open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ilona Fodor

**Ilona Fodor,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fodor Ilona** estis hungara fizikisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Lovas Miklósné [lovaŝ miklOŝnE]*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1953, poste ŝi akiris fizikistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1958. Post la diplomo ŝi laboris en akademia instituto, samtempe en ties laboratorio ĝis 1982, poste konsilisto ĝis sia morto. Intertempe ŝi doktoriĝis en la universitato en 1964, ŝi kandidatiĝis en 1972, li doktoriĝis en 1982 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi okupiĝis pri nuklea fiziko kaj esploro pri la nuklea strukturo. En Hungario ŝi estis la unua, se temas pri esplori specialajn, izobarajn analogajn statojn. En la 1970-aj jaroj ŝi trifoje esploris en Francio. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1970-1973.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vizsgálatok a C12 atommag 16,1 MeV energiájú gerjesztett nívóján.* (1958)
* *Direkt és kompound folyamatok interferenciájának hatása a (p, gamma) reakciókra.* (1964)
* *Izobár analóg állapotok gammabomlása az A>40 tömegszámtartományban.* (disertaĵo, 1970)
* *Analogue Resonances in the 64Zn Nucleus.* (kunaŭtoro, 1976)
* *Az izobár analóg állapotok finomszerkezete.* (disertaĵo, 1980).

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Carrascal-Delongo (stacidomo)

**Carrascal-Delongo** () estas fervoja haltejo sur la Branĉo de Tomar, kiu priservas la urbojn Carrascal kaj Delongo, en la distrikto Santarém, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Tomar

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tomar
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
András Arató (elektroinĝeniero)

**András Arató** [andrAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Arató András** estas hungara elektrinĝeniero, interreta fenomeno.

András Arató naskiĝis  en Kőszeg.

## Biografio 
András Arató akiris diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto, poste li estis elektroinĝeniero en pluraj laborejoj ĝis la pensiuliĝo. Lia edzino naskis solan filon kaj li ricevis 2 premiojn en 2002 kaj 2010. Sveda fotisto fotis pri li serion en 2010, kiu disetendiĝis interrete. Iom poste same interrete oni transprenis ĝin kiel interesa vizaĝo kaj la foto iĝis tutmonde konata kun nomo **Harold! Kaŝu la doloron!** konata precipe angle "Hide The Pain Harold". En 2016 Arató interrete deklaris sian originan nomon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Világítástechnika* (1999)
* *Világítástechnikai kislexikon* (kunredaktoro, 2001, denove 2015)
* *Közvilágítási kézikönyv* (kunaŭtoro, 2009)

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun fotoj
* biografio hungare kun fotoj 
* intervjuo kun fotoj kaj videoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj
Bohostice

**Bohostice** () estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 16 km sudoriente de urbo Příbram, sur la maldekstra bordo de baraĵlago Orlík. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1386.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Bohostice konsistas el du partoj kaj kvar katastraj teritorioj:
* Bohostice (ankaŭ nomo de k. t.; inkluzive de pereintaj vilaĝoj kaj k. t. Těchnice kaj Zbenické Zlákovice)
* Kamenná (k. t. Kamenná u Bohostic)

## Memorindaĵoj
* Kasteleto
* Vilaĝplaca kapelo kontraŭe la kastelo
* Kruco antaŭ la kapelo
* Naturmemorindaĵo Bohostice kun apero de papilio nomata *Phengaris nausithous*
* Juda tombejo en Bohostice

## Pluaj fotoj 

Bohostice - okres Příbram (07).jpg|Kastelo
Bohostice - okres Příbram (06).jpg|Bieneto
Bohostice - okres Příbram (04).jpg|Bieneto


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Improvizita teatro

**Improvizita teatro** aŭ **spontanea teatro**, ofte nomita **improvizo**, estas speco de teatro kiu estas plejparte komedia, kie la plej granda parto aŭ ĉio el la prezento estas neplanita aŭ ne antaŭe verkita, sed sufiĉe spontanee kreita fare de la aktoroj. En ĝia plej pura formo, la dialogoj, agoj, rakontoj kaj roluloj estas kunlabore kreitaj de la aktoroj, ĉar la improvizaĵo disvolviĝas en la nuna tempo, sen la uzo de antaŭpreparita skriba manuskripto. La aktoroj kreas spontanee scenojn, dialogojn kaj emociojn rekte antaŭ la okuloj de la spektantaro. Improvizita teatro plejparte baziĝas sur impulsoj, interage kun la publiko kiu inspiras la teatron per sugestoj venantaj de la publiko mem. 

Dario Fo, Nobel-premiita itala dramisto ricevis internacian agnoskon pro sia improviza stilo. eta|288x288px|Liga Profesional de Impro en tutmonda improviza teatra konkurso
## Historio 
Improvizaj teatroj estis konataj inter la homoj jam en la 5-a jarcento a.k.e. Male al dramaj produktadoj, kiuj havis bone evoluintan manuskripton kaj estis prezentitaj en lokoj speciale dizajnitaj por prezentoj fare de aktoroj sen antaŭa preparo kaj havis nur ĝeneralan, orientiĝon. Unu ekzemplo de tia teatro estas mimo, kiu nur ricevis literaturan enkarniĝon pli ol cent jarojn poste.

La tradicioj de antikva teatro estis hereditaj de la improviza teatro de la mezepoko, precipe de la komedio Delarto. 

### Historiaj specoj de improvizo-teatro 
* Mimo - 5-a jarcento a.k e., Grekio .
* Atellana - 2-a jarcento a.k e., Campagna.
* Commedia dell'arte - 16-a-18-a jarcentoj, Italio.

## Eŭropaj ĉiampionadoj de improviza teatro 
La unua ĉiampionado de improvizita teatro, organizita de ImproMunich, okazis en 2024 en Munkeno por akceli kaj kunordigi eventiojn de improvizitaj teatrotrupoj kaj prezenti diversecon de improvizita teatro tra landoj en Eŭropo. Ĝi celas esti evento de interkultura interŝanĝo kaj kultura edukado.  

Escepte de la elekto de la angla kiel komuna lingvo sur la scenejo, la elekto de la ludantoj ĝis la fasonado de la subtena programo temis pri diverseco: bunta egaleca miksaĵo de naciecoj, aĝogrupoj, genroj. 

## Vidu ankaŭ 
Teatro

Teatro kaj Esperanto

"Improvizo" en Esperantio

Dario Fo

Supratekstigo

## Eksteraj ligiloj 
(de, en) European Improv Theatre Championships

## Referencoj 
Kategorio:Teatroj
Zlatohora montetaro

**Zlatohora montetaro** (antaŭe *Norda submontaro de Hrubý Jeseník*, *Jindřichova submontaro* aŭ *Opava altaĵaro*; ; ;  aŭ *Oppagebirge*) estas montaro en Ĉeĥio kaj en Pollando. Temas pri geomorfologia tutaĵo, kiu apartenas en Jesenikan regionon de Gigantmontara-jesenika subprovinco. Plu ĝi dividiĝas en Bělská pahorkatina, Rejvízská hornatina, Hynčická hornatina kaj Jindřichovská pahorkatina.

Zlatohora montetaro okcidente limas kun Riĥleba montaro, nordokcidente kun Žulova montetaro, norde kun Vidnava malaltebenaĵo, oriente kun Opava montetaro kaj sude kun Nízký Jeseník kaj sudokcidente kun Hrubý Jeseník.

## Rilataj artikoloj
* Osoblahio


Kategorio:Zlaté Hory
Kategorio:Montaroj en Pollando
Kategorio:Jesenika regiono
Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Montetaroj en Ĉeĥio
Kategorio:Montetaroj en Pollando
Kategorio:Geografio de distrikto Bruntál
Kategorio:Geografio de distrikto Jeseník
Duaminoducikloheksilmetano

**Duaminoducikloheksilmetano** aŭ '''4,4'-duaminoducikloheksilmetano''' estas organika kombinaĵo konsistanta je unu metilena grupo {30ra|metilena grupo} ligita al du cikloheksilaj grupoj {50ra|cikloheksano} enhavanta du aminajn grupojn {50ra|amina grupo} en la 4-a karbonatomo de la cikloheksila ringo. Ĝi estas flava aŭ bruna solidaĵo, malmulte solvebla en akvo. Duaminoducikloheksilmetano estas aromata amino kaj posedas 13 karbonatomojn, 26 hidrogenatomojn kaj 2 nitrogenatomojn. Duaminoducikloheksilmetano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Ĝeneralaĵoj 
4,4'-Duaminoducikloheksilmetano estas la nomo por organikaj substancoj kun la formulo C13H26N2. Ĝi estas klasita kiel duamino. En la epokso-industrio ĝi ofte estas referita kiel PACM, ĉefliteroj por **p**ara-**D**uaminodu**c**ikloheksil**m**etano. Ĝi estas uzata kiel malmoligagento por epoksaj rezinoj. Ĝi trovas apartan uzon en epoksaj plankoj. Alia uzo estas produkti duizocianatojn, kiuj estas antaŭaĵoj de la poliuretanoj. La miksaĵo estas senkolora solido, sed tipaj specimenoj estas flavecaj kaj oleaj. La kunmetaĵo estas produktita kiel miksaĵo de tri izomeroj per la hidrogenado de metilenaduanilino. Tiuj izomeroj estas, en malkreskanta sinsekvo de sia rendimento rilate al hidrogenado, trans-trans, cis-trans, kaj malgranda kvanto de cis-cis.

## Uzoj 
Ĉi tiu duamino estas ĉefe uzata por fari epoksorezinajn malmoligantajn agentojn por TASE aplikoj (Tevaĵoj, Algluiĝoj, Sigelantoj kaj Elastomeroj) precipe plankoj. Alia aplikiĝo ekestiĝas el ĝia reakcio kun fosgeno por produkti cikloalifatan duizocianaton hidrogenita aŭ MDI (Metilena-DuIzocianato), kiu kutimas produkti malpezajn stabilajn poliuretanojn. La substanco ankaŭ povas esti uzata kiel kemia interaĵo por fabrikado de aliaj molekuloj.

4,4'-Duaminoducikloheksilmetano estis uzita en produktado de poliamido nomita Qiana, ne plu produktita. Por ĉi tiu apliko, la kondensiga kemiaĵo estis la **dodekanonata acido**.

## Vidu ankaŭ 
* Karbamatoj

## Referencoj 
Kategorio:Tioacidoj
Koupě

**Koupě** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). En distanco 10&nbsp;km sude situas urbo Blatná, 19&nbsp;km mnorde urbo Příbram, 28&nbsp;km sude urbo Strakonice kaj&nbsp;29&nbsp;km sude urbo Písek.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1367.

## Loĝantaro 
## Naturrilatoj 
Sur sudokcidenta rando de la vilaĝo troviĝas naturmemorindaĵo Dražská Koupě proklamita en ĉirkaŭaĵo de fiŝlago kun apero de rano *Bombina bombina*.

## Pluaj fotoj 

Koupě (1).JPG|Koupě
Koupě (2).JPG|Koupě
PP Drazska Koupe-I-08-2018-Koupe-dron.jpg|NM Dražská Koupě

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Láz (distrikto Příbram)

**Láz** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio, proksimume 9 km sudokcidente de Příbram. Vivas ĉi tie  (). La municipo situas en ĉirkaŭaĵo de supra fluo de Litavka, tie, kie la rivero forlasas brdajn arbarojn kaj eniras en liberan pejzaĝon. Ĝi dividiĝas en la propran  **Láz** (ankaŭ **Dolní Láz**), la tn. **Horní Láz** (direkte al municipo Nepomuk) kaj **Žernová** (plej alte situanta).

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1348.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo kaj katastroj 
La nuntempa municipo Láz estiĝis en la jaro 1950 per kunigo de ĝisnunaj municipoj Dolní Láz kaj Horní Láz kaj alligo de domaro Žernová el municipo Obecnice. Sekve la okcidenta parto de la teritorio de municipo estis enmembrigita en nove establitan armean spacon Brdy. Tiu ĉi parto poste estis en la jaro 1967 ŝanĝigita en novan katastran teritorion Láz I. Al la 31-a de januaro 2003 la katastra teritorio Láz I estis poste enmembrigita en ampleksigitan katastran teritorion Baština. En konekso kun pereo de la armea spaco Brdy estis al la 1-a de januaro 2016 al la municipo alligita katastra teritorio Láz v Brdech, kiu estiĝis al la 10-a de februaro 2014 kun tre simila limigo, kiel havis la antaŭa katastra teritorio Láz I. Tiu ĉi teritorio havas areon 4,337243 km² kaj estas ĉi tie registrita 0 konstruaĵoj kaj 0 loĝantoj.

## Pluaj fotoj 

Láz 1.JPG|Láz
Láz.JPG|Láz
Láz2.JPG|Láz
Lázská nádrž.JPG|Akva rezervujo Láz sur rivero Litavka en Brdy

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Kalvinana preĝejo (Békésszentandrás)

La **kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en Békésszentandrás (Hungario).

## Historio 
De la 15-a jarcento la vilaĝo havis kirkon, kiu baldaŭ ruiniĝis, ĉar la komunumo senhomiĝis pro las turka dominado. En 1719 kalvinanoj alvenis el Kaba, ili faris uzebla la kirkon kaj ekde 1728 ili uzis ĝin. En 1746 katolikoj alvenis el Tiszafüred, poste ili reakiris la didomon, sed la kalvinanoj ricevis la jam neuzitan luteranan kirkon konstruitan en 1742. La kalvinanoj pligrandigis kaj uzis ĝin ekde 1746. Tamen estis konstruita pli nova preĝejo videbla ankaŭ nun inter 1803-1806. La orgeno estis kreita en 1844. Sismo kaŭzis damaĝojn en 1901.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, la fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. En la turo 2 sonoriloj sonoras. En la reliefaĵo malsupre la kvadrata enirejo funkcias, pli supre kvadrata fenestro videblas. Krom tio la fasado ne havas fenestron escepte la turon. La navo ekstre dekstre havas sakristion. Interne 2 galerioj troviĝas laŭ la mallarĝaj flankoj, krome menciindas la predikejo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
* hungare kun foto 

Bekesszentandrás
Carvalhos de Figueiredo (stacidomo)

**Carvalhos de Figueiredo** () estas fervoja haltejo sur la Branĉo de Tomar, kiu priservas la urbon Carvalhos de Figueiredo, en la municipo Tomar, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Tomar

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tomar
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Ducikloheksilmetano-duizocianato

**Ducikloheksilmetanoduizocianato** aŭ '''ducikloheksilmetano-4,4'-duizocianato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **fosgeno** kaj **duaminoducikloheksilmetano'''. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo. Ducikloheksilmetanoduizocianato estas formita je du izocianataj grupoj {50ra|izocianata grupo}, du cikloheksilaj grupoj {50ra|cikloheksano} kaj unu metilena grupo {30ra|metilena grupo}. Ducikloheksilmetanoduizocianato estas alifata duizocianato kaj posedas 15 karbonatomojn, 22 hidrogenatomojn, 2 nitrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Ducikloheksilmetanoduizocianato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Ĝeneralaĵoj 
Hidrogenigita MDI (H12MDI aŭ 4,4′-duizocianato ducikloheksilmetano) estas organika substanco en la klaso konata kiel izocianatoj. Pli specife, ĝi estas alifata duizocianato. Ĝi estas akvoblanka likvaĵo ĉe media temperaturo kaj estas fabrikita en relative malgrandaj kvantoj. Ĝi ankaŭ estas konata kiel 4,4'-metilenadu(cikloheksila-izocianato) aŭ metileno bis (4-cikloheksila-izocianato) kaj havas la formulon C15H22N2O2.

## Fabrikado 
La produkto estas fabrikita per hidrogenado de metilenodufenilduizocianato. Ĝi ankaŭ povas esti produktita per fosgenado de 4,4-Duaminoducikloheksilmetano.

## Uzoj 
Alifataj duizocianatoj ne estas uzitaj en la produktado de poliuretana ŝaŭmo ĉar la kosto estas tro alta kaj ŝaŭmo estas grava komercaĵo. Ĝi estas uzata en specialaj aplikoj por poliuretano, kiel emajlaj tegaĵoj, kiuj estas rezistaj al abrazio kaj degradado de ultraviola lumo. Ekzistas ankaŭ multoblaj patentoj kie prepolimeroj bazitaj sur ĝi estas uzataj en produktado de golfpilkoj. Ĝi estas havebla komerce sub la fabrikmarko de Desmodur W de Covestro  - antaŭe **Bayer Material Science**. Ĝi estas utiligita kiel reaktiva konstrubloko por la preparado de aliaj kemiaj produktoj kiel izocianataj finitaj prepolimeroj kaj aliaj uretanaj polimeroj. La izocianataj grupoj povas sperti aldonreagojn ĉe media temperaturo kun kunmetaĵoj kiuj enhavas aktivajn hidrogenojn precipe aminojn kaj poliolojn. Poliuretanaj rezinoj bazitaj sur ĉi tiu duizocianato havas bonan flekseblecon kaj mekanikan forton. La polimeroj formitaj tendencas havi abrazian kaj hidrolizan reziston same kiel reteni brilon kaj fizikajn trajtojn antaŭ veteraĝado. La rezinoj bazitaj sur ĉi tiu materialo estas utilaj en tegaĵoj por plankoj, tegmentoj, konservado kaj gluaĵoj, kaj sigelantoj. Ili ankaŭ trovas uzon en tegaĵoj, gluaĵoj, sigelaĵoj kaj elastomeraj aplikoj. Prepolimero farita el H12MDI kaj enkorpiganta dumetilola-propionatan acidon ankaŭ povas esti konvertita al malpezaj stabilaj poliuretanaj disperdiĝoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **ducikloheksilmetanoduizocianato** per senhidrogenigo de la **dufenilmetano-duizocianato**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **ducikloheksilmetanoduizocianato** per traktado de **fosgeno** kaj **duaminoducikloheksilmetano**:

## Vidu ankaŭ 
* Izocianatoj

## Referencoj 
Kategorio:Izocianatoj
Cetyně

**Cetyně** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 14 km sudoriente de urbo Příbram. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1336.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Cetyně - okres Příbram (02).jpg|Vilaĝplaca kapelo kun kruco
Cetyně ( okres Příbram ).jpg|Kapelo kun kruco
Cetyně - okres Příbram (07).jpg|Cetyně

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Lazsko

**Lazsko** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 8 km sude de urbo Příbram. Vivas ĉi tie  (). Sur la teritorio de municipo Lazsko troviĝas pli granda parto de Monumento Vojna u Příbrami.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1336.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de sankta Venceslao

## Pluaj fotoj 

Lazsko (okres Příbram) (08).jpg|Kapelo de sankta Venceslao
Lazsko (okres Příbram) (26).jpg|Vilaĝplaca kapelo
Lazsko (okres Příbram) (09).jpg|Dia torturo

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Mezbohemia regiono
Johann Knobloch

**Johann KNOBLOCH** (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta la  en Bonn) estis aŭstra kaj lingvisto kaj profesoro pri kompara lingvoscienco ĉe diversaj altlernejoj.

## Vivo
Estante filo de oficiro kaj pasiginte la junulajn jarojn en Prago, Wiesbaden kaj Znojmo (parte kun ĉeĥlingva instruado), Knobloch studis ĉe la universitato de Vieno. En la 1.12.1939, li devis eksoldati ĉe Wehrmacht partoprenonte la kampanjon en Franclando.  En majo 1940 li perdis gambon. En 1944 li doktoriĝis, ĉar danke al perado de la SS-suborganizaĵo *Ahnenerbe* li rajtis enketi dum dek tagoj en internigejo de ciganoj en Lackenbach pri la utiligo de la romaa lingvo. Similon pri la ĉerkesa lingvo li faris en internigejo je Kaisersteinbruch (Bruckneudorf) ĉe militkaptitoj de Sovetunio. Post doktoriĝo en 1944 li instruis ses lingvojn dum vesperaj kursoj. En 1945 li estis forpelita el sia patrujo Moravio kaj estis akceptita fare de la egiptologo Wilhelm Hein ĉe la viena altlernejo. En 1951 li habilitiĝis per la gramatika laboraĵo *Zur Vorgeschichte des indogermanischen Verbums*. Post kvar jaroj da universitata helpisteco li vokiĝis al Greifswald. Sed jam tri semestrojn pli malfrue li venis kiel eksterorda profesoro je la universitato de Innsbruck. En decembro 1961 li tie iĝis orda profesoro. En aprilo 1963 li iris je la Bonna universitato kiel li estis katedrestro pri ĝenerala kaj kompara lingvosciencoj inter 1967 kaj 1984. Kvankam la albana lingvo neniam estis lia esplorfokuso li peris, kune kun Aleks Buda, sciencajn kontaktojn kun al universitato de Tirano. En 1978 li partoprenis ekskurson al Albanujo el kio rezultiĝis *Germana-Albana Somerakademio*.

Li estis honora membro ĉe pluraj sciencaj societoj kaj koresponda membro ĉe "Gypsy Lore Society" de  Liverpool, ankaŭ honora kaj prezida membro ĉe *Gesellschaft für Deutsche Sprache* (GfdS); en 1983 la respubliko Aŭstrujo aljuĝis al li la meritsignon *Großes Goldenes Ehrenzeiĉen für Verdienste um die Republik Österreich*. Krome estis Knobloch honora membro de la lingvosocieto *Muttersprache* skribante en ties organo "Wiener Spraĉblätter" pli ol cent eseojn. Knobloch estis ekde 1947 kunedzina nehanvate infanojn. 
## Verkoj (elekto) 
*Volkskundliche Sinti-Texte: Berichte deutscher Zigeuner über ihre Stammessitten, 1950
*Zur Vorgeschichte des indogermanischen Verbums, 1951 (laboraĵo por habilitiĝo)
*Romāni-Texte aus dem Burgenland, 1953
*Sprachwissenschaftliches Wörterbuch, 1986
*Sprache und Religion. Heidelberg 1979, 1983, 1986 (tri volumoj)

## Notoj 
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Universitato de Innsbruck
Kategorio:Aŭstraj filologoj
Kategorio:Aŭstraj lingvistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1919
Kategorio:Mortintoj en 2010
Kategorio:Bonna Universitato
Ito Ŝiniĉi

**Ito Ŝiniĉi** (mortis septembron 1945) estis popollerneja instruisto en nordorienta provinco. Li estis fervora esperantisto kaj senlace propagandis la novan lingvon. Lia amata frazo estis: „Oni diras ke la vero ĉiam venkas — el la. Ekzercaro.“ En 1940 li estis arestita de „tokko“ kaj devis sidi en malliberejo dum du jaroj, pro kio li malsaniĝis kaj estis lasita reveni hejmen. Iun tagon dum sia promeno li kun miro trovis ĉe malnovlibrejo de la urbo sian malnovan esperantan vortaron, konfiskitan okaze de lia arestigo. Sed ankoraŭ pli granda estis lia miro kaj indigno kiam li eksciis konfidence de la librovendisto, ke la „tokko“ konfidis al li la vortaron tiel ke se iu volos aĉeti ĝin, li ne vendu; sed demandu lian nomon kaj adreson kaj informu la sekretan policon! Li mortis septembron 1945, pro la malsano kaŭzita de malliberigo.

## Referencoj
Kategorio:Japanaj esperantistoj
O evangelho segundo Jesus Cristo

***O evangelho segundo Jesus Cristo*** (La evangelio laŭ Jesu-Kristo) estas romano eldonita en 1991 de la portugala verkisto José Saramago, Nobel-premiito pri Literaturo en la jaro 1998. Ĝi estas unu el liaj plej konataj libroj kune kun *Ĉiuj nomoj* kaj *Ensaio sobre a cegueira*. Tiu ĉi libro rezultis en granda polemiko, ĉar sektoroj de katolikoj akuzis ĝin kiel blasfemo.

La romano rerakontas la vivon de Jesuo, uzante epizodojn el la Kanonaj evangelioj, kiel bazo por la fikcia rakonto. Kvankam la verko sekvas proksimume la kronologion de la vivo de Jesuo, ĝi emfazas al liaj unuaj jaroj pli ol al la Kanonaj evangelioj, kaj ĉefe al la ebla koncipiĝo de la virgulino, dum ebla malzorgo fare de Jozefo.

## Intrigo
Tuj post la naskiĝo de Jesuo, la Masakro de la Senpekuloj ludas gravan rolon en la intrigo de la verko. Jozefo ekscias pri la afero, ĉar aŭdas konversacion de soldatoj en Jerusalemo kaj kuras al Betleĥemo por savi sian ĵus naskitan filon. Ĉar li ne avertas la lokanojn pri la tuja masakro, Dio punas lin per sendado de koŝmaro en kiu li mem estas soldato de Herodo kaj vojas al Betleĥemo por murdi sian filon. Poste, estante Jesuo jam 12-jaraĝa, Jozefo estas krucumita de romianoj, kiuj miskomprenas lin kiel zeloto. Ekde tiam Jesuo heredas lian koŝmaron. Li ekscias pri la masakro el sia patrino, kaj kreskas for de sia familio, ene de kiu li jam ne povas vivi pace. Li vojas al Jerusalemo, kie li prezentiĝas en la Templo, laŭ alia evangelia epizodo. De tie li vojas al Betleĥemo. 

Li laboras helpante paŝtiston (komprenebla kiel la Diablo). Finfine, li kunvenas kun Dio en la dezerto. Dio devigas Jesuon buĉoferi sian preferitan ŝafinon kaj montras destinon por li. Jesuo revenas al la paŝtisto, kiu forpelas lin. Jesuo revenas hejmen tra la maro Galilea, kie li malkovras sian talenton por fiŝkaptado. Poste li iras al Magdala, kie li renkontiĝas kaj enamiĝas kun Maria Magdala, kaj poste pluas revene al Nazareto. Tie li estas miskomprenita de sia familio, pro kio li abandonas ĝon kaj revenas kun Maria Magdala por kunvivi kun ŝi kiel koramikoj. El Magdala li decidas reveni al la maro Galilea por kunlabori kun la tieaj fiŝkaptistoj.

Iam li navigas sola, kaj estas vizitata de Dio kaj la Diablo. Dios proponas sian planon ke Jesuo fondu kristanismon, ĉar Dio malkontentas ke li estas dio nur de unu popolo, dum aliaj dioj ricevas pli grandan gloron. Jesuo dekomence estas kontraŭ tio kio ŝajnas al li egoisma plano de Dio, sed tiu komprenigas lin, ke vere li devos obei, ĉar Dio estas ĉiopova.

Jesuo iĝas profeto, faras miraklojn kaj predikas. Li arestigas sin por malsukcesigi la planon de Dio, klopode al morto kiel filo de Jozefo kaj ne de Dio. Sed, la romano finiĝas per la krucumo de Jesuo, kiu konstatas, ke vere li ŝanĝis nenion, dum la plano de Dio ja sukcesis, ĉar li fakte plenumis la volon de Dio, eĉ kiam li kredis malobei ĝin. 

## Referencoj
Kategorio:Libroj de José Saramago
Kategorio:Libroj aperintaj en 1991
Kategorio:Portugalaj romanoj
Kategorio:Portugallingvaj romanoj
Kategorio:Jesuo en populara kulturo
Kategorio:Libroj pri kristanismo
O ano da morte de Ricardo Reis

***O ano da morte de Ricardo Reis*** (La jaro de la morto de Ricardo Reis) estas romano eldonita en 1984 de la portugala verkisto José Saramago, Nobel-premiito pri Literaturo en la jaro 1998. Ĝi estas unu el liaj plej konataj libroj kune kun *A Jangada de Pedra* kaj *Memorial do Convento*. Temas pri historia romano pri la Lisbono de la 1930-aj jaroj, kiu pluigas la vivon de Ricardo Reis, nome unu el la heteronimoj de Fernando Pessoa, post la morto de tiu ne finigis la biografion de tiu heteronimo.

## Intrigo
La rolulo, kiu havigas titolon al la verko, revenas al Lisbono la 29an de Decembro 1935, post 16-jara foresto, kaj instaliĝas observante kaj atestante la fluon de tragedia jaro, tra kio la leganto sentas la malhelan klimaton en kiu faŝismo trovas lokon en la socio, dum oni antaŭvidas nigran estontecon en la historio de Portugalio, Hispanio kaj cetero de Eŭropo. Reis revenas fakte ekkonante la morton de Pessoa. Li abandonas la medicinon kaj instaliĝas en hotelo, legas la ĵurnalojn kaj promenas surstrate.

Reis legas pri la okazaĵoj kiuj rezultas en la Hispana Enlanda Milito kaj observas la alvenon de hispanaj fuĝintoj el la milito en Lisbono. Sed Reis ne montras bedauron pro la konflikto kaj eĉ ŝajnas ne kompreni la signifon de la lukto. Reis ekamaferas kun hotela servistino, sed ankaŭ prie li ne montras siajn emociojn.

Krom la ĉefrolulo, monarkiisma kuracisto, estas aliaj roluloj kiel la mortinta Fernando Pessoa kiel fantomo, Lídia, purigistino de la hotelo kaj interesata pri la socipolitikaj aferoj, kaj Marcenda, kripligita hotelgastino.

## Referencoj
Kategorio:Libroj de José Saramago
Kategorio:Libroj aperintaj en 1984
Kategorio:Portugalaj romanoj
Kategorio:Portugallingvaj romanoj
Kategorio:Historiaj romanoj
Kategorio:Magia realismo
Sergej Petroviĉ Novikov

**Sergej Petroviĉ NOVIKOV** (ruse Сергей Петрович Новиков) (Gorki, la 20-an de marto 1938 - 6a de junio, 2024) estis rusa matematikisto konata pro lia laboro pri algebra topologio kaj solinteorio.

Dum sia matematika kariero li ricevis multajn premiojn: en 1967 la Lenin-premion, en 1970 la Fields-medalon, en 1981 la Lobachevski-medalon kaj en 2005 la Wolf-Premion.

## Referencoj 
Kategorio:Membroj de la Nacia Akademio de la Linkoj
Kategorio:Membroj de Rusia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Membroj de la Papa Akademio de la Sciencoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Medalo Fields
Kategorio:Topologoj
Kategorio:Rusiaj matematikistoj
A jangada de pedra

***A jangada de pedra*** (La ŝtona floso) estas romano eldonita en 1986 de la portugala verkisto José Saramago, Nobel-premiito pri Literaturo en la jaro 1998. Ĝi estas unu el liaj plej konataj libroj kune kun *O evangelho segundo Jesus Cristo* kaj *Memorial do Convento*. Temas pri fantasta romano bazita sur socipolitikaj okazaĵoj. Ĝin oni tradukis al pli ol du dek lingvoj kaj oni adaptis ĝin al kino per samnomoa filmo de 2002.

## Intrigo
Post tertremo, malfermiĝas fendego en la Pireneoj kaj la Iberia Duoninsulo apartiĝas disde Eŭropo kaj iompostiome moviĝas al Atlantiko. Tio rezultas en diversaj sociaj, ekonomiaj kaj politikaj konfliktoj. Kelkaj roluloj, nome Joana Carda, Joaquim Sassa, José Anaiço, Maria Guavaira, Pedro Orce kaj la Cão (hundo) Constante ĉeestas la aferon, veturas kaj montras siajn emociojn, parte ke pluraj el ili sentas sin iel kulpaj pro la aferoj. La hundo devenas de la landlima regiono de Cerbère, kie okazis la fendo; prie vidu artikolon Cerbero.

La apartiĝo de Iberio disde Eŭropo estas metaforo pri ia sento de neaparteno en la historia kunteksto de akcepto de ambaŭ iberiaj landoj en la Eŭropa Unio.

## Referencoj
Kategorio:Libroj de José Saramago
Kategorio:Libroj aperintaj en 1986
Kategorio:Portugalaj romanoj
Kategorio:Portugallingvaj romanoj
Kategorio:Magia realismo
Kategorio:Romanoj adaptitaj al kino
Zhao Ziyang

**Zhao Ziyang** (ĉine tradicie: ; ĉine simpligite: ; pinjine, , naskita kiel Zhao Xiuye, Henan, la , mortinta en Pekino, la ) estis politikisto de la Popola Respubliko Ĉinio. Li estis ĉefministro de 1980 ĝis 1987 kaj ĝenerala sekretario de la Komunista Partio de Ĉinio de 1987 ĝis 1989. Dum sia ofica periodo, li famiĝis pro la enkonduko de merkataj ekonomiaj reformoj, kaj li batalis kontraŭ burokratismo kaj korupto. Li estis nomumita de Deng Xiaoping por efektivigi la politikajn reformojn de Ĉinio ekde 1986. Li estis forpelita el la Partio pro sia simpatio al la studentaj manifestacioj en la placo Tiananmen. Li pasigis la lastajn dek kvin jarojn de sia vivo sub hejmaresto. La detaloj pri lia vivo estas severe cenzurataj en Ĉinio.

Kategorio:Protestoj sur placo Tian An Men
Kategorio:Ĉinaj regantoj
Kategorio:Ĉefministroj de Ĉinio
Kategorio:Ĉinaj politikistoj
Kategorio:Ĉinaj reformistoj
Dufenilmetano-duizocianato

**Dufenilmetano-duizocianato** aŭ '''4,4'-dufenilmetano-duizocianato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **metilenoduanilino** kaj **fosgeno'''. Ĝi estas blanka aŭ flaveca likvaĵo, malmulte solvebla en akvo. Dufenilmetano-duizocianato estas formata je du benzenaj ringoj {50ra|benzena ringo}, du izocianataj grupoj {50ra|izocianata grupo}, kaj unu metilena grupo {30ra|metilena grupo}. Dufenilmetano-duizocianato estas aromata izocianato kaj posedas 15 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn, 2 nitrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Dufenilmetano-duizocianato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Proprecoj 
Metilenodufenilduizocianato (MDI) estas aromata duizocianato. Tri izomeroj estas oftaj inter ili, variantaj je la pozicioj de la izocianataj grupoj ĉirkaŭ la ringoj: 2,2′-MDI, 2,4′-MDI, kaj 4,4′-MDI. La 4,4′ izomero estas la plej vaste uzata, kaj ankaŭ estas konata kiel 4,4′-dufenilmetano duizocianato. Tiu izomero ankaŭ estas konata kiel Pura MDI. MDI reakcias kun polioloj en la fabrikado de poliuretano. Ĝi estas la plej produktita duizocianato, respondecante pri 61.3% de la tutmonda merkato en la jaro 2000.

## Produktado 
Tuta monda produktado de MDI kaj polimera MDI estas pli ol 7,5 milionoj da tunoj jare (en 2017).

En 2019, la plej granda produktanto estis Wanhua Chemical Group. Aliaj gravaj produktantoj estas Covestro, BASF, Dow, Huntsman, Tosoh, Kumho Mitsui Chemicals. Ĉiuj gravaj produktantoj de MDI estas membroj de la Internacia Izocianata Instituto, kies celo estas la apogo al la sekura manipulado de MDI kaj TDI en la laborejo, komunumo kaj vivmedio.

La unua paŝo de la produktado de MDI estas la reakcio de anilino kaj formaldehido, uzante kloridan acidon kiel katalizilon por produkti 4,4'-Metilenoduanilinon kaj aliajn duaminoajn antaŭaĵojn, same kiel iliajn ekvivalentajn poliaminojn:

Tiam, tiuj diaminoj estas traktitaj kun fosgeno por formi miksaĵon de izocianatoj, la izomera proporcio estas determinita per la izomera kunmetaĵo de la duamino. Du malsamaj reakcmekanismoj por tiu transformo estas eblaj, nome "fosgenigoj unue" kaj "laŭgradaj fosgenigoj".

Distilado de la miksaĵo donas miksaĵon de oligomeraj poliizocianatoj, konataj kiel polimeraj MDI, kaj miksaĵon de MDI-izomeroj kiuj havas malaltan 2,4′ izomerenhavon. Plia purigo implicas frakciigon de la MDI-izomermiksaĵo.

## Reaktiveco de la izocianata grupo 
La pozicioj de la izocianataj grupoj influas ilian reakciemon. En 4,4′-MDI, la du izocianataj grupoj estas ekvivalentaj sed en 2,4′-MDI la du grupoj montras tre malsamajn reaktivecojn. La grupo ĉe la 4-pozicio estas proksimume kvar fojojn pli reaktiva ol la grupo ĉe la 2-pozicio pro spaca malhelpo.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **dufenilmetano-duizocianato** per traktado de **ducikloheksilmetanoduizocianato** kaj **dufenilmetano-duizocianato:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **dufenilmetano-duizocianato** per traktado de **metilenoduanilino** kaj **fosgeno''':

## Vidu ankaŭ 
* Izocianatoj

## Referencoj 
Kategorio:Izocianatoj
Neo Rauch

**Neo RAUCH** (naskiĝis la 18-an de aprilo, 1960) estas germana pentristo.

Rauch estas edziĝinta al la pentristino Rosa Loy kaj vivas en Markkleeberg, proksime de Leipzig. Ili havas plenkreskan infanon. Rauch laboras ĉe la antaŭa Leipziger Baumwollspinnerei (kotonŝpinejo).

Rauch studis pentrarton ĉe la Fakultato de Grafiko kaj Arto de la Libro en Leipzig, de 1981 ĝis 1986, kun Arno Rink. De 1986 ĝis 1990 li estis majstra studento ĉe Bernhard Heisig. Li estis la asistanto de Rink ĉe la Leipzig Akademio de 1993 ĝis 1998. De 2005 ĝis 2009, li estis profesoro en la universitato kaj, de 2009 ĝis 2014, honora profesoro.

Rauch apartenas al la Nova Lernejo de Leipzig. Liaj pentraĵoj estas influitaj per superrealismo, precipe de Giorgio de Chirico kaj René Magritte, de socialisma realismo kaj de la meksikaj murpentristoj de la mezo de la 20-a jarcento, subfosante la intersekciĝon de lia persona historio kun la politiko de industria fremdiĝo.

Lia laboro, alte taksita en la merkato kaj prezentita en multaj internaciaj ekspozicioj, estis ekspoziciita ĉe la Venecia Bienalo en 2001.

## Eksteraj ligiloj 
* Neo Rauch ĉe Artikoloj (angla)

Kategorio:Germanaj pentristoj
Memorial do convento

***Memorial do convento*** (Memoraro de la konvento) estas romano eldonita en 1982 de la portugala verkisto José Saramago, Nobel-premiito pri Literaturo en la jaro 1998. Ĝi estas unu el liaj plej konataj libroj kune kun *A Jangada de Pedra* kaj *História do cerco de Lisboa*. Temas pri historia romano pri la konstruado de la Nacia Palaco de Mafra fare de la absolutista reĝo Johano la 5-a en epoko dominita de la Inkvizicio.

## Intrigo
thumb|maldekstre|Konstruado de la Konvento de Mafra (Alfredo Roque Gameiro, 1917).
En tiu verko, Saramago portretas la personecon de la reĝo Johano la 5-a kaj rakontas ankaŭ la vivo de laboristoj kontribuantoj en la konstruado de la Konvento de Mafra. Inter tiuj estis Baltasar, enamiĝinta de Blimunda, virino kiu kapablis rigardi en la interno de la personoj. Ambaŭ konatiĝas kun pastro, Bartolomeu de Gusmão, kiu eniris en historio kiel pioniro de aviado. La triopo ekkonstruas flugaparaton, nome *Passarola*, kiu supreniras en direkto al la Suno. Blimunda, vidante la internon de la personoj, kolektas iliajn volojn, priskribitajn de la aŭtoro kiel malfermaj aŭ fermaj nuboj.

Post la unua flugo de la *Passarola*, Bartolomeu fuĝas al Hispanio, persekutita de la Inkvizicio. Blimunda kaj Baltasar klopodas por kaŝi kaj bontenadi la flugaparaton, kovrita de arbustoj en Monte Junto. Iam, Baltasar kaptiĝis en la *Passarola*, dum estis farinta sian bontenadon, la ligiloj rompiĝis, kaj li estis forportita en la aero. Finfine la aparato krasis surteren kaj Baltasar estis kaptita de la Inkvizicio, akuzita je sorĉado kaj kondamnita al brulŝtiparo. Blimunda kolektas la volon de Baltasar, dum li mortas, ekzekutita per fajro. 

## Analizo
Saramago kontrastigas du grupojn de roluloj, nome riĉuloj kaj malriĉuloj, alivorte tiuj de la povo kaj tiuj de kontraŭpovo. Inter povuloj elstaras la reĝo Johano la 5-a, kaj la reĝino Maria Ana de Aŭstrio; dum inter tiuj de kontraŭpovo estas la sciencista pastro Bartolomeu de Gusmão, muzikinstruisto Domenico Scarlatti, Baltasar, Blimunda ktp.

## Referencoj
Kategorio:Libroj de José Saramago
Kategorio:Libroj aperintaj en 1982
Kategorio:Portugalaj romanoj
Kategorio:Portugallingvaj romanoj
Kategorio:Historiaj romanoj
Kategorio:Magia realismo
2,4-Tolueno-duizocianato

**2,4-Tolueno-duizocianato** aŭ **tolueno-duizocianato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **2,4-duamino-tolueno** kaj **fosgeno**. Ĝi estas senkolora aŭ flava, lumsensiva likvaĵo kun tranĉa odoro, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. tolueno-duizocianato estas formiata je unu toluena grupo {50px|toluena grupo}, kaj du izocianataj grupoj {50px|izocianata grupo}. 2,4-Tolueno-duizocianato estas aromata estero kaj posedas 9 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn, 2 nitrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. 2,4-Tolueno-duizocianato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
Tolueno-duizocianato (aŭ miksaĵo de isomeroj) estas kemia komponaĵo kun molekula formulo C9H6N2O2 kaj molekula pezo 174,15892. Ĝi estas komerce havebla kiel miksaĵo de izomeroj, ĉefe toluen-2,4-diizocianato (2,4-TDI) kaj toluen-2,6-diizocianato (2,6-TDI).

## Sinteza analizo
La sintezo de tolueno-duizocianato implicas la distiladon de kruda TDI-miksaĵo kiu produktas 80:20 miksaĵon de 2,4-TDI kaj 2,6-TDI, konata kiel TDI (80/20). Diferencigo aŭ apartigo de la TDI (80/20) povas esti uzata por produkti puran 2,4-TDI kaj 65:35 miksaĵon de 2,4-TDI kaj 2,6-TDI, konata kiel TDI (65/35).

## Analizo de Kemiaj Reakcioj
La plimulto de duizocianataj reakcioj estas nukleofilaj aldonoj al la NCO-grupo. Tiuj specoj de reakcioj okazas per aldono al la nitrogena-karbona ligo de substancoj kun nukleofila O-, N- aŭ S-centra funkcia grupo kiu enhavas transigeblan H-atomon.

## Analizo pri fizikaj kaj kemiaj proprecoj
Tolueno-duizocianato estas konata havante du izocianatajn grupojn kiel iliaj ŝlosilaj reaktivaj punktoj. Ĝi havas bazajn fizik-kemiajn trajtojn kiel ekzemple denseco, hidrofobeco, fizika stato kaj vaporpremo.

## Aplikoj
La izocianataj funkciaj grupoj en TDI reakcias kun hidroksilaj grupoj por formi karbamatajn (uretano) ligilojn. La du izocianataj grupoj en TDI reakcias kun malsamaj rapidecoj: La 4-pozicio estas proksimume kvar fojojn pli reaktiva ol la 2-pozicio. 2,6-TDI estas simetria molekulo kaj tiel havas du izocianatajn grupojn de simila reakciemo, simila al la 2-pozicio sur 2,4-TDI. Tamen, ĉar ambaŭ izocianatgrupoj estas alkroĉitaj al la sama aromata ringo, reakcio de unu izocianata grupo kaŭzos ŝanĝon en la reakciemo de la dua izocianatgrupo. Ĝi ankaŭ estas foje uzita en raketfuzelo.

Ĝi estas uzata en la produktado de rigidaj poliuretanaj ŝaŭmoj kun alta temperatura stabileco.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **2,4-tolueno-duizocianato** per traktado de **2,4-duamino-tolueno** kaj **fosgeno**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **2,4-tolueno-duizocianato** per traktado de **2,4-dukloro-tolueno** kaj **izocianata acido**: 

## Vidu ankaŭ
* Izocianatoj

## Referencoj 
Kategorio:Izocianatoj
Parque das Cidades (stacidomo)

**Parque das Cidades** () estas fervoja stacio sur la Linio de Algarve, kiu priservas la urbon São João da Venda kaj la Stadionon Algarve, en la distrikto Faro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

2017-08-20 Parque Das Cidades railway station (1).JPG|Ekstero
2017-08-20 Parque Das Cidades railway station (5).JPG|Subpasejo
2017-08-20 Parque Das Cidades railway station (4).JPG|Kajoj kaj trakoj
Estádio do Algarve.jpg|Stadiono Algarve

## Vidu ankaŭ 
* Loulé

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Loulé
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
István Arató (komponisto)

**István Arató** [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Arató István** estis hungara komponisto, altlerneja instruisto.

István Arató naskiĝis  (laŭ alia informo la naskiĝtago estas la 9-a) en Zagrebo, li mortis  en :de:Leimbach TG (Svislando).

## Biografio 
István Arató translokiĝis al Budapeŝto kun siaj gepatroj en 1918. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1932, krome li studis muzikon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, pli poste li studis en Berlino kaj Zuriko. Li estis disĉiplo de Zoltán Kodály. Dum la dua mondmilito li elmigris al Svislando. En la lernojaro 1965 li estis nomumita direktoro de konservatorio en Alĝero, sed nur jaron poste li revenis al Svislando. Ekde 1968 li instruis en Zuriko, krome li havis lernejon pri jogo. Liaj komponaĵoj apartenis al la hazarda muziko, plej ofte li komponis por zimbalonoj.

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio germane

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Poceirão (stacidomo)

**Poceirão** () estas fervoja stacio sur la Linio de Alentejo, kiu funkcias kiel krucvojo kun la traktrianguloj de Poceirão kaj Agualva, kaj priservas la urbon Poceirão, en la municipo Palmela, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Estação do Poceirão, 2009.11.12.jpg|Trakoj
Poceirao railway station.jpg|Stacio, dumnokte
Biodiesel, Estação do Poceirão, 2013.12.29 (11672996396).jpg|Vartrajno

## Vidu ankaŭ 
* Palmela

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Palmela
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Ferenc Gilde

**Ferenc Gilde,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gilde Ferenc** estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1947, poste li akiris kemiistan diplomon en Scienca Universitato de Szeged. Post la diplomo li estis aspiranto en Scienca Universitato Loránd Eötvös 3 jarojn apud Tibor Neugebauer, poste li doktoriĝis en la universitato kaj kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1959. Li estis asistanto en Scienca Universitato Attila József (1956–1958), lektoro (1958–1961), docento (1961–1993), katedrestro (1970–1983). Lia scienca laboro fokusiĝis pri kvantumkemia teorio de la kompleksaj kunmetaĵoj. Li edziĝis en 1953, poste filino naskiĝis. Li ricevis 2 premiojn en 1964 kaj 1977.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Electronic Structure of Cr[III] Hexacyanide Complex Ion by the LCAO Method.* (1957)
* *Az átmeneti fémek oktaéderes cianidkomplexeinek elektrontermjei az LCAO-módszerrel.* (disertaĵo, 1958)
* *Felvételi vizsgakísérlet a József Attila Tudományegyetem Természettudományi Karán.* (kunaŭtoro, 1966)
* *Termodinamika.* (studenta lernolibro, 1973, 5-a eldono: 1991)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 194-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Petra Enders

**Petra ENDERS** (naskiĝinta la  en Ilmenau) estas germana politikistino. Inter 2004 kaj 2012 anis ŝi ĉe la Turingia Landa Parlamento. De julio 2012 estas ŝi landa konsilisto por distrikto Ilm. 

## Vivo 
Pasigis ŝi la junulajn jarojn en Großbreitenbach kie ŝi frekventis la lernejon kaj trejniĝis inter 1982 kaj 1984 en vitrofabriko fakulo pri buroa komunikado. Inter 1986 kaj 1991 ŝi telestudis ĉe la Inĝeniera altlernejo de Eisleben kaj finekzameniĝis kiel ekonomia inĝeniero.

Enders estas de luterana kredo, kunedza kaj havas filon. 
### Kariero politika 
Enders iam membris ĉe Socialista Unueca Partio de Germanio En 1994 ŝi ekapartenis al la urba konsilio kaj fariĝis en 1999 urbestrino de Großbreitenbach; inter 2004 kaj 2012 ŝi honorofice samfunkcie aktivis. En majo 2004 ŝi ĉeestis en Berlino la 12-a Federacian Kunvenon por elekti novan prezidanton. Ekde la balotado por la landa parlamento de Turingujo 2004, Enders estis deputito por PDS kie ŝi i.a. respondecis pri konstruado kaj trafiko. Je distrikto Ilm ŝi furoris en 2009 dum la landparlamentaj balotadoj pro voĉdono de 40,0% por ŝi. Enders mem ne estas ano de iu partio. 

En la 6.5.2012 oni elektis ŝin landa konsilisto por distrikto Ilm. Dum sia elektokampanjo ŝi speciale kontraŭbatalis planojn kondukigi kurentenergiajn konduktilegojn rekte tra Turingia Arbaro. Sur distrikta nivelo ŝi ade laboris por pli bona intermalsanuleja kooperado kaj la pliefektivigo de la  ruboforigservo.

Sukcesis ŝia engaĝiĝo, almenaŭ semajnfine, reaktivigi la fervojlinion inter la stacioj Ilmenau kaj Rennsteig; en 2017 ŝi estis kritikata pro ŝtata kunigo de la publikaj busservoj en la tuta distrikto Ilm (sub la markon *IOV Omnibusverkehr Ilmenau*) kaj la rezultanta neniigo de *Regionalbus Arnstadt* (RBA). Riproĉojn pri ebla intereskonfliktoj kaj neneŭtraleco ŝi klare refutis kaj raporto de MDR devis korektiĝi. Vane ŝi engaĝiĝis pri pretigo ekde junio 2024 de jam ekzistanta haltejo en Wümbach (kvartalo necentra de Ilmenau) por regionaj eksprestrajnoj veturantaj rekte inter Erfurto kaj Coburg.

Okaze de la regionaj balotadoj en Turingujo en 2018 ŝia landa konsiliteco por distrikto Ilm estis konfirmita fare de la voĉdonantoj la 15-an de aprilo 2018, unuarunde jam. En dua rundo la 9-an de junio 2024 ŝi superis per 65,6% la konkuranton Ralf Gohritz de AfD.

## Eksteraj ligiloj 
*hejmpaĝo
*Sandra Voigtmann: "Sie fällt auf: Petra Enders ist seit zehn Jahren Landrätin im Ilm-Kreis" - portreto ĉe: mdr.de, 1.7.2022

## Notoj 
Kategorio:Urbestroj
Kategorio:Parlamentanoj
Kategorio:Distrikto Ilm
Kategorio:Membroj de Socialista Unueca Partio de Germanio
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Germanaj politikistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1965
Bikovo (kvartalo)

**Bikovo** (, foje ankaŭ *Быково*) estas mikrodistrikto (kvartalo) de Tjumeno, eksa vilaĝo en Tjumena distrikto (Tjumena provinco, Rusio).

## Geografio 
Norde Bikovo limas al rivero Vojnovko (Kluĉi), okcidente al mikrodistrikto Zajkovo, oriente kaj sude al ĉirkaŭurba ŝoseo.

Ĝi situas iom for de la Irkutska (Siberia) landvojo, ĉe rivero Vojnovko (Kluĉi) kaj lago Krivoje.

## Loĝantaro 
En 2002 plejparto de la loĝantoj estis rusoj (88%). Lokanoj okupiĝis pri agrokulturo, fiŝkaptado, faris bastomatojn kaj ŝnurojn, dum la Irbita foiro ili komercis etskale.

En 1913 la vilaĝo apartenis al la paroĥo de la Elija-preĝejo (Tjumeno).

## Vidu ankaŭ 
* Zajkovo (kvartalo)

## Referencoj 
Kategorio:Kvartaloj de Tjumeno
Kategorio:Eksaj vilaĝoj de Tjumena distrikto
Reguengo - Vale da Pedra - Pontével (stacidomo)

**Reguengo - Vale da Pedra - Pontével** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbojn Ponte do Reguengo, Pontével kaj Vale da Pedra, en la Municipo Cartaxo, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Apeadeiro de Reguengo-Vale da Pedra-vista norte.jpg|Kajoj kaj trakoj
Ponte do Reguengo.jpg|Ĉirkaŭaĵo

## Vidu ankaŭ 
* Cartaxo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Cartaxo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Leó Grész

'*** [grEs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Grész Leó Lajos*' [lajoŝ] estis hungara cisterciana monaĥo, pastro, instruisto, lernejestro. Lia pseŭdonimo estis *Górléas Izolse*.

 naskiĝis  (laŭ alia informo ) en Csáktornya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Čakovec en Kroatio), li mortis  en Székesfehérvár.

## Biografio 
 aliĝis al la cistercianoj en 1900, en la sekva jaro li maturiĝis en cisterciana gimnazio en Eger, poste li studis en cisterciana altlernejo en Budapeŝto, samtempe en Scienca Universitato de Budapeŝto. Li akiris pedagogian diplomon en 1907, samtempe li pastriĝis kaj solene monaĥiĝis. Li instruis precipe en cistercianaj gimnazioj ĝis sia morto, sed li estis ankaŭ lernejestro kaj inspektoro ekde 1928 en Székesfehérvár, krome en la jaroj 1917 kaj 1918 armea pastro.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A személyazonosítás újabb módja.* (1909)
* *Algebra és geometria összefoglaló érettségi tételekkel és képlettárral.* (1912, 10-a eldono: 1943)
* *A galvánelem és a galvánáram.* (1920, 2-a eldono: 1922)
* *A modellrepülőgépek készítése.* (kunaŭtoro, 1921, 2-a eldono: 1923)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj cistercianaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Daleké Dušníky

**Daleké Dušníky** (antaŭe sole *Dušníky*) estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio. Ĝi situas en valo de rivereto Kocába sub montetoj Druhlický vrch *(442 m)* kaj Tuškovský vrch *(441 m)*, proksimume 7 km sude de Dobříš, 14 km nordoriente de Příbram kaj 48 km sudokcidente de Prago. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1357.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Daleké Dušníky konsistas el du partoj sur samnomataj katastraj teritorioj:
* **Daleké Dušníky**
* Druhlice

En la jaro 1910 apartenis al la municipo ankaŭ Bělohrad.

## Pluaj fotoj 

Dusniky obu.jpg|Municipa ofico
Dusniky hriste.jpg|Infana ludejo
Dusniky skola.jpg|Eksa lernejo
Dusniky dum.jpg|Domo en supra parto de la municipo


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro