open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bakháza

**Bakháza** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Nagyatád.
eta|Kirko kaj kampanilo en Bakháza

## Bazaj informoj 
* Areo: 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 250
* Poŝtkodo: 7585
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Bakháza situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, fine de sakovojo. Nagyatád troviĝas 17, Barcs 22, Kadarkút 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1453 laŭ tiama ortografio *"Bakhaza"*. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Post la refondiĝo la komunumo apartenis al Rinyaújnép, nur en 1913 ĝi iĝis municipo. Post la 1-a mondmilito oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj. En 1952 kolĥozo formiĝis. La lernejo funkciis ĝis 1963. Vilaĝservoj (escepte la municipan administradon) ne funkcias en Bakháza, krome migra poŝto servas.

## Fontoj 
* https://hu.wikipedia.org/wiki/Bakh%C3%A1za
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Háromfa

**Háromfa** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Nagyatád. La loknomo signifas: tri arboj.

## Bazaj informoj 
* Areo: 42&nbsp;km²
* Loĝantaro: 860
* Poŝtkodo: 7585
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Háromfa situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Nagyatád troviĝas 17, Barcs 24, Csurgó 29, Kaposvár 70 km-ojn. Dravo preterfluas 8 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1377 laŭ tiama hungara ortografio *"Harumfa"*. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo de 1881
* baroka statuo de Johano Nepomuka
* fiŝkaptista lago
* ĉasista domo, kiu dum la turka erao salodeponejo estis
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj de 1992

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.gyaloglo.hu
* w.nagyvofely.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Komlósd

**Komlósd** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Barcs. Komló signifas: lupolo.
eta|Blazono de Komlósd

## Bazaj informoj 
* Areo: 8&nbsp;km²
* Loĝantaro: 200
* Poŝtkodo: 7582
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Komlósd situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Barcs troviĝas 11, Nagyatád 29, Kaposvár 68, Pécs 74, Budapeŝto 249 km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=9858&i2=9566 .

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1398 laŭ tiama hungara ortografio *"Komlós"*, apartenanta al fortikaĵo de Babócsa. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiu refondiĝis en la 18-a jarcento. Vilaĝservoj estas kuracejo, migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo de 1837

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Union Station (Metroo de Vaŝingtono)

**Union Station** estas stacio de la metroo de Vaŝingtono. Ĝi estis inter la unuaj stacioj, kiuj ekservis la . Ĝi estas la plej uzata stacio de la reto; en 2006 ĝi havis 11,9 milionojn da pasaĝeroj.

En Union Station trafikas la ruĝa linio. La kajo estas insula (intertraka) kaj havas du en-/elirejojn: unu, centra, iras al strato *Massachusetts Avenue* kaj al la ĉefa parto de la stacidomo; la alia, je la norda fino, al la 1-a strato nord-orienta (*1st Street NE*) kaj al la ĉefa ekira stacidoma halo.

maldekstra|eta|80ra|Ŝildfosto kun la malnova stacia nomo
La nomparto *Station* rilatas ne al la metroa stacio, sed al la fervoja stacio *Union Station*, sub kiu ĝi troviĝas. Granda parto de la pasaĝeroj tie ŝanĝas inter metroo kaj fervojo (kompanioj Amtrak, Virginia Railway Express, MARC Train). Origine la metroa stacio nomiĝis *Union Station-Visitor Center* (= Unia Stacio – turisma centro), sed la tiea turisma centro devis esti fermita en 1978 pro nesufiĉa intereso. Do oni forprenis ĝian nomon el la nomo de la stacio; ĝi tamen restas sur kelkaj malnovaj ŝildoj.

La 10-an de marto 2016 la distrikta polico detruis tendaron, kie senhejmuloj dormis apud la stacio. Tiuj, kiuj rezistis, perdis siajn malmultajn havaĵojn, inkluzive siajn tendojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Stacia priskribo de WMATA

Kategorio:Stacioj de la metroo de Vaŝingtono
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1976
Kategorio:1976 en Usono
Péterhida

**Péterhida** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Barcs. La loknomo signifas: ponto de Petro.
## Bazaj informoj 
* Areo: 12&nbsp;km²
* Loĝantaro: 190
* Poŝtkodo: 7582
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Péterhida situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Barcs-Gyékényes, fine de sakovojo, Dravo preterfluas. Barcs troviĝas 12, Nagyatád 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1232. Vilaĝservoj estas kuracejo, dentokuracejo, biblioteko, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ĉieliro de Nia Sinjoro
* vilaĝdomo el la 19-a jarcento
* sonorilostablo
* akvomuelejo
* Nacia parko Danubo-Dravo

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.vendegvaro.hu
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Wilhelm Filchner

**Wilhelm FILCHNER** (n. la 13-an de septembro 1877 - m. la 7-an de majo 1957) estis germana esploristo. Li partoprenis en sia unua ekspedicio, kiam li estis nur 21-jara, direkte al Rusio. Du jarojn poste, li vojaĝis sole kaj perĉevale al la montaro Pamiro. Li inter 1903 kaj 1905 estris ekspedicion tra Tibeto.

Post sia reveno el Tibeto, Filchner estis petita organizi germanan ekspedicion por mapigi Antarkton. Post trejnekspedicio al Spicbergo, la ekspediciaro ekiris al Antarkto kun la ŝipo *Deutschland* la 4-an de majo 1911. Ili atingis interalie la Weddell-maron.

Filchner mortis 79-jare en Zuriko, Svislando.

Kategorio:Germanaj esploristoj
Kategorio:Esplorado de Antarkto
Pola rapidvojo S19

**Pola rapidvojo S19** estas planata rapidvojo en orienta parto de Pollando inter landlimaj trairejoj kun Belorusio kaj kun Slovakio. Tuta longeco estos ĉirkaŭ 570 km. Unue oni konstruos nur unu veturejon.
Rinyaújnép

**Rinyaújnép** [rinjaUjnEp] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Barcs. Újnép signifas: nova-popolo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8&nbsp;km²
* Loĝantaro: 58
* Poŝtkodo: 7584
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Rinyaújnép situas sur ebenaĵo, fine de mallonga sakovojo, laŭ rojo nomata Rinya. Barcs troviĝas 19, Nagyatád 20, Kaposvár 68, Pécs 85, Budapeŝto 242&nbsp;km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=20321&i2=9566.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1352 en formo *"Wynep"*. Dum la socialismo kolĥozo funkciis. Vilaĝservoj estas kuracejo, migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo de 1854 uzata ankaŭ de katolikoj

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http://maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Veturejo

**Veturejo** estas parto de vojo por trafiko de veturiloj. Ĝi povas konsisti el unu aŭ kelkaj lenoj. Fervojaj trakoj ne estas parto de veturejo.
eta

eta|centre|600ra|Veturejo kun du lenoj en ĉiu direkto

Krom mekanikaj veturiloj, sur veturejo povas veturi ankaŭ bicikloj kaj mopedoj (okaze de foresto de biciklovojoj), kaj piedirantoj (okaze de foresto de trotuaroj kaj vojflankoj aŭ neebleco iri sur ili). Se vojflankoj forestas, veturejo estas destinita ankaŭ por halto/parkumo de veturiloj.

Vojo povas havi unu aŭ du veturejojn, inter kiuj situas dividaj strioj. Ofte oni aranĝas du veturejojn — po unu por ĉiu direkto, kio plialtigas trafikan sekurecon. Iufoje oni aranĝas kvar veturejojn — du centrajn por ĉefa veturo kaj du flankajn por loka veturo kaj por halti/parkumi.

Kiel regulo, ĉiu el veturejoj havas almenaŭ du lenojn, por ke oni povu fari devancon aŭ kontraŭveturon.

Kategorio:Transporto
Kategorio:Trafiko
Kategorio:Stratoj
Edith Márquez

**Edith MÁRQUEZ** (Meksikurbo, 27-a de januaro 1973) estas meksika kantistino kaj aktorino.

Ŝi komencis karieron per la konkursoj "Juguemos a cantar" (1978) kaj "Canta, Canta" (1984), poste aliĝis en la lernejo de artista edukado de Televisa kaj ŝi estis membro de la muzika grupo Timbiriche.

Ŝi agis en iuj dramserioj kaj ŝi partoprenis en la Festival de Viña del Mar de 2001.

## Televido 
* *Papá soltero* (1987-1994) - Alejandra
* *Agujetas de color de rosa* (1994) - Edith
* *Me tengo que casar/Papá soltero* (1995) - Alejandra
* *Sentimientos ajenos* (1996) - Marcela
* *El privilegio de amar* (1998) - Luciana
* *Mañana es para siempre* (2009) - Julieta

## Diskaro 
* 1987, Timbiriche VIII&IX, Melody (Meksiko)
* 1989, Los Clásicos de Timbiriche, Melody (Meksiko)
* 1990, Timbiriche 10 , Melody (Meksiko)
* 1998, Frente a ti, Warner Music (Meksiko)
* 2000, Caricias del Cielo, Warner Music (Meksiko)
* 2001, Extravíate, Warner Music (Meksiko)
* 2003, ¿Quién Te Cantará?, Warner Music (Meksiko)
* 2005, Cuando Grita La Piel, Warner Music (Meksiko)
* 2007, Memorias del Corazón, EMI Music (Meksiko)
* 2008, Memorias del Corazón, EMI Music (Meksiko)
* 2008, Pasiones de Cabaret, EMI Music (Meksiko)
* 2008, En Concierto desde el Metropólitan (CD), Warner Music (Meksiko)
* 2008, Pasiones de Cabaret (Edición Especial CD + DVD), EMI Music (Meksiko)

## Eksteraj ligiloj 
* Página oficial de Edith Márquez
* Edith MÁRQUEZ IMDb

Kategorio:Meksikaj kantistoj
Stalin-premio

150ra|eta|dekstra|La medalo de la Stalin-premio
La **Stalin-premio** estis la plej altranga civila distingo en la Sovetunio dum la Stalin-epoko. Ĝi estis fondita en decembro 1939 honore de 60-jara jubileo de Stalin. Unua premio estis atribuita en 1941. La premio estis utilita por honorigi elstarajn atingojn en scienco, literaturo, arto kaj muziko. Ofte oni donis la premion pro unuopaj artaĵoj de artisto.

Konataj premiitoj estis Sergej Prokofjev, Sergej Ejzenŝtejn, Ilja Erenburg, Anatolij Ribakov, Miĥail Kalaŝnikov, Dmitrij Ŝostakoviĉ, Lev Termen, Pablo Neruda, Manfred von Ardenne, Andrej Saĥarov, Igor Tamm, Igor Kurĉatov. La lastaj 3 fizikistoj ricevis la premion en 1954. Ekde 1966 oni transdonis la Ŝtatan premion de Sovetunio.

## Vidu ankaŭ 
* Lenin-premio
* Lenin-premio pri paco

Kategorio:Sovetaj ŝtataj honorigoj
Nernier

**Nenier** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france *Haute-Savoie*, arpitane ''Savouè d'Amont*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*). Fine de  en la komunumo vivis .

Ĝi estas haveneto sur la suda bordo de Lago Lemano, ĉirkaŭ 25 km norde de Ĝenevo kaj 18 km okcidente de Thonon-les-Bains.

La najbaraj komunumoj estas sud-okcidente Messery kaj oriente Yvoire.

Alphonse de Lamartine longtempe loĝis en Nernier, kaj Mary Shelley verkis kelkajn paĝojn de sia fama sciencfikciaromano *Frankenstein, or The Modern Prometheus'' en tiu ĉi vilaĝo.

Kategorio:Komunumoj de Haute-Savoie
Yvoire

**Yvoire** (prononcu [*ivŭAr*] aŭ [*ivŭEr*]) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france *Haute-Savoie*, arpitane ''Savouè d'Amont*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*). Fine de  en la komunumo vivis .

Ĝi estas mezepoka vilaĝo sur la suda bordo de Lago Lemano, ĉirkaŭ 27 km norde de Ĝenevo kaj 16 km okcidente de Thonon-les-Bains.

La najbaraj komunumoj estas okcidente Nernier kaj sud-oriente Excenevex.

maldekstra|150ra|Mezepoka pordego

Pro ĝia strategia lokalizo inter la *granda lago* kaj la *malgranda lago'', grafo Amedeo la 5-a donas gravan militan rolon al ĉi tio urbo ek'de 1306 kaj entreprenis konstruon de fortikaĵoj. Ĝi restos grava milita urbo ĝis 1355.

Ĝiaj plej oldaj konstruaĵoj estas de la 12-a jarcento. Vidindaj estas:
* La kastelo de Yvoire, de la 14-a jarcento, ĝi estis forbrulata en la 1591 de la berna armeo, kaj restis dum 350 jaroj sen tegmento.
* La preĝejo Sankta Pankracio konstruita inter 1856 kaj 1858, kies sonorilturo estas tegata de rustorezista ŝtalo,
* La "Jardin des Cinq Sens" (*Ĝardeno de la Kvin Sensoj*) kaj ties labirinto.

## Notoj kaj referencoj 
* Historio de Yvoire (franclingve) 
* Vizito de Yvoire (franclingve)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Savoie

Kategorio:Komunumoj de Haute-Savoie
Kategorio:Vizitindaĵoj en Francio‎
Kategorio:Plej belaj vilaĝoj de Francio
Moronio

**Moronio** (arabe موروني *Mūrūnī*) estas la plej granda urbo de la komora insularo kaj la ĉefurbo de Unuiĝo de Komoroj. 

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En 2003 la loĝantaro estis ĉirkaŭ 60 200 homoj.

La urbo situas ĉe okcidenta marbordo de insulo Granda Komoro. **Moronio** estas servata de la *Internacia Flughaveno Prince Said Ibrahim* (IATA-kodo: **HAH**). Ekzistas ankaŭ haveno kun regula martransporto ĝis la afrika kontinento kaj aliaj insuloj en la komora insularo, kaj al Madagaskaro kaj aliaj insuloj en Hinda oceano. Eksportaĵoj inkludas vanilon, kakaon kaj kafon. Moronio havas mirindajn marbordojn.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉefurboj de Afriko
Kategorio:Komoroj
Kategorio:Geografio de la Komoroj
Kategorio:Urboj de la Komoroj
Armin Gmeiner

**Armin GMEINER** (naskiĝis la 24-an de aŭgusto 1964 en Meßkirch) estas germana eldonisto.

Kiel messervanto de pastro Bernhard Eichkorn, li konatiĝis kun la Esperanto-movado. En 1986, kiel studento de ekonomia inĝenierarto (direkto presado kaj eldonado), li komencis eldoni tradukojn kaj aliajn verkaĵojn en Esperanto. Inter la unuaj publikaĵoj estis la verko *Max Josef Metzger: martiro por paco kaj unueco en Kristo, pioniro de ekumenismo kaj esperantisto* de 1987. Poste aldoniĝis verkoj pri regiona historio. Ekde 1998 li eldonas krimromanojn.

En 2009 lia eldonejo *Gmeiner-Verlag GmbH* havis 12 dungitojn kaj eldonas pli ol 50 krimromanojn jare. La eldonejo ne plu vendas librojn en Esperanto, tamen ankoraŭ en 2014 ĝi publikigis la aŭtobiografion de Bernhard Eichkorn pri lia neesperantista kaj esperantista vivo, kaj en 2007 la kantaron KANTU de Albrecht Kronenberger. Pri la distribuado de ĉi-lastaj verkoj zorgas ties aŭtoroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Gmeiner Verlag 

Gmeiner, Armin
Excenevex

**Excenevex** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france *Haute-Savoie*, arpitane ''Savouè d'Amont*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*). Fine de  en la komunumo vivis .

Ĝi situas ĉe la suda bordo de Lago Lemano, okcidente de la "*Golfe de Coudrée*" (*Kudrea Golfo''), ĉirkaŭ 27 km nord-nord-oriente de Ĝenevo kaj 13 km okcidente de Thonon-les-Bains.
La urbo estas fama pro sia granda plaĝo da fajna sablo.

La najbaraj komunumoj estas okcidente: Messery; norde: Yvoire; kaj sude: Massongy kaj Sciez.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Savoie

Kategorio:Komunumoj de Haute-Savoie
Kantono Montgomery (Arkansaso)

**Kantono Montgomery** - angle *Montgomery County* - estas kantono de Usono en la okcidenta parto de la subŝtato Arkansaso. Ĝia administra centro estas la urbo ''*. La kantono estis fondita la . Ĝi estis nomita laŭ *Richard Montgomery*, generalo dum la Usona Revolucio.

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj kantonoj **.

La ĉefurbo Mount Ida estas malpli granda ol la urbo *Glenwood'', sed tiu ĉi situas parte en la najbara kantono Pike. Do ne estas klare, kiu el la du urboj estas la pli granda.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Montgomery
Liaso

**Liaso**, ankaŭ nomata **Frua Ĵurasio**, estas epoko en la geologia historio de Tero kaj parto de Ĵurasio. Ĝi etendiĝas de -200 al -176&nbsp;milionoj da jaroj (aŭ Ma) kaj ĝia komenco estas markata de la formorto Triasa-Ĵurasa (199,6 Ma).

Liaso dividiĝas al kvar aĝoj:

## Vivaj estaĵoj 
Tiu epoko estis tiu de la Amonitoj, maraj Kapopieduloj kies ŝelo evoluis tiel rapide, ke oni uzas ilin por datigi la rokajn tavolojn en kiu ili fosiliiĝis. En maro vivis ankaŭ la Fiŝosaŭroj, Plesiosaŭroj kaj Elasmosaŭroj.

Surtere vivis la famkonataj dinosaŭroj kaj Saŭropodoj.

## Vidu ankaŭ 
* Geologia temposkalo

Kategorio:Terhistorio
Kategorio:Geologio
Benjamin Morrell

**Benjamin MORRELL** (n. la 5-an de julio 1795 - m. en 1839) estis usona balenĉasisto, ŝipestro kaj esploristo. Li inter 1823 kaj 1831 plenumis serion da vojaĝoj, ĉefe al la Antarkta Oceano kaj Pacifika Oceano. Tiujn vojaĝojn li raportis iom fantazie en sia memuaro *A Narrative of Four Voyages*.

Morrell havis malbonan reputacion inter aliaj esploristoj. Lia aserto pri la ekzisto de antarkta lando nomita "Nova Suda Gronlando" estis ekzemple malkonfirmita de postaj ekspedicioj.

Kategorio:Usonaj esploristoj
Kategorio:Esplorado de Antarkto
Baté

**Baté** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Kaposvár.

## Bazaj informoj 
* Areo: 10&nbsp;km²
* Loĝantaro: 850
* Poŝtkodo: 7258
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Baté situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Dombóvár-Kaposvár. La lasta urbo troviĝas 16, Dombóvár 18 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio devenis el la 14-a jarcento laŭ tiama hungara ortografio *"Batej"*. Dum la turka erao la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, interretejo, kuracejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Senmakula Koro de Jesuo de 1796
* tombeja kalvinana kapelo de 1741
* kastelo de Gaál de 1796
* fiŝkaptista lago

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.gyaloglo.hu
* w.bate.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Taszár

**Taszár** [tasAr] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
eta|300ra|Flughaveno de Taszár

## Bazaj informoj 
* Areo: 17&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2070
* Poŝtkodo: 7261
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Taszár situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Dombóvár-Kaposvár. La lasta urbo troviĝas 11, Dombóvár 23 km-ojn.

## Historio 
La unua preĝejo konstruiĝis jam dum regado de Stefano la 1-a (Hungario), tial Taszár iĝis ekleziejo. La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1358. Komence de la socialismo milita flughaveno konstruiĝis. En la vilaĝo oficiroj konstruis urbecajn domojn. En 1995 NATO prunteprenis la flughavenon, kaj tio iĝis bazo al atako kontraŭ Jugoslavio. Vilaĝservoj estas infanvartejo, infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kulturdomo, interretejo, kuracejo, dentokuracejo, apoteko, poŝto, policejo.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika (iam mezepoka) baroka Preĝejo Patrono de Hungaroj (Taszár) rekonstruita en 1748, la turo estas 21 m-ojn alta
* statuo de Jurij Gagarin de 1971
* muzeo pri flugado
* monumento de pilotoj

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Lutzenberg AR

**Lutzenberg ** estas komunumo en Kantono Apencelo Ekstera, Svislando. Ĝi havis 1220 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La komunumo Lutzenberg konsistas el du partoj inter kiuj situas la komunumoj Thal, Heiden kaj Wolfhalden. La orienta parto, kiu estas la pli granda, situas ĉe deklivo supre de Rheineck kaj konsistas el la setlejoj Brenden, Hof, Haufen kaj Lutzenberg mem, dum la okcidenta parto situas norde de Rorschach sur la norda deklivo de la monto Rorschacherberg kaj konsistas el la setlejoj, Tobel kaj Wienacht. De ambaŭ partoj oni havas belan vidon al la Bodenlago.

## Najbaraj komunumoj 
La orienta parto limas en nordo al Thal kaj Rheineck (ambaŭ en Kantono Sankt-Galo), en oriento al Sankt-Margreto (Kantono Sankt-Galo) kaj Walzenhausen, en sudo kaj okcidento al Wolfhalden. La okcidenta parto limas en nordo al Eggersriet (Kantono Sankt-Galo), en nordoriento al Rorschacherberg (Kantono Sankt-Galo), kaj en sudo al Heiden.

## Trafiko 
La orienta parto de la komunumo disponas pri la stacidomo  ĉe la dentorada montarfervojlinio de Rorschach al Heiden. La okcidenta parto atingeblas per poŝtaŭto ek de Rheineck kaj Heiden.

## Historio 
La bienoj Brenden, Wienacht kaj Tobel estis jam menciitaj en la 14-a jarcento. Dum Tobel kaj Wienacht apartenis al la senjorujo *Wartensee*, la cetera teritorio de la hodiaŭa komunumo apartenis al la voktejo Rheineck kaj al la bieno Thal, kiu estis servuto de la episkopo de Konstanco. Post la Apencelaj Militoj (1401 ĝis 1429) la teritorio fariĝis parto de la komunumo Kurzenberg. La nomo Lutzenberg estis menciita la unuan fojon en la jaro 1634 por la orienta parto de la komunuma distrikto Kurzenberg. Post la konstruo de la preĝejo en Kurzenberg kaj la malfondo de tiu komunumo, Lutzenberg fariĝis la nomo por la tuta teritorio.

## Vidu ankaŭ 
* Wienacht-Tobel (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Lutzenberg
* Lutzenberg en la Historia Leksikono de Svislando
Tombo de Sankta Paŭlo

**Tombo de Sankta Paŭlo** troviĝas en la Baziliko de Sankta Paŭlo antaŭ la Muroj, en Romo, kaj kuŝas sub la  ĉefaltaro nivele de pavimo. Ke la senkapigita Sankta Paŭlo estis entombigita ĉe tiu loko fariĝonta, poste, baziliko, neniu dubis pro la multe dokumentita komuna tradicio, interalie de diversaj apokrifaĵoj; sed dum la jaro dediĉita okaze de la dua jarmilo de lia naskiĝo (9 aK - 2009), arkeologoj de la Vatikanaj Muzeoj malkovris sub la ĉefaltaro, pavimnivele, marmoran slabon surĉizitan per la sarkofaga skribo "PAULO APOSTOLO MART (nome MARTyri)", tio estas "AL PAŬLO APOSTOLO MARTiro".

Anokaŭ ne eblis malfermi la sarkofagon pro ĝia pozicio sub la altaro artaverko protektita de la leĝoj. Tamen, por vidi kion la sarkofaga interno entenas, oni faris etan truon kaj per sondilo provozita je fotilo inspektis kaj fotis ĉiujn enhavojn kaj nun montras al la publiko, nome ostaj fragmentoj, spuroj de precioza linteksaĵo porpure kolorita kaj borderita per plej pura oro, kaj lazura teksaĵo kun linaj filamentoj. Estis ankaŭ notita ĉeesto de incensograjnoj kaj proteinaj kaj kalkoŝtonaj substancoj. Etaj ostaj fragmentoj, ekzamenitaj laŭ karbono-14 per neinformitaj operanciantoj, rivelis sian originon el inter la unua kaj dua jarcento pK.
Do, plej probable tiu sarkofago estas la serĉita tombo, kiu, pro ĝia kaŝita pozicio, povis sin konservi integra kvankam la armeaj okupoj kaj saracenaj disrabadoj. Vatikanaj responsuloj planas malfermi la tutan sarkofagon sendamaĝi la altaran artan verkon.
 
Se la baziliko de Sankta Paŭlo antaŭ la Muroj estis de ĉiam vizitcelo de pilgrimuloj, des pli nun post la malkovro de la tombo kies celebrado konkludis la jaron dediĉitan al la Apostolo de la Gentoj.

## Fontoj
*Diversaj efemeraĵoj de la "L’Osservatore Romano" de la Junio 2009, kaj Acta Apostolicae Sedis 2009.
*JOSé Miguel Garcia, Il protagonista della storia, Rizzoli. ISBN 9788817025140. *La libro pritraktas la "armonion" inter la kristanaj tradicioj kaj sciencaj trovaĵoj.*

Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Katolikismo
Szentbalázs

eta|555ra|centre|Larĝa panoramo de Szentbalázs
**Szentbalázs** [sentbalAĵ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. La loknomo signifas: Sankta Blazio.

## Bazaj informoj 
* Areo: 12&nbsp;km²
* Loĝantaro: 350
* Poŝtkodo: 7472
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Szentbalázs situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo inter Pécs kaj Kaposvár. La lasta urbo troviĝas 11, Sásd 21, Dombóvár 25 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332 laŭ latina formo *"Sancta Blasius"*. En 1900 fervoja linio ekfunkciis, kiu jam malkonstruiĝis. En 1952 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, gastejo, vendejo, restoracio, fiksa poŝto kaj migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1770

## Ĝemelkomunumoj 
*  Kisjenő, Rumanio
*  Nagyernye, Rumanio

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Cserénfa

**Cserénfa** [ĉerEnfa] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
eta|Blazono de Cserénfa

## Bazaj informoj 
* Areo: 18&nbsp;km²
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 7472
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Cserénfa situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Kaposvár troviĝas 11, Sásd 22, Dombóvár 27 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1536 laŭ tiama hungara ortografio *"Cyrenfalwa"*. La bazlernejo seninterrompe funkciis inter 1889-1979. Vilaĝservoj estas klubo de maljunuloj kaj migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo
* sonorilostablo
* statuo de Stefano la 1-a (Hungario) de 2000
* kruco

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.vendegvaro.hu
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Hajmás

**Hajmás** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
eta|Kirko de Hajmás

## Bazaj informoj 
* Areo: 11&nbsp;km²
* Loĝantaro: 260
* Poŝtkodo: 7473
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Hajmás situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Kaposvár troviĝas 15, Sásd 19, Dombóvár 27, Kadarkút 28&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1346, kiu skribiĝis en 1425 laŭ tiama hungara ortografio *"Haghmas"*. Post la turka erao ŝvaboj alvenis. Vilaĝservoj estas klubo de maljunuloj, kuratoro, vendejo, migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ĉieliro de Maria de 1927

## Fontoj 
* https://hu.wikipedia.org/wiki/Hajm%C3%A1s
* http://maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.somogy.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Itanagaro

**Itanagaro** (27.1°N 93.62°E) estas la ĉefurbo de nordorienta gubernio Arunaĉal-Pradeŝo de Barato. Itanagaro estas parto de la montetaro je la komenco de la Himalajoj. Ĝi estas en la distrikto Papum Pare.

Itanagaro estas bone konektita kaj per vojo kaj aero kun aliaj urboj en Barato. Inter la urboj Guvahati kaj Itanagaro ekzistas rekta aerligo. La plej proksima trajnstacio estas en Harmoti en Asamo.

## Vizitindaj lokoj 
* Ita-fortikaĵo (laŭ kiu oni nomis la urbon Itanagaro)
* La legenda lago Ganga (Gyakar Sinyi)
* La nova templo Buddha, kiun sanktigis la Dalai-lamao

Itanagaro havas ĉ.  (2001) loĝantojn. En Itanagaro 69 % de la loĝantaro estas legipovaj, kio estas pli ol la nacia averaĝo de 64,8 % (2001).

Ĉefaj indiĝenaj grupoj estas la Nyishi, Adi, Galo kaj la Apatani.

## Eksteraj ligiloj 
* http://arunachalpradesh.nic.in/itanagar.htm 

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Arunaĉal-Pradeŝo
Moravia Ostrava kaj Přívoz

**Moravia Ostrava kaj Přívoz** estas ekde la 24-a de novembro 1990 memstara urba parto de la statuta urbo Ostrava kaj samtempe la plej norda parto de moravia parto de la urbo. Ĝi etendiĝas inter riveroj Odra kaj Ostravice sude de iliaj kunfluejoj, sur teritorio 1353 ha kaj vivas ĉi tie 41 956 loĝantoj. La teritorio de la urboparto konsistas el la tutaj katastraj teritorioj de Moravia Ostrava kaj Přívoz.

## Historio 
Tiu ĉi urboparto estiĝis el la katastroj de la eksa Moravia Ostrava (statuto de la municipo estis donita iam inter la jaroj 1267 - 1279) kaj la eksa municipo Přívoz (1377). Por daŭre en unu administra tutaĵo la ambaŭ municipoj estis kunigitaj en 1924, kiam estiĝis la tn. Granda Ostrava. En la jaroj 1960 - 1971 ili estis partoj de la urboparto Ostrava-mezo, kies nomo estis sekve ŝanĝita je Ostrava 1.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj
* Hotelo Gambrinus (Ostrava)

## Rilataj temoj 
*Evangelia preĝejo de Kristo
*Placo de Masaryk (Ostrava)
*Malnova juda tombejo en Ostrava

## Eksteraj ligiloj 
* Historio de Ostrava 

*
Kategorio:Urbaj partoj de Ostrava
Alhred

eta|dekstra|Monero de Alhred
**Alhred** estis reĝo de Northumbria, Anglio, de 765 al 774.

## Familio 
Verŝajne li estis ano de la reĝa familio de Northumbria, kaj devenis de Ida, la unua konata reĝo de Bernicia. Lia edzino Osgifu estis aŭ filino de Oswulf, kiu regis Northumbria de 758 al 759, au nepino de Eadbert, reĝo de 737 al 758. Tiel li estis boparenco de Egbert, ĉefepiskopo de Jorko.

## Regado 
En 765 Aethelwald Moll estis detronigata kaj Alhred iĝis reĝo.

Pri lia regado la Anglosaksa Kroniko diras malmulte. Li interesiĝas pri ekleziaj aferoj. Lu kunvenigis eklezian konsilion kiu aprobis la misiadon en Germanio de Sankta Willehad. Restas letero de Alhred al Sankta Lull, anglosaksa ĉefepiskopo de Majenco.

En 774 Alhred estis detronigata. Laŭ Simeono de Durham li fuĝis al la regno de la piktoj. Li estis sekvata de Aethelred la 1-a, filo de Aethelwald Moll.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Reĝoj de Northumbria
Margencel

**Margencel** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france *Haute-Savoie*, arpitane ''Savouè d'Amont*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*). Fine de  en la komunumo vivis .

Ĝi situas apud la suda bordo de Lago Lemano, ĉe la "*Golfe de Coudrée*" (*Kudrea Golfo''), ĉirkaŭ 35 km nord-nord-oriente de Ĝenevo kaj 6 km okcidente de Thonon-les-Bains.

La komunumo komponiĝas el ĉefa urbo kaj pluraj vilaĝoj : Bisselinges, Dursilly, Jouvernex, Les cinq chemins, Les Frégates, Revachaux, Ronsuaz, Zusinges, Sechex kaj Port de Sechex. La haveneto "Port de Sechex" estas la nura loko de la komunumo kiu atingas la bordon de Lago Lemano.

La najbaraj komunumoj estas; okcidente: Sciez; sude: Perrignier; oriente Allinge kaj norde Anthy-sur-Léman.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* pri la kastelo ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Savoie

Kategorio:Komunumoj de Haute-Savoie
Lullo

**Lullo** (aŭ **Lull**, latine **Lullus**, n. ĉ. 710, m. la 16-an de oktobro 786) estis sanktulo kaj ĉefepiskopo de Majenco.

Li naskiĝis en Wessex, Anglio kaj iĝis monaĥo ĉe Abatejo Malmesbury, Wiltshire. Dum li pilgrimis al Romo en 737 li renkontis Sanktan Bonifacon, kaj decidis partopreni ties misian laboron en norda Germanio. En 738 li aliĝis al la benediktana monaĥejo de Fritzlar kie li estis instruata de Sankta Wigbert. En 740 li iĝis diakono kaj en 747 Bonifaco ordinis lin kiel pastro.

En 752 Bonifaco nomumis lin kunepiskopo. La sekvantan jaron Pepino la juna konfirmis lin kiel episkopo de Majenco, kaj li estis la posteulo de Bonifaco post ties mortigo en 754. Ĉirkaŭ 781 papo Hadriano la 1-a donis al li paliumon, kun la rango de ĉefepiskopo. Li pligrandigis la aŭtoritaton de sia ĉefdiocezo, kaj superis plurajn najbarajn diocezojn.

Ekde 769 li subtenis la fondon de Abatejo Hersfeld, ĉe Bad Hersfeld, kiun en 775 li sukcese konfidis al la protekto de Karlo la Granda.

Kompare al Bonifaco, li pli nutris bonajn rilatojn al la reĝoj de la frankoj. Li daŭrigis la reformon (komencitan de Bonifaco) de la franka eklezio, kaj finis la kristanigon de Hesio kaj Turingio.

Li entombiĝis en la Abatejo Hersfeld, kaj kanoniziĝis la 7-an de aprilo 852.

## Vidu ankaŭ 
* Breviarium Lulli, registro havaĵara de la abatejo el la tempo de Lull
* Lull (vilaĝeto)
* Lulla pado

Kategorio:Benediktanaj sanktuloj
Kategorio:Anglosaksaj sanktuloj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Majenco
Kategorio:Abatoj de Hersfeld
Vigberto

**Vigberto** aŭ **Wigbert** (n. ĉ. 670, m. 747) estis sanktulo kaj misiisto en Frisio kaj Germanio.

Li iĝis monaĥo ĉe Abatejo Glastonbury kiu vojaĝis al Frisio kaj Germanio kun Sankta Bonifaco por konverti la paganojn. Post kiam Bonifaco faligis kverkon kultatan de paganoj ĉe Fritzlar, tiu konstruis preĝejon el la ligno de la arbo, kaj poste fondis benediktanan abatejon tie. Li nomumis Vigberton la unua abato, kaj sub Vigberto la abatejo iĝis centro de klereco. Ekde ĉirkaŭ 737 Vigberto estis ankaŭ abato de Ohrdruf, kie li fondis lernejon por misiistoj al Turingio. Inter liaj studentoj estis Lull kaj Sankta Sturmio.

Vigberto estis unue entombigata ĉe Fritzlar, sed poste Lull reentombigis lin en la Abatejo Hersfeld, de kiu li estas la patronsanktulo. Unu amiko lia estis la verkisto kaj abato Lupus Servatus.

Kategorio:Anglosaksaj sanktuloj
Kategorio:Benediktanaj sanktuloj
Kategorio:Benediktanaj abatoj
Kategorio:Mortintoj en 747
Bosnia Milito

[eta|301x301ra|Grbavica, urboparto de [Sarajevo]]
La **bosnia milito** okazis inter la 1-a de aprilo 1992 ĝis 14-a de decembro 1995 pri la sendependeco aŭ plua politika aparteno de la antaŭa jugoslavia provinco Bosnio kaj Hercegovino, en kiu etne ekzistas (krom sendependuloj, oonvinkitaj jugoslavoj, miksitaj grupoj kaj familioj) tre kontraŭstarantaj kaj kroatoj (religie tradicie katolikaj kristanoj) kaj serboj (religie tradicie ortodoksaj kristanoj) kaj bosniaj islamanoj. Sekve de la disfalo de la antaŭa Socialisma Federacia Respubliko Jugoslavio ankaŭ en la antaŭa jugoslavia provinco Bosnio kaj Hercegovino dum la jaroj 1990 kaj 1991 pliakriĝis politikaj tensioj inter la etnaj grupoj. La plej multaj lokaj serboj pledis pri restado de la provinco ene de la antaŭa federacio sub gvido de la ŝtato Jugoslavio respektive Serbio, plejmulto el la lokaj kroatoj volis proksiman rilaton al la najbara ŝtato Kroatio aŭ aliĝon al ĝi, kaj la bosniaj islamanoj forte preferis sendependan ŝtaton Bosnio kaj Hercegovino, inklude de la sektoroj kie loĝas majoritate serboj aŭ kroatoj. La tensioj eksplodis, post kiam komence de 1992 estis proklamita unuflanke sendependa Respubliko Bosnio kaj Hercegovino (RBiH) kaj aliflanke bosnia Serba Respubliko *(Republika Srpska)*.

En la milito interbatalis la armeo de la Respubliko Bosnio kaj Hercegovino (*Armija Republike Bosne i Hercegovine*) je unu flanko, la armeo de bosniaj kroatoj *(Hrvatsko vijeće obrane)* kun la armeo de la Respubliko Kroatio je dua flanko kaj la armeo de la Serba Respubliko *(Vojska Republike Srpske)* kun la Jugoslava Popola Armeo *(JNA)* je tria flanko. Fina rezulto estis la internacia agnosko de la suverena ŝtato Bosnio kaj Hercegovino kaj forta malcentrigo de la ŝtata potenco.

eta|maldekstra|300ra|1992: plimultiĝanta detruo de civilaj objektoj en Sarajevo

Dum la milito pliakriĝis la kontraŭstaron inter la diversaj sektoroj kaj la vivkondiĉoj terure malpliboniĝis. Unu el la ĉefa batalo de la milito estis la Sieĝo de Sarajevo fare de serboj kaj la rezistado de la lokaj ĉefurbanoj. Krome multobliĝis la respektivaj akuzoj de amasmurdoj de civiluloj aŭ prizonuloj en la diversaj geografiaj sektoroj.

## Vidu ankaŭ 
* Jugoslavaj Militoj
* Masakro de Srebrenico
* Sieĝo de Sarajevo, la plej longa sieĝo en moderna historio.


Kategorio:Militoj de sendependeco
Kategorio:Historio de Bosnio kaj Hercegovino
Kategorio:Militoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Konfliktoj en 1992
Kategorio:Konfliktoj en 1993
Kategorio:Konfliktoj en 1994
Kategorio:Konfliktoj en 1995
Hermance (rivero)

**Hermance** estas franca-svisa rivero, longa je 13 km kaj alfluanto de Lago Lemano.

Ĝi fontas en la franca departemento Haute-Savoie, inter Machilly kaj Loisin, trafluas la komunumon Veigy-Foncenex kaj markas la landlimon inter Francio kaj Svislando dum siaj 6 lastaj kilometroj.

Ĝi alfluas Lagon Lemanon inter la svisa samnoma komunumo Hermance kaj la franca komunumo Chens-sur-Léman.

Kategorio:Riveroj en Francio
Kategorio:Riveroj en Svislando
Hermance

**Hermance** [Herm**an**s] estas komunumo en la Kantono Ĝenevo en Svislando.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Geografio 
Hermance situas ĉe la sudorienta bordo de Lago Lemano. Hermance estas la plej norda ĝeneva komunumo sudoriente de la lago apud la franca landlimo, markita de la samnoma rivero
Hermance.

## Najbaraj komunumoj 
La najbaraj komunumoj de Hermance estas, en Francio Chens-sur-Léman kaj Veigy-Foncenex, kaj en Svislando: Anières.

## Trafiko 
Tra Hermance pasas la kantona ĉefvojo n-ro 113, kiu transiras ĉe la landlimo al la franca ĉefvojo n-ro D25. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la urba buslino E de Ĝenevo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Hermance datiĝas el la jaro 1247 kiel *intra Armentia*. En la 11-a jarcento en Hermance supozeble ekzistis kastelo, kiu protektis kelkaj fiŝkaptistajn dometojn. En la jaro 1247 *Aymon la 2-a de Faucigny* konstruigis en Hermance kastelon kaj frotikitan merkatlokon. De Faucigny la posedaĵo de Hermance transiris al Savojo, sub kies regado la loko akiris certan signifon. En la jaro 1536 la bernanoj konkeris la lokon. En la jaro 1567 Hermance refariĝis savoja. Je la fino de la 16-a jarcento Hermance estis batalloko inter Ĝenevo kaj Francio unuflanke kaj Savojo kaj Hispanio aliflanke. De 1743 ĝis 1748 Hermance estis okupita de hispanaj trupoj. En la jaro 1792 francaj trupoj okupis la regionon, kaj ek de 1797 ĝis 1815 Hermance apartenis al la franca departemento Léman. En marto 1816 ĝi per la kontrakto de Torino estis atribuita al la Respubliko de Ĝenevo, kaj fariĝis per ties aliĝo al Svislando svisa komunumo de Kantono Ĝenevo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Hermance
Gogol Bordello

**Gogol Bordello** estas cigana punka muzika grupo devenanta el Novjorko. Inter la membroj estas multe da elmigrintoj el orienta Eŭropo. La sono de la grupo estas inspirita de cigana muziko; ĝi uzas akordeonon, violonon kaj kombinas ilin kun drumo, elektraj gitaroj kaj ankaŭ kun punko, dubo kaj kabaredo. En Novjorko la grupo estas konata pro siaj ŝtormaj koncertoj en Lower East Side. Ekde la jaro 2000 la grupo veturis al muzikaj turneoj tra Usono kaj Eŭropo.

Frunte de la grupo staras karisma ukraina elmigrinto Eugene Hütz (DJ Hütz), kiu rolis ĉefrolon en filmo *Everything is Illuminated* kaj li aperis ankaŭ en dokumenta filmo *Kill Your Idols* pri punka sceno en Novjorko.

Kelkaj membroj estas samtempe membroj de J.U.F. (Jewish-Ukrainian Freundschaft), kies sono estas simila al tiu de Gogol Bordello.

## Diskaro 
* *Voi-La Intruder* - 1999
* *Multi Kontra Culti vs. Irony* - septembro de 2002
* *Gogol Bordello vs. Tamir Muskat* - kunlaboro kun J.U.F., la apuda projekto de Hütz - aŭgusto de 2004
* *East Infection* - oktobro de 2004
* *Gypsy Punks Underdog World Strike* - aŭgusto de 2005
* *Super Taranta* - novembro de 2007
* *Trans-Continental Hustle* - 2010
* *Pura Vida Conspiracy* - 2013
* *Seekers and Finders* - 2017

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Usonaj muzikaj grupoj
Kategorio:Usonaj punkaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1990-1999
Kategorio:Muzikaj grupoj en 2000-2009
Kategorio:Muzikaj grupoj en 2010-2019
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1999
Getsemano

eta
**Getsemano,** (el la aramea signifanta olivmuelilo) estas eta olivarbaro apenaŭ ekstere de la antikva parto de la urbo Jerusalemo ĉe la Olivarba monto, en kiu Jesuo Kristo, laŭ la kvar evangelioj kaj diversaj apokrifaĵoj, retiriĝis post la lasta vespermanĝo antaŭ esti perfidita de Judaso kaj arestita.

## Laŭ evangelioj 
Post la vespermanĝo Jesuo iris kun la apostoloj tien:

“Parolinte tiujn vortojn, Jesuo foriris kun siaj disĉiploj trans la torenton Kidron, kie estis ĝardeno, en kiun li eniris” (Jo 18,1).

“Tiam venis Jesuo kun ili al loko nomata Getsemane, kaj diris al siaj disĉiploj: Sidiĝu ĉi tie dum mi iros tien por preĝi” (Mt 26,36).

“Kaj ili venis al loko, kies nomo estas Getsemane, kaj diris al siaj disĉiploj: Sidu ĉi tie dum mi preĝos” (Mr 14,32).

“Kaj elirinte, li iris laŭ sia kutimo al la Monto Olivarba, kaj la disĉiploj lin sekvis” (Lk 22,39).

En tiu loko, dum la disĉiploj dormas, li preĝas: “Ho Patro mia, se povas esti, ĉi tiu kaliko pasu for de mi; tamen ne kiel mi volas, sed kiel Vi volas” (Mt 26,39). Kaj alvenis Judaso, kiu lin kisis; kaj oni lin arestis.

## La kristanaj tradicioj 
La ĝardeno Getsemano estis ĉiam celo de kristanaj pilgrimantoj. Ĝi estis vizitita en 333 de la anonimulo de Bordeaux kiu ĝin priskribas en sia *Itinerarium Budigalense*; Eŭsebio el Cezarea en sia *Onomasticon* citas la lokon Getsemano “situantan en la Olivarbara Monto... kien fideluloj kutimas iri por preĝi”.

La loko, fine, estis akirita de la franciskana frataro kiu protektis la ĝardenon konservante eĉ la miljarajn olivarbojn, kie ili establis sanktejon.

## En la artoj 
La loko Getsemano kie disvolviĝis diversaj epizodoj de la pasiono de Jesuo, inspiris artajn verkojn, literaturajn kaj pentrajn kaj skulptajn. Ekzemple

• La kiso de judaso - de Giotto

• Agonio en la Getsemano - de Andrea Mantegna

## Vidu ankaŭ 
* Pasiono de Jesuo
* Kiso de Judaso
* Sangaj gutoj

## Historio pri Olivarbara Monto 
La romiaj soldatoj surkampiĝis sur la Olivarbara Monto dum la sieĝo de la urbo Jerusalemo en la jaro 70 dum la unua juda milito. Tiu sieĝo konkludiĝis kun la detruo de la urbo kaj aparte de la Dua Templo.

En la libro de Zeĥarja la Olivarba Monto estas priskribita kiel la loko el kiu Dio komencos revivigi la mortintojn ĉe la mondofino. Pro tio hebreoj celis esti entombigitaj sur tiu monto: fakte, ankoraŭ hodiaŭ en la loko situas enterigejo.

Nun en la monto, najbare de Getsemano, troviĝas diversaj kristanaj monumentoj.

## Referencoj 
* http://it.wikipedia.org/wiki/Getsemani Samartikolo en la itala
* http://fr.wikipedia.org/wiki/Geths%C3%A9mani Samartikolo en la franca
* http://es.wikipedia.org/wiki/Getseman%C3%AD Samartikolo en la hispana

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.christusrex.org/www1/ofm/sbf/escurs/Ger/12escurs.html Turismo en Jerusalemo
* http://198.62.75.4/www1/ofm/san/GET02loc_It.html Ilustraĵoj pri Getsemano

Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Jerusalemo
Tekulero

eta|100ra|Tekulero
**Tekulero** (aŭ **kafkulero**, ofte pro la malgrandeco nomata *tekulereto* respektive *kafkulereto*) estas malgranda kulero, kiu enspacas ĝis 5 mililitroj da likvaĵo.

La tekulero kun longa tenilo aplikiĝas por glaciaĵo. La tekuleron oni uzas ankaŭ por demezuri dozojn en medicino kaj kulinario – por dozi teon, kafon, sukeron.

Nuntempa difino de unu tekulero estas 5 ml.

Pli malnovajn difinojn de la tekulero oni antaŭe enkondukis en Usono (1 tekulero = 4,93 ml) kaj en Britio (1 tekulero = 3,55 ml).

## Vidu ankaŭ 
* Supkulero

Kategorio:Kuleroj
Kategorio:Manĝiloj
Kategorio:Mezurunuoj de volumeno
Enpaĝigo

**Enpaĝigo** estas la laboro pri la grafika aspekto de presitaj dokumentoj, nome la dismeto en la paĝo de kompostitaj tekstoj, bildoj, ornamaĵoj kaj simile. Laborilo tiucela estas kreo de modelkoncepto, do detala videbligo de pensa bildo en presaĵo aŭ samsenca elektronika publikaĵo: Tiu videbligo donas al la kreanto kaj al la komisianto impreson pri la formo de la posta realigo kaj per tio servas kiel deviga decidobazo por la plua realigo. La enestaj tekstoj ne devas laŭi la postan originalon (povas esti sensenca plenigoteksto, kiu tamen donas realisman impreson pri la grafika rezulto).

## Amplekso 
Enpaĝigo ne koncernas nur unuopajn paĝojn. Ĝi pli grandas: tuta gazeto, tuta libro aŭ eĉ libroserio povas ricevi harmonian prezenton, kiun oni normigas per tianoma grafika regularo. Teknike grafikajn regularojn povas plenumi komputaj stilfolioj. Enpaĝigo ankaŭ pli etas: sperta tipografiisto subtile ĝustigas la interspacojn inter vortoj, inter literoj, tiel ke tuta tekstobloko havu la taŭgan *pezon*, la taŭgan *grizon* en la paĝo.

## Aplikoj de modelkonceptoj 
Pro la klarkonturaj formelementoj fiksitaj en la esprimo oni uzis tiun dum la lastaj jaroj ankaŭ por la specifa kompletaperaĵo de komunikaj produktoj, kiuj estas ripetataj resp. aktualigataj, ekz. revuoj, radioelsendoj, broŝuroj, retpaĝaroj. Oni modelkonceptas presaĵojn (libroj, bildoj, katalogoj, prospektoj ktp.), televidelsendojn aŭ retpaĝarojn. La preskriboj por tio povas varii kaj ofte dependas de la pokaza fako.

## Grafikaj objektoj 
Grafikaj objektoj de enpaĝigo estas ekzemple
* alineo
* ilustraĵo
* kolumno
* marĝeno
* noto
* tabelo
* titolo

## Vidu ankaŭ 
* Tipografio
* Perkomputila eldonado
* Formato

## Literaturo 
* Ursula Rautenberg (eld.): Reclams Sachlexikon des Buches, Verlag Philipp Reclam jun. 2003
* Gavin Ambrose, Paul Harris: Layout, Verlag Stiebner 2005
* Wolfgang Domschke, Andreas Drexl: Logistik: Standorte, Verlag Oldenbourg 1996

## Eksteraj ligiloj 
* *typolexikon.de*, rete legebla tipografia leksikono germanlingva

Kategorio:Tipografio
Willehad

**Willehad** (n. ĉ. 745, m. la 8-an aŭ 9-an de novembro 789) estis sanktulo kaj episkopo de Bremeno, Germanio.eta|dekstra|Sankta Willehad (mezepoka ksilografaĵo)

## Fria vivo 
Li estis anglosakso kaj naskiĝis en Northumbria. Verŝajne li edukiĝis ĉe Jorko antaŭ ordeniĝi tie. Li estis amiko de Alcuinus.

## Frisio 
Ĉirkaŭ 766 li iris al Frisio por daŭrigi la misiadon de Sankta Bonifacio kiujn la frisoj martirigis en 754. Ekde 780 Karlo la Granda komisiis lin prediki kristanismon laŭ la bordoj de Rivero Weser. La frisoj penis mortigi lin sed malfacile li eskapis, kaj fuĝis al la regiono ĉirkaŭ Utrecht. Ankaŭ tie la paganoj penis mortigi lin pro detruo de temploj.

## Misiado inter la saksoj 
En 780 Karlo la Granda komisiis lin prediki inter la saksoj. Post du jaroj, sub Widukind la saksoj ribelis kontraŭ Karlo la Granda kaj denove Willehad fuĝis, ĉi-foje al Frisio. Li iris al Romo kie li informis papon Hadrianon la 1-an pri sia laboro. Reveninte al Germanio, li pasis du jarojn ĉe la abatejo de Echternach. Post kiam Karlo la Grando subpremis la saksan ribelon kaj devigis Widukind baptiĝi, Willehad kaj siaj kunuloj rekomencis sian predikadon inter la saksoj, kies episkopo li iĝis en 787. Li fondis multajn preĝejojn kaj la katedralon de Bremeno, la ĉefloko de lia diocezo. Li konsekris la katedralon ne longe antaŭ sia morto, kaj tie li entombiĝis.

Laŭlegende en 860 malsana knabino de Wege vizitis lian tombon kaj estis mirakle resanigata.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Episkopoj
Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Mortintoj en 789
Linioj de Fraunhofer

la **Linioj de Fraunhofer** estas spektraj linioj en la videbla spektro de la suna lumo, unue viditaj en 1802 de la brita scientisto William Hyde Wollaston, remalkovrita en 1813 de la germana optikisto Joseph von Fraunhofer.

Dosiero:Fraunhofer lines.jpg

Fraunhofer nomis en 1817 la sorbajn liniojn de la suna spektro

Kategorio:Optiko
Kategorio:Fiziko
Get Heavy

***Get Heavy*** estas unua muzikalbumo de Lordi.

## Trakoj 
# *Scarctic Circle Gathering* – 01:02
# *Get Heavy* – 03:00
# *Devil Is A Loser* – 03:29
# *Rock The Hell Outta You* – 03:07
# *Would You Love A Monsterman?* – 03:04
# *Icon Of Dominance* – 04:35
# *Not The Nicest Guy* – 03:12
# *Hellbender Turbulence* – 02:46
# *Biomechanic Man* – 03:22
# *Last Kiss Goodbye* – 03:08
# *Dynamite Tonite* – 03:14
# *Monster Monster* – 03:23
# *13.* – 01:08

Kategorio:Debutaj muzikalbumoj
Foron

**Foron** estas la nomo de pluraj riveroj, torentoj aŭ rojoj en departemento Haute-Savoie

Inter ili, plej konataj estas:
* **Foron**, rivero kiu trafluas Ville-la-Grand, estas landlimo inter Francio kaj Svisio, kaj dekstra alfluanto de rivero Arve inter urboj Gaillard kaj Thônex.
* **Foron**, rivereto kiu trafluas La Roche-sur-Foron, kaj estas maldekstra alfluanto de rivero  Arve.
* **Foron**, rivereto kiu trafluas Reigner kaj estas maldekstra alfluanto de rivero Arve.
* **Foron**, rivereto kiu trafluas Fillinges kaj estas maldekstra alfluanto de rivero Menoge.
* **Foron**, torento kiu trafluas Taninges kaj estas dekstra alfluanto de torento Giffre.
* **Foron**, rojo kiu alfluas en lagon Lemanon en Sciez.

Kategorio:Riveroj en Francio
Intenseco (fiziko)

**Intenseco**, aŭ simple **intenso**, estas fizika grando kun la unuo W/m2. Intenseco priskribas la tempan fluon de energio tra areo, kaj estas skribita laŭ la formulo:

:I = \frac{E} {t\cdot A} \, ,  
:kun 
:I   : Intenseco (vato), 
:E  : Energio (ĵulo), 
:A   : Areo (m2), 
:t   : Tempo (sekundo).

Oni povas priskribi iun ajn fenomenon, kiu permesas transmeti energion, per la nocio de intenseco. Ekzempla teorio, kiu uzas intensecon, estas elektromagneta radiado.

## Alternativaj difinoj de "intenso" 
En fotometrío kaj radiometrio, "intenso" havas malsamajn signifojn: ĝi estas la luma aŭ radia povumo je unuoblo de solida angulo. Tio povas kaŭzi konfuzon en optiko, kie "intenso" povas signifi ajnan terminon el *radia intenso*, *lumintenso* aŭ *lumeca intenso*, dependante de la faka persono, kiu uzas ĝin. *Radia denso* estas ankaŭ kelkfoje nomita "intenso", speciale ĉe astronomoj kaj astrofizikistoj, kaj pri varmtransporto.
 
## Vidu ankaŭ 
* Povumo
* Energio

Kategorio:Fiziko