open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fischmarkt (Erfurto)

[eta|Venante trame el la [Schlösserstraße (Erfurt)|Schlösserstraße al Fischmarkt oni vidas dekstre la urbodomon, rekte la domon *Zum Breiten Herd*]]
eta|Vigla vivo antaŭ la Arto-halo, 1982.
La **Fischmarkt** (tradukite: *Fiŝbazar-placo*) estas belega placo en la urbokerno de Erfurto.

La unua dokumenta mencio de la *forum piscium* estis en 1293; ĝin krucis la famekonata internacia eŭropa komercvojo *Via Regia*. Ĉar mezepoke tie ĉi multfoje okazis ĉiaj ajn bazaroj, la placo jam tiam ekevoluis al renkontiĝa centro de la urbo, sur kio en 1275 konstruitis urbodomo. Ekde 1825 oni komercas per tritiko sur tiu ĉi placo.

La placo estas piedira zono. Ĝi situas inter Anger-placo kaj Katedral-placo.

## Vidindaĵoj 
Sur la placo videblas multaj belegaj aferoj:
* Urbodomo de Erfurto
* Ŝparkaso
* Domo Zum Breiten Herd
* Domo Zur Güldenen Krone
* Domo de la gildoj
* Artohalo en la domo *Zum Roten Ochsen*
* Romiano
* Ĝemelurba rozo
* Domo Zur Narrenschelle, malantaŭ la urbodomo

## Eksteraj ligiloj 
* Sciindaĵoj pri la placo ĉe *erfurt-web*.
I Love Techno

eta|enirejo de la ekspozicia areo de la urbo
**I Love Techno** ("mi amas tekno-muzikon") estas internacia tekno-muzika evento kiu okazas en la ekspozicia areo de la urbo Gento de Belgio.

Famaj naciaj kaj internaciaj diskĵokeoj ĉiu-jare prezentiĝas okaze de tiu evento. Ĉiuj el la lastaj eldonoj altiris proksimume 40 000 vizitantojn precipe el Belgio, Britio, Nederlando, Francio, Irlando, Hispanio kaj Germanio, sed ankaŭ el aliaj partoj de Eŭropo kaj la cetera mondo.

La unua eldono de tiu evento okazis en 1995 en la historia koncerthalo *Vooruit* de Gento kaj altiris 700 personojn. Pro la subita kresko de la evento, la okazaĵo devis moviĝo al la ekspozicia areo de la urbo. Sekve la festivalo fariĝis unu el la plej grandaj tekno-muzikaj eventoj en Eŭropo.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo  

Kategorio:Gento (urbo)
Kategorio:Festivaloj en Belgio
Kategorio:Elektronika muziko
Henriko la 2-a (Reuß-Gera)

**Henriko la 2-a, postmorta de Reuß (pli juna linio)** (naskiĝinta la 10-an de junio 1572 en Gera; mortinta (jul.:) 3-an de decembro / greg.: 13-an de decembro 1635 samurbe) estis reganto je Gera, Sinjoro je Lobenstein kaj Sinjoro je Supra Kranichfeld.

## Vivo 
Henriko la 2-a estis la ununura kaj postmorta filo de Henriko la 16-a (1-a) Reuß je Gera (1530–1572), fondinto de la pli juna linio de la dinastio Reuß , kaj ties dua edzino grafino Dorotea de Solms-Sonnenwalde (1547–1595).

Henriko sukcese progresigis en sia landeto ekonomion kaj lernejan edukadon. Ekzemple en 1608 li fondis la gimnazion Rutheneum en Gera. Kontraŭ la konsilo de siaj teologiaj konsilantoj li venigis kalvinismajn kredorifuĝintojn el Flandrujo en la landon kaj ekloĝigis ilin en sia loĝurbo Gera. Tio ĉi kaŭzis kreskon de la lanproduktado kaj unuan ekonomian florepokon. Sub lia reganteco Gera ankaŭ evoluis al kultura centro de la reuß-aj teritorioj. Henriko estis konsilanto de tri imperiestroj kaj ofte gastis ĉe la kortegoj en Vieno kaj Dresdeno.

Okaze de la morto de Henriko Heinrich Schütz komponis memore al sia muzikema landa reganto *Musikalische Exequien*. La princo jam dumvive estis notita bibliajn tekstojn kaj reformaci-epikajn ĥoralversojn, per kiuj oni surskribis lian ĉerkon. Tiuj ĉi fariĝis la bazo de la unua parto de *Exequien*, de la funebro-diservo. Per „MusiKalische Exequien“ Heinrich Schütz verkis la unuan funebromeson en la germana anstataŭ la latina.

## Literaturo 
* 
* Heike Karg (eldoninto): *Die Sterbens-Erinnerung des Heinrich Posthumus Reuss (1572–1635). Konzeption seines Leich-Prozesses. Aktenband Cb Nr. 4 im Bestand Gemeinschaftliche Regierung Gera des Thüringischen Staatsarchivs Greiz* (= *Forschungs- und Gedenkstätte Heinrich-Schütz-Haus Bad Köstritz. Sonderreihe Monographien.* Bd. 5). (Transkription/kritischer Bericht). Quartus-Verlag, Jena 1997, ISBN 3-931505-28-6.
* Hagen Enke: *Heinrich Posthumus Reuß (1572/95–1635) und die Fruchtbringende Gesellschaft.* En: Klaus Manger (eldoninto): *Die Fruchtbringer – eine Teutschhertzige Gesellschaft* (= *Jenaer Germanistische Forschungen.* NF Bd. 10). Winter, Hajdelbergo 2001, ISBN 3-8253-1148-1, pj. 39–60.
* Thomas Gehrlein: *Das Haus Reuss. Älterer und Jüngerer Linie* (= *Deutsche Fürstenhäuser.* Bd. 19). 2., priverkita eldono. Börde-Verlag, Werl 2006, ISBN 3-9810315-3-9.
* Heike Karg: *Das Leichenbegängnis des Heinrich Posthumus Reuß 1636. Ein Höhepunkt des protestantischen Funus* (= *Kasseler Studien zur Sepulkralkultur.* Bd. 17). Arbeitsgemeinschaft Friedhof und Denkmal, Kassel 2010, ISBN 978-3-924447-46-5 (samtempe: Jena, universitato, doktortezo, 2009).

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.heinrich-posthumus.de/

Kategorio:Germanaj nobeloj
Kategorio:Historio de Turingio
Kategorio:Viroj
Kategorio:Fruktodona Societo
Kategorio:Reuß
Van Diemen's Land

eta|dekstre|250ra|Mapo de 1852 de la ''Van Diemen's Land*.
eta|Mapo de 1663 de la *Van Diemen's Land*, montrante partojn malkovritajn de Tasman, inklude la Ŝtormogolfon kaj la insulojn Maria kaj Schouten.
*'Van Diemen's Land** (tero de Van Diemen) estis la origina nomo uzita de plej eŭropanoj por la insulo kiu poste nomiĝos **Tasmanio**, nuna parto de Aŭstralio.

## Historio 
La nederlanda esploristo Abel Tasman estis la unua eŭropano kiu surteriĝis sur la bordoj de la nuna Tasmanio. Li alteriĝis ĉe Golfo Blackman kaj post meti la nederlandan flagon ĉe la Norda Golfo, Tasman nomigis la insulon **Anthoonij van Diemenslandt'* honore al Anthony van Diemen, Ĝenerala Guberniestro de Nederlanda Orient-hinda Kompanio kiu estis sendinta Tasmanon al ties vojaĝo de malkovro en 1642. Inter 1772 kaj 1798 nur la sudorienta parto de la insulo estis vizitita. Tasmanio ne estis konata kiel insulo ĝis Matthew Flinders kaj George Bass ĉirkaŭnavigis ĝin per la ŝipo *Norfolk'' en 1798-99.

En 1803, la insulo estis koloniigita de la britoj kiel karcera kolonio per la nomo Van Diemen's Land, kaj ĝi iĝis parto de la brita kolonio de Novsudkimrio. Generalo Ralph Darling estis nomumita Guberniestro de Novsudkimrio en 1825, kaj samjare li vizitis Hobarturbon, kaj la 3an de decembro li proklamis la starigon de sendependa kolonio, kies fakta Guberniestro li estis dum tri tagoj.

La laŭloka nomo por Van Diemen's Land estis 'Van Diemonian', kvankam samtempuloj uzis **Vandemonian**, eble kiel vortoludo rilate al la karcerkoloniaj originoj.

En 1856 la kolonio ricevis rajton al sendependa registaro kun sia propra reprezenta parlamento, kaj la nomo kaj de la insulo kaj de la kolonio estis oficiale ŝanĝita al Tasmanio la 1an de Januaro 1856.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Alexander, Alison (editor) (2005) *The Companion to Tasmanian History* Centre for Tasmanian Historical Studies, University of Tasmania, Hobart. ISBN 1-86295-223-X.
* Boyce, James (2008), ''Van Diemen's Land*. Black Inc., Melbourne. ISBN 978-1-86395-413-6.
* Robson, L.L. (1983) *A history of Tasmania. Volume 1. Van Diemen's Land from the earliest times to 1855* Melbourne, Oxford University Press. ISBN 0-19-554364-5.
* Robson, L.L. (1991) *A history of Tasmania. Volume II. Colony and state from 1856 to the 1980s'' Melbourne, Oxford University Press. ISBN 0-19-553031-4.

## Vidu ankaŭ 
* Bicheno (Tasmanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Constitution Act 1855, establishing an elected parliament in the colony 
* VanDiemensLand.com, About Van Diemen's Land  

Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Historio de Aŭstralio
Kategorio:Tasmanio
Bourgoyen-Ossemeersen

La urba natura rezervejo **Bourgoyen-Ossemeersen** troviĝas meze de la urbo Gento de Orienta Flandrio, Belgio. Estas sufiĉe unika havi tian rezervejon tiom proksime de urbocentro. Tio estas pro la eco de la rezervejo: temas pri marĉoj kie malfacilas konstrui domojn kaj vojojn. La areo estas grandparte en la urba distrikto *Mariakerke* kaj kovras 230 hektarojn. Ĝi konsistas el malsekaj herbejoj kun fosaĵoj kaj kanaloj, kaj estas tre grava vintra areo por birdoj.

maldekstre|eta|tipa pejzaĝo en la natura rezervejo *Bourgoyen-Ossemeersen*
Tra la jaroj, la urbo de Gento iom post iom aĉetis la landon de privataj posedantoj, tiel ke la birda rezervejo nun preskaŭ komplete estas urba posedaĵo. En 1978 la areo ricevis la statuson de protektita pejzaĝo.

[eta|maldekstra|[sunsubiro en la rezervejo]]
Tra la malsekejo kondukas tri promenaj vojoj. Centre situas la bieno *Valkenhuis* ("falka domo"), historia setlejo de la naturejo. Kiel la nomo diras, falkoj estis trejnitaj tie por la jara falkado de la grafoj de Flandrio. En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj ĉirkaŭ la bieno konstruiĝis sportejoj por pluraj urbaj lernejoj, por havigi al ĝi novan, utilan kaj samtempe ekologian uzon.

Bruo kaj tumulto, ĉefe pro la proksima aŭtovoja ringo R4, instigis internacian kampanjon por pli mallaŭtigi la birdan protektejon. En la lastaj jaroj tial instaliĝis sonbruaj muroj, kiuj nun efike forbaras la aŭtovojan bruon.

Kategorio:Gento (urbo)
Kapelo Sankta Ciriako (Erfurto)

eta|Alirejo disde nordo
eta|La interno, 2009.
La **Kapelo Sankta Ciriako** () estas unu el la multnombraj preĝejoj respektive kapeloj en Erfurto, Germanujo.

## Priskribo 
Ĝi estas t.n. *diaspora kapelo* de la arkitekto Otto Bartning. Konstruite en 1950, ĝi apartenas al la dua serikirka programo de la arkitekto (*Serienkirchen-Folgeprogramm der Bartning-Notkirchen*). Pro pli ol 150 konstruitaj kirkoj Bartning estas la plej grava protestanta kirko-arkitekto de la 20-a jarcento. Ĝi estas en la sud-uesta parto de la Brühler-antaŭurbo kaj apartenas al la komunumo de la Dominikana preĝejo. Unu kialo por la konstruo estis ankaŭ la tro longa distanco al la patrina Dominikana kirko en la urbocentro, kiam tramoj ankoraŭ ne funkciis tiulinie.

Ĉirkaŭ 30 kirkoj faritis same kiel la erfurta en la tuta lando, tamen la erfurta ĝis hodiaŭ konservis ĉion originala. Pro tio en&nbsp;2001 ĝi estis deklarita monumento protektinda.

## Apartaĵoj 
Kun la konsento de la arkitekto oni rezignis jam de la komenco enkonstrui por tia serio tipan altarniĉon. Anstataŭe oni kreis el la sakristio, la kuirejeto kaj la vestibleto malgrandan loĝejon por domzorgistino.

Post la plilarĝigo de la loĝejo en 1963 iĝis ankaŭ ŝanĝiĝo de la ekstera formo de la kapelo. Normale por tiaj Bartning-kirkoj estas nesimetria tegmento, kiu falis vertikalen je unua flanko, sed estas per rompofendeto nefalanta je la alia flanko. Ĉi tiu kapelo kontraŭe havas tian rompofendeton je ambaŭ flankoj.

## Pli ĵusaj eventoj 
La Ciriako-kirko estas krome ekskursocelo por infanĝardenoj, renkontiĝloko por babiladaj rondoj ktp. Danke al sindoneco de multaj engaĝiĝantoj la kapelo kaj la granda fruktarbo-ĝardeno flegatas. En 2009 okazis ekspozicio kun la titolo: *Otto Bartning und das (andere) Bauhaus*.

Pli ol 25 jaroj (ĝis la retiriĝo en 1975) Hertha Meyer prizorgis la kapelon kaj la vizitantojn.

## Literaturo 
* Jörg Behrens, Michael Mann, Birgitt Zimmermann (eld.): *Architektur in Erfurt: Von den 20ern bis zur Gegenwart*. VHT Verlagshaus Thüringen, Erfurt 1999, ISBN 3-89683-130-5.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la kapelo.
* Retpaĝaro de la amikaro de Otto Bartning (OBAK).
* Historio de la konstruado kun malnova foto. 

Ciriako
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Ciriako
Eŭropanoj

La **Eŭropanoj** estas la originaj popoloj kiuj loĝas aŭ loĝis en Eŭropo. Ili povas, pli simple, esti aluditaj per sia haŭtkoloro, tio estas kiel blankuloj. Ekde la koloniigo kaj elmigrado fare de eŭropanoj dum pasintaj jarcentoj, nombraj eŭropanoj abandonis Eŭropon, kaj tiele la nuna mondo karakteras pro ia eŭropana diasporo al nombraj landoj (Nordameriko, Aŭstralio, Novzelando, Sudameriko…), kiuj formas la okcidentan mondon.

