open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rick Perry

**James Richard** "**Rick**" **PERRY** (elp. "rik PEri", n. la 4-an de marto, 1950) estas la 47-a guberniestro de Teksaso. Respublikano, li elektiĝis kiel vicguberniestro en 1998, kaj fariĝis guberniestro en 2000, kiam la ĝistiama guberniestro George W. Bush demisiis por prezidentiĝi de Usono. Li eksiĝis en januaro, 2015, kaj estas la plej longe senrompe deĵorinta guberniestro en la historio de Usono.[eta|dekstra|250ra|[Rick Perry, ministro pri energetiko en la kabineto de Donald Trump]]

En aŭgusto 2011 li anoncis sin kandidato por la respublikana prezidenta nomumo por 2012. Post malimponaj rezultoj en la kaŭkusoj en Iovao kaj la partia antaŭbalotado en Novhampŝiro, li malaktivigis la kampanjon la 19-an de januaro, 2012, kaj donis subtenon al la kandidateco de Newt Gingrich. La 4-an de junio 2015 li kandidatigis sin por la usona prezidenteco en la balotado de 2016, sed post malmulte da sukceso en la sondoj, li malaktivigis la kampanjon je la 11-a de septembro.

De la 20a de januaro 2017 li estas ministro pri energetiko en la kabineto de Prezidento de Usono Donald Trump.

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Guberniestroj de Teksaso
Rohrbachgraben

**Rohrbachgraben** (prononcu ***ror**baĥgrabn*) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 428 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
La komunumo Rohrbachgraben situas en la Svisa Mezlando proksimume 12 kilometrojn sude de la urbo Langentahl en flanka valeto de la valo de la rivero Langete, nordokcidente de la Napf-regiono. Tra la komunumo fluas la rojo *Wissachen*. La komunumo konsistas el la vilaĝo Rohrbachgraben kaj la setlejoj Gansberg (sur alteco de 750 m s.m.), Geri (sur alteco de 658 m s.m., kie situas la sportcentro Schwarzenbach), Oberer Glasbach (sur alteco de 708 m s.m.), Unterer Glasbach (sur alteco de 619 m s.m.), Matte (sur alteco de 699 m s.m.), Schwarzenbachberg (sur alteco de 665 m s.m.), Wald (sur alteco de 646 m s.m.) kaj Wil (sur alteco de 620 m s.m.), kaj diversaj izolitaj bienoj kaj domgrupoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,48 km², de kiuj 27,8% estas kovritaj de arbaro, 69,1% servas por agrikulturo kaj 2,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Rohrbachgraben limas en nordo al Rohrbach, en oriento al Huttwil, en sudo al Dürrenroth, en okcidento al Walterswil, en nordokcidento al Ursenbach, kaj en nordnordokcidento al Kleindietwil, kiu ekde la 1-a de januaro 2011 apartenas al Madiswil.

## Trafiko 
Rohrbachgraben situas tute flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per mallarĝaj flankaj vojoj de Walterswil, Rohrbach kaj Dürrenroth. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 20 kilometrojn okcidente apud Kirchberg. La komunumo ne estas konektita al la publika transportreto. La plej proksima trajnhaltejo situas en distanco de 2 kilometroj en Rohrbach.

## Historio 
Rohrbachgraben dum mezepoko apartenis al la administra bieno Rohrbach de la Monaĥejo Sankt-Galo kaj dividis ties sorton kaj historion.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Rohrbachgraben

## Bildoj 

Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 276.JPG|Fromaĝejo Glasbach
Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 279.JPG|Tipa berna valmtegmentodomo
Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 281.JPG|Vilaĝa restoracio
Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 288.JPG|Rigardo al la vilaĝo de la montpasejvojo al Walterswil
Glavo de Damoklo

eta|dekstra|Damoklo kun glavo super sia kapo
**Glavo de Damoklo** estas fiksita vorta kunmetaĵo, kiu eniris en vortaron kiel esprimo, komparo. Oni uzas ĝin por esprimi situacion, kiam homo ne devas esti trankvila aŭ indiferenta, ĉar atendas lin io, kio estas grave danĝera por ĝi – kaj kio eble finos nur malbone. Ĝi esprimas ankaŭ staton de endanĝerigita feliĉo pro danĝero.

## Estiĝo de legendo 
Sirakuza armeestro Dionisio la 1-a (4-a jarcento a. K.) estis markata kiel despoto kaj tirano, kiu apogis sin precipe sur soldista armeo kaj kiu vivis en lukso, sed ankaŭ en eterna timo, ke li estos punita, se subpremitoj ekribelos. Ĉirkaŭita de persona gardistaro li vivis kiel en malliberejo.

Kiam lia kortegano Damoklo diris, ke certe neniu estas pli feliĉa ol la reganto mem, Dionisio respondis al li: *Ĉu vi volas gustumi mian feliĉon?* Ĉirkaŭata de juveloj kaj delikataĵoj, Damoklo jam ĝuis la ontan feliĉon. Meze de manĝado kaj feliĉego la reganto igis lasi malsupren de la plafono pendanta per maldika ĉevalharo akran glavon, celanta al la kapo de Damoklo. Tiu, rigardinte supren ekvidis la pendantan minacon, jam pro timo ne vidis la belecon, riĉecon eĉ ne abundecon – kaj li rezignis pri sia posteno kaj avanco.

## En Esperanto aperis 
* *La glavo de Damokles*, teatraĵo de Gustav zu Pulitz prezentita je la UK 1921 en antaŭkongreso en Dresdeno, prezentita de amatoraj anoj de la esperantoklubo "Antaŭen ĝis la venko" el Chemnitz.

## Tradukfonto 
Kategorio:Diraĵoj
Damoklo
Tadd Dameron

**Tadley Ewing (Tadd) Dameron** (naskiĝis la 21-an de februaro 1917 en Klevlando, Ohio; mortis la 8-an de marto 1965 en Novjorko; denaska familionomo Tadley Ewing Peake) estis usona ĵaz-pianisto, komponisto kaj muzikaranĝisto.

## Vivo kaj verkado 
Tadd Dameron ricevis jam en la aĝo de kvar jaroj pianludo-instruon; de sia frato Caesar, kiu ankaŭ estis ĵazmuzikisto, li pli malfrue lernis ludi saksofonon. Instrumentadon de muzikpecoj Dameron lernis meminstrue – siajn unuajn aranĝojn li verkis por la Jeter-Pillars Big Band en 1938 je Klevlando. En la ĵazklubejo Minton’s Playhouse je Novjorko li renkontis Ĉarlion Parker kaj la pionirojn de bibopo. Li komencis verki aranĝaĵojn por la bibopaj orkestroj de Dizzy Gillespie kaj Billy Eckstine, dum kiam li foje perlaboris kiel fabriklaboristo. Kun Miles Davis li koncertis en 1949 je la Internacia Ĵaz-Festivalo de 1949 en la Salle Pleyel je Parizo; ĉi tiu koncerto grave influis la sukceson de bibopo en Francujo. Krome li surdiskigis kun Clifford Brown, John Coltrane, Gil Evans kaj Kenny Dorham.

Pro drogokrimeto en 1958 li estis punkaptita por pluraj jaroj. Per tio lia aktiva muzikista kariero pli malpli finiĝis; li tamen daŭre verkis aranĝaĵojn.

Kiam Tadd Dameron mortis pro kancero, li aĝis 48 jarojn.

## Graveco 
Tadd Dameron verŝajne restos en memoro pli pro siaj komponaĵoj: per *Fontainebleau* li liveris la unuan trakomponitan verkon de ĵazo; pecoj kiel *Good Bait*, *Lady Bird*, *If You Could See Me Now* aŭ *Hot House* fariĝis ĵazaj normkantoj. Liaj komponaĵo „apartenas al la plej bonekanteblaj kaj melodie plej enmemoriĝemaj de bibopo.“ Kun Gil Fuller kaj Dizzy Gillespie li estis unu el la pioniraj aranĝistoj de bibopo je la transiro de svingo, kiuj transportis la novan esprimstilon sur pli grandajn ensemblojn.
[eta|250ra|Tadd Dameron kaj [Fats Navarro. Foto de William P. Gottlieb.]]
eta|250ra|Fats Navarro, Charlie Rouse, Ernie Henry kaj Tadd Dameron. Foto de William P. Gottlieb

## Diskoj 
* 1949 *Cool Boppin’* (Fresh Sound) kun Miles Davis, Kai Winding, Sahib Shihab, Kenny Clarke
* 1949 *The Miles Davis and Dameron Quartet in Paris - Festival International du Jazz, May 1949 *(Columbia)
* 1956 *Fontainebleau* (Prestige/OJC) kun Kenny Dorham, Cecil Payne, Sahib Shihab
* 1956 *Mating Call* (Prestige/OJC) kun John Coltrane, Philly Joe Jones
* 1962 *The Magic Touch* (Riverside/OJC) kun Clark Terry, Ernie Royal, Charlie Shavers, Bill Evans, Ron Carter

## Literaturo 
* Ian MacDonald: *Tadd - the life and legacy of Tadley Ewing Dameron*, Sheffield 1998 (kun diskolisto)
* Martin Kunzler: *Jazz-Lexikon*, Reinbek, Rowohlt, 1986
* Richard Cook & Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD*, 6-a eldono, Londono, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.
* Wießmüller, Peter: *Miles Davis - Sein Leben, seine Musik, seine Schallplatten*; Gauting, Oreos Verlag, 1985

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio sur ddfa.org 
* Recenzo de Dameron-biografioe *Tadd: Life and Legacy of Tadley Ewing Dameron* de Ian MacDonald

## Referencoj 
Kategorio:Ĵazpianistoj
Kategorio:Aranĝistoj
Kategorio:Ĵazkomponistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Mirante da Serra

**Mirante da Serra** estas municipo en la brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 11.878 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Rondonio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Rondonio
Hinojosa de San Vicente

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Hinojosa de San Vicente en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Hinojosa de San Vicente** [inoĥOsa de sanvicEnte] (Fenkolejo de Sankta Vincento) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino "Hinojosa de San Vicente" devenas el abundo de fenkoloj (*hinojo*) en la zono kaj pro situo en la Sierra de San Vicente.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Jorgos*. La censita populacio en 2011 estis de 461 loĝantoj kaj la denseco estas de 14,87 loĝ/km².

## Situo 
Hinojosa de San Vicente estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 1320 m; je 80 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 31 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°06′09″ N 4°43′23″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta «sur la suda parto de la monteto de San Vicente». Ĝi apartenas al la komarko de Sierra de San Vicente kaj limas kun la municipaj teritorio de Navamorcuende, El Real de San Vicente, Castillo de Bayuela, San Román de los Montes kaj Marrupe, ĉiuj de la provinco de Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

## Historio 
En la montaro laŭ legendo troviĝas «la kavo kie kaŝiĝis la sanktuloj Vicente, Sabina kaj Cristeta, naturaj el Talavera la Vieja kiuj poste estos martirigitaj en Avilo dum la persekutado de Diokleciano». En la antikvo estis tie ermitejo dediĉita al tiuj sanktuloj.

En la tero nome Cerro de San Vicente (Monteto de sankta Vincento) fondiĝis la vilaĝo en 1522. Ĝi apartenis al Castillo de Bayuela ĝis 1632, kiam Filipo la 4-a donis la titolon de vilaĝo.

De islama epoko ankoraŭ observeblas parto de la ruinoj de la kastelo kiun konstruigis Miramolin al-Nasi, filo de Mohameto.

Meze de la 19a jarcento estis 300 domoj. Dum la unua duono de la 20a jarcento estis pli da 1,000 loĝantoj, sed meze de la jarcento komencis elmigrado pro malbona situacio de la agrikulturo kaj manko de servoj kaj la populacio duoniĝis.

## Monumentoj 
* Ruinoj de la kastelo.
* Ermitejo de Sankta Roĥo.
* Ermitejo de Sankta Sebastiano.
* Preĝejo (paroĥa) de la Koncipiĝo.
* Monaĥejo de Karmelanoj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Socia pedagogio

**Socia pedagogio** estas scienca branĉo de pedagogio (do instruo kaj eduko) kaj de socia ŝtata interveno. En la socia pedagogio klopodatas fortigi la memstarecon kaj respondecon de juna homo, kaj lige al tio ankaŭ ties memstaran trakton de ĝeneralaj vivsituacioj en la homa socio. Ĉar ne ĉiu homo havas samajn kapablojn partopreni en la socia kaj publika vivo, la aplikantoj de socia pedagogio ankaŭ provas malpliigi sociajn malegalecojn kun la celo atingi pli similajn samajn kapablojn partopreni en la socia kaj publika vivo. 

En la germana lingvo, la termino *„Social-Pädagogik“* (en moderna ortografio *Sozialpädagogik*) jam uziĝis en 1844 fare de la sciencisto *Karl Mager* (1810-1858).

Temoj de socipedagogia laboro estas homaj "problemaj situacioj", socie kaj profesie konsiderataj gravaj. Al tio apartenas problemoj de la ĉiutaga viva organiziĝo de infanoj, adoleskuloj kaj malavantaĝiĝintaj junaj plenkreskuloj, la "viva praktiko" - do la ĉiutaga "orientiĝo kaj solvo" de praktikaj vivsituacioj. La aplikantoj de socia pedagogio observas la individuon en interrilato kun la socia medio. 

## Metodoj 
* Individua helpo: ofertoj al infanoj, adoleskuloj kaj malavantaĝiĝintaj junaj plenkreskuloj, al familioj, gepatroj kaj solaj edukantoj kun la celo plibonigi la individuajn vivkondiĉojn;
* Sociaj grupoj kun la celo de evoluigo de sociaj kapabloj;
* Socia laboro kaj kvartala prizorgo cele al plibonigo de lokaj sociaj strukturoj.

Pro kritiko je la originaj metodoj en la 1970-aj jaroj evoluiĝis vasta gamo de variiĝintaj metodoj, kaj ankaŭ interne de la unuopaj metodoj evoluiĝis plia diferencigo kaj konkretigo. En la profesia praktiko maloftas nunmetoda agado, kaj plimultas konceptoj kiuj inkluzivas plurajn el la tri originaj metodoj.

## Eduko 
En iuj ŝtatoj kutimiĝis diferencigo inter "sociaj laboristoj" kaj "sociaj pedagogoj". Ili kutime laboras en similaj sociaj cirkonstancoj, kun similaj "klientoj", sed la teoriaj bazoj de eduko diferenciĝas. 

Eblas studi socian pedagogion kaj socian laboron prioritate en fakaltlernejoj, altlernejoj kaj en profesiaj akademioj. En la Eŭropa Unio, post la Bolonja reformo ĉiuj studoj pri socia pedagogio kaj socia laboro gvidas al studfina titolo de bakalaŭro kaj duaŝtupe magistro.

### Gravaj studaj temoj 
# teorioj kaj metodoj de socia laboro respektive socia pedagogio 
# edukado, pedagogio
# socia kultura laboro (eduko je estetiko, amaskomunikila eduko, teatra pedagogio)
# psikologio, socia scienco, socia medicino (ĉiufake nur en partoj)
# juro, politikaj sciencoj
# kuraca pedagogio (kiu ankaŭ ekzistas kiel memstara studfako)
# administrado kaj organizado
# socia kaj projekta manaĝerado 
# teologio (en konseis orientiĝintaj fakaltlernejoj), etiko
# interkultura pedagogio
# socia laboro en entreprenoj

Kategorio:Pedagogio
Kategorio:Socia scienco
Aŭklanda merĝo

La **Aŭklanda merĝo** (*Mergus australis*) estis birdospecio de la genro de tipaj merĝoj, kiu nune estas formortinta.

Tiu anaso estis simila laŭ grando al la Mezgranda merĝo. La maskla plenkreskulo havis malhelan ruĝecbrunajn kapon, kreston kaj kolon, kun bluecnigraj dorso kaj vosto kaj ardezgrizaj flugiloj. La ino estis iomete pli malgranda kun pli mallonga kresto.
eta|maldekstra|Ilustraĵo el 1909
eta|maldekstra|Desegnoj de la kapo
Tiu birdo estis unuafoje kolektita kiam franca ekspedicio estre de la esploristo Jules Dumont d'Urville per la ŝipoj ''L'Astrolabe* kaj *La Zelee* vizitis la Aŭklandojn en 1840. Ties malpliiĝo estis kaŭzata de kombino de ĉasado kaj predado fare de enmetitaj mamuloj. Tiu birdo ne estis nefluga, sed anstataŭ ekflugi, ĝi preferis kaŝiĝi inter rokoj kaze de persekutado. La lasta vidaĵo estis de paro mortpafita la 9an de januaro 1902. Ĝi jam ne estis trovita en serĉado de 1909, kaj detala esplorado de ebla habitato en 1972/1973 konkludis, ke ĝi estis delonge formortinta (Williams & Weller, 1974).

Malkovroj el fosilioj sugestas, ke tiu merĝo estis antaŭe specio de loĝantaj birdoj en la Suda Insulo kaj en Stewart-insulo en Novzelando. Fosilio de subspecio aŭ de proksime rilata specio estis trovita ankaŭ en la Chatham-insularo. Estas mallonga registro mencianta "merĝon" trovitan en Kampbelinsulo en McCormick (1842), sed tio povus aludi ankaŭ al duonmara Kampbela kreko kiu aliflanke mankas en liaj notoj: li mencias nur la specion de la Pacifika brovanaso ("novzelanda specio de anaso").

## Referencoj 
*  Kriterioj kail tiu specio estis listata kiel formortinta.
* McCormick, Robert (1842): A sketch of the Antarctic regions, embracing a few passing remarks, geographical and ornithological. *Tasmanian Journal of Natural Sciences* **1**(4): 241-247. PDF plena teksto 
* Williams, G. R. & Weller, M. W.. (1974): Unsuccessful search for the Auckland Islands Merganser (*Mergus australis*). *Notornis* **21**(3): 246-249. PDF plena teksto 
* *Southern Merganser. Mergus australis*.  de Paul Martinson. Artaĵo produktita por la libro *Extinct Birds of New Zealand'', de Alan Tennyson, Te Papa Press, Wellington, 2006

Kategorio:Mergenoj
Kategorio:Anasedoj
Kategorio:Anseroformaj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Formortintaj birdoj
Asa Butterfield

**Asa BUTTERFIELD** (naskiĝis  en Londono-Islington, do nun -jaraĝa) estas brita aktoro.

Laŭ la nuna stato li estas konata ĉefe pro sia rolo en la filmo La knabo en striita piĵamo, dramo pri la Holokaŭsto.

## Vivo kaj aktora kariero 
Asa Butterfield naskiĝis en Londono-Islington. En aĝo de 7 jaroj li komencis aktori en la teatro pri junaj aktoroj de sia hejmurbo. Mallonge poste li ekhavis unuajn rolojn en televidaj filmoj, interalie pro siaj okuloj de rara helbluo. Jaron poste li ricevis la ĉefrolon en la filmdramo La knabo en striita piĵamo. Li elektiĝis ne nur pro sia aktora talento, sed ankaŭ pro tio ke li preskaŭ nenion sciis pri la Holokaŭsto. Danke al tio li povis, kiel intencite, kredinde bildigi la senkulpan naivecon de la juna germana knabo Bruno.

Preskaŭ samtempe al la filmado de la dramo "La knabo en striita piĵamo", Asa Butterfield ankaŭ kandidatiĝis por rolo en la filmo *Mr. Nobody*, kaj ankaŭ ricevis tiun rolon. Ĉar tamen fine la filmaj periodoj de ambaŭ produktaĵoj parte okazis paralele, kaj ne eblintus partopreni en ambaŭ filmoj, li preferis la rolon en "La knabo en striita piĵamo".

Sekvis rolo en la brita televida serio *Merlin*, kaj la horora filmo *Wolfman*. En 2012 li videblas interalie en la familia filmo *Nanny McPhee and the Big Bang* kun la aktorinoj Emma Thompson kaj Maggie Gyllenhaal, kaj sub la reĝisorado de Martin Scorsese en la tridimensie farita kineja filmo *Hugo* (angle) respektive *Hugo Cabret* (france, germane, itale kaj alilingve): en tiu filmo li same havas la ĉefan rolon, kaj li aktoras flanke de la kolegoj Chloë Moretz, Sacha Baron Cohen, Ben Kingsley kaj Jude Law.

## Listo de filmoj 
## Filmaro 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:Britaj infanaj aktoroj
Kategorio:Britaj televidaktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Britio
Montesclaros

[eta|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250px|Situo de Montesclaros en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Montesclaros** (Helaj Montoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino "Montesclaros" estas komponaĵo de la nomo *Montes* (montoj) kaj la adjekto *claros* (helaj, klaraj), ambaŭ el latinaj "montes" kaj "claros" (plurala akuzativo), respektive. La nomo rilatas al fakto ke la municipo estas ĉirkaŭata de montoj kaj montetoj kalkaj. Laŭ Rodríguez Albarrán, estas probable ke antaŭ la fondo de la vilaĝo jam ekzistis elfosejoj de kalko en la zono. Laŭ alia teorío, ne tiom dokumentita, la nomo povus rilati al loko en klarejo de la arbaro.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Montesclareños*. La censita populacio en 2011 estis de 448 loĝantoj kaj la denseco estas de 21,33 loĝ/km².

## Situo 
Montesclaros estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 558 m; je 98 km el Toledo, provinca ĉefurbo, kaj je 140 km el
Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 21 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°6′16″ N 4°56′16″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta «sur malgranda ebenaĵo al sudo». Ĝi apartenas al la komarko de la Sierra de San Vicente kaj limas kun la municipaj teritorioj de Hontanares kaj la separita teritorio de Mombeltrán norde en la provinco de Ávila kaj Navamorcuende oriente, Cervera de los Montes, Segurilla kaj Mejorada separataj de la rivero Guadyerbas sude, kaj Velada okcidente, en la provinco de Toledo.

La teritorio estas trafluata de norde suden de la rojo Bermejo, alfluanto de la menciito Guadyerbas, kaj kiu estas seka plej parton de la jaro.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

## Historio 
Kiel jam komentita la deveno el la vilaĝo povus esti rilata al espluatado de kalkaj ŝtonminejoj. En dokumento de 4a de decembro de 1276 per kiu Alfonso la 10-a malpermesas la ĉasadon de diversaj specioj dum reprodukta sezono, aperas citata, inter aliaj, *Montes Claros*.

En 1491 ĝi akiras la titolon de vilaĝo danke al María de Luna y Pimentel, filino kaj riĉa heredantino de la Konestablo de Kastilio, Álvaro de Luna. Dekkvin loĝintoj de Navamorcuende ricevis permeson reloĝigi ĝin.

Meze de la 19a jarcento ĝi havis 62 domojn konstruitajn el ŝtono kaj koto kaj lernejon por 8 lernantoj. Meze de la 20a jarcento la populacio atingis 1,000 loĝantojn sed poste ĝi duoniĝis pro elmigrado.

De la kalkaj rokoj de la montoj de tiu loko ŝajne eliris la ŝtonoj el kiuj oni konstruis la famajn fontanojn de la Cibelo kaj Neptuno de Madrido.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Cervera de los Montes

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Cervera de los Montes en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Cervera de los Montes** (Cervera de los Montes) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino "Cervera" povus signifi "loko de cervoj" (cervejo), animalo abunda nature en la zono en antikvaj tempoj.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Cervereños*. La censita populacio en 2011 estis de 448 loĝantoj kaj la denseco estas de 14 loĝ/km².

## Situo 
Cervera de los Montes estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 533 m; je 87 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 160,3 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°3′10″ N 4°48′37″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta sur malaltaĵo ĉirkaŭata de diversaj altaĵoj en la komarko de la Sierra de San Vicente. Limas kun la municipaj teritorioj de Sotillo de las Palomas, Marrupe, San Román de los Montes, Pepino, Segurilla, Montesclaros kaj Navamorcuende, ĉiuj de la provinco de Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

## Historio 
Oni ne konas la devenon de la vilaĝo, sed laŭ tradicio eble el loĝejoj de la paŝtistoj devenaj de Talavera.

Ĉirkaŭ 1450 ekformis parton de la Graflando de Oropesa kaj en 1641 akiris la titolon de vilaĝo.

Meze de la 19a jarcento ĝi havis 140 domojn. En la 1930-aj jaroj la populacio estis de 900 loĝantoj sed pro la milito kaj elmigrado falis al iom pli da 300 loĝantoj komence de la 21a jarcento kaj poste iomete rekuperiĝis al 400.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Diana Amft

**Diana Amft** (naskiĝis  en Gütersloh, do nun -jara) estas germana aktorino.

## Vivo 
Diana Amft pasigis sian infanaĝon en Herzebrock-Clarholz (Nordrejn-Vestfalio) kaj post la lernejaj jaroj unue iĝis jura helpantino. Ŝi prenis lecionojn pri kantado en Bielefeld kaj vane petis pri studloko en la Arta Universitato Folkwang en Essen.

En aĝo de 20 jaroj ŝi akceptiĝis en la aktora lernejo *Zerboni* en Munkeno. Sekvis teatraj roloj kaj en 1999 unuaj roloj en televidaj filmoj. Ŝi konatiĝis per la rolo de la juna virino *Inken* en la kinejaj filmo j *Mädchen, Mädchen* kaj ties daŭrigo *Mädchen, Mädchen 2 – Loft oder Liebe*. Inter 2008 kaj 2011ŝi havis ĉefroloon en la plurfoje premiigita televida serio *Doctor’s Diary*.

Ŝi kantis kaj en 2010 verkis infanlibron titolitan *Die kleine Spinne Widerlich*. Infanaj spektantoj ekatentis pri ŝi ekzemple pro ŝia rolo en la porinfana kineja filmo Die Teufelskicker.

## Listo de filmoj 
### Kino 
* 2000: Auszeit
* 2001: Mädchen, Mädchen
* 2002: Ganz kaj gar
* 2002: Knallharte Jungs
* 2004: Mädchen, Mädchen 2 – Loft oder Liebe
* 2010: Die Teufelskicker

### Televido 
* 1999: Eine Liebe auf Mallorca
* 1999: Unschuldige Biester
* 1999: Zwei Männer am Herd (televida serio)
* 2000: Eine Liebe auf Mallorca 2
* 2000–2007: SOKO 5113 - krimfilma serio, pluraj epizodoj
* 2000: Eine Liebe auf Mallorca 3
* 2002: Das Traumschiff – Chile
* 2004: Vernunft und Gefühl
* 2005: Alarm für Cobra 11 – Die Autobahnpolizei – epizodo *Heldentage*
* 2005: Die drei Musketiere (ZDF, ORF)
* 2005: Wen die Liebe trifft (ZDF)
* 2008: Maja
* 2007: Der geheimnisvolle Schwiegersohn
* 2007: Die Märchenstunde – epizodo *Die Prinzessin auf der Erbse*
* 2007: Innere Werte
* 2008–2011: Doctor’s Diary
* 2008: Zwei Zivis zum Knutschen
* 2008: Utta Danella – Das Geheimnis unserer Liebe
* 2008: Im 7. Himmel - Nachricht von Tom
* 2010: Kein Geist für alle Fälle (Sat.1)
* 2010/11: Der Bulle und das Landei
* 2010: Liebe kaj andere Delikatessen (ARD)
* 2011: Plötzlich fett!

## Eksteraj ligiloj 
* 
* informoj pri Diana Amft en retejo de ŝia artista agentejo (germane) 

## Notoj 
Kategorio:Germanaj aktoroj
Kabineto de Usono

La **Kabineto de Usono** () konsistas el la plej altrangaj sekretarioj en la Federacia Registaro de Usono.

La ekzisto de la Kabineto datiĝas de la prezidentado de Georgo Vaŝingtono, kiu nomis kvarpersonan kabineton (Sekretario de Ŝtato Thomas Jefferson; Sekretario de la Trezorejo Alexander Hamilton; Sekretario de Milito Henry Knox; kaj Ĝenerala Advokato Edmund Randolph) por konsili kaj helpi lin pri liaj taskoj.

Ministroj estas nomumitaj de la Prezidanto de Usono kaj konfirmitaj de la Usona Senato. Krom la Ĝenerala Advokato (kaj antaŭe la Poŝtestro), ili ĉiuj ricevas la titolon *Secretary* ("Sekretario"). Kvankam la Senato devas konfirmi ilin por ministriĝi, ili servas laŭ la volo de la prezidento, kaj li povas eksigi ilin sen ies permeso.

## Membroj 
La nuna Kabineto konsistas el jenaj 22 membroj: (Laŭ rango de ministroj)

### Vicprezidanto kaj Plenumaj sekretarioj 
* Vicprezidanto de Usono ()
* Usona ministro pri eksterlandaj aferoj ()
* Usona ministro pri la trezorejo ()
* Usona ministro pri defendo ()
* Ĝenerala akuzisto de Usono, ministro pri justico ()
* Usona ministro pri enlandaj aferoj ()
* Usona ministro pri agrikulturo ()
* Usona ministro pri komerco ()
* Usona ministro pri laboro ()
* Usona ministro pri sano kaj homaj servoj ()
* Usona ministro pri domigo kaj urba disvolvigo ()
* Usona ministro pri transporto ()
* Usona ministro pri energio ()
* Usona ministro pri edukado ()
* Usona ministro pri veteranaj aferoj ()
* Usona ministro pri hejmlanda sekureco ()

### Kabinetaj membroj 
* Stabestro de la Blanka Domo ()
* Komerca Reprezentanto ()
* Direktoro de Nacia Inteligenteco ()
* Ambasadoro al Unuiĝintaj Nacioj ()
* Direktoro de la Oficejo pri Administrado kaj Buĝeto ()
* Direktoro de Centra Inteligenteca Agentejo ()
* Agentejestro pri Media Protektado ()
* Administranto de la Malgranda Negoca Administracio ()

## Ministerioj 
* Usona Departemento pri Energio

Kategorio:Membroj de la kabineto de Usono
Ödön Palasovszky

**Ödön PALASOVSZKY** [odon palaŝovski], hungare **Palasovszky Ödön** estis hungara verkisto, poeto, reĝisoro kaj aktoro. Li estis grava figuro de la hungara avangarda literaturo.

Li naskiĝis la 5-an de marto 1899 en Budapeŝto. Li mortis la 18-an de decembro 1980 en Budapeŝto.

## Biografio 
Li frekventis lernejojn en Budapeŝto. Inter la 2 mondomilitoj li estis aprezita, kiel komunisto, tial lia talento ne povis impeti. En 1925 li fondis avangardan teatron *Zöld szamár* (=Verda azeno). Baldaŭe li aktoradis kaj reĝisoradis. En la 1950-aj jaroj la komunistoj ne akceptis tiun stilon, tial la samo okazis, kiel pli frue. Li ricevis atenton nur post jardeko. En 1977 li ricevis la unusolan premion.

## Verkoj (elekto) 
* *Reorganizáció* precipe poemoj, 1924
* *Új Stáció* (Nova stacio), kiu kaŭzis skandalon, 1925
* *Opál himnuszok* (Opalaj himnoj), elektitaj poemoj, 1977
* *Lényegretörő színház* (teatro strebanta la esencon), rememoroj 1980

## En Esperanto aperis 
* 2 poemoj, Hungara Antologio, 1983

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Presbiterianismo

eta|dekstra|250ra|John Knox
**Presbiterianismo** estas kristana konfesia tradicio kiu devenas de la disvolviĝo de la instruoj de Johano Kalvino kaj liaj posteuloj ĉefe en Skotlando. La nomo de la konfesio estas derivita el la termino *presbitero* (greke ''*), unu el la estraro de la baza eklezia unuo (*presbiterujo'') iom simila al diocezo. Tamen, plej multaj presbiterianaj eklezioj ne havas episkopojn. La pli grandaj presbiterianaj eklezioj havas ankaŭ organizajn nivelojn super la presbiterujo, kutime nomataj "sinodoj" kaj "ĝeneralaj asembleoj".

Presbiterianismo komenciĝis en la 16-a jarcento, kiam John Knox revenis al Skotlando post studado kun Kalvino en Ĝenevo.

## Eklezioj 
La oficiala Eklezio de Skotlando estas presbiteriana, kaj ekzistas pluraj aliaj presbiterianaj eklezioj en tiu lando, kaj aliaj en Anglio, Kimrio, Usono, Kanado ktp. Presbyterian Church (USA) (Usona Presbiteriana Eklezio) estas la plej granda eklezia organizaĵo de la presbiteriana tradicio en Usono. Fine de 2014 ĝi havis 1 667 767 membrojn, 20 383 ordinitajn pastrojn, kaj 9 829 lokajn eklezierojn.


Kategorio:Religio en Skotlando
Anti-Counterfeiting Trade Agreement

[eta|Protesto kontraŭ la traktado en [Munkeno.]]***Anti-Counterfeiting Trade Agreement*** (**ACTA**, esperante *Komerca konvencio kontraŭ falsado*) estas internacia konvencio kun celo batali kontraŭ disvastigado de neleĝaj kopioj kaj falsaĵoj. La konvencion subskribis la 1-an de oktobro de 2011 en Tokio 8 ŝtatoj: Usono, Aŭstralio, Kanado, Japanio, Maroko, Singapuro kaj Suda Koreio. La 26-an de januaro 2012 okazis en Tokio kunveno, dum kiu aliĝis al konvencio eŭropaj ŝtatoj (Aŭstrio, Belgio, Britio, Bulgario, Ĉeĥio, Danio, Finnlando, Francio, Grekio, Hispanio, Hungario, Irlando, Italio, Latvio, Litovio, Luksemburgo, Malto, Pollando, Portugalio, Rumanio, Slovenio kaj Svedio).
ACTA havas ses ĉapitrojn, kiuj dividiĝas en sekciojn.

## Kontroverseco 
Laŭ Kader Arif, franca politikisto kaj membro de la Eŭropa Parlamento, la proceso pri akceptiĝo de la konvencio estis nedemokratia, ĉar oni interalie ignoris postulojn de la Eŭropa Parlamento.
Objekto de kritiko estas ankaŭ ebleco pri kontrolado de tekokomputiloj, poŝtelefonoj kaj USB-poŝmemoriloj je landlimoj.

## Vidu ankaŭ 
* Stop Online Piracy Act

## Eksteraj ligiloj 
* Teksto de la konvencio (en la angla)

## Referencoj 
Kategorio:Juro pri intelekta proprieto
Kategorio:Internacia komerco
Kategorio:Traktatoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Interreto
Kategorio:Politiko en 2011
Andor Endre Gelléri

**Andor Endre GELLÉRI**, hungare **Gelléri Andor Endre**, estis hungara verkisto. Li estis grava figuro de la hungara novelo.

Li naskiĝis la 30-an de marto 1906 en Budapeŝto. Li mortis en majo 1945 (la preciza tago ne estas sciata) en Wels (Aŭstrio).

## Biografio 
Gelléri naskiĝis en malriĉa proleta familio. Laŭ deziro de lia patro, metalkonstruisto, li ĉesigis gimnazian edukon kaj frekventis teknikan faklernejon en Budapeŝto. Li laboris en diversaj uzinoj, fabrikoj, dume li debutis kiel novelisto en 1924. Poste, kiel talenta verkisto, li ricevis financan apogon por lerni en Italio kaj Germanio. Liaj apogantoj estis Zsigmond Móricz kaj Milán Füst, noveloj liaj aperis eĉ en la revuo Nyugat. En 1933 debuta novela libro aperis. Dum la 2-a mondmilito li ofte estis trudlaboristo, ĉar li estis judo. Fine de la milito la usona armeo liberigis lin el la koncentrejo Mauthausen-Gusen, sed mallonge poste li mortis pro tifo.

Inter 1931 kaj 1935 li ricevis premiojn (Baumgarten-distingo en 1932, Baumgarten-jarpremio en 1934).

## Verkoj (elekto) 
* *A nagymosoda* (La granda lavejo), unusola romano, 1930
* *Kikötő* (Haveno), novelaro, 1935
* *Egy önérzet története* (Historio de memrespekto), aŭtobiografio, 1957
* *Összegyűjtött novellái* (Kolektitaj noveloj), 1964
* *Válogatott művei* (Elektita verkaro), 1981

## En Esperanto aperis 
* Gelléri, Andor Endre:** Ekzekuto de ukrainoj: omaĝe al la memoro de Sallai kaj Fürst**, tradukis Tibor Papp, Hungara Antologio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
László Szepessy

**László SZEPESSY** [lAslO sepeŝi], hungare **Szepessy László,** Esperante **Ladislao Szepessy** estis hungara poeto, instruisto kaj ĵurnalisto.

Li naskiĝis la 9-an de septembro 1880 en Dombóvár. Li mortis la 1-an de aŭgusto 1915 en Doberdò del Lago.

## Biografio 
Li frekventis mezlernejojn en Kaposvár kaj Pécs, universitaton en Budapeŝto. Ĝis la 1-a mondmilito li instruis en gimnazio, dume li poemadis kaj redaktadis periodaĵojn. Li eldonis resume 8 poemlibrojn. Li mortis dum batalo en Doberdò del Lago, kiel ĉefleŭtenanto.

## Verkoj 
* *Csalogánydalok* (Najtingalo-kantoj), poemaro, 1902
* *A vitéz huszár* (La brava ĥusaro), pemeca novelo, 1903
* *Népiratkák* (Popolaj skribaĵoj) kaj *Hazafias Mária dalok* (Patriotaj kantoj pri Maria), 1904
* *Hit és haza* (Kredo kaj patrio), deklaraĵoj, 1907
* *Liliomok Lilioma* (Lilioj de lilioj), premiitaj poemoj, 1908
* *Katonaversek...* (Kantoj por militistoj), 1909
* *Virágos vonattól...* (De floraj vagonaro...), militistaj kantoj, 1914
* *Lakodalmi köszöntőversek* (Nuptofestaj rimoj) 1914

## Memorigiloj 
* memortabulo kaj strato en Dombóvár
* honora ĉambro en Loko-historia Muzeo de Dombóvár

## Fontoj 
* hungare

### Traduko 
Szepessy
Szepessy
Szepessy
Hibrida svarmo

**Hibrida svarmo** estas populacio de hibridoj kiu estas postvivinta la komencan hibridan generacion, kun reproduktado en naturo inter la hibridaj individuoj kaj rekruciĝado kun la gepatraj  tipoj. Tia populacio estas alte variebla, kun la genetikaj kaj fenotipaj karakterizaĵoj de individuoj larĝe intervalantaj inter la du gepatraj tipoj. Hibridaj svarmoj do malklarigas la limon inter parencaj taksonoj.

Hibridaj svarmoj okazas kiam la hibrido estas vivipova kaj almenaŭ tiel forta kiel siaj gepatraj tipoj;  kaj ne estas bariero por kruciĝado inter la hibrido kaj la gepatraj tipoj. Svarmoj ne povas okazi kiam unu el tiuj kondiĉoj ne estas plenumita : se la hibrida tipo havas malaltan vivipovon, ĝi ne povas subteni sin mem escepte de plia hibridiĝo de la gepatraj tipoj, rezultante en hibridan populacion de malalta variebleco. Aliflanke, se hibridoj estas fortaj sed ne povas rekruciĝi kun gepatraj populacioj, la rezulto estas hibridospeciiĝo, kiu, krom la kontribuo de novaj hibridoj, disvolviĝas sendepende de ĝiaj gepatraj tipoj.
	

Kategorio:Speciigo
Kategorio:Loĝantara genetiko
Kategorio:Hibridoj (biologio)
Jimmy Knepper

**Jimmy Knepper** (naskiĝis la 22-an de novembro 1927 en Los-Anĝeleso, Kalifornio kiel *James M. Knepper*; mortis la 14-an de junio 2003 en Triadelphia, kantono Ohio, Okcidenta Virginio) estis usona ĵaz-trombonisto.

## Vivo 
Knepper ellernis trombonludon infanaĝe kaj jam frue prezentis kun etaj dancbandoj. Fine de la 1940-aj kaj komence de la 1950-aj jaroj li estis membro en la bandoj de Freddie Slack, Roy Porter, Charlie Spivak, Charlie Barnet, Woody Herman, Claude Thornhill, Charlie Parker kaj Stan Kenton. Ekde 1957 ĝis 1962 li laboris en la diversaj ensembloj de Charles Mingus kaj kunverkis interalie je la sonregistradoj de la albumoj *Tijuana Moods*, *East Coasting*, *Mingus Ah Um* kaj *Mingus Dynasty*. Samtempe li ankaŭ laboris kun Tony Scott, Stan Kenton kaj kun Herbie Mann, kun kiu li en 1960 koncertvojaĝis tra Afriko. Krome li muzikis je sonregistradoj de Gil Evans, ekz. 1960 por *Out of the Cool* kaj 1963/64 je la kunsidoj por la albumo *The Individualism of Gil Evans* kaj kun Benny Goodman, kiun li en 1962 akompanis je vojaĝo tra Sovetunio. Post tio i laboris en la Brodveja spektaklo *Funny Girl*.

Ekde 1968 ĝis 1972 Knepper estis membro de la *Thad Jones/Mel Lewis Orkestro* kaj koncertis kun la naŭopo de Lee Konitz. En 1977 li kunmuzikis je la naskiĝdatrevena koncerto de Gil Evans (*Priestess*). Ekde la komenco de la 1980-aj jaroj li verkis ankaŭ regule kiel muzika direktisto kun la bando *Mingus Dynasty*, kiu prizorgis la repertuaron de Mingus, ĝis kiam Parkinsona malsano finis lian muzikan karieron.

## Diskoj 
* *Jazz Workshop Presents: „Jimmy Knepper“*, 1957
* *A Swinging Introduction to Jimmy Knepper*, 1957 (re-eldonita kiel *Idol of Flies*) kun Gene Quill, Bill Evans, Gene Roland, Bob Hammer, 1957
* *Pepper/Knepper Quintet*, 1958
* *Cunningbird* kun Dannie Richmond, Al Cohn, Roland Hanna, George Mraz, 1976
* *Jimmy Knepper in L.A.* kun Lew Tabackin, Roger Kellaway, Monty Budwig, Shelly Manne, 1977
* *Tell Me...* kun Dick Vennik, John Engels, Eddie Engels, Nico Bunink, 1979
* *Primrose Path*, Hep Records, 1980
* *First Place* kun Bruce Forman, Mike Richmond, Billy Hart, 1982
* *I Dream Too Much* kun Billy Hart, John Clark, John Eckert, Roland Hanna, George Mraz, 1984
* *Dream Dancing* kun Mel Lewis, Ralph Moore, Dick Katz, George Mraz, 1986

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo en The New York Times
* Nekrologo en The Guardian
* Nekrologo en The Independent
* Nekrologo en The Telegraph

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj ĵaztrombonistoj
East Coasting

**East Coasting** estas ĵaza muzikalbumo de Charles Mingus, produktita en 1957 kaj unuafoje eldonita en 1958 fare de diskeldonejo Bethlehem Records. Ĝi ekestis mallonge post la albumo *Tijuana Moods*.
eta|200px|Charles Mingus

## Instrumentistaro 
* baso: Charles Mingus
* tenorsaksofono, aldosaksofono: Shafi Hadi
* trumpeto: Clarence Shaw
* trombono: Jimmy Knepper
* piano: Bill Evans
* frapinstrumentaro: Dannie Richmond

## La muzikpecoj 
Ĉiujn muzikpecojn komponis Charles Mingus, escepte „*Memories Of You*“.
# Memories Of You (Andy Razaf/Eubie Blake) (4:23)
# East Coasting (5:10)
# West Coast Ghoast (11:00)
# Celia (7:50)
# Conversation (5:25)
# Fifty-First Street Blues (5:45)

## La disko 
La titolo *East Coasting*, kiun la diskeldonejo Bethlehem uzis, dislimigu la muzikon de la tiam populara okcident-marborda ĵazo; la diskeldonejoj uzis la nocion por la malmolbopo enmoda dum la 1950-aj jaroj kaj la moderna ĉefstila ĵazo de la okcidenta marbordo de Usono, kiu ĉefe ekestis en Novjorko. La muziko de Mingus jam tiam ne konvenis en unu el ĉi tiuj ŝablonoj: „Mi apartenas al neniu skolo; kaj de kiu ajn marbordo iu devenus, li realiĝu mem“ (cit. laŭ Weber/Filtgen).
eta|200px|Bill Evans en 1978
*East Coasting* ekestis saman tempon kiel *Tjiuana Moods* kaj por nuntempaj aŭskultantoj staras en la ombro de ĉi tiu tiam revolucia verko. Apartaĵo la disko tamen fariĝas pro la unufoja kunmuzikado de pianisto Bill Evans kun la Mingus-ensemblo; krom li kunverkis la baza ensemblo el Clarence Shaw, Shafi Hadi (alinome Curtis Porter), Jimmy Knepper kaj Dannie Richmond, kiu akompanos Ĉarlson Mingus tra ege fruktodona periodo de lia verkado ĝis la albumo *Mingus Ah Um* (1959)

La alta lirika kvalito de Bill Evans montriĝas en tio, kiel li sukcesas sin meti en la mingusajn komponaĵojn kaj ties variajn muzikajn humorojn. Hadi, Knepper kaj Shaw estas muzikistoj devenintaj de bibopo kaj malmolbopo, kiuj sukcesas enigi la influojn de la muziko de Duke Ellington, de gospelo, bluso kaj de tradicia novorleana ĵazo en la muzikon de la bando.

La sonregistradoj por la albumo okazis eble la 6-an de aŭgusto 1957. La peco „*Fifty-First Street Blues*“ aperis komence (duparta) sur albumeto (Bethlehem 11041), la origina disko (Bethlehem 6019) entenis ĝin. La albumo aperis dum la 1960-aj jaroj ankaŭ sub la titolo *Charlie Mingus Sextet* (Polydor Production 623215). La lumdisko aperis en 1986 kiel ne-aŭtorizita versio de la eldonejo Affinity kiel *New York Sketchbook*. La lumdisko aperinta en la jaro 2000 (Rhino/WEA bzw. Shout Factory) enhavas krome aldonajn sonregistraĵojn de „*East Coasting*“ kaj „*Memories Of You*“.

## Literaturo kaj fontoj 
* Horst Weber, Gerd Filtgen: *Charles Mingus. Sein Leben, seine Musik, seine Schallplatten*. Oreos, Gauting-Buchendorf, s.j., ISBN 3-923657-05-6
* Nat Hentoff: Akompanteksto pri *East Coasting* (Bethlehem)

### Referencoj 
Kategorio:Muzikalbumoj de Charles Mingus
Rütschelen

**Rütschelen** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 578 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Rütschelen situas en la Svisa Mezlando proksimume 4 kilometrojn sudsudokcidente de la urbo Langenthal. En okcidento la komunuma limo etendiĝas ĝis la rivero Langete. La komunumo Rütschelen konsistas el la vilaĝo Rütschelen kaj la setlejoj Berg (en nordo de la komunumo sur alteco de 545 m s.m.)
kaj Flösch (rekte sude de Rütschelen sur alteco de 579 m s.m.), Spielberg (en sudokcidento sur alteco de 584 m s.m.), Wil (sude de Flösch sur alteco de 590 m s.m.), kaj Gumpele (tute en sudokcidento sur alteco de 585 m s.m.), krome al la komunumo apartenas diversaj izolitaj bienoj, domoj kaj domgrupoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,98 km², de kiuj 36,8% estas kovritaj de arbaro, 56,1% servas por agrikulturo kaj 9,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Rütschelen limas en nordoriento al Lotzwil, en sudoriento al Madiswil, en sudokcidento al Ochlenberg, kaj en nordokcidento al Bleienbach.

## Trafiko 
Rütschelen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La ĉefa alveturejo al la komunumo estas la vojo 1452 de Lotzwil. Estas krome vojoj al Madiswil kaj Bleienbach. La plej proksima alvetureno al la svisa aŭtovojo A1 situas norde en distanco de proksimume 14 kilometroj apud Rothrist. La komunumo ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto. La plej proksima trajnhaltejo situas en Lotzwil en distanco de proksimume 2,5 kilometroj de la centro de Rütschelen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Rütschelen datiĝas el la jaro 1273 kiel *Ruschole*. Dum mezepoko la senjoroj pri Rütschelen estis la Grafoj de Kiburgo, krome la Monaĥejo Sankt-Urban kaj la Johanita Komandorejo Thunstetten posedis bienojn en Rütschelen. La malalta jurisdikcio pri Rütschelen estis en la jaro 1385 pandigita al la Senjoroj de Rohrmoos kaj de Mattstetten kaj poste en la jaro 1394 respektive 1402 al la urbo Burgdorf, kiu en la jaro 1400 ankaŭ akiris la senjorecon pri Wil kaj la tuton atribuis al sia voktejo Lotzwil. Kiel kiburga havaĵo ĝi fariĝis en la jaro 1406 posedaĵo de la urbo Berno kaj estis atribuita al ties voktejo Wangen. Dum la tempo de la Helveta Respubliko ek de 1798 Rütschelen apartenis al la distrikto Langenthal, kaj en la jaro 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Aarwangen, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Supra Argovio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Rütschelen
Luterana preĝejo (Budafok)

La **Luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Budafok-Tétény.

## Historio 
En Budafok oni fondis luteranan grupon en 1921. Komence la mesoj okazis en diversaj loĝdomoj. La preĝejo estis konstruita en la 1930-aj jaroj, kie ankaŭ koruso, junulara kaj virina grupoj funkciis. En 1945 la Ruĝa Armeo prirabis la preĝejon kaj la paroĥon. En 1983 apude ĉambrego konstruiĝis por la grupoj.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas unu turon super la enirejo kaj unu navon. Apude sakristio, urno-tombejo kaj aliaj ĉambroj funkcias.

## Fontoj 
* hungare 

Budapeŝto
Langete

**Langete** (ankaŭ nomita **Langeten**) estas rivero en Supra Argovio en Kantono Berno.

## Fonto 
Langete fontas norde de *Ahorngrat*, kresto, kiu apartenas al la montmasivo de Napf sur alteco de proksimume 1119 m s.m. ĉe la koordinatoj sur la teritorio de la komunumo Eriswil.

## Fluvojo 
La rivero post la fonto fluas nordnordokcidenten kaj dum la unuaj 3 kilometroj ĝis Eriswil rapide perdas altecon. Post Eriswil la rivero fluas rekte norden tra Huttwil, kie ĝi faras kurbon okcidenten kaj post unu kilometro post al alfluo de *Schwarzenbach*, kiu antaŭe unuiĝis kun *Wissachen* fluas denove suden. La rivero fluas nun tra Rorbach, poste tra Kleindietwil, kie al ĝi alfluas *Dietwilschyne*, kaj tiam tra Madiswil, Lotzwil, kaj la urbo Langenthal, kiu nomiĝas laŭ la rivereto.

## Alfluo 
Kvar kilometroj nordnordoriente de Langenthal sude de Murgenthal la rivero Langete kunfluas sur alteco de 419 m s.m. kun la rivero Rot. La kunigita rivero nun nomiĝas Murg kaj post du kilometroj norde de Murgenthal alfluas al Aro.

## Averaĝa akvofluo 
Ĉe la kunfluo kun Rot la averaĝa akvofluo estas 2 m³/Sek. Ĉe la mezurstacio Huttwil la averaĝa akvofluo estas 0,82 m³/Sek laŭ la jara averaĝo mezurita dum 2011. Depende de la vetera situacio respektive de la sezono la akvofluo de Langete povas forte varii.

## Historia ekspluatado de la akvo 
Jam dum mezepoko en la jaro 1224 la monaĥoj de la Monaĥejo Sankt-Urban konstruis kanalsistemon por akvumi siajn kampojn. Tiuj instalaĵoj hodiaŭ estas metitaj sub protekto. En Eriswil, Huttwil, Rohrbach, Kleindietwil, Lindenholz, Lotzwil kaj Langenthal jam ek de mezepoko ekzistis muelejoj, segejoj kaj aliaj instalaĵoj, kiuj ekspluatis la energion de la akvo. En la 19-a jarcento sekvis kadre de la industriiĝo tekstilfabrikoj kaj elektrocentraloj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
## Bildoj 

Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 166.JPG|Langete en Eriswil
Dosiero:2012-03-01-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 164.JPG|Langete en Eriswil

Kategorio:Riveroj en Svislando
Kategorio:Kantono Berno
Kategorio:Riveroj de la Svisa Mezlando
Kategorio:Akvokolekta areo de Rejno
Godomey

**Godomey** estas grandurbo, la tria plej granda urbo de Benino.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 187.836 en 2006
* Horzono: UTC +1
* Telefonkodo:

## Geografio 
Godomey situas en suda parto de la lando en proksimeco de Cotonou kaj oceano.

## Klimato 
Godomey apartenas al zono de tropika klimato. La temperaturo varias konstante inter 23-28 °C. La plej ofte pluvas inter marto-junio. En la tuta jaro pluvas iom pli, ol 1300 mm.

## Vidu ankaŭ 
* mapo

## Fontoj 
* angla kaj sveda Vikipedioj

Kategorio:Urboj de Benino
Observatorio de la Universitato Harvard

La **Observatorio de la Universitato Harvard** (, mallongigita **HCO**) estas institucio, kiu mastrumas grupon da konstruaĵoj kaj instrumentoj de astronomia esploro por la departemento pri astronomio de la Universitato Harvard, en Kembriĝo (Masaĉuseco, Usono).
(koordinatoj :  ; MPC kodo : 802).

Inter 1974-1981 , UAI kreditas ĝin de la malkovro de 55 asteroidoj.

eta|maldekstra|200px|Granda Refraktoro de Harvard College Observatory

## Historio 
La *Harvard College Observatory* estis fondita en 1839 de la *Harvard Corporation* (unu el la estraroj de la Universitato Harvard) ; la horloĝisto William Cranch Bond estis nomumita *"Astronomia Observanto de la Universitato*" (sen salajro ). La unua instrumento, la "Granda Refraktoro" de 15 coloj (38&nbsp;cm) estis instalita en 1847.

Inter 1874 kaj 1852, William Cranch Bond kaj John Adams Whipple uzis tiun refraktoron por ricevi fotojn granda kvalitato de Luno. La nokto de la  Bond kaj Whipple faris la unuan dagerotipion de stelo (Vego).

Pluraj astronominoj laboris en la Observatorio de la Universitato Harvard, kiel Annie Jump Cannon, Henrietta Swan Leavitt, kaj Cecilia Payne-Gaposchkin, kiuj plenumis studojn pri la klasigo de steloj. Cannon kaj Leavitt komence estis dungitaj kiel kalkulistinoj kaj por ekzameti fotografiajn platojn antaŭ partopreni al esploroj.

En 1908, la observatorio eldonigas la "*Harvard Revised Photometry Catalogue*", kiu generis la "*Bright Star Catalogue*" (Katalogo da brilaj steloj) aŭ "*Yale Bright Star Catalogue*", nun
administrata de la observatorio de la Universitato Yale.

La Observatorio de la Universitato Harvard konservas kolekton de ĉirkaŭ 500&nbsp;000 astronomiaj fotografioj, faritaj inter la mezo de la 1880-aj jaroj kaj 1986 (kun interrumpo de 1953 al 1968). Tiuj bildoj estas senkomparaj fontoj por la studi la tempan evoluon de la universo, kaj nuna projekto estas iniciata por ciferigi kaj arkivi ilin.

## Direktoroj 
* William Cranch Bond 1839 - 1859
* George Phillips Bond 1859 - 1865
* Joseph Winlock: 1866 - 1875
* Edward Charles Pickering 1877 - 1919
* Solon Irving Bailey 1919 - 1921
* Harlow Shapley 1921 - 1952
* Donald H. Menzel 1952 - 1966
* Leo Goldberg 1966 - 1970
* George B. Field 1971 - 1972

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Observatorio de la Universitato Harvard

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝaro de Observatorio de la Universitato Harvard
*  Harvard-Smithsonian Centro pri Astrofiziko

Kategorio:Universitato Harvard
Harvard Universitato
Harvard Universitato