open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Administra divido de Sankta Katarino (Brazilo)

eta|300ra|skema mapo
La subŝtato  de Brazilo dividiĝas je
* 6 mezoregionoj (vidu la liston mezoregionoj de Sankta Katarino),
* 22 mikroregionoj kaj
* 144 unuopaj municipoj.

La mezoregionoj estas (numeroj laŭ la skema mapo dekstre)
# Grande Florianópolis (do la metropola regiono ĉirkaŭ la urbo Florianópolis),
# Norte Catarinense (la nordo),
# Oeste Catarinense (la okcidento),
# Serrana Catarinense (regiono "montara"),
# Sul Catarinense (la sudo) kaj
# Vale do Itajaí (regiono "valo Itajaí", laŭ rivero *Itajaí-Açu* kaj urbo *Itajaí*),

En la mezoregiono *Grande Florianópolis* situas la mikroregionoj
* 40ra Florianópolis,
* 40ra Tabuleiro kaj
* 40ra Tijucas.

En la mezoregiono *Norte Catarinense* ("nordo de Sankta Katarino") situas la mikroregionoj
* 40ra Canoinhas,
* 40ra Joinville kaj
* 40ra São Bento do Sul.

En la mezoregiono *Oeste Catarinense* ("okcidento de Sankta Katarino") situas la mikroregionoj
* 40ra Chapecó,
* 40ra Concórdia,
* 40ra Joaçaba,
* 40ra São Miguel do Oeste kaj
* 40ra Xanxerê.

En la mezoregiono *Serrana Catarinense* ("monteca Sankta Katarino") situas la mikroregionoj
* 40ra Campos de Lages kaj
* 40ra Curitibanos.

En la mezoregiono *Sul Catarinense* ("sudo de Sankta Katarino") situas la mikroregionoj
* 40ra Araranguá,
* 40ra Criciúma kaj
* 40ra Tubarão.

En la mezoregiono *Vale do Itajaí* situas la mikroregionoj
* 40ra Blumenau,
* 40ra Itajaí,
* 40ra Ituporanga kaj
* 40ra Rio do Sul.

La dividon kreis la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko por statistikaj celoj, do ĝi ne estas politika estaĵo.

Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.

Pri la unuopaj municipoj de Sankta Katarino vidu ankaŭ koncernan vikipedian kategorion.

Kategorio:Mezoregionoj de Sankta Katarino
Kategorio:Mikroregionoj de Sankta Katarino
Listo de tranĉfloroj

En tiu **Listo de tranĉfloroj** troveblas la plej gravaj floroj, kiuj estas vendataj kiel tranĉfloroj.

## Amarilidacoj 
## Arumacoj 
## Asteracoj 
## Brasikacoj 
## Eŭforbiacoj 
## Fabacoj 
## Gentianacoj 
## Iridacoj 
## Kariofilacoj 
## Liliacoj 
## Musacoj 
## Oleacoj 
## Plumbaginacoj 
## Primolacoj 
## Rozacoj 
## Ranunkolacoj 
## Rubiacoj 
## Skrofulariacoj 
## Solanacoj 
## Literaturo 
Escher, F.: Schnittblumenkulturern. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgrt, 5a eldono, 1996.

Kategorio:Hortikulturo
Kategorio:Floristiko
Kategorio:Listoj de plantoj
20120 Ryugatake

'*20120 *Ryugatake'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Rjugatake (japane 龍ヶ岳町;* Ryūgatake-machi'') en gubernio Kumamoto, sur la orienta bordo de la bela insulo Amakusa-Kamiŝima. Estas la nomo ankaŭ de la monto, kie la Publika Observatorio Mju-i troviĝas

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Electronic Frontier Foundation

eta|
La **Electronic Frontier Foundation** (**EFF**) aŭ tradukita al Esperanto **Ret-Lima Fondumo,** estas usona fondumo, kun ĉefoficejo en San Francisco, kiu celas gardi kaj sekurigi la ciferecajn rajtojn por pagi la kostojn de procesoj kaj publik-edukaĵoj.

La EFF donas monon al la akuzitaj homoj aŭ organizaĵoj en procesoj, kiuj laŭ ĝia kredo akcelos la lukton por la ciferecaj rajtoj. Ili ankaŭ prezentas resumojn *amicus curiae*, defendas novajn teknologiojn kontraŭ ofendaj juraj minacoj, laboras por videbligi la malbonojn fare de registaroj (kutime de la usona registaro), provizas gvidojn al la juĝejoj, planas sociajn agadojn kiel arege sendi poŝtojn kaj retpoŝtojn, subtenas teknologiojn kiuj, laŭ ili kredas, konservas la personajn liberecojn kaj retajn liberecojn, observas kaj defias leĝojn kiuj, laŭ ili kredas, malobservas la principojn de la justa uzo kaj la persona libereco, kaj kreas liston de patentoj, kiujn ili konsideras kiel misuzoj de la usonaj kaj alilandaj sistemoj de patentoj.

## Vidu ankaŭ 
Ciferecaj rajtoj

European Digital Rights

Kategorio:Rajtoj
Kategorio:Komputiko
Kategorio:Ne-registaraj organizaĵoj
Kategorio:Usonaj neregistaraj organizaĵoj
Kategorio:Asocioj (Politiko)
Kategorio:Asocioj
Kategorio:Ciferecaj rajtoj
Kategorio:Ciferecrajtaj organizaĵoj
20135 Juels

'*20135 *Juels''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona amatora astronomo Charles W. Juels (1944–2009), profesie kuracisto psikiatriisto en publika sano. Li elmontris, ke la serĉo de
asteroidoj povas esti dependeca aktivo. En nur unu jaro kaj duono, li malkovris 65 numerotitajn objektojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Administra divido de Rio-de-Ĵanejrio

eta|300ra|skema mapo
La subŝtato  de Brazilo dividiĝas je
* 6 mezoregionoj (vidu la liston mezoregionoj de Rio-de-Ĵanejrio),
* 18 mikroregionoj kaj
* 92 unuopaj municipoj.

La mezoregionoj estas (numeroj laŭ la skema mapo dekstre)
# Baixadas Litorâneas ("malaltaĵoj marbordaj"),
# Centro Fluminense (la centro),
# Metropolitana do Rio de Janeiro (metropola regiono Rio-de-Ĵanejro),
# Noroeste Fluminense (la nordokcidento),
# Norte Fluminense (la nordo) kaj
# Sul Fluminense (la sudo).

En la mezoregiono **Baixadas Litorâneas** situas la mikroregionoj
* 40ra Bacia de São João kaj
* 40ra Lagos.

En la mezoregiono **Centro Fluminense** situas la mikroregionoj
* 40ra Cantagalo-Cordeiro,
* 40ra Nova Friburgo,
* 40ra Santa Maria Madalena kaj
* 40ra Três Rios.

En la mezoregiono **Metropolitana do Rio de Janeiro** situas la mikroregionoj
* 40ra Itaguaí,
* 40ra Macacu-Caceribu,
* 40ra Rio de Janeiro,
* 40ra Serrana kaj
* 40ra Vassouras.

En la mezoregiono **Noroeste Fluminense** situas la mikroregionoj
* 40ra Itaperuna kaj
* 40ra Santo Antônio de Pádua.

En la mezoregiono **Norte Fluminense** situas la mikroregionoj
* 40ra Campos dos Goytacazes kaj
* 40ra Macaé.

En la mezoregiono **Sul Fluminense** situas la mikroregionoj
* 40ra Baía da Ilha Grande,
* 40ra Barra do Piraí kaj
* 40ra Vale do Paraíba Fluminense.

La dividon kreis la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko por statistikaj celoj, do ĝi ne estas politika estaĵo.

Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.

Pri la unuopaj municipoj de Rio-de-Ĵanejrio vidu ankaŭ koncernan vikipedian kategorion.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Mezoregionoj de Rio-de-Ĵanejrio
Kategorio:Mikroregionoj de Rio-de-Ĵanejrio
20136 Eisenhart

'*20136 *Eisenhart''''' estas asteroido de la interna asteroida zono (aŭ Hungaria familio)
malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona matematikisto Luther P. Eisenhart (1876–1965), profesoro ĉe la universitato Princeton, kiu faris gravajn kontribuojn al la Rimana kaj ne-Rimana geometrio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
(20137) 1996 PX8

**(20137) 1996 PX8** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Federacia Universitato de Paranao

**Federacia Universitato de Paranao** estas universitato, ties nomo portugale estas *Universidade Federal do Paraná* (UFPR). Ĝi estis kreita en la jaro 1912. UFPR situas en Kuritibo, ĉefurbo de Paranao, sudorienta ŝtato de Brazilo. Temas pri la plej aĝa universitato de Brazilo kaj pri simbolo de la urbo Kuritibo.

Ekde 2005 Esperanto estas instruata en Centro de Lingvoj kaj Interkulturo (CELIN, "Centro de Línguas e Interculturalidade") de la Federacia Universitato de Paranao). En 2009 Ivan Eidt Colling, docento pri elektroinĝenierarto, komencis instrui tie kiel volontulo; ekde 2013 li estas kunordiganto de la projekto "Esperanto - lingvo kaj kulturo". Ankaŭ laboris/laboras kiel volontulaj instruistoj en CELIN: Matheus Artioli Firmino en 2011, Thiago Machado da Silva dum du monatoj de 2011 kaj dum 2012 kaj Jônathas Barros ekde 2014. Antaŭaj instruistoj estas Leonardo Janz, Daniel Haddad kaj Carlos Alfredo de Oliveira Andrade.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj en Brazilo
Kategorio:Edukado en Paranao
Kategorio:Curitiba
Kategorio:Brazilaj universitatoj
20140 Costitx

'*20140 *Costitx''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la hispana astronomo Manolo Blasco elde la Astronomia Observatorio de Majorko en Costitx (Majorko, Balearoj, Hispanio)

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Costitx, geografia punkto nulo de la insulo Majorko, loko de granda arkeologia graveco kaj hejmo de la Astronomia Observatorio de Majorko, elde kiu la asteroido estis malkovrita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Plilongiga ŝnurkonduktilo

250px|eta|Helica plilongiga ŝnurkonduktilo
250px|eta|Plilongiga ŝnurkonduktilo sur bobenfarilo
**Plilongiga ŝnurkonduktilo** estas ŝnurkonduktilo kun konektiloj kiu plilongigas normalan ŝnurkonduktilon.

Kiam plilongiga ŝnurkonduktilo estas pli longa ol proksimume tri metroj ĝi plej ofte estas volvita sur bobenfarilo.

Se ĝi ne estas sur bobenofarilo la ŝnurkonduktilo povas esti rekta aŭ helicforma.

Kategorio:Elektro
Kategorio:Iloj
(20144) 1996 RA33

**(20144) 1996 RA33** estas troja asteroido de Jupitero orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la grupo da korpoj tiel nomata "Greka Tendaro".

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Uppsala-DLR Trojan Survey* elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Uppsala-DLR Trojan Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
20151 Utsunomiya

'*20151 *Utsunomiya'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la famkonata japana amatora astronomo kaj bienisto Syogo Utsunomiya (japane 宇都宮章吾; *Utsunomiya Syogo''). Dum siaj 25 jaroj da pervida serĉo de kometoj, li malkovris C/1997 T1 kaj C/2000 W1, kaj en 1995 li remalkovris 122P/de Vico. Li estis la unua japano, kiu ricevis la Premion Edgard Wilson (en 2001 kaj 2002).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
20155 Utewindolf

'*20155 *Utewindolf'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en danko al *Ute Windolf'' de Prescott (Arizono), tre kara amikino de la malkovrinto, kiu estis precipe helpema kaj subtenema dum la longa mortigiva malsano de la edzino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Clifford D. Simak

[eta|*[Wonder Stories* (dec. 1931) mencias sur la kovrilo la unuan novelon de Simak, "La mondo de la ruĝa suno"]]
**Clifford Donald SIMAK** (naskiĝis la  – mortis la ) estis usona ĵurnalisto kaj verkisto de sciencfikcio kaj aliaj fikciaĵoj. Li ricevis tri premiojn Hugo kaj unu premion Nebula. Lin rekonis la Usona Asocio de Sciencfikciaj Verkistoj (SFWA) kiel sian trian Grandan Mastron, kaj la Asocio de Hororverkistoj aljuĝis al li unu el la unuaj tri Premioj Bram Stoker por Dumvivaj Atingoj.

## En Esperanto aperis 
Eldonejo ‘Mistera Sturno’ prezentas la romanon ‘Stacidomo’, tradukita de Ĝan Ŭesli Starling, kiel senpagan bitlibron.

## Notoj 
## Fontoj 
La artikolo estas bazita sur la komenca alineo de la anglalingva vikipediero.

Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Sciencfikciaj verkistoj
Laki

**Laki** (esperante *lakia lingvo*) iam estas konsiderata kiel dialekto de la luriŝa lingvo (angle *Lurish*), iam kiel dialekto de la kurda lingvo kaj iam konsiderata kiel sendependa irana lingvo. Laŭ la leksika simileco, la vortprovizo de la lakia estas 78% same kiel la Khorramabadi Luristani, 70% same kiel la persa lingvo, kaj 69% same kiel la norda luriŝa lingvo. En la irana lingvaro ĝi aparte proksimas al la gorana lingvo kaj tial laŭ iuj klasifikoj kun tiu lingvo formas subgrupon de la okcidenta irana lingvaro.

Nuntempe, Laki estas parolata en la lokoj sude de Hamadan, kiel Nahavand, Tuyserkan, Nursbad, Ilam, Gilan, kaj Pahla (Pehle). Ĝi ankaŭ estas parolata en la kamparo, en la regionoj de Horru, Selasele, Silakhur, kaj la norda Aleshtar en la okcidenta Irano.

Kategorio:Kurda lingvo
Kategorio:Lingvoj de Kurdio
Kategorio:Lingvoj de Irano
László Majzon

**László Majzon** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Majzon László** estis hungara geologo, profesoro, paleontologo.

László Majzon http://lexikon.katolikus.hu/M/Majzon.html naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Érsekújvár (nuntempa Nové Zámky en Slovakio). Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Majzon frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1932, en la sekva jaro li doktoriĝis el paleontologio. Ekde 1932 li eklaboris en geologia instituto. En 1948 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. Inter 1950 kaj 1952 li estis institutestro, poste li gvidis laboratorion. En 1958 li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. En 1965 li pensiuliĝis, sed poste li estis konsilisto. Li ricevis memormedalon en 1946. Li okupiĝis plej ofte pri ekzamenado pri specimenoj de naftaj boraĵoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Leányfalu és környéke harmadkori üledékeinek geológiai és paleontológiai leírása* (1933)
* *A városligeti mélyfúrás. Szt István forrás.* (1941)
* *Adatok egyes kárpátaljai flis-rétegekhez, tekintettel a Globotruncanákra* (1943)
* *A foraminifera vizsgálatok a mélyfúrási laboratóriumban* (1948)
* *Foraminifera-vizsgálatok* (1966)  

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj paleontologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
20141 Markidger

'*20141 *Markidger'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la hispana astronomo Manolo Blasco elde la Astronomia Observatorio de Majorko en Costitx (Majorko, Balearoj, Hispanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la britdevenan astrofizikiston *Mark Richard Kidger'', de la Instituto de Astrofiziko de la Kanarioj. Li estas konata pro sia kontribuo al la hispania astronomio per dediĉiĝo al la studo pri la naturo de la kometoj, meteoroj kaj asteroidoj, kaj pro la subteno kaj la amikeco, kiuj ligas lin al la Astronomia Observatorio de Majorko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Mimbiaoj

eta|mimbiaa knabino
La **mimbiaoj** (laŭ propra prononco) aŭ **mbiaoj** - propralingve *mbyá* aŭ *mbya* (prononcata /mimbiá/, en la portugallingva akademia literaturo /mimbã'á/), portugale *mbiás* aŭ *embiás*, hispane *mbyá* - estas subgrupo de la etno gvaranioj. Ili loĝas en suda regiono de Sud-Ameriko, sur vasta teritorio de la naciaj ŝtatoj Paragvajo, Brazilo, Argentino kaj Urugvajo. Kvankam ili nomas sin *mbyá* en ĉiutaga lingvaĵo, ilia ceremonia memnomigo estas ''Jeguakava Tenonde Porangue'í'' ("la unuaj elektitoj por porti la sanktan ornamon de plumoj").

Komence de la 20-a jarcento, interalie la germandevena esperantisto Francisco Schaden alveninta al Brazilo esploris kaj verkis pri ili.

Kategorio:Indianaj etnoj en Paragvajo
Kategorio:Indianaj etnoj en Brazilo
Kategorio:Indianaj etnoj en Argentino
Kategorio:Indianaj etnoj en Urugvajo
Tranĉfloro

eta|florbukedo kun tranĉfloroj.
**Tranĉfloro** estas floro, kiu estas kultivata por fari aranĝaĵojn, bukedojn, girlandojn ktp. La floroj aŭ flortigoj estas vendataj plej ofte sen radikoj. La flortigoj estas rikoltataj kiam la floro au floraroj estas maturaj fortranĉante ilin de la planto. Tranĉfloroj estas uzataj por dekori kaj kiel donaco.

## Komerco 
La tutmonda merkato de tranĉfloroj havis en la jaro 2000 volumenon de ĉirkaŭ sep miliardoj da Eŭroj. La plej granda eksportisto estas Nederlando – tiu okcidenteŭropa lando eksportis en la jaro 2011 tranĉflorojn kaj potplantojn en la valoro de 5,243 miliardoj da Eŭroj. . Aliaj gravaj eksportlandoj de tranĉfloroj estas:
* Kolombio,
* Israelo, ĝi eksportas 5.000 tunojn da tranĉfloroj sole al la eŭropaj landoj 
* Ekvadoro, eksportas en 2010 plantoj por 586 milionoj da dolaroj
* Kenjo eksportas ĉirkaŭ 60.000 tunoj da floroj
* kaj Hispanujo.

La plej granda importisto por tranĉfloroj estas Germanujo –ĉ. 30 procentoj de la plantoj, kiuj estas produktitaj en Nederlando estas eksportitaj al Germanujo .

La vendosumo de la tuta merkato en Germanujo por tranĉfloroj kaj ĉambroplantoj inkluzive de bed- kaj balkonplantoj respektive staŭdoj kaj lignoplantoj estas 8,6 miliadroj da Eŭroj en la jaro 2011. Inter tiu 35,6 procentoj estas tranĉfloroj (= 3,06 miliardoj da Eŭroj).

 dosiero:Schnittblumenstrauss.jpg|florbukedo
dosiero:Floristenstrauß mit Rosen und Gerbera.JPG|bukedo *tono en tono* kun rozoj kaj gerbero
dosiero:Eustoma grandiflorum purple 02.jpg|Eŭstomo kaj Lisianto estas komerce gravaj tranĉfloroj

## Vidu ankaŭ 
* florbukedo
* florarangaĵo
* listo de tranĉfloroj

## Eksteraj ligiloj 
* Flower Label Program
* Fair Flowers Fair Plants
* Verband des Deutschen Blumen-Groß- und Importhandels e.V. (BGI)

## Referencoj 
Kategorio:Ornamplantkultivado
Kategorio:Floristiko
Sokolniki (BKL Moskvo)

**Sokolniki** () (pli frue **Strominka**, ) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj '** kaj **' oriente de Moskvo. Ĝi estis malfermita la .

## Interkonektoj 
De tie ekzistas transirejo al:
* →  linio (stacio ''*)
* →   (stacio *Mitkovo'')

## Vidu ankaŭ 
* Listo de stacioj de Moskva metroo

## Eksteraj ligiloj 
*   ()
* Informo pri la stacio en «Метрострой» ()

Kategorio:Stacioj de Moskva metroo
Kategorio:Bolŝaja kolcevaja linio (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Sokolniki (Moskvo)
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2023
Kategorio:2023 en Moskvo
Pál Magyar

**Pál Magyar** [madjar], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Magyar Pál** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, profesoro.

Pál Magyar http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=magyarp naskiĝis la  en Cegléd. Li mortis la  en Sopron.

## Biografio 
Pál Magyar frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste altlernejon pri minejoj kaj arbaroj en Selmecbánya. En 1915 li soldatiĝis, en la sekva jaro li eswtis militkaptito, li hejmenvenis post la 1-a mondmilito kaj li sekvis rifuĝon de la altlernejo al Sopron, kie li akiris diplomon en 1920. Post siaj studoj li laboris en diversaj institutoj. Inter 1924 kaj 1927 li respondecis pri arbarigado en Püspökladány, kie jam la grundosaliĝo etendiĝis. En 1927 li ricevis postenon en instituto pri arbaroj en Sopron. En 1930 li doktoriĝis en Debrecen, post 5 jaroj li estis nomumita privata profesoro en kampuso en Sopron. En 1938 li ricevis la titolon arbara ĉefinĝeniero, poste 2 jarojn li studis la arbarojn en Eŭropo. Hejmenveninta en 1941 li ricevis la titolon arbarkonsilisto, samtempe li iĝis institutestro. En 1947 li estis nomumita universitata profesoro. Ekde 1951 ĝis la emeritiĝo en 1965 li okupiĝis pri arbarigoj en instituto, dume en 1952 li doktoriĝis el biologio. Li ricevis premiojn en 1964 kaj 1967.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Alföldfásítás* (1960-61) - 2 volumoj

## Memorigiloj 
* busto (1975)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto   

Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kaingangoj

eta|Azelene Kaingang
La **kaingangoj** ( aŭ *kanhgág* ankaŭ nomataj '** aŭ **', *kanhgág* en la kainganga lingvo) estas la indiĝena etna grupo vivantaj dise en la kvar sudaj brazilaj subŝtatoj San-Paŭlo, Paranao, Sankta Katarino kaj Suda Rio-Grando. Historie ili ofte konsideriĝis esti unu etno kune kun la ŝoklengoj, kvankam nun la du grupiĝoj estas konsiderataj apartaj grupoj. La kaingangoj estis la originala unuaj loĝantoj de la provinco Misiones en Argentino. Iliaj lingvo kaj kulturo estas tre malsamaj kompare al la najbaraj gvaranioj.

Foje oni deklaris ke la kaingangoj malofte vivis longe en unu loko kaŭzante Ilin movi multon, sed iuj fontoj, kiel ekzemple Juracilda da Veiga Da Veiga kaj etnografiaj registroj (José Tomás Francisco do Nascimento 1886, Telemaco Borba 1908 ktp.), indikis ke la kaingangoj fakte kulture havas tre proksiman rilaton al la lando kie ili naskiĝis kaj kie iliaj prapatroj estis entombigitaj.

La kaingangoj praktikas grupan geedzecon kiel akceptebla formo de geedzeco (kaj eĉ inter ili ĝi ne estas hegemonia formo de geedzeco).

La kainganga lingvo estas membro de la ĵeaj lingvoj.

## Referencoj 
Kategorio:Indianaj etnoj en Brazilo
Kainganga lingvo

La **kainganga lingvo** (propralingve *kaingang, kaingáng* aŭ *kaigang*, ) estas indiĝena lingvo parolata en la sudo de Brazilo. Ĝi apartenas al la ĵeaj lingvoj. Al la etna grupo de kaingangoj nuntempe apartenas ĉirkaŭ 30 000 personoj, kaj de ili 60% ĝis 65% parolas la lingvon. Plej multaj ankaŭ parolas la portugalan.

Antaŭe la kaingangoj kaj ŝoklengoj (*Xokleng*) estis konsiderataj kiel unu etno, kaj tiu pli vasta grupiĝo ricevis plurajn kromajn nomojn inkluzive de *Amhó, Dorin, Gulachi, Chiqui, Ingain, Botocudo, Ivitorocái (= Amho) Kame, Kayurukré, Tain (= Ingain)* kaj *Taven*. Kelkaj el tiuj nomoj eble origine estis tribaj nomoj, aliaj estas eksonimoj.

Komence de la 20-a jarcento, interalie la germandevena esperantisto Francisco Schaden alveninta al Brazilo esploris kaj verkis pri la lingvo.

Kategorio:Lingvoj de Brazilo
Kategorio:Makro-ĵea lingvaro
Balneário Camboriú

''''* estas municipo de Brazilo. Ĝi situas en la subŝtato Sankta Katarino kaj en la metropola regiono *Foz do Rio Itajaí'', en la suda regiono de Brazilo, kaj estas konata marborda feriejo. Sur la municipa areo de 46 kvadrataj kilometroj en 2014 vivis  loĝantoj. Sekve temas pri la 11-a plej granda municipo de la subŝtato.

eta|maldekstra|300ra|la sabla plaĝo de la Atlantika Oceano kaj vasta aro da turdomoj plej proksimas

Kategorio:Municipoj de Sankta Katarino
Urbodomo de Vésztő

La **Urbodomo de Vésztő** estas impona historia monumento en mezo de Vésztő.
eta|maldekstre|Urbodomo en Vésztő

## Historio 
La iama grandvilaĝo konstruis la administran centron inter 1897-1903. La konstruaĵo estis centro de aparta respubliko inter decembro de 1944 kaj februaro de 1945.

## Konstruaĵo 
La urbodomo situas en korto, tamen proksime al trotuaro. Antaŭ la etaĝa konstruaĵo fontano funkcias. La urbodomo havas teretaĝajn alojn, ili formas U-majusklon.
eta|Balkono de la urbodomo
La ĉefa fasada parto estas simetria rizalito, meze la enirejo funkcias, sur la etaĝo balkono estas videbla, ĉe la tegmento la blazono estas videbla.

En unu el la aloj infanĝardeno funkcias, Ĝi havas apartan korton kun juglandarboj kaj kaŝtanarboj.

## Fontoj 
* oficiala paĝo 
* hungare kun fotoj
eta|maldekstre|Urbodomo en Vésztő

Vésztő
Rose

Lokoj en Eŭropo:
* Rose (Kalabrio), Kalabrio, Italio
* Rose (Nümbrecht), Nordrejn-Vestfalio
* Rose (Ruppichteroth), Nordrejn-Vestfalio

Lokoj en Usono:
* Rose (Florido)
* Rose (Idaho)
* Rose (Iovao)
* Rose (Kansaso)
* Rose (Nebrasko)
* Rose (Novjorko)
* Rose (Oklahomo)
* Rose (urbo), urbeto en la kantono  Waushara , Viskonsino

Riveroj:
* Rose (Brachtpe), rivero en Drolshagen
* Rose (Jeetzbach), dekstra alfluanto de la Jeetzbach en Perleberg

**Vidu ankaŭ:**
* Rose (familia nomo)
* Rosé
* Roose
* Röse (apartigilo)
* Die Rose
* The Rose
* Zur Rose
Administra divido de Maranjo

eta|300ra|skema mapo
La subŝtato  de Brazilo dividiĝas je
* 5 mezoregionoj (vidu la liston mezoregionoj de Maranjo),
* 21 mikroregionoj kaj
* 217 unuopaj municipoj.

La mezoregionoj estas (numeroj laŭ la skema mapo dekstre)
# *Centro Maranhense* (la centro),
# *Leste Maranhense* (la oriento),
# *Norte Maranhense* (la nordo),
# *Oeste Maranhense* (la okcidento) kaj
# *Sul Maranhense* (la sudo).

En la **centra mezoregiono** situas la mikroregionoj
* 30ra Alto Mearim e Grajaú,
* 30ra Médio Mearim kaj
* 30ra Presidente Dutra.

En la **orienta mezoregiono** situas la mikroregionoj
* 30ra Baixo Parnaíba Maranhense,
* 30ra Caxias,
* 30ra Chapadas do Alto Itapecuru,
* 30ra Chapadinha,
* 30ra Codó kaj
* 30ra Coelho Neto.

En la **norda mezoregiono** situas la mikroregionoj
* 30ra Aglomeração Urbana de São Luís (metropola regiono de São Luís),
* 30ra Baixada Maranhense,
* 30ra Itapecuru Mirim,
* 30ra Lençóis Maranhenses,
* 30ra Litoral Ocidental Maranhense (okcidenta marbordo) kaj
* 30ra Rosário.

En la **okcidenta mezoregiono** situas la mikroregionoj
* 30ra Gurupi,
* 30ra Imperatriz kaj
* 30ra Pindaré.

En la **suda mezoregiono** situas la mikroregionoj
* 30ra Chapadas das Mangabeiras,
* 30ra Gerais de Balsas kaj
* 30ra Porto Franco.

La dividon kreis la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko por statistikaj celoj, do ĝi ne estas politika estaĵo.

Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.

Pri la unuopaj municipoj de Maranjo vidu ankaŭ koncernan vikipedian kategorion.

Kategorio:Mezoregionoj de Maranjo
Kategorio:Mikroregionoj de Maranjo
Ŝoklengoj

La **ŝoklengoj** ( (prononcata []), ''*, *laklaño'' aŭ '**) estas brazila indiĝena grupo kiu loĝas en la indiĝenaj areoj **' kaj en la municipo ''* (ŝoklenge *Quati*), en la subŝtato Sankta Katarino en suda Brazilo.

Lia spuroj estas fortaj en la urbo *Porto União*, tra arkeologiaj restaĵoj, kiel pecoj de ceramiko kaj pecoj de sagoj trovitaj proksime de riveroj en la urbodistrikto *Santa Cruz do Timbó*. Iliaj kontaktoj kun la unuaj eŭropaj loĝantoj de la regiono estas registritaj tra fotoj kaj legendoj.

Pluraj subgrupoj de la ŝoklengoj estis ekstermitaj en la procezo de eŭropa okupado de la valo de la rivero *Itajaí'', sed indiĝenoj batalis cele al pretervivo. Laŭ la Nacia Prisana Fondaĵo, en 2010 ekzistis proksimume 1853 indianoj de tiu grupo.

Komence de la 20-a jarcento, interalie la germandevena esperantisto Francisco Schaden alveninta al Brazilo esploris kaj verkis pri ili.

## Konfliktoj kun la italoj 
En la suda regiono de Brazilo, okazis perfortaj konfliktoj inter italaj enmigrintoj kaj indiĝenaj popoloj. Kvankam la brazila registaro asertis ke ĝi estis alportanta eŭropajn enmigrintojn por plenigi "demografiajn breĉojn" (do por loĝigi antaŭe neloĝatajn areojn), fakte tiuj teroj estis okupitaj de indiĝenoj. En la sudo de Sankta Katarino, kie aparte italoj okupis la regionon, forigis la originan vegetaĵaron kaj ekuzis la teron agrikulture, estis ŝoklengoj kiuj ekbatalis, protektate de la arbaro. Venĝe pro la invado de siaj landoj, la indianoj komencis ataki la italajn koloniojn, fakto kiu estis uzita de enmigrintoj por krei la ideon ke la indianoj estis nekapablaj akiri civilizon, pravigante la celon neniigi la indiĝenan loĝantaron.

Kategorio:Indianaj etnoj en Brazilo
Administra divido de Espirito-Santo

eta|300ra|skema mapo
La subŝtato  de Brazilo dividiĝas je
* 4 mezoregionoj (vidu la liston mezoregionoj de Espirito-Santo),
* 13 mikroregionoj kaj
* 78 unuopaj municipoj.

La mezoregionoj estas
* *Central Espírito-Santense (la centro, en la dekstra mapo la tria regiono de supre),
* *Litoral Norte Espírito-Santense (la norda marbordo),
* *Noroeste Espírito-Santense (la nordokcidento) kaj
* *Sul Espírito-Santense (la sudo).

En la **centra mezoregiono** situas la mikroregionoj
* 30ra Afonso Cláudio,
* 30ra Guarapari,
* 30ra Santa Teresa kaj
* 30ra Vitória.

En la **norda marborda mezoregiono** situas la mikroregionoj
* 30ra Linhares,
* 30ra Montanha kaj
* 30ra São Mateus.

En la **nordokcidenta mezoregiono** situas la mikroregionoj
* 30ra Barra de São Francisco,
* 30ra Colatina kaj
* 30ra Nova Venécia.

En la **suda mezoregiono** situas la mikroregionoj
* 30ra Alegre,
* 30ra Cachoeiro de Itapemirim kaj
* 30ra Itapemirim.

La dividon kreis la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko por statistikaj celoj, do ĝi ne estas politika estaĵo.

Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.

Pri la unuopaj municipoj de Espirito-Santo vidu ankaŭ koncernan vikipedian kategorion.

Kategorio:Mezoregionoj de Espirito-Santo
Kategorio:Mikroregionoj de Espirito-Santo
EnerJew

dekstra|eta|300x300px|Logo de *EnerJew*
**EnerJew** estas juda juna movado kiu estis kreita en la jaro 2013, ĉi tiu movado estas aktiva en la landoj de la Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj; ties aktivecoj havas kiel celo krei profundajn ligojn inter la judaj adoleskantoj kaj ilia kultura heredaĵo. *EnerJew* kreskis je rimarkinda ritmo kaj en la jaro 2015 havis 1.800 membrojn adoleskantoj de inter 13 kaj 18 jaroj, en 25 urboj de diversaj landoj de la mondoregiono. *EnerJew* pretendas ke la junuloj ekestu aktivan kaj integran parton de la juda komunumo. *EnerJew* disvolvas aktivecojn por la junuloj kaj promocias partoprenigi ilin de la judismo, por ke ĉi tiuj laŭgrade integru sin en la sino de la komunumo. *EnerJew* havigas al la junoj la necesajn konojn kaj la lertecojn, por formi la estontajn ĉefojn de la komunumoj. La movado koncentriĝas en tri ŝlosilaj areoj: rilatoj, kontinueco kaj iniciato.

Kategorio:Judismo
Kategorio:Religiaj junularaj organizaĵoj
Administra divido de Cearao

eta|300ra|skema mapo
La subŝtato  de Brazilo dividiĝas je
* 7 mezoregionoj (vidu la liston mezoregionoj de Cearao),
* 33 mikroregionoj kaj
* 184 unuopaj municipoj.

La mezoregionoj estas (koloroj laŭ la skema mapo dekstre)
# Mesorregião do Centro-Sul Cearense (verde),
# Mesorregião do Jaguaribe (blue),
# Mesorregião Metropolitana de Fortaleza (metropola regiono de Fortalezo, ruĝe),
# Mesorregião do Noroeste Cearense (viole),
# Mesorregião do Norte Cearense (helruĝe),
# Mesorregião dos Sertões Cearenses (flave) kaj
# Mesorregião do Sul Cearense (oranĝe).

En la mezoregiono *Centro-Sul Cearense* situas la mikroregionoj
* 30ra Iguatu,
* 30ra Lavras da Mangabeira kaj
* 30ra Várzea Alegre.

En la mezoregiono *Jaguaribe * situas la mikroregionoj
* 30ra Baixo Jaguaribe,
* 30ra Litoral de Aracati,
* 30ra Médio Jaguaribe kaj
* 30ra Serra do Pereiro.

En la mezoregiono *Metropolitana de Fortaleza*, do metropola regiono de Fortalezo, situas la mikroregionoj
* 30ra Fortaleza kaj
* 30ra Pacajus.

En la mezoregiono *Noroeste Cearense* situas la mikroregionoj
* 30ra Coreaú,
* 30ra Ibiapaba,
* 30ra Ipu,
* 30ra Litoral de Camocim e Acaraú,
* 30ra Meruoca,
* 30ra Santa Quitéria kaj
* 30ra Sobral.

En la mezoregiono *Norte Cearense* situas la mikroregionoj
* 30ra Baixo Curu,
* 30ra Baturité,
* 30ra Canindé,
* 30ra Cascavel,
* 30ra Chorozinho,
* 30ra Itapipoca,
* 30ra Médio Curu kaj
* 30ra Uruburetama.

En la mezoregiono *Sertões Cearenses* situas la mikroregionoj
* 30ra Sertão de Crateús,
* 30ra Sertão de Inhamuns,
* 30ra Sertão de Quixeramobim kaj
* 30ra Sertão de Senador Pompeu.

En la mezoregiono *Sul Cearense* situas la mikroregionoj
* 30ra Barro,
* 30ra Brejo Santo,
* 30ra Cariri,
* 30ra Caririaçu kaj
* 30ra Chapada do Araripe.

La dividon kreis la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko por statistikaj celoj, do ĝi ne estas politika estaĵo.

Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.

Pri la unuopaj municipoj de Cearao vidu ankaŭ koncernan vikipedian kategorion.

## Referencoj 
Kategorio:Mezoregionoj de Cearao
Kategorio:Mikroregionoj de Cearao
(20161) 1996 TR66

**(20161) 1996 TR66** estas granda transneptuna objekto malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Jane X. Luu, Jun Chen, David C. Jewitt kaj Chadwick A. Trujillo elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii, Usono.

Ĝi estas ano de la klaso de la tvotinoj : objektoj de la Kujper-zono, kiuj estas en orbita resonanco 1:2 kun Neptuno.

Pro ĝia granda discentreco, ĝia orbito krucas tiun de Neptuno. Ĝi estas neptunrenkonta objekto.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Tvotinoj
Kategorio:Neptunrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Jane X. Luu
Kategorio:Malkovrita de David C. Jewitt
Kategorio:Malkovrita de Chad Trujillo
Kategorio:Malkovrita de Jun Chen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Kolonia Brazilo

La termino *kolonia Brazilo* () priskribas la teritorion de la nuna ŝtato Brazilo en la periodo ekde 1500, kiam al la teritorio alvenis la unuaj portugaloj, ĝis 1815, kiam Brazilo estis levita al reĝlando samranga al Portugalio en la Unuiĝinta Reĝlando de Portugalio, Brazilo kaj Algarvo. Dum la 300 jaroj de brazila kolonia historio, la ekonomia ekspluatado de la teritorio estis bazita unue sur eltiro de brazil-arboj (16-a jarcento), produktado de sukero (16-a ĝis 18-a jarcentoj), kaj fine sur minado de oro kaj diamantoj (18-a jarcento). Sklavoj, speciale tiuj portitaj el Afriko, disponigis la plejmulton de la laborforto de la brazila ekonomio.

En kontrasto kun la najbaraj fragmentitaj hispanaj posedaĵoj, la brazilaj kolonioj konstruitaj fare de la portugaloj en Latinameriko tenis sian teritorian unuecon kaj lingvan integrecon post la ŝtata sendependiĝo de Portugalio, tiel ke la Brazila Imperio (de 1822 ĝis 1889) kaj la sekva respubliko Brazilo iĝis la plej granda lando en la regiono.


Kategorio:Historio de Brazilo
20164 Janzajíc

'*20164 *Janzajíc''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Jan Zajíc (1950–1969), ĉeĥa studento kiu sinbruligis la  sur la Venceslaa Placo por protesti kontraŭ la okupado de la Ĉeĥoslovakio la pasinta aŭgusto. Lia espero pri demokrata Ĉeĥoslovakio realiĝis kelkaj 20 jaroj post lia morto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Jana Tichá
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
20174 Eisenstein

'*20174 *Eisenstein''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto Gotthold Eisenstein (1823–1852), kiu publikigis esplorojn pri , ciklotomaj, kvadrataj kaj bikvadrataj reziduoj, kaj ankaŭ pri la kubaj kaj bikvadrataj .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Benedito Calixto

alternative=Benedito Calixto de Jesus - Auto-retrato.jpg|eta|Benedito Calixto de Jesus - Auto-portreto
**Benedito Calixto de Jesus** (naskiĝis la 14-an de oktobro 1853, mortis la 31-an de majo 1927) estis brazila pentristo. Liaj verkoj kutime bildigas figurojn de Brazilo kaj brazila kulturo, inkluzive de fama portreto de la 17-jarcenta portugaldevena esploristo *Domingos Jorge Velho* en 1923 kaj scenoj de la marbordo de San-Paŭlo. Kontraste al multaj artistoj de la tempo, Calixto havis privatan patronon kaj ne dependis el la ŝtata patronado, kion li mem tre aprezis.

## Galerio 

Dosiero:Benedito Calixto de Jesus - Moagem de Cana - Fazenda Cachoeira - Campinas, 1830, Acervo do Museu Paulista da USP.jpg|pentraĵo pri "diserigo de sukerkano en farmejo *"Cacheira"* ("akvofalo") en Campinas"
Dosiero:Benedito Calixto - Anchieta e Nóbrega na cabana de Pindobuçu.jpg|pentraĵo "la jezuitaj misiistoj *Anchieta* kaj *Nóbrega* en kabano de la tupio *Pindobuçu*"
Dosiero:Domingos Jorge Velho.jpg |pentraĵo pri *Domingos Jorge Velho*, 17-jarcenta portugaldevena esploristo de Brazilo
Dosiero:Benedito Calixto - Naufrágio do Sírio, 1907.jpg|"*La sinkigo de la ŝipo Sírio*"
Dosiero:Proclamação da República by Benedito Calixto 1893.jpg|"*proklamo de la Brazila Respubliko*", pentraĵo de 1893

## Referencoj 
Kategorio:Brazilaj pentristoj
Pakoro

[eta|Pakoroj en [Ĝajpuro]]
**Pakoro** (Pakora) (hinde: पकोड़ा, *pakoṛā*, sanskrite पक्ववट *pakvavaṭa*) estas barata fritita manĝeto aŭ hastmanĝo.

Oni trempas ingrediencon (ekzemple cepo, melongeno, spinaco, terpomoj, florbrasiko, tomato, kokaĵo) en pasto el faruno de kikeroj kaj fritas ĝin en oleo. Depende de la ingredienco oni uzas diversajn nomojn. Se oni uzas cepon la nomo estas *onion bhaji* kaj ĉe spinaco *palak pakora*.

## Vidu ankaŭ 
* Tempuro

Kategorio:Barata kuirarto
Kategorio:Manĝaĵoj
20180 Annakolény

'*20180 *Annakolény'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la slovakaj astronomoj Adrián Galád kaj Alexander Pravda elde la Observatorio de Modra en
Slovakio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Anna Kolény'', kiu partoprenis al la nasko de la slovaka suvereneco en la 19-a jarcento. La unua sesio de la Slovaka Nacia Konsilio okazis en 1848 en ŝia domo en Myjava. La domo iĝis kultura centro en 1970, kun ekspozicio de la Muzeo de la Slovaka Nacia Konsilio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Adrián Galád
Kategorio:Malkovrita de Alexander Pravda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Tvotino

En astronomio, **Tvotino** estas transneptuna objekto de la ekstera rando de la kujper-zono en orbita resonanco 1:2 kun Neptuno : tio signifas, ke **tvotino** trakuras unu orbiton ĉirkaŭ Suno en la daŭro, ke Neptuno trakuras dufoje sian orbiton. Tio implicas  de ĉirkaŭ 47,731  AU kaj  de ĉirkaŭ 329,76 jaroj.

La nomo devenas de la angla *two* (2) ; kaj *Plutino*  : "plutoneno" en resonanco 2.

## Kelkaj tvotinoj 
### Numerotitaj
*(20161) 1996 TR66
*(26308) 1998 SM165
*(137295) 1999 RB216
*(130391) 2000 JG81
*(119979) 2002 WC19
*(137295) 1999 RB216

### Ne numerotitaj
*1997 SZ10
*1999 RB215
*2000 QL251
*2001 UP18
*2002 PU170
*2002 VD130
*2003 FE128
*2004 TV357
*2005 CA79

## Eksteraj ligiloj
* *On the Plutinos and Twotinos of the Kuiper Belt* de E. I. Chiang kaj A. B. Jordan el *The Astronomical Journal*, vol. 124, n° 6,‎ decembro 2002*
* MPEC 2008-S05 : Malproksimaj malgrandaj planedoj (oktobro 2008 1.0 TT)
* *The Resonant Transneptunian Populations'' ; de B. Gladman kaj aliaj.

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Malgrandaj korpoj de la sunsistemo
#
Graye-sur-Mer

**Graye-sur-Mer**  estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso, france *Calvados*) kaj en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bayeux kaj al la kantono ''''. 

La teritorio havas komunan limon kun . Kodo laŭ INSEE estas 14318 kaj poŝta kodo 14470. Ĝi estas membro de komunumaro de komunumoj "Communauté de communes de Bessin, Seulles et Mer".

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Najbaraj komunumoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
* Urbodomo de Graye-sur-Mer ()
* Graye-sur-Mer ĉe CdC Seulles Terre et Mer ()

Kategorio:Komunumoj de Calvados
Kategorio:Urboj de Francio
20187 Janapittichová

'*20187 *Janapittichová'''* estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la slovak-devena astronomino Jana Pittichová*,
de la Universitato de Havajo. Ŝi studis la kometan aktivecon kaj kontribuis al la misio Deep Impact kun fotometria bildigo per ŝargkuplita aparato de la kometo Tempel 1. Ŝi estas ankaŭ bona sportistino, kvalifikita por la Ferhoma Monda Ĉampioneco en Kona en oktobro 2005.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Claudio Casacci

**Claudio CASACCI** (naskiĝis en 1958) estas itala amatora astronomo, profesie aerospaca inĝeniero ĉe la firmao Thales Alenia Space.

En la 1990-aj jaroj li estis proksima atestanto de falo de meteorŝtono.

Laŭ *Minor Planet Center* li kunmalkovris 3 asteroidojn inter 1995 kaj 1997 kun Maura Tombelli.

En 2004 li estis nomumita Komandoro de la Ordeno de Merito de la Itala Respubliko, kaj li ricevis la Stelon de la merito de la laboro la .

La asteroido 4814 Casacci estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Claudio Casacci

Kategorio:Italaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Mizuki Ŝigeru

**MIZUKI Ŝigeru** (japane **水木 しげる**; n. la  — m. la ) estis japana filozofo, historiisto, artisto, kaj mangaisto. Liaj plej konataj manga-serioj estis *GeGeGe no Kitarō* (antaŭe Hakaba Kitarō), *Kappa no Sanpei*, kaj *Akuma-kun*. Lia origina nomo estis **MURA Ŝigeru** (**武良 茂**; la persona nomo literumeblas en latinaj literoj ankaŭ **Shigeru** aŭ **Sigeru**); li akiris la plumnomon Mizuki kiam li deĵoris en gastejo nomita Mizuki-ŝoŭ, kaj skizis bildojn por kamiŝibajo. Krom la mangaoj, li verkis ankaŭ notindajn historiajn verkojn pri la monda kaj japana historio, kaj pri la propraj spertoj en la 2-a Mondmilito.

Kategorio:Mangaverkistoj
Kategorio:Japanaj artistoj
Kategorio:Japanaj folkloristoj
Kategorio:Japanaj verkistoj
Kategorio:Japanaj historiistoj
Kategorio:Japanaj militistoj de la Dua Mondmilito
Endre János Makai

**Endre János Makai** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Makai Endre János** estis hungara matematikisto, profesoro, kemiisto.

Endre János Makai http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=makai naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Endre János Makai akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1938. Post la diplomo li vivtenis sin 3 jarojn el hejma edukado de studentoj. Inter 1941 kaj 1944 li estis kemiisto en uzino pri medikamentoj. Li doktoriĝis el matematiko en 1942 antaŭ Lipót Fejér, poste li denove laboris en alia uzino. Post la 2-a mondmilito li laboris en laboratorio. Inter 1951 kaj 1961 li estis docento, poste katedrestro en Teknika Universitato de Budapeŝto, en 1952 li kandidatiĝis, post 3 jaroj li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. En 1962 li eklaboris en matematika instituto, ekde 1970 li estis institutestro. En 1967 li estis UNESCO-spertulo en Barato. Li instruis ankaŭ en Scienca Universitato Loránd Eötvös, ekde 1972 en rango titulara universitata profesoro. En 1980 li pensiuliĝis, tamen poste li estis konsilisto. Li ricevis premiojn en 1970 kaj 1973. Li okupiĝis precipe pri diferencialaj ekvacioj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *U"ber die Nullstellen von Funktionen, die Lo"sungen Sturm-Liouvillescher Differentialgleichungen sind* (1944) 
* *A class of systems of differential equations and its treatment with matrix methods I.* (1957) 
* ''Sur la convergence des se'ries de Fourier des fonctions de carre' sommables* (1963) 
* *On the summability of Fourier series of L^2 integrable functions IV.'' (1969) http://tudosnaptar.kfki.hu/m/a/makai/Makai_Endre.htm

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 231-a paĝo) 
* hungarlingva biografio kun foto
  

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Andor Mándi

**Andor Mándi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mándi Andor** estis hungara inĝeniero, profesoro. Lia familia nomovarianto estis *Mándy* [mAndi].

Andor Mándi http://jelesnapok.oszk.hu/prod/unnep/mandi_andor_szuletesnapja__1891 naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Andor Mándi akiris diplomon en Charlottenburg en 1914. Li batalis dum la 1-a mondmilito, eĉ li estis militkaptito. Inter 1920 kaj 1959 li laboris en signifaj fabrikoj en sia naskiĝurbo, en la lasta periodo li havis altan postenon. Dum erao de nazioj li kaŝiĝis. En 1950 li ankaŭ ekinstruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Li doktoriĝis en 1958. Inter 1959-1966 li laboris en fabriko, poste li pensiuliĝis. Li okupiĝis pri elektraj motoroj kaj elektraj lokomotivoj, li havis eĉ patentojn. Li ricevis premion Kossuth en 1957, krome ankaŭ memormedalon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Aszimmetriák és felharmonikusok a villamos gépekben* (1927)
* *Nagy villamosgépek* - studenta lernolibro dufoje eldonita
* *Hőálló szigetelőanyagok adta lehetőségek a villamos gépgyártásban* (1969)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Oleosomo

eta|Oleosomoj (oranĝe) de la semoj de *Afzelia africana*.
**Oleosomo** estas la nomo de grasa alpendaĵo de diasporoj (semoj) de plantoj. Plantoj, kiuj disvastigas siajn semojn per birdoj (birdoĥorio) aŭ formikoj (formikoĥorio) formas tiujn grasoriĉajn semojn. En la tropikoj la oleosomo estas pli granda kaj brile kolora kaj allogas birdojn. En la moderklimataj regionoj la oleosomo estas pli malgranda kaj allogas formikojn.

Evolucihistorie la oleosomoj aperis unue en la tropikoj. La cirkonstancoj de la moderklimataj zonoj postulas signifan malgrandigon de la semoj. Tio ekskludas la birdoĥorion kaj ebligas nur la disvastigon pere de formikoj.

## „Carunkula“ (karunkulo) kaj „strophiole“ (strofiolo) 
Laŭ ilia loko la oleosomoj estas distingitaj en *caruncula* (lat., „karneca elkreskaĵo“) kaj *strophiole* (greka-latina, „kroneto“). La karunkulo, kiuj ekzistas ekzemple en la plantfamilio de la Eŭforbiacoj (*Euphorbiaceae*) kaj ĉe la genro *Moehringia*, troviĝas ĉe la ĝermaperturo. La strofiolo ĉe la funikulo respektive semsuturo.

## Oleosomoj kaj formikoj 
Oleosomoj ĉe mirmekoĥoriaj plantoj enhavas precipe grasojn, sukeron kaj kelkfoje Vitaminon B, Vitaminon C, amelon kaj proteinon. La oleosomo nur estas destinita por manĝo. Formikoj transportas la diasporojn pro la oleosoma alpendaĵo en iliaj konstruaĵoj, tie ili forprenas la oleosomon de la diasporo kaj poste transportas la semon, al kiu ili ne havas intereson, el la konstruaĵo.

Multaj plantoj, kiuj uzas tiun disvastigmeĥanismon kreskas en formikoriĉaj arbaroj. Blanka oleosomo kaj nigra semo havas ekzemple
*Corydalis*. Ankaŭ galanto, arbara violo, *Moehringia* kaj *Euphorbia amygdaloides* apartenas al plantoj en mezeŭropaj arbaroj, kiuj havas oleosomojn.

La sama principo troviĝas ankaŭ en varme sekaj regionoj ĉe herbaj plantoj kaj lignoplantoj, ĉar tie ankaŭ vivas multaj formikoj. Jenaj plantoj de tiuj regionoj havas oleosomojn: *Anchusa*, Centaŭreoj respektive la lignoplanto Akacio.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Andreas Bresinsky: *Bau, Entwicklungsgeschichte und Inhaltsstoffe der Elaiosomen. Studien zur myrmekochoren Verbreitung von Samen und Früchten*. Schweizerbart Verlag. Stuttgart 1963. (Bibliotheca Botanica, Heft 126)
* Gustav Hegi: *Illustrierte Flora von Mitteleuropa*, Band III Teil 2, Zweite Auflage, Paul Parey Verlag, Berlin und Hamburg, 1979, ISBN 3-489-60020-7.
* Ursula Hoffmann und Michael Schwerdtfeger: *...und grün des Lebens goldner Baum. Lustfahrten und Bildungsreisen im Reich der Pflanzen*, Ulrich Burgdorf Verlag, Göttingen 1998, ISBN 3-89762-000-6
* Angelika Lüttig & Juliane Kasten: *Hagebutte & Co - Blüten, Früchte und Ausbreitung europäischer Pflanzen.* Fauna Verlag, Nottuln 2003, ISBN 3-935980-90-6

Kategorio:Plantmorfologio
Kategorio:Plantdisvastigo
Kategorio:Simbiozo