open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Valo Nansa

[eta|dekstre|Valo Nansa en [Kantabrio.]]
La **valo Nansa** estas en Kantabrio, Hispanio, inter la valoj Liébana kaj Saja. Ĝi estas limigita per la montaroj Escudo norde kaj Peña Labra sude.

eta|maldekstra|Obeso (Rionansa), en la Valo Nansa.
Tra la valo Nansa fluas la samnoma rivero kiu estas torenteca kaj eroziema, precipe en sia ekfluejo, kaj formas krutajn deklivojn.

La komarko enhavas grandan kvaliton de pejzaĝoj, pro la propra topografio de altaj montoj, ampleksaj indiĝenaj arbaroj, precipe de kverkoj (*Quercus robur*) kaj fagoj, kaj malalta loĝdenseco dediĉita ĉefe al brutobredado.

Los municipoj de la valo Nansa estas jenaj: Lamasón, Rionansa, Tudanca, Polaciones, parto de la municipo Cabuérniga apartenanta al la loĝlokoj Carmona, Val de San Vicente kaj Herrerías.

Historie tiu komarko apartenis al la senjorlandoj de la markizoj de Aguilar de Campoo.

## Vidu ankaŭ 
* Rivero Nansa.
* Saja-Nansa.

## Eksteraj ligiloj 
* NansaNatural

Kategorio:Valoj en Hispanio
Kategorio:Geografio de Kantabrio
Valo Saja

[eta|dekstre|300ra|Valo Saja en [Kantabrio.]]
La **valo Saja** [SAĥa], en hispana *Valle del Saja*, estas en Kantabrio, Hispanio, ĉe la meza kaj alta fluejo de la rivero Saja. En la valo distingeblas du naturaj komarkoj, nome la jenaj:
* La mezalta zono sude estas nomata ĝenerale Valo Cabuérniga. Ĝi estas okupata de la municipaj teritorioj de Los Tojos, Cabuérniga kaj Ruente, same kiel de la Mancomunidad Campoo-Cabuérniga.
* El la gorĝo Hoz de Santa Lucía ĝis San Pedro de Rudagüera estas nomata Valo Cabezón norde, kun la municipaj teritorioj de Cabezón de la Sal, Mazcuerras kaj Reocín.

Tiuj valoj estas formataj inter la varia orografio de la Kantabra Montaro. En la supra fluejo estas la montaroj Cordel, Bárcena Mayor, de Cabuérniga kaj Ucieda kaj Escudo de Cabuérniga

## Vidu ankaŭ 
* Rivero Saja.
* Saja-Nansa.

Kategorio:Valoj en Hispanio
Kategorio:Geografio de Kantabrio
(154019) 2002 CZ9

**(154019) 2002 CZ9** estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:3 kun la Tero.

Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero kun febla orbita klineco, ĝi malproksime tanĝas la orbiton de Venuso.

* Ĝia marsa MOID estas 0,00413 astronomia unuo, tie estas nur 0,6178 miliono da km.
* Ĝia tera MOID estas 0,02587 astronomia unuo, tie estas 3,871 milionoj da km.
* Ĝia venusa MOID estas 0,13111 astronomia unuo, tie estas 19,614 milionoj da km.

* La  ĝi pasis al 0,07372 astronomia unuo (11,028 milionoj da km) de Marso.
* La  ĝi pasos al 0,09677 astronomia unuo (14,477 milionoj da km) de la ruĝa planedo.

* La  ĝi pasis al 0,03842 astronomia unuo (5,748 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,04406 astronomia unuo (6,591 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,04442 astronomia unuo (6,645 milionoj da km) de nia planedo.

* La  ĝi pasis al 0,13174 astronomia unuo (19,708 milionoj da km) de Venuso.
* La  ĝi pasos al 0,13136 astronomia unuo (19,651 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Potence danĝeraj objektoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Universitato de Andoj (Venezuelo)

La **Universitato de Andoj** (, akronime **ULA**) estas publika kaj aŭtonoma universitato, la dua plej malnova universitato en Venezuelo, kaj la plej granda publika universitato en la venezuela Andoj. La ĉefaj kampusoj, ĉefsidejo kaj rektorejo, de la universitato situas en Merido.

Ĝi estis fondita de la pastraro kiel studdomo la 29-an de marto 1785, poste levita al seminario kaj finfine agnoskita kiel universitato la 21-an de septembro 1810 laŭ dekreto eldonita de la Reganta Estraro de la provinco, ankoraŭ en la Reĝlando Hispanio.

## Historio 
ULA estis komence fondita kiel katolika seminario la 29-an de marto 1785 fare de la Episkopo de Mérida, Patro Juan Ramos de Lara. De Lara nomis sian institucion la "Reĝa Seminario-Kolegio de San Buenaventura de Merida". Al la lernejo estis koncedita la statuso de "Reĝa Universitato de San Buenaventura de Merida de los Caballeros" la 21-an de septembro 1810, kun la rajto doni diplomojn en filozofio, medicino, civila kaj katolika juro, kaj teologio. En 1832, la prezidanto de Venezuelo, generalo José Antonio Páez, akceptis agon kiu igas la universitaton laika institucio.

Hodiaŭ, la Universitato de Andoj funkciigas du kampusojn en Merido, kun pluraj dekduoj da fakultatoj disigitaj ĉie en la grandurbo.

## Organizo 
La universitato havas bakalaŭrajn programojn en la artoj, sciencoj, literaturo kaj homscienco, kaj pli, kunigante pli ol 50,000 studentojn kaj 6,000 profesorojn sur la Meridaj kampusoj.
* Fakultato de Arkitekturo kaj Dezajno
** Lernejo de Arkitekturo
** Lernejo de Industria Dezajno
* Fakultato de Arto
** Lernejo de Prezentartoj
** Lernejo de Belartoj kaj Grafika Dezajno
** Lernejo de Muziko
* Fakultato de Scienco
** Lernejo de Fiziko
** Lernejo de Matematiko
** Lernejo de Biologio
** Lernejo de Kemio
* Fakultato de Ekonomiaj kaj Sociaj Sciencoj
** Lernejo de Komerca Administrado
** Lernejo de Kontado
** Lernejo de Ekonomiko
** Lernejo de Statistiko
* Fakultato de Forstado kaj Mediaj Sciencoj
** Lernejo de Forstado
** Lernejo de Geografio kaj Renoviĝanta Energio
** Arbarlernejo
* Fakultato de Juraj kaj Politikaj Sciencoj
** Lernejo de Politika Scienco
** Lernejo de Kriminologio
** Lernejo de Juro
* Fakultato de Apoteko kaj Bioanalizo
** Lernejo de Bioanalizo
** Lernejo de Apoteko
* Fakultato de Homeco kaj Eduko
** Lernejo de Edukado
** Lernejo de Historio
** Lernejo de Modernaj Lingvoj
** Lernejo de Ĵurnalismo
** Lernejo de Amaskomunikilaro
* Fakultato de Inĝenierio
** Lernejo de Ĝenerala Inĝenierado
** Lernejo de Konstrua Inĝenierado
** Lernejo de Elektrotekniko
** Lernejo de Geologia Inĝenierado
** Lernejo de Mekanika Inĝenierado
** Lernejo de Kemia Teknologio
** Lernejo de Sisteminĝenierado
* Fakultato de Medicino
** Lernejo de Medicina Personaro Trejnado
** Lernejo de Medicino
** Lernejo de nutrado
* Fakultato de Dentokuracado
** Lernejo de Dentokuracado

## Vidu ankaŭ 
* Andoj
* Merido
* Subŝtato Merido

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Universitato de La Andoj 

Kategorio:Universitatoj en Venezuelo
Aviadilatako sur la hospitalo en Mariupolo

La 9-an de marto 2022, la rusia aerarmeo bombis akuŝejon № 3, hospitalkomplekson kiu funkciis kiel infanhospitalo kaj akuŝsekcio en Mariupolo, Ukrainio, dum la rusa invado en Ukrainion, mortigante almenaŭ kvar homojn kaj vundante almenaŭ dek ses, rezultigante almenaŭ unu mortnaskon.
Ukrainia prezidanto Volodimir Zelenskij, la estro de la departemento pri ekstera politiko de Eŭropa Unio, Josep Borrell, nomis la bombadon militkrimo.

La 10-an de marto, la Ministroj pri Eksteraj Aferoj kaj la Ministerio pri Defendo de Rusio deklaris, ke la bombado de la hospitalo estas pravigita per la supozata ĉeesto de ukrainia armea personaro en Mariupola akuŝejo №1, kiel antaŭe dirite, la 7-an de marto, de Reprezentanto de Rusio ĉe UN, Vasilij Nebenzia.

La raporto de OSKE deklaris, ke la aviadila atako estis rusia militkrimo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Misilatakoj de la 8-a de julio 2024

Kategorio:Invado de Rusio en Ukrainion (2022)
Kategorio:Mariupolo
Kapitula kirko de Santillana del Mar

La **Kapitula kirko de Santillana del Mar**, en hispana *Colegiata de Santa Juliana* de Santillana del Mar (Kantabrio, Hispanio), kiun ĝi nomis (*Sant Iuliana* iĝis Santillana), estas unu de la romanikaj monumentoj plej reprezentaj de la regiono. Ĝi estis deklarita Nacia Monumento de Hispanio la 12an de Marto 1889.

En 2015, en la aprobo fare de la Unesko de la ampleksigo de la Jakoba vojo en Hispanio al la aldono «Caminos de Santiago de Compostela: Camino francés y Caminos del Norte de España», ĝi estis inkludita kiel unu de la unuopaj havaĵoj (n.º ref. 669bis-012) de la Jakoba marborda vojo.

​Ŝajne fine de la 9-a jarcento jam ekzistis tie ermitejo dediĉita al supozita martirino Sankta Juliana. Poste estis romanika templo de monaĥejo de benediktanoj, kiu poste iĝis kolegiata preĝejo de komunumo de pastroj de Sankta Aŭgusteno, kaj tiukadre suferis aldonojn kaj reformojn.

Temas pri preĝejo de tri navoj kvarpartaj kaj transepto, tri duoncirklaj absidoj, cilindra turo, kaj kupolbazo super la navokruciĝejo. Estas ankaŭ klostro kaj abatejaj dependaĵoj. La centra navo estas pli larĝa ol la flankaj navoj kaj tial la navokruciĝejo estas kvadratplanita. Krome oni konstruis kvadratbazan sonorilturon kiu el ekstero similas ak tiu kiu staras super la navokruciĝejo, kio havigas simetrian aspekton el la suda fasado. Menciindas la ĉefa pordego sude kiu ebligas aliron el la placo, kaj alia pordego norde kiu komunikas la preĝejon kun la klostro.

## Bildoj 

Colegiata Santa Juliana, Santillana del Mar, Cantabria, España14.jpg|Enirejo.
ColegiataSantillana-3.jpg|Detalo de la pordego.
ColegiataSantillana-2.jpg|Absidoj.
ColegiataSantillana-5.jpg|Kapitelo.
CAPITELROMANICO2.jpg|Kapitelo.
ExteriordelClaustroSantaJuliana.jpg|Ekstero de la klostro.
SepulcroSantaJulianaInterior.jpg|Tombo de Sankta Juliana, interno de la preĝejo.
Colegiata de Santa Juliana, Santillana del Mar 06.jpg|Elaviadila rigardo.
Colegiata de Santa Juliana, Santillana del Mar 02.jpg|Panorama rigardo.

## Bibliografio 
* Ortiz de la Azuela, Julián (1919). Monografía Antigua Colegiata De Santillana Del Mar. Editorial Maxtor. España. ISBN 84-95636-44-1 (faksimilo).

Kategorio:Konstruaĵoj en Kantabrio
Kategorio:Romanikaj konstruaĵoj en Hispanio
Udías

eta|maldekstre|210ra|Municipa teritorio de Udías, norde de Kantabrio.
**Udías** [Udías] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Okcidenta Marbordo, kvankam ĝi mem ne havas marbordon.

## Geografio 
eta|maldekstre|250ra|Sunhorloĝo en la preĝejo de Pumalverde (Udías, Cantabria).
eta|maldekstre|250ra|La Hayuela (Udias).
Ĝi limas norde kun Alfoz de Lloredo kaj Comillas, okcidente kun Valdáliga kaj sudoriente kun Cabezón de la Sal. Udías estas sur tereno dominita de montetoj kun kelkaj grotoj kie ŝatantoj de speleologio povas praktiki ĝin. Estas ankaŭ iama minzono.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Pumalverde, je 50 km de la regiona ĉefurbo .

## Demografio 
Por areo de 19,64 km² estas 930 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 600 loĝantojn el la 1930-aj jaroj akirinte tiom el la 1900-aj jaroj.

La 930 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: Canales, Cobijón, La Hayuela, El Llano, Pumalverde (ĉefurbo), Rodezas, Toporias, Valoria kaj La Virgen.

## Historio 
Ĝi formis parton, kun la municipoj de Alfoz de Lloredo, Comillas kaj Ruiloba, de la Valo de Alfoz de Lloredo, en la komunumo *Merindad de Asturias de Santillana*, ĝis la formado de modernaj municipoj. La Valo de Alfoz de Lloredo estis unu de la konstituantoj de la Provinco de la Naŭ Valoj (1630), kaj poste de la Provinco Kantabrio.

Jam en 943 evidentiĝis eklezia hegemonio de la zono. Menciindas donacoj de San Román kaj San Pedro de Toporias al la tiam monaĥejo de Santa Juliana en Santillana del Mar, abatejo kiu kontrolis la okcidentan areon de la kantabra marbordo. Dum la 14-a kaj 15-a jarcentoj ĝi apartenis al la nobelaj familioj Lasso de la Vega kaj Mendoza (Íñigo López de Mendoza, Markizo de Santillana).

Dum la dua duono de la 19-a jarcento kaj la tuta 20-a jarcento estis minagado.

## Ekonomio 
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed translokiĝis al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la montaraj pejzaĝoj, apuda marbordo kaj iom pli fora Nacia Parko Picos de Europa kaj la kuirarta turismo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Pontifika Universitato Comillas

La **Pontifika Universitato Comillas** [koMIljas] () estas katolika universitato, estrita de la Jezuitoj, kun sidejo en Madrido (Hispanio) kaj kampusoj en Madrido, Cantoblanco kaj Ciempozuelos. Ĝi estis fondita en Comillas en 1890, fakte kiel seminario por estontaj pastroj. En 1904, la papo Pio la 10-a rajtigis la tiam Pontifikan Seminarion de Comillas, pere de la Dekreto "Praeclaris honoris argumentas", disdoni akademiajn gradigojn pri Filozofio, Teologio kaj Kanona Juro, kio faris ĝin *Pontifika Universitato*.

Nuntempe 1 761 profesoroj (2017-2018) laboras por 13 350 studentoj (2017-2018). Estas kvin fakultatoj kaj du teknikaj altlernejoj. El ili elstaras la fakultatoj pri ekonomiko, inĝenierado kaj juro. Krome estas ankaŭ aliaj allig-aldonitaj lernejaj centroj.

La iama sidejo de Comillas estis akirita de la regiona Registaro de Kantabrio por instalado de eduk-esploraj instancoj.

## Vidu ankaŭ 
* Universidad Pontificia de Comillas (stacidomo)

Kategorio:Universitatoj en Hispanio
Kategorio:Kantabrio
Ottó Berg

**Ottó Berg,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Berg Ottó Frigyes** estis hungara dirigento, helpekzercisto, instruisto. Lia unua edzino estis Erzsébet Bodó inter 1928-1949, la dua estis Mária Dósa.

Ottó Berg naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto (la fontodatenoj diferencas kelkajn tagojn!).

## Biografio 
Ottó Berg studis komponadon kaj orgenadon en Hungara Reĝa Muzikakademio, sed interrompe li batalis dum la 1-a mondmilito. Liaj plej gravaj instruistoj estis Viktor Herzfeld kaj Dezső Antalffy-Zsiross. Li akiris dirigentan diplomon en 1918 de István Kerner. Inter 1919-1925 li estis helpekzercisto de Reĝa Operejo de Budapeŝto, inter 1919-1928 li ankaŭ instruis en muzika gimnazio. Inter 1925-1945 li estis dirigento de la Operejo (li estis ankaŭ dirigento de orkestro de Hungara Radio), poste li estis forigita, ĉar lia patro estis negocisto (ne laboristo!). Li estis korusestro de Preĝejo Ĉieliro de Maria (Belváros), sed inter 1957 - 1959 li estis denove helpekzercisto de la Operejo.

## Lia dirigenta repertuaro (elekto) 
* Ede Poldini: *Farsangi lakodalom*
* pluraj operoj, ĉefe de Richard Wagner

## Lia komponaĵo 
* baleta muziko de Robert Schumann: *Karnevál*
 
## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Hungaraj helpekzercistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo de Gloro de la Kruco (Tjumeno)

La **Preĝejo de Gloro de la Kruco** (, ankaŭ konata kiel , do *preĝejo de Nikolao de Mira* kaj , do *Ĉielira preĝejo*) estas la funkcianta preĝejo de la Rusa Ortodoksa Eklezio en Tjumeno (Rusio). Ĝi estis ekkonstruita ĉirkaŭ 1771 kaj konsekrita en 1790. Origine ĝi nomiĝis la preĝejo de Nikolao de Mira.

## Situo 
La preĝejo situas rande de la historia centro, en kvartalo Jamskaja sloboda (Veturigista antaŭurbo), ĉe komenco de la strato Lunaĉarskij kiu ĝis 1922 nomiĝis same kiel la preĝejo, do Nikolskaja. La plej proksimaj bushaltejoj estas *Stroitelnij institut TIU* ĉe stratoj Lunaĉarskij kaj Kommunistiĉeskaja.

## Historio 
### Konstruado kaj funkciado 
Origine sur tu ĉi loko staris ligna preĝejo de Resurekto () kun alkonstruaĵoj de Resurekto de Kristo kaj Nikolao de Mira. La  ĝi komplete forbrulis kaj la  je permeso de episkopo de Tobolsko kaj Siberio Varlaam la 1-a (Petrov) komenciĝis konstruado de nova, jam brika preĝejo kun du altaroj. En 1777 estis konsekrita alkonstruaĵo de Nikolao de Mira, en 1791 estis finita tiu de Resurekto kaj en marto 1792 la tuta preĝejo estis konsekrita.

Ekzistas diversaj supozoj pri la dato de ekkonstruado de la brika preĝejo — 1777 (Nikolaj Abramov), decembro 1774 (plejparto de aliaj). Nina Minenko atentigas pri raporto, laŭ kiu en 1771 oni jam estis konstruantaj la murojn, do evidente la konstruado startis tiujare aŭ pli frue. Origine la preĝejo nomiĝis Ĉielira () aŭ Resurekta ().

Ikonojn pentris loka ikonfaristo E. K. Solomatov kaj la Tjumena Spirita Administracio estis malkontenta pri lia laboro, kritikante samtempe ĝian malaltan artnivelon kaj malfidelecon al la tradicio. Tiel la Dipatrino en ĉiuj bildoj aspektis kiel maljuna virino. Ĉefdiakono Lavrentij havis hararanĝon frizitan kiel ĉe tiutempa burĝo. Prapatrino Eva sin prezentis en ruĝaj gantoj. La plej akran kritikon ricevis bildo pentrita sub ikono de Savinto inter la Pordegoj.

En 1845, laŭ peto de paroĥestro negocisto Aleksandr Platunov, per ordono de ĉefepiskopo Georgij la Resurekta preĝejo estis alinomita de al preĝejo de Gloro de la Kruco (plena nomo: ), same kiel respektiva altaro.

En 1866 paroĥanoj subestre de paroĥestro Ivan Ŝeŝukov komencis kampanjon pri revenigo de la ikono el Pokrovskoje, sed la eparĥio rifuzis ilian peton, post kio ili sin turnis al la Sankta Sinodo.

## Paroĥo 
Al la paroĥo apartenis ankaŭ:
* brika kapelo en la Transtjumenka tombejo;
* ligna kapelo de Sankta Triunuo (vilaĝo Voronina);
* ligna kapelo de Entempligo de Maria (vilaĝo Metelova).

## Vidu ankaŭ 
* Monaĥejo de Sankta Triunuo (Tjumeno)

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Referencoj 
Tjumeno
Gloro de la Kruco
Gloro de la Kruco
Kategorio:Barokaj konstruaĵoj en Rusio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1790-1799
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1790
Le Bec-d'Ambès (stacidomo)

'''Le Bec-d'Ambès''' estas franca varstacidomo sur linio  - Le Bec-d'Ambès, situanta en  Ambès, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bassens - Le Bec-d'Ambès (583000).

## Vidu ankaŭ 
* Ambès

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gironde
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Ambès
Giampaolo Salvi

**Giampaolo Salvi** estas svisa-hungara lingvisto, altlerneja instruisto, membro de Academia Europaea (2017), koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2022). Lia edzino estis Éva Lax.

Giampaolo Salvi naskiĝis la  en Locarno (Svislando).

## Biografio 
Giampaolo Salvi doktoriĝis en Universitato de Padovo en 1978. Post la diplomo li translokiĝis al Budapeŝto kaj li ekinstruis en 1980 en Scienca Universitato Loránd Eötvös, baldaŭ li estis profesoro kaj katedrestro. Li kandidatiĝis en 1992 kaj doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 2001. Lia laboro fokusiĝis al la itala lingvo kaj historio de la latinidaj lingvoj. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li havis premiojn inter 2002-2016.

## Liaj kontribuoj (elekto) 
* *La formazione della struttura di frase romanza. Ordine delle parole e clitici dal latino alle lingue romanze antiche* (2004)
* *Nuova grammatica italiana* (kunaŭtoro, 2004)
* *Le parti del discorso* (2013)

## Fontoj 
* itallingva biografio kun foto
* itallingva biografio
* itallingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 1772-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Svisaj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Csilla Boross

**Csilla Boross** [ĉila boroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Boross Csilla** estas hungara operkantisto, (soprano).

Csilla Boross naskiĝis eble en Székesfehérvár iam.

## Biografio 
Csilla Boross frue komencis pianadi. Ŝi akiris 2 diplomojn en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt, kie ŝi lernis ekzemple de Ilona Tokody. Ŝi debutis en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 2003. Ŝi apartenis al la Operejo inter 2003-2008, poste ŝi membriĝis en :en:Janáček Theatre. Ŝi estis primadono kaj ŝi ricevis titolrolojn, poste ŝi estis gastkantisto de Nacia teatro (Prago). Ekde 2010 ŝia internacia kariero disetendiĝis (Triesto, Romo, Vaŝingtono, Ŝanhajo, Teatro alla Scala), sed ŝi ne forgesis Budapeŝton (Teatro Erkel en 2016). Ŝi ricevis ĉeĥajn kaj hungarajn premiojn inter 2010-2016.

## Ŝia repertuaro (elekto) 
* Béla Bartók: Burgo de la Blubarbulo — Judit
* Gaetano Donizetti: Maria Stuart (opero) - Elizabeta
* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij: *Eŭgeno Onegin* - Tatjana
* Ferenc Erkel:
** *Bánk bán* – Melinda
** *Hunyadi László* - Mária Gara
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** Don Giovanni — Donna Anna
** Così fan tutte — Fiordiligi
** Idomeneo, re di Creta - Elektra
** Die Entführung aus dem Serail - Konstanza
* Giacomo Puccini:
** Tosca — titolrolo
** Turandot — titolrolo
** La fanciulla del West - Minnie
** Madama Butterfly - Ĉo-Ĉo-San
** La bohème - Mimi
** Manon Lescaut — titolrolo
** Suor Angelica — titolrolo 
* Richard Wagner:
** Der Fliegende Holländer – Senta
** Tannhäuser (opero) – Venus kaj Elizabeta
* Giuseppe Verdi:
** *Un balo in Maschera* – Amelia
** Aida — titolrolo
** *Don Carlo* – reĝino Elizabeta
** La Forto de la Destino — Doña Leonora di Vargas
** Makbeto (opero) - ina titolrolo
** Nabucco - Abigel
** Rigoletto - Gilda
** *Simon Boccanegra* - Amelia Grimaldi

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=j2y1e3c4mv0

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Gábor Bretz

**Gábor Bretz** [brec], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bretz Gábor** estas hungara operkantisto, basbaritono.

Gábor Bretz naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Gábor Bretz maturiĝis en muzika gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris komercistan diplomon en altlernejo, poste operkantistan diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 2004. Liaj plej gravaj instruistoj estis Erika Sziklay, Albert Antalffy kaj Sándor Sólyom-Nagy. En 2005 li atingis la unuan lokon en kantokonkurso. Li debutis en Teatro alla Scala en 2007. Inter 2011–2012 li estis ĉambela kantisto. Li ricevis premiojn ekde 2005, en 2024 premion Kossuth. Lia edzino naskis 7 gefilojn.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Ludwig van Beethoven: Fidelio — Fernando
* Béla Bartók: Burgo de la Blubarbulo - titolrolo
* Ferenc Erkel: *Hunyadi László* (opero) — Gara
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** Don Giovanni — titolrolo kaj Leporello
** Die Zauberflöte — maljuna pastro kaj dua gardisto
** La geedziĝo de Figaro: — titolrolo
* Giacomo Puccini:
** Tosca — Cesare Angelotti
** La Bohème — Colline
* Richard Wagner:
** Der Fliegende Holländer – Daland
** Die Meistersinger von Nürnberg – Fritz Kothner
* Giuseppe Verdi:
** Aida — reĝo
** Makbeto (opero) — Banquo
* Georges Bizet: Carmen – Zuniga; Escamillo
* Gioachino Rossini: La barbiro de Sevilo – Basilio
* Charles Gounod: Faŭsto – Mefisto

## Fontoj 
* hungarlingva intervjuo kaj biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
(154029) 2002 CY46

**(154029) 2002 CY46** estas tre malgranda, malhela marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra, tre klinita orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero, ĝia suprenira nodo estas proksime de la tera orbito

* Ĝia marsa MOID estas 0,2831 astronomia unuo (42,351 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,087859 astronomia unuo (13,144 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,14134 astronomia unuo (21,144 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasas al 0,19883 astronomia unuo (29,745 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,22298 astronomia unuo (33,357 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Komarko Besaya

**Besaya** [beSAja] estas komarko en Kantabrio (Hispanio). Ties nomo devenas de la rivero Besaya, fluanta en ĝi. Ĝi limas oriente kun la Komarko Santandero kaj la Komarko Valles Pasiegos, sude kun Campoo-Los Valles, okcidente kun la Okcidenta Marbordo kaj Saja-Nansa kaj norde kun la Kantabra Maro.

En Kantabrio komarkoj ne havas proprajn sendependajn povojn nek estas oficiale agnoskitaj, kaj tial komarko-divido restas pli kultura aŭ geografia ol administra.

## Municipoj 
* Anievas
* Arenas de Iguña
* Bárcena de Pie de Concha
* Cartes
* Cieza
* Los Corrales de Buelna
* Molledo
* Polanco
* San Felices de Buelna
* Suances
* Torrelavega

## Bildaro 

Dosiero:Rio Saja-Besaya en Ganzo.PNG|Rivero Saja-Besaya en Ganzo.
Dosiero:Ayuntamiento Torrelavega.jpg|Urbodomo de Torrelavega.
Dosiero:Playa de Los Locos P7120022.jpg|Strando La Frenezuloj en Suances.
Dosiero:La Vijanera.jpg|Festo La Vijanera en Silió (Molledo).

Kategorio:Komarkoj de Kantabrio
Busaval

**Busaval,** marate **भुसावळ** estas urbego, ankaŭ municipo en federacia ŝtato Barato, en subŝtato Maharaŝtro, en distrikto de Ĝalgaon.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Busaval situas sur montetaro laŭ rivero Tapti en alto 209 metrojn super la marnivelo. La distrikta sidejo Ĝalgaon troviĝas 22, Burhanpur 55, Akola 132, Ĝalna 135, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 386, tutlanda ĉefurbo Delhio 856, Kolkato 1310 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Demografio 
Busaval havis populacion de  en 2011. La legopovo estas 88%.
eta|

## Historio 
Busaval akiris vastan famon, kiam la britoj konstruis tie la fervojon. La urbo estis rivera trapasejo kun nodo. Iam ankaŭ armea bazo estis fondita, la urba magistrato en 1883.

## Ekonomio 
Busaval estas konata pro sia banankultivado kaj speciala blanka melongeno.

## Lingvoj 
La oficiala lingvo estas la marata lingvo.

## Religioj 
En Busaval vivas majoritate hinduoj 64%, krome minoritate islamanoj 24%, budhanoj 9%, ĝainistoj kaj kristanoj po 1%.

## Klimato 
Busaval situas en duonarida klimato kaj havas tre sekan kaj varman veteron, eĉ ĝi apartenas al la plej varmaj urboj de la lando. La urbego ricevas moderan pluvokvanton dum la musono.

## Trafiko 
Busaval havas trairan vojon tra ponto, krome 4 aliajn vojojn. Same fervoja linio trairas ĉe alia ponto, krome alia fervoja linio aliĝas al tio. La urbego estas tre malnova kaj havas mallarĝajn vojojn, tial la trafiko estas malrapida. La plej proksima flughaveno funkcias en Ĝalgaon.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Maharaŝtro
Kategorio:Urboj de Barato
Anievas

eta|maldekstre|210ra|Municipa teritorio de Anievas, norde de Kantabrio.
**Anievas** [aNJEbas] estas municipo en centra Kantabrio, Hispanio, en la komarko Besaya.

## Geografio 
eta|maldekstre|250ra|Urbodomo en Cotillo (ĉefurbo).
eta|maldekstre|250ra|Barriopalacio.
eta|maldekstre|250ra|Calga.
eta|maldekstre|250ra|Preĝejo de Cotillo.
eta|maldekstre|250ra|Sankta Kristoforo ĉe la preĝejo de Cotillo.
eta|maldekstre|250ra|Villasuso.
Ĝi limas norde kun Los Corrales de Buelna kaj San Felices de Buelna, okcidente kaj sude kun Arenas de Iguña kaj oriente kun Corvera de Toranzo.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Cotillo, je 33 km de la regiona ĉefurbo .

## Demografio 
Por areo de 20,90 km² estas 266 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 500 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.

La 266 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj:
* Barriopalacio, 102 loĝ.
* Calga, 47 loĝ.
* Cotillo (ĉefurbo), 129 loĝ.
* Villasuso, 83 loĝ.

## Ekonomio 
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
3-Acetilfenila benzoato

**3-Acetilfenila benzoato** aŭ **3-acetylphenyl benzoate 2d.png** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj **3-acetilfenolo**. 3-Acetilfenila benzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Acetilfenila benzoato prezentas benzoatan grupon ligitan al 3-acetilfenila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **3-acetilfenila benzoato** per traktado de **3-acetilfenila hidroksido** kun **benzoata acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **3-acetilfenila benzoato** per traktado de **benzoata anhidrido** kun **3-acetilfenila hidroksido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **3-acetilfenila benzoato** per traktado de **benzoata acido** kun **3-acetilfenila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **3-acetilfenila benzoato** per traktado de **natria benzoato** kun **3-acetilfenila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Benzoatoj
* 2-Acetilfenila benzoato
* 4-Acetilfenila benzoato

## Referencoj 
Kategorio:Benzoatoj
(154020) 2002 CA10

**(154020) 2002 CA10** estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT (*Near Earth Asteroid Tracking*) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Orbito 
Ĝia orbita periodo, 698,836 tagoj, estas tres proksima de tiu de Marso (686,971 tagoj).

Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso, ĝia suprenira nodo estas proksima de la venusa orbito.

* Ĝia marsa MOID estas 0,08627 astronomia unuo, tie estas 12,906 milionoj da km.
* Ĝia tera MOID estas 0,153332 astronomia unuo, tie estas 22,938 milionoj da km.
* Ĝia venusa MOID estas 0,04866 astronomia unuo, tie estas 7,279 milionoj da km.
* La  ĝi pasis al 0,16108 astronomia unuo (24,097 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,15263 astronomia unuo (22,833 milionoj da km) de nia planedo.
* La  ĝi pasis al 0,07581 astronomia unuo (11,341 milionoj da km) de Venuso.
* La  ĝi pasos al 0,06766 astronomia unuo (10,122 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
(154035) 2002 CV59

**(154035) 2002 CV59** estas tre malgranda, ne tre hela marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 3:4 kun la Tero.

Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso, la Tero kaj de Venuso, ĝia tre granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la Tero.

* Ĝia marsa MOID estas 0,17191 astronomia unuo (25,717 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,42524 astronomia unuo (63,614 miliono da km).
* Ĝia venusa MOID estas 0,15687 astronomia unuo (23,467 milionoj da km).
* Ĝia merkura MOID estas 0,2168 astronomia unuo (32,433 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,42636 astronomia unuo (63,7823 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,42502 astronomia unuo (63,582 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
154141 Kertész

'*154141 *Kertész''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la hungara astronomo Sárneczky Krisztián sur bildoj prenitaj elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara fotisto André Kertész (1894 – 1985), konata pro lia revolucia kontribuo al la fotografia komponado kaj pro lia strebo por establi kaj disvolvi la fotografian raporton. Li estas nun agnoskita kiel unu el la bazaj fondistoj de la fotoĵurnalismo. Li vivis kaj laboris en Hungario, Francio kaj Usono.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Krisztián Sárneczky
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Palingeneza ultranaciismo

**Palingeneza ultranaciismo** estas koncepto rilata al faŝismo en la vasta senco, formulita de la brita politika teoriisto Roger Griffin. La ŝlosila elemento de tiu koncepto estas konvinko, ke eblas difini faŝismon surbaze de ĝia kerna mito pri revolucio celanta atingi “nacian renaskiĝon”, palingenezon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* “Modernity, Modernism, and Fascism: A ʻMazeway Resynthesis’”
* “Staging the Nation's Rebirth” (PDF)

Kategorio:Faŝismo
Kategorio:Naciismo
Kategorio:Politikaj ideologioj
Arenas de Iguña

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Anievas, norde de Kantabrio.
**Arenas de Iguña** [aREnas deiGUnja] (Sabloj de Iguña) estas municipo en centra Kantabrio, Hispanio, en la komarko Besaya.

## Geografio
[eta|maldekstre|250px|Palaco Hornillos, en Las Fraguas. Tie oni filmis la eksterajn scenojn de la filmo de [Alejandro Amenábar nome *Los otros-The others*, stelulita de Nicole Kidman.]]
eta|maldekstre|250px|Ermitejo de *San Román de Moroso*.
eta|maldekstre|250px|San Juan de Raicedo.
eta|maldekstre|250px|Preĝejo de San Juan de Raicedo.
Ĝi limas norde kun Cieza kaj kun Los Corrales de Buelna, okcidente kun Los Tojos, sude kun Molledo kaj Bárcena de Pie de Concha, kaj oriente kun Anievas kaj Corvera de Toranzo. En la komarko Besaya fluas la rivero Besaya paralele al la Aŭtoŝoseo Kantabria-Altebenaĵo. Ĝi estas unu de la loĝlokoj de la norda Jakoba vojo nome: *Ruta del Besaya*. 

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Arenas de Iguña, je 48 km de la regiona ĉefurbo . 

## Demografio
Por areo de 86,82 km² estas 1 703 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 1 300 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.

La 1703 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: Arenas de Iguña, Bostronizo, Cohiño, Las Fraguas, Los Llares, Palacio, Pedredro, San Cristóbal, San Juan de Raicedo, San Vicente de León, Santa Águeda kaj La Serna.

## Historio
Dum la Antikva Reĝimo Yguña estis unu de la nombraj senjorlandoj kiujn posedis en Kantabrio la markizoj de Aguilar de Campoo, grafoj de Castañeda.

En la protokolo pri kreado de la Provinco Kantabrio la 28an de julio 1778, registriĝis la ĉeesto de Valle de Iguña kun Villa de San Vicente de León kaj Los Llares.

Arenas de Iguña historie estis la plej grava komercvojo de Kantabrio kun la kastilia altebenaĵo. La kantabraj kastrumoj atestas la ĉeeston ekde longe en tiuj teroj.

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado. 

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio
* Arenas de Iguña (stacidomo)
* Las Fraguas (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Preĝejo de Simeono (Tjumeno)

La **Preĝejo de Simeono** () estas la funkcianta preĝejo de la Rusa Ortodoksa Eklezio en Tjumeno (Rusio). Ĝi estis fondita en 1872 kaj konstruita en 1879—1885 por la Vladimira orfejo-metilernejo. Origine ĝi servis kiel hejma preĝejo, ekde 1888 kiel paroĥa.

## Situo 
La preĝejo situas rande de la historia centro, ĉe kruciĝo de la ĉefa strato de la urbo (finiĝinta tiuloke), tiutempe nomita Carskaja (nun Respubbliko) kaj la Moskva landvojo (nun Orĝonikidze), kelkcent metrojn for de la malliberejo. Nun tio estas la urbocentro.

## Historio 
En 1872 rande de Tjumeno, ĉe loko kie la ĉefa urbostrato Carskaja finiĝis kaj kruciĝis kun la Moskva landvojo, kelkcent metrojn for de la malliberejo, malfermiĝis la Vladimira orfejo-metilernejo (). Ĝi estis konstruita de negocisto de la 1-a rango Semjon Miĥajloviĉ Trusov, kiu elspezis tiucele 14 mil rublojn, kaj estis nomita omaĝe al grandprinco Vladimir Aleksandroviĉ, vizitinta Tjumenon en 1868. La orfejo estis duetaĝa kaj etendiĝis laŭlonge de la strato Carskaja. De 1872 ĝis 1897 ĝi akceptis 405 infanojn. La knaboj rajtis troviĝi en la orfejo ĝis la 17-a vivojaro, la knabinoj ĝis la 16-a. Funkciis duklasa lernejo, kie instruado daŭris 4 jarojn. Krome oni instruis metiojn: la knaboj lernis bindadon, lignaĵistan metion, ŝufaradon; la knabinoj lernis kudradon.

Origine la infanoj frekventis la preĝejon de Endormiĝo de la Dipatrino, al kies paroĥo apartenis la orfejo. Sed la vojo laŭ nepavimitaj stratoj estis tro longa kaj komplika, do aperis bezono en propra preĝejo. En 1880–1885 negocisto Semjon Trusov komencis kaj lia filino, kolonela vidvino Fotina Semjonovna Serebrjakova finis konstruadon de la preĝejo de Simeono. Al ĝia konstruado kaj prizorgado kontribuis ankaŭ aliaj lokaj negocistoj.  rublojn oferis grandprinco Vladimir Aleksandroviĉ kaj lia edzino Maria Pavlovna.

Ĝi estas malgranda (9,9 x 6 m, alteco 6,8 m kun kupolo) kaj alkonstruita al la orienta muro de la orfejo. Altaro troviĝis en la dua etaĝo. La preĝejo estis hejtata per du kahelitaj fornoj kaj la tria, sen kaheloj, troviĝis ĉe altaro. Kverka ikonostazo kun ĉizitaj kolonoj estis mendita en Moskvo. La preĝejon eblis eliri el klasa ĉambro aŭ de surstrate. Ekzistis ĥoro kiu kantis ĉe du ĥorejoj.

Komence la preĝejo apartenis al la paroĥo de la preĝejo de Endormiĝo de la Dipatrino, sed la  ĝi iĝis memstara kaj ekhavis propran pastron.

En sovetia tempo la preĝejo estis fermita kaj same kiel la orfejo transdonita al la Tjumena Medicina Instituto. Longan tempon tie funkciis anatomia teatro.

La  laŭ decido de la Tjumena Provinca Ekzekutiva Komitato la konstruaĵo estis agnoskita arkitektura monumento de loka signifo.

En 1998 la konstruaĵo estis transdonita al la Tobolska-Tjumena eparĥio kaj tie okazis la unua diservo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Dipatrina-Kristnaska monaĥejo (Tjumeno)
* Preĝejo de Endormiĝo de la Dipatrino (Tjumeno)

Simeono
Simeono
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1880-1889
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1885
Kategorio:Strato Respubliko (Tjumeno)
Bárcena de Pie de Concha

eta|maldekstre|210ra|Municipa teritorio de Bárcena de Pie de Concha, norde de Kantabrio.
**Bárcena de Pie de Concha** [BARzena dePJE deKONĉa] estas municipo en centra Kantabrio, Hispanio, en la komarko Besaya.

## Geografio 
eta|maldekstre|250ra|Pie de Concha.
eta|maldekstre|250ra|Pavimita Vojo de la Valo Besaya de Bárcena de Pie de Concha, erare atribuita al romia epoko, sed reale konstruita en la 18-a jarcento.
eta|maldekstre|250ra|Pilorio de Pie de Concha.
eta|maldekstre|250ra|Reĝa Vojo de Las Hoces.
eta|maldekstre|250ra|Fervoja stacio de Montabliz.
Ĝi limas sude kun Pesquera, Santiurde de Reinosa kaj San Miguel de Aguayo, norde kaj oriente kun Molledo kaj okcidente kun Arenas de Iguña, Hermandad de Campoo de Suso kaj Los Tojos.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Bárcena de Pie de Concha, je 42 km de la regiona ĉefurbo .

## Demografio 
Por areo de 30,53 km² estas 671 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 600 loĝantojn el la 1920-aj jaroj.

La 671 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj:
* Bárcena de Pie de Concha, 541 loĝantoj,
* Montabliz, nun senhoma, iam nur fervoja stacio,
* Pie de Concha, 106 loĝantoj kaj
* Pujayo, 88 loĝantoj.

## Ekonomio 
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed nun ĉefe industrio kaj elektrogenerado.

Ĉefaj vidindaĵoj estas jenaj:
* Pilorio de Pie de Concha, kun kategorio de monumento (maldekstra duono de la municipa blazono).
* Reĝa Vojo de Las Hoces, ĝis Pesquera, ankaŭ kun kategorio de monumento (dekstra duono de la municipa blazono).
* Vojo de la Valo Besaya.
* Ermitejo de *Nuestra Señora de la Consolación* de Pie de Concha.
* Vojo de la Valo Besaya, kun kategorio de arkeologia zono, kunhavata kun la municipoj Pesquera kaj Molledo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio
* Bárcena (stacidomo)
* Pujayo (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Éva Lax

**Éva Lax** [laks], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lax Éva** estis hungara kantisto (mezosoprano), filologo, altlerneja instruisto, muzikinstruisto. Ŝia edzo estis Giampaolo Salvi.

Éva Lax naskiĝis la . 

## Biografio 
Éva Lax ekde sia aĝo 7 lernis muzikon pri László Dobszay. Ŝi akiris pedagogian diplomon en grado Ph.D. en itala fakultato de Scienca Universitato Loránd Eötvös, sed samtempe ŝi lernis kantoteknikon en muzika mezlernejo. Dum tiu ĉi periodo ŝia kantinstruisto estis Ilona Adorján (eksterlande René Jacobs, Emma Kirkby) kaj ŝi ankaŭ partoprenis plurfoje en majstraj kursoj eksterlande. Ŝi specialiĝis pri kantado de malnova muziko. Dum tri okazoj inter 1998 kaj 2000 ŝi studis en Amsterdamo. Ŝi estis kunfondinto de kantorkestro kaj ŝi ankaŭ koncertis kun multaj aliaj hungaraj orkestroj kaj hejme kaj eksterlande. Ŝia repertuaro etendiĝis de la mezepokaj muzikoj ĝis la klasika viena epoko. Ŝi ankaŭ instruis en la menciita universitato (ekde 1997 kiel docento, inter 1993-2015 en muzika mezlernejo. Ŝi eldonis muzikdiskojn kaj enlande kaj eksterlande. Ŝi naskis filinon.
 
## Ŝiaj kontribuoj (elekto) 
* *Appunti di fonetica del romanesco in base a trentuno sonetti del Belli nella dizione di Lilla Brignone e Paolo Stoppa* (disertaĵo, 1972)
* *L’integrazione linguistica in Italia sul piano fonologico con particolare riguardo al romanesco* (1975)
* *Aspetti del dialetto feltrino di Vittore Villabruna* (disertaĵo, 1980)
* *Dialetto riflesso e coscienza linguistica, in Scritti linguistici in onore di Giovan Battista Pellegrini* (1983)
* *Claudio Monteverdi: Lettere, a cura di Éva Lax* (libro, 1994)
* *La voce di Claudio Monteverdi - una vita attraverso le lettere* (1994)
* *Ilona Adorján: Hangképzés, énektanítás* (redaktoro, 1996)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.facebook.com/regizeneinapok/videos/lax-%C3%A9va/346864332615222/

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun foto
* anglalingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kantistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj filologoj
Anna Carina

**Anna Carina** [karina], laŭ origina nomo **Katharina Gschmeidler,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Carina Anna** estis aŭstra-hungara operkantisto, (soprano). Ŝia edzo estis Adolf Frankenburg, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Frankenburg Adolfné*.
eta|
Kiel Katharina Gschmeidler naskiĝis la  en Vieno, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Anna Carina komence lernis pianadon, poste kantoteknikon de :de:Mathilde Marchesi en sia naskiĝurbo. Ŝi debutis en Würzburg en 1861. Ŝiaj plej gravaj operejaj stacioj estis Frankfurto ĉe Majno (1862), Nacia Teatro (Pest) (1863–1867, 1872-1875, 1877), Viena Kortega Operejo (1868), Hamburgo (1871), Roterdamo, Zuriko (1876). Ŝia kantista kariero ĉesis pro geedziĝo kaj ŝi vivis en Sopron. Tamen kelkfoje ŝi estis aŭdebla en koncertoj, lastfoje en 1878.

## Ŝia repertuaro (elekto) 
* Ludwig van Beethoven: Fidelio — Leonore
* Vincenzo Bellini: Norma (opero)– titolrolo
* Ferenc Erkel:
** *Hunyadi László* – Erzsébet Szilágyi 
** *Dózsa György* – Lóra (tiu rolo rekte estis dediĉita al Carina)
* Charles Gounod: Faŭsto – Margit
* Giacomo Meyerbeer: *Die Hugenotten* — Valentine
* Wolfgang Amadeus Mozart: Don Giovanni — Donna Anna
* Giuseppe Verdi:
** *Ernani* – Elvira
** *Un balo in Maschera* – Amelia
* Richard Wagner: Lohengrin – Elza

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* germanlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Aŭstraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Polanco

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Polanco, norde de Kantabrio.
**Polanco** [poLANko] estas municipo en norda Kantabrio, Hispanio, en la komarko Besaya.

En tiu municipo naskiĝis fama kantabra verkisto José María de Pereda en 1833. 

Menciindas ankaŭ la haveno de Requejada (en la foto de la tabelo), ŝlosila infrastrukturo por la industrio de Torrelavega (Sniace kaj Solvay). 

## Geografio
eta|maldekstre|250px|Lageto Pozo Tremeo (Rumoroso-Polanco).
eta|maldekstre|250px|Fervojo ĉe Requejada.
eta|maldekstre|250px|Haveno de Requejada (Cantabria).

Ĝi limas norde kun Miengo, okcidente kun Santillana del Mar kaj Suances, sude kun Torrelavega kaj oriente kun Piélagos. 

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Polanco, je 24 km de la regiona ĉefurbo . La loĝloko Polaco mem estas distribuata inter jenaj kvartaloj: Cuesta Quintana, La Iglesia, Hondal, La Cochera, Cumbrales, Menocal, Piñal, Pozo, La Llosa kaj El Riego.

## Demografio
Por areo de 17,55 km² estas 5 978 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 500 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.

La 5 978 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: 
* Barrio Obrero, 123 loĝ.
* Mar, 578 loĝ.
* Polanco (ĉefurbo), 1 006 loĝ.
* Posadillo, 348 loĝ.
* Requejada, 1 407 loĝ.
* Rinconeda, 1 192 loĝ.
* Rumoroso, 793 loĝ.
* Soña, 138 loĝ.

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj ĉefe brutobredado. Tamen, kvankam nuntempe ankoraŭ oni praktikas tiujn metiojn, jam hegemonias la triaranga sektoro. Nur 3,4 % de la laboristaro dediĉas sin al la unuaranga sektoro, 17 % al la konstruado, 27,7 % al industrio kaj 51,9 % al servoj.

## Historio 
Oni trovis restaĵojn de prahistorio. Certe jam en epoko de Romia Imperio trapasis la teritorion ŝoseo el nordo suden.

La unua mencio de Polanco aperis en la jaro 1026, en dokumentoj kiuj montris ties dependon de la abatejo de Santillana del Mar. Poste ĝi pasis al senjorlando de la Markizo de Santillana. Kaj en tiu familio, en la 18-a jarcento la Duko de Infantado nomumis la urbestron. Dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj, ludis gravan rolon la haveno de Requejada, ĉar el tie oni eksportis la tritikon de Kastilio kaj oni importis feron.

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio
* Mar (stacidomo)
* Requejada (stacidomo)

Kategorio:Polanco
Kategorio:Municipoj de Kantabrio
László Csabay

**László Csabay** [lAslO ĉabai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csabay László** estis hungara-usona operkantisto, (tenoro). Lia persona nomo estis eksterlande *Laszlo*, en Usono *Leslie*, lia familia nomo en Usono estis *Chabay*.

László Csabay naskiĝis la  en Békéscsaba, li mortis la  en Sarasota (Florido, Usono).
 
## Biografio 
László Csabay devenis el juda familio. Li komence estis komercisto, iom poste li studis en Muzikakademio de Budapeŝto, poste en Munkeno de :de:Fritz Feinhals, en Milano de :en:Edoardo Garbin. En la teatra jaro 1932 li turneis kun migra operkompanio en Germanio, Belgio kaj Estonio, inter 1933-1935 li estis membro de germana teatro de Brno, 1935-1937 en Urba Teatro (Budapeŝto), poste li turneis en Usono. Reveninta li kantis nur en Svislando. Inter 1946-1951 li apartenis al Metropola Operejo, poste li rolis en koncertoj en Usono. Li instruis en usona universitato inter 1955–1977.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Ludwig van Beethoven: Fidelio — Jacquino
* Gaetano Donizetti: *Lucia di Lammermoor* — Normann; Arthur
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** Die Zauberflöte — Tamino; Monostatos
** Die Entführung aus dem Serail — Pedrillo
** La geedziĝo de Figaro — Basilio; Don Curzio
** Cosi fan tutte — Ferrando
* Giacomo Puccini:
** Tosca — Spoletta
** Manon Lescaut — Edmond
** Madama Butterfly — Goro
* Giuseppe Verdi:
** Il trovatore – Ruiz; heroldo
** *Un balo in Maschera* – juĝisto
** Aida — heroldo
** *Don Carlo* – grafo Lerma
** Rigoletto — Borsa
** La traviata — Gaston
** Otelo, la maŭro de Venecio — Cassius; Roderigo
* Richard Wagner:
** Tannhäuser (opero) – Walther von der Vogelweide
** Die Meistersinger von Nürnberg — David; Balthasar Zorn; Augustin Moser
** Tristano kaj Izoldo – paŝtisto

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto](http://bekeswiki.bmk.hu/index.php/Csabay_L%C3%A1szl%C3%B3_(1907%E2%80%931989))
* anglalingva biografio kun foto
* angla biografio
* biografieto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Usonaj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Usonaj judoj