open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jacques (restoracio)

eta
**Jacques** estis francastila restoracio, kiu situis en la kvartalo Gold Coast de Ĉikago, Usono de 1935 ĝis 1983. Ĝi estis unu el la plej malnovaj francastilaj restoracioj de la urbo. Oni taksis ĝian imiton de la franca kuirarto malaŭtentika, sed ĝi estis fama pro korto ornamita per eleganta florĝardeno, kie eblis manĝi dum la somero.

La restoracio estis fondita de Jacques Fumagally (origine Fumagali), enmigrinto naskita en Monako. Ĝia unua versio ekzistis ĉe la adreso 180 East Delaware Place en la kvartalo Streeterville de 1928 ĝis 1935. En 1935, Fumagally translokigis sian entreprenon al 900 North Michigan Avenue en Gold Coast. La somera korto estis planata de la komenco sed malfermita nur en 1937. Jacques kunhavis la posedon de la restoracio kun sia frato Andre Fumagali, itala veterano de la Unua Mondmilito, ĝis ties sinmortigo en 1938.

En 1954 Fumagally emeritiĝis kaj lian restoracion akiris la negocaj partneroj Ray Castro kaj Edison Dick kiel la duan en sukcesa grupo de similaj francastilaj ĉikagaj restoracioj, kiu iam atingis maksimumon de 16 membroj. Castro, kiu estis enmigrinto el Kubo, praktike mastrumis la restoraciojn, kaj Dick liveris la kapitalon. Castro restis prezidanto post kiam la restoraciaro estis aĉetita de International Telephone & Telegraph Corporation (ITT) en 1969. 

ITT asignis la restoraciojn al sia subfirmao Canteen Corporation, kun kiu ili estis venditaj en 1973 al Trans World Airlines (TWA). La reputacio de Jacques malboniĝis dum la posedado de TWA. En 1980 ĝi estis vendita al la loka firmao Management Group, kaj en 1983 ĝi fermiĝis. La konstruaĵo estis detruita kaj anstataŭigita per nubskrapulo.

## Referencoj
Kategorio:1935 en Usono
Kategorio:1983 en Usono
Kategorio:Restoracioj en Ĉikago
Mladá

**Mladá** estas urba parto en Ĉeĥio, parto de urbo Milovice, troviĝanta en distrikto Nymburk. Mladá troviĝas proksimume 1,2 km okcidente de la propra Milovice. Sude trafluas rojo Mlynařice kaj tra Mladá kondukas fervojlinio Lysá nad Labem – Milovice. En la jaro  daŭre vivis ĉi tie . Estas ĉi tie registritaj 208 adresoj.

Mladá situas en katastraj teritorioj **Milovice nad Labem** kun areo 19,16 km² kaj **Benátecká Vrutice** kun areo 9,16 km².

La urba parto portas nomon de vilaĝo, kiu estis forloĝigita en la jaro 1905 dum establado de soldata ekzercspaco kaj ĝi situis sur la alia loko, norde de Milovice.

## Historio 
 de stabila katastro el la jaro&nbsp;1842]]
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1369. Ĝi troviĝis apud vojkruciĝo de ŝoseo el Jiřice ĝis Lipník kun ŝoseo el Nové Benátky ĝis Straky (en la tereno estas ĝis nun videbla ekzemple fiŝlageto  en vilaĝplaco en situo ).

La municipo pereis pro deviga elloĝigo en la jaro 1905. La paroĥo apud preĝejo de sankta Katarina estis transportita ĝis Milovice al nove konstruita preĝejo de sankta Katarina. La transloĝigo de la loĝantoj en la novan setlejan tutaĵon ĉe Milovice ne estis amasa, multaj foriris en alian lokon. Ruinoj de la vilaĝo servis dum ekzerca pafado, ruino de la preĝejo estis neniigita nur en la 1950-aj jaroj.

## Loĝantaro 
## Fotografioj 

Pohlednice školy, kostela a fary v Mladé.png|Bildkarto de lernejo, preĝejo kaj paroĥestrejo en Mladá
Milovice, radnice.jpg|Urbodomo 
Kostel svaté Kateřiny Mladá.jpg|Preĝejo de sankta Katarina

Kategorio:Milovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Ostrá (distrikto Nymburk)

**Ostrá** () estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 4,5&nbsp;km sudoriente de Lysá nad Labem kaj 11 km okcidente de Nymburk. Ĝi havas  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Šnepov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1503.

## Loĝantaro 
## Interesaj lokoj
* En Ostrá estas konata skanzeno de kompanio Botanicus kaj proksime de la fervoja haltejo estas trafikata Muzeo kamen.
* En la katastra teritorio de Ostrá troviĝas naturrezervejo Vrť, ruino de burgo Mydlovar kaj kabana domaro Felinka.

## Pluaj fotoj 

Ostrá hostinec 1.jpg|Gastejo
Ostrá náves.jpg|Vilaĝplaco
Skanzen Ostra.jpg|Skanzeno Ostrá
Botanicus, Ostrá (2016).jpg|Botanicus Ostrá
Botanicus Ostrá n. L.JPG|Ĝardenoj kaj skanzeno de metioj *Botanicus*


Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Netřebice (distrikto Nymburk)

**Netřebice** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 8&nbsp;km oriente de urbo Nymburk. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1186.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Netřebice, old farm.jpg|Riparita bieno
Netřebice u Nymburka, Maria column.JPG|Statuo de Virgulino Maria
Netřebice, road to Nymburk.jpg|Ŝoseo al Nymburk en la okcidenta parto de municipo

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Ostrá

**Ostrá** povas marki:

* Ostrá (distrikto Nymburk) – municipo en distrikto Nymburk en Ĉeĥio
* Ostrá (Malgranda Fatro) – monto en sudokcidenta parto de Malgranda Fatro en Slovakio
* Ostrá (Granda Fatro) – monto en sudokcidenta parto de Granda Fatro en Slovakio
* Ostrá (Altaj Tatroj) – noda ŝildo en Altaj Tatroj en Slovakio
* Ostrá (Okcidentaj Tatroj) – monto en Okcidentaj Tatroj en Slovakio
* Ostrá (Blatna montetaro) (599,6 m) – monto en Nepomuka montetaro, okcidente de Kramolín en distrikto Plzeň-sudo en Ĉeĥio
* Ostrá (alfluanto de Opava) – rojo en distrikto Opava en Ĉeĥio

## Similaj nomoj 
* Ostrý
* Vostrá
* Vostrý
Benho

**Benho,** laŭ egipta ,  [pɑnɑho] estas urbego en nordorienta Egiptio, en Nildelto, en Provinco Kaljubija, kie ĝi estas ties ĉefurbo. Ĝi apartenas ankaŭ al urbaro de Kairo.
eta|maldekstre|Salutbordo en Benho

## Etimologio 
Benho originas de Banaho (kopte: ⲡⲁⲛⲁϩⲟ), kio signifas "Domo de Sycamore (ⲛⲟⲩϩⲓ).

## Demografio 
En Benho loĝis  en 2021.

## Geografio 
Benho troviĝas sur ebenaĵo 17 metrojn super la marnivelo laŭ branĉo de Nilo. Ŝebin el-Komo troviĝas 22, Zagazigo 34, Tanto 39, ĉefurbo Kairo 47, Mansuro (Egiptio) 67, Ismailio 105, kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La nordo de Benho estis de antikva urbo nomita Athribis. Tiu loko neniam estis sisteme esplorita fare de arkeologoj. Iam kamparanoj fosantaj en la areo malkovris grandan kaŝtrezoron da arĝento.
Athribis estis la centro de kultado de la nigra virbovo kaj ĝuis la plej grandan popularecon dum la romia periodo. La moderna urbo estis fondita en 1850. En 1931 granda fervoja akcidento okazis, 48 homoj mortis.
eta|

## Ekonomio 
Proksimaĵoj de Benho kultivas tritikojn kaj kotonojn dank' al digo 30 km kontraŭflue. En la malnovaj tempoj oni kultivis rozojn por fari el tio parfumojn. Hodiaŭ la urbego estas centro de la elektronika industrio, krome oni prilaboras kotonojn.

## Edukado 
La universitato de Benho estis fondita en 1976 kiel filio de universitato en Zagazigo. Ĝi iĝis sendependa universitato en 2005 asimilante plurajn instalaĵojn kaj sekciojn. Oni studas proksimume 60 mil jare. La fakultato de medicino estas rimarkinda pro esplorado.
eta|maldekstre|

## Klimato 
Benho situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas nur 25 mm. Inter junio-septembro neniam pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter .

## Trafiko 
Benho estas signifa trafiknodo inter Kairo kaj Nildelto, kie renkontiĝas multe da vojoj kaj fervojoj. Pluraj pontoj (ankaŭ fervoja) helpas la trafikon.
eta|

## Vidindaĵoj 
* moskeoj
* ponto super Nilo jam ekster la urbolimoj: longeco - 5 km, larĝo - 26 m.
* Proksimume 20 km sudokcidente estas komunumo, la iama Leontopolis, fama pro ĝiaj glazuritaj kaheloj.  

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|

Kategorio:Urboj de Egiptio
La deshumanización del arte

***La deshumanización del arte*** (La malhumanigo de la arto) estas eseo verkita de la hispana filozofo José Ortega y Gasset en 1925. Oni konsideras tiun verkon kiel unu el la plej trafaj analizoj en la historio de la hispana pensaro pri estetiko, pri kiu Ortega y Gasset interesiĝis ofte en kelkaj verkoj. En tiu eseo, li cerbumas pri la elrompo kiun faras la novan avangarda arto kontraŭ la arta tradicio kaj pri ties ricevo fare de la publiko. Laŭ Ortega, tiu juna arto estas ludema, ironia kaj malhumanigita (ne interesiĝas pri la problemoj de homoj). La homamasoj ne atingas tiun nivelon. Kvankam li parolas ĉefe pri plastikaj artoj, precize pri pentrarto, tiuj ideoj aplikiĝis ankaŭ al literaturo kaj utilis kiel ia teoria pravigo de la avangardismo de la Generacio de la 27a.

La verko estis publikigita dekomence de la *Revista de Occidente*, titolita tiam «La deshumanización del arte e ideas sobre la novela» (La malhumanigo de la arto kaj Ideoj pri la romano). 

## Referencoj
* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1925
Kategorio:Eseoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Estetiko
España invertebrada

***España invertebrada*** (Senvertebra Hispanio) estas eseo verkita de la hispana filozofo José Ortega y Gasset en 1921. Oni konsideras tiun verkon kiel unu el la plej trafaj analizoj en la historio de la socio en Hispanio, pri kiu Ortega y Gasset interesiĝis ofte en kelkaj verkoj. En tiu eseo, li cerbumas pri la problemo de Hispanio, kiel heredo de la Generacio de la 98a. Ortega interpretas la historian konstitucion de la lando; laŭ li la dekadenco de Hispanio estas komuna al malpli videbla dekadenco de Eŭropo, sed Hispanio ne tiom dekadencas, ĉar ĝi neniam pintis kaj tial ne povas dekadenci (pesimismo). La hispana tragedio baziĝas sur la manko de elektitaj minoritatoj kaj sur la anarkieca ribelemo de la homamasoj, kiuj malaprezas la valorojn de tiaj minoritatoj. Tiu temo estos la bazo de lia grava eseo *La rebelión de las masas*. Laŭ li, Hispanio bezonas iun idealon, kiu estu komuna al la diversaj sociaj sektoroj.

## Referencoj
## Bibliografio
* Ortega y Gasset, José (2006). *La España invertebrada*. Espasa-Calpe. ISBN 9788467021929.
* Ortega y Gasset, José (2010 (1921)). *España invertebrada*. Editorial Planeta DeAgostini, S.A. ISBN 978-84-674-9436-5. 

* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1921
Kategorio:Eseoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Sociologio
Kategorio:Politiko de Hispanio
Soto de Rey (stacidomo)

**Soto de Rey** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Ribera de Arriba, en la Princlando Asturio, kaj priservas la urbon Soto de Rey. La instalaĵoj, kiuj estas parto de linioj C-1 kaj C-2 de Cercanías Asturias, ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn kaj havas larĝan areon de trakoj.

## Bildgalerio 

Soto de Rey train station.jpg|Stacio
Vagones cisterna - Cementos Portland.jpg|Vartrajno

## Vidu ankaŭ 
* Ribera de Arriba

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Ribera de Arriba
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Ribera de Arriba

**Ribera de Arriba** (, ) estas asturia konsilio, en la nordo de Hispanio, kies nomo devenas el tio, ke ĝi situas plejparte ĉe la bordo de la rivero Nalón, kiu formas vastan valon en ĝi. Ĝi limas norde kaj oriente kun la konsilio de Oviedo, sude kun Mieres kaj Morcín kaj okcidente kun Santo Adriano. Ĝia etendaĵo ne estas tre granda, estante 22&nbsp;km², kie loĝas  loĝantoj en 2023, kun la ĉefurbo Soto de Ribera kaj Soto de Rey kiel ĝiaj ĉefaj centroj.

centra|300ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Soto de Rey (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
La rebelión de las masas

***La rebelión de las masas*** (La ribelo de la homamasoj) estas eseo verkita de la hispana filozofo José Ortega y Gasset el 1927. Oni konsideras tiun verkon kiel unu el la plej trafaj analizoj en la historio de la socio en Hispanio, pri kiu Ortega y Gasset interesiĝis ofte en kelkaj verkoj. En tiu eseo, li cerbumas pri filozofiaj, sociaj, politikaj kaj moralaj konceptoj de la tiama socio, kaj aparte pri nocioj kiel homamasoj, faŝismo, tekniko, liberalismo, eŭropa unuiĝo aŭ pacismo.

*La rebelión de las masas* estas plej konata libro de José Ortega y Gasset.​ Ĝi ekpublikiĝis en 1927 kiel artikoloj en la ĵurnalo *El Sol*, kaj en 1930 kiel libro.​ Ĝi estas tradukita al pli ol du dek lingvoj.

## Referencoj
## Bibliografio
* Ortega y Gasset, José (1929-2012). *La rebelión de las masas*. Barcelona: Espasa Libros S. L. U. colección Austral (nº: 336). ISBN 978-84-670-3353-3.
* Ortega y Gasset, José (1929). *La rebelión de las masas*.

* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1927
Kategorio:Eseoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Sociologio
Kategorio:Politiko de Hispanio
Kategorio:Filozofia literaturo
Novecentismo

**Novecentismo** estas la nomo de kultura movado en Hispanio, dekomence arta kaj literatura, sed ampleksigita al aliaj medioj de la kulturo, kiu asociiĝas ĝenerale al artaj kaj literaturaj avangardoj de la komenco de la 20-a jarcento. Ĝi grupigas aron de verkistoj, ĉefe eseistoj, aktivaj inter la Generacio de la 98a kaj la Generacio de la 27a kaj naskiĝintaj ĉirkaŭ 1880, pro kio oni nomas ĝin kiel Generacio de 1914. Inter ĝiaj ĉeaj membroj estas José Ortega y Gasset, Manuel Azaña, Rafael Cansinos Assens, Eugenio d'Ors, José Bergamín, Ramón Gómez de la Serna, Juan Ramón Jiménez, Ramón Pérez de Ayala kaj Gabriel Miró.

Kelkaj trajtoj karakterizas la generacion, nome la jenaj:
* En 1914 José Ortega y Gasset diras diskurson "Pri malnova kaj nova politiko", unua publika manifesto de la ĵus fondita *Liga de educación política española* (Hispana ligo de politika edukado), al kiu apartenis ankaŭ Manuel Azaña, Américo Castro, Manuel García Morente...
* Plenumas gravan laboron de intelekta renovigo serio de fondaĵoj derivitaj de la *Institución Libre de Enseñanza*: nome la *Residencia de Estudiantes* (1911) kaj la *Instituto Escuela* (1912).
* En 1915 Ortega fondis la revuon *España*, organo de reformismaj intelektuloj, kaj du jarojn poste la ĵurnalon *El Sol*. Samjare oni fondis la babilrondon de la Kafejo Pombo, al kiu venas novaj intelektuloj, verkistoj kaj artistoj, preziditaj de Ramón Gómez de la Serna.
* En 1916 la kritikisto Rafael Cansinos-Asséns publikigis sian libron *La nueva literatura*, unua evidenta rekono de la lastaj tendencoj.​

## Referencoj
## Bibliografio
* Menéndez Alzamora, Manuel. *La Generación del 14. Una aventura intelectual*. Siglo XXI Editores, 509 pp. 2006. ISBN 978-84-323-1243-4
* AA. *La generación del 14 entre el novecentismo y la vanguardia (1906-1926)*. Fundación Cultural Mapfre Vida, 365 pp. 2002. ISBN 978-84-89455-56-6

* 
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Avangardismo
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Literaturo laŭ skoloj
Kategorio:Artaj movadoj
Los Nietos-Pescadería (stacidomo)

**Los Nietos-Pescadería** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana urbo Los Nietos, en la municipo Kartaĥeno (Murcia regiono). Ĝi havas navedoservojn funkciigatajn fare de Renfe Cercanías AM.

## Vidu ankaŭ 
* Kartaĥeno (Hispanio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Kartaĥeno (Hispanio)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Choťánky

**Choťánky** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta en&nbsp;Ĉeelba malaltebenaĵo proksimume 4&nbsp;km oriente de urbo Poděbrady. Ĝi havas  (). Historie ĝi ensumigas ankaŭ solejoj *Choťánky, Vrčení* kaj *Vystrkov*.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1651.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Sonorilejo el la jaro 1882
* Konstruaĵo de lernejo el la jaro 1906
* Monumento al falintoj en la unua mondmilito

## Pluaj fotoj 

Chotanky_B._DomyUVedlejsiSilnice.jpg|Domoj ĉe apuda ŝoseo
Chotanky_D._DomyUKrizovatky.jpg|Domoj ĉe vojkruciĝo
Chotanky_E._DumUHlavniSilnice.jpg|Domo apud la ĉefa ŝoseo

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Libice nad Cidlinou

**Libice nad Cidlinou** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta en&nbsp;Ĉeelba malaltebenaĵo proksimume 5&nbsp;km sudoriente de urbo Poděbrady. Ĝi havas  (). Ĝi situas apud kunfluejo de riveroj Cidlina kun Elbo.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 981.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Sur loko de eksa remparburgejo troviĝas monumento de slavnikovicida remparburgejo
* Preĝejo de sankta Adalberto
* Evangelia preĝejo

## Pluaj fotoj 

Evangelický kostel v Libici nad Cidlinou.jpg|Evangelia preĝejo en Libice nad Cidlinou
Kostel svatého Vojtěcha Libice nad Cidlinou.JPG|Katolika preĝejo en Libice nad Cidlinou
Libické hradiště - příkop.jpg|Fosaĵo ĉe remparburgejo en Libice nad Cidlinou
Socha Svatého Vojtěcha a Radima.jpg|Statuaro de sankta Adalberto kaj Radimo en Libice nad Cidlinou
Základy Slavníkovského kostela v Libici.jpg|Fundamentoj de slavnikovicida preĝejo en areo de la remparburgejo en Libice nad Cidlinou
Jez v Libici nad Cidlinou.jpg|Vejro sur rivero Cidlina en la municipo


Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Cidlina
Heidi.news

**Heidi.news** estas reta informilo en franclingva Svislando. Ĝi fondiĝis en 2019. Ĝi ĉefe traktas temojn en rilato kun scienco, sano kaj novaj teknikoj. Heidi Media SA estas la societo, kiu eldonas Heidi.news. Ĝi estis fondita en 2017 de dek personoj.

**Historio**
Heidi Media SA, la societo, kiu eldonas Heidi.news, estis kreita en 2017; inter la fondintoj estas Tibère Adler, Serge Michel, Jérôme Bontron kaj Sophie Guignard Lacroix.

La retejo Heidi.news aperis en majo 2019.

**Gvidlinioj**
Heidi.news estas amaskomunikilo pri sciencoj, sano kaj novaj teknikoj. Ĝi publikigas ĉiutagajn novaĵojn pri tiuj temoj, kaj ankaŭ laŭtemajn numerojn kaj grandajn raportojn kaj enketojn en Svislando kaj en la tuta mondo.

