open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eric Turner

**Eric Turner** (naskiĝis  en Bostono, Masaĉuseco, Usono, do nun -jara) estas kantaŭtoro, kantisto, pianisto nun vivanta en Svedio. Li estas kantisto de la muzikgrupo *Street Fighting Man*, kaj krome laboras kiel muzikinstruisto. Interalie li kunlaboras kun la sveda samfakano Avicii.

Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Svedaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Usono
Romia armeo

[eta|250ra|dekstra|Historia evoluo de teritoria [apogeo de Romio kaj sekve de la latina kulturo en sudokcidenta Eŭropo kaj nordokcidenta Afriko.]]

**Romia armeo** (; malnove greke: ) estas armeo de Antikva Romio. Ĝi ebligis al romianoj regi Mediteraneon de la 2-a jc a.K. ĝis la 5-a jc.

La romia legionano (en Latino: *legionarius*, pl. *legionarii*) estis profesia soldato de peza infanterio de la Romia armeo post la reformoj faritaj de Gajo Mario.

eta|maldekstra|Romia armeano (replikaĵo)

## Vidu ankaŭ 
* Legato (Romio)
* Legio

Armeo
*
Kategorio:Historiaj armeoj
Kategorio:Romiaj armeoj
Kategorio:Infanterio
Kategorio:Romia Imperio
Lenny Kravitz

**Leonard Albert** "**Lenny**" **KRAVITZ** (naskiĝis , do nun -jara) estas usona kantaŭtoro, kantisto, multinstrumenta muzikisto, muzikproduktisto kaj -aranĝisto, kiu vivas en Manhatano, Novjorko, Usono. Lia muzikstilo integrigas elementojn de rokmuziko, soulo, Ritmenbluso, funko, regeo, ŝtonroko kaj tradicia muziko. Krom kanti gvidvoĉe kaj fone, Kravitz ofte ludas gitaron, basgitaron, klavarojn, drumojn kaj aliajn frapinstrumentojn kiam li registras muzikaĵojn. Li konatas pro sia ellaborita sursceneja prezentado de kantaĵoj en koncertoj kaj simile atente faritaj muzikfilmetoj. Ekde la fino de la 2010-aj jaroj, li interalie kunlaboras kun la sveda diskĵokeo Avicii. Li aktoris en filmoj kiel The Hunger Games.

## Albumoj 
* Let Love Rule (1989)
* Mama Said (1991)
* Are You Gonna Go My Way (1993)
* Circus (1995)
* 5 (1998)
* Lenny (2001)
* Baptism (2004)
* It Is Time for a Love Revolution (2008)
* Black and White America (2011)
* Strut (2014)
* Raise Vibration (2018)
* Blue Electric Light (2024)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj televidaktoroj
Kategorio:Novjorkanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Usono
Martinsburg (burgo)

eta|la burgo Martnsburg
eta|maldekstre|500px|bildo de Majenco de Braun/Hogenberg 1572
La **Martinsburg** estas ne plu ekzistanta valburgo en Majenco. Ĝi situis apud la rivero Rejn tuj apud la areo, kie hodiaŭ staras la princelektista kastelo Majenco. Majenco estas la ĉefurbo de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato-

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Mandubioj

**Mandubioj** () estis gaŭla popolo, menciita de Julio Cezaro, kies ĉefurbo estis Alesia kaj kiuj estas ofte konsiderataj kiel parto de aeduoj, aŭ pli malofte de sekvanoj kaj kies teritorio kovris proksimume regionon Auxois.

## Popolo sendependa aŭ ligita al siaj najbaroj ? 
[eta|maldekstra|[Arkeologia loko de Alesia apud Alise-Sainte-Reine. ]]
Laŭ Philippe Barral la situo de mandubioj « ne plu okazigas kredindan kritikon ». Male, restas multe nekonata pri la situacio de tiu popolo kaj ties rilatoj kun ĝiaj najbaroj, aeduoj kaj lingonoj, aparte en la unua jarcento a.K.. Oni ofte situigas la mandubiojn en aedua dependeco, kaj ili ofte estas konsiderataj kiel parto de aeduoj situanta en regiono Auxois. Maleste de teksto pli preciza ol tiu de Florus, kiu precizigas ke "Alesia, malgraŭ klopodoj de  gaŭloj, estis komplete detruita", historiaj analizoj povas baziĝi nur sur situo kaj tipologio de la arkeologia materialo. Restas neniu etnologia spuro de tiu popolo, post la kapitulaco de 52 a.K. ĉar laŭ Dion Cassius Libro 40-a, Ĉap. 40-a " Vercingetoriks elirigis el la urbo la infanojn, la virinojn kaj ĉiujn, kiuj ne utilis al ĝia defendo. Li esperis ke tiu arego estus indulgita de romianoj, kiuj volus malliberigi ĝin, aŭ ke proviantoj, kiujn ĝi estus konsuminta utilus por nutri la aliajn pli longtempe ; sed li estis trompita en sia espero. Cezaro ne havis sufiĉe da proviantoj por doni al aliuloj : li pensis eĉ ke tiu popolamaso, pelita hejmen (li ne dubis ke ili estos bone akceptitaj), igus malsaton pli terura, kaj li fermis sian kampadejon. Situanta inter urbo kaj romianoj, kaj sen rifuĝejo en alia aŭ alia flanko, mizere pereis" . Por restantaj homoj kaj batalantoj, Cezaro indikas en Bellum Gallicum, Libro 7-a, Ĉap. 89-a "Li flanken metis aeduajn kaj arvernajn malliberigitojn, por provi utili ilin por regajni tiujn popolojn, kaj disdonis la aliajn al la tuta armeo, kiel predon, po unu por ĉiu kapo.

Ekde regado de Aŭgusto Cezaro la situacio de mandubioj ŝajnas pli klara, kaj oni ĝenerale konsideras kiel certa la alligo de ilia teritorio situanta sur Monto Auxois al la urbo de lingonoj okaze de organizado de Tri Gaŭloj plej malfrue.

Poste la mandubioj estis malligitaj de la urbo de lingonoj kaj alligita al la teritorio de aeduoj. La transigdato ne estas konata kun certeco. Philippe Barral situigas ĝin en la jaroj, kiuj sekvis la morton de Nerono, kaj estigas ĝin kiel konsekvencon de la ribelo de la lingonoj en 68-69 sed por Jacky Bénard ĝi estas pli malfrua kaj la transigo eble okazis dum la Malfrua Romia Imperio.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Gaŭla Milito - Batalo de Alesia
* Arkeologia loko de Alesia - MuséoParc Alésia - Vercingetoriks
* Aeduoj - Lingonoj

Kategorio:Gaŭlaj popoloj
10331 Peterbluhm

'*10331 *Peterbluhm'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana fakulo pri komputiloj *Peter Bluhm'' (1942–1997), kiu estas konata pro siaj streboj en elektronika komunikado inter amatoraj astronomoj en Germanio ekde la komencaj 1980-aj jaroj. En 1987 li fondis la unuan Astronomian Bultenejon en Dahlenburg.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Sebestyén András Vetró Bodoni

**Sebestyén András VETRÓ BODONI** rumania hungara instruisto, grafikisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 19-an de januaro 1976. Ŝi estas la filo de András Vetró kaj de Zsuzsa Vetró Bodoni, la pli aĝa frato de Barnabás Vetró Bodoni.

## Kariero 
Sebestyén András Vetró Bodoni diplomitiĝis en Arta Altlernejo de Kluĵo en 2000. Li laboris kiel instruisto en Târgu Secuiesc kaj Braŝovo

## Fonto 
* Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.
* Biografio

## Eksteraj ligiloj 
* Ekspozicio de dinastio Vetró 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
10348 Poelchau

'*10348 *Poelchau''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana protestanta teologo Harald Poelchau (1903–1972). Kiel pastro ĉe la malliberejoj de Tegel, Plötzensee kaj Brandebourg-Görden en Berlino dum 1933-1945, li konsolis pli ol mil personoj kondamnitaj al mortpuno fare de la naziisma reĝimo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Blankapuga mutuo

La **Blankapuga mutuo** aŭ malpli precize **Nigra mutuo**, ĉar preskaŭ ĉiu samgenrano estas nigra, kvankam ankaŭ aliaj estas blangapugaj (*Crax alector*), estas specio de birdo de la familio de Kracedoj, kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn, mutuojn, ktp., kaj estas parenca de la nestamasuloj de Aŭstralazio, sed tiu loĝas en Ameriko.

## Distribuado 
Tiu specio troviĝantas en humidaj arbaroj en norda Sudameriko en orienta Kolombio, suda kaj orienta Venezuelo, Gujanoj kaj plej norda Brazilo ĝis 1.500 m.s.m.

## Aspekto 
Ĝi estas la nura mutuo de la genro *Crax* kies masklo kaj ino ne povas esti distingitaj pro la plumaro (ne estas seksa duformismo), ĉar ambaŭ estas esence nigraj kun blanka kloakareo (kio nomigas la specion laŭ la komuna nomo), kaj havas flavajn (orienta parto de ties teritorio) aŭ oranĝecruĝajn (okcidenta parto de ties teritorio) vaksaĵon kaj bazon de griza beko. Kiel aliaj samgenranoj havas krispan kreston de nigraj plumoj kurbaj antaŭen. Tiu specio estas averaĝe 92 cm longa. La kruroj estas bluecgrizaj.

## Taksonomio 
### Subspecioj 
Estas du agnoskitaj subspecioj:
* *C. a. alector* (Linnaeus, 1766) - orienta Kolombio kaj Venezuelo sude de rivero Orinoko
* *C. a. erythrognatha* (PL Sclater kaj Salvin, 1877) – plej orienta Venezuelo al Gujanoj kaj Brazilo norde de Amazono

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Filmetoj de Blankapuga mutuo ĉe Internet Bird Collection
* Poŝtmarkoj (el Surinamo) kun teritoria mapo
* Blankapuga mutuo, fotaro  VIREO Foto-Alta Rez--(detalo) 
* High Res Photo Gallery and analysis--*"Birds in Suriname"*  www1.nhl.nl

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Bendomutuo

La **Bendomutuo** (*Crax fasciolata*) estas specio de birdo de la familio de Kracedoj, kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn, mutuojn, ktp., kaj estas parenca de la nestamasuloj de Aŭstralazio, sed tiu loĝas en Ameriko.

## Distribuado 
Tiu specio troviĝantas en orienta-centra kaj suda Brazilo, Paragvajo, kaj orienta Bolivio, kaj plej nordorienta Argentino, en cerado, pantanal, kaj sudorienta regiono de la Amazona Baseno. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj aŭ malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

## Aspekto 
maldekstra|eta|masklo
maldekstra|eta|ino
Tiu specio prezentas tre rimarkindan kazon de seksa dimorfismo. La plumaro de inoj estas malhelgriza tre strieca je blanko ĉefe en dorso kaj vosto kun flava ventro, dum la plumaro de maskloj estas nigra kun blankaj ventro kaj vostopinto, kaj flavaj vaksaĵo kaj bekobazo kun malgranda elstaraĵo. La nuda haŭtaĵo ĉirkaŭokula estas nigra. Kiel aliaj samgenranoj havas krispan kreston de plumoj kurbaj antaŭen, nigraj ĉe maskloj kaj nigraj kaj blankaj ĉe inoj. La maskloj de la tri agnoskitaj subspecioj ne prezentas rimarkindajn diferencojn, sed male ĉe inoj, kiuj distingiĝas, ĉefe pro la nuancoj de la ventra koloro, pro etendo kaj tipo de la strieco de bendoj (kiuj nomigas la specion kaj laŭ la komuna nomo kaj laŭ la latina scienca nomo) kaj pro la kvanto de blanka koloro en la kresto.

## Ekologio 
Ili manĝas en paroj aŭ solaj surgrunde, fruktojn, semojn, florojn kaj foliojn. Ili videblas en arbarbordoj kaj eĉ strandoj kie ili aperas frumatene aŭ vesperfine. Ŝajne ili estas nemigrantaj birdoj.

Ili nestumas sur arbobranĉoj je ĉirkaŭ 4 m alte; la ino demetas 2 ovojn kiuj estos kovataj dum tagoj. La idoj estas frumaturaj.

## Taksonomio 
### Subspecioj 
Estas tri agnoskitaj subspecioj:
* *C. f. fasciolata* (Spix, 1825) - **Bendomutuo** – malaltaj teroj de Brazilo al Paragvajo kaj nordorienta Argentino
* *C. f. grayi* (Ogilvie-Grant, 1893) - orienta Bolivio
* *C. f. pinima* (Pelzeln, 1870) – **Naterera mutuo** - nordorienta Brazilo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Filmetoj de Bendomutuo ĉe Internet Bird Collection
* Poŝtmarkoj (el Paragvajo) kun teritoria mapo
* Fotaro de Bendomutuo  VIREO Foto-Alta Rez--(detale) 
* Foto-Alta Rez ; Artikolo  chandra.as.utexas.edu–*"Birds of Brazil"*

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Kategorio:Birdoj de Paragvajo
Asocio de privataj muziklernejoj en Germanujo

La **Asocio de privataj muziklernejoj en Germanujo** (germane: *Bundesverband Deutscher Privatmusikschulen*, mallongigo: BDPM) estas duonsindikata porparolanto de muziklernejoj establitaj de privatuloj. 

En la 2014-a jaro oni nombris pli ol 300 lernejojn membriĝintajn. Pluse estas subtenataj kaj subtenantaj anoj. Sekve ĝi estas la plej granda rondo da interesatoj tiukampe kaj apartenas al *Germana muzikkonsilio* *(Deutscher Musikrat)*. En la plejmulto el la federaciaj landoj ekzistas landaj ligoj. 

## Strukturo 
La plej altranga organo estas la federacia asembleo, kiu konsistas el delegitoj de la landaj ligoj kaj de la landaj grupoj kiel ankaŭ el la estraro en la pli konkreta senco.  

## Historio 
Fonditis tiu asocio la 19-an de marto 1997 en Erfurto. En la 26-a de majo samjare iĝis la registriĝo, la publika utileco agnoskitis je la 8-a de septembro 1997, kaj en la 28-a de septembro finfine adoptitis la nuna nomo BDPM.

Post kompleta ŝanĝo de la estraro fondinta, oni translokigis la sidejon al Göttingen en la 8-a de januaro 2000, kie oni komencis rekunaranĝi efikajn strukturojn. Sub la estrado de Peter Thies (Oberhausen) kaj afergvidantino Christine Büttner (Göttingen) estis fonditaj la landaj ligoj.

En la jaro 2004-a iĝis la membriĝo al *Deutscher Musikrat*. Intertempe la sidejo troviĝas en Philippsburg (estrado: Gerhard Schlehuber), la sekretariato de BDPM estas en Berlino (ĝenerala sekretariino: Ines Theileis). 

## Celoj 
La asocio reprezentas la interesojn de gelernantoj kaj geinstruistoj kiel ankaŭ de la establintoj de la diversaj lernejoj. Ĉefa celo estas la ekprosperigo de muzika vivo: oni organizas muzikfestojn de junuloj, koncertojn, muzikkonkursojn kaj okupiĝis pri la klerigado kaj pluklerigado de muzikpedagogoj. Krome BDPM ĉeestas ĉiujare ĉe la muzikfoiro de Frankfurt am Main kaj kunvenas unu fojon por jaro en kongreso (diversloke). 

Oni kreis severan kaj precizan kriteriaron por la membriĝo kaj faris tiel agnoskitan kvalito-sigelon. 

En septembro 2008 la asocio publikigis la *Programon de Göttingen*, kio estis mejloŝtono por la propra laboro. 

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la asocio.

Kategorio:Muziklernejoj en Germanio 
Kategorio:Lernejoj en Erfurto
Kategorio:Germanaj asocioj
Kategorio:Germanaj sindikatoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1997
Reĝa Akademio de Artoj (Britio)

[dekstra|eta|250ra|La sidejo de la Reĝa Akademio en [Burlington House.]]
La **Reĝa Akademio de Artoj** estas brita instituto, kiu celas subteni artojn (pentradon, skulptarton, arkitekturon) per ekspozicioj kaj variaj konferencoj aŭ kursoj. Ĝi estas sendependa organizaĵo, financata de privataj fondoj. Ĝiaj membroj estas artistoj elektitaj de ĝenerala asembleo. La sidejo de la Reĝa Akademio, Burlington House, situas en Londono ĉe la strato Piccadilly.

## Prezidantoj 
## Vidu ankaŭ 
* Reĝa Akademio

Kategorio:Kulturo en Londono
Kategorio:Akademioj
Nacia Galerio de Aŭstralio

La **Nacia Galerio de Aŭstralio** ( aŭ mallongigita *NGA*) estas la ĉefa artmuzeo de la aŭstralia ĉefurbo Kanbero kaj de la tuta lando.

La muzeo entenas pli ol 166 000 artaĵoj. Ĝi estis fondita en 1967 de la aŭstralia registaro kiel nacia, publika artmuzeo.

## Notoj 
Kategorio:Muzeoj en Aŭstralio
Kategorio:Kanbero
Kaffeetrichter (Erfurt)

**Kaffeetrichter** estas stratoplaco kaj grava trafiknodo por la urba trafiko en la sudo de Erfurto. 

## Priskribo 
Ĝi situas ĉe la kruciĝo de la federacia ŝoseo B4 kaj la Urba ringobulvardo. Komenciĝis tie ĉi kvar stratoj: orienten kaj okcidenten la Schiller-strato, norden/urbocentren la Löber-strato kaj suden la Arnstädter-strato. Iam troviĝis tre proksime la Löber-pordego kaj la eksa Löber-antaŭurbo, kies centro estas hodiaŭ Kaffeetrichter. La ĉirkaŭantaj konstruaĵoj estas el la lasta kvarono de la 19-a jarcento, laŭ la stilo de *Gründerzeit* (ĉ. 1875, kiam la kvartalo estiĝis). Krom la jam menciita B4-ŝoseo kondukas tie ĉi ankaŭ la B7-ŝoseo de inter Weimar kaj Gotha, krome la linioj 1 kaj 6 de la erfurta tramvojo. 

Ekster tio estas la placo ankaŭ centro de la kanala reto, de la akvo-, telefono- kaj gasoliverado por la sudaj urbokvartaloj. La placo ne povas esti inundita danke al la norde fluanta fluegfoso kaj la taluso fervoja. 

## Kafejo Trichter 
Sian eksterordinaran nomon (laŭvorte: kafe-funelo; sed tie ĉi malkorekte etimologie!) ĝi simple ŝuldas al eksa kafejo, kiun posedis certa s-ro Trichter. La granda ŝato de tiu kafejo eksplikatas ne nur per la vortludo en la germana lingvo kaj la facile memorebla nomo sed ankaŭ per la bona situo inter la urbocentro kaj la Steiger-arbaro, kiu estas tradicia ekskursocelo por la erfurtanoj. Krome la kafejo havis por la tiama tempo avangardan arkitekturon: ĝi aspektis kiel ŝtuparo; la ŝtupoj servis kiel loko por la tabletoj de la gastoj. 

Dum la Dua mondmilito la kafejo damaĝitis per bombardo kaj perdis sian nerezisteblan arkitekturan sorĉon post nur parta rekonstruo.  

Post la ŝanĝiĝo de la placo al trafiknodo la rolo de la kafejo komplete perdiĝis; post pluraj novaj posedantoj dum la GDR-tempo kaj pli longa neuzo dum la 1980-aj jaroj ĝi kadukiĝis senteble. En marto 1993 oni malkonstruis ĝin kaj anstataŭe konstruis buroan konstruaĵon de tute alia arkitektura stilo. 

Kategorio:Placoj en Erfurto
Artgalerio de Suda Aŭstralio

La **Artgalerio de Suda Aŭstralio** ( aŭ mallongigita *AGSA*) estas unu el la tri plej gravaj artmuzeoj de la aŭstralia ŝtato Suda Aŭstralio. Ĝi situas ĉe la kulture tre aktiva bulvardo North Terrace en Adelajdo.

La artgalerio posedas kolekton de pli ol 35 000 artaĵoj, kaj tiel estas la dua plej granda ŝtatmuzeo de Aŭstralio post la Nacia Galerio de Viktorio. La galerio estis fondita en 1881 kaj restis konita kiel la "Nacia Galerio de Suda Aŭstralio" ĝis 1967, kiam ĝi akiris sian hodiaŭan nomon.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Muzeoj en Aŭstralio
Kategorio:Suda Aŭstralio
10340 Jostjahn

'*10340 *Jostjahn'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la germana kirurgo dentisto *Jost Jahn*, kiu estis eldonisto de la germanaj *Astro-Faksil-Cirkuleroj* por amatoraj astronomoj kaj ano de la direktoraro de *Vereinigung der Sternfreunde'' (Asocio de la Amikoj de la Steloj) ekde 1992. Dum 1995-1997, li estis estro de la sekcio pri malgrandaj planedoj de tiu asocio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Heroica Matamoros

**Heroica Matamoros** [heroika], pli mallonge **Matamoros** estas metropolo, ankaŭ limurbo en la subŝtato Tamaulipas en Meksiko. La urbego estas ankaŭ katolika diocezo. Nomdonanto de la loknomo estas: :en:Mariano Matamoros.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 Heroica Matamoros havis urban loĝantaron de . 

## Geografio 
La metropolo situas ĉirkaŭ 10 metrojn super la marnivelo en la marborda ebenaĵo sur areo de 115.3 km² laŭ dekstra (suda) riverbordo de Rio Grande. Rekte trans la limo situas Brownsville (Teksaso) en Usono.

## Historio 
En historio de Meksiko tiu loko estis grava historiejo, kie okazis pluraj bataloj kaj aliaj eventoj inter alie: Meksika Milito de Sendependeco, Meksika Revolucio, Teksasa Revolucio, Meksika-Usona Milito, Usona Enlanda Milito, kiu permesis al la urbo gajni sian titolon de "Nevenkita, Lojala kaj Heroa". La meksika nacia himno estis aŭdebla por la unua fojo publike en Matamoros.

## Ekonomio 
La ekonomio de Matamoros signife baziĝas sur ĝia internacia komerco kun Usono kun signifaj industriaj produktoj. La aŭtomobila industrio gastigas la muntajn kaj akcesoraĵajn por aŭtoj kiel General Motors, Ford, Chrysler, BMW kaj Mercedes-Benz. Pli frue la ekonomio estis agrikulturo. Onidire la estonta perspektivo estos la naftoindustrio.

## Klimato 
La urbego havas havas varman humidan subtropikan klimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen (Cfa), kun mildaj vintroj kaj varmaj, humidaj someroj. La averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . La averaĝa jara pluvokvanto estas  mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed la pluvo kulminas septembre kaj oktobre.

## Trafiko 
Inter la menciita Brownsville kaj Matamoros 4 internaciaj pontoj funkcias.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj, ankaŭ katedralo
* statuoj
* muzeoj
* teatro
* palacoj
* festivalo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Meksiko
Wenigemarkt (Erfurto)

eta|Vido trans la placo al la Egidio-kirko.
eta|Je la norda flanko.
eta|Vido de sur la kirko-turo al la placo.
eta|170ra|Fontano de la Interbatiĝantaj knaboj.

La **Wenige-bazarplaco** (, laŭvorte: *eta bazarplaco*) estas placo en la urbocentro de Erfurto, situante je la orienta fino de la Ponto de la brokantistoj.

## Priskribo 
La bazarplaco estas neregula triangulo (flanka longeco de ĉ. 60 m), grandece kvazaŭ egalante la najbaran Fiŝbazar-placon. La ĉefa komcerca vojo kondukis de tie super la Ponto de la brokantistoj tra Wenigemarkt kaj Futter-strato al Johannes-strato. La aliaj stratetoj (ekz. Gotthardt-strato norden, Meienberg-strato orienten, Pilse sudorienten kaj Kürschner-strateto sudokcidenten) malpli gravas. Kiel lasta strato najbara aldonitis en 1895 la Rathaus-ponto, paralele al Krämer-ponto. La plej granda parto de Wenigemarkt estas piedira zono, la apudaj stratoj havas reduktitan cirkuladon da veturiloj.

Je la sudorienta parto de la placo estas fontano, kronite de la bronza skulptaĵo *Interbatiĝantoj knaboj*. Ĝin faris en 1975/76 la magdeburga artisto Heinrich Apel; ekde 1990 ĝi troviĝas sur tiu ĉi loko.

Tipas por ĉi tiu bazarplaco la - komparite al aliaj placoj en Erfurto - relative malaltaj konstruaĵoj ĉirkaŭe. Pluraj kafejoj kaj restoracioj igis ĝin turisma knajpa kvartalo. Majeste gvardas la placon el la uesta flanko la Preĝejo Sankta Egidio.

## Historio 
La unua endokumenta mencio estis en 1217, kvankam certe jam ekde la 11-a jarcentro troviĝas bazarplaco surloke. Unue ĝi estis la bazarplaco de la setlejo de komercistoj oriente de la rivero Gera. Sian nomon ĝi ricevis pro distingo al la "granda bazarplaco" de sur Katedralplaco. Dum la mezepoko la Wenige-bazarplaco komencis malgravi, ĉar transŝarĝo de varoj fariĝis aŭ sur aliaj placoj erfurtaj aŭ ene de komercdomoj mem. Je la fino restis nur la vendado kaj aĉetado de regionaj varoj (ekz. greno), ne de altkvalitaj aŭ de ie alie en la mondo produktitaj aĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la bazarplaco ĉe *erfurt-web*.

Kategorio:Placoj en Erfurto
Kabkolonio

**Kabkolonio** (nederlande *Kaapkolonie*, angle *Cape Colony*) estis nederlanda kolonio unue establita en la jaro 1691 ĉe la Kabo de Bona Espero en Sud-Afriko. Ĝi progrese etendiĝis ekde Kaburbo de la 18-a ĝis la 19-a jarcentoj, kaj kovris pli ol 569 000km² komence de la 20-a jarcento. dekstra|eta|250px|Mapo de KabkolonioLa kolonio estis okupita de Britio en 1795 sed rekonkerita de Nederlando en 1803. Ĝi fine refariĝis brita en 1806, kaj spertis rapidan ekonomian kaj demografian disvolviĝojn en la sekva jarcento. Ĝi perdis sian aŭtonomion en 1910, kiam la Unio de Sud-Afriko estis fondita.

Kategorio:Historio de Sud-Afriko
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1795
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1910
Artgalerio de Okcidenta Aŭstralio

La **Artgalerio de Okcidenta Aŭstralio** (angle *Art Gallery of Western Australia*) estas publika artgalerio en Perto (Aŭstralio). Ĝi situas proksime al la ŝtatmuzeo kaj al la ŝtatbiblioteko. La nuna galerio estis inaŭgurita en 1979.

La galerio posedas kolekton de pli ol 15 500 artaĵoj. Proksimume 400 000 homoj vizitas ĝin ĉiujare.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Muzeoj en Aŭstralio
Kategorio:Okcidenta Aŭstralio
Kategorio:Perto
Nacia Portretgalerio de Aŭstralio

[dekstra|eta|250px|Nacia Portretgalerio de Aŭstralio en [Kanbero]]
La **Nacia Portretgalerio de Aŭstralio** () estas kolekto de portretoj de gravaj Aŭstralianoj, kiuj eminentiĝis en siaj respektivaj fakoj aŭ ludis interesan publikan rolon en la historio de la lando. Ĝi estis formita en majo 1998 kaj estis ĝis 2008 instalita en la Old Parliament House de Kanbero. La 4-an de decembro 2008, la kolekto enloĝiĝis ĉe King Edward Terrace, proksime al la Alta Kortumo de Aŭstralio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Muzeoj en Aŭstralio
Kategorio:Kanbero
Christie Fuller

**Christie FULLER** (m. la 15-an de aŭgusto 1933) estis aŭstralia kantistino de la fino de la viktoria periodo. Ŝi kantadis en diversaj spektaklejoj de Melburno, sed ankaŭ internacie. Christie estis la fratino de pentristino Florence Fuller kaj de alia kantistino, nome Amy Fuller. Ŝi edziĝis kun Sudafrikano nomita Charles Lance, kaj la geedzoj enloĝiĝis en Sidnejo.

Kategorio:Aŭstraliaj kantistoj
Australian Dictionary of Biography

La ***Australian Dictionary of Biography*** (Aŭstralia Enciklopedio de Biografioj) estas nacia kunlabora entrepreno fondita kaj subtenata de la Nacia Aŭstralia Universitato (ANU), cele al la verkado de referencaj biografiaj artikoloj pri la plej eminentaj homoj en la historio de Aŭstralio.

La ADB-projekto naskiĝis en 1957 kaj restis aktiva ekde tiam. Ĝiaj oficoj situas en la *National Centre of Biography* de la universitato. Jam pli ol kvar mil aŭtoroj kontribuis al ADB. Ĝiaj 18 volumoj entenas 9 800 artikolojn pri 12 000 homoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo 

Kategorio:Enciklopedioj
Ferenc Tompa

**Ferenc Tompa,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tompa Ferenc** estis hungara arkeologo, profesoro, membro (korespondanta en 1935) de Hungara Scienca Akademio.

Ferenc Tompa http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1893 en Budapeŝto. Li mortis la  1945 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Tompa frekventis gimnaziojn en Keszthely kaj Esztergom, baldaŭe universitaton en Budapeŝto (dume li soldatiĝis dum la 1-a mondmilito). Li doktoriĝis en 1919. Inter 1920-1926 li laboris en muzeo de Szombathely, poste en Hungara Nacia Muzeo. Li profesoriĝis en 1931 en Universitato de Budapeŝto. Li okupiĝis precipe pri neolitiko kaj bronzepoko en Hungario. Li faris arkeologiajn esplorojn preskaŭ en tuta Hungario. Li mortis dum sieĝo de Budapeŝto en fino de la 2-a mondmilito.

## Verkaro (elekto) 
* *Velemszentvid bronzöntő ipara* (1926)
* *Bronzkori lakótelep Hatvanban* (Bronzepoka kolonio en Hatvan, (1935)
* *Adatok Budapest őskorához* (1943))

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nacia Galerio de Viktorio

eta|NGV Melbourne 2019
La **Nacia Galerio de Viktorio** (, akronime konata **NGV**) estas arta muzeo en Melburno (Aŭstralio). Ĝi estis fondita en 1861 kaj estas do la plej malnova publika muzeo en Aŭstralio. La galerio fakte situas en du apartaj ekspoziciejoj, nome NGV International (ĉe strato St Kilda) kaj Ian Potter Centre, proksime al Federation Square. La konstruaĵo de la strato St Kilda estis inaŭgurita en 1968 kaj poste renovigita de arkitekto Mario Bellini.

## Kolekto 
En la kolekto videblas verkoj de multnombraj aŭstraliaj artistoj, inkluzive de Charles Blackman, John Brack, Arthur Boyd, Louis Buvelot, Rupert Bunny, Nicholas Chevalier, Charles Conder, David Davies, William Dobell, Russell Drysdale, E. Phillips Fox, Florence Fuller, John Glover, Eugene von Guerard, Hans Heysen, George W. Lambert, Sydney Long, John Longstaff, Frederick McCubbin, Sidney Nolan, John Perceval, Margaret Preston, Hugh Ramsay, Tom Roberts, John Russell, Grace Cossington Smith, Arthur Streeton, Fred Williams kaj aliaj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Muzeoj en Aŭstralio
Kategorio:Melburno
Periodo de spekulanto-kompanioj

[eta|Gründerzeit - verŝajne la kulmino de industriigo en Germanujo kaj [Aŭstrio-Hungario.]]
[eta|Vico de domoj tipa por tiu epoko , en [Chemnitz.]] La termino **Periodo de spekulanto-kompanioj** (germane: ***Gründerzeit*** respektive *Gründerjahre*) estis jam uzata en la 19-a jarcento en Germanujo kaj centra Eŭropo por la periodo de 1871 (fino de la Francia-Prusia Milito) ĝis la borsofiasko de 1873.

## Kialoj kaj konsekvencoj 
Danke al la francaj reparacioj postmilitaj, la cedo de Alzaco-Loreno al la Germana imperiestra regno kaj aliaj ekonomiaj faciligoj (forigo de doganaj muroj ene de Germanujo; unuigo de la komerca leĝaro, de la mono kaj la mezurunuoj) la ekomonio en Germanujo ekfloris kiel neniam antaŭe: industrio, komerco kaj bankoj prosperegis.

Tipis por tiu tempo ankaŭ pasia konstruadfebro: oni intence imitis pli fruajn epokojn (t.n. Historiismo) kaj starigis konstruaĵojn laŭstile novbarokajn, novgotikajn, novrenesancajn.

La troa abundo da cirkulanta mono (la riparacioj el Franclando estis multoblo de la hejma monaro en Germanujo) logis al intensa aĝiotado. Nur inter 1871 kaj 1873 estiĝis en Germanujo ĉ. 700 akciaj kompanioj, dum inter 1790 kaj 1870 la sumo de novefonditaj tiaj akciaj societoj estis ne tute 300! El ili post la monda ekomia krizo de 1871 multaj bankrotis aŭ almenaŭ devis anonci bankroton. Granda depresio sekvis la altan konjunkturon.

## Alia uzo de la vorto 
En pli larĝa senco kaj rilate al aliaj landoj centreŭropaj la vorto aplikatas ankaŭ por la unuaj jardekoj kiuj sekvis la 1870-a jaron.

## Subnotoj 
## Literaturo 
* Hellmut Andics: *Gründerzeit. Das schwarzgelbe Wien bis 1867.* Jugend und Volk, Wien 1981, ISBN 3-7141-6518-5.
* Rainer Haaff: *Gründerzeit. Hartholzmöbel – Weichholzmöbel.* Kunst-Verlag Haaff, Germersheim 2005, ISBN 3-938701-01-3.
* Richard Hamann, Jost Hermand: *Deutsche Kunst und Kultur von der Gründerzeit bis zum Expressionismus.* Band 1: *Gründerzeit.* Akademie-Verlag, Berlino 1965.
* Eberhard Roters: *Aspekte der Gründerzeit.* Akademie der Künste. Berlin 1974 (ekspozicia katalogo).

Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Historio de Aŭstrio-Hungario
Kategorio:Historio de ekonomio
Kategorio:Arkitekturo de Germanio
Parlamento de la Kabo de Bona Espero

[dekstra|eta|250px|Inaŭguro de la 1-a sesio de la Parlamento en [1854.]]
La **Parlamento de la Kabo de Bona Espero** (angle *Parliament of the Cape of Good Hope*) estis la leĝdona povo de la brita Kabkolonio en Sud-Afriko de sia fondo en 1853 ĝis la kreado de la Unio de Sud-Afriko en 1910, kiam ĝi estis forigita kaj anstataŭigita de la Parlamento de Sud-Afriko.

Ĝi konsistis el *House of Assembly* (malsupra ĉambro) kaj leĝa konsilio (supra ĉambro).

Kategorio:Historio de Sud-Afriko
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1853
Kategorio:Organizaĵoj malfonditaj en 1910
Agnes Goodsir

[dekstra|eta|250px|*Letero el Damo sur kanapo* ([1915)]]
**Agnes NOYES GOODSIR** (n. la 18-an de junio 1864 - m. la 11-an de aŭgusto 1939) estis aŭstralia portret-pentristino. Ŝi restadis kaj verkadis en Parizo en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj.

Ŝi ricevis kursojn en la akademio Julian kaj en la akademio Colarossi. Ŝia verkaro ricevis precipe favorajn kritikojn en la Societo de Sendependaj Artistoj.

## Bibliografio 
* K Quinlan, *In A Picture Land Over The Sea:Agnes Goodsir, 1864-1939*, Bendigo, 1998

Kategorio:Aŭstraliaj pentristoj
Murdo de Markelov kaj Baburova

eta|
**Murdo de Stanislav Markelov kaj Anastasija Baburova** okazis la  sur la strato Preĉistenka, kvartalo Ĥamovniki en la centra administra arondismento de Moskvo (Rusio). La viktimoj estis advokato Stanislav Markelov kaj ĵurnalistino Anastasija Baburova, aktivulino de anarkiisma kaj ekologiisma movado. Baburova fariĝis la kvara ĵurnalistino de *Novaja Gazeta* mortigita ekde 2000.

## Murdo 
La murdisto atakis Markelov kaj Baburova, kiam ili iris preter la domo №1 sur Preĉistenka, dufoje pafis al ili. Ambaŭ estis vunditaj je kapo; Markelov pereis surloke, Baburova vespere de la sama tago mortis en malsanulejo.

## Esplorado kaj reago de socio 
Preskaŭ tuj post la murdo rajtdefendistoj el Ĉeĉenio kaj aliaj lokoj konstatis, ke ĝi estis kaŭzita de la profesia agado kaj politika aktivismo de la viktimoj. Interalie, tiu mortigo estas kunligita kun partopreno de Stanislav Markelov en defento de ĉeĉenoj, ne aprobita de la supra ŝtatestrejo.

Multaj rusiaj naciistoj esprimis sian kontenton pri pereo de la du kontraŭfaŝistoj kaj "kontraŭrusiaj"/"kontraŭrusaj" aktivuloj.

Pri la murdo estis kulpigitaj moskvanoj Nikita Tiĥonov kaj Jevgenaja Ĥasis. La  Tiĥonov estis kondamnita al dumviva enprizonigo, Ĥasis - al la 18-jara.

### Aranĝoj memore al la evento 
La  proksimume 150 homoj venis al la loko de mortigo por almeti florojn kaj esprimi kondolencojn pri la morto de la aktivuloj. Samtage vespere moskvaj anarkiistoj organizis manifestacion en Moskvo (tiam preskaŭ 50 estis malliberigitaj dum nelonge sen kulpigo).

Dum kelkaj tagoj post la mortigo de Markelov kaj Baburova kelkaj miloj (entute) da rajtdefendistoj, maldekstraj sociaj aktivuloj kaj amikoj de la pereintoj kolektiĝis en diversaj urboj (Moskvo, Sankt-Peterburgo, Grozno, Kievo, Berlino, aliaj urboj de Centra Eŭropo kaj Rusio) kaj pasigis manifestaciojn dediĉitajn al la mortigitoj kaj al la problemo de homaj rajtoj en Rusio.

Post tiuj eventoj la samaj aranĝoj memore al Markelov kaj Baburova okazis ankaŭ en pluaj jaroj. Kontraŭfaŝistoj organizis la "Komitaton de la 19-a de januaro" (), kiu dum la sekvaj jaroj la 19-an de januaro organizadas kontraŭfaŝismajn aranĝojn. La manifestaciojn en Moskvo partoprenas plejparte socialistoj kaj anarkiistoj, sed venas ankaŭ ne-maldekstruloj. La organizantoj ofte petas ne uzi flagojn kaj ideologiajn simbolojn dum la aranĝoj (pro tio ilin kritikas multaj maldekstraj aktivuloj: ili opinias, ke por sinsekva kontraŭfaŝisma luktado bezonatas ankaŭ esprimo de kontraŭkapitalisma ideologio).

## Vidu ankaŭ 
* Stanislav Markelov, Anastasija Baburova, Vladislav Evgenjeviĉ Bugera
* Anna Politkovskaja
* Politikaj protestoj en Rusio en 2011-2013

## Eksteraj ligiloj 
* Komiteto de la 19-a de januaro , oficiala paĝaro (ruse)
* Komiteto de la 19-a de januaro, alvoko al la kontraŭfaŝisma manifestacio la 

Kategorio:Murdoj
Kategorio:Distrikto Ĥamovniki (Moskvo)
Kategorio:Politiko en 2009
Kategorio:2009 en Moskvo
William Barak

**William BARAK** aŭ **BERUK** (n. ĉ. 1824 - m. la 15-an de aŭgusto 1903) estis la lasta tradicia maljunulo (*ngurungaeta*) de la aborigena tribo Wurundjeri, kiu malnovtempe vivis en la regiono de Melburno. Li fariĝis influa defendanto de la rajtoj de Aborigenoj, kaj strebis al la disvastiĝo de la Wurundjeri-a kulturo.

## Eksteraj ligiloj 
* "Remembering Barak" (Nacia Galerio de Viktorio)

Kategorio:Aborigenaj aŭstralianoj
Amy Fuller (kantistino)

**Amy V. FULLER** (vivjaroj ne konataj) estis aŭstralia kantistino de la fino de la viktoria periodo. Ŝi profesie kantadis en Perto (Okcidenta Aŭstralio) kaj estis la fratino de pentristino Florence Fuller kaj de alia kantistino, Christie Fuller.

Amy Fuller plenumis en la 1900-aj jaroj spektaklojn kun la artista kompanio Belle Crome. En 1905, ŝi estis unu el la kvar solkantistinoj, kiu ludis reprezenton de *Mesio* fare de Georg Friedrich Händel en la teatrejo de Perto.

## Referencoj
Kategorio:Aŭstraliaj kantistoj
Preĝejo Sanktaj Simono kaj Judaso (Erfurto)

La evangelia vilaĝa **Preĝejo Sanktaj Simono kaj Judaso** troviĝas en Rohda (Haarberg), sudorienta kvartalo de Erfurto.

## Historio 
eta|La preĝejo Sanktaj Simono kaj Judaso ĉe la periferio de Erfurto.
Ĝis 1717 troviĝis sur la grundo de la kirko eta kapelo kun turo. Ĝin oni malkonstruis por konstrui preĝejon (finfarita en 1755).

## Arkitekturo 
La modesta barokstila kirko havas duoblan galerion kaj pupitro-altaron kun la enskribo *Folget mir nach!* (tradukite: *Sekvu min!*). La orgeno farita de la erfurtano Johann Georg Schröter estis translokita alien pro konstrulaboroj: remuntado ĝis nun ne eblis. La renovigo de la traboj kaj la muroj finis en 1990.

## Eksteraj ligiloj 
 hejmpaĝo de la paroĥa komunumo 

Simono
Erfurto
Kategorio:Barokaj konstruaĵoj en Erfurto
Barnabás Vetró Bodoni

**Barnabás VETRÓ BODONI** rumania hungara grafikisto. Li naskiĝis 1977. Li estas la filo de András Vetró kaj de Zsuzsa Vetró Bodoni, pli juna frato de Sebestyén András Vetró Bodoni. 
## Kariero
## Eksteraj ligiloj
*Ekspozicio de Artistdinastio 
*Ekspozicio de Artistdinastio 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Pál Tomcsányi

**Pál Tomcsányi** [zomĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tomcsányi Pál** estas hungara inĝeniero, agronomo, profesoro, membro (korespondanta en 1990, ordinara en 1995) de Hungara Scienca Akademio.

Pál Tomcsányi http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19534 naskiĝis la  1924 en Budapeŝto.

## Biografio 
Pál Tomcsányi frekventis teknikan universitaton en Budapeŝto ricevinta diplomon en 1946 kaj en la sama jaro li doktoriĝis, fine li ricevis postenon en la ministerio. Pli frue jam en 1945 li edziĝis baldaŭe havanta 3 filojn. En 1952 li eklaboris en agrara instituto, kie li estis direktoro inter 1983-1986, poste li pensiuliĝis. Li doktoriĝis en 1975 antaŭ la akademio. En 1977 li iĝis titulara profesoro, krome li estis katedrestro en Budapeŝto kaj Gödöllő. En 1999 li duafoje edziĝis. Li okupiĝis precipe pri la fruktoj kaj vinberoj. Li ricevis diversajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Üzemi gyümölcstermelés* (1952)
* *A gyümölcs útja a fától a fogyasztóig* (1963)
* *Piacos kertészet. A kertészeti marketing alapjai* (1973)
* *Az élelmiszer-gazdasági marketing alapjai* (1988)
* *Goods Analysis and Product Strategy in Marketing* (1994)
* *Gondtalanabb gondolkodás* (2004)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Burgo Fürstenberg (Rheindiebach)

eta|maldekstre|la burgo vidita de la sudo
eta|hochkant|ŝildmuro
eta|hochkant|restoj de la palaco
La **burgo Fürstenberg** estas ruino de montburgo apud Rheindiebach, urboparto de Oberdiebach en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Situo 
La deklivburgo situas sur alteco de 152 m supre de la vilaĝo Rheindiebach en la valo de la meza Rejno proksime de Bingen. Direkte al la monto ĝi estis sekurigita per kolfosaĵo kaj 10 m alta ŝildmuro [kun [urgfride gesichert]]. La aliro eblis super ponto kun pordega domo.

## Historio 
## Hodiaŭ 
## Literaturo 
* Michael P. Fuhr: *Wer will des Stromes Hüter sein? 40 Burgen und Schlösser am Mittelrhein*. 2. Auflage. Schnell+Steiner, Regensburg 2005, ISBN 3-7954-1460-1.
* Bernhard Gondorf: *Wiederaufbaupläne für Burg Fürstenberg am Rhein.* In: Burgen und Schlösser. Jg. 32, 1991, S. 28-45.
* Günther Stanzl: *Der Erzbischof liebte Rot - Der Bergfried der Fürstenberg. Oder: Über das Anmalen von Architektur*. In: Burgen und Schlösser. Jg. 46, 2005, S. 208-214.
* Günther Stanzl: *Bauforschung und Instandsetzung an der Burgruine Fürstenberg.* In: Jahresbericht des Landesamtes für Denkmalpflege Rheinland-Pfalz 1997-2001. Worms 2003, S. 56-76.
* Günther Stanzl: *Die Burg Fürstenberg und ihr bemerkenswerter Brückenbau*. In: Olaf Wagner (Hrsg.): *Burgen im Hunsrück. Eine Burgenlandschaft im Fluss der Zeiten*. Michael Imhof Verlag, Petersberg 2011, ISBN 978-3-86568-744-9, S. 79-92.

## Eksteraj ligiloj 
* Ebidat, 473, Burg Fürstenberg
* 360°-Panoramaaufnahme von der Burgruine Fürstenberg
* Rekonstruktionszeichnung  von Wolfgang Braun
en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Heimburg (burgo)

eta|la Heimburg de nordoriente
La **Heimburg** (ankaŭ nomata *burgo Hohneck* aŭ *burgo Hoheneck* ) estas mezepoka montburgo en la valo de la meza Rejno supre de Niederheimbach, kiu situas inter Bingen kaj Bacharach ĉe la Rejno liegt. La burgo troviĝas hodiaŭ en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Burgoj kun similaj nomoj estas Hohenecken apud Kaiserslautern kaj Hoheneck apud Ipsheim. La nomo Heimburg aŭ burgo Hohneck venas de ambaŭ formoj "Hain(bach)eck" kaj "Hein(bach)burg" bzw. "Hein(bach)berg". 1305 ĝi havis unue la nomon Haineck, poste Heyenburg, 1344 unuafoje Heimburg . 1350 la burgo nomiĝis Heymberg aŭ Hoh(e)neck.

## Eksteraj ligiloj 
* Geschichte und Baubeschreibung der Burg
* Die Heimburg - Kurzartikel 

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Teatrolaborejo Osonó

**Teatrolaborejo Osonó**, Osonó Színházműhely estas sendependa teatra iniciato en Sfântu Gheorghe.
## Historio
Ĝi estis fondita en 1993 de instruisto András Salamon dro sub nomo Osonó Diákszínház (Lernantteatro Osonó en Liceo Mikes Kelemen. En 1999 transprenis ĝian gvidon Misi Fazakas unu el lernantaktoroj.
## Agado
La teatro havas pojare 130 spektaklojn kaj enlande kaj eksterlande.
## Fonto
*Hungara vikipedio
## Eksteraj ligiloj
*Retejo de la teatro
*Retejo de Liceo Mikes Kelemen 
*Spektakloj
*Intervjuo kun Misi Fazakas
Kategorio:Teatroj en hungara lingvo en Rumanio
Kategorio:Sfântu Gheorghe
Duopa Alianco

La **Duopa Alianco** estis defenda alianco inter Germana Imperiestra Regno kaj Aŭstrio-Hungario, kiu estis kreita per traktato la , kiel parto de la sistemo de aliancoj elpensita de Bismarck post la kongreso de Berlino.
[eta|dekstra|160px|La germana ĉefministro [Otto von Bismarck, la plej grava apoganto de la Duopa Alianco.]]

En la traktato, Germanio kaj Aŭstrio-Hungario promesis helpi unu la alian, en kazo de atako de Rusio. Cetere la du ŝtatoj promesis bonintencan neŭtralecon, se unu el ili estis atakita fare de alia eŭropa potenco (precipe oni pensis al Francio).

Kiam Aŭstrio-Hungario kaj Germanio formis la aliancon en 1879, ĝi estis unu el la pli surprizaj aliancoj de sia tempo. Kvankam la germana lingvo estis parolita en ambaŭ ŝtatoj, la interesoj de la du ŝtatoj estis ofte kontraŭaj. Plie, la Habsburg-regantoj de Aŭstrio opiniis ke la apogo al naciismo, kiu estis praktikita fare de Germanio, povus detrui ilian imperion. Tamen, la komuna malinklino al Rusio unuigis la du ŝtatojn kaj ebligis la traktaton.

En 1881, Italio perdis en la konkurado kun Francio por establi kolonion en Tunizio kaj por gajni diplomatian subtenon, en 1882 aliĝis al Germanio kaj al Aŭstrio-Hungario por formi la Triopan Aliancon. Tiu estis la unua formala milit-alianco en Eŭropo, la dua estis la Triopa Entento formita en 1907.

Dum la 1-a Mondmilito, aliflanke, Italio ne iris al milito tuj kun siaj aliancanoj sed restis neŭtrala. En 1915, post la Traktato de Londono, ĝi aliĝis al la Triopa Entento kaj deklaris militon al Aŭstrio-Hungario, kaj pli poste al Germanio. La Duobla Alianco daŭris dum la milito kaj finiĝis kun la malvenko de la centraj potencoj en 1918.

Kategorio:Traktatoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Unua mondmilito
Kategorio:Historio de Eŭropo
Kategorio:Politiko en 1879
Gábor Tolcsvai Nagy

**Gábor Tolcsvai Nagy** [tolĉvai nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tolcsvai Nagy Gábor** estis hungara lingvisto, profesoro, membro (korespondanta en 2010, ordinara en 2016) de Hungara Scienca Akademio.

Gábor Tolcsvai Nagy http://www.matud.iif.hu/2011/03/18.htm  naskiĝis la  1953 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gábor Tolcsvai Nagy frekventis universitaton en sia naskiĝurbo, li ricevis diplomon en 1978. Post lernado li eklaboris en lingva instituto. En 1984 li doktoriĝis en la universitato. En 1985 li ekinstruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1996–2000 li instruis en universitato de Helsinko, poste li daŭris la instruadon en Budapeŝto, kie li doktoriĝis en 2000 antaŭ la akademio. Li profesoriĝis en 2004. Li ricevis premion en 2012.

## Liaj eldonitaj libroj (elekto) 
* *A szövegek világa* (Mondo de tekstoj), (1994)
* *Nyelvi fogalmak kisszótára* (2000)
* *A Cognitive Theory of Style* (2005)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* biografieto 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sándor Torkos

**Sándor Torkos** [ŝAndor torkoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Torkos Sándor** estis hungara juristo, lingvisto, membro (korespondanta en 1861) de Hungara Scienca Akademio.

Sándor Torkos http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis en 1833. Li mortis la  1865 en Sopron.
 
## Biografio 
Sándor Torkos lernis juron en universitato, poste li eklaboris en Sopron en juĝejo. Baldaŭe li komencis instrui en luterana altlernejo en Sopron. Li okupiĝis ankaŭ pri lingvoj. Liaj artikoloj pri idiomoj de Zala (historia departemento), pri specialaĵoj de finna lingvo aperis en gazetoj. Pro lia frua morto li ne havas longan verkaron.

## Verkaro (elekto) 
* *A magyar személyszók bizonyítása* (1861)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Reĝa Akademio

**Reĝa Akademio** estas la nomo de diversaj akademioj en diversaj landoj.

## Britio
*La **Reĝa Akademio de Artoj** (*Royal Academy of Arts*) estas kultura instituto en Londono.

## Danio
* La Reĝa Dana Akademio de Arto en Kopenhago

## Finnlando
*La **Reĝa Akademio de Turku** en Finnlando

## Francio
* La Akademio de Sciencoj de Francio antaŭe "Reĝa Akademio de Sciencoj" je ĝia kreigo

## Hispanio
*La ***Real Academia Española*** en Madrido
*La Reĝa Akademio de Beletroj de Sankta Fernando en Madrido
*La Reĝa Akademio de Historio en Madrido
10333 Portnoff

'*10333 *Portnoff'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Morrie Portnoff'', prezidento de la Centro de Montrealo de la RASC (2014 - 2020). Li gvidis la revigligon de la aktivoj kaj resursoj de la Centro per la renovigo de ties partnereco kun la Kolegio John Abbott. Tio inkludis la transloĝigon de la kluba biblioteko, la renovigon de la observatorio Bellevue kaj la celebradon de la centjara jubileo de la Centro de Montrealo en 2018.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Burgo Klopp

eta| rigardo de sudokcidento al la burgo Klopp
eta|rigardo de oriento al la burgo Klopp
eta|hochkant|Burgo Klopp kun moderna putinstalaĵo
La **burgo Klopp** estas montburgo sur altaĵo en la urbo Bingen am Rhein en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Literaturo 
* Matthias Schmandt: *Die Geschichte der Burg Klopp in Bingen*. In: *Heimatjahrbuch 2004 des Landkreises Bingen*.
* *Vom Faustkeil zum Frankenschwert. Bingen - Geschichte einer Stadt am Mittelrhein*. Philipp von Zabern , 2003.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Regulo de Haldane

La **Regulo de Haldane** reprezentas fundamentan observon en komencaj mekanismoj por la procezo de speciigo. Ĝi estis formulita en 1922 de la brita evolubiologo John Burton Sanderson Haldane: 

## Notoj
Haldane
Kategorio:Evoluo
Kategorio:Genetiko
Burgo Landskron (Oppenheim)

eta| la burgo Landskron en Oppenheim
La **burgo Landskron**, iam **regna burgo Oppenheim**, estas la ruino de montburgo apud Oppenheim en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Historio 
eta|upright|450px|maldekstre|Oppenheim 1682

## Hodiaŭa Utiligado 
## Arĥitekturo 
eta|upright|ruino de la palaco

## Literaturo 
* Christofer Herrmann: *Burgruine Landskron Oppenheim*. in: *Edition Burgen, Schlösser, Altertümer Rheinland-Pfalz. Führungsheft 23*. 1. Auflage 2004
* Beate Schmid und Christofer Herrmann: *Die Ruine Landskron in Oppenheim*. in: *Mainzer archäologische Schriften*. 2. Mainz 1998.
* Karl Becker: *Von der Ruine Landskrone bei Oppenheim*. in: *Heimatjahrbuch Mainz-Bingen 15*. 1971. S. 36-37
* Baur: *Geschichte der Veste Landskron zu Oppenheim*. in: *Archiv für hessische Geschichte 2a*. S. 66
* Heinrich Büttner: *Die Anfänge der Stadt Oppenheim*. in: *Archiv für Hessische Geschichte NF 24*. 1952/53). S. 17-36
* Paul Krause: *Die Stadt Oppenheim unter der Verwaltung des Reiches 1147 bis 1375*. Diss. Phil. Frankfurt am Main 1992
* Magnus Backens: *Staatliche Burgen, Schlösser und Altertümer in Rheinland-Pfalz*, S. 134-137. Regensburg 2003, ISBN 3-7954-1566-7

## Eksteraj ligiloj 
* Burg Landskron bei oppenheim-tourismus.de
* Burg Landskron bei burgenwelt.de
* Burg Landskron bei burgenlexikon.eu 

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato