open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fera sulfato

Ekzistas pluraj specimenoj de **feraj sulfatoj**, nome la jenaj:

* Fera (II) sulfato
* Fera (III) sulfato
* Fera (II) amonia sulfato
* Fera (III) amonia sulfato

sulfato
Kategorio:Saloj
28453 Alexcecil

'*28453 *Alexcecil'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Alexander Michael Cecil*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2011 pro sia projekto pri sciencoj de la medio. Li estis lernanto ĉe la *E. E. Waddell High School'' de Charlotte (Norda Karolino, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kastelo Nordkirchen

eta|maldekstra|330ra|
eta|maldekstra|330ra|
eta|maldekstra|330ra|
eta|maldekstra|330ra|
**Kastelo Nordkirchen** estas baroka kastelo en la suda Monastera lando kaj lokas pli ol 25 kilometrojn for de Monastero. Ĝi situas sur la teritorio de la komunumo Nordkirchen en la distrikto Coesfeld en la germana  federacia lando Nordrejn-Vestfalio. La monumentprotektata akvokastelo estas la plej granda baroka sidejo de Vestfalio kaj estas nomata pro siaj amplekso kaj arĥitektura formiteco ankaŭ la „Vestfalia Versailles“.

UNESKO deklaris kastelon kaj parkon kiel „Tutarta verko de internacia rango“ kiel protektinda. La domoj loĝigas ankoraŭ nuntempe la Fakan Altlernejon por Financoj de la Lando Nordrejn-Vestfalio kun proksimume 1000 studantoj. En la volbokelo loĝas restoracio. Kelkaj partoj de la kastelo estas je la dispono de vizitantoj kaj estas viziteblaj kadre de ĉiĉeronadoj. En la jaro 1988 proks. 50.000 vizitantoj uzis ĉi tiun eblecon. Ankaŭ la kastelparko estas alirebla por la publiko. La kastela kapelo estas luebla por geedziĝaj solenaĵoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo pri la kastelo de Fachhochschule für Finanzen des Landes NRW
* Informoj pri la kastelo sur la retpaĝo de la komunumo Nordkirchen 
* Kastelaj koncertoj je Nordkirchen 
* Bildoj de Kastelo Nordkirchen  en Bildarchiv des LWL-Medienzentrums für Westfalen
* 360°-Panoramabildo de Kastelo Nordkirchen  en Kulturatlas Westfalen (bezonas Adobe Flash)

Nordkirchen
Nordkirchen
Kategorio:Parkoj en Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Barokaj konstruaĵoj en Germanio
Kategorio:Monumentoj en Vestfalio
Kategorio:Distrikto Coesfeld
20098 Shibatagenji

'*20098 *Shibatagenji'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Genji Shibata'', medicina doktoro, kiu kontribuis al la publika bonfarto per establo de malsanulejo kaj hejmo por maljunuloj en Jamaguĉi.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Gyula Rimanóczy (1903 - 1958)

**Gyula Rimanóczy** [djula rimanOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rimanóczy Gyula** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto, signifa figuro de la hungara avangardo. Lia avo estis Kálmán Rimanóczy (patro), lia patro estis Kálmán Rimanóczy (filo), lia filino estis Yvonne Rimanóczy.
eta|Preĝejo de Gyula Rimanóczy
eta|Ministerio pri Trafiko kaj Poŝto fare de Gyula Rimanóczy
eta|Preĝejo Sankta Antonio (Zugló)
Gyula Rimanóczy http://nori.gov.hu/nemzeti-sirkert/budapest/farkasreti-temeto/rimanoczy-gyula/4111  naskiĝis la  en Vieno, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Rimanóczy akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1925, poste li studvojaĝis en Eŭropo, fine li eklaboris en laborejo de Gyula Wälder (arkitekto). Inter 1933 kaj 1948 li estis memstara arkitekto, poste la ŝtato malpermesis la privatajn entreprenistoj, tial li aliĝis al ŝtata arkitekta laborejo. Li laboris ĝismorte, sed li instruis ankaŭ ekde 1953 en supera majstra arkitekta lernejo. Li ricevis premion Kossuth en 1955, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A kislakáskérdés fontos problémája* (1930)
* *Új Parthenonok felé* (1942)
* *Hozzászólás Nagy Budapest rendezési tervéhez* (1948)
* *A jövő Budapestje* (1957)

## Elektitaj arkitektaj planoj 
* diversaj vilaoj ĉefe en Budapeŝto
* Preĝejo Sankta Antonio (Pasarét) (1933)
* garaĝo por aŭtobusoj en Budapeŝto (1937)
* Ministerio pri Trafiko kaj Poŝto (1939)
* Preĝejo Sankta Antonio (Zugló) (1944)
* Universitato de Veszprém (1951)
* Teknikuniversitato de Budapeŝto (pli nova domego, 1955)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo R, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dan Harmon

**Daniel Joey Ramone "Dan" Harmon** (naskiĝis la ) estas usona verkisto, produktisto kaj voĉaktoro. Li estas konata kiel la kunkreinto de la televida serio *Rick and Morty*.

## Eksteraj ligiloj 
* *Dan Harmon* en IMDb

Kategorio:Usonaj komikistoj
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Eŭtokio

**Eŭtocio** aŭ **Eŭtokio** el Aŝkelon (ĉ. 480 - ĉirkaŭ 540) estis greka matematikisto kiu vivis en la unua epoko de Bizanco.

Oni ne konas originan rezultojn de Eŭtokio kvankam estas neprobabla ke li atingis ilin. El li oni konservas komentariojn al la kvar libroj de la *Konikaj* de Apolonio de Pergo kaj al la verkoj de Arkimedo, nome *Pri la ekvilibro de la ebena figuro*, *Pri la sfero kaj la cilindro* kaj *Pri la mezuro de la cirklo*.

La komentarioj de Eŭtokio konstituas gravan fonton kiu klarigas nekonatajn aspektojn de la historio de la greka matematiko. Partikulare, la komentario al la verko de Arkimedo *Pri la sfero kaj la cilindro* enhavas aprezatan recenzon de antikvaj solvoj al la problemo de la duobligo de la kubo.

## Bibliografio
* Arquímedes. Eutocio (2005). Tratados I. Comentarios. Madrid: Editorial Gredos. ISBN 978-84-249-2757-8.
* Mugler Charles (eld.), Archimède, tome IV (Commentaires d’Eutocius et fragments), Paris, Les Belles Lettres, 1972. 

Kategorio:Helenaj matematikistoj
Domenico Fetti

**Domenico Fetti** (literumita ankaŭ Feti, ĉ. 1589 – 4a de aprilo 1623) estis itala baroka pentristo, kiu estis aktiva ĉefe en Romo, Mantovo kaj Venecio. Li specialiĝis en religia pentrarto. Partikulare li pentris serion de la Paraboloj de Jesuo.[eta|dekstre|250px|*[Arkimedo pensema*. Oleo sur tolo de la pentristo Domenico Fetti (1620). *Gemäldegalerie Alte Meister*, Dresdeno.]]

## Bibliografio 
* Wittkower, Rudolf (1993). Pelican History of Art, Art and Architecture Italy, 1600-1750. Penguin Books. pp. 106-107.
* Boccazzi, F. Z., «Fetti o Feti» en Diccionario Larousse de la pintura, tomo I, Editorial Planeta-De Agostini, S.A., 1987. ISBN 84-395-0649-X.

Kategorio:Naskiĝintoj en la 16-a jarcento
Kategorio:Personoj de Romo
Kategorio:Italaj pentristoj
Kategorio:Barokaj pentristoj
Makropedoj

La **makropedoj** - latine fake *Macropodidae* - estas bestoj el la biologia familio de marsupiuloj, la "kangurua familio": al tiu grupiĝo apartenas kanguruoj, valabioj, kvokaoj, arbokanguruoj de la genro *Dendrolagus* kaj pluraj aliaj subfamilioj. Makropedoj hejmas en la aŭstralia kontinento (la ĉefa teritorio Aŭstralio, insuloj Tasmanio kaj Nov-Gvineo kaj pluraj pliaj insuloj). Antaŭ la alveno de eŭropanoj al tiu regiono, ekzistis pli ol 65 specioj de makropedoj. Ses el ili ekde tiam formortis, kaj 11 pliaj forte reduktiĝis en nombroj, tial ke nun ili estas minacataj de ebla formorto. Aliaj specioj jam antaŭe formortis kiam la indiĝenaj aŭstralianoj alvenis.

Kategorio:Makropedoj
Kategorio:Marsupiuloj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Marsupio

dekstra|eta|180px|Kangurido ene de la sako.
eta|180px|maldekstre|Kangurino kun matura junulo en la sako.
**Marsupio** (el la scienca latina *marsupium*, signife sako) estas ventra haŭtpoŝo, nome sako de haŭto, ĉe la inoj de grupo de primitivaj mamuloj, en kiu troviĝas la mametoj kaj kie kuŝas la idoj dum la unua tempo post la naskiĝo. De tiu organo kaj funkciado vena la nomo de la marsupiuloj, nome ordo (*Marsupialia*) de primitivaj mamuloj el Aŭstralio kaj Sudameriko, kiujn karakterizas la posedo de marsupio, tiel kiel didelfoj, makropodoj kaj marmozoj. Ĝi estas trajto ankaŭ de Monotremoj. Ĝi estas trajto eble ankaŭ de ĉefe formortintaj ne-placentulaj mamuloj kiel el la klado *Eutheria* kiel la *Zalambdalestes* (kaj rare en la maskloj de la didelfo *Chironectes minimus* kaj de la formortinta tilacino). Marsupiulinoj naskas vivantan sed relative nedisvolvigitan feton. Kiam tiu ido naskiĝas, ĝi grimpas el la interno de la patrino al la sako. Tiu sako estas faldaĵo de haŭto kun unusola malfermaĵo, kiu kovras la mamocicojn. Ene de la sako, la blinda ido ligiĝas al unu el la patrinmamoj kaj tie restas ligita ĝis ĝi kreskiĝas al junula stadio. Poste, ĉe multaj specioj la sako restas hejmo de la junulo, kiel estas populara bildo ĉe kanguruoj.

## Marsupiuloj 

Dosiero:Tasdevil_large.jpg|tasmana diablo
Dosiero:Beuteltiere fg1.jpg|ida valabio en la patrina marsupio
Dosiero:Koala.jpg|koalo (*Phascolarctos cinereus*)
Dosiero:Didelphis virginiana.jpg|norda didelfo

## Notoj 
Kategorio:Mamula anatomio
Kategorio:Marsupiuloj
Justin Roiland

**Mark Justin Roiland** (naskiĝis la ) estas usona aktoro, voĉaktoro, animaciisto, verkisto, produktisto, komediisto, reĝisoro kaj videoluda programisto. Li estas konata kiel la kunkreinto de la televida serio *Rick and Morty*, en kiu li voĉaktoras la voĉojn de Rick kaj Morty.

## Eksteraj ligiloj 
* *Justin Roiland* en IMDb

Kategorio:Usonaj animaciistoj
Kategorio:Usonaj voĉaktoroj
Kategorio:Usonaj televidaktoroj
Kategorio:Usonaj televidverkistoj
Kategorio:Usonaj satiristoj
Jenő Rimanóczy

**Jenő Rimanóczy** [jenO rimanOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rimanóczy Jenő** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto. Lia patro estis Gyula Rimanóczy (1903), lia frato estis Gyula Rimanóczy (1932), lia fratino estis Yvonne Rimanóczy.
[eta|Stacidomo de ekonomia fervojo en [Dombóvár fare de Jenő Rimanóczy]]
Jenő Rimanóczy http://www.wikiwand.com/hu/Riman%C3%B3czy_Jen%C5%91 naskiĝis la  en Budapeŝto kaj mortis la 29-a de junio 2019.

## Biografio 
Jenő Rimanóczy post gimnazio estis teknologia desegnisto 3 jarojn, poste li akiris arkitektan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1958. Li ankaŭ laboris dum la studentaj jaroj en arkitekta laborejo. Post la diplomo li plulernis en supera majstra arkitekta lernejo, sed li ankaŭ laboris jam kiel arkitekto. Li edziĝis en 1961, baldaŭ li havis 2 filinojn. Inter 1964–1970 li estis ankaŭ asistanto en la Teknikuniversitato. Paŝo post paŝo li havis pli altajn postenojn, en 1978 li estis nomumita teknologia vicdirektoro, ankaŭ ĉefarkitekto. Inter 1978–1984 li ankaŭ instruis en la menciita majstra arkitekta lernejo. En 1989 li pensiuliĝis, tamen li laboris plu ĝis 1998. Li ricevis 4 premiojn inter 1963-2014.

## Elektitaj arkitektaj konstruaĵoj 
* stacidomo de ekonomia fervojo en Dombóvár (1952-1953)
* sidejo de agrikultura esplora instituto en Nyíregyháza (1962-1966)
* infanĝardeno kaj infanvartejo en Budapeŝto (1975-1978)
* ginekologia hospitalo de Nyíregyháza (1990-1994)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* http://egyvaradiblogjanagyvaradrol.blogspot.hu/2013/06/emlektabla-ket-rimanoczynak.html

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kinga Saárossy

**Kinga Saárossy** [ŝAroŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Saárossy Kinga** estas hungara aktoro, vicurbestro. Ŝia edzo estas Balázs Blaskó.
eta|Kinga Saárossy
Kinga Saárossy http://www.imdb.com/name/nm1399323/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Kinga Saárossy frekventis gimnazion en Eger, poste ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1976. Ŝia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Petőfi (Veszprém). En la teatra jaro de 1985 ŝi apartenis al Teatro de Nyíregyháza, poste al Teatro de Kecskemét. Ekde 1988 ŝi estas membro de Teatro Gárdonyi Géza (1987–1989). Ŝi ricevis kelkajn premiojn en la 2010-aj jaroj, en 2010 ŝi ricevis la titolon "eterna mebro de Teatro Gárdonyi". Inter 2010–2014 ŝi estis vicurbestro de Eger. Ŝi naskis 2 gefilojn en la 1980-aj jaroj.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - vartistino de Julieta (en Teatro Gárdonyi)
** Hamleto - Gertrud (en Teatro Gárdonyi)
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* - Olívia (en Teatro Gárdonyi)
** La komedio de eraroj - Luciana (en Teatro Petőfi)
* József Katona: *Bánk Bán* – Izidora (en Teatro Petőfi); Gertrudis (en Kecskemét)
* Gábor Presser: *A padlás* – Süni; Mamóka (en Teatro Gárdonyi)
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* – Lady Milford (en Teatro Gárdonyi)
* Mihály Eisemann - Károly Nóti: Hyppolit, la lakeo (teatra versio) - S-ino Schneider (en Teatro Gárdonyi)

