open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jean-Christophe Rufin

**Jean-Christophe RUFIN**, naskiĝis la 28-an de junio 1952 en Bourges (Cher), estas franca kuracisto, verkisto kaj diplomato.

Li estis elektita en 2008 al la Franca Akademio, de kiu li fariĝis la plej juna membro. Eksa prezidanto de * Agado Kontraŭ Malsato*, li estis Franca Ambasadoro en Senegalo kaj Gambio.

## Verkoj 
;Eseoj
* ''Le Piège humanitaire – Quand l'humanitaire remplace la guerre*, Jean-Claude Lattès, 1986
* *L'Empire et les nouveaux barbares*, Jean-Claude Lattès, 1991 (eseo pri internacia politiko en kiu la nuna mondo estas la tiama Romio minacita de la barbaroj.)
* *La Dictature libérale*, Jean-Claude Lattès, 1994, premio Jean-Jacques-Rousseau 1994
* *L'Aventure humanitaire*, «Découvertes Gallimard» (nº 226), Gallimard, 1994
* *Géopolitique de la faim – Faim et responsabilité*, PUF, 2004
* *Un léopard sur le garrot*, Gallimard, 2008, ISBN 2-07-035991-3
* *Immortelle randonnée*, Guerin, 2013, ISBN 2-35-221061-5

;Romanoj
* *L'Abyssin*,  Gallimard, 1997 ISBN 2-07-074652-6, Premio Goncourt
* *Sauver Ispahan*, Gallimard, 1998
* *Les Causes Perdues*, Gallimard 1999, Premio Interallié 1999
* *Rouge Brésil*, Gallimard, 2001 ISBN 2-07-030167-2 Premio Goncourt 2001
* *Globalia*, Gallimard, 2004 ISBN 2-07-030918-5
* *La Salamandre*, Gallimard, 2005 ISBN 2-07-032876-7
* *Le Parfum d'Adam*, Flammarion, 2007
* *Katiba*, Flammarion, 2010 ISBN 2-08-120817-2, ISBN 978-2081208179
* *Le Grand Cœur*, Gallimard, 2012 ISBN 978-2-07-011942-4
* *Sept histoires qui reviennent de loin*, Gallimard, 2011 ISBN 978-2-07-013412-0

;Kunlabore:
* *Économie des guerres civiles*, kun François Jean, Hachette, 1996
* *Mondes rebelles'', kun Arnaud de La Grange kaj Jean-Marc Balancie, Michalon, 1996

Kategorio:Francaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj verkistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Francaj veturverkistoj
Kategorio:Francaj romanistoj
Kategorio:Verkistoj pri medicino
Kategorio:Francaj neŭrologoj
Kategorio:Kuracistoj sen landlimoj
Kategorio:Francaj diplomatoj
Kategorio:Francaj ambasadoroj en Gambio
Kategorio:Francaj ambasadoroj en Senegalo
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Kavaliroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo (Francio)
Kategorio:Lernintoj de liceo Janson-de-Sailly
Kategorio:Lernintoj de IEP (Parizo)
Kategorio:Honordoktoroj de la katolika universitato de Loveno
Ken Scott

**Ken SCOTT** (naskiĝis en 1970 en Dalhousie, Nov-Brunsviko, proksime al Campbellton) estas kanada scenaristo, aktoro, reĝisoro kaj komikisto. Li iĝis konata kiel membro de la komedia grupo *Les Bizarroïdes* kun Martin Petit, Stéphane E. Roy kaj Guy Lévesque, kaj kiel scenaristo de *La Grande Séduction*, ''La Vie après l'amour*, *Maurice Richard* kaj *Le Guide de la petite vengeance*, same kiel de la televidserio *Le Plateau''.

Kategorio:Kanadaj reĝisoroj
Kategorio:Kanadaj aktoroj
Kategorio:Kanadaj scenaristoj
Kategorio:Kanadaj komikistoj
Sándor Csiga

**Sándor CSIGA** [ŝAndor ĉiga], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csiga Sándor** estis hungara komponisto, tekstopoeto, sportisto (glisilisto, pendoglisilisto).

Sándor Csiga  naskiĝis la  en Vác kaj mortis la 9-an de aprilo 2022.

## Biografio 
Sándor Csiga jan tre frue interesiĝis pri muziko, krome li aĝis 15, kiam li estis oficiale glisilisto. Li estis edukita en Szolnok, poste li frekventis faklernejon en Budapeŝto. Li estis ravita pri ŝlagromuzikistoj en la ĉefurbo, tial li forlasis la lernejon kaj komencis verki tekstojn por ŝlagroj. Li aliĝis al konataj ŝlagrorkestroj, ili registris muzikdiskojn. En 1983 li oficiale estis ankaŭ deltoplanisto, inter 1984-1999 li apartenis al la plej bonaj tiaj hungaraj sportistoj. En 1999 pro akcidento li forlasis la sporton, poste li instruas glisistojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* [hungarlingva biografio kun video(https://eo.wikipedia.org/wiki/video)]

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokomponistoj
Kategorio:Hungaraj glisilistoj
Kategorio:Hungaraj pendoglisilistoj
Kategorio:Hungaraj tekstopoetoj
(59049) 1998 TC31

**(59049) 1998 TC31** estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi orbitas, kun granda klinangulo, en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, pro tio estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Mimeografo

eta|Reklamo de 1889 de la mimeografo de Edison.
La ***stencil-duobligilo*** aŭ ***mimeografa maŝino*** (ofte mallongigita kiel ***mimeografo***) estas malmultekosta duobliga maŝino kiu funkcias metante inkon tra ŝablonaro al papero. La mimeografa procezo ne devus esti konfuzita kun la alkohola duoblig-procezo.

Mimeografo estis komuna teknologio en presado de malgrandaj kvantoj, kiel en oficeja laboro, klasĉambraj materialoj kaj preĝejaj bultenoj. Fruaj fanzinoj estis presitaj per ĉi tiu teknologio, ĉar ĝi estis vasta kaj malmultekosta. En la malfruaj 1960-aj jaroj, mimeografoj kaj aliaj maŝinoj tiutempaj, estis delokigitaj iom post iom favore al fotokopiado.
eta|ilustraĵo de Mimeografo

## Vidu ankaŭ 
* Presarto

Kategorio:Malnovaj teknologioj
Kategorio:Oficeja aparataro
Kategorio:Presado
Kabo Terfino

***Kabo Terfino*** (, ) estas kabo situanta ĉe la hispana atlantika marbordo, en la galega municipo Finisterre (Korunjo). Ĝi estis deklarita en 2007 kiel Eŭropa Heredaĵo. La romanioj kredis, ke ĉi tio estas la plej okcidenta punkto de la konata mondo. Tamen, la Kabo de la Roko estas pli okcidente.

La lumturo de Terfino estis konstruita en 1853. La lumturo, farita el ŝtono, estas el okangula bazo, kaj finiĝas per kamenbreto sur kiu la balkono sidas. Supre estas la kupolo kun poligona lanterno. La turo mezuras 17 metrojn kaj ĝia lumo, lokita 143 metrojn super la marnivelo, atingas pli ol 30 marajn mejlojn.

Kategorio:Lokoj de romkatolika pilgrimado
Kategorio:Geografio de Galegio

Terfino
Giovanni Battista Tiepolo

**Giambattista (aŭ Giovanni Battista) TIEPOLO** (Venecio, 5-an de marto 1696 - Madrido, la 27-an de marto 1770) estis itala pentristo kaj konsiderata kiel la lasta pentristo de la Baroko. Li estas unu el la reprezentantoj plej gravaj de la itala Rokoko. Li estis produktiva, kaj laboris ne nur en Italio, sed ankaŭ en Germanio kaj Hispanio.

Giovanni Battista Tiepolo, kune kun Giambattista Pittoni, Canaletto, Giovanni Battista Piazzetta, Giuseppe Maria Crespi kaj Francesco Guardi estas konsiderataj la tradiciaj malnovaj majstroj de tiu periodo.

Sukcese ekde la komenco de sia kariero, Michael Levey priskribis lin kiel "la plej bona ornama pentristo de la 18-a jarcento en Eŭropo, same kiel plej kapabla metiisto."

## Galerio 

file:Accademia - Giambattista Tiepolo, San Domenico in gloria 1723.jpg|*La Gloro de Sankta Domeniko* 1723.
Image:Giovanni Battista Tiepolo - Scipio Africanus Freeing Massiva - Walters 37657.jpg|*Scipio Africanus liberiganta Masivon*
File:Giambattista Tiepolo - The Banquet of Cleopatra - Google Art Project.jpg|*La bankedo de Kleopatro*.
File:Giovanni Battista Tiepolo 034.jpg|eta|*Apoteozo de Hispanio* (1762-1766) en Reĝa Palaco de Madrido.
File:Giovanni Battista Tiepolo, Wealth and Benefits of the Spanish Monarchy under Charles III, 1762, NGA 12137.jpg|*Riĉeco kaj Avantaĝoj de la Hispana Monarkio sub Karlo la 3-a*, 1762, Nacia Galerio de Arto.
File:Giovanni Battista Tiepolo - Apollo Pursuing Daphne, 1755-1760.jpg|*Apolo persekutas Dafnan*, 1755–1760.
File:Giovanni Battista Tiepolo - Los hebreos recogiendo el maná en el desierto (boceto) - Google Art Project.jpg| *Manao en la dezerto*.

Kategorio:Italaj pentristoj de la 18-a jarcento
Kategorio:Italaj barokaj pentristoj
Kategorio:Veneciaj pentristoj
Kategorio:Italaj desegnistoj
Kategorio:Pentristoj de rokoko
(59050) 1998 TB33

**(59050) 1998 TB33** estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estas malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Anonimaĵo de Raveno

eta|Mapo el la Anonimaĵo de Raveno
La **Anonimaĵo de Raveno** (*Ravennatis Anonymi Cosmographia*), ankaŭ populare konata kiel ***Ravennate***, estas kompilaĵo de kristana kosmografo, farita en la 7-a jarcento (ĉirkaŭ la jaro 670), pritraktanta dokumentaron de antaŭaj jarcentoj (3-a aŭ 4-a jarcentoj), kun multaj koruptaĵoj kaj variantoj enkondukitaj poste fare de la sinsekvaj mezepokaj kopiistoj, en kiuj oni priskribas romiajn itinerojn.

Pli ol kosmografiaĵo, kiel la aŭtoro mem nomas ĝin, temas pri katalogo kosmografieca kiu ampleksas la tutan tiaman konatan mondon. Poste la verko estis dividita de la unuaj eldonintoj en kvin librojn.

* I Libro: Geografiaj konceptoj kaj priskribo de la Tero kie estas eksplikita ĝia tuta etendiĝo, ĉirkaŭata de oceano kaj tute lumigita de la suno, ĉar laŭ tiama kredo, la tero estis tute plata.
* II Libro: Priskribo de Azio
* III Libro: Priskribo de Afriko
* IV Libro: Priskribo de Eŭropo
* V Libro: Priskribo de la Mediteraneo, insuloj en diversaj maroj kaj la oceano.

## Vidu ankaŭ 
* Raveno

Kategorio:Mezepokaj literaturaj verkoj de Italio
Kategorio:Romiaj vojoj
Kategorio:Libroj aperintaj en la 7-a jarcento
Naĝu

**Naĝu** (, laŭ ĉinaj literoj **羅州市**) estas universitata urbego en Sud-Koreio.
eta|maldekstre|220px|Urbodomo de Naĝu

## Bazaj informoj 
* Areo: 603,88&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 105,080 en 2017
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodoj:
* Telefonkodo: (+82) 61
* 

## Geografio 
eta|maldekstre|Lernejo en Naĝu
Naĝu situas en la sudokcidenta parto de la lando. Seulo troviĝas 284 km https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Naĝu havas tiun aktualan nomon ekde 1986, pli frue ĝi estis Geumson. En 1995 Naĝu estis pligrandigita kun la ĉirkaŭaĵo. En 2007 la urbo ricevis la titolon noviga urbo, poste pluraj ŝtatoficoj translokiĝis el Seulo al Naĝu. La loĝantaro pligrandiĝis, post jardeko la urbo iĝis urbego.

## Ekonomio 
Naĝu havas famon pri ronda piro, produktita ĉefe en la ĉirkaŭaĵo laŭ riverobordo. La piroj estas popularaj kiel donacoj. Piro estas simbolo de Naĝu.
eta|Stacidomo en Naĝu

## Trafiko 
Naĝu havas fervojan kaj aŭtobusan stacidomojn.

## Vizitindaĵoj 
eta|Librejo en Naĝu
* Piro Florfestivalo en aprilo
* Kolzosema Festivalo en majo
* Glitila Festivalo en majo

## Ĝemelurboj 
*  Kurajoŝi, Japanio
*  Wenatchee (Vaŝingtonio), Usono
*  Regiono Isaac, Aŭstralio
*  Nanĉano, Ĉinio (2007)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio

Naju Post office.JPG|Poŝto
Former Naju Police Office.JPG|Policejo
Kota itinero

La tiel nomata «**kota itinero**» estas serio de kvar romiaj argilaj tabuletoj de la mezoj de la 3-a jarcento, enhavantaj kvin itinerojn aŭ vojajn gvidilojn de la nordoriento de la Iberia duoninsulo. Kiel la modernaj vojmapoj, ili kolektis la diversajn vojojn kun iliaj koncernaj mansioj kaj loĝlokoj, kaj ankaŭ la distancon inter ili. Ekzistas malprecizaj novaĵoj aperintaj en la regiono de Astorgo, la antikva *Asturica Augusta*, sed sen precizigado de cirkonstancoj aŭ datoj en Cangas de Onis, kaj nuntempe estas deponitaj en la vitrinoj de la Arkeologia Muzeo de Asturio.

Kategorio:Romiaj vojoj
Itinero de Antonino

[eta|300px|*Iter Britanniarum,* montrata kiel vojprogramo. La grafikaj itineroj kaj haltejoj estas proksimumaj kalkuladoj. La [muro de Antonino kaj la Muro de Hadriano estas montritaj. ]]
La ***Itinero de Antonino*** (, laŭvorte "La Itinero de la Imperiestro Antonino") estas fama itinero, registro de la stacioj kaj distancoj laŭ diversaj vojoj. Ŝajne surbaze de oficialaj dokumentoj, eble de enketo farita sub Aŭgusto, ĝi priskribas la vojojn de la Romia Imperio. Pro la malabundeco de aliaj konservitaj registroj de ĉi tiu tipo, ĝi estas valora historia registraĵo.

Preskaŭ nenio sciiĝas pri ĝia dato aŭ aŭtoreco. Fakuloj opinias ke verŝajne la origina eldono estis preparita komence de la 3-a jarcento. Kvankam ĝi tradicie atribuas la patronecon al Antonino Pia, la plej malnova konservita kopio estis asignita al la tempo de Diokleciano.

Kategorio:Geografio de Kimrio
Kategorio:Romiaj itineroj
Kategorio:Geografio de Anglio
Kategorio:Latinlingvaj tekstoj
Kategorio:Antonina dinastio
Kategorio:Britannia
Kategorio:Libroj aperintaj en la 1-a jarcento
Kategorio:Mapoj
Somport

**Somport** estas montpasejo de la Pireneoj, kun alteco de 1640 metroj super marnivelo. En ĝiaj ĉirkaŭaĵoj troviĝas la loĝlokoj Candanchú, Astún kaj Le Somport. La nomo de la montopasejo venas el la latine origine *summus portus*, tradukebla  kiel *la plej alta montopasejo*. Ĝi kelkfoje estas ankaŭ nomata kiel *montopasejo de Aspe* aŭ *montopasejo de Canfranc*.

Kategorio:Geografio de Nova Akvitanio
Kategorio:Geografio de Aragono
Kategorio:Landlimo de Francio kaj Hispanio
Kategorio:Canfranc
Roncesvalles

eta|maldekstra
**Roncesvalles** (en la eŭska **Orreaga** kaj oficiale **Orreaga / Roncesvalles**) estas municipo kaj urbeto de Navaro, Hispanio, situanta en la merindado de Sangüesa, en la regiono de Auñamendi kaj je 47,7 km de la ĉefurbo de la municipo, Pamplono. Ĝia loĝantaro en 2017 estis 21 loĝantoj (INS).

Pro sia strategia loko apud la landlimo inter Francio kaj Hispanio, Roncesvalo ludis gravan rolon en historio.

## Trafiko 
/Orreaga per individua motora trafiko konektigas al pluraj aŭtovojoj, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon. Krome la municipo estas parto interalie de la longdistanca biciklada vojo ***EuroVelo 3***, nomata *Pilgrima vojo*, internacia eŭropa vojo nur por bicikloj kaj aliaj senmotoraj veturiloj (precipe vicradaj glitiloj), kiu longas entute 5 122 kilometrojn kaj vojas en la eŭropaj ŝtatoj Norvegio, Svedio, Danio, Germanio, Belgio, Francio kaj Hispanio.

## Eksteraj ligiloj 
*  (, ,  kaj , sed ne eŭske)
Eŭgenila fenilpropionato

**Eŭgenila fenilpropionato** aŭ **3-fenilpropanato de eŭgenilo** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilpropionata acido kaj eŭgenolo. Eŭgenila fenilpropionato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Eŭgenila fenilpropionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Eŭgenila fenilpropionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de fenilpropionata acido kaj eŭgenila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *fenilpropionata anhidrido* kaj eŭgenila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de fenilpropionata acido kaj *eŭgenila klorido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria fenilpropionato kaj *eŭgenila klorido*:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de izoamila fenilpropionato kaj eŭgenila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter fenilpropionata acido kaj eŭgenila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila fenilpropionato kaj eŭgenila alkoholo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *eŭgenila fenilpropionato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *eŭgenila fenilpropionato*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun fenetila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *eŭgenila fenilpropionato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Vidu ankaŭ 
* Propionatoj
* Eŭgenila acetato
* Izoeŭgenila acetato
* Eŭgenila fenilacetato
* Izoeŭgenila fenilacetato
* Izoeŭgenila fenilpropionato

## Literaturo 
* Chemicals Used in Food Processing
* Flavor and Fragrance Materials
* Code of Federal Regulations
* Food, Drug, Cosmetic Law Reporter
* Synthetic Organic Chemicals
* Safety Evaluation of Certain Food Additives
* Dictionary of flavors
* Sourcebook of Flavors

Kategorio:Fenilpropionatoj
Fenilpropionatoj
Palas del Rey

**Palas de Rey** (galege kaj oficiale ekde 1982, **Palas de Rei**) estas municipo de la provinco Lugo, en Galegio, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko de Ulloa. Laŭ la INS, en 2017 ĝi havis 3.489 loĝantojn. La municipo de Palas de Rei havas ampleksan artan heredaĵon el ĝia senjora pasinteco, ĉar ĝi konservas fortikaĵojn, turojn, kastelojn samkiel domojn kun blazonoj. 

 

Kategorio:Municipoj de provinco Lugo
(59079) 1998 VY19

**(59079) 1998 VY19** estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Sangüesa

**Sangüesa** () estas municipo kaj hispana urbeto de la regiono Navaro, ĉefloko de la samnoma distrikto, kiu situas en la Duona Orienta Navaro, je 45 km de la la regiona ĉefurbo Pamplono. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj. Tio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun .

En 1089, ponto estis konstruita ĉi tie super la Rivero Aragono kaj Sanĉo Ramirez situigis la urbon en la nuna setlejo. En 1121, Alfonso la Batalanto etendis la foruojn de Ĥako al Sangüesa, kiu multe pligrandigis la eblojn, ke frankaj komercistoj ekloĝu ĉi tie.

## Ĝemelurboj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Municipoj de Navaro
Alfonso la 1-a (Aragono)

**Alfonso la 1-a de Aragono** (naskiĝis ĉ. 1073, mortis en Poleñino, Aragono, la 7-an de septembro 1134), nomata ***La Batalanto***, estis reĝo de Aragono kaj Pamplono inter 1104 kaj 1134. Filo de Sanĉo Ramirez (reĝo de Aragono kaj Pamplono inter 1063 kaj 1094) kaj Felicia de Roucy, entroniĝinta post la morto de sia duonfrato Petro la 1-a.

Alfonso elstaris en la batalado kontraŭ la islamanoj kaj duobligis la teritorion de la reĝlandoj de Aragono kaj Pamplono post la decida kaj ŝlosila konkero de Zaragozo. Portempe, kaj danke al lia geedzeco kun Urraca 1-a de Leono, li regis super Leono, Kastilio kaj Toledo kaj estis nomita inter 1109-1114 "imperiestro de Leono kaj reĝo de la tuta Hispanio" aŭ "imperiestro de ĉiuj Hispanioj", ĝis la nobela opozicio pelis la nuligon de la geedzeco. La eĥoj de liaj venkoj transiris la limojn. Liaj kampanjoj kondukis lin al la sudaj urboj de Kordovo, Granado kaj Valencio kaj trudis al la islamanoj severajn malvenkojn en Valtierra, Cutanda, Arnisol aŭ Cullera.

Ĉe lia morto, kaj en kio estas unu el la plej kontestataj epizodoj de lia vivo, li testamentis siajn regnojn al militaj ordenoj, kio ne estis akceptita de la nobelaro, kiu elektis lian fraton Ramiro la 2-a, la Monaĥo, en Aragono kaj García Ramírez, la Restaŭranto, en Navaro, dividante tiel lian reĝlandon.

Privata kuracisto de li estis eble Petrus Alfonsi.

Kategorio:Reĝoj de Aragono
Kategorio:Hispanaj romkatolikoj
Tui

eta|235ra|maldekstre|Katedralo.
eta|235ra|maldekstre|Monumento de la ĉevaloj en la *Glorieta de Vigo*.
**Tui** estas hispana urbo situanta en la orienta parto de la distrikto Baixo Miño (provinco Pontevedro). En ĝi estas unu el la plej famaj katedraloj en Galegio, la Katedralo de Sankta Maria de Tui.

De la 10a de februaro 2012, kune kun la urbo Valença do Minho (Portugalio), ili formas eŭrop-urbon kiel signon de kunlaboro kaj integriĝo inter la du urboj ligitaj de du pontoj transirantaj la riveron Minjo. En la jaro 2016, Tui laŭ NIS, havis 16 902 loĝantojn.

## Historio 
Dum la Hispana Enlanda Milito Tui estis la lasta urbo de Galegio kiu estis konkerita de la insurekciaj trupoj de Francisco Franco, sed la alveno de militaj plifortigoj el Vigo kaj Ourense faciligis la enirejon de la "naciistoj" en la urbo la 26an de julio 1936. Tu kondiĉo esti rezistinta rezultis en forta subpremado kontraŭ supozitaj maldekstruloj, kiel la tiama urbestro Guillermo Vicente Santiago.

## Vidindaĵoj 
* Katedralo de Sankta Maria de Tui
* Muzeo kaj Historia Arkivo Diocezaj
* Konvento kaj Preĝejo de Klarisinoj
* Tunelo de Klarisinoj, tipa loko
* Internacia Ponto inter Tui kaj Valença do Minho
* Preĝejo de Sankta Francisko
* Monumento al la natura ĉevalo
* Ĝardeno Tronkoso
* Ĉerivera promenejo laŭ la rivero Minjo

## Gravuloj 
* Toribio de Astorgo

## Bildaro 

File:Internacia ponto.jpg|Internacia ponto inter Tiu kaj Valença super la rivero Minjo, vidita el Valença
File:Tui trans minjo.jpg|Tui trans la rivero Minjo
File:Murpentrajxo cxe la cxerivera promenejo.jpg|Murpentraĵo favore al la memregado de Okcidenta Saharo ĉe la ĉerivera promenejo
File:Murpentraĵo en Tui.jpg|Murpentraĵo en Tui pri la historia urbokerno kaj la katedralo
File:Turo en Tui.jpg|Turo en Tui
File:Blazondomo.jpg|Blazondomo en Tui
File:Pordego de la katedralo.jpg|Pordego de la katedralo de Tui
File:Detalo de la pordego.jpg|Detalo de la pordego de la katedralo
File:Katedralo de Tui.jpg|Katedralo de Tui

## Vidu ankaŭ 
* Tui (stacidomo)
* Caldelas (stacidomo)
* Guillarei (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de provinco Pontevedro
Rivero Eo

eta
La **rivero Eo** estas rivero de la nordo de Hispanio, kiu kuras grandparte laŭlonge de terenoj de Galegio kaj en la lasta sekcio konsistigas la landlimon kun Asturio. Ĝi enfluas en la Kantabran Maron formante la rion de Ribadeo. 

La nomo venas de la vorto *Ego*, kiu en la greka epoko alterniĝis kun Egoba, kaj tiel Plinio atestas dum parolado pri la *Egobarri*, la loĝantoj de la bordo de la estuaro. De Egoo venas Eo kaj ankaŭ la mezepokaj formoj Iuve (775), Euve (875), kaj fine Ove (905-), nomo de paroko de Ribadeo, proksime al la estuaro.

Eo
Eo
Nora

La **rivero Nora** estas rivero en norda Hispanio, alfluanto de la rivero Nalón, kiu trairas Asturion. Ĝi estas unu el la plej longaj alfluantoj de Asturio. Ĉe ĝiaj lastaj kilometroj ĝi funkcias kiel la natura limo unue inter la konsilioj de Oviedo kaj Llanera, kaj poste inter Oviedo kaj Las Regueras. Entute la rivero trairas 67 kilometrojn.

## Vidu ankaŭ 
* Nora (komunumo) en  (!)

Kategorio:Riveroj en Hispanio
Mansilla de las Mulas

**Mansilla de las Mulas** [manSIlja] estas municipo en Hispanio, en la provinco Leono, regiono Kastilio kaj Leono. Ĝi havas areon de 35,36 km² kun 1768 loĝantoj en 2017. En ĝia malnova monaĥejo de Sankta Aŭgusteno troviĝas la Provinca Etnografia Muzeo de Leono, financita de la provinca registaro. La nomo *Mansilla* estas etimologie rilata al la rivero Esla kaj al la latina vorto *mansum* por domego.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Esla-Campos* sudoriente, oranĝece.]]
250px|eta|maldekstra|Murego.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Mansilla de las Mulas, Mansilla del Esla kaj Villomar, okupas totalan areon de 35,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 708 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, ĉar ĝi distas nur 20 km de Leono, provinca ĉefurbo; trapasas la municipan teritorion la rivero Esla. Ĝi limas kun Mansilla Mayor, Villasabariego, Valdepolo, Villanueva de las Manzanas kaj Santas Martas.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado en la 11-a jarcento. Pri tio estis kastelo kaj murego kun turoj kaj pordegoj, el kiuj kelkaj restas. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado de Jakoba Vojo, ponto, festoj).

## Bildoj 

Mansilla Mulas Torre.JPG|Turo.
Puerta de la Concepción - Mansilla de las Mulas.jpg|Pordego.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Fenila propionato

**Fenila propionato** aŭ **C9H10O2** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la propanata acido kaj fenolo. Fenila propionato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenila propionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenila propionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de propionata acido kaj fenolo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *propionata anhidrido* kaj fenolo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de propionata acido kaj *fenila klorido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria propionato kaj *fenila klorido*:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de alila propionato kaj fenila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter propionata acido kaj fenila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila propionato kaj fenolo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *fenila propionato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *fenila propionato*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun fenetila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *fenila propionato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Literaturo 
* Food and Chemical Toxicology
* Handbook of Preservatives
* Chemicals Used in Food Processing
* Bioprocessing Technologies in Biorefinery for Sustainable Production of Fuels, Chemicals and Polimers
* Pharmaceutical Substances
* Progress in Drug Research
* Greene's Protective Groups in Organic Synthesis
* General and Synthetic Methods

## Referencoj 
Kategorio:Propionatoj
Propionatoj
59087 Maccacaro

'*59087 *Maccacaro''''' estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la italaj astronomoj Piero Sicoli kaj Francesco Manca elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de Tommaso Maccacaro, kiu laboris en astrofiziko de alta energio kaj iksradia astronomio de 1976. Li estis direktoro de la Observatorio de Brera proksime de Milano kaj prezidento de la Laborgrupo pri Astronomio de la Eŭropa Kosma Agentejo (2007-2009).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Piero Sicoli
Kategorio:Malkovrita de Francesco Manca
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
(59112) 1998 WN35

**(59112) 1998 WN35** estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Jakoba Vojo de Portugalio

eta
La ***Portugala Vojo*** (portugale: ***Caminho Português***, hispane: ***Camino Portugués***) estas la nomo de la  pilgrimaj itineroj komencantaj en Portugalio de la Jakoba vojo kiuj komenciĝas en Porto aŭ Lisbono. El Porto, laŭ la rivero Doŭro, pilgrimantoj vojaĝas norden transirante la kvin ĉefajn riverojn - Ave, Cávado, Neiva, Lima kaj Minho - antaŭ eniri en Hispanion kaj trapasas Padrón al Santiago-de-Kompostelo.

La Portugala vojo estas la dua plej populara itinero post la Franca Vojo kaj la portugala marborda vojo estas la sepa plej populara itinero en Galegio, kun 19,9% kaj 4,41%, respektive. La portugala vojo estas 227 km longa ekiĝante en Porto aŭ 610 km pli malproksime en Lisbono. La vojo de Porto estis historie uzata de la lokaj loĝantaroj kaj de tiuj, kiuj alvenis en la lokaj havenoj. En la nuntempa periodo, plej multaj pilgrimantoj estas fremduloj, kaj de la totala nombro atinganta Galegion inter januaro 1 kaj 6 oktobro 2017, nur 4,27% estis portugaloj. Proksimume 30.000 pilgrimantoj ĉiujare iras tien. Ĝia populareco multe kreskadas, kaj 81.000 homoj marŝis laŭ la portugala vojo en 2018.

## Galerio 

dosiero:Claustro catedral Tui.jpg|Klotro de la Katedralo de Sankta Maria de Tuy.
dosiero:Ría de Vigo Galicia 2.jpg|Rio de Vigo.
dosiero:Pontevedra peregrina.jpg|Preĝejo de la Pilgrimulino en Pontevedro.
dosiero:Castro_en_santa_trega.jpg|Kastro de Sankta Tekla en La Guardia.
dosiero:Oia, Mosteiro, 2012.JPG|Preĝejo de Sankta Maria la Reĝa de Oia.
dosiero:Pinta; Baiona.JPG|Haveno de Baiona.
dosiero:Cruceiro Ourense Galiza.jpg|Ĉevoja ŝtonkruco kaj kastelo de Monterrey apud Verín.
dosiero:Puente romano.jpg|Romia ponto de Oŭrenso.
dosiero:Pontecesures 060905 012.JPG|Fontano de la Pilgrimantoj en Puentecesures.
dosiero:Casa da matanza Galicia.jpg|Domo de la Mortigado en Padrón.
dosiero:Santiago Pazo de Fonseca 1.jpg|Bieno de Fonseca, sidejo de la Universitato de Santiago.
Ĉevoja ŝtonkruco

[eta|altdekstre|Ĉevoja ŝtonkruco en la paroko de [Combarro, Poyo, Galegio (Hispanio).]]
La ***ĉevoja ŝtonkruco*** estas religia monumento konsistanta el kruco kutime farita el ŝtono (sed kelkaj troveblas el ligno) sur kolono, situanta en publika loko, ĉefe vojkruciĝoj, atrioj de preĝejoj aŭ deklivoj. Ĝi povas esti parto de Via crucis. Ĝi estas unu el la plej karakterizaj monumentoj de Portugalio kaj Galegio (kie oni nomas ilin cruzeiros kaj cruceiros, respektive), kvankam ĝi povas troviĝi ankaŭ en aliaj punktoj de la Kantabra Kornico aŭ en Kastilio kaj Leono (ekzemple en Sepúlveda). Ili ekzistas ankaŭ en aliaj partoj de Hispanio, kun malsamaj karakterizaĵoj kaj nomoj, ekzemple. Pro la iberia kultura heredaĵo, ili estas ankaŭ abundaj en la kolonia arkitekturo de Brazilo. En Irlando, Britio kaj Anglio ankaŭ eblas trovi ĉevojajn ŝtonkrucojn, precipe antaŭ religiaj lokoj.

