open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ferenc Pongor

**Ferenc Pongor,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pongor Ferenc,** estis hungara pulmonologo, mikrobiologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Tiszaszőlős, li mortis  en Debrecen.

## Biografio 
 maturiĝis en Mezőtúr en 1922, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato István Tisza en 1928. Post la diplomo li praktikadis 2 jarojn, poste 3 jarojn li estis subkuracisto, inter 1930-1943 ĉefkuracisto, inter 1943-1955 sanatoriestro en sanatorio de Debrecen. La sanatorio iĝis universitata kliniko en 1956, poste Pongor estis samloke docento (1956–1966), profesoro, ankaŭ katedrestro inter 1966–1974. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1965 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li konstante okupiĝis pri la tuberkulozo. Li edziĝis en 1931, 2 filinoj naskiĝis en 1936 kaj 1938. Li ricevis premiojn inter 1943-1976.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Costa-féle reactio értéke a tüdőtuberculosis aktivitásának kimutatásában.*  (kunaŭtoro, 1928)
* *Mobilizál-e a thoracoplastica tbc-bacillusokat?* (1936)
* *A felnőttek gümős agyhártyagyulladása.* (1942)
* *Tüdőgyógyászat.* (prelegaro, 1950)
* *A chromogen mykobaktériumok mikrobiológiája és klinikai vonatkozásai.* (monografio kaj disertaĵo, 1959)
* *Tüdőbiopsia.* (1968)
* *Kuruzslás és gyógyítás Timbuktuban.* (1977)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pulmonologoj
Kategorio:Hungaraj mikrobiologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Jörg Jacob

**Jörg JACOB** (naskiĝinta la  en Glauchau, tiam en la socialisma ŝtato GDR, ekde 1990 en la federacia lando Saksio de Germanio) estas germana verkisto.

Post trejniĝo kiel remburisto li laboris en metiaj entreprenoj, ĉe ĉenstabloj, gastronomie, flegistece kaj ĉe renkontiĝcentro pri artoj kaj kulturo. Li trapasis abiturientan ekzamenon ĉe poradolta gimnazio studonte ĉe la Germana Literaturinstituto je Lepsiko.

Post publikigoj de noveloj en diversaj gravaj antologioj, en la 2006-a jaro aperis lia unua romano. Li ricevis diversajn premiojn kaj stipendiojn, i.a. Gellert-lteraturpremio pro la romano *Das Vineta-Riff* kaj restadstipendion dum pluraj monatoj por Decius-vilao je Krakovo. 

## Honoroj kaj premioj 
* 1999: lepsika literaturstipendio kaj venko de MDR-literaturkonkurso 
* 2002: laborstipendio de la Saksuja ministerio pri sciencoj kaj artoj 
* 2003: laborstipendio de *Kulturstiftung Sachsen* 
* 2005: premio de *Freier Deutscher Autorenverband* (tutgermane)
* 2006: restadstipendio de Kulturfondaĵo por Decius-vilao de Krakovo 
* 2006: Gellert-literaturpremio
* 2007: laborstipendio de *Kulturstiftung Sachsen* 
* 2008: restadstipendioj en Ventspils House, Latvio kaj Studios International (porartista domo *Denkmalschmiede Höfgen*)
* 2009: restadstipendio je At-Home-Gallery en Šamorín, Slovakio
* 2010: restadstipendio je Komunikada kaj kultura centro de Klaipėda, Litovio
* 2023: Seume-literaturpremio (por *Aus der Stadt und über den Fluss: Zwölf Versuche über das Gehen*)

## Verkoj (elekto) 
*Das Vineta-Riff. Mitteldeutscher Verlag, Halle 2006, ISBN 3-89812-362-6
*Fluten. Mitteldeutscher Verlag, Halle 2009, ISBN 978-3-89812-630-4
*Aus der Stadt und über den Fluss: Zwölf Versuche über das Gehen. Connewitzer Verlagsbuchhandlung, Leipzig 2022, ISBN 978-3-948814-04-5
## Eksteraj ligiloj 
* verkista hejmpaĝo
*ligiloj ĉe DDB

## Notoj 
Kategorio:Germanaj verkistoj 
Kategorio:Personoj de GDR
Kategorio:Naskiĝintoj en 1964
Kategorio:Gajnintoj de Seume-literaturpremio
Bertrand Blier

**Bertrand BLIER** [bɛʁtʁɑ̃ blije] (naskiĝis  en Boulogne-Billancourt, mortis  en Parizo) estis franca reĝisoro, scenaristo kaj foje aktoro.

Li estas la filo de aktoro Bernard Blier. Cinika kaj senhonta humuro estas la plej rimarkindaj trajtoj de liaj filmoj.

## Filmaro 
* 1963: *Hitler, connais pas* (dokumenta filmo)
* 1966: *La Grimace* (kurtfilmo)
* 1967: ''Si j'étais un espion*
* 1974: *Les Valseuses*
* 1976: *Calmos*
* 1978: *Préparez vos mouchoirs*
* 1979: *Buffet froid*
* 1981: *Beau-père*
* 1983: *La Femme de mon pote*
* 1984: *Notre histoire*
* 1986: *Tenue de soirée*
* 1989: *Trop belle pour toi*
* 1990: *Merci la vie*
* 1993: *Un, deux, trois, soleil*
* 1996: *Mon homme*
* 2000: *Les Acteurs*
* 2003: *Les Côtelettes*
* 2005: *Combien tu m'aimes ?*
* 2010: *Le Bruit des glaçons*
* 2019: *Convoi exceptionnel''

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kategorio:Francaj scenaristoj
La Barrancosa (stacidomo)

**La Barrancosa** estas fervoja stacio situanta en la kampara areo de la sama nomo, distrikto Saladillo, Provinco Bonaero, Argentino.

Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Saladillo (Bonaero)

**Saladillo** estas urbo en la provinco Bonaero, Argentino. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto.

Ĝi havas  loĝantojn (2022), kio reprezentas pliiĝon de &nbsp;% kompare kun la  loĝantoj (2001) de la antaŭa popolnombrado.

## Vidu ankaŭ 
* Saladillo (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Černá Lada

**Černá Lada** () estas devene pereinta, hodiaŭ parte renovigita setlejo en Ĉeĥio en Šumava, parto de municipo Borová Lada, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Borová Lada. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Černá Lada** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 18,21&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1759, sed aliaj fontoj indikas nur la jaron 1790.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Lupa ŝtono, monumenteto sur la loko de pafmortigo de la lasta lupo en Bohemio en la jaro 1874
* Naturrezervejo Pravětínská Lada

## Pluaj fotoj 

 Borová Lada, Černá Lada, house No 1.jpg| Novaj domoj norde de la vilaĝo
 Borová Lada, Černá Lada, provisional houses.jpg| Loĝado en postveturiloj
Landscape by Černá Lada.jpg|Pejzaĝo apud Černá Lada

Kategorio:Borová Lada
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Pereintaj setlejoj en PPR Šumava
Svinná Lada

**Svinná Lada** () estas vilaĝo en Ĉeĥio en Šumava, parto de municipo Borová Lada, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km nordokcidente de Borová Lada. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Svinná Lada** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,6&nbsp;km². La teritorio estas konsisto de Nacia parko Šumava, Eŭrope signifa loko Šumava kaj Birda regiono Šumava.

Estas ĉi tie torfejo Chalupská slať kun Chalupské jezírko. En Svinná Lada estas informcentro de Nacia Parko Šumava.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1760.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Františkov

## Referencoj
Kategorio:Borová Lada
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en Nacia parko Šumava
Cazón (Bonaero)

**Cazón**, la urbo de miliono da arboj, estas urbo en la Provinco Bonaero, Argentino, apartenanta al la distrikto Saladillo.

Ĝi situas 15&nbsp;km nordoriente de la urbo Saladillo. Ĝi estas alirebla per Nacia ŝoseo 205 (km&nbsp;171) kaj la aliro Gobernador Dr. Alejandro Armendaríz, kaj per la fervojo General Roca tra ĝia Stacio Cazón.

Ĝi havas 209 loĝantojn (2010), kio reprezentas malpliiĝon de 13&nbsp;% kompare kun la 240 loĝantoj (2001) de la antaŭa popolnombrado.

## Vidu ankaŭ 
* Cazón (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Del Carril (stacidomo)

**Del Carril** estas fervoja stacio situanta en la samnoma kampara urbo, distrikto Saladillo, Provinco Bonaero, Argentino.

## Vidu ankaŭ 
* Del Carril

Kategorio:Del Carril
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Péter Török (pejzaĝarkitekto)

**Péter Török** [torok], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Török Péter,** estis hungara pejzaĝarkitekto, altlerneja instruisto.

Péter Török naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Péter Török maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1976, poste li akiris pejzaĝarkitektan diplomon en Hungara Hortikultura  Universitato en 1982. Inter 1985-1996 li laboris en urboarkitekta instituto, dum inter 1987-2020 li instruis en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Inter 1993-1997 li laboris en studio, poste li fondis propran firmaon. Ekde 2015 li prelegis ankaŭ en Hungara Belarta Universitato. Li ricevis premiojn inter 1982-2014.

## Elektitaj planitaj urbopartoj, pejzaĝoj 

Gödöllő - Palace.jpg|Kastelo kun parko en Gödöllő
Nemzszinh-spiralcivertan.jpg|parko de la Nacia Teatro
Szabadság Platz, SW Brücke, 2021 Orosháza.jpg|Ĉefplaco de Orosháza

* ĉirkaŭaĵo de tombo de Imre Nagy (politikisto) en ĉeftombejo en Budapeŝto (1992)
* ĉefplaco de Veresegyház (1996)
* placo antaŭ Palaco Vigadó (2000)
* parko de Nacia Teatro (Budapeŝto) (2002)
* ĉirkaŭaĵo de Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto) (2003)
* ĝardeno de Kastelo de Csákvár (2004)
* parko de Kastelo de Gödöllő (2010)
* ĉefplaco de Orosháza (2013)

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pejzaĝarkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Roque Pérez

**Roque Pérez** estas argentina urbo, ĉefurbo de la samnoma distrikto, situanta en la provinco Bonaero.

Situanta je 135&nbsp;km de Bonaero, la urbeto Roque Pérez situas en riĉa kaj fekunda agrikultura areo, kiu elstaras pro sia brutobredado, koko- kaj porkobredado (ĝi havas la plej grandan porkbienon en la lando).

La urbo estas politike limita fare de la distriktoj Distrikto de Lobos en la nordo; Distrikto Monte, en la oriento; Distrikto General Belgrano, en la sudoriento; Distrikto de Las Flores, en la sudo; Distrikto Saladillo, en la sudokcidento, kaj Distrikto 25 de Mayo, en la nordokcidento.

Ĝi havas  loĝantojn (2010), kio reprezentas pliiĝon de 24 % kompare kun la  loĝantoj (2001) de la antaŭa popolnombrado.

## Vidu ankaŭ 
* Roque Pérez (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Chuck Grassley

**Charles Ernest "Chuck" GRASSLEY** (naskita la 17-an de septembro 1933 en New Hartford, Knatono Butler, Iovao) estas usona politikisto, usona senatano de Iovao ekde 1981, kaj membro de la Respublikana Partio. Prezidanto de la Senata Juĝistaro kaj Drogkontrolo-Komisionoj. De januaro ĝis junio 2001, de 2003 ĝis 2007, kaj de 2019 ĝis 2021, li funkciis kiel Prezidanto de la Senata Financkomisiono . Prezidanto pro tempore de la Usona Senato de la 3-a de januaro 2019 ĝis la 20-a de januaro 2021 kaj denove estis tiel ekde la 3-a de januaro 2025 .

Li estis unu el du respublikaj senatanoj kiuj voĉdonis kontraŭ la Dua Golfa Milito.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Grassley for Senate
* Profilo ĉe Vote Smart

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Usonaj baptistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1933
Kategorio:Usonaj senatanoj
Kategorio:Usonaj politikistoj
Armeo de Nacia Liberigo

La **Armeo de Nacia Liberigo** (**ALN**, , konata per sia akronimo **ELN**) estas kolombia radikale maldekstra gerila organizaĵo kreita en 1964 .

ALN estas la dua plej granda armita ribela grupo en Kolombio, la dua nur post la FARK, kaj en 2013 havis en siaj vicoj ĝis 3 mil batalantoj. La ideologio de ALN inkluzivas marksismon, gevarismon kaj liberigan teologion .

Ĝi agadas en Kolombio kaj en la najbaraj landlimaj regionoj de Venezuelo, Ekvadoro, Panamo kaj Peruo. Ĝi partoprenas en la armita konflikto kolombia ekde ties eko en 1964.

La ALN estis klasifikita kiel terorista organizaĵo de la registaroj de Kolombio, Usono , Kanado , Nov-Zelando  kaj la Eŭropa Unio  sekve de serio de murdoj, kidnapoj, perforto kaj teroristaj atakoj faritaj de ĝiaj agentoj en la teritorioj de Kolombio. La organizaĵo financas siajn agadojn per donacoj, kidnapoj por elaĉetomono, drogkontrabandado kaj ĉantaĝo.

En Bolivio ekzistis samnoma gerilgrupo, vidu ELN (Bolivio).

## Priskribo kaj historio 
La grupo estis origine fondita fare de Kub-edukita Fabio Vásquez Castaño kiu, kune kun sia frato kaj aliaj parencoj, tenis gravajn postenojn en la organizaĵo komence.

La ELN-gerilanoj estas malpli konataj ol la ĉefa kolombia ribela grupo FARK, kaj dum la historio ilia membreco estas taksita inter  ĝis  membroj. Kontraste al la FARK, kiu havas fortan ortodoksan marksistan fonon, ELN, almenaŭ en la komenco, estis forte influita de liberiga teologio .

La gvidanto de ALN de 1982 ĝis sia morto en 1998 estis la hispandevena ekskomunikita pastro Manuel Pérez Martínez .

La Ŝtata Departemento de Usono listigis la ALN kiel eksterlandan terorisman organizaĵon, supozeble pro ĝia fifama reputacio por eltiri elaĉetomonon de kidnapoj kaj armitaj atakoj kontraŭ la infrastrukturo de Kolombio. En April 2004, la ALN estis aldonita al la listo de EU de teroristaj organizaĵoj pro iliaj agoj kaj ripetaj malobservoj de humanitara juro. La 20an de decembro 2007, la eniro estis konfirmita . 

La 26an de majo 2008, la ALN skribis leteron al la sekretariejo de la FARK, serĉante kunlaboron kun la plej granda ribela grupo de Kolombio por ke ili povu venki "la malfacilaĵojn kiujn ni spertas en la hodiaŭa socio en Kolombio". La letero estis publikigita en la retejo de ELN. En decembro 2009, la ALN sciigis ke ĝi konsentis kun la FARK ĉesigi malamikecojn inter la du organizaĵoj, kaj prepari por fuzio de tiuj  . 

Ekde tiam negocoj, batalhaltoj kaj novaj atakoj okazas fojfoje.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* ELN – Patrialibre.org
* ELNa profilo sur BBC novaĵo
* UN Alta Komisionestro por Homaj Rajtoj – Kolombio 2005 Raporto(hispane kaj angle)
* la ELNaj Ribeluloj de Kolombio Montras Novan Viglecon de Jeremy McDermott, *BBC novaĵo*, 5a de novembro 2009

Kategorio:Politiko de Kolombio
Kategorio:Komunismaj partioj
Kategorio:Maldekstra ekstremismo
Kategorio:Teologio de liberigo
Mem Viegas de Sousa

**Mem Viegas de Sousa, Oka Sinjoro de la Domo de Soŭza Familio** estis portugala guberniestro kaj kastelestro de la vilaĝo Santa Cruz de Riba Tâmega. Li estis filo de Egas Gomes de Sousa kaj Elvira Fernandes de Toledo, kaj lia edzino nomiĝis Tareja aŭ Tereza Fernandes de Marnel. Li tenis la Regon de la Dinastio Sousa kaj el kie la familia Sousa devenis. Pro la geedziĝoj de iliaj infanoj, li kreis vastan vicon de posteuloj kiuj igis la familian nomon Soŭza unu el la plej oftaj en la portugala lingvo.

[eta|maldekstre|300px|Gravuraĵo de Dom Mendo Viegas de Sousa (1070-1130), kastelestro de [:pt:Santa Cruz de Riba Tâmega]]

Kategorio:Naskiĝintoj en 1070
Kategorio:Mortintoj en 1130
Kategorio:Naskiĝintoj en la 11-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 12-a jarcento

Kategorio:Portugalaj nobeluloj
Kategorio:Portugalaj guberniestroj
Terrefondrée

''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Côte-d'Or*, prononco [], ekde 2016 en la nova administra regiono Burgonjo-Franĉkonteo, , prononco []). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Beaune kaj al la kantono **. Krome ĝi estas parto de la komunumaro *Pays Châtillonnais'' ("pejzaĝo ĉirkaŭ la urbo Châtillon-sur-Seine"), grupiĝo de 107 najbaraj komunumoj, kiuj komune organizas iujn sociajn servojn.

eta|maldekstra|250ra|

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la komunumaro *Pays Châtillonnais* ()

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Béla Ambrus

'*** [ambruŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ambrus Béla,*' estis hungara instruisto, inspektoro, muzeologo, numismatikisto, zoologo.

 naskiĝis  en Bellus (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Beluša en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis kun pedagogia licenco en instituto en Esztergom en 1929, poste li instruis province, ekde 1939 en Pestszenterzsébet aŭ en Budapeŝto, dum li akiris pedagogian diplomon. Li estis lernejestro en Pestszenterzsébet (1945–1952), poste inspektoro en Budapeŝto ĝis sia emeritiĝo ĝis 1972. Intertempe li iniciatis fondon de muzeo en Pestszenterzsébet en 1951, poste li entuziasme helpis la muzeon. Ekde 1956 li estis ekstera ano de Naturhistoria Muzeo, pli frue li kolektis gajlojn, kiujn li donacis al la muzeo. Ekde 1963 li esploris gajlojn en Bakony. Post la pensiuliĝo li laboris en la muzeo.

Jam dum la instrua periodo li kolektis ankaŭ monbiletojn kaj monmedalojn, resume 6 mil pecojn. Li edziĝis en 1940, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1943 kaj 1946. Li ricevis unufoje premion inter 1969.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kisterenye.* (1934)
* *A tanító önnevelése és hatása a pedagógiában.* (1939)
* *A gyermek családi életre való nevelése.* (1941)
* *A félénk gyermek. – A hazug gyermek. – A dacos gyermek.* (1947)
* *Ökológiai megfigyelések a gubacsfaunában.* (1957)
* *A Zirci Arborétum cecidiumai.* (1964)
* *Magyarország papírszükségpénzei 1723-tól 1914-ig.* (monografio, 1977)
* *A Magyarországi Tanácsköztársaság pénzrendszere.* (monografio kaj disertaĵo, 1979)
* *Magyarország papírszükségpénzei. 1914-1919.* (2 volumoj, monografio, 1986).

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj inspektoroj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj numismatikistoj
Kategorio:Hungaraj zoologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sad Satan

***Sad Satan*** estas horora videoludo publikigita por Microsoft Windows en 2015. Ĝi estis supozeble farita de uzanto moknomita "ZK".

## Ludado 
En la ludo, la ludanto piediras tra malhele lumigitaj koridoroj en mi-perspektiva perspektivo, periode interrompita per bildoj fulmantaj sur la ekrano. Ne estas celoj aŭ venkkondiĉoj. Oni ankaŭ povas aŭdi diversajn aŭdspecimenojn en la ludo.

Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Modernaj legendoj
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Vindozo
Kategorio:Videoludoj aperintaj en 2015
Orrin Hatch

**Orrin Grant HATCH** (naskiĝis la 22-an de marto 1934 en Pittsburgh, Pensilvanio - mortis la 23-an de aprilo 2022 en Sallaga Urbo, Utaho) estis usona politikisto de la Respublikana Partio, usona senatano de Utaho (1977 - 2019). Prezidanto pro tempore de la Usona Senato de la 3-a de januaro 2015 ĝis la 3-a de januaro 2019.

Hatch estis diplomiĝinto pri juro de Universitato Brigham Young kaj la Universitato de Picburgo .

Li kuris por la Senato en 1976, en sia plej unua politika kampanjo, kaj venkis. De tiam li estis reelektita ses fojojn per granda marĝeno . En 2000, Hatch kuris por prezidanto por la Respublikana nomumo, sed perdis al George W. Bush. Kiam Hatch retiriĝis kiel senatano en 2019, li deĵoris dum 42 jaroj. Tio igis lin la sesa plej long-servanta senatano en historio  . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Profile at Vote Smart
* Profile at SourceWatch

Kategorio:Mortintoj en 2022
Kategorio:Naskiĝintoj en 1934
Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Usonaj aŭtobiografoj
Kategorio:Mormonismo
Robert Byrd

**Robert Carlyle BYRD** *(* la 20-an de novembro  1917  en Norda Wilkesboro, Kantono Wilkes, Norda Karolino - la 28-an de junio 2010 en Fairfax, Virginio} estis usona politikisto kaj senatano de Okcidenta Virginio de 1959 ĝis 2010, kaj estas la persono kiu plej longe servis en la Usona Kongreso de ĉiuj tempoj , ĝis superpasita de Reprezentanto John Dingell de Miĉigano .

Byrd estis de januaro 4, 2007 ĝis sia morto Prezidanto pro tempore de la Usona Senato, do la tria en la linio de sinsekvo al la prezidanteco (post la Vicprezidanto kaj la Parolanto de la Ĉambro de Reprezentantoj).

Li estis membro de la Demokrata Partio. Influa membro de la neoficiala konservativa koalicio kontraŭbatalanta liberalulojn en la Kongreso.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Mortintoj en 2010
Kategorio:Naskiĝintoj en 1917
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Ordenitoj en la Ordeno de la Kruco de Terra Mariana en 1-a klaso
John Dingell

**John David DINGELL Jr.** (naskiĝis la 8-an de julio 1926 en Colorado Springs, Koloradio - mortis la 7-an de februaro 2019 en Dearborn, Miĉigano) estis usona demokrata politikisto, kiu estis membro de la Ĉambro de Reprezentantoj ekde 1955 .

En 1955 John Dingell transprenis la sidlokon de sia patro, John D. Dingell Sr., kiu mortis post tenado de la elektodistrikto ekde 1933. Dingell Jr. estis 29-jaraĝa jkiam li venkis en la speciala baloto kiu estis okazigita. 

Post daŭra permanenta ofico de 59 jaroj, li estas la kongresano kun la plej longa kaj daŭra ofico en la historio de Usono . Li ankaŭ estis la persono kiu tenis la titolon "Dekano de la Usona Ĉambro de Reprezentantoj" por la plej longa tempo. Kune kun iama membro de la Reprezentantĉambro Ralph Hall de Teksaso , Dingle estas la nura Dua-mondmilita veterano se temas pri servi en la Reprezentantĉambro en 2015.

Li estis dum multaj jaroj membro de la Komitato pri Energio kaj Komerco, de kiu li ankaŭ estis prezidanto de 1981 ĝis 1995 kaj de 2007 ĝis 2009 . Li gvidis la partikunvenon de la demokratoj en la komisiono dum 28 jaroj, sed perdis sian gvidadon kiam li estis defiita fare de Henry Waxman . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Usonaj romkatolikoj
Kategorio:Mortintoj en 2019
Kategorio:Naskiĝintoj en 1926
Kategorio:Poldevenaj usonanoj
Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Usonaj militistoj de la Dua Mondmilito
Daniel Inouye

**Daniel Ken INOUYE** /iːˈnoʊˌeɪ/ *ee-NOH-ay* (; naskiĝis la 7-an de septembro 1924 en Honolulu, Teritorio Havajo - mortis la 17-an de decembro 2012 en Bethesda, Marilando) estis usona politikisto kaj usona senatano de la subŝtato de Havajo de 1963 ĝis sia morto. Li apartenis al la Demokrata Partio kaj estis unu el la plej influaj politikistoj en la Senato ekde 2009 kiel prezidanto de la Investa Komitato.

Al Inouye estis premiita la Medalo de Honoro. Li estis la unua japan-usonano se temas pri servi en ambaŭ domoj de la Kongreso , kiun li servis ekde 1959, kiam Havajo iĝis ŝtato de Usono. De mez-2010 ĝis sia morto, Inouye estis la prezidanto por tempore de la Senato .

Inouye havis elstarajn rolojn sur la senatkomisionoj esplorantaj la Watergate kaj Iran-contra -aferojn.

Koncerne al daŭro de restado en ĉi tiu posteno, li estis la dua nur post Robert Byrd.

Inouye ricevis la Medalon de Honoro por siaj klopodoj dum Dua Mondmilito.  En 2013, al li estis postmorte premiita la Medalo de Libereco de la prezidanto . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Daniel K. Inouye Institute

* Financial information (federal office) at the Federal Election Commission
* Profile at Vote Smart

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Usonaj kristanoj
Kategorio:Japanaj kristanoj
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Mortintoj en 2012
Kategorio:Naskiĝintoj en 1924
Kategorio:Ordeno de la Leviĝanta Suno
Tojokava

**Tojokava** () estas urbego, ankaŭ mara haveno en la Gubernio Ajĉio, en regiono Ĉubu en ĉefa insulo Honŝuo en Japanio.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2021 Tojokava havis populacion de . En fino de la 1950-aj jaroj Tojokava atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil). Ĝi konstante kreskis ĝis tiam.

## Geografio 
Tojokava situas laŭ maro en fundo de golfo ĝuste ĉe enfluejo de rivero. La norda urboparto estas ĉefe monta. Okazaki troviĝas 24, Niŝio 31, Karija 40, gubernia sidejo Nagojo 57, ĉefurbo Tokio 234 kilometrojn aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Areo de la aktuala Tojokava estis loĝita en la prahistoriaj tempoj. La unua komunumo estis menciita en 741, la populara pilgrima templo originas de 1441. Dum la Edo-periodo 2 poŝtaj stacioj funkciis, kiuj portis prosperon. En 1889 vilaĝo Tojokava estis kreita moderna municipo kaj ricevis urbostatuson la 13-an de marto 1893. Ĝi disetendiĝis per la najbaraj urbetoj, vilaĝoj en 1943. Komenciĝis produktado de armiloj kaj ties instalaĵoj ekde 1939, ne mirinde en 1945 usonaj bombaviadiloj atakis, proksimume 2,500 homoj mortis. Post la milito inter 1955 kaj 2010 Tojokava aneksis la proksimajn komunumojn.

## Ekonomio 
Tojokava estas komerca urbo kun vastaj komercaj instalaĵoj.

## Eduko 
En Tojokava baz- kaj mezlerneja edukado okazas.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Tojokava havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn al la regiono, krome mara haveno funkcias.

## Klimato 
Tojokava situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj kaj humidaj someroj kaj relative mildaj vintroj. La meza jara temperaturo estas preskaŭ . La jarpluvo averaĝas 1751 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, respektive vintre iomete neĝas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* kasteloj
* parkoj
* muzeoj

## Ĝemelurboj 
*  Kupertino, Usono, Kalifornio, ekde 1978

## Nomportantoj 
* asteroido 9060 Toyokawa

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Nový Svět (Borová Lada)

**Nový Svět** () estas vilaĝo en Ĉeĥio en Šumava, parto de municipo Borová Lada, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Borová Lada. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . La nuntempa enloĝigo estas nur restaĵo de la antaŭa vilaĝo – en la jaro 1930 ĉi tie vivis 302 loĝantoj.

Nový Svět situas en katastra teritorio **Nový Svět u Borových Lad** kun areo 2,78&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1760.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Domo n-ro 11

## Vidu ankaŭ
* Chalupská slať - torfejo

## Pluaj fotoj 

 File:Borová Lada, Nový Svět, 2.jpg| Domoj norde de Nový Svět
 File:Borová Lada, Nový Svět, main street.jpg| Ĉefa ŝoseo

Kategorio:Borová Lada
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en Nacia parko Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Patrick Leahy

**Patrick Joseph LEAHY** /ˈleɪhi/ *LAY-hee*; (naskiĝis la 31-an de marto 1940 en Montpelier, Vermonto) estas usona demokrata politikisto. Li estis senatano de la stato de Vermonto de 1975 ĝis 2023 kaj estis prezidanto de la Senata Juĝkomisiono de 2001 ĝis 2003 kaj de 2007 ĝis 2015.

De la 20-a de januaro 2021 ĝis la 3-a de januaro 2023, li estis prezidanto pro tempore de la Usona Senato.  Li estis ankaŭ de 17 decembro 2012 ĝis 6 januaro 2015.

Li studentiĝis en 1961 ĉe Saint Michael's College en Vermonto, kaj en 1964 ĉe La jurlernejo de la Universitato Georgetown .

Unu el liaj elstaraj atingoj estas la Leĝo Leahy, serio de regularoj kiuj malpermesas al la Ŝtata Departemento kaj al la Defenda Department de Usono liveri militan helpon al landoj kiuj malobservas homajn rajtojn  

Li prezidis la duan misofican proceson de Donald Trump, iĝante la unua senatano kiu prezidis la misofican proceson de eksprezidanto .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Progresismo en Usono
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Usonaj romkatolikoj
Kategorio:Italaj usonanoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1940
Listo de famuloj naskiĝintaj en Kőszeg

Jen **listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Kőszeg**:

## B 
* Valéria Berdál, operkantisto
* Lipót Ferenc Bierbauer, monaĥo

## C 
* István Chernel, ornitologo
* Kálmán Chernel, historiisto
* József Csekonics, oficiro

## F 
* József Fabchich, pastro
* Alfonz Sándor Freh, monaĥo

## H 
* László Hollósi, drumisto
* Keresztély János Horváth, teologo

## K 
* Károly Frigyes Karner, luterana pastro 
* Sándor Kárpáti (instruisto)
* Gusztáv Kovács, teologo

## L 
* Gyula Lóránt, futbalisto

## O 
* József Orosz, redaktoro

## P 
* József Palotai, teologo

## R 
* József Rájnis, poeto
* Valerián József Ramóczy, benediktano
* Hugó Richter, neŭrologo

## S 
* András Saxlehner, komercisto
* Fülöp Schey, pograndisto
* István Schneller, profesoro
* Jakab Sigray, jakobeno
* Tibor Sipeki, aktoro
* Ferenc Szabadváry, kemiisto
* János Szegedy, kanoniko
* Jakab Szvetics, departementestro

## T 
* László Tamás, bestokuracisto
* József Tumpacher, kanoniko

## V 
* Ádám Varga, aktoro

## Fontoj 
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.

Listo de homoj
Kategorio:Kőszeg
Zahrádky (Borová Lada)

**Zahrádky** (ĝis la jaro 1948 *Mergart*, ) estas pereinta setlejo en Ĉeĥio en Šumava, parto de municipo Borová Lada, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas apud rivero Varma Vultavo proksimume 2,5 km sudoriente de Borová Lada. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/167. Estas ĉi tie registrita neniu adreso. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Zahrádky situas en katastra teritorio **Zahrádky u Borových Lad** kun areo 12,16&nbsp;km².

Sur la maldekstra bordo de Varma Vultavo estas ĉi tie publika kampadejo Zahrádky kaj aŭtobusa halteo ĉe ĝi.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Naturrezervejo Pravětínská Lada – la malgranda naturrezervejo, kiu plejparte etendiĝas sur teritorio de Černá Lada

## Pluaj fotoj 

Zahrádky (Borová Lada) tábořiště 02.jpg|Kampadejo

Kategorio:Borová Lada
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Pereintaj setlejoj en PPR Šumava
Korýtko

**Korýtko** estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horská Kvilda en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km sudokcidente de Horská Kvilda. Estas ĉi tie registritaj 3 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Korýtko situas en katastra teritorio **Horská Kvilda** kun areo 29,91&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Filipova Huť

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Horská Kvilda
Kategorio:Setlejoj en Nacia parko Šumava
Messanges

La franca loknono **Messanges** povas aludi  al
* Messanges (Côte-d'Or) kaj
* Messanges (Landes) - jen france, okcitane *Massanjas*.
Bettina Baltschev

**Bettina BALTSCHEV** (naskiĝinta en 1973 je Berlino) estas germana ina verkisto, publicisto kaj ĵurnalisto. En 2021 estis aljuĝita al ŝi la renomita Seume-literaturpremio. 

## Vivo 
Post pasigo de la junulaj jaroj en Erfurto ŝi translokiĝis en la 1990-a jaro Amsterdamon. Poste studis ŝi ĉe la universitatoj de Lepsiko kaj Groningen kultursciencojn, ĵurnalistikon kaj filozofion. Magistriĝa faklaboraĵo de ŝi temis pri la kulturfilozofo Johan Huizinga. Sekvis deĵoro i.a. por la Berlina Internacia Literaturfestivalo kaj - afergvidante - por *Fondaĵo Kurt Wolff* en Lepsiko.

Baltschev estas verkistino kaj redaktoro por MDR kaj literaturkritikisto ĉe diversaj radifoniaj kanaloj de ARD respektive Deutschlandfunk. En 2021 ŝi afergvidantis por la Saksa Literaturkonsilio. Konatas en tuta Germanujo ŝiaj moderigoj de laŭtlegadoj kaj podiaj fakdiskutoj; Baltschev ankaŭ prezentadis la nederlandan-flandran libropodkaston *Kopje Koffie*. Por la oficiala gastado de Nederlando kaj Flandrujo ĉe la Lepsika librofoiro de 2024 ŝi nomumiĝis kuratoro. Baltschev ankaŭ membras ĉe PEN Berlin.

Ŝia faklibro *Hölle und Paradies. Amsterdam, Querido und die deutsche Exilliteratur* rakontas la historion de grava germana eksila eldonejo Querido/Landshoff kiu eldonis inter 1933 kaj 1940 pli ol cent librojn de germanlingvaj eksilitaj aŭtoroj, i.a. de Klaus Mann, Joseph Roth kaj Irmgard Keun. Ĝi en septembro 2016 figuris sur furorlibra listaro de la gazeto Süddeutsche Zeitung. 

Kiam la ĵurianoj de Seume-societo honoris ŝin per la Seume-literaturpremio, ili ne kaŝis sian ĝojon ke motivo de marbordo preniĝis por esprimi ideojn pri kulturo kaj socio. La sama libro kandidatis en printempo 2022 por *Deutscher Sachbuchpreis*.

Vivas Baltschev aŭ Lepsike aŭ Amsterdame.

## Verkoj 
* *Am Rande der Glückseligkeit. Über den Strand.* Berenberg Verlag, Berlin 2021, ISBN 978-3-946334-85-9.
* *Amsterdam – Lieblingsorte.* Insel Verlag, Berlin 2019, ISBN 978-3-458-36365-1.
* *Hölle und Paradies. Amsterdam, Querido und die deutsche Exilliteratur.* Berenberg Verlag, Berlin 2016, ISBN 978-3-946334-08-8.
* *Erfurt! Der Kinderstadtführer.* Seume Verlag, Saarbrücken 2013, ISBN 978-3-9814045-3-1.
* *Last Exit Schkeuditz West. Vom wahren Leben im Regionalexpress.* Herder Verlag, Freiburg 2010, ISBN 978-3-451-30367-8.
* *Ein Jahr in Amsterdam. Reise in den Alltag.* Herder Verlag, Freiburg 2008, ISBN 978-3-451-06002-1.
* *Die rote Burg – Das Rundfunkgelände an der Nalepastraße,* Peperoni Books, Berlin 2007, ISBN 978-3-9809677-3-0
## Eksteraj ligiloj 
* 
*ligiloj ĉe DDB
* "*Am Rande der Glückseligkeit am Strand" - ĉe: DLF
* recenzo de *Am Rande der Glückseligkeit am Strand* *intervjuo ĉe *HR 2''

## Notoj 
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Germanaj literaturkritikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Berlino
Kategorio:Naskiĝintoj en 1973
Kategorio:Gajnintoj de Seume-literaturpremio
Egas Moniz la 1-a de Ribadouro

**Egas Moniz la 1-a de Ribadouro, la Gaskono aŭ la Maljuna** estis mezepoka portugala nobelulo, guberniestro de Lamego kaj fondinto de la Monaĥejo de Cucujães.

## Biografio
Egas estis la majoratulo de la granda Monio Viegas la 1-a de Ribadouro, kiu estas ĝenerale konsiderita la fondinto de la Ribadoŭro-dinastio. La nomo de la patrino estas nekonata. El lia patronomo, eblas diri, ke lia patroflanka avo nomiĝis Egas, verŝajne Egas Moniz, nomo kiu fariĝus sufiĉe ofta en la familio (fakte, ĝi estis la nomo de lia pli maljuna frato kaj heredonto de la domo). De sia patro li heredis la epiteton La Gaskono, ofta en la familio.

## Origino
[[Dosiero:Igreja_do_Mosteiro_de_São_Salvador,_Paço_de_Sousa,_Penafiel,_Portugal_(2928243357).jpg|eta|maldekstre|400px|Tombo de Egas Moniz la 4-a, en la Monaĥejo do Paço de Sousa.]]
Malnovaj raportoj rakontas ke, en 999, jaro de ŝanĝo en la regno de Leono, kiam Bermudo la 2-a mortis kaj grafo Mendo la 2-a Gonçalves de Portukalio iĝis reganto de la juna Afonso la 5-a, okazintus ĉe la buŝo de la Rivero Doŭro alteriĝo de Kristanoj, komanditaj fare de Monio Viegas, la supozebla fondinto de la Ribadoŭra (aŭ gaskana) deveno kiu originintus de Gaskonio.

Ĉi tiu informo povas esti kredinda, sed en la donaco kiun Garcia Moniz faris en 1068 al la reĝo de Galegio, li referencas al havaĵoj kiujn li heredis de siaj geavoj, tiel ke ĉi tiuj, la supozitaj gepatroj de la "fondinto de Gaskonio" jam havis kontrolo sur la Ribadoŭro, kaj tiel Monio ne konkeris tian domajnon, sed heredis ĝin, kaj tial ne povis veni el Gaskonio, ĉar li estis denaske el Portugalio, verŝajne de portugala loko nomita Gasconha (aŭ Casconha, en la nuna municipo de Paredes).

## Administrado de valoraĵoj kaj kortuma vivo
Egas heredis plurajn havaĵojn de sia patro en Ribadoŭro, precipe inter la regionoj de Penafiel (Galegos, Canelas, ktp.) kaj Paiva (Pedorido, Raiva, ktp). En tiuj samaj landoj li ankaŭ ekzercis aŭtoritaton, verŝajne transigitan fare de Afonso la 5-a de Leono kaj Bermudo la 3-a de Leono. Li edziĝis kun Toda Ermiges da Maia, kiu krom esti kuzino de la unua sinjoro de Maia, Trastamiro Aboazar, estis la patrinflanka nepino de Trutesendo Galindes, el influa deveno de la fondintoj de la fama Monaĥejo de Paço de Sousa.

Oni scias, ke li jam estis mortinta en 1044.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 977
Kategorio:Mortintoj en 1044
Kategorio:Naskiĝintoj en la 10-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 11-a jarcento

Kategorio:Portugalaj administrantoj
Kategorio:Portugalaj nobeluloj
Kategorio:Portugalaj grafoj
Kategorio:Portugalaj guberniestroj
Quillacollo

**Quillacollo** [kiljaKOljo] estas urbo en Bolivio, provinca ĉefurbo en la departemento Koĉabambo, en centro de la lando.

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 10&nbsp;km²
* Loĝantaro: 165,830 (en 2024)
* Supermara alteco: 2.450 m
* Horzono: UTC-4h (en somero UTC-3h)
* Poŝtkodo: 03-0901-0100-1001
* Telefonkodo: (+591)

## Geografio 
Quillacollo situas 13 km okcidente de la urbo Cochabamba, departementa ĉefurbo. Santa Cruz de la Sierra troviĝas 460, Sukro 338, Trinidad 904.

## Historio 
Historiaj referencoj al la originoj de Quillacollo devenas de antaŭ la kolonio kaj la spuroj de ĝia ekzisto estas perditaj en la antaŭhistorio de la ajmara kaj keĉua popoloj kaj civilizoj, kun la invado de la inkao Túpac Yupanqui (1245), setlejoj de kiuj kelkaj ruinoj estis trovitaj.

La 14-an de septembro 1593, la urbo Quillacollo estis fondita de Joan de Soliz kaj Francisco de Moya konforme al la mandato de la Episkopo de Kito kaj havante kiel atestantojn Patro Joan Zeñudo, Joan de Uribe, Cristobal de Arebalo, kiel konstatite en a. dokumento de la Municipa Historia Arkivo de Cochabamba. Ĝi estis fondita la 14-an de septembro 1905, sed ĝi alportas la festadon de sia datreveno al la 12-an de septembro por ne koincidi kun la civitaj festoj de tiu departemento. La urbo Quillacollo estis kreita kiel provinco de la departemento Cochabamba en 1905, per leĝo de la 14-an de septembro dum la registaro de Ismael Montes per la klopodoj de deputitoj Francisco Anaya kaj Constanino Morales, kvankam la klopodoj por ĝia fondo kaj ĝiaj originoj retroiras al jarcentoj pasintaj.

## Ekonomio 
Quillacollo estas ĉefe kampurbo kun signifa kvanto de agrikultura tero, sed ĝi ankaŭ havas iun signifan industrion.

La urbo ankaŭ ofertas pli malmultekostajn elektronikajn aparatojn ol en Cochabamba. Bazaroj kaj neformala komerco abundas en la grandurbo, precipe dum la Urkupiñaj festoj, Karnavaloj, Pasko, Kristnaskaj ferioj kaj merkato aŭ foirtagoj. Ĉiu dimanĉo estas neformala bazartago.

La kresko de neformala komerco estas kaosa, sen efika kontrolo de la municipo, pro la setlejoj de komercistoj en la centra areo de la urbo, preskaŭ ĉiam sur la interdepartamenta ŝoseo, tute blokante la trairejon dum ferioj. Federacia transporto ankaŭ estas sektoro, kiu havas fortan negativan influon sur la ekonomion de la municipo, pro sia strategia situo rilate al terkomunikaj vojoj kaj la arbitra administrado kiun la malsamaj sindikatoj havas.

Unu el la ĉefaj ekonomiaj rimedoj de Quillacollo estas turismo. Quillacollo havas multajn hotelojn kaj gastejojn.

## Trafiko 
El Quillacollo ĉefvojoj kuras al Cochabamba, Trinidad kaj Santa Cruz de la Sierra.

## Klimato 
Quillacollo situas en la transira zono inter la Anda montaro de la Centra Cordillera kaj la bolivia malaltebenaĵo. La averaĝa temperaturo estas 18 °C, kiu varias en monatoj inter 14-20 °C. Oni mezuras precipitaĵojn en la tuta jaro sume 450 mm.

## Fontoj 
* https://archive.is/20130622174427/http://world-gazetteer.com/wg.php?x=1364592710&men=gcis&lng=en&des=gamelan&srt=pann&col=abcdefghinoq&msz=1500&geo=-38
* angla, germana, itala Vikipedioj helpe de Guglo

Kategorio:Urboj de Bolivio
Josef Kalčík

**Josef KALČÍK** (1976) estas ĉeĥa esperantisto, komitatano de Ĉeĥa Esperanto-Asocio ekde 2022.

Profesie li estas analizisto.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Andrea Švubová

**Andrea ŠVUVOVÁ** (1976) estas ĉeĥa esperantistino, komitatanino de Ĉeĥa Esperanto-Asocio ekde 2019.

Profesie ŝi estas fervojostino kaj tial ŝi aktivas ankaŭ inter ĉeĥaj fervojistoj-esperantistoj.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Vratislav Hirš

**Vratislav HIRŠ** (1961), estas ĉeĥa esperantisto, komitatano de Ĉeĥa Esperanto-Asocio en funkcio de kasisto, inter la jaroj 2005 - 2022.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Věra Štěpánová

**Věra ŠTĚPÁNOVÁ (Šlahařová)** (1954) estas ĉeĥa esperantistino, inter la jaroj 2005-2008 membrino de kontrolgrupo de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Jiří Souček

**Jiří SOUČEK** (1952) estas ĉeĥa esperantisto, inter la jaroj 2002-2008 membro de kontrolgrupo de  Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Profesie li estas librotenisto.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Ludmila Srbová

**Ludmila SRBOVÁ** (1940) estas ĉeĥa esperantistino, inter la jaroj 2008-2016 membrino de kontrolgupo de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Věra Gavandová

**Věra GAVANDOVÁ** (1963) estas ĉeĥa esperantistino, inter la jaroj 2011-2016 membrino de kontrolgrupo de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Máximo Paz (Mitre) (stacidomo)

**Máximo Paz** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo en la Departemento Constitución, Provinco Santa Fe, Argentino.

Ĝi estis malfermita en 1890 fare de "Gran Ferrocarril del Sud de Santa Fe y Córdoba".

## Vidu ankaŭ 
* Máximo Paz (Santa Fe)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Fotoj de la stacio

Kategorio:Máximo Paz (Santa Fe)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Máximo Paz (Santa Fe)

**Máximo Paz** estas urbo en la departemento Constitución, provinco Santa Fe, Respubliko Argentino. Ĝi situas flanke de Provinca ŝoseo 90 inter la distriktoj Alcorta kaj Santa Teresa. Ĝi situas &nbsp;km de Rosario, 245&nbsp;km de la provinca ĉefurbo: la urbo Santa Fe kaj 70&nbsp;km de la departementa ĉefurbo: la urbo Villa Constitución. Ĝi situas 12&nbsp;km de Nacia ŝoseo 178, kunliganta kun la bonaera urbo Pergamino, kiu situas 75&nbsp;km for.

Ĝi estis fondita la  fare de Marcelo Paz, kiu nomis la urbon laŭ sia frato Máximo, kiu estis Guberniestro de la Provinco Bonaero.

La ekonomio estas ĉefe agrikultura kaj brut-bazita, kaj ekzistas ankaŭ kelkaj malgrandaj fabrikoj kun malmultaj dungitoj. Ĝi havas Antaŭlernejan, Primaran, Sekundaran kaj Terciarajn eduknivelojn.

En la pasinteco ĝi estis la provinca ĉefurbo de Karnavalo, sed en 2005 tiu evento ne plu havas la gravecon kiun ĝi havis antaŭe.

Ĝi havas  loĝantojn (2010), kio reprezentas pliiĝon de &nbsp;% kompare kun la  loĝantoj (2001) de la antaŭa popolnombrado.

## Vidu ankaŭ 
* Máximo Paz (Mitre) (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Santa Fe
Ernő Andrássy

**Ernő Andrássy** [ernO andrAŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Andrássy Ernő,** estis rumania hungara ĝenerala kuracisto,  akuŝisto, ornitologo, arkeologo. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *nagykászonyi; nagykászoni* [nadjkAsonji].

 naskiĝis  en Szalacs, li mortis  en Valea lui Mihai (Rumanio).

## Biografio 
 maturiĝis en Szatmár, poste li studis en Scienca Universitato de Budapeŝto, ankaŭ en Munkeno. Li akiris medicinan diplomon en 1918, poste li laboris en milita hospitalo en Érmihályfalva kaj akuŝista instituto en Debrecen (1919–1922). Inter 1922 kaj 1968 li estis ĝenerala kuracisto en Valea lui Mihai, sed en 1926 li malfermis ankaŭ privatajn kuracejon kaj akuŝejon. Jam ekde 1922 li estis ekstera membro de ornitologoj kaj li establis kolekton pri birdaj ovoj (preskaŭ 13 mil pecoj), poste li malfermis privatan muzeon por prezenti ilin. Li kolektis ankaŭ arkeologiaĵojn, malnovajn monojn, naturajn kaj kulturajn trezorojn. Supozeble pro la hungara revolucio de 1956 li estis en prizono inter 1958 kaj 1964, krome oni forprenis la privatan muzeon. Li ricevis unufoje eklezian premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A sexualsteroidok befolyása az emberi vércukor-koncentrációra.* (kunaŭtoro, 1953)
* *Az Érmellék madárvilága.* (1957)

## Memorigiloj 
* reestablita muzeo ekde 2007 portas la nomon "Andrássy Ernő" en Valea lui Mihai
* urba parko "Andrássy Ernő" en Valea lui Mihai
* busto en 2008 en Valea lui Mihai

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj ĝeneralaj kuracistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ornitologoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkeologoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj numismatikistoj
Fortín Lobos (stacidomo)

**Fortín Lobos** estas fervoja stacio en Laguna de Lobos en la distrikto Lobos.

centra|280ra|eta|NomŜildo

## Eksteraj ligiloj 
* Wikimapia: Apeadero Fortín Lobos (km 112,2) F.C.G.R.
* Facebook: Pueblos, Pueblitos y Parajes de Argentina

Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Émilien Frossard

**Émilien Benoît Daniel FROSSARD** (n. la 26-an de junio 1802 en Parizo - m. la 25-an de januaro 1881 en Bagnères-de-Bigorre) estis reformita protestanta pastoro, pireneisto, desegnisto, kaj fondinto de la societo Ramond.

## Biografio 
Filo de la pastoro Benjamin-Sigismond Frossard, li studis ĉe la fakultato pri protestanta teologio de Montauban, kie li defendis bakalaŭran tezon titolitan « *Akordo inter la penso de Moseo pri la aĝo de la homa specio kaj la geologiaj fenomenoj* » en 1824. Li restadis en Anglio, kie li laboris kiel profesoro, kaj poste, en aŭgusto 1825, estis nomumita helpa pastoro en Nîmes, respondeca pri la pastorejo de la kolegio kaj de la malliberejo. En 1826, li edziĝis kun Isabelle Trye en Bath. Ili havis tri infanojn : Charles-Louis, Émilien-Sigismond, kaj Jeanne-Amélie. En 1837, li fariĝis titulara pastoro post la morto de Samuel Vincent. Li forlasis Nîmes en 1847 kaj fariĝis direktoro de la seminario de la fakultato de Montauban. Li konstruis la protestantan templon de Bagnères-de-Bigorre, kie li oficiis kiel pastoro ĝis sia morto en 1881.

Émilien Frossard estis scivolema spirito, malfermita al ĉiuj fakoj : geologio, botaniko, meteorologio. En 1865, li fondis la societon Ramond kun siaj du filoj (Charles-Louis kaj Émilien-Sigismond), same kiel Henry Russell, Charles Packe, kaj Farnham Maxwell-Lyte. Per sia agado, li iniciatis la kreadon de la observatorio de la pinto Midi de Bigorre en la Pireneoj. Li ankaŭ fondis la Societon por la Subteno de Agrikulturo kaj Industrio en Bagnères-de-Bigorre.

Kiel desegnisto, li publikigis en 1829 *25 vues prises dans les Pyrénées françaises*, kun litografaĵoj fare de Jourdan. En 1839, li publikigis la *Tableau pittoresque des Pyrénées françaises*, tekston akompanitan de 22 vinjetoj. Li estis membro de la Akademio de Gard de 1833 ĝis 1847.

## Honorigoj 
*1840 : kavaliro de la Honora legio
*1841 : prezidanto de la Akademio de Gard 

## Referencoj 
Kategorio:Francaj desegnistoj
Kategorio:Pireneistoj
Kategorio:Pastoroj
Adrien Bayssellance

**Jean-Adrien** aŭ **Adrien BAYSSELLANCE** (n. la 24-an de majo 1829 en Queyssac, Dordogne – m. la 25-an de julio 1907 en Bordozo), estis franca inĝeniero pri marinĝenierado, pasia pri alpismo, cetere urbestro de Bordozo de 1888 ĝis 1892.

## Biografio 
Adrien Bayssellance devenis de du gravaj protestantaj familioj de Akvitanio. Lia patro estis notario en Bergerac. Li obtenis sian bakalaŭron je la juna aĝo de 16 jaroj post studoj en la kolegio de Sainte-Foy-la-Grande, poste aliĝis al la Franca Politeknika Lernejo en 1846, sekvante la vojon de sia pli aĝa frato. Li decidis dediĉi sin al marinĝenierado kaj aliĝis al la lernejo de Lorient. En 1850 li iĝis subinĝeniero en Brest kaj poste en Rochefort en 1854. En 1859, li estis sendita al Tarbes, kie li eniris servon pri maraj vojoj en la baseno de Gironde, esplorante samtempe diversajn masivojn en la Pireneoj.

De 1888 ĝis 1892, li estis urbestro de Bordozo, kie strato (proksime al la iama Infana Hospitalo) portas lian nomon. Dum lia mandato, li iniciatis la translokigon de la municipa biblioteko de la urbo — fondita en 1736 danke al testamento de Jean-Jacques Bel — al la iama dominikana monaĥejo, strato Mably, transdonita de la ŝtato al la urbo en 1883. Tie ĝi restis jarcenton antaŭ translokiĝi al novaj instalaĵoj en la kvartalo Mériadeck. La 14-an de decembro 1891, li inaŭguris la novan municipan bibliotekon, aranĝitan de la arkitekto Charles Durand, kunlabore kun Ernest Lacombe.

Pasie dediĉita al alpismo, Adrien Bayssellance estis elektita prezidanto de la sekcio de la Franca Alpa Klubo (CAF) en sia urbo en 1878

## Referencoj 
Kategorio:Francaj inĝenieroj
Kategorio:Francaj montogrimpistoj
Kategorio:Urbestroj de Bordeaux
Kategorio:Pireneistoj