## Elektitaj filmaj roloj 
* Fantomo en Lubló (televizia versio)
* *Mint oldott kéve* (televizia serio, 1983)
* kelkaj dubladaj roloj en eksterlandaj filmoj http://iszdb.hu/?szemely=84222

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* http://port.hu/adatlap/szemely/saarossy-kinga/person-12848
* http://www.gardonyiszinhaz.hu/hu/tarsulat/szinmuveszek/c/saarossy-kinga

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Sopronkövesd)

**Preĝejo de Naskiĝo de Maria** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Sopronkövesd.

## Historio 
Jam dum la mezepoko funkciis en la sama loko katolika kirko. Baldaŭ la loĝantoj luteraniĝis, sed la katolika grupo estis refondita en 1709. Grafo Ferenc Széchényi konstruis la nun videblan preĝejon en la sama loko en la 1810-aj jaroj. La orgeno ekfunkciis en 1870. La pentritaj fenestraj bildoj estis kreitaj en 1928. Plenaj renovigaj laboroj okazis en 2005.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo staras sola, la reliefanta turo tuŝas la trotuaron. La turo havas 3 sonorilojn. Interne la freskoj kaj sekpentraĵoj estis pentritaj en 1972. La predikejo estis farita en 1817. Apud la ĉefaltaro la skulptaĵoj pri Sankta Stefano kaj Sankta Ladislao devenis el la pli frua preĝejo. La ĉefaltara bildo prezentas Naskiĝon de Maria. La flanka altaro prezentas Kriston sur la kruco, apude Sankta Maria, Mario Magdaleno kaj Sankta Johano la Evangeliisto. Altaro sub la galerio estas dediĉita al Senmakula Koncipiĝo. Ekde 2016 estas videbla reliefo pri Vilmos Apor.

En la preĝejo koruso funkcias. Kermeso okazas en la 8-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Sopronkov
Sopronkovesd
Kategorio:Sopronkövesd
Salalo

eta|775ra|centre|Larĝa panoramo en Salalo

eta|maldekstra|260ra|
maldekstra|eta|260ra|
**Salalo**, arabe **صلالة‎‎** (latinliterigite *Salala* laŭ *Ṣalālah*), estas universitata urbego, havenurbo, provinco (vilaja) kaj ĉefurbo de la gubernio Dofaro en Omano ĉe la sudorienta rando de la araba duoninsulo.
maldekstra|eta|260ra|
maldekstra|eta|260ra|
eta|dekstra|260ra|
eta|maldekstra|260ra|
eta|dekstra|260ra|
## Bazaj informoj 
* Areo: 4,934 &nbsp;km² 
* Horzono: UTC +4
* Telefonkodo: 23 kaj 6 individuaj ciferoj 

## Geografio 
Salalo situas en suda parto de la lando laŭ la Araba Maro. Sib (urbo) troviĝas 855, Suhar 863, Maskato 871 km.

## Historio 
La loĝloko jam antaŭ jarcentoj de Kristo estis signifa komerca urbo, kiun tuŝis vojo pri olibanoj. La urbo atingis la pinton de prospero en la 13-a jarcento pro la daŭra komercado. Eĉ Marko Polo priskribas la urbon prospera. Poste ĝi kadukiĝis kaj en la 19-a jarcento ĝi estis parto de la sultanlando de Maskato. Inter 1932 kaj 1970 la urbo estis sultanlanda ĉefurbo.

## Ekonomio 
Salalo estas ankaŭ nun komerca urbo helpe de la haveno. En la urbomezo restis netuŝitaj la bazaroj. La klimato de la urbego permesas kultivi kelkajn legomojn kaj fruktojn, ĉefe kokosojn.

## Eduko 
En la urbo du ŝtataj altlernejoj kaj privata universitato funkcias. Krom la lokaj lernejoj funkcias ankaŭ aliaj lernejoj por la elmigrantoj el Barato, Pakistano, Bangladeŝo kaj Srilanko.

eta|maldekstra|260ra|
eta|dekstra|260ra|

## Trafiko 
Salala havas internaciajn flughavenon kaj havenon. El Salala kuras 2 vojoj laŭ la marbordo, la tria vojo kuras al interno de la lando. En la urbego nur taksioj liveras la pasaĝerojn, sed al aliaj urboj modernaj aŭtobusoj.

## Klimato 
Salala havas varman dezertoklimaton, kvankam la someroj estas pli malvarmaj ol en pli nordaj aŭ enlandaj partoj de Omano. Salalah estas tre nuba dum la musono en julio kaj aŭgusto. Jare pluvas po 131 mm, en ĉiuj monatoj pluas iomete, sed en mezurebla kvanto dum musonoj. La jara averaĝa temperaturo estas 26 °C.

## Vidindaĵoj 
* sultana palaco
* moskeoj
* horloĝa turo

## Ĝemelurboj 
*  Sofio, Bulgario

## Notoj kaj referencoj 

* laŭ la reta eldono de la *Encyclopædia Britannica* 
* mapo, distancoj 

eta|centra|360ra|

Kategorio:Urboj de Omano
Kategorio:Marhavenaj urboj
Gyula Rimanóczy (1932 - 1992)

**Gyula Rimanóczy** [djula rimanOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rimanóczy Gyula** estis hungara arkitekto. Lia patro estis Gyula Rimanóczy (1903), lia frato estis Jenő Rimanóczy, lia fratino estis Yvonne Rimanóczy.

Gyula Rimanóczy http://wikivisually.com/lang-hu/wiki/Riman%C3%B3czy_Gyula_(%C3%A9p%C3%ADt%C3%A9sz,_1932%E2%80%931992)  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Rimanóczy interrompis la lernadon en gimnazio kaj li eklaboris kiel teknologia desegnisto. Tamen private li faris abiturienton, poste li akiris diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1957. Li ankaŭ laboris dum la studentaj jaroj, post la diplomo li eklaboris en ŝtata arkitekta laborejo. En la 1960-aj jaroj li estis ankaŭ asistanto tie, kie li akiris la diplomon. Li pensiuliĝis en 1986. Li havis edzinon sen idoj.

## Elektitaj arkitektaj konstruaĵoj 
* urbodomo de Rákoskeresztúr (1963)
* uebodomo kun poŝto de Pestszentlőrinc (1983)
* diversaj loĝdomoj, infanvartejoj kaj similaj domoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Christie's

[eta|250px|Aŭkciejo de Christie's de [Londono, en 1808.]]

'''Christie's'* estas unu de la entreprenoj de aŭkcio plej famaj de la mondo. Ĝi estis fondita en 1766 en Londono, Christie’s faris la ĉefajn aŭkciojn de la 18a, 19a kaj 20a jarcentoj, kaj nuntempe pluestas populara montrofenestro por unikaĵoj kaj belaĵoj. Christie proponas pli ol 450 ĉiujarajn vendojn en pli ol 80 kategorioj, inklude ĉiajn areojn de belartoj kaj ornama arto, juvelarto, fotarto, artikoloj por kolektoj, vinboteloj, inter multaj aliaj.

Christie’s havas tutmondan ĉeeston per 54 oficejoj en 32 landoj kaj 12 vendejoj en la tuta mondo, inklude Londonon, Novjorkon, Parizon, Ĝenevon, Milanon, Amsterdamon, Dubai, Zurikon, Hongkongon, Ŝanghajon kaj Mumbajon. Ekde 1998, la entrepreno estas propraĵo de la Groupe Artemis, nome la societo posedata de François-Henri Pinault.

La sidejo de Novjorko aŭkciis en la 4-a de majo 2010 pentraĵon de Picasso nomata *Nudaĵo, verdaj folioj kaj busto* por fina vendo de 106,482,500 usonaj dolaroj.  En 2015 la pentraĵo *Les Femmes d'Alger* (Versio de *O'') de Pablo Picasso, kiu vendiĝis kontraŭ 179,4 milionoj de dolaroj (160 milionoj de eŭroj, proksimume), faris novan rekordon en la merkato de arto iĝante la plej multekosta pentraĵo iam aŭkciita.  En 2022 la pentraĵo Marilina diptiko fare de Andy Warhol vendiĝis kontraŭ rekordo de 195 milionoj da dolaroj.  Per tiu cifero ĝi atingis novan mondan rekordon de plej alta prezo atingita en aŭkcio de unusola artikolo.

## Ĉefestraro 
En la 1a de januaro 2017, Guillaume Cerutti iĝis Delegita Konsilisto de Christie's, pro rekomendo de Patricia Barbizet kaj de la familio Pinault. La Sro. Pinault ekhavis la postenon de Prezidento de la Konsilio kaj la Srino. Barbizet estis nomumita Vicprezidanto. Ekde decembro 2014, la nova prezidento de Christie's estas Patricia Barbizet: unu el la 50 plej povaj virinoj de la mondo laŭ la gazeto *Fortune*.

## Referencoj 
Kategorio:Britaj firmaoj
Kategorio:Mono
Kategorio:Komerco
Kategorio:Financoj
Kategorio:Moderna arto
Joseph Ducreux

, ĉ. 1783]]
Barono **Joseph Ducreux** (naskiĝis la 26-an de junio 1735, mortis la 24-an de julio 1802) estis franca nobelo, portretisto, pastelkrajona desegnisto, miniaturisto kaj gravuristo, kiu estis sukcesa portretisto en la kortumo de Ludoviko la 16-a, reĝo de Francio kaj Navaro, kaj daŭrigis sian karieron post la Franca Revolucio. Li nomumiĝis barono kaj *premier peintre de la reine * (Unua pentristo de la Reĝino), kaj realigis la lastan portreton de la reĝo antaŭ ties ekzekuto. Liaj malpli formalaj portretoj vidigas lian fascinon por fizionomio kaj montras lian intereson vastigi la gamo de vizaĝaj esprimoj en pentrado preter tiuj de oficialaj portretoj.

Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Realismaj pentristoj
Kategorio:Interretaj memeoj
Teono de Aleksandrio

**Teono de Aleksandrio** (ĉ. 335 - ĉirkaŭ 405) estis greka matematikisto kaj astronomo.

Li setlis en la egipta urbo Aleksandrio, kie li verkis ampleksan komentarion de la *Almagesto* de Ptolemeo kaj de iu Katoptriko, kiu estis bazita sur verkoj de Arkimedo kaj de Herono de Aleksandrio. Oni atribuis al li ankaŭ la refandiĝon de la Teorioj de la Elementoj kaj de la Optiko de Eŭklido.

## La lasta filozofo de la dua Biblioteko de Aleksandrio 
Teono, patro de Hipatia, estis la lasta direktoro aŭ zorganto de la nomita dua Biblioteko de Aleksandrio (konstruaĵo kiu estis ene de la Muzeo de Aleksandrio, Teono estas konsiderata en la Suido kiel *la homo de la Mouseion*). Li donis al sia filino kompletan edukadon de matematiko, astronomio, filozofio kaj, eĉ de korpa edukado. Patro kaj filino kunlaboris en la komentario al Almagesto.

## Véase también 
* Novplatonismo
* Hipatia

## Referencoj 
Kategorio:Helenaj astronomoj
Kategorio:Helenaj matematikistoj
Tetiaroa

eta|222ra|Teti'aroa
eta|222ra|Onetahi
'''Teti'aroa''' estas atolo en la alventa grupo de la Societa Insularo de Franca Polinezio, transmara kolektivumo de Francio en la Pacifika Oceano. Iam la feria loko por Tahitiaj reĝoj, la atolo estas vaste konata pro la aĉeto de ĝi fare de Marlon Brando.

## Geografio 
Teti'aroa administracie estas parto de la komunumo (municipo) 'Ārue.

La atolo situas 53&nbsp;km norde de Tahitio. Ĝi havas totalan surfacon de 6 km²; proksimume 585 ha da sablo dividita en 12 motuoj (insuletoj) kun variaj areoj. La laguno larĝas proksimume 7,1&nbsp;km kaj profundas 30 m. Ĝi ne havas malfermaĵon en la rifo, pro tio aliro per boato preskaŭ ne eblas.

La insuletoj (aŭ motuoj), dekstrumen komencante de la sudokcidenta angulo, estas:

# Onetahi (kun flugstrio kaj loko de *The Brando Resort*)
# Honuea
# Tiaruanu
# Motu Tauvini (Tauini)
# Motu Ahurea (Auroa)
# Hiraanae
# Horoatera (Oroatera)
# Motu 'Ā'i.e.
# Tahuna Iti (preskaŭ nevidebla, inundita)
# Tahuna Rahi
# Reiono
# Motu One
# Rimatu'u (kun ornitologia rezervejo)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Teti'aroa Island je NASA Earth Observatory
* The Brando Teti'aroa resort retejo

Kategorio:Insuloj en Franca Polinezio
Marko Klaŭdo Marcelo

**Marko Klaŭdo Marcelo** aŭ en latina *Marcus Claudius Marcellus*; ĉ. 268 – 208 a.K.), kvinfoje elektita kiel konsulo de Romia Respubliko, estis grava romia militestro dum la Gaŭla Milito de 225 a.K. kaj la Dua Punika milito. Marcelo akiris la plej prestiĝan premion kiun romia generalo povus atingi, nome la *spolia opima*, ĉar li mortigis la gaŭlan militestron kaj reĝon Viridomaro en man-mana luktado en 222 a.K. ĉe la batalo de Klastidio. Krome, li famis ĉar estis konkerinta la fortikitan urbon Sirakuzo en longdaŭra sieĝo dum kiu Arkimedo, nome la fama inventisto, estis mortigita. Marko Klaŭdo Marcelo mortiĝis en batalo en 208 a.K., lasante malantaŭe heredon de militaj konkeroj kaj de revivigita romia legendo de *spolia opima*.

## Bibliografio 
* Flower, Harriet I., "The Tradition of the Spolia Opima: M. Claudius Marcellus and Augustus", *Classical Antiquity*, Apr. 2000: 37.
* Lendering, Jona. "Marcus Claudius Marcellus", *Livius: Articles on Ancient History* , 26 Nov. 2008.
* McCall, Jeremiah (2012).The Sword of Rome: A Biography of Marcus Claudius Marcellus. Pen&Sword 2012.
* Plutarch's "Life of Marcellus", *The Parallel Lives*, 30 Apr. 2008, 26 Nov. 2008 (Plutarch's "Life of Marcellus"  Mirror at Massachusetts Institute of Technology)

Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en -208
Kategorio:Romiaj generaloj
Kategorio:Romiaj respublikaj konsuloj
Kategorio:Punikaj militoj
Franc Ksaver Lušin

**Franc Ksaver LUŠIN** (, ; naskiĝis la  en Tainach, mortis la  en Gorico) estis aŭstria teologo slovenlingva kaj ekleziulo.

## Vivo 
Post studoj en Klagenfurt, kie li ankaŭ ordinitis pastro, li iĝis instruanto de bibliaj kaj orientalaj sciencoj ĉe la teologia fakultato de la universitato en Graz. Li estis konsilisto provinca de la registaro de Tirolo. En la jaro 1823-a li elektitis princo-episkopo de la ĉefepiskopujo de Trento kio helpis lin gajni spertojn multajn politikajn kaj administrajn. Lia posteulo tiea iĝis Johann Nepomuk von Tschiderer. En la jaro 1834 li translokitis al la ĉefepiskopujo de Lvivo kie li restis malpli ol unu jaro. En la 17.9.1835 li iĝis ĉefepiskopo de Gorico. En 1836 nomumitis "princo de la imperio" (*Reichsfürst*).

En Gorico li pligrandigis la centran seminariejon kaj venigis la *Karitatajn fratinojn* al kiuj komisiitis la zorgo pri la porvirina malsanulejo kiel ankaŭ pri la instituto *Casa di ricovero*.

## Honoroj 
Lušin nomumitis kavaliro de la *Granda kruco de la imperiestra ordeno de Leopoldo de Aŭstrio*.

## Eksteraj ligiloj 
* Lušin ene de la katolika hierarkio
* Biografieto sur la retpaĝaro de la gorica katedralo 

Kategorio:Slovenaj romkatolikaj episkopoj
Kategorio:Slovenaj romkatolikaj ĉefepiskopoj
Kategorio:Episkopoj de Lvivo
Kategorio:Princepiskopoj de Trento
Kategorio:Aŭstraj teologoj
Kategorio:Slovenaj teologoj
Kategorio:Akademianoj
Johano Tzetzes

**Johano Tzetzes** aŭ *Ioannes Tzetzes* (Ιωάννης Τζέτζης, Ioannis Tzetzis, ĉirkaŭ 1110 - ĉirkaŭ 1180), bizanca verkisto kaj saĝulo, frato de la filologo Isaac Tzetzes.

Li ricevis elstaran filologian edukadon kaj estis dum ioma tempo instruisto de gramatiko; poste li dediĉis sin al la literaturo, okupo kiu certigis ĉiutagan vivtenon. En siaj verkoj li parolas pri la diversaj cirkonstancoj de sia ekzistado: temas pri homo de la 12-a jarcento kiu vivas el sia literatura agado kaj kiu plendas senĉese pri sia malriĉo, kaj, serĉe de dankemo el riĉuloj kaj nobeluloj, li dediĉas al ili siajn verkojn. Li koleretas ke oni ne agnoskas taŭge liajn kapablojn kaj falis iam en tia mizero ke el liaj libroj restis al li nur unu ekzemplero de Plutarko. Pro monmanko, li ne povis disponi el la necesaj verkoj kaj devis fidi ĉefe en sia memoro, kaj tiele li faraĉis en siaj verkoj multajn fundamentajn historiajn erarojn.

## Literaturo 
* Alexander Alexandrovich Vasiliev, *Historia del Imperio Bizantino*. Dua Volumo: *De las Cruzadas a la Caída de Constantinopla* (1081-1453).

Kategorio:Bizancaj verkistoj
Kategorio:Bizancaj poetoj
Kategorio:Bizancaj gramatikistoj
Sieĝo de Sirakuzo

La **Sieĝo de Sirakuzo**, farita de la Romia Respubliko, okazis en 214-212 a.K., fine de kiu estis venkita Sirakuzo, ĝis tiam greka *polis* situa en la orienta marbordo de Sicilio. La romianoj detruis la urbon kaj kiel konsekvenco, ili atingis la kontrolon de la oriento de Sicilio. Dum la sieĝo, la urbo estis defendita per la armiloj kiujn disvolvigis Arkimedo, responde al la mendo fare de Epicido, tirano de Sirakuzo. Arkimedo estis murdita fine de la sieĝo fare de romia soldato, kontraŭ la ordonoj de la romia generalo, Marko Klaŭdio Marcelo, respekti la vivon de la grava greka matematikisto.

## Referencoj 
Kategorio:Punikaj militoj
Kategorio:Bataloj de Antikva Grekio
Kategorio:Bataloj de Antikva Romio
Kategorio:Milita historio de Sicilio
Sirakuzo
Kategorio:Arkimedo
Kategorio:-211
Kategorio:-213
Kategorio:Konfliktoj en la 3-a jarcento a.K.
Claudio Angelo Giuseppe Calabrese

**Claudio Angelo Giuseppe CALABRESE** (naskiĝis la 18-an de februaro 1867 en Fourneaux, mortis la 9-an de majo 1932 en Aosto) estis itala episkopo.

Li estis episkopo de Aosto ekde 1920 ĝis 1932, li sukcedis MS-ron Giovanni Vincenzo Tasso.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Paĝo pri MS-ro Calabrese en Catholic Hierarchy
*  Retejo de la Diocezo de Aosto

Kategorio:Episkopoj de Aosto
Kategorio:Homoj de Savoie
Metroo de Ĉeljabinsk

**Metroo de Ĉeljabinsk** () estas subtera metroa sistemo konstruata en Ĉeljabinsk, Rusio. Projektita en la 1960-aj jaroj, la konstruo de la unua linio komenciĝis en 1992.

Post kiam la projekto suferis diversajn financajn malfacilaĵojn en la 1990-aj kaj fruaj 2000-aj jaroj, la unuaj tri stacioj estis origine planitaj por malfermi en 2007. Sed la malfermo estis tiam prokrastita al 2010. En 2007, decido estis alprenita malfermi la unuan linion en 2014, kaj la projekto nun konsistas el komence kvar stacioj anstataŭ tri. Tial ke financado por la projekto daŭre estis sporada, la dato de malfermo estis denove prokrastita. Aktuale en 2013, preciza dato de malfermo estas ankoraŭ necerta (en la plej bona kazo la unua linio povus malfermi en 2019).

En Februaro 2010,  de la tunelo estis faritaj, el entute .

## Linioj kaj stacioj 
La aktualaj planoj inkluzivas malfermon de la jenaj kvar stacioj, kune kun deponejo:

La tuta longo de tuneloj estos , kun plia  trako al la deponejo.

En novembro 2011, la strukturo de la unua stacio (de Komsomolskaja ploŝĉad) estis finita.

## Estontaj planoj 
Pluaj planoj inkluzivas plilongigon de la unua linio orienten al "Traktorozavodskaja" (*Тракторозаводская*) (unu stacio), kaj okcidenten (3 stacioj).

Du pliaj linioj irantaj de nordo al sudoriento kaj de nordoriento al sudokcidento estas planitaj pli posten; la tempo-daŭro por ilia konstruo ne estas difinita.

## Financado de projekto 
En marto 1998, antaŭ la rusa financa krizo de 1998, Pjotr Sumin, reganto de la Ĉelabinska provinco, deklaris la Metroon de Ĉeljabinsk unu el la plej gravaj konstruprojektoj en la regiono. Konstru-kompanioj malfruintaj pagi siajn impostojn al la lokaj kaj federalaj registaroj proponis siajn servojn por konstrui la metroon anstataŭ pago. Tiel, la projekto estis financita de la imposto-ŝuldoj de la konstru-kompanioj al diversaj registaraj oficejoj. Nun ĝi estas komune financita fare de la registaroj de Rusio, de Ĉelabinska provinco kaj urbo Ĉeljabinsk, atribuante entute ĉirkaŭ 40 milionojn da dolaroj jare.

## Kritikoj 
La projekto estis komence kompletigota en 2000, sed estis prokrastita plurfoje pro manko de financado.

La konstru-plano estis disvolvita antaŭ multaj jaroj kaj dum la urbo ekspansiiĝis kaj transportaj bezonoj ege ŝanĝiĝis, kritikistoj argumentas ke la komencaj stacioj malmulte helpos malgrandigi trafikŝtopiĝon aŭ plibonigi la transport-sistemon.

Alternativaj projektoj kiaj ekzemple tram-metroo aŭ surfacaj trajnoj estis malakceptitaj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Metroo
* Listo de metrooj en la mondo
* Tramtransporto en Ĉeljabinsk
* Trolebusa transporto en Ĉeljabinsk
* Ĉeljabinsk

## Eksteraj ligiloj 
*  
* Neoficiala retejo
* PDF-dokumento kun detalaj skemoj de la metroo 

## Tradukfonto 
Cxelabinsk
Cxelabinsk
Kategorio:Ĉelabinsko
Károly Safranek

**Károly Safranek** [kAroj ŝafranek], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Safranek Károly** estis hungara aktoro. Lia fratino estis Anna Safranek.

Károly Safranek http://www.imdb.com/name/nm0755915/ naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Eger.

## Biografio 
Károly Safranek estis laboristo inter  1968-1973, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1977. Lia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Madách. Liaj sekvaj signifaj teatraj stacioj estis:
* Nacia Teatro (Szeged) (1978–1980)
* Nacia Teatro (Pécs) (1980–1983)
* Teatro de Nyíregyháza (1998–1990).
Lastfoje li havis rolojn en Teatro Gárdonyi Géza. Li ricevis premiojn en 1988 kaj 1989. Li postlasis filinon.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Makbeto (2011 en Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár))
** Romeo kaj Julieta (2008 en subĉiela teatro en Budapeŝto)
** La Venecia Komercisto (2001 en Nacia Teatro (Miskolc))
** Somermeznokta sonĝo (2009 en Teatro Gárdonyi)
** La dresado de la megero (2009 en Teatro Gárdonyi)
* Molière: Tartufo - Valér; Damis
* Henrik Ibsen: Peer Gynt (2007 en Teatro Gárdonyi)

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Csongor és Tünde* (televizia versio, 1976)
* Ŝekspiro: *Cymbeline* (televizia versio, 1982) 
* *Csinibaba* (kolora filmo, 1997)
* *Poligamy* (2009)
* kelkaj dubladaj filmaj roloj http://iszdb.hu/?szemely=31466

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* http://port.hu/adatlap/szemely/safranek-karoly/person-15897

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mónika Sáfár

**Mónika Sáfár** [ŝAfAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sáfár Mónika** estas hungara aktoro, kantisto.

Mónika Sáfár http://www.imdb.com/name/nm2117395/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mónika Sáfár lernis aktorteknikon en studio de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ŝi akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1991. Ŝia ĉefinstruisto estis László Marton (reĝisoro). Jam dum la studentaj jaroj ŝi havis signifan rolon en Teatro Madách. Post la diplomo ŝi aliĝis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Inter 1993 kaj 1996 ŝi apartenis al Operetoteatro (Budapeŝto), poste kiel gastoaktoro ŝi ofte havas rolojn. Inter 1996-2003 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Szeged), poste ŝi revenis al Teatro Madách. Intertempe ŝi faris turneojn en Britio, Hispanio, Francio, eĉ en Japanio. Ŝi ricevis premion en 2015.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Alan Jay Lerner – Frederick Loewe: My Fair Lady – Eliza Doolittle (en Kaposvár)
* Ferenc Lehár: *A víg özvegy* – Glavari Hanna (en Operetoteatro)
* Imre Kálmán: *A Csárdáskirálynő* – Szilvia (en Operetoteatro)
* Giacomo Puccini: Tosca – titolrolo (en Szeged)
* Giuseppe Verdi: Nabucco – Abigaille (en Szeged)

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Csak szex és más semmi* (2005) - Magdika

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografieto kun foto
* oficiala paĝo 
* http://port.hu/adatlap/szemely/safar-monika/person-20141

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj muzikalkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Gábor Sallós

**Gábor Sallós** [ŝalOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sallós Gábor** estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro.

Gábor Sallós http://port.hu/adatlap/szemely/sallos-gabor/person-211655 naskiĝis la  en Tarcal, li mortis la  en Miskolc.

## Biografio 
Gábor Sallós akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1954. Post siaj studoj li aliĝis al Nacia Teatro (Szeged), en la sekva teatra jaro li estis ĉefreĝisoro en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (inter 1960-1963 li estis ankaŭ teatrestro). Ekde 1963 li estis aktoro kaj reĝisoro en Nacia Teatro (Miskolc), inter 1968–1979 li estis teatrestro en la sama loko. Li estis edzo inter 1975-2004. Li ricevis premion en 1961, memorringon en 1981, fine li ricevis la titolon eterna membro de Nacia Teatro (Miskolc).

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Hamleto - Horatio (en Kaposvár)
** Romeo kaj Julieta - Montague (en Miskolc)
** Makbeto - generalo Siward (en Miskolc)
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - dua demagogo (en Miskolc)
* Alan Jay Lerner – Frederick Loewe: My Fair Lady – Doolittle (en Miskolc)
* Henrik Ibsen: Peer Gynt - Monsieur Ballon (en Miskolc)
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - Bellerose (en Miskolc)

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe*
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő*
* Giacomo Puccini: *Madama Butterfly*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Balázs Blaskó

**Balázs Blaskó** [balAĵ blaŝkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Blaskó Balázs** estas hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro. Lia patro estis János Blaskó (pentristo), lia edzino estas Kinga Saárossy (ŝi naskis 2 gefilojn en la 1980-aj jaroj), lia frato estas Péter Blaskó.

Balázs Blaskó http://www.imdb.com/name/nm0087748/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Balázs Blaskó frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1976. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Csokonai (Debrecen), en la sekva jaro al Nacia Teatro (Miskolc). Inter 1978 kaj 1981 li apartenis al Teatro de Kecskemét, poste al Teatro Petőfi (Veszprém). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis:
* Teatro de Nyíregyháza (1984–1986)
* denove en Teatro de Kecskemét (1986–1988).
Ekde 1988 li estas aktoro kaj reĝisoro de Teatro Gárdonyi Géza, en 2011 li estis nomumita ties teatrestro. Inter 1989-1993 li instruis en la loka teatra studio, krome li estas respondeculo de la urba somera teatra aranĝaĵo. Li akiris sciencan gradon DLA en 2003 en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li ricevis premiojn en 1983 kaj 2014.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** La Venecia Komercisto - Lorenzo
** Otelo - Cassio
** Somermeznokta sonĝo - Oberon; Theseus
** La Vintra Fabelo
** La komedio de eraroj
** La dresado de la megero
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Lucifer (unu el la viraj ĉefroloj)
* József Katona: *Bánk bán* – Ottó
* Moliére: La Avarulo - Harpagon

## Elektitaj filmaj roloj 
* *A férj vadászik* (1985)
* *Erdélyi dekameron* (1995)
* kelkaj dubladaj roloj en eksterlandaj filmoj http://iszdb.hu/?szemely=50793&lap=munkassag

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* Ŝekspiro:
** Romeo kaj Julieta
** Hamleto
* Mihály Eisemann - Károly Nóti: Hyppolit, la lakeo (teatra versio)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* http://port.hu/adatlap/szemely/blasko-balazs/person-21288

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Petruška Šustrová

**Petruška ŠUSTROVÁ** (naskiĝis la 18-an de majo 1947 - 6-a de majo 2023) estis ĉeĥoslovaka disidentino, ĉeĥa tradukistino, publicistino kaj politikistino.

## Vivo 
Ŝi studis en Filozofia Fakultato de la Universitato de Karolo en Prago, kiun tamen pro politikaj kaŭzoj ne finis. En 1969 estis arestita, malliberigita kaj kondamnita al du jaroj de mallibero pro partopreno en la Movado de Revolucia Junularo (ĉeĥe Hnutí revoluční mládeže), en kiu ankaŭ aktivis Jaroslav Bašta, Ivan Dejmal aŭ Petr Uhl. Post elprizoniĝo laboris kiel oficistino kaj balaistino.

En 1976 subskribis Ĉarton 77. Tri jarojn poste aliĝis al Defend-Komitato de Nejuste Persekutataj (*Výbor na obranu nespravedlivě stíhaných*, **VONS**). En 1985 iĝis unu el tri proparolantoj de la Ĉarto 77. Du jarojn poste ŝi kunlaboris kun redakcio de samizdata revuo "Střední Evropa".

Post faligo de komunista sistemo en Ĉeĥoslovakio funkciis kiel federacia vicministro pri internaj aferoj – okupiĝis interalie pri morala pritakso de specialaj servoj en komunista ŝtato. Ŝi kontribuis al prilaboro de lustracia leĝo. Ekbaboris ankaŭ kiel ĵurnalistino, de 1992 publikigis interalie en "Lidové noviny".

Aktuale ŝi okupiĝas pri tradukado, ĉefe el la pola kaj angla lingvoj. Membrino de Program-Konsilio de Pola-Ĉeĥa Forumo.

En 2008 Ĉeĥa Senato elektis ŝin kiel membro de Ofic-Konsilio pri Esploro de Totalismaj Reĝimoj (Rada Ústavu pro studium totalitních režimů; Rada ÚSTR).

En 2004 ricevis Oficiran Krucon de la Merit-Ordeno de Pola Respubliko.

## Bibliografio 
* Petruška Šustrová, *Politické tanečky. Komentáře vysílané na vlnách Českého rozhlasu Regina 1999-2001*, Praha 2002
* Petruška Šustrová, *Služebníci slova*, Praha 2008
* Barbara Sierszuła, *Wydarzenia klubowe w ubiegłym miesiącu* (Klubaj eventoj de la pasinta semajno), Merkuriusz Klubu Polskiego, n-ro 2/2007

Kategorio:Ĉeĥaj ĵurnalistoj
Kategorio:Ĉeĥaj tradukistoj
Kategorio:Tradukistoj el la angla lingvo
Kategorio:Tradukistoj el la pola lingvo
Kategorio:Tradukistoj al la ĉeĥa lingvo
Kategorio:Ĉeĥaj politikistoj
Kategorio:Politikaj arestitoj de komunisma reĝimo en Ĉeĥoslovakio
Kategorio:Eŭropaj trockiistoj
Oto el Northeim

**Oto el Northeim** (germane: *Otto von Northeim*; naskiĝinta ĉirkaŭ 1020, mortinta la ) estis duko de Bavario originante el malnova kaj riĉa saksia klano el Northeim proksime de Göttingen.

## Vivo 
Senkompate kaj militeme se temis pri propra potenckonservo li ricevis en 1061 fare de imperiestrino Agnes de Poitou la Duklandon Bavario. En 1062 li konspiris kun ĉefepiskopo Anno la 2-a el Kolonjo kaj Ekbert el Meißen por kidnapi la junan Henrikon la 4-an en Kaiserswerth. Li gvidis la kampanjon en 1063 kontraŭ la Hungaroj, helpis en 1066 en la detronigo de la hamburga ĉefepiskopo Adalberto el Bremeno en Trebur en 1066. Oto gajnis influegon sur la regnan registaron kaj iĝis unu el la plej akraj malamikoj de Henriko la 4-a.

Kiam li kulpigitis voli fari murdatencon kontraŭreĝan li rifuzis pruvigi sian senkulpon per dia juĝo. En 1070 li proskribitis kaj perdis la duklandon sian. Li provis rezisti armile sed devis finfine en 1071 submetiĝi. Poste li regajnis kelkajn posedaĵojn. En 1073 li gvidis ribelon kontraŭ la Saksoj kaj sukcesis en la redono de Bavario en la 2.2.1074 per la Packontrakto de Gerstungen. Sed en la 9.6.1075 li venkitis apud Bad Langensalza fare de Henriko. En la 26.10. de la sama jaro li la duan fojon submetis sin al la reĝo. Li gajnis gracon antaŭ ties okuloj kaj eĉ ricevis konfidon tioman ke Henriko iam donis al li la administradon de Saksio. Sed 1076 Oto denove malfidelis.

Danke al Oto detroniĝis Henriko la 4-a en Trebur kaj elektitis Rudolfo de Rheinfelden (Ŝvabio) kontraŭreĝo en 1077 en Forchheim. Poste Oto gvidis la taĉmentojn saksiajn (kiam la du reĝoj batalis) apud Mellrichstadt en 1078, apud Flarchheim kaj Hohenmölsen en 1080: tie li venkis. Post la morto de Rudolfo li kontinuigis la reziston.

## Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 15. Leipzig 1908, S. 255, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Dukoj de Bavario
Kategorio:Naskiĝintoj en la 11-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1083
Listo de svedlingvaj verkistoj

Jen **listo de svedlingvaj verkistoj**:

## Finnlandaj verkistoj 
:Elmer Diktonius
:Monika Fagerström
:Tove Jansson
:Hjalmar Procope
:Johan Ludvig Runeberg
:Edith Södergran
:Zacharias Topelius

## Svediaj verkistoj 
:Lars Ahlin
:Erik Asklund
:Harald Beijer
:Elsa Beskow
:Inger Edelfeldt
:Gustaf Rune Eriks
:Jan Fridegard
:Folke Fridell
:Katarina Frostenson
:Helmer Grundstrom
:Gustav Hedenvind-Eriksson
:Verner von Heidenstam
:Björn-Erik Höijer
:Per Christian Jersild
:Eyvind Johnson
:Erik Axel Karlfeldt
:Pär Lagerkvist
:Selma Lagerlöf
:Astrid Lindgren
:Sven Lindqvist
:Ivar Lo-Johansson
:Harry Martinson
:Moa Martinson
:Vladimir Oravsky
:Peter Pohl
:Hjalmar Procope
:Gusrav Sandgren
:Maj Sjöwall kaj Per Wahlöö
:August Strindberg
:Göran Tunström
:Albert Viksten
:Birger Vikström
:Mats WAHL
:Faruk İremet

## Vidu ankaŭ 
* Finnlingva literaturo
* Svedlingva literaturo
Medium (retejo)

**Medium** estas reta eldonplatformo evoluigita de la Tvitero-kunfondinto Evan Williams kaj lanĉita en Aŭgusto 2012. Medium estas laŭleĝe posedata de A Medium Corporation. La platformo estas ekzemplo de evoluinta socia ĵurnalismo havanta hibridan kolektaĵon de publikigaĵoj kaj blogoj de amatoroj kaj profesiuloj. Medium ordinare estas rigardata kiel gastigilo de blogoj.

Williams evoluigis Medium kiel manieron publikigi skribaĵojn kaj dokumentojn pli longajn, ol la Tviteran 140-signomaksimumon. Medium finfine kreskis al aparta platformo sendependa de la varomarko de Tvitero.

Medium havas ankaŭ siajn proprajn publikigaĵojn inkluzive de la reta muzikrevuo *Cuepoint*, eldonata de Jonathan Shecter, *NewCo Shift*, gvidata de la entreprenisto, aŭtoro kaj ĵurnalisto John Battelle, kaj la teknika publikigaĵo *Backchannel*, eldonata de Steven Levy.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Medium Oficiala retejo

Kategorio:Blogoj
Kategorio:Retejoj aperintaj en 2012
Kategorio:Twitter
Kastelo de Zsennye

La **Kastelo de Zsennye** (nomata ankaŭ pri la iamaj posedantoj **Kastelo de Sennyei-Bezerédj-Békássy** [ŝenjei-bezerEdj-bEkAŝi]) estas impona historia monumento, nuntempa artista kolonio en vilaĝo Zsennye (Hungario). (La familia nomo Bezerédj foje aperas en formoj Bezerédi aŭ Bezerédy.) 
eta|maldekstre|Aerfoto pri kastelo de Zsennye
eta|Aerfoto pri kastelo de Zsennye
## Historio 
Laŭ kelkaj arkeologoj la kastelo estis konstruita el ŝtonoj en la 15-a jarcento. En la baldaŭaj jarcentoj la oftaj trakonstruoj estis faritaj el brikoj. La unua mencio okazis en 1557, tiam ĝi estis signifa fortikaĵeto dum la kontraŭturkaj bataladoj. Supozeble en 1550 oni faris remparon ĉirkaŭ la fortikaĵeton (parte ankaŭ nun estas videbla). Ĉefe episkopo István Sennyey (1627) faris diversajn trakonstruojn, baldaŭ alia familiano barokigis la kastelon. La familio Sennyey vendis la kastelon al familio Bezerédj, poste en la jaroj 1829 kaj 1830 trakonstruo okazis. La lasta signifa trakonstruo okazis en 1867. Tiutempe estis gastoj ekzemple Karolo Kisfaludy, grafo Lajos Batthyány, Ferenc Deák. Ekde 1894 la pli nova posedanto estis la familio Békássy. En fino de la 2-a mondmilito ĉefe la interna parto de la kastelo neniiĝis, en 1949 la loka kolĥozo havis pli grandan parton el la kastelo, la ceteran parton artistoj de Szombathely. En 1953 asocio de hungaraj artistoj akiris la plenan kastelon helpe de Endre Domanovszky. En la sekvaj jaroj pasis tie semajnojn krom Domanovszky Pál Pátzay, Sándor Mikus, Pál Molnár C., József Ujfalussy, György Ránki, István Ágh, Ágnes Nemes Nagy. En 1983 kaj 2014 renovigaj laboroj okazis, lastfoje eĉ koncertejo estis farita.

## Konstruaĵo 
La duetaĝa kastelo kun mansardoj situas sola en mezo de granda parko. En mezo de fasado teraso reliefas. Interne kelkaj originaj mebloj estis reakiritaj. La ĉambroj estas konvenaj por artistoj, ekzemple ĉambroj por pentrado, skulptado, muzikado.
 
## Parko 
La parko estis kreita en 1830, pli frue estis tie arbaro (kverkoj, fraksenoj). Inter la arboj estis plantitaj maloftaj kreskaĵoj. Post la 2-a mondmilito la parko estis deklarita protektita natura parko. 

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* oficiala paĝo 

Zsennye
Zsennye
Cycle chic

'''*Cycle Chic* (ŝika biciklado)'* estas moda tendenco en popularaj grandaj urbaj centroj de Eŭropo kaj Norda Ameriko por stile bicikli    en belaj, elegantaj vestaĵoj. *Cycle chic* estas asociata kun la urba bicikla kulturo en multaj urboj kie la loĝantoj altgrade biciklas kiel en Amsterdamo, Antverpeno, Berlino, Berno, Kopenhago. Kun la sistemo de pruntbicikloj urbanoj pli kaj pli malkovras ke ili povas vojaĝi en kaj ĉirkaŭ la urbo facile kaj eĉ en la urbocentro kie pli kaj pli ne plu eblas veturi per aŭtoj.

Originale ĉi tiu termino estis uzata de la dana kinoreĝisoro kaj fotisto Mikael Colville-Andrsena en la 2006 jaro kiu uzis ĝin por sia blogo Kopenhago Cycle Chic. La Brita ĵurnalo "The Guardian" publikigis pri ĝi sub la titolo *Two wheels* (du radoj). Ĉirkaŭ la tempo ke Mikael Colville-Andersen stampis la frazon *Cycle Chic'', la biciklo estis plejparte malaperinta el la publika konscio kiel transport-eblon, almenaŭ en multaj nordamerikaj urboj, kvankam tio ne estis la situacio en norda Eŭropo.
[eta|Ekspozicio de biciklantovestaĵoj en vestovendejo en [Londono, 2009|centra|660x660ra]]

## Referencoj 
Kategorio:Bicikloj
Kategorio:Vestoj
Lemolang

**Lemolang** estas lingvo parolata en Sulaveso en Indonezio. Ĝi apartenas al la Aŭstroneziaj lingvoj.

## Referencoj 
Kategorio:Sulaveso
Kategorio:Lingvoj de Indonezio
Kategorio:Malajopolinezia lingvaro