open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rialto Towers

centra|eta|800x800ra|180-grado panorama vido de Melburn, kiel vidita de la observejo de la Rialto

La **Rialto-Turoj** (, ankaŭ nomita *Rialto Centro* aŭ *La Rialto*) estas nubskrapulo situanta en Melburno, Aŭstralio. La 63 etaĝoj kaj 251 m alta konstruaĵo estis dezajnitaj fare de Gerard de Preu kaj Partneroj kaj konstruitaj inter 1982 kaj 1986. Post ilia inaŭguro, la Rialto-Turoj estis nelonge la plej alta konstruaĵo ekster Nordameriko, sed ili devis prirezigni la titolon post nur unu monato al la OUB Centro en Singapuro. Estis la nura tempo ke la plej alta konstruaĵo ekster Nordameriko estis en Aŭstralio, ĉar tiu titolo estis kutime tenita fare de eŭropaj aŭ aziaj nubskrapuloj.

La Rialto-Turoj konsistas el du nubskrapuloj: pli malgranda norda turo kiu staras 185 m alta kaj la pli granda suda turo. La konstruaĵo atingas sian oficialan altecon de 251 metroj kun malgranda lifta maŝinejo kiu leviĝas 4 m super la ĉeftegmento de la suda turo. La anteno kiu estis aldonita poste altiĝas eĉ pli alte, nome 270 m, sed ne estas parto de la arkitekturo de la konstruaĵo.

La observejo sur la supra etaĝo restis neuzata dum preskaŭ 8 jaroj antaŭ ol ĝi estis malfermita al publiko la 19-an de julio 1994. La Rialto-Turoj estas la kvina plej alta nubskrapulo en Melburno kaj la sesa plej alta en Aŭstralio. En la tuja najbareco, sur la alia flanko de la Yarra Rivero, en la Southbank-distrikto estas la Eŭreka Turo, kiu estas la dua plej alta loĝkonstruaĵo en Aŭstralio.

Rialto Towers enhavis la unuan publikan observferdekon en Melburna nubskrapulo, kiu funkciigis inter 1994 kaj 31 decembron 2009 . Ĝi ankaŭ estis la loko de la unua vertikala kuro de Melburno.

Kiam kompletigite ĝi estis la 23-a plej alta konstruaĵo en la mondo kaj la dua plej alta ekster Usono (post la First Canadian Place en Toronto, Kanado).

## Galerio 

Dosiero:Rialto_Tower.jpg|alternative=March 2010|marto 2010
Dosiero:Rialto_Towers_in_Aug._2015_(cropped).jpg|alternative=August 2015|aŭgusto 2015

[eta|767x767ra|Panorama vido de la Rialto je nokto, montranta la [Melburna Urba Centro|Melburna urbocentro kaj Southbank iluminitaj]]

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Observejo de Melburno
* Piedirada profilo de Melburno
* Rialto resume
* Grollo Grupo, kiu konstruis kaj posedas la Rialto Turoj

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Nubskrapuloj en Aŭstralio
Kategorio:Melburno
First Canadian Place

***First Canadian Place*** estas nubskrapulo en la Financa Distrikto de Toronto ĉe la angulo de King kaj Bay Streets . La ĉielskrapanto, finita en 1975, estas 298 metrojn alta kaj mezuras 355 metrojn inkluzive de la anteno. Tio igas First Canadian Place la plej alta konstruaĵo en Kanado kaj samtempe la tria plej alta konstruaĵo en Kanado post la 553 metrojn alta CN-Turo (televidturo, kiu ankaŭ situas en Toronto) kaj la 381 metrojn alta kamentubo Inco Superstack en Sudbury. La konstruado de la ĉielskrapanto kostis 200 milionojn da kanadaj dolaroj . 

La konstruaĵo estas la ĉefsidejo de la Banko de Montrealo, la plej malnova banko en Kanado (tial la esprimo *Unua*). Ĝi estis dezajnita fare de la arkitektura firmao Bregman + Hamann Architects , kaj Edward Durell Stone estis konsultisto pri la dezajno. La konstruaĵo, origine nomita *la Unua Banka Konstruaĵo*, staras en la loko de la *Old Toronto Star Building*, la antaŭa ĉefsidejo de la Toronto Star gazeto. Ĝi estis la lasta angulo de la intersekciĝo  King kaj Bay kiu restis por esti restrukturita, kaj ekzistis furioza konkurado pri la konstrukontrakto. La tiama malgranda kaj nekonata firmao Olympia and York ricevis la kontrakton.

## Galerio 

Dosiero:-First_Canadian_Place_under_construction-3.jpg|La konstruaĵo konstruata
Dosiero:First_Canadian_Place_(1).jpg|Supra parto de la konstruaĵo
Dosiero:Toronto_19.jpg|La konstruaĵo kiam ĝi estas ĉirkaŭita de nuboj
Dosiero:FCP-recladding.jpg|Renovigado sur la fasado en 2011

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* First Canadian Place luanta retejo 
* First Canadian Place podetala kaj eventa retejo
* First Canadian Place butikcentra retejo 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Nubskrapuloj en Kanado
Kategorio:Konstruaĵoj en Toronto
Kategorio:Toronto
Ivo Papazov

**Ivo Mitkov Papazov**,  *Иво Митков Папазов* (naskiĝis la 16-an de februaro 1952 en Kardĵali) estas romaa-bulgara klarnetisto, reprezentanto de mondmuziko. Li naskiĝis en turklingva romaa familio kiel **Ibrjama Hapazov,** ĉar lia nomo estis perforte ŝanĝita dum la komunista reĝimo en Bulgario.

Laŭ Garth Cartwright, li estis "la unua balkana romaa muzikisto kiu akiris larĝan internacian popularecon kun siaj du albumoj por Hannibal Records, produktita fare de Joe Boyd en la fruaj 1990-aj jaroj".

Li kreskis en muzika medio kaj ekde la aĝo de dek jaroj li ludis ĉe diversaj festoj. En 1978, li fondis la Trakija Band, kiu iĝis gvidanto en la kampo de "geedziĝa muziko", kie tradicia popolmuziko miksiĝas kun moderna instrumentado. Dum la periodo de la tielnomita reviviĝoprocezo, li devis adopti bulgaran nomon kaj estis minacita kun punlaboro.  Nur post kiam la situacio mildiĝis, Balkanton komencis publikigi siajn registradojn, li faris sian markon en la mondo danke al la *Orpheus Ascending* albumo sur Hannibal Records. Li estis ege populara dum la Stambolovo-festivaloj en Bulgario.

Lia komponaĵo "Nostalgio" estis utiligita por prezenti Bulgarion ĉe Euronews televidstacio . Li estis premiita honora doktoro fare de Sofia Universitato de Biblioteko kaj Informaj Sciencoj, gajnis la BBC Radio 3 Audience Award en 2005 kaj la WOMEX Award en 2022.

## Referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 16-an de februaro
Kategorio:Naskiĝintoj en 1952
Kategorio:Ĵazklarnetistoj
Kategorio:Ciganaj muzikistoj
Kategorio:Bulgaraj muzikistoj

## Vidu ankaŭ 
* Esma Redzepova
Inco Superstack

La **Inco Superstack** en Granda Sudbury en Ontario ( Kanado ) estas, kun alteco de 381 m, la dua plej alta kamentubo en la mondo (post la kamentubo ĉe la Ekibastuz elektrocentralo de Kazaĥio (419.7 m)).

Ĝi estis konstruita en 1972 fare de Inco Limited kaj kostis ĉirkaŭ 25 milionojn USD. La kamentubo situas en la loko de la plej granda nikelo-muldisto en la mondo, Copper Cliff-muldisto de Inco. La Kamentubo estas la dua plej alta strukturo en Kanado, antaŭ First Canadian Place (355 m) sed malantaŭ la 553 m alta CN-Turo, ambaŭ en Toronto. Krome, la kamentubo estas la sepa plej alta memstaranta strukturo en Nordameriko, post la CN-Turo (553 m), la One World Trade Center (541,3 m), la Willis Tower (ĝis 2009 Sears Tower, 527 m), la John Hancock Center (457 m) la Empire State Building (449 m) kaj 432 Park Avenue (426 m). La kamentubo estis senfunkcia ekde la fino de 2014, kaj estas planoj forigi ĝin kaj anstataŭigi ĝin per du pli malgrandaj kamentuboj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Inco Aero kvalita retejo
* CVRD Inco ŝtopas sulfur-dioksidaj truoj
* Spava video de 'Vido Malofte Vidita' de la INCO Superstack

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Kanado
Kategorio:Kamenoj
U.S. Steel

**Usona Ŝtalo** (, ofte konata kiel **US Steel**, estas ŝtalproduktanto kun ĉefaj produktadinstalaĵoj en Usono, Kanado kaj Mezeŭropo. La firmao estas la 12-a plej granda ŝtalproduktanto de la mondo (2010). En 1991, ĝi estis renomita **USX Corporation**, sed revenis al la nomo *United States Steel Corporation* en 2001, ĉar USX-akciuloj prirezignis siajn ŝtalfaradklopodojn post la akiro (1982) de Marathon Oil kaj Texas Gas. Ĝi restas la plej granda produktanto de ŝtalo en Usono, eĉ se ĝi nur produktas iomete pli da ŝtalo ol ĝi faris en 1902. La firmao estis listigita sur la Dow Jones Industrial Average la 1an de aprilo 1901 ĝis la 3an de majo  1991 .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Ŝtalo
1,1-Dukloroetano

**1,1-Dukloroetano** aŭ **1,1-dukloroetano** estas organika kombinaĵo rezultanta el per traktado de **kloroetano** kaj **klorida acido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro iomete pli densa ol la akvo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en plejmulto el al nepolaraj organikaj solvantoj. 1,1-Dukloroetano posedas 2 karbonatomojn, 4 hidrogenatomojn kaj 2 kloratomojn. 1,1-Dukloroetano uzatas en kemiaj sintezoj kiel solvanto kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,1-dukloroetano** per traktado de **kloroetano** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,1-dukloroetano** per traktado de **etano** kaj **kloro**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,1-dukloroetano** per traktado de **acetaldehido** kaj **fosfora pentaklorido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **acetaldehido** per hidratigado de **1,1-dukloroetano**:

## Vidu ankaŭ
* Klorido

## Referencoj 
Kategorio:Kloridoj
Vitroĉizado

thumb|Vinpokalo el vitro en tipa stilo de vitroĉizado.
**Vitroĉizado** estas tekniko kaj stilo dekoracii vitron. Duom ioma tempo tiu stilo estis ofte produktita per aliaj teknikoj kiel la uzado de muldado, sed la origina tekniko tranĉi vitron per abraziilo estas ankoraŭ uzata en luksaĵoj. Ĉe vitrujoj, la stilo tipe konsistas el eltranĉitaj facetoj kun anguloj malaj unuj al aliaj laŭ komplikaj modeloj, kvankam por malpezaj aĵoj, la stilo konsistas el ebenaj aŭ kurbaj facetoj en malgrandaj pendopecoj. Historie vitroĉizado estis produktita uzante "malvarmajn" teknikojn mueladi aŭ boradi, aplikitajn kiel duaranga stadio al peco de vitro farita per konvenciaj procezoj kiel vitroblovado.

Nuntempe, tiun vitron ofte ĉefe aŭ tute oni formas en la komenca procezo uzante muldilon (premitan vitron), aŭ imititan en klara plasto. Tradicia manĉizado pluas, sed ĝi rezultas en multe pli multekosta produkto. Plumbovitro estis dumlonge miskomprenata kiel "kristalo" fare de la industrio, sugestante la altiron kaj multekostecon de la roka kristalo, aŭ de la ĉizita travidebla kvarco, kaj multaj fabrikantoj nuntempe priskribas sian produkton kiel *ĉizita kristalvitro*.

* 

Kategorio:Vitro
Kategorio:Trinkujoj
Kategorio:Historio de vitro
Islama pentrarto

[eta|200px|[Maŝhado, Irano, 1556-1565.]]
La **islama pentrarto**, kompare kun la islama arkitekturo, estas unu de la artaj branĉoj malplej disvolvigitaj. Oni uzas ĉefe kiel dekoracia elemento en la konstruaĵoj, normale tra skribmaniero (kaligrafia dekoracio pere de versoj el Korano), geometriaj aŭ vegetalaj desegnoj, kaj pli rare pere de la figura reprezentado de personoj (plej ofte malpermesataj kiel idolismo) kaj animaloj. Aparte elstaras la ilustrado en la libroj ĉu religiaj ĉu nereligiaj, pentraĵoj en ceramiko kaj azuleĥoj kaj la persaj miniaturoj.

## Vidu ankaŭ 
* Miniaturo (apartigilo)
* Murpentraĵo
* Pentrarto

 

* 

Kategorio:Islama arto
Kategorio:Historio de pentrado
Sasanida arto

[thumb|[Ardaŝiro la 1-a ricevas povoringon de Ahura Mazda.]]
thumb|Ĉasanta reĝo.
**Sasanida arto** produktiĝis dum la Sasanida Imperio kiu regis en Okcidenta Azio ekde la 3-a ĝis la 7-a jarcento n.e., antaŭ la Islama konkero de Persio kaj finiĝis ĉirkaŭ la jaro 651. Ĝi estas, kun la arto de la Aĥemenida Imperio kiu antaŭis ĝin, unu el la plej brilaj periodoj de la persa arti kiu antaŭis al islamo. 

La arto survivinta de la sasanidoj videblas ĉefe en arkitekturo, reliefoj kaj metalurgio, kaj ankoraŭ restas kelkaj malmultaj pentraĵoj el tio kio evidente estis disvastigita produktado. La reliefoj en roko eble estis pli malmultaj ol tiuj de la internoj el gipso, sed ankaŭ de tiuj restas tre malmultaj. La skulptaĵoj ekstermuraj estas pli malabundaj ol en la parta arto, sed la kolosa statuo de Ŝapur la 1-a (r. 240–272) estas unu de la plej elstaraj esceptoj, ĉizita en stalagmito en la interno de caverno; krome estas literaturaj mencioj al aliaj kolosaj statuoj de reĝoj, bedaŭrinde perditaj. Estas gravaj reliefoj en roko, kaj krome la sasanidoj pluigis la partan tradicion dekoracio en stuko, inklude ankaŭ grandajn figurajn scenojn.

La sasanida arto kiu konserviĝis montras kortegajn kaj kavalirajn scenojn, de luksa vivo, simile al la registraj dokumentoj fare de la ambasadoroj de la Bizanca Imperio. Ĉefaj survivintaj verkoj temas pri imagoj de regantoj, sed neniu tiom grandaj kiom la menciita statuo de Ŝapur la 1-a. Estis popularaj la scenoj de ĉasado kaj batalado, kaj de dancistinoj kun malmultaj vestaĵoj, inter aliaj distraĵoj. Kvankam la parta arto preferis frontan rigardon, la priskriboj de la sasanida arto ofte prezentas figurojn ĉu profilajn ĉu je tri kvaronoj. La frontaj rigardoj aperas pl malofte.

​ 

* 

Kategorio:Antikva Oriento
Kategorio:Arto de la Antikva Epoko
Kategorio:Irana arto
Kategorio:Sasanida Imperio
Jenő Szász

**Jenő Szász** [sAs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szász Jenő** estas rumania hungara urbestro, politikisto, profesie inĝeniero pri lignaĵoj.

 naskiĝis  en Gheorgheni (Rumanio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato de Rumanio. Inter 1993-1996 li studis en Universitato de Sopron, tamen poste li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato de Budapeŝto, lignaĵindustrian diplomon en universitato de Brașov (ambaŭ en 1997). Inter 1996-2008 li estis urbestro de Odorheiu Secuiesc, poste 4 jarojn li estis partiestro de hungara partio en Rumanio, poste li estis institutestro en Hungario. Lia edzino naskis filinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kísérletek a bútorok és lakberendezési tárgyak számítógépes tervezésében* (disertaĵo)
* *Együttműködési lehetőségek a Kárpátok térségében* (kunredakto, 2016)

## Fontoj 
* datenoj kaj biografio hungare
* datenoj kaj biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj urbestroj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj inĝenieroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
1,2-Dukloroetileno

**1,2-Dukloroetileno** aŭ **1,2-dukloroeteno** estas organika kombinaĵo rezultanta traktado de **acetileno** kaj **kloro**. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en benzeno, eteroj, alkoholoj kaj ketonoj. 1,2-Dukloroetileno posedas 2 karbonatomojn, 2 hidrogenatomojn kaj 2 kloratomojn. 1,2-Dukloroetileno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

Ĝi povas ekzisti sub du geometriaj izomeroj, nome, cis-1,2-dukloroetileno kaj trans-1,2-dukloroetileno, sed ĝenerale ĝi estas miksaĵo de ambaŭ substancoj. Dukloroetileno havas kelkajn aplikon kiel sengrasiga solvanto. Kontraste al la plej multaj cis-trans-kunmetaĵoj, la Z-izomero (cis) estas pli stabila ol la E-izomero (trans) je 0.4 kcal/mol.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,2-dukloroetileno** per traktado de **acetileno** kaj **kloro**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,2-dukloroetileno** per oksidado de **1,2-dukloroetano** kaj **1,2-dukloroetileno**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,2-dukloroetileno** per traktado de **1,1,2-2-tetrakloroetano** kaj **natrio**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,2-dukloroetileno** per traktado de **trikloroetileno** kaj **natria hidrido**:

## Vidu ankaŭ
* Klorido

## Referencoj 
Kategorio:Kloridoj
Aeropuerto de Jerez (stacidomo)

**Aeropuerto de Jerez** ("Flughaveno Jerez", ) estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Jerez de la Frontera, en la Provinco Kadizo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco. Ĝi ankaŭ estas parto de la linio C-1 de Cercanías Cádiz.

## Bildgalerio 

Apeadero del Aeropuerto de Jerez P1050428.jpg|Ekstero
Apeadero del Aeropuerto de Jerez P1050429.jpg|Interno
Apeadero del Aeropuerto de Jerez P1050432.jpg|Ŝtuparo

## Vidu ankaŭ 
* Jerez de la Frontera
* Jerez de la Frontera (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Jerez de la Frontera
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Kadizo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
1,1-Dukloroetileno

**1,1-Dukloroetileno** aŭ **vinilidena klorido** estas organika kombinaĵo per traktado de **1,1,2-trikloroetano** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 1,1-Dukloroetileno posedas 2 karbonatomojn, 2 hidrogenatomojn kaj 2 kloratomojn. 1,1-Dukloroetileno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,1-dukloroetileno** per traktado de **1,1,2-trikloroetano** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,1-dukloroetileno** per senklorigo de **1,1,2,2-tetrakloroetano** kaj **zinko**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,1-dukloroetileno** per traktado de **1,1,1-trikloroetano** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,1-dukloroetileno** per oksidado de **1,1-dukloroetano** kaj **1,1-dukloroetileno**:oksidado

### Sintezo 5 
* Preparado de vinila klorido per traktado de *1,1-dukloroetileno* kaj kalia hidroksido en alkohola medio:

## Vidu ankaŭ
* Klorido

## Referencoj 
Kategorio:Kloridoj
Santander (stacidomo)

**Santander** () estas fina stacidomo situanta en la hispana urbo Santandero. Ĝi estis malfermita en 1943 fare de RENFE laŭ projekto de la arkitekto Luis Gutiérrez Soto kaj la inĝeniero Carlos Fernández Casado. En 2010, ĝiaj relservoj kiuj inkludas Longan Distancon, Mezlongan Distancon kaj Cercanías estis uzataj fare de preskaŭ  vojaĝantoj.

Ĝi situas en la Placo de las Estaciones proksime de la urba centro. Apud ĉi tiu instalaĵo, apartenanta al la iberia ŝpura reto de Adif, troviĝas la stacidomo , al kiu aliras trajnoj, kiuj cirkulas sur la mallarĝa ŝpura reto, ankaŭ posedata de Adif.

## Bildgalerio 

Estacion de ferrocarril Renfe, Santander 2.jpg|Ekstero
Estacion de ferrocarril Renfe, Santander 1.jpg|Interno
91 30-011 RENFE Talgo express at Santander 291022.jpg|Talgo

## Vidu ankaŭ 
* Santandero (Hispanio)
* Santander (AM) (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Santandero
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Kantabrio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
1,1,2-Trikloroetileno

**1,1,2-Trikloroetileno** aŭ **1,1,2-Etilena triklorido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **etileno** kaj **kloro**. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en acetono, etanolo, kloroformo, bromoformo, karbona tetraklorido, metilena klorido kaj tetrakloroetileno. 1,1,2-Trikloroetileno posedas 2 karbonatomojn, 1 hidrogenatomon kaj 3 kloratomojn. 1,1,2-Trikloroetileno uzatas en kemiaj sintezoj kiel solvanto kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,1,2-trikloroetileno** per traktado de **etileno** kaj **kloro**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,1,2-trikloroetileno** per traktado de **acetileno** kaj **kloro**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,1,2-trikloroetileno** per traktado de **1,1,2,2-tetrakloroetano** kaj **kalcia hidroksido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **kloro** per traktado de **1,2-dukloroetano** kaj **kloro**:

## Vidu ankaŭ 
* Klorido
* Kloro
* Etileno

## Referencoj 
Kategorio:Kloridoj
Ferenc Székely (bankisto)

**Ferenc Székely** [sEkej], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Székely Ferenc** estis hungara bankisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomo estis *Schlesinger* [ŝlezinger] ĝis 1882.

Ferenc Székely naskiĝis  en Alap (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis  en Abbazia (Itala reĝlando, nuntempa Opatija en Kroatio).

## Biografio 
Ferenc Székely devenis el juda familio. Li lernis en komerca akademio en Székesfehérvár, poste ekde 1882 li estis oficisto en pluraj bankoj en Budapeŝto. Baldaŭ li havis postenojn, ekde 1892 ĝismorte li estis bankestro, sed li havis plurajn aliajn postenojn en la banka kaj industria sektoroj. Li ĉiam estis aktiva en judaj organizaĵoj, krome li kontribuis en la literaturo kaj financaj temoj. Li ricevis la titolon "reĝa kortega konsilisto" en 1910 kaj li havis dufoje premiojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A vidéki pénzintézetek reformjáról* (1889)
* *Valutánk rendezése* (premiita verko, 1892)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Santander (AM) (stacidomo)

**Santander** () estas fina stacidomo situanta en la hispana urbo Santandero, kiu disponigas pasaĝerservon sur la metroŝpura reto, ofte konata kiel FEVE. Ekde la malapero de ĉi tiu firmao, Adif estas ĝia posedanto kaj la servoj (regionaj, antaŭurbaj kaj turismaj trajnoj) estas provizataj de Renfe Cercanías AM.

La pasaĝerkonstruaĵo situas en la Placo de las Estaciones, proksime de la urba centro. Apud ĉi tiu ĉirkaŭaĵo troviĝas la pasaĝerkonstruaĵo de la iberia ŝpura stacio al kiu aliras trajnoj, kiuj cirkulas sur koncerna reto. Ambaŭ konstruaĵoj situas ĉe la orienta fino de kio estas konata kiel la "areo de la stacioj", strio de tero situanta inter Peña del Cuervo kaj Strato Castilla, fervoja koridoro por ambaŭ retoj kun frajtoinstalaĵoj, riparejoj kaj stokejoj.

centra|450ra|eta|Skemo de vojoj

## Bildgalerio 

2018-03-24 ,Santander train station, (Feve), Plaza De Las Estaciones, Santander, Spain (6).JPG|Ekstero
2018-03-24 ,Cafe in Santander train station, (Feve), Plaza De Las Estaciones, Santander, Spain (3).JPG|Kafejo
J22 761 Bw Santander FEVE.jpg|Vojoj

## Vidu ankaŭ 
* Santandero (Hispanio)
* Santander (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Santandero
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Kantabrio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Instituto Tero

La **Instituto Tero** **de Universitato Kolumbio** ()  estas neprofitcela esplororganizaĵo establita ĉe unu el la ĉefaj usonaj universitatoj, Universitato Kolumbio, en 1995 . 

La celo de kreado de la instituto estas solvi kompleksajn, ampleksajn problemojn alfrontantajn la loĝantojn de la planedo Tero kun emfazo de daŭripova evoluo kaj la batalo kontraŭ malriĉeco konservante la naturajn sistemojn kiuj subtenas vivon sur la Tero. 

La direktoro de la instituto estas la fama ekonomikisto Jeffrey Sachs, kiu estas speciala konsilisto de la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj pri la programo de Jarmilaj Evoluigaj Celoj, kaj estis estro de la Jarmila Projekto de UN de 2002 ĝis 2006.

La Instituto Tero faras ampleksan esploradon, apogante novigajn projektojn en biologio, inĝenierio, medicino kaj sociologio. Interfakaj projektoj ĉe la intersekco de naturaj kaj sociaj sciencoj estas aktive subtenataj, kiuj permesas solvi realajn problemojn alfrontantajn la homaron. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kunlabora Instituto por Klimataj Aplikoj kaj Esploro
* Iniciato Jarmilaj Urboj
* Projekto de Jarmilaj Vilaĝoj
* SedDB, enreta datumaro por sedimenta geokemio

Kategorio:Daŭripovaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj en Usono
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1995
Kategorio:Organizaĵoj en Novjorkio
Kategorio:Universitato Kolumbio
Elektrocentralo de Ekibastuz

La **elektrocentralo Ekibastuz** situas proksime de la kazaĥa urbo Ekibastuz, konsistas el du centraloj kaj estas unu el la plej grandaj perkarbaj elektrocentraloj en la mondo.

La unua elektrocentralo (GRES-1) konsistas el ok blokoj, ĉiu kun produktado de 500  megavatoj (MW) kaj havas du kamentubojn, ĉiu 330 metrojn alta. La dua elektrocentralo (GRES-2), situanta pli nordoriente, havas potencon de 2 × 500 Mw. Ĝi havas la plej altan kamentubon en la mondo je 419.7 metroj alta, kio estis la unua parto de la instalaĵo estanta konstruita en 1987. La elektrocentralo GRES-2 origine laŭsupoze konsistis el ok blokoj kun produktado de 500 Mw ĉiu. Tamen, nur du ekzempleroj estis kompletigitaj, kiuj komencis operaciojn en 1990 kaj 1993. Konstruado de tria bloko komenciĝis en 1990 sed estis nuligita. Gruo do videblas en multaj bildoj de la elektrocentralo GRES-2.

La Ekibastuz-Kökshetau-trifaza linio, dezajnita por funkciiga tensio de 1150 kV, originas de la Ekibastuz-karba elektrocentralo, igante ĝin la trifaza linio kun la plej alta dissenda tensio en la mondo. La etendaĵo de tiu linio al Elektrostal en Rusio ankaŭ estas dezajnita por 1150 kV.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kamentubaj skemoj
* GRES-2 oficiala retejo 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Elektrocentraloj en Azio
Institucio Brookings

La **Institucio Brookings** (, ofte mallongigite **Brookings** ) estas socipolitika esplororganizaĵo situanta en Vaŝingtono. La instituto estas unu el la plej gravaj, kaj malnovaj pensfabrikoj, kaj tre ofte citita en la amaskomunikilaro. Ĝi administras esplor- kaj edukajn agadojn en socia scienco, precipe en ekonomiko, urba politiko, regreformo, ekstera politiko same kiel evoluo kaj tutmonda ekonomio . La fiksitaj celoj de la Brookings Institution estas "disponi kreivajn kaj praktikajn rekomendojn kiuj antaŭenigas tri ĝeneralajn celojn: plifortigante amerikan demokration; antaŭenigante ekonomian kaj socian bonfarton, sekurecon, kaj ŝancon por ĉiuj amerikanoj; kaj certigante sistemon de internacia kunlaboro kiu estas pli malferma., sekura kaj prospera."

La Institucio Brookings deklaras ke ĝiaj membroesploristoj reprezentas larĝan gamon de opinioj kaj priskribas sin kiel nepartianeca, dum la nuntempa amaskomunikilaro portretas la poziciojn de la instituto kiel miksaĵo inter liberalaj kaj centrismaj pozicioj. La nuna prezidanto de la instituto, Strobe Talbot, estis la usona sekretario de ŝtato sub prezidanto Bill Clinton . La instituto havas kvin vicprezidantojn: Carlos Pascual (iama ambasadoro de Usono en Ukrainio, kiu ankaŭ servis en la stabo de la Nacia Sekureckonsilio de Usono ), Kemal Debris (kiu estris la Disvolvan Programon de Unuiĝintaj Nacioj), William Gale ( iama altranga membro de la Konsilio de Ekonomiaj Konsilistoj de Usono dum la periodo de prezidanto George Bush Sr. ), Bruce Katz kaj Darrel M. West.

Brookings publikigis jarraporton ekde 1983, kaj tra *Brookings Institution Press* ankaŭ librojn kaj ĵurnalojn de kaj sia propra esplorado kaj de eksteraj verkintoj.

## Historio 
La Brookings Institution estis fondita en 1916 sub la nomo de la Instituto por Registara Esploro () kaj laŭ la instituto ĝi estis la unua privata organizaĵo dezajnita por analizi publikpolitikajn aferojn je la nacia nivelo . La fondinto de la instituto, la filantropo Robert S. Brookings (1850-1932), komence financis tri apartajn organizaĵojn: la Registaro-Esplorinstituto, la Instituto de Ekonomiko kaj la Robert Brookings Lernejo de Altnivelaj Studoj. La tri organizaĵoj kuniĝis por krei la Brookings Institution en 1927.

En 2002 Strobe Talbot estis nomumita prezidanto de la instituto. Mallonga tempo poste , la Saban Centro por Mezorienta Politiko estis malfermita en la instituto, same kiel la John L. Turton Centro. 

Brookings havas kvin esplorajn programojn: Ekonomiaj Studoj , Eksterlanda Politiko , Administradaj Studoj , Tutmonda Ekonomio kaj Disvolviĝo  kaj Brookings Metro. Ĝi ankaŭ funkciis tri internaciajn centrojn en Doha, Kataro (Brookings Doha Center) ; Pekino, Ĉinio (Brookings-Tsinghua Centro por Publika Politiko) ; kaj Nov-Delhio, Barato (Brookings India) . En 2021, la Institucio anoncis ke ĝi disiĝas de ties centroj en Doho kaj Nov-Delhio kaj iĝigos ties centro en Pekino al neformala partnereco kun Ĉinghŭa Universitato, konata kiel Brookings-Tsinghua China.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Organizaĵoj en Usono
Kategorio:Konstruaĵoj en Vaŝingtono
Kategorio:Pensfabrikoj
Réka Szemerkényi

'*** [semerkEnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szemerkényi Réka*' estas hungara politikisto, ambasadoro, altlerneja instruisto.
eta|

 naskiĝis  en Eger.

## Biografio 
 akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1990, en la sekva jaro plian diplomon en :fr:Centre international de formation européenne, usonan diplomon en :en:Paul H. Nitze School of Advanced International Studies en 1995. Inter 1991-1994 ŝi laboris en la defenda ministerio, poste en pluraj lokoj eksterlande kaj enlande. Inter 2000-2002 ŝi estis subministro, poste ŝi prelegis en Katolika Universitato Péter Pázmány kaj  Katolika Universitato Sankta Koro (Milano). En 2006 ŝi akiris sciencan gradon Ph.D. en Universitato Péter Pázmány. Ŝi estis ankaŭ ĵurnalisto en politika gazeto inter 2004 kaj 2011, poste ŝi estis konsilisto kaj inter 2015–2017 ĉefambasadoro en Vaŝingtono. Ŝi edziniĝis kaj naskis kvarfoje. Ŝi ricevis hungaran kaj eksterlandajn premion inter 1999-2013.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Central European Civil-Military Reforms At Risk* (1996)
* *Piac vagy politika, Európai energiabiztonsági koncepciók* (2005)
* *Energiabiztonság, energiapolitika a hidegháború Európájában* (disertaĵo, 2007)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
València Estació del Nord (stacidomo)

**València Estació del Nord** () estas la ĉefa stacidomo de la hispana urbo Valencio. En 2010 ĝi ricevis pli ol 14 milionojn da pasaĝeroj, el kiuj pli ol 11 milionoj rilatis al ĝiaj servoj de Cercanías.

## Bildgalerio 

Estacio del Nord in Valencia (04.10.2019).jpg|Ekstero
Estació vestíbul.jpg|Vestiblo
Estació del Nord (València) - 11.jpg|Interno
Trencadís con Buen viaje en árabe - Interior de la Estación del Norte (Valencia) 1.JPG|Bonan vojaĝon!

## Vidu ankaŭ 
* Valencio
* València-Cabanyal (stacidomo)
* València Joaquín Sorolla (stacidomo)
* València La Font de Sant Lluís (stacidomo)
* València-Sant Isidre (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Valencio
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kalvinana preĝejo (Dunavarsány)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Dunavarsány (Hungario).

## Historio 
Ekleziaj objektoj pruvas tion, ke en Dunavarsány ekde la 20-a jarcento estis kalvinisma vivo. Pastoroj alvenis el Majosháza, Áporka aŭ Szigetszentmiklós, kiuj faris diservojn en privataj loĝejoj, pli poste en la lernejo. En 1928 komenciĝis la matrikulaj enskriboj, en 1948 preĝdomo estis konstruita. En la 1980-aj jaroj turo konstruiĝis kaj en 2016 alvenis la paroĥa rajto. Intertempe komuna halo, skoltista domo kaj pastra loĝejo konstruiĝis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, la enirejaj aperturoj estas en 3 flankoj, la kvara flanko havas enirejon al la navo. La turpinto estas piramideca, la navo estas simpla teretaĝa domo kun fenestroj. Post la navo konstruaĵparto sekvas, kiu estas pli malalta.

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun foto 
* datenoj hungare

Dunavarsány
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Dunavarsány
Tetrakloroetileno

**Tetrakloroetileno** aŭ **1,1,2,2-tetrakloroetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per klorigo de **1,2-dukloroetano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholo, eteroj, kloroformo, benzeno kaj heksano. Tetrakloroetileno posedas 2 karbonatomojn kaj 4 kloratomojn. Tetrakloroetileno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **tetrakloroetileno** per traktado de **heksakloroetano** kaj **natrio**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **tetrakloroetileno** per klorado de **1,2-dukloroetano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **tetrakloroetileno** per klorado de la **1,1,2-Trikloroetano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **tetrakloroetileno** per oksidado de **1,1,2,2-tetrakloroetano**:

## Vidu ankaŭ
* Klorido

## Referencoj 
Kategorio:Kloridoj
Instituto Cato

La **Instituto Cato** () estas libertarianisma pensfabriko kun ĉefsidejo en Vaŝingtono.  

Ne aligita al politikaj partioj kaj kun jura personeco kiel neprofitcela organizaĵo, ĝi estas tre konata pro siaj liberecanan - minimuman registaran orientiĝon kaj estas unu el la plej influaj ekonomiaj kaj politikaj pensfabrikoj en Usono ''*.  

Ĝi estas dediĉita al lobiado kaj laŭ tio, kion ili subtenas en siaj publikaĵoj, ĝi celas antaŭenigi publikajn politikojn kongruajn kun la principoj de individua libereco, limigita registaro (Minimuma ŝtato), liberaj merkatoj kaj paco, el vidpunkto ĝenerale perceptita kiel libervolisma aŭ *laissez faire *. 

Ĝi estis fondita en 1977 en San-Francisko fare de Edward H. Crane, Murray Rothbard kaj Charles G. Koch . 

## Nomigado 
La nomo venas de *Cato's Letters*, serio de anonime publikigitaj eseoj de la frua 18-a jarcento skribitaj fare de John Trenchard kaj Thomas Gordon kiuj traktas la filozofion de John Locke . La verkintoj nomis siajn eseojn laŭ Katono la pli juna, defendanto de respublikanaj institucioj en antikva Romio. La totalo de 144 eseoj unue estis publikigita en la *London Journal* kaj poste en la *British Journal*. Ili kondamnis tiranecon kaj antaŭenigis liberecon de konscio kaj sinesprimliberecon. Ili faris signifan kontribuon al la disvastigo de fundamentaj ideoj formulitaj fare de John Locke.

## Publikaĵoj 
La organizaĵo publikigas la periodaĵojn *Cato Journal*, *Regulation*, *Cato Supreme Court Review* kaj *Cato Policy Report*. Krome, la jenaj monografioj : *Socialasekuro: La Eneca Kontraŭdiro* ; *En Defendo de Tutmonda Kapitalismo* ; *Kuponaj Militoj* ; *Vi Ne Povas Diri Tion!* ; *Paco kaj Libereco: Ekstera Politiko por Konstitucia Respubliko* ; *Restarigi la Perditan Konstitucion* aŭ *Repreni la Ĉeffluon: Individuisma Feminismo Rekonsiderita*. *Enketa* revuo estis eldonita de 1977 ĝis 1984. Antaŭ 2013, la Cato Institute ankaŭ publikigis almenaŭ kvin librojn kies celo estis ataki klimatesploradon kaj specife semi dubon pri homfarita mondvarmiĝo . 

## Literaturo 
* Patrick Doreian, Andrej Mrvar: *Hubs and Authorities in the Koch Brothers Network*. In: *Social Networks''. Band 64, 2021, S. 148–157, doi:10.1016/j.socnet.2020.07.010.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Instituto Cato – oficiala retejo
* 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1974
Kategorio:Libertarianismo en Usono
Kategorio:Organizaĵoj en Usono
Kategorio:Publika politiko
Kategorio:Pensfabrikoj
Zaragoza-Goya (stacidomo)

**Zaragoza-Goya** () estas subtera haltejo situanta en la hispana urbo Zaragozo. Ĝi estis inaŭgurita la  kaj ekfunkciis la sekvan tagon. Ĝi estas integrita al la linio C-1 de Cercanías Zaragoza kaj havas ampleksan mezdistancan trajnan trafikon.

## Bildgalerio 

Station Cercanías Goya.JPG|Ekstero
Zaragoza - Estación de Goya - 20150402 (1).jpg|Kajo
Estacion Goya Zaragoza Interior 2.jpg|Trako

## Vidu ankaŭ 
* Francisco de Goya
* Zaragozo
* Zaragoza-Delicias (stacidomo)
* Zaragoza-Miraflores (stacidomo)
* Zaragoza-Portillo (stacidomo)
* Tramtransporto en Zaragozo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Zaragozo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Zaragozo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
1,4-Dioksano

**1,4-Dioksano** aŭ **duetilenoduoksido** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigado de la **duetilena glikolo**. Ĝi estas senkolora, brulema, higroskopa likvaĵo kun etera odoro, solvebla en akvo kaj solvebla en acetono, benzeno, heptano, karbona tetraklorido, eteroj kaj plejmulto el la organikaj nepolaraj solvantoj. 1,4-Dioksano posedas 4 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. 1,4-Dioksano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
Dioksano-vaporoj formas eksplodemajn miksaĵojn kun aero. En ĉeesto de lumo kaj oksigeno formiĝas hidroperoksidoj, kiuj estas malpli volatilaj ol dioksano mem kaj povas kaŭzi fortajn eksplodojn kiam distilataj. Dioksano estas suspektita kiel kancerogenaĵo. En bestaj eksperimentoj, oni observis pliiĝon de la efikoj aplikante 10 - 100 mg/kg tage post saturado de la normala metabolo de dioksano. En altaj koncentriĝoj ĝi ankaŭ agas sur la centra nervosistemo kaj kaŭzas renan damaĝon. Dioksano povas reagi perforte kun oksigenaj agentoj, litia aluminia hidrido kaj fortaj acidoj.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,4-dioksano** per senhidratigado de la **duetilena glikolo**:

### Sintezo 2
* **1,4-dioksano** povas prepariĝi ekde la **oksirano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,4-dioksano** per senhidratigado de la **etilena glikolo**:

### Sintezo 4
* **1,4-dioksano** povas prepariĝi ekde la **acetaldehido**:

## Vidu ankaŭ
* Oksido

## Referencoj 
Kategorio:Oksidoj
Pnoepigoj

**Pnoepigoj** (*Pnoepyga*) estas genro de paseroformaj birdoj endemiaj en sud-eostaj partoj de Azio. Ĝi enhavas 4 speciojn. Dum longa tempo oni apartenigis la genron aŭ al familio Timaliedoj, aŭ al Silviedoj. Tamen esploro de DNA de tiuj ĉi du familioj okazinta en 2009 montris, ke ambaŭ estas tro malproksimaj de pnoepigoj por esti unuigitaj kun ili, kaj do la genro estas metita en apartan monotipan familion **Pnoepigedoj** (*Pnoepygidae*).

Tiuj ĉi birdoj estas malgrandaj paseroformuloj troveblaj plejparte en montanaj areoj en Suda kaj Sudeosta Azio. Blankaventra pnoepigo vivas en montaj partoj de norda Bharato, suda Ĉinio kaj norda Vjetnamio. Tajvana pnoepigo estas endemia sur Tajvano, kaj Nepala pnoepigo nur renkonteblas en Nepalo kaj apudaj partoj de Bharato. La plej vastan distribuon el tiu ĉi genro havas nana pnoepigo, renkontebla de Ĉinio kaj Bharato, tra Hindoĉinio ĝis Malaja duoninsulo, kaj en Indonezio ĝis Floreso kaj Timoro.

## Specioj
La genro enhavas jenajn 4 speciojn:

## Referencoj
Kategorio:Paseroformaj
Nacia Muzeo de la Ĉeĉena Respubliko

eta|Malantaŭo de la muzea konstruaĵo
eta|Ekspoziciaĵoj
eta|Centra salono
[eta|[Kiraso de ĉeĉena militisto el la muzeokolekto]]
La **Nacia Muzeo de la Ĉeĉena Respubliko** estas la plej grava muzea institucio en Ĉeĉenio. Ĝi situas sur Prospekt Putina en la centro de la ĉeĉena ĉefurbo Grozno.
La muzeo ankaŭ havas kvin filiojn en la vilaĝoj de la respubliko.

## Historio de la muzeo 
La muzeo estis fondita la 7-an de novembro 1924 fare de la loka kolektanto Boris Scallioti kaj estis origine situanta en du ĉambroj de la loka lernejo. En 1936, ĝi iĝis la ĉefa muzeo de la Ĉeĉena-Inguŝa ASSR. 

Dum la Granda Patriota Milito, la muzeo ne ĉesis funkcii. En februaro 1944, ĉeĉenoj kaj inguŝoj estis devigitaj forlasi sian patrujon. Ĝis la mez-1950-aj jaroj, la muzeo ekzistis kiel la Grozno Regiona Muzeo de Loka Historio. Ĝiaj kolektoj inkluzivis 3,356 ekspoziciaĵojn.

Dum la unua kaj dua ĉeĉenaj militoj, la muzeo estis signife difektita kaj 90% de la kolektobjektoj estis detruitaj aŭ ŝtelitaj. En la postmilita periodo, la muzeo estis restaŭrita, kaj en 2012, nova muzeokonstruaĵo estis kompletigita kun centra kupolo kaj kvar angulturoj, kiuj en sia stilo imitas la mezepokajn montajn turojn, tipaj de la Kaŭkaza regiono. La nuna direktoro de la muzeo estas la historiisto Vakha Adizovič Astalov   .

## Kolekto 
La muzeo konservas en sia kolekto arkeologiajn trovaĵojn, monerojn, muzikinstrumentojn, kostumojn, armilojn kaj memorindaĵojn de prezidanto Aĥmat Kadirov .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Historio de la institucio en la retejo de la muzeo  

Kategorio:Grozno
Kategorio:Muzeoj en Rusio
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1920-1929
Sluhy

**Sluhy** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 17 kilometrojn nordokcidente de la centro de Prago kaj 8 km okcidente de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1338. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Adalberto
* Sonorilejo ĉe tombejo
* Paroĥestrejo

## Pluaj fotoj 

Sluhy, west.jpg|La okcidenta parto de la municipo
Sluhy, Road to Mratín.jpg|La norda parto de la municipo
Sluhy, kostel (7).jpg|Preĝejo de sankta Adalberto
Sluhy, Bell Tower (cropped).jpg|Sonorilejo ĉe tombejo
Sluhy, památník.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Sluštice

**Sluštice** () estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 6 kilometrojn nordoriente de urbo Říčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1223. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Jakobo pli Aĝa

## Pluaj fotoj 

Sluštice, Road to Common.jpg|Ŝoseo al vilaĝplaco
Sluštice, Ponds 1.jpg|Fiŝlagoj sur la okcidenta rando de la municipo
Sluštice kostel sv. Jakuba zezadu 1.jpg|Preĝejo de sankta Jakobo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Nacia Muzeo de Arto Mikalojus Konstantinas Ĉiurlionis

La **Nacia Artmuzeo Mikalojus Konstantinas Ĉiurlionis** (, akronime **NČDM**) estas grupo de muzeoj situantaj en Kaŭno, Litovio. Ili estas dediĉitaj, ĉefe, al la ekspozicio kaj publikigo de la verkoj de la litova pentristo kaj komponisto Mikalojus Konstantinas Ĉiurlionis (1875-1911) .

La muzeo estis fondita en 1921, kaj malfermis provizoran galerion en 1925. Ĝi estis renomita Vytautas Muzeo de Kulturo, La Granda en 1936, ricevante sian nunan nomon en 1944. En 1969 la muzeo estis vastigita .

Krom la verko kaj objektoj de Ĉiurlionis, la muzeo enhavas kolekton de tipa litova arto de la 17-a ĝis la 20-a, egipta arto kaj numismatikaj objektoj. Inter tiu grupo de muzeoj estas la Mykolas Žilinskas artgalerio, la Kaŭna galerio, Prezidenta palaco, Kaŭno, la Ceramiko-Muzeo, la Žmuidzinavičius Muzeo (La diabla muzeo (d:Q2305235)), la MK Ĉiurlionis Memora Muzeo, la Antanas Žmuidzinavičius Memora Muzeo, la Galaune-familiodomo kaj la domo de la familio Marijuana Truuiky. Muzeo Rakauskaite, la Muzeo Juozas Zikaras, kaj la Galerio Vytautas Kazimieras Jonynas .

La muzeo okazigas internaciajn ekspoziciojn, konferencojn kaj koncertojn same kiel specialajn instruajn agadojn por infanoj.

## Galerio 

Dosiero:Čiurlionio_nac._muz._Administracinis_pastatas.JPG|alternative=Administrative building of the M. K. Čiurlionis National Art Museum|Administracia konstruaĵo de la Nacia Muzeo de Arto M. K. Ĉiurlionis
Dosiero:Čiurlionio_nac._muz._Administracijos_ir_konferencijų_pastatas.JPG|alternative=The M. K. Čiurlionis National Art Museum|La Nacia Muzeo de Arto M. K. Ĉiurlionis
Dosiero:Čiurlionio_nac._muz._Laiptai_tarp_admin._ir_ekspozicijų_pastatų.JPG|alternative=Stairs to the M. K. Čiurlionis National Art Museum|Ŝtuparoj al la Nacia Muzeo de Arto M. K. Ĉiurlionis
Dosiero:Čiurlionio_nac._muz._Naujasis_ekspozicijų_pastatas.JPG|alternative=New exhibition building of the M. K. Čiurlionis National Art Museum|Nova ekspoziciejo de la Nacia Muzeo de Arto M. K. Ĉiurlionis
Dosiero:Mikalojus_Konstantinas_Ciurlionis_-_SAILING_BOATS_-_1906.jpg|*Velboatoj* de Čiurlionis (1906)
Dosiero:Mikalojus_Konstantinas_Ciurlionis_-_ADORATION_OF_THE_SUN_-_1909.jpg|*Adoro de la suno* de Čiurlionis (1909).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Nacia Muzeo de Arto M. K. Ĉiurlionis 

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Naciaj muzeoj
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
Kategorio:Kaŭno
Větrušice (apartigilo)

Nomon **Větrušice** havas pluraj setlejoj:
* Větrušice , municipo en distrikto Prago-oriento
* Větrušice (Čeradice), parto de municipo Čeradice en distrikto Louny
* Větrušice (Kly), parto de municipo Kly en distrikto Mělník
Větrušice

**Větrušice** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 13 kilometrojn norde de la rando de Prago. Vivas ĉi tie  (). La municipo situas sur orienta (dekstra) bordo de rivero Vultavo super deklivo dekliĝata al la valo de rivero. Norde de la municipo situas nacia naturrezervejo Větrušické rokle.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Větrušice - celkový pohled.JPG|Větrušice - vido el alia bordo de Vultavo
Větrušice, Národní přírodní rezervace Větrušické rokle.jpg|Rando de la nacia naturrezervejo Větrušické rokle u Vultavo
Větrušice (9).jpg|Aŭtobusa haltejo
Větrušice (8).jpg|Statuo de sankta Venceslao
Větrušice, studánka pod č. p. 82.JPG|Fontejo
Větrušice, z pole nad Libčicemi.jpg|La vilaĝo el kampo super Libčice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Tajvana Nacia Muzeo de Historio

La **Tajvana Nacia Muzeo de Historio** (akronime **NMH**; , pinjine Guólì Lìshǐ Bówùguǎn) estas Tajvana muzeo situanta en Tajpeo kaj enhavas proksimume 60,000 erojn de ĉina arto. La muzeo estis konstruita en 1955 por funkcii kiel historia muzeo sed ankaŭ kiel artgalerio. La arkitekturo de la muzeo estas kombinaĵo de arkitekturo inspirita de la epoko Ming kaj Ĉjing. 

Ĝi estis la unua muzeo establita en Tajvano. En julio 2018 la muzeo estis fermita por renovigadoj kaj estas planita remalfermi de decembro 2023 .

## Kolekto 
maldekstre|eta|Fasado de la muzeo.
maldekstre|eta|Filioj de la Nacia Muzeo de Historio ĉe la Tajvano Taoyuan Internacia Flughaveno
La muzeo havas tre riĉan kolekton de bronzaĵoj de la dinastio Ĉjing kaj trikolora ceramiko devenanta de la dinastio Tang. Aparta de la imperia kolekto prezentita ĉe la Nacia Palaca Muzeo, la Nacia Historia Muzeo prezentas popularan ĉinan kulturon kun emfazo de tajvana popola kulturo.

Ekspozicioj regule prezentitaj al publiko estas ĝenerale apartigitaj en tri kategoriojn, inkluzive de la ĝenerala historio de ĉinaj artmetioj, pentrita ceramiko (en tri koloroj) originanta de la Tang-dinastio, kaj diversaj skulptaĵoj, precipe en eburo, de la kolekto de la muzeo.

### Portempaj ekspozicioj 
* *La artistlibro - De Matisse ĝis nuntempa arto* , 2007 (katalogo de Christophe Commentale).

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Naciaj muzeoj
Giulio Ceradini

eta|via Giulio Ceradini (strato en Milano nomite por li)
**Giulio CERADINI** (naskiĝinta la  en Milano, mortinta samloke la  estis itala fiziologo.

Partopreninte batalojn de Giuseppe Garibaldi en Sicilio li studis medicinon en Pavio, Heidelberg (pro Hermann von Helmholtz) kaj Leipzig (por labori tie kun Carl Ludwig. Poste en 1873 fariĝis li profesoro pri fiziologio en Ĝenovo. De 1882 li vivis Milane nur por esploradi. Doktoriĝo lia estis estinta en aŭgusto 1868 en Palermo; de 1868 estis lia unua deĵorloko en la polikliniko de Milano.

Ceradini kontribuis gravege koncerne la funkcion de la koro, la morton per drono kaj per enveno de aero en vejnojn. Li publikigis plurajn aĵojn pri la kardiovaskula sistemo. En 1881 li inventis aŭtomatan bloksistemon por fervojoj kio estis premiita ĉe la Unua internacia elektrisma ekspozicio en Parizo.

## Verkoj 
* Meiokardie und Auxokardie. Heidelberg 1869
* Der Mechanismus der halbmondformigen Herzklappen. 1872
* Della Morte da Sommersione e da Introduzione d’aria Nelle Vene. Esperienze e Considerazioni. 1873
* Il Meccanismo delle Valvole Semilunari del Cuore. 1873
* La scoperta della circolazione del sangue: appunti storico-critici. 1876
* Ricerche Critiche ed Esperimentali Intorno al Meccanismo della Circolazione del Sangue. 1876
* Block-Sistema Automatico. Memoria Astratta Dagli atti della Commissione d’Inchiesta sull’esercizio delle Ferrovie Italiane. 1881
* A proposito dei due globi Mercatoriani, 1541-1551; appunti critici sulla storia della geografia. 1894

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 3. Leipzig 1905, p. 840 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* biografio kaj sciencaj agadoj

Kategorio:Fervojaj inĝenieroj
Kategorio:Italaj kuracistoj
Kategorio:Profesoroj
Kategorio:Fiziologoj
1,3-Dioksano

**1,3-Dioksano** aŭ **1,3-dioksano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,3-propanoduolo** kaj **formaldehido**. Ĝi estas senkolora, brulema, toksa likvaĵo, tute solvebla en akvo kaj en preskaŭ ĉiuj nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝia izomero, la 1,4-Dioksano havas pli komercan valoron. 1,3-Dioksano posedas 4 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. 1,3-Dioksano uzatas en kemiaj sintezoj kiel solvanto kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,3-Dioksano** per traktado de **1,3-propanoduolo** kaj **formaldehido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **metanoduolo** per traktado de **1,3-dukloropropano** kaj **metanoduolo**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **kloroetanolo** per traktado de **klorometila metila etero** kaj **kloroetanolo**:

## Vidu ankaŭ
* Oksido

## Referencoj 
Kategorio:Oksidoj