open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Leĝo de Deviga Obeo

La **Leĝo de Deviga Obeo** aŭ en hispana **Ley de Obediencia Debida** numero 23.521 estis leĝo aprobita en Argentino la 4-a de junio de 1987, dum la registaro de Raúl Alfonsín, kiu fiksis supozon *iuris et de iure* rilate al krimoj faritaj de la membroj de la Armitaj Fortoj dum la Malpura Milito en Argentino kaj la diktaturo nomita Proceso de Reorganización Nacional ne estis punendaj, ĉar ili agis laŭ la nomita *Deviga Obeo* nome "obediencia debida" (militista koncepto laŭ kiu la subuloj faras nur obeon de la ordenoj el superuloj kaj ne respondecas je tio).

Tiu regulo ŝajne aperis post la insurekcioj de la ekstremdekstraj militistoj nome "carapintadas", laŭ iniciato de la registaro de Alfonsín, por klopodi elteni la malkontenton de la oficiroj de la Argentina Armeo, senkulpigante militistojn sub la rango de kolonelo (kondiĉe ke ili ne alproprigis sin de infanoj aŭ domoj de malaperigitoj), el respondeco ĉe la deliktoj fifaritaj laŭ ordonoj militistaj. Tiele oni finigis la procesojn kontraŭ akuzitoj pro ŝtata terorismo kiuj ne estis ankoraŭ kondamnitaj ĝis tiam. Tamen ĝi estis anoncita antaŭ la insurekcioj de la *carapintadas*; en marto de 1987 de la propra Alfonsín en publika diskurso en Las Perdices, Kordobo kaj jam dum la kampanjo de 1983 en kiu Alfonsín insistis per la neceso agnoski ke la Armitaj Fortoj funkcias laŭ la regulo de “obediencia debida” kaj ke ekzistis “tri niveloj de respondeco”; aliflanke la juĝoj pro ŝtata terorismo pluis laŭlonge de la tuta regado de Alfonsín.

Kelkaj el tiuj kiuj profitis el tiu leĝo estis la eks-kapitano Alfredo Ignacio Astiz, la kapitano Adolfo Donda kaj la generalo (R) Antonio Domingo Bussi, kontraŭ kiuj estis pruvoj de farado de krimoj kontraŭ la homeco.

La leĝoj de Fina Punkto (1986) kaj de Deviga Obeo (1987), kunto a los forpardonoj fare de Carlos Menem (1989-1990), estas konataj inter ties kritikantoj kiel la *leĝoj de senpuneco*.

La leĝo 25.779, aprobita en 2003, finfine deklaris la *senvalidecon* de la Leĝo de Deviga Obeo, kiu jam estis antaŭe malaprobita.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Argentino
Kategorio:Leĝoj
(12043) 1997 FN

**(12043) 1997 FN** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Sanfranciska Renesanco

La termino **Sanfranciska Renesanco** estas uzata kiel tutampleksa difinilo por gamo da poezia agado centrita ĉirkaŭ Sanfrancisko en la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, kiu elstarigis la urbon kiel nabon de la usona poezia avangardo. Tamen aliaj (ekzemple Alan Watts, Ralph J. Gleason) kredis, ke tiu renesanco estis pli vasta fenomeno, kiu devas esti rigardata enhavanta ankaŭ pli ampleksajn vidajn kaj rendimentajn artojn, filozofion, transkulturajn interesojn (precipe tiuj, kiuj engaĝiĝis al aziaj kulturoj) kaj novajn sociajn sent-inklinojn.

## Originoj
Oni ĝenerale konsideras la poeton, aŭtoron, kritikiston kaj tradukiston Kenneth Rethrox "fondinta patro" de la renesanco. Kenneth Rethrox (Rexroth) estis elstara duageneracia modernisma poeto, kiu korespondis kun Ezra Pound kaj William Carlos Williams kaj eldoniĝis en la influa Objectivist Anthology. Li estis inter la unuaj usonaj poetoj, kiuj esploris japanajn poeziajn tradiciojn kiel hajkon kaj ankaŭ forte influiĝis de ĵazo.

Se Rexroth estis la "fondinta patro", tiam Madeline Gleason estis la "fondinta patrino". Dum la 1940-aj jaroj, kaj ŝi kaj Rexroth amikiĝis kun grupo de pli junaj poetoj el Berkeley, konsistante de Robert Duncan, Jack Spicer kaj Robin Blaser. Gleason kaj Duncan estis precipe intimaj, kritikante la verkon unu la alian.

En Aprilo 1947, Gleason organizis la First Festival of Modern American Poetry (Unuan Festivalon de Moderna Usona Poezio) ĉe la Lucien Labaudt Galerio, Gough Strato. Dum du-vespera daŭro, ŝi konigis 12 poetojn, inkluzive de Rexroth, Robert Duncan kaj Spicer, al spektantaro de junaj poetoj kaj amantoj de poezio. Tio estis la unua publika agnosko de la tiama amplekso de eksperimenta poezia praktiko en la urbo.

Dum la 1950-aj jaroj, Duncan kaj Robert Creeley ambaŭ pasis daŭrojn da tempo instruante en Black Mountain College kaj agis kiel ligiloj inter la Sanfranciskaj poetoj kaj la Black Mountain poetoj. Multaj el la Sanfranciskaj verkistoj ekeldoniĝis en *Origin* de Cid Corman kaj Black Mountain Review, la hejmgazetoj de la Black Mountain grupo. La intereso pri cante jondo de Spicer ankaŭ kondukis al ligiloj kun la deep image poetoj. En 1957, Spicer kondukis sian seminarion *Poezio kiel Magio* ĉe San Francisco State College dum Duncan partoprenis.

### La "Nova Usona Poezio" 
Eble la plej grava kultura dokumento el tio ĉi estis (kaj estas) la antologio de Donald Allen, The New American Poetry 1945-1960. En tiu ĉi kunligaĵo, Allen grupis iujn poetojn kiel "Sanfranciska Renesanco" kaj kiel observis Marjorie Perloff:

La antologio de Allen estis grava por difini kaj la poetikon kaj la pli vastan kulturan dinamikon de iu historia movado, nun nomata la Sanfranciska Renesanco. Kvankam generacio tiel nomiĝis (parte pro la Allen antologio), hodiaŭ disputo daŭras pri la taŭgeco aŭ ĝusteco de la termino "Sanfranciska Renesanco" por priskribi tutan generacion.

## Bibliografio
* Allen, Donald (redaktoro). **The New American Poetry 1945-1960**. NY: Grove Press, May 29, 1960. Angla lingvo.

Kategorio:Poezio de Usono
Distrikto Alsólendva

La **Distrikto Alsólendva** [alŝOlendva] (hungare * Alsólendvai járás*) estis historia distrikto en Hungara reĝlando, en en departemento Zala (historia departemento). Ĝi situis parte sur montetaro, parte sur ebenaĵo laŭ Mura en la okcidenta parto de la departemento (en la sudokcidenta parto de la lando).
eta|Historia departemento Zala, kie la ruĝa ’’’1’’’ montras Distrikton Alsólendva

La distrikta ĉefurbo estis Alsólendva. Resume 72 komunumoj apartenis al la distrikto. La loĝantoj okupiĝis precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis ĝis Traktato de Trianon, krome efemere inter 1941-1945.

## Komunumoj restintaj en Hungario 
* Alsószenterzsébet
* Baglad
* Belsősárd
* Bödeháza
* Csesztreg
* Cup apartenaĵo de Zalabaksa
* Felsőszenterzsébet
* Gáborjánháza
* Kálócfa
* Kerkabarabás
* Kerkakutas
* Kerkanémetfalu nun parto de Kerkafalva
* Kerkapéntekfalu nun parto de Kerkafalva
* Kerkaújfalu nun parto de Csesztreg
* Kozmadombja
* Külsősárd

* Lendvadedes
* Lendvajakabfa
* Magyarföld
* Márokföld
* Nemesnép
* Pórszombat
* Pusztaszentpéter nun parto de Zalalövő
* Ramocsa
* Rédics
* Resznek
* Szentgyörgyvölgy
* Szentistvánlak nun parto de Bödeháza
* Szijártóháza
* Zalabaksa
* Zalaszombatfa

## Komunumoj aligitaj al nuntempa Slovenio 
* Adorjánfalva Odranci
* Alsóbeszterce Dolnja Bistrica
* Alsólakos Dolnji Lakoš
* Alsólendva Lendava
* Bagonya Bogojina
* Bakónak Bukovnica
* Bántornya Turnišče
* Bánuta Banuta
* Belatinc Beltinci
* Benice Benica
* Csente(völgy) Čentiba
* Cserföld Črenšovci
* Felsőbeszterce Gornja Bistrica
* Felsőlakos Gornji Lakoš
* Göntérháza Genterovci
* Gyertyános Gaberje (Lendava)
* Filóc Filovci
* Hármasmalom Trimlini
* Hársliget (Zala) Lipovci
* Hosszúfaluhegy Dolgovaške Gorice
* Kámaháza Kamovci
* Kapca Kapca
* Kebeleszentmárton Kobilje
* Hosszúfalu Dolga vas (Lendava)
* Kislippa Lipa (Beltinci)
* Kispalina Mala Polana
* Kót Kot (Lendava)
* Középbeszterce Srednja Bistrica
* Lendvaerdő Renkovci

* Lendvahegy Lendavske Gorice
* Lendvahídvég Mostje (Lendava)
* Lendvahosszúfalu Dolga vas (Lendava)
* Lendvanyíres Brezovica (Velika Polana)
* Lendvarózsavölgy Gančani
* Lendvaszentjózsef Gomilica
* Lendvavásárhely parto de Dobrovnik
* Murabaráti Bratonci
* Murahely Dokležovje
* Muramelence Melinci
* Murarév Hotiza
* Murasziget Ižakovci
* Nagypalina Velika Polana
* Őrszentvid Strehovci
* Petesháza Petišovci
* Pince Pince
* Pincemajor Pince-Marof
* Radamos Radmožanci
* Szécsiszentlászló Motvarjevci
* Tüskeszer Trnje
* Völgyifalu Dolina pri Lendavi
* Zalagyertyános Gaberje (Lendava)
* Zalaivánd Ivanci
* Zorkóháza Nedelica
* Zsitkóc Žitkovci
* Zsizsekszer Žižki

## Fontoj 
* hungare 
* hungare

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Kategorio:Zala
(12046) 1997 FQ4

**(12046) 1997 FQ4** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
12044 Fabbri

'*12044 *Fabbri'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Giuseppe Forti elde la Observatorio de Montelupo Fiorentino en Toskanio (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Luciano Fabbri'', unu el la amatoraj astronomoj de la Grupo de Montelupo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Giuseppe Forti
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Leĝo de Fina Punkto

[eta|dekstra|[Manifestacio kontraŭ la **Leĝo de Fina Punkto** en 1986.]]

La **Leĝo 23.492 de Fina Punkto** aŭ en hispana *Ley de Punto Final* estis leĝo argentina kiu proklamis la senvalidecon de la jura agado kontraŭ la akuzitoj kiel farintoj de la delikto de malaperigo de personoj (kiu inkludis kontraŭleĝajn arestojn, torturojn kaj murdojn) kiuj okazis dum la militista diktaturo de la memnomita Proceso de Reorganización Nacional de 1976–1983; kiuj ne estis alvokitaj al deklaro ene de limdato de 60 tagoj plus la 2 jaroj jam pasintaj; ekde la 10a de decembro de 1983. Ĝi estis prezentita de la deputitoj Juan Carlos Pugliese, Carlos A. Bravo kaj Antonio J. Macris, kaj aprobita la 24-a de decembro de 1986 fare de la prezidento Raúl Alfonsín. La argentina kongreso nuligis ĝin en 2003.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Argentino
Kategorio:Leĝoj
Mimizan

**Mimizan** (jen france, okcitane *Mamisan*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Landes* (jen france, okcitane *Lanas*), en la regiono Nova Akvitanio (, prononco [], do , , ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Dax* (france *arrondissement de Dax*, okcitane *Arrondiment de Dacs*) kaj al la kantono ''''. 

## Geografio 
Mimizan konsistas el du urbocentroj: Mimizan-Bourg,  oriente de la marbordo, kaj Mimizan-Plage, banurbo ĉe la Atlantika Oceano, kiu estas parto de la pejzaĝo Arĝenta marbordo, pli vasta ol la samnoma kantono.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Landes

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Landes
* Listo de francaj banurboj

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()
* Turismo en Mimizan ()

Kategorio:Komunumoj de Landes
Nacia Universitato de Río Cuarto

La **Nacia Universitato de Río Cuarto** aŭ en hispana **Universidad Nacional de Río Cuarto** (**UNRC**) estas publika universitato ŝtata de Argentino, kun sidejo en la urbo kordoba Río Cuarto.

Ĝi estis ekkonstruita en 1971 sur la kampuso proponita de la heredantoj de Don Rómulo Remo Re, kaj elektita inter kelkaj pro grando, situo, facilaĵoj por instali servojn, ktp. La 3an de januaro de 1972 komenciĝis la instruado en la Nacia Universitato de Río Cuarto tiele kiel ĝi estas nuntempe.

Ĝi havigas servojn al ĉirkaŭ 20.000 studentoj (en 2009), plus pliaj 700 de postgrado. Ĝi havas ĉirkaŭ 560 profesorojn plus 1000 helpoprofesorojn. La kampuso konsistas de 165 ha, dista 6&nbsp;km de la urba centro kaj krome havas pliajn 1445 ha de eksperimentejoj kaj por diversaj kulturaj praktikoj.

## Altlernejoj kaj ties eksteraj ligiloj 
* Agrikulturo kaj Bestokuracado
* Ekonomiko
* Sciencoj 
* Beletroj
* Inĝenieriko

Kategorio:Universitatoj en Argentino
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1971
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1970-1979
János Zalka

**János Zalka** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zalka János** estis hungara pastro, episkopo, teologo, profesoro, abato, kanoniko. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis ’’gombai’’ kaj ’’marcsa-magyari’’.

János Zalka http://lexikon.katolikus.hu/Z/Zalka.html naskiĝis la  1820 en Veszkény. Li mortis la  1901 en Győr.

## Biografio 
János Zalka frekventis gimnaziojn en Győr kaj Sopron, poste en 1838 en Esztergom li lernis en pastra lernejo, fine li lernis en teologion en Vieno ĝis 1845. En la sekva jaro ji pastriĝis. Komence li estis pastro en Dorog, sed dume li doktoriĝis en Viemo el teologio. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* helpa pastro en Pest (urbo) en 1848
* profesoro en eklezia altlernejo en Esztergom 1849
* universitata profesoro en urbo Pest en 1853
* kanoniko en 1859 en Esztergom, baldaŭe abato
* episkopo en 1867 en Győr, en la sama jaro „apudulo de la papa trono” en Romo
* interna sekreta konsilanto (ŝtata ofico) en 1876.
Li okupiĝis multe ankaŭ pri la malriĉuloj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Örömvers, mellyet főmélt. herczeg Kopácsy József esztergomi érseknek’’ (1839)
* ’’Synopsis praelectionum ex historia ecclesiastica in usum academicum concinnata’’ (1854)
* ’’Szentek élete’’ (Vivo de sanktuloj), (1859-1876) – 5 volumoj
* ’’Főpásztori körlevél a tíz parancsolatok negyedik pontjáról’’ (1889)
* ’’Főpásztori levelek…’’ (1898)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj Z, ZS kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungare

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Nacia Universitato de Salta

La **Nacia Universitato de Salta** aŭ en hispana **Universidad Nacional de Salta** (**UNSa**) estas publika universitato argentina, kun centra sidejo en la urbo Salta. Ĝi estis fondira per la leĝo 19.633 de 11-a de majo de 1972, kiel parto de la plano Taquini, nome programo de reorganizado de la alta edukado en Argentino, kiu okazigos la fondon de la universitatoj de Jujuy, La Pampa, Lomas de Zamora, Entre Ríos, Luján, Misiones, Katamarko, San Juan, San Luis kaj Santiago del Estero.

Ĝi estis fondita el redistribuado de la Nacia Universitato de Tukumano, ĉe instalaĵoj kiujn tiu havis en la provinco Salta.

Ĝi havas ĉirkaŭ 20.000 studentojn. Ĝi havas regionajn sidejojn en Tartagal, San Ramón de la Nueva Orán, Rosario de la Frontera kaj San José de Metán, krom la centran en Salta mem.

## Altlernejoj 
Ĝi estas subdividita en ses altlernejoj, kiuj estas la jenaj:
* Fakultato de Ekonomiko
* Fakultato de Sciencoj
* Fakultato de Naturaj Sciencoj
* Fakultato de Beletro
* Fakultato de Inĝenieriko
* Fakultato de Sansciencoj

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* Fakultato de Ekonomiko kaj Juro
* Fakultato de Naturaj Sciencoj 
* Fakultato de Sciencoj 
* Fakultato de Beletro 
* Fakultato de Inĝenieriko
* Fakultato de Sansciencoj
* Biblioteko de la Fakultato de Ekonomiko kaj Juro 

Kategorio:Universitatoj en Argentino
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1972
Fumkvarco

eta|Fumkvarca kristalgrado
**Fumkvarco** estas variaĵo de la mineralo kvarco, kiu estas kolorita pro natura aŭ malnatura gama-radiado grizbruna (fumkolora) ĝis nigra. Plejofte bruna fumkvarco estas travidebla ĝis diafana. Bone formiĝintaj fumkvarcaj kristaloj estas ja pli malofte troveblaj ol montokristaloj, sed tamen relative ofte troveblaj.

Fumkvarco senescepte estas prilaborata al gemoj kaj artaj objektoj. Trovejoj estas interalie en Brazilo, Madagaskaro, Rusujo, Svisujo, Skotujo, Ukrainujo kaj Usono.

## Referenco 
## Literaturo 
* Rudolf Rykart: *Quarz-Monographie*. 2-a eldono. Ott Verlag., 1995, ISBN 3-7225-6204-X.

## Eksteraj ligiloj 
* Mineraloj kaj mineralscienco 
* Pluaj informoj pri fumkvarcaj gemoj

Kategorio:Gemoj
Heliotropo (mineralo)

eta|dekstra|Heliotropo laŭ formo de tamburŝtono
**Heliotropo** (de la greka Ἥλιος „suno“ kaj τροπή „turno“, do „sunturnanto“) estas variaĵo de ĥalcedono.

Heliotrop havas hel- ĝis malhelverdan koloron kun ruĝaj enŝprucomakuloj. La verdon kaŭzas enaĵoj de amfibolo, la ruĝajn makuletojn feroksido. Gravaj trovejoj estas interalie en Aŭstralio, Brazilo, Ĉinujo, Barato kaj Usono. Ekzistas ankaŭ malfermejo de la ŝtono sur la insulo Rùm en Skotujo. Pro sia vigla koloreco heliotropo estas avidata gemo. Laŭ mezepoka eklezia kompreno oni diris pri la ŝatono, ke ĝi enhavas sangogutojn de Kristo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de mineraloj

## Eksteraj ligiloj 
* Registro de trovejoj de heliotropoj

## Literaturo 
* Stefan Weiß: Das große Lapis Mineralienverzeichnis. 4-a eldono. Christian Weise Verlag, Munkeno 2002, ISBN 3-921656-17-6.

Kategorio:Gemoj
12065 Jaworski

'*12065 *Jaworski'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Victor Jaworski*, finaliston de la *Intel International Science and Engineering Fair* 2002 pro lia projekto pri fiziko. Li estas lernanto ĉe la *Saint Augustine High School'' en Saint Augustine (Florido, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Combarro

**Combarro** estas submunicipo de la municipo de Poio, en la provinco galega Pontevedro (Hispanio). Ĝis komenco de la 20a jarcento ĝi estis municipo sendependa. La censo de 1999 registris 1.567 loĝantojn kaj tiu de 2004, 1.668.

## Priskribo 
Temas pri marista vilaĝo, proksima kaj al la provinca ĉefurbo, nome Pontevedra (7 km), kaj al aliaj konataj urboj kiaj Sanxenxo. Plej interesa estas la malnova zono, kie troviĝas granda kvanto el tipaj surkolonaj grenejoj kaj pilorioj, krom la preĝejo.

## Bildaro 

Dosiero:Mar e Horreos en Combarro.jpg|grenejo
Dosiero:Rúa de Combarro.jpg|Strato
Dosiero:Hórreo Combarro.jpg|grenejo
Dosiero:JesusCombarro.JPG|pilorio
Dosiero:PuertoCombarro.JPG|Haveno de Combarro
Dosiero:MareaCombarro.JPG|Malalta tajdo en Combarro

Kategorio:Geografio de Galegio
Muzeo de Nuntempa Arto de Bonaero

eta|Fasado de la muzeo
La **Muzeo de Nuntempa Arto de Bonaero** aŭ en la hispana **Museo de Arte Moderno de Buenos Aires** (aŭ simple **MAMBA**) estis kreita en 1956 pro iniciato de la kritikisto pri arto nome Rafael Squirru. Ĝia havaĵo estas orientita al havigo de rimedoj por ke la socio ekkonsciu pri la artaj tendencoj de avangardo. Ĝi situas ĉe Avenuo San Juan 350, Bonaero, Argentino.

La muzeo enhavas verkojn de argentina arto de ekde la 1920-aj jaroj ĝis la nuntempo, kun totalo de 6.000 verkoj, proksimume. Inter la plej interesaj kolektoj elstaras tiuj de Fotografio, Industria kaj Grafika Dezajno, kaj de la lastaj tendencoj artaj de la lastaj du jardekoj.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la muzeo.
* informo de la muzeo.
* Muzeo de Nuntempa Arto. 

Kategorio:Muzeoj en Argentino
Bonaero
Universidad Mayor de San Andrés

La **Universidad Mayor de San Andrés**, aŭ simple **UMSA**, troviĝas en la urbo La Paz, Bolivio. Ĝi estas unu de la plej prestiĝaj universitatoj de la lando, partoprenanta de multaj movadoj dum la diktaturoj kaj simbolo de la edukado kaj paza kaj bolivia.

## Centra konstruaĵo 
La konstruaĵo kiu aktuale estas hejmo de la ĉefaj oficejoj de tiu ento, konata kiel *Monoblock*, estas situanta ĉe la Avenuo Villazón de la urbo La Paz kaj estis projektita en 1942 de la arkitekto Emilio Villanueva Peñaranda, kiel parto de universitata komplekso inspirita en la antaŭkolumba arkitekturo, kio finfine ne realoĝis totale. Ties konstruado, iniciatita en 1942 kaj finita kaj inaŭgurita la 4an de julio en 1947, estis tiam kritikita ĉar temis pri la unua alta konstruaĵo en la urbo.

Ĝi enhavas 13 etaĝojn, el kiuj 11 estas klasoj, bibliotekon kaj spektaklejon malferma al publiko por diversaj eventoj. Ĉirkaŭe oni konstruis apudajn konstruaĵojn, el kiuj kelkaj estas separataj de tiu centra per liberaj areoj kaj estas ankaŭ resto de la antikva konstruaĵo de Militlernejo, projektita ankaŭ de Villanueva.

## Altlernejoj 
La universitato havas la jenajn altlernejojn:
* Juro kaj Politikaj Sciencoj
* Medicino
* Arkitekturo, Arto, Dezajno kaj Urbanizado
* Sociaj Sciencoj
* Ekonomiko
* Beletro kaj Edukadiko
* Farmacio kaj Biokemio
* Inĝenieriko
* Tekniko
* Sciencoj
* Dentokuracado
* Geologio
* Agronomiko

## Referencoj 
* Documentos de la UMSA. Septiembre de 1948. http://200.7.160.13:8080/umsa/uploads/transparencia/HistoriaUMSA.pdf 
* Serrudo Ormachea, Maruja. *Historia de la universidad boliviana*. Historia de la Educación Latinoamericana, ISSN 0122-7238, Nº. 8, 2006, págs. 49-64. http://dialnet.unirioja.es/descarga/articulo/2340517.pdf

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la Universidad Mayor de San Andrés
* retejo de la Confederación Universitaria Boliviana
* Listo de Altlernejoj 
* retejo de la Facultad de Derecho y Ciéncias Jurídicas 
* retejo de la Facultad de Arquitectura, Artes, Diseño y Urbanismo
* retejo de la Facultad de Ciencias Sociales
* retejo de la Facultad de Humanidades y Ciencias de la Educación
* retejo de la Facultad de Ciencias Farmacéuticas y Bioquímicas
* retejo de la Facultad de Medicina, Enfermería, Nutrición y Tecnología Médica
* retejo de la Facultad de Ingeniería 
* retejo de la Facultad de Ciencias Puras y Naturales 
* Biblioteko Virtuala Universitata de la Universidad Mayor de San Andrés

Mayor de San Andrés
Kategorio:La-Pazo
Kategorio:Aperis en 1830
Muzeo de Nuntempa Arto de Rosario

eta|300px|Nova fasado de la Macro, pentrita-farbita laŭ la venka projekto de Martín Agüero
La **Muzeo de Nuntempa Arto de Rosario** aŭ en hispana **Museo de Arte Contemporáneo de Rosario (MACRo)** estas museo de arto situanta en la urbo Rosario, Argentino. Administrade ĝi dependas el la Municipa Muzeo de Belarto Juan B. Castagnino. Ĝi troviĝas ĉe kuniĝo de la Bulvardo Oroño kaj la rivero Paranao kie iam estis grenejo de zono havena de la urbo nomata *Silo Davis*. La konstruaĵo estis projektita de Ermete de Lorenzi (1900-1971), unu el ĉefaj arkitektoj de Rosario de la 20a jarcento.

La institucio emfazas la konservadon, dokumentadon kaj katalogadon de sia havaĵo, en la helpo al arto rosaria kaj por la aligo de nuntempaj verkoj de la plej diversaj regionoj de la lando, pere de plano de akiro tiucele. Ties havaĵo estas nuntempe la plej grava kolekto de nuntempa arto en Argentino, kun verkoj de artistoj kiaj Nicola Constantino, Marcos López, Marta Minujín, Marcelo Pombo, León Ferrari kaj de grupoj kiaj Tucumán Arde, inter aliaj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la MACRo 
* Retejo de la Museo Castagnino 
* Virtuala itinero tra la Museo MACRo 
* Virtuala itinero tra la Museo Castagnino 

## Notoj 
Kategorio:Muzeoj en Argentino
Rosario
12047 Hideomitani

'*12047 *Hideomitani'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Hideo Mitani'', kiu fondis bibliotekon de fotografioj pri la naturo, inklude astronomiajn fotografiojn. Tiu biblioteko iĝi la plej fama de tiu tipo en Japanio, kaj klerigis multenombrajn aliajn fotografiistojn pri naturo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Dama

***Dama*** estas genro de parhufuloj el familio cervedoj al kiu apartenas specioj:
* Damao (*Dama dama*) 
* *Dama mesopotamica*

Parto de sistematikistoj opinias, ke *Dama mesopotamica* estas subspecio de damao (*Dama dama*).
## Referencoj 
## Fonto 
Kategorio:Cervedoj
Soka Gakkai

eta|dekstre|Cunesaburo Makiguĉi, unua prezidanto kaj fondinto de la Soka Gakai.
**Sōka Gakkai Internacia** (, signifanta *Societo por la kreado de valoro*), konata ankaŭ kiel **SGI**, estas movado impulsado tutmonde de pli ol dekdu milionoj de nereligiulaj budhistoj. La membroj de la SGI de la tuta mondo aplikas en siaj vivoj ĉiutage la instruadon de la sutro de la lotuso, kiel esponitaj de la japana pastro de la 13a jarcento, nome Niĉiren Daiŝonin.

La Soka Gakkai estis fondita en Japanio en la 18-a de novembro de 1930, fare de Tsunesaburō Makiguchi (1871-1944), kiu estis ankaŭ ties unua prezidanto, kaj poste estis lia disĉiplo Josei Toda (1900-1958). Ties aktuala prezidanto estas Daisaku Ikeda.

Ĉefaj celoj de la agado de la SGI estas la helpo al paco, kulturo kaj edukado.

## NRO kunlaborante kun la Unuiĝintaj Nacioj 
Depost 1983 SGI havas statuson de konsultaj rilatoj kun la Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj. Kiel NRO kunlaborante kun la Unuiĝintaj Nacioj, SGI aktivas en la kampoj de publika edukado fokusante ĉefe sur la temoj de paco, nuklea senarmiĝo, homaj rajtoj kaj daŭrebla evoluigo.

Ĉiujare Ikeda publikigas pacan proponon kiu ekzamenas tutmondajn defiojn en la lumo de budaismaj instruoj. La proponoj estas specifaj kaj ampleksaj, kovrante temojn kiel konstrui kulturon de paco, promociante la disvolviĝon de Unuiĝintaj Nacioj, nuklea senarmiĝo, malpermeso de infanaj soldatoj, enpovigo de virinoj, promocio de edukaj iniciatoj en lernejoj kiel ekzemple homoj rajtoj kaj daŭrebla edukado. La kompletaj tekstoj de la aktualaj proponoj troveblas sur la retejo de SGI.

## Referencoj 
## Literaturo
* The Sōka Gakkai Dictionary of Buddhism ISBN 40412-01205-0
* The untold history of the Fuji School ISBN 0-915678-76-4

## Eksteraj ligiloj 
* Soka Gakkai en hispana 
* Soka Gakkai Argentino
* Soka Gakkai Hispanio
* Soka Gakkai Usono
* Intervjuo al Soka Gakkai en la programo de Ulysses Ozaeta

Kategorio:Budhismo en Japanio
Kategorio:Mahajano
Kategorio:Budhismaj skoloj
Objektivismo (poezia skolo)

**Objektivismo** estis duageneracia skolo de anglalingva modernisma poezio. Ties poetoj estis ĉefe usonanoj influitaj, inter aliaj, de Ezra Pound kaj William Carlos Williams. La ĉefaj principoj de objektivisma poetiko, laŭ Louis Zukofsky, estis traktado de la poemo kiel objekto kaj emfazo sur sincero, inteligento kaj la povo de la poeto rigardi la mondon klare. Kvankam la nomo similas al tiu de la filozofia skolo de Ayn Rand, la du movadoj ne estas ligataj kaj, fakte, estas fundamente malsamaj.

La kerna grupo konsistis de usonanoj Zukofsky, Williams, Charles Reznikoff, George Oppen kaj Carl Rakosi, kaj la brito Basil Bunting. Poste alia usona poeto, Lorine Niedecker, asociiĝis kun la grupo. Multaj aliaj poetoj inkluziviĝis en fruaj publikaĵoj sub la objektivisma rubriko sen havi la samajn sintenojn pri poezio de la kerna grupo. Kvankam tiuj poetoj ĝenerale sufris kritikan neglekton, precipe en siaj fruaj karieroj, kaj multaj el ili rezignis dumtempe pri poezio, ili eventuale fariĝis tre influaj al postaj generacioj de verkistoj, kiuj verkis laŭ la tradicio de anglalingva modernisma poezio.

## Tradukfonto 
## Notoj
Kategorio:Poezio de Usono
Kategorio:Poezio de Britio
12278 Kisohinoki

'*12278 *Kisohinoki'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Japana Cipresoj (*Chamaecyparis obtusa*) aŭ, japane : *hinoki'' ; ヒノキ) precipe la cipresoj de Kiso, kiuj estis uzitaj por konstrui kastelojn dum la epoko de Edo. Ili estis tiel protektitaj kiel homaj estaĵoj. La cipresoj de Kiso formas naturan arbaron maljunan de 400 jaroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Novjorka Skolo

La **Novjorka Skolo** () estis neformala grupo de usonaj poetoj, pentristoj, dancistoj kaj muzikistoj aktivaj en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj en Novjorko. Ili ofte trovis inspiron en superrealismo kaj aktualaj avangardaj art-movadoj, precipe aga pentrarto, abstrakta ekspresionismo, ĵazo, improviza teatro, eksperimenta muziko kaj la interagado de amikoj en la avangarda cirklo de la Novjorka arta mondo.

Pri la poetoj kritikistoj argumentis, ke iliaj verkoj estis reagoj kontraŭ la konfesa movado en la tiama poezio. Iliaj temoj estis ofte frivolaj, ŝokaj aŭ observemaj dum ilia stilo estis ofte priskribata kiel kosmopolita kaj mond-konanta. La poetoj ofte skribis en tuja, spontanea maniero kiu memorigas onin pri la torento de konscio, ofte uzanta helajn, vivplenajn imagojn.

## Vidu ankaŭ
* ''Max's Kansas City''
* Saul Leiter

Kategorio:Poezio de Usono
Kategorio:Usona arto
Argentina kuirarto

center|775px
eta|*Empanadas* (pastaj saketoj, plenigitaj per hakita bova viando)
[eta|*[Lokro* (nordargentina supo el interalie maizo, viandaĵoj kaj kukurbo)]]
eta|*Asado*
La **Argentina kuirarto** estas influata kaj per la kuirarto de pluraj landoj de Eŭropo, kaj de la geografiaj karakterizaĵoj de la lando.

Aparte la grandkvanta bredado de bovoj en la ekologia regiono Pampo kaŭzas grandan kvanton de bova viandaĵo en la pladoj. Krom tio troveblas pladoj alportitaj fare de enmigrintoj el Eŭropo, aparte el la itala kuirarto. Apartan karakteron havas la kuirarto de nordokcidenta Argentino, kiu baziĝas je maizo kaj rizo, kaj estas pli forte spicita ol la manĝaĵoj el aliaj partoj de Argentino.

Precipe en dimanĉoj kaj festotagoj multaj argentinanoj ŝatas en ĝardenoj kradrosti bovoviandaĵojn, plej bone en pli granda grupo de familianoj aŭ geamikoj. Tia kradrostado nomiĝas *asado*, ofte la preparado de la viandaĵaj pladoj daŭras plurajn horojn kaj estas festa socia evento.

Cordero_al_asador.jpg|Kradrostita ŝafidaĵo
Picadacordobesa.JPG|Antaŭmanĝo
L'indétronâble Michel Rolland.jpg|Vinbotelo da *Yacochuya*
Mate_listo!.jpg|
Dulce de leche 2007.jpg|Laktokaramelo
AlfajoresTriples.jpg|*Alfajor*

## Vidu ankaŭ 
* Vino de Argentino
* Chipa

!
Kategorio:Kuirarto laŭ landoj
Kuirarto
Administra divido de Moskvo

eta|Arondismentoj de Moskvo:1 - Centra, 2 - Norda, 3 - Nord-Orienta, 4 - Orienta, 5 - Sud-Orienta, 6 - Suda, 7 - Sud-Okcidenta, 8 - Okcidenta, 9 - Nord-Okcidenta, 10 - Zelenograda, 11 - Nov-Moskva, 12 - Troick

**Administra divido de Moskvo** estas oficiale akceptita sistemo de teritoriaj unuoj en Moskvo. La nuna administra divido de Moskvo estas bazita sur la reformo de la jaro 1991, tamen dum la sekvaj jaroj ofte ŝanĝiĝis.

En 2014 Moskvo konsistas el 12 **administraj arondismentoj**: Centra, Orienta, Sud-Orienta, Suda, Sud-Okcidenta, Okcidenta, Nord-Okcidenta, Norda, Nord-Orienta, Zelenograda, Troick, Nov-Moskva. La lastaj du arondismentoj estis oficiale aldonitaj al konsisto de Moskvo la  laŭ projekto pri disvastigado de Moskvo (antaŭe ili apartenis al Moskva provinco).

La arondismentoj (krom la du akceptitaj en 2012) estas dividitaj je **distriktoj**. Entute estas 125 distriktoj. La arondismentoj Troick kaj Nov-Moskva estas dividitaj je apartaj teritoriaj unuoj, nomataj *poselenije* (, signifo "loĝloko" aŭ "setlejo").

## Administraj arondismentoj de Moskvo 
**Statistiko de Moskvo laŭ arondismentoj:**

## Distriktoj de Moskvo 
Sube estas listo de distriktoj de Moskvo laŭ arondismentoj (krom la du fonditaj en 2012 kaj ne havantaj distriktojn).

## Historio de administra divido de Moskvo 
Ruslingve: История административно-территориального деления Москвы.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Administra divido de Moskva provinco
* Administra divido de Rusio
* Registaro de Moskvo

## Eksteraj ligiloj 
* Попов расчленил Москву на 10 кусков Журнал «Коммерсантъ» № 27(71), la 


Moskvo
Rawson

**Rawson** (origine "Trerawson" el la kimra lingvo) estas marhavena urbo en Argentino, kiu funkcias kiel la ĉefurbo de la provinco Ĉubutio en Patagonio. Ĝi laŭ la censo de 2001 havis proksimume 26 000 loĝantojn, kaj estas la ĉefurbo de samnoma departemento, kiu en 2001 havis 122 000 loĝantojn. Kvankam ĝi estas la provinca ĉefurbo, ĝia loĝantaro estas pli malgranda ol tiu de pluraj aliaj urboj en Ĉubutio: Comodoro Rivadavia, Trelew, Puerto Madryn kaj Esquel. Rawson fariĝis la provinca ĉefurbo en 1957, kiam Ĉubutio estis konstituita kiel provinco.

Kategorio:Urboj de Argentino
Distrikto Tab

La **Distrikto Tab** (hungare * Tabi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy. Ĝi situas sur montetaro en la orienta parto de la departemento.
eta|Distrikto Tab en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Tab, kiu estas urbo, la ceteraj 23 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 427,24 km², kie loĝas 12 786 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj kaj bestobredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1968, poste la komunumoj estis aligitaj al alia distrikto. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Tab**, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Bábonymegyer, |Lulla, Sérsekszőlős, Torvaj, Zala (vilaĝo) kaj Zics
* vilaĝoj:
** Andocs, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Fiad, Kisbárapáti kaj Nágocs
** Kapoly, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Bedegkér, Kánya, Somogyegres, Somogymeggyes kaj Tengőd
** Törökkoppány, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Bonnya, Kára, Miklósi, Somogyacsa, Somogydöröcske kaj Szorosad

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Klaus Gereon Beuckers

**Klaus Gereon Beuckers** (naskiĝinta la 26-an de aŭgusto 1966 en Kolonjo) estas germana arthistoriisto kaj universitata instruisto. La pezocentro de la esplorado de Beuckers estas la arto de la mezepoko same kiel la arto post 1945. Li verkis plurajn librojn pri la katedralo de Kolonjo, la otidaj krucoj en la katedrala trezoro de Essen kaj la perdiĝinta relikvujo de Sankta Marsuso el la sama trezoro. Krom tio li estas kuneldoninto de pluraj lbroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Retpaĝo de Beuckers ĉe la universitato de Kiel 

Kategorio:Germanaj arthistoriistoj
Jefferson de Oliveira Galvão

**Jefferson de Oliveira Galvão**, kutime nomata nur **Jefferson**, estas brazila futbalisto en la pozicio de golisto. Li naskiĝis  en São Vicente (São Paulo), do nun estas -jara. Ekde la jaro 2009 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo *Botafogo de Futebol e Regatas* - antaŭe li profesiis en aliaj kluboj, interalie en Turkio. Krome Jefferson ekde la jaro 2011 estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo. Matĉe li en la nacia teamo rekoneblas per la numero "1".

Kategorio:Brazilaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Brazilo
Busto de Sankta Marsuso

[eta| La [relikvujo de Sankta Marsuso en la katedrala trezoro de Essen]]
La **busto de Sankta Marsuso** estas bustorelikvujo el la epoko proksimume 1470/80 en la katedrala trezoro de Essen. En ĝi oni konservis la vertoĉapo de la martiro Sankta Marsuso, romia pastro kaj misiisto, kiu laŭ transdonata rakonto aktivis dum la 3-a jarcento en Gaŭlujo.

## Klasifikado 
La Marsusa busto de Essen baziĝas stile sur la vestfaliaj verkoj de la malfrua 14-a jarcento, ekzemple la bustoj kaj statuetoj el orumita arĝento de la altarejo de la katedralo je Monastero, kiuj estis produktataj inter 1350 kaj 1380. Aparte okulfrapaj paraleloj de la aperaĵo ĝi tenas kun la bustoj de la apostoloj Tomaso, Jakobo la pli aĝa, Bartolomeo, Matiaso, Filipo kaj Mateo, kies kapoj tamen pro la pli malgranda formato estas formitaj malpli detale.

## Liturgio 
La busto de Marsuso estis por la abatinejo Essen liturgie signifa. Kiel plene plastika, vivmezura sanktula figuro Marsuso fariĝis por ĝi frontulo palpebla por la kredantoj. Tiu ĉi dimension de renkontiĝo la tiam jam pli ol kvincentjara relikvokesto de Marsuso ne povis garantii. Tial la abatinejo ebligis ĉeeston de la martiro pli klare ekkonebla en procesioj, kio dum la malfrua 15-a jarcento finfine kaŭzis egan adoron de Marsuso, kion la trezoraĵo klare atestas, alie ol la skribaj fontoj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Georg Humann: *Die Kunstwerke der Münsterkirche zu Essen.* Schwann, Düsseldorf 1904, pj. 367–369.
* Klaus Gereon Beuckers: *Der Essener Marsusschrein. Untersuchungen zu einem verlorenen Hauptwerk der ottonischen Goldschmiedekunst* (= * Institut für kirchengeschichtliche Forschung des Bistums Essen. Quellen und Studien.* vol. 12). Aschendorff, Monastero 2006, ISBN 3-402-06251-8, S.&nbsp;25–34.
* Birgitta Falk (eldoninto): *Der Essener Domschatz.* Klartext Verlag, Essen 2009, ISBN 978-3-8375-0200-8, p. 136 n-ro. 51.

## Eksteraj ligiloj 
* Busto de Sankta Marsuso sur la retpaĝo de la katedrala trezorejo de Essen.

Kategorio:Katedrala trezoro de Essen
Distrikto Kaposvár

La **Distrikto  Kaposvár** [kapoŝvAr] (hungare *Kaposvári járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy. Ĝi situas sur montetaro en la meza kaj orienta partoj de la departemento (en la sudorienta parto de la lando).
eta|Distrikto Kaposvár en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Kaposvár, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ aliaj 3 urboj, la ceteraj 74 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 1 591,36 km² (la plej granda hungara distrikto), kie loĝas 117 492  homoj. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturo kaj bestobredadoj, sed en Kaposvár oni laboras ankaŭ en diversaj servoj. Menciindas, ke tie funkcias la unusola uzino pri sukerbetoj de la lando.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, poste ja distrikta sistemo ne funkciis en Hungario ĝis 2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Kaposvár**
* aliaj urboj:
** Igal, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Gadács, Kazsok, Ráksi kaj Somogyszil
** Kadarkút, kiu administras ankaŭ vilaĝon Kisasszond
** Nagybajom, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Jákó, Kiskorpád kaj Pálmajor
* vilaĝoj:
** Bárdudvarnok, kiu administras ankaŭ vilaĝon Kaposszerdahely
** Baté, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Fonó, Kaposkeresztúr kaj Mosdós
** Csököly, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Gige kaj Rinyakovácsi
** Gölle, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Büssü, Kisgyalán kaj Szentgáloskér
** Hetes, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Bodrog (komunumo), Csombárd kaj Várda
** Juta, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Kaposfő, |Magyaregres, Somodor kaj Somogyaszaló
** Kaposmérő, kiu administras ankaŭ vilaĝon Kaposújlak
** Magyaratád, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Orci, Patalom kaj Zimány
** Mernye, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Ecseny,  Felsőmocsolád, Polány kaj Somogygeszti
** Mike, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Hedrehely, Hencse, Kőkút kaj Visnye
** Nagyberki, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Csoma, Kercseliget kaj Szabadi
** Simonfa, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Bőszénfa, Patca, Szenna, Szilvásszentmárton, Zselickisfalud, Zselickislak kaj Zselicszentpál
** Somogyjád, kiu administras ankaŭ vilaĝon Osztopán
** Somogysárd, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Alsóbogát, Edde, Mezőcsokonya, Somogyfajsz kaj Újvárfalva
** Szentbalázs, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Cserénfa, Gálosfa, Hajmás,  Kaposgyarmat, Kaposhomok kaj Sántos
** Taszár

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Ĉaruoj

eta|ĉarua soldato
La **ĉaruoj** - hispane *charrúa* - estis indiĝena, indiana etno de Sudameriko en nuna Urugvajo kaj la ĉirkaŭaj areoj de Argentino kaj Brazilo. Historie ili vivis en Urugvajo, Entre Ríos kaj Rio Grande do Sul. Ili estis duon-nomada popolo, kiu vivtenis sin per fiŝkaptado, ĉasado kaj kolektado.

## Referencoj 
Kategorio:Indianaj etnoj en Urugvajo
Romia religio

[eta|250ra|Rekonstruo de statuo de [Jupitero (dio)|Jupitero datita de la 1-a jarcento. La dio Jupitero estis la ĉefa diaĵo de la publika kulto romia. Sur la Kapitola Monto staris la Templo de Jupitero Optimo Maksimo, la plej grava de Romio.]]
La **romia religio** konsistis, same kiel inter la grekoj, en aro de kultoj pli ol en doktrinaro. Estis du klasoj de kultoj: tiuj hejmaj, kiuj ligis la familion, kaj tiuj publikaj, kiuj apogis la patriotismon kaj la respekton al la ŝtato. En la imperia epoko oni aldonis la kulton al imperiestro. En ĝeneralaj terminoj, temas pri religio tolerema al ĉiuj eksterlandaj religioj, ĉar la romianoj akceptis diojn grekajn, egiptajn, frigiajn ktp. Ĝi estis ankaŭ kontrakta religio, ĉar la preĝoj kaj oferoj utilis kiel pakto kun la dioj, tio estas, por ricevi favorojn, kaj se la kredanto komprenis, ke la diaĵo ne plenumis, tiu ĉesis adori la diaĵon.

Romiaj temploj estis inter la plej gravaj konstruaĵoj en romia kulturo, kaj kelkaj el la plej riĉaj konstruaĵoj en romia arkitekturo, kvankam nur kelkaj pluvivas en iu speco de kompleta ŝtato. Hodiaŭ ili restas "la plej evidenta simbolo de romia arkitekturo". Ilia konstruo kaj prizorgado estis grava parto de antikva romia religio, kaj ĉiuj urboj de iu graveco havis almenaŭ unu ĉefan templon, same kiel pli malgrandajn sanktejojn.

## Dioj 
* Por vidi pli detalajn artikolojn pri la dioj de la romia religio, vidu la kategorion "Romiaj gedioj".

## Vidu ankaŭ 
* Listo de Romiaj diaĵoj
* Romia mitologio

## Notoj 
Kategorio:Religio
Kategorio:Romio
Veni, Sancte Spiritus

[eta|altdekstre=1.3|270ra|[El Greco: La Descendo de la Sankta Spirito.]]
La ***Veni Sancte Spiritus***, en esperanto **Venu, Sankta Spirito**, estas preĝo de la kristana liturgia tradicio.

Pli precize ĝi estas unu el la kvin sekvencoj kaj estas recitita aŭ ĉantata dum la Meso de Pentekosto.

Tiu sekvenco estis atribuita kaj al Stefano el Langhton, ĉefepiskopo de Canterbury kaj al la abato Notker la 1-a el Sankt-Galo, dirita *Notker Balbulus*. Laŭlonga tempo ĝi estis atribuita ankaun al papo Inocento la 3-a, granda admiranto de de verkaro de Balbulus.

eta|280ra|dekstra|Ikonografia simbolo de la Sankta Spirito.

## Latina teksto 
## Eksteraj ligiloj 
* Interpreto pri la gregoria sekvenco "Veni sancte Spiritus"

## Notoj 
Kategorio:Gregoria ĉanto
Kategorio:Katolika liturgio
Kategorio:Kristanaj preĝoj
Kategorio:Lirikaj formoj
Brexbach

La rivereto **Brexbach** estas apenaŭ 22&nbsp;km longa maldekstra alfluanto de la Saynbach en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Riverfluo 
La rojo *Brexbach* ekestas el la kuniĝo de la *Hinterster Bach* kaj *Vorderster Bach* en la arbaro „Grenzhauser Stadtwald“ oriente de Höhr-Grenzhausen.

De la kunfluo de ambaŭ fontrojoj Brexbach fluas ĉe la rando de Höhr-Grenzhausen. Ĉe la supra parto de la rojo ekzistis iam sinapmuelejo (en 1914 forbrulita; memorŝtono) kaj kelkaj aliaj muelejoj (Farbmühle, Niesmühle kaj Kühnsmühle). La ne plu kiel muelejo utiligataj konstruaĵoj ankoraŭ ekzistas.

La rojo trafluas la urboparton Grenzau supre de la burgo Grenzau. La stacidomo Grenzau estis finstacio de la hodiaŭa turisma fervojlinio Brexbachtalbahn.

Patalele al la verfoja trako iras la 16&nbsp;km longa migropado „Brexbachschluchtweg“ („Wäller-Tour“, „Saynsteig“), multvaria, parte pretendema migrovojo laŭlonge de akraj deklivoj en densa arbaro. Tie troviĝas la *skolta tendejo Brexbachtal* sur herbejo. En la ĉirkaŭo estas pluraj tendejoj, kabanoj kaj kapelo.

Poste la rojo atingas la „Alte Abtei“ (malnova abatejo) en Bendorf-Sayn. Ĉe la kastela parko ĝi enfluas la riveron Saynbach.

## Alfluantoj 
* Hinterster Bach (*dekstra Quellbach*), 3,2&nbsp;km
* Vorderster Bach (*maldekstra Quellbach*), 1,3&nbsp;km
* Seelbach (*dekstre*), 2,2&nbsp;km
* Masselbach (*dekstre*), 9,5 *km*
* Felsgraben (*dekstre*), 0,8&nbsp;km
* Eisenbach (*maldekstre*), 1,0&nbsp;km
* Nauorter-Floß (*dekstre*), 1,6&nbsp;km

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Belcastel (Tarn)

250ra|eta|Domoj kaj fone la kastelo-kirko de Belcastel
Urbodomo de la komunumo Belcastel|250ra|eta
**Belcastel** (*Belkastelo*) estas komunumo de la departemento Tarno en la regiono Sudo-Pireneoj, en Francio. Temas pri malgranda loĝloko kun plurdeko da domoj ĉirkaŭ malnova kastelo de la 15-a jarcento transformita en kirkon (al Sankta Stefano) de kiu ĝi prenas sian nomon. En 2011 ĝi havis 201 loĝantojn.

Kategorio:Komunumoj de Tarn
Kálmán Papp (episkopo)

**Kálmán Papp** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Papp Kálmán** estis hungara pastro, episkopo, preposto, kanoniko. Lia pli kompleta nomo estis ’’Papp Kálmán József’’.

Kálmán Papp http://lexikon.katolikus.hu/P/Papp.html naskiĝis la  1886 en Sopron. Li mortis la  1966 en Győr.

## Biografio 
Kálmán Papp frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj  Győr, poste li lernis teologion en Győr. En 1908 ji pastriĝis. Komence li estis pastro en Moson, poste li edukis ĉe familio. En 1912 li komencis instrui en mezlernejo en Győr. Dum la 1-a mondmilito li estis pastro inter la soldatoj. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* pastro en Röjtökmuzsaj en 1920
* pastro, kanoniko kaj preposto en 1925 en Sopron
* episkopo en 1946 en Győr.
Li estis entombigita en Baziliko-katedralo de Győr.

## Fontoj 
* hungare (la teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Michael Sagmeister

**Michael SAGMEISTER** (naskiĝinta la 4-a de januaro 1894 en Lessach, mortinta la 5-a de februaro 1973 en Tamsweg) estis aŭstra politikisto.

## Vivo 
Li frekventis la popollernejon. *(Volksschule)*. De 1915-1918 li soldatis en la Unua mondmilito. Kaptite li revenis hejmen en la 1919-a jaro. En 1932 li ekgvidis la gepatran bienon *Lenzbauer* en Lessach.

## Politikistaj agadoj 
De 1932-38 kaj de 1945-54 li estis urbestro de sia naskiĝvilaĝo Lessach; de 1934-38 reprezentanto pri agrikulturo kaj forstistaĵoj en la Landa parlamento de Salcburgio. De 1934-38 kaj de 1946-65 li estris la Ĉambron porkamparanan en la Distrikto Tamsweg *(Lungauer Bezirksbauernkammer)*.

## Honoroj 
* 1955: Honora civitano de Lessach
* 1950: Titolo *Ekonomia konsilisto*
* 1965: Meritsigno de la Respubliko Aŭstrio el oro

## Fontoj 
* Richard Voithofer: *Politische Eliten in Salzburg. Ein biografisches Handbuch. 1918 bis zur Gegenwart.* Wien (Verlag Böhlau) 2007. Schriftenreihe des Forschungsinstitutes für politisch-historische Studien der Dr.-Wilfried-Haslauer-Bibliothek, vol. 32. ISBN 978-3-205-77680-2. p. 194-195
* Land Salzburg, *Daten und Fakten* (2013/2)
* Surreta *salzburgwiki*.

Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Urbestroj
Kategorio:Konservativistoj
Jefferson

**Jefferson** estas angla kaj skandinavia familia nomo.

Aparte konata iĝis Thomas Jefferson, kiu iĝis prezidanto de Usono. Laŭ li ricevis sian nomon vasta gamo da geografiaj objektoj precipe en Usono - kantonoj (ekzemple en Okcidenta Virginio), urboj (ekzemple en Teksaso), parkoj, montoj ktp. Ankaŭ ekster Usono estas iuj tiaj objektoj, ekzemple la urbeto *Jefferson* en Alberto, Kanado.

En Latinameriko estas la kutimo uzi aparte popularajn familiajn nomojn kiel persona nomo. Tie do *Jefferson* funkcias ankaŭ kiel persona nomo aŭ voknomo. Konata ekzemplo de tio estas la brazila futbalisto *Jefferson*, aŭ plennome Jefferson de Oliveira Galvão, kiu estas golisto en la argentina nacia teamo de futbalo konkuranta pri la Futbala Mondpokalo 2014 de la 12-a de junio ĝis 13-a de julio de tiu jaro. En unuopaj kazoj la nomo tamen ankaŭ en la precipe anglalingva Norda Ameriko funkcias kiel persona nomo - vidu la biografion de Jefferson Davis.

Kategorio:Familiaj nomoj
12052 Aretao

**12052 Aretao** estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata Troja Tendaro.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Aretao, troja batalinto mortigita de Teŭkro dum la troja milito.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Bernvardo-Pordo

eta|Bildoflanko de la Bernvardo-Pordo
La **Bernvardo-Pordo** (germane: *Bernwardstür* estas du-ala pordo devenanta el la jaro 1015 el bronzo en la okcidenta portalo de la katedralo de Hildesheim. Ĝia abunda biblia figurornamaĵo, kiu kontraŭmetas scenojn el Genezo kaj el la vivo de Jesuo Kristo, validas kiel unua bildociklo de la germana plastiko. Pro konservokaŭzoj nuntempe la pordaj aloj estas instalitaj kun la bildoflanko enen; iam tamen ili montris eksteren kaj prezentis al alvenanto *porta salutis*, la pordon al la saviĝo. La pordo, kiu ricevis sian nomon laŭ sia mendinto, episkopo Bernvardo de Hildesheim (983–1022), validas kiel unu el la ĉefverkoj de la otida arto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Konciza priskribo de la Bernvardo-Pordo en la retpaĝoj de episkopujo Hildesheim 
* Detalaj registraĵoj de ĉiuj scenoj 

Kategorio:Pordoj
Kategorio:Skulptaĵoj
Kategorio:Otida arto
Kategorio:Hildesheim