open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Struktura teorio

La **teorio pri strukturigo**, ankaŭ konata kiel *la **teorio de strukturado***, estis formulita de la brita sociologo Anthony Giddens en sia libro *"The Constitution of Society" (La Konstitucio de la Socio)* de 1984.  Ĉi tiu teorio reprezentas fundamentan teorion kaj apartenas al la grupo de sociaj teorioj. 

La teorio pri strukturigo estas unu el la pli lastatempaj provoj solvi malnovan epistemologian problemon en la sociaj sciencoj : Kiel oni imagu la rilaton inter la individuo kaj la socio, aŭ alivorte: Kiel oni imagu la rilaton inter la partoj kaj la tuto, aŭ inter ago kaj strukturo? Giddens estas unu el tiuj aŭtoroj, kiuj konsideras kaj la emfazon pri la individuo (vidu metodikan individuismon ) kaj la emfazon pri "socio" (vidu metodikan kolektivismon ) kiel unupartiaj kaj kontraŭas tion per modeloj, kiuj provas konekti ĉi tiujn polusojn. Ŝlosila koncepto por li estas la *dueco de strukturo*, per kiu li celas interagadon inter ago kaj strukturo.

La teorio argumentas, ke socia vivo estas pli ol hazardaj agoj de individuoj en socio, sed estas nur parte determinita de sociaj fortoj. Alivorte, temas ne nur pri amaso da agadoj je la mikro-nivelo, sed aliflanke - ĝi ne kompreneblas nur per observado de la makro-nivelo.

Giddens scivolas kiel aparta socia ordo kreiĝas kaj konserviĝas; la radiko de la solvo kuŝas en la kompreno, ke sociaj strukturoj, kiel sklaveco, burokratio, familio kaj parlamento, estas, unuflanke, la rezulto de la konduto de individuaj membroj de kolektivo, sed aliflanke, ili ankaŭ estas tiuj, kiuj diktas la kondutajn ŝablonojn de ĉi tiuj individuoj. Ĉiu konduto laŭ la reguloj de iu ajn socia strukturo estas samtempe kontribuo al la reproduktado aŭ kreado de ĝiaj ludreguloj.

Tiun ĉi agadon plenumas la agantoj de la centro, tio estas, la individuoj en la socio, kiuj konscias pri siaj agoj kaj povas klarigi kaj pravigi ilin. Kvankam agantoj estas produktoj de kulturo, socia strukturo, edukado, kaj la kredoj kaj valoroj, kiujn ili internigis, ili ankaŭ kapablas prezenti sendependan interpreton de ĉi tiuj valoroj kaj traduki ilin en agojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Anthony Giddens'*The constitution of society: An outline of the theory of structuration*.

Kategorio:Sociaj teorioj
Kategorio:Sociologiaj teorioj
Kategorio:Kritika teorio
Kategorio:Socia evoluo
Kategorio:Politika filozofio
Kategorio:Sociaj temoj
John Fowles

**John Robert FOWLES** /faʊlz/ (n. la 31-a de marto 1926 en Leigh-on-Sea apud Londono; m. la 5-a de novembro 2005 en Lyme Regis) estis angla rakontisto, poeto kaj eseisto. Li estas unu el la plej elstaraj reprezentantoj de postmodernismo en literaturo kaj havis signifan influon sur la literaturon de la lasta triono de la 20-a jarcento. 

## Verkado 
Dum siaj studentiĝo en Oksfordo, Fowles unue komencis pripensi vivon kiel verkisto, precipe post legado de ekzistencialistoj kiel Jean-Paul Sartre kaj Albert Camus. Kvankam li ne identiĝis kiel ekzistencialisto, lin inspiris iliaj skribaĵoj, kiujn motivis sento, ke la mondo estas absurda. 

Post siaj studoj li laboris kiel instruisto en Francio, Grekio kaj Anglio. En Grekio li renkontis sian estontan edzinon, Elizabeth Whitton. En 1963 li atingis sukceson per sia unua romano, *La Kolektanto.* La rekono igis lin forlasi instruadon kaj sekvi karieron kiel verkisto.

*En 1968,* Fowles translokiĝis al Lyme Regis en Dorset - urbo, kiun li poste uzis kiel scenejon por sia romano ''The French Lieutenant 's Woman*. En la sama jaro, li kontribuis al la filmadapto de  The *Magus*, romano de 1965 loze bazita sur liaj spertoj en Grekio; sed la filmo ne estis sukceso. Tamen, la filmadapto de Karel Reisz (kun scenaro de Harold Pinter) de *The French Lieutenant's Woman* estis publikigita en 1981, kun Meryl Streep kiel ĉefrolulo. La filmo estis nomumita por Akademia Premio.

La plej konata nefikcia verko de Fowles estas eble  *The Aristos*, kolekto de filozofiaj reflektoj. Pluraj kritikistoj konsideras Fowles unu el la fondintoj de brita postmodernismo. 

## Verkaro 
* (1963) *The Collector*
* (1964) *The Aristos*, essays ()
* (1965) *The Magus* (revised 1977)
* (1969) *The French Lieutenant's Woman*
* (1973) *Poems by John Fowles*
* (1974) *The Ebony Tower*
* (1974) *Shipwreck*
* (1977) *Daniel Martin*
* (1978) *Islands*
* (1979) *The Tree*
* (1980) *The Enigma of Stonehenge*
* (1982) *A Short History of Lyme Regis*
* (1982) *Mantissa*
* (1985) *A Maggot*
* (1985) *Land* (with Fay Godwin)
* (1990) *Lyme Regis Camera*
* (1998) *Wormholes - Essays and Occasional Writings*
* (2003) *The Journals – Volume 1*
* (2006) *The Journals – Volume 2*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  John Fowles–The Web Site
* "Verkisto John Fowles mortas maljuniĝita 79", BBC Novaĵoj, la 7-an de novembro 2005.
* Nekrologo ĉe la *The New York Times'' de John Fowles.

Kategorio:Anglaj humanistoj
Kategorio:Anglaj eseistoj
Kategorio:Anglaj ateistoj
Kategorio:Britaj verkistoj
Movado Patriota por Savado kaj Restarigo

La **Patriota Movado por Savado kaj Restarigo** (, akronime **MPSR**) estas la reganta armea junto de Burkino ekde januaro 2022.

## Puĉoj 
### Januara puĉo 
La 24-an de januaro 2022, la MPSR okazigis puĉon gvidita de Paul-Henri Sandaogo Damiba, kiu elpostenigis kaj arestis prezidanton Roch Marc Christian Kabore kaj ĉefministron Lassina Zerbo.

### Septembra puĉo 
Paul-Henri Sandaogo Damiba estis elpostenigita de la ĥunto la puĉo pro sia nekapablo trakti la plimalboniĝantan islamisman ribelon en Burkino. Anstataŭe, kapitano Ibrahim Traoré estis nomumita estro de la movado. 

## Ĉefuloj 
* Ibrahim Traoré
* Kiswensida Farouk Azaria Sorgho
* Paul-Henri Sandaogo Damiba (antaŭulo)

## Referencoj 
Kategorio:Militreĝimoj
Kategorio:Politiko de Burkino
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Tim Cahill

**Timothy Filiga "Tim" CAHILL** AO /ˈkeɪhɪl/ (naskita la 6-an de decembro 1979 en Sidnejo, Novsudkimrio) estas aŭstralia iama futbalisto. Li ludis en Anglio dum ok jaroj por Millwall kaj Everton kaj estas la rekordgolinto de la aŭstralia nacia teamo. Li povis ludi en la mezkampo aŭ antaŭe. Malgraŭ sia alteco de 1,78 metroj, Cahill estis konsiderata bonega kapludanto kaj havis grandan saltkapablon. 

## Kluba kariero 
En la sezono 2003-04, Cahill estis ŝlosila ludanto por Millwall FC, kiu atingis sian unuan FA-Pokalfinalon kaj lokon en la UEFA-Pokalo. Entute, Cahill ludis 250 ludojn por Millwall, trafante 57 golojn. Antaŭ la sezono 2004-05, li subskribis kontrakton kun Everton FC, kie li ludis 278 ludojn en 8 sezonoj, trafante 68 golojn. En julio 2012, li estis aĉetita de la New York Red Bulls.
La 2an de februaro 2015, Cahill anoncis sian translokigon de New York Red Bulls al la ĉina klubo Shanghai Greenland FC.  Li forlasis la klubon en februaro 2016.  Li poste pasigis kelkajn monatojn ĉe Hangzhou Greentown FC antaŭ ol reveni al sia patrujo kaj Melbourne City FC.

## Nacia teamo kariero 
Cahill debutis por la aŭstralia nacia teamo en 2004. Li ludis por Aŭstralio ĉe la Olimpikoj de 2004. En la unua matĉo de la lando ĉe la Futbala Mondpokalo de 2006, kontraŭ Japanio, Cahill eniris la ludon kiel anstataŭanto en la dua duono, kiam Japanio gvidis 1-0. Du goloj de Cahill renversis la situacion, kaj Aŭstralio fine venkis 3-1. Li estis nomita la Futbalisto de la Jaro de Oceanio en 2004.
Li estis nomita en la aŭstralian teamon por la FIFA Konfederacia Pokalo 2017 en Rusio. 

La 25an de junio 2017, li gajnis sian 100-an ĉapon por Aŭstralio.

Li estis elektita en la aŭstralian teamon por la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Tim Cahill ĉe la Everton retejo
* 
* Tim Cahill ĉe Futbalo-Kandidataroj.Com
* 

Kategorio:Irlandodevenaj aŭstralianoj
Kategorio:Aŭstraliaj futbalistoj
Kategorio:Aŭstraliaj aŭtobiografoj
Paul-Henri Sandaogo Damiba

**Paul-Henri Sandaogo DAMIBA** (naskita la 2-an de januaro 1981 en Uagaduguo) estas militisto el Burkino, kiu estris la Movadon Patriotan por Savado kaj Restarigo (MPSR). 

Post puĉo, kiam li forigis la prezidanton Roch Marc Christian Kaboré, li funkciis kiel ŝtatestro de januaro ĝis septembro 2022. La 30-an de septembro 2022, li estis detronigita per alia puĉo.

Li estis provizora prezidanto de Burkino Faso de la 31-a de januaro ĝis la 30-a de septembro 2022, kiam li estis elpostenigita per puĉo fare de sia propra milita kolego Ibrahim Traoré. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Burkinaj militistoj
Nihon Esuperanto Kyōkai

Ĉi tiu japana nomo (日本エスペラント協会, Nihon/Nippon Esuperanto Kyōkai, Nippon Esperanto-Kyôkai, Nippon E-Kyôkai) havas pli ol unu signifon:
***Japana Esperanto-Instituto** (JEI): La japanlingva nomo farĝis tio en 2012.

Historie:
*Nippon E-Kyôkai de Abiko Teizirô (1905): Mallongdaŭra, frua grupo en Tokio, eble la unua kun tiu japana nomo.
*Nippon Esperanto-Societo (NES) (Majo 1906): La unua loka grupo, fondita en Jokosuko de Katō Misao.
*Japana Esperantista Asocio (JEA) (Junio 1906): La unua nacia asocio, fondita en Tokio de Kuroita, Asada, Abiko, kaj aliaj. Ĝi konsolidis la pli fruajn iniciatojn (Abiko aliĝis, NES fariĝis filio).

Kategorio:Japanaj esperantistoj
Yozgat

**Yozgat** [jozgat] estas urbego en la samnoma distrikto, en la Provinco Yozgat en Centra Anatolio en Turkio. Ĝia historia nomo estis **Bozok**.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2018 loĝantaro de Yozgat estis . En la dua duono de la 2010-aj jaroj ĝi atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

## Geografio 
Yozgat situas en altebenaĵo  m super la marnivelo, situanta 170 km oriente de Ankaro. Kiel granda parto de la Anatolia Altebenaĵo, la teroj ĉirkaŭ Yozgat estis senarbarigitaj dum miloj da jaroj da homa loĝado. Tio igas la klimaton kaj veteron severaj. Tamen, Turkio faris grandajn paŝojn por rearbarigi almenaŭ parton el la regiono. 

## Historio 
Tiu areo gastigis 5 malsamajn civilizojn: bronza, helenisma, hitita, kupra kaj supra bizanca epokoj. Spuroj de la romia, selĝuka, bizanca kaj otomana epokoj ankaŭ estis trovitaj en la regiono. Post ruiniĝo de la malnova administra centro estis kreita Bozok. La Otomana Imperio aneksis ĝin en 1398. Ĉirkaŭ 1911, ĝi estis administra sidejo kun viglaj komercado kaj bredado. La urbo estis la loko de militkaptitejo dum la unua mondmilito.

## Klimato 
Yozgat havas kontinentan klimaton (Dsb laŭ la klimata klasifiko de Köppen) kun malvarmaj, neĝaj vintroj kaj varmaj, sekaj someroj. Jare pluvas 596 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . 

## Vidindaĵoj 
* horloĝturo konstruita en 1908
* moskeo
* etnografia muzeo
* Nacia Parko Yozgat Pine Grove, en kiu kreskas diversaj specoj de pinoj, kelkaj ĝis 500-aĝaj

## Ĝemelurboj 
*  Érd, Hungario

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Turkio
Literatura Klubo

**Literatura Klubo** povas signifi
* Legogrupo
* Literatura Klubo (libroserio)

## Esperantaj literaturaj kluboj kaj asocioj 
* Esperantista Literatura Asocio
* Akademio Literatura de Esperanto
* Bobelarto
* Esperantlingva Verkista Asocio
* Esperanta PEN-Centro
Ibrahim Traoré

**Ibrahim TRAORÉ** franca prononco [ibʁaim tʁaɔʁe] (naskita la 14-an de marto 1988 en Bondokuy, Burkino Faso) estas burkina militisto, kiu fariĝis la provizora ŝtatestro de Burkino Faso post la renverso de la same militista prezidanto Paul-Henri Sandaogo Damiba en la puĉo de la 30-a de septembro 2022.  Li estas nuntempe la plej juna ŝtatestro en la mondo. 

Traoré estis inter la subtenantoj de la militista puĉo de januaro 2022, kiu alportis al la povo militistan junton de *la Movado patriota por la savado kaj la restarigo* (MPSR) estrita de  Paul-Henri Sandaogo Damiba. 
La 30-an de septembro 2022, Ibrahim Traoré ekregis per puĉo la 30-an de septembro 2022, post anonco de la forigo de Damiba.

Danke al sia aĝo, sia lokaca sperto, kaj sia elokventeco, Ibrahim Traoré allogis junulojn, kiuj konsistigis pli ol 70% de la loĝantaro sed restis plejparte subreprezentitaj en politikaj institucioj. Li regule alvokis la idealojn de Thomas Sankara en siaj paroladoj, kiel ekzemple la lukto por nacia suvereneco kaj la malakcepto de imperiismo. Li adoptis kontraŭ-francan politikon,  tiel akirante la subtenon de panafrikanistoj kaj vahabistoj. Samtempe, li intensigis rilatojn kun la Rusia Federacio. Tamen, kune kun ĉi tiu populareco, la civila socio, ĵurnalistoj, magistratanoj kaj partiestroj estis celitaj de la subpremo de la ĥunto, kiu foje rezultigis ilian devigan soldatiĝon. Ĉi tiu sorto ankaŭ trafis civilulojn, kiuj ankaŭ estis viktimoj de truditaj malaperoj.

Sub Traoré, Burkino fariĝis fondinta membro de la *Sahela Alianco* en septembro. Ekde 2024, Traoré kunlaboras kun tiu alianco por establi novan komunan valuton por anstataŭigi la postkolonian centrafrikan frankan valutzonon.

La 29-an de januaro 2026, la ĥunto malfondis ĉiujn politikajn partiojn de la lando.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Burkinaj militistoj
Kategorio:Burkinaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Burkino
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Kategorio:Diktaturoj
Anthony Giddens

**Anthony GIDDENS, Barono Giddens** (naskita la 18-an de januaro 1938 en Edmonton, Londono) estas angla sociologo kaj dumviva nobelo. 

Li laboris ĉe la Universitato de Leicester, la Universitato de Kembriĝo; direktoro de la Londona Lernejo de Ekonomiko kaj Politika Scienco (1997-2003), kie li nuntempe estas honora profesoro. Premiito de la Premio Princo de Asturio (2002, sociaj sciencoj).

Giddens estas konsiderata unu el la plej signifaj nuntempaj sociologoj, kaj estas la aŭtoro de 34 libroj publikigitaj en 29 lingvoj. En 2007, Giddens estis rangita kvina en la listo de la plej cititaj akademiuloj en la humanismaj sciencoj.  Li estas konata pro sia struktura teorio kaj sia holisma originala koncepto pri modernaj socioj. 

La scienca agado de Giddens povas esti dividita en tri periodojn. La unua karakteriziĝas per la kreado de nova vizio de sociologio, ĉefe en la kampo de teorio kaj metodaro, bazita sur kritika kompreno de la klasikaĵoj. La ĉefaj verkoj de ĉi tiu periodo estas *Capitalism and Modern Social Theory* ("Kapitalismo kaj Moderna Socia Teorio", 1971) kaj *New Rules of Sociological Method* ("Novaj Reguloj de Sociologia Metodo", 1976). En la dua etapo, Giddens evoluigis la teorion de strukturado, sintezante strukturan funkciismon kaj mikrosociologion. La libroj *Central Problems in Social Theory* ("Centraj Problemoj de Socia Teorio", 1979) kaj *The Constitution of Society* ("La Strukturo de la Socio", 1984) alportis al li internacian sciencan famon.

La tria periodo inkluzivas la intereson de Giddens pri la problemoj de moderneco, tutmondiĝo kaj politiko, ĉefe la influon de moderneco sur la socian kaj politikan ĉiutagan vivon. Li kritikas postmodernismon kaj analizas la eblecon de "tria vojo"  en politiko. La ĉefaj verkoj de ĉi tiu periodo estas: 

*The Consequences of Modernity* ("La Sekvoj de Moderneco", 1990), *Modernity and Self-Identity* ("Moderneco kaj Mem-Identeco", 1991), *Beyond Left and Right* ("Preter Maldekstro kaj Dekstro", 1994) kaj *The Third Way* ("La Tria Vojo: Renovigante Socialdemokration", 1998). En ĉi tiuj verkoj, Giddens revizias socian teorion kaj alirojn al la disvolviĝo kaj ŝanĝoj de moderneco.

En la politika sfero, li agis kiel teoriulo de " nova laborismo " kaj la " tria vojo ". En junio 2004, pro siaj servoj, Giddens ricevis dumvivan nobelecon, fariĝante Lordo kaj Barono Southgate.  Ekde 2005, li sidas kiel membro de la Ĉambro de Lordoj de la Brita Parlamento, reprezentante la Laboristan Partion. 

Li estas estrarano de diversaj publikaj organizaĵoj, inkluzive de la Instituto por Publika Politika Esploro en Britio. Ekde 1985, li estas kunfondinto de unu el la plej grandaj akademiaj sciencaj eldonejoj de Britio, Polity Press Ltd. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nuna LSEa profilo
* Giddens enarkivigita LSEa paĝo
* Socia Demokratia Observatorio
* Elekto de citaĵoj de Giddens

Kategorio:Moderneco
Kategorio:Moderno
Kategorio:Verkistoj pri tutmondiĝo
Kategorio:Esploristoj de naciismo
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Politikaj filozofoj
Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1938
Kategorio:Britaj ekonomikistoj
Mitra konuro

Ĝi troviĝas en
La **Mitra konuro** aŭ **Mitra papago** (*Psittacara mitratus*) estas specio de birdoj en la subfamilio *Arinae* de la familio *Psittacidae*, de afrikaj kaj amerikaj papagoj. Ĝi estas indiĝena de Argentino, Bolivio, kaj Peruo. Ĝi estis enkondukita en Urugvajo kaj setliĝis ankaŭ tie. Estas ankaŭ notindaj populacioj en la usonaj subŝtatoj Kalifornio kaj Florido kaj pli malgrandaj nombroj en Havajo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Mitra konuro estis iam metita en la genron *Aratinga*, sed el ĉirkaŭ 2013 ĝi estas en sia nuna genro *Psittacara*.
**P. m. mitratus* (Tschudi, 1844)
**P. m. tucumanus* (Arndt, 2006)

La *American Ornithological Society* (AOS) kaj la Taksonomio Clements agnoskas kvaran subspecion, *P. m. alticola* ("Papago de Chapman"), pri kiu Arndt (2006) sugestis aparta specio.

Arndt (2006) sugestis, ke alia vera specio, *P. hockingi* ("Papago de Hocking"), ekzistas ene de la mitra papago.

La diferencoj en plumarkolorado notitaj en naturo kaj en specimenoj eble rilatis al eraraj aĝatribuoj, kaj eble povus esti ankaŭ klina.

En sia indiĝena teritorio, mitraj papagoj loĝas en diversaj pejzaĝoj, plejparte arbarkovritaj. Tiuj inkluzivas kaj ĉiamverdajn kaj falfoliajn montajn arbarojn, nubarbarojn, sekundarajn arbarojn, kaj duonhumidajn ĝis humidajn veprejajn areojn en alie aridaj zonoj. En alteco, la subspecio *P. m. chlorogenys* varias de 1 200 ĝis 2 900 m. La aliaj du subspecioj troviĝas en la pli larĝa altecgamo de 1 000 ĝis 3 400 m, kun unu raportita ekvido je 4 000 m en Peruo. La enkondukitaj populacioj en Kalifornio kaj Florido plejparte troviĝas en antaŭurbaj kaj urbaj areoj

### Manĝado
La dieto de la mitra papago en sia indiĝena teritorio ne estas plene priskribita, sed oni scias, ke ĝi inkluzivas berojn kaj aliajn fruktojn, semojn, nuksojn kaj maizon. En Kalifornio la specio estis observita manĝanta fruktojn kaj florojn. En suda Florido ĝi estis dokumentita manĝanta 34 speciojn de plantoj, kaj indiĝenaj kaj enkondukitaj.

### Reproduktado
En sia indiĝena teritorio, la mitra papago nestas en arbaj kavaĵoj kaj sur klifoj. Ĝia ovodemetado en naturo estas du ĝis tri ovoj. En Florido ĝi nestas preskaŭ ekskluzive sur homaj strukturoj kaj en Havajo nestis sur marklifoj.

## Referencoj 
* 
* Juniper & Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Howell, Steven N. G. & Webb, Sophie (1995): *A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America*. Oxford University Press, Oxford & New York. 
* National Geographic *Field Guide to the Birds of North America* 
* National Audubon Society *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 

## Eksteraj ligiloj
* AvianWeb - Konservostatuso de araoj
* CITES birdoregularo 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Argentino
Kategorio:Birdoj de Peruo
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Skota Gimnazio (Vieno)

**Skota Gimnazio** () estas tradiciriĉa, privata mezlernejo de la benediktanoj de Schottenkloster en la urbokerno de Vieno (Aŭstrujo, Freyung 6).  

Ĉar en la 1622-a jaro la Akademia Gimnazio kunfandiĝis kun al universitato feldmarŝalo Rudolf von Teuffenbach financis en en 1650 novan gimnazion. Ankaŭ la jezuitoj, gastante en iama konvento de karmelanoj, ne kapablis disponigi tiaĵon. Eblas ankaŭ ke al benediktana abato Karl Fetzer estis la spirita patro de ĉi lernejo. La horartabulo komence egalis la jezuitan programon kaj, krom kantoknaboj, nur filoj de riĉuloj rajtis lernanti. Kazerna utiligo venis en 1741 pro la *Milito pri la Aŭstria Tronheredo* (1740-1748). Eĉ post militofino la konvento finance ne povis permesi al si remalfermi la lernigejon.

Finfine en novembro 1807 la monaĥoj ekigis novan lernejan vivon kio baldaŭ famiĝis en tuta Eŭropo. Ankaŭ lernantoj de aliaj konfesioj kaj religioj baldaŭ estis bonvenaj. Sendis tien ĉi nobelaj dinastioj sijajn filojn (ekz. Schwarzenberg, Hohenlohe, Liechtenstein) kaj inter la multego da famuloj surloke iam lernintaj menciindas ekz. Franz Liszt, Josef Lewinsky, Moritz von Schwind, Heinrich Friedjung, Eduard von Bauernfeld, Engelbert Pernerstorfer, Viktor Adler, Josef Kainz, Friedrich Halm, Johann Nestroy, Julius Wagner-Jauregg, Ferdinand von Saar, Johann Strauß, Robert Hamerling, Heinrich Lammasch, Alfred von Berger.

La nazioj neniigis la lernejon en 1938 post Anschluss. De 1945 ekzistas nova fruktodona evoluo. En 2004 oni ekakceptis inajn lernantojn.
## Literaturo
*Albert Hübl: *Geschichte des Unterrichtes im Stifte Schotten in Wien,* Fromme, Vieno 1907
* Johannes Jung (k.a.): *Das Schottengymnasium in Wien. Tradition und Verpflichtung,* Böhlau, Vieno/Kolonjo/Vajmaro 1997, ISBN 3-205-98683-0
* Manfred Anselgruber (k.a.): "Das Schottengymnasium unter dem Hakenkreuz" - ĉe:  *Festschrift Schottengymnasium der Benediktiner in Wien, Jubiläumsjahr 2007,* Vieno 2007, p. 25–40

## Eksteraj ligiloj
*hejmpaĝo
## Notoj
Michael Artin

**Michael ARTIN** (naskiĝis la 28-an de junio 1934 en Hamburgo, Germanio) estas usona matematikisto de germana deveno, specializita en algebra geometrio kaj nekomutativa algebro. Li estas profesoro emerita ĉe la MIT.

## Vivo kaj kariero 
Artin translokiĝis al Usono en 1937. Li doktoriĝis en 1960 ĉe Universitato Harvard sub la gvido de Oscar Zariski. 

Liaj ĉefaj kontribuoj inkluzivas:
* Disvolvon de algebraj spacoj
* Fundamentajn laborojn pri etala kohomologio
* Teorion de artinaj ringoj
* Revoluciigajn rezultojn en nekomutativa algebra geometrio

## Premioj kaj honoroj 
* 1975 - Membro de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
* 2002 - Premio Leroy P. Steele por vida verkaro
* 2013 - Wolf-premio pri matematiko (kune kun George Lusztig) pro "liaj fundamentaj kontribuoj al algebra geometrio, algebro kaj algebra teorio de nombroj"
* 2015 - Nacia Medalo de Scienco

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Algebra Spaces* (1971)
* *Algebraic Geometry* (kun Barry Mazur, 1976)
* *Noncommutative Rings* (1994)

Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Algebraj geometroj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Germanaj matematikistoj

Kategorio:Studentoj de universitato Harvard
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Vladímir Arnold

**Vladimir Igoreviĉ ARNOLD** (ruse Владимир Игоревич Арнольд, naskiĝis la 12-an de junio 1937 en Odeso, Sovetunio – mortis la 3-an de junio 2010 en Parizo, Francio) estis elstara sovetia kaj rusuja matematikisto, kiu faris fundamentajn kontribuojn al diferencialaj ekvacioj, topologio, singulareco-teorio kaj matematika fiziko.

## Vivo kaj kariero 
Arnold studis ĉe Moskva Ŝtata Universitato sub gvidado de Andrej Kolmogorov. Li doktoriĝis en 1961 kaj poste laboris ĉe:
* Matematika Instituto Steklov
* Moskva Ŝtata Universitato
* Universitato Pierre kaj Marie Curie (Parizo)

Liaj ĉefaj kontribuoj inkluzivas:
* **Teoremo de Kolmogorov-Arnold-Moser** (KAM-teorio)
* Teorio de singularaĵoj de glataj bildigoj
* Solvoj al la 13-a problemo de Hilbert
* Fundamentaj laboroj en simpleksa geometrio kaj ĥaosoteorio

## Premioj kaj honoroj 
* 1965 - Premio Lenin
* 1982 - Premio Crafoord (kune kun Louis Nirenberg)
* 1992 - Membro de la Franca Akademio de Sciencoj
* 2001 - Wolf-premio pri matematiko (kune kun Saharon Shelah) pro "liaj profundaj kontribuoj al multaj areoj de matematiko inkluzive de diferencialaj ekvacioj, singulareco-teorio kaj simplekta topologio"
* 2008 - Premio Ŝava

## Elektitaj verkoj 
* *Matematicheskie metody klassicheskoi mekhaniki* (Matematikaj metodoj de klasika mekaniko, 1974)
* *Ordinary Differential Equations* (1992)
* *Topological Methods in Hydrodynamics* (1998)

Kategorio:Homoj de Odeso
Kategorio:Rusiaj matematikistoj
Kategorio:Analitikistoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Sovetiaj matematikistoj
Kategorio:Matematikaj fizikistoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Fluaĵdinamikistoj
Kategorio:Topologoj
Kategorio:Sistemsciencistoj
Kategorio:Teoriistoj de dinamikaj sistemoj
Kategorio:Diferencialaj geometroj
Kategorio:Algebraj geometroj
Kategorio:Ukrainaj judoj
Kategorio:Algebristoj
Ruĝmaska konuro

La **Ruĝmaska konuro** aŭ **Ruĝmaska papago** (*Psittacara erythrogenys*) estas specio de birdoj en la subfamilio *Arinae* de la familio *Psittacidae*, de afrikaj kaj amerikaj papagoj. Ĝi estas mezgranda papago el Ekvadoro kaj Peruo. Ĝi estas populara dorlotbesto kaj estas tre bone konata en birdobredado kiel **ĉerizkapa konuro** aŭ **ruĝkapa konuro**. Ili estas konsiderataj la plej bonaj parolantoj el ĉiuj konuroj.

## Aspekto
maldekstre|thumb|Junulo ekhavanta ruĝajn plumojn kape.
[maldekstre|thumb|Financa kvartalo de [San Francisco.]]
[maldekstre|thumb|Naturiĝintaj birdoj en San Francisco|alt=[Ferals on a street lamp in San Francisco; one has its wings open showing the red and green on the underside of a wing]]

Ruĝmaskaj papagoj averaĝe longas ĉirkaŭ 33 centimetrojn, el kiuj duono estas la vosto. Kvankam ili povas vivi ĝis 2 500 metrojn super marnivelo, ili kutime troviĝas sub la 1 500 metroj. Ilia vasta distribuo kaj populareco kiel dorlotbestoj kontribuas al ilia sukcesa enkonduko en aliajn areojn post liberigo, precipe en la sudaj kaj okcidentaj areoj de Usono kiel ekzotaj naturiĝintaj birdoj.

## Reproduktado
La ino demetas averaĝe tri ĝis kvar ovojn kaj la kovado finiĝas ene de 23 aŭ 24 tagoj. La nestoj kutime estas faritaj en arbaj kavaĵoj kaj ili povas sukcese reproduktiĝi en malgrandaj arbarejoj aŭ eĉ izolitaj arboj en degraditaj arbaroj. Junaj birdoj elnestiĝas post 50 tagoj jam kun verda plumaro.

## Referencoj 
* 
* Juniper & Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Howell, Steven N. G. & Webb, Sophie (1995): *A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America*. Oxford University Press, Oxford & New York. 
* National Geographic *Field Guide to the Birds of North America* 
* National Audubon Society *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 
*
**Handbook of the Birds of the World Vol 4*,  Josep del Hoyo editor, 

## Eksteraj ligiloj
* AvianWeb - Konservostatuso de araoj
* CITES birdoregularo 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Kategorio:Birdoj de Peruo
Radihošť

**Radihošť** estas vilaĝo, parto de municipo Božetice en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 2,5 km nordoriente de Božetice. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Radihošť** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,88&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

File:Radihošť okres Písek (10).JPG|Vilaĝplaca kapelo
File:Radihošť okres Písek (9).JPG|Parto de la vilaĝo
File:Radihošť okres Písek (5).JPG|Domo en la vilaĝo

Kategorio:Božetice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Bolivia nacia teamo de futbalo

La **Bolivia nacia futbala teamo** (hispane: *Selección de fútbol de Bolivia*) reprezentas Bolivion en la internaciaj piedpilkaj konkuradoj de viroj kaj estas kontrolita fare de la *Federación de Fútbol de Bolivia*, kiu estis establita en 1925. La teamo estas ofte referita kiel *La Verde* ("la verda").

La bolivia nacia teamo partoprenis la Futbalan Mondpokalon tri fojojn (1930, 1950, kaj 1994). Ili partoprenis kiel ĵokero en la Futbala Mondpokalo de 1930, kvalifikiĝis en 1950 post kiam Argentino kaj Peruo retiriĝis de la kvalifikaj rondoj, kaj kvalifikiĝis por la eldono de 1994 ludante en la kvalifikaj rondoj, kun Xabier Azkargorta kiel ĉeftrejnisto.

Bolivio partoprenis la Amerikan Pokalon dudek ses fojojn, gajnante la eldonon de 1963, sian plej grandan internacian atingon. Ĝi ankaŭ estis dua en la eldono de 1997, tiel kvalifikiĝante por la Futbala Konfederacia Pokalo por la unua kaj sola fojo en la eldono de 1999.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()

Kategorio:Futbalo en Bolivio
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Konuro de Finsch

La **Konuro de Finsch**, **Papago de Finsch** aŭ **Skarlatfrunta konuro** (*Psittacara finschi*) estas specio de birdoj en la subfamilio *Arinae* de la familio *Psittacidae*, de afrikaj kaj amerikaj papagoj. Ĝi estas specio de birdoj, kiu troviĝas en Kostariko, Nikaragvo, kaj Panamo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Konuro de Finsch estis iam metita en la genron *Aratinga*, sed el ĉirkaŭ 2013 ĝi estis an sia nuntempa genro *Psittacara*. Ĝi estis iam traktita kiel subspecio de la Blankokula konuro (*P. leucophthalmus*), konstituantaj ambaŭ superspecion.

## Kutimaro
La papago de Finsch estas sufiĉe sociema, ofte kolektiĝas en grupoj de ĉirkaŭ 30 individuoj, kaj pluraj centoj povas ripozi kune.

### Reproduktado
La papago de Finsch nestas en Kostariko dum la sekaj kaj fruaj pluvsezonoj de decembro ĝis majo, kaj oni supozas, ke ĝi nestas en julio en Panamo. Ĝi nestas en arbaj kavaĵoj, kiujn ĝi foje elfosas mem en putra ligno. Ĝi foje nestas duonkolonie. La ovodemetado kutime konsistas el tri ĝis kvar ovoj. La kovado, tempo ĝis elnestiĝo, kaj detaloj pri gepatra zorgado ne estas konataj.

## Bildaro

File:Crimson-fronted parakeet Osa.JPG|Paro en naturo en Osa Duoninsulo, Kostariko
File:Aratinga Finschi juvenil.JPG|Junulo
File:Aratinga finschi -San Jose, Costa Rica-8.jpg|Plenkreskulo en San-Joseo (Kostariko)

## Referencoj 
* 
* Juniper & Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Howell, Steven N. G. & Webb, Sophie (1995): *A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America*. Oxford University Press, Oxford & New York. 
* National Geographic *Field Guide to the Birds of North America* 
* National Audubon Society *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 
*
**Handbook of the Birds of the World Vol 4*,  Josep del Hoyo editor, 

## Eksteraj ligiloj
* AvianWeb - Konservostatuso de araoj
* CITES birdoregularo 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Telefono U43

La **telefono U43** (por universala #43) estas la ĝenerala nomo kiu korespondas al serio de fiksaj telefonoj aŭ moveblaj uzitaj ekde  1943 de la franca administracio nomita PTT por ekipi lian abonantaron, kaj por anstataŭi la telefonojn PTT24.

Provizitaj sub la reĝimo de la luo-prizorgado, ili konsistas en nigra kesto el bakelito enhavanta la ĉefan aparataron elektro-meĥanikan, kaj de iu kombinito (aŭdilo-mikrofono) ripozanta sur hokoj-komutiloj kaj de kroma aŭdilo. Dotitaj de sistemo al risorto alkondukante ilin en alta pozicio (cirkvito fermita), tiuj hokoj-komutiloj reagas ekfunkciigante aŭ ne la aparataron elektro-meĥanikan laŭ la pozicio ĉuripozanta aŭ neripozanta  de la kombinito.

La telefonoj difinitaj kiel fiksaj estas tiuj kiuj estas fiksitaj nemoveblaj (per ŝraŭboj) al vertikala apogo kiel muro aŭ vando; en pozicio normala, la kombinito ripozas sur la supra parto de la telefono dum la kroma aŭdilo (dotita de ringo) estas subtenita de solidara hoko de la malsupra parto.

Anstataŭanto de la M24, la U43 lasis la lokon dudekon da jaroj poste al la modelo nomita: S63. La lastaj versioj cetere utilis por provi  ŝelojn en plasto de kiu la rezultoj estis juĝitaj definitivaj. Malgraŭ la eliro de la S63 en 1965, la U43 restis uzita ĝis en la jaroj 1970 pro tio ke la telefona reto ne estas ankoraŭ plene aŭtomatigita. La uzo ĉesis ekde 1980 kiam komenciĝis la ciferecigo de la reto.

## Referencoj 
Kategorio:Historio de telefono
Kategorio:Oficeja aparataro
Sámuel Krausz

'*** [ŝAmuel kraŭs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Krausz Sámuel*' estis hungara teologo, altlerneja instruisto, hebreisto. Liaj gefiloj estis István Krausz kaj Steffie Lerch.

 naskiĝis  en Ukk, li mortis  en Kembriĝo (Britio).

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li unue lernis en judaj lernejoj de Jánoshalma kaj Pápa, poste li maturiĝis en Tutlanda Rabena Instituto, pli poste li plustudis en Budapeŝto kaj Berlino, fine li akiris filozofian diplomon en Universitato de Gießen en 1893. En la sekva jaro li akiris plian diplomon en la menciita rabena instituto, samtempe li rabeniĝis. En la lernojaro 1893 li instruis en juda mezlernejo, poste en la menciita rabena instituto. Ekde 1905 li instruis en :de:Israelitisch-Theologische Lehranstalt, inter 1932-1937 estis ankaŭ institutestro. Dum la kristala nokto lia loĝejo estis detruita, tial poste li translokiĝis al Britio. Lia edzino naskis dufoje.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magyarországi régiségek a Talmudban* (1893)
* *Zur griechischen und lateinischen Lexicographie aus jüdischen Quellen* (1893)
* *Biblio (Szentírás, I–IV)* (kuntradukisto, 1898–1907) 
* *Griechische und lateinische Lehnwörter im Talmud; Midrasch und Targum* (2 volumoj,  1898–1899)
* *Das Leben Jesu nach jüdischen Quellen* (lia ĉefverko, 1902)
* *Talmudische Archäologie* (3 volumoj, 1910–1912)
* *Synagogale Altertümer* (1922) 
* *Geschichte der jüdischen Ärzte* (1930)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* juda leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj hebreistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Záboří (Protivín)

**Záboří** estas vilaĝo, parto de urbo Protivín en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas en Ĉeskobudejovica baseno. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Záboří situas en katastra teritorio **Záboří u Protivína** kun areo 6,73&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1490.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Záboří chapel 02.JPG|Kapelo
Kříž na rozcestí v Záboří (Q105003792).jpg|Kruco

Kategorio:Protivín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kuba konuro

La **Kuba konuro** (*Psittacara euops*) estas Vundebla specio de birdoj en la subfamilio *Arinae* de la familio *Psittacidae*, de afrikaj kaj amerikaj papagoj. Ĝi estas endemio de la insulo Kubo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La kuba papago estis dumtempe lokita en la genron *Aratinga* sed ekde ĉirkaŭ 2013 ĝi estas en sia nuna genro *Psittacara*.[4][5] Ĝi estas monotipa.[3]

 Ĝi estas monotipa.

## Distribuado kaj habitato
La Kuba konuro iam troviĝis tra la tuta ĉefinsulo Kubo kaj en Isla de la Juventud (Insulo de Pinoj). Ĝi formortiĝis el la Isla de la Juventud ĉirkaŭ 1900. En la 21a jarcento ĝi havas disan distribuadon en la Zapata Marĉo; en partoj de la provincoj Villa Clara, Ciego de Ávila, Sancti Spíritus, Camagüey, kaj Guantanamo; en okcidento de la montoj Escambray; kaj en la baseno de la Rivero Kaŭto.

La Kuba konuro vivas en du tre diferentcaj pejzaĝoj. Unu estas savanoj kun multaj palmoj kaj izolaj arboj. La alia estas ĉiamverdaj kaj duonfalfoliaj montararbaroj. La palmo *Roystonea regia* ĉeestas en ambaŭ pejzaĝoj kaj estas la preferata nestejo por la specio.

## Kutimaro
La Kuba konuro estas tre sociema kaj estas kutime vidata en aroj kiuj povas nombri je ĝis ĉirkaŭ 50 individuoj.

### Movoj
La Kuba konuro ne estas migranta.

### Manĝado
La dieto de la kuba papago inkluzivas semojn, fruktojn (kaj verdajn kaj maturajn), florburĝonojn, polenon kaj nektaron. Pli ol 50 specioj de plantoj estis dokumentitaj kiel manĝofontoj. 

### Reproduktado
La kuba papago nestas inter februaro kaj septembro. Preskaŭ ĉiuj nestoj estas en truoj elfositaj de pegoj, kvankam kavaĵoj en kalkoŝtonaj klifoj ankaŭ estas uzataj. Neniu materialo estas aldonita al la substrato, kvankam en arboj kaj palmoj la plenkreskuloj povas malfiksi pecetojn de la internaj muroj por kovri la fundon de la kavaĵo. La ovodemetado estas de du ĝis kvin ovoj kun averaĝo de kvar. La kovado daŭras ĉirkaŭ 24 tagojn kaj elnestiĝo okazas 55 ĝis 60 tagojn post eloviĝo. La masklo alportas manĝaĵon al la nesto por la ino, kiu siavice nutras la idojn.

## Referencoj 
* 
* Juniper & Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Howell, Steven N. G. & Webb, Sophie (1995): *A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America*. Oxford University Press, Oxford & New York. 
* National Geographic *Field Guide to the Birds of North America* 
* National Audubon Society *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 
*
**Handbook of the Birds of the World Vol 4*,  Josep del Hoyo editor, 

## Eksteraj ligiloj
* AvianWeb - Konservostatuso de araoj
* CITES birdoregularo 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Kubo
Paul Auvray

**Paul AUVRAY** (naskiĝinta la  je Périers, mortinta la  en Parizo) estis franca pastro romkatolika, fakulo biblia kaj hebreisto.

## Vivo
En 1923 li eniris la societon de apostola vivo *Congregatio oratorii Sancti Philippi Nerii* kaj ordiniĝis pastro en aprilo 1930 en Romo. Sekvis tieaj studo-jaroj ĝis 1933. Auvray poste deĵoris (ĝis 1939) kiel profesoro pri la Biblio ĉe la klerigejo de la anoj de Filipo Neri je Montsoult, kun eta interrompo jerusalema inter 1935/36. De 1940 li estis instruanto je la fama Massillon-lernejo en la 4-a arondismento de Parizo (ĝis 1944) kaj fariĝis biblioteka adjunkto ĉe la Katolika Instituto de Parizo (dum daŭra restado je Massillon-institucio en 1946/47). Parize li vivis plue en 1947/48 kun fariĝi (kun restado en Boulogne-Billancourt en 1948/49) ĉefbibliotekisto ĉe la Katolika Instituto. 

Inter 1949 kaj 1954 li reiris al Montsoult antaŭ daŭre estadi Parize aktivante ĝis 1969. Krom ekzegezo kaj lingviko li plenumis ankaŭ diversajn organizajn taskojn por la Neri-anoj (ekz. en 1946 de ĝenerala inspektoro kaj en 1949 de ĝenerala sekretario).

Apud la bibliaĵoj li esploradis ankaŭ pri la histoiro de la Neri-movado dum la 17-a jarcento.  La grava tradukprojekto *Bible de Jérusalem* ŝuldas ankaŭ al li kontribuaĵojn. La priizraelajn esplorojn de la italo Giuseppe Ricciotti (Parizo 1939) li konatigis en Franclando tradukinte. Pri la profeto Jesaja li publikigis kaj didaktike novmaniere (kun ĝis tiam nekonataj kurteco kaj precizeco) enkondukis en la hebrean de la Biblio (''Une initiation à l'hébreu biblique,* Parizo 1955; *L'hébreu biblique,* Parizo 1962). En 1964 aperis dua eldono de la unua verko kun komentitaj bibliaj tekstoj kaj utilega vortaro (*Initiation à l'hébreu biblique - précis de grammaire - textes expliqués - vocabulaire,* Desclée, Parizo 1964). De ĝi kreis la jezuito kaj esperantisto Peter Knauer altvaloran germanan tradukon (dua eldono, Paderborn 1999).

Interesigis lin ankaŭ temoj psikologiaj, nekristanaj religioj, numismatiko, la impresionismo kaj fiziologio. Por la kulturo de sia hejmregiono Manche li ĝismorte ardis. Antaŭmorte li sole pilgrimis al la Sankta Lando.

## Literaturo
*Jean-François Hamel: *Dictionnaire des personnages remarquables de la Manche,'' volumo 2 (=Inédits & Introuvables), 2002
*Communauté de l'Oratoire de France (eld.): ''Paul Auvray, prêtre de l'Oratoire,* Parizo 1978 
*artikolo ĉe *wikimanche.fr''
## Notoj
Myšenec

**Myšenec** estas vilaĝo, parto de urbo Protivín en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Protivín en Ĉeskobudejovica baseno sur maldekstra bordo de rivero Blanice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Myšenec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,15&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1331.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Gaŭlo
* Restaĵoj de burgo – inter domoj n-ro 54 kaj 8 estas ĝis nun videblaj restaĵoj de muroj kaj arko de pordego de eksa gotika burgo

## Pluaj fotoj 

Myšenec houses.jpg|Myšenec
Myšenec in 2010 (1).JPG|Myšenec
Myšenec in 2010 (2).JPG|Myšenec

Kategorio:Protivín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Hispaniola konuro

La **Hispaniola konuro** aŭ **Verdflugila konuro** (*Psittacara chloropterus*) estas Vundebla specio de birdoj en la subfamilio *Arinae* de la familio *Psittacidae*, de afrikaj kaj amerikaj papagoj. Ĝi estas endemio de la insulo Hispaniolo, tio estas en Haitio kaj Dominika Respubliko.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Hispaniola konuro estis iam metita en la genron *Aratinga*, sed el ĉirkaŭ 2013 ĝi estis jam en sia nuntempa genro *Psittacara*. La *International Ornithological Committee*, la *American Ornithological Society*, kaj la Taksonomio Clements konsideras la Hispaniolan konuron monotipa. Ili antaŭe traktis tion kio estas nun la Puertorika konuro (*P. maugei*) kiel subspecio. La verko de BirdLife International nome *Handbook of the Birds of the World* retenas tiun iaman traktadon (La Puertorika konuro estas nun formortinta; ĝi estis vivinta en insulo Mona kaj probable ankaŭ en la ĉefa insulo Puertoriko).

Foje oni sugestis, ke la Hispaniola konuro estas samspecia kun la Blankokula konuro (*P. leucophthalmus*);

La Hispaniola konuro loĝas en vasta gamo da pejzaĝoj, inkluzive de malaltaj kaj montaj arbaroj, savanoj, malfermaj arbaroj, sekundaraj arbaroj, agrikulturaj teroj kaj urbaj centroj kiel Santo Domingo. Ĝi estas plej ofta en humidaj montaj arbaroj. Laŭ alteco ĝi varias de marnivelo ĝis 3 000 m.

## Kutimaro
### Movoj
La Hispaniola konuro ne estas migranta.

### Manĝado
La dieto de la Hispaniola konuro ne estas plene priskribita. Oni scias, ke ĝi manĝas figajn fruktojn (*Ficus*) kaj laŭdire manĝas fruktojn, semojn kaj florojn de diversaj aliaj plantoj kaj arboj. Ĝi ankaŭ estis raportita kiel grava damaĝbesto sur maizaj (*Zea mays*) kultivaĵoj.

### Reproduktado
La Hispaniola konuro nestas en kavaĵoj en arboj aŭ arbaraj termitarioj. Preskaŭ nenio estas konata pri ĝia reprodukta biologio en la naturo. En kaptiteco ĝi demetas ovojn de tri aŭ kvar, kun kovado de 20 ĝis 23 tagoj kaj ĉirkaŭ ok semajnoj antaŭ elnestiĝo.

## Referencoj 
* 
* Juniper & Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Howell, Steven N. G. & Webb, Sophie (1995): *A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America*. Oxford University Press, Oxford & New York. 
* National Geographic *Field Guide to the Birds of North America* 
* National Audubon Society *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, 
*
**Handbook of the Birds of the World Vol 4*,  Josep del Hoyo editor, 

## Eksteraj ligiloj
* AvianWeb - Konservostatuso de araoj
* CITES birdoregularo 
* Estudio de Aves Dominicanas Comunes 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Kubo
Katedralo de Nia Sinjorino Senmakula

La **Katedralo de Nia Sinjorino Senmakula** (, ; antaŭe nomita la *Katedralon de Sanktulo Nikolao* (disfaligita en 1874)  aŭ neformale la **Katedralo de Monako**, ) en Monako-Ville estas la ĉefa preĝejo de la Princlando Monako, sidejo de la Ĉefepiskopo de Monako kaj tombopreĝejo de la familio Grimaldi.

La preĝejo staras sur la fundamentoj de la preĝejo *Sankta Nikolao*, kiu estis malkonstruita en 1874 por fari lokon por la nuna konstruaĵo. La Katedralo de Monako, konstruita inter 1875 kaj 1903 en la novromanika stilo kaj konsekrita en 1911, situas ne malproksime de la Princa Palaco.  La konstruaĵon desegnis la pariza arkitekto Charles Lenormand (1833–1904).  La historiisma konstruaĵo citas formojn de sudfranca romanika sankta arkitekturo, kiel ekzemple tiun de la preĝejo Sankta Trofimo (d:Q1788518) en Arles.

Interne de la preĝejo estas retablo de Louis Bréa, kaj ankaŭ aliaj artaĵoj el la skolo de Nico. Precipe rimarkindaj estas la katedro el marmoro de Kararo kaj la orgeno, konsekrita en 1976. Sub la ĥorejo estas la tomboj de la familio Grimaldi de Monako ; ĉiuj princoj krom Jacques la 1-a (d:Q661453) kaj Honoré la 3-a (d:Q673897) trovis sian lastan ripozejon ĉi tie. La kripto enhavas la tombojn de la episkopoj de Monako.

Diservoj okazas en la katedralo dum religiaj ferioj kaj la 19-an de novembro, la Princa Tago ( france:  *Jour du Prince* ), kiu estas la Nacia Tago de Monako. La interno de la katedralo estas ornamita per pentraĵoj de la fama artisto Louis Brea. La altaro kaj predikejo de la katedralo estas faritaj el blanka Karara marmoro.

## Galerio 

Dosiero:Retablemonaco.jpg|*Retablo de Sankta Nikolao* de Ludovico Brea, 1500
Dosiero:Interior_of_the_Cathedral_of_Monaco.jpg|Interno de la katedralo
Dosiero:Monaco_BW_2011-06-07_16-13-16_fr.jpg|*Altarraum*
Dosiero:Saint_Nicholas_Cathedral,_Monaco-2013.JPG|Princa sidloko en la koruso 
Dosiero:Monaco_BW_2011-06-07_16-12-19.jpg|Tombo de Rainier la 3-a
Dosiero:Monaco_BW_2011-06-07_16-12-38.jpg|Tombo de Grace Patricia

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Romkatolikaj katedraloj en Eŭropo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Monako
James McCawley

**James David McCawley** (n. la 30-an de marto 1938, m. la 10-an de aprilo 1999 en aĝo de 61 jaroj) estis skot-usona lingvisto.

## Biografio
McCawley naskiĝis kiel *James Quillan McCawley, Jr.* al patrino *Dr. Monica Bateman McCawley* (n. 1901), kuracisto kaj kirurgo, kaj patro *James Quillan McCawley* (n. 1899), komercisto. En 1939 lia patro kaj du fratoj translokiĝis al Toronto kaj fondis tegmentfirmaon, sed lia patrino restis en Glasgovo kun la infanoj ĝis post la Dua Mondmilito. James Sr. translokiĝis al Novjorko kaj fine al Ĉikago, kie la familio aliĝis al li - intertempe la gepatroj ankoraŭ havis duan filon kaj poste du filinojn. Estis ĉe lia alveno en Ameriko, ke la gepatroj konsente kun la infano ŝanĝis la nomon de la juna McCawley al James David McCawley, forlasante la aldonaĵon "Junior", "la pli juna".

Li transsaltis plurajn klasojn en la lernejo, eniris la universitaton de Ĉikago en 1954 en la aĝo de 16 jaroj, kaj baldaŭ estis frua akceptita en la magistran lernejon, de kiu li ricevis magistran gradon en matematiko en 1958. Li poste ricevis stipendion de la programo Fulbright por studi matematikon kaj logikon en 1959–60 ĉe la *Westfälische Wilhelms-Universität* en *Münster*. Dum ĉi tiu tempo li seniluziiĝis pri matematiko, kaj post partopreno en lingvistika kurso instruita de Eric Hamp, li pli kaj pli interesiĝis pri la temo kaj komencis preni lingvokursojn; reveninte al Ameriko, li kandidatiĝis al la nova lingvistika magistra programo ĉe MIT kaj estis akceptita, pasigante la sekvajn tri jarojn kiel membro de la unua doktora klaso tie. Li laboris kiel esplorasistanto kun la grupo pri Mekanika Tradukado en 1962 kaj 1963, kaj en 1965 li doktoriĝis pro disertaĵo sub Noam Chomsky pri "La akcenta sistemo de moderna norma japana lingvo". Tiutempe li jam revenis al la universitato de Ĉikago kiel docento pri lingvistiko. McCawley laboris ĉe la fakultato de lingvistiko ĉe la universitato de Ĉikago de 1964 ĝis sia subita kaj neatendita morto. 

Liaj interesoj ampleksis sintakson, semantikon, pragmatikon kaj fonologion. Li estas eble plej konata ene de lingvistiko pro sia laboro pri genera semantiko. Ekster akademiaj fakulaj rondoj li estas konata pro ''"The Eater's Guide to Chinese Characters"'', lia gvidlibro por deĉifri menuojn de ĉinaj restoracioj. 

## Fonto 
Baze la koncerna angla vikipedia artikolo en stato de la 28-a de junio 2025, iom koncizigita, kaj la indikita biografia referenco.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* morao

Kategorio:Usonaj lingvistoj
Ŝtatministro (Monako)

La **Ministro de Ŝtato** (; monaka dialekto: **Ministru de Statu**), estas la registarestro de Monako, nomumita de kaj subulo al la Princo de Monako.

Dum sia oficperiodo, li aŭ ŝi respondecas pri la registara agado kaj eksterlandaj aferoj, en konsento kun la Princo. Kiel reprezentanto de la Princo, la Ministro de Ŝtato prezidas la Registaran Konsilion kun voĉdonrajto, direktas la publikajn servojn kaj komandas la policon.

La nuna portempa oficposedanto estas Isabelle Berro-Amadeï ekde la 17a de januaro 2025. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Monda Ŝtatisto – Monako
Kategorio:Ŝtatministroj
Kategorio:Monako
Kategorio:Politiko de Monako