open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Interview (gazeto)

[eta|desktre|Kovrilpaĝoj ekspoziciitaj en la [Andy Warhol Museum.]]

***Interview*** estas usona gazeto fondita en la fino de 1969 fare de artisto Andy Warhol kaj brita ĵurnalisto John Wilcock. La gazeto, kromnomita "The Crystal Ball of Pop", publikigis intimajn konversaciojn inter kelkaj el la plej grandaj famuloj tutmondaj el artistoj, muzikistoj kaj krepensuloj. Intervjuoj estis kutime neredaktitaj aŭ eldoniaj laŭ la ekstravaganca maniero de la libroj de Warhol kaj de *The Philosophy of Andy Warhol: From A to B and Back Again*.

La fakuloj indikas tri epokojn: tiu de Andy Warhol mem, tiu de Brant Publications post la morto de Andy Warhol en 1987 kaj el 2008 al la nuntempo. Ĉiukaze eĉ en la unua epoko, en la lastaj jaroj de sia vivo, Andy Warhol retiriĝis el la ĉiutaga tasko gazeta, kvankam plu estis ambasadoro de la kultura kaj eldona projekto.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:Andy Warhol
Philipp Kisel

eta|Philipp Kisel, Pasionaj predikoj, Bamberg 1679
eta|Philipp Kisel, Funebra prediko por princepiskopo Philipp Valentin Voit von Rieneck, Bamberg, 1672
**Philipp KISEL**, ankaŭ *Philipp Kiselius* (naskiĝinta la 15-a de marto 1609 en Fulda, mortinta la 28-a de aŭgusto 1681 en Aschaffenburg) estis germana jezuito, predikisto kaj edifa aŭtoro.

## Vivo kaj agado 
Pri lia naskiĝjaro kelkaj ankaŭ proponas 1610 kaj ankaŭ pri la naskiĝurbo oni ne tute certas (ĉu Fulda, ĉu ie alie el la orienta landgraflando Hesio-Kaselo?). En siaj publikaĵoj li ofte aperas kun la kromnomo *el Fulda*.

Kisel iĝis jezuito en 1627 kaj studis filozofion en Franclando kaj teologion en Hispanio. Post la reveno en Centran Eŭropon li iĝis instruisto de retoriko kaj filozofio en sia ordena provinco. La majenca ĉefepiskopo faris lin katedrala predikanto. Poste Kisel plenumis tiun ĉi oficon ankaŭ en la katedraloj de Speyer, Worms, Würzburg kaj finfine Bamberg. Ĉi tie li krome estas profesoro universitato. Kisel havis specialan konfidon de la princepiskopo Philipp Valentin Voit von Rieneck, kiu de sur la mortlito petis de Kisel, konfirmi antaŭ imperiestro Leopoldo la 1-a la sinceran lojalecon. Por la menciita episkopo Kisel ankaŭ faris la funebran predikon en 1672, kiu poste presitis.

En 1674 li estis rektoro de la jezuita kolegio de Worms. Siatempe li estis unu el la plej konataj ambonaj oratoroj katolikaj de Germanio kaj la predikoj en pluraj volumoj eldonitis; i.a. estas de li la unua postmezepoka presita prediko pri la adorestimo de la Tre Sankta Koro de Jesuo (Mainz, 1666). Krome la plej malnova vivpriskribo de la beatulo Liborius Wagner (ĉ. 1661) surpaperigitis de Kisel.

Kisel mortis en la jezuita kolegio de Aschaffenburg.

## Literaturo 
* Joachim Heinrich Jäck: *Pantheon der Literaten und Künstler Bambergs*, Band 3 u. 4, Bamberg, 1813, Spalte 551; (skanaĵo)
* Johann Nepomuk Brischar: *Die katholischen Kanzelredner Deutschlands seit den drei letzten Jahrhunderten*, Band 2, S. 517, Hurter Verlag, Schaffhausen, 1867; (skanaĵo)
* Gina Dahl: *Book Collections of Clerics in Norway, 1650–1750*, 2010, S. 137, ISBN 9004188991; (skanaĵo)

## Eksteraj ligiloj 
* Ligiloj pri Kisel de la hamburga universitato 
* Verkoj de Kisel ĉe *Deutschen Digitalen Bibliothek* 

## Piednotoj 
Kategorio:Jezuitoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj
Kategorio:Retorikistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Akademianoj
Hotelo Krone (Arnstadt)

eta|Hotel Krone, Arnstadt
**Hotelo Krone** (germane: *Hotel Krone*, iam: *Bahnhofshotel*) estas fortimpresa konstruaĵo kontraŭe al la Stacidomo de Arnstadt, en Arnstadt, Germanujo (Am Bahnhof 8).

## Historio 
Ĝi konstruitis en 1901/02 fare de la ĉefarkitekto Robert Trautmann el Arnstadt. Inaŭguro okazis en la 1.6.1902. Posedanto estis Carl Hahn. Ĝis la eksplodo de la Unua mondmilito ĝi estis sukcesega porturista hotelo, kiun ankaŭ multaj afervojaĝantoj uzis kiel tranoktejon.

En 1924/25 iĝis restaŭradlaboroj, plilarĝigo de la keloj kaj instalo de vintrinkejo. En 1929/33 la Monda ekonomia krizo provokis financajn problemojn kaj en 1934 la linda hotelo aŭkcie venditis fare de la urba ŝparkaso.

Willy Hahn, filo de la fondinto, akiris ĝin ĉe la aŭkcio kaj en 1937 la majstra kuiristo Wilhelm Schimpf. Ekde 1950 ĝi estis HO-hotelo estante dum jardekoj je dispono ĉefe al afervojaĝantoj kaj al muntistoj.

Post la Turniĝo transprenis la hotelon la familio Schmidt kaj novaranĝis 40 ĉambrojn.

## Literaturo 
* Horst Brand: "Das Bahnhofshotel - ein Haus mit Tradition", en: *Arnschter Heimatbrief*, aprilo 1997, p.&nbsp;31
* Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt* (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p.&nbsp;199

## Eksteraj ligiloj 
* Historiaj bildoj sur la hotela retpaĝaro 

Kategorio:Konstruaĵoj en Arnstadt
Arnstadt
Eŭropa konferenco pri plurlingveco

**Eŭropa konferenco pri plurlingveco** kunvenigas politikajn gravulojn, esploristojn kaj membrojn de ne-registaraj organizaĵoj por pridiskuti lingvajn aferojn kaj iliajn konsekvencojn politikajn kaj sociojn je nivelo de eŭropuniaj institucioj kaj de ĉiu europunia ŝtatomembro. Eŭropa ĉarto pri plurlingveco estis ankaŭ verkita el la unuaj konferencoj.

## Historio 
La unua konferenco pri plurlingveco okazis la 24an kaj 25an de novembro 2005 en Parizo kaj emfazis la neceson pri verkado de eŭropa ĉarto pri plurlingveco, laboron kiun faris la eŭropa observejo pri plurlingveco kaj ĝiaj partneroj de pluraj landoj. La protokoloj estis eldonitaj sub la titolo "Plurlingveco, interkultureco kaj dungiteco ».

La dua konferenco subigita la duoblan patronecon de la urbodomo de Berlino kaj la urbodomo de Parizo okazis en la *Centre français de Berlin* la 18an kaj 19an de junio 2009 kaj kunvenigis ĉirkaŭ 150 partoprenantojn el sindikataj kaj firmaj organizoj. La protokoloj de la dua konferenco estis eldonitaj ĉe la retejo de la eŭropa observejo pri plurlingveco. Financaj partneroj de la dua konferenco estis : Eŭropa Komisiono (*Agence européenne Éducation Culture Audiovisuel - Programme Citoyenneté*), la urbodomo de Parizo, la asocio *Verein Deutsche Sprache*, la franca ministerio pri kulturo (*Délégation générale à la langue française et aux langues de France*) kaj la agentejo *Agence universitaire de la Francophonie*.

La tria konferenco okazis en Romo la 10an, 11an kaj 12an de oktobro 2012 sub la ĝenerala temo "Lingvoj sen limoj : plurlingveco". Dum dek temaj kunvenoj estis pridiskutitaj temojn pri plurlingveco rilate la mediojn de edukado, de ekonomio, de politiko kaj de kulturo kun la duobla celo klarigi agadon kaj vortumi proponojn.

La kvara konferenco okazis en Bruselo la 18an de majo, 19an kaj 20an de majo 2016. La temo de la konferenco estis « Plurlingveco kaj kreemo ».

La kvina konferenco okazis en Bukareŝto la 23an kaj 24an de majo 2019. La temo estis plurlingveco kaj daŭripova disvolviĝo.

La sesa konferenco okazos en 2022.

## Bibliografio 
* (esperanto, germana), Werner Bormann, Helmar G. Frank, *Por plurlingveco de Eŭropo - Für Europas Mehrsprachigkeit*, Akademia Libroservo de Institut für Kybernetik, 1994, ISBN 3-929853-02-7

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Plurlingveco
* Eŭropa observejo pri plurlingveco
* Eŭropa ĉarto pri plurlingveco‎

Kategorio:Plurlingveco
Michael Altenburg

**Michael ALTENBURG** (naskiĝinta la 27-a de majo 1584 en Alach, mortinta en Erfurto la 12-a de februaro 1640) estis germana teologo kaj komponisto.

## Vivo 
Estante filo de forĝisto Altenburg frekventis la Konsilantargimnazion, studis teologion en sia naskiĝurbo, bakalaŭriĝis en 1555, magistriĝis en 1602 kaj eklernejestris en 1607 ĉe la lernejo de la Regler-komunumo. En 1609 li iĝis paroĥestro en Ilversgehofen kaj Marbach (ambaŭ lokoj apartenas hodiaŭa al la turingia ĉefurbo).

De 1610-21 Altenburg estis paroĥestro en Tröchtelborn kaj en je la fino de 1621 oni trovis lin deĵoranta en Großen-Sömmerda.

Li suferis multe pro la Tridekjara milito, perdis sian edzinon kaj fuĝis Erfurton kie li estis ekde 1638 diakono ĉe la Andreo-kirko. Altenburg edukis i.a. la filojn de Michael Praetorius.

## Graveco 
Muzikhistorie Altenburg antaŭ ĉio gravas kiel eltrovinto de multaj ĝis nun kantataj eklezikantmelodioj kiel ankaŭ kiel prilaboranto de tiaj kantoj por pli facila instrumenta akompano. Ne klaras ĉu li estas la poeto kaj komponisto de la kanto *Verzage nicht, du Häuflein klein*, kiu estas, ekde la Batalo de Lützen, konata kiel la batalkampa kanto de reĝo Gustavo la 2-a Adolfo (Svedio) (1632).

Lia pranepo estis la komponisto, trumpetisto kaj orgenisto Johann Ernst Altenburg.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB
* 
* Notoj kaj komponaĵoj de Altenburg

Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Lernejestroj
Bartholomäus Elsner

**Bartholomäus ELSNER** (naskiĝinta en 1596 en Erfurto, mortinta samloke en la 16-a de januaro 1662) estis germana teologo, orientalisto kaj universitata rektoro.

## Vivo 
Post la frekvento de la Konsilantargimnazio li studis teologion ekde 1613 en sia naskiĝurbo. Post la fino de la studoj li entreprenis plurajn studvojaĝojn al Norda Germanio, Norvegujo, Danujo, Nederlando kaj Anglio. En 1624 li iĝis predikisto kaj profesoro ĉe la Universitato de Erfurto, finfine en 1642 ordinara profesoro pri teologio. Li plurfoje estris la altlernejon.

Li ankaŭ estis (lastfoje en 1642) prezidanto de la Ministerio eklezia *(senior Ministerii)* kaj kunlaboris ĉe la vajmara biblia eldono (pri la 3-a kaj la 4-a libro de Tanaĥo, Levidoj kaj Nombroj), skribis i.a. disertaciojn pri *Confessionis Augustanae Collecta*, *F. Conc.* kaj popularan dogmatikon sub la titolo *Der allersicherste Himmelsweg*.

## Verkoj 
* Der allersicherste Himmelsweg oder gründlicher Bericht von allen orthodoxen Artikeln der seligmachenden evangelischen Religion
* Ein christlich Gespräch, zwischen einem Prediger und einfältigen Bawersmann, von den jetzigen bösen Zeiten ... / Martin Wandersleb; Bartholomäus Elsner. Erfurt 1640.

## Literaturo 
Elsner ĉe ADB

Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj orientalistoj
Kategorio:Universitato de Erfurto
Reetzer Bach

La rojo **Reetzer Bach** estas 3,5&nbsp;km longa maldekstra nordorienta alfluanto de la rivero Ahr en la distrikto Euskirchen, germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio.

## Geografio 
### Rivervojo 
La *Reetzer Bach* fontas sur alteco de 509 m super marnivelo el fonto en la herbejo *Am Keespütz* preskaŭ okcent metrojn norde de la Blankenheim-a parto Reetz. Ĝi fluas unue tra herbejoj suden je la norda rando de Reetz kaj trofluas tiun lokon, enfluas ĝin de dekstro alfluanton. Tuj poste aldoniĝas akvo de du alfluantoj de la alia flanko. Poste ĝi nun fluas sudokcidenten preter akvopurigejo. Post duona kilometro alfluas de dekstre la rojon *Rothsiefen* . La *Reetzer Bach* fluas nun denove pli suden tra herbejoj kaj arbaroj kaj enfluas sud de la muelejo *Reetzer Mühle* sur alteco de ĉ. 392 m super marnivelo de maldekstre en la riveron *Ahr*.La Reetzer Bach trafluas la naturprotektejon *Obere Ahr mit Mühlheimer Bach, Reetzer Bach und Mühlenbachsystem*.

### Alfluantoj 
* Rothsiefen (*dekstre*)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Riveroj en Nordrejn-Vestfalio
Tamás Suchman

**Tamás Suchman** [tamAŝ zuĥman], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) **Suchman Tamás Gábor** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, juristo.
eta|Tamás Suchman (maldekstre)
Tamás Suchman http://mszp.hu/parttag/suchman_tamas_gabor naskiĝis la  1954 en Marcali kaj mortis la 21-an de majo 2023 en Marcali.

## Biografio 
Tamás Suchman devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en Universitato de Pécs, kie li akiris juran diplomon en 1980. Post 5 jaroj li akiris plian diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Inter 1975 kaj 1984 li laboris en municipo de Marcali, poste li estis juristo de kolĥozo, poste bankestro de loka banko ĝis 1990. En 1983 li aliĝis al la komunistoj. Li estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 2010. En 1995 li estis senpostena ministro pri malŝtatiĝo, en la sekva jaro ministro pri industrio, komerco kaj fremdultrafiko en Kabineto Horn.
   
En 2011 li ricevis premion. Li edziĝis dufoje, el la unua geedziĝo li havas filon, el la dua geedziĝo li heredis same filon.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri industrio
Kategorio:Hungaraj ministroj pri komerco
Kategorio:Hungaraj senpostenaj ministroj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Eŭropa ĉarto pri plurlingveco

La unua Eŭropa konferenco pri plurlingveco kiu okazis en novembro 2005 en Parizo substrekis la neceson verki **Eŭropan ĉarton pri plurlingveco**, laboron kiun faris la Eŭropa observejo pri plurlingveco kaj ĝiaj partneroj de pluraj landoj.

Unue verkita en la franca, la teksto estas jam tradukita al pluraj lingvoj (estas planita traduki ĝin al ĉiuj oficialaj lingvoj de Eŭropa Unio.

Post periodo de konsultado kaj diskonigo en pluraj landoj, la teksto estis malfermita al petskribo. La petskriba agado komenciĝis la 22an de decembro 2006 en Slatina (Rumanio).

La teksto de la Eŭropa ĉarto pri plurlingveco estis deponita en majo 2009 okaze de la dua Eŭropa konferenco pri plurlingveco ĉe diversaj institucioj Eŭropaj kaj naciaj, akompanita de leĝaj aŭ regularaj projektoj.

Tiu teksto produktita de la laboroj de Eŭropa konferenco pri plurlingveco celas per petskribo fariĝi projekto de "Eŭropa ĉarto pri plurlingveco" ĉe Konsilio de Eŭropo kaj Eŭropa parlamento.

## Ĉapitroj de la Ĉarto 
La ĉapitroj de la Ĉarto estas :
* Plurlingveco kaj politika Eŭropo
* Plurlingveco, kono kaj agnosko de aliaj
* Plurlingveco kaj libereco
* Plurlingveco kaj Eŭropaj identecaĵoj
* Plurlingveco, kulturo kaj civitaneco
* Plurlingveco kaj internaciaj rilatoj
* Plurlingveco, kultura diverseco kaj scienca disvolviĝo
* Por diferenca traktado de plurlingveco
* Plurlingveco kaj ekonomia efikeco
* Plurlingveco kaj labora juro
* Plurlingveco kaj edukado
* Plurlingveco kaj komunikaj medioj

Tiu teksto celas pli ol la kadro de Eŭropa Unio ĉar ĝi emfazas universalaj rajtoj en rilato kun lingva diverseco.

## Bibliografio 
* (esperanto, germana), Werner Bormann, Helmar G. Frank, *Por plurlingveco de Eŭropo - Für Europas Mehrsprachigkeit*, Akademia Libroservo de Institut für Kybernetik, 1994, ISBN 3-929853-02-7

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Plurlingveco
* Eŭropa observejo pri plurlingveco
* Eŭropa konferenco pri plurlingveco

Kategorio:Plurlingveco
Lisa Ray

**Lisa Ray** (naskiĝis la 4-an de aprilo 1972 en Toronto) – kanada-barata aktorino kaj manekeno, filino de bengalo kaj polino.

Ray komencis labori kiel manekeno en la aĝo de 16 jaroj.

Ŝi rolas en filmoj de Holivudo kaj Bolivudo kaj mem substrekas, ke pli facile parolas pole ol en la hindia lingvo.

En 2009 oni malkovris ĉe ŝi kanceron de sango. La 22-an de aprilo 2010 oni anoncis, ke post transplanto de embriaj ĉeloj ŝi tute liberiĝis de ĉi tiu nesanigebla malsano.

Kategorio:Manekenoj
Imre Dunai

**Imre Dunai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dunai Imre** estis hungara politikisto, ministro, ekonomikisto.

Imre Dunai http://index.hu/belfold/hirek/195237/ naskiĝis la  1939 en Budapeŝto. Li mortis la  2004 en Budapeŝto.
  
## Biografio 
Imre Dunai lernis en Ekonomia Universitato pri Marx Károly. Post lernado inter 1961 kaj 1985 li laboris en ministerio pri eksterlanda komerco. Inter 1985 kaj 1990 li estis subministro pri komerco, poste vicbankestro. En la jaroj 1994 kaj 1995 li denove estis subministro, poste ministro pri industrio, komerco kaj fremdultrafiko ĝis 1996. Depost tiu jaro li denove estis vicbankestro.

Li havis edzinon kun 2 filoj. Li ricevis premion en 1983.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kabineto Horn

**Kabineto Horn** estis la tria registaro depost fino de la socialismo. Tiu kabineto gvidis la landon Hungario inter 1994 kaj 1998.
[eta|Ĉefministro Gyula Horn en [2007]]

## Historio 
La pli frua Kabineto Boross dum la duonjaro ne havis eblecon fari iun ajn seriozajn agojn, okazis nur riproĉado de la komunistoj. Tio ne sufiĉis dum la tutlanda baloto, sekve la voĉdonantoj revokis la reformemajn komunistojn, ili estis la socialistoj. Ili akiris pli ol duonon de la mandatoj, tial pro sekreta eksterlanda sugesto ili formis kabineton kune kun la liberaluloj. Ili havis kune pli ol 2/3-ojn da seĝoj. La nova registaro heredis malstabilan buĝeton, tial oni kreis "pakaĵon", kiu signife malpliigis la vivnivelon. Vane la buĝeto stabiliĝis, en la sekva jaro tio ne sufiĉis denove venki.

## Listo de membroj 
* ** Gyula Horn – ĉefministro **
* Gábor Kuncze – ministro pri enlandaj aferoj
* László Kovács - ministro pri eksteraj aferoj
* László Békesi - ministro pri financo (komence), poste Lajos Bokros, fine Péter Medgyessy
* Pál László – ministro pri industrio kaj komerco komence, poste Imre Dunai, poste Tamás Suchman, fine Szabolcs Fazekas
* László Lakos – ministro pri agrikulturo komence, poste Frigyes Nagy
* Pál Vastagh - ministro pri justico
* Pál Kovács (ministro) - ministro pri sano komence, poste György Szabó (ministro), fine Mihály Kökény
* Gábor Fodor – ministro pri eduko komence, poste Bálint Magyar (ministro)
* Magda Kósáné Kovács – ministro pri laboro komence, poste Péter Kiss
* György Keleti - ministro pri defendo
* Ferenc Baja - ministro pri medio kaj regiono
* Károly Lotz (ministro) - ministro pri transporto, telekomunikado kaj akvo 
* Béla Katona (ministro) – senpostena ministro pri sekretaj servoj komence, poste István Nikolits
* *Tamás Suchman* – senpostena ministro pri malŝtatiĝo komence, poste Judit Csiha

## Fontoj 
* http://www.valasztas.hu/nepszav03/hu/06/vf2/vf9503.htm 
* http://www.tankonyvtar.hu/hu/tartalom/tamop425/2011_0001_520_a_magyar_politikai_rendszer/ch02s04.html 
* http://index.hu/belfold/2010/valasztas/szimbolikzus_intezkedesek_a_kormanyok_elso_100_napjan/ 
* http://www.historia.hu/userfiles/files/2010-05/Izsak.pdf  

Horn
Schaafbach

La **Schaafbach** (aŭ **Schafbach** kaj ĝis la muelejo *Ahrmühle* ankaŭ nomata **Eichholzbach** ) estas ĉ. 11,4&nbsp;km okcidenta kaj orografie dekstra flankrivero de la rivero Ahr en la distrikto Euskirchen, germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio

## Geografio 
### Riveriro 
La Schaafbach fontas en la regiono Nordeifel kiel *Eichholzbach*. Ĝia fonto situas en la arbaro *Ripsdorfer Wald* ĉe la norda deklivo de la monto Heidenkopf (alteco 595m) sur la areo de la komunumo Dahlem en alteco de ĉ. 581 m super marnvivelo.

De sia fonto en la naturprotektejo *Nonnenbach und Eichholzbach mit Seitentälern* la rivero fluas orienten tra la komunumo Blankenheim. Ekde la enbuŝigo de la rojo Gundersbach (km 5,8) apud la domareto Ahrmühle, kie la rojo pasas la monton Stromberg (alteco 559,0 m), ĝi nomiĝas Schaafbach. Ĝi daurigas flui norden preter la vilaĝparto Ripsdorf kaj en fluas nordoriente de Hüngersdorf sur alteco de 378 m de nordokcidente en la riveron Ahr.

### Akvokolekta areo kaj alfluantoj 
La 28,031&nbsp;km² granda akvokolekta baseno deakviĝas trans Ahr kaj Rejno al la Norda maro. La alfluantoj de la Schaafbach estas (rivermalalten):

## Eksteraj ligiloj 
## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Nordrejn-Vestfalio
Pál Vastagh

**Pál Vastagh** [vaŝtag], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vastagh Pál** estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, juristo, profesoro, diplomato.

Pál Vastagh http://www.tortenelmitar.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=6433&catid=94%3Av&Itemid=67&lang=hu naskiĝis la  1946 en Nagyszénás.

## Biografio 
Pál Vastagh lernis en Scienca Universitato pri József Attila inter 1966 kaj 1971, krome li lernis en sovetunia akademio inter 1983 kaj 1986. Li frue, jam en 1966 li aliĝis al la komunistoj. Inter 1971 kaj 1973 li estis gvidanto de junkomunistoj en la universitato, poste samloke li instruis. En 1977 li kandidatiĝis, en la sekva jaro li iĝis docento, en la jaroj 1988 kaj 1989 li estis dekano. Li estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 2006. Li estis ministro pri justico inter 1994 kaj 1998. En 2006 li estis ambasadoro en Kanado. Li edziĝis dufoje, resume li havas 3 gefilojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* http://www.europarl.europa.eu/meps/de/23812/PAL_VASTAGH_home.html;jsessionid=E88DE9C52A3BBDF7C23514B06DFD8630.node1 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri justico
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
(16478) 1990 QS6

**(16478) 1990 QS6** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Christoph Andreas Mangold

**Christoph Andreas MANGOLD** (naskiĝinta en 1719 en Erfurto, mortinta samloke en la 2-a de julio 1767) estis germana profesoro pri anatomio ĉe la Universitato de Jena (Universitato de Jena), krome kemiisto kaj filozofo.

## Vivo 
Mangold frekventis la Konsilantargimnazion en sia naskiĝurbo kaj studis poste kemion. En 1751 li ricevis la magistrecon ĉe la Universitato de Erfurto. Li estis membro de Akademie gemeinnütziger Wissenschaften.

Mangold famiĝis pro siaj studoj el pulvo kaj cinabro same kiel pro la ideo ke medicina diagnozo devus esti bazita sur simptomoj, laboratoritestoj kaj komparoj kun aliaj pacientoj. Li estis ankaŭ la konsilisto de la fama kuracisto kaj botanikisto Ernst Gottfried Baldinger.

Ferguson (1906) reportas ke Mangold laŭlitere ĝismorte studis: ''It can be said of him that he studied himself to death. On the 29 June 1767, he took a fancy in the evening to write a dissertation, and he worked through the cold night till 1 o'clock in the morning; at 9 o'clock he was found unconscious, and his death took place on 2 July 1767.*

## Verkoj 
* De generatione fossilium figuratorum, Erfurt 1745 (disertaĵo)
* Regulas condendi systematis, perfecti, facilis et certi medicinae practicae, Erfurt 1751 (disertaĵo)
* Chymische Erfahrungen und Vortheile in Bereitung einiger sehr bewährter Arzneymittel : nebst verschiedenen physicalischen Anmerkungen über dieselben, Erfurt 1748
* Fortgesetzte chymische Erfahrungen und Vortheile : bestehend vornemlich in einer gründlichen und abgenöthigten Widerlegung der bisher siegenden, nunmehr aber in letzten Zügen liegenden Chymie des Herrn Prof. Ludolffs, und in einigen in der Arzneykunst nützlichen Versuchen, Frankfurt 1749
* Opuscuala medico-physica, Altenburg 1769

## Literaturo 
* Baldinger, E.G., *Ehrengedactniss des Herrn Christoph Andreas Mangold ... an die Churmainzische Akademie der Wissenschaften'', Jena, ĉe Christian Henrich Cuno, 1767, 40 p.
* Ferguson, Bibliotheca Chemica, 1906: 2, 71-2.

## Eksteraj ligiloj 
* Mangold en la genealogio matematikista
* Informoj pri Mangold 

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj kemiistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Homoj rilataj al Jena
(16477) 1990 QH5

**(16477) 1990 QH5** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Ŝirvani Kostojev

**Ŝirvani Kostojev** (; la , Galaŝko, Ĉeĉena-Inguŝa ASSR, RSFSR, Sovetunio — la , Jelgava, Latva SSR, Sovetunio) estis supera leŭtenanto, komandestro de sturmoĉenero de aviada regimento, partopreninto de la Granda patriota milito, Heroo de Rusio.

## Biografio 
Li naskiĝis en 1923 en inguŝa vilaĝo Galaŝko. Finis tie mezlernejon. Frekventis aeroklubon.

En majo de 1941 li estis mobilizita de la urba militkomisarejo de Ordĝonikidze kaj sendita al la Krasnodara unuigita  milita aviada lernejo, kiun li finis en 1942. Li servis en rezervaj regimentoj en Saratovo, poste en Ĉita. Poste lia regimento partoprenis en la Berlina ofensiva operaco. Kelkajn tagojn antaŭ la kapitulaco de la Nazia Germanio li paffaligis la trian aviadilon — Messerschmitt.

Laŭ iniciato de la Popola Asembleo de Respubliko Inguŝio, pro kuraĝo kaj heroeco dum la batalado kontraŭ naziaj okupantoj en la Granda patriota milito, la prezidanto de Rusio per ukazo N 679 de la  honorigis Ŝirvani Kostojev kiel Heroo de Rusio.

## Vidu ankaŭ 
* Marem Arapĥanova

## Referencoj 
Kategorio:Herooj de Rusia Federacio
Kategorio:Galaŝko
Kategorio:Sovetiaj militistoj
Kategorio:Sovetiaj pilotoj
Kategorio:Sovetianoj de la Dua Mondmilito
Plurritmaro

**Plurritmaro** aŭ **plurritmeco** signifas la interferon de pluraj malsamaj ritmoj en plurvoĉa peco. Je tio ĉiu unuopa voĉo povas havi ankaŭ apartan takton aŭ eĉ apartan mezuron (plurmezuraro).
[eta|Plurritmaro tipa por klasika muziko ekz. de [Johannes Brahms]]
Plurritmaro estas konsiderebla kiel karakterizaĵo de tradicia afrika muziko kaj trovebla ekde la 1950-aj jaroj ankaŭ en ĵazo kaj tango argentina, kvankam simplaj formoj de plurritmeco jam troveblas en klasika muziko. Deire de la diversaj frapinstrumentoj de afrikaj kulturoj rezultis por ĉiu instrumento karakteriza mezuro. Ekzistas en Afriko tamen granda varieco da muzikadospecoj. Dum kiam la Masajoj kreas siajn ritmojn je la dancado, sin surpendigante per diversaj rasliloj kaj similaĵoj, la najbaraj popoloj, ekzemple la Luoj, kreis komplikajn dancojn al tambura akompano. Plurritma muziko troveblas ankaŭ je okcidentafrikaj kulturoj same kiel je ĉiuj popoloj kun paroltamburistoj. Rezulto de plurritma muzikado estas komplikaj strukturoj.

El ĉi tiuj regionoj la plurritmeco disvastiĝis kaj en suda Afriko kaj ankaŭ je la Berberoj kaj Tuaregoj en la nordo. Ankaŭ en maroka muziko troviĝas plurritmaro. Nun oni trovas plurritman muzikon ankaŭ en ĉiuj regionoj de Latinameriko, precipe en la Karibio, kien ĝin enportis sklavigitaj afrikanoj.

En popularmuziko plurritmaroj troveblas unuflanke en partaj kampoj de latinida rokmuziko, aliaflanke ĝin praktikas diversaj afrikaj popularmuzikistoj. En Nova Muziko ilin alprenis interalie György Ligeti.
eta|eta|300px|
eta|eta|300px|

## Eksteraj ligiloj 
* Plurritmaro, krucoritmaro, plurmetriko
* St.A. Taylor: Ligeti, Africa and Polyrhythm

Kategorio:Takto kaj ritmo
Johann Heinrich Buttstedt

**Johann Heinrich BUTTSTEDT** - ankaŭ *Buttstett, Buttstädt* - (naskiĝinta la 25-an de aprilo 1666 en Erfurt-Bindersleben, mortinta la 1-an de decembro 1727 en Erfurto) estis germana muzikisto.

## Vivo
Frekventante la Konsilantargimnazion  en sia naskiĝurbo li iĝis adepto de Johann Pachelbel. Li iĝis en 1684 orgenisto ĉe la  Regler-kirko kaj en 1687 ĉe la Kirko de la komercistoj. Samtempe li instruis en la lernejo tiea ĉi kun kvar aliaj kolegoj. En 1691 Buttstedt transprenis la orgenistan deĵoradon ĉe la Kirko de la predikantoj kaj iĝis tiel unu el la posteuloj de Pachelbel ĉe la fama Compenius-orgeno.

Krome li ludis la orgenon en unu el la ok katolikaj kirkoj. Inter liaj disĉiploj nombriĝis la kortega komponisto de Merseburg Georg Friedrich Kauffmann kaj la orgenisto, komponisto kaj leksikografo Johann Gottfried Walther. 

## Graveco
Buttstedt malpli gravis kiel muzika kreinto ol kiel muzika teoriisto. Li tipis por reprezentanto de malfrua reprezentanto de barokaj muzikkonceptoj en kiuj unuiĝis malfrumezepoka pensado seninterrompe kun moderna "natura teologio". Sekve por Buttstedt, kiu orientiĝis ĉefe pri ideoj de Andreas Werckmeister, egalis la trisono porĉiaman harmonion kaj "perfektan respegulon de la Sankta Triunuo": maĵore  (Ut, Mi, Sol) de la dia naturo de Jesuo Kristo, minore (Re, Fa, La) de la homa naturo de Jesuo.

Lia skribaĵo *Ut, Mi, Sol, Re, Fa, La … * (1716) estis repliko  al la verko *Das neueröffnete Orchestre*  (1713) de Johannes Mattheson per kiu tiu ĉi prezentis sin kvazaŭ multe pli lerta porparolanto de pli moderna, klerisma kaj sekularigita muzikteorio. La kverelo akriĝis je la - praktikade kaj instruade - jam delonge eksmoda sistemo de "solmisatio". Ĝin volis konservi Buttstedt por la kantvoĉa muziko; Mattheson finfine entombigis ĝin porĉiam en sia skribaĵo *Das beschützte Orchestre* (1717). Kontraŭ tio proteste faritis la buttstedt-a skribaĵo *Öffentliche Erklärung* (1718) - sed vane. 

## Eksteraj ligiloj 
*Biografio ĉe NDB
*Notoj kaj verkoj
* 

Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Germanaj orgenistoj
Kategorio:Germanaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Germanaj muzikteoriistoj
Kategorio:Germanaj muzikpedagogoj
Lampertsbach (Ahr)

La **Lampertsbach** (ĝis *Alendorf* ankaŭ nomata *Frömmelsbach*) estas 9,5&nbsp;km longa, okcidenta kaj dekstra flankrivero de la rivero Ahr en la distrikto Vulkaneifel (Rejnlando-Palatinato kaj en la distrikto Euskirchen (Nordrejn-Vestfalio).

## Geografio 
### Rivervojo 
La rojo Lampertsbach fontas en la Ahreifel kiel *Frömmelsbach*. Ĝia fonto situas oriente de *Esch* en Rejnlando-Palatinato sur alteco de ĉ. 539 m.

De sia fonto la rojo fluas orienten kaj baldaŭ atingas la limon inter Rejnlando-Palatinato kaj Rejnlando-Palatinato. Ĝi trafluas la naturprotektejon *Lampertstal und Alendorfer Kalktriften mit Fuhrbach und Mackental* sur la teritorio de la komunumo Blankenheim.
De la enbuŝiĝo de la rojo Odenbach (km 7,6) apud Alendorf, kie la rojo pasas la monton Kalvarienberg (522.8 m), ĝi havas la nomon Lampertsbach. Ĝi trafluas nordorienten tra la naturprotektejo Lamperstal kaj enbuŝiĝas oriente de Hüngersdorf kaj norde de Dollendorf sur alteco de 358 m en la riveron Ahr.

### Akvokolekta areo kaj alfluantoj 
La 28,071&nbsp;km² granda akvokolekta areo estas deakvigata trans Ahr kaj Rejno al la norda maro. La alfluantoj de Lampertsbach estas (rivermalalten):

## Ceteraĵo 
eta|maldekstre|tabulo Bachschwinde
La Lampertsbach havas specialaĵon: en la germana tiel nomata Bachschwinde (= rojoforiĝo). Sub ponto la subgrundo estas tiom trua, ke granda parto de la akvo malaperas en la subrgundo. Ĉe malmulta akvo la tuta rojo malaperas.

## Eksteraj ligiloj 
* Wo Bäche verschwinden

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Riveroj en Nordrejn-Vestfalio
Parola tamburo

eta|Sablohorloĝa tamburo
**Parola tamburo**, ankaŭ pli mallonge **paroltamburo**, estas tamburoj, per kiuj tamburistoj en orienta Afriko povas vorte komuniki. Per tiuj ĉi tamburoj ili povas interŝanĝi mesaĝojn kaj novaĵojn. Alia nomo estas **tamo**, kiu devenas de la volofa lingvo (vd. malsupren).

Multaj paroltamburoj havas sablohorloĝo-forman korpon kaj estas surstreĉitaj per du feloj interligitaj per ledoŝnuroj. Oni pinĉas la tamburon sub la brakon kaj ludas ĝin per kurba bastono. Per streĉado kaj malstreĉado de la supra brako oni povas ŝanĝi la tonalton per la ledoŝnuroj. Tiu ĉi apartaĵo ebligas ludi ĉiujn tonlingvojn de Ganao sur la tamburo (la tvian, haŭsa, dagomban ktp.).

Je la tamo ĉiu popolo utiligas por la surstreĉado de la tamburkorpo apartan sistemon.

## Eksteraj ligiloj 
* Tama (paroltamburo) en Gambio
* http://www.virtualmuseum.ca/Exhibitions/Instruments/Anglais/mnm_c_txt09_en.htm l 

## Referencoj 
Kategorio:Afrikaj muzikinstrumentoj
Kategorio:Fraptamburoj
Kategorio:Kulturo de Togolando
Kategorio:Kulturo de Ganao
Kategorio:Kulturo de Eburbordo
Kategorio:Kulturo de Benino
Kategorio:Kulturo de Liberio
Kategorio:Kulturo de Niĝero
Kategorio:Kulturo de Malio
Kategorio:Kulturo de Senegalo
Kudahuvadhoo

**Kudahuvadhoo** estas unu el la loĝataj insuloj de la Dhaalu-atolo kaj apartenas al la Maldivoj. Kudahuvadhoo estas la ĉefurbo de la Dhaalu-atolo.

Kudahuvadhoo havis *(marto 2007)* 773 virinojn kaj 789 virojn.

eta|maldekstra|Moskeo de Kudahuvadhoo

En marto 2014 la insulo mondvaste konatiĝis, post kiam loĝantoj menciis ke ili vidis la malaperintan aviadilon de Flugo 370 de Malaysia Airlines

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo

Kategorio:Maldivoj
Kategorio:Insuloj en la Hinda Oceano
(16484) 1990 QJ9

**(16484) 1990 QJ9** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Volkmar Limprecht

**Volkmar LIMPRECHT** (naskiĝinta en 1615 , mortinta en la 20-a de novembro 1663 en Erfurto) estis germana pedagogo kaj politikisto.

## Vivo 
Post la frekvento de la Konsilantargimnazio en Erfurto li studis ĉe la universitato de Majenco kie li magistriĝis. Poste li estis instruisto kaj komunuma politikisto en Erfurto.

Li elektitis konsilantaro urba kaj en 1656 ĉefurbestro *(Ober-Vierherr)*. En tiu ĉi funkcio li reprezentas la majencanajn aŭtoritatojn.

## Viktimo de ribelo 
Post kiam la princoĉefepiskopo Johann Philipp von Schönborn sendis trupojn en 1663 al Erfurto, iĝis ribelo en la urbo. Elstaruloj surlokaj timis perdi memstarecon. En tiu ĉi kunteksto riproĉitis al Limprecht perfido kaj misuzo de povo. En la 20.11.1663 Limprecht publike senkapigitis. Lia kapo montritis ĉe ekstera urbo de la Urbodomo de Erfurto; la resto de la kadavro entombigitis.

Post reestablo de majenca povo en la urbo oni elfosis la kadavron laŭ la volo de la vidvino kaj faris reentombigon kaj funebran ceremonion en la ĉeesto de majencaj gravuloj en la Kirko de la Komercistoj.

## Notoj 
## Fonto 
La artikolo estas traduko de samtitola el la germanlingva Vikipedio.

Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Urbestroj
Kategorio:Germanaj politikistoj
(16488) 1990 RX8

**(16488) 1990 RX8** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Wilhelm Bernhard Trommsdorff

**Wilhelm Bernhard TROMMSDORFF** (naskiĝinta la 16-a de julio 1738 en Erfurto, mortinta samloke la 6-a de majo 1782) estis germana medicinisto, kemiisto kaj botanikisto.

## Vivo 
eta|La nuna situo de la tradiciriĉega Schwan-apoteko en Erfurt, en Bahnhof-strato nr 2; ĝi estis ĝis 1873 en la posedo de la familio Trommsdorff.
### Trejnado
La filo de la majenca garnizonapotekisto Wilhelm Hieronymus Trommsdorff (1708–1768), kiu posedis ekde 1734 la Schwan-apotekon en Erfurto, baptitis en la 17.6.1738 en la Kirko de la komercistoj. Unue li frekventis en sia naskiĝurbo la lernejon de sia baptokomunumo, ekde 1753 la Konsilantargimnazion. En 1756 li ekstudentis ĉe la Universitato de Erfurto. Poste li kontinuigis la studojn en Göttingen.

### Deĵorado
Post la morto de la patro Trommsdorff transprenis la apotekon en 1768. Ĉar li komisiitis iĝi privata kuracisto de la majenca guberniestro Karl Theodor von Dalberg kaj deĵoris krome kiel ĝenerala kuracisto kaj akademiano, li transdonis la estradon de la apoteko al administrantoj el kiuj menciindas (1781/82) la posta universitata profesoro (en Halle)  Friedrich Albrecht Carl Gren.

Jam ekde la 17.10.1767 Trommsdorff estis membro de Akademie gemeinnütziger Wissenschaften, ekde  1768 profesoro pri medicino kaj kemio en Erfurto. En la 10.10.1772 li iĝis membro de *Akademio Leopoldina* en Halle. Inter la studentoj de Trommsdorff en Erfurto nombriĝis i.a. Sigismund Friedrich Hermbstädt.

Trommsdorf estis verkisto de diversaj farmaciaj verkoj.

Lia avo estis profesoro pri teologio, Johann Samuel Trommsdorff; lia filo estis la apotekisto kaj farmaciisto Johann Bartholomäus Trommsdorff. Li mortis 43-jara post longa malsaneco.

## Verkoj (elekto) 
**Dissertatio inauguralis medico-chemica De oleis vegetabilium essentialibus eorumqve partibus constitutivis*, Verlag Nonnius, 1765
**Wilhelmus Bernhardus Trommsdorff ... ad audiendas praelectiones medicas officiose invitat hacque occasione De sale mirabili glauberi commentatur*, Verlag Nonnius, 1771

## Piednotoj 
## Literaturo 
*H. Ludwig: *Archiv der Pharmacie*, 1871, p.&nbsp;109
*Otto Zekert: *Berühmte Apotheker*, Seite 103, Deutscher Apotheker-Verlag, 1955
*S. Nawroth: *Wilhelm Bernhard Trommsdorff (1738-1782) und die »Akademie nützlicher Wissenschaften« zu Erfurt*, Medizinische Diplomarbeit, Erfurt 1984

## Eksteraj ligiloj 
*Historio de la erfurta Schwan-apoteko 

Kategorio:Germanaj apotekistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Germanaj kemiistoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Farmaciistoj
Supera lernejo de interpretistoj kaj tradukistoj

[eta|dekstra|ESIT situas en la universitata centro Dauphine, 16a distrikto de [Parizo.]]
**Supera lernejo de interpretistoj kaj tradukistoj** (fr : École supérieure d'interprètes et de traducteurs, ESIT) estas supera edukado-instancio ligita al Universitato *Sorbonne Nouvelle – Paris 3* (Sorbono). Fondita en 1957, ĝi respondecas pri tri profesiaj magistroj al ĉiuj homoj kiuj havas licencion pri : "konferenca interpretado", "tradukado redakta, ekonomia kaj teĥnika" kaj "Interpretado je franca signolingvo". Ĝi ankaŭ preparas al esplorado-magistro kaj Doktoro pri tradukoscienco.

## Prezento 
ESIT estas parto de la internacia federacio de tradukistoj, de la internacia konferenco de institucioj de tradukistoj kaj interpretistoj (CIUTI), programoj EMCI (European masters in conference interpreting) kaj Eŭropaj magistroj pri tradukado. En 2011, Unuiĝintaj Nacioj subskribas kun ESIT kaj dek sep aliaj lernejoj en la mondo kunlaboran kontrakton por faciligi prilingvaj karieroj ĉe Unuiĝintaj Nacioj.

## Direktoroj 
* Maurice Gravier (1957 - 1982)
* Danica Seleskovitch (1982 - 1990)
* Marianne Lederer (1990 - 1999)
* Fortunato Israël (1999 - 2007)
* Catherine Teule-Martin (2007 - 2010)
* Clare Donovan (2010 - 2011)
* Tatiana Bodrova (2011 - 2015)
* Fayza El Qasem (2015 - 2020)
* Isabelle Collombat (2020 - )

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de ESIT

Kategorio:Supera instruado en Parizo
Kategorio:Sorbono
Kategorio:Tradukado
(16489) 1990 SG

**(16489) 1990 SG** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Popism: La Warhol Sixties

***Popism: The Warhol Sixties*** (Popartismo: La varholaj sesdekaj) estas memorlibro de 1980 de la usona artisto Andy Warhol (1928-1987). Ĝi estis unuafoje publikigita de Harcourt Brace Jovanovich.

Tiu libro estis kun-aŭtorita de la ofta kunlaboranto kaj longdaŭra amiko de Warhol nome Pat Hackett, kaj kovras la jarojn 1960-1969, fokuse ĉefe pri la arto kaj filmaro de Warhol. Ĝi inkludas anekdotojn pri famuloj kaj roluloj de The Factory. La materialo devenis el la multnombraj registraĵoj kiujn Warhol obsede registris dum tiu periodo.

## Literaturo
*
*

Kategorio:Libroj aperintaj en 1980
Kategorio:Andy Warhol
Kategorio:Biografio
Kategorio:Usonaj artistoj
Samu Czabán

**Samu Czabán** [ŝamu cabAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Czabán Samu** estis hungara politikisto, instruisto, verkisto.
eta|Memortabulo pri Samu Czabán
Samu Czabán http://www.kislexikon.hu/czaban_samu.html naskiĝis la  1878 en Hungara reĝlando en Rozsnyó (nuntempa Rožňava en Slovakio). Li mortis la  1942 en Hungario en Nagyszőlős (nuntempa Vinohradiv en Ukrainio).

## Biografio 
Samu Czabán akiris pedagogian diplomon en Eperjes en 1897, poste li instruis en diversaj komunumoj, ekzemple en Nagyszénás. Li aliĝis al la socialdemokratoj en 1912. Post 2 jaroj li estis arestita, poste li instruis plu en Budapeŝto. Post venko de la Kalistefa revolucio li ricevis postenon en ministerio pri eduko. Li havis diversajn taskojn dum Hungara Sovetrespubliko. Depost falo de Soveto li estis nelonge en prizono, poste li translokiĝis al la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio, kie li aliĝis al la komunistoj kaj li instruis plu, krome li redaktis diversajn hungarlingvajn gazetojn. Depost Unua Viena Arbitracio li denove estis arestita kiel suspektinda komunisto.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Kertfalu* (1930) - porinfana libro
* *A főpróba* (1932) - porinfana teatraĵo
* *Mese az erdőben* (Fabelo en la arbaro), (1932) - porinfana teatraĵo
* *Utasítás a fonomimikai módszer alapján történő olvasás és írás tanításához* (1935) - pedagogiaĵo

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto
* lernejo kaj stratoj pri Czabán Samu en Nagyszénás
* ŝtonrelifo fare de György Ugray en 1959

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
The Factory

eta|dekstre|250ra|La Konstruaĵo Decker, dua sidejo de *The Factory*
**The Factory** estis la nomo de la studio de Andy Warhol en Novjorko, kiu havis tri diversajn lokojn inter 1962 kaj 1984. La origina *Factory* estis en la kvina etaĝo de la numero 231 de Orienta 47a Stato de Meza Manhatano. La lupago estis tiam de cent dolarojn jare. Warhol foriris en 1968 kiam la konstruaĵo estis detruota por malfermi vojon al apartamenta konstruaĵo. Li tiam relokigis sian studion al la sesa etaĝo de la Konstruaĵo Decker ĉe la numero 33 de Union Square West ĉe la angulo de Orienta 16a Strato, kie ĝi restis ĝis 1973. Ĝi poste translokiĝis al 860 de Broadway ĉe la norda pinto de Union Square. Kvankam tiu loko estis multe pli granda, ne multa filmofarado okazis tie. En 1984 Warhol movigis siajn restajn aventurojn, jam ne plu inkludante filmofaradon, al 22 de la Orienta 33a Strato, nome konvencia oficeja konstruaĵo.

Kiel reklamartisto en la 1950-aj jaroj, Warhol uzis helpantojn por pligrandigi sian produktivecon. Kunlaborado restos difinan (kaj polemikan) aspekton de liaj verkadaj metodoj tra sia kariero; tio estis partikulare vero en la 1960-aj jaroj. Unu el la plej ĉefaj kunlaborantoj dum tiu periodo estis Gerard Malanga. Malanga helpis la artiston ĉe la produktado de serigrafiaĵoj, filmoj, skulptaĵoj, kaj aliaj verkoj ĉe "The Factory," nome la studio de Warhol kovrita kaj farbita el aluminifolio kaj arĝentokoloroj ĉe la 47a Strato (poste translokigita al Broadway). Aliaj membroj de la varhola faktorio estis Freddie Herko, Ondine, Ronald Tavel, Mary Woronov, Billy Name, kaj Brigid Berlin (el kiu ŝajne li havis la ideon registri siajn telefonajn konversaciojn).

## Referencoj 
Kategorio:Andy Warhol
Kategorio:Konstruaĵoj en Manhatano
Kategorio:Broadway
Kategorio:Pop-arto
Samseksema liberiga movado

La **samseksema liberiga movado** de la fino de la 1960-aj jaroj tra mezo de la 1980-aj jaroj, konata ankaŭ kiel samseksema liberigo. instigis lesbaninojn kaj gejojn engaĝiĝi en radikala rektan agadon, kaj batali kontraŭ socia hontigo pere de geja fiero. En la feminisma spirito de personaro direkte al politiko, la plej baza formo de aktivismo estis emfazo al elŝrankiĝo antaŭ familio, amikoj kaj kolegoj, kaj al vivo kiel malferma lesbanino aŭ gejo. Specife, la vorto 'gejo' estis preferita al antaŭaj nomigoj, kiaj samseksemulo aŭ homofilo, kiuj estis ankoraŭ uzataj ĉe amaskomunikiloj, kiam ili pritraktas novaĵojn pri gejoj. The New York Times malakceptis uzi la vorton 'gejo', insistante pri 'samseksemulo' ĝis 1987.

Samseksema liberigo estas konata ankaŭ pro sia ligo al la kontraŭkulturo de tiu epoko, nome al grupoj kiaj la *Radical Faeries*, kaj pro la intenco de la gejaj liberigistoj por transformi aŭ aboli fundamentajn instituciojn de la socio kiaj la socian sekson kaj la nuklean familion; Por atingi tian liberigon, oni uzas rimedojn kiaj memkonscion kaj rektan agadon.

Dum kontraŭaidosa aktivismo radikaligis novan tajdon de lesbaninoj kaj gejoj en la 1980-aj jaroj, kaj pluekzistis radikalaj grupoj, ĉirkaŭ la komenco de la 1990-aj jaroj la radikalismo de la geja liberigo iĝis preterpasita de la ĉefa forto de novaj asimilismaj blankulaj gejoj kiuj okupiĝis pri homaj rajtoj kaj civila politiko.

## Filmo 
*Strike a pose* (Belgio-Nederlando, 2016) estas filmo pri 7 dancistoj de Madonna el la kontestata dokumenta filmo Truth or Dare/In bed with Madonna (1991) kiu temas pri kiel venki la honton kaj la lukto kiun oni bezonas por fariĝi kiu oni estas.

## Vidu ankaŭ 
* Gay Liberation Front
* Radikalaj Feinoj

## Referencoj 
Kategorio:Samseksemo
Kategorio:Liberigaj movadoj
The Velvet Underground

**The Velvet Underground** estis usona rok-bando, aktiva inter 1964 kaj 1973, formita en Novjorko fare de Lou Reed kaj John Cale.

Kvankam ili havis malmultan komercan sukceson tiam, la bando estas ofte citita kiel unu el plej gravaj kaj influaj grupoj de ĉiuj tempoj. En 1982, Brian Eno diris ke dum la unua albumo de Velvet Underground vendis nur 30,000 kopiojn en siaj komencaj jaroj, "ĉiu kiu aĉetis unu el tiuj 30,000 kopiojn formis bandon."

Andy Warhol dekomence administris la Velvet Underground kaj ĝia sidejo estis lia hejmo kaj studio, the Factory; famis la eventoj nomitaj *Exploding Plastic Inevitable* okazintaj el 1966-1967. La provoka vortumado de kelkaj el la kantoj de la bando havigis ian nihilisman rigardon al kelko el ties muziko.

Ties komenca albumo de 1967 nome *The Velvet Underground & Nico* (kiu aperigis germanan kantiston Nico, kun kiu la bando kunlaboris), estis nomita la 13a el la 500 *Plej Grandaj Albumoj de ĉiuj tempoj*, kaj la "plej profeta rok-albumo iam farita" fare de la gazeto *Rolling Stone* en 2003. In 2004, *Rolling Stone* ranked the band No.&nbsp;19 on its list of the "100 Greatest Artists of All Time". La bando estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 1996, fare de Patti Smith.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* The Velvet Underground, retejo
* "Style It Takes"  (John Cale ĉe *Studio 360* radioprogramo el 2a de Junio, 2006); MP3 file; John Cale performing "Style It Takes"  (parole pri Andy Warhol, temo de tiu kanto).
* "Loop" el 3 de gazeto *Aspen* (Decembro 1966).

Kategorio:Usona muziko
Kategorio:Rok-muziko
Kategorio:Andy Warhol
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1965