open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sigoyer (Alpoj de Alta Provenco)

: Vidu ankaŭ la apartigilon Sigoyer.

**Sigoyer** (jen france, okcitane *Segoier*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane ''Provença-Aups-Còsta d'Azur''). Fine de  en la komunumo vivis .

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence

eta|maldekstra|300ra|la loka katolika kirko

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
Odaĉi

eta|Lignogravuraĵo de samurajo portanta *nodaĉi/ōdaĉi* surdorse.
**Odaĉi** aŭ *ōdachi* (大太刀) (granda glavo) aŭ **nodaĉi** (野太刀, kampoglavo) estis tipo de tradicia japana glavo (日本刀, nihontō) uzita de la klaso de samurajoj de feŭdisma Japanio. La ĉina similaĵo kaj 'kuzo' de tiu tipo de glavo laŭ pezo kaj longo estas la miao dao, kaj la okcidenta batalkampa similaĵo (kvankam malpli simila) estas la longoglavo.

Por konsideri glavon kiel *ōdachi*, la koncerna armilo devas havo klingon longan je ĉirkaŭ 3 ŝaku (90.9 centimetroj); tamen, kiel ĉe plej terminoj en japana glavarto, ne estas preciza difino de la grando de *ōdachi*.

## Referencoj 
Kategorio:Glavoj
Kategorio:Kulturo de Japanio
Le Castellet

La loknomo **Le Castellet** povas interalie aludi al
* Le Castellet (Alpes-de-Haute-Provence) kaj al
* Le Castellet (Var).
27923 Dimitribartolini

'*27923 *Dimitribartolini'''* estas  asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso, malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar apud Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Dimitri Bartolini'', nepon de la unua malkovristino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Ulisse Munari
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Koniaków

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en pola parto de Teŝinio. Eble vi serĉas: Koňákov – urba parto de Český Těšín.*

**Koniaków** (ĉeĥe: *Koňákov*, dialekte *Kónioków*) estas vilaĝo en suda Pollando en Silezia provinco en distrikto Cieszyn en komunumo Istebna situanta sur ĉeĥa-pola-slovaka dislimejo. Ĝi troviĝas en teritorio de Teŝina Silezio en Sileziaj Beskidoj kaj komune kun Istebna kaj Jaworzynka ĝi kreas la tn. *Beskidan trivilaĝon* (identa kun komunumo Istebna). Vivas ĉi tie 3 643 loĝantoj.

## Historio 
Koniaków apartenas al plej malfrue fonditaj vilaĝoj en Teŝinio. Ses unuaj paŝtistaj dometoj estis konstruitaj en la jaro 1712, pluaj naŭ poste ĝis la jaro 1719. Antaŭaj provoj de loĝantoj de Istebna disvastigi tiun ĉi regionon estis vanigitaj fare de teŝina superularo, la ĉi tieaj arbaroj nome kreis  kun Hungara reĝlando sude (hodiaŭa Slovakio) kaj pola-litova imperio okcidente (hodiaŭa distrikto Żywiec).

La memstara municipo Koniaków estiĝis en la jaro 1816, la nomon onidire donis al ĝi dometistoj el Koňákov – la hodiaŭa urba parto de Český Těšín. En la jaro 1920 ĝi estis alligita al Pollando pro decido de Konferenco de grandambasadoroj.

## Geografio 
Temas pri plej alte situanta vilaĝo en Sileziaj Beskidoj. Ĝi etendiĝas en alteco 760 m super maro sur deklivoj de kupoleca senarbara monteto Ochodzitá (895 m), kiu estas ŝatata belvedero al Sileziaj, Oraviaj, Kisucaj kaj Moraviasileziaj Beskidoj. Sur Ochodzitá troviĝas disaŭdiga kaj televida elsendigilo kaj ankaŭ skihaŭlilo.

Tra la municipo kondukas unu el la ĉefaj disakvejoj: la nordorienta parto de la vilaĝo apartenas al ĉemarejo de Balta Maro (rojo Raztoka estas alfluanto de rivero Olše, tiu poste en Odron; rojo Hluboký potok estas alfluanto de Soła, kiu enfluiĝas ĝis Vistulo), dume sudokcidenta al ĉemarejo de Nigra Maro (ĉi tie fontanta rivero Čadečka apartenas al disakvejo de Váh).

## Kulturo 
Koniaków famas pro puntista tradicio. *Koniakówan punton* popularigis agado de Maria Gwarek (1896–1962), fondintino de Folklora ensemblo "Koniaków" (1932) kaj Puntista kooperativo (1947), kies produktoj venis en la manojn de fruntaj polaj partiuloj, krom aliaj papo Johano la 23-a aŭ la belga reĝino Elizabeto.

## Naskiĝintoj 
El Koniaków devenas Krystian Legierski (* 1978) – pola aktivisto por rajtoj de personoj GLAT.

## Pluaj fotoj 

Koniaków Deje, uliczka.jpg|Koniaków
Koniaków Rupienka.jpg|Koniaków
Koniaków, centrum, Jama Zbójnicka.jpg|Koniaków
Koniaków Legiery 01.jpg|Koniaków

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cieszyn
Kategorio:Komunumo Istebna
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Kategorio:Setlejoj en Sileziaj Beskidoj
31012 Jiangshiyang

'*31012 *Jiangshiyang'''* estas malgranda, malhela

asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Jiang Shiyang'', kiu faris signifajn kontribuojn al la studo pri la pulsantaj  kaj al la disvolvo de astronomaj instrumentoj en Ĉinio. Li dividis du Naciajn Premiojn pro Progreso de la Scienco kaj Teknologio en Ĉinio pro la partopreno al la konstruo de la teleskopoj kaj spektroskopoj de Singlong.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Curel

La nomo *Curel* povas interalie aludi al la komunumoj
* Curel (Alpes-de-Haute-Provence) kaj
* Curel (Haute-Marne), ambaŭ en Francio.
De Staat

eta|Torre Florim
***De Staat*** (en esperanto: la regno aŭ la ŝtato) estas rokmuzika grupo. Ili estas el Nijmegen en Nederlando. En majo 2016, la grupo partoprenis en la turneo *Muse in their Drones World Tour* en Portugalio, Germanio, Belgio, Italio kaj Hispanio.

Torre Florim estas la kantanto kaj kreisto de *De Staat*.

## Albumoj 
* Wait for Evolution (9a de januaro 2009)
* Machinery (4a de marto 2011)
* I_Con (16a de septembro 2013)
* Vinticious Versions (EP) (24a de novembro 2014)
* O (15a de januaro 2016)
* Live in Utrecht (25a de novembro 2016)
* Bubble Gum (18a de januaro 2019)

Kategorio:Nederlandaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Alternativrokaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 2006
Amira Chun

[eta|265px|Amira Chun en la [UK 2023]]
[eta|265px|"Rondo Amuze" gvidata de Amira Chun en la [UK 2023]]
**CHUN Kyung Ok**, arta nomo **Amira Chun** (naskiĝis la 12-an de septembro 1963 en Seulo), estas korea kantistino kaj esperantistino.

## Biografio 
Amira Chun studis klasikan voĉon en la Nacia Universitato de Seulo. Ŝi tamen ne sekvis karieron pri klasika muziko, anstataŭe ŝi preferis dediĉi sin al socialaj kaj poemaj kantoj de Koreio. Forta influo pri sia arto estas la situacio de Koreio kiel lando dividita. Ŝiaj kantoj estas markitaj de sopiro pri reunuiĝo de koreoj, de nerapida ritmo kaj lirika melodio, kun la celo komfortigi la animon kaj provoki rememorojn. Chun asertis, "Mi kredis, ke bonaj kantoj povos ŝanĝi nian mondon... Mi plu esperas bonigi nian mondon por vivi harmonie, pace kun ĉiuj estuloj per miaj kantado kaj agado." Vero, forto, homamo, naturo kaj vivo estas oftaj temoj en ŝiaj kantoj.

### Esperanto 
Chun eklernis Esperanton en 2017. Ŝi estis invitita al la dua filmfestivalo Teo Kaj Amo, okazinta en Ĉinio, por kanti en la internacia vespero de la filmfestivalo, kaj renkontis tie Sepa & Asorti kaj Amindaj. En 2019 ŝi estis invitita al la Baltiaj Esperanto-Tagoj numero 55, kiam ŝi prezentis al la publiko unu-horan koncerton kaj ankaŭ havis la okazon kanti kun Asorti. En 2020 Amira Chun estis invitita de Universala Esperanto-Asocio (UEA) por kanti la himnon La Espero por la malfermo de la Monda Festivalo de Esperanto, nome Somera Inaŭguro. En 2021 Amira Chun kantis "Heredaĵo" kun ŝi partoprenis en la Belartaj Konkursoj de UEA.

Ŝi instruas Esperanto-kantojn en la Seula Esperanta Kulturcentro (SEK) ĉiusemajne.

## Diskaro 
Ŝi lanĉis du albumojn en la korea.

En 2019 aperis ŝia unua kompaktdisko en Esperanto, kun la titolo "Kantu, Ni kunkantu".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kanalo de Amira Chun ĉe Youtube

Kategorio:Koreaj esperantistoj
Kategorio:Koreaj kantistoj
Castellet

La nomo povas aludi al
* Castellet-en-Luberon en la departemento *Vaucluse*,
* Le Castellet kaj 
* Castellet-lès-Sausses, ambaŭ en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane ''Provença-Aups-Còsta d'Azur'').
Domingos Vidal Barbosa

**Domingos Vidal de Barbosa LAGE** [Domingos Vidaŭ de Barboza Laĵe] (naskiĝis la 1761 en Rio-de-Ĵanejro, mortis la 1793 en Santiago), estis brazila poeto.

## Vivo 
Pro partopreno en Minasĝerajsa revolucio li estis arestita kaj ekzilita en Afriko.

## Verkoj 
* Ode ao Vice-Rei Vasconcelos ("Odo al la Vicreĝo Vasconcelos", 1829)
* Ode a Afonso de Albuquerque ("Odo al Afonso de Albuquerque", 1885)

## En Esperanto 
* Odo al la Vicreĝo Luís de Vasconcelos e Sousa, poemo (1994). En Brazila Antologio Poezia

## Vidu ankaŭ 
* Literaturo de Brazilo en Esperanto
* Literaturo
* Poezio

## Referencoj 
Kategorio:Brazilaj poetoj
Louis Faidherbe

**Louis Faidherbe**, plennome **Louis Léon César Faidherbe** (naskiĝis  en Lillo, mortis  en Parizo) estis guberniestro de franca Senegalo (1854-1861, 1863-1865) kaj fondinto de la franca kolonia imperio en Afriko.

Faidherbe estis trejnita kiel militista inĝeniero kaj servis en Alĝerio kaj Senegalo antaŭ ol fariĝi kolonia guberniestro de tiu ĉi. Timigita de la kreskanta potenco de islama gvidanto El Hadj Umar Tall, li sin tenis je ofensiva pozicio, forpuŝante Umar Tall, submetante nordajn maŭrajn tribojn kaj transformante sian kolonion en regantan aŭtoritaton en la regiono. En 1857 li fondis la ĉefurbon Dakaro.

En Parizo, stacio '''' sur Linio 8 de la metroo estis nomita laŭ lia nomo.

maldekstra|eta|Statuo en Lillo

## Vidu ankaŭ 
* Faidherbia albida
* Faidherbe - Chaligny (pariza metrostacio)

## Tradukfonto 
Kategorio:Francaj militistoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Francaj generaloj
Kategorio:Grandaj kancelieroj de la Honora Legio
Kategorio:Naskiĝintoj en Lille
Princino Peach

eta|maldekstra|240ra|
La **Princino** **Peach** (prononco , , eble tradukebla al "princino persika", , latinliterigite *Pīĉi-hime*, kio estas klara indiko ke la nomo *Peach* aŭ *Pīĉ’* simple estas ŝia persona nomo, ne tradukinda) estas rolulo en la serio Mario de Nintendo. Ŝi estas kreita de Shigeru Miyamoto. Ŝi estas la princino de la fikcia Ĉampinjona Reĝolando (), kiu estas senĉese atakata de la maliculo *Bowser*, fantazia besto iom simila al testuda reptilio kun kornoj sur la karapaco. Ŝi ofte rolas kiel savendulino en ludoj de la serio, kaj precipe saviĝas per sia koramiko, la itala tubisto Mario, sed ankaŭ agas kiel ĉefrolulo en aliaj ludoj de la serio. Ŝi loĝas en sia kastelo kun siaj reĝlandanoj, la "bufoj".

eta|centra|150px|

Kategorio:Super Mario
Kategorio:Roluloj de Nintendo
Kategorio:Fikciaj princinoj
Kategorio:Fikciaj forkaptitoj
GLAT-adopto en Brazilo

dekstra|eta|280x280ra|Jura statuso de adopto fare de samseksaj paroj tutmonde.
**La adopto de samseksaj paroj en Brazilo** estas laŭleĝa laŭ la Supera Kortumo (STJ), kiel dirite en kortuma decido la 27an de aprilo 2010. La movado estis mejloŝtono en la historio de GLAT-homoj en la lando. 

Ministroj atentigis, ke la Statuto pri Infano kaj Adoleskanto, 1990, la Brazila Civila Kodo, 2002, kaj la Federacia Konstitucio de 1988 difinas neniujn limigojn pri la sekso, geedza stato aŭ seksa orientiĝo de la adoptanto.  

La 16an de aŭgusto 2010, ministro Marco Aurélio Mello, de la Supera Federala Kortumo (STF), decidis favore al la peto pri adopto de samseksa paro formita de brita civitano kaj brazilano en la lando Paraná. Ĉi tio permesis al la paro adopti iun ajn infanon, sendepende de aĝo aŭ sekso. La decido de la Supera Federala Kortumo malfermis la vojon por ke aliaj samseksemaj paroj akiru la saman rajton en la lando.  

En Ameriko, nur Argentino, Brazilo, Kanado, Franca Gujano kaj Urugvajo agnoskas ĉi tiun rajton tra la nacia teritorio. Adopto fare de gejaj homoj komenciĝis en Brazilo en 1996, kiam la unua registrita kazo okazis en la ŝtato Rio-de-Ĵanejrio. Post tio, pluraj okazoj okazis en la resto de la lando. En Brazilo, 20% de samseksaj paroj havas infanojn, dum en la Usono la imposto estas 16%.

## Notoj
Kategorio:Adopto
Kategorio:Juro en Brazilo
Elizabeta Gabriela de Bavario

Dukino **Elizabeta Gabriela de Bavario** (, naskiĝis la 25-an de julio 1876 en kastelo Possenhofen, mortis la 23-an de novembro 1965 en Bruselo) estis bavaria princino kaj pli poste belga reĝino. En la jaro 1900 ŝi edziniĝis al heredanto de la belga trono Alberto la 1-a (reĝo ekde la jaro 1909), ŝia filo estis reĝo Leopoldo la 3-a. Dum la unua mondmilito kiel reĝino-edzino ŝi regule vizitis batalfronton, ŝi financis diversajn plibonigojn al soldatoj kaj flegis ilin. Ŝi estis granda ŝatantino kaj subtenantino de arto. Dum la dua mondmilito kiel reĝino-patrino ŝi kondamnis konduton de naziistoj al judoj kaj savis centojn de judaj infanoj. En la jaro 1965 Jad Vaŝem donis al ŝi titolon justulino inter la popoloj.

## Referencoj 
Kategorio:Mortintoj la 23-an de novembro
Kategorio:Belgaj reĝedzinoj kaj reĝinedzoj
Kategorio:Vitelsbaĥoj
⚭Elizabeta Gabriela de Bavario
Kategorio:Justuloj inter la popoloj
Kategorio:Belgaj nobeloj
Kategorio:Bavaraj princoj
Kategorio:Portantoj de Ordeno de sankta Elizabeto
Kategorio:Portantoj de grandkruco de Ordeno de honora legio
Kategorio:Portantoj de Ordeno de Karlo la 1-a
Kategorio:Portantoj de Ordeno de blanka aglino
Kategorio:Damoj de Ordeno de reĝino Maria Luisa
Chaudon-Norante

**Chaudon-Norante** (jen france, okcitane *Chaudon e Noranta*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane ''Provença-Aups-Còsta d'Azur*). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Castellane* kaj al la kantono **.  
 
## Eksteraj ligiloj 
* retejaj informoj ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
* Chaudon-Norante (stacidomo)

eta|maldekstra|300px|roka formaĵo ĉe la monto *col de Corobin''

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj


Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
Johann Heinrich Jung-Stilling

eta|Jung-Stilling-monumento kun puto en Hilchenbach
**Johann Heinrich JUNG-STILLING** (naskiĝinta la  en Hilchenbach-Grund, mortinta la  en Karlsruhe) estis germana verkisto kaj kuracisto.

## Vivo 
Pasiginte la junulajn jarojn en pietismo-rondoj li estis karbisto kaj tajloristo antaŭ ekstudado de medicino ĉe la Universitato de Strasburgo. La necesajn konojn li estis lerniginta mem al si tiel ke intertempe li ankaŭ povis labori kiel privata instruisto.

En Strasburgo li konatiĝis i.a. kun Johann Wolfgang von Goethe. Post deĵoro kuracista en Elberfeld kaj famiĝinte per sukcesaj katarakto-operacioj li dungitis en 1778 ĉe la Ĉambra lernejo en Kaiserslautern. Poste kune kun la instituto li translokiĝis el Hejdelbergo estante profesoro pri agrikulturo. En 1787 li vokitis profesoro pri ekonomio kaj financsciencoj je Marburg revenonte en 1804 Hejdelbergon kiel orda profesoro pri politika scienco; la lastan vivotempon li pasigis kiel badena sekreta konsilisto en Karlsruhe.

## Kariero verkista 
La verkisten karieron li malfermis per romanoj, kie respeguliĝas la mondokoncepto de pietismo kaj rakontatas tiu tre speciala vivoformo. Inter ili nombriĝas »Geschichte Florentins von Fahlendorn« (Mannheim 1781–83, 3 volumoj); »Geshhichte des Herrn von Morgenthau« (Berlino 1779, 2 volumoj); »Theobald, oder die Schwärmer« (Lepsiko 1784–85, 2 volumoj). Enhave pli riĉa estas lia membiografio kiu legeblas en serio kvazaŭ je »Heinrich Stillings Jugend« (Berlino 1777), »Heinrich Stillings Jünglingsjahre« (Berlino 1778), »Heinrich Stillings Wanderschaft« (Berlino 1778), »Heinrich Stillings häusliches Leben« (Berlino 1789) kaj »Heinrich Stillings Lehrjahre« (Berlino 1804). Riĉeco observa kaj emociega rakonto substrekas la valoron de la lasta verko kiu reaperis sub la titolo »Heinrich Stillings Leben, eine wahre Geschichte« (Berlino 1806, 5 volumoj). La finon liveris per »Heinrich Stillings Alter« (Heidelberg 1817) lia nepo Schwarz.

Famigis lin pli la multo da pietismaj kaj mistikaj skribitaĵoj, ekz. »Das Heimweh« (Marburg 1794–97, 4 volumoj), »Szenen aus dem Geisterreich« (Frankfurto 1797–1801), »Theorie der Geisterkunde« (Frankfurto 1808) kaj »Apologie der Theorie der Geisterkunde« (Frankfurto 1809) kie la interrilato de fantomoj kun la monduloj kreditis esti fakto; la tuton la aŭtoro eksplikas teologie-mistike. La multo da atakoj al tiaj verkoj ĉagrenigis la lastajn jarojn de Jung-Stilling. Liaj lastaj verkoj »Erzählungen« (Frankfurto 1814–15) kaj la de Schwarz eldonita antologio »Gedichte« (Frankfurto 1821) tute malgravas. Ĉarme kaj sprite karakterizis la amikon Jung en la verko »Dichtung und Wahrheit« Goethe. La unua kompleta verkareldono aperis inter 1843-44 en Stuttgart.

## Fonto 
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 10. Leipzig 1907, p. 366 (tie ĉi interrete).

## Eksteraj ligiloj 
* Verkoj surrete
* Prie ĉe Vikifontaro
* 
* Jung-Stilling-esploroj
* Alfred Klose: Johann Heinrich Jung-Stilling als Sozialethiker (1992)
* Jung-Stilling estante instruisto en Dreisbach 

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Pietismo
*
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Miklós Veress (ceramikisto)

**Miklós Veress** [miklOŝ vereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Veress Miklós** estis hungara ceramikisto.

Miklós Veress naskiĝis la  en Mezőtúr, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Veress akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis Miklós Borsos, István Gádor, Jenő Kerényi kaj József Somogyi. Li laboris en porcelanaj uzinoj en Kőbánya (1956-1966) kaj Hollóháza (1966-1989). Okazis mallonga interrompo, en 1983 li kreis en artista kolonio de Mezőtúr. Li pensiuliĝis en 1990, poste li estis privata ceramikisto kaj li partoprenis kelkfoje en la ceramika studio de Kecskemét. Li ricevis premiojn inter 1957-2006.

## Elektitaj ceramikaĵoj 
* monumento pri ceramikistoj (1967, Mezőtúr)
* portreto de Ferenc Iványi (1975, Hollóháza)
* *A tudás fénye* (surmura artaĵo, 1976, Mezőtúr)
* memorkolono (1984, Mezőtúr)
* portreto de Károly Szakmáry (1988, Hollóháza)
* statuo pri Blanka Teleki (Mezőtúr)

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Mezőtúr (1967, 1976, 1983, 2016)
* Budapeŝto (1983, 1999, 2015)
* Hollóháza (1994)

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
* mondekspozicio Bruselo (1957)
* Moskvo (1968)
* Budapeŝto (1968, 1974, 1982, 1991, 1994, 1998, 2002)
* Arthalo Budapeŝto (1972, 1978)
* Pécs (1972, 1978, 1994)
* Hódmezővásárhely (1982, 1998, 2003)
* Mezőtúr (1994, 2000, 2005, 2011)
* Nagykörű (2013)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Mezőtúr (2019) https://mezoturistak.hu/event/veress-miklos-emlektabla-avatas/ 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lolita Séchan

**Lolita Séchan** (naskiĝis  en Parizo) estas franca verkistino. Ŝi verkas porinfanan literaturon kaj ankaŭ komiksojn; ŝi publikigis sian unuan grafikan novelon *Les Brumes de Sapa* en la aĝo de 36 jaroj.

## Persona vivo 
Ŝi estas filino de franca kantisto, kantoverkisto Renaud. Ŝi estis edziniĝinta al kantisto, kantoverkisto Renan Luce.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Francaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kinga Szabó (ceramikisto)

**Kinga Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Kinga** estas hungara ceramikisto. Ŝia geedziĝa nomo estas (hungarece) *Schnöller Geyzáné*.

Kinga Szabó naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Kinga Szabó lernis la ceramikoteknikon de Géza Gorka (1961), poste ŝi laboris en la ŝtata industriarta entrepreno, inter 1962-1970 en popolarta kooperativo de Mezőtúr. Ŝi levis al arta nivelo la ceramikadon en Mezőtúr, ŝi formigis potojn per turnigado sur rado. Ŝi estis arta gvidanto de ceramika uzino de Szekszárd inter 1970-1996, poste ŝi konatiĝis pri la porcelana tekniko en Pécs (ŝi ankaŭ tie estis arta gvidanto). Ekde 2001 ŝi laboris en propra ateliero. Ŝi ricevis premiojn inter 1963-1998.

## Elektitaj ceramikaĵoj 
* *Halak, vadak, madarak* (glazurita reliefo, Madrido, 1981)
* *Bibliatartó oszlop* (kolono, Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vár), 1996)
* *Hattyús szökőkút* (fontano, Budapeŝto, 2002)
* *Madaras csempeképek* (surmura kahelo, Szentendre, 2004)
* *Tizenkét apostol szökőkút* (fontano, Páty, 2010)

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1964, 1974, 1978, 1985, 1991
* Helsinko (1972)
* Ulm (1987)
* Parizo (1988, 1993)
* Szeged (1994)

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (1965, 1972)
* Hungara Muzeo pri Metia Arto (1974, 1998)
* Novjorko (1994)
* Budapeŝto (1995, 1998)

## Elektitaj disĉiploj 
* Éva Kun (ceramikisto)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
39-a Ŝakolimpiko

La **39-a Ŝakolimpiko**, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 19-an de septembro kaj la 4-an de oktobro 2010, en Ĥanti-Mansijsko, Rusio.

## Rezultoj 
## Individuaj medaloj 
* Ŝaktabulo 1:  Vassily Ivanchuk 2890
* **Ŝaktabulo 2:  Emil Sutovsky 2895**
* Ŝaktabulo 3:  Vitaly Teterev 2853
* Ŝaktabulo 4:  Sergej Karjakin 2859
* Rezervo:  Mateusz Bartel 2706

### Rezultoj virina turniro 
## Individuaj medaloj 
* Ŝaktabulo 1:  Tatiana Kosintseva 2628
* Ŝaktabulo 2:  Nadezhda Kosintseva 2662
* Ŝaktabulo 3:  Yaniet Marrero Lopez 2511
* Ŝaktabulo 4:  Inna Gaponenko 2691
* Rezervo:  Mariya Muzychuk 2431

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
* Ŝakolimpiko ĉe OlimpBase

Kategorio:Ŝak-Olimpiko‎
Kategorio:Ŝako en Rusio
Kategorio:Ŝako en 2010
Kategorio:Ĥanta-Mansio
Kategorio:2010 en Rusio
Kategorio:Eventoj en Rusio
40-a Ŝakolimpiko

La **40-a Ŝakolimpiko**, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 27-an de aŭgusto kaj la 10-an de septembro 2012, en Istanbulo, Turkio.

## Rezultoj 
## Individuaj medaloj 
* Ŝaktabulo 1:  Levon Aronian 2849
* Ŝaktabulo 2:  David Navara 2869
* **Ŝaktabulo 3:  Shakhriyar Mamedyarov 2880**
* Ŝaktabulo 4:  Vladislav Tkachiev 2750
* Rezervo:  Dmitry Jakovenko 2783

### Rezultoj virina turniro 
## Individuaj medaloj 
* Ŝaktabulo 1:  Hou Yifan 2645
* Ŝaktabulo 2:  Zhao Xue 2574
* **Ŝaktabulo 3:  Nadezhda Kosintseva 2693**
* Ŝaktabulo 4:  Huang Qian 2547
* Rezervo:  Natalia Pogonina 2487

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ŝakolimpiko ĉe OlimpBase

Kategorio:Ŝak-Olimpiko‎
Kategorio:Ŝako en 2012
Kategorio:Ŝako en Turkio
Kategorio:Istanbulo
Kategorio:Eventoj en Turkio
31092 Carolowilhelmina

'*31092 *Carolowilhelmina'''* estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la Dukoj Karl kaj Wilhelm de Brunsvigo. En 1745 ili fondis la *Collegium Carolinum*, *alma mater'' de Carl Friedrich Gauss, nun konata kiel la Brunsviga Universitato de Teknologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Zdeněk Moravec
Estoublon

''''* (jen france, okcitane *-*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane *Provença-Aups-Còsta d'Azur''). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la administrejo ()
* bazaj turismaj informoj ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence

eta|maldekstra|600px|panoramo
eta|maldekstra|600px|sommera pejzaĝo inter la Bégude kaj Estoublon
eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
Possenhofen

**Possenhofen** (iam kromnomata nur **Possi**) estas kastelo troviĝanta sur bordo de lago Starnberger See netute 30 kilometrojn sudokcidente de Munkeno en Bavario. La konstruaĵo estis proklamita konstrua memorindaĵo.

## Historio kaj nuntempo 
Sur loko de la hodiaŭa kastelo devene situis burgo, kiu ĉi tie estis konstruita en la jaro 1536, sed poste ĝi estis neniigita dum la Tridekjara milito, sekve poste alikonstruita al la ĝisnuna kastela aspekto.

Ĝi estas konata precipe kiel restadejo de la antaŭlasta aŭstra imperiestrino kaj ĉeĥa kaj hungara reĝino Elizabeto de Aŭstrio-Hungario. Ŝi vivis ĉi tie en sia infanaĝo komune kun siaj gepatroj kaj gefratoj, poste, kiam ŝiaj gepatroj, Maksimiliano Jozefo de Bavario kaj lia edzino Ludovika de Bavario, aĉetis tiun ĉi kastelon en la jaro 1834 kiel sia kamparana sidejo. Ĉirkaŭas ĝin ampleksa kastelparko kaj ĝardeno.

Nuntempe ĉi tie troviĝas studenta loĝigejo (internulejo) kaj muzeo dediĉita al imperiestrino Elizabeto de Aŭstrio-Hungario (naskiĝinta Elizabeto de Bavario).

## Naskiĝintoj
* Elizabeta Gabriela de Bavario, pli posta belga reĝino

## Literaturo 
* Max von Chlingensperg: *Der Würmsee und seine Uferorte*. München 1846.
* Bernhard Graf: *Sisis Geschwister*. München 2017, ISBN 978-3-86906-977-7.
* Marita Krauss; Erich Kasberger: *Ein Dorf im Nationalsozialismus: Pöcking 1930–1950*. München 2019, ISBN 978-3-862223-21-3.
* Karl von Leoprechting: *Stammbuch von Possenhofen, der Insel Wörth und Garatshausen*. München 1854.
* Christian Sepp: *Ludovika. Sisis Mutter und ihr Jahrhundert*. München 2019, ISBN 978-3-94433-487-5.
* Gerhard Schober: *Schlösser im Fünfseenland. Bayerische Adelssitze rund um den Starnberger See und den Ammersee.* Oreos-Verlag, Waakirchen 2005, ISBN 3-923657-83-8, p. 204–225.
* Lorenz Westenrieder: *Beschreibung des Wurm- oder Starenbergersees*. München 1784.

## Pluaj fotoj

Château de Possenhofen 023.jpg|Possenhofen
Château de Possenhofen 011.jpg|Possenhofen
Schloss Possenhofen 01.JPG|Possenhofen
Schloss Possenhofen mb-1.jpg|Possenhofen

Possenhofen
Kategorio:Distrikto Starnberg
Possenhofen
Fervojlinio Bohumín – Čadca

**Fervojlinio Bohumín–Čadca** estas interŝtata durela fervojlinio kun longeco 69 kilometroj kuniganta regionon de Ostrava kun nordokcidenta Slovakio. En horaro por vojaĝantoj ĝi estas gvidata sub numero **320.** Ties konsisto estis ankaŭ sektoro el Dětmarovice ĝis Petrovice u Karviné. Sed hodiaŭ tiu ĉi linio memstara sub numero 326 Dětmarovice-Petrovice u Karviné de GVD 2014-2015.

## Vidu ankaŭ 
* Fervojlinioj en Ĉeĥio


Bohumín - Čadca
Bohumín - Čadca
Kategorio:Fervoja transporto en Moraviasilezia regiono
Kategorio:Transporto en distrikto Karviná
Kategorio:Transporto en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Konstruaĵoj en Bohumín
Kategorio:Transporto en Bohumín
Kategorio:Dolní Lutyně
Kategorio:Dětmarovice
Kategorio:Petrovice u Karviné
Kategorio:Transporto en Karviná
Kategorio:Konstruaĵoj en Karviná
Kategorio:Stonava
Kategorio:Chotěbuz
Kategorio:Konstruaĵoj en Český Těšín
Kategorio:Transporto en Český Těšín
Kategorio:Konstruaĵoj en Třinec
Kategorio:Vendryně
Kategorio:Bystřice (distrikto Frýdek-Místek)
Kategorio:Hrádek (distrikto Frýdek-Místek)
Kategorio:Návsí
Kategorio:Transporto en Jablunkov
Kategorio:Konstruaĵoj en Jablunkov
Kategorio:Bocanovice
Kategorio:Dolní Lomná
Kategorio:Mosty u Jablunkova
Kategorio:Čadca
Kategorio:Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio
Faucon

**Faucon** (prononco [fo kɔ̃]) povas rilati al la sekvantaj francaj komunumoj:
* Faucon (Vaucluse) estas komunumo situanta en la departemento *Vaucluse*.
* Faucon-de-Barcelonnette estas komunumo situanta en la departemento *Alpes-de-Haute-Provence*.
* Faucon-du-Caire estas komunumo situanta en la departemento *Alpes-de-Haute-Provence*.
Kie estas la mortintoj?: La respondo de la Biblio

**Kie estas la mortintoj? La respondo de la Biblio** estas verko de J. F. Rutherford.

Ekzemplero de la libro troviĝas en Hungario, en Budapeŝto, ĉe Országos Idegennyelvű Könyvtár (OIK). Temas kiel la titolo sugestas pri religitema verko.

|}

## Notoj 
Kategorio:Religiaj verkoj
Evakuanta seĝo

eta|dekstra|180px|La ilo
La **evakuada seĝo** estas ilo por savi vunditojn kaj movmalkapablulojn el konstruaĵoj dum katastrofoj aŭ incendio. Ĝi estas inventita en 1982 en Usono. Por uzi ĝin, oni bezonas helpanton, kiu fiksas la uzanton kaj manipulas la ilon. Ankaŭ malfortaj helpantoj povas tiel savi pezajn kaj senpovajn homojn.

Iuj tipoj estas stirataj de la pezo de ĝia uzanto, aliaj estas elektromovaj, kaj eblas moviĝado ankaŭ supren. Estas modeloj, kiuj bezonas du helpantojn; tiuj estas uzataj por ambulancoj, estas faldeblaj kaj fikseblaj al transporta bendo. En transportaj veturiloj oni povas fiksi sidantan pacienton, kiu do ne bezonas ŝanĝi sian pozicion. Por ili estas ankaŭ rigidaj evakuadaj seĝoj. Oni preferas en ambulancoj fiksi lin kuŝe en brankardo.

## Tradukita 
* 
* 
* 

Kategorio:Movmalkapableco
Internacia Tago de Feliĉo

**Internacia Tago de Feliĉo** (angle: *International Day of Happiness*) – festo fiksita de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj per rezolucio A/RES/66/281 el la tago 28-a de junio 2012. Por la celebrado oni indikis la tagon 20-a de marto. 

Proklamo de la Feliĉ-Tago estis parto de diplomatia kampanjo de la himalaja reĝlando Butano, kiu jam de 1972 aplikas indicon de malneta enlanda feliĉo, servanta al pritakso de la viv-kvalito en maniero pli tuteca ol universale aplikata ekskluzive ekonomia malneta enlanda produkto. 

## Vidu ankaŭ
* Monda raporto pri feliĉo
* pozitiva psikologio

## Eksteraj ligiloj
* Przesłanie SG z okazji Międzynarodowego Dnia Szczęścia - mesaĝo de la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj okaze de Internacia Tago de Feliĉo

Kategorio:Internaciaj tagoj de Unuiĝintaj Nacioj 
Kategorio:Emocioj
Katalin Katona

**Katalin Katona,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Katona Katalin** estis hungara oraĵisto, ordinara membro de Hungara Arta Akademio (2012).

Katalin Katona naskiĝis la  en Ráckeve, ŝi mortis la .

## Biografio 
Katalin Katona akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1975. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis József Engelsz kaj Gyula Illés. Komence ŝi kreis juvelojn, ornamskatolojn, kandelingojn, pli poste reliefojn, medalojn, skulptaĵetojn kaj similajn. Ŝi prilaboris ĉiuspecajn metalojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1984-2005.

## Elektitaj artaĵoj 
* etskulptaĵo (1994, Bratislavo)
* blazono kun anĝelo (1993, Vieno)
* lustroj (1997, tombejo de Buda)
* flugila kandelingo (bronzo)
* *Puttó* (1997, Ráckeve) 
* *A prédikátor* (skulptaĵo, 2018, Ráckeve)

## Elektitaj redaktaĵoj 
* *Ezüst, bronz, vas : Ötvösművészek, 2005* (2005)
* *VI. Ötvösművészeti Biennálé* (2007)

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1988, 1996, 2012)
* Ráckeve (2002)

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (1982, 2001)
* Erlangen (1983)
* Ráckeve (1996, 2000, 2002)
* Budapeŝto (2000, 2008)
* Liège (2000)

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oraĵistoj
Alexandre Jollien

**Alexandre JOLLIEN** (naskiĝis la  en Sierre, Svislando) estas svisa aŭtoro kaj filozofo.

## Biografio 
Pro strangolo de sia umbilika ŝnuro dum sia naskiĝo, li estas cerboparalizulo. De 3 ĝis 20-jaraĝa, li vivis en porparalizula specialigita instituto en Sierre. Li studis en Siono poste en la Universitato de Friburgo, kie li trapasis licencion pri beletro kaj magistron pri filozofo. Li ankaŭ studis la malnov-grekan lingvon en la Trinity College de Dublino.

Lia unua libro *Éloge de la faiblesse* (*Apologio de la malforteco*), eldonita en 1999, ricevis en 2000 la premion Montion pri beletro kaj filozofio. Ĝi estis adaptita teatren kaj enscenigita de la aŭtoro Charles Tordjman, kaj turneigita en Francio kaj Svislando de 2005 ĝis 2007.

En 2010, lia libro *La nuda filozofo* ricevis la premion *Psychologies-Fnac*. Li samjare ankaŭ ricevis la premion *Pierre Simon* pro sia tuta verkaro.
Alexandre Jollien restadis de 2013 ĝis 2016 en Sud-Koreio por "resaniĝi": li studis kaj praktikis la Zen-on ĉe spirita majstro kaj studis la Evangeliojn.
Li estas prelegisto pri greka filozofio kaj agadas rilate al handikapeco.
Alexandre Jollien geedziĝis en 2004 kun svislandanino kiun li renkontis en Dublino. Ili havas 3 infanojn.

## Verkaro 
* *Éloge de la faiblesse* (laŭdo de malforteco), Paris, Éditions du Cerf, 1999, 108 p. (ISBN 978-2-204-06384-5)
* ''Le Métier d'homme*, Seuil, 2002 (ISBN 978-2-02-052606-7)
* *La Construction de soi* : un usage de la philosophie, Seuil, 2006, 192 p. (ISBN 978-2-02-062888-4)
* *Le Philosophe nu*, Seuil, 2010, 192 p. (ISBN 978-2-02-095915-5)
* *Petit Traité de l'abandon : pensées pour accueillir la vie telle qu'elle se propose*, Seuil, 2012, 117 p. (ISBN 978-2-02-107941-8)
* *Vivre sans pourquoi : Itinéraire spirituel d'un philosophe en Corée*, Seuil-L’Iconoclaste, 2015, 338 p.
* *Trois amis en quête de sagesse'' kun Matthieu Ricard kaj Christophe André, L'Iconoclaste-Allary Éditions, 2016
* *La sagesse espiègle*, Gallimard, 2018, 224 p.
* *À nous la liberté*, kun Christophe André kaj Matthieu Ricard, L'Iconoclaste-Allary Éditions, 2019

## Referencoj 
Kategorio:Svisaj filozofoj
33440 Nicholasprato

'*33440 *Nicholasprato'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Nicholas Prato'', artisto kaj metiisto, entuziasma subtenanto de la scienco, kosmo kaj astronomio. Li laboris pri la redukto de infraruĝaj spektroj prenitaj per la teleskopo Keck II.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Dapitan

**Dapitan** aŭ **Dapitano** (oficiale en angla: *City of Dapitan*; en cebua: *Dakbayan sa Dapitan*; en subanona: ''Gembagel G'benwa Dapitan*/*Bagbenwa Dapitan*) aŭ simple referencata kiel *Dapitan City* (Dapitanurbo), estas 3a-klasa urbo en la provinco Norda Zamboango, Filipinoj. Laŭ la popolnombrado de 2015, estis loĝantaro de 82 418 personoj.

Ĝi estis historie grava kiel la loko kie José Rizal estis ekzilita fare de la hispanoj pro sia revolucia agado por la sendependeco de Filipinoj. Li estas konsiderata nacia heroo, kaj la urbo liahonore kiel "Shrine City in the Philippines." Ĝi estas ofte ankaŭ konsiderata ĉefurbo de la insulo Mindanao. La urbo estas ankaŭ hejmo de la *Gloria's Fantasyland'', nome unua amuzparko en Mindanao.

Estas haveno kaj aviadeblo el la flughaveno de Dipolog.

## Notoj 
Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Kategorio:Historio de la Filipinoj
László L. Menyhért

**László L. Menyhért** [lAslO el menjhErt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **L. Menyhért László** estis hungara arthistoriisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, muzikisto.
eta|László L. Menyhért muzikas en 1985
László L. Menyhért naskiĝis la  en Sátoraljaújhely, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László L. Menyhért akiris diplomojn en Altlernejo György Bessenyei en 1977 kaj Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1988. Inter 1980-1987 li havis muzean postenon en Szolnok, inter 1987-1991 li estis arta gvidanto en studio, inter 1991-1993 li estis viclernejestro. Ekde 1993 ĝis sia morto li estis lektoro en la jam menciita altlernejo. Ekde 1998 ĝismorte li ankaŭ instruis en la Hungara Belarta Universitato kaj inter 2000–2005 en la Katolika Universitato Péter Pázmány. Li komencis doktoriĝi en 2009, sed la malsano kaj morto baris tion. Lia disertaĵo estis *A képi források szerepe a gyermekkortörténet és a művészeti nevelés kutatásában* en 2009. Li postlasis edzinon kun filo.

En la junaj jaroj li ŝatis muzikadi, lia muzikilo estis la transversa fluto.

## Elektitaj libroj 
* *Szandai Sándor* (1983)
* *Képzőművészeti irányzatok a XX. század második felében* (1996)
* *A művészeti nevelés és művészképzés története* (2001)
* *Okkult művészetek kézikönyve* (2004)

## Elektitaj artikoloj 
* *Szandai Sándor a szobrász* (1980)
* *A Szolnoki Művésztelep újjászületése* (1985)
* *Inconnu csoport* (1994)
* *Op Art-tól a Hard Edge-ig* (2000).
* *Magyarországi művésztelepek* (2007)

## Elektitaj disĉiploj 
* Éva Szabó (ceramikisto)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj flutistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
35371 Yokonozaki

'*35371 *Yokonozaki'''* estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la monto Njukasa, proksime de Fuĵimi (gubernio Nagano, Japanio). 
 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Yoko Nozaki'', estrino de la muzeo de Higaŝijamato, kiu dividis astronomion kun la ĝenerala publiko dum multenobraj jaroj. Ŝi estas unu el plej famaj planetariaj prezentistinoj en Japanio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Masanori Hirasawa
Kategorio:Malkovrita de Shohei Suzuki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Johann Daniel Salzmann

**Johann Daniel SALZMANN** (naskiĝinta la  en Strasburgo, mortinta la ) estis alzaca juristo kaj populara filozofo. En la verko goeta *Dichtung und Wahrheit* li aperas sub la nomo "Actuarius S.".

## Vivo 
En Strasburgo li flegis rondon da intelektuloj al kiu apartenis i.a. Johann Wolfgang Goethe, Jakob Michael Reinhold Lenz kaj Johann Heinrich Jung-Stilling. Tie li portis la nomon de Sokrato. Li laboris en la strasburga Ekonomia ĉambro kie li nomiĝis en 1758 voktuja sekretario (actuarius): li ege meritis pro bona administrado de pororfanaj monoj. Ekde 1774 li havis helpiston kaj en 1790 li pensiuliĝis. Goeto mem peris la preson de ses prelegoj kiujn Salzmann estis farinta inter februaro 1772 kaj aŭgusto 1774. Lia popularfilozofio entenis ankaŭ bonaĵojn priedukajn kaj li kombinis la optimismon de Gottfried Wilhelm Leibniz kun sprita enmikso de ideoj de Rousseau.

Tri eseoj pri la justeco, la ĝenerala feliĉo kaj la geedzeco bedaŭrinde perdiĝis.

Parenco de li havis rilaton al la frankfurta ĉirkaŭaĵo goeta: lia strasburga kuzo Friedrich Rudolph Salzmann, teologo, ĵurnalisto kaj framasonisto kiu poste iĝis teozofo, intencis en 1779 edziĝi al Charlotte von Barckhaus-Wiesenhütten, parencino kaj amikino goeta kaj amikino de la iama goeta fianĉino Anna Elisabeth von Türckheim. La saman jaron iĝis forlaso de ŝi pro troa sociala malegaleco. En 1784 ŝi edziniĝis al juĝisto el Wetzlar, Eberhard Christoph von Oetinger, nevo de prelato Friedrich Christoph Oetinger.

## Verkaro 
* *Kurze Abhandlungen über einige wichtige Gegenstände aus der Religions- und Sittenlehre*, Frankfurt am Main 1776 (reeldono: Metzler, Stuttgart 1966). La ĉapitroj jenas: "Über die Wirkungen der Gnade; über die Liebe; über die Rache; über Tugend und Laster; über Gemütsbewegungen, Neigungen und Leidenschaften; über Religion".

## Referencoj 
## Literaturo 
* August Stöber: ''Der Aktuar Salzmann: Goethe's Freund und Tischgenosse in Straßburg. Eine Lebens-Skizze''. Völcker, Frankfurt am Main 1855 (interrete)
* 

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
La Bigne

**La Bigne** estas malaperinta franca  situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Bignetons*.

Ĝi nun formas parton de Seulline.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Calvados
Boragaloj

La **boragaloj** () estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 5 familiojn, ĉirkaŭ 190 genrojn kaj pli ol 2900 speciojn.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (21 jun. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Boraginales* Juss. ex Bercht. & J.Presl - boragaloj
****Boraginaceae* Juss. - boragacoj
****Icacinaceae* Miers - ikacinacoj
****Metteniusaceae* H.Karst. ex Schnizl. - meteniusacoj
****Oncothecaceae* Kobuski ex Airy Shaw - onkotekacoj
****Vahliaceae* Dandy - valiacoj

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Le Bô

''''*  estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento *Kalvadoso* kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Caen kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
* Le Bô ĉe CDC Cingal – Suisse Normande

Kategorio:Komunumoj de Calvados
Sámuel Libay

**Sámuel Libay** [ŝAmuel libai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Libay Sámuel** estis hungaria oraĵisto (slovakaj fontoj traktas lin slovako). Lia plej konata filo estis Károly Lajos Libay.

Sámuel Libay naskiĝis la  en Modor, (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Modra en Slovakio), li mortis la  en Besztercebánya, (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Banská Bystrica en Slovakio).

## Biografio 
Sámuel Libay komence lernis la oraĵistan metion hejme de sia patro (same oraĵisto), poste en Pressburg, fine inter 1803-1805 en Vieno. Li eklaboris en Besztercebánya en 1805, post 2 jaroj li havis membrecon en la gildo. Li edziĝis al germanino en 1811, lia edzino naskis naskis 6 gefilojn inter 1812-1825. Li estis gildestro en 1833, 1835, 1845 kaj 1858, li estis nomumitaj honoraj gildanoj de Pest (urbo) kaj Vieno. Liaj artaĵoj troveblas en slovakaj kaj hungaraj muzeoj, ankaŭ en privataj kolektoj. 

## Elektitaj artaĵoj 
* ceremonia gilda ĉeno (1828, nun en Banská Bystrica)
* akrido (1830, nun en Hungara Muzeo pri Metia Arto en Budapeŝto) 
* arĝenta dupinta broŝuro (1840, nun en Banská Bystrica)
* busto de Francisko la 1-a (Aŭstrio) (1840, nun en Hungara Muzeo pri Metia Arto)
* ornamskatolo (1843, nun en Bratislavo)
* statueto pri Napoleono (1847, nun en Hungara Muzeo pri Metia Arto)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)
* slovaklingva biografio 
* slovaklingvaj datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oraĵistoj
Kategorio:Slovakaj oraĵistoj
Meteniusacoj

La **meteniusacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo boragaloj (*Boraginales*). Ĝi enhavas ununuran genron (meteniuso) kaj 3 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Boraginales* Juss. ex Bercht. & J.Presl - boragaloj
****Metteniusaceae* H.Karst. ex Schnizl. - meteniusacoj
*****Metteniusa* H. Karst. - meteniuso

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Le Breuil-en-Auge

**Le Breuil-en-Auge** estas franca  situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Breuillois*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Le Breuil-en-Auge ĉe CdC Terre d'Auge

Kategorio:Komunumoj de Calvados
Pola Muzeo en Rapperswil

**Pola Muzeo en Rapperswil** () estas pola historia muzeo en Rapperswil SG (Svislando), fondita en 1870 kiel Nacia Pola Muzeo (Muzeum Narodowe Polskie) laŭ iniciato de Agaton Giller fare de grafo Władysław Plater cele de sekurigo de polaj historiaj monumentoj kaj promocio de polaj aferoj.

En 1927 kolektoj estis transprenitaj de Nacia Muzeo en Varsovio kaj Nacia Biblioteko de Pollando. Presaĵoj kaj manuskriptoj detruiĝis komence de la dua mondmilito dum Sieĝo de Varsovio kaj poste estis bruligitaj de germanoj post la ribelo de Varsovio.

En 1975 la muzeo estis rekreita.

En 2022 decide de aŭtonomiaj regopovoj de Rapperswil, la muzeo estos fermita.

## Membroj de la Societo de Nacia Pola Muzeo en Rapperswill 
* Adam Asnyk
* Odo Bujwid
* August Cieszkowski
* Roman Dmowski
* Jan Kasprowicz
* Ernest Malinowski
* Jaroslav Vrchlický

## Filmo 
En 2008 laŭ iniciato de la Muzeo de Pola Historio en Varsovio estis realigita de la rimedoj de Ministerio pri Kulturo kaj Nacia Heredaĵo filmo "Serce Polski – Rapperswil" (Koro de Pollando - Rapperswill) reĝisorita de Bogdan Łoszewski.

## Bibliotekistoj 
* 1892–1896 – Stefan Żeromski
* 1901–1910 – Florian Znaniecki

## Vizitantoj 
* Bolesław Prus (1895)
* Bronisław Piłsudski (1915)
* Christopher Kasparek (2007)

## Bibliografio 
* Edward Chwalewik, *Zbiory polskie w ojczyźnie i na obczyźnie* (Polaj kolektoj en la patrujo kaj eksterlande), volumo 2, Varsovio 1927, p. 141-151

## Eksteraj ligiloj 
* Muzeum Polskie w Rapperswilu Pola Muzeo en Rapperswil (pole, germane, angle)
* Serce Polski – Rapperswil (PL); film zrealizowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Koro de Pollando - Rapperswil (YouTube)

Kategorio:Pola diasporo
Kategorio:Aperis en 1937
Kategorio:Kulturo de Pollando
Kategorio:Muzeoj en Svislando
Katalin Reményi

**Katalin Reményi** [remEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Reményi Katalin** estas hungara oraĵisto, instruisto.

Katalin Reményi naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Katalin Reményi akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1975. Inter 1976-1978 ŝi laboris en kooperativo en Budapeŝto, poste ŝi majstriĝis, sekve ŝi estis privata oraĵisto kaj partoprenis en ekspozicioj. Ekde 1990 ŝi instruis disĉiplojn. Li fondis ankaŭ lernejon, sed pro financaj problemoj la lernejo fermis.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Munkeno (1978)
* Budapeŝto (1983, 1993, 2003)
* Bruselo (2004)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oraĵistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Thury-Harcourt

**Thury-Harcourt** estas malaperinta franca  situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Harcourtois*.

Ĝi nun formas parton de Thury-Harcourt-le-Hom.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados
* Thury-Harcourt (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Le Hom)
* Thury-Harcourt ĉe CDC Cingal – Suisse Normande

Kategorio:Thury-Harcourt-le-Hom
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Calvados
35419 Beckysmethurst

'*35419 *Beckysmethurst'''* estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey'' (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita astrofizikistino Rebecca (Becky) Smethurst, laboranta ĉe la Universitato de Oksfordo. Ŝia esplorado temas pri galaksioj kaj ties pezegaj nigraj truoj. Ŝi bontenas tre bonkvalitan JuTuban kanalon kun pli ol 100 000 abonantoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998