La historia kunteksto, en kiu evoluis galegaj-portugalaj ŝtonkrucoj, estas la religia medio kreita de la kontraŭreformacio. Ne ekzistas ĉevojaj ŝtonkrucoj antaŭ la Koncilio de Trento, kiuj finiĝis en 1564, kaj estas bone sciate, ke ekde la Koncilio, en kiu ne malmultaj galegoj partoprenis, ilia nombro pliiĝis eksponente.

Kategorio:Krucoj
Kategorio:Kulturo de Galegio
Kategorio:Bretona kulturo
Kategorio:Katolika skulptarto
Kategorio:Katolika arkitekturo
Kolonia arkitekturo de Brazilo

[eta|300x300px|[Ouro Preto.]]
En Brazilo, la ***kolonia arkitekturo*** estas difinita kiel la arkitekturo farita en la nuna brazila teritorio ekde 1500, jaro de la malkovro de la portugaloj ĝis la Sendependeco en 1822.

Dum la kolonia periodo, la koloniantoj importis stilajn fluojn el Eŭropo al la kolonio, adaptante ilin al lokaj materialaj kaj sociekonomiaj kondiĉoj. Ekzistas koloniaj konstruaĵoj en Brazilo kun renesancaj, manierismaj, barokaj, rokokaj kaj novklasikaj trajtoj; tamen, la transiro inter la stiloj iom post iom estis efektivigita dum jarcentoj kaj la klasifikado de la periodoj kaj artaj stiloj de kolonia Brazilo estas kialo de debato inter fakuloj.

La graveco de la kolonia arkitektura kaj arta heredaĵo en Brazilo atestas la grupojn kaj monumentojn de ĉi tiu origino deklaritaj Monda Heredaĵo de Unesko. Ĉi tiuj estas la historiaj centroj de Salvador, Ouro Preto, Olinda, Diamantina, São Luís de Maranhão, Goiás, la Santuário do Bom Jesus de Matosinhos en Congonhas do Campo kaj la ruinoj de la Gvaraniaj Jezuitoj Misioj en San Miguel de las Misiones.


Kategorio:Kulturo de Brazilo
Kategorio:Kolonia Brazilo
Jakoba Vojo de Hispanio

eta|dekstra|420px|La Jakoba vojo en Hispanio kaj Eŭropo.
La situo de Santiago-de-Kompostelo en la nordokcidenta angulo de la Iberia Duoninsulo, kaj tiu de ĉi lasta en sudokcidenta Eŭropo, kreis, dum jarcentoj kun la popolamasaj pilgrimadoj, en la de la apostolo, riĉan artan kaj kulturan heredaĵon tra la tuta hispana geografio, riĉigita plejparte per natura medio de eksterordinara pejzaĝa kaj ekologia valoro.

La stato de konservado, uzo kaj studado de ĉiu el la historie konataj itineroj varias konsiderinde inter ĉiuj, kvankam ekzistas ĝenerala dispozicio por igi ilin kulturaj, turismaj, sportaj kaj religiaj instrumentoj, kiuj kontribuas al konservado, restarigo kaj riĉiĝo de la lokoj tra kiuj funkcias la diversaj itineroj.

Ĝi estas ankaŭ viva vojo, al kiu aldoniĝas aliaj vojoj, kiujn novaj kaj modernaj pilgrimoj forĝas ĉiun jaron, utiligante la historiajn itinerojn al kiuj ili aldonas novajn itinerojn.

Laŭlonge de la jarcentoj, ĉi tiuj religiaj kaj komercaj itineroj riĉigis la artan kaj kulturan heredaĵon de ĉi tiuj regionoj. En 1993 ĝi estis inkluzivita de Unesko kiel Monda Heredaĵo, kvankam ne ĉiuj vojoj estis enmetitaj en la listo.

## Vidu ankaŭ 
* Jakoba Vojo de Madrido
* Jakoba marborda vojo
* Jakoba vojo de la angloj

Kategorio:Pilgrimado al Santiago de Compostela
Santiago de Compostela
Santiago de Compostela
Malkovro de Brazilo

[eta|dekstra|250px|Replikaĵo de la karavelo *Anunciação*, en la urbo [Campinas, Brazilo.]]
La termino **malkovro de Brazilo** () aludas al la alveno, la 22-an de aprilo 1500 (2-an de majo, gregoria kalendaro), de la floto komandita de la portugalo Pedro Alvares Cabral al la teritorio kie hodiaŭ estas Brazilo. La vorto *malkovro* uziĝas ĉi-kaze el eŭropcentrisma vidpunkto, rilate strikte al la alveno de eŭropanoj al la teritorio de nuna Brazilo, jam loĝataj de pluraj indiĝenaj popoloj.

Kvankam ĝi estas uzata preskaŭ ekskluzive rilate al la vojaĝo de Cabral, la termino "malkovro de Brazilo" povas ankaŭ rilati al la alveno de aliaj eŭropaj navigistoj antaŭ Cabral. Ekzistas la ekspedicioj dokumentitaj de la hispanoj Vicente Yáñez Pinzón, la 26-an de januaro 1500, kaj Diego de Lepe en februaro 1500, kaj la supozeblaj ekspedicioj de Duarte Pacheco Pereira en 1498 kaj la florenca Amerigo Vespucci en 1499.

Kategorio:Historio de Brazilo
Kategorio:Kolonia Brazilo
Kategorio:1500
Jakoba marborda vojo

eta|Vojo inter Cerdigo kaj Islares
Inter la tiel nomataj **itineroj de la Jakoba vojo en la nordo**, la itinero de la marbordo estas la plej uzata de pilgrimantoj, kiuj, venantaj el la havenoj de norda Eŭropo, elŝipiĝas en iu ajn el la havenoj de la Biskaja Golfo.

Ĉi tio estas la daŭrigo de la * Vojo de Soulac*, kiu trairas la plej okcidentajn regionojn de Francio kaj eniras la Iberian duoninsulan teritorion transirante la limon inter Hendaia kaj Iruno.

La vojo kondukas la pilgrimantojn al Arzúa, kie ĝi atingas la Jakoban vojon de Francio kaj iras al la ĉefurbo Santiago-de-Kompostelo.

Ĉi tiu vojo havas sufiĉe da bibliografio, kun multaj vojindikiloj kaj moderna reto de gastejoj por pilgrimantoj.

## Vidu ankaŭ
* Pilgrimado

Kategorio:Turismo en Asturio
Kategorio:Turismo en Kantabrio
Kategorio:Turismo en Eŭskio
L'infinito

[eta|dekstra|200px|[Giacomo Leopardi, verkisto de la poemo «''L' infinito*», unu el la plej famaj kaj aprezataj de la itala literaturo. Portreto farita de A. Ferrazzi (1820), Recanati, Dom-Muzeo Leopardi.]]
*'''L'infinito '''* estas poemo verkita de la itala romantika poeto Giacomo Leopardi (29-an de junio 1798 - 14-an de junio 1837). La poemo estis verkita en 1818 kaj 1819 kaj eldonita en volumo de la poezia libro de Leopardi titolita "Idilli" (*Idilioj*) en 1826, en 1831 ĝi estis publikigita en la poezia kolekto *I Canti'' (Kantoj). "L'infinito" estis konsiderata de la kritikistoj kiel unu el la plej perfektaj poemoj de Leopardi kaj de la Itala literaturo.

## Poemo 
eta|200px|dekstra|Originala manskribaĵo de «L'infinito».

Kategorio:Verkoj de 1819
Kategorio:Italaj poemoj
Kategorio:Giacomo Leopardi
Manplata bato

[eta|Manplata bato de [Marija Ŝarapova]]
**Manplata bato** estas termino el la tenisosporto. Ĝi estas bato ĉe kio la manplato (polmo) de la ludmano estas tenata antaŭen. La manplata bato povas esti batata per unu aŭ du manoj.

Ankaŭ tabloteniso, badmintono, skvaŝo kaj hokeo konas manplatan baton.

## Vidu ankaŭ
* Mandorsa bato

Kategorio:Teniso
Jakoba Vojo de la Angloj

eta|La Jakoba vojo de la angloj, numero 6.
Ĉi tiu historia vojo, ankaŭ konata kiel la ***Jakoba Vojo de la Angloj***, ŝuldas sian nomon al pilgrimantoj el la Britaj Insuloj kaj aliaj havenoj de norda Eŭropo kiuj elŝipiĝis en la havenoj de Korunjo kaj Ferrol por preni la vojon suden al la ĉefurbo Santiago-de-Kompostelo kie, laŭ la katolika tradicio, troviĝas la relikvoj de Jakobo la pli aĝa, apostolo de Jesuo Kristo.

La historio de ĉi tiu itinero komenciĝas en la 12-a jarcento: en 1147 grupo de anglaj, germanaj kaj flandraj kruckavaliroj venis por viziti la tombon de sankta Jakobo. Plurajn jarojn poste, Nikolao Bergsson, islanda monaĥo, pilgrimis el Islando al Romo per Santiago-de-Kompostelo kaj lasis priskribon de sia vojaĝo (kiu daŭris ĉirkaŭ kvin jarojn, de 1154 ĝis 1159). Anglaj pilgrimantoj daŭre atingis la urbon per maro kaj la itala vojo ĝis la 16-a jarcento, kiam reĝo Henriko la 8-a kaŭzis la skismon de la Eklezio de Anglio kun Romo kaj la angla Reformacio. Kiel rezulto, la vojo estis preskaŭ forgesita ĝis la lastaj jaroj. En 2018, 14150 pilgrimantoj prenis ĉi tiun vojon (4,32% el ĉiuj pilgrimantoj, laŭ la Pilgrim-bonveniga oficejo de la Katedralo de Santiago-de-Kompostelo).

Por akiri la kompostelon, la oficiala atestilo pri pilgrimo finita, minimuma distanco de 100 km estas necesa. Tiel, Ferrol estis la sola ebla komenca punkto por tiuj, kiuj volis akiri la kompostelon, sed ekde decembro 2016, la Katedralo de Santiago konsentis doni ĝin al tiuj, kiuj ekiras el Korunjo sub kelkaj kondiĉoj: ili devas fari 25-kilometran atestitan pilgrimadon en sia origina lando.

Kiel ĉiuj itineroj tra Galegio, la provizado de infrastrukturoj por pilgrimantoj estas kompleta.

## Bildaro 

Image:AM-R01-CaminoSantiagoIngleses.jpg|Jakoba vojo de la angloj en Hispanio
Image:Spain LaCorunaFromTower.jpg|Korunjo
dosiero:1555-Mugardos-Ferrol.JPG|Ferrol (provinco Korunjo)
Image:Betanzos-ruas-08.jpg|Betanzos (provinco Korunjo)

Kategorio:Provinco Korunjo
Kategorio:Turismo en Galegio
Betty Stöve

**Betty Stöve** (Roterdamo, 24-an de junio 1945) estas antaŭa profesia tenisistino el Nederlando. La plej multo de ŝiaj venkoj estas en la virinduobla kategorio. Ŝi kun partnero gajnis dek Grand Slam-titolojn.

En 1977 Stöve atingis, post inter aliaj venki de la kiel dua kvalifikita Martina Navrátilová, la finalon de la unuobla ludo por virinoj je Wimbledon, sed perdis kontraŭ la angla Virginia Wade.

Kategorio:Nederlandaj tenisistoj
Linalila propionato

**Linalila propionato** aŭ **linalila propanato** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la propanata acido kaj linalolo. Linalila propionato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Linalila propionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Linalila propionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de propionata acido kaj linalolo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *propionata anhidrido* kaj linalolo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de propionata acido kaj *linalila klorido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria propionato kaj *linalila klorido*:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de alila propionato kaj linalila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter propionata acido kaj linalila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila propionato kaj linalolo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *linalila propionato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *linalila propionato*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun fenetila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *linalila propionato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Literaturo 
* Parchem
* NIST National Institute of Standards and Technology
* Food and Agriculture Organization of the United Nations
* Fenaroli's Handbook of Flavor Ingredients
* Monographs on Fragrance Raw Materials
* Encyclopedia of Food and Color Additives
* Compendium of Food Additive Specifications
* The Complete Technology Book on Herbal Beauty Products with Formulations and Processes

## Referencoj 
Kategorio:Propionatoj
Propionatoj
Gimnastikejo

**Gimnastikejo** estas loko, kiu permesas la praktikadon de gimnastiko, sportoj aŭ fizikaj ekzercoj en fermita areo kun pluraj maŝinoj kaj gimnastikiloj disponeblaj al tiuj, kiuj ĝin vizitas.

La vorto *gimnastik(ej)o* venas el la greka vorto *gymnos*, kiu signifas "nudecon". La greka vorto *gimnastikos* signifas "loko por iri nuda", kaj estis uzata en Antikva Grekio por priskribi la lokon kie homoj estis edukitaj. En ĉi tiuj centroj oni efektivigis fizikan edukadon, kiu kutime praktikiĝis sen vestoj, same kiel banoj kaj studoj. Por la grekoj, fizika edukado estis tiel grava kiel kognitiva lernado. Multaj el ĉi tiuj grekaj gimnastikejoj havis bibliotekojn, kiuj povus esti uzataj post trankviliga banado.

En Antikva Grekio (ĉirkaŭ la 18-a jarcento a.K.) fizika edukado estis tre grava, ĝi estis pli grava ol retoriko kaj gramatiko. Junuloj devis ekzerci sin en gimnastikejo, kie ili estas nudaj. La junuloj kiuj elstaris ricevis subtenon por partopreni en sportaj eventoj de la epoko, la grekoj disvolvis kulton al la korpo kaj al ĝia beleco. 

La gimnastikejoj en Germanio aperis per la laboro de profesoro Friedrich Jahn kaj la grupo de gimnastikoj (Turner, en la germana), politika movado de la 19-a jarcento. La unua fermita gimnastikejo estis, eble, tiu konstruita en Hesse, en la jaro 1852 kaj sponsorita de Adolph Spiess, entuziasmulo.

En Usono, la Gimnastika movado aperis meze de la 19-a jarcento kaj komence de la 20-a jarcento. La unua grupo de gimnastikistoj en ĉi tiu lando formiĝis en Cincinnati (Ohio) en la jaro 1848. La gimnastikoj konstruis gimnastikejojn en multaj urboj, kiel ekzemple Cincinnati kaj San-Luiso (Misurio), kiuj havis bonan parton de loĝantaro el germana deveno. Ambaŭ junuloj kaj plenkreskuloj praktikis sportojn en ĉi tiuj gimnastikejoj.

La glortempo de gimnastikejoj en lernejoj, mezlernejoj kaj kristanaj asocioj eklipsis la movadon de gimnastikoj. La gimnastikejo de Universitato Harvard, ekde la jaro 1820, estas konsiderata la unua en Usono; Kiel la plej multaj gimnastikejoj tiamaj, ĝi estis ekipita per ekzercaj maŝinoj kaj diversaj iloj. La Milita Akademio de Usono, ankaŭ konata kiel "Okcidenta Punkto", konstruis gimnastikejon en siaj instalaĵoj, same kiel multajn institutojn kaj universitatajn kampusojn.

La Kristana Asocio de Junuloj (YMCA) aperis en Bostono en 1851. Dek jarojn poste, ĉirkaŭ ducent YMCA disvastiĝis tra Usono, la plej multaj el kiuj havis propran gimnastikejon por ekzerci, sportumi, ludi kaj interrilati socie.

La 1920-aj jaroj estis tre prospera jardeko, en kiu multaj publikaj mezlernejoj estis konstruitaj per sia propra gimnastikejo, pro la ideo de Nikolao Isaranga. Laŭlonge de la 20-a jarcento, ili evoluis kiel koncepto, ĝis atingi la nunajn gimnastikejojn kun modernaj altkvalitaj maŝinoj kaj gviditaj ekzercaj rutinoj.

En Hispanio kaj Eŭropo ĝenerale, plej multaj centroj sekvas ĉi tiun koncepton, aldonante lernadon de luktosporto, jogo, naĝado kaj memdefendaj teknikoj ene de ĉi tiuj lokoj.

Kategorio:Sportejoj
Polydor

**Polydor** estas muzika eldonejo, kiu funkcias kiel parto de la konzerno *Universal Music Group*. La firmao estis establita en Londono en 1954 kiel brita filio de la germana kompanio *Deutsche Grammophon*. Ĝi estis renomita Polydor en 1972.

Artistoj ĝiaj estas ekzemple ABBA, A-ha, Ayọ, Bee Gees, Carlos Santana, James Brown, Jean Michel Jarre, Jimi Hendrix, Kaŭasaki Rjo, Leslie Cheung, Siouxsie and the Banshees kaj ties kantistino Siouxsie Sioux, Talk Talk, The Beatles kaj ties drumisto Ringo Starr, The Police, The Rolling Stones kaj Yoko Ono.

Kategorio:Germanaj sondisko-eldonejoj
Kategorio:Britaj sondisko-eldonejoj
Kategorio:Ĵazaj sondisko-eldonejoj
59232 Sfiligoi

'*59232 *Sfiligoi''''' estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Vincenzo Sfiligoi*, publikan kontadiston en la itala provinco Gorico ĝis 1990, li ankaŭ servis kiel urbestro de la urbeto Farra d'Isonzo. Membro de la Kultura Astronomia Rondo de Farra de 1985, li estis ĉef-aŭditisto kaj altranga arbitraciisto en la administrado de la klubo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Warner Music

**arner Music** aŭ formale **Warner Music Group** estas usona muzika eldonejo kun ĉefsidejo en Novjorko. Ĝi estas unu el la gravaj kompanioj de muzika eldonado kaj la tria plej granda en la tutmonda muzika industrio, post Universal Music Group (UMG) kaj Sony Music Entertainment (SME). Antaŭe parto de *Time Warner* (nun *WarnerMedia*), la firmaaj akcioj estis publike interŝanĝitaj en la Novjorka Borso ĝis majo 2011, kiam la firmao anoncis sian privatigon, kiu estis finita en julio 2011. Kun jara en- kaj elspezaro de pli ol miliardo da usonaj dolaroj, WMG dungas pli ol 3500 homojn kaj komerce agadas en pli ol 50 landoj ĉirkaŭ la mondo.

Artistoj ĝiaj estas ekzemple Alphaville,  James Blunt,  Jean Michel Jarre, Mike Oldfield, Muse kaj Nena.

Kategorio:Usonaj sondisko-eldonejoj
Kategorio:Muziko en 1958
(59355) 1999 CL153

**(59355) 1999 CL153** estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Coline Serreau

**Coline SERREAU**, (Parizo, la 29-an de oktobro 1947), estas franca aktorino, reĝisoro, scenaristo kaj komponisto. Ŝi verkis kaj reĝisoris filmojn kiel *Trois hommes et un couffin *, la sciencfikcia filmo *La bela verda*, aŭ dokumentfilmoj pri sociaj kaj ekologiaj temoj kiel *Solutions locales pour un désordre global* (Lokaj solvoj por tutmondaj malordoj).

## Filmoj
* *Sept morts sur ordonnance*, 1975
* *Romuald et Juliette*, 1988

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Francaj komponistoj de filmomuziko
Kategorio:Francaj dramistoj
Kategorio:Francaj scenaristoj
Kategorio:César-premiitoj
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Operaj reĝisoroj