open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Higuera de la Sierra

250ra|eta|Loko de la municipa teritorio de Higuera de la Sierra en sia provinco
250ra|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Higuera de la Sierra** [igEra de la siErra] (Figarbo de la Montetaro) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio. La signifo de la lokonomo videblas en la blazono kiel tri folioj de figarbo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *higuereños*. La censita populacio en 2009 estis 1437 loĝantoj kaj la denseco estas 59,88 loĝ/km².

## Situo 
Higuera de la Sierra estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordokcidento de la provinco de Onubo, je altitudo de 620 m; je 119&nbsp;km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 24&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 50' N, 6º 26' Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
En 1594 **Higuera de la Sierra** formis parton de la Regno de Sevilo en la *Sierra de Arroche*.

## Vidindaĵo 
* Preĝejo de Sankta Sebastiano.

## Famuloj 
* Manuel Fal Conde

## Bibliografio 
* RUIZ BALLESTEROS, Esteban. *Higuera de la Sierra: un estudio sobre sociabilidad, identidades y poder*

## Eksteraj ligiloj 
* Higuera de la Sierra  - Sistemo de Informaro de Andaluzio
* Higuera de la Sierra  - Retejo pri Higuera de la Sierra
* Vojo *Camino de las Tobas* en la municipa teritorio de Higuera de la Sierra

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de la provinco de Huelva
Ennenda

**Ennenda** estis ĝis la 31-a de decembro 2010 komunumo en Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 2604 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 Ennenda integriĝis kadre de la glarusa komunumreformo al la nova komunumo Glaruso.

## Geografio 
Ennenda situas ĉe la orienta bordo de la rivero Linth, kiel la nomo implicas - *ennenda* signifas en la alemana dialekto de Glaruso *aliaflanke* - aliaflanke de la kantonĉefkomunumo Glaruso. La iama komunumo konsistas el la komunumopartoj Oberdorf, Sturmigen, Ennetbühls kaj Ennetberge. La plej alta punkto de la teritorio de Ennenda situas sur la monto *Hächlenstock* sur alteco de 2316 m s.m., dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 462 m s.m. borde de la rivero Linth ĉe la ponteto *Alpenbrückli*.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Ennenda limas en nordo al Mollis, en nordoriento al Filzbach, en oriento al Obstalden, en sudoriento al Sool, en sudo al Mitlödi, en okcidento al Glaruso, kaj en nordokcidento al Netstal.

## Monda naturheredaĵo 
Ennenda apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.

## Trafiko 
Ennenda disponas pri stacidomo de la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Rapperswil tra Uznach kaj Glaruso al Linthal.

Tra Ennenda pasas la kantona ĉefvojo n-ro 17 kiu tra Klausen-Pasejo kondukas de Glaruso al Altdorf

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Ennenda datiĝas el la tempo inter 1303 ĝis 1307 kiel *Obront-Ennant-A* kaj *Nydern-Ennant-A*.

Kadre de la glarusa komunumreformo kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Ennenda, Netstal kaj Riedern estos integritaj al la komunumo Glaruso, kiu per tiu kuniĝo atingas urban grandecon.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ennenda (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Ennenda
* Ennenda en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:Fervojponto trans Linth inter Glarus kaj Ennenda 070.jpg|Fervojponto trans Linth inter Glaruso kaj Ennenda
Dosiero:Ennenda 065.jpg|Tipa laborista loĝkvartalo en Ennenda
Dosiero:Ennenda 067.jpg|Strato en Ennenda

Kategorio:Glaruso
Jabugo

250px|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Jabugo** [ĥabUgo] estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.

La municipo de Jabugo estas kunformata de diversaj domaroj nome la kerno de Jabugo (centro de la municipo), *El Repilado* (kvartalo kie troviĝas la fervoja stacidomo), *Los Romeros* (plej grava domaro) kaj *El Quejigo* (pli malgranda domaro kun multaj neloĝataj domoj, sed grava ĉar estas setlejo de nombraj artistoj).

Jabugo estas internacie konata danke al sia ŝinko produktita en la loko, kiu estas ege konata pro devena nomigo «Jamón de Jabugo» neoficiale akceptata de la ŝtataj instancoj.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Jabugueños*. La censita populacio en 2009 estis 2 396 loĝantoj kaj la denseco estas 95,84 loĝ./km².

## Situo 
Jabugo estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 658 m; je 112 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 25 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 55' N, 6º 43' Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. Rura turismo, ĉefe pro gastronomio.

## Historio 
En 1594 **Jabugo** formis parton de la Regno de Sevilo en la *Sierra de Arroche*.

## Monumentoj 
eta|maldekstra
* *Tiro de Pichón*, verko de Aníbal González, iama posedaĵo de la Municipo de Sevilo. nune apartenas al Jabugo.

## Vidu ankaŭ 
* Jabugo-Galaroza (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Jabugo Wifi - Blogo pri loka aktualo.
* Jabugo  - Sistemo de Informaro de Andaluzio.
* Jabugo - Retejo de la municipo de Jabugo. Enhavas abundan informaron pri la loko.
* IES San Miguel - Retejo de la lernejo IES San Miguel de Jabugo.
* Ventana del Visitante de los Espacios Naturales Protegidos de Andalucía - Natura Parko Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de la provinco de Huelva
Agdama distrikto

**Agdama distrikto** () estas distrikto en la sudokcidento de Azerbajĝano, kaj samnoma ĉefurbo de la rajono, nuntempe konsiderata kiel fantoma urbo. La urbo havis pli ol  loĝantoj antaŭ la milito en Montara Karabaĥo. Pro tiu konflikto la urbo Agdamo, estas sub regado de la armenoj ekde julio 1993. La plejparto de la rifuĝintoj de Agdamo nun loĝas en improvizitaj rifuĝkampoj kaj urboj de la regionoj Barda kaj Sumgait. 

Kategorio:Distriktoj de Azerbajĝano
Flavbrova laniovireo

La *Flavbrova laniovireo** (***Vireolanius eximius***) estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de laniovireoj kiuj estas mezgrandaj birdoj kun laniecaj kapoj kaj olivverdecaj supraj partoj, kiel la cetero de la familio.

eta|maldekstra|Vireolanius icteroprhys, sinónimo de Vireolanius eximius, ilustración de Wolf en Proceedings of the Zoological Society of London, 1855.
Ĝi troviĝas en Kolombio, Panamo kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.

Tiu specio havas olivverdecajn suprajn partojn kaj en kapo elstaras **flava superokula strio*', kio nomigas la specion.

## Referencoj
* BirdLife International 2004. Vireolanius eximius. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 27an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Vireedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Linares de la Sierra

250px|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio 
**Linares de la Sierra** (Linejoj de la Montetaro) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *linarenses* aŭ *chicharreros*. La censita populacio en 2009 estis 299 loĝantoj kaj la denseco estas de 10,31 loĝ./km².

## Situo 
Linares de la Sierra estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 505 m; je 118&nbsp;km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 29&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 53' N, 6º 37' Ok.

Linares de la Sierra troviĝas inter Alájar kaj Aracena, en la centro de la Natura Parko de la Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche, unu el la spacoj protektitaj pli gravaj de la regiono kaj kiu okupas la tutan nordon de la provinco kun ties paŝtejos kaj malgrandaj altoj kovritaj, superregante, de arbaroj de verda kverko, korkokverko, kaŝtanarbo kaj malaltaj montoj, laŭ kiuj pasas multnombraj rojoj, ideale por la brutobredado, speciale por la iberia porko, kiu trovas tie idealajn kondiĉojn.

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

eta|maldekstra|250px|Centra placo, kiu funkcias ankaŭ kiel taŭrludejo.

## Historio
En 1594 **Linares de la Sierra** formis parton de la Regno de Sevilo en la *Sierra de Arroche* kaj havis 377 impostopagantajn anojn.

## Vidindaĵoj
De la vilaĝo, oni elstarigu ĝiajn stratojn de ŝtona pavimo, la preĝejon paroĥan de Sankta Johano Baptisto, la publikan lesivejon kaj ĝiajn domojn grupigitajn. Ĝi situas en centro de montaro kaj ĝi apartenas al la Juĝa Partio de Aracena. Ĝi havas etendon de 27.9 km² kaj homan loĝantaron de iom pli da 300 loĝantoj. Ĝi disigis de Aracena en tempoj de Ferdinando la 6-a en 1724.

## Notoj
## Enlaces externos 
* Linares de la Sierra  - Sistemo de Informaro de Andaluzio
* Vojo Linares de la Sierra - Alájar en la municipa teritorio de Linares de la Sierra

Kategorio:Municipoj de la provinco de Huelva
Filzbach

**Filzbach** (prononcu *filcbaĥ*) estis ĝis la 31-a de decembro 2010 komunumo en Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 510 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 Filzbach estis integrita al la nova komunumo Glaruso Nordo.

## Geografio 
La komunumo Filzbach situas ĉe la suda bordo de Valenlago. La efektiva vilaĝocentro situas sur alta teraso de la monto *Kerenzerberg*. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 1903 m s.m. sur la montokresto *Nüenchamm*, dum la plej malalta punkto situas ĉe la bordo de Valenlago sur alteco de 428 m s.m.

## Najbaraj komunumoj ĝis la komunuma reformo 
La komunumo Filzbach limis en nordokcidento aliflanke de Valenlago al Weesen (SG), en nordo ankaŭ aliflanke de la lago al Amden (SG), en oriento al Obstalden, en sudo al Ennenda kaj en oriento al Mollis.

## Trafiko 
Filzbach situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo estas konektita kun la publika transportreto per buslinioj al Mühlehorn kaj Mollis kaj Näfels. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3, kiu pasas en du paralelaj tuneloj sub la komunuma teritorio, troviĝas en Mühlehorn en distanco de 5&nbsp;km oriente de la vilaĝocentro. De la vilaĝocentro seĝtelfero kondukas al *Habergschwänd*.

## Monda naturheredaĵo 
Filzbach apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Filzbach datiĝas el la jaro 1394 kiel *Vilentzspach*.

Kadre de la glarusa komunumreformo la komunumo Filzbach estis kun efiko de la 1-a de januaro 2011 kunigita kun la komunumoj Bilten, Näfels, Mollis, Mühlehorn, Niederurnen, Oberurnen kaj Obstalden al la nova komunumo Glaruso Nordo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Filzbach
* Filzbach en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:WeesenWalensee3.JPG|Rigardo de Filzbach al Valenlago kaj Weesen
Dosiero:Filzbach lernejo 228.jpg|Lernejo
Dosiero:Filzbach Hotelo Roemerturm 227.jpg|Hotelo Römerturm (Romia Turo)
Dosiero:Filzbach hotelo kaj monto Muertschenstock 229.jpg|Hotelo Mürtschenstock

Kategorio:Glaruso Nordo
Schmiedrait

eta|Schmiedrait
**Schmiedrait,** hungare **Határfő** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Oberschützen.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 658 m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso: 03353
* Poŝtkodo: 7432
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Schmiedrait situas inter montoj. Oberwart troviĝas je 13, Oberschützen je 7 km-oj.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1388 en germana formo *"Symdroch"*. En 1532 la turkoj detruis la komunumon. En 1910 vivis en Határfő 247 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.

## Vidindaĵoj 
* luterana sentura preĝejo de 1850
* memorŝtono ĉe la limo

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Sulzriegel

eta|altdekstre=1.2|Centro de Sulzriegel
**Sulzriegel,** hungare **Sóshegy** [ŝOŝhedj] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Bad Tatzmannsdorf.

## Bazaj informoj 
eta|Vido de Sulzriegel ĉe sunleviĝo

* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso: 03353
* Poŝtkodo: 7431
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
eta|altdekstre|Sonorilostablo

Sulzriegel troviĝas de Oberwart je 5, de Bad Tatzmannsdorf je 1 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1641 en germana formo *"Waldegg"*. En 1910 vivis en Sóshegy 122 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Sulzriegel aliĝis al Bad Tatzmannsdorf en 1971.

## Vidindaĵoj 
* sonorilostablo
* malgranda puto

## Fontoj 
* hungara Vikipedio

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Sankt Kathrein im Burgenland

**Sankt Kathrein im Burgenland,** kroate **Katalena,** hungare **Pósaszentkatalin** [pOŝasentkatalin] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en la distrikto Oberwart kaj en la komunumo Deutsch Schützen-Eisenberg. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Szent-Katalin*, poste pro peto de poŝto aldoniĝis "pósa" por fari diferencon de similaj loknomoj.
eta|300ra|Fora panoramo de Sankt Kathrein im Burgenland
300ra|eta|Preĝejo de Sankt Kathrein im Burgenland

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7474
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Sankt Kathrein im Burgenland situas laŭ rojo. Oberwart troviĝas je 26 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1378 laŭ tiama hungara nomo *„Posafalva”*. En 1481 aperis la alia formo: *„Zenthkatherina”*. La kampoj longe apartenis al grafoj de Németújvár. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis la vilaĝon, poste kroatoj refondis ĝin. En 1910 vivis en Pósaszentkatalin 282 homoj (kroatoj en majoritato, aŭstroj en minoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szombathely, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Sankt Kathrein im Burgenland aliĝis al la komunumo Deutsch Schützen-Eisenberg.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Katerino el la 15-a jarcento, en 1752 barokiĝis
* kapelo omaĝe al Maria Magdalena

## Komunumoj de Sankta Katerino en Hungara reĝlando 
Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Schreibersdorf

**Schreibersdorf,** hungare **Buglóc** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Wiesfleck.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 435 m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7423
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Schreibersdorf troviĝas de Oberwart je 11, de Pinkafeld je 4 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1388 en germana formo *"Sreberstorfh"*. En la 19-a jarcento vitrofarejo kaj inter 1895-1901 karbominejo funkciis apud la vilaĝo. En 1910 vivis en Buglóc 389 homoj (aŭstroj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Schreibersdorf aliĝis al Wiesfleck en 1971. Granda inundo okazis en 1986.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo de 1971

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Tauchen

**Tauchen,** hungare **Fehérpatak** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Mariasdorf.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7433
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Tauchen troviĝas de Oberwart je 11 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1388 en germana formo *"Thohun"*. Longe doganejo funkciis tie. Inter 1880-1967 oni minadis karbon ĉe la apuda monto. En 1910 vivis en Fehérpatak 209 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo de 1958

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Kan Naoto

**KAN Naoto** (japane: 菅 直人; naskiĝis la 10-an de oktobro 1946 en Ube, gubernio Jamaguĉi, Japanujo) estas japana politikisto kaj ekde la  ĉefministro de Japanujo. [eta|Kan Naoto ([2007)]]Li estas deputito de la ĉambro de reprezentantoj de Japanujo kaj estro de la Demokrata Partio de Japanujo (DPJ). Ene de la partio subtenas lin propra fakcio, la Kan-grupo (oficiale 国のかたち研究会, *kuni no katachi kenkyūkai*, "esplorkonsilo por la stato de la lando").

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo (japane)

Kategorio:Japanaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Japanio
Kategorio:Viroj
Welgersdorf

**Welgersdorf,** hungare **Velege,** kroate **Velegaj** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Großpetersdorf.
eta|dekstra|300ra|Welgersdorf en la mapo
300ra|eta|Luterana preĝejo de Welgersdorf
300ra|eta|Kapelo de Welgersdorf
300ra|eta|Strato en Welgersdorf

## Bazaj informoj 
* Areo: 6&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7503
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Welgersdorf troviĝas je 14 km-oj de Oberwart.

## Historio 
La unua skriba mencio okazis en 1406 laŭ tiama hungara ortografio *"Welegeh"*. En 1849 lernejo konstruiĝis. Post 20 jaroj ciganoj alvenis. En 1860 kaj en 1900 incendioj, en 1916 kaj en 1961 inundoj okazis. La fervojo atingis la vilaĝon en 1888, En 1910 en Velege vivis 550 homoj, precipe aŭstroj. Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Vas, al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, dume inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Welgersdorf aliĝis al Großpetersdorf.

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo (origine lernejo) de 1849, en 1900 pligrandiĝis
* kapelo omaĝe al Sankta Huberto
* romkatolika kapelo de 1934
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Woppendorf

eta|Vido de Woppendorf kun la romkatolika preĝejo
eta|Tombejo
eta|altdekstre|Kruco memore al ĥolero
**Woppendorf,** kroate **Sovice,** hungare **Várújfalu** estas ne memstara vilaĝeto en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Hannersdorf.

## Bazaj informoj 
* Areo: 6&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 260 m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7473
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Woppendorf situas ĉe piedo de monto laŭ rojo. Oberwart troviĝas je 20 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis laŭ tiama hungara ortografio *"Ujfalu"*. En 1873 pro ĥolero mortis multe. En 1910 vivis en Várújfalu 305 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 Várújfalu apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1969 nova ponto konstruiĝis.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1830, en 1975 renoviĝis
* kruco memore al ĥolero

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Egilopo

La **egilopo** () estas genro de plantoj de la subfamilio de Pooideae.  La genro estas tre proksima de la genro Triticum sed la glumoj estas pli rondaj.

Kelkaj specioj:
**Aegilops bicornis*
**Aegilops biuncialis*
**Aegilops caudata*
**Aegilops columnaris*
**Aegilops comosa* 
**Aegilops crassa*  
**Aegilops cylindrica* 
**Aegilops geniculata*
**Aegilops juvenalis*
**Aegilops kotschyi* 
**Aegilops longissima*
**Aegilops lorentii* 
**Aegilops mutica*
**Aegilops neglecta* 
**Aegilops peregrina*
**Aegilops searsii* - 
**Aegilops sharonensis*
**Aegilops speltoides*
**Aegilops squarrosa*
**Aegilops tauschii* 
**Aegilops triuncialis* 
**Aegilops umbellulata*
**Aegilops uniaristata*
**Aegilops vavilovii*
**Aegilops ventricosa*

## Vidu ankaŭ 
*Poacoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Crop Wild Relatives **Gap Analysis** Portalo  informaro pri konservado *ex-situ*, de *Aegilops* 
*Jepson Manual Treatment
*USDA Plantoprofilo
*Grass Manual Genus Treatment 

Kategorio:Tritikeoj
Zuberbach

**Zuberbach,** kroate **Sabara,** hungare **Szabar** [sabar] estas ne memstara vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Weiden bei Rechnitz.
300ra|eta|Panoramo en Zuberbach

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7463
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Zuberbach situas ĉe piedo de monto, laŭ rojo. Rechnitz troviĝas je 7 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1443 laŭ tiama hungara ortografio *"Zabar"*. En 1532 la turkoj detruis la komunumon, poste kroatoj refondis ĝin. En 1910 vivis en Szabar 431 homoj (plejparte kroatoj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Zuberbach aliĝis al Weiden bei Rechnitz en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1792

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Odiel

La **rivero Odiel** [odjEl] estas rivero de la sudo de Hispanio apartenanta al la baseno de la Atlantika Oceano de Andaluzio, kiu komencas en la sierra de Aracena, je 660 m de altitudo, en loko nomata Marimateos, norde de la provinco de Onubo. Ĝi alfluas ĉe la riverbuŝo de Onubo, kie en la loko nomata *Punta del Sebo* kunfluas kun la rivero Tinto. Ties ĉefaj alfluantoj estas: Escalada, Meca, Olivargas, Oraque, Santa Eulalia kaj El Villar. Ĝi havas propran basenon de 990 km².

Ĝi estis nomata *Urius* dum la Romia Imperio kaj estis ties enfluo grava komercejo kion montris la konata arkeologia trovaĵo de la epoko de fenicoj kaj grekoj nomita "Depósito de la Ría de Huelva" datita je la jaro 1.000&nbsp;a.&nbsp;K.,

## Notoj 
Kategorio:Riveroj en Andaluzio
Kategorio:Provinco de Huelva
Natura Parko de la Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche

eta|dekstra|250px|Malferma kverkarbaro de la Parko
La **Parque Natural de Sierra de Aracena y Picos de Aroche** (Natura Parko de la Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche aŭ tradukite Natura Parko de la Montetaro de Aracena kaj Montopintoj de Aroche) estas situa norde de la provinco de Onubo. Formata de serio de 28 municipoj de la montaro: nome Alájar, Almonaster la Real, Aracena, Aroche, Arroyomolinos de León, Cala, Cañaveral de León, Castaño del Robledo, Corteconcepción, Cortegana, Cortelazor, Cumbres de Enmedio, Cumbres de San Bartolomé, Cumbres Mayores, Encinasola, Fuenteheridos, Galaroza, Higuera de la Sierra, Hinojales, Jabugo, Linares de la Sierra, Los Marines, La Nava, Puerto Moral, Santa Ana la Real, Santa Olalla del Cala, Valdelarco kaj Zufre. Ĝi havas ĉirkaŭan populacion de 41.000 loĝantoj. Gastronomie la zono estas konata pro la produktoj el la iberia porko, kia la Iberia Ŝinko el Anzinglano.

## Karakteroj 
[eta|maldekstra|Vidaĵo el alto de la minareto de [Almonaster la Real.]]

La Parko okupas areon de 186.827 ha, kaj estas la dua laŭ grando en la regiono de Andaluzio post la Natura Parko de la Sierra de Cazorla, Segura kaj Las Villas. Ĝi estas trapasata de rivera reto kiu elfluas al tri hidrografiaj basenoj: nome tiu de Gvadalkiviro (pere de la Rivero Rivera de Huelva), de Gvadiano (pere de Caliente, Rivero Múrtigas, Ingenio) kaj de Odiel (Rivero de Linares, Rivero de Sankta Ana).

Temas pri porbrutobreda regiono kiu profitas la densan sklerofilan vegetaĵaron de anzinoj kaj korkokverkoj kaj kiu, ĉar estas endanĝerigita pro troa branĉohakado por ligno- aŭ karboproduktado, faras densan makison de eriko, lentisko, arbuto kaj timiano. La porka brutobredado, la ŝafa migranta en dekadenco, kaj la bova, kiu ĵus ekadaptiĝis, permesas nur sufiĉetan enspezon fare de grandaj bienoj de malferma arbarpaŝtejo. Tamen la ekonomia malmulta produktiveco, krom la ŝinkoj, eksplikas malaltan loĝdensecon.

[eta|[Alájar.]]

La intereso de la vizito al tiu Parko kuŝas je riĉo de la pejzaĝoj de malfermaj arbarpaŝtejoj de anzinoj kaj korkokverkoj, de arbaroj de kaŝtanarboj kaj de ĉeriveraj arbaroj; krom la alta kvalito de ties gastronomiaj produktoj.

## Minacoj 
Ekzistas projekto por "plilarĝigi" la ŝoseon N-433 kiu ne nur trapasus la parkon por komuniki Sevilon kun Portugalio sed plinombrigos troe la vizitantojn. Tion kontraŭas loĝantaroj kaj ekologiistoj pro fragmentado de la teritorio kaj atenco kontraŭ la medio.

Nova minaco venus super la zono, se fine oni akceptos la projekton de petrolrafinejo en la komarko de Ekstremaduro nome Tierra de Barros, kies naftodukto trapasus la Parkon.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Sierra de Aracena 
* Natura Parko Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche
* Turismo kaj rura turismo en la Sierra de Aracena (Huelva) 
* Novaĵoj de la sierra de Aracena

Kategorio:Provinco de Huelva
Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche
Chris von Rohr

eta|dekstra|250px|Chris von Rohr
**Chris von Rohr** (n. la 24an de oktobro 1951 en Soloturno, Svisujo) estas svisa Rok-Muzikisto kaj Muzikproduktisto.

Ekde 1966 Chris von Rohr ludas tamburojn en diversaj lokaj svisaj grupoj.

En 1975 Chris von Rohr fondis la rokgrupon Krokus. Li estas grupestro. Li estis simpla membro ĝis 1983 kaj 1987–1989, kaj de 2008, li estis kantisto, tamburisto, basisto kaj ludas sintezilon kaj aliajn klavarojn; aliaj fondistoj estis la gitaristo Tommy Kiefer, ĝis 1981 (li mortis la 24an de decembro 1986) kaj la gitaristo Hansi Droz kaj la basisto Remo Spadino.

## Diskaro 
La diskaro estas tre granda. Vidu la grandan liston da komponitaj kaj produktitaj kantoj de Chris von Rohr en eksteraj ligiloj.

### Kun Krokus (kiel Muzikisto) 
* 1976 *Krokus*
* 1977 *To You All*
* 1978 *Painkiller / Pay It In Metal*
* 1980 *Metal Rendez-Vous*
* 1981 *Hardware*
* 1982 *One Vice At A Time*
* 1983 *Headhunter*
* 1988 *Heart Attack*
* 2010 *Hoodoo*

### Solooj (kiel Muzikisto) 
* 1987 *Hammer & Tongue*
* 1993 *The Good, the Bad and the Dög*

### Kun Gotthard (kiel Produktoro) 
* 1992 *Gotthard*
* 1994 *Dial Hard*
* 1996 *G.*
* 1997 *Defrosted*
* 1999 *Open*
* 2001 *Homerun*
* 2002 *Best of Ballads*
* 2004 *One Team One Spirit*

### Kun Polo Hofer (kiel Produktoro) 
* 2002 *Härzbluet*

### Kun Patent Ochsner (kiel Produktoro) 
* 2003 *Trybguet* (CH-Hitparade Nr. 1)

### Solosinglo (kiel Muzikisto) 
* 2004 *Meh Dräck!* (CH-Hitparade Nr. 14)

### Kun Lovebugs (kiel Produktoro) 
* 2005 *Naked* (CH-Hitparade Nr. 1)

## Libroj de Chris von Rohr 
Li verkas librojn pri la vivo de rokmuzikisto. Li klarigas la muzikindustrion.
* *Hundoj, ĉu vi volas roki eterna ? Mia vojaĝo tra la roka ĝangalo* kiel *Hunde wollt ihr ewig rocken. Mein Trip durch den Rockdschungel.* *Steinblatt*-Eldonejo, Lugano 1991, Svisujo (ankaŭ audilibro -Kompaktdisko) germane
* (Bananoflanko. Novaj rakontoj el rokĝangalo) *Bananenflanke. Neue Geschichten aus dem Rock-Dschungel. Steinblatt*-Eldonejo, 2003, germane

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo de Chris von Rohr, kun muziko
* liaj radio-elsendoj ("plenatubo") *VollRohr*  de 2-a majo (Polo Hofer, svisa rokmuzikisto) ĝis 24-a aprilo 2006, diversaj gastoj, temoj pri muziko, en svisgermane, ("svisangle")
* granda listo de komponitaj kaj produktitaj kantoj de Chris von Rohr
* paĝo pri Grupo "Krokus" en angla 
* [Bildoj pri Grupo "Krokus"](http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Krokus_(band)?uselang=eo)
* diskaro 1980-2010 de Grupo "Krokus"

Kategorio:Svisaj kantistoj
Kategorio:Svisaj muzikistoj
Fidio

[eta|250px|Reprodukto de [skulptaĵo de Fidio en la Nacia Arkeologia Muzeo de Ateno]]

**Fidias**, en antikva greka Φειδίας / *Feidias*, en Esperanto **Fidio** aŭ **Fidiaso** (Ateno, ĉirkaŭ 490 a. K. – Olimpio, ĉirkaŭ 431 a. K.), estis la plej fama skulptisto de la Antikva Grekio, pentristo kaj arkitekto, apartenanta al la unua greka klasikismo. Fidiaso dezajnis la statuojn de la diino Atena en la Akropolo de Ateno (*Atena Partenosa* ene de la Partenono kaj *Atena Promakosa*) kaj la enorman statuon de sidanta Zeŭso en Olimpio. La atenaj verkoj estis ŝajne menditaj de Periklo en 447 a. K.. Eble Periklo uzis la monon de la Konfederacio de Deloso por pagi al li, sed tio ne certas.

## Fidiaso kaj Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montros mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas Fidiason:

:Sed nun alproksimiĝas alia homa vidaĵo,
:kies konturo brilas kvazaŭ per suna korono.
:Nun diras la gvidanto al la nomado denove:
:-Jen estas Fidiaso, verva skulptisto Grekuja,
:kiu la perfektecon al la homaro prezentos
:kun plibeligaj trajtoj kaj grandigita mezuro,
:en siaj verkoj ŝtonaj aŭ en arĝente metalaj,
:plenaj je harmonio kaj kun vizaĝo serena,
:por ke la homoj teraj al idealo klopodu,
:vidante reprodukton de diaj ecoj en ili.

## Notoj 
Kategorio:Helenaj skulptistoj
Kategorio:Helenaj arkitektoj
Kategorio:Ateno
Riverbuŝo de Onubo

eta|350ra|Bordo de la *Ría de Huelva* (Riverbuŝo de Onubo) en la loko konata kiel *Punta del Sebo*.
[eta|350ra|La *ría* ĉe [Punta Umbría nur centojn da metroj antaŭ ties marenfluo.]]
La **Estuaro de Onubo** aŭ **Riverbuŝo de Onubo** estas estuaro kiu troviĝas en la sudo de la provinco de Onubo; ĝi etendas inter la lokoj de Huelva, Punta Umbría kaj Palos de la Frontera (Hispanio), formita de la kunfluo de la riveroj Odiel kaj Tinto kaj ricevanta la ĉiutagan akvon de la Atlantika Oceano.

Ĉe ĝiaj bordoj troviĝas la urbo de Huelva, la Monaĥejo de La Rábida de Palos de la Frontera, Punta Umbría, la Haveno de Onubo kaj la Kemia Poluso. Ene de la media naturo estas gravaj la malgrandaj insuloj de Enmedio, Saltés, de la Azeno, Bacuta, de la Leporo (katalogitaj de la Junta de Andalucía kiel Integraj Rezervoj) kiu laŭigas la Naturan Lokon de Marmarĉoj de Odiel kaj la diversaj bordoj de la zono. De arkeologia graveco estis la trovo komence de la 1920-aj jaroj en ties akvoj de la nomita "Deponejo de la Estuaro de Huelva" datita en la 1.000 a.K. de diversaj objektoj datitaj en la bronzepoko aŭ tiu de la 1970-aj jaroj de figuretoj reprezentantaj la diaĵoj siriaj nome Reŝefo kaj Anatho.

Pro la fraĝila situacio pro drasta media poluado fare de la entreprenoj de la Kemia Entreprenarejo diversaj asocioj petas la forigon de tiuj entreprenoj kaj la rekuperadon de la *ría*.

## Notoj 
Kategorio:Riveroj en Andaluzio
Kategorio:Provinco de Huelva
Ecologistas en Acción

**Ecologistas en Acción** (en esperanto Agantaj Ekologiistoj) estas ekologiisma asocio de Hispanio. Ĝi estis fondita en 1998. *Ecologistas en Acción* eldonas la revuon *El Ecologista*.eta|Manifestacio konvokita de *Ben Magec - Ecologistas en Acción*.Ĝi estas unu el la ĉefaj ekologiismaj asocioj en la lando kune kun Greenpeace, WWF/Adena, *Amigos de la Tierra* aŭ SEO/Birdlife. Kaj estas unu el la plej luktemaj ĉefe kontraŭ poluado. Ĝi havas regionan strukturon.

## Vidu ankaŭ 
* Socia ekologio

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de *Ecologistas en Acción*
* [Loko ĉe Facebook(https://eo.wikipedia.org/wiki/Facebook) de *Ecologistas en Acción*]

Kategorio:Mediprotektaj organizaĵoj
Kategorio:Ne-profitaj organizaĵoj en Hispanio
Rivero Múrtigas

280ra|eta|dekstra|Naskiĝo de la rivero Múrtigas
La **rivero Múrtigas**, konata ankaŭ kiel **rivero Múrtiga**, aŭ simple *la rivera* en kelkaj lokoj estas rivero de Hispanio de 80,884 km kiu naskiĝas en la fonto de la Dekdu Ŝprucoj, en la vilaĝa centro de Fuenteheridos (Onubo), en la sierra de Aracena, ene de la Natura Parko de Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche. Enfluas ĉe Portugalio kaj al rivero Ardila kaj tiele ĝi estas subalfluanto de la rivero Gvadiano. Ĝiaj ĉefaj alfluantoj estas la riveroj Sillo kaj Caliente. Krome ĝi ricevas helpon de subteraj akvoj.

Pasas ĝi tra la onubaj municipoj de Fuenteheridos, Galaroza, Jabugo (limo de la municipa teritorio), La Nava, Cumbres Mayores (sudokcidenta pinto), Cumbres de San Bartolomé, kaj Encinasola ; kaj tra la portugala municipo de Barrancos.

La klimato estas mediteranea-kontinenta, kaj pro tio la akvokvanto prezentas fortajn oscilaĵojn interjarajn, kun minimumo somere kaj maksimumo vintre.

Disponas de du kontrolstacioj:

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Valo de la rivero Múrtiga *. Municipo de La Nava.

Kategorio:Provinco de Huelva
Kategorio:Riveroj en Andaluzio
Spitzzicken

**Spitzzicken,** kroate **Hrvatski Cikljin,** hungare **Oláhciklény** estas vilaĝeto en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando kaj en la distrikto Oberwart, en la komunumo Rotenturm an der Pinka.

## Situo 
250ra|eta|dulingva vojmontrilo - germana kaj kroata

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7501
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Spitzzicken troviĝas de Oberwart je 6 km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1567 en formo *"Wy Zeck"*. La germana loknomo aperis en 1586. En 1910 vivis en Oláhciklény 373 homoj (plejparte kroatoj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Spitzzicken aliĝis al Rotenturm an der Pinka en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Barbara de 1821, en 2002 renoviĝis

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http://maps.google.com

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Kategorio:Distrikto Oberwart
Amaspaniko sur Ĥodinka kampo

eta|Viktimo de la amasfuĝo La **Ĥodinka tragedio** estis amaspaniko, kiu okazis la 18-an de majo, 1896, sur Ĥodinka kampo en Moskvo dum la festado sekvante la kronadon de la lasta rusa imperiestro Nikolao la 2-a. Tio kaŭzis morton de 1.389 homoj.

## La evento 
Nikolao la 2-a estis kronita al caro de Rusio la 14-an de majo de 1896, kvar tagojn poste, okazis bankedo por la homoj ĉe Ĥodinka kampo. Oni konstruis en la areo de unu placo, teatrojn, 150 bufedojn por distribuo de donacoj, 20 drinkejoj estis konstruitaj por la festadoj. Proksime al la festadejo estis kampo kiu havis interkrutejon kaj multajn montfendojn. Vespere de la 17-a de majo, homoj kiuj aŭdis onidirojn pri donacado de la caro (la donaco, kiujn ĉiuj devis ricevi estis bulko, peco de kolbaso, brecoj, spickuko, kaj emajlita, ornamita trinkujo) komencis kolektiĝi kun antaŭĝojo. Je la proksimume la 5-a horo en la mateno de la kronada festotago, plurmil homoj kolektiĝis sur la kampo. Subite onidiro disvastiĝis inter la homoj, ke ekzistas ne sufiĉe da biero aŭ brecoj por ĉiuj. Policanaro de 1800 viroj malsukcesis garantii burĝan ordon, kaj tio gvidis al katastrofa homamasiĝo kaj kaŭzis panikon. Oni klopodis fuĝi de la scenejo, 1 389 homoj estis subtretitaj al morto, kaj ĉirkaŭ 1 300 estis alie vunditaj.

## Sekvo 
Nikolao kaj Aleksandra estis informitaj pri la katastrofo, sed ne tuj. La nova caro kaj lia edzino foruzis la reston de la kronada festotago vizitante homojn kiuj estis hospitaligitaj kiel rezulto de la amasfuĝo. Festa pilkado estis aranĝita tiunokte ĉe la franca ambasadejo en Rusio. Nikolao decidis ne partopreni, por montri kunsenton kun la viktimoj. Tamen, la pli junaj fratoj de la caro daŭre uzis multe da influo al la registaro kaj la onkloj de Nikolao diris, ke ne partopreni la pilkadon estus vangofrapo al Parizo, kio povus esti eĉ pli malbona por li ol prezentiĝi indiferenta koncerne la rusajn homojn. Malgraŭ la mortoj, Nikolao partoprenis la pilkadon pro diplomatiaj kialoj.

Ekzistis granda registara helpo al la familioj de la mortintoj, kaj kelkaj negravaj oficiuloj estis maldungitaj. En la sekvo de la akcidento, la neglektemo de la cara familio (partopreno en la balo, vizito de pilkado) kaŭzis veran publikan indignon en Rusio.

Kategorio:Akcidentoj en Moskvo
Kategorio:Katastrofoj en 1896
Kategorio:Distrikto Ĥoroŝovskij (Moskvo)
Kategorio:Historio de la Rusia Imperio
Kategorio:1896 en la Rusia Imperio
Tyresö

La komunumo **Tyresö** situas en la sveda provinco Stockholms län kaj la historia provinco Södermanland. En la komunumo interalie situas samnoma urbo Tyresö, sed la administra centro de la komunumo estas la urbo Bollmora.

Inter esperantistoj la urbeto aparte konatiĝis en somero 1969, kiam la 25-a Internacia Junulara Kongreso de TEJO okazis tie, kaj pro la en tiu kongreso ekestiĝinta deklaracio de Tyresö.

## Geografio 
La komunumo situas borde de la Balta Maro kaj la komunuma teritorio interalie kovras plurajn el la sennombraj insuletoj borde de la Balta Maro ĉirkaŭ Stokholmo. La pejzaĝo formiĝis dum la lasta glaciepoko kaj konsistas el malkrutaj montetoj kaj vastaj valoj riĉaj je lagoj. En la sudo de la komunumo situas praarbaraj areoj parte protektitaj kiel naturrezervejoj. La plej alta natura punkto de la komunumo situas 84 metrojn super la marnivelo kaj nomatas *Telegrafberget* ("telegrafa monto").

Norde limas la komunumoj Stokholmo kaj Nacka, sude la la komunumo Haninge, okcidente Huddinge kaj oriente Värmdö.

## Historio 
La unuaj homoj antaŭ 3000 jaroj venis al la komunuma teritorio, sed daŭraj setlejoj nur ekzistis ekde la 7-a jarcento. En la 14-a jarcento ekestis nobela bieno kiu dum tri jarcentoj regis grandajn partojn de la nuntempa provinco Stockholms län. En tiu tempo la nobela ŝtatoficisto *Gabriel Oxenstierna* konstruigis la kastelon kaj la preĝejon de Tyresö.

Pro la energioriĉaj riveroj inter la multaj lagoj la regiono ekestis industria centro proksime de Stokholmo. Fine de la 18-a kaj dum la 19-a jarcento ekestis multaj muelejoj, metalpremejoj, forĝejoj, paperfarejoj, segejoj kaj brikfarejoj. Neniu el tiuj manufakturoj konserviĝis ĝis la nuntempo. Nur la muelejo de Uddby post la jaro 1895 trakonstruiĝis al akva energicentralo, kiu nun estas la sola tia historia instalaĵo en la ĉirkaŭaĵo de Stokholmo.

Komence de la 20-a jarcento grandaj partoj de la teritorio de la nobela bieno disdividiĝis kaj fariĝis areoj por somerdometoj ĉefe de stokholmanoj. En la 1950-aj jaroj en la nuna administra centro de la komunumo, la urbeto Bollmora, ekestis multaj novaj loĝdomoj, tiel ke la loĝantaro de la loko kreskis de 5000 ĝis pli ol 40000.

Daŭre la plej interesaj vidindaĵoj de la komunumo estas la historiaj kastelo kaj preĝejo de Tyresö.

## Partneraj urboj 
* 20ra Porvoo, Finnlando
* 20ra Cēsis, Latvio
* 20ra Savigny-le-Temple, Francio
* 20ra Wejherowo (ĝis 1945 germane *Neustadt in Westpreußen*), Pollando

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (svede)

eta|maldekstre|290ra|

Kategorio:Komunumoj de Svedio
Kategorio:Urboj de Svedio
Kategorio:Sudermanio
Kategorio:Komunumoj de la provinco Stockholms län
Kategorio:Stokholmo
Schönherrn

**Schönherrn,** hungare **Szépúr** [sEpUr] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Wiesfleck.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro:
* Telefonprefikso:
* Poŝtkodo: 7423
* Aŭtokodo: OW
* 

## Situo 
Schönherrn troviĝas de Oberwart je 15, de Pinkafeld je 6 km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1594. En 1910 vivis en Szépúr 120 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Schönherrn aliĝis al Wiesfleck en 1971.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Hinojales

250ra|eta|Loko de la municipa teritorio de Hinojales en sia provinco
250ra|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Hinojales** [inoĥAles] (Fenkolejoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Hinojaleños* aŭ pli popole *Panzones*. La censita populacio en 2009 estis 326 loĝantoj kaj la denseco estas 12,07 loĝ./km².

## Situo 
Hinojales estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 606 m; je 143&nbsp;km el Onubo, la provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 27&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 38º 00' N, 6º 35' Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
En 1594 **Hinojales** formis parton de la Regno de Sevilo en la *Sierra de Arroche* kaj havis 117 impostopagantajn anojn.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Web de Hinojales  - Oficiala retejo de la Municipo de Hinojales.
* Hinojales  - Sistemo de Informaro de Andaluzio
* Vojo *Camino de la víbora* en la municipa teritorio de Hinojales

Kategorio:Municipoj de la provinco de Huelva
Hejdar Alijev

**Heydər Əlirza oğlu Əliyev** (ruse, Гейдар Алиев, **Gejdar Alijev** n. la 10-an de majo 1923 – m. la 12-an de decembro 2003), estis prezidanto de Azerbajĝano flanke de la Nova Partio de Azerbajĝano ekde oktobro de 1993 ĝis oktobro 2003, kiam sia filo İlham Əliyev sukcedis lin. Ekde 1969 ĝis 1982, Əliyev ankaŭ estis gvidanto de la Azera Soveto, praktike regante la politikan vivon de Azerbajĝano dum pli ol 30 jaroj.

Dum lia regado en la Soveto de Azerbajĝano, Alijev ne disvolvigis kompromison por la modernigado de la sociaj strukturoj, sed liaj penoj konsiderinde pliigis la ekonomian kreskon en Azerbajĝano. Li konvertiĝis en unu el la sukcesaj respublikaj gvidantoj, pliigante la profilon de la malpli privilegiita respubliko kaj promociante la azerojn al registaraj postenoj. Tio okazis pere de flatalo al Leonid Breĵnev per donacoj kaj majestaj akceptoj dum liaj tri vizitoj al Azerbajĝano. En unu el tiuj vizitoj, Alijev donacis al li ringon el diamantoj kun gemo en la mezo -Breĵnev- ĉirkaŭata de 15 malgrandaj, kiuj reprezentis la 15 sovetajn respublikojn, kalkulita je 226.000 rusaj rubloj.

Dum la 1990-aj jaroj, Hejdar regis sian landon per fera mano, kuraĝigante la eksterlandajn investojn kaj subpremante ĉian politikan opozician grupon.

Hejdar Alijev atingis plurajn sukcesojn allogante la multnaciajn kompaniojn amase investi en la naftindustrio. Azerbajĝano havas vastan rezervon da nafto kaj natura gaso ĉe la Kaspia Maro, sed ili estis apenaŭ ekspluatitaj dum la sovetia periodo. En 1997, la prezidento Alijev subskribis kontrakton kun la nafto-konsorcio AIOC. Li estis ankaŭ unu el la promociantoj de la diskutita projekto je miliardoj da dolaroj pri konstruado de naftodukto ligante la urbojn Bakuo kaj Ceyhan en Turkio kiu transirus tra Kartvelio, evitante Rusion kaj Iranon, kio ĝenis la du potencojn.

Hejdar Alijev same intencis, sensukcese, repreni la konflikton en Montara Karabaĥo, per militista ago en decembro 1993. La rezulto de la milito kalkuleblas je 30 000 mortintoj kaj la translokigo de 750 000 azeroj. Ĝi ankoraŭ restas kiel frostita konflikto, la armenoj kontrolas la tutan Karabaĥon kaj la ĉirkaŭajn azerajn rajonojn.

La prezidento Alijev estis la murdocelo en 1995, responde al siaj intencoj purigi la landon de la mafia influo. La polico neniam kaptis la mafianojn.

La sano de Hejdar Alijev komencis malboniĝi en 1999, li plurfoje devis viziti Usonon kie kuracistoj zorgis pri lia sano. Li rezignis sian postenon sed lasis sian filon, Ilham Alijev, en la posteno kiel ĉefministro (kiu, konsekvence fariĝus prezidanto kaze de morto de lia patro).

Kategorio:Prezidantoj de Azerbajĝano
Kategorio:Prezidantoj de la Nacia Asembleo de Azerbajĝano
Kategorio:Homoj de Nova Azerbajĝana Partio
Kategorio:Politikistoj de la Azerbajĝana SSR
Kategorio:Sovetiaj politikistoj
Kategorio:Herooj de Socialisma Laboro
Kategorio:Azeraj naciistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Azerbajĝano
Kategorio:Entombigoj en la Aleo de Honoro
Kategorio:Azerbajĝananoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Azerbajĝananoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Personecoj sur azeraj poŝtmarkoj
Brunkapa hilofilo

La **Brunkapa hilofilo** (***Hylophilus brunneiceps***) estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Hylophilus, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Sudameriko, pli verdecaj birdoj ol la tipa en la familio genro de Vireoj, el kiu ĝenerala koloro devenas la nomo, esperantigita kiel Hilofiloj aŭ pli kompreneble verduloj. 

Ĝi troviĝas en Brazilo, Kolombio kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj.

Temas pri specio kun olivverdecaj supraj partoj, krom la **bruna kapo**, kiu nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *brunneiceps* signifas precize “kun bruna kapo”, kaj helgrizaj subaj partoj. La beko estas rozkoloreca.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Hylophilus brunneiceps.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Vireedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
IJK 1969

eta|220px|kastelo Tyresö
La **25-a Internacia Junulara Kongreso** (IJK) de TEJO okazis dum somero 1969 en la urbo Tyresö de Svedio. La kongreson partoprenis 120 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato. En la Esperanto-movado la kongreso aparte konatiĝis pro la Deklaracio de Tyresö, kiu ekestis dum la IJK.

Temoj por diskuto: I. Evoluo kaj laborplano, II. Financoj kaj varbagado, III. Eksteraj rilatoj kaj kulturo. La pridebatitaj temoj: Aspektoj de la studenta ribelo. Kian sencon havas la junularorganizaĵoj? Kian rolon ludas (-is) la plenkreskuloj en ĝi? Psikosociaj faktoroj de konduto de gejunuloj. Grupaj krimoj de junaĝuloj. La ebleco de la junularo influi la socion. La nova prezidanto estas H.Tonkin, Usono, sekretario Senad Ĉoliĉ. (Verda Familio, 6/1969, Český Dub, Ĉeĥio)

## Vidu ankaŭ 
* UK 1969


25-a IJK
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Svedio
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 1969
IJK
Sébastien Charnoz

Li studas pri planeda dinamiko en la Universitato Parizo 7, Li ankaŭ laboras por la komisariato pri la atoma energio
en Francio. Lia laboro tuŝas problemojn pri koliza dinamiko, kiel la planedaj ringoj kaj la formiĝo de la sunsistemo.

Fakulo pri numeraj simuladoj, li kunlaboras kun André Brahic, profesoro en la Universitato Parizo 7, en la teamo de bildigo de la misio Cassini, estrita de Carolyn Porco.
Per programaron, kiun li komponis por aŭtomate malkovri planedajn satelitojn, li helpis la malkovron de du el plej malgrandaj naturaj satelitoj de Saturno: Metono kaj Paleno.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Persona paĝo kaj vivoprotokolo de Sébastien Charnoz
*  NASA anoncas la malkovron de du saturnaj lunetoj
Karl (Burgenlando)

eta|upright=1.5|Karl
**Karl,** kroate **Karlin,** hungare **Répcekároly** [rEpcekAroj] estas vilaĝeto en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando kaj en distrikto de Oberpullendorf, en municipo de Draßmarkt.

## Bazaj informoj 
* Telefonprefikso: 02617
* Poŝtkodo: 7372
* Aŭtokodo: OP
* 

## Situo 
Karl situas en valo. Oberpullendorf troviĝas je 15 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1279. Tiam la kampoj apartenis al fortikaĵo Lánzsér. En 1831 pro ĥolero mortis kelkaj vilaĝanoj. En 1910 vivis en Répcekároly 349 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Felsőpulya, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Karl aliĝis al Draßmarkt en 1971.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando