open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Germana Cementa Ligo

**Germana Cementa Ligo** (germane: *Deutscher Zement-Bund*; mallongigo: *DZB*) fondiĝis en la 1917-a jaro en Berlino. Ĝia antaŭula organizaĵo datumas de 1877 nome  *Verein Deutscher Portland-Cement-Fabrikanten*. Temas pri unuiĝo de germanaj cementproduktantoj. Esplortemaro ĝia estis ĉio koncerne cemento-fabrikadon kaj -utiligon.

Por la ligo kunlaboris tri cementorganizaĵoj nome *Norddeutscher Zementverbund*,  *Rheinisch-Westfälischer Zementverbund* kaj *Süddeutsche Zementverkaufsstelle*. 

Heinrich Julius Müller (1862–1927) estis ĝia unua prezidanto kiun postenulis en 1927 Bernhard Averbeck (1874–1930). Ekzistis ankaŭ organo titole "Die Betonstraße" respektive "Die Straße", por kies redaktado respondecis Friedrich August Finger. Temis i.a. pri la betonstrato-kreo, do de tiam modernegaj aŭtoŝoseoj. Krome ĉiujare aĉeteblis la kalendaro "Zement-Kalender" kiun eldonis *Zement-Verlag Berlin*. De 1926 ĝis 1940 aperis Berline samdeldoneje la periodaĵo "Betonstraßenbau in Deutschland". 

Nuntempe la ligo nomiĝas germane *Verein Deutscher Zementwerke e.V.* kun sidejo en Düsseldorf kun pluraj eldonoserioj. La nombro de la membroj ne tro ŝanĝiĝis.

## Eksteraj ligiloj 
*Deutscher Zement-Bund (eld.): "Betonstraßenbau in Deutschland." - Berlino 1933
*informejoj pri betona/cemeta konstruado en Germanujo 

## Notoj 
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1917
Kategorio:Berlino
Kategorio:Konstruado
Etila askorbato

**Etila askorbato** aŭ **askorbato de etilo** estas vitamino C derivaĵo. Ĝi estas sintezita per etoksiligo de la hidroksila grupo ĉe la 3-pozicio de la askorbata acido, ĉi tio solvis la strukturan malstabilecon de la C-vitamino. Etilaskorbata acido povas malhelpi la estiĝantan polimerigon de duhidroksoindolo (en vivo) kaŭzita de ultraviolaj radioj, alivorte, ĝi estas tute kapabla malhelpi la malheliĝon de la haŭto kompare kun aliaj vitamino C-derivaĵoj, kiel magnezia-askorbata-fosfata estero (APM), askorbata-palmitata estero kaj askorbato-2-O-alfa-glukozido (AA-2G) ktp. Etilaskorbata acido estas pli facile solvebla de la haŭto pro sia pli malgranda estera malhelpo. Etilaskorbata acido estas stabila kontraŭ varmo, lumo, acida, alkala, salo kaj oksigenado. Etilaskorbata acido estas vaste uzata en kosmetikaĵoj por ĝia blankiga, kontraŭ-oksidado, kontraŭinflama kaj kolagena akcela efikeco.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **x** per traktado de **etanolo** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **x** per traktado de **duazoetano** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **x** per traktado de **etila karbonato** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **x** per traktado de **metila askorbato** kaj **etanolo**:

## Vidu ankaŭ 
* Askorbatoj

## Referencoj 
E
Tutmonda Koalicio kontraŭ la Mortpuno

La **Tutmonda Koalicio Kontraŭ la Mortpuno** estas alianco de NRO-oj, advokataj asocioj, aktivuloj, lokaj instancoj kaj sindikatoj fondita en 2002 kies celo estas plifortigi la internacian movadon kontraŭ la mortopuno. La Tutmonda Koalicio lobias internaciajn organizaĵojn kaj ŝtatojn, organizas internaciajn eventojn kaj faciligas la kreadon kaj disvolviĝon de naciaj kaj regionaj koalicioj kontraŭ la mortopuno .

Ĝi estis kreita en Romo la 13-an de majo 2002 . Ekde 2003, ĝi antaŭenigas la celebradon de la Monda Tago kontraŭ la Mortpuno ĉiun 10-an de oktobro .

Antaŭ la Somera Olimpiko de 2008, la Tutmonda Koalicio faris peticion al la kontaktoficejo de Pekino en Honkongo. La peticio estis subskribita de 256 000 homoj el 23 landoj kaj alvokis ĉinan prezidanton Hu Jintao doni moratorion pri ekzekutoj .

## Membroj 
En februaro 2019, la Koalicio havas 150 membroorganizojn .

Inter la membroorganizoj estas:

* Usona Servokomitato de la Amikoj
* Amnestio Internacia
* Belorusa Helsinka Komitato
* Ĝenerala Konfederacio de Laboro (Francio)
* Internacia Federacio por Homaj Rajtoj
* Federation Syndicale Unitaire (Francio)
* Human Rights Watch
* Internacia Komisiono de Juristoj
* Nacia Advokatoj-Gildo (Usono)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Tutmonda koalicio kontraŭ la mortpuno

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2002
Kategorio:Aktivismo
Kategorio:Homaj rajtoj
Kategorio:Mortpuno
Emirlando Transjordanio

La **Emirlando de Transjordan** () estis sendependa politika unuo (protektorato) en la Brita Mandato de Palestino, establita kiel administra unuo en aprilo 1921 antaŭ ol la Mandato venis en efektivo . Ĝi estis geografie ekvivalenta al la aktuala Regno de Jordanio, kaj restis sub la formala protekto de la Ligo de Nacioj ĝis sendependiĝo en 1946 .

Post la araba-israela milito de 1948, la okcidenta bordo de la rivero Jordano estis aneksita (t.n. Cisjordanio), kaj la 2an de junio 1949 la nova nomo de la regno iĝis Jordanio. Malgraŭ la perdo de la Okcidenta Jordanlando en la Sestaga Milito de 1967, la lando retenis la nomon Jordanio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Jordania – Historio: La farado de Transjordanio, oficiala paĝo de reĝo Hussein
* Landostudo de la Usona Biblioteko de Kongreso

Kategorio:Eksaj landoj de intermilita periodo
Kategorio:Eksaj britaj kolonioj kaj protektoratoj en Azio
Kategorio:Eksaj emirlandoj
Kategorio:Eksaj landoj en Mezoriento
Kategorio:Eksaj britaj protektoratoj
Kategorio:Mandata Palestino
Kategorio:Mandatoj de la Ligo de Nacioj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Historio de Palestino
Kategorio:Historio de Mezoriento
Kategorio:Historio de Jordanio
András Béres (etnografo)

**András Béres** [andrAŝ bEreŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Béres András** estis hungara muzeologo, etnografo, arkivisto, dancisto, koreografo.

András Béres naskiĝis  en Rozsály, li mortis  en Debrecen.
 
## Biografio 
András Béres maturiĝis en gimnazio en Debrecen, poste li akiris an diplomon en Universitato de Debrecen en 1950. Post la diplomo li laboris en la loka muzeo, inter 1957-1969 li estis muzeestro. Li fondis muzeon en Hortobágy. Inter 1970 kaj 1987 li estis arkivisto en la sama urbo, poste li pensiuliĝis. Intertempe en 1959 li doktoriĝis en la universitato, li kandidatiĝis (CSc) en 1983, antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li kontribuis en etnografiaj temoj.

Jam ekde 1948 li estis popoldancisto. Post 2 jaroj li fondis ensemblon, kiun li gvidis ĝis 1990. Tiutempe li kreis koreografiaĵojn.

Lia edzino naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1954-1987.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Debreceni cifraszűr* (1955)
* *A nádudvari fekete kerámia* (1965)
* *Rozsályi népmesék* (1967)
* *Arra van egy kőhíd rakva* (1982)
* *Betyárok nyomában* (1990) 

## Elektitaj koreografiaĵoj 
* *Mikepércsi csárdás*
* *Kerezsi leánytánc*
* *Nagybáródi táncok*
* *Szatmárököritói fergeteges*
* *Három tánc Bartók zenéjére*

## Memorigiloj 
* memortabulo en 2010 en Debrecen

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj popoldancistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kalcia askorbato

**Kalcia askorbato** aŭ **askorbato de kalcio** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la askorbata acido kaj kalcia hidroksido. Ĝi estas blanka aŭ flaveca solidaĵo, solvebla en akvo. Kalcia askorbato posedas 1 kalciatomon, 12 karbonatomojn, 12 oksigenatomojn kaj 14 hidrogenatomojn. Kalcia askorbato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aliaj preparaĵoj. 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **kalcia askorbato** per traktado de **kalcia hidroksido** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **kalcia askorbato** per traktado de **kalcia klorido** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **kalcia askorbato** per traktado de **kalcia karbonato** kaj **askorbata acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **kalcia askorbato** per traktado de **etila askorbato** kaj **kalcia hidroksido**:

## Vidu ankaŭ
* Askorbatoj

## Referencoj 
K
Janské Lázně

**Janské Lázně** (, ) estas urbo en Regiono Hradec Králové en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1300.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
La katastra teritorio *Černá Hora v Krkonoších* estis ĝis la 25-a de novembro 2009 registrita kiel parto de municipo, ekde tiu tempo urbo Janské Lázně ne membriĝas en partojn.

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto
* Evangelia preĝejo
* Kolonado - secesia el la jaro 1893.
* Banlokaj domoj kaj vilaoj
* Hotelo Evropa
* Statuo de Gigantmontarulo
* Vilao Duncan

## Pluaj fotoj 

Janske Lazne SKS pohled na Janske Lazne 1.jpg|Vido al Janské Lázně el Pado en arba krono
Janské Lázně-centrum.jpg|Centro
Janské Lázně, meteosloupek.jpg|Meteokoloneto en la placo
Janské-Lázně-evangelický-kostel2009g.jpg|Evangelia preĝejo
Janky-Lanovka.jpg|Skilifto al Černá hora
Janske Lazne Kostel sv Jana Krtitele 2.jpg|Preĝejo de sankta Johano Baptisto
Janské Lázně, Czech Republic - panoramio (2).jpg|Vintra panoramo
Vila Duncan.JPG|Vilao Duncan
Janske Lazne 17.JPG|Banloka domo Flora
Janske Lazne 2 2.jpg|Banloka domo Čechie
Janske Lazne 45 1.jpg|Banloka domo Stříbrný pramen
Janske Lazne 62.JPG|Banloka domo Terra
Janske Lazne 89.JPG|Vilao Marianum
Krakonoš.jpg|Statuo de Gigantmontarulo de skulptisto Zeippelt


Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Urboj en distrikto Trutnov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Gigantmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Banlokoj en Ĉeĥio
Urboj por Vivo

**Urboj por Vivo** estas tutmonda iniciato kunlabora por marki proteston kontraŭ la mortopuno. La memortago okazas ĉiujare la 30-an de novembro. La okazaĵo markas la unuan registritan forigon de la mortopuno, fare de Leopoldo la 2-a, Duko de Toskanio la 30-an de novembro 1786.

En 2009, ĉirkaŭ 60 ĉefurboj kaj pli ol 1 200 urboj kaj municipoj ĉirkaŭ la mondo partoprenis en la projekto. En 2014 partoprenis 1800 urboj el 90 landoj .

En 2005, la urboj ankaŭ partoprenis en la konferenco "Afriko por Vivo" pri mortopuno en Afriko kie 14 ministroj pri justico el afrikaj landoj kunvenis en Toskanio, Italio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tutmonda Koalicio Kontraŭ la Morta Puno
* Komunumo de Sant'Egidio
* Monda Tago Kontraŭ la Morta Puno

## Eksteraj ligiloj 
* Ne al mortopuno, en la retejo de la Komunumo de Sant'Egidio.

Kategorio:Mortpuno
Kategorio:Internaciaj memortagoj
Flughaveno Deauville-Normandie

La **Flughaveno Deauville-Normandie** (eks-**Saint-Gatien**) () (IATA: DOL, ICAO: LFRG) estas flughaveno situanta en komunumo Saint-Gatien-des-Bois, departemento Calvados en regiono Normandio, kiu ĉefe servas la urbojn Deauville kaj Havro.

## Vidu ankaŭ 
* Flughaveno Caen - Carpiquet

## Eksteraj ligiloj 
* 

Deauville
Kategorio:Deauville
Kategorio:Transporto en Normandio
Metroo de Bel-Horizonto

La **Metroo de Bel-Horizonto** () estas metroo kiu servas la urbon Bel-Horizonto en Brazilo, en la regiono Minas-Ĝerajso. Ĝi estis malfermita en 1986.

Ĝi havas longon de  kun 19 stacioj, el kiuj neniu estas subtera. Aldone al Bel-Horizonto, ĝi ankaŭ servas la urbon Contagem.

centra|450px|eta|Linio 1

## Vidu ankaŭ 
* Bel-Horizonto
* Contagem
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Belo Horizonte
Bel-Horizonto
Bel-Horizonto
Bel-Horizonto
Horní Maršov

**Horní Maršov** (, post la jaro 1945 *Maršov IV*) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov. Vivas ĉi tie  ().

La ĉefa registra parto, Horní Maršov, konsistas el du katastraj teritorioj, Horní Maršov kaj pli malsupre (pli sude) situanta  Maršov III. La ligantaj pluaj partoj de Maršov, la katastra teritorio Maršov II kaj Maršov I, estas konsisto de urbo Svoboda nad Úpou, kiu ne membriĝas en la regostrajn partojn. Alia municipo de simila nomo en la sama distrikto, Maršov u Úpice (ĝis la jaro 1950 sole Maršov), troviĝas proksimume 22&nbsp;km en sudorienta direkto.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1541.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Horní Maršov** (katastra teritorio (k. t.) *Horní Maršov* kaj *Maršov III*)
* Dolní Albeřice (k. t. *Dolní Albeřice* kaj *Suchý Důl v Krkonoších*)
* Dolní Lysečiny (k. t. *Dolní Lysečiny*)
* Horní Albeřice (k. t. *Horní Albeřice*)
* Horní Lysečiny (k. t. *Horní Lysečiny*)
* Temný Důl (k. t. *Temný Důl*)

|thumb|Interno de klasicisma konstruaĵo n-ro 83 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Horní Maršov
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Bakejo sur la maldekstra bordo de rivero Úpa
* Eksa bierfareja kelo
* Secesia urbodomo en la placo

## Vidu ankaŭ
* T-St-S 78 - artileria fuorto de fuortaro Stachelberg

## Pluaj fotoj 

File:Horní Maršov, Bertholdovo náměstí(2).jpg|Placo
File:Škola Horní Maršov FR01.jpg|Lernejo
File:Horní Maršov FR01.jpg|Vido al la vilaĝo
File:Horní Maršov, radnice(1).jpg|Urbodomo
File:Starý kostel v Horním Maršově.jpg|Riparata malnova preĝejo
File:Horní Maršov, Kostel Nanebevzetí Panny Marie.jpg| Nova preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
File:Horní Maršov, hotel U Hlaváče(1).jpg|Pensiono
File:Horní Maršov, hřbitov(1).jpg|Tombejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Gigantmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj sur Úpa
Kategorio:Gigantmontara magistralo
Kategorio:Geovojo sudeta
Metroo de Fortalezo

La **Metroo de Fortalezo** ( aŭ *Metropolitano de Fortaleza*, populare konata kiel **Metrofor**) estas metroo servanta la urbon Fortalezo, ĉefurbo de la Ŝtato Cearao, Brazilo. La reto konsistas el tri linioj: la linio Sul, la linio Oeste kaj la linio Nordeste. Ĝi longas  kaj havas 41 staciojn.

Ĝi estas administrita de la kompanio Metrofor.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Fortalezo
* Cearao
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Fortalezo
Fortalezo
Fortalezo
János Batka

**János Batka** [jAnoŝ], germane *Johann Nepomuk Batka,* laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Batka János** estis hungara oficisto, muzikkritikisto, arkivisto, framasono en loĝio *Hallgatagság*, germane *Zur Verschwiegenheit*. Lia patro estis Johann Nepomuk Batka.

 naskiĝis  en Pozono, li mortis  en Pozono (nuntempa Bratislavo en Slovakio).
 
## Biografio 
Patro de  venis el Ĉeĥio, kiu malpermesis la muzikan karieron al la juna Johann. Li maturiĝis en katolika gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Jura Akademio (Pozono). Inter 1864–1879 li estis oficisto en la urbo, poste arkivisto ĝismorte. Li estis ankaŭ ĵurnalisto pri muzikaj kritikoj ekde 1869, krome signifa figuro de la urba kultura vivo. Batka ankaŭ estis granda admiranto de komponisto Johann Nepomuk Hummel. En 1885 li organizis koncerton honore al Hummel, en kiu partoprenis ankaŭ Ferenc Liszt kaj Anton Rubinstein. Li ankaŭ apogis ekzemple Teatron de Pozono, lokajn muzeon kaj bibliotekon, persone artistojn János Fadrusz kaj Béla Bartók. Li edziĝis en 1871, la geedziĝo restis seninfana. Li ricevis reĝan premion en 1911.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Franz X. Messerschmiedts Leben und Wirken* (kunaŭtoro, 1885)
* *Rückblick auf die lebenden Bilder der Huldigungsfetsorstellung vom 16. Mai 1897.* (1897)
* *Történelmi vázlat a pozsonyi szőlőmívelésről* (1902)
* *Liszt Ferenc és Du Mont Henry* (1910–1911)

## Elektitaj tradukoj 
* János Király: *Pozsonyi nagydunai vám- és révjog története* (al la germana)
* Tivadar Ortvay: *Pozsony város története* (1-a volumo, al la germana)

## Memorigiloj 
* busto (1918)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj muzikkritikistoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Maršov u Úpice

**Maršov u Úpice** (, ĝis la jaro 1950 sole *Maršov*) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov proksimume 4,5&nbsp;km sudokcidente de Úpice. Tra la municipo trafluas rojo Maršovka. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1495.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Kamparana bieneto n-ro 33
* Sonorilejo ĉe lernejo

## Pluaj fotoj 

Maršov u Úpice čp. 76 01.jpg|Maršov u Úpice
Obecní úřad (Maršov u Úpice).JPG|Municipa ofico Maršov u Úpice
Maršov u Úpice čp. 11.jpg|Maršov u Úpice
Kříž u školy (Maršov u Úpice).jpg|Kruco ĉe lernejo en Maršov u Úpice

Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Los amantes pasajeros

***Los amantes pasajeros*** (La pasemaj geamantoj) estas la titolo de hispana filmo verkita kaj reĝisorita de Pedro Almodóvar kaj premierita en Hispanio en 2013. Ĉefaj geaktoroj estis Javier Cámara, Raúl Arévalo, Lola Dueñas kaj Hugo Silva inter pluraj aliaj.

La filmo ricevis diversajn nomumojn kaj premiojn. 

## Intrigo
Dum flugo de Madrido al Meksikurbo per Airbus A340 de la flugentrepreno Península, aperis grava problemo, pro kiu la pasaĝeroj, vidante sin rande de la morto, iom post iom malfermas siajn plej intimajn sekretojn.

Kelkaj de la pasaĝeroj estas aparta triopo de stevardoj, nome Fajas (Carlos Areces), Joserra (Javier Cámara) kaj Ulloa (Raúl Arévalo); viziulino nome Bruna (Lola Dueñas), kiu estas ankoraŭ virgulino ĉar ŝi timigas la virojn; kunpiloto Benito Morón (Hugo Silva); ĉefpiloto Álex Acero (Antonio de la Torre), feliĉa familipatro, kun alkoholisma koramiko; sinjoro Más (José Luis Torrijo), korupta entreprenisto kiu fuĝas el Hispanio; Infante (José María Yazpik), de kiu oni scias malmulte, nur ke li legas la romanon "2666" de Roberto Bolaño; Norma Boss (Cecilia Roth), eraro kiu fariĝis virino; Ricardo Galán (Guillermo Toledo), malsukcesa aktoro; du ĵusgeedzoj irantaj al Cancún por mielmonato (Miguel Ángel Silvestre kaj Laya Martí).

Aliaj roluloj de la filmo (ekster la aviadilo) estas Ruth (Blanca Suárez); Alba (Paz Vega); León (Antonio Banderas), laboristo kiu faras eraron kiu riskos la vivon de la pasaĝeroj; Jessica (Penélope Cruz), kiu zorgas pri la transportado de la valizoj; la pordistino de la konstruaĵo en kiu loĝas Alba (Carmen Machi). 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Carlos Areces kiel Fajas
* Javier Cámara kiel Joserra Berasategui
* Raúl Arévalo kiel Ulloa
* Lola Dueñas kiel Bruna
* Hugo Silva kiel Benito Morón
* Antonio de la Torre kiel Álex Acero
* José Luis Torrijo kiel Sinjoro Más
* José María Yazpik kiel Infante
* Cecilia Roth kiel Norma Boss
* Penélope Cruz kiel Jessica
* Antonio Banderas kiel León
* Carmen Machi kiel La pordistino
* Blanca Suárez kiel Ruth
* Willy Toledo kiel Ricardo Galán
* Paz Vega kiel Alba
* Miguel Ángel Silvestre kiel la ĵusedzo
* Laya Martí kiel la ĵusedzino
* Nasser Saleh kiel alirasulo

## Analizo
La kritiko ĝenerale estis malfavora. Por ekzemplo, la populara retejo "Rotten Tomatoes" kvalifikis la filmon per totala averaĝo de 49 % de pozitivaj voĉoj. Tamen, ĝi komerce sukcesis: enspezis ĉirkaŭ 14,6 milionojn da eŭroj. 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* *Los Amantes Pasajeros* en SensaCine 

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2013
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Hispanaj komediaj filmoj
Kategorio:GLAT-filmoj
Usona Servokomitato de la Amikoj

**Usona Servokomitato de la Amikoj** (, konata akronime **AFSC**) estas organizaĵo aligita al la Religia Societo de Amikoj (Kvakerismo) por disponigi humanitaran helpon kaj labori por socia justeco, paco kaj repaciĝo, homaj rajtoj, kaj la forigo de la mortopuno . La grupo estis fondita en 1917 per la klopodoj de usonaj membroj de la Religia Societo de Amikoj kaj por helpi civilajn viktimojn de milito .

Ĉar kvakeroj tradicie kontraŭbatalas perforton en ĉiuj formoj per rifuzado partopreni en la militistaro , la origina misio de la AFSC estis disponigi konsciencan obĵeton (CO) al milito kun la celo de konstruado de alternativoj al militservo . En 1947 AFSC ricevis la Nobel-premio pri paco kune kun la brita Friends Service Council, nuntempe konata kiel Quaker Peace and Social Witness, nome de ĉiuj kvakeroj en la mondo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Aperoj ĉe C-SPAN
*  ĉe la Interreta Arkivo
* Kvekeraj Oficejoj ĉe la Unuiĝintaj Nacioj
* Kosto de Milito Oficiala retejo

Kategorio:Pacaj organizaĵoj
Kategorio:Religiaj organizaĵoj
Kategorio:Kverkoj
Svoboda nad Úpou

**Svoboda nad Úpou** (devene germane *Bergfreiheit*, poste mallongigite , en la jaro 1890 ĉeĥa ofica nomo *Vrajt*, ekde la jaro 1923 la nuna nomo *Svoboda nad Úpou*) estas urbo en Regiono Hradec Králové en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1533.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
Svoboda nad Úpou ne membriĝas en partojn, sed ĝi havas tri katastrajn teritoriojn:
* *Svoboda nad Úpou*
* *Maršov I*
* *Maršov II*

La regiono de katastraj teritorioj *Maršov I* kaj *Maršov II* estas konata kiel *Dolní Maršov* (en kontraŭo al la najbara Horní Maršov, kiu estas memstara municipo).

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Johano Nepomuka 
* Statuaro de Virgulino Maria, sankta Floriano kaj sankta Antonio
* Plektitaj kaj klasicismaj domoj 
* Preĝejo de sankta Jozefo
* Ursa kaverno en Svoboda nad Úpou – al publiko nealirebla, signifa paleontologia trovejo
* Urbodomo en Svoboda nad Úpou
* Meteorologia kolono

## Personecoj 
* Prosper Piette de Rivage (1846–1928), nobelo kaj entreprenisto, kiu meritis pri evoluo de paperfabrika industrio kaj ekfloro de turismo en Gigantmontaro
* Franz Wende (1904–1968), skiisto - skisaltisto, kombinisto kaj skikuristo

## Pluaj fotoj 

Svoboda_nad_Úpou,_radnice_na_náměstí.jpg|Placo Náměstí Svornosti kun urbodomo
Svoboda_nad_Úpou_od_kostela_sv._Josefa.jpg|Vido de preĝejo de sankta Jozefo
Svoboda_nad_Úpou,_papírna.jpg|Areo de eksa paperfabriko de Piette en strato Úpská ulice
Svoboda_nad_Úpou,_kostel_sv._Josefa.jpg|Preĝejo de sankta Jozefo
Svoboda_nad_Úpou,_hřbitov.jpg|Malnova germana tombejo
Svoboda_nad_Úpou,_ulice_5._května.jpg|Strato 5. května

Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Urboj en distrikto Trutnov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Gigantmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj sur Úpa
Johann Nepomuk Batka

**Johann Nepomuk Batka,** ĉeĥe **Ján Nepomuk Batka,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio **Batka János Nepomuk** estis sileziana ĉeĥa violonĉelisto, orgenisto, komponisto, instruisto. Lia filo estis János Batka.

 naskiĝis  en :en:Janowa Góra (Silezio, Aŭstra Imperio, nuntempe en Pollando), li mortis  en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio).

## Biografio 
 lernis muzikon kvazaŭ aŭtodidakte. En 1814 li venis al Vieno por studi filozofion en Universitato de Vieno. Tiutempe li renkontiĝis kun Ludwig van Beethoven. Ekde 1816 li estis muzikinstruisto en Hungarlando, ankaŭ violonĉelisto en Germana Teatro (Pest). En 1829 li estis konata kiel eklezia komponisto. En 1838 li revenis al Vieno kaj laboris kiel muzikinstruisto kaj orgenisto. Tiam li inventis la :en:aeolodion-n, li vojaĝis al multaj lokoj tra Eŭropo. La instrumentoj estis faritaj laŭ liaj planoj fare de la viena instrumentfaristo :de:Jacob Deutschmann. En 1843 Batka translokiĝis al Pozono, kie li komponis. En la sekva jaro li edziĝis, en 1845 filo naskiĝis.

## Elektitaj komponaĵoj 
* *Larghetto* (op.25)
* F-dúr mise
* Libera
* Confiteor
* 2 graduale
* C-dúr mise
* Vater unser

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj
* traduko el la Germanlingva Vikipedio

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĥaj violonĉelistoj
Kategorio:Ĉeĥaj orgenistoj
Kategorio:Ĉeĥaj komponistoj
Metroo de Recife

La **Metroo de Recife** (, **Metrorec**) estas metroo servanta la Metropolan Regionon de Recife, Pernambuko, Brazilo. Ĝi estas funkciigita fare de la federaci-posedata "Companhia Brasileira de Trens Urbanos" (CBTU) kaj nuntempe servas 29 staciojn, laŭ  de trako. La sistemo estas kompletigita per du dizelelektraj malpezaj fervojlinioj kun sep kromaj stacioj. En 2018, la kombinita sistemo veturigis  pasaĝerojn.

centra|450px|eta|Mapo de la kombinita transportsistemo

## Vidu ankaŭ 
* Recife
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Recife
Recife
Recife
Recife
Metroo de Rio-de-Ĵanejro

La **Metroo de Rio-de-Ĵanejro** (, ankaŭ konata kiel **MetrôRio**) estas publika transporto sur fervojoj en la ŝtato Rio-de-Ĵanejrio kiu funkcias tute ene de la limoj de la urbo Rio-de-Ĵanejro. Malfermita en 1979, ĝi hodiaŭ havas 41 staciojn kaj  kilometrojn da trakoj, distribuitaj sur 3 linioj (1, 2 kaj 4), kaj transportas averaĝe 900 mil pasaĝerojn tage.

centra|450px|eta|Mapo de publika transporto de Rio-de-Ĵanejro

## Vidu ankaŭ 
* Rio-de-Ĵanejro
* Tramtransporto en Rio-de-Ĵanejro
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Rio-de-Ĵanejro
Rio-de-Ĵanejro
Rio-de-Ĵanejro
Rio-de-Ĵanejro
121336 Žiarnadhronom

'*121336 *Žiarnadhronom''''' estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.

Ĝi estis malkovrita la  de la slovakaj astronomoj Leonard Kornoš kaj Juraj Tóth elde la Observatorio de Modra en Slovakio.

Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Žiar nad Hronom en centra Slovakio ĉe la rivero Hron. La urbo estis konstruita en la 20-a jarcento sed havas riĉan historion sub la nomo de Sankta Kruco. La astronomio estis reprezentita per astronomia klubo de 1973 kaj pli malfrue observatorio kaj planetario, un el plej modernaj en Slovakio, estis establitaj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Kategorio:Malkovrita de Leonard Kornoš
Kategorio:Malkovrita de Juraj Tóth
Artohalo de Kessler (Vajmaro)

La **Kessler-artohalo** (germane: **Kunsthalle Harry Graf Kessler**) en venecia stilo  en Vajmaro (Germanujo) ŝuldiĝas sian nomon al la artomecenato kaj noviganto Harry Graf Kessler. Aimé von Palézieux-Falconnet direktoris la vajmarajn artokolektojn, estante iel kontraŭulo de Kessler, kiu tamen finfine ĉefe respondecis pri la realigo de la artohalo.

Komence surloke estis fondita la t.n. *permanenta artekspozicio* de la Nova Muzeo; antaŭe troviĝis tie brikejo. La starigo finiĝis en 1880. Okaze de la inaŭguro ĉeestis lia grandduka moŝto Vilhelmo Ernesto (Saksio-Vajmaro-Eisenach) kaj Karolino de Saksio-Vajmaro-Eisenach. Kun ili aperis la inter si ne harmoniantaj sinjoroj Palezieux kaj Graf Kessler.

La unua granda evento estis ekspozicio pri Max Klinger en 1903 kion dokumentis la kortega fotisto Louis Held. Ĝis 1906 la sukcesoj oftis danke al eksponaj aranĝoj i.a. pri Max Klinger, Max Liebermann, Claude Monet, Paul Cezanne, Auguste Renoir. Pro skandalo koncerne Rodin Kessler devis retiriĝi. . 

Poste la salonon utiligis financa buroo. Oni muntis ankaŭ memortabulon por Graf Kessler. 

De 2006 la artohalon je Goetheplatz 9a uzas la magistrato perate fare de la Urbomuzeo de Vajmaro. Engaĝiĝas ankaŭ la Germana Abela Muzeo Vajmaro. 

De la 1930-aj jaroj antaŭmetita konstruaĵo kaŝas la enirejon.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo 
## Notoj 
Kategorio:Galerioj
Kategorio:Muzeoj en Vajmaro
Modelo 77

***Modelo 77*** estas la titolo de hispana drama filmo reĝisorita de Alberto Rodríguez kaj protagonistigita de Miguel Herrán kaj Javier Gutiérrez. Ĝi estis premierita la 23an de septembro 2022.

La filmo ricevis diversajn nomumojn al premioj. 

## Intrigo
La agado okazas en la Prizono Modelo de Barcelono dum la epoko de la Hispana Transiro (precize inter 1976 kaj 1978) kaj rakontas la historion de Manuel Gómez,​ juna libro-tenisto, ludita de Miguel Herrán, kiu frontas malliberecon de inter 6 kaj 8 jaroj pro defraŭdo. Dekomence, li malamikiĝas kun sia samĉelano, veterana malliberulo, nome Pino, ludita de Javier Gutiérrez, sed iom post iom ili amikiĝas cele al komuna intenco.​

Cela al atingo de forpardono kontraŭ tiu senmezura puno, la junulo aliĝas al grupo de aktivulaj malliberuloj (*Coordinadora de Presos en Lucha*, COPEL) kiu organiziĝas por postuli amnestion (kiu finfine en la realo estos profita nur al politikaj malliberuloj). En la filmo oni rakontas ankaŭ la fuĝon de 45 malliberuloj el la prizono Modelo de Barcelono, okazinta la 2an de junio 1978.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Miguel Herrán kiel Manuel Gómez
* Javier Gutiérrez kiel Pino
* Fernando Tejero kiel El Marbella
* Jesús Carroza kiel El Negro
* Marc Pujol
* Catalina Sopelana kiel Lucía
* Xavi Sáez kiel Boni
* Alfonso Lara kiel El Demócrata
* Polo Camino kiel Rubí
* Víctor Castilla kiel Rompetechos
* Iñigo Aranburu kiel Andrés
* Javier Lago kiel Domingo
* Edgar Prates kiel Horóscopo
* Iñigo de la Iglesia kiel Agustín
* Javier Beltrán kiel Arnau Solsona
* Daniel Mantero kiel kuracisto de El Dueso
* José Onrubia kiel flegisto de El Dueso
* José Gabriel Campos kiel ostaĝa funkciulo
* Alejandro Romero kiel la filo de "El Negro"

## Analizo
Oni filmis en abandonita fabriko de artilerio de Sevilo kaj en la Prizono Modelo de Barcelono.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2022
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Trileraj filmoj
Kategorio:Filmoj pri malliberejoj
COPEL

La *Coordinadora de Presos en Lucha* (COPEL, Kunordigo de Luktantaj Malliberuloj) estis hispana movado kreita fine de 1976 en la prizono de Carabanchel, Madrido, kun etendoj al aliaj hispanaj prizonoj, fare de grupo de malliberuloj kun apogo de grupo de advokatoj kaj kelkaj eksterprizonaj sociaj grupoj. Ilia celo estis atingi ĝenerala amnestio aŭ forpardono kaj ŝanĝi la vivkondiĉojn ene de la prizonoj. Estas sugestoj, ke ĝi inspiriĝis en la Grupo de informado pri prizonoj, kreita en 1971 en Francio per iniciato de la filozofo Michel Foucault.​ 

## Postuloj 
La 23an de januaro 1977, la COPEL publikigis komunikaĵon en kiu ĝi eksponis siajn postulojn kaj la filozofion kiu inspiris siajn partoprenantojn kaj aktivulojn, nome la jenaj:
* Ĝenerala Amnestio aŭ forpardono
* Abolo de torturoj kaj fitraktado kiuj malobeis la plenumojn de la homaj rajtoj
* Pli bonkvalita nutrado
* Efika sansistemo
* Abolo de punoj en senfina izoligo
* Reĝimo de vizitoj nehumilanta kaj por malliberuloj kaj por familianoj aŭ amikoj
* La kreado de intimaj vizitoj
* Fino de cenzuro de la korespondado
* La reformo de la punkodo por kongruigi la kondamnojn al la socia realo
* Digne pagita laboro
* Abolo de la kontraŭmarĝenula leĝo *Ley de vagos y maleantes*
* Aliro al edukado kaj rajto havi bibliotekojn
* Plibonigo de la prizonaj instalaĵoj
* Rajto al la kondiĉa liberigo 
* Elaĉeto de kondamno per laboro por ĉiuj malliberuloj.

Samtempe oni fondis la Asocion de Familianoj kaj Amikoj de Malliberuloj (AFAPE) por disvastigi en la ekstero de la prizonoj la postulojn de la malliberuloj.

## Protestagado
Ekde februaro 1977 oni organizis diversajn protestagadojn, ekzemple ago de solidareco kun la malliberuloj en la Fakultato de Informadiko de Madrido la 3an de marto 1977 kun membro de COPEL kaj apogo de José Luis López Aranguren, Chicho Sánchez Ferlosio, Agustín García Calvo kaj Fernando Savater.​

Ĉefa agado estis ekribelo en la prizono de Carabanchel la 18an de julio 1977, dum kiu kelkaj malliberuloj grimpis sur la tegmento de la prizono kun banderolo de la COPEL, dum policanoj agadis perforte kaj kelkaj prizonuloj vundis siajn pulsajn vejnojn por esti senditaj al hospitalo. Okazis similaj agadoj ankaŭ en prizonoj de Kordovo, Burgos, Ocaña kaj Dueso. Elstaraj artistoj, politikistoj kaj sindikatistoj petis ĝeneralan amnestion.

Grava rezulto okazis la 13an de marto 1978 kiam la kataluna anarkiisto kaj membro de COPEL Agustín Rueda Sierra mortis kiel konsekvenco de la torturoj ricevitaj en la prizono de Carabanchel. 

Post la aprobo de reformisma leĝo *Ley Orgánica Penitenciaria* de 1979,​ kiu kolektis kelkajn el la postuloj de la COPEL, diversaj translokigoj kaj aliaj reprezalioj, la postula aktiveco de la sociaj malliberuloj (nepolitikaj) reduktiĝis.

## Vidu ankaŭ
La filmo *Modelo 77* rakontas la aferon.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Crónica de COPEL o la ruptura en las cárceles (1977-1980)
* COPEL: una historia de rebeldía y dignidad* (2017) en Youtube*

* 

Kategorio:Politika historio de Hispanio
Kategorio:1976 en Hispanio
Kategorio:Malliberejoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1976
Agustín Rueda

**Agustín RUEDA Sierra** (Sallent, Barcelono, 14a de novembro 1952 – prizono de Carabanchel, Madrido, 14a de marto 1978) estis hispana aktivulo, anarkiisto kaj kontraŭfrankisto, murdita de la polico en la prizono de Carabanchel.

Li laboris en metalurgia fabriko ĝis 1971, kaj poste en minejo (li partoprenis en striko) kaj poste en tekstila fabriko. Ano de CNT, li estis enkarcerigita ĝis februaro 1973 en la prizono Modelo de Barcelono pro partopreno en una manifestacio. Liberigita, li jam ne ricevis laborpostenon kaj devis elmigri al Francio por labori kiel vinberrikoltisto kaj porokaza masonisto. En 1974-1975 li devis plenumi la devigan militservon. En 1976 li translokiĝis al Perpinjano kaj Céret, kie li kontaktis kun ekzilitaj CNT-anoj. Iam li trapasis la landlimon por transporti fotokopiilojn por la ankoraŭ eksterleĝa CNT ĝis aresto en februaro 1977, akuzita je aparteno al liberecanaj *Grupos Autónomos*, siavice akuzitaj je agado kontraŭ sindikata balotado. Li estis pridemandita en Barcelono, kaj sendita al la prizono de Gerona, kie li kontaktis kun la COPEL.

eta|300ra|maldekstre|Murpentraĵo honora al Agustín Rueda en Sallent.
Pro sia aktiveco en COPEL, la 1an de januaro 1978 oni translokigis lin al la prizono de Carabanchel ne informinte siajn advokatojn. Tie li kunlaboris en la elfosado de tunelo kun aliaj malliberuloj. La tunelo estis malkovrita la 13an de februaro 1978 kaj sep malliberuloj estis identigitaj kiel respondeculoj, pridemanditaj kaj torturitaj. Agustín Rueda mortis la 14an de marto 1978, kiel rezulto de batado.​ La kadavro estis translokigita al sia loĝloko Sallent kaj enterigita eksterleĝe.

Kvankam diversaj funkciuloj kaj doktoroj de la prizono estis procesitaj post diversaj prokrastoj, kelkaj el ili estis kondamnitaj al kelkaj jaroj de mallibereco, sed neniu plenumis pli ol ok monatojn. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* «Biografía Agustín Rueda (Sallent)» . ''Centre d'Estudis Pedro Flores*. 28a de aprilo 2011. Konsultita la 28an de oktobro 2019.
* *Juicio de Agustín Rueda* (RTVE). 15a de marto 2009. Konsultita la 28an de oktobro 2019.
* Cortés, Francisco (3a de julio 2011). «Asesinato de Agustín Rueda 1978». *La amapola libertaria*. Konsultita la 28an de oktobro 2019.
* López, José Daniel (16a de marto 2010). «Agustín Rueda Sierra, asesinado el 13 de marzo de 1978 en la cárcel de Carabanchel». *Fòrum per la Memòria del País Valencià''. Arkivita el la originalo la 21an de marto 2017. Konsultita la 28an de oktobro 2019.
* «A la memoria de Agustín Rueda y de todas las personas asesinadas en las cárceles». CNT Puerto Real. Arkivita el la originalo la 28an de oktobro 2019. Konsultita la 28an de oktobro 2019.

* 

Kategorio:Hispanaj anarkiistoj
Kategorio:Politikaj reprezalioj en Hispanio
Kategorio:Membroj de la CNT
Kategorio:Viktimoj de politikaj reprezalioj
Jairo

**Jairo** (la nomo devenas el la greklingva transskribo, , , signifante “*Javeo elradias*”) estas vira persona nomo. La nomo konatas aparte pro figuro el la Nova Testamento, Jairo, patro de jam mortinta filino, kiun Jesuo revivigis. La rakonto pri tio aperas en tri el la kvar nuntempa akceptataj evangelioj, la evangelio laŭ Mateo (9, 18-40), evangelio laŭ Marko (5, 35-43) kaj evangelio laŭ Luko (8, 40-56).

Ankaŭ en la Malnova Testamento, la juda Torao, jam menciiĝas tri "Jairo"-j:

* La libro de Juĝistoj 10,3–5) mencias judan juĝiston tiunoman,
* 1-a libro de la Kroniko (2, 22) kaj
* Libro de Ester (2, 5) mencias pliajn homojn de tiu nomo.

## Variaĵoj en aliaj lingvoj
*Angla: Jair
*Hispana: Jairo
*Kataluna: Jaire
*Eklezia Latino: Iair, Iairus
*Portugala: Jair
**Brazila portugala: Jair

## Nomportantoj 
Inter la homoj de tiu persona nomo, pri kiuj ekzistas propra esperantlingva artikolo, estas

la denaske hebrelingvaj

* Jair Lapid, politikisto,
* Jair Rosenblum, komponisto, 

la denaske hispanlingvaj
* Jairo Morillas, futbalisto,

kaj la denaske portugal-lingvaj
* Jairo Luis Blumer, futbalisto,
* Jair Bolsonaro, politikisto,
* Jair Eduardo Britto da Silva, futbalisto,
* Jairo Pereira Reis, futbalisto kaj
* Jairo Rodrigues, futbalisto.

## Referencoj 
Kategorio:Personaj nomoj
Kategorio:Bibliaj personaj nomoj
Metroo de Bursa

La **Metroo de Bursa** (, **BursaRay**) estas metroo kiu ligas la centrajn kvartalojn kaj kvartalojn de Bursa (Marmora regiono) en la orient-okcidenta direkto en plej multaj punktoj, kaj ĝia konstruo komenciĝis en 1998. Ĝi estis turn-ŝlosila projekto konstruita de Yapı Merkezi. Ĝi estas funkciigata de firmao aligita al la Metropola Municipo de Bursa nomita BURULAŞ. Ĝi signife faciligis la urban transportadon kaj trafikon de Bursa.

centra|450px|eta|Mapo de la reto de BursaRay

## Vidu ankaŭ 
* Bursa
* Tramtransporto en Bursa
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Bursa
Bursa
Bursa
Bursa
Radviliškis (stacidomo)

**Radviliškis** estas fervoja stacio en Radviliškis, en Litovio.

## Vidu ankaŭ 
* Radviliškis
* Listo de fervojaj stacioj en Litovio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Railwayz.info
* Radviliškis en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Radviliškis
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1871
Kategorio:Fervojaj stacioj en Litovio
Margit Beke

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Beke Margit** estas hungara eklezihistoriisto, arkivisto, instruisto.

 naskiĝis  en Nagyecsed.

## Biografio 
 servis en eklezia internulejo kiel monaĥinokandidato inter 1958-1963, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1968. Post la diplomo ŝi instruis en katolika gimnazio, inter 1976-1979 ŝi estis arkivisto en profana arkivo, poste ŝi estis arkivestro ĝis la pensiuliĝo en 1994 en la primasa arkivo. Intertempe en 1981 ŝi akiris ankaŭ arkivistan diplomon en la universitato, en la sekva jaro ŝi doktoriĝis el teologio en Katolika Akademio. Ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1994, ŝi doktoriĝis (DSc) en 2008 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi ricevis premiojn inter 1994-2000.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Esztergomi kanonokok, 1900–1985* (1989)
* *A Prímási Levéltár nemesi és címeres emlékei* (1995)
* *Az Esztergomi (Esztergom-Budapesti) Főegyházmegye papsága, 1892–2006* (2008)
* *Az esztergomi bazilika* (ankaŭ angle kaj germane, 2011)
* *A katolikus Budapest. Általános történeti szempontok. Plébániák 1-2.* (2013)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj eklezihistoriistoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Metroo de Istanbulo

La **Metroo de Istanbulo** () estas metroo kiu servas la urbon Istanbulo, Turkio. Krom la linio M11, kiu estas funkciigata fare de "TCDD Taşımacılık", la sistemo estas funkciigata fare de "Metro Istanbul", publika entrepreno kontrolita de la Istanbula Metropola Municipo. La plej malnova sekcio de la metroo estas la linio M1, kiu malfermiĝis en 1989. En Aprilo 2023, la sistemo inkludas 137 staciojn en servo, kun 56 pliaj en konstruo.

centra|450px|eta|Skema mapo

## Linioj 
maldekstra|750px

maldekstra|750px

maldekstra|750px

maldekstra|750px

maldekstra|750px

maldekstra|250px

maldekstra|750px

maldekstra|750px

maldekstra|750px

maldekstra|750px

## Vidu ankaŭ 
* Istanbulo
* Marmaray
* Tramtransporto en Istanbulo
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Istanbulo
Istanbulo
Istanbulo
Istanbulo
Preĝejo Stefano la 1-a (Tótkomlós)

La **paroĥa preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas sakrala konstruaĵo en urbo Tótkomlós (Hungario).

## Historio 
En ekstera parto de Tótkomlós jam estis romanika Kapelo Stefano la 1-a (Tótkomlós) en la 12-a jarcento (aŭ pli frue). Ekde dominado de turkoj la loĝantoj jam estis protestantoj. La sporadaj katolikoj en Tótkomlós apartenis eklezie al Maroslele. La eklezia grupo fondiĝis en 1893 kaj akiris memstarecon en 1921. Intertempe lerneja kapelo estis konstruita en 1900. La kirko mem estis konstruita en 1938 kun paroĥa rajto. La paroĥo estis preta en la sekva jaro. Ambaŭ sonoriloj estis faritaj same en 1938, la orgeno estis kreita en 1968.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas ene de la urbo en korto. La fasado estas malsimetria, ĉar la kvadrata turo altiĝas en la dekstra flanko. La turpinto estas piramida. En la fasado ĉirkaŭ meze 3 arkadoj reliefas, sed nur la meza arkado gvidas al la enirejo. La navo finiĝas en kvarangula absido, kiu estas pli mallarĝa kaj malalta, ol la navo. Malgranda kvarangula sakristio aliĝas al la absido.

Kermeso okazas la 20-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* datenoj
* hungare kun fotoj
eta|maldekstre|Interna spaco

Totkomlós
Totkomlós
Julieta (filmo)

***Julieta*** estas la titolo de hispana drama filmo verkita kaj reĝisorita de Pedro Almodóvar kaj protagonistigita de Emma Suárez kaj Adriana Ugarte – kiuj ludas la komencan kaj postan protagonistinon –, kiu estas la 20a filmo de Almodóvar.​ 

La filmo ricevis diversajn nomumojn kaj premiojn. Ĝi premieris la 8an de aprilo 2016 en Hispanio, kaj ricevis pozitivajn kritikojn. Ĝi debutis internacie en la Festivalo de Cannes de 2016, kie ĝi estis elektita por konkurenci al la Ora Palmo.

La filmo estas inspirita en tri noveloj de Alice Munro, tradukitaj en la hispana kiel "Destino", "Pronto" kaj "Silencio", inkluditaj en ŝia libro *Runaway* (2004). 

## Intrigo
Julieta loĝas en Madrido perdinta sian edzon Xoan. Ŝia filino, Antía, ĵus iĝis 18-jarulino kaj fuĝas neklarigante tion. Julieta klopodas por trovi ŝin, sed ŝi trovas nur, ke ŝi konas malmulte pri sia filino. 

Retroirante, Julieta memoras kiel ŝi konis la patron de sia filino, kiun ŝi ekkonis aventure en trajno, kaj poste ili pluigis sian rilaton, kiam li vidviĝis. Li estis havante rilaton kun amatino Ava, kaj servistino Marian intervenas komplikante la situacion. Tiukadre la edzo mortas pro ŝtormo dum li fiŝkaptas. La filino estis en somera kampadejo kie ŝi amikiĝis kun samaĝulino. 

Multajn jarojn poste pli matura Julieta hazarde trovas tiun amikinon de Antía surstrate kaj ekkonas pri la malapero de sia filino.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Emma Suárez kiel Julieta Arcos.
* Adriana Ugarte kiel Julieta Arcos (juna).
* Priscilla Delgado kiel Antía Feijoó Arcos (infana).
* Michelle Jenner kiel Beatriz.
* Rossy de Palma kiel Marian.
* Inma Cuesta kiel Ava.
* Darío Grandinetti kiel Lorenzo Gentile.
* Daniel Grao kiel Xoan Feijoó.
* Pilar Castro kiel Claudia (patrino de Beatriz).
* Nathalie Poza kiel Juana.
* Blanca Parés kiel Antía Feijoó Arcos (juna).
* Susi Sánchez kiel Sara (patrino de Julieta).
* Ramón Ibarra Robles kiel trajnulo.
* Jorge Pobes kiel trajnulo.
* Sara Jiménez kiel Beatriz (infana).
* Joaquín Notario kiel Samuel (patro de Julieta).
* Jimena Solano kiel Antía Feijoó Arcos (2 jara).
* Mariam Bachir kiel Sanaa.
* Luis Iglesia kiel Juĝisto.
* Bimba Bosé kiel Amijkino de Bea.
* David Delfín kiel Amiko de Bea.
* Tomás del Estal kiel trajnulo.

## Analizo
La unuaj kritikoj estis pozitivaj ĝenerale, multe malpli malbonaj ol tiuj kiujn Almodóvar estis ricevinta pro sia antaŭ filmo Los amantes pasajeros (2013), kaj la kritikistoj laŭdis la filmon pro ĝia "vida beleco kaj kinarata majesteco", sed bedaŭris "la scenaron de Almodóvar kaj liajn rakontajn decidojn."​ 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2016
Kategorio:Dramaj filmoj
Nicolas-Joseph Foucault

**Nicolas-Joseph Foucault**, naskiĝinta la 8-an de januaro 1643 en Parizo kaj mortinta la 17-an de februaro 1721 en la sama urbo, estis franca altranga ŝtatoficisto kaj librokolektisto.

Post sukcesaj studoj pri juro kaj filozofio, li fariĝis advokato ĉe la parlamento de Parizo. Sekretario de la komisiono pri la reformo de justico en septembro 1665, li kontribuis pro peto de Jean-Baptiste Colbert al la redaktado de la ordono de Saint-Germain-en-Laye en aprilo 1667.

Li ankaŭ estis unu el la juristoj, kiuj kontribuis al la nuligo de la edikto de Nanto. Li konatiĝis pro siaj brutalaj metodoj cele al la konverto de la protestantoj.

Nicolas-Joseph Foucault estis ankaŭ amatoro de libroj kaj artaĵoj. Li malkovris en la abatejo de Moissac manuskripton de *Mortibus persecutorum*, atribuitan al Laktancio, kaj kiu ĝis nun estis nur konita per citaĵo de Sankta Hieronimo. Tiu verko estis sekve publikigita de Étienne Baluze. 

Li cetere okupiĝis pri la studado de Antikveco kaj organizis ampleksan serĉfosadon en la vilaĝo Vieux, apud Caen, en eksa urbo de la Vidukasoj. La 1-a volumo de la *Memorlibro* de la Akademio de la surskriboj kaj belaj-leteroj, de kiu li estis honora membro, detalas la rezulton de liaj observoj. 

Nicolas-Joseph Foucault estis posedanto de la kastelo de Magny-en-Bessin, en Calvados.

Kategorio:Mortintoj en Parizo
Kategorio:Naskiĝintoj en Parizo
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Surskriboj kaj Beletro
Kategorio:Francaj bibliofiloj
Kategorio:Francaj supraj ŝtatoficistoj
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Rocío de Frutos

**Rocío de FRUTOS Domínguez** (naskiĝis en 1978 en Sevilo), estas hispana sopranistino. Ŝi kantis kun multaj orkestroj, inkluzive de la Capella Reial de Catalunya, Musica Ficta, Le Concert des Nations, Hespèrion XXI, Orquesta Barroca de Sevilla, Orquesta Sinfónica Hispalense kaj Ars Atlántica.

## Diskaro 
* Vásquez (1500-1560). Soledad tengo de ti.
* Pergolesi. Stabat Mater. Orquesta de Cámara Europea. Dirigento José Carlos Carmona.
* Granada (1013-1502). Jordi Savall, Hespèrion XXI, La Capella Reial de Catalunya.
* Francisco López Capillas (1614-1674). Capella Prolationum. Ensemble La Danserye. 
* Messe en si mineur. J.S. Bach (1685-1750). La Capella Reial de Catalunya, Le Concert des Nations. Jordi Savall.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Espero La sevila sopranistino Rocío de Frutos kantas la esperantan himnon "La espero", piane akompanata de rusa pianistino Irina Kadashnikova, en la 81-a Hispana Kongreso de Esperanto, (Sevilo, oktobro 2023)

Kategorio:Hispanaj sopranistoj
Stéphane Bern

**Stéphane BERN**, naskiĝinta la 14-an de novembro en Liono, estas franca-luksemburga radiofonia kaj televida prezentisto. Li ankaŭ estas aktoro kaj verkisto.

Interesegata pri reĝaj kaj regnantaj familioj en Eŭropo, li prezentis plurajn elsendojn rilate al la historio de Francio kaj al ties monumentoj. Li pro tio fariĝis fama amaskomunikila figuro en Francio ekde la 2000-aj jaroj. Li precipe konatiĝis per sia historia elsendo ''Secrets d'Histoire* ekde 2007.

Stéphane Bern daŭre prezentas la historian elsendon *Historiquement vôtre'' ĉe la radiostacio Europe 1, samkiel la ĉiujaran Eŭrovizian Kantokonkurson ĉe la televidkanalo France 2.

En 2019 li ricevis la francan honoran gradon "Kavaliro de la Honora Legio".

## Referencoj 
Kategorio:Rakontantoj de sonlibroj
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Kavaliroj de la franca Palmordeno
Kategorio:Oficiroj de la franca ordeno de Artoj kaj Literaturo
Kategorio:Reĝismaj francoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj verkistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Francaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj televidprezentistoj
Kategorio:Lernintoj de liceo Carnot (Parizo)
Kategorio:Naskiĝintoj en Liono
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Alajos Rigele

**Alajos Rigele** [alajoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Rigele Alajos,** estis aŭstrohungara, poste ĉeĥoslovakiana skulptisto. Lia persona nomo germane **Alois,** slovake **Alojz**. Li laboris preskaŭ ĉiam en sia naskiĝurbo, kie multaj el liaj skulptaĵoj plejparte faritaj el marmoro kaj bronzo estas videblaj hodiaŭ.

Alajos Rigele naskiĝis  en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis  en Bratislavo (Slovakio).
eta|
eta|

## Biografio 
La unua ekspozicio de la juna Alajos okazis en sia aĝo dek en montrofenestro de librovendejo. Li akiris diplomon en Akademio de Belartoj de Vieno en 1907, liaj ĉefinstruistoj estis :en:Edmund von Hellmer kaj :de:Hans Bitterlich. Post la diplomo li studvojaĝis al Italio 3 jarojn helpe de stipendio, pli poste li hejmenvenis. Li estis tre ligita al sia naskiĝurbo kaj malakceptis multajn invitojn al Budapeŝto kaj Prago. Lia edzino naskis plurfoje.

## Elektitaj skulptaĵoj 
* skulptaĵo pri Elizabeto de Hungario (1907)
* reliefo pri Elizabeto de Hungario (1912)
* reliefo pri Péter Pázmány en Katedralo Marteno de Tours (Bratislavo) (1914)
* tombomonumento pri Imre Madách (1936)
* fontano pri knabino kun kapreolo

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto 
* biografio hungare kun bildoj
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Slovakaj skulptistoj