open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Unua Kadra Kompanio

**Unua Kadra Kompanio** (pole: *Pierwsza Kompania Kadrowa*) – subtaĉmento de infanterio kreita la 3-an de aŭgusto 1914 en Krakovo de Józef Piłsudski per unuiĝo de la membroj de Związek Strzelecki (Fusilista Asocio), pola kvazaŭarmea soci-eduka organizaĵo establiĝinta en 1910 en Lvovo kaj aganta ĝis 1914 - estanta fundamento por kreo de militistaj strukturoj de Polaj Legioj en la Dua Pola Respubliko - kaj membroj de Polskie Drużyny Strzeleckie (Polaj Fusilistaj Taĉmentoj), pola sendependiga organizaĵo fondita en 1911 en Lvovo ene de tiutempa aŭstra aneksaĵo laŭ klopodoj interalie de Eugeniusz Romer.

## Komandantoj 
La kompanio konsistis el 164-165 soldatoj, formigitaj en plotonoj kaj patroloj.
* Tadeusz Kasprzycki
* Kazimierz Piątek
* Henryk Paszkowski
* Stanisław Burhardt
* Jan Kazimierz Kruszewski
* Władysław Prażmowski
* Władysław Stryjeński

Dum formarŝo, tuj post transpaŝo de landlimo kun Kongresa Pollando en Miechów aliĝis grupo de 8 skoltoj - distingitaj de Józef Piłsudski per emblemo projektita de pola artisto Tetmajer. La plej juna soldato de Józef Piłsudski estis 14-aĝa.

## Memorigo 
* Ekspozicio en Nacia Muzeo en Krakovo
* Du moneroj de Nacia Pola Banko enkondukitaj okaze de la 95-a datreveno de la formarŝo de Unua Kadra Kompanio
* Ĉiujare de Krakovo al Kielce la 6-an de aŭgusto ekmarŝas ĉ. 400 pafistoj kaj civiluloj

## Bibliografio 
* Jacek M. Majchrowski, *Pierwsza Kompania Kadrowa. Portret oddziału* (Unua Kadra Kompanio. Portreto de la taĉmento), Księgarnia Akademicka, Kraków 2002

## Eksteraj ligiloj 
* "Pierwsza Kompania Kadrowa – zalążek wojska polskiego" La Unua Kadra Kompanio - ĝermo de la pola soldataro Polskie Radio 2014.

Kategorio:Historio de Pollando
Kategorio:Polaj Legioj (1914-1918)
Kategorio:Aperis en 1914
Pál Forgách (episkopo)

**Grafo Pál Forgách** [forgAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Forgách Pál** estis hungara pastro, episkopo, preposto, kanoniko. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *ghymesi’’ kaj ’’gácsi*.

Pál Forgách http://lexikon.katolikus.hu/F/Forg%C3%A1ch.html naskiĝis la  1696. Li mortis la  1759 en Vác.

## Biografio 
Samnoma patro de Pál Forgách estis kanoniko. La filo Forgách doktoriĝis el filozofio en Vieno, el teologio en Romo en 1718. Post la pastriĝo li aranĝis la unuan meson kun sia patro. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* kanoniko de Várad en 1721
* subpreposto en 1723
* ĉefpreposto de Pozsony en 1733
* episkopo de Várad en 1747.
En la 1740–aj jaroj li pilgrimis al Italio. En 1757 li iĝis episkopo en Vác.

## Lia restinta manuskripto 
* ’’Tabularium Diplomatum...’’

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Gyöngyvér Bálint

**Gyöngyvér BÁLINT** [bAlint] rumania hungara sociologino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 10-an de aŭgusto 1975. 
## Kariero
Gyöngyvér Bálint akiris diplomon en UBB de Kluĵo en 1997, poste en 2003 en Universitato Corvinus de Budapeŝto, kie ŝi doktoriĝis en 2009 (Disertaĵo: *Foglalkoztatási stratégiák Hargita megyében* [Okupigaj strategioj en Distrikto Harghita]http://phd.lib.uni-corvinus.hu/364/2/balint_gyongyver_thu.pdf. Ŝi instruas de 1997 en la Universitato Sapientia EMTE de Miercurea Ciuc. De 2012 ŝi estas gastinstruisto en Universitato Corvinus de Budapeŝto.

## Fonto
*Kariertabelo
Imre Berze

**Imre BERZE** estas rumania hungara skulptisto, ceramikisto. Li naskiĝis en Odorheiu Secuiesc la . Li estas la fondinto de Artisttendaro Pulzus de Odorheiu Secuiesc.

## Kariero
Imre Berze pristudis ceramikarton en Kluĵo (2003–2007), poste dizajnarton de 2007 en Temeŝvaro.
## Solaj ekspozicioj
*2007 – Female – Barabás Miklós Céh Galéria, Kolozsvár
*2010 – Sen titolo – (kun Andrea Cabuz) Galerio de Kultura Fonduso György Bernády, Târgu Mureș.
*2012 – Magyar ház, Stokholmo (kun Andrea Cabuz)

## Fonto
*Kariertabelo

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ceramikistoj
12648 Ibarbourou

'*12648 *Ibarbourou''''' estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la urugvaja poetistino kaj verkistino Juana Fernández Morales de Ibarbourou (1892–1979), unu el plej popularaj sudamerikaj poetoj. Ŝiaj poeziaĵoj estas notindaj pro ŝia identigo kaj sento kun la naturo ĉirkaŭ ŝi.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Róbert Köteles

**Róbert KÖTELES** [koeteleŝ] rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en salonta la 18-an de majo 1975.
## Kariero
Róbert Köteles akiris diplomon pri pentroarto en Okcidenta Universitato de Temeŝvaro (1993-1998).
## Solaj ekspozicioj
*2013  Kromo, Pál Art Gallery, Miercurea Ciuc , RO
*2013  Centrum, Művészetek Háza, Brâncoveneşti Palota Kulturális Központ, Mogoşoaia, RO
*2011  Forever, Calina Galéria, Temeŝvaro, RO
*2008  „În fiinţare”, Pygmalion Galéria, Temeŝvaro, RO
*2005  Hypercepţie, ArTei Galéria, Hanul cu Tei, Bukareŝto, RO

## Fonto
*Kariertabelo

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Noémi Jankó Szép

**Noémi JANKÓ SZÉP** [jankO sEp] rumania hungara ceramikistino. Ŝi naskiĝis en Oradea la 15-an de decembro 1974.
## Kariero
Noémi Jankó Szép akiris diplomon pri ceramikarto en Kluĵo (1996–2001).
## Solaj ekspozicioj
*1999 – Ady Endre Líceum, Oradea
*2001 – Ceramart – Tibor Ernő Galéria, Oradea, (kun Melinda Kiss kaj Cristina Quai)
*2002 – KALAPOS KIRAKAT – Nagy Albert Galéria, Unitárius Templom, Oradea, 
*2006 – Átrium Galéria, Budapest, Hu.
*2007 – Nagy Albert Galéria, Oradea, (kun Katalin Márton )
*2010 – Magyar Kultúra Napja, Berettyóújfalu, Hu. (kun Katalin Márton )
*2010 – Nyíregyháza, Hu (ku Katalin Márton )

## Fonto
*Kariertabelo

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ceramikistoj
Baldassare Longhena

**Baldassare Longhena (1598-1682)** (naskiĝis en Venecio, 1598 - mortis en Venecio, en la 18-a de februaro 1682) estis itala arkitekto kaj skulptisto en la Respubliko de Venecio. Li troviĝas inter la plej renomaj kaj signifoplenaj arkitektoj de la Baroka Arkitekturo.

## Biografio 
Liaj gepatroj nomiĝis Melchisedech kaj Giacomina kaj li havis tri gefratojn: Decio, Medea kaj Giovanni. Li estis lernanto de Vincenzo Scamozzi kaj kompletigis la Procuratie Nuove (1584-1640), serion da konstruaĵoj por la Prokuratoraro en la Placo Sankta Marko, en Venezio. Inter siaj preĝejoj troviĝas la Katedralo de Chioggia (1624-1647), Santa Maria degli Scalzi (Venecio, 1656-1680), kun fasado dezajnita de Giuseppe Sardi (1624–1699) kaj la fasado de la Preĝejo de la Hospitaleto, proksima de la Preĝejo de la Sanktuloj Johano kaj Paŭlo (1670-1678). Liaj du grandaj palacoj, ambaŭ sur la Granda Kanalo, estas la Palaco Pesaro, kiu fariĝis Muzeo Correr (1659-1710) kaj la Palaco Rezzonico (1660-1725/1756). Li ankaŭ dezajnis la ŝtuparon de la Monaĥejo de Sankta Georgo Maggiore (1643-1645) kie du grupoj da ŝtuparo kuniĝas kreante unusolan plataĵon.

## Verkaro 
* Fasado de la Preĝejo de Santa Giustina (1640)
* Greka kolegio (1648)
* Kapelo Vendramin in San Pietro di Castello
* Preĝejo Santa Maria di Nazareth (Scalzi) (1646)
* Palaco Belloni Battagia
* Palaco Pesaro (ab 1659)
* Patriarka seminario (1670)
* Ca’ Rezzonico (ab 1667)
* Palaco da Lezze
* Palaco Belloni Battagia
* Fasado de la Palaco Cappello Malipiero
* Palaco Erizzo
* Palaco Basadonna San Trovaso
* Palaco Giustinian Lolin
* Palaco Labia
* Palaco Marcello Pindemonte
* Palaco Widmann
* Villa Angarano (konstruaĵo komencita de Andrea Palladio)
* Renovigado de la Palaco Zen
* Ca’ Pesaro

## Vidu ankaŭ 
* Vincenzo Scamozzi (1548-1616)
* Melchior Barthel (1625-1672)
* Orazio Farnese (1636-1656)
* Tommaso Giusti (1644-1729)

## Literaturo 
* Personensuche
* WorldCat Identities
* [Enciclopedia Italiana](http://www.treccani.it/enciclopedia/baldassare-longhena_(Dizionario-Biografico)/)
* Encyclopaedia Britannica

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:Italaj arkitektoj
Kategorio:Italaj skulptistoj de la 17-a jarcento
Yves Boisset

**Yves BOISSET** estas franca filmreĝisoro naskita la 14-an de marto 1939 en Parizo. Unu el la ĉefaj francaj kinreĝisoroj dum la 70- kaj 80-aj jaroj, Boisset nur laboris por franca televido post 1991.

## Precipaj filmoj 
* 1970: *Un Condé*
* 1972: ''L'Attentat*
* 1973: *R.A.S.*
* 1975: *Folle à tuer*
* 1975: *Dupont Lajoie*
* 1977: *Un Taxi mauve*
* 1977: *Le Juge Fayard dit Le Shériff*
* 1978: *La Clé sur la porte*
* 1980: *La Femme flic*
* 1981: *Allons z'enfants*
* 1982: *Espion, lève-toi*
* 1983: *Le Prix du danger*
* 1984: *Canicule*
* 1986: *Bleu comme l'enfer*
* 1988: *La Travestie*
* 1989: *Radio Corbeau*
* 1991: *La Tribu''

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Giuseppe Sardi

eta|Tombo de Giuseppe Sardi

**Giuseppe Sardi** (naskiĝis en Venecio, en la 24-a de aprilo 1624 - mortis en Venecio, en la 21-a de septembro 1699) estis itala svisdevena arkitekto, plej granda eksponento de la venecia baroko.

Li estis filo de Antonio Sardi, masonisto kaj arkitekto, kaj inter siaj verkoj menciiĝas la fasadoj de la Preĝejoj de Sankta Maria de la Karminoj, Sankta Maria del Giljo kaj Sankta Maria el Nazareto, en Venecio.

## Vidu ankaŭ 
* Arkitekturo
* Vincenzo Scamozzi (1548-1616)
* Baldassare Longhena (1598-1682)

## Literaturo 
* Enciclopedia Italiana
* Giuseppe Sardi: architetto ticinese nella Venezia del Seicento, Nina A. Mallory, 1996
* The Architecture of Giuseppe Sardi and the Attribution of the Façade of the Church of the Maddalena Nina A. Mallory, 1967

## Referencoj 
Kategorio:Italaj arkitektoj
Kategorio:Venecio
Imre Kovács (pentristo)

**Imre KOVÁCS** [kovAĉ] rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 12-an de septembro 1976.
## Kariero
Imre Kovács akiris diplomon pri pentroarto en Szarvas (1996–2001), pri desegno en Segedo (2001–2002). Ĝis 2001 li laboris en sia naskiĝurbo, de 2001 en Hungario.
## Solaj ekspozicioj
*1996 – Tilos kávéház, Miercurea Ciuc
*2007 – Alsóvárosi kulturház, Szeged
*2011 – Boscolo New York Palace Art Gallery, Budapest
## Fonto
*Kariertabelo

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
István Labancz

**István LABANCZ** [labanc] rumania hungara fotisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la -an de 1966.

## Fonto
*Kariertabelo

Kategorio:Rumanujaj hungaraj fotistoj
Gábor-Dénes Pál

**Gábor-Dénes PÁL ** [pAl] rumania hungara fotisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 14-an de aprilo 1964.
## Fonto
*Kariertabelo

Kategorio:Rumanujaj hungaraj fotistoj
Péter Madaras

**Péter MADARAS ** [madaraŝ] rumania hungara skulptisto. Li naskiĝis en Zalán la -an de 1981.
## Fonto
*Kariertabelo

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Konkordato kun Prusujo

La **konkordato kun Prusujo** de la 14-a de junio 1929 estas konkordato, kontraktita inter Prusujo kaj la Sankta Seĝo kaj apartenas al la materio de la internacia juro. En la germanaj federacieroj pluvalidas la fiksadoj de la konkordato kun Prusujo ĝis nun, kaze ke ili estas postsekvaj ŝtatoj de Prusujo. 