Oni notu, ke tiu laŭloka nomo povas ankaŭ aludi, laŭ koncepto pli strikte geografia, la loĝantojn de la exuropa kontinento; kaj pli rare oni nomas *Eŭropanoj* la civitanojn de la Eŭropo (kvankam ne tuta eŭropano estas necese civitano de la Eŭropa Unio).

## Tipologio 
* Ĝermanoj : Germanio, Aŭstrio, Nederlando, Belgio, Luksemburgio, Svisio;
** Nordianoj : Svedio, Danio, Islando, Norvegio ;
** Anglosaksoj : Britio, Irlando ;
* Latinidoj : Francio, Hispanio, Portugalio, Italio, Rumanio, Moldavio, Belgio, Svisio ;
* Keltoj : Britio, Irlando, Francio ;
* Slavoj : Pollando, Rusio, Ukrainio, Belorusio, Ĉeĥio, Slovakio, Slovenio, Kroatio, Bosnio-Hercegovino, Serbio, Montenegro, Kosovo, Nord-Makedonio, Bulgario.
* Baltoj : Latvio, Litovio
* Grekoj : Grekio, Kipro
* Turkoj: Turkio, Norda Kipro
* Albanoj : Kosovo, Albanio
* Balto-Finnoj : Finnlando, Estonio
* Hungaroj : Hungario
Comthurhof (Erfurto)

eta|La belega komplekso post la restaŭro. eta|Nuntempa agado de la ordenanoj en Erfurto - la oldulejo en la urboparto Rieth. La **Comthurhof** estas unu el la multnombraj monumentprotektitaj konstruaĵoj en la urbocentro de Erfurto (Comthurgasse nr. 4). Tre proksime troviĝas la Aŭgustenana monaĥejo.

## Priskribo 
La giganta renesancstila konstruaĵo finkonstruitis en 1573 kun pluutiligo de partoj de la gotikstila antaŭula konstruaĵo (helica ŝtuparo; partoj de la teretaĝo).

La konstruaĵo estis administrejo (prebendujo) por distrikto de la Ordeno de germanaj kavaliroj.

Precipe la blazontabuloj, la granda portalo rondarka kaj la profilitaj fenestroj ĉarmigas la konstruaĵon ankaŭ por la nuntempuloj. Prezentiĝas la blazonoj de la tiama ĉefkavaliro Wolfgang Schutzbar, de la landa ĉefadministranto Rehen kaj de Franz von Hatzfeld (ĉefadministranto ordena de Erfurto).

Dorsflanke troviĝas bela renesancstila ŝtuparturo sesangula.

## La kavaliroj en Erfurto 
La agado de la ordeno en Erfurto komenciĝis plej malfrue en 1198. En 1288 la ordeno ekrajtis uzi la Preĝejon Sankta Nikolao kiel ordenan kirkon, kiu troviĝis tuj apude.

Post 500 jaroj la ejoj estis ceditaj al la ĉefepiskopo de Mainz. Ili fariĝis paroĥa domo de la komunumo de la Preĝejo de la skotoj antaŭ ol esti venditaj al privatulo. Malgraŭ la vendado de gsa bieno kaj la sekularigo la ordeno tute ne malaperis en Erfurto! Per sia karitata laboro ĝi ankaŭ nun agadis en la ĉefurbo turingia: plej grava ekzemplo estas la surloka hejmo por maljunuloj en la urboparto Rieth (similaj institutoj troviĝas ankaŭ en Kolonjo, Lindlar kaj Jena). Krom ĉ. 300 pastroj kaj fratinoj engaĝiĝas ankaŭ ĉ. 700 laikoj en la ordeno, el kiuj estas ankaŭ kelkaj en Erfurto sindonantaj al laboro por la proksimulo.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la ejoj ĉe *erfurt-web*.

Kategorio:Konstruaĵoj en Erfurto
Kategorio:Ordeno de germanaj kavaliroj
Festivalo de Flandrio

La **Festivalo de Flandrio** () estas jara muzika okazaĵo en diversaj lokoj de Flandrio. Ĝi komenciĝis kiel "somera festivalo", sed nun la agadoj disvastiĝis de januaro ĝis septembro, kun pinto en la malfrua somero kaj frua aŭtuno. 

## Historio 
La Festivalo de Flandrio havas siajn radikojn en la Limburga urbo Tongeren (esperantigite *Tungro*), kie *Jan Briers* ekde la jaro 1958 organizis la "Baziliko-koncertojn" en la urba baziliko. Komence prezentiĝis precipe religie inspirita ĥora muziko, sed poste la programo estis etendita al aliaj genroj de klasika muziko, instrumenta muziko, kaj ankaŭ al aliaj lokoj. Ofte, historiaj lokoj kiel abatejoj kaj kasteloj estas uzitaj, kaj post iom da tempo aldoniĝis dua festivala branĉo en Mastriĥto.

En 1972 tiuj du urbaj someraj festivaloj de klasika muziko unuiĝis kun samspecaj festivaloj en aliaj flandraj urboj, kaj kreiĝis la pli ampleksa "Festivalo de Flandrio".

La organizo estis (kaj daŭre estas) aktive subtenata de la Flandra Komunumo de Belgio, kiu tiutempe havis novan statuson de "kultura aŭtonomio". Speciale en Bruselo la komunumo volis pli videbligi "seriozan" flandran kulturon. Alia avantaĝo de la komuna festivalo estis, ke per bona kunordigo pli facilis alporti prestiĝaj orkestroj kaj aparte renomajn muzikistojn al Flandrio. Samtempe tiel la festivalo ricevis iom elitisman karakteron.

En la 1990-aj jaroj, la programo estis plivastigita por inkluzivi nuntempan klasikan muzikon, sonarton, ĵazon, orgenan muzikon, muzikan teatron, kaj fuziojn de klasika muziko kun vidaj artoj, kino kaj danco.

## Festivalaj branĉoj en unuopaj urboj 
La Festivalo de Flandrio konsistas el diversaj festivaloj en diversaj flandraj urboj kaj provincoj:
***Antverpeno**
** *Laus Polyphoniae* - http://www.amuz.be/programma/laus-polyphoniae
***Bruĝo:**
** *Festival voor oude muziek* ("festivalo por malnova muziko") aŭ pli mallonge *MAfestival* (MA por la latina termino *musica antiqua) Brugge* - http://www.mafestival.be
***Bruselo:**
** *KlaraFestival / The European Galas /* loĝoĉambra muziko *(Living Room Music) / MusMA / Dorp op stap /* Festivalo survoje - http://www.festivalbrxl.be/ 
***Gento**
** *Gent Festival van Vlaanderen* - http://www.festivalgent.be
***Kortrijk:**
** *Happy New Festival van Vlaanderen* - http://www.happynewfestival.be 
***Limburgo:**
** *Bazilica Festival van Vlaanderen* - http://www.basilica.be
***Mechelen:**
** *Mechelen hoort stemmen* ("Mechelen aŭdas voĉojn", aludo al simptomo de skizofrenio) */ Festival + / Festival Kempen* - http://www.festivalmechelen.be
***Flandra Brabanto:**
** *Novecento / Transit* - http://www.festivalvlaamsbrabant.be

Kategorio:Kulturo de Flandrio
Kategorio:Festivaloj en Belgio
Servista libera volo

Por la ligo al aliaj lingvoj vidu http://www.wikidata.org/wiki/Q3958127#sitelinks-wikipedia

**Servista Libera volo**  estas tiu filozofia kaj teologia koncepto laŭ kiu la homa estulo, en la nuna kondiĉo de heredulo de la spuroj de la origina peko, ne estas libera en la elekto plenumi tion kio estas bono antaŭ Dio kaj esti al li plaĉa kaj povi aliri la transmondan savon, ĉar lia volo estas obeigita al la peko kaj povas fari nur kion Dio konsideras malbono.

Laŭ tiu doktrino, fakte, la homo ne kapablas elekti inter la bono kaj malbono. Nur suverena kaj senpera interveno de Dio povas lin liberigi. Tio estas kion Dio faras en tiuj kiuj ekde la eterneco li decidis, senmerite el ilia flanko, donaci la gracon de la savo.

La *servista libera volo* koncernas la savigan aktivecon: laŭ Lutero, proponinto de tiu doktrino, la homo konservas la liberan volon en agado de la ordinara vivo.

Tiu doktrino, kiu estas unu el la kaŭzoj de la dividiĝo de la Katolika Eklezio el tiuj Protestantaj, naskiĝas el iuj konsideroj koncernantaj la antaŭscion de Dio.

Forta adhero al tiu principo kreiĝis en Marteno Lutero kiu estis ankaŭ la kreinto de la esprimo. Vidu lian verkon: “De servo arbitrio”. 

Al la koncepto *servista libera volo* kontraŭmetiĝas tiu de libera volo kiu en *filozofia* kampo defendas la kapablon de la homa estulo libere elekti, kaj en *teologia* kampo asertas la kapablon obei al Dio ordonanta la bonfaradon kaj kunlabori por sia fina laŭbiblia savo.

## Vidu ankaŭ 
* Libera volo
* Antaŭdestinismo
* Libero
* De libero arbitrio
* De servo arbitrio

## Notoj 
## Bibliografio 
Itallingve:
* Martin Lutero, *Il servo arbitrio (1525)*, a cura di Fiorella De Michelis Pintacuda, Claudiana, Torino 1993.
* Erasmo da Rotterdam, *Il libero arbitrio* (testo integrale) – Marteno Lutero, *Il servo arbitrio* (passi scelti), a cura di Roberto Jouvenal, Claudiana, Torino 1969. Terza edizione a cura di Fiorella De Michelis Pintacuda, 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Lutero kaj la problemo de la libera volo
* Itala teksto de "De Servo Arbitrio" del 1525

Kategorio:Etiko
Kategorio:Libero
Győző Székely

**Győző SZÉKELY** [se:kej] estas rumania hungara inĝeniero pri mekaniko, libroeldoneja redaktoro. Li naskiĝis en Kluĵo la 19-an de novembro 1946. 

## Biografio
Győző Székely akiris diplomon en Kluĵo (1970). Ĝis 1980 li estis inĝeniero ĉe maŝinindustria entrepreno Triumf de Kluĵo, inter 1980–90 li instruis, de 1990 li estis libroeldoneja redaktoro. Nuntempe li estis gvidanto de Eldonejo Ábel. 

## Libroj
* A fémmegmunkálás technológiája, szerszámai és munkagépei, kunlaboranto (Buk. 1985), 
* XI. osztályos Földrajz tankönyv, kunultradukisto el rumana lingvo (Kv. 2006).

## Fonto
* RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj inĝenieroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Lens VS

**Lens** estas komunumo en la distrikto Sierre en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 3858 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Lens situas en la supra parto de la franclingva Suba Valezo, ĉe la norda flanko de la Valo de Rodano. La komunumo Lens konsistas el la vilaĝo Lens kaj de sudo al nordo la setlejoj Chelin, Vaas, Staint-Clément, Le Câtelard, Sergnou, kaj La Trionnaz. La norda parto de la komunumo apartenas al la turisma regiono Crans Montana.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,91 km², de kiuj 30,33% estas kovritaj de arbaro, 43,3% servas por agrikulturo kaj 19,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Lens limas en okcidento kaj nordo al Icogne, en nordnordoriento al Randogne, en nordoriento al Montana, en oriento al Chermignon, en sudo al Sierre, kaj en sussudokcidento al Saint-Léonard.

## Trafiko 
Lens situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas montara vojo de Sierre al Icogne. De Lens konektaj vojoj kondukas al Montana kaj al Chermignon. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 3 kilometrojn sude de la komunumo en Sierre. Pere de poŝtaŭtolinio de Sierre al Icogne la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Lens datiĝas el la jaro 1177 kiel *Lenz*. Dum mezepoko la regiono Mont de Lens apartenis al la Subvoktejo Granges, kiu ek de 1226 estis havaĵo de la episkopo se Siono. Ĝis la Helveta Revolucio Lens estis grandkomunumo, al kiu apartenis ankaŭ Chermignon, Montana kaj Icogne. Malgraŭ decido de la kantona konsilio de 1951, tiu grandkomunumo en la jaro 1905 estis disigita.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Lens
* Granges-Lens (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Lens
Écoyeux

**Écoyeux** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Écoyeux situas en la oriento de Charente-Maritime,  nordoriente de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime
* Le Douhet - Écoyeux (stacidomo)

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Lamarque

**Lamarque** - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone *La Marca* - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono ''''. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Geografio 
Lamarque situas ĉe la maldekstra bordo de la estuaro Ĝirondo,  nordokcidente de Bordozo.

## Transporto 
Pramo ebligas iri de Lamarque al Blaye trans Ĝirondo.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Kategorio:Médoc
Demandaro

eta|Paperforma demandaro, preta por la respondonto.
**Demandaro** estas ilo por scienca esploro konsista el serio da demandoj kaj aliaj postuloj kun la celo arigi informaron el respondantojn. Kvankam ili estas ofte difinitaj por statistikaj analizoj de la [espondoj, tio ne ĉiam okazas. La demandaro estis inventita kiel scienca metodo fare de Sir Francis Galton laŭ kelkaj historiaj alproksimiĝoj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Foddy, W. H. (1994). *Constructing questions for interviews and questionnaires: Theory and practice in social research* (New ed.). Cambridge, UK: Cambridge University Press.
* Gillham, B. (2008). *Developing a questionnaire* (2nd ed.). London, UK: Continuum International Publishing Group Ltd.
* Leung, W. C. (2001). How to conduct a survey. *StudentBMJ, 9,* 143-5.
* Mellenbergh, G. J. (2008). Chapter 10: Tests and questionnaires: Construction and administration. In H. J. Adèr & G. J. Mellenbergh (Eds.) (kun kontribuoj de D. J. Hand), ''Advising on research methods: A consultant's companion* (pp.&nbsp;211–234). Huizen, The Netherlands: Johannes van Kessel Publishing.
* Mellenbergh, G. J. (2008). Chapter 11: Tests and questionnaires: Analysis. In H. J. Adèr & G. J. Mellenbergh (Eds.) (with contributions by D. J. Hand), *Advising on research methods: A consultant's companion* (pp.&nbsp;235–268). Huizen, The Netherlands: Johannes van Kessel Publishing.
* Munn, P., & Drever, E. (2004). *Using questionnaires in small-scale research: A beginner's guide*. Glasgow, Scotland: Scottish Council for Research in Education.
* Oppenheim, A. N. (2000). *Questionnaire design, interviewing and attitude measurement* (New ed.). London, UK: Continuum International Publishing Group Ltd.

## Vidu ankaŭ 
* Demandaro (esperanta libro)
* Enketo
* Formularo

## Eksteraj ligiloj 
* Kongrua demandaro el brita Oficejo por Ŝtata Statistiko
* Hints for designing effective questionnaires - el *Clearinghouse on Assessment and Evaluation''

Kategorio:Sciencaj metodoj
Ervin Székely

**Ervin SZÉKELY** [se:kej] estas rumania hungara ĵurnalisto, juristo, politikisto, verkisto. Li naskiĝis en Salonta la 19-an de aŭgusto 1957.

## Biografio 
Ervin Székely diplomitiĝis en UBB de kluĵo (1976–81). En 1981–86 li estis jurkonsilanto, de 1986 ĵurnalisto, redaktoro, de 1992 deputito en la rumana parlamento. Nuntempe li estas ĉefredaktoro de la hungarlingva elsendo de Radio de Bukareŝto.

## Libro 
* *Magyarázom a rendszerváltást* (Mi klarigas la reĝimŝanĝon), publicistikaĵoj, (Buk. 2000).
* *Bársonyszék és aszfalt*, romano, 2015.

## Fonto 
* RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
(8981) 1964 YJ

**(8981) 1964 YJ** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1964
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Le Géographe

eta|dekstra|280px|*Le Géographe* kaj *Le Naturaliste*
***Le Géographe*** (la geografo) estis 20-kanona korveto de la Franca Mararmeo.

Ĝi estis nomigita en 1797 kiel *Uranie* kaj estis renomigita al *Galatée* en 1799 ankoraŭ en la ŝipkonstruejo kaj finfine lanĉita en junio de 1800 kaj renomigita al *Le Géographe* (la geografo) la 23an de aŭgusto 1800 kaj laŭ la estreco de Jacques Hamelin, ĝi partoprenis en la esplorado de Aŭstralio fare de Nicolas Baudin el 1800 al 1802.

Ĝi revenis la 23an de marto 1804, estrita de la kapitano Milius, ĉar Baudin estis mortinta dum la ekspedicio.

La ŝipo estis ankrita ĉe Lorient el 1811, kaj elservigita.

## Bildaro 

File:Maquette-Géographe-Nicolas-Baudin.jpeg|Modelo de *Le Géographe*

## Referencoj 
* ''L'Historique de la corvette 1650-1850* : monographie *La Créole* (1827), p.&nbsp;31. In the Jean Boudriot collection, Archéologie Navale Française
* Ville de Honfleur: Municipal archives (in French): 2p *in-folio*: manuscript de Paris dated 6 March 1793 - an 2e de la république signé Monge
* *Histoire de la ville de Honfleur'': P.P.U. Thomas, 1840, p.&nbsp;428 de l'édition originale (liste des navires construits à Honfleur de 1793 à 1812)
* 
* 

Kategorio:Famaj ŝipoj
Kategorio:Franca Mararmeo
Muzeo de Natura Historio (Florenco)

eta|dekstra|250px|Ĝardeno Semplici
eta|dekstra|250px|Fosilioj en la Muzeo de Geologio kaj Paleontologio

La **Muzeo de Natura Historio** () estas naturhistoria muzeo kiu konsistas el 6 ĉefaj kolektoj, situantaj en Florenco, Italio. Ĝi estas parto de la Universitato de Florenco. La muzeaj kolektoj estas viziteblaj matene escepte merkredojn, kaj la tutan sabaton; eniro estas paga.

La muzeo malfermiĝis la 21an de februaro 1775 fare de la Granda Duko Pietro Leopoldo kiel Imperia Reĝa Muzeo de Fiziko kaj Natura Historio. Tiam ĝi konsistis el kelkaj naturhistoriaj kolektoj gastigitaj ene de la palaco Torrigiani ĉe Via Romana. Tra la pasintaj du jarcentoj, ĝi ege kreskiĝis kaj nune formas unu el plej gravaj kolektoj en Italio.

## Referencoj 
* *Museo di Storia Naturale: 1775-2005*, sen-data broŝuro el la muzeo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de naturhistoriaj muzeoj

## Eksteraj ligiloj 
* Museo di Storia Naturale di Firenze (itala) 
* Museum of Natural History, University of Florence (angla)
* Museums in Florence - Museum of Natural History - La Specola 

Natura Historio (Florenco)
Florenco
Kategorio:Konstruaĵoj en Florenco
Kategorio:Muzeoj en Florenco
Euronat

eta|Tipa feriodometo en Euronat
**Euronat** estas nudisma feriejo proksime de la pli malnova kaj pli tradicia naturisma feriejo CHM Montalivet, en Grayan-et-l'Hôpital, borde de la Atlantika Oceano en la sudokcidento de Francio.

Post la sukceso de CHM Montalivet evidentiĝis, ke estis bezono por pli da kapacito gastigi nudismajn feriantojn en la regiono. Euronat estis fondita de Hubert Lacroix (1931-1995) en pinarbaro kilometron for de la strando. La feriejo estis ligita al la strando per promenejo tra protektita dunoj, kaj ankaŭ per ŝoseo al apudstranda parkejo. La tuta areo dekomence estis kaj restas nur nudisma, kaj estas frekventata precipe de familioj el Francio, Germanio, Belgio, Nederlando kaj Britio. Euronat malfermiĝis en 1968. Ĝi kovras areon de 335 hektaroj - sekve temas pri la laŭ areo plej granda nudisma feria centro en Eŭropo. Eblas konstante loĝi tie.

La plejparto de la areo estas kovrata per lignaj feriodometoj, starigitaj en tia distanco inter la pinoj ke ĉie konserviĝis la karaktero de la origina pinarbaro. Tamen 81 hektaroj estas rezervitaj por ruldomoj, kaj 30 hektaroj por tendumado. Parto de la centro estas hejtigita endoma naĝejo, nova subĉiela naĝejo, subĉiela akvoslidejo, granda konferenca salono, kaj konata centro de marterapio. La centro inkludas klasojn kaj ejojn pri sporta trejniĝo. Estas servoj kiel masaĝo, kotobanoj, traktadoj per algoj kaj la aliaj kosmetikaj traktadoj.

Lokigita apud la tendara sekcio estas subĉielaj ejoj por korbopilkado kaj teniso.

Estas 25 butikoj en la komerca centro, interalie bakejo, vinbutiko, nutraĵvendejo, fiŝmerkatejo, kaj butiko pri ĝeneralaj komercaĵoj. Aldoniĝas pluraj restoracioj, interalie picejo, fiŝrestoracio, franca restoracio, glaciaĵejo kaj pluraj trinkejoj. Kadre de la kulturaj ofertoj de la centro, historie elstarigindas ke Euronat havis fortan ligon kun François Malkovsky (1889-1982), proponanto de “libera danco”.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la nudisma feriejo Euronat 

Kategorio:Médoc
Kategorio:Nudismo
Kategorio:Plaĝoj en Francio
Kategorio:Turismo en Gironde
Le Naturaliste

eta|dekstra|280px|*Le Géographe* kaj *Le Naturaliste*
***Le Naturaliste*** (la naturalisto) estis korveto de la Franca Mararmeo.

Ĝi estis lanĉita en 1795 kiel *La Menaçante* (la minacantino) kaj estis renomigita al *Le Naturaliste* en junio de 1800 kaj laŭ la estreco de Jacques Hamelin, ĝi partoprenis en la esplorado de Aŭstralio fare de Nicolas Baudin el 1800 al 1802.

Post reveno en junio de 1803, servis ankoraŭ ĉe la Franca Mararmeo dum pluaj sep jaroj el 1803, sed estis elpostenigita en 1810 kaj vendita en januaro de 1811.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Famaj ŝipoj
Kategorio:Franca Mararmeo
James Greenway

**James Cowan GREENWAY** (7a de aprilo 1903 – 10-an de junio 1989) estis usona ornitologo. Rara, timida kaj foje apartema homo, li dediĉis sin al zorgado pri formorto kaj malpliiĝo de birdoj, kio havigis bazon por multa sekva laboro pri birdokonservado.

## Ekspedicioj kun Delacour
En 1929 Greenway iĝis partnero en la Franc-Angl-Usona Zoologia Ekspedicio al Madagaskaro. La ekspedicio estis sponsorita de la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo, la Muzeo pri natura historio de Londono, kaj la Usona Muzeo de Natura Historio (AMNH) de Novjorko, kaj kondukita de la franca ornitologo Jean Delacour. Greenway partoprenis en la ekspedicio el aprilo al aŭgusto 1929, posf kio li kaj Delacour lasis Madagaskaron por la kvina ekspedicio de Delacour al Hindoĉinio, kie ili kolektis zoologiajn specimenojn en Tonkino kaj Annamo.

Kategorio:Usonaj zoologoj
Kategorio:Usonaj ornitologoj
Domplatz (Erfurto)

eta|Kristnaska bazaro; la foto estas farita de sur la *Petersberg*. eta|La katedralmonteto - dekstre la preĝejo de Sankta Severo - en vintro. La **Katedral-placo** (; de 1823-1940  laŭ la prusa reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a) en Erfurto estas la plej granda bazarplaco en Germanio.

Sur pli ol la duono de la placo staris ĝis la 6-a de novembro 1813 loĝdomoj. Kiam ĉ. 2.500 francoj, kiuj retiriĝis al la citadelo Petersberg, daŭre atakiĝis per obusoj fare de prusaj, aŭstriaj kaj rusaj trupoj, la konstruaĵoj de sur la placo ege damaĝis.

Post la fino de la Napoleonaