open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mahienur Al-Masri

**Mahienur Al-Masri** (, ankaŭ latinliterigata *Mahienour El-Massry*), estas advokatino kaj homrajta aktivulino el Aleksandrio en Egiptio. Engaĝita sur la aktivisma sceno en la marborda urbo ekde la mezo de la 2000-aj jaroj, ŝi en januaro 2014 estis juĝita je du jaroj en malliberejo pro malobservo de la kontestata protesta leĝo de Egiptio antaŭ havi ŝian punon reduktita al ses monatoj: La juna aktivulino partoprenis en protesto la 3-an de decembro 2013 por postuli justecon por Ĥaled Saed, la viro kiu estis torturita al morto en junio 2010 kaj poste iĝis unu el la simboloj de la egipta revolucio de 2011. Ŝi estis liberigita en Septembro 2014, nur por esti juĝita pro malsama pagendaĵo, en majo 2015, kiam sub la prezidanteco de Mohamed Morsi, ŝi kaj grupo de advokatoj komencis sidstrikon antaŭ policejo en Aleksandrio, postulante oficialan pardonpeton de la Ministerio de Interno koncerne la vundon de ilia kunadvokato ĉe la manoj de policanaro. La advokatoj tiam estis arestitaj kaj akuzitaj je provo de rompoŝtelo en la policejon. Malkondamniga aŭdigo por ŝi kaj ŝiaj kolegoj estis farita en decembro 2015 sed estis malsukcesa. Ŝi estis deklarita malliberulo de konscienco fare de Amnestio Internacia.

Denove ŝi estis arestita la 22-an de septembro 2019 kaj estis liberigita nur en julio 2021. En 2021 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis ŝin per la premion *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero.

## Referencoj 
Kategorio:Egiptoj
Intiqam Aliyev

**Intiqam Aliyev** (azere *İntiqam Əliyev*), naskiĝis la 30-an de novembro 1962 en distrikto Bilasuvar, estas advokato kaj politika aktivulo en Azerbajĝano. En 2012 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis lin per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero.

Kategorio:Azerbajĝananoj
Azimjon Asqarov

**Azimjon Asqarov**, ankaŭ literumita Azimĵan Askarov, naskiĝis la 17-an de majo 1951 en Bazar-Korgon, mortis 69-jara la 25-an de julio 2020 en Biŝkeko, Kirgizio, estis politika aktivulo en Uzbekio. En 2012 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis lin per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero.

Kategorio:Uzbekoj
Heksila jodido

**Heksila jodido** aŭ **jodoheksano** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj heksila alkoholo. Heksila jodido estas senkolora aŭ flaveca, brulema likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Heksila jodido prezentas jodatomon ligitan al heksila grupo. Ĝi konsistas je 6 karbonatomoj, 13 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **heksila jodido** per traktado de **heksila alkoholo** kun **jodida acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **heksila jodido** per traktado de **jodometano** kun **hesila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **heksila jodido** per traktado de **jodida acido** kun **heksila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **heksila jodido** per traktado de **natria jodido** kun **heksila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Jodidoj

## Referencoj 
Kategorio:Organikaj jodidoj
Géza Toldi

**Géza Toldi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Toldi Géza** estis hungara futbalisto (avanulo), trejnisto. Lia origina familia nomo estis *Tunigold.*

Géza Toldi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Toldi debutis en loka junulara teamo. Post sukcesoj inter 1927-1946 li futbalis precipe en elstara klubo de urboparto Ferencváros, kie li ludis 223-foje kun 213 goloj, dum li estis hungara ĉampiono kvarfoje kaj li estis golreĝo en 1933. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1929–1940 46-foje kun 25 goloj. En 1938 en la mondĉampionumo li akiris arĝentan medalon. Li estis trejnisto precipe eksterlande inter 1949-1960. Li fondis premion en 1973.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* https://www.magyarfutball.hu/hu/szemelyek/adatlap/649/toldi_geza

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dezső Novák

**Dezső Novák** [deĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Novák Dezső** estis hungara futbalisto (defendisto), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, sekreta informisto.

Dezső Novák naskiĝis la  en Ják, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Dezső Novák komencis futbali en vilaĝa teamo de Egyházasrádóc inter 1951-1954. Pli poste li ludis en prestiĝa klubo de Szombathely (1956-1961) kaj en la ĉefurbo en preatiĝa teamo de Ferencváros. En la lasta klubo li ludis en 405 matĉoj kun 96 goloj, eĉ li estis hungara ĉampiono kvarfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1959–1968 9-foje kun 3 goloj. En la hungara olimpika teamo li estis ĉampiono en 1964 kaj 1968. Intertempe li akiris trejnistan diplomon en 1972 kaj li estis trejnisto inter 1972-1997 precipe enlande. Li edziĝis en 1961 kaj li ricevis premiojn inter 1960-2014. Menciindas, ke li estis sekreta informisto inter 1967 kaj 1981.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Ják
* busto (vidu la foton!)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj sekretaj informistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
DHCP

dekstra|128px|ligilo=
**DHCP** (, "Dinamika Gastig-Agorda Protokolo") estas protokolo rilata al komputiloj kaj komputilaj retoj. Ĝi estis farita por ke komputiloj povu konektiĝi al aliaj komputiloj (en reto) aŭtomate. Por povi aliri la Interreton (aŭ ajnan komputilan reton), necesas IP-adreso. DHCP ebligas aŭtomate akiri ĉi tiun IP-adreson. Aliaj datumoj, kiel DNS, aŭ tempservilo ankaŭ povas esti akiritaj tiel. Fine, komputiloj kiuj subtenas ĝin povas eĉ ricevi diskobildon, kiun ili ekfunkciigas tra la reto.

La adreso povas esti dinamika (ĝi povas ŝanĝi), aŭ ĝi povas esti statika (ĝi restas la sama). Post iom da tempo, la adres-atribuo devas esti renovigita.

DHCP estas unu el la plej komplikaj IP-protokoloj en komputilaj retoj.

## Vidu ankaŭ 
* PXE

## Tradukfonto 
Kategorio:Ret-komunikaj protokoloj
Kunordigo de Kuracistoj de Damasko

La grupiĝo **Kunordigo de Kuracistoj de Damasko** (, foje nomataj la Damaskaj Kuracistoj) estas reto de sanlaboristoj kiuj sekrete disponigas medicinan asistadon al vunditaj civiluloj en la siria enlanda milito. La grupo traktas pacientojn fortranĉitaj de regula medicina prizorgo per la daŭranta perforto, same kiel vunditajn manifestacianojn kiuj estus en risko dum regulaj sekurecaj kontroloj en lokaj hospitaloj. Laŭ Amnestio Internacia, se trovite en siriaj hospitaloj, vunditaj manifestacianoj alfrontas areston kaj torturon, kaj en kelkaj kazoj medicina personaro eĉ partoprenis en torturado de pacientoj. En aliaj kazoj, vunditaj opoziciuloj estis perforte forigitaj de medicina ekipaĵo, inkluzive de spirhelpiloj. En la somero de 2011, la medicina kunordigo konstruis sekretan batalhospitalon por trakti la kreskantan nombron da vunditoj.

Unu el la fondintoj de la organizo, d-ro Ibrahim Othman (ابراهيم عثمان), fariĝis unu el la plej serĉataj viroj de la siria registaro pro sia laboro kun la grupo. La 11-an de decembro 2011, opoziciaj fortoj sciigis ke li estis mortigita fare de siriaj sekurecaj taĉmentoj provante fuĝi al Turkio.

En 2011, la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis la grupiĝon per la premion *Homo Homini*, aljuĝata al homoj kaj organizaĵoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero, rekonante "la elstaran kuraĝon kaj fortostreĉon, kiujn la sanlaboristoj montras en riskado de siaj propraj vivoj por helpi civilulojn kiuj suferas kiel rezulto de la brutala subpremo de la nuna siria registaro".

Kategorio:Organizaĵoj en Sirio
Majid Tavakoli

**Majid Tavakoli** aŭ plene esperante **Maĝid Tavakoli** (perse *مجید توکلی*) estas politika aktivulo en Irano. En 2009 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis lin kaj la kunaganton Abdollah Momeni per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero.

Li kutimis esti membro de la Islama Studenta Asocio ĉe la Teknologia Universitato Amirkabir de Teherano, kie li studis ŝipkonstruadon. Li estis arestita almenaŭ kvar fojojn fare de la irana Ministerio de Inteligenteco, unufoje en 2006, poste en februaro 2009 kaj en decembro 2009 post la studentaj protestoj super la pridisputata prezidanta baloto de junio 2009. Denove li estis arestita dum la iranaj protestoj post la morto de Mahsa Amini en septembro 2022 - 22-jara protestantino, kiu estis arestita pro tio ke ŝi laŭdire portis la hiĝabon tro loze, montrante iom da haroj, kaj mortis en la policejo pro frakasita kranio.

Kategorio:Irananoj
Miklós Apáti (poeto)

**Miklós Apáti** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Apáti Miklós** estis hungara kemiisto, poeto, redaktoro, ĵurnalisto. Lia origina familia nomo estis *Latyák* [latjAk]. Lia plej konata filo estis Bence Apáti.

Miklós Latyák naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
  
## Biografio 
Miklós Apáti akiris kemian diplomon en 1962. Post la diplomo li estis kemiisto, sed en 1970 li ŝanĝis profesion al ĵurnalisto. En 1972 li akiris ankaŭ estetikan diplomon, dum li estis redaktoro, kritikisto kaj ĵurnalisto en pluraj gazetoj, eldonejoj. Li ricevis premiojn inter 1973-1992. Lia dua edzino estis Katalin Lukácsy kaj li havis 4 filojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vándorút* (poemoj, 1972)
* *Korai hattyúdalok* (poemoj, 1979)
* *A Fekete Gén* (romano, 1982, 1987)
* *Boldog rezignáció* (poemoj, 1995)
* *K und K  Karády katonái* (teatraĵo prezentita en Teatro Jókai (Békéscsaba))

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Abdollah Momeni

**Abdollah Momeni** (perse *عبدالله مؤمنی*) estas studenta gvidanto kaj politika aktivulo en Irano. En 2009 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis lin kaj la kunaganton Maĝid Tavakoli per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. 

Li iĝis engaĝita en la movado en la iranaj studentaj protestoj de  julio 1999, kiam grandaj nombroj da studentoj tra la lando protestis kontraŭ la forigo de por-reforma gazeto *Salam* ("paco"). Abdollah Momeni laboris kiel delonga reprezentanto de la *Asocio de Finstudentoj en Irano* (Advar-e Tahkim Vahdat), kiu temigas devigon de demokratio kaj protekto de homaj rajtoj.

## Aresto en aŭgusto 2009 
Li estis arestita dum protestoj post la elekto en junio 2009 kaj poste juĝita al ok jaroj en malliberejo pro sia ĉeesto ĉe postbalotaj renkontiĝoj kaj agadoj kontraŭ nacia sekureco. Laŭ atestantoj, Momeni estis submetita al misuza traktado en malliberejo.

Amnestio Internacia nomis lin malliberulo de konscienco kaj postulis lian liberigon. Post kvin jaroj da malliberigo li estis liberigita la 13-an de marto 2014.

## Referencoj 
Kategorio:Irananoj
Su Su Nway

**Su Su Nway** (birme *စုစုနွေး*, naskiĝis en 1971) estas demokratia aktivulino en Birmo (laŭ la reganta reĝimo nomata *Mjanmao*). En 2007 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis ŝin kaj du kunagantinojn per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. Amnestio Internacia deklaris ŝin malliberulo de konscienco.

Kategorio:Birmanoj
Dekila jodido

**Dekila jodido** aŭ **1-jodo-dekano** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj dekanolo. Dekila jodido estas senkolora aŭ flaveca lumsensiva likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Dekila jodido prezentas jodatomon ligitan al dekila grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 21 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **dekila jodido** per traktado de **dekila alkoholo** kun **jodida acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **dekila jodido** per traktado de **jodometano** kun **dekila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **dekila jodido** per traktado de **jodida acido** kun **dekila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **dekila jodido** per traktado de **natria jodido** kun **dekila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Jodidoj

## Referencoj 
Kategorio:Organikaj jodidoj
Thích Quảng Độ

**Thích Quảng Độ** (naskiĝis la 27-an de novembro 1928 en Thái Bình, mortis 91-jara la 22-an de februaro 2020 en Hue) estis vjetnama bikŝuo, do budhisma monaĥo, disidento kaj politika aktivulo. En 2002 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis lin kaj du kunagantojn per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. 

Kategorio:Vjetnamoj
34731 Ronitjain

'*34731 *Ronitjain'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 2:5 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Ronit Jain*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2018 pro sia projekto pri terscienco kaj media scienco. Li estis lernanto ĉe la *Interlake High School'' de Bellevue (Vaŝingtonio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Kalvinana preĝejo (Nagykálló)

La **kalvinana preĝejo** kune kun la kampanilo staranta 7 metrojn for estas sakralaj historiaj monumentoj en urbo Nagykálló (Hungario).

## Historio de la preĝejo 
En tiu loko la iama katolika kirko plene bruldetruiĝis, ĉirkaŭ 1710 oni konstruis novan kalvinanan preĝejon. La katolika ŝtato donis permeson nur al sentura kirko. Tamen en 1732 oni komencis konstrui la kampanilon, sed la katolikaj instancoj malpermesis ĝin. La navo mem kelkfoje estis trakonstruita, la nuna formo estas videbla ekde la 1860-aj jaroj. En la 1980-aj jaroj ĝi estis restaŭrita.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas laŭ la ĉefplaco kaj formas brikon origine kun 3 enirejoj kun portikoj. La absido estas oklatera. Kaj la navo kaj la absido havas apogpilierojn. La galerio estis farita en 1936, post 2 jaroj la internaj muroj estis pentritaj. La nun videblaj instalaĵoj estis faritaj en 1877, sed pri la orgeno mankas la konstrujaro.
eta|

## Kampanilo 
Fine la kampanilo ricevis permeson depost 1732, ĉar la urbo ne havis gardoturon por la fajrobrigado. Ĝi estis konstruita el ŝtonoj de la iama fortikaĵo de Rákóczi, tial la kampanilo prenis la nomon Rákóczi-turo. En 1808 ĝi estis plialtigita. Ene 3 sonoriloj sonoras.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* hungare

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto 

Nagykalló
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Nagykálló
Marthe Wandou

**Marthe Wandou** (naskiĝis la 15-an de oktobro 1963 en Kaélé) estas advokatino, kaj demokratia kaj homrajta aktivulino en Kameruno. En 2021 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

Kategorio:Kamerunanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Kameruno
Germana aŭtovojo A98

La **germana aŭtovojo A98** (germane *Autobahn 98*, aŭ **BAB 98**, mallonge por *Bundesautobahn 98*, „federacia aŭtovojo 98“) estas parto de la unuaranga trafika reto de aŭtovojoj en Germanio. Ĝi fine voju 81 kilometrojn tra la federacia lando Baden-Virtembergo - tamen ĝis nun nur kvar partoj kun entute 47 kilometroj estas finitaj. La plej okcidenta punkto estas aŭtovoja triangulo kun la aŭtovojo  ĉe la urbo Weil am Rhein kaj la plej orienta la urbo Stockach. La plej okcidenta parto kun la urboj Weil am Rhein, Lörrach kaj Rheinfelden (Badeno) estas norda ĉirkaŭvojo de la svisa urbo Bazelo, poste sekvas parto inter Murg kaj Laufenburg, kie konektiĝas la federacia vojo , poste parto inter Tiengen kaj Lauchringen, kie la vojo eniras la federacian vojon  kaj sekve vojas iom da kilometroj en Svislando, interalie per la svisa aŭtovojo A4, kaj la fina, plej orienta parto estas inter la aŭtovojo  ĉe Singen ĝis Stockach.

La vojo estas parto de la eŭropa ŝoseo .

eta|maldekstra|400ra|

Kategorio:Transporto en Baden-Virtembergo
Gheorghe Briceag

**Gheorghe Briceag** [gjorge briĉag] (naskiĝis la 15-an de aprilo 1928, mortis 80-jara la 16-an de aŭgusto 2008 en Bălți) estis homrajta aktivulo kaj disidento en Moldavio. En 2004 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honoris lin per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. 

Kategorio:Moldavoj
Oswaldo Payá

**Oswaldo Payá** (naskiĝis la 29-an de februaro 1952 en Cerro, mortis 60-jara la 22-an de julio 2012 en Bayamo) estis politika aktivulo en Kubo. En 1999 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis lin per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. 

Kategorio:Kubanoj
Kategorio:Saĥarov-Premio gajnintoj
Min Ko Naing

**Min Ko Naing** (birme မင်းကိုနိုင်, naskiĝis la 18-an de oktobro 1962 en Mudon) estas demokratia aktivulo en Birmo (laŭ la reganta reĝimo nomata *Mjanmao*). En 2000 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis lin per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. 

 

Kategorio:Birmanoj
2-Jodo-heptano

**2-Jodo-heptano** aŭ **2-heptila jodido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj 2-Heptanolo. 2-Jodo-heptano estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Jodo-heptano prezentas jodatomon ligitan al 2-heptila grupo. Ĝi konsistas je 5 karbonatomoj, 15 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2-jodo-heptano** per traktado de **2-heptanolo** kun **jodida acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **2-jodo-heptano** per traktado de **jodometano** kun **2-heptanolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **2-jodo-heptano** per traktado de **jodida acido** kun **2-heptila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **2-jodo-heptano** per traktado de **natria jodido** kun **2-heptila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Jodidoj

## Referencoj 
Kategorio:Organikaj jodidoj
Szeto Wah

**Szeto Wah** (ĉine 司徒華), naskiĝis la 28-an de februaro 1931 en brita Hongkongo, mortis la 2-an de januaro 2011 en hospitalo de la Novaj Teritorioj de Honkongo) estis instruisto, politikisto kaj homrajta aktivulo en Honkongo. En 1999 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis lin per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. 

Li estis la fonda prezidanto de la Honkonga Alianco en Subteno de Patriotaj Demokrataj Movadoj de Ĉinio (angle *Hong Kong Alliance in Support of Patriotic Democratic Movements of China*, ĉine 香港教育專業人員協會, malfondita en septembro 2021), la Honkonga Profesia Instruista Sindikato (angle ''Hong Kong Professional Teachers' Union'', ĉine 香港市民支援愛國民主運動聯合會, same malfondita en septembro 2021) kaj iama membro de la Leĝdona Konsilio de Honkongo de 1985 ĝis 1997 kaj de 1997 ĝis 2004.

Liaj por-demokratiaj idealoj postrestas en Honkongo ankaŭ post lia forpaso:

Kategorio:Honkonganoj
34737 Parkerjou

'*34737 *Parkerjou'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 2:5 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Parker Jou*, gajninton de la unua rango en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2018 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la *Carmel High School'' de Carmel (Indianio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Narmadapuram

**Narmadapuram,** laŭ () estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La oficiala loknomo estis **Hoŝangabad** ĝis 2021. 
eta|maldekstre|

## Demografio 
Narmadapuram havis populacion de  en 2011, la legopovo estis 73%, kiu estas pli alta, ol la barata mezumo. La iama Hoŝangabad atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en fina parto de la 2000-aj jaroj.

## Geografio 
Narmadapuram situas 278 metrojn super la marnivelo laŭ suda bordo de Narmado. Itarsi troviĝas 16, Sehore 57, subŝtata ĉefurbo Bopalo 64, Betul 97, Ĉindvara 145, Kandva 176, Indaur 193, Pithampur 211, Ĝabalpur 230, tutlanda ĉefurbo Delhio 656, Mumbajo 661, Kolkato 1091 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
La komunumo origine ricevis sian nomon de rivero Narmado, sed baldaŭ la nomo estis ŝanĝita al Hoŝangabad post ŝaho Hoŝang.

## Ekonomio 
Narmadapuram estas agrikultura urbego, kie oni okupiĝas pri sojfaboj, iomete pri tritikoj. La grundoj estas tre fekundaj kaj la kamparanoj profitas ankaŭ la irigaciajn kanalojn. En la urbego mem produktado de paperoj okazas, krome estas metiistoj pri silkoj kaj ledoj, nature komercistoj. Ĉe la riverbordo oni kreas kahelojn, ĉar la rivero liveras la necesajn argilojn.

## Lingvoj 
En Narmadapuram la ĉefa lingvo estas la hindia lingvo.

## Religioj 
75% de la populacio estas hinduoj, krome islamanoj 20%, ĝajnistoj 3,7% kaj iomete ankaŭ aliaj religioj.

## Eduko 
En Narmadapuram ekzistas 11 altlernejoj filiigitaj al Universitato de Bopalo. 

## Trafiko 
Ĝuste ĉe Narmadapuram la fervoja linio trairas la riveron inter Bopalo kaj Itarsi per ponto. 6 signifaj vojoj kuras al la urbego, 3 pontoj ankaŭ estas. La plej proksima flughaveno funkcias en Bopalo. Pri rivera navigado la fontoj silentas.

## Klimato 
Narmadapuram havas tropikan klimaton kun influo de musono. La plenjara pluvokanto estas 1250 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro pro la musono. La averaĝa jara temperaturo varias inter 19-33 °C.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj, plej ofte hinduaj temploj
* en la ĉirkaŭaĵo pitoreskaj intermontoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Madja-Pradeŝo
Honkonga Alianco en Subteno de Patriotaj Demokrataj Movadoj de Ĉinio

La **Honkonga Alianco en Subteno de Patriotaj Demokrataj Movadoj de Ĉinio** (angle *Hong Kong Alliance in Support of Patriotic Democratic Movements of China*, ĉine *香港教育專業人員協會*) estis senprofita por-demokratia organizaĵo en Honkongo fondita la 21-an de majo 1989 dum kiam en Pekino okazis la protestoj sur placo Tian An Men. Unuaranga celo de la organizaĵo estis vivteni la memoron al la protestoj subpremitaj la 4-an de junio 1989. Fondita de la instruisto, politikisto kaj politika aktivulo Szeto Wah, la organizaĵo vivtenis sin dum pli ol 22 jaroj, kaj interalie en Honkongo malfermis muzeon pri la evento, pri kiu informoj en Popola Respubliko Ĉinio estas cenzurataj, aparte por gastoj el la Popola Respubliko venantaj kiel turistoj al Honkongo.

Kiam Honkongo estis laŭplane transdonita al Ĉinio, la konstitucio de la Popola Respubliko Ĉinio laŭ la dogmo "unu lando, du sistemoj" garantiis daŭrigon de la demokratia kaj sencenzura socia sistemo de Honkongo, kiu inkluzivas daŭran ekziston de por-demokratiaj organizaĵoj, kvankam ili certe ne plaĉis al la regantoj de la Popola Respubliko. Kiel amaso da aliaj institucioj en Honkongo, ankaŭ tiu organizaĵo estis ŝtate malfondita en septembro 2021.

## Eksteraj ligiloj 
* la eksa oficiala retejo de la organizaĵo nun estis transformita al malferma paĝo en la retejo *facebook* (plejparte )

## Vidu ankaŭ 
* Protestoj en Honkongo 2014

Kategorio:Organizaĵoj en Honkongo
Ĉarto 08

**Ĉarto 08** estas manifesto komence subskribita de 303 ĉinaj disidentaj intelektuloj kaj aktivuloj pri homaj rajtoj. Ĝi estis publikigita la 10-an de decembro 2008, la 60-a datreveno de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, adoptante sian nomon kaj stilon de la kontraŭsovetia Ĉarto 77 eldonita de disidentoj en Ĉeĥoslovakio.

Ekde ĝia publikigo, pli ol 10 000 homoj en kaj ekster Ĉinio subskribis la ĉarton. Post malsukcesaj reformaj klopodoj en 1989 kaj 1998 de la ĉina demokratia movado pri la politika sistemo de la Popola Respubliko de Ĉinio, Ĉarto 08 estis la unua defio al unupartia regado, kiu deklaris la finon de unupartia regado kiel ĝia celo. Ĝi estis priskribita kiel la unua politika deklaracio kun unuigita strategio.

En 2009, unu el la verkintoj de Ĉarto 08, Liu Xiaobo, estis kondamnita al dekunu-jara malliberigo por "instigado al subfosado de la ŝtata povo" pro sia implikiĝo. En 2010, Liu ricevis la Nobel-premion pri paco. Sep jarojn poste, en julio 2017, li mortis pro terminala hepata kancero en la malliberejo post kiam medicina provliberigo estis koncedita al li.

Kategorio:Ĉina socio
Přehořov

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en ĉirkaŭaĵo de Soběslav. Pri parto de municipo Žihle temas artikolo Přehořov (Žihle).*

**Přehořov** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono 3,5 km sudoriente de Soběslav. En  ĉi tie vivis .

 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1372.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Přehořov**
* Hrušova Lhota
* Kvasejovice

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Anna
* Disfaliĝantaj mastrumaj konstruaĵoj de eksa kastelo (detruita en la jaro 2014)
* Konstruaĵoj de eksa biefarejo en Přehořov (detruita en la jaro 2014)
* Juda tombejo troviĝanta en arbaro proksimume unu kilometro sudoriente de la vilaĝo

## Pluaj fotoj 

Přehořov - bývalý pivovar.jpg|Eksa bierfarejo
Přehořov - bývalý zámek.jpg|Eksa kastelo
Přehořov od východu.jpg|Vido al Přehořov de oriento


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Lottie Cunningham Wren

**Lottie Cunningham Wren** (naskiĝis la 29-an de septembro 1959) estas demokratia kaj homrajta advokatino kaj aktivulino en Nikaragvo. En 2020 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

Kategorio:Nikaragvanoj
Vladimir Slivjak

**Vladimir Slivjak** (, naskiĝis la 30-an de julio 1973 en Kaliningrado, Sovetunio) estas mediprotekta aktivulo en la Rusia Federacio. En 2021 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

Kategorio:Rusiaj aktivuloj
Hidacio

**Hidacio**, literumita latine kiel *Hydatius* kaj *Idacius* (ĉ. 400 – ĉ. 469) estis malfrua okcidenta romia verkisto kaj pastro. Episkopo de *Aquae Flaviae* en la Romia provinco *Gallaecia* (preskaŭ certe ei la nuntempa Chaves, Portugalio, en la nuntempa Distrikto Vila Real), li estis la aŭtoro de kroniko de sia propra epoko kiu havigas utilegajn informojn prid la historio de Hispanio en la 5-a jarcento.

Kiel episkopo li devis elturniĝis kun la apero de neromiaj povoj, speciale serio de reĝoj de Suevoj, en provinco kie la imperia kontrolo iĝis pli kaj pli nur teoria dum sia vivotempo. La Suevoj estis setlintaj en *Gallaecia* en 411, kaj estis konstanta konflikto inter ili kaj la la hispanromiaj lokanoj. Tiukadre, Hidacio partoprenis en delegitaro de la jaro 431 por peti helpon kontraŭ la Suevoj el la generalo Flavio Aecio, nome la plej grava reprezentanto de la imperia regado en Okcidento.

Krome li luktis kontraŭ herezon ne nur en sia areo, sed ankaŭ en la tuta *Hispania*. Tiukadre li estis en kontakto kun tiamaj gravaj episkopoj kiel Toribio de Astorga kaj Antonino de Mérida. Kun Toribio, li petis al la papo Leono la 1-a helpon kaj konsilon prie. Kvankam Hidacio klare karakterizis hispanajn herezulojn kiel maniĥeanoj, ĝenerale oni supozas, ke li celis priscilianistojn, nome sekvantoj de la asketa episkopo Prisciliano, kiu estis kondamnita kiel herezulo fare de kelkaj koncilioj kaj ekzekutita kiel magiisto fare de la imperiestro Magno Maksimo ĉirkaŭ la jaro 385. Hidacio ŝajne estis kidnapita kaj malliberigita dum ioma tempo en 460 fare de lokaj malamikoj, kio sugestas, ke li ludis gravan rolon en la interna politiko de la romia *Gallaecia*.

Hidacio verkis kronikon laŭ stilo de Hieronimo el Stridono kaj Eŭzebo de Cezareo, modelo tre populara tiama, konsistanta en lokigo de la historio de la homaro en la kunteksto de linia direkto el la biblia kreo kaj kies fino estis intencita kiel la dua alveno de Kristo. Hidacio verkis pri okazaĵoj inter 379 kaj 468. Kvankam lia dekomenca intenco estis verki universalan kronikon, li centriĝis en *Gallaecia*, kun enfazo al problemoj pro la priscilianismo kaj la alveno de suevoj kaj visigotoj.

## Verkoj
* *Hydatii Gallaeciae episcopi Chronicon*
* *Fasti Idatani* (atribuita)
* Idacii Clari Hispani contra Varimadum Arianum liber, 1528
* Historias de Idacio obispo, que escriuio poco antes que España se perdiese, 1615
* Chronicon et fasti consulares, 1619
* Historias Qve Escrivio Poca Antes Qve EspaÃ±a Se perdiese, 1634
* Chronicorum canonum omnimodæ historiæ, 1658
* Itatii episcopi chronicon, 1845
* Opera Omnia, 1846
* Patrologia Latina, 1861

Kategorio:Katolikaj verkistoj
Kategorio:Episkopoj
Kategorio:Teologoj
Kategorio:Romiaj verkistoj
Kategorio:Kronikistoj
Přehořov (Žihle)

:*Estas ankaŭ Přehořov.*

**Přehořov** (germane: *Ueberbergen*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Žihle, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sude de Žihle. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Přehořov situas en katastra teritorio **Přehořov u Žihle** kun areo 3,55&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1234.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de La plej sankta Triunuo

## Pluaj fotoj 

Přehořov 964.jpg|Přehořov
Přehořov 880.jpg|Přehořov
Přehořov 033.jpg|Přehořov
Přehořov 889.jpg|Přehořov, puto
Přehořov 885.jpg|Přehořov

Kategorio:Žihle
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Hinter der Badestube

eta|angulo Mostgasse/Hinter der Badestube
En Germanujo en la urbocentro de Vajmaro ekzistas strateto kun nekutima nomo: ***Post la banejo*** (germane: *Hinter der Badestube*). Ĝi komenciĝas ĉe strateto Schloßgasse kaj finiĝas ĉe strateto Mostgasse: temas pri unu el la plej malnovaj setlejzonoj de Vajmaro.

## Historio 
Mencio pri komunuma banejo ĉe la angulo *Bornberg/Hinter der Badestube* estis unuafoje en la 1401-a jaro - kies aĝo certe estas multe pli reeniranta.

Memkompreneble faritis tie ankaŭ etaj kirurgiaj operaci(et)oj kaj dentistaj laboroj. La tiea kuracistagada kontinuo daŭris eĉ ĝis la fino de la 19-a jarcento. Konstruitis tie konstruaĵo en 1557/58 laŭ stilo de renesanco kiu krom ekstera vando malkonstruitis en la 20-a jarcento.

Filmhistorie la tuto apud Bornberg/Hinter der Badestube ankaŭ interesa ĉar filmigitis tiuloke en 1959 kelkaj scenoj de la ŝilera verko *Kabale und Liebe* sub la reĝisorado de Martin Hellberg. Poste ekis la barbara malkonstruo fare de la komunistoj.

La komplekso estante sur listo de protektotaĵoj ekde 2014 estis nove aranĝita. Sekve eĉ la eta resto de la ekstera muro baneja malaperis!

Estis ĉe Bornberg ankaŭ surkonstruita fonto ĉe la grundo *Kaufstraße* numero 16. Eble ĝi servis kiel akvoprovizorilo por la banejo kaj sistemo por antaŭenigo de la muelŝtonoj de Born-muelejo.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala surkonstruplano por la menciita kvartaleto, 2015 
* rekta bildkomparo nun/tiam
* *Hinter der Badestube* ĉe Onlinestreet.de

## Notoj 
Kategorio:Vajmaro
Kategorio:Stratoj en Turingio
Madredeus

, 1a de Aŭgusto 2005]]
**Madredeus** estas portugala muzika bando, formita en 1985 de Pedro Ayres Magalhães. Aktuale, integras ĝin ankaŭ Carlos Maria Trindade kaj Antonio Barbosa.

En 1985, Pedro Ayres Magalhães kaj Rodrigo Leao, kreis muzikan grupon de portugalaj radikoj, sed for de fado. Tiam ili formis parton de aliaj grupoj (Pedro en *Herois do mar*, Rodrigo en *Sétima legião*), sed ili celis novajn esprimmanierojn. Aliĝis Gabriel, akordionisto, kaj Francisco Ribeiro, violonĉelisto kaj kantisto. Dum serĉado de pli inspiraj membroj, Rodrigo kaj Francisco ripozis en trinkejo de la Bairro Alto, en Lisbono. Tiel ili trafis junan deksep-jaraĝan fad-kantistinon nome Teresa Salgueiro, kiu kompletigis la grupon, kiu tiam ne havis nomon; sed popularigo de la nomo de la provludejo en iama konvento de kvartalo *Madre de Deus* (Dipatrino) rezultis en konata nomo de la bando.

La unua disko estis *Os dias de Madredeus* (La tagoj de M.) estis registrita rekte en la provludejo, kaj en ĝi la juna voĉo de Teresa plifortigis belajn kaj simplajn kantojn, inter kiuj staras "A vaca do fogo" (Fajrbovino) kaj "O Brasil", krom la instrumenta "As montanhas" (La montoj). La dua disko *Existir* estis jam registrita en studio, kaj en "O Pastor" (La paŝtisto), klasikaĵo de Madredeus, la vortumado estas iom metafizika kaj eĉ superrealisma; elstaras la kanto inter Teresa kaj Francisco "Matinal", kie la povo de la violonĉelo kontrastas kun la akuta voĉo de Teresa.

En la jaroj 1995-96 okazis la partopreno de la grupo en *Ainda* trako de la filmo *Lisbon Story* de Wim Wenders, kaj la registrado de la disko *O espírito da paz* (Pacospirito), kies kanto "Os senhores da guerra" (La militsenjoroj) estis adaptita de *Moonspell*, portugala grupo de metalroko. Kelkaj membroj foriris kaj la grupo konsistis de tri gitaroj, klavaroj kaj fokusiĝo al la voĉo de Teresa Salgueiro, kiu iĝis ĉefa altiraĵo de la grupo, ĉefe en koncertoj kaj turneoj.

Per la diskoj *Um Amor Infinito* (2004) kaj *Faluas do Tejo* (2005), la grupo iel omaĝas la urbon Lisbono. Fine de novembro 2008 Teresa Salgueiro, Fernando Judice kaj José Peixoto forlasis la grupon. Tri postaj diskoj estis produktitaj de Madredeus kun *A banda cosmica*, en kiu partoprenis Pedro Ayres Magalhaes kaj Carlos Maria Trindade. Sekve la kantistino de Madredeus estis Beatriz Nunes.

## Diskoj 
### De studio 
* Os Dias da MadreDeus (1987)
* Existir (1990)
* O Espírito da Paz (1994)
* Ainda (1995, trako de la filmo *Lisbon Story* de Wim Wenders
* O Paraíso (1997)
* Movimento (2001)
* Um Amor Infinito (2004)

### Madredeus kaj A Banda Cósmica 
* Faluas do Tejo (2005)
* Essência (2012)
* Capricho Sentimental (2015)

Kategorio:Aperis en 1985
Kategorio:Portugalaj muzikaj grupoj
Janomamoj

La **janomamoj** - en la portugala kaj la internacia etnologia literaturo ankaŭ literumataj *yanomami*, *yąnomamö* aŭ *yanomama* - estas grupo de ĉirkaŭ 35 000 indiĝenoj kiuj vivas en proksimume 200-250 vilaĝoj en la Amazona pluvarbaro ĉe la limo inter Venezuelo kaj Brazilo (pliparte en Brazilo). Laŭ la franca etnologo kaj lingvisto *Jacques Lizot*, la vorto estas la memnomigo de la janomamoj, surbaze de la vorto *yanõmami*, kiu, en la esprimo *yanõmami thëpë*, signifas "homojn". Tiu ĉi esprimo estas kontraŭa al la kategorioj *yaro* (ĉasbestoj) kaj *yai* (nevideblaj aŭ sennomaj estaĵoj), sed ankaŭ *napë* (malamikoj, fremduloj aŭ ne-indiĝenoj).

## Vidu ankaŭ 
* Davi Kopenava Janomami, ŝamano kaj portugallingva porparolisto de la janomamoj, al kiu en 2019 estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio")

Kategorio:Etnoj en Brazilo
Kategorio:Etnoj en Venezuelo
Davi Kopenava Janomami

**Davi Kopenava Janomami** (ankaŭ literumata *Davi Kobenawä Yanomamö* kaj *Davi Kopenawa Yanomami*, naskiĝis la 18-an de februaro 1956) estas indiĝena ŝamano, mediprotekta aktivulo kaj portugallingva porparolisto de sia etno, la janomamoj, en la amazona pluvarbaro de Brazilo. En 2019 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

Kategorio:Brazilanoj
Teresa Salgueiro

**Maria Teresa SALGUEIRO** (Lisbono, 8a de Januaro 1969) estas portugala kantistino kaj komponistino. Ĝi estis kantistino kaj unu el ĉefaj membroj (ĉefkantistino) de la grupo Madredeus ekde 1987 ĝis 2007. Poste ŝi faris apartan karieron.

## Kariero 
Ŝi ekkantis kaj muzikis jam juna kiel membro de novpunka bando kaj kiel amatora fadistino; kiel tio, ŝi estis trafita de Pedro Ayres Magalhães kaj Rodrigo Leao, kaj enmetita kiel kantistino de *Madredeus*. La unua disko de *Madredeus* estis *Os dias de Madredeus* (La tagoj de M.) kaj en ĝi la juna voĉo de Teresa plifortigis belajn kaj simplajn kantojn, inter kiuj staras "A vaca do fogo" (Fajrbovino) kaj "O Brasil", krom la instrumenta "As montanhas" (La montoj). La dua disko *Existir* estis jam registrita en studio, kaj en ĝi elstaras la kanto inter Teresa kaj Francisco "Matinal", kie la povo de la violonĉelo kontrastas kun la akuta voĉo de Teresa.

En la jaroj 1995-96 okazis la partopreno de la grupo en *Ainda* trako de la filmo *Lisbon Story* de Wim Wenders, kaj la registrado de la disko *O espírito da paz* (Pacospirito), kies kanto "Os senhores da guerra" (La militsenjoroj) estis adaptita de *Moonspell*, portugala grupo de metalroko. Kelkaj membroj foriris kaj la grupo konsistis de tri gitaroj, klavaroj kaj fokusiĝo al la voĉo de Teresa Salgueiro, kiu iĝis ĉefa altiraĵo de la grupo, ĉefe en koncertoj kaj turneoj. Fine de novembro 2008 Teresa Salgueiro, Fernando Judice kaj José Peixoto forlasis la grupon. Sekve la kantistino de Madredeus estis Beatriz Nunes. Inter 1987 kaj 2007, Madredeus vendis pli ol kvin milionojn de albumojn tutmonde. Ŝi partoprenis kiel ĉefaktorino en *Lisbon Story*, filmo de Wim Wenders.

En sia soloista kariero, ŝi kunlaboris kun famuloj kiel José Carreras, Caetano Veloso, Angelo Branduardi, Zbigniew Preisner, kaj liaj. Ŝi dediĉis sin ankaŭ al kompilaĵoj de portugala muziko, kaj al kreado de studio en arbaro proksime de Setúbal.

## Soloista diskaro 
* 2012 - O Mistério - Clepsidra
* 2016 - O Horizonte - Lemon
* 2016 - La golondrina y el horizonte - Lemon

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (en portugala)

Kategorio:Portugalaj kantistoj
34740 Emmakeeler

'*34740 *Emmakeeler'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Emma Louise Keeler*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2018 pro sia projekto pri mikrobiologio . Ŝi estis lernantino ĉe la *Falmouth Academy'' de Falmouth (Masaĉuseco, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Tony Rinaudo

**Tony Rinaudo** (naskiĝis la 19-an de januaro 1957) estas mediprotekta aktivulo el Aŭstralio, kiu precipe laboras en Niĝero. En 2018 al li kune kun Yacouba Sawadogo el Burkino estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“. En la 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj, Rinaudo evoluigis rearbarigan teknikon, kiu implikas kultivi arbojn de radiksistemoj kaŝitaj sub la dezerta sablo. Tiel, partoj de la Sahelo estis sukcese reverdigitaj. Uzante ĉi tiun metodon, li kaj lia teamo povis kreskigi pli ol 200 milionojn da novaj arboj en la Sahelo, kaj aliaj teamoj plantis pliajn 600 milionojn  laŭ lia tekniko. Ĝis la jaro 2019 ekzistis 20 milionoj da hektaroj entute kun meza arbadenseco de proksimume 40 arboj je hektaro.

## Referencoj 
Kategorio:Aŭstralianoj
Nataša Kandić

**Nataša Kandić** (cirile *Наташа Кандић*, naskiĝis la 29-an de septembro 1946 en Kragujevac) estas politika aktivulino en Serbio. En 2003 la ĉeĥia homrajta organizaĵo *Člověk v tísni* ("homo en bezono") honorigis ŝin per la premio *Homo Homini*, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. 

Kategorio:Serboj
Carlos do Carmo

**Carlos Alberto do Carmo Almeida** (n. en Lisbono la 21-an de decembro 1939, m. en Lisbono la 1-an de januaro 2021)​ estis portugala kantisto, kiu popularigis internacie la kantotipon fado.

## Kariero 
Li studis en Ĝenevo kaj en 1963 li iĝis administristo de la familia fadejo, nome *O Faia*, en la *Bairro Alto* de la portugala ĉefurbo. Lia arta kariero ekis en 1964, sed li jam estis registrinta diskojn estante nur naŭ-jara. Li reprezentis Portugalion en la 21a Eŭrovido-Kantokonkurso 1976, per la kanto *Flor de verde pinho* (bazita sur poemo de Manuel Alegre). Inter multaj aliaj, plej konataj kantoj liaj estas jenaj: *Os putos*, *Um homem na cidade*, *Canoas do Tejo*, *Lisboa menina e moça*, *Duas lágrimas de orvalho* kaj *Bairro Alto*. Li kantis portugale la kanton *El drapaire* de Joan Manuel Serrat, (*O ferro velho* adaptaĵo de la poeto Alexandre O'Neill), en sia disko *Canoas do Tejo* (LP Movieplay en 1972-CD en 1997) kaj en *O melhor dos melhores - Carlos do Carmo* (Tecla, 1992). Lia nomo estas inter la pioniroj de la nova portugala diskaro, ĉar lia disko *Un homem no país* estis la unu KD publikigita de artisto en Portugalio.​ José María Nóbrega akompanis lin per gitaro ekde antaŭ 36 jaroj.

## Diskoj 
* Fado em Tom Maior (1964)
* Não Se Morre de Saudade (1967)
* Carlos do Carmo (1970)
* No Curto-Circuito (1970)
* Canoas do Tejo (1972)
* Uma Canção para a Europa (1973)
* Por Morrer uma Andorinha (1973)
* Ao Vivo na Ópera de Frankfurt (Alte Oper Frankfurt) (1983)
* Fado Lisboa – An Evening at The "Faia" (kun Lucília do Carmo, 1974)
* Um Homem na Cidade (1977)
* Dez Fados Vividos (1978)
* Um Homem no País (1983)
* Um Homem no Mundo (1983)
* Mais do Que Amor É Amar (1986)
* Que Se Fez Homem de Cantar (1990)
* Ao Vivo no CCB (1999)
* Margens (1999)
* Nove fados e uma canção de amor (2002)
* Do Tempo do Vinil (2003)
* Ao Vivo – Coliseu dos Recreios – Lisboa (2004)
* A Arte e a Música de Carlos do Carmo (2006)
* À Noite (2007)
* Carlos do Carmo & Bernardo Sassetti (2010)
* Maria João Pires / Carlos do Carmo (kun Maria João Pires, 2012)
* Fado É Amor (2013)

Kategorio:Portugalaj kantistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 1976
Ŭalid Abu al-Ĥair

**Ŭalid Abu al-Ĥair** respektive **Ŭalid Sami Abulĥair** (arabe وليد أبوالخير, naskiĝis la 17-an de junio 1979 en Ĝido) estas advokato kaj homrajta aktivulo en Sauda Arabio. En 2018 al li kaj al du samlandanoj estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“. La premiintoj eksplicite laŭdis la tri honorigitojn pro la "viziaj kaj kuraĝaj klopodoj, gviditaj de universalaj homaj-rajtoj-principoj, por reformi la totalisman politikan sistemon en Sauda Arabio".

Li estis arestita la 15-an de aprilo 2014, kaj estis sendita al la malliberejo ''al-Ha'ir'' atendante procesigon. La 6-an de julio 2014, Abulĥair estis juĝita al 15 jaroj en malliberejo fare de la Specialigita Kriminala Tribunalo, 10 jaroj ekzekutotaj kaj kvin suspendeblaj, kaj vojaĝmalpermeso por pliaj 15 jaroj, aldone al monpuno de 200 000 rialoj, kio korespondas al 53 333 usonaj dolaroj. La 12-an de januaro 2015, la kazo revenis al la apelacia kortumo, post kio la juĝisto petis pliigi la antaŭan verdikton, ĉar Abulĥair rifuzis pardonpeti. Tiel, la juĝo estis streĉita al 15-jara ekzekuto. En respondo, Abulĥair preĝis por la venko de Dio kaj rifuzis rekoni la legitimecon de la Specialigita Kriminala Tribunalo. Abulĥair estas malliberigita en la centra Malliberejo en Ĝido, Sauda Arabio, instalaĵo kiu kutimas teni altprofilajn politikajn kaptitojn, kiuj konsideratas aparte danĝeraj al la registaro, same kiel membrojn de Al-Kaida kaj la Islama Ŝtato.

 

Kategorio:Saudarabianoj
Kategorio:Advokatoj
Kategorio:Politikaj malliberuloj
Mohammad Fahad al-Kahtani

**Mohammad Fahad al-Kahtani** (arabe محمد فهد مفلح القحطاني, naskiĝis en 1965 aŭ 1966) estas ekonomikisto kaj homrajta aktivulo en Sauda Arabio. En 2018 al li kaj al du samlandanoj estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“. La premiintoj eksplicite laŭdis la tri honorigitojn pro la "viziaj kaj kuraĝaj klopodoj, gviditaj de universalaj homaj-rajtoj-principoj, por reformi la totalisman politikan sistemon en Sauda Arabio".

Mohammad Fahad al-Kahtani doktoriĝis en la Indiania Universitato en Usono. Ĝis junio 2012, li estis profesoro de ekonomiko ĉe la Instituto de Diplomatiaj Aferoj de la Ministerio pri Eksteraj Aferoj de Sauda Arabio, kiam li arbitre estis arestita. Li estis kunfondinto kaj poste gvidanto de la Saud-arabia Asocio pri Civilaj kaj Politikaj Rajtoj. La sendependa araba asocio *Alkarama* ("digno") en Svislando priskribis lin kiel "unu el la plej elokventaj kaj fervoraj kritikistoj de la saud-arabia juĝistaro". La 9-an de marto 2013, al-Kahtani estis juĝita al dek jaroj en malliberejo kaj posta dekjara vojaĝmalpermeso, pro akuzo pri "kunfondado de senlicenca burĝa asocio". Li faris plurajn malsatstrikojn por protesti kontraŭ la malliberejaj kondiĉoj dum sia politike motivigita malliberigo. Fine de 2022, li daŭre restas malliberigita kaj teniĝas en solula ĉelo ekde 2018.

Kategorio:Saudarabianoj
Kategorio:Ekonomikistoj
Kategorio:Politikaj malliberuloj
Abdullah al-Hamid

**Abdullah al-Hamid** (arabe عبد الله حامد علي الحامد, naskiĝis la 12-an de julio 1950 en Burajda, mortis la 24-an de aprilo 2020 en Rijado) estis sauda poeto, profesoro pri la araba lingvo kaj homrajta aktivulo en Sauda Arabio. En 2018 al li kaj al du samlandanoj estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“. La premiintoj eksplicite laŭdis la tri honorigitojn pro la "viziaj kaj kuraĝaj klopodoj, gviditaj de universalaj homaj-rajtoj-principoj, por reformi la totalisman politikan sistemon en Sauda Arabio".

Li estas kunfondinto de la Saud-arabia Asocio pri Civilaj kaj Politikaj Rajtoj kaj estis malliberigita plurajn fojojn pro postulado de la establado de konstitucia monarkio en Saud-Arabio.

En majo 2005, d-ro Abdullah al-Hamid estis kondamnita al sep jaroj en malliberejo por "montri malkonsenton kaj malobei al la reganto" post postulado de reformoj. Li estis pardonita kaj liberigita la 8-an de aŭgusto 2005.

En 2008, al-Hamid servis kvarmonatan prizonadon por "incito protesti" post apogado de manifestacio de virinoj kiuj protestis kontraŭ la aresto de parencoj. La manifestacio okazis antaŭ la malliberejo de la urbo Burajda en centra Sauda Arabio. Manifestacioj en la regiono Ŝarkija de membroj de la ŝijaisma minoritata grupo, postulantaj la liberigon de kaptitoj, foje fariĝis mortigaj.

## Eksteraj ligiloj 
* lia reta notlibro en la araba ankoraŭ legeblas

Kategorio:Saudarabianoj