open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Duan Qirui

**Duan QIRUI** (en ĉina: 段祺瑞; en pinjino: Duàn Qíruì; Wade–Giles: Tuan Ch'i-jui; IPA: [tu̯àn t͡ɕʰíɻu̯èi̯]) (6a de Marto 1865 – 2a de Novembro 1936) estis ĉina militsenjoro kaj politikisto, ĉefkomandanto de la Bejĝang Armeo kaj de la fakta Plenumestro de la Respubliko Ĉinio (en Pekino) el 1924 ĝis 1926. Li estis ankaŭ la ĉefministro de la Respubliko Ĉinio kvar foje inter 1913 kaj 1918. Li eble estis la plej pova homo en Ĉinio el 1916 ĝis 1920.

Duan enpoviĝis kiel proksima aliancano de Ĝŭan Ŝikai, sed ambaŭ pli kaj pli malkonsentis unu disde la alia laŭlonge de la tempopaso pri diversaj aferoj. Unu el la ĉefaj problemoj estis ke Duan ekamasigi influon super la Bejĝang Armeo kiel militministro, tiele subfosante la kontrolon de Ĝŭan super la soldatoj. Konstatante sian kreskantan povon, Duan pli kaj pli sendependiĝis kaj laŭgrade defiis la Prezidanton pri nomumoj kaj reformoj en la militistaro.

Ĝŭan Ŝikai mortis la 6an de Junio, 1916. Eblaj sukcedantoj estis Duan Qirui, Li Yuanhong kaj Xu Shichang were named. Neniu dekomence volis akcepti la postenon de prezidenteco. Duan kalkulis, ke la plej malforta estas Li kaj premis Lin iĝi prezidanto, eble por plej facile manipuli lin. Tiel li tute malobeis la konstitucion. Tamen nek la prezidento Li nek la vicprezidento Feng Guozhang sekvis la indikojn de Duan, kiu petis apogon el nordaj armeoj, dum sudaj parlamentanoj, pli proksimaj al la Kuomintang petis agnoskon de la konstitucio, kio praktike disdividis la landon. en tiu kunteksto Duan trudis la eniron de Ĉinio en la Unua Mondmilito kontraŭ Germanio, en la intenco ekhavi la aliron al la germanaj privilegioj en Ĉinio. La sekvoj de la Movado de la 4-a de majo rezultis en komplikigo de la politika situacio kaj la fina elpovigo de Duan.
eta|maldekstra|1 ĝŭan, arĝenta porokaza monero de Duan Qirui, stampita en 1924.

## Bibliografio 
* Bonavia, David. China's Warlords. New York: Oxford University Press. 1995. ISBN 0-19-586179-5
* Ch'en, Jerome (1972) [1a pub. 1961]. Yuan Shih-k'ai (2a eld.). Stanford, California: Stanford University Press. ISBN 0-8047-0789-8.
* Spence, Jonathan D. (1990). The Search for Modern China. New York: W.W. Norton & Company. ISBN 0-393-02708-2.
* Gray, Jack (2002). Rebellions and Revolutions: China from the 1800s to 2000. New York: Oxford University Press. pp. 168–169. ISBN 978-0-19-870069-2.

Kategorio:Ĉinaj politikistoj
Kategorio:Ĉinaj militestroj
Kategorio:Diktatoroj
Li Lisan

**Lǐ Lìsān** (en ĉina: ;李立三; en pinjino: Lǐ Lìsān; 18-a de novembro 1899 –22-a de junio 1967) estis unu de la plej fruaj estroj de la ĉinaj komunistoj, kaj la supera estro de la Komunista Partio de Ĉinio de 1928 ĝis 1930, membro de la Politburoo, kaj poste membro de la Centra Komitato.

En 1915, li alvenis al Ĉangŝa kaj tie konatiĝis kun Mao Zedong. Poste, Li aliĝis al armeo de loka militsenjoro de Hunano. Ties komandanto Ĉeng Kian, kiu estis samlokano kaj lernanto de la patro de Li, patronis tiun por studi en Pekino. Kiel aliaj studentoj, veturis al Francio, kaj tie laboris por laborestro kiu estis komunisto, kio helpis lian alproksimiĝon al komunismo. En Francio agitis la lukton por la rajtoj de ĉinaj kolegoj. Poste li estis pro tio elpelita el la lando.

Reveninta al Ŝanghajo, Li estis instigita de Ĉen Duksiu por aliĝi al la Komunista Partio de Ĉinio, kiu ordonis lin organizi la sindikatajn agadojn en la karbominoj de Anjan, kie sukcesis pliigi la nombron de membroj de la KPĈ kaj perfektigis la metodojn de organizado. En 1926, Li alvenis al Vuhano, laborista centro de Ĉinio. En 1927, post la rompo de la alianco inter la Kuomintango kaj la PKĈ, Li proponis la Ribelon de Nanĉano kontraŭ la KMT, kaj okupis la postenon de sekurecestro. Tiu ribelo malsukcesis, sed plialtigis Li-n al centra rolo en la Partio por 1928. En 1929 Li kunlaboris kun Zhou Enlai, sendita al Moskvo por interrilati kun Kominterno. En 1930 Li plie maldekstriĝis, atakis iamajn kolegojn kaj instigis ribelojn kontraŭ la indikojn de Kominterno. Tial Li estis alvokita al Moskvo, kie li perdis siajn povojn kaj frontis longan proceson.

[260px|eta|maldekstre|Li, dua maldekstre dum la ceremonio de proklamo de la [Ĉina Popola Respubliko.]]
Li revenis al Ĉinio nur en 1946 kun la venko de sia iama amiko Mao, kiu sendis lin al sindikataj laboroj. Tamen dum la Kultura Revolucio li suferis akuzojn de siaj iamaj malamikoj kiel agento de Sovetunio, estis persekutita, arestita kun sia familio kaj tiukadre mortis.

Kategorio:Ĉinaj komunistoj
Kategorio:Viktimoj de la Kultura revolucio
Rajasaari

**Rajasaari** estas insulo de la Finna golfo en Helsinko. La plej granda parto de ĝi estas hunda parko. Sed en la insulo estas ankaŭ fiŝkapta aktiveco.

Kategorio:Maraj insuloj en Finnlando
Warm Bodies (filmo)

**Warm Bodies** estas usona romantika zombikomedia filmo de 2013. Ĝi estis skribita kaj direktita de Jonathan Levine surbaze de la populara romano de Isaac Marion. En la filmo ĉefrolas Nicholas Hoult, Teresa Palmer, Analeigh Tipton kaj John Malkovich.

## Intrigo 
R (Nicholas Hoult) estas zombio, kiu moviĝas tra detruita urbo, plena je detruitaj konstruaĵoj, rustaj aŭtoj, rompitaj fenestroj kaj forlasitaj ĉielskrapantoj, post zombia apokalipso. R povas nur grunti kaj prononci kelkajn vortojn kaj kune kun sia amiko M (Rob Corddry) kaj grupo de zombioj, ili eliras por serĉi manĝaĵojn, avidajn je cerboj, ĉar kiam ili manĝas tion, la memoroj de ĉi tiuj ekbrilas en la mensoj de la mortintoj kaj tiel ili havas kelkajn minutojn da klareco. Post atako de konstruaĵo kun adoleskantoj kaj konsumado de la cerbo de unu el ili (Perry Kelvin (Dave Franco)), R komencas senti sin altirita de la partnero de la knabo, Julie Grigio (Teresa Palmer) de tiam li sentas la bezonon protekti ŝin, kunportante ŝin al sia zombia rifuĝejo, kie la rilato inter ili startas sekvencon de eventoj, kiuj komencas ŝanĝi la konduton de la lokaj loĝantoj. Jorgia decidas reveni kun sia patro kaj R decidas sekvi ŝin, endanĝeriganta sian ekziston sekvante ŝin al City Stadium, la plej granda restanta homa rifuĝejo.

## Rolularo 
* Nicholas Hoult kiel R
* Teresa Palmer kiel Julie Grigio
* Rob Corddry kiel M/Marcus
* Dave Franco kiel Perry Kelvin
* Analeigh Tipton kiel Nora
* Cory Hardrict kiel Kevin
* John Malkovich kiel Kolonelo Grigio patro de Julie

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2013
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Romantikaj komediaj filmoj
Kategorio:Usonaj romancaj filmoj
Kategorio:Usonaj komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Postapokalipsaj filmoj
Kategorio:Hororaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri monstroj
Kategorio:Filmoj pri zombioj
Kategorio:Filmoj de Lionsgate
Kategorio:Filmoj de Entertainment One
Kategorio:Filmoj de Summit Entertainment
Taipalsaari

**Taipalsaari** estas komunumo de Finnlando en okcidenta parto de Suda Karelio. Ĝia areo estas , el kio  estas tero kaj  akvo. La 31-an de marto 2021 la komunumo havis  loĝantojn.

[eta|maldekstre|250ra|[Pramo de Kyläniemi.]]
Kyläniemi estas insulo de lago Saimaa en Taipalsaari. Ĝi estas la 20-a plej granda interna insulo en Finnlando.

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Luumäki

**Luumäki** estas komunumo de Finnlando en okcidenta parto de Suda Karelio. Ĝia areo estas , el kio  estas tero kaj  akvo. La 31-an de marto 2021 la komunumo havis  loĝantojn. Ĉefa loĝcentro de Luumäki estas Taavetti.

## Historio 
Jam en malfrua ŝtonepoko ekzistis regula loĝado en Luumäki. La loĝado daŭris eble al metala epoko. Laux polenaj analizoj regula terkultivado en mezparto de nuna Luumäki komencis en la mezo de la 7-a jarcento. Luumäki estis distingita el Lappee en 1642. Fortikajxo de Taavetti estis konstruita en Luumäki en 1773–1803.

## Konataj personoj el Luumäki 
* Ville Itälä, politikisto.

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Votuporanga Universitata Centro

**Votuporanga Universitata Centro** ( *Centro Universitário de Votuporanga*), mallongigo **UNIFEV**, estas brazila supera eduka institucio kontrolata de Votuporanga Eduka Fondaĵo*.*

UNIFEV havas du kampusojn, tiu situanta en la urbocentro de Votuporango (brazila subŝtato San-Paŭlo), kaj tiu alia en la nordo de la urbo. Krome la universitata centro havas la elsendejojn UNIFEV-radion kaj UNIFEV-Televidon.
## Historio 
UNIFEV komenciĝis la 30-an de aprilo 1966, kiam Urba Leĝo n-ro 751 kreis sian sponsoron, la *Eduka Fondaĵo de Votuporango* (mallongigo FEV), senprofita komunuma institucio.

Komence establita kiel publika aŭtarkio, sub la nomo de *Fakultato de Sciencoj kaj Literoj de Votuporango* (mallongigo FACLE), FEV ofertis nur tri bakalaŭrajn kursojn, per sia fakultato: Scienco, Beletroj kaj Pedagogio.

Tri jaroj poste, FEV ĉesis aparteni al la urba registaro kaj fariĝis neprofitcela fondaĵo laŭ privata juro. En 1973, la ŝanĝo alportis du novajn kursojn al la institucio: Kontado kaj Administrado, kiam ankaŭ estis fondita la *Fakultato pri Kontadaj kaj Administraj Sciencoj de Votuporango* (mallongigo FACICA).

FACLE kaj FACICA vivis kune ĝis 1991, kiam ambaŭ estigis la *Integritajn Fakultatojn de Votuporango* (mallongigo FIV), kaj fronte al la pliiĝo de la oferto de Supera Edukado en multnombraj sciaj kampoj, en 1997, FIV transformiĝis al UNIFEV.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango
* Lernejo UNIFEV
* Votuporanga Eduka Fondaĵo
* UNIFEV-Radio
* UNIFEV-TV

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de UNIFEV 

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Fakultatoj
Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj en Brazilo
Mária Bilicsi

**Mária Bilicsi** [biliĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bilicsi Mária** estis hungara aktoro. Ŝia patro estis Tivadar Bilicsi.

Mária Bilicsi naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Pri lernojaroj de Mária Bilicsi mankas informoj. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét en 1962. En la sekva jaro ŝi estis membro de Teatro Petőfi (Veszprém), inter 1964-1968 de Teatro Kisfaludy (Győr). Pli poste ŝi estis aktoro en Gaja Teatro (1968-1971) kaj *Teatro Mikroszkóp* (1971-1978). Ekde 1978 ŝi ne ligiĝis al teatra trupo. Ŝi havis edzon kaj naskis dufoje.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Othello - Bianca
* Molière: Tartufo - Marianna
* Friedrich Schiller:
** Wilhelm Tell - Bertha von Bruneck
** *Kabale und Liebe* - Sophie
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - 3-a lernanto

## Ŝiaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Harlekin és szerelmese* (1967)
* *Emberrablás magyar módra* (1972)

## Ŝiaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Világos feladja* (1964) - Beryl
* *Komisznak lenni életveszélyes* (1970)
* *Szomszédok* (serio, 1992–94)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kaŝing

**Jiaxing** (; Wade–Giles: Chia-hsing), alternative latinigita kiel *Kashing* kaj **Kaŝing**, estas prefektuj-nivela urbo en norda Ĝeĝjango, Ĉinio. Ĉe la Granda Kanalo de Ĉinio, Jiaxing bordas kun Hangĝoŭo sudokcidente, kun Huzhou okcidente, kun Ŝanhajo nordoriente, kaj la provinco Ĝjangsuo norde. En la popolnombrado de 2010, estis 4 501 657 loĝantoj kun areo formita de 2 urbaj distriktoj hejmo de 1 201 882 loĝantoj.

Industrio estas la ĉefa ekonomia sektoro de la urbo, kontribuante al 47% de ties MEP en 2015. Jiaxing estas konata ankaŭ kiel 'hejmurbo de silko', ĉar ĝi estas fama produktanto de tekstiloj. Ĝi estas unu el la plej grandaj eksportantoj de varoj el ledo. Estas ankaŭ mekanikaj, kemiaj kaj elektronikaj industrioj tie. Estas proksime unu atomcentralo konstruita kaj alia konstruata.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Jordan, Donald A. (1976). The Northern Expedition: China's National Revolution of 1926-1928. University Press of Hawaii. ISBN 9780824803520.
* Smith, Stephen Anthony (2000). A Road Is Made: Communism in Shanghai, 1920-1927. Honolulu: University of Hawaii. ISBN 9780824823146.

Kategorio:Urboj de Ĝeĝjango
Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Prunay

**Prunay** estas franca  situanta en departemento Marne, regiono Grand Est.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Prunaysiens*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Marne
* Prunay (stacidomo)
* Prunay-Cassereau

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Marne
Márta Blaha

**Márta Blaha,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Blaha Márta** estas hungara aktoro, operetkantisto, operkantisto. Ŝia praavino estis Lujza Blaha.

Márta Blaha naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Márta Blaha akiris diplomon en pedagogia altlernejo, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en migra "vilaĝteatro" en  1959. Inter 1967-1969 ŝi apartenis al Nacia Teatro (Miskolc), poste ŝi revenis al la vilaĝteatro. Inter 1972-1976 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pécs), pli poste de armea teatra trupo. En tiuj teatroj ŝi estis aktoro kaj same ŝi kantis en operoj kaj operetoj. Ŝia edzo estis operkantisto.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Sofoklo: Antigona - Isméne
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** La geedziĝo de Figaro - Barbarina
** Die Zauberflöte - Papagena
* Hervé: ''Mam'zelle Nitouche* - Denise de Flavigny
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - Iluska (ina ĉefrolo)
* Jenő Huszka: *Gül baba* - Leila 
* Ferenc Lehár: *Víg özvegy* - Glavári Hanna

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Fagyosszentek* (1962) - Rozi
* *Prakovszky a siket kovács* (televizia filmo, 1963) - Gáll Piroska
* *A szerelem határai'' (1974) - Schillerné

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Johann Friedrich Kobe von Koppenfels

eta|*Der Kluge Capitalist*, Nürnberg 1766
**Johann Friedrich Kobe von KOPPFENFELS** (naskiĝinta en 1737 en Koburgo, mortinta en 1811 en Vajmaro) estis germana juristo, sekreta konsilisto kaj kanceliero.

## Vivo 
Estante filo de la kortega kaj registara konsilisto de la Duklando Saksio-Koburgo-Saalfeld, Johann Sebastian Kobe von Koppenfels li studis jursciencon ĉe la Universitato de Göttingen. Poste li deĵoris tie ĝis 1716 kiel respondisto. En 1768, dekon da jaroj post la morto de edzo sia, vokis lin dukino Anna Amalia de Saksio-Vajmaro-Eisenach por registarkonsilado Vajmaron. La sekvan jaron li ankaŭ nobeliĝis. En 1772 Koppfenfelis iĝis kortega konsilisto kaj en 1776 sekreta registara konsilisto.

Ekde 1783 ekestis lia tasko gvidi la financministerion. Duko Karlo Aŭgusto nomumis lin en 1789 kanceliero kaj aljuĝis al li la titolon *ekscelenco* en 1804.

Krom urbopalacon proksime de la Goethe-loĝdomo en Vajmaro li posedis ankaŭ Kastelon Rohrbach situantan 13&nbsp;km for en direkto nordokcidenta. La 12 jarojn pli maljuna Johann Wolfgang Goethe estis lia najbaro frekventante lin ofte en Rohrbach. Goethe krome iĝis baptopatro de lia filino Louise kaj peris ke la kortega skulptisto Martin Gottlieb Klauer kreis en 1799 ankoraŭ ekzistantan tomboreliefon por la jam en 1795 mortinta Louise.

## Idoj 
* Johanna Wilhelmine (1764-?) ∞ 1795 kun kolonelo Heinrich von Witzleben
* Johanna Louise Bernhardine (1767–1795)
* Amalie Caroline Friederike (1771–1825) ∞ 1803 kun Heinrich Meyer (Maler)

## Verkoj 
* *Commentatio iuris praesertim Germanici tam consonantis ŝuam dissonantis de pecunia mutuaticia tuto collocanda* (kune kun aliaj)
* *Der Kluge Capitalist Oder Politisch und Rechtlicher Unterricht, wie Gelder am sichersten zu benutzen und anzulegen?* (kun Karl Friedrich Tröltsch), Nürnberg 1766

## Literaturo 
* Jochen Klauss: *Der Kunschtmeyer: Johann Heinrich Meyer: Freund und Orakel Goethes*, Metzler-Verlag, Weimar 2001, ISBN 3-7400-1114-9, ISBN 978-3-7400-1114-7
* Ĉe *Deutsche Biographie*
* Ĉe *Deutsche digitale Bibliothek*

Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Sainte-Menehould (stacidomo)

**Sainte-Menehould** estas fermita franca stacidomo sur linioj  -  kaj  - , situanta en  Sainte-Menehould, en departemento Marne, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj  Grand Est.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio St-Hilaire-au-Temple - Hagondange (085000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Amagne-Lucquy - Revigny (210000).

## Vidu ankaŭ 
* Sainte-Menehould

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Marne
Kategorio:Sainte-Menehould
Respondisto

**Respondisto** (germane/angle: *Respondent*; el la latina formo *respondens* - ulo respondanta) estas persono kies tasko estas (oficiale) reagadi diversfake.

## Psikologie
Ĉi-kampe respondisto estas intervjupartnero aŭ demandito en enketo.. Depende de la demandaro kaj kontekstaro la respondoj povas esti donataj fare de unuopuloj por si mem aŭ fare de unuopuloj por simila grupo (ekz. por ĉiuj loĝdomblokloĝantoj aŭ ĉiuj anoj de organizaĵo kiun oni membras). La esprimo *respondista sinteno* povus esprimi aŭtomatan reagon sendepende de intencita, antaŭe pripensita reago. Temas pri speco de kondiĉa reflekso.

## Jurscience 
Dum proceduro respondisto estas persono akuzita (uzo aparte en anglalingvaj ŝtatoj: ekzemple en Usona Senato dum elpostenigo-proceso.

## Universitate 
Dum mezepoko kaj moderna epoko respondisto estis persono kiu dum disputo reciprokis je tezo. Al li kontraŭmetitis opoziciisto *(opponens)* por defendi la kontraŭon.
En akademiaj disertaĵoj de la 17-a kaj 18-a jarcentoj respondisto ofte skribis propran juĝon pri la kvalito de la prezentita fakskribaĵo, laŭ komisio de la universitato.

Dum disputokverelaj prilogikaj estis dialogoj inter proponisto *(proponens)* kaj respondisto tuj reaganta je tio..

## Referencoj 
Kategorio:Profesioj
Kategorio:Psikologio
Rudice

Nomon **Rudice** portas pluraj municipoj: 
* Rudice (distrikto Blansko) – municipo en distrikto Blansko
* Rudice (distrikto Uherské Hradiště) – municipo en distrikto Uherské Hradiště
Rudice (distrikto Uherské Hradiště)

**Rudice** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1350.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao
* Kapeleto

## Pluaj fotoj 

Rudice (UH), celkový pohled.JPG|Suma vido
Rudice (UH), kostel.JPG|Preĝejo de sankta Venceslao
Rudice (UH), pomník.JPG|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Rudice (UH), hospoda.JPG|Gastejo
Rudice (UH), kaple.JPG|Kapeleto apud ŝoseo al Nezdenice

Kategorio:Municipoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
(135540) 2002 CC245

**(135540) 2002 CC245** estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata «Greka Tendaro».

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Prakšice

**Prakšice** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1131.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Kristo Reĝo

## Pluaj fotoj 

Praksice1.jpg|Prakšice
Praksice-Skola.jpg|Lernejo
Praksice-Hriste.jpg|Futbala ludejo
Praksice-Hospoda.jpg|Gastejo
Praksice2.jpg|Komenco de la vilaĝo de Pašovice
Praksice3.jpg|Fino de la vilaĝo direkte al Uherský Brod
Praksice4.jpg|Prakšice
Praksice-Kostel.jpg|Preĝejo de Kristo Reĝo
PraksickyRybnik 01.jpg|Fiŝlago en Prakšice
PraksickyRybnik 02.jpg|Fiŝlago en Prakšice

Kategorio:Municipoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
Košíky

**Košíky** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště 10&nbsp;km nordokcidente de Uherské Hradiště en montaro Chřiby. Tra la municipo trafluas rojo Smitý potok. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1618.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo el la jaro 1889. Sur la sama loko situadis kapelo kun sonorileto konstruita ĉirkaŭ la jaro 1790. Post grandaj pluvoj en la jaro 1875 ĝi disfaliĝis. Estis ĉi tie konstruita kapelo nova.
* Kapelo kun bildeto de Virgulino Maria el la jaro 1860. Laŭ mito ĉi tie pafmortigis sin servistino Kateřina kaj la kapeleton lasis konstrui arbargardisto Strachota.
* Plastikaĵo de sankta Huberto estis en la jaro 2015 translokigita el rando de la municipo en la vilaĝplacon

## Pluaj fotoj 

Košíky, celkový pohled (1).jpg|Suma vido al Košíky
Košíky, OÚ.jpg|Municipa ofico
Košíky, č. p. 65.jpg|Malnova domo (post la jaro 2010 detruita)
Košíky, ulice 2.jpg|Ĉefa strato, vendejo
Košíky, ulice 1.jpg|Ĉefa strato, pli malnova konstruareo

Kategorio:Municipoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Setlejoj en Chřiby
Krisztina Deák

**Krisztina Deák** [kristina deAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Deák Krisztina** estas hungara reĝisoro, scenaristo, filmomuntisto. Ŝia dua edzo estis Károly Esztergályos, la tria András Bálint (aktoro).

Krisztina Deák naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Inter 1971–1989 Krisztina Deák laboris en Hungara Televizio, intertempe ŝi akiris filmomuntistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1977, reĝisoran diplomon en 1982. Ŝia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Ekde 1992 ŝi daŭre reĝisoradas ankaŭ en teatroj. Ŝi ricevis precipe filmajn premiojn inter 1987-2013. Ŝi edziniĝis trifoje kaj naskis 2 gefilojn en 1975 kaj 1985.

## Ŝiaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* :fr:Jacques Audiberti: *Árad a gazság*
* :en:David Mamet: *Oleanna*
* Coline Serreau: *Nyúl, nyúl*
* Frank Wedekind: *Lulu*

## Ŝiaj filmoj 
### Kiel reĝisoro 
* *Vonzások és választások* (televizia filmo, ankaŭ scenaristo, 1985)
* *Eszterkönyv* (ŝia kina debuto, ankaŭ scenaristo, 1989)
* *Jadviga párnája* (ankaŭ scenaristo, 1999)
* *A miskolci boniésklájd* (2004)
* *Aglaja* (2012)

### Kiel scenaristo 
* *Csinszka* (1987)
* *Köd* (1994)

### Kiel filmomuntisto 
* *A sárkány menyegzője* (televizia filmo, 1983)
* *A bukás* (televizia filmo, 1986)

### Kiel aktoro 
* *Az áruló* (televizia filmo, 1975)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* ĉeĥlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj filmomuntistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Britannia (personigo)

[eta|200x200ra| Skulptaĵo de Britannia sur la Armada monumento en [Plymouth]]
**Britannia** estas ina figuro reprezentanta la personigon de la Unuiĝinta Reĝlando.

La nomo Britannia unue aperis en la buŝoj de la Romanoj kaj ĝia uzo priskribis la romian provincon Britujo, kiu tiam inkluzivis la plejparton de la Britaj Insuloj. La nomo de Britannia estas prenita de la termino "Pretannia" derivita de la nomo de la pretanianoj - la loĝantoj de la insuloj laŭ la kredo de la grekoj.

Britannia kun tridento kaj ŝildo akiris la statuson de diino en la romia religio. En modernaj tempoj ĝi fariĝis la personigo de Britio, aperante interalie sur monbiletoj de Banko de Anglio kaj sur la dorso de malnovaj britaj moneroj kiel la penco de la tempo de la reĝino Viktoria.
dekstra|eta|150x150ra| Britannia figuro sur viktoria penco

Kategorio:Naciaj simboloj de Britio
Kategorio:Naciaj personigoj
Malaja tigro

alternative=MalayanTiger.jpg|eta|308x308ra|MalayanTiger
**Malaja tigro** (scienca nomo : *Panthera tigris jacksoni*), estas subspecio de tigro. Ĝia distribuado estas en la sudorientaziaj insuloj kaj precipe en la ŝtato Malajzio.

Ĝi estas la nacia besta simbolo de Malajzio.

## Distribuado kaj vivmedio 
Ĝi antaŭe estis difinita sub la specio Hind-ĉina tigro. En 2004 post kiam DNA-analizo determinio ĝi estis difinita kiel aparta specio. La tigro troviĝas en la Malaja duoninsulo, okcidenta Malajzio kaj okcidenta Tajlando. Aktuale en 2013, ekzistas proksimume 340 individuoj.

Kategorio:Tigroj
Kategorio:Draste endanĝerigitaj specioj
Fismes (stacidomo)

**Fismes** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Fismes, en departemento Marne, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Grand Est.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Soissons - Givet (205000).

## Vidu ankaŭ 
* Fismes

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Marne
Kategorio:Fismes
Fismes

**Fismes** [fim] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Marne*, en la regiono Granda Oriento (). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Reims* kaj al la kantono ''*.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Fismois''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Marne
* Fismes (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Marne
Patrino Svea

[eta| Statuo de Patrino Svea, Malnova Urbo, [Stokholmo, Svedio]]
**Patrino Svea** () estas virina figuro simbolanta la personigon de la sveda nacio.

Patrino Svea estas kutime reprezentata kiel militisto tenanta glavon kaj apud ĝi estas leono. Ĝia nomo estas relative populara nomo en Svedio kaj devenas de la sveda frazo "de la svedoj". Ĝi estas sveda patriota simbolo, kaj oni ĉirkaŭkalkulas, ke ĝi aperis unue en 1672 en la poemo "Svea Lycksaligheets Triumph" verkita de Andes Leonstadt.

Ŝia rolulo estis tre ofta en sveda literaturo kaj kulturo dum la 19-a jarcento. Ŝi eĉ aperis sur la Sveda krono sur monbileto valora 5 kronojn dum ĉirkaŭ 70 jaroj, ekde fine de la 19-a jarcento ĝis la mezo de la 20-a jarcento .

## Vidu ankaŭ 
* Flago de Svedio
* Blazono de Svedio
* *Du gamla, du fria*, nacia himno de Svedio

## Bildoj 

File:Sveahuset Detail 02.JPG|Moder Svea sur domo *Sveahuset* en Gotenburgo, Svedio
File:Moder svea berga.JPG|Moder Svea, statuo de Alfred Nyström. Berga en Linköping.
File:Baksida av medalj med moder Svea som sätter en krona på Karl Johans huvud, 1810 - Skoklosters slott - 99561.tif|Medalo kun Moder Svea kiu kronas la kapon de Karolo la 14-a Johano (Svedio), 1810.
File:Allegori över rikets befästande genom tronarvingar (David Klöcker Ehrenstrahl) - Nationalmuseum - 174871.tif|Alegorio kun Moder Svea centre, de David Klöcker Ehrenstrahl, 1693.

Kategorio:Naciaj simboloj de Svedio
Kategorio:Naciaj personigoj
Kastelo Rohrbach

eta|Ĉefa portalo
eta|Ŝtuparo
eta|Kameno
eta|Ĝardena flanko
eta|Stukaĵoj
**Kastelo Rohrbach** (germane: *Schloß Rohrbach*) estas la loĝdomo de historia kavalirbieno en Rohrbach ĉe Dorf nr 35, Germanujo. Ĝi staras sur listo de protektotaĵoj de Ilmtal-Weinstraße.

## Konstruaĵo 
La iama kavalirbieno troviĝas ĉe la norda rando de la vilaĝo sur ĉ. 2.720 m² granda grundo. La duetaĝa masiva domo aranĝitis simetrie havante sep fenestrajn aksojn kaj mansardan tegmenton. La meze elsaltanta kolonego kun tri fenestraj aksoj estis plialtigita de per ronda lunetfenestro lumigita etaĝo. La gablozonon dekoracias plastaj stukaĵoj. Antaŭ la enirejo meza troviĝas eta pavilono. Duala, bela baroka pordo ĝis nun konserviĝis. Interne disponiĝas malavare aranĝita dulana ŝtuparo kondukanta ĝis la supera etaĝo. En la direkto de la ĝardeno estas, kuŝanta unu sur alia, du grandaj salonoj kun pargeto, kamenoj, vandfasadenpakaĵoj kaj stukplafono - farite laŭ la modo de la antaŭrevolucia tempo de Ludoviko la 16-a. La loĝa areoj troviĝas ĝuste tie je la dekstra kaj la maldekstra. La nur pli malfrue alveninta alkonstruitaĵo eosta havas du etaĝojn kaj tipan novbarokan turospajron.

Ekonomia ejo agrikulturuzen antaŭmetita estas al la kavalirbieno. Malantaŭas ĝardeno ĉirkaŭata de muro el rompitaj ŝtonoj.

## Historio 
La ĉefa ejo starigitis ĉ. 1777 fare de familio von Wurmb. Malmulte post akiris ĝin kanceliero de Saksio-Vajmaro, Johann Friedrich Kobe von Koppenfels. Lia najbaro vajmara Johann Wolfgang von Goethe plurfoje gastis tie ĉi iĝonte ankaŭ baptopatro de ties filino Louise von Koppenfels. Post la morto de Johann Friedrich venis la tuto en la manojn de la dinastio Witzleben. Etendiĝo per duetaĝa loĝejo faritis ĉ. la jaro 1900.

Post ŝtatigo en 1945 fare de la komunistoj la tuta komplekso utiligitis kiel bieno popolproprieta. En 1980 la kastelo restaŭritis por pretigi ĝin je uzo akademia (pri agrikulturaĵoj) kaj poste je uzoj infanĝardena, urbodomadministra kaj loĝeja. Tiam forigitis ne malmulto de la dekoraciaĵoj.

Post Turniĝo ekposedantis la Liberŝtato Turingio kiu komisiis la societon *Landesentwicklungsgesellschaft Thüringen* pri evolumoderigo. Ĝi vendis la kastelon en novembro 2007 kontraŭ la sumo de 22.000 € al familio el Nordhausen. En majo 2019 la tuto ofertitis (vane) aŭkcie por la sumo de 98.000 €. En la 29.6.2021 la prezo pagota estis ankoraŭ la sama sen intertempa troviĝo de investonto.

## Literaturo 
* Stephanie Eißing, Franz Jäger i.a. ĉe Georg Dehio: *Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler. Thüringen.* Deutscher Kunstverlag, Berlin/München 2003, ISBN 978-3-422-03095-4.
* Sächsischen Grundstücksauktionen AG: *Sommerkatalog.* Dresden, majo 2019 (surrete )
* Michael Grübner: *Thüringer Allgemeine: Erneut Empörung in Rohrbach über Schlossbesitzer.* Weimar 27. Januar 2021 (surrete; pri novaj problemoj kun la posedantoj)

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
## Fonto 
Rohrbach
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Kartlis Deda

**Kartlis Deda** (; laŭvorte: "Patrino de Kartvelio") estas monumenta statuo staranta en Tbiliso, la ĉefurbo de Kartvelio, kiu fariĝis unu el la urbaj simboloj.

La statuo estis starigita sur la pinto de Monto Solulki en 1958, kiam Tbiliso festis siajn 1 500-jarajn jubileajn festojn. La statuo, ina figuro el aluminio, leviĝas ĝis 20 metroj. La virino estas vestita en kartvela nacia vesto, kaj la statuo simbolas la kartvelan nacian figuron: en sia maldekstra mano ŝi tenas bovlon da vino por saluti tiujn, kiuj venas kiel amikoj, kaj en sia dekstra mano ŝi tenas glavon - por tiuj, kiuj venas kiel malamikoj. La kreinto de la skulptaĵo, Algoja Amshokli, estas pli eminenta kartvela skulptisto kiu ricevis la prestiĝan Ŝota-Rustaveli-premion pro la desegno de la skulptaĵo.

Kategorio:Konstruaĵoj en Tbiliso
Kategorio:Skulptaĵoj
Kategorio:Statuegoj
Kategorio:Naciaj simboloj de Kartvelio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Naciaj personigoj
Patrino Rusio

dekstra|eta|250x250ra| Statuo de virino (Patrino Rusjo) ĉe la Militmonumento en Parko Trepto
**Patrino Rusio** estas la personigo de la ŝtato Rusio, kiel parto de la tradicio de la personigo de ŝtatoj . Ĉi tiu personigo ekzistas ekde la mezepoko, kiu esprimiĝis en la personigo de Rusio kiel ina kaj patrina figuro.

Patrino Rusio (kune kun alia komuna personigo de Rusio: "Patrinujo ( ruse Родина-мать)) estis la plej ofta personigo de Rusio.

## Uzo 
[eta|248x248px|1932: carista soldato liberigas Patrinon Rusio de [bolŝevikoj.]]
Dum la Oktobra Revolucio kaj la Rusia enlanda milito, la personigo estis ĉefe uzita de subtenantoj de la blanka armeo. La personigo estis prezentita kiel kontraŭbatalanta la bolŝevikajn perfidulojn, kiuj estis priskribitaj kiel atakantaj "Patrinon Rusion" de interne.

## Skulptaĵoj 
Dum la sovetia periodo estis starigitaj multaj statuoj, kiuj reprezentas la personigon de "Patrino Rusio". La plej multaj el la statuoj estis starigitaj por festi la Grandan Patriotan Militon. Inter la skulptaĵoj estas:

* **Patrinuja Patrino (Volgogrado)**: statuo La Patrio Alvokas sur la monteto Mamiev en la urbo Volgogrado en Rusio, memorfestanta la Batalon ĉe Stalingrado. La statuo prezentas virinan figuron (reprezentantan Rusion), portantan glavon kaj alvokantan la ĉeestantojn vekiĝi kaj defendi la patrujon.
* **Patrinuja Patrino (Kievo)**: grandega statuo lokita en Kievo, la ĉefurbo de Ukrainio. La statuo, kiu reprezentas la bildon de la patrujo, staras sur monteto super la rivero Dnepro, sudoriente de la urbocentro, kaj estas parto de la Granda Patriota Militmuzeo situanta sube kaj ĉe ĝia piedo.
* **Patrinuja Patrino (Sankt-Peterburgo**): statuo en la tombejo Piskrivskaja memore al la falintoj, kiu memorigas la falintojn de la urbo en la dua mondmilito.

Kategorio:Naciaj simboloj de Rusio
Kategorio:Naciaj personigoj
Veletiny

**Veletiny** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Uherské Hradiště. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1201.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
* Vinpremilejo
* Vinkeloj kaj vinbudoj
* Oni konservas ĉi tie kutimon de portado de Marinĵo
* En la sudorienta parto de la katastra teritorio trafas malgranda parto de naturmemorindaĵo Myšince.

## Pluaj fotoj 

Veletiny, kaple.jpg|Kapelo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
Veletiny, búdy7.jpg|Vinbudoj, vilaĝa memoriga rezervejo
Veletiny, búdy2.jpg|Vinbudoj
Veletiny, lisovna 160 (2).jpg|Vinbudoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
Bharat Mata

**Bhārat Mātā** (en Hindi, Bengali, de Sanskrito **Bhāratāmbā** ; अम्बा *ambā* signifas 'patrinon', ankaŭ konata kiel **Patrino Barato**) estas la nacia personigo de Barato kiel patrina diino. Ŝi estas kutime prezentata kiel virino vestita en safrankolora sario tenanta la baratan flagon kaj foje akompanata de leono.

## Enkonduko kaj signifo 
[eta|376x376ra|Kovrilo de versio de 1909 de la [Tamila lingvo|tamila revuo *Vijaya* montranta "Bharat Mata" (Patrino Barato) kun ŝiaj diversaj idoj kaj la varbada krio "Vande Mataram”.]]
La koncepto de *bhārat mātā* kiel la personigo de la Hinda subkontinento venis en ekzisto komence de la malfrua 19-a jarcento, precipe post la Hindia ribelo de 1857 kontraŭ la britoj. Bhārat Mātā kiel koncepto estis unue perceptita kiel bildo de la lando de Barato de Bankimchandra Chatterjee en lia libro *Anand Matematiko* en 1880 kaj de Rabindranath Tagore per pentraĵo de 1905.
maldekstra|eta|Bharat Mata statuo ĉe Kanyakumari (Barato)
alternative=|maldekstra|eta|Safranvestita diino Bharat Mata, pentraĵo de Abanindranath Tagore
alternative=Bharat Mata at Jatiya Shaktipeeth, Kolkata|eta|Bharat Mata ĉe Jatiya Shaktipeeth, Kolkata

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Patriotic fervour *The Hindu*, 17a de Aūgusto, 2003.
* The life and times of Bharat Mata Sadan Jha, Manushi, Issue 142.
* Bharat Mata Images Prof. Pritchett, Columbia University

Kategorio:Hindia sendependiga movado
Kategorio:Hinduisma naciismo
Kategorio:Naciaj simboloj de Barato
Kategorio:Patrinaj dioj
Kategorio:Naciaj personigoj
Germania

**Germania** povas esti:
eta|300ra|
* dum la Romia Imperio, tiama nomo por la regiono de Germanio aŭ Ĝermanio. La regiono de la ĝermanoj estis disdividita al tri romiaj provincoj:
** Germania Inferior (kun ĉefurbo *Colonia Claudia Ara Agrippinensium*, la nuna Kolonjo, pliaj gravaj urboj estis Bonno, Xanten / Ksanteno kaj Neuss)
** Germania Superior (kun ĉefurbo Mogontiacum, la nuna Majenco, kovranta ankaŭ la nunajn Alzacon kaj okcidenta Svislando, ĝis la *Lacus Lemanus*, la lago Lemano)
** kaj Raetia (la nuna orienta Svislando, okcidenta Aŭstrio, Liĥtenŝtejno kaj parto de suda Bavario, kun ĉefurbo *Augusta Vindelicorum*, la nuna Aŭgsburgo)
* Krome la vasta parto ne konkerita de la romianoj nomiĝis Germania Magna
* Germania (personigo), alegoria figuro de Germanio
* *Germania* aŭ per plena titolo *De origine et situ Germanorum*, verko de Tacitus

aŭ simple la adjektivo de Germanio.

## Vidu ankaŭ 
* Germanio, lando
* Germanio/Germaniumo, kemia elemento
Sept-Saulx (stacidomo)

**Sept-Saulx** estas franca stacidomo sur linio  - Reims-Cérès, situanta en  Sept-Saulx, en departemento Marne, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Grand Est.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Châlons-en-Champagne - Reims-Cérès (081000).

## Vidu ankaŭ 
* Sept-Saulx

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Marne
Kategorio:Sept-Saulx
Hibernia (personigo)

**Hibernia** ( irlande : **Hibernia** ) estas la klasika latina nomo por Irlando. La nomo Hibernia estas prenita de resumoj kaj listo de grekaj geografiaj mapoj. Dum lia esplordemandado en Nordokcidenta Eŭropo (ĉirkaŭ 320 **a.K.** ) Piteaso de masalia nomis la insulon Iérnē (en la greka: **Ἰέρνη**). En lia libro "Geografio" (ĉirkaŭ - 150 p.K.) Ptolemeo nomis la insulon **Iouerníā** (greka: **Lουερνία**). La romia historiisto Tacito, en sia libro Agricola (ĉirkaŭ 98 p.K.), uzis la nomon Hibernia.

**lουερνία** estas la greka adapto de la kelta nomo **Īweriū**, el kiu **fine kreskis** la irlandaj nomoj Ériu kaj Éire. La nomo estas ŝanĝita al latina (influita de la vorto **hībernus** ) kiu signifas "vintra lando".

## Post-latina uzo 
La uzo de la nomo "Hibernia" revenis kun la klasikismo en Eŭropo en la 18-a jarcento, same kiel la uzo de la nomo "Kaldonia" por Skotlando, unu el la latinaj terminoj por Skotlando, kaj la nomo Britannia por Britio. La titolo "Hibernio" estis stampita sur irlandaj moneroj en la 1700-aj jaroj, kaj sur 2 eŭra monero por 2016. Firmaoj kiel ekzemple Hibernian Insurance Company (poste renomita Hibernian Group) estis establitaj. La nomo gajnis popularecon per la sukceso de la Irlanda Patriota Partio. En tempo, kiam Paladianismo, klasika arkitekturo kaj desegno, estis adoptitaj en Norda Eŭropo, Hibernio estis utila vorto por priskribi Irlandon kun nuancoj de klasika stilo kaj ĝentileco, inkluzive de la flora anglo-irlanda aliyah, kiun ŝi instruis latinan en la lernejo. "Hiberniano" estis uzata kiel termino por homoj, kaj ĝenerala titolo. La Reĝa Borso en Dublino estis konstruita en 1769–79 kun la ĉizita surskribo "**SPQH**" "Senatus Popolo Hibernikos" "La Senato kaj la Homoj de Irlando".  La Reĝa Hiberniana Akademio devenas de 1823.

## Vidu ankaŭ 
* Erin
* Blazono de Irlando
* Flago de Irlando

Kategorio:Respubliko de Irlando
Kategorio:Naciaj personigoj
Patrino Albanio

***Patrino Albanio*** (, []) estas 12 m alta statuo kiu troviĝas ĉe la Nacia Martira Tombejo de Albania () en Tirano, Albanio, dediĉita en 1971.

La statuo reprezentas la landon kiel patrino gardanta super la eterna ripozo de tiuj kiuj donis siajn vivojn por ŝi. Estas ĝis 28 000 tomboj de albanaj partizanoj en la tombejo, ĉiuj pereis dum la dua mondmilito. La masiva statuo tenas bukedon de laŭro kaj stelon. La tombejo estis ankaŭ la ripozanta loko de eksa gvidanto Enver Hoĝa, kiu poste estis eltombejigita kaj remetita en pli malgrava tombo en alia publika tombejo.

La statuo estas farita de cemento kaj ĝi estas verko de la skulptistoj Kristaq Rama, Muntaz Dhrami kaj Shaban Hadërri. Ĝi staras sur 3-metra piedestalo; gravurita sur la piedestalo estas la vortoj "Lavdi e përjetshme dëshmorëve të atdheut" ("Eterna gloro al la martiroj de la patrujo").

## Bildaro 

Dosiero:Mother_Albania_Tirana_3.JPG|
Dosiero:Mother_Albania_Tirana_1.JPG|
Dosiero:Tirana_–_Mother_Albania_2.jpg|

## Vidu ankaŭ 
* Tirano
* Albanio
* Historio de Albanio

Kategorio:Statuegoj
Kategorio:Naciaj simboloj de Albanio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Naciaj personigoj
Polonia (personigo)

[dekstra|eta|331x331ra|[Jan Matejko, Pollando (Pollando), 1863 . Oleo sur tolo, 156 × 232 cm, Nacia Muzeo, Krakovo . Bildigitaj estas la konsekvencoj de la malsukcesa ribelo en januaro 1863 : unu el la plej patriotaj kaj simbolaj pentraĵoj de Matejko. Kaptitoj atendantaj ekzilon al Siberio. Rusaj oficiroj kaj soldatoj kontrolas forĝiston, kiu metas mankatenojn sur la virinon (Polonia). La blonda virino apud ŝi reprezentas Litovion.]]
**Polonia** estas la oficiala politika kaj nacia personigo de Pollando.

Ĝi estas grava ero de pola nacia identeco, kiu esprimiĝas en literaturo, artaĵoj kaj popola kulturo. La termino devenas de la latina nomo por Pollando ("Polonia") kaj estas uzata ankaŭ rilate al la pola diasporo.

La esprimo "Polonia" unue aperis en 1564 en la verko de Stanislaw Uzczowski, kiel personigo de la Regno Pollando. En ĉi tiu verko Polonia estis prezentita kiel virino staranta sur la ŝultroj de la Papo kaj la pola reĝo. La simbola bildigo de Pollando en formo de virino estis finfine formita en la 19-a jarcento paralele kun similaj bildigoj de Germanio, Helvetia, Rusio, Britio kaj Hibernio. 

## Notoj 
Kategorio:Ĝermoj laŭ landoj
Kategorio:Naciaj simboloj de Pollando
Kategorio:Naciaj personigoj
Ipil

**Ipil** -  - estas marhavena urbo (municipo) en Filipinoj, en la insulo Mindanao, en regiono Zamboanga Duoninsulo, kie estas ĉefurbo de la provinco Zamboango Sibugaja. Ipil administre konsistas el 28 distriktoj. La loknomo devenis de Ipil-arboj dense kreskantaj en tiu loko. 
eta|maldekstre| 

## Geografio 
Ipil situas laŭ la sudokcidenta marbordo de la insulohttps://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=7.8023516461067395%2C122.9023791015625&z=8. Pli precize la haveno estas 4 kilometrojn sude de la urbocentro. Regiona ĉefurbo Pagadiano troviĝas 93, Zamboanga 112, Dumaguete 186, Iligan 189, Kotabato (urbo) 194, Cagayan de Oro 235, Cebuurbo 317, Dabao 342, ĉefurbo Manilo 777, Kezonurbo 786, Tuguegarao 1098 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
Ipil origine estis marĉa areo. Tamen la loko estis laŭvoje ŝipe kaj piede inter Zamboanga kaj Pagadiano, tial oni establis haltejon kun nomo *Sanito*. En 1949 la loko akiris la titolon  municipo kun la loknomo Ipil. Matene de la 3-a de aprilo 1995 Ipil estis atakita de ĉirkaŭ 200 armitaj ekstremistoj de :en:Abu Sayyaf, kiuj pafis al loĝantoj, rabis bankojn, prenis 30 ostaĝojn kaj poste bruligis centron de la urbo.

## Religio 
En Ipil loĝas plejparte katolikoj. Ekzistas ankaŭ diversaj kristanaj konfesioj, fine muslimoj.

## Trafiko 
En Ipil trairas la laŭmarborda vojo inter Zamboanga-Pagadiano, kiun krucas same signifa vojo inter la norda kaj suda marbordoj. La urbo havas enlandan flughavenon kaj maran havenon.

## Klimato 
La klimato de Ipil estas klasifikita kiel tropika klimato. Jare pluvas averaĝe po 1520 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen pli ofte inter majo kaj novembro. La averaĝa temperaturo varias inter 24-. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
eta|

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* obelisko 

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Kategorio:Marhavenaj urboj
Haussignémont

**Haussignémont** estas franca  situanta en departemento Marne, regiono Grand Est.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Haussignémontais*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Marne
* Blesme - Haussignémont (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Marne
Blesme

**Blesme** - prononco laŭ sistemo IFA [], do simple  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Marne*, en la regiono Grand Est (france, *Granda Oriento*), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Vitry-le-François* kaj al la kantono ''*. Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *blesmois*.

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Marne
* Blesme - Haussignémont (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo en la retejo *facebook'' ()

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Marne
Konsolanto

**Konsolanto** estas spiritisma revuo, oficiala organo de Spiritisma Esperanto-Asocio. Ĝi debutis en la  kiel *Gazeto de BAES*, kaj verŝajne ĝi estas la unua spiritisma revuo originale verkita en Esperanto.

## Vidu ankaŭ 
* Spiritisma Revuo
* Reformador
*Spiritisma Esperanto-Asocio

## Referencoj 
Kategorio:Spiritismo
Kategorio:Spiritismaj gazetoj

## Eksteraj ligiloj 
* Informpaĝo en la retejo de SEA
(135547) 2002 EN14

**(135547) 2002 EN14** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la Observatorio de la Monto Palomar (San-Diego, Kalifornio, Usono).

Ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero; do estas ano de la tiel nomata «Greka Tendaro».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Blesme - Haussignémont (stacidomo)

**Blesme - Haussignémont** estas fermita franca stacidomo sur linioj  -  kaj Blesme - Haussignémont - , situanta en  Haussignémont apud Blesme, en departemento Marne, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Blesme-Haussignémont - Chaumont (020000).

## Vidu ankaŭ 
* Blesme
* Haussignémont

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Marne
Kategorio:Haussignémont
Urbodomo de Neustadt (Orla)

**Urbodomo** () en Neustadt an der Orla, Germanujo, starigitis ĉ. en 1464. Ĝi estas protektotaĵo. 
## Historio 
Ĉ. en 1464 du ejeroj, eosta pli alta (kiu jam antaŭe estis estinta urbodometo) kaj uesta (la t.n. urbodoma kapelo) unuiĝis je fortimpresa domego. Oriente verŝajne la en 1364 kiel *ŝtona domo* menciita antaŭula konstruaĵo enkorpigitis. La konstruaĵo alikonstruitis je la fino de la 15-a kaj la komenco de la 16-a jarcento, ĝi dekoraciitis kaj oriele pliriĉigitis. La ornama gablo konstruitis ĉ. en 1505 fare de Hans Krause kiu ankaŭ laboradis ĉe la urbodomo de Pößneck. Restaŭradoj faritis en 1974/75 kaj 1992.

## Arĥitekturo 
La rektangula trietaĝa kaj masiva korpuso konsistas el larĝa kaj malalta, ŝtonaspekta okcidenta parto kun krucaj fenestroj kaj orienta pli alta kaj puc-hava parto. 

La vandoj pordaj kaj fenestraj artiste prilaboritis. Disde la bazarplaco la ejo alireblas tra gotika sidniĉportalo kun bestoskulptaĵoj (enirejo al la iama trinkejo). Pli supre estas granda kaj parceligita fenestro de la konsilantara salonego. La orienta parto posedas, krom libera ŝtuparo ueste, orielon duetaĝan kaj belegan dekoracigablon. Bastonaraĵo videblas ĉe la tuto de la vandoj de la orielo kiu kronatas per kudrilpinta spajro kun kroneto gabla. Ĉe ambaŭ defluiltegmentaj supraĵoj oriente troviĝas supraj dometoj kun malgrandaj ornamfrontonoj. Laŭ Georg Dehio temas pri orielekzemplo ege modela por la plej malfrua gotiko. Grandece kaj kvalite la urbodomo de Neustadt apartenas al la plej gravaj malfrugotikaj urbodomoj en tuta Turingio estante senprobleme komparebla kun samfunkciaj ejoj en Saalfeld (Saale) kaj Pößneck.

La interno pro uzokaŭzoj aliigitis. En la unua supra etaĝo orienta estas la granda konsilisalonego kun ligna tegmentara plafono, ĉeoriele estas krucripvolbo kun turniĝintaj profilbastonoj, figura ŝlosoŝtono kaj      kaj ornamripaj arkoj. En la dua supera etaĝo troveblas iama arĥivo.

Dekstre apud la libera ŝtuparo pendas supre de pintarka pordo la pilorio en formo de ŝtona bufo sidanta sur panbulo. 
## Literaturo 
* Hans Müller: *Thüringen. Landschaft, Kultur und Geschichte im „grünen Herzen“ Deutschlands*. DuMont Reiseverlag, Ostfildern 2003, ISBN 978-3-7701-3848-7, p. 264–265.
* Georg Dehio: *Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler. Thüringen.* Deutscher Kunstverlag München/Berlin 1998, ISBN 3-422-03050-6, p. 883–884.

## Eksteraj ligiloj 
*superrigardo pri la oferatataj servoj 

Kategorio:Neustadt an der Orla
Neustadt an der Orla
Vápenice (apartigilo)

Nomon **Vápenice** havas pluraj lokoj:

* Vápenice – municipo en distrikto Uherské Hradiště
* Vápenice (Obory) – parto de municipo Obory en distrikto Příbram
* Vápenice (Vysoký Chlumec) – parto de municipo Vysoký Chlumec en distrikto Příbram
* Vápenice (Veverská Bítýška) – domaro, parto de Veverská Bítýška
* Vápenice (naturrezervejo) – Naturrezervejo en PPR Fera montaro
* Vápenice (naturmemorindaĵo) – Naturmemorindaĵo en distrikto Prostějov
Fiverr

**Fiverr** estas tutmonda kompanio kiu peras servojn ekde kvin dolaroj. La firmao nomiĝas Fiverr ĉar la angla vorto por kvin estas Five.

Nuntempe Fiverr provizas pli ol tri milionojn da servoj de $ 5 ĝis $ 500.

La kompanio estis fondita de Shai Wininger kaj Micha Kaufman en 2009.

Servoj haveblas en la angla, hispana, franca, nederlanda kaj portugala .

## Referencoj 
Kategorio:Retkomerco