open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Banala naciismo

[dekstra|200px|eta|La [Ĵuro pri fideleco en Usono estas unu el la plej malsubtilaj ekzemploj de banala naciismo&nbsp;– la plej multaj estas malpli evidentaj.]]

**Banala naciismo** estas nomo por la ĉiutagecaj sinprezentoj de la nacio, kiuj konstruas senton de nacia solidareco en la nacianaro. La termino devenas el la samnoma libro (1995) de Michael Billig. La nocio estis tre influanta, precipe en la disciplino de politika geografio, kaj daŭre interesa en la akademia sfero post sia publikiĝo en la 1990-aj jaroj. Hodiaŭ oni uzas la terminon ĉefe en akademia diskutado pri identec-formiĝo kaj geopolitiko.

Inter la ekzemploj de banala naciismo troviĝas la uzado de flagoj en ĉiutagaj cirkonstancoj, sportaj eventoj, naciaj kantoj, simboloj sur moneroj kaj monbiletoj, popularaj esprimoj kaj frazeologiaj esprimoj, patriotismaj kluboj, la implicado de socia kuneco en la nacia gazetaro. Ekzemploj de tiu lasta estas uzado de terminoj kiel *la* ĉefministro, *la* vetero, *nia* teamo, kaj distingado inter “enlandaj” kaj “internaciaj” novaĵoj, ktp… Multaj el tiuj simboloj estas plej efikaj pro siaj konstanta ripetado kaj preskaŭ subsojla? karaktero. Banala naciismo ofte kreiĝas per ŝtataj institucioj kiel lernejoj.

La ĉefa celo de Michael Billig, kiam li kreis la terminon, estis distingi klare la ĉiutagecan, endemian naciismon disde la ekstremismaj varioj. Li argumentis, ke la akademia kaj ĵurnalisma enfokusigo de ekstremaj naciistoj, separismaj movadoj kaj ksenofobiuloj en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj obskurigis la aktualan forton de la naciismo, supozigante, ke ĝi estas ideologio de la socia rando?. Alvokoj al la “nacio” tamen ne tiom gravis en pli frua epoko, kiam la religio, persona lojaleco aŭ la familio povis esti alvokitaj kun pli da sukceso por mobilizi al agado. Li uzas la nocion ankaŭ por pridisputi “postmodernismajn” pretendojn, ke la nacio-ŝtato cedas terenon. Li notas tiurilate precipe la daŭrantan hegemonian potencon de la usona naciismo en skalo de monda superpotenco, komerce, kulture, armee KTP.

## Vidu ankaŭ 
* etnizado 

## Referencoj
* Billig, M. (1995). *Banal Nationalism*. London: Sage Publications.

Kategorio:Naciismoj
Hans Burgkmair

eta|240px|Altaro fare de Burgkmair.
**Hans BURGKMAIR la maljuna** (naskiĝis en 1473 - mortis en 1531) estis germana pentristo kaj gravuristo. Li naskiĝis en Augsburg, kaj estis la filo de la pentristo Thomas Burgkmair. Lia filo, Hans la juna, ankaŭ dediĉis sian vivon al pentrado.

## Junaĝo 
Hans fariĝis lernoknabo de Martin Schongauer en Colmar ekde 1488. Schongauer mortis antaŭ la fino de la dujara formado de Burgkmair. La juna pentristo eble vizitis Italion dum tiu periodo, kaj certe revenis tien en 1507. Tio grandege influis lian stilon. Li eklaboris en 1491 en Augsburg, kie li fariĝis majstro kaj kreis sian propran atelieron en 1498.

## Gravuraĵoj 
La kritikisto Hollstein atribuas 834 lignajn gravuraĵojn al Burgkmair, precipe bildoj por libroj. La plej bonaj el ili montras talenton por okulfrapaj desegnaĵoj, kiuj ne ĉiam sukcese miksas italian Renesancon kun pli germana stilo. Li tre volonte uzis la *chiaroscuro*-teknikon. Ekde proksimume 1508, li plejparte laboris por la imperiestro Maksimiliano la 1-a, ĝis lia morto en 1519.

## Pentrado 
Burgkmair estis cetere sukcesa pentristo, precipe koncerne religiajn scenojn kaj portretojn de la civitanoj de Augsburg aŭ de la korteganoj de la imperiestro. Oni trovas plurajn verkojn de Burgkmair en la galerioj de Munkeno, Vieno sed ankaŭ aliloke. Liaj portretoj estas ĝenerale pli modernaspektaj ol liaj religiaj pentraĵoj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de pentristoj

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Germanaj desegnistoj
Saint-Maximin-la-Sainte-Baume

maldekstra|100ra|Blazono
**Saint-Maximin-la-Sainte-Baume** estas franca komunumo lokita en la departemento Var kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. Ĝi estas la plej okcidenta komunumo de la departemento, kaj situas 40 kilometrojn oriente de Aikso Provenca.

La komunumo havas proksimume 12 000 loĝantojn kaj situas antaŭ la montoj Sainte-Baume. La fama baziliko de la urbo, dediĉita al Maria Magdalena, estas la loko kie tiu disĉiplino de Kristo estis rehonorigita dum la 13-a jarcento kiel perfekta simbolo de pento.

Oni ne konfuzu Saint-Maximin-la-Sainte-Baume kun Sainte-Maxime, lokita pli oriente ĉe la Bordo Lazura.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Var

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo

Kategorio:Komunumoj de Var
Golfo de Majno

La **Golfo de Majno** () estas randa maro de la Atlantika Oceano ĉe la orienta bordo de Norda Ameriko, kiu ampleksas 179.000 kvadratajn kilometrojn. La golfo situas inter la Kabo Morua *(Cape Cod)* en Masaĉuseco, Usono kaj la kabo insulo Sable *(Cape Sable Island)* en Nov-Skotio, Kanado. La maro ampleksas la tutan marbordon de la usonaj federaciaj ŝtatoj Nov-Hampŝiro kaj Majno, plus la marbordon de Masaĉuseco norde de la Kabo Morua, kaj la sudan kaj okcidentan marbordon de la kanadaj provincoj Nov-Brunsviko kaj Nov-Skotio.

Kun la Golfo de Majno ligiĝas la Golfo de Masaĉuseco kaj la Golfo de Fundy. En la Golfo de Fundy troviĝas la tutmonde plej alta diferenco inter alta kaj malalta tajdo.

La rivero Charles elfluas en la golfon.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de maraj ekoregionoj

## Eksteraj ligiloj 
* paĝoj de la Esplora Instituto Golfo de Majno (anglalingvaj)
* paĝoj de la golfa Konsilio pri Mara Medio (same anglalingvaj)

Kategorio:Golfoj en Majno
Kategorio:Golfoj en Nov-Brunsviko
Kategorio:Golfoj en Nov-Skotio
Kategorio:Golfoj en Kanado
Kategorio:Golfoj en Usono
Kategorio:Terformoj de Nov-Brunsviko
Kategorio:Terformoj de Nov-Skotio
Kategorio:Geografio de Masaĉuseco
Kategorio:Geografio de Nov-Hampŝiro
Kategorio:Maroj
Kategorio:Maraj ekoregionoj
Kategorio:Golfoj
Kategorio:Atlantiko
Miriapodo

La **miriapodoj** estas subfilumo de la artropodoj, kaj ili inkluzivas centpiedulojn, milpiedulojn, kaj aliajn bestojn. La subfilumo inkluzivas 13 000 speciojn, kiuj ĉiuj estas teraj kaj ne maraj. Ili kutime havas multe da kruroj, ofte centojn. Ili havas paron da antenoj kaj simplajn okulojn.

Miriapodoj ofte troviĝas en humidaj arbaroj, kie ili havas gravan rolon ĉar ili helpas disigi dekadanta planta materialo. La plej multo da ili estas herbomanĝuloj, krom la centpieduloj kiuj kaptas aliajn bestojn nokte.

Miriapodoj dividiĝas en kvar klasoj: Milpieduloj, Centpieduloj, Pauropodoj kaj Simfiloj. La lastaj du klasoj inkluzivas bestojn kiuj estas tre etaj, maksimume kelkajn milimetrojn longajn, kaj vivas en la grundo.

Kategorio:Artropodoj
Gereon

**Gereon** estas vira nomo, precipe en Germanio (ĉefe ĉirkaŭ Kolonjo), ĝi ankaŭ ekzistas en Francujo skribite *Géréon*.

## Deveno kaj signifo de la nomo 
Laŭ konata tezo la nomo venas de la greka vorto *γέρον* (*géron*) "maljunulo" (kiel la vortoj geriatrio kaj gerontologio), sed tio ne eksplikas la duan e-on.

La malnova ekspliko de la nomo kiel "lancĵetulo" de la ĝermana *ger* "ĵetlanco" verŝajne nur estas de scienchistoria intereso. La dua parto de la nomo certe ne estas ĝermana.

Unu ebla ekspliko estas, ke ĝi venas de la hebrea nomo Gideon per erarlego. En la hebrea skribo la literoj d kaj r similas.

## Sanktulo 
La sankta Gereon vivis en Köln. Lia nomtago estas la 10a de oktobro

## Toponimo 
En la franca departemento Loire-Atlantique ekzistas loko nomita Saint-Géréon, kiu riferas al la sankta Gereon.

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Sanktuloj
Golfo de Masaĉuseco

eta|dekstra|300ra|mapo de la Golfo de Masaĉuseco

La **Golfo de Masaĉuseco** () estas inter la plej grandaj golfoj de la bordoj de Ameriko ĉe la Atlantika Oceano. Ĝi konsistigas la karakterizan 100-kilometran marbordon de la usaon federacia ŝtato Masaĉuseco. La golfo norde limiĝas per la Kabo Ana (*Cape Ann*), en la okcidento situas la urbo kaj haveno Boston, kaj sude ĝi limiĝas ĉe la Golfo de Kabo Morua (*Cape Cod Bay*). Pliaj urboj borde de la golfo estas *Nahant, Plymouth, Gloucester* kaj *Salem Harbours*. Tra la Kanalo Kabo Morua (*Cape Cod Canal*) ekzistas akva vojo inter la golfoj *Cape Cod Bay* kaj *Buzzards Bay*.

La Golfo de Masaĉuseco situas sudokcidente de la signife pli granda Golfo de Majno, kaj ofte konsideriĝas parto de tiu golfo.

La komercaj kaj industriaj aktivecoj koncentriĝas ĉirkaŭ la havena urbo Boston. Multaj etaj kaj mezgrandaj urboj laŭlonge de la marbordo vivas de turismo kaj fiŝkaptado. La Kabo Morua (*Cape Cod*) aparte konatas pro sia milda klimato kaj la - ekde la jaro 1961 aparte protektata - marborda areo "Nacia Marbordo Kabo Morua" (*Cape Cod National Seashore*).

## Vidu ankaŭ 
* Kolonio de la Golfo de Masaĉuseco

## Eksteraj ligiloj 
* paĝoj anglalingvaj de la Nacia Marbordo Kabo Morua (*Cape Cod National Seashore*)

eta|maldekstra|250ra

Kategorio:Geografio de Masaĉuseco
Kategorio:Golfoj
Rábapatona

**Rábapatona** [rAbapatona] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Győr.
eta|Preĝejo de Rábapatona.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9142
* Telefonkodo: 96
* Areo: 40 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 2500

## Situo 
Rábapatona situas for de ĉefvojo, laŭ maldekstra bordo de Rába, havanta nur sakovojon, fervojo Győr-Sopron estas ne tro for. Ĉe la komunumo troviĝas ponto tra Rába.

## Historio 
Peĉenegoj fondis la vilaĝon. La turkoj detruis la komunumon post la mezepoko. En 1650 kastelo kaj preĝejo konstruiĝas. En 1876 kaj en 1883 inundoj okazis. En 1959 kolĥozo pri **Nova Vivo** formiĝis. En 1962 kulturdomo estis konstruita.

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵo estas akvomuelejo el 1562.

## Famuloj 
En Rábapatona naskiĝis modisto Katalin Sárváry.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Patronomo

**Patronomo** aŭ **patronimo** estas parto de klana nomo, kiu devenas de la nomo de la patro. En la periodo antaŭ la apero de familiaj nomoj patronomo servis por pli preciza distingo de homoj inter pluraj.

En pli aŭ malpli oficiala maniero patronomoj estas uzataj en multaj lingvoj. Aktuale ili estas plej larĝe uzataj en la lingvoj orient-slavaj, en la araba, en la bulgara kaj en la islanda.

Mencio de patronomo povas esti forta stila rimedo en orient-slavaj tekstoj. Alparolo per nomo kaj patronomo (ekzemple, *Ivan Ivanoviĉ* aŭ *Lazar Markoviĉ* [ Zamenhof, ], en kiu *-oviĉ* signifas "filo de") estas konsiderata pli afabla kaj estima, kaj male — en multaj situacioj alparolo per nur persona nomo estas socie neakceptebla (alparolante mezlernejan aŭ universitatan instruiston, renoman fakulon, ŝtatan altrangulon ktp.).

Se Karolo havus infanon, ties esperanta patronomo estus Karolido.

## Vidu ankaŭ 
* Islanda nomo
* Patrinonomo

Kategorio:Viro
Kategorio:Nomoj
Kategorio:Genealogio
Hövej

**Hövej** estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Kapuvár. La loknomo onidire estas hungara familia nomo.
eta|maldekstre|140px|Blazono de Hövej
eta|Panoramo de Hövej
eta|Katolika kirko de Hövej
eta|Muzeo de Hövej

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9361
* Telefonkodo: 96
* Areo: 3 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 310

## Situo 
La komunumo situas laŭ flankovojoj, for de la fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Kapuvár troviĝas 6, Fertőszentmiklós 14, Répcelak 18, Csorna 23 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1280. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. En 1962 punto faranta en Hövej ricevis ormedalon en la Monda Ekspozicio en Bruselo. Vilaĝservoj estas 2 vendejoj, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵoj estas katolikaj preĝejo (de 1830) kaj kapelo, fine muzeo pri punto.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Magyar Kisebbség

Magyar Kisebbség madjar kiŝebseg (Hungara Plimalmulto) estis hungarlingva nacipolitika revuo aperinta  dufoje ĉiumonate en Lugoj, (Rumanio) inter 1922 kaj 1942.

## Redaktoraro 
La redaktoroj estis Elemér Jakabffy, István Sulyok kaj József Willer. Ĝis 1924 ĝia respondecredaktoro estis István Sulyok , ekde 1924 Elemér Jakabffy , kiu ekde 1938 estis ankaŭ la direktoro de la revuo.

## La aldonaĵoj de revuo 
Ekde 1923 aperigas ankaŭ aldonaĵrevuon titolite *Glasul Minorităţilor* (Voĉo de malplimultuloj) en rumana, germana kaj franca lingvoj. Same de 1923 en ĝia franclingva aldonaĵo *La Voix des Minorités* publikis la epitomon de la pli gravaj studoj kaj artikoloj ĝiaj. Inter 1929 kaj 1930 kun titolo *Kisebbségi Iskolaügy* (Instruafero Malplimulta) eldonis duonjaran, ekde 1934 kun titolo *Népnevelés* (Popoledukado) ĉiumonatan aldonaĵojn kaj ekde 1937 titolite *Kisebbségi Jogélet* (Jurvivo Malplimulta) aperigis konstatantan eldonaĵon.

## Kunlaborantoj 
La konstantaj kunlaborantoj de la revuo estis konservativaj, liberalaj, eĉ civilaj radikalaj publicistoj, sciencistoj kaj politikistoj. Krome la multnombraj kaj gravaj eksterlandaj aŭtoroj ricevis voĉon katolikaj historiistoj kiel János Karácsonyi, Vencel Bíró, Árpád Bitay  kaj liberalaj kiel Miklós Krenner aŭ tiuj kun unu de aliaj kontraŭstarantoj en kadro de Erdélyi Irodalmi Társaság kiel Endre Dózsa kaj la radikala Jenő Szentimrei; Árpád Paál kaj lia kontraŭulo, la liberala Nándor Hegedűs . Tamen ĝia kunlaborantaro ĝenerale reprezentis la reformflankon de Országos Magyar Párt. Al tiuj aliĝis la fakuloj de la naciscienco kiel Artúr Balogh, Gábor Pál, Kelemen Gál, László Fritz, András Balázs kaj Miklós Móricz.  
La revuo ekde 1995 denove aperas en Oradea.

## Bibliografio 
* Balázs Sándor: *Lugosi üzenet*. A Magyar Kisebbség monográfiája. Szatmárnémeti, 1995.
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

## Eksteraj ligiloj 
*Retejo de nova revuo .
*Repertoriumo de revuo 1922-1942.
*Repertoriumo de revuo 1995-2000 .

Kategorio:Hungarlingvaj gazetoj en Rumanio
Babót

**Babót** [babOt] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Kapuvár.
eta|300ra|dekstre|Preĝejo de Babót

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9351
* Telefonkodo: 96
* Areo: 22 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1160

## Situo 
Babót situas sur ebenaĵo for de la fervojo, ĉefvojo kaj rivero, flankovoje Kapuvár estas tre proksime.

## Historio 
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. Antaŭ la hungaroj romianoj kaj avaroj vivis tie. En la mezepoko fortikaĵeto defendis la vilaĝon. La turkoj senhomigis la komunumon. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. En 1950 kolĥozo pri **Orienta Lumo** formiĝis.

## Vidindaĵoj 
En 1667 romkatolika Preĝejo de Sankta Mikaelo (Babót) konstruiĝis.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Kisfalud

**Kisfalud** estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Kapuvár. La loknomo signifas hungare: vilaĝeto.
eta|Preĝejo en Kisfalud

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9341
* Telefonkodo: 96
* Areo: 15 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 850

## Situo 
Kisfalud situas sur ebenaĵo for de la fervojo, ĉefvojo kaj rivero, riverobranĉo de Rába tuŝas la vilaĝon. Flankovoje Kapuvár estas proksime.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1237 en formo *"Káznér"*. La turkoj senhomigis la komunumon post la mezepoko. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. Estis trovita karbona dioksido el esplora puto. La gaso liveriĝas al Répcelak. En 1973 la proksima vilaĝo *Mihályi* [mihAji] aliĝis al Kisfalud.

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵoj estas luterana sonoriloturo kaj katolika preĝejo.

## Famuloj 
En Kisfalud mortis politikisto Géza Szüllő.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Mihályi

**Mihályi** (mihAji) estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Kapuvár. La loknomo signifas hungare: Mikaelo kun finaĵo i. Onidire iama vilaĝposedanto estis figuro Mihály.
eta|Kastelo Dőry en Mihályi
eta|Preĝejo en Mihályi

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9342
* Telefonkodo: 96
* Areo: 16 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1130

## Geografio 
La komunumo situas sur ebenaĵo for de la fervojo, ĉefvojo kaj rivero, riverbranĉo de Rába tuŝas la vilaĝon. Flankovoje Kapuvár estas proksime.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1186. En 1440 la forŝtelita reĝa krono tie estis kaŝita. En 1567 la bienodomo estis ĉirkaŭita per murego. La turkoj senhomigis la komunumon. En 1712 katolika preĝejo konstruiĝis. En 1948 kolĥozo pri Mihály Táncsics (tAnĉiĉ) formiĝis. Estis trovita karbona dioksido el esplora puto, la gaso liveriĝas al Répcelak.

## Vidindaĵoj 
* kastelo de Dőry
* katolika preĝejo de Sankta Triunuo

## Famuloj 
* naskiĝis en Mihályi:
** lingvisto Miklós Zsirai
** Jenő Kiss (lingvisto)

## Famaj nomportantoj 
* Ernő Mihályi
* Gábor Mihályi
* Győző Mihályi
* Károly Mihályi
* Mária Mihályi
* Péter Mihályi
* Vilcsi Mihályi

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Vásárhelyi Találkozó

**Vásárhelyi Találkozó** (Vaŝarheja Renkontiĝo) estis parlamento de 187 reprezentantoj de la hungara junalaro de Transilvanio aranĝita en Ĉambro-Apollo en Târgu Mureș, Rumanio inter 2-a kaj 5-a de oktobro 1937 prezidite de Áron Tamási. La preparlaboro komencis antaŭ unu kaj duonjaro kun artikolserio de Áron Tamási en ĵurnalo Brassói Lapok kun titolo *Cselekvő erdélyi ifjúság* (Aganta transilvania junularo). La ideon de la renkontiĝo donis la cirkulero de Edgár Balogh en nomo de la Ady Endre Társaság en 1935. La partoprenintoj estis verkistoj kaj aliaj intelektuloj kun la plej malsamaj mond- kaj politikaj konceptoj, sociaj tavoloj, ekleziaj konfesioj. La temo de la konferenco estis la debato de la plej gravaj farendoj de la transilvania hungara malplimulto en la tiamaj historiaj cirkonstancoj. La akceptita *Hitvallás* (Kredkonfeso), kiun verkis ankaŭ Áron Tamási, solene deklaris sin fidela al la ideo de la frateco kaj signis kiel sekvendan principon la demokratian kunlaboron. Kvankam ĝi ne fariĝis organizo, tamen havis longtempan favoran influon.
 

## Bibliografio 
*Csatári Dániel: *A Vásárhelyi Találkozó*. Budapest. 1967.
*Turzai Mária: *A vásárhelyi találkozó*. Bukarest, 1977.
## Fonto
*RMIL 
## Eksteraj ligiloj 
*La teksto de la fermdecido  hungare.

Kategorio:Târgu Mureș
Kategorio:Transilvanio
Vásárosfalu

**Vásárosfalu** [vAŝAroŝfalu] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Kapuvár. La loknomo signifas hungare: foira-vilaĝo.

* Poŝtkodo: 9343
* Telefonkodo: 96
* Areo: 4 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 150.

## Situo 
La komunumo situas sur ebenaĵo for de la fervojo, ĉefvojo inter Szombathely kaj Győr, krome Rába estas ne tro for.

La vilaĝo estis loĝata en la bronzepoko kaj de romianoj. En 1030 Stefano la 1-a venkis la germanojn. Post la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo estis senhoma.

En Vásárosfalu migra poŝto servas. Vidindaĵoj estas la katolika preĝejo kaj luterana preĝdomo.

== Komunumoj pri *vásár* (= foiro aŭ bazaro) en Hungara reĝlando ==

## Vidu ankaŭ 
* Hódmezővásárhely

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Lawrence Norfolk

**Lawrence NORFOLK** estas brita verkisto kaj romanisto. Li verkas historiajn romanojn kun kompleksaj intrigoj kaj akurataj detaloj. Liaj romanoj estas cetere famkonitaj pro la uzado de nekutime riĉa vortaro.

Li naskiĝis en Londono en 1963, sed vivis en Irako ĝis 1967 kaj poste en okcidenta Anglio. Li obtenis diplomon el King's College en 1986, kaj nedaŭre laboris kiel instruisto kaj sendependa verkisto por lernolibroj. En 1991, li gajnis la premion *Somerset Maugham Award* pro sia unua romano, ''Lemprière's Dictionnary*, kiu temis pri la eldono en 1788 de la vortaro de John Lemprière pri klasikaj mitologio kaj historio.

Li verkis en 1996 romanon titolitan *The Pope's Rhinoceros* ("La Rinocero de la Papo"), inspirita de la aventuroj de la fama rinocero de Dürer en 1515.

## Verkoj 
* *Lemprière's Dictionary* (1991)
* *The Pope's Rhinoceros* (1996)
* *In the Shape of a Boar'' (2000)

Kategorio:Britaj verkistoj
Libro de mortintoj

eta|240px|Libro de mortintoj
**Libro de mortintoj** estas kolekto de 200 sorĉformuloj (ĉapitroj) estiĝinta fine de la dua intermita periodo en Egipto (proksimume en 1550 a. K.). Sed la malnovepokaj egiptanoj markis ĝin per la nomo "Formulo por elirado dum la tago". Temas pri aro da tekstoj, kiu fakte anstataŭis uzadon de *Tekstoj de piramidoj* kaj de *Teksto de ĉerkoj*, ĉar plurfoje ili estis pli alireblaj. Libro de mortintoj estas disvastigita versio de Teksto de ĉerkoj.

La tuta libro enhavis 200 sorĉformulojn, sed familio de la mortinto povis elekti, pri kiuj kaj je kiom da sorĉformuloj ili havas intereson.

La tekstoj estis plimulte verkitaj sur papirusaj volvaĵoj, sed kelkaj sorĉformuloj povis esti skribitaj rekte sur ĉerkoj, amuletoj, sur muroj de kriptoj, sur statuetoj kaj sur statuoj. La papirusaj volvaĵoj estadis lokigitaj en la ĉerko apud la korpo aŭ ili estis pakumitaj en bandaĝoj de la mumio. Iam ili ankaŭ estis enmetataj en kavajn statuetoj de Ptah-Sokar-Oziriso, memfida sepulta diaro. Kutime la tekstoj estis skribitaj per hieroglifa skribaĵo, sed ili povis esti ankaŭ skribitaj per kursivo, hieratiko aŭ demotiko kaj ili estis akompanataj de koloraj ilustraĵoj aŭ vinjetoj.

## Celo de la libro 
La ĉefa celo de Libro de mortintoj estis doni al la mortinto kolekton de sorĉformuloj, kiuj devis certigi sendanĝeran transiron en postmortan vivon. En la sorĉformuloj dominis kulto de Oziriso. La celo estis identigo kun tiu ĉi dio, ĉar ĝuste Oziriso decidis pri kapableco al la postmorta vivo. La tekstoj donas valorajn konsilojn pri tio, kiam kaj kien devas esti lokigitaj amuletoj dum mumiigo, ili esprimas imagon de egiptanoj pri la postmorta vivo. La plej grava ĉapitro de Libro de mortintoj eble estas ĉapitro 125, kiu priskribas finan juĝon de la mortinto antaŭ Oziriso.

Nenia kopiaĵo de Libro de mortintoj enhavis ĉiujn sorĉformulojn. Hodiaŭaj egiptologoj direktas sin laŭ sistemo, kiu en la jaro 1842 enkondukis Carl Richard Lepsius. La sorĉformuloj estas numeritaj kiel ĉapitroj kaj kiel ĉefa modelo servas por ili reskribo de Libro de mortintoj de Infanch el periodo de Ptolemaioj. Tiu ĉi ekzemplero havas 165 ĉapitrojn.

Fine de la periodo de Ptolemaioj la sepultaj tekstoj estis malpli longaj kaj Libron de mortintoj anstataŭis *Libro de spirado* aŭ *Libro de senĉesa eterneco*. Ili povis esti skribitaj sur unu folio de papiruso kaj volvitaj metitaj apud la kapo kaj la kruroj de mortinto. Sed ankaŭ plu ili plenumis sian ŝirman funkcion.

## Vidu ankaŭ 
* Uŝabto

Kategorio:Antikva literaturo
Kategorio:Skribarto de Antikva Egiptio
Kategorio:Mortintoj
Beled

**Beled** estas urbo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, Distrikto Kapuvár. La loknomo estas peĉenega nomo.

## Situo
Beled situas sur ebenaĵo laŭ la fervojo kaj ĉefvojo inter Szombathely kaj Győr, branĉo de Rába tuŝas la urbon, kiu estis ekspluatita de akvomuelejoj. Kapuvár troviĝas 16, Csorna 23, Sopron 49, Szombathely 50, Győr 56, Budapeŝto 176 km-ojn.

## Historio 
Ŝajnas, la unua mencio devenis el 1230. En 1594 la turkoj detruis la vilaĝon. Beled longe estis grandvilaĝo, ekde 2009 urbo.

## Vidindaĵoj 
* Kastelo de Beled aŭ Kastelo Barthodeiszky de 1890, nuntempe lernejo
* baroka romkatolika Kirko Naskiĝo de Maria (Beled) de 1738
* luterana preĝejo de 1806, la turo estas 18 m-ojn alta
* 3 fiŝistaj lagoj

## Famuloj 
En Beled naskiĝis rabeno de Sopron Miksa Pollák.

## Ĝemelurboj 
*  Imeľ, Slovakio

## Referencoj
Osli

**Osli** (oŝli) estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Kapuvár. La loknomo estas peĉenega gentonomo. Peĉenegoj okupiĝis precipe pri gardado de limo.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9354
* Telefonkodo:
* Areo: 19 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 920

## Situo 
Osli situas sur ebenaĵo inter marĉa regiono for de la fervojo, ĉefvojo kaj rivero, ĝi estas unusola vilaĝo inter Kapuvár kaj kanalo **Hanság**, kiu estas la landlimo al Aŭstrio. Flankovoje Kapuvár estas proksime.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1230. Post la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo estis senhoma, nur en 1694 la loko rehomiĝis. En 1945 oni disdonis parcelojn por la malriĉulaj kamparanoj el la grandbieno. En 1948 kolĥozo pri Petőfi formiĝis.
eta|Aerfoto pri mezo de Osli

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵo estas la romkatolika pilgrimloka preĝejo kaj golgoto.

## Famuloj 
En Osli naskiĝis ekonomo Ferenc Vági.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Vadosfa

**Vadosfa** [vadoŝfa] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Kapuvár.
eta|Preĝejoj de Vadosfa

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9346
* Telefonkodo: 96
* Areo: 4 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 80

## Situo 
Vadosfa situas sur ebenaĵo laŭ la fervojo inter Szombathely kaj Győr, flankovoje Kapuvár estas ne tro for.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1227. Post la mezepoko la vilaĝo estis loko de 2 religioj, batalantaj kontraŭ unu la alian. En 1681 la vilaĝo estis nomumita artikola loko. La malgranda vilaĝo estis episkopejo de luteranoj. Ili konstruis preĝejon en 1734, rekonstruiĝis en 1912. Responde baroka katolika preĝejo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario) konstruiĝis en 1754.

La komunumo havas nek lernejon, nek farmaciejon. En Vadosfa migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo Stefano la 1-a (Vadosfa)
* Luterana preĝejo (Vadosfa)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Milpieduloj

[eta|Rusta milpiedulo (*[Trigoniulus corallinus*)]]
**Milpieduloj** estas miriapodoj kiuj havas longajn korpojn dividitajn en segmentoj, kun du paroj da kruroj po ĉiu segmento. La klaso de la milpieduloj, aŭ diplopodoj, enhavas ĉirkaŭ 10 000 speciojn. Ili kutime manĝas putrantajn kreskaĵojn kaj foliojn. Oni facile povas distingi ilin de la parencaj centpieduloj, kiuj moviĝas multe pli rapide kaj havas pli longajn krurojn.

Kvankvam la nomo sugestas ke ili havas mil piedojn, milpieduloj kutime havas inter 36 kaj 400 krurojn. Tamen, anoj de la malofta specio *Illacme plenipes* povas havi ĝis 750 kruroj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Arthropleura
* Centpieduloj

Kategorio:Miriapodoj
De Bello Gallico

eta|C. Iulii Caesaris quae extant, 1678
**De Bello Gallico** (longa titolo **Commentarii de Bello Gallico**) nomiĝas raporto de la romania batalestro Julio Cezaro pri la gaŭla malpaco (58 ĝis 51/50 a.K.). Sciinde estas ke la verko, kiu ankaŭ prezentiĝas kiel la ĉeffonto al la bataloj de Cezaro, estas influita de la meminteresoj de la verkinto kaj tial laŭ histori-scienco ne senproblema. Laŭ literatur-scienco la verko ankaŭ estas valorega. Ĝi evoluigis estimindan efekton kaj ĝis nun apartenas al la ĉefverkaro de la latina literaturo.

La nomo *commentarii* estas nedirekte per pluraj antikvaj raportoj pruvita. Laŭ tiuj, Caesar nomis sian verkon *Commentarii rerum gestarum Galliae resp. Gallici belli.*

La *commentarii* de Cezaro konsistas el ok libroj, kies lasta ne venas de li sed de lia amiko, alta oficiro kaj persona sekretario Aulus Hirtius, kiu tiel volis plenigi la malplenaĵon inter la galla malpaco kaj la civita malpaco, kiun Cezaro priskribis en sia verko *De Bello Civili*. Cezaro verkis ĝin antaŭ la fino de la milito (52/51 a.K.), certe helpate de skribaĵoj, ekzemple de liaj raportoj al la senato.

Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Latinlingva literaturo
Kategorio:Verkoj de Julio Cezaro
Bird-manĝanta Goliato

La **bird-manĝanta Goliato** (aŭ **giganta tarantulo**) estas araneo kiu apartenas al la familio de la theraposidae aŭ tarantuloj. Ĝi estas verŝajne la plej granda speco de araneo en la mondo. Ili vivas en la tropikaj ĝangaloj de Suda Ameriko, kaj iliaj kruroj povas etendiĝi ĝis 30 centimetroj. Ili povas pezi ĝis 120 gramoj. Inaj ekzempleroj vivas mezume 6 ĝis 14 jaroj, dum viraj vivas de 3 ĝis 6 jaroj. Ili kutime vivas en truoj en la grundo kiujn ili mem elfosas.

Malgraŭ la nomo, ili ne kutime manĝas birdojn, sed ili kapablas manĝi etajn vertebrulojn kiel musojn, lacertojn kaj ranojn. Ili estas inter la malmultaj tarantuloj, kiuj kapablas kapti kaj manĝi plenkreskan muson. Ilia veneno ne estas danĝera por homoj, kaj ilia mordo ne doloras pli ol la piko de vespo.

Kategorio:Araneoj
Sting

dekstra|250ra
**Gordon Matthew Thomas SUMNER** (n.  en Wallsend [], urbo en la metropola provinco Tyne kaj Wear, Anglio, ĉe la orienta fino de la Muro de Hadriano ( = fino de la muro), 6,5 kilometrojn oriente de Newcastle upon Tyne) universale konata per sia artistnomo **Sting**, estas brita muzikisto de Newcastle upon Tyne. Antaŭ sia solluda kariero, li estis la ĉefa komponisto, ĉefkantisto, kaj basgitaristo de la rokbando *The Police*. Li ankaŭ aperis kiel aktoro en multaj filmoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* Sting discography at Discogs
* 
* 
* La komenca Adreso de Sting (1994) al la Berklee Altlernejo de Muziko
* Sting radio intervjuo pri John Dowland kantoj, de NPRa *Do Today*, 6 marto 2007
* Sting Enarkivigita  Wayback Maŝino viva en Minsk (video) sur Belorusio oficiala retejo enarkivigita 

Kategorio:Britaj gitaristoj
Kategorio:Artistnomoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1951
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Kategorio:Anglaj aŭtobiografoj
Kategorio:Anglaj tenoroj
Kategorio:Anglaj rokkantistoj
Kategorio:Anglaj agnostikuloj
Kategorio:Anglaj aktivuloj
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de la Brita imperio
Kategorio:Kavaliroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo (Francio)
Kategorio:Basistoj
Kategorio:Britaj rokkantistoj
Kategorio:Britaj popkantistoj
Kategorio:Britaj kantistoj
Kategorio:Britaj aktoroj
Malfermado de buŝo

[eta|Ceremonio de malfermado de buŝo el [Libro de mortintoj de Hunnefer]]
**Malfermado de buŝo** estas ceremonio en antikva Egiptio, kies celo estis rituala magia vekigo de vivfunkcioj. Ĝi estis farata sur mumio de mortinto metonte en kripton, sed ĝi ne estis parto ekskluzive de sepulta ritualo: pro celo de revivigo ĝi estis farata ankaŭ sur statuoj de homoj aŭ dioj, eventuale sur aliaj sanktaj objektoj. Ĝi estiĝis iam komence de la 3-a jarmilo antaŭ Kristo kaj ŝajnas, ke ĝi tenas en si elementojn de tre arĥaikaj religiaj faroj. Ties plej fruaj dokumentoj devenas el la 2-a jarcento antaŭ Kristo. Kelkaj esploristoj konjektas, ke ekzistas koneksoj inter tiu ĉi ceremonio kaj kutimoj ligantaj al naskiĝo de infano.

Laŭ Stephan Quirke povis danke al faro de la ceremonio ĉiu objekto "daŭre vivi kaj malfermi tiel vojon inter tiu ĉi mondo kaj la mondo de dioj. La mumiigita korpo en ĉerko, kulta aspekto de dio, statuo de reĝo aŭ mortinta nobelo, ĉio ĉi estis senspiritaj objektoj, kiujn la malfermado de buŝo ŝanĝis en vivantajn fortojn aŭ pli precize dirite en ujojn por nevidebla kaj neprenebla forto, kiun ni nomas la vivo:"

Kiel parto de ofera kaj sepulta ritualo la ceremonio estas dokumentita ekde Malnova imperio. Plej malfrue ekde la 18-a dinastio, kiam ĝi aperas ankaŭ parto de ornamado de kriptoj, ĝi konsistis el sume 75 faroj, al kiuj apartenis ekz. fumumado per olibano, ektuŝoj per specialaj ritualaj iloj kaj precipe oferado de virbovo reprezentantan vivforton, kies dekstra kruro ŝajnas havi por la ceremonio apartegan signifon.

En sepulta kulto la **malfermado de buŝo** estis pruveble kunigata kun ozirisa mitologia rondo kaj samtempe kun suna kulto: laŭ tekstoj ĝi estas ludanta *"antaŭ suna dio sur kortumo de kripto"*, sur bildigoj sur ĉerko en aspekto de Oziriso povas fari ĝin dio Horuso kaj la mortinton en la ĉerko antaŭ la kripto ekokupas Anubo, dio de intermita zono inter supermondo kaj submondo.

## Referencoj 
Kategorio:Antikva Egiptio
Impulso (telefonio)

eta|Tabla diska telefono, la disko produktas impulsojn
eta|dekstra|300px|Maŝino en telefoncentralo, kiu kreas impulsojn
**Impulso** estas en la elektroniko ia kvanto, plej ofte tensio, kiu abrupte pligrandiĝas, tiun nivelon daŭras, poste abrupte revenas al la **ORIGINA** stato.

Impulso povas esti signoflua aŭ paŭzoflua. En la unua kazo la origina stato estas 0 potenco, la laborstato estas tensio aŭ kurento, en la alia kazo estas inverse, nature komenco de la impulso estas malpliiĝo.

En la telefonio kaj en la telegrafio impulso faras ekzemple tarifosignon, ekzemple minute po 3 impulsoj venas, se la telefonado kostas minute 3 stelojn (aŭ dolarojn).

Sistema ripetiĝo de impulsoj faras impulsoserion. La plej konata estas la telefondisko, kiu povas fari en serio 1-10 impulsojn. La telefondisko estas paŭzoflua sistemo.

Ankaŭ telefonaj maŝinoj faras impulsojn. La foto prezentas maŝinon, en la suba maldekstra angulo estas cilindrosurfaco parte kovrita per kupro. La cilindro foje turnas, dume kontaktiloj tuŝas ĝin. La kupro kaj la izolaĵo alterne ŝanĝiĝas, dum unu turno estas 10 kupraĵoj kaj 10 izolaĵoj. La kontaktiloj generas dum unu turno impulsoserion kun 10 impulsoj. Sur la foto la kontaktiloj estas sur izolaĵoj.

Nuntempe elektronikaĵo generas la impulsojn.

Kategorio:Telefono
Sopronkőhida

**Sopronkőhida** (ŝopronkOhida), () estas iama vilaĝo en la hungara municipo Sopron, nun urboparto de Sopron. La nomo signifas: Sopron-ŝtono-ponto.

## Bazaj informoj 
* Situo: 
* Loĝantaro:  en 2001

## Situo 
Sopronkőhida situas norde de Sopron, direkte al la aŭstra komunumo Sankt Margarethen im Burgenland (). En 2001 ĝi havis  loĝantojn.

## Historio 
La regiono estis loĝata jam en la malfrua romia tempo, kiel pruvas trovitaj tomboj kun romi-epokaj ornamaĵoj. Ekde 1920 Sopronkőhida situas laŭ la aŭstra landolimo. Post la 2-a mondmilito Fera kurteno konstruiĝis. Inter Sopronkőhida kaj Sankt Margarethen okazis la tuteŭropa pikniko de la 19-a de aŭgusto 1989. Tie depost la dua mondmilito ne estas regula lim-transirejo; la malnova vojo (*Pressburger Weg*) estis re-uzata nur por la speciala okazo. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trapasebla senĝene.

## Vidindaĵo 
* prizono

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Harderwijk

Dosiero:Loudspeaker.svg **Harderwijk** () estas hansourbo kun urborajtoj kaj municipo en la nederlanda provinco Gelderland ĉe la rando de la Veluwe kaj la Wolderwijd, preskaŭ duonvoje inter Zwolle kaj Amersfoort. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj (de kiu 9,81&nbsp;km² estas akvo), kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La teritorio havas komunan limon kun . La suma nombro da domoj en Harderwijk estis 15 800 je la 1-a de januaro 2005. La loĝloko mem havas ĉirkaŭ 25 000 loĝantojn.

eta|maldekstra|250ra|Granda kirko
eta|maldekstra|250ra|Fiŝpordego (Vischpoort)
eta|maldekstra|Centra placo (Smeepoortenbrink)
eta|Urbomuro je la marflanko

## Famuloj 
* Anton Nuck
* Vilmos Huszár (mortis en Harderwijk)

Kategorio:Urboj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Gelderlando
Kategorio:Municipoj de Gelderlando
Kategorio:Hansourboj
Dág

**Dág** [da:g] estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Meza Transdanubio**, en departemento Komárom-Esztergom, en la subregiono de Dorog.

* Areo: 12 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 900
* Poŝtkodo: 2522
* Telefonprefikso: 33

La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Dorog troviĝas 8&nbsp;km-ojn, Esztergom 17&nbsp;km-ojn, Budapeŝto 29&nbsp;km-ojn for.

La lokiĝo de la vilaĝo estas tre avantaĝa, kion pruvas la arĥeologiaj trovaĵoj el la pra- kaj bronzepoko, inter ili la plej malnova sonorilego de la lando. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1181 en formo *Dagu*. La turkoj faris senhoma la vilaĝon.

La agrikulturaj kooperativoj pleje novorganiziĝis post la privatigado, sed eĉ plue agrikulturas multaj individuaj entreprenistoj.

La setlo ne havas gravan industrian uzinon, tiel ĝi tute dependas de la ekonomio de ĉirkaŭaĵo, sed la infrastrukturo de la vilaĝo estas kompletigita, do ebligas la fondon de mediafablaj entreprenoj.
La eblecoj de la setlo koncerne de vilaĝturismo estas idealaj, sed bedaŭrinde ĉi tiuj eblecoj ankoraŭ ne estas ĝuste ekspluatataj.

Vidindaĵo estas klasikisma katolika preĝejo de 1826.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Ambaŭ sinjorinoj

Nomo (respektive titolo) **Ambaŭ sinjorinoj** (en la egipta **nebtej**) estas parto de faraona titolaro en antikva Egiptio. En ties plena aspekto konsistanta el kvin nomoj ĝi estis indikata kiel la dua en la vico. Komune kun la nomo nisut-bitej ĝi unuafoje aperas jam dum la regado de reganto Den. Ĝi kunigis reĝon kun ŝirmaj diinoj de Supra kaj Malsupra Egiptio en aspekto de vulturino Nebĥet kaj kobro Vaĝet.

## Pluaj reĝaj nomoj 
La evoluo de reganta titolaro estis fermita komence de Meza imperio, plej malfrue ekde tiu tempo ĝi konsistis sume el kvin nomoj gviditaj per signoj parolantaj pri karaktero de la reĝa potenco (laŭ vico):

* Nomo de Horuso
* Ambaŭ sinjorinoj
* Ora Horuso
* la t.n. trona nomo nisut-bitej
* la t.n. naskonomo filo de Reo

## Vidu ankaŭ 
* Faraono
* Nebĥet
* Vaĝet

Kategorio:Faraona titolaro
Rábakecöl

**Rábakecöl** (rAbakecol) estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Kapuvár.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9344
* Telefonkodo: 96
* Areo: 23 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 820

## Situo 
Rábakecöl situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de rivero Rába, for de fervojo kaj ĉefvojo. Győr estas ne tro for.

## Historio 
Peĉenegoj fondis la vilaĝon. Ili okupiĝis precipe pri gardado de limo. Post la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo estis senhoma. En 1945 oni disdonis parcelojn por la malriĉulaj kamparanoj el la grandbieno. Dum la socialismo kuracejo kaj infanĝardeno konstruiĝis.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Reĝino de Rozario).

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Győr-Moson-Sopron
Gentioux-Pigerolles

**Gentioux** (pr: ĵentju'), kaj **Pigerolles**, unuiĝintaj de 1972 en Gentoux-Pigerolles estas du etaj vilaĝoj formantaj unu francan komunumon lokita en la regiono Limoĝio, departemento Creuse. En la komunumo situas la administrejo de la natura regiona parko Millevaches, kiu grupigas entute 133 administrajn komunumojn de la departementoj Creuse, Corrèze kaj Haute-Vienne de Limoĝio.

## Vidindaĵoj
Plej grava apartaĵo de la vilaĝo estas, ke ties monumento al la mortintoj de la Unua Mondmilito estas unu el la plej raraj, kiuj estas kontraŭmilitaj. Ĝi bildigas junan orfon etendanta la pugnon al la listo de la mortintoj; surskribo sur ne formetebla plako tekstas: "Malbenita estu la milito!".

Konstruita en 1922 iniciate de la socialista urbestro, Jules Coutaud, kaj de la municipa konsilantaro, tiu monumento estis inaŭgurita en 1985. Sur ĝi aperas listo de la mortintoj por Francio. Ili estis 58 el tiu vilaĝo dum la Unua mondmilito. 

eta|maldekstra|Monumento al la mortintoj

En Gentioux okazas ĉiujare, memore al la mortintoj de la Unua mondmilito, je la memordato de la armistico (11-a de novembro 1918) kolektiĝo de pacistaj, homrajtaj, liberecanaj kaj liberpensaj asocioj.

## Vidu ankaŭ
* Komunumoj de Creuse

Kategorio:Komunumoj de Creuse
Vrako

[eta|vrako de la ŝipo *SS America* proksime de la insulo [Fuerteventura]]
eta|elbruliĝinta aŭtovrako
[eta|aŭtovrako en rubodeponejo sur la greka insulo [Ikaria]]
[eta|vrako de [lokomobilo, do vapormotora veturilo]]
**Vrako** (de la germana vorto *Wrack* kaj origine la mezepoke platgermana vorto *wrack* = flosanta aĵo) laŭ PIV estas "ruino de ŝipo aŭ aviadilo, kuŝanta sur la grundo". Fakte same povas temi pri komplete detruita resto de aŭto, kamiono, tanko, helikoptero aŭ trajno — do ĉia veturilo. Detruitaj restoj de konstruaĵoj aŭ loke fiksaj teknikaj instalaĵoj kontraste ne nomiĝas vrako, sed "ruino".

## Konataj ŝipvrakoj 
### Modernaj 
* Titanic
* Andrea Doria
* RMS Empress of Ireland
* RMS Lusitania
* Persia
* Bismarck
* Yamato
* Vrakoj de la germana Imperiestra Militŝiparo en Scapa Flow
* Vrakoj de Ondo kaj de Fides en la Elbo
* Pallas
* SS America
* Pamir
* Umbria

### Mezepokaj 
* Vizcaína, unu de la ŝipoj de Kristoforo Kolumbo, sinkita en 1503 kaj remalkovrita en 2004
* Ŝiptombejo de Skuldelev
* Mary Rose, sinkis en la epoko de Henriko la 8-a en la haveno de Portsmouth, nuntempe propra muzeo
* Vasa, Svedio
* Ŝipo de Oseberg, Norvegio
* Ralswiek-boatoj

### Antikvaj
* Romiaj ŝipoj de Majenco
* ŝipo de Uluburun

Kategorio:Transportaj rimedoj
Kategorio:Vrakoj
Ŝarĝoŝipo

[dekstra|eta|140ra|Ĉiu kargoŝipo havas [holdon, spacon por la transporto de la kargo]]
**Kargoŝipo** **varŝipo** aŭ **ŝarĝoŝipo** estas ŝipo, kiu pro sia konstruo ekskluzive aŭ prioritate antaŭvidatas por la transporto de varoj. La transportataj varoj nomiĝas ŝarĝo.

Kontenerŝipoj estas ŝarĝoŝipoj kiuj portas la tutan ŝarĝon en kamiongrandaj konteneroj, laŭ tekniko nomita kontenerado.

La plej konataj tipoj de ŝarĝoŝipoj estas:
* kontenera ŝipo
* ŝutvara ŝipo
* malvarmuja ŝipo
* aŭtotransporta ŝipo
* cisternoŝipo (tankero)

## Referencoj 
Kategorio:Akva transporto
Kategorio:Ŝipoj
Kategorio:Ŝipspecoj
Holdo

[dekstra|eta|140px|Ĉiu [kargoŝipo havas holdon, spacon por la transporto de la kargo]]
**Holdo** (de la angla vorto *hold*) estas la interna parto de ŝipo, destinita por la transporto de kargo. Ĝi troviĝas sub la ferdeko. La kargokapablo - kiu baze dependas de la volumeno de la holdo - estas la kiomo da peztunoj, kiun ŝipo kapablas transporti.

## Vidu ankaŭ 
* Groco

Kategorio:Akva transporto
Kategorio:Ŝipoj
Kategorio:Ŝiperoj
La Courtine

**La Courtine** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 928&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006. La komunumo apartenas al la natura regiona parko Millevaches.

__TOC__
## Geografio 
La Courtine etendiĝas sur 41,42&#160;km², kaj havis 928&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur po 22&#160;homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj: la plej alta punkto de La Courtine situas je alteco de 895&#160;metroj.

## Historio 
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, La Courtine apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okazis soldatribelo en La Courtine en 1917. Loka tendaro estis scenloko dum  1-a Mondmilito de grava militista malobeado de rusaj militistoj, senditaj en 1916 far la cara registaro, aliancinto de Francio, kiuj post la rusa revolucio de februaro 1917 elektis soveton kaj rufizis aliri al la fronton. Time ke ilin imitus la francaj soldatoj, la franca registaro estis sendinta ilin en tiu tendaro. Kie la malobeado prenis karakteron de malferma ribelo, kaj estis finita per perforta atako kaj malliberigado de la ribelintoj. oni perdis la spuron de multaj, sed estas sciate, ke kelkaj instaliĝis post la milito en la regiono.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Marc Michelon, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
La Courtine estas la ĉefurbo de la kantono de La Courtine. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Creuse
*Kantono de La Courtine

## Eksteraj ligiloj 
*Persona retejo pri La Courtine
*pri la militismalobeado kun tiuepokaj fotoj (france) 
*ete17 alia rakonto pri la eventoj (france)
*memoroj de franca soldato kiu partoprenis la sieĝon de la ribelantoj

Courtine, La
Nomo de Horuso

dekstra|200px|eta|Horuso Kaa, la 1-a dinastio
**Nomo de Horuso** estas en la moderna egiptologio uzata markigo por la unua kaj devene ununura nomo de malnovegiptaj regantoj. Ĝi estis skribata en apartan, kutime en alteco starigita ortangulo, la t.n. sereĥ, kiun kutime antaŭis (de tie ankaŭ derivita nomo) hieroglifa signo por skribo de la nomo de dio Horuso, kiu tiel ricevis karakteron de titolo en rilato al portanto de la notita nomo.

Reganto tiel estis markata kiel "Horuso XY" kaj li estis do konsiderata kiel surtera enkorpigo de tiu ĉi dio (kiu estis reganto ka), kio kreas bazan ideologian kadron de la reĝa potenco dum la tuta periodo de la egipta antikva historio.

Ankoraŭ en la periodo de la 1-a dinastio la faraona titolaro estis plu evoluigata. Sekve de tiu ĉi evoluo la nomo de Horuso pli poste perdis karakteron de la vera nomo kaj ĝi fariĝis prefere titolo precipe de religia karaktero.

## Pluaj reĝaj nomoj 
La evoluo de reganta titolaro estis fermita komence de Meza imperio, plej malfrue ekde tiu tempo ĝi konsistis sume el kvin nomoj gviditaj per signoj parolantaj pri karaktero de la reĝa potenco. Apud la **nomo de Horuso** ĝi plu enhavis nomojn (laŭ vico):
* Ambaŭ sinjorinoj
* Ora Horuso
* la t.n. trona nomo nisut-bitej
* la t.n. naskonomo filo de Reo

## Vidu ankaŭ 
* Faraono
* Horuso
* Sereĥ

Kategorio:Faraona titolaro
Kategorio:Paĝoj kun uzo de vikiaj hieroglifoj
Hejma nasko

La **hejma nasko** estas formo de nehospitala nasko. Ĝi okazas - male al nako en hospitalo aŭ naskodomo - en privata loĝejo. La naskon helpas akuŝisto, sed ne partoprenas kuracisto. Okaze de problemoj, komplikaĵoj, oni venigas kuraciston tien aŭ la nasko estas translokita en hospitalon.

## Historio 
Hejma nasko okazas ĝis nun en la neevoluintaj landoj, dum en la industriaj landoj anstataŭis tion hospitala nasko komence de la 20-a jarcento. Ekde la 1960-aj jaroj aperis denove deziro en la evoluintaj landoj je la hejma nasko. En Nederlando eĉ la ŝtato apogas la hejman naskon.

## Avantaĝoj, malavantaĝoj kaj ebla danĝero 
Oni povas efektivigi hejman naskon, se kuracistoj ne antaŭprognozas komplikaĵojn ĉe la bebo (malkonvena situo, tropeza bebo ks.) aŭ ĉe la patrino (danĝerigita gravedeco pro iu ajn kaŭzo).

Ankaŭ dum normalaj naskoj povas okazi ne-antaŭviditaj problemoj, tiel la malfrue alvenanta kuracista helpo povas damaĝi la bebon.

Avantaĝo de la hejma nasko estas la pli intima sfero kaj ideologiaj faktoroj.

En Eŭropo disvastiĝas tiu vidpunkto, ke la patrino povas mem decidi pri la nasko. La hejma nasko kostas malpli por la ŝtato.

Kategorio:Obstetriko
Kategorio:Hejmo
The Sun

***The Sun*** estas fama brita gazeto kreita en 1964. Ĝi estas konata, ĉar ĝi estas la arketipa "tabloid", alivorte gazeto, kiu allogas legantojn kiuj havas relative malaltan kulturan nivelon, okupiĝante ofte pri sensaciaj krim-rakontoj, pri skandalaj flankoj de la privata vivo de famaj personecoj aŭ similaĵoj.

The Sun apartenas al la fama australia miliardulo Rupert Murdoch de 1969. La ĵurnalo ofte estas kritikata pro sia popolismo, kaj ĝiaj pozicioj pri politikaj aŭ sociaj demandoj estas konsiderataj rasismaj, ultra-naciismaj kaj simplismaj. Unu el la plej grandaj skandaloj okazis en 1982, kiam britaj milit-ŝipoj trafis argentinan ŝipon mortigante centojn da homoj, dum la Falklanda milito. La ĉefa titolo de la Sun estis "Gotcha" (mallongigo de "got you" aŭ "ni trafis vin") la postan tagon.

Tradicie, ĉiam aperas foto de virino kun nudaj mamoj sur la tria paĝo de The Sun. Ĉi-tiu kutimo komenciĝis en la sepdekaj jaroj.

## Referencoj 
Kategorio:Britaj gazetoj
Sablinsulo

[eta|La plej granda sablinsulo de la mondo, nome [Insulo Fraser, situanta ĉe la marbordo de Aŭstralio]]
**Sablinsulo** estas insulo kiu estas ege aŭ komplete formata de sablo. La plej granda sablinsulo de la mondo estas la Insulo Fraser. Aliaj ekzemploj de grandaj sablinsuloj estas Moreton kaj Norda Stradbroke kiuj kuŝas sude de la Insulo Fraser ĉe la orienta marbordo de Aŭstralio.

## Referencoj
Kategorio:Geografio
8-bita arkitekturo

La **8-bita arkitekturo** ĉe la komputilo estas unu el la sekvaj procesoraj aŭ mikrokontroleraj arkitekturoj:

* de Intel la 8008- kaj 8080-modeloj
* de MOS la 6502-serio
* de Motorola la 6800-a serio.
* de Zilog la Z80-serio
* de Intel kaj aliaj modeloj de MCS-51- kaj MCS-48-serio .
* de Microchip la PIC10 ĝis PIC18-serioj
* de Cypress la PSoC-serio
* de NEC la 78K0-serio
* de Atmel la AVR-familio: kompleta novdizajno de la 8-bita RISC-arĥitekturo.

La 8-bita arkitekturo signifas, ke la procesoroj estas tiel elformitaj, ke 8 bitoj (tio estas 1 bajtoj) estas prilaboritaj dum unu takto, samtempe. La registero aŭ buso estas ofte 16-bitaj, la memoria areo estas pligrandigita per *Memory-Mapping*.

La 8-bitaj procesoroj hodiaŭ estas jam uzataj ne kiel ĉefprocesoroj, sed enkonstruita kiel mikrokontroleroj (ĉe muso, klaviaturo, monitoroj, USB ks.)

## vidu ankaŭ 
16-bita arkitekturo

Kategorio:Komputiko
16-bita arkitekturo

**16-bita arkitekturo** estas ĉe la komputilo tiu procesora arkitekturo, kiu uzas la veran datenvorton de 16&nbsp;bitoj. Ĝi povas samtempe kaj samtakte prilabori 16 bitojn tio estas 2 bajtojn.

## Arkitekturoj 
* de Intel (kaj aliaj) procesoroj de la 8086-familio;
* de Motorola la 68000a familio kun ekstera 16-bita datenbuso kaj interna 32-bita datenprilaboro.

## Vidu ankaŭ 
* 32-bita arkitekturo

Kategorio:Komputila arkitekturo