open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Sankta Francisko (Sömmerda)

**Preĝejo Sankta Francisko** (germane: *St. Franziskus*) estas romkatolika kirko en Sömmerda, Germanujo (Weißenseer Straße 44, apud la parko *Kronbiegelpark*). Ĝi apartenas al la dekanujo de Nordhausen ene de la episkopujo de Erfurto. Patrono ĝia estas sankta Francisko el Asizo.

## Historio 
La norden orientita, trinava halokirko estiĝis en 1893 laŭ novgotika stilo el videblaj, ruĝaj murbrikoj. Ĝi anstataŭis framskeletan ejon konstruitan en la 1862-a jaro.

Ekde julio 2012 membras la grandkomunumon en Sömmerda ankaŭ la fidelularo de Bachra (Rastenberg), Heldrungen, Kölleda, Weißensee Artern, Bad Frankenhausen, Donndorf, Greußen, Heygendorf, Roßleben kaj Wiehe.

## Arkitekturo 
Ĝia svelta, kun okangula kaj pinta spajro kronita turo staras sude. La enenigita ĥorejo norde havas finiĝon multangulan.
Ene troviĝas bela lunarka madono kiu estis kreita en Suda Germanio ĉ. la jaro 1490. 
La orgeno havas 20 registrojn sur du klavaroj kaj pedalon. Ĝin konstruis en 1966 Lothar Heinze.

## Literaturo 
* *Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Thüringen.* Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2003, ISBN 3-422-03095-6, p. 1149.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo

## Notoj 
Sommerda
Kategorio:Sömmerda
Sommerda
1,4-Dualilbenzeno

**1,4-Dualilbenzeno** aŭ **fenildupropeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **alila klorido** kaj **benzeno**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas du propenilajn grupojn ligitajn al la 1-a kaj 4-a karbonatmoj de la benzena ringo. 1,4-Dualilbenzeno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 12 karbonatomojn kaj 14 hidrogenatomojn. 1,4-Dualilbenzeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,4-dualilbenzeno** per traktado de **alila klorido** kaj **benzeno**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,4-dualilbenzeno** per traktado de **alila klorido** kaj **1,4-dukloro-benzeno**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,4-dualilbenzeno** per traktado de **alila klorido** kaj **1,4-Dukloro-benzeno**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,4-dualilbenzeno** per traktado de **propeno** kaj **1,4-Dukloro-benzeno**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Monda Datenbazo pri Protektitaj Areoj

La **Monda Datumbazo pri Protektitaj Areoj** (**WDPA**) estas la plej ampleksa tutmonda datumbazo por protektitaj teraj kaj maraj areoj. WDPA estas komuna projekto prizorgita de la Mediprogramo de Unuiĝintaj Nacioj (UNEP) kaj la Internacia Unio por la Konservo de Naturo (IUCN).

Je septembro 2020, ĝi enhavas pli ol  enirojn en 245 landoj kaj teritorioj tra la mondo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* WDPA
* Protektita Planedo
* UNEP Monda Konservo Monitorada Centro
* IUCN Monda Komisiono pri Protektita Areojn
* GBIF Kunlaboro kun WDPA 

Kategorio:Sciencaj datumbazoj
Kategorio:Naturprotektejoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1981
Miranda do Corvo

**Miranda do Corvo** estas portugala urbeto en la distrikto Koimbro, Centra regiono kaj subregiono *Região de Coimbra*, kun ĉirkaŭ 7 614 enloĝantoj (2011).

Miranda do Corvo estas sidejo de municipo Miranda do Corvo kun 126,38 km² kaj 13 098 enloĝantoj (2011), subdividita en kvar fregezioj. La municipo limas nordoriente kun Vila Nova de Poiares, oriente kun Lousã, sudoriente kun Figueiró dos Vinhos, sudokcidente kun Penela, okcidente kun Condeixa-a-Nova kaj nordokcidente kun Koimbro. La municipa teritorio de Miranda do Corvo estas trapasata de la riveroj Ceira, Dueça aŭ Corvo kaj Alheda.  

## Historio
Oni trovis restaĵojn el Paleolitiko, ankaŭ de la epoko de la Romia Imperio. Oni trovis romiajn monerojn kaj praromiajn juvelojn en Chão de Lamas.

Miranda do Corvo ricevis foruon de D. Afonso Henriques la 19an de Novembro 1136 kaj novan en 1514. kiam oni starigis pilorion. 

La Konvento de Santa Maria de Semide estis fondita de benediktanoj en 1154, poste iĝis de monaĥinoj ĝis 1896.

Monaĥinoj de Semide konstruigis kapeleton inter 1653 kaj 1663, kio poste iĝis la Sanktejo de Senhor da Serra.

Fine de la 18-a jarcento oni konstruis la preĝejon sur restaĵoj de ĝistiama preĝejo.

## Submunicipoj
thumb|maldekstre|*Freguesias* de la municipo Miranda do Corvo.
Miranda do Corvo estas subdividita en la jenaj kvar fregezioj:
* Lamas
* Miranda do Corvo
* Semide e Rio Vide
* Vila Nova

## Vidindaĵoj 
* Sanktejoj de Senhor da Serra, kaj de Nossa Senhora da Piedade de Tábuas
* Pilorio de Miranda do Corvo
* Konvento de Santa Maria de Semide
* Ardeza domaro Gondramaz
* Preĝejo de Miranda do Corvo/Calvário
* Kastelo kaj mezepokaj tomboj
* Kapelo de Nossa Senhora da Boa Morte
* Preĝejoj kaj kapeloj
* Banejo de Segade en Semide 

## Bildoj 

Miranda do Corvo - centro.JPG|Miranda do Corvo
Miranda do Corvo - Portugal (6834020600).jpg|Preĝejo de Miranda do Corvo
Aldeia do Xisto - Gondramaz - Miranda do Corvo 19.jpg|Gondramaz - Miranda do Corvo 
Pectoral (38920965500).jpg|Brustokoliero de Chão de Lamas
Semide - Portugal (7449223908).jpg|Semide 
Vila Nova - Miranda do Corvo.JPG|Vila Nova 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Koimbro
Edit Fél

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun ĉiuj personaj nomoj **Fél Lidia Pálma Edit** estis hungara etnografo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kiskőrös, ŝi mortis  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|

## Biografio 
 akiris etnografian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1934, en la sekva jaro filozofian diplomon, sed helpe de stipendio ŝi studis jaron ankaŭ en Universitato de Vieno. Inter 1936–1940 ŝi praktikadis en la Hungara Nacia Muzeo, poste ŝi estis muzeologo en etnografia muzeo, pli poste ŝi havis plurajn postenojn en la muzeo ĝis la pensiuliĝo en 1971. Interrompe post la 2-a mondmilito helpe de stipendio ŝi studis la muzeologian sistemon en Francio kaj jam hejme ŝia habilitiĝo okazis en 1947, ĝuste post jardeko ŝi kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi ricevis premiojn en 1970 kaj 1986.
eta|

## Elektitaj kontribuoj 
* *Harta néprajza.* (monografio kaj disertaĵo, 1935)
* *Kocs 1936-ban.* (monografio, 1941, 1992)
* *A magyar népi társadalom életének kutatása.* (manlibro, 1948)
* *Magyar népviseletek története.* (muzea gvidlibro, 1955)
* *A magyar népművészet.* (kunaŭtoro, 1958, 1968)
* *Hungarian Peasant Embroidery.* (monografio, 1961, ankaŭ germane, 1961)
* *Bevezetés a magyar népi hímzések ismeretébe.* (1964, 1970)
* *Proper Peasants. Traditional Life in a Hungarian Village.* (kunaŭtoro, monografio, 1969)
* *Bäuerliche Denkweise in Wirtschaft und Haushalt. Eine ethnographische Untersuchung über das Dorf Átány.* (kunaŭtoro, monografio, 1972)
* *Geräte der Átányer Bauern.* (kunaŭtoro, monografio, 1974)
* *A Textilgyűjtemény gyarapodása. 1935–1970.* (1989)
* *Arányok és mértékek a paraszti gazdálkodásban.* (kunaŭtoro, 1997)
* *Régi falusi társadalmak. F. E. néprajzi tanulmányai.* (kompilaĵo pri verkaro de Edit Fél, 2001).

## Memorigiloj 
* memortabulo en Kiskőrös (2010)
* publika domo en Átány, kie ŝi esploris kaj kolektis longe

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj folkloristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
2,4-Duetiltolueno

**2,4-Duetiltolueno** aŭ **1,3-duetila-4-metilbenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **2,4-dukloro-tolueno** kaj **etano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas du etilajn grupojn ligitajn al la 2-a kaj 4-a karbonatomoj de la toluena ringo. 2,4-Duetiltolueno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 11 karbonatomojn kaj 16 hidrogenatomojn. 2,4-Duetiltolueno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2,4-duetiletolueno** per traktado de **2,4-dukloro-tolueno** kaj **kloroetano** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **2,4-duetiletolueno** per traktado de **2,4-dukloro-tolueno** kaj **kloroetano** en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **2,4-duetiletolueno** per traktado de **2,4-dukloro-tolueno** kaj **etano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **2,4-duetiletolueno** per traktado de **1-kloro-2,4-duetilbenzeno** kaj **metano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Rajadell (stacidomo)

**Rajadell** () estas fervoja haltejo situanta en la samnoma hispana municipo, en la provinco Barcelono, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Vidu ankaŭ 
* Rajadell

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Rajadell
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Rajadell

**Rajadell** estas municipo en Katalunio, Hispanio. Apartenanta al la provinco Barcelono, ​​en la komarko Bages, ĝi situas en la Sud-Okcidento de ĝi kaj havas ebenan reliefon kun arbaroj de kverkoj, pinoj kaj Ilekskverkoj, kaj ankaŭ arbustoj. Aldone al la ĉefurbo, ĝi inkludas la urbojn Can Servitge, Las Casetas, La Estación kaj Monistrolet. Ĝi havas populacion de 571 loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Rajadell (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (////)


Kategorio:Municipoj de la Provinco Barcelono
Madame du Barry

**Marie Jeanne BÉCU-DUBARRY** (naskiĝinta la  en Vaucouleurs, ekzekutita la  en Parizo) estis franca grafino kaj amaĵistino de reĝo Ludoviko la 15-a.

## Biografio
Estante ekstergeedzeca filino de kudristino kaj de monako/akcizisto nome Jean Baptiste Casimir Gomard de Vaubernier, ŝi frue iĝis orfa. Ĝis la aĝo de 15-jaroj ŝi edukiĝis en monaĥinejo pariza. Poste ŝi perlaboris la vivon kiel ĉiesulino (*Mademoiselle Lange* en la bordelo de Marguerite Gourdan) kaj ĉapelistino. La grafo Jean Dubarry, kies amatino ŝi fariĝis, prezentis ŝin iam en 1769 al lia reĝa moŝto por gajni lian bonvolon. Vere tuj enamiĝis je ŝi la reĝo. Por povi doni al ŝi kortegan pozicion, oni edzinigis ŝin oficiale al la frato Guillaume Dubarry. Sekve ŝi rajtis posteuli Madamon de Pompadour forpasintan en 1764. 

Ŝia diboĉemo estis fama. Ŝi influegis la reĝon kaj eĉ abdikigis aŭ dungis ministrojn laŭvole. Post la morto de Ludoviko la 15-a ŝi estis arestita kaj transportita en klostron apud Meaux, sed dum ne longe. Kiam ŝi helpis post eksplodo de la Franca revolucio de 1789 la elmigremulojn kaj ekkontaktis amikojn de la ĵurnalisto kaj politikisto Jacques Pierre Brissot, Robespierre ordonis ŝian senkapiĝon.

## Sekvoj
Rememoroj, kiuj aperis en Parizo en 1830 titole *Mémoires*, ne estas aŭtentikaj.

### En kinarto
Tiu interesa rolulo estis celo de pluraj filmoj kaj altiraĵoj por la respektivaj aktorinoj. Tial la rolo de Madame du Barry estis ludita en filmoj fare de jenaj aktorinoj:
* Mrs. Leslie Carter en la filmo de 1915 nome *DuBarry*, reĝisorita de Edoardo Bencivenga
* Theda Bara en la filmo de 1917 nome *Madame Du Barry*, reĝisorita de J. Gordon Edwards
* Pola Negri en la filmo de 1919 nome *Madame DuBarry*, reĝisorita de Ernst Lubitsch
* Norma Talmadge en la filmo de 1930 nome *Du Barry, Woman of Passion*
* Dolores del Río en la filmo de 1934 nome *Madame Du Barry*, reĝisorita de William Dieterle
* Gladys George en la filmo de 1938 de MGM nome *Marie Antoinette*, en kiu stelulis Norma Shearer en la titolrolo
* Lucille Ball en la filmo de 1943 *DuBarry Was a Lady*
* Margot Grahame en la filmo de 1949 nome *Black Magic*, en kiu stelulis Orson Welles en la ĉefrolo de Grafo Kagliostro
* Martine Carol en la filmo de 1954 nome *Madame du Barry*, reĝisorita de Christian-Jaque
* Asia Argento en la filmo de 2006 nome *Marie Antoinette*, reĝisorita de Sofia Coppola
* Maïwenn en la filmo de 2023 nome *Jeanne du Barry,* en kiu stelulis ankaŭ Johnny Depp kiel Ludoviko la 15-a, reĝisorita de Maïwenn mem

## Fonto
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 5. Leipzig 1906, p. 237-238 (tie ĉi interrete)
## Eksteraj ligiloj
*rememoroj ŝiaj
*Christoph Vormweg: "19.08.1743 - Der Geburtstag der Gräfin du Barry" - WDR ZeitZeichen, 19.8.2013 (podkasto) 
*Sabine Mann: "08.12.1793 - Todestag der Gräfin Dubarry" - WDR Zeitzeichen, 8.12.2018 (podkasto)
Juri Apresjan

**Jurij Derenikoviĉ APRESJAN** (; la 2-an de februaro 1930 en Moskvo - la 12-an de majo 2024) estis rusa lingvisto kaj leksikografo.

Apresyan estis diplomiĝinto de la Moskva Ŝtata Pedagogia Instituto de Fremdaj Lingvoj (nun Moskva Ŝtata Lingvistika Universitato), apartenis al la rondo de la Moskva Semantika Lernejo (kun Igor Melchuk, Aleksandr Ŝolkovskij, ktp.)

En 1994 li estis alvojaĝanta profesoro en la Universitato Ludwig Maksimiliano en Munkeno kaj tiam estis estro de la Fako de Teoria Semantiko ĉe la Instituto por Rusa Lingvo ĉe la Rusia Akademio de Sciencoj. En 1992 li estis elektita membro de la Rusa Akademio de Sciencoj .  De 2008 li estis ekstera membro de la Armena Akademio de Sciencoj .

Li laboras en la kampo de leksika semantiko, sintakso, rusa kaj angla leksikografio, historio de lingvistiko, maŝintradukado, ktp. Unu el la ellaborantoj de la teorio "Signifo ↔ Teksto", estro de la Moskva Semantika Lernejo. Kompililo de kelkaj vortaroj de nova speco de rusa (kaj ankaŭ angla) lingvo.

## Akademia laboro 
* Laboris en gvida pozicio pri la maŝintraduka sistemo ETAP
* Signifa kontribuo al la signifo-teksta modelo en la kampo de leksika semantiko
* Aŭtoro de pluraj unulingvaj kaj dulingvaj vortaroj (angla-rusa, sinonimaj vortaroj, kunaŭtoro de la klariga-kombina vortaro (EKW) kaj de la sinonimvortaro « *Novyj obʺjasnitelʹnyj slovarʹ sinonimov russkogo jazyka* »)

## Agadoj 
* 1960–1972: Instituto de Rusa Lingvo ĉe la Akademio de Sciencoj de Sovetunio
* 1972–1985: Instituto "Informelektro"
* 1985-1994: Instituto por Problemoj de Informa Transdono ĉe la Rusa Akademio de Sciencoj
* de 1994: Sekcio de Teoria Semantiko ĉe la Instituto de Rusa Lingvo de la Rusa Akademio de Sciencoj
* de 1996: Profesoro ĉe la Katedro pri Rusa Lingvo ĉe la Fakultato de Filologio en Universitato Lomonosov en Moskvo

## Literaturo (elekto) 
* Ju. D. Apresjan: *Ideoj kaj metodoj de moderna struktura lingvistiko*. Mallonga skizo. Munkeno 1971.
* Ju. D. Apresjan: *Leksičeskaja semantica*. Sinonimičeskie sredstva jazyka. Moskvo 1974.
* Ju. D. Apresjan: *Semantika lingvo kiel rimedo por klarigi leksikajn signifojn*. En: W. Girke, H. Jachnow (red.): *Teoria lingvistiko en Orienta Eŭropo*. Tübingen 1976, pp 22–48.
* Ju. D. Apresjan (red.): *Novyj obʺjasnitelʹnyj slovarʹ sinonimov russkogo jazyka.* 2. izd., ispr. Mi faras. Moskvo 2004. (= Viena Slava Almanako, speciala volumo 60)
* Ju. D. Apresjan et al.: *Lingvističeskoe obespečenie sistemi ĖTAP-2*. Moskvo 1989.

## Referencoj 
Kategorio:Membroj de Rusia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Rusiaj leksikografoj
Kategorio:Rusiaj lingvistoj
Aguilar de Segarra

**Aguilar de Segarra** estas municipo en Katalunio, Hispanio. Ĝi apartenas al la provinco Barcelono, en la komarko Bages, ĉe la okcidenta limo de la komarko. Ĝi havas populacion de 294 loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Aguilar de Segarra (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (////)


Kategorio:Municipoj de la Provinco Barcelono
Márta Fügedi

'*** [fugedi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fügedi Márta*' estis hungara etnografo, muzeologo, altlerneja instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis *Dobrossy Istvánné* [dobroŝi iŝtvAnE].

 naskiĝis  en Eger, ŝi mortis  en Miskolc.

## Biografio 
 maturiĝis en Putnok en 1968, poste ŝi akiris pedagogian-etnografian diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1973, post 3 jaroj ŝi doktoriĝis. Post la diplomo ŝi estis muzeologo en Miskolc ĝis 1982, poste ĝismorte ŝi havis altan muzean postenon. Ŝi ankaŭ instruis en Universitato de Miskolc, eĉ ŝi estis katedrestro. Intertempe ŝi kandidatiĝis en 1990 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝia plej ŝatata esplorareo estis ĉirkaŭaĵo de Mezőkövesd, kie tre riĉa folkloro troviĝas. Ŝi edziniĝis kaj naskis 2 gefilojn en 1976 kaj 1981. Ŝi ricevis premiojn inter 1980-1999.
eta|Memorkolono pri Márta Fügedi en Miskolc

## Elektitaj kontribuoj 
* *A mezőkövesdi kékfestő műhely.* (1974/75)
* *Spracovanie konopi, vyroba a pouzitie plátna.* (1984)
* *Állatábrázolások a magyar népművészetben.* (disertaĵo, ankaŭ monografio, 1990; aperdato: 1993)
* *Az avasi egyház műkincsei.* (1993)
* *Reprezentációs szerepkörbe emelt népcsoportok a századforduló népművészet-képében.* (monografio, 2001)
* *Matyó kincsestár.* (2005)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Miskolc (2000)
* memorkolono en Miskolc (vidu la foton!)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Sant Pere Sallavinera

**Sant Pere Sallavinera** ( aŭ *San Pedro Salavinera*; ) estas hispana municipo en la komarko Anoia, en la provinco Barcelono, situanta en la nordo de la komarko kaj ĉe la limo kun Bages kaj Solsonès. Ĝi havas populacion de 162 loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Seguers-Sant Pere Sallavinera (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (, tradukebla)


Kategorio:Municipoj de la Provinco Barcelono
Sant Guim de Freixenet

**Sant Guim de Freixenet** (, ) estas municipo en la provinco Ilerdo en la aŭtonoma komunumo Katalunio en Hispanio. Ĝi situas en la altaj niveloj de la Centra Kataluna Altiplano, specife en la sudoriento de la administra komarko Segarra, limante la komarkon Anoia kaj la provincon Barcelono. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Sant Guim de Freixenet (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de la provinco Ilerdo
Calaf

**Calaf** estas hispana urbo situanta en la ekstrema nordo de la komarko Anoia (provinco Barcelono), en la aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi ankaŭ estas la ĉefurbo de la subkomarko konata kiel Alta Segarra aŭ Segarra Calafina kaj situas sur la ebenaĵoj de Calaf. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Calaf (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (////)


Kategorio:Municipoj de la Provinco Barcelono
Lajos Györffy

**Lajos Györffy** [djorfi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Györffy Lajos** estis hungara instruisto, lokhistoriisto, muzeestro. Lia familia nomvarianto estis *Győrffy*.

 naskiĝis  en Túrkeve, li mortis  en Budapeŝto (laŭ alia informo  en Túrkeve).

## Biografio 
 akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1920, ankaŭ plian diplomon en akademio. Post la diplomo li servis en la hungara marŝipa floto 7 jarojn, poste jam en Túrkeve li instruis ĝis la pensiuliĝo en 1966 (kun kelkaj interrompoj), dum li estis loke ankaŭ muzeestro inter 1956-1978. Intertempe li akiris pedagogian diplomon en 1951 en Scienca Universitato de Szeged. Li okupiĝis pri historio de Túrkeve, krome li strebis por prezenti skulptaĵojn de Sándor Finta. Li ricevis premiojn inter 1963-1977.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Túrkeve népessége a török világban* (1935)
* *Adatok az Alföld török-kori településtörténetéhez.* (1956)
* *A női munka a régi arató- és cséplőbandákban.* (1959)
* *Nagykunsági házoromdíszek.* (1967, 1975)
* *A „rettenetes esztendő”, az 1863. évi „nagyínség” emlékezete.* (1978)
* *Gy. L. összegyűjtött írásai.* (elektitaj kontribuoj, 2001)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lokhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Sant Martí Sesgueioles (stacidomo)

**Sant Martí Sesgueioles** (, ) estas fervoja haltejo situanta en la samnoma hispana municipo, en la provinco Barcelono, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Vidu ankaŭ 
* Sant Martí Sesgueioles

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sant Martí Sesgueioles
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
1,4-Dubutilbenzeno

**1,4-Dubutilbenzeno** aŭ **1,4-fenildubutano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **butano** kaj **1,4-dukloro-benzeno**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas du butilajn grupojn ligitajn al la 1-a kaj 4-a karbonatomojn de la benzena ringo. 1,4-Dubutilbenzeno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 14 karbonatomojn kaj 22 hidrogenatomojn. 1,4-Dubutilbenzeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,4-dubutilbenzeno** per traktado de **butano** kaj **1,4-dukloro-benzeno**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,4-dubutilbenzeno** per traktado de **1-klorobutano** kaj **1,4-dukloro-benzeno** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,4-dubutilbenzeno** per traktado de **1-klorobutano** kaj **1,4-dukloro-benzeno** en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,4-dubutilbenzeno** per traktado de **1-butila-3-kloro-benzeno** kaj **butano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Sant Martí Sesgueioles

**Sant Martí Sesgueioles** (, ) estas municipo en la komarko Anoia, en la provinco Barcelono, en la aŭtonoma komunumo Katalunio, Hispanio. Ĝi situas en la nordo de la komarko kaj proksime de Calaf. Ĝi havas populacion de 359 loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Sant Martí Sesgueioles (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (////)


Kategorio:Municipoj de la Provinco Barcelono
Dolní Beřkovice

**Dolní Beřkovice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi etendiĝas sur la maldekstra bordo de rivero Elbo proksimume kvin kilometrojn nordokcidente de Mělník. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Podvlčí kaj Vliněves.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1318.

La municipo estas ekde la jaro 2000 hejtigita helpe de forfalaĵvarmo el elektrejo Mělník II.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo
* Kastelo Dolní Beřkovice el la jaro 1606

## Pluaj fotoj 

Dolní Beřkovice - zámek (4).jpg|Kastelo el parko
Dolní Beřkovice - kaplička pod zámkem (7).jpg|Kapeleto sub la kastelo
Dolní Beřkovice - dvůr čp. 81 (1).jpg|Korto n-ro 81
Dolní Beřkovice - vila čp. 2 na rohu Nádražní a Klášterní ulice.jpg|Vilao n-ro 2
Dolní Beřkovice, vila.JPG|Alia vilao
Dolní Beřkovice - statek čp. 39 (roh náměstí Míru).jpg|Bieno n-ro 39
Dolní Beřkovice - ulička Horní hájek (2).jpg|Strateto Horní hájek

## Vidu ankaŭ
* Horní Beřkovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mělník
Mieczysław Jastrun

**Mieczysław JASTRUN** (Korolówka, la 29-an de oktobro 1903 – Varsovio; la 22-an de februaro 1983) estis  pola poeto kaj verkisto .
eta| Tombo de Mieczysław Jastrun ĉe Tombejo Powązki en Varsovio
## Vivo
Dum la unua mondmilito Jastrun aliĝis kiel volontulo kaj en la postmilita tempo li kunlaboris kun la literatura revuo *Skamander*, proksimiĝante al la homologa literatura movado. 

Dum sia tuta kariero Jastrun laboris en Łódź kaj Lvovo kiel instruisto kaj kiel tradukisto de rusaj verkistoj, inkluzive de Aleksandro Sergejeviĉ Puŝkin kaj Vladimir Vladimiroviĉ Majakovskij . 

Post la Dua Mondmilito Jastrun kunlaboris kun la revuoj *Odrodzenie* ("Renaskiĝo") kaj *Kuźnicy* ("Forĝejo"). 

La skribaĵoj de Jastrun elstarigis proksimecon al tradiciaj valoroj kaj moraloj, tiel formante ligon inter la *Skamander-* movado kaj la verkistoj de postaj generacioj.  La verkoj de Jastrun ankaŭ estis karakterizitaj per dekadencaj kaj simbolismaj elementoj kaj per socia protesto, filozofiaj kaj metafizikaj enhavoj. 

## En Esperanto aperis
**Adam Mickiewicz.* Varsovio: Eldonejo Polonia, 1955. 77 paĝoj.

## Referencoj
Kategorio:Mortintoj la 22-an de februaro
Kategorio:Naskiĝintoj la 29-an de oktobro
Kategorio:Mortintoj en 1983
Kategorio:Naskiĝintoj en 1903
Kategorio:Poloj de la 20-a jarcento
Kategorio:Verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Poetoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj poetoj
Sándor Hagymásy

**Sándor Hagymásy** [ŝAndor hadjmAŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hagymásy Sándor** estis hungara laboristo, lokhistoriisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Hagymási, Hagymássi*.

 naskiĝis  en Túrkeve, li mortis  en Túrkeve (laŭ alia informo  en Mezőtúr).
  
## Biografio 
 finis bienan lernejon en 1928, en la ceteraj jardekoj li estis memlernanto. inter 1928-1945 li estis simpla agrikulturisto en pluraj bienoj, poste li laboris ĝis la emeritiĝo en 1967 en liverejo de agrikulturaj maŝinoj en Dévaványa. De 1930 ĝis 1944 li regule publikigis artikolojn en la loka gazeto. En 1966 li komencis etnografian kolektolaboron. Li prilaboris la plej signifan parton de la etnografio de Túrkeve kaj Mezőtúr. En la kulturdomo li gvidis artistan klubon inter 1975–1988. Li ricevis premiojn en 1973 kaj 1987.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tanyázó emberek.* (1971)
* *Mezőtúr város története.* (1980)
* *Túrkeve kisparaszti juhászata.* (1989)
* *Túrkeve földművelése.* (kunaŭtoro, 1992)
* *Népi nyelvemlékek.* (2000)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj laboristoj
Kategorio:Hungaraj lokhistoriistoj
Moskva Ŝtata Lingvistika Universitato

**Moskva Ŝtata Lingvistika Universitato** (, **МГЛУ, MŜLU**), antaŭe konata kiel **Maurice Thorez Moskva Ŝtata Pedagogia** **Instituto** (, ofte referita kiel **InYaz**) estas universitato en Moskvo, Rusio.

Ĝi estas la plej granda kaj la plej malnova universitato en Rusio, kiu specialiĝas pri lingvistiko kaj fremdaj lingvoj. Estas ĉirkaŭ 10,000 studentoj kaj postdiplomiĝintoj en la universitato. Edukado disponeblas en 35 lingvoj .

La universitato estis fondita en 1804. Ĝi situas en la centra administra distrikto de la grandurbo kaj provizore estis nomita laŭ Maurice Thorez en Sovetunio.

## Organizo 
La universitato konsistas el la jenaj fakultatoj:
* fakultato de Angla lingvo
* instituto de Juro, Ekonomiko kaj Informa Administrado
* fakultato de Humanitaraj kaj Aplikataj Sciencoj
* fakultato de Tradukado kaj Interpretado
* fakultato de Germana lingvo
* fakultato de Franca lingvo
* fakultato de Distanca Eduko
* fakultato de Milita Eduko
* fakultato de Edukado de eksterlandaj civitanoj
* fakultato de altnivela trejnado de prelegantoj
* instituto de internaciaj rilatoj kaj socipolitikaj studoj

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ŝtata Lingvistika Universitato en Niĵnij Novgorod

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Moskvo
Jeviněves

**Jeviněves** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi etendiĝas proksimume dek unu kilometrojn okcidente de Mělník.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1374.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Pereinta burgejo Jevín sur promontoro super la vilaĝo en arbaro
* Ligna sonorilejeto ĉe la fonto
* Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

Jeviněves, hostinec a obecní úřad.jpg|Gastejo kaj municipa ofico
Jeviněves, pomník Těm, kteří umírajíce svobodu nám křísili.jpg|Monumento al falintoj
Jeviněves, pramen na návsi.jpg|Fonto en vilaĝplaco
Jeviněves, zvonička.jpg|Ligna sonorilejeto

Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mělník
Susanna Kubelka

**Susanna KUBELKA** (naskiĝinta en septembro 1942 en Linz, mortinta la 5-an aŭ 6-an de majo 2024 en Vieno) estis aŭstra verkistino. De 1981 ŝi vivis ĉefe en Parizo. 

## Vivo 
Post trapaso de la abiturienta ekzameno laboris ŝi kiel bazlerneja instruistino, antaŭ ol studi anglistikon. Doktoriĝo venis en 1977 post defendo de tezo pri la prezentado de virinoj en la anglaj romanoj de la 18-a jarcento.. Longaj restadoj en Franclando kaj Aŭstralio antaŭis ŝian deĵoradon kiel redaktorino ĉe la viena taggazeto *Die Presse*. Mallonge estis ŝi geedziĝanta (kun anglo) vivante kvar jarojn en Londono.

Kubelka estis ĝisosta vegetarano (almenaŭ de 1984). Mondskale furoris ŝia unua libro, faklibro pri la pliaĝiĝo de oni, *Endlich über vierzig* (1980). Ankaŭ kuraĝigaj, inteligentaj kaj vivojesantaj romanoj (kiuj ofte intrigludis en la pariza elmigrantaro) menciindas: inter ili tre konatas *Ophelia lernt schwimmen* kaj *Das gesprengte Mieder*. Modelojn por optimisma sinteno si trovis ankaŭ en si familio: ŝia avino nuptis en la aĝo de 76 jarojn viron aĝantan malpli ol 30 jaroj; ŝia patrino ekigis verkadon en la aĝo de 80 jaroj publikigonte infanan literaturon kun 85 jaroj. 

Verkojn ŝiajn oni tradukis en 29 lingvojn. Ŝia deka romanmanuskripto jam ne finiĝeblis. En Germanlingvio zorgas pri provizado per ŝiaj libroj la eldonejo *Lübbe* el Mühlheim (Kolonjo). 

Ŝi estis la fratino de la eksperimenta filmfaristo Peter Kubelka.

## Verkoj
* *Endlich über vierzig. Der reifen Frau gehört die Welt* (1980)
* *Ich fange noch mal an. Glück und Erfolg in der zweiten Karriere* (1981)
* *Burg vorhanden, Prinz gesucht. Ein heiterer Roman* (1983)
* *Ophelia lernt schwimmen. Der Roman einer jungen Frau über vierzig* (1987)
* *Mein Wien* (1990)
* *Madame kommt heute später* (1993)
* *Das gesprengte Mieder* (2000)
* *Der zweite Frühling der Mimi Tulipan* (2005)
* *Adieu Wien, Bonjour Paris* (2012)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* informoj ĉe IMDb
*kelkaj librorecenzoj - ĉe: Lovelybooks.de

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj elmigrintoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1942
Kategorio:Mortintoj en 2024
Kategorio:Aŭstraj vegetaranoj
Kategorio:Virinoj
Josias Friedrich Löffler

**Josias Friedrich Christian LÖFFLER** (naskiĝinta la  en Saalfeld, mortinta la  en Gamstädt) estis germana teologo kaj pedagogo kaj paroĥestro en Gotao; krome superintendanto kaj konstruanto de la gotaa lernejaro. 

## Vivo 
Estante filo frue forpasinta jurkonsilisto li ekde la 11-a vivjaro pasigis la tagojn en la orfejo de Halle: samloke li studis inter 1769 kaj 1774 teologi (i.a. ĉe Johann August Nösselt). Poste li estis privata instruisto den Berlino, i.a. por Alexander kaj Wilhelm von Humboldt. En 1777 fariĝis li predikisto ĉe la *Kortegtribunala kirko* kaj ĉe Charité. En 1778 li kampanje predikis en Silezio antaŭ milicanoj de ''Gens d'armes*. Inter 1783 kaj 1788 li profesoris pri teologio en Frankfurto ĉe Odro kaj samtempe laboris ĉe la Preĝejo Sankta Mario; de 1786 li estis superintendanto. Dum la vintra semestro 1787/88 loĝis la Humboldt-anoj ĉe Löffler dum ilia studato, laŭ volo de ilia patrino Marie-Elisabeth von Humboldt. 

Venis Löffler en la jaro 1788-a Gotaon, kie li ege meritis kiel ĝenerala superintendanto pri la eklezia kaj eduka kampoj. En 1796 la universitato de Kopenhago nomumis lin honora doktoro pri teologio

Estante ano de la porpovrula komisiono Löffler klopodis en 1798 por la starigo por lernejo por malriĉuloj en Gotao. Fakte, en 1800 oni malfermis post la Margareta-kirko kleriginstituton por povraj infanoj kaj orfoj. Ties frekventantoj perlaboris la vivon per spinado, trikado, kudrado aŭ teksado kontraŭ malgranda salajro. Ĝi modelis kaj helpis ke de 1640 ekestis Gotae lernejfrekventa devigo por ĉiuj.

Sume li publikigis ne tute 30 skribaĵojn. Krom predikoj troviĝas inter ili ankaŭ legolibro por urbaj kaj malurbaj lernejoj kaj la inter 1802 kaj 1810 eldonita serio *Nachrichten von der Freischule in Gotha*. Löffler mortis dum enoficigo de la nova paroĥestro de Gamstädt. En 1821 en la klostro de la Aŭgustenana preĝejo oni starigis monumenton por li. Ĝi estis alilokita en 1996 en la lernejan korton de la ŝtata elementa Löffler-lernejo.

## Honoroj
*Honora doktoreco kopenhaga (1796).
*Bazlernejo en Gotao nomiĝas por li *Löfflerschule*.

## Literaturo 
*Rudolf Schwarze: biografio de Löffler ĉe ADB 
* Stadtverwaltung Gotha (eld.): *Aus der Schul- und Bauwerksgeschichte der staatlichen Grund- und Regelschulen der Stadt Gotha*. Gotha 2000, p. 92–106.
* Urania Kultur- und Bildungsverein Gotha e.V. (Hrsg.): *Alexander von Humboldt und Gothaer Gelehrte*. Gotha 1999, p. 11.
* Helmut Roob, Günter Scheffler: "Löffler, Josias Friedrich Christian." Ĉe: *Gothaer Persönlichkeiten. Taschenlexikon''. 2. Auflage. RhinoVerlag, Ilmenau 2006, ISBN 3-932081-37-4, p. 84.

## Eksteraj ligiloj 
* portreto de Josias Friedrich Löffler  (ĉ. 1840/1850)

Kategorio:Superintendantoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Homoj rilataj al Gotha
Kategorio:Germanaj framasonoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1752
Kategorio:Mortintoj en 1816
1,4-Duizobutilbenzeno

**1,4-Duizobutilbenzeno** aŭ **1,4-duizobutilbenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **izobutano** kaj **1,4-dukloro-benzeno**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas x-ilan grupon ligitan al x-ila grupo. 1,4-Duizobutilbenzeno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 14 karbonatomojn kaj 22 hidrogenatomojn. 1,4-Duizobutilbenzeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,4-duizobutilbenzeno** per traktado de **izobutano** kaj **1,4-dukloro-benzeno**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,4-duizobutilbenzeno** per traktado de **izobutila klorido** kaj **1,4-dukloro-benzeno** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,4-duizobutilbenzeno** per traktado de **izobutila klorido** kaj **1,4-dukloro-benzeno** en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,4-duizobutilbenzeno** per traktado de **1-izobutila-3-kloro-benzeno** kaj **izobutano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Marguerite Gourdan

**Madamo GOURDAN** (naskiĝinta *Marguerite Stock* en Béziers, mortinta en Parizo la ) estis fama franca bordelistino kaj entreprenistino. Pri ŝia antaŭnomo ekzistas aliaj versioj: jen *Alexandrine-Ernestine*, jen *Marguerite*, kromnomate *la petite comtesse*. Ankaŭ oni ne konas la daton de ŝia naskiĝo. 
## Vivo 
Komence estis ŝi vendistino en la modaĵ-vendejo *Commerce de modes* veninte Parizon kun juna oficiro. De li ŝi baldaŭ separiĝis por edzigi François-Didier Gourdan el Larzicourt (Marne). En 1759 ŝi malfermis sian unuan malĉastejon en la strato *Rue Sainte-Anne*. Inter la fruaj klientoj nombriĝis Jean-Baptiste du Barry.

## Domo urba/malurba 
La bordelo *Chateau de Madame Gourdan* troveblis (ĉefsideje) ĉe la nuna *rue Saint-Sauveur 12* kiun frekventis riĉuloj, influhavaj politikistoj, nobeloj kaj eĉ klerikoj: temis pri grandega institucio dislokita plurloken. Fifama estis *Salon de Vulcan* por ŝatantoj de sado-masoĥismo. Iwan Bloch rakontas en recenzo al aĵo de Markizo de Sade pri la tiea kutimgasteco de *Sire de Fronsac*, filo de Kardinalo Richelieu.

Sed tenadis Gourdan ankaŭ domon kampare, kiun la lokuloj ŝerce nomis *monaĥinejo*: tie loĝis knabinoj malsanaj aŭ gravedaj. Ĝin uzis kiel literaturan motivon la anonima verkisto *Mademoiselle Sappho* por priskribi la iniciĝon de filino kamparana al la profesio ĉiesulina kaj aniĝo ŝia al la sekto *Anandryne* de nobelaj lesbianinoj. Gourdan ankaŭ evoluigis diversajn amorludilojn, i.a. gadmeson per kiuj ŝi komercadis. 
## Historiaj kaj literaturaj referencoj
Unu ŝia dungitino estis '*Mademoiselle Lange* kiu poste estis la reĝa amaĵistino Madamo de Barry. Ŝin prezentis la karierema nobelo Jean-Baptiste du Barry ĉekortege, post edzinigo de ŝi kun la frato Guillaume du Barry.  Inspiris la domoj de Gourdan ankaŭ la verkiston de Sade. Ŝi entreprenistinis ĝismorte. Baldaŭ post ŝia morto publikigis anonimulo (eble  Charles Théveneau de Morande) la pornan verkon *Le Porte-feuille de Madame Gourdan dite La Comtesse* (alititole: *Correspondance de Madame Gourdan dite Petite Comtesse*)  kvazaŭ biografion de Gourdan. Ĝi ĝuis plurajn eldonojn. ĝis la 20-a jarcento. 

