open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Blazialoj

La **blazialoj** () estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion, 2 genrojn kaj 2 speciojn, The Plant List kaj World Flora Online (15 apr. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Bryophytae* - briofitoj
***Marchantiophyta* - marĉantiofitoj, hepatmuskoj
****Marchantiopsida* - marĉantiopsidoj
*****Blasiidae* - blaziedoj
******Blasiales* (R.M.Schust.) Stotler & Crand.-Stotl. - blazialoj
*******Blasiaceae* H.Klinggr. - blaziacoj
********Blasia* L. - blazio
********Cavicularia* Stephani - kavikulario

## Referencoj 
Kategorio:Briofitoj
Kategorio:Hepatmuskoj
Miklós Kampis

**Miklós Kampis** [miklOŝ kampiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kampis Miklós** estis hungara arkitekto, urbanizisto, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio (ekde 2000, ordinara membro en 2011).

Miklós Kampis naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Kaposvár.

## Biografio 
Miklós Kampis maturiĝis en arkitektura mezlernejo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1959. Post siaj studoj li laboris en ŝtataj laborejoj en Budapeŝto, ekde 1961 en Kaposvár. Intertempe en 1968 li akiris plian diplomon pri urboplanado. Inter 1987 kaj 1997 li laboris en arkitektura kooperativo, poste en privata firmao (memoru: La socialismo jam formortis). Jam ekde 1965 li estis disĉiplo de antropozofio. En la 2000-aj jaroj li instruis en la universitato. Li ricevis premion Kossuth en 2001, aliajn premiojn inter 1978-2018.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj (ĉiuj en Kaposvár) 
* sidejo (1965)
* artistkolonio (1973, kunarkitekto)
* urba planado kun perpieda zono, (1985-1989, kunarkitekto)
* arbara domo (1989)

## Lia libro 
* *Homo architectus sum* (2005)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj urbanizistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lunularialoj

La **lunularialoj** () estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas nur unu specion (kruca lunulario), The Plant List kaj World Flora Online (15 apr. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Bryophytae* - briofitoj
***Marchantiophyta* - marĉantiofitoj, hepatmuskoj
****Marchantiopsida* - marĉantiopsidoj
*****Marchantiidae* - marĉantiedoj
******Lunulariales* D.G.Long - lunularialoj
*******Lunulariaceae* H.Klinggr. - lunulariacoj
********Lunularia* Adans. - lunulario
*********Lunularia cruciata* (L.) Dumort. ex Lindb. - kruca lunulario

## Referencoj 
Kategorio:Briofitoj
Kategorio:Hepatmuskoj
Géza Aladár Kármán

**Géza Aladár Kármán,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kármán Géza Aladár** estis hungara arkitekto.

Géza Aladár Kármán naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Aladár Kármán maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1888, poste li akiris arkitekturan diplomon en teknikuniversitato de Munkeno en 1893. Post siaj studoj li pasis tempon en Parizo kaj Italio. En 1894 li hejmenvenis, iom poste li laboris kune kun Gyula Ullmann. Ili konstruis multnombrajn domojn en Budapeŝto, pli malofte province. Kármán kelkfoje studvojaĝis al Germanio, Britio, Italio. Post frua morto de Ullmann Kármán laboris sola. Li havis edzinon, kiu naskis filinon.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* juda orfejo (1901)
* Pluraj ludomoj kaj vilaoj en Budapeŝto
* uzino pri ĉokolado en Szerencs
* vilao de Groedel (nun sidejo de Fidesz)
* vendejego de Kánitz (nun ambasadorejo de Usono)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* http://www.kitervezte.hu/tervezok/karman-geza-aladar/

## Referencoj 

Az Amerikai Egyesült Államok Nagykövetsége, Kiss Ernő utcai sarok, 2017 Lipótváros.jpg|Usona ambasadorejo (1899)
Budapest - Magyar Királyi Folyam- és Tengerhajózási Rt székháza (37721190114).jpg|Navigada sidejo
Közraktár utca 24, Walla József mozaiklap- és cementgyáros szecessziós bérpalotája, 2017 Ferencváros.jpg|Ludomo

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
József Péter Kerényi

**József Péter Kerényi** [jOĵef kerEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kerényi József Péter** (foje pli simple *Kerényi József*) estis hungara arkitekto, dekoraciisto, altlerneja instruisto, fondinta membro de Hungara Arta Akademio.

József Péter Kerényi naskiĝis la  en Kispest, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Péter Kerényi akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato en 1963. En la sekva jaro li laboris en Budapeŝto, inter 1964-1984 en Kecskemét, poste li revenis al Budapeŝto. Ekde 1981 li kreis ankaŭ teatrajn dekoraciojn. Inter 1987 kaj 1995 li estis docento en la teknikuniversitato, poste profesoro kaj katedrestro. Depost fino de la socialismo en 1990 li fondis propran arkitekturan studion. Li akiris sciencan gradon DLA en 1997. Li ricevis premiojn inter 1974-2007, el ili elstaras premio Kossuth en 1992.

## Elektitaj novaj planitaj konstruaĵoj 
* Bácsalmás kulturdomo (1967-1971)
* Bugac muzeo (1972-1974)
* Kiskunfélegyháza lernejo (1972-1975)
* Kecskemét ceramika studio (1973-1982)
* Kecskemét, biblioteko (1977)
* Pusztavacs turo (1978-1980)
* Kecskemét ludmuzeo (1979-1982)

## Elektitaj projektoj pri reuzitaj konstruaĵoj 
* Sinagogo en Kecskemét (1965-1974)
* Franciskana monaĥejo en Kecskemét (1965-1974)
* Domo "Bánó" en Kecskemét (1973-1976)
* Sinagogo en Szekszárd
* Vilao de Hatvany en Budapeŝto (1995-2010)

## Elektitaj artikoloj 
* *A kecskeméti főtér* (1977)
* *Haus der Wissenschaft und Technik in Kecskemét* (1978)
* *Jeltorony* Pusztavacs (1979)
* *Musikpädagogisches Istitut „Zoltán Kodály” in Kecskemét* (1997)

## Elektitaj kreitaj dekoracioj 
* Ŝekspiro:
** Kiel Plaĉas al Vi Nacia Teatro (Miskolc) (1985)
** La Venecia Komercisto Nacia Teatro (Pécs) (1992)
* Sofoklo: Reĝo Edipo Teatro Katona József (2001)
* Nikolaj Gogol: La Revizoro Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár) (2008)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Elektitaj novaj planitaj konstruaĵoj 

Dosiero:Bugaci pásztormúzeum.jpg|Bugac, muzeum (1972-1974)
Dosiero:Kerámia Stúdió 1.jpg|ceramika studio, Kecskemét (1973-1982)
Dosiero:Kodály Intézet Könyvtára.jpg|Kecskemét, biblioteko (1977)
Dosiero:Orszagkozepe1.jpg|Pusztavacs, turo 1978-1980
Dosiero:Szórakaténusz Játékház 1.jpg|Kecskemét ludmuzeo (1979-1982)

## Elektitaj projektoj pri reuzitaj konstruaĵoj 

Dosiero:Synagogue of Kecskemét.JPG|Sinagogo en Kecskemét (1965-1974)
Dosiero:Kodály Intézet 1.jpg|Franciskana monaĥejo en Kecskemét (1965-1974)
Dosiero:Naiv Művészek Múzeuma 1.jpg|Domo "Bánó" en Kecskemét (1973-1976)
Dosiero:Ybl-villa, Csónak utca 007.jpg|Vilao de Hatvany Bp (1995-2010)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Anastazewo

**Anastazewo** estas vilaĝo en Grandpollanda Provinco en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Powidz en distrikto Słupecki.
Anastazewo situas ĉirkaŭ 76&nbsp;km de Poznań kaj ĉirkaŭ 204&nbsp;km de ĉefurbo de Pollando Warszawa.
La vilaĝo havas 120 loĝantojn.

Kategorio:Komunumo Powidz
Kategorio:Distrikto Słupecki
Kategorio:Grandpollanda provinco
Kategorio:Vilaĝoj de Pollando
Pierre Pflimlin

**Pierre Eugène Jean PFLIMLIN** (Franclingva prononco: ; 5-a de februaro 1907 – 27-a de junio 2000) estis franca politikisto de kristandemokratia tendenco kiu servis kiel Ĉefministro de la Kvara Respubliko nur dum kelkaj semajnoj en 1958, antaŭ esti anstataŭita de Charles de Gaulle dum la krizo de tiu jaro.

Li estis advokato kaj membro de la kristandemokratia Popola Respublikana Movado (MRP), kaj estis elektita deputito el la departemento Bas Rhin en 1945. Kun personaj radikoj en Elzaco, Pflimlin havis inter sia sampartiannoj de la MRP la Luksemburgi-devena Robert Schuman; por ambaŭ, la rilatoj kun Germanio ludis gravan rolon en ilia politika pensaro.

Li tenis kelkajn registarajn postenojn dum la Kvara Respubliko, nome Ministro de Agrikulturo (1947–1949 kaj 1950–1951) kaj Ministro de Ekonomio kaj Financo (1955–1956 kaj 1957–1958).

La 13an de majo 1958, la Francia Nacia Asembleo aprobis lian nomumon kiel Ĉefministro. Sed la saman tagon, okazis tumultoj en Alĝero. La francaj generaloj en Alĝerio timis, ke li aranĝos negocitan solvon kun la alĝeriaj naciistoj kio havigos al ili la kontrolon de Alĝerio. Ili malakceptis agnoski lian ministraron. Tiam gravaj politikistoj abandonis lin, kiel Guy Mollet, Vincent Auriol kaj Antoine Pinay. La krizo portis Charles de Gaulle al la posteno de Ĉefministro la 1an de junio.

Krom aliaj postenoj, Pflimlin servis kiel urbestro de Strasburgo de 1959 ĝis 1983.

## Notoj 
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Francio
Kategorio:Prezidantoj de la Eŭropa Parlamento
Kategorio:Francaj militistoj de la Dua Mondmilito
Palaco Vigadó de Buda

La **Palaco Vigadó de Buda** estas grava konstruaĵo de Budapeŝto, en urboparto Buda.

## Historio 
Estis malnova deziro de loĝantoj en Buda havis konvenan amuzejon en la urbo. (La vorto Vigadó proksime signifas amuzejo.) Ekde 1833 jam funkciis tia amuzejo en Pest (urbo), sed transiri la Danubon estis malfacila, foje neebla vintre. Deziro de Buda-anoj plenumiĝis nur jam depost fondo de Budapeŝto kaj jam tiam, kiam jam funkciis stabilaj pontoj. En 1894 malpleniĝis konvena loko, kie Mór Kallina projektis konstruaĵon. La Vigadó ekfunkciis en 1900. Ĝi havis grandan balhalon kaj aliajn ĉambrojn kaj restoracion. La origina celo estis aranĝi balojn kaj similajn aranĝaĵojn, tamen ofte okazis ekzemple politikaj kunvenoj, en kelkaj ĉambroj biblioteko, sur la teretaĝo diversaj butikoj. Dum la 2-a mondmilito la palaco ruiniĝis, post la renoviĝo ĝi estis longe sidejo de la Hungara Popoldanca Grupo, ĉar la halo estis konvena por dancspektakloj. En 2007 ekstera, en 2018 plena renovigaj laboroj okazis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas laŭ placo. Ĝi kontaktiĝas kun aliaj domoj dorsflanke kaj havas 2 etaĝojn. La fasado estas simetria.

## Galerio 

Dosiero:Budai Vigadó2.JPG|Palaco Vigadó en Buda
Dosiero:BudaiVigadoFotoThalerTamas6.jpg|Vigadó de Buda vespere en 2018
Dosiero:Budai Vigadó - légi fotó.jpg|Aerfoto pri Vigadó de Buda
Dosiero:BudaiVigadoFotoThalerTamas5.jpg|La ŝtuparejo en 2018

## Vidu ankaŭ 
* Palaco Vigadó

## Fontoj 
* hungare kun bildoj
* https://www.jegy.hu/venue/budai-vigado/info
* https://www.viator.com/Budapest-attractions/Budai-Vigado/d499-a18622 

Kategorio:Palacoj en Budapeŝto
(90737) 1993 FQ15

**(90737) 1993 FQ15** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets* (UESAC), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Lignou

**Lignou** estas franca  situanta en departemento Orne, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Lignouséens*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Orne

## Eksteraj ligiloj 
* Lignou ĉe CdC du Val d'Orne

Kategorio:Komunumoj de Orne
Ajtoniacoj

La **ajtoniacoj** () estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo marĉantialoj (*Marchantiales*). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 10 genrojn, kaj 115 speciojn, The Plant List kaj World Flora Online (15 apr. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Bryophytae* - briofitoj
***Marchantiophyta* - marĉantiofitoj, hepatmuskoj
****Marchantiopsida* - marĉantiopsidoj
*****Marchantiidae* - marĉantiedoj
******Marchantiales* Limpr. - marĉantialoj
*******Aytoniaceae* Cavers - ajtoniacoj
********Asterella* P. Beauv. - asterelo
********Aytonia* - ajtonio
********Cryptomitrium* Austin ex Underw. - kriptomitrio
********Fimbraria* Nees - fimbrario
********Grimaldia* Raddi - grimaldjo
********Mannia* Opiz - maniao
********Neesiella* Schiffn. - nesielo*
********Octokepos* Griff. - oktokepo
********Plagiochasma* Lehm. & Lindenb. - plagiokasmo
********Reboulia* Raddi - rebulio

::::*genro akceptita en TPL sed ne en WFO.

## Referencoj 
Kategorio:Briofitoj
Kategorio:Hepatmuskoj
Kategorio:Plantofamilioj
Bačalky

**Bačalky** () estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové, apud limo kun Mezbohemia regiono. Ĝi etendiĝas en senpera proksimeco de ampleksa arbaro nomata Křižánek, kun belvidejo al Gigantmontaro, kaj 6&nbsp;km de enfaliga urbeto Libáň. Vilaĝo Bačalky kaj Lično estis kunigitaj en la jaro 1952. La municipo situas en supermara alteco 374 metroj. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1371. Malantaŭ la vilaĝo proksime de la arbaro ankoraŭ en antaŭ nelonga tempo troviĝis en pluggrundo diversaj objektoj de pratempa deveno. Tio estis ŝtonaj hakiloj, restaĵoj de fajrejoj, rompitaĵoj de ujoj kaj eĉ verticiloj ks.

## Loĝantaro 
## Mito pri Bačalky 
eta|maldekstra|200px|Virgulino malantaŭ la vilaĝo

En foraj tempoj oni ne havis vivtenadon en tiuj ĉi lokoj simplan. La grundo estis tre malfekunda kaj la loĝantoj tre malfacile akiradis sian vivtenaĵon. Ŝafpaŝtistoj paŝtigis sur loka montetaro siajn ŝafojn kaj ploretis pro la malfacila vivo. Laŭ ili la vilaĝo ricevis sian nomon ĉeĥe: bača-lká (*ŝafpaŝtisto ploretas*), Bačalka ⇒ Bačalky (*Ŝafpaŝtistploretejo*).

## Partoj de la municipo 
* **Bačalky**
* Lično

## Vidu ankaŭ
* Milkovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
(90791) 1994 PG32

**(90791) 1994 PG32** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.

## Orbito 
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,0808365 AU (12,093 milionoj da km).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Lično (Bačalky)

:*Estas ankaŭ Lično.*

**Lično** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bačalky en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas oriente de Bačalky. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

Lično situas en katastra teritorio **Lično u Milkovic** kun areo 3,03&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Milkovice

## Pluaj fotoj 

Licno 3.jpg|Lično
Licno naves 1.jpg|Lično

Kategorio:Bačalky
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Jean Lacouture

**Jean LACOUTURE** (9a de junio 1921 – 16a de julio 2015) estis ĵurnalisto, historiisto kaj verkisto. Li estis partikulare fama pro siaj biografioj.

## Kariero 
Jean Lacouture naskiĝis en Bordozo, Francio. Li komencis sian karieron en ĵurnalismo en 1950 en *Combat* kiel pridiplomatia redaktoro. Li aliĝis al *Le Monde* en 1951. En 1953, li laboris en Kairo por *France Soir*, antaŭ ol reveni al *Le Monde* kiel direktoro de eksterlandaj servoj, kaj *grand reporter* (unu el la plej altaj titoloj en franca ĵurnalismo) ĝis 1975.

Politike maldekstrema, Lacouture apogis la malkoloniigon, kaj la prezidanton Mitterrand en 1981. Li laboris por *Le Nouvel Observateur*, kaj ''L'Histoire*. Li estis intervjuita en la dokumenta filmo de 1968 pri la Vjetnama milito titolita *In the Year of the Pig* (En la porkojaro).

Lacouture estis ankaŭ direktoro de publikaĵoj de *Seuil*, unu el la ĉefaj francaj eldonejoj, de 1961 ĝis 1982, kaj profesoro en la IEP de Parizo inter 1969 kaj 1972.

Li estas konata publike ĉefe pro siaj biografioj, kiel tiuj de la vivoj de Ho Chi Minh, Nasser, Léon Blum, De Gaulle, François Mauriac, Pierre Mendès France, Mitterrand, Montesquieu, Montaigne, Malraux, Germaine Tillion, Champollion, Jacques Rivière, Stendhal kaj Kennedy.

Entuziasma muzikŝatanto, Lacouture estis ankaŭ prezidanto de societo de sekvantoj de Georges Bizet. En 2015 li mortis en Roussillon, Francio.

## Verkoj 
* *Jesuits: A Multibiography* 
* De Gaulle
** *De Gaulle: The Rebel 1890–1944* 
** *De Gaulle: The Ruler 1945–1970* 
* *Robert Capa* 
* *Ho Chi Minh: A Political Biography.* 
* *Vietnam: Between two truces* ASIN B0006D759K
* *Montaigne à Cavalo* 
* *Pierre Mendes France* 
* *The demigods: Charismatic leadership in the third world* 
* *Nasser: A biography* 
* *Léon Blum* 
* *J.F. Kennedy'' 
* "l’Égypte en mouvement"

## Notoj 
Kategorio:Francaj ĵurnalistoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj biografoj
Kategorio:Homoj de Bordeaux
Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo
La mondo de Suzie Wong

[eta|Nancy en [ĉipao por ekrantesto de la filmo]]
**La mondo de Suzie Wong** (angle: *The World of Suzie Wong*) estas brita-usona filmo el 1960. La filmo estas bazita je la samnoma romano de Richard Mason.

## Intrigo 
Robert Lomax volas doni al sia vivo alian turnon. Li transloĝas por unu jaro al Hongkongo por tie vivi kiel pentristo. Alveninte en Hongkongo li prenis la pramon kaj sur la boato li renkontis belulinon Suzie Wong. Ŝi montras al li hotelon kie li povas moderpreze lui ĉambron. Montriĝas ke la hotelo estas sufiĉe kaduka kaj li baldaŭ malkovras ke la hotelo antaŭ ĉio uzatas por prostituado. Ankaŭ Suzie tie laboras kiel putino. Li vekas la scivolemon de la sinjorinoj ĉar li kiel sola persono de la gastoj neniam interesiĝas en iliaj servoj.

Post iom da tempo li demandas al Suzie por pozi por unu el liaj pentraĵoj. La du enamiĝis sed ĉar ili ambaŭ bezonas monon, li devas akcepti ke ŝi kontinuas la laboron.

## Premioj 
La filmo estas nomumita por du Golden Globe premioj kaj du Laurel Award premioj.

## Eksteraj ligiloj 
* IMDB.com

Kategorio:Usonaj filmoj
Marĉantialoj

La **marĉantialoj** () estas planta ordo el briofitoj, kies vegetada aparato estas dikotoma folieca rubando verda, kaj kies histoj estas diferenciĝantaj en asimilada supra tavolo kaj rezerveja suba tavolo. Ĝi foje havas skvamojn sur la suba tala surfaco.
Tiu ordo enhavas 12 familiojn kaj ĉirkaŭ 400 speciojn, The Plant List kaj World Flora Online (15 apr. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

* *Bryophytae* - briofitoj
** *Marchantiophyta* - marĉantiofitoj, hepatmuskoj
*** *Marchantiopsida* - marĉantiopsidoj
**** *Marchantiidae* - marĉantiedoj
***** *Marchantiales* Limpr. - marĉantialoj
****** *Aytoniaceae* Cavers - ajtoniacoj
******* *Asterella* P. Beauv. - asterelo
******* *Aytonia* - ajtonio
******* *Cryptomitrium* Austin ex Underw. - kriptomitrio
******* *Fimbraria* Nees - fimbrario
******* *Grimaldia* Raddi - grimaldjo
******* *Mannia* Opiz - maniao
******* *Neesiella* Schiffn. - nesielo*
******* *Octokepos* Griff. - oktokepo
******* *Plagiochasma* Lehm. & Lindenb. - plagiokasmo
******* *Reboulia* Raddi - rebulio
****** *Cleveaceae* Cavers - kleveacoj
******* *Athalamia* Falc. - atalamio
******* *Clevea* Lindb. - kleveo
******* *Peltolepis* Lindb. - peltolepido
******* *Sauteria* Nees - saŭterio
****** *Conocephalaceae* Müll.Frib. ex Grolle - konocefalacoj
******* *Conocephalum* Hill - konocefalo
****** *Corsiniaceae* Engl. - korsiniacoj
******* *Corsinia* Raddi - korsinio
******* *Cronisia* Berk. - kronisio
****** *Exormothecaceae* Grolle - ekzormotekacoj
******* *Exormotheca* Mitt. - ekzormoteko
****** *Marchantiaceae* Lindl. - marĉantiacoj
******* *Bucegia* Radian - bucegio*
******* *Dumortiera* Nees - dumortiero
******* *Hygrophila* - higrofilao
******* *Marchantia* L. - marĉantio
******* *Marchantiopsis* Douin & R.C.V. Douin - marĉantiopso
******* *Neohodgsonia* Perss. - neohoĝsonio
******* *Preissia* Corda - prejsio*
****** *Monocleaceae* Podp. - monokleacoj
******* *Monoclea* Hook. - monokleo
****** *Monosoleniaceae* E.H.Wilson - monosoleniacoj
******* *Dumortieropsis* Horik. - dumortieropso
******* *Monosolenium* Griff. - monosolenio
****** *Oxymitraceae* - oksimitracoj
******* *Oxymitra* Bisch. ex Lindenb. - oksimitro
****** *Ricciaceae* Rchb. - riĉiacoj
******* *Riccia* L. - riĉio
******* *Ricciella* A. Braun - riĉielo
******* *Ricciocarpos* Corda - riĉiokarpo
******* *Thallocarpus* Lindb. - talokarpo*
****** *Targioniaceae* Dumort. - targioniacoj
******* *Cyathodium* Kunze ex Lehm. - ciatodio
******* *Synhymenium* Griff. - sinhimenio
******* *Targionia* L. - targionio
****** *Wiesnerellaceae* Inoue - visnerelacoj
******* *Wiesnerella* Schiffn. - visnerelo

:::*genro akceptita en TPL sed ne en WFO.

## Referencoj 
Kategorio:Briofitoj
Kategorio:Hepatmuskoj
Marĉantiacoj

La **marĉantiacoj** () estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo marĉantialoj (*Marchantiales*). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 50 speciojn, The Plant List kaj World Flora Online (15 apr. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Bryophytae* - briofitoj
***Marchantiophyta* - marĉantiofitoj, hepatmuskoj
****Marchantiopsida* - marĉantiopsidoj
*****Marchantiidae* - marĉantiedoj
******Marchantiales* Limpr. - marĉantialoj
*******Marchantiaceae* Lindl. - marĉantiacoj
********Bucegia* Radian - bucegio*
********Dumortiera* Nees - dumortiero
********Hygrophila* - higrofilao
********Marchantia* L. - marĉantio
********Marchantiopsis* Douin & R.C.V. Douin - marĉantiopso
********Neohodgsonia* Perss. - neohoĝsonio
********Preissia* Corda - prejsio*

::::*genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn.

## Referencoj 
Kategorio:Briofitoj
Kategorio:Hepatmuskoj
Kategorio:Plantofamilioj
90806 Rudaki

'*90806 *Rudaki''''' estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la taĝika poeto Rudaki (858 – 941), rigardita kiel fondinto de la klasika Persa literaturo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Vincenzo Silvano Casulli
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Philippe de Gaulle

**Philippe de Gaulle** (28a de decembro 1921, Parizo, Francio-13 marzo 2024) estis franca admiralo kaj politikisto. Filo de la generalo Charles de Gaulle kaj Yvonne de Gaulle, estis senatano kaj estis Ĝenerala Inspektisto de la Nacia Francia Ŝiparmeo. Li edziĝis kun Henriette de Montalambert de Cers en 1947 kaj havis kvar gefilojn nome Dro. Charles de Gaulle, Yves de Gaulle, Jean de Gaulle kaj Pierre de Gaulle.

## Notoj 
## Bibliografio 
### Fare de Philippe de Gaulle 
eta|Philippe de Gaulle
* Mémoires accessoires 1921-1946, éd. Plon, 1997 ISBN 225918586X
* Mémoires d'espoir, l'esprit de la Ve., kun Charles de Gaulle, éd. Plon, 1999, ISBN 2259191371
* Mémoires accessoires 1947-1979, éd. Plon, 2000, ISBN 2259185878
* Les trente jours qui ont fait de Gaulle, kun Michel Tauriac, éd. Economica, 2002, ISBN 2-7178-4352-3 ISBN 2-7178-4352-3
* De Gaulle, mon père, kun Michel Tauriac, éd. Plon, 2003-2004, ISBN 226614331X y ISBN 2266143301, Premio Honor y Patria 2004
* Mon père en images, kun Michel Tauriac, éd. Michel Lafon, 2006, ISBN 2-7499-0547-8 ISBN 2-7499-0547-8

### Pri Philippe de Gaulle 
eta|Philippe de Gaulle
* Réplique à l'amiral de Gaulle, Henri-Christian Giraud (dir.), Monaco, éd. du Rocher, 2004
* Les erreurs de l'amiral de Gaulle, Jean Mauriac, Le Monde, 28 de marto 2004
* Du Général à l'Amiral, por Pierre Nora (dir.), Le Débat, marto-aprilo 2005

Philippe
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj militistoj
Paul Reynaud

**Jean Paul REYNAUD** (15-a de oktobro 1878 - 21-a de septembro 1966) estis franca politikisto. Li naskiĝis en Barcelonnette, Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. Li estis nomumita la 118-a Ĉefministro de Francio, dum la regado de la Prezidento de Francio Albert Lebrun. Kiel Ĉefministro, li estis partiano por la pluigo de la rezistado en la francaj kolonioj se la kontinenta Francio falus, sed li akceptis finfine la sintenon de la ministroj favoraj al la batalpaŭzo kaj prezentis sian demision. Li estis arestita de la polico de la reĝimo de Vichy, estis transdonita al la germanoj, kiuj enkarcerigis lin ĝis la fino de la Dua Mondmilito.

## Ministraro de Reynaud, 21-a de marto - 16-a de junio 1940 
* Paul Reynaud - Prezidanto de la Ministraro kaj Ministro de Eksterlandaj Aferoj
* Camille Chautemps - Vicprezidanto de la Ministraro, anstataŭita la 17an de majo fare de Philippe Pétain
* Édouard Daladier - Ministro de Nacia Defendo kaj Milito
* Raoul Dautry - Ministro de Armilaro
* Henri Roy - Ministro de Enlandaj Aferoj
* Lucien Lamoureux - Ministro de Financoj
* Charles Pomaret - Ministro de Laboro
* Albert Sérol - Ministro de Justico
* César Campinchi - Ministro de Mararmeo
* Alphonse Rio - Ministro de Markomerco
* Laurent Eynac - Ministro de Aerarmeo
* Albert Sarraut - Ministro de Nacia Edukado
* Albert Rivière - Ministro de Veteranoj kaj Emeritoj
* Paul Thellier - Ministro de Agrikultura
* Henri Queuille - Ministro de Suministro
* Georges Mandel - Ministro de Kolonioj
* Anatole de Monzie - Ministro de Publikaj Vorkoj
* Marcel Héraud - Ministro de Publika Sano
* Alfred Jules-Julien - Ministro de Poŝto, Telegrafo, Telefono kaj Transmisioj
* Ludovic-Oscar Frossard - Ministro de Informado
* Louis Rollin - Ministro de Komerco kaj Industrio
* Georges Monnet - Ministro de Blokado

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Francio
Kategorio:Lernintoj de HEC (Parizo)
Henri de Gaulle

**Henri de Gaulle** (1848–1932) estis franca civila funkciulo kaj poste instruisto. Li estis la patro de Charles de Gaulle, nome generalo de la Franca Armeo kaj Prezidento de Francio.

Li volontulis en la Francia-Prusia Milito; liaj soldatoj elektis lin kiel suboficiro en kelkaj okazoj. Li rezignis el sia posteno en la Ministerio pri Enlandaj Aferoj en 1884 kiel protesto kontraŭ la kontraŭklerikala politiko de la Tria Respubliko.

Henri de Gaulle poste laboris en lernejo de Jezuitoj en Parizo, kie li instruis francan, latinon kaj antikvan grekan. Inter liaj studentoj estis liaj kvar filoj, Georges Bernanos kaj la estontaj marŝaloj Philippe Leclerc kaj Jean de Lattre de Tassigny.

## Notoj 
Henri
Kategorio:Francaj instruistoj
Kategorio:Homoj de Parizo
Charles de Gaulle (poeto)

**Charles Jules-Joseph de Gaulle** (31a de januaro 1837 – 1a de januaro 1880) estis franca verkisto kiu estis pioniro de Tut-keltismo kaj la revivado de la bardismo. Li estas konata ankaŭ kiel '''Charlez Vro-C'hall'*, bretonlingva versio de sia nomo. Li estis la onklo de la generalo Charles de Gaulle.

Li lernis la bretonan, la kimran kaj la gaelan, sed neniam vizitis kelt-parolantan landon, estante metita en sia apartamento en Parizo. Renkontinte kun Théodore Hersart de la Villemarqué, aŭtoro de la verko *Barzaz Breiz* kiu influis lin, li iĝis sekretario de *Breuriez Breiz'', societo de bretonaj poetoj en Parizo. El 1864 li ekpublikigis artikolojn pri kelta kulturo, speciale pri Bretonio, kaj poezio en la Bretona lingvo.

## Notoj 
Charles
Kategorio:Francaj poetoj
Kategorio:Keltoj
Francisco Bayeu

**Francisco BAYEU y Subías** (Zaragozo, 9a de marto 1734 - Madrido, 4a de aŭgusto 1795) estis hispana pentristo, membro de elstara familio de pentristoj inter kiuj estis liaj fratoj Ramón kaj Manuel.

Li estis premiita de la Reĝa Akademio de Belaj Artoj de Sankta Fernando en 1758, pentris por preĝejoj kaj konventoj de Zaragozo, kiel ekzemple por la Kartuzio *Aula Dei*.

En 1763, Anton Raphael Mengs alvokis lin al Madrido por kunlabori en la dekoracio de la Reĝa Palaco. Sub protekto de Mengs, li sukcesis esti la artisto plej influa de Madrido. En 1767 li estis nomumita pentristo de la kortego de Karlo la 3-a.

Li protektis la karieron de la pentristo Francisco de Goya, kaj enkondukis lin en la kortego. Goya edziĝis kun la fratino de Francisco, nome Josefa Bayeu, en 1773.

eta|400px|centra|*El Olimpo: batalla con los gigantes* (skizo), 1764.

## Bibliografio 
* Morales y Marín, J.L., Francisco Bayeu, vida y obra, Zaragoza, Moncayo, 1995. ISBN 84-7675-021-8
* El arte de los Bayeu, Expo 92 (Sevilla). Pabellón de Aragón, 1991. ISBN 84-404-9266-9
* Los Bayeu, Caja de Ahorros y Monte de Piedad de Zaragoza, Aragón y Rioja (Ibercaja, Obra Social y Cultural), 1979. ISBN 84-500-3272-5
* Sambricio, V. De, Francisco Bayeu, Consejo Superior de Investigaciones Científicas, 1956. ISBN 84-00-00566-X

Kategorio:Hispanaj pentristoj
Mantilly

**Mantilly** estas franca  situanta en departemento Orne, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Mantillois*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Orne

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Orne
György Kévés

**György Kévés** [djordj kEvEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kévés György** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto.

György Kévés naskiĝis la  en Ősi, li mortis la .
eta|maldekstre|Terasaj domoj fare deGyörgy Kévés

## Biografio 
György Kévés maturiĝis en Sopron, poste li akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1959. Post siaj studoj li laboris en pluraj ŝtataj entreprenoj. Inter 1963–1976 li ankaŭ instruis en la teknikuniversitato, inter 1974–1984 en la majstra kurso. Li projektis ankaŭ private kun sia edzino ekde 1964. Li malfermis propran arkitekturan firmaon en la 1980-aj jaroj. Inter 1981-1983 kaj en 1991 li instruis en Washington University in St. Louis. Li ricevis premiojn inter 1973-2009, el ili elstaras premio Kossuth en 2007.
eta|Domo en Sopron fare de Kévés

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* ministeria sidejo (1964–1968, kunarkitekto)
* terasaj domoj (1968)
* lernejoj en Budapeŝto (1972–1973)
* Kulturcentro de Óbuda (1973)
* stratangula loĝdomo kun vendejo en Sopron (1985–1991)
* urbocentro de Józsefváros kun loĝdomoj, oficejoj, subtera kapelo (1994–2006)

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Poszt-modern építészet* (1981)
* *Építészet és Művészet* (2001)

## Elektitaj ekspozicioj 
* Milano (1973, grupa)
* Sopron (1982, sola)
* Novjorko (1990, sola)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 

Dosiero:Óbudai Művelődési Központ 004.jpg|Kulturcentro de Óbuda 1973
Dosiero:Sopron Kévés György lakóháza.jpg|Domo en Sopron 1985–1991
Dosiero:Lóczy Lajos utca 7. épülete 2.jpg|Domo en Budapeŝto
Dosiero:Endrődy Sándor utca 8. alatti lakó- és irodaház bejárata.jpg|Oficejo en Budapeŝto, 1995
Dosiero:Orczy fórum 007.jpg|Oficejo en Józsefváros 1998–1999
Dosiero:Orczy fórum 024a.jpg|Loĝkolonio en Józsefváros 2000–2001
Dosiero:Orczy fórum 036.jpg|Loĝkolonio en Józsefváros 2003–2004
Dosiero:Orczy center, Budapest.jpg|Loĝkolonio en Józsefváros (2001)

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Monosoleniacoj

La **monosoleniacoj** () estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo marĉantialoj (*Marchantiales*). Ĝi enhavas 2 genrojn, kaj 2 speciojn, The Plant List kaj World Flora Online (16 apr. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Bryophytae* - briofitoj
***Marchantiophyta* - marĉantiofitoj, hepatmuskoj
****Marchantiopsida* - marĉantiopsidoj
*****Marchantiidae* - marĉantiedoj
******Marchantiales* Limpr. - marĉantialoj
*******Monosoleniaceae* E.H.Wilson - monosoleniacoj
********Dumortieropsis* Horik. - dumortieropso
********Monosolenium* Griff. - monosolenio

## Referencoj 
Kategorio:Briofitoj
Kategorio:Hepatmuskoj
Kategorio:Plantofamilioj
Kanonjura kodo de 1983

La **Kanonjura kodo de 1983** (mallonge, **1983 CIC** el sia latina titolo ***Codex Iuris Canonici***), ankaŭ nomata **Johano-Paŭla kodo**, estas la “fundamento de eklezia leĝaro por la latina eklezio”. Ĝi estas la dua kaj aktuala tutampleksa kodigo de kanona leĝaro por la latina eklezio *sui iuris* de la Katolika Eklezio. La kodo, kiun Johano Paŭlo la 2-a Ĝi anstataŭis la Kanonjuran kodon de 1917, kiun Benedikto la 15-a promulgis la 27-an de majo 1917.

## Referencoj 
Kategorio:Verkoj de 1983
Kategorio:Historio de kristanismo
Kategorio:1983 en juro
Kategorio:Kanona juro
Kategorio:Dokumentoj de la Katolika Eklezio
Kategorio:Johano Paŭlo la 2-a
Kanonjura kodo de 1917

La **Kanonjura kodo de 1917**, iam nomata la **Pia kaj Benedikta kodo**, estis la unua tutampleksa kodigo de kanona leĝaro ene de la Katolika Eklezio. Kvankam la kunmetado de la kodo komencis en 1904 sub la egido de Pio la 10-a, la laboro nur finiĝis en 1917, kiam Benedikto la 15-a estis fariĝinta la papo. Promulgite la dimanĉon de Pentekosto (t.e. la 27-an de majo 1917, la kodo efektiviĝis la 19-an de majo 1918 En sia libro de 2001, la usona kanonisto Edward N. Peters priskribis la kodon de 1917 kiel “la plej granda revolucio en kanona juro post la tempo de Graciano” (monaĥo kiu vivis dum la 12-a jarcento).

## Referencoj 
Kategorio:Verkoj de 1917
Kategorio:Historio de kristanismo
Kategorio:1917 en juro
Kategorio:Kanona juro
Kategorio:Dokumentoj de la Katolika Eklezio
Yvonne de Gaulle

**Yvonne Charlotte Anne Marie Vendroux**, edziĝinta **Yvonne de Gaulle** (Calais, Francio, 22a de majo 1900 - Parizo, 8a de novembro 1979) estis la edzino de la franca generalo kaj politikisto Charles de Gaulle.

Apartenanta al familio de industriistoj de Calais, studis en la lernejo de dominikaninoj en Asnières.

Ŝi edziniĝis al la generalo de Gaulle la 7an de aprilo 1921. De tiu geedzeco naskiĝis tri gefiloj: nome Philippe, naskiĝinta en 1921, Élisabeth, en 1924 kaj Anne, naskiĝinta havante Down-sindromo-n en 1928, kaj mortinta en 1948.

La familio loĝis en la bieno La Boisserie en Colombey-les-Deux-Églises. En 1940, pro la invado de Francio fare de la Nazia Germanio dum la Dua Mondmilito, la familio translokiĝis al Londono sekvante la generalon kiel prezidanto de la provizora registaro.

En 1948, Yvonne de Gaulle fondis la Fondaĵon Anne de Gaulle en la Kastelo de Vert-Cœur en Milon-la-Chapelle (Yvelines), memore al sia plej juna filino mortinta tiun saman jaron.

Dum la prezidenteco de sia edzo (1958-1969), ŝi faris vivon diskretan kaj facilan. Pro tio, ŝi estis kromnomita fare de la franca gazetaro kiel "la Onklino Yvonne".

En 1970, ŝi vidviniĝis kaj post kelkaj jaroj ŝi ekloĝis en maljunulejo de la Senmakula Koncipiĝo de Parizo. Ŝi mortis en la Hospitalo de Val-de-Grâce de Parizo la 8an de novembro 1979.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Geneviève Moll, Yvonne De Gaulle – L'inattendue, éd. Ramsay, 1999 ISBN 9782841144105
* Florence d'Harcourt, Tante Yvonne, une femme d'officier, éd. Éditeur Indépendant, 2007 ISBN 978-2353350735
* Émilie Aubry kaj Muriel Pleynet, Pas de deux à l'Élysée, éd. Héloïse d'Ormesson, 2006 ISBN 2-35087-025-X
* Alain Peyrefitte, C'était de Gaulle, éd. Gallimard, 2002 ISBN 2-07-076506-7
* Bertrand Meyer-Stabley, Les Dames de l'Élysée – Celles d'hier et de demain, Librairie Académique Perrin, Paris
* Frédérique Neau-Dufour, Yvonne de Gaulle, éd. Fayard, 2010, 590 pp.

Yvonne
Opština Novo Selo

**Opština Novo Selo** ĝi estas unu el 80 komunumoj de norda Makedonio. Ĝi situas en la sudoriento de la ŝtato en la Sudorienta regiono. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 6 972 homoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La administra centro estas la vilaĝo Novo Selo.

eta|Al vilaĝo en la komunumo de Novo Selo|alternative=|maldekstra

## Loko, priskribo 
Opština situas en la sudorienta pinto de la regiono. En la direkto de okcidento al oriento la rivero fluas Strumica. Altitudo ĉi tie estas ĉirkaŭ 200 m. Preskaŭ ĉiuj vilaĝoj situas en la valo de ĉi tiu rivero.
Al la sudo, la limo kun Grekio, longitudo de ĉirkaŭ 5 km estas sufiĉe kruta grimpas la monton Belasica ĝis alteco de proksimume 1750 m asl.
Al la nordo estas laŭgrada grimpado, je distanco kaj estas nur ĵus ĉe la landlimo kun Bulgario alteco de proksimume 1450 m n. M. Ĉi monto estas nomita Ogražden. La montoj estas plejparte deciduaj arbaroj.

La komunumo konsistas el 16 vilaĝoj, kiuj estas:

**Novo Selo**, Badilen, Bajkovo, Barbarevo, Borisovo, Draževo, Kolešino, Mokrijevo, Mokrino, Novo Konjarevo, Samoilovo, Smolari, Staro Konjarevo, Stinik, Sušica kaj Zubovo.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Berovo en la nordo, Opština Strumica en la sudokcidento kaj Opština Bosilovo en la okcidento. Opština limas en la oriento kun Bulgario kaj en la sudo kun Grekio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Ĉipao

eta|Ĉinino en ĉipao
eta|Ĉinino en miniĉipao
[eta|uzado por [uniformo]]
**Ĉipao** (, Wade-Giles: ''ch'i-p'ao'') estas tipa, tradicia vesto por ĉinaj virinoj. Ankaŭ konata kiel Ĉeongsam (Cheongsam).

Ĉipao kutime havas du longajn fendojn je ambaŭ flankoj de la femuroj por konvena movado kaj montrado de la gamboj. Malsame ol kurta jupo la fendoj de ĉipao montras la gambojn de virino kiam ŝi promenas.

Ĝi nomiĝis **mandarena vesperrobo** dum la  1920-aj - 1930-aj jaroj, popularigita de ĉinaj altklasaj virinoj en Ŝanhajo.
Tial ĝi kelkfoje ankaŭ nomiĝas **Ŝanhajrobo**.[eta|meza|[Nancy Kwan en Ĉipao]]
eta|meza|400ra|Virino en ĉipao

## Referencoj 
Kategorio:Kulturo de Ĉinio
Kategorio:Aziaj vestoj
Kategorio:Vestoj
90817 Doylehall

'*90817 *Doylehall'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la usona aerarmea observatorio *Air Force Maui Optical and Supercomputing observatory* (AMOS) sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui, Usono.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Doyle Hall*, astronomo kaj kerna membro de la teamo de AMOS, kiu alportas subtenon al multenombraj programoj pri asteroidoj, notinde *Near Earth Asteroid Tracking'' de JPL.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de AMOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Jenő Kismarty-Lechner

**KISMARTY-LECHNER Jenő** [KIŜmarti-leĥner] (naskiĝis la  en Budapeŝto; mortis la  en Budapeŝto) estis hungara arkitekto, arkitektura historiisto kaj altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis ĝis 1942 *LECHNER Jenő*. Lia patro estis Gyula Lechner.
eta|Preĝejo Patrono de Hungaroj (Józsefváros) fare de Jenő Kismarty-Lechner

## Biografio 
Jenő Kismarty-Lechner akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1902. Post siaj studoj li eklaboris en laborejo de Alajos Hauszmann. Inter 1905-1923 li instruis en la teknikuniversitato, kie li doktoriĝis en 1915. En 1928 li ekinstruis en la Hungara Belarta Altlernejo. Li ricevis solan premion en 1930.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* Pedagogia Altlernejo de Sárospatak (1912)
* Preĝejo Patrono de Hungaroj (Józsefváros) (1924–1931)
* tombomonumento de Mór Jókai (1928)
* monumento pri naciaj martiroj (1934)
* *Bécsi kapu* (1936)
* Preĝejo Sankta Spirito (Remetekertváros) (1937–1942)

## Elektitaj kontribuoj 
* *Építési enciklopédia. 1-4* (1903)
* *Tanulmányok a lengyelországi és felső-magyarországi renaissance építéséről* (1913)
* *Az ókori építés története* (1919)
* *Budapest műemlékei* (1924)
* *Lechner Jenő. Abbildungen seiner Werke* (1930)
* *Budapest városrendezési feladatairól* (1938)
* *A katolikus templomépítés liturgiai követelményei* (1942)
* *Architects Olgyay et Olgyay* (redaktoro, 1946)
* *Ödön Lechner* (1961)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 

Dosiero:Budavar-Becsikapu.jpg|bélyegDosiero|Pordego Bécsi
Dosiero:Jókai Mór síremléke.jpg|Tombmonumento de Mór Jókai
Dosiero:Sárospatak, College.JPG|Pedagogia Altlernejo de Sárospatak
Dosiero:Holy Spirit church in Pesthidegkút 02.JPG|Preĝejo Sankta Spirito (Remetekertváros)
Dosiero:Nemzeti Vértanuk Emlékműve (3).jpg|monumento pri naciaj martiroj

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj arkitekthistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Olargues

**Olargues** (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Hérault*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
* retejo pri la komunumo ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Hérault

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Plej belaj vilaĝoj de Francio
Kategorio:Komunumoj de Hérault
Olonzac

**Olonzac** (jen france, ) estas urbo kaj komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Hérault*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]), kaj estas la centra urbo de la regioneto *Minervois*. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Hérault

[eta|maldekstra|300px|la [kluzo de *Ognon* en la Sudfranca Kanalo]]
eta|maldekstra|300px|strata bazaro

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Hérault
Palavas-les-Flots

''''* (jen france, ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Hérault*, en la nuna administra regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]) kaj en la historia regiono Langvedoko-Rusiljono (). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montpeliero kaj al la kantono *''.  

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Hérault

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Hérault
90820 McCann

'*90820 *McCann'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 20-an de septembro 1995 elde la usona aerarmea observatorio *Air Force Maui Optical and Supercomputing observatory* (AMOS) sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui (Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 3:7 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Jeff McCann'', Komandanto de AMOS dum la komencaj jaroj de la 21-a jarcento. Li sekurigis, ke la monhelpo kaj la subtenoj estu ĉiam haveblaj por la programo NEAT, kaj li estis fonto de inspiro por tiuj, kiuj laboris kun li.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de AMOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Kletracoj

La **kletracoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo erikaloj (*Ericales*). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 85 speciojn. La familio havis longe nur unusolan genron. Nove aldonita estas la genro *Purdiaea*, kiu antaŭe estis en la familio *Cyrillaceae*.

La familio *Clethraceae* enhavas du genrojn  kun ĉ. 95 specioj:
* *Clethra* L., kun ĉ. 85 specioj en  Ameriko kaj Sudorienta Azio.
* *Purdiaea* PLANCH. (sin.: *Costaea* A.RICH., *Schizocardia* A.C.SM. & STANDL.): kun ĉ. 13 specioj. Ili estas arbustoj kaj malgrandaj arboj. Dekunu specioj estas en Kubo kaj po unu en Gvatemalo kaj Belizo.

### Laŭ WFO kaj TPL 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (17 jun. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Ericales* Bercht. & J.Presl - erikaloj
****Clethraceae* Klotzsch - kletracoj
*****Clethra* L. - kletro
*****Purdiaea* Planch. - purdieo

## Fontoj kaj referencoj 
*Die Familie der Clethraceae auf der APWebsite = Website der Angiosperm Phylogeny Group 
*Die Familie der Clethraceae ohne *Purdiaea*  bei DELTA.  
*Haining Qin & Peter Fritsch: *Clethraceae* in der *Flora of China*, Volume 14, 2005, S. 238: Beschreibung der Familie ohne *Purdiaea*. 

Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Erikaloj
Kategorio:Plantofamilioj
Mlázovice

**Mlázovice** estas kampurbo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Jičín, en Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1369. Ekde la 12-a de aprilo 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* **Mlázovice**
* Mezihoří

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Statuo de sankta Francisco Xavier
* Statuo de Johano Nepomuka
* Kolono kun statuo de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Mlázovice pomník padlých.JPG|Monumento al falintoj en la placo
Mlázovice radnice.JPG|Urbodomo
Kostel Nejsvětější Trojice (Mlázovice), Na Tvrzi, Mlázovice.JPG|Preĝejo de La plej sankta Triunuo
Mlázovice, socha sv. Františka Xaverského.jpg|Statuo de sankta Francisco Xavier


Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Kampurboj en distrikto Jičín
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Mezihoří (Mlázovice)

**Mezihoří** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Mlázovice en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudoriente de Mlázovice. Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

Mezihoří situas en katastra teritorio **Mlázovice** kun areo 8,48&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Mezihoří čp. 7.JPG|Mezihoří
Mezihoří čp 7.JPG|Mezihoří
Mezihoří čp 5.JPG|Mezihoří

Kategorio:Mlázovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Reĝa Palaco El Pardo

eta|dekstre|450ra|Reĝa Palaco El Pardo.
eta|dekstre|250ra|Interno de la palaco.
[eta|dekstre|250ra|La korto de la Habsburgoj, de stilo [Renesanco|renesanca, ŝirmita de vitra volbo ekde 2001.]]
**Reĝa Palaco El Pardo**, en hispana *Palacio Real de El Pardo*, estas unu de la rezidejoj de la hispana reĝa familio.

## Historio 
En sia origino ĝi estis ĉas-pavilono de la reĝoj de la dinastio de Habsburgoj, kaj poste estis la ĉefa porvintra rezidejo de la reĝoj de la dinastio de Burbonoj. Dum la frankisma diktaturo ĝi estos la oficiala rezidejo de la diktatoro Francisco Franco; nuntempe ĝia ĉefa uzado estas por gastigi la eksterlandajn ŝtatestrojn kiam ili estas por oficiala vizito en Hispanio.

Ĝi estas en la *Real Sitio* (reĝa loko, do kaj loko kaj vilaĝo) El Pardo, apartenanta al la municipo Madrido, en la areo de la Monto de El Pardo. Ties administrado dependas el la ŝtata ento *Patrimonio Nacional* (Nacia Heredo), nome organismo kiu zorgas pri la havaĵoj tradicie je la servo de la Monarkio de Hispanio. Ĝi estis ekkonstruita en la 16a jarcento el iama konstruaĵo de la 15a jarcento desegnita de la arkitekto Luis de Vega. Ties nuna aspekto korespondas al la reformoj kaj ampleksigoj faritaj en la 18a jarcento, je ordonoj de la reĝo Karlo la 3-a, en kiuj partoprenis la arkitekto Francesco Sabatini.

Krom la arkitekturaj valoroj, la palaco elstaras pro sia interna ornamado, reprezenta de diversaj epokoj kaj stiloj. Menciindas la freskoj, kiuj enhavas el la malfrua renesanco de la epoko de Filipo la 2-a ĝis la novklasikismo de Fernando la 7-a tra la malfrua baroko de la epoko de Karlo la 3-a. Same, speciale elstaras la kolekto de tapiŝoj, de la 18a jarcento, en kiu figuras kvin de la plej konataj serioj de Francisco de Goya.

Kaj la palaco kaj la ĝardeno estis deklaritaj Havaĵo de Kultura Intereso en 1931 kaj 1934, respektive, jam dum la Dua Hispana Respubliko, tio estas kiam jam ne estis monarkio en Hispanio.

## Vidu ankaŭ 
* El Pardo
* Monto Pardo

## Notoj 
## Bibliografio 
* López Marsá, Flora, Guía del Palacio Real de El Pardo, Madrid, Patrimonio Nacional, 2010.
* López Serrano, Matilde, «Palacio Museo de El Pardo» en Reales Sitios núm. 49, Madrid, Patrimonio Nacional, 1976.
* Del Río, Manuel, «Palacio Real de El Pardo: residencia de jefes de estado extranjeros» en Reales Sitios núm. 76, Madrid, Patrimonio Nacional, 1983.
* Sancho Gaspar, Luis, El Palacio Real de El Pardo, Barcelona, Lundwerg Editores, 2001.
* Sancho Gaspar, Luis, El Palacio de Carlos III en El Pardo, Madrid, Fundación Apoyo Historia del Arte Hispánico, 2003.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la *Palacio Real de El Pardo* • Patrimonio Nacional (hispane kaj angle).

Kategorio:Geografio de Madrido
Kategorio:Reĝaj rezidejoj en Hispanio
Kategorio:Palacoj en Hispanio
Kategorio:Palacoj en Madrido
Kategorio:Muzeoj en Madrido
Kategorio:Vizitindaĵoj en Madrido
Kategorio:Francisco Franco
Antoceraloj

La **antoceraloj** () estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion, 11 genrojn kaj ĉirkaŭ 160 speciojn, The Plant List kaj World Flora Online (16 apr. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Bryophytae* - briofitoj
***Anthocerotophyta* - antocerofitoj
****Anthocerotopsida* - antoceropsidoj
*****Anthocerotales* Mitt. - antoceraloj
******Anthocerotaceae* Dumort. - antoceracoj
*******Anthoceros* L. - antocero
*******Aspiromitus* Stephani - aspiromito
*******Folioceros* D.C. Bhardwaj - foliocero
*******Hattorioceros* (J. Haseg.) J. Haseg. - hatoriocero
*******Leiosporoceros* Hässel - leiosporocero
*******Mesoceros* Piippo - mezocero
*******Nothoceros* (R.M. Schust.) J. Haseg. - notocero
*******Paraphymatoceros* Hässel - parafimatocero
*******Phaeoceros* Prosk. - feocero
*******Phymatoceros* Stotler, W.T. Doyle & Crand.-Stotl. - fimatocero
*******Sphaerosporoceros* Hässel - sferosporocero

## Referencoj 
Kategorio:Briofitoj