open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ksamil

eta|250px|maldekstre|Turismo en la banloko Ksamil
**Ksamil** ( , ) estas konata banloko en Albanio, tute sude en la lando kaj je nur 4 km de la greka insulo Korfuo. La loko havas antikvan nomon: *Heksamilion*.

Je kvar kilometroj de la banloko, ĉe la fino de la duoninsulo, troviĝas la ruinoj de la antikva urbo Butrint, kiu estas Monda Heredaĵo de Unesko. La Nacia Parko Butrint estis kreita en 2000.

Ksamil estis refondita en la 1960-aj jaroj. Tiutempe, grandaj partoj de la duoninsulo estis terasitaj kaj oni kreis kulturojn de citrusaj fruktoj kaj olivarboj. Ksamil estis kreita kiel loĝejo por la ŝtataj kamparaj laboristoj. Antaŭ tio, la duoninsulo estis arida kaj kovrita per dornarbustoj, kiuj nur servis kaprojn kaj ŝafojn kiel paŝtejon. Pro la vizito de la soveta ĉefministro Nikita Ĥruŝĉov en 1959 oni konstruis ŝoseon al Butrint, kiu ankaŭ malfermis la duoninsulon Ksamil.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Albanio

Kategorio:Banlokoj
Nada Sehnaoui

**Nada Sehnaoui** (naskiĝis en 1958) estas vida artisto kaj politika aktivistino. Ŝiaj artaĵoj kiuj konsistas el pentraĵoj,skulptaĵoj kaj instalaĵoj, estis vaste ekspoziciita internacie kaj estis prezentita en la gazetaro tutmonde. Ŝi studis en Francio kaj Usono. La engaĝiĝo de Nada Sehnaoui kun teksto karakterizas ne nuran la fruan karieron de Sehnaoui, sed ankaŭ ŝiaj pli lastaj laboroj. Ŝi precipe aktive okupiĝis pri la vidaj kaj tekstaj arkivoj de diversaj militoj ĉirkaŭ la terglobo kaj komencis inkluzivi ilin en ŝiaj pentraĵoj kaj miksitaj amaskomunikilaraj artaĵoj.

La laboroj de Sehnaoui estis elmontritaj internacie en Eŭropo, Usono kaj la Mezoriento kaj Nord-Afriko (MENA), inkluzive en Boston, Londono, Parizo, Lieĝe, Houston, Munkeno, Bejruto, Dubajo kaj Doha.

## Vivkuro 
Sehnaoui, kiu naskiĝis en Bejruto kaj ricevis sian akademian trejnadon en historio, sociologio, filmo kaj belartoj, estas pioniro de granda-skalaj efemeraj publikaj artinstalaĵoj en Libano kaj en Mezoriento. Ŝiaj laboroj ne nur emfazas la imperativon reflekti pri la multoblaj memoroj de la civila milito en Libano sed ankaŭ pri la procezoj kaj neceso de nacia repacigo.

## Verkaro 
La pentraĵoj de Sehnaoui, skulptaĵoj kaj instalaĵoj estas tipe tempo- kaj laborintensaj, tiranta paralelon inter ŝia artisma procezo kaj la tempo necesa pretigi memoron.alternative=|eta|Nada Sehnaoui, *Pentranta* L'Orient-Le Jour, 1999. Miksa amaskomunikilaro sur papero, 117x152 cm. Privata kolekto.Ŝiaj artaĵoj inkluzivas instalaĵojn kiel *Frakcioj de Memoro* (2003), *Waynoun?* *Kie ili estas ?* (2006), Ĉu kaŝi sin dum *15 jarojn en necesejoj sufiĉas?* (2008) kaj *Lumo je la fino de la tunelo* (2012) kaj serio de pentraĵoj kiuj inkluzivas tavolojn de farbo, objektoj, vortoj kaj bildoj, kiel vidita ekzemple en ''Peindre L'Orient-Le Jour* (2000), *Kiom da, kiom da pli* (2014–hodiaŭ), aŭ T*ulipoj por vundita lando* (1992–hodiaŭ). *When Reading.S. Eliot* (1999) prezentis pentritajn fragmentojn de la poemoj de Eliot fiksitaj sur grandaj kanvasoj.

## Homaj rajtoj kaj politika reformo 
Aktivulino en la kampo de homaj rajtoj kaj politika reformo, Sehnaoui estas membro de *Beirut Madinati'' (Bejruto mia urbo), politika organizaĵo sub kies ombrelo ŝi aktivis por akiri seĝon en urba konsilio de Bejruto en 2016. Ŝi estas ankaŭ fonda membro de la Civila Centro por Nacia Iniciato, kies laboroj inkluzivas laŭleĝan kampanjon por forigi referencon al religio en ŝtataj statistikoj, iniciaton por laŭleĝe administri civilajn geedziĝojn en la lando kaj reformon de la balota sistemo.

## Referencoj 
Kategorio:Konceptaj artistoj
Kategorio:Vivantaj homoj

Kategorio:Tekst-arto
Kategorio:Libano
Kategorio:Bejruto
Kategorio:Arabaj virinoj
Fierville-les-Mines

**Fierville-les-Mines** estas franca  situanta en departemento Manche, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Fiervillais*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Manche
Flamanville (Manche)

**Flamanville** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Manche, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Cherbourg kaj al la kantono ''*. 

La teritorio havas komunan limon kun . Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Flamanvillais''.

eta|maldekstra|250ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Manche
Sebő Endrődi

**Sebő Endrődi** [ŝebO endrOdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Endrődi Sebő** estis hungara entomologo, juristo, muzeologo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Junga* ĝis 1910, lia zoologia nomo estis **Endrödi**.

Sebő Endrődi naskiĝis la  en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Sebő Endrődi akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1931, poste li estis juristo en ŝtata firmao. Li estis tiutempe amatora entomologo. Lia unua entomologia esplorado temis pri la skaraba faŭno de la montaro Börzsöny, kie lia familio havis somerdomon. Li komencis esplori la skarabojn de ĉi tiu areo kune kun sia filo. Li instruis en la hortikultura altlernejo (1949–1956), poste en simila altlernejo en Agrikultura Altlernejo de Gödöllő (1956–1961), pli poste li laboris en agrikultura laboratorio (1961–1966). Intertempe en 1957 li kandidatiĝis ĉe Hungara Scienca Akademio. Li emeritiĝis en 1966, tamen li estis poste muzeologo en koncerna muzeo ĝis sia morto. Li ricevis hungaran premion en 1967, ĉeĥan en 1979. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Monographie der Gattung Anthypna Latr.* (1952)
* *Scarabaeiformia-Lamellicornia* (1956)  
* *Eszelények-Attelabidae* (1958)  
* *Ormányosbogár-szerűek-Rhynchophora* (1961)
* *Bogarak* (1975, libro)  
* *A Börzsöny (hegység) bogárfaunája, VII. Lamellicornia* (1979)
* *The Dynastinae of the World* (1985)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* anglalingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj entomologoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Péter Erdős (oficisto)

**Péter Erdős** [erdOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Erdős Péter** estis hungara juristo, negocisto. Lia nepo estis Dávid Vitézy.

Péter Erdős naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Péter Erdős maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li lernis la tajloran profesion. Dum la nazia erao (1944) li estis deportita al la iama Jugoslavio kaj Nazia Germanio. Post la liberiĝo li pasis jaron en sanatorio en Svislando. Hejmenveninta li estis ĵurnalisto, poste li laboris en eldonejo. Inter 1950-1953 li estis en prizono pro falsaj akuzoj, poste li aliĝis al la reformemaj komunistoj. Dum la hungara revolucio de 1956 li estis partoprenanto, post la fiasko li rifuĝis en domo de ataŝeo. En 1957 li memvole forlasis la domon, poste li denove estis en prizono duonjaron. Tamen li havis postenon en 1958 en oficejo. Li akiris juran diplomon laŭ vespera eduko en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1966. Post 2 jaroj li havis altajn postenojn en eldonejo de gramofondiskoj (dum la socialismo senkonkurenca firmao). Li profitis la eblecon kaj li sola decidis pri la diskoj, tio signifis juĝojn pri muzikistoj. Li plurfoje edziĝis, lia filino estas Ágnes Hankiss (nask. Ágnes Erdős) psiĥologo, reprezentanto de hungara partio Fidesz en la parlamento de EU. Lia nepo estas Dávid Vitézy, trafika fakulo en Hungario.  

Li estis vaste konata pro lia kunvivo kun ŝlagrokantistino Éva Csepregi.

## Lia kontribuo 
* "Hogyan készül a popmenedzser" (memuaro, 1990)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* https://nemerrebaszikamagyar.blog.hu/2012/03/02/megszuletik_a_magyar_popcezar

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=Mam4-m9JQCQ

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj negocistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Orval (Manche)

**Orval** estas malaperinta franca  situanta en departemento Manche, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Orvalais*.

Ĝi nun formas parton de Orval sur Sienne.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Manche
Lajos Erőss (politikisto)

**Lajos Erőss** [lajoŝ erOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Erőss Lajos** estis hungara juristo, parlamenta deputito, bienulo. Lia origina familia nomo estis *Erős*.

Lajos Erőss naskiĝis la  en Fényeslitke, li mortis la  en Fényeslitke.
 
## Biografio 
Lajos Erőss akiris juran diplomon, poste li estis notario. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis parlamentano. Post falo de la revolucio li hejme okupiĝis pri la familia bieno, krome li estis aktiva en loka societo pri kontraŭinundaj agadoj. En la escepta kunveno de la parlamento en 1861 li denove estis parlamentano, poste denove (jam en la kutima periodo) inter 1865–1869. Li apogis politikon de Ferenc Deák.

## Memorigiloj 
* strato en Fényeslitke

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun bildo](https://hu.wikipedia.org/wiki/Er%C5%91ss_Lajos_(orsz%C3%A1ggy%C5%B1l%C3%A9si_k%C3%A9pvisel%C5%91))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj notarioj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Saumane (Alpoj de Alta Provenco)

''''* (jen france, okcitane *Saumana*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane *Provença-Aups-Còsta d'Azur''). Fine de  en la komunumo vivis .

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj turismaj informoj ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
* Saumane-de-Vaucluse

eta|maldekstra|300ra|

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
Philip Carteret

**Philip Carteret**, senjoro de *Trinity* (naskiĝis la 22-an de januaro 1733 en palaco *Trinity*, Ĵerzejo, mortis la 21-an de julio 1796 en Southampton) estis brita maramea oficiro kaj esploristo, kiu partoprenis dufoje al la ĉirkaŭmondaj ekspedicioj de la brita mararmeo en 1764–66 kaj 1766–69.

## Biografio 
Carteret eniris la mararmeon en 1747, servante sur la ŝipo *Salisbury*, kaj tiam sub kapitano *John Byron* de 1751 ĝis 1755. Inter 1757 kaj 1758 li estis en Gvineo en armea stacio. Kiel leŭtenanto en la ŝipo *Dolphin* ("Delfeno") li akompanis John Byron dum sia vojaĝo de ĉirkaŭnavigado de la tero, de junio 1764 ĝis majo 1766.

En 1766 li estis farita komandanto kaj ricevis la komandon de la ŝipo *Swallow* ĉirkaŭnavigi la mondon, kiel akompano al la ŝipo *Dolphin* sub la komando de Samuel Wallis. La du ŝipoj disiĝis baldaŭ post kiam ili navigis tra la Magelana Markolo, Carteret malkovrante la Pitkarnan insularon kaj la insulojn *Carteret*, kiuj poste ricevis sian nomon. En 1767, li ankaŭ malkovris novan insularon en la Kanalo de Sankta Georgo inter Nova Irlando kaj Nova Britio (Papuo-Nov-Gvineo) kaj nomis ĝin insularo Duko de Jorko, same kiel li remalkovris la Salomonojn unue viditajn de la hispana komandanto Álvaro de Mendaña en 1568, kaj la insulojn Juan Fernández unue malkovritaj de *Juan Fernández* en 1574. Malfortigita de severa malsano, li revenis al la graflando Hampshire en Anglio la 20-an de marto 1769.

La sekvan jaron li revenis al Ĵerzejo kiel senjoro de *Trinity* kaj partoprenis la lokan politikon. Li estis promociita al kapitano en 1771 kaj li estis en Londono la 5-an de majo 1772, kiam li edziĝis al Mary Rachel Silvester (1741-1815), filino de kuracisto. Kvar el iliaj kvin infanoj postvivis ĝis plenaĝeco.

La sano de Carteret estis ruinigita de lia vojaĝo de esplorado, kaj li ricevis malmultan rekompencon de la admiraleco. Li ne havis la patronojn necesajn por certigi pliigon de la nesufiĉa salajro. Intertempe, en 1773, liaj revuoj pri la vojaĝo estis publikigitaj kiel parto de An Account of the Voyages entreprenita de *Byron, Wallis, Carteret* kaj *Cook*, sed la redaktoro de tiu volumo John Hawkesworth faris multajn ŝanĝojn al sia konto kaj tial Carteret redaktis ĝustan version de la verkaĵo - lia propra versio tamen, nur estis eldonita en 1965.

Lia nova ŝipo *Endymion*, finfine venis la 1-an de aŭgusto 1779 kaj malgraŭ problemoj en la Kanalo, ĉe la brodo de Senegalo kaj ĉe la Deventaj Insuloj (ĉe la lastaj Carteret estis preskaŭ mortigita en uragano), li alvenis en Okcidentaj Indioj laŭ instrukcio. Malgraŭ ke li kontrakte posedis parton de kvar premioj ŝipoj, li estis elpagita kaj la ŝipo *Endymion* transdonita al alia kapitano. Ĉiuj liaj peticioj por nova ŝipo malsukcesis kaj li suferis apopleksion en 1792, retiriĝante al Southampton en 1794 kun la rango de malantaŭa admiralo. Li mortis tie du jarojn poste kaj estis entombigita en la katakomboj de la kirko Ĉiuj Sanktuloj de Southampton. En 1940 la preĝejo estis detruita per germana bombado. En 1944 la korpoj sub ĝi estis enterigitaj en la tombejo *Hollybrook* en Southampton.

Kategorio:Britaj maristoj
Tomas Venclova

**Tomas Venclova** (naskiĝis la 11-an de septembro 1937 en Klaipėda) estas litova poeto, proza verkisto, erudiciulo, filologo kaj tradukisto de literaturo. Li estas unu el la kvin fondaj membroj de la "Litova Helsinka Grupo". En 1977, post liaj disidentaj agadoj, li estis devigita elmigri kaj estis senigita je sia soveta civitaneco. Ekde 1980 li instruis rusan kaj polan literaturojn en Universitato Yale. Konsiderata ĉefa figuro en monda literaturo, li ricevis multajn premiojn, inkluzive de la Premio de Du Nacioj (ricevita kune kun Czesław Miłosz), inter aliaj honoroj.

## En Esperanto aperis 
**La unufoja lando* (poemaro, 2005, red. kaj plejparte trad. de István Ertl

Kategorio:Litovaj verkistoj
Quibou

**Quibou** estas franca  situanta en departemento Manche, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Quibois*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
* Quibou ĉe Saint-Lô Agglo 

Kategorio:Komunumoj de Manche
István Bejczy

**István Pieter Bejczy** (naskiĝis la 8-an de decembro 1965 en Best, Nederlando) estas hungara-nederlanda verkisto kaj historiisto. Lia patro Csaba I. Bejczy estis hungara kaj la patrino Anne-Marianne Gooren nederlanda. Ekde la jaro 1987 li laboras kiel ĉefredaktoro de la periodaĵo *Millennium* ("jarmilo") en Nijmegen.

## En Esperanto aperis 
* *Klaŭstralio* (utopio, 1997, 2005, trad. de István Ertl

## Eksteraj ligiloj 
* biografieto en la retejo *prabook* ()

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Lucena (Filipinoj)

**Lucena** [lusena], -  - estas triaklasa urbego kaj katolika diocezo en Filipinoj, en Luzono, en regiono CALABARZON, kie ĝi estas ĉefurbo de provinco Kezono. 
eta|maldekstre|La provinca administraciejo en Lucena
## Geografio 
Lucena situas laŭ marbordo ĉe buŝo de rivero https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=13.939071186854383%2C121.6291748&z=10. San Pablo (Laguno) troviĝas 34, Lipa (Filipinoj) 49, Calamba, 58, ĉefurbo Manilo 99, Kezonurbo 102 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En la 1570-aj jaroj hispanoj esploris tiun areon. La franciskanaj monaĥoj fondis loĝlokon inter 1580 kaj 1583 tiam nomatan Tayabas. La hispanoj de la 16-a jarcento nomis la areon "Buenavista" pro ĝia sceneja beleco. Jarcenton poste islamaj piratoj komencis terorigi la tutan marbordon, tial kelkloke oni konstruis fortikaĵojn. En 1879 tiu ĉi loko oficiale prenis la nomon  "Lucena" honore al hispana monaĥo el la urbo Lucena el Andaluzio.

La loko iĝis paroĥo post 2 jaroj kaj sendependa municipo la en 1882. En 1901 urbeto Tayabas iĝis provinca ĉefurbo. Inter 1942-1945 japana dominado okazis. Lucena urbiĝis en 1961 kaj ricevis la internacian klasifikon urbego (pli, ol cent mil loĝantoj) en la malfruaj 1970-aj jaroj, fine la urbego estis sendependa de la provinco en 1991. En 2014 la merkato cindriĝis pro granda fajro.
eta|maldekstre|Interna urboparto de Lucena

## Ekonomio 
Lucena estas la komerca, industria, financa kaj regiona centro en la provinco. En la antaŭurboj diversaj industriaj produktejoj funkcias, ekzemple prilaboro de fumitaj fiŝoj, mebloj. Menciindas ankaŭ la kokosaj oleaj muelejoj kaj la aŭtofabrikoj.

## Religio kaj eduko 
En Lucena la plimulto estas katolika. Kampuso kaj altlernejo funkcias en la urbego.
eta|Katedralo de Lucena
eta|Boata haveno de Lucena
## Trafiko 
Al Lucena kuras 3 ĉefvojoj. La flughaveno akceptis nur malpezajn aviadilojn, sed ĵus ĝi fermis, la rivera haveno daŭre akceptas boatojn. Inter la urbegoj aŭtobusoj trafikas, en la urbo busetoj, sed nokte nur tricikloj. Iam funkciis fervojo, en la maro kelkaj pramoj trafikas.

## Klimato 
Lucena situas en la ekvatora klimato. Jere falas po 2751&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen en marto kaj aprilo iomete malpli. La averaĝa temperaturo estas . Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* kirkoj
* monumento
* festivalo
* botanika ĝardeno

## Fontoj 
* WikiTrans

PerezParkCapitoljf7600 23.JPG|Preĝejo
Quezon Monument in Lucena City.JPG|Monumento
St. Isidore Labrador Parish Lucena City.JPG|Moderna preĝejo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Khaled Khalifa

**Khaled KHALIFA** (خالد خليفة) ( Alepo, 1964 - 30-a de septembro 2023) estis siria aŭtoro. Krom romanoj, Khalifa verkis televidajn kaj filmscenariojn kaj poezion.

## Romanoj 
Netradukita verkaro kun libera traduko de la titolo en Esperanto.

* ''Haris al-Khadi'a* (حارس الخديعة - La gardanto de la trompo) (1993)
* *Dafatir al-Qurbat*  (دفاتر القرباط) (2000)
* *Madih al-karahiya* (*La pordoj de la paradizo*) (2006)
* *La sakakin fi matabikh hadhihi al-madina'' (لا سكاكين في مطابخ هذه المدينة (Neniuj tranĉiloj en la kuirejo de ĉi tiu urbo) (2013)

Kategorio:Siriaj poetoj
Kategorio:Siriaj verkistoj
Andrea Motis

**Andrea Motis** (Barcelono, 9 majo 1995) estas kataluna trumpetisto, saksofonisto kaj ĵazkantisto.

## Kariero 
Ŝi muzikis kiel trumpetisto kun profesoro Toni Gallard kiam ŝi estis sepjara ĉe la Urba Lernejo de Muziko de Sant Andreu, en la kvartalo de Sant Andreu de Barcelono.

En 2007, kiam ŝi havis nur dek du jarojn, ŝi komencis kunlabori kun la Sant Andreu Jazz Band, gvidata de la muzika instruisto kaj muzikisto Joan Chamorro, kiu ankaŭ instruis lin saksofono. Ŝi partoprenis en multnombraj koncertoj en la kataluna kaj internacia ĵazcirkvito.

maldekstra|200px|eta|Andrea Motis estas kataluna trumpetisto.
Pro ŝia ĝusteco, multnombraj amaskomunikiloj intervjuis ŝin aŭ skribis recenzojn pri ŝiaj muzikaj agadoj.

Ŝi studis ĉe la muzika mezlernejo IEA Oriol Martorell. En 2010 aperis ŝia unua albumo, albumo pri ĵazaj normoj, kiun ŝi registris kiel solkantisto kiam ŝi nur havis dek kvar jarojn rajtigis: *Joan Chamorro prezentas Andrea Motis*, kun Josep Roig Boada kiel sonteknikisto redaktita de *Temps Record*.

dekstra|200px|eta|Andrea Motis kaj la Joan Chamorro Kvinteto.
Ŝi estis invitita artisto, la 20an de julio 2011 ĉe *Quincy Jones & The Global Gumbo All Stars*, en la Peralada Festivalo.

En 2012 ŝi publikigis sian duan albumon: *Feeling Good*, kiun ŝi poste prezentis ĉe la ĉambro *Olimpya* de Parizo kaj en Anglio.

En 2013 ŝi registris san trian vivan albumon ĉe la ĉambro *Jamboree* de Barcelono, la 13an kaj 14an de aprilo kun Scott Hamilton.

La 1an de decembro de 2013, la *Big Band* premieris en la ĉambro Pau Casals de la Aŭditoro de Barcelono, en la kadro de la 45a Internacia Festivalo de Barcelono, kun 15 el la plej bonaj ĵazaj solistoj en la lando, ĉi tiu formacio estas registrita en ŝia kvara albumo: *Motis Chamorro Big Band*. Fine de marto de 2016, ŝi registris albumon kun la registra kompanio *Impulse Records*.

## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj ĵaztrumpetistoj‎
Kategorio:Hispanaj ĵazkantistoj
Kategorio:Hispanaj ĵazsaksofonistoj‎
Ciwanmerd Kulek

**Ciwanmerd Kulek** aŭ **Yunus Eroğlu,** naskiĝinta en 1984 en Dêrîş (Soylu), vilaĝo kiu apartenas al la urbo Stewrê (Savur) en la turka provinco Mardîn (Mérdin) estas kurda tradukisto kaj verkisto kiu ekverkis en la kurda ekde 2004 kaj ĝis nun (2014) li verkis kvar librojn kaj tradukis plurajn librojn el tri diversaj lingvoj en la kurdan. Krom sia denaska lingvo li parolas ankaŭ la anglan, la hispanan kaj la turkan. En 2013, li estis partoprenanto en panela diskuto ĉe la Londona Librofoiro pri la temo 'migrantoj, diasporo kaj minoritata verkado'. En 2016 li estis elektita kiel unu el la dek novaj voĉoj de Eŭropo de la ĵurio de *New Voices for Europe (Novaj Voĉoj de Eŭropo)*, kune kun multaj verkistoj, poetoj, ĵurnalistoj kaj literaturaj tradukistoj el diversaj landoj de Eŭropo. Antaŭ iĝi verkisto li ne multe intesiĝis pri la kurda lingvo, sed poste jes ĉar li rimarkis ke li estis malsama pro tio ke en Turkio kaj ĉiuj aliaj landoj kie loĝas kurdoj, la kurda lingvo estis malbone akceptata.

Ciwanmerd Kulek loĝas en Istanbulo ekde 2014.

## Verkaro 
### Noveloj 
*Nameyek Ji Xwedê Re* (Letero de Dio), 2007 (2-a eldono 2015)

*Otobês* (Buso), 2010 (2-a eldono 2015)

*Zarokên Ber Çêm* (Infanoj ĉe la rivero), 2012 (2-a eld. 2015)

*Defterên Perîdankan* (Kajeroj de la Papilioj), 2014

*Çar Yek* (Kvarono), 2015

20:39, (2016)

### Poezio 
*Strana Şev û Rojekê* (Kanto de unu nokto kaj unu tago), 2016

### Tradukoj 
* *Hetîketî* (Hontigo), JM Coetzee (2010)
* *Li Ber* Sikratê (Ĉar mi kuŝas mortanta), William Faulkner (2012)
* *Berriya Şewitî* (Antaŭ la fajro), Juan Rulfo (2013)
* Çîrokên Dubliniyan (Rakontoj de Dublinanoj), James Joyce
* *Serencama Mirinekê* (Kroniko de anoncita morto), Gabriel García Márquez (2013)
* *Keleha Spî* (Blanka Kastelo), Orhan Pamuk (2014)
* *Li Çiyayên Andê* (En la Andoj), Mario Vargas Llosa (2016)

## Vidu ankaŭ 
Migrado#Lingvoj kaj migrado

Turka literaturo

Literatura tradukisto

Erika Fatland (alia elektinto de *New Voices for Europe/Novaj Voĉoj de Eŭropo*)

## Ekstera ligilo 
Intervjuo kun Ciwanmerd Kulek, TDM Canal Macau

## Referencoj 
Kategorio:Kurdaj verkistoj
Kategorio:Kurdoj en Turkio
Kategorio:Kurda lingvo
Kategorio:Turkio
Saint-Étienne (apartigilo)

***Saint-Etienne*** laŭ Sankta Stefano estas nomo de lokoj en:
## Francio 
* Saint-Étienne estas komunumo situanta en la departemento *Loire*.
* Saint-Étienne-Cantalès estas komunumo situanta en la departemento *Cantal*.
* Saint-Étienne-les-Orgues estas komunumo situanta en la departemento *Alpes-de-Haute-Provence*.
* Saint-Étienne-le-Laus estas komunumo situanta en la departemento *Alpes-de-Haute-Provence*.
* Saint-Étienne-de-Tinée estas komunumo situanta en la departemento *Alpes-Maritimes*.
* Saint-Étienne-la-Thillaye estas komunumo situanta en la departemento *Calvados*.
* Saint-Étienne-aux-Clos estas komunumo situanta en la departemento *Corrèze*.
* Saint-Étienne-de-Fursac estas komunumo situanta en la departemento *Creuse*.
* Saint-Étienne-du-Vauvray estas komunumo situanta en la departemento *Eure*.
* Saint-Étienne-d'Albagnan estas komunumo situanta en la departemento *Hérault*.
* Saint-Étienne-de-Gourgas estas komunumo situanta en la departemento *Hérault*.
* Saint-Étienne-Estréchoux estas komunumo situanta en la departemento *Hérault*.
* Saint-Étienne-de-Montluc estas komunumo situanta en la departemento *Loire-Atlantique*.
** Saint-Étienne-de-Montluc (stacidomo) estas fervoja stacio en Saint-Étienne-de-Montluc, Francio.
* Saint-Étienne-au-Mont estas komunumo situanta en la departemento *Pas-de-Calais*.
* Saint-Étienne-de-Cuines estas komunumo situanta en la departemento *Savoie*.
* Saint-Étienne-du-Rouvray estas komunumo situanta en la departemento *Seine-Maritime*.
** Saint-Étienne-du-Rouvray (stacidomo) estas fervoja stacio en Saint-Étienne-du-Rouvray, Francio.

## Vidu ankaŭ 
* Sankta Stefano (apartigilo)
Instituto Spirito kaj Vivo

La **Instituto Spirito kaj Vivo** () estas asocio fondita en Usono en 1990 de Francisco Varela (neŭrobologiisto), R. Adam Engle (advokato) kaj de la 14-a Dalai-lamao Tenzin Gyatso. Ĝi celas esplori la rilatojn inter scienco kaj budhismo kiel metodaroj por la komprenado de la realeco.

## Deveno 
Tenzin Gyatso kaj Francisco Varela renkontiĝis en 1983 dum prelego pri konscienceco. Ili havis poste plurajn diskutadojn, kaj la Dalai-Lamao fine gastigis lin unu semajnon en Dharamsala. Helpe de R. Adam Engle, ili ripetis trifoje la diskutadan semajnon, gastiginte aliajn sciencistojn, kaj finfine decidis krei asocion por pludaŭrigi la kontaktojn.

## Celoj 
La instituto celas asocii la sciencan metodaron kaj kontemplemajn saĝecojn por pli bone kompreni la funkciadon de la spirito. La statusoj ankaŭ precizigas la hipotezon, ke ĉi-tiu pli bona kompreno povas kaŭzi pozitivajn sociajn ŝanĝojn. Krom la uzado de kognosciencoj por kompreni la spiriton de meditantoj, la instituto interesiĝas al aliaj ŝanĝitaj statoj de konscienco, ekz. la ŝamanisma tranco.
La valoroj de la instituto estas: kompatemo, honesteco, scivolemo, inkluzivigemo, plejboneco.
[eta|La usona fizikisto kaj budhista monaho Barry Kerzin partoprenante al esploro de kontemplemaj kognosciencoj pri meditaj spertuloj pere de [Elektroencefalografio|EEG, kadre de la Instituto.]]

## Referencoj 
Kategorio:Organizaĵoj pri sciencoj
Kategorio:Budhanaj organizaĵoj
Tonnus Oosterhoff

**Tonnus Oosterhoff** (naskiĝis la 18-an de marto 1953 en Leiden) estas nederlanda poeto kaj verkisto.

## Biografio 
Naskita en Leiden, Tonnus Oosterhoff pasigis la plej grandan parton de la vivo en la nederlanda provinco Groningen. Li studis nederlandan literaturon kaj lingvistikon ĉe la Universitato de Groningen. Antaŭ publikigado de literatura verko, li verkis plurajn anonimajn rakontojn por la revuo *Mijn Geheim* ("Mia sekreto"). Unu el ili estis republikigita en lia posta kolekto de mallongaj rakontoj "Dans zonder vloer" ("Danco sen planko", 2003) kun alterna "malpli nerealisma" feliĉa fino.

Li debutis en la literatura revuo *Raster* ("krado"). Oosterhoff publikigis kolektojn de poemoj, rakontoj, eseoj, romanoj, teatraĵoj kaj radio-dramoj. Lia verko distingas sin per la uzo de submetita humuro kaj de la deziro reinventi sin per ĉiu nova libro. En 2001 li lanĉis retejon kun movaj poemoj. En 2005 li estis gastverkisto en sia malnova universitato en Groningen.

En 2008 Oosterhoff ricevis la poezian premion *Awater* por sia verko *Ware grootte* ("vera grandeco").

En 2012 Oosterhoff ricevis la premion *P. C. Hooft* pro sia, laŭ la ĵurio, "tre renoviĝanta poezio".

La esperantista tradukisto István Ertl cetere tradukis plurajn verkaĵojn de li el la nederlanda en la hungaran.

## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Jaume Plensa

**Jaume Plensa** (naskiĝis en 1955) estas hispana skulptisto kaj gravuristo kiu kreas grandegajn skulptaĵojn en publikaj spacoj en kiuj li uzas literojn kaj tekston kiel materialon por skulptaĵoj kaj ne kiel koncepton kiel faras artistoj de la konceptisma skolo. Lia verkaro ofte esprimiĝas en grafika kaj semantika ludo en la formo de literoj aŭ numeroj. Al lia verkaro apartenas desegnaĵoj, skulptaĵoj, presaĵoj, opera pejzaĝo, vida arto, akustikaj instalaĵoj, teksto kaj lumo. Li ankaŭ uzas multoblajn materialojn, kiajn fero, poliestro, vitrofibro, alabastro, ligno kaj neoksidebla ŝtalo.

Liaj artaĵoj estis ekspoziciitaj en iuj el la plej famaj institucioj pri nuntempa arto en la mondo.

## Vivkuro 
Plensa naskiĝis en Barcelono, Katalunio, kie li studis arton, en la Lernejo de Llotja kaj en la Lernejo de Belaj Artoj de Sant Jordi. Poste li studis en Anglio ĉe la Fondumo Henry Moore kaj en Parizo ĉe Atelier Calder. Plensa loĝis dum jaroj en Berlino, Bruselo kaj Parizo, sed de kelkaj jaroj li ekloĝas en Barcelono.

## Verkaro 
Lia studio troviĝas en Sant Feliu de Llobregat, kie li kreas grandajn skulptaĵojn kun literoj kaj numeroj, retroveblajn poste ekzemple en Bakuo, Dubajo, Boston, Ĉikago, Montrealo, Novjorko, Parizo, Tel Avivo aŭ Tokio , estas serio de sep skulptaĵoj kunmetita de plurlingvaj metalaj literoj ripozantaj sur hispanaj rokoj. La skulptaĵoj troviĝas laŭlonge de Allen Parkway, okcidente de la centro de Houston, Usono.

La skulptaĵo en pentrita senrusta ŝtalo *Spiegel I & II* (2010) en la kolekto de la Toledo Museum of Art, Ohio, Usono, estas farita el multaj lasero-tranĉitaj literoj el diversaj alfabetoj: araba, cirila, latina, ĉina, hinda, greka, hebrea kaj japana en kiu ĉiu skribo reprezentas kulturon kaj ilia kombino de literoj formas la babelon de reunuiĝintaj mondlingvoj kiel simbolon de tutmonda unuiĝo.

## Fotogalerio 

|Memportreto de Jaume Plensa en Baku, Azerbajĝano. Literoj kaj korpoj estas kvazaŭ lia registrita marko.
Dosiero:Zaragoza - Recinto Expo Zaragoza, escultura 'El Alma del Ebro', de Jaume Plensa 13.jpg|Ero el la artaĵo ***El Alma del Ebro***, kreita por la internacia artekspozicio en Zaragoza.
Dosiero:Jaume Plensa House of Knowledge 01.JPG|*House of Knowledge* (*Domo de Scio, 2010*) montrita en Borås, Svedio kaj en antaŭ la Goethe Universität en Frankfurt-am-Main, Germanio.
|Tolerance Sculptures (Skulptaĵoj Toleremo, 2011), unu el la du skulptaĵoj ĉe Harmony Walk, Buffalo Bayou Park, Houston, Usono.
Dosiero:Singapore Soul (2011) by Jaume Plensa, Ocean Financial Centre, Singapore - 20140609.jpg|Singapore Soul (Singapura Animo), 2011
Dosiero:Zaragoza - Recinto Expo Zaragoza, escultura 'El Alma del Ebro', de Jaume Plensa 17.jpg|alt=El Alma del Ebro'|El Alma del Ebro'

## Vidu ankaŭ 
Konceptarto

Publika arto

## Ekstera ligilo 
(angla) Oficiala retejo de Jaume Plensa

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en Barcelono
Kategorio:Hispanaj skulptistoj
Kategorio:Hispanaj artistoj

Kategorio:Tekst-arto
Nasos Vagenas

**Nasos Vagenas**, ankaŭ transliterigata *Vayenas* resp. *Vajenas* (en la greka Νάσος Βαγενάς; naskiĝis la 8-an de marto 1945 en Dramo, ĉefurbo de samnoma provinco en Grekio) estas greka poeto kaj tradukisto.

Li studis filologion ĉe la Universitato de Ateno. Poste li instruis ĉe la universitatoj de Ateno (1963–1968), Romo (1970–1972), Essex (1972–1973) kaj Kembriĝo (1974–1978), kie li verkis sian doktorigan tezon pri la poezio de Giorgos Seferis.

La esperantista tradukisto István Ertl cetere tradukis plurajn verkaĵojn de li el la greka en la hungaran.

## Verkaĵoj 
### Poezio 
* Πεδίον Αρεως ("kampo de la dio Areso", 1974)
* Βιογραφία ("biografio", 1978)
* Τα γόντα της Ρωξάνης ("la genuoj de Roksana", 1981)
* Βάρβαρες Ωδές ("barbaraj odoj", 1992)
* Η πτώση του ιπτάμενου β' ("la falo de flugo II", 1997)
* Σκοτεινές μπαλλάντες και άλλα ποιήματα ("malhelaj baladoj kaj aliaj poemoj", 2001)

### Eseoj 
* Η συντεχία ("la gildo", 1976)
* Ο ποιητής και ο χορευτής ("la poeto kaj la dancisto", 1979)
* Ο λαβύρινθος της σιωπής ("la labirinto de silento", 1982)
* Η Εσθήτα της Θεάς ("la vesto de la diino", 1988)
* Η ειρωνική γλώσσα ("la ironia lingvo", 1994)
* Σημειώσεις από το τέλος του αιώνα ("notoj ĉe la fino de la jarcento", 1999)

Kategorio:Grekaj verkistoj
Mario Luzi

**Mario Luzi** (naskiĝis la 20-an de oktobro 1914, mortis la 28-an de februaro 2005) estis itala poeto.

## Biografio 
Mario Luzi naskiĝis en la urboparto Castello de Florenco, nordokcidente de la urbocentro kaj proksime de Sesto Fiorentino. Liaj gepatroj de Luzi, Ciro Luzi kaj Margherita Papini, devenis el Samprugnano (poste Semproniano). Li pasigis sian junecon en Castello, kie li komencis sian bazlernejon. En Florenco li studis ĉe la *liceo klasika* Galileo, kaj ankaŭ en Florenco li akiris sian diplomon pri franca literaturo kun fina disertacio pri François Mauriac.

Lia unua libro, *La barca*, estis eldonita en 1935 kaj en 1938 li komencis instrui en mezlernejoj en la urboj de Parma, San Miniato kaj Romo.

En 1940, li eldonis *Avvento notturno*; en 1945 li revenis al Florenco kaj tie li instruis ĉe la *liceo scienca*. Sekvis pliaj publikaĵoj, kaj en 1955 li komencis instrui francan literaturon en Universitato de Florenco en la Facoltà di scienze politiche (Instituto pri Politikaj Studoj).

Inter 1963 kaj 1983, li publikigis multajn librojn kiel *Nel magma* (1963); *Dal fondo delle campagne* (1965); *Semiserie* (1979) aŭ *Reportage* (1985). En 1978, kun la libro *Al fuoco della controversia* ("ĉe la fajro de la polemiko"), li gajnis la Premion Viareggio. Li gajnis la premijon *Aristeion* en 1991 por sia verko *Frasi e Incisi di un Canto Salutare* ("frazoj kaj gravuraĵoj de sana kanto"); en la sama jaro li estis proponita por la unua fojo de la Nacia Akademio de la Linkoj por la Nobel-premio pri literaturo.

Lia lasta libro, ''L'avventura della dualità* ("la aventuro de dualeco"), estis eldonita en 2003. En oktobro 2004, li estis nomumita al la itala Senato kiel dumviva senatano de la ŝtatprezidanto Carlo Azeglio Ciampi. Li mortis en Florenco, nur kelkajn monatojn poste, la 28-an de februaro 2005.

La esperantista tradukisto István Ertl cetere tradukis la poeziaĵon *Terra* ("tero", hungare *Föld*) de li el la itala en la hungaran: ĝi aperis en marto 1996 en la literatura revuo *HolMi''.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (arkivigita je stato de 2011)

Kategorio:Italaj verkistoj
Cambernon

**Cambernon** estas franca  situanta en departemento Manche, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Cambernonais*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Manche
Etnoreligia grupo

[eta|[Jezidoj|Jezidaj knabinoj en tradicia vesto]]
**Etnoreligia grupo** estas etno, kies membroj estas unuigitaj ankaŭ per komuna religio.

Ĝenerale, etnoreligiaj grupoj difinas sian etnan identecon nek nur per praula heredaĵo, nek nur per religia aparteneco, sed normale per kombino de ambaŭ. Etnoreligia grupo havas komunajn historion kaj kulturan tradicion, kiu povas esti difinita kiel religio. En multaj okazoj etnoreligiaj grupoj estas etnokulturaj grupoj kun tradicia etna religio; en aliaj okazoj etnoreligiaj grupoj komenciĝis kiel komunumoj unuigitaj per komuna kredo, kiuj pro endogamio evoluigis kulturajn kaj praulajn ligojn. Juraj difinoj de etnoreligia grupo povas malsami de la ĵusdonita difino.

La identecoj de kelkaj etnoreligiaj grupoj estas plifortigitaj pro la sperto vivi ene de pli granda komunumo kiel aparta malplimulto. Etnoreligiaj grupoj povas esti ligitaj al etna naciismo, se la etnoreligia grupo posedas historian bazon en specifa regiono. En multaj etnoreligiaj grupoj oni emfazas religian endogamion kaj la samtempa malinstigo de interkredaj geedziĝoj aŭ interkreda seksumo, kiel rimedo konservi la stabilecon kaj historiam longedaŭrecon de la komunuma kaj kulturo.

## Vidu ankaŭ 
* Regionaj religioj

## Tradukfonto 
Kategorio:Sociologio de religio
820-aj jaroj

## Eventoj 
### Afriko 
### Amerikoj 
### Azio 
#### Ĉinio 
* 820: Imperiestro TANG Xianzong mortis per veneno (kaŭze de medikamentoj), post 14-jara reĝado. Li sukcediĝis de lia filo TANG Muzong, kiel reganto de la Dinastio Tang.

### Eŭropo 
* Februaro 821: Duko Borna de Kroatio mortis post 11-jara reĝado, kiel vasalo de la Franka imperio. Lin sukcedis lia nevo, Vladislav. Imperiestro Ludoviko la 1-a agnoskis lin, kiel princo de Dalmatio kaj Liburnio, ĉe la Koncilio de Akeno.
* Oktobro 821: Lotaro la 1-a, kunimperiestro kaj la plej maljuna filo de Ludoviko la 1-a, edzinigi Irmingard en Thionville (nord-orienta Francio). Ŝi estis la filino de Grafo Hugo de Turo.

#### Bizanca imperio 
* 25-a de decembro 820: La imperiestro Leono la 5-a la Armeno murdiĝis per konspiruloj en la Hagia Sofia en Konstantinopolo. Kvankam li ne estis armita, li kontraŭbatalis ilin feroce, sed li mortis pro liaj vundoj. Li sukcediĝis de Mikaelo la 2-a la Amorido, la komandanto de la palacgvardio (*excubitores*). La familio de Leono (inkluzive lia patrino kaj lia edzino Teodoza) ekziliĝis ĝis monaĥejoj en la Insuloj de la Princoj.
* 821: Bizanca generalo Tomaso la Slavo estris ribelon kaj akiris regadon super la plejmulto da la bizancaj temoj (provincoj) en Anatolio. Li ricevis agnoskon de la Abasida Kaliflando kaj konkludis packontrakton kun Kalifo Al-Ma'mun. Tomaso transiris kun lia floto de Abidoso al Trakio kaj blokadis Imperiestro Miĥaelo la 2-a en Konstantinopolo, sed la unua atako de Tomaso kontraŭ la ĉefurbo malsukcesis.

#### Britio 
* 821: Reĝo Coenwulf de Mercia mortis en la abatejo Basingwerk, proksime Holywell (Kimrio), dum li prepariĝis por alia atako kontraŭ Powys, kaj li enterigis en la abatejo Winchcombe. Lin mallonge sukcedis lia filo Kenelm, sed li mortis, probable kontraŭbatalante la kimrojn, tamen supozeble per la perfido de lia fratino Cwenthryth. La trono de Mercia pasis al la frato de Coenwulf, Ceolwulf la 1-a.

#### Irlando 
* 820: Fedelmid mac Crimthainn iĝis la reĝo de Munster (moderne Irlando).

## Gravaj personoj 
## Mortintoj
Pál Erőss

**Pál Erőss** [erOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Erőss Pál** estis hungara juĝisto, advokato.

Pál Erőss naskiĝis la  en Kömörő, li mortis la 23-an de majo 2021.

## Biografio 
Pál Erőss maturiĝis en kolegio de Debrecen, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1956. Post la diplomo li eklaboris en juĝejo. Paŝo post paŝo li akiris pli altajn postenojn. Ekde 1979 li laboris en la ĉefurba ĉefjuĝejo, post 2 jaroj en la ministerio. Inter 1978-1989 li estis konstanta partoprenanto en jura programo de Hungara Televizio. La programo portis al li tutlandan konatecon (tiam estis unusola televizio), tial li simbole ligiĝis al la socialismo. Depost la socialismo lia juĝista (kaj televizia) kariero krepuskiĝis, tial li iĝis advokato. Li ricevis kelkajn premiojn. Li edziĝis en 1956, lia edzino naskis 2 filinojn en 1959 kaj 1968.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Tibor Fajth

**Tibor Fajth** [fajt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fajth Tibor** estis hungara juristo, oficisto, operejestro. Lia familia nomvarianto estis *Faith*.

Tibor Fajth naskiĝis la  en Kiskunhalas, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Tibor Fajth akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány, inter 1934 kaj 1945 li estis ŝtata oficisto. Dum la studentaj jaroj li studis ankaŭ muzikon en nacia muzikejo, kie lia majstro estis László Lajtha. Depost 1945 li havis diversajn postenojn, ekde 1956 en la ministerio. Inter 1958 kaj 1962 li estis direktoro de la Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li promesis pli malaltajn elspezojn, kiu ne sukcesis, tial li estis forigita. Ĝis la emeritiĝo li laboris plu en Nacia Banko (Budapeŝto). Ekde 1958 li verkis vojaĝlibrojn kaj muzikistajn biografiajn romanojn.

## Liaj libroj 
* *Giacomo Puccini* (1958, kunaŭtoro) 
* *Gioachino Rossini* (1962) 
* *Itália* (1964, kunaŭtoro) 
* *Körutazás Svájcban* (1967) 
* *Velence* (1970) 
* *Svájc* (1973) 
* *Athén* (1975, kunaŭtoro) 
* *Fejedelmek lantosa* (1976)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
István Farkas (nobela juĝisto)

**István Farkas** [iŝtvAn farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Farkas István Imre** estis hungara nobela juĝisto. Lia nobela antaŭnomo estis *boldogfai*.

István Farkas naskiĝis la  en Zalaboldogfa, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|István Farkas inter siaj geinfanoj

## Biografio 
István Farkas maturiĝis en piarista gimnazio en Veszprém (urbo), poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Francisko Jozefo en 1901. Jam en 1900 li praktikadis en advokata ateliero de Géza Polónyi. Inter 1901-1903 li estis nobela juĝisto en Tapolca, poste en Nova (1903-1908), pli poste en Alsólendva (1908-1910), fine en Sümeg. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis batita fare de homamaso. Li ricevis premion en 1918. Li edziĝis en 1903 kaj 1914, li vidviĝis en 1913 kaj 1919, ambaŭ edzinoj naskis po 3 gefilojn.

## Fontoj 
* WikiTrans
* WikiData

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj nobelaj juĝistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Simiane-la-Rotonde

''''* (jen france, okcitane *Sumiana*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane *Provença-Aups-Còsta d'Azur''). Fine de  en la komunumo vivis .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* bazaj turismaj informoj ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
* asteroido 2092 Sumiana, tamen nomata ne pro tiu ĉi loko, sed memore al la urbo Sumio

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
Sankt Stefan

***Sankt Stefan***, ***St. Stefan*** laŭ Sankta Stefano aperas en la  nomo de lokoj de Aŭstrio:

* Sankt Stefan im Gailtal, komunumo de Karintio;
* Sankt Stefan am Walde, komunumo de Supra Aŭstrio;
* Sankt Stefan im Rosental, komunumo de Stirio;
* Sankt Stefan ob Leoben, komunumo de Stirio;
* Sankt Stefan ob Stainz, komunumo de Stirio.
Preĝejo Anunciacio (Abaújszántó)

La **Preĝejo Anunciacio** estas religia historia monumento en urbo Abaújszántó (Hungario).

## Historio 
La kirko estis konsekrita dum la gotiko, sed oni parolas pri ligna kirko, kiu bruldetruiĝis pro la invado de tataroj (1241). Supozeble la ŝtona preĝejo konstruiĝis post jardekoj. Arkeologoj taksis la konstruadon dum regado de Ludoviko la 1-a (Hungario), laŭ aliaj la kirko konstruiĝis en la 15-a jarcento. Inter 1506-1642 la franciskanoj servis en la kirko. Inter 1676 kaj 1751 la kalvinanoj uzis ĝin, en tiu periodo ĝi bruldetruiĝis pro la kontraŭturkaj bataladoj. Inter 1768 kaj 1777 restaŭraj laboroj okazis kaj en 1804 trakonstruaj laboroj jam laŭ malfrua baroko. Ekstere oni renovigis la kirkon en 1973, interne en 1989 oni pentris la murojn. La orgeno ekfunkciis en 1914, renoviĝis en 1990.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola laŭ la ĉefvojo en korto, kiu estas ĉirkaŭita per ŝtona (iam defenda) muro. En la korto multe da arboj kreskas, krome krucifikso estas videbla. La turo malsupre estas kvadrata, supre jam oklatera. Al la navo sakristio kaj kapeleto aliĝas. La absido estas plurlatera. La preĝejo havas ankaŭ kripton. Interne la baroka predikejo estis farita en la 15-a jarcento, apude la flanka altaro en 1928. La ĉefaltara bildo estis pentrita en 1854.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun foto 
* hungare kun foto

Abaujszantó
Abaujszantó
Erik Høg

**Erik HØG**  (naskiĝis la 17-an de junio 1932 en Frejlev, vilaĝo sur la insulo Lolland) estas dana astrofizikisto kaj astronomo.
Li studis en la Universitato de Kopenhago kaj laboris en la Instituto Niels Bohr. Kiel esperantisto li estis membro de la “Internacia Scienca Instituto Ivo Lapenna”. 

Li ankaŭ estis 

* gastprofesoro en la universitatoj de Tokio, Tübingen kaj Strasburgo.   
* prezidanto de la studgrupo por horizontaj meridianaj cirkloj de IAU inter 1973-1983
* prezidanto de la komisiono por Pozicia Astronomio de IAU inter 1979-1982
* prezidanto de dana-ĉina meridiana teleskopo inter 1980-1990
* prezidanto de analizo de observoj de Hipparcos inter 1980-2000
* ĉefo de la fotometria grupo de ESA por la evoluigo de la dua astronomia satelito Gaia (1990-2007) 
* proponinto (inter 2013-2019) de tria astrometrika satelito lanĉota en 2035

Høg emeritiĝis en 2002, faranta prelegojn. La Germana Astronomia Asocio honoris lin en 2019 per la "prezo por evoluigo de instrumentoj".

## Poligloto 
Li ŝatis lerni fremdajn lingvojn: la anglan, la germanan, la francan kaj Esperanton kiun li flue parolas kaj je iom pli baza nivelo la hispanan, la rusan, la ĉinan kaj la japanan. Li ankaŭ sufiĉe bone lernis la indonezian en 1978, sed li forgesis ĝin.

## Esperanto 
Esperanto estas grava parto de lia tuta vivo kaj li flue parolas la lingvon. Li estas membro de la Internacia Scienca Instituto Ivo Lapenna. Li prelegis ekzemple dum la Internacia Kongresa Universitato en Kopenhago.

## Vidu ankaŭ 
* Astrometrio
* 4044 Erikhøg, asteroido nomata en lia honoro

## Bibliografio 
* (angla) Høg, Erik (2009). *400 years of astrometry: from Tycho Brahe to Hipparcos. Experimental Astronomy*. 25 (1-3): 225-240. doi:10.1007/s10686-009-9156-7   
* (angla) Høg Erik (2020), *List of my papers since 2006, 10 pp*. http://www.astro.ku.dk/~erik/xx/arXivHoeg.pdf

## Referencoj 
Kategorio:Danaj sciencistoj
Kategorio:Danaj esperantistoj
Gims

**Gims** estas artistnomo (eksa artistnomo Maître Gims) de la kantisto Ghandi Djuna, kiu naskiĝis en Demokratia Respubliko Kongo en 1986. Li transloĝis al Francio havanta 2 jarojn. Li apartenis al muzikgrupo Session d'Assaut.

## Diskaro kiel kantisto malara 
Jen la diskoj rilataj al kantisto:

* Subliminal (2013)
* Mon coeur avait raison (2015)
* Ceinture Noire (2018)
* Le Fléau (2020)
* Les dernières volontés de Mozart (2022)
* Le nord se souvient (2024)

## Referencoj 
Kategorio:Francaj kantistoj
Kategorio:Franclingvaj kantistoj
Christian Thomasius

**Christian Thomas** aŭ **Thomasius** (Leipzig, 1a de januaro 1655 - Halle, 23a de septembro 1728) estis germana filozofo, juristo kaj ĵurnalisto de la *Aufklärung* (Klerismo), filo de la filozofo Jakob Thomasius (1622-1684).

## Biografio 
Tra la instruado de sia patro, li falis sub la influo de la politika filozofio jurnaturalisma fare de Hugo Grotius kaj Samuel Pufendorf, kaj li pluigis la studadon de juro en Frankfurto. En 1684 li ekinstruis jurnaturalismon en Leipzig kaj en la Universitato de Halle, kiun fondis li mem. Oni konsideras ĝin unu de la fondintoj de la ĵurnalismo en Germanio per la kreado de la unua ĉiumonata revuo en la germana, nome sia *Monatsgespräche*, per kiu li atakis la antaŭjuĝojn kaj superstiĉojn obskurantismajn kaj kontraŭraciisme tradiciismaj, iĝante kiel la pastro Benito Jerónimo Feijoo en Hispanio. Sed venis al li la persekutado de la luterana eklezio pro liaj simpatioj por la Pietismo aŭ Iluminismo de Spener kaj Francke kaj lia defendo de la libera geedzeco inter kalvinistoj kaj luteranoj, pro kio li devis fuĝi el Leipzig kiam li estis denuncita en 1690, kaj rifuĝiĝis en Berlino unue, kie Frederiko de Prusio apogis lian projekton krei universitaton en Halle (1694), kie li okupis unu de ties katedroj kaj de kiu li finfine estis rektoro. Li ankaŭ fondis kaj skribis aliajn ĵurnalojn, kiel *Einleitung zur Vernunftlehre* (1691, kvina eld. 1719). Kiel filozofo pri juro li eksperimentis la influon de Samuel Pufendorf kaj John Locke. Li verkis en latino kaj en germana.

Li kritikis la metafizikan rigardon de la filozofio kaj defendis, ke ties valoro estas en ties utilo: kontribui kaj al la komuna aŭ socia bonfartoj, same kiel al la feliĉo kaj bonfarto de la individuo. La filozofio estas instrumento de progreso kaj devas liberiĝi el la influo de la tradicio. Li estis en linio empirisma kiam asertas, ke la esperto estas la fonto de la sciaro kaj la sentoj markas la limojn de onia sciaro.

## Verkoj 
* *Lehrbuch des Naturrechtes* (1687)
* *Von der Nachahmung der Franzosen* (1687)
* *Institutiones iurisprudentiae divinae* (1688)
* *Einleitung zur Hoff=Philosophie* (1688)
* *Monatsgespräche* (1688–1690)
* *Von der Kunst Vernünfftig und Tugendhafft zu lieben. Als dem eintzigen Mittel zu einen glückseligen/ galanten und vergnügten Leben zu gelangen / Oder Einleitung Zur SittenLehre.* Salfeld, Halle 1692.
* *Das Recht Evangelischer Fürsten In Theologischen Streitigkeiten* (Digitalisat) Disertacio de Enno Rudolph Brenneysen
* *Ausübung der Sittenlehre.* Salfeld, Halle 1696.
* *Einleitung zu der Vernunfft-Lehre.* Salfeld, Halle 1691.
* *Ausübung der Vernunfft-Lehre.* Halle 1691.
* *Versuch vom Wesen des Geistes* (1699)
* *Summarischer Entwurf der Grundregeln, die einem studioso juris zu wissen nöthig* (1699)
* *De crimine magiae* (1701; Kompleta teksto de Bibliotheca Augustana
* *Fundamenta iuris naturae et gentium* (1705)
* *Kurtzer Entwurff der Politischen Klugheit* (1705)
* *Selecta Feudalia* (1708)
* *Vom Recht des Schlafens und Träumens* (1710)

Kategorio:Germanaj filozofoj de la 17-a jarcento
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Lepsiko
Operejo ĉe Gänsemarkt

eta|*Oper am Gänsemarkt* en 1726.
eta|maldekstre|Interno de *Oper am Gänsemarkt*.
La ***Oper am Gänsemarkt*** aŭ ***Theater am Gänsemarkt*** (laŭvorte «Operejo/Teatro en la Bazaro de la Anseroj») estis operejo de Hamburgo, Germanio, konstruita en 1678 kaj desegnita de Girolamo Sartorio. Ĝi ne estis operejo de kortego, kiel en multaj aliaj urboj. Ĉiuj povis aĉeti enirbileton, kiel en Venecio. Multaj de la verkoj tie luditaj estis en germana aŭ el libretoj tradukitaj de la itala. La konstruaĵo estis detruita en 1756, kaj rekonstruita en 1765.

## Fontoj 
* Wolff, H.C. (1957) Die Barockoper in Hamburg (1678-1738) Möseler Verlag. Wolfenbüttel.
* Die frühe deutsche Oper am Gänsemarkt
* Bereich Hamburger Gänsemarktoper https://mugi.hfmt-hamburg.de/dienstmaedchen/7_extra/literatur.html 

Kategorio:Operejoj en Germanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Hamburgo
Kategorio:Kulturo de Hamburgo