open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anna Iváková

**Anna IVÁKOVÁ** (1953 en Topoľčany) estas slovaka poetino kaj esperantistino. Krom poezio ŝi prilaboris ankaŭ vortaron de dialekto de la regiono  Topoľčany.

Ŝi studis en ekonomia mezlernejo, fako servoj, abiturientiĝis en 1972.

Ŝi verkas ne nur poezion, sed ankaŭ historietojn el la vivo, precipe bonhumorajn. Konataj estas *Rakontoj el Rača* surbaze de rakontado de denaskuloj (Otília Ballonová, Jozef Valovič). Ili riĉigis programon Literárium en Rádio Regina, kiu havas multajn aŭskultantojn. 

Dum UK 2016 en Nitra en malgranda scenejo de Teatro Andrej Bagár la kongresanoj povis aŭskulti  versojn **Tuŝoj je animo** de Jozef Leikert, kiujn en la slovaka originalo **Dotyky duše** prezentis profesia aktoro Jozef Šimonovič kaj en esperantlingva traduko de Anna Iváková deklamis Marek Blahuš kaj Anna Iváková. La versojn akompanis muziko de ĉeĥa zimbalonistino kaj kantistino Zuzana Lapčíková kun ŝia trimembra orkestro, dancis solistoj el Nacia Teatro Brno Markéta Habalová kaj Michal Pimek, ĥoreografion de la spektaklo kunkreis Hana Litterová. 

La 13-an de junio 2025 ŝi ricevis honorigon de la urbestrino de Topoľčany okaze de 790-a datreveno de la unua skiba mencio pri la urbo. (Informilo n-ro 25/2025 Topoľčany | Munipolis)

## Verkoj
***Ševelenie jabloní** (Susurado de pomarboj, 2015)
***Zvečerenie** (Vesperiĝo, 2018)
***Žochársky krátky slovník topoľčianskeho náreči (Ĵoĥara kurta vortaro de Topoľčany-dialekto, 2018)
***Zlomky nášho času** (Fragmentoj de nia tempo, 2020)
 
## Tradukoj
*Jozef Leikert: **Tuŝoj je animo – Dotyky duše (2015, eldono esperanta – slovaka)
*Jozef Leikert: **Paŝflustrado –  Šepotkrokov** (2020, eldono esperanta –  slovaka)

## Eksteraj ligiloj
*Biografio en libra datumbazo

*Pri la aŭtoriono ĉe Knihobot

*Pri la aŭtorino en Martinus

*Pri la dialekta vortaro

*Pri la aŭtorino kaj ŝia vortaro

*La verkoj de A. Ivaková

Kategorio:Naskiĝintoj en 1953
Kategorio:Slovakaj poetoj
Zoltán Horváth (budhisto)

**Zoltán Horváth** [horvAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun diferenciga majusklo **Horváth Z. Zoltán** estis hungara budhologo, tibetologo, altlerneja instruisto, bibliotekisto.

 naskiĝis , li mortis .

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1973, poste li akiris tibetologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1982, sed li estis ankaŭ bibliotekisto inter 1974-1983 en akademia instituto. Pli poste li laboris en akademia laborgrupo. Ekde 1986 li instruis en Universitato Loránd Eötvös, ekde 1992 en Scienca Universitato Attila József, ankaŭ en :hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola ĝis sia frua neatendita morto. En lia laboro logiko de budhismo fokusiĝis.

## Elektitaj kontribuoj 
* ''Structure and Content of the Chad-ma rigs pa'i gter. An epistemological treatise of Saskya Pandita.* (1984)
* *Klong-rdols Classification of Valid Logical Reasons.* (1989)
* *Az összetett mulandóságról való tanítás.* (1992)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* *Száműzetésben – szabadon – a tibeti Dalai Láma önéletírása*. (1990)
* Mircea Eliade: *Jóga*. (1996)
* Bazaron, E.: *Tibeti medicina. A tibeti orvostudomány körvonalai.'' (kuntradukisto, 1998)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografieto kun aprezo
* biografio hungare (legebla en la 7-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj tibetologoj
Kategorio:Hungaraj budhologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Křída (Stádlec)

**Křída** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Stádlec en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sude de Stádlec. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Křída situas en katastra teritorio **Křída u Stádlce** kun areo 4,74&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1287.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Křída5.jpg|Křída
Křída1.jpg|Křída
Křída8.jpg|Křída
Křída, náves.jpg|Křída

Kategorio:Stádlec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Lužnice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Irati (filmo)

**Irati** estas eŭska hispana fantasta aventura drama filmo de 2022 verkita kaj reĝisorita de Paul Urkijo Alijo, libere inspirita en la grafika novelo *El ciclo de Irati* de J. Muñoz Otaegui kaj Juan Luis Landa. En ĝi ĉefrolulis Eneko Sagardoy, Edurne Azkarate, Itziar Ituño, Iñigo Aranbarri, Elena Uriz, Kepa Errasti, Ramón Agirre Lasarte, Nagore Aranburu, Iñaki Beraetxe, Josu Eguskiza kaj Unax Hayden. Ĝi premieriĝis en la Kinfestivalo de Sitges la 9an de oktobro 2022, kie ĝi ricevis la Premion de la Publiko, kaj poste premieriĝis en hispanaj kinejoj la 24an de februaro 2023 fare de Filmax. 

## Intrigo
Oka jarcento. La kristanismo etendiĝas tra Eŭropo, dum la paganaj kredoj malaperas. Je atako de la armeo de Karolo la Granda tra la monto Pireneoj, la valestro petas helpon al praula diino. Pere de sangopakto, li venkas super la malamiko sed mortas interŝanĝe, sed antaŭ li promesigas sian knaban filon Eneko, ke li protektos kaj estros la valon. Jarojn poste Eneko estas forta kavaliro kiu frontas la mision rekuperi la korpon de sia patro entombigita pagane kun la trezoro de Karolo la Granda. Kvankam li estas kristano, li bezonas la helpon de Irati, enigma loka paganino. La du junuloj riskas en la arbaro kaj frontas la komploton de uzurpanto Belasko. Kvankam ili estas aliancanoj kontraŭ la malbonuloj, la amafero inter ili maleblas, ĉar li estas kristano, dum ŝi estas kaj pagana kaj fakte mitologia estulino kun birdopiedoj, loĝanto de riveroj kaj fontoj. Li sekvas ŝin.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Eneko Sagardoy kiel Eneko Aritza
* Edurne Azkarate kiel Irati
* Itziar Ituño kiel diino Mari
* Iñigo Aranbarri
* Elena Uriz kiel Luxa
* Kepa Errasti kiel Belasko
* Ramón Agirre Lasarte kiel Virila
* Nagore Aranburu kiel Oneka
* Iñaki Beraetxe
* Josu Eguskiza kiel Odon
* Unax Hayden kiel Eneko infana
* Iñigo Pimoulier

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* *Irati* en Internet Movie Database
* *Irati* en FilmAffinity

Kategorio:Hispanaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2022
Kategorio:Fantastaj filmoj
Kategorio:Aventuraj filmoj
Klaus Schulze

**Klaus Schulze**  estis germana etosmuzikisto kaj komponisto. Li naskiĝis la 4-an de aŭgusto 1947 en Berlino kaj mortis en aĝo de 74 jaroj la 26-an de aprilo 2022 en Luneburgo. Ĝenerale dirate, li produktis sondosierojn elektronika dancmuziko kaj elektronika muziko. Lia muzika stilo plej bone, kvankam neprecize, priskribeblas per la ĝenro etosmuziko (, aŭ pli simple *Ambient)*, estas speco de muziko, kutime elektronika, kies limojn malfacilas difini - etosmuziko elvokas iun etoson kun kvalito "atmosfera" aŭ "sonoj kiujn oni povas kvazaŭ vidi".

## Vidu ankaŭ 
* Ash Ra Tempel

## Eksteraj ligiloj 
*  (ĝenerale , iom ankaŭ )

Kategorio:Etosmuziko
Kategorio:Elektronikaj muzikistoj
Louis-Honoré Fréchette

**Louis-Honoré FRÉCHETTE**, CMG (n. la 16-an de novembro 1839 en Lévis, Malsupra Kanado ; m. la 31-an de majo 1908 en Montrealo) estis kanada poeto, politikisto, dramisto kaj novelisto. Li estas konsiderata la plej grava franclingva verkisto de Kanado de la 19-a jarcento. 

## Vivo 
n 1864, li malfermis advokatan oficejon en Lévis, kie li fondis du gazetojn: *Le drapeau de Lévis* kaj *La Tribune de Levis*. Fréchette iris en mem-truditan ekzilon en Ĉikago, kie li skribis ''La voix d'un exilé*. Pluraj el la teatraĵoj, kiujn li verkis dum ĉi tiu periodo, perdiĝis dum la Granda Ĉikaga Incendio.

Post reveno al Kanado en 1874, li estis elektita al la Parlamento de Kanado. Inter 1874 kaj 1878, li estis membro de la Kanada Ĉambro de Komunuloj por la Liberala Partio de Kanado. Tamen, li ne estis reelektita en 1878. Li poste translokiĝis al Montrealo por dediĉi sin plentempe al verkado, danke al heredaĵo lasita al li de onklino.

Fréchette estis la unua kanadano kiu gajnis la Premion Montyon, aljuĝitan de la Franca Akademio, pro sia poemaro *Les Fleurs boréales, les oiseaux de neige* (1879).

En 1897, li estis nomumita Kunulo de la Ordeno de Sankta Mikaelo kaj Sankta Georgo. (d:Q585087) 

Kune kun François Xavier Garneau kaj Octave Crémazie, li estis la plej elstara reprezentanto de kanada romantismo.

## Verkaro (elekto) 
### Poezio 
* *La voix d'un exilé* (1866)
* *La découverte du Mississippi* (1873)
* *Pêle-mêle* (1877)
* *La Légende d'un peuple* (1877)
* *Poésies choisies* (1879)
* *Les Fleurs boréales, les oiseaux de neige* (1879)
* *Quebec* (1887)

### Mallongaj rakontoj 
* *L'Iroquoise du lac Saint-Pierre* (1861)
* *Originaux et détraqués* (1892), based on real life characters
* *Les contes de Jos Violon*
* *Christmas in French Canada* (1899)

### Teatroj 
* *Le retour de l'exilé* (1880)
* *Papineau'' (1880)
* La retour de l'exilé (1880)
* *Félix Poutré* (1892)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Federaciaj deputitoj de Kebekio
Kategorio:Kebekianoj
Kategorio:Kanadaj verkistoj
Kategorio:Kanadaj poetoj
Adam Lindsay Gordon

**Adam Lindsay GORDON** (n. la 19-an de oktobro 1833 en Faial, la Acoroj - m la 24-an de junio 1870 en Brighton, Melburno, Viktorio) estis aŭstralia poeto kaj estas konsiderata la nacia poeto de Aŭstralio. 

## Vivo 
Gordon estis edukita en Anglio kaj post iom turbulema juneco elmigris al Sudaŭstralio en 1853, kie li akiris dungadon ĉe la Rajda Polico, kaj poste famiĝis kiel amatora kurĉevalrajdanto. Inter la skribaĵoj de Gordon, kiuj estas potencaj, muzikaj kaj inspiraj, estas *Sea Spray and Smoke Drift* (1867) kaj *Bush Ballads and Galloping Rhymes* (1870). Kolektita eldono de la poemoj de Gordon estis publikigita de FM Robb en 1927.

## Heredaĵo 
Hodiaŭ, li estas konsiderata la nacia poeto de Aŭstralio kaj la "Ĉevala Laŭreato". Li estas la sola aŭstralia poeto honorita per monumento en la Angulo de Poetoj (d:Q1275898) de Abatejo Westminster. Alia monumento - apud tiu de lia parenco, Generalo Charles George Gordon - situas en *Gordon Square* en Melburno proksime de Parlamentejo.

Du el liaj poemoj estis eternigitaj de la komponisto Siro Edward Elgar, nome *A Song to Autumn* kaj *The Swimmer* el *Sea Pictures*.

## Verkaro 
* *The feud*, 1864
* *Sea spray and smoke drift*, 1867
* *Ashtaroth: a dramatic lyric*, 1867
* *Bush ballads and galloping rhymes*, 1870
* *Collected poems*, 1880
* *To my sister!*  – verkite la 4-an de aŭgusto 1853, tri tagojn antaŭ ol foriri al Aŭstralio, 1870

## Bibliografio 
* Edith Humphris: *The Life of Adam Lindsay Gordon*. Partridge, London 1933.
* Geoffrey Hutton: *Adam Lindsay Gordon. The man and the myth*. University Press, Melbourne 1996, .
* Ian F. McLaren: *Adam Lindsay Gordon. A comprehensive bibliography*. Univ. of Melbourne Libr., Parkville 1986, .
* C. F. MacRae: *Adam Lindsay Gordon*. Twayne, New York 1968 (Twayne’s world authors series; 41).
* William H. Wilde: *Adam Lindsay Gordon*. Oxford University Press, Melbourne 1972, .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* La Adam Lindsay Gordon Memorfesta Komitato
* Dingley Dell Dometo kaj Muzeo ĉe Haveno MacDonnell, SA
* http://www.sighsofsorrow.com*Sighs of Sorrow* (Suspiroj de Malĝojo) – kanta ciklo de Ksavero Brouwer sur la poezio de Adam Lindsay Gordon

Kategorio:Skotaj aŭstralianoj
Kategorio:Aŭstraliaj poetoj
Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Din Mehmeti

**Din Mehmeti** (n. la 7-an de majo 1929 aŭ 1932 en Gjocaj, apud Gjakova -  m. la 12-an de novembro 2010 en Gjakova) estis albandevena jugoslava kaj kosova poeto, verkisto kaj literaturrecenzisto kiu verkis en la albana lingvo.

Li studis albanan literaturon kaj lingvon ĉe la Universitato de Beogrado. Post reveno al Kosovo, li instruis ĉe instruistaro en Gjakova. Ekde la fruaj 1960-aj jaroj, li verkis novelojn, librorecenzojn, sed ĉefe poezion. Dek kvin volumoj da poezio, publikigitaj inter 1961 kaj 1999, certigis al Mehmeti la pozicion de unu el la plej famaj albanaj poetoj en Kosovo. 

En siaj verkoj li aludis al la popolkulturo de la montaj triboj de norda Albanio, same kiel al la stilo de Migjeni kaj Esad Mekuli .

Li estas unu el la plej elstaraj reprezentantoj de moderna poezio en Kosovo. 

## Verkaro 
* Në krahët e shkrepave (1961)
* Rini diellore (1966)
* Dridhjet e dritës (1969)
* Heshtja e kallur (1972)
* Fanar në furtuna (1981)
* Agu, dramë (1982)
* Prapë fillimi (1996)
* Klithmë është emri im (Tirano, 2002)
* Mos vdis kur vdiset (2001)

## Referencoj 
Kategorio:Poetoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Albanlingvaj poetoj
Serama montokolombo

La **Serama montokolombo** (*Gymnophaps stalkeri*) estas birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Ĝi estas unu el la kvar specioj en la genro *Gymnophaps*.

## Priskribo
Ĝi estas endemio de la insulo Seram en Indonezio, kie ĝi vivas en montetaj arbaroj. Ĝi delonge estis konsiderata subspecio de la Burua montokolombo, sed ĝi estis dividita surbaze de diferencoj en aspekto. Ĝi estas mezgranda kolombo kun flavbrunkoloraj vizaĝo kaj brusto, vinkoloraj malsupraj partoj, grizaj nuko, krono, nuko kaj femuroj, kaj malhelbruna ventro kaj malsupra flanko de la vosto.

La Serama montokolombo manĝas fruktojn en aroj de ĝis 50 birdoj. La sola konata nesto estis observita en septembro en prakreska montararbaro kaj enhavis unu ovon. Ĝi estas listigita kiel Malplej Zorgiga fare de la Internacia Unio por la Konservo de Naturo (IUCN) en la IUCN Ruĝa Listo pro sia stabila populacio kaj sufiĉe granda teritorio.

## Taksonomio kaj sistematiko 
La Serama montokolombo estis priskribita kiel *Columba stalkeri* fare de la skota ornitologo William Ogilvie-Grant en 1911 sur la bazo de specimenoj el la montoj Kanobi en la insulo Seram, Indonezio. Ĝi estis poste kunigita kun la Burua montokolombo en la genro *Gymnophaps* fare de la aŭstralia amatora ornitologo Gregory Mathews en 1927. Ĝi estis poste disigita kiel aparta specio sur la bazo de diferencoj laŭ aspekto en 2007 fare de Frank Rheindt kaj Robert Hutchinson.

La genronomo deriviĝis el vortoj de Antikva greka  (gumnos), kun la signifo 'nuda', kaj  (faps), kun la signifo 'kolombo'. La specia nomo *stalkeri* estas honoriga al Wilfred Stalker, aŭstralia naturhistoria kolektisto kiu kolektis la tipajn specimenojn de la specio kun ekspedicio de la British Ornithologists' Union. Serama montokolombo estas la oficiala ordinara nomo decidita de la International Ornithologists' Union. Alia ordinara nomo de la specio estas Serama longvosta montokolombo.

La Serama montokolombo estas unu el kvar specioj de la montokolomba genro *Gymnophaps*, kiu troviĝas en Melanezio kaj la Molukoj. Ĝi formas superspecion kun la aliaj specioj de tiu genro. Tiu specio ne havas subspeciojn.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Gymnophaps mada .   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 24a de Julio 2007.
Křekovice (Šebířov)

**Křekovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Šebířov en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Šebířov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Křekovice situas en katastra teritorio **Křekovice u Vyšetic** kun areo 6,89&nbsp;km². En la katastra teritorio Křekovice u Vyšetic situas ankaŭ Křekovická Lhota, Lhýšov kaj Vosná.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Křekovice (Šebířov), dům.jpg|Křekovice
Křekovice (Šebířov), roubenka.jpg|Křekovice
Křekovice (Šebířov), kaplička.jpg|Křekovice

Kategorio:Šebířov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kříženec (Šebířov)

**Kříženec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Šebířov en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km nordokcidente de Šebířov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Kříženec situas en katastra teritorio **Vyšetice** kun areo 6,25&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1292.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Slupy

## Pluaj fotoj 

Šebířov, Kříženec, north part.jpg|Kříženec
Šebířov, Kříženec, middle part.jpg|Kříženec
Šebířov, Kříženec, house No 6.jpg|Kříženec
Landscape by Kříženec (Šebířov).jpg|Ĉirkaŭa pejzaĝo

Kategorio:Šebířov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Křekovice

Nomon **Křekovice** havas pluraj setlejoj:

* Křekovice (Čistá), parto de municipo Čistá en distrikto Rakovník
* Křekovice (Šebířov), parto de municipo Šebířov en distrikto Tábor
Ali Podrimja

**Ali PODRIMJA** (naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1942 en Đakovica, Regno Jugoslavio , nun Kosovo; mortis inter la 18-a kaj 21-a de julio 2012 apud Lodève, Francio) estis kosov-albana poeto. Li studis albanan lingvon kaj literaturon kaj laboris kiel ĵurnalisto kaj redaktisto. 

## Vivo 
Post malfacila infanaĝo kaj la morto de siaj gepatroj, li studis albanan lingvon kaj literaturon en Pristina ĝis 1966.  Li estas la aŭtoro de pli ol dekduo da volumoj da inspira kaj aŭdaca poezio. Ekde 1961, li estas agnoskita en kaj Kosovo kaj Albanio kiel unu el la plej elstaraj kaj novigaj poetoj. Efektive, multaj konsideras lin la esenca reprezentanto de la moderna albana poezia rondo en Kosovo kaj kosova poeto kun vasta internacia renomo.

En 1982, li publikigis sian poemaron, *Lum Lumi*, kiu estis omaĝo al lia filo Lumi, kiu mortis pro kancero. Podrimja studis albanan literaturon kaj alian literaturon ĉe la Universitato de Priština.

En 2000, la poemaro *Kiu mortigos la lupon? Elektitaj poemoj de Ali Podrimja* estis publikigita en Novjorko.

## Stilo 
La granda melankolikulo, kiu en siaj poemoj uzis elementojn de parole transdonita albana popola poezio, famiĝis kiel poeto eĉ ekster la albanlingva mondo.

Lia unua kolekto de elegiaj poemoj, *Thirrje* (Calls, Pristina, 1961), estis publikigita dum li ankoraŭ studis en la mezlernejo en Gjakova. La postaj volumoj enkondukis novajn elementojn de la repertuaro, inklinon al simbolismo kaj alegorio, rivelante lin kiel maturan simboliston, kiu bone konas la plej diversajn rimo- kaj metriko-stilojn. 

Lia verkado prezentis ekzistadisman obsedon pri la dilemo de ekzisto, kun elementoj de soleco, timo, morto kaj sorto. Ali Podrimja estas tamen lakona poeto. Liaj poemoj estas kompaktaj laŭ strukturo kaj liaj bildoj estas rektaj, lakonaj kaj sen iu ajn artefarita multvorteco. Ĉiu vorto havas signifon. Li allogas legantojn per sia konvinka kapablo ornami la elipsan rokan pejzaĝon, rememorigan pri albanaj popolaj versoj, per nekutimaj metaforoj, neatenditaj sintaksaj strukturoj kaj subtilaj rimoj. 

## Vidu ankaŭ 
* Albanlingva literaturo

## Referencoj 
Kategorio:Poetoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Albanlingvaj poetoj
András László (budhisto)

**András László** [andrAŝ lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **László András** estis hungara budhista pastro, teologo, altlerneja instruisto.

András László naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
András László maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1960, poste li studis en budhista seminario. Post jaro li estis arestita kaj kondamnita 4 monatojn en prizono pro "incito al malamo kontraŭ la popola demokratia ŝtata ordo". Post la liberiĝo li estis helplaboristo en pluraj lokoj, krome li finis la seminarion en 1966. Li instruis ekde 1964 en la seminario. En 1970 la ŝtato nuligis la ŝarĝojn en personeco de László, poste li studis en Katolika Teologia Akademio, ankaŭ en Scienca Universitato Loránd Eötvös. En 1975 li doktoriĝis en la instituto (la iama seminario), poste li estis instruisto samloke. En 1978 li pastriĝis, sed en 1983 li ne konsentis kun la estraro, tial li rezignis. Li instruis plu nur en privataj ĉambroj. Depost fino de la socialismo liaj eblecoj pligrandiĝis, tamen sen signifaj rezultoj. Lia edzino naskis filinon, ekde 1978 la geedza paro vivis aparte.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az asztrológiai metodika elmélete és gyakorlata. Bevezető tanulmányok*. (manuskripto, 1963)
* *A mindenség fénye az emberben* (1975, 2004)
* *Tradicionalitás és létszemlélet* (1995, 2014)
* *A mindenség fénye az emberben. "Anthrōpokosmos gnōiētikos"* (2004)
* *A jobboldaliság alapelvei* (2013)

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* intervjuo kun fotoj
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj budhismaj pastroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Záříčí u Mladé Vožice

**Záříčí u Mladé Vožice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Šebířov en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km okcidente de Šebířov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Záříčí u Mladé Vožice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,9&nbsp;km². En la katastra teritorio Záříčí u Mladé Vožice situas ankaŭ Popovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapeleto de Virgulino Maria Sepdolora
* Kamparana bieneto n-ro 6

## Pluaj fotoj 

Záříčí u Mladé Vožice, stodola II.jpg|Garbejo
Záříčí u Mladé Vožice, vrata.jpg|Domo
Záříčí u Mladé Vožice, stodola.jpg|Garbejo

Kategorio:Šebířov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Lhýšov

**Lhýšov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Šebířov en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km nordokcidente de Šebířov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Lhýšov situas en katastra teritorio **Křekovice u Vyšetic** kun areo 6,89&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1383.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo
* Bieneto n-ro 9

## Ĉirkaŭaĵo
* Otradov

## Pluaj fotoj 

Lhýšov, ruina.jpg|Ruino
Lhýšov, cesty.jpg|Lhýšov
Lhýšov, domy.jpg|Lhýšov
Lhýšov, chalupa.jpg|Lhýšov
Lhýšov, usedlost čp.9.jpg|Bieneto n-ro 9

Kategorio:Šebířov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Norda Pentekosta Tendaro

eta|La flago de la antaŭa asocio "De Nederlandse Padvinders" estas uzata kiel la konkursflago de la Norda Pentekosta Tendaro
eta|Enirejo al la NPK 2017
eta|Superrigardo de la centra areo dum la malferma ceremonio de NPK 2017
La **Norda Pentekosta Tendaro** (kutime mallongigita al NPK) estas la plej granda ĉiujara skoltista tendaro en Nederlando kaj unu el la plej grandaj en Eŭropo .

La tendaro unue okazis en 1924 kaj ekde la 1990-aj jaroj altiris pli ol 3,000 partoprenantojn ĉiujare, el proksimume 75 skoltaj grupoj el Groningen, Frislando, Drenthe, Norda Holando kaj Overijssel . Antaŭe, la NPK troviĝis en la Kniphorstbos en Anloo, interalie, sed ĉi tiu ejo estis vendita de la Ministerio pri Defendo al Staatsbosbeheer en 1997. Parte pro la multaj tomboj en la areo, Staatsbosbeheer ne donis permeson daŭrigi la ĉiujaran tendaron en la Kniphorstbos. Konsultite kun la Ministerio pri Defendo, la Marnewaard en la areo Lauwersmeer estis elektita en 1998 kiel la konstanta loko por la tendaro.

Ĉe NPK, diversaj skoltaj grupoj konkuras unu kontraŭ la alia en pluraj disciplinoj, kiel ekzemple: pionira, tema efektivigo, migrado kaj kampadkapabloj. Ili ankaŭ povas gajni premiojn kiel subtendaro, en kiun la diversaj skoltaj grupoj estas dividitaj.

Kategorio:Skoltismo
Kategorio:Junularaj organizaĵoj en Nederlando
Sklatera kronokolombo

La **Sklatera kronokolombo**, *Goura sclaterii*, laŭ kio ankaŭ *kronkolombo de Sclater*, estas birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Ĝi estas specio de la novgvinea genro *Goura*. Ĝi estas granda, surterema kolombo limigita al la suda arbaroj de malaltaj teroj de Nov-Gvineo. Tiu kolombo estis iam konsiderita samspecia kun la Suda kronokolombo (*Goura scheepmakeri*) laŭ la nomo "suda kronokolombo".

## Aspekto
Ĝi havas bluet-grizan plumaron kun kompleksaj bluaj puntaj krestoj, ruĝaj irisoj kaj tre forta kaŝtanbruna brusto. Ambaŭ seksoj havas similan aspekton. Ĝi estas 66–73 cm longa kaj pezas 2.00–2.24 kg.

## Taksonomio
La Sklatera kronkolombo estis origine priskribita fare de la itala zoologo Tommaso Salvadori en 1876. Li enkondukis la nunan duvortan nomon *Goura sclaterii*. La specia epiteto *sclaterii* estis elektita por honori la anglan ornitologon Philip Sclater (1829–1913). Studo pri molekula filogenetiko publikigita en 2018 trovis, ke la Sklatera kronkolombo estis plej proksime parenca al la Okcidenta kronokolombo (*Goura cristata*).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Cinamokapa verda kolombo

La **Cinamokapa verda kolombo** (*Treron fulvicollis*, laŭ kio ankaŭ *Flavkola verda kolombo*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro de verdaj kolomboj. Ĝi troviĝas en Brunejo, Indonezio, Malajzio, Birmo, Singapuro, kaj Tajlando. Ilia naturaj vivmedioj estas subtropikaj kaj tropikaj manglejaj arbaroj, subtropikaj kaj tropikaj marĉoj, subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbustaroj, kaj ruraj ĝardenoj. La specio estas minacata pro habitatoperdo.

Maskloj havas cinamobrunajn kapon, kolon kaj bruston, pli malhelbrunajn flugilkovrilojn kaj flugilplumojn kun strieco flavecmalhelverda. Ilia ventro estas verdeca. Inoj havas verdecflavan kapon, kaj pli flavajn kolon kaj bruston, dum la flugiloj estas pli similaj al tiuj de maskloj. La piedoj estas ruĝaj.

## Referencoj
## Literaturo 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Lee Jae-myung

**Lee Jae-myung** (, prononcita [ i:t͡ɕɛmjʌ̹ŋ ]; naskiĝis la 22-an aŭ 8-an de decembro 1963 en Andong, Gyeongsangbuk-do) estas sudkorea politikisto de la soci-liberala Demokrata Partio de Koreio (Deobureo-minju). Ekde la , li estas la prezidanto de Sudkoreio. Li mallarĝe perdis la sudkorean prezidantan elekton de 2022 kaj rezulte fariĝis opozicia gvidanto . Li refoje kandidatiĝis en la prezidanta elekto de 2025. Li antaŭe funkciis kiel urbestro de Seongnam kaj de  2018 ĝis 2021 guberniestro de provinco Gyeonggi-go. 

## Vivo 
Li fariĝis advokato pri civitanaj rajtoj rezulte influo de Roh Moo-hyun, kiu poste fariĝis Prezidanto de Sud-Koreio.  Post eniro en politikon, Lee malvenkis en la urbestra elekto de Seongnam en 2006 kaj la sudkorea leĝdona elekto de 2008, sed estis elektita en la urbestra elekto de Seongnam en 2010 kaj estis reelektita en 2014. Li funkciis kiel urbestro de Seongnam ĝis la 15-a de marto 2018, antaŭ ol kandidatiĝi kaj venki en la elekto por iĝi Guberniestro de la Provinco Gyeonggi. Lee demisiis kiel Guberniestro de la Provinco Gyeonggi la 25-an de oktobro 2021 por kandidatiĝi por Prezidanto de Sud-Koreio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Kategorio:Sudkoreaj verkistoj
Kategorio:Sudkoreaj politikistoj
Kategorio:Urbestroj
Preĝejo Maria Magdala (Sződ)

La **paroĥa preĝejo Maria Magdala** estas religia historia monumento en vilaĝo Sződ (Hungario).

## Historio 
Laŭ eklezia listo en 1332 jam ekzistis paroĥa kirko en la iama *Sceuden* (nun Sződ). Dum dominado de turkoj la loĝantoj kalvinaniĝis, krome la loĝantaro malpliiĝis. En la kontraŭreformacio en 1718 la katolikoj establis grupon, tiutempe ilia paroĥo funkciis en Váchartyán. La didomo videbla ankaŭ nun estis konstruita en la jaroj 1743 kaj 1744. Dum konstruado oni profitis ŝtonojn de la malnova preĝejo, kiu situis iomete for. Samtempe konstruiĝis kirko en Vácrátót, eĉ ambaŭ similis unu al la alia. La sonoriloj estis faritaj inter 1717-1994. La orgeno estis kreita en 1868 en Vácrátót kaj estis metita tien en 1901.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola parte en korto. La fasado estas simetria, meze la kvarlatera turo plene reliefas. La turpinto estas bulboforma. La enirejo troviĝas tra la turo. Apud la enirejo flanke estas po unu niĉoj, ene statuoj, krome super la enirejo situas la tria niĉo kun statuo. La oklatera absido estas iomete malpli larĝa, sed same alta, ol la navo. Maldekstre sakristio aliĝas al la absido. La navo kaj la absido havas arkajn fenestrojn. Interne la predikejo estis farita en 1761.
eta|Fasado de la preĝejo

Kermeso okazas en la 22-an de julio aŭ en la sekva dimanĉo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* datenoj
* katolika leksikono

Szod
Szod
László Mireisz

**László Mireisz** [mireis/mirejs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Mireisz László** estas hungara budhista pastro-monaĥo, altlerneja instruisto.
eta|

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste inter 1978-1982 li studis en budhisma seminario. Post la diplomo li pastriĝis kaj monaĥiĝis (1982), pli poste li meditadis 3 jarojn plene sola. Inter 1985-1988 li meditadis en meditadejo de budhistoj, same ekde 1985 li instruis en la seminario. En 1990 li estis levita katedrestro. En la sekvaj jaroj li havis postenojn en la budhisma eklezio, samtempe li instruis en :hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola.

## Elektitaj libroj 
* :en:Anagarika Govinda: *A buddhista stúpa pszicho-kozmikus szimbolikája* (traduko, 1986)
* *A taoizmus és a Változások könyve* (1997)
* *A magyar vallás* (2003)
* *A magyar efemerida 1921-2030* (2008)
* *A Taoizmus és a Ji King* (2013)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare (legebla pli malsupre)
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj budhismaj pastroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
András László (kameraisto)

**András László** [andrAŝ lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **László András,** en Usono **Andrew Laszlo** [endru] estis hungardevena usona kameraisto.

András László naskiĝis  en Pápa (Hungario), li mortis  en Bozeman (Montano, Usono).

## Biografio 
András László devenis el juda familio. Li frue ŝatis la kinejon, tial li akiris licencon kaj eklaboris en filmejo en Budapeŝto. En 1944 li estis trudlaboristo, en la sekva jaro li revenis al Pápa kaj maturiĝis. Li estis la sola familiano, kiu travivis la holokaŭston. László enmigris al Usono en 1947 kaj laboris kiel sendependa fotisto, poste li estis rekrutita en la armeon dum la korea milito inter 1950 kaj 1952. Li finis ankaŭ :en:Army and Air Force Motion Picture Service. Depost laborado de industriaj filmoj li komencis labori en televido meze de la 1950-aj jaroj; li estis komence kameraisto por "The Phil Silvers Show" kaj poste direktoro de fotografio por la televidserioj "Naked City" kaj "Coronet Blue". Li filmis ankaŭ reklamojn. En 1973 kaj 1980 li ricevis premiojn "Emmy". Ekde 1996 li verkadis aŭ instruis en universitato. Andrew mortis hejme kaj postlasis edzinon kaj kvar gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Footnote to History* (2002) 

## Elektitaj filmoj 
* *Naked City* (televida serio, 10 epizodoj, 1962-1963)
* *One Potato, Two Potato* (1964)
* *The Beatles at Shea Stadium* (televida filmo, 1966)
* *The Warriors* (1979)
* *Love Is Forever* (televida filmo, 1983)
* *Star Trek V: The Final Frontier* (1989)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio angle kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj kameraistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Roudný (Zvěstov)

**Roudný** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zvěstov en distrikto Benešov. La eksa laborista kolonio kunigita kun iama  orminejo troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Zvěstov. Estas ĉi tie registritaj 10 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Roudný situas en katastra teritorio **Bořkovice** kun areo 4,61&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Rilataj artikoloj 
* Minejo Roudný

## Pluaj fotoj 

Důl Roudný 2017 (1).jpg|Elirloko de Instrupado Zlatodůl Roudný
Roudný (Zvěstov), dům.jpg|Domo en Roudný
Roudný, domy II.jpg|Domoj en Roudný
Roudný, domy v lese.jpg|Domoj en Roudný

Kategorio:Zvěstov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Ondřejovec

**Ondřejovec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zvěstov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km norde de Zvěstov. Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. Poŝto estas en Louňovice pod Blaníkem. La municipo situas en valo. Proksime de la municipo estas memoriga monto Blaník. La najbaraj municipoj de Ondřejovec estas Vlastišov sudoriente, Sedlečko nordoriente kaj Hrzín okcidente. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Ondřejovec situas en katastra teritorio **Zvěstov** kun areo 11,27&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1386.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Ondřejovec, cesta ve vsi.jpg|Ondřejovec
Ondřejovec, louka.jpg|Ondřejovec
Ondřejovec, pomník.jpg|Ondřejovec, monumento

Kategorio:Zvěstov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Maurice Halbwachs

**Maurice HALBWACHS** (n. la 11-an de marto 1877 en Reims - m. la 16-an de marto 1945 en koncentrejo Buchenwald) estis franca filozofo, sociologo, socia psikologo, reprezentanto de la Durkheim-a skolo de sociologio, fondinto de scienca esplorado pri historia kolektiva memoro. Subtenanto de la socialismo de J. Jaurès. 

## Vivo 
De familio de alzaca-germana deveno, filo de mezlerneja instruisto pri la germana lingvo. Studis ĉe la École Normale (1898-1901). En 1904 kaj 1909 li vojaĝis al Germanio, kie li partoprenis en la katalogado de la verkoj de Leibniz, kaj poste studis ekonomikon kaj Marksismon. 

Li instruis ĉe la liceoj de Reims, Tours, Nancy, en Caen inter 1918 kaj 1919, kaj en Strasburgo inter 1919 kaj 1935. En 1930 li estis vizitanta profesoro ĉe la Universitato de Ĉikago. En 1935 li ricevis katedron ĉe la Sorbonne. Prezidanto de la Franca Sociologia Societo (1938), vicprezidanto de la Psikologia Societo (1943). En majo 1944 li estis elektita estro de la katedro pri kolektiva psikologio ĉe la Kolegio de Francio.

Subtenanto de la ideoj de humanismo kaj socialismo, Halbwachs estis aktiva kontraŭulo de antisemitismo. Post la brutala murdo de la gepatroj de lia edzino (kiu estis de juda origino), li insiste postulis oficialan enketon de la aŭtoritatoj de okupita Francio. En julio 1944, unu el la filoj de Halbwachs estis arestita de la Gestapo kiel membro de la rezista movado. La 26-an de julio, Halbwachs mem, kiu ankaŭ estis socialisto, estis arestita. Li unue estis malliberigita en Fresnes kaj poste deportita al Buchenwald, kie li mortis pro disenterio. 

## Fakeco 
Halbwachs laboris pri problemoj de demografio kaj tavoliĝo, spaca setlejo kaj socia morfologio, sed estas plej konata pro sia laboro pri kolektiva memoro,  kiun li komencis en la 1920-aj jaroj, sintezante la ideojn de Durkheim pri kolektivaj reprezentadoj kun la filozofio de tempo de Bergson kaj kiu akiris larĝan rekonon en la lastaj jardekoj de la 20-a kaj frua 21-a jarcentoj. Ĉi tiuj verkoj estis tradukitaj en multajn eŭropajn lingvojn. Ili estis evoluigitaj en la verkoj de filozofoj, sociologoj kaj historiistoj - P. Ricoeur, J. Assmann kaj aliaj.

## Verkaro 
* *Leibniz* (1907, represita en 1928)
* *La klaso ouvrière et les niveaux de vie* (1913)
* ''Les origines du sentiment religieux d'après Durkheim* (1925)
* *Les Cadres sociaux de la mémoire* (1925)
* *La Population et les tracés de voies à Paris depuis cent ans* (1928)
* *La Kaŭzoj de Memmortigo* (1930)
* *Socia Morfologio* (1930)
* *Sociologie économique et démographique* (1940)
* *La Topographie légendaire des Évangiles en Terre Sainte; Etude de mémoire collective* (1941)
* *La Sociaj Klasoj* (1942)
* *La Kolektivaj Memoroj'' (1950)

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Pierre Nora

## Eksteraj ligiloj 
* Tempolino de la vivo de Halbwachs (germane)
*  (Centro kreita en Memoro hodiaŭ)
* Biografia Video
* https://www.youtube.com/watch?v=Si5AWDCPVp0

Kategorio:Francaj filozofoj
Kategorio:Francaj sociologoj
Kategorio:Francaj filozofoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj rezistantoj
Kategorio:Lernintoj de École Normale Supérieure (strato Ulm, Parizo)
Kategorio:Medalo de Rezistado (Francio)
Muzeo Lucas pri Rakonta Arto

La **Muzeo Lucas pri Rakonta Arto** () estas muzeo nuntempe konstruata en Los-Anĝeleso, Kalifornio, Usono. Fondita de George Lucas, la kreinto de la sagao *Star Wars*, la muzeo dediĉas sin al rakonta arto en ĉiuj ĝiaj formoj, inkluzive de pentrarto, fotografio, filmo kaj cifereca arto. 

## Historio 
La ideon por ĉi tiu muzeo iniciatis George Lucas, kiu volis kunhavigi sian personan kolekton de rakonta arto. Komence, pluraj urboj konkuris por gastigi la muzeon, inkluzive de San-Francisko kaj Ĉikago. Fine, Los-Anĝeleso estis elektita kiel la loko pro siaj proksimaj ligoj al la filmindustrio. La konstruado de la muzeo komenciĝis en 2018, kaj ĝia malfermo estas planita en 2026. 

## Arkitekturo 
La konstruaĵo, desegnita de arkitekto Ma Yansong, estas futureca kaj organika. Ĝi situas en Exposition Park en Los-Anĝeleso, proksime al la Los Angeles Memorial Coliseum kaj la California Science Center. 

## Kolektoj 
La muzeo gastigos vastan kolekton de verkoj, inkluzive de ilustraĵoj, filmafiŝoj, akcesoraĵoj, ciferecaj verkoj, kaj klasika kaj nuntempa arto. La kolekto ankaŭ inkluzivos erojn el la sagao *Star Wars*.
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Usono
Kategorio:Star Wars
Banjo Paterson

**Andrew Barton "Banjo" PATERSON** (n. la 17-an de februaro 1864 apud Orange, Novsudkimrio ; m. la 5-an de februaro 1941 en Sidnejo) estis aŭstralia verkisto, poeto kaj ĵurnalisto. Liaj plej konataj verkoj estas *The Man from Snowy River*, *Clancy of the Overflow* kaj, plej rimarkinde, *Waltzing Matilda*, kiu fariĝis la neoficiala nacia himno de Aŭstralio. 

Kreinto de multaj poemoj kaj baladoj, kiuj tuŝas temojn de la aŭstralia vivo, precipe enfokusigante la problemojn de kamparaj regionoj kaj la tiel nomata aŭstralia *dezerto*, precipe la areon ĉirkaŭ la urbo Binalong (Novsudkimrio), kie li pasigis signifan parton de sia infanaĝo.

## Verkaro 
* *Clancy of the Overflow* (1889)
* *The Man from Snowy River (poemat)* (1890)
* *In Defense of the Bush* (1892)
* *The Man from Ironbark* (1892)
* *The Man from Snowy River and Other Verses* (1895)
* *Waltzing Matilda* (1895)
* *Hay and Hell and Booligal* (1896)
* *Mulga Bill’s Bicycle* (1896)
* *T.Y.S.O.N.* (1898)
* *We’re All Australians Now* (1915)

## Referencoj 
[[Dosiero:The_Old_Bush_Songs_by_Banio_Paterson.jpg|eta|maldekstre|Kovrilo de la influega 1905 kolekto de arbustaj baladoj de Paterson, titolita "Bush ballad".]]
eta|maldekstre|Busto de Paterson en Parko laŭnome de Banjo Paterson, Yass, Nov-Sudkimrio

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Aŭstraliaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Skotaj aŭstralianoj
Kategorio:Aŭstraliaj poetoj
Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Gilles Vigneault

**Gilles VIGNEAULT**, GOQ [ʒil viɲo] (naskita la 27-an de oktobro 1928 en Natashquan, Kebekio) estas kanad-kebekia franclingva poeto, kantisto, komponisto, aktivulo de kebekia naciismo kaj la suvereneca movado.  Li estas la aŭtoro de pli ol 400 kantoj kaj 40 libroj. Li ofte prezentis ekster Kebekio, precipe en Francio. 

Li estas la aŭtoro de la kantotekstoj de la kantoj "Mia Lando" ( france:  *Mon pays* , 1964) kaj "La Kebekianoj" ( france:  *Gens du pays* , 1975),  ĉiu el kiuj estas konsiderata neoficiala himno de Kebekio.  La linio de la kanto "Mia Lando" ''Mon pays ce n'est pas un pays, c'est l'hiver* (*Mia lando ne estas lando, sed vintro*) fariĝis proverbo en Kebekio.  

## Diskaro - albumoj 
* 1962: *Gilles Vigneault*
* 1963: *Gilles Vigneault chante et récite, vol. 2*
* 1964: *Gilles Vigneault, vol. 3*
* 1965: *À la Comédie-Canadienne*
* 1966: *Mon pays*
* 1966: *Gilles Vigneault enregistré à Paris*
* 1967: *La Manikoutai*
* 1968: *Le Nord du nord*
* 1969: *Les Voyageurs*
* 1969: *Musicorama: Olympia 1969*
* 1971: *Les Grands Succès de Gilles Vigneault*
* 1971: *Le Temps qu’il fait sur mon pays*
* 1971: *C’est le temps*
* 1973: *Pays du fond de moi*
* 1973: *TNM 73*
* 1976: *J’ai planté un chêne*
* 1977: *À l’encre blanche*
* 1977: *Gilles Vigneault à Bobino*
* 1978: *Comment vous donner des nouvelles*
* 1978: *Les Quatre Saisons de Piquot*
* 1979: *Avec les mots du dimanche*
* 1982: *Combien de fois faut-il parler d’amour*
* 1983: *Un jour, je ferai mon grand cerf-volant*
* 1986: *Mets donc tes plus belles chansons ensemble*
* 1987: *Les îles*
* 1990: *1960-1990: Chemin faisant*
* 1992: *Le Chant du portageur*
* 1996: *C’est ainsi que j’arrive à toi*
* 2001: *Voyagements: En direct du théâtre Champlain*
* 2003: *Au bout du cœur*
* 2004: *Un dimanche à Kyoto*
* 2006: *Les quatre saisons de Piquot*
* 2008: *Arriver chez soi*
* 2010: *Retrouvailles*
* 2011: *Retrouvailles 2*
* 2014: *Vivre debout*
* 2018: *Ma jeunesse*
* 2021: *Comme une chanson d’amour*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* (france) *Pendant que Gilles Vigneault'' at Radio-Canada
* (france) Gilles Vigneault at Québec Info Musique 

Kategorio:Oficiroj de la franca ordeno de Artoj kaj Literaturo
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Kebekianoj
Kategorio:Kanadaj kantistoj
Kategorio:Kanadaj poetoj
Gábor Terebess

**Gábor Terebess** [terebeŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Terebess Gábor** estas hungara orientalisto, bibliotekisto, poeto, tradukisto, bikŝuo.

 naskiĝis  en Szeged.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio, dum la lernojaroj  estis bibliotekisto en statistika oficejo, sed en 1965 li disidis kaj laboris en presejo en Francio. Intertempe li vagabondis Okcidentan Eŭropon, Nordan Amerikon, Aŭstralion kaj Japanion. En :en:Shimada, Shizuoka en 1967 li iĝis budhisma monaĥo laŭ zeno. Li hejmenvenis al Hungario en 1971, poste li estis bibliotekisto en fremdlingva biblioteko ĝis 1985. Li fondis eldonejon en 1996, ankaŭ redaktis interretan  paĝon, kie li traktis hajkojn. Hejme li havis ceramian kolektaĵon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ezerízű Kína* (1986) 
* *Jellemtipológia a páli buddhizmusban* (1998) 
* Ryokan: *44 haiku* (tradukisto, 1999)
* *Haiku a poggyászban* (hajkoj, 2005, angle: 2006)
* *Modern nyugati haiku* (hajkotradukoj, 2005)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio angle kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj orientalistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Alfred Austin

**Alfred AUSTIN** (prononcata óßtin) (n. la 30-an de majo 1835 Headingley apud Leeds ; m. la 2-an de junio 1913 en Ashford, Kent) estis brita verkisto kaj poeto, kiu estis nomumita *Laŭrato poeto*, posteno de oficiala "kortega poeto", en 1896 iuj jaroj post la morto de Alfred Tennyson.

La plej efika karakterizaĵo de la poezio de Austin, kiel la plej bona el lia prozo, estis la sincera kaj intima amo al la naturo. Liaj prozoj, *The Garden that I love* *(La ĝardeno, kiun mi amas)*, kaj ''In Veronica's Garden (En la ĝardeno de Veronica*), estas markitaj de agrabla subĉiela aromo. Al liaj lirikaj poemoj mankas spontaneco kaj individueco, sed kelkaj el ili havas simplan, bone ordigitan ĉarmon. Li havis veran amon al Anglio, foje ne sen suspekto pri ia mallarĝa menso, sed ĉiam freŝa kaj sincera. Lia dramo *Flodden Field* estis prezentita ĉe la Reĝa teatro en 1903. 

Inter liaj plej famaj verkoj estas *Pacchiarotto*, *Princo Lucifero*, kaj *La Homa Tragedio'' (1862). Lia aŭtobiografio estis publikigita en 1911, du jarojn antaŭ lia morto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Anglaj romkatolikoj
Kategorio:Studentoj de la Universitato de Londono
Kategorio:Britaj poetoj
Tage Danielsson

**Tage DANIELSSON** (n. la 5-an de februaro 1928 en Linköping ; m. la 13-an de oktobro 1985 en Stokholmo) estis sveda verkisto, poeto, komikisto, aktoro, filmproduktanto kaj reĝisoro. Li estis unu duono de la komedia duopo Hasse kaj Tage.

## Vivo 
Post kompletigo de sia magistro pri filozofio ĉe la Universitato de Upsalo, li laboris por la Sveda Radio. En 1982, li fondis la publikan kompanion "Svenska Ord" (Svedaj Vortoj) kun Hans Alfredson, kiu produktis diversajn teatrajn produktaĵojn kaj televidajn programojn, interalie.

En 1984, post la morto de Olle Hellbom, Danielsson transprenis la filmadapton de la infanlibro de Astrid Lindgren ''Ronia the Robber's Daughter*. Danielsson mortis pro haŭtkancero (melanomo) baldaŭ post la kompletigo de la filmo.

Jam en 1967, Danielsson ludis la rolon de "gurnardo" en la Lindgren-filmo *Holidays on Saltkrokan* – *Happy Homecoming* (kune kun sia teatra kaj filma kolego Hans Alfredson kiel "Rüpel").

## Efiko 
Danielsson estis socialdemokrato. Li aktivis en la referendumo kontraŭ la uzo de nuklea energio. La filmoj, kiujn li reĝisoris, estas normaj filmoj en sveda televido, kaj la animacia filmo " *La Rakonto pri la Kristnaska Vespero de Karl-Bertil Johnson"* estis montrata ĉiujare dum Kristnaska vespero ekde sia premiero en 1975. Danielsson ricevis honoran doktorecon de la Universitato de Linköping en 1980.
## En Eseranto aperis 
* Esperanta Retradio, *La unua amo - rakonto de Tage Danielsson* la 4-a de junio 2025. Produktis Jarka Malá el Ĉeĥio, el la sveda tradukis Birger Viggen.
* *Ronjo, rabista filino'', libro de Astrid Lindgren, filmigita Tage Danielsson.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Svedaj verkistoj
Kategorio:Svedaj poetoj
Kategorio:Svedaj reĝisoroj
Kategorio:Svedaj ateistoj
Malgranda verda kolombo

La **Malgranda verda kolombo** (*Treron olax*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko.

Ĝi troviĝas en Brunejo, Indonezio, Malajzio, Singapuro, kaj Tajlando. Ilia naturaj vivmedioj estas subtropikaj kaj tropikaj arbaroj de malaltaj teroj.

Ĝi estas pli malgranda ol aliaj specioj de la genro *Treron*. Tiu ĉi kolombo estas ĉirkaŭ 21–22 cm longa kaj estas sekse dimorfa, ĉar maskloj havas oranĝkoloran kolmakulon, kiu flaviĝas malsupre, kaj kaŝtanbrunan dorson, kiuj forestas ĉe inoj, kiuj estas plejparte olivecverdaj supre kaj flavaj malsupre. Kiel aliaj verdaj kolomboj, ili estas fruktomanĝantoj kaj troviĝas en arbaraj vivejoj.

## Referencoj
## Literaturo 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Grizkapa verda kolombo

La **Grizkapa verda kolombo** kaj ankaŭ *Cindrokapa verda kolombo* (*Treron phayrei*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas el Nepalo, nordorienta Barato, kaj Bangladeŝo ĝis sudokcidenta Ĉinio, Birmo, Tajlando, Laoso, kaj Vjetnamio. Multaj fakuloj disigis la specion el la komplekso de la Pompadora verda kolombo dum aliaj inkludas ĝin ene. Ĝi estis aldonita al la Ruĝa Listo de IUKN en 2014.

## Kutimaro
La cindrokapa verda kolombo kutime troviĝas sola aŭ en malgrandaj grupoj. Ĝia flugo estas rapida kaj rekta, kun regulaj batoj kaj foja akra flugilfrapado, kiuj estas karakterizaj por kolomboj ĝenerale. Ĝi manĝas la semojn kaj fruktojn de vasta gamo da plantoj. Ĝi konstruas neston el bastonetoj en arbo kaj demetas du blankajn ovojn.

## Aspekto
Temas pri specio kun evidenta Seksa duformismo. La masklo havas helverdajn kapon, kolon, ventron kaj supran voston, dum la brusto estas iom oranĝeca kaj plej rimarkinde la dorso kaj flugilkovriloj estas tre kaŝtanbrunaj; la pugareo kaj piedoj estas oranĝruĝaj; la flugilplumoj estas nigrecaj kun flavaj bordoj. La ino estas ĝenerale helverda sed ankaŭ ĉe ŝi la flugilplumoj estas nigrecaj kun flavaj bordoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Rasmussen, P.C., kaj J.C. Anderton. 2005. *Birds of South Asia: the Ripley guide*. Lynx Edicions kaj Smithsonian Institution.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Kategorio:Birdoj de Barato
Grizfrunta verda kolombo

La **Grizfrunta verda kolombo** (*Treron affinis*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Treron* de verdaj kolomboj, kiu estas disvastigata tra Azio kaj Afriko. Ĝi troviĝas en arbaroj de Okcidentaj Gatoj en Barato. Multaj fakuloj disigis la specion el la komplekso de la Pompadora verda kolombo dum aliaj inkludas ĝin ene.

## Aspekto
La masklo havas ruĝecan dorson, dum la ino havas verdan dorson. Krome ambaŭ seksoj havas flavecverdajn kapon, kolon, bruston, voston kaj malsuprajn partojn. La flugilplumoj estas pli malhelaj kun helaj flavecverdaj randoj.

## Kutimaro
La grizfrunta verda kolombo kutime troviĝas sola aŭ en malgrandaj grupoj. Ĝia flugo estas rapida kaj rekta, kun regulaj batoj kaj foja akra flugilfrapado, kiuj estas karakterizaj por kolomboj ĝenerale. Ĝi manĝas la semojn kaj fruktojn de vasta gamo da plantoj. Ĝi konstruas neston el bastonetoj en arbo kaj demetas du blankajn ovojn.

## Bildaro

File:Grey-fronted Green Pigeon (Treron affinis).jpg|Ino
File:GFGPigeon DSC9657.jpg|Masklo

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Collar, N.J. 2011. *Species limits in some Philippine birds including the Greater Flameback Chrysocolaptes lucidus*. *Forktail*, 27: 29–38.
* Rasmussen, P.C., kaj J.C. Anderton. 2005. *Birds of South Asia: the Ripley guide*. Lynx Edicions kaj Smithsonian Institution.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Barato