**Financa aspekto**
La eldonaĵo estas komplete sendependa. Ĝi ne entenas anoncojn. Fondintoj kaj abonantoj subtenas ĝin.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo : https://www.heidi.news

Kategorio:Franclingvaj gazetoj
Kategorio:Retaj gazetoj
Hermann Cohen

**Hermann COHEN** (Coswig, Saksio-Anhalto, 4a de julio 1842 - Berlino, 4a de aprilo 1918) estis germana filozofo, fondinto, kun aliaj, de la novkanta Skolo de Marburgo. Li studis en la universitatoj de Breslaŭo (nun en Pollando) kaj Berlino, kaj gradiĝis en Halle en 1865. Li estis instruisto en Marburgo el 1876 ĝis 1912.

Li famis pro siaj komentarioj pri Immanuel Kant, speciale pro sia *Kants Theorie der Erfahrung*, 1871. Aliaj konataj verkoj estas *La logiko de la pura sciaro* (1902), *System der Philosophie* (1902-1906) kaj *Der Begriff der Religion im System der Philosophie* (1915).

La rafinado de la logika analizo kiun Cohen faris de la kanta transcenda metodo kondukis al la fakto, ke li estis ricevita skeptike kaj samtempe admire (vidu artikolon Transcendismo). Pensis Cohen, ke la kanta etika idealismo kaj la juda teologio estis sama doktrino, sed li substrekis, kue la personaj religiaj kredoj devis resti ekster la medita pensaro de la filozofio. 

## Eksteraj ligiloj 
* Hermann-Cohen, historio
* Hermann Cohen Archiv

* 

Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Judaj filozofoj
Kategorio:Germanaj judoj
Troteras y danzaderas

***Troteras y danzaderas*** estas la kvina romano de la hispana verkisto Ramón Pérez de Ayala.

En la titolo ambaŭ vortoj aludas al virinoj de nedeca vivostilo. La libro estas priskribo de la bohemieca etoso de la komenco de la 20-a jarcento, en kiu beletristojn kaj aliajn artistojn ofte akompanis *troteras y danzaderas*, *troteras* kiel Rosina kaj *danzaderas* kiel Verónica, enamiĝinta de Teófilo kaj neklera pasia al arto. La ĉefrolulo estas Alberto Díaz de Guzmán; lia amiko Teófilo estas modernisma poeto, makabra, malsaneca, nezorgema kaj enamiĝinta de Rosina, subtenita de ministro kaj poste amantino de kinstelulo. 

Ofte fakuloj asertis, ke la fikciaj roluloj de tiu verko fakte estas spegulaĵoj de realaj persooj de tiaj etosoj. Tiukadre oni referencis jenajn kazojn:
* Alberto Díaz de Guzmán estus la aŭtoro mem.
* Antón Tejero estus José Ortega y Gasset
* Don Sixto estus la patriarko Benito Pérez Galdós
* Bobadilla estus Jacinto Benavente
* Monte-Valdés estus Ramón del Valle-Inclán
* Raniero Mazorral estus Ramiro de Maeztu
* Honduras estus Antonio de Hoyos
* Arsenio Bériz estus Federico García Sanchiz
* Luis Muro estus Luis de Tapia
* Don Sabas estus Amós Salvador
* Alba estus Anselmo Miguel Nieto
* Alcázar estus Julio Romero de Torres
* La kritikisto don José estus eble Fernández Villegas, "Zeda"
* Pérez de Toledo estus Fernando Díaz de Mendoza
* Bernabé Barogín estus la markizo de Premio Real.

Pli dubindaj estus la kazoj de:
* Teófilo Pajares estus Eduardo Marquina aŭ Francisco Villaespesa
* Rosnia estus Fornarina
* Verónica estus Tórtola Valencia

## Referencoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1913
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Manuel Granell

**Manuel GRANELL** (Oviedo, 1906 - Karakaso, 12a de novembro 1993) etis hispana filozofo, lernanto de José Ortega y Gasset. En 1950 li ekziliĝis al Venezuelo, kie li pasigis grandan parton de sia vivo en la urbo Karakaso kaj verkis siajn plej elstarajn verkojn, dum li estis profesoro de filozofio en la fakultato de Homaj Sciencoj de la Centra Universitato de Venezuelo.

## Libroj 
* *Cartas filosóficas a una mujer*, Madrid, Revista de Occidente, 1946.
* *Estética de Azorín*, Madrid, Biblioteca Nueva, 1949.
* *Lógica*, Madrid, Revista de Occidente, 1949.
* *El humanismo como responsabilidad*, Madrid, Taurus, 1959.
* *Ortega y su filosofía*, Madrid, Revista de Occidente, 1960. Segunda edición revisada:  Caracas, Editorial Equinoccio, 1980.
* *Del pensar venezolano*, Caracas, Editorial Catana, 1967.
* *El hombre, un falsificador*,  Madrid, Revista de Occidente, 1968, 281 páginas.
* *La vecindad humana. Fundamentación de la Ethología*, Madrid, Revista de Occidente, 1969, 527 páginas.
* *Ethología y existencia*, Caracas, Editorial Equinoccio, 1977.
* *Humanismo integral (Antología filosófica)*, Gijón, Editorial Noega, 1983.

## Aliaj publikaĵoj 
* *La experiencia trascendental*.
* *La ocultación del espíritu*.
* *Asedio a Ortega*.
* *El enseñar, la Universidad y otros ensayos*.
* *La huella del estilo. Ensayos y semblanzas literarias*.
* *Azorín, Baroja y Clarín*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Stanford Encyclopedia of Philosophy de Alan Kim

* 
Kategorio:Hispanaj filozofoj
Johan Huizinga

**Johan HUIZINGA** (Groningo, provinco Groningo, 7a de decembro 1872 - De Steeg, Gelderlando, 1a de februaro 1945) estis nederlanda filozofo kaj historiisto.

## Biografio 
 (1917).]]
Li studis en sia naskurbo kaj en Leipzig. Li ekprofesoris en 1897 en Haarlem, kaj poste en Amsterdamo. En 1905 li profesoris pri historio en la Universitato de Groningo, kaj ekde 1915 ĝis 1942 en la Universitato de Lejdeno. Li estis membro de la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj kaj prezidanto de la fako de homaj sciencoj de la Reĝa Akademio de la Nederlandaj Lingvo kaj Literaturo.​

En 1942, kiam la nazioj fermis la Universitaton de Lejdeno, li estis arestita, kaj malliberigita en St. Michielsgestel kaj poste elterigita en Overijssel kaj Gelderlando ĝis sia morto. Liaj studos temis ĉefe pri esplorado kaj rekonstruado de vivostiloj kaj kulturaj valoroj de la pasinteco, elstare pro penetrema kritika analizo kaj fidela rekonstruado de historiaj agoj, same kiel pro sia literatura bonkvalito.

La plej granda parto de liaj verkoj centriĝas en la historio de Francio kaj de Nederlando en la 14-a kaj 15-a jarcentoj, la fina Mezepoko, la Reformacio kaj la Renesanco, al kiuj aldonendas studojn pri literaturo kaj kulturo de Hindio kaj biografio *Erasmus* (1925), inter aliaj. Granda parto de la famo de Huizinga venas pri du verkoj: nome *La aŭtuno de la Mezepoko* (*Herfsttij der Middeleeuwen*, 1919) kaj *Homo ludens* (1938).

## Verkoj
* 1897 - De Vidûsaka in het Indisch tooneel
* 1912 - Uit de voorgeschiedenis van ons nationaal besef
* 1913 - Over de betekenis van 1813 voor Nederland's geestelijke beschaving
* 1914 - De geschiedenis der Groningse universiteit
* 1918 - Mensch en menigte in Amerika
* 1919 - Herfsttij der Middeleeuwen
* 1924 - Erasmus
* 1926 - Amerika levend en denkend. Losse opmerkingen
* 1927 - Leven en werk van Jan Veth
* 1929 - Cultuurhistorische verkenningen
* 1933 - Holländische Kultur des siebzehnten Jahrhunderts. Ihre sozialen Grundlagen und nationale Eigenart (Jena, Eugen Diederichs Verlag)
* 1935 - In de schaduwen van morgen. Een diagnose van het geestelijk lijden van onze tijd
* 1937 - De wetenschap der geschiedenis
* 1938 - Homo ludens, proeve eener bepaling van het spel-element der cultuur
* 1939 - Neutraliteit en vrijheid, waarheid en beschaving
* 1941 - Nederland's beschaving in de zeventiende eeuw. Een schets
* 1945 - Geschonden wereld, een beschouwing over de kansen op herstel van onze beschaving
* 1948 - 1953 - Verzamelde werken
* 1950 - Keur van gedenkwaardige tafereelen uit de Vaderlandsche historiën
* 1982 - Verspreide opstellen over de geschiedenis van Nederland
​
## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Huizinga Online Universitato de Lejdeno
* Huizinga Arkivo (1872-1945)  Digital Collections,  Universitato de Lejdeno
* Johan Huizinga archive Biblioteko de Universitato de Lejdeno
* Johan Huizinga, The Waning of the Middle Ages

* 
Kategorio:Nederlandaj historiistoj
Kategorio:Membroj de la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Paul Natorp

**Paul Gerhard NATORP** (Düsseldorf, 14a de januaro 1854 - Marburgo, 17a de aŭgusto 1924) estis germana filozofo kaj pedagogo, reprezentanto de la Skolo de Marburgo, kiu komprenis la pedagogion nur kiel socia afero; li kondukis al sistemaj traktaĵoj de pedagogio, inspiris la Vajmaran Konstitucion, influis en la unuigita skolo kaj en la labora skolo, kaj estis la bazo por la posta movado de la socia pedagogio.

Li studis klasikan filologion kaj filozofion en la universitatoj de Berlino, Bonn kaj Strasburgo. En 1881 li finigis sian studadon en Marburgo, de kies universitato li estis profesoro ekde 1885.

## Verkoj 
* Hermann Cohen als Mensch, Lehrer und Forscher: Gedächtnisrede, gehalten in der Aula der Universität Marburg, 4. Juli 1918 von Paul Natorp; Digitalisat Potsdam: Universitätsbibliothek, 2013
* Descartes' Erkenntnistheorie. Eine Studie zur Vorgeschichte des Kriticismus. 1882. E-Book Berlin 2014, ISBN 978-3-944253-04-6
* Einleitung in die Psychologie nach kritischer Methode Freiburg 1888 
* Religion innerhalb der Grenzen der Humanität: Ein Kapitel zur Grundlegung der Sozialpädagogik. 1894; wieder: VDM Verlag Dr. Müller, Saarbrücken 2007 ISBN 3-8364-1341-8
* Sozialpädagogik. 1899; 7. Aufl. 1974
* Platos Ideenlehre. 1903; wieder: Meiner, Hamburg 2001 ISBN 3-7873-1681-7
* Logik in Leitsätzen. 1904
* Allgemeine Pädagogik in Leitsätzen zu akademischen Vorlesungen. 1905
* Gesammelte Abhandlungen zur Sozialpädagogik. 3 Bände 1907
* Pestalozzi. Leben und Lehre. 1909
* Philosophie und Pädagogik. Untersuchungen auf ihrem Grenzgebiet. Marburg 1909; wieder: Marburg 1923
* Die logischen Grundlagen der exakten Wissenschaften. 1910
* Philosophie; ihr Problem und ihre Probleme. 1911; Neuausgabe: Hrsg. und mit einer Einleitung von Karl-Heinz Lembeck. Edition Ruprecht, Göttingen 2008, ISBN 978-3-7675-3055-3
* Die allgemeine Psychologie nach kritischer Methode. 1912
* Der Tag des Deutschen. 1915
* Deutscher Weltberuf. 1918
* Sozialidealismus. 1920
* Beethoven und wir. 1920
* Der Deutsche und sein Staat. 1924

## Eksteraj ligiloj 
*Stanford Encyclopedia of Philosophy de Alan Kim

* 
Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Meditaciones del Quijote

***Meditaciones del Quijote*** (Donkiĥotaj meditadoj) estas eseo verkita de la hispana filozofo José Ortega y Gasset el 1914, kaj fakte lia unua libro. Temas pri mallonga eseo, kiu laŭintence estus la unua de serio de dek «Meditaciones» aŭ «Salvaciones» kiu ne plenumiĝis. En *Meditaciones del Quijote* Ortega sugestis sian teorion poste disvolvigita kiel «mi estas mi kaj mia cirkonstanco», nome ke la vivo de homo dependas de ĝia ĉirkaŭaĵo. Tiu unua kaj nura meditado restis nefinita, kaj eĉ ne eniris plene en la temo de Don Kiĥoto. Ĝi konsistas de tri partoj:
* Prologo, titolita «Lector...» (Leganto...), en kiu Ortega eksponas sian projekton.
* «Meditación Preliminar» (Prepara meditado), en kiu Ortega eksponas sian analizan metodon, antaŭdirante kelkajn de la filozofiaj ideoj kiujn li disvolvigos poste en aliaj libroj.
* «Meditación Primera» (Unua meditado), subtitolita «Breve tratado de la novela» (Mallonga traktaĵo pri romano).

Devis sekvi aliaj du meditadoj, laŭ la prologo, nome la jenaj:
* «¿Cómo Miguel de Cervantes solía ver el mundo?»
* «El alcionismo en Cervantes».

## Referencoj
## Bibliografio
* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1914
Kategorio:Eseoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Donkiĥoto
Kategorio:Filozofia literaturo
Kounice

**Kounice** () estas kampurbo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 5&nbsp;km norde de urbo Český Brod. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1257. 

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo en Kounice – tre kadukiĝinta kultura memorindaĵo, kiu devis esti alikonstruota en luksajn loĝejojn
* Preĝejo de sankta Jakobo pli Granda

## Pluaj fotoj 

Kounice zámek 50.jpg|Kastelo Kounice
Kounice kostel sv. Jakuba 4.jpg|Preĝejo de sankta Jakobo
Sladovna v Kounicich.jpg|Historia konstruaĵo de maltejo
Kounice úřad.jpg|Municipa ofico
Kounice zámek 10.jpg|Kastelo Kounice

Kategorio:Kampurboj en distrikto Nymburk
Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kounice (apartigilo)

Nomon **Kounice** havas pluraj setlejoj:
* Kounice, kampurbo en distrikto Nymburk
* Kounice (Vlastějovice), parto de municipo Vlastějovice en distrikto Kutná Hora
* Kounice (Horní Slavkov), domaro en Horní Slavkov en distrikto Sokolov
* Dolní Kounice, kampurbo en distrikto Brno-provinco
* Horní Kounice, municipo en distrikto Znojmo
* Nové Kounice, parto de municipo Bochov en distrikto Karlovy Vary

Kounice estas nomo ankaŭ por kasteloj:
* Kounice (kastelo), kastelo en distrikto Nymburk
* Kounice (kastelo, distrikto Kutná Hora), kastelo en distrikto Kutná Hora
Cistierna (stacidomo)

**Cistierna** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Cistierna, en la provinco Leono, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. La fervojaj instalaĵoj situas ene de la urba kerno, nur 500 metrojn de la urba centro.

Ĝi estas parto de la metroŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita al la reto de Cercanías León ĉar ĝi apartenas al linio C-1f, kiu ligas la stacidomon  kun tiu ĉi stacio, estante la kapostacio de la linio. Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn sur linio R-4f, kiu ligas Léon kun Bilbao. Historie, Cistierna estis stacio de granda graveco, havante multajn instalaĵojn: larĝa areo de trakoj, fervojaj riparejoj, lokomotivdeponejoj, turniĝejo, ktp.

## Bildgalerio 

Cistierna - Estación de Feve (Adif) 5.jpg|Ekstero
Estación de Cistierna.jpg|Stacio
Cistierna station 2022 5.jpg|Vartrajno

## Vidu ankaŭ 
* Cistierna

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Cistierna
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
János Kolta

**János Kolta** [jAnoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kolta János** estis hungara notario, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Klenner*.

 naskiĝis  (laŭ   en Boldogasszonyfalva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa :hr:Gospođinci en Serbio), li mortis  en Pécs.

## Biografio 
 akiris juran diplomon en Universitato Erzsébet (Pécs) en 1929. En la sekva jaro li ricevis licencon pri ŝtatadministrado en Szombathely. Inter 1930 kaj 1945 li estis notario en diversaj vilaĝoj, inter 1945-1952 li havis postenon en Baranya, poste li laboris en instituto ĝis la emeritiĝo en 1973. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1965 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, krome li prelegis en la universitato kiel titulara docento ekde 1949. Li edziĝis en nekonata jaro.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A községi közellátási hivatalok vizsgálatának vezérfonala.* (1942; 3-a eldono 1948)
* *Szövetkezeti káté. Tudnivalók a szövetkezeti vezetők és tagok részére.* (1947)
* *A gazdaságföldrajzi rayonírozás néhány elméleti kérdése és adatok Baranya megye rayonbeosztásához.* (1954)
* *Pécs.* (vojaĝlibro, 1956, poste plurfoje eldonita)
* *Rund um Städte in Südwest-Ungarn. Szekszárd, Pécs, Kaposvár.* (Budapest, 1983 2. kiad. 1987)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj notarioj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Křinec

:*Eble vi serĉas: Třinec.*

**Křinec** () estas kampurbo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 11&nbsp;km nordoriente de urbo Nymburk. Ĝi havas  (). Konsisto de la kampurbo estas ankaŭ vilaĝoj Bošín, Mečíř, Nové Zámky, Sovenice kaj Zábrdovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352. 

Ekde la 12-a de aprilo 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Křinec – baroka kastelo el duono de la 17-a jarcento 
* Ruino de burgo Kuncberk
* Preĝejo de sankta Edigio
* Ponto en Křinec kun statuoj de elementoj
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka
* Eksa sinagogo
* Juda tombejo
* Naturmemorindaĵo Chotuc

## Personecoj 
* Vladimír Přikryl (1895–1968), komandanto de la 2-a ĉeĥoslovaka paraŝutista brigado en Sovetunio

## Pluaj fotoj 

Křinec, náměstí.jpg|La placo
Křinec, kostel.jpg|Preĝejo de sankta Edigio
Zámek Křinec - průčelí.jpg|Kastelo (stato post renovigo de fasado en la jaro 2020)
Vodárna Křinec.JPG|Malnova akvoturo
Křinec, most.jpg|Ponto trans rivero Mrlina
Křinec, náměstí (1).jpg|Statuo de sankta Edigio
Křinec, zámek (1).jpg|Vido al la kastelo de sudokcidento
Křinec, kaple.jpg|Kapelo de sankta Johano Nepomuka
Křinec, náměstí (2).jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka

### Panoramo

Kategorio:Kampurboj en distrikto Nymburk
Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Matallana (stacidomo)

**Matallana** () estas fervoja stacio situanta en Barrio de la Estación en la hispana municipo Matallana de Torío, en la provinco Leono (Kastilio kaj Leono). Ĝi estas parto de la metroŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita al la reto de Cercanías León ĉar ĝi apartenas al linio C-1f, kiu ligas la stacidomon  kun la stacidomo , funkciante kiel la norda kapostacio de kelkaj servoj kiuj finas sian vojaĝon ĉe tiu ĉi stacio. Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn sur linio R-4f, kiu ligas Léon kun Bilbao. En 2021, la stacidomo registris la eniron de  uzantoj, respondante al la navedaj kaj regionaj servoj de Mezlonga Distanco.

## Vidu ankaŭ 
* Matallana de Torío

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Matallana de Torío
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Velenice (distrikto Nymburk)

**Velenice** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk situanta proksimume 11&nbsp;km nordoriente de Poděbrady. Ĝi havas  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1305.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Evangelia tolerema preĝejo el la jaro 1785

## Pluaj fotoj 

Velenice, municipal office.jpg|Municipa ofico
Velenice, house No. 9.jpg|Disfaliĝanta domo n-ro 9
Velenice, house No. 24.jpg|Domo ĉe vilaĝplaco

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Nový Knín

**Nový Knín** estas urbo en Ĉeĥio kun  (). Ĝi situas en Mezbohemia regiono, en distrikto Příbram proksimume 10 km de urbo Dobříš. Tra la urbo trafluas rivereto Kocába.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1186.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
Urbo Nový Knín konsistas el kvin partoj sur ses katastraj teritorioj:
* Chramiště (ankaŭ nomo de k. t.)
* Kozí Hory (ankaŭ nomo de k. t.)
* Libčice (ankaŭ nomo de k. t..)
* **Nový Knín** (k. t. *Nový Knín* kaj *Starý Knín*)
* Sudovice (ankaŭ nomo de k. t.)

Al la urbo apartenas ankaŭ domaro Hranice en k. t. *Kozí Hory*, ĝis la jaro 2016 parto de municipo.

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Mikolao
* Urbodomo
* Fontano
* Eksa abelista lernejo

## Personecoj 
* Jan Pašek z Vratu, praga primatoro ekde 1518 ĝis la 14-a de marto 1523 kaj ekde la 4-a de marto 1524 ĝis la 3-a de julio 1527

## Pluaj fotoj 

Image:NovyKnin_CZ-StredMesta_OdZSZ.JPG|Mezo de la urbo
Image:NovyKnin-2008-05-11-PohledOdBoru.JPG|Vido al la centro de la urbo de Bor, en fono brdaj Hřebeny
Image:NovyKnin-cca1900-NamestiSRadnici.jpg|Sudokcidenta angulo de la placo kun urbodomo ĉirkaŭ la jaro 1900
Image:NovyKnin-Radnice-2006-07-17.JPG|Urbodomo en Placo de Jiří z Poděbrad
Image:P7170107-NovyKnin-2006-07-17-KostelSvMikulase.JPG|Preĝejo de sankta Mikolao
Image:NovyKnin-2005-09-09-CastNamestiZVrchu.jpg|Vido al parto de konstruareo el monteto super la urbo
Image:NovyKnin-2005-03-01-KostelZTylovaNam.jpg|Vido al preĝejo el Placo de Tyl
Image:NovyKnin-2005-09-09-Salas.jpg|Domo "Na Salaši", en kiu estis en la jaroj 1776-1781 la unua abelista lernejo en Bohemio
Image:NovyKnin-2007-05-31-Sidliste.JPG|Vido al loĝdomaro el strato Na Hůrkách


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Urboj en distrikto Příbram
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Velenka

**Velenka** () estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 14&nbsp;km sudokcidente de urbo Nymburk. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Petro en katenoj

## Pluaj fotoj 

Velenka, hospoda U Mě.jpg|Gastejo
Velenka, OÚ.jpg|Municipa ofico
Kříž na návsi ve Velence (Q105002658) 01.jpg|Kruco en vilaĝplaco

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Árpád Skrabski

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Skrabski Árpád** estis hungara informadikisto, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Mária Kopp, lia konata filino estis Fruzsina Skrabski.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1963, poste li laboris en esplora instituto, pli poste en ministeria komputila centralo (1971–1974). Intertempe lio akiris licencon pri komputilado en 1970 en firmao Honeywell. Inter 1974–1988 li laboris en alia instituto, inter 1989–1992 li estis firmaestro, ekde 1992 institutestro. Li kandidatiĝis (CSc) en 1993 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, krome li instruis en Katolika Altlernejo Vilmos Apor kaj ekde la 1970-aj jaroj li partoprenis en esploroj pri sanaj kaj sociaj problemoj de la loĝantaro. Li edziĝis en 1965, lia edzino naskis 2 filinojn en 1974 kaj 1975. Li ricevis premion en 2008, poste ankaŭ postmorte.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A társadalombiztosítás kármegelőzési tevékenységét kiszolgáló információs rendszer fejlesztési előfeltételeinek felmérése, előkészítése.* (1985)
* *Önkéntes kölcsönös biztosító pénztár : amit tudni kell.* (kunaŭtoro, 1994) 
* *Társadalmi tőke és egészségi állapot az átalakuló társadalomban.* (2003) 
* *A boldogságkeresés útjai. Az érett személyiségtől a kiegyensúlyozott párkapcsolatig* (kun Mária Kopp, 2016)

## Memorigiloj 
* premio "Kopp–Skrabski" fondita en 2012

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* aprezo kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komputikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mihály Szotáczky

**Mihály Szotáczky** [mihAj sotAcki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szotáczky Mihály** estis hungara altlerneja instruisto pri juro. Lia familia nomvarianto estis *Szotáczki*.

 naskiĝis  en Gönc, li mortis  en Pécs.

## Biografio 
 akiris juran diplomon en Universitato de Pécs en 1953. Post la diplomo li instruis en la universitato ĝis la emeritiĝo en 1996. Lia instrua rango altiĝis, inter 1963-1968 li estis docento, poste profesoro. Inter 1963–1996 li estis katedrestro, inter 1987–1990 fakultatestro, inter 1984–1987 li estis vicrektoro, krome li kandidatiĝis (CSc) en 1967 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis dufoje, lia unua edzino naskis 2 gefilojn en 1958 kaj 1964. Li ricevis premiojn inter 1974-2006.
  
## Elektitaj kontribuoj 
* *Montesquieu nézetei az államról és a jogról.* (1956)
* *A jogi akarat osztálytartalma.* (1959)
* ''Les rapports entre l'intérêt individuel et l'intérêt de classe dans le droit objectif.* (1964)
* *Állam és jogelmélet.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1970)
* *Változás és stabilitás a jogfejlődésben.'' (kunredaktoro, 1980)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* aprezo legebla pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
La Asunción-Universidad (stacidomo)

**La Asunción-Universidad** () estas fervoja haltejo (nuntempe ĝi estas stacio pro la fermita sekcio inter La Asunción-Universidad kaj ) situanta en la kvartalo La Asunción, en la hispana municipo Leono, provinco Leono, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. Ĝi estas parto de la metroŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías León ĉar ĝi apartenas al linio C-1f, kiu ligas la stacidomon  kun stacidomo . Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn sur linio R-4f, kiu ligas Léon kun Bilbao. En 2021, la stacidomo registris la eniron de  uzantoj, respondante al la navedaj kaj regionaj servoj de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

León FEVE 2022 2.jpg|Insula kajo
León - Apeadero de Asunción-Universidad 7.jpg|Trajnoj

## Vidu ankaŭ 
* Leono (Hispanio)
* Universitato de Leono

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Leono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Monda Konsilio pri Vojaĝado kaj Turismo

La **Monda Konsilio pri Vojaĝado kaj Turismo** (**MKVT**, , a kronime **WTTC**) estas neregistara, neprofitcela,  komerca asocio de partoprenantoj en la turisma kaj vojaĝadindustrio . La konsilio inkluzivas pli ol cent reprezentantojn de komercaj rondoj de la tuta mondo, kiuj, interagante kun registaraj aŭtoritatoj, atentigas pri la problemoj de la industrio .

MKVT faras esploradon en la ekonomian kaj socian efikon de turismo  kaj organizas tutmondajn kaj regionajn pintkunvenojn ligitajn al temoj kaj okazaĵoj ligitaj al la turisma industrio .

La ĉefa funkcio de la MKVT estas "alporti al la atento de registaroj la gravecon de la turisma industrio - la plej granda provizanto de financaj rimedoj kaj laborlokoj tutmonde".

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Mondaj Premioj de Vojaĝo
* Monda Organizaĵo pri Turismo

Kategorio:Turismo en Britio
Mondaj Premioj de Vojaĝo

La **Mondaj Premioj de Vojaĝo** (, akronime **WTA**) estis fonditaj en 1993 kaj estas prezentitaj ĉiujare kiel premio fare de la Londona Mayfair-bazita amaskomunikila firmao *World Travel Awards Ltd.* aljuĝita por rekoni elstarajn atingojn en ĉiuj ŝlosilaj sektoroj de la vojaĝo, turismo kaj gastama industrioj tutmonde fare de la Monda Konsilio pri Vojaĝado kaj Turismo . En la nomumoj partoprenas kelkaj miloj turismindustriaj profesiuloj de ĉiuj kontinentoj, kiuj laboras en agentejoj, hoteloj, flugkompanioj, turismaj centroj kaj aliaj turismaj institucioj.

La voĉoj kaj premioj tiam estas aljuĝitaj fare de internacia ĵurio de turismaj fakuloj kaj kolegoj. La premioj estas donitaj kaj sur la tutmonda nivelo kaj sur la nivelo de dek internaciaj ĉefaj regionoj en ampleksa vario de kategorioj, inkluzive de hoteloj kaj aliaj loĝejoj, turismaj vidindaĵoj, flugkompanioj, vojaĝagentejoj, krozolinioj, safariaj kompanioj, turismaj funkciistoj, festivaloj kaj okazaĵcellokoj, naturrezervejoj, naciaj parkoj, respondeca turismo ( ekoturismo) kaj multe pli . La premioj ofte estas referitaj kiel la "Oskaroj de la vojaĝindustrio" . 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kultura turismo

Kategorio:Turismo
Kategorio:Premioj
Komerca asocio

**Komerca organizaĵo** aŭ **Industria asocio**, estas organizaĵo fondita kaj financita de aktoroj en komerco, kiuj funkcias en specifa industrio. Industriaj organizaĵoj partoprenas en agado de publikaj rilatoj (PR) kiel reklamado, edukado, politikaj donacoj, lobiado kaj eldonado, sed la ĉefa fokuso de la organizaĵo estas antaŭenigi kunlaboron inter la kompanioj. Kunlaboro ofte estas antaŭenigita per konferencoj kaj retigado. Plej multaj komercaj organizaĵoj estas ne-profitcelaj organizaĵoj.

En landoj kun sociala merkatekonomio, komercaj organizaĵoj ofte prenas la rolon de dungantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Gildo
* Trusto (komerco)

Kategorio:Tipoj de organizaĵoj
Chotěšice

**Chotěšice** () estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 21&nbsp;km nordoriente de urbo Poděbrady. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1199.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Chotěšice (ankaŭ nomo de k. t.)
* Břístev (ankaŭ nomo de k. t.)
* Malá Strana (k. t. *Malá Strana u Chotěšic*)
* Nouzov (k. t. *Nouzov u Dymokur*)
* Nová Ves (k. t. *Nová Ves u Chotěšic*)

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Dissendado de sanktaj apostoloj
* Krucifikso

## Pluaj fotoj 

Chotěšice, municipal office.jpg|Municipa ofico
Chotěšice, middle part.jpg|Domoj meze de la municipo
Chotěšice, west part 3.jpg|Chotěšice
Chotěšice, west part 2.jpg|Eksa grenejo sur okcidenta rando de la municipo


Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Gospođinci

**Gospođinci,**  origine serbe **Госпођинци,** hungare **Boldogasszonyfalva,** germane **Frauendorf** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto *Suda* Baĉka, en municipo de Ĵabalj.

## Geografio 
Gospođinci situas sur ebenaĵo 80 metrojn super la marnivelo.

## Historio 
La unua mencio devenis en 1410 en formo *Bódogasszonytelke*. Post la turka erao ekde 1746 limgardistoj loĝis en la vilaĝo kaj ĝi apartenis al la limgarda zono. En 1770 ortodoksaj sudaj slavoj alvenis. Dum la hungara revolucio de 1848 Mór Perczel sukcese atakis la serbajn rezistantojn. En 1873 plene ĉesis la limgarda zono. En 1910 loĝis en la tiama Boldogasszonyfalva 3&nbsp;611 da homoj, (3018 serboj, 316 germanoj, 172 hungaroj). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog, al distrikto de Zsablya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, pli poste al Serbio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon, kiu iĝis parto de Hungario ĝis 1944. En 2002 loĝis en Gospođinci serboj 3 322 (85 %), rutenoj 142 (4 %), ciganoj 151 (4 %), hungaroj 84 (2 %) kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo

## Famuloj 
* János Kolta, hungara juristo

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
EPIC, irlanda elmigrada muzeo

eta|maldekstre|EPIC Museum ĉe chq Building, 2019
eta|maldekstre|Interna montriĝo
[eta|maldekstre|[Muralo ĉe EPIC]]
La **EPIC, la irlanda elmigrada muzeo** () estas irlanda elmigrada aŭ migrada muzeo. Ĝi situas en la Docklands de Dublino, kaj kovras la historion de la irlanda diasporo kaj elmigrado al aliaj landoj. La muzeo klarigas kial 10 milionoj da homoj forlasis Irlandon kaj kiel ili influis kaj formis la mondon .  

La muzeo, kiu estas desegnita kun multaj interagaj elementoj, unue priskribas kialojn kiel ekzemple la granda malsatkatastrofo en la mezo de la 19-a jarcento aŭ religia persekutado, kiuj kondukis al tiom da homoj forlasi siajn hejmojn tra la jarcentoj serĉante pli bonan estontecon en malsamaj partoj de la mondo. Diversaj temeitaj ĉambroj montras, kiuj irlandanoj formis la areojn de politiko, sporto, arto, literaturo, dramo aŭ scienco kaj teknologio tutmonde. Ekzemple, vizitantoj lernas ke iamaj usonaj prezidantoj John F. Kennedy, Ronald Reagan kaj Barack Obama havas irlandajn radikojn . 

Vizitantoj ankaŭ estas montritaj kiuj influis la mondon de la verda insulo. Temas pri konataj grupoj kiel U2 aŭ Thin Lizzy, muzikistoj kaj kantistoj, aktoroj kaj artistoj, la dancensemblo Riverdance, kiu portis tradician irlandan klakdancon tra la tuta mondo, kaj famaj verkistoj kiel James Joyce aŭ la nobelpremiitoj Samuel Beckett kaj George Bernard Shaw.

En 2019, 2020 kaj 2021 la muzeo estis voĉdonita la ĉefa eŭropa vidindaĵo . 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nacia Galerio de Irlando

## Eksteraj ligiloj 
* EPIC la Irlanda Elmigrada Muzeo

Kategorio:Muzeoj en Irlando
Kategorio:Dublino
Kategorio:Irlanda diasporo
Kategorio:Historio de Irlando
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Migrado