## Literaturo 
* A. Londres: *J. Nourse*. Verŝajne reimpreso de la anonima eldono *Le Portefeuille de Madame Gourdan*, Londono 1784,interrete
* Érica-Marie Benabou: *La Prostitution et la police des mœurs à Paris au XVIIIème siècle*, kun antaŭparolo de Pierre Goubert, Perrin, Parizo 1987, ISBN 978-2-2620-0434-7 
* Olivier Blanc: *L’Amour à Paris au temps de Louis XVI*, Perrin, Parizo 2003, ISBN 978-2-2620-1716-3 
* Eugène Defrance: *La Maison de Madame Gourdan*, Société du Mercure de France,  Parizo 1908

## Notoj 
Kategorio:Prostituado
Kategorio:Francaj entreprenistoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 18-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1783
Kategorio:Mortintoj en Parizo
L'Ametlla de Mar

eta|L'Ametlla de Mar
'''L'Ametlla de Mar** (, ) estas urbo en la kataluna komarko Baix Ebre, en la provinco Taragono (Katalunio, Hispanio). Ĝi ankaŭ estas konata sub la nomo **La Cala'''.

Ĝi situas en la centro de la Golfo San Jorge, inter malgrandaj golfetoj kaj strandoj el fajna blanka sablo kaj aliaj el ŝtonoj kie la pinoj tuŝas la akvojn de la Mediteranea Maro. La urbo, de  loĝantoj, estas tipa fiŝkaptista vilaĝo.

## Vidu ankaŭ 
* L'Ametlla de Mar (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Provinco Taragono
Ledčice

**Ledčice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník proksimume 11&nbsp;km norde de Kralupy nad Vltavou, 13&nbsp;km okcidente de Mělník kaj 10&nbsp;km&nbsp;sud-sudoriente de Roudnice nad Labem. En sudokcidenta najbareco de la municipo kondukas aŭtostrado D8 Prago - Ústí nad Labem - Dresdeno. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1226.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Baroka preĝejo de sankta Venceslao
* Dia torturo
* Bieno n-ro 15
* Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

Kostel svatého Václava, Ledčice, okr. Mělník, Středočeský kraj 01.JPG|Baroka preĝejo de sankta Venceslao
Ledčice, statek č. 15.jpg|Eksa bieno n-ro 15
Ledčice, bývalý Evangelický kostel.jpg|Eksa evangelia preĝejo, 1794
Hospoda, Ledčice, okr. Mělník, Středočeský kraj.JPG|Gastejo
Obecní úřad, Ledčice 45, Ledčice, okr. Mělník, Středočeský kraj.JPG|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Campredó (stacidomo)

**Campredó** (, ) estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Tortosa, en la provinco Taragono, aŭtonoma komunumo Katalunio.

## Bildgalerio 

Campredo2.JPG|Stacio
Renfe 448 Campredó.jpg|Pasaĝera trajno

## Vidu ankaŭ 
* Tortosa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tortosa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
L'Aldea

'''L'Aldea''' (, ) estas municipo en la kataluna komarko Baix Ebre en la provinco Taragono (Hispanio). Ĝi situas sude de la komarka limo, sur la linio kiu apartigas la primitivan marbordon disde la delto de Ebro. Ĝi havas populacion de  loĝantoj.

La loknomo signifas domaron.

## Vidu ankaŭ 
* L'Aldea-Amposta-Tortosa (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Provinco Taragono
Gordana Siljanovska-Davkova

**Gordana SILJANOVSKA-DAVKOVA** (naskiĝis la 11-an de majo 1953 en Ohrid, Federacia Popola Respubliko Jugoslavio) estas nord-makedona advokato kaj politikisto. Ŝi estas Prezidanto de Norda-Makedonio ekde majo 2024. Ŝi antaŭe estis profesoro pri juro ĉe la Universitato de Skopjo.

## Vivo kaj kariero 
Gordana Siljanovska-Davkova estis naskita en Ohrid, Okcidenta Makedonio, en 1953 . En 1993 ŝi finis sian edukon ĉe la Universitato de Ljubljano kun PhD . Ŝi jam estis membro de fakgrupo ĉe la Ĝeneva Jugoslavia Konferenco komence de la 1990-aj jaroj.

De 1990 ĝis 1992 ŝi estis membro de la Konstitucia Komisiono de la Parlamento de Norda Makedonio.

En politiko, ŝi estis parto de la unua registaro de Branko Crvenkovski ( Socialdemokrata Ligo de Makedonio ) de 1992 ĝis 1994 kiel ministro sen paperaro. En la sekvaj jaroj, ŝi estis UN-eksperto kaj vicprezidanto de la Sendependa Loka Registargrupo de la Konsilio de Eŭropo. Ŝi ankaŭ estis membro de la Venecia Komisiono (2008-2016) kaj estis implikita en la subkomisionoj pri Demokrataj Institucioj, Justeco, Latin-Ameriko kaj la Konsilio pri Konstitucia Justeco. En la sekvaj jaroj ŝi daŭre vastigis sian akademian karieron ĉe la Universitato de Skopjo. Ŝi estas la verkinto de proksimume 200 akademiaj artikoloj pri konstitucia juro kaj la politika sistemo . En la disputo pri la nomdisputo kun Grekio, ŝi publike esprimis la opinion, ke ŝia hejmlando ne devas fari ajnajn koncedojn al ĝia suda najbaro .

Ŝi partoprenis en la prezidant-elektoj de 2019 kaj 2024 kiel kandidato de la naciisto  VMRO-DPMNE, ​​kurante kontraŭ Stevo Pendarovski en la drenaĵo ambaŭfoje. En la balotkampanjo de 2024, ĝi esprimis sin simile al la VMRO-DPMNE kontraŭ plenumo de la Prespa Traktato, kiu solvis la nomdisputon kun Grekio, kaj kontraŭ la amikectraktato kun Bulgario, kiu celis normaligi rilatojn kun ĝia orienta najbaro en 2018 . Ŝi ankaŭ parolis kontraŭ konstituciaj ŝanĝoj kiuj donus al la bulgara malplimulto de la lando la samajn rajtojn kiel aliaj . En 2024 ŝi estis elektita la unua virino se temas pri funkcii kiel Prezidanto de Makedonio kun 65.14% de la voĉoj gisitaj kaj balotpartopreno de 47.47% . 

Je ŝia inaŭguro kiel Prezidanto de Norda Makedonio la 12-an de majo 2024, Siljanovska-Davkova kaŭzis skandalon post kiam ŝi uzis la malnovan landnomon "Makedonio" en sia oficĵuro anstataŭe de "Norda Makedonio", kiel la lando estas nomita ekde la Prespa interkonsento kun Grekio. La greka ambasadoro Sophia Philippidou, kiu ĉeestis, tiam forlasis la halon en protesto. Kaj la greka Ekstera Ministerio kaj la prezidanto de la EU-Komisiono Ursula von der Leyen kritikis Siljanovska-Davkova kaj atentigis pri la minaco al duflankaj rilatoj kaj plenumo de interkonsentoj faritaj (Prespa Traktato). 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Nord-makedonaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Nord-Makedonio
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1953
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Fiŝlago de Tata (Hungario)

La **fiŝlago de Tata (Hungario)** estas artefarita lago (la plej malnova fiŝlago en Hungario), kiu servas ne nur produktadon de fiŝoj, sportejo de boatistoj, sed ankaŭ naturprotekta areo kaj signifa "hotelo" de birdoj. Ĝi estis deklarita naturprotekta areo en 1977, ligita al Ramsar-Interkonsento en 1989.
eta|maldekstre|

## Datenoj 
* akvovolumeno: 4,6 miliono m³
* areo: 2,69 km²
* averaĝa profundo: 5 m
  
## Geografio 
La lago estas en hufoforme ĉirkaŭita per la urbo mem, ĉe la 4-a parto arbaro troviĝas. Sola enfluanto estas rojo. Oni kontrolas la akvonivelon per 5 kluzoj, la 5 elfluaj branĉoj fluas tra la urbo ĝis al Danubo. 
eta|
eta|

## Historio 
Jam dum la plejstocena epoko en tiu loko marĉo etendiĝis. La romianoj konstruis digon tra la valo. La nuna formo estiĝis laŭ planado de Sámuel Mikoviny en la 1740-aj jaroj, sed ekde la 1700-aj jaroj la lago estis fiŝlago de familio Esterházy. Depost la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis ĝin de la familio, poste la lago estas ŝtata posedaĵo. En 1961 en minejo de Tatabánya granda akvofluo okazis, sekve fontoj de la lago sekiĝis. En 2005 plejparto de fontoj reiris al la origina stato. En 1993 la ŝtato malpermesis la ĉasadon ĉe la lago, tial poste la sportistoj kaj naturamikoj povas moviĝi tute libere. Pro pluvegoj inundoj okazis en 1939, 1953 kaj 2010.

Ĉiuaŭtune la lago estas malplenigita por kapti ĉiujn fiŝojn, aŭtune oni akvumas la lagon kune kun fiŝidoj. Apartenas al la lago 20 mil da akvobirdoj, kiujn iam ĉasadis. En 1999 oni konstruis turon por rigardi la birdojn. Somere boatoj, kajakoj kaj velboatoj estas lueblaj sur la lago. Estas biciklovojoj proksime de la lago. Vintre kaze de frosto ĝi estas uzata por glacisketado.

Apud la lago kuŝas Fortikaĵo de Tata (Hungario), Kastelo de Tata (Hungario) kaj aliaj donoj. Ĉirkaŭaĵo de la lago estas turisma celloko.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
eta|maldekstre|
eta|

Kategorio:Fiŝlagoj en Hungario
L'Aldea-Amposta-Tortosa (stacidomo)

'''L'Aldea-Amposta-Tortosa''' (, ) estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo L'Aldea, apud Amposta kaj Tortosa en la provinco Taragono, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi havas Longdistancan kaj Mezdistancan servojn funkciigatajn fare de Renfe. 

## Bildgalerio 

Viquitrobada 2022 02 - Porta principal de l'estació de l'Aldea - Amposta - Tortosa.jpg|Ekstero
Estació L'Aldea - Amposta - Tortosa 4.jpg|Plafono
252074 Renfe Talgo - L Aldea-Amposta-Tortosa - 2013-01-05 Andres Gomez.jpg|Talgo

## Vidu ankaŭ 
* L'Aldea

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:L'Aldea
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
2-Nonilbenzeno

**2-Nonilbenzeno** aŭ **2-fenilnonano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **nonila klorido** kaj **benzeno**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas benzenan ringon ligitan al la 2-a karbonatomo de la nonila grupo. 2-Nonilbenzeno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 15 karbonatomojn kaj 24 hidrogenatomojn. 2-Nonilbenzeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-nonilbenzeno** per traktado de **nonila klorido** kaj **benzeno**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-nonilbenzeno** per traktado de **nonila klorido** kaj **fenila klorido** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-nonilbenzeno** per traktado de **nonila klorido** kaj **fenila klorido**  en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-nonilbenzeno** per traktado de **1-kloroetilbenzeno** kaj **heptano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

Kategorio:Alkanoj
Ferdinand Gumprecht

**Ferdinand Adolph GUMPRECHT** (naskiĝinta la  en Berlino, mortinta en 1947) estis germana kuracisto specialiĝinta je interna medicino, do internisto.  

## Vivo 
Gumprecht studentis en Heidelberg, Berlino kaj Jena, kie li doktoriĝis en 1889. Poste li estis asistanta kuracisto en Friedrichshain. Habilitiĝo sukcesis en Jena en 1893 kie li faris festan ekdocentadprelegon pri patologio kaj sanigo de suferoj pro galŝtonoj. En 1899 li fariĝis profesoro en Jena. Gumprecht estis medicina konsilisto en Vajmaro kaj faka raportisto en la Turingia ministerio pri ekonomio. Liaj fakeseoj atestis sperton grandan koncerne infekciojn. 

Gumprecht loĝis i.a. Vajmare en la domo *Berkaer Straße 1*.

## Verkoj  (elekto) 
* Ferdinand Gumprecht: *Zur Kenntnis des Nachfiebers beim Scharlach*, disertaĵo Jena 1889.
* Ferdinand Gumprecht: *Versuche über die physiologischen Wirkungen des Tetanus-Giftes im Organismus*, habilitiĝ-laboraĵo, Jena 1893.
 
## Eksteraj ligiloj
* "Gumprecht, Ferdinand", ĉe: *Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Mit einer historischen Einleitung*, eldonis J. Pagel, Berlino 1901

## Notoj 
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj internistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Homoj rilataj al Jena 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1864
Kategorio:Mortintoj en 1947
Norda Florido

**Norda Florido** (, foje mallongigita NorFlo) estas regiono de la suda usona ŝtato Florido, konsistanta el la plej norda parto de la ŝtato. Ĝi estas unu el la tri plej oftaj "direktaj" regionoj en Florido, kune kun Suda Florido kaj Centra Florido . Ĝi inkludas Jacksonville kaj proksimajn lokojn en nordorienta Florido, enlanda regiono konata kiel Norda Centra Florido kaj la Florida Patotenilo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Geografio de Florido
1,3,5-Trialilbenzeno

**1,3,5-Trialilbenzeno** aŭ **feniltripropeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,3,5-triklorobenzeno** kaj **propeno**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas tri alilajn grupojn ligitajn al la 1-a, 3-a kaj 5-a karbonatomoj de la benzena ringo. 1,3,5-Trialilbenzeno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 15 karbonatomojn kaj 18 hidrogenatomojn. 1,3,5-Trialilbenzeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,3,5-trialilbenzeno** per traktado de **1,3,5-triklorobenzeno** kaj **propeno**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,3,5-trialilbenzeno** per traktado de **1,3,5-triklorobenzeno** kaj **alila klorido** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,3,5-trialilbenzeno** per traktado de **1,3,5-triklorobenzeno** kaj **alila klorido** en ĉeesto de **natrio**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj