open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eŭritmio

eta|Dum la 7a Azia Kongreso en 2013 okazinta en Jerusalemo, la Eŭritmia Ensemblo Jerusalemo prezentis eŭritmion en Esperanto verŝajne je la unua fojo en la historio de ambaŭ Esperanto kaj Eŭritmio.  |alt=Dum la 7a Azia Kongreso en 2013 okazinta en Jerusalemo, la Eŭritmia Ensemblo Jerusalemo prezentis eŭritmion en Esperanto verŝajne je la unua fojo en la historio de ambaŭ Esperanto kaj Eŭritmio. Ek de tiam la Ensemblo kaj ĝiaj membroj, plej parte Tali Wandel, prezentis en diversaj esperantaj kunvenoj tra la mondo.**Eŭritmio** ( Eurythmie;  bela ritmo) estas esprimplena mova arto, kreita de Rudolf Steiner, ties edzino Marie von Sivers kaj aliaj antropozofoj en Germanio kaj Svislando inter 1908 kaj 1925.

Profesiaj grupoj ĉirkaŭ la mondo praktikas eŭritmion. En la Goetheanum, la centro de la antropozofia movado, estas la plej multaj eŭtitmiaj prezentadoj. Eŭritmio estas baza fako en Valdorfaj lernejoj.

## Movada repertuaro 
Eŭritmio videbligas la paroladon kaj muzikon. La movoj kaj koreografioj esprimas la plenan homan sperton de la komponaĵoj de parolo kaj muziko.

Terapio estis evoluigita el tio ĉi arto, nomata kuracantan eŭritmion. Ĝi estas praktikata private en kunlaboro kun doktoro. Ĝi traktas ĉiajn specojn de patalogioj kaj problemoj.

Laŭ Steiner, praktiki eŭritmion pretigas la korpon al ricevo de moviĝoj de la spirita mondo. Rigardi ĝin helpas plifortigi la fizikan, eteran, astralan korpojn kaj la mion.

## Eksteraj ligiloj 
* "Eŭritmio Dum La Azia Kongreso kaj IJK", Tali Wandel, *Israela Esperantisto,* 2013. Verŝajne la unua foja kunlaboro inter Esperanto kaj Eŭritmio
* "Eŭritmio, La Kulmino De Ĉiuj Artoj", Tali Wandel, *Kontakto*, 2019. Resumo de intervjuo el Ĉina Radio
* (hebree, angle) La Eŭritmia Ensemblo Jerusalemo (The Jerusalem Eurythmy Ensemble )
* () La retejo de la *Berufsverband der Eurythmisten in Deutschland*
* [Seanco de Sofia Gubajdulina(https://eo.wikipedia.org/wiki/Sofia_Gubajdulina) pri la *Sep lastaj vortoj*, kun danco, muziko sed sen voĉo]

## Vidu ankaŭ 
* Valdorfa pedagogio
* Rudolf Steiner pri Esperanto
* Antropozofio
* Goetheanum
* Petar Danov

## Referencoj 
Kategorio:Antropozofio
Judit Szentimrei

**SZENTIMREI Judit** *Szabó* (sentimrei) estis rumanuja hungara industriartistino naskita en Kluĵo la 19-an de majo 1921 kaj mortis en Kluĵo la 23-an de aŭgusto 2015. Ŝi estas la filino de poeto, verkisto Jenő Szentimrei, la fratino de folkloristino Ágnes Kovács, la patrino de Bálint Szabó, Zsolt Szabó, Gyula H. Szabó.

## Biografio
Judit Szentimrei studis en Koloĵvaro, Budapeŝto, Helsinki. En 1940 ŝi laboris en Stana. Inter 1941-44 ŝi estis popola tekstilarta fakdirektantino en Kalotaszeg. Inter 1945-49 ŝi instruis manlaboron en knabina liceo de KLuĵo. En 1949 ŝi estis fondantino de *Industriarta Kooperativo*. Ekde 1950 ĝis 1974 ŝi estis instruistino de la tekstilkatedro de de *Belarta Altlernejo Ion Andreescu*, kaj inter 1952-69 ŝi estis sciencesploristino pri etnografio. Ŝi publikis pli ol mil artikolojn, studojn. En 1940 ŝi ricevis ormedalon en Finnlando.

## Grupaj ekspozicioj
*1939 • Kluĵo
*1941 • Budapeŝto
*1954, 1956 • Iparművészeti Biennálé, Bukareŝto
*1955 • VIT Kiállítás, Varsovio
*1957, 1960, 1963, 1967 • Tartományi Iparművészeti Kiállítás, Kluĵo
*1959 • Bukareŝto.

## Artaĵoj en publikkolektoj
*Bukarest • Bruckenthal, Nagyszeben • Kolozsvári Múzeum, New York • Finnország • Németország, Oroszország • Uruguay.

## Volumoj
**Székely festékesek*, Bukarest, 1958
**Kászoni székely népművészet* (kun Károly Kós (etnografo), Jenő Nagy), Bukarest, 1972
**Szilágysági magyar népművészet* (kun Kós Károly, Nagy Jenő), 1974
**Kis-Küküllő vidéki magyar népművészet* [Kós Károllyal, Nagy Jenővel], Bukarest, 1978
**Moldvai csángó népművészet* [Kós Károllyal, Nagy Jenővel], Bukarest, 1981
**Széki iratosok, Bukarest, 1982; 
**Torockói varrottasok* [kun F. Halay Hajnal], 1997.
*Attila Palkó, Szentimrei Judit: *Marosmagyarói varrottasok és szőttesek'', Kriterion Könyvkiadó, 2009.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon
*artportal.hu 
*Kariertabelo

## Eksteraj ligiloj
*Dr. KÓS KAROLY, SZENTIMREI JUDIT, Dr. NAGY JENŐ MOLDVAI CSÁNGÓ NÉPMŰVÉSZET
France d'Amour

'''France D'AMOUR**, realnome **France ROCHON** (naskiĝis  en Mont-Rolland, Kebekio), estas kanada kantverkistino, komponistino kaj kantistino.

## Biografio 
**France'* kursaniĝis al muzikaj klasoj de gitaro kaj ĵazo en cégep Lionel-Groulx de Sainte-Thérèse. Poste, ŝi estis membro de pluraj grupoj, inter kiuj *U-Bahn*, *The Answer* kaj *France''. Ŝi fariĝis konata de la publiko dank'al ŝia unua albumo *Animal* en 1992, kiu rapide fariĝis ora disko.

En 1998, ŝi ludis rolon de "Esmeralda" dum la franca turneo de la muzikalo *Notre Dame de Paris*. Ŝi unue alpaŝis kinon en dua rolo de la filmo *Les Boys III*, ankaŭ partopreninte ties muzikon.

## Diskografio 
### Albumoj 
* 1992: *Animal*
* 1994: *Déchaînée*
* 1998: *Le Silence des roses*
* 2000: *Nomade* (kompilado)
* 2002: ''France D'Amour*
* 2005: *Hors de tout doute*
* 2007: *Les autres*

### Unuopaĵoj 
* 2002: *Que des mots* (2-titola)
# Que des mots (J. Kapler)
# Laisse-moi (Gildas Arzel)
* 2002: *Que des mots'' (3-titola)
# Que des mots (J. Kapler)
# S'il n'y avait pas la nuit (E. Andreu / J.-J. Goldman)
# J'oublierai (C. Tarquiny / C. Battaglia)

## Vidu ankaŭ 
* Isabelle Boulay

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo
* Dediĉita TTT-ejo 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1966
Kategorio:Kanadaj kantistoj
Kategorio:Franclingvaj kantistoj
Utrechtse Heuvelrug (municipo)

**Utrechtse Heuvelrug** ()
estas municipo en la nederlanda provinco Utrecht, kiu ampleksas grandan parton de la Heuvelrug (monteta eĝo). La municipo ekestis je la 1-a de januaro 2006 pro kuniĝo de la antaŭaj municipoj Amerongen (escepte de Elst), Doorn, Driebergen-Rijsenburg, Leersum kaj Maarn. Je la 1-a de julio 2006 la municipo havis 48 989 loĝantojn.

## Vilaĝoj 
Nombro da loĝantoj je la 1-a de januaro 2006:

|}
Fonto: CBS

## Ĝemelurbo 
*  Hanau, Germanio (Hesio)

Kategorio:Municipoj de Utreĥto
Okoč

eta|300px|dekstra|Katolika preĝejo de Okočeta|300px|dekstra|Kalvinana preĝejo de Okoč
eta|300px|dekstra|Skulptaĵo pri Sankta Floriano en Okoč
**Okoč,** hungare **Ekecs** (ekeĉ) estas vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.

* Areo: 63 km2
* Loĝantaro: 3800
* Alto super marnivelo: 112 m

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Komarno-Bratislavo. La plej proksima urbo estas Veľký Meder 5 km-ojn for. Apud la vilaĝo lagoj kaj kanalo troviĝas. La distrikto troviĝas inter Danubobranĉoj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1268 en formo *Ekech*, tiam ĝi apartenis al fortikaĵo de Komárom. Tial la loĝantaro havis privilegiojn, la plej ofta okupiĝo estis fiŝkaptado. Baldaŭe la bienoj apartenis al diversaj ekleziuloj. Post la mezepoko la turkoj suferigis la loĝantojn. En 1822 okazis incendio.

En 1910 loĝis en la vilaĝo 544 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóköz, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Dum la socialismo kolĥozo formiĝis. En 1976 memstara vilaĝo Opatovský Sokolec kuniĝis al Okoč, pli frue ankaŭ la kolĥozoj unuiĝis. En 2001 loĝis tie 3804 da homoj (3520 hungaroj kaj 231 slovakoj).

Vilaĝservoj estas hungarlingva lernejo kaj faklernejo, biblioteko, 2 kulturdomoj.

## Vidindaĵoj 
* katolika baroka-klasikisma preĝejo omaĝe al Sankta Vendelo de 1790
* kalvinana templo de 1822, en 1901 kaj en 1954 trakonstruita

## Nomportantoj 
* Géza Ekecs sub pseŭdonomo László Cseke (ĉeke) estis la plej konata redaktoro de hungara dissendo de Radio Libera Eŭropo

## Famuloj 
* en Okoč naskiĝis ĉeĥoslovakiana hungara literaturhistoriisto Zoltán Fónod.

Kategorio:Municipoj en distrikto Dunajská Streda
Armando Manzanero

**Armando MANZANERO CANCHÉ** (naskiĝis la 7-an de decembro 1935 en Ticul, Meksiko, mortis la 28-an de decembro 2020) estis meksika muzikisto, unu el la plej konataj nuntempaj komponistoj de kantoj en la hispana lingvo, kun stilo ĉefe romantika.

## Verko
Armando Manzanero verkis pli ol 400 kantoj, el kiuj 50 estas internacie famaj. Li partoprenis al multaj radio- kaj televidelsendoj kaj eldonis pli ol 30 diskojn.

Inter liaj plej popularaj kantoj estas: *Voy a apagar la luz* (Mi nun elŝaltos la lumon), *Contigo aprendí* (Kun vi mi lernis), *Adoro* (Mi adoras), *Esta tarde vi llover* (Ĉivespere mi vidis pluvi), *Por debajo de la mesa* (Sub la tablo), *Somos novios* (Ni estas fianĉoj) kaj *Felicidad* (Feliĉeco).

## Diskoj
Jen kelkaj el liaj diskoj:
* 1959: *Mi Primera Grabación*
* 1967: *A mi amor... Con mi amor*
* 1967: *Manzanero el Grande*
* 1968: *Somos Novios*
* 1968: *Armando Manzanero, su piano y su música*
* 1969: *Para mi siempre amor*
* N/A: *Que bonito viven los enamorados*
* 1976: *Lo mejor de Armando Manzanero*
* 1977: *Fanático de ti*
* 1977: *Corazón Salvaje*
* 1979: *Ternura y Romance*
* 1981: *Mi trato contigo*
* 1982: *Otra vez romántico*
* 1985: *Armando Manzanero*
* 1987: *Cariñosamente, Manzanero*
* 1988: *Mientras existas tú*
* 1992: *Las canciones que quise escribir*
* 1993: *Entre amigos*
* 1995: *El piano... Manzanero y sus amigos*
* 1996: *Nada Personal*
* 1998: *Manzanero y La Libertad*
* 2001: *Duetos*
* 2002: *Duetos 2*
* 2002: *Lo Mejor de lo Mejor*
* 2005: *Lo Esencial*

Kategorio:Meksikaj komponistoj
Kategorio:Meksikaj pianistoj
Kategorio:Latin Grammy-laŭreaŭtoj
Mayflower-interkonsento

La **Majfloro-interkonsento** (angle ***Mayflower Compact***) estis la unua registara dokumento de la kreonta loĝloko *Plymouth* en estonta Masaĉuseco, la ĝermo de Nov-Anglio. Ĝi estis skizita de eŭropaj, grandparte presbitarianaj kolonianoj, kiuj trapasis la Atlantikan Oceanon sur la ŝipo *Mayflower*, serĉadante religian liberecon. La interkonsento estis subskribita la 11-an de novembro 1620 de 41 el la pli ol cent pasaĝeroj.

## Teksto de la interkonsento 
eta|dekstra|350ra|.
eta|250ra|

En la nomo de Dio, Amen'.

Ni, kies nomoj subskribigis, la lojalaj regatoj de nia timiga
suverena Moŝto, Reĝo Jakobo, per la graco de Dio, de Grand-
britujo, Francujo kaj Irlando, Reĝo, Defendanto de la Kredo,
ktp, entrepreninte por la gloro de Dio, kaj antaŭenigo de la
Kristana kredaro, kaj honoro de nia reĝo kaj lando, vojaĝas
cele al starigi la unuan kolonion en la nordaj partoj de
Virginio, per ĉi tiu dokumento ja solene kaj reciproke antaŭ
Dio, kaj unu antaŭ la alia, interkonsentas kaj kunligas nin en
politikan anaron por pli bona sinordigo kaj sinkonservo, kaj la
antaŭenigo de la celoj antaŭdiritaj, kaj laŭ rajto de kio
dekreti, konsistigi, kaj formuli, tiajn justajn kaj egalajn
leĝojn, ordonojn, aktojn, konstituciojn, kaj oficiojn, de tempo
al tempo kiajn oni juĝas plej taŭgaj kaj oportunaj por la
ĝenerala uzado de la Kolonio, al kiu ni promesas ĉiujn justajn
cedemon kaj obeon.

Ateste pri kio, ni ĉi tie subskribis niajn nomojn ĉe Kabo
Moruo la 11-an de novembro, en la jaro de la reĝado de nia
suverena Moŝto, Reĝo Jakobo de Anglujo, Francujo kaj Irlando la
dek-oka, kaj de Skotlando la kvindek-kvara.

A. D. [p. J. K.] 1620

## Vidu ankaŭ 
* Mayflower

Kategorio:Historio de Usono
Kategorio:Historio de Masaĉuseco
Palü-Glaĉero

**Palü-Glaĉero** (en la poskiava dialekto **Vadret da Palü**, en la romanĉa **Glatscher da Palü**, en la itala **Ghiacciaio di Palü**, en la germana **Palügletscher**) estas valglaĉero en la Grizonaj Alpoj en Svislando. La Glaĉero havas longecon de 3,8&nbsp;km, larĝecon de 1,5&nbsp;km kaj kovras areon de 6,47&nbsp;km².

## Priskribo 
Palü-Glaĉero situas tute supre en la Valo Poschiavo, itallingva valo de la svisa Kantono Grizono. La glaĉero havas sian originon en firnkaldrono sudoriente de Piz Palü en alteco de 3400 m s.m. kaj norde de Piz Verona kaj Piz Varuna. La plej supra kaj okcidenta parto de ĝia natura regiono situas en Italio. La glaĉero nun fluas orienten kaj la glaĉerlango nun finiĝas supre de rokŝtupo en alteco de 2600 m s.m. Tie en granda akvofalo fontas la rivero *Aqua da Palü*, kiu alfluas la Lagon de Palü, kies akvon utiligas plej parta la elektrokompanio Rätia Energia. La restakvo tra la montrivero *Cavagliaso* fluas al Posciavino, alfluanto de Adda, kiu siavice alfluas al Pado.

## Historio 
[eta|120px|maldekstra|La glaĉero en [1910]]
La glaĉero travivis sian kulminan periodon je la fino de la Eta Glaciepoko en la jaro 1860, kiam ĝia lango kovris grandan parton de la ebenaĵo de la alppaŝtejo Palü kaj preskaŭ atingis la Lagon de Palü. Jam en la unua duono de la 20-a jarcento la glaĉero retiriĝis el la enbenaĵo de la alppaŝtejo Palü. En la 70-aj jaroj ĝi tiam por kelkaj jaroj stangis sur la unua rokŝtupo supre de la alppaŝtejo. Ek de 1990 la malkresko rapidiĝis ekstreme kaj la glaĉero pli kaj pli retiriĝis super la rokoj, nuntempe (2008) la frunto de la glaĉerlango situas je alteco de 2600 m s.m. kaj la degelakvo ĵetas sin en belega akvofalo en du ŝtupoj al la alppaŝtejo. En ĝia kulmina epoko la glaĉerlango finiĝis je alteco de 1940 m s.m. Ekde la jaro 2000 sur la unua rokteraso supre de alppaŝtejo Palü estiĝis nova glaĉerlago.

## Turismo 
La regiono de la glaĉero estas facile atingebla per la Retia fervojo, kiu, kiam ĝi estis konstruita en la jaro 1910 preterveturis rekte oriente de la glaĉerlango. Retia fervojo konektas la italan urbon Tirano kun la svisa turisma loko Sankta Maŭrico.

## Eksteraj ligiloj 
* Palü-Glaĉero sur la Svisa Glaĉermezurreto de ETH-Zuriko

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj en Italio
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Grizono
Kategorio:Poschiavo (komunumaro)
Sommer (2008)

**Sommer – Für die große Liebe musst du kämpfen** - en Esperanto "somero (por la granda amo necesas batali)" - estas germania kineja filmo produktita dum la jaro 2007, kiu en kinejoj videblas ekde la 17-a de aprilo 2008.

## Enhavo 
La 17-jarulo Tim Winter jam vivis en pluraj landoj - lia patro estas piloto kaj regule ŝanĝis la laborlandon. Nun la patro ne povas preni la filon kun si, kaj Tim devas translokiĝi de la urbego Berlino al la eta insulo Amrum de nordokcidenta Germanio en la Norda Maro, kie loĝas la avino. Li konsideras sin maltima grandurbano kaj opinias la etan mondon de la insulo tute maltaŭga medio por si.

Tuj post la alveno lia havas unuan konflikton kun loka samaĝulo, kiu nomiĝas Lars kaj estas la donĵuana gvidanto de la insula junularo. Tim volas protekti la iom diketan junulon Eric de la atakoj de Lars kaj lia amikaro, estas puŝita de Lars tra vitro de montrofenestro - kaj estas kondamnita pagi 1600 Eŭrojn da rekompenso. Ne havante tiom da mono, li serĉas laboron kaj dungiĝas kiel helpanto sur rajda bieno. Tie li renkontiĝas kaj enamiĝas al la knabino Vic (Victoria), kiu same ekŝatas lin, sed dum pli ol du jaroj estas la amikino de la loka "princo" Lars. La du amikiĝas, konfidas al si siajn malperfektajn erojn el la familiaj historioj, kaj aprezas la reciprokan sinceron, kiu kontrastas kun la fanfaronemo de Lars kaj lia amikaro. Klaras ke per tiu enamiĝo la konfliktoj inter la preskaŭplenkreskuloj nur komenciĝas...

Temas pri romantika komedio, kies baza rakonto unuarigarde ŝajnas tre simpla, sed kiu tamen havas ĉarmon de junula filmo kun multaj amuzaj dialogoj. Aparte la juna aktoro Jimi Blue Ochsenknecht brilas en rolo de komence iom aroganta, sed fine malperfekta kaj sincera juna simpatiulo.

## Fontoj 
* filma resumo (germanlingva) en la paĝaro "movie.de"

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2008
Aranka Zsigmond

**ZSIGMOND Aranka** (ĵigmond) rumanuja hungara tekstilartistino, pentristo naskita Băţanii Mari la 26-a de februaro 1948.

## Biografio 
Aranka Zsigmond inter 1962-67 ŝi lernis en Muzika kaj Belarta Liceo de Târgu Mureș, kie siaj instruistoj estis Gábor Piskolti, Pál Nagy, András Bordi; inter 1967-73 ŝi studis en Belarta Altlernejo Ion Andreescu en Kluĵo, kie siaj majstroj estis Judit Szentimrei, József Bene, Doina Hordovan. Ŝi instruis en Odorheiu Secuiesc. En 1985 ŝi translokiĝis al Székesfehérvár.

## Individuaj ekspozicioj 
* 1973 • Művelődési Ház, Odorheiu Secuiesc • Megyei Múzeum, Sfântu Gheorghe
* 1974 • Igazság szerkesztősége, Kluĵo • Korunk Galéria, Kluĵo • Fő utcai Galéria, Miercurea Ciuc
* 1975 • Új Élet szerkesztősége, Târgu Mureș • Korunk Galéria, Kolozsvár (kat.)
* 1991 • Püski Galéria, Székesfehérvár
* 1992 • Városi Könyvtár, Agárd
* 1994 • Gárdonyi Városi Galéria
* 1997 • MKB Bank Képtára, Székesfehérvár
* 1998 • Pelikán Galéria [kun Áron Bak], Székesfehérvár
* 1999 • Amalthea Galéria, Verőce.

## Grupai ekspozicioj 
* 1973-81 • Miercurea Ciuc
* 1974 • Egervári művésztelep, Művelődési Ház, Zalaegerszeg • Művelődési Ház, Covasna (RO) • Városi Múzeum, Târgu Secuiesc (RO)
* 1979 • Országos Képzőművészeti Tárlat, Braŝovo
* 1986, 1989, 1991 • Fejér Megyei Őszi Tárlat, Uitz Terem, Dunaújváros
* 1987, 1990 • VI. Dunántúli Tárlat, Megyei Múzeum, Kaposvár
* 1987, 1988 • Fejér Megyei Őszi Tárlat, Székesfehérvár
* 1992, 1994 • Székesfehérvári Művészek Társasága, Budapesti Art Expo '94, Hungexpo
* 1995 • Gallery 27, Somerset (USA)
* 1996 • Székesfehérvári Művészek kiállítása, Sfântu Gheorghe • Galerie Kunst Treff, Vieno
* 1997 • Millecentenáriumi kiállítás, Pelikán Galéria, Székesfehérvár
* 1997 • Székesfehérvári Művészek kiállítása, Sfântu Gheorghe • Textil-Tér Kiállítás, Romkert, Budai Vár, Budapest
* 1998, 2000 • 1. Nemzetközi Zászlóbiennálé, Szombathelyi Képtár, Szombathely
* 2000 • I. Országos Szalagkiállítás, Szombathelyi Képtár, Szombathely.

## Publikplacaj artverkoj 
* faliszőnyeg (gobelin, 1974, Sfântu Gheorghe, Bodok Szálló)
* faliszőnyeg (kétnyüstös gyapjú, 1975, Székelyudvarhely, Korunk Galéria)
* faliszőnyeg (kétnyüstös gyapjú, 1992, Székesfehérvár, Tóparti Gimnázium)
* olajfestmény (1994, Agárd, Chernel I. Általános Iskola).

## Kreaĵoj en publikkolektoj 
* Kézdivásárhelyi Múzeum, Târgu Secuiesc
* Nemzeti Múzeum, Bukarest
* Székelykeresztúri Múzeum, Cristuru Secuiesc
* Székelyudvarhelyi Múzeum, Odorheiu Secuiesc
* Városi Tanács, Székesfehérvár.

## Bibliografio 
* MURÁDIN J.: ~ szőnyegei. Igazság, Kolozsvár, 1974/11.
* MURÁDIN J.: ~ rovásírás-jelei (kat., Korunk Galéria, Kolozsvár, 1975)
* ÉLTETŐ J.: Hűség, türelem, szépség. ~ kiállítása Marosvásárhelyen, Új Élet, 1975/18.
* BANNER Z.: Piros és kék, ~ falikárpitjai, Utunk, 1981. március 13.
* PÉNTEK I.: Fekete-piros sorsballada, Fehérvári Hét, 1989. április 21.
* PÉNTEK I.: Gyász és ünnep, ~ műhelyébe

## Fonto 
* Artportalo.hu 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj tekstilartistoj
Kategorio:Hungaraj gobelinistoj
Ĉuuk

**Ĉuuk** estas insulo kaj unu el la kvar subŝtatoj en la Federacio de Mikronezio. Ĉefurbo de Ĉuuk estas *Weno Insulo*.

## Loĝantaro 
La ŝtato Ĉuuk havas proksimume  loĝantojn.


Kategorio:Federacio de Mikronezio
Kategorio:Insuloj en Oceanio
Ledenice

Kampurbo **Ledenice** situas en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio. En  vivis ĉi tie .

## Historio 
Unua skribita mencio pri urbeto datiĝas de la jaro 1291. Ekde 2007 estis redonita al ĝi la statuso de kampurbo.

## Loĝantaro
## Partoj de kampurbo 
* **Ledenice** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Ohrazení (ankaŭ nomo de k. t.)
* Ohrazeníčko (ĝi situas en k. t. *Zborov*)
* Růžov (ĝi situas en k. t. *Ledenice*)
* Zaliny (ankaŭ nomo de k. t.)
* Zborov (ankaŭ nomo de k. t.)

## Memorindaĵoj 
* Kastelo Landštejn - konstruita inter la dua duono de la 13-a jarcento ĝis la 15-a jarcento.

## Pluaj fotoj

Ledenice, Náměstí (4778).jpg|Ledenice
Ledenice, Náměstí 3, prodejna (4803).jpg|Ledenice
Ledenice, kruhový objezd (4773).jpg|Ledenice
Ledenice, kostel svatého Vavřince IMG 6212 2018-08-01 10.53.jpg|Ledenice


Kategorio:Kampurboj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Municipoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Ĉifro de Framasonismo

eta|dekstra
La **Ĉifro de Framasonismo** estas simpla substitua ĉifro anstataŭiganta literojn kaj simbolojn sur krado. La sistemo estis ofte uzita de Framasonoj ekde frua 18-a jarcento por teni korespondaĵojn privatajn. Tamen ĝi ne estas ofte uzata tiel hodiaŭ. Pro la simpleco de la ĉifro, ĝi ankoraŭ estas uzata kiel simpla ĉifro de infanoj.

## Ekzemplo 
Uzante la ekzemplan ĉifron, la mesaĝo "La X markas la lokon." iĝas:

Dosiero:Cifrado pigpen.PNG

Kategorio:Framasonismo
Kategorio:Kriptografio
Sonja Gerhardt

**Sonja Gerhardt** (* la 2-an de aprilo 1989 en Berlino) estas germana aktorino. Ŝi loĝas en sia naskiĝurbo Berlino.

Ekde la jaro 2006 Sonja Gerhardt en la germanlingva televida kanalo *Sat.1* en seria televidromano kun la titolo "Schmetterlinge im Bauch'' ("papilioj en la ventro", do 'sentante strangajn sentojn').

Dum 11 jaroj ŝi dancis en la infana ensemblo de la plej granda revua teatro de Eŭropo, *Friedrichstadtpalast*, en la centro de Berlino.

Ekde la 17-a de aprilo 2008 ŝi en la germaniaj kinejoj videblas en la romantika porjunula filmo "Sommer" kun Jimi Blue Ochsenknecht.

## Filmografio 
* 2006: *Schmetterlinge im Bauch*
* 2008: Sommer (2008) (rolo: Vic)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1989
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Komunumaro Nastätten

La **Verbandsgemeinde Nastätten** estas komunumaro el entute 32, grandparte vilaĝaj, unuopaj komunumoj en Germanio, ĉirkaŭ la samnoma urbeto Nastätten. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro [[]] la komunumaro havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al la mezalta montaro Taunus.

La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia. La lokuloj nomas la teritorion de la komunumaro *Blaues Ländchen* ("blua landeto"), kaj regule aperanta informilo de la administrejo same portas tiun nomon.

## Unuopaj membraj komunumoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distrikto Rhein-Lahn
Nastätten
Nastätten
Komunumaro Nassau

La **Verbandsgemeinde Nassau** estis komunumaro en Germanio, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, ĉirkaŭ la samnoma urbo Nassau borde de la rivero Lahn. Ĝi ekestis en 1972 la fuziis komence de la jaro 2019 kun apuda komunumaro Bad Ems al nova komunumaro Bad Ems-Nassau. Ĉiuj tri administraj unuoj troviĝis respektive troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. La teritorio apartenas al la mezalta montaro Taunus.
 
El loka mezepoka burgo kun la nomo Nassau originas nobela dinastio, kiu ankoraŭ nuntempe regas la landojn Nederlando kaj Luksemburgio. Ankaŭ la nomo de la ĉefurbo de la karibia insula ŝtato Bahamoj estas referenco al la nobela dinastio kaj baze la loka burgo.
 
Fine de la jaro 2017 la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distrikto Rhein-Lahn
Nassau
Nassau
Libera regna urbo

[eta|Liberaj kaj regnaj urboj en la [Sankta Romia Imperio 1648]]
**Libera regna urbo** aŭ **libera imperia urbo** estis en la Sankta Romia Imperio urbo kiu ne apartenis al iu alia membro-ŝtato de la Imperio kaj do havis super si neniun regionan landestron sed nur la imperiestron mem – ili havis imperian senperecon.

Origine temis pri du apartaj specoj de urboj: la "regnaj urboj", senpere sub la imperiestro, kaj la "liberaj urboj", iamaj episkopaj urboj kiuj akiris ioman aŭtonomion. Ekde la 15-a jarcento oni nomis ilin kune "liberaj kaj regnaj urboj", kion oni poste populare konfuzis al "liberaj regnaj urboj".

Liberaj kaj regnaj urboj ĝuis certajn liberecojn kaj privilegiojn.
Regnaj urboj estis interne plejparte aŭtonomaj kaj kutime havis propran juĝistaron. Tiusence ili estis laŭrange pli similaj al landestroj de imperiaj membro-ŝtatoj ol al urboj apartenantaj al tiuj. Ili tamen havis ankaŭ apartajn devojn al la imperiestro: pagi impostojn rekte al li, kaj subteni lin milite.
Liberaj urboj ricevis sitan statuson de la imperiestro aŭ de sia episkopo. Ili ofte similis al regnaj urboj, sed ne devis pagi imposton, nek militservi (krom ĉe krucmilitoj).

## Historio 
*(...kompletigenda...)*

La nombro de regnaj urboj variis; maksimume iam ekzistis 83, ĉirkaŭ la jaro 1800 plu estis 51.

En 1803 la *Reichsdeputationshauptschluss*, la lasta asemblea decido de la Sankta Romia Imperio, forprenis de 45 el la 51 ĝis tiam ekzistantaj regnaj urboj ilian statuson kaj aligis ilin al la najbaraj princlandoj. Nur Augsburg, Nürnberg, Frankfurt am Main, Bremen, Hamburg kaj Lübeck konservis sian statuson, tamen kun limigitaj privilegioj. Augsburg kaj Nürnberg poste en 1805/1806 estis aligitaj al la elekto-princlando Bavario, la kvar aliaj povis konservi sian sendependecon eĉ post la Viena Kongreso en 1815 kaj iĝis suverenaj membro-ŝtatoj de la Germana Federacio.

### Liberaj urboj post la fino de la Sankta Romia Imperio 
Post 1815 plu-ekzistis en la Germana Ligo 4 liberaj urboj: Hamburg, Bremen, Lübeck kaj Frankfurt am Main. Frankfurto perdis sian sendependecon en 1866 (okupita de Prusio); Lubeko en 1937 ankaŭ estis aligita al Prusio.
Nur Bremeno kaj Hamburgo plu-ekzistas kiel memstaraj urboŝtatoj, hodiaŭ kiel federaciaj landoj de Germanio.

Similan statuson nuntempe havas ankaŭ la urbo kaj federacia lando Berlino; tio tamen neniel fontas el imperia tradicio sed el la historio post la Dua mondmilito.

La titolon "Libera Urbo" havis ankaŭ Danzig (hodiaŭ Gdańsk) inter 1920 kaj 1939 sub protekto de la Ligo de Nacioj.

Ĉirkau la jaro 1800 ekzistis jenaj 51 "liberaj kaj regnaj urboj":

;Ĝis la Vestfalia Paco 1648:

Formale ĝis la Vestfalia Paco ankaŭ la ĵurkomunumaj (svisaj) urboj:

;Ĝis la Traktato de Nijmegen 1679:

kaj jenaj alzacaj urboj (ekde 1354 en la "dek-urba ligo"):

;Kiel lasta alzaca libera regna urbo en 1681 aneksita de Francio:

;Pluaj eksaj regnaj urboj:

## Vidu ankaŭ 
* Urboŝtato
* Libera reĝa urbo en Hungara reĝlando

Kategorio:Urbo

Kategorio:Sankta Romia Imperio
*
Kategorio:Institucioj de la Sankta Romia Imperio
Kategorio:Mezepoko
!
Pers-Glaĉero

**Pers-Glaĉero** estas valglaĉero en la Grizonaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de 4&nbsp;km, larĝecon de 1,5&nbsp;km kaj kovras areon de proksimume 6&nbsp;km².

## Priskribo 
Pers-Glaĉero estas granda tributglaĉero de Morteratsch-Glaĉero. Ĝia origino konsistas el multnombraj firnkampoj je la norda flanko de Piz Palü, tra kiu pasas la landlimo inter Italio kaj Svislando, kaj ĉe Piz Cambrena (3602 m s.m.). Tra la firnkovrita pasejo *Fuorcla Bellavista* la glaĉero en alteco de 3688 m s.m. estas ligita kun la vasta ebenaĵglaĉero Altipiano di Fellaria je la itala flanko de la Bernina-Masivo.

Pers-Glaĉero fluas kun relative malforta deklivo de inter 10 ĝis 15 % norden, kurbiĝas je la suda piedo de Munt Pers (3207 m s.m.) iom post iom okcidenten. Ĝi nun alfluas nun plene de fendoj al Morteratsch-Glaĉero.

## Turismo 
Sur la kresto Diavolezza inter Munt Pers kaj Piz Trovat nordoriente de Pers-Glaĉero situas je alteco de 2973 m s.m. la monta haltejo de la aertelfero Bernina-Diavolezza, kiu ofertas mirindan belvidon al la Bernina-Masivo kaj al Pers- kaj Morteratsch-Glaĉero.

## Eksteraj ligiloj 
* Pers-Glaĉero sur flickr.com
 

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Grizono
Silvretta-Glaĉero

La **Silvretta-Glaĉero** estas ebenaĵa glaĉero en la grizonaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de 3,3, larĝecon de 1&nbsp;km kaj kovras areon de 3,35&nbsp;km².

## Priskribo 
La glaĉero havas sian originon je la okcidenta flanko de la montopinto *Silvrettahorn* kaj etendiĝas okcidenten. Je ĝia norda flanko situas la rokkresto *Gletscherrücken*, kiu formas la landlimon inter Svislando kaj Aŭstrio, sude ĝi estas limigita de la kresto de la *Chremerchöpfe*. En sudoriento Silvretta-Glaĉero tra la glacikovrita altmontarpasejo estas ligita kun **Tiatscha-Glaĉero** (romanĉe **Vadret da Tiatscha**, germane **Tiatschagletscher**). Tiu pasejo ankaŭ estas la akvodislimo inter Rejno kaj Danubo. Elfluanto de Silvretta-Glaĉero estas *Verstanclabach*, fontrivero de la rivero Landquart, kiu apud Landquart alfluas al Rejno.

## Historio 
Dum la kulmino de la Eta glaciepoko en la jaro 1860 la glaĉero retiriĝis je pli ol 1&nbsp;km. En la morenpejsaĝo, kiun la glaĉero postlasis estiĝis pluraj etaj glaĉerlagoj.

## Altmontara turismo 
Sub la "glaĉerfrunto" situas je alteco de 2341 m s.m. la Silvretta-Kabano de Svisa Alpismo-Klubo (SAC). La kabano estas elirpunkto por vastaj montar- kaj glaĉerekskursoj

## Regiono de nacia signifo 
La regiono Silvretta apartenas al la svisa federacia inventaro de pejzaĝoj kaj maturmemoraĵoj kun nacia signifo.

## Vidu ankaŭ 
* Silvretta
* Montafon

## Eksteraj ligiloj 
* Silvretta-Glaĉero sur la Svisa Glaĉermezurreto ()

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Grizono
Trient-Glaĉero

**Trient-Glaĉero** (france **Galcier du Trient**, germane **Trientgletscher**) estas valglaĉero sur la teritorio de la komunumo Trient en la Valezaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de 4,9 km, larĝecon de 0,6 ĝis 2 km kaj kovras areon de 6,4 km².

## Priskribo 
La firnkampo kie estiĝas Trient-Glaĉero situas en natura areno kun larĝeco de 2 km en alteco de inter 3000 ĝis 3200 m s.m. (kaj nomiĝas ankaŭ **Ebenaĵo de Trient**, france **Plateau du Trient**), ĝin ĉirkaŭas en oriento Pointe d'Orny (3271 m s.m.), en sudo Aiguilles Dorées (kun altecoj de ĝis 3519 m s.m.) kaj en okcidento Aiguille du Tour (3540 m s.m.), kiu formas la landlimon inter Svislando kaj Francio. El tiu areno elfluas la glaĉerlango, kiu havas larĝecon de proksimume 600 m, en glacifalo malsupren de kruta deklivo kun dekliveco de parte pli ol 50 %. La glaĉerfrunto nuntempe situas je alteco de proksimume 1800 m s.m.. Ĉi-tie el la glaĉero fontas la rivero Trient, kiu alfluas al Rodano.

## Ligitaj Glaĉeroj 
En oriento Trient-Glaĉero estas tra la firnkovrita pasejo ''Col d'Orny* ligita kun **Orny-Glaĉero** (france *'Glacier d'Orny**), kiu havas longecon de 2,5 km. En sudokcidento ekzistas ligo kun la Tour-Glaĉero (france **Glacier du Tour**), kiu situas en Francio, kaj je la norda deklivo de Aiguille du Tour, etendiĝas la firnkampo de **Grands-Galĉero** (france **Glacier des Grands'''), kiu kovras areon de 2 km², kiu ankaŭ estas ligita kun Trient-Glaĉero.

## Altmontara Turismo 
Je la suda deklivo de Pointe d'Orny situas super la Ebenaĵo de Trient je alteco de 3170 m s.m. la Trient-Kabano de la Svisa Alpismo-Klubo (SAC). La kabano estas elirpunkto por montgrimpadoj kaj glaĉerturoj en la norda parto de la Blanka-Monto-Masivo.

## Eksteraj ligiloj 
* Trient-Glaĉero sur la Svisa Glaĉermezurreto de ETH-Zuriko

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Valezo
Askern

**Askern** estas urbeto en South Yorkshire (suda jorkŝiro), Anglio. Dum la 19-a jarcento, Askern koniĝis por ĝiaj akvoj, kiuj gajnis reputacion esti sanigaj. Askern iĝis laŭmoda banurbo.

Dum la frua 20-a jarcento, karbominejo malfermiĝis kaj ministoj anstataŭis la riĉajn vizitantojn. Post kelkaj jaroj, fabriko konstruiĝis por ŝanĝi la karbo al malfuma brulaĵo. Certe, la fabriko tre fumegis! Ambaŭ la minejo kaj la fabriko nun fermiĝis.

Kategorio:Urboj de Britio
Kategorio:Urboj de Anglio
Otemma-Glaĉero

**Otemma-Glaĉero** (france '''Glacier d'Otemma**, germane **Otemmagletscher''') estas valglaĉero en la Valezaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de 8,7 km, averaĝan larĝecon de 1 km kaj kovras areon de 17,51 km².

## Priskribo 
Otemma-Glaĉero havas sian originon ĉe la suda flanko de Pigne d'Arolla. Tiam ĝi fluas sudokcidenten. Je ĝia norda flanko situas la pintoj de *Portons* (kun altecoj ĝis 3513 m s.m.ü. M.), kaj je la suda flanko *Aouille Tseuque* (3554 m s.m) kaj *Singla* (3714 m s.m.). La frunto de la glaĉerlango nuntempe situas sur alteco de proksimume 2500 m s.m..

## Ligitaj glaĉeroj kaj tributglaĉeroj 
En nordoriento Otemma-Glaĉero tra la glacikovrita pasejo *Col de Chermotane* estas ligita en alteco de 3050 m s.m. kun Mont-Collon-Glaĉero. De sudo alfluas pluraj flankaj tributglaĉeroj kun longecoj de ĝis 2 km, nome **Petit-Mont-Collon-Glaĉero** (france **Galcier du Petit Mont Collon**), **Blanchen-Glaĉero** (france **Glacier de Blanchen**), **Aiguilette-Glaĉero** (france '''Glacier de l'Aiguillette** kaj **Aouille-Glaĉero** (france **Glacier de l'Aouille**).

## Elfluanto 
Otemma-Glaĉero nutras la riveron Dranse de Bagnes, kies akvo estas kolektata en la baraĵlago Lago de Mauvoisin. Post la elfluo el la baraĵlago ĝi alfluas al Rodano.

## Historio 
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko ankaŭ **Epicoune-Glaĉero** (france **Glacier de l'Epicoune**) kaj **Crête-Sèche-Glaĉero** (france **Glacier de la Crête Sèche''') estis ligitaj kun Otemma-Glaĉero. Ekde la mezo de la 19-a jarcento la glaĉero retiriĝis proksimume 3 km. Dum la retiriĝo de Crête-Sèche-Glaĉero inter ties langofrunto kaj la flankmoreno de Otema-Glaĉero plurfoje estiĝis natura baraĵlago, kiu okaze de siaj elrompiĝoj ĉirkaŭ la jaro 1900 kaŭzis grandajn damaĝinundojn en la Valo de Bagnes.

## Eksteraj ligiloj 
* Otemma-Glaĉero sur la Svisa-Glaĉermezurreto de ETH-Zuriko

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Valezo
Nezahualcóyotl (komunumo)

**Nezahualcóyotl** estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato *(Estado de México)*. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Nezahualcóyotl.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 1,140,528 loĝantojn. El tiuj 553.113 viroj kaj 587.415 virinoj. La komunumo havas surfacon de 63.44 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2220 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 988.0 milimetroj.

La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 24′ norda latitudo kaj 98° 59′ okcidenta longitudo.

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la komunumo en la retejo *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Meksiko
Kategorio:Komunumoj de Estado de México
Hamado

[dekstra|eta|300px|Hamado sur [Kabo-Verdo|kabverda insulo Boa Vista]]
**Hamado** (Arabe, حمادة *ḥammāda*) aŭ **rokdezerto** estas tipo de dezerta pejzaĝo, konsistanta ĉefe el malfertilaj rokecaj ebenaĵoj kun malmulte da sablo. Hamado estas la plej ofta tipo de dezerto, ĝi formas 70% de la Saharo.

Hamadoj estas plenplenaj ne per sablo (kiel estas ergoj) aŭ per gruzo (kiel seriroj), sed per akra-eĝaj ŝtoneroj, ili formiĝis en ebenoj, kiam tiuj estis inunditaj post fortaj pluvoj, rapide sekiĝis kaj la restintaj ŝtonoj eroziiĝis.

La vegetaĵaro estas dezertece malabunda. Hamadoj estas apenaŭ traireblaj por veturiloj kaj kameloj.

Vidu: Dezerto#Tipoj

## Eksteraj ligiloj 
Difinoj (): *hamada* ,
*reg*  kaj
*erg*  laŭ Geologia vortaro

Kategorio:Dezertoj
Socia klaso

eta|381x381ra|Usona afiŝo de 1911, kiu montras la kapitalisman socion, kie mono regas ĉion, la monarkio kaj registaro estas ĉe la avangardo, la pastraro estas subulo al la registaro, la armeo sub la pastraro, la burĝaro rigardas al la armeo, kaj la laboristoj. portu ĉiujn surdorse.
**Socia klaso** kutime referencas hierarĥiajn malsamojn inter individuoj aŭ grupoj en socioj aŭ kulturoj. Kutime individuoj grupiĝas en klasoj laŭ siaj ekonomiaj pozicioj aŭ similaj politikaj kaj ekonomiaj interesoj ene de la klassistemo.

Socian klason konsistigas personoj, kiuj en iu socio havas similajn privilegiojn kaj posedon kaj pro tio estas certasence elkluditaj de aliaj grupoj analoge difinitaj. Ekzemploj estas nobelaro, burĝaro, klerikaro, laboristaro/proletaro, militistaro.

1. Dividaĵo de popolo laŭ iuj civilaj aŭ politikaj kondiĉoj. La tri klasoj de la patricioj, kavaliroj kaj plebanoj en antikva Romo. Pri tio oni devus paroli ne pri klaso, sed pri socia tavolo.

2. Aro da personoj havantaj samajn ekonomiajn interesojn, kaj plej ofte luktas por plibonigi ilin. La reganta klaso, la meza klaso, la laborista klaso.

3. Supra klaso en modernaj socioj estas la socia klaso komponita de personoj kiuj tenas la plej altan socian statuson, kutime la plej riĉaj membroj de la klasa socio, kiuj same tenas la plej grandan politikan povon. La supra meza klaso estas la socia grupo konstituita de membroj de plej alta statuso de la meza klaso.

## Vidu ankaŭ
* Ekonomia malegaleco
* Kasto
* Komunismo
* Socialismo
* Klasbatalo
* Meza klaso
* Socia statuso
* Stato: la Tria Stato, Ĝeneralaj Statoj
* Socia tavoligo
* Socia moviĝeblo

Kategorio:Marksismo

Kategorio:Sociologio
Kategorio:Socialismo
Kategorio:Antropologio
Opatovský Sokolec

eta|Ligna monumento de Opatovský Sokolec
eta|Kalvinana preĝejo de Opatovský Sokolec
**Opatovský Sokolec,** hungare **Apácaszakállas** estas vilaĝparto de Okoč.

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Komarno-Bratislavo, tute kontaktiĝanta kun Okoč. La plej proksima urbo estas Veľký Meder 6 km-ojn for. La distrikto troviĝas inter Danubobranĉoj. Apud la eksvilaĝo kanalo preterfluas.
 
## Historio 
La plej frue avaroj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1221. Béla la 4-a en 1262 donacis vilaĝon *Zalonta Zakalus* al sia filino. En 1347 la vilaĝo ricevis doganorajton. La loĝantoj iĝis kalvinanoj ekde la 16-a jarcento. Komence de la 20-a jarcento la proksima sukerofabriko setligis katolikojn, kiuj okupiĝis pri agrikulturo kaj bredado. 

En 1910 loĝis en la vilaĝo 975 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóköz, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj  iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Dum la socialismo kolĥozo formiĝis, kiu unuiĝis kun kolĥozo de Okoč en 1973. En 1976 vilaĝo kuniĝis al Okoč.

## Vidindaĵoj 
* klasikisma kalvinana preĝejo de 1784, la turo aldoniĝis en 1804
* klasikisma kastelo el la 19-a jarcento kun parko, nun domo por maljunuloj

Kategorio:Okoč
Bvabaoj

La **bvabaoj** (memnomigo, singulare: *Bwa*, alia nomo: *Bobo-Oule*) estas unu el la plej grandaj etnoj en nordokcidenta Burkino. Hodiaŭ tie vivas proksimume 300.000 bvabaoj, precipe en ilia ĉefurbo Bobo-Dioulasso, la dua plej granda urbo de la lando. La bvabaa lingvo estas nomata *Bwamu*.

Konataj estas la bvabaoj precipe per siaj belaj artaj maskoj, kiuj havas tre abstraktajn formojn. Al ilia arto ankaŭ apartenas figuroj, bronzofandaj kaj potistaj produktoj.

Kategorio:Etnoj
Bvabaoj
Bvabaoj
Kategorio:Etnologio
Kategorio:Etnografio
Kategorio:Burkino
Akvopurigejo

**Akvopurigejo** estas ejo, kie uzata akvo estas purigata antaŭ recikligo en naturan medion.

[eta|maldekstra|Biologia traktado per aldono de [oksigeno. ]][eta|200px|Akvopurigejo en Almere, [Nederlando]]Dum la purigado oni uzas mekanikajn (fizikajn), biologiajn kaj kemiajn procedojn. Modernaj akvopurigejoj estas kutime triŝtupaj.

La unua akvopurigejo en Eŭropo ekfunkciis en 1882 en Frankfurto ĉe Majno.

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga akvopurigejo 
* Virtuala akvopurigejo
* Virtuala rondiro tra la akvopurigejo Suderburg 
* Informoj pri tekniko de akvopurigado
* 360°-vidaĵoj de la historia akvopurigejo en Frankfurto ĉe Majno
* Video pri funkciado de akvopurigejo 

Kategorio:Mediprotektado
Kategorio:Ruboj
Kategorio:Akvo
Akvokonsumo

**Akvokonsumo** estas la kvanto da akvo uzata por homa uzo. Ĝi entenas ne nur la trinkakvon, sed ankaŭ la kvanton da akvo necesa al la ĉiutaga vivo (lavado, uzado de necesejo, kuirado, ktp.) kaj tiun uzatan en agrikulturo, komerco kaj industrio.

Akvomezuriloj indikas la uzitajn kvantojn. En Germanio la kvanto uzata hejme atingas apenaŭ 10 % de la tuta akvokonsumo. Centraloj (elektraj kaj termaj) uzas ĉirkaŭ 66 %.
 
## Akvokonsumo tra la mondo 
La akvokonsumo estas la plej alta en la kvin landoj, kiuj uzas 60% de la monda akvo, t.e. Hindio, Ĉinio, Usono, Pakistano kaj Rusio. 

En Azio loĝas 61% de la monda loĝantaro kaj estas konsumitaj 68% de la akvo. Tia porcento klariĝas pro la kulturo de rizo.

Ambaŭ Amerikoj konsumas 300.000 m³, t.e. 14% de la akvo.

Afriko konsumas 200.000 m³, t.e. 9 %.

Eŭropo konsumas 180.000 m³ da akvo, 80.000 el ili en Okcidenta Eŭropo.

;Uzo de akvo en m³/loĝanto/jaro:

* Usono: 	1.840
* Kanado: 1.623
* Hispanio: 1.040
* Italio: 976
* Aŭstralio: 839
* Japanio: 735
* Francio: 547
* Germanio : 532
* Maroko: 387
* Vjetnamio: 371
* Britio: 292
* Senegalo: 151
* Kamboĝo: 48
* Ĉado: 26

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Ĉu uzi pluvakvon hejme? 
* Akvokonsumo en Germanio, 2004
* Altvalora malsekaĵo - modelprojektoj (pdf)
* Akvokonsumkalkulilo
* Akvoŝparado estas altkosta stultaĵo - intervjuo kun Hans-Jürgen Leist 
* Orientgermanoj estas akvoŝparĉampionoj

Kategorio:Ekologio
Kategorio:Akvo
Ried-Glaĉero

**Ried-Glaĉero** (germane **Riedgletscher**) estas valglaĉero en la Valezaj Alpoj. La glaĉero havas longecon de 6,35 km, supre larĝecon de 2 kaj ĉe la frunto de 0,3 km kaj kovras areon de 8,22 km².

## Priskribo 
Ried-Glaĉero havas sian originon je la firnkovrita nordflanko de Nadelhorn (4327 m s.m.), grava pinto de la Mischabel-Masivo, je alteco de pli ol 4200 m s.m.. Tra kruta deklivo la glaĉero fluas norden kaj etendiĝas en glarĝa trogo je alteco de inter 3400 kaj 3600 m s.m.. Ĝin limigas en okcidento Dirruhorn (4035 m s.m.) kaj en oriento *Balfrin* (3796 m s.m.). Post tiu trogo Ried-Glaĉero fluas nordokcidenten en valon, je kies okcidenta flanko situas *Breithorn* (3178 m s.m.) kaj kiun oriente limigas *Färichhorn* (3292 m s.m.). La glaĉerlango nun ĉiam pli kaj pli mallarĝiĝas kaj finiĝas nuntemple je alteco de proksimume 2100 m s.m. En nordoriento Ried-Glaĉero Estas ligita kun Balfrin-Glaĉero kaj en nordoriento kun Bider-Glaĉero.

## Elfluanto 
Ĝia elfluanto estas *Riedbach*, kiu alfluas apud Sankt Niklaus al Matter Vispa, kiu post ĝia kunfluo kun Saaservispa en Stalden VS unuiĝas al Vispa, kiu alfluas en Visp al Rodano. El *Riedbach* per pluraj suonoj estas forigita akvo, kiu estis utiligita por la akvumigo de la herbejoj sur la komunuma teritorio de Grächen.

## Historio 
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko en la mezo de la 19-a jarcento Ried-Glaĉero etendiĝis ankoraŭ 1 km pli profunden al la valo kaj finiĝis sub la hodiaŭa arbarlimo.

## Altmontara turismo 
Sur rokpodio oriente de Ried-Glaĉero situas je alteco de 2886 m s.m. la Bordier-Kabano de Svisa Alpismo-Klubo (SAC). La kabano atingeblas nur transirante la glaĉeron kaj servas kiel elirpunkto de montgrimpadoj en la norda Mischabel-Masivo.

## Eksteraj ligiloj 
* Ried-Glaĉero sur la Svisa Glaĉermezurreto de ETH-Zuriko

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Valezo
Pizol-Glaĉero

**Pizol-Glaĉero** (germane **Pizolgletscher**) estas deklivglaĉero en Kantono Sankt-Galo, Svislando. La glaĉero havas longecon de 0,6, kaj larĝecon de 36 km kaj kovras areon de 0,21 km².

## Priskribo 
Pizol-Glaĉero estas la eta restaĵo de iam granda trogglaĉero je la nordorienta deklivo de la monto Pizol. La glaĉero situas sur la teritorio de la komunumo Mels kaj ĝi estas krom Sardona-Glaĉero en Pfäfers la sola glaĉero en Kantono Sankt-Galo. La glaĉero kovras kvazaŭ du trogŝtupojn sub la pinto de Pizol, la supra je alteco de 2700 m, de kie la glaĉero fluas tra kruta deklivo al la malplikruta suba ŝtupo kaj finiĝas en relative larĝa frunto je alteco de proksimume 2600 m. La degelakvo de la glaĉero nutras du lagetojn en la retiriĝareo kaj poste fluas al la rivero Seez, alfluanto de Valenlago.

## Historio 
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko la Pizol-Glaĉero estis almenaŭ 5-oble pli granda ol hodiaŭ. Dum ĝia retiriĝo ĝi postlasis trogojn, el kiuj du pleniĝis kun akvo kaj fariĝis beletaj glaĉerlagetoj. Dum la lasta glaciepoka malvarmperiodo antaŭ 11000 ĝis 13000 jaroj la glaĉero nutris brakon de la Rejn-Glaĉero, kiu estis ligita tra la valo de Valen-Lago kun Linth-Glaĉero. Dum ĝia retiriĝo tiam ĝi postlasis la 5 famajn Pizol-Lagojn, nome *Baschalvasee* (je 2174 m s.m.), *Wangersee* (2227 m s.m.), *Schwarzsee* (2368 m s.m.), Schottensee (2335 m s.m.) kaj Wildsee (2493 m s.m.). La moreno rekte malantaŭ Wildsee datiĝas de la fino de la lasta malvarmepoko je antaŭ proksimume 11000 jaroj. En la mezepoka varmepoko la glaĉero praktike komplete malaperis dum tiam dum la Eta Glaciepoko alproksimiĝi ankoraŭfoje al Wildsee. Nuntempe la glaĉero estas mortanta. Ĉar somere ĝi ofte eĉ ne plu restas firnkovrita la glaĉero dum varmaj jaroj apenaŭ plu ricevas glacinutraĵon, kaj tal estas nur demando de 10 ĝis 20 jaroj, ĝis kiam la glaĉero komplete fordegelis.

## Turismo 
La regiono estas facile atingebla per du seĝtelferoj al lokoj kelkcentmetrojn sub la pinto de la monto Pizol, unu ek de Wangs kaj la alia ek de Bad Ragaz. En vintro la regiono estas bela por skiado kaj neĝtabulado dum la kvin lagoj en somero invitas al bela migrado.

## Vidu ankaŭ 
* Pizol

## Eksteraj ligiloj 
* Pizol-Glaĉero en la Svisa Glaĉermezurreto de ETH-Zuriko
* Pizol-Glaĉero sur la retejo *Glaciers online*

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Sankt-Galo
Fernando Lugo

**Fernando Armindo LUGO Méndez** (naskiĝis la 30-an de majo 1951 en San Solano, departemento Itapúa en suda Paragvajo) estis Prezidanto de Paragvajo de 2008 ĝis 2012. De 1994 ĝis 2006 li estis episkopo de San Pedro kaj gajnis tie la honoran titolon *"episkopo de la povruloj"*.

La 15-an de junio 2012 en la loĝloko *Curuguaty* de la departemento *Canindeyú* en la nordoriento de Paragvajo ekestis perforta konflikto inter policistoj kaj terenaj okupantoj - kadre de tio mortis almenaŭ 17 homoj, inter ili 6 policistoj. Fernando Lugo estis deklarita politika respondeculo de la incidento, kaj la Ĉambro de Deputitoj de Paragvajo la 21-an de junio 2012 iniciatis senpostenigi lin. La Ĉambro de Senatanoj nur unu tagon poste konfirmis la senpostenigon per 39 voĉoj por,4 kontraŭ kaj 2 sindetenoj . Proceso de Fernando Lugo en la Supera Kortumo de Paragvajo kontraŭ tiu ago estas nefinita.

Lugo akceptis sian senpostenigon pere de la parlamento, sed deklaris la agon "ŝtatrenverso". Liaj advokatoj anoncis kontroligi la agon ne nur pere de la Supera Kortumo de Paragvajo, sed ankaŭ per la Interamerika Kortumo pri Homaj Rajtoj. La Organizaĵo de Amerikaj Ŝtatoj kritikis la agon esti "iom tro hasta", kaj parolisto de la Komunumo Sudamerika de Nacioj la 23-an de junio nomis la agon "minaco de la demokratia ordo". Posteulo de Lugo en la posteno de ŝtata prezidanto iĝis la ĝistiama vicprezidanto Federico Franco.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Artikolo pri Lugo en "Zeit"
* Fernando Lugo en *Catholic-Hierarchy*
* Baloto-ttt-ejo de Lugo

Kategorio:Kristanaj socialistoj
Kategorio:Prezidantoj de Paragvajo
Kategorio:Paragvajaj politikistoj
Kategorio:Episkopoj
Kunimperiestro

**Kunimperiestro** estas imperiestro, kiu dividas sian regpovon kun aliaj homoj. Tio povas okazi dum politika krizo, kiam neniu sukcesas atingi la imperiestrecon sole kaj decidas dividi la regadon, aŭ kiam estas pli ol unu kronita imperiestro samtempe.  

Dum la romia imperio, ekzemple, estis multaj kunimperiestroj, ĉefe ĉar ne estis klara regulo por elekti imperiestron kaj, ĝenerale, armeo, pretora gvardio kaj senato aklamis pli ol unu homon al rego de imperio. 

Dum kelka tempo, estis normala kunimperiestrado en Romio, kiam la imperio estis dividita en du partoj, okcidenta kaj orienta, kaj dum tetrarkio.

Kategorio:Titoloj
Kategorio:Regnestroj
*Kunimperiestro