open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
1,3,5-Triheptilbenzeno

**1,3,5-Triheptilbenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **benzeno** kaj **heptila bromido** en ĉeesto de **aluminia klorido**. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 1,3,5-Triheptilbenzeno posedas 27 karbonatomojn kaj 48 hidrogenatomojn.

1,3,5-Triheptilbenzeno (THB) estas sinteza kombinaĵo, kiu estas studata pro siaj eblaj aplikoj en la kampoj de medicino, kemio kaj bioteknologio. Ĝi estas hidrokarbonido kunmetata de tri heptilgrupoj alkroĉitaj al benzenringo, kaj estas membro de la alkilbenzena familio. En ĝia pura formo, THB estas senkolora aŭ blanka solidaĵo kun dolĉa odoro. Ĝi estas studata pro sia ebla uzo en diversaj aplikoj, ekde drogsintezo ĝis laboratoriaj eksperimentoj. Ĉi tiu artikolo diskutos pri la sintezo-metodo, scienc-esploraj aplikoj, mekanismo de ago, biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj, avantaĝoj kaj limigoj por laboratorioeksperimentoj.

1,3,5-Triheptilbenzeno estas studata pro siaj eblaj aplikoj en diversaj sciencaj kampoj. En medicino, ĝi estas studata pro sia ebla uzo kiel peraĵo pri drog-sintezado. En kemio, ĝi estas studata pro sia ebla uzo kiel solvanto aŭ reakciaĵo en laboratorioeksperimentoj. En bioteknologio, ĝi estas studata pro sia ebla uzo kiel substrato en enzim-katalizitaj reakcioj.

La mekanismo de ago de 1,3,5-Triheptilbenzeno ne estas plene komprenita. Tamen, oni kredas, ke ĝia kemia strukturo faras ĝin efika intera en la sintezo de diversaj kombinaĵoj, kiel drogoj kaj solvantoj. Oni ankaŭ kredas ke ĝia kemia strukturo ebligas ĝin interagi kun enzimoj kaj aliaj biologiaj molekuloj, enkalkulante ĝian eblan uzon en bioteknologio.

La biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj de 1,3,5-Triheptilbenzeno ne estas vaste studitaj. Tamen, oni kredas ke ĝi havas la potencialon interagi kun enzimoj kaj aliaj biologiaj molekuloj, eble kondukante al gamo da biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj.

1,3,5-Triheptilbenzeno havas kelkajn avantaĝojn kaj limigojn kiam uzata en laboratoriaj eksperimentoj. Unu avantaĝo estas, ke ĝi estas relative malmultekosta kaj facile akirebla. Aldone, ĝi estas senkolora solidaĵo kun dolĉa odoro, igante ĝin relative facile labori en laboratorio. Unu limigo estas ke ĝi ne estas solvebla en akvo, igante ĝin malfacila uzi en akvaj solvaĵoj. Plie, ĝiaj eblaj biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj ne estas plene komprenitaj, malfaciligante taksi ĝian sekurecon en laboratorioeksperimentoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **1,3,5-Triheptilbenzeno** per traktado de **benzeno** kaj **heptila bromido** en ĉeesto de **aluminia klorido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **1,3,5-Triheptilbenzeno** per traktado de **1,3-duetilbenzeno** kaj **kloroheptano**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **1,3,5-Triheptilbenzeno** per traktado de **1,3,5-triklorobenzeno** kaj **heptano** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **1,3,5-Triheptilbenzeno** per trimerigo de la **heptilacetileno**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Radet-radega velocipedo

eta|275x275ra|Biciklisto de *Penny-farthing*.
En angla *penny-farthing* (esperantigita **penco-kvaroneto**, **radet-radega biciklo**, **radet-radega velocipedo**) estis frua modelo de biciklo kiuj estis produktitaj plejparte en Anglio kaj Usono dum la dua duono de la 19-a jarcento. La elstara karakterizaĵo de tiu speco de biciklo estis ke la antaŭa rado estis sufiĉe granda (diametro ĝis 1,52 m) dum la malantaŭa rado estis ekstreme malgranda. La pedaloj estas muntitaj rekte sur la antaŭa rado, kaj la biciklo do ne havas ĉenveturadon. La sidloko estas metita super la alta antaŭa rado kaj ĝi faras ĝin artaĵo por suriri la biciklon. La nomo estas parafrazo de la franca *velocipede*. Ĉi tiu modelo estis precipe populara dum la 80-aj jaroj de la 19-a jarcento. La *Penny-farthing*-biciklo estis la unua veturilo estanta nomita "biciklo". 

La nomo "penny-farthing" rilatas al la nomoj de la britaj moneroj: penco kaj en:farthing - la lasta monero estas multe pli granda ol la unua . Kvankam hodiaŭ tiu ĉi biciklomodelo estas plejparte konata kiel la "penco-farthing", tiu esprimo ŝajne ne estis uzita kiam la modelo estis ĉe sia pinto, tiam ĝi estis simple nomita "biciklo".

En 1870 la angla inventinto James Starley komencis produkti ĉi tiun biciklomodelon, kiu estis plejparte bazita sur la franca ost-skua modelo. La noviga biciklomodelo de Starley enhavis ekstreme grandan antaŭan radon (kun maksimuma diametro de 1.5 metroj), kio permesis al la rajdanto vojaĝi ĉe pli altaj rapidecoj ol la ost-skua biciklo. La modelo estis alkureganta ĝis la 1890-aj jaroj kiam la domina speco de biciklo komencis esti la sekurecbiciklo kiu enhavis du egalajn radojn kaj veturadĉenon. 

La ĉefaj malavantaĝoj de la biciklo *Penny-farthing* estis la malfacileco eniri kaj de sur la biciklo kaj la risko esti implikita en akcidentoj pro la relative alta pozicio de la biciklosidloko dum la piedoj de la rajdantoj ne atingas la grundon.

## Bildaro 

Dosiero:Pennyfarthing-1886.jpg|Du biciklantoj Penny-farthing en Los Anĝeleso, en 1886.
Dosiero:PSM_V38_D791_An_ordinary_bicycle_with_lines_of_force.jpg|Ilustraĵo de Penny-farthing
Dosiero:Hy_Sandham,_Bicycling,_1887.jpg|Ciklistoj de Penny-farthing en pentraĵo de Henry Sandham, 1887

Zbraslav_2011,_jízda_elegance_(07).jpg
Zbraslav_2011,_vysoké_kolo_Kohout.jpg
Zbraslav_2011,_jízda_elegance_(19).jpg
Zbraslav_2011,_jízda_elegance_(22).jpg
Velocipedist.JPG

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Grandrada Ciklisto  Video produktita de Viskonsino Publika Televido (angle)

Kategorio:Historio de biciklado
Tramtransporto en Ivanovo

**Tramtransporto en Ivanovo** () estis tramreto kiu funkciis en Ivanovo de 1934 ĝis 2008.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Ivanovo
* Trolebusa transporto en Ivanovo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Ivanovo
Ivanovo
Ivanovo
Ivanovo
Lajos Faluvégi (ministro)

**Lajos Faluvégi** [lajoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Faluvégi Lajos** estis hungara ekonomikisto, ministro, altlerneja instruisto.

Lajos Faluvégi naskiĝis  en Mátraderecske, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Faluvégi maturiĝis en mezlernejo kun licenco librotenisto en Budapeŝto en 1943, poste li laboris en oficejoj. Li aliĝis al la socialdemokratoj en 1947. Inter 1945-1980 li laboris en la financa ministerio (inter 1971-1980 li estis ministro), dum en 1962 li akiris diplomon en Universitato Károly Marx, eĉ li doktoriĝis en 1973. Pli poste li gvidis oficejon kun ministeria rango ĝis la emeritiĝo en 1987. Li instruis ankaŭ en Ekonomia Altlernejo. Li ricevis premiojn inter 1954-1994.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Költségvetési ismeretek az 1. és a 2. osztály számára. A Közgazdasági Technikum pénzügyi tagozatának tankönyve. (lernolibro, 1953)
* *Költségvetési gazdálkodás* (1962)
* *Állami pénzügyek és gazdaságirányítás* (1973, tralaborita 1977)
* *Tervezés: egyensúly és megújulás, 1986–1990* (1986)
* *Számvitel, adózás és vállalkozás. A számviteli törvény a gyakorlatban.'' (1991)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj socialdemokratoj
Kategorio:Hungaraj socialistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Rijeko

**Tramtransporto en Rijeko** () estis lanĉita en 1899. La unua elektra tramo veturis tra la centro de Rijeko la , la unua elektra tramo en Kroatio.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Rijeko
* Listo de urboj kun tramtransporto

Rijeko
Rijeko
Rijeko
Ádám Farkas (ekonomo)

**Ádám Farkas** [farkaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Farkas Ádám** estas hungara bankisto, ekonomikisto, altlerneja instruisto.

Ádám Farkas naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ádám Farkas maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1986, poste li akiris ekonomikan diplomon en Universitato Károly Marx en 1991, post 4 jaroj li doktoriĝis. Post la diplomo li instruis en la universitato, krome li estis ankaŭ konsilisto en banko en Londono. Inter 1997 kaj 2001 li havis altan postenon en Hungara Nacia Banko, poste en aliaj bankoj aŭ financaj organizaĵoj.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio kaj intervjuo hungare kun foto
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Universitato de Mannheim

La **Universitato de Mannheim** (, mallongigite **UniMa**) estas publika universitato en Mannheim, Baden-Virtembergo. Fondita en 1907 kiel *urba komerca kolegio* kaj universitato ekde 1967, ĝi estas unu el la pli junaj universitatoj en Germanio. Ĝi estas bazita en Mannheim Castle kaj sekvas la tradicion de la Elekta Palatinata Akademio de Sciencoj, fondita en 1763.

La universitato specialiĝas pri ekonomia politiko kaj teorio pri komerca administrado, kaj havas ĉirkaŭ 12,000 studentojn por 2021, el kiuj 1,700 estas  .

Nuntempe, la Universitato de Mannheim estas unu el la plej prestiĝaj institucioj en Germanio kaj elstaras en internaciaj rangotabeloj por kursoj pri ekonomiko, politika scienco, komerca administrado, psikologio, komputiko, historio, enamiĝa filologio kaj sociologio.​ La Komerca Lernejo de la Universitato havas la prestiĝan AACSB- akrediton, do apartenante al unu el la plej bonaj Komercaj Lernejoj en la mondo.

En 2005, la Mannheim Komerca Lernejo estis fondita, kiu ofertas kotizbazajn MBA- kursojn kaj administradtrejnadon. La gimnazio GESS sekvis en 2007, kiu estas apogita fare de la federacia Plejboneca Iniciato .

La Mannheim Universitata Hospitalo, aliflanke, ne apartenas al la Universitato de Mannheim, sed estas filiigita al la Universitato de Hajdelbergo.

## Organizo 
La universitato ofertas bakalaŭrojn, magistron kaj ŝtatekzamenajn gradojn. Mannheim estas konata pro sia interdisciplinareco ; Multaj fakoj, ekzemple en la sociaj sciencoj, komputiko, juro aŭ homscienco, ofertas la ŝancon akiri solidan ekonomian scion kune kun la ĉefa temo. Precipe menciinda estas la bakalaŭro *pri kompania juro (LL.B.)*, kiu finiĝas post tri jaroj en jura kaj komerca administrado, rajtigas vin al magistro pri komerca administrado aŭ juro kaj samtempe - Mannheim-modelo - estas agnoskita kiel meza etapo de la ŝtata ekzameno.
La universitato havas kvin fakultatojn:
* Ekonomiko kaj Juro
* Komerca Administrado
* Sociaj sciencoj
* Filozofio
* Komerca matematiko kaj komerca informadiko

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Germanio
Kategorio:Mannheim
Azia-Afrika Jura Konsultiĝa Organizaĵo

dekstra|eta|334x334ra|membroŝtatoj de la azia–afrika Jura Konsultiĝa Organizaĵo
La **Azia-Afrika Jura Konsultiĝa Organizaĵo** (angle **Asian-African Legal Consultative Organisation** (akronime **AALCO**)) estas interregistara organizaĵo kiu disponigas konsilojn pri aferoj de internacia juro kaj antaŭenigas kunlaboron inter membrolandoj en juraj aferoj. Ĝi estis origine establita en 1956 kun la nomo Asian Legal Consultative Committee (ALCC) ,  kaj estis rezulto de la Bandunga Konferenco .  La organizaĵo havas 47 membrolandojn. La sekretariejo de AALCO situas en Nov-Delhio, Barato.

La organizaĵo havas konstantan statuson de observanto en la Ĝenerala Asembleo de UN . 

## Membrolandoj 
Tiuj landoj estas membroj de la Azia-Afrika-Jura Konsultiĝa Organizaĵo : 

* Barejno
* Bangladeŝo
* Bocvano
* Brunejo
* Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
* Egiptujo
* Gambio
* Ganao
* Barato
* Indonezio
* Irako
* Irano
* Japanio
* Jemeno
* Jordanio
* Kamerunio
* Kenjo
* Ĉinio
* Kuvajto
* Kipro
* Libano
* Libio
* Malajzio
* Maŭricio
* Mongolio
* Mjanmao
* Nepalo
* Niĝerio
* Norda Koreio
* Omano
* Pakistano
* Palestino
* Kataro
* Saŭdiarabio
* Senegalo
* Siera-Leono
* Singapuro
* Somalio
* Srilanko
* Sudano
* Sirio
* Sudafriko
* Sudkoreio
* Tanzanio
* Tajlando
* Turkio
* Ugando

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Triamondismo
Kategorio:Observantoj de Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1956
Kategorio:Interregistaraj organizaĵoj
Zsolt Felcsuti

'*** [ĵolt felĉuti], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Felcsuti Zsolt*' estas hungara inventisto, negocisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 estis edukita en Érd, kie lia patro havis privatan metiejon pri feraĵoj kaj plastaĵoj.  maturiĝis en mezlernejo, poste li laboris dum li akiris diplomon kun Ph.D. en Ekonomia Universitato. Post jaroj da laborado en Svislando li spertiĝis en la negoca vivo kaj li revenis al Hungario por transpreni la malgrandan entreprenon de sia patro. Li ne privatigis iujn ajn firmaojn, sed konstruis memkreitan komercan modelon. Lia edzino naskis 2 filojn. Li apartenis al la plej riĉaj enlande, dum li vivis en Hungario, Svislando kaj Hispanio.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj inventistoj
Kategorio:Hungaraj negocistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Internacia Marfunda Aŭtoritato

La **Internacia Marfunda Aŭtoritato** ( ,  , ) estas internacia organizaĵo establita en 1994 laŭ la Konvencio de UN pri la Juro de la Maro de 1982 . Ĝi respondecas pri administritaj mineralresursoj sur la profunda marfundo ekster la kontinentdeklivo de la marbordaj ŝtatoj. La Marfunda Aŭtoritato havas sian ĉefsidejon kaj sekretariejon en Kingstono, Jamajko.

