Eleonora (Bretonio)

**Eleonora de Bretonio** aŭ Alienora de Bretonio aŭ Alienora Plantaĝeneto, kromnomata « la Brette (la bretona)», naskiĝinta en 1185 (aŭ 1184), estis la filino de Gotfredo la Dua Plantaĝeneto kaj de Konstanca. Ŝia onklo Johano la Sentera, poste ŝia kuzo Henriko la 3-a tenis ŝin kaptita ĝis ŝia morto, en 1241.

Genealogio de Conan la 4-a, grafo de Bretonio

## Biografio 
La patro de Eleonora estis la kvara filo de Henriko la 2-a de Anglio. Li venis post Rikardo la Leonkora kaj antaŭ Johano, en la hereda ordo por la tuta plantaĝeneta imperio (Anĝevio, Mansio, Turanĝio, Normandio, Potevio, Akvitanio, Anglio). Eleonora estis nur unu- aŭ du-jara kiam ŝia patro mortis, en la 19-a de Aŭgusto 1186, tiel fariĝanta la heredantino de Rikardo laŭ la anĝevia kutimo. Per sia patrino, ŝi estis heredanto de Bretonio kaj de la graflando de Richemont (norde de Anglio). Ŝi estis antaŭita en ĉiuj siaj rajtoj de sia frato Arturo, dum li vivis. Pri la heredo de la plantaĝenetoj, la rajtoj de la du infanoj de Gotfredo superis do tiujn de ilia onklo Johano. Tio estos la kaŭzo de ilia malfeliĉo.

Arturo, la frato de Eleonora, naskiĝis en la nokto inter la 29-a kaj la 30-a de Aprilo 1187, ok monatojn post la morto de sia patro.

En 1192, la knabineto foriris al Aŭstrio, lia onklo Rikardo la Leonkora, kaptita, estis devigita fianĉinigi al la filo de la duko Leopoldo. Je la morto de la duko en la 31-a de Decembro 1194, Eleonora revenis en Bretonion. Edziniĝo estis konsiderita al Ludoviko, filo de Filipo Aŭgusto. Sed la projekto ne konkretiĝis.

### Kaptiteco 
#### Sub Johano la Sentera 
Eleonora estis forrabita de sia onklo Johano. Oni ne scias je kiu dato, kie kaj en kiuj cirkonstancoj. Sed oni eksciis pri lia morto nur kvin jarojn poste.

La 6-an de Decembro 1203, fuĝante el Normandio, Johano albordiĝis al Anglio kun sia kaptitino.

Printempe de 1204, Filipo Aŭgusto postulis la liberigon de Eleonora.

En 1208, la bretonaj episkopoj same faris. La morto de Arturo estis konata nur en 1208. La malliberulino defendis siajn rajtojn pri Bretonio kaj la graflando de Richemont sed ŝi estis devigita indiki, ke ŝi konfidis la povon al Johano.

En 1214, Eleonora estis tenata kaptita en Francio dum la malbona kampanjo de Johano, de Februaro ĝis Julio, kiu finiĝis per malvenko en la batalo de la Roche-aux-Moines), kaj revenis al Anglio.

#### Sub Henriko la 3-a 
Kiam Johano la Sentera mortis en 1216, Henriko la 3-a surtroniĝis, sed Eleonora restis mallibera ankoraŭ dum dudek kvin jaroj, kvankam ŝi ĉiam estis honore traktita kiel princino. Inter ŝiaj malliberecaj lokoj, estis Gloucester, Marlborough (Wiltshire) kaj fine Bristol, kie ŝi mortis, la 10-an de Aŭgusto 1241. Ŝi estis entombigita en la monaĥejo de Ambresburgo (Amesbury).

En 1268, Henriko la 3-a ordonis Amesbury memori Arturo kaj Eleanora kune kun ĉiuj reĝoj kaj reĝinoj.

## Legendo 
*La Chronique de Lanercost* asertas ke, iom antaŭ la morto de Eleonora, Henriko la 3-a, rimorse aŭ zorgante pri la legitimeco de sia idarpovo, donis sian kronon al la malliberulino. Ŝi estus konservita ĝin nur dum tri tagoj, kaj estus doninta ĝin al la tute juna princo Eduardo (la estonta Eduardo la 1-a, naskiĝinta du jarojn antaŭ la morto de Eleonora).

## Bibliografio 
* Matthieu Paris, *Chronica Majora*, dans *Rerum britannicarum Medii Aevi scriptores*, Longmans, Londres, 1872-1883, t. II, p. 325, 660, 661 ; t. III, p. 270 ; t. IV, p. 153, 175.
* Dom Lobineau, *Histoire de Bretagne*, Palais Royal, 1973, t. I, p. 171, 175-176, 192-194.
* Dom Martin Bouquet, *Recueil des historiens des Gaules et de la France*, V. Palmé, Paris, 1840, t. XVII et XVIII, *passim,* ebook de l’édition Palmé.
* Dom Morice, *Histoire ecclésiastique et civile de Bretagne*, Gregg, 1968, t. I, p. 119-123.
* Léopold Delisle, *Catalogue des actes de Philippe Auguste*, A. Durand, 1856, n. 752.
* Charles Edmond Petit-Dutaillis, *Étude sur la vie et le règne de Louis VIII (1187-1226)*, Bouillon, Paris, 1894, p. 5, 84. Rééd. Slatkine, Genève, 1975.
* Dom Léon Guilloreau, *Aliénor de Bretagne : quelques détails relatifs à sa captivité : 1203-1241*, Champion, 1907 (extrait de la *Revue de Bretagne*).
* J. Balteau (dir.), M. Barroŭ et M. Prévost, *Dictionnaire de biographie française*, Paris-VI, Librairie Letouzey et Ané, 1936, vol. II.
* Yannick Hillion, *La Bretagne et la rivalité Capétiens-Plantagenêts. Un exemple : La duchesse Constance (1186-1202)*, in ''Annales de Bretagne et des Pays de l'Ouest'' t. 92, année 1985

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Plantaĝenetoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1185
Kategorio:Bretonaj princoj
Kategorio:Mortintoj en 1241