La kontrakto okupiĝas pri teritoriaj ŝanĝoj, la nororganizado de la dotoj, la episkopa jura juĝkompetenco pri la teologiaj fakejoj, la episkopelekto fare de la katedrala kapitulo, kiu elektas la novan episkopon el triolisto de la Sankta Seĝo, la ŝtata rajto malakcepti la elekton pro politikaj kaŭzoj kaj la adapti de la malnoviĝintan patronata leĝo.

La konkordato kun Prusujo estis agnoskata post 1945 de la federacieroj de okcidenta Germanujo ekestintaj sur la teritorio de la iama Prusujo, sed ne de la socialisma ŝtato GDR. La konkordato inter Nordrejn-Vestfalio kaj la Sankta Seĝo de la 26-a marto 1984 eĉ aldonas kelkajn regulojn, konfirmante klare la pludaŭron de la konkordato kun Prusujo. Post la germana reunuiĝo la novformitaj federacieroj sur la teritorio de iama Prusujo devis akcepti la konkordatajn regulojn.

## Literaturo 
* Werner Weber (eldoninto): Die deutschen Konkordate und Kirchenverträge der Gegenwart, 2 volumoj, Göttingen 1962 kaj 1971

## Eksteraj ligiloj 
* Teksto de la konkordato

Kategorio:1929 en Germanio
Kategorio:Religio en Germanio
Kategorio:Prusio
Kategorio:Vajmara Respubliko
Melchior Barthel

[eta|[Johano la Baptisto, Sankta Maria el Nazareto]]
**Melchior Barthel (1625-1672)** (naskiĝis en Dresden, en la 10-a de decembro 1625 - mortis en Dresden, en la 12-a de novembro 1672) estis germana skulptisto.

## Biografio 
Li studis kun sia patro Hieronimus Barthel kaj Johann Böhme (1595-1667) el Schneeberg (1640-45), kaj ekloĝis en Dresden, kie li indikiĝis kiel skulptisto de la kortego. Liaj ĉefaj verkoj estas kolosa tombo de la doĝo Giovanni Pesaro (1589-1659), en la Preĝejo de Sankta Maria dei Frari, en Venecio, la statuon de Johano la Baptisto, en la Oratorio de la Preĝejo de Sankta Maria el Nazareto, kaj tombo en la Preĝejo de la Sanktuloj Johano kaj Paŭlo. Liaj sennombraj eburaj skulptaĵoj en la Granda Volbo, en Dresden, estas konsiderataj pli superaj ol liaj plej ellaboritaj verkoj.

## Vidu ankaŭ 
* Skulptarto
* Baldassare Longhena (1598-1682)

## Literaturo 
* The New International Encyclopedia
* Allgemeine Deutsche Biographie
* Neue Deutsche Biographie
* Personensuche

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj skulptistoj
Ji Xianlin

**Ji Xianlin** (naskiĝis la 6-an de aŭgusto 1911 en Linqing (Ŝandongo), mortis la 11-an de julio 2009 en Pekino) – ĉina historiisto, paleografo kaj verkisto.

Li finis fundamentan lernejon, la mezan kaj universitaton en Jinan, poste en 1930 komencis studi en Pekino ĉe Universitato Tsinghua, kie magistriĝis pri okcidenta literaturo. En 1935, kadre de studenta interŝanĝo, foriris al Germanio, kie en Universitato de Göttingen studis palian lingvon, sanskriton kaj lingvojn de Ĉina Turkestano kaj de Centra Azio. Tie ankaŭ en 1941 doktoriĝis.

En 1946 revenis al Ĉinio, kie kiel profesoro de Pekina Universitato komencis labori en nova katedro de orientaj lingvoj. Li specialiĝis pri historio kaj kulturo de antikva Barato. En 1956 iĝis prezidanto de fakukltato de sociaj sciencoj de la Ĉina Akademio de Sciencoj.

Dum la Kultura Revolucio sekrete tradukis al la ĉina *Ramajano*n. Siajn rememorojn de tiu ĉi periodo li priskribis en eldonita en 1998 aŭtobiografio "Vivo en stalo".

En 1978 iĝis vicrektoro de Pekina Universitato kaj direktoro de esplora instituto de Suda Azio de la Ĉina Akademio de Sociaj Sciencoj. Li ankaŭ prezidis al pluraj organizaĵoj, interalie al Ĉina Societo de Suda Azio kaj Ĉina Lingva Societo. En 1986 publikigis artikolon pri filozofo, poeto, socia aganto Hu Shi, kontribuante al ties rehonorigo de liaj sciencaj atingoj, kiu pli frue pro politikaj kaŭzoj en Ĉina Popola Respubliko estis malĉeesta. En 1998 publikigis tradukon de verkita en toĥara lingvo A de la teksto *Maitreyasamiti-Nataka*, malkovritan en 1974 en Yanqi (Ŝinĝango).

Li okupiĝis pri esploro de historiaj ligoj inter Ĉinio kaj Barato, interalie pri historio de trairo de budhismo al Ĉinio kaj de ĉinaj inventoj al Barato. Pri la historio de Barato verkis 7 librojn, tradukis ankaŭ plurajn verkojn de sanskrito al la ĉina lingvo. La 26-an de januaro 2008, en la Tago de Respubliko, kiel la unua ĉino estis distingita de barata registaro per la ordeno Padma Bhuŝan.

Li opiniis, ke proceso de interkultura ŝanĝo estas baza movigoforto de la homa progreso, kaj konado de fremdaj kulturoj estas vojo al atingo de universala harmonio. Li dividis la homaron al kvar grandaj kulturaj zonoj: la ĉina, barata, araba-islama kaj eŭropa-amerika. La tri unuaj estas kulturoj de Oriento kaj la lasta kulturo de Okcidento. Li kontraŭstaris al eŭropocentismo alvokante al plifirmigo de kultura interŝanĝo inter Oriento kaj Okcidento, kio, laŭ lia konvinko, estis rejuniĝonta la ambaŭ kulturejojn. Li opiniis, ke persisto de la ĉina kulturo dum 5000 jaroj estas rezulto de ĉiamaj prunteprenoj de ekstere, kion komparis al "vakcinigo de freŝa sango".

Kategorio:Ĉinaj historiistoj
Gournay-sur-Marne

**Gournay-sur-Marne** [] estas franca komunumo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Gournay-sur-Marne rilate al Parizo kaj la ĉirkaŭaj departementoj
Gournay-sur-Marne situas ĉe la rivero Marno,  oriente de la centro de Parizo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Saint-Denis
* Chelles - Gournay (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Komunumoj de Seine-Saint-Denis
Klado BEP

**Klado BEP** estas klado el poacoj. Ĝi enhavas tri subfamiliojn. Ĝi aperis antaŭ proksimume 47 milionoj da jaroj.

## Fontoj 
## Vidu ankaŭ 
*Poacoj
*Klado PACCMAD

Kategorio:Poacoj
Angéla Ferencz

**Angéla FERENCZ ** [ferenc] rumania hungara etnografino. Ŝi naskiĝis en Miercurea Ciuc la 28-an de majo 1971.

## Kariero
Angéla Ferencz akiris diplomon inter 1992-1998 en Universitato Janus Pannonius de Pécs pri etnografio-hungara lingvo kaj literaturo. Ŝi estas kunlaboranto de 1998, direktoro de 2007 de la Kultura Centro de Distrikto Harghita.

## Publikaĵoj
*Helytörténetírás, helytörténeti kiadványok 1990 után Hargita megyében. Konferenciakötet. (red). 2004, Pro-Print, Csíkszereda
*A kulturális örökség védelme, kulturális ipar alapjai a Székelyföldön. in. Székelyföld. 326-352 old. red: Horváth Gyula, MTA Regionális Kutatások Központja, Dialóg Campus Kiadó, Bp.-Pécs, 2003
*Földtulajdon, gazdálkodás Csíkkozmáson. in. Székelyföld, 2003 október, VII. évf. 10 sz.
*Sokszor úgy szeretnék enni, magam sem tudom, hogy mit. Hagyományos táplálkozás a Székelyföldön. (red) 2002 Pro Print, Csíkszereda.
*"Traits Voilés, Traits Dévoiles" 2001. Intervjuoj kun muslimaj virinoj vivantaj en Belgium. Triviéres, Belgium (kunuaŭtorino)
*A lakodalmi főétkezés és változása Kászonimpéren - in. Hargita Kalendárium 1999.

## Fonto
*Kariertabelo
*[Retejo de Kultura Centro de Distrikto Harghita(https://eo.wikipedia.org/wiki/Distrikto_Harghita)]
*Intervjuo 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj etnografoj
Universitato Alberto Ludoviko de Frajburgo

eta|200ra|Alberto la 6-afondinto de la universitato.
La **Universitato Alberto Ludoviko de Frajburgo en Brisgovio** fondiĝis de Alberto la 6-a, Arkiduko de Aŭstrio (1418-1463), en la 21-a de septembro 1457 (papa buleo el la 20-a de aprilo 1455) kaj estas la dua universitato kreita en aŭstra teritorio, post tiu de Vieno. Hodiaŭ tiu de Frajburgo estas la 5-a plej malnova universitato en Germanio, kun longa tradicio je la instruo pri homa scienco, sociala sciencoj kaj naturaj sciencoj. La universitato konsistas el 11 fakultatoj kaj altiras studentojn eltra la tuta Germanio same kiel el 120 aliaj landoj.  konsistigas 16% el la totala numero de studentaro. La frajburga universitato interalie membras en la Ligo de Eŭropaj Esploraj Universitatoj.

## Rilatoj al Esperanto 
La frajburga universitato estas unu el la altlernejaj lokoj, kiuj tradicie estas fokusoj de la aktivuloj de Germana Esperanto-Junularo. Interalie (la listo estas ĉio krom kompleta) ĉi tie studis Frank Stocker, Simone Fischer-Sorg kaj Bernd Finger.

## Institucioj
* Universitata Kolegio Freiburg

## Vidu ankaŭ 
* Jakob Wimpfeling (1450-1528)
* Matthäus Zell (1477-1548)
* Paŭlo Friĝo (1483-1543)
* Jakobo Spigelo (1483-1547), aŭstra humanisto
* Konrad Heresbach (1496-1576), germana teologo kaj humanisto
* Walter Noddack (1893-1960)
* Wolfgang Kofler (1970), klasika filologo
* Hannah Arendt (1906-1975) german-usona filozofino, politikologino
* Rudolf Carnap, filozofo
* Henrik Benedict, hungara internisto


Frajburgo
Kategorio:Freiburg
Imre Kovács

**Imre Kovács**

* Imre Kovács (aktoro)
* Imre Kovács (ministro)
* Imre Kovács (nobela juĝisto)
* Imre Kovács (pentristo)
* Imre Kovács (teatrestro)
12650 de Vries

'*12650 *de Vries'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la nederlanda astronomo *Martien de Vries'', ano de grupeto, kiu disvolvis la unuan nederlandan teleskopon de 1 m. ĉe La Observatorio La Silla. Lia ĉefa kampo de intereso estis la disvolvo kaj alĝustigo de la fotometro, kiun li mem uzis por mezuroj pri infraruĝaj steloj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Dua kunregado (Francio)

La **dua kunregado** en Francio okazis de marto 1993 ĝis majo 1995. Ĝi estas la konsekvenco de la deputitaj balotoj de la 21-a kaj 28-a de marto 1993, kiu inversigis la politikan plimulton en la Nacia Asembleo, la dekstro havis 472 seĝojn el 577.

Ĝi karakteriziĝas per la prezidanto de la Respubliko, François Mitterrand, kaj la ĉefministro, Édouard Balladur. Ĝi estis alinomita « la velura kunregado » pro la ĝentilaj rilatoj inter la du kapoj de la plenuma povo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Bibliografio 
* Édouard Balladur, *Deux ans à Matignon*, eld. "Plon", 1995.

### Vidu ankaŭ 
* Kunregado
* Ministraro de Édouard Balladur

Kategorio:Kunregado (Francio)
Kategorio:1990-1999 en Francio
Kunregado (politiko)

**Politika kunregado** estas situacio en kiu estas kontraŭaj ŝtatestro kaj registarestro (venanta de parlamenta plimulto) ĉe la kapo de ŝtato. Tiu situacio okazigis strangajn okazojn, ekzemple en Francio fine de la 20a jarcento kaj komenco de la 21a.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Plenuma povo
* Registaro
* Ŝtatestro
* Ĉefministro

### Eksteraj ligiloj 
*  Dokumentaro pri kunregado sur la interretejo de "Documentation française" 

Kategorio:Francaj politikaj konceptoj
Episkopuja administranto

**Episkopuja administranto** estas laŭ kanona juro kleriko, kiu dum la Vaka Seĝo de episkopujo ĝis reokupiĝo de la posteno administras la oficon.

La eklezia juro fiksas, ke en episkopujo ĉiam ekzistu ĉefa respondeculo. Dum vakeco de episkopa posteno la estrado de la episkopujo transiĝas tuj komence al la plej longe oficanta helpa episkopo, nome ĝis la enoficigo de episkopuja administranto. Se ne ekzistas helpepiskopo, la estrado transiĝas pretertempe sur konsultantaron.

Dum la tempo de la Reformacio plurfoje okazis ke sur la postenon de iu episkopo aŭ princepiskopo elektiĝis protestanto. Tiu estis neniel agnoskita de la katolika eklezio, sed havis la saman regpovon super la  sekulara teritorio de la episkopujo (la princepiskopujo), kiel havus normala princepiskopo. Ankaŭ tiaj protestantaj regantoj ricevis la titolon "administranto".

En iuj aliaj okazoj oni elektis kandidaton al episkopeco kiu ja estis katolika sed ne ordinita, eble ĉar li plu intencis edziĝi, aŭ fariĝi sekulara reganto de iu apuda princlando. Ankaŭ tia kandidato, kiu ne povis oficiale fariĝi episkopo, povis porti la titolon "administranto".

## Vidu ankaŭ 
* Administranto (princepiskopujo)

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.vatican.va/archive/DEU0036/__P1H.HTM

Kategorio:Romkatolika Eklezio
*
Kategorio:Ekleziaj titoloj
Kategorio:Religiaj profesioj en kristanismo
12649 Askanio

'*12649 *Askanio''''' estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" ().

## Orbito 
Ĝi estas ano de la '"Troja Tendaro", ĉar ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Askanio, filo de la trojano Eneo. Li nomiĝis ankaŭ Julo kaj sub tiu nomo iĝis la praulo de la Gento Julia.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Regionhistoria muzeo de Dachwig

eta|Lanz-Bulldog de 1940. 
La **Regionhistoria muzeo Dachwig** () troviĝas en Dachwig, parto de la komunumo *Fahner Höhe*, Lange Straße.

## Priskribo de la loko 
La muzeo estas en la centro de la vilaĝo. En 1974 komencis Hermann kaj Elsbeth Martin la kolekton de kamparanaj mebloj en sia en 1802 konstruita bieno. La muzeon oni inaŭguris jam unu jaron poste okaze de la 1115-a datreveno urbomencia.

En la 2001-a jaro fonditis la societo *Dachwiger Heimat- und Museumsverein* kiu transprenis la prizorgon de la loko.

## Kolektoj 
Konsistigas la muzeon 16 ekspoziciaj ĉambroj. Oni trovas ĉion tipan por familia mastrumaĵo ĉirkaŭ la jaro 1900. La granda garbejo gastigas multon da agrikulturaj maŝinoj, i.a. du traktoroj *Lanz-Bulldog* (malsamaj modeloj).

Krome vidindas la malnova lernejo kaj la lavbudo. Ekster tio oni povas informiĝi bone pri la historio de Dachwig kaj ĝia medio. Estas atestitaj spuroj pri kelta setlado 4.500 jarojn aĝa.

En la interna korto de la muzeo staras malnovaj limŝtonoj kaj eratika bloko taksita monumentprotektinda ŝtonaĵo.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 40

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo.

Dachwig
Kategorio:Distrikto Gotha
Dachwig
Regionhistoria muzeo de Dermbach

eta|Ŝildo ĉe la muzeo. 
eta|El la kolektaro. 
La **Regionhistoria muzeo de Dermbach** () troviĝas en Dermbach, Kirchberg nr 5.

## Priskribo de la loko 
El kolektoj kaj donacoj de regionhistorie interesiĝantaj burĝoj fariĝis en 1932 la muzeo *Heimatmuseum für das Eisenacher Oberland*, en la salonoj de la surloka kastelo.

En 1959 oni donas al la muzeo novan hejmon en vilao en la Bahnhof-strato. Post nova transloko estas nuntempe la elmontradejo (ekde 1997) en la iama urbodomo de Dermbach. La trabfakaĵo situas centre kaj apudas la historian bazarplacon kaj la barokstilan urboparton.

## Kolektoj 
Kiel vizitanto eblas informiĝi pri la kultura kaj sociala historio de la turingia parto de la regiono *Rhön*, pri la vivo- kaj laborkondiĉoj de la homoj de la 18-a ĝis la 20-a jarcentoj.

La maketaĵo de la prapatra sidejo de la Grafoj de Henneberg, armiloj el la Kamparana ribelo (1525) kaj la militaj eventoj de 1866 atentas pri regintoj kaj historiaj eventoj en la regiono.

Videblas ankaŭ la prizona kesto de la fama *Rhön-Paŭlo*, krimulo kaj helpanto de la malriĉuloj, pendumita en la 18-a jarcento.

Dermbach gravis ekde 1855 en la prilaborado de natura korko: tio daŭris ĝis 1990.

Prezentatas ankaŭ la konstruo de la fervojlinio *Feldabahn*. Malfermite kiel etŝpura linio en 1880, ĝi iĝis normalŝpura en 1934 kaj estis dum jardekoj grava ekonomia faktoro de la Antaŭa Rhön-regiono.

Nek forgesatas en la ekspozicioj mencii la elminadon de kalio en la Werra-valo, kiu kreis multajn laborlokojn ĝis la fino de la 20-a jarcento.

La skulptado de lignaĵoj en la Felda-valo ankaŭ floris, kiel montras la elmontritaj objektoj. Diversaj aĵoj kaj dokumentoj klarigas tiun evoluon: i.a . la hejma farado de kapoj de tabakpipoj, la fondo de lernejo pri skulptado-arto en Empfertshausen en 1878 kaj la establiĝo de la unuaj entreprenoj pri lignoskulptado. La originale konservita laborĉambro de oficisto el la Duklando Sachsen-Weimar (Otto Schmith, direktoro de la 4-a administrada sekcio; ĉirkaŭ 1900) estas belega pro sia meblaro el nuksarbo: ĝi fariĝas sekve tre eminenta atestilo de la pinta kvalito de la laboro de la surlokaj lignoskulptistoj.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 40-41

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo.

Dermbach
Kategorio:Distrikto Wartburg
Dermbach
Regionhistoria muzeo de Reitzengeschwenda

eta|La muzeo. La **Regionhistoria muzeo de Reitzengeschwenda** (germane: *Volkskundemuseum Reitzengeschwenda*) troviĝas en Drognitz, Germanujo (Reitzengeschwenda nr 24).

## Priskribo de la loko 
Komencoj estis en 1969, vera muzeo-fondo en 1983; intertempe la kolektoj pligrandiĝis senteble. En kamparana domo de 1680 estas elmontrataj kamparanaj iloj, mebloj, tradiciaj kostumoj kaj sekcio pri historio.

## Kolektaro 
En la draŝejo estas dioramoj pri vivospacoj de la regiono, kiuj invitas al aŭskultado, gapado kaj tuŝado. Krome videblas sur tri etaĝoj malnovaj iloj agrikulturaj (de jungil-kolumoj por ĉevaloj ĝis draŝmaŝino) kaj prezentatas diversaj aliaj metioj.

Kolekto mineralogia en la flanka alo donas ideojn pri la ankoraŭ el la tero elfosindaj juveloj kaj varbas novajn geologojn.

En la teknika monumento *Sägemühle* (segmuelejo) oni povas informiĝi pri la ligna prilaborado kaj la flosigado sur la rivero Saale.
eta|La kirketo kun arthistorie grava interno.

## Kirko 
Partoprenantoj de rondgvidado povas ankaŭ viziti la modestan kirkon kun belaj plafonaj pentraĵoj, baroka ambono, malnova orgeno kaj interesa baptujo.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-6, p.&nbsp;42

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo de la muzeo 

Reitzengeschwenda
Kategorio:Distrikto Saalfeld-Rudolstadt
Dornburg
Reitzengeschwenda
Klado PACCMAD

**Klado PACCMAD** estas klado el poacoj. Ĝi enhavas sep subfamiliojn. Ĝi aperis antaŭ proksimume 52 milionoj da jaroj.
Ene klado PACCMAD, evoluis plurfoje vojoj de C4-tipa fotosintezo. .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*Poacoj
*Klado BEP

Kategorio:Poacoj
Seka persimono

eta|*Gotgam* (seka persimono)
eta|Prezentado de seka persimono.
eta|Persimonoj estas sekataj.
**Sekpersimono** estas unu el sekaj fruktoj. Seka persimono (aŭ kakinoko) estas farata en Japanio, Koreio, Ĉinio, Tajvano, Vjetnamio kaj inter japanoj en Kalifornio, Usono. La adstringeco de kakinoko ŝanĝas al forta dolĉeco per sekado.

## Regionaj diversecoj 
* Japane: *Hoshigaki* (干し柿, "seka kakinoko") estas konsiderata kiel japana dolĉaĵo mem aŭ ĝia grava materialo.

* Ĉine: sekpersimono estas nomata *shìbǐng* (柿餅, "persimona kuko").

* Koree: *Gotgam* (곶감 "seka persimono"). *Gotgamssam* (곶감쌈, *ssam* = tegi ion) estas juglando tegata de sekpersimono.

* Vjetname: *Hồng khô* ("persimono seka")

## Vidu ankaŭ 
* Gionbō
* Japana dolĉaĵo

## Referencoj 
Kategorio:Fruktoj
Kategorio:Japanaj dolĉaĵoj
Muzeo Kasteloj Dornburg

eta|La suda renesancstila kastelo kun la muzeo.
La **Muzeo Kasteloj Dornburg** () troviĝas surmonte en Dornburg (Saale).

## Priskribo de la loko 
En Dornburg estas super la valo de la rivero Saale en reciproka proksimeco tri kasteloj el diversaj stilaj epokoj. Ili formas unikan ensemblon kaj por Germanlando kaj por tuta Eŭropo. Kun ili estas ligitaj la nomoj de eminentuloj historiaj kaj kulturaj.

La unua mencio estis en 937 en dokumento de imperiestro Oto la 1-a. Goeto restadis tie ĉi plurfoje (inter 1776-1831).
* La norda ***Malnova kastelo*** estas miksaĵo inter la arkitekturstiloj romanika, malfrugotika, renesanca, baroka. La nuntempa konstruaĵo estas el la jaro 1451 kaj uzatas fare de la Friedrich-Schiller-Universitato Jena kiel kunvenejo.

* La ***Meza kastelo*** (alia nomo: *Rokoka kastelo*) nombriĝas inter la plej konataj verkoj de la turingia arkitekto Gottfried Heinrich Krohne, kiu tre orientiĝis pri la forma lingvo de Matthäus Daniel Pöppelmann. Ĝi konstruitis de 1736-47 sub la regado de *Ernst August la 1-a (Sachsen-Weimar-Eisenach)*. Tiu plezurkastelo kombinas ĉarme kaj rave la arkitekturon kun la ĉirkaŭanta pejzaĝo: ĝi estas unuetaĝa kaj larĝa ĉe la antaŭa flanko, sed svelta kaj trietaĝa de la vala flanko. Dum vintro 1818/19 kunvenis tie ĉi la asembleo de la grandduklando.

## Muzeaj partoj 
En la Meza kastelo videblas en la manĝosalono kaj la apudaj kabinetoj porcelanaĵoj kaj fajenco el Ĉinio, Meißen kaj Delft. Ekde 1776 ĝi estis loĝejo ankaŭ por Goeto, kiam li estis en oficiala misio tie ĉi, en lia rolo kiel oficisto.

Tamen estas la goeta kastelo en la pli mallarĝa senco la renesancstila ***Suda kastelo***. Ĝi konstruitis kiel landposedanta bieno en la unua duono de la 16-a jarcento, alikonstruitis ĉ. la jaro 1600 kaj aĉetitis fare de la grandduko Carl August en 1824. Post ties morto Goeto elektis ĝin kiel someran rifuĝejon por malĉeesti la deprimigajn funebrajn ceremoniojn kaj retrovi kreivecon kaj internan trankvilon. La de Goeto uzita Montara salono *(Bergstube)* kaj du aliaj salonoj memoras tiujn restadojn.

La apuda Kamena salono *(Kaminzimmer)* estis en uzo fare de la dukaj familianoj; ĝi estas kun vanda tegaĵo (de poste) kaj marketraĵoj altvaloraj el la iama Urba kastelo de Jena.

La du laste menciitajn kastelojn unuigas barokstila ĝardeno kun belaj verdaj laŭbaj latkradoj. Alvalen oni kultivas vinberabedojn. Pejzaĝa ĝardeno enkadras la kastelan ensemblon.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 41-42

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo.

Dornburg
Dornburg
Dornburg
Jakob Wimpfeling

**Jakob WIMPFELING**  (naskiĝis la 27-an de julio 1450 en Schlettstadt en Alzaco, mortis la 17-an de novembro 1528 samloke) estis germana humanisto, teologo, pedagogo, filologo kaj historiisto. Li estis lernanto de Ludwig Dringenberg (1410-1477), fondinto de la Humanisma Biblioteko de Schlettstadt.

## Biografio 
En 1464, li enmatrikuliĝis en la Universitato de Frajburgo, kie li diplomiĝis kiel Bakalaŭro en 1466. Pli malfrue li vizitadis la Universitaton de Erfurto kaj de Hajdelbergo, kie li ricevis sian diplomon kiel Magistro en 1471. Poste, li studis Kanonan Juron tri jarojn, kaj finfine teologion.

En 1483, li estis predikanto en la katedralo de Speyer. En 1498, Filipo, la Palatinata elektisto, alvokis lin por esti profesoro pri retoriko kaj poetiko en Hajdelbergo. Ekde 1500, li vivis en Strasburgo kaj sin dediĉis al siaj skribaĵoj, antaŭ ol reiri al sia naskiĝurbo, en 1513. En Schlettstadt, cirklo da lernantaro kaj admirantaro kuniĝis ĉirkaŭ lian personon. Malsamaj opinioj pri Luteranismo disbatis ĉi beletran societon.

Post la ekskomuniko de Marteno Lutero li klopodis por ke la Kurio nuligu la forpelon. Tio faris lin suspekto pri ebla satiraĵo kontraŭ la Kurio: "Litancia pro Germania", kiu probable skribiĝis de Hermann von dem Busche (1468-1534).

En 1521, Wimpfeling submetis sin al la Roma Eklezio, al kiu li estos ekde tiam lojala filo. En 1524, li kuniĝis al la dialogo de Hieronimo Emser (1478-1527) kontraŭ la verko "Canonis missae defensio" far Ulriko Zvinglo (1484-1531), kaj per malferma letero al Lutero kaj Zvinglo, li admonis ilin ĉe la atenta ekzamenado de la skribaĵoj celante ke ili mem malkovru ke la Kanonoj de la Meso entenis nenion kontraŭan al la doktrinoj kaj kutimoj de la eklezio en siaj naskiĝaj jaroj. Wimpfeling tiam retiriĝis de la disputoj, kaj pro tio estis ridindigita de la luteranoj kiel renegato kaj persekutanto de herezuloj.

## Verkoj 
* Stylpho, 1480 (komedio, 1494)
* Vita sancti adelphi, ĉirkaŭ 1500
* Germania, 1501
* Epitome rerum Germanicarum, 1505
* Vita Sancti Adelphi, 1506
* Gravamina, 1520, verko kiun li dediĉis al la Imperiestro Maksimiliano la 1-a (1459-1519)
* The Elegantiarum medulla (1493)
* Isidoneus germanicus (1496)
* Adolescentia (1500)
* Defensio Germania, 1502

## Vidu ankaŭ 
* Johannes Amerbach (1440-1513)
* Johannes Lapidanus (1425-1496)
* Johannes Reuchlin (1455-1522)
* Thomas Murner (1475-1537)
* Beatus Rhenanus (1485-1547)

## Literaturo 
* Academic Dictionaries and Encyclopedias 
* SensAgent
* SensAgent - Christoph von Utenheim
* Hermanubis
* L’Alsace au XVIè siècle
* New Advent
* The Free Dictionary
* Base Numérique du Patrimoine d'Alsace 
* Treccani.it

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Germanaj verkistoj de la 15-a jarcento
Kategorio:Germanaj verkistoj de la 16-a jarcento
Kategorio:Universitato de Hajdelbergo
Kategorio:Universitato de Erfurto
Kategorio:Universitato de Frajburgo
Kategorio:Universitato de Parizo
Imre Bajor

**Imre BAJOR,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bajor Imre** estis elstara hungara aktoro, voĉoaktoro.

Imre Bajor http://vmek.oszk.hu/02100/02139/html/sz02/36.html naskiĝis la 9-an de marto 1957 en Budapeŝto. Li mortis la 6-an de aŭgusto 2014 en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Bajor komencis sian aktoran karieron jam en 1976 en Ŝtata Teatro Déryné. Baldaŭe li aliĝis al stabo de malgranda teatro en Budapeŝto, fine en 1999 li estis libera aktoro, kie li laŭokaze ricevis taskojn en diversaj teatroj, Hungara Radio, Hungara Televizio. Ĝuste tiam li havis tutlandan konatecon, ĉar li ricevis rolojn en popularaj serioj. En 2010 li malsaniĝis, sed post monatoj li denove aktoradis. Li plej ofte ricevis taskojn en komedioj. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Ekde 1995 li ricevis diversajn premiojn.

## Roloj (elekto) 
* 11 kinejaj filmoj inter 1954-2009, inter ili Meseautó (2000), kie li ricevis rolon de Gyula Kabos (tio estis iam furora filmo)
* 17 televiziaj filmoj inter 1980-2004, krome ofte partoprenoj en distraj programoj
* ĉ.37 teatraj roloj, ekzemple
** Jaroslav Hašek: La travivaĵoj de la brava soldato Ŝvejk dum la mondmilito – ĉefkuracisto
** Woody Allen: Lebegő fénybuborék – Jerry Wexler
** Károly Bakonyi: Mágnás Miska – Miska ĉefrolo
** William Shakespeare: Romeo kaj Julieta – tria gardisto

## Fontoj 
* hungare
* http://www.szinhaziadattar.hu/ 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj humuristoj
Ipoao

**Ipoao** aŭ **Ipoaa Lago** (hispane : *lago Ypoá*) estas lago situanta en la centra okcidento de Paragvajo, en la Centra kaj en la Paragvaria Distriktoj. Ipoao estas parto de la Ipoaa Nacia Parko (*Parque Nacional Lago Ypoá*). Ĝi kovras areon de 119 000 da hektaroj. La zono estis agnoskata naturprotektejon kaj nacian parkon en 1992.

Oni aliras la lagon per tervojo en la kvartalo *Valle Apuá* kiu apartenas al la komunumo Quiindy (Paragvaria Distrikto). Ipoaa Lago estas ĉirkaŭata de Ibikvi-Altebenaĵo kaj de ebenaĵoj kaj marĉoj de la sudoriento de la Centra Distrikto.

La lago havas nebone konatan kaj esploritan ekosistemon. En la malsekejoj kaj lagunoj ĉirkaŭantaj Ipoaon troviĝas la insuloj Mocito, Ildefonso, Valdés kaj Marcelo.

En la zono vivas varia avifaŭno, konsistanta el ardeedoj, ibisoj, papagedoj kaj tukanoj. Kvankam estante oficiale nacia parko, malmulto estis farata por plenumi ties statuton.

## Vidu ankaŭ 
* Ekoregionoj en Paragvajo

Kategorio:Geografio de Paragvajo
ConIFA

**ConIFA** (akronimo de la angla nomo ***Con**federation of **I**ndependent **F**ootball **A**ssociations*, en Esperanto *Konfederacio de Sendependaj Futbalaj Asocioj*) estas federacio de futbalaj asocioj establita en 2013. La konfederacio konsistas el asocioj respektive futbalteamoj kiuj reprezentas naciojn, dependajn regionoj, internacie neagnoskatajn ŝtatojn, minoritatojn, senŝtatajn popolojn, regionojn kaj mikronaciojn, kiuj ne estas membro de la Federacio Internacia de Futbalo Asocia, mallongigata FIFA (FIFA nur akceptas membrajn federaciojn kiuj reprezentas ŝtatojn oficiale agnoskatajn fare de la Unuiĝintaj Nacioj). En tiu celo, ConIFA konkurencas kun alia alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster FIFA, nomata esperantlingve NF-Ligo (longigo aŭ *Nova Federacia Ligo* aŭ *Ne-FIFA-Ligo*) respektive angle *NF-Board*.

ConIFA organizas la *Futbalan Mondpokalon ConIFA* ("ConIFA World Football Cup"), kies unua turniro okazis en 2014 en Östersund, Svedio. La unua Eŭropa Konkurso okazu en 2015.

## Membroj 
**Eŭropo**
* 20ra Cilento (suda Kampanio)
* 20ra|kadra Graflando Nico
*  (Ellan Vannin)
* 20ra|kadra Frankonio
* 20ra|kadra Helgolando
* 
* 
* 20ra Okcitanio (okcitana nacia teamo de futbalo)
*  (padania nacia teamo de futbalo)
* 20ra Ciganoj
**Afriko**
* 
* 
**Azio**
* 
* 20ra Asirianoj
*  (kurda nacia teamo de futbalo)
* 
* 
* Tamil Eelam
**Amerikanoj**
* Kaskadio (bioregiono *Cascadia*)
* Kebekio

Nur kelkajn monatojn post kiam ĝi iĝis membro de ConIFA, la kebekia oficiala teamo de futbalo aniĝis al la Kebekia Futbala Federacio (france *Fédération de soccer du Québec*, FSQ), kun la intenco ke la federacio FSQ eventuale petu membrecon de CONCACAF, la nordamerika konfederacio de FIFA. Tiucele oni anoncis ke la teamo nur ludu internaciajn matĉojn kontraŭ naciaj teamoj kiuj estas membroj de ĉu CONCACAF aŭ FIFA, kaj ne plu partoprenu en Ne-FIFA-Futbalaj turniroj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Futbalaj organizaĵoj
Kategorio:Futbalo en Svedio
Kategorio:Futbalo en 2013
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2013
Csilla Zsigmond

**Csilla Dalma ZSIGMOND** [ĵigmond] rumania hungara politiksciencistino, sociologino. Ŝi naskiĝis en Braŝovo la 15-an de novembro 1975.
## Kariero
Csilla Dalma Zsigmond akiris diplomon pri sociologio en UBB de Kluĵo en 1998, poste pri politikscienco-kamunikado en Universitato Corvinus de Budapeŝto en 2005. De 2004 ŝi estas  instruisto de Sapientia EMTE de Miercurea Ciuc.
## Libroj
*Biró A. Zoltán - Zsigmond Csilla: Székelyföld – Számokban. (Regiunea est-transilvaneană – în cifre) Editura Alutus, Miercurea Ciuc, 2005. ISBN 973-7875-15-X. 196 p.
## Ĉapitroj
*Ambrus Z. – Kósa I. – Zsigmond Csilla: Influenţa simbolului video asupra preferinţei ştirilor online. In: Iluţ, P. ed.: Studii de sociopsihologie. 2011, Presa Universitară Clujană, Cluj-Napoca. ISBN 973-595-225-9. P. 131-144.
*Zsigmond Csilla: Tömegkommunikáció. (Comunicare mass media) In: Kultúra, térség, szaktudás (Cultură, Spaţiu, Profesionalism, coord. Biró A. Z. - Bodó J.)  Editura Alutus, Miercurea Ciuc, 2006. ISBN 973-7875-20-6 p.&nbsp;99-113.
## Fonto
*Kariertabelo

Kategorio:Rumanujaj hungaraj sociologoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj politiksciencistoj
12653 van der Klis

**12653 van der Klis** estas tre malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la nederlanda astronomo Michiel van der Klis, spertulo pri la ecoj de la  kaj de la . Li malkovris la  en la X-radiaj duopaj steloj. Li estas iama direktoro de la Astronomia Instituto Anton Pannekoek en Amsterdamo. Li gajnis la Premion Bruno-Rossi (1987) kaj la Premion Spinoza (2004).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
István Kósa

**István KÓSA** [kOŝa] rumania hungara filozofo. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 27-an de aprilo 1970.
## Kariero
D-ro István Kósa akiris diplomon pri filozofio en UBB de Kluĵo, poste doktortitolon pri filozofio de la 20-a jarcento en Universitato de Debreceno. Ĝis 2004 li instruis en UBB, de 2005 en Sapientia EMTE de Miercurea Ciuc.

## Doktordisertaĵo
*Interpretarea lui Rorty despre Heidegger. Universitatea din Debrețin, Filosofie, 2002. 
## Libroj
*Gondolkodás és szolidaritás (Gândire şi solidaritate), Editura Presa Universitară Clujeană, Cluj-Napoca, 2007. ISBN 978-973-610-544-9. 210 p.
*Szociológiaelmélet (Teoria sociologiei), Editura Státus, Miercurea-Ciuc, 2007. ISBN 97-973-1764-06-1. 135 p.
## Ĉapitroj
*Zoltán Ambrus, István Kósa, Csilla Zsigmond, Influenţa simbolului video asupra preferinţei ştirilor online. In: Iluţ P. (coord.), „Studii de sociopsihologie”, Editura Presa Universitară Clujeană, Cluj, 2011, 14 p.
## Fonto
*Kariertabelo 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj filozofoj
12654 Heinofalcke

'*12654 *Heinofalcke''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan radioastronomon
Heino Falcke, kiu laboras ĉe la Radboda Universitato en Nimego (Nederlando). Li estas konata pro sia noviganta uzo de radioteleskopoj
kaj sia laboro pri la galaksia centra nigra truo. Li ricevis la Premion Spinoza en 2011.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Samea nacia teamo de futbalo

La **samea nacia teamo de futbalo**, nomata ***Sápmi*** (laŭ la samea vorto por la lando Sameio), estas futbalteamo el sameaj viraj futbalisto, kiu futbale reprezentu la etnon de sameoj vivanta en nordaj partoj de Norvegio, Svedio, Finnlando kaj la Rusia Federacio, do en la teritorio nomata Sameio, en tradicia Esperanto ankaŭ nomata *Laponio*. La teamo estas parto de la Futbala Asocio Sameio, samee mallongigata *FA Sápmi*. Ĉar sendependa Sameio ne estas membroŝtato de Unuiĝintaj Nacioj, la  Futbala Asocio Sameio ne estas membro de la Federacio Internacia de Futbalo Asocia, mallongigata FIFA, sed ĝis 2013 membris en alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster FIFA, nomata esperantlingve NF-Ligo (longigo aŭ *Nova Federacia Ligo* aŭ *Ne-FIFA-Ligo*) respektive angle *NF-Board*. En 2013 ĝi membriĝis en tiam nove fondita nova alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster FIFA, nomata ConIFA (akronimo de la angla nomo ***Con**federation of **I**ndependent **F**ootball **A**ssociations*, en Esperanto *Konfederacio de Sendependaj Futbalaj Asocioj*). Ĉu la membreco en *NF-Ligo* paralele al tio plu daŭras, ĝis nun ne klare dokumentiĝis. La *NF-Ligo* de la 19-a ĝis la 25-a de novembro 2006 en Okcitanio unuafoje organizis Futbalan Pokalon VIVA, kiun gajnis la samea teamo. Sekve Sameio gastigis la duan pokalan turniron en 2008, en kiu la samea teamo atingis la 3-an pozicion, kaj la saman pozicion ĝi ankaŭ havis sekvajare, en junio 2009, en Padanio.

Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Futbalo
Kiribata nacia teamo de futbalo

La **kiribata nacia teamo de futbalo** estas futbalteamo el viraj futbalisto, kiu futbale reprezentu la insularan ŝtaton Kiribato en Oceanio. La teamo estas parto de la *Kiribata Futbala Asocio*, angle nomata *Kiribati Islands Football Association*. Kvankam sendependa Kiribato estas membroŝtato de Unuiĝintaj Nacioj, la Kiribata Futbala Asocio ne estas membro de la Federacio Internacia de Futbalo Asocia, mallongigata FIFA, sed tamen membras en ties kontinenta konfederacio OFC. Laŭ tiu statuso la kiribata nacia teamo ne rajtas konkuri pri la Futbala Mondpokalo de FIFA, sed jes ja pri la Pokalo de Nacioj de la Oceania Futbala Konfederacio. Aldone la Kiribata Futbala Asocio ekde la jaro 2005 membras en alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster FIFA, nomata esperantlingve NF-Ligo (longigo aŭ *Nova Federacia Ligo* aŭ *Ne-FIFA-Ligo*) respektive angle *NF-Board*. 

Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Futbalo