La isla inaudita

***La isla inaudita*** (La eksterordinara insulo) estas romano de la hispana verkisto Eduardo Mendoza publikigita en 1989. La titolo aludas al la urbo Venecio kie okazas la agado. La romano temas pri personeca krizo de ĉefrolulo nomita Fábregas, kiu iel fuĝas el nealtira Barcelono kie li forlasas sian entreprenon kaj serĉas solvon al emociaj maltrankviloj en la fama urbo. Tie la altiro al mistera virino komplikas kaj malfaciligas sian propran trankvilecon.

## Intrigo
thumb|La aŭtoro en 2008
* Ĉapitro Unua.-
** I.- Fábregas foriras el entrepreno, amafero. Alvenas al Venecio.
** II.- Petas monon de la entrepreno al vicestro Riverola.
** III.- Rakontas sian krizon al ĵus konitino, kiu poste iĝos dua ĉefrolulo.
** IV.- Vizitas preĝejon kun la ĵus konitino.
** V.- Iom perdita sen la ĵus konitino.
** VI.- Koŝmaro en kiu lia patrino ĵetas sin akven.
** VII.- María Clara (la ĵus konitino) portas lin al insulo Ondi, kie manĝas en aparta senhoma manĝejo.
** VIII.- MC rakontas sian historion. El familia krizo ŝi iris en Londonon protektite de maljuna onklino.
** IX.- Ili vizitas ruinan ermitejon.
** X.- Ŝtormo devigas ilin reveni.
** XI.- Memoroj pri lia patro. Melankolio.
** XII.- Riverola insistas pri lia reveno. Kiam li estis dironta al MC, ke li devas portempe foresti, estas ŝi kiu diras, ke ŝi foriras.
** XIII.- Juna pastro parolas pri San Mamas.
** XIV.- Pluas krizo. Ceremonio de sekto de pelagianoj.
* Ĉapitro Dua.-
** I.- Estante sola, la urbo estas tutmultega, homamasa kaj danĝera. Li melankolias kaj misantropias.
** II.- Ŝi revenis. En la hotelo li koincidas kun kvin ekleziestroj kiuj negocadas por superi historiajn disigojn (digresio pri kristanaj herezoj).
** III.- Post vizio de kverelo inter la ekleziestroj, ŝi vekas lin.
** IV.- Ŝi portas lin al ruina palaco, kies ŝi fakte loĝas kun siaj gepatroj. Li ekkonas ŝian bizaran patron.
** V.- La patro rakontas la historion de la palaco.
** VI.- La patro rakontas la historion de sia komplika familio.
** VII.- Venas la patrino kaj pluigas la viziton al la palaco, kvazaŭ ĝi estus glorepoka.
** VIII.- La patrino rakontas la historion de la posedintoj inter kiuj legendon pri mistera virino.
** IX.- La patrino invitas lin al vespermanĝo.
** X.- Fuŝega kaj naŭziga vespermanĝo. Poste aperas MC kun doktoro. Fábregas supozas, ke ili estis amorintaj: li koleras.
** XI.- Koŝmara eliro de la palaco.
** XII.- La doktoro ekrakontas la trompojn de la avo de MC.
** XIII.-Ĉarlataneco de la doktoro, ĉefe pri la gepatroj de MC.
** XIV.-Ĉarlataneco de la doktoro. MC serĉis lin vespere: ŝi ne estis kun la doktoro.
** XV.- En noto ŝi skribis, ke ŝi bezonas lin.
* Ĉapitro Tria.-
** I.- Li ne trovas la palacon. Fizika krizo.
** II.- En malsanulejo, amnezio; reveno al la hotelo.
** III.- Sonĝo: legendo de San Bábila; preskaŭ adolto kun iu edzino.
** IV.- Ŝi vekas lin kaj petas monon al li. Ambaŭ nervoziĝas. Ŝi foriras.
** V.- Babilado kun malsukcesa kaj ruinigita kinproduktoro.
** VI.- Sidlokemo en la hotelo, vidante filmojn.
** VII.- Madame Gestring invitas sin mem al lia ĉambro.
** VIII.- Ŝi rakontas sian malfacilan vivon kaj la historion de Sankta Hilariono.
** IX.- Fermiĝis la filmoluejo: anksio denove. En Barcelono oni vendis lian entreprenon. Riverola demisiis.
** X.- Li revizitas la preĝejon, kiun li vizitis kun MC. La doktoro portas lin al la palaco de Dolabella.
** XI.- Renkontiĝo de maljunaj aristokratoj en la palaco.
** XII.- MC ludis figuron de Senmakula Maria, dipatrino. Ŝi rakontas iaman amaferon kun stranga gravulo, sian gravediĝon kaj naskon.
** XIII.- Fábregas helpis la habilitadon de la palaco kaj la bebozorgon. Mortis la patrino de MC. Li estis instalita kun MC en la palaco, kie oni muntos vendejon.

## Analizo
La romano estas rakontata de triapersona rakontisto ĉioscianta. Estas multaj priskriboj, digresioj kaj aliaj detaloj kiuj apenaŭ havigas sencon en la intrigo, kvankam aldonas materialon al la priskribo de la turisma urbo. La du ĉefaj temoj: la rolulo en mistera urbo kaj persekuto de mistera virino estas sama kso de la kvara parto de *El estudiante de Salamanca* (1840) de la same hispana verkisto José de Espronceda. Tamen, male al tiu deknaŭajarcenta veko, en tiu ĉi romano la amafero bone finiĝas.

## Referencoj
* Eduardo Mendoza, *La isla inaudita*, Barcelono, 1989. En BBA, Barcelono, 1994, 244 pp. ISBN 84-473-0683-6 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1989
Kategorio:Libroj de Eduardo Mendoza