La Internacia Marfunda Aŭtoritato estas regata de asembleo de reprezentantoj de la Membro-Ŝtatoj, kiuj elektas Konsilion. En julio 2018, 168 ŝtatoj estis membroj de la organizaĵo . Membroj de la organizaĵo estas ĉiuj subskribintoj de la Konvencio de la Unuiĝintaj Nacioj pri Marjuro.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Wood, Michael C.: «International Seabed Authority: The First Four Years», *Max Planck Yearbook of United Nations Law*, bd. 1, 1999

## Eksteraj ligiloj 
* Internacia Marfunda Aŭtoritato
* Superrigardo – Kongreso & Rilatita Interkonsentojn. UN: Unuiĝinta Nacia Kongreso pri la Leĝo de la Maro (1982).
* Evoluiganta Reguligan Kadron por Minerala Ekspluato en la Area Propono ( al la Internacia Marfunda Aŭtoritato pri la raporto al ISAaj membroj kaj koncernatoj)
* PROFUNDA PROBLEMO: La neklara mondo de la profunda maro minindustria industrio (Greenpeace International, 2020)
* La Minindustria Kodo: Esploradaj Reguligoj (ISA, 2013)

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1994
Kategorio:Observantoj de Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Marjuro
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Widukind de Corvey

**Widukind de Corvey**, ,  (naskiĝis ĉ. 925 aŭ 933/35; mortis la  en Corvey) estis grava saksa monaĥo, historiisto kaj kronikisto.

## Vivo
Eble li estis ido de duko Widukind, kontraŭulo de Karlo la Granda. Antaŭ la jaro 942 li iĝis benediktano kiam abatis Volkmaro la 1-a. Antaŭ la ĉefverko *Res gestae Saxonicae* (pli detale *Vidukindi monachi Corbeiensis rerum gestarum Saxonicarum libri tres*) li verkis aliajn aferojn kiuj perdiĝis. Li verkis ĝin en la monaĥejo inter 967 kaj 968 en tri libroj; li poste daŭrigis ĝis 973. Li dediĉis la verkon al Mathilde, filino de imperiestro Oto la 1-a, la unua abatino de Quedlinburg.

La kroniko estas farita laŭ strikta plano kaj sentigas imitadon de Salustio. Uzis ĝin i.a. Thietmar de Merseburg kaj Saxo Grammaticus.

## Eksteraj ligiloj
*Art. „Widukind von Corvey“ fare de Wilhelm Wattenbach. Ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, Band 42 (1897), p. 369–370 (tie ĉi interrete)
*Widukind ĉe *Geschichtsquellen des deutschen Altertums*
*[etbiografio ĉe *Catholic Encyclopedia* (1913)](https://en.wikisource.org/wiki/Catholic_Encyclopedia_(1913)/Widukind_of_Corvey)
Partneroj en Loĝantaro kaj Evoluo

La **Partneroj en Loĝantaro kaj Evoluo** (angle **Partners in Population and Development**, akronime **PPD**) estas interregistara organizaĵo establita en 1994 por kunlaboro en aferoj koncerne generan sanon, populacion kaj evoluon inter landoj en la Sudŝtatoj . La organizo havas 25 membrolandojn. La ĉefsidejo kun la sekretariejo situas en Dako en Bangladeŝo .

La organizo havas konstantan statuson de observanto en la Ĝenerala Asembleo de UN . 

## Membrolandoj 
Tiuj landoj estas parto de Partneroj en Populacio kaj Evoluo : 

* Bangladeŝo
* Benino
* Kolombio
* Egiptio
* Etiopio
* Gambio
* Ganao
* Barato
* Indonezio
* Jemeno
* Jordanio
* Kenjo
* Ĉinio
* Malio
* Maroko
* Meksiko
* Niĝerio
* Pakistano
* Senegalo
* Sudafriko
* Tajlando
* Tunizio
* Ugando
* Vjetnamio
* Zimbabvo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de Partneroj en Loĝantaro kaj Evoluo
* Listo de UN Ĝeneralaj Asembleaj Observantoj
* PPDa Afriko Regiona Oficejo 

* About PPD
* Creation of PPD
* Organizational Structure
* How to become a PPD Member
* Organizational Priority
* List of Partners Country Coordinators (PPD focal persons in the Member Countries)
* PPD News
* PPD Staff
* Contact PPD

Kategorio:Observantoj de Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Monda registaro
Kategorio:Politika geografio
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Interregistaraj organizaĵoj
Ting

]] 

**T(h)ing** aŭ *Ding* (malnovnordlande: *þing*) estis kunveno de ĝermanoj, aparte pro juĝaj kaŭzoj. Ĝi okaziĝis sub libera aero, ofte sur montetoj aŭ sub arboj.

La ejoj estis sub protekto de dioj. Antaŭ la inaŭguro fariĝis *Hegung* do sanktigo kun solenaj deklaroj kaj demandoj. Sekvis proklamo de dumkunvena paco fare de la tribunalgvidanto kaj akurata klarigo de la teritorio de la kunvenejo.

La partopreno estis komence rajto kaj devo de ĉiuj liberaj kaj defendkapablaj viroj. Estris ĝin iam la reganto (reĝo, princo), ĉe la frankoj la grafo kiu ĉirkaŭvojaĝis al la diversaj tribunale unuiĝintaj vilaĝoj kaj triboj (po unu por ĉirkaŭ cent). 

Oni distingu inter:
* aŭtentika, orda: regule post certa tempospaco kun partoprendevo por ĉiuj
*de juĝisto ordonita kunveno *(Botding)*: por ĉiuj invitataj (intertempe ankaŭ por ekspuniĝo - *Bußding*)
*kompletiga: por fini ĉiujn neresolvitajn tagordopunktojn antaŭaŭjn *(Afterding)*

La juĝistaro konsistis el la juĝisto kaj komisiono. Kondamno nur eblis ĉe unuanimeco. Karlo la Granda limigis la sinprezento-devo je tri fojoj por ljaro kaj enkondukis kontinuan laikan juĝistaron. Dum la malfrua mezepoko la tutkomunuma kunjuĝado ĉesis kaj la laikaj juĝistoj anstataŭis ilin.

Bieno, kie normale okazis tiaj kunvenoj, havis diversajn nomojn: *Dingstuhl*, *Dingbank* aŭ *Dinghof*. La ĉefo de tia bieno nomiĝis *Dinggraf* kiu aŭ mem juĝis aŭ jesis reprezentiĝon fare de oficialujo *(Dingvogt)*. Se post komenco de juĝproceso la akuzitaj fuĝis oni parolis pri *Dingflüchtigkeit*. 

Ekzistis ankaŭ fakterminoj laŭ regiono: *Gauding* (por la govio), *Burgding* (por la burggrafujo). Eĉ nun en Islando la vorto uzatas por la respondeca juĝeja distrikto. En Norvegujo la parlamento nomiĝas *Stortinget*, en Danujo oni nomas la du ĉambrojn parlamentajn *Folketinget*  kaj *Landstinget*. 

## Fonto
*Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 5. Leipzig 1906, p. 17 (tie ĉi interrete)
## Eksteraj ligiloj
*Frode Iversen: and Pagus—Revisiting the Early Germanic Thing System of Northern Europe." - Ĉe: Journal of the North Atlantic. Special Volume 5, 2013, p. 5–17.
*kelkaj ejoj en Norda Europo
## Notoj
Tramtransporto en Opava

**Tramtransporto en Opava** () estis inter 1905 kaj 1956, relative malgranda tramreto, kiu funkciis en Opava, urbo situanta en la teritorio de Ĉeĥa Silezio.

centra|450px|eta|Mapo el 1949

## Historio 
En jaro 1899 la urbestroj decidiĝis, ke en Opava estos tramoj. Solena malfermo okazis je la 4-a de decembro 1905, kiam la unuan fojon ekveturis tramoj kun ŝpuro 1000&nbsp;mm. Ĉefa vojo konektis orientan stacidomon kun malsanulejo, de kiu gvidis vojo al *Kateřinky*. Evoluo plena de esperoj de tramoj estis haltita dum fino de Dua Mondmilito. Kvankam estis grandaj damaĝoj, tramoj denove ekveturis en jaro 1947. En jaro 1948 estis eĉ konstruitaj novaj tramvojoj. Du jarojn poste urbestroj decidiĝis, ke trolebusoj anstataŭigos tramojn. Lasta tago de tramoj en Opava estis je la 22-a de aprilo 1956. Tramoj tamen havas malgrandan monumenton en urbcentro, kie estas mallonga tramvojo kun priskribo.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Opava
* Trolebusa transporto en Opava
* Listo de urboj kun tramtransporto

Kategorio:Transporto en Opava
Opava
Opava
Opava
Dimapur

**Dimapur,** bengale: **दीमापुर** estas urbego, municipo en orienta Barato, en la sudokcidento parto de subŝtato Nagalando, kie ĝi estas sidejo de la samnoma distrikto.
eta|maldekstre|

## Etimologio 
La loknomo venis de vortoj "di" (akvo), "ma" (granda) kaj "pur" (urbo) kun la signifo "Granda rivera urbo".

## Demografio 
En 2011 Dimapur havis  loĝantojn kun legopovo 86%, pli alte, ol la landa averaĝo. Ĉirkaŭ 50% estas nagaoj, la ceteraj estas bengaloj, asamoj, nepalanoj, tamiloj kaj aliaj naciecoj.

## Geografio 
Dimapur situas sur ebenaĵo laŭ rivero proksime de la limo kun Asamo en averaĝa alteco de 152 metrojn. Nagoan troviĝas 76, subŝtata sidejo Kohimo 87, Ĝorhat 121, Agartala 128, Silĉar 142, Imfalo 147, Ŝilongo 153, Ajzolo 261, Kolkato 632, tutlanda ĉefurbo Delhio 1617, Mumbajo 2247 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En la 13-a jarcento Dimapur estis sidejo de regno. Dum la 2-a mondmilito Dimapur estis centro de armeaj agoj inter britoj kaj Japanio.

## Ekonomio 
Dimapur estas la ĉefa enirejo kaj komerca centro de la subŝtato, krome multaj armeaj instalaĵoj situas enurbe. La komerco helpis la bankan vivon.

## Lingvoj 
En Dimapur la oficiala lingvo estas la angla, krome estas uzataj :en:Angami language, :en:Ao language, :en:Chokri language, :en:Lotha language kaj :en:Sümi language.
eta|

## Eduko 
En Dimapur universitato kaj pluraj altlernejoj funkcias.

## Religioj 
En Dimapur vivis en 2011 kristanoj (45%), hinduoj (41%), islamanoj (11%), ankaŭ aliaj.

## Klimato 
En Dimapur la temperaturo varias en la jaro inter 18-27 °C. Jare pluvas averaĝe 1710 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed pro la musono tre ofte inter aprilo-oktobro.
eta|

## Trafiko 
Dimapur havas trairan fervojan linion kun stacidomo kaj granda trafiko. 4 ĉefvojoj kuras al la urbego. La propra flughaveno servas enlande.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* horloĝa turo
* parkoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Nagalando
Komunumo por Demokratia Elekto

La **Komunumo por Demokratia Elekto** estas internacia organizaĵo fondita en Kievo la 2-an de decembro 2005 fare de naŭ postkomunistaj ŝtatoj. La celo de la organizaĵo estas subteni la demokratiajn movadojn en ĉi tiu regiono.

## Historio 
dekstra|eta|Membroj de la Komunumo de Demokratia Elekto
La Komunumo por Demokratia Elekto (CDC) havas kiel specon de antaŭulorganizaĵo la organizaĵon GUUAM, kiu iĝis la ŝtatoj GUAM post la retiriĝo de Uzbekio. La CDC estis fondita laŭ iniciato de ukraina prezidanto Viktor Juŝĉenko kaj kartvela prezidanto Miĥail Saakaŝvili. En la tielnomita Borjomi Deklaracio de aŭgusto 2005, ili deklaris la intencon krei komunumon por demokratia elekto .

Dum konferenco en la unua kaj dua de decembro 2005 en Kievo, la ŝtatoj Estonio, Kartvelio, Litovio, Latvio, Makedonio, Moldavio, Rumanio, Slovenio kaj Ukrainio subskribis la Kievan Deklaracion, kiu estas konsiderata la bazo de la CDC. Delegacioj de Azerbajĝano, Bulgario, Pollando, Ĉeĥio, Hungario, Usono, kelkaj EU- ŝtatoj kaj OSKE partoprenis kiel observantoj en la konferenco.

## Celoj 
eta|Komunumo de Demokratia Elektita (CDC)La Komunumo por Demokratia Elekto havas kiel ĉefan celon la subtenon de la demokratiaj movadoj de la regiono Balta-Nigra Maro. Ĝi rigardas sin kiel forumon por reciproka interŝanĝo inter ŝtataj kaj neŝtataj agantoj. Ne nur la demokratiaj movadoj en la membroŝtatoj kaj kunlaboro inter ili estu plibonigitaj, sed la procezoj devus ankaŭ disvastigi al la tuta regiono.

## Vilna Konferenco 2006 
La konferencon de CDC en Vilno estis observita de gastoj el Eŭropo kaj Usono. La moto de la evento estis *Komunaj Vidoj por komuna kvartalo*. La konferenco en Rusio kaj Belorusio estis plejparte nerimarkita de okcidenteŭropaj amaskomunikiloj, ĉefe pro la kritikaj deklaroj faritaj de la usona Vicprezidanto.

Kartvela prezidento Miĥeil Saakaŝvili anoncis ĉe la evento, ke la CDC havos konstantan organizan strukturon meztempe. Tamen, neniuj reprezentantoj de Makedonio kaj Slovenio ĉeestis dum la konferenco. Krom litova prezidento Valdas Adamkus gastigis la eventon ankaŭ pola prezidento Lech Kaczyński.

Kadre de la Vilna Konferenco fondiĝis la junulara organizaĵo Junulara Forumo de la Novaj Demokratioj de Eŭropo .

## Konferencoj 
* 1-a–2a Decembro 2005: Kievo, Ukrainio
* 9-a–10-a Marto 2006: Tbiliso, Kartvelio
* 1-a–4-a Majo 2006: Vilno, Litovio, Oficiala retejo

## Referencoj 
Kategorio:Eŭropa integrado
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj en Eŭropo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2005
Kategorio:Interregistaraj organizaĵoj
Internacia Instituto por Strategiaj Studoj

La **Internacia Instituto por Strategiaj Studoj** (, akronime **IISS**) estas brita esplorinstituto kaj pensfabriko en la areo de internaciaj rilatoj kaj similaj aferoj. La ĉefsidejo estas ekde 1997 en Arundel House en Londono . En 2016, IISS estis vicigita kiel la dektria plej bona pensfabriko en la mondo . 

## Historio 
La IISS estis establita en 1958 kun fokuso sur armilkontrolo kaj atommalarmado. La instituto havas bonajn ligojn kun establitaj politikistoj, precipe en Usono kaj Britio, kaj havis gravan efikon al la intelekta strukturo dum la Malvarma Milito.

La dua numero aperis kun la titolo " *La Komunista Bloko kaj la Libera Mondo: La Milita Bilanco 1960.* "

## Eldonado 
IISS publikigas *The Military Balance*, ĉiujara takso de la militaj kapabloj de diversaj nacioj. Ekde 1917 ankaŭ estas eldonita *Military Balance+,* reta datumbazo kun la sama enhavo.

Aliaj publikaĵoj inkluzivas *datumbazon pri armitaj konfliktoj* ; *Survival*, revuo pri tutmonda politiko kaj strategio; *Strategic Survey*, la ĉiujara revizio de tutmondaj konfliktoj; kaj *Strategic Comments*, reta analizo de aktualaj aferoj en internaciaj diplomatiaj rilatoj. Ekde ĝia komenco, la Instituto publikigis la Adelphi Papers libroserion, kiu kovras aktualajn strategiajn temojn. Lastatempaj eldonoj kovris temojn kiel ekzemple ĉina ciberpotenco, la konflikto en Ukrainio, intertraktado kun armitaj grupoj, kaj la Iraka Milito.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Organizaĵoj en Londono
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1958
Kategorio:Pensfabrikoj
Internacia Instituto por Demokratio kaj Elektada Asisto

[eta|279x279ra|IDEA estas bazita en Strömsborg en [Stokholmo]]
eta|277x277ra|Mapo de la membroj de Internacia IDEA. Verde fondintoj, blue membroj, oranĝe observantoj.
La **Internacia Instituto por Demokratio kaj Balota Asistado** (, mallonge **Internacia IDEO**) estas internacia kaj interregistara organizaĵo. 

Ĝi havas regionajn oficejojn en Eŭropo, Latinameriko kaj la Karibio, Azio kaj Pacifiko kaj Afriko kaj Okcidenta Azio kaj ĉefsidejo en Stokholmo. Ĝi funkcias por antaŭenigi demokration en ĉiuj partoj de la mondo. 

## Funkcio 
La Internacia IDEO priskribas sian mision kiel subteni daŭrigeblan demokratian ŝanĝon tutmonde. Ĝi estas la sola interregistara organizaĵo kiu havas tion kiel sian solan mandaton. Tiucele, la organizaĵo ĉefe aktivas en la kreado kaj disvastigo de faka scio. Ĉi tio inkluzivas la areojn de balotprocezoj, konstituciofarado, politika partopreno kaj reprezentado, same kiel demokratio kaj evoluo kaj la rilato inter demokratio kaj sekso, diverseco, konfliktosituacioj kaj sekureco.

La organizaĵo celas antaŭenigi ĉi tiun celon tra

* helpi landojn en la disvolviĝo de demokratiaj institucioj
* estu rendevuejo por politikistoj, akademiuloj kaj praktikistoj
* analizi esplorojn kaj spertojn, kaj evoluigi ilojn por plibonigi demokratiajn procezojn
* antaŭenigi respondecon, travideblecon kaj efikecon en la konduto de balotoj
* helpi en la evoluo de loka demokratio

## Membreco 
La organizaĵo havas statuson de observanto en la Ĝenerala Asembleo de UN. Ĝi estis fondita de la registaroj de Aŭstralio, Barbado, Belgio, Ĉilio, Kostariko, Danio, Finnlando, Barato, Nederlando, Norvegio, Portugalio, Sud-Afriko, Hispanio kaj Svedio .

Nuntempe, la organizaĵo havas 30 membrojn , inkluzive de Bocvano, Kanado, Kabo-Verdo, Germanio, Maŭricio, Meksiko, Namibio, Peruo, Svislando kaj Urugvajo.

## Por plia legado 
 

* 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

* International Institute for Democracy and Electoral Assistance
* Voter Turnout Database
* Electoral System Design Database
* quotaproject.org – Quotas for Women Database
* Political Finance Laws and Regulations Database
* ACE Project

Kategorio:Observantoj de Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Internaciaj politikaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1995
Kategorio:Interregistaraj organizaĵoj
Ŝtopvorto

**Ŝtopvortoj** estas tiaj vortoj aperantaj en parolo aŭ en skribita teksto, kiuj alportas nenian novan informon, kiuj estas semantike senutilaj (kvankam ili povas esti utilaj pragmatike, havi funkcion komunikadan). Estas pluraj specoj da tiaj vortoj:

## Ŝtopvortoj retorikaj 
Tiaj ŝtopvortoj plej ofte aperas en parolado spontana, senprepara, improvizata. Per ili la parolanto ŝtopas eventualan paŭzon, kiu okazus pro hezito pri tio, kio ankoraŭ estas direnda, pri taŭga esprimmaniero, pri forgesita vorto ktp. Per la ŝtopvortoj la parolanto tenas la parolritmon kaj ne lasas aliajn konversaciantojn profiti paŭzon por transpreni la parolon.

Iuj homoj havas miskutimon senkonscie uzadi parolkliŝojn kvazaŭ interpunkcion, por iel strukturi sian parolon. Tamen ĝenerale la uzo de ŝtopvortoj impresas malbone, eĉ malagrable.

La homoj, por kiuj parola esprimo estas grava kaj la kapablo formuli ideojn sen preparo estas parto de ilia laboro kaj necesa kapablo, lernas eviti ŝtopvortojn, ĉar ties troa uzo aspektas neprofesia kaj povas impresi kiel necerteco, nedecidemo, nescio, klopodo eviti ion aŭ eĉ malhonesteco.

Jen estas ekzempla repliko el romano, kie *nu* aperas kiel ŝtopvorto:

Kvankam tiu mekanismo multe dependas de la idiolekto kaj foje de dialekto aŭ regionaj kaj lokaj parolmanieroj, ĝenerale ĉiu lingvo havas proprajn ŝtopvortojn: en Esperanto "nu", "do", "eble" ktp., en la angla "you know", "man" ktp., en la hispana "o sea", "lo que es", "¿vale?", "¿no?" ktp.

## Ŝtopvortoj versaj 
En verko poezia, ŝtopvorto estas vorto senutila por esprimi la sencon, aldonita nur por teni rimon aŭ ritmon. Ekz‑e en jenaj versoj el Sinjoro Tadeo la ŝtopvortoj estas kursivigitaj:
​

PIV nomas tiajn ŝtopvortojn alĝustiga kejlo, paŭsante (samkiel la lingvo germana) la francan terminon Cheville; la metaforo estas nek trafa, nek internacia, kaj en la reala Esperanto tiusence pluroble pli ofte estas uzata la memklariga termino *ŝtopvorto* (ekzemplojn vd ĉe ).

## Ŝtopvortoj gramatikaj 
En la lingvoj kun rigida vortordo oni uzas sensignifajn ŝtopvortojn por marki la devigan (eĉ se sensignifan) frazmembron. Ĝi rolas simile al la cifero 0 en pozicia nombrosistemo: ĝi markas pozicion sen aldoni iom da propra valoro:

Fakte, en la dua ekzemplo la gramatikilo *There is* faras el *a tree* predikativon kaj remaon, do ĝi ne estas senutila: sen aldoni ion al la semantiko, ĝi havas valoron pragmatikan (komunikadan).

Kategorio:Lingvoscienco
Kategorio:Pragmatiko
Kategorio:Homa komunikado
Kategorio:Psikolingvistiko
Kategorio:Parolo
Eŭgeno Onegin (opero)

**Eŭgeno Onegin** (en rusa: Евгений Онегин, transliterumita *Yevgény Onégin*, IPA: [jɪvˈɡʲenʲɪj ɐˈnʲeɡʲɪn]), Op. 24, estas opero (nomumita "lirikaj scenoj") en 3 aktoj (7 scenoj), komponita de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij. La libreto, organizita de la komponisto mem, tre proksime sekvas kelkajn partojn de la poezia rakonto Eŭgeno Onegin de Aleksander Puŝkin (1825–1832), retenante multon de ĝia poezio. La amiko de Ĉajkovskij Konstantin Ŝilovskij kontribuis per la versoj de M. Triquet en Akto 2a, Sceno 1a, dum Ĉajkovskij mem aranĝis la tekston por la ariozo de Lensky en Akto 1a, Sceno 1a, kaj preskaŭ la tuton de la ario de la Princo Gremin en Akto 3a, Sceno 1a.

*Eŭgeno Onegin* estas bone konata ekzemplo de lirika opero, al kiu Ĉajkovskij aldonis muzikon de drama naturo. La historio temas pri heroo kiu vivas por bedaŭri sian malakcepton fare de junulino kaj sian senzorgan inciton al fatala duelo kun sia plej bona amiko.

La opero estis premierita en Moskvo en 1879. Estas kelkaj registraĵoj, kaj ĝi estas regule ludita. La titolo de la verko referencas la protagoniston. 

## Ludado
Ĉajkovskij priokupiĝis ĉu la publiko akceptos lian operon, al kiu mankis la tradiciajn scenŝanĝojn. Li kredis, ke ĝia ludado postulas maksimuman simplecon kaj sincerecon. Tiukadre, li fidis la unuan produktadon al la studentoj de la Moskva Konservatorio. La premiero okazis la 29an de Marto (17a de Marto, malnovstile) 1879 en la Malij-Teatro, Moskvo, dirigentita de Nikolai Rubinstein, kun scenejdesegnoj de Karl Valts (Waltz). Du jarojn poste okazis la unuan ludadon en la Bolŝoj-Teatro en Moskvo la 23an de Januaro (11a de Januaro, malnovstile) 1881 kun dirigento Eduard Nápravník.

Ekster Rusio la dekomenca ricevo estis nur mezsukcesa, kaj malrapide atingis eŭropajn urbojn, fakte kiel rusa kuriozaĵo. La premiero ekster Rusio okazis la 6an ed Decembro 1888 en Prago, dirigentita de Ĉajkovskij mem, kvankam la provludado estis respondeco de Adolf Čech. Ĝi estis kantita en ĉeĥa lingvo kaj tradukita de Marie Červinková-Riegrová.

La unua ludado en Hamburgo, la 19an de Januaro 1892, estis dirigentita de Gustav Mahler, en ĉeesto de la komponisto. Ĉajkovskij estis aplaŭdita post ĉiu sceno kaj ricevis postfinajn alvokojn. Li atribuis siajn sukcesojn al Mahler, kiun li priskribis kie "ne iu mezumulo, sed simple *geniulo* arde deziranta dirigenti".

La premiero en Anglio okazis la 17an de Oktobro 1892 en la Olimpika Teatro en Londono dirigentita de Henry J. Wood kun Eugène Oudin en la titolrolo. Tiun ludadon oni kantis en angla lingvo, per teksto tradukita de Henry Sutherland Edwards. En Vieno *Eŭgeno Onegin* premieris la 19an de Novembro 1897, dirigentita de Gustav Mahler. Usona premiero okazis la 24an de Marto 1920 en la Metropolitan Opera en Novjorko. Tie la opero estis kantita en itala. La unua rusa ludado en la Metropolitan Opera okazis la 15an de Oktobro 1977.

## Referencoj
Kategorio:Ruslingvaj operoj
Kategorio:Komponaĵoj de Ĉajkovskij
Sinagogo de Nordhausen

La **Sinagogo de Nordhausen** (germane: *Nordhäuser Synagoge*) troviĝis en Nordhausen, Germanujo, ĉe *Pferdemarkt*. Starigite inter 1843 kaj 1845 ĝi detruiĝis en la 1938-a jaro. 

## Historio
Jam mezepoke ekzistis juda komunumo en Nordhausen kaj la unua mencio datumas de 1290. Unua sinagogo troviĝis ĉ. la jaro 1300 ĉe *Hütergasse*. Post ŝtelrompo en 1324 la komunumo translokiĝis al *Jüdenstraße*. Dum la pogromo dum pestepidemio estis verŝajne novaj marodoj.

La domo de ĉe *Jüdenstraße* nomiĝis en 1421 lernejo *(Judenschule)*. En 1813 okazis novestiĝo de juda komunumo den Nordhausen kaj preĝa loko fariĝis je *Ritterstraße* (nr. 4). En 1839 la prusa reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a permesis la konstruon de nova sinagogo. La ingaŭro eblis en la 12.9.1845 je *Pferdemarkt* (nr. 18), fare de Levi Herzfeld, brunsvika landa rabeno el Ellrich. Prediko lia okaze de la inaŭguro, *Die religiöse Reform*, ankaŭ presiĝis. Ampleksaj restaŭradlaboroj estis en 1888, la rekonsekro estis en la 17.8.1888. 

Okaze de la kristala nokto ankaŭ la religia ejo en Nordhausen estis detruita. Anoj de NSFK disdonis brulakcelerilojn endome. Ankaŭ la komunuma domo estis perforte malŝlosita kaj oni vekis kantoron Kurt Singer kaj ties patron. Post serĉadoj endome oni bruligis la bibliotekon. Singer estis puŝita en la brulantan sinagogon sed ja povis savi sin. 

En 1998 oni senvualigis memorŝtonon je la angulo inter Hagen kaj Wolfstraße. 

## Rabenoj
* 1856–1875: Samuel Auerbach
* 1875–1883: David Leimdörfer
* 1883–1889: Siegmund Gelbhaus (1850–1928)
* 1889–1908: Philipp Schönberger
* 1909–1925: Alfred Levy
* 1927: Gustav Pfingst
* 1933: Heinrich Lemlem  

## Literaturo 
* Manfred Schröter: *Die Verfolgung der Nordhäuser Juden 1933–1945.* Bad Lauterberg/Harz 1992, ISBN 3-922141-11-0. 
* Marie-Luis Zahradnik: *Vom reichsstädtischen Schutzjuden zum preußischen Staatsbürger jüdischen Glaubens. Chancen und Grenzen der Integration der Nordhäuser Juden im 19. Jahrhundert.* (=Schriftenreihe der Friedrich-Christian-Lesser-Stiftung, 37). Nordhausen 2018, ISBN 978-3-930558-33-9, p. 140–152.

## Eksteraj ligiloj
* informoj ĉe *Alemannia Judaica* 
* historio de la judoj en Nordhausen -ĉe NordhausenWiki

## Notoj
Nordhausen
Kategorio:Malaperis en 1938 
Kategorio:Konstruaĵoj en Nordhausen
Antonina Miliukova

**Antonina Ivanovna MILIUKOVA** (rusa: Антонина Ивановна Милюкова; 5a de Julio [malnovstile 23a de Junio] 1848 – 1a de Marto [malnovstile 16a de Februaro] 1917) estis la edzino de rusa komponisto Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij el 1877 ĝis lia morto en 1893. Post la geedziĝo ŝi estis konata kiel Antonina Ĉajkovskaja. 

## Biografio
Ŝia familio estis de malriĉa nobela familio de Moskvo. Ĉajkovskij mem rakontis, ke ŝia familio estis tute kverelema, nome inter la gepatroj, la gefratoj, inter ili kaj la patrino ktp.

Antonina ekkonis Ĉajkovskij en 1865 en Moskvo ĉe komuna amikino, Anastasia Jvostova, konata kantistino. Frato de Anastasia, Nikolaj, estis samklasano de la frato de Ĉajkovskij, Modest, en la Imperia Altlernejo de Jurisprudenco. Antonina estis tiam 16-jaraĝa; Ĉajkovskij 25-jaraĝa. Li ne memoris tiun kunsidon. Ŝi aliflanke ekde tiam sekrete enamiĝis je li. Ŝi ĉesis labori kiel kudristino por studi muzikon en la Moskva Konservatorio, kie Ĉajkovskij instruiss. Finfine, ŝi abandonis siajn studojn tie, probable pro financaj problemoj. Ŝi skribis leterojn al Ĉajkovskij, almenaŭ dufoje en 1877, du jarojn post la studĉeso. Tiam ŝi estis 28-jaraĝa.

Junie 1877, Ĉajkovskij proponis geedzecon, por (laŭ unu teorio) por kontentigi sian familion kaj por eviti sociajn onidirojn rilate al lia seksa orientiĝo. Li priskribis Miliukova kiel "virino al kiu mi tute ne estas enamiĝinta." Ili geedziĝis en la Preĝejo de Sankta Georgo en Moskvo la 18an de Julio 1877 (6a de Julio, malnovstile) kaj okazigis nuptan vespermanĝon en la Hermitage Restoracio.

La geedzeco estis katastrofa por Ĉajkovskij. Porĉiama separiĝo okazis post nur ses semajnoj, pro kio Modesto kulpigis la karakteron de Antonina. En sia biografio pri Ĉajkovskij, Modest priskribis ŝin kiel "freneza duon-ingenia." Por Antonina la geedzeco estis periodo de granda feliĉo. Antonina reagis negative al sia separiĝo el Ĉajkovskij. Pro la tiama juro pri divorco en Imperia Rusio, ambaŭ restis laŭleĝe geedzoj ĝis la morto de Ĉajkovskij. En Marto 1881, Antonina naskis filon ekster la geedzeco. Kvankam Ĉajkovskij tiam havis jurajn grundojn por divorcpeto, li tion ne faris. Finfine, ŝi havis tri filojn. Ŝi lasis ĉiujn el ili en orfejoj. Kvankam ŝi vivis pli ol Ĉajkovskij je 24 jaroj, ŝe pasigis la lastajn 20 el ili en frenezulejo. ŝi mortis la 1an de Marto 1917 en Moskvo estante 68-jaraĝa.

## Referencoj
## Bibliografio
* Brown, David, *Tchaikovsky: The Crisis Years, 1874-1878*, (Nueva York: W.W. Norton & Co., 1983).  ISBN  0-393017-07-9.
* Brown, David. *Tchaikovsky: The Man and his Music* (Londono: Faber & Faber, 2006). ISBN 0-571-23194-2.  Also (New York: Pegasus Books, 2007). ISBN 1-933648-30-9.
* Holden, Anthony *Tchaikovsky: A Biography* Random House; (27a de Februaro, 1996) ISBN 0-679-42006-1
* Poznansky, Alexander *Tchaikovsky: The Quest for the Inner Man* (Novjorko: Schirmer Books, 1993). ISBN 0-02-871885-2.

Kategorio:Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij
Kategorio:Personoj de la Rusia Imperio
Tramtransporto en Kolkato

**Tramtransporto en Kolkato** (, ) la tramsistemo en Kolkato, la ĉefurbo de subŝtato  Okcidenta Bengalio, funkciigata fare de "West Bengal Transport Corporation" (WBTC) post kiam "Calcutta Tramways Company" (CTC) estis dissolvita, estas la plej malnova tramreto funkcianta en Barato, kaj la plej malnova funkcianta tramo en Azio. Lanĉita en 1902, ĝi estas la plej malnova elektra tramo en Barato. Ĝi estas la nura funkcianta tramreto de Barato nuntempe.

centra|450px|eta|Mapo

## Itineroj 
### Aktivaj 
### Koloraj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Kolkato
* Metroo de Kolkato
* Listo de urboj kun tramtransporto
* :en:Calcutta Tramways Company ()

## Eksteraj ligiloj 
*  (WBTC) ()
*  (CTC) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Kolkato
Kolkato
Kolkato
Kolkato
Ŝevao

**Ŝevao** (amhare: ሸዋ ''/ŝə'wa/*, internacie *Shewa*) estis malnova reĝlando kaj poste provinco de Etiopio, ekde 1991, dividita inter Oromio, Amhario, la Regiono de Nacioj, Naciecoj kaj Popoloj de la Sudo (anstataŭita ekde septembro 2023 de la Centra Etiopia Regiona Ŝtato) kaj la aŭtonoma urbo Adis-Abebo.

## Geografio 
Ŝevao estas monta regiono, kunmetaĵo de altebenaĵoj, hodiaŭ en la centro de Etiopio, sed en la pasinteco dum longa tempo ĝia plej suda parto.

Disigitaj de la nordaj regionoj (Godjam, Wello) per la profundaj valoj de la Blua Nilo kaj de ĝia alfluanto Baŝilo, la ŝevaaj altebenaĵoj estis bone defendablaj de la agresoj venantaj el la oriento, kiel tiu de Ahmed Grañ dum la 16-a jarcento.

La geografia disiĝo ankaŭ favoris emo de politika aŭtonomio disde la regionoj norde de la Blua Nilo, tradicie sidejo de la imperia povo ekde la tempo de la Aksuma Reĝlando.

La loĝantoj de Ŝevao estas plejparte kristanaj amharoj, sed sude kaj oriente de Adis-Abebo abundas oromoj, ofte islamanaj.

## Historio 
Ŝevao aperas por la unua fojo en historiaj fontoj kiel Islama ŝtato ĉirkaŭ la jaro 900.

Dum la 16-a jarcento, Ŝevao estis invadita de la armeoj de Ahmed Grañ.

Ekde la fino de la 17-a jarcento Ŝevao estis regata de nova dinastio, fondita de Nagasi Krestos. Lia filo, Sebestyanos, prenis la titolon de *meridazmach'' (generalo de la rezerva armeo), kreitan speciale por la regnestro de la Ŝevao. Liaj posteuloj daŭre portis tiun titolon ĝis kiam Sahle Selassié estis deklarita neguso (reĝo) en 1813. La nepo de tiu lasta, Sahlé Maryam, iĝis, je la morto de Johano la 4-a, imperiestro de Etiopio, sub la nomo de Menelik la 2-a.

Je la fino de la 19-a jarcento, sub Menelik la 2-a, la nova ĉefurbo de tuta Etiopio estis elektita ĝuste en Ŝevao: Adis-Abebo.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Regionoj de Etiopio
Kategorio:Historio de Etiopio
Hanns Gasser

**Hanns GASSER** (naskiĝinta la  en Krems-Eisentratten, mortinta la  en Peŝto) estis aŭstra skulptisto. Lia frato estis Joseph Gasser.

## Vivo 
Ekis lia artista kariero per la faro de lignaj figuroj por kripoj aŭ reklamŝildoj ktp. En 1838 li iris Vienon kaj eniris la Akademion de Belartoj. En 1842 li translokiĝis Munkenon kie li aliĝis al la grupo de Julius Schnorr von Carolsfeld kaj Wilhelm von Kaulbach, pli malfrue de Ludwig Schwanthaler.

Reveninte en 1847 al Vieno li estis komisiita krei la statuojn ĉe la fasado de Carltheater. Baldaŭ poste oni vokis lin al la ĵus reorganizita akademio kie li docentis tamen nur ĝis la 1851-a jaro.

La viena arsenalo kaj ties armilmuzeo, la kunvensalonego de la urba konsilio de Vieno, la Lloyd-arsenalo de Triesto kaj tombejoj vienaj ĝoĵas pri la havo de verkoj de Gasser.

De liaj portretaj statuoj menciindas: la Maria-Tereza-monumento en la ĝardeno de la armea akademio de Wiener Neustadt, la Elizabeto-statuo ĉe la Uesta stacidomo de Vieno, la Wieland-monumento je Vajmaro (1853) kaj la statuo de Adam Smith en Oksfordo.

Gravis ankaŭ liaj portretbustoj aŭ statuetoj de elstaruloj, kiel ankaŭ multaj alegoriaj figuroj (ekz. *Donauweibchen* de 1885 je Viena urboparko. En ĉi-lastaj li tute en sekvis klasikismon.

## Fonto 
* Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 7. Leipzig 1907, p. 377-378 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Aŭstraj skulptistoj
Scientist Rebellion

''''''''* estas internacia organizaĵo de sciencistoj, kiuj deziras sentivigi la publikan opinion pri la tutmonda varmiĝo engaĝante sin por senperforta civila malobeo.

## Historio 
La grupo estas kreita en septembro 2020 de du doktoriĝantoj en fiziko ĉe la Universitato de St Andrews. Ĝin inspiras la ago de la aktivuloj de *Estinction Rebellion*. Ĝi sekvas kelkajn publikajn deklarojn de sciencistoj kaj venas post simila kampanjo de kuracistoj.

## Personecoj 
* Peter Kalmus

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* *Extinction Rebellion''
* Senperforto

Kategorio:Naturprotektaj protestoj
Kategorio:Protestoj
Kategorio:Protestoj en 2021
Kategorio:Protestoj en 2020
1,3,5-Trifenilbenzeno

**1,3,5-Trifenilbenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **benzeno** kaj **fenila bromido** en ĉeesto de **aluminia klorido**. Ĝi estas blanka aŭ palflava solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 1,3,5-Trifenilbenzeno posedas 24 karbonatomojn kaj 18 hidrogenatomojn.

1,3,5-Trifenilbenzeno estas sinteza aromata kombinaĵo vaste uzata en diversaj sciencaj esploraj aplikoj. Ĝi estas kristala solidaĵo kun molekula pezo de 306,40 g/mol kaj fandopunkto de proksimume 173 °C. Trifenilbenzeno estas multflanka kombinaĵo, kiu estas uzata en la sintezo de diversaj aliaj kombinaĵoj, same kiel en la studo de diversaj biokemiaj kaj fiziologiaj procezoj.

1,3,5-Trifenilbenzeno estas uzata en diversaj sciencaj esploroj, inkluzive de la sintezo de aliaj kombinaĵoj, la studo pri biokemiaj kaj fiziologiaj procezoj kaj la studo pri la metabolo de drogoj. Ĝi estas uzata en la sintezo de diversaj aliaj kombinaĵoj, kiel 1,2,4-trihidroksibenzeno kaj 1,2,3,4-tetrahidroksibenzeno. Ĝi ankaŭ estas uzata en la studo pri la biokemiaj kaj fiziologiaj procezoj, kiel la sintezo de grasacidoj kaj la metabolo de drogoj.

1,3,5-Trifenilbenzeno supozeble funkcias kiel substrato por enzimoj en la korpo, kiuj tiam povas katalizi la sintezon de aliaj kombinaĵoj. Ĝi ankaŭ supozeble funkcias kiel inhibicianto de certaj enzimoj, kiuj povas konduki al la inhibicio de kelkaj biokemiaj kaj fiziologiaj procezoj.

1,3,5-Trifenilbenzeno pruviĝis havi diversajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn. Ĝi pruviĝis havi inhibician efikon sur la sintezo de grasaj acidoj kaj la metabolo de drogoj. Ĝi ankaŭ pruviĝis havi inhibician efikon sur la aktiveco de certaj enzimoj, kiuj povas konduki al la inhibicio de kelkaj biokemiaj kaj fiziologiaj procezoj.

1,3,5-Trifenilbenzeno havas plurajn avantaĝojn kaj limigojn por uzo en laboratoriaj eksperimentoj. Unu el la ĉefaj avantaĝoj estas, ĝia relativa malmultekosteco, kio faras ĝin alloga elekto por uzo en laboratorio-eksperimentoj. Aldone, ĝi estas relative stabila kunmetaĵo, kio faras ĝin ideala elekto por uzo en longdaŭraj eksperimentoj. Tamen, povas esti malfacile akiri purajn specimenojn de 1,3,5-Trifenilbenzeno, kio povas limigi ĝian uzon en laboratoriaj eksperimentoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **1,3,5-Trifenilbenzeno** per traktado de **benzeno** kaj **fenila bromido** en ĉeesto de **aluminia klorido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **1,3,5-Trifenilbenzeno** per traktado de **1,3-dufenilbenzeno** kaj **2-klorobenzeno**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **1,3,5-Trifenilbenzeno** per traktado de **1,3,5-triklorobenzeno** kaj **klorobenzeno** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **1,3,5-Trifenilbenzeno** per trimerigo de la **fenilacetileno**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj