open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aire-sur-la-Lys (stacidomo)

**Aire-sur-la-Lys** estas franca varstacidomo sur linio  - , situanta en  Aire-sur-la-Lys, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Armentières - Arques (294000).

## Vidu ankaŭ 
* Aire-sur-la-Lys

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Pas-de-Calais
Kategorio:Aire-sur-la-Lys
Skalka u Doks

**Skalka u Doks** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa proksimume 4&nbsp;km sudokcidente de Lago de Mácha. Vivas ĉi tie  ().

## Partoj de municipo 
La municipo konsistas el du bazaj setlejunuoj: La loĝigo koncentriĝas en vilaĝo **Stará Skalka** (*Alt Kalken*), de kiu iom pli ol 1½&nbsp;km nordokcidente, sub monto de Šedina (473&nbsp;m), situas domaro Nová Skalka (*Neu Kalken*), hodiaŭ pure refreŝigeja karaktero.

## Historio 
Skalka, devene Kalek, estis kiel senjorujo Bezděz fondita verŝajne en la 13-a jarcento. Menciis pri ĝi en la jaro 1348 eĉ Karolo la 4-a en dokumento por Ješek Kluk. En la jaro 1402 Skalka apartenis al Berkidoj kaj en la jaro 1417 al vidvino Alžběta z Klinštejna kaj post ŝia morto al la reĝo.

La 12-a de aprilo 1976 Skalka estis alligita al urbo Doksy. Denova memstariĝo okazis en la jaro 1991.

## Loĝantaro 
## Interesaĵoj 
* Koloneta dia torturo el la jaro 1839, apud kampa vojo proksimume 1&nbsp;km okcidente de la municipo
* Kapeleto de sankta Luigi el la jaro 1832, ĉe vojo sur herbejoj proksimume 200&nbsp;m oriente de Nová Skalka
* En la municipo troviĝas Centro de persona evoluo (Skalka 22)

Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Mihály Horhy

**Mihály Horhy** [mihAj horhi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horhy Mihály** estis hungara agronomo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *horhi*.

Mihály Horhy naskiĝis la  en Dicske (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa urboparto en Vráble (Slovakio)), li mortis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio).

## Biografio 
Mihály Horhy studis en Universitato de Vieno, ekde 1805 li gvidis plurajn magnatajn bienojn. Li studis bredadon de ŝafoj en Prusio en 1823. Li studvojaĝis en Okcidenta Eŭropo en 1841 kaj ĝuste post jardeko denove en Britio. Pro la spertoj li mendis ĉiuspecajn bitajn agrikulturajn maŝinojn. Li longe havis postenojn en hungaraj agrikulturaj organizaĵoj. Li prilaboris flaŭron de montaro Bakony, krome li kontribuis en la agrikulturaj gazetoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Flora Bakonyiensis* (1815, restis en manuskripto)
 
## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Oskar Hensoldt

**Oskar HENSOLDT** (naskiĝinta la  en Auma, mortinta la  en Vajmaro) estis germana kartografo kaj pejzaĝarĥitekto kiu ĉefe aktivis en Vajmaro kaj ties ĉirkaŭaĵo.

## Vivo 
En la vajmara adresaro jam en 1843 citatas certa *leŭtenanto Hensoldt*. Klarega identigo nur danke al la adresaro de 1846 eblas. Ĝi diferencigas inter "Lieutenant a. D. Hensoldt" kaj "Kammer-Geometer-Gehilfen Oskar Hensoldt". La leŭtenanto Andreas Hensoldt estas patro lia. Oskar nuptis Friederike Wilhelmine Bertha Hemleb la 1-an de decembro 1851. Ne post 1851 menciatas Hensoldt ĉe Staatshandbuch für Sachsen-Weimar-Eisenach kiel *Obergeometer*. En 1869 liaj titoloj ĉe Staatshandbuch estas "Steuer-Revisor" respektive "Steuerrath". En 1891 li titolatas i.a. "Steuerrevisor" kaj "Steuerrath mit Rang und Vorrechten eines Wirklichen Rathes" al kiu oni aljuĝis diversajn altajn ordenojn. Krome li ankaŭ deĵoris ekz. por la laŭnormiga ofico. estante vicestro de la gimnazio.

eta|Tomboŝtono de la filo Max Hensoldt en Vajmaro
Filo lia **Max Hensoldt** (1852–1935) estis supera kuracisto kion atestas i.a. listo de la imperiestra Vilhelmo-akademio berlina. Tomboŝtono lia videblas sur la Historia tombejo vajmara.

## Verkaro 
De Oskar Hensoldt kaj aliaj konatas plano por la parko de Kastelo Tiefurt antaŭ la agoj de Eduard Petzold de 1844, ideoj kaj realigoj por kastelo kaj parko je Ettersburg, Bad Berka kaj de en la medio. Almenaŭ la mapo de Bad Berka el 1883 de fakuloj laŭditis tre. Karto el 1846 troviĝanta en la universitata biblioteko de Jena indikas la grundlimojn inter la duka ĉambra bieno Döbritschen kaj la valo *Jenaer Mühltal* ĝis la forsto sur la teritorio de Jena kun la manskribita noto ke la urba konsilantaro de Jena ja aprobis la de Hensoldt farita dokumento geodezia.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* K10plus - Verbundkatalog von GBV und SWB

Kategorio:Germanaj kartografoj
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Christian Gottfried Heinicke

**Christian Gottfried HEINICKE** (mortinta en 1801 en Vajmaro) estis skermo-majstro kaj ĉe la kortego kaj ĉe la gimnazio.

## Vivo 
Post la morto de Siegmund Carl Friedrich Weischner kandidatis sampostene en 1774 ties ĝistiama modelskermisto Christian Gottfried Heinicke; konkurencanto estis la filo de la forpasinta ĉefskermisto Christian David Friedrich Weischner el Gotao. Anna Amalia tamen preferis Heinecke, filon de husara serĝento. Tiel ankaŭ Heinicke apartenis al la skermadlernejo de Kreußler. Li ja ekmajstris en Vajmaro dum la tempo de Goeto sed tute ne unikis. Dum lia vivtempo nomumitis alia majstro skermaa, nome Carl Bernhard Kirscht, fare de duko Karlo Aŭgusto en la 31.1.1801. Kirscht jam mortis en 1809. Sekve juristo el Ossmannstedt, Christian Ludwig Neuber decidis kandidati, sed sen sukceso. Tio eble ŝuldiĝas al la franca okkupado ekde 1806 post la Batalo de Jena–Auerstedt ĉar tiam ŝajne la menciita posteno ne ĉiam malvakantis. Ne post 1819 ekzistis Vajmare denove majstro kortega, danca, skermada nome Carl August Franke. Heinicke ne verkadis kontraŭe al lia antaŭulo Weischner (almenaŭ ne konatas iu verko lia).

## Notoj 
## Fonto 
Kategorio:Germanaj skermistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Krompach

**Krompach** ( aŭ antaŭe *Krummbach*), ankaŭ **Krompach v Čechách** estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa sur limoj kun Germanio, en nura centro de Luzacia montaro. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1391 kiel vilaĝo apartenanta al burgo Milštejn. Posedantoj de ĉi tiea ĉirkaŭaĵo ekde la 13-a jarcento estis Berkové z&nbsp;Dubé. La municipo estiĝis sur foje frekventata komerca pado kuniganta Bohemion kun Supra Luzacio. Ĝi estis kunigata kun la plej malnovaj muelejoj sur rojo Krompašský potok. Antaŭ la jaro 1549 ĝi estis konata kiel vitrofarista municipo, ĉar ĉi tie ekzistis ĝis fino de la 17-a jarcento "forno de schürer". Pli poste evoluis ankaŭ teksindustrio.

La devene germana vilaĝo ĝi estis post la dua mondmilito grandparte ellandigita.

## Partoj de municipo 
* **Krompach**
* Juliovka
* Valy

## Nuntempo 
La 21-an de decembro 2011 estis post longaj intertraktadoj solene malfermita ŝoseo por personaŭtomobiloj kun limpasejo inter Krompach sur la ĉeĥa kaj Jonsdorf sur la germana flanko. Kaŭzo de prokrastoj de la malfermo de limpasejo estas avera stato de omunikilo sur la ĉeĥa flanko. Sur veturilo kuŝis ŝtonegoj malhelpantaj al trafiko. Poste aperis problemoj kun trafika markigo sur la germana flanko. Sed la problemojn oni sukcesis solvi kaj la ŝoseon trafikigi.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Meze de la municipo situas baroka preĝejo de 14 helpantoj en mizero el la jaro 1782.
* Sur loko de hodiaŭa gastejo situadis antaŭe senjora sidejo, el kiu konserviĝis du apodmuroj. La komplekso de la iamaj senjoraj konstruaĵoj de kastelo Krompach servis al administrado de tiu ĉi parto de ampleksa Senjorujo Zákupy. En unu el ili estas hodiaŭ lernejo kaj infana hejmo. La menciita gastejo subiĝis en novembro de 2012 al intence fondita incendio.
* Inter pluaj interesaj memorindaĵoj apartenas malnova germana tombejo.

## Interesaĵoj en ĉirkaŭaĵo 
Al la municipo dominas dumontopinta monto Hvozd kun alteco 750 metroj, belvedero kaj kabano sur la pinto. La pinto de Hvozd estas en najbara distrikto Liberec, sur katastro de municipo Heřmanice v&nbsp;Podještědí. Sur la katastro de Krompach estas aliaj altaj montoj kaj montetoj – dumontopinto Plešivec (658 m), Jánské kameny (604 m), Kulich (559 m), lima Háječek (524 m) aŭ sude Malý Ovčí vrch (492 m).

## Pluaj fotoj 

Krompach kostel 11.jpg|Baroka preĝejo de 14 helpantoj en mizero
Krompach zámek 7.jpg|Iama kastelo Krompach, hodiaŭ lernejo
Krompach domy1.JPG|Germana popola arkitekturo en Krompach
Krompach hřbitov (2).JPG|Malnova germana tombejo
Krompach restaurace.jpg|Eksa gastejo ĉe la placo antaŭ incendio


Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Pereintaj vitrofarejoj en Ĉeĥio
Johann Friedrich Löber

**Johann Friedrich LÖBER** (naskiĝinta la  en Neustadt an der Orla, mortinta la  en Vajmaro) estis germana pentristo; li ĉefe verkis por la kortego duka en Vajmaro. eta|Tomboj de Lucas Cranach kaj (dekstre) de la pentristo Johann Friedrich Löber ĉe la Jakobo-tombejo

## Vivo 
Löber deĵoris por pluraj domoj de la ernestaj duklandoj estante fakte la administranto de la duka bildogalerio. Laŭ surtomboŝtona informo li tiom famekonatas kiom patro lia Christfried Löber. El verkaro lia bedaŭrinde malmulto konserviĝis pro la fajrego kiu en la 6.5.1774 kiu brulkonsumis la Urban kastelon vajmaran. Kelkajn verkojn tamen posedas Klassik Stiftung Weimar. Ekzemple en la dormoĉambro meze de vando kontraŭe al la lito en la Vidvina palaco pendas bildo de duko Ernesto Aŭgusto la 2-a Konstantino, kiun kreis Löber en 1757. Ankaŭ en 1757 li pentris du aliajn bildojn de duko Ernesto Aŭgusto la 2-a Konsantino kaj de dukino Anna Amalia dum rajdado. Kroma verko de ambaŭ estas ĉe Ĉasdomo Gabelbach, el la 1771-a jaro. Löber krome faris bildon kun la juna dukino Anna Amalia kaj lia eta filo Karlo Aŭgusto.

En 1732 li nomumitis fare de lia duka moŝto Ernesto Aŭgusto la 1-a (Saksio-Vajmaro-Eisenach) kabineta pentristo: tasko lia estis i.a. liveri po du bestobildojn por jaro.

Krom la supre menciitaj pentraĵoj konserviĝis ankaŭ unu pri duko Ernesto Aŭgusto la 2-a Konstantino kun du aliaj rajdantoj kiu admirindas en la Nacia Muzeo en Varsovio; unu el la akomanantoj estas la historiisto Heinrich von Bünau.

eta|Duko Ernesto Aŭgusto la 2-a Konstantino kun du aliaj rajdantoj Ankaŭ dum la regado de Ernesto Aŭgusto Konstantino estis devado lia prizorgi la dukan pinakotekon. Krome li instruis al la juna duko desegni kaj multajn aliajn aferojn. Effi Biedrzynski atentigis pri liaj floraj verkoj kaj lia malŝato fari portretojn; laŭ ŝi la rezultoj estis pupsimilaj homoj malvivaj.

Tombo lia troviĝas sur la Jakobo-tombejo ĉe la suda kirka muraro rekte apud la (kopia) slabo de Lucas Cranach la Maljuna. Li entombigitis en la t.n. Pentrista kripto.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Effi Biedrzynski: Artikolo ''Löber, Johann Friedricĥ', ĉe: *Goethes Weimar. Das Lexikon der Personen und Schauplätze.* Artemis & Winkler, München/Zürich 1992, ISBN 3-7608-1064-0, p. 273-274*
* Gertrud Ranft: *Historische Grabstätten aus Weimars klassischer Zeit.'' Eldonis Nationale Forschungs- und Gedenkstätten der Klassischen Deutschen Literatur in Weimar, kvina eldono, Weimar 1990. ISBN 3-7443-0010-2, p.&nbsp;25.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.artnet.de/k%C3%BCnstler/johann-friedrich-l%C3%B6ber/
* https://www.bildindex.de/document/obj13850428

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Naskiĝintoj en 1708
Kategorio:Neustadt an der Orla
Heřmanice v Podještědí

**Heřmanice v Podještědí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jablonné v Podještědí en distrikto Liberec. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 86 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Heřmanice v Podještědí** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 19,24&nbsp;km².

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1375. Ĝis tempo antaŭ la dua mondmilito Heřmanice estis loĝigita plejparte de germana loĝantaro. Plimulto el ili estis post la milito el siaj hejmoj ellandigita, pro kio okazis preskaŭ la tuta elhomigo kaj la municipo ĝis hodiaŭ ne atingis la devenan staton de nombro de loĝantoj.

Dum proceso de integro de municipoj Heřmanice fariĝis en la jaro 1980 parto de urbo Jablonné v Podještědí kaj estis komune kun ĝi al la 1-a de januaro 2007 transŝovitaj el distrikto Česká Lípa en trafike pli proksiman distrikton Liberec.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Starý Falkenburk – ruino de burgo
* Preĝejo de sankta Antonio de Padovo
* Baroka statuo de sankta Johano Nepomuka
* Monumento al viktimoj de la unua mondmilito senvualita en la jaro 1927 (damaĝigita de ĝisloĝigitoj, mankas tabulo kun la nomoj de personoj)

## Pluaj fotoj 

Heřmanický památník 7.JPG|Monumento en Heřmanice
Heřmanická horní restaurace.JPG|Supra restoracio en Heřmanice
Heřmanice hlavní cesta.jpg|Ĉefa ŝoseo
Heřmanické domy 5.JPG|Domoj en Heřmanice
Heřmanice dům 195.jpg|Domoj en Heřmanice
Heřmanice kostel sv. Antonína 7.jpg|Preĝejo de sankta Antonio de Padovo

Kategorio:Jablonné v Podještědí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Kategorio:Setlejoj en Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Siti binti Saad

**Siti binti SAAD** (n. en 1880 en Fumba, Zanzibaro, Tanzanio – m. en 1950) estis pionira kantistino en la ĝenro tarabo, de tradicia muziko Orienta Afriko. Ŝi estas konsiderata la fondinto de la ĝenro, ĉar ŝi estis la unua kiu kantis arabajn melodiojn inspiritaj de la araba kortega muziko unue en la araba, sed poste en la svahila, la loka popola lingvo. Tial la svahila tarabo igis ŝin stelulino kiu ludis gravan rolon en la disvastigo de la svahila lingvo en la ne-svahila landinterno de Tanzanio kaj, pli ĝenerale, en Orienta Afriko.

Ŝi kantis en la svahila anstataŭ en la araba, lingvo de la malgranda elito de Zanzibaro kaj ankaŭ lingvo pli populara por ĉi tiu tipo de muziko. La tekstoj de ŝiaj kantoj estis same revoluciaj kiel la elekto kanti en la svahila; ĉar tre politikaj: ili kritikis la klasan subpremadon, la misuzon de virinoj kaj la politikan kaj juĝan koruptecojn.

Ŝi koncertis en Tanganiko kaj urboj en Kenjo, kaj Zanzibaro kaj estis la unua orientafrika virino kiu sukcesis registrigi ŝiajn kantojn sub la marko ''His Master's Voice.''

Ŝia kariero komenciĝis en 1928, daŭrante ĝis ŝia morto en 1950, surbendigante 250 diskojn, multaj de ili en Barato. Antaŭ sia morto ŝi renkontis la faman verkiston kaj poeton Shaaban Robert, kiu intervjuis ŝin kaj povis verki ŝian biografion, nomatan "La vivo de Siti binti Saad."

## Vidu ankaŭ 
* Shaaban Robert

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio en la angla

## Referencoj 
Kategorio:Afrikaj kantistoj
Kategorio:Zanzibaro
Kategorio:Tanzanianoj
Kategorio:Tarabo
Kategorio:Naskiĝintoj en Tanzanio
Dzaoudzi

**Dzaoudzi** estas franca komunumo en la transmara departemento kaj regiono Majoto (), transmara departemento de Francio en la Hinda Oceano ĉe la norda rando de Mozambika Kanalo, kiu dividas Madagaskaron de la kontinenta parto de Afriko. La urbo konsistas el la du vilaĝoj Dzaoudzi kaj Labattoir. Ĝi situas sur la suda parto de la insulo Pamanzi (Petite-Terre), la pli eta el la du loĝataj insuloj de Majoto. Kun la komunumo Pamandzi, ĝi estas unu el la du solaj komunumoj sur ĉi tiu insulo. Ĝis 1977 Dzaoudzi estis la ĉefurbo de Majoto, nur tiam la havena urbo Mamudzo sur la pli granda insulo Maore transprenis tiun funkcion. 

En 2017, la urbo havis  loĝantojn, kio igas ĝin la tria plej granda urbo en Majoto. La loĝantoj vivas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².  Kiel la tuta departemento, la komunumo ekde la komenco de 2014 apartenas al la Eŭropa Unio, sed ne al la tielnomata ŝengena zono.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Dzaoudziens*.

## Geografio 
La komunumo situas norde de la insulo Pamanzi kaj konsistas el la urboj Dzaoudzi kaj Labattoir.

## Transporto 
[maldekstra|eta|Pramo inter Dzaoudzi kaj [Mamudzo]]
Sistemo de pramoj funkciigitaj de *Société des Transports Maritimes* ligas Dzaoudzi al la insulo Grande-Terre.

La internacia flughaveno por Majoto situas sur insulo Pamanzi en la najbara komunumo Pamandzi.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Majoto
* Flughaveno Majoto Dzaoudzi

Kategorio:Komunumoj de Majoto
Usona Societo de Mamalogoj

La **Usona Societo de Mamalogoj** (, **ASM**) estas fondita la 3-an de aprilo 1919 en Vaŝingtono. Ĝia nuna sidejo estas en Topeko, Kansaso. Ĝia ĉefa celo estas kuraĝigi la studadon de mamuloj kaj profesiojn, kiuj studas ilin.

Estas pli ol 4500 membroj de ĉi tiu societo, kaj ili estas ĉefe profesiaj sciencistoj, kiuj emfazas la gravecon de publika politiko kaj edukado. Prezidanto, vicprezidanto, registra sekretario, sekretario-kasisto kaj gazetredaktisto estas elektitaj de la membroj por esti oficistoj de la societo.

La societo ĉiujare okazigas plurajn kunsidojn kaj administras plurajn publikaĵojn kiel *Journal of Mammalogy*, *Special Publications*, *Mammalian Species* kaj *Society Pamphlets*. La plej konata el ili estas *Journal of Mammalogy*. La societo ankaŭ prizorgas bildobibliotekon, kiu enhavas pli ol 1300 mamulajn bildojn. 

Aldone la societo konsistas el 31 komitatoj, interalie komitato pri zorgado kaj uzado de bestoj, komitato pri premioj por konserva biologio, komitato pri internaciaj rilatoj kaj komitato pri eldonaĵoj.

La societo ankaŭ donas multajn subvenciojn kaj premiojn por esplorado kaj studoj pri mamuloj. Ĉi tiuj premioj povas iri al sciencistoj kaj studentoj. La societo ankaŭ listigas laborŝancojn por siaj membroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Journal of Mammalogy, la gazeto de la societo pri mamalogio

Kategorio:Mamuloscienco
Kategorio:Biologiaj asocioj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1919
Kategorio:Profesiaj asocioj
Rosoman

**Rosoman** (makedone *Росоман*) estas vilaĝo situanta en la Vardar Regiono de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la samnoma komunumo opština Rosoman. En 2002 loĝis ĉi tie 2554 loĝantoj.

## Loko, priskribo 
eta|maldekstre|
La vilaĝo situas en la nordorienta parto de la komunumo. La vilaĝo situas en valo, laŭ la pli malaltaj riveroj Černá řeka en alteco de 140 metroj. La regiona vojo R1101 trapasas la vilaĝon de la aŭtovojo A1 al la urboj Prilep kaj Bitola. De Rosoman al ĉiuj vilaĝoj en la komunumo gvidas lokajn asfaltajn vojojn. La vilaĝo situas 13 km norde de Kavadarci, 22,5 km nordokcidente de Negotino kaj 32 km sude de Veles.

Laŭ la orienta rando de Rosoman, fervoja linio - industria apudrelvojo kondukas al la metalurgia fabriko proksime al la vilaĝo Šivec.

Ĉe la norda rando de Rosoman situas la Flughaveno Gradsko.

### Loĝantaro, ekonomio 
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 2554 homoj.

Ekzistis 2.285 makedonoj (89,46 %), 238 serboj (9,31 %) kaj 31 aliaj.

### Vidindaĵoj 
* Preĝejo de la Sankta Triunuo - estis konstruita en 1990
* Arkeologiaj lokoj en la ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo.

## Tradukfonto 
Kategorio:Vilaĝoj de Nord-Makedonio
István Jakab (agronomo)

**István Jakab** [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jakab István** estis hungara agronomo, parlamenta deputito.

István Jakab naskiĝis la  en Hajdúbagos.

## Biografio 
István Jakab maturiĝis en gimnazio en Debrecen en 1968, poste li akiris agronomian diplomon en agrikultura altlernejo de Szeged en 1972. Li komencis labori en kolĥozo en Debrecen, post jaro en agrikultura oficejo en la sama urbo, ekde 1984 en kolhozo en sia naskiĝvilaĝo. Li finis sian agrikulturan karieron en Csákvár en 1994. Intertempe dum agonio de la socialismo (1988) li komencis politikadi, iom poste li havis postenojn en agrikulturaj organizaĵoj. Ekde 2006 li estas parlamentano, ekde 2010 vicparlamentestro. Li ricevis kelkajn premiojn. Lia edzino naskis 3 gefilojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Politikistoj
Ostricourt (stacidomo)

**Ostricourt** estas franca stacidomo sur linioj Paris-Nord - Lille kaj  - Ostricourt, situanta en  Ostricourt, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Hauts-de-France.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Nord - Lille (272000).

## Vidu ankaŭ 
* Ostricourt

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Nord
Kategorio:Ostricourt
Ostricourt

''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento *Nord* [], nederlande/flandre *Noorderdepartement*, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* , nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lille* (france *Arrondissement Lille*, nederlande *Arrondissement Rijsel* respektive okcidentflandre *Arroundissement Rysel*), kaj al la kantono **.

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *ostricourtoises''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Ostricourt (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*   ()


Kategorio:Komunumoj de Nord
129277 Jianxinchen

'*129277 *Jianxinchen'''* estas nerapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 6-an de septembro 2005 en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Jianxin Chen*, kiu laboris kiel arkitekto de la elektronika regada modulo de la fotilo *OCAMS* kaj planisto de Agordebla Matrico de Logikaj Elementoj (AMLA) por la Misio de Asteroida Specimena Alvenigo *OSIRIS-REx*. Li ankaù planis la AMLA-n kaj la regilon de la Elektrona kaj Jona Spektrometro de la misio Rosetta, kaj la modulon de Manipulo de Komando kaj Datumo por la fotilo *Ralph* de *New Horizons''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Liberata

**Wilgefortis** (latine misprezentita el la vortoj "virgo" – virgulino, "fortis" – forta, do firma en la kredo) aŭ **Liberata** (itale: liberigita); germane **Kümmernis** – zorgoplenulino , hispane **Librada**, portugale **Vilgeforte**, ĉeĥe ankaŭ **Svatá Starosta**, estis laŭ legendo kristana sanktulino. Sed la legendo mem povis estiĝi pro neĝusta interpretado de historiaj bildigoj de Jesuo Kristo. La sanktulino estas aspektigata kiel kronita krucumita junulino kun barbo.

## Detaloj 
Wilgetoris laŭ tiu legendo estis filino de portugala pagana reganto. Ŝi estis taskita edziĝi kiel kristanino kun nekristana princo. Estante malkonvertiĝema ŝi ne nur promesis resti ĉasta sed krome petis Jesuon Kriston kreskigi barbon en ŝia vizaĝo kiu tute aliigis ŝin. La legendoj tiumomente diferencas ĉu ŝia patro ŝokite forpelis ŝin aŭ ĉu ŝi krucumitis de kolera patro. Kun la legendo ankaŭ kuntekstas la historio de malriĉa muzikanto al kiu ŝi ĵetis sian oran ŝuon kiel almozon dum muzikaŭskultado.
[eta|maldekstra|Statuo de sankta Wilgefortis en [Mnichov u Zahrádek]]
Ofte oni diras ke la vera fonto legenda estas malinterpretata krucifikso *(Il volto santo)* en la katedralo de Luko (Italio) kie la Kristo krucumita ne prezentatas kiel suferanta sed triumfanta persono kun krono kaj faldaj vestaĵoj. Tia krucifikso malkutima en landoj nordaj de la Alpoj ŝajne vekis fantaziojn ke virgulino estis krucumita. Ankaŭ ne estis komprenita la fakto ke en Luko videblas vestita krucumito. La plej frua veneradloko estas eble Steenbergen en Nederlando kie laŭdire ankaŭ okazis mirakloj ĉi-kuntekste.

Vera kulto (festo ŝia estis la 20-a de julio) havis la unuan mencion ĉirkaŭ la jaro 1400; etendiĝo de venerado estis dum la barokaj tempoj ĝis la 18-a jarcento. En la nordo kaj okcidento de Eŭropo ĝi ĉesis en la 20-a jarcento. Por la tempo inter 1350 kaj 1848 ĉirkaŭ mil literaturaj kaj ikonografiaj atestoj disde la Malsupra Rejnlando ĝis Bohemio, disde la Balta Maro ĝis Tirolo kaj Svislando ekzistas. En Suda Eŭropo kaj en Suda Ameriko la kulto iel ĝis hodiaŭ vivas.

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* Prie en leksikono ekumenisma pri sanktuloj
* Wilgifortis kaj superstiĉoj
* Paulo Anunciação: "Uma santa barbuda e portuguesa", publico.pt, 15.2.1999

Kategorio:Popolaj sanktuloj
Kategorio:Fikciaj sanktuloj
Kategorio:Legendoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Ekzekutitoj per krucumado
Kategorio:Transgenreco
Kalvinana preĝejo (Battonya)

La **Kalvinana preĝejo** estas historia monumento en urbo Battonya (Hungario).

## Historio 
La kalvinana preĝejo estis konstruita dum unu jaro en 1883. La orgeno estis farita en 1898. La plena kirko estis renovigita en 1980, nur interne en 2002.

## Konstruaĵo 
La kirko situas en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La fasado havas ankaŭ po unu altajn kaj mallarĝajn fenestrojn. La enirejo estas tra la turo. La turo supre havas ĉirkaŭireblan balkonon, kie iam oni rigardis la kampojn por ekvidi la eblan fajron. La navo estas simpla. Interne la benkoj estas blankaj. La plena konstruaĵo havas la menciitajn altajn kaj mallarĝajn fenestrojn ankaŭ en la navo en ĉiuj flankoj, same ĉe la turo.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* https://reformacio.mnl.gov.hu/orokseg/battonyai_reformatustemplom
* hungare kun foto

Battonya
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Battonya
Juliovka

**Juliovka** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Krompach. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km okcidente de Krompach. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Juliovka situas en katastra teritorio **Krompach** kun areo 7,77&nbsp;km².

## Historio 
La vilaĝeto estiĝis ĉirkaŭ la jaro 1650 kaj ĝi akiris la nomon post Julius Franz, duko de Sachsen-Lauenburg. Ĝis la jaro 1946 la vilaĝo portis nomon *Juliusthal*.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Juliovka křižovatka.JPG|Vojkruciĝo en Juliovka

Kategorio:Krompach
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj nomitaj laŭ personoj
Arboŝela dometo (Vajmaro)

Fama **Arboŝela dometo** () troviĝas en Vajmaro en Germanujo en la Ilm-parko ĉe krutaĵo de la maldekstra bordo de Ilm.

## Konstruo 
La kabano ligna staras sur ovala kaj ŝtona spaco kun arboŝelaj tabultegaĵoj el piceo kun ŝinda tegmento; ĝi similas konuson. Tamen la tuto nomiĝas arboŝelaĵo *(Borkenhäuschen)*. Temas pri resto de aranĝo de Goeto el la jaro 1778 okaze de la nomtago de dukino Luizo kiu nomitis *Luiza klostro*.

Goeto ne nur surscenigis teatraĵon je la honoro dukina sed ankaŭ pentris tion.  Samon faris en 1788 Georg Melchior Kraus, kiu nomis la desegnaĵon *An der Klause*. Tiu ĉi kabano ankaŭ iĝis motivo de multaj bildkartoj.

Servis tiu ĉi dometo por duko Karlo Aŭgusto kiel rifuĝejo kiam tro multe premis la ŝtataj devoj. Ĝi ankaŭ nomitis ermitejo (*Einsiedlei*, *Klause*) kaj tre supozeble ankaŭ Goeto de tempo al tempo estadis tie ĉi je kunestado kun lia duka moŝto. Krome tiam ankaŭ ĝenerale modis reiri al la naturo en la spirito de Jean Jacques Rousseau. Ne forgesotas la funkcio de la kabano kun ĉirkaŭaĵo kiel teatra kuliso. Ene rekvizitoj kaj kostumoj deponitis. Iomete tiu ĉi loko estis ankaŭ la elirpunkto por la estiĝo de la tuta Ilm-parko. Antaŭe ekde 1778 pro la suicido de Christiane Henriette Sophie von Laßberg estis estiĝinta *Felsentreppe* (roka ŝtuparo) kaj *Felsentor* (roka pordo) respektive *Nadelöhr* (kudrilotruo) laŭ iniciato goeta.

La dometo plurfoje novigitis kaj alikonstruitis. Danke al rekonstruprovo de 1960 ĝi regajnis sian ovalan aspekton.

Treege proksimas la grava Ŝekspira monumento de Otto Lessing kaj la ruino artefarita (iama pafejo/pafĝardeno). Estante ero de Ilm-parko la arboŝela kabano estas UNESKO-mondheredaĵo.
 
AnDerKlauseImWeimarerParkS148.jpg|Georg Melchior Kraus: An der Klause
Weimar, Thüringen - Borkenhäuschen (Zeno Ansichtskarten).jpg|La kabaneto sur malnova bildkarto
Borkenhäuschen auf steinerner Grundfläche.JPG|Arboŝela dometo sur ŝtona pavimo
Borkenhäuschen 10.jpg|interno

## Literaturo 
* Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner (eld.): *Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte.* Hermann Böhlaus Nachfolger, Weimar 1998, p. 49-50

## Eksteraj ligiloj 
* https://www.weimar-lese.de/index.php?article_id=515
* https://geo.viaregia.org/testbed/index.pl?rm=obj&objid=4425 

## Notoj 
## Fonto 
Kategorio:Lignokonstruaĵoj
Kategorio:Ilm-parko
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Valy (Krompach)

**Valy** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Krompach. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km nordoriente de Krompach. Estas ĉi tie registritaj 90 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Valy situas en katastra teritorio **Krompach** kun areo 7,77&nbsp;km².

## Limpasejo 
La 21-an de decembro 2011 estis post longaj intertraktadoj solene malfermita ŝoseo por personaŭtomobiloj kun limpasejo inter Krompach sur la ĉeĥa kaj Jonsdorf sur la germana flanko. Kaŭzo de prokrastoj de la malfermo de limpasejo estas avera stato de omunikilo sur la ĉeĥa flanko. Sur veturilo kuŝis ŝtonegoj malhelpantaj al trafiko. Poste aperis problemoj kun trafika markigo sur la germana flanko. Sed la problemojn oni sukcesis solvi kaj la ŝoseon trafikigi.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Jonsdorf Krompach Valy Krombach Schanzendorf N 2011.jpg|Limpasejo Jonsdorf/Krompach-Valy
Oybin Hain Krompach Valy Krombach Schanzendorf ehemaliges Hotel Franz Josefs Höhe 2004 a.jpg|Eksa hotelo Franz Josefs Höhe
Oybin Hain Krompach Valy Jánské kameny Krombach Schanzendorf Johannisstein hinten 2012.jpg|Ĉeĥa-germana ŝtatlimo

Kategorio:Krompach
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Sankta Raĵden

**Sankta Raĵden** (), ankaŭ **Raĵden Persiano** aŭ **Raĵden Unuemartiro** († eble en la jaro 457), estis persa nobelo en deĵoroj de ibera reĝo Vaĥtang la 1-a. Li konvertis al kristanismo. En bataloj kontraŭ sasanida Persio li estis militkaptita. Post tio, kiam li rifuzis rezigni de sia kredo, li estis krucumita kaj mortigita per venenigitaj sagoj.

Kiel la sanktulo li estas adorata de ĉiuj ortodoksaj eklezioj, precipe de Kartvela Ortodoksa Eklezio.

Kategorio:Ortodoksaj sanktuloj
Kategorio:Kristanaj sanktuloj kondamnitaj al mortpuno
Kategorio:Ekzekutitoj per krucumado
Kategorio:Konvertitoj al kristanismo
Kategorio:Historio de Kartvelio
Tibor Hortobágyi

**Tibor Hortobágyi** [hortobAdji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hortobágyi Tibor** estis hungara algologo, akvobiologo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Holczer* [holcer], lia botanika nomo estis **Hortob**.

Tibor Hortobágyi naskiĝis la  en Magyardiószeg  (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Sládkovičovo en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Tibor Hortobágyi maturiĝis en Esztergom, poste li akiris pedagogian diplomon en altlernejo en Szeged en 1934, post du jaroj pedagogian diplomon, fine en 1939 filologian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József. Dum lernado ekde 1936 li instruis en lernejo en Budapeŝto. Inter 1941–1944 li havis postenon en la eduka ministerio, poste li instruis en Baja. En 1949 li establis biologian katedron kaj gvidis ĝin ĝis 1958. Li kandidatiĝis en 1952, post 3 jaroj li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1958-1984 li instruis en Agrikultura Universitato, li estis vicrektoro en 1960. Li esploris la algojn. Li ricevis plurajn premiojn. Li edziĝis en 1937, lia edzino naskis kvarfoje.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Tisza Nagyfa-holtága phytoplanktonjának qualitativ vizsgálata* (disertaĵo, 1937)
* *Természetrajzi ismeretek* (lernolibro, 1939, 1943, 1945, 1947)
* *Növénytan az általános iskolák 6. osztálya számára* (lernolibro, eldonita kvinfoje inter 1951-1958)
* *Les nouveaux microorganismes de l’établissement piscicole de Hortobágy et du lac de Szelíd* (1954)
* *Alföldi halastavak phytocoenológiai viszonyai* (disertaĵo, 1955)
* *Zusammenhänge zwischen der Fischfleischerzeugung und den Algen der Fischteiche* (1958)
* *Növénytan. 2. Növényrendszertan és növényföldrajz* (1968)
* *The Microflora in the Setting and Subsoil Water Enriching Basins of the Budapest Waterworks* (monografio, 1973)
* *Növényrendszertan* (studenta lernolibro, 1979)
* *Növényföldrajz, társulástan és ökológia* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1981, 1991, 2000)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj algologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
129307 Tomconnors

'*129307 *Tomconnors'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 29-an de septembro 2005 en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 7:1 kun Venuso.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Thomas Connors*, kiu servis kiel gvidanta mekanika inĝeniero por la fotilo *OCAMS* de la Asteroida Specimena Alveniga Misio *OSIRIS-REx''. Li ankaù laboris kiel sistema inĝeniero por la projektoj de Teknologia Demonstro kiel la Interferometro de la Granda Duokula Teleskopo kaj Kepler, kaj por studoj pri arkitekturo de estonta teleskopo. Li estas la fiera avo de Mills kaj Ellie.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Petrovice (Jablonné v Podještědí)

**Petrovice** () estas cismontara vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jablonné v Podještědí en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km norde de urbo Jablonné v Podještědí. Tra Petrovice kondukis malnova komerca pado el Bohemio ĝis Zittau. Proksime de la municipo estis trovita malnova antikva monero kun bildo de imperiestro Gallienus el la jaro 258, kio pruvas foran uzadon de tiu ĉi vojo. Sur teritorio de la vilaĝo troviĝas limpasejo Petrovice / Lückendorf. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 86 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Petrovice situas en katastra teritorio **Petrovice v Lužických horách** kun areo 5,9&nbsp;km².

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1391.

En la jaro 1620 tra Petrovice fuĝis el Bohemio vintra reĝo Frederiko Palatinato ĝis silezia Vroclavo. En doganejo haltis la 19-an de aŭgusto 1813 Napoleono kaj trarigardis ĉi tie mapojn.

Dum proceso de integro de municipoj Petrovice fariĝis en la jaro 1980 parto de urbo Jablonné v Podještědí kaj estis komune kun ĝi al la 1-a de januaro 2007 transŝovitaj el distrikto Česká Lípa en trafike pli proksiman distrikton Liberec.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo kun ligna sonorilejo

## Pluaj fotoj 

Jablonné v Podještědí, Petrovice, starý kočár a kolo před kostelem II.jpg|Malnova kaleŝo antaŭ preĝejo
Petrovice Kleopatra.JPG|Restoracio Kleopatra
Petrovice (v Lužických horách) - zvonička.jpg|Sonorilejo
Lückendorf Petrovice Petersdorf N 2008 a.jpg|Limpasejo

Kategorio:Jablonné v Podještědí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Jämijärvi

**Jämijärvi** estas komunumo de Finnlando en provinco Satakunta.  Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Al tiu tera areo aldoniĝas ankoraŭ 9,52 m² da akvo. La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj . Komunumestro de Jämijärvi estas Markus Ojakoski ekde 2019.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la komunumo ()

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Kampara komunumo Kuopio

**Kuopion maalaiskunta** (jen finne, ), do en Esperanto "**kampara komunumo Kuopio**", estas eksa komunumo de Finnlando en Norda Savonio. Ĝi estas ligita al Kuopio kaj Siilinjärvi en 1969. Plej lastatempe, la kampara komunumo Kuopio havis areon de 588 kvadrataj kilometroj. Fine de la jaro 1968 la kampara komunumo havis  loĝantojn.

## Evoluo 
Dum la historio de la kampara komunumo, ĝia areo estis reduktita plurajn fojojn: en 1922, la komunumo Vehmersalmi (kiu denove estis integrigita en la urba komunumo Kuopio en 2005) estis apartigita de la kampara municipo de Kuopio. En 1925, la komunumo Siilinjärvi estis kreita de partoj de la kampara municipo de Kuopio same kiel Nilsiä kaj Maaninka. En 1942, antaŭurbaj areoj estis integrigitaj en la urba komunumo Kuopio. La 1-an de januaro 1969, la kampara komunumo de Kuopio estis finfine dissolvita. La plej granda parto de la municipa areo ricevis al la urbo Kuopio, pli malgranda parto ĉirkaŭ la vilaĝoj de Kehvo, Väänälänranta kaj Kehvonsalo iris al Siilinjärvi. Plej lastatempe, la kampara komunumo Kuopio havis areon de 588 kvadrataj kilometroj.

250ra|maldekstre|eta|

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Maaninka

**Maaninka** estas eksa komunumo de Finnlando, kiu situis en la provinco Norda Savonio. La areo de la komunumo estis , el kio  estis tero kaj  akvo. La 31-an de decembro 2014 la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo estis ligita al Kuopio en 2015.

eta|maldekstra|300ra| 

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kiiminki

**Kiiminki** estas eksa komunumo de Finnlando en Norda Ostrobotnio. Ĝia areo estas , el kio  estas tero. La 31-an de decembro 2012 Kiiminki havis  loĝantojn. Tio rezultigas loĝdenson de 40,7 loĝantoj/km² - laŭ la stato de la 31-a de decembro 2012 kompreneble. Kiiminki estas ligita al Oulu komence de 2013.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Ahlainen

**Ahlainen** estas eksa komunumo de Finnlando sur strando de Botnia maro en Satakunta. Ahlainen estas ligita al urbo Pori komence de 1972. Fine de 1971 la komunumo havis loĝantaron de 2 351 homoj.

270ra|eta|maldekstre|
270ra|eta|maldekstre|

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kategorio:Eksaj komunumoj de Satakunta
Donkiĥoto (rolulo)

**Alonso Quijano**  estas la nomo de la hidalgo *don Quijote* (Don Kiĥoto), protagonisto de la romano *Don Quijote de la Mancha*, verkita de Miguel de Cervantes Saavedra. Komence de la verko oni klarigas, ke Alonso Quijano «volis nomi sin mem, kaj en tiu intenco li estis ok tagojn, kaj finfine li nomis sin don Quijote. [...] Li volis, kiel bona kavaliro, aldoni al sia nomo la nomon de sia patrujo kaj nomi sin "don Quijote de la Mancha", per kio je sia plaĉo li klare deklaris siajn stirpon kaj patrujon, kaj honoris ĝin».

Aliaj nomoj (kromnomoj) de Alonso Quijano aperas laŭlonge de la rakonto, kiel "Caballero de la Triste Figura" (Kavaliro de la Trista Bildo), kiu estas kreaĵo de lia propra ŝildisto Sancho Panza, aŭ "Caballero de los Leones" (Kavaliro de la Leonoj), per kiu mem nomas sin don Quijote post sia "militago" kun leonoj (dua parto, 17a ĉapitro). Finfine, en lia vilaĝo oni havigas al li kromnomon kiel Alonso Quijano, el Bueno (la Bonulo).

## Priskribo 
eta|maldekstre|250px|Don Kiĥoto.
Cervantes priskribis tiel Alonso Quijano: «La aĝo de nia hidalgo estis ĉirkaŭ kvin dek. Li estis forta, maldika, mienseka» (unua parto, unua ĉapitro). En la 14a ĉapitro de la Dua Parto (1615), Sansón Carrasco priskribis lin kiel «alta, mienseka, rigida kaj aveleca ĉe membroj, duonblankhara, hoknaza, de granda, nigra kaj falanta liphararo».

Don Kiĥoto estas ordinara hispano (*hidalgo*, la plej malalta rango de la hispana nobelaro), kiun obsedas fantasto de migrantaj kavaliroj. Liaj familio kaj amikoj opinias, ke li estas freneza, kiam li decidas esti migranta kavaliro kaj vagi tra Hispanujo ĉevale, rajdanta sian ĉevalaĉon *Rocinante* , justiganta misjustaĵon, kaj protektanta la prematojn.

Don Kiĥoto estas okulvideble freneza laŭ la plejparto de la popolo. Li kredas, ke ordinaraj gastejoj estas sorĉitaj kasteloj, kaj iliaj kampulinoj estas belaj princinoj. Li konfuzas ventmuelilojn kun premaj gigantoj senditaj de malbonaj sorĉistoj. Li imagas, ke najbara kamparanino Aldonza Lorenzo estas *Dulcinea del Toboso* , princino al kiu li promesis amon, servon kaj fidelecon. Sanĉo Panzo, lia simpla eskviro, kredas, ke lia mastro estas iom freneza, sed ambaŭ la mastro kaj lia eskviro travivas malsimplajn ŝanĝojn kaj evoluon, kaj ĉiu persono gajnas atributojn de la alia dum la romano progresas. En la fino de la dua libro, Don Kiĥoto decidas, ke liaj agoj estis frenezaĵoj kaj reiras al sia hejmo por morti.

Menskadre, li pli ol frenezulo estas viziisto, kiu tamen havas momentojn de tre evidenta klarvideco. En la fono, lia relativa "frenezeco" ne estas multe pli granda ol tiu de la cetero de roluloj kiuj aspektas estis "normalaj" personoj. Krome lia forta imagopovo ebligas lin modifi la realon por povi realigi sian revon esti granda vaganta kavaliro.

## Referencoj 

Kategorio:Literaturaj roluloj
Kategorio:Fikciaj hispanoj
Kategorio:Fikciaj nobeloj
Kategorio:Fikciaj kavaliroj
Kategorio:Kontraŭherooj
Kategorio:Fikciuloj de la Mezepoko
Jokioinen

**Jokioinen** (jen finne, ) estas komunumo de Finnlando en Origina Tavastio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, el kio estas tero  kaj akvo , kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . Tra Jokioinen fluas la rivero *Loimijoki*. Al ĝi fluas la rivero Jänhijoki, al kiu fluas akvo de la lago Rehtijärvi. Al Loimijoki fluas ankau la rivero Haapajoki el Tammela el la marĉo Torronsuo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Sulkava

**Sulkava** estas komunumo de Finnlando en la provinco Suda Savonio inter Juva kaj Savonlinna. La areo de la komunumo estas , el kio estas tero  kaj akvo . La 31.12.2020 la komunumo havis  loĝantojn. Sulkava havas ankaŭ multe da libertempaj loĝantoj. Kirko de Sulkava estas valora vidindaĵo. Sulkava estas en Finnlando konata ankaŭ ĉar de ĉiujara remada konkurso *Sulkavan soudut*. La komunumo estas vere laga kaj insula. Laŭ finnlanda insulara leĝo ekzistas insularaj komunumoj kaj partinsularaj komunumoj. La registaro helpas mone tiujn komunumojn e specialaj malfacilecoj, kiujn la insularaj ecoj peras. Sulkava estas oficiale insulara komunumo.

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Tammela

**Tammela** estas komunumo de Finnlando en la provinco Origina Tavastio. La areo de la komunumo estas , el kio  estas tero kaj  akvo. Je 31.12.2020 la komunumo havis  loĝantojn.

La nomo Tammela baziĝas sur la finna vorto '''', kiu signifas kverkon. Tri folioj kaj du glanoj de tiu arbo aperas en la blazono.

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
129312 Drouetdaubigny

'*129312 *Drouetdaubigny'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 30-an de septembro 2005 en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Christian Drouet d´Aubigny*, kiu servis kiel adjunkta sciencisto pri instrumentoj kaj gvidanta planisto por la fotilo *OCAMS* de la Asteroida Specimena Alveniga Misio *OSIRIS-REx*. Li ankaŭ laboris en teknologia disvolvo por terahercaj bildigaj radaroj, bildigaj spektrometroj kaj por la *Terrestrial Planet Finder'' proponita de la NASA.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Pornainen

**Pornainen** () estas komunumo de Finnlando en provinco Uusimaa. La areo de la komunumo estas , el kio . La 31-an de decembro 2020 la komunumo havis  loĝantojn.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Mäntsälä

**Mäntsälä** estas komunumo en Finnlando en Uusimaa. La areo de la komunumo estas , el kio  estas tero kaj  akvo. 97 procentoj el la loĝantoj estas finnlingvaj.

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Stichting voor Vluchteling Studenten UAF

**Stichting voor Vluchteling Studenten UAF** aŭ **Fondumo por Studentaj Rifuĝintoj UAF** estas ne-registara organizaĵo, kiu subtenas altedukitajn rifuĝintojn realigi taŭgan socian pozicion en Nederlando. Altedukitaj rifuĝintoj ofte ne povas trovi laboron en Nederlando ĉar ilia diplomo ne validas tie. Tial la Fondumo por Studentoj Rifuĝintoj UAF konsilas, gvidas kaj subtenas rifuĝintojn en iliaj (re)studado kaj en serĉado de laboro kongrua kun iliaj kapabloj. La UAF repagas nur kostojn rilate al profesia evoluo, kiel aliĝkotizoj, lingvokursoj, libroj, komputiloj kaj vojaĝkostoj.

## Agadoj 
Ĉirkaŭ 100 dungitoj laboras ĉe la UAF. Ĉiujare la Fondumo akompanas ĉirkaŭ 3000 studentojn, el kiuj 90 procentoj fine ricevas restadpermeson de la nederlanda enmigrada kaj naturaliza servo (IND). Ĉiu studento estas persone akompanata de studenta konsilisto de la UAF, kiu helpas la studenton trovi sian vojon en la nederlanda eduksistemo. Krome UAF organizas agadojn kaj kunvenojn, kie studentoj povas renkontiĝi. Kie necesas, UAF ankaŭ donas financan subtenon pagante la necesajn studkostojn, kie la studento ne povas uzi registarajn servojn. Parto de tiuj pagoj konsistas el prunto. Krome UAF helpas trovi taŭgan laborpostenon kaj interŝanĝas informojn inter universitatoj kaj politikaj instancoj.

## Kondiĉoj por registriĝo 
La UAF starigas kondiĉojn, kiujn rifuĝintoj kaj azilpetantoj devas plenumi por povi ricevi subtenon de la UAF. Ili devas havi sufiĉajn antaŭsciojn kaj lingvan nivelon por povi sekvi kurson ĉe universitata nivelo aŭ je la nivelo de profesia supera edukado. Petantoj kutime sekvis 12 jarojn da edukado en la propra lando. La UAF ankaŭ mem taksas ĉu iu prave petis la statuson de rifuĝinto. La Ĝeneva konvencio pri rifuĝintoj estas la gvida principo tiurilate. Nederlando mankas altedukitajn personojn sur la labormerkato. De la 400 kuracistoj, kiujn la UAF rekrutis por la nederlanda merkato en la lastaj dek jaroj, 96 procentoj trovis laboron kiel kuracisto aŭ specialisto.

## Enspezoj 
Plejparto de la enspezoj de la UAF venas de donacintoj. Krome, la UAF ricevas financan subtenon de la Nacia Loterio. La Fondumo ankaŭ ricevas subvencion de la Eŭropa Fonduso por Rifuĝintoj surbaze de projekto. Ankaŭ iuj ministerioj kaj municipoj donas subvenciojn surbaze de projekto. Ĉi tiuj projektoj povas esti direktitaj al specifaj grupoj (ekzemple kuracistoj) aŭ al temoj.

## Vidu ankaŭ 
Rifuĝinto

Eŭropa migra krizo

## Ekstera ligilo 
Oficiala retejo de la UAF

## Referencoj 
Kategorio:Ne-registaraj organizaĵoj
Kategorio:Karitataj organizaĵoj
Kategorio:Rifuĝintoj en Eŭropo
Kategorio:Rifuĝintoj en Nederlando

Kategorio:Rifuĝintoj
Noormarkku

**Noormarkku** (, historie ankaŭ *Klåsmark*) estas eksa komunumo de Finnlando, kiu situis en la provinco Satakunta. La areo de la komunumo estis , el kio  estis tero kaj  akvo. La 31-an de decembro 2009 la komunumo havis  loĝantojn, kiuj ĉiuj estis finnlingvaj. Noormarkku estas ligita al la urba komunumo Pori en 2010.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la nuna komunumo Pori ()

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra| 

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kategorio:Eksaj komunumoj de Satakunta
Askola

**Askola** (antaŭa nomo **Askula**) estas komunumo en Finnlando en orienta parto de la provinco Uusimaa. Ĝia areo estas , el kio estas tero  kaj akvo . La 31-an de decembro 2020 la komunumo havis  loĝantojn, la 31-an de decembro 2022 estis , kaj laŭ la stato de  estis . Tio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Finnlando