open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tra la Labirinto de la Gramatiko

***Tra la Labirinto de la Gramatiko*** estas  Esperanto-lernolibro destinata por nederlandlingvanoj. Ĝi estas verkita en 1934 de Frits Faulhaber kaj eldonita de la Federacio de Laboristaj Esperantistoj. Estas aperintaj ok eldonoj de la libro. Dum dekoj da jaroj tiu ĉi estis ege influhava por la nederlandaj kaj flandraj Esperantistoj.

## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Esperanto-lernolibroj
Kategorio:Gramatiko de Esperanto
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1950
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Codex Calixtinus

eta|Codex Calixtinus, folio 4r, Apostolo Jakobo (proks. 1130/40)
La ***Codex Calixtinus*** aŭ ***Codex Calixtus*** (en lat.: *Liber Sancti Jacobi*, Libro de Sankta Jakobo) estas kolekto de manskribaĵoj el la 12-a jarcento. Oni atribuis ĝin malvere al Kalisto la 2-a, sed verŝajne ĝin kompilis la franca klerulo Aimeric Picaud. Ĝi ekestis kiel instigilo por la vizito de la relikvujo de apostolo Jakobo en Santiago de Compostela.

## Enhavo 
La libro konsistas el kvin partoj, kiuj ĉiuj staras en pli malpli klara ligo al la sankta Jakobo kaj la pilgrimado al lia sanktejo:
* La unua parto enhavas tekstojn kaj kantojn por meso kaj liturgio de la horoj pri la festotagoj de Jakobo. Apartaĵo estas interalie granda nombro de tropoj por la meso.
* Dua parto enhavas 22 rakontojn pri mirakloj atribuataj al Jakobo. Multaj el ili temas pri pilgrimantoj, kiu dum sia vojaĝo venas en mizeron.
* La tria parto rakontas pri la translokigo de la kadavro de Jakobo al Hispanujo.
* La kvara parto estas rakonto pri la bataloj de Karolo la Granda en Hispanujo. La manskribaĵo nomas episkopon Turpin de Reims (748–795) kiel aŭtoron. Tiu ĉi atribuaĵo tamen estas malvera, pro tio oni parolas rilate tiun ĉi tekston de Ŝajn-Turpino.
* La kvina parto estas gvidlibro por pilgrimantoj, kiu priskribas diversajn kursojn al Santiago de Compostela, nombras preĝejojn, kiun pilgrimanto vizitu, kaj avertas pri danĝeroj sur la vojo.
* Aldono enhavas grandan aron da duvoĉaj komponaĵoj. Plejparte je tio temas pri pecoj, kiuj jam en la unua parto estis trovebla en unuvoĉa versio.

## Graveco 
De aparta intereso por la historiaj sciencoj estas la pilgrima gvidlibro same kiel la miraklorakontoj, ĉar tiuj ĉi ebligas enrigardon en la cirkonstancoj de mezepokaj pilgrimadoj. Por la muzikscienco siaflanke estas gravaj la plurvoĉaj komponaĵoj, ĉar temas pri unu el la unuaj fontoj, en kiu plurvoĉaj pecoj ne aperas en muzikteoria instrulibro, sed en libro tutverŝajne celata por la praktiko.

→ *Vidu ankaŭ: Jakoba Vojo*

## Mencioj 
* Reĝino Lupa

## Ŝtelo de la manskribaĵo en 2011 
Ekde la 5-a de julio 2011 oni rimarkis la mankon de la kodekso, kiu kuŝis en la trezorujo de la arĥivo de la Katedralo de Santiago de Compostela, kaj la libro validis kiel perdiĝinta. Jaron poste, la 4-an de julio 2012, oni retrovis la valoregan libron sendifektan en la aŭtejo de elektristro, kiu antaŭe regule laboris en la katedralo, poste tamen kadre de ŝparagadoj de sia dunginto estis maldungita kaj kune kun sia familio krom la kodekso evidente ankaŭ ŝtelis aliajn altvaloraĵojn.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Klaus Herbers: *Der Jakobsweg. Mit einem mittelalterlichen Pilgerführer unterwegs nach Santiago de Compostela*. Narr, Tübingen 1986, ISBN 3-87808-312-2.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* TU Dresdeno: Komentita superrigardo super la Codex Calixtinus

Kategorio:Latinlingva literaturo
Kategorio:Manuskriptoj
Kategorio:Santiago de Compostela
Kategorio:Kulturo de Galegio
Agrihan

eta|maldekstra|300px|Nuboj kaŝas la ebenan pinton de Agrihan, nome la plej alta el la Marianaj arkovulkanoj, en tiu vido el sudo.

**Agrihan** (literumita ankaŭ kiel **Agrigan**) estas stratovulkano kiu formas insulon en la Nord-Marianoj en la Pacifika Oceano. La tuta insulo estas amasa vulkano kiu staras ĉirkaŭ 4,000 m el la oceana grundo, kaj estas la kvina plej granda en la vulkana arko de Marianas. Kun 965 m, ties pinto estas la plej alta pinto en Mikronezio. La vulkano estas la pinto de granda kaldero, 1 x 2&nbsp;km kaj ĉirkaŭ 500 m profunda.

La insulo estis abandonita en 1990 pro minaco de vulkana aktiveco, kvankam finfine ne okazis erupcio. Oni restarigis setlejon en unu el la kvar originaj vilaĝoj, kaj septembre de 2005 estis naŭ loĝantoj. Post kvin jaroj, laŭ la censo de Usono de 2010 ne estis informo pri populacio. La insulo havas totalan terareon de 43.51&nbsp;km². Politike ĝi estas parto de la *Northern Islands Municipality* (municipo de Nordaj Insuloj).

Kategorio:Marianoj
Kategorio:Mikronezio
Bokak-atolo

eta|250px|Bokak-atolo - Satelita bildo de NASA NLT Landsat 7 (Videbla koloro)
**Bokak-atolo** (en Marŝala lingvo: **Bokaak** aŭ **Bok-ak**,) aŭ **Taongi-atolo** estas neloĝata korala atolo en la Ratak-ĉeno de Marŝaloj, situanta en Norda Pacifika Oceano ĉe . Pro ties relativa izolo el la ĉefaj insuloj de la grupo, Bokak havas netuŝitajn flaŭron kaj faŭnon kiuj permesis ekzistadon en originaj kondiĉoj.

## Geografio 
Ĝi situantas je 684&nbsp;km node de Majuro, nome ĉefurbo de Marŝaloj, kaj je 280&nbsp;km nordoriente de Bikar-atolo, la plej proksima atolo, kio faras ĝin la plej norda kaj plej izolata atolo de la lando. Vejkinsulo estas je 560&nbsp;km norde-nordokcidente. La terareo estas 3.2&nbsp;km², kaj la laguno estas 78.0&nbsp;km². Ĝi konsistas el 36 insuletoj. La totala areo estas 29&nbsp;km² (inklude rifebeno).

## Referencoj 
Kategorio:Marŝala Insularo
8331 Dawkins

'*8331 *Dawkins''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Schelte J. Bus, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita biologo Richard Dawkins, profesoro ĉe la
Universitato de Oksfordo, verkinto de la influa libro Egoisma geno (1941) kaj de aliaj tre vendataj libroj pri scienco kaj evoluismo. Li estas edzo de la aktorinio Lalla Ward.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Dewi Sandra

**Dewi Sandra Killick** (naskiĝis la  en Brazilo) estas aktorino, anoncistino kaj kantistino de Indonezio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Indoneziaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Brazilo
Minami-Tori-ŝima

estas izolita japana korala atolo en la nordokcidenta Pacifika Oceano, situanta ĉe 1 848 km SOr de Tokia Urbo kaj ĉe 1 267 km oriente de la plej proksima japana insulo, nome Minami Iwo Jima de la Ogasavaroj, kaj ĉe proksimuma linio inter ĉeftera Tokio kaj la usona Vejkinsulo, kiu estas ĉe 1,415 km oriente sudoriente. La plej proksima insulo, tamen, estas la Orienta Insulo de la Maugoj en Marianoj, kiu estas ĉe 1,015 km okcidente sudokcidente de Minami-Tori-ŝima. La signifo de la japana nomo estas "Suda Birdinsulo". Ĝi estas la plej orienta teritorio apartenanta al Japanio, kaj la ununura japana teritorio en la Pacifika plato, pasinta la Japana Submara Fosego. Kvankam tre malgranda, ĝi estas de grava strategia konsisto, ĉar ĝi permesas al Japanio postuli la atribuon de ekskluziva ekonomia zono de 428,875 km² en la ĉirkaŭaj akvoj. Ĝi estas ankaŭ la plej orienta teritorio de Tokio, ĉar ĝi estas administre parto de la vilaĝo Ogasavaro.

La ekzaktaj koordinatoj de la atolo estas .

Kategorio:Geografio de Japanio
Emmelie de Forest

**Emmelie de Forest**, naskonome **Emmelie Engström** (naskiĝis ) estas Dana kantistino.

Ŝi reprezentis Danion kaj gajnis la finalon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2013 en Malmö, Svedio per kanto "Only Teardrops".

## Rilataj artikoloj 
* Maŭrico Arnold de Forest

## Referencoj 
Kategorio:Danaj kantistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2013
Géza Halász (kuracisto)

**Géza Halász** [halAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Halász Géza** estis hungara kuracisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1863).

Géza Halász http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm naskiĝis la  1816 en *Alsódabas* (nuntempa urboparto de Dabas). Li mortis la  1888 en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Halász frekventis gimnazion en Kunszentmiklós, ĉeflernejon en Kecskemét, universitatojn en Pest (urbo) kaj Vieno. Li eklaboris en Pest, kie li okupiĝis precipe pri ĥolero. Baldaŭe li iĝis ĉefkuracisto de urbo Pest. En 1873 li emeritiĝis, sed poste inter 1881-1884 li estis deputito parlamenta.

## Verkaro (elekto) 
* *Orvostudori értekezés a kopogtatás és hallgatódzásról*, (1841)
* *A kholerajárvány Pesten az 1872. évben* (Epidemio pri ĥolero en urbo Pest en 1872), 1873
* *Halász Géza a ráczkevei kerület képviselőjének az országgyűlésen 1882. máj. 20. tartott beszéde a bosnyák politikáról*, (1882)

## Fontoj 
* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero H kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ikebukuro

**Ikebukuro** (池袋 [Ikebukuro]) estas fama komerca kaj distra kvartalero en Tokio. Ĝi lokiĝas en speciala kvartalo Toŝima, en nord-okcidenta parto de centro de Tokio. En Ikebukuro situas multaj grandaj vendejoj, oficejoj de la kvartalo Toŝima kaj restoracioj.

En la centro de Ikebukuro situas granda Stacio Ikebukuro, la ĉefa navedada nodo en nord-okcidento de la urba centro.

## Historio
La malnova vilaĝo Ikebukuro situis norde de la Stacio Ikebukuro. La areo da nuntempa Ikebukuro estis historie konata kiel **Sugamo**. En periodoj de Tajŝo kaj Ŝoŭa, la relative malaltaj teren-prezoj altiris artistoj kaj eksterlandaj laboristoj, kiuj aldonis kosmopolitecan etoson al Ikebukuro.

## Vidu ankaŭ
* Stacio Ikebukuro

eta|maldekstra|250px|

Kategorio:Kvartaloj de Tokio
Ignác Halász

**Ignác Halász** [halAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Halász Ignác** estis hungara lingvisto, literaturhistoriisto, profesoro, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1888).

Ignác Halász http://mek.niif.hu/00300/00355/html/ABC05727/05852.htm naskiĝis la  1855 en Tés. Li mortis la  1901 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ignác Halász devenis el juda familio. Li frekventis gimnaziojn en Várpalota kaj Székesfehérvár, universitaton en Budapeŝto. Li ekinstruis en Székesfehérvár en 1877, en 1892 jam en Budapeŝto. Baldaŭe li instruis en universitato de Budapeŝto kaj Universitato Kolozsvár. Li studvojaĝis trifoje al sameoj helpe de MTA. Tie li kolektis lingvajn esprimojn, kutimojn, literaturaĵojn. Hejme li okupiĝis parte pri porjunulara literaturo, parte pri parencaj lingvoj de la hungara lingvo. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Vasárnapi Újság.
 
## Verkaro (elekto) 
* studo pri József Kármán (1878) 
* *Svéd-lapp nyelvtan és olvasmányok* (Sveda-samea gramatiko kaj krestomatio) (1881)
* *Andersen válogatott meséi* (Elektitaj fabeloj de Hans Christian Andersen) (1893) - tradukaĵoj

## Fontoj 
* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero H kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* biografio hungare

 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kaula

eta|300px|Kaula vidata el nordo

**Kaula** estas malgranda, duonlunforma insuleto ĉe Havajaj Insuloj.

## Geografio 
Ĝi estas situanta je 37 km okcidente-sudokcidente de Kawaihoa en Niihau, kaj je ĉirkaŭ 280 km okcidente de Honolulu. La insulo estas fakte la pinto de vulkana krestokono kiu restas pinte de pli granda, merĝita ŝilda vulkano. Je ties plej alta pinto, la insulo atingas alton de 167 m. La oceano ĉizis grandajn marklifojn ĉe la flankoj de la insulo. Estas granda kavo en la nordokcidenta flanko de la insulo nome Kahalauaola (Ŝarkokavo).

La usona censo markas Kaula kiel 411 en Kantono Kauai. Tiu neloĝata insulo havas terareon de 0.640 km². Pro mara erozio, la insulo estas malrapide malpliiĝanta.

## Historio 
Kaula estis unu el unuaj kvin insuloj viditaj de la kapitano James Cook en 1778.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Havajo
Kategorio:Insuloj en Usono
Ottó Halász

**Ottó Halász** [halAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Halász Ottó** estis hungara inĝeniero, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1982).

Ottó Halász http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1927 en Budapeŝto. Li mortis la  1986 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ottó Halász frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1945-1949. Li komencis sian karieron samloke en la universitato, kie li okupiĝis komence pri pontoj. Li atingis pli kaj pli instruajn rangojn, en 1967 li iĝis katedrestro. En 1965 li studvojaĝis en Usono helpe de stipendio. Li ĝismorte okupiĝis pri mekanikaĵoj kaj strukturoj de la pontoj.

## Verkaro (elekto) 
* *Rúdszerkezetek teherbírásszámítása és tervezése a képlékenységtan szerint* (1958)
* *Ortotróp pályalemez hidak szerkezeti és számítási kérdései* (1959)
* *Könnyű acélszerkezetek* (1962)
* *Vékonyfalú acélszerkezetek* (1965)

## Fontoj 
* biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero H kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

 
Kategorio:Hungaraj inĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kvartalo Toŝima

**Kvartalo Toŝima** aŭ **Toŝima-ku** (japane: 豊島区 [toŝima-ku]) estas speciala kvartalo de Tokio. Ĝi situas en nord-okcidenta parto de centro de Tokio. Laŭ la stato de  en la urboparto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun : Norde de Toŝima troviĝas Tokiaj kvartaloj Nerima, Itabaŝi kaj Kita-ku. Sude troviĝas kvartaloj Ŝinĝuku kaj Bunkjo. En la centro de Kvartalo Toŝima lokiĝas fama komerc-distra kvartalo Ikebukuro.

## Servoj
* Ĉefsidejo de Muji
* Universitato Gakuŝuin

## Eksteraj ligiloj 
*  (kun aparta informejo, )

Kategorio:Kvartaloj de Tokio
Stacio Ningjoĉo

**Stacio Ningjoĉo** ( [Ningjōĉō-eki], ) estas metroa stacio en Kvartalo Ĉuo de Tokio, Japanio. Ĝi servas 1 linion de la metroa reto Tokjo Metro: Linion Hibija kaj 1 linion de Metroo Toej: Linion Asakusa.

La flughavena rapida super-ekspreso (kuranta laŭ la linio Asakusa) ne haltas ĉe tiu ĉi stacio.

## Historio 
* 31a de majo 1962: malfermiĝis la stacio de la linio Hibija.
* 30a de septembro 1962: malfermiĝis la stacio de la linio Asakusa.

## Kajoj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Tokio
Kategorio:Stacioj de Linio Hibiya
Kategorio:Stacioj de Linio Asakusa
Kategorio:Stacioj de Tokyo Metro
Kategorio:Stacioj de Metroo Toei
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1962
Kategorio:1962 en Japanio
Kvartalo Sumida

**Kvartalo Sumida** aŭ **Sumida-ku** (japane: 墨田区 [sumida-ku]) estas speciala kvartalo de Tokio. Ĝi situas inter riveroj Sumida kaj Arakaŭa, norde de ĉegolfa kvartalo Koto, tio estas nord-oriente de centro de Tokio. La kvartalo Sumida bordas kun kvartaloj Adaĉi norde, Arakaŭa nord-okcidente, Kacuŝika (nord-)oriente, Edogaŭa sud-oriente, Tajto okcidente, Ĉuo sud-okcidente kaj Koto sude.

Kategorio:Kvartaloj de Tokio
Kvartalo Taitō

**Kvartalo Taito** aŭ  estas speciala kvartalo de Tokio. Ĝi situas en nord-orienta parto de centro de Tokio. La kvartalo estis fondita je la 15a de marto 1947. Dum la Edo-epoko, la regioneto *Yoshiwara* estis en kio nun estas Taito. Laŭ la stato de  en la kvartalo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kvartalo Taito estas ĉirkaŭita de kvin aliaj specialaj kvartaloj: Ĉijoda, Bunkjo, Arakaŭa, Sumida kaj Ĉuo.

## Enhavo 
En Taito lokiĝas jenaj kulturaj/komercaj/distraj kvartaloj:

* Ueno
* Akihabara
* Ameyoko
* Yanaka
* Asakusa
* Asakusabashi

## Vidindaĵoj
* Internacia Biblioteko de Infana Literaturo
* Nacia Muzeo de Okcidenta Arto
* Parko Ueno
* Tokia Nacia Muzeo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Kvartalo Taito oficiala retejo
*  Kvartalo Taito oficiala retejo

Kategorio:Kvartaloj de Tokio
Preĝejo Sankta Nikolao (Rábaszentmiklós)

**Preĝejo de episkopo Sankta Nikolao** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Rábaszentmiklós.

## Historio 
La rotondo estis konstruita supozeble inter 1060-1070. Ŝajnas, en la 13-a jarcento oni alkonstruis 3 lobojn, sekve la kirko formis kvar rondofoliojn. En la 17-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis pro la kontraŭturkaj bataladoj, la rotondo iom kadukiĝis. En 1701 novaj loĝantoj alvenis, kiuj renovigis la preĝejon. En la 18-a jarcento oni malkonstruis unun el la loboj kaj oni konstruis turon, krome oni konstruis ŝtuparon al la galerio. En 2000 oni malkonstruis la ŝtuparon.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola laŭ strato en mezo de malgranda parko. Interne en la 18-a jarcento oni pentris freskon pri Sankta Nikolao inter pentraĵoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). En la 19-a jarcento oni kovris la freskojn kaj oni surpentris pli novan bildon pri Sankta Nikolao.

## Fontoj 
* hungare 
* hungare

Rábaszentmiklós
Rabaszentmiklós
József Kecskés

**József KECSKÉS** [kecske:ŝ] estis rumania hungara ekonomikisto, ekonomihistoriisto. Li naskiĝis en Medgyes la 29-an de marto 1910 kaj mortis ?. 
## Biografio
József Kecskés diplomitiĝis en la Komerca Akademio de Kluĵo (1933). En 1946 li doktoriĝis en Universitato Bolyai ekonomiko, de 1949 li estis katedrestro, de 1960 scienca ĉefesploristo de la filio de Akademio, pli poste sekciestro ĉe la Kalkulinstituto ĝis sia pensiuliĝo (1975). 
## Libro
**Időszerű közgazdasági kérdések* (Kv. 1955) publikigas du studaĵojn verkitajn kun Jenő Kerekes *A helyiipar fejlődése a Magyar Autonóm Tartományban* kaj *A munkanapfényképezés és önfényképezés*. 
## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekonomikistoj
Taito

**Taito** povas esti:

* Kvartalo Taito (japane: 台東区 [taitō-ku]) — kvartalo de Tokio, Japanio
* Korporacio Taito (japane: 株式会社タイトー [kabuŝiki-gaiŝa taitō], angle: *Taito Corporation*) — japana kreanto de videoluda programaro kaj videoludaj aŭtomatoj
* *Taito (kanji)* - japane uzita *kanji*-a {ĉinskribo} litero kun la plej granda nombro da strekoj.
* *Taitung* - Tajvana urbo, japane nomata *Taito*.
Sumida

**Sumida** povas esti

*Kvartalo Sumida (japane: 墨田区 [sumida-ku]) — kvartalo de Tokio. Japanio
*Rivero Sumida (隅田川 [Sumida-gaŭa]) — rivero en nordo kaj centro de Tokio, Japanio
*1090 Sumido — asteroido
Kvartalo Koto

**Kvartalo Koto** aŭ **Koto-ku** ( [kōtō-ku]) estas speciala kvartalo de Tokio. Ĝi situas inter riveroj Sumida kaj Arakaŭa ĉe la Tokia golfo, oriente de la centro de Tokio. Trans la riveroj troviĝas kvartaloj Ĉuo (okcidente) kaj Edogaŭa (oriente). Norde Koto bordas kun Kvartalo Sumida, alia kvartalo troviĝanta inter tiuj riveroj. La nomo "Kōtō" () signifas "Oriente de la Rivero" japane, kaj la *tō* () estas same kiel la *tō* en la nomo "Tokyo" ().

Laŭ la stato de  en la urboparto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kvartaloj de Tokio
Ferenc Kerek

**Ferenc KEREK** estis rumania hungara kemiisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 21-an de septembro 1941.  
## Biografio
Ferenc Kerek diplomitiĝis en UBB de Kluĵo pri kemieo (1962), li samloke doktoriĝis (1972). Komence li instruis en la teknikuniversitato de Temeŝvaro, poste laŭ stipendio Humboldt li pliperfektiĝis en Bochum (1974-75); reveninte, li estis esplorkemiisto ĉe la Kemia Esplorcentro de Temeŝvaro. 
## Libroj
**Stereochimie* (kun F. Badea, 1974); 
**Metale necesare vieţii biometale* (1979). 
## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kemiistoj
Sándor Kerekes

**Sándor KEREKES** [kerekeŝ] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Braŝovo la 3-an de majo 1922.
## Biografio
Sándor Kerekes diplomitiĝis en Universitato Bolyai (1947). Li fariĝis kirurgia ĉefkuracisto en la kliniko de pediatria kirurgia kliniko de Târgu Mureș, doktoro pri medicinaj sciencoj (1970).Liaj sudaĵoj aperis en jenaj fakrevuoj *Orvosi Szemle*, *Chirurgia*, *Orvosi Hetilap*, *Magyar Sebészet*, *Zentralblatt für Chirurgie*.
## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Genovesa

**Genovesa** [ĥenobEsa] (signife *Ĝenova*) estas ŝilda vulkano en Galapagoj, Ekvadoro, en la orienta Pacifika Oceano. La insulo okupas ĉirkaŭ 14 km² kaj ties maksimuma alto estas 64 m. La hufumforma insulo havas vulkanan kalderon kies muroj falis, formante la Golfon Darvinan, ĉirkaŭata de klifoj. La lago Arcturus, plena je sala akvo, kuŝas en la centro, kaj la sedimentoj ene de tiu kratera lago estas malpli ol 6,000&nbsp;jaraĝaj. Kvankam oni ne konis erupciojn en historia tempo el Genovesa, estas tre junaj lafofluejoj ĉe la flankoj de la vulkano.

## Naturo 
## Distrado 
Kategorio:Geografio de Ekvadoro
Kategorio:Galapagoj
Kategorio:Vulkanaj Insuloj
Seksa proporcio

**Seksa proporcio** estas proporcio de maskloj al femaloj en difinita populacio.

Pri la homa seksa proporcio tre interesiĝas antropologoj kaj demografiistoj. Ĉe homaj societoj, tamen, seksaj proporcioj ĉe naskiĝo povas esti konsiderinde tuŝitaj de faktoroj, kiaj la aĝo de patrino ĉe nasko, kaj pro seksoselekta abortigo kaj infanmortigo. En 2014, la CIA ĉirkaŭkalkulis, ke la mondampleksa seksa proporcio *je nasko* estis 107 infanoj por 100 infaninoj (934 inoj por 1000 maskloj), kvankam dum la finaj 1990-aj jaroj estis informoj, ke la proporcio de viroj por virinoj estis malpliiĝanta tro rapide. En 2010 la tutmonda  homa seksa proporcio ĉe plenkreskuloj estis de 986 virinoj por 1000 viroj kaj tendence al iomete malpliiĝo de virinoj al 984 por 1000 viroj en 2011.

## Referencoj
Kategorio:Antropologio
Kategorio:Demografio
Kategorio:Reproduktado
Koto (apartigilo)

**Koto** povas esti

*Koto — mikso de grundo kaj akvo
*Koto (muzikilo) (aŭ kotoo) — japana tradicia muzikilo
*Kvartalo Koto (江東区 [kōtō-ku]) — kvartalo de Tokio, Japanio
Personoj:

* Koto Abe estas japana futbalisto
Endre Kertész

**Endre KERTÉSZ** [kerte:ŝ] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 15-an de novembro 1924.

## Biografio 
Endre Kertész diplomitiĝis en OGYI de Târgu Mureș (1949). Li laboris ĉe la Radiologia Kliniko. Li estis rediologia ĉefkuracisto, doktoro pri medicinaj sceencoj (1967).

## Universitataj prelegoj 
* *Radiológia. Röntgendiagnosztika és sugárterápia* (kunulaŭtoro, Mv. 1957);
* *Radiológia* (kune kun István Krepsz kaj László Kovács (kuracisto), Mv. 1960, pli nova eldonaĵo kun István Krepsz, Mv. 1976);
* *A klinikai radiológia* ?.

## Fonto 
* RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Niŝinoŝima

**Niŝinoŝima** estas vulkana insulo kiu estas parto de la vulkanarko de la Vulkanaj Insuloj, Japanio - la Vulkanaj Insuloj situas en la suda parto de la Ogasavaroj kiuj apartenas al la municipo de Ogasavaro, do administre al la gubernio Tokio. La insulo Niŝinoŝima estis ege ampleksigita en 1974 post novaj erupcioj kreis novan parton de la insulo.

## Morfologio 
maldekstre|eta|2015
Antaŭ 1974, Niŝinoŝima formis malgrandan, verdan insulon kiu ne havis erupciojn en la pasintaj 10 000 jaroj. La vulkano prenis la formon de kaldero. Tiu havas multajn grandajn submarajn satelitajn konojn sude, okcidente kaj nordoriente. La suda kono staras 214 m el la surfaco, ĉirkaŭ 9 km SSE de Niŝinoŝima.

## Erupcioj 
Antaŭ 1973, ne estis registritaj erupcioj en Niŝinoŝima. La 30an de majo de 1973 ŝipanaro vidi la unuan fojon blankan fumon eliri.

Kategorio:Vulkanoj en Japanio
Kategorio:Geografio de Japanio
Sumida (rivero)

**Rivero Sumida** (隅田川 [Sumida-gaŭa]) estas rivero en Japanio, kiu fluas en centro de nordo de Tokio.

Sumida elfluas el la rivero Arakaŭa en la nordo de Kvartalo Kita-ku (Tokio), flugas suden tra Tokio kaj alfluas al Golfo de Tokio. Nuntempe Sumida fluas laŭ malnova riverujo de Arakaŭa, kiu estis deflankigita por eviti inundojn

Ĝi flugas tra/ĉe la sekvaj kvartaloj de Tokio:

* Kita-ku — norde, dekstra bordo
* Adaĉi — norde, maldekstra bordo
* Arakaŭa — meze, dekstra bordo
* Sumida — meze, maldekstra bordo
* Tajto — meze, maldekstra bordo
* Ĉuo — sude, maldekstra bordo (pli sude — trae)
* Koto — sude, dekstra bordo

Kategorio:Riveroj en Japanio
Arakaŭa (rivero)

**Rivero Arakaŭa** (荒川 [arakaŭa]) estas rivero en Japanio, kiu fluas en areoj de Tokio kaj Gubernio Sajtama.

Rivero komenciĝas sur flankoj de la monto Kobuŝi en la gubernio Sajtama, ĝi fluas suden tra la oriento de Tokio kaj alflugas al Golfo de Tokio.

Ĉe la ponto Onari en la gubernio Sajtama la rivero larĝiĝas ĝis 2537 metroj. Ĝi estas konsiderata la plej larĝa rivero en Japanio.

Kategorio:Riveroj en Japanio
Caneggio (komunumaro)

La **komunumaro Caneggio ** estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Mendrisio. Ĝi havis 1965 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Breggia.

## Geografio 
La komunumaro Caneggio etendiĝas en la orienta flanko de la Valo de Muggia. La rivero *Breggia* formas ĝian okcidentan limon. La suda komunumo Vacallo apartenas al la aglomeraĵo de Chiasso.

## Trafiko 
La komunumaro Caneggio situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Sude de ĝi pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 kaj la svisa aŭtovojo A2. Al la publika transportreto la komunumaro estas konektita pere de la buslinioj de la regiono Mendrisiotto.

## Komunumoj de la komunumaro Caneggio 
La komunumaro Caneggio konsistas (stato en 2011) el 2 komunumoj, el kiuj Vacallo estas la plej granda. Jen la listo:

## Eksteraj ligiloj 

!
Endre Keresztes

**Endre KERESZTES** [keresteŝ] estis rumania hungara ekonomikisto. Li naskiĝis en Alba Iulia la 28-an de junio 1925 kaj mortis en Kluĵo la 7-an de aprilo 1988.  

## Biografio
Endre Keresztes doktoriĝis pri komercscienco en Universitato Bolyai (1948), poste li diplomitiĝis prei pedagogio-psikologio (1951). De 1947 li instruis en Jibou, Kluĵo, en Politeknika Instituto, de 1950 sekciestro ĉe la entrepreno Tehnofrig, metilernejestro, de 1967 lekciisto en UBB.

## Volumoj
** A vállalati nyilvántartás szervezése és az önköltség* (1957); 
**Cartea contabilului şef* (kune kun V. Stănescu, 1960, 1963); 
**Conducerea, organizarea şi funcţionarea întreprinderilor* (V. Stănescu, 1962, 1965); 
**Legislaţia uzuală contabilă-financiară* (V. Stănescu, 1962); 
**Organizarea şi proiectarea prelucrării automate a datelor* (universitataj prelegoj, Kv. 1975). 

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekonomikistoj
Isla de la Plata

**Isla de la Plata** en hispana kaj **Arĝentinsulo** en Esperanto estas malgranda insulo ĉe la marbordo de Manabí, Ekvadoro, kaj estas parto de la Nacia Parko Machalilla. Ĝi povas esti atingata per ŝipo el la havenurbo Puerto López.

En la insulo, estas granda diverseco de animalaj specioj. Ekzemple, estas kelkaj specioj de naivuloj, kiaj la Blukrura naivulo, la Ruĝkrura naivulo, kaj la Nazka naivulo. Aliaj specioj troviĝantaj tie estas la Sudamerika marleono. Delfenoj, kiaj la Tropika punktodelfeno *Stenella attenuata* povas troviĝi en akvoj ĉe la insulo.

## Bildaro 

File:Blue-footed Booby at Isla de la Plata.jpg|Blukrura naivulo en Isla de la Plata vintre.
File:Blue-footed Booby with young.jpg|Blukrura naivulo kun junulo en Isla de la Plata.
File:Isla de la Plata tour.jpg|Turisma gvidanto.

Kategorio:Geografio de Ekvadoro
László Keresztes

**László KERESZTES** [keresteŝ] estis rumania hungara agronomo, instruisto. Li naskiĝis en Nagybacon la 27-an de marto 1917.

## Biografio 
László Keresztes diplomitiĝis en Budapeŝto (1941) kaj li fariĝis en la sama jaro doktoro agrikulturaj sciencoj (1943). Li laboris en Sfântu Gheorghe kaj Târgu Secuiesc.

## Libroj 
* *Általános földméréstan* (kun Gábor Lapikás, lernolibro, 1953);
* *Öntözés* (Sepsiszentgyörgy 1973).

## Fonto 
* RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj agronomoj
8332 Ivantsvetaev

'*8332 *Ivantsvetaev'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ukrainaj astronominoj Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova kaj Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, ekde 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo de Ukraino).

Ĝi estas nomita en memoro de Ivan Vladimiroviĉ Cvetajev (ruse : *Иван Владимирович Цветаев'', 1847–1913), kritikisto pri arto, profesoro pri filologio ĉe la Universitatoj de Varsovio, Kievo, Moskvo kaj Peterburgo. Li estis la fondinto kaj unua direktoro de la Ŝtata Muzeo de Belartoj Puŝkin kaj direktoro de la Rumjancev-muzeo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Oblikva movo

eta|286px|Ekzemplo
**Oblikva movo** (lat.: *motus obliquus*) estas en la kontrapunkta teorio la movorilato de du voĉoj, el kiu unu leviĝas aŭ malleviĝas kaj la alia restas sur la tono.

## Vidu ankaŭ 
* Movo (kontrapunkto)

Kategorio:Kontrapunkto
Movo (kontrapunkto)

**Movo** estas en la kontrapunkta teorio La direktorilato de du voĉoj reciproke. Oni distingas la kazojn de rekta movo, kontraŭmovo kaj oblikva movo. La rekta movo, eĉ pli la specialkazo de la paralelmovo, estas submetataj al certaj malpermesoj.
Kategorio:Kontrapunkto
Kontraŭmovo

eta|386px|Ekzemplo
**Kontraŭmovo** (lat.: motus contrarius) estas en la kontrapunkta teorio la movorilato de du voĉoj, el kiuj unu leviĝas kaj la alia malleviĝas. Kontraŭmovo estas sekura rimedo por eviti malpermesatajn paralelojn; tamen la kontraŭmovo ekde perfekta konsonanco en okto-identan intervalon (kvinto-dekduto, okto–unusono, ktp.), la tiel nomata kontraŭparalelo, en malmultvoĉa tonmetado estas ankaŭ malpermesita.

Vidu ankaŭ Movo (kontrapunkto)

Kategorio:Kontrapunkto
Breggia

**Breggia** estas  komunumo de la Komunumaro Caneggio kaj la Distrikto Mendrisio en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1965 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Breggia situas ĉe la orienta flanko de la Valo de Muggia, ĉe la orienta bordo de la rivero Breggia laŭ kiu la komunumo nomiĝas. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Bruzella, Cabbio, Caneggio, Morbio Superiore, Muggio, Roncapiano, Scudellate, Sagno kaj Uggine. 

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 25,48 km², de kiuj 78,3% estas kovritaj de arbaro, 16,6% servas por agrikulturo kaj 4,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Breggia limas en nordo al San Fedele Intelvi (CO), Italio), en nordnordoriento al Cerano d'Intelvi (CO), Italio), en nordoriento al Schignano (CO), en oriento al Moltrasio (CO), en sudoriento al Cernobbio (CO), en sudo al Vacallo, en sudsudokcidento al Morbio Inferiore, kaj en okcidento al Castel San Pietro.

## Trafiko 
Breggia situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas saka vojo, kiu komenciĝas en Morbio Inferiore kaj finiĝas en la supra Valo de Muggio. Pere de buso al Chiasso la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Muggio datiĝas el la jaro 852 kiel *Mugio*. La unua mencio de Cabbio okazis en la jaro 1188 kiel *Cabio*. Dum mezepoko la katedrala kapitolo de Como posedis bienojn en Canobbio, kiu kiel la aliaj vilaĝoj de la valo dum longa tempo dependis de la Paroĥo Balerna. En 1517 la regiono estis konkerita de la Svisa Ĵurkomunumo. La komunumo Breggia estis kreita kun efiko de la 25-a de oktobro 2009 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Bruzella, Cabbio, Caneggio, Morbio Superiore, Muggio kaj Sagno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Breggia
Arbara antrisko

**Arbara antrisko** (latine: *Anthriscus sylvestris*) estas planto el la familio Apiacoj.

Ĝi origine troviĝas en Eŭropo, okcidenta Azio kaj nordokcidenta Afriko; ĉirkaŭ Mediteraneo ĝi troviĝas en pli altaj regionoj. Antrisko estas parenco de petroselo, karoto, herakleo kaj makula konio.

## Manĝeblo 
La junaj folioj manĝeblas en salato kaj en herbo-butero. Ankaŭ eblas ĝermigi la semojn dum vintro por manĝi la junajn ŝosojn.

## Bildaro 

Dosiero:Anthriscus_sylvestris_Fluitenkruidbloemen_closeup1.jpg
Dosiero:Antrhiscus silvestris Fluitenkruid.jpg
Dosiero:Anthriscus sylvestris(01).jpg

## Eksteraj ligiloj 
*  literaturo pri *Anthriscus sylvestris* en Kew Bibliographic Databases 
*  - priskribo kaj bildoj 

Kategorio:Apiacoj
Kategorio:Manĝeblaj sovaĝaj plantoj
Tadeusz Rozwadowski

**Tadeusz ROZWADOWSKI** de blazono *Trąby* (naskiĝis la 19-an de majo 1866 en Babin (nun en Ivano-Frankivska provinco), mortis la 18-an de oktobro 1928 en Varsovio) estis pola militisto kaj inventisto, generalo de aŭstria-hungara armeo, kunkreinto de Pola Militistaro kaj kiel armea generalo de la venko en pola-bolŝevika milito.

Tadeusz Rozwadowski devenis de familio kun longaj militistaj tradicioj, lia avo Wiktor batalis en novembra ribelo kontraŭ Rusia Imperio kaj la patro Tomisław en januara ribelo kontraŭ la sama imperio. Sian karieron komencis en Hranice. Poste en la jaroj 1882-1886 studis en Militista Teknika Akademio en Vieno, kiun finis kiel subleŭtenanto, kiel la plej bona lernanto. Plue studis en Milita Lernejo en Vieno, destinita al la plej bonaj oficiroj.

Oktobre 1896 estis nomumita ataŝeo ĉe aŭstra delegitaro en Bukareŝto. Li konis 5 lingvojn – polan, francan, germanan, ĉeĥan kaj rusan, poste ankaŭ rumanan. Lia unua sukceso estis negoco de favora por Aŭstrio-Hungario dogana interkonsento. Ankaŭ evoluigis aŭstra-rumanan kunlaboron en militista kampo, per kio favorigis al si rumanan reĝon Karolo la 1-a kaj ankaŭ rumanan tronheredanton princon Ferdinando. En Rumanio naskiĝis liaj infanoj.

Bukareŝton forlasis en 1907 en la rango de subkolonelo. Li revenis al Galicio al Stanisławów, kie iĝis komendanto de la 31-a Regimento de Kampaj Kanonoj. En majo 1908 avancis ĝis rango de kolonelo. Tie li sin dediĉis al militista kaj socia agadoj.

## Bibliografio 
* Mariusz Patelski, *Generał broni Tadeusz Jordan Rozwadowski żołnierz i dyplomata* (Armea generalo Tadeusz Jordan Rozwadowski. Soldato kaj diplomato), Warszawa 2002.
* Tadeusz Kmiecik, *Generał Tadeusz Jordan Rozwadowski (1886-1928) Pierwszy szef Sztabu Generalnego Odrodzonego Wojska Polskiego* (Generalo Tadeusz Jordan Rozwadowski (1886-1928). La unua ĉefo de Ĝenerala Stabo de Renaskiĝinta Pola Militistaro), Warszawa 1998.

## Eksteraj ligiloj 
* Zapomniany generał Tadeusz Rozwadowski. Twórca Wojska Polskiego i zwycięstwa w 1920 r. - Forgesita generalo Tadeusz Rozwadowski. Kreinto de Pola Militistaro kaj de la venko en 1920 (kun fotoj)

Kategorio:Polaj militistoj
Zejtinkoŝo

**Zejtinkoŝo** (, , ) estas monta pinto en Krimeo, tria laŭ la alto punkto de la Krimea montaro. La pinto situas en la sud-orienta parto de la Babugana altebenaĵo. La alteco de la pinto estas 1537 metroj super la marnivelo (malgraŭ la fakto, ke iuj fontoj foje malaltigas ĝin ĝis 1535 aŭ eĉ 1534 metroj, sur ĉiuj modernaj mapoj la alteco estas indikita ĝuste kiel 1537; sur la sovetiaj militistaj mapoj de la jaro 1975 la alteco estas indikita kiel 1537,2 m.).

La pinto prezentas konusforman altaĵon kun malkrutaj deklivoj; sude kaj oriente la deklivoj estas iom rokaj. La monto estas formita de kalkoŝtonoj kaj kovrita de herboj.

La nomo de la monto havas krime-tataran devenon kaj signifas laŭvorte "oliva ŝafejo" (*zeytün* aŭ en la sudborda dialekto de la krime-tatara *zeytin* signifas «olivo»; *qoş* — «ŝafejo; barita terpeco por brutaro»).

La pinto situas sur la teritorio de la Krimea naturrezervejo, tial ĝia vizitado estas oficiale malpermesita. Malgraŭ tio la monto estas sufiĉe ofte vizitata turisma objekto. Por atingi ĝin oni plej ofte uzas la jenajn vojojn:
# La pado el la loĝloko Krasnokamenko (la t. n. "Arteka pado"), kiu kondukas al la okcidenta parto de Babugana altebenaĵo tra la montpasejo Gurzufa Selo.
# La pado *Talma-Bogaz*, kiu kondukas el la vilaĝo Malomajako.
# La pado el la vilaĝo *Zaprudnoje* (Aluŝta municipo)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Montoj de Krimea montaro
Kategorio:Montoj kun alteco inter 1000 kaj 1999 m
Talasarkoj

La **Talasarkoj** estas grupo de mezgrandaj albatrosoj kiuj formas la genron ***Thalassarche***. Ili estas limigitaj al la Suda Hemisfero, kie ili estas la plej komunaj el la albatrosoj. Ili estis dumlonge konsiderataj en la sama genro kiel la grandaj albatrosoj, *Diomedea*, sed studo de ties mitokondria DNA montris, ke ili estas monofiletika taksono rilata al la Malhelaj albatrosoj, kaj ili estis lokitaj en sia propra genro., kvankam la naztruoj ĉe albatrosoj estas en la flankoj de la beko. La bekoj de Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ en tio ke ili disiĝas en inter 7 kaj 9 kornecaj platoj. Fine, ili produktas stomakoleon faritan el vaksoesteroj kaj trigliceridoj kiu estas stokita en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj sane kiel energiriĉa manĝofonto kaj por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj.

Ili havas ankaŭ salglandon situanta super la naza trapasejo kiu helpas sensaligi ties korpojn, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ĝi elpelas altan salan solvaĵon el sia nazo.

La specio el fosilioj nome *Thalassarche thyridata* konata el krania fragmento el fina Mioceno de Viktorio (Aŭstralio) montras, ke la genro jam estis diverĝinta el la Malhelaj albatrosoj antaŭ 10 milionoj da jaroj.

### Specioj 
* *Thalassarche chlororhynchos*, Flavbeka albatroso
* *Thalassarche carteri*, Hindoceana albatroso
* *Thalassarche bulleri*, Bulera albatroso
* *Thalassarche cauta*, Singarda albatroso
* *Thalassarche steadi*, Blankakrona albatroso
* *Thalassarche eremita*, Ĉathama albatroso
* *Thalassarche salvini*, Salvina albatroso
* *Thalassarche impavida*, Kampbela albatroso
* *Thalassarche chrysostoma*, Grizkapa albatroso
* *Thalassarche melanophrys*, Nigrabrova albatroso
* †*Thalassarche thyridata*

## Aspekto 
Talasarkoj havas unu el plej grandaj grandoj inter ĉiuj albatrosoj, ĉar ties enverguroj estas 180 al 256&nbsp;cm. Talasarkoj havas plumaron similan al tiu de mevoj, kun malhelaj nigrecaj dorsoj kaj vostoj kaj pli helaj kapoj, subflugiloj kaj ventroj. La kapoj de kelkaj specioj estas ofte iomete pli malhelgrizaj, aŭ havas malhelon ĉirkaŭokule. Ili ĉiuj havas kolorajn rozkolorajn karnecajn striojn el la buŝo al la orelo kiu montriĝas dum memmontradoj. Ili havas distingajn bekostrukturojn kaj kolorojn kiuj faras ilin pli facile identigeblaj ol aliaj albatrosoj. La bekoj de Talasarkoj estas ĉu brilkolore oranĝaj aŭ flavaj, aŭ malhelaj kun kelkaj brilflavaj linioj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de albatrosaj reproduktaj lokoj

## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Diomedeedoj
Kategorio:Albatrosoj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Pacifiko
Kategorio:Birdoj de Antarkto
Kategorio:Birdoj de Atlantiko
Insulo Stoltenhoff

**Insulo Stoltenhoff** estas malgranda neloĝata insulo en Suda Atlantika Oceano, parto de la Insularo Nightingale. Ĝi estas la plej malgranda el la Insuloj Nightingale, kaj estas nordokcidente de la propra insulo Nightingale. Ili estas administrata kiel parto de Tristan da Cunha, arkipelago kaj parto de la Brita Transmara Teritorio de Sankta Heleno, Ascension kaj Tristan da Cunha.  La insulo estas parto de la Grava Birda Areo (GBA) de Insuloj Nightingale, identigita tiele fare de BirdLife International kiel reprodukta loko por marbirdoj kaj endemiaj terbirdoj.

La insulo nomiĝas tiele laŭ la du fratoj Gustav kaj Friedrich Stoltenhoff kiu klopodis setliĝi en la najbara Insulo Inaccessible. Ties klopodo estis abandonita post du malfacilaj jaroj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Foto de insulo Stoltenhoff 

Kategorio:Tristan da Cunha
Kategorio:Gravaj Birdaj Areoj
Kategorio:Marbirdaj kolonioj
Stoltenhoff
Rekta movo

eta|386ra|Ekzemplo: Du voĉoj en samdirekta movo. La paŝo de la unua al la dua intervalo estas kaŝita kvintparalelo, ekde la tria al la kvara malkaŝa ettrita paralelo.
**Rekta movo** (lat.: motus rectus) estas en la kontrapunkta teorio la movorilato de du voĉoj, kiuj moviĝas en la saman direkton, tio signifas ambaŭ moviĝas samtempe aŭ supren aŭ malsupren. La kaŝitaj paraleloj, do sama movo en perfektan konsonancon, estas submetita al certaj limigoj.

Je la paralelmovo, specialkazo de la rekta movo, la du voĉoj moviĝas per intervalo de la sama genro, tiel ke post la unua intervalo sekvas plua de la sama genro (ekz. eta trito post granda trito) aŭ eĉ de la sama grandeco. La paralelmovo al intervalo de sama grando estas en la kontrapunkta teorio klare limigita: paralelaj grandaj tritoj validas kiel parte, paraleloj de perfektaj konsonancoj (kvintoj kaj oktoj) kiel plene malpermesitaj. Je la tiel nomataj kontraŭparaleloj vere okazas kontraŭmovo.

## Vidu ankaŭ 
* Movo (kontrapunkto)

Kategorio:Kontrapunkto
Előd Kincses

**Előd KINCSES** [kinĉeŝ] estas rumania hungara sportisto, juristo, publicisto. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 2-an de oktobro 1941. Li estas la pli aĝa frato de Emese Papp Kincses kaj Elemér Kincses, la patro de reĝisorino Réka Kincses .

## Biografio 
Előd Kincses diplomitiĝis en Bukareŝto (1964). Li estis jurkonsilanto en sia naskiĝurbo (1964-70), poste praktikanta advokato (1970-89). De 1990 li politikis, kaj post la kontraŭhungara pogromo en marto 1990 en Târgu Mureș pro la atakoj de rumanaj ekstremuloj li serĉis rifuĝejon en Hungario. Li estis plurfoja rumanan ĉampiono kaj dufoja ĉampiono de Balkano je platkurado (100 kaj 200 m)

## Libro 
* *Marosvásárhely fekete márciusa* (Malblanka marto de Târgu Mureș), ankaŭ rumane (Bp. 1992).

## Fontoj 
* RMIL 
* *Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj juristoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj atletoj
Diskanto (kantado)

**Diskanto** estas la artisma speco de plurvoĉeco ekestinta en la 12-a jarcento, kies principo estas – kontraste al la antaŭe kutima paralelmovo de la organumo – la strikte realigita kontraŭmovo.

El la kunfando de la du tonmetomanieroj komence frontantaj unu kontraŭ la alia evoluis la vera kontrapunkto. La diskanto komence estis nur duvoĉa: La kantistoj („diskantistoj“) sen antaŭa notado improvizis pli altan voĉon, metante al la melodio de la firma kanto noton kontraŭ noto. Pli malfrue oni metis du kaj tri falsetajn voĉojn, kaj nun skriba fiksado fariĝis nepre necesa. Pli malfrue la plej alta voĉo de plurvoĉa tonmetaĵo nomiĝis diskanto.

Laŭ la plej malnovaj *regulae discantandi* unusole permesitaj estis la intervaloj estis okto, kvinto kaj unusono (unuto).
## Vidu ankaŭ 
* Diskanto (instrumento)
* Soprano
Kategorio:Mezepoka muziko
Kategorio:Kontrapunkto
Léonin

**Léonin** (naskiĝinta proksimume 1150; mortinta proksimume 1210, ankaŭ , eo laŭ la franca prononco **Leoneno**) estis instrumajstro ĉe la monaĥeja preĝejo kaj katedralo Notre Dame en Parizo kaj unu el la plej eminentaj reprezentantoj de la skolo de Notre Dame.

Léonin estis pioniro de la plurvoĉeco. Lia duvoĉa muziko baziĝas sur plilarĝigitaj liturgiaj melodioj, alvenis libere komponitaj suprovoĉon kun vigla ritmo. Precipe lia verko Magnus liber organi (granda libro de organumoj) estas mejlŝtono de frua plurvoĉa muziko. Ĝi enhavas precipe (duvoĉajn) organumojn kaj kvartorganumoj por meso kaj liturgio de la horoj. La samtempuloj nomis Leonenon respekte „Optimus Organista“ (plej bona organumisto).

Léonin estis kune kun sia posteulo Pérotin la plej grava komponisto de la skolo de Notre Dame. Same kiel la arĥitektoj siatempaj Léonin provis formi siajn verkojn pli komplikaj. La muziko sonis pro la pluevoluo de la paralelorganumo al libera organumo nun pli fleksebla kaj varia.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj komponistoj
Kategorio:Mezepokaj komponistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 12-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 13-a jarcento
Anti-Kriegs-Museum

eta|upright=1.2|La unua situejo de la Kontraŭmilita Muzeo en Parochialstraße&nbsp;29 (meze de la bildo resp. la tria domenirejo de dekstre) en la jaro 1930
La **Anti-Kriegs-Museum** [***Kontraŭmilita Muzeo***] troviĝas en Berlino, en Brüsseler Straße 21 en la urboparto Wedding (Berlin-Mitte). Ĝi estas la tutmonde unua muzeo kontraŭ la milito kaj estis fondita de la anarkiista-pacifista kontraŭmilitulo Ernst Friedrich en 1923.

## Historio 
La muzeo fondita de Ernst Friedrich en 1923 troviĝis unue en Parochialstraße 29 en Berlin-Mitte (en la proksimeco de Alexanderplatz). Krom objektoj el la Unua mondmilito estis ekspoziciitaj libroj de Käthe Kollwitz kaj Otto Dix. Käthe Kollwitz ilustris ankaŭ eldonaĵojn de Ernst Friedrich. Krom tio, la fondinto de la muzeo sukcesis akiri kaj ekspozicii fotojn de militstumpigitoj. Post kiam la nazioj fermis kaj pripredis la muzeon en 1933, Ernst Friedrich remalfermis sian muzeon en Bruselo en 1936, kie ĝi post 1940 post la germana okupacio de Belgio estis denove plene detruita. La iama Kontraŭmilita Muzeo en Berlino funkciis ĝis la detruo de la domo kiel "sturmlokalo" de la SA kaj estis unu el la plej fifamaj torturejoj de Berlino.

La 2-an de majo 1982 – la 15-an mortodatrevenon de la fondinto de la muzeo – oni refondis la muzeon en Berlino. Ĝi troviĝis provizore en Berlin-Kreuzberg kaj ekde oktobro 1984 en la nuna loko.

## Aktuala ekspozicio 
Konstanta ekspozicio dokumentas la teruraĵojn de la pasintaj mondmilitoj, pacifismajn agadojn kaj la aktualan militsituacion en la mondo. Rigardebla estas ankaŭ kela bomboŝirmejo, kies ekipaĵo estas historifidele rekonstruita. En ŝanĝiĝantaj ekspozicioj oni traktas specialajn temojn, kaj *Peace Gallery* [*Pacgalerio*] montras kontraŭmilitajn artaĵojn. La muzeo estas ĉiutage (ankaŭ dimanĉe kaj festotage) malfermita de la 16-a ĝis la 20-a horo. Eniro estas senkosta.

## Literaturo 
* Tommy Spree: *Ein Museum für den Frieden.* Broŝuro de la Anti-Kriegsmuseum. Berlino 2004, 48 paĝoj.
* Adreas W. Mytze (eld.): *Ernst Friedrich zum 10. Todestag.* Europäische Ideen, kajero 29, Berlino 1977.
* Helmut Donat kaj Karl Holl (eld.): *Die Friedensbewegung. Hermes Handlexikon.* Düsseldorf 1983.
* Ernst Friedrich: *Krieg dem Kriege!* Antikriegsmuseum Berlin s. j.

## Interrete 
* www.anti-kriegs.museum.de

Kategorio:Muzeoj en Berlino
Kategorio:Pacismo
Kategorio:Pacmovado
Béla Kiss (pastro)

**Béla KISS** [kiŝ], P. Márton estis rumania hungara romkatolika franciskana pastro, eklezia verkisto, poeto. Li naskiĝis en Esztelnek la 3-an de oktobro 1888 kaj mortis la 15-an de aprilo 1979 en Târgu Mureș. 

## Biografio
Béla Kiss finis teologion en franciskana teologio de Vajdahunyad, porinstruistan lernejon en Ĉikŝomjo. Li estis instruisto, pastro, ordenestro ĉe franciakanoj en Mediaș kaj Târgu Mureș. li estis kunlaboranto de revuoj *Vasárnap* kaj *Katholikus Világ*. 

## Poemvolumo
**Lelkem muzsikája* (Arad 1927). 

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
József Hámori

**József Hámori** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hámori József** estis hungara biologo, ministro, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1998), membro de Academia Europaea (1992).

József Hámori http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19089 naskiĝis la  1932 en Fegyvernek kaj mortis la 1-an de majo 2021.

## Biografio 
József Hámori frekventis universitatojn en Szeged kaj Budapeŝto inter 1950-1955. Li komencis sian karieron en Universitato de Pécs, poste en anatomia instituto en Budapeŝto. Baldaŭe li instruis en universitato, dume li iĝis katedrestro (poste rektoro) en Pécs. Li estis gastoprofesoro en Usono. Li longe redaktis revuon *Acta Biologica Hungarica*. Inter 1998-1999 li estis ministro pri nacia kultura heredaĵo en Unua Kabineto Orbán. Li okupiĝis precipe pri nervoj. Li ricevis diversajn hungarajn premiojn inter 1972-2006, krome germanan premion en 2005.

## Verkaro (elekto) 
* *Mi a neurobiológia?* (1976) - libro
* *Idegsejttől a gondolatig* (1982) - libro
* *Agy, hit, számítógép* (2004) - libro
* *The Inductive Role of Presynaptic Axons in the Development of Postsynaptic Spines* (1973) - artikolo
* *Az emberi agy plaszticitása* (2005) - artikolo

## Fontoj 
* biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri edukado
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj