open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hòa Hảo

[dekstra|200px|eta|Huỳnh Phú Sổ, [profeto kaj mistikulo.]]
La movado **Hòa Hảo** estas religia tradicio bazita sur la Budhismo, fondita en 1939 por Huỳnh Phú Sổ, profeto kaj mistikulo de la provinco de An Giang, situanta en la delto de la rivero Mekongo, en Suda Vjetnamio. Liaj sekvantoj konsideras Sổ kiel profeton kaj vivantan Budhon, destinitan por savi la homaron de suferoj kaj protekti la vjetnaman popolon. La tradicio Hòa Hảo estas daŭrigo de la budhisma instruado de la 19-a jarcento konata kiel Bửu Sơn Kỳ Hương.
Grava ĉefaĵo de la movado Hòa Hảo estas ĝia emfazo de kamparanoj, ekzempligita per la malnova slogano: "Praktiku Budhismon dum la tero." Hòa Hảo ankaŭ emfazas la praktikon de budhismo fare de laikoj hejme, anstataŭ fokusiĝi ĉefe en templo-adorado kaj ordigado. Helpo al malriĉuloj estas instigita anstataŭ konstrui pagodojn kaj plenumi multekostajn kaj luksajn ritojn. En 1939 Huỳnh verkis kvar mallongajn volumojn konatajn kiel "orakoloj" laŭ simpla kaj alirebla poezia stilo, en kiuj li disvolvas la fundamentojn kaj fundamenton de sia religia doktrino. La religia movado fondita por Huỳnh Phú Sổ postvivis la morton de sia fondinto. Nuntempe la movado Hòa Hảo havas plurajn milionojn da partianoj tutmonde.

## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Budhismo
Kategorio:Religio en Vjetnamio
(100624) 1997 TR28

**(100624) 1997 TR28** estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata «Greka Tendaro».

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Uppsala-DLR Trojan Survey* (UDTS), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Uppsala-DLR Trojan Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
100675 Chuyanakahara

'*100675 *Chuyanakahara'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma, Japanio.

Ĝi estas en orbita resonanco 4:9 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la japana poeto Chūya Nakahara (japane : 中原中也, *Nakahara Chūya*, 1907–1937), kiu verkis ĝis 350 poeziaĵojn, el kiuj multenombraj estis publikigitaj en du antologioj, *Yagi no Uta* ("Kaprinaj Kantoj") kaj *Arish Hi no Uta* ("Kantoj de Malnovaj Tagoj"), ambaŭ kompilataj de li mem. La Literatura Premio *Nakahara Chūya'' estis establita en 1996 de Jamaguĉi-urbo, kie li naskiĝis.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
San Mateo (Rizalo)

**San Mateo** -  - estas triaklasa urbego en Filipinoj, en Luzono, en regiono CALABARZON, en provinco Rizalo.        
eta|maldekstre|
## Geografio 
San Mateo kuŝas ĉe piedoj de montoj https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=14.690725647475611%2C121.11684065424807&z=12. Rodriguez (urbego) troviĝas nur 4, Marikina kaj Kezonurbo po 6, ĉefurbo Manilo 20 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Vilaĝo San Mateo estis registrita unuafoje en 1572 kiel apartenaĵo de Pasigo, samtempe paroĥo estis fondita fare de aŭgustenanoj. En 1639 la ĉinaj ribelantoj estis venkitaj en batalo kaj ili retiriĝis al la montoj. Post jardekoj la monaĥoj ŝanĝiĝis al jezuitoj, ili alportis sanktan bildon pri Sankta Maria el Hispanio. En 1871 la komunumo apartenis al Montalban. En 1898 San Mateo aliĝis al la revolucia movado. Inter 1901-1942 daŭris la usona dominado, poste sekvis la japanoj ĝis 1945. Intertempe en 1908 San Mateo ricevis statuson sendependa municipo. En la 1996 San Mateo atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol 100 mil). Inter 1997–1999 la urbego ricevis la titolon "la plej pura kaj la plej verda municipo de Rizalo". La 80% de la urbo estis mergita en kotan akvon en 2009, post 2 jaroj inundo okazis.
eta|maldekstre|
## Trafiko 
San Mateo havas flankovojojn al la najbaraj Rodriguez, Marikina kaj Kezonurbo. La loĝantoj uzas biciklojn, triciklojn, bustetojn kaj aŭtobusojn. Iam estis ankaŭ fervoja linio.

## Eduko kaj religio 
San Mateo gastigas institutan kampuson. Plimulto de la populacio estas katolikoj. La urbo estas hejmo de la mirakla bildo de Nia Sinjorino de Aranzazu.

## Klimato 
eta|
La klimato de San Mateo estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1005 mmm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro falas pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 23-, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

MCCID College Main San Mateo Rizal Campus.jpg|Kampuso
Kwcaannex.jpg|Lernejo
San Mateo Rizal 1.JPG|Vojo
San Mateo Rizal 2.JPG|Strato
SanMateo,Rizaljf5653 11.JPG|Gimnazio

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Vyšehoří

**Vyšehoří** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1397.

## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka - eta baroka konstruaĵo el fino de la 18-a jarcento, ĉe ŝoseo al Postřelmůvek

## Loĝantaro 
Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
Srbská

**Srbská** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Řasnice, troviĝanta en distrikto Liberec. Estas ĉi tie registritaj 12 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Srbská** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,62&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1482.

## Loĝantaro 
## Atako kontraŭ ĉi tiea doganejo 
eta|maldekstra|Monumento rememoriganta la eventon
La monumento ĉe la doganejo rememorigas la 23-an de septembro&nbsp;1938, kiam tri ĉi tieaj doganistoj fariĝis viktimoj de atako de naziaj diversantoj. En la municipo tiutempe vivis pli ol 600&nbsp;germanoj kaj proksimume 20&nbsp;ĉeĥoj kaj estis ĉie permesita malgranda limregiona kontakto eluzata de loĝantoj el ambaŭ flankoj de la limo dum vojo al laboro. La 23-an de septembro ĉirkaŭ la 23-a horo venis en la ĉeĥoslovakan doganejon du ĉeĥoslovakaj germanoj vojaĝantaj ĝis Germanio. Kiam la deĵoranta recipiento de financa gardistaro Václav Čep estis zorganta pri enskribado de tiuj ĉi alvenintoj en la doganejo, unu el ili pafis lin en la temporalon. Pluaj du kontrolistoj de la gardistaro Josef Vojta kaj Bohumil Hošek tuj aperis sub pafado de la divesantoj. La unue nomita pereis surloke, la alia post transporto en malsanulejon en Frýdlant. Ambaŭ atakintoj fuĝis poste en Germanion, de kie kontraŭ la ĉeĥoslovaka doganejo sidiĝis forta maŝinpafila pafado. Tiutempe defendis la doganejon sole du zorgistoj: Bohumil Novotný kaj Josef Uher. Tiuj forlasis siajn postenojn nur je la dua kaj tridek, kiam ambaŭ viroj (tiutempe jam vunditaj) ekkontaktiĝis kun loka trupo de GDŜ. Proksimume je la kvina horo al la loko de interpafado venis la alvokita soldataro.

## Rilataj artikoloj 
* Bílá skála u Srbské
* Sudetgermana ribelo

## Pluaj fotoj 

Srbská, pomník a Panský dům.JPG|Srbská, monumento kaj Senjora domo
Srbská, dům číslo 56 (2).jpg|Srbská, domo n-ro 56
Srbská, č 56 (1).JPG|Srbská, domo n-ro 56
Srbská, č 9, 50 a 51.JPG|Srbská, domoj n-ro 9, 50 kaj 51
Srbská, dům číslo 11.jpg|Srbská, domo n-ro 11
Srbská, příjezd ke hranici.jpg|Srbská, alveturejo al ŝtatlimo

Kategorio:Horní Řasnice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Fridlanta montetaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Arto Oksanen

**Arto OKSANEN** estas finna amatora astronomo kaj observanto ĉe la Observatorio de Nyrölä.

Li aktive laboris pri , serĉo pri asteroidoj, , kaj ŝargkuplita fotometrio. En 2004, li ricevis la Direktoran Premion de la *American Association of Variable Star Observers* pro sia laboro pri variantaj steloj.

En oktobro 2007, li estis la unua, kiu trovis la optikan postvarmon de la gamo-radia ekbrilo GRB 071010B detektita 17 minutoj antaŭ per la kosma observatorio Swift.

La  kun kolegoj de la Observatorio de Nyrölä, li estis inter la unuaj amatoraj astronomoj, kiuj observis  per la metodo de tranzito : HD 209458 b.

Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris la asteroidon 103422 Laurisirén la  kun Marko Moilanen.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Arto Oksanen - Finna Amatora Astronomo Eksterordinara, el *Simostronomy*

Kategorio:Finnaj astronomoj
----
Damasus Dürr

**Damasus DÜRR** (naskiĝita en 1535 aŭ 1537 en Bod, mortinta en 1585 en Apoldu de Jos) estis transilvania germanlingva protestantisma paroĥestro, kiu famiĝis kiel verkisto pro la publikigitaj, stile altvaloraj predikoj.

## Vivo 
Lia patro Georg Dürr, verŝajne animzorganto aŭ instruisto, mortis en 1565 en Petiș. Damasus Dürr frekventis la gimnazion en Brașov, kiel atestas la enregistra noto de la lernejestro Petrus Weresius. En 1554 li verkis sian unuan predikon, kiu ankaŭ legeblas en la predika kolekto. Li mem estis studento pri teologio kaj natursciencoj (ekz. ĉe Veit Winsheim) en Wittenberg; tio necesis ĉar tiutempe nur tie trejniĝis predikistoj de la nova konfesio. La ordinacio fare de Johannes Bugenhagen okazis en la 3.9.1559. Laŭ notoj wittenbergaj Dürr tuj poste senditis al Cristian. Ĉu li efektive deĵoris tie malklaras ĉar oni disponas pri mencioj de lia nomo (*domino Damaso ministro ... ecclesiae*) sur salajrofolioj el la jaroj 1561, 1566 kaj 1567 en Sibiu. Translokiĝo lia al Apoldu de Jos okazis en 1568 aŭ 1569 kie li ĝismorte animzorgantis. Ĉiuj tri edzinoj mortis antaŭ li.

## Verkoj 
* Damasus Dürr, *Predigten 1554–1578*. Eldonis Unterwalder Kapitel sub la gvido de Ludwig Klaster, Sebes Alba 1939.

## Literaturo 
* Albert Amlacher: *Damasus Dürr. Ein evangelischer Pfarrer und Dechant des Unterwälder Kapitels aus dem Jahrhundert der Reformation*. Sibiu 1883.
* Gustav Gündisch: "Damasus Dürr". Ĉe: *Taten und Gestalten. Bilder aus der Vergangenheit der Rumäniendeutschen*, 1-a volumo, eldonis Dieter Drotleff, Kluĵo 1983, p. 02–104.
* Wilhelm Schiller: "Damasus Dürr, ein evangelischer Pfarrer des 16. Jahrhunderts". Ĉe: *Bilder aus der vaterlädischen Geschichte*, eldonis Friedrich Teutsch, Sibiu 1899, p. 164–178.
* Dana Jenetta Dogaru: *Rezipientenbezug und -wirksamkeit in der Syntax der Predigten des siebenbürgisch-sächsischen Pfarrers Damasus Dürr*. Verlag Georg Olms, Hildesheim 2007. ISBN 3-487-13320-2, ISBN 978-3-487-13320-1.

## Eksteraj ligiloj 
* Prie sur la retpaĝaro de Christian Agnethler

Kategorio:Transilvaniaj saksoj
Kategorio:Rumanaj teologoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Luteranaj pastroj
Ernő Stepanek

**Ernő Stepanek** [ŝtepanek], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Stepanek Ernő** estis hungara puntisto, instruisto, pentristo.

Ernő Stepanek naskiĝis la  en Cegléd, li mortis la  en Kiskunhalas.

## Biografio 
Ernő Stepanek maturiĝis en Kiskunhalas, poste li akiris diplomon en Hungara Reĝa Modela Desegna Lernejo en 1903. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Benczúr kaj Gyula Pasteiner. Post siaj studoj li instruis desegnon en pluraj hungaraj urboj, fine ekde 1906 en kalvinana gimnazio de Kiskunhalas. Krom la instruado li ankaŭ pentradis pejzaĝojn kaj portretojn, krome ekde 1908 li planis sennombrajn puntojn. Ekde 1914 li partoprenis en ekspozicioj.

## Elektitaj artaĵoj 
* *Kilátás az ablakomból* (pentraĵo, 1917, la aĉetinto estis Karolo la 1-a (Aŭstrio))
* tablotuko al Juliana (Nederlando) (1937, punto)
* memortabulo pri mortintoj de la mondomilito (1921, Kiskunhalas)

## Memorigiloj 
* reliefo kaj strato en Kiskunhalas

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la -a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj puntistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Józsefné Szakács

**Józsefné Szakács** [jOĵefnE sakAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szakács Józsefné** estis hungara brodistino. Ŝia origina naskiĝa nomo estis **Mészáros Magda,** ŝia nepo estis Rita Lovászné Juhász.

Magda Mészáros naskiĝis la  en Jászfényszaru, li mortis la  en Gyöngyös.

## Biografio 
Familio de Magda Mészáros translokiĝis al Mátraterenye, kie la juna Magda konatiĝis kun la belaj lokaj popolkostumoj. Ŝi kolektis brodaĵojn kaj ankaŭ ŝi komencis brodadi. En 1942 ŝi edziniĝis kaj prenis la tiutempe oficialan geedziĝan nomon Józsefné Szakács. La nova paro translokiĝis al Vámosgyörk, en 1956 al Mátrafüred, kiu estas ekstera urboparto de Gyöngyös. Ŝi instruis la lokajn virinojn brodi, krome ŝi kolektis brodaĵojn kaj ankaŭ ŝi kreis ilin. En 1980 ŝi establis muzeon pri brodaĵoj en la propra loĝejo. La muzeo kun 1500 eroj jam estas protektata. En la urbo ŝi konstante instruis la brodan teknikon.

## Elektitaj disĉiploj 
* Rita Lovászné Juhász

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
 
## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj brodistoj
Drozdov (distrikto Šumperk)

**Drozdov** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1417. Ekde la 1-a de januaro 1980 ĝis la 31-a de decembro 1991 la municipo estis konsisto de urbo Zábřeh.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Partizana monumento

## Pluaj fotoj 

Drozdov (06).jpg|Drozdov, monumento
Drozdov (14).jpg|Drozdov
Drozdov (07).jpg|Drozdov, kapeleto
Drozdov (12).jpg|Drozdov, ĉirkaŭaĵo

Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Zábřeha montetaro
La hora de los valientes

***La hora de los valientes*** ("la horo de la bravuloj"), ankaŭ prezentita je angla titolo *A Time for Defiance* ("tempo de defio") estas hispana filmo reĝisorita en 1998 de Antonio Mercero.

## Intrigo 
Manuel (Gabino Diego) estas juna anarkiisto entuziasma de pentraĵoj. Li laboras kiel zorgisto kaj gvidisto en la Muzeo Prado. Kiam startas la Hispana Enlanda Milito en 1936, la registaro de la Dua Hispana Respubliko, pere de sia institucio la *Junta Central del Tesoro Artístico*, decidas translokigi la artaĵojn de la Muzeo Prado de Madrido al Valencio kaj eksterlanden. Manuel sukcesis savi forgesitan malgrandformatan memportreton de Francisco de Goya (en la bildo). La agado de la filmo okazas en la respublika Madrido sieĝita de la malamiko: bombardado, malsatego, pridemandado, malcerteco ktp. Dume Manuel klopodas malsukcese redoni la pentraĵon al la aŭtoritatoj. Finfine la frankistoj sukcesas eniri en la ĉefurbo kaj persekutas Manuel. Lia preferita pentraĵo estis La tria de majo.

## Geaktoroj kaj roluloj 
* Gabino Diego kiel Manuel
* Leonor Watling kiel Carmen
* Adriana Ozores kiel Flora
* Luis Cuenca kiel Melquíades
* Héctor Colomé kiel Lucas
* Ramón Agirre kiel Pordisto
* Aten Soria kiel *Filo*
* Juan José Otegui kiel Profesoro Miralles
* Josep Maria Pou kiel Heliodoro
* Txema Blasco kiel Profesoro Cuñado
* Ramón Langa kiel Direktoro de Belartoj

## Premioj 
La filmo ricevis ses Goja-premiojn en 1998, inter kiuj tiuj de la plej bonkvalitaj aktoro kaj aktorino al Leonor Watling kaj al Gabino Diego.

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Francisco Goya
Kategorio:Filmoj pri la Hispana Enlanda Milito
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1998
Kastelo Hainrode

eta|400px|Hainleite-panoramo en la ĉirkaŭaĵo
**Kastelo Hainrode** () troviĝas en la ebeno de la urbo Bleicherode en Germanujo.

## Historio 
La nomo *Wöbelsburg* por ĉi tiu kastelo ja bonas ĉar ĝi troviĝas ĉe la norda tegmento de Hainleite-montokresto ĉe la transirejo al ĉe la apudrivera herbejo de Wipper (Unstrut), simile al la muroensemblo de sur la montosprono supre de Hainrode: la tiaĵo nomiĝas Wöbelsburg. La biena kastelo konsideratas posteula areo de tiu iama remparburgo. La komencoj de Wöbelsburg estas verŝajne en la 12-a jarcento. Nur senjorejo kun etaj ekonomiejoj unue ekzistis verŝajne. Temis pri antaŭa bienetejo. Post la jaro 1531 ekposedantis pri la bieno en Hainroda la senjoroj de Bila kiuj ŝanĝis ĝin je kavalira bieno impresa. La kastelsimilaj aĵoj tamen ne antaŭ la 18-a jarcento starigitis.

En 1945 la komunistoj eksproprietigis la posedantojn. La kastelo transprenis en popolproprietecon kaj estis ĝis 1997 vartejo por suĉinfanoj kaj tre etaj infanoj. La kastelo konsistas el tri ejoj kun apudantaj parko, herbejoj kaj arbaro. En niaj tagoj nederlandanoj havas tie gastejon por ekskursantoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Prie ĉe turisma paĝo de Harco; kun foto historia
* Prie sur regionhistoria paĝaro, kun informoj pri la Bila-familio

Hainrode
(100681) 1997 YD1

**(100681) 1997 YD1** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Orbito 
Ĝia klinata discentra orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de ĉi tiu planedo : ĝia marsa MOID estas 0,263606 astronomia unuo (39,435 milionoj da km).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Preĝejo Margareta de Antioĥio (Mosonszolnok)

La **preĝejo Margareta de Antioĥio** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Mosonszolnok.

## Historio 
La romanika kirko estis konstruita en 1180 laŭ la vilaĝa dateno. El la origino restis nur malgrandaj partoj pro la baldaŭaj oftaj barokaj trakonstruoj. Ĉirkaŭ inter 1530 kaj 1671 la loĝantoj estis luteranoj. La katolika grupo estis refondita en 1685. En la 18-a jarcento kaj 1874 la kirko estis trakonstruita. La orgeno estis kreita en 1905.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ ĉefvojo, ankaŭ kruco troviĝas ĉe la kirko. La fasado estas simetria kaj havas po tri enirejojn kaj niĉojn. Nur la meza niĉo havas statuon. Plej supre meze la turo altiĝas kun romanikaj ĝemelfenestroj. La navo havas grandan krucnavon kaj tie, kie ne okazis pligrandiĝo, pilierojn. Sakristio estas videbla ĉe renkontiĝo de ĉefnavo kaj krucnavo. La absido estas duonronda kaj malpli larĝa kaj malpli alta, ol la navo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* http://www.mosonszolnok.hu/a_falu_tortenete.html
* http://lexikon.katolikus.hu/M/Mosonszolnok.html

Church - panoramio (160).jpg
Mosonszolnok, Szabadság út.JPG

Mosonszolnok
Mosonszolnok
100731 Ara Pacis

'*100731 *Ara Pacis'''* estas tre malgranda, meze hela

asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la altaro *Ara Pacis Augustae'' en Romo, dediĉita al Pakso, romia diino de la Paco. La monumento estis komisiita de la Roma Senato en 13 a.K., por honori la revenon de Aŭgusto Cezaro al Romo post tri-jara ekspedicio en Hispanion kaj Gaŭlion.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Vincenzo Silvano Casulli
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Teréz Szemereki

**Teréz Szemereki** [semereki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szemereki Teréz** estas hungara ceramikisto.

Teréz Szemereki naskiĝis la  en Tata (Hungario).

## Biografio 
Teréz Szemereki maturiĝis en industriarta mezlernejo en Budapeŝto en 1966, poste ŝi akiris diplomon en Industriarta Universitato de Budapeŝto en 1972. Intertempe ŝi lernis ceramikan teknikon en arta rondo de Ferenc Laborcz ekde 1967. Ŝiaj plej gravaj universitataj instruistoj estis Árpád Csekovszky Imre Schrammel, György Jánossy (arkitekto), Ferenc Kovács (skulptisto) kaj József Litkei. Ŝi ofte laboris en artistaj kolonioj ofte kun stipendioj (Siklós (1978, 1994, 1997), Kecskemét (1980, 1994, 1997), Suomio (1989, 1994), Barato (1994), Japanio (1995)). Ŝi ricevis ŝtatan premion en 2008.

## Elektitaj artaĵoj 
* memortabulo pri Kunó Klebelsberg (Budapeŝto)
* ornamskulptaĵo Sankta Florano
* reliefo (1976, Komárom)
* kolono (1979, Körmend)
* 3 kalvariaj stacioj (1994, Budakeszi)
* Madár (1994, Budakeszi)

Plaque-relief by Kunó Klebelsberg by Teréz Szemereki, 2019 Pesthidegkút-Ófalu.jpg|Memortabulo
Klebelsberg-kastély, Szent Flórián épületdísz, 2019 Pesthidegkút-Ófalu.jpg|Ornamskulptaĵo Sankta Florano
Dél-Komárom127.JPG|Reliefo

## Elektitaj individuaj ekspozicioj 
* Győr (1978, 1980)
* Avignon (1979)
* Tata (1981, 2001)
* Budapeŝto (1983, 1986, 1993, 1996, 1999)
* Talino (1997)
* Parizo (2000)

## Elektitaj individuaj ekspozicioj 
* Salgótarján (1973)
* Budapeŝto (1975, 1980, 1995, 1998)
* Faenza (1978, 1980)
* Pécs (1978-1980, 1986-1996)
* Arthalo Budapeŝto (1980, 1983, 1988, 2001)
* Auckland (1995)
* Kairo (1996)

## Memorigiloj 
## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Preĝejo Sankta Nikolao (Pásztori)

La **preĝejo episkopo Sankta Nikolao** estas romkatolika, sola historia monumento en Hungario, en vilaĝo Pásztori.

## Historio 
Tiu ĉi baroka kirko estis konstruita en la dua duono de la 18-a jarcento, tamen ĝi havas mezepokan gotikan devenon. En la sekvantaj jarcentoj la kirko estis kelkfoje trakonstruita kaj renovigita. La lasta renoviĝo okazis interne en la 1990-aj jaroj, ekstere en la sekvanta jardeko.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en vojinsulo, sed ĉe la fasado ankaŭ kruco estas videbla. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo estas tra la turo. La navo finiĝas en plurlatera absido, ankaŭ sakristio aliĝas al la navofino. La absido havas apogpilierojn. Interne la predikejo kaj la altara bildo estis faritaj ĉirkaŭ 1780.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

Pasztori
Pasztori
Robert Fogel

**Robert William FOGEL** (Novjorko, 1a de julio 1926 – Oak Lawn, Ilinojso, 11a de junio 2013) estis usona historiisto kaj ekonomikisto, profesoro de la Universitato de Ĉikago.

## Biografio 
Li ricevis la Nobel-premion pri ekonomiko en 1993 kun Douglass North pro siaj plinovigoj en la esplorado de la ekonomia historio el la aplikado de kvantoteknikoj utilaj por klarigi la ekonomiajn kaj instituciajn ŝanĝojn. Li estas unu de la plej gravaj reprezentantoj de la "nova ekonomika historio".

Fogel studis en la Universitato Cornell, en la Universitato Kolumbio kaj en la Universitato Johns Hopkins. Li laboris en la Nacia Servo de Ekonomika Esplorado kaj, poste, li estis profesoro en la Universitato de Ĉikago (1964-1975), en Harvardo (1975-1981) kaj, denove, en Ĉikago (ekde 1981).

Kontraŭ la kredo ke kelkaj teknologiaj plinovigoj ludas ŝlosilan rolon en la ekonomia kresko, Fogel opiniis, ke al tia hipotezo mankis fundamento. Aplikante novajn ekonomimetrikajn teknikojn, malfaris la miton de la esenca gravo de la fervojo por la ekonomia disvolvigo de Usono. Ties konstruado, laŭ Fogel, ne havis tiom fortan efikon kiel oni supozis por la kresko de la lando. La dua apliko de lia metodo estis eĉ pli polemikiga, ĉar li klopodis pruvi, ke sklaveco estis institucio kaj vigla kaj efika, kaj ke ties nuligo estis okazigita pro politika deziro, kontraŭ la ideo ke ĝi estis jam en dekadenco kaj neefika kaj ke la Usona Enlanda Milito nur antaŭigis ties finon kelkaj jaroj. Inter liaj ĉefaj verkoj elstaras jenaj: "La fervojoj kaj la nordamerika ekonomia kresko" (1964), "Tempo en la kruco: La sklavisma ekonomio en Usono" (1974) kaj "Prelegoj pri nova ekonomia historio" (1977).

Li mortis 86-jaraĝa la 11an de junio 2013 en Oak Lawn (Ilinojso, Usono).

## Verkoj 
* *The Union Pacific Railroad: A Case in Premature Enterprise*, 1960.
* *Railroads and American Economic Growth: Essays in Econometric History*, 1964.
* *Time on the Cross: The Economics of American Negro Slavery*, 2 volumoj, 1974. (kunlabore kun Stanley Engerman)
* *Without Consent or Contract: The Rise and Fall of American Slavery*, 2 volumoj, 1989.
* *Economic Growth, Population Theory and Physiology: The Bearings of Long-Term Processes on the Making of Economic Policy*, 1994.
* *The Slavery Debates, 1952-1990: A Retrospective*. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 2003. 106 pp. ISBN 0-8071-2881-3.
* (kunverkita kun Geoffrey Elton) *Which Road to the Past? Two Views of History New Haven*, CT: Yale University Press, 1983

## Notoj 
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj historiistoj
Kategorio:Usonaj ekonomikistoj
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Usonaj Nobel-premiitoj
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri ekonomiko
Katenmazuro

eta|Ludwik Waryński, la aŭtoro de la teksto
eta|10-a Pavilono de la Varsovia Citadelo, kie la teksto estis verkita
**Katenmazuro** () – poemo (poste kanto) de Ludwik Waryński, verkita kunlabore kun aliaj malliberuloj, en la jaroj 1885-1886 en la 10-a Pavilono de la Varsovia Citadelo.

## Historio 
Ĝi estis unue presita en la varsovia socialista gazeto *Robotnik* (numero 31 el la 4-a de junio 1899) laŭ iniciato de Józef Piłsudski kaj kun lia informa noto. Ĝi ne estis tiutempe populara kaj aperadis ĉefe kiel poemo. La unua melodio estis el *Podolia Mazuro* de Maurycy Gosławski, sed poste oni ekuzis pli seriozan melodion uzatan por teksto de Wincenty Pol (*Fratoj, datreveno, do laŭkutime*).

## Priskribo 
La titolo elvokas la bildon de katenita malliberulo de la cara reĝimo. La vortoj *Dancu vigle, ĝoju nune / Varsovi’ kaj Karo* montras la sintenon de Waryński pri revolucia kunlaborado kun la rusa proletaro, kiun li subtenis, male al la plimulto de tiuepokaj polaj revoluciuloj (*Karo*, *Kara* estis la plej granda malliberejo por rusoj suspektataj pri subtenado de revoluciaj ideoj, kiu troviĝis ĉe la rivero Kara Darja en la transbajkala provinco). La mazuro heredas la tradiciojn de romantikaj patriotaj kantoj, samtempe prezentante kontraston inter romantikismo kaj la proleta konscio. Laŭ ĉi tiu kunteksto ĝi estas romantika revolucia kanto agitanta al agado. Laŭ Waryński mazuro estis la nacia pola danco, kiu simbolis la fidelecon de la popolo, kaj estis plenumata de firmaj, fortaj batalantoj.

La melodio heredita de Gosławski estis gaja, vivoplena, popoleca kaj optimisma – simila humoro regas en *Katenmazuro*. La melodio de mazuro ofte akompanis la tekstojn de ribelaj kaj revoluciaj poemoj. Tre simila al la kanto de Waryński estas *Min kondamnu juĝantaro* de Adam Mickiewicz – ambaŭ kantoj prezentas profetan optimismon, kiu estis tre necesa en la antaŭsento de malfacila estonteco – ekzilo en Siberion. Ĝi donis ankaŭ la kredon je la senco de oferoj.

La funkcio de la katenoj en la kanto estas nekutima – ili fakte estas muzikiloj, ludantaj ĝojan, optimisman muzikon de la morgaŭo. La dancantoj, vestitaj per "balaj kostumoj" (vestoj de la ekzilitoj), estas invititaj al balo en "palaco" (malliberejo, terkabano, Karo). Tial la kanto manifestas heroecon de homoj, kiuj ne malhonoras sin per malkuraĝo aŭ timo je morto.

## En Esperanto 
*Katenmazuro* estis tradukita en Esperanton kaj publikigita en *Proletaria Kantaro* de SAT, 1924. La tradukinto estas nekonata.

## Referencoj 
Kategorio:Pollingvaj kantoj
Kategorio:Verkoj de 1886

## Eksteraj ligiloj 
* *Katenmazuro* kantata en la pola ĉe Youtube
Pedro A. Zurita

**Pedro A. ZURITA** (naskiĝis en Sotu Cangues, Asturio, Hispanio, la naskiĝjaro ne jam estas ekzakte konata, sed devus esti en la komencaj 1940-aj jaroj) estas hispana esperantisto kiu inter 1986 kaj 2000 estis ĝenerala sekretario de la Tutmonda Unuiĝo de Blinduloj (TUB), , , .

Kiam li estis ankoraŭ mezlernejano en porblindula lernejo de ONCE (la Nacia Blindulunuiĝo de Hispanio) en Madrido, tiea instruisto, Ángel Figuerola Auque, konvinkis lin lerni Esperanton. En la mezlernejo li jam lernis ankaŭ la francan kaj la anglan. Li vizitis vesperajn kursojn en la Centra Nacia Fremdlingva Lernejo kaj ricevis instruadon de privata instruistino pri angla lingvo. En tiu nacia lernejo li daŭrigis la lernadon de la franca kaj angla lingvoj, kaj eklernis ankaŭ la germanan, rusan kaj italan. Kiam li komencis universitatan edukadon, li jam sufiĉe bone posedis tiujn lingvojn. Dum la universitata studperiodo li lernis sufiĉe bone la portugalan kaj la katalunan kaj iomete la modernan grekan, la japanan, la serban kaj la polan, ekstudis la ĉinan, kaj perfektiĝis  en la pola, rumana kaj bulgara. Li ankaŭ klopodis lerni la asturian lingvon, kiun oni volas antaŭenigi kiel veran regionan lingvon, uzatan por ĉiutaga komunikado, ne nur en popolkantoj. Li pluperfektiĝis lingvojn ankaŭ dum someraj kursoj en multaj diversaj landoj. 

Ekde 1968, kiam li ĉeestis la universalan esperantan kongreson en Madrido, komenciĝis liaj vojaĝoj por partopreni internaciajn esperantistajn aranĝojn, precipe tiujn de la blindula esperantista movado. Kiel ano de la hispana delegitaro en 1973 li unuafoje partoprenis eŭropan konferencon pri brajlo en Oslo. Poste sekvis internaciaj simpozioj en Svedio, Greklando, Nederlando, Francio, Germanio, Brazilo, Italio, Panamo, Rusio, Nederlandaj Antiloj, Kenjo, Sauda Arabio. 

En 1986 la Plenumkomitato de Tutmonda Unuiĝo de Blinduloj (TUB) elektis lin ĝenerala sekretario de tiu monda organizaĵo. En 1997 li estis trafita de grava aŭtomobila akcidento en Maroko, kaj sekve post dekkvarjara deĵorado kiel ĝenerala sekretario de TUB rezignis pri plia laborperiodo de tiu posteno en 2000.

Ekde 1966 kiel instruisto pri angla kaj franca lingvoj en la fizioterapia blindullernejo de ONCE kaj unu jaron poste kiel instruisto pri angla lingvo en ties madrida blindullernejo. 

En 1973 mi estis oficiale komisiita kiel fakestro pri internaciaj rilatoj de la centra oficejo ĉe ONCE, kaj dum oktobro 1985 - junio 1986 li deĵoris tie kiel estro de la fako pri socia agado. Poste li denove eklaboris plentempe ĉe ONCE, ekde 2001 ĉe CIDAT, la teknologia centro de ONCE kaj en marto 2004 por lastaj 14 monatoj de la profesia vivo ĉe la fako pri edukado de ĝia plenumdirektoraro. 

En ambaŭ oficejoj li kunlaboris kiel tradukisto ĝis lia emeritiĝo fine de aprilo 2005.

## Poligloteco 
Li estas nekredebla poligloteco. Pedro Zurita uzas ankaŭ kelkajn slavajn lingvojn – rusan, serban, bulgaran, polan k. a.

## Honoroj 
Li ricevis multajn honorojn.

## Eksteraj ligiloj 
* anglalingva membiografieto de li en la rettaglibro *digrande.it*

Kategorio:Esperantistaj_blinduloj
Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Zelinkovice

**Zelinkovice** () estas parto de urbo Frýdek-Místek, en distrikto Frýdek-Místek, en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sudokcidente de Frýdek-Místek. Estas ĉi tie registritaj 94 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Zelinkovice situas en katastra teritorio **Lysůvky** kun areo 2,05&nbsp;km².

## Memstareco de municipo 
Zelinkovice en la jaro 1873 apartiĝis de Lysůvky kiel memstara municipo kun propra katastra teritorio. Denovan kunigon de ambaŭ municipoj faris distrikta nacia komitato en Místek al la 1-a de januaro 1954. Pli poste okazis denova kunigo de ambaŭ katastraj teritorioj.

## Historio 
La municipo estiĝis el propono de Ondřej Zelinka, hetmano en Hukvaldy, laŭlonge laŭ finita "imperiestra" ŝoseo kondukanta el Olomouc ĝis Krakovo en la jaro 1789.

## Loĝantaro 
Kategorio:Místek
Kategorio:Partoj de Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Želechovice

**Želechovice** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1078. Ekde la 1-a de majo 1974 ĝis la 23-a de novembro 1990 ĝi estis konsisto de urbo Uničov.

## Loĝantaro 
## Signifaj naskiĝintoj 
* Alois Ruprecht

## Memorindaĵoj 
* Kamparana domo n-ro 8

## Pluaj fotoj 

Želechovice, průčelí III.jpg|Želechovice, domo
Želechovice, průčelí.jpg|Želechovice, domo
Želechovice, průčelí domu.jpg|Želechovice, domo

Kategorio:Municipoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Želechovice (apartigilo)

Nomon **Želechovice** havas pluraj setlejoj: 
* Želechovice – municipo en distrikto Olomouc
* Želechovice (Čížkovice) – parto de municipo Čížkovice en distrikto Litoměřice
* Želechovice nad Dřevnicí – municipo en distrikto Zlín, ĝis la jaro 2008 parto de statuta urbo Zlín
100734 Annasvídnická

'*100734 *Annasvídnická'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Anna Svídnická'' (aŭ Anna de Schweidnitz, 1339–1362), tria edzino de la Sankta Romia Imperiestro kaj Reĝo de Bohemio Karolo la 4-a. En 1361, ŝi naskis la deziritan sukcedonton al la trono, la ontan Reĝon de Bohemio Venceslaon la 4-a.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Metodologio de historio

**Metodologio de historio** (aŭ de la historiaj sciencoj) enhavas la aron de teknikoj, metodoj kaj proceduroj uzataj de la historiistoj por utiligi la unuarangajn fontojn kaj aliajn pruvojn (arkeologio, arkiviko, helpaj historiaj sciencoj ktp.) por esploradi okazaĵojn de la pasinteco elstaraj por la homaj socioj. Tiu metodologio celas la prilaboradon de la historiografio (aŭ  historiografia produkto). La demando pri la naturo de la historia metodo kaj, eĉ, ties propra meditado kiel scienca metodo, estas studita de la epistemologio (filozofio de la scienco, metodologio de la sociaj sciencoj) kaj la filozofio de la historio kaj iel de la historiologio (aŭ teorio de la historio). 

La ĉefaj ŝtupoj de la komuna proceduro fare de la historiistoj en sia laboro estas la jenaj:
* Unue, la difino de la temo kaj ties limigo, nome oni formulas la demando(j)n (erotetiko) kaj oni difinas laborplanon. Kun bazo sur tio venas la heŭristiko (lokigo kaj rikolto de la dokumentaj fontoj, kiuj estas la krudmaterialo de la laboro de la historiisto).
* Due, la analizo aŭ kritiko de tiuj fontoj (distingante du formojn de kritiko, kiuj referencas al la laboro kun la dokumentaj fontoj: nome ekstera kaj interna kritikoj).
* Laste, la historiografia sintezo (kiu estas la fina produkto de la historiografio).

Post la fino de tiu procezo, restas la publikigo, nepra paŝo por ke la scienca komunumo kunhavu kaj submetu la laboron al scienca debato kaj falsigklopodo (cele al la konfirmo de ties aŭtenteco) kaj oni disvastigu ĝin inter la publiko por ke ties sciaro povu utili al la celoj de la historio.

## Kritiko de fontoj
## Sintezo
## Bibliografio
* Gilbert J. Garraghan, *A Guide to Historical Method*, Fordham University Press: New York (1946).   ISBN 0-8371-7132-6.
* Louis Gottschalk, *Understanding History: A Primer of Historical Method*, Alfred A. Knopf: New York (1950). ISBN 0-394-30215-X.
* Martha Howell and Walter Prevenier, *From Reliable Sources: An Introduction to Historical Methods*, Cornell University Press: Ithaca (2001). ISBN 0-8014-8560-6.
* C. Behan McCullagh, *Justifying Historical Descriptions*, Cambridge University Press: New York (1984). ISBN 0-521-31830-0.
* R. J. Shafer, *A Guide to Historical Method*, The Dorsey Press: Illinois (1974). ISBN 0-534-10825-3.

## Vidu ankaŭ 
* Metodo historia-kritika

Kategorio:Historiografio
Public Universal Friend

***Public Universal Friend*** (naskiĝnome **Jemima Wilkinson**; 29-a de novembro, 1752 – 1-a de julio, 1819) estis naskita kiel kvarageneracia angl-usonano al familio de kvakeroj en Rodinsulo, kaj asignita kiel ino ĉe la naskiĝo. Kiel infano, Friend estis forta kaj atletika, amis bestojn, kaj estis lerta rajdanto kaj avida leganto. Friend suferis severan malsanon en 1776 (je aĝo de 24), kaj estis raportite, ke mortinte Friend estis revivigita de Dio kiel sengenra evangeliisto nomata Public Universal Friend (publika universala amiko).

## Fonto 
* https://nonbinary.wiki/wiki/Public_Universal_Friend

Kategorio:Neduumuloj
Filozofio de la historio

[eta|En 1900, la [Universitato de Berlino estis la unua universitato kiu akceptis la fakon de filozofio de la historio, enkondukita de Hegel komence de la 19a jarcento.]]
La **filozofio de la historio** estas la branĉo de la filozofio kiu studas la disvolvigon kaj la formojn en kiuj la homoj kreas la historion.

La demandoj pri kiuj laboras la filozofio de la historio estas tiom diversaj kaj kompleksaj kiom la motivoj kiuj okazigis ilin. Kelkaj el la fundamentaj demandoj estas la jenaj: Ĉu ekzistas teleologia celo de la historio, tio estas propono, desegno, rega principo aŭ intenco en la procezo de kreado de la historio? Ĉu estas modeloj en la homa pasinteco, por ekzemplo cikloj aŭ progreso? Ĉu ekzistas la progreso kaj ties malo en la historio? Kiuj estas tiuokaze ties respektivaj direktoj? Kaj kiu estas la dominanta forto de tiu progreso, de la propra ekzistado?

Alia klasika demando estas determini kiu estas la historia subjekto taŭga al la studo de la homa pasinteco. Ĉu estas la individuo, la sociaj organizoj, la kulturo, aŭ la tuta homa specio? Kelkaj modernaj filozofoj subtenas, ke la historio jam ne plu estas la studo de unuoj, de faktoj, kaj nun estas la studo de kompleksa totalo, kiu enhavas ne nur la homajn agojn pasintajn kaj ties videblajn konsekvencojn, sed ankaŭ multajn faktorojn en ties kunteksto, kiel la homaj rilatoj, la pensofluoj, la partikularaj motivigoj kaj, eble la faktoro plej ĵuse aligita kaj kiu plej revoluciis la filozofion de la historio, tio estas tiu de la pensaroj, agoj, rilatoj kaj motivigoj de la individuo kiu verkas la historion, tio estas, de la historiisto.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kaŭzeco
* Metodologio de historio

## Bibliografio 
* Cuartango, R.: Filosofía de la Historia (lo propio como tierra extraña). Montesinos, Barcelona, 2007
* Danto, Arthur Coleman. Filosofía analítica de la historia (1965)
* Gardiner, Patrick L. La filozofio de la historio, Oxford readings in philosophy. 1974.


Kategorio:Filozofio de socia scienco
Kategorio:Historiografio
La Chapelle-Yvon

**La Chapelle-Yvon** estas malaperinta franca  situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.

Ĝi nun formas parton de Valorbiquet.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados

## Eksteraj ligiloj 
*  (Valorbiquet)

Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Calvados
Imre Balázs Szily

**Imre Balázs Szily** [balAĵ sili], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szily Imre Balázs** estis hungara arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj, altlerneja instruisto.

Imre Balázs Szily naskiĝis la  en Pécs.

## Biografio 
Imre Balázs Szily akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1967, poste plian diplomon en Industriarta Universitato de Budapeŝto en 1971. Ekde 1960 li ofte studvojaĝis en Eŭropo, en 1986 ankaŭ en Usono. En 1971 li ekinstruis en arkitektura altlernejo, inter 1983-1989 ankaŭ en la Industriarta Universitato. Li doktoriĝis en 1984. Liaj grafikaĵoj kelkfoje estis ekspoziciitaj. Li ricevis premiojn inter 1971-1989.

## Elektitaj arkitekturaĵoj 
* funebrejo (1971, Csepel (distrikto))
* funebrejo (1981, Csorna)
* naĝejo (1987, Székesfehérvár)
* internaj spacoj de sidejo (1994, Budapeŝto)
* ŝtuparejo de ĉefjuĝejo (1998, Budapeŝto)

## Elektitaj fasonaĵoj 
* mebloj (1971)
* ĝardenaj lampoj (1980, Budapeŝto)
* lampoj (1988, Karmelana Baziliko de Keszthely)

## Elektitaj individuaj ekspozicioj 
* Salgótarján (1972)
* Budapeŝto (1982)
* Chorleywood (1989)

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Lakóházak tetőtér beépítésének problémáiról I-IV* (1985)
* *Holland formák* (1987)
* *Történelmi városrészek revitalizációja* (1997)
* *Történelmi városrészek újjáélesztése* (1997)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj pri internaj spacoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Erzsébet Szontagh

**Erzsébet Szontagh** [erĵEbet sontag], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szontagh Erzsébet** estis hungara puntisto, entreprenisto. Ŝia fratino estis Aranka Szontagh, same puntisto.

Erzsébet Szontagh naskiĝis la  en Csetnek (Hungara reĝlando, Aŭstria Imperio, nuntempa Štítnik en Slovakio), ŝi mortis en 1917.

## Biografio 
Erzsébet kaj Aranka Szontagh instruis la puntoteknikon loke en kurso por ankaŭ la virinoj havu okupiĝojn en la vilaĝo. En 1905 ili fondis entreprenon pri puntoj, kie la kursanoj laboris. Samtempe ili malfermis vendejon pri puntoj en Budapeŝto. Iliaj plej ŝatataj motivoj estis rondo, ĉerizo, tulipo, rozo, arbofolio. La entrepreno ĉesis pro la 1-a mondmilito, post jaroj ankaŭ Erzsébet mortis.

## Fontoj 
* https://kepmas.hu/micsoda-vallalkozonok
* http://www.birkabarka.hu/cms/csipkemania 
* https://web.archive.org/web/20081014082553/http://www.csetnekimagyarcsipke.hu/index_elemei/Page408.htm

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj puntistoj
Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Institut Mines-Télécom Business School

**Institut Mines-Télécom Business School** estas eŭropa komerca universitato kun terenoj en Parizo kaj Évry. Ĝi estis fondita en la jaro 1979.

IMT BS okupis la 75-an rangon en listo pri Eŭropaj Komercaj Lernejoj publikigita en 2019 fare de la ĵurnalo Financial Times.

La studprogramojn de IMT Business School akreditas la internaciaj organizaĵoj AMBA, CGE kaj AACSB.

## Citaĵoj 
## Eksteraj Ligiloj 
* Oficiala Retejo

Kategorio:Lernejoj pri ekonomio kaj regado en Francio
Kategorio:Supera instruado en Parizo
Kategorio:Évry (Essonne)
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1979
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1970-1979
Stacey Dooley

**Anastacia Jaclyn DOOLEY** (naskita la 9-an de marto 1987 en Luton, Bedfordshire), profesie konata kiel **Stacey Dooley**, estas angla esplorĵurnalistino, dokumenta filmistino, televida prezentistino, amaskomunikilara famulino kaj aŭtoro.

Ŝi faras televidajn dokumentofilmojn pri sociaj problemoj kiel ekzemple infanlaboro, virinoj en evoluiganta landojn, drogoj, infansoldatoj, seksa sklaveco, malferma geedzeco, senhejmaj infanoj en Britio, turismo en Tajlando kaj Kenjo kaj kiel la turismo influas dungitojn tie, en aparta konsidero al salajroj, korupto kaj ekologiaj ŝanĝoj. Tri-parta serio titolita *Coming Here Soon* (Venanta Ĉi tien Baldaŭ) estis elsendo sur BBC3 en junio kaj julio 2012, en kiu Dooley esploris la vivojn de junaj homoj en tri landoj influita de la tutmonda financa krizo: Grekio, Irlando kaj Japanio.

Ŝi ankaŭ faris dokumentofilmon pri Sekso en Strangaj Lokoj por kio ŝi veturis al Turkio, Brazilo kaj Rusio esplori popolajn malsamajn sintenojn al sekso kaj prostituado.

Dooley estis nomumita Membro de la Ordeno de la Brita Imperio.

## Vivkuro 
Anastacia Jaclyn Dooley naskiĝis la 9-an de marto 1987 en Luton, Bedfordshire. Ŝia patro estis de Irlando kaj forlasis la familion kiam Stacey estis dujarulino. Ŝi kreskis en Luton kaj forlasis la mezlernejon kiam ŝi estis 15-jara por labori kiel butika helpantino, vendanta parfumojn ĉe la flughaveno de Luton. Ŝi ankaŭ laboris ĉe frizistoj.

Dum Dooley estis en Usono en 2012: ŝi kreis du serion de Stacey Dooley en Usono kie ŝi prienketis aferojn influantajn adoleskantojn trans Ameriko kiel: Knabinoj Malantaŭ Baroj, Landlimaj Militoj, Senhejmeco kaj Infanoj en la Interpafado.

## Polemikoj 
Dooley estis kritikita en januaro 2019 pro tio ke malvere portretis turkan virinon kiel siria seksa laboristo loĝanta en Istanbul en ŝia seria Sekso en Strangaj Lokoj. La misreprezento gvidita al la Turkia epizodo de la dokumenta filmo estis forigita de BBC iPlayer

En aŭgusto 2019, Dooley estis kritikita ĉar nomis islaman preĝogeston 'IS/daesh-saluton' en la Panorama dokumentofilmo pri IS-novedzinoj.

## Bibliografio 
Dooley eldonis sian debutan libron en februaro 2018: Stacey Dooley, "*In the frontline with the women who fight back*". La libro prezentas temojn koncerne al seksa ŝakrado, hejma perforto, seksa egaleco kaj infana ekspluatado.

## Referencoj 
* Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la anglalingva artikolo pri Stacey Dooley, listo de aŭtoroj.

Kategorio:Britaj ĵurnalistoj
Angono

**Angono** -  - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en Luzono, en regiono CALABARZON, en provinco Rizalo. La loknomo derivas el mito signifanta "la nano".        
eta|maldekstre|
## Geografio 
Angono kuŝas laŭ lago Laguna de Bay https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=14.53426764464967%2C121.15861622426758&z=13. Taytay (Rizalo) troviĝas nur 4, Binangonan 8, Pasigo 9, Kezonurbo kaj ĉefurbo Manilo po 20 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Vilaĝo Angono estis fondita en 1766 kaj konvertiĝis al municipo en 1935. Ĉirkaŭ 2010 Angono atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol 100 mil).

## Ekonomio 
Angono estas la arta ĉefurbo de Filipinoj kun vigla komercado kaj kun turismaj cellokoj. Estas ankaŭ fiŝkaptado en la lago.
eta|
## Eduko kaj religio 
Angono gastigas akademion. Kristanismo estas la ĉefa religio en la urbo, la plimulto estas katolikoj, krome estas kelkaj sektoj.

## Trafiko 
Angono havas trairan laŭlagan vojon inter Taytay kaj Binangonan. La loĝantoj uzas biciklojn, triciklojn, bustetojn kaj aŭtobusojn. La haveno servas nur por fiŝkaptistoj.

## Klimato 
La klimato de Angono estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1005 mmm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro falas pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 23-, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* festivalo

## Fontoj 
* WikiTrans

770San Roque, Angono, Rizal 02.jpg|Merkato
66Angono National Highway 12.jpg|Metodista kirko
FvfAngonoRizal6881 37.JPG|Statuo
14Kalayaan, Angono, Rizal 44.jpg|Akademio
St. Clement Church Angono.JPG|Katolika kirko
Angono,Rizaljf4749 09.JPG|Monumento pri la 2-a mondmilito

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
(100754) 1998 FP2

**(100754) 1998 FP2** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 5:1 kun Jupitero.

Ĝia klinita orbito proksimiĝas tiun de Marso ĉe sia suprenira nodo : ĝia marsa MOID estas 0,169361 astronomia unuo, tie estas 25,336 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
(100756) 1998 FM5

**(100756) 1998 FM5** estas tre malgranda, meze hela terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la stacio de Maui de la reto *GEODSS* sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).

Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 7:2 kun Jupitero.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso.

* Ĝia tera MOID estas, laŭ la fontoj, inter 0,09731 kaj 0,1012 astronomia unuo (inter 14,558 kaj 15,139 milionoj da km).
* Ĝia marsa MOID estas 0,18978 astronomia unuo (28,391 milionoj da km).
* La , ĝi pasis al 0,1774 astronomia unuo (26,538 milionoj da km) de la Tero.
* La , ĝi pasas al 0,1370 astronomia unuo (20,496 milionoj da km) de la Tero.
* La , ĝi pasos al 0,06991 astronomia unuo (10,459 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
(100743) 1998 DC30

**(100743) 1998 DC30** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 4:7 kun Marso.

Ĝia discentra orbito ekstere, malproksime, tanĝas tiun de Marso; ĝia marsa MOID estas 0,248979 astronomia unuo, tie estas 37,247 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch