open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Oseky

**Oseky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Prachatice en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Prachatice. Estas ĉi tie registritaj 31 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Oseky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,74&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Oseky estis sekve de fermo de Munkena interkonsento) almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Ĉe domo n-ro 11 situas kruco kun dato 1860.

## Pluaj fotoj 

Oseky, house No21 (01).jpg|Domo n-ro 21
Oseky, wayside cross (01).jpg|Kruco kun dato 1860
Oseky, fire station (02).jpg|Fajroestingista armilejo situas en katastra teritorio Kahov
Oseky, view of (03).jpg|Vido al nordoriento

Kategorio:Prachatice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Ponto de Grenelle

La **Ponto de Grenelle** (plennome **Ponto de Grenelle-Cadets-de-Saumur**) estas vojponto en Parizo transiranta Sejnon kaj liganta la 15-an kaj 16-an arondismentojn. Ĝi estis konstruita inter 1966 kaj 1968 sur la loko de ponto konstruita en 1874, mem konstruita post la disfalo de unua ponto konstruita sur tiu loko en 1827.

La Ponto de Grenelle transiras la Sejnon de la strato Linois (15-a arondismento, maldekstra bordo) ĝis la strato Maurice-Bourdet (16-a arondismento, dekstra bordo), kun apogo preskaŭ ĉe la laŭflua fino (sudokcidente) de Île aux Cygnes, ĉi tiu fino portanta kopion de la Statuo de Libereco.

Tiu loko estas priservita per la metrostacioj '**, **', '''' sur metrolinio 10 same kiel per la stacioj  kaj  sur RER C.

## Vidu ankaŭ 
* Île aux Cygnes
* 15-a arondismento de Parizo
* 16-a arondismento de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Grenelle
Kategorio:Sejno
Kategorio:15-a arondismento de Parizo
Kategorio:16-a arondismento de Parizo
Arnold Károly Börzsönyi

**Arnold Károly Börzsönyi** [kAroj borĵonji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Börzsönyi Arnold Károly,** estis hungara monaĥo, instruisto, pastro, muzeologo, arkeologo.

 naskiĝis  en Ják, li mortis  en Győr.

## Biografio 
 frekventis gimnazion en Szombathely ĝis 1875, poste li aliĝis al la benediktanoj, kie li portis la monaĥan nomon "Arnold". Li studis en benediktana seminario de Pannonhalma, poste en Reĝa Universitato de Pest (1882–1883). Li monaĥiĝis en 1880, post jaro li pastriĝis. Inter 1881-1883 li estis bibliotekisto kaj muzeologo de Benediktana Ĉefabatejo en Pannonhalma, poste li instruis en benediktana gimnazio de Győr, krome li estis muzeologo kaj arkeologo. Li estis inda posteulo de Flóris Ferenc Rómer.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kalauz a győri Szent-Benedek-rendi főgymnasium régiségtárában.* (1897)
* *Római régiségek Győr belváros területéről.* (1907)
* *Győr megyei emlékek a hallstatti korszakból.* (1909)
* *Rómer Flóris Ferenc.* (1916)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Ják (2003)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Prachatice I

**Prachatice I** estas parto de distrikta urbo Prachatice en distrikto Prachatice. Ĝi prezentas devenan mezepokan kernon de Prachatice. Estas ĉi tie registritaj 182 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Prachatice I situas en katastra teritorio **Prachatice** kun areo 20,33&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Municipal office in Prachatice 03.jpg|Municipa ofico de Prachatice
Square in Prachatice (1).JPG|Placo en Prachatice
Prachatice, měšťanský dům Rožmberský (Bozkovský), roh Velkého nám. a Solní ul. 45..JPG|Urbana domo Rožmberka

Kategorio:Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Karl Eduard Putsche

**Karl Eduard PUTSCHE** (naskiĝinta la  en Wenigenjena, mortinta la  en Vajmaro) estis germana klasika filologo kaj instruisto.

Post trapaso de la abiturienta ekzameno en Vajmaro li ekstudis en 1824 ĉe la universitato de Jena klasikan filologion kaj teologion. Doktoriĝo sukcesis en 1828 post defendo de laboraĵo pri Publio Valerio Katono. Laŭ patra volo li ankaŭ teologie finekzameniĝis dediĉonte sin tute je filologio ĉe la universitato de Lepsiko kun la celo iĝi scienculo. Lia habilitiĝo estis en la jaro 1832-a pri la mitologio ĉe Homero. Paske de 1833 li tamen iris kiel helpinstruisto gimnazien al Vajmaro kie li restis ĝis pensiiĝo en 1866. Li poste fariĝis vica lernejestro kaj profesoro. Lia edzino postvivis lin je 18 jaroj.

Putsche troviĝis en la estraro de Gustav-Adolf-societo. Inter 1873 kaj 1882 li majstris ĉe la framasonisma loĝio Anna Amalia zu den drei Rosen. Inter liaj verkoj menciindas du gramatikoj por la latina lingvo; la pli maldika aperis en 1842, la pli granda en 1850. La unua pli konciza versio ĝuis multajn eldonojn. Ili distingiĝis per la cito de multo da ekzemplaj frazoj por komprenigi la teoriajn regulojn.

## Skribaĵoj 
* "Auch in Weimar hat Herder um die Freimaurerei sich hochverdient gemacht", ĉe: *Asträa. Taschenbuch für Freimaurer,* 30 (1870), p. 11–20.
* *Gedächtnisrede für Br. Franz Carl Adelbert Eberwein (geb. den 10. Nov. 1786, e. i. d. e. O. am 2. März 1868).* In: *Asträa. Taschenbuch für Freimaurer.* Bd. 30 (1870), S. 186–203.
* *Woran erkennen wir, daß eine Loge blüht?*. In: *Asträa. Taschenbuch für Freimaurer.* Bd. 30 (1870), S. 207–215.

## Literaturo 
*Richard Hoche: "Putsche, Karl Eduard" - ĉe: * Allgemeine Deutsche Biographie,* vol. 26,Duncker & Humblot, Leipzig 1888, p. 746-747
 
* "Putsche, Karl Eduard", ĉe: *Lebenswege in Thüringen*, sesa kolekto (manuskripto), 2023.

## Eksteraj ligiloj 
* biografio - ĉe: *richardwolf.de*
* Putsche ĉe DDB

## Notoj 
Kategorio:Germanaj framasonoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj instruistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1805
Kategorio:Mortintoj en 1882
Kategorio:Homoj rilataj al Jena
Lago Bardawil

**Bardawil** aŭ **Sabhet el-Bardawil** ( aŭ ) estas lagun-speca golfo en  nordorienta Egiptio, ĉe la norda marbordo de la Sinajo. Apartigita de Mediteraneo per mallarĝa strio de sablo.

Lago Bardawil longas ĉirkaŭ 90 km kaj larĝas ne pli ol 22 km. Ĝi kovras areon de ĉirkaŭ 700 km² . 

Dum la vintra sezono, la lago estas ligita al Mediteraneo per mallarĝa markolo en la oriento, tra kiu marakvo fluas eĉ en foresto de ŝtormo. En somero, la akvo de la lago aktive vaporiĝas kaj ĝi iĝas izolita; la malproksimiĝanta akvo forlasas salmarĉojn kaj ĝi fariĝis kiel senelflua baseno .

Bardawil estas unu el la ĉeffontoj de la loka fiŝkapta industrio, kun kaptaĵo de pli ol  tunoj jare; Proksimume  fiŝkaptistoj estas implikitaj en la fiŝfarmo. Fiŝkaptado estas suspendita inter januaro kaj majo por permesi al fiŝakcioj renormaliĝi.

Bardawil estas la araba nomo por Baldueno la 1-a, la Reĝo de Jerusalemo dum la Krucmilitoj . La lago kuŝas sur teritorio kiu dum la krucmilitistoj estis la temo de disputoj inter la latina Reĝlando de Jerusalemo kaj Egiptujo, kaj eĉ en la tempo de Herodoto funkciis kiel la limo inter Sirio kaj Egiptujo. La marĉaj bordoj de la lago estis la legenda Herodoto serbonia marĉo. La malsekregionoj nun estas protektataj de la Ramsar-Interkonsento.

## Biologia diverseco 
* **Birdoj** : Miloj da birdoj nestumas ĉi tiun lagon, inkluzive de la sekvaj specioj: rozkolora fenikoptero, kormorano, stepa cirkuo, krekso, marpluvio, ŝterno.
* **Reptilioj** : La mediteranea bordo de la lago estas eble grava por nestumado de du specioj de martestudoj, la kavala kaj verda testudo; La insuletoj kaj dunoj laŭ la marbordoj de la lago disponigas unu el la lastaj ceteraj vivejoj por malgrandaj populacioj de la egipta testudo.
* **Mamuloj** : Fenekoj vivas en la marbordaj dunoj (maloftaj).

## Referencoj 
Kategorio:Akvaĵoj en Egiptio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Lagunoj
Březovík

**Březovík** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ktiš en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudoriente de Ktiš. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Březovík situas en katastra teritorio **Dobročkov** kun areo 9,73&nbsp;km² kaj ekde la jaro 2016 ankaŭ *Březovík 2*, kiu estis eliminita el armea spaco Boletice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1310. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Březovík 04.jpg|Domo en Březovík
Oxbrunn-2011-07-23-KaplickaZBoku.jpg|Kapeleto el flanko
Oxbrunn-2011-07-23-DumCislo14.jpg|Domo n-ro 14
Oxbrunn-2011-07-23-DumCislo10.jpg|Do,o n-ro 10
Oxbrunn-2011-07-23-KaplickaZepredu.jpg|Kapeleto
Oxbrunn-2011-07-23-DumCislo9.jpg|Domo n-ro 9

Kategorio:Ktiš
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Villejean - Université (metroo de Rennes)

**Villejean - Université** estas stacio sur la linio **a** de la metroo de Rennes, situanta en la kvartalo Villejean de Rennes en la franca departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio.

Malfermita en 2002, ĝi estis dezajnita fare de la arkitekto Manuelle Gautrand.

Ĝi estas stacio, ekipita per liftoj, kiu estas alirebla por homoj kun movmalkapablo.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Rennes
* Listo de la stacioj de la metroo de Rennes

## Eksteraj ligiloj 
*  (STAR)

Kategorio:Metroo de Rennes
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2002
Kategorio:2002 en Francio
Kategorio:Transporto en Rennes
János Bándi

**János Bándi** [jAnoŝ bAndi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bándi János,** estas hungara operkantisto (tenoro).

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 studis kantadon de Olga Révhegyi en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1976 kaj 1981, sed pli frue inter 1972–1974 li jam kantis en Operetoteatro (Budapeŝto), poste en signifa koruso. En la teatra jaro 1980 li ricevis stipendion de la Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste li estis dungita en la Operejo ĝis 1987, pli poste li estis liberprofesiulo. Nature li kantis liberprofesiule en la Operejo, krome ankaŭ eksterlande, eĉ en televidoj, radioj, studioj. Li ricevis premiojn inter 1983-2020.

## Elektitaj roloj 
* Ludwig van Beethoven: Fidelio - Florestan
* Georges Bizet: Carmen (opero) - Don Jose
* Ferenc Erkel:
** *Dózsa György (opero)* - titolrolo
** :hu:Bánk bán (opera) - titolrolo
* Ruggero Leoncavallo: Pagliacci - Canio
* Pietro Mascagni: Cavalleria Rusticana - Turiddu
* Giacomo Puccini:
** Tosca - Cavaradossi
** Turandot - Kalaf
*Giuseppe Verdi:
** Aida - Radames
** Il trovatore - Manrico
* Richard Wagner:
** Die Walküre - Siegmund
** Tannhäuser - titolrolo
** Der Fliegende Holländer – Erik

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* teatra leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Publio Valerio Katono

**Publio Valerio KATONO** (latine: *Publius Valerius Cato*; naskiĝinta ĉ. 95 a.K.) estis romana poeto kaj filologo. 

Pri lia vivo rakontas Suetonio en sia skribaĵo pri gramatikuloj. Kelkaj fontas indikas ke temis pri liberigita eksa sklavo de certa Burrieno el Gaŭlujo. Suetonio referencas la katonan skribaĵon *Indignatio,* laŭ kiu Katono naskiĝis en libereco kaj iĝis orfo. Sub Lucio Kornelio Sulao li laŭdire perdis ĉiujn havaĵojn. Ofte li instruadis al riĉuloj. La suetonia rakonto enhavas ankaŭ fragmentojn de Marko Furio Bibakulo kun notoj pri la mizera vivo de Katono apud lia elstareco kiel filologo kaj poeto.

Katono transigis la greklingvan poezion teorie kaj malteorie en la latinlingvan literaturon okupiĝinte ĉefe pri Kalimaĥo. Ĉi laboro iĝis fundamenta por la neoterikoj. Manfred Fuhrmann nomis lin eĉ (sub la nomo *Gaius Valerius Cato*) eĉ fondinto kaj lernejestro de la neoterikoj. Memjuĝo ne eblas ĉar nenio de liaj aĵoj konserviĝis. 

## Literaturo 
* Rudolf Helm: "Valerius 117", ĉe: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE),  Band VII A,2, Stuttgart 1948, Sp. 2348–2352.

## Notoj 
Kategorio:Romiaj verkistoj
Kategorio:Filologoj
Granda Kairo

La **Kaira metropola regiono**, ankaŭ **Granda Kairo** () estas la plej granda metropola regiono en Egiptio , la plej granda urba regiono en Afriko kaj la araba mondo kaj estas la 13-a plej granda metropola regiono en la mondo . Ĝi konsistas el ĉiuj urbegoj en al-Qahira gubernio same kiel Gizo, Madinat al-Shaykh Zayed kaj Madinat as-Sadis min Uktubar en al-Jizah governorato kaj Shubra al-Khaimah kaj al-Ubur en al-Qalyubiyya governorato . En 2020, la loĝantaro estas taksita je 19,3 milionoj da loĝantoj sur areo de  km². Tamen aliaj taksoj metas la loĝantaron ĉe pli ol 20 milionoj . La loĝdenso por kvadrata kilometro estas preskaŭ  kaj estas unu el la plej altaj en la mondo. En kelkaj partoj de la metropola regiono ĝi estas eĉ pli ol  je kvadrata kilometro . 

La Kairo metropola regiono estas senkompare la plej grava ekonomia centro en Egiptio kaj generas signifan parton de nacia produkto . En la sama tempo, ĝi suferas de ekstreme alta loĝantara premo, ĝeneraligita malriĉeco en neformalaj setlejoj kaj aerpoluo. Por regi tiujn problemojn, la urbo plivastiĝas en la ĉirkaŭan dezerton, kie novaj antaŭurboj estas konstruitaj. 

## Referencoj 
Kategorio:Nildelto
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Metropolaj areoj de Egiptio
Egiptio
Metropola Regiono Bangkoko

La **Metropola regiono de Bangkoko** aŭ **Bangkoka Metropola Regiono** (**BMR**, , plennome , signifante *Bankoko kaj ĝiaj ĉirkaŭaĵoj*) estas konata ankaŭ kiel **Granda Bangkoko**, ĝi estas la plej granda metropolo en Tajlando kaj la 16-a plej granda en Azio. La metropolo inkluzivas la ĉefurbon Bangkoko kaj ĝiajn kvin najbarajn provincojn: Nakhon Pathom, Pathom Thani, Nonthaburi, Smut Perkan kaj Smut Sakhon.

La loĝantaro de Granda Bangkoko en julio 2017 estis taksita je 15 931 300 loĝantoj, pli ol 20 % de la landa loĝantaro, kun areo de 7 762 km² . Granda Bangkoko estas tre urbanizita, kun loĝdenso de 2052 homoj/km² . La aglomerado inkluzivas, interalie, la tri plej grandajn urbojn de Tajlando  - Bangkoko, Nonthaburi kaj Pak Kret .

Koncerne al vivniveloj kaj ekonomia disvolviĝo, Granda Bangkoko estas la plej evoluinta areo de la lando. Tio allogas novajn laboristojn ne nur el kamparaj areoj de la lando, sed ankaŭ el aliaj landoj en Sudorienta Azio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Tajlanda Ministerio de interno 
* Nacia Statistika Oficejo

Kategorio:Geografio de Bankoko
Sing Sing

**Sing Sing** (oficiale *Sing Sing Correctional Facility*) estas ŝtata malliberejo en Ossining, proksimume 50 kilometrojn de Novjorko, Novjorkio, Usono.

La institucio estas klasifikita kiel *maksimumsekureca malliberejo* en la usona prizonsistemo . En Novjorka lingvaĵo, la malliberejo ankaŭ estas konata kiel *Up The River ĉar ĝi situas kontraŭflue ĉe la* Hudsono de la grandurbo. Ĝi estis konstruita de malliberigitoj en la 19-a jarcento (malfermita en 1826, kompletigita en 1828).

Estas diversaj klarigoj pri la origino de la nomo: Unuflanke, la nomo "Sing Sing" laŭdire devenas de hinda termino *Sint Sinks*, kiu supozeble signifas "ŝtono sur ŝtono" , aliflanke, ekzistis konfederacio de indianaj triboj nomitaj Wappinger oriente de la Hudsono, kiu siavice estis dividita en plurajn grupojn aŭ saĥemojn, kaj unu el tiuj grupoj, kiuj vivis en kio nun estas la Kantono Westchester de Novjorkio, estis nomita *Sintsink*, kaj verŝajne la nomo de la malliberejo estas derivita de ĝi .

En 2007, la malliberejo loĝigis ĝis  malliberulojn kaj laborigas proksimume  prizonkunlaborantaron . Inter 1891 kaj 1963,  homoj estis ekzekutitaj per elektra seĝo ĉe Sing Sing, inkluzive de Martha M. Place, kiu iĝis la unua virino estanta ekzekutita per elektra seĝo en 1899. La lasta ekzekuto en Sing Sing estis efektivigita en 1963 sur Eddie Mays, kiu estis kondamnita al morto por murdo en 1965 la mortopuno estis aboliciita en Novjorkio .

Kune kun la malliberejo de Alcatraz en Golfo de San-Francisko, kiu estis fermita en 1963, Sing Sing estas unu el la plej konataj prizonoj en Usono .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Retejo de la muzeo de malliberejo Sing Sing
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Malliberejoj en Usono
Kategorio:Nov-Jorkio
Třebovice (Ktiš)

**Třebovice** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Ktiš en distrikto Prachatice. Ĝi estiĝis sur la katastra teritorio *Březovík&nbsp;1* al la 12-a de novembro 2015 kaj la parto de municipo Ktiš ĝi fariĝis al la 1-a de januaro 2016. En la jaro 2011 sur tiu ĉi teritorio (en la tempo, kiam la domaro estis ankoraŭ konsisto de armea spaco Boletice) vivis 14 loĝantoj kaj troviĝis ĉi tie 2 domoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

## Historio 
En la jaro 1921 la devena vilaĝo Třebovice estis konsisto de municipo Dobročkov, situis en ĝi 15 domoj kaj vivis sume 133 loĝantoj, ĉiuj estis de germana nacieco. La romkatolika paroĥo apartenis al Ktiši, poŝton kaj ĝendarmejon ĝi havis samloke. Sidejon de juĝeja distrikto kaj sandistrikto ĝi havis en Chvalšiny. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Siebitz-2011-07-23-DumVDolniCastiOsady.jpg|Domo

Kategorio:Ktiš
Kategorio:Domaroj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vajszló)

La **paroĥa preĝejo Ĉieliro de Maria** estas religia historia monumento en grandvilaĝo Vajszló (Hungario).

## Historio 
La unua mencio pri kirko de Vajszló okazis en 1332. Dum dominado de turkoj la loĝantoj konvertiĝis la kalvinismon. Dum la kontraŭreformacio en 1747 la paroĥo estis refondita, la didomo mem estis konstruita en 1776. La orgeno estis kreita en 1881. Ambaŭ sonoriloj estis faritaj en 1927.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas en iomete pli alta loko. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La turpinto estas bulboforma.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* katolika leksikono

Vajszló
Vajszló
Smědeč

**Smědeč** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ktiš en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Ktiš. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/143, ŝoseo II/122 kaj ŝoseo II/166. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la vilaĝplaco estas aŭtobusa haltejo *Ktiš, Smědeč,* servojn al motoristoj donas benzinejo.

**Smědeč** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 9,8&nbsp;km². En la katastra teritorio Smědeč situas ankaŭ Smědeček. 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1311. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la vilaĝo estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* En la vilaĝplaco situas alta kruco kun dato 1856.

## Pluaj fotoj 

Smědeč, kříž 02.jpg|Kruco
Smědeč čp36 (01).jpg|Domo n-ro 36
Smědeč čp11 (01).jpg|Domo n-ro 11
Smědeč, čerpací stanice 01.jpg|Benzinejo
Smědeč čp24 (01).jpg|Domo n-ro 24
Smědeč čp39+19 (01).jpg|Domoj n-ro 39 kaj 19

Kategorio:Ktiš
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Melvin Jones

**Melvin Jones** - prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis la 13-an de januaro 1879 en kantono Graham, Arizono, mortis en aĝo de 82 jaroj la 1-an de junio 1961 en kantono Kuk, Ilinojso - estis usona negocisto kaj filantropo en Ĉikago. En la 1910-aj jaroj li volis trovi rimedon por bridi la kapablojn de siaj sukcesaj kolegoj kaj direkti la energion al socie utilaj celoj. Tiucele li en junio 1917 fontis la karitatan organizaĵon Leona Klubo Internacia aŭ , kiu rapide disvastiĝis al tutmonda reto de karitataj kluboj.

Kategorio:Usonaj entreprenistoj
CO2-ekvivalento

La **CO2-ekvivalento** (mallongigoj: CO2ekv) de emisio de forcejefika gaso estas la kvanto da karbondioksido (CO2) kiu kaŭzus la saman akumulan radiativan forcon dum iu tempodaŭro, tio estas kiu havus la saman kapablon reteni sunradiadon. Ĝi estas esprimita aplikante transforman faktoron, la "mondvarmiĝopotencialon" (MVP), kiu dependas de la gaso kaj la periodo pripensita. La komuna mezurunuo estas la tuno da CO2ekvivalento (tCO2ekv).

## Vidu ankaŭ 
* Forceja gaso
* Karbona neŭtraleco
* Tutmonda varmiĝo

Kategorio:Tutmonda varmiĝo
Kategorio:Forcejaj efikaj gasoj
Smědeček

**Smědeček** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ktiš en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km nordoriente de Ktiš. Estas ĉi tie registritaj 27 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Smědeček situas en katastra teritorio **Smědeč** kun areo 9,8&nbsp;km².  

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1404.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Smědeček.jpg|Smědeček
Smědeček, Ktiš 17.jpg|Smědeček n-ro 17
Smědeček, Ktiš 21.jpg|Smědeček n-ro 21

Kategorio:Ktiš
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Nándor Kalicz

**Nándor Kalicz** [kalic], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kalicz Nándor,** estis hungara muzeologo, arkeologo. Lia familia nomvarianto estis *Kálicz* [kAlic].

 naskiĝis  (laŭ wikidata ) en Tarnabod, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris muzeologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1955 kaj inter 1954-2002 li faris arkeologiajn esplorojn. Post la diplomo li laboris en muzeoj de Nyíregyháza (1955–1957) kaj Miskolc (1957-1958), poste li estis aspiranto 3 jarojn en la universitato. En 1961 li doktoriĝis en la universitato, krome li laboris en akademia instituto ĝis 1990, sed poste li estis samloke konsilisto.  Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1962, li doktoriĝis en 1989 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1950 kaj li ricevis premiojn inter 1967-2007.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tiszazug őskori települései.* (1954)
* *Késő bronzkori urnatemető Igrici község határában.* (1958)
* *Die Péceler (Badener) Kultur und Anatolien.* (1963)
* *A balatoni csoport emlékei a Dél-Dunántúlon.* (1974)
* *Ásatások Berettyóújfalu-Herpály neolitikus és bronzkori tell-településén 1977—1982 között.* (1986)
* *A késő rézkori Báden kultúra temetője Mezőcsát-Hörcsögösön és Tiszavasvári-Gyepároson.* (1999)
* *Újkőkori arcos edények a Kárpát-medence északkeleti részéből.* (2000)
* *Mezőkövesd-Mosolyás. A neolitikus Szatmár-csoport (AVK I) települése és temetője a Kr. e. 6. évezred második feléből.* (2014)

## Elektitaj disĉiploj 
* Gábor Bándi

## Fontoj 
* nekrologo hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Prachatice II

**Prachatice II** estas parto de distrikta urbo Prachatice en distrikto Prachatice, sen la historia kerno, kiun kreas parto  Prachatice I. Al la parto Prachatice II apartenas ankaŭ monteto Výrovec en nordo kaj pli granda parto de monto Libín en sudo. Estas ĉi tie registritaj 1244 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Prachatice II situas en katastra teritorio **Prachatice** kun areo 20,33&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Rilataj artikoloj
* Sektoro H-33 de malpezaj fortikaĵoj mod. 37

## Pluaj fotoj 

Kruhový objezd u autobusového nádraží, Prachatice (01).jpg|Trafikocirklo ĉe aŭtobusa stacidomo
Nádraží Prachatice 02.jpg|Fervoja stacidomo Prachatice
Natural monument Zizkova skalka in 2011 (3).JPG|Roketo de Žižka
ŘOP 18, Prachatice 15.jpg|Malpeza fortikaĵo
ŘOP 18, Prachatice 03.jpg|Malpeza fortikaĵo

Kategorio:Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Ponto Mirabeau

La **Ponto Mirabeau** estas ponto en Parizo konstruita de 1893 ĝis 1896. Ĝi estis klasita kiel historia monumento la .

La ponto transiras Sejnon de la 15-a arondismento (situanta sur la maldekstra bordo de Sejno) ĝis la 16-a arondismento (dekstra bordo). Ĝi ligas Straton de la Convention kaj la trafikcirklon de Ponto Mirabeau sur la maldekstra bordo, al Placo de Barcelone kaj Strato de Rémusat, sur la dekstra bordo.

Sur la maldekstra bordo, kontraŭflua flanko, estas la stacio  de RER C.

Ĉi tiu loko estas priservata de la metrostacioj '** kaj **'.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Honoré-Gabriel Riqueti de Mirabeau
* 15-a arondismento de Parizo
* 16-a arondismento de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Mirabeau
Kategorio:Sejno
Kategorio:15-a arondismento de Parizo
Kategorio:16-a arondismento de Parizo
Sanĉo la 1-a (Gaskonio)

**Sanĉo la 1-a López (Gaskonio)** aŭ **Sanĉo Lupo** estis Duko de Gaskonio inter la jaroj 801-a kaj 812-a. Li estis filo de Lupo la 2-a, kiu, en la 778-a estis mortkondamnita per pendumo fare de imperiestro Karolo la Granda, Reĝo de la Frankoj inter 768 kaj Imperiestro de la Okcidento (Imperatur Romanorum) inter 800-a ĝis sia morto en 814-a.

Sanĉo estis ankoraŭ juna viro. La pli aĝa frato de Sanĉo la 1-a, Adalriko de Gaskonio, sinjoro de la teritorioj okcidente de la Malsupra Navaro, kiel Bearno (nun parto de la departemento Atlantikaj Pireneoj) kaj Bigorre (nun preskaŭ koincidante kun la Altaj Pireneoj) lin sukcedis en la registaro de Gaskonio.

En 781, Karolo la Granda igis sian filon Ludoviko, tiam trijara, reĝon de Akvitanio. Kelkajn jarojn poste, Sanĉo Lopo revenis en Akvitanion. Ludoviko donacis la Duklandon de Vasconia al li en 800-a.

Post la morto de Lupo la 2-a, patro de Semeno la 1-a, la vaskoj levis al la potenco unu el liaj filoj, Sanĉo Lopo la 1-a, kiu rekonis la suverenecon de Karolo la Granda kaj partoprenis, kontraŭ siaj sentoj sed pro lojaleco, en la ekspedicio organizita de la reĝo de Akvitanio kontraŭ Barcelono en la 4-a de aprilo 801-a.
eta|maldekstre|400px|Politika mapo de Eŭropo ĉirkaŭ 814-a.
Sed tiu rekono estis mallongdaŭra ĉar en 802-a, Pamplono promesis fidelecon al la emiro de Kordovo, Al-Aqsa la 1-a. La Vaskoj helpis al li kontraŭ Ludoviko la Pia, filo de Karolo la Granda, kaj rekonis lian suverenecon. En 806-a, la frankaj kronikoj konfirmas tiun rekonon, sed kelkajn jarojn pli frue ili revenis al franka regado.
[eta|dekstre|400px|Mapo kun ĉiuj graflandoj de la [Hispana markio kaj Gaskonio.]]
La morto de gaskono Bergon, Grafo de Fezensac, permesas al la Frankoj elekti unu el liaj propraj, Leŭtardo de Fézensac, sed igas la gaskonon tre malfeliĉa, kiuj ribelas kontraŭ la nova grafo, mortigante kelkajn el siaj viroj, kelkajn per fajro. Ludoviko la Pia aplikas la leĝon de reprezalio por la forbruligo de la ĉefaj ribelantoj ĉe la Dieto de Tuluzo.

Li partoprenis aliajn ekspediciojn inter 804-a kaj 812-a.

Kiam Ludoviko la Pia sukcedis Karolon la Grandan en 814-a, Sanĉo Lopo restis en Akvitanio.

En 816, koalicio de kristanaj sinjoroj estis formita kontraŭ la islamanoj de Hispanio. La du armeoj alfrontas unu la alian en la "Batalo de Pancorbo", kiu daŭris dek tri tagojn. Sanĉo Lopo estas mortigita dum la batalo, same kiel lia frato Garcia Lopo.

## Familiaj rilatoj
Sanĉo Lopo estis filo de Lupo la 2-a de Akvitanio (718-778) kaj patro de:

# :pt:Aznar Sanches (? - 836), Grafo de Gaskonio Citeriore.
# Sancha de Gaskonio (810-854), edziniĝis kun la grafo de Peiregòrd, Emenon de Angoulême (? - 866).
# Sanĉo la 2-a Sanĉez (ĉ. 810 - 864), grafo de Gaskonio Citeriore.
# Duoda de Agen (795-844) edziniĝis kun :pt:Bernardo de Septimânia (795–844).
# ? el Gaskonio, patrino de :es:García Jiménez de Pamplona

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 770
Kategorio:Mortintoj en 816
Kategorio:Naskiĝintoj en la 8-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 9-a jarcento

Kategorio:Hispanaj regantoj
Kategorio:Hispanaj dukoj
Kategorio:Hispanaj nobeluloj
Hartlaŭba otido

**Hartlaŭba otido** (***Lissotis hartlaubii***) estas specio de birdoj de la familio *Otididae*. Ĝi estas mezgranda otido kun longaj kolo kaj kruroj. Ĝi troviĝas en malferma, alta herbejo, game el 1600 ĝis 2000 m en Etiopio, Kenjo, Somalio, Sudano, Tanzanio kaj Ugando.

La ordinara nomo kaj la Latina duvorta nomo omaĝas la germanan kuraciston kaj ornitologon Gustav Hartlaub. Dekomence oni klasigis ĝin en la genron *Eupodotis* en 1839, kaj posta genetika studo montris, ke la genro *Lissotis* estas distinga, long-stara stirpo, aparta el *Eupodotis*, aperinta dum la laŭevolucia diversigo de otidoj je genra nivelo. 

## Aspekto 
thumb|maldekstre|Hartlaŭba otido etendanta siajn flugilojn kaj montranta nigran pugon.
Maturulo estas ĉirkaŭ 60 cm longa, dum registritaj pezoj gamas el 1500 ĝis 1600 g. Ili estas nedistingeblaj dedistance, ĉar ili estas tre similaj al la samgenra *L. melanogaster*. 

Masklo de Hartlaŭba otido havas grizecan koloraron kun pli distinga nigra strio en sia vizaĝo, same kiel nigra strio laŭlonge de la kolo kiu konektas kun lia nigra ventro.

Dumfluge, la Hartlaŭba otido montras malpli da nigra koloro en la flugiloj kaj nigran pugon.

Pruvoj indikas, ke la maskla otido de Hartlaub elmontras karakterizan memmontradan flugon, suprenirante krute ĝis alteco de 15-20 metroj antaŭ gliti malsupren kun siaj flugiloj tenitaj en malprofunda V kaj ĝiaj gamboj trenataj. 

Maskla Hartlaub-otido evoluigas longformajn filamentajn brustoplumojn kiuj estas ŝvelitaj dum memmontrado. La otido de Hartlaub elmontras kaj surteran poliginion kaj lekpoliginion. Dum kopulacio, la masklo plurfoje bekofrapas la kapon de la ino. Nestoloka elekto kaj kovado estas la respondeco nur de la ino. 

La ovoj estas senbrile oliv-verdece brunaj, markitaj kun evidentaj brunaj makuletoj game de 4 ĝis 6 mm diametre, kun pli densa koncentriĝo de pigmento ĉe la pinta fino. La kovado daŭras inter 20 kaj 25 tagoj. La idoj havas krem-sablokoloran lanugon, kun kaj helaj kaj malhelaj markoj.

## Referencoj
Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko
Adalriko de Gaskonio

**Adalriko de Gaskonio ** estis Duko de la Okcidenta Gaskonio inter 778-a kaj 801-a, filo de Lupo la 2-a, pli maljuna frato de Sanĉo la 1-a (770-816) kaj Semeno la 1-a (775-816). 

[eta|maldekstre|400px|[Batalo de Roncesvalo, Batalo de embuskaj fortoj de la eŭskoj kontraŭ parto de la armeo de Karolo la Granda en Roncesvala Montopasejo.]]
## Biografio 
Li estis ebla filo de Lupo la 2-a de Gaskonio. Post la morto de Lupo, Adalriko kontrolis la okcidentan Gaskonion inkluzive de Malsupra Navaro, Bearno, kaj Bigorre. Lia frato Sanĉo kontrolis la orienton.

En 788, li kaptis Korson de Tuluzo kaj igis lin fari humiligan ĵuron, aŭ al li mem aŭ al Lupo la 2-a. Post tio Korso estis liberigita, sed Karolo la Granda forsendis lin de lia posteno. Tiu okazaĵo kaŭzis la nocion ke Adalriko estis fakte sendependa eŭska duko en Gaskonio, kvankam aliaj interpretas lin kiel rivala karolida grafo.

Laŭ la falsa Ĉarto de Alaono, datita de la 30-a de januaro, 845-a, Adalriko estis kaptita fare de la fortoj de Karolo la Granda kaj ekzilita al Hispanio, poste estinte mortigita en batalo. Tiu ĉarto ankaŭ igas lin la patro de Seguin la 1-a de Bordeaux kaj Centule. Liaj rilatoj estas fakte nekonataj.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 742
Kategorio:Mortintoj en 801
Kategorio:Naskiĝintoj en la 8-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 9-a jarcento

Kategorio:Hispanaj regantoj
Kategorio:Hispanaj nobeluloj
Kategorio:Hispanaj dukoj
Arnoštov (Křišťanov)

**Arnoštov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Křišťanov en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 7&nbsp;km sudorient-oriente de Volary. Ĝi situas sur rivero Blanice en PPR Šumava, surrande de armea spaco Boletice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Arnoštov situas en katastra teritorio **Křišťanov** kun areo 17,95&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1805. En la jaro 1807 estiĝis vitrofarejo, ĉirkaŭ kiu disvastiĝis domaro. La trafiko de la vitrofarejo estis dum la unua mondmilito ĉesigita kaj poste la konstruaĵoj de vitrofarejo estis uzataj por loĝigo de arbaristoj. Definitive ĝi estis fermita en la jaro 1945. Pro kaŭzo de ellandigo de germanoj el Ĉeĥoslovakio la domaro perdis plimulton da loĝantoj.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Nacia naturmemorindaĵo Fontejo de Blanice

## Pluaj fotoj 

Arnoštov - zájezdní hostinec.JPG|Ekskursa gastejo
Arnoštov 05.jpg|Arnoštov
Arnoštov 13.jpg|Arnoštov

Kategorio:Křišťanov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Pereintaj vitrofarejoj en Ĉeĥio
Heinrich Krefeld

**Heinrich KREFELD** (naskiĝinta la  en Warburg, mortinta la  en Rheine) estis germana klasika filologo kaj lernejestro.

Post reveno el la Dua Mondmilito li studis klasikajn filologion kaj arkeologion ĉe la universitato de Marburg. Post instruista ŝtata ekzameniĝo (1951) kaj doktoriĝo (1952, ĉe Hellfried Dahlmann) li deĵoris gimnaziinstruiste kaj fakestrece pri la fakoj de latina kaj helena lingvoj je Dortmund. De 1962 ĝis pensiiĝo en 1986 li estis lernejestro ĉe *Gymnasium Dionysianum* je Rheine. Paralele li inter 1974 kaj 1990 docentis pri didaktiko ĉe la universitato de Monastero.

Liaj esplorfokusoj estis la latinlingva poezio, didaktiko de la klasiklingva instruado kaj eksplikado de la graveco de Antikvo por ĝenerala kleriteco. Li skribis i.a. la lernolibrojn *Res Romanae* respektive *Hellenika* kun prezento de la koncernitaj kulturoj. De ilia unua apero (1959 kaj 1964) ili ĝuis plurajn prilaborojn (laste en 2008 respektive 2002). Pro siaj gravegaj kontribuoj pri novorganizo de la lernigo de klasikaj lingvoj inter 1970 kaj 1980, oni titolis lin lasta arkitekto didaktika sur kiu baziĝas la nuntempa horara kaj enhava tabulo de tiuj fakoj.
## Skribaĵoj (elekto) 
* *Liebe, Landleben und Krieg bei Tibull*. Düsseldorf 1954 (disertacio, Marburg)
* mit Heinrich Waterphul: *Die Gedichte des Archipoeta. Einführung, Text und Kommentar*. Heidelberg 1958
* *Res Romanae. Ein Begleitbuch für die lateinische Lektüre*. Frankfurt am Main 1959. Lasta prilaboro Berlin 2008
* *Hellenika. Einführung in die Kultur der Hellenen*. Frankfurt am Main 1964. Lasta prilaboro Berlin 2002
* *Berufsvorbereitung und grundlegende Geistesbildung. Heutige Aufgaben des Gymnasialunterrichts*. Frankfurt am Main/Berlin/Bonn/München 1967
* *Interpretationen lateinischer Schulautoren. Mit einer didaktischen Einführung*. Frankfurt am Main 1968. Dua eldono 1970
* *Impulse für die lateinische Lektüre. Von Terenz bis Thomas Morus*. Frankfurt am Main 1979
* *Der Archipoeta, lateinisch und deutsch*. Berlin 1992
* *Seneca und wir. Zugänge zur Aktualität seiner Lehre*. Bamberg 1992
* *Das antike Rom. Der Reiseführer, ideal für Studienreisen*. Berlin 2009

## Literaturo 
* *Wer ist wer? Das Deutsche Who’s Who*. Eldono 2006, p. 749

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB

## Notoj 
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Lernejestroj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1922
Kategorio:Mortintoj en 2019
Kategorio:Germanaj profesoroj
Tisovka

**Tisovka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ktiš en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudokcidente de Ktiš. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Tisovka situas en katastra teritorio **Křížovice u Ktiše** kun areo 11,92&nbsp;km².  

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1423. Ĝis la 1950-aj jaroj Tisovka estis domaro de municipo Křížovice.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Tisovka (Ktiš) 01.jpg|Tisovka, domo n-ro 2
Tisovka (Ktiš) 02.jpg|Domo en Tisovka
Tisovka - panoramio.jpg|Vido al Tisovka

Kategorio:Ktiš
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Lissotis

***Lissotis*** estas genro de birdoj en la otida familio, *Otididae*. Kelkaj fakuloj, kiel IUCN, konsideras ĝin parto de *Eupodotis*; la apartiĝo adoptita ĉi tie sekvas la *Handbook of the Birds of the World*.

## Specioj
La genro enhavas la jenajn speciojn, ambaŭ limigitaj al Afriko:
* Nigraventra otido, *Lissotis melanogaster*, (Rüppell, 1835) tipa specio, en subsahara Afriko, kun du subspecioj, nome:
** *L. m. notophila* Oberholser 1905[3]
** *L. m. melanogaster* (Rüppell 1835) 
* Hartlaŭba otido, *Lissotis hartlaubii*, (Heuglin, 1863) en Etiopio, Kenjo, Somalio, Sudano, Tanzanio, kaj Ugando. 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Black-bellied korhaan - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Nubia otido

**Nubia otido** (laŭ la latinlingva scienca nomo *Neotis nuba*) estas specio de birdoj de la familio *Otididae*. Ĝi estas mezgranda otido kun mezlonga kolo kaj longaj kruroj, afrika grundoloĝanta birdo. Ĝi troviĝas en disa herbejo inter sudaj birdoj de la dezerto Saharo kaj la norda parto de Sahelo. Ĝi troviĝas en Burkino, Kameruno, Ĉado, Malio, Maŭritanio, Niĝero, Niĝerio, kaj Sudano. Ties natura arealo esta seka savano kaj subtropika aŭ tropika seka arbustaro.

En tiu specio, maskloj averaĝas proksimume 5-7 kg kaj estas proksimume 80 cm longaj kaj estas 180 cm lrĝa la enverguro. Inoj estas multe pli malgrandaj je proksimume 3 kg kaj 60 cm longaj kaj kun 150 cm de enverguro. Ĝi estas pli malgranda ol la simpatria Araba otido, same kiel pli ruĝeca kun malsama korpoformo. Kompare kun pli grandaj otidoj la nubia havas pli rondan korpon, relative longan, maldikan kolon kaj rondan kapon.

Oni registris observadon de reproduktado el julio ĝis oktobro tra la tuta teritorio de la specio. Junuloj kaj ovoj estas minacataj de larĝa gamo de predantoj, kiel mamulaj karnovoruloj kaj reptilioj. La specio estas minacata pro habitatoperdo.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Křížovice

Nomon **Křížovice** havas kelke da setejoj:

* Křížovice (Doubravník) –&nbsp;parto de kampurbo Doubravník en distrikto Brno-provinco
* Křížovice (Plánice) –&nbsp;parto de urbo Plánice v distrikto Klatovy
* Křížovice (Ktiš) –&nbsp;pereinta domaro de municipo Ktiš en distrikto Prachatice; en la katastra teritorio *Křížovice u Ktiše* troviĝas domaroj Miletínky kaj Tisovka
Sanĉo la 3-a (Gaskonio)

**Sanĉo la 3-a Mitarra (Gaskonio) "El Terrible"** (La Terura) estis Duko de Gaskonio inter 864-a kaj 893-a. Sanĉo la 3-a estis filo de Sanĉo la 2-a (815-864) kaj lia filo estis García la 2-a (850-930).

## Originoj
La prapatroj de Sanĉo la 3-a ne estas cititaj en iu primara fonto. En la Apendico de la Cartulaire de Saint Vincent de Lucq ŝajnas ke la prapatro de la Duko de Gaskonio, Vilhelmo la 1-a, estis origine el Hispanio kie lia patro devis iri dum la regado de la imperiestro, Ludoviko la Pia, tiel ke Sanĉo estis filo de Maria, filino de la Duko de Gaskonio Aznar, grafo de la Markio de Hispanio, kiu devenas el la Duko de Akvitanio kaj la Duko de Gaskonio, Odo la Granda.

Laŭ aliaj fontoj, Sanĉo la 3-a estus la nevo de la Duko de Gaskonio Sanĉo la 2-a.
Finfine laŭ la Histoire de Gascogne, Tome I Sanĉo estis la tria filo de la reĝo de Navaro, García la 2-a Jiménez, kiu ankaŭ estintus reĝo de Navaro.

## Biografio
Laŭ la "Cartulaire de Saint Vincent de Lucq", pri la morto de la Duko de Gaskonio, Arnoldo, Sanĉo sukcedis lin en la titolo de duko (citita kiel "rex"); ke Sanĉo estis investita en la Duklando de Gaskonio ankaŭ estas konfirmita fare de la "Genealogia Comitum Guasconiæ la 1-a".

La figuro de ĉi tiu duko estas legenda, pro la "Reconquista" kiun, kiel gaskonoj, la karolidoj efektivigis en la ibera parto de la duklando.

Dum lia regado la duklando iĝis fakte sendependa, ĉar la lastaj reĝoj de Akvitanio, Karlomano kaj precipe Karlo la Dika, ne plu povis trudi sin al siaj akvitanaj vasaloj.

Li ankaŭ sukcesis venki la normandojn kaj puŝi ilin preter la riverbuŝo de la Adour kaj tiam tenis ilin sub kontrolo.

Okaze de sia morto en 893, li estis sukcedita fare de sia filo (aŭ nepo) García.

## Edziĝo kaj posteularo
Sanĉo edziĝis kun Quisilo (filino de Garcia, grafo de Bueil), kun kiu li havis unu (aŭ du) infanojn:

# Mitarra Sanchez, kiel konfirmita de la Genealogia Comitum Guasconiæ la 1-a, kiu siavice havis du infanojn
# Garcia (850/60-post 920) nomita "Le Courbé", Duko de Gaskonio
# Vela, grafo de Álava

Dum en la kazo ke Sanĉo la 3-a havis du infanojn:

# Garcia (855-930) nomata "La Kurbiĝinta", duko de Gaskonio, kiel konfirmita La Vasconie, étude historique et critique, du partoj
# Anepalafredo, citita en la "Historia Abbatiæ Condomensis"

Kategorio:Naskiĝintoj en 830
Kategorio:Mortintoj en 893
Kategorio:Naskiĝintoj en la 9-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 9-a jarcento
Ktiš-Pila

**Ktiš-Pila** (ortografie ĝuste *Ktiš-pila*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ktiš en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km sudoriente de Ktiš. Estas ĉi tie registritaj 27 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Sur la orienta rando de la vilaĝo estas ĉe kabana domaro konstruita natura baniĝejo.

Ktiš-Pila situas en katastra teritorio **Ktiš** kun areo 5,73&nbsp;km².  

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Ktiš-Pila, pila 01.jpg|Konstruaĵoj de segejo
Ktiš-Pila, sila 01.jpg|Turstokejoj
Ktiš-Pila čp33 (01).jpg|Bieneto n-ro 33
Ktiš-Pila, budova 01.jpg|Deponeja konstruaĵo
Ktiš-Pila, koupaliště 01.jpg|Baniĝejo
Ktiš-Pila čp30 (01).jpg|Konstruaĵo n-ro 30

Kategorio:Ktiš
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Křížovice (Ktiš)

**Křížovice** (iam ankaŭ *Křižovice*,  aŭ *Krisowitz*) estas pereinta vilaĝo sur teritorio de municipo Ktiš en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝis proksimume 1,7&nbsp;km okcidente de Ktiš kaj 11 km nordokcidente de Chvalšiny.  En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Křížovice situis en katastra teritorio **Křížovice u Ktiše** kun areo 11,92&nbsp;km².  

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1440, kiam ĝi estis indikita sub nomo *Krzyzowicze*. Ekde enigo de municipa establo en duono de la 19-a jarcento Křížovice estis memstara municipo, kies konsisto estis Ktiška, Markov, Miletínky, Ostrá Hora, Stará Huť kaj Tisovka. En la jaro 1921 situis en Křížovice 90 domoj kaj vivis ĉi tie 595 loĝantoj, el tio 588 loĝantoj estis de germana nacieco. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la teritorio de municipo Křížovice estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio. En la jaro 1950 Křížovice estis domaro de municipo Ktiš; en pluaj jaroj ĝi poste pereis.

## Loĝantaro
Kategorio:Ktiš
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Pereintaj vilaĝoj en Ĉeĥio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Anatole France (metroo de Rennes)

**Anatole France** estas stacio sur la linio **a** de la metroo de Rennes, situanta en la kvartalo La Touche, proksime al la kvartalo Saint-Martin en Rennes en la franca departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio.

Malfermita en 2002, ĝi estis dezajnita fare de la arkitektoj Pierre kaj Pascal Prunet.

Ĝi estas stacio, ekipita per liftoj, kiu estas alirebla por homoj kun movmalkapablo.

## Interkonektoj 
* Stacidomo  (SNCF)

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Rennes
* Listo de la stacioj de la metroo de Rennes

## Eksteraj ligiloj 
*  (STAR)

Kategorio:Metroo de Rennes
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2002
Kategorio:2002 en Francio
Kategorio:Transporto en Rennes
Markov (Křišťanov)

**Markov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Křišťanov en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudoriente de Křišťanov. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Markov situas en katastra teritorio **Křišťanov** kun areo 17,95&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1400. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Naturmemorindaĵo Polučí

## Pluaj fotoj 

Markov (Křišťanov) 02a.jpg|Markov
Markov (Křišťanov) 03.jpg|Markov
Markov 2.jpg|Markov
View from the Markov - panoramio.jpg|Vido el Markov

Kategorio:Křišťanov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Markov

**Markov** povas esti:

;familia nomo
* Alexandr Vladimiroviĉ Markov (1897–1968) – rusa astrofizikisto
* Andrej Markov (glacihokeisto) (* 1978) – rusa glacihokeisto
* Andrej Andrejeviĉ Markov (1856–1922) – rusa matematikisto, statistikisto
** Ĉeno de Markov
* Dmitri Markov (* 1975) – belorusa atleto
* Dmitrij Markov (fotografisto) (1982–2024) – rusa fotografisto kaj ĵurnalisto 
* Georgij Mokejeviĉ Markov (1911–1991) – rusa soveta verkisto
* Georgi Markov (1929–1978) – bulgara ĵurnalisto, verkisto kaj disidento, murdita en Londono 
* Georgi Markov (luktisto) (* 1946) – bulgara luktisto
* Ĥristo Markov (* 1965) – bulgara atleto
* Ilja Markov (* 1972) – rusa atleto
* Petr Markov (* 1945) – ĉeĥa scenariisto kaj verkisto

;ceteraj
* Markov (Křišťanov) – parto de municipo Křišťanov
* Markov (kratero) – impakta kratero sur Luno
Tamás Csató

**Tamás Csató** [tamAŝ ĉatO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Csató Tamás,** estis hungara muzeologo, ekonomihistoriisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Czinner* [ciner] ĝis 1960.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1948, en la sekva jaro li akiris tekstilistan licencon. Post la licenco li laboris en tekstila fabriko ĝis 1955, dum li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1953. Inter 1955-1960 li estis redaktoro en eldonejo, poste li estis muzeologo 4 jarojn en muzeo. Li havis neinstruan postenon en Ekonomia Universitato Károly Marx (1964–1989), poste li estis titulara docento (1989–1992), pli poste jam ordinara docento. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1992 en la Hungara Scienca Akademio, kie li havis ankaŭ postenon. Plej ofte li okupiĝis pri la hungaraj komercaj entreprenoj, firmaoj. Li edziĝis en 1960 kaj li ricevis premion en 1987.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Legújabbkori Történeti Múzeum munkájáról.* (1962)
* *Egyetemes történelmi kronológia. I. köt. Az őstörténettől 1789-ig.* (1-a volumo, historia helpilo, kunaŭtoro, 1967; 5-a eldono: 1987)
* *Domestic Trade in East-Southeast Europe between the Two World Wars.* (1975)
* *A belkereskedelem duális szerkezete.* (1987)
* *A belkereskedelem szerkezete Magyarországon a 19–20. században.* (disertaĵo, 1991)
* *A belkereskedelem Magyarországon.* (monografio, 1994)
* *A terménykereskedelmi hálózat Magyarországon az 1920-as években.* (2006)

## Fontoj 
* biografio hungare
* akademia paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomihistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nigraventra otido

**Nigraventra otido** (laŭ la latinlingva scienca nomo *Lissotis melanogaster*) estas specio de birdoj de la familio *Otididae*. Ĝi estas mezgranda otido kun longaj kolo kaj kruroj, afrika grundoloĝanta birdo.

## Aspekto
thumb|maldekstre|Masai Mara - Kenjo
La nigraventra otido estas 58–65 cm longa. La beko kaj kruroj estas nebrile flavaj. La supraj partoj de la masklo havas nigrajn kaj brunajn markojn sur bruna sablokolora fono; la subaj partoj estas nigraj. La kapo estas bunte markita per nigra, blanka kaj sablokoloro. La kolo, longa kaj maldika inter otidoj, estas sablokolora bruna kun maldika nigra linio laŭ la fronto kiu kuniĝas al la nigra brusto. La vosto estas bruna kaj sablokolora kun kvar aŭ kvin mallarĝaj malhelbrunaj strioj. La supra surfaco de la flugiloj estas blanka kun bruna triangulo ĉe la bazo; la flugilplumoj havas nigrajn pintojn krom la eksteraj sekundaraj plumoj. La blanko de la flugiloj estas videbla kiam la birdo staras, kontraste kun la nigraj subaj partoj.

La ino estas senmarka sablokolora, kripte markita per pli malhelbruna makulo en la dorso kaj vermikulaĵo (mallarĝaj ond-bendoj) sur la kolo kaj brusto. La junulo estas pli senkolora kaj malhela, kun malhelgriza krono kaj sablokoloraj makuletoj sur la flugilo. La bildoj de la kolo kaj pugo de ambaŭ seksoj, la blankaj mentono kaj antaŭbeko de la masklo, kaj la vermikulaĵoj de la ino estas punktoj kiuj distingas tiun specion de ĝia proksima parenco, la Hartlaŭba otido. Tiu specio troviĝas ankaŭ en lokoj de Sudafriko, Zimbabvo, Bocvano kaj kelkaj areoj de Tanzanio kaj Niĝerio. Ĝi preferas pli altan pluvokvanton ol la Hartlaŭba otido kaj en multaj lokoj ĝi ĉeestas nur post pluvego.

## Kutimaro
En manĝkutimoj ĝi similas al aliaj otidoj. En amindumado la masklo retiras sian kapon al sia dorso, donante "mallongan altiĝantan wheezy-fajfon, zhweeeeee", paŭzas en tiu pozicio, kaj malrapide levas sian kapon, donante "eksplodan kvokon aŭ *plop* sekvitan per milda gorgosono".

## Manĝado
Tiu ĉi estas ĉiomanĝa birdo ĉefe manĝanta senvertebrulojn kiel skaraboj, akridoj, blatoj, formikoj kaj iuj aliaj malgrandaj insektoj. Ilia dieto ankaŭ inkluzivas kelkajn legomojn, fruktojn kiel beroj, floroj, semoj kaj verdaj folioj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Black-bellied korhaan - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko