open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Nomo de Jesuo (Meidling)

La **Preĝejo Nomo de Jesuo** (germane: *Kirche Namen Jesu*) estas romkatolika sakrala ejo en la 12-a distrikto viena Meidling (Darnautgasse 3). Ĝin oni konstruis en la 1950-a jaro laŭ planoj de Josef Vytiska. 
## Historio 
En dense enloĝita viena laborista distrikto estiĝis en la jaro 1932-a en eksa ledofabriko provizora kirko laŭ planoj de Bruno Buchwieser la Maljuna. Ĝi kromnomitis Dugroŝa kirko *(Zweigroschenkirche)* pro ankaŭa financiĝo per mondonacoj de la legantaro de *Zweigroschenblatt*. La interno havas ĉ. sep centojn da sidlokoj; la meblaron liveris ĉefe vorarlbergaj artistoj pro ke la ĉefa instiganto kirkkonstrua estis la vorarlberga animzorganto kaj misiisto Josef Gorbach. Grandan krucifikson kreis la tirolano Peter Sellemond.

Dum la Dua mondmilito bombadoj de la Aliancanoj malkonstruis la preĝejon kaj intertempe la fidelularo kunvenis por liturgiaĵoj en teatrejo. La nuna brika konstruaĵo datumas de 1959 disponante pro kapacito de mil sidlokoj. Parto de la iama fabriko sur la placo *Schedifkaplatz* forigitis laŭ planoj de Vytiska, por gajni spacon por paroĥestra kaj loĝada domo. Tie troviĝas ankaŭ infanĝardeno.

## Interno
La ligna krucifikso de Sellemond postvivis la damaĝojn militajn kaj daŭre ĝuas utiligon en la moderna kirko kun modernigoj (paradiza kruco). Krome konserviĝis maria statuo de la sama artisto. La granda plafono kun kristanismaj simboloj estas de Karl Jamöck, la vitraloj kun kristaj monogramoj de Oswin Amann. Ronda fenestro de Albert Paris Gütersloh, bildigante la kardinalajn vitrojn, iam spekteblas ĉe la malinterno. De 1985 ĝi formas la plafonon de la Fátima-kapelo. En 2015 estis metita sub la krucifikson de Sellemond kruco el kunfandita virto de Heinz Ebner; ĉi artisto ankaŭ kreis la tabernaklon. 

## Literaturo 
* Ludwig Varga: *Die Pfarre Namen Jesu. Geschichte eines Pfarrzentrums*, Blätter des Meidlinger Bezirksmuseums, Wien 2001, kajero 53/54.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo paroĥeja
 

Meidling 
Nomo
Eŭronezianoj

**Eŭronezianoj** estas etno kun ĉirkaŭ 250 000 membroj tutmonde . Ili formiĝis el la miksaĵo de indiĝenaj oceananoj kun eŭropanoj.

Sur la oceana flanko, la genetika fono estas ĉefe polinezia, sekvita de mikronezia kaj melanezia. Ĉe la eŭropa flanko ĝi estas ĉefe brita, sekvas la franca, la germana kaj la hispana.

La termino, en sia angla varianto *Euronesians*, estas uzata ĉefe en la Samoaj Insuloj. La administraj areoj kun la nombre plej granda eŭronezia loĝantaro estas Franca Polinezio (44,000), Nov-Kaledonio (25,000), Papuo-Nov-Gvineo (Salomoninsuloj) kaj Samoo (18,000) . 

En Aŭstralio kaj Nov-Zelando, infanoj naskita tie kun kaj polineziaj ( *pacifikaj homoj* ) kaj eŭropaj originoj ne estas referitaj kiel eŭronezianoj, sed kiel *multrasaj*, t.e. H. Aŭstralianoj aŭ novzelandanoj kun miksitaj etnaj originoj. *ʻAfakasi* estas la ofta  referenco por euronezianoj en Samoo.En Fiĝio, la termino *Kailoma* estas kutime uzita .

Inter diferencaj eŭroneziaj grupoj estas la Havaja *Hapa haole*, la Tahitia *demis*, Ōbeikei Insulanoj, Pitcairn Insulanoj, Norfolk Insulanoj kaj Palmerston Insulanoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Eŭropanoj en Oceanio
* Indo popolo
* Miksrasuloj

Kategorio:Eŭropa diasporo en Oceanio
Kategorio:Etnoj en Oceanio
Kategorio:Polinezianoj
Speciala Rilato

[eta|Usona prezidanto [Franklin D. Roosevelt kaj brita ĉefministro Winston S. Churchill simbolas la "specialan rilaton" inter Britio kaj Usono]]
[eta|Brita ĉefministro [Margaret Thatcher kaj Usona Prezidanto Ronald Reagan. Ilia forta rilato simploblis la Brit–Usonaj rilatoj en la malfrua 20a jarcento.]]
[eta|brita ĉefministro [Boris Johnson (maldekstre) kaj Usona Prezidanto Donald Superatutas (dekstre) en 2019; post la elekto de Trump la britan registaron serĉis  "novan specialan rilaton" kun la administracio de Trump]]
[eta|Afiŝo de tuj post la [Unua Mondmilito montranta Britannia brako-en-brake kun Onklo Sam, simbolanta la Angla–Usona alianco]]
La **Speciala Rilato** (, foje nomita en pluralo: *Specialaj Rilatoj*) estas termino kiu karakterizas la proksiman politikan, diplomatian, historian kaj kulturan rilaton inter Usono kaj kelkaj el la ŝtatkomunumaj landoj, precipe Britio . Ĝi ankaŭ estis uzata por priskribi la tiaman proksiman rilaton inter brita ĉefministro Tony Blair kaj usona prezidento George W. Bush .

En la kadro de la specialaj rilatoj, la du landoj havas plenan fidon unu al la alia kaj proksime kunlaboras en aferoj de spionado, armila fabrikado kaj akirado kaj pli.

La termino ankaŭ estas prunte uzita por priskribi proksimajn rilatojn inter aliaj landoj, kiel ekzemple rilatoj inter Kosovo kaj Albanio, Brazilo kaj Portugalio, Kubo kaj Venezuelo, kaŭ Israelo kaj Usono.

## Kialoj de la speciala rilato 
La specialaj rilatoj baziĝas sur la valoroj de lingvo kaj deveno, kiuj estas dividitaj de la usona kaj la brita popolo. Malgraŭ la malamikeco, kiu estis la sorto de la du popoloj en la antaŭaj jarcentoj (kiu kondukis interalie al la deklaro de sendependeco de Usono de Britio fine de la 18-a jarcento), la fakto ke ili apartenas al la anglosaksaj nacioj kune kun kundivido de komunaj interesoj, igas la rilaton inter la du landoj forta la plej kiu ekzistas inter iuj du landoj (kun emfazo de superpotencoj) ĉie en la mondo hodiaŭ.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Ekstera politiko de Britio
Kategorio:Ekstera politiko de Usono
Kategorio:Rilatoj de Britio kaj Usono
Kategorio:Rilatoj de Israelo kaj Usono
Kategorio:Rilatoj de Brazilo kaj Portugalio
Kategorio:Rilatoj de Albanio kaj Kosovo
Kategorio:Rilatoj de Kubo kaj Venezuelo
Internacia Holokaŭsta Memora Alianco

eta|Logoo
La **Internacia Holokaŭsta Memora Alianco** (**IHMA**, , akronime **IHRA **) estas interregistara organizaĵo fondita en 1998, kiu kunigas registarojn kaj ekspertojn por plifortigi, antaŭenigi kaj disvastigi edukadon, esploradon kaj rememoron pri holokaŭsto tra la mondo kaj plenumi la devontigojn de la Deklaracio de la Stokholma Internacia Holokaŭsta Forumo (la t.n. "Stokholma Deklaracio"). ​ 

Ĝi estas la unusola interregistara organizaĵo dediĉita ekskluzive al tiu ĉi celo. Nuntempe (2021), la IHMA havas 34 membrolandojn  — 28 eŭropajn; kaj plie Israelo, Argentino, Kanado kaj Usono, Nord-Makedonio (en statuso de partnera ŝtato ) — kaj ok observantoj  — ses eŭropaj, inkluzive de Turkio, kaj plie Urugvajo kaj Salvadoro.

La organizaĵo estis fondita fare de iama sveda ĉefministro Göran Persson en 1998. De la 26-a ĝis la 28-a de januaro 2000 okazis la Stokholma Internacia Holokaŭsta Forumo, kunigante altrangajn politikajn gvidantojn kaj oficialulojn el pli ol kvardek landoj por okazigi renkontiĝojn kun civitaj kaj religiestroj, postvivantoj, edukistoj kaj historiistoj. Nobel-premiito Elie Wiesel estis la Honora Prezidanto de la Forumo kaj profesoro Yehuda Bauer estis la Ĉefa Akademia Konsilisto .

La kriterioj por akcepto al la organizaĵo estas demokratia reĝimo de la lando serĉanta agnoskon, same kiel pruvo ke la temo de la holokaŭsto estas parto de la instruplano en la lando kaj ekzistas agado por memorigi ĝin.

La prezidanteco de la Alianco estas laŭvice tenita ĉiujare de unu lando, ekzemple, en 2019 ĝi estis Luksemburgio.

En junio 2017, membroj de la Eŭropa Parlamento voĉdonis favore al adopto de la difino de la termino "antisemitismo" laŭ la kriterioj de la Internacia Holokaŭsta Memora Alianco ​. Interalie, la difino deklaras ke opozicio al la ekzisto de la Ŝtato de Israelo estas antisemitismo. Tiu ĉi decido estis prenita kun malkontento pro la timo inter kelkaj landoj de situacio en kiu kritiko de la politiko de Israelo en la okupaciataj palestinaj teritorioj estus interpretita kiel antisemitismo . En decembro 2018, ĝi estis anstataŭigita per kompromisa propono, laŭ kiu la adopto de la difino estas nedeviga rekomendo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo

Kategorio:Memoro de la Holokaŭsto
Kategorio:Interregistaraj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1998
Matueca (stacidomo)

**Matueca** () estas stacidomo en Kastilio kaj Leono, Hispanio, situanta en la municipo Garrafe de Torío.

## Vidu ankaŭ 
* Garrafe de Torío

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Garrafe de Torío
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Košík

**Košík** () estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 18&nbsp;km nordoriente de urbo Nymburk. Ĝi havas  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Doubravany, Sovolusky kaj Tuchom.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1420.

## Loĝantaro 
## Personecoj 
Josef Holý (1874–1928), politikisto

## Pluaj fotoj 

Košík, stodola u čp.36.jpg|Garbejo en Košík


Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Oficejo por Demokrataj Institucioj kaj Homaj Rajtoj

La **Oficejo por Demokrataj Institucioj kaj Homaj Rajtoj** de la OSKE (, akronime **ODIHR**) estas grava regiona institucio traktanta homajn rajtojn. Bazite en Varsovio (Pollando). Ĝi funkcias en Eŭropo, Kaŭkazo, Mezazio kaj Nordameriko. Antaŭenigas demokratajn balotojn, respekton de homaj rajtoj, toleremon kaj nediskriminacion. Direktoro (ekde decembro 2020) — Matteo Meccacci (Italio) .

La agadoj de ODIHR kovras la tutan OSKE- regionon kaj estas financitaj de la kernbuĝeto, kiu estas adoptita ĉiujare fare de ĉiuj OSKE partoprenantaj Ŝtatoj, same kiel de libervolaj kontribuoj de partoprenantaj Ŝtatoj .

ODIHR estis fondita en 1990 kiel la Oficejo por Liberaj Balotoj. La Helsinka Dokumento de 1992 donis al la ODIHR mandaton helpi la partoprenantajn ŝtatojn de OSKE "certigi plenan respekton al homaj rajtoj kaj fundamentaj liberecoj, agi surbaze de la jurŝtateco, efektivigi la principojn de demokratio kaj, ĉi-rilate, konstrui, plifortigi. kaj protekti demokratajn instituciojn, kaj evoluigi principojn de toleremo tra la socio." 

La plej konata areo de ODIHR-agado estas elekta observado en OSKE partoprenantaj Ŝtatoj. Kelkaj ŝtatoj, kritikas la laboron de ODIHR-observantoj kiel ne totale objektiva kaj partia  . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Organizaĵo pri Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo
Kategorio:Interregistaraj homrajtprotektaj organizaĵoj
La klimata libro

**La klimata libro** estas nefikcia libro pri la temo klimata ŝanĝo kaj klimata protekto verkita de Greta Thunberg kunlabore kun multaj sciencistoj kaj scienc-ĵurnalistoj. La anglalingva originalo kaj tradukoj en lingvoj kiel germana, nederlanda, hispana, portugala, franca, itala, sveda, dana kaj norvega estis publikigitaj preskaŭ samtempe en oktobro 2022.

## Enhavo kaj intenco 
La libro estas interfaka kunlabora fortostreĉo, dividita en kvin partojn per ĝenerala strukturo. Entute, pli ol 100 fakuloj el multaj fakoj kiel ekzemple geofiziko, meteorologio, inĝenieriko, matematiko, historio, same kiel indiĝenaj gvidantoj kontribuis al la libro. La individuaj kontribuoj estas grupigitaj en pli grandajn sekciojn per enkondukoj de Thunberg. Ĉi tiuj estas jenaj:
* 1: Kiel funkcias la klimato;
* 2: Kiel nia planedo ŝanĝiĝas;
* 3: Kiel ĝi influas nin;
* 4: Kion ni faris pri ĝi;
* 5: Kion ni devas fari nun.

La libro provas starigi la fundamentojn por kompleksa kompreno de la tutmonda klimatkrizo kaj skizi respondojn por trakti ĝin. Klimata edukado estas reklamota en lernejoj kaj amaskomunikiloj, kio estas rigardata kiel antaŭkondiĉo por signifa agado. Thunberg provas trakti tion, kion ŝi vidas kiel falsan ekvilibron en raportado, elmontrante la manipuladon de mediaj statistikoj per "negocado eksteren" de emisioj kaj misgvidaj etikedoj kiel ekzemple "verda" hidrogeno, kaj farante la voĉojn de tiuj nuntempe plej tuŝitaj de la efikoj de klimata ŝanĝo en la Tutmonda Sudo.

Unika trajto de la libro, kiu povus esti vidita kiel kritiko en libro de tiu ĉi ambicio, estas ke al ĝi mankas bibliografio kaj granda notadaparato. Aŭtoritataj fakuloj estas listigitaj en la enhavtabelo kun mallongaj informoj pri sia laborkampo kaj socia pozicio. Ili ne estas cititaj, iliaj pozicioj ne estas referencitaj, sed ili mem diras sian vorton. Tiu ĉi maniero taŭgas por la juna generacio, al kiu la libro estas ne malplej destinita, sed ankaŭ al la pli maljuna generacio, unuafoje konatiĝas kun multaj nomoj, kiuj, se oni serĉos ilin en la reto, kondukos al esencaj eldonaĵoj kaj, se necese, al klasifiko de ilia laboro en la esplorkunteksto en Vikipedio.

## Referencoj kaj notoj
Kategorio:Energio
Kategorio:Klimata ŝanĝo
Kategorio:Aera poluado
Otero (stacidomo)

**Otero** () estas fervoja stacio en Kastilio kaj Leono, Hispanio, situanta en la municipo Valdepiélago.

## Vidu ankaŭ 
* Valdepiélago

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Valdepiélago
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Al-Mahalla al-Kubra

**Al-Mahalla al-Kubra** (egipta araba **El Mahalla El Kobra** (, DMG *al-Maḥalla al-Kubrā*; ), estas egipta grandurbo sur la orienta brako de Nilo en Provinco Garbija. 

Laŭ la stato de  en la urbo vivis , ĝi estas unu el la plej grandaj grandurboj en la Nilo-delto kaj la lando. Krom agrikulturo, la teksilindustrio estas la plej grava ekonomia sektoro. Al-Mahalla al-Kubra estas hejmo de la Ghazl El-Mehalla futbala klubo, kiu venkis en la egipta ĉampioneco en 1973.

[maldekstre|eta|[Muralo ĉe la enirejo de la urbo]]
La plej granda fabriko en Egiptio, la " Misr Spinning and Weaving Mill ", situas en al-Mahalla al-Kubra. La fabrikaj strikoj en aprilo 2008 estigis la solidarecan junularan movadon de la 6-a de aprilo, kiu fariĝis grava elemento de la posta revolucio en Egiptio en 2011  . 

Sudokcidente de Al-Mahalla al-Kubra ekzistas dissenda turo por dissendado de FM-radio kaj televidprogramoj, je 323 metroj la plej alta homfarita strukturo en Egiptio. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Egiptio
Barrillos (stacidomo)

**Barrillos** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo La Ercina en la provinco Leono, urbo Barrillos de las Arrimadas, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. Ĝi estas parto de la metroŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías León ĉar ĝi apartenas al linio C-1f, kiu ligas la stacidomon  kun la stacidomo . Kelkaj servoj estas etenditaj al la stacio .

## Vidu ankaŭ 
* La Ercina

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:La Ercina
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Asjuto

**Asjuto** ( ; ; ), ankaŭ literumita *Assjuto* aŭ *Assiuto*, estas grandurbo en centra Egiptio kiu estas la provinca ĉefurbo de la samnoma gubernio. La urbo estas grava transportnabo por vojaĝoj al la Nova Valo en la Libia Dezerto .

Laŭ la stato de  en la urbo vivis   kaj havas la plej altan proporcion de koptaj enloĝantoj de ĉiuj egiptaj grandurboj. Ĝi havas unu el la plej grandaj episkopalaj koptaj preĝejoj en la lando . 

La pratempa urbo de la sama nomo estas ĝuste apude. La urbo situas ĉe Nilo, mezvoje inter Asuano kaj Kairo, kaj estas grava centro por komerco kaj industrio kun teksaĵfabrikoj kaj la produktado de artefaritaj sterkoj . Ekde 1957, la urbo havas sian propran universitaton. En 1902, diginstalaĵo estis konstruita kiu kolektas akvon de Nilo por hidrelektraj centraloj kaj artefarita irigacio de grandaj areoj de tereno.

En la urbo ekzistas islamisma movado kiu estis implikita ekde la malfruaj 1970-aj jaroj en severaj konfliktoj kontraŭ la lokaj koptoj kaj la egipta registaro .

Sudokcidente de la urbo troviĝas multaj rokaj tomboj el la 12-a dinastio de Egiptio (1991-1786 a.K.). En helenisma, ptolemea epoko, Asjuto estis konata kiel Lykopolis, la "lupurbo", ĉar ĝi estis la centro de la kulto de la diaĵo Upuaut, kiu estis prezentita en arto kiel lupo.

## Klimato 
Asjuto situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Neniam pluvas, nur tre maofte pluvetas. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Eksaj loĝlokoj de Egiptio
Kategorio:Urboj de Antikva Egiptio
Kategorio:Urboj de Egiptio
Urbo Sesa de Oktobro

La **Urbo Sesa de Oktobro** aŭ **Sesadeoktobrourbo** (, DMG *Madīnat as-Sādis min Uktūbar*) estas egipta urbo en la Provinco Gizo. 

## Priskribo 
La urbo, lastatempe fondita en 1979 surbaze de Dekreto 504 de prezidanto Anŭar as-Sadat, situas proksimume 17 kilometrojn okcidente de la piramidaltebenaĵo de Gīza kaj 32 kilometrojn de Kairo urbocentro . La urbo hodiaŭ okupas areon de ĉirkaŭ 400 kvadrataj kilometroj . En 2017, ĉirkaŭ 450,000 homoj vivis ĉi tie . 

La nomo de la grandurbo estas derivita de la Oktobra Milito de 1973 (ankaŭ konata kiel la Milito de Jom Kippur). La 6-an de oktobro 1973, egiptaj trupoj transiris la Suez-kanalon kaj rompis la strategie gravan Linio de Bar Lev. Eĉ se la egiptaj armetrupoj estis nekapablaj atingi venkon en la fino, tio estas konsiderita la plej signifa armea ago sub Sadat. Pacnegocadoj poste okazis kaj la packontrakto inter Egiptio kaj Israelo estis finita en 1979. La 6-a de oktobro estas ankaŭ la festo de la Egiptaj Armitaj Fortoj.

En April 2008, la grandurbo iĝis la ĉefurbo de la lastatempe fondita as-Sadis min Uktubar governorato, sed tio estis aboliciita la 14-an de aprilo 2011 . 

## Ekonomio 
Krom multaj universitatoj, la urbo ankaŭ havas ampleksan industrian parkon. La egipta aŭtindustrio ĉefe situas ĉi tie. Oni povas trovi ĉi tie la Bavarian Auto Manufacturing SAE ( BMW ), la egiptan germanan Automotive SAE ( Mercedes-Benz ), la General Motors Egypt SAE ( General Motors / Al-Monsour ), la Modern Motors SAE ( Nissan / Seoudi ), ankaŭ la Suzuki Egypt SAE ( Suzuki / Seoudi ).

La Inteligenta Vilaĝo estas distrikto fondita en 2001 en kiu baziĝas multaj grandaj kompanioj. 

## Edukado 
Estas multaj privataj universitatoj en Madinat as-Sadis min Uktubar.

### Listo de universitatoj 
* Modernaj Sciencoj kaj Arta Universitato
* 6-a de oktobro Universitato
* Ahram Kanada Universitato
* Misr Universitato de Scienco kaj Teknologio
* Universitato de Nilo
* Akademio Akhbar El Youm
* Supera Instituto de Aplikata Arto
* Supera Instituto de Scienco kaj Teknologio
* La Supera Instituto de Inĝenieristiko
* La Supera Teknologia Instituto
* Universitato de Kairo en El-Sheikh Zayed

## Galerio 

Dosiero:The_Pavilion.JPG|"La Pavilono" en Smart Village
Dosiero:CULTNAT.jpg|Centro por la dokumentado de kultura kaj natura heredaĵo
Dosiero:Nile_University-2.JPG|Universitato de Nilo
Dosiero:Dream_park_2.JPG|Revparko "Dream park"
Dosiero:Al-Hosary_Mosque_01.jpg|Moskeo Al-Hosary
Dosiero:October_city.jpg|Urba pejzaĝo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Egiptio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Planitaj urboj
Urbo de la Deka de Ramadano

La **Urbo de la Deka de Ramadano** aŭ **Dekaderamadanourb** () estas urbo en la egipta Provinco Ŝarkija. Ĝi estas unu el la unuaj kaj plej grandaj sateliturboj en Egiptio .

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² .

La urbo situas sur la dezerta ŝoseo kiu kuras de Kairo al Ismailio, 46 km de Kairo kaj 20 km de Bilbeis en la delto de Nilo. La plej proksimaj flughavenoj estas Kairo Internacia Flughaveno (proksimume 45 km), la haveno de Port Said (ĉ. 140 km), la haveno de Suezo (ĉ. 90 km) kaj la haveno de Ain Suĥna (ĉ. 135 km).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* 6a de oktobra (urbo)
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Egiptio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Planitaj urboj
András Benedek

**András Benedek** [andrAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Benedek András** estis hungara dramaturgo, bibliotekisto, tradukisto, kritikisto. Lia nobela antaŭnomo estis *kisbaczoni* [kiŝbaconi], lia avo estis Elek Benedek, lia patro estis Marcell Benedek, lia frato estis István Benedek (psikiatro, verkisto).

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1931, poste li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1936, sed en la lernojaro 1935 li studis helpe de stipendio en Sorbonne. Inter 1937–1945 li estis bibliotekisto en la Universitata Biblioteko (Budapeŝto), poste ĉefdramaturgo de Nacia Teatro (Budapeŝto) ĝis la pensiuliĝo en 1979. Tamen poste li estis konsilisto en la teatro. Ekde la 2-a mondmilito li ankaŭ kontribuis kritikojn, verkis kaj tradukis dramojn. Lia edzino naskis 5 gefilojn inter 1947–1955. Li ricevis premiojn inter 1983-1993.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ikaros* (dramo, 1941)
* Jean-Paul Sartre: *A tisztességtudó utcalány* (traduko, 1946)
* *Csudakarikás* (dramo, 1955)
* *A Noszty fiú esete Tóth Marival* (dramo laŭ samnoma romano de Kálmán Mikszáth kun Ferenc Karinthy, 1958)
* *Színházi dramaturgia nézőknek* (libro, 1975)
* *Színházi műhelytitkok* (libro, 1985) 

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dramaturgoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La Valcueva (stacidomo)

**La Valcueva** () estas stacidomo en Kastilio kaj Leono, Hispanio, situanta en la municipo Matallana de Torío.

## Vidu ankaŭ 
* Matallana de Torío

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Matallana de Torío
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Damanhuro

eta|279x279ra|Operejo de Damanhuro
**Damanhuro** (egipte ; ; ) estas la ĉefurbo de Provinco Buhajra en Malalta Egiptio apud la antikva urbo Mikraŭra). Ĝi situas 160 km nordokcidente de Kairo kaj 70 km de Aleksandrio en la mezo de la okcidenta Nildelto. Laŭ la stato de  en la urbo vivis . Oni taksis, ke la loĝantaro estus 262 505 loĝantoj en 2017.
 
## Geografio 
Damanhuro situas en dezerto 9 m laŭ la marnivelo. Dosouk troviĝas 21, 	Kafr el Davvar 34, Aleksandrio 57, ĉefurbo Kairo 133, Suezo 228, Mersa Matruho 307, Asuano 809 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En antikva Egiptio, la urbo estis la ĉefurbo de la 7-a nomoso de Malsupra Egiptio. Ĝi staris sur la bordoj de kanalo kiu ligis la saletan lagon Mareotis (Mariut) kun la okcidenta branĉo de Nilo . La urbo estis dediĉita al la dio Horuso. En greka kaj romia tempo, la urbo estis nomita *Hermopolis Mikra* aŭ *Hermopolis Parva*, kiu ligis la nomon de la urbo al la greka dio Hermeso, kiun la grekoj asociis kun la egipta Toto.  Kiel Hermopolis, la urbo altiris la atenton de multaj antikvaj geografiistoj kaj verkistoj, inkluzive de Stefano de Bizanco, Strabono, Klaŭdio Ptolemeo kaj la verkinto de la *Itinero de Antonino*.  En la kristana epoko, la urbo ankaŭ iĝis katolika titulara episkopejo.

En 1799, la urbo ribelis kontraŭ la francoj, kiuj severe kaj senkompate disbatis la ribelon, proksimume 1,500 laŭdire estis mortigitaj. 

En 1986, Damanhuro havis enloĝantaro de 188 939. La riĉe kultivita provinco de Buhajra kaŭzis plejparte agrikultur-rilatajn entreprenojn kiel ekzemple la fabrikado de purigadmaŝinoj por la produktado de kotono, maŝinoj por prilaborado de terpomoj kaj la kultivado de daktiloj. Ekzistas ankaŭ merkato por rizo kaj kotono.

Ahmed H. Zewail, kiu ricevis la Nobelpremion pri Kemio en 1999, naskiĝis en Damanhuro en 1946.

Sur la 10a de februaro 2023 ses homoj, inkluzivanta tri knabojn, estis mortigita kaj almenaŭ 20 vundita kiam apartamentan konstruaĵon disfalis .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* https://www.facebook.com/egy.Akvobaraĵo(https://www.facebook.com/Egy.Dam) Oficiala Facebook paĝo por la urbo 

Kategorio:Urboj de Egiptio
Maadi

eta|mapo de 1945
**Maadi** aŭ '''al-Ma'ad''' () estas prospera, verda antaŭurbo sude de Kairo en Egiptio ĉe la orienta bordo de Nilo ĉ. dek du km kontraŭrivere de la centro de Kairo . Nilo ĉe Maadi estas paralela de Corniche, kun marborda promeno kaj ĉefŝoseo norde en centran Kairon. Ne estas ponto super Nilo ĉe Maadi; la plej proksima estas ĉe El Mounib laŭ la ringa vojo (Tariq al-Da'iri) sur la vojo norden. 

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  . 

La distrikto estas populara kaj altiris multajn internaciajn figurojn el eksterlando, same kiel riĉajn egiptojn, kaj ankaŭ estas hejmo de granda nombro da ambasadoj, same kiel , sportaj kluboj, kulturaj institucioj. La Supera Kortumo, la Konstitucia Tribunalo de Egiptio kaj la Nacia Egipta Geologia Muzeo situas ĉi tie. Maadi estas konsiderita la plej malnova kupra minurbo de la mondo de 3300 a.K.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Maadi Historio
* Maadi Enreta - informo

Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Egiptio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Nova Kairo

alternative=Blick auf Neu-Kairo|eta|Elaera vido de Nova-Kairo
**Nova Kairo** () estas laŭplana urbo en la metropola areo de Kairo en Egiptio kun karaktero de antaŭurbo. La urbo situas ĉe la sudorienta rando de la Provinco Kairo, 25 kilometrojn de Maadi . 

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Estonte la urbo povos gastigi ĝis 5 milionoj da loĝantoj .

La projekto ne devus esti konfuzita kun la planita nova ĉefurbo de Egiptio. 

## Historio 
Nova Kairo estas unu el la novaj urboj konstruitaj en kaj ĉirkaŭ Kairo por mildigi la problemon de obstrukciĝo en la centra Kairo. Ĝi estis fondita en 2000 per dekreto de tiama prezidanto Hosni Mubarak kaj estis konstruita en la sekvaj jaroj. La teritorio de la urbo estis reprenita el la dezerto.  En la censo, (2006) la enloĝantaro estis proksimume 122,000 homoj kaj pliiĝis al proksimume 300,000 homoj en 2018. 

La 27-an de Aprilo, 2016, prezidanto Abdel Fattah el-Sisi inaŭguris la novan ĉefsidejon de la Enlanda Ministerio en Nova Kairo, kiu estis translokigita de Kairo al Nova Kairo . 

Pro la altaj nemoveblaĵoj, ĝi estas plejparte la egiptaj mezaj kaj superaj klasoj kiuj vivas en Nova Kairo. La postulo pri nemoveblaĵoj en la urbo estas tre alta ĉar la urbo havas bonegajn kaj tre modernajn infrastrukturojn kaj instalaĵojn laŭ egiptaj normoj. Tamen, estas kritikite ke la granda plimulto de egiptoj ne povas havigi loĝejon en Nova Kairo kaj tial la laŭplana enloĝantaronombro verŝajne ne estos atingita.  

La grandurbo estas hejmo de pluraj internaciaj kaj naciaj instruejoj kaj universitatoj, inkluzive de: la Amerika Universitato, la Germana Universitato kaj la Nova Kaira Akademio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (enarkivigita)
* Nova Kairo - Aŭtoritato de novaj urbaj komunumoj  (enarkivigita)

Kategorio:Urboj de Egiptio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Planitaj urboj
La Mata de la Riba (stacidomo)

**La Mata de la Riba** () estas fervoja stacio en Kastilio kaj Leono, Hispanio, situanta en la municipo Vegaquemada.

## Vidu ankaŭ 
* Vegaquemada

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vegaquemada
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Elemér Boross

**Elemér Boross** [boroŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Boross Elemér** estis hungara dramisto, poeto. Lia familia nomo estis *Bernstein* ĝis 1933, lia pseŭdonimo estis *L. M. Ehrwein*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el malriĉa juda familio. Li maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste jam dum la Hungara Sovetrespubliko li partoprenis en mova teatro inter la batalantoj, eĉ lia dramo debutis. Lia debuta poemlibro aperis en 1920, lia debuta novelo post 2 jaroj. Dum la 2-a mondmilito li estis trudlaboristo, poste li havis altan postenon en asocio de verkistoj. En 1950 li estis en prizono pro falsaj akuzoj, nur en 1957 li rehabilitiĝis, pli poste li estis dramaturgo 2 jarojn en Teatro Thália (Budapeŝto). Li ricevis premion en 1970.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ave Maria* (dramo, 1919)
* *Ábel* (poemaro, 1920)
* *Vakablak* (dramo prezentita pli ol 200-foje, 1929)
* *Forgószél* (tragikomedio, 1931)
* *Világrekord* (komedio, 1932)
* *Berlinben történt* (romano, 1934)
* *Ti szegény lányok* (dramo, 1935)
* *Életjel* (poemaro, 1941)
* *Pletykafészek* (dramo, 1959)
* *Thália kabaré* (kabareda teatraĵo, 1964) 
* *Velük voltam* (rememoroj, 1969)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* aprezo hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dramistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Zagazigo

**Zagazigo** (; ), ankaŭ skribite *Zaqaziq*, *Zagazig*, *Sagasig* aŭ *Zakazik*, estas grandurbo en Malsupra Egiptio situanta en la oriento de Nildelto. La urbo estas la ĉefurbo de la Provinco Ŝarkija. La grandurbo havis loĝantaron de 302 840 en 2006, taksita je 383 703 por 2017 .

La urbo situas ĉe la Muweis Kanalo kaj estas la provinca ĉefurbo kaj komerca centro por greno kaj kotono. Ekzistas muzeo de antikvaĵoj, la Sharkeya Nacia Muzeo (foje ankaŭ referita kiel la Muzeo Amed Urabi) kun gravaj arkeologiaj ekspoziciaĵoj . La Universitato de Zagazig, kiu estis establita en 1974, estas unu el la plej grandaj en Egiptio. La Arkeologia Muzeo de la Universitato de Zagazig  havas ekspoziciaĵojn de proksima Bubastiso (Tell Basta) kaj Kufur Nigm . Ĝi ankaŭ estas filio de Universitato Al-Azhar en Kairo, la plej granda islamista universitato en la mondo.

La urbo estas la naskiĝloko de Ahmed Urabi, kiu gvidis la Urabi-Ribelon kontraŭ la eŭropanoj kaj la Ĥedivo en 1882. La menciita Sharkeya Nacia Muzeo estas dediĉita al li.

## Historio 
La ruinoj de la urbo Bubastiso de antikva Egiptio situas 3&nbsp;km sudoriente de la urbo. Bubastiso estis la antikva ĉefurbo de la 18-a nomo, kaj la centro de la kultado de la kata diino Bastet.

La nomo Bubastis estas la greka versio de la antikva egipta nomo Pr-Bastet kiu signifas "Domo de Bastet", kaj kie domo signifas templon. La loko fariĝis la ĉefurbo de Egiptio dum la 22-a kaj 23-a dinastioj. Estas restaĵoj de temploj kiuj estis konstruitaj fare de la faraonoj Osorkon la 2-a kaj Nektanebo la 2-a. Katakomboj, kie oni enterigis sanktajn aŭ oferajn katojn, situas malantaŭ kapelo el la epoko de la Malnova Regno kaj faraono Pepi la 1-a Merijre.

## Galerio 

Dosiero:محافظة_الشرقية_-_الزقازيق_-_مسجد_القدس_عند_أول_طريق_المنصورة.jpg|Moskeo en Zaqaziq
Dosiero:Egypt_Zagazig_Aug-2007.jpg|Moskeo en Zaqaziq
Dosiero:Alfath.Mosq.In.Zagazig_مسجد_الفتح_بالزقازيق_2014-09-29_0137_DSCN0142.JPG|Moskeo Alfath
Dosiero:الزقازيق_-_صورة_من_أعلى_مستشفي_جامعة_الزقازيق.jpg|Urba pejzaĝo
Dosiero:محافظة_الشرقية_-_الزقازيق_-_ساعة_محطة_القطارات.jpg|Landmarkilo
Dosiero:محافظة_الشرقية_-_الزقازيق_-_بحر_مويس.jpg|Vido apud la kanalo
Dosiero:Egypt Zagazig Stadium Nov-2006.jpg|La Stadiono

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* LookLex: Egiptio: Zagazig 

Kategorio:Urboj de Egiptio
Kategorio:Nildelto
Imre Balassa

**Imre Balassa** [balaŝa], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balassa Imre** estis hungara ĵurnalisto, kritikisto, dramaturgo. Lia origina familia nomo estis *Schweiger* [ŝvejger], lia pseŭdonimo estis *Archibald Mac Allister*, lia filo estis Péter Balassa.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Nógrád (vilaĝo).

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li akiris aktoran diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1907. Post la diplomo li estis vicreĝisoro en Nacia Teatro (Budapeŝto). Dum la 1-a mondmilito li batalis, poste ekde 1917-1948 li estis ĵurnalisto kaj kritikisto, inter 1949–1967 li estis dramaturgo de Budapeŝta Ŝtata Operejo, fine li verkis kritikojn ĝis 1972. Li edziĝis en 1920, lia edzino naskis filon en 1947. Li ricevis premion en 1966.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Színpadi problémák* (1912)
* *A magyar királytragédia. IV. Károly* (1925)
* *Kossuth. Egy nagy élet regénye* (1928)
* *Mozart csodálatos élete* (1933)
* *Molière* (1938)
* *Itt élned, halnod kell. Vörösmarty Mihály életének regénye* (1941)
* *Operakalauz* (kunaŭtoro, 1956)
* *Offenbach regénye* (1968)
* *Nyolc évtized vándorútján* (1976)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj dramaturgoj
Kategorio:Hungaraj judoj
La Losilla (stacidomo)

**La Losilla** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Vegaquemada en la provinco Leono, urbo La Losilla y San Adrián (kvartalo La Losilla), aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. Ĝi estas parto de la metroŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías León ĉar ĝi apartenas al linio C-1f, kiu ligas la stacidomon  kun la stacidomo . Kelkaj servoj estas etenditaj al la stacio .

## Bildgalerio 

Estación de La Losilla (León) FEVE 01.jpg|Stacio
Estación de La Losilla (León) FEVE 04.jpg|Nomo
Estación de La Losilla (León) FEVE 03.jpg|Traknivela pasejo

## Vidu ankaŭ 
* Vegaquemada

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vegaquemada
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Gustav Resatz

**Gustav RESATZ** (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta la  en Salcburgo) estis aŭstra skulptisto.

## Vivo 
[eta|Skulptaĵo pri Sankta Mikaelo kaj la demono, kaj monumento por falintaj soldatoj en [Lend (1950).]]
Danke al perado de sia instruisto Anton Hanak li trovis atelieron en Supra Aŭstrio, kie li mem lernigis al si la teknikajn-metiistajn flankojn de sia arto. Reveninte en 1924 Vienon li startigis karieron de liberprofesiulo. Apude studis li filozofion, psikologion kaj grafologion. El tio fruktis multaj manuskriptoj pri demandoj pri arto kaj pri talento/karaktero. En la 1.6.1931 li ekmembris ĉe NSDAP (partiana numero 510.508). En la jaro 1942-a li rekrutiĝis je la polica rezervistaro. Samjare la urbestro de Gloggnitz, Hans Hafner komisiis al li pri kreon kaj estradon de artlernejo. Tie samrangis metioj kaj artoj, dume la lernantoj ekde la komencoj devis solvi seriozajn laborojn. La institucio *Werkschule Gloggnitz* samtempe estis fabriko. La surloke produktitaj aĵoj estis esprimoj de la tiam moda novklasikismo.

Kompleta detruiĝo de la lernejo venis en la 1.4.1945 fajre; Resatz kaj familio lia tiam perdis ĉiujn havaĵojn. Pereis krome verkkolekto (i.a. kun altvaloraj eburaj figuroj kaj plastikoj de super natura grandeco) kaj ĉiuj manuskriptoj.

Maltantaŭe Resatz provis rekomenci; naŭfoje li ŝanĝis atelieron kaj loĝejon ĝis finfina eksetlo en Salcburgo. Tiaj mizeroj ne malhelpis la estiĝon de nenombreblaj novaj artaĵoj.

Pro ke oni en la 2010-aj jaroj komencis okupiĝi pri salcburgaj stratonomoj portantaj nomon de nazio (je Resatz konkrete en la salcburga urbokvartalo Aigen; ekde 1971), la historiisto kaj komisionano Johannes Hofinger klarigis ke esploroj evidentigis ke Resatz estis ĝisosta nazio kaj rasisto farinte propagandon nacisocialisman pupteatre.

## Verkoj (elekto) 
* 1950: monumento por falintaj soldatoj en Lend
* 1954: krucifikso ĉe la porsoldata memorigilo en Hollersbach im Pinzgau

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj skulptistoj
Kategorio:Aŭstraj nazioj
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Vieno
Sackpfeife (Vajmaro)

**Sackpfeife** (laŭvorte: *sakŝalmo*) estas setlejo en la suda parto de Vajmaro, Germanujo, estiĝinte sub la estrado de Walter Stamm-Teske en la jaro 1998.  Kaŭzo por nomo de la logexejaro laŭ muzikinstrumento estis simileco de surkonstruitaj grundoj ĉe la strato *Lyonel-Feininger-Straße* kaj ties flankaj strat(et)oj; kun fantazio ili estas similaj al la formo de sakŝalmo kies ludigon oftis en pli fruaj tempoj de Turingio. 

Sub Stamm-Teske, kune kun la buroo *Schettler & Wittenberg Architekten*,  kreiĝis inter 1994 kaj 1998 kooperativa loĝdomaro kun ĝardenkortaj dometoj situanta inter la stratoj *Lessingstraße* kaj *Ratstannenweg*. Krome temis pri eksperimenta projekto kiu vere gajnis en la 2000-a jaro la premion *Deutscher Bauherrenpreis*. Surloke paŝo post paŝo estiĝis ankaŭ individuaj domoj neloĝblokaj. Temis pri la plej freŝa grandspaca loĝadkostruareo de Vajmaro. 

En ne tro fora strato *Paul-Klee-Straße* estas lunĉejo portanta la saman nomon, *Sackpfeife BBQ*.

## Eksteraj ligiloj 
* https://quartiere-fuer-alle.de/wohnprojekte/wohnhaus-eg-weimar-sackpfeife
* https://www.weimar.de/leben/einkaufen-wohnen-und-verkehr/wohnen/stadtteile/suedstadt/
* https://baukultur-thueringen.de/wohnschau/gartenhofhaeuser-weimar/ 

## Notoj 

Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Divido per nulo

En matematiko, la **divido per nulo** estas divido en kiu la divizoro estas egala al nulo, kaj kiu ne havas bone difinitan rezulton. En aritmetiko kaj algebro, ĝi estas konsiderata «sendifinaĵo», kaj ĝia malbona uzo povas rezulti en ŝajnaj matematikaj paradoksoj. En matematika analizo, ofte oni trovas limesojn en kiuj la denominatoro tendencas al nulo. Kelkaj el tiuj kazoj estas nomitaj «sendeterminaĵoj», sed foje eblas kalkuli la valoron de tiu limeso.

Oni evitu konfuzon de tiu koncepto kun tiu de la nuldivizoroj kiuj ekzistas en kelkaj matematikaj ringoj (specife tiuj kiuj ne estas integrecaj ringoj). 

## Eksteraj ligiloj
* Weisstein, Eric W. «Division by Zero». En Weisstein, Eric W, eld. *MathWorld* (en angla). Wolfram Research.

* 
Kategorio:Algebro
Kategorio:Komputila aritmetiko
Kategorio:Senfineco
Přerov nad Labem

**Přerov nad Labem** (ĝis la jaro 1903 , poste ) estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta 30&nbsp;km oriente de Prago en triangulo kreata de urboj Čelákovice, Lysá nad Labem kaj Český Brod. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 993.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Přerov nad Labem
* Skanzeno de popola arkitekturo – Polabia etnografia muzeo

## Pluaj fotoj 

Přerov n. L. fara.jpg|Konstruaĵo de paroĥestrejo
Prerskanzen 05.JPG|Skanzeno en Přerov nad Labem
Prerovnl_zamek2.jpg|Kastelo
Image:Prerovska skola.jpg|Lernejo en Přerov nad Labem

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
León-Matallana (stacidomo)

**León-Matallana** () estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Leono, en la samnoma provinco. Ĝi estis konstruita en 1923 kaj estis aktiva de tiu jaro ĝis 1983, la jaro en kiu ĝi estis fermita por esti reakirita en 1993, disponigante seninterrompan servon ekde tiam. La , la lasta trajno veturis pro tramaj integriĝlaboroj, estante anstataŭigita per busservo.

## Bildgalerio 

León - Estación de León-Matallana 01.jpg|Ekstero
León - Estación de León-Matallana 02.jpg|Ĝardena flanko
León Matallana station tram FEVE.jpg|Stacio
León - Estación de León-Matallana 12.jpg|Kovrita kajo
León - Estación de León-Matallana 05.jpg|Blazono
León - Estación de León-Matallana 10.jpg|Horloĝo

## Vidu ankaŭ 
* Leono (Hispanio)
* León (stacidomo)
* La Asunción-Universidad (stacidomo)

Kategorio:Leono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Lucy Ortlepp

**Lucy ORTLEPP** (naskiĝis *Lucy Bock* la  en Neubrandenburg, mortigita la  en Aŭŝvico) estis germana pentristino de juda origino.
## Vivo
Estante filino de bonstara komercisto ŝi ne rajtis orde studi; do en la aĝo de 16 jaro iris ŝi Berlinon por aliĝi al la klubo *Verein der Berliner Künstlerinnen*, rondo memorganizita de artistaj virinoj kaj ekigis privatan studon. Jam post du jaroj ŝi estis finekzamenita profesorino pri desegnado. 

Poste ŝi faris studvojaĝojn al Svisujo, Italujo kaj Anglujo. Reveninte Berlinon ŝi daŭrigis la studojn ĉe Lovis Corinth. Ŝi tre interesiĝis pri portretoj kaj aĵpentraĵo uzante krajonojn, kreton, sangvinon kaj akvarelajn kolorojn. Verŝajne Berline ekkonis ŝi la estontan bibliotekiston Paul Ortlepp. Post ties doktoriĝo en 1907 okazis la geedziĝfesto en 1908. 

Vajmare Ortlepp instruis desegnadon kaj pentradon. Okaze de la geedziĝo ŝi konvertiĝis al kristanismo. De 1933 la paron fiĝenis ade la nazioj; en 1937 Paul Ortlepp, kiu rifuzis divorcpeton, antaŭnecese estis sendita al retiriĝo. Provo ankoraŭ en printempo 1939 atingi Svisujon fiaskis. Kiam oni arestis Lucy, la edzo Paul ne estis hejme; tra Terezín ŝi deportitis al la ekstermejo de Aŭŝvico kie oni murdis ŝin.

En 1927/27 estis starigita la domo *Haus Trettner* laŭ Bauhaus-modo ĉe la adreso Ratstannenweg 21. Ĝi figuras sur la listo de la monumentprotektotaĵoj. La Ortlepp-oj aĉetis ĝin en 1930. Antaŭ ĝi oni metis pavimen stumbligan ŝtoneton.

## Literaturo 
* Sebastian Krumbiegel k. a.: *Stolperstein Geschichten Weimar*, Eckhaus-Verlag, Weimar 2016 

## Notoj

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1883
Kategorio:Mortintoj en 1943
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Dombrád)

La **preĝejo Patrono de Hungaroj** (hungare Magyarok Nagyasszonya) estas sakrala historia monumento (deklarita en 1998) en urbo Dombrád (Hungario).

## Historio 
Oni konjektas, ke ekde la 11-a jarcento estis katolika kirko en Dombrád. La loĝantoj kalvinaniĝis ĉirkaŭ 1550, poste la restintaj sporadaj katolikoj apartenis eklezie al Kisvárda aŭ Kékcse. En 1902 kapelo dediĉita al Patrono de Hungaroj estis konstruita en la periferio, sed la sonorilo alvenis nur en 1935. Post 3 jaroj la kapelo estis levita al paroĥa preĝejo. En la urbocentro konstruiĝis la preĝejo videbla ankaŭ nun en 1972, post 2 jaroj ĝi estis konsekrita, sed ĝia plena konstruo okazis en 1975. La kirko estis renovigita en 2014, samtempe turo konstruiĝis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas nekutime en korto, maldekstra flanko de la navo kontaktiĝas rekte kun trotuaro, malantaŭa parto de la navo kontaktiĝas kun familia domo laŭ la trotuaro. En la korto troviĝas ankaŭ krucifikso, kiu pli frue estis videbla ĉe la menciita kapelo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. En la turo 2 sonoriloj loĝas. La maldekstra navoflanko havas 4 fenestrojn. En la sanktejo granda fresko estas videbla, kiun István Takács (pentristo) pentris en 1981.

Kermeso okazas en la okan de oktobro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* datenoj

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

Dombrád
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Dombrád
Hospitales (stacidomo)

**Hospitales** () estas hispana stacidomo de Kastilio kaj Leono, situanta en la municipo Leono.

## Vidu ankaŭ 
* Leono (Hispanio)

Kategorio:Leono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Władysław Jougan

**Władysław Alojzy JOUGAN** (naskiĝinta la  en Ternopilo; mortinta en la  en Lvivo, eble en koncentrejo) estis aŭstria kaj pola romkatolika pastro, kanoniko, filologo kaj leksikografo. Eĉ hodiaŭ ofte utiliĝas lia vortaro latina-pola.

## Vivo
Post trapaso de la abiturienta ekzameno en la gimnazio ternopila li studis teologion ĝis 1878 ĉe la Lviva Universitato. En la jaro 1888 li doktoriĝis pri teologio.
 
Ordinacio sacerdota okazis en la 31.7.1878. Li deĵoris i.a. kiel estro de la Lviva teologia seminario kaj predikisto ĉe la Tria Francisko-Jozefo-mezlernejo. En 1901 Jougan habilitiĝis kaj iĝis en 1902 profesoro ĉe la fakultato pri teologio de la Lviva altlernejo. Inter 1906 kaj 1907 li eĉ dekanis; sed en 1908 li retiriĝis. Inter 1908 kaj 1930 li estis konsilisto ĉe la eklezia nupto-tribunalo.

En la jaro 1938 li eldonis en Lvivo vortaron pri la eklezia latino laŭ la modelo de verko de Albert Sleumer kun 27 miloj da vortoj. Tiel ĝi superis la sleumer-aĵon je kvar miloj. Ĝuis la leksikono kvin reimpresojn. 

Jougan aktivis ĉe multaj katolikaj organizaĵoj en Lvivo. Li i.a. fondis kaj estris la *Societon de la kateĥistoj*, estis kunfondinto kaj vicprezidanto de la *Societo pri intersacerdota apogado*, kuratoro de la pormetiista klubo *Skała*. Li estis eldonisto kaj artikolverkanto de "Gazeta Kościelna", "Wiadomości Kościelne" kaj "Tygodnik Katolicki". De tempo al tempo li publikigis aferojn (eseojn, recenzojn, raportojn) ĉe "Przegląd Powszechny", "Ateneum Kapłański" kaj "Szkole".

## Verkoj (elekto)
* *O nadzorze domowym nad młodzieżą szkolną* (1889)
**W sprawie refomy nauki religii w szkole średniej* (1891)
**Kilka uwag o religijnym wychowaniu młodzieży szkolnej* (1892)
**Historia Kościoła Katolickiego* (sesa eldono, 1895–1925)
**Liturgika* (10 eld. 1895–1926)
**Religia przy egzaminie dojrzałości* (1897)
**Dogmatyka ogólna* (1898)
**Constitutum Constantini: studyum historyczno-egzegetyczne* (1899)
**O kazaniach karcących* (1900)
* *Tło homiletyczne w kazaniach Ks. Skargi* (1901)
* *Znaczenie Birkowskiego w homiletyce* (1901)
**Dogmatyka szczególowa* (3 eld. 1901–1918)
**Homilie polskie* (1902)
* *O kazaniach jubileuszowych polskich* (1902)
**Nauki katechizmowe w Polsce* (1903)
**X. Antoni Węgrzynowicz jako kaznodzieja mariologiczny* (1906)
* *X. Prymas Woronicz,* I: *Życie i pisma Woronicza;* II: *Woronicz jako homileta* (1908)
**Nasze kazania zbiorowe* (1911)
**Kancelaria parafialna* (1912)
**Edykt mediolański* (1913)
**Wrażenia z pobytu w Pradze* (1916)
* *Podręcznik teologii pasterskiej* (1917)
**Kazania rekolekcyjne i pasyjne* (1936)
**Zdrowaś Maria* (1937)
* *Pokłosie pastoralne* (1938)
* *Słownik kościelny łacińsko-polski* (1938) 
** Sesa eldono (2021) ISBN 978-83-257-0542-8

## Eksteraj ligiloj
* [verkolisto](https://polona.pl/search/?filters=public:1,creator:%22Jougan,_W%C5%82adys%C5%82aw_Alojzy_(1855--1942)%22) ĉe *Polona.pl*
## Notoj
Kategorio:Kanonikoj
Guardo-Apeadero (stacidomo)

**Guardo-Apeadero** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Guardo, en la provinco Palencia, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. Ĝi estas parto de la metroŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM.

Ĝi estas integrita al la reto de Cercanías León ĉar ĝi apartenas al linio C-1f, kiu ligas la stacion  kun tiu haltejo, estante la orienta finstacio de la linio. Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn sur linio R-4f, kiu ligas Léon kun Bilbao. En 2021, la stacio registris la eniron de  uzantoj, egalrilatante al la navedaj servoj kaj regionaj servoj de Mezlonga Distanco.

## Vidu ankaŭ 
* Guardo
* Guardo (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Guardo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Guardo (stacidomo)

**Guardo** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Guardo, en la provinco Palencia, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. Ĝi estas parto de la metroŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. La instalaĵoj havas regionajn servojn sur linio R-4f, kiu ligas Léon kun Bilbao, kaj servojn de Cercanías León disponigitajn per linio C1f.

En 2021, la stacidomo registris la eniron de  uzantoj, respondante al la navedaj servoj kaj regionaj servoj de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

Guardo - Estación de Feve-Adif 01.jpg|Ekstero
Guardo - Estación de Feve-Adif 08.jpg|Kovrita kajo
Guardo - Estación de Feve-Adif 09.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Guardo
* Guardo-Apeadero (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Guardo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Ĉirkaŭaĵo de Gazaa Sektoro

La **Gazaa Ĉirkaŭaĵo** (, signifante Gazaa Kovranto) rilatas al la areoj en la suda distrikto de Israelo, kiuj etendiĝas ĉirkaŭ la Gazaa Sektoro en zono larĝa proksimume sep kilometrojn. La areo havas proksimume 55,000 loĝantojn, kun ununura urbo Sderoto, kaj la cetero estas pluraj kibucoj kaj moŝavoj. Tiu areo estas ene de intervalo de Qassam-raketoj (bombokanono, ) lanĉitaj de la Gazaa Sektoro, do inter la Gazaa Sektoro kaj la ruĝa limo sur la mapo ĉe la informkesto.

Ekde la dua Intifado, kaj precipe ekde la unuflanka retiriĝo de Israelo estis efektivigita, la komunumoj en la areo ĉirkaŭ la Gazaa Sektoro estis elmetitaj al teroristaj atakoj, ĵetgrenadoj kaj Qassam-raketoj de la Gazaa Sektoro. Iom post iom, pli malproksimaj komunumoj estis pli ofte trafitaj per bomboj de Gazao, kiel ekzemple Aŝkelon, Netivot, Kirjat Gat, Be'er Ŝeba kaj Aŝdod, post kiam Grad -raketoj estis kontrabanditaj en Gazaon.

En 2007, post pluraj jaroj da teroraj atakoj, la Kneset pasigis leĝon  kiu donis komunumojn situantajn ene de 7 km de la limbarilo ĉirkaŭ la Gazaa Sektoro  la statuson de "konfrontliniaj komunumoj" kaj donis al ili specialan privilegion (ĝis la fino de 2008). Aliaj leĝoj etendis tiujn privilegiojn, kun kelkaj ŝanĝoj, ĝis la fino de 2014 . 

En la 2023 jaro Hamaso atakis Israelo, teroristoj de la Gaza Sektoro infiltris multajn komunumojn en la ĉirkaŭaĵo de Gazaa Sektoro, murdante kaj atakante milojn da homoj, kaj kidnapante centojn, inkluzive de maljunuloj, infanoj, beboj kaj gravedaj.

## Setlejoj en la Gazaa Ĉirkaŭaĵo 
eta|Lokoj en la impost-privilegia areo estas en la bruna strio
La sekvaj komunumoj estis inkluditaj en la listo de komunumoj en la suda alfrontlinia areo, publikigita fare de la israelaj fiskaj aŭtoritatoj:  

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Gaza–Israel barilo
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Geografio de Israelo
Valle de las Casas (stacidomo)

**Valle de las Casas** () estas stacidomo en Kastilio kaj Leono, Hispanio, situanta en la municipo Cebanico.

## Vidu ankaŭ 
* Cebanico

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Cebanico
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio