open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zsombor Tóth

**Zsombor Tóth** [ĵombor tOt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Tóth Zsombor** estis rumania hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Covasna (urbo) (Rumanio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato de Rumanio. Li finis bazlernejon en sia naskiĝurbo en 1988, poste li maturiĝis en liceo en 1992 en Odorheiu Secuiesc, pli poste li akiris pedagogian bakalaŭron en Universitato de Kluĵo en 1997. En la sekva jaro en la sama loko akiris pli altan diplomon (MSc), li doktoriĝis (Ph.D.) en 2011 en Scienca Universitato Lajos Kossuth, lia habilitiĝo okazis en 2012. Pli frue, jam ekde 1997 li instruis en la Universitato de Kluĵo. Lia laboro fokusiĝis al la hungara literaturo inter la 16-a kaj 18-a jarcentoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A történelem terhe. Antropológiai szempontok a kora újkori magyar írásbeliség textusainak értelmezésében* (2006)
* *A koronatanú: Bethlen Miklós élete leírása magától és a XVII. századi puritanizmus* (2007)
* *The portrait of a young man as survivor: Mihály Cserey* (2007)

## Fontoj 
* datenoj hungare kun foto
* biografio angle
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Rumaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hardcore punko

'''*Hardcore* punko'* (ĝisosta punko) estas subĝenro de punkroko kiu ekestis en la malfruaj 1970-aj jaroj. La muzikstilo povas esti priskribita kiel pli rapida, pli malmola kaj pli brutala versio de aliaj formoj de punkroko. Ĝiaj radikoj povas esti spuritaj al frua punko en San Francisco kaj Suda Kalifornio kiuj ekestis kiel reago kontraŭ la daŭre domina hipiosceno de la tempo, sed ankaŭ estis inspiritaj per frua punko kaj Novjorka punkroko. La punko en Novjorko havis multe pli malmolan sonon ol sia ekvivalento en San Francisco, kaj esprimis viran koleregon, esprimon de kontraŭ-arto, energio kaj socie subfosa humuro. Hardcore punko ĝenerale malŝatis komercismon, la establitan muzikan industrion kaj "ĉiun ajn similecon al la karakterizaĵoj de rokenrolo" kaj ofte temis pri sociaj kaj politikaj temoj .

Hardcore punko burĝonis en la metroo ĉie en Usono en la fruaj 1980-aj jaroj, precipe en Vaŝingtono, Novjorko, Nov-Ĵerzejo kaj Bostono - krom ankaŭ ekster Usono; en Aŭstralio, Kanado, Britio kaj parte ankaŭ iom poste en la skandinavaj landoj. Hardcore punko estis implikita en la kreado de sendependaj muzikeldonejoj, kaj la volemo esti memlernita kaj sin mem en la subtera medio. Ĝi ankaŭ havis influon sur diversaj ĝenroj de muziko kiuj travivis ĝeneraligitan komercan sukceson, inkluzive de alternativroko, draŝmetalo, emoo kaj metalkoro .

Dum tradicia hardcore punko neniam spertis ĉefan komercan sukceson, kelkaj el ĝiaj fruaj pioniroj atingis rekonon dum tempo. La albumo *Damaged'' de Black Flag (1981), Minutemen's *Double Nickels on the Dime* (1984), kaj *New Day Rising* de Hüsker Dü (1984) estis ĉiuj inkluditaj en la listo de *Rolling Stone revuo* de la 500 plej bonegaj albumoj de ĉiuj tempoj en 2003 kaj Dead Kennedys. havis unu el iliaj albumoj iĝi oro dum periodo de 25 jaroj. En 2011 David Fricke, verkisto en *Rolling Stone lokis*, Black Flag ĉe numero 99 en lia listo de la 100 plej grandaj gitaristoj. Kvankam tiu muzikĝenro komenciĝis en anglalingvaj okcidentaj landoj, ĝisostaj punkkomunumoj ekzistis en landoj kiel ekzemple Italio, Brazilo, Japanio, kelkaj landoj en Eŭropo kaj en la Proksima Oriento.

## Historio 
Origine ĝisosta rilatis al "la malmola kerno de punkoj". Tio estas, tiuj punkoj, kiuj "ĝenis mem fari ion", tiuj, kiuj mem respondecis pri eldonado de diskoj, aranĝado de koncertoj, publikigado de fanrevuoj, kaj tiuj kiuj restis en la medio post 1977 - punko perdis la intereson de la amaskomunikilaro. La muziko povas esti karakterizita per malmola, gitar-movita sonpejzaĝo kun krianta aŭ preskaŭ krieganta voĉo. La nomo de la ĝenro estis popularigita tra la 1981 albumo ''Hardcore '81 de'' kanada DOA. La anglia muzikgrupo Discharge estas konsideritaj kiel la nediskuteblaj pioniroj de la ĝenro kune kun usona Bad Brains.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 
Kategorio:Junulara kulturo en Usono
Kategorio:Junulara kulturo en Britio
Kategorio:Subgrundaj medioj
Kategorio:Rokmuzikaj ĝenroj
Kategorio:Punkaj muzikĝenroj
Kategorio:Muzikaj subkulturoj
Kategorio:Kulturo de "Faru Ĝin Vi Mem"
Kategorio:Kulturo de Novjorko
Niĵnij Novgorod-Moskovskij (stacidomo)

**Niĵnij Novgorod-Moskovskij** (ĝis 2010 **Gorkij-Moskovskij**) estas la ĉefstacidomo de Niĵnij Novgorod. Ĝi estas parto de la Gorkija Regiona Estraro de Fervojaj Stacioj.

## Interkonektoj 
*    '**

## Bildgalerio 

NN Moskovsky Railway Station 12-2018 03.jpg|Stacidoma halo
Nizhny Novgorod railway station interior asv2019-05.jpg|Stacidomo de la dua etaĝo
NN Moskovsky Railway Station 12-2018 02.jpg|Informaj ŝildoj kaj ekranoj en la stacidomo
NN Moskovsky Railway Station 12-2018 04.jpg|La stacidomo nokte kaj enirejo al la metrostacio **'
NN Moskovsky Railway Station 01-2019 04.jpg|Altrapida elektra trajno ED9E de Vetluĵskaja ĝis Niĵnij Novgorod ĉe Moskovskij
NN Moskovsky Railway Station 01-2019 14.jpg|Stacia horloĝo sur kajo
NN Emperor's Pavilion on Moscow Station 08-2016.jpg|Iama imperia pavilono

## Vidu ankaŭ 
* Rusiaj Fervojoj
* Gorkija linio
* Metroo de Niĵnij-Novgorodo
* Tramtransporto en Niĵnij Novgorod
* Trolebusa transporto en Niĵnij Novgorod

## Eksteraj ligiloj 
* Niĵnij Novgorod-Moskovskij en retejo tochka-na-karte
* Railwayz.info
* Yandex

Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1862
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Transporto en Niĵnij Novgorod
Théodore Quinette de Rochemont

**Théodore QUINETTE DE ROCHEMONT** estas franca politikisto, ŝtatoficisto kaj diplomato naskiĝinta la 7-an de septembro 1802 en Amiens (Somme) kaj mortinta la 15-an de junio 1881 en Parizo.

## Biografio 
Filo de Nicolas-Marie Quinette, li fariĝis urbestro de Soissons en 1832, sekve departementa konsilisto kaj deputito de la departemento Aisne de 1835 ĝis 1849. Li seĝis kun la maldekstra opozicio dum la julia monarkio. Reelektita deputito en aprilo 1848, li oficiis kiel ambasadaro de Francio en Belgio de la 15-a de junio 1848 ĝis 1851. Li estis ŝtatokonsilisto de 1854 ĝis 1873.

## Literaturo 
*« Théodore Quinette de Rochemont », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

## Eksteraj ligiloj 
*Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo

Kategorio:Ŝtatokonsilianoj (Francio)
Kategorio:Membroj de la konstitucifara asembleo de 1848
Kategorio:Deputitoj de la julia monarkio
Kategorio:Deputitoj de Aisne
Kategorio:Naskiĝintoj en Amiens
Kramolín (distrikto Třebíč)

**Kramolín** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). Sude de la municipo, inter akvaj rezervujoj Dalešice kaj Mohelno troviĝas pumprezerva akvoenergia centralo Dalešice kun povumo 450 MW.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Kramolín (okres Třebíč) - obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Kramolín (okres Třebíč) - pošta a hasičská zbrojnice.JPG|Poŝto kaj fajroestingista armilejo
Kramolín (okres Třebíč) - vodní nádrž a hřiště.jpg|Akva rezervujo kaj ludejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Joseph Dufour-Denelle

**Joseph François DUFOUR-DENELLE** estis franca politikisto kaj muzikisto naskiĝinta la 14-an de julio 1764 en Laon (Aisne) kaj mortinta la 16-an de majo 1841 en Saint-Quentin (Aisne).

## Biografio 
Negocisto kaj industriisto, departementa konsilisto, li estas deputito de la departemento Aisne de 1831 ĝis 1834. Li estis parto de la politika majoritato favora al la tiama julia monarkio.

Li cetere estis la orgenisto de la baziliko de Saint-Quentin.

Ekzistas en Saint-Quentin placo Dufour-Denelle omaĝe al li.

## Literaturo 
*« Joseph Dufour-Denelle », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

## Eksteraj ligiloj 
*[Datumbazo Sycomore](https://www2.assemblee-nationale.fr/sycomore/fiche/(num_dept)/11375) de la Nacia Asembleo de Francio - [Arkivo](https://archive.wikiwix.com/cache/?url=https://www2.assemblee-nationale.fr/sycomore/fiche/(num_dept)/11375)

Kategorio:Francaj klasikaj orgenistoj
Kategorio:Deputitoj de la julia monarkio
Kategorio:Deputitoj de Aisne
Les Sœurs Brontë

***Les Sœurs Brontë*** (La fratinoj Brontë) estas franca historia drama filmo de 1979, reĝisorita de André Téchiné. En la filmo stelulis Isabelle Adjani kiel Emily Brontë, Marie-France Pisier kiel Charlotte Brontë kaj Isabelle Huppert kiel Anne Brontë. Pascal Greggory ludas la rolon de ilia frato Branwell Brontë. La intrigo fokusas al la malhela rilato de la fratinoj kun Branwell. Ĝi estis projekto kiun Téchiné estis dezirinta realigi ekde 1972, sed nur post la favora ricevo de la filmoj ''Souvenirs d'en France* (1975) kaj *Barocco* (1976), li povis trovi la necesan financadon. 

## Intrigo
Komence de la 19-a jarcento, en Haworth, en la Landes de Yorkshire, la tri filinoj de la familio Brontë: nome Charlotte, Emily, Anne kaj lia frato Branwell, estas kapablaj verkistinoj. Charlotte, la plej aĝa, kaj Anne, la dua, iĝas tutorinoj de najbaraj familioj dum Emily, iom knabeca knabino, preferas sekvi en la Landes. Charlotte kaj Emily iras al la kontinento por perfektigi sian regadon de la franca cele al estonteca malfermo de lernejo. Sed la sorto decidis male: Charlotte enamiĝas de instruisto sed la sentoj ne estis reciprokaj. Ankaŭ Branwell estas tutoro. Enamiĝinta de la dommastrino, li falas en manoj de la alkoholo kaj la drogo, siaj troigoj kaj la tuberkulozo. Emily publikigis *Wuthering Heights'' kaj mortis tuj poste pro la sama malsano, kaj al tio sekvas la malapero de Anne. Charlotte estis la nura kiu konos la sukceso dumvive kaj edziniĝos feliĉe. 

## Aktoraro kaj rolularo
* Isabelle Adjani kiel Emily.
* Marie-France Pisier kiel Charlotte.
* Isabelle Huppert kiel Anne.
* Pascal Greggory kiel Branwell.
* Patrick Magee kiel Patrick Brontë, la patro.
* Hélène Surgère kiel sinjorino Robinson.
* Roland Bertin kiel sinjoro Nicholls.
* Alice Sapritch kiel Elizabeth Branwell, la onklino.
* Xavier Depraz kiel Monsieur Heger.
* Adrian Brine kiel Monsieur Robinson.
* Julian Curry kiel Monsieur Smith.
* Renée Goddard kiel Tabby.
* Jean Sorel kiel Leyland.
* Roland Barthes kiel Thackeray.

## Referencoj
* 
* 

Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Biografiaj filmoj
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1979
Kategorio:Filmoj pri verkistoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Brontë
César Niay

**César Auguste Alexandre Joachim NIAY** estis franca politikisto naskiĝinta la 12-an de septembro 1782 en Séry-lès-Mézières (Aisne) kaj mortinta la 29-an de aŭgusto 1849 en Ribemont (Aisne).

Notario de 1809 ĝis 1823, urbestro de Ribemont de 1815 ĝis 1822 kaj departementa konsilisto, li estis elektita kiel deputito de la departemento Aisne de 1831 ĝis 1833. Li estis membro de la politika majoritato favora al la julia monarkio. Li demisiis dum sia mandato por fariĝi pacojuĝisto.

## Literaturo 
*« César Niay », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

## Eksteraj ligiloj 
*[Datumbazo Sycomore](https://www2.assemblee-nationale.fr/sycomore/fiche/(num_dept)/11376) de la Nacia Asembleo de Francio - [Arkivo](https://archive.wikiwix.com/cache/?url=https://www2.assemblee-nationale.fr/sycomore/fiche/(num_dept)/11376)

Kategorio:Urbestroj de Aisne
Kategorio:Deputitoj de la julia monarkio
Kategorio:Deputitoj de Aisne
Čáslavice

**Čáslavice** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Sádek.

## Historio 
La unuaj skribmencioj pri la vilaĝo devenas el la 13-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Sádek
* Preĝejo de sankta Marteno 
* Naskodomo de Bedřich Václavek

## Naskiĝintoj
* Bedřich Václavek (1897–1943), marksista teoretikisto kaj kritikisto, membro de Devětsil. Li pereis en Auschwitz.

## Pluaj fotoj 

Mohyla.JPG|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Zed.JPG|Memortabulo sur tombeja muro rememoriganta bombardadon fine de la dua mondmilito
Rodny dum.JPG|Naskodomo de d-ro Bedřich Václavek


Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Baziliko de Saint-Quentin

La **baziliko de Saint-Quentin** estas katolika preĝejo lokita en la urbocentro de Saint-Quentin, en la franca departemento Aisne. Dediĉita al sankta Quentin, martiro de la 3-a jarcento, ĝi estas kore ligita al la historio de tiu sanktulo : ĝi enhavas liajn relikvojn, kiuj estis precipe adoritaj dum Mezepoko.

Pluraj preĝejoj estis sinsekve konstruitaj tie ekde la mezo de la 4-a jarcento. La nuna konstruaĵo rezultis el la ambicio de la kanonikoj de Saint-Quentin, kiuj deziris montri sian potencon kaj sendependecon disde la episkopoj. Ili do intencis konstrui preĝejon pli altan ol ĉiuj najbaraj katedraloj, precipe tiuj de Noyon kaj de Soissons. La konstruaĵo estas laboreme konstruita de la 12-a ĝis la 15-a jarcento, sukcese sintezante ĉiujn tiutempajn evoluojn de gotika arkitekturo. Tamen, pro financaj limigoj kaj militoj, la konstruaĵo neniam estis finita. Anstataŭe de la monumenta fasado unue konsiderita, la baziliko konservas la turan vestiblon de la eksa karolida abatejo. Tio donas al ĝi ĝian apartan aspekton.

Kiel reĝa baziliko, la preĝejo ricevis multnombran vizitojn de francaj reĝoj, inklude de Sankta-Ludoviko kaj Ludoviko la 15-a. La sinsekvaj reĝoj de Francio multe kontribuis al ĝia konstruado kaj sekve al ĝia prizorgado. La monumento obtenis rangon de malĉefa baziliko fare de la papo Pio la 9-a, en 1876. Ĝi tamen spertis gravajn damaĝojn dum la Unua mondmilito, samkiel la katedralo Dipatrino de Reims. Longa restaŭrado okazis tra la 20-a jarcento. 

Dua plej vasta gotika preĝejo de la regiono Hauts-de-France post la katedralo de Amiens, la baziliko de Saint-Quentin estas kromnomata « la sepa katedralo de Pikardio », kvankam ĝi fakte neniam gastigis episkopejon. Superante la ĉirkaŭan urbon je alteco de 83 metroj pinte de sia sago, la baziliko restas la plej alta konstruaĵo de la departemento de Aisne, krom du turantenoj en Fleury kaj Landouzy. La baziliko viciĝas inter la plej grandaj francaj preĝejoj : ĝiaj dimensioj kompareblas kiun tiuj de la katedralo Dipatrino de Parizo.

La baziliko estis klasifikita kiel historia monumento jam en 1840 pro peto de Prosper Mérimée.

Kategorio:Bazilikoj en Francio
Kategorio:Murpentraĵoj
Kategorio:Historiaj monumentoj klasitaj en 1840
Kategorio:Saint-Quentin (Aisne)
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Mohelno (apartigilo)

**Mohelno** povas esti:

* Mohelno – kampurbo en distrikto Třebíč
* Akva rezervujo Mohelno – akva rezervujo sur rivero Jihlava
* Nové Mohelno – pereinta vilaĝo en hodiaŭa distrikto Cheb
Army of Darkness

***Army of Darkness*** (Armeo de la Mallumo) estas usona horora komedifilmo el 1992 reĝisorita kaj scenarita fare de Sam Raimi, produktita fare de Robert Tapert, kaj ĉefrola Bruce Campbell en la rolo de Ash Williams . Ĉi tiu estas la tria filmo en la filmtrilogio *Cruel Death* (angle brutala morto).

La filmo estas la daŭrigo de *The Evil Dead* kaj *Evil Dead II* kaj tial foje estas nomita *Evil Dead III*. Ĝi estas humura laŭ pli granda mezuro ol la aliaj filmoj en la trilogio .

La buĝeto por *Army of Darkness* estis 11 milionoj USD, kio permesis al Raimi streĉi lian specialefektan buĝeton eĉ pli ol la antaŭaj du filmoj. Raimi prenis la humuron de la antaŭa filmoj eĉ plu, kaj la filmo iĝis pli komedio ol hororo .

Tra la jaroj la filmo iĝis kulta filmo kaj diversaj citaĵoj kaj gestoj de la filmo eĉ penetris en videoludojn kiel ekzemple *Duke Newcom 3D*, *Blood*, kaj *Warcraft III: Reign of Chaos*.

## Intriga resumo 
La heroo, Ash (Campbell), kiu malkovris la "Libron de la Mortintoj" en la antaŭa filmo en la serio, kaj liberigis demonojn kiel rezulto, estis tirita en tempovorticon kaŭzitan deklamante la sorĉaĵon kiu venkis la demonojn en la antaŭa filmo. Ash alvenas en Anglion en la jaro 1300, kie la lokuloj konsideras lin "heroo el la ĉielo" kiu estas destinita savi la homaron de la vivantaj mortintoj. Ash nun devas gvidi la batalon de la homaro kontraŭ la armeo de la vivantaj mortintoj kaj repreni la Libron de la Mortintoj por savi la homan rason kaj reveni al la nuntempo.

## Rolantaro 
* Bruce Campbell kiel Ashley J. " Ash " (Cindro) Williams / Evil Ash.
* Embeth Davidtz kiel Sheila.
* Marcus Gilbert kiel Lord Arthur.
* Ian Abercrombie kiel Saĝulo.
* Richard Grove kiel Duko Henriko la Ruĝeco.
* Timothy Patrick Quill kiel Forĝisto.
* Michael Earl Reid kiel Gold Tooth
* Bridget Fonda kiel Linda.
* Patricia Tallman kiel Sorĉistino.

## Citaĵoj 
**Ash** – Bone vi Primitive Screwheads, aŭskultu! Vidu ĉi tion? Ĉi tio... estas mia boomstick! La 12-mezurila dutuba Remington. La supro de S-Mart. Vi povas trovi ĉi tion en la fako de sportaĵoj. Ĝuste, ĉi tiu dolĉa bebo estis farita en Grand Rapids, Miĉigano. Vendas por ĉirkaŭ $109.95. Ĝi havas juglandan akron, kobaltan bluan ŝtalon kaj haran ellasilon. Tio ĝustas. Butiku inteligente. Butiko S-Mart. Ĉu vi *ricevis* tion?

**Cindro** – Ne tuŝu tion bonvolu, via primitiva intelekto ne komprenus aferojn kun alojoj kaj komponaĵoj kaj aferojn kun... molekulaj strukturoj.

**Demona virino** - mi englutos vian animon!

**Ash** – Venu preni.

**Ash** – Certe, mi povintus resti en la pasinteco. Mi eĉ povus esti reĝo. Sed laŭ mia maniero, mi ***estas*** reĝo. Saluton al la reĝo, bebo!

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Filmoj de Universal Pictures
Kategorio:Filmoj pri tempovojaĝado
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1992
Kategorio:Kultaj filmoj
Sankt-Peterburg-Glavnij (stacidomo)

**Sankt-Peterburg-Glavnij** (**Moskovskij vokzal**, ) estas unu el la kvin stacidomoj en Sankt-Peterburgo. Ĝi estas parto de la Nord-okcidenta Regiona Estraro de la Estraro de Fervojaj Stacioj.

## Interkonektoj 
*   '**
*   **'

## Bildgalerio 

Санкт-Петербург, Московский вокзал сверху.jpg|Ekstero
2015 Victory Day in Saint Petersburg 01.jpeg|Venkotago
Moscow Train Station in Leningrad 1976 (11427226873).jpg|Jacqueline Kennedy Onassis 

## Vidu ankaŭ 
* Rusiaj Fervojoj
* Oktjabrjskaja fervojo
* Leningrada linio

## Eksteraj ligiloj 
* Sankt-Peterburg-Glavnij en retejo tochka-na-karte
* Railwayz.info
* Yandex

Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1847
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Transporto en Leningrada provinco
Kategorio:Konstruaĵoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Transporto en Sankt-Peterburgo
Mohelno

**Mohelno** () estas kampurbo en Ĉeĥio, en Moravio, kun  (). Mohelno troviĝas proksimume 30&nbsp;km sudoriente de urbo Třebíč kaj 11&nbsp;km sude de urbo Náměšť nad Oslavou.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1234.

Ekde la 12-a de aprilo 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Proksime de la municipo troviĝas nacia naterurezervejo Serpentinŝtona stepo de Mohelno
* Sude de la municipo troviĝas akva rezervujo Mohelno, el kiu plu elfluas rivero Jihlava. Ĝia konsisto estas akva elektrejo Mohelno, kiu servas ankaŭ por ĉerpado de akvo frigidanta reaktorojn de Nuklea elektrejo Dukovany, situanta 2&nbsp;km sude de la rezervujo.
* Preĝejo de Ĉiuj sanktuloj
* Renesanca urbodomo el la jaro 1546
* Baroka paroĥestrejo el la jaro 1775
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Empira konstruaĵo de lernejo el la jaro 1836
* Grejsa monumento kun poemo de Jan Skácel, kiu rememorigas agadon de partizana grupo de Josef Hybeš
* Dia torturo Antoniĉjo

## Pluaj fotoj

Mohelno, Třebíč District, 15M3920.JPG|Suma vido
Mohelno, fara a kostel.jpg|Paroĥestrejo kaj preĝejo de Ĉiuj sanktuloj
Mohelno, náměstí (1).jpg|Placo
Mohelno, radnice.jpg|Renesanca urbodomo el la jaro 1546
Mohelno - socha sv. Jana Nepomuckého.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Mohelno - pomník obětem 2. světové války obr2.jpg|Monumento al viktimoj de la 2-a mondmilito
Mohelno, boží muka (4).jpg|Dia torturo Antoniĉjo
Mohelenská hadcová step a meandr Jihlavy.jpg|Serpentinŝtona stepo de Mohelno kaj meandro de Jihlava
Hráz nádrže Mohelno-alibaba - panoramio.jpg|Digo de la rezervujo Mohelno

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Kampurboj en distrikto Třebíč
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Heraltice

:*Estas ankaŭ Velké Heraltice kaj Malé Heraltice.*

**Heraltice** () estas kampurbo en Ĉeĥio, en Moravio, kun  (). Konsisto de la kampurbo estas ankaŭ vilaĝo Podheraltice kaj solejo Troják.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1256.

Ekde la 12-a de aprilo 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Egidio
* Fajroestingista muzeo Heraltice
* burgejo en lokoj de domo n-ro 55

## Pluaj fotoj

Rectory in Heraltice, Třebíč District.JPG|Paroĥestrejo
Museum of firefighting in Heraltice, Třebíč District.JPG|Fajroestingista muzeo
Overview of Saint John of Nepomuk in Heraltice, Třebíč District.JPG|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Statue of Saint Florian in Heraltice, Třebíč District.JPG|Statuo de sankta Floriano
School in Heraltice, Třebíč District.JPG|Lernejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Kampurboj en distrikto Třebíč
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Tódor Romzsa

**Tódor Romzsa** [romĵa], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Romzsa Tódor,** rusine **Теодор Ромжa,** ukrainie **Теодор Юрій Ромжа** estis hungaria rusina grek-katolika pastro, episkopo, martiro, beatulo.

 naskiĝis  en Nagybocskó (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Velikij Biĉkiv en Ukrainio), li mortis  en Mukaĉevo (Sovetunio, nuntempe en Ukrainio).

## Biografio 
 apartenis al la rusina minoritato de Hungarlando ĝis 1918 kaj inter 1938-1945, intertempe al Ĉeĥoslovakio, depost 1945 al Sovetunio. Li maturiĝis en gimnazio en Chust en 1930, poste li studis teologion en Romo en Pontifika Gregoria Universitato, pli poste li pastriĝis en 1936. Hejmenveninta li mallonge soldatiĝis en la ĉeĥoslovakia armeo, en 1937 li estis paroĥestro. En 1939 li ekinstruis en seminario en Ungvár, sed en 1944 li iĝis grek-katolika episkopo de Munkács kiel la plej juna. Post kelkaj monatoj alvenis la Ruĝa Armeo kaj tuj volis transformigi la grek-katolikan eklezion al ortodoksa (sub influo de Moskvo). Romzsa kontraŭstaris, tial li estis mortigita per atenco. Kiel martiro li iĝis beatulo en 2001.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj grek-katolikaj pastroj
Kategorio:Hungaraj grekokatolikaj episkopoj
Kategorio:Hungariaj rutenoj
Kategorio:Hungaraj beatuloj
Lacigitaj de la suno

**Lacigitaj de la suno ** ( signifante forbruligita de la suno; ; signifante trompa suno) estas rus - franca kunproduktaĵo kaj aklamita ruslingva filmo reĝisorita de Nikita Michaelkov. La filmo gajnis la Oskaron por la Plej bona Fremda Filmo kaj la Ŝtata premio de Rusia Federacio . Krome, la filmo gajnis la Oran Palmon ĉe la 1994-datita Festivalo de Cannes .

La filmo havis 2 daŭrigojn publikigitaj en 2010-2011: "Lacigitaj de la suno 2: La Atendo" kaj "Lacigitaj de la suno 2: La Citadelo".

Tio estas potenca historia dramo, kiu okazas en la koro de la familio de rusa generalo dum la grandaj elpurigoj de Stalin en la 1930-aj jaroj. En tiun ĉi ĉeĥovan idilion, sur ties tritikaj kampoj, la tradiciaj samovaroj kaj baladaj kantoj, estas penetrita de la eks-amanto de la edzino, kiu servas kiel agento en la sekreta polico, la oficiala ekzekutisto de la murda reĝimo .

## Intriga resumo 
Sovetunio, somero 1936. Ŝiaj familianoj kaj amikaro, plejparte artistoj, muzikistoj kaj verkistoj, pasigas la somerajn tagojn en paca kampara domo ĉe la periferio de Moskvo. La idilio estas rompita fare de la agento de la sekreta polico de Stalin, Dmitri, kiu revenas por viziti Marussian, sian iaman amanton post ne vidi unu la alian dum dek jaroj. Intertempe, ŝi geedziĝis kun altranga kaj honorita komandanto en la Ruĝa Armeo, Sergei Kutov, kaj ili havis filinon, Nadia. Montriĝas, ke intertempe Dmitri aliĝis al la vicoj de la NKVD sekreta polico kaj okupiĝas pri la elimino de tiuj, kiuj kontraŭas la reĝimon . Baldaŭ la vero pri lia vizito estas rivelita: kombinaĵo de persona venĝo kun laboro.

Sergey Kutov - estas respektata armea oficiro, komunisto ĉe koro kaj animo, ornamita per insignoj kaj heroo de la civita milito. Li vivas en domo kun sia edzino Marusia, ilia knabineto Nadia kaj la parencoj de Marusia, familio de intelektuloj kun glora pasinteco devenanta de la tempo de la Caro.

En ilian trankvilan vivon eksplodas Mitja - iama nobelo kaj aktivulo de la Blanka movado kiu estis la amanto de Marusia, antaŭ lia malapero en 1928. Revenante en ŝia vivo, li estas prezentita al Nadia kiel "Onklo Mitja", sed baldaŭ iĝas klare ke li venis al la vilaĝo por aresti Kotov per ordo desupra kaj kiel parto de la grandaj elpurigoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Mikhalkov Produktaĵoj 

Kategorio:Rusio en filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1994
Kategorio:Rusiaj dramaj filmoj
Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Ruslingvaj filmoj
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Mosfilm
Kategorio:Politikaj reprezalioj en Sovetunio
Jasenice

**Jasenice** povas esti:
* Jasenice (distrikto Třebíč) – municipo en distrikto Třebíč en Ĉeĥio
* Jasenice (Kroatio) – opĉino en Kroatio 
* Jasenice (Pollando) *(Jasienica)* – municipo en pola parto de Teŝinio
* Jasenice (rojo) – dekstraflanka alfluanto de rivero Vsetínská Bečva
* Jasenice (Lešná) – parto de municipo Lešná en distrikto Vsetín
* Jasenice (naturmemorindaĵo) – naturmemorindaĵo en distrikto Vsetín

## Similaj nomoj 
* Jasenica – municipo en Slovakio
Pascal Obispo

**Pascal Michel OBISPO** (franclingva prononco: ​[paskal miʃɛl ɔbispo]; 8a de Januaro 1965) estas franca kantisto, produktoro kaj kantoverkisto.

Li edukiĝis en Rennes. Pascal Obispo ekkantis en 1980, kaj lia unua registraĵo estis en 1990, nome *Le long du fleuve* (La riverlongo). Kelkaj el liaj plej famaj kantoj estas "Plus que tout au monde", "Laurelenn", "Tombé pour elle", "L'important c'est d'aimer", "Personne" kaj "Fan".

Per la publikigo en 2007 de *Les Fleurs du Bien* (La floroj de malbono, pri la verko de Baudelaire nome *Les Fleurs du mal* (La Floroj de l'Malbono)) li aludas al Rosa Parks, Pablo Picasso kaj aliaj. Li estas fama ankaŭ pro sia malkonservena konduto, sia hararanĝo ktp.

Obispo uzis sian popularecon por helpi al bonfarado kaj precize kontraŭ la etendo de Aidoso. Li kunlaboris kun multaj aliaj bone-konataj artistoj kiel Jean-Jacques Goldman, Florent Pagny, Johnny Hallyday, Patricia Kaas, Amel Bent, kaj Natasha St-Pier.

## Albumoj 
* *Le long du fleuve* (1990) - malfacile trovebla, ĉar antaŭa al la etapo de la diskeldonejo Epic.
* *Plus Que Tout au Monde* (1992) 250 000 venditaj ekzempleroj.
* ''Un Jour Comme Aujourd'hui* (1994) 400 000 venditaj ekzempleroj.
* *Superflu* (1996) 1 300 000 venditaj ekzempleroj.
* *Live 98* (1998) 550 000 venditaj ekzempleroj.
* *Soledad* (1999) 700 000 venditaj ekzempleroj.
* *Millésime Live 00/01* (2001) 600 000 venditaj ekzempleroj.
* *Studio Fan - Live Fan* (2004) 400 000 venditaj ekzempleroj.
* *Les fleurs du bien* (15a de majo 2006): 300 000 venditaj ekzempleroj.
* *Les fleurs du forest* (2007)
* *Le Drapeau (Captain Samourai Flower* 2009)
* *Le billet du femme* (2016)
* *Obispo* (2018)
* *France'' (2021)

* 
* 

Kategorio:Francaj kantistoj
Hodov

**Hodov** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Center with chapel in Hodov, Třebíč District.jpg|Centro de Hodov
Center in winter of Hodov, Třebíč District.jpg|Centro de Hodov vintre

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Eŭropa Ĝendarmaro

dekstra|eta|286x286ra|EGaj membroj.
La **Eŭropa Ĝendarmaro** (**EUROGENDFOR**) estas speciala ĝendarmaro kunmetita de ĝendarmoj de sep malsamaj EU-membroŝtatoj. La forto estas bazita en Viĉenco, Italio, kaj partoprenas pacmisiojn ĉirkaŭ la mondo .

En la fortobazo en Viĉenco estas inter 800 kaj 900 ĝendarmoj kiuj supozeble estos pretaj por deplojo ene de 30 tagoj. Krom tio, la forto havas pliajn 2 300 ĝendarmojn en rezervo. La forto ne apartenas oficiale al la institucioj de la Eŭropa Unio, sed al la landoj kiuj partoprenas en ĝi.

## Historio 
La ideo establi komunan eŭropan ĝendarmaran forton unue estis levita de la franca ministro pri defendo Michèle Alliot-Marie en septembro 2003. En oktobro de tiu jaro Alliot-Marie prezentis la ideon por la dua fojo kune kun la itala Defendministro Antonio Martino ĉe la Eŭropa Unia Defendministroj renkontiĝo. La 17-an de septembro 2004, antaŭkonsento estis subskribita por la establado de la forto en Noordwijk, Nederlando. La interkonsento estis subskribita de Francio, Italio, Nederlando, Pollando kaj Portugalio. La 23-an de januaro 2006, la ĉefsidejo de la Eŭropa Ĝendarmaro-Forto estis oficiale inaŭgurita en Vicenza, Italio.

La 20-an de julio 2006, la forto estis deklarita funkcia. Inter la 19-an ĝis la 28-an de aprilo de tiu jaro, la unua ekzerco de la forto estis okazigita. Post la aliĝo de Rumanio al la Eŭropa Unio, la rumana ĝendarmaro petis permanentan observanstatuson en la eŭropa ĝendarmaro, kiel unua paŝo direkte al la plena membreco de rumana ĝendarmaro en la forto . La 3-an de marto 2009, la rumana ĝendarmaro iĝis plena membro de la eŭropa ĝendarmaro . Poste Hispanio ankaŭ aliĝis al la forto.

En decembro 2009, 276 ĝendarmoj de la forto estis senditaj al Afganio por trejni la Afganan Nacian Policon . Komence de 2010, ĝendarmoj de la forto estis senditaj por helpi la viktimojn de la tertremo en Haitio .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2006
Kategorio:Ĝendarmoj
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj en Eŭropo
Kategorio:Armitaj fortoj de Portugalio
Kategorio:Armitaj fortoj de Rumanio
Kategorio:Armitaj fortoj de Pollando
Kategorio:Armitaj fortoj de Nederlando
Kategorio:Armeo de Hispanio
Kategorio:Armitaj fortoj de Francio
Kategorio:Armitaj fortoj de Italio
Kategorio:Armitaj fortoj de Eŭropa Unio
Franc-Germana Brigado

La **Franc-Germana Brigado** (, ) estas komuna brigado de la Bundeswehr (la germana armeo) kaj la Franca Terarmeo . La brigado plenumas multnaciajn taskojn servante ambaŭ landojn. Ĝia patrinbazo estas en Mülheim en Germanio, kaj ĝiaj komandantoj estas alterne francaj kaj germanaj generaloj.

La brigado estas inkluzivita en la kadro de Eŭrokorpo, kaj estas konsiderita la nukleo de sia potenco .

## Historio 
[eta|281x281ra|La Franco-germana Brigada parado en [Reims en honoro de la 50a datreveno de Franco-germana amikeco.]]
La decido establi la brigadon estis farita en pintkonferenco de franca prezidento François Mitterrand kaj germana kanceliero Helmut Kohl en 1987. La brigado mem estis oficiale establita la 2-an de oktobro 1989. La bazo de la brigado estas en la grandurbo de Mielheim en Germanio, kaj ĉiuj ĝiaj trupoj situas en tiu areo. La komandantoj de la forto estas alterne germanaj kaj francaj generaloj. En 2009, unu el la germanaj batalionoj de la brigado estis postenigita proksime de Strasburgo. Tio estas la unua fojo ekde la Dua Mondmilito ke germana trupo estas postenigita en Francio . En 2014, Francio sciigis ke ĝi resendis unu el siaj regimentoj de Germanio . Tiu paŝo signife reduktis la forton de la brigado, sed reduktis la ĉeeston de francaj trupoj en Germanio (kiuj estis tie ekde la fino de la Dua Mondmilito) al nur 500 homoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Deutsch-Französischen Brigado ĉe Bundeswehr.de 
* La Franco-germana brigado kaj la prova unuo de proponita ununura Eu27pean regimento de eŭropa Armeo.

Kategorio:Franc-germanaj rilatoj
Kategorio:Terarmeo de Francio
Kategorio:Bundeswehr
Barthélémy Meilheurat

**Barthélemy MEILHEURAT** estis franca politikisto naskiĝinta la 19-an de novembro 1792 en Gannat (Allier) kaj mortinta la 29-an de septembro 1841 en Parizo.

## Biografio 
Barthélemy Paul Meilheurat estis la filo de Jean Baptiste Meilheurat, kuracisto kaj urbestro de Gannat de 1800 ĝis 1802, kaj de Louise Bougarel, filino de Philibert Bougarel, S-ro de Marmagne, reĝa konsilisto en la elektolando de Gannat. Li estis la plijuna frato de Pierre Antoine Meilheurat, deputito de Allier de 1837 ĝis 1848.

Bienulo, departementa konsilisto, li estis elektita kiel deputito de la departemento Allier de 1831 ĝis 1834. Li seĝis en la maldekstra opozicio. En 1834, li rezignis sian politikan karieron.

## Referencoj 
## Literaturo 
*« Barthélémy Meilheurat », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

## Eksteraj ligiloj 
*Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo

Kategorio:Deputitoj de la julia monarkio
Kategorio:Deputitoj de Allier
Medininagar

**Medininagar,**  antaŭe Daltonganĝ estas urbego en nordorienta Barato, en nordokcidenta parto de subŝtato Ĝarkando, en distrikto Palamu, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Etimologio 
La pli frua loknomo estas derivita de brita kolonelo Dalton, kiu estis tie komisaro en la 19-a jarcento. Daltonganĝ estis ŝanĝita al Medininagar en 2004 post raĝo Medini, kiu regis tie. 

## Demografio 
En 2011 Medininagar havis  (laŭ la germanlingva Vikipedio nur , laŭ la ruslingva Vikipedio ) da loĝantoj kun legopovo 87%, pli alta, ol la landaveraĝo.

## Geografio 
Medininagar situas laŭ rivero :en:North Koel River sur ebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 215 m super la marnivelo. Aŭrangabad (Biharo) troviĝas 85, Gaja (Barato) 127, Hazaribag 132, Ambikapur 136, Singrauli 144, subŝtata ĉefurbo Ranĉio 148, Kolkato 468, tutlanda ĉefurbo Delhio 853, Mumbajo 1293 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Distrikto Palamu estis establita en 1892, supozeble ekde tiam estis Daltonganĝ sidejo.

## Lingvoj 
La oficialaj lingvoj en Medininagar estas la hindia kaj angla lingvoj.

## Eduko 
En Medininagar la plej altnivela instruado okazas en universitato (establita en 2009) kaj altlernejoj.

## Religio 
La hinduismo estas la primara religio en Medininagar kun 77%, poste sekvas la islamanoj kun ĉirkaŭ 20%, kristanoj 2%, fine kelkaj aliaj religioj ĉirkaŭ 1%. La urbego estas katolika diocezo.
eta|

## Trafiko 
Medininagar havas trairan fervojan linion. 4 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego, ponto helpas la trafikon. Medininagar havas lokan flughavenon por helikopteroj kaj tre malgrandaj aviadiloj.

## Klimato 
Medininagar situas en humida subtropika klimato (Cwa) laŭ la Klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas po 1050 mm averaĝe. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen plej ofte inter junio-septembro dum musono. La temperaturo varias inter 19-33 °C.

## Vidindaĵoj 
* diversaj preĝejoj
* hinduaj kaj kristanaj festivaloj
* Nacia Parko kun tigroj proksimume 20 km de la urbo
* fortikaĵo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Ĝarkando
Respublika Gvardio (Francio)

La **Respublika Gvardio** () estas armea unuo subigita al la Nacia Ĝendarmaro de Francio, kies misio estas plenumi specialajn sekurecajn misiojn en la areo de la ĉefurbo Parizo .

La Ĝardeno konsistas el du infanteriregimentoj, kavaleriregimento (la lasta kavaleriodivizio en la francaj armetrupoj), muzikgrupo kaj kantanta koruso, nombrante 2 859 personaron .

La trupo disponigas honorgvardiojn por francaj oficialaj ceremonioj kaj okazaĵoj. Alia funkcio de estas la sekureco de gravaj publikaj konstruaĵoj de nacia signifo. inter tiuj konstruaĵoj estas la jenaj: 

* La oficiala loĝejo de la Prezidanto de Francio, la Palaco Elizeo.
* Loĝejo de la Ĉefministro de Francio, *Hotelo Matagnion*.
* Loĝejo de la Franca Senato, Luksemburgia Palaco.
* Domo de la Nacia Asembleo, *Palais Bourbon*.
* La sidejo de la Supera Kortumo de Francio kaj la Kortumo de Apelacioj, la *Palaco de Justeco*.
Pliaj taskoj pri kiuj respondecas la Respublika Gvardio estas: sekureco de eksterlandaj gvidantoj, armeaj ceremonioj kaj honorgvardio por falintaj soldatoj, subteno por policaj fortoj.

## Galerio 

Garde_républicaine_cavalry_squadron_-_Paris.jpg|alt=
2012_inauguration_of_the_French_President-IMG_1631.jpg|alt=
Garde_Républicaine.JPG|alt=
French_Republican_Guard_cavalry_(1).jpg|alt=
1st_Infantry_Republican_Guard_Bastille_Day_2008_n1.jpg|alt=
Escorte_de_la_Garde_républicaine_le_8_mai_2015_à_Paris.JPG|alt=

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (france)
* Dans les coulisses de la Garde républicaine

Kategorio:Armitaj fortoj de Francio
Nacia Ĝendarmaro de Francio

eta|279x279ra|Francaj gendarmoj sur motorcikloj
La **Franca Ĝendarmaro**, oficiale La **Nacia Ĝendarmaro** (, prononco ) estas unu el la du naciaj polictrupoj en Francio, apud la Nacia Polico. Ĝi estas filio de la militfortoj de Francio, kiu funkcias sub la komuna aŭtoritato de la Ministerio pri Interno kaj la Ministerio pri Defendo. La ĝendarmaro havas jurajn taskojn, administrajn taskojn, kaj armeajn taskojn. En 2023, la ĝendarmaro havis pli ol cent mil armeajn kaj civilajn dungitojn .

La ĝendarmaro respondecas pri plenumado de la leĝo en la malgrandaj urboj, en la kamparaj lokoj kaj la antaŭurboj, dum la nacia polico, kiel civila polictrupo, respondecas pri plenumado de la leĝo kaj ordo en la urboj mem. Pro ĝia armea statuso, la ĝendarmaro elfaras diversajn armeajn kaj defendmisiojn. La ĝendarmaro ankaŭ havas filiojn por batali komputilajn krimojn.

La ĝendarmaro estas la posteulo de la maréchaussée, la plej malnova polickorpo en Francio kiu komencis sian vojon reen en la Mezepoko . Ĝi estis establita en 1721 kaj la leĝo de la 17-a de aprilo 1798 establis la principojn de funkciado kaj ĝiajn taskojn . La ĝendarmaro havas kulturan influon kaj tradiciojn kiuj influis la tutan mondon ekde la tempo de la Franca Imperio .

Organize, ĝi apartenas al la militfortoj de Francio, sed por operacioj sur franca teritorio ĝi estas subigita al la Ministerio de Interno. Dum la ĝentila polico havas ĉefan respondecon por grandurboj kaj pli grandaj urboj, estas la tasko de la ĝendarmaro plenumi leĝon kaj ordon en la franca kamparo. Krome, la nacia ĝendarmaro havas kelkajn specialajn unuojn inkluzive de aviadiloj kaj helikopteroj, mara polico, tumultpolico, taktikaj unuoj, ceremoniaj unuoj kaj gardista polico.

## Filiunuoj 
* La **Movĝendarmaro**, elita unuo por disvastigi manifestaciojn
* La **Intervenunuo de la Nacia Ĝendarmaro** (Groupe d'intervention de la gendarmerie nationale), elita batalunuo por la milito kontraŭ teroro
* La **Respublika Gvardio**, ceremonia gardistunuo

## Fontoj 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Gendarmerie nationale oficiala ejo ĉe la franca MoI (france)
* Premio de la romano de la Nacia Ĝendarmaro
* Medalo de la Nacia Ĝendarmaro

Kategorio:Armitaj fortoj de Francio
Kategorio:Ĝendarmoj
Domazan

**Domazan** (jen france, ) estas komunumo de suda Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes kaj al la kantono ''''. 

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra|
La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Gard
Smolensk (stacidomo)

**Smolensk** (**Smolensk-Centralnij**, ) estas stacidomo de la Moskva fervojo, situanta en la urbo Smolensk, Smolenska provinco.

## Vidu ankaŭ 
* Rusiaj Fervojoj
* Belorusia linio
* Lastoĉka
* Tramtransporto en Smolensk

## Eksteraj ligiloj 
* Smolensk en retejo tochka-na-karte
* Railwayz.info
* Yandex

Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1868
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Transporto en Smolensk
Éva Gerle

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gerle Éva** sed konata ankaŭ *Rumbold Éva Anita* estas hungara ĵurnalisto, redaktoro, instruisto. Ŝia edzo estis János Gerle.

 naskiĝis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1999, plian diplomon en 2008. Ŝi instruis en pluraj gimnazioj post la unua diplomo, krome ekde 2005 ŝi estis ĉefe ĵurnalisto aŭ redaktoro, ekde 2008 nur ĵurnalisto. En 2010 ŝi malfermis interretan forumon. Ŝi edziniĝis en 2006, ŝi naskis dufoje, ŝi vidviniĝis en 2012. Ŝi vivis kune kun Tamás Tarján, ankaŭ tiam ŝi naskis.

## Elektitaj libroj 
* *Csakazolvassa* – *én szóltam címmel* (elektitaj interretaj notoj, 2016)
* Mahtob Mahmoody: *Nélkülem soha* (kuntradukisto, 2016)
* *A ketogén csoda* (2020)

## Fontoj 
* intervjuo hungare kun foto
* intervjuo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Claude-Louis Rodet

**Claude-Louis RODET** estis franca politikisto naskiĝinta la 29-an de septembro 1768 en Bourg-en-Bresse kaj mortinta la 31-an de oktobro 1838 en la sama urbo.

## Biografio 
Advokato en Bourg-en-Bresse dum la franca revolucio, li varbis sin en 1791 en la 3-a bataliono de voluntuloj de lia departemento, partoprenis kampanjon al la Rejno kaj estis nomumita oficiro-pagisto. 

Retiriĝinta post la paco de Campo-Formio, li reprenis sian advokatan karieron, kaj fariĝis municipa konsilisto de Bourg-en-Bresse dum la Unua Imperio. 

Li estis elektita la 20-an de decembro 1818 kiel deputito de la departemento Ain, kaj seĝis inter la subtenantoj de konstituciismo.

La deputitaj balotoj de la 25-a de februaro 1824 ne favoris lin, sed li denove estis elektita en la parlamenton la 26-an de majo 1829, revenis al la opozicia grupo kaj interalie voĉdonis la Adreson de la 221. 

Nomumita en 1830 kiel prefekteja konsilisto, li rezignis sian deputitan mandaton kaj oficiis en tiu posteno ĝis sia morto.

## Literaturo 
*« Claude-Louis Rodet », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

## Eksteraj ligiloj 
*Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo

Kategorio:Deputitoj de la julia monarkio
Kategorio:Deputitoj de la franca Resurtronigo
Kategorio:Deputitoj de Ain
Demades

**Demades** (greke: *Δημάδης*; naskiĝinta ĉ. 380 a.K., mortinta ĉ. 319) estis antikva greka oratoro kaj politikisto en Ateno.

Demades estis talenta, sprita, brilega kaj sagaca retorikisto malgraŭ ke mankis al li profesia trejniĝo. Tamen konata estis ankaŭ lia senskrupuleco kaj subaĉetiĝemo. Originante el malalta socia klaso li laboris eĉ kiel remisto. Baldaŭ poste li iĝis rivalo de Demosteno. Kaptite ĉe Keroneo en la jaro 338 de la makedonoj li gajnis la bonvolon de reĝo Filipo.

Je ties plaĉo Demades sukcese peris bonajn rilatojn inter la makedonoj kaj la atenanoj. De tiam Demades gravegis politikiste en Ateno kvankam li antaŭ neniu kaŝis siajn makedonajn financantojn.

Li estis murdita de makedono, kiam sendis lin la atenanoj en 319 al Antipatro por atingi la finon de la makedona okupado en Muniĥia. Kassandros, filo de Antipatro, estis la komisiinto de la mortigo de Demades kaj de ties filo Demeas post kiam li lernis el kaŝe legitaj epistoloj pri perfidaj planoj de Demades kontraŭ Antipatro.

Demades flegis spontane paroli; surpaperigitaj paroladoj de li ŝajne ne ekzistis.

## Literaturo 
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 4. Leipzig 1906, p.&nbsp;622-623 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Grekaj politikistoj
Kategorio:Atikaj oratoroj
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento
Karl Borchert

**Karl Ludwig BORCHERT** (naskiĝinta la  en  Mieszkowice-Kłosów, mortinta la  en Vajmaro) estis germana politikisto, masonisto kaj kontraŭfaŝisma rezistanto. 
## Vivo
eta|strato en Vajmaro nomite por Karl BorchertBorchert estis de 1894 ano de la Socialdemokratia Partio de Germanio kaj venis en 1905 Vajmaron. Borchert partoprenis la fondomomenton de la vajmara filio de Komunista Partio de Germanio en la 1.1.1919 ĉe la gastejo *Grüne Aue*. Samtempe li pretis estri ĝin. En 1925 li kandidatis por la urba konsilio. Post la potencakiro de la nazioj 1933 li daŭrigis la politikan agadon kaŝe kune kun la edzino. En 1933 aŭ 1934 li estis arestita kaj kondamnita je tri jaroj da karcero. Post fino de la puno en novembro 1937 li ne liberiĝis sed estis tuj internigita en la koncentrejo de Buchenwald en 1937; tie li estis mortigita kelkajn tagojn poste. Sekve li estis la unua vajmarano kiu estis murdita en tiu ĉi koncentrejo.

Ankaŭ lia filo Bruno Borchert aktivis rezistade. Kelkajn tagojn antaŭ militofino li mortis per ekzekuto estante en la pundivizio 999 de Wehrmacht.

## Honoroj
En la vajmara nordo proksime de la fabrikaro *Weimar-Werk* kaj paralele al la strato *Buttelstedter Straße* estis nomita - jam en la 4.5.1945 - strato por li. Li mem estis estinta loĝanta en tiu ĉi strato. En la kelo de la domo ĉe Karl-Borchert-Straße nr. 2 troviĝas ankaŭ memortabulo kiu pli frue videblis survande ekstere.

Tombo lia estis sur la ĉefa tombejo vajmara.

## Referencoj 
Kategorio:Masonistoj
Kategorio:Germanaj komunistoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1876
Kategorio:Mortintoj en 1937
Kategorio:Germanaj socialdemokratoj
Kategorio:Buchenwald
Pravieniškės (stacidomo)

**Pravieniškės** estas fervoja stacio en Pravieniškės, en Litovio.

## Vidu ankaŭ 
* Pravieniškės
* Listo de fervojaj stacioj en Litovio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Railwayz.info
* Pravieniškės en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Pravieniškės
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1862
Kategorio:Fervojaj stacioj en Litovio
Sirens

***Sirens*** (sirenoj) estas filmo de 1994, bazita sur la vivo de la artisto Norman Lindsay, verkita kaj reĝisorita de John Duigan, kun agado okazanta en Aŭstralio dum la intermilita periodo.

*Sirens*, *Four Weddings and a Funeral* kaj *Bitter Moon* — ĉiuj publikigitaj en Usono ene de semajnoj unu disde alia - estis la filmoj kiuj famigis Hugh Grant al la atento de la usona publiko. 

## Intrigo
Anglikana pastro veturas en Aŭstralion kun sia edzino por remeti pentriston taksitan kiel dekadenca fare de la eklezio al la rekta vojo. Libere inspirita en la vivo de la aŭstralia pentristo Norman Lindsay, la filmo klopodas aliri en la etoso de liaj pentraĵoj. En ili rimarkindas volupto, mistero, sensiveco kaj eroteco. En lia kampardomo loĝas belaj virinoj kiuj foje pozas nudaj kiel modeloj por la pentristo, kaj ankaŭ la ĉirkaŭo brilas per superabunda naturo. En tiu etoso al la pruda pastro (kaj lia edzino) malfermiĝas allogega mirinda paradizo. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Hugh Grant : Anthony Campion
* Tara Fitzgerald : Estella Campion
* Sam Neill : Norman Lindsay
* Elle Macpherson : Sheela
* Portia de Rossi : Giddy
* Tziporah Malkah : Pru
* Pamela Rabe : Rose Lindsay
* Ben Mendelsohn : Lewis
* John Polson : Tom
* Mark Gerber : Devlin
* Julia Stone : Jane

## Eksteraj ligiloj 
* 
**Sirens* ĉe Oz Movies
*

* 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1994
Kategorio:Aŭstraliaj filmoj
Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Erotikaj filmoj
Kategorio:Aŭstralio en fikcio
Pravieniškės

**Pravieniškės** (antaŭe ***Pravieniškės I*** kaj ***Pravieniškės II***) estas vilaĝo en municipo de Komunumo Kaišiadorys,  okcidente de Kaišiadorys, ambaŭflanke de fervojo Vilno-Kaunas. En la norda parto estas malliberejo.

## Vidu ankaŭ 
* Pravieniškės (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Vilaĝoj de Litovio