open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Squanto

**Tisquantum** (pli bone konata kiel **Squanto **) (mortita novembro 1622) estis unu el la du indiĝenaj indianoj (Samoset estis la alia) kiuj helpis la pilgrimantojn (en) dum ilia unua vintro en la Nova Mondo. Li estis membro de *la Pawtuxet* Tribo, subtribo de la Wampanoag Konfederacio.

Sen lia helpo, la unuaj anglaj kolonianoj verŝajne ne estus pluvivintaj. 

## Vivo 
[maldekstra|eta|1614 Mapo de [John Smith de Nov-Anglio.]]
Ne estis nekonata por fruaj esploristoj de Nordameriko preni indianojn reen al Eŭropo. Squanto estis forrabita kaj prenita al Anglio fare de George Weymouth en 1605. Li laboris en Anglio dum naŭ jaroj antaŭ ol reveni al la Nova Mondo en la vojaĝo de John Smith en 1613 .

Apenaŭ Squanto revenis al sia tribo, li denove estis kidnapita fare de alia anglo, Thomas Hunt. Li estis prenita kiel sklavo al Malago, Hispanio, kie Hunt provis vendi Squanton kaj kelkajn aliajn indianojn en sklavecon. Kelkaj lokaj monaĥoj malkovris kion Hunt provis kaj prenis la ceterajn indianojn, inkluzive de Squanto, por eduki ilin en la kristana kredo. Tisquantum vivis en la monaĥejo ĝis 1618 antaŭ labori por tempeto en Londono, Anglio.

Alia rerakontado estas ke li fuĝis al Londono kaj tiam vojaĝis al Cupers Cove, Novlando. Li revenis al Anglio en 1618.
eta|Squanto en fantazibildigo de *La Instruo de Agrikulturo* de usona mezlernejo, de 1911
Li revenis al sia patrujo denove en 1619 kie li aliĝis al esplorekspedicio laŭ la marbordo de Nov-Anglio. Li baldaŭ malkovris ke lia tribo estis malpliigita la antaŭan jaron per terura epidemio, eventuale variolo.

Squanto poste ekloĝis enen kun la pilgrimantoj kaj helpis ilin tra ilia unua malfacila vintro. Liaj motivoj por helpi ilin estis sole egoismaj kaj antaŭ malfrua 1621 li uzis sian pozicion kun la pilgrimantoj por sia propra gajno, minacante starti "la teruran epidemion" sur indianaj triboj kiuj ne faris kiel li diris.

Li laboris kiel instruisto kaj interpretisto por la pilgrimantoj dum la sekva jaro antaŭ ol li subite kaptis febron. Li mortis kelkajn tagojn poste.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fontolibro de Moderna Historio: William Bradford: de Historio de Plantejo Plymouth, ĉ. 1650 · Traktato kun la indianoj 1621
* MayflowerHistory.com de Caleb Johnson

Kategorio:Naskiĝintoj en la 16-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1622
Kategorio:Usona folkloro
Kategorio:Usonaj indianoj
Sankta Kastulo

**Kastulo** (latine: *Castulus*) vivis en la 3-a jarcento p.K. en Romo. Laŭlegende estis li kamerlengo de imperiestro Diokleciano kaj estis entombigita viva pro la kristana kredo dum la persekuto de kristanoj. Katakombo ĉe Labicana-strato en Romo portas lian nomon. Lin honorigas kaj la katolikoj kaj la ortodoksoj kiel martiron kaj sanktulon.

## Relikvoj 
Verŝajne inter 764 kaj 772 venigis la monaĥoj Albin kaj Rhenobot la ostojn de Kastulo disde Romo al  Moosburg en la tiean benediktanan klostron. Ĝi respondecis pri la kristanigo de *Holzland* ĉirkaŭ Erding kaj de Hallertau. Grafujo Moosburg egalas al la norda parto de la nuna Distrikto Freising. Sekve Kastulo iĝis regiona patrono kies relikvoj pligravigis la monaĥejon. Dum jarcentoj erare la jaro 827 konsideriĝis kiel transporta jaro. Ankoraŭ en 1927 okazis pro tio granda festo kiun ĉeestis 20 miloj da fideluloj. De la relikva venigo la ĉefkirko en Moosburg staras sub du patronecoj, de Mario kaj de Kastulo. Sed kiam la kolegia konvento de Moosburg lokiĝis al Landshut en la 1598-a jaro la plejparto de la relikvoj kastulaj kuŝas en la tiea Preĝejo Sankta Marteno.

Kroma kastula relikvo, kiun alportis ĉ. en 1037 de Walperich von Fahlenbach, eble servisto de la grafoj de Moosburg, de krucmilito, troviĝas je la vilaĝo Sankt Kastl (Reichertshofen).

## Martireco, memorflego, atributoj 
, Hermann Göring kaj Joseph Goebbels]]
Bildigo de la martiriĝo kastula videblas sur kvar lignaj reliefoj kiujn faris inter 1511 kaj 1541 Hans Leinberger por la ĥorejo de la Kastulo-kirko de Moosburg. La komunumo de Kastl ankaŭ memorigas onin pri Kastulo, kiel la Preĝejo Sankta Kastulo (Prago) (kvartalo Malnova Urbo), kaj preĝejoj en Puchschlagen (Schwabhausen), Schallenkam (Münsing), Unterschönbach (Kühbach), Vilsheim kaj en la jam menciitaj lokoj Landshut, Moosburg kaj Sankt Kastl.
Laŭdire, lia vidvino Ireno el Romo flegis la sage vunditan Sebastianon de Milano.
Festotago de Kastulo estas la 26-a de marto. Jam de la malfrua antikvo oni porpetas lin helpi kontraŭ fulmotondroj, akvegoj, bestaj malsanoj kaj ŝtelistoj de ĉevaloj. Emblemo de li estas, krom la martira palmo, spado pro ke oni entombigis lin viva.

## Literaturo 
* Anton Landersdorfer: "Die Translation des Kollegiatstiftes und der Reliquien des hl. Kastulus von Moosburg nach Landshut (1595-1604)", ĉe: *Beiträge zur altbayerischen Kirchengeschichte*, jarkolekto 48/2005, p. 37–53. 
* Paul W. Roth, *Soldatenheilige*, Verlag Styria, Graz Wien Köln, 1993, ISBN 3-222-12185-0

## Eksteraj ligiloj
* informoj prisanktulaj sur la paĝaro ĉefepiskopuja 
* "Heiliger Kastulus.". Ĉe: *Ökumenisches Heiligenlexikon*.

## Notoj 
Kategorio:Italaj romkatolikaj sanktuloj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 3-a jarcento
Kategorio:Kristanaj martiroj
Miličín

**Miličín** estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Benešov. Ĝi havas  (). La urbo troviĝas en regiono nomata Bohemia Siberio. En distanco 17&nbsp;km sude situas urbo Tábor, 21&nbsp;km nordokcidente urbo Sedlčany kaj&nbsp;22&nbsp;km nordoriente urbo Vlašim kaj 25 km norde urbo  Benešov. Konsisto de la urbo estas ankaŭ vilaĝoj Kahlovice, Malovice, Nasavrky, Nové Dvory, Petrovice, Reksyně, Záhoří u Miličína kaj Žibkov.

## Historio
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1283.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria  kaj paroĥestrejo 
* Kapelo de Sufero de Kristo
* Baroka kastelo en Petrovice – detruita en la jaro 2019

## Pluaj fotoj 

Miličín kostel Panny Marie 1.jpg|Paroĥa preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria 
Miličín škola.jpg|Baza lernejo kaj infanĝardeno
Miličín, Petrovice, castle.jpg|Iama kastelo en Petrovice (2017)


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Urboj en distrikto Benešov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Sollana

**Sollana** estas komunumo en la Valencia Komunumo, Hispanio, apartenanta al la provinco Valencio, en la komarko Ribera Baja situanta ĉirkaŭ 22 kilometrojn de la ĉefurbo. Ĝi estas la unua loko de la Ibera Duoninsulo kie estis kultivita rizo. La loĝantaro havas  loĝantojn (2023).​ Ĝi apartenas al la dua krono de la metropola areo de Valencio.

## Vidu ankaŭ 
* Sollana (stacidomo)
* El Romaní (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (valencie/)


Kategorio:Municipoj de provinco Valencio
Ahmed Shawqi

**Ahmed ŜAŬKI** ( ; 1868 –  la 23-an de oktobro 1932) estis egipta poeto. Kromnomata la **Princo de la Poetoj** ( *Amīr al-Shu‘arā’*), li estas konsiderita pioniro de moderna araba poezio  .

## Vivo 
Kreskigita en riĉa familio de miksdeveno kun egipta, adiga, turka, kurda kaj greka, lia familio estis eminenta kaj bon-konektita kun la kortego de la Ĥedivo de Egiptio . Post ekzamenado de kolegio, Shawqi ekzamenis juran kolegion, kiun li diplomiĝis en 1890 kun diplomo en jura tradukado. Li tiam estis ofertita postenon en la tribunalo de Abbas la 2-a, kiun li akceptis. Liaj unuaj pluvivaj verkoj originas de tiu periodo, plejparte kantoj de laŭdo al la kalifo. Post jaro, Shawqi estis sendita al la universitatoj de Montpellier kaj Parizo por tri jaroj por kompletigi siajn studojn. Dum tiu tempo, Shawqi venis en kontakton kun la verkoj de francaj dramistoj, de kiuj Molière kaj Racine aparte havis daŭrantan influon sur li.

Post lia reveno al Egiptio en 1894, la influo de Shawqi en araba literaturo daŭre kreskis. Li nun integrigis la travivaĵojn kiujn li akiris dum siaj studoj en Francio en tradician araba literaturon. Farante tion, li kreis la unuajn lirikajn teatroformojn en moderna egipta literaturo. Lia dua grava krea periodo nur komenciĝis en 1914, kiam la angloj sendis lin en ekzilon en hispana Andaluzio pro politikaj kialoj. Dum tiu tempo, precipe patriotaj kaj hejmbazitaj poemoj estis verkitaj. Post kiam Shawqi estis permesita reveni de ekzilo en 1920, li verkis poemojn kiuj elstarigis la grandiozecon de la Egiptio de la Faraonoj kaj Islamo. Liaj plej famaj religiaj verkoj, ekzemple la Laŭdoj de Mohamedo, estis verkitaj dum tiu periodo. Li ankaŭ verkis siajn plej gravajn teatraĵojn, kiuj estis forte influitaj per la stilo de liaj poemoj, dum tiu periodo. En 1927, Shawqi ricevis la titolon ''Amir Al-Sho'araa*, tradukita *Princo de Poetoj*, por liaj verkoj.

Antaŭ sia ekzilo, Shawqi vivis plejparte proksime de la palaco de la kalifo en Sarah El-Qobba. Post sia reveno de ekzilo, Shawqi aĉetis domon proksime de Gizo, kie li laboris ĝis sia morto en 1932. La domo nun estas utiligita kiel *la Ahmed Shawky Museum* en memoro pri ĝia posedanto.

## Verkaro 
La teatraĵoj de Shawqi aparte pluvivis; Li verkis kvin lirikajn tragediojn - inkluzive de sia plej konata verko *La Morto de Kleopatro* - du komediojn kaj lian nuran prozpecon *La Princino de Andaluzio*. En librovendejoj aperis kvarvoluma kolekto de liaj poemoj sub la titolo *Esh-Shawqiyyat* ; ili ankaŭ enhavas lian plej konatan panegiron al Mohamed, *Nahj al-Burda''. Historio de Islamo verkita en verso estis publikigita aparte. Krome, pluraj noveloj kaj lia lernolibro por moderna araba poezio plurestis.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ahmed Shawqi Muzeo en Kairo. 
* Monumento al Shawqi en Vilao Borghese, Romo.

Kategorio:Mortintoj en 1932
Kategorio:Naskiĝintoj en 1868
Kategorio:Grekdevenaj egiptoj
Kategorio:Egiptaj poetoj
Kategorio:Studentaro de la Universitato de Parizo
Kategorio:Personecoj sur poŝtmarkoj
Kategorio:Turkdevenaj egiptoj
Kategorio:Kurddevenaj egiptoj
Kategorio:Adigdevenaj egiptoj
El Romaní (stacidomo)

**El Romaní** () estas fervoja haltejo situanta inter la samnoma distrikto de Sollana kaj la natura parko La Albufera, en la provinco Valencio, Valencia Komunumo. Ĝi havas haltejon por trajnoj sur linio C-1 de Cercanías Valencia, tamen ĉe tiu ĉi stacio la trajnoj inter Valencio kaj  haltas ĉiun horon, dum en la cetero de la linio ili haltas ĉiujn 30 minutojn.

## Bildgalerio 

Apeadero El Romaní, Sollana, Valencia 03.jpg|Kovrita kajo
Apeadero El Romaní, Sollana, Valencia 10.jpg|Kajoj kaj trakoj
Apeadero El Romaní, Sollana, Valencia 08.jpg|Traknivela pasejo

## Vidu ankaŭ 
* Sollana

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Sollana
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Stefánia Halász

**Stefánia Halász** [ŝtefAnia halAs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Halász Stefánia** estis hungara kuracisto, pulmonologo kaj pediatro do infankuracistino. Ŝia origina familia nomo estis *Stern,* ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Tímár Istvánné*.

 naskiĝis  en Tolna (urbo), ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1932, poste ŝi akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1938, baldaŭ si akiris licencojn pri pediatrio (1942) kaj pulmonologio (1948). Post la diplomo ŝi laboris en hospitalo, inter 1946–1948 en universitata kliniko kiel asistanto, inter 1948–1951 en hospitalo kiel lektoro, poste ĝis sia morto ĉefkuracisto en alia hospitalo. Intertempe ŝia kandidatiĝo okazis en 1970. Ŝi edziniĝis en 1937, ŝi naskis filon en 1940, ĝemelinojn post 4 jaroj. Ŝi ricevis premion en 1975.

## Elektitaj kontribuoj 
* *BCG oltás és superinfectio.* (1951)
* *A középsőlebeny szindrómáról.* (1958)
* *Bewertung der Heilungsprozesses der Primärtuberkulose auf Grund der Befunde von 122 Kindern.* (1967)
* *Adatok a BCG védoltott gyermekek primer gümőkórjának differenciáldiagnosztikájához.* (disertaĵo, 1970)
* *Csecsemő- és kisdedkori ismétlődő pneumoniák diagnosztikája és therápiája.* Monográfia. Székely Edgárral. (monografio, kunaŭtoro, 1976)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj pediatroj
Kategorio:Hungaraj pulmonologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
1-Heksino

**1-Heksino** aŭ **butilacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **natria acetilido** kaj **butila bromido**. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 1-Heksino posedas 6 karbonatomojn kaj 10 hidrogenatomojn. La molekulo prezentas acetilenan grupon ligitan al butila grupo. 1-Heksino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-heksino** per traktado de **natria acetilido** kaj **butila bromido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-heksino** per traktado de **kloroacetileno** kaj **butano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-heksino** per traktado de **propargila klorido** kaj **propano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-heksino** per traktado de **4-kloro-1-butino** kaj **etano**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Rudolf Andorka (diplomato)

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Andorka Rudolf** estis hungara diplomato, oficiro, generalo. Lia familia nomo estis *Fleischhacker* [flejŝaker] ĝis 1927, lia samnoma patro estis Rudolf Andorka.

 naskiĝis  en Sopron, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris oficiran diplomon en armea akademio en 1914. Li estis batalanta oficiro dum la 1-a mondmilito, poste dum la Hungara Sovetrespubliko, pli poste li estis ataŝeo dum regado de Miklós Horthy, baldaŭ diplomato, sed inter 1931–1934 li instruis en la akademio. En 1941 li rezignis kaj pensiuliĝis, ĉar li ne konsentis pri la tiama hungara politiko. Dum la nazia erao (1944) Gestapo tuj deportis lin al Koncentrejo Mauthausen-Gusen. En la sekva jaro li liberiĝis jam malsana. Inter 1949-1953 pro falsaj akuzoj li estis en prizono, sed en 1956 li rehabilitiĝis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A madridi követségtől Mauthausenig* (taglibro, 1978)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ĥusus

**Ĥusus,** laŭ egipta ,  estas urbego en nordorienta Egiptio, en Provinco Kaljubija. Ĝi estas antaŭurbo kaj navedurbo de Kairo.

## Demografio 
En Ĥusus vivis  homoj en 2021.

## Geografio 
Ĥusus troviĝas sur ebenaĵo norde de Kairo. Ŝebin el-Komo kaj Kairo troviĝas po 15, provinca sidejo Benho 37, Zagazigo 51, Suezo 117 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Ĥusus origine estis vilaĝo laŭ alia literumado "Ĥasos", sed ĉiam estis aglomeraĵo de Kairo. La nuna nomo estas uzata ekde 1813.

## Klimato 
Benho situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas nur 11 mm. La averaĝa jara temperaturo varias inter .

## Trafiko 
Vojaro de Ĥusus jam krociĝas jam rekte kun vojaro de Kairo. 

## Vidindaĵoj 
* moskeoj

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Ireno el Romo

[eta|[Georges de La Tour - Sankta Ireno fleganta Sebastianon]]

**Ireno el Romo** (itale: *Irene di Roma*; mortinta ĉ. 288) estis sanktulino kaj vidvino de la martiro Sankta Kastulo. Oni memorigas al ŝi pie kaj en la katolika Eklezio kaj en la ortodoksa Eklezio. Festotago ŝia estas la 22-a de januaro. 

Laŭdire Ireno trovis la dum la dioklecianaj persekutoj sage vunditan Sebastianon. La torturantoj lasis pendi lin de arbo por ke li mortu. La sekvan nokton Ireno kun samkredantoj iris tien por savi la povrulon. Danke al Ireno li resaniĝis antaŭ nova martiro alimaniera (dum kiu li mortis). 

En la kristana ikonografio oni montras ŝin kun la atributoj de branĉo de olivarbo kaj flakono kun saniga ŝmiraĵo. Ŝi taksiĝas la patronino de la malsanuloj. 

## Literaturo
* Klaus-Gunther Wesseling: "Irene von Rom, Witwe († 288)." - Ĉe: BBKL 2, kol. 1330–1331
* Erhard Gorys: "Irene, Witwe aus Rom", ĉe: *Lexikon der Heiligen*, dtv, Munkeno 1999,  ISBN 3-423-32507-0, p. 140-141  

## Notoj
## Vidu ankaŭ 
* Sankta Irena (apartigilo)

Kategorio:Mortintoj en 288
Kategorio:Martiroj
Kategorio:Italaj sanktuloj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 3-a jarcento
Kategorio:Virinoj
Sollana (stacidomo)

**Sollana** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo de la provinco Valencio, Valencia Komunumo. Ĝi havas trajnohaltejon sur linio C-1 de Cercanías Valencia.

## Vidu ankaŭ 
* Sollana

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Sollana
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Nozemo

eta|Du nozemoj sur mopedo (1965)
**Nozemo** (nederlande: Nozem) estis esprimo dum la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj por priskribi memkonscian, ribeleman junulon, ofte agreseman kaj konsideritan problema fare de aŭtoritatoj en Nederlando. Ĝi estis la plej frua moderna nederlanda subkulturo, rilatita al la "Teddy Boy"-movado en Britio kaj la "Greasers" en Usono. Ĝi estis sekvita fare de la Provoj.

Nozemoj estis junuloj, kiuj vestis sin per ĝinzo kaj ledaj jakoj, aŭskultis rokenrolon kaj kunvenis proksime de manĝetejoj sur siaj mopedoj. Ilia hararanĝo estis karakterizita per stilita kresto, ŝmirita per ĝelo.

Kategorio:Historio de Nederlando
Kategorio:Kontraŭkulturo
Segorbe-Ciudad (stacidomo)

**Segorbe-Ciudad** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Segorbe en la provinco Castelló, Valencia Komunumo. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco. Ĝi ankaŭ estas parto de la linio C-5 de Cercanías Valencia.

## Bildgalerio 

Segorbe. Estación 2.JPG|Ekstero
Estación RENFE Segorbe 02 (498249424).jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Segorbe
* Segorbe-Arrabal (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Segorbe
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Muzeo Halo de Pilgrimintoj

La **Muzeo Halo de Pilgrimintoj** () estas muzeo en Plymouth, Masaĉuseco, Usono. Malfermita en 1824, ĝi estas la plej malnova publika muzeo en Usono kiu funkciis ade. 

Ĝi estas prizorgita fare de la Societo de la Pilgrimaj Patroj, fondita en 1820, kaj dediĉita al la historio de la Pilgrimaj Patroj, aŭ Pilgrimintoj mallonge (en), kaj Kolonio Plymouth. Ĝi enhavas kolektojn, bibliotekon kaj arkivon. La konstruaĵo estis dezajnita fare de Alexander Parris. La muzeo estas malfermita ĉiutage de 10:00 a.m. ĝis 5:00 p.m.

## Kolekto 
La kolekto inkludas kelkajn objektojn de la Pilgrim-epoko, inkluzive de portreto de Edward Winslow de 1651, la nura konata nuntempa pentraĵo de Pilgrimanto. Ankaŭ estas elmontrita la vrako de la *Nizo*, transatlantika ŝipo de la 17-a jarcento kiu estis ruinigita de Kabo Cod en 1626. Aldone al la konstanta kolekto, la muzeo ankaŭ aranĝas portempajn ekspoziciojn .

La supra parto de la Plymouth Rock- ŝtono, kiu laŭdire estis kie la pilgrimantoj alteriĝis, staris antaŭ la muzeokonstruaĵo de la 1830-aj jaroj ĝis la 1880-aj jaroj, kiam ĝi estis rekunigita kun la subaĵo de la ŝtono en la haveno de Plymouth.

La muzeo estas en la Nacia Registro de Historiaj Lokoj ekde 1972.

En Plymouth (Masaĉuseco) ekzistas ankaŭ kopio de la *Mayflower* kaj subĉiela muzeo (*Plimoth Plantation*). En Leiden ekzistas alia muzeo dediĉita al la Pilgrimaj Patroj, nome la Lejdena Usonpilgrima Muzeo.

## Galerio 

Dosiero:Mayflower_in_Plymouth_Harbor,_by_William_Halsall.jpg|*Mayflower en Plymouth Haveno*, de William Halsall, 1882.
Dosiero:Mayflower_compact.jpg|*Subskribante la Mayflower Interkonsento*, de Edward Percy Moran, ĉ. 1900, estas nun en la kolekto de la Muzeo Halo de Pilgrimintoj
Dosiero:Edward_Winslow.jpg|La portreto de Edward Winslow, de 1651, la ununura konata portreto de pilgrimanto pentrita en vivo
Dosiero:Landing-Bacon.PNG|La muzeo posedas *La Alteriĝo de la Pilgrimantoj*, de Henry A. Bacon, 1877
Dosiero:Embarkation_of_the_Pilgrims.jpg|*Alteriĝo de la Pilgrimantoj* de Robert Weir, kopio estas ankaŭ trovita en la rotundo de la Usona Kapitolo, Vaŝingtono
Dosiero:Sparrow_Hawk_ship.jpg|la 1626 *Sparrow-Falko* vrako estas montrita ĉe la muzeo
Dosiero:PlymouthRock_@PHM.JPG|parto de Plymouth Roko ekspoziciita  ĉe la muzeo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Muzeoj en Usono
Kategorio:Koloniado de Ameriko
Kategorio:Masaĉuseco
Kategorio:Muzeoj fonditaj en la 19-a jarcento
Segorbe-Arrabal (stacidomo)

**Segorbe-Arrabal** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Segorbe en la provinco Castelló, Valencia Komunumo. Ĝi apartenas al la reto de Adif. Ĝi estas parto de la linio C-5 de Cercanías Valencia.

## Bildgalerio 

Estació de Sogorb-Arrabal (Alt Palància).JPG|Kajo
Estació de Sogorb-Arrabal, Alt Palància.JPG|Haltejo
Estació de Sogorb-Arrabal, vies.JPG|Trako

## Vidu ankaŭ 
* Segorbe
* Segorbe-Ciudad (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Segorbe
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
1-Dodekeno

**n-Dodekeno** aŭ **1-dodekeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per kataliza oksidado de **dodekano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, etero kaj acetono kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Dodekeno posedas 12 karbonatomojn kaj 24 hidrogenatomojn. Dodekeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-Dodekeno** per senhidrogenigo de la **dodekano** kaj **1-dodekeno**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-Dodekeno** per forigo de klorida acido el la **dodekila klorido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-Dodekeno** per la Procezo Ziegler de la **etileno**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-Dodekeno** per senhidratigo de la **dodekanolo**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **dodekilbenzeno** per traktado de **dodekeno** kaj **benzeno**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Alilureo

**Alilureo** aŭ **alila karbamido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **alila klorido** kaj **ureo**. Ĝi estas blanka solidaĵo, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Alilureo prezentas alilan grupon ligitan al la nitrogenatomo de la urea grupo. posedas 4 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn, 2 nitrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Alilureo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **alilureo** per traktado de **alila klorido** kaj **ureo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **alilureo** per traktado de **monometilureo** kaj **vinila klorido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **alilureo** per hidratigado de **aliltioureo** kaj **alilureo**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **alilureo** per traktado de **urea klorido** kaj **alila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
4-Dodekeno

**4-Dodekeno** aŭ **heptil-4-pentenilo** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigado de la **4-dodekanolo**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Dodekeno estas alkena hidrokarbonido kaj posedas 12 karbonatomojn kaj 24 hidrogenatomojn. 4-Dodekeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **4-dodekeno** per kataliza senhidratigado de la **4-dodekanolo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **4-dodekeno** per senklorigo de **4-klorododekano** en alkala medio:

### Sintezo 3
* Preparado de la **4-dodekeno** per traktado de **1-kloro-1-penteno** kaj **heptano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **4-dodekeno** per traktado de **1-kloro-1-penteno** kaj **nonila klorido** en ĉeesto de **zinko**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
1-Undekeno

**1-Undekeno** aŭ **1-undekeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigo de la **undekanolo** en acida medio. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 1-Undekeno estas alkena hidrokarbonido kaj posedas 11 karbonatomojn kaj 22 hidrogenatomojn. Ĝi prezentas vinilan grupon ligitan al nonilan grupon kaj pro la duoblaj ligiloj ĝi povas prezenti trans- kaj cis- konfiguraciojn. 1-Undekeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-undekeno** per senhidratigo de la **undekanolo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-undekeno** per senklorigo de la **undekila klorido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-undekeno** per traktado de **vinila klorido** kaj **nonano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-undekeno** per traktado de **alila klorido** kaj **oktano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **1-undekeno** per traktado de **1-undekeno** kaj **benzeno**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Pravonín

**Pravonín** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). En distanco 8&nbsp;km norde situas urbo Vlašim, 24&nbsp;km nordokcidente urbo Benešov, 31&nbsp;km sudokcidente urbo Tábor kaj&nbsp;31&nbsp;km sude urbo Pelhřimov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo
Pravonín konsistas el sep partoj sur tri katastraj teritorioj:
* Buková (k. t. *Tisek*)
* Karhule (k. t. *Křížov pod Blaníkem*)
* Křížov (k. t. *Křížov pod Blaníkem*), inkluzive de domaro Křížovská Lhota
* Lesáky (k. t. *Křížov pod Blaníkem*)
* **Pravonín** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Volavka (k. t. *Pravonín*)
* Tisek (ankaŭ nomo de k. t.)

## Memorindaĵoj
* Kastelo Pravonín
* Rotondo de sankta Johano Baptisto
* Juda tombejo en Pravonín norde de la municipo
* Sinagogo en Pravonín
* Krucvojo 
* Pentristo Stanislav Příhoda bildigis la lokan preĝejon sur sia fama bildo "Pravonín"

## Pluaj fotoj 

Zámek Pravonín březen 2020.jpg|Kastelo Pravonín en marto de 2020


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Almenara (stacidomo)

**Almenara** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Almenara en la provinco Castelló, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de la linio C-6 de Cercanías Valencia funkciigata fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Estación de Almenara.jpg|Ekstero
Estació d'Almenara, banc.JPG|Nomo kaj benko
Estació d'Almenara, andanes i vies.JPG|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Almenara (Castellón)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Almenara (Castellón)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Almenara (Castellón)

**Almenara** estas municipo en la provinco Castelló en la Valencia Komunumo, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Plana Baixa. Ĝia populacio en 2023 estis  loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Almenara (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/valencie)


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
Chářovice

**Chářovice** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov proksimume 10&nbsp;km nordokcidente de Benešov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1394.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Chářovice čp. 2.jpg|Chářovice
Chářovice čp. 24 (02).jpg|Chářovice
Chářovice čp. 10 a 11.jpg|Chářovice
Chářovice čp. 34 a 2.jpg|Chářovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
József Balázs (dramaturgo)

**József Balázs** [jOĵef balAĵ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balázs József** estis hungara dramaturgo, scenaristo, ĵurnalisto.

József Balázs naskiĝis  en Vitka, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Balázs maturiĝis en gimnazio en Mátészalka en 1962, poste li translokiĝis al Budapeŝto, kie li estis simpla laboristo. Baldaŭ li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1969, poste li doktoriĝis en 1974. Dum la studentaj jaroj li kreis amatorajn filmojn, post la diplomo li estis ĵurnalisto, ekde 1976 dramaturgo kaj scenaristo en filma produktejo. Lia grava kaj longa malsano baris lian impeton en la literaturo. Li edziĝis en 1969, post 2 jaroj filino naskiĝis. En 1976 li ricevis stipendion, premiojn inter 1976-1999 (la lastan jam postmorte).

## Elektitaj verkoj 
* *Magyarok.* (romano, 1975; filmo, 1978)
* *Koportos.* (romaneto, 1976; filmo, 1979)
* *Fábián Bálint találkozása Istennel.* (romano, 1976, 2005; filmo, 1980)
* *Szeretők és szerelmesek.* (romano, 1978)
* *Az eltévedt tank.* (novelaro, 1983)
* *A homok vándorai.* (dramo, 1983)

## Memorigiloj 
* memortabuloj en Budapeŝto kaj Vásárosnamény
* biblioteko de Vásárosnamény portas la nomon "Balázs József"

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* aprezo hungare kun fotoj
* aprezo hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dramaturgoj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kálmán Stoll

**Kálmán Stoll** [ŝtol], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Stoll Kálmán** estis hungara epidemiologo, magistrata kuracisto. Lia nobela antaŭnomo estis *váradi*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 studis en Scienca Universitato de Budapeŝto, sed antaŭ ol ekzameni en la 1-a mondmilito li batalis jaron, poste li estis militkaptito en la Rusa Imperio ĝis 1920. Hejmenveninta li akiris medicinan diplomon en la universitato. Post la diplomo li estis kuracisto en Kóka, ekde 1926 magistrata kuracisto precipe en Budapeŝto. Li okupiĝis pri epidemioj, ĉefe post la 2-a mondmilito. Li partoprenis en establo de stacioj tutlande kontraŭ epidemioj. Intertempe li kandidatiĝis en 1963 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis 3 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Gödöllői járás egészségügyi felvétele.* (kunaŭtoro, 1926)
* *A vérhaskérdésről.* (1945)
* *A közegészségügyi-járványügyi állomásokról.* (1952)
* A. N. Marzejev: *Településegészségtan.* (tradukaĵo, 1954).
* *Járványtani megfigyelések fővárosi gyermekkollektívákban előforduló hepatitis-megbetegedéseknél, különös tekintettel a gammaglobulin hatásosságára.* (1959)
* *A fertőtlenítés minőségének és a használati tárgyak fekáliás szennyezettségének vizsgálata Zmejev szerint.* (1963)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj epidemiologoj
Kategorio:Hungaraj magistrataj kuracistoj‎
Kategorio:Budapeŝtanoj
Veliš (distrikto Benešov)

**Veliš** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov proksime de mita monto Blaník. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Lipiny u Veliše, Nespery kaj Sedlečko. En distanco 7&nbsp;km nordoriente situas urbo Vlašim, 16&nbsp;km nordokcidente urbo Benešov, 28&nbsp;km okcidente urbo Sedlčany kaj 30&nbsp;km sude urbo Tábor.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la 14-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Jozefo
* Niĉa kapeleto
* Monumento al viktimoj de ambaŭ mondmilitoj
* Kruco antaŭ la preĝejo de sankta Jozefo
* Pluaj kruco ĉe komunikilo el la municipo ĉe vojkruciĝo al Sedlečko kaj Lipiny

## Pluaj fotoj 

Lipiny u Veliše, dům.jpg|Lipiny u Veliše
Veliš (okres Benešov) (5.).jpg|Paroĥa preĝejo de sankta Jozefo en Veliš
Veliš, náves s rybníčkem.jpg|Vilaĝplaco kun fiŝlageto kaj aŭtobusa haltejo
Veliš (okres Benešov) (2.).jpg|Domyoj ĉe la fiŝlago meze de la municipo
Tvrz Nespery.jpg|Burgodomo en vilaĝo Nespery
Veliš (okres Benešov) (3.).jpg|Monumento al falintoj en ambaŭ mondmilitoj


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
3-Dodekeno

**3-Dodekeno** aŭ **3-Buteniloktano** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigado de la **3-dodekanolo**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Dodekeno estas alkena hidrokarbonido kaj posedas 12 karbonatomojn kaj 24 hidrogenatomojn. Ĝi povas ekzisti sub la trans- kaj cis- konfiguracioj. 3-Dodekeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3-dodekeno** per kataliza senhidratigado de la **3-dodekanolo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3-dodekeno** per alkala senklorigo de **3-klorododekano** :

### Sintezo 3
* Preparado de la **3-dodekeno** per traktado de **1-kloro-1-buteno** kaj **nonano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3-dodekeno** per traktado de **1-kloro-1-buteno** kaj **nonila klorido** en ĉeesto de **zinko**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Vilnogaona Juda Ŝtata Muzeo

La **Vilnogaona Juda Ŝtata Muzeo** (, akronime **VVGŽM**; ) estas tegmenta institucio kiu estas dediĉita al la historia kaj kultura heredaĵo de litoviaj judoj (*Litwaks* en la jida). Ĝi estas bazita en la litova ĉefurbo Vilno, estis fondita en 1989, kaj prizorgas plurajn muzeojn.

## Priskribo 
La muzeo estis kreita en 1989 fare de la Litova Ministerio de Kulturo. Dum la sekvaj jaroj, ĝiaj ekspoziciaj elementoj, multaj el la antaŭaj judaj muzeoj en Litovio, estis kunigitaj en unu. Ĝi ricevis sian nunan nomon en 1997, festante la 200-an datrevenon de la morto de la talmuda erudiciulo rabeno Gaono de Vilno.

La muzeo konsistas el filiojn kiuj fokusas sur diversaj flankoj de la loka juda historio kaj kulturo :

* La kolektoj de la Toleremo Centro () inkluzivas laboraĵojn de religia, moderna kaj tradicia artoj kune kun historiaj materialoj
* La Verda Domo () estas Holokaŭsta ekspozicio
* La Paneriai Memoraĵo () estas dediĉita al la masakro de arbaro Paneriai apud Vilno
* La Jacques Lipchitz Memormuzeo () en Druskininkai elmontras liajn litografaĵojn
La jenaj estis planitaj (februaro 2019):

* Muzeo pri kulturo kaj identeco de litovaj judoj () en la iama juda mezlernejo Tarbut. 
* Nova Holokaŭsta Muzeo (), en la konstruaĵo de la iama antaŭmilita publika biblioteko “Meficei Haskala” (hebrea por distribuantoj de Klerismo).

## Esperanto  
Por esperantistoj estos interese ekscii pri la ĉambro dediĉita al la lingvoj. Temas pri la ejo kie per malgrandaj ekspozicieroj estas rakontate pri kvar homoj kiuj havis rilaton al Litovio kaj samtempe antaŭenigis lingvojn. Jam konjekteblas ke inter tiuj estas L. L. Zamenhof kaj Esperanto (la tri aliaj lingvoj estas la hebrea, la jida kaj mem la litova).

Al Zamenhof estas dediĉita unu ekspozicia tablo kaj krome baldaŭ devos esti uzebla aŭda ĉiĉeronado (meze de aprilo 2024 la servo ankoraŭ ne estis preta). Subskribo sub unu el la fotoj rakontas pri Zamenhof mem kaj mencias la fakton ke li loĝante en Litovio laboris pri la dua versio de la Internacia Lingvo. Krome estas skribite ke la edzino de Zamenhof originas el la litovia Kaunas.

Neniu el la laborantoj de la muzeo sciis kiu konkrete decidis ke en la ekspozicio estu prezentita ankaŭ Zamenhof kaj Esperanto, kvankam principe la afero aspektas plene logika.

En la domo, kie nun estas la juda Muzeo de kulturo kaj identeco, antaŭ pli ol jarcento troviĝis knabina gimnazio, poste oni uzis la domon por rekvalifikaj kursoj, kaj post la sendependiĝo de Litovio en la ejo estis lokitaj la arkivo kaj biblioteko de la muzeo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Litoviaj judoj

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Vilna Gaono Muzeo de Juda Historio
* Asocio de litovaj Muzeoj

Kategorio:Judaj muzeoj
Kategorio:Muzeoj pri Holokaŭsto
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Vilno
Bystřice (distrikto Benešov)

**Bystřice** ( aŭ *Bistritz bei Beneschau*) estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Benešov. Ĝi havas  (). En distanco 7&nbsp;km norde situas urbo Benešov, 16&nbsp;km oriente urbo Vlašim kaj 19&nbsp;km okcidente urbo Sedlčany.

## Historio
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1285.

Dum la dua mondmilito parto de la urbo okcidente de fervojo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de decembro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Membrigo de urbo
La urbo dividiĝas en sume 26 partojn, kiuj situas sur dek katastraj teritorioj:
* *Bystřice u Benešova* – parto Bystřice
* *Božkovice* – partoj Božkovice, Radošovice kaj Tožice
* *Drachkov* – partoj Drachkov kaj Zahořany
* *Jinošice* – partoj Jinošice, Líštěnec kaj Opřetice
* *Jírovice* – partoj Jírovice, Hůrka, Jarkovice kaj Semovice
* *Kobylí* – partoj Kobylí, Hlivín kaj Vojslavice
* *Líšno* – partoj Líšno kaj Mokrá Lhota
* *Nesvačily u Bystřice* – partoj Nesvačily kaj Petrovice
* *Ouběnice u Votic* – partoj Ouběnice, Jeleneč, Jiřín kaj Strženec
* *Tvoršovice* – partoj Tvoršovice kaj Mlýny

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Simono kaj Judaso 
* Paroĥestrejo – baroka konstruaĵo el fino de la 17-a jarcento
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Niĉa kapeleto
* Stacidomo

## Pluaj fotoj 

Bystřice, náměstí.jpg|La placo en Bystřice
Pohled_na_Bystřici.jpg|Vido al Bystřice de tombejo
Bystřický_kostel.jpg|Turo de preĝejo en Bystřice
Bystřická_fara.jpg|Paroĥestrejo en Bystřice
Brána_ke_kostelu.jpg|Enireja pordego ĉe la preĝejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Urboj en distrikto Benešov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Ekstremaj punktoj de Azerbajĝano

Tio estas listo de **Ekstremaj punktoj de Azerbajĝano**.

eta|Mapo de Azerbajĝano

## Ekstremaj koordinatoj 
* Plej norda punkto — Kaĉmaza distrikto ()
* Plej suda punkto — apud Tangov, Astara distrikto ()
* Plej okcidenta punkto — Sadaraka distrikto, Naĥiĉevano ()
* Plej orienta punkto1 — Ĉilov, Bakuo ()

## Ekstremaj altecoj 
eta|Monto Bazardüzü
* Plej malalta punkto: Kaspio profundo: −28 m
* Plej alta pinto: Monto Bazardüzü: 4466 m

## Tradukfonto 

Azerbajĝano
Kategorio:Listoj pri Azerbajĝano
Tibor Bakonyi (arkitekto)

**Tibor Bakonyi** [bakonji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bakonyi Tibor** estis hungara arkitekto.

Tibor Bakonyi naskiĝis  (laŭ alia informo ) en Kispest, li mortis  en Szeged (laŭ alia informo en Hódmezővásárhely).

## Biografio 
Tibor Bakonyi akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1957. Post la diplomo li laboris jardekon en ŝtataj konstruaj firmaoj, poste ĝis sia morto (1982) en arkitekta firmao de Csongrád.

## Elektitaj arkitekturaĵoj 
eta|Palaco Reök en Szeged
* uzina rekonstruo en Paks (1965–1966)
* urbocentro de Szentes (1969)
* urbocentro de Makó (1970)
* kuracejo en Mórahalom (1972)
* akvoturo en Mindszent (1977)
* restaŭrado de Palaco Reök (1970-aj jaroj)

## Elektitaj kontribuoj 
* *Lechner Ödön.* (monografio, kunaŭtoro, 1981)
* *Magyar Ede.* (monografio, 1989).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Duoninsulo Abŝeron

**Duoninsulo Abŝeron** (, el la persa *loko de sala akvo *; ) estas duoninsulo ĉe la okcidenta flanko de la Kaspia Maro, en orienta Azerbajĝano. Sur la duoninsulo situas Bakuo, la ĉefurbo de Azerbajĝano kaj ĝia plej granda urbo, same kiel la due plej granda urbo, Sumgaito kaj partoj de la samnoma distrikto situas sur la duoninsulo.

La duoninsulo estas konata naftoprodukta areo. Industria petrolproduktado komenciĝis ĉi tie en 1870. Abŝeron ankaŭ estas riĉa je salaj lagoj, mineralfontoj kaj kotvulkanoj. Nekutima vidaĵo estas la tergasa fajro ĉe Yanardag.

La regiono etendiĝas por 60 km en orienta direkto, direkte al la interno de la Kaspia Maro, atingante maksimuman longon de 30 km. Kvankam teknike jam la plej orienta etendaĵo de la Kaŭkaza montaro, la pejzaĝo estas nur modere kruda, milde ondula ebenaĵo kiu finiĝas en mallarĝa duoninsulo de sablodunoj konataj kiel Shah Dili, kaj nun konvertita en samnoman Nacian Parkon. Ĉe tiu punkto la duoninsulo estas ŝirita per interkrutejoj kaj estas karakterizita per ĉieaj sallagoj.

Ekde la 1870-aj jaroj, la duoninsulo Abŝeron estas grava fonto de nafto, unu el la unuaj en la mondo , kaj ĝis hodiaŭ forlasitaj naftoputoj elstaras en ĝia pejzaĝo, ĉar ŝajnas ke la naftofontoj en la areo estas proksimume elĉerpitaj. Historie, tiuj naftejoj estis grava celo en ambaŭ mondmilitoj. Samtempe kun naftoproduktado, rilataj industrioj disvolviĝis tie, kiel naftrafinado kaj petrolkemiaj fabrikoj. Ĉi tiuj, siavice, kreas malfacilajn mediajn problemojn, kies efiko estas pligravigita de la ĉeesto de granda loĝantaro proksime de la fontoj de poluo.

Lokaj sciencistoj konsideras la duoninsulon (inkluzivanta Baku kaj Sumgaito kaj la Kaspia Maro) esti la ekologie plej ruinigita areon en la mondo .

Sur la norda marbordo de la duoninsulo estas banstrandoj, sed ĉi tiuj ne estas sufiĉe disvolvitaj, kaj estas ĉefe uzataj de lokaj loĝantoj. Tie okazas ankaŭ agrikulturo, interalie bredado de porkoj, moruso kaj pli.

De la 1-a de aŭgusto ĝis la 15-an de septembro 1918, la Diktaturo de Centra Kaspio, brita apogata dispartiginta ŝtato, ekzistis sur la duoninsulo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mallonga dokumentario pri poluado de kemiaj kaj petrolaj industrioj ĉe la duoninsulo 

Kategorio:Geografio de Azerbajĝano
Kategorio:Geografio en Bakuo
Kategorio:Kaspia maro
Vallada (stacidomo)

**Vallada** () estas fervoja haltejo situanta en la urbo Vallada en la provinco Valencio, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de la linio C-2 de Cercanías Valencia funkciigata fare de Renfe.

## Vidu ankaŭ 
* Vallada

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vallada
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
3-Undekeno

**3-Undekeno** aŭ **oktilpropeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigado de la **undekanolo** en acida medio. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Undekeno estas alkena hidrokarbonido kaj posedas 11 karbonatomojn kaj 22 hidrogenatomojn. 3-Undekeno prezentas propenilan grupon ligitan al oktila grupo kaj uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3-undekeno** per senhidratigado de la **undekanolo** en acida medio:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3-undekeno** per senklorigo de la **3-kloro-undekano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **3-undekeno** per traktado de **1-kloro-1-buteno** kaj **heptano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3-undekeno** per traktado de **1-kloro-1-buteno** kaj **kloroheptano** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **undekilbenzeno** per traktado de **3-undekeno** kaj **benzeno**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Gukesh D

**Gukesh DOMMARAJU** (naskiĝis la 29-an de majo 2006 en Ĉenajo, Barato) estas barata ŝaka grandmajstro kaj ekde 2024 Monda Ŝaka Ĉampiono.

Li estas la dua plej juna grandmajstro kaj la tria plej juna laŭ Elo-nombro de 2700, la plej juna kiu atingis 2750 kaj la plej juna gajninto de la turniro FIDE Kandidatoj. 

En la 2024 Gukeŝ venkis Kandidat-Turniron, igante lin la plej juna defianto kiu konkuris por la titolo de Monda Ŝaka Ĉampionumo: li ludos kontraŭ Ding Liren.

En la jaro 2023 li estis elektita *Ludanto de la Jaro* de Azia Ŝakfederacio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de Grandmajstroj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Ŝakistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Barataj ŝakistoj
Vallada

**Vallada** estas komunumo en la Valencia Komunumo, Hispanio. Ĝi Apartenas al la provinco Valencio kaj al la komarko La Costera. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Vallada (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (valencie/)


Kategorio:Municipoj de provinco Valencio
Kalvinana preĝejo (Mándok)

La **kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en urbo Mándok (Hungario).

## Historio 
En Mándok dum la kontraŭturkaj bataloj la loĝantaro kalvinaniĝis. La kirko videbla ankaŭ nun estis konstruista en 1823 (laŭ alia informo en 1825), sed la turo nur en 1856. La orgeno estis kreita en 1903.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola en korto. La fasado estas simetria, antaŭ la navo la turo plene reliefas. La pordo funkcias tra la turo. Super la bordo kvadrata fenestro videblas. La absido estas duonronda.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 

Mandok
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Mándok
Lento Goffi

**Lento GOFFI** (naskiĝis la 15-an de novembro 1923 en Chiari, mortis la 14-an de januaro 2008 en Breŝo) estis itala verkisto literaturrecenzisto kaj ĵurnalisto.

Goffi estis unu el la plej gravaj kaj aktivaj kvarageneraciaj reprezentantoj de Linea lombarda evoluigita en la lombardia areo de la 19-a jarcento kaj prosperis dum la unuaj tri kvaronoj de la 20-a jarcento.

## Vivo 
Naskiĝinta en 1923 en kontraŭfaŝisma familio, li vizitis la Liceon Arnaldo en Breŝo kaj diplomiĝis pri Moderna Literaturo ĉe la Universitato de Milano, poste instruante en kelkaj institutoj en Breŝo., Li publikigis interalie en la revuo *Il Bruttanome*. Goffi estis edziĝinta al Elisa Marchina; ili havis filon, Giorgio.

Goffi mortis en 2008 en kadukulejo en Breŝo. 

## Verkoj 
* 1962: *Lunarietto* (Il Bruttanome)
* 1964: *Cinque poesie e una prosa* (Sigma)
* 1968: ''Dalla Marca d'Oriente* (Scheiwiller) 
* 1971: *Un'isola, sí*, con sei incisioni di Franca Ghitti (L.N.C.)
* 1974: *Evasivamente flou* (Scheiwiller Books)
* 1979: *Cronachetta*, con sei incisioni di Franca Ghitti (Scheiwiller)
* 1981: *Un sabato di febbraio* (Società di poesia) 
* 1984: *L'attimo incolore*, con tre acqueforti di Giovanni Repossi  (Il Farfengo)
* 1986: *Diario per l'assente* (Lo Specchio,  Mondadori)
* 1991: *L'amata Phegea* (La Quadra)
* 1994: *Per orbite interne'' (La Quadra)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  I cinque poeti bresciani più grandi di sempre

Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj literaturkritikistoj
Kategorio:Italaj ĵurnalistoj