open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Verlag Enzyklopädie

[eta|maldekstra|140ra|*[Konversacia libro Deutsch Esperanto*]]
eta|maldekstre|140ra|
La popolproprieta entrepreno (, mallongigite **VEB**) **Verlag Enzyklopädie** (iom libera traduko "eldonejo enciklopedia") en Lepsiko fondiĝis la 1-an de novembro 1956 kiel posedaĵo de la ŝtato GDR. Ĝi specialiĝis pri lingvoinstruiloj (vortaroj, lernolibroj ktp.), sed ankaŭ eldonis aliajn sciencajn fakverkojn. Ĝis la jaro 1980 eldoniĝis 1846 librotitoloj en suma eldono de 22,3 milionoj da ekzempleroj, kaj en la sekvaj dek jaroj ĝis la reunuiĝo de Germanio la eldonado daŭriĝis, sen ke ĝis nun vikipedie konatiĝis la ekzakta kvanto de pliaj eldonaĵoj kaj eldonkvantoj. Ĉiujare aperis proksimume 130 novaj eldonaĵoj. Post la reunuiĝo de Germanio en oktobro 1990 la okcidentgermana eldonejo *Langenscheidt*, specialiĝinta pri lingvoinstruiloj, transprenis la eldonejon la 1-an de novembro 1991.

Inter la eldonaĵoj ankaŭ estis pluraj konatoj verkaĵoj pri Esperanto por germanlingvanoj, ekzemple
* tri Esperanto-vortaroj de la germana leksikografo Erich-Dieter Krause (cetere la eldonejo de li ankaŭ publikigis vortarojn indoneziajn-germanajn),
* *Taschenlehrbuch Esperanto* de Till Dahlenburg kaj Peter Liebig en 1978 kun du akompanaj instruiloj,
* *Konversationsbuch Deutsch-Esperanto* de Till Dahlenburg kaj Detlev Blanke en 1990, unu el la lastaj eldonaĵoj antaŭ la transpreno fare de la okcidentgermana eldonejo *Langenscheidt*.

## Vidu ankaŭ 
* Esperanto-germanaj vortaroj
eta|dekstre|800ra|

Kategorio:Germanaj eldonejoj
12016 Green

'*12016 *Green''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la brita memlerninta matematikisto George Green (1793–1841), filo de ventmuelisto en Nottingham. Kun Gauss, li kreis la teoriojn de la elektro kaj de la magnetismo kiel partoj de la matematika fiziko. Lia nomo estas asociita kun la "funkcio de Green" uzata en la solvo de partaj diferencialaj ekvacioj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Konversationsbuch / Konversacia libro Deutsch Esperanto

La publikigaĵo ***Konversationsbuch / Konversacia Libro Deutsch Esperanto*** estas frazaro dulingva, evidente en la germana lingvo kaj en Esperanto, helpa kaj por germanlingvaj lernantoj de Esperanto kaj por esperantlingvaj lernantoj de la germana. Ĝi publikiĝis en 1990, malmultajn monatojn antaŭ la malapero de la ŝtato GDR, en la ŝtata eldonejo *Verlag Enzyklopädie* en Lepsiko, kaj republikiĝis en 2-a, kompletigita eldono de Internacia Esperanto-Muzeo (IEM) de Vieno, Aŭstrio en 1998. La informkesta bildo maldekstre bildigas la librokovrilon de la unua eldono de 1990, la nuna kovrilpaĝa aspekto estas montrata en la priskribo de la lingvoinstruilo en la retejo de la libroservo de UEA, videbla kiel ekstera ligilo.

## Vidu ankaŭ 
* Esperanto-germanaj vortaroj

## Eksteraj ligiloj 
* koncizaj informoj pri la lingvoinstruilo en la libroservo de UEA 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Matthias Ginter

**Matthias Ginter** (naskiĝis  en Freiburg im Breisgau, do nun -aĝa) estas germana futbalisto, kutime aktiva en la pozicio de defendisto. Li iĝis membro de la germana nacia teamo de futbalo post la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012. Interalie li en tiu teamo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, en kiu la germana teamo atingis la ĉampionecon, kaj pri la Futbala Mondpokalo 2018, la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2021 kaj la Futbala Mondpokalo 2022. Matĉe li en la nacia teamo de 2014 rekoneblis per la ĉemiza numero "3", en la naciaj teamoj de 2018, 2021 kaj 2022 per la ĉemiza numero "4". Klube li laŭ stato de somero 2014 membris en la teamo de *SC Freiburg*, la gvida futbala unuiĝo de lia naskiĝurbo. Post sekvaj 8 jaroj en la teamoj de *Borussia Dortmund* (2014-2917) kaj *Borussia Mönchengladbach* (2017–2022) li ekde aŭgusto denove apartenas al la teamo de *SC Freiburg*.

Kategorio:Germanaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
(12004) 1996 JW1

**(12004) 1996 JW1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Near Earth Asteroid Tracking* (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la *United States Air Force* sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Postnaciismo

**Postnaciismo** priskribas la procezon aŭ tendencon laŭ kiuj nacio-ŝtatoj kaj naciaj identecoj perdas sian gravecon relative al supernaciaj kaj tutmondaj unuoj. Kvankam postnaciismo ne estas strikte la malo de naciismo, la du esprimoj kaj iliaj rilataj supozoj estas kontraŭaj.

Ekzistas pluraj faktoroj kiuj kontribuas al aspektoj de postnaciismo, inkluzive de ekonomiaj, politikaj, kaj kulturaj elementoj.

Kreskanta tutmondiĝo de *ekonomiaj* faktoroj, kiel ekzemple la vastiĝo de internacia komerco kun krudaĵoj, industrivaroj, kaj servoj, kaj la graveco de transnaciaj firmaoj kaj internaciigado de financaj merkatoj, ŝanĝis emfazon de naciaj ekonomioj ĝis tutmondaj. En la sama tempo, politika rajtigo estas parte transdonita de naciaj aŭtoritatoj ĝis superŝtataj unuoj, kiel ekzemple la Unuiĝintaj Nacioj, la Eŭropa Unio, la NAFTA , aŭ NATO. Krome, amaskomunikilaro kaj distraj industrioj iĝas ĉiam pli tutmondaj kaj faciligas la formadon de tendencoj kaj opinioj je supernacia skalo. Migrado de individuoj aŭ grupoj inter landoj kontribuas al la formado de postnaciaj identecoj kaj kredoj, eĉ se alligitaĵo al civitaneco kaj naciaj identecoj ofte restas gravaj.

## Postnaciismo kaj homaj rajtoj 
En la scienca literaturo, postnaciismo estas ligita al la vastiĝo de internaciaj homaj rajtoj, leĝoj kaj normoj. Internaciaj homrajtaj normoj estas reflektitaj en kreskanta emfazo sur la rajtoj de individuoj laŭ sia "personeco", ne laŭ sia civitaneco. Internacia homrajta juro ne agnoskas la rajton de eniro al iu ŝtato de ne-civitanoj, sed postulojn ke individuoj devus esti taksitaj ĉiam pli en universalaj kaj ne partikularaj kriterioj (kiel ekzemple sangodeveno en etneco, aŭ preferante specialan sekson). Tio kunpremis civitanecon kaj enmigradleĝon, precipe en okcidentaj landoj. En Germanio, ekzemple, sentiĝis premo al civitaneco bazita sur etna deveno, kiu igis german-naskitajn turkojn, ekzemple, esti ekskluditaj de germana civitaneco. Akademiuloj identigitaj kun tiu argumento inkludas Yasemin Soysal, David Jacobson, kaj Saskia Sassen.

## En la Eŭropa Unio 
La eŭropa integriĝo kreis sistemon de supernaciaj unuoj kaj tio ofte estas diskutita en rilato al la koncepto de postnaciismo.

## En la amaskomunikilaro 
Catherine Frost, profesoro pri politika scienco en McMaster University, kverelas ke dum la interreto kaj retaj sociaj rilatoj eniras sociajn kaj politikajn obligaciojn trans naciaj limoj, ili ne havas "la engaĝiĝon aŭ kohezion bezonatan por subteni postuleman novan reĝimon de sociaj kaj politikaj rilatoj".

## En sportoj 
Postnaciaj tendencoj estis evidentaj en profesiaj sportoj. Simon Kuper nomas la eŭropan futbalĉampionecon (Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008) "la unua postnacia" Eŭropa ĉampioneco. Li argumentas ke dum la turniro kaj por ludantoj kaj sekvantoj la ĝuo de la okazaĵo estis pli grava ol naciaj rivalecoj aŭ eĉ venkoj.

## Vidu ankaŭ 
* Transnaciismo
* Tipoj de naciismo

## Referencoj 

Kategorio:Tutmondiĝterminologio
Kategorio:Politiksciencaj periodoj
Kategorio:Postnaciismo
Elisabeth Käsemann

**Elisabeth Käsemann** aŭ **Elisabeth Kaesemann** 11-a de majo 1947 en Gelsenkirchen; 24-a de majo 1977 en Monte Grande, Argentino) estas unu el la plej konataj viktimoj de la argentina militista diktaturo (1976–1983). Ŝi studis en Bonaero kaj laboris kiel socia laboristino en la ĉefurbo. Por la regantaj milituloj ŝi estas suspekta pro tiu agado kaj post kiam ŝi helpis al persekutitaj homoj fuĝi al eksterlando oni deklaris ŝin, kiel kontraŭregistara teroristino. Je la 8-a de marto 1977 argentinaj sekurec-soldatoj enprizonigis ŝin. En sekreta malliberejo oni forte torturis ŝin kaj je la 24-a de majo 1977 ŝi estis pafekzekutita. La tiutempa germana registaro nenion faris por liberigi ŝin.

## Vidu ankaŭ 
* Puĉo en Argentino de 1976
* Malaperigitoj dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj en Argentino
* Proceso de Reorganización Nacional

Kategorio:Historio de Argentino
Kategorio:Murditoj
Holzbach (Wied)

La rojo **Holzbach** estas apenaŭ 44&nbsp;km longa alfluanto de la rivero Wied en la mezmontaro Westerwald, distrikto Neuwied en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Rivervojo 
La rojo estas la forfluanto de la Vestervalda lagaro, konkrete de la 410 m alta lago Brinkenweiher, kiu situas kelkajn cent metrojn oriente de la vilaĝo Steinen en la distrikto Westerwald. La holzbach fluas unue okcidenten, pasas Hartenfels je la suda rando kaj transas Herschbach.

Post la transfluo de la vilaĝeto Freirachdorf , ĝi turnas sin por kelkaj kilometroj suden kaj pasas Marienhausen kaj Brückrachdorf. de tie ĝi sekvas la trakon de la fervoja linio Holzbachtalbahn. Ĝi turniĝas kaj plufluasnordorienten kaj trafluas la urbon Dierdorf. Sekvas jenaj lokoj: Wienau, Raubach, Hedwigsthal kaj Puderbach. Supre ekestas grandaj meandroj. La Holzbach Pasas aŭ transas Reichenstein, Oberähren, Niederähren, Seifen kaj Döttesfeld.
Poste ĝi enbuŝiĝas en la riveron Wied. Holzbach longas 44&nbsp;km kaj havas akvokolektan basenon de 176&nbsp;km².

## Hidrologio 
En la riveretom Holzbach estas kondukata la purigitan akvon de la akvopurigejo, kiu estis konstruita en 1988 , Hartenfels, . En la supra riveretparto ekzistas digoj.

## Lokoj 
Jenaj lokoj situas ĉe la rivereto:
* Hartenfels
* Herschbach
* Freirachdorf
* Marienhausen
* Dierdorf
* Wienau
* Raubach
* Puderbach
* Döttesfeld

Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Filodiko

[dekstra|eta|250px|*Forrabo de la filinoj de **Leŭkipo***, laŭ [Peter Paul Rubens|Rubens (ĉ. 1617). Tiu ĉi pentraĵo bildigas la forkapton de Hilajro kaj Febo, filinoj de **Filodiko**.]]
Laŭ la helena mitologio, **Filodiko** (el la greka *Φιλοδικη*, «justema») estis najada nimfo, filino de la riverdio Inaĥo, do fratino de Io, Foroneo, Mikeno kaj Egialeo.

Ŝi edziniĝis al Leŭkipo, reĝo de Mesenio, kun kiu ŝi havis tri filinojn: Febo, Hilajro kaj Arsinoo. Tiu lasta estis la patrino, laŭ kelkaj fontoj, de la dio Asklepio, el ŝia amrilato al Apolono. La ceteraj du, plej konataj kiel *la leŭkipidinoj*, estis forrabitaj fare de la dioskuroj kaj fine edziniĝis al ili.

## Filodiko, edzino de Magno 
Krom ties, de la antaŭe priskribita, **Filodiko** estis ankaŭ la nomo de plia rolulino de la helena mitologio. Ŝi estis la edzino de Magno, filo de Eolo kaj Enareto. Kun li, ŝi iĝis la patrino de Eŭrinomo kaj Ejoneo.

Tamen, laŭ la plimulto de la versioj la edzino de Magno estis nekonata najado, kies plej konataj filoj estis Polidekto kaj Diktiso. Aldone, Eustatio mencias ke la edzino de Magno nomiĝis Melibeo, kaj ŝia filo Alektoro. Tamen, tiuj nomoj ŝajnas simplaj elpensaĵoj kiu pravigas la nomojn de la urbo Melibeo, sur la monto Peliono, kaj de la regiono Magnisio en kiu ĝi troviĝas.

## Eksteraj ligiloj 
*  Filodiko, ĉe Theoi.com 

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Inaĥidoj
Kategorio:Najadoj
Kategorio:Reĝedzoj en la helena mitologio
Karolida evangeliaro (Essen)

[eta|Ilustraĵo el la karolida evangeliaro: kruco ĉirkaŭata de la simboloj de la kvar [evangeliisto (Nova Testamento)|evangeliistoj]]
La **karolida evangeliaro**, ankaŭ nomata **evangeliaro de Altfrid**, science registrita kiel manskribaĵo **Essener Domschatzkammer Hs. 1**, estas pergamena manskribaĵo en la katedrala trezoro de Essen. Ĝi ekestis proksimume la jaron 800 kaj troviĝas eble ekde la fondado de la abatinejo Essen okazinta proksimume 850 en Essen. La evangeliaro enhavas pli ol mil prinotojn en la latina, malnovsaksa kaj malnovaltgermana lingvoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de la katedrala trezorejo de Essen pri la evangeliaro

Kategorio:Abatinejo Essen
Kategorio:Katedrala trezoro de Essen
Kategorio:Plurlingvaj manskribaĵoj
Kategorio:Evangeliaroj
Distrikto Szentgotthárd

La **Distrikto Szentgotthárd** [sentgothArd] (hungare * Szentgotthárdi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario). Ĝi situas sur malalta montetaro laŭ Rába en la plej okcidenta parto de la departemento (same en la plej okcidenta parto de la lando).
eta|Distrikto Szentgotthárd en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Szentgotthárd, kiu estas urbo, la ceteraj 15 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 255,04 km², kie loĝas 15 180 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj, sed multaj laboras en Szentgotthárd aŭ en la najbara Aŭstrio.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1969, sed post Traktato de Trianon la limoj ŝanĝiĝis. En 1969 la distrikto ĉesis, la komunumoj aliĝis al Distrikto Körmend. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Szentgotthárd**, kiu administras ankaŭ vilaĝon Apátistvánfalva
* vilaĝoj:
** Alsószölnök , kiu administras ankaŭ vilaĝojn Felsőszölnök, |Kétvölgy, Orfalu kaj Szakonyfalu
** Csörötnek, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Kondorfa kaj Magyarlak
** Rátót, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Gasztony, Nemesmedves, Rábagyarmat, Rönök kaj Vasszentmihály

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Nevado Mismi

eta|maldekstra|Nevado Mismi el sudoriento
[eta|dekstre|La [Amazono originiĝas el la klifoj de Apaĉeta en Arekipo ĉe la **Nevado Mismi**, markite nur pere ligna kruco.]]
**Mismi** estas 5597 m alta montopinto de vulkana origino situanta en la Ĉila montaro en la Andoj de Peruo. Elglacia fluaĵo ĉe Mismi estis firme identigita kiel plej dista fonto de Amazono en 1996; tiu trovo estis konfirmita en 2001 kaj denove en 2007.
La akvoj el Mismi fluas el la riveretoj Karhuasanta kaj Apaĉita, kiuj fluas al la rivero Apurimako. Ĝi estas alfluanto de Ukajali kiu poste kuniĝas al la Marañón por formi la Amazonon propre dirite.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Peruo
Tihamér Czika

**Tihamér CZIKA** [cika] rumania hungara juristo, politikisto, publicisto. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 7-an de novembro 1981. 

## Kariero
Tihamér Czika diplomitiĝis pri juro en 2007 en Kristiana Universitato D. Cantemir, en 2008 en UBB pri eŭropa privatjuro en Kluĵo. Nuntempe li laboras en Bruselo. 

## Libro
* *Álmodok egy Erdélyt* (Publicistikaĵoj 2007-2011), Riport Kiadó, Oradea, 2014.

## Fonto
* Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj juristoj
Pirgi-folioj

eta|250px|La folioj
La **Pirgi-folioj** – estis trovitaj en 1964 dum elfosado de sanktejo de la antikva Pirgi (*Pyrgi*) sur la Tirena marbordo de Italio (hodiaŭ la urbo de Sankta Severa, parto de Santa Marinella) -, estas tri oraj folioj, gravuritaj ĉirkaŭ 500 a.K. fare de Thefarie Velianas, reĝo de Caere, por dediĉo al la Fenicia diino Astarte. Pirgi estis haveno de la suda etruska urbo Caere. Du el la tabeloj estas enskribitaj en la etruska lingvo, la tria en fenicia lingvo.

Tiuj skriboj estas gravaj pro la dulingva teksto, kio ebligas al la sciencistoj interpreti la etruskan laŭ kono de la fenicia lingvo. Tio estas ankaŭ evidento de la fenicia aŭ punika influo en la Okcidenta Mediteraneo. Ili eble rilatas al raporto de Polibio de antikva kaj preskaŭ nekomprenebla traktato inter la Romianoj kaj la Kartaganoj, kiujn li datis al la konsulŝipoj de L. Junius Brutus kaj L. Tarquinio Collatinus (509 a.K.).

La lamenoj estas nun videblaj en la Nacia Etruska Muzeo, Villa Giulia, Romo.

Kategorio:Etruskoj
Apurimako

La rivero **Apurimako** aŭ **Apurímac**; el keĉua *apu* 'diaĵo' kaj *rimak* 'oraklo, parolanto') fluas el glaĉera akvofandejo el la bordo de la monto Mismi, nome 5597 m alta monto en la Provinco Arekipo en suda Peruo.

eta|maldekstra|Rivero Apurimako
La Apurimako estas la fonto de la plej granda riversistemo de la mondo, nome la Amazono. Ĝi ekfluas en la sudokcidentaj montaroj de Peruo, je 10&nbsp;km for el la vilaĝo Kajjoma, kaj je malpli ol 160&nbsp;km el la marbordo de la Pacifiko.

Ĝi fluas ĝenerale nordokcidente post Kusko en mallarĝaj gorĝoj de ĝis 3,000 m profunde, nome duoble profunde kiel la Granda Kanjono en Usono. El ses klopodoj ĝis nun por navigadi la tutan longon de Apurimako, nur du sukcesis.

Post 730.70&nbsp;km, la Apurimako kuniĝas kun la rivero Mantaro kaj iĝas la rivero Ene , 440 m super marnivelo; post kuniĝi kun la rivero Perené ĉe 330 m super marnivelo, ĝi iĝas la rivero Tambo; kiam ĝi kuniĝas kuna la Urubamba ĉe 280 m| super marnivelo la rivero iĝas la Ukajali, kiu estas ĉefa akvofonto de Amazono.

Kategorio:Riveroj en Peruo
Sayn (rivero)

La **Sayn** (aŭ **Saynbach**) estas rivereto de longeco de apenaŭ 43&nbsp;km en la suda parto de la germana mezmontaro Westerwald, kiu fontas apud Himburg en la supra Vestervaldo kaj en Bendorf (inter la urboj Koblenco kaj Neuwied) enbuŝiĝas en la Rejnon.

## Riverfluo 
eta|maldekstre|en la fontejo de la Sayn
La rivereto fluas nu trar la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia fontejo troviĝas inter la lokoj Wölferlingen, Bellingen, Langenhahn kaj Himburg sur alteco de 450 m en arbaro norde de la Wetzstein. La malsupra parto de la rivereto estas la suda limo de la naturprotektejo Rhein-Westerwald kaj tuŝas ankaŭ la naturprotektejon Hüttenweiher. En tiu parto de la valo situas pluraj stagnoj, kiuj jam estis protektita ekde la komenco de la 20a jarcento de prusa registaro.

## Lokoj 
La plej gravaj lokoj estas:
* Maxsain, Selters, Deesen, Breitenau, Isenburg, la antaŭurbo Sayn kaj la urbo Bendorf.

## Alfluantoj 
Apud la Saynbach ekzistas ankaŭ la „kleiner Saynbach“ (malgranda S.), kiu fontas apud Arnshöfen, kaj kiu fluas tra Niedersayn, Helferskirchen-Niederdorf, Quirnbach, Vielbach kaj Oberhaid kaj en Ellenhausen enfluas la "granda" Saynbach.

Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Darial-trapasejo

La **Darial-trapasejo** estas dekunu kilometrojn longa ravino en la norda Kartvelio al limo kun Rusio. Ĝi situas ĉe la orienta piedo de la monto Monto Kazbek (alto 1024 m) en Granda Kaŭkazio kaj ĝin trafluas la Terek-rivero. La preskaŭ 600 metrojn altaj krutaj rokaj muroj ambaŭflanke de la kanjono ŝrumpiĝas je distanco de ok metroj. La pinglotruo survoje al Kaŭkazio dum jarcentoj estis de granda strategia graveco.

La nuna nomo venas el la novpersa nomo de la trapasejo *dar-i Alan* (pordego de la alanoj). En la kartvela historia verkado, ĝi estas Ralani''*, Dargani Darialani. Por la roma natursciencisto kaj geografo Plinio li estis la *Portae Caucasiae* aŭ *Portae Hiberiae*. Ĉe Ptolemeo* la trapasejo estas nomata *Sarmatikai Pylai* (greke* Σαρματικαι Πυλαι*). La tataroj nomis lin Darioli.

La kontrolo de la pinglotruo, kiel dum jarcentoj la sola vojo tra la Kaŭkazio ludis gravan rolon en la eksterlanda politiko de Kartvelio, la Romia Imperio, Persio, la araba kalifujoj, la bizanca imperio kaj poste Rusio. Ekde la 13-a jarcento gravis malhelpi militajn nomadajn tribojn de la Norda Kaŭkazio, inkluzive de la nomdonajn alanojn, invadi la sudon. Ili regule invadis Kartvelion, Azerbajĝanon kaj Armenion. Ekde la 18-a jarcento, la trapasejo por la rilato inter Rusio kaj Kartvelio estis esenca. En 1799, oni konstruis super la pasejon en la roko la kartvelan militan vojon.

Post la konkero de Iberio per Pompeo en 66 a.K., la romianoj konstruis la fortikaĵon en la kanjono Kumania kaj barilon faritan el arbotrunkoj, kiu estis plifortigita per feroj. La iberiaj reĝoj funkciigis la fortikaĵon dum pluraj jarcentoj sub la nomo Kumli. Ĝi estis renovigita plurfoje. Ĝiaj ruinoj sur monteto sur la maldekstra bordo de Terek ankoraŭ videblas eĉ hodiaŭ. Ĝi havis gvat-turon kaj sekretan pasejon al la rivero. Persio konstruis en la 5-a jarcento la kastelon *Biriparach*, en kiu estis postenigitaj ĉ. 1.000 soldatoj.

Rusio konstruis post 1801 je la norda elirejo de la trapasejo fortikaĵon *Darialskoje* (ruse Дарьяльское) kies sporadaj restaĵoj hodiaŭ kuŝas rekte malantaŭ la rusa-kartvela limo, sur kartvela teritorio. Ankaŭ, la Sovetunio uzis la naturan pinglotruon. Ĝi kontrolis vojaĝantojn, trafikon tra milita posteno kun bariero. Inter 2006 kaj 2010, la limo inter Kartvelio kaj Rusio en la Dariel-trapasejo estis fermita.

## Vidu ankaŭ 
* Aleksandraj Pordoj

Kategorio:Montpasejoj
Kategorio:Geografio de Kartvelio
Kategorio:Historio de Kartvelio
Kategorio:Kaŭkazo
Distrikto Nagykanizsa

La **Distrikto  Nagykanizsa** [nadjkaniĵa] (hungare * Nagykanizsai járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala. Ĝi situas sur montetaro en la suda parto de la departemento (en la sudokcidenta parto de la lando).
eta|Distrikto Nagykanizsa en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Nagykanizsa, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 47 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 907,91 km², kie loĝas 78 022 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj, sed estas ankaŭ servaj kaj industriaj laborlokoj en Nagykanizsa, fine en Zalakaros multaj laboras en la kuracbanejo.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Nagykanizsa**
* alia urbo: Zalakaros, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Zalamerenye kaj Zalaszabar

* vilaĝoj:
** Eszteregnye, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Belezna. Bocska, Börzönce, Fűzvölgy, |Homokkomárom. Hosszúvölgy, Pölöskefő, Rigyác kaj Zalaszentbalázs
** Felsőrajk, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Alsórajk, Kerecseny, Orosztony kaj Pötréte
** Galambok, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Pat, Sand kaj Zalaszentjakab
** Gelse, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Garabonc,  Gelsesziget, Kacorlak, Kilimán kaj Nagyrada
** Hahót, kiu administras ankaŭ vilaĝon Magyarszerdahely
** Murakeresztúr, kiu administras ankaŭ vilaĝon Fityeház
** Nagyrécse, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Csapi, |Miháld, Nagybakónak kaj Zalaújlak
** Surd, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Liszó, Nemespátró kaj Sormás
** Szepetnek, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Magyarszentmiklós kaj Újudvar
** Zalakomár, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Balatonmagyaród, Kisrécse kaj Zalasárszeg

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Distrikto Zalaegerszeg

La **Distrikto Zalaegerszeg** [zalaegerseg] (hungare * Zalaegerszegi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala. Ĝi situas sur montetaro en la meza kaj norda partoj de la departemento (en la okcidenta parto de la lando).
eta|Distrikto Zalaegerszeg en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Zalaegerszeg, kiu estas ankaŭ departementa urbo, krome estas ankaŭ 2 aliaj urboj, la ceteraj 81 komunumoj estas vilaĝoj. En tiu distrikto troviĝas la plej multaj vilaĝoj.

La areo estas Területe 1 044,70 km², kie loĝas 102 553 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj, sed estas ankaŭ servaj kaj industriaj laborlokoj en Zalaegerszeg.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: ** Zalaegerszeg**
* aliaj urboj:
** Pacsa
** Zalalövő, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Csöde, Keménfa, Zalacséb, Salomvár kaj Zalaháshágy
* vilaĝoj:
** Bagod, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Hagyárosbörönd, Ozmánbük kaj Vaspör
** Bak, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Bocfölde, Bocfölde kaj Sárhida
** Búcsúszentlászló, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Kisbucsa, Nemessándorháza, Nemesszentandrás kaj Nemeshetés
** Egervár, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Csatár kaj Lakhegy
** Gellénháza, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Becsvölgye, Gombosszeg, Iborfia, Lickóvadamos, Nagylengyel, Ormándlak kaj Petrikeresztúr
** Nagykapornak, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Almásháza, Bezeréd, Misefa, Nemesrádó, Orbányosfa, Padár kaj Tilaj
** Nagypáli, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Alsónemesapáti, Gősfa, |Kispáli, Nemesapáti, Pethőhenye kaj Vasboldogasszony
** Pókaszepetk, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Gyűrűs, Kemendollár, Vöckönd kaj Zalaistvánd
** Söjtör, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Csertalakos, Gutorfölde, Pusztaszentlászló kaj Szentpéterfölde
** Teskánd, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Boncodfölde, Csonkahegyhát, |Dobronhegy, Kustánszeg, Milejszeg, Németfalu kaj Pálfiszeg
** Tófej, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Baktüttös, Pusztaederics, Szentkozmadombja kaj |Zalatárnok
** Zalaszentgyörgy, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Babosdöbréte, Böde, Hottó, Kávás kaj Zalaboldogfa
** Zalaszentiván, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Alibánfa, Kiskutas, Nagykutas kaj Zalaszentlőrinc
** Zalaszentmihály, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Pölöske, Szentpéterúr kaj Zalaigrice

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Trojany (Mazovia provinco)

**Trojany**, estas vilaĝo en Pollando. Ĝi situas en vojevodio Mazovio, poviato Wołomin, ĉirkaŭ 15 km de urbo Wołomin kaj 36 km de urbo Varsovio.

En 2014, ĝi enhavis 490 loĝantojn.

* **Situo:** 

Kategorio:Vilaĝoj de Pollando
Preĝejo Sankta Antonio (Tét)

**preĝejo Sankta Antonio el Padovo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Tét, en ekstera parto Tétszentkút. Ĝi estas vaste konata pilgrima loko de Sankta Maria.

## Historio 
Laŭ la onidiro aŭstra oficiro sonĝis tion, ke la vundo saniĝos en sia piedo, se li iros al fonto en arbaro de Tét. Tio plenumis, tial li konstruis kapelon apud la fonto en 1715. Li metis kopian bildon pri Helpema Maria (Mariahilf). La famo disetendiĝis kaj amase pilgrimantoj alvenis. Tial oni pligrandigis la kapelon, kiu pretiĝis en  1744, dume oni enterigis la fonton, ĉar oni timis, ke la preĝejo disfalas.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. Apude troviĝas skulptaĵo pri Sankta Maria kun Jesuo. Apud la preĝejo foje oni aranĝas subĉielajn mesojn. La unusola turo troviĝas en mezo de la fasado super la enirejo, la sanktejo estas duonronda. Interne la predikejo kaj la altaroj estis faritaj en la 18-a jarcento. Ĉe la ĉefaltaro 3 bildoj pri Sankta Maria kaj Sankta Antonio estas videblaj. Flanke estas po unu skulptaĵoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario).

Kermesoj okazas en la 13-an de junio kaj en la 12-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare 
* hungare 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare

Tét
Tet
12022 Hilbert

'*12022 *Hilbert''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto David Hilbert (1862–1943), profesoro en Göttingen kaj unu el plej grandaj matematikistoj de ĉiuj tempoj. Li havis profundan influon sur la disvolvo de multenombraj fakoj de matematikoj en la 20-a jarcento : la fundamentoj, geometrio, algebro, analitiko. Lia nomo estas asociata al la Hilberta spaco, kun nefinita nombro da dimensioj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:David Hilbert
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
(12009) 1996 UE

**(12009) 1996 UE** estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
12008 Kandrup

'*12008 *Kandrup'''* estas tre malgranda sed eksterordinare hela duopa marsrenkonta asteroido, malkovrita la  de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio *Catalina'' de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona scienca esploristo, instruisto kaj mentoro Henry Kandrup (1955–2003), de la Universitato de Florido. Li restas memorenda pro sia sindonemo al la studentoj; lia ekscentra kaj energia stilo de lekcio kaj lia amo por la ne-lineara dinamiko estas nun spegulataj en tiu samnoma ĉiela korpo; nekutima malgranda planedo kun ĥaosa trajektorio.

## Satelito 
Observoj de ĝia luma kurbo en julio 2007 lasis suspekti, ĉu ke ĝi estus duopa asteroido aŭ kontakta duopo, ĉu ke ĝi havus longigitan formon.

La satelito estis malkovrita la  de F. Manzini, R. Behrend, E. Frappa, L. Brunetto, Z. Challita, F. Colas, A. Kryszczyńska, M. Castets, B. Tregon, A. Leroy, A. Klotz, L. Bernasconi, A. Debackere, B. Mallecot, C. Rinner, F. Vachier, J.-G. Bosch, J.-P. Godard, J. Strajnic kaj aliaj uzinte diversajn observojn de , anoncita la .

Tiu satelito havas diametron taksata je 2,6 ± 0,4&nbsp;km kaj orbitan  taksata je 10&nbsp;km. Ĝia orbita periodo estas 1,371 tago (32,904 horoj), do egala al la rotacia periodo de la ĉefa korpo : ambaŭ korpoj ŝajas esti en ligita rotacio; kvankam la rotacia periodo de la satelito estas ankoraŭ nekonata.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (12008) Kandrup; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Timothy B. Spahr
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Ildikó Bárányiné László

**Ildikó BÁRÁNYINÉ LÁSZLÓ** [bArAnjinE lAslO] rumania hungara kuracistino, fakverkistino, verkistino. Ŝi naskiĝis en Ciceu la 8-an de junio 1937 kaj mortis en Budapeŝto la 31-an de majo 2014. Ŝi estis la edzino de kuracisto, verkisto, politikisto Ferenc Bárányi.

## Kariero
D-ro Ildikó Bárányiné László diplomitiĝis en OGYI de Târgu Mureș en 1960. Ŝi estis distrikta kuracisto, ĉefkuracisto en Ciarda Roșie, de 1991 memvola gvidanto de Helpservo de Malta en Temeŝvaro. Ŝi publikigis ankaŭ novelojn, kaj romanojn.

## Faklibroj
**Gyakorlati tanácsadó kismamáknak* (Tv. 1973); 

**Gólyamese felnőtteknek*. Tv. 1980.
## Beletristikaĵoj
**és akkor eljött Hippokratész...* kune kun sia edzo Tv. 1976).

## Fonto
*RMIL 
*Biografio 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Maimon

**Maimon** (hebree מיימון) estas juda familia nomo.

Al la familiaro *Maimon* apartenis inter alie
* Maimonido (*Moses ben Maimon*, 1138-1204),
* Salomon Maimon (1753-1800) kaj
* Naftali Zvi Maimon (1905-1984).
Amfiteatro de Saintes

La **amfiteatro de Saintes** estas romia amfiteatro en Francio. Ĝi estis ekkonstruita dum la regno de la imperiestro Tiberio kaj finkonstruita dum tiu de Klaŭdio en la urbo Saintes (tiam nomata *Mediolanum Santonum*).

Ĝi estis deklarita historia monumento en la jaro 1840.

## Referencoj 
Saintes
Kategorio:Historiaj monumentoj en Charente-Maritime
Kategorio:Romiaj monumentoj en Francio
Kategorio:Saintes
Flinders-Golfo

[eta|300px|Flinders-Golfo : bildo, ekde la nordo, de la [baleno-stacio kaj setlejo.]]
**Flinders-Golfo** estas golfo kaj loko en Okcidenta Aŭstralio kiuj troviĝas tuj sude de la urbo Augusta, kaj proksime de la enfluejo de Blakvud-Rivero, kaj je la nordoriento de Kabo Leeuwin. Ties Flinders-Golfo situas je 34° 21' 00"S kaj 115° 20' 00"E.

## Historio 
Sur la mapo de Matthew Flinders "Terra Australis Sheet 1 1801-1803", la areo origine estis konata kiel **Danĝera Golfo** (*Dangerous Bight*). La golfo etendiĝas de **Point Matthew** 1,5 km Oriente nordoriente de Kabo Leeuwin al **Ledge Point** iuj 8 km oriente.
Ĝi estis nomata aŭ de la aŭstralia reganto James Stirling aŭ de Septimus Roe en 1829 aŭ 1830.
Matthew Flinders unue estis en la golfo je la 7-a de decembro 1801.

## Fervojfinstacio kaj piero 
La loknomo estas ligita al eta setlejo kiu estas estinta baleno-stacio kaj fiŝad-loko same kiel la finstacio de la fervojo de Busselton al Flinders-Golfo (de 1920 al 1957), kaj al la pli malnova piero de Flinders-Golfo (1890). Antaŭe la setlejo estis konsiderata esti diferenca de Augusta sed nuntempe ĝi estas pli-malpli la suda parto de la pli granda komunumo.

## Klimato 
Kiel la plimulto de la sudokcidentaj marbordaj regionoj de Okcidenta Aŭstralio, Flinders-Golfo travivas mediteranean klimaton kun malvarmetaj someroj kaj mildaj, malsekaj vintroj.

## Bibliografio 
*  Fornasiero, Jean; Monteath, Peter and West-Sooby, John 2004 : Encountering Terra Australis: the Australian voyages of Nicholas Baudin and Matthew Flinders, Kent Town, South Australia, *Wakefield Press* ISBN 1-86254-625-8

## Vidu ankaŭ 
* M.C. Davies

Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Okcidenta Aŭstralio
12125 Jamesjones

'*12125 *Jamesjones'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch''.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras James Jones, studenton de la Universitato de Sheffield en Yorkshire kaj profesoron pri fiziko ĉe la Universitato de Okcidenta Ontario ekde 1966. Li iniciatis la observon de la meteoroj per video kaj la mapadon de radiantoj per unuopa radara stacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  12125 Jamesjones, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
12050 Humecronyn

'*12050 *Humecronyn'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch''.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada politikisto Hume Cronyn (1864–1933), dank'al kies streboj la Kanada *National Research Council* estis establita en 1920. Post lia morto, lia vidvino donacis fonduson por la konstruo de la Memoriga Observatorio Hume Cronyn ĉe la Universitato de Okcidenta Ontario en Londono (Ontario)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  12050 Humecronyn, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Aleksej Kudrjavcev

**Aleksej Lvoviĉ Kudrjavcev** (naskiĝis la ) estas ruslingva poeto kaj muzikisto, gvidanto de sia muzika kolektivo "Projekto AK". Li loĝas en la urbo Brno (Ĉeĥio).

## Biografio 
Aleksej Kudrjavcev naskiĝis la  en Moskvo (Rusio), komencis krei kantojn 14-jaraĝa. Li finstudis muzikan lernejon (pri gitarludo), Moskvan aviadan instituton (pri aerodinamiko).

Ekde 1991 li estas aktoro de teatro "Golos". En 1996 ekmembriĝis en la rusia Unuiĝo de literaturistoj. Li skribis kantojn por filmoj, ankaŭ havis rolon en kelkaj filmoj.

En 2002 li organizis muzikan kolektivon "Projekto AK". Lia unua muzika albumo "Trioble tri" () aperis en 1995. Ekde tiam li kreis preskaŭ dek albumojn.

En 2003 li fariĝis laŭreato de la 30-a Gruŝin-festivalo. En 2010 li gajnis prizon en la festivalo "Tra Rusio kun gitaro" (Prago, Ĉeĥio). En 2012 li gajnis prizon en la festivalo "Muziko de folifalo" en Tartu (Estonio).

Ekde 2012 li estas membro de la rusia Unuiĝo de verkistoj.

En 2013 aperis lia muzikalbumo kun kantoj de Vladimir Visockij.

## Projekto AK 
"Projekto AK" () estis organizita de Anatolij Kudrjavcev en 2002. Ĝiaj kantoj estas diverstemaj kaj diversstilaj. La grupo ofte partoprenas muzikajn festivalojn, gastas ĉe radio kaj televidkanaloj.

Projekto AK eldonis kvar albumojn kaj DVD-diskon.

## Vidu ankaŭ 
* Aleksandr Sergejeviĉ Karpov, moskva bardo

## Eksteraj ligiloj 
**Ruslingve:**
* Retejo pri Aleksej Kudrjavcev kaj Projekto AK
* Paĝo ĉe VKontakte
* Biografio de Kudrjavcev
* Pri Projekto AK

Kategorio:Rusiaj aktoroj
Kategorio:Rusiaj kantistoj
Kategorio:Ruslingvaj poetoj
Kategorio:Rusiaj poetoj
Kategorio:Poetoj de Moskvo
Kategorio:Bardoj
Kategorio:Homoj el Brno
Sucre (Sucre)

[180ra|dekstra|departemento [Sukreo en Kolombio.]]
**Sucre**, **Sukre** aŭ **Sukreo** estas municipo de Kolombio, situanta sude de la departemento samnoma, norde de la lando (subregiono La Mojana). La setlejo estis fondita de Jerónimo de Bombanti en 1799. Antaŭ oni nomis ĝin *Boca de la Granadina* ĝis en 1849 ricevis sian aktualan nomon. Ĝi havas 21.716 loĝantojn

Gabriel García Márquez loĝis tie kiam lia avo, kun kiu li estis loĝinta, mortiĝis en 1936, kiam Gabriel estis okjaraĝa. Pro la blindeco de sia avino, li iris loĝi kun siaj gepatroj en **Sucre**, kie lia patro laboris kiel apotekisto. Lia infanaĝo estas rakontita en siaj memoroj *Vivir para contarla*.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Geografio de Kolombio
Vivir para contarla

**Vivir para contarla** (vivi por rakonti ĝin) estas la unua el tri libroj de membiografiaj rakontoj anoncitaj de la Nobel-premio pri literaturo el Kolombio nome Gabriel García Márquez, publikigita en 2002.

Ĝi rakontas la historion de la infanaĝo kaj junaĝo de García Márquez, inter 1927 kaj 1950, fine per la geedzopropono farita al sia estonta edzino. Ĝi centriĝas ĉefe en la familio, la lernejo kaj la unuaj jaroj kiel ĵurnalisto kaj verkisto de mallongaj rakontoj de García Márquez, kaj inkludas ankaŭ referencojn al nombraj eventoj de la reala vivo kiu venis al siaj romanoj iamaniere, inkluzive de la masakro de la bananentreprenoj kiu aperas en *Cien años de soledad* kaj amikoj kies vivo kaj morto utilis kiel modeloj por *Crónica de una muerte anunciada*, same kiel la historio de liaj gepatroj kiu utilis kiel inspiro por *El amor en los tiempos del cólera.*

La verko havigas utilan informon kaj etoson por kompreni la verkaron de GGM.

Ĝi estis tradukita al la angla en 2003.

## Referencoj 
Kategorio:Gabriel García Márquez
Kategorio:Verkoj el la hispanlingva literaturo
Kategorio:Membiografioj
Distrikto Lenti

La **Distrikto Lenti** (hungare * Lenti járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala. Ĝi situas sur montetaro en la sudokcidenta parto de la departemento (same en la sudokcidenta parto de la lando). Pro la montetoj nur malgrandaj vilaĝetoj formiĝis.
eta|Distrikto Lenti en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Lenti, kiu estas urbo, la ceteraj 47 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 624,12 km², kie loĝas 19 783 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj. Menciindas la senlaboreco.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam depost la 2-a mondmilito en tiu formo kaj nomo. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: ** Lenti**
* vilaĝoj:
** Csesztreg, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Alsószenterzsébet, Felsőszenterzsébet, Kerkafalva, Kerkakutas Magyarföld, Márokföld, Nemesnép, Ramocsa kaj Szentgyörgyvölgy
** Csömödér, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Barlahida, Hernyék, Iklódbördőce, Kissziget, Mikekarácsonyfa kaj Zebecke
** Lovászi, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Dobri, Kerkateskánd, Szécsisziget, Tormafölde kaj Tornyiszentmiklós
** Páka, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Kányavár, Nova, Ortaháza kaj Pördefölde
** Rédics, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Baglad, Belsősárd, Bödeháza, Gáborjánháza, Gosztola, Külsősárd, Lendvadedes, Lendvajakabfa, Resznek, Szijártóháza kaj Zalaszombatfa
** Zalabaksa, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Kálócfa, Kerkabarabás, Kozmadombja, Pórszombat, Pusztaapáti kaj Szilvágy

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Ferenc Bárányi

**Ferenc BÁRÁNYI** [bArAnji] rumania hungara kuracisto, verkisto, politikisto. Li naskiĝis en Sânnicolau Mare la 13-an de majo 1936 kaj mortis la 9-a de decembro 2016. Li estis la edzo de Ildikó Bárányiné László.

## Kariero
Ferenc Bárányi diplomitiĝis en OGYI de Târgu Mureș (1959). Li estis kuracisto en Suceava, poste Socolu de Câmpie, pli poste de 1965 li fariĝis fakkuracisto en Temeŝvaro. Inter 1990 kaj 2000 li estis parlamenta deputito de RMDSZ, en 1998 ministro por sanaferoj de Rumanio.

## Faklibroj
**Műtét utáni tüdőszövődmények* Facla Könyvkiadó, 
**Mindenki háziorvosa* (1974). 

## Beletristikaĵoj
**és akkor eljött Hippokratész...* kune kun sia edzino Tv. 1976).

## Fonto
*RMIL 
*Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Distrikto Letenye

La **Distrikto Letenye** [letenje] (hungare *Letenyei járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala. Ĝi situas sur montetaro en la nordokcidenta parto de la departemento (same en la nordokcidenta parto de la lando).  Pro la montetoj nur malgrandaj vilaĝetoj formiĝis.
eta|Distrikto Letenye en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Letenye, kiu estas urbo, la ceteraj 26 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 388,69 km², kie loĝas 16 413 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj. Menciindas la senlaboreco.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1970, poste la komunumoj aliĝis al la najbara distrikto. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: ** Letenye**, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Kistolmács, Murarátka kaj Zajk
* vilaĝoj:
** Bánokszentgyörgy, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Bucsuta, Oltárc, Pusztamagyaród, Szentliszló kaj Várfölde
** Bázakerettye, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Csörnyeföld, Kerkaszentkirály, Kiscsehi, Lasztonya, Lispeszentadorján, Maróc, Muraszemenye kaj Szentmargitfalva
** Becsehely, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Borsfa kaj Valkonya
** Semjénháza, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Molnári kaj Petrivente
** Tótszerdahely, kiu administras ankaŭ vilaĝon Tótszentmárton

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
12010 Kovářov

'*12010 *Kovářov''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la sudbohemia vilaĝo Kovářov proksime de Milevsko, konata pro tiea gotika kirko kaj barokaj statuoj far'de Brokoff. La nomo de la vilaĝo devenas de la ĉeĥa vorto " *Kovář* " (forĝisto).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Kategorio:Malkovrita de Jana Tichá
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Tekenye

**Tekenye** [tekenje] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Zalaszentgrót, en distrikto Zalaszentgrót.

## Bazaj informoj 
* Areo: 7&nbsp;km²
* Loĝantaro: 520
* Poŝtkodo: 8793
* Telefonprefikso: 83

## Situo 
Tekenye situas sur mildaj deklivoj apud Zalaszentgrót.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1333, jam tiam Tekenye havis kirkon. En 1720 728 homoj (ĉiuj katolikoj) vivis en la vilaĝo. La nun videbla kirko estis konstruita en 1748. Tekenye estis fondinta urboparto de Zalaszentgrót en 1984, sed en 2010 ĝi forlasis la urbon kaj denove ĝi memstariĝis.

La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo, la vilaĝo mem estas parto de „vina vojo”. Vilaĝservo estas kulturdomo.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo

## Fontoj 
* hompaĝo hungare 
* hungare 

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
12027 Masaakitanaka

'*12027 *Masaakitanaka'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Naoto Sato elde ties privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Sajtama, Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan amatora astronomo *Masaaki Tanaka'', kiu observas kometojn per schmidt-teleskopo kaj binoklo. Li estas unu el la observantoj, kiu remalkovris la  122P/de Vico la .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Naoto Sato
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Distrikto Zalaszentgrót

La **Distrikto Zalaszentgrót** [zalasentgrOt] (hungare * Zalaszentgróti járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala. Ĝi situas sur montetaro en la nordorienta parto de la departemento (en la okcidenta parto de la lando).
eta|Distrikto Zalaszentgrót en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Zalaszentgrót, la ceteraj 19 komunumoj estas vilaĝoj.  Pro la montetoj nur malgrandaj vilaĝetoj formiĝis.
 
La areo estas 282,56&nbsp;km², kie loĝas 15 518 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj. Menciindas la senlaboreco.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1978, poste la komunumoj aliĝis al Distrikto Keszthely. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Zalaszentgrót**, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Tekenye, Zalabér kaj Zalavég
* vilaĝoj:
** Kehidakustány, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Dötk, Kallósd kaj Pakod
** Óhíd, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Döbröce, Kisgörbő, Kisvásárhely, Mihályfa, Nagygörbő, Sénye, Sümegcsehi kaj Szalapa
** Türje, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Batyk kaj Zalaszentlászló

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Universitato de Kartaĥeno

eta|300ra|Centra Placo de la klostro de Sankta Aŭgusteno

La **Universitato de Kartaĥeno** aŭ en hispana **Universidad de Cartagena** (**U. de C.**), estas publika universitato de Kolombio situanta en Cartagena de Indias. Ĝi estis fondita en 1827 de Francisco de Paula Santander kaj Simón Bolívar, kaj estas agnoskita kiel plej antikva de la Kolombia Karibio. Ĝi havis 11.347 studentojn proks. en 2003.

Kartaĥeno
Kategorio:Kartageno (Kolombio)
Kategorio:Aperis en 1827
Zipaquirá

eta|dekstre|350ra|Ĉefa placo kaj urbodomo de Zipaquirá.
Strato de Zipaquirá|eta|dekstre|250ra|dekstra

***Zipaquirá***, *Zipakira* aŭ *Zipakirao*, estas municipo de Kolombio en la provinco Sabana Centro kies ĉefurbo ĝi estas. Ĝi situantas norde de la departemento Kundinamarko en la centro de la lando, je nur 48&nbsp;km el ŝtata ĉefurbo Bogoto. Kun loĝantaro de 112.069 loĝantoj, ĝi estas la municipo plej granda kaj loĝata de sia departemento. Populare konata kiel ***Zipa*** en referenco al Zipa; titolo kiun havis la kaciko muiska de Bakatao. Estas unu de la centroj de elfosado de salo plej gravaj el Kolombio, pro kio ties kromnomo estas la "*Ciudad de la Sal*" (salurbo). Limas kun la municipoj Tausa kaj Cogua norde; Nemocón, Gachancipá kaj Sopó oriente; Cajicá kaj Tabio sude; Subachoque kaj Pacho okcidente.

De fondo antaŭhispana, ties loĝantoj setlis en la sektoro nune konata kiel *Pueblo viejo* (malnova vilaĝo) je 200 metroj proksimume de ties aktuala loko. Ĝi estis starigita kiel urbo la 18-a de julio de 1600 fare de la hispana Don Luis Henríquez. Ĝi estis sinsekve ĉefurbo de la Provinco Kundinamarko, de la Provinco Zipakirao, de la Suverena Ŝtato Kundinamarko kaj de la *Departemento Kesada* (1905-1910).

Zipaquirá estas fame konata internacie pro sia Salkatedralo, kiu ricevis agnoskon kiel “Unua marindaĵo de Kolombio” la 4-a de februaro de 2007; la katedralo estas unu el la plej grandaj religiaj konstruaĵoj en la mondo: trinava, 120 metrojn longa kaj troviĝas 200 metrojn sub tero. La tuta surfaco estas de ĉirkaŭ 8.500 m². En la eno de la katedralo ĉio estas elĉizita el salkristaloj: multaj grandegaj krucoj, anĝeloj kaj kelkaj Madono-statuoj - ĉio el salo.

Krome estas urba kerno, kiu estis deklarira historia kaj kultura heredaĵo de Kolombio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Zipaquirá 
* Oficiala retejo de Zipaquirá
* Oficiala retejo de Zipaquirá
* Salkatedralo
* Pli pri Zipaquirá 

Kategorio:Kundinamarko
Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Turismo en Kolombio
Kategorio:Urboj de Kolombio
12432 Usuda

'*12432 *Usuda''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomoj Naoto Sato kaj Takeŝi Urata elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Sajtama, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Centro de Profunda Kosmo de Usuda (japane 臼田宇宙空間観測所, en vikidatumoj d:Q7902244) lokita en urbo Saku (gubernio Nagano), kiu komandas kaj ricevas datumojn de profund-kosmaj kosmosondiloj kiel Hajabusa kaj Kaguja. La ejo enhavas  de diametro de 64 metroj kaj pezo de 1980 tunoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Naoto Sato
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996