open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Distrikto Kiskőrös

La **Distrikto Kiskőrös** (hungare *Kiskőrösi járás*) estas hungara distrikto en departemento Bács-Kiskun. Ĝi situas sur ebenaĵo en la meza parto de la departemento.

La distrikta ĉefurbo estas Kiskőrös, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 3 aliaj urboj, la ceteraj  estas vilaĝoj.
 
La areo estas 1130,33&nbsp;km², kie loĝas 54 807  homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Oni nomas la areon "ora triangulo de la vino",

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam en la historio, tamen ĝi ne funkciis inter 1983-2013. La komunumoj parte havas memstarajn administradojn. En la malgrandaj komunumoj komunaj administradoj funkcias.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Kiskőrös**
* aliaj urboj:
** Izsák
** Kecel
** Soltvadkert
* vilaĝoj:
** Akasztó
** Bócsa
** Császártöltés
** Csengőd
** Fülöpszállás
** Imrehegy
** Kaskantyú
** Páhi
** Soltszentimre
** Tabdi
** Tázlár

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
11757 Salpeter

'*11757 *Salpeter'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey''.

Ĝi estis fotita de Tom Gehrels, la fotajn platojn estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstrodevena aŭstrala-usona astrofizikisto Edwin Salpeter, (1924–2008), en la Universitato Cornell de 1948. Kiel ĝeneralisto, li laboris kun Hans Albrecht Bethe pri kvantuma elektrodinamiko kaj nuklea fiziko, li estas konata pro la triopa alfa reakcio kaj pro la funkcio de komenca maso de la steloj.

## Noto 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Averrhoa bilimbi

***Averrhoa bilimbi*** aŭ **bilimbo** estas apud la stelfruko unu el la specioj el la genro de *Averrhoa*. Ĝi apartenas al la familio de Oksalidacoj kaj estas indiĝena en Sudorientazio. La arbo estas kultivata tutmonde en la tropikoj kaj subtropikoj.

## Priskribo 
### Trunko kaj folioj 
[eta|maldekstre|[Habituso kaj fruktoj]]
Bilimbo-arbo atingas altecon ĝis 15 m kaj trunkan diametron de 30&nbsp;cm. Branĉoj kreskas alten. La folioj staras en faskoj je la fino de la tigoj kaj branĉoj. La tigoj havas dikecon de  kaj estas kovrata de densa, bruneca aŭ flaveca pelton triĥomo.

La kunmetitaj pinataj folioj kreskas ĝis longeco de 65&nbsp;mm. La folitigoj estas 4 ĝis 13&nbsp;cm longaj, ĉ. 2,5mm dikaj kaj ne peltaj. Je folio estas 14 ĝis 40 folietoj alternsidaj aŭ preskaŭ kontraŭsidaj. La folilimbo de la folietoj estas 2,5 ĝis 8&nbsp;cm longa kaj 1,2 ĝis 3&nbsp;cm larĝa. Ili estas oblongaj, ovoformaj-oblongaj kaj nesimetrie formitaj, je la fino pintaj kaj je la bazo rondigitaj. Ambaŭ flankoj havas fajnan pelton. Kromfolioj estas etaj aŭ mankas.

### Floraroj kaj floroj 
La floraroj de la bilimboarbo estas cimoj, kiuj staras en la foliakseloj aŭ estas trunkfloraj. Ili ekzistas el 15 ĝis 20 floroj kaj estas fajne peltaj kaj glandece haraj. La brakteoj estas 4&nbsp;mm longa, la alenforma antaŭfolioj havas longecon de 1,5 ĝis 2&nbsp;mm. La flortigoj longas 4 ĝis 20mm.

La malgrandaj floroj estas radsemetriaj kaj kvinnombaj. La kvin sepaloj estas ĉe la bazo kunkreskintaj, 1,5 ĝis 2,5&nbsp;mm longaj, 1,5 ĝis 3 lmm larĝaj kaj ovofomaj ĝis elipsaj, nur unu interna sepalo estas pli longa. Ĉe ambaŭ flankoj estas glandecaj triĥomoj. La ruĝece violkoloraj, liberaj petaloj estas 10 ĝis 20&nbsp;mm longaj kaj ĉ. 2,5&nbsp;mm larĝaj. mallarĝe spatelformaj kaj defalas frue.

Dosiero:Bilimbi.jpg
Dosiero:Averrhoa bilimbi fruit by Sugeesh.jpg
Dosiero:Averrhoa bilimbi (Bilimbi).jpg
Dosiero:Averrhoa bilimbi 02.JPG

Ekzistas du cirkloj kun po kvin fertilaj stamenoj, unu en la ekstera cirklo kun malpli longaj (4&nbsp;mm) kaj la alia en la interna ciklo kun longaj (10&nbsp;mm) stamenoj. La stiluso estas 7,5 ĝis 12&nbsp;mm longa kaj la ovario 4 ĝis 7,5&nbsp;mm longa.

## Referencoj 
Kategorio:Arboj
Kategorio:Manĝeblaj fruktoj
Kategorio:Oksalidacoj
11758 Sargent

'*11758 *Sargent'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey''.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la britdevena usona astronomo Wallace Sargent, (1935–2012), ĉe la Kalifornia Instituto de Teknologio de 1959. Li estis konata pro sia analizo pri la  de la kvazaroj kaj sia aktivaj enketoj pri la kernoj de  kaj pri malproksimaj galaksiamasoj kaj superamasoj. Li determinis la relativan abundecon de pluraj elementoj en la frua universo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Pál Szmrecsányi

**Pál Szmrecsányi** [smreĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szmrecsányi Pál** estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, abato. Lia nobela antaŭnomo estis *szmrecsányi*. Liaj fratoj estis Lajos Szmrecsányi kaj Miklós Szmrecsányi.

Pál Szmrecsányi http://lexikon.katolikus.hu/S/Szmrecs%C3%A1nyi.html naskiĝis la  1846 en Hungara reĝlando en Daróc (nuntempa Šarišské Dravce en Slovakio. Li mortis la  1908 en Svislando en Sankta Maŭrico.

## Biografio 
Pál Szmrecsányi frekventis gimnazion en Eger, poste universitaton en Pest (urbo). En 1869 li pastriĝis. En la sekva jaro li komencis sian pastran karieron en Nyíregyháza. Liaj baldaŭaj postenoj kaj titoloj estis:
* predikisto en Eger en Baziliko de Sankta Johano la Evangeliisto kaj Sankta Mikaelo
* kortuma pastro de Béla Bartakovics en 1871
* ĉefepiskopa sekretario en 1875
* titulara kanoniko en 1879
* kanoniko en 1886
* titulara abato en 1888
* direktoro de jura akademio en Eger en 1891; en la sama jaro episkopo
* episkopo en Várad en 1903.
Kiel episkopo, li multe okupiĝis pri konstruado de lernejoj, kirkoj, aparte menciindas zorgado pri la emeritaj pastroj.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 4-a punkto)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Episkopoj de Oradea
The Common Linnets

**The Common Linnets** estas la nomo de procirkonstanca muzika duopo kiu konsistas el Ilse DeLange kaj Waylon. En majo 2014 la kantduopo gajnis duan lokon per la kanto *Calm After the Storm* (Kalmo post la ŝtormo) je la Eŭrovido-kantokonkurso 2014 en Kopenhago. The Common Linnets gajnis dum la konkurso du Marcel Bezençon-premiojn; por la plej bona apero kaj la plej bona kanto.

## La nomo "The Common Linnets" 
*Common Linnet* estas la angla nomo por la kanaba kardelo, eta kantbirdo. Loĝanto de la regiono Twente (Tubantio) en la provinco Overijssel nomiĝas krom 'tukker' kelkfoje ankaŭ 'heikneuter', per kio oni celas kamparanon. *Tukker* kaj *heikneuter*, ambaŭ estas regionaj nomoj por la kabana kardelo kiu troviĝas tie en la erikejo kiel reproduktanta birdo.

eta|maldekstra|300ra|The Common Linnets dum la provludo por la duonfinalo Eŭrovido-kantokonkurso 2014

Kategorio:Nederlandaj kantistoj
Kategorio:Muzikaj grupoj
Kategorio:Duopoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2014
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 2013
11759 Sunyaev

'*11759 *Sunyaev'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la tatara sovetunia fizikisto kaj kosmologiisto Raŝid Alieviĉ Sunjaev, (cirile *Рашид Алиевич Сюняев*, tatare *Рәшит Али улы Сюняев''). Naskiĝinta en Uzbekio, li laboris en Moskvo kaj ĉe la Max-Plank Instituto. Li kun-malkovris la efikon Sunjaev-Zeldoviĉ, gvidis kosmajn misiojn por studi la universon per ikso-radioj, gama-radioj kaj la kosmaj mikroondoj, kaj kontribuis al la teorio de la nigra truo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Amt Elsterland

**Amt Elsterland**  estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Elbe-Elster en la federacia lando Brandenburgio kaj ekestis en 1992. Fine de  ĝi havis  loĝantojn. La administra centro de la komunumaro situas en la urbo Schönborn.

## Membraj komunumoj 
(inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de )

# Heideland ()
# Rückersdorf ()
# Schilda ()
# Schönborn * ()
# Tröbitz ()

eta|maldekstra|400px|la komunumara teritorio (ruĝe) en la distrikto

## Referencoj 
Kategorio:Distrikto Elbe-Elster
E
E
San Rafael (Mendoza)

** San Rafael** estas urbego kaj diocezo en okcidenta Argentino en Provinco Mendoza, kie estas la ĉefurbo de samnoma departemento.
eta|Urbomezo de San Rafael nokte

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 118 950 en 2012
* Supermara alteco: 750 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: M 5600
* Telefonkodo: +54 2627
eta|maldekstre|Vido en San Rafael

## Geografio 
San Rafael situas en valo de rivero en Andoj. Mendoza (urbo) troviĝas 196, San Juan (Argentina urbo) 341, Neuquén 484, Kordobo (Argentino) 526, Rosario 732, Paraná (Argentino) 793, Bonaero 884, La Plata 949, Mar del Plata 1037, Saltaurbo 1127, Corrientes (urbo) 1203, Posadas (Argentino) 1431 km.

## Historio 
eta|Strato en San Rafael
Hispanoj el Ĉilio unue mezuris la areon en 1551. Fortikaĵo estis konstruita en 1805, tio estas fondo de San Rafael. Ĝi estis longe malgrava loko kun iom da agrikulturo. Depost 1871 oni komencis konstrui lernejojn, hospitalon, katedralon kaj irigacian kanalon. La konstruaĵoj logis ĉefe italajn kaj francajn enmigrintojn. 
En 1903 jam la fervojoj atingis San Rafael-on, kiu urbiĝis en 1922. En 1953 proksime akvoenergia centralo ekfunkciis.

Sismoj okazis en 1861, 1929, 1985.

## Klimato 
eta|Vojego en San Rafael
San Rafael situas en duonarida klimato. La averaĝa temperaturo varias inter 8-23&nbsp;°C, sed en januaro kaj decembro tio estas inter 31&nbsp;°C, en julio la temperaturo foje falas sub frostopunkto (averaĝe 1&nbsp;°C. Jare pluvas po 378&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, foje neĝas.
    
## Trafiko 
El San Rafael la ĉefa vojo kuras al San Luis (Argentino), alia grava vojo kuras al Ĉilio.

## Vidindaĵoj 
eta|dekstre|Katedralo en San Rafael
* katedralo
* teatroj
* muzeoj

## Ĝemelurboj 
*  Almería, Hispanio (2006)

## Fontoj 
* angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* oficiala hompaĝo
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/374868/Mendoza  
* mapo, distancoj 

Kategorio:Urboj de Argentino
Malik Bendjelloul

**Malik Bendjelloul** (naskiĝis  en Ystad, Svedio, mortis  en Stokholmo) estis sveda reĝisoro kaj dokumenta filmisto.

## Biografio 
Naskiĝinta de alĝeria patro kaj de sveda patrino, Malik Bendjelloul estis infanaktoro en la 1990-aj jaroj. En 2012, li reĝisoris *Searching for Sugar Man*, dokumenta filmo pri la trairado de Sixto Rodriguez, usona rok-kantisto el la 1970-aj jaroj, kiu ne konis sian sukceson en Sudafriko. La filmo gajnis multajn premiojn tra la mondo, el kiuj Oskar-premion por plej bona dokumenta filmo.

Li mortigis sin .

## Filmaro 
### Aktoro
* 1990: *Ebba och Didrik*

### Reĝisoro 
* 2012: *Searching for Sugar Man*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Svedaj reĝisoroj
Passiflora laurifolia

eta|maldekstre
eta|maldekstre
eta|maldekstra|*Passiflora laurifolia* floro

***Passiflora laurifolia*** aŭ **akvolimono** pasifloro, kiu estas kultivata pro sia manĝebla frukto. La akvolimono havas sufiĉe grandan komercan signifon. la planto estas indiĝena en Bolivio, Gujano, franca Gujano, Karibio, Surinamo, Trinidado, Venezuelo, Peruo kaj Brazilo.

La tubformaj tigoj de *Passiflora laurifolia* iĝas 10–18 m longaj. En la foli-akseloj estas en ĉiro kun subtenfolietoj. La folitigoj longas ĝis 1,5 cm. La altersidaj folioj estas ovalaj - oblongaj, dikaj, ledaj, helverdaj, brilaj, ununervaj kaj 6-12 x 3,5-8 cm grandaj. La folioj similas al tiuj de la nobla laŭro. La flortigoj estas ĝis 8 cm longaj kaj staras unuope en la foliakseloj. La floro estas purpura, violkolora aŭ blanka kaj 5-7 cm larĝa. La sepaloj estas blankece verdaj kaj ĉe la ekstera flanko blankaj, kun purpuraj punktoj. La petaloj estas blankaj kun purpuraj punktoj kaj ĝis 2,4 x 0,9 cm grandaj. La “krono“ konsistas el 6 vicoj, kiuj havas purpuran kaj blankan zonojn. La ekstera vico esta ĉ. 2 cm longa. La dua vico 3-4 cm longa kaj la interna vico ĉ. 0,1 cm longa.

La manĝeblaj fruktoj estas ovoformaj kaj 5-8 x 4-6 cm grandaj. La matura frukto estas citronflava ĝis paloranĝa. La fruktoj nomiĝas en anglalingvaj landoj “water lemon“. En Surinamo ili nomiĝas „(para)markoesa“. La fruktoj estas uzeblaj por fari trinkaĵon.

Ili ankaŭ troviĝas en la ĝardenoj en Kenjo kaj Florido. La specio kreskas sovaĝe en Tongo, Fiĝio, Havajo, Novgvineo, Malajzio kaj Orienta Afriko.

En Mezeŭopo *Passiflora laurifolia* povas kreski nur en varmaj vitrodomoj. Necesas alta relativa aerhumido.
eta|maldekstra|tratranĉitaj fruktoj

## Literaturo 
* 
* 
* 
* 
* 
* Plants of Hawai'i REPORTS: *Passiflora laurifolia* 

## Referencoj 
Kategorio:Arboj
Kategorio:Manĝeblaj sovaĝaj plantoj
Preĝa interfratiĝo

La **preĝa interfratiĝo** inter monaĥoj kaj monaĥejoj ne estas nur aperaĵo de la kristanisma mezepoko, estu tamen ĉi-artikole karigota per la ekzemplo de la altmezepoka benediktana monaĥismo.

Trans la unuopa monaĥejo montras la preĝa interfratiĝo (*societas fraternitatis*), kiu unuigis la monaĥojn de malsamaj monaĥejoj. La transmonaĥeja preĝokomuneco estis kompetenta por la mortmemoro por la mortintaj monaĥoj de la interligitaj monaĥejoj kaj ricevis ekzemple kadre de la reformmovado deiranta de la burgonja monaĥejo Klunizo novajn impulsojn (ekz. la Tagon de la Mortintoj). Pro tio ĝuste la altmezepokaj reformmonaĥejo estis ligitaj per preĝaj interfratiĝoj kaj interfratiĝokontraktoj.
## Literaturo
* Dieter Geuenich: *Verbrüderungsverträge als Zeugnis der monastischen Reform des 11. Jahrhunderts in Schwaben*, en: Zeitschrift für die Geschichte des Oberrheins 123 (1975), paĝoj 17-30.
Kategorio:Socio
Kategorio:Monaĥejoj
Astaroto

eta|Sigililo de Astaroto.
[eta|Astaroto tirita el la [Infera Vortaro.]]
En demonologio **Astaroto** (dirita ankaŭ Ashtaroto, Astarot kaj Asteroth) estas, en la kristana literaturo, princo de la Infero. Li havas kvar asistantojn:

* Aamon,
* Pruslas, kiu kunlaboras kun Satano por delogi virinojn.
* Barbatoso kaj
* Rashaverak.

## Priskribo 
En la *Infera Vortaro*, Astaroto estas prezentita kiel nuda viro kun du flugilaj paroj kaj drakaj piedoj. Surkape li portas kronon, mantenas serpenton kaj rajdas lupon aŭ hundon.

## Funkcio 
La figuro, tamen, de Astaroto kiel demono ne estas bone difinita.

Laŭ demonologoj Astaroto estas demono de la “plejelstara hierarkio”, kiu delogas altirante al pigreco kaj vantemo. Kaj lia kontraŭuloj estas Sankta Bartolomeo kiu protektas la homojn kontraŭ liaj tentoj. 
* Laŭ aliaj li disvastigas matematikajn sciencojn kaj kapablas igi nevideblaj homojn kaj ilin gvidi al kaŝitaj trezoroj kaj respondi al ĉiuj demandoj.
* Iuj demonologoj subtenas ke li, laŭ diversaj okazaĵoj, en la aŭgusta monato atakas la virojn plej fortajn.
* Laŭ la spirita satanismo, Astaroto estas nepo de Belzebubo kaj, foje, estis identigita kun la diino de la fekundeco kaj kun aliaj dioj kiel Enlil kaj Enki Ea. Li kun Belzebubo kaj Satano faras, por spirita satanismo, triadon kiel indikate ankaŭ de la punktetoj ĉe la dekstra flanko de ilia sigelilo…

## Astaroto en la amasfenomenoj 
* En la numero 146 de *Dylan Dog*, *Ghost Hotel*, Astaroto estas la nomo de seria murdisto ĉar li allasis la signon de la sango kiel "signaturon de Astaroto".

* Lia nomo aperas en Videoludoj kiel golemo manuzanta adzon, aŭ kiel anĝelo de la morto (en videoludo *Soul Calibur*).

* En videoludo *Final Fantasy II*, Astaroto ludas anĝelo de la morto. En
Pandaemonium (filmo), Astaroto estrege ludas en la kastelo de la imperiestro.

Ne ĉiam tamen li ludas demone…

## Aliaj projektoj 
KOMUNA prezentas ilustraĵojn pri Astaroto: http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Astaroth?uselang=it

## Notoj 
## Bibliografio 
* S. L. MacGregor Mathers, A. Crowley, *The Goetia: The Lesser Key of Solomon the King* (1904). 1995 reprint: ISBN 0-87728-847-X.
* Kristana literaturo.
* Passion de Barthélemy, t. II : Écrits apocryphes chrétiens, Paris, Gallimard, coll. « Bibliothèque de la Pléiade » (no 516),‎ 2005, 2158 p. (ISBN 2-07-011388-4), p. 789-808.

## Vidu ankaŭ 
* Iŝtar
* Zizo
* Aamon
* Satano

Kategorio:Biblio
Kategorio:Kristana literaturo
Kategorio:Demonoj
11764 Benbaillaud

'*11764 *Benbaillaud'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey''.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca astronomo Benjamin Baillaud (1848–1934), direktoro de la Observatorio de Tuluzo (1878 - 1907) kaj de Parizo (1907 - 1926). Li fondis la Observatorion de la Pic du Midi kaj estis unua prezidento de la Internacia Astronomia Unio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (11764) Benbaillaud, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Regiono Litoral

La **Regiono Litoral** enhavas la zonon de la teritorio de Argentino formata de la Argentina Mezopotamio (Misiones, Corrientes kaj Entre Ríos) kun Ĉako, Formosa kaj Santa Fe, kiuj estas provincoj borde de la grandaj riveroj de la Plata Baseno. Krome antikve la aktualaj Urugvajo kaj Paragvajo integris tiun regionon Litoral ĝis kiam Argentino agnoskis ties sendependon. Tiu historia kaj kultura regiono estas inter la bordoj kaj apudaj zonoj de la rivero Paranao, la rivero Urugvajo kaj la insuloj de la Delto de la Paranao. Fitogeografie ĝi korespondas al la ĝangaloj de la fitogeografia provinco Paranaa kiuj transformiĝas en savanoj kaj kserofilaj arbaroj ĉe la regionoj centra kaj suda.

## Toponimio 
La vorto *Litoral* signifas en la hispana teritorion kun bordoj al maro aŭ oceano, tamen ĉe la kazo de la tiea *Litoral Argentino* neniu el la provincoj litoralaj havas rektan aliron al maro aŭ oceano. La geografia nome devenas el la tempo de la hispana epoko (nome Vicreĝlando Rivero Plata) kiam la orienta pinto de Argentino ja havis rektan aliron al maro ĉe El Tapé, la Banda Oriental kaj eĉ ĉe Guayrá.

Post la komenco de la 19a jarcento, kiam jam estis okupitaj la rektaj aliroj de la Suda Konuso en la nordokcidento al la oceano fare de la portugal-brazilanoj, la vorto "Litoral" restis limigita al la provincojn kiuj havis eblon por transportoj transmaraj danke al posedo de bordoj ĉe la ĉefaj riveroj de la Plata Baseno. Tiut zono kiu alvenis ĝis la nordorienta pinto de la provinco Bonaero, havis kulturajn trajtojn karakterajn, ĉefe pro ties ĉarua kaj gvarania subidenteco. La partikulareco de *El Litoral* eĉ plifortiĝis danke al enmigrado de fino de la 19a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* Turismo de Argentino
* Turismo de Misiones 
* Turismo de Santa Fe 

Kategorio:Administraj unuoj de Argentino
Listo de la membroj de la franca Akademio de Surskriboj kaj Beletro

Listo de la membroj de la Akademio de Surskriboj kaj Beletro de Francio de la Instituto de Francio.

__NOTOC__

## Membroj 

 

## Lernantoj 
Periodo : 1701 ĝis 1716. La lernantoj, kiuj fariĝis asociitoj, aperas inter la asociitoj.

## Asociitoj 
Periodo : 1701 ĝis 1802. La asociitoj, kiuj fariĝis membroj, aperas inter la membroj.

## Liberaj asociitoj 
Periodo : 1733 ĝis 1793. La liberaj asociitoj, kiuj fariĝis membroj, aperas inter la membroj.

## Eksterlandaj asociitoj 
Periodo : ekde 1802.

## Notoj 
## Fontoj 
* Por la membroj, liberaj kaj eksterlandaj asociitoj : Akademio de Surskriboj kaj Beletro : http://www.aibl.fr/
* Por la lernantoj kaj asociitoj : Ernest Desjardins, *Akademio de Surskriboj kaj Beletro. protokoloj de la kunsidoj de 1857, antaŭataj de historio slipo pri tiu kompanio*, Auguste Durand, Parizo, 1858.
* Por pluraj diversaj aldonaĵoj : Louis-Ferdinand-Alfred Maury, ''L'Ancienne Académie des inscriptions et belles-lettres'', Didier, Parizo, 1864.

*
Membroj de la franca Akademio de Surskriboj kaj Beletro, listo de la
Fondintobildo

[eta|300px|Gentile da Fabriano, *Madono kun Sankta Nikolao de Miro kaj Sankta Katarina de Aleksandrio kaj fondinto* 1395-1400, oleo? sur ligno, 131 x 113 cm, pentraĵogalerio [Berlino]]
[eta|300px|maldekstra|Imperiestro [Henriko la 2-a (Sankta Romia Imperio)|Henriko la 2-a kaj Kunigunda, Tabulbildo Moravujo, 15-a jc.]]
300px|eta|Giovanni Bellini, *Maria kun la infano, kvar sanktuloj kaj fondinto*, 1507, oleo sur ligno, 90x145 cm, San Francesco della Vigna, Venecio
**Fondintobildo** aŭ **donacintobildo** estas la figura prezentado de fondinto aŭ mendinto de bildarta verko, kiu montras la fondinton aŭ plurajn fondintojn, dokumentas ilian iniciatintecon kaj instigas la rigardantojn al preĝo por lia aŭ ilia anima savo.

Objekto de la fondaĵo povas esti kodekso, konstruaĵo, mozaikfenestro, skulptaĵo aŭ altarbildo, kies produktadon financis la fondinto. La mendinto de manskribaĵo ofte estas montrata je la transdono de la donacinta verko al preĝejo, reprezentata de personigo de la sanktulo, ĉi-kaze dediĉobildo transprenas la funkction de donacintobildo. Fondintoj de konstruaĵoj plejofte estas montrataj kun arĥitekturmodelo, kiun la fondinto portas kiel distingilo.

Je altarbildoj la fondinto estas montrata, ofte kune kun parencoj, komence klare plimalgrandigita kaj ĉe la rando de la sceno. Pli malfrue fondintofiguroj estas enigataj en la scenon ankaŭ per individuaj patronaj sanktuloj, ili estas pli kaj pli realismaj portretitaj.

Krom tio fondintobildo havas ankaŭ la funkcion, dokumenti juran akton. Aŭ ĝi metis juron aŭ memorigis pri jura akto. Religia fondaĵo celis kontrakti asekuron pri la transa vivo. Jen la pieco fariĝis kvazaŭ 'aritmetika'. Oni sumigis la bonajn farojn - i. a. per ĉi tiu fondaĵo -, por ne esti kondamnota je la Lasta Juĝo.

## Literaturo 
* Gerhard Straehle: *Der Naumburger Stifter-Zyklus und der Erschlagene im Westchor (Synodalchor) des Naumburger Doms.* Verlag Langewiesche, Königstein 2012, ISBN 978-3-7845-2960-8.
* Klaus Gereon Beuckers: Das Ottonische Stifterbild. Bildtypen, Handlungsmotive und Stifterstatus in ottonischen und frühsalischen Stifterdarstellungen. En: Klaus Gereon Beuckers, Johannes Cramer, Michael Imhof (Hrsg.): Die Ottonen. Kunst – Architektur – Geschichte. 2-a eldono. Imhof, Petersberg 2006 (unua eldono en 2002), ISBN 978-3-932526-91-6, pj. 63-102.

Kategorio:Pentraĵoj laŭ temoj
Amt Kleine Elster (Niederlausitz)

**Amt Kleine Elster (Niederlausitz)**  estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Elbe-Elster en la federacia lando Brandenburgio kaj ekestis en 1992. Fine de  ĝi havis  loĝantojn. La administra centro de la komunumaro situas en la urbo Massen-Niederlausitz.

## Membraj komunumoj 
(inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de )

# Crinitz ()
# Lichterfeld-Schacksdorf ()
# Massen-Niederlausitz ()
# Sallgast ()

eta|maldekstra|400px|la komunumara teritorio (ruĝe) en la distrikto

## Referencoj 
Kategorio:Distrikto Elbe-Elster
K
K
Passiflora quadrangularis

***Passiflora quadrangularis*** aŭ **barbadeno** havas la plej grandajn fruktojn de la pasifloroj. Tial ili nomiĝas ankaŭ **gigantgrenadilo**. La ekzaktan originon de la planto ne estas konata. oni supozas ke ĝi venas el la nordokcidento de Sudameriko. Ĝi ankaŭ kreskas sovaĝe en Havajo, Samoo, Fiĝio kaj Aŭstralio.

La grimpoplanto povas kreski ĝis 45 m. La tigoj estas flugilhavaj, glataj aŭ kvareĝaj (=*quadrangularis*). La ĝis 30&nbsp;cm longaj grimpotigoj havas en la akseloj subtenfolietojn. La folitigo estas ĝis 7&nbsp;cm longa. La folioj estas alternesidaj, larĝaj, nelobaj, ovalaj, glatrandaj 8-25 x 7–15&nbsp;cm grandaj kaj havas 10–12 flankajn nervojn ĉiuflanke de la folio. La unuopaj barbadenofloroj estas ĝis 5,3&nbsp;cm longaj. La floro estas la pligrandigita formo de la floro de *Passiflora alata*. Ĝi estas 12-12,5&nbsp;cm larĝa rozea, purpra, violkolora kaj blanka. La sepaloj estas ĝis 4,7 x 2,5&nbsp;cm grandaj. La petaloj estas ĝis 4,7 x 2&nbsp;cm granda. La krono konsistas el kvin ĝis ses vicoj, kiuj estas striataj lile kaj blanke. La plej eksteraj vicoj estas 4–7&nbsp;cm longaj kaj ondaj. La plej internaj vicoj estas 0,1-0,4&nbsp;cm longaj.

La maturaj fruktoj estas helverdaj, longaj – ovalaj 20-30 x 10–15&nbsp;cm grandaj kaj ĝis t 4&nbsp;kg pezaj. La frukto havas dikan ĉirkaŭfrukton. La interno estas plena je pala – blanka fruktokarno kaj ĝis 1,25&nbsp;cm longaj, oval- okataj lila-brunaj semoj ene. Male al la aliaj fruktoj de pasifloro ne nur la la fruktokarno estas manĝebla, sed ankaŭ la perikarpo. La fruktokarno kaj la perikarpo estas relative sengustaj.

La planto estas kultivata i.a. en Karibio, Meksiko, Peruo, Surinamo Venezuelo, Brazilo kaj kelkloke en Sudazio, Sudorientazio (interalie en Malako, Srilanko, Indonezio kaj Filipinoj), en la nordo de Aŭstralio (Kvinslando) kaj en tropika Afriko.

*Passiflora quadrangularis* estas kultivataj en Eŭropo nur en varmaj vitrodomoj, ĉar ĝi bezonas altajn temperaturojn kaj altan relativa aerhumideco.

Konataj hibridoj estas *Passiflora ×allardii* (*Passiflora caerulea* 'Constance Elliot' × *Passiflora quadrangularis*) kaj *Passiflora ×decaisneana* (*Passiflora alata* × *Passiflora quadrangularis*). La lasta hibrido kaj *Passiflora quadrangularis* aspektas similaj.

[300px|eta|maldekstra|la planto en [Havajo]]

## Literaturo 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Manĝeblaj sovaĝaj plantoj
Kategorio:Pasifloracoj
Imperia cirklo

[eta|350px|La Sankta Romia Imperio meze de la [16-a jarcento (post 1555).

]]
**Imperia cirklo** aŭ **imperia distrikto**, latine *Circulus imperii* germane *Reichskreis*, estis administra unuo en la Sankta Romia Imperio, regiona grupiĝo de pluraj teritorioj, por la komuna defendo, impost-kolektado kaj por la reprezentado en la organoj de la Imperio. La sistemo estis kreita en la imperia reformo de 1495 sub imperiestro Maksimiliano la 1-a por pli efika administrado de la Imperio.

Origine estis ses imperiaj cirkloj:
* la **Bavaria cirklo**, *Bayerischer Reichskreis*
* la **Ŝvabia cirklo**, *Schwäbischer Reichskreis*
* la **Supra-Rejna cirklo**, *Oberrheinischer Reichskreis*
* la **(Malsuprarejna-)Vestfalia cirklo**, *(Niederrheinisch-)Westfälischer Reichskreis*
* la **Frankonia cirklo**, *Fränkischer Reichskreis*
* la **Saksia cirklo**, pli poste **Malsupra-Saksia cirklo**, *(Nieder-)Sächsischer Reichskreis*

En 1512 aldoniĝis kvar pliaj:
* la **Burgonja** aŭ **Burgundia cirklo**, *Burgundischer Reichskreis*
* la **Aŭstria cirklo**, *Österreichischer Reichskreis*
* la **Supra-Saksia cirklo**, *Obersächsischer Reichskreis*
* la **Elekto-Rejnlanda cirklo**, *Kurrheinischer Reichskreis*

Plue ekzistis diversaj "sencirklaj" teritorioj, kiuj ne apartenis al iuj imperiaj cirkloj, inter alia la Svisa ĵurkomunumo kaj la landoj de la Bohemia krono.

## Vidu ankaŭ 
* Reĝlando Germanio

Kategorio:Sankta Romia Imperio
*
Kategorio:Institucioj de la Sankta Romia Imperio
Rabastens

**Rabastens** estas loĝloko kaj franca komunumo en la regiono , departemento de Tarn, en la distrikto Albi.

Laŭ spuroj malkovritaj ne for de ĝi montras ke tie ekzistis gaŭl-romia urbo. Aliflanke, la nomoj finiĝantaj per "ens", en la toponimio, povas indiki ĝermanan aŭ visigotan originon. 

Komence de la 12-a jarcento, la urbo estis sub la protekto de la Tuluza graflando. Situanta proksime al Lauragais, ĝi estas konsiderata centro de la kataroj kaj per aplikado de la Traktato de Parizo (1229), oni malkonstruis ĉiujn ĝiajn mezepokajn fortikaĵojn. Finiĝinte la albigensa krucmilito, fine de la 13a jarcento, la regiono ekspertis prosperajn jarojn danke al la vinproduktado kaj ties kvalito, uzante la riveron Tarn por transporti ĝin al Bordozo. En ĉi tiu epoko, la urbokonstruado disvolviĝis kaj estis konstruita la kirko *Notre-Dame du Bourg*, inter 1230 kaj 1260. En 2007 Rabastens havis 4819 loĝantojn.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Tarn
* Rabastens - Couffouleux (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Tarn
Hazardoprovo

En probablo-teorio, **hazardoprovo** aŭ **hazardoprova eksperimento** estas matematika modelo de reala eksperimento, kies rezulton maleblas precize antaŭdiri. Tiu modelo devas kontentigi jenajn postulojn:

* La eksperimento estas ripetebla (almenaŭ teorie).
* La eblaj rezultoj formas klare difintan aron (provrezultaron) el pli ol unu anoj. Ekz-e se oni ĵetas sesedran ĵetkubon, tiam la provrezultaro estas la aro {1,2,3,4,5,6}.
* La rezultoj de la provoj ĉe indentaj kondiĉoj (tiom kiom povas certigi la observanto) povas varii; la poentaro aperanta en sinsekvaj ĵetoj de ĵetkubo povas esti ekzemplo.

Ĉiu provo produktas ekzakte unu rezulton, kvankam tian provrezulton oni povas rigardi parto de pluraj okazoj, kiujn oni rigardos okazintaj ĉe tiu provo.

Ekz-e se la provo konsistas en tio, ke oni tiras ludkarton el kartaro, tiam la provrezulto «kera reĝo» povas respondi al la okazoj «ruĝa emblemo», «kera karto», «figuro», «reĝo».

Simbolaron de tia modelo de hazardoprova eksperimento vidu ĉe probablospaco.

Kategorio:Probablo-teorio
Provrezultaro

En probablo-teorio, **provrezultaro** aŭ **observaro** estas la aro da ĉiuj eblaj rezultoj (aŭ *observaĵoj*) de hazardoprovo.

En la arteoria simbolaro oni kutime signas tiun aron per Ω (laŭ la angla Outcome, esperante eblus pravigi tion per *Observaro*), aŭ per *U* (t.e. «Universo» da provrezultoj, kp la francan Univers) aŭ per *S* (de la angla :en:Sample space).

Ekz-e se oni ĵetas sesedran ĵetkubon, tiam la provrezultaro estas la aro {1,2,3,4,5,6} (ĉiu elemento prezentas nombron de poentoj sur la supra edro).

Provrezultaro estas unu el la tri bazaj nocioj de la matematika modelo de hazardoprova eksperimento (probablospaco); la du aliaj estas la aro da eventoj kaj la probablo (mezurfunkcio) atribuita al la eventoj.

Kategorio:Probablo-teorio
Gaillac

**Gaillac** (en la okcitana lingvo **Galhac**) estas urbo en la sudo de Francio, en la regiono Sudo-Pireneoj, departemento Tarn, arondismento Albi. Ĝi estas la tria plej loĝata urbo de la departemento Tarn kun pli malpli  homoj, kaj ĝi famas pro sia vinproduktado.

La urbeto Gaillac estas vizitata de multaj turistoj kaj enlandaj kaj eksterlandaj profitante ĝian proksimecon al Tuluzo, kutime temas pri unutaga aŭ eĉ duontaga promenado, kiu preskaŭ ĉiam inkluzivas vingustumadon je kio la urbeto famas. Ĝi ankaŭ havas kelkajn belajn vidindaĵojn: preĝejojn, malnovajn domojn, muzeojn kaj ĝardenon, kie okazas pulbazaro dum semajnfino. 

## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 7 voĉojn (0,19 %) en 2009 kaj ankaŭ 7 voĉojn (0,16 %) en 2014.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Tarn
* Gaillac (stacidomo)
* Tessonnières (stacidomo)


Kategorio:Komunumoj de Tarn
Edgita

**Edgita**, ankaŭ skribite *Edgita*, *Eadgyth*, *Editha*, *Edgith* aŭ *Edith* (naskiĝis en 910 en Anglujo; mortis la 29-an de januaro 946 en Magdeburgo) estis reĝino de la orientfranka imperio kaj la unua edzino de Oto la Granda. Edgita estis la filino de Eduardo la pli aĝa de Wessex kaj Ælflaedas, krome duonfratino de reĝo Adelstano. Kiel nepino de Alfredo la Granda kaj ido de Sankta Osvaldo ŝi devenis de la plej renoma anglosaksa gento.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Publikaĵoj pri reĝino Edgita

Kategorio:Romgermanaj imperiestrinoj
Kategorio:Germanaj reĝedzinoj
Kategorio:Orientfranka imperio
Kategorio:Mezepokaj homoj
Kategorio:Anglosaksoj
⚭Edgita
Kategorio:Magdeburgo
Kategorio:Virinoj
Distrikto Kiskunhalas

La **Distrikto Kiskunhalas** [kiŝkunhalaŝ] (hungare *Kiskunhalasi járás*) estas hungara distrikto en departemento Bács-Kiskun. Ĝi situas sur ebenaĵo en la suda parto de la departemento (same en la suda parto de Hungario) laŭ la landlimo de Serbio.
eta|Distrikto Kiskunhalas en Hungario
La distrikta ĉefurbo estas Kiskunhalas, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 7 estas vilaĝoj.

La areo estas 826,35 km², kie loĝas 44 087 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj kaj ties prilaborado) krome oni trovis iom da naftojn kaj tergasojn.

## Historio 
Tiu distrikto kreiĝis en 1950 pro la nova departementa sistemo, sed poste la distriktolimoj foje-foje ŝanĝiĝis. La distrikta sistemo ne funkciis inter 1983-2013 en Hungario.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Kiskunhalas**
* alia urbo: Tompa
* vilaĝoj:
** Balotaszállás
** Harkakötöny
** Kelebia
** Kisszállás
** Kunfehértó
** Pirtó
** Zsana

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Passiflora alata

**Passiflora alata** aŭ **dolĉa genadilo** estas pasifloro de necerta deveno. Supozeble ĝi venas el la oriento de Brazilo. Nuntempe la planto estas kultivata multloke en Sudameriko pro siaj manĝeblaj fruktoj. La specio estas uzata kiel la pli granda *Passiflora quadrangularis*, *Passiflora trialata* kaj la similega *Passiflora phoenicea*.

La tigoj estas kvareĝaj flugilhavaj (*alata* = flugilhavaj). La planto grimpas per la helpo de nebranĉitaj ĉiroj, kiuj kreskas el la foliakseloj. La ĉiroj havas en la foliakseloj subtenfolietojn. La folitigoj estas ĝis 5 cm longaj. La alternsidaj folioj estas nelobaj, ovalaj kaj ĝis 22 cm x 13 cm grandaj. La unuope starantaj flortigoj estas ĝis 6 cm longaj. La pendantaj floroj estas ruĝaj, violkoloraj kaj blankaj kaj larĝas 7-12 cm. La sepaloj estas ruĝaj, ovalaj kaj ĝis 5 x 2 cm grandaj. La petaloj estas ruĝaj kaj iomete malpli grandaj ol la sepaloj. La krono konsistas el 4 ĝis 6 vicoj viol-blanke zonitaj. La du plej eksteraj vicoj estas ĝis 4 cm longaj kaj en la supra triono parte ondaj. Meze de la krono elstaras la androginoforo.

La fruktoj estas ovalaj aŭ ovoformaj, 8-15 x 5-10 cm grandaj, 90-300 g pezaj kaj flavaj ĝis oranĝaj. La heloranĝa fruktkarno estas manĝebla kaj gustas acidete kaj arome.

En Eŭropo *Passiflora alata* kreskas plej bone en vitrodomo, sed ĝi ankaŭ povas stari en ĉambro. La juna planto komencas flori post du jaroj.

Konata kultivaro estas *Passiflora alata* 'Shannon' kun grandaj palrozeaj floroj. Hibridoj de *Passiflora alata* estas *Passiflora* *×decaisneana* (*Passiflora alata* × *Passiflora quadrangularis*) kaj *Passiflora* *×belotii* (*Passiflora alata × Passiflora caerulea*).

maldekstra|eta|300px|*Passiflora alata*

## Literaturo 
* 
* 
* 
* Ecological-evolutionary relationships in Passiflora alata from Rio Grande do Sul, Brazil, Koehler-Santos, P.; Lorenz-Lemke, A. P.; Salzano, F. M.; Freitas, L. B.; in *Brazilian Journal of Biology*, vol.66 no.3 São Carlos Aug. 2006,
* *Passiflora alata, in: *Fruits from America: An ethnobotanical inventory'', Geo Coppens d'Eeckenbrugge & Dimary Libreros Ferla

Kategorio:Manĝeblaj sovaĝaj plantoj
Kategorio:Pasifloracoj
Distrikto Kiskunmajsa

La **Distrikto Kiskunmajsa** [kiŝkunmajŝa] (hungare *Kiskunmajsai járás*) estas distrikto en Hungario en departemento Bács-Kiskun. Ĝi situas sur ebenaĵo en la orienta parto de la departemento.
eta|Distrikto  en Hungario
eta|Urbomezo de Kiskunmajsa
La distrikta ĉefurbo estas Kiskunmajsa, kiu estas urbo, la ceteraj 5 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 485,13 km², kie loĝas 19 429 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo (fruktoj, tritikoj, maizoj kaj ties prilaborado) kaj bestobredado.

## Historio 
Tiu distrikto estis kreita en 2013. Dum la historio la komunumoj apartenis al diversaj najbaraj komunumoj. Menciindas, ke pli frue Kiskunmajsa ricevis la taskon administradi la lokan subregionon. 

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Kiskunmajsa**
* vilaĝoj:
** Csólyospálos
** Jászszentlászló
** Kömpöc
** Móricgát
** Szank

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Joseph Proust

**Joseph Louis PROUST** (1754-1826) (* Angers, en la 26-a de septembro 1754 - Angers, en la 5-a de julio 1826) estis franca kemiisto kaj apotekisto. Same kiel sia patro, li studis apotekadon kaj poste kemion. Li ŝatadis analizi ĉion kion li prenis en la mano, kaj dum kelka tempo li laboris kiel apotekestro en la Hospitalo de Salpêtrière, en Parizo. Li donis lecionojn pri kemio kune kun la aeronaŭto Pilâtre de Rozier (1754-1785). En 1789, li ekloĝis en Hispanio, fuĝinte de la Franca Revolucio. Li instruis kemion en la Akademio de Artilerio en Segovio kaj en Salamanko.

## Biografio 
Li laboris en la laboratorio de Karlo la 4-a, en Madrido. En 1816, li elektiĝis por la Akademio de Sciencoj en Francio, kaj sekve retiriĝis al Angers. Dum li laboris en la Hospitalo de Salpêtrière, li publikigis disertaciojn pri la urino, fosforacido, kaj la aluno. Ĉe lia restado en Hispanio, li studis la mineralojn. En 1801, li anoncis sian leĝon pri la difinitaj proporcioj. Ĉi-leĝo ne estis tuj agnoskita de la tiamaj sciencistoj. Tamen, en 1808, oni rekonis ke Proust pravis. La leĝo estis formulita de John Dalton, sed la empiria eksperimento estis de Proust. Lia leĝo helpis fortikigi la koncepton pri la atomo en kemio. Laŭ lia leĝo, iu kemia komponaĵo entenas ĉiam la samajn elementojn en la samaj proporcioj, kiam temas pri maso.

Ankoraŭ en Madrido, li sin dediĉas al studo rezultantaj en la malkovro de kemia procedo pri eltirado de sukero el la vinbero. En 1806, li reiras al Francio, kaj dum la "kontinenta blokado", li invitiĝis de Napoleono Bonaparte por fondi fabrikon de sukero laŭ la procedo de li inventita, sed li rifuzas la proponon. Proust esploris ankoraŭ la salojn de organikajn acidojn kaj estas unu el la fondintoj de la kemia analizo.

## Verkoj 
* *Annales de Historia Natural*, kune kun Christian Herrgen
* Antonio José Cavanilles (1745-1804)
* Christian Herrgen (1765-1816)
* Alexander von Humboldt (1769-1859)

## Referencoj 
Kategorio:Francaj kemiistoj
Kategorio:Francaj apotekistoj
Sanktaj Petro kaj Aleksandro

eta|Preĝejo Sanktaj Petro kaj Aleksandro
La abata preĝejo **Sanktaj Petro kaj Aleksandro** estas la plej malnova preĝejo de Aschaffenburg. Oto de Ŝvabujo konstruigis la preĝejon en la 10-a jarcento sur la loko de karolida rektangula konstruaĵo. La konstrua kerno estas konstruita kiel romanika baziliko, aliaj konstruopartoj estis faritaj en la frugotika stilo. La preĝejo havas riĉajn artajn trezoraĵojn, kiuj parte estas ekspoziciataj en la abata muzeo de la urbo Aschaffenburg. Ekde 1958 ĝi havas la staton de malgranda baziliko.

## Vidu ankaŭ 
* Triumfokruco (Aschaffenburg)

## Eksteraj ligiloj 
* Stiftsbasilika St. Peter und Alexander – Retpaĝo de la paroĥo
* Monaĥejoj en Bavarujo
* La abata trezoro
* Abata muzeo Aschaffenburg 

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Germanio
Kategorio:Bazilikoj en Germanio
Kategorio:Romanikaj preĝejoj en Germanio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en la 10-a jarcento
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Petro
Distrikto Tiszakécske

La **Distrikto Tiszakécske** [tisakEĉke] (hungare * Tiszakécskei járás*) estas distrikto en Hungario en departemento Bács-Kiskun. Ĝi situas sur ebenaĵo en la nordorienta parto de la departemento, en la meza parto de la lando laŭ Tiso.
eta|Distrikto Tiszakécske en Hungario
eta|dekstre|Nacia parko apud Tiszaalpár
La distrikta ĉefurbo estas Tiszakécske, kiu estas urbo, krome estas po 2 grandvilaĝoj kaj vilaĝoj.
La areo estas 405,99 km², kie loĝas 23 435 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo (fruktoj, tritikoj, maizoj kaj ties prilaborado) kaj bestobredado. En la distrikto situas parto de Nacia parko "Kiskunság".

## Historio 
Tiu distrikto estis kreita en 2013, pli frue distrikto kun tiu nomo ne estis. La komunumoj apartenis al la najbaraj distriktoj.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: ** Tiszakécske**
* grandvilaĝoj:
** Lakitelek
** Tiszaalpár
* vilaĝoj:
** Szentkirály
** Tiszaug

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
11767 Milne

'*11767 *Milne''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la brita matematikisto kaj astrofizikisto Edward Arthur Milne (1886–1950), kiu faris gravajn studojn pri la radiada ekvilibro kaj la , inkludante la . Li proponis alternativaĵon al la ĝenerala teorio de relativeco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
György Szmrecsányi

**György Szmrecsányi** [djordj smreĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szmrecsányi György** estis hungara politikisto, departementestro. Lia nobela antaŭnomo estis *szmrecsányi*.

György Szmrecsányi http://lexikon.katolikus.hu/S/Szmrecs%C3%A1nyi.html naskiĝis la  1876 en Hungara reĝlando en Felsőkubin (nuntempa Vyšný Kubín en Slovakio). Li mortis la  1932 en Budapeŝto.

## Biografio 
György Szmrecsányi frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li laboris en statistika oficejo, baldaŭe en ministerio. En 1905 li estis elektita parlamenta deputito. 1917 li iĝis departementestro de Pozsony, tial li forlasis la parlamenton. Post falo de Aŭstrio-Hungario li pensiuliĝis. Komence de la Hungara Sovetrespubliko li fuĝis al Vieno. Post falo de la sovetrespubliko li hejmenvenis kaj li politike respondecis pri Transdanubio. En 1920 li denove estis elektita parlamenta deputito, krome li gvidis movadon de "Vekiĝantaj Hungaroj". En 1921 li partoprenis en puĉo, tial li estis arestita.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Viscount Rothermere* (1927)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Municipa Konsilio (Francio)

En Francio, la **municipa Konsilio** estas la asembleo elektita de la municipo komisiita pri la « solvado, per sia pridiskutado, de la aferoj de la municipo ».

La municipa Konsilio devas kunveni almenaŭ unufoje en ĉiu jarkvarono, aŭ post serioza peto de almenaŭ triono de ĝiaj konsilianoj, sed plej ofte kunvenas unufoje monate.

La municipa Konsilio regas la plej malgrandan francan teritorian subdividon, kiu havas juran kaj financan aŭtonomecon, la municipo.

## Konsisto 
La nombro de seĝoj de la municipa Konsilio dependas de la nombro de loĝantoj. Tiu nombro estas fiksita per leĝo, de 7 seĝoj por la municipoj kun malpli ol 100 loĝantoj al 69 seĝoj por tiuj kun pli ol .

Por Parizo, Liono kaj Marsejlo, la kvanto de municipaj konsilianoj, ne konfuzendaj kun la *arondismentaj aŭ sektoraj konsilianoj* pli multaj sed kun limigitaj povoj, estas fiksita per la Leĝo PLM :

La municipaj konsilianoj estas elektitaj per rekta universal voĉdonado por ses jaroj kaj reelekteblaj.
Iuj municipoj kreis konsiliojn de senioroj, kiuj funkcias laŭ reguloj proksimaj al tiuj de la konsilio de junuloj : tiel estas en Antony.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Municipa baloto en Francio
;5-a Respubliko
:* Francaj municipaj balotoj de 2014

### Eksteraj ligiloj 
* Quel est le rôle du conseil municipal ?
* Site de l'Association nationale des conseils d'enfants et de jeunes

Kategorio:Municipa administrado en Francio
Municipa baloto en Francio

La **municipa baloto en Francio** ebligas la elekton de la membroj de la municipa Konsilio de ĉiu municipo. Ili estas nomitaj *conseillers municipaux* ( "municipaj konsilianoj"). Ili elektas inter si la urbestron, kiu prezidas la municipan konsilion, kaj ankaŭ la vicurbestroj. La mandato de la municipaj konsilianoj, de la urbestro kaj ties vicurbestroj laŭleĝe daŭras ses jarojn.

La plej freŝdataj municipaj balotoj okazis en la 23-a kaj 30-a de marto 2014.

La elektantoj de la senatanoj estas deciditaj je 95 % per la municipaj balotoj.

La baloto en marto 2020 okazis la  malgraŭ fermo de plejparto de la publikaj institucioj, ordonita la .

## Vidu ankaŭ 
* Municipaj balotoj de 2008 en Francio
* Municipaj balotoj de 2014 en Francio

## Eksteraj ligiloj 
* [Balotaj metodoj en Francio (ministerio pri enlandaj aferoj(https://eo.wikipedia.org/wiki/ministerio_pri_enlandaj_aferoj_%28Francio%29))] 
* Kandidatoj kaj rezultoj de balotoj
* Resumo pri la municipaj balotoj de 1945 ĝis 2008, interretejo *vie-publique.fr*, havebla ekde la 10-a de oktobro 2013

## Bibliografio 
*  
*  

## Referencoj 
Kategorio:Municipaj balotoj en la kvina Franca Respubliko
Levi Sherwood

**Levi Sherwood** (naskiĝis la 22-an de oktobro, 1991 en Nov-Zelando) estas motorcikla rajdanto el Nov-Zelando, per speciala stilo nun nomita "kaŭĉuka junulo" (*rubber kid*).

Dave Sherwood, patro de Levi estis profesia rapidrajdanto kaj Levi rajdis sian tutan vivon sur du radoj. Ankaŭ Levi rajdis normala ĉiuterenan motorcikladon dum sia junaĝo, sed faris plion saltante kaj finis en FMX konkurojn.

Li gajnis sian unuan *Red Bull X-Fighters* konkurso en Meksikurbo en 2009, kiam li estis nur 17-jaraĝa. Li nuntempe konkurencas en la sama konkurenco. Li atingis sian duan venkon en la jaro 2010 en Moskvo, la tria en Londono. Li fariĝis la ĉampiono de la 2012 *Red Bull X-Fighters World Tour*. Lia lasta venko en la konkurenco estis en Meksikurbo en 2014.

Levi ankaŭ partoprenis en la X-Ludoj, kaj en 2010 li gajnis la arĝentan medalon en *Freestyle* (libera stilo), perdante pro nur unu punkto antaŭ Travis Pastrana.

## Referencoj 
## Plie 
* The 50 coolest Kiwis ever (+photos), in: The New Zealand Herald, 19a Aprilo, 2014

Kategorio:Motorcikla sporto
Kategorio:Novzelandaj sportistoj
Valo Punija

[eta|300ra|Monto [Uritorco vidita ekde El Zapato, Capilla del Monte, somere.]]
La **Valo Punija** aŭ en hispana *Valle de Punilla* [PuNIja] situantas en la okcidenta centro de la provinco Kordobo Argentino. Ĝi estis antikva deviga trapasejo survoje al la provincoj de Kujo. En la aktualo ĝi estas unu el ĉefaj turismaj centroj de Argentino.

## Etimologio 
La nomo de la Valo *Punilla* devenas el iama abundo de arbusto montara nomita populare *punilla* (arbusto). Tamen en kelkaj lokoj sukcesas versio reviziista "aŭtenta" multe malpli fidinda: nome ke la nomo de la Valo Punilla devenas el iama okazo kiam la ekspedicio de la ekstremadura Lorenzo Suárez de Figueroa sentis ioman punaiĝon, iome absurda, ĉar ĉe la altaĵoj de la regiono neniam okazigas "punaiĝon" ĉe sana homaro.

## Klimato 
La klimato ĉe la Valo Punija estas modera, kaj diferencas klare la sezonoj de la jaro. La precipitaĵod estas uniformaj laŭlonge de la tuta valo, iom malpli el sudo al nordo kaj el oriento al okcidento. La somero estas varma kaj malseka, kun gravaj stormoj, pluvoj kaj foje hajlo. La aŭtuno prezentas varman al moderan klimaton, kaj la pluvoj malpliiĝas laŭgrade. La vintro estas modera kaj seka.

## Ĉefaj urboj 
Ĉefaj urboj estas la jenaj: Carlos Paz, Cosquín, La Falda kaj Capilla del Monte.

Malpli gravaj urboj sed grvaj turismaj centroj estas la jenaj por ekzemplo: La Cumbre, Villa Giardino, Los Cocos, Huerta Grande, Casa Grande, Valle Hermoso, Tanti, Santa María kaj Bialet Masse inter aliaj; kiuj troviĝas laŭlonge de la Valo Punija.

## Eksteraj ligiloj 
* Artikolo de la ĵurnalo Clarín pri incendio 
* Retejo de informaro pri la valo
* Aktualo de la Valo Punilla 

Kategorio:Geografio de Argentino