poŝto jam trairis tiun lokon. En 1902 anstataŭ deliĝencoj jam trajnoj trafikis. La lokomotivoj ankaŭ tie ricevis akvon. Komunumo kreskis ĉirkaŭ tiu trajnohalto, kiu komence havis la nomon **Emerson**. Frisco uziĝis ekde 1904.

## Trafiko 
Internacia flughaveno (de Dallas) troviĝas  ĉirkaŭ 25 minutojn. La urbego havas gravajn aŭtovojojn al ĉiuj direktoj.

## Klimato 
Frisco situas en subtropika klimato. La averaĝa temperaturo en julio estas 30&nbsp; (sed estis rekordo 48&nbsp;). La malvarmo kulminas en januaro averaĝe 6&nbsp;, rekorde -22&nbsp;. Jare oni mezuras precipitaĵojn 856&nbsp;mm.

## Fontoj 
eta|dekstre|Konstruaĵo en Frisco
* Tiu ĉi artikolo kreiĝis helpe de Guglo el la angla Vikipedio

Kategorio:Urboj de Teksaso
György Kiss Benke

**György KISS BENKE** [kiŝ], familinomo Kiss, estis rumania hungara ĵurnalisto. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 23-an de oktobro 1927 kaj mortis la 22-an de decembro 1960 en Bukareŝto. Li estis la patro de kantistino Éva Kiss.

## Biografio
György Kiss Benke debutis en *Népújság* de Târgu Mureș (1949). Pli poste li estis ĉefredaktoro de *Művelődés*. 

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Ervin Kiss

**Ervin KISS** [kiŝ] estis rumania hungara kuracisto, grafikisto. Li naskiĝis en Cristuru Secuiesc la 29-an de aprilo 1929 kaj mortis la 3-a de februaro 2019. 

## Biografio
Ervin Kiss diplomitiĝis en OGYI de Târgu Mureș (1954). Li estas doktoro de medicinaj sciencoj (1972) kaj estro de katedro de epidemio de OGYI. Li publikigis en fakgazetoj (Revista Medicală, Orvosi Szemle, Igiena, Viaţa Medicală, Revista Medico-Chirurgicală el Iaşi, Virologie, Bacteriologie). Li aperigis preskaŭ 100 desegnaĵojn, kaj faris pli ol 200 akvarelojn.

## Libroj
**Din istoria luptei antiepidemice în România* kunulaŭtoro, 1972.
**Îndreptar practic de epidemiologie* (kunulaŭtoro Monica Sabău kaj Ion Cîmpeanu, 1972; universitataj prelegoj, Mv. 1977); 
**Általános és részletes járványtani jegyzet* (kunulaŭtoro Monica Sabău; universitataj prelegoj, Mv. 1979). 

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Stoplo

[300ra|eta|dekstra|Stoplo de [hordeo.]]
[300ra|eta|Stoplo de [hordeo en Tamame (Zamoro, Hispanio).]]

**Stoplo** estas aro de restoj de tigoj kaj folioj restintaj surgrunde post la rikolto de kultivo.

Foje oni konfuzas inter stoplo kaj nevaloraj restoj. Tamen stoplo estas vera rimedo ege utila por protekti la grundon el la efikoj de la erozio ĉefe pro pluvo.

La praktiko de uzado de stoplo estas rekomendataj de la teknikoj kaj fakuloj pri grundokonservado kiel grava komponanto de programo de administrado de la grundo. Tio supozigas la retenon (aŭ ne) de altaj kvantoj de stoplo, aŭ nur de tio sufiĉa por la funkcio protekti la grundon. La stoplo helpas la filtradon de akvo el la pluvo kaj malpliigas ties perdon pro vaporado ĉar malvarmigas kaj protektas la surfacon de la grundo. Tiu koncepto estas la kerno de ĝusta agrikulturo pere de rekta semado.

## Kvanto de stoplo laŭ kultivo 
La kvanto de stoplo kiu restas surgrunde post la rikolto varias laŭ la kultivo. La cerealoj plej ofte alportas konsiderinde plej grandan kvanton da stoplo ol la oleacoj. La kultivoj de maizo, tritiko, sorgo, hordeo alportas pli grandan kvanton de stoplo ol la kultivoj de sojfabo, kolzo aŭ sunfloro.

300ra|eta|dekstra|Stoplo de kultivo de grensorgo en Argentino

## Bruligo de stoplo 
[eta|maldekstre|[Fumo el stoplo: *Kie fumo leviĝas, tie fajro troviĝas.*]]

Plej ofte agrikulturistoj bruligas stoplojn laŭdire por forigi fiherbojn kaj ke cindro falu surgrunden, ĉar tiele ties acideco farus la grundon pli akvokapta. Tamen tiele oni ankaŭ perdas organikan materialon kaj lastatempe diversaj studoj rekomendas haltigon de la bruligado de stoploj kaj por eviti erozion kaj dezertigon kaj por eviti incendiojn okazigitajn de la vento kaj disvastigo de la bruligantaj pajleroj al najbaraj lokoj; same oni malpliigus la tutmondan varmigon.

Kategorio:Agrikulturo
Epika ĝenro

La ** Epiko** (de la greka vorto *epikos*, siavice de (*epos*), "vorto, historio, poemo") estas literatura ĝenro kie la aŭtoro prezentas agojn pli malpli legendajn, imagajn elementojn aŭ eĉ fantastajn kiujn oni ĝenerale volas ŝajnigi kiel veraj aŭ verbazaj, aŭ ligitaj ĉiukaze al elemento de la realo, aŭ fikciaj okazintaj en tempo kaj spaco difinitaj.

La aŭtoro uzas kiel ofta esprimmaniero la rakonton, sed ankaŭ la priskribon kaj la dialogon. Foje la epiko ne estas skriba, sed parola fare de rapsodoj.

## Karakteroj 
## Subĝenroj 
## Komponaĵoj 
## Notoj 
Kategorio:Eposoj
Kategorio:Literaturaj ĝenroj
Ferenc Kiss (historiisto)

**Ferenc KISS** [kiŝ] estas rumania hungara kulturhistoriisto, lokhistoriisto. Li naskiĝis en Deĵo la 12-an de julio 1942. 
## Biografio
Ferenc Kiss diplomitiĝis pri historio-filozofio en UBB de Kluĵo (1967). Li estis de 1967 instruisto, lernejestro (1980-82) en Glod (Gâlgău). Li debutis en revuo Korunk (1968/1).
## Studaĵoj
**Maximilianus Transylvanus és tudósítása a Magellan expedícióról* A Hét (1980/32).
**Kádár József mint néprajzi gyűjtő* en Művelődéstörténeti Tanulmányok 1980.
## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj lokhistoriistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj historiistoj
Samuel Miklos Stern

**Samuel Miklos Stern,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio **Stern Sámuel Miklós** estis judhungara priserĉisto pri mezepoka literaturo.

## Biografio 
Samuel Miklos Stern http://www.jstor.org/discover/10.2307/614526?uid=3738936&uid=2129&uid=2&uid=70&uid=4&sid=21102026970423 naskiĝis la  1920 en Tab. Li mortis en 1969.

Li studis en universitato en Jerusalemo dum la 2-a mondmilito, poste li plulernis en Oxford. Ĝis 1956 ankaŭ li redaktis enciklopedion pri Islamo. Ekde 1964 li instruis en Muzeo Ashmolean, krome li estis gastoprofesoro en Jerusalemo kaj Filadelfio.

Li malkovris unua la unuajn mozarabajn ĥarĉojn kiujn oni publikis moderne en sia fama artikolo «Les vers finaŭ en espagnol dans les muwasshas hispano-hébraiques: Une contribution à l'histoire du muwassahas et à l'etude du vieŭ dialecte espagnol 'mozarabe'», *Al-Andalus*, XIII, 1948, kiu lokigis la komencojn de la hispanlingva kaj latinida liriko en la unua duono de la 11a jarcento, aŭ eble eĉ antaŭe. En tiu artikolo li publikigis la unuajn 24; poste tiu korpuso, ampleksigita de Emilio García Gómez kaj aliaj priserĉistoj, estas de ĉirkaŭ sesdek ĥarĉoj. Kvankam Stern kaj aliaj priserĉistoj studis kaj interpretis la ĥarĉojn kiel restaĵoj de pralatinida liriko, estas fakuloj kiuj pridiskutas la ĝustecon de tiaj konkludoj, konsiderante la ĥarĉojn kiel arabaj aŭ judaj versoj (sen elementoj de la latinida dialekto de Al Andalus). La tialoj de tia necerteco estas ke la ĥarĉoj estas skribitaj per arabaj aŭ hebreaj literoj, oni konservas nur en arabaj aŭ hebreaj manuskriptoj, mankas tiele vokalaj karaktroj kaj konstituas nur la lastajn versojn de poemoj pli longaj (konataj kiel moaksaĥa) kiu ja estas en araba aŭ hebrea. Tamen, la malkovro fare de Stern markis grandan diferencon pri la radikoj de la hispana literaturo.

## Verkaro 
* *Hispano-Arabic strophic poetry studies by Samuel Miklos Stern*. Elektita kaj editorita de L. P. Harvey. Oxford: Clarendon Press, 1974.
* *Studies in early Ismailism*, Jerusalem: Magnes Press, Hebrew University, 1983.

## Bibliografio 
* LATHAM J. Derek kaj MITCHELL, Helen W.:* The Bibliography Of S. M. STERN*, en: Journal of Semitic Studies: Manchester 15 (1970), pp.&nbsp;226–238 extracto
* Samuel Miklos Stern: ''Les vers finaŭ en espagnol dans les muwassahs hispano-hébraïques. Une contribution à l'histoire du muwassah et à l'étude du vieŭ dialecte espagnol 'mozarabe'*, en: *Al-Andalus, Revista de las escuelas de estudios árabes de Madrid y Granada'', XII (1948), pp.&nbsp;299–346.

Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Ferenc Kiss

**Ferenc Kiss**

* Ferenc Kiss (arbarinĝeniero)
* Ferenc Kiss (arkeologo)
* Ferenc Kiss (biologo)
* Ferenc Kiss (historiisto)
* Ferenc Kiss (literaturhistoriisto)
* Ferenc Kiss (luktisto)
* Ferenc Kiss (soldato)
Preĝejo Sankta Nikolao (Tokaj)

**Preĝejo grekokatolika de episkopo Sankta Nikolao** estas  historia monumento kaj jam neuzita preĝejo en Hungario, en urbo Tokaj.

## Historio 
La kirko estis konstruita en 1743, sed pli frue en la sama loko ligna preĝejo funkciis. Tio kune kun la apuda paroĥo estis grava loko por grekaj kaj rusaj vinokomercistoj. Mebloj de la preĝejo estis faritaj en 1787. Post la 1-a mondmilito la oraĵoj estis liveritaj al Miskolc, la ornamaj pordoj kaj iom da bildoj al Nyíregyháza. Nuntempe la konstruaĵo estas porokaza ekspoziciejo.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola laŭ strato en korto. En mezo de la fasado la kvadrata turo altiĝas, sube estas la enirejo. La unusola navo estas tre simpla. La sanktejo situas (laŭ la kutimoj) en la orienta flanko.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto
* hungare
* hungare

Tokaj
Tokaj
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Tokaj
Silaba kantado

**Silaba kantado** estas en voĉa muziko la rilato inter silaboj kaj tonoj: ĉiu tekstsilabo estas alordigata al aparta tono. Tiu ĉi povas ankaŭ estis ripetata tono. La malo de silaba estas la "melisma tekstodisdono", kio signifas, ke oni kantas sur unu tekstosilabo plurajn tonojn. La demando pri *silaba* aŭ *melisma* tesktodisdonado estas grava en la muzika analizo, precipe je esploroj de gregoriaj ĥoraloj, muziko de la malfrua mezepoko aŭ de lidoj.

La muzikspecimeno el *Mesio* de Georg Friedrich Händel) montras la kontraŭstarigo de silaba kaj melisma tesktodisdono: La longa melismo pri la vorto "born" en soprano ("S") kaj aldo ("A") kontrastas la ceteran tekston, kiu estas muzikigata nure silabe. Tio ĉi akcentas la vorton "born".
centre|500ra

Kategorio:Gregoria ĉanto
Glosas Emilianenses

eta|Paĝo 72 de la Emiliana Kodekso 60. Oni vidas la plej etendan gloson marĝene.
La *Glosas Emilianenses* aŭ en Esperanto **Emilianaj Glosoj** aŭ komentoj estis la unua teksto skribita per latinidaj hispanaj vortoj. Fakte ne temas pri literatura teksto. Aperis en manuskripto de la Monaĥejo de Sankta Emiliano *de la Cogolla*.

Temas pri malgrandaj manuskriptaj notoj, skribitaj en variaj lingvoj: nome latina, iber-latinida lingvo (ĉu navararagona en ties varianto rioĥa, aŭ mezepoka kastilia lingvo kun rioĥaj elementoj) kaj eĉ mezepoka eŭska, inter linioj aŭ ĉe la marĝenoj de kelkaj fragmentoj de la latina kodekso *Aemilianensis 60* de fino de la 10-a jarcento aŭ plej probable de komenco de la 11-a jarcento. La intenco de la monaĥo kiu laboris en la kopiejo estis probable klarigi la signifon de kelkaj fragmentoj de la teksto latina, eble jam ne tiom certe komprenita de nelatinlingvaj monaĥoj. La filologia gravo de tiuj glosoj, kiu ne estis rimarkita ĝis la 20-a jarcento, estas ke ili enhavas tion kion oni dumlonge konsideris la unua skriba konata dokumento de ĉu dialekto ĉu lingvo latinida en Hispanio, tio estas, la propra lingvo tiam parolata de la popolo. La *Glosas Emilianenses*, totale pli ol milo, el kiuj ĉirkaŭ cento estas en latinida prakastilia rioĥa, enhavas krome du el ili skribitaj en eŭska kio konstituas ankaŭ unu el la unuaj skribaj konataj dokumentoj, ne epigrafiaj, en tiu lingvo.

## La Glosoj 
eta|dekstre|240px|Detalo de la Gloso de la paĝo 72, la plej etenda de la kodekso.

La plej longa frazo de la tuta kodekso troviĝas en la paĝo 72. Temas pri dekdu linioj kie legeblas la jeno:

(Proksimuma prononco)

Dámaso Alonso nomis tiun preĝon «el primer vagido de la lengua española» (la unua ĝemeto de la hispana lingvo). Postaj studoj de filologoj fakuloj pri latinidaj lingvoj pruvis ke temas pri latinida lingvo navararagona en ties varianto rioĥa.

## Referencoj 
Kategorio:Hispana lingvo
Esenco (apartigilo)

La termino **esenco** aperis el la latina lingvo *esse*, kies signifo estas "esti". Post evoluo, ĝi havas plurajn signifojn:
* En komuna lingvo, la **esenco** estas  la kerno, la plej ĉefa parto de io, ne ties ŝajno; 
* En filozofio, **esenco** estas la esto en si mem, la intima naturo de estaĵo aŭ afero, la nepra, nemalhavebla ecaro de io;
* En kemio, **esenco** estas aroma kaj vaporiĝema produktaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en oleoj kaj organikaj solidajoj, kaj akirita per distilado de iuj plantoj aŭ partoj de plantoj;
* **E-SENCO** estas Kulturo-Socia Societo nome L. Zamenhof en Poznano, urbo de okcidenta Pollando.

## Vidu ankaŭ 
* Esencismo estas filozofia koncepto
* Vegetaĵa esenco estas bonodora oleo

Kategorio: Apartigiloj
György Kiss (kuracisto)

**György KISS** [kiŝ] estas rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Gălățeni la 27-an de novembro 1923.

## Biografio 
György Kiss diplomitiĝis en la la Universitato Bolyai de Kluĵo (1948). Li komencis sian karieron en la katedro de farmakologio de OGYI de Târgu Mureș, poste li estis ĉefkuracisto de sangocentro de Târgu Mureș (1949–81).

## Libroj 
* *Ritmusos életjelenségek vizsgálata az élő szervezetben* (Mv. 1948);
* *A véradók osztályának munkájáról és véradók kivizsgálásának jelentőségéről* (Mv. 1957);
* *Az életmentő vér* (Egészségügyi Kiskönyvtár, Mv. 1959);
* *Amit a véradásról, vérátömlesztésről tudni kell* (1969);
* *Unele aspecte ale hematologiei transfuzionale la operațiile pe cord deschis* (1979).

## Fonto 
* RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj hematologoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
John Lettou

**John Lettou** (beloruse - Джон Літаў) - unu el britiaj pioniroj de presarto, fondisto de tipografio en Londono.
## Deveno 
Pri lia vivo dum frua aĝo preskaŭ nenio estas difinite. Kromnomo Lettou demonstras lia fremdlanda deveno. Se Lettou estas anglalingva nomo de Litvo, li povus deveni el Grandprinclando Litovio, eble el ĝia belorusa parto.
## Agado 
En la jaro 1480 li komencis sia presarta agado en Londono. Unua tipografaĵo kiu li eldonis, estis indulgencio al partoprenantoj de kontraŭturkia batalo. Unua libro, kiu li presis estis *"Quaestiones Antonii Andreae super auodecim libros metafysicae Aristotelis"* (1480), dua - *"Thomas Wallensis super Psalterum"* (1481). Stilo de presado uzada per Lettou poste estis imitita de William Caxton. Krom tio, Littou unua en Britio uzis presado je du kolumnoj. Poste li kun sia kompaniano William de Monchliya presis leĝaroj, sed ne estas difinite, ĉu estis ci tio ŝtata mendo, aŭ ne. Poste, nomo de John Lettou ne estis menciita; en la jaro 1483 lia kompaniano, Willam de Monchliya fondis propran tipografion.

## Eksteraj ligiloj 
* A short History of English Printing, 1476-1898 by Plomer, Henry R. 
Kategorio:Historio de Britio
János Botond Kiss

**Botond János KISS** [kiŝ] estas rumania hungara biologo, ornitologo. Li naskiĝis en Magyardécse la 3-an de aŭgusto 1941. 

## Biografio
Botond János Kiss akiris diplomon pri biologio-geografio en UBB de Kluĵo (1964). De 1965 li estas fakulo pri bierdoscienco en Muzeo de Danubodelto, poste kunlaboranto de Esplora Instituto de Danubodelto. Li doktoriĝis laŭ la disertaĵo *A küszvágó csér ökológiája és etológiája a Duna torkolatvidékén*. Li publikigas en fakrevuoj en rumana, germana, franca, angla, itala, hungara kaj nederlanda lingvoj (Vînătorul şi Pescarul Sportiv, Revista Muzeelor, Acta Hargitensia, Aquila (Bp.), Vögel der Heimat, Revista Pădurilor, Állattani Közlemények (Bp.), Ocrotirea Naturii, Natura, La Norderée, De Wielewaal, Avocette, Nymphae, Der Ornithologische Beobachter). 

## Ĉefaj studaĵoj
**Madarak a román Sahalinon* (Búvár, Bp. 1972),
**Parasitologica Hungarica* (Bp.),
**Kucsmássármány Dobrudzsában* (Aquila 1968),
**Őszi madárvonulási megfigyelések Dobrudzsában* (Aquila 1976).

## Libroj
**A Delta könyve* (Kriterion Kiskalauz 1982), 
**Kétéltűek, hüllők* (kun enkonduko de Attila Szabó T. E., Kv. 1985); 
**Das Donaudelta* (Kriterion 1988). 

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj biologoj
Kategorio:Ornitologoj
Sándor Kiss

**Sándor KISS** [ŝandor kiŝ] (naskita la  en Lacu; mortinta la  en Kluĵo) estis hungarlingva kalkulteknika fakulo en Rumanio.
## Biografio
Sándor Kiss diplomitiĝis pri informatiko en UBB de Kluĵo (1969). Li estis scienca ĉefesploristo de la Kalkulteknika Instituto de Kluĵo.
## Libro
**Programozási alapismeretek és algoritmusok a gyakorlatban* (kunulaŭtoro Endre Jodál, 1984). 
## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Hungaraj komputikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj sciencistoj
János Kiss (ĵurnalisto)

**János KISS** [kiŝ], Dormándi Kiss (naskiĝis en Tornya la 20-an de januaro 1941, mortis verŝajne en la komenco de la 1990-aj jaroj ) estis rumania hungara ĵurnalisto. 
## Biografio
János Kiss akiris diplomon pri rumana-hungara lingvoj en Pedagogia Altlernejo de Târgu Mureș (1965). Li instruis en vilaĝoj Vânători (Mișca) kaj Turnu (1965-69), inter 1969-76 li estis interna kunlaboranto de gazeto *Informaţia Harghitei* de Miercurea Ciuc. Li estis distrikta raportisto de gazeto *Scînteia*  kaj *Hargita*. Li debutis en *Vörös Lobogó* (1965). Li publikigis kaj hungare kaj rumane pri Sikullando. Li tradukis du dramojn el rumana lingvo.
## Fonto
*RMIL  
## Referencoj 
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Dupeptido

eta|280px|Strukturo de dupeptido

En kemio la **dupeptidoj** estas molekuloj kiuj kombiniĝas per la unuiĝo de du aminoacidoj kun ligilo nomita Peptida ligilo.

En sia molekulo, dupeptido enhavas grupon aminan kaj grupon karbosilikan (kiel evidentigite en la ĉi-flanka struktura skizo).

Pli ol unu dupeptidoj, ligitaj inter si, formas samnaturan ĉenon pli longan diritan polipeptido.

La ciklizado de dupeptido gistas la formiĝon de diketopiperazinoj.

Ekzemploj de dipetidoj:
* Karnozino tre koncentrita en la muskoloj kaj cerbo.
* Anserino ĉeesta en la skeleto kaj en la cerbo de mamuloj.
* Aspartamo dolĉiganto.

## Vidu ankaŭ 
* Peptido
* Polipeptido

Kategorio:Peptidoj
Kategorio:Kemio
Vacallo

**Vacallo** estas komunumo de la Komunumaro Caneggio kaj la Distrikto Mendrisio en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 3054 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Vacallo situas norde de Chiasso, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas, ĉe la orienta bordo de Mendrisiotto. La sudan komunumlimon formas la rivero Breggia. La komunumo konsistas el la frakcioj Pizzamiglio, Roggiana, San Simone, Vacallo kaj Vacallo Alta.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,61&nbsp;km², de kiuj 30,2% estas kovritaj de arbaro, 13,8% servas por agrikulturo kaj 52,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Vacallo limas en nordo al Breggia, en nordoriento al Cernobbio (CO, Italio), en oriento al Maslianico (CO, Italio), en sudoriento al Como (CO, Italio), en sudo al Chiasso, kaj en okcidento al Morbio Inferiore.

## Trafiko 
Vacallo mem situas flanke de la gravaj transiraj trafikvojoj, sed la kantona ĉefvojo nr-ro kaj la svisa aŭtovojo A2 pasas rekte laŭlonge de la suda komunumlimo. La aŭtovojalveturejo Chiasso situas 1 kilometron sudokcidente de Vacallo. Pere de la regiona busreto de Mendrisiotto la komunumo estas konektita al la publika transportreto kaj la grava stacidomo de Chiasso situas nur kelkcentmetrojn sude de la komunumlimo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Vacallo datiĝas el la jaro 1202 jam kiel *Vacallo*. Dum mezepoko Vacallo administre kaj eklezie apartenis al la Paroĥaro Balerna kaj dividis ties historian sorton. En la jaro 1573 Vacallo fariĝis memstara paroĥo kaj komunumo. Kun la industria evoluo de Chiasso el la antaŭe agrikultura vilaĝo, kiu vivis de vitoj kaj tabako, fariĝis loĝloko de la limkomunumo Chiasso. En la jaro 2007 tamen la loĝantaro de Vacallo malakceptis en publika baloto la kuniĝon kun Morbio Inferiore kaj Chiasso al grandkomunumo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Vacallo

## Bildoj 

Dosiero:Vacallo - chiesa dei Santi Simone e Giuda.jpg|Preĝejo Santi Simone e Giuda
Dosiero:Chiesa s croce.JPG|Preĝejo San Croce
Dosiero:Vacallo vista nucleo vecchio.jpg|Rigardo al Vacallo
8333 Medina

'*8333 *Medina'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "Sq" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio. Ĉar tiaj asteroidoj havas ĝenerale grandan albedon (inter 0,15 kaj 0,25), oni povas krude taksi ĝian diametron inter 7 kaj 12&nbsp;km.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Francisco Medina'', kun-gvidanto ĉe la Eŭropa Kosma Agentejo de internacia projekto pri sciencoj de la vivo kaj plantoscienco en la Internacia Kosmostacio. Tio gvidis al la malkovro de pluroblaj sistemoj de luma percepto ĉe la plantoj, tio, kiu preparas venontajn misiojn pri la uzo de plantoj en biologiaj viv-tenaj sistemoj por estontaj .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
8336 Šafařík

'*8336 *Šafařík'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice, en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa kemiisto kaj astronomo Vojtěch Šafařík (1829–1902). Li estas konata pro sia laboro pri neorganika kemio, ĉeĥa kemia nomenklaturo kaj lernolibroj, kaj por siaj observoj de . La nomo ankaŭ honoras lian edzinon kaj kunlaborantinon *Paulína Šafaříková'' (1836–1920).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Epika kanto

[eta|Folio 1-a de la *[Cantar de mio Cid*.]]
**Epika kanto** aŭ **ĝesto** (*chanson de geste* en franca, *cantar de gesta* en hispana) estas la nomo de eposo verkita en la Mezepoko nome literatura esprimo etenda apartenanta al la eposa aŭ epika ĝenro kiu rakontas agadon de heroo kiu reprezentas la virtojn de popolo aŭ komunumo kiu vidis en ĝi modelojn rilate al disvastigo de feŭdismo dum la Mezepoko. Plej ofte la temaro estas primilita.

## La menestreloj 
En la 11-a jarcento, la menestreloj disvastigis ilin parole, pro la ĝenerala analfabeteco de la tiama socio. Ties longo varias el 2.000 al 20.000 versoj, sed averaĝe ĝis ĉirkaŭ 4.000. Tio suponzigas ke la menestrelo por deklami tion publike devis fragmenti la rakonton en pli ol unu tago. Tion pruvas fragmentoj de 20 al 90 versoj kie oni resumas antaŭdiritajn okazintaĵojn, probable por ĝisdatigi la memoron de la aŭskultantaro aŭ enkonduki la rakonton al novaj aŭskultantoj. La kantoj grupiĝis en variaj serioj da versoj, rilataj per la sama rimo fine de ĉiu verso konstituantaj signifunuon.

Se tiuj kantoj alvenis ĝis nuntempo, iuj faris skribajn kopiojn el ili. Ĝenerale tiuj kopioj estas sufiĉe pli malfruaj ol la propraj kantoj. Tiuj kantoj estis deklamitaj profesie de la menestreloj, kaj plej verŝajne la publiko povis reteni partojn el ili kaj la tutan resumon.

## Francio 
La epikaj kantoj estis speciale nombraj en Francio, kie probable ili estis komponitaj majoritate de kleraj religiuloj. Oni konservis multajn manuskriptojn de epikaj kantoj francaj. El tiuj majstroverko estas la *Chanson de Roland*, en Esperanto Kanto de Roland, Rolando aŭ Orlando.

Kategorio:Mezepoka literaturo
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Literaturo de Francio
Riva San Vitale (komunumaro)

La **komunumaro Riva San Vitale ** estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Mendrisio. Ĝi havis 2505 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Riva San Vitale.

## Geografio 
La komunumaro situas ĉe la suda bordo de la Lago de Lugano norde de Mendrisio.

## Historio 
Dum mezepoko Riva San Vitale formis paroĥaro sub la regado de Como. Post la konkoreo fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la 16-a jarcento la Paroĥaro Riva San Vitale apartenis al la Voktejo Lugano. Post vana provo en 1798 aligi la Voktejon Lugano al la Ĉisalpa Respubliko la vilaĝoj de la Paroĥaro Riva San Vitale formis de la 23-a de februaro ĝis la 16-a de marto la Respublikon Riva San Vitale. En la jaro 1803 Riva San Vitale estis atribuita al la Distrikto Lugano, tamen en la jaro 1814 ĝi estis integrita al la Distrikto Mendrisio.

## Komunumoj de la komunumaro Riva San Vitale 
La teritorio de la komunumaro Riva San Vitale kongruas kun ĝia ununura komunumo, laŭ kiu ĝi nomiĝas:

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 

!
János Kiss (soldato)

**János KISS** [kiŝ] estas hungara generalleŭtenanto, gvidanto de la Komitato de Hungara Nacia Elliberiga Insurekcio. Li naskiĝis en Erdőszentgyörgy la 24-an de marto 1883 kaj mortis en Budapeŝto la 8-an de decembro 1944.

## Biografio 
János Kiss finis militlernejon en Sibio en 1902. Post la unua mondmilito li instruis en malsupera militlernejo de Kőszeg, poste li estis komandanto de unu bicikla brigado. En 1939 proteste al germana orientiĝo de la hungara registaro li pensiuliĝis kaj vivis en Kőszeg. En 1943 Endre Bajcsy-Zsilinszky proponis al gubernatoro Horthy nomumi lin ministro por defendo, sed tiu ne efektiviĝis. Post la povtranspreno fare de sagistkrucistoj la 15-an de oktobro 1944 li aliĝis al la kontraŭstara movado kaj li fariĝis gvidanto de la Milita Stabo de la Komitato de Hungara Nacia Elliberiga Insurekcio. La sagistkrucistoj la 22-an de novembro arestis la gvidantojn, kondamnis lin al morto, kaj ekzekutis en la malliberejo de Margit körút de Budapeŝto la 8-an de decembro 1944.

## Fonto 
* *Magyar Életrajzi Lexikon*

Kategorio:Hungaraj soldatoj
Márta Gábos

**Márta GÁBOS** [ga:boŝ] estis rumania hungara biologino. Ŝi estis la edzino de Lajos Gábos.
Márta Gábos naskiĝis en Odorheiu Secuiesc la 23-an de junio 1936, ŝi mortis la 15-an de aŭgusto 2020.

## Biografio
Márta Gábos diplomitiĝis en la Universitato Bolyai de Kluĵo pri biologio-kemio (1957). Ŝi doktoriĝis pri komparativa endokrinologio (1974). Ŝi estis asistanto ĝis 1990, lektoro ĝis 1993, fine docento. Ŝi pensiuliĝis en 1996.

## Libroj
**Anatomia omului pentru studenţi străini*, lernolibro (1982);
**Biológiai kislexikon* kunulaŭtorino. 

## Fontoj
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj biologoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj instruistoj
Riva San Vitale

**Riva San Vitale** estas komunumo de la Komunumaro Riva San Vitale kaj la Distrikto Mendrisio en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 2505 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Riva San Vitale situas ĉe la suda bordo de la Lago de Lugano norde de la urbo Mendrisio. Okcidente de ĝi leviĝas la Monto San Giorgio. La komunumo konsistas el la vilaĝo Riva San Vitale kaj la setlejoj Sant'Antonio kaj Poiana en nordokcidento ĉe la lagobordo kaj la kvartaloj Segoma kaj Crotta en sudo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,97 km², de kiuj 70,5% estas kovritaj de arbaro, 11,1% servas por agrikulturo kaj 16,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Riva San Vitale limas aliflanke de la Lago de Lugano en nordo al Bissone, en nordnordoriento al Maroggia kaj en oriento al Melano, en sudo al Mendrisio, kaj en okcidento al Brusino Arsizio.

## Trafiko 
Riva San Vitale situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo laŭlonge de la lagobordo de Mendrisio al Bruzzo Arsizo. La kantona ĉefvojo n-ro 2 kaj la svisa aŭtovojo A2 pasas oriente de la komunumo, kie ankaŭ situas alveturejo al la aŭtovojo. Pere de la loka busreto de Mendrisiotto kaj la liniŝipoj sur la Lago de Lugano la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Riva San Vitale datiĝas el la jaro 300 kiel *vicus subinates*. Sekvis mencio el la jaro 774 kiel *Primo Sobenno*. En la jaro 1115 aperis la nomo *Ripa Sancti Vitalis*. La loko estis jam loĝata dum la neolitiko, kiel pruvas multnombraj trovitaj objektoj. Gravaj estas la multnombraj restaĵoj el la romia epoko. Dum mezepoko Riva San Vitale en la urbo rajto de Como estis menciita kiel *burgus*. Ĝi ĝuis multnombrajn privilegiojn kaj estis ekzemple liberigita de impostoj. En la malfrua mezepoko Riva San Vitale devis cedi sian strategian pozicion al Capo Lago tamen ĝi konservis multajn privielgiojn. La preĝejo Battisterio San Giovanni estis konstruita sur la restaĵoj de romia konstruaĵo en la jaro 500 kaj estas la plej malnova kristana preĝejo en Svislando. Post la konkoreo fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la 16-a jarcento Riva San Vitale apartenis al la Voktejo Lugano. Post vana provo en 1798 aligi la Voktejon Lugano al la Ĉisalpa Respubliko la vilaĝoj de la Paroĥaro Riva San Vitale formis de la 23-a de februaro ĝis la 16-a de marto la Respublikon Riva San Vitale. En la jaro 1803 Riva San Vitale estis atribuita al la Distrikto Lugano, tamen en la jaro 1814 ĝi estis integrita al la Distrikto Mendrisio.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumaro Riva San Vitale
* Tramvojo de Mendrisio

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Riva San Vitale

## Bildoj 

Dosiero:01SCroceRivaSVitale.JPG|Preĝejo Sankta Kruco en Riva San Vitale
Dosiero:Picswiss TI-19-01.jpg|Preĝejo San Vitale en Riva San Vitale

Kategorio:Urboj de Svislando
(8334) 1984 CF

**(8334) 1984 CF** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo James B. Gibson elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio. Ĉar tiaj asteroidoj de havas ĝenerale grandan albedon (inter 0,15 kaj 0,25), oni povas krude taksi ĝian diametron inter 8 kaj 13&nbsp;km.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de James B. Gibson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Endre Jodál

**Endre JODÁL** [joda:l] estas rumania hungara inĝeniero, tradukisto, vortaristo. Li naskiĝis en Odorheiu Secuiesc la 8-an de septembro 1947. Li estas la filo de komponisto Gábor Jodál.

## Biografio
Endre Jodál akiris diplomon de inĝeniero pri elektro en la teknikuniversitato de Kluĵo (1971). Li estis ĉefesploristo de la Kalkulteknika Instituto de Kluĵo.
## Libroj
**Magyar-román műszaki szótár* kunulredaktoro, Kriterion Könyvkiadó - Bukarest, 1981. 
**Programozási ismeretek és algoritmusok a gyakorlatban* (1984). 
**Számítástechnikai kislexikon*, Kriterion Könyvkiadó, 1990..

## Tradukaĵo
**Manual de operare Fortran IV pentru SIR1S 2* manlibro el franca al rumana (Kv. 1977).

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj inĝenieroj
Rojbos-arbusto

La **rojbos-arbusto** (*Aspalathus linearis*) estas planto el la familio de la Fabacoj (*Fabacae*). La planto nature troviĝas en la finboso en la ĉirkaŭaĵo de Cederberg (Sud-Afriko). La specio estas kultivata por la preparo de trinkaĵo iomete simila al teo. Ekde ĉ. 1930 la planto estas kultivata por tiu celo. La folioj de la planto estas plukitaj, pistitaj kaj metitaj sub la suno por oksidiĝi. Dum la lasta fazo ili ekhavas ruĝflavan koloron.

Kontraŭe al vera teo, rojboso ne enhavas kafeinon kaj preskaŭ neniom da tanino, kiu en ordinara teo respondecas por la iomete amara gusto. Tamen ĝi enhavas antioksidantojn (interalie vitaminon C), kalcion, feron. La trinkaĵo estas leĝere malstreĉa kaj taŭga por trinki antaŭ ekdormi. Ĝi ankaŭ helpas kontraŭ diversaj malsanoj, kiel alergia rinito, astmo, alergioj, stomakomalhelpoj, aknoj kaj ekzemo.
En Sud-Afriko oni donas malvarman rojbos"teon" al beboj kiuj havas intestokramfojn.

Dosiero:Rooibos_(Aspalathus_linearis)PICT2813.JPG|Rojbos-arbusto, Clanwilliam, Sud-Afriko
Dosiero:Roibosch Trockenfeld.JPG|Rojbosa sekigejo
Dosiero:Rooibos.jpg|Rojboso, kiel ĝi estas uzata por tesimila trinkaĵo
Dosiero:Rooibos-001.jpg|Rojboslikvoro kaj skatolo da rojbos-saketoj
Dosiero:Rooibos tea 2.jpg|Glaso da rojbos"teo"

Rojbos-arbusto
Rojbos-arbusto
Rojbos-arbusto
József Hampel

**József HAMPEL** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hampel József** estis hungara arkeologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1892).
eta|József Hampel
József Hampel http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC05727/05920.htm naskiĝis la  1849 en Pest (urbo). Li mortis la  1913 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Hampel devenis el germana familio. Li frekventis gimnazion, poste universitaton en urbo Pest. Li eklaboris en Hungara Nacia Muzeo. En 1877 li ekinstruis en universitato de Pest. En 1883 li edziĝis. En 1890 li iĝis direktoro pri arkeologiaĵoj en la Nacia Muzeo. Li redaktis dum 28 jaroj fakrevuon *Archaeologiai Értesítő* kiu estis konata eldonaĵo en Eŭropo. Li multe okupiĝis pri Aquincum, Panonio, sarmatoj, avaroj.

## Verkaro (elekto) 
** *Aquincum története* (Historio de Aquincum), 1870
* *A honfoglalási kor hazai emlékei* 1896
* *Az antik szobrászat története* 1900
* *Alterthümer des frühen Mittelalters in Ungarn* 1905

## Elektitaj disĉiploj 
* István Járdányi Paulovics

## Fontoj 
* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero H kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Johannes de Grocheo

**Johannes de Grocheo** (ankaŭ *Grocheio*; france: *Jean de Grouchy*; naskiĝinta proksimume 1255; mortinta proksimume 1320) estas franca muzikteoriisto de la frua 14-a jarcento. Li estas la unua uzanto de la vorto „eklezia muziko“. Pri lia vio nenio estas konata.

## La traktaĵo „Ars musicae“ 
Proksimume 1300 li verkis la traktaĵon „Ars musicae“ („La arto de la muziko“) , en kiu li provas priskribi la muzikon de sia epoko, kiel ĝi estas praktikata en Parizo kaj ĉirkaŭaĵo. En ĝi li subdividas la muzikon en tri kampojn:
* *„Musica simplex“* (populara muziko, profana muziko)
* *„Musica composita“* (muziko obeanta metrikajn leĝojn; muziko de la edukitoj)
* *„Musica ecclesiastica“* (eklezia muziko), ampleksas la gregorian ĥoralon kontraste al la plurvoĉaj genroj.
Li baziĝas per ĉi tiu subdivido sur la pensoj de la malfru-antikva filozofo Boecio, kiu distingis inter „muziko de la mondo“, „muziko de la homo“ kaj „instrumenta muziko“.

Proksimume unu trionon de sia traktaĵo Grocheo dediĉas al la „ecclesiastica“ kaj „composita“, la resto traktas la „musica simplex“. Grocheo analizas ties novan socian gravecon per sistema kaj pedagogia maniero. Li tekstas ekzemple jene: "bona violonisto ĝenerale enkondukas (introducit) en ĉiun muzikan formon". Krom tio li mencias muzikan apartaĵon, la *sonus illiteratus*.

Grocheo estis ankaŭ unu el la unuaj, kiuj difinis la moteto. Li opiniis, ke moteto "ne estas destinata por simpluloj, kiuj ne komprenas ĝiajn subtilaĵojn kaj el ĝi ne ekstraktas aŭdoĝuon: ĝi estas por kleruloj kaj por tiuj, kiuj strebas al rafinado de la arto."

Li provis asigni al la diversaj formoj kaj genroj de muziko apartajn sociajn funkciojn kaj deklaris muzikon kuracilo por sociaj misevoluoj, kiu havas la potencon reteni malvirtaĵojn. Li kredis, ke se la maljunuloj, laboristoj kaj mezklasuloj kantus de la sortoj, kiujn la herooj de la (epika kanto) suferis, tio helpus al ili elteni ilian propran penon kaj per tio kontribuus al la komuna bono. Tiaj rakontaj epopeoj do ankaŭ kontribuus al la kontenteco de la burĝoj kaj per tio al la stabileco de la urbo Parizo.

Aliaflanke Grocheo ankaŭ opiniis, ke la kantoj de la trobadoroj spronas reĝojn kaj nobelaron al grandaj faroj: „Tiu ĉi speco de kantoj estas kutime komponataj de reĝoj kaj nobeluloj kaj prezentata en ĉeesto de reĝoj kaj princoj de la lando, tiel ke je tiuj ĉi estas elvokeblaj kuraĝo kaj forteco, grandanimeco kaj malavareco ...“

## Literaturo 
* Hans-Josef Olszewsky: Johannes de Grocheo. En: *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL)*. volumo 3, Bautz, Herzberg 1992, ISBN 3-88309-035-2, kol. 378–380.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj muzikteoriistoj
Kategorio:Francaj verkistoj de la 13-a jarcento
Kategorio:Francaj verkistoj de la 14-a jarcento
Kategorio:Mezepoka muziko
Kategorio:Naskiĝintoj en la 13-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 14-a jarcento
8335 Sarton

'*8335 *Sarton'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la belgdevena usona matematikisto George Sarton (1884–1956), kiu establiĝis en Usono en 1915. Fondinto de la revuoj *Isis* kaj *Osiris'', verkinto de influaj libroj kaj profesoro en la Universitato Harvard, li estas kreditita de la enkonduko la historio de la sciencoj kiel grava kampo de studo en Usono

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Insuloj Tri Reĝoj

La **Insuloj Tri Reĝoj**, en angla **Three Kings Islands** aŭ en maoria **Manava**, *Manawa-tawhi* aŭ *Ngā Motu Karaka*, estas grupo de 13 insuloj je ĉirkaŭ 55 km nordokcidente de la Kabo Reinga, nome la plej norda pinto de la Norda Insulo de Novzelando, kie kuniĝas la Suda Pacifika Oceano kun la Tasmana Maro. Ili havas ĉirkaŭ 4.86 km² de areo. La insuloj estas situantaj en submara altebenaĵo, nome Three Kings Bank, kaj estas separataj el la novzelanda ĉeftero per 8 km larĝa, 200 al 300 m profunda submara markolo. Spite relativa proksimeco al la ĉeftero, la insuloj estas listitaj kun la Apartaj Novzelandaj Insuloj. La insuloj estas certe parto de Novzelando, sed ne parto de iu regiono aŭ distrikto, sed anstataŭe ili estas *Area Outside Territorial Authority*, kiel ĉiuj aliaj apartaj insuloj escepte la Insuloj Solander.

La plej malgranda el la insuloj estas Roko Rosemary.

Tri Reĝoj
(8337) 1984 SF6

**(8337) 1984 SF6** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

Kun granda duonakso de sia orbito de 3,1938239 , (por la epoko 2456400.5 -  - TDB) ĝi orbitas 924&nbsp;000&nbsp;km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Roko Rosemary

**Roko Rosemary** aŭ en angla **Rosemary Rock** estas kruta insuleto, 170&nbsp;m longa por 40&nbsp;m larĝa ĉe marnivelo, stare nur super 50&nbsp;m. Ĝi estas la plej malgranda el la Princinĉeno de la Insuloj Tri Reĝoj kuŝa 57&nbsp;km ĉe la nordokcidenta pinto de la Norda Insulo de Novzelando. Ĝi nomiĝas tiele laŭ la jakto *Rosemary*, kiu transportis priserĉistoj al la Tri Reĝoj fine de la 1940-aj jaroj kaj komence de la 1950-aj jaroj.

## Flaŭro kaj faŭno
Plantoj registritaj en la insuleto estas *Salicornia australis*, *Senecio lautus*, *Coprosma repens* kaj *Chenopodium allanii*. Ĝi estas reproduktejo por malgranda kolonio, malkovrita nur en 1983, de ĉirkaŭ 20 paroj de Norda Bulera albatroso (*Thalassarche bulleri platei*), la ununura konata reproduktejo de la subspecio for de la Ĉathamoj. Ĝi havas ankaŭ grandan kolonion de la mevo Tarapungo.

## Referencoj
Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
Kategorio:Marbirdaj kolonioj
Insuloj Solander

La **Insuloj Solander**, en maoria **Hautere**, estas malgranda ĉeno de neloĝataj vulkanaj insuletoj kuŝe ĉe , proksime al la okcidenta pinto de la Markolo Foveaux en suda Novzelando. Ili kuŝas je 38 km sude de Prices Point en la suda marbordo de la Suda Insulo de Novzelando, proksime al loko kie la Lago Hakapoua drenas tra Big River (Granda Rivero) al la Pacifika Oceano okcidente de la golfo Te Waewae kaj je 64 km okcidente-nordokcidente de Putatara nordokcidente de Stewart-insulo, aŭ je 56 km el Insulo Moruo okcidente de Stewart-insulo/Rakiura. Ili estas ĉirkaŭ 0.7 km² laŭ areo. Administre ili estas parto de Sudlanda Distrikto.

## History 
La insulĉeno estis vidata de kapitano James Cook la 11an de marto 1770.

## Geologio 
## Flaŭro kaj faŭno 
## Grava Birdareo 
## La insuloj 
Solander
(8376) 1992 OZ9

**(8376) 1992 OZ9** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estas suspektita aparteni al la Ŝubarta familio, sub familio en la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la hispana astronomo Álvaro López-García elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Malkovrita de Álvaro López-García
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Albatrosinsulo (Tasmanio)

**Albatrosinsulo**, aŭ en angla **Albatross Island**, estas 18 ha insula naturrezervejo ĉe la Bass Markolo en sudorienta Aŭstralio. Ĝi estas parto de la insularo Hunter de Tasmanio kaj kuŝas inter nordokcidenta Tasmanio kaj Reĝinsulo. Ĝi estas parto de la Grava Birdareo Albatrosinsulo kaj Nigrapiramida Roko. Ĝi elstaras pro sia reprodukta kolonio de 5,000 paroj de Singarda albatroso, ĉirkaŭ 40% el la tutmonda populacio de la specio.

## Faŭno 
Krom la Singardaj albatrosoj, reproduktaj marbirdoj kaj vadbirdoj estas Blua pingveneto, Fajnbeka pufino, Feturta priono, Pacifika mevo, Blanka mevo kaj Fulga hematopo. Paro de Blankventra maraglo kutime nestumas tie ĉiujare. La insulo estas vizitata regule de Nana arktocefalo kaj Forstera arktocefalo. Reptilioj estas la Metala skinko kaj la Tasmania arboskinko.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de insuloj de Aŭstralio

## Referencoj 
Kategorio:Tasmanio
Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Marbirdaj kolonioj
Pedra Branca (Tasmanio)

eta|250px|Pedra Branca kaj Eddistone (1823)
**Pedra Branca** (blanka ŝtono en portugala) estas 2.5 ha roko aŭ malgranda insulo ĉirkaŭ 26 km sud-sudoriente de Sudorienta Kabo, Tasmanio, en sudorienta Aŭstralio. Ĝi estas konata pro sia neatingebleco, riĉa mara natura vivo, malseka kaj venta vetero, interesa geologio kaj grandaj ondoj. Ĝi estas parto de la Sudokcidenta Nacia Parko, kaj tiele ankaŭ de la Mondhereda Loko Tasmanian Wilderness.

Laŭ historiisto Kenneth McIntyre, Pedra Branca estas unu el nur du aŭstraliaj lokoj kun nomo de portugala deveno, dum la alia estus la insuloj Houtman Abrolhos en Okcidenta Aŭstralio.

Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Tasmanio
The Clique

**The Clique** estas rekta kino DVD romano bazita en populara Autoro serioj juneco Lisi Harrison. CI filmo produktita de **Alloy Entertainment** eldonita tra la entrepreno **Bankable Productions** de **Tyra Banks** kaj estas produktado de **Warner Premiere** kun Tyra Banks kiel plenuma produktanto. La rojade komencis en Februaro 2008 en Rhode Island kaj fino en Marto 2008. La filmo estis jetita Novembro 18 la sama jaro. Lokoj montrita kiel Westchester, Nueva York kaj **Portsmouth Abbey School** Kie estis filmado parte.

## Synopsis
Sekvu la historion de Claire Lyons (Ellen Marlow), kiu vivis kun sia frato Todd Lyons (Dylan Minnette), kaj gepatruj Jay Lyons (Neal Matarazzo) y Judi Lyons (Elizabeth Keifer) en florida. Movi a NY kaj klopodante por adapti al nova lernejo '*OCD* (Octavian Country Day). Sed Massie Block (Elizabeth McLaughlin) estas la kapitano nomante sin «The Pretty Comitté» kie siaj amikoj estas inkluzivitaj Alicia Rivera (Samantha Boscarino), Dylan Marvil (Sophie Anna Everhard) y Kristen Gregory (Bridgit Mendler) Akiri fari vivon mizera por Claire profinancaj kialoj.

## Elektita
* **Elizabeth McLaughlin**: **Massie Block**
* **Samantha Boscarino**: **Alicia Rivera** 
* **Sophie Anna Everhard**: **Dylan Marvil**
* **Bridgit Mendler**: **Kristen Gregory**
* **Ellen Marlow**: **Claire Lyons**
* **Dylan Minnette**: **Todd Lyons**
* **Keli Price**: **Chris Abeley**
* **Vanessa Marano**: **Layne Abeley**
* **Elizabeth Keifer**: **Judi Lyons**
* **Neal Matarazzo**: **Jay Lyons**
* **Julie Lauren**: **Kendra Block**
* '*David Chisum*: **Williams Block**
* **Boris McGiver**: **Isaac**
* **Elizabeth Gillies**: **Shelby Wesler**

## Eksteraj ligiloj
Elizabeth McLaughlin

**Elizabeth Sarah MCLAUĜLIN** (naskiĝis la 2-a de oktobro 1996) estas aktorino de Usono. Plej konata pro sia rolo de Lyndsay en epizodo de Ugly Betty kaj kiel Massie Block en la filmo The Clique. Ŝi komencis aktoran karieron en teatraj grupoj de Tampa, Florido. Ŝi kantis por guberniestroj Bush kaj Schwarzenegger.

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj la 2-an de oktobro