open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
117390 Stephanegendron

'*117390 *Stephanegendron'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Mount Lemmon Survey* elde la Observatorio de Monto Lemmon sur la Monto Lemmon, en Summerhaven, norde de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Stéphane Gendron'', Materiala kaj Termika Inĝeniero ĉe la Kanada Kosma Agentejo (CSA), kiu agas kiel Termika Inĝeniero en la kadro de la projekto OLA : antaŭenirata lidara instrumento provizigata de CSA por la misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Mount Lemmon Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Skalka

**Skalka** povas signifi:

;nomon de municipo
* Skalka (distrikto Hodonín) – municipo en distrikto Hodonín
* Skalka (distrikto Prostějov) – municipo en distrikto Prostějov
* Skalka u Doks – municipo en distrikto Česká Lípa
* Skalka nad Váhom – municipo en Slovakio en distrikto Trenčín

;nomon de lokaj partoj de municipoj
* Skalka (Blíževedly) – parto de municipo Blíževedly en distrikto Česká Lípa
* Skalka (Česká Metuje) – parto de municipo Česká Metuje en distrikto Náchod
* Skalka (Česká Třebová) – parto de municipo Česká Třebová en distrikto Ústí nad Orlicí
* Skalka (Drásov) – parto de municipo Drásov en distrikto Příbram
* Skalka (Hazlov) – parto de municipo Hazlov en distrikto Cheb
* Skalka (Cheb) – parto de urbo Cheb en distrikto Cheb
* Skalka (Nová Bystřice) – parto de urbo Nová Bystřice en distrikto Jindřichův Hradec

;akvajn fluantojn kaj rezervujojn
* Skalka (alfluanto de Bystrica) – rojo en Slovakio, alfluanto de Bystrice
* Skalka (alfluanto de Nytrová) – rojo en distrikto Frýdek-Místek, alfluanto de Nytrová
* Skalka (ĉe Ohrazenice) – fiŝlago norde de Ohrazenice en distrikto Třebíč
* Akva rezervujo Skalka – valbaraĵo sur rivero Ohře en distrikto Cheb

;aliajn
* Skalka (Praga metroo) - stacio de Praga metroo

## Rilataj artikoloj 
* Skála
* Skály
* Skalky
(117395) 2004 YL35

**(117395) 2004 YL35** estas malgranda, malhela troja asteroido de la tiel nomata «Troja Tendaro». Ĝi orbitas, kun ioma klinangulo proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 21-an de decembro 2004 en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, plenumita elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Christian Cimpa

**Christian CIMPA** (naskiĝis 18-an de majo 1965) estas esperantisto ekde 1988.

eta|maldekstra|280px|
Ekde 01.09.1990 kunlaboranto en la Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj en Vieno, li estis kunorganizanto de la 77a UK 1992 en Vieno, kuneldonisto de la revuoj Informilo de IEMW kaj *La dua jarcento* kaj kunlaboranto de la eldonejoj *Pro Esperanto* kaj *Internacia Esperanto-Muzeo*. Parolanto por la Esperanto-redakcio de *Radio Aǔstria Internacia* ekde 1994 (ĝis la fino de la 1990aj jaroj). Li kontribuis per variaj artikoloj al Esperanto aktuell kaj aliaj Esperanto-revuoj. Anstataǔante la malsaniĝintan Helga Farukuoye li instruis Esperanton en Viena popolaltlernejo.

Christian Cimpa tradukis la romanojn Tur-strato 4 (de Hans Weinhengst) kaj *Flugi kun kakatuoj* (de Trevor Steele) en la germanan.

Kategorio:Aŭstraj esperantistoj
Kategorio:Tradukistoj
Aref al-Dajani

Aref Baŝa al-Dajani (en araba: عارف الدجاني‎) (1856 – 14a de Aprilo, 1930) estis araba palestina politikisto kiu servis kiel urbestro de Jerusalemo en 1917–1918.

En 1918, post servi unu jaron kiel urbestro de Jerusalemo, al-Dajani aliĝis al la Administracia Komitato de la Islam-Kristana Asocio (IKA) kaj poste iĝis prezidanto de Jerusalemo kaj poste regiona de la organizaĵo. La Jerusalema Kongreso kunsidis el la 27a de Januaro ĝis la 10a de Februaro, 1919, sub estreco de Aref al-Dajani kaj Izzat Darŭazah. La rezolucio atingita en tiu forumo estis kablosendita al la Pariza Packonferenco je konto de la Araboj de Palestino, postulante nuligon de la nomita Balfura Deklaracio kaj la inkludon de Palestino kiel "integra parto de... la sendependa araba registaro de Sirio ene de Araba Unio, libera de ajna eksterkanda influo aŭ protekto."

Kiel proparolanto de la Jerusalema Kongreso, al-Dajani malakceptis la politikajn proponojn de la Cionismo kaj konsentis akcepti la helpo de Britio kondiĉe, ke tio ne malhelpu la araban suverenecon en Palestino. Li komprenis kaj deziris Palestinon kiel parto de sendependa siria ŝtato regata de Faisal de la Haŝemida familio.

## Notoj 
Kategorio:Jerusalemanoj
Kategorio:Palestinanoj
Kategorio:Palestinaj politikistoj
Historio (rakonto)

***Historio*** *(History)* estas rakonto pri sciencfikcio de Isaac Asimov publikigita unuafoje en 1941 en la marta numero de la revuo *Super Science Stories*.

Ĝi poste estis inkluzivita en la antologio de 1972 *Asimov Story* (*La frua Asimov*).

## Intrigo 
Marsa erudiciulo nomata Ullen faras esplorojn pri la historio de la Tero. John Brewster, eksa studento, diras al li, ke li ĵus membriĝis en la defendo de la Tero post la eksplodo de la milito inter la Tero kaj Venuso. Marsanoj, kun malabunda loĝantaro, evitas partoprenon en konflikto kaj Ullen trovas tian sintenon absurda. Poste, en konversacio kun Grounder en bombo-ŝirmejo dum aviadila atako, Ullen hazarde mencias antikvan Marsan armilon nomatan *skellingbeg.* Kiam li revenas, Brewster akompanas Ullen ĉe fizikisto nomita Thorning en Vaŝingtono, kiu pridemandas lin pri la armilo. Kiel historiisto, Ullen ne konas la teknikajn detalojn, sed li scias, ke la *skelado* povus diserigi objektojn de fero, nikelo kaj kobalto. Thorning sukcesas ekkapti iujn informojn eĉ se, ĉar la marsanoj delonge rezignas pri scienco, ne plu ekzistas sciencaj tekstoj pri la temo.

Kiam la milito komencas iri malbone por la teranoj, Brewster alfrontas Ullen por pli da informoj pri la marsa armilo, eĉ akuzante lin pri rezisto por akiri pli da financoj el la Tera registaro. Fine Ullen cedas kiam Thorning minacas lin bloki sian projekton pri historia esplorado. Li provizas la malprecizajn detalojn, kiujn li memoras pri la armilo, kaj unu el la asistantoj de Thorning rimarkas, ke scienculoj de la Tero laboras pri simila maŝino. Sur ĉi tiu bazo, la Tero sukcesas disvolvi armilon similan al la *skellingbeg*, per kiu ĝi sukcesas gajni la militon, je kies fino, kiel signo de dankemo, la registaro nomas militan muzeon laŭ Ullen, sed Ullen tute ne ŝatas tion.

Kategorio:Libra terminologio
Kategorio:Romanoj
Kategorio:Sciencfikcio
Kategorio:Anglaj libroj
Kategorio:Marso en fikcio
Krzysztof Kosior

**Krzysztof Kosior** (naskiĝis la 24-an de junio 1956) – pola religiosciencisto, specialisto pri budhismo kaj tradicioj de Fora Oriento, doktoro habilita de la homa scienco pri filozofio, altlerneja profesoro de Universitato Maria Curie-Skłodowska en Lublin. 

## Vivo
Krzysztof Kosior studis ĉe profesoro Tadeusz Margul. En la jaroj 2000-2019 estis gvidanto de Religioscienca Fako kaj de Praa Filozofio ĉe la Fakultato de Filozofio kaj Sociologio de UMCS. Doktora disertaĵo pri filozofio, titolita Antinomio de la homa agado. Aksiologio de Th. Szasz kaj R.D. Laing, defendita en 1990. Habilitiĝis en 2000 surbaze de la disertaĵo *Meza vojo en Nikajoj*.

En 2008, krom profesoro Maria Krzysztof Byrski estis unu el du recenzantoj dum atribuado de honora doktoreco de Jagelona Universitato al 14-a Dalai-lamao.

Promociis 17 doktorojn. 

## Elektitaj publikaĵoj
**Aŭtoraj kaj redaktitaj libroj** 
* *Odkrywanie dharmy* (Malkovrado de dharmo), (redaktoro), Daimonion, Lublin 1993
* *Droga środkowa w Nikajach* (Meza vojo en Nikajoj), Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1999
* *Budda* (Budho), Wydawnictwo WAM, Krakovo 2007

**Tradukoj**:

* Erich Fromm, *Dogmat Chrystusa i inne pisma religioznawcze* (Dogmo de Kristo kaj aliaj religiosciencaj verkoj), (kuntradukinto), Wydawnictwo Test, Lublin 1992

## Vidu ankaŭ
* Universala enciklopedio de filozofio

## Eksteraj ligiloj
* Lublinianin recenzentem doktoratu dla Dalajlamy Lublinano kiel recenzinto de honora doktoreco al 14-a Dalai-lamao) wyborcza.pl

Kategorio:Naskiĝintoj en 1956
Kategorio:Polaj filozofoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Polaj religiosciencistoj
Ruhi al-Ĥalidi

**Ruhi al-Ĥalidi** (1864–1913) estis verkisto, instruisto, aktivulo kaj politikisto en la Otomana Imperio inter la fino de la 19-a kaj la komenco de la 20-a jarcento. Li estis nevo de Juzef al-Ĥalidi, kiu estis urbestro de Jerusalemo el 1899 ĝis 1907. En 1908, Li estis unu el tri delegitoj elektitaj por reprezenti Jerusalemon en la nova otomana registaro estrita de la Junaj Turkoj kaj poste iĝis la deputito por estro de la parlamento (1911).

Lia familio estis de historia gento kaj ligita al la Ĥalidia Biblioteko de la Malnova Urbo de Jerusalemo. Li estis interesita pri la franca literaturo, studis en Parizo kaj estis konsulo en Bordozo de la Otomana Imperio. Li studis la hebrean kaj cionismon, kaj kontraŭis tion kiel minaco al la palestinanoj, sed ankaŭ kaj ĉefe al la Otomana Imperio, al kiu li estis tre ligita.

## Notoj 
Kategorio:Jerusalemanoj
Kategorio:Palestinanoj
Kategorio:Palestinaj politikistoj
Kategorio:Otomana Imperio
Jonava

**Jonava** estas urbo en la centro de Litovio. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Jonava, kaj ekde 1995 ĝis 2010 ankaŭ apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Kaŭno. En  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio en  rezultigis loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La urbo Jonava troviĝas 30 kilometrojn nordoriente de Kaŭno, la dua plej granda litova urbo, proksime de la loko, kie la rivereto *Šventoji* fluas en la riveron *Neris*. Ĝi fondiĝis "nur" en 1740 kaj havas kristanan nomon, kiu pli-malpli signifas 'urbo de la sankta Johano'. Tial ĉiujare la festo de la sankta Johano ("Joninės"), kiun en tuta Baltio oni celebras baze de antikvaj paganaj tradicioj multe pli aĝaj ol la kristana influo, en Jonava aparte intense celebriĝas. En 1864 la urbo ricevis urban statuson. 

dosiero:Abraomaskulvietispaminklas.jpg|monumento pri A. Kulvietis
dosiero:Achemos akmuo.jpg|monumenta ŝtonego
dosiero:Fountains in Jonava.jpg|fontanoj antaŭ slabokonstruaĵoj
dosiero:Jonava library.jpg|librejo
dosiero:Jonavos muziejus.jpg|la urba muzeo
dosiero:Santavres fontanai.jpg|fontanoj
dosiero:Jonava, Lithuania - panoramio (4).jpg|kirko de sankta Ana
dosiero:1Jokūbo ba-nyčia iš galo.JPG|la jakoba kirko
dosiero:Sold ollar clock.jpg|moderna suna horloĝo
dosiero:Jonavos paplūdimys2.jpg|natura naĝejo
dosiero:Jonavos kulturos namai.jpg|kultura domo
dosiero:Central stadium of Jonava.jpg|centra stadiono
dosiero:Jonavos traukiniu stotis2.jpg|la fervoja stacio

## Konataj lokuloj 
* Dainius Kreivys (n. en 1970), politikisto, ekonomikisto kaj en du periodoj nacia ministro

## Vidu ankaŭ 
* Jonava (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Distrikto Kaunas
Kategorio:Urboj de Litovio
Historio (unuopaĵo)

***Historio*** estas kanto de la japana muzik-grupo Kalafina, publikigita kiel ilia kvina unuopaĵo la 1-an de julio 2009 .  La kanto estas inkluzivita en la albumo *Ruĝa Luno*, la dua laboro de la grupo. La unuopaĵo pintis je numero 15 en la furorlisto Oricon de plejvenditaj unuopaĵoj en Japanio, vendinte 7.093 kopiojn.  La kanto estis uzata kiel bilda kanto por la dokumenta filmo *Rekishi Hiwa Historia de* NHK .

## Trakoj 
; Unuopaĵa KD SECL-788

# *historio* - 3:38
# *opero* - 5:20
# *historio* (Instrumenta) - 3:38

## Furorlisto 
## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Unuopaĵoj aperintaj en 2009
Kategorio:Unuopaĵoj de Kalafina
Kategorio:Unuopaĵoj j-pop
Paweł Sajdek

**Paweł SAJDEK** (naskiĝis la  en Stalowa Wola) estas pola orientalisto, hindologo, sanskritologo, tradukisto, poligloto. Doktoro de la homa scienco pri la barata literaturscienco, doktoro habilita de la homa scienco pri filozofio, altlerneja profesoro de Pedagogia Universitato en Krakovo. Plurjara lekciisto de Filozofia Fakultato ĉe Katolika Universitato de Lublin "Johano Paŭlo la 2-a" (KUL), esperantisto. 

## Vivo
En la jaroj 1975-1978 studis anglan filologion ĉe Jagelona Universitato. En 1978 komencis samloke hindologiajn studojn en Instituto de Orienta Filologio, kiujn finis en 1988 per defendo de la magistra laboraĵo titolita *Kenopaniṣad na tle innych Upaniszad klasycznych* (Upaniŝado Kena surfone de aliaj upaniŝadoj). En la jaroj 1981-1982 estis stipendiulo de barata registaro en Nov-Delhio. En 1989 komencis labori kiel asistanto en Filozofia Fakultato de KUL, kie lekciis sanskriton. Dum sia tuta laboro en la Katedro de Historio pri Antikva kaj Mezepoka Filozofio okupiĝis ĉefe pri vaste komprenata historio de orienta filozofio: hinda filozofio, ĉina filozofio, islama filozofio kaj mezepoka juda filozofio. 

Ankaŭ lekciis historion de Antikvo kaj filozofion de Mezepoko, gvidis kurson pri tradukado de latinaj tekstoj, ankaŭ eksterprogramajn okupojn pri sanskrito kaj hindia lingvo. Kiel asistanto plurfoje veturis al studsesioj  gvidataj de profesoro Gerhard Oberhammer en Hindologia Instituto de la Universitato de Vieno. En 1999 defendis doktoran disertaĵon *O sposobach bytowania w Brahmasiddhi Maṇḍanamiśry* (Pri manieroj de ekzistado en Brahmao-siddhi de Mandana Miŝra) en Orientalistika Instituto de Jagelona Universitato. De 2001 apartenas al Scienca Societo de KUL, samjare avancis al posteno de adjunkto. En 2012 ĉe KUL akiris habilitiĝon pri filozofio surbaze de la disertaĵo titolita *Spór o słowo. Obrona Mandany Miśry teorii sphoty* (Disputo pri la vorto. Defendo de la signifo-teorio laŭ Mandana Miŝra). Post kvaronjarcento depost sia engaĝiĝo finis laboron en Filozofia Fakultato de KUL, kaj en 2014 komencis labori kiel altlerneja profesoro en Katedralo de Historio pri Antikva kaj Mezepoka Filozofioj ĉe Pedagogia Universitato je la nomo al Komisiono de Nacia Edukado en Krakovo. 

Kune kun d-ro Maciej Stanisław Zięba apartenis al la lastaj laborantoj de la Filozofia Fakultato de KUL, kiuj okupiĝis pri orienta temaro. La esploroj komencitaj de pastro profesoro Franciszek Tokarz.

## Vidu ankaŭ
* *Universala enciklopedio de filozofio*

Kategorio:Polaj filozofoj 
Kategorio:Polaj orientalistoj
Historio (disertaĵo)

***Historio*** estas historia disertaĵo verkita de Johano la 6a Kantakouzeno - bizanca imperiestro de 1347 ĝis 1354 - post 1357 kaj finita la 7an de decembro 1369 . Kolektita en kvar libroj, la verko rakontas la historion de la Bizanca Imperio de 1320 ĝis 1356, kun tre mallongaj aludoj ĝis 1362.

## Enhavo 
La libro malkaŝe festas la agon de Johano la 6a Kantakouzeno: la faktoj ne estas vidataj laŭ neŭtrala maniero, do oni devas legi ilin singarde. Bonŝance, alia historiisto, Nicephorus Gregora, ankaŭ ampleksis la historian periodon alfrontitan de la antaŭa basileus, korektante la erarojn de Johano per sia laboro kaj ankaŭ plivastigante la historian periodon. La Rakonto de Johano havas la meriton esti bone aranĝita kaj homogena, montrante la okazaĵojn grupigitaj ĉirkaŭ ĝia aŭtoro; sed la informoj kelkfoje mankas pri aferoj, kiuj ne rekte koncernas la verkiston. Kiel ĉiuj tiutempaj bizancaj kronikoj, la teksto estas memoraĵa, ligita al la vivo de la kortego, el kiu Johano la 6a Kantakouzeno estis parto ekde 1328 .

La *historio* de Johano la 6-a ankaŭ parolas pri la granda epidemio de nigra pesto, kiu disvastiĝis tra la Bizanca Imperio inter 1347 kaj 1348, evento kiu dekumis la loĝantaron, pli urbanizitan ol aliaj landoj, de la jam ŝanceliĝema sed popolriĉa Imperio, afero ankaŭ konfirmita de Nicephorus Gregora. En Konstantinopolo mortis la ok naŭonoj de la loĝantoj.

La *Historio* de Johano la 6a Kantakouzeno estis la unua bizanca verko tradukita en Francio de Ludoviko la 14-a, publikigita en 1645, kie kun Tillemont kaj Du Cange komenciĝis la laboro de klasifiko kaj eldono de bizancaj historiografiaj fontoj, nomata *Corpus scriptorum historiæ byzantinæ*, sub la patroneco de Colbert.

## Bibliografio 
*
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Lerntaksado
Kategorio:Historiaj libroj
Kategorio:Universitato
Kategorio:Bizancaj verkistoj
Soraoj

alternative=Soraa pentraĵo|eta|330ra|Soraa pentraĵo.

**Soraoj** (aŭ popolo soraa, savara aŭ sabara) estas indiĝenoj de aŭstralazia lingvaro vivanta en Odiŝo (Barato) kaj nombris 535 000 personojn en 2011. La soaroj estas grandaj marŝemuloj, grimpemuloj kaj ĉasistoj. Ilia pentrarto iom similas al tiuj de la varloj (en: *Warli*).

## Vidu ankaŭ 
* Arto de Barato

## Referencoj 
Kategorio:Odiŝo
Kategorio:Barato
Kategorio:Pentrado
Kategorio:Arto de Barato
Iŝ-Boŝeto

**Iŝ-Boŝeto**, aŭ *Ish-bosheth* (en hebrea: אִֽישְׁבֹּשֶׁת‎, ʼIšbošet), nomita ankaŭ Eŝbaal (אֶשְׁבַּעַל‎, Ešbāl; ankaŭ Iŝbaal) estis la filo de la reĝo Ŝaul kaj la dua reĝo de la Reĝlando Israelo. Laŭ la rakonto de la Biblio, li estis proklamita reĝo post lia patro kaj fratoj estis mortigitaj en la Batalo de Gilboa. Tamen post tio la Tribo de Jehuda disiĝis sub la estreco de la reĝo Davido.

## Bibliografio 
* Bright, John (2000). A History of Israel. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-664-22068-6.
* Garfinkel, Yosef; Ganor, Saar; Hasel, Michael G. (2018). In the Footsteps of King David: Revelations from an Ancient Biblical City. Thames & Hudson. ISBN 9780500774281.
* Margalith, Othniel (1994). The Sea Peoples in the Bible. Otto Harrassowitz Verlag. ISBN 978-3-447-03516-3.

Kategorio:Historio de Israelo
Kategorio:Reĝoj de Antikvaj Izraelo kaj Judio
Kategorio:Bibliaj personoj
Yitzhak Aharonovich

**Yitzhak AHARONOVICH** (EN hebrea: יצחק אהרונוביץ'‎, 22an de Aŭgusto 1950) estas israela negocisto kaj iama politikisto. Li servis kiel membro de la Knesset por la naciisma partio "Yisrael Beiteinu" inter 2006 kaj 2015, kaj ankaŭ tenis la postenojn de Ministro de Turismo kaj Ministro de Publika Sekureco. Li estas nuntempe proparolanto de la entrepreno por fabrikado de armiloj nome "IMI Systems".

Antaŭe li estis policano de landlimoj, ekzemple dum la Milito de Jom Kippur en 1973 en la landlimo de Libano. Poste li havis altajn postenojn policajn kaj en Usono (kiel reprezentanto de la israela polico) kaj en Cisjordanio.

Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Yosef Ahimeir

**Yosef "Yossi" AHIMEIR** (en hebrea: יוסף "יוסי" אחימאיר‎, 19a de Majo 1943) estas israela ĵurnalisto kaj iama politikisto, redaktoro de la hebrelingva ideologia gazeto - "Ha-Umma". Ekde Aprilo 2005 li estas ankaŭ la ĝenerala direktoro de la Instituto Jabotinsky de Israelo. Nuntempe, Ahimeir estas membro de la direktoraro de Yad Vashem kaj de la Internacia Stabanaro de Guberniestroj de la Universitato Ariel de Samario.

Li estis politikisto de la dekstra partio Likud. En 1984 li iĝis helpanto de la ĉefministro Jicĥak Ŝamir. En 1988 li estis nomumita Direktoro de la oficejo de la ĉefministro, postenon kiun li tenis ĝis Ŝamir perdis la balotadon de 1992.

Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Valence-Ville (stacidomo)

**Valence**, plennome **Valence-Ville** estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -  kaj  - , situanta en  , en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV kaj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Valence - Moirans (908000).

## Vidu ankaŭ 
* Valence (Drôme)
* Valence TGV (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare Valence centre ville  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Drôme
Kategorio:Valence (Drôme)
Guéret (stacidomo)

**Guéret** estas franca stacidomo sur linioj Montluçon -  kaj  - Guéret, situanta en  Guéret, en departemento Creuse, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Montluçon - Saint-Sulpice-Laurière (702000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Saint-Sébastien - Guéret (704000).

## Vidu ankaŭ 
* Guéret

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Creuse
Kategorio:Guéret
David Yellin

**David YELLIN** (en hebrea: דוד ילין‎; 19a de Marto, 1864 – 12a de Decembro, 1941) estis instruisto, esploristo de la hebrea lingvo kaj literaturo, politikisto kaj unu el la estroj de Jiŝuv, nome la palestinaj judoj antaŭ la fondo de Israelo, la fondinto de la unua Hebrea Lernejo por Instruistoj, unu el la fondintoj de la Komitato por la Hebrea Lingvo kaj de la Sindikato de Instruistoj de Israelo, kaj de la jerusalema kvartalo Ziĥron Moŝe, tiam de nereligiaj instruistoj, nun de ortodoksaj konservativaj Ĥaredoj.

Li ankoraŭ tre juna redaktis pionirajn gazetojn. En 1890 li fondis la Komitaton por la Hebrea Lingvo kun Eliezer Ben-Jehuda, Chaim Hirschensohn, Ze'ev Yavetz, Abraham Moses Luncz, Yaakov Meir kaj Yechiel Michael Pines. En 1953 la Akademio de la Hebrea Lingvo estis establita sur la bazo de tiu komitato.

En la 1900-aj jaroj li estis partianoj de la Otomana Imperio kaj tute defendis la inkludon de Palestino en tiun enton kie judoj povis estis senprobleme akceptita de la otomana regado. En 1917 dum la Unua Mondmilito Yellin kaj aliaj cionistaj estroj estis ekzilitaj al Aleksandrio. Post la publikigo de la Balfour-deklaro, kaj Mandata Palestino establiĝis sub la Britia regado, Yellin ekdefendis la dividon de Jerusalemo en apartaj municipoj.

En 1925, kiam malfermiĝis la Hebrea Universitato de Jerusalemo, li estis invitita instrui hebrean gramatikon kaj mezepokan hebrean poezion. En 1936 li estis nomumita profesoro de literaturo en la universitato. Yellin verkis nombrajn librojn pri lingvo, historio kaj mezepoka literaturo.

Yellin estis unu el la plej gravaj fakuloj en la procezo de revivigo de la hebrea lingvo, kaj partikulare aktiva por la stampado de neologismoj. Malkiel Eliezer Ben-Jehuda, kiu emis uzi arabajn vortojn por krei hebreajn neologismojn, Yellin preferis uzi nur klasikajn hebreajn fontojn. Li estis partikulare interesita en bibliaj hapaksoj, kies signifoj ne ĉiam klaras, kaj li reuzis ilin, foje ŝanĝante siajn signifojn. Por ekzemplo, li reuzis la vorton "minzar", kiu aperas en la libro de Nahum, kaj probable signifas "reĝo", por signifi monaĥejon (pro asocio kun la vorto nazir, monako). Aliaj vortoj kiuj li kreis, kaj kiuj iĝis oftaj en Moderna hebrea estas vortoj por fotografio (צילום), ŝerco (בדיחה), agrikulturisto (חקלאי), aktoro (שחקן), kaj aliaj.

## Notoj 
Kategorio:Israelaj instruistoj
Kategorio:Judaj gramatikistoj
Kategorio:Judaj lingvistoj
Kategorio:Judoj kaj judismo en Mezoriento
Kategorio:Hebrea lingvo
(117404) 2005 AC9

**(117404) 2005 AC9** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Troja Tendaro ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Meir Pa'il

'''Meir Pa'il''' (‎‎; la 19-an de junio 1926 – la 15-an de septembro 2015) estis israela kolonelo, politikisto kaj milit-historiisto.

Li estis membro de Haganah kaj de ties elita unuo Palmaĥ. Li partoprenis en kontraŭleĝa enmeto de judoj en Palestinon el Libano kaj Sirio, kaj en diversaj operacoj de terorismo. Dum la Arab-israela milito de 1948 li militservis en Negevo. En la 1970-aj jaroj li estis politikistoj de maldekstra partio Moked.

Kategorio:Israelaj historiistoj
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Judaj verkistoj
Kategorio:Judaj socialistoj
Avraham Burg

**Avraham "Avrum" BURG** (, la 19-an de Januaro 1955) estas israela verkisto, politikisto kaj negocisto: li estis membro de la Knesset, proparolanto de la Juda Agentejo por Israelo, prezidanto de la Knesset, kaj provizora Prezidanto de Israelo. Li estis la unua prezidanto de la Knesset naskiĝinta en Israelo post la sendependigo en 1948. Membro de la Laborpartio kiam li estis membro de la Knesset, Burg anoncis en Januaro 2015, ke li estis aliĝinta al la pli maldekstra koalicio Ĥadaŝ.

Li estis leŭtenanto en la militservo. Li gradiĝis el la Hebrea Universitato de Jerusalemo per grado en sociaj sciencoj. En la 1980-aj jaroj li estis aktivulo en maldekstraj movadoj kaj en Pacon Nun.

Dum sia partopreno en la Juda Agentejo por Israelo, li laboris por rekuperi propraĵojn rabitajn el judoj dum la Holokaŭsto kaj aliaj okazintaĵoj.

## Notoj 
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Blois - Chambord (stacidomo)

**Blois**, plennome **Blois - Chambord** estas franca stacidomo sur linioj Paris-Austerlitz - , Pont-de-Braye - Blois kaj  - Blois, situanta en  Blois, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités 100% Éco, Interloire kaj  Centro-Valo de Luaro.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Pont-de-Braye - Blois (559000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Villefranche-sur-Cher - Blois (591000).

## Vidu ankaŭ 
* Blois
* Kastelo de Chambord

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Loir-et-Cher
Kategorio:Blois
József Széll (departementestro)

**József Széll** [jOĵef sEl], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plennome **Széll József Antal** estis hungara departementa oficisto, parlamenta deputito, bienulo. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *dukai kaj szentgyörgyvölgyi* [sentdjordjvoldji], liaj ambaŭ filoj estis Kálmán Széll kaj Ignác Széll.

József Széll naskiĝis la  en Bucsu, li mortis la  en Szombathely.

## Biografio 
József Széll akiris diplomon en Jura Akademio (Győr). Inter 1842-1848 li estis subdepartementestro de Vas (historia departemento), ekde 1844 ankaŭ parlamentano. Dum la hungara revolucio de 1848 li denove estis elektita parlamentano, sed en la sekva jaro li jam ne apogis tiun parlamenton. Ekde 1850 dum la politika subpremado li forlasis la politikon kaj li okupiĝis nur pri la familia bieno. Tamen li havis amikan rilaton kun Ferenc Deák. En 1861 la politiko mildiĝis (ne estis diktatora), li denove estis subdepartementestro, inter 1865-1867 denove parlamentano, de 1867 ĝismorte li estis departementestro. Li edziĝis en 1842 en Rábahídvég, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1843-1851.

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/Sz%C3%A9ll_J%C3%B3zsef_(f%C5%91isp%C3%A1ni_helytart%C3%B3))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
August Possecker

eta|Inter la granda gamo ekspozicia troviĝas teretaĝe en la erfurta naturhistoria muzeo ankaŭ aferoj de Possecker
**August POSSECKER** ( en Marbach;  en Erfurto) estis germana kolektisto de fosilioj kaj dungito de la administrado municipa erfurta.

## Vivo 
Post falo de du filoj dum la Unua mondmilito Possecker piuliĝis kaj deĵoris longe ĉe la komunumoj de la aŭgustenana kaj lutera kirkoj de Erfurto. Li kolektis fosiliojn de triaso turingia kaj famiĝis antaŭ ĉio pro sia ampleksega kolekto de konko-kalkaĵoj.

Al la muzeoj de Stuttgart, Jena, Halle (Saale), Braunschweig, Aschersleben kaj Berlin li senkomisiite transdonis multajn aferojn. Kune kun Victor Julius Franz kaj Ernst Stolley li korespondis pri *çeratitidae*. Alwin Langenhan, Albert Reichardt, Siegfried Rein, la paleontologo Hans Werner Rothe, la geologo Martin Schmidt kaj Anton Schrammen desegnis fosiliojn el la possecker-aj kolektaro en verkoj siaj.

Parto de aferoj liaj troviĝas ankaŭ en la Naturhistoria Muzeo de Erfurto. Aliaj partoj (i.a. *Ceratites luzifer* Rothe 1955) kuŝas post akiradoj de la Hans-Werner-Rothe-kolekto en la kunmetitaĵaro de Otmar Kleindienst (1938–2015) en Ochsenfurt-Kleinochsenfurt.

## Honoroj 
Hans Werner Rothe nomis por honoro de Possecker la objekton *Ceratites posseckeri* Rothe 1937.

## Literaturo 
* Albert Reichardt: *Geologie der Umgebung Erfurts.* Verlag der Keyser'schen Buchhandlung, Erfurt 1922
* Siegfried Rein kaj Gerd-Rainer Riedel: *Die Ceratitensammlung POSSECKER am Naturkundemuseum Erfurt.* In: Veröffentlichungen Naturkundemuseum Erfurt, 4, Erfurt 1985, p.&nbsp;83–88
* Siegfried Rein: *In memoriam August POSSECKER.* In: Veröffentlichungen Naturkundemuseum Erfurt, Erfurt 1996, p.&nbsp;8–14
* Hans Werner Rothe: *August Possecker und seine Ceratiten.* In: Berichte der Westthüringer Heimatvereinigung, 5, Taf. I – III, Langensalza 1937, p.&nbsp;7–20

Kategorio:Fosilioj
Kategorio:Paleontologoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Uzi Baram

**Uzi BARAM** (en hebrea: עוזי ברעם‎, 6a de Aprilo 1937) estas israela iama politikisto, kiu servis kiel membro de la Knesset inter 1977 kaj 2001, kaj estis Ministro de Turismo kaj Ministro de Internaj Aferoj en la 1990-aj jaroj.

Ankaŭ lia patro Moŝe Baram estis membro de la Knesset kaj dufoje ministro. Uzi gradiĝis en politika scienco kaj sociologio el la Hebrea Universitato de Jerusalemo.

Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Dalia Itzik

[eta|250px|maldekstre|Dalia Itzik kun la usona prezidento [George W. Bush kaj Shimon Peres.]]
**Dalia ITZIK** (en hebrea: דליה איציק‎ Dalya Itsik; 20a de Oktobro 1952) estas iama israela politikisto kiu estis membro de la Knesset por la centra politika partio Kadima. Ŝi antaŭe jam estis plenuminta kelkajn ministeriajn postenojn, kaj la 4an de Majo 2006 iĝis la unua virino prezidanto de la parlamento Knesset, kaj tial estis provizora Prezidento de Israelo el Januaro al Julio 2007.

## Notoj 
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Jerusalemanoj
117413 Ramonycajal

'*117413 *Ramonycajal''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la hispana amatora astronomo Juan Lacruz elde la Observatorio de La Cañada en Avilo (Hispanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la hispana histologo Santiago Ramón y Cajal (1852–1934), naskiĝinta en Petilla de Aragón, (Navaro), kiu ricevis la Nobel-premion pri fiziologio aŭ medicino 1906 pro sia laboro pri la strukturo de la nerva sistemo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Juan Lacruz
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Angelus de Jerusalemo

Sankta **Angelus** (en itala '''Sant'Angelo'* ; n. la 2-an de marto 1185, m. la 5-an de majo 1225) estis katolika konvertito el Judismo kaj pastro de la Karmelanoj. Li kaj lia ĝemela frato Johano (, *Joĥanan'') estis konvertitaj al kristanismo fare de sia patrino kaj samtempe ili iĝis monaĥoj de la Karmelanoj. Sed, male al sia frato, li retiriĝis al la dezerto kiel ermito post sia ordenigo. Poste li revenis por iri al Italio kristanigi kaj renkontiĝi kun la papo Honorio la 3-a, kiu estis papo (de la 18-a de julio 1216 ĝis la 18-a de marto 1227) por ke tiu aprobu novan regularon por la Karmelanoj.

Lia festotago estas la 5-a de majo. Interalie li estas la kristana patrono de la italaj komunumoj Licata (kie li mortis) kaj Licodia Eubea.

eta|maldekstre|Pentraĵo de ĉirkaŭ 1667 fare de Antonio de Pereda.

## Referencoj 
Kategorio:Monaĥoj
Kategorio:Konvertitoj al katolikismo
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Jerusalemanoj
Egipta muzeo

La termino **Egipta muzeo**

povas interalie aludi al la sekvaj vikipediaj artikoloj:
[eta|la [Egipta muzeo en Kairo]]

* Rozkruca Egipta Muzeo en San Jose, Kalifornio, Usono,
* Egipta Muzeo de Berlino, parto de la *Neues Museum*,
* Egipta Muzeo de Bonno, arkeologia muzeo de la Bonna universitato, Germanio
* Muzeo de Egiptio en Torino kaj ne laste la

* Egipta muzeo en Kairo.
Adèle Geras

**Adèle GERAS** (15a de Marto 1944) estas angla verkistino de porinfana literaturo por infanoj, junuloj kaj plenkreskuloj.

Ŝi naskiĝis en Jerusalemo en la epoko de la Mandata Palestino, ĉar ŝia patro servis por la kolonia servo, kaj tiel la familio vivis ankaŭ en Niĝerio, Kipro, Tanganiko, Gambio kaj Brita Norda Borneo por mallonge. Ŝi studis en Anglio kaj elstaris kiel aktorino kaj kantistino, sed ŝi preferis dediĉi sin al verkado.

La unua libro de Geras estis ''Tea at Mrs Manderby's*, kiu estis publikigita en 1976. Ŝia unua romano estis *The Girls in the Velvet Frame*. Ŝi verkis pli ol 95 librojn por infanoj, junuloj kaj plenkreskuloj. Aliaj verkoj estis *Troy*, *Ithaka*, *Happy Ever After*, *Silent Snow*, *Secret Snow*, kaj *A Thousand Yards of Sea*. Ŝiaj romanoj por plenkreskuloj estas jenaj: *Facing the Light*, *Hester's Story*, *Made in Heaven*, kaj *A Hidden Life''.

## Notoj 
Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Kategorio:Verkistinoj
Egipta Muzeo de Bonno

La **Egipta Muzeo de Bonno** () estas arkeologia muzeo por antikvaĵoj de antikva Egiptio situanta en Bonno, Germanio. Ĝi prezentas elekton de la plej grava kolekto de originalaj objektoj el Antikva Egiptio en Nordrejn-Vestfalio.

La Bonna Egipta Muzeo estis fondita en 2001. La kolekto devenas de la 19-a jarcento kaj antaŭe estis parto de la *Akademisches Kunstmuseum* (do "akademia muzeo pri arto"). Grandaj partoj de la kolekto estis detruitaj en la dua mondmilito. Hodiaŭ la kolekto konsistas el ĉirkaŭ 3.000 objektoj. 

La muzeo estas parto de la Universitato de Bonn. Regulaj specialaj eventoj kaj infanaj ekskursoj okazas en la muzeo.

## Eksteraj ligiloj 
*  (), jen ankaŭ informoj anglaj

## Vidu ankaŭ 
* Egipta muzeo

[eta|maldekstra|400px|ĉefa universitata konstruaĵo de la [Bonna Universitato - en flanka alo dekstre situas la egipta muzeo]]

Kategorio:Arkeologiaj muzeoj en Germanio
Kategorio:Bonna Universitato
Egipta Muzeo de Berlino

[eta|busto de [Nefertito]]
La **Egipta Muzeo de Berlino** () gastigas unu el la plej gravaj mondaj kolektoj de historiaj objektoj de antikva Egiptio, inkluzive de la ikoneca busto de Nefertito. Ekde 1855, la kolekto estas parto de la *Neues Museum* ("Nova Muzeo") en la Muzea Insulo de Berlino, kiu remalfermiĝis post renovigado en 2009.
 
## Historio 
eta|maldekstre|300px|
La muzeo ekestis en la 18-a jarcento el la reĝa arta kolekto de la reĝoj de Prusio el la dinastio de Hohencolernoj. Alexander von Humboldt rekomendis krei egiptan sekcion, kaj la unuaj objektoj estis alportitaj al Berlino en 1828 sub la reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a. Komence loĝigita en la palaco *Monbijou*, la departemento estis estrita de la triesta komercisto *Giuseppe Passalacqua* (1797–1865), kies ampleksaj kolektoj estis la bazo de la kolekto. Prusa ekspedicio al Egiptio kaj Nubio gvidata de *Karl Richard Lepsius* en 1842–45 alportis pliajn pecojn al Berlino.

En 1850, la kolektoj translokiĝis al ĝia aktuala hejmo en la "Nova Muzeo", konstruita laŭ planoj projektitaj de *Friedrich August Stüler*. La Busto de Nefertito, malkovrita dum la elfosadoj de *Ludwig Borchardt* en Amarna, estis donacita al la muzeo de la entreprenisto *Henri James Simon* en 1920; ĝi rapide fariĝis ĝia plej konata ekspoziciaĵo. Post la Dua Mondmilito, dum kiu la "Nova Muzeo" estis forte damaĝita de la strategia bombado, la kolektoj estis dividitaj inter Orienta kaj Okcidenta Berlino. La ĉefa parto restis en Orienta Berlino kaj montriĝis ĉe la muzeo *Bode*, dum tiuj artefaktoj evakuitaj al Okcidenta Germanio, inkluzive la Nefertitan Buston, revenis al Okcidenta Berlino. De 1967 ĝis 2005, ĉi tiuj aĵoj troviĝis en egipta muzeo vidalvide al palaco Charlottenburg. La tuta kolekto rekuniĝis post la reunuiĝo de Germanio, kiam ĝi revenis al la Muzea Insulo. 

## Kolekto 
La kolekto enhavas artefaktojn datantajn de inter 4000 a.K. (la antaŭdinastia epoko) ĝis la periodo de Roma regado, kvankam plej multaj devenas de la regotempo de Aĥnaton (ĉirkaŭ 1340 a.K.). 

## Galerio 

Dosiero:Nefertiti bust (front).jpg|
Dosiero:Nefertiti Standing-striding Berlin.jpg|
Dosiero:UnfinishedStatueOfAmarnaPrincess.png|
Dosiero:ReliefPortraitOfAkhenaten02.png|

Dosiero:Tai-tai, the priest.jpg|
Dosiero:Akhenaten, Nefertiti and their children.jpg|
Dosiero:QueenTiy01-AltesMuseum-Berlin.png|
Dosiero:GreenHead01-AltesMuseum-Berlin.png|

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* Egipta muzeo

Kategorio:Arkeologiaj muzeoj en Germanio
Kategorio:Muzeoj en Berlino
Kategorio:Muzeoj fonditaj en la 19-a jarcento
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1828
Shmuel Tamir

**Shmuel M. TAMIR** (en hebrea: שמואל תמיר‎, Shmuel Katznelson; 10a de Marto 1923 – 29a de Junio 1987) estis elstara israela luktanto por la sendependeco de Israelo, advokato kaj membro de la Knesset. Post sukcesa kariero luktante kontraŭ Britio li estis membro de la Knesset el 1965 ĝis 1980, kaj estis Ministro de Justico en la registaro de Menachem Begin el 1977 ĝis 1980. Heroo de Jiŝuv kaj "Eretz Yisrael" Tamir estis arda kontraŭ-Naziisma aktivulo kiu starigis jurajn kazojn por persekuti la fifarantojn de Holokaŭsto kaj aliajn militkrimulojn. Tamir estis membro de politikaj partioj kaj koalicioj de naciismaj tendencoj.

Li devenas el familio de gravuloj de la lukto por la sendependigo kaj starigo de la Ŝtato Israelo. El 1944 ĝis 1947 li partoprenis en terorisma agado de Irguno kontraŭ la britia regado kaj en 1947 estis ekzilita de tiu al Kenjo kaj tie finigis siajn studojn pri juro. Kiel politikisto li aktivis en diversaj partioj inter la dekstro kaj la centro.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Katz, Shmuel (1968). Days of Fire. London: W H Allen.
* Kimche, John; Kimche, David (1960). Both Sides of the Hill: Britain and the Palestine War. London: Secker and Warburg.
* Patterson, Lt-Col. J.H. (1946). With the Zionists in Gallipoli. London: Hutchinson.
* Warhaftig, Robert (1988). Refugee and Survivor. Jerusalem.
* Wistrich, Robert S. (1945). Terms of Survival: The Jewish World since 1945. London.
* Yadin, Yigael (1966). Massada. London: Weidenfeld & Nicolson.

Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Nurit Zarchi

**Nurit ZARCHI**  ( (naskiĝis la 19-an de oktobro 1941 / 28-an de *tiŝri* 5702 H.K. en Jerusalemo) estas israela verkistino kaj poetino de porinfana literaturo kaj por plenkreskuloj.

Ŝia patro estis la ankaŭ verkisto Israel Zarchi, kiu mortis kiam ŝi estis ses-jaraĝa; post kio ŝi estis edukita en la kibuco Geva. Ŝi finigis mezlernejon en Ein Harod. Post sia militservo, ŝi faris studojn pri psikologio en la Hebrea Universitato de Jerusalemo. Ŝi gradiĝis en literaturo kaj filozofio en la Universitato de Tel-Avivo.

Zarchi publikigis multajn poemojn en porinfanaj gazetoj. Ŝi estis ĵurnalisto por Jediot Aĥronot. Ŝi publikigis pli ol cento da libroj de porinfana literaturo, poezio, prozo kaj esplorado.

## Kelkaj verkoj 
* *Otobiographya Shell Delet* (2018)
* *Balua* (2016)
* *Ahavata Shell Rosie Postil* (2014)
* *Bezel Gvirtenu* (2013)
* *Ani Ohev Lishrok Ba-Rehov* (1967)
* *Kaf Etz U-Kdera Shtuha* (1969)
* *Avigail Me-Har Ha-Melakhim* (1989)
* *Amori Asig Atusa* (1992)
* *Tinturu, A Tiny Elephant* (1996), origine *Tinturu Pila Ketana Meod* (1993)
* *Miligram* (1997)
* ''Cristabella O Sh'ela L'Rembrandt* (1997)
* *Ketem Keter Ketchup Ahava* (1998)
* *Ha-Ritzpa Mitnadnedet* (2003)
* *Sipur Lo Shimushi* (2003)
* *Pa'am Haya Ve-Pa'am Lo'' (2004)

## Notoj 
Kategorio:Israelaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Kategorio:Israelaj poetoj
Kategorio:Israelaj ĵurnalistoj
Andrew Bell

eta|Lernejo ''Dr. Bell's School*, strato *Great Junction Street* en Leith
**Andrew BELL** (naskiĝinta en 1753 en St. Andrews ĉe Fife, mortinta la  en Cheltenham) estis skota teologo.

## Vivo 
Post studoj en sia naskiĝurbo li estis episkopa pastoro (Anglikana Komunio) en Leith de kie li iris kiel instruisto pri fiziko al Ĉenajo kie li paralele animzorgantis kaj ekde 1789 gvidis orfejon soldatan en Egmore apud Ĉenajo. La mizero de la lernantoj igis lin instruiĝi la lernantojn fare de pli oldaj lernantoj trejnitaj, metodo kiun li angle nomis *monitorial system of tuition*.

Reveninte en 1797 en la Unuiĝintan Reĝolandon li eldonis: »An experiment in education made in the Male Asylum of Madras« (Londono). Li ricevis prebendon de ĉe Abatejo Westminster kaj nomumitis gvidanto de Sherburne-hospitalo en la Grafujo Durham. Sed oni multe pli atentis laboron lian kiam la kvakero Joseph Lancaster praktikis similajn instrumanierojn en lernigejoj de la malkonsentulaj komunumoj. La anglikana klerikaro ekde 1807 komencis jesi la novajn metodojn de Bell kaj helpis fondi la societon »National society for promoting the education of the poor in the principles of the Established Church throughout England and Wales« (Nacia societo por antaŭenigi edukadon de malriĉuloj laŭ la principoj de la Establita eklezio tra Anglujo kaj Kimrujo) . Fine pli ol 1000 lernejoj dependis de tiu ĉi samideana klubo. Siajn havaĵojn de pli ol 120 miloj da pundoj Bell distribuis por bonfaraj agadoj.

Krome li verkis i.a. »Elements of tuition« (1812) (Elementoj de instruado) kaj »The wrongs of children« (1819) (La eraroj de infanoj).

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon'', volumo 2. Leipzig 1905, p. 608 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Britaj pedagogoj
Kategorio:Britaj teologoj
Géza Szénási

**Géza Szénási** [sEnAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szénási Géza** estis hungara ĉefprokuroro, ambasadoro.

Géza Szénási naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Szénási doktoriĝis el ŝtatscienco en Reĝa Universitato Péter Pázmány en 1943. Post fino de la milito li estis policano kaj aliĝis al la komunistoj. En 1951 li akiris plian fakdiplomon, poste li estis juristo en ŝtata entrepreno. Post fiasko de la Hungara revolucio de 1956 li tuj aliĝis al la Hungara Socialista Laborista Partio, poste li estis la ĉefa prokuroro 19 jarojn, poste ekde 1975 li estis ambasadoro en Sofio ĝismorte. Li ricevis premiojn inter 1948-1960.

## Lia libro 
* *A törvényesség őrhelyén* (1958)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj prokuroroj
Kategorio:Hungaraj ambasadoroj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Naomi Chazan

**Naomi CHAZAN** (en hebrea: נעמי חזן‎, 18a de Novembro 1946) estas israela akademiano, aktivulo kaj politikisto. Kiel membro de la leĝofara instanco, Chazan estis defendanto de la homaj rajtoj, la virinaj rajtoj kaj la protektadon al la konsumantoj. Chazan estis prezidanto de la Nova Israela Fonduso.

Ŝia patro estis ambasadoro en Usono kaj ŝia patrino laboris en la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj kaj estis membro de la Knesset. Naomi studis en la Universitato Kolumbio kaj en la Hebrea Universitato de Jerusalemo. Ŝi iĝis profesoro pri politika scienco, specializita en politiko de Afriko, en 1994. El la 1980-aj jaroj ŝi apogis la lukton por la virinaj rajtoj kaj estis ambasadorino en internaciaj virinkonferencoj. En la 1990-aj jaroj estis parlamentanino en la grupo de la maldekstra partio Meretz.

## Verkoj 
Ŝi aŭtoris aŭ eldonis jenon:
* An Anatomy of Ghanaian Politics: Managing Political Recession, 1969-1982 (Westview Press, 1983, ISBN 0-86531-439-X)
* Ghana: Coping with Uncertainty (Westview Press, 1986, ISBN 0-86531-369-5), kun Deborah Pellow
* Coping with Africa’s Food Crisis (Lynne Rienner Publishers, 1988, ISBN 0-931477-84-0), kun Timothy M. Shaw
* The Precarious Balance: State and Society in Africa (Westview Press, 1988, ISBN 0-8133-0968-9), kun Donald Rothchild
* Politics and Society in Contemporary Africa (Lynne Rienner Publishers, 1988, ISBN 0-333-46838-4), kun Robert Mortimer, John Ravenhill, kaj Donald Rothchild; represita en 1992 (ISBN 1555872832) kaj 1999 (ISBN 155587679X)
* Irredentism and International Politics (Lynne Rienner Publishers, 1991, ISBN 1-55587-221-2)
* Civil Society and the State in Africa (Lynne Rienner Publishers, 1994, ISBN 1-55587-360-X), kun John W. Harbeson kaj Donald Rothchild
* The Early State in African Perspective: Culture, Power and Division of Labor (Brill Academic Publishers, 1997, ISBN 90-04-08355-3), kun S.N. Eisenstadt kaj Michel Abitbol

## Notoj 
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Jerusalemanoj
Miklós Szemere (diplomato)

**Miklós Szemere** [miklOŝ semere], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szemere Miklós** estis hungara diplomato, parlamenta deputito, ĉambelano. Lia nobela antaŭnomo estis *szemerei*.

Miklós Szemere naskiĝis la  en Kisazar (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Malé Ozorovce en Slovakio), li mortis la  en Vieno.

## Biografio 
Miklós Szemere lernis en Miskolc, Sárospatak kaj Vieno, poste li studis en Ĝenevo, Oksfordo, Reĝa Akademia Liceo de Kolozsvár, fine li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Post siaj studoj li estis diplomato en Parizo, Romo kaj Sanktpeterburgo, dum li estis kartludisto kaj ĉevalvetkuristo. Pro la skandaloj li hejmenvenis en 1891 kaj okupiĝis pri ĉevalvetkuro, kartludo, celpafado, skermo. Inter 1901 kaj 1910 li estis parlamentano. Li ricevis kelkajn medalionojn pro la diplomataj servoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Fair play* (1896)
* *Ave Caesar* (ankaŭ germane, 1906)
* *Általános választójog – nők nélkül* (1912)
* *Szemere Miklós külpolitikai nyilatkozatai. 1903-1918.* (1918)

## Memorigiloj 
* strato en Budapeŝto
* 2 loĝkolonioj en Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 5-a punkto)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ĉambelanoj
ASD Catania Beach Soccer

La **Associazione Sportiva Dilettantistica Catania Beach Soccer** estas la unua teamo de stranda futbalo de Katanio. La klubo havas sian sidejon en Gravina di Catania (CT).

## Historio 
Fondita en 2004 por Giuseppe Bosco, kun Stefano Musumeci trejnisto, ĝi tuj partoprenis en la konkurso de la Serio Al. La unuan jaron ĝi gajnis la Pokalon Italio.

## Sukcesoj 
La Catania Beach Soccer sukcesis multajn venkojn, estas la plej titolita klubo el Italio.

* **Konkurso de Serio** **A** 15px

2 (2008 kaj 2018)

* **Pokalo Italio** 15px

4 (2004, 2005, 2018, 2019)

* **Itala superpokalo** 8px

4 (2006, 2007, 2009, 2016)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

* retejo Lega Nazionale Dilettanti

## Referencoj 
 

Kategorio:Sporto en Sicilio
Kategorio:Stranda futbalo