open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alwyn Hamilton

**Alwyn HAMILTON** (naskiĝis en 1988 en Toronto) estas franca verkisto.

Ŝi verkis romanon por junaj plenkreskuloj: ''''. Ŝi naskiĝis en Toronto kaj loĝis en Eŭropo kaj Kanado kiam liaj gepatroj decidis vivi en villas Fondet en Beaune (Francio). Ŝi lernis en Beaune ("école maternelle Jeanne d'Arc", "école des Remparts", "école Saint Coeur" kaj "lycée Clos Maire"). Post abituro en Francio ŝi studis arthistorion en Londono kaj en King's College (Kembriĝo (Britio)). Poste ŝi revenis al Francio kaj eĉ iĝis franca civitanino. Ŝi laboris ĉe *Athenaeum de la vigne et du vin* en Beaune kaj por Christie's pri vendado de vinoj de Hospices de Beaune. Finfine ŝi decidis nur verki. Ŝi verkas en la angla lingvo, kaj estis tradukita al almenaŭ 10 lingvoj (franca, hebrea, portugala, bulgara ...).

## Verkoj 
* , 2016, unua parto de trilogio. La dua kaj tria aperos en 2017 (informo en "Son roman jeunesse est déjà publié dans dix pays" en la ĵurnalo Le Bien Public, artikolo de Thibault Simonnet, la 22an de decembro 2016).

## Referencoj
Weniger

**Weniger** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Andreas Weniger (* 1958), germana longdistanca kuristo
* Erich Weniger (1894–1961), grava reprezentanto de la humanscienca pedagogiko
* Friedrich Christiansen-Weniger (1897–1989), germana agrareksperto 
* Hans Weniger (1925–1996), aŭstra aktoro
* Ingo Weniger (* 1957), germana piedpilkisto
* Joachim Hans Weniger (1925–2015), germana agrarsciencisto
* Julius Weniger (1835–1908), prusa generalmajoro
* Kay Weniger (* 1956), aŭstra arthistoriisto
* Ludwig Weniger (1841–1926), germana gimnazia instruisto, klasika filologo kaj arĥeologio
* Nina Weniger (* 1968), germana aktorino
* Peter Weniger (* 1964), germana ĵaz-saksofonisto  (tenoro,  Alto, soprano)
* Wolfram Weniger (* 1940), germana aktoro
Departemento Donnersberg

eta|upright=1.5|samepoka mapo de la »Département du Mont-Tonnerre »

La **Département du Mont-Tonnerre** (france; germane *Département Donnersberg* (ankaŭ en Esperanto *departemento Donnersberg*) estis administra unuo sur la teritorio de la hodiaŭaj germanaj federaciaj landoj Rejnlando-Palatinato kaj Sarlando, kiu estis formita post la Unua Koalicio-Milito kadre de la francaj revoluciaj militoj ekde la jaro 1797 laŭ la ekzemplo de la francaj departementoj kaj ekzistis ĝis la jaro 1814, antaŭ la viena kongreso de 1815. La « Département du Mont-Tonnerre » precipe egalas al la hodiaŭa Palatinato kaj Rejnhesio. Partoj de la suda palatinato en tiuj 17 jaroj apartenis al la «Département Bas-Rhin“ (departemento malsupra Rejno) kun sidejo en Strasburgo.

eta|maldekstre|la maldekstrarejnaj departementoj 1812

## Literaturo 
* *Territorial-Eintheilung des Departement von Donnersberg*, Frankenthal, 1800 (Google Books)
* Albrecht Friedrich Ludolph Lasius: *Der französische Kayser-Staat unter der Regierung des Kaysers Napoleon des Großen im Jahre 1812*. Ein historisches Handbuch. Erste Abteilung, Seite 330. Johann Gottfried Kißling, Osnabrück 1813 (Reprint ISBN 1-146-15884-X)
* Max Springer: *Die Franzosenherrschaft in der Pfalz 1792–1814*. Berlin und Leipzig 1926
* Ludwig Käss: *Die Organisation der allgemeinen Staatsverwaltung auf dem linken Rheinufer durch die Franzosen während der Besetzung 1792 bis zum Frieden von Lunéville 1801*. Mainz 1929
* Franz Usinger: *Das Bistum Mainz unter französischer Herrschaft (1798-1814)*, eldonejo Johann Falk, Mainz 1911 (Digitalisat)

## Eksteraj ligiloj 
* Arrêté relatif à la mise en activité de la Constitution dans les départements de la Roer, de la Sarre, de Rhin-et-Moselle et du Mont-Tonnerre  („Erlass zur Inkraftsetzung der Verfassung in den Départements Roer, Saar, Rhein-Mosel und Donnersberg“)
* Constitution de l'an X („konstitucio de la jaro Ikso“ – 1802)
* Mapo: La departementoj de la unua Franca Imperio de la nuna eŭropa regiono Sar-Lor-Luks en 1813, arkivigite en januaro 2005 el retejo de la tiama regiono Loreno ()

Kategorio:Eksaj departementoj de Francio
Kategorio:Historio de Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Historio de Sarlando
Kategorio:Majenco
Emskanalo

eta|Situo
eta|Emskanalo ĉe Ruischerwaard
La **Emskanalo** (nederlande: *Eemskanaal*) estas kanalo inter la urbo Groningen kaj Delfzijl (la Emso). La kanalo longas 26,5 km kaj estas 60 m larĝa.

La kanalo konstruiĝis inter 1866 kaj 1876 kaj en 1963 ĝi estis plilarĝigita.

Ĝi estas grava ŝipveturligo (veturebla por marbordaj ŝipoj) kaj krom tio grava akvodefluejo por la nordorienta parto de la provinco Drenthe (la Hunze kaj la Drentse Aa) kaj la areo ĉirkaŭ Hoogezand-Sappemeer.

En 1958 oni fosis apud Delfzijl duan interligon kun la rivero Ems. La malnova kanalo ekde tiam nur estas uzata por la akvodefluo kaj la nova por la ŝipveturado.

[eta|maldekstra|300px|La Emskanalo en [Delfzijl]]

Kategorio:Kanaloj en Nederlando
Ĉajanda minejo

**Ĉajanda minejo** estas la naftogasokondensata minejo kiu situas en Jakutio (Rusio), 170 km okcidente de la urbo Lensko, 12 km for de la bordo de la insulo Saĥaleno, kaj estas parto de la Leno-Tungusa naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1980.

## Geologio 
La minejo estas ligita al la samnoma levaĵo en la apudvolba parto de Nepo-Peleduja anteklizo. La levaĵo havas malgrandajn strukturajn blokojn, fleksurojn, disŝirajn rompaĵojn de la nord-orienta kaj nord-okcidenta etendiĝoj. La maksimuma dikeco de la sedimenta kapoto, malkovrita per profunda borado, ne superas 2025 m. La sekcon formas rokaĵoj de ediakaro, kambrio, ĵurasio kaj kvaternaro. Industrie gravaj gasokondensataj kaj gasokondensato-naftaj kuŝejoj estas malkovritaj en la terigenaj sedimentaĵoj de ediakaro (de malsupre supren) en la talaĥa, ĥamakina kaj botuoba horizontoj. La kuŝejoj estas tavolaj, tektonike kaj litologie ŝirmitaj.

En la talaĥa horizonto je la fundo 60-1800 m memstaraj gaskuŝejoj estas trovitaj en la Norda kaj Suda blokoj. La gasakva kontakto estas registrita je absolutaj markoj -1448 kaj -1428. Efikaj dikecoj estas 8,6-43 m, poreco 11%, gasosatureco 51-61%.

En la ĥamakina horizonto la hidrokarbonoj troveblas en sekvaj blokoj: la Norda, Suda-1, Suda-2, Samanĉakita. En ĉiu bloko estas malkovritaj pure gasaj kuŝejoj, kiuj troviĝas je la fundo 1490-1860 m. Gasakva kontakto estas registrita je la absoluitaj markoj -1429 m (la Norda bloko), -1411 m (la Suda-1), -1382 m (la Samanĉakita). Efikaj dikecoj varias de 2 ĝis 8,8 m (la Norda bloko), 9,9 ĝis 21,9 m (la Suda-1), 11,4 m (la Suda-2), 11,8 ĝis 21,5 m (la Samanĉakita). Poreco estas 5 ĝis 21%, gasosatureco 69-78%, tavolpremo 12,6-12,9 MPa.

En la botuoba horizonto je la fundo 1429-1914 m estas registritaj du blokoj, al kiuj ligiĝas memstaraj gaskuŝejoj kun naftomarĝenoj. Gasonafta kontakto de la Norda bloko estas registrita je la absoluta marko -1490 m, akvonafta kontakto je -1502 m, en la Suda-1 respektive -1392 kaj -1398 m. Efikaj dikecoj de la gaskuŝejoj varias de 1,2 ĝis 14,5 m. Poreco 10-16%, gasosatureco 79-90%, tavolpremo 13,2-13,3 MPa. En la naftaj partoj de la kuŝejoj efikaj dikecoj estas 2,3-11,9 m, poreco 17-19%, naftosatureco 83-88%.

Konsisto de la gaso: metano 84,5%, etano 4%, propano 1,5%, butanoj 0,6%, pentano kaj superaj hidrokarbonoj 0,5%, azoto 8,0%, heliumo 0,58%.

En 2002 la komenca esplorita gaskapacito estis taksita je 379,7 miliardoj da kubaj metroj, la minejo estis ekspluatata ekde 2014.

## Literaturo 
* 

Kategorio:Gasminejoj de Rusio
Kategorio:Geologio de Jakutio
Freinville - Sevran (Tramtransporto en Parizo)

**Freinville - Sevran** estas haltejo de Tramvojo T4 situanta en komunumo Sevran, departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.

## Interkonektoj 
*  TRA 605 613

## Video 

T4 Bondy - Aulnay 07.ogv|Prochain arrêt *Freinville - Sevran*

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T4
* Sevran

## Eksteraj ligiloj 
* 
* SNCF Transilien T4

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T4
Kategorio:Sevran
Lívia Dobák

**Lívia DOBÁK,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dobák Lívia** estis hungara dramaturgo.

Lívia Dobák http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz05/197.html naskiĝis la  en Budapeŝto kaj mortis la 8-a de januaro 2023.

## Biografio 
Lívia Dobák post la abituriento ŝi estis subreĝisoro en sia naskiĝurbo. Ŝi studis en Pedagogia altlernejo en Pécs inter 1975–1979, poste en Teatra kaj Filma Altlernejo inter 1979–1982. Ŝi estis dramaturgo de Nacia Teatro (Pécs) inter 1981–1988, poste en Teatro Csokonai (Debrecen) inter 1988–1993, poste kiel gastodramaturgo ĝis 1999. Ekde 1993 ŝi estas dramaturgo de Pupteatro (Budapeŝto). Ŝi edziniĝis en 1997. Ŝi estis literatura gvidanto de Teatro Petőfi (Sopron) inter 2001–2003. En 2006 ŝi akiris sciencan gradon DLA. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1993-1996.

## Elektitaj dramaturgaj taskoj 
* Lajos Parti Nagy: *Ibusár*
* Sándor Weöres: *A holdbeli csónakos*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj dramaturgoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Natura Rezervejo Laguna de Sonso

[eta|La tropika seka arbaro de la Laguna de Sonso en Nordaj [Andoj.]]
eta|maldekstra|Grayish piculet
[eta|maldekstra|[Anhinga]]
La **Natura Rezervejo Laguna de Sonso** situas en la Departemento Valo de Kaŭko de Kolombio. Ĝi enhavas la lastajn etendajn restaĵojn de origina natura malsekejo restanta en la Rivervalo de Kaŭko en okcidenta Kolombio, kaj estis deklarita natura rezervejo en Oktobro 1978. Ĝi enhavas serion de marĉoj kaj lagetoj oriente de la bordo de la rivero Kaŭko, inter la municipoj Buga, Jotoko kaj Guacarí. Ĝi havas areon de 2 045 ha, kuŝe je altitudo de 935 m. La malsekejoj suferas pro la enmetita akvohiacinto.

## Faŭno 
Birdoj registritaj el la rezervejo estas la dukolora arbanaso, la bluflugila anaso, la fiŝaglo, la jakanaoj, la nigrakola himantopo, la kokoia ardeo, la striardeo, la anhingoj kaj la brazila kormorano. El speciala intereso estas la granada pikumno, la kolombia muŝkaptulo, strikresta tamnofilo kaj la vitriola tangaro. Tiu rezervejo entenas ankaŭ la nuran restantan populacion de korna kriulo en la regiono.

Mamuloj troviĝantaj tie estas la ordinara didelfo, la sirikota kaj la ordinara vampira vespertoj, la tapitio, la kapibaro, kaj la naŭzona dazipo. Estas ankaŭ kanbufoj kaj serpentotestudoj, same kiel kelkaj indiĝenaj kaj enmetitaj fiŝospecioj kiuj havigas la bazon de loka fiŝindustrio, kia la indiĝenae *Prochilodus magdalenae* kiu uzas la humidejojn de por la ovodemetado.

## Referencoj 
* 
* 

Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Naturrezervejoj
Kategorio:Birdumo
La germanlingva teatro en Hungario

La **germanlingva teatro en Hungario** komenciĝis en la 18-a jarcento kaj ankaŭ nun ekzistas en Hungario. La artikolo traktas ankaŭ Transilvanion, kiu ne ĉiam apartenis al la lando.

La germanlingvaj trupoj signife influis la hungarajn trupojn dum preskaŭ ducent jaroj en Hungara reĝlando. La lando estas parto de Habsburga Imperio kaj vivis en Hungario ankaŭ germanoj-aŭstroj en minoritato, eĉ en kelkaj urboj aŭ regionopartoj majoritate. Laŭ la postrestintaj datenoj el direkto de Vieno alvenis aŭstraj migraj aktoroj unue en 1716 al Ödenburg. La sekvaj stacioj estis en 1733: Presburg, en 1737 Pest (urbo), en 1742 Raab, en 1746 Temeswar, en 1752 Hermannstadt, en 1760 Ofen, en 1762 Kaschau, en 1769 Kastelo Esterházy (Fertőd), en 1783 Gödöllő, en 1786 Klausenburg, en 1790 Kronstadt, en 1795 Großwardein, en 1800 Fünfkirchen. En la lando la germanoj inicitis konstruadojn de teatrejoj, ja la prezentadoj okazis ĉefe en pli grandaj drinkejoj. Unue denove en Ödenburg oni konstruis teatran domon (1769), poste en Presburg (1776), en Pest (1774), en Ofen (1787), Hermannstadt (1788), Raab (1789), Kaschau (1789), Temeswar (1795). En la 1800-aj jaroj en Presburg, Pest kaj Ofen estis videblaj teatraĵoj jam en la tuta jaro, en la aliaj urboj nur en la vintro sezono. En tiuj urboj en fino de la jarcento jam hungarlingvaj teatraĵoj okazis. En la 19-a jarcento la repertuaro ligiĝis al la vienaj teatroj, sed en la malfrua 19-a jarcento jam estis videblaj ankaŭ dramoj pri hungaraj historiaj herooj (Stefano la 1-a (Hungario), Matiaso la 1-a (Hungario), ktp).
eta|Karl von Marinelli
eta|Emanuel Schikaneder
La unua menciinda trupestro estis :de:Johann Matthias Menninger, kie estis aktoro :de:Karl von Marinelli. :de:Joseph Felix von Kurz ofte aktoradis en Presburg, same :de:Emanuel Schikaneder. En diversaj urboj estis grava aktoro :de:Johann Baptist Bergopzoomer. 

En 1812 estis malfermita grandega Germana Teatro (Pest), sed ĝi forbruliĝis en 1847. Tiutempe jam malpliiĝis la intereso pri la germanaj teatraĵoj, ĉar en 1837 ekfunkciis la ’’Hungara Teatro,’’ kiu post jaroj prenis la nomon Nacia Teatro. En Buda en 1843 komencis funkcii fama teatrejo *Horváth-kert*. La lasta teatrejo funkciis inter 1869–1889, poste ankaŭ tio forbruliĝis (jam en Budapeŝto). Baldaŭ nur trupoj alvenis el eksterlando.

Menciindas, ke inter 1901–1934 en Teatro Magyar laŭokaze alvenis germanaj teatraj trupoj: Burgoteatrejo, *Deutsches Volkstheater,* *Deutsches Theater* kaj aliaj. Depost la 2-a mondmilito okazis paŭzo, sed en 1952 alvenis el Berlino *Komische Oper*, post jaroj aliaj teatroj.

En 1985 en Szekszárd oni fondis germanlingvan teatron Deutsche Bühne Ungarn, kiu estas la sola germanlingva teatro en Hungario.

## Fontoj 
* http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz16/177.html 
  

Kategorio:Kulturo de Hungario
Kategorio:Teatroj en Hungario
Kategorio:Germana lingvo
Kazimierz Smoleń

**Kazimierz Smoleń** (naskiĝis la 19-an de aprilo 1920 en Chorzów Stary, mortis la 27-an de januaro 2012 en Oświęcim) – pola juristo, diplomito de Katolika Universitato en Lublin, malliberulo de koncentrejo Auschwitz (Aŭŝvico), ĉefa kreinto kaj direktoro de Ŝtata Muzeo Auschwitz-Birkenau en Oświęcim, en la jaroj 1955-1990. Unu el la plej aprezataj, postmilitaj konantoj de la temaro pri koncentrejoj.

## Vivo 
Kazimierz Smoleń estis arestita aprile kaj deportita al koncentrejo Auschwitz (Aŭŝvico) la 6-an de julio 1940 kiel politika malliberulo; de majo 1941 laboris kiel skribisto en politika fakultato (akcepto-fako). Post preskaŭ 5 jaroj de mallibero kiel la pola politika malliberulo estis deportita al alia koncentrejo Mauthausen la 18-an de januaro 1945. Fine li estis liberigita la 6-an de majo 1945 en Ebensee (distrikto Gmunden), estanta subkoncentrejo de Mauthausen.

En la jaroj 1988-1990 membro de la Konsilio de Memor-Protekto pri Bataloj kaj Martireco.

Kazimierz Smoleń estis entombigita en tombejo Chorzów Stary (kvartalo de la urbo Chorzów) la 4-an de februaro 2012.

## Verkoj 
* Kazimierz Smoleń. *Auschwitz, 1940-1945*. Route Sixty Six Publishing, 1995.
* K. Smoleń, *Auschwitz-Birkenau, State Museum in Oswiecim, Guide Book* (traduko de Stephen Lee), Panstwowe Muzeum, 2007.
* K. Smoleń. *Selected Problems from the History of KL Auschwitz*, Panstwowe Muzeum, 1979.

## Bibliografio 
* Przemysław Bibik, *Kazimierz Smoleń (1920-2012). Więzień niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych, organizator i dyrektor Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau* (Kazimierz Smoleń (1920-2012). Malliberulo de naziaj koncentrejoj, organizanto kaj direktoro de Ŝtata Muzeo Auschwitz-Birkenau), p. 100-123, en: Zeszyty Chorzowskie (Kajeroj de Chorzów), redaktorino Irena Białas, 13-a volumo. Chorzów 2012, ISSN 1429-5911

## Eksteraj ligiloj 
* Niezwykła praca magisterska Eksterordinara magistra disertaĵo
* Kazimierza Smolenia wspominają obecny dyrektor Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu Piotr Cywiński, współpracownik Smolenia - Adam Cyra oraz jego biograf Przemysław Bibik  Rememoroj pri Kazimierz Smoleń flanke de la nuna direktoro, lia kunlaboranto kaj biografo
* Jewish Guide: Kazmierz Smoleń, prisoner 1327
* *Daily Mail* Smoleń's death in Oświęcim
* New York Times January 28, 2012

Kategorio:Polaj juristoj
Kategorio:Postvivintoj en la koncentrejo Aŭŝvico
Kategorio:Polaj aktivuloj
Frei-Weinheim

eta|hochkant=1.3|maldekstre|“Rheinstraße“ en Frei-Weinheim kunrigardo al Ingelheim-West
[eta|hochkant=1.3|elaera foto de Frei-Weinheim (supre dekstre), de la Rejno kaj de [Oestrich-Winkel (maldekstre)]]

**Frei-Weinheim** (ankaŭ nomata *Ingelheim-Nord*) estas urboparto de la distrikturbo Ingelheim am Rhein en la distrikto Mainz-Bingen en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝis 1939 la hodiaŭa urboparto estis sendependa komunumo. En la mezepoko Frei-Weinheim estis grava havenloko por la Kaiserpfalz en Nieder-Ingelheim kaj parto de la historia teritorio *Ingelheimer Grund*.

## Geografio 
Frei-Weinheim situas ĉe la Rejno je riverkilometro 519 sur alteco de 81 ĝis 88 m super marnivelo. La Rejno estas la norda limo de la urboparto. Ĉe la urboparto allimas okcidente Bingen am Rhein kaj Gau-Algesheim, oriente Heidesheim am Rhein. Je la alia rejnbordo situas Oestrich-Winkel kaj Geisenheim. En la urbo la najbaroj estas sudokcidente Sporkenheim, sude Ingelheim-West kaj sudoriente Nieder-Ingelheim.

### Geologio 
Apud la Rejno kreskas tipaj ĉeriveraj arbaroj. Pli sude en la urba teritorio troviĝas dunoj el kalksablo.

## Historio 
Dum romia tempo verŝajne troviĝis ĉe la riverbordo de Frei-Weinheim pramloko, kun la romia ŝoseo Majenco-Bingen kaj Treviro la pramo estis ligita al ŝoseo, kiu estis pli oriente ol la hodiaŭa Rheinstraße. La frankoj fondis la Frei-Weinheim en la 6a jarcento.

La unua dokumenta mencio estas de la jaro 772. Iu Hrodolt donacis sian propraĵon en *Wihinheim* al la monaĥejo Fulda.
 [eta|maldekstre|Havena [moleo apud  Frei-Weinheim]]

eta|hochkant|maldekstre| Gustav-Adolf-preĝejo en Frei-Weinheim

dosiero:FW-St.Michael.JPG|Katolika preĝejo St. Michael en Frei-Weinheim
dosiero:Freiweinheim8.jpg|iamaj ŝipistodomoj en la Schubertstraße

## Eksteraj ligiloj 
* Historischer Verein über Frei-Weinheim
* Geschichtliche Informationen zu Frei-Weinheim bei regionalgeschichte.net

## Referencoj 
Kategorio:Ingelheim
Kategorio:Iamaj komunumoj de Rejnlando-Palatinato
Vilmos Dobai

**Vilmos Dobai** [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dobai Vilmos** estis hungara reĝisoro. Lia origina familia nomo estis **Deutsch**.

Vilmos Dobai http://www.imdb.com/name/nm1271643/ naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Vilmos Dobai devenis el juda familio. Li frekventis judan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris reĝisoran diplomon en Teatra Akademio en 1952. Lia ĉefa instruisto estis Kálmán Nádasdy. Li komencis sian reĝisoran karieron post la diplomo en Teatro de Kecskemét. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis:
* Nacia Teatro (Szeged) (1954-1956)
* Nacia Teatro (Pécs) (1957-1962, poste jam ĉefreĝisoro ĝis 1974).
Li estis unu el la fondintoj de universitata teatro en Budapeŝto en 1961, samloke li estis ties arta gvidanto 5 jarojn. Depost 1974 li estis reĝisoro laŭvice en la Hungara Radio, Nacia Teatro (Budapeŝto), Teatro Radnóti, sed tiutempe li reĝisoradis ankaŭ en la menciita radio. Li ricevis 5 premiojn inter 1966-1998.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Anton Makarenko: *Az új ember kovácsa* (1952)
* Kálmán Mikszáth: *A Noszty fiú esete Tóth Marival* (teatra versio; 1952, 1958)
* Molière: Tartufo (1953)
* Ferenc Molnár: *Játék a kastélyban* (1961)
* William Shakespeare:
** Hamleto (1964)
** Rikardo la 3-a (1964)
** Reĝo Lear (1965)
** Somermeznokta sonĝo (1970)
** Makbeto (1972)
* Mitterer: *Szibéria* (1991)

## Aliaj reĝisoraĵoj 
* *Földünk és vidéke* (1978) (filmo)
* pluraj radiaj reĝisoraĵoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Interandaj Valoj

**Interandaj Valoj** estas la sekaj valoj en centraj Andoj de Peruo, Bolivio, kaj Argentino, konataj kiel "valles", estas markitaj per pluvombra efiko fare de la ĉirkaŭaj montoj, kaj tiele precipitaĵo malabundas, kaj ĉefe falas en mallonga pluvsezono. La interandaj valoj enhavas plej el la mez-altaj areoj de "sierra" de Peruo, "los valles" de Bolivio kaj la regiono "Kujo" de Argentino.

## Geografio
La kruta topografio de la Centraj Andoj kreas la varmajn, sekajn valojn kiuj tipas en la valoj. Ĝenerale ili kuŝas inter 1,200 kaj 3,500 metroj super marnivelo (m.s.l.) aŭ 4,000 - 13,000 futoj super marnivelo. Multo de la areo montras deklivajn montetoflankojn kaj profundajn kanjonojn, kiaj la plej profunda kanjono de la mondo, nome Kolka.  

Plej el la ĉefaj urboj de la valoj troviĝas en plej larĝaj, malfermaj valoj kun etenda ebena tereno kreita de antikvaj lagoj aŭ ĉe ĉeriveraj ebenaĵoj kiuj estas pli uzeblaj por agrikulturo ol la tre erozieblaj deklivoj.

### Urboj en Interandaj Valoj
**Peruo:**
*Cajamarca
*Huánuco
*Huankajo
*Ajakuĉo
*Abankaj
*Andahuallas
*Arekipo
*Kusko

**Bolivio:**
*La Paz
*Cochabamba
*Sucre
*Tarija
*Villazón
*Tupiza

**Argentino:**
*Salta
*Jujuy
*Catamarca
*La Rioja
*San Juan
*Mendoza

Kategorio:Andoj
Kategorio:Valoj en Argentino
Kategorio:Valoj en Bolivio
Kategorio:Valoj en Peruo
Kategorio:Valoj en Ĉilio
Van Starkenborghkanalo

La **Van Starkenborghkanalo** (nederlande: *Van Starkenborghkanaal* estas kanalo en la provinco Groningen inter la Princino Margrietkanalo kaj la Emskanalo. La kanalo estas de CEMT-klaso IV (ŝipoj ĝis 1350 toneloj) kaj nuntempe estas plivalorigata ĝis CEMT-klaso Va (ŝipoj ĝis 2500 toneloj).

## Historio 
En la 1930-aj jaroj la "granda ŝiptrafika kanalo de Lemmer al Groningen" konstruiĝis, la hodiaŭa Princino Margrietkanalo kaj la Van Starkenborghkanalo. La Van Starkenborghkanalo de Zuidhorn ĝis la orienta kluzo nove konstruiĝis. La parto de Zuidhorn ĝis la limo kun Frislando estas la plilarĝigita Hoendiep.

Reĝino Vilhelmina oficiale ekfunkciigis la kanalon en novembro 1938. Okaze de tio oni muntis plaketon sur unu de la pontoj ĉe la orienta kluzo. La kanalo nomiĝis laŭ la (tiama) eks-provincestro Edzard Tjarda van Starkenborgh Stachouwer.

## Fotaro 

Starkenborghkanaal.jpg|La Van Starkenborghkanalo kun en la fono la nova Walfridusponto, fervojponto apud la urbo Groningen
Aduard, het Van Starkenborghkanaal foto1 2013-08-04 16.25.jpg|La Van Starkenborghkanaal ĉe Aduard
Eibersburen, view from the bridge.jpg|Kanalo ĉe Eibersburen en la direkto de Stroobos
VS-kan RA.jpg|Fervoja ponto apud la Zuidhorn
Gerrit Krolbrug Groningen.jpg|Gerrit Krolponto

Kategorio:Kanaloj en Nederlando
Erbach (Wied)

**Erbach**, ankaŭ nomata unue **Kobersteiner Bach**, poste **Dieperzbach** kaj fine **Quengelbach**, en la rejnlando-palatinata distrikto Altenkirchen (Westerwald) estas ĉirkaŭ 8&nbsp;km longa, orografie dekstra kaj norda alfluanto de la supra parto de la rivero Wied en Altenkirchen (Westerwald).

## Rojoiro 
La rojo Erbach fontas en la Mittelsiegbergland. Ĝia fonto situas en arbara teritorio inter la vilaĝoj Beul en la okcident-sudokcidento kaj Hilgenroth en la orient-nordoriento sur la orienta flanko de la monto Beulskopf (alteco 388,2 m).
Komence la Erbach fluas sudorienten kaj ĝin alfluas unue de sudoriento la rojo „Schlehhecker Bach“ kaj fluas tie de la Mittelsiegbergland al la Niederwesterwald.

## Alfluantoj 
La akvokolekta baseno de la Erbach havas grandecon de 33,2&nbsp;km². Jenaj alfluantoj ekzistas de la fonto al la enfluejo:

* *Schlehhecker Bach*, de dekstre kaj okcidento en arbaro ĉirkaŭ 0,3&nbsp;km
* Hilgenrother Quellast, de maldekstre kaj nordo je alteco de 255 m, ĉirkaŭ 1,7&nbsp;km je alteco de 297 m, nordokcidente de Hilgenroth;
* *Wiesenbach*, de maldekstre kaj nordoriento apud Obererbach,
* *Hoppbach* de dekstre
* forfluo de *Hackser Mühlgrabens*, al maldekstre tuj poste, ĉirkaŭ 0,7&nbsp;km; enfluas mallonge antaŭ ĝia enfluo en la „Hackser Bach“
* *Hackser Bach*, de maldekstre kaj oriente ĉe la vilaĝrando de Niedererbach, 2,8&nbsp;km
* *Niedererbacher Bach*, de dekstre je la suda rando de Niedererbach, ĉirkaŭ 0,4&nbsp;km
* *Bachenbergbach*, de dekstre antaŭ Dieperzen, ĉirkaŭ 1,0&nbsp;km
* *Dieperzer Bach*, de dekstre antaŭ Dieperzen, ĉirkaŭ 0,4&nbsp;km
* *Sörther Bach*, de maldekstre kaj nordoriente rande de Altenkirchen, 6,2&nbsp;km
* *Driescheider Bach*, de dekstre kaj nordokcidente meze de Altenkirchen, 5,6&nbsp;km

## Eksteraj ligiloj 
* Verlauf des Erbachs beim Landschaftsinformationssystem der rheinland-pfälzischen Naturschutzverwaltung (Layer *Topographische Karte*)

Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Akvokolekta areo de Wied
Cinchona pubescens

***Cinchona pubescens***, konata ankaŭ kiel **ruĝa cinkono** kaj **kino** (en hispana *Cascarilla, cinchona*; en portugala *Quina-do-Amazonas, quineira*), estas plantospecio de la genro de Kinkono aŭ Cinkono, indiĝena de Centra kaj Suda Ameriko. Oni konas ĝin kiel medicina planto pro la granda enhavo de kinino en sia arboŝelo kaj pro tio ĝi havas similajn uzojn kiel la *Cinchona officinalis* en la produktado de kinino, fama ĉefe pro sia uzado por la traktado de malario.

## Distribuado 
*Cinchona pubescens* havas la plej ampleksa distribuado el ĉiuj specioj de la genro *Cinchona*, kaj ties indiĝena teritorio etendas en Kostariko, Panamo, Venezuelo, Kolombio, Ekvadoro, Peruo, kaj Bolivio. En Ekvadoro ĝi estas distribuata ene de altitudoj de 300-3900 m.

## Invada specio 
Ĝi iĝis invada specio kie ĝi estis plantita ekster sia indiĝena teritorio, ĉefe ĉe insuloj de tropika klimato.

## Referencoj 
### Fontoj 
* Acosta Solis, M. 1945. Botánica de las *Cinchonas*. Pages 29–55 in M. Acosta Solis, editor. Flora. Instituto Ecuadoriano de Ciencias Naturales, Quito.
* Acosta Solis, M. 1945. Habitat y distribución de las *Cinchonas* en el Ecuador.
* Pages 8–19 in M. Acosta Solis, editor. Flora. Instituto Ecuadoriano de Ciencias Naturales, Quito.
* Buddenhagen, C., and P. Yánez. 2005. The cost of quinine *Cinchona pubescens* control on Santa Cruz Island, Galapagos. Galapagos Research 63:32-36. 
* Buddenhagen, C. E., J. L. Rentería, M. Gardener, S. R. Wilkinson, M. Soria, P. Yánez, A. Tye, and R. Valle. 2004. The Control of a Highly Invasive Tree *Cinchona pubescens* in Galapagos. Weed Technology 18:1194-1202.

Kategorio:Kuracplantoj
Kategorio:Rubiacoj
Kategorio:Plantoj de Sudameriko
Kategorio:Plantoj de Ekvadoro
Ausangate

**Ausangate ** aŭ **Auzangate** (en hispanigitaj literumadoj) estas monto de la montaro Vilkanota en Andoj de Peruo. Kun alto de 6,384 metroj ĝi estas situa ĉirkaŭ 100 kilometrojn sudoriente de Kusko en la Regiono Kusko, Provinco Canchis, Distrikto Pitumarka, kaj en la Provinco Quispicanchi, Distrikto Okongate.

La regiono estas loĝata de aroj de lamo kaj alpako, kaj konstituas unu el la malmultaj restantaj pastistaj socioj en la mondo. Altaj montopadoj estas uzataj de tiuj paŝtistoj por komerco kun agrikulturaj komunumoj je malaltaj altoj. Nune, unu el tiuj padoj, "la vojo de Apu Ausangate", estas unu el la plej famaj padoj en Peruo.

## Bildaro 

File:Craft seller near Jampa Pass, 2013.jpg|Artmetia vendistino en Ausangate, ĉe Jampa Pasejo
File:Peruvian Women near Tinki, 2013.jpg|Virino de Ausangate, ĉe Tinki

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Peruo
Kategorio:Andoj
Kategorio:Montoj en Peruo
Giganta fuliko

La **Giganta fuliko** (*Fulica gigantea*) estas specio de fuliko el Sudameriko. Ĝi troviĝas en lagoj en *altiplano* de centra Peruo, tra okcidenta Bolivio, al nordorienta Ĉilio kaj tre nordokcidenta Argentino.

## Aspekto 
Kun totala longo de 48–64 cm, ĝi estas la dua plej granda nuna membro de la familio Raledoj, post la takaheo, kaj la plenkreskuloj estas konsiderataj praktike neflugopovaj. Ĝi estas la nura fuliko kun ruĝecaj kruroj.

## Reproduktado 
Kiel ĉe la rilata kornofuliko, la giganta fuliko estas monogama kaj la paro konstruas grandan neston en altatera lago. Tamen, malkiel ĉe la kornofuliko, la nesto de la giganta fuliko estas ĉefe farita el akva vegetaĵaro kaj – ĉar ĝi estas fiere teritoriema – ĝi neniam formas koloniojn.

## Bildaro 

File:Fulica gigantea - Giant Coot (Young).jpg|Junulo
File:Fulica gigantea-Giant Coot (Adult and young).jpg|Plenkreskulo kaj junulo manĝantaj

## Referencoj 
Kategorio:Raledoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neflugaj birdoj
Anda pego

La **Anda pego** (*Colaptes rupicola*) estas sudamerika specio de pego. Ĝi troviĝas en herbejoj, arbustaro kaj arbaroj de *Polylepis* je altitudoj de 2000-5000 m en la Punaa ekoregiono. Kune kun la kampopego kaj la grundopego, ĝi estas unu el tre malmultaj surteremaj pegoj.

La specifa nomo *rupicola* signifas “loĝanto de rokaro”.

## Bildaro 

Image:Andean Flicker RWD24.jpg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Filmetoj de Anda pego ĉe Internet Bird Collection
* Fotaro de Anda pego  VIREO
* Photo-High Res; Article  borderland-tours
* Aves de Chile: Anda pego - Priskribo kaj fotoj

Kategorio:Pegedoj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Fegorno

La **diadema pluvio** aŭ **fegorno** (*Phegornis mitchellii*) estas specio de birdo en la familio de Ĥaradriedoj. Ĝi estas monotipa ene de la genro ***Phegornis***.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Diademed plover"-*Phegornis mitchellii* filmetoj ĉe Internet Bird Collection
* Diademed sandpiper-plover photo gallery  VIREO (kun foto de ovodemeto)
* Photo-High Res ; Artikolo  borderland-tours

Kategorio:Ĥaradriedoj
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Polilepido

La **polilepido** () estas genro kiu enhavas 28 agnoskitajn arbustajn kaj arbajn speciojn, kiuj estas endemiaj de mez- kaj alt-altitudaj regionoj de tropikaj Andoj. Tiu grupo estas unika en la familio de Rozacoj kiuj estas ĉefe vento-polenigitaj. Ili estas kutime tordita laŭ formo, sed en kelkaj areoj kelkaj arboj estas 15–20 m altaj kaj havas 2 m-dikajn trunkojn. La foliaro estas ĉiamverda, kun densaj malgrandaj folioj, kaj ofte havantaj grandajn kvantojn de mortintaj bastonetoj kiuj pendas suben el la suba flanko de la kanopeo. La nomo *Polylepis* estas fakte derivita el la grekaj vortoj *poly* (multaj) plus *letis* (tavoloj), referante al la disfoliiĝanta, mult-tavola arboŝelo kio estas komuna al ĉiuj specioj de la genro. La arboŝelo estas dika kaj aspra kaj dense tavolenhava por la protektado kontraŭ malaltaj temperaturoj.

Kelkaj specioj de *Polylepis* formas arbarojn kiuj bone kreskas sub la normala arbolimo en herbejaj kaj arbustaraj asocioj ĉe altaĵoj de ĉirkaŭ 5000 m; kio faras ke la genro *Polylepis* aperas kiel la plej alta nature arba angiosperma genro en la mondo.

## Referencoj 
Kategorio:Rozacoj
Kategorio:Plantoj de Sudameriko
Tanagro

**Tanagro** povas esti:
* Tanagra, urbo de Grekio, norde de Ateno
* Nomo de la Tanagraj figuretoj, tie produktitaj, nome Tanagro (skulptaĵo)
* Birdoj de la familio Traŭpedoj
*Tanagro, rivero en la sudo de Italio
Geositta

***Geositta*** estas genro de Paseroformaj birdoj en la familio de Furnariedoj, nome *Furnariidae*. Ili estas konataj kiel **ministoj** (malkonfuzenda kun la nerilataj ministoj, *Manorina*, de Aŭstralio) pro la tuneloj kiujn ili elfosas por nestumado. Estas 11 specioj kiaj la kampoministo (*Geositta poeciloptera*) kiu estis iam klasita en propra genro, nome *Geobates*. Ili loĝas en malferma kamparo en Sudameriko, partikulare en regionoj de Andoj kaj Patagonio. Ili estas grundoloĝantaj birdoj, iom similaj al alaŭdoj kaj al enantoj de aliaj kontinentoj. Ili estas ĉefe tutbrunaj kaj ofte havas tre longajn kaj sveltajn bekojn.

## Specilisto 
* Perua ministo, *Geositta peruviana*
* Ordinara ministo, *Geositta cunicularia*
* Fajnbeka ministo, *Geositta tenuirostris*
* Suda ministo, *Geositta antarctica*
* Sablopuga ministo, *Geositta isabellina*
* Malhela ministo, *Geositta saxicolina*
* Griza ministo, *Geositta maritima*
* Puna ministo, *Geositta punensis*
* Ruĝastria ministo, *Geositta rufipennis*
* Kampoministo, *Geositta poeciloptera*
* Dikbeka ministo, *Geositta crassirostris*

## Bibliografio 
* Jaramillo, Alvaro; Burke, Peter & Beadle, David (2003) *Field Guide to the Birds of Chile*, Christopher Helm, London
* South American Classification Committee (2007) *A classification of the bird species of South America, part 6*. Retrieved 08/06/07.
* Alexander Skutch: *Antbirds and Ovenbirds: Their Lives and Homes (Corrie Herring Hooks Series)*, 1996 - ISBN 0-292-77699-3

## Referencoj 
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Neotropisa faŭno
Attila Dolhai

**Attila Dolhai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dolhai Attila** estas hungara aktoro, kantisto pri muzikaloj kaj operetoj.

Attila Dolhai http://www.imdb.com/name/nm2645945/bio naskiĝis la  en Kisvárda.

## Biografio 
Attila Dolhai frekventis mezlernejon en Budapeŝto, poste li akiris pedagogian diplomon en Katolika Altlernejo Vilmos Apor en 1999. Jam tiutempe li kantadis kaj gitaradis, eĉ li havis kantistan rolon en muzikalo en Nyíregyháza. En la sekva jaro li kantadis muzikalon en Nacia Teatro (Miskolc). Li estis sendita al Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto), kie li akiris plian diplomon en 2005. Jam pli frue en 2003 li oficiale debutis en Operetoteatro (Budapeŝto), kies membro li estas daŭre. En 2000 li edziĝis, baldaŭ li havis 3 filinojn. Li ricevis premiojn inter 2004-2016.

## Elektitaj teatraj roloj 
* *Hair* (Haroj) - George Berger
* *Fiddler on the Roof* (Violonisto sur la tegmento) - ĝendarmo
* Jesus Christ Superstar - Annás
* Ŝekspiro:
** Romeo kaj Julieta, muzikala versio - vira titolrolo
** Somermeznokta sonĝo, muzikala versio - Lysander
* En Eŭropo ie, muzikala versio - longulo
* West Side Story (filmo), muzikala versio - Tony
* Pietro Mascagni: Cavalleria rusticana - Turiddu

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj muzikalkantistoj
Chaville - Vélizy (stacidomo)

**Chaville - Vélizy** estas franca stacidomo sur linio C de RER situanta en komunumo Viroflay apud Chaville (92) kaj Vélizy-Villacoublay en departemento Yvelines, regiono Francilio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) sur branĉoj **C5** kaj **C7** de RER C.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Invalides - Versailles-Rive-Gauche (977000).

## Interkonektoj 
*  Phébus 31 32 33 34
*  Chavilbus Sud
*  N66

## vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio C
* Chaville
* Vélizy-Villacoublay
* Viroflay

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio C
Kategorio:Fervojaj stacioj en Yvelines
Kategorio:Viroflay
Phrygilus

***Phrygilus*** (aŭ frigiloj) estas genro de ĉefe andaj semo-manĝantaj tanagroj ofte konata kiel *sierra* fringoj. *Frigilos* signifas fringo en Antikva greka. Foje klasitaj en la familio de Emberizedoj, pli ĵusaj studoj montris ke ili apartenas al la Traŭpedoj. La genro ŝajnas polifiletika konsistanta el almenaŭ tri distingaj stirpoj kiuj poste bezonos esti disigitaj en separataj genroj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Burns, K. J., S. J. Hackett, kaj N. K. Klein. 2003. Phylogenetic relationships of Neotropical honeycreepers and the evolution of feeding morphology. J. Avian Biology 34: 360-370.
* Klicka, J., K. Burns, & G. M. Spellman. 2007. Defining a monophyletic Cardinalini: A molecular perspective. Molecular Phylogenetics and Evolution 45: 1014-1032
* Ridgely, R. S., & G. Tudor. 1989. *The Birds of South America*, vol. 1. Univ. Texas Press, Austin.

Kategorio:Traŭpedoj
Kategorio:Paseroformaj
Beul (distrikto Altenkirchen)

**Beul** estas komunumparto kaj de Busenhausen kaj de Heupelzen en la distrikto Altenkirchen en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Nomo 
La esprimo  Beul venas el la malnovgermana lingvo. La vorto *buhil* signifas „la fleksiĝo de la tero”. La vilaĝo nomiĝas en la loka hodiaŭa dialekto  *Böijel*.

## Situo 
Beul situas ses kilometrojn norde de Altenkirchen sur la  akvodislimo inter  Sieg kaj Wied malsupre de la monto 388 m alta monto  Beulskopf. Sudoriente de la vilaĝo estas la fontareo de la rojo  Heupelzerbach, kiu enfluas en la  Wied. Najbaraj vilaĝoj estas  Birkenbeul, Weißenbrüchen, Pfaffenseifen, Hilgenroth, Obererbach, Bachenberg, Busenhausen, Kettenhausen, Heupelzen kaj Ölsen.

### Geologio 
La subgrundo konsistas ofte el  bazalto, kiu estiĝis en la  terciaro per vulkanismo. Kulturhistorie fama la regiono de Beul fariĝis pro la ercminado, fine de la 18a jarcento.

### Loĝantoj 
En Baul loĝas je la flanko de  Busenhausen 110 personoj kaj sur la flanko de  Heupelzen 50 personoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Helmut Wagner zur **Geschichte** von Beul 

Kategorio:Distrikto Altenkirchen
Kategorio:Busenhausen
Kategorio:Heupelzen
Virág Dőry

**Virág DŐRY** [dori], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dőry Virág** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, kostumisto, dekoraciisto. Ŝia origina familia nomo estis *Darab*.

Virág Dőry http://www.imdb.com/name/nm0246905/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Virág Dőry unue lernis baleton, poste ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1966. Ŝiaj ĉefaj instruistoj estis Zoltán Várkonyi, Ottó Ádám, László Vámos. Post siaj studoj ŝi aliĝis al diversaj trupoj en Budapeŝto. Ĝis 1990 ŝi estis aktoro (ankaŭ en filmoj), poste ŝi okupiĝas pri teatraj kostumoj. Ŝi ricevis premion en 1999.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Cluvia
* Rostand: Cyrano de Bergerac - sukerejisto
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - Mirigy

## Elektitaj filmaj roloj 
* ‘‘Szerelmes biciklisták’‘ (1965)
* ‘‘Dorottya’‘ (1973)
* ‘‘Tisztelgés Molnár Ferencnek’‘ (televizia filmo, 1988)
* ‘‘Franciska vasárnapjai’‘ (1997)
* ‘‘Egy hét Pesten és Budán’‘ (2003)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj

## Elektitaj kostumaj laboroj 
* Miklós Kaposy: *Reggelre ne feledd a pénzt* (1985)
* Molière: La Avarulo (1993)
* József Katona: *Bánk bán* (1995)
* William Shakespeare:
** La komedio de eraroj (1997)
** Romeo kaj Julieta (2007)
* Arthur Miller: *Az ügynök halála* (2011)

## Elektitaj dekoraciaj laboroj 
* Racine: *Phaedra* (2003) (ankaŭ kostumisto)
* Péter Nádai: *Magányos cédrus* (2010) (ankaŭ kostumisto)

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun foto
* datenoj kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj kostumistoj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Desnouettes (Tramtransporto en Parizo)

**Desnouettes** estas haltejo de Tramvojo T3a situanta en la 15-a arondismento de Parizo.

La nomo *Desnouettes* devenas de Strato Desnouettes.

## Proksime 
* Parko de ekspozicioj de Porte de Versailles
* Aquaboulevard
* Helikoptera aerodromo de Parizo
* Stadiono Suzanne Lenglen
* Ecole Nationale Supérieure de Techniques Avancées (ENSTA)

## Interkonektoj 
*  RATP 39

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T3a

## Eksteraj ligiloj 
* T3a RATP
* T3 Oficiala retejo 

## Tradukfonto 
Kategorio:Tramtransporto en Parizo T3a
Kategorio:15-a arondismento de Parizo
Ĝelib al-Ŝujak

**Ĝelib al-Ŝujak** (,  estas urbego, municipo en emirlando Kuvajto, en Farvanija gubernio. La grandurbo apartenas al urbaro de Kuvajturbo.

## Bazaj informoj
* Areo: 8,14&nbsp;km²
* Supermara alteco:  m
* Loĝantaro: 312,443 en 2015
* Horzono: UTC +3
* Telefonkodo:  
* 

## Geografio 
Ĝelib al-Ŝujak situas en interno de la lando, tamen la Persa Golfo troviĝas nur 5 kilometrojn. La urbego estas la plej proksima urbo al la Kuvajta Internacia Flughaveno (malpli, ol 5 km).

## Historio 
En 1990 Irako okupis la urbon, sed la sekva jaro internacia armeo reokupis ĝin. Ĝelib al-Ŝujak estas plejparte loĝata de enmigrantaj laboristoj el suda Azio kaj arabaj landoj, precipe el Egipto kaj Sirio.

## Eduko 
Ekzistas pluraj lernejoj en Ĝelib al-Ŝujak (hinda, araba, pakistana).

## Trafiko 
En Ĝelib al-Ŝujak aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. La urbego estas ligataj per aŭtovojoj al la ceteraj proksimaj komunumoj.

## Klimato 
Ĝelib al-Ŝujak situas en tropika dezerta klimato. Jare pluvas iom pli, ol 100 mm.

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Kuvajto
Leuscheid

eta|maldekstre|restaĵoj el la dua montmilito
eta|maldekstre|bombfunelo
La **Leuscheid** - prononco  - estas grandparte arbarkovrata altejo ĉe la limo inter la federaciaj landoj Nordrejn-Vestfalio kaj Rejnlando-Palatinato de Germanio en la ekstrema nordo de la mezmontaro Westerwald. En pli vasta geologia senco la altejo kaj sia ĉirkaŭaĵo apartenas al la Rejnlanda Ardeza Montaro.

La monto Hoher Schaden estas kun alteco de  la plej alta monto en la komunumo Eitorf kaj en la arbaro Leuscheid.

## Eksteraj ligiloj 
* Landschaftssteckbrief *Leuscheid*  - Landschaftsinformationssystem der Naturschutzverwaltung Rheinland-Pfalz
* Bilder vom Wohmbachtal 

Kategorio:Montaroj en Germanio
Kategorio:Distrikto Rhein-Sieg
Kategorio:Eitorf
Kategorio:Windeck
Hoher Schaden

La monto **Hoher Schaden** - prononco  - estas kun alteco de 388 m la plej alta monto en la komunumo Eitorf en la distrikto Rhein-Sieg kaj la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenas al la arbaro Leuscheid. En pli vasta geologia senco la monto kaj sia ĉirkaŭaĵo apartenas al la Rejnlanda Ardeza Montaro.

De Hoher Schaden fontas du rojaj sistemoj, kiuj ne forlasas la regionon Leuscheid:
* la rojo *Wohmbach* fontas apud la muelejo *Obereiper Mühle* kaj enfluas la 10-kilometran rojon *Eipbach*, alfluanto de la rivereto Sieg.
* la rojo *Mühlenbach* enfluas vid-al-vide de Stromberg, vilaĝeto de la komunumo Windeck, rekte en la rivereton Sieg.

dosiero:Waldgebiet Hoher Schaden (Eitorf).jpg|arbaro de Hoher Schaden
dosiero:Winterwald am Hohen Schaden.jpg|arbaro dum vintro ĉe Hoher Schaden

dosiero:Friedrichsquellen.jpg|la 1933 ĉirkaŭmasonita Friedrichs-fonto
dosiero:Mooshütte.jpg|la kabano *Mooshütte*sudoriente de Hoher Schaden estas la centro de migradvojoj

Kategorio:Montoj en Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Montoj kun alteco inter 0 kaj 999 m
Kategorio:Eitorf
Kategorio:Distrikto Rhein-Sieg
Titikaka rano

eta|Telmatobius culeus en el Zoológico de Praga.
***Telmatobius culeus***, ofte konata kiel **Titikaka rano** aŭ **Titikaka akvorano**, estas tre granda draste endanĝerita specio de rano en la familio de Telmatobiedoj. Ĝi estas tute akvoloĝantaj kaj troviĝas nur en la Lago Titikaka kaj riveroj kiuj fluas en tiun lagon en Sudameriko. Kvankam la pulmoj estas tre malpliigitaj, tiu rano havas grandajn kvantojn de haŭto, uzata por helpi la spiron de tiu rano en la alta altitudo en kiu ĝi loĝas.
alternative=Telmatobius culeus.jpg|eta|*Telmatobius culeus*
Kelkaj specioj de ranoj havas adaptaĵojn kiuj permesas ilin survivi en oksigenmanka akvo. La rano de la Lago Titikaka (*Telmatobius culeus*) estas unu tia specio kaj havas faldecan haŭton kiu pliigas sian surfacan areon por faciligi la gasan interŝanĝon. Ĝi normale ne faras uzadon de siaj rudimentaj pulmoj sed ĝi foje plialtigas kaj malaltigas sian korporitmon en la lagofundo por pliigi la fluadon de akvo ĉirkaŭ ĝi.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 1998-2007, Darrel Frost and The American Museum of Natural History

## Eksteraj ligiloj 
* Filmeto kaj fotoj  de la Titikaka rano en ARKive
http://www.arkive.org/titicaca-water-frog/telmatobius-culeus/ 

Kategorio:Amfibioj
Kategorio:Andoj
Flavvosta lansimio

alternative=Cola amarilla.jpg|eta|Cola amarilla
eta|Yellow-tailed Woolly Monkey area
**Flavvosta lansimio**, *Oreonax flavicauda*, konata surloke kiel **ĉoro**, estas amerika simio endemia de Peruo. Ĝi estas rara specio de primato kiu troviĝas nur en la Peruaj Andoj, en la departementoj Amazonio kaj San Martin, same kiel ĉe la apudaj areoj de La Libertad, Huánuco kaj Loreto. La flavvosta lansimio estis dekomence en la genro *Lagothrix* kun aliaj lansimioj, sed pro tio ke temis pri nefidindaj unuarangaj fontoj, ili estis poste en la genro *Oreonax*. *Oreonax* estis proponita kiel subgenro de *Lagothrix* sed aliaj agnoskis ĝin kiel kompleta genro. Ĵusa etenda studo pruvas ke la flavvosta lansimio povas esti en la genro *Lagothrix*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Infonatura 
* Animalinfo
* Primate Info Net *Oreonax* Factsheets
* Pictures of Oreonax Flavicauda.

Kategorio:Primatoj
Djuko

**Djuko** (*Diuca diuca*) estas specio de semo-manĝantaj tanagroj el Andoj. Ĝi estas la sola membro de genro ***Diuca***. Tiuj ĉi birdoj renkonteblas en Argentino, Bolivio, Brazilo, Ĉilio, kaj Urugvajo. Ĝiaj naturaj habitatoj estas tropikaj kaj subtropikaj arbustaroj, montaraj arbustaroj kaj tre degeneritaj iamaj arbaroj.

## Taksonomio
Djuko estis unue priskribita far Ĉilia naturalisto Juan Ignacio Molina en 1782 sub dunomo *Fringilla diuca*. 
La specia nomo, kiu poste iĝis ankaŭ la genra nomo, estas la nomo de tiu ĉi birdo en la mapuĉa lingvo (kiu povas soni kiel *Diuca* aŭ *Siuca*).
La genron enkondukis en 1850 germana naturalisto Ludwig Reichenbach.
Antaŭe al tiu ĉi genro ankaŭ apartenis la Glaĉera fringo sub nomo *Diuca speculifer*, sed nun ĝi estas movigita al *Idiopsar*, kaj djuko restas la sola specio de *Diuca*.

Oni rekonas 4 subspeciojn of djukoj:
*  – nord-centra Ĉilio, suda Bolivio kaj norda Argentino
*  – centra, sud-centra Chilio kaj uesta Argentino
*  – Insulo Ĉiloe (apud suda Ĉilio)
*  – centra, suda Argentino kaj suda Ĉilio

## Referencoj
Kategorio:Traŭpedoj
Oreotrochilus

**Oreotroĥiloj** estas kolibroj de la genro *Oreotrochilus*. Ili estas indiĝenaj de Andoj en Sudameriko.

## Aspekto 
Tiuj birdoj estas proksimume 13 cm longaj kun longaj, iom kurbecaj nigraj bekoj. Ili estas sekse duformaj. La masklo kutime havas irizajn brilverdajn gorĝareon, aŭ bluec-purpuran ĉe la Ekvadora oreotroĥilo, kun pli senkoloraj verdecaj supraj partoj kaj helaj flankoj. La centraj subaj partoj estas kutime nigraj, sed ili estas brunaj ĉe la Anda oreotroĥilo. La vosto estas kutime malhela kontraste blanka bildo; tiu bildo estas cinamokolora ĉe la Kojnvosta oreotroĥilo, kaj la vosto estas tute malhela ĉe la Nigrabrusta oreotroĥilo. La ino estas pli senkolora, kun blankeca gorĝo dense punktita per verdaj, blankaj, sablokoloraj, aŭ cinamokoloraj subaj partoj, kaj malhela vosto kun blanka bildo.

## Taksonomio 
Estas ses taksonoj en la genro.

* Ekvadora oreotroĥilo (*Oreotrochilus chimborazo*)
* Anda oreotroĥilo (*Oreotrochilus estella*)
** Verdakapa oreotroĥilo (*Oreotrochilus estella stolzmanni*)
* Bankaflanka oreotroĥilo (*Oreotrochilus leucopleurus*)
* Nigrabrusta oreotroĥilo (*Oreotrochilus melanogaster*)
* Kojnvosta oreotroĥilo (*Oreotrochilus adela*)

La Ekvadora oreotroĥilo povas esti traktita kiel subspecio de la Anda oreotroĥilo.

## Referencoj 
* Fjeldså, J. kaj I. Heynen (1999). Genus *Oreotrochilus*. pp.&nbsp;623–24 In: del Hoyo, J., et al. (eds.) *Handbook of the Birds of the World.* Vol. 5. Barn-owls to Hummingbirds. Lynx Edicions, Barcelona. 1999. ISBN 84-87334-25-3

## Notoj 

Kategorio:Trokiledoj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Neotropisa faŭno
Koblenzer Stadtwald

[eta|ĉirkaŭbariligita bestareo [Remstecken kun hotelo]]
La **urba arbaro de Koblenco** estas arbara areo sude de la urbo Koblenco. Ĝi situas maldekstre de la Rejno sur la altoj de la Hunsruko. Ĝi estas la plej grava proksima ripozumregiono de la urbo Koblenco. Interalie troviĝas bestoparko kaj infanludejoj en la arbaro.
La koblenca urba arbaro havas grandecon de 2772 ha kaj apartenas grandparte al la urboparto Koblenz-Karthause. En la sudo allimas la komunumoj Waldesch kaj Rhens. La telekomunika turo Koblenco (ankaŭ nomata telekomunika turo *Kühkopf aŭr Koblenz 10*) staras en la urba arbaro de Koblenco sur la pinto de la monto Kühkopfs.
eta|parte rekonstruitaj fundamentaj muroj de Villa Rustica ĉe Remstecken
eta|maldekstre|fundamentaj muroj de la templo de Merkurio
[eta|maldekstre|[Rittersturz (elrigardejo)|elrigardejo Rittersturz]]
[eta|maldekstre|elrigardo de la Rittersturz valen al la Rejno kaj la [sportparko Oberwerth kaj la Fortikaĵo Ehrenbreitstein]]

## Literaturo 
* Lehrpfade im Koblenzer Stadtwald, hrsg. von der Stadt Koblenz, Amt für Liegenschaften und Forsten, Koblenz 1993
* Unser Stadtwald : Die grüne Lunge von Koblenz, hrsg. von der Stadt Koblenz, Amt für Liegenschaften und Forste, Koblenz 1993

## Eksteraj ligiloj 
* Rechtsrheinischer Stadtwald

Kategorio:Arbaroj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Koblenco