open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Konsilio por Monda Misio

La **Konsilio por Monda Misio** (, akronime **CWM**) estas tutmonda komunumo de ĉefe protestantaj kristanaj eklezioj. La organizaĵo laboras por disvastigi la scion de Kristo tra la mondo kaj subtenas ĝiajn 32 membrojn en ilia misia laboro dividante ĝiajn financajn, intelektajn kaj homajn rimedojn .

## Strukturo 
La organizaĵo havas 32 membrojn en Pacifiko (10), Eŭropo (5), Orienta Azio (6), Sudafriko kaj Hinda Oceano (5), Sudazio (4) kaj Karibio (2). Membroj venas de la Reformita tradicio,  multaj estas presbiterkristanaj, kongregaciaj aŭ unuiĝintaj eklezioj.

Jooseop Keum estas la ĝenerala sekretario de la konsilio kaj preskribita ministro de  la Presbitera Eklezio de Koreio. Li instruis historion kaj aferojn de ekumena misiologio kiel esplorprofesoro ĉe la Universitato de Stellenbosch en Sudafriko .

Membraj eklezioj estas reprezentitaj de 128 delegitoj, kvar de ĉiu membraj eklezioj. Delegitoj elektas moderanton, kasiston kaj ĉiujn membrojn de la Estraro de Direktoroj. Membro-eklezioj kunvenas ĉiujare por aprobi iujn ajn amendojn al la Memorando kaj Regularoj, nomumi Ĝeneralan Sekretarion, kaj allasi aŭ forpeli membrojn sur la rekomendo de la Estraro de Direktoroj .

## Historio 
La Konsilio estis fondita en 1977 kombinante la Londona Misiista Societo (fondita 1795), la (kolonian) Commonwealth Missionary Society (de 1836 (en)) kaj la Presbiterkristanan Estraron de Misioj (fondita 1847 (en)) .

La konsilio estis kreita kiel eksperimento en nova speco de misia organizaĵo. Rimedoj ne plu povis veni nur el Eŭropo. La Eklezioj de la Konsilio voĉdonis por demokrata strukturo en kiu ĉiuj povis kontribui kaj ricevi unu de la alia sur egala bazo. La Konsilio kredas ke la loka eklezio havas la primaran respondecon por avancado de la misio de Dio surloke. Kiel tutmonda organizaĵo, la konsilio ekzistas por faciligi la dividon de resursoj por misiaj partnerecoj inter membraj eklezioj .

La konsilio movis la sekretariejon de Londono al Singapuro la 28an de oktobro 2012 en ceremonio en Glory Presbyterian Church en Singapuro .

## Programoj 
La konsilio havas kvar daŭrantajn programojn - kunfinancadon, dungitaran interŝanĝon, misioevoluon kaj edukon, kaj komunikadojn. La programoj subtenas, disponigas trejnajn ŝancojn, interŝanĝas informojn kaj disponigas praktikan asistadon al la misiaj programoj de eklezioj. Membraj eklezioj disponigas teologian edukon, pastorecan ministerion, sanservon (inkluzive de HIV/aidosoterapio), konsiladon kaj socialservon. La Konsilio ofertas trejnadprogramojn, misiologian esploradon kaj kunecon al siaj membroj.

La Partneroj en Misio-programo planas interŝanĝi misiistan personaron inter membraj eklezioj. La programo Vizaĝo al Vizaĝo ofertas al studentoj de teologio staĝon eksterlande dum du monatoj . En 2008, la konsilio komencis partnerecon kun St. George's College por efektivigi la Face to Face-programon en Israelo . Partnerlandoj por tiu ĉi programo inkludas Usonon, Fiĝiojn, Baraton kaj Zambion.

## Arkivo 
La arkivo de la konsilio estas konservita ĉe la Lernejo de Orientaj kaj Afrikaj Studoj en Londono .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* CWM Hejmpaĝo

Kategorio:Kristanaj misioj
Universitato Bond

La **Universitato Bond** (), kvankam nur fondita en 1987, estas la unua privata universitato en Aŭstralio. La kampuso situas en Robina, distrikto de Ora Marbordo en la sudoriento de la aŭstralia ŝtato de Kvinslando . La universitato estas precipe fama pro sia jura edukado kaj estas unu el la plej bonaj tri universitatoj tutlande laŭ diplomiĝintaj dungadoprocentoj.  Krome, la universitato ĵus prenis unuan lokon en ok el dek kvar lokoj en la nacia rangotabelo .

La universitato estis fondita en 1987 fare de aŭstralia entreprenisto Alan Bond kaj ricevis sian statuson kiel universitato memstare propra leĝo, la *Bond University Act 1987* de Kvinslando . En 1989, 322 studentoj komencis studi en la universitato . Speciala trajto estas la alta nivelo de internacieco. Preskaŭ duono de ĉiuj studentoj ne estas de Aŭstralio. Se oni komparas la nombron da  kun tiuj de aliaj aŭstraliaj universitatoj, Universitato Bond estas multe super mezumo .

En 2018, la universitato ricevis plej bonajn notojn en diversaj areoj en studo de la Gvidilo pri Bonaj Universitatoj.  La kurso povas esti komencita tri fojojn jare, ĉar la preleg-libera periodo estas aŭ mallongigita aŭ tute preterlasita. Studoj komenciĝas en januaro, majo kaj septembro . Entute, Universitato Bond havas kvar fakultatojn, unu instituton kaj unu kolegion. La kvar sekcioj inkluzivas Komercon kaj Informa teknologion, Sansciencojn kaj Medicinon, Homarsciencon kaj Sociajn Sciencojn kaj Juron. La Instituto de Daŭripova Evoluo kaj Arkitekturo konsistas el du lernejoj, kie oni povas studi daŭripovon kaj arkitekturon. Bond College ebligas flankan eniron. En ĉi tiu kurso, mankantaj lingvokapabloj en la angla kaj aliaj kvalifikoj povas esti akiritaj.

## Galerio 

Dosiero:The_Arch_building_at_Bond_University_.jpg|La Arka Konstruaĵo, Fakultato de Socio kaj Desegno kaj la John kaj Alison Kearney Ĉefa Biblioteko
Dosiero:The_Abedian_School_of_Architecture_.jpg|La Abedian Lernejo de Arkitekturo
Dosiero:Water_cascade,_bell_tower_and_clock_tower_at_Bond_University_.jpg|Akva kaskado, sonorila turo kaj horloĝa turo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitato Bond
* Universitateja mapo
* Bond Universitata Studenta Asocio

Kategorio:Universitatoj en Aŭstralio
Odřepsy

**Odřepsy** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 7&nbsp;km oriente de urbo Poděbrady. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Oriente de la municipo troviĝas altaĵo Oškobrh.

## Pluaj fotoj 

Odrepsy_A._VenkovskyDum.jpg|Kamparana domo
Odrepsy_C._DomyUVedlejsiSilnice.jpg|Domoj ĉe apuda ŝoseo
Odrepsy_E._DumUVedlejsiSilnice.jpg|Domo ĉe apuda ŝoseo
Odrepsy_F._DumUHlavniiSilnice.jpg|Domo apud ĉefa ŝoseo

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
El año del diluvio (filmo)

***El año del diluvio*** (La diluva jaro) estas filmo reĝisorita de Jaime Chávarri en 2003 kaj publikigita en 2004 pri la samnoma romano de la hispana verkisto Eduardo Mendoza publikigita en 1992. La romano rakontas la konflikton en kiu monaĥino administras ruinan hospitalon, kaj ĉio komplikiĝas kiam ŝi klopodas por akiri financadon. Geaktoris Darío Grandinetti, Fanny Ardant (kun voĉo de Mercedes Sampietro), Ginés García Millán, Pepa López, Francesc Orella, Eloy Azorín, Rosa Novell kaj Francis Lorenzo. 

Tiu filmo estis nomumita al Goya-premio pro adaptita scenaro kaj al la Kinfestivalo de Malago por la *Biznaga de Oro*. 

## Intrigo
Sor Consuelo (Fanny Ardant) estas abatino de hospitalo. Ŝi intencas transformi la ruinan kaj preskaŭ neutilan hospitalon de la vilaĝo en moderna maljunulejo. Sed ŝi bezonas financadon. Tiukadre la monaĥino vizitas riĉan terposedanton nome Augusto Aixelá (Darío Grandinetti). Al tiu senhonta virinema gravulo plaĉas la kuraĝo kaj ambicio de la abatino, kaj promesas sian helpon per demarŝoj en altaj registaraj niveloj de Madrido. Tiukadre Sor Consuelo ekrilatas pro la ekonomiaj promesoj kun Aixelá, sed kontinuaj rekontoj rezultas en pasia kaj ŝtorma altiro kies memoro restos ĝis la fino de iliaj tagoj. 

## Referencoj
* 
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2004
Edit Hajós

'*** [hajOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Hajós Edit Olga*' estis hungara kuracisto, brita tradukisto. Ŝia pseŭdonimo estis *Edith Bone*, ŝia dua edzo estis Béla Balázs.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Londono.
 
## Biografio 
 studis en Budapeŝto, Berlino, Montpellier, Parizo kaj Berno. Pro la mondomilito ŝi hejmenvenis kaj ŝi akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1915. Post la diplomo ŝi estis milita kuracisto. En 1919 ŝi estis sendita al Moskvo fare de Ruĝa Kruco, poste ŝi estis redaktoro de komunista anglalingva gazeto en Sanktpeterburgo. En la sekva jaro ŝi estis sendita al Vieno, kie ŝi vivis ĝis 1923, pli poste ŝi vivis en Berlino. Pro la naziismo ŝi rifuĝis al Londono, kie ŝi helpis al la britaj komunistoj, dum la 2-a mondmilito ŝi tradukis el la rusa. Ŝi revizitis Hungarion en 1946 kaj 1949, sed lastfoje ŝi estis kontraŭleĝe arestita. Ŝi liberiĝis dum la hungara revolucio de 1956, poste ŝi tuj rifuĝis al Britio. Ŝi edziniĝis dufoje en 1906 kaj 1913.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Seven Years Solitary* (membiografio, 1957)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj
* datenoj
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Britaj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
El misterio de la cripta embrujada

***El misterio de la cripta embrujada*** (La mistero de la sorĉokripto) estas romano de la hispana verkisto Eduardo Mendoza publikigita en 1978. La romano rakontas kazon solvitan de frenezulo laŭ tono de pikareska krimromano. Ĝi estis la dua verko de Eduardo Mendoza, post *La verdad sobre el caso Savolta*, kaj li verkis ĝin en Novjorko, kie li laboris kiel tradukisto por Unuiĝintaj Nacioj.

## Intrigo
La komisaro Flores estas polica inspektoro, kiu ĉe kazo de la malapero de infanino de internulejo de monaĥinoj, serĉas helpon de iama krimulo nun en frenezulejo. Ili faras pakton: se li helpas al la solvo de la kazo, li estos liberigita. Tiel li revenas al Barcelono post kvin jaroj de mallibereco. Kvankam li iom "normaliĝis", li plue retenas malnovan instinkton inventi identecojn, ŝajnigi sin kiel aliuloj, malfermi pordojn neuzante ŝlosilojn ktp. Li revidas sian fratinon kaj eniras en historio en kiu riĉa kataluna industriisto volas kaŝi kadavron. En tiu klopodo okazas kelkaj deliktoj (mortoj, drogoj...), kiujn la frenezulo solvos pere de la helpo de ekslernantino de la internulejo, nome Mercedes. Tamen, ĉu li estos definitive malliberigita?

## Sekvo
La romanon oni tradukis al franca, itala, nederlanda, norvega, portugala, greka, angla kaj pola.

Tiu ĉi romano estis unua de la serio de la sennoma detektivo, konsistanta el kvin eroj.

## Referencoj
* 
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1978
Kategorio:Libroj de Eduardo Mendoza
Beatriz y los cuerpos celestes

***Beatriz y los cuerpos celestes*** (Beatriz kaj la ĉielaj korpoj) estas verko de Lucía Etxebarria, kiu ricevis la Premion Nadal de 1998 kaj estis publikigita en 1998. La verko temas pri translokigo de la historio de Bea, junulino kiu pasigis tri jarojn en Skotlando kaj revenas al Madrido, kiu aspektas al ŝi griza kaj seninteresa. La komparo inter ambaŭ urboj utilas por meditado kaj memoro projekciita al du virinoj kiujn ŝi amis (Caitlin -Cat - kaj Mónica) En la komparo plej bone aperas Mónica, spite la fakton ke Cat estas kiel ekzota kaj kosmopolita estus devinta influi sur Bea. 

## Intrigo
Beatriz estas madrida junulino dubema kaj nesekura. Ŝi idealigas Mónica, alloga kaj senprema samklasanino. Beatriz pensas, ke Mónica estas perfekta, klopodas por imiti ŝin kaj sekvas ŝin al drogkonsumado kaj nokta diboĉado. Ili eĉ ektrafikas drogon en diskotekoj. Mónica supozas la sentojn de sia amikino kaj flirtas kun ŝi dum ŝi amoras kun diversaj viroj. La drogkonsumado kun la intensa diboĉado kondukas Beatriz al kolapso, pro kio ŝiaj gepatroj sendas ŝin studi al Edinburgo. Tie ŝi konas Cat, lesbanino kiu iĝas ŝia fianĉino kaj sukcesas rektigi ŝian vivon. Kiam Bea revenas al Madrido, ŝi rekontaktas kun sia amikino Mónica, kiu estas en centro de sentoksigo. 

## Analizo
La restado en Skotlando povus iĝi inica, sed ĝi ludas malpli gravan rolon ol la reveno al Madrido, kiu utilas por akra kritiko al la madrida burĝaro, maltaŭgaj gepatroj, privataj lernejoj ktp. Bea parolas per unua persono, kaj ne tro dense cerbumadas. Laŭlonge de la veko pluras aludoj al mondo de astronomio kiel paralela rigardo al la vivo de la roluloj, jam ekde la titolo kaj eĉ la bildo de la kovrilpaĝo.

* 1.- "Órbita cementerio" (Tombeja orbito, pri la loko, kien iras neutilaj satelitoj), nur tripaĝa enkonduko;
* 2.- "La ciudad en ruinas" (La ruina urbo), pri Cat;
* 3.- "En el lugar del miedo" (Timejo), trioble pli longa, pri Mónica. Krome estas pluraj scenoj eksterintrigaj, malverecaj kaj komplikigaj;
* 4.- "Luz desde una estrella muerta" (Lumo el mortinta stelo), seppaĝa epilogo. Mónica jam ne estas alloga, estas malaltira estaĵo en centro de sentoksigo. Klopodo por rekontakti kun Cat malsukcesas.

## Referencoj
* 
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1998
Londona Misiista Societo

La **Londona Misiista Societo** (, akronime **LMS**) estis senkonfesia-nedenominacia protestanta misiista societo organizita en Anglio en 1795 kiel La **Misiista Societo** (la aldono de **Londona** okazis per nomŝanĝo en 1828).

La fondintoj estis malaltrangaj ekleziaj anglikanoj kaj nekonformistoj, plejparte kongregaciistoj en preĝejvidoj. Ili koncentriĝis sur la insuloj en la Pacifika Oceano kaj sur Afriko, sed havis malgrandan ĉeeston en Ĉinio jam en 1807, kiu estis signife vastiĝos ekde la 1850-aj jaroj.

La unuaj LMS-misiistoj vojaĝis al la Suda Pacifiko en 1797. Totalo de 13 viroj, kvin virinoj kaj du infanoj establis misiajn staciojn en Tahitio, Tongo kaj Markizoj .

Inter la misiistoj de la LMS en Afriko povas esti menciitaj John Philip kaj David Livingstone, kiuj provis defendi la interesojn de la indiĝenoj kontraŭ la koloniistoj kaj enmigrintoj. En Gujano kaj Karibio, la misiistoj de LMS okupiĝis pri la batalo kontraŭ sklaveco.

En Ĉinio, la LMS iĝis unu el la plej grandaj protestantaj misiaj societoj.

En la 19-a jarcento, la nombro da misiistoj en ĝia servo estas taksita esti je ĝia maksimumo proksimume 200 tutmonde.

Ĝi nun estas parto de la tutmonda Konsilio por Monda Misio (CWM), tutmonda asocio de kristanaj eklezioj por la celo de misio.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Tom Hiney: *Sur la Misiista Migrovojo - Vojaĝo tra Polinezio, Azio kaj Afriko kun la Londona Misiista Societo*. Atlantic Monthly Press, Boston, 2000, ISBN 978-0871138231

## Eksteraj ligiloj 
* La Konsilio por Monda Misio (kiu inkluzivis la eksan LMS)
* 
* La paperoj de Londona Misia Societo kaj la Konsilio por Monda Misio estas tenita ĉe SOAS arkivo

Kategorio:Kristanaj misioj
Lynne Reid Banks

**Lynne REID BANKS** (la 31-an de julio 1929 en Londono; la 4-an de aprilo 2024) estis brita verkistino, precipe pri infanaj kaj junaj plenkreskaj libroj .

Antaŭ debuti kiel verkisto, ŝi laboris kiel aktoro kaj kiel televida ĵurnalisto .

Inter ŝiaj plej konataj verkoj estas *The L-Shaped Room* (La L-forma ĉambro, 1960), pri juna fraŭla virino, kiu gravediĝas , kaj la infanlibro *The Indian in the Kitchen Cupboard* (*La indiĝeno en la kuireja ŝranko,* 1980) per kiu ŝi fariĝis internacia konata kaj kiu ankaŭ estis adaptita en filmon .

En 1962, Banks elmigris al Israelo, kie ŝi vivis sur Kibuco Yas'ur dum la ok jaroj. En 1965 ŝi geedziĝis kun Chaim Stephenson, skulptisto, kun kiu ŝi havis tri filojn . Unu el ili, Omir Stephenson, laboris kun sia patrino pri du bildlibroj en 2010. Eĉ se la familio translokiĝis al Anglio en 1971, ilia tempo en Israelo influis ŝian laboron. Ŝi metis kelkajn romanojn tute aŭ parte en kibuco (*One More River*, *Broken Bridge*, *An End to Running* kaj *Children at the Gate*).

Ŝi ankaŭ verkis biografion de la gefratoj Brontë titolitan *Dark Quartet* kaj daŭrigon pri Charlotte Brontë nomita *Path to the Silent Country*.

## Verkaro 
**Romanoj por Infanoj kaj junaj plenkreskuloj**

* *The Indian in the Cupboard.* (1980)
* *The Return of the Indian* (1985)
* *The Secret of the Indian* (1989)
* *The Mystery of the Cupboard* (1992)
* *The Key to the Indian* (1998)
* *Tiger Tiger*
* *The Adventures of King Midas*
* *Alice-By-Accident*
* *Angela and Diabola*
* *The Dungeon*
* *Maura’s Angel*
* *One More River* (1973)
* *Broken Bridge*
* *The Fairy Rebel*
* *The Farthest-Away Mountain* (1976)
* *Harry the Poisonous Centipede*
* *Harry the Poisonous Centipede Goes to Sea*
* *Harry the Poisonous Centipede’s Big Adventure*
* *I, Houdini: The Autobiography of a Self-Educated Hamster* (1988)
* *Stealing Stacey*
* *Melusine* (1988)
* *Bad Cat Good Cat* (2011)

**Romanoj**

* *The L-Shaped Room* (1960)
* *An End to Running*
* *Children at the Gate*
* *The Backward Shadow*, Fortsetzung von *The L-Shaped Room*.
* *Two is Lonely*, Dritter Teil der *L-Shaped Room*-Trilogie
* *Casualties*
* *Defy the Wilderness*
* *Dark Quartet*
* *Path to the Silent Country*
* *Fair Exchange*

**Nefikciaj verkoj**

* *Letters to My Israeli Sons* (1973)
* *Torn Country* (1982)

**Bildlibroj**

* *The Spice Rack* (2010)
* *Polly and Jake* (2010)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Anglaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Mortintoj en 2024
Kategorio:Naskiĝintoj en 1929
Kategorio:Britaj verkistoj
Sora (artefarita intelekto)

eta| Filmeto generita fare de Sora montrante trajnon vojaĝantan super la viadukto *Glenfinnan*.
**Sora** estas modelo de artefarita intelekto dizajnita por generi realismajn filmetojn en plej alta rezolucio (*Full HD*) pere de mallongaj tekstaj instrukcioj(angle: *prompts*). Disvolvita de OpenAI, kiu antaŭe publikigis produktojn kiel DALL-E kaj ChatGPT. Ĝi estis lanĉita la 15-an de februaro 2024 pro limigita testado. La modelo akceptas tekstajn priskribojn, tiel nomatajn *prompts* de uzantoj kaj generas mallongajn filmetojn en fotorealisma kvalito, kiuj kongruas kun ĉi tiuj priskriboj. La instigoj povas provizi artstilojn, fantaziajn scenarojn aŭ realismajn scenojn. En aprilo 2024, la modelo daŭre estas neeldonita kaj ankoraŭ ne haveblas por ĝenerala uzado.  Laŭ Mira Murati, la modelo tamen publikiĝus en 2024.  

La publikigitaj videaĵoj de Sora kaŭzis grandan eksciton kaj diskuton interlaie ĉe la filmindustrio kaj artistoj. Ankaŭ esprimiĝis timoj ke la modelo povus esti uzata por generi falsaĵojn (deepfakes) kaj plenkreskulan enhavon. 

La Sora apo havas potencialon por esti uzata en diversaj kampoj inkluzive tiu de distro, edukado, simulada trejnado kie ĝi povas krei personecigitan filmenhavon bazitan sur specifaj tekstaj instrukcioj, sed ĝi estas nuntempe ankoraŭ ne haveblas por publiko.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Artefarita intelekto
* Bildarta kapablo de artefarita intelekto

## Eksteraj ligiloj 
* Sora ĉe OpenAI

Kategorio:Artefarita intelekto
Kategorio:Komputika inĝenierarto
Pacpremio Wateler

La **Pacpremio Carnegie Wateler** estas dujara nederlanda premio de la nederlanda filio de la Fonduso Carnegie por personoj aŭ institucioj kiuj faris specialan atingon por la antaŭenigo de paco per vorto, faro aŭ skribo.

## Historio 
La premio estis establita en 1927 per testamento fare de la nederlanda bankisto Johan Wateler (1857-1927), kiu kondiĉis tion en lia testamento desegnita en 1916 . Tio igas ĝin la plej malnova permanenta pacpremio post la Nobel-premio pri paco. Wateler volis ke la Ŝtato de Nederlando aljuĝu la pacpremion, sed la tiama 1-a Kabineto De Geer ne konsideris tion taŭga. Feliĉe, la testamento ankaŭ kondiĉis, ke se la Ŝtato malakceptus la heredon, ĝi estus ofertita al la Fondaĵo Carnegie, kiu montriĝis preta transpreni la aljuĝon de la premio. En 1931, la Pacpremio Wateler estis aljuĝita por la unua fojo kiel ĉiujara premio, kun interrompo dum kaj baldaŭ post la Dua Mondmilito. Ekde 2004, la premio estas aljuĝita ĉiujn du jarojn sub ĝia nuna nomo. En 2016 la premimono estis 35.000 eŭroj . 

## Provizoj 
Johan Wateler deklaris en sia testamento ke liaj testamentitaj aktivaĵoj devus esti uzitaj por:*Aljuĝante premion al tiu, kiu, iel, per vorto, faro aŭ ekzemplo, literaturo, skulptaĵo aŭ pentrarto,*

*hejme aŭ eksterlande, plej multe faris por la promocio de la ideo de paco aŭ estos kontribuinta al*

*trovi la rimedojn igi la teruran militon ĉiam pli malebla longtempe* *.* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vredespaleis, listo de laŭreatoj/premiitoj

Kategorio:Pacpremioj
La ciudad de los prodigios (filmo)

***La ciudad de los prodigios*** (La urbo de mirindaĵoj) estas hispana filmo de 1998 reĝisorita de Mario Camus. Ĝi estas bazita sur la samnoma romano *La ciudad de los prodigios* de Eduardo Mendoza. 

## Intrigo
La agado okazas en la urbo Barcelono inter la universalaj ekspozicioj de 1888 kaj 1929, kiam la urbo bolis pro politikaj kaj sindikataj konfliktoj, dum entreprena pafado unuflanke kaj anarkiismo aliflanke rezultis en teruro kaj malfacilaĵoj. La filmo montras la spektaklan soci-ekonomia ascendo de Onofre, ambicia kaj senskrupula junulo, kiu alvenas al Barcelono, serĉe de laboroportunoj. Tie li ekkonas Delfina, anarkiistino kiu helpas lin vivteni sin. Sed iom post iom li eniras en la etoso de mafiuloj, altfinancoj kaj nemoveblaĵa spekulado. Li ne dubas elimini rivalojn. Planita edziĝo al la filino de lia estro, helpos lin en lia ascendo.   

## Geoktoraro kaj roluloj
* Olivier Martínez, 	Onofre Bouvila
* Emma Suárez, 	Delfina
* François Marthouret, 	Braulio
* Héctor Colomé, 	Alexandre Canals
* Francesc Garrido, 	Joan Sicart
* Tony Isbert, 	Odón Mostaza
* Joaquín Díaz, 	Humbert Figa
* Ramón Langa,	Markizo de Ut
* Lluis Homar, 	Patro de Onofre
* Montserrat Carulla,	Micaela Castro
* Marián Aguilera, 	Marián Aguilera
* Alberto San Juan, 	Pablo
* José María Sanz "Loquillo",	Efrén Castells
*Amparo Moreno,	Doña Diana María
* Hermann Bonnín 	
* Dafnis Balduz 	
* Vicente Gil 	

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

## Referencoj
* 
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1998
Kategorio:Barcelono
Giĉe Manitu

[eta|dekstra|*La granda oferto de kanadanoj al Giĉe Manitu aŭ [Granda Spirito*, Gravuraĵo de Bernard Picart, 1723.]]
**Giĉe Manitu** (ankaŭ **Giĉi Manitu**, **Giĉe Manito**, **Kiĝe Manito** aŭ **Granda Manitu**) estas termino uzita de Aniŝinaboj, indianoj el Nord-Ameriko, por paroli pri la Granda Spirito, ĉefdio kiu kreis la universon kaj vivon.

Laŭ la kulturo de Oĝibvoj, Giĉe Manitu loĝus en la insulo Makinaco, en la lago Hurono. Tial Aniŝinaboj pilgrimadis al tiu insulo por praktiki ritojn honore al Giĉe Manitu.

Giĉe Manitu aperas en la poemoj *La kanto de Hiawatha* de Henry Wadsworth Longfellow, kaj *La Pacopipo* de Charles Baudelaire.

## Eksteraj ligiloj 
*  Insulo Makinaco 

## Bibliografio 
*   Densmore, Frances. *Chippewa Customs*. (1979, Minnesota Historical Press).
*   Hoffman, Walter James, M.D.  ''The Mide'wiwin: Grand Medicine Society of the Ojibway*.  (2005,  Lightning Source Inc.)
*   Johnston, Basil. *Ojibway Ceremonies*. (1990, University of Nebraska Press).
*   Johnston, Basil. The Manitous: the spiritual world of the Ojibway. (2001, Minnesota Historical Society Press).
*   Nichols, John D. and Earl Nyholm. *A Concise Dictionary of Minnesota Ojibwe*. (1995, University of Minnesota Press).
*   Cuoq, Jean André. *Lexique de la Langue Algonquine*. (1886, J. Chapleau & Fils).
*   Rhodes, Richard A. *Eastern Ojibwa-Chippewa-Ottawa Dictionary''. (1985, Mouton de Gruyter).

## Tradukfonto 
Kategorio:Kreintaj dioj
Kategorio:Nordamerikaj indiĝenaj dioj
Kategorio:Indiana mitologio
Komunista Partio de Kanado

La **Komunista Partio de Kanado** (**KPK**, , akronime **CPC**; , **PCC**) estas komunista partio en Kanado kiu estis fondita en 1921. Ĝi reprezentas marksism-leninisman vidpunkton kaj estas la dua plej malnova aktiva partio en la lando post la Liberala Partio de Kanado. Siatempe reprezentita en pluraj parlamentoj, federacia, provincaj kaj municipaj, la KPK nuntempe koncentriĝas ĉefe pri eksterparlamentaj agadoj. 

## Historio 
eta|Strikantoj de la *Antaŭen-al-Otavo* amasvojaĝo
[eta|D-ro. [Norman Bethune en Ĉinio, 1938]]
[eta|[Fred Rose (politikisto)|Fred Rose re-elekta balota afiŝo]]
Fondita en 1921 sub la nomo **Laborista Partio de Kanado**. En 1924 ĝi adoptis sian nuntempan nomon. En 1931-1936. kaj en 1940-1943, sub la kondiĉoj de kontraŭkomunismaj leĝoj, ĝi estis en kontraŭleĝa pozicio. De 1943 ĝis 1959 ĝi nomiĝis **Laborista-Progresema** Partio. En 1992, post la disfalo de Sovetunio, akra lukto disvolviĝis ene de la KPK pri la demando pri ĝia daŭra ekzisto. En la mez-1990-aj jaroj, la partistrukturo estis reestigita . 

La Komunista Partio ne estas reprezentita en la parlamento. La sola kandidato, Fred Rose, estis elektita en 1943 el la distrikto Cartier en kromelekto kaj reelektita en 1945, post kio li estis senigita de sia sidloko pro akuzoj de spionado por Sovetunio. En la elektoj, (2011) Mathieu Ravinot, antaŭe asociita kun la Komunista Partio, estis elektita al parlamento de la centro-maldekstra Nov-Demokratia Partio (Kanado).

De la 1920-aj jaroj ĝis la 1950-aj jaroj, la influo de la partio estis aparte sentita inter ukrainaj migrantoj (el tiu ĉi medio venis tiaj Komunista Partio-aktivuloj kiel Pjotr ​​Iljiĉ Kravchuk kaj William Kardash), finnoj kaj judoj - la Societo de Unuiĝintaj Ukrainaj Kanadanoj estis asociita kun la CCP, Finna Organizo de Kanado kaj Unuiĝinta Ordeno de la Juda Popolo; estis ankaŭ sekcioj por hungaroj, poloj, karpataj rusinoj, rusoj, serboj kaj kroatoj.

Ekde 1965, la Komunista Partio de Kebekio estis aktiva ene de la partio. En 2005, disigo okazis en la Komunista Partio de Kebekio; la plej multaj membroj apogis la kreadon de organizo sendependa de la KPK. Ambaŭ Kebekiaj Komunistaj Partioj iĝis parto de la larĝa maldekstrema unio *Solidarity Québec*, kiu rekomendas por la sendependeco de la provinco.

En oktobro 1959, la unua programo de la partio, "La Pado al Socialismo en Kanado", estis adoptita. La plej nova versio de la programo - "Kanada Estonteco - Socialismo" estis adoptita en februaro 2001 .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Komunista Partio de Kanado  ĉe Biblioteko kaj Arkivoj de Kanado

Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1921
Kategorio:Sekcioj de Kominterno
Eklezia Misia Societo

La **Eklezia Misia Societo** (, akronime **CMS**, ankaŭ konata kiel la **Eklezia Misiista Societo** en Aŭstralio kaj Nov-Zelando   ), estas karitata organizaĵo kiu funkcias kiel federacio de evangelismaj societoj laborantaj kun la Anglikana Eklezio kaj aliaj protestantaj kristanoj tutmonde. Ekde ĝia fondo en 1799, la CMS altiris pli ol naŭ mil virojn kaj virinojn al sia misia servo .

maldekstra|eta|La emblemo de Eklezia Misia Societo en 1799
Ĝi establita en Londono la 12an de aprilo 1799 fare de parlamentanoj Henry Thornton kaj William Wilberforce kaj kelkaj aliaj membroj de la Clapham-grupo .

De la komenco, tri gravaj taskoj estis en fokuso: Malpermeso de la sklavkomerco, sociaj reformoj kaj internacia evangelizado.

CMS sendis ĉirkaŭ 900 misiistojn al multaj landoj dum 200 jaroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Eklezia Misio Societo
* CMS Aŭstralio
* Nov-Zelanda CMS
* CMS Irlando

Kategorio:Kristanaj misioj
Universitato Monteavila

La **Universitato Monteavila** (, akronime **UMA**) estas privata universitato en Karakaso, Venezuelo. La kampuso situas en la distrikto Boleíta Norte, ĉe la piedo de la Avila masivo, laŭ kiu ĝi estas nomita.

## Historio 
La universitato estis fondita la 2-an de oktobro 1998 de venezuelanoj interesitaj pri supera edukado, kelkaj membroj de Opus Dei.

En 1999 ĝi komencis oferti studoj de socia komuniko, administracio, eduko kaj juro.

## Referencoj 
Kategorio:Universitatoj en Venezuelo
Kategorio:Katolikaj universitatoj kaj altlernejoj
Partio Komunista de Israelo

[eta|Originala emblemo de la partio, kun la hebrea balota litero [Vavo|vav, kiam ĝi estis nomita Rakaĥ aŭ la Nova Komunista Listo, en 1965]]
La **Israela Komunista Partio** (, ofte konata de ties hebrea akronimo מק"י **MAKI**), estas ekstrem-maldekstra, komunista kaj kontraŭcionisma politika partio en Israelo kiu formas parton de la politika alianco konata kiel Ĥadaŝ. Ĝi estis originale konata kiel **Rakaĥ** (רק"ח), akronimo por *Reŝima Komunistit Hadaŝa* ("Nova Komunista Listo"), post rompiĝo de la originala Maki en la 1960-aj jaroj.

La partio estis formita en 1948 el la restaĵoj de la Palestina Komunista Partio ene de la limoj de la nova Ŝtato de Israelo. La partio ne estis cionisma, sed ĝi rekonis Israelon. Ĝi ankaŭ kredis ke la palestinaj araboj havas la rajton establi sian propran ŝtaton, konforme al la plano de UN por dividi la landon.

La partio apartenis al la Monda Komunista Movado kaj subtenis Sovetunion. Maki ricevis inter tri kaj ses seĝojn en ĝi la israelan parlamenton Knesset de sia komenco ĝis 1965.

Pro la stalinismaj procesoj kontraŭ judaj komunistoj en Ĉeĥoslovakio, la porsovetia Maldekstra Cionisma Laborista Partio *Mapam* rompiĝis kun Sovetunio en 1953. Tiam kelkaj Mapam-membroj iris al Maki, gvidita fare de Moŝe Sneh.  

Je ĝia komenco Maki estis partio kun juda plimulto. Pro opiniodiferencoj inter la judaj kaj arabaj partianoj, plejparte super la statuso de Cionismo, la partio disiĝis en 1965. La parto kiu retenis la nomon Maki havis judan plimulton, dum la alia parto havis araban plimulton kaj prenis la nomon *Reŝimah Qōmūnīsṭīt Ĥadaŝah* (akronime *Rakaĥ*) 

En 1965, Maki disiĝis inter plejparte juda grupo gvidita fare de Sneh, kiu estis kritika de la ĉiam pli malamika sovetia politiko direkte al Israelo, kaj grupo konsistanta plejparte el israelaj araboj, kiuj eliris kaj kreis la Rakaĥ, la Novan Komunistan Liston. Rakah estis rekonita fare de Sovetunio kiel la "oficiala" Israela Komunista Partio. Sed aliaj komunistaj partioj, inkluzive tiuj de Rumanio, Italio, Norvegio, Svedio, Nederlando kaj Aŭstralio rekonis ambaŭ frakciojn kiuj aperis en 1965 . 

Post tio, Maki estis malfortigita, kaj pli malfortiĝis ĝis ĝi aliĝis al la maldekstra partio Ratz en 1984. Tio en victurno iris kune kun du aliaj maldekstremaj partioj kaj fondis Meretz kelkajn jarojn poste.

Rakaĥ estis vidita kiel "araba" partio kvankam ĝi estis gvidita fare de la juda Meir Vilner ĝis la fino de la 1980-aj jaroj. En 1977, la partio formis la balotaliancon Hadaŝ, la Demokratan Fronton por Paco kaj Egaleco, kune kun aliaj ne-cionistoj. En 1989, Rakaĥ oficiale ŝanĝis sian nomon reen al Maki kaj daŭre estas la gvida forto en Hadaŝ, kiu regule gajnis inter tri kaj ses sidlokojn en balotoj por la Knesset . Ĝi ankaŭ gazeto en la arablingva nomata la *Al-Ittiĥad*, *La Unio*, kaj hebrelingva revuo HaDereĥ, *La vojo*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tawfik Tubi
* Meir Vilner

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1965
Kategorio:Politikaj partioj de Israelo
Kategorio:Komunismaj partioj
Universitato de Montevideo

La **Universitato de Montevideo** (, akronime **UM**) estas privata kaj katolika universitato en Urugvajo, fondita en 1986. La ĉefa kampuso situas en Montevideo .

Ĝi havas la fakultatojn de ekonomiko, juro, komunikadosciencoj, homscienco kaj inĝenieristiko.

UM ofertas studojn ĝis doktora nivelo. La instruado estas donita en la hispana kaj ankaŭ en la angla.

## Organizo 
La universitato havas 8 akademiajn unuojn kaj 3 aliajn unuojn:
* Fakultato de Komercaj Sciencoj kaj Ekonomiko
* jurstudo
* Fakultato de Komunikado
* Fakultato de Homaro kaj Eduko
* Fakultato de Inĝenierio
* Komerca Lernejo ( IEEM )
* Centro por Biomedicinaj Sciencoj
* Psikologia Centro
* CEDEI - Centro por Dokumentado kaj Studoj de Iber-Ameriko Arkivita la 28-an de novembro 2018 ĉe la Wayback Machine .
* CINOI - Centro por Novigado en Industria Organizo
* Initium - Centro por Entreprenaj kaj Novigaj Gvidantoj Arkivita la 10-an de novembro 2018 ĉe la Wayback Maŝino .

## Fakultatoj kaj Servoj 
La Universitato havas la sekvajn Fakojn kaj Servojn, kiuj laboras kune kun la Fakultatoj:
* Universitata Biblioteko
* Departemento de Internaciaj Rilatoj
* Institucia komunikado kaj gazetaro
* Kolegia vivo
* Kapelano
* Merkatado kaj Akceptoj
* Eks-studentoj
* Profesia evoluo
* sistema Departemento

## Rangigoj 
Ĝi komencis siajn akademiajn agadojn en 1986 kaj akiris la laŭleĝan titolon de Universitato en 1997. Laŭ la QS World University Ranking por la periodo 2023-2024, UM estas la plej bone vicigita inter urugvajaj universitatoj, estante en la intervalo 651-660.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo
* Interŝanĝa Studenta Blogo kaj Informo

Kategorio:Universitatoj en Urugvajo
Universitato de Azio kaj Pacifiko

La **Universitato de Azio kaj Pacifiko** (; , akronime **UA&P**) estas privata universitato situanta en Filipinoj; la Ortigas-kampuso situas ĉe "Pearl Drive in Bgy. Ugong Norte, Ortigas Center, Pasig City.

Antaŭ ol ĝi iĝis universitato en 1995, ĝi estis konata kiel la "Esplorado kaj Komunikado-Centro"., angle **Center for Research and Communication** (CRC), kiu estis establita la 15-an de aŭgusto 1967, kiel privata *pensfabriko* kiu kondukis ekonomikon kaj esplorsocietojn kiuj instruis bakalaŭrajn kursojn en ekonomiko .

La doktrina kaj spirita formado donita en la universitato estas konfidita al Opus Dei, Prelato de la Katolika Eklezio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Universitatoj en Filipinoj
Kategorio:Edukado en Filipinoj
Universitato de La Sabana

La **Universitato de La Sabana** () estas privata universitato situanta en Bogoto, Kolombio. En 2006, ĝi ricevis "High Quality Institutional Accreditation" de la Nacia Akredito-Konsilio, iĝante unu el la dek du universitatoj kiuj ricevis tiun rekonon en la lando . Ĝi trejnis pli ol 19,000 diplomiĝintojn de siaj programoj en siaj 27 jaroj da ekzisto.
eta|280x280ra|Vido de la Universitatejo
La universitata kampuso, situanta en la municipo Chía, norde de la urbo Bogoto, estas ekipita per la plej bonaj teknikaj rimedoj por edukado, kiel laboratorioj, komputilejoj kaj biblioteko, kiu enhavas kolekton de pli ol 70 000 librotitoloj kaj 1 151 titoloj de periodaj eldonaĵoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Universitato de la Istmo

La **Universitato de la Istmo** (, akronime **UNIS**) estas privata universitato en Gvatemalo, kreita en 1977. Ĝia filozofio baziĝas sur la ideo vivi kaj promocii kulturon de solidareco. Ĝi estas konsiderita kompania laboro de Opus Dei. Ĝia devizo estas: "Sciante servi". Ĝi situas en Zono 13 de Gvatemalurbo.
* Misio

Trejnu profesiulojn kun bonega akademia kaj praktika preparo kaj profunda humanisma kaj etika trejnado, kapablaj antaŭenigi kulturon de solidareco kaj tiel pozitive transformi la socion.
* Vizio

Estu rekonita sur la regiona nivelo pro ĝia akademia plejboneco kaj ĝia solidareca kaj entreprena agado.

Kursoj kaj fakultatoj: Arkitekturo kaj dezajno, Ekonomiaj kaj Komercaj Sciencoj, Komunikado, Juro, Eduko kaj Inĝenieristiko.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Gvatemalo
Universitato Strathmore

eta|Studenta Centro de Universitato Strathmore
La **Universitato Strathmore** () estas nacie-aprobita privata universitato bazita en la Madaraka distrikto de Najrobio, Kenjo .
Ĝia fondo devenas de 1961, kiel la unua multrasa, multreligia kolegio prepariĝanta por *A-niveloj* (t.e. la lasta jaro en la eduka sistemo en Britio kaj la anglalingva mondo) kaj ofertanta sciencaj kaj artaj temoj. Ĝi havas 5000 studentojn.

La universitato aperas en la rangotabeloj kiel la universitato numero 3 de Kenjo, numero 3 de Afriko kaj numero 2084 en la mondo.

## Organizo 
* Fakultato de Informa Teknologio
* Strathmore Komerca Lernejo
* Fakultato de Juro
* Kontado
* Homaj kaj sociaj sciencoj
* Administrado kaj komerco
* Matematiko

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitato Strathmore

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Afriko
Kategorio:Edukado en Kenjo
La Unión (stacidomo)

**La Unión** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo (Murcia Regiono). Ĝi havas navedoservojn funkciigatajn fare de Renfe Cercanías AM.

## Vidu ankaŭ 
* La Unión (Murcio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:La Unión (Murcio)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kapelo Sankta Gerardo (Diósd)

La **kapelo Sankta Gerardo** estas sakrala historia monumento en urbo Diósd (Hungario).

## Historio 
Laŭ eklezia fonto episkopo Gerardo faris tie diservon en 1046. Dum dominado de turkoj la plena loĝantaro de Diósd senhomiĝis, en la 1700-aj jaroj la vilaĝo rehomiĝis, sed nur en 1772 konstruiĝis kapelo dediĉita al Senmakula Koncipiĝo por havi lokon por la katolikaj ceremonioj. En 1896 la apude konstruita preĝejo transprenis la ekleziajn taskojn, sed restis ankaŭ la kapelo. Intertempe la kapelo prenis la patronan nomon Sankta Gerardo.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas en placo sola, sed komence situas ankaŭ la menciita preĝejo. La fasado estas simetria, meze la enireja pordo troviĝas. Pli supre 2 fenestroj videblas, la plej supre oni metis krucon. Turo aŭ firstotureto mankas. La navo havas flanke po unu fenestrojn kaj finiĝas en duonronda absido, kiu estas iomete pli mallarĝa, ol la navo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* mencio kun 2 fotoj 
* datenoj
eta|maldekstre|Malantaŭa parto de la kapelo

Diosd
Diosd
Diosd
Kněžičky

**Kněžičky** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 18&nbsp;km oriente de urbo Poděbrady. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1390.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Kněžičky, bílý dům.jpg|Domo en Kněžičky
Kněžičky, hospoda.jpg|Gastejo
Kněžičky, zatáčka.jpg|Kněžičky

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Klára Ákos

'*** [Akoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ákos Klára*' estis hungara dancisto, baletinstruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 estis disĉiplo de Ferenc Nádasi, dum la 2-a mondmilito ŝi estis lia primara asistanto. Inter 1946–1954 ŝi estis solisto de pluraj amuzejoj, teatroj, poste ŝi establis privatan edukejon pri klasika baleto kune kun Endre Jeszenszky kaj aliaj, kiu funkciis ĝis 1991. En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj ŝi evoluigis la lernejon al unu el la plej signifaj centroj pri baletotrejnado en la ĉefurbo. Ŝi estis tre sperta kaj postulema instruisto, kie lernis centoj da disĉiploj. Intertempe en 1959 ŝi akiris baletmajstran diplomon en Ŝtata Baleta Instituto. Ŝi ricevis premion en 1986.

## Elektitaj disĉiploj 
* :hu:Zsuzsa Kaán

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Postřižín

**Postřižín** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi etendiĝas proksimume dek ses kilometrojn sudokcidente de urbo Mělník kaj seps kilometrojn oriente de urbo Kralupy nad Vltavou.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1052.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 File:Postřižín, Teplická str.jpg| Strato Teplická ulice
 File:Postřižín, common 2.jpg| Domoj en vilaĝplaco

Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Ferrol (stacidomo)

**Ferrol** () estas fina stacidomo situanta en la hispana urbo Ferrol, en la provinco Korunjo, aŭtonoma komunumo Galegio. Ĝi havas Longdistancan, Mezdistancan, Regionajn kaj Navedantajn servojn kiuj estas disponigitaj sur ibera ŝpuro kaj mallarĝa ŝpuro. Ĝi ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn.

## Bildgalerio 

Ferrol station 2015 front.jpg|Ekstero
Ferrol station 2015 FEVE bar.jpg|Kafeterio
Trenhotel Atlántico en la estación de Ferrol.jpg|Trenhotel

## Vidu ankaŭ 
* Ferrol

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ferrol
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Třebestovice

**Třebestovice** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk situanta apud la 25-a&nbsp;km de aŭtostrado D11, deveturejo Sadská, 2&nbsp;km sudokcidente de Sadská kaj 9&nbsp;km sudokcidente de Nymburk. Ĝi havas  (). La vilaĝon tranĉas meze fervojlinio 060 Poříčany-Nymburk.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 993.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Sonorilejo

## Pluaj fotoj 

 Třebestovice, municipal office.jpg|Municipa ofico
 Třebestovice, memorial.jpg| Monumento al viktimoj de la militoj
 Třebestovice, common.jpg| Vilaĝplaco
 Třebestovice, train stop.jpg| Fervoja haltejo
 Road from Sadská to Třebestovice.jpg| Ŝoseo de Sadská

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Janet Cooke

**Janet Leslie COOKE** (la 23-an de julio 1954 en Ohio - la 4-an de aprilo 2024) estas usona ĵurnalisto kiu laboris por *The Washington Post.* Ŝi iĝis fama kiam ŝi gajnis la Premion Pulitzer en 1981 por rakonto kiu poste montrus esti fabrikita.  La kazo kiun ŝi skribis, "Jimmy's World" (La Mondo de Jimmy), havis kiel protagoniston okjaraĝan heroin-dependigitan knabon . En 1981, ŝi gajnis la Premion Pulitzer por la artikolo.  Post la revelacio ke la rakonto estis fabrikita, rezulte ŝi estis maldungita kaj malpremiita .

## Por plia legado 
* 
* McGrath, E. 1981. "A Fraud in the Pulitzers". *TIME* (Canadian edition), April 27, 1981. Vol. 117, No. 17.
* Szasz, Thomas "The Protocols of the Learned Experts on Heroin", *Libertarian Review*, July 1981

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1954
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Gyula Barsy

**Gyula Barsy** [djula barŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barsy Gyula** estis hungara statistikisto, demografo.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1927, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1939, sed dum la studentaj jaroj li ankaŭ laboris en la statistika oficejo. Post la diplomo li restis en la oficejo ĝis 1949, sed tiam li jam havis malaltan postenon. Pli poste li laboris en diversaj ŝtataj oficejoj ĝis sia morto. Liaj ĉeftemoj estis statistiko de la demografio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Zur Methodenfrage der Muttersprachenstatistik mit Rücksicht auf das Deutschtum in Rumpfungarn.* (1937)
* *Magyarország népessége a honfoglalás óta.* (1938)
* *A nemzetiségek számbavétele.* (1940)
* *A mai Magyarország. A második világháború és a párizsi békeszerződés következményei.* (1946)
* *The Influence of Age in Some Infections Diseases.* (kunaŭtoro, 1958)
* *Bevezetés a demográfiába.* Többekkel. (kunaŭtoro, 1964).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj statistikistoj
Kategorio:Hungaraj demografoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ortigueira (stacidomo)

**Ortigueira** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo en la provinco Korunjo, aŭtonoma komunumo Galegio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra sia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas servojn de Cercanías sur linio C-1 (iama linio F-1 de FEVE kaj C-1f de Renfe Feve), inter Ferrol kaj Ortigueira, estante ĝia orienta kapostacio. Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn sur linio R-1f inter  kaj , same kiel partajn servojn inter Ferrol kaj Ribadeo nomitaj R1a.

## Vidu ankaŭ 
* Ortigueira

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Ortigueira
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Ortigueira

**Ortigueira** estas komunumo en la nordo de Galegio, situanta en la provinco Korunjo kaj la komarko Ortegal. La loknomo *Ortigueira* signifas *Urtikejon*.

La "Internacia Festivalo de la Kelta Mondo de Ortigueira" okazas tie ĉiujare.

Ĝi partigas la estuaron de Ortigueira kun la municipo Cariño.

En 2023 ĝi havis  loĝantojn. En la paroĥo San Julián de Loiba troviĝas la famaj klifoj de Loiba.

## Vidu ankaŭ 
* Ortigueira (stacidomo)
* Espasante (stacidomo)
* Loiba (stacidomo)
* Ponte Mera (stacidomo)
* San Clodio (stacidomo)
* Santa María de Mera (stacidomo)
* Senra (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Korunjo
Ferenc Boján

**Ferenc Boján,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Boján Ferenc** estis hungara kuracisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kunmadaras, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Karcag en 1964, poste li akiris an diplomon en Medicina Universitato de Debrecen en 1970. Post la diplomo li estis praktikanto en la universitata kliniko 3 jarojn, inter 1973–1977 en la universitata instituto li estis asistanto, inter 1977–1981 lektoro, inter 1981–1989 docento, pli poste same docento kaj institutestro en alia instituto (1989–1993), en la sekvaj jaroj li jam estis profesoro, dum li estis lernejestro en 1994. Intertempe li altigis sian diplomon kun laboratoriaj scioj en 1974, post 2 jaroj li akiris plian diplomon pri socialismo. Inter 1994–1997 li estis gastoprofesoro en 2 universitatoj en Iovao. Pli frue li kandidatiĝis (CSc) en 1979, li doktoriĝis (DSc) en 1994 antaŭ la Hungara Scienca Akademio.

Li okupiĝis pri riskfaktoroj de la kanceraj malsanoj kaj ekzamenis karakterizaĵojn de la antaŭtempa morto de la hungara loĝantaro. En 1968 li edziĝis, lia edzino naskis 2 filojn en 1969 kaj 1973. Li ricevis premiojn inter 1970-1991 (la lasta estis franca), sed bedaŭrinde li mortis frue pro aŭtoakcidento.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A macrophagok szerepe a tumorellenes reisztenciában.* (1976)
* *Útmutató a közegészségtani és járványtani laboratóriumi gyakorlatok elvégzéséhez.* (studenta lernolibro, 1984)
* *A magyar lakosság idő előtti elhalálozásának egyes kérdései az 1980-as években.* (disertaĵo, 1993)
* *Teljesítménymérési és minőségellenőrzési módszerek a fekvőbeteg ellátásban.* (kunaŭtoro, 1994, talaborita en la sekva jaro)
* *Demográfiai és epidemiológiai módszerek a népegészségügyben.* (kunaŭtoro, 1996)

## Memorigiloj 
* memormedalo fondita en 2008

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Okcidentgermana Revuo

***Okcidentgermana Revuo*** estas Esperanto-periodaĵo kiu aperis ekde la jaro 1961 ĝis 1968. Kiel lasta ero aperis la numero 8/1968.

Eldonejo kaj presejo estis la "Limburger Vereinsdruckerei" en Limburg (Lahn). Redaktoroj estis Joseph Ferdinand Berger (1961–1964), Joseph Janoschka (1965–1967) kaj Ulrich Lins (1968).

Ĝi enhavis kontribuojn kaj informojn pri politiko, kulturo kaj scienco en la Federacia Respubliko Germanujo, krome pri Esperanto-kulturo kaj -movado.

Ĉiu membro de Germana Esperanto-Asocio ricevis ĝin senkoste, do la pagita membrokotizo por GEA inkluzivis ricevon de la revuo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Germana Esperanto-Asocio
Kategorio:Esperanto-gazetoj en Germanio
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience (Esperanto-gazetoj)
La Unión Vieja (stacidomo)

**La Unión Vieja** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo La Unión (Murcia regiono). Ĝi havas navedoservojn funkciigatajn fare de Renfe Cercanías AM.

## Vidu ankaŭ 
* La Unión (Murcio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:La Unión (Murcio)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
El río del olvido

***El río del olvido*** (La rivero de la forgeso, 1990) estas libro de Julio Llamazares, kiu rakontas piedveturadon laŭ la bordoj de la rivero Curueño en la provinco Leono dum la somero de 1981. Temas pri taglibro, kiu kombinas priskribon de la pejzaĝoj, kartografio kaj vilaĝoj kun dialogoj kun pitoreskaj roluloj. La dialogoj montras koheron en la finoj, kie koncentriĝas humuro, surprizo, tipismo ktp. La priskriboj foje komplikiĝas pro la resurso de la kartografio. Oni ne povas konsideri ĝin fikcia novelo, ĉar kvankam ne mankas ĉefrolulo fronte al medio (eĉ kun epizoda pikareska akso de malsato), ne estas evoluo aŭ konkludo de supozata inica vojaĝo.

## Rilato al aliaj verkoj
La priskriba tekniko kaj la dialogoj kun pitoreskaj lokanoj similas al la centra parto de *La fuente de la edad* de Luis Mateo Díez. Tamen prie oni demandis al Luis Mateo Díaz dum Librofoiro kaj li respondis, ke temas nur pri koincidoj en personaj spertoj kaj komuna sciaro.
### Kun "Viaje a la Alcarria"
Pli similaj estas koincidoj kun alia vojaĝlibro, eble la plej fama en la historio de la hispana literaturo, nome "Viaje a la Alcarria" (1948) de Camilo José Cela. Llamazares ripetas la saman anaforan insiston en la frazkomencoj "El viajero..." (La vojaĝanto...) anstataŭ la unua persono. Aliaj komunaĵoj estas la kartografiaj priskriboj: "tra tie oni iras tien..." ktp.; la strukturo kaj daŭro de la rakonto, la roluloj ktp. Kurioze en neniu el la du verkoj oni aludas al problemoj kun la ŝuoj, manko de akvo aŭ aliaj oftaj problemoj kiam oni aparte multe piediras. Granda diferenco estas ke en *El río del olvido* oni kreas amsentan personan rilaton inter la regiono kaj la vojaĝanto, dum Cela insistas, ke li sentas nenion pri Alcarria kaj unu loko ne estas pli ol alia.

## Referencoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1990
Kategorio:Riveroj en Hispanio