open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Felipe Alfau

**Felipe ALFAU** (Barcelono, 24a de aŭgusto 1902 – Novjorko, 18a de aŭgusto 1999) estis hispana verkisto, elmigrinta al Usono, kiu verkis ĉefe en angla.

## Biografio 
Li elmigris en Usonon kun sia familio estante 14-jaraĝa, en 1916, kaj tie vivis la ceteron de sia vivo. Li studis muzikon kaj dum ioma tempo li estis muzikkritikisto de *La Prensa*, novjorka ĵurnalo hispanlingva. Poste li estis tradukisto en la Morgan Bank, en Wall Street, kaj ĉesis verki. Li mortis en maljunulejo de malriĉuloj.

Li verkis du anglalingvajn novelojn: "Locos: A Comedy of Gestures", 1936; kaj *Cromos*, 1948, sed eldonita nur en 1990.

*Locos* estas serio de rakontoj kun agado okazanta en Toledo kaj Madrid, en kiu nombraj roluloj defias la dezirojn de la aŭtoro kaj verkas siajn proprajn historiojn. Ĝi estis reeldonita en 1987, sed ankaŭ denove ne sukcesis. La dua romano, "Chromos", verkita en 1948, temas pri la hispanaj emigrantoj en Usonon; la titolo referencas al la memoroj de la elmigrantoj kiel kolektokartoj (*cromos*) de stereotipaj bildoj pri Hispanio.

Alfau verkis ankaŭ hispanlingvan libron de poezio, nome *La poesía cursi*, verkita inter 1923 kaj 1987, kaj publikigita en 1992; kaj anglalingvan libron de porinfanaj rakontoj, nome *Old Tales from Spain* (*Iamaj hispanaj rakontoj*), publikigita en 1929, en kiu oni kolektas dek rakontojn inspiritajn en tradiciaj hispanaj legendoj.

## Verkoj 
* *Old Tales from Spain*. Garden City-New York: Doubleday, Doran & Company, Inc., 1929.
* *Locos: A Comedy of Gestures*. New York: Farrar & Rinehart Inc., 1936
* *Locos: A Comedy of Gestures*. Champaign-London: Dalkey Archive Press, 1988.
* *Chromos*. Dalkey Archive Press, 1990.
* *Sentimental Songs. La poesía cursi*. Dulingva eldono. Tradukita kun enkonduko de Ilan Stavans. Dalkey Archive Press, 1992.

## Tradukoj al hispana 
* *Locos. Una comedia de gestos*. Traduko de Javier Fernández de Castro, epilogo de Mary McCarthy, Barcelona: Seix Barral, 1990. ISBN 84-322-4638-7. Dua eldono: BackList, Editorial Planeta, Barcelona, 2008.
* *Cromos*. Traduko de María Teresa Fernández de Castro. Barcelona: Seix Barral, 1991.
* *Cuentos españoles de antaño*. Traduko de Carmen Martín Gaite. Siruela: 1991.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografieto pri Felipe Alfau kaj prologo de *Locos* fare de Alfau
* Pri Felipe Alfau
* Ejo de Felipe Alfau en la retejo de Dalkey Archive (en angla)
* Intervjuo kun Felipe Alfau (en angla)
* Felipe Alfau: A Retrospective (en angla)

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Anglalingvaj verkistoj
Ignacio Sánchez Mejías

**Ignacio Sánchez Mejías** (Sevilo, 6a de junio 1891 - Madrido, 13a de aŭgusto 1934) estis hispana taŭrludisto. Li estis bofrato de la mita taŭrludisto Joselito «El Gallo», sed li estis fama ankaŭ ekster la etoso de taŭrludado, ĉar li dediĉis sin ankaŭ al literaturo kaj verkado, kio faris lin unu de la plej popularaj figuroj de la kulturo de Hispanio dum la unua triono de la 20-a jarcento. Kiam li mortis ricevinte kornofrapon, li estis omaĝita fare de kelkaj poetoj de la generacio de la 27-a, ĉefe fare de Federico García Lorca en sia fama elegio *Llanto por Ignacio Sánchez Mejías*. 

Siaflanke li vekis kvar teatraĵojn, el kiuj *Sinrazon, juguete en tres actos y prosa*, premiere la 24an de marto 1928; *Zaya, comedia en tres actos y en prosa*, premiere la 8an de aŭgusto 1928; *Ni más ni menos, comedia en tres actos y en prosa*, nek ludita nej eldonita dumvive; kaj *Soledad, comedia en más de un acto*, nek ludita nej eldonita dumvive. La kvar tekstoj estas inkluditaj en moderna kompilaĵo.  

## Referencoj
## Bibliografio
* Andrés Amorós, *Ignacio Sánchez Mejías*. Madrid, Alianza Editorial, 1998.
* Francisco Narbona kaj Antonia García Ramos, *Ignacio Sánchez Mejías*. Madrid, Espasa Calpe, 1988.
* Federico M. Alcázar, *Sánchez Mejías, el torero y el hombre*. Sevilla, Fundación de Estudios Taurinos, 1999
* Díaz-Guerra del Viso, Agustina. "Ya luchan la paloma y el leopardo". Ignacio Sánchez Mejías. En: González Márquez, Juan Antonio (eld.). *El Instituto La Rábida: ciento cincuenta años de educación y cultura en Huelva*. Huelva: Diputación Provincial, 2007. 2 vol. ISBN 978-84-8163-427-3

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj toreistoj
Kategorio:Hispanaj dramaturgoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Rodolfo Halffter

**Rodolfo HALFFTER Escriche** (Madrido, 1900 - Meksikurbo, 1987) estis hispana komponisto kiu ŝtataniĝis en Meksiko. 

Li estis de familio de muzikistoj, frato de la komponisto Ernesto Halffter kaj onklo de la ankaŭ komponisto Cristóbal Halffter. Konsilis lin foje Manuel de Falla. Influis lin ankaŭ komponistoj kiel Debussy, Schoenberg, Ravel, Bartok, ktp.

Li apartenis al grupo de intelektuloj en la 1930-aj jaroj, kaj post la Hispana Enlanda Milito ekziliĝis en Meksikon, dum lia frato Ernesto restis ĉe la flanko de Franco.

En Meksiko, Rodolfo estis profesoro, kritikisto kaj aktivulo pr muziko. Li foje revenis al Hispanio post 1963.

## Verkoj 
**Canciones sobre Marinero en Tierra* de Alberti.
**Don Lindo de Almería* (1936).
**Dos Sonatas de El Escorial* (1930).
**Tres Epitafios* (*para las sepulturas de Don Quijote, Dulcinea y Sancho Panza*), kun teksto de Cervantes.
**Concierto para violín y orquesta* (1940).

* 

Kategorio:Hispanaj komponistoj
Kategorio:Ekzilitoj dum la frankismo
Kategorio:Artkritikistoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Honordamo

**Honordamo** (alternative nomebla **kortega damo**) estas nobelino regule servanta ĉe reĝino aŭ princino, do persona asistantino ĉe reĝa kortego, ĉeestanta reĝinon, princinon aŭ altrangan nobelinon. Historie, en Eŭropo, honordamo estis ofte nobelino sed de pli malalta rango ol la virino al kiu ŝi asistis. Kvankam ŝi eble ricevis aŭ eble ne ricevis kompenson por la servo kiun ŝi faris, honordamo estis konsiderata pli sekretario, konsilanto aŭ kunulo al sia mastrino ol dungita servistino.

En iuj aliaj partoj de la mondo, la honordamo, ofte referita kiel *palacvirino*, estis en praktiko servisto aŭ sklavino prefere ol altranga virino, sed daŭre havis proksimume la samajn taskojn, funkciante kiel kunulo kaj sekretario de sia mastrino. En kortegoj kie poligamio estis praktikita, honordamo estis formale havebla al la monarko por seksaj servoj, kaj ŝi povis iĝi lia edzino, nereganta reĝino, korteganino aŭ konkubino.

## Referencoj 
Kategorio:Kortegaj titoloj
Tramtransporto en Milano

**Tramtransporto en Milano** () nuntempe konsistas el dek sep urbaj linioj.

Tramveturiloj estas tipa komponento de la milana pejzaĝo, aparte la karakterizaj tramoj "tipo 1928" (serio 1500), konstruitaj inter 1928 kaj 1932 en 502 ekzempleroj, de kiuj proksimume 150 daŭre estas en cirkulado.

El la interurba reto, kiu kunligis la ĉefurbon al iuj ekstremaĵoj de la provinco kaj al kelkaj proksimaj ĉefurboj, restis funkcianta nur la linio Milano-Limbiate, kiu tamen, ekde la , estos anstataŭita sendetermine per busoj.

centra|450px|eta|Mapo

## Urbaj linioj 
* **&nbsp;1** Greco (Rovereto - Via Martiri Oscuri) - Roserio (Ospedale Luigi Sacco)
* **&nbsp;2** Piazzale Bausan - Piazzale Negrelli
* **&nbsp;3** Gratosoglio - Via Orefici (Duomo M1 M3)
* **&nbsp;4** Niguarda (Parco Nord) - Piazza Castello (Cairoli M1)
* **&nbsp;5** Ortica - Ospedale Maggiore (Niguarda)
* **&nbsp;7** Quartiere Adriano - Piazzale Lagosta
* **&nbsp;9** Porta Genova FS M2 - Centrale FS M2 M3
* **10** Viale Lunigiana - Piazza XXIV Maggio
* **12** Roserio (Ospedale Luigi Sacco) - Viale Molise
* **14** Piazzale Cimitero Maggiore - Lorenteggio
* **15** Rozzano (Via Guido Rossa) - Via Dogana (Duomo M1 M3)
* **16** Via Monte Velino - San Siro Stadio M5
* **19** Piazza Castelli - Lambrate FS M2
* **24** Vigentino - Piazza Fontana
* **27** Piazza Fontana - Viale Ungheria
* **31** Cinisello Balsamo (Via 1º Maggio) - Bicocca M5
* **33** Rimembranze di Lambrate - Piazzale Lagosta

## Vidu ankaŭ 
* ATM (Milano)
* Tramtransporto
* Milano
* Metroo de Milano
* Trolebusa transporto en Milano
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (ATM) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Milano
Milano
Milano
Milano
Tramtransporto en Florenco

**Tramtransporto en Florenco** () estas tramsistemo priservanta la metropolan urbon Florenco.

La servo estas karakterizita per altfrekvenco de funkciado, absoluta semafora prioritato kaj ekskluziva funkciado en rezervita loko.

Ĝi konsistas el du linioj, por entuta longo de . La unua linio (T1 "Leonardo") estis inaŭgurita en 2010 (plilongigita en 2018), la dua (T2 "Vespucci") en 2019.

centra|450px|eta|Mapo

## Reto 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Florenco
* Scandicci
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Hitachi Rail Italy

## Eksteraj ligiloj 
*  (GEST) (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Florenco
Florenco
Florenco
Florenco
Litoral

***Litoral*** (marbordo) estis revuo de literaturo fondita en Malago, Hispanio, en 1926 fare de la poetoj Emilio Prados kaj Manuel Altolaguirre, de kiu José María Hinojosa estis kunĉefredaktoro en 1929.

Ties publikado kaj disvastigo estas konsiderataj ŝlosila por tio kio nun estas konata kiel la Generacio de la 27-a.

## Historia 
Dekomence ĝi dediĉis sin nur al poezio, kaj tiel la unua numero aperis en aŭtuno 1926 kun kunlaboraĵoj de Federico García Lorca, José Bergamín, Jorge Guillén kaj Gerardo Diego inter aliaj,.

En la dua numero, kun kovrilo de la pentristo Benjamín Palencia, kunlaboris Luis Cernuda kaj Ramón Gómez de la Serna. Kaj en sekvaj numeron kaj suplementoj, Rafael Alberti, Dámaso Alonso, Vicente Aleixandre, Manuel de Falla, Juan Gris, Pablo Picasso kaj Salvador Dalí.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Inglada Roselló, Rafael (1a de februaro 2009). «1. Historia de la Imprenta Sur (1925-2000)». En Centro Cultural Generación del 27, eld. *Málaga, 1901-2000: un siglo de creación impresa*. Málaga: Centro de Ediciones de la Diputación de Málaga. p. 499. ISBN 978-84-7785-811-9.

## Eksteraj ligiloj 
* *Litoral*  en la Biblioteca Virtual de la Provinco Malago
* 

* 

Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Literaturaj gazetoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Kategorio:Amaskomunikiloj en Hispanio
Zsuzsa Madarassy

Barono '*** [ĵuĵa madaraŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Madarassy-Beck Zsuzsanna Mária Ida*' estis hungara poeto, ĵurnalisto, tradukisto. Ŝia nobela antaŭnomo estis *madarasi,* ŝia patro estis Gyula Madarassy-Beck, ŝia avo estis Nándor Madarassy-Beck.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio, ŝi edukiĝis en riĉa etoso. Ŝiaj unuaj poemoj aperis en 1918, en la sama jaro ŝi edziniĝis, sed post nelonge divorco okazis. Ŝi sensukcese pafis sin. En la sekvaj 2 jardekoj ŝi sukcese verkadis, tradukadis kaj malsukcese kartludadis. Ŝi postvivis la holokaŭston en Budapeŝto kaj post 1945 ŝi estis ĵurnalisto de revuoj. Kiel baronino en 1951 ŝi estis deportita al Egerlövő (pli frue ŝiaj havaĵoj estis konfiskitaj), en la sekva jaro ŝi estis kondamnita al prizono por jaro. Post liberiĝo ŝi vivis mizere kaj sola en Budapeŝto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Arany bárkán, ezüstös vizeken* (poemaro, 1918)
* *Harag nélkül* (poemaro, 1920)
* *Akik megteszik…* (novelaro, 1924)
* *Amiről Isten megfeledkezett* (romano, 1934)
* *Panni és Patrick* (novelaro, 1940)
* :en:Mary Jane Ward: *Kígyóverem* - traduko hungaren
* tradukoj novelojn al la angla 

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Venecio

**Tramtransporto en Venecio** () estas sistemo de tramvojo sur pneŭoj (aŭ gvidata buso) formanta parton de la publika transporto en Venecio, Favaro Veneto, Mestre kaj Marghera, tri urbetoj de la urbo kaj distriktokomunumo Venecio, nordoriente de Italio.

Ekde 2015, la tramo estas ligita al Piazzale Roma (la ĉefa busstacidomo) en Venecio.

La tramvojo uzas Translohr tramojn sur pneŭoj.

centra|450px|eta|Mapo

## Reto 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Homtransportilo de Venecio
* Venecio
* Mestre
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Translohr

## Eksteraj ligiloj 
*  (ACTV) (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Venecio
Venecio
Venecio
Tramtransporto en Sassari

**Tramtransporto en Sassari** () ankaŭ konata kiel *MetroSassari*, estas loka sistemo de publika transporto en Sassari, kiu ligas la centron (*Emiciclo Garibaldi*), la stacidomon kaj la periferian distrikton de *Santa Maria di Pisa*. Inaŭgurita la  fare de Ferrovie della Sardegna, ĝi estas administrata fare de ARST ekde oktobro 2010.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Sassari
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Hitachi Rail Italy

## Eksteraj ligiloj 
*  (ARST) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Sardio
Sassari
Sassari
Sassari
Tamás Mellár

**Tamás Mellár** [tamAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Mellár Tamás** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto, parlamentano.

 naskiĝis  en Alsónyék.

## Biografio 
 akiris ekonomikan diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1977. Post la diplomo li havis postenon en fabriko jaron, poste li revenis al la universitato, kie li instruis ĝis 1988. En tiu periodo li doktoriĝis en 1981. En la studjaro 1988 li esploris en Universitato Princeton. Hejmenveninta li estis vicinstitutestro kaj kabineta konsilisto. Inter 1994-1998 li estis docento en Ekonomia Universitato de Budapeŝto, poste ĝis 2006 profesoro. Intertempe li habilitiĝis en 1998. Li kandidatiĝis (CSc) en 1991, li doktoriĝis (DSc) en 2006 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1998-2003 li gvidis la statistikan oficejon. Ekde 2018 li estis parlamenta deputito. Li edziĝis en 1976, lia edzino naskis 2 filojn. Li ricevis premiojn inter 2005-2016.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az érték átalakulása termelési árrá avagy Az ún. transzformációs probléma* (1982)
* *Monetary and Fiscal Policy in Hungary: Past, Present and Future* (1991)
* *A magyar gazdaság makroegyensúlyi viszonyainak ökonometriai modellezése* (disertaĵo, 1991)
* *Dinamikus makromodellek a magyar gazdaságra* (2003)
* *Szemben az árral* (2015)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto
* membiografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Blosenburg

eta|Blosenburg (kun sia ĉefa deklivo fone)
eta|supozita aranĝo
En la mezo de la vastaj loĝejaj strukturoj en la urbokvartalo Melchendorf en la Erfurta Sudoriento (Erfurto/Germanujo) troviĝas nekonstruita areo nomata **Blosenburg** je montara deklivo, estante malsupre de la loĝdomblokaj vicoj de ĉe *Wiesenhügel*. La iama remparburgo estas oficiale protektita kiel *GLB* ekde julio 1997.

## Historio 
Verŝajne en tiu loko troviĝis fortika muraro de la bronza epoko. La ĝustatempa protekto kiel terkultura heredaĵo malhelpis en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj la tiam minacantan surkonstruadon. Hodiaŭ la tereno estas kovrita de herboj kaj duonsekaj paŝtejoj, bordite de arbustoj. La sciencfunda bazo por protekto kiel 1,3-hektara Pejzaĝa protektotaĵo estis provizita per ekspertizo post floraj kaj faunaj observaĵoj el la jaroj 1998 kaj 1999.
Krom 170 diversaj specioj de plantoj, inter kiuj aparte rimarkindas la krucgentiano (Gentiana cruciata), en la regiono estis registritaj 32 diversaj birdoj, inter aliaj la blinda serpento (Anguis fragilis), 42 specioj de skaraboj, 25 specioj de papilioj kaj 18 specioj de gastropodoj. Multaj el ili estas konsiderataj kiel karakterizaj por sekevarmaj vivmedioj.

La palisada burgo kun teraj ĉirkaŭfortikajoj funkciis ekde ĉ. 1800 a.K. ĝis la 10-a jarcento p.K. Ĝia situo tre taŭgis kiel rifuĝloko, sed ankaŭ defendokontruaĵo kaj kontrolpunkto por apudaj komercaj vojoj. Situo estas inter la hodiaŭaj stratoj Muldenweg, Cammermeisterweg, Tonndorfer Weg, Kirchhoffweg kaj Roter Stein.

La nomo post 1930 estis uzata ankaŭ por nomi aferojn ne estantajn en rekta kunteksto, ekz. por gastejo (Zur Blosenburg), strato (Blosenburgstraße) aŭ etĝardena parcelaro (Kleingärten *Am Blosenburghang*).

## Eksteraj ligiloj 
* Arno Beier: "Die Blosenburg" (detala historia klarigo)
* la burgo sur tutgermana listo

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Erfurto
Kategorio:Pereintaj konstruaĵoj en Erfurto
Kategorio:Historio de Erfurto
Kategorio:Pereintaj burgoj
Kategorio:Remparburgoj
Trolebusa transporto en Kievo

**Trolebusa transporto en Kievo** () estas trolebusa reto de Kievo, la plej granda trolebusa reto en la mondo laŭ liniolongo, kaj la plej granda en Ukrainio laŭ longo kaj nombro da veturiloj. La cirkulado estis malfermita la .

centra|240px|Poŝtmarko

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Kievo
* Metroo de Kievo
* Tramtransporto en Kievo
* Rapidtramo de Kievo
* Urba elektrotrajno de Kievo
* Funikularo de Kievo
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Transporto en Kievo
Kievo
Neopopularismo

La ***neopopularismo*** (novpopolismo, novpopularismo) estas unu de la poeziaj tendencoj kiuj kunfluis en la hispana Generacio de la 27-a, kultivata ĉefe de Federico García Lorca, Rafael Alberti, Emilio Prados, Gerardo Diego kaj Dámaso Alonso, sed kun antaŭaĵoj en la hispana malfrua romantikismo de la dua duono de la 19-a jarcento, plus postaj poetoj, kiel Antonio Machado, Juan Ramón Jiménez ktp.

## Evoluo 
La deveno de la novpopularisma poezio rilatas al grupo de malfruaj romantikuloj inspiritaj de Heinrich Heine, ĉefe Gustavo Adolfo Bécquer kaj Augusto Ferrán. Ankaŭ Rosalía de Castro asimilis la belecon de la facileco de la tradiciaj popolkantoj de ŝia denaska Galegio en sia unua libro, *Cantares gallegos*. Ferrán publikigis ene de sia libro *La soledad* (1861) kelkajn popolkantojn de la tradicia liriko kiujn li mem poste imitis laŭ stilo kaj inspiro. Kun Antonio de Trueba kaj lia *Libro de los cantares* de 1852, kaj kun Eulogio Florentino Sanz, tradukisto de Heine, kaj sia amiko Gustavo Adolfo Bécquer, poezion popularisman centritan en popolkantoj kaj influitan de la germano Heinrich Heine. 

La esplorado de la popolaj tradicioj, la etnografio kaj la folkloro kaj la publikigo de kolektoj de popolkantoj fare inter aliaj de Antonio Machado y Álvarez (patro de Antonio Machado, Francisco Rodríguez Marín, Narciso Díaz de Escovar kaj studoj de aliaj esploristoj kiel Rafael Cansinos Asséns, revivigis tiun inspiron. La Generacio de la 98-a sekvis kaj reflorigis tiun tendencon kaj Miguel de Unamuno verkis romancojn kaj lia amiko Antonio Machado partoprenis en tiu skolo, ĉefe en partoj de siaj libroj *Campos de Castilla* kaj *Nuevas Canciones*.

La terminon *neopopularismo* por tiuj estetiko kaj stilo stampis la profesoro Federico Carlos Sainz de Robles. La *Centro de Estudios Históricos*, estrita de Ramón Menéndez Pidal renovigis la popularecon de la *Romancero* kaj de la popola liriko kaj tiukadre en la komenco de la Generacio de la 27-a ludis gravan rolon la influo de la anonimaj klasikaĵoj; la ĉefa rimedo por la repopularigo de la hispanaj romancoj estis la sukcesa antologio fare de Menéndez Pidal, nome *Flor nueva de romances viejos* (1928). 

La *neopopularismo* havis specialan forton en Andaluzio, kiel reago kontraŭ la literaturo tro eliteca kaj kosmopolita de modernismo kaj la malvarmeco de la avangardoj, speciale de la Ultraismo. Apartenas al *neopopularismo* la unuaj verkoj de Rafael Alberti, nome *Marinero en tierra* kaj *El alba del alhelí*. Ankaŭ Federico García Lorca eniris en tiu tendenco per sia *Romancero gitano*, (1928), unu de siaj grandaj sukcesoj, dum lia dua libro ankaŭ ene de tiu tendenco serĉas popolismon en flamenko, nome en *Poema del cante jondo*. Kaj Alberti kaj Lorca poste evoluis al pli avangardaj tendencoj.

## Bibliografio
* Gustav Siebenmann. *Los estilos poéticos en España desde 1900*. Madrid, 1973: Gredos. pp. 297-298. ISBN 9788424904852.

* 

Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Generacio de la 27-a
Fontaine-en-Bray

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dieppe kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj informoj en la retejo *seine76.fr* ()

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Tramtransporto en Cagliari

**Tramtransporto en Cagliari** () ankaŭ konata kiel *MetroCagliari*, estas loka sistemo de publika transporto farita per interurbaj tramoj priservantaj la municipojn de Cagliari, Monserrato, Selargius kaj Settimo San Pietro. Inaŭgurita la  fare de Ferrovie della Sardegna, ĝi estas administrata fare de ARST ekde oktobro 2010.

Ekde aprilo 2015, la funkciado estas efektivigita sur du linioj, parte akiritaj de la rekonstruo de la urba sekcio de la etŝpura fervojo al Isili kaj de la destino de parto de la fervojlinio por miksita uzo kun tramoj.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Kaljaro
* Trolebusa transporto en Cagliari
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (ARST) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Kaljaro
Cagliari
Cagliari
Cagliari
Fry

eta|dekstra|
**Fry** signifas:
* familia nomo, aparte en iuj ĝermanaj lingvoj, kun variaĵoj *Frij, Frey* kaj *Frei* - ĉiuj variaĵoj havas la signifon "libera".

Lokoj en Francio:
* Fry (Seine-Maritime), komunumo en la departemento Seine-Maritime
* *Fry*, loĝloko en la komunumo Taninges en la departemento Haute-Savoie

Lokoj en Grekio:
* , latinliterigite *Fri* aŭ  en iuj eŭropaj lingvoj ankaŭ *Fry*, ĉefurbo kaj havenurbo de la greka Dodekanesa insulo Kasos

Geografiaj objektoj:
* glaĉero, monto kaj montopasejo en la Antarkto

Minuskle, **fry** signifas:
* okcidentfrisa lingvo, kiel lingvokodo laŭ la normo ISO 639-3

Kategorio:Mallongigoj
Grandcourt

**Grandcourt** signifas
* Grandcourt (Somme), franca komunumo en la departemento Somme
* Grandcourt (Seine-Maritime), franca komunumo en la departemento Seine-Maritime
* *Grandcourt*, urbodistrikto de la belga urbo Virton

Vidu ankaŭ: Grandcour, komunumo en kantono Vaŭdo en Svislando
Imre Menyhay

**Imre Menyhay** [menjhai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Menyhay Imre** estis hungara-aŭstra mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budafok, li mortis  en Leoben.

## Biografio 
 maturiĝis en ekonomika mezlernejo en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Universitato Károly Marx kaj li doktoriĝis. Ekde 1955 li instruis en mezlernejo en Sopron, sed post fiasko de la hungara revolucio de 1956 li disidis al Aŭstrio. Li akiris diplomon MSc en Vieno, Ph.D.-n en Graz. En Leoben li instruis en mezlernejo, poste lernejestro inter 1976-1991. Li instruis ankaŭ en :de:Montanuniversität Leoben inter 1983-1991. Post fiasko de la socialismo en Hungarlando (1990) li instruis en Ekonomia Universitato de Budapeŝto (1991–1996), Ekonomia Altlernejo (Budapeŝto) (1991–2004) kaj ekde 1996 en Universitato de Sopron. Li edziĝis en 1996, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1998 kaj 2004. Li ricevis aŭstran premion en 1989, hungarajn inter 1993 kaj 2004.

## Liaj elektitaj libroj 
* *Führung, Erziehung, Neurose.* (1985)
* *Vezetés, nevelés, neurózis. Társadalmi valóságok, szükségletek és szükséglet-kielégítés.* (tralaborita de la lasta libro, 1995)
* *Autoritásvákuum, pénzügyi válság és a dzsungel törvényei. Az etika aktuális kérdéseinek elemzése.* (2009)
* *Europäische Union aus Sicht psychischer Hygiene und der Sozialmechanismen. Auf dem Weg zu Vereinigten Staaten von Europa.* (2017)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Aŭstraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kantono Harnes

La **kantono Harnes** ( ''canton d'Harnes'') estas franca balotdistrikto en la departemento Pas-de-Calais kaj en la regiono Hauts-de-France. La kantono konsistas el 6 komunumoj. Ĝi havas entute  loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en . Ĝia centraliza oficejo situas en Harnes.

Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.

## Komunumoj 
Apartenas al la kantono Harnes la jenaj 6 francaj komunumoj :
*Billy-Montigny
*Bois-Bernard
*Fouquières-lès-Lens
***Harnes**
*Noyelles-sous-Lens  
*Rouvroy

## Historio 
La kantono Harnes estis kreita en 1973.

Nova kantona organizado de la departemento Pas-de-Calais validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. La departementaj konsilantoj estas, eke de tiu baloto, elektataj per duvica plurnoma majoritata balotsistemo.

La balotantoj de ĉiu kantono elektas du membrojn de malsama sekso, kiuj prezentas sin kiel binomon. La departementaj konsilantoj estas elektitaj por sesjara mandato.

En la departemento Pas-de-Calais, pro la reformo la nombro de kantonoj malgrandiĝis de 77 al 39. La kantono Harnes plene situas ene de la arondismento Lens. 

## Vidu ankaŭ 
*Kantonoj de Pas-de-Calais
*Komunumoj de Pas-de-Calais

Harnes
Rachida Dati

**Rachida DATI** [ʁaʃida dati] (naskiĝis  en Saint-Rémy, Saône-et-Loire) estas franca politikistino.

Magistrato disponebla (advokato pro escepto en 2010), en 2002 ŝi iĝis ministra konsilisto de Nicolas Sarkozy, por kiu ŝi estis proparolanto dum lia venka kampanjo por la Prezidanta baloto de 2007 en Francio. Ekde 2006 ŝi estis membro de Union pour un mouvement populaire (UMP) poste Les Républicains (LR) ĝis 2024.

Ŝi poste oficis kiel  en la Ministraro unua de François Fillon kaj Ministraro dua de François Fillon, kio igis ŝin la unua politika figuro naskita el nordafrikaj enmigrintaj gepatroj se temas pri okupo de suverena ministerio en la franca registaro. Ĝi establis minimumajn punojn, reformis la punkodon por neplenaĝuloj, modifis la tribunalan mapon, kreis la funkciojn de defendanto de rajtoj kaj ĝenerala kontrolisto de lokoj de mallibereco, kaj subtenis la konstitucian revizion de 2008.

Eŭropa deputito de 2009 ĝis 2019 kaj urbestro de la 7-a arondismento de Parizo ekde 2008, ŝi estris la Respublikanan liston en la komunumaj balotoj de 2020 en Parizo, dum kiuj ŝiaj listoj finiĝis en dua pozicio en la dua raŭndo, malantaŭ tiuj de Anne Hidalgo. En la procezo, ŝi iĝis prezidanto de la ĉefa opozicia grupo ĉe la Konsilio de Parizo. Ŝi ankaŭ estas konsilisto por la Metropolo Granda Parizo. 

La , ŝi estis nomumita Ministro pri Kulturo en la registaro de Gabriel Attal, kio kaŭzis ŝian eksigon el Les Républicains, laŭ decido de la prezidanto de la partio, Éric Ciotti.

## Vidu ankaŭ 
* Sigelilgardisto, ministro pri justico (Francio)
* Listo de francaj ministrinoj
* Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio, 7-a periodo
* Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio, 8-a periodo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala blogo
* Eŭropa Parlamento

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 2014-2019
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 2009-2014
Kategorio:Urbestroj de UMP (Francio)
Kategorio:Konsilianoj de Parizo
Kategorio:Francaj ministroj pri justico
Kategorio:Francaj ministroj pri kulturo
Kategorio:Lernintoj de HEC (Parizo)
Kategorio:Studentoj de Universitato Panthéon-Assas (Parizo)
Kategorio:Studentoj de la universitato de Burgonjo
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo
Kategorio:Ministraro de Sébastien Lecornu
Pura poezio

**Pura poezio** estas termino uzata en literaturaj historio kaj kritiko por referenci poezian estetikon kiu en la intermilita periodo reagis kontraŭ la nova romantikismo kiu intencis enkonduki la dekadencismo. 

La pura poezio pintigis la poetikon de simbolismo opozicie al retoriko serĉante la esencecon de la vorto. En Italio ĝiaj ĉefaj reprezentantoj estis Giuseppe Ungaretti kaj la poetoj de la itala "ermetismo". Oni klopodis por purigi la vortumadon el pedagogio, oratoreco, politikaj kaj moralaj tendencoj, por rekonduki ĝin al esprimiva esenco. En Hispanio kelkaj proponantoj de tiu poezia subĝenro estis Juan Ramón Jiménez kaj kelkaj membroj de la Generacio de la 27-a, ĉefe en iliaj fruaj etapoj, kiel Jorge Guillén, inter aliaj.

La deveno de la koncepto "pura arto" kaj ties etendo al beletroj estas en Charles Baudelaire kaj en lia inspirinto, Edgar Allan Poe ("The poetic principle", 1850). La teoriojn pri pura poezio disvolvis en Anglio Andrew Cecil Bradley ("Poetry for Poetry's Sake", 1901), laŭ kiu la pura poezio konsistas en perfekta kunigo de enhavo kaj formo; kaj, en Francio, la abato Henri Bremond ("La Poésie pure", 1926), kiu sekvas Bradley sed egaligas poezion kun mistikismo.

## Bibliografio
* Gustav Siebenmann. *Los estilos poéticos en España desde 1900*. Madrid, 1973: Gredos. pp. 297-298. ISBN 9788424904852.

* 

Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Generacio de la 27-a
Kategorio:Poezio
Kategorio:Literatura teorio
Kategorio:Literatura tekniko
Kategorio:Moderna arto
Tramvojo Bergamo-Albino

La **Tramvojo Bergamo-Albino** () ankaŭ konata kiel **trajneto de Valo Seriana** aŭ **linio T1**, estas interurba metro-trama linio priservanta la urbon Bergamo kaj la malsupran Valon Seriana, inaŭgurita en 2009 kaj konstruita uzante la lokon de la antaŭa fervojo de Valo Seriana.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Bergamo
* Albino
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Hitachi Rail Italy

## Eksteraj ligiloj 
*  (TEB) (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Bergamo
Bergamo
Bergamo
Bergamo
Guerville

**Guerville** estas la nomo de du komunumoj en Francio:

*Guerville (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime kaj
*Guerville (Yvelines) en la departemento Yvelines
Haucourt

**Haucourt** estas la nomo de pluraj lokoj en Francio:

* Haucourt (Oise), komunumo en la departemento Oise
* Haucourt (Pas-de-Calais), komunumo en la departemento Pas-de-Calais
* Haucourt (Seine-Maritime), komunumo en la departemento Seine-Maritime
* Le Haucourt, komunumo en la departemento Aisne
* Haucourt, parto de la komunumo Haucourt-Moulaine en la departemento Meurthe-et-Moselle

kun nomo aldono:
* Haucourt-en-Cambrésis, municipo en la departemento Nord
Heugleville-sur-Scie

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dieppe kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* bazaj informoj en la retejo *seine76.fr* ()

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Firozpur

**Firozpur,** panĝabe: **ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ,** hindie **फिरोजपुर** estas urbego, municipo kaj limurbo (ekde 1947) en nordokcidenta Barato, en okcidenta parto de subŝtato Panĝabo (Barato), en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Firozpur havis  da loĝantoj kun legoscio 79%, pli alta, ol la landa averaĝo. 

## Geografio 
Firozpur situas sur montetaro en averaĝa alteco de 182 metrojn laŭ la marnivelo 7 km de la pakistana landlimo. Sri Muktsar Sahib troviĝas 53, Moga 55, Amritsar 80, Batinda 86, Kapurthala 88, Ĝalandar 101, Barnala 109, Ludiana 118, subŝtata ĉefurbo Ĉandigaro 207, tutlanda ĉefurbo Delhio 359, Mumbajo 1343, Kolkato 1651 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Firozpur estis fondita fare de Firuz Ŝah Tughlak en la 14-a jarcento. La brita rego komenciĝis en 1835 kaj finiĝis en 1947. 

## Ekonomio 
Firozpur estas granda komerca nabo inter la pakistana-barata trafiko.

## Religioj 
En Firozpur vivas grandparte hinduoj (70,5%), poste sikoj (26%) kaj kristanoj (2%), iomete ankaŭ aliaj.

## Lingvoj 
En Firozpur la oficiala lingvo estas la panĝaba lingvo.

## Klimato 
La klimato en Firozpur estas laŭ klimata klasifiko de Köppen BSh. Jare pluvas averaĝe po 730 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, tamen pro la musono tre ofte inter junio-septembro. La jara meza temperaturo varias inter 17-30 °C.
eta|
eta|

## Trafiko 
Firozpur estas fervoja nodo kun 5 alvenintaj linioj. Tamen unu el la 5 estas nur tre mallonga kaj finiĝas ĉe riverbordo ĝuste ĉe la landlimo. 4 Ĉefvojoj kuras al la urbego. Laŭ la mapo Firozpur havas flughavenon, sed informo ne troviĝis. 

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* monumento konstruita en 1969
* alia monumento
 
## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Panĝabo (Barato)
José Fernández Montesinos

**José Fernández-Montesinos Lustau** (Granado, 5a de decembro 1897 - Berkeley, 8a de junio 1972), plej ofte konata kiel *José F. Montesinos*, estis hispana literatura kritikisto kaj profesoro de literaturo, apartenanta al la nomita Generacio de la 27-a. 

## Biografio
Ĉirkaŭ 1915 kaj 1916 li membris en la klera etoso de Grandao, en cirklo al kiu apartenis ankaŭ Federico García Lorca. En 1917 li iĝis helpanto de Américo Castro en la *Centro de Estudios Históricos* de la *Junta para Ampliación de Estudios*, ĝis 1920. Post krampo de dek du jaroj, en kiu li instruis la hispanan en la Universitato de Hamburgo, li revenis al la Centro, kaj ankaŭ instruis en la Centra Universitato de Madrido.

Rafael Lapesa registris la fortan familian traŭmaton por Montesinos fare de la militista puĉo de la 18-a de julio 1936 kiu startigis la evoluon al la Hispana Enlanda Milito: alvenis novaĵoj el Granado pri la murdoj de lia frato Manuel, urbestro, kaj de ties bofrato, la poeto Federico García Lorca. Dum la milito, li estis membro de la redakcio de la revuo *Hora de España*, unue en Valencio kaj poste en Barcelono. Ekzilo kaj malfacilaĵoj de postmilito estis superitaj post instruado en la Universitato de Poitiers, kaj ekde 1946 en la Universitato de Kalifornio en Berkelio, kie li estis profesoro ĝis 1970. 

## Bibliografio
* Francisco Abad, "Trayectoria crítica de José Fernández Montesinos", Signa. Revista de la Asociación Española de Semiótica, Núm. 6, 1997, alirita la 12an de januaro 2024.
* José-Carlos Mainer, "Montesinos o la pasión de la filología" (reseña de Cuatro estudios inéditos), *Revista de Libros*, decembro 2014

* 

Kategorio:Hispanaj profesoroj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Kategorio:Hispanaj literaturkritikistoj
Kategorio:Ekzilitoj dum la frankismo
Mamono

[eta|*La kulto de mamono*, pentraĵo de Evelyn De Morgan (ĉ. [1909)]]
**Mamono**, en la Nova Testamento de la Biblio, estas materia riĉeco, kiu estas personigita kiel diaĵo, al kiu homoj verŝajne dediĉos siajn vivojn. Ĝia adorado rilatas en la Malnova Testamento aŭ en la Torao al la kulto de la Ora bovido, kaj en la katolika moralo al avareco, kiu estas unu el la sep gravegaj pekoj. Mamono foje estas inkludita inter la tri aŭ sep princoj de Infero. 

## Etimologio 
Mamono estus vorto de aramea origino, kiu signifas "riĉo". Ĝia etimologio estas malklara. Iuj rilatas ĝin al la hebrea *matmon*, kiu signifas "trezoron", "monon". 

En la Nova Testamento, same kiel en la Talmudo, la vorto "Mamono" signifas "posedo" (materiala), sed ĝi estas foje personigita.

Sankta *Françoise Romaine* (1384-1440) prezentas Mamonon kiel esti unu el la tri princoj de Infero, kondiĉigita nur de Lucifero. Li prezidas la diversajn pekojn faritajn pro la amo de mono. 

En sia verko "La unikulo kaj lia proprieto" (), la germana filozofo Max Stirner asocias mamonon kun iluzia diaĵo, al kiu la malpiuloj oferus, kontraste al la Dio de piaj kredantoj. Karl Marx ankaŭ elvokas la kulton de Mamono. 

Jacques Ellul siaflanke skribas en *La subversion du christianisme* ("La subfosado de kristanismo"), ke Mamono estas parto de Satano, unu el liaj karakterizaĵoj, iu rimedo por difini ĝin; li ankaŭ dediĉas al ĝi grandparton de sia laboro. 

## Referencoj 
## Fonto 
Kategorio:Demonoj
Kategorio:Demonoj en kristanismo
Kategorio:Kredo
Saint-Rémy (Saône-et-Loire)

**Saint-Rémy** estas franca  situanta en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis  loĝantojn en 2020.

## Famuloj 
* Rachida Dati (1965 - ), politikistino.
* Benjamin Griveaux (1977 -), politikisto.
* Florent Pagny (1961 - ), kantisto.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Saône-et-Loire

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Saône-et-Loire
Gregorio Prieto

**Gregorio PRIETO Muñoz** (Valdepeñas, 2a de majo 1897 - samloke, 14a de novembro 1992) estis hispana pentristo kaj verkisto asocia al la Generacio de la 27-a.

## Biografio 
Li dediĉis sin al pentrarto ekde infanaĝo kaj dum junaĝo, kontraŭ patraj deziroj, ĝis li estis akceptita en la Reĝa Akademio de Belaj Artoj de Sankta Fernando, ricevis diversajn stipendiojn kaj faris siajn unuajn ekspoziciojn en Barcelono kaj Madrido. Lia unua individua ekspozicio okazis en la Ateneo de Madrido en 1919. Inter liaj instruistoj estis Julio Romero de Torres, kaj dum la lernado li konis la verkistinon Rosa Chacel, kiu studis skulptarton, Timoteo Pérez Rubio, José Frau kaj Joaquín Valverde.

En Madrido li konis ĉirkaŭ 1922 la poeton Rafael Alberti, kiu tiam dediĉis sin al pentrarto, kaj kun kiu li frue korespondis kaj al kiu li faris du portretojn, kaj Luis Cernuda. En 1924 li konis Federico García Lorca, kiun li portretis foje, kaj Vicente Aleixandre. En 1925 li studis en Parizo, kontaktis kun kubismo kaj superrealismo. En 1928 li studis en Romo kaj konis Marinetti, Carlo Carrà, Giorgio de Chirico, Alberto Moravia, ktp.

Li veturis tra Italio, Grekio kaj Egipto, kio rezultos en centriĝo al preciza temo, nome la greka arkitekturo. Krome lia pentraĵoj pleniĝis je maristoj kaj samseksema ikonaro. Li rifuĝiĝis en Anglio je la eksplodo de la Hispana Enlanda Milito kaj dum unu jardeko li loĝos en Londono, kunvivante kun Luis Cernuda. Poste li multe ekspoziciis, partoprenis en artaj movadoj, kiel "postismo", ilustris librojn, kaj en lasta etapo multe interesiĝis pri ventomuelejoj de sia denaska regiono.

* 

Kategorio:Hispanaj pentristoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:GLAT-artistoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Kategorio:Ekzilitoj dum la frankismo
Gutenberg-presejo (Vajmaro)

Je la strato Marienstraße 14 en Vajmaro, Germanujo, troviĝas la **Gutenberg-presejo** (germane: *Gutenberg-Druckerei*) kun apuda loĝeja parto.

## Historio 
Figuras tiu ĉi konstruaĵo sur la listo de monumentprotektotaĵoj en Vajmaro. Stile ĝi apartenas al klasikismo. Sub la gvido de vajmaraj superaj oficejoj sub Clemens Wenzeslaus Coudray la loko pligrandiĝis. La libropresejo duarangis antaŭ la demando kiel ekzakte aranĝi la tuton.

La libropresejo *R. Wagner & Sohn* fondiĝis en la jaro 1879-a ĉe Rollplatz nr. 9 fare de Robert Wagner (1841–1893) kaj translokiĝis komence de la Unua mondmilito al la domo je Marienstraße. Estis tipografo la firmaa fondinto Wagner. Post la Dua mondmilito ĝi estis popolproprieta entrepreno, poste ĝi nomiĝis *Gutenberg-Druckerei*. Ĉe la enirejo oni informiĝis pri la unua firmaa nomo. Ankaŭ ke la presejo konstruiĝis inter 1914 kaj 1916. Samloke oni produktas la taggazeton *Thüringische Landeszeitung*.

## Eksteraj ligiloj 
* https://www.industrial-production.de/firma/gutenberg-druckerei-gmbh-weimar.htm

## Notoj 
Kategorio:Presado
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Kategorio:Johannes Gutenberg
Joaquín Romero Murube

**Joaquín ROMERO Murube** (Los Palacios y Villafranca, provinco Sevilo, 18a de julio 1904 - Sevilo, 15a de novembro 1969), estis artikolisto kaj poeto de la generacio de la 27a. Ekde 1934 ĝis sia morto li estis direktoro-kuratoro de la Alkazaro de Sevilo.

El la sevila poezia revuo *Mediodía* (1926-1929) li ligiĝis al la poeziaj avangardoj rilataj kun la Generacio de la 27a, de kies ĉefa grupo li ne formis parton. Li helpis la revuon *El Ala del Sur* de Pedro Garfias, unu de la pilieroj de la ultraismo.

Inter liaj poeziaj libroj elstaras *Prosarios* (Sevilla, 1924), kaj *Sombra apasionada* (1929), en kiu li kombinas kreadismo, superrealismo, *neopopularismo* kaj klasikismo. En ili estis influoj ankaŭ de Ramón Gómez de la Serna, Valle-Inclán, José Bergamín kaj Pedro Salinas. La influo de Federico García Lorca videblas en lia dua poezia etapo, formita de *Siete romances* (Sevilla, 1937), *Canción del amante andaluz* (Barcelona, Luis Miracle, 1941) kaj *Kasida del olvido* (Madrid, Editorial Hispánica, Adonais, 1945), pluigita en *Tierra y canción* (Madrid, Editora Nacional, 1948).

De liaj eseoj menciindas *Dios en la ciudad*, de 1934, inkludita en *Sevilla en los labios* (Sevilla, Colección Mediodía, 1938); *Discurso de la mentira* (Madrid, Revista de Occidente, 1943), *Memoriales y Divagaciones* (Sevilla, 1951) kaj *Los cielos que perdimos* (Sevilla: Hermandad... Soledad, 1995). Inter noveloj menciendas *La tristeza del Conde Laurel* (1923) kaj *Hermanita amapola* (1925), kaj post longa senverka tempo *...Ya es tarde* (Sevilla, 1948) kaj *Pueblo lejano* (Madrid, Ínsula, 1954).

## Bibliografio
* Juan Lamillar. *Joaquín Romero Murube. La luz y el horizonte*
* Manuel García García kaj A. Martínez. *Joaquín Romero Murube: Siete Romances*. Sevilla, Point de Lunettes, 2004. ISBN 978-84-932-4876-2

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Sevillanos Ilustres: Joaquín Romero Murube  

* 

Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
José María Souvirón

**José María SOUVIRÓN Huelín** (Malago, 1904 - samloke, 1973) estis hispana verkisto, eseisto kaj kritikisto.

## Biografio
En 1923, en Malago, li fondis kun José María Hinojosa, Emilio Prados kaj Manuel Altolaguirre la literaturan revuon *Ambos*, kiu publikigis kvar numerojn. En la kolekto de la rilata revuo Litoral li publikigis sian poezian libron *Conjunto* (1928).

Li estis amiko de Pablo Neruda, kun kiu laboris en lia revuo *Caballo Verde para la poesía*, vivis multan tempon ekster Hispanio, nome en Parizo, kie renkontiĝis en 1931 kun Manuel Altolaguirre, kaj, ekde 1941, en Ĉilio, kie Souvirón estis profesoro de Literaturo en la Katolika Universitato de Ĉilio kaj direktoro de la Eldonejo Zig-Zag de Santiago.

Definitive en Hispanio ekde 1953, li laboris en la *Instituto de Cultura Hispánica* de Madrido, kaj iĝis vicdirektoro de la revuo *Cuadernos Hispanoamericanos*, kun Leopoldo Panero, Luis Rosales, kaj José García Nieto. Li publikigis eseojn en *Compromiso y deserción* kaj *Príncipe de este siglo: la literatura moderna y el demonio* (1967). En poezio li iĝis iel novromantikulo.

Laŭ aĝo li estus inter la plej junaj poetoj de la Generacio de la 27-a, sed lia poezio pintis jam en la 1940-aj jaroj pli proksime al la poetoj de la Generacio de la 36-a: Miguel Hernández, Dionisio Ridruejo, Germán Bleiberg, Luis Rosales, Luis Felipe Vivanco, Leopoldo Panero, ktp., kvankam fakte li publikigis poezion jam en 1923 kaj 1928 nome *Górgola* (tiel) kaj *Conjunto* tute ene de la tiama estetiko.

## Verkoj 
### Poezio 
* 1923: *Górgola*
* 1928: *Conjunto*
* 1932: *Fuego a bordo* (Ĉilio)
* 1933: *Plural belleza* (Ĉilio)
* 1937: *Romances americanos*
* 1937: *Romances del alcázar*
* 1942: *Olvido apasionado* (Ĉilio)
* 1943: *Del nuevo amor*
* 1948: *Señal de vida* (Madrido)
* 1948: *La ciudad y los días*
* 1948: *Tiempo favorable*
* 1951: *Adorados tormentos*
* 1953: *Canciones de la llegada*
* 1957: *Don Juan el loco*
* 1961: *El solitario y la tierra*
* 1969: *El desalojado*
* 1973: *Poesía entera 1923-1973* (Madrido, antologio)

### Noveloj 
* 1935: *Rumor en la ciudad*
* 1945: *La luz no está lejos*
* 1946: *El viento en las ruinas*
* 1950: *Isla para dos*
* 1952: *La danza y el llanto* (Barcelona)
* 1963: *Cristo en Torremolinos*
* 1964: *Un hombre y dos mujeres*

### Eseoj 
* 1959: *Compromiso y deserción*
* 1967: *Príncipe de este siglo: la literatura moderna y el demonio*

* 

Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Notre-Dame-du-Parc

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dieppe kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj informoj en la retejo *seine76.fr* ()

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Interna konflikto en Ekvadoro en 2024

La 9-an de januaro 2024, **armita konflikto ekis en Ekvadoro** implikante la registaron de la lando kaj plurajn organizitajn krimajn grupojn, plejparte *Los Choneros*.

Armitaj atakoj estis raportitaj ĉie en Guayaquil, kiuj okazis en malliberejoj, merkatoj, vojoj kaj universitatoj . La grandskalaj atakoj estis kombinaĵo de reagoj al la fuĝo de la gvidanto de Los Choneros en Guayaquil,  kaj prezidanto Daniel Noboa deklaranta krizostato kaj poste stato de interna milito 

En 2019, amasaj tumultoj ekis en respondo al la severŝparadaj mezuroj.  La 10-an de oktobro, la ĉefurbo Kito estis transkurita de la manifestacianoj kaj devigis prezidanton Lenin Moreno translokigi la registaron la Guayaquil .  La reveno de fuelsubvencioj finis tiujn konfliktojn. 

La 7-an de januaro 2024, la gvidanto de Los Choneros, José Adolfo Macías Villamar, eskapis el malliberejo en  Guayaquil je la tago de lia planita translokigo al maksimumsekureca malliberejo. La okazaĵoj estis raportitaj la venontan tagon fare de la aŭtoritatoj, kun akuzoj kontraŭ du gardistoj . 

Sekvante la fuĝon, prezidanto Daniel Noboa deklaris krizostato kiu daŭros 60 tagojn  inkluzive de serio de atakoj, kaj specife eksplodo proksime de la hejmo de la prezidanto de la kasacia kortumo.  En la nokto de la 8-a de januaro, kvar policanoj estis kidnapitaj en Kito kaj Kevedo . Laŭ la Washington Post, analizistoj diris, ke la atakoj eble estis instigitaj, almenaŭ parte, de lastatempa enketo pri rilatoj inter narkotistoj, krimaj bandoj kaj politikaj agentoj. La operacio, nomita "Metastasis" (Metastazo), baziĝas sur la politika tagordo de Noboa. Pli ol dudek sekurecaj oficistoj kaj juĝistoj en Ekvadoro estis arestitaj en decembro 2023 pro kvazaŭa krima agado favore al drogkomerco. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Milita historio de Ekvadoro
Normanville

**Normanville** estas la nomo de du komunumoj en :

* Normanville (Eure) en la departemento Eure
* Normanville (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime
Mortemer

'Mortemer''' estas la nomo de du komunumoj en :

* Mortemer (Oise), komunumo de la departemento Oise en la regiono Hauts-de-France
* Mortemer (Seine-Maritime), komunumo de la departemento Seine-Maritime en la regiono Normandio