open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kraví hora (Novohrada montaro)

**Kraví hora** (, ) estas monto kun supermara alteco 962 m en Ĉeĥio, situanta en Novohrada montaro. Ĝi estas la tria plej alta monto de distrikto České Budějovice. De la najbara monto Vysoká (1034 m) sudoriente kaj Kuní hora (925 m) sudokcidente ĝi estas apartigita per karakterizaj seloj.

Temas pri arbarigita monto, unu el dominantoj de la norda parto de montaro, de malproksime videbla dominanto de la nordorienta deklivo estas vilaĝo Dobrá Voda kun pilgrima preĝejo. Superanta lignaĵo estas ordinara piceo. Sur la montopinto kaj proksime de ĝi troviĝas multnombraj granitaj rokformacioj, el kiuj eminentas formacio nomata *Kapo de Napoleono*.

## Aliro 
La plej facila aliro al la montopinto estas el municipo Hojná Voda sur  verda marko (1,1 km) aŭ el Dobrá Voda sur  ruĝa marko.

## Belvedero 
Proksime de la montopinto situas eksa soldata signalturo, kiu ekde la jaro 2001 servas kiel telekomunikila masto kaj ankaŭ kiel belvedero kun belvidoj al regiono de Nové Hrady, Baseno Třeboň, Šumava, Poluška, Kleť, Slepičí hory kun Kohout kaj al Bohemiamoravia montetaro. Ĉe kalkano de la belvedero estas simpla turista tegmentejo.

## Pluaj fotoj

Image:Kraví hora Napoleon (3).jpg|Rokoj en regiono Napoleono sub montopinto de Kraví hora
Image:Kraví hora Napoleon (4).jpg|Rokoj en regiono Napoleono sub montopinto de Kraví hora
Image:Kraví hora Napoleon.jpg|Formoj de frosta eroziado de forporto sur deklivo de Kraví hora
Image:Kraví hora Napoleon (2).jpg|Frosta fostodomo sur deklivo de Kraví hora
Image:Hlava Napoleona pod Kraví horou.JPG|Fungoroko nomata Kapo de Napoleno
Radiotelekomunikační stožár na vrcholu Kraví hory v Novohradských horách.jpg|Belvedero sur montopinto de Kraví hora

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Kraví hora sur retejo Novohradky.info

Kategorio:Montoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Montoj en Novohrada montaro
Kategorio:Montoj kun alteco inter 0 kaj 999 m
Kategorio:Rokformacioj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Rokformacioj en Novohrada montaro
Kategorio:Horní Stropnice
Kuira televida programo

[eta|Studio de la germana kuirada prezento *[:de:Die Küchenschlacht|Die Küchenschlacht* ("La Kuireja Batalo") en 2008.]]
**Kuirprogramo** estas televida programo, kiu montras la preparadon de manĝaĵo, kutime en kuirejo en fotostudio. Foje la programo ne estas filmita en fotostudio, sed aliloke kiel ekzemple en restoracio- kuirejo aŭ eĉ ĉe manĝbudoj ĉe publika merkato. Kutime, la gastiganto de la spektaklo, kutime fama kuiristo aŭ eĉ ĉefkuiristo, preparas unu aŭ plurajn pladojn dum la spektaklo, antaŭ la sidanta spektantaro, kaj montras ĉiujn kuiradstadiojn de la preparo. Kelkfoje ankaŭ oridinaraj homoj, kiuj ne estas profesiaj kuiristoj sed amatoraj, preparas la manĝaĵon.

Kuirspektakloj reprezentas unu el la plej malnovaj ĝenroj en la televidmedio. La unua programo estis elsendita en Britio de BBC en januaro 1937. Ili disetendiĝis en la 1950-aj jaroj en Usono proksime al la larĝa penetro de ĉi tiu medio. Ĉi tiuj programoj estis ankaŭ en aliaj landoj unu el la plej stabilaj specoj de televido en la elsendohoraro.

Kvankam ekde la komenco de la 21-a jarcento videblas ŝanĝoj en la maniero kiel la manĝaĵoj estas preparitaj kaj prezentitaj dum la programo, la tradicia ŝablono ankoraŭ konserviĝas, tiu karakterizita de kuiristo aŭ kuiristino staranta kaj filmita en kuirejo speciale starigita en studio kiu klarigas paŝon post paŝo kion la spektanto vidas antaŭ iliaj okuloj. La vido mem de la preparprocezo, kaj la fina rezulto, devus doni al la spektanto senton, ke skribita recepto ne sukcesus transdoni la informon.

En 1993, la televida kanalo " *Food Network* " estis lanĉita, kiu estas tute dediĉita al tiu ĝenro de spektaklo.

Kvankam la plej multaj el la kuirprogramoj ne atingas la supron de la furorlistoj, ili akiris relative altan popularecon ekde la fruaj tagoj de televido. Plejofte, ili ne estas tro multekostaj por produkti, do la televidkanaloj kutimis meti ilin en mortaj horoj laŭ taksoj, do ĉefe posttagmeze.
Kategorio:Televidaj ĝenroj
Kategorio:Kuirado
Kastelo de Kétegyháza

La **kastelo de Kétegyháza** aŭ pri la iamaj posedantoj *Kastelo de Andrássy–Almásy* [andrAŝi-almAŝi] estas monumento historia en grandvilaĝo Kétegyháza (Hungario).
eta|maldekstre|Aerfoto pri la kastelo

## Historio 
En Kétegyháza baroka nobeldomo (kasteleto) estis konstruita fare de grafo Zsigmond Andrássy en 1742, poste ĝi estis centro de la bieno. En 1749 apude kapelo, iomete for aliaj agrikulturaj domoj kaj parko konstruiĝis. Inter 1750–1776 la kastelo plurfoje pligrandiĝis. En 1799 alia nobela familio Andrássy aĉetis la plenan kastelon, ĉirkaŭ 1830 interliga konstruaĵparto konstruiĝis inter la kasteleto kaj kapelo. La kasteleto bruldetruiĝis en 1858. En la sekva jaro laŭ planoj de Miklós Ybl la konstruaĵo rekonstruiĝis, eĉ pligrandiĝis. Plia kastela kaj kapela trakonstruoj okazis en 1895, poste en 1940 oni interligis la kastelon kaj la agrikulturan alon tiel, ke tie trapasejo por koĉeroj estiĝis. Depost la 2-a mondmilito kaj la kastelo, kaj la kapelo estis prirabita, poste la loka agrikultura kooperativo uzis la kastelon. Laŭ priskribo tiam estis 42 ĉambroj. Ekde 1952 agrikultura lernejo estis la uzanto. La lernejanoj ekde la 1970-aj jaroj kolektis diversajn agrikulturajn maŝinojn. El tio iĝis muzeo, kiu estas videbla en parto de la kastelo. Ankaŭ la lernejo funkcias plu, eĉ oni konstruis akvoturon, restoracion kaj sportejojn. 

## Kastelo 
La teretaĝa kastelo havas longan formon. Dekstre la menciita kapelo kontaktiĝas kun la kastelo. Same longa alo disbranĉiĝas el la kastelo.

## Parko 
Oni aprezas la parkon altvalora, ol arboreto.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun bildo
* [hungare kun fotoj](http://bekeswiki.bmk.hu/index.php/Andr%C3%A1ssy%E2%80%93Alm%C3%A1sy-kast%C3%A9ly_(K%C3%A9tegyh%C3%A1za)) 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj 

Ketegyháza
Luděk Marold

**Luděk MAROLD** (naskiĝinta la  en Prago, mortinta la  samloke) estis ĉeĥa pentristo kaj grafikisto. 

## Vivo 
Estante orfo (patra morto en 1866 dum la Prusia-Aŭstria Milito; matra ses jarojn pli malfrue) li komencis studon ĉe la Artakademio de Prago en la aĝo de 16 jaroj; post relegacio li kontinuigis trejniĝon inter 1881 kaj 1887 ĉe profesoro Ludwig von Löfftz en Munkeno. Tie li konatiĝis kun Mikoláš Aleš, Alfons Mucha kaj aliaj samlandanoj. Post reveno al la praga altlernejo li ĝuis instruadon far Maximilián Pirner; Marold laboris en ties ateliero kaj fariĝis redaktoro por la societo *Mánes*. En 1889 al industri-arta lernejo en Prago kie li gajnis stipendion por pariza restado. En Parizo li perlaboris la vivon ĝis 1897 per desegnaĵoj por diversaj publikigotaj objektoj. Memkompreneble li ekkonis tie multajn artistojn, ekz. Vojtěch Hynais. Estiĝinte elstara artisto li denove reiris Pragon; en 1898 ĉe Granda Berlina Artekspozicio oni aljuĝis oran medaleton al li. 

## Verkoj 
Kiel studento, Marold verkis por diversaj germanaj revuoj. La sekvantaj verkoj estas ofte ilustraĵoj aŭ afiŝsimilaj aĵoj, kiuj ja influis la secesistilon de lia hejmregiono. Tre konataj bildoj de li estas: *Ovofoirejo praga* (Vaječný trh v Praze) 1888 aŭ la panoramaĵo *Batalo je Lipany* (Bitva u Lipan; kontraŭ la Husanoj). Ĝi havas altecon de 11 metroj kaj longecon de 95 metroj. La skizojn li faris rekte je Lipany. Kunlaborantoj estis la pejzaĝisto Václav Jansa, la scenografo Karel Štapfer, la koloristo Theodor Hilšer kaj la ĉevalpentristo Vacátek.

## Premioj 
* Ora medalo por ilustraĵoj (Internacia Ekspozicio), Munkeno 1892
* Ora medaleto por akvarelkolekto (Granda Berlina Artekspozicio), fare de la registaro de Prusujo en 1898

## Literaturo 
* biografio ÖBL
* Milan Churaň kaj teamo: *Kdo byl kdo v našich dějinách.* ISBN 80-85983-65-6

## Eksteraj ligiloj 
*ligiloj ĉe DDB
* Ludek Marold in HeidICON Illustrationen der Fliegenden Blätter
*biografio ĉe *rodon.cz*

Kategorio:Ĉeĥaj pentristoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en Prago
Kategorio:Naskiĝintoj en 1865
Kategorio:Mortintoj en 1898
La ciudad y los perros

***La ciudad y los perros*** (La urbo kaj la hundoj) estas la unua romano de la perua verkisto Mario Vargas Llosa, kiu ricevis la Premion *Biblioteca Breve* en 1962, estis publikigita en oktobro 1963​ kaj ricevis ankaŭ la Premion *de la Crítica Española*. 

Ĝi estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​

## Intrigo
La agado okazas en la Armea Lernejo Leoncio Prado, kie adoleskuloj ricevas mezlernejan instruon pere de severa militista disciplino. Oni rakontas la historiojn de junuloj kiuj malkovras kaj lernas kunvivadon kun aliformanta vivostilon kiu malhelpas ilin disvolvigi kiel liberaj personoj, en kiu oni subpremas kaj humiligas ilin. Ĉiuokaze kelkaj el ili eĉ trovas la forton por aliri defiojn. Vargas Llosa kritikas la armeajn vivon kaj kulturon, en kiuj oni promocias difinitajn valorojn (agresemo, kuraĝo, vireco, seksemo ktp.) kiuj mutilas la personan disvolvigon de la internitaj lernantoj. Abundas la multeco de roluloj, kies vivoj interplektiĝas teksante la verkon. La kerno de la rakonto temas pri la ŝtelo de la demandoj de ekzameno, kion denoncas kadeto alinomita La Sklavo, kiu poste mortas, supozeble fare de alia kadeto, alinome La Jaguaro. Tria, nome La Poeto, klopodos por denonci la Jaguaron. Ĉio rezultas en ĉiesa kunfronto de unu kadeto kontraŭ aliaj, kaj de ili kontraŭ la lernejestroj, nome armeaj oficiroj. La epilogo de la romano atestas tion kio estis la lernejo por la protagonistoj: trapasejo kiu formis aŭ misformis ilin, por integri ilin al la socio. 

## La verko
La apero de *La ciudad y los perros* estis mejloŝtono en la disvolvigo de la hispanamerika romanaro, markante la superadon de la rakonta regionismo, tiam moda en Latinameriko, kaj de la socia romanoo, ankoraŭ hegemonia inter hispanaj verkistoj. Krome, ĝi pavimis la vojon al la eldonindustrio iberia al multaj latinamerikaj verkistoj, startigante la movadon nomitan latinamerika bumo. Dum malmultaj jaroj, verkistoj kiel Gabriel García Márquez, Julio Cortázar, José Donoso, Carlos Fuentes kaj Guillermo Cabrera Infante iĝis konataj en la tuta mondo. 

## Referencoj
* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1963
Kategorio:Literaturo de Peruo
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Conversación en La Catedral

***Conversación en La Catedral*** (Konversado en La Catedral) estas romano de la perua verkisto Mario Vargas Llosa, kiu estis publikigita en 1969​. 

Ĝi estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​

## Intrigo
La romanov estas kruda portreto de la morala korupto kaj de la politika subpremado kiun suferas Peruo sub la diktaturo de la generalo Manuel A. Odría. La protagonisto, Santiago Zavala aŭ Zavalita, estas junulo de riĉa familio, kiu studas en la Universitato de Sankta Marko, tiam unu de la kernoj de la studenta opozicio kiu frontis la diktaturon. Lia patro, don Fermín Zavala, alinome Bola de Oro (Orbulo), estas prospera entreprenisto kiu negocas ege enspezige profite de la registara koruptado. Zavalita rilatas al studentoj komunistaj kaj tial li estas portita al policejo, kio rezultas en skandalo de la familio; poste li labiras kiel ĵurnalisto kaj aliĝas al la bohemieca vivo de siaj kolegoj. Li eĉ geedziĝas. Ĉio tio havigas al la romano iom da membiografia enhavo.

Sed maltrankviligas lin peza sekreto pri la samseksemo de lia patro, kiu eltenas seksajn renkontojn kun sia ŝoforo, la nigrulo Ambrosio. Hortensia (La Musa), estas friponino dekadenca kiu ekkonas tion kaj ĉantaĝas Fermín. Ambrosio tiam mortigas Hortensia, kortuŝita pro la situacio de sia ĉefo, kvankam restas la mistero ĉu li faris tion proprakonte aŭ pro ordono de Fermín. Santiago suspektas, sed klopodas por kredi, ke lia patro ne estas murdisto, torturo kiu revivis pro renkonto, jarojn poste, kun Ambrosio en la municipa hundarejo, kaj kun kiu dialogas en la trinkejo La Catedral, kio estis la komenco de la romano kaj kio titoligas ĝin.

La rakonta rimedo uzi neakcepteblan seksan kondutoj kiel akso de la intrigo aperas ankaŭ en *La Fiesta del Chivo*, kie la sekreto de la domiga diktatoro estas lia subita seksa impotenteco kiam li baraktas por perforti infaninon Urania. 

## La verko
La apero de *Conversación en La Catedral* plifirmigis la disvolvigon de la hispanamerika romanaro, markante la superadon de la rakonta regionismo, tiam moda en Latinameriko, kaj de la socia romanoo, ankoraŭ hegemonia inter hispanaj verkistoj. Krome, ĝi pavimis la vojon al la eldonindustrio iberia al multaj latinamerikaj verkistoj, startigante la movadon nomitan latinamerika bumo. Dum malmultaj jaroj, verkistoj kiel Gabriel García Márquez, Julio Cortázar, José Donoso, Carlos Fuentes kaj Guillermo Cabrera Infante iĝis konataj en la tuta mondo. 

## Referencoj
* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1969
Kategorio:Literaturo de Peruo
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
José Trigo

***José Trigo*** estas romano de la meksika verkisto Fernando del Paso publikigita en 1966. 

Ĝi estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​

## Intrigo
La sennoma ĉefa rakontisto alvenas iam al la fervoja kampadejo de Nonoalko-Tlatelolko serĉante iun José Trigo. Oni indikis lin iri al vagono de rolulo nomita Buenaventura por ke tiu rakontu la historio; krom Buenaventura, tie estas aliaj roluloj kiuj kontribuas al la rakontado: nome Bernabé, Anselmo, Guadalupe (fervojistoj) kaj la ĉarpentisto don Pedro. Al la ĉefa rakontisto (kies identeco neniam oni konas laŭlonge de la romano) oni rakontas, ke la fervojistoj postulis plialtigon de salajro kaj kiam la registaro malakceptis kaj fitraktis ilin, haltigis dum horoj la trajnojn. La estro de tiu movado estis rolulo nome Luciano, kiu estis perfidita de alia fervojisto nome Manuel Ángel, kiu antaŭe estis paktinta kun ŝtata agento por klopodi por subaĉeti Luciano kaj tiel dismunti la strikon.

Ĉar Luciano ne akceptis la subaĉeton, Manuel Ángel murdis lin. La nura atestanto de tiu murdo estis José Trigo, de kiu apenaŭ oni konas iom en la romano, kaj ŝajne li fuĝis el la kampadejo lasante post si ŝuon kiu estis tro granda kiam li aliris al jam moviĝanta trajno. Poste la registaro sendis la armeon por finigi la strikon, lasante tiel la kampadejon ruina, kaj, poste pro la tempopaŝo oni konstruis en tiu urboparto, lasante la stacion de Buenavista netuŝita. 

Dum la rakonto oni interplektigas aliajn historiojn rilatajn kun la Kristisma Milito kaj kun la fervoja striko de 1959 rakontitaj de roluloj kiel Buenaventura, Bernabé, don Pedro la ĉarpentisto, Anselmo kaj Guadalupe. 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* José Trigo en Google Libros.

* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1966
Kategorio:Literaturo de Meksiko
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Fervojistoj
Kraví hora

**Kraví hora** (en traduko *Bovina monto*) povas esti:

;monto:
* Kraví hora (Gigantmontaro) (1071 m) – monto en Gigantmontaro en distrikto Trutnov
* Kraví hora (Novohrada montaro) (953 m) – monto en Novohrada montaro kun belvedero:
** Kraví hora (Novohrada montaro, belvedero) – belvedero
* Kraví hora (Šumava cismontaro) (796 m) – monto proksime de Vyšší Brod en distrikto Český Krumlov
* Kraví hora (Jestřebí hory) (628 m) - monto ĉe Odolov en Jestřebí hory en distrikto Náchod
* Kraví hora (Písecké hory) – (613 m) monto oriente de Písek en distrikto Písek
* Kraví hora (Ralska montetaro) (577 m) – monto en Ralska montetaro
* Kraví hora (Provodínské kameny) (378 m) – monto ĉe municipo Srní u České Lípy
* Kraví hora (Jevišovica montetaro) (347 m) - monto en nacia parko Podyjí
* Kraví hora (Bobrava montetaro) (304 m) – monteto en brna kvartalo Veveří, sur kies pinto troviĝas  Observatorio kaj planetario Brno
* Kraví hora (distrikto Břeclav) – monto proksime de Bořetice en distrikto Břeclav

;alia:
* Libera federacia respubliko Bovina monto – recesista ŝtato en municipo Bořetice
Alvarus Thomaz

**Alvarus Thomaz** estis portugala matematikisto, fizikisto, kuracisto kaj profesoro pri medicino en la Universitato de Parizo.

## Biografio
Álvaro Thomaz naskiĝis en Lisbono kaj mortis en la urbo Parizo, kie li verŝajne vivis ekde 1500.

Li elstaris pro sia laboro en la kampo de la scienco pri la movado; li disvolvis studon pri la ecoj de unuforme akcelita moviĝo; prezentis kompleksan analizon pri la teorio de proporcioj; kaj atingis signifajn rezultojn en la studo de la senfinaj serioj. La prestiĝo kiun tiuj sciencaj verkoj donis al li igis lin rimarkinda figuro en la eŭropa kalkultradicio, tiel ke kelkaj historiistoj eĉ konsideris lin antaŭulo Pedro Nunes kaj Galileo Galilei.

Estas tre malmulte da informoj pri lia biografio. La unua novaĵo devenas el 1509, la jaro en kiu Tomás aperas kiel profesoro pri artoj ĉe la Collège de Cocqueret ĉe la Universitato de Parizo. En 1513, Tomaso daŭre instruis Naturfilozofion en la sama universitata kolegio. Kiel tiama kutimo, multaj studentoj enskribitaj en la Fakultatoj pri Medicino, Teologio kaj Juro laboris kiel instruistoj en parizaj lernejoj por povi pagi siajn universitatajn kotizojn. Inter 1515 kaj 1518, li unue diplomiĝis en Medicino kaj, baldaŭ poste, ricevis la titolon de Doktoro. En 1518, li komencis instrui ĉe la Fakultato de Medicino, kie li estis nomumita profesoro, kaj tenis tiun postenon ĝis sia morto, en 1521.

La intelekta medio de Parizo kaj ĝia universitato komence de la 16-a jarcento estis ege stimuliga. Kiam Álvaro Tomás alvenis en la universitaton, forta tradicio de iberaj studentoj jam estis bone establita. Inter aliaj estas Francisco de Melo (1485-1533), Pedro Margalho (1474-1556), Pedro Ciruelo (1465-1548) kaj Juan de Celaya (1490-1558).

Eldonita en Parizo en 1509, "Liber de triplici motu" estas la nura konata libroo verkita de Álvaro Tomás. Ĝi estas sofistika kaj kompleksa verko, precipe verkita de viro en siaj fruaj dudekaj jaroj. La "Liber de triplici motu" rivelas evidentan alligitecon kun la lernejo de kalkuliloj ĉe Merton College, en Oksfordo – kaj ĉefe kun la laboro de Richard Swineshead (floris 1340-1354) (Richard Suiseth, floris 1340-1355) –, integrita en la sciencaj verkoj de la mezepoka pariza tradicio reprezentita de Nikolao de Oresme (1323-1382). Malgraŭ la teknika komplekseco de la "Liber de triplici motu", la laboro estis vaste diskonigita kaj estis konata inter intelektuloj de sia tempo.

## Verko
* Liber de triplici motu proportionibus annexis magistri Aluari Thomæ Ulixbonensis philosophicas Suiseth calculationes ex part edeclarans, 1509

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1489
Kategorio:Mortintoj en 1521
Kategorio:Naskiĝintoj en la 15-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 16-a jarcento

Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
El día que murió Marilyn

***El día que murió Marilyn*** (La tago en kiu mortis Marilyn) estas romano de la hispana verkisto Terenci Moix publikigita en 1969. 

Ĝi estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​

## Intrigo
En tiu romano oni rakontas la vivojn de du generacioj de unu familio: nome la generacio de la junuloj de la Hispana Enlanda Milito kaj la generacio de la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. Estas la prezento de la paŝo de tiu familio de la laborista klaso al nova burĝaro de Barcelono, kaj de la ŝanĝoj kiuj rezultas en ĉiu el la protagonistoj. 

*El día que murió Marilyn* estas dividita en kvin libroj:
* La Amèlia (1934-1947), el laborista klaso kiu edziniĝis al Joaquín (Xim) survivanto de la milito; ŝi iĝis grava negocisto.
* Bruno (1947-1953); oni rakontas lian infanaĝon kaj amikecon kun Jordi kaj kun lia frato Carlitus, kiu mortis. Li malfermiĝas al seksemo de adolesko.
* Jordi (1961), amiko de Bruno, estas samseksemulo kiu alproksimiĝas al malhelaj etosoj.
* Xim (1928-1962), patro de Bruno, disamorema, estas kortuŝita pri la perdo de sia filo Carlitus.
* Los cachorros (La hundidoj, 1962) estas la junuloj.

## Referencoj
## Bibliografio 
* Moix, Terenci (1998). *El día que murió Marilyn*. Barcelona: Planeta. ISBN 978-84-08-02850-5.

* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1969
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Volverás a Región

***Volverás a Región*** (Vi revenos al Región) estas romano de la hispana verkisto Juan Benet publikigita en 1967. Ĝi estis por multaj fakuloj elrompo kontraŭ ĉio kion oni verkis en tiama Hispanio, kiam en romanaro hegemoniis realismo.​ 

Ĝi estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​

## Intrigo
Same kiel okazas en aliaj verkoj de Benet,​ la agado okazas en Región (Regiono), fikcia teritorio kreita de la aŭtoro kaj iom identigebla probable kun la provinco Leono, en kiu Benet laboris kiel inĝeniero inter 1956 kaj 1965 en la vorkoj de la kanaloj de Quereño kaj Cornatel kaj en la akvobaraĵo de Porma, kie li kompletigis la definitivan verkadon de la tomano.​ La intrigo centriĝas en la nokta konverso inter kuracisto kaj virino.​ 

## La verko 
Kelkaj kritikistoj indikis la influon de la "magia realismo" de García Márquez, Juan Carlos Onetti kaj ĉefe de Faulkner kaj de ties mita kantono Yoknapatawpha, por lia Región.​ 

## Referencoj
* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1967
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Trolebusa transporto en Novoĉeboksarsk

**Trolebusa transporto en Novoĉeboksarsk** () estas trolebusa sistemo de la urbo Novoĉeboksarsk. La malfermo de trolebusa servo okazis la  (laŭ aliaj fontoj - la 3-an de novembro). Komence de la 21-a jarcento ĝi estas la ĉefa tipo de urba publika transporto. Okaze de la Tago de la Respubliko la 24-an de junio estis malfermita nova intermunicipa trolebusa vojo n-ro 62 "Ĉeboksari-Novoĉeboksarsk"

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Novoĉeboksarsk
* Trolebusa transporto en Ĉeboksari
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Novoĉeboksarsk
Novoĉeboksarsk
Veveří (Nové Hrady)

**Veveří** (, *Biberschlag*) estas solejo en Ĉeĥio, parto de urbo Nové Hrady en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 kilometro sude de Nové Hrady. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Veveří situas en katastra teritorio **Veveří u Nových Hradů** kun areo 6,75&nbsp;km², en kiun estis unuigita la teritorio de pereinta municipo Jedlice.

## Historio
Veveří estas konsiderata kiel pereinta municipo. La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1281. 

Post la dua mondmilito plimulto de la lokaj loĝantoj de germana nacieco estis forŝovita kaj la municipo estis enloĝigita. Kvankam la municipo ne estis ensumigita en limregionan eĉ ne malpermesitan zonon, iom post iom okazis ĝia senhomiĝado. Post suma detruado de la municipo konserviĝis sole konstruaĵo de lernejo, en kiu la instruado estis finita fine de la lerneja jaro 1962. Poste ĝi estis uzata kiel fonejo de pionira tendaro kaj ekde la jaro 1991 ĝi servas al apuda kampadejo. El la municipo restis ankaŭ korpo de monumento al viktimoj de la unua mondmilito. En la plej suda parto de katastro Veveří apud la ĉeĥa-aŭstra limo troviĝis vilaĝo Jedlice, kiu estis en la 20-a jarcento tute likvidita dum konstruado de la tn. Fera kurteno.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Naturmemorindaĵo Přesličkový rybník
* Naturmemorindaĵo Veveřský potok
* Veverská lípa (tilio)

## Ĉirkaŭaĵo
* Vyhlídky

## Pluaj fotoj

Přesličkový rybník.jpg|Fiŝlago Přesličkový rybník oriente de Veveří
Bývalá škola.jpg|El la pereinta vilaĝo Veveří konserviĝis sole konstruaĵo de eksa lernejo
PP Veveřský potok 2015-08-03.jpg|Naturmemorindaĵo Veveřský potok
Mezi Veveřím a Jedlicí (01).jpg|Inter Veveří kaj Jedlice
Jedlice - cesta.jpg|Restaĵo de vojo kaj ponteto en lokoj, kie estadis vilaĝo Jedlice
Puvodni most spodni strana.jpg|Devena ponteto en la eksa Jedlice

## Referencoj
Kategorio:Nové Hrady
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Solejoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Novohrada montaro
Kategorio:Pereintaj setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Trolebusa transporto en Novokujbiŝevsk

**Trolebusa transporto en Novokujbiŝevsk** () estas trolebusa transportsistemo en la urbo Novokujbiŝevsk. Funkciado komenciĝis la . La municipa entrepreno "Novokujbiŝevskoje municipalnoje unitarnoje passaĵirskoje transportnoje predprijatije" funkciigas kaj la busajn kaj trolebusajn sistemojn de la urbo. La urbo havas unu trolebusfloton, 11 itinerojn.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Novokujbiŝevsk
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Novokujbiŝevsk
Novokujbiŝevsk
Trolebusa transporto en Vladikavkazo

**Trolebusa transporto en Vladikavkazo** (, ) estas la antaŭa trolebussistemo de la urbo Vladikavkazo. Ĝi funkciis de 1977 ĝis 2010. ĝi ĉesis funkcii pro manko de veturanta materialo kaj eluziĝo de la kontakta lineo.

Vladikavkazo fariĝis la unua urbo en Rusio, kiu forlasis la trolebuson, sed retenis la tramon (kutime en urboj, kie elektra transporto estis fermita, okazis la malo).

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Vladikavkazo
* Tramtransporto en Vladikavkazo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Vladikavkazo
Vladikavkazo
Rychnov nad Malší

**Rychnov nad Malší** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Dvořiště en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 9 km sude de Kaplice. Vivas ĉi tie daŭre  ().

Rychnov konsistas el du katastraj teritorioj – k. t. *Rychnov nad Malší* kun areo 6,56 km², kie troviĝas ankaŭ baza setlejunuo U Svatého Kamene, kio estas pilgrima loko kun preĝejo de Virgulino Maria Neĝa kaj antaŭe ankaŭ monaĥejo, kaj k. t. *Štědrkov* kun areo 0,85 km². En ambaŭ katastrajn teritoriojn trafas teritorio de naturmemorindaĵo kaj eŭrope signifa loko Horní Malše.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Rychnov nad Malší estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Andreo
* Kolektaro de urbanaj domoj
* Kolektaro de fontanoj
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

En la katastra teritorio Rychnov nad Malší estas monumento al Hans Kudlich.

## Pluaj fotoj 

Sv.Ondřej.jpg|Preĝejo de sankta Andreo
Dolní Dvořiště - Rychnov nad Malší, socha sv. Jana Nepomuckého (5052).jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Rychnov, kašna.jpg|Fontano
Rychnov nad Malší, prodejna potravin II.jpg|Vendejo de nutraĵoj
Česko-rakouské pomezí (CK), imgp7954 (2017-05).jpg|Ĉeĥa-aŭstra limregiono
Česko-rakouské pomezí (CK), imgp8009 (2017-05).jpg|Ĉeĥa-aŭstra limregiono

## Referencoj
Kategorio:Dolní Dvořiště
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Malše
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Trolebusa transporto en Astraĥano

**Trolebusa transporto en Astraĥano** () estas fermita trolebusa sistemo de Astraĥano. La sistemo funkciis de la  ĝis la .

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Astraĥano
* Tramtransporto en Astraĥano
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Astraĥano
Astraĥano
Éva Barta

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barta Éva,** estis hungara juvelisto, pentristo, ceramikisto. Ŝia patro estis Ernő Barta, ŝia edzo estis Béla Fekete Nagy.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Ŝi maturiĝis en industriarta mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1933, poste ŝi akiris diplomon en Reĝa Hungara Belarta Altlernejo en 1938. Ŝiaj majstroj estis Ágost Benkhard kaj István Szőnyi. Post siaj studoj ŝi kreis ceramikajn vestajn ornamaĵojn okazis en Parizo, sed pro la milito ŝi hejmenvenis kaj malfermis atelieron en Budapeŝto en 1939. Dum la nazia erao (1944) ŝi partoprenis en savado de judoj. Ŝi produktis emajlajn, fajnogemajn kaj alpakajn juvelojn memorigantajn organikajn formojn de la naturo. Ŝi estas la unua reprezentanto en Hungario, kiu konsideras la estetikon anstataŭ valormetaloj kaj valorŝtonoj. Ŝi ricevis premiojn en 1977 kaj 1985.

## Ŝiaj ekspozicioj 
* individuaj: 1961, 1975, 1976 Budapeŝto
* grupaj:
** mondekspozicio en Bruselo (1958)
** 1971, 1972 Budapeŝto

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Rózsaszín főkötő* 1956
* *Népviselet* 1966
* *Női szépség olvasás közben* 1974
* *Barta Alfonz operaénekes* 1974
* *Balatonakarattya* 1975
* *Virágcsendélet* 1990

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungaraj juvelistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj

Kategorio:Budapeŝtanoj
Trolebusa transporto en Grozno

**Trolebusa transporto en Grozno** () estas trolebusa reto de la urbo Grozno, funkciinta de la  ĝis la .

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Grozno
* Tramtransporto en Grozno
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Grozno
Grozno
Terorismo kaj Kebabo

***Terorismo kaj Kebabo*** () estas tre populara 1992 egipta nigr-komedia filmo ĉefrolita Adel Emam kaj reĝisorita de Sharif Arafa . Ĉi tiu filmo, kiu mokas kaj islamajn teroristojn kaj la egiptan registaran aparaton (specife de la sekurecaj taĉmentoj), estas konsiderita de multaj la plej populara egipta filmo de ĉiuj tempoj, kaj estis utiligita eĉ kiel studmaterialo en akademiaj kursoj  .

## Intrigo 
En la filmo, Adel Emam rolas kiel ordinara egiptano nomita Ahmed kiu plurfoje malsukcesas en siaj provoj trakti la ŝtatan burokration, kaj post neplueltenebla frustriĝo trovas sin en situacio kie li ŝtelas armilon de policisto kaj, kun pluraj komplicoj kiuj aliĝis al li, tenas ostaĝojn en registara oficejo. La sekurecaj taĉmentoj opinias, ke islamaj teroristoj transprenis la lokon, kaj intertraktas kun Ahmed. Lia unua postulo estas provizi kebabpladojn al ĉiuj enfermitaj, kaj poste li faras ankaŭ politikajn postulojn.
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Al-irhab wal kabab* DVD ĉe Amazono

Kategorio:Egiptaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1992
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Ĝermoj pri Egiptio
Vyšné

**Vyšné** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Nové Hrady en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 6,5 kilometro oriente de Nové Hrady en regiono de Okcidenta Vitorazio. En jaro  en la vilaĝo vivis . Kondukas tra ĉi tie fervojlinio České Budějovice – Gmünd kun haltejo 600 m norde de la vilaĝo. Sur turisma pado Vyšné – Höhenberg estas turisma limpasejo en Aŭstrion.

**Vyšné** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 14,32&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1526. Vyšné etendiĝas sur teritorio de la tn. Vitorazio, kiu estis ĝis la jaro Malsupra Aŭstrio. Konsisto de la katastro de municipo tiam fariĝis ankaŭ arbarigita nordorienta parto de la katastra teritorio  Höhenberg, samkiel ankaŭ malgranda arbarigita parto de la katastra teritorio Reinpolz; la restantaj partoj de tiuj ĉi du katastroj restis konsisto de Aŭstrio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* kvarala senjora korto sur la suda rando de la vilaĝo
* memoriga arbo kverko en Vyšné
* ligna kruco antaŭ eksa lernejo, rememoriganta pereintan kapelon de Virgulino Maria el la jaro 1766

## Pluaj fotoj

Vyšné - panský dvůr, 2024-03, obr01.jpg|Senjora korto
Vyšné - bývalá škola, 2024-03, obr03.jpg|Eksa lernejo n-ro 6 kaj kruco
Vyšné - železniční zastávka, 2024-03, obr03.jpg|Fervoja haltejo
Vyšné NH čp. 73.jpg|Domo en Vyšné
Vyšné - pomník rudoarmejců, 2024-03, obr01.jpg|Monumento de Ruĝarmeanoj
Vyšné - Vyšenský dub, 2024-03, obr01.jpg|Kverko en Vyšné

Kategorio:Nové Hrady
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Kategorio:Okcidenta Vitorazio
Adel Emam

**Adel IMAM** (‎; * 17-an de majo 1940, laŭ aliaj fontoj 17-an de decembro 1946, en al-Mansuro) estis egipta kina, televida kaj teatra aktoro, ĝis sia emeritiĝo de aktorado en 2024. Li estas konsiderata de multaj kiel la plej konata kaj talenta aktoro en la egipta kina industrio .

## Vivo 
Adel Imam estas konsiderita kiel studento de egipta aktoro Fouad El Mouhandes. Li akiris vastan popularecon mezo de la 1970-aj jaroj, kaj ekde tiam li rolis en pli ol cent filmoj kaj estas populara aktoro en la araba mondo . Liaj filmoj estas plejparte komedioj. Krome filmoj, li ankaŭ aktoris en teatraĵoj kaj televidserioj, kaj en radioprogramo kun la kantisto Abdel-Halim Hafez. En liaj diversaj roloj, li prezentas larĝan spektron de humurstiloj kaj ricevas favorajn recenzojn de kaj la kritikistoj kaj la spektantaro.

Laŭ sia naturo kiel aktoro, li estas ĉefe komikulo, sed li ankaŭ partoprenis en seriozaj filmoj - ekzemple, liaj fruaj filmoj kombinas komedion kun enamiĝo.

Tamen, Imam kaj liaj filmoj ofte estis la objekto de kritiko kaj konflikto ene de egipta socio, plejparte de islamistoj. Multaj filmoj ĉefrolantaj lin, kiel "La Birdoj de Mallumo" ( 1985 ) kaj "La Teroristo" ( 1994 ) prezentas religian fundamentismon kaj fanatikecon en satira kaj kritika maniero .

En 2005, li partoprenis en la filmo *Omaret Yakobean* (Domo de Jacobiano), bazita sur la romano de Alaa Al-Aswani. Ĉi tiu kontestata  filmo estas la plej multekosta egipta produktaĵo ĝis nun kaj estis enorma biletvendejsukceso . Alia polemika filmo en kiu li ludas ĉefrolon estas la religia komedio *Hassan and Markus* (2008), kiu estis reĝisorita fare de lia filo Ramy.

Li laŭdire malestimis religiajn simbolojn kiel ekzemple barboj kaj fluantaj plenkorpaj vestaĵoj.

## Socia agado 
En 2000, li estis nomumita de Unuiĝintaj Nacioj kiel bonvola ambasadoro de la Alta Komisaro de la Unuiĝintaj Nacioj pro Rifuĝintoj (UNHCR) kaj ekde tiam li senlace okupiĝas pri promocio de bonfarado de rifuĝintoj en la mondo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Ĉiuj filmoj de Adel Imam enretaj, kun subtitoloj en la angla, araba kaj franca

Kategorio:Egiptaj islamanoj
Kategorio:Egiptaj naciistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1940
Kategorio:Egiptaj aktoroj
Kategorio:Egiptaj aktivuloj
Okcidenta Vitorazio

**Okcidenta Vitorazio**, () hodiaŭ konata pli sub la nomo **Vitorazio**, estas regiono en sudorienta parto de Sudbohemia regiono en Ĉeĥio, apud limo kun Aŭstrio. La regiono de Okcidenta Vitorazio kun areo 113 km² prezentas nur malgrandan parto de la devena Vitorazio, kiu unue apartenis al Bohemio, sed jam de fino de la 13-a jarcento ĝi apartenis tute al Malsupra Aŭstrio. Tiu ĉi teritorio en ĉirkaŭaĵo de České Velenice estis alligita al Ĉeĥoslovakio de Aŭstrio surbaze de Traktato de Saint-Germain-en-Laye al la 31-a de julio 1920. Temis pri unu el tri teritorioj almembrigitaj el Aŭstrio al Ĉeĥoslovakio.

## Ligiloj
### Notoj 
## Rilataj artikoloj
* Vitorazio
* Landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio


Kategorio:Historiaj teritorioj de Aŭstrio
Kategorio:Ĉeĥaj historiaj teritorioj
Kategorio:Geografio de distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Geografio de distrikto České Budějovice
Kategorio:Landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Abdelhalim Hafez

**Abdel Ĥalim Ali Ŝabana** (), ofte nomita **Abdel Ĥalim Ĥafez** ((; la 21an de junio 1929 – la 30an de marto 1977)  estis egipta kantisto, aktoro, dirigento, komercisto, kaj produktoro . Li estas ĝenerale konsiderata kiel pivota figuro en la 20a-jarcento araba populara muziko.

Li estas konsiderita unu el la plej grandaj kantistoj en egipta muziko kune kun Umm Kulthum, Mohammed Abdel Wahab kaj Ŝadia. Kun la pliiĝo de lia populareco, li estis afekte nomita **La Bruna Najtingalo** ()  . Liaj kantverkoj daŭre estas ofte aŭditaj en radio en Egiptio kaj la araba mondo, kaj li estas konata tra la mondo kiel la "Araba Elvis" . Rezulte, li atingis eksterordinaran sukceson kiel populara muzikisto dum la araba mondo, kun proksimumaj vendoj de pli ol 80 milionoj da registraĵoj .

## Vivo 
Ekde 1955 ĝis 1969 li rolis la viran ĉefrolon en 15 egiptaj plenlongaj filmoj. En 1955 li kun-reĝisoris *Lahn el wafaa* kune kun Ibrahim Emara. En la sama jaro li estis vidita en la muzikalo *Ayyamine el helwa* de Helmy Halim kune kun Omar Sharif. La romantika muzikĝenro tiam estis ankaŭ la domina filmĝenro en lia kariero kiel kantisto kaj aktoro.

Hafez mortis la 30-an de marto 1977 kiel rezulto de kronika skistosomiazo (Helika febro), kiun li suferis ekde infanaĝo. Milionoj da homoj partoprenis en lia funebra procesio. Lia morto estis tiel ŝoka ke kvar egiptaj virinoj laŭdire faris sinmortigon . 

## Heredaĵo 
En Egiptio, Halim estas konata kiel la "Reĝo de Muziko", "La Filo de Nile", "La voĉo de la popolo", "La filo de la revolucio" kaj "Reĝo de emocioj kaj sentoj". Liaj patriotaj kantoj estis la plej ofte kantitaj de la homamasoj dum la egipta Revolucio de 2011 .

## Iuj el liaj tre popularaj kantoj (elekto) 
Kelkaj de plejpartoj de popularaj kantoj de Halim estas:

* "Ahwak" (mi adoras vin),
* "Ala Ad El Sho'" (Tiom multe kiel la sopirado),
* "Ala Hesb Wedad" (Kie mia koro gvidas min),
* "Betlomooni Leih" (Kial faras vin kulpigas min),
* "El Massih" (La Mesio),
* "Fatet Ganbena" (Ŝi preterpasis de ni),
* "Gabbar" (Aroganta),
* "Gana El Hawa" (La humoro frapis nin),
* "Sawwah" (Vagabondo),
* "Maw'ood" (Destinita),
* "Zai El Hawa" (Kiel aero),
* "Qari'ĉe Al Fingan" (La kafa aŭguristino), lia lasta kanto.
* "Habibati Man-Takoon" (Mia amo, Kiu estas ŝi?), eldonita postmorte

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Abdel Halim Hafez ĉe krwetatnt.Reto
Kategorio:Mortintoj en 1977
Kategorio:Naskiĝintoj en 1929
Kategorio:Egiptaj islamanoj
Kategorio:Egiptaj kantistoj
Kategorio:Araba muziko
Géza Arató

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Arató Jozefo Géza,** estas hungara psikiatro, parlamenta deputito.

 naskiĝis  en Esztergom.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1972, poste li akiris medicinan diplomon en Universitato Semmelweis en 1978. Post la diplomo li laboris en hospitalo de sia naskiĝurbo. Intertempe li akiris licencojn en 1982 pri neŭrologio, pri psikiatrio en 1987, pri adiktologio en 1995. Inter 1992-1996 li laboris en ambulanco de Dorog. Jam en 1988 li aliĝis al aperinta opozicio, li estis parlamentano inter 1990-1994. Li multe strebis kontraŭ la drogaĉoj, krome li malfermis ankaŭ privatan kuracejon. Li edziĝis en 1974, lia edzino naskis 5 gefilojn inter 1975-1985.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* parlamenta paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikiatroj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Trolebusa transporto en Kurgano

**Trolebusa transporto en Kurgano** () estas unu el la specoj de publika transporto en la urbo Kurgano en 1965-2015. La , MUP "GET" ĉesis funkcii.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Kurgano
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Kurgano
Kurgano
Ŝadia

**Fatma Ahmed Kamal ŜAKER** (, pli konata sub la artista nomo **Ŝadia** (); la 8-an de februaro 1931 en Kairo - la 28-an de novembro 2017 samloke) estis egipta kantisto kaj filmaktorino, kiu estas konata pro la multaj roloj kiujn ŝi ludis en filmoj de la 1950-aj kaj la 1960-aj jaroj. 

Ŝadia havis silke glatan voĉon kaj estas konata pro siaj patriotaj kantoj, kaj do ŝi estas unu el la ikonecaj aktorinoj kaj kantistinoj en Egiptio kaj la Mezoriento. Ŝi registris centojn da gramofondiskoj, nature la plej granda parto de ili en la egipta araba, kaj estas simbolo de la "ora epoko" de Egiptio en filmo kaj distro. Entute ŝi partoprenis en pli ol 100 egiptajn filmojn.

Kritikistoj vidas ŝin kiel la plej sukcesa egipta kaj araba artisto. Ŝia unua filmapero estis en la filmo *Floroj kaj Dornoj* ("Azhar wa Ashwak") kaj la lasta filmo kiun ŝi partoprenis estis *Ne pridemandu min kiu mi estas* ("La Tas'alni Man Ana") . Ŝi ankaŭ estas fama pro sia patriota kanto *Mia amata Egiptio* ("Ya Habibti Ya Masr") kaj ŝia trarompa ĉefrolo kiel parto de la egipta filmo *La nekonata Virino* ("Al Maraa Al Maghoua") . Ses el ŝiaj filmoj aperas en la listo de 100 filmoj plej ŝatataj arabaj filmoj de la 20-a jarcento. En Aprilo 2015, ŝi iĝis la unua aktorino se temas pri teni doktorecon de la Egipta Akademio de Arto. Ŝi ricevis la nomon "Idolo de la Mesoj" post la sukceso de sia samnoma filmo ("Maaboudat El Gamaheer"). Ŝiaj aliaj elstaraj kromnomoj estis: "la gitaro de egipta poezio" kaj "la ora gitaro".

Ŝadia havis admirantojn ĉie en la araba mondo kaj ludis ĉion de kamparanaj knabinoj kaj karierulinoj ĝis mense ĝenitaj virinoj kaj romantikaj malsaĝulinoj. Ŝi estis laŭdita por ŝiaj roloj kiel ribelema virino en la filmo *Middaqq vilaĝeto* kaj kiel prostituitino en *La Ŝtelisto kaj la Hundoj*, kiuj ambaŭ estis bazitaj sur la libroj de la Nobel-premiito Naguib Mahfouz. 

Shadia ĉesis prezenti ĉirkaŭ 1987 kaj tiam dediĉis sin al strikta formo de islamo. Ŝi portis hijabon kaj vivis en soleco ĝis sia morto.

## Filmaro 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Perdita Kontinento: Kino de Egiptio

Kategorio:Naskiĝintoj en 1931
Kategorio:Mortintoj en 2017
Kategorio:Egiptaj aktoroj
Kategorio:Egiptaj kantistoj
Kategorio:Egiptaj islamanoj
Kategorio:Egiptaj naciistoj
Kategorio:Araba muziko
Intellivoice

**Intellivoice** estas voĉsinteza modulo kaj adaptilo por Intellivision, la hejma videoludilo de Mattel eldonita en la fruaj 1980-aj jaroj. Ĝi utiligas voĉan sintezilon por generi aŭdeblan paroladon. La Intellivoice estas granda, bruna kartoĉo kiu enŝoviĝas en la flankan kartoĉfendon de la Intellivision. Ludoj speciale desegnitaj por la aparato tiam povas esti enmetitaj en fendon provizitan ĉe la dekstra flanko de la modulo.

Internacia versio de la Intellivoice estis planita, sed neniam publikigita. La produktado de Intellivoice ĉesiĝis jam en 1983 pro malbonaj vendokvantoj, kun nur kvin videoludoj publikigitaj kun subteno de la aparato - interalie *B-17 Bomber*. Malgraŭ tio, ĝi estis agnoskita kiel grava novaĵo en videoludado, ĉar la Intellivoice-programaro sukcese uzis paroladon por influi la sperton de la ludantoj.

## Kongruaj videoludoj 
Entute kvin videoludoj estis publikigitaj por la Intellivoice-modulo :
* *Space Spartans*
* *Bomb Squad*
* *B-17 Bomber*
* *Tron: Solar Sailer*
* *Intellivision World Series Baseball*

## Referencoj 
Kategorio:Intellivision
Kategorio:Komputila flankaparato
Electronic Gaming Monthly

***Electronic Gaming Monthly*** (***EGM***) estas usona monata videoluda magazino. Ĝi proponas novaĵojn pri videoludoj, priraportadon de industriaj eventoj, intervjuojn kun gravuloj, redakcian enhavon kaj ludajn recenzojn. Unue papera, la magazino estis relanĉita kiel retejo en 2019.

## Historio
La magazino estis fondita en 1988 kiel *Electronic Gaming Monthly* de Sendai Publications. En 1994, *EGM* lanĉis la kromrevuon *EGM²*, kiu fokusiĝis pri pli vasta kolekto de trompoj kaj trukoj por videoludoj (ekzemple mapoj kaj gvidiloj). Ĝi poste fariĝis *Expert Gamer* kaj fine la malaperinta *GameNOW*. Post 83 numeroj (ĝis junio 1996), la eldonisto de *EGM* fariĝis Ziff Davis. Ĝis januaro 2009, *EGM* kovris nur ludojn por videoludiloj kaj ties programaron.

En 2002, la abonantaro de la revuo kreskis je pli ol 25 procentoj. La revuo tamen estis nuligita de Ziff Davis en januaro 2009, post la vendo de *1UP.com* al UGO Networks. La numero de februaro 2009 estis jam kompletigita, sed ne publikigita.

En majo 2009, la fondinto de *EGM*, Steve Harris, aĉetis al Ziff Davis la magazinon kaj ĝiajn posedaĵojn. La revuo estis relanĉita en aprilo 2010 de la nova kompanio de Harris, EGM Media, plilarĝigante sian priraportadon al la merkatoj de IBM PC kaj poŝtelefonaj ludoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Videoludaj gazetoj
Kategorio:Videoludaj retejoj
Ziff Davis

**Ziff Davis, Inc.** estas usona firmao rilate al cifereca amaskomunikilaro kaj interreto. Fondita en 1927 fare de William Bernard Ziff Sr. kaj Bernard George Davis, la kompanio hodiaŭ ĉefe posedas plurajn teknologio- kaj sano-orientitajn retejojn, retbutikojn kaj diversajn varmarkojn rilate al videoludado kaj distro.

Post la morto de Bill Ziff en 1953, William B. Ziff Jr., lia filo, revenis el Germanio por gvidi la kompanion. En 1958, Bernard Davis vendis sian parton de Ziff Davis al Ziff Jr. por fondi Davis Publications, Inc.; Ziff Davis daŭrigis la uzon de la familia nomo Davis kiel Ziff-Davis.

Dum la plej granda parto de la historio de Ziff Davis, ĝi estis eldonisto de hobiaj magazinoj, ofte dediĉitaj al multekostaj, reklamtaŭgaj teknikaj hobioj kiel aŭtomobilo, fotografio kaj elektroniko. Ekde 1980, Ziff Davis ĉefe eldonis komputil-rilatajn magazinojn kaj rilatajn retejojn, starigante Ziff Davis kiel gravan interretan kompanion.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Teknologiaj firmaoj
Mikulov (Dolní Dvořiště)

**Mikulov** () estas pereinta vilaĝo kaj katastra teritorio (388,4656 ha) en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Dvořiště en distrikto Český Krumlov. En la katastra teritorio Mikulov estas naturmemorindaĵo kaj eŭrope signifa loko Horní Malše. 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1325. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Mikulov estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio. Post la jaro 1945 la plejparte germana loĝantaro estis ellandigita.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Cetviny
* Janova Ves

## Vidu ankaŭ
* Sekurigo de la ŝtatlimo de Ĉeĥoslovakio dum la malvarma milito

## Referencoj
Kategorio:Dolní Dvořiště
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Danny Goodman

**Danny GOODMAN** estas usona komputila programisto, teknologia konsultisto, kaj aŭtoro de pli ol tri dekduoj da libroj kaj centoj da magazinaj artikoloj pri komputilaj temoj. Li estas plej konata kiel la aŭtoro de *The Complete HyperCard Handbook* (1987), *The JavaScript Bible* (1996), kaj *Dynamic HTML* (1998). Lia *The Complete AppleScript Handbook* (1993) estas ankaŭ rimarkinda kiel grava frua verko pri la programlingvo AppleScript.

## Vivo 
Goodman naskiĝis en Ĉikago (Ilinojso) kaj translokiĝis al San-Francisko en 1983. Li diplomitiĝis en la Universitato de Viskonsino en Madisono pri grek-romia antikvo.

Goodman komencis verki pri elektroniko kaj komputiloj fine de la 1970-aj jaroj, kaj fariĝis plentempa aŭtoro en 1981. En 1987, la unua eldono de la tre laŭdita *The Complete HyperCard Handbook* estis publikigita. Ĉi tiu influa verko iam estis citita kiel la plej vendata libro pri Makintoŝo kaj la plej rapide vendata komputila libro en historio.

Post kritika agnosko de siaj verkoj rilate al Apple-komputiloj,, li turnis sian atenton al la nova skripta lingvo de la Interreto, JavaScript, kaj rilataj teknologioj kiel HTML kaj CSS. Liaj artikoloj en la retejoj de Netscape, Apple Computer, kaj O'Reilly Media estis popularaj kaj rimarkitaj ĉar ili estis alireblaj por ambaŭ fakuloj kaj ne-profesiuloj. Precipe, liaj plej konataj verkoj kovris gravajn teknikojn por atingi kongruajn solvojn por interretaj skriptoj tra diversaj retumiloj, traktante la multajn diferencojn inter la ĉefaj retumiloj Netscape Navigator, Internet Explorer, Opera, Safari kaj aliaj..

Goodman verkis kelkajn aplikaĵojn por la iPhone, nome iFeltThat (tertrema mapo) kaj BeaconAid-HF (por radiofrekvenca monitorado).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Persona retejo

Kategorio:Usonaj programistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Trolebusa transporto en Lipecko

**Trolebusa transporto en Lipecko** () estas fermita trolebusa sistemo en la urbo Lipecko, funkciinta de 1972 ĝis 2017. La ĉiutaga lanĉo sur la linio estis proksimume 21 trolebusoj sur 5 itineroj.

La  estis la lasta tago de funkciado de la Lipecka trolebuso. En la nokto de la 15-a de aŭgusto, la lasta trolebuso iris en la deponejon.

La trolebusa servo estis funkciigita de la municipa unueca entrepreno Lipeckpassaĵirstrans.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Lipecko
* Tramtransporto en Lipecko
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Lipecko
Lipecko
Trolebusa transporto en Ŝaĥti

**Trolebusa transporto en Ŝaĥti** () estas trolebusa sistemo de la urbo Ŝaĥti. La malfermo de trolebusservo okazis la . La maksimuma longo de la kontakta lineo atingis &nbsp;km en unutrakaj terminoj. Ĝi estis fermita en 2007 pro monmalfacilaĵoj kaj ĝenerala ekonomia malkresko en la urbo.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Ŝaĥti
* Tramtransporto en Ŝaĥti
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Ŝaĥti
Ŝaĥti
Tramtransporto en Ŝaĥti

**Tramtransporto en Ŝaĥti** () estis tramsistemo kiu funkciis en la urbo Ŝaĥti de 1932 ĝis 2001.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Ŝaĥti
* Trolebusa transporto en Ŝaĥti
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Ŝaĥti
Sxahxti
Sxahxti
Sxahxti