open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Frederick Howard

**Frederick Howard, 5-a grafo de Carlisle** ( – ) estis brita ŝtatoficisto, diplomato kaj verkisto.

## Vivo
[thumb|left|200px|Lord Carlisle en la ceremonia robo de la [Ordeno de la Kardo, fare de Joshua Reynolds (1769)]] 
Li estis filo de Henry Howard, 4-a Grafo de Carlisle kaj de lia dua edzino Isabella Byron. 

Dum sia junaĝo, Carlisle estis mentorita de George Selwyn kaj estis ĉefe konata kiel diletanto. Li estis nomumita Kavaliro de la Kardo en 1767, kaj eniris la Ĉambron de Lordoj en 1770. Post kiam li atingis la aĝon de tridek jaroj, li estris komisionon senditan de Frederick North por klopodi repaciĝon kun la Dektri Kolonioj dum la Usona Milito de Sendependeco. Tiu funkcio estis akceptita kun mokado fare de la politika opozicio. La fiasko de la ambasado ne estis pro iu malkapablo de la grafo, sed pro la nepopulareco de la registaro, de kiu ĝi ricevis sian aŭtoritaton. Oni opiniis, ke li montris tiom da kapablo, ke li ricevis la postenon de vicreĝo de Irlando en 1780.

La tempo estis tre malfacila en Irlando, ĉar dum la trankvilo de la lando estis ĝenata de la Usona Milito de Sendependeco, ĝi estis senigita je regulaj trupoj, kaj grandaj grupoj da volontuloj ne sub kontrolo de la registaro estis formitaj. Tamen, la du jaroj de regado de Carlisle pasis en kvieteco kaj prospero, kaj la fondo de nacia banko kaj aliaj iniciatoj, kiujn li efektivigis, lasis daŭre utilajn rezultojn por la komerco de la insulo. En 1789, dum la diskutoj pri la regenteco, Carlisle havis elstaran rolon flanke de princo de Kimrio.

En 1791 Howard kontraŭis la politikon de William Pitt, kiu volis rezisti la dismembrigon de la Otomana Imperio fare de la Rusa Imperio. Kiam komencis la Franca Revolucio, li tamen forlasis la opozicion kaj energie subtenis la kaŭzon de milito. Li demisiis el la Ordeno de la Kardo kaj estis nomumita kavaliro en la Ordeno de la Ĝartero en 1793. En 1815 li kontraŭis la enkondukon de la Grenleĝo; sed de tiam ĝis sia morto, li ne plu havis gravan rolon en la publika vivo. 

## Referencoj 
Kategorio:Britaj diplomatoj
Kategorio:Britaj verkistoj
Tirano (RFI) (stacidomo)

**Tirano** estas la finstacio de la fervojo Alta Valtelina.

## Bildgalerio 

Tirano train station (RFI), 2014 (01).JPG|Ĉirkaŭaĵo
Stazione tirano 3.jpg|Nomŝildo
'ETR 526 009' at Tirano, Italy.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Tirano (Italio)
* Tirano (RhB) (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tirano (Italio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1902
Dysmoropelia

***Dysmoropelia*** estis genro de birdoj de la familio de Kolombedoj. Temas pri jam formortinta specio de nefluganta birdo en la familio Kolombedoj. Ĝi estas monotipa en la genro ***Dysmoropelia***. Ĝi estis endemio de la insulo Sankta Heleno en la Sudo de Atlantika Oceano. Ĝi estas konata el restaĵoj de Malfrua Pleistoceno (iam konsiderata Meza Pleistoceno) trovitaj en Sugarloaf Hill, kiu konsistas de sablejoj de Eoliaj kalkoŝtonoj. Oni supozas, ke ĝi estis ĉasita ĝis la formorto tuj post la malkovro de la insulo en 1502. Tamen, ne ekzistas rakontoj pri la birdo (Enkondukoj estis faritaj tre frue en la historio de Sankta Heleno, kaj la raportoj estas tial malpli utilaj) kaj Lewis (2008) sugestas, ke la birdo formortis antaŭ aŭ dum la Lasta glacimaksimumo.

## Referencoj
Kategorio:Formortintaj birdoj
Kategorio:Kolombedoj
Cantù-Cermenate (stacidomo)

**Cantù-Cermenate** estas fervoja stacio sur la linio Chiasso-Milano. Ĝi estas la ĉefa stacio de referenco por la areo de Cantù.

## Bildgalerio 

Stazione Cantu Cermenate lato binari 2007.png|Kajoj kaj trakoj
Cantù - stazione ferroviaria di Cantù-Cermenate - vista.JPG|Stacio
Trans Europ Express a Cantù-Cermenate.jpg|Trans Europ Express 

## Vidu ankaŭ 
* Cantù
* Cermenate

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Cantù
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1878
Sesto San Giovanni (stacidomo)

**Sesto San Giovanni** estas fervoja stacio, situanta sur la komuna trunko de la linioj Chiasso-Milano kaj Lecco-Milano, priservanta la samnoman urbon.

## Bildgalerio 

Sesto San Giovanni - stazione ferroviaria - interno.jpg|Interno
Sesto San Giovanni - stazione ferroviaria - binari.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Sesto San Giovanni
* Metroo de Milano

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sesto San Giovanni
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1969
Ron Chernow

**Ronald « Ron » CHERNOW**, naskiĝinta la , estas usona biografiisto. Li ricevis interalie la Pulitzer-premion pri biografio aŭ aŭtobiografio en 2011 pro sia verko *Washington: A Life* rilate al la vivo de George Washington.

Chernow estas ankaŭ la aŭtoro de biografioj pri Ulysses S. Grant kaj Alexander Hamilton.

Liaj biografioj pri Alexander Hamilton (2004) kaj John D. Rockefeller (1998) ambaŭ estis nomumitaj por la *National Book Critics Circle Award*. Lia biografio pri Hamilton inspiris la popularan muzikan filmon *Hamilton*, por kiu Chernow laboris kiel historia konsultisto. Pro alia libro, *The Warburgs: The Twentieth-Century Odyssey of a Remarkable Jewish Family*, li ricevis en 1993 la premion George S. Eccles pro Elstara Ekonomia Verkado. Kiel sendependa ĵurnalisto, Chernow verkis pli ol sesdek artikolojn por diversaj naciaj publikaĵoj.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj biografoj
Kategorio:Usonaj historiistoj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Elizabeth Graeme Fergusson

**Elizabeth GRAEME FERGUSSON**, aŭ **Betsy GRAEME**; ( – ) estis usona poetino kaj verkistino, konata pro sia verko *The Dream* (1768). Ŝi organizis literaturajn salonojn nomitajn "subtegmentaj vesperoj", laŭ la modelo de francaj salonoj. Inter la partoprenantoj estis Jacob Duché, Francis Hopkinson, Benjamin Rush kaj ŝia nevino Anna Young Smith. Ŝi verkis poezion kaj vastan gamon da aliaj verkoj, instruis verkadon kaj gvidis aliajn verkistinojn kiel Annis Boudinot Stockton kaj Hannah Griffitts.

Post la morto de sia fratino Jane, Elizabeth edukis kaj prizorgis sian nevinon Anna Young Smith kaj sian nepon. Ŝi ankaŭ prizorgis la infanojn de sia fratino Ann Graeme Stedman post ŝia morto.

En 1772, ŝi edziniĝis kun skoto, Hugh Henry Fergusson, kiu pasigis grandan parton de iliaj unuaj kvin jaroj de geedzeco eksterlande. Kiam li revenis al la regiono de Filadelfio en septembro 1777, Elizabeth petis al generalo George Washington doni al li permesilon por ke li revenu al ilia tereno, Graeme Park. Post rifuzo, Fergusson akceptis la proponon de William Howe, komandanto de la britaj surteraj trupoj, iĝi komisaro por patriotaj kaptitoj en Filadelfio. Li estis akuzita pri perfido kaj ekzilita el Ameriko. Elizabeth decidis resti en Pensilvanio, kaj ŝia bieno estis konfiskita pro la perfidaj agoj de ŝia edzo kaj pro ŝiaj klopodoj konvinki Washington ĉesigi la militon kaj igi la koloniojn eniri packontrakton.

Kategorio:Usonaj poetoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Bushrod Washington

**Bushrod WASHINGTON** ( – ) estis usona advokato kaj politikisto, kiu oficiis kiel asocia juĝisto de la Supera Kortumo de Usono de 1798 ĝis 1829. En la Supera Kortumo, li estis firma aliancano de la ĉefjuĝisto John Marshall.

Washington estis kunfondinto kaj prezidanto de la *American Colonization Society*, kiu promociis la elmigradon de iamaj sklavoj al Afriko. Nevo de usona fondinto kaj prezidento George Washington, li heredis la dokumentaron de sia onklo kaj la bienon Mount Vernon, kiun li ekposedis en 1802 post la morto de Martha Washington, la vidvino de sia onklo. Kun la helpo de Marshall li publikigis biografion de la unua prezidento.

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Usonaj juristoj
William Bingham

**William BINGHAM** ( - ) estis usona ŝtatoficisto kaj komercisto el Filadelfio. Li estis delegito por Pensilvanio ĉe la Kontinenta Kongreso de 1786 ĝis 1788 kaj servis mandaton en la Senato de Usono de 1795 ĝis 1801. Bingham estis unu el la plej riĉaj viroj en Usono dum sia vivtempo, kaj oni konsideris lin la plej riĉa persono en Usono en 1780.

## Frua vivo
William Bingham naskiĝis la  en Filadelfio. Li diplomitiĝis ĉe la College of Philadelphia (nuntempe universitato de Pensilvanio) en 1768.

## Filadelfia Societo
Bingham unue vojaĝis al Eŭropo en 1773 kaj, reveninte al Ameriko, aliĝis al la Filadelfia Societo. Li estis sendita de la *Committee of Secret Correspondence* al Martiniko por loĝi ŝajne kiel komercisto kaj establi komunikadon tra tiu kolonio kun Silas Deane, la agento de la komitato en Francio. Li forveturis el Ameriko sur la fregato *Reprisal* la . Dum siaj vojaĝoj, li establis rilatojn kun francaj komercistoj en Martiniko, kaptis plurajn britajn ŝipojn, kaj revenis al Ameriko en 1777 kun pluraj plenŝarĝaj transportoj da municioj, armiloj, kaj aliaj esencaj varoj necesaj por la milito de sendependeco.

## Komercaj interesoj
left|thumb|200px|Akcio de la firmao *Company of the Philadelphia and Lancaster Turnpike Road*, eldonita la , subskribita de William Bingham 
Ĉe la fino de la Usona Revolucio, Bingham estis konsiderata kiel la plej riĉa viro en Usono. Li helpis negoci la aĉeton de Luiziano kun Francis Baring kaj Henry Hope. 

Bingham estis direktoro de pluraj aliaj entreprenoj. Li daŭrigis marajn komercajn operaciojn post la revolucia milito. Li estis gvida membro de la *Pennsylvania Society for the Encouragement of Manufactures and Useful Arts* kaj donacis bienon en Filadelfio por transformi ĝin en teksfabrikon.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj entreprenistoj
Kategorio:Usonaj politikistoj
Maňovice (Mileč)

:*Estas ankaŭ Maňovice.*

**Maňovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mileč, en distrikto Plzeň-sudo. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sude de Mileč. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Maňovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,73&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1558.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Maňovice (Mileč) 04.jpg|Maňovice
Maňovice (Mileč) 03.jpg|Maňovice

Kategorio:Mileč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Frigyes Antal

**Frigyes Antal** [fridjeŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Antal Frigyes** estis hungara arthistoriisto. Lia familia nomo estis *Adler* ĝis 1905, lia persona nomo eksterlande estis *Frederick*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Londono.
 
## Biografio 
 devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1910. Inter 1910-1914 li studis arthistorion en universitato en Berlino de Heinrich Wölfflin kaj en Universitato de Vieno de Max Dvořák. En la lasta universitato li doktoriĝis en 1914, poste po 2 jarojn li praktikadis en la Belarta Muzeo (Budapeŝto), respektive en Udine (tiam en Aŭstra imperio). Hejmenveninta li estis aktiva en la Hungara Sovetrespubliko, tial post ties fino li forfuĝis kaj vivis en Florenco kaj Vieno (1919–1922), Berlino (1922–1933) kaj fine en Londono.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Studien zur Gotik im Quattrocento.* (1925)
* *Reflexions on Classisicm and Romanticism.* (1935)
* *Florentine Painting and Its Social Background. The Bourgois Republic before Cosimo de "Medici"s Advent to Power: XIV. and Early XV. Centuries.* (1947, ĉeĥe: 1954, germane: 1958, itale: 1960, hispane: 1963, hungare: 1986)
* *Fuseli Studies.* (1956, itale: 1971, germane: 1973)
* *Hogarth and His Place in European Art.* (1962, itale: 1964, germane: 1966, japane:  1975)
* *Zwischen Renaissance und Romantik.* (1975)
* *Raffael zwischen Klassizismus und Manierismus. Eine sozialgeschichtliche Einführung in die mittelitalianische Malerei des XVI. und XVII. Jahrhunderts.* (1980)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1919
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nyström

**Nyström** estas svedlingva familinomo, kiu signifas laŭvorte "nova fluo". En Finnlando iuj finnigis ĝin tute rekte "*Uusivirta*"

Vidu:

*Curt Nyström Stoopendaal, sveda pentristo
*Jenny Nyström, sveda pentristo
*Jenny Nyström, finna badmintanisto
*Per Axel Nyström, sveda artitekto
*Olavi Uusivirta, finna kantisto
Matthew Pratt

**Matthew PRATT** ( – ) estis usona pentristo de la kolonia epoko, fama pro siaj portretoj de usonaj viroj kaj virinoj.

## Frua vivo
Li naskiĝis en Filadelfio, provinco Pensilvanio, el juvelisto Henry Pratt kaj Rebecca Claypoole. Li estis la dua el ok infanoj naskitaj al la familio Pratt.

## Metilernado
thumb|left|*The American School*, 1765 Li estis metilernanto ĉe sia onklo, artisto James Claypoole (miniaturisto kaj pentristo) de 1745 ĝis 1755. Li lernis diversajn aspektojn de portretopentrado (inkluzive komercan lertecon) de Claypoole. En 1764 li akompanis sian kuzinon, Betsey Shewell, al Anglio por ŝia geedziĝo kun la artisto Benjamin West. West tiam akiris distingan reputacion en Anglio. Pratt restis en Anglio dum pli ol du jaroj kiel lernanto kaj kolego de West. Dum tiu tempo li pentris unu el siaj plej konataj verkoj, *The American School*.

## Ree en Amerikon
En marto 1768 li revenis al Ameriko. Charles Willson Peale deklaris, ke tiam Matthew Pratt laboris pri plenfigura portreto de John Dickinson kaj konsiderinda nombro da aliaj verkoj en progreso. Tiam li renkontis John Singleton Copley.

## Geedzeco kaj infanoj
En 1760 li edziĝis kun Elizabeth Moore. Iliaj infanoj estis:

*Henry Charles Pratt ( – 1838);
*Charles Pratt ( – );
*Charles Pratt ( – );
*Thomas Phyle Pratt ( – )
*Elizabeth "Eliza" (née Pratt) Kugler (–?)

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj pentristoj
Francis Alexander

**Francis ALEXANDER** ( – ) estis usona pentristo de portretoj.

## Biografio
Alexander naskiĝis en Kantono Windham, Konektikuto, en februaro 1800. Li pasigis sian junaĝon en farmo kaj memlernis la uzadon de koloroj. En 1820 li iris al Novjorko, kie li studis pentradon kun Alexander Robertson.

Li pasigis la vintrojn de 1831 kaj 1832 en Romo. Poste, li loĝis dum preskaŭ jardeko en Bostono (Masaĉuseco), kie li ĝuis konsiderindan popularecon kaj kie li interalie pentris portreton de Charles Dickens (1842).

En 1840, li estis elektita honora membro de la National Academy of Design. Francis Alexander mortis en 1881 en Florenco.

## Familio
Alexander edziĝis kun Lucia Grey Swett en 1836. Ilia filino, Francesca Alexander, estis populara desegnistino, aŭtorino kaj tradukistino.

## Verkoj
Unu el la plej bonaj portretoj de Alexander estas tiu de s-ino Fletcher Webster, iam ekspoziciita en la Belarta Muzeo de Bostono. Ĉi tiu romantika portreto, en kiu la modelulino aperas envolvita en ermenfelo, estis forigita el la muzeo komence de la 20-a jarcento kaj redonita al la familio Sargent.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj pentristoj
Anne Willing Bingham

**Ann** aŭ **Anne WILLING BINGHAM** ( - ) estis usona mondumulino el Filadelfio (Pensilvanio). Dum la loĝado de la federacia registaro en Filadelfio, ŝi prezidis sociajn salonojn, vespermanĝojn kaj amuzojn, kompareblajn al tiuj de Manon Roland en Francio.

## Frua vivo
[thumb|left|150px|Ann en sia 21-a jaro, skizo fare de [Gilbert Stuart, 1785.]] 
Ŝi estis la plej aĝa el dek tri infanoj naskitaj de Anne (naskonome McCall) Willing kaj Thomas Willing, la unua prezidanto de la banko *First Bank of the United States*.

Ŝiaj patraj geavoj estis Charles Willing, kiu dufoje servis kiel urbestro de Filadelfio, kaj Anne (nask. Shippen) Willing (nepino de Edward Shippen, la dua urbestro de Filadelfio). Ŝia onklo, James Willing, estis filadelfia komercisto, kiu poste servis kiel reprezentanto en la Kontinenta Kongreso. Ŝiaj patrinaj geavoj estis Samuel McCall kaj Anne (nask. Searle) McCall.

## Korespondado kun Thomas Jefferson
Ŝi korespondadis, inter aliaj, kun prezidento Thomas Jefferson. Bingham vojaĝis vaste kun sia edzo, inkluzive al Parizo, kiun ŝi laŭdire aparte ŝatis. En letero datita la , Jefferson skribis al Bingham el Parizo, argumentante ke « *la trankvilaj plezuroj de Ameriko* [estas] *preferindaj al la malplena bruemo de Parizo* ». « *En Parizo oni estas konsumita de enuo, sen celo krom la nuna momento* », li skribis. « *En Ameriko, aliflanke, la kunestado kun via edzo, la ama zorgo pri la infanoj, la aranĝoj de la domo, la plibonigo de la ĝardenoj, plenigas ĉiun momenton per sana kaj utila aktiveco. Ĉiu penado estas kuraĝiga, ĉar al nuna ĝuo ĝi kunligas la promeson de estonta bono.* »

## Referencoj 
Kategorio:Filadelfianoj
Monza (stacidomo)

**Monza** estas la ĉefa fervoja stacio de la lombarda urbo kaj reprezentas la ĉefan fervojan centron de la areo de Brianco.

Ĝi situas ĉe la krucvojo de la linioj Milano-Chiasso kaj Milano-Lecco kaj estas la origino de la linio al Lecco tra Molteno. Baldaŭ estos stacio de la linio M5 de la Metroo de Milano.

## Bildgalerio 

Monza Königssalon.jpg|Reĝa salono
Station of Monza.jpg|Trakoj
Atr 125 Monza.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Monza
* Monza Sobborghi (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Monza
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1884
Lissone-Muggiò (stacidomo)

**Lissone-Muggiò** estas fervoja stacio sur la linio Chiasso-Milano. Ĝi situas en Piazza della Stazione, en la teritorio de Lissone, priservante ĉi-lastan urbon kaj proksiman Muggiò. Ĝi ankaŭ priservas la loĝantojn de Vedano al Lambro kaj la areon Birona-Cazzaniga de Monza. Ĝia baseno konstante disetendiĝas pro la pliiĝo de la populacio de la areo.

## Bildgalerio 

Lissone stazione ferr ingresso retro.JPG|Alirejo
Lissone stazione ferr strada.JPG|Ekstero
Lissone stazione ferroviaria.JPG|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Lissone
* Muggiò

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Lissone
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1882
Kálmán Arady

**Kálmán Arady** [arady], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Arady Kálmán** estis hungara internisto, arthistoriisto.
eta|
eta|

 naskiĝis  en Szentes, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1911, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1921. Post la diplomo li laboris en kliniko, poste en ĉefurba hospitalo. Baldaŭ li estis levita ĉefkuracisto, dum li kontribuis koncernajn artikolojn. Libertempe li okupiĝis pri ekslibrisoj, en 1932 li partoprenis en fondo de asocio de ekslibrisistoj. En 1949 li akiris arthistoriistan diplomon en la universitato. Postmorte li postlasis 40 mil da ekslibrisoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ex libris-adatok a XIX. századi olvasótársaságok és kölcsönkönyvtárak történetéhez.* (1962)
* *Magyar exlibris-bibliográfia.* (manuskripto)
* *A magyar exlibris története.* (manuskripto)
 
## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj artkolektistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bettviller

''''* - jen france,  germane *Bettweiler*, "lita vilaĝo" en la senco de loĝeja aŭ dormeja, en la loka lorena dialekto *Bettwiller* - estas komunumo  de Francio. Ĝi situas en la departemento *Moselle* - prononco [], nomata laŭ la france samnoma rivero Mozelo - en la historia kaj kultura regiono Loreno kaj ekde 2016 en la nova administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarreguemines / Saargemünd kaj al la kantono *''. 

eta|maldekstra|250ra|

Najbare, la teritorio havas komunan limon kun . Tra la komunumo fluas la rivereto Bickenalb, kiu poste fluas tra Sarlando kaj Rejnlando-Palatinato en Germanio. 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Moselle
Velešice (Pačejov)

**Velešice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pačejov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente de Pačejov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Velešice situas en katastra teritorio **Velešice u Pačejova** kun areo 2,63&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Velešice u Pačejova 25.JPG|Velešice
Velešice u Pačejova 26.JPG|Velešice
Velešice u Pačejova 4.JPG|Velešice
Velešice u Pačejova 27.JPG|Velešice

Kategorio:Pačejov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Velešice

Nomon **Velešice** havas pluraj setlejoj:

* Velešice (Sběř), parto de municipo Sběř en distrikto Jičín
* Velešice (Pačejov), parto de municipo Pačejov en distrikto Klatovy
* Velešice (Hoštka), parto de municipo Hoštka en distrikto Litoměřice
Bezděkovec

**Bezděkovec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mileč, en distrikto Plzeň-sudo. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km oriente de Mileč. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Bezděkovec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,21&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1551.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Bezděkovec 03.jpg|Bezděkovec
Bezděkovec 02.jpg|Bezděkovec
Bezděkovec 06.jpg|Bezděkovec

Kategorio:Mileč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Tertremo en Mjanmaro en 2025

La 28-an de marto 2025 je la 12:50:54 de la loka tempo okazis tertremo, kiu atingis forton 7,7 de Richter-skalo. Laŭ la unuaj informoj mortis minimume 180 homoj kaj en Mjanmaro estis proklamita sav-stato. Epicentro troviĝis proksime de urbo Mandalajo. La generalo de Myanmar Min Aung Hlaing elvokis al kia ajn humanitara helpo el ceteraj landoj. Geologia servo de Usono eldonis raporton, ke la tertremo okazigis minimume 1000 mortojn de homoj.

La tertremo trafis Mjanmaron, Tajlandon kaj sudajn areojn de Ĉinio.

La 31an de marto oni anoncis fare kaj de la birma registaro kaj de la birma opozicio, ke en tiu lando la mortoj jam estis du mil. La savteamoj ankoraŭ savas vunditojn el sub detruitaj konstruaĵoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* video en Facebook
* video en Facebook
* video en Facebook
* 

Kategorio:Tertremoj en la 21-a jarcento
Kategorio:28-a de marto
Where The Dead Go To Die

***Where The Dead Go To Die*** (Kie mortintoj iras morti) estas vigla horora filmo farita de Jimmy ScreamerClauz. La rakonto de la filmo temas pri grupo de ĝenataj infanoj vivantaj sur la sama strato kiuj estas plagitaj fare de parolanta hundo nomita Labby. La hundo prenas ilin en sovaĝajn aventurojn tra malsamaj lokoj kaj tempoj.

Kategorio:Usonaj hororaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2012
Traktato de Madrido (1670)

[eta|Mapo de Jamajko, [1671]]
La **Traktato de Madrido** (; ) estis finita la 18an de julio 1670 inter Anglio kaj Hispanio en Madrido. En tiu traktato, Hispanio formale rekonis anglan suverenecon super Jamajko kaj la Kajmana Insularo. Jamajko antaŭe estis transprenita fare de Anglio en 1655 kaj la Kajmana Insularo en 1666. Ĉi-lastaj estis administritaj kaj koloniigitaj de Jamajko .

Aldone al rekonado de angla suvereneco super tiuj teritorioj, Hispanio ankaŭ garantiis ke anglaj ŝipoj povis moviĝi libere en la Karibio, kaj ke ĉiu lando ne komercus en la teritorioj kaj kolonioj de la alia lando .

La traktato metis finon al la antaŭa Angl-Hispana Milito. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* angla traduko de la traktato
* hispana traduko de la traktato
Kategorio:Hispana koloniado de Ameriko
Kategorio:Historio de Madrido
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Hispanio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Anglio
Kategorio:Packontraktoj de la 17-a jarcento
Tivadar Artner

**Tivadar Artner,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Artner Tivadar** estis hungara arthistoriisto, kritikisto, ilustristo. Lia filino estis Annamária Artner.

 naskiĝis  en Čakovec (Jugoslavio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li studis en Belarta Altlernejo (1948–1950), poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1953. Post la diplomo li estis ĵurnalisto, sed en la frua 1957 li estis forigita (rememoru, tiam estis purigado depost la hungara revolucio de 1956!). Ekde 1958 li laboris en pluraj eldonejoj, krome li estis grafikisto kaj ilustristo. En 1965 lia ilustraĵo estis cenzurita, tial poste 5 jarojn li ne havis laborlokojn. Li vivtenis sin el grafikaĵoj. Inter 1970-1975 li laboris en ŝtataj eldonejoj, ekde 1975 li laboris liberprofesie ĝis la invalida emeritiĝo en 1984. Post 5 jaroj li estis ordinara emerito. Lia edzino naskis 2 filinojn en 1954 kaj 1961, iam ili divorcis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ismerkedés a művészettel.* (1960; 3-a eldono: 1963; germane: 1964; 2-a eldono: 1967; slovene: 1968)
* *A középkor művészete.* (1962; 2-a eldono: 1964; germane: 1965; 2-a eldono: 1968)
* *Évezredek művészete.* (kun propraj ilustraĵoj, 1965; 3-a pligrandigita eldono: 1972)
* *Az ókor művészete.* (1979)
* *Ló és lovas a művészetben.* (1982; ankaŭ angle, france kaj germane)

## Elektitaj libroilustraĵoj 
* Dala, László: *Csillagtüzek a földön.* (1960)
* Nóber, Imre: *A kenyér története.* (1962)
* Balogh, András: *A képzőművészeti giccs.* (1964)
* :en:Henryk Samsonowicz: *Volt-e vagy nem volt?* (gaja historia leksikono, 1965)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Jugoslavaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pačejov-nádraží

**Pačejov-nádraží** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pačejov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordokcidente de Pačejov. Tra la vilaĝo kondukas ŝoseo II/186 kaj fervojlinio Plzeň – České Budějovice, sur kiu estas ĉi tie establita fervoja stacio Pačejov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Pačejov-nádraží situas en katastra teritorio **Pačejov** kun areo 6,67&nbsp;km².

## Historio 
Pačejov-nádraží estiĝis al la 1-a de julio 2000 kiel parto de municipo Pačejov en distrikto Klatovy.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

PacejovNadrazi2.jpg|Historia konstruaĵo de restoracio Restaurace u Kábů
Pačejov nádraží - bytovka.jpg|Pačejov-nádraží, loĝdomo
Pačejov nádraží - COOP.jpg|Vendejo en Pačejov-nádraží
Pačejov nádraží - ruina restaurace B.jpg|Kadukiĝinta restoracio Restaurace u Kábů

Kategorio:Pačejov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Bliesbruck

''''* - historie ankaŭ *Bliespontain*, jen francigite,  origine germane *Bliesbrücken*, en la loka lorena dialekto ankaŭ literumata fonetike *Bliisbrigge* - estas komunumo  de Francio. Ĝi situas en la departemento *Moselle* - prononco [], nomata laŭ la france samnoma rivero Mozelo - en la historia kaj kultura regiono Loreno kaj ekde 2016 en la nova administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarreguemines / Saargemünd kaj al la kantono *''. 

eta|maldekstra|250ra|

Najbare, la teritorio havas komunan limon kun . 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Moselle
Carlo von Erlanger

**Carlo von Erlanger** (5a de Septembro 1872 – 4a de Septembro 1904) estis germana ornitologo kaj esploristo naskiĝinta en Ingelheim am Rhein. Li estis kuzo de la muzikologo Rodolphe d'Erlanger, kaj membro de la riĉa klera familio Erlanger.

Li studis ornitologion en la Universitato de Laŭzano, kaj praktikis studojn pri naturo en la tunizia dezerto el 1893 ĝis 1897. Je sia reveno al Eŭropo li pluigis siajn studojn en Kembriĝo kaj Berlino. En 1900 kaj 1901, kun Oscar Rudolph Neumann, li veturis al Orienta Afriko (kie nun estas Etiopio kaj Somalio) kaj esploris kaj kolektis multajn milojn specimenoj de insektoj kaj birdoj.
* Erlangera gazelo, *Gazella erlangeri* ()
Lia nomo estas asocia kun la subspecio *Madoqua saltiana erlangeri* Neumann, 1905.

## Verkoj
**Eine ornithologische Forschungsreise durch Tunesien* (1898)
**Meine Reise durch Sud-Schoa, Galla und die Somal-Lander* (1902)
**Forschungsreise durch Sud-Schoa, Galla und die Somali-lander. Beitrage zur Vogelfauna Nordostafrikas, mit besonderer Berucksichtigung der Zoogeographie* (1904)

## Referencoj
Kategorio:Germanaj ornitologoj
Zvíkov (Hlavňovice)

**Zvíkov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hlavňovice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas 1,5 km sudokcidente de Hlavňovice. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Zvíkov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,37&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la viaĝo devenas el la jaro 1428.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana bieneto n-ro 3

## Pluaj fotoj 

Zvíkov (Hlavňovice) (002).jpg|Zvíkov de malproksime
Zvíkov (Hlavňovice) (007).jpg|Domoj
Zvíkov (Hlavňovice) (008).jpg|Domoj
Zvíkov (Hlavňovice) (009).jpg|Bieneto

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Hlavňovice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Milano San Cristoforo (stacidomo)

**Milano San Cristoforo** estas fervoja stacio situanta sur la linio Milano-Mortara, ĉe la krucvojo de la suda ringlinio kiu kondukas al la stacidomoj Rogoredo kaj Lambrate.

La stacidomo situas en Piazza Tirana, sur la sudokcidenta periferio de Milano, je mallonga distanco de la norda bordo de la kanalo Naviglio Grande.

## Bildgalerio 

Milano San Cristoforo.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Presso San Cristoforo.jpg|Nokta vido
TSR a Milano San Cristoforo 2.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Milano
* Metroo de Milano

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Milano
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1910
Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Ecséd)

La **paroĥa preĝejo Ĉiuj Sanktuloj** estas sakrala historia monumento en vilaĝo Ecséd (Hungario).

## Historio 
En Ecséd ekzistis kirko dediĉita same al Ĉiuj Sanktuloj, sed la konstrujaro estas nekonata. Ĝi estis malkonstruita en 1744 (laŭ alia informo en 1772), poste pli nova estis konstruita. La matrikulo loke skribiĝis jam ekde 1719. Alajos Sajósy pentris la ĉefaltaran bildon en 1896, la orgeno estis kreita en 1903, la sonoriloj estis faritaj en 1873, 1963 kaj 1971.

## Konstruaĵo 
La didomo situas sola, antaŭe krucifikso videblas. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, pli supre granda arka fenestro donas lumon al la galerio. La navo finiĝas en rektangula absido, krome sakristio aliĝas al la navo. Interne ĉe la tura flanko galerio etendiĝas. La instalaĵoj plejparte fariĝis en la dua duono de la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la 1-an de novembro.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj
* katolika leksikono 
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|

Ecsed
Ecsed
William White

**William WHITE** ( – ) estis usona religia figuro, membro de la Episkopa Eklezio de Usono.

Li estis rektoro en Filadelfio. Li fariĝis episkopo post la sendependiĝo kaj partoprenis en la reorganizadon de la eklezio.

En aŭgusto 1782, William White publikigis verkon, *The Case of the Episcopal Churches in the United States Considered*, kiu prezentis proponon por reorganizo de la eklezio fariĝinta sendependa de la brita krono kaj kiu perdis sian institucionan kaj organikan ligon kun la Ŝtato. La verko ankaŭ proponis la provizoran nomumon de pastraro ne ankoraŭ ordinita, sed rajtigita por prediki kaj administri sakramentojn.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj episkopoj
William Strickland

**William STRICKLAND** (novembro 1788 – ) estis elstara usona arkitekto kaj konstrua inĝenierarto en Filadelfio, Pensilvanio, kaj Naŝvilo, Tenesio. Lernanto de Benjamin Latrobe kaj mentoro de Thomas Ustick Walter, Strickland helpis revivigi grekan arkitekturon  en Usono. Kiel pionira inĝeniero, li verkis fundamentan libron pri fervoja konstruado, helpis konstrui plurajn fruajn usonajn fervojojn, kaj desegnis la unuan oceanan rompdigon en la okcidenta hemisfero. Li estis elektita membro de la Amerika Filozofia Societo en 1820.

En sia junaĝo, Strickland estis pejzaĝpentristo, ilustristo por periodaĵoj, teatra scenpentristo, gravuristo, kaj pionira akvafortisto. Liaj grek-revivismaj dezajnoj forte inspiriĝis de la bildoj en *The Antiquities of Athens*.

Strickland mortis en Naŝvilo kaj estis entombigita ene de la muroj de sia fina kaj verŝajne plej grava verko, la ŝtata kapitolo de Tenesio.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj arkitektoj
Kategorio:Usonaj inĝenieroj
Samuel Badger

**Samuel BADGER** ( – ) estis  usona politikisto.

Badger naskiĝis en Windham (Konektikuto) la . Li diplomitiĝis ĉe la universitato Yale en 1805. Li studadis juron en la oficejo de Jared Ingersoll en Filadelfio, kaj estis akceptita en la loka advokataro en 1809. Malgraŭ sia juneco, li ricevis en 1814 el la guberniestro Simon Snyder nomumon kiel Asocia Juĝisto ĉe la tribunalo de ĝeneralaj pledoj de Pensilvanio. Li tenis tiun postenon iom pli ol jaro, sekve akceptante de la sama guberniestro la oficon de urbestro, kiun li tenis dum dudek kvin jaroj. Li mortis en Filadelfio, la , en aĝo de 79 jaroj. Li postlasis vidvinon.

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Usonaj advokatoj
Elizabeth Schuyler Hamilton

**Elizabeth HAMILTON** (naskite **SCHUYLER**) (n. la  – m. la ) estis usona mondumulino kaj filantropino. Ŝi estis la edzino de usona fondinto Alexander Hamilton kaj fervora subtenantino kaj defendanto de la laboro kaj klopodoj de Hamilton en la Usona Revolucio kaj la fondo de Usono.

Ŝi estis kunfondinto kaj vicdirektorino de Graham Windham, la unua privata orfejo en Novjorko. Ŝi estas rekonata kiel frua usona filantropino pro sia laboro pri la Orphan Asylum Society.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj filantropoj
Charles Carroll

**Charles CARROLL** ( – ), konata kiel **Charles Carroll of Carrollton** aŭ **Charles Carroll la 3-a**, estis usona politikisto, bienposedanto kaj subskribinto de la Usona Deklaracio de Sendependeco. Li estis la sola katoliko inter la subskribintoj de la Deklaracio kaj la plej longe vivinta, mortinte 56 jarojn post ĝia subskribo.

Konsiderata kiel unu el la patroj-fondintoj de Usono, Carroll estis konata en sia tempo kiel la "Unua Civitano" de la usonaj kolonioj, pro subskribo de artikoloj en la gazeto *Maryland Gazette* per tiu pseŭdonimo. Li servis kiel delegito en la Kontinenta Kongreso kaj en la Kongreso de la Konfederacio. Carroll poste servis kiel la unua usona senatano por Marilando. El ĉiuj subskribintoj de la Deklaracio de Sendependeco, Carroll estis unu el la plej riĉaj kaj plej formale edukitaj. Rezulte de sia 17-jara jezuita edukado en Francio, Carroll flue parolis kvin lingvojn.

Naskita en Annapolis (Marilando), Carroll heredis vastajn agrikulturajn bienojn kaj estis konsiderata la plej riĉa viro en la usonaj kolonioj kiam la Usona Revolucio komenciĝis en 1775. Lia persona riĉaĵo tiutempe laŭdire estis 2 100 000 sterlingaj pundoj. Krome, Carroll posedis terenon en Marilando, 10 000-akrean bienon, kaj posedis ĉirkaŭ 300 sklavojn. Kvankam ekskludita el oficposedado en Marilando pro sia religio, Carroll aperis kiel gvidanto de la sendependeca movado en la ŝtato. Li estis parto de malsukcesa diplomatia misio, kiu ankaŭ inkludis Benjamin Franklin kaj Samuel Chase, kiun la Kongreso sendis al Kebekio kun la espero gajni la subtenon de la Franckanadanoj.

Carroll servis en la Senato de Marilando de 1781 ĝis 1800. Li estis elektita kiel unu el la unuaj reprezentantoj de Marilando en la Senato de Usono, sed li demisiis en 1792 post kiam Marilando pasigis leĝon malpermesantan samtempan servadon en kaj ŝtata kaj federacia ofico. 

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj politikistoj
Pensilvania Aboliciisma Societo

thumb|250px|Historia markilo de la Pensilvania Aboliciisma Societo ĉe S. Front Strato proksime de Walnut Strato, Filadelfio, Pensilvanio
La **Societo por la Helpado de Liberaj Nigruloj Maljuste Tenitaj en Sklaveco** ( *Society for the Relief of Free Negroes Unlawfully Held in Bondage*) estis la unua usona aboliciisma societo. Ĝi estis fondita la  en Filadelfio, Pensilvanio, kaj okazigis kvar kunvenojn. Dek sep el la 24 viroj kiuj ĉeestis la unuajn kunvenojn de la societo estis kvakeroj, tio estas, membroj de la Societo de Amikoj, kristana branĉo rimarkinda en la frua historio de Pensilvanio.

Ĝi estis reorganizita en 1784 kiel la *Pennsylvania Society for Promoting the Abolition of Slavery and for the Relief of Free Negroes Unlawfully Held in Bondage* (*Pensilvania Societo por Antaŭenigi la Abolicion de Sklaveco kaj por la Helpado de Liberaj Nigruloj Maljuste Tenitaj en Sklaveco*),, pli konata kiel la **Pensilvania Aboliciisma Societo** (*Pennsylvania Abolition Society*) kaj estis jurigita en 1789.

Iam post 1785, Benjamin Franklin estis elektita prezidanto de la organizo. La societo petis lin prezenti la aferon de sklaveco ĉe la Konstitucia Konvencio de 1787. En 1790, li peticiis la Usonan Kongreson por malpermesi sklavecon.

La Pensilvania Aboliciisma Societo, kiu havis membrojn kaj gvidantojn de ambaŭ rasoj, fariĝis modelo por aliaj kontraŭsklavecaj organizoj en aliaj ŝtatoj dum la jaroj antaŭ la usona enlanda milito. Elstaraj afrik-usonaj membroj inkludis Robert Purvis, kiu en 1842 fariĝis la unua nigra membro de la Societo.

En 1984, kiam la Societo estis revivigita, ŝtata historia markilo de Pensilvanio estis starigita ĉe Front Street sub Chestnut Street en Filadelfio, ĉe la loko de ĝiaj originaj oficejoj. La Pennsylvania Abolition Society ankoraŭ ekzistas, dediĉita al la lukto kontraŭ rasismo. Kiel la plej malnova aboliciisma organizo en Usono, ĝi ekde la malfrua 20-a jarcento laboras por plibonigi aferojn rilate al krima justeco kaj la troreprezentado de afrik-usonanoj en malliberejoj, por mildigo de tro severaj punoj, kaj por plibonigo de ekonomia justeco.

## Referencoj 
Kategorio:Sklaveco en Usono
Bousseviller

''''* - jen france,  origine germane *Busweiler*, en la loka lorena dialekto *Busswiller* - estas komunumo  de Francio. Ĝi situas en la departemento *Moselle* - prononco [], nomata laŭ la france samnoma rivero Mozelo - en la historia kaj kultura regiono Loreno kaj ekde 2016 en la nova administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarreguemines / Saargemünd kaj al la kantono *''. 

eta|maldekstra|250ra|

Najbare, la teritorio havas komunan limon kun . 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle

Kategorio:Komunumoj de Moselle
Milano Scalo Romana (stacidomo)

**Milano Scalo Romana** estas fervoja stacio situanta sur la suda ringlinio de Milano, inter la stacio Tibaldi kaj la stacio Forlanini.

La stacidomo Porta Romana, kune kun la Milano Tibaldi Stacidomo-Bocconi Universitato, estas parto de la Circle Line-projekto de Milano, la nova surtera metroo de Milano, modelita laŭ la Londona metroo Circle Line.

Ĝi situas en Corso Lodi, sub superpasejo kiu iras super la trakoj, kaj estas proksima al la stacio Lodi TIBB sur la linio M3 (flava) de la Metroo de Milano.

## Bildgalerio 

Milano Scalo Romana piano binari 2025.jpg|Spura plano de la stacidomo Milano Scalo Romana
Milano Porta Romana train station.jpg|Stacio
Milano-porta-romana-binari.jpeg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Milano

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Milano
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1891
La kolumo de la kolombo

**La kolumo de la kolombo** aŭ *Tawq al-hamāma* estas verko en prozo de la 11-a jarcento verkita en araba lingvo fare de Ibn Hazm. Temas pri libro de cerbumado pri la vera esenco de amo cele al malkovro de tio, kio estas komuna kaj neŝanĝebla trans la jarcentoj kaj la civilizacioj, de influo de novplatonismo, kio estis nomita "amo udria", inkludante detaloj kaj membiografiaj kaj dokumentaj. La verko estas ankaŭ divano, aŭ poezia antologio de amafera temo, ĉar ĝi enhavas plurajn elegantajn kaj rafinitajn komponojn. En la verko oni eksponas diversajn aspektojn de la amafera esperto, pro kio ĝi estas rekta atesto de la realigo de amo en al-Andalus dum la regado de la dinastio de Umajadoj. Ĝi estis verkita en Ŝativo ĉirkaŭ 1023. 

Laŭ Ibn Davud, en kies verko "La libro de la floro" inspiriĝis Ibn Hazm, kio estas citata en *La kolumo de la kolombo*, tio kio inter homoj estas nomata amo, inter dioj inicitaj estas nomata *pteros* aŭ "flugetanta kolombo". Aviceno, samtempulo de Ibn Hazm, konfirmis la kutimon de la novplatonismaj poetoj ligi al la kolombo kun la animo asertante, ke la kolombo estas la falinta animo. Aliflanke Ibn Kazm listigas en sia verko la tre diversajn eblojn de amsentoj, kiuj estus simile al la diversegaj kolornuancojn de la *kolumo de kolombo*.

## Eksteraj ligiloj
* *La kolumo de la kolombo*: teksto en araba lingvo en Wikisource.

Kategorio:Arablingva literaturo
Kategorio:Mezepoka literaturo
Kategorio:Mezepoka islamo
Strážovice (Pačejov)

**Strážovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pačejov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km okcidente de Pačejov. Tra la vilaĝo kondukas ŝoseo II/186. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Strážovice situas en katastra teritorio **Strážovice u Pačejova** kun areo 5,43&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1551.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Strážovice u Pačejova 20.JPG|Strážovice
Strážovice u Pačejova 31.JPG|Strážovice
Strážovice u Pačejova 34.JPG|Strážovice
Strážovice u Pačejova 6.JPG|Strážovice

Kategorio:Pačejov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Stephenson Robert Clarke

Kolonelo **Stephenson Robert CLARKE** (1a de Julio 1862 – 3a de Novembro 1948) estis oficiro de la Brita Armeo, natursciencisto, agrikulturisto, kaj terposedanto. Dum sia soldatservo en Afriko, li kolektis multajn birdospeciojn, kaj priskribis kelkajn kiel tio kio estas nun konata kiel Kilifi-teksulo aŭ Teksulo de Clarke (*Ploceus golandi*), nomita fakte laŭ lia frato kapitano Goland Clarke. 

Li edukiĝis en Vinĉestero kaj pasigis iom da tempo en Francio, kie li lernis franca kun birdoĉasistoj. Poste li veturis al Nov-Zelando kie li kolektis siajn unuajn birdospecimenojn. Li aliĝis al Infanterio en 1880 kaj servis en Sudafriko dum kio li kolektis afrikajn birdojn. Kaj estris regimenton el 1906 ĝis 1912. Poste li servis en familia negoco Stephenson Clarke and Company. Krome li servis kiel jurfunkciulo.

Clarke priskribis la specion Ĉaplina barbulo (*Lybius chaplini*) el Norda Rodesio. En 1923, li donacis sian kolekton de birdospecimenoj al la Brita Muzeo. Li ege interesiĝis en plantoj kaj kolektis multajn speciojn en sia bieno de Borde Hill. 

Kategorio:Britaj ornitologoj
Kategorio:Britaj natursciencistoj
Eduard Friedrich Eversmann

**Alexander Eduard Friedrich EVERSMANN** (23a de Januaro 1794 – 14a de Aprilo 1860) estis prusa biologo kaj esploristo. 

## Biografio
Eversmann naskiĝis en Vestfalio la 23-an de januaro 1794 kaj studis en la universitatoj de Marburgo, Halle, Berlino kaj Dorpat. Li ricevis sian akademian gradon de Filozofio ĉe Halle en 1814, kaj ĉe Dorpat diplomiĝis kiel Doktoro de Medicino en 1817. Dum la venontaj tri jaroj li vojaĝis en sudaj Uraloj, kolektante specimenojn kaj sendante ilin al Hinrich Lichtenstein, kiu laboris en la Universitato de Berlino.

Eversmann delonge planis vojaĝi en Centrazion por kolekti naturhistoriajn specimenojn. Li studis la lingvojn, kutimojn kaj islaman religion de la popoloj de la areo. En 1820 li forveturis al Buĥaro alivestita kiel komercisto, vojaĝon kiun li priskribis en *Reise Orenburg nach Buchara* (1823), kun naturhistoria apendico de Lichtenstein. En 1825 li vojaĝis kun armea ekspedicio al Ĥivo. En 1828 li estis nomumita profesoro pri zoologio kaj botaniko en la universitato de Kazano. Dum la venontaj tridek jaroj li verkis multajn publikaĵojn kaj estas konsiderita la pioniro de esplorado en la flaŭro kaj faŭno de la sudorientaj stepoj de Rusio inter Volgo kaj Uraloj.

Lia nomo estas memorata en nombraj birdoj, kiel la Ruĝdorsa ruĝvostulo en alternativa nomo *Eversmana ruĝvostulo*, kiun li mem priskribis; papilioj, kiel la Parnasia eversmano (*Parnassius eversmanni*); kaj tineoj, kiel la Eversmana aktebio (*Actebia fennica*). Rusia entomologia gazeto estis nomita *Eversmannia*.

## Verkoj
* 1832. Lepidopterorum species nonnullae novae Gubernium Orenburgense incolentes. Nouvelles Memoires de la Societe imperiela des Naturalistes de Moscou. 2: 347–354, 2 cpls.
* 1841. Nachricht uber einige noch unbekannte Schmetterlinge des ostlichen Russlands. Bull. Soc. imp. Nat. Moscou 14(l): 18–33, 1 cpl.
* Eversmann, Eduard (1847). "Fauna Hymenopterologica Volgo-Uralensis I". Bulletin de la Société impériale des naturalistes de Moscou (en Latino). 20 (1): 3–68. (families Tenthredinidae and Uroceratae)
* 1848. Beschreibung einiger neuen Falter Russlands. Bull. Soc. imp. Nat. Moscou. 21 (3): 205–232.
* Eversmann, Eduard (1849). "Fauna Hymenopterologica Volgo-Uralensis II". Bulletin de la Société impériale des naturalistes de Moscou (en Latino). 22 (3): 359–436. (family Sphegidae)
* 1851. Description de quelques nouvelles espèces de Lépidoptères de la Russie. Bull. Soc. imp. Nat. Moscou. 24 (2): 610–644.
* 1854. Beiträge zur Lepidopterologie Russlands. Bull. Soc. imp. Nat. Moscou. 27 (3): 174–205, 1 pl.

## External links
* Eversmann E (1840). "*Mittheilungen ueber einige neue und einige weniger gekannte Säugethiere Russlands* ". *Bulletin de la Société impériale des Naturalistes de Moscou* **13** (1): 3-59. (en germana).

Kategorio:Germanaj zoologoj
Milano Forlanini (stacidomo)

**Milano Forlanini** estas fervoja stacio de la fervoja trapasejo de Milano, branĉo "Pioltello" kaj de la ringlinio de Milano. Ĝi situas proksime de Tre Ponti kaj Viale Forlanini, kun elirejoj sur Viale Corsica kaj Via Ardigò, en la nordokcidento de la samnoma kvartalo.

## Bildgalerio 

Milano Forlanini stazione binari 1 2 20221227.jpg|Kajoj kaj trakoj
Milano - stazione ferroviaria Forlanini - sottopassaggio.jpg|Subpasejo
Milano Forlanini TN TSR R5 014 dir Pioltello 20221227.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Milano
* Metroo de Milano

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Milano
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2015
Ringlinio de Milano

La **ringlinio de Milano** () kun duonronda formo, ligas la fervojajn liniojn priservantajn la lombardan ĉefurbon unu al la alia kaj al la centra stacidomo.

La ringo estis konstruita kiel parto de la reorganizaj laboroj de la milana fervojnabo, kiuj estis plejparte kompletigitaj en 1931; ĝi anstataŭigis la antaŭan ringlinion, kiu estis strukturita kiel kompleta ringo, de kiu nur la suda sekcio restas funkcianta.

centra|400ra|eta|Suda ringlinio

## Vidu ankaŭ 
* Rete Ferroviaria Italiana
* Suburba fervoja servo de Milano
* Fervoja trapasejo de Milano

Kategorio:Transporto en Milano
Kategorio:Fervojo en Italio
Milano
Milano Tibaldi (stacidomo)

**Milano Tibaldi** estas fervoja stacio situanta sur la suda ringlinio de Milano, en la kvartalo Morivione. Ĝi prenas sian nomon de Viale Tibaldi, unu el la avenuoj kiuj konsistigas la sudan sekcion de la ekstera ringa vojo.

Ĝi estas indikita ***Milano Tibaldi Università Bocconi*** sur la nomŝildoj de kajoj, nomo donita pro ĝia proksimeco al la kampuso de la samnoma universitato.

La stacidomo Milano Tibaldi estas parto, kune kun la stacidomo de Porta Romana, de la Circle Line-projekto de Milano, la nova surtera metroo de Milano, modelita laŭ la Londona metroo nomata Circle Line.

## Vidu ankaŭ 
* Milano
* Universitato Bocconi
* Tramtransporto en Milano
* Trolebusa transporto en Milano

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Milano
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2022