open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Le Villi

dekstra|eta|200px|Libretisto Ferdinando Fontana kaj komponisto Giacomo Puccini
***Le Villi*** (*La vilioj* aŭ *La feoj*) estas opero-baleto en du aktoj (origine unu) komponita de Giacomo Puccini el itallingva libreto de Ferdinando Fontana, baze sur mallonga rakonto *Les Willis* de Jean-Baptiste Alphonse Karr. La rakonto de Karr siavice estas bazita sur legendo de Centra Eŭropo pri magiaj estaĵoj "vilaoj" aŭ "vilioj", uzita ankaŭ en la baleto *Giselle*. La opero, en sia origina unu-akta versio, estis unufoje ludita ĉe la Teatro Dal Verme, Milano, la 31an de Majo 1884.
eta|180px|Kovrilpaĝo de la unuafoje presita libreto de *Le Villi*
Post la premiero de *Capriccio sinfonica*, Ponchielli kaj Puccini studis la eblon ke la venonta verko de Puccini estu opero. Ponchielli invitis Puccini gasti ĉe sia vilao, kie Puccini estis prezentita al alia junulo nome Ferdinando Fontana.

La intrigo temas pri estonta edzo kiu abandonas fianĉinon por ricevi heredon. Spite promeson ne forgesi kaj reveni, li sorĉita de sireno forgesas ŝin kaj ŝi mortas. Sciinte tion, li revenas kaj serĉas pardonon sed feoj (*villi*) ĉikanas lin ĝis lia morto.

## Notoj 
**Fontoj**
* Carner, Mosco (1992), *Puccini: A Critical Biography* (3rd Edition), Duckworth. ISBN 978-0-7156-2363-3
* Comitato Nazionale Celebrazioni Pucciniane, *Le Villi*  (en Italian). Alirita la 16an de Novembro 2008.
* *Corriere della Sera*, «Le Villi» di Puccini torna al Dal Verme, 19 September 2004. Alirita la 16an de Novembro 2008.
* Dry, Wakeling (1906). *Living Masters of Music, Giacomo Puccini*, London: John Lane, The Bodley Head. OCLC 890894
* Girardi, Michele (2002) *Puccini: His International Art* (translated by Laura Basini), University of Chicago Press. ISBN 0-226-29758-6
* Holden, Amanda (Ed.), *The New Penguin Opera Guide*, New York: Penguin Putnam, 2001. ISBN 0-14-029312-4
* Metropolitan Opera archives, *Le Villi* performance record. Alirita la 16an de Novembro 2008.
* Schickling, Dieter, *Giacomo Puccini – Catalogue of the Works*, Bärenreiter 2003, pp.&nbsp;133–148 and pp.&nbsp;410–411 (Appendix IV – Autograph Material for *Le Villi*). ISBN 3-7618-1582-4
* Vienna State Opera archives, ''Le Villi (Germane). Alirita la 16an de Novembro 2008.

## Eksteraj ligiloj 
* [resumo](http://www.naxos.com/mainsite/NewDesign/fintro.files/bintro.files/operas/Villi_Le(The_Willis).htm)  el Naxos Records
* Libretto en angla traduko ĉe impresario.ch
* Libretto itale (kun indikoj en angla) ĉe opera.stanford.edu

Kategorio:Giacomo Puccini
Kategorio:Aperis en 1884
Kategorio:Operoj
Natria bromido

**Natria bromido**, **bromido de natrio** aŭ **NaBr** estas neorganika kombinaĵo, blanka salo de natrio kaj bromida acido, uzata kiel anti-konvulsia, sedativo en la fino de la 19-a jarcento kaj komenco de la 20-a jarcento. Ĝia efikeco okazas pro agado de la bromida jono (Br−), kaj kalia bromido same efikas. Ĝi estas kristala solido kun alta fandopunkto kiu rememorigas la natrian kloridon. Ĝi estas vaste uzata kiel fonto por la jono bromida.

## Sintezo 
* Ĝi estiĝas pere de reakcio inter natria hidroksido kaj bromida acido:
\mathrm{NaOH \ _{(aq)} + \ HBr \ _{(aq)} \longrightarrow \ NaBr \ _{(aq)} + \ H_2O \ _{(l)}}
* aŭ pere de reakcio inter natria bikarbonato kaj bromida acido:
\mathrm{NaHCO_3 \ _{(aq)} + \ HBr \ _{(aq)} \longrightarrow \ NaBr \ _{(aq)} + \ H_2O + CO_2 \uparrow }

## Reakcioj 
* En laboratorio, natria bromido uzatas por estigo de elementa bromo:
\mathrm{2\ NaBr\ +\ Cl_2\ \longrightarrow 2\ NaCl\ +\ Br_2}
* Bromido de natrio reakcias kun fosfata acido por estigi bromidan acidon kaj natrian fosfaton unubazan:
\mathrm{2\ NaBr\ +\ H_3PO_4\ \xrightarrow {\Delta T} \ 2\ HBr \uparrow +\ Na_2HPO_4}

## Aplikoj 
La bromidoj posedas anti-epilepsiajn proprecojn pro tio ke tiaj saloj estis uzitaj dum la 19-a kaj 20-a jarcentoj por traktado de malsamaj tipoj de epilepsio samkiel menstrua epilepsio, kie la fenobarbitalo estas la ĉefa traktado.

Natria bromido uzatas kiel seninfektigilo laŭ formulaĵoj priskribantaj traktadoj por uzo de naĝejoj.

En laboratorio ĝi uzatas por produktado de aliaj bromaj kombinaĵoj kaj en organika sintezo kaj en aliaj areoj. Ĝi estas fonto por konvertado de alkilaj kloridoj al pli reakciaj alkil bromidoj pere de la "Reakcio de Finkenstein".
* NaBr + RCl → RBr + NaCl (R = alkilo)

Iam larĝe uzata en fotografio, sed nun tute ekstermoda, la fotosensiva salo arĝenta bromido estas preparita per uzo de natria bromido.

## Vidu ankaŭ 
* Bromidoj

## Literaturo 
* Sigma Aldrich
* Organic Chemistry, Thomas N. Sorrell
* Veterinary Pharmacology and Therapeutics, Jim E. Riviere, Mark G. Papich
* Invitation to Organic Chemistry, Alyn William Johnson
* Santa Cruz Biotechnology 
* Chemical Book
* A Practical Guide to Canine and Feline Neurology, Curtis W. Dewey
* CRC Handbook of Metal Etchants, Perrin Walker, William H. Tarn

Kategorio:Natriaj kombinaĵoj
Kategorio:Bromidoj
Flago de Minesoto

La **flago de Minesoto** (subŝtato en Usono) konsistas el la blazono de Minesoto sur ĉielblua fono. La nuna flago estis adoptita en 1957, kaj la blazono modifita en 1983. La unua flago de la ŝtato estis aprobita en 1893. Tiu flago estis kreita de Pauline Fjelde pere de la komisiono *Amelia Hyde Center* de Mineapolo.

En 2023 estis elektita nova flago por la ŝtato, kiu estos oficiala en majo 2024. La nova flago enhavas la nordan stelon – Minesota simbolo – super malhelblua figuro, kiu similas al la ŝtata mapo, apud helblua kampo simbolanta la Minesotajn akvojn.
maldekstra|eta|La nova flago de Minesota (ekde 2024).

Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Minesoto
Flago de Misisipio

La **flago de Misisipio** (subŝtato en Usono) revivigis la unuan flagon kaj la milit-flagon de la Konfederaciitaj ŝtatoj de Usono. Ĝi estis adoptita en 1894. Temas pri la ununura flago subŝtata de Usono kiu enhavis la milit-flagon de la Konfederacio. Kiam Misisipio disiĝis de la unuiĝo la 9an de januaro 1861, kiel simbolo de sendependeco, la flago *Bonnie Blue* (unu sola stelo blanka sur blua fono) estis hisita en la Kapitolio de Misisipio en Jackson. Ĉi tiu flago estis origine uzita en la ribeliĝo de Okcidenta Florido () de 1810.

eta|maldekstre|210px|Flago de
La 26an de januaro 2021 Misisipio adoptis oficiale novan flagon, kiu inkluzivis la flagon *Bonnie Blue* en la supera maldekstra angulo (kantono) kaj magnolio-floro en ĝia centra parto. La pasintan 3-an de novembro 2020, koincide kun la prezidenta balotado en Usono, okazis referendumo en la ŝtato Misisipio por decidi pri la proponita nova ﬂago de tiu ŝtato. La 69% el voĉdonoj akceptis la novan dezajnon. La nova ﬂago anstataŭigas tiun adoptitan en 1894. La eksa ﬂago montris en supera kantono la ﬂagon de la Konfederaciitaj Ŝtatoj de Ameriko, ŝtato kreita en 1861, kies fondiĝo kaŭzis enlandan militon en Usono. La Konfederacio ĉesis ekzisti pro ties malvenko en tiu milito. Misisipio estis unu el la ŝtatoj kiuj aniĝis al tiu Konfederacio. Lastatempe la konfederacia ﬂago estas konsiderata kiel rasisma simbolo, pro la fakto, ke ĝi permesis kaj favorigis la sklavecon. Do, antaŭ kelke da tempo aperis proponoj por forviŝi la konfederacian el la misisipia ﬂago. Fine, oni dezajnis novan simbolon. Sur la nova ﬂago aperas tri vertikalaj strioj, alterne ruĝa, blua kaj ruĝa. Flanke de la blua centra strio troviĝas du oraj strietoj. Meze de la ﬂago aperas magnolia floro, konsiderata kiel simbolo de la ŝtato. Ĉirkaŭ la floro troviĝas dudek unu steloj, unu el ili pli granda. Misisipio estis la dudeka ŝtato aliĝinta al Usono, la pli granda ora stelo simbolas la indiĝenajn popolojn. Sub la stelo aperas la moto “In God We Trust” (Ni ﬁdas je Dio).

## Notoj 
Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Misisipio
Natria bromato

**Natria bromato**, **bromato de natrio** aŭ **NaBrO3** estas neorganika kombinaĵo, blanka salo de bromata acido kaj forta oksidanto. Natria bromato uzatas ĉefe en tinkturaj procezoj kontinuaj aŭ pluretapaj envolvantaj sulfuron aŭ pigmentajn kuvojn kaj kiel permanenta harararanĝo, kemia agento, aŭ ora solvanto kiam uzata kun natria bromido.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Natria bromato estiĝas pere de reakcio inter broma solvaĵo sur varma kaj koncentrita natria hidroksido:

### Sintezo 2 
* Produktado per reakcio inter broma solvaĵo kaj natria karbonato:

### Sintezo 3 
* Natria bromato estiĝas pere de elektrolizo de solvaĵo de natria bromido:

### Sintezo 4 
* Oksidado de bromo kaj kloro en la ĉeesto de natria hidroksido:

### Sintezo 5 
* Malkomponado per natria perbromato:

### Sintezo 6 
* Bromoksidigo per natria klorato en nitrata acido varme diluita:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Malkomponado per hejtado:

### Reakcio 2 
* Natria bromata estas forta oksidagento:

### Reakcio 3 
* Natria bromata estas reduktita al natria bromido pere de amoniako:

## Referencoj 
## Literaturo 
* Alkali Metal Halates, Ammonium Iodate & Iodic Acid: Solubility Data Series, H. Miyamoto, M. Salomon
* Crystals and Crystal Growing, Alan Holden, Phylis Morrison
* A Comprehensive Guide to the Hazardous Properties of Chemical Substances, Pradyot Patnaik
* Hairdressing Including Barbering Units: S/NVQ Level 2, Leah Palmer
* Hair and Hair Care, Dale H. Johnson
* Chemical Book
* Santa Cruz Biotechnology
* Centroj por Kontrolo kaj Preventado de Malsanoj
* United States Department of Labor 
* Cameo Chemicals
* Concise Encyclopedia Chemistry, Mary Eagleson
* Oxford Desk Reference: Toxicology, Nick Bateman, Robert Jefferson, Simon Thomas, John Thompson, Allister Vale
* Handbook on Cosmetics (Processes, Formulae with Testing Methods), S.K. Singh

## Eksteraj ligiloj 
* Synthesis of sodium bromated and potassium metaperiodate
* NaBrO3/Mg - Explosionsandfire
* Bromate - Iodide Clock Reaction Lab

Kategorio:Natriaj kombinaĵoj
Kategorio:Bromatoj
Edgar (opero)

dekstra|200px|eta|Libretisto Ferdinando Fontana kaj komponisto Giacomo Puccini
***Edgar*** estas opera *dramma lirico* en tri aktoj (origine kvar aktoj) de Giacomo Puccini por itallingva libreto de Ferdinando Fontana, libere bazita sur teatraĵo en verso *La Coupe et les lèvres* (La pokalo kaj la lipoj) de Alfred de Musset.

La premiero okazis en la Teatro alla Scala de Milano la 21an de aprilo 1889. Tiu opero ne estis sukcesa. Puccini ripete reviziis ĝin, antaŭ eventuale rezigni pri ĝi.

## Intrigo 
Edgar estas eksa diboĉulo kiu amas Fidelia-n. Tigrana, eksa amantino, klopodas malhelpi. Li ĉiukaze foriras kun soldataro kaj mortas batale. La lokanoj malbenas lin sed Fidelia ankoraŭ amas lin. Kiam la soldataro klopodas traserĉi la ĉerkon, oni malkovras ke tiu estas malplena kaj monaĥo konfesas ke li estas Edgar kaj iras kun Fidelia nura kiu amis kaj defendis lin. Tigrana mortigas ŝin kaj Edgar ploras.

## Notitaj arioj 
*Akto 1a*
* "O fior del giorno" — Fidelia
* "Già il mandorlo vicino" — Fidelia
* "Questo amor, vergogna mia" — Frank
* "Tu il cuor mi strazi" — Tigrana

*Akto 2a*
* "Orgia, chimera dall'occhio vitreo" — Edgar

*Akto 3a*
* "Addio, mio dolce amor" — Fidelia
* "Nel villaggio d'Edgar" — Fidelia
* "Ah! se scuoter della morte" — Tigrana

*Akto 4a*
* "Un'ora almen" — Fidelia

## Referencoj 
**Notoj**

**Fontoj**
* Fisher, Burton D. (2000), *Opera Classics Library Puccini Companion: The Glorious Dozen*. Opera Journeys Publishing. ISBN 1-930841-62-0
* Hudson Elizabeth; Robert Parker (2001), en Holden, Amanda (eld.), *The New Penguin Opera Guide*, New York: Penguin Putnam. ISBN 0-14-029312-4
* Kendell, Colin, ''The Complete Puccini: The Story of the World's Most Popular Operatic Composer*, Amberley Publishing 2012 ISBN 978-1-4456-0445-9
* Warrack, John and West, Ewan (eds.) (1992). *The Oxford Dictionary of Opera'' New York: OUP. ISBN 0-19-869164-5

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Libretto unua versio  kaj lasta versio

Kategorio:Giacomo Puccini
Kategorio:Verkoj de 1889
Kategorio:Operoj
Kategorio:Milano
Luigi Illica

**Luigi Illica** (9a de majo 1857 – 16a de decembro 1919) estis itala libretisto kiu verkis por Giacomo Puccini (kutime kun Giuseppe Giacosa), Alfredo Catalani, Umberto Giordano, Barono Alberto Franchetti kaj aliaj gravaj italaj komponistoj. Liaj plej famaj oper-libretoj estas tiuj por *La bohème*, *Tosca*, *Madama Butterfly* kaj *Andrea Chénier*.

Kategorio:Piacenza
Kategorio:Italaj libretistoj‎
Kategorio:Italaj verkistoj
Flago de Nevado

La **flago de Nevado** konsistas el blua fono kun arĝenta stelo en la supera maldekstra angulo, ĉirkaŭata de la ŝtata nomo. Super ĝi troveblas rubando kun la vortoj "Battle Born" (naskiĝinta en batalo), referenco al la ŝtatiĝo de Nevado dum la Usona Enlanda Milito. Sub la stelo estas du branĉetoj verdaj kun flavaj floroj de artemizio, la ŝtata flago.

La nuna flago venas de konkurso anoncita en 1926. La venkinta dizajno, verko de Louis Shellback III, estis submetita al kelkaj modifoj de la ŝtata parlamento, pro malkonsentoj pri la branĉetoj kaj la pozicio de la nomo "Nevada". Fine, konsento estis atingita kaj en 1929 la reganto Fred B. Balzar subskribis leĝon per kiu ĝi oficialiĝis.

Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Nevado
Flago de Nebrasko

La **flago de Nebrasko** (subŝtato en Usono) konsistas el malhelblua fono sur kies centro troviĝas la ŝtata blazono. La nuna dizajno estis aprobita en 1925 kaj, kvankam antaŭ tiu dato alia dizajno estis prezentita en 1921 fare de arkitekto loĝanta en Nov-Jorkio tiu estis malakceptita de la ŝtata registaro. La aprobo de la flago nur okazis en 1963; iĝante Nebrasko unu el la lastaj ŝtatoj kiuj adoptis oficialan flagon.

La flago de Nebrasko, laŭ enketo realigita de la Nordamerika Veksilologia Asocio ĝi estis en la 71a loko el inter 72 flagoj de Usono kaj Kanado, estante la 2a plej malbona flago laŭ la enketo.

Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Nebrasko
Manon Lescaut (Puccini)

***Manon Lescaut*** estas opero en kvar aktoj de Giacomo Puccini. La historio estas bazita sur la novelo de 1731 nome *L’histoire du chevalier des Grieux et de Manon Lescaut* de la Abato Prévost kaj ĝi ne estu konfuzata kun *Manon*, nome opero de 1884 de Jules Massenet bazita sur la samnoma novelo.[dekstra|250px|eta|Poŝtkarto rememora de la premiero de *Manon Lescaut* la [1an de februaro 1893 (lasta akto).]]

La intrigo temas pri studento kiu enamiĝas de virino monaĥiniĝonta kaj fuĝas kun ŝi al Parizo. Manon, abandoninta lin pro malriĉo, estas celo de la lukto inter ŝia nuna amanto Geronte kaj la iama Des Grieux. Ŝi estas enprizonigita kaj Des Grieux iras al Havro. Poste li sekvas ŝin, deportita al Luiziano. En la lasta akto ili vagadas tra dezerto sen akvo; ŝi mortas kaj li svenas.

Komencante tiun operon *Manon Lescaut*, Puccini anoncis ke li verkos sian propran libreton por ke "neniu filibretisto" povu ruinigi ĝin. Ricordi persvadis lin akcepti Ruggero Leoncavallo kiel sia libretisto, sed Puccini tuj petis al Ricordi forigi lin el la projekto. Kvar aliaj libretistoj estis poste engaĝigitaj ĉe la opero, sed Puccini konstante ŝanĝis sian opinion pri la strukturo de la verko. Nur preskaŭ hazarde la finaj du, Luigi Illica kaj Giuseppe Giacosa, kunvenis por kompletigi la operon.

*Manon Lescaut* premieris ĉe la Teatro Regio de Torino en la 2a de Februaro 1893. Koincide, la unua longdaŭre populara opero de Puccini aperis unu semajnon antaŭ la premiero de la lasta opero de Verdi nome *Falstaff*, kiu premieris la 9an de februaro 1893. Ĉiukaze "*Manon Lescaut* estis la unua kaj nura nedisputebla sukceso de Puccini, laŭdata kaj de kritikistoj kaj de publiko same." Post la londona premiero en 1894, George Bernard Shaw diris: "Puccini ŝajnas al mi kiel la heredanto de Verdi pli ol iu ajn el siaj rivaloj."

## Notoj 
## Referencoj 
* Anthony Tommasini, *The New York Times Essential Library of Opera*, Times Books (Henry Holt and Company), 2004.
* Julian Budden, *Manon Lescaut*, Grove Music Online, 2005.
* Giacomo Puccini, *Manon Lescaut*. Full score. Milan: Ricordi, 1958.

## Eksteraj ligiloj 
* Libretto.
* YouTube Video of the Love Duet (*Tu, tu, amore? Tu? Sei tu*) el Manon Lescaut Akto II (kun Renata Scotto, Plácido Domingo, Metropolitan Opera New York 1980, dirigento James Levine).

Kategorio:Antoine François Prévost
Kategorio:Operoj
Kategorio:Giacomo Puccini
Kategorio:Verkoj de 1893
Flago de Nov-Jorkio

La **flago de Nov-Jorkio** (subŝtato en Usono) konsistas el la subŝtata blazono sur blua fono kun du teniloj:

* Maldekstre: la libereco, kun revolucia friga ĉapo ĉe bastono. Je ĝiaj piedoj estas krono, simbolo de la sendependeco disde Reĝlando de Granda Britio.

* Dekstre: la justico kun pesilo kaj glavo.

Ĝi portas la vorton *Excelsior* en la supra parto, vorto en latino kiu signifas "supera" "plejpleja".

La flagokoloro estis ŝanĝita pere de leĝo la 2-an de aprilo 1901.

Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Nov-Jorkio
Flago de Nov-Hampŝiro

La **flago de Nov-Hampŝiro** estas la flago uzata en la subŝtato Nov-Hampŝiro, Usono. Ĝi konsistas el la subŝtata blazono en la centro kun blua fono. Ĝi estis adoptita en 1909, kaj ŝanĝita en 1931, kiam la ŝtato modifis sian blazonon. 

La blazono reprezentas la fregaton USS *Raleigh* kaj estas ĉirkaŭata de laŭrokrono kun naŭ steloj. La Raleigh estis unu el la unuaj 13 ŝipoj kiun la Kontinenta Kongreso permesis ĝian konstruadon en 1776, en Portsmouth.

La dizajno de la flago estis kategoriigita kiel unu el la dek plej malbonaj inter la subŝtatoj de usono kaj la provincoj de Kanado, laŭ enketo de la Nordamerika Veksilologia Asocio.
Cavalleria rusticana

eta|dekstre|250px|

eta|180px|dekstra|Gemma Bellincioni kiel Santuzza, kaj ŝia edzo, Roberto Stagno, kiel Turiddu, en la premiero de *Cavalleria rusticana* en 1890.
eta|240px|maldekstra|Ilustraĵo el frua eldono de la verko de Giovanni Verga nome *Cavalleria rusticana*, sur kiu la opero estas bazita.
***Cavalleria rusticana*** ([kavalleˈria rustiˈkana]) estas opero en unu akto de Pietro Mascagni por itallingva libreto de Giovanni Targioni-Tozzetti kaj Guido Menasci, adaptita el teatraĵo kaj mallonga historio verkita de Giovanni Verga. Konsiderita unu el la klasikaj operoj de la stilo *verismo*, ĝi premieris en la 17a de majo 1890, ĉe la Teatro Costanzi en Romo. Ekde 1893, ĝi estis ofte ludita en tiel nomita duoblaĵo *Cav/Pag* kun *Pagliacci* de Ruggero Leoncavallo.

## Notoj 
## Bibliografio 
* 
* Kobbé, G. (1919) *The Complete Opera Book*, G. P. Putnam & Sons
* Lauri-Lucente, Gloria Cavalleria Rusticana and metatextuality in Francis Ford Coppola’s The Godfather III , artikolo prezentita ĉe la konferenco de British Council, *Reading Screens: From text to film, TV and new media*, Corpus Christi College, Oxford, 6a – 12a aprilo 2003.
* Mascagni.org  (alirita la 8-an de junio  2007)
* New York Metropolitan Opera Resumo de *Cavalleria Rusticana* (alirita la 8-an de junio 2007)
* New York Metropolitan Opera Performance Archives  (alirita la 8-an de junio 2007)
* Official Pietro Mascagni web site (alirita la 7-an de junio 2007)
* Powrie, Phil and Stilwell, Robynn Jeananne, *Changing Tunes: The Use of Pre-existing Music in Film*, Ashgate Publishing, Ltd., 2006, p.&nbsp;21. ISBN 0-7546-5137-1
* Rosenthal, H. kaj Warrack, J. (1979) *The Concise Oxford Dictionary of Opera*, 2nd Edition, Oxford University Press p.&nbsp;88
* San Francisco Opera Guild  (2003) ''Cavalleria Rusticana and Pagliacci: A Teacher's Guide and Resource Book'' (alirita la 23-an de majo 2007)
* Schweisheimer, W., 'Pietro Mascagni - A Tragic Figure?', *The Etude Magazine*, aprilo 1946.
* Sims, M. (2007) '*Cavalleria Rusticana*, *I Pagliacci*, and the Verismo Style', Programme notes, Concert Opera Boston (alirita la 21-an de majo 2007)
* Stevens, D., '*Cav* and *Cav*: Take 2, They're Small', *International Herald Tribune*, 25-an de julio 2001
* *Time* magazine, 'Cavalleria's Crown', 13-an de aŭgusto 1945
* 
* Willard, A., 'Pietro Mascagni, the Author of the Cavalleria Rusticana', *New England Magazine*, volumo VIII, marto - aŭgusto 1893.

## Eksteraj ligiloj 
* Libreto de *Cavalleria Rusticana* (alirita la 17an de Septembro 2011)
* 
* Complete opera on YouTube
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Verkoj de 1890
Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Pietro Mascagni
Kategorio:Kulturo de Sicilio
Kategorio:Verismo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Morea despotlando

**Morea despotlando** estis despotlando en la Bizanca Imperio. Ĝi estis fondita meze de la 14a jarcento en la duoninsulo Peloponezo. Ĉefurbo estis Mistraso.

Kategorio:Despotlandoj
Buttes Chaumont (pariza metrostacio)

**Buttes Chaumont** [byt ʃomɔ̃] estas stacio sur linio 7bis de la Metroo de Parizo situanta en la 19-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1912.

Ĝi estas unu el la plej profundaj stacioj de Parizo. Ĝia duobla simetria ŝtuparo kiu ligas la enir-turnilojn al la kajoj de la du duonstacioj konsistas el po 149 ŝtupoj,  altaj, tio estas entute .

## Interkonektoj 
*  RATP 26 71

## Proksime 
* Parko Buttes-Chaumont

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 7bis de la metroo de Parizo
* Kunfandiĝo de linioj bis de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 7bis de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 19-a arondismento de Parizo
Giuseppe Giacosa

**Giuseppe Giacosa** (21a de oktobro 1847 – 1a de septembro 1906) estis itala poeto, kaj verkisto por teatraĵoj kaj libretoj.

Li naskiĝis en Colleretto Parella, nune Colleretto Giacosa, ĉe Torino, Italio. Li studis en la Universitato de Torino, nome en la Altlernejo por Juro. Kvankam li gradiĝis en juro, li ne sekvis la juran karieron.

Li akiris dekomencan famon pro sia teatraĵo *Una Partita a Scacchi* ("Ŝakludo") en 1871. Lia ĉefa fako estis ja teatroverkado, kion li plenumis kaj ingenie kaj simplece, uzante temojn aktualajn en Piemonto kaj por la tiutempa burĝaro. Li verkis *La signora di Challant* (Sinjorino Challant, baze sur novelo de Matteo Bandello, por fama franca aktorino Sarah Bernhardt, ludita en Novjorko en 1891.

Giacosa verkis la finan poluritan version de la libreto por la opero de Giacomo Puccini nome *Manon Lescaut*, kiu estis komencita de Ruggero Leoncavallo, Marco Praga, Domenico Oliva, kaj Luigi Illica. Li verkis ankaŭ la libretojn uzitajn de Puccini por *La bohème*, *Tosca* kaj *Madama Butterfly* kunlabore kun Luigi Illica. Illica havigis la intrigon kaj la dialogon, kaj Giacosa poluris la libreton en versoj.

Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj poetoj
Kategorio:Opero
Botzaris (pariza metrostacio)

**Botzaris** [bɔtsaʁis] estas stacio sur linio 7bis de la Metroo de Parizo situanta en la 19-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1911.

Ĝia nomo devenas de Strato Botzaris, situanta super la stacio, kiu havas la nomon de patrioto Markos Bocaris (1788-1823), unu el la herooj de greka sendependiĝo. Li stariĝis kontraŭ Turkoj kaj mortis en batalo en Karpenisi. Victor Hugo omaĝis al li en sia verko *Les Orientales*.

La stacio enhavas centran abutmenton por pri bone elporti la streĉfortojn de la tereno.

## Interkonektoj 
*  RATP 48 60 71

## Proksime 
* Parko Buttes-Chaumont
* Île du Belvédère (Insulo de Belvedero)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 7bis de la metroo de Parizo
* Kunfandiĝo de linioj bis de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 7bis de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 19-a arondismento de Parizo
Belleville (pariza metrostacio)

**Belleville** [bɛlvil] estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 2 kaj linio 11; ĝi situas inter la 10-a, 11-a, 19-a kaj 20-a arondismentoj de Parizo.

## Stacio 
Ĝi situas en samnoma kvartalo "Belleville", kiu antaŭe estis kampara areo, kaj poste fariĝis popola kvartalo de Parizo.

La , la Konsilio de Parizo, laŭ deziro de grupo PCF-FDG, voĉdonis favore al nova nomo de la stacio: *Belleville - Commune de Paris 1871*, por omaĝi al la Pariza Komunumo, de kiu la kvartalo estis ĉefa rolanto.

## Alirejoj 
eta|maldekstra|Alirejoj
* 1, Bulvardo de la Villette
* 2, Bulvardo de la Villette
* Meza inter-ŝoseo fronte al 1, Bulvardo de la Villette
* 79, Bulvardo de Belleville
* 130, Bulvardo de Belleville

## Videoj 

Métro_de_Paris_-_Ligne_11_-_Station_Belleville_(A).ogv|Stacio *Belleville*, linio 11

## Interkonektoj 
*  N12 N23

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*Listo de metrostacioj de Parizo
*Linio 2 de la metroo de Parizo
*Linio 11 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  (RATP)

Kategorio:Linio 2 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 11 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 10-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 11-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 19-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 20-a arondismento de Parizo
Ferenc Kiris

**Ferenc Kiris** [kiriŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kiris Ferenc** estis hungara pastro, monaĥo, profesoro, instruisto.

Ferenc Kiris http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm naskiĝis la  1659 en Hungara reĝlando en Doborgaz (nuntempa Dobrohošť (distrikto Dunajská Streda) en Slovakio). Li mortis la  1736 en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio).

## Biografio 
Ferenc Kiris aliĝis al la jezuitoj en 1677. Li akiris diplomojn pri filozofio (komprenu sciencoj) kaj teologio. Post siaj studoj li instruis en gimnazio en Nagyszombat. Li ofte estis persekutata fare de liberecbatalantoj de Emeriko Thököly, eĉ li estis en malliberejo.  Post jaroj li estis lernejestro en jezuita kolegio en Trencsén. Li estis rektoro en Jezuita Universitato de Nagyszombat inter 1722/23–1725/26 http://www.elte.hu/rektorok. Li havis la titolon "papa sidanto".

## Elektitaj kontribuoj 
* *Somnium Xaverii, Honori Rever. Nobil. ac. Erudit. DD. Neo-Baccalaureorum, cum in Alma Archiepiscopali Universitate Tyrnaviensi prima Philosophiae laurea insignirentur…* (1688)
* *Petitio Francisci Kiris, coll. soc. Jesu Tyrnaviae rectoris, ad Carolum III. c. et r., contra nonnullos acatholicos calumniatores* https://demo.edit.elte.hu/xmlui/handle/123456789/15056

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Flago de Nov-Ĵerzejo

La **flago de Nov-Ĵerzejo** (subŝtato en Usono) konsistas el la blazono de la ŝtato sur pala flava fon. Je la 11-a de marto 1896, laŭ la rezolucio de la Ĝenerala Asembleo de Nov-Ĵerzejo, la pala flava koloro nerekte rilatas al George Washington, kiu ordonis la 2-an de oktobro 1779, ke la mantelo de la uniformo de la Kontinenta Linio Nov-Ĵerzejo devus esti malhelblua,kun pala flava averso.

Kategorio:Flagoj de Usono
Kategorio:Nov-Ĵerzejo
Katedralo de Lillo

eta|La fasado nova de la katedralo eta|Interno imponega La **Katedralo de Lillo** (france: *Cathédrale Notre-Dame-de-la-Treille*, nederlande: *Kathedraal van Rijsel*) estas belega romkatolika baziliko finkonstruita en 1999, post kiam la malnova katedralo barbare detruitis dum la Franca Revolucio. Ĝi estas la katedralo de la Ĉefepiskopujo de Lillo.

## Fono 
Ekde multo da tempo Lillo prospere evoluas sub la ŝirmo de sia patronino Nia kara sinjorino de Treille. Meze de la 19-a jarcento la lillanoj decidis konstrui novan preĝejon grandegan kaj komisiis pri tio la arkitekton Charles Leroy. La stilo gotika de la 13-a jarcento ja estis reatingita. Konstruejo fakte tiu ĉi kirko estis pli da unu jarcento ekde 1854! Nuntempe la tuto estas grandega artaĵo totala enkorpiganta vitralojn, skulptaĵojn, freskojn, mozaikojn por atesti la kredon da la flandroj. Danke al planita rekonstruo ĝi estas kvazaŭ iel ankaŭ preĝejo modela.

## Kroniko 
* 1854 (1-a de julio): konsekro de la unua ŝtono
* 1856 (9-a junio): eko de la konstrulaboroj
* 1869: finkonstruo de la altarejo
* 1974: finkonstruo de la kampanilo Sankta Nikolao
* 1893-99: volbado super la absida kapelo
* 1904 (7-a de oktobro): papo Pio la 10-a plirangigis la kirkon je baziliko (basilica minor)
* 1908: finkonstruo de la lumigitaj kapeloj
* 1908-13: konstruo de la sakristio (hodiaŭ: kapelo de la Kapitulanoj)
* 1913 (25-a de oktobro): post fariĝo de la Diocezo de Lillo la baziliko iĝis katedralo kaj episkopa sidejo
* 1922-28: konstruo de la norda transepto kaj ornamado de la portalo Sankta Jozefo
* 1928-38: konstruo de la suda transepto kaj ornamado de la portalo Sankta Eŭberto
* 1941-47: konstruo de la navo (ĉe la malnova kruciĝo/triforium) kaj ties konsekro en la 1-a de junio 1947 far monsinjoro Roncalli
* 1953: la iama projekto parte ŝanĝiĝas - la volbaĵoj iĝu iom malpli altaj por pli bone videbligi la malsobajn vitralojn kaj la rozojn de la transepto
* 1973: finkonstruo de ĉiuj volbaĵoj
* 1991-99: planado pri kaj realigo de la fasado malaltareja
* 1999 (19-a de decembro): inaŭguro de la nova fasado fare de monsinjoro Gérard Defois
* 2008 (aprilo): la diocezo de Lillo iĝas ĉefepiskopujo, la katedralo sekve iĝas metropola
* 2008 (1-a de junio): ekfunkcio de la nova orgeno
* 2013: datreveno 100-a diocezfonda

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo 
* 
* Pri la granda orgeno kaj la koncertoj enkatedralaj 

Kategorio:Konstruaĵoj en Lille
Lille
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1999
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1990-1999
György Raicsáni

**György Raicsáni** [djordj rajĉAni], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Raicsáni György** estis hungara pastro, monaĥo, profesoro. Lia familia nomvarianto estis *Rajcsányi* [rajĉAnji].

György Raicsáni http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/r/r21047.htm naskiĝis la  1669 en Hungara reĝlando en Nemeskosztolány (nuntempa Zemianske Kostoľany en Slovakio). Li mortis la  1734 en Marosvásárhely.

## Biografio 
György Raicsáni aliĝis al la jezuitoj en 1687. Li lernis en Vieno kaj Graz, kie li akiris diplomojn pri filozofio (komprenu sciencoj) kaj teologio. Li instruis jaron en Jezuita Universitato de Nagyszombat en 1703, poste li estis predikisto en Sopron, fine li denove instruis en la universitato. Ekde 1709 li estis apostola konfesisto 4 jarojn, poste li estis lernejestro en Sárospatak. En 1714 li denove komencis instrui en la menciita universitato, kie li estis rektoro (1725/26–1728/29) http://www.elte.hu/rektorok. Ekde 1729 li denove estis rektoro, sed en Kassa, krome ankaŭ presejestro. Ekde 1732 li estis rektoro en Kolozsvár.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Harmonia Philosophica Cantus laetiores tristioribus, & tristiores laetioribus attemperans...* (1706)
* *Colloquium Sphyngis Cum Oedipo Seu AenigmataVersibus Proposita Ac Soluta: Cum Appendice Quorundam Oedipum desiderantium. Honoribus ... Philosophiae Baccalaureorum...* (1709)
* *Conclusiones scientiae practicae ...* (1718)
* *Instructio Confessarii, et Poenitentis...* (1719)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Teritoria organizado de Kanado

eta|350ra|Mapo de Kanado
**Kanado** estas federacio en Nordameriko formita de dek provincoj kaj tri teritorioj kiuj kreas la duan plej grandan landon en la mondo. La ĉefa diferenco inter provinco kaj teritorio en Kanado, estas tio ke la provinco ricevas la povon rekte de la Krono, havante pli da rajtoj dum la teritorioj ricevas nur kelkajn malpli grandajn rajtojn de la federala centra registaro.

En la nuntempo la provincoj de Kanado estas Alberto, la Brita Kolumbio, Manitobo, Nov-Brunsviko, Novlando kaj Labradoro, Nov-Skotio, Ontario, la Insulo de Princo Eduardo, Kebekio kaj Saskaĉevano. La tri teritorioj estas Nordokcidentaj Teritorioj, Nunavuto kaj Jukono.

La provincoj ĝuas grandan aŭtonomion rilate al la federala potenco, kaj havas la jurisdikcion super la plejmulto el la publikaj servoj (sano, edukado, bonfarto kaj transporto). Ili ricevas monon de la federala registaro por la financado de tiuj ĉi servoj kaj ankaŭ povas enkasigi siajn proprajn impostojn.

## Provincoj de Kanado 
## Teritorioj de Kanado 
En la nuntempo, te teritorioj de Kanado estas tri. Male al la provincoj, ili ne havas propran jurisdikcion kaj nur kompetentas pri tiuj povoj donitaj de la federala registaro. La teritorioj okupas parton de la nordo je 60° N kaj okcidente de la Golfo Hudson, kaj ankaŭ en preskaŭ ĉiuj insuloj norde de kontinenta Kanado (de Golfo James al Arktaj Insuloj).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Bumsted, J. 2004. *History of the Canadian Peoples*, Oxford: Oxford University Press (ISBN 0-19-541688-0)
* about.com: Provincial Government Organization

Kategorio:Administraj unuoj de Kanado
Gábor Kapi

**Gábor KAPI,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kapi Gábor** estis hungara pastro, monaĥo, profesoro, misiisto. Lia nobela antaŭnomo estis *kapivári*.

Gábor Kapi http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/055/pc005516.html#7 naskiĝis la  1658 en Hungara reĝlando en Kapi (nuntempa Kapušany en Slovakio). Li mortis la  1728 en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio).

## Biografio 
Gábor Kapi frekventis gimnazion en Vieno, kie li aliĝis al la jezuitoj en 1673. Li akiris diplomon pri filozofio (komprenu sciencoj), poste li instruis en Stirio. Post 2 jaroj li plulernis en Vieno, kiun li interrompis, ĉar la turkoj minacis jam Vienon, li instruis teologion en Universitato de Karolo en Prago. Reveninta al Vieno li finis la studadon kaj komence li instruis en la sama urbo, poste en Jezuita Universitato de Nagyszombat. Li estis ankaŭ signifa predikisto en Gyöngyös, Pécs, Komárom en 1696. Li estis rektoro en la studjaro 1709 kaj inter 1713-1716, poste li longe estis misiisto en Gyöngyös kaj Kolozsvár. Post fervora agado de Kapi en Transilvanio la jezuitoj jam povis prediki. Fine li estis vikario en diversaj monaĥejoj en Supra Hungarujo.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Vienna Austriae defensa, et liberata auspiciis Leopoldi I. ac armis Mahomethi IV. oppugnata* (1686)
* *Fasciculus Oratorius ex Campo Eloquentiae Tyrnaviensis Collectus* (1691)
* *Allocutio salutatoria in Ingressu solemni Christiani Augusti Card. et Archiep. Strigon. in Basilicam D. Nicolai* (1713)
* *Institutiones Christianae de Sacrosancta et Individua Trinitate ac de verto incarnato adversus hostes utriusque divinissimi mysterii veteres et recentiores* (1720-24, 1732, 1764, 1774)
* *Institutiones Christianae de analysi fidei...* (1737)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a alineo)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj misiistoj
Kategorio:Hungaraj vikarioj
Danube (pariza metrostacio)

**Danube** [danyb] () estas stacio sur linio 7bis de la Metroo de Parizo situanta en la 19-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1911; ĝi tiam situis sur *Placo du Danube*, kiu estis alinomita *Placo Rhin-et-Danube* en 1951. Ĝi konsistas el du paralelaj volboj kaj du kajoj kiuj estas konektitaj (tamen, trapasejoj estas fermitaj per muroj aŭ kradoj). Unusola kajo servas por vagonaroj en direkto al *Louis Blanc* tial ke linio 7bis rondiras tie. Ĉe la dua kajo estas vojo por staciado.

Tiu stacio estis konstruita sur fondaĵoj en formo de pilieroj kiuj malsupreniras sub pli ol 30 metroj por apogi sin sur firma grundo, kio faras el ĝi subteran viadukton. La trak-nivelo situas  super firma grundo. tiuj fondaĵoj estis necesaj pro la malfirmeco de la grundo (ŝton-minejoj, malstabila balasto, ktp).

## Interkonektoj 
*  RATP 75

## Proksime 
La monteto Beauregard, ankaŭ nomita Kvartalo de la Mouzaïa aŭ de Amérique, grupo de vilaoj meze de stratetoj por piedirantoj. Apud la alirejo de la metroo, ĉe n-ro 46 de Strato du Général-Brunet troviĝas "Hameau du Danube", privata vojo Y-forma konsistanta el 28 domoj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 7bis de la metroo de Parizo
* Kunfandiĝo de linioj bis de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 7bis de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 19-a arondismento de Parizo
Place des Fêtes (pariza metrostacio)

**Place des Fêtes** [plas de fɛt] () estas stacio sur linioj 7bis kaj 11 de la Metroo de Parizo, situanta en la 19-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1911. Ĝi eltiras sian nomon de samnoma placo kreita en 1836.

La stacio sur linio 7bis, situanta en kurbo, havas du vojojn ambaŭflanke de insula kajo. Tial ke veturado iras en unusola direkto sur tiu parto de la linio, ambaŭ vojoj kuniĝas ĉe la eliro de la stacio direkte al '**, kaj la vojo refariĝas ununura. Iom poste, tunelo nomita "Voie des Fêtes" aŭ "Naveda Vojo" deiras maldekstren kaj iras al stacio **' kaj al linio 3bis.

maldekstra|eta|Voie des Fêtes - Naveda Vojo

## Interkonektoj 
*  RATP 48 60

## Proksime 
* Kvartalo de Belleville
* La "Regard de la Lanterne" (alrigardo al akvokondukilo)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 7bis de la metroo de Parizo
* Linio 11 de la metroo de Parizo
* Kunfandiĝo de linioj bis de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 7bis de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 11 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 19-a arondismento de Parizo
Herzl Muzeo

**Herzl Muzeo** estas muzeo en Monto Herzl, Jerusalemo, kiu traktas pri agadoj kaj vidado de Theodor Herzl. La muzeo situas ĉe la ĉefenireja placo al Monto Herzl. La nova muzeo inkludas kvar aŭdovidajn ekspoziciaĵojn: unu pri Herzl kaj la pado al cionismo, la dua pri liaj agadoj en la cionismaj politikaj movadoj, la tria prezentas lian studon, kaj la kvara komparas la Herzl vizion por Israelo kiel skizita en lia libro *La Malnova Nova Lando*. La muzeo komplekso inkludas du edukajn centrojn por cionismo-rilataj studoj, unu nomita laŭ Aryeh Tzimuki kaj la aliaj laŭ Stella kaj Aleksandro Margolis. La muzeo estas administrita de la Monda Cionisma Organizo.

## Normana Ĝardeno 
Situanta inter la Herzl Muzeo kaj la Stella kaj Aleksandro Margulies Edukcentro, la Normana Ĝardeno estas nomita laŭ nepo de Herzl nome Stephen Norman. Estas loko por grupoj kaj studentoj por kolekti aŭdon pri Monto Herzl. Sur unu muro de la ĝardeno, laŭ citaĵo de Norman, en 1945, estas enskribita: "Vi estus mirita ĉe la juda junularo en Palestino - ili havas la markon de libereco".

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Monto Herzl
Kategorio:Muzeoj en Jerusalemo
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 2000-2009
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2005
La Stampa

***La Stampa*** (signife *La presaĵo*) estas itala ĉiutaga ĵurnalo publikigita en Torino, Italio. Ĝi estas distribuata en la tuta Italio kaj en aliaj landoj de Eŭropo. Ĝi estas unu el plej antikvaj gazetoj en Italio. kun la nomo *Gazzetta Piemontese*. En 1895, la gazeto estis aĉetita (kaj eldonita) de Alfredo Frassati (patro de la sanktulo Pier Giorgio Frassati), kiu donis la nunan nomon kaj tutlandan perspektivon.
La gazeto estas nune posedo de Fiat S.p.A. Ĝi havas intencitan centrisman situon. La iamaj kontribuantoj de *La Stampa* inkludas ekzemple la italan romaniston Alberto Moravia.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Merrill, John C. kaj Harold A. Fisher. ''The world's great dailies: profiles of fifty newspapers* (1980) pp 280–85

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo itale
* [Radio Nostalgia, loka radio(https://eo.wikipedia.org/wiki/loka_radio) de La Stampa.] itale
* Historiaj arkivoj de *La Stampa'' itale

Kategorio:Italaj gazetoj
Kategorio:1867
Kategorio:Torino
Kategorio:Fiat
Glovera Ĝardeno

La **Glovera Ĝardeno** (, ) estas parko en Nagasako, Japanio, konstruita por Thomas Blake Glover, nome skota komercisto kiu kontribuis al modernigo de Japanio en ŝipkonstruado, karbominado kaj aliaj kampoj. En ĝi staras la Glover Domo, la plej antikva okcidentstila domo survivanta en Japanio kaj elstara turisma allogaĵo de Nagasaki.

eta|maldekstre|Glover Domo konata kiel *Ipponmacu* (Sola Pinarbo) el desegno de 1863. La arbo estis forhakita komence de la 20a jarcento.
maldekstre|eta|La ĝardeno.
Ĝi situantas sur la monteto Minamijamate super la haveno de Nagasaki. Ĝi estis konstruita de Hidenoŝin Kojama de la insulo Amakusa kaj kompletigita en 1863. Ĝi estis deklarita Grava Kultura Loko. Ĉar la domo kaj ties ĉirkaŭoj rememoras la operon de Puccini, ĝi estas ankaŭ konata kiel "Domo de Madama Butterfly." Statuoj de Puccini kaj de fama operkantistino Miura Tamaki, famigita pro sia rolo kiel Cio-Cio-san, staras en la parko ĉe la domo. Tiu domo estis ankaŭ la ejo por renkontoj de Glover kun ribelaj samurajoj partikulare el la Ĉoŝu kaj Sacuma.

La parko estas malferma al la publiko kaj allogas preskaŭ 2 milionojn da vizitantoj jare.

## Referencoj 
* Finn, Dallas. (1995). *Meiji Revisited: The Sites of Victorian Japan* Weatherhill.

Kategorio:Monumentoj en Japanio
Kategorio:Ĝardenoj
Kategorio:Nagasako
Kategorio:Parkoj
Falstaff (opero)

eta|upright|Bohumil Benoni kiel Falstaff, 1894
eta|alt=oil painting of fat man in medieval costume|Falstaff, de Charles Robert Leslie.
***Falstaff*** estas opero en tri aktoj de la itala komponisto Giuseppe Verdi. La libreto estis adaptita de Arrigo Boito el la teatraĵo de Shakespeare nome *The Merry Wives of Windsor* kaj el scenoj el *Henry IV*, nome partoj 1 kaj 2. La opero premieris la 9an de februaro 1893 ĉe La Scala, Milano.

Verdi verkis *Falstaff*, kiu estis la lasta el liaj 28 operoj, ĉar li estis alproksimiĝanta al aĝo de 80. Ĝi estis lia dua komedio, kaj lia tria verko bazita sur teatraĵo de Shakespeare, post *Macbeth* kaj *Otello*. La intrigo temas pri frustritaj, iome ridindaj, klopodoj de la dikega kavaliro, Sir John Falstaff, por seksallogi du edzinojn por akiri aliron al la riĉo de ties edzoj.

Verdi volis labori por nova opero je sia alta aĝo, sed li intencis verki komedian verkon kaj ŝatis la skizan libreton de Boito. La kunlaborantoj bezonis tri jarojn el la mezo de 1889 por kompletigi ĝin. Kvankam la plano de nova opero el Verdi levis grandan intereson en Italio kaj en aliaj landoj, *Falstaff* ne sukcesis iĝi tiom populara kiom la komencaj verkoj de la komponisto. Post la komencaj ludoj en Italio, aliaj eŭropaj landoj kaj en Usono, la verko estis forgesita ĝis la dirigento Arturo Toscanini insistis por ties revivigo en La Scala kaj en la Metropola Operejo de Novjorko el fino de la 1890-aj jaroj al la venonta jarcento. Kelkaj sentis ke al la opero mankis energiaj melodioj el la plej bono de la antaŭaj operoj de Verdi, kion forte kontraŭis Toscanini. Ankaŭ dirigentoj de la generacio post Toscanini defendis la verkon kiaj Herbert von Karajan, Georg Solti kaj Leonard Bernstein. La opero estas nuntempe parto de la regula opera repertuaro. Verdi faris nombrajn ŝanĝojn al la muziko post la unua ludo, kaj la eldonistoj malfacile interkonsentas pri la definitiva versio.

## Bibliografio 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Libretto  at giuseppeverdi.it
* Kingston, W. Beatty (translator), *Falstaff: A Lyrical Comedy in Three Acts*. Libretto with original English translation at archive.org.
* Detailed information on the key arias at aria-database.com
* Detailed *Falstaff* discography at operadis-opera-discography.org.uk
* Victor Maurel's 1907 recording of "Quand'ero paggio", ĉe Bibliothèque nationale de France

Kategorio:Aperis en 1893
Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:La Scala
Kategorio:Operoj de Giuseppe Verdi
Niagara Istmo

eta|Niagara istmo (ruĝa)
La **Niagara istmo** (populare nomata **Niagara duoninsulo**, angle *Niagara Peninsula*, france *Péninsule du Niagara*) estas la parto de la kanada provinco Ontario, kiu situas inter la okcidenta parto de la suda bordo de la Ontaria Lago kaj la orienta parto de la norda bordo de la Eria Lago. La urbo Hamiltono situas ĉe la nordokcidenta limo de la regiono, kaj ĝia orienta limo (ankaŭ la landlimo inter Kanado kaj Usono) estas la Niagara Rivero. La istmon enloĝas ĉ. 1 000 000 homoj. Trans la rivero ĉe la orienta ekstremaĵo de la Eria Lago situas la urbo Bufalo (Novjorkio). Demografie oni ofte rigardas la istmon kiel parto de pli granda "Bufalo-Niagara Regiono" ampleksanta terpartojn kaj kanadajn kaj usonajn.

## Fonto 
Kategorio:Geografio de Kanado
Kategorio:Ontario
Tamaki Miura

eta|dekstra|Tamaki Miura, 1916.

**Tamaki Miura** aŭ 三浦 環 Miura Tamaki, 22a de februaro 1884 - 26a de majo 1946, estis japana operkantistino kiu famiĝis per la ludado de la rolo de Cio-Cio-San en la opero de Puccini nome *Madama Butterfly*.

## Biografio 
Miura faris sian operan ekkarieron en Tokio en 1911 kaj samjare ŝi iris al Eŭropo por ludi kaj studi. Ŝi estis unuafoje elektita kiel Cio-Cio-San fare de la plinoviganta dirigento Vladimir Rosing kiel parto de sia *Allied Opera Season* en majo kaj junio 1915 ĉe la Londona Operejo.

Aŭtune de 1915, ŝi ludis saman rolon en Usono unue en Ĉikago kun la *Boston Opera Company*. Ŝi ege populariĝis dum la 1920-aj jaroj tra tuta Eŭropo kaj Usono. En 1932 ŝi revenis en Japanion kaj mortis en 1946.

## Referencoj 
### Ĝeneralaj 
* *New Grove Dictionary of Opera* Vol.3, NY: Macmillan 1972.
* Michael Scott, *The Record of Singing*, Vol.2 1914-1925, London: Duckworth 1979.
* 
* 
* 
* 
* Gino Dell'Ira : "Il Firmamento Lirico Pisano ", Grafica Zannini Pisa, Italia 1983 pg 82

### Specifaj 
## Eksteraj ligiloj 
* Find A Grave

Kategorio:Japanaj kantistoj
Kategorio:Operkantistoj
Kategorio:Tokio
Dagon

**Dagon** (hebree **דגון**) estas la hebrea nomo de **Dagan**, rimarkinda orienta mezopotamia kaj ŝemida diaĵo; estis la dio de la fekundeco kaj de la rikolto en la panteono de la kanaanoj, kiu laŭ la mito estis patro de Baalo. Ĝia aspekto prezentiĝis kiel homo naskiĝanta el grena spiko, aŭ de barbohava ulo kun la malsupra parto de la korpo fiŝforma.eta|upright=1.2|Dagon fiŝformaĜia kulto disvastiĝis el Palestino ĝis Mezopotamio. Dagon estis adoptita kiel precipa diaĵo ĉe la filiŝta konfederacio kiun komponis diversaj prahindaeŭropaj popoloj devenantaj el Egeo kaj Anatolio, kaj origine adorantaj al la Patrino Tero. En la Biblio estas memorigata epizodo, en la 1Samuelo 5,1-7, laŭ kiu la statuo de Dagon, en la urbo Aŝdod, falruiniĝas antaŭ la Kesto de Interligo. 
Dagon eniris en la panteonon de la diaĵoj adorataj de la fenicoj, kaj en ĝia fiŝformo la fenicoj ĝin konigis al la greka mondo kiu ĝin difinis Tritono kaj eĉ nuntempe Tritono restas unu el la plej oftaj simboloj ligitaj al la maro kaj al la navigado.

En la mezepokaj pridemonologiaj traktatoj, Dagon estis konsiderata duaranga demono (ŝanĝita, se citi fantaziaĵojn de demonologoj, konfekcii la kukojn en la kuirejo de la Infero!).
 eta|eta|Dagan/Dagon. Al tiu mita diaĵo la amaskulturo estis influita ĝispunkte ke verkistoj eltiris famajn rakontojn.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Karel van der Toorn, Bob Becking, Pieter Willem van der Horst, Dictionary of Deities and Demons in the Bible, Wm. B. Eerdmans Publishing, 1999.

## Aliaj projektoj 
KOMUNEJO: https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Dagon?uselang=it

Kategorio:Mitologio
Kategorio:Ŝemidaj dioj
Kategorio:Kamparaj dioj
Kategorio:Demonoj
Kategorio:Diaĵoj de fekundeco
Kupristo

[eta|300px|Kupristo dum la laboro en sia laborejo en [Dinant (Belgio).]]
eta|300px|Laborejo de kupristo. La malnovaj iloj estas el la periodo ĉirkaŭ 1850.
**Kupristo** aŭ **Kupraĵisto** estas fakulo kiu prilaboras kuprajn aŭ aliajn malmolajn metalojn. Tiu prilaborado enhavas diversajn laborojn, kiel tondi, kurbigi, luti kaj kunfaldi. Kupristo povas fari kaldronojn kaj produkti kaj munti metalajn tegmentokovraĵojn, sed ankaŭ orname prilaboritajn kuprajn kuirilojn.

Ornamobjektoj ekestas kiam la kupristo batas (*martelas*) platon da kupro en ligna modelo (aŭ formo) kaj per tio aliformas ĝin al ornam- aŭ uzobjekto. En tiu maniero oni sufiĉe rapide povis produkti grandajn uzobjektojn kiel teleroj en serio, sen uzado de specialaj fornoj. Dum la industria revolucio tiu metio ekskutimiĝis pro la ekflorado de premilojn kiuj faris la laboron kiun sperta kupristo faris en kalkaj horoj, plenumis en kelkaj sekundoj.

Kategorio:Profesioj
Kategorio:Metalurgio