open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Almira

***Almira, Königin von Castilien*** ("Almira, reĝino de Kastilio", HWV 1; kompleta titolo: *Der in Krohnen erlangte Glücks-Wechsel, oder: Almira, Königin von Castilien*) estas la unua opero de George Frideric Handel, komponita kiam li estis 19-jaraĝa. Ĝi estis por la unua fojo ludita en Hamburgo en januaro 1705.eta|Juna Handel, pli malpli en la epoko de kompono de *Almira*.Pri la temo itallingva libreto estis verkita de Giulio Pancieri en Venecio por la opero de 1691 de Giuseppe Boniventi nome ''L'Almira*. La germanlingva traduko uzata de Handel estis farita de Friedrich Christian Feustking. La deklamaĵoj de la opero estas en germana, kaj kvankam ankaŭ plej el la arioj estas en germana, multaj estas en itala, kiel estis la kutimo de la operejo en Hamburgo.

*Almira* estas la sola ekzemplo inter multaj operoj de Handel sen rolo por kastrita kantisto.

*Almira* estis granda sukceso. La opero estis ludita du dek fojojn totale ĝis ties loko estis prenita de la venonta opero de Handel, nome *Nero*, kies muziko ne estis konservita. La unua moderna ludado de *Almira* okazis la 23an de februaro 1985, nome 300a naskotago de Handel, en la *Städtische Oper* de Leipzig.

La intrigo temas pri imagita reĝino de la Reĝlando Kastilio. La ĵus kronita Almira estas komplikita en reto de deziritaj amaferoj kaj nedeziritaj geedzoklopodoj. En fina maskobalo aperas la temo de perdita filo kaj oni solvas la amaferojn.

## Notoj 
**Notoj**

**Fontoj**
* Baker, James M., eld. Kenneth Hamilton, "A survey of the late piano works," *The Cambridge Companion to Liszt* (Cambridge and New York: Cambridge University Press, 2005).  (paperback).
*  The first of the two-volume definitive reference on the operas of Handel.
* Lang, Paul Henry, *George Frideric Handel*
* Scheibler, Albert, *Sämtliche 53 Bühnenwerke des Georg Friedrich Händel''

## Eksteraj ligiloj 
* German/itala libreto 

Kategorio:Germanlingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Kategorio:Fikciaj hispanoj
Kategorio:Fikciaj princinoj
Kakelo

**Kakelo** (*Cakile*) estas genro de floraj plantoj en la familio brasikacoj, kiuj kreskas proksime al marbordoj, ofte en sablaj dunoj. La genro estas indiĝena de Eŭropo, Azio kaj Nordameriko. La specio kakelo mara (*Cakile maritima*) estas indiĝena de Eŭropo, sed estis enkondukata al Nordameriko, kie en multaj lokoj ĝi anstataŭas la tie-indiĝenan kakelon nordamerikan (*Cakile edentula*) kaj estas konsiderata invada specio.

Kakeloj estas kutime unujaraj aŭ dujaraj plantoj, sed povas esti plurjaraj. Ili povas atingi altecojn de 0.8 metroj. La tigoj povas esti suprenirantaj aŭ kuŝantaj kaj branĉas ĉe la bazo. La folioj estas karnaj kaj la floroj estas blankaj aŭ purpuraj.

## Referencoj 
Kategorio:Brasikacoj
Céaux

**Céaux** estas franca  situanta en departemento Manche, regiono Normandio.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Céaussiens*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Manche
Florindo

***Der beglückte Florindo*** (HWV 3) estas opero komponita de Handel je peto de Reinhard Keiser, nome administranto de la Hamburga Operejo. Ĝi estis por la unua fojo ludita (post Handel estis foririnta por Italio) en la Theater am Gänsemarkt en januaro 1708. Ĝi estis probable direktita el la klaviceno fare de Christoph Graupner.eta|La opero estis la unua parto de duobla opero, kies dua parto, *Die verwandelte Daphne*, estis intencita por esti ludita en la venonta vespero. Keiser trudis teatraĵon en malaltgermana, nome *die lustige Hochzeit*, en la opero, timema ke la publiko laciĝos alimaniere. Tio ne plaĉis al Handel, laŭ Romain Rolland. Nur fragmentoj de la verko survivis, sed ekzempleroj de libretto ekzistas en la *Library of Congress*.

La libreto estis de Hinrich Hinsch, advokato, kiu verkis ankaŭ la tekston por la unua opero de Keiser en Hamburgo: nome *Mahumet II* (1696), bazita sur la vivo de Mehmedo la 2-a. Hinsch estis verkinta libretojn ekde 1681. Li mortis en 1712.

## Notoj 
## Fontoj 
* Dean, Winton; Knapp, J. Merrill (1987). "Handel's Operas, 1704-1726". Clarendon Press. ISBN 0-19-315219-3.

Kategorio:Germanlingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Horní Studénky

**Horní Studénky** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Ĝi situas proksimume 3&nbsp;km sudoriente de Štíty kaj 13&nbsp;km nordokcidente de Zábřeh na Moravě. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1154.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Linharto kun la areo – renesanca ununava konstruaĵo el la 16-a jarcento, reguligita en la 18-a jarcento kaj la 19-a jarcento; al la areo plu apartenas la jenaj protektataj objektoj:
** kruco – klasicisma el la jaro 1814 kun skribaĵo
** barila muro
** kapeleto
* dia torturo (ĉe ŝoseo sur suda flanko de la vilaĝo) – ligna, el duono de la 19-a jarcento

## Pluaj fotoj 

Horní studénky stavení01.JPG|Horní Studénky, domo
Horní studénky stavení.JPG|Horní Studénky, domo
Horní studénky křížek.JPG|Horní Studénky, kruco
HorniStudenkyKostel.jpg|Horní Studénky, preĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
János Farkas (notario)

**János Farkas** [jAnoŝ farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkas János** estis hungara notario, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *boldogfai*, lia filo estis János Nepomuk Farkas, liaj nepoj estis Tibor Farkas (politikisto) kaj Imre Farkas (nobela juĝisto).

János Farkas naskiĝis la  en Zalaboldogfa, li mortis la  en Zalaegerszeg.
 
## Biografio 
János Farkas akiris juran diplomon, poste li laboris en la ŝtata administracio. Inter 1771 kaj 1773 li estis subnotario de Zala (reĝa departemento), poste ĉefnotario ĝis 1786. Ekde 1787 ĝis sia morto li estis juĝisto. Li edziĝis en 1772, lia edzino naskis 7 gefilojn.

## Fontoj 
* WikiTrans
* WikiData

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj notarioj
Leština (distrikto Šumperk)

**Leština** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk situanta sur bohemia-moravia dislimejo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1392.

En majo de 1945 okazis la tn. masakro en Leština. La retiriĝantaj soldataroj de Waffen SS mortigis kvin civitanojn de Leština, kio evoluigis venĝon kontraŭ loka germana loĝantaro. Estis mortigitaj verŝajne 16 senkulpaj germanoj, plejparte laboristoj en proksima ŝtonminejo en Vitošov.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana domo n-ro 9 – popola arkitekturo el la 1-a duono de la 19-a jarcento
* Monumento de sovetaj herooj (meze de vilaĝplaco) – laŭ propono de V. Brzobohatý el la jaro 1951

## Famaj naskiĝintoj 
* Zdeněk Sklenář (1910–1986), ĉeĥa pentristo kaj grafikisto

## Pluaj fotoj 

Leština statek.jpg|Leština, bieno
Leština památník 2 sv. válka.jpg|Leština, monumento de la 2-a mondmilito
Leština lom.jpg|Leština, ŝtonminejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Mohelnica sulko
Kategorio:Setlejoj sur Moravo
Kategorio:Masakroj en 1945
Líšnice (distrikto Šumperk)

**Líšnice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1348.

En la jaro 1936 konstruis en la municipo ligo de militaj veteranoj monumenton al falintoj el la unua mondmilito kaj la 10-an de oktobro 1938, je nuraj du jaroj pli poste, enpaŝis ĝis Líšnice la germana armeo. La jaroj 1939 komencis loka kronikisto per enskribo "Heil Hitler!".

Forŝovo de germanoj komencis unu jaron post finigo de la dua mondmilito. Líšnicon enloĝigis homoj el nordmoraviaj municipoj kaj repatriigantoj el Volinio.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Líšnice**
* Vyšehorky

## Memorindaĵoj 
* Restaĵoj de mezepoka burgejo (burgo) Líšnice – en arbaro super la municipo; la burgejo menciata en la jaro 1348
* Preĝejo de Ĉiuj sanktuloj en Vyšehorky
* Monumento al viktimoj en Vyšehorky
* Ŝtona kruco inter municipoj Líšnice kaj Vyšehorky el la jaro 1884.
* Kapeleto (ĉe domo n-ro 72 apud ŝoseo en komenco de la municipo) – eta popola arkitekturo el duono de la 19-a jarcento
* Mejloŝtonoj (du, antaŭ la vilaĝo kaj malantaŭ la vilaĝo) – pruvo de la devena historia markigo de vojoj el duono de la 19-a jarcento

## Pluaj fotoj 

Líšnice (SU), hospoda a OÚ.jpg|Gastejo kaj municipa ofico
Líšnice kamenný sloup.jpg|Ŝtona kolono de sankta Vladimiro
Hrad Líšnice.jpg|Remparoj de eksa burgejo Líšnice
Kamenný kříž mezi Líšnicemi.jpg|Ŝtona kruco inter municipoj Líšnice kaj Vyšehorky el la jaro 1884
Líšnice (SU), kříž.jpg|Kruco en la vilaĝplaco kun germanlingva kronogramo
Líšnice (SU), kaplička.jpg|Niĉa kapeleto
Líšnice (SU), milník.jpg|Historia mejloŝtono apud ŝoseo ĝis Loštice
Líšnice (Šumperk District).jpg|Suba fiŝlago en Líšnice


Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Vyšehorky

**Vyšehorky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Líšnice en&nbsp;distrikto Šumperk. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 39&nbsp;adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Vyšehorky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo de 2,55&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1369.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉiuj sanktuloj - malfrue rimanika aŭ frue gotika preĝejo el la 2-a triono de la 13-a jarcento kun renesanca kapelo el la jaro 1529, en la interno muraj pentraĵoj el la 14-a jarcento; al la areo plu apartenas:
** pordego kaj barila muro de tombejo
** kruco - klasicisma ŝtonista laboro el la jaro 1807

## Pluaj fotoj 

Vyšehorky pomník obětem války.jpg|Monumento al viktimoj de la milito
Vyšehorky kostel.jpg|Preĝejo de Ĉiuj sanktuloj en Vyšehorky
Vyšehorky vstupní brána.jpg|Enirpordego al la preĝejo de Ĉiuuj sanktuloj en Vyšehorky

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Líšnice (distrikto Šumperk)
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Třeština

**Třeština** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Šumperk en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353. Ekde la 1-a de januaro 1980 ĝis la 23-a de novembro 1990 la municipo estis konsisto de urbo Mohelnice.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Akva elektrejo en Třeština – teknika memorindaĵo konstruita en la jaro 1922
* Kamparana domo n-ro 2 – domo kun kvara aloj
* Kamparana domo n-ro 23 – bieno el la dua duono de la 19-a jarcento
* Kamparana domo n-ro 33 – bieno el la jaro 1837

## Pluaj fotoj 

TřeštinaDub.jpg|Fago en Třeština

Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Mohelnica sulko
Kategorio:Setlejoj sur Moravo
Stavenice

**Stavenice** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Šumperk en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1273.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo (apud ŝoseo al Úsov) – piliera dia torturo el la 2-a duono de la 18-a jarcento
* Dia torturo (meze de la vilaĝo) – piliera dia torturo el fino de la 18-a jarcento
* Kruco – empira ŝtonista laboro el la jaro 1816

## Pluaj fotoj 

Stavenice, boží muka při silnici na Úsov.JPG|Dia torturo apud ŝoseo al Úsov

Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Mohelnica sulko
Bohutín (distrikto Šumperk)

**Bohutín** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Šumperk en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie  (). En distanco 7&nbsp;km oriente situas urbo Šumperk, 8&nbsp;km sude urbo Zábřeh, 20&nbsp;km sude urbo Mohelnice kaj&nbsp;20&nbsp;km okcidente urbo Lanškroun.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1351.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Bohutín (SU), bytovky.jpg|Bohutín, loĝejdomoj
Bohutín (SU), Na Rybníčku.jpg|Bohutín
Bohutín (SU), pomník.jpg|Bohutín, monumento
Bohutín (SU), hasičská zbrojnice.jpg|Bohutín, fajroestingista armilejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Hanuŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Mohelnica sulko
Kategorio:Setlejoj sur Moravo
János Nepomuk Farkas

**János Nepomuk Farkas** [jAnoŝ farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkas János Nepomuk** estis hungara nobela juĝisto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *boldogfai*, lia patro estis János Farkas (notario), lia filo estis Imre Farkas (nobela juĝisto), lia nepo estis József Farkas (politikisto).

János Nepomuk Farkas naskiĝis la  en Zalaboldogfa, li mortis la  en Alsóbagod.

## Biografio 
János Nepomuk Farkas akiris juran diplomon, poste li laboris en la familia bieno. Inter 1803 kaj 1809 li estis nobela subjuĝisto en Zalaegerszeg. En 1809 li batalis kontraŭ armeo de Napoleono. En la jaroj 1832, 1833 kaj 1835 li estis vicdepartementestro. Loke li estis fidelulo de politiko de Ferenc Deák. Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.

## Fontoj 
* WikiTrans
* WikiData

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj nobelaj juĝistoj
Palonín

**Palonín** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana domo n-ro 3 – popola arkitekturo el duono de la 19-a jarcento
* Kamparana domo n-ro 9 – popola arkitekturo el duono de la 19-a jarcento
* Kamparana domo n-ro 11 – popola arkitekturo el duono de la 19-a jarcento
* Kamparana domo n-ro 22 – popola arkitekturo el duono de la 19-a jarcento
* Kamparana domo n-ro 33 – popola arkitekturo el duono de la 19-a jarcento
* Kamparana domo n-ro 36 – popola arkitekturo el duono de la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Kategorio:Setlejoj en Mohelnica sulko
Postřelmov

**Postřelmov** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie  (). En municipo Postřelmov enfluas rivero Desná en riveron Moravon.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1349.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Ĉielpreno de Virgulino Maria (en ĝardeno de domo n-ro 54) – baroka konstruaĵo el fino de la 18-a jarcento
* Kapelo de sankta Prokopio – raně barokní kaple z roku 1696, ojedinělá svého druhu v oblasti
* Funebra kapelo de familio Bukůvkové z Bukůvky
* Statuo de Johano Nepomuka (en tombejo) – el la jaro 1732
* Kamparana domo n-ro 9
* Kamparana domo n-ro 16 – bieno el la jaro 1837
* Loĝejdomo n-ro 94 – popola arkitekturo el la jaro 1799

## Pluaj fotoj 

Postřelmov, U Andělíčka.jpg|Postřelmov
Postřelmov, Vyhnálovská 227.jpg|Postřelmov
Postřelmov, OÚ.jpg|Postřelmov, municipa ofico
Postřelmov, MŠ.jpg|Postřelmov
Postřelmov, Komenského (1).jpg|Postřelmov
Postřelmov,železniční stanice.JPG|Fervoja haltejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Mohelnica sulko
Kategorio:Setlejoj sur Moravo
Podolí (Mohelnice)

**Podolí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Mohelnice en&nbsp;distrikto Šumperk. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 113&nbsp;adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Podolí situas en katastra teritorio **Podolí u Mohelnice** kaj **Mohelnice**.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
Burgejo de Kobylkové z Kobylího n-ro čp. 80 – renesanca burgejo el la jaro 1551

## Pluaj fotoj 

Tvrz Kobylků v Podolí (Mohelnice),SV.jpg|Burgejo de Kobylkové z Kobylího
Podolí bývalá tvrz.jpg|Podolí, eksa burgejo
Kaple Podolí.jpg|Podolí, kapelo
Podolí rybník na návsi.jpg|Podolí, fiŝlago

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Mohelnice
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Moskvaj centraj diametroj

**Moskvaj centraj diametroj** (**MCD**) () estas ekster-strata linia sistemo de fervoja transporto en Rusio, kreita surbaze de la ekzistanta infrastrukturo de la Moskva fervojo. En la amaskomunikilaro, la projekto estas nomata ankaŭ «surfaca metroo», kvankam fakte ĝi ne estas metroo. Ĝi ligas Moskvon kaj la urbojn apud Moskvo: Lobnja, Dolgoprudnij, Odincovo, Krasnogorsk kaj Podolsk. La du unuaj diametroj kun totala longo de 132 km en la miksita trafika horaro malfermiĝis la . La longeco de la du unuaj itineroj kun 58 stacioj estas 132 km. La diametroj estas priservataj de «Centralnaja prigorodnaja passaĵirskaja kompanija» (, Centra antaŭurba pasaĝera kompanio).

## Mapo 
[474px|centra|eta|* БКЛ = [Bolŝaja kolcevaja linio (Moskvo)|Bolŝaja kolcevaja linio* МКАД = Moskva ĉirkaŭiganta aŭtovojo* МЦК = Centra ringo de Moskvo]]

## Linioj 
La du unuaj MCD-linioj estis lanĉitaj la  sur la ekzistantaj trakoj de la Moskva Fervojo. La movado laŭ ili estas kombinita kun la ekzistanta antaŭurba komunikado.

## Projektitaj linioj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Stacioj de Moskvaj centraj diametroj
* Moskva fervojo
* Publika transporto de Moskvo
* Metroo de Moskvo
* Centra ringo de Moskvo
* Kolcevaja linio (Moskvo)
* Bolŝaja kolcevaja linio (Moskvo)
* Ĉeurba fervojo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Video 
* Interaktiva mapo de la Metroo de Moskvo 
* UrbanRail.Net

## Tradukfonto
Újezd (Mohelnice)

**Újezd** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Mohelnice en&nbsp;distrikto Šumperk. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudokcidente de Mohelnice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/644. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 81&nbsp;adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Újezd situas en katastra teritorio **Újezd u Mohelnice** kun areo de 3,56&nbsp;km².

En la vilaĝon apartenas ankaŭ domaroj Dolní Válce kaj Horní Krčmy.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Újezd (Mohelnice), pomník.jpg|Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito
Újezd (Mohelnice), č. p. 5.jpg|Domo n-ro 5
Újezd (Mohelnice), č. p. 6.jpg|Domo n-ro 6
Újezd (Mohelnice), ARTOS CZ, spol. s r.o.jpg|Sidejo de kompanio Artos

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Mohelnice
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Carolles

**Carolles** estas franca  situanta en departemento Manche, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Carollais*.

## Situo 
eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Carolles estas komunumo situanta sur la sud-uesta bordo de Cotentin ĉe la norda limo de la golfo de monteto Sankta-Mikaelo. Iame kamparana ĝia ekonomia agado disvolvis al maro dank' al marborda turismo. Ĝi estas ĉirkaŭata de la komunumoj Jullouville kaj Champeaux.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Manche
Rodrigo (opero)

***Rodrigo*** (HWV 5) estas opero en tri aktoj komponitaj de George Frideric Handel. Ties origina titolo estis *Vincer se stesso è la maggior vittoria* ("Venki super si mem estas la plej granda venko"). La opero estas bazita sur la historia figuro de Rodrigo, nome la lasta reĝo de Visigotoj en Hispanio. La libreto estis bazita sur la verko de Francesco Silvani nome ''II duello d'Amore e di Vendetta* ("La konflikto inter amo kaj venĝo"). Datita el 1707, ĝi estis la unua opero de Handel verkita por ludado en Italio, kaj la premiero okazis en Florenco fine de 1707.eta|Juna Handel, pli malpli en la epoko de kompono de *Rodrigo''.La opero estis revivigita en 1984, en Innsbruck. Perdita fragmento el la 3a Akto estis trovita en 1983, kaj pli kompleta produktado estis farita de la "Handel Opera Society" estrite de Charles Farncombe en la "Sadler's Wells Theatre" en Londono en 1985. Inter aliaj ludadoj, *Rodrigo* estis prezentita en Karlsruhe en 1987, kaj en la Internacia baroka opero festivalo, Beaune, Francio, en 2018.

La opero disvolvigas intrigon kiu miksas la aferojn pri la sukcedo fare de Rodrigo post lia antaŭanto kaj komploto de nobeloj por la venonta sukcedo kun la aferoj pri la amrilatoj. Rodrigo havis amaferon kun Florinda kaj petas venĝon, dum la edzino de Rodrigo, nome Esilena, intencas pacon. Finfine Rodrigo kaj Esilena iras al ekzilo kaj Evanco ascendas al la trono, kaj li edziĝas al Florinda.

## Notoj 
Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Květín

**Květín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Mohelnice en&nbsp;distrikto Šumperk. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 52&nbsp;adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Květín** estas ankaŭ la nomo de katastra teritorio kun areo de 4,57&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo (apud ŝoseo) - renesanca kolona dia torturo el la jaro 1602
* Kapelo (en vilaĝplaco)- eta popoliĝinta konstruaĵo el duono de la 19-a jarcento
* Domo n-ro 15 - popola arkitekturo el duono de la 19-a jarcento kun triangula ŝildo

## Pluaj fotoj 

Květín, rybník.jpg|Květín
Květín, hlavní silnice II.jpg|Květín
Květín, vrata.jpg|Květín
Květín, náves.jpg|Květín

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Mohelnice
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Agrippina (opero)

***Agrippina*** (HWV 6) estas *serioza opero* en tri aktoj de George Frideric Handel kun libreto de kardinalo Vincenzo Grimani. Komponita por la *Carnevale* sezono de 1709–10 en Venecio, la opero rakontas la historion de Agripina, nome patrino de Nerono, dum ŝi komplotas la falon de la romia imperiestro Klaŭdio kaj la instaladon de sia filo kiel imperiestro. La libreto de Grimani, konsiderita unu el la plej bonkvalita kiun Handel uzis, estas "kontraŭ-heroa satira komedio", plena de politikaj aludoj. Kelkaj analizistoj kredas, ke ĝi montras la politikan kaj diplomatan rivalecon de Grimani kun la papo Klemento la 11-a.eta|upright=0.8|Skulptaĵo de Agripina kronanta sian filon Nerono (ĉirkaŭ la jaroj 54–59 p.K.)Handel komponis *Agrippina* fine de tri-jara restado en Italio. Ĝi estis premierita en Venecio en la Teatro San Giovanni Grisostomo la 26an de decembro 1709. Ĝi montriĝis tuja sukceso kaj sekvis senprecedenca serio de 27 sinsekvaj ludoj. Observantoj laŭdis la kvaliton de la muziko —multo el kiu, kongrue kun la tiutempa kutimo, estis prunteprenita kaj adaptita el aliaj verkoj, inklude la verkojn de aliaj komponistoj. Spite la evidentan publikan entuziasmon por la verko, Handel ne proponis pliajn surscenejigojn. Estis okazaj produktoj en la venontaj jaroj post la premiero sed la operoj de Handel, inklude *Agrippina*, eksmodiĝis meze de la 18a jarcento.

En la 20a jarcento *Agrippina* estis revivigita en Germanio kaj premierita en Britio kaj Ameriko. Ludadoj de tiu verko iĝis pli komunaj, kun plinovigaj surscenejigoj de la Operdomo de Novjorko kaj de la "London Coliseum" en 2007, kaj de la Metropola Operejo en 2020. Moderna kritika opinio estas ke *Agrippina* estas la unua opera majstroverko de Handel, plena je freŝa kaj muzika inventemo kiu faris ĝin unu el la plej popularaj operoj de la pliiĝanta revivigo de Handel.

## Notoj 
## Fontoj 
* Anon. (2006). "Agrippina by George Frideric Handel – Study Guide 2006–2007 Season". Richmond, Virginia: Virginia Opera. Arkivita el la originalo (Microsoft Word) en 28a de oktobro 2007. Alirita la 16an de majo 2020.
* Brown, David J (2001), "George Frideric Handel", in The New Penguin Opera Guide, ed. Amanda Holden. Penguin Putnam, New York. ISBN 0-14-051475-9.

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Kategorio:Romiaj imperiestroj
Opština Probištip

**Opština Probištip**  estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. Ĝi situas en la nordokcidenta parto de la Orienta Regiono. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 13 417 homoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas la urbo Probištip.

## Loko, priskribo 
eta|Vilaĝo en la Opština Probištip|alternative=|maldekstra
Ĝi situas sur la sudaj deklivoj de la Osogovo-Montoj. Sudokcidento de la komunumo situas sur la malaltebenaĵoj apud la riveroj Belošica kaj Zletovica je alteco de ĉirkaŭ 350 - 500 m. En la nordoriento tamen la alteco atingas preskaŭ 1670 m.

Opština konsistas el la urboj **Probištip** kaj Zletovo, kaj aldone el 34 vilaĝoj:

Buneš, Bučište, Gajranci, Gorni Stubol, Gorno Barbarevo, Grizilevci, Gujnovci, Dobrevo, Dolni Stubol, Dolno Barbarevo, Dreveno, Drenok, Zarepinci, Zelengrad, Jamište, Kalnište, Kukovo, Kundino, Lezovo, Lesnovo, Marčino, Neokazi, Pestršino, Petrišino, Pišica, Plešanci, Puzdreci, Ratavica, Strisovci, Tursko Rudari, Trmoš, Tripatanci, Troolo, Štalkovica.

Najbaraj municipoj estas:

opština Kratovo en la nordo, opština Kočani en la oriento, opština Češinovo-Obleševo en la sudoriento, opština Karbinci en la sudo, opština Štip en la sudokcidento kaj opština Sveti Nikole en la okcidento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Úsov

**Úsov** () estas malgranda urbo en Ĉeĥio en dislimejo de meza kaj nordokcidenta Moravio en cismontaro de Hrubý Jeseník sur rojo Doubravka, 5&nbsp;km nordoriente de Mohelnice kaj 7&nbsp;km nordokcidente de Uničov. Vivas ĉi tie  (). Kastelon kun burgon ne eblas misrigardi, ĉar ĝi estas sur altaĵo en la orienta parto de la municipo kaj ĝi estas de malproksime bone videbla.

## Historio 
La unua skriba mencio pri Úsov devenas el la jaro 1260.

## Loĝantaro
## Partoj de urbo 
* **Úsov** (katastra teritorio (k.t.) *Úsov-město* kaj *Úsov-Židovská obec*)
* Bezděkov u Úsova (k. t. *Bezděkov u Úsova*)

## Pluaj fotoj 

Usov_zamek_1.jpg|Kastelo Úsov
Úsov. Synagoga.JPG|Sinagogo
UsovKostel.jpg|Preĝejo de sankta Egidio


Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Urboj en distrikto Šumperk
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Hanuŝovica montetaro
Bezděkov u Úsova

**Bezděkov u Úsova** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Úsov en&nbsp;distrikto Šumperk. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km norde de Úsov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 29&nbsp;adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Bezděkov u Úsova** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo de 1,52&nbsp;km².

En la vilaĝo estas kapeleto de sankta Antonio el la 19-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Bezděkov, hlavní silnice XI.jpg|Bezděkov u Úsova
Bezděkov, hlavní silnice XIII.jpg|Bezděkov u Úsova
Bezděkov u Úsova, levandule.jpg|Bezděkov u Úsova, lavendoj

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Úsov
Kategorio:Setlejoj en Hanuŝovica montetaro
Sariaya

**Sariaya,** -  - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en Luzono, en regiono CALABARZON, en provinco Kezono. Sariaya havas multajn historiajn monumentojn. 
eta|maldekstre|Malnova domo en Sariaya
## Geografio 
Sariaya situas sur la marborda ebenaĵo inter la maro kaj proksima monto https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=13.93530798198452%2C121.50023135&z=11. Candelaria (Kezono) troviĝas nur 8, provinca ĉefurbo Lucena (Filipinoj) 13, San Pablo (Laguno) 25, ĉefurbo Manilo 93, Kezonurbo 97 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Sariaya estis fondita en 1599. Iom poste islamaj piratoj komencis terorigi la tutan marbordon. En la komenciĝanta 20-a jarcento anstataŭ hispanoj usona dominado okazis, fine inter 1942-1945 la japanoj dominadis. Sariaya ricevis la internacian klasifikon urbego (pli, ol cent mil loĝantoj) en la mezaj 1990-aj jaroj.

## Ekonomio 
La agrikulturo estas la plej grava fonto de enspezo en Sariaya, sed menciindas la fremdultrafiko kaj komerco.

## Religio kaj eduko 
En Sariaya la plimulto estas katolika. Mankas eduko laŭ universitata nivelo.
eta|maldekstre|Kolegio en Sariaya
## Trafiko 
Preter Sariaya kuras aŭtovojo kaj kuras vojo laŭ la marbordo. Sariaya havas ligojn al ambaŭ vojoj. Iam fervojo funkciis. Inter la urbegoj aŭtobusoj trafikas, en la urbo busetoj kaj tricikloj.

## Klimato 
Sariaya situas en la ekvatora klimato. Jere falas po 2117&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-decembro pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 23-. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* kirkoj
* monumento
* festivalo
* strandoj

## Ĝemelurboj 
*  Santa Clarita, Usono (2003)

## Fontoj 
* WikiTrans

Rural Bank of Sariaya 06.jpg|Banko
Facade of the Aglipayan Church (Philippine Independent Church) in Sariaya, Quezon.jpg|Preĝejo
Sariaya,Quezonjf0218 14.JPG|Preĝejo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Dixit Dominus (Handel)

***Dixit Dominus*** estas psalmo komponita de George Frideric Handel (katalogita kiel HWV 232). Ĝi uzas la latinan tekston de Psalmo 110 (Vulgato 109), kiu ekas per la vortoj *Dixit Dominus* ("*Diris la Sinjoro*").

La verko estis finkompletigita en aprilo 1707 kiam Handel estis vivanta en Italio. Ĝi estas la plej antikva survivinta aŭtografo de Handel. La verko estis verkita en la baroka stilo kaj estas intencita por kvin voĉaj soloistoj (SSATB), kvin-parta koruso, kordoj kaj kontinuo. Plej verŝajne la verko estis por la unua fojo ludita la 16an de julio 1707 en la preĝejo de Santa Maria in Montesanto, sub la patronado de la Familio Colonna.

La verko estis publikigita en 1867. Tipa ludado daŭras ĉirkaŭ 30 minutoj.

Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Ĥoraj komponaĵoj
Kategorio:Klasikmuzikaj komponaĵoj
Agripina la Juna

**Julia Agrippina** (6a de novembro 15 – 23a de marto 59), **Agripina** aŭ **Agripino**, referencata ankaŭ kiel **Agrippina la Juna** (, "la plej malgranda", ofte uzata kiel "la plej juna"), estis pova Romia imperiestrino kaj unu el la plej elstaraj kaj efektivaj virinoj de la Juli-Klaŭdia dinastio.

## Priskribo 
Ŝia patro estis Germaniko, populara generalo kaj iam ŝajna heredanto de la Romia Imperio sub Tiberio; kaj ŝia patrino estis Vipsania Agrippina, nepino de la unua Romia imperiestro Aŭgusto Cezaro. Ŝi estis la plej juna fratino de la imperiestro Kaligulo, nevino kaj kvara edzino de la imperiestro Klaŭdio kiu sukcedis Kaligulon, kaj la patrino de la imperiestro Nerono, kiu sukcedis Klaŭdion.

eta|maldekstre|Skulptaĵo de Agripina kronanta sian filon Nerono (ĉirkaŭ la jaroj 54–59 p.K.)
Kaj antikvaj kaj modernaj fontoj priskribas la personecon de Agripina kiel senkompata, ambicia, violenta kaj dominema. Fizike ŝi estis bela kaj rimarkinda virino; laŭ Plinio la Maljuna, ŝi havis duoblan kojndenton en ŝia supra makzelo, signo de bona fortuno. Multaj antikvaj historiistoj akuzis Agripinon pro venenigo de ŝia edzo Klaŭdio, kvankam la rakontoj varias. Dum la regado de sia edzo, ŝi estis efektiva kaj ĉefa povo malantaŭ la trono kaj poste dum mallonge ŝi estis la *de facto* reganto de la Romia Imperio dum la regado de sia filo, la imperiestro Nerono. En la jaro 59 Agripina estis ekzekutita pro ordono de Nerono.

## En Esperanto 
* Louis Couperus, *La naŭmaĥio* en Pri vagabondoj kaj friponoj, pri damoj kaj kavaliroj. Gladiatoroj partoprenas en naŭmaĥio, estrita de geimperiestroj Klaŭdio kaj Agripina.
*Anna Löwenstein, *La Memoraĵoj de Julia Agripina* (2021) Antverpeno: FEL, 564 pp. ISBN 9789077066737.

## Vidu ankaŭ 
* Agrippina (opero) de Georg Friedrich Händel

## Notoj 
## Bibliografio 
* Graves, Robert. *Claudius, the god and his wife Messalina: the troublesome reign of Tiberius Claudius Caesar, Emperor of the Romans (born B.C. 10, died A.D. 54), as described by himself: also his murder at the hands of the notorious Agrippina (mother of the Emperor Nero) and his subsequent deification, as described by other*. OCLC 178197.
* Tacitus, *Analoj*, xii.1–10, 64–69, xiv.1–9
* Suetonius, *De vita Caesarum* – Claudius v. 44 kaj Nero v. 5.3, 28.2, 34.1–4

Kategorio:Juli-Klaŭdia dinastio
Kategorio:Incesto
Kategorio:Kolonjanoj
Carantilly

**Carantilly** estas franca  situanta en departemento Manche, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Carantillais*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche
* Carantilly - Marigny (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Carantilly ĉe Saint-Lô Agglo 


Kategorio:Komunumoj de Manche
Rinaldo (opero)

***Rinaldo*** (HWV 7) estas opero de George Frideric Handel, komponita en 1711, kaj estis la unua itallingva opero verkita specife por la scenejoj de Londono. La libreto estis preparita de Giacomo Rossi el scenaro havigita de Aaron Hill, kaj la verko estis por la unua fojo ludita en la Teatro de la Reĝino en Haymarket (Londono), la 24an de februaro 1711. La historio de amo, milito kaj elaĉeto, kun agado okazanta en la epoko de la Unua Krucmilito, estas iel bazita sur la eposa poemo de Torquato Tasso nome *Gerusalemme liberata* ("Jerusalemo liberigita"), kaj ties surscenejigo enhavas multajn originalajn kaj vivecajn efektojn. Ĝi estis granda sukceso de publiko, spite la negativajn reagojn el literaturaj kritikistoj malamikaj de la tiutempa tendenco al la itala distrado en anglaj teatroj.[eta|240ra|dekstre|Armida enamiĝas de Rinaldo. Pentraĵo de 1616 fare de [Nicolas Poussin.]]Handel komponis *Rinaldo* rapide, prunteprenante kaj adaptante muzikon el aliaj operoj kaj el aliaj verkoj kiujn li estis komponinta dum sia longa restado en Italio en la jaroj 1706–10, dum kiuj li estis establante konsiderindan reputacion. En la jaroj post la premiero, li faris nombrajn ŝanĝojn en la verko. *Rinaldo* estas konsiderita de kritikistoj kiel unu el la plej grandaj operoj de Handel. El tie unuopaj pecoj, la soprana ario "Lascia ch'io pianga" iĝis plej populara, kaj ankoraŭ estas populara koncertero.

Handel plue dominis la operan etoson en Anglio dum kelkaj jardekoj. *Rinaldo* estis revivigita en Londono regule ĝis 1717, kaj en reviziita versio en 1731; el ĉiuj la operoj de Handel, *Rinaldo* estis la plej ofte ludita dum sia vivodaŭro. Post 1731, tamen, tiu opero ne estis ludita dum pli ol 200 jaroj. Renovigita intereso en baroka opero dum la 20a jarcento kondukis al la unua nuntempa profesia produktado precize en la naskoloko de Handel, nome en Halle, Germanio, en 1954. La opero estis muntita sporade laŭlonge de la venontaj tri dek jaroj; post sukcesa premiero en la novjorka Metropolitan Opera en 1984, aliaj prezentoj kaj registroj de la verko oftiĝis tutmonde. *Rinaldo* estis la unua Handel-a opero kiu sukcesi trovi sian vojon al la Metropolitan. La tricenta datreveno en 2011 alportis modernigitan produktadon en la Glyndebourne Festival.

## Notoj 
Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Kategorio:Jerusalemo
Studená Loučka

**Studená Loučka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Mohelnice en&nbsp;distrikto Šumperk. Ĝi ne estas konektita kun la propra teritorio de la urbo, sed ĝi estas ĝia eksklavo. Krom la propra Studená Loučka kreas ĝin ankaŭ domaroj Buková kaj Bušín. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 68&nbsp;adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Studená Loučka situas en katastraj teritorioj **Studená Loučka, Buková u Studené Loučky** kaj **Bušín u Studené Loučky**.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Studená Loučka, pálenice.jpg|Studená Loučka
Studená Loučka (04).jpg|Studená Loučka
Studená Loučka, bývalá škola.jpg|Studená Loučka
Studená Loučka, č. p. 22 a 20.jpg|Studená Loučka
Studená Loučka (08).jpg|Studená Loučka

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Mohelnice
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Amadigi di Gaula

***Amadigi di Gaula*** (HWV 11) estas "magia" opero triakta, kun muziko de George Frideric Handel. Ĝi estis la kvina itallingva opero kiun Handel verkis por Londono kaj estis komponita dum sia restado en Burlington House en 1715. Ĝi estis bazita sur *Amadis de Grèce*, franclingva lirika tragedio de André Cardinal Destouches kaj Antoine Houdar de la Motte. Charles Burney asertis, ĉe la fino de la 18a jarcento, ke *Amadigi* enhavis "...pli da invento, varieco kaj bona komponarto, ol en ajna el la muzikaj teatraĵoj de Handel kiujn mi ĝis nun zorge kaj kritike ekzamenis".eta|Anastasia Robinson, kiu ludis la rolon de Oriana.La opero premieris en Londono en la King's Theatre en Haymarket la 25an de majo 1715. Handel faris elstaran uzadon de blovinstrumentoj, kaj tiel la verko estas malkutime kolorplena, kaj foje similas al Akva muziko, kiun li komponis nur kelkajn jarojn poste. Escepta zorgo estis dediĉita al la produktado. *Amadigi* ne uzas voĉojn pli malaltajn ol alto kaj ĝi finas en tonalo. La opero estis sukcesa kaj ricevis konatan minimumon de 17 pluaj ludadoj en Londono en 1717.

## Intrigo 
Amadigi kaj Dardano, princo de Trakio, estas enamiĝinta de Oriana, filino de la reĝo de la Fortuninsuloj. Oriana preferas Amadigi. Ankaŭ Melissa la sorĉistino volas altiri Amadigi, klopodante kapti lin per la efiko de diversa sorĉado kaj minacoj. Amadigi en duelo mortigas Dardano-n. Melissa alvokas la fantomon de Dardano por estis helpita en sia venĝo, sed la fantomo diras, ke la dioj pretas protekti Amadigi kaj Oriana. Orgando, onklo de Oriana kaj sorĉisto, descendas de la ĉielo kaj benas la unuiĝon de Amadigi kaj Oriana. Danco de paŝtistoj konkludas la operon.

## Elekto de registroj 
* Erato 2252 454902: Nathalie Stutzmann, Bernarda Fink, Eiddwhen Harrhy, Jennifer Smith, Les Musiciens du Louvre, Marc Minkowski, dirigento.
* Ingenuo AM 133: María Riccarda Wesseling, Elena de la Merced, Sharon Rostorf-Zamir, Jordi Domènech; Al Ayre Español, Eduardo López Banzo. 26a de februaro 2008.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Winton Dean; Knapp, Merrill J. (1987), Óperas de Händel, 1704-1726, Clarendon Press, ISBN 0-19-315219-3

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
József Farkas (politikisto)

**József Farkas** [jOĵef farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkas József** estis hungara politikisto, bienulo, parlamenta deputito. Lia nobela antaŭnomo estis *boldogfai*, lia patro estis Imre Farkas (nobela juĝisto), lia avo estis János Nepomuk Farkas, liaj pli konataj infanoj estis Dénes Farkas, Kálmán Farkas kaj Tibor Farkas (politikisto).

József Farkas naskiĝis la  en Alsóbagod, li mortis la  en Söjtör.

## Biografio 
József Farkas frekventis gimnaziojn en Zalaegerszeg, Kőszeg kaj Sopron, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Spite la diplomon li hejmenvenis kaj okupiĝis ĝismorte pri la familia bieno. Tamen li estis parlamentano inter 1896-1910. Li edziĝis en 1879, lia edzino naskis 3 filojn inter 1880-1884.

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto 
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kálmán Farkas

**Kálmán Farkas** [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Farkas Kálmán Ferenc Elek** estis hungara nobela juĝisto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *boldogfai*, lia patro estis József Farkas (politikisto), liaj fratoj estis Tibor Farkas (politikisto) kaj Dénes Farkas.

Kálmán Farkas naskiĝis la  en Felsőbagod, li mortis la  en Szombathely.
 
## Biografio 
Kálmán Farkas akiris juran diplomon, poste li estis oficisto en Zala (reĝa departemento). Li estis nobela juĝisto en Zalaszentgrót (1904-1907), en Csáktornya (1907-1908) en Tapolca (1908), Nova (1908-1909), en Zalaegerszeg (1910). Li estis honora nobela juĝisto en Keszthely (1910-1914), poste nobela ĉefjuĝisto en Nova kaj Zalaszentgrót. Li ricevis premion en 1918. Li neniam edziĝis.

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/Farkas_K%C3%A1lm%C3%A1n_(f%C3%B6ldbirtokos))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj nobelaj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj terposedantoj
Monaĥejo Ŝeŝen

La **Monaĥejo Ŝeŝen** (Tibete ཞེ་ཆེན་བསྟན་གཉིས་དར་རྒྱས་གླིང) estas monaĥejo de la tibetbudhana skolo Njingma fondita en 1695 en Kham. Ĝi estis detruata fine de la 50-aj jaroj kaŭze de la Kultura Revolucio kaj rekonstruita en 1985 en Katmanduo en Nepalo.

## Historio 
La originala monaĥejo Ŝeŝen lokiĝis en Kham, nuntempe Deĵe-lando, Ganzio, Siĉŭano, en Ĉinio. Ĝi estis fondita en 1695 de Ŝeŝen Rabjam Tenpe Gjaltsen (kvankam aliaj fontoj indikas Gjurme Kunzang Namgjal en 1734). Ĝi iĝis grave influancanta en Tibeto en la 18-a kaj 19-a jarcento, kun ĝis 160 rilataj monaĥejoj en la najbaraĵaj landoj. Ĝi estis detruata fine de la 50-aj jaroj de la ĉina registaro kadre de la Kultura Revolucio.
Dum la 80-aj jaroj, Dilgo Khyentse Rinpoche translokis la riĉan tradicion de la originala monaĥejo al nova hejmo proksime de la stupao Baŭdanato en Katmanduo.

## Ŝeŝen hodiaŭ 
La monaĥejo servas kiel la ĉefa loko de la Ŝeŝen-a tradicio ekzilita. Tie ĉeestas pli ol 300 monaĥoj. La monaĥejo instruas Budhismaj filozofioj, muziko, danco, pentrarto. Ĝia baza lernejo havigas *"modernan instruadon por infanoj el 5 ĝis 14 jaraĝaj"*.
La nuntempa abato estas Rabjam Rinpoche, la nepo de Dilgo Khyentse Rinpoche. Famaj anaj monaĥoj estas la reenkarniĝo de Dilgo Khyentse Rinpoche, Matthieu Ricard kaj Changling Rinpoche.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo: http://www.nepal.com/attractions/religious-sites/shechen-monastery/
* Ŝeŝen-monaĥejoj en Tibeto: https://web.archive.org/web/20090815083752/http://www.shechen.org/spiritual-monastery.php?monastery=tibet-kham
* Biografio de Shechen Rabjam Rinpoche en Rigpa Shedra- Viki: http://www.rigpawiki.org/index.php?title=Shechen_Rabjam_Rinpoche

Kategorio:Budhismo
Kategorio:Budhismaj monaĥejoj en Ĉinio
Kategorio:Budhismaj monaĥejoj en Nepalo
Kategorio:Budhismo en Nepalo
Patoso

**Patoso** el la greka (πάθος) estas la "Emocia, solena aŭ entuziasma esprimo de altaj pensoj aŭ intensaj sentoj". Tiu koncepto povas esti uzata en diversaj fakoj kun iom diversaj signifoj.

* En retoriko ĝi estas unu de la tri sistemoj por persvado (kun etoso kaj logos), laŭ la filozofio de Aristotelo. Tiel ĝi estas tekniko de komunikado tre uzata en literaturo, kino kaj aliaj rakontaj artoj. Estas la ĉefa altiro, la anekdoto, la intrigo, la mistero kiu allogas la leganton aŭ publiko de verko.
* En psikologio, patoso estas termino referenca al la homa sufero normala de iu, nome la ekzistadisma sufero, propra de la individuo, kontraste kun la sufero patologia aŭ pro malsano.
* En estetiko kaj artokritiko, la patoso estas termino referenca al la intima emocio kiun artaĵo okazigas al tiu kiu legas, vidas, aŭskultas ĝin.

## Vidu ankaŭ 
* Empatio
* *The Kid* (filmo de 1921)

## Notoj 
Kategorio:Retoriko
Kategorio:Filozofia terminologio
Kategorio:Psikologio
Kategorio:Emocioj
New Grove Dictionary of Music

***The New Grove Dictionary of Music and Musicians*** estas enciklopedia vortaro pri muziko kaj muzikistoj. Kun la german-lingva *Die Musik in Geschichte und Gegenwart*, ĝi estas unu el la plej grandaj referencverkoj pri okcidenta muziko. Origine publikigita laŭ la titolo ***A Dictionary of Music and Musicians***, kaj poste kiel '''''Grove's Dictionary of Music and Musicians***, ĝi trapasis kelkajn eldonojn ekde la 19a jarcento kaj estas amplekse uzata. En ĵusaj jaroj ĝi estis disponebligita kiel elektronika rimedo nome ***Grove Music Online***, kiu estas nune grava parto de ***Oxford Music Online'''*.

*A Dictionary of Music and Musicians'' estis por la unua fojo publikigita en Londono fare de Macmillan and Co. en kvar volumoj (1879, 1880, 1883, 1889) eldonita de George Grove kun "Appendix" eldonita de J. A. Fuller Maitland en la kvara volumo.

## Enhavo 
La eldono de 2001 enhavas jenon:
* 29,499 artikoloj totale
** 5,623 tute novaj artikoloj
* 20,374 biografioj de komponistoj, ludistoj kaj verkistoj pri muziko
** 96 artikoloj pri dirigentoj
* 1,465 artikoloj pri stiloj, terminoj kaj ĝenroj
** 283 artikoloj pri konceptoj
* 805 artikoloj pri regionoj, landoj kaj urboj
** 580 artikoloj pri antikva muziko kaj religia muziko
** 1,327 artikoloj pri tutmondaj muzikoj
** 1,221 artikoloj pri popolmuziko, malpeza muziko kaj ĵazo
* 2,261 artikoloj pri instrumentoj kaj ties produktantoj, kaj ludopraktiko
** 89 artikoloj pri akustiko
* 693 artikoloj pri presado kaj publikigo
** 174 artikoloj pri notacio
** 131 artikoloj pri fontoj

Kategorio:Muzikaj enciklopedioj
István Fazekas (poeto)

**István Fazekas** [iŝtvAn fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fazekas István** estis hungara poeto, tradukisto.

István Fazekas naskiĝis la  en Csenger.

## Biografio 
István Fazekas maturiĝis en gimnazio de Kisvárda en 1985, poste li akiris juran diplomon en Universitato de Miskolc en 1991. Jam dum la gimnaziaj jaroj kontribuis, verkadis. En 1994 li partoprenis en fondo de literatura societo, en 2001 establo de eldonejo. En 2006 li estis elektita vicurbestro de Százhalombatta. Ekde 2011 li estas redaktoro de literatura revuo. En 2016 li akiris teologian diplomon en Universitato Janos Selye. Li ricevis premiojn inter 2010-2019. Li havas edzinon, kiu naskis 4 gefilojn, krome li havas ankaŭ akceptitan knabinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Harangok és kereplők* (poemoj, 1993)
* *Forró laguna* (tradukita romano, 1994
* *Vigasztaló* (poemoj, 2006)
* *Kis Károly* (dramo, 2010)
* *Carpe viam!* (tradukutaj poemoj, 2011)
* *Nincs alku!* (elektitaj poemoj, 2016)
* *A pillanat érkezése* (dramo, 2018)

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* oficiala paĝo 
* https://mek.oszk.hu/00000/00019/html/index.htm

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Acis and Galatea (Handel)

***Acis and Galatea*** (HWV 49) estas muzika verko de George Frideric Handel kun anglalingva teksto de John Gay. La vorko estis varie priskribita kiel serenado, maskoparado, aŭ paŝtisma opero, "malgranda opero" (en letero de la komponisto kiam li estis verkanta ĝin), distron kaj fare de la New Grove Dictionary of Music kiel oratorio. La verko estis dekomence planita kiel unuakta maskoparado kiu premieris en 1718.eta|Karikaturo de Senesino, kiu kantis la rolon de Acis en la ludadoj de 1732.Handel poste adaptis la pecon al triakta serenado por la itallingva opertrupo en Londono en 1732, kiu aligis nombrajn kantojn (ankoraŭ en itala) el "Aci, Galatea e Polifemo", lia peco de 1708 pri la sama historio kun diferenca muziko. Li poste adaptis la originan anglalingvan verkon en duakta verko en 1739.

*Acis and Galatea* estis la pintoverko de la paŝtisma opero en Anglio. Ja, kelkaj verkistoj, kiel la muzikologo Stanley Sadie, konsideras ĝin la plej granda paŝtisma opero iam komponita. Kiel estas tipa de la ĝenro, *Acis and Galatea* estis verkita kiel kortega distraĵo pri la simpleco de la rura vivo kaj enhavas gravan kvanton de ingenio kaj mem-parodio. La duarangaj roluloj, nome Polifemo kaj Damon, havigas gravan kvanton de humoro sen malpliigo de la patoso de la tragedio de la unuarangaj roluloj, nome Acis kaj Galatea. La muziko de la unua akto estas kaj eleganta kaj sensama, sed la fina akto uzas pli melankolian kaj plendeman tonon. La opero estis forte influita de la paŝtismaj operoj prezentitaj en la Reĝa Teatro (Drury Lane) dum la komenco de la 18a jarcento. Ankaŭ Reinhard Keiser kaj Henry Purcell estis influoj, sed ĝenerale la konceptigo kaj ludado de la verko estas tute individua de Handel.

*Acis and Galatea* estis pro multo la plej populara teatra verko de Handel kaj estas lia nura teatra verko kiu neniam lasis la operan repertorion. La opero estis adaptita nombrajn fojojn ekde sia premiero, kun elstara aranĝo fare de Wolfgang Amadeus Mozart en 1788. Handel neniam havigis la verkon en la formo en kiu ĝi estas ĝenerale aŭdata hodiaŭ, ĉar ĝi enhavas muzikon kiu, laŭ Handel, estis neniam aldonita de li mem.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Winton Dean; Knapp, Merrill J. (1987), Óperas de Händel, 1704-1726, Clarendon Press, ISBN 0-19-315219-3

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Anglalingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Georg Friedrich Händel
Kategorio:Operoj
Tibor Farkas (politikisto)

**Tibor Farkas** [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Farkas Tibor József Imre** estis hungara parlamenta deputito, oficiro, altlerneja instruisto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *boldogfai*, lia patro estis József Farkas (politikisto), lia avo estis János Farkas (notario), lia frato estis Dénes Farkas.

Tibor Farkas naskiĝis la  en Felsőbagod, li mortis la  en Zalaegerszeg.

## Biografio 
Tibor Farkas frekventis mezlernejon en Vieno, sed li maturiĝis en Sopron. Li studis en Universitato de Vieno kaj Reĝa Universitato de Budapeŝto, fine li akiris advokatan diplomon. Li profundigis siajn studojn en Universitato de Kembriĝo tri jarojn, poste li prelegis en London School of Economics, sed li ankaŭ studvojaĝis en Britio. En 1913 li hejmenvenis kaj estis juĝisto kaj li instruis en Jura Akademio (Pécs). Dum la 1-a mondmilito li batalis kaj ricevis du heroajn medalojn. Inter 1922–1935 li estis parlamentano. Li edziĝis en 1929, lia edzino naskis 2 gefilojn.

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/Farkas_Tibor_(politikus))

## Referencoj 
eta|maldekstre|Tibor Farkas en uniformo

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj