open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Edwin Morgan (poeto)

**Edwin George MORGAN** FRSE OBE (n. la 27-an de aprilo 1920 - m. la 17-an de aŭgusto 2010) estis skota poeto, tradukisto, eseisto kaj literatura kritikisto, reprezentanto de la Skota Renesanco en angla literaturo. Membro de la Reĝa Societo de Edinburgo.

Li ricevis la Premion Cholmondeley en 1968 kaj la Oran Medalon de la Reĝino por Poezio en 2000. En 2004 li fariĝis Poeto Laureato de Skotlando ( Makar ). 

## Verkado 
Li debutis kiel poeto en 1936, kaj verkis poezion en vasta gamo de formoj kaj stiloj, de sonetoj kaj blankaj versoj ĝis figuritaj versoj, de la eposa ĝis la absurda kaj ludema; kaj ĉu esplorante , tempovojaĝon aŭ nuntempajn teknologiajn evoluojn, la diversa voĉo de Morgan estas lia difina atributo.

Je la fino de sia vivo, la poeto trovis novan publikon post kunlaboro kun la skota bando Idlewild, verkante poezion specife por la fina kanto de ilia nova albumo. En 2007, Morgan kontribuis du poemojn, "The Good Years" kaj "The Weight of the Year", al kolekto de baladoj de skotaj aŭtoroj.

Li tradukis multajn verkojn el la rusa, hungara, franca, itala, hispana, portugala, germana kaj latina. Li tradukis aŭtorojn kiel Eugenio Montale, Pablo Neruda, Bertolt Brecht, Pasternak, Marina Cvetajeva, Majakovskij, Martynov, Jevgenij Jevtuŝenko kaj Racine 

En 1952 li tradukis Beowulf el la malnovangla. Ĉi tiu traduko estas ankoraŭ konsiderata la normo.

## Verkaro 
* *Flower of evil*, 1943
* *The vision of Cathkin Braes, and other poems*, 1952
* *Beowulf*, 1967
* *Futura-Emergent Poems*, 1967
* *Gnomes*, 1968
* *The second life. Poems*, 1968
* *New English dramatists 14*, 1970
* *Glasgow sonnets*, 1972
* *Instamatic poems*, 1972
* *From Glasgow to Saturn*, 1973
* *Hugh MacDiarmid*, 1976
* *August Platen. Selected Poems*, 1978
* *Twentieth century Scottish classics*, 1987
* *Nothing not giving messages*, 1990

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de fondaĵo Edwin Morgan – hejmo de la Edwin Morgan Poezia Premio kaj 2020 Edwin Morgan centjaraĵo
* Arkivo de aŭtora retejo de Edwin Morgan
* La Edwin Morgan Arkivo ĉe la Skotlanda Poezia Biblioteko
* Profilo ĉe Modernaj Skotaj Verkistoj
* Eldonejo Enitharmon retejo
* BBC Skotlando: biografio kaj bibliografia retejo
* "Strawberries" (Fragoj) tra *The Guardian*

Kategorio:Skotaj poetoj
Kategorio:Skotaj tradukistoj
Prezidanto de Ebur-Bordo

**Prezidanto de Ebur-Bordo** estas ŝtatestro de Ebur-Bordo. La prezidanton elektas la popolo per rekta baloto por kvin jaroj.

## Prezidantoj de Ebur-Bordo 
*Fèlix Houphouët-Boigny 1960–93
*Henri Konan Bédié 1993–99
*Robert Guèï 1999–2000
*Laurent Gbagbo 2000–2010
*Alassane Ouattara. 2010–nun
Novoje vremja

***Novoje vremja*** (ruse: *Новое время,* laŭlitere: *La nova tempo*) estis politika kaj literatura taggazeto kiu aperis de 1868 ĝis la 8.11.1917 en Sankt-Peterburgo en rusa lingvo.

Ĝi aperis kvin fojojn por semajno, de 1870 ĉiutage kaj de 1881 kun matena kaj vespera eldonoj. De 1891 pluse oni ĝuis pri ilustrita aneksaĵo. 

Antaŭ 1876 ĝi taksiĝis liberalisma, poste pli kaj pli konservativa, kio pliiĝis post la Rusia revolucio de 1905. Eldonistoj estis:
* 1868–1872: Adam Kirkor
* 1872–1873: Fjodor Urstjalov
* 1873–1874: Ossip Notoviĉ
* 1874–1876: Konstantin Trubnikov
* 1876–1912: Aleksej Suvorin
* 1912–1917: la t.n. Suvorin-kolektivo 

En la 21.4.1872 estis priparolita la rusa eldono de la marksa Kapitalo. De 1876, post transpreno fare de Suvorin, liberalismaj redakci-tendencoj repuŝiĝis. Unuflanke en ĉi grava eŭropa ĵurnalo novaĵoj de eksterlande estis ja disvastigataj kaj entreprenoj kaj gravuloj malŝpare prezentataj: sed tamen la liberaluloj fitaksis ĝin lakea laŭtparolilo de la reakciismo. La gazetfarantoj estis moknomataj *novtempaĉuloj*. En 1894 antisemitismaj artikoloj pri la Dreyfus-skandalo konfirmis tion. La grava redakciano Viktor Burenin kialigis por tiaĵoj la ŝatiĝo fare de multe da legantoj, malgraŭ kritiko ekz. fare de Ivan Gonĉarov aŭ de Nikolaj Leskov. 

Suvorin mem apogis la naskiĝantan stelulon Anton Ĉeĥov dum la 1890-aj jaroj. Inter 1901–1917 gvida publicisto estis Miĥail Menŝikov. La bolŝevikoj ĉesigis la gazetan ekziston tagon post la Oktobra Revolucio. Tamen en 1920 Miĥail Suvorin, filo de Aleksej, revivigis ĝin en Belgrado por la daŭro de 10 jaroj. 
## Literaturo 
*Art. "Новое время" - ĉe: *Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона,* 21, Brockhaus-Efron, Sankt-Peterburgo 1897, p. 278-279 
## Eksteraj ligiloj 
* informoj - ĉe: *Rusaj literaturo kaj folkloro* (FEB)

* dic.academic.ru 

Kategorio:Ruslingvaj gazetoj
Kategorio:Aperis en 1868
Kategorio:Malaperis en 1917
Kategorio:Sankt-Peterburgo
Noga Alon

**Noga Alon** (naskiĝis la 17-a de majo 1956 en Hajfo) estas israela matematikisto kaj komputikisto, fama pro siaj kontribuoj en kombinatoriko, probabilismo kaj teoria komputado.

Li ricevis sian doktoriĝon en 1983 ĉe la Hebrea Universitato de Jerusalemo, sub la gvido de Micha Perles. Alon estas unu el la fondintoj de la moderna kombinatorika teorio kaj verkis pli ol 300 sciencajn artikolojn.

## Kariero 
Alon estis profesoro ĉe la Universitato de Tel-Avivo kaj poste ĉe Universitato Princeton, kie li laboris en la fako de matematiko. Li kontribuis al pluraj branĉoj de diskreta matematiko kaj estis influa figuro en la evoluo de metodoj por pruvado en probabilisma metodo.

## Premioj 
* En 1991 li ricevis la Premio Erdős.
* En 2005 li kunricevis la Premio Gödel por siaj kontribuoj al teorio de komputado.
* En 2008 li ricevis kaj la Premio Steele kaj la Premio Israel.
* En 2024 li ricevis la Wolf-Premio pri Matematiko, unu el la plej prestiĝaj internaciaj premioj en matematiko, pro liaj fundamentaj kontribuoj al kombinatoriko kaj rilataj kampoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Persona retejo de Noga Alon
* Premio Wolf – 2024

Kategorio:Israelaj matematikistoj
Kategorio:Komputikistoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Membroj de la Israela Akademio de Sciencoj kaj Beletroj
Kategorio:Kombinatorikistoj
Filipina verda kolombo

La **Filipina verda kolombo** (*Treron axillaris*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas kiel endemio en Filipinoj, kie ĝi vivas en tropikaj arbaroj de malaltaj teroj. Fakuloj aligis la specion el la komplekso de la Pompadora verda kolombo kun kiu ĝi estis iam konsiderita samspecia.

## Aspekto kaj taksonomio 
Ĝi estis priskcribita en eBird jene: 

Ĝi antaŭe estis samspecia kun la Pompadora verda kolombo, sed ĝi diferenciĝas per la ruĝa vaksaĵo sur la bazo de la beko, pli granda beko, bluet-grizaj kruroj kaj piedoj, nigret-griza karpala areo kaj blankaj subvostaj kovriloj.

## Referencoj
* Collar, N.J. 2011. *Species limits in some Philippine birds including the Greater Flameback Chrysocolaptes lucidus*. *Forktail* 27: 29–38.
* Rasmussen, P.C., kaj J.C. Anderton. 2005. *Birds of South Asia: the Ripley guide*. Lynx Edicions kaj Smithsonian Institution.

## Eksteraj ligiloj 
* Philippine Green Pigeon: Breed Guide - Pigeonpedia

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Urasoe

**Urasoe** () estas urbego, ankaŭ havenurbo en Okinavaj insuloj, en Gubernio Okinavo, en regiono Kiuŝuo en Japanio. La loknomo aludas al "regado super multaj regionoj".
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2024 Urasoe havis populacion de .

## Geografio 
Urasoe situas en suda parto de la Okinava insulo sur mildaj deklivoj laŭ la marbordo. Kampadejo de la Usona Mararmeo situas ĉe la marbordo de la urbo. Naha troviĝas nur 5, Nago (urbo) 47, Okinava (urbo) 95, Tokio 1552 kilometrojn aere https://www.distancefromto.net/distance-from-bursa-to-inegol-tr.

## Historio 
Urasoe estis la origina ĉefurbo de la okinava regno dum pluraj jarcentoj. Dum granda parto de la 14-a jarcento la fortikaĵo Urasoe estis la plej granda sur tiu insulo.  Urasoe estis tute detruita en fino de la 2-a mondmilito. La vilaĝa oficejo de Urasoe estis restarigita en 1946 por plenumi bazajn administrajn funkciojn. Apud la iama vilaĝo usona mararmea tendaro formiĝis, krome la vilaĝo kreskiĝis kiel navedkomunumo de Naha. Urasoe estis levita al urbostatuso la 1-an de julio 1970.

## Ekonomio 
Historie la vilaĝo Urasoe estis agrikultura loko, sed ĝi fariĝis tre urbanizita pro sia proksimeco al la prefekta ĉefurbo Naha. Firmao produktanta bierojn havas sian ĉefsidejon en Urasoe. 

## Edukado 
En Urasoe en bazlernejoj kaj mezlernejoj okazas la lernado.

## Trafiko 
Urasoe havas prosiman flughavenon ĉe Naha. Ankaŭ aŭtovojo atingas la urbegon, sed pri la haveno informoj mankas. :en:Okinawa Urban Monorail havas 3 haltejojn (staciojn) ĉi tie.

## Klimato 
Okinava situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen, tamen iomete en tropika pluvarbara klimato (Af) - kun varmaj someroj kaj mildaj vintroj. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas pli, ol 2000 milimetrojn. En ĉiuj monatoj pluvas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* ruino de la iama fortikaĵo
* muzeo
* nacia teatro

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Burua verda kolombo

La **Burua verda kolombo** (*Treron aromaticus*, laŭ kio ankaŭ *Bonodora verda kolombo*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas kiel endemio en la arbaroj de la insulo Buruo, Indonezio. Multaj fakuloj disigis la specion el la komplekso de la Pompadora verda kolombo dum aliaj inkludas ĝin ene.

## Aspekto
Tiu kolombo havas helverdajn kapon, kolon, bruston kaj malsuprajn partojn. La dorsaj flugilkovriloj estas kaŝtanbrunaj, dum la flugilplumoj estas nigrecaj kun flavaj bordoj. Diferencigaj trajtoj estas klara blanka strio inter la helverda nuko kaj la kaŝtanbruna dorso kaj blanka frunto.

## Taksonomio
La Burua verda kolombo estis formale priskribita en 1789 fare de la germana natursciencisto Johann Friedrich Gmelin en sia reviziita kaj etendigita eldono de la verko de Carl Linnaeus nome *Systema Naturae*. Li metis ĝin kun ĉiuj aliaj el la aliaj kolomboj en la genron *Columba* kaj stampis la duvortan nomon *Columba aromatica*. Gmelin bazis sian propran priskribon sur "Le Pigeon Vert d'Amboine" kiu estis priskribita kaj ilustraciita de la francaj ornitologoj Mathurin Jacques Brisson kaj Georges-Louis Leclerc de Buffon. La Burua verda kolombo estas nun metita en la genron *Treron* kiu estis enkondukita en 1816 faare de la franca ornitologo Louis Pierre Vieillot. La genronomo devenas el la vorto de la antikva greka *trērōn* kun la signifo "kolombo" aŭ "turto". La specia epiteto *aromaticus* estas Latina kun la signifo "aroma" aŭ "bonodora". Amboine (nune Ambon) kaj Buruo formas parton de la insuloj Molukoj aŭ Malukoj de Indonezio kiuj estis iam konataj kiel la Spicinsuloj. La specio esstas monotipa: oni ne agnoskis subspeciojn.

## Kutimaro
La Burua verda kolombo kutime troviĝas sola aŭ en malgrandaj grupoj. Ĝia flugo estas rapida kaj rekta, kun regulaj batoj kaj foja akra flugilfrapado, kiuj estas karakterizaj por kolomboj ĝenerale. Ĝi manĝas la semojn kaj fruktojn de vasta gamo da plantoj. Ĝi konstruas neston el bastonetoj en arbo kaj demetas du blankajn ovojn.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Rasmussen, P.C., kaj J.C. Anderton. 2005. *Birds of South Asia: the Ripley guide*. Lynx Edicions kaj Smithsonian Institution.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Sumba verda kolombo

La **Sumba verda kolombo** (*Treron teysmannii*, laŭ kio la ordinara nomo) kaj ankaŭ *Grizvanga verda kolombo*, estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas kiel endemio de la insulo Sumbo, en Indonezio. Ilia naturaj vivmedioj estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Temas pri ĝenarale verdeca kolombo, kun flaveca kapo, plimalhelverdaj flugilkovriloj kaj tre rimarkinda flava strio ĉe la flugilplumoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Rasmussen, P.C., kaj J.C. Anderton. 2005. *Birds of South Asia: the Ripley guide*. Lynx Edicions kaj Smithsonian Institution.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Preĝejo Sankta Margareto (Großschwabhausen)

**Preĝejo Sankta Margareto** (germane: *Kirche St. Margareta*) estas protestantisma kirko en Großschwabhausen (Germanujo) situante komence ĉe la uesta rando de la vilaĝo kun ĉirkaŭmasonita tombejo. Nun ĝi troviĝas vilaĝkerne. En la iama malnova tombejo estas antaŭkirke monumento por falintaj soldatoj de la Unua Mondmilito.
## Historio kaj arkitekturo
En la jaro 2015 Großschwabhausen festis sian 1200-jariĝon. Bildo de la patronino Margareto el Skotlando ŝtone skulptita admireblas. Temas pri kirko kun turo supre de la ĥorejo kun alikonstruita navo. La pintarka triumfa arko kun dikaj subtenpilieroj ekstere atestas pri gotikaj transformoj de la origina romanika preĝejo. En la mezo de la suda fasado ankoraŭ ekzistas romanika fenestro (jam longe malfermita brike de interne).

Renovigo de la navo estis inter 1607 kaj 1609, verŝajne ankaŭ la baptujo kaj la predikejo. Sekvis pluraj alikonstruoj. Inter 1707 kaj 1710 grandaj fenestroj kun barokaj kadroj el ruĝa grejso estis enmetitaj en la nordan fasadon. La turo supre havas trabfakaĵan etaĝon, verŝajne el 1779, kaj super ĝi okangulan barokan kupolon kun malferma lanterno. Sub la gvido de arkitekto Timmler el Jena la okcidenta fasado estis renovigita en 1863. 

Altarotablo staras majeste en la mezo de la altarejo, sen ornamaj aldonitaĵoj. Sur la muro pendas moderna bildo de la Lasta Vespermanĝo. La plafonoj en la ĥorejo kaj la salono estas plataj kaj el pli lastatempa tempo. Antaŭe ankaŭ ĉi tiu preĝejo havis lignan barelplafonon, kio ankoraŭ videblas en la tegmenta konstruaĵo.

Por komunumaj eventoj disponas la ejo *Pfarrscheune* kaj herbaro (kun benkaro kaj kruco) apud la biciklovojo kondukanta al Jena.

## Sonoriloj kaj orgeno
En la turo pendas sur du niveloj tri sonoriloj de malsamaj aĝoj. La plej peza el ili estis muldita en 1767 de la fratoj Ulrich el Apolda kaj portas la surskribon.   

En 1970 estis grava restaŭrado kaj jaron poste la vajmarana Günter Bahr konstruis novan orgenon. Ĉi instrumento havas ok registrojn, klavaron kaj pedalo.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo

Grossschwabhausen
Grossschwabhausen
Kategorio:Distrikto Weimarer Land
Angus Peter Campbell

**Angus Peter CAMPBELL** () estas skota premiita poeto, romanisto, ĵurnalisto, dissendanto kaj aktoro. 

La verkoj de Campbell, kiuj estas skribitaj ĉefe en la Skotgaela, multe baziĝas sur kaj la hebrida mitologio kaj folkloro kaj la magia realismo de lastatempa latinamerika literaturo. En intervjuo antaŭ sia morto, Sorley MacLean, kiu estas, kune kun Alasdair Mac Mhaighstir Alasdair, konsiderata inter la du plej grandaj verkistoj en la historio de la Skotgaela literaturo, nomis Campbell unu el la plej bonaj vivantaj skotaj poetoj. 

## Vivo 
## Verkaro 
* *Tilleadh Dhachaigh/Reveno hejmen*, romano, novelo, 2009
* *An Taigh-samhraidh/La Somerdomo*, romano, novelo, 2007
* *Meas air Chrannaibh, bàrdachd/Respekto por Arboj*, poezio, Acair, 2007
* *Invisible Islands, sgeulachdan goirid (Beurla) - Nevideblaj Insuloj*, noveloj (angla), Otago Publishing, 2006
* *Tago Kreante Rakonton de Via Tago*, romano, Romano, 2005
* *An Oidhche Mus Do Sheòil Sinn/La Nokto Antaŭ Ol Ni Velis*, romano, novelo, 2003
* *Unu Vojo*, poezio, 1998
* *La Plej Granda Donaco*, poezio, 1992
* Kaj pluraj infanlibroj - inkluzive de kvin mallongaj romanoj por lernejoj

* Campbell, Angus Peter "Alasdair's Joyous Display of Verbal Magic" en Camille Dressler & DW Stewart (eds.) *Alexander MacDonald: Bardo de la Gaela Klerismo / Alasdair Mac Mhaighstir Alasdair: Bàrd an t-Soillearachaidh Gàidhealach* Kershader, Isle of Lewis, pp\

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Angus Peter Campbell oficiala retejo
* Kuraĝaj novaj vortoj - novembro 2003 intervjuo de Highlands kaj Insulaj Artoj Revuo
* Skotaj Libraj Premioj retejo
* CLAR - eldoneja retejo

Kategorio:Vivantaj homoj
Floresa verda kolombo

La **Floresa verda kolombo** (*Treron floris*, laŭ kio la ordinara nomo) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas kiel endemio de insuloj Lomboko, Sumbavo, Floreso, Solor, Lembata, Pantar kaj Alor insularo en la Malgrandaj Sundaj Insuloj de Indonezio. Iliaj naturaj vivmedioj estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj sekaj arbaroj kaj savanoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

La verda kolombo de Floreso manĝas ĉefe fruktojn kaj tial arbara vivejo estas esenca por ĝia supervivo. Ĝia relative malgranda populacio kvalifikas ĉi tiun specion por esti kategoriigita kiel "Vundebla". Kvankam ĉasado prezentas iom da minaco al la verda kolombo de Floreso, ĝia ĉefa minaco restas la perdo de vivejo pro la brulado de vegetaĵaro dum la seka sezono.

## Referencoj
* Pire, John. "Flores Green Pigeon." International Dove Society. 4a Feb. 2008
* Rasmussen, P.C., kaj J.C. Anderton. 2005. *Birds of South Asia: the Ripley guide*. Lynx Edicions kaj Smithsonian Institution.

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Timora verda kolombo

La **Timora verda kolombo** (*Treron psittaceus*, laŭ kio ankaŭ *Psitaka verda kolombo*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas kiel endemio de insuloj Timoro kaj Rote. Iliaj naturaj vivmedioj estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

## Aspekto 
Temas pri ĝenerale helverdeca kolombo kun malhelaj flugilplumoj kun flavaj randoj. 

## Distribuado kaj habitato 
La Timora verda kolombo troviĝas en la insuloj Rote, Timoro, Semau kaj Atauro en la Malgrandaj Sundoj. Ili vivas en praarbaroj, musonaj, kaj duarangaj arbaroj kun altaj arboj en malaltaj teroj, vivantaj en altitudoj de ĝis 160 m.

## Kutimaro kaj ekologio 
La Timora verda kolombo estas fruktomanĝulo kaj estis registrita manĝanta figojn.

## Referencoj
* Rasmussen, P.C., kaj J.C. Anderton. 2005. *Birds of South Asia: the Ripley guide*. Lynx Edicions kaj Smithsonian Institution.

## Eksteraj ligiloj 
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de Orienta Timoro
Grizvosta verda kolombo

La **Grizvosta verda kolombo** (*Treron griseicauda*, laŭ kio la ordinara nomo) kaj ankaŭ *Grizvanga verda kolombo*, estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas kiel endemio en Indonezio. 

## Aspekto
[thumb|maldekstre|Ilustracio de [John Gerrard Keulemans|Keulemans, 1893]]
Tiu kolombo havas verdajn kapon, kolon, bruston kaj malsuprajn partojn. La dorsaj flugilkovriloj estas kaŝtanbrunaj, dum la flugilplumoj estas nigrecaj kun flavaj bordoj. Estas grizecaj areoj en krono, vango kaj vostanguloj, kio nomigas la specion.

## Kutimaro 
Ilia dieto konsistas el fruktoj, ĉefe figoj. Lokanoj en Javo, Indonezio ofte ĉasas ĝin uzante nilonon, en praktiko konata kiel *raciko*..

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Rasmussen, P.C., kaj J.C. Anderton. 2005. *Birds of South Asia: the Ripley guide*. Lynx Edicions kaj Smithsonian Institution.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Granda verda kolombo

La **Granda verda kolombo** (*Treron capellei*, laŭ kio ankaŭ *Psitaka verda kolombo*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas en Brunejo, Indonezio, Malajzio, Birmo, kaj Tajlando. Iliaj naturaj vivmedioj estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

## Aspekto
Temas pri ĝenerale verdeca kolombo kun rimarkinda oranĝa brusto.

## Populacio 
La populacio de la Granda verda kolombo estas ĉirkaŭkalkulita je 15 000 ĝis 30 000 individuoj tra sia teritorio en Sudorienta Azio.

## Ekologio 
Tiu ĉi birdo loĝas en primaraj kaj sekundaraj ĉiamverdaj pluvarbaroj, preskaŭ ĉiam en malaltebenaĵoj, sed povas loĝi en montetoj ĝis 1 500 metroj altaj. Malgrandaj aroj reproduktiĝas en la altaj kanopeoj de la pluvarbaro serĉante fruktarbojn. Kvankam tiu ĉi birdo estas ĉefe aktiva dumtage, noktaj movoj estis registritaj.

## Minacoj 
La plej granda minaco al la granda verda kolombo estas la senarbarigo de ĝia arbara hejmo. Grandaj kvantoj de ĝia origina vivejo estis dehakitaj pro kontraŭleĝa arbohakado kaj farante lokon por plantejoj de palmoleo, kiuj havis detruan efikon ankaŭ sur aliaj specioj.

## Referencoj
* Rasmussen, P.C., kaj J.C. Anderton. 2005. *Birds of South Asia: the Ripley guide*. Lynx Edicions kaj Smithsonian Institution.

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet.
* 3D specimeno

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Flavpieda verda kolombo

La **Flavpieda verda kolombo** kaj ankaŭ *Flavkrura verda kolombo* (*Treron phoenicopterus*, laŭ kio ankaŭ *Fenikoptera verda kolombo*, eble pro la bekoformo) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. 

[thumb|maldekstre|Ĉe Punjab Bhavan, [Nov-Delhio.]]
Ĝi troviĝas en la Hinda subkontinento kaj en partoj de Sudorienta Azio. Ĝi estas la ŝtata birdo de Maharaŝtro. En marata, ĝi estas nomita *Haroli* aŭ *Hariyal*. Ĝi estas konata kiel *Haitha* en Supra Asamo kaj *Haitol* en Malsupra Asamo. La specio manĝas frukton, inklude multajn speciojn de *Ficus*. Ili manĝas laŭ aroj. Ili estas ĝeneralistoj por medioj: frumatene, ili estas ofte vidataj sunbananta sin sur la pintoj de plej altaj arboj en densarbaraj areoj, ĉefe de Banjanaj arboj, sed ili estis vidataj ankaŭ en naturaj restaĵejoj de urbaj areoj. Ilia populacio estas nune pliiĝanta.

Temas pri tre bele nuancigita kolombo kun ĝenerale flavetverda plumaro, kun ruĝeca nuanco en nukareo, viola en ŝultro, kaj griza en kapo kaj strio inter mantelo kaj dorso. La beko estas blanka kaj la irisoj estas malhelbrunaj. La plej rimarkinda trajto estas la tarsoj kovritaj per flavecaj plumetoj.

## Referencoj
* Rasmussen, P.C., kaj J.C. Anderton. 2005. *Birds of South Asia: the Ripley guide*. Lynx Edicions kaj Smithsonian Institution.

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet.
* 3D specimeno

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Flavventra verda kolombo

La **Flavventra verda kolombo** kaj ankaŭ *Flavventra fruktokolombo* kaj *verda kolombo de Bruce* (*Treron waalia*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. 

Ĝi troviĝas en Subsahara Afriko, nome en Benino, Burkino, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Ĝibutio, Eritreo, Etiopio, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo Bisaŭa, Kenjo, Malio, Maŭritanio, Niĝero, Niĝerio, Senegalo, Somalio, Sudano, Togo, Ugando, kaj en apudaj landoj de Okcidenta Azio, nome en Omano, Saŭdarabio kaj Jemeno. 

Ĝi troviĝas en farmoj kaj ĉe riveroj. Ĝi estas fruktomanĝa birdospecio kiu estas specialisto manĝante la fruktojn de unusola specio de figarbo, nome *Ficus platyphylla*. Malkiel plimulto de birdoj, ili ne havas uropigan glandon.

Malgraŭ sia nomo, la verda kolombo de Bruce estas plejparte griza kun helflava ventro kaj olivecverdaj supraj flugiloj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Mez-Oriento
Kategorio:Birdoj de Afriko
Róbert Illa Hegedűs

**Róbert Illa Hegedűs** [hegedUŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hegedűs Róbert Illa** estas hungara budhisto, altlerneja instruisto. Liaj nomoj estis laŭ tibeta lingvo *Loszang Szöpa*, koree *Jik Muk* (ambaŭ laŭ hungara transskribo).

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 en sia aĝo 15 aliĝis al budhisma instituto en sia naskiĝurbo, poste li maturiĝis kaj akiris diplomon en :hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola en 1995. Li ankaŭ instruis samloke 2 jardekojn, kie li sekvis la budhisman branĉon zeno. Post instruado en la altlernejo li estis migranta instruisto, li migras kun sia familio ruldome kaj instruas precipe interrete. En 2005 ŝi konatiĝis kun fraŭlino, estonta disĉiplo kaj fianĉino. Ŝi naskis kvarfoje, sed ili ne geedziĝis. En sia aĝo 27 li longe meditadis, post jaroj li prenis la nomon Illa ricevita de Dio. En 2017 Hungario kaj Sud-Koreio akuzis Illa-n pro interreta publikado. En 2021 antaŭ la juĝejo li oficiale deklaris, ke li mem estas Kristo.

## Elektitaj kontribuoj 
Liaj kontribuoj estas legeblaj interrete.

## Fontoj 
* propra paĝo kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj budhistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Madagaskara verda kolombo

La **Madagaskara verda kolombo** (*Treron australis*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas en Madagaskaro, Komoroj, kaj Majoto. La taksono *griveaudi*, de multaj fafuloj konsiderata subspecio de la Madagaskara verda kolombo, estas foje konsiderata aparta specio, nome la Komora verda kolombo (*Treron comorensis* aŭ *Treron griveaudi*). Iliaj naturaj vivmedioj estas subtropikaj kaj tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

## Aspekto 
Temas pri olivverdeca kolombo kun pli malhelaj flugilkovriloj kaj nigrecaj fluilplumoj kun rimarkinda flava strio en direkto al la ŝultroj. Tie estas viola nuanco, same kiel en la bao de beko, kiu estas ostoblanka. La irisoj estas malhelbluaj. La piedoj estas ruĝoranĝaj, kaj la kruroj kaj malsupra ventro havas flavecajn plumojn.

## Taksonomio
En 1760 la franca zoologo Mathurin Jacques Brisson inkludis priskribon de la Madagaskara verda kolombo en sia *Ornithologie* baze sur specimeno kiun li ekzamenis. Li uzis la franclingan nomon *Le pigeon ramier verd de Madagascar* kaj la latinan *Palumbus viridis madagascariensis*. La specio estis ankaŭ bildigita en la verko de Edme-Louis Daubenton nome ''Planches Enluminées D'Histoire Naturelle*. Kvankam Brisson stampis latinajn nomojn, tiuj ne kongruas kun la dunoma sistemo kaj ne estis agnoskitaj de la Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo. Kiam la sveda natursciencisto Carl Linnaeus reviziis sian *Mantissa Plantarum* en 1771 li aldonis apendicon kiu inkludis priskribon de la Madagaskara verda kolombo. Li stampis la duvortan nomon *Columba australis* kaj citis la antaŭajn aŭtorojn. La specia epiteto *australis* estas la latina vorto por "suda". La specio estas nun metita en la genron *Treron* kiu estis enkondukita en 1816 fare de la franca ornitologo Louis Pierre Vieillot.

Oni agnoskis du subspeciojn, nome la jenaj:
* *T. a. xenius* Salomonsen, 1934 – okcidenta Madagaskaro
* *T. a. australis'' (Linnaeus, 1771) – orienta Madagaskaro

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Kategorio:Birdoj de Afriko
Pionira parko (Belgrado)

**Pionira parko** (serbe: *Pionirski park*) estas publika ĝardenaro en Belgrado, la ĉefurbo de Serbujo. Ĝia grandeco estas de 3,6 hektaroj.

Situas ĝi inter la stratoj *Bulevar kralja Aleksandra*, *Kralja Milana*, *Kneza Miloša* kaj *Dragoslava Jovanovića*. Ĝis la jaro 1944-a ĉirkaŭfermis la tuton muro pro ke ĝi disponis nur por dinastianoj de Obrenoviĉ kun rezidejo en la tiea *Stari dvor*.. 

Post la potencakiro de la komunistoj estis forigita la muro kaj malfermita la parko por ĉiuj. Tiam ĝi alinomiĝis *Pionirski park* por honori la pionirojn de la nova reĝimo. Inter la parko kaj la ŝoseo *Kralja Milana* oni kreis promenojon *Andrićev venac* nomitan laŭ la nobelpremiito pri literaturo Ivo Andrić. De 2008 startis restaŭradplanoj. 

En 2025 okazis ĉi tie pordemokratiaj protestoj de anoj de Ĉacilando.  

## Eksteraj ligiloj 
*arboj enparkaj
*arkeologia graveco de la *Pionira parko*

## Notoj
Akademia Parko (Beogrado)

**Akademia Parko** () situas en la centro de Beogrado (en la malnova urbocentro) kiel parto de Studenta placo (Studentski trg).  Ĝi ankaŭ estis konata kiel Parko Pančić, kaj ankaŭ nomiĝas Studenta Parko. 

maldekstre|eta|Parka pordego, unu el la parkenirejoj
Akademia Parko troviĝas en la beograda municipo Stari Grad. Konstruita de 1886 ĝis 1889, Akademia Parko estas unu el la plej malnovaj parkoj en Beogrado. Ĝi situas duonvoje inter Respublika Placo (oriente) kaj la Beograda Fortikaĵo (okcidente).

## Historio 
Dum la turka regado, tie estis turka tombejo, kiu estis forigita meze de la 19-a jarcento. Poste, sur unu parto de la hodiaŭa parko, oni kreis plej grandan kaj plej faman placon (forigita nur en la 1930-aj jaroj) .

La parko ricevis siajn unuajn urbajn konturojn fine de la 19-a jarcento, kiam monumento al Josip Pančić estis situita en ĝi, sed ĝi estis definitive formita en la 1930-aj jaroj per translokigo de la monumento al Dositej Obradović de Kalemegdan kaj starigo de la nuna baroka barilo.
En 2012, la tuta parko estis renovigita kaj rekonstruita. La trotuaroj, kune kun la tuta parka meblaro, estis anstataŭigitaj per novaj.

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Beogrado
György Szigeti (budhisto)

**György Szigeti** [djordj sigeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szigeti György** estis hungara budhisto, altlerneja instruisto.

György Szigeti naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Szigeti post la necesa lernado vivis kiel ermito. En sia loĝejo li kreis plene malluman ejon, kie li meditadis. Li ankaŭ pentradis, kontribuis kaj tradukis. Li akiris diplomon en :hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola en 1996, poste li estis membro de la budhusma branĉo zeno. Lia disertaĵo estis *Vivo kaj instruo de :en:Seungsahn*. Li ankaŭ instruis en la altlernejo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kopár hegycsúcs – Zen mesterek élete és tanítása* (1996)
* *Egyetlen szál virág az egész világ – 365 buddhista, keresztény, taoista és zen példázat és kóan* (1997)
* *A zen kapui: Százegy zen történet: Nincs Kapu* (1998)
* *Buddha tudat – Zen buddhista tanítások* (1999)
* *Hamut a Buddhára – Szung Szán tanításai* (kuntradukisto, 2002)
* *Naparcú Buddha: a zen szellemisége és gyakorlata* (2005)

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* memorpaĝo kun foto
* datenoj kun foto (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj budhologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kalemegdan

**Parko Kalemegdan** ( aŭ simple , el la turka : *Kale meydanı*) estas ĉeurba publika parko sur la iama glaciso de la Beograda Fortikaĵo en la serba ĉefurbo Beogrado. 

Ĝi situas en la municipo Stari Grad kaj estas unu el la plej malnovaj parkoj en Eŭropo. 

Kalemegdan estas dividita en Grandan kaj Malgrandan Kalemegdan.

## Situo 
Kalemegdan situas nordokcidente de la nuna urbocentro de Beogrado, super la kunfluejo de la riveroj Savo kaj Danubo. De ĉi tie, ekzistas vasta vido de la estuaro kun la Granda Milito-Insulo (nun naturrezervejo), same kiel la beogradaj distriktoj Zemun kaj Novi Beograd, kaj preter tio, norde, la vasta, arbarkovrita areo de la Panonia Ebenaĵo, trazigzagita de kanaloj.

## Rakonto 
Hodiaŭ, la nomo Kalemegdan rilatas al la granda libera spaco ĉirkaŭanta la citadelon, kiu formas la kernon de la fortikaĵo. Ĉi tiu libera spaco estis kreita dum la 1880-aj jaroj, kiam la areo estis transformita en grandan parkon. La unuan projekton por ĉi tiu parko kreis la unua urboplanisto de Beogrado, Emilijan Josimović, laŭ ordonoj de Princo Mihailo Obrenović.

## Turismumaj trajtoj 
La Parko Kalemegdan prezentas bustojn de eminentaj figuroj de la serba kaj jugoslava kulturoj. Aldone al la restaĵoj de la historia Beograda Fortikaĵo kaj la Pobednik (La Venkinto), monumenta skulptaĵo de viro en venka pozo (verko de la skulptisto Ivan Meštrović), ĝi ankaŭ gastigas la Armean Muzeon, la Ĉasadon kaj Forstumadon, la Artan Pavilonon *Cvijeta Zuzorić*, pli malgrandajn preĝejojn, infanludejon, sportejojn, diversajn restoraciojn, la Fiŝkaptistan Fontanon kaj la Beogradan Zoon.

La turo Nebojša ĉe la piedo de la fortikaĵo estas fama.

## Galerio 

Dosiero:Kalemegdan, 1930. godina.jpg|Kalemegdan Parko en 1930
Dosiero:Monument_of_Gratitude_to_France_in_Belgrade.JPG|Monumento de Dankemo al Francio
Dosiero:Vue_depuis_Forteresse_Kalemegdan.jpg|Malsupra Sava Promeno de Granda Kalemegdan
Dosiero:Kalemegdan_park_1.jpg|Granda Kalemegdan kun la Granda Ŝtuparo
Dosiero:Kalemegdan_trees.jpg|Sekcio de Malgranda Kalemegdan inter Cvijeta Zuzorić Art Pavilion kaj Beograda Zoo
Dosiero:Kalemegdan_-_put.jpg|Piedvojo en Granda Kalemegdan
Dosiero:Свјетлопис_дијела_Калемегдана_накин_заласка_Сунца.jpg|
Dosiero:Свјетлопис_дијела_Калемегдана_након_заласка_Сунца.jpg|
Dosiero:Свјетлопис_дијела_Калемегдана_након_заласка_Сунца2.jpg|

## Referencoj 
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Beogrado
Studentski trg

La **Studenta Placo** () estas placo kaj kvartalo de la sama nomo en la centro de Beogrado, la ĉefurbo de Serbio. Ĝi situas en la municipo Stari Grad.  

Ĝi situas duonvoje inter Placo Respubliko (oriente) kaj Kalemegdan (okcidente). La kvartalo situas ĉirkaŭ la Universitata (Akademia) Parko. Norde ĝi etendiĝas preskaŭ ĝis la kvartalo Dorcol, kaj la piedira zono de la strato Knez Mihailova situas sude.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Beogrado
Tamás Bács

**Tamás Bács** [tamAŝ bAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Bács Tamás Antal** estas hungara arkeologo, egiptologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Novjorko.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1978, poste li studis jaron en :en:University of Baghdad, fine li akiris arkeologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1984. Post la diplomo li partoprenis en arkeologiaj laboroj precipe ĉe Luksoro, kie en 1995 li estis levita estro de elfosaĵoj. En 1985 li ricevis statuson ankaŭ en la menciita hungara universitato, inter 1986–1993 li estis asistanto, inter 1994–1998 lektoro, ekde 1999 docento, ekde 2005 ankaŭ katedrestro. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1994, li kandidatiĝis (CSc) kun Ph.D. en 1999 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2006. Li ricevis premiojn en 2012 kaj 2020.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Egyiptomi fáraók* (1992)
* *A tribute to excellence. Studies offered in honor of Ernő Gaál, Ulrich Luft, László Török* (redaktoro, 2002)
* *Aegyptiaca et Assyriaca. Tanulmányok az Eötvös Loránd Tudományegyetem Ókortudományi Intézetéből* (kunredaktoro, 2015)
* *Bevezetés az ókori Egyiptom művészetébe* (2017)

## Fontoj 
* biografio hungare
* universitata paĝo
* akademia paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj egiptologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Fortikaĵo Beogrado

La **Beograda Fortikaĵo** () formas la historian kernon de la serba ĉefurbo Beogrado kaj ĝia baza strukturo datiĝas de la komenco de la 15-a jarcento, sed estis vastigita per pli modernaj bastionoj, precipe fine de la 17-a kaj komence de la 18-a jarcentoj. 

La centre situanta fortikaĵo de Beogrado estis furioze pribatalita dum la milita konflikto por supereco en Orienta Centra Eŭropo inter la grandaj potencoj de la Habsburga Monarkio kaj la Otomana Imperio en la Otmanaj Militoj kaj estis nelonge tenata de Aŭstrio en la 17-a kaj 18-a jarcentoj. Dum la Unua Serba Ribelo kontraŭ la Turkoj, la serboj konkeris la fortikaĵon en 1807, sed ĝi restis sub otomana komando ĝis 1867.  

Strategie lokita sur 50-metra alta kalkŝtona sprono super la delto de la rivero Sava, kiu fluas en la Danubon, la fortikaĵo estas la orientilo de la urbo. Aldone al ĝiaj remparoj, bastionoj, turoj kaj pordegoj, la multaj monumentoj, du preĝejoj kaj la Serba Muzeo pri Milita Historio estas turismaj allogaĵoj ene de la komplekso. 

En la antaŭa antaŭkorto de la fortikaĵo, la Granda kaj Malgranda Kalemegdan estas vastaj parkoj, same kiel la Beograda Zoo.  

## Galerio 

Dosiero:Beogradska_tvrdjava_1.jpg
Dosiero:Beogradska_tvrdjava_3.jpg
Dosiero:Beogradska_tvrdjava_4.JPG
Dosiero:Beogradska_tvrdjava_5.JPG
Dosiero:Beogradska_tvrdjava_6_Defterdareva_kapija.jpg
Dosiero:Beogradska_tvrdjava_7_Defterdareva_kapija.JPG
Dosiero:Beogradska_tvrdjava_8_Sahat_kula.JPG
Dosiero:Beogradska_tvrdjava_9_Vojni_muzej.JPG
Dosiero:Beogradska_tvrdjava_10_crkva_Svete_Petke.jpg
Dosiero:Beogradska_tvrdjava_11.JPG
Dosiero:Beogradska_tvrdjava_38_Sahat_kula.JPG
Dosiero:Beogradska_tvrđava_00101_45.JPG
Dosiero:Beogradska_tvrđava_0051_27.JPG
Dosiero:Beogradska_tvrđava_02500_24.JPG

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 3-cifereca rekonstruo de la Beograda Fortikaĵo kiel ĝi vidiĝis en la 15a jarcento
* nelonga historio de Beograda Fortikaĵo
* Kalemegdan kaj la Beograda fortikaĵo 
* Bildoj de Kalemegdan (dumtagaj kaj dumnoktaj fotoj, septembro 2009)
* La Historio de Beograda Fortikaĵo

Kategorio:Konstruaĵoj en Beogrado
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj
Parko de Amikeco (Beogrado)

La **Parko de Amikeco** () estas unu el la plej grandaj parkoj en Beogrado. Ĝi estas agnoskita kiel memorloko. 

## Galerio 

Dosiero:Park_prijateljstva_-_panoramio_(1).jpg|Monumento "Eterna Flamo"
Dosiero:Spomen_obelezje_pocetka_gradnje_N_Beograda.jpg|Monumento pri la ekkonstruado de Nova Beogrado 
Dosiero:Novi_Beograd_-_The_SIV_building.jpg| Palaco de Serbio
Dosiero:Park_prijateljstva_-_panoramio_(3).jpg|Vido de la parko

## Vidu ankaŭ 
* Palaco de Serbio
* Nealiancita Movado

## Referencoj 
Kategorio:Ekstera politiko de Jugoslavio
Kategorio:Movado de Nealiancitaj Landoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Beogrado
Gábor Karsai

**Gábor Karsai** [karŝai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Karsai Gábor Zsolt** estis hungara budhisto en la branĉo zeno, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Orosháza.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Szeged en 1992, poste li studis en :hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola ekde 1995, krome li akiris diplomojn pri latina (1997) kaj malnovgreka (1998) en Scienca Universitato Attila József, fine filozofian diplomon en 2001 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post la diplomoj li doktoriĝis (Ph.D.) en 2004. Intertempe ekde 1996 li instruis en la altlernejo, eĉ li iĝis katedrestro (2001), en 2005 rektoro. Li radikale ŝanĝis sian karieron kaj inter 2008-2018 li estis firmaestro en pluraj lokoj, precipe eksterlande. Hejmenveninta li denove estis rektoro en la altlernejo.

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Kirk–Raven–Schofield: *A preszókratikus filozófusok* (kuntradukisto, 1998)
* Marilia Albanese: *Észak-India – Kelet olvasztótégelye* (1999)
* Alfred North Whitehead: *Folyamat és valóság – kozmológiai értekezés* (kuntradukisto, 2001)
* Peter J. King: *Száz nagy filozófus – A világ legnagyobb gondolkodóinak élete és nézetei* (2005)

## Fontoj 
* membiografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj budhologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Palaco de Serbio

La **Palaco de Serbio** (), antaŭe konata kiel la **Palaco de la Federacio** kaj familiare kiel la **Konstruaĵo de la Federacia Plenuma Konsilio** (**SIV**), estas la plej granda konstruaĵo en Beogrado laŭ areo. Ĝi situas en la distrikto Novi Beograd inter *Bulevar Miahajlo Pupin* kaj *Bulevar Nikola Tesla*. 

Ĝi estis origine nomita **Palaco de la Federacia Plenuma Konsilio** () kaj estis la sidejo de la ŝtata kaj partigvidado de la SFR Jugoslavio sub Josip Broz Tito.

Ĝi estis oficiale malfermita en 1961 okaze de la Unua Konferenco de Ŝtatestroj kaj Registaroj de la Movado de Nealiancitaj Landoj. 

La ideo konstrui la palacon, kiel unu el la plej gravaj ŝtataj konstruaĵoj en la jaroj tuj post la Dua Mondmilito, koincidis kun la komenco de la konstruado de nova urbo sur la maldekstra bordo de la rivero Savo, kiu devis alpreni la rolon de ĉefurbo de la nova socialisma ŝtato. Laŭ la kondiĉoj de la konkurso anoncita en 1947, la palaco estis komprenata ne nur kiel arkitektura, sed ankaŭ kiel urba orientilo de la tuta estonta Nova Beogrado. 

## Referencoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Beogrado
Komora verda kolombo

La **Komora verda kolombo** (*Treron griveaudi*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas kiel endemio en Komoroj. Iam oni konsideris ĝin samspecia kun la Madagaskara verda kolombo (*Treron australis*).

## Distribuado
*Treron griveaudi* estas nun konata nur el la insulo Mohéli en Komoroj, kvankam oni kredas, ke ĝi plej verŝajne iam ekzistis ankaŭ en Granda Komoro kaj Anjuano.

## Habitato
La Komora verda kolombo troviĝas en ĉiamverdaj kaj duarangaj arbaroj kaj kokospalmaj plantejoj je altaj lokoj.

## Konservado
Malgraŭ esti laŭleĝe protektita, oni ankoraŭ suspektas ŝtelĉasadon. Taŭga arbaro restas nur sur 5% de la insulo kaj enmetitaj specioj kiel ratoj povas predadi nestojn. Oni supozas, ke la populacio nombras malpli ol 2 500 individuojn.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Komoroj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Alasdair mac Mhaighstir Alasdair

**Alasdair mac Mhaighstir Alasdair** (signifante "Aleksandro filo de la majstro Aleksandro"), angle *Alexander MacDonald* (n. ĉ. 1695/98 en Moidart, verŝajne en la urbo Dalilea/Dalelai; m. ĉ. 1770 en Arisaig apud Mallaig, Moidart) estis skota poeto.

## Vivo 
Malmulto estas konata pri la frua vivo de Alasdair, la filo de pastro de la Anglikana Skota Episkopa Eklezio . 

## Verkado 
En 1741, Alasdair kompilis 200-paĝan gael-anglan vortaron por eklezia uzo, destinitan por helpi gaelparolantojn lerni la anglan. Devis esti profunde malagrabla por li, kaj vundi lian senton de lojaleco al la Clanranaldoj, ke li mem produktis verkon, kiu servis por prediki en la angla.  Liaj naciismaj poemoj, kiuj montris lin kiel subtenanton ne nur de la Stuartoj sed de ĉiuj gaelparolantaj skotoj, estis publikigitaj en 1751 sub la titolo *Ais-Eiridh na Sean Chánoin Albannaich* ("Resurekto de la Malnova Skota Lingvo"), aŭdaca movo kvin jarojn post la Batalo de Culloden. En sia poemo ("La Arkeo")*An Airce la renegaton* Klano Campbell, kiu rifuzis sekvi la Stuartojn: nur la "moderaj" Campbelloj, post interna purigo per marakvo en nova Arkeo de Noa, estus savitaj de monato da nova juĝo de Dio. Pri poetino, kiu subtenis la Campbell-ojn, li skribis: "Se la poetino venas en viajn retojn, / La senhonta malgranda drinkejisto el Oban, / Ligu ankron da brando al ŝi / Por doni al la fokoj *trinkaĵon* ."  Li ankaŭ montris sin en siaj poemoj kiel senkompata malamiko de la Hanovro ; li nomis Reĝon Georgo la 3- a kanibalo. La libro estis bruligita en Edinburgo - supozeble de la ekzekutisto ; nur dek du originalaj kopioj konserviĝis.

Lia plej grava verko, *"Birlinn Chlann Raghanill"* ("La Galero de Clanranald"), publikigita postmorte kaj unue tradukita en la anglan de Hugh MacDiarmid en 1935, estas poezia priskribo de ŝtorma marvojaĝo sur malbone mareltenebla velŝipo de South Uist al Carrickfergus en Irlando. La ritmo de la poemo reflektas la kunordigitan laboron de la remistoj kaj la ondojn frakasantajn kontraŭ la kareno.

La traduko de la poemo en la anglan prezentas konsiderindajn problemojn pro la idiosinkrazia ortografio kaj malmoderna lingvaĵo de Alasdair.  Ĝis nun okazis naŭ tradukprovoj, plejparte neadekvataj. Nova traduko estas relative libera de Alan Riach, imitante la barokan stilon, en kiu la ritmo plejparte konserviĝis.  En 2023, elekto de poemoj estis publikigita en nova traduko de Taylor Strickland. 

Alasdair ankaŭ verkis naturpoezion, influite de *La Sezonoj* de James Thomson, same kiel ampoezion kaj trinkkantojn. Lia influo sur gaelaj poetoj de la malfrua 18-a jarcento estis profunda. Li influis, interalie, Duncan Ban MacIntyre, kiu foje estis partiano de la Hanovro, sed publikigis la poemojn de Alasdair sen malhelpo. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Poezio sur Wikisource (en la skotgaela)

Kategorio:Skotaj romkatolikoj
Kategorio:Skotaj leksikografoj
Kategorio:Skotaj poetoj
Norman MacCaig

**Norman Alexander MacCAIG**, OBE (alternativa literumo: **Norman Alexander McCaig** (n. la 14-an de novembro 1910 – m. la 23-an de januaro 1996) estis skota instruisto kaj poeto.

Lia poezio, en la moderna angla, estas konata por ties humuro, simpleco de lingvo kaj granda populareco. 

## Verkado 
Sub la influo de la anglaj *metafizikaj poetoj* kaj Wallace Stevens, faris pejzaĝon kaj naturon same kiel la limojn de lingvo kaj scio siaj ĉefaj temoj en siaj poemoj, uzante riĉan figuraĵon. 

Liajn fruajn verkojn karakterizis kompleksaj metaforoj . Liaj postaj poemoj montris kreskantan tendencon al la persona en la bildigo de subjektive spertitaj eventoj kaj konkretaj perceptoj. Liaj pli postaj poemoj, siavice, montras pesimisman mondkoncepton, enhavantan melankolian etoson, kritikon de religiaj kaj filozofiaj metakonceptoj, kaj malakcepton de mitologiigo kaj universale akceptitaj modeloj de klarigo. MacCaig kontrastas tion kun la konscia sperto de la momento. En siaj pli postaj poemoj li ankaŭ evoluigis novan realismon kaj lingve skeptikan tonon kun preciza reproduktado kaj detala ripeto de tio, kio okazis, samtempe konservante emocian moderecon.

Kune kun Iain Crichton Smith, Edwin Morgan kaj Sorley MacLean, MacCaig estas unu el la plej gravaj reprezentantoj de la postmilita skota literaturo kaj ricevis la Premion Cholmondeley en 1975 kaj la Oran Medalon de la Reĝino por Poezio en 1986 .

## Verkaro 
### Poezio 
* Far Cry. London: Routledge, 1943.
* The Inward Eye. London: Routledge, 1946.
* Riding Lights. London: Hogarth Press, 1955.
* The Sinai Sort. London: Hogarth Press, 1957.
* A Common Grace. London: Chatto & Windus, 1960.
* A Round of Applause. London: Chatto & Windus, 1962.
* Contemporary Scottish Verse, 1959–1969 (Edinburgh: Calder & Boyards, 1970).
* Measures. London: Chatto & Windus, 1965.
* Surroundings. London: Chatto & Windus, 1967.
* Rings on a Tree. Chatto & Windus, 1968.
* Visiting Hour. London: 1968.
* A Man in My Position. London: Chatto & Windus, 1969.
* Selected Poems (1979).
* The White Bird. London: Chatto & Windus, 1973.
* The World's Room. London: Chatto & Windus, 1974.
* Tree of Strings. London: Chatto & Windus, 1977.
* Old Maps and New. London: Chatto & Windus, 1978.
* The Equal Skies. London: Chatto & Windus: Hogarth Press, 1980.
* A World of Difference. London: Chatto & Windus, 1983.
* Voice Over. London: Chatto & Windus, 1989.
* Collected Poems (revised and expanded edn, 1993).
* Assisi. Italy
* An Ordinary Day
* Brooklyn Cop
* Aunt Julia
* 

### Antologioj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Verkaĵoj ĉe Nacia Biblioteko de Skotlando
* Norman MacCaig Kolekto ĉe la Universitato de Stirling Arkivo

Kategorio:Skotaj poetoj
Jevremovac

La **Botanika Ĝardeno Jevremovac** () en Beogrado estas la plej grava botanika ĝardeno en Serbio kaj parto de la Botanika Instituto de la Universitato de Beogrado, fondita en 1874 de Josif Pančić. Urba disvolviĝo komenciĝis en 1889.

La Botanika Ĝardeno Jevremovac situas en la sudoriento de la distrikto Stari Grad ( *Malnova Urbo* ) sur la strato Takovska. La kvin-hektara areo inkluzivas vastan arboreton kaj forcejon de la 19-a jarcento. La ĝardeno gastigas la Botanikajn Institutojn de la Fakultato de Biologio de la Universitato de Beogrado kaj la herbarion (mallongigo BEOU, internacia herbario), fonditan en 1860 kaj enhavantan  specimenojn el la balkana flaŭro.

Ĝi estis deklarita naturan monumenton en 1995 kaj kultura monumento en 2007.

## Galerio 

dosiero:Magnolias_in_Jevremovac.jpg|Magnolioj, kontraŭ la fono de granda forcejo
dosiero:Botanička_bašta_Jevremovac_067.JPG|Ene de la forcejo, sukulenta areo
dosiero:Botanička_bašta_Jevremovac,_Beograd_-_Japanski_vrt_07.jpg|Vido de la japana ĝardeno
dosiero:Botanička_bašta_Jevremovac_062.JPG|Akvolilia Lageto

## Vidu ankaŭ 
* Botanika Ĝardeno Kragujevac

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Botanička bašta
* Bildoj de "Jevremovac"
* japana ĝardeno en "Jevremovac" sur LENNEa ejo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Beogrado
Kategorio:Botanikaj ĝardenoj en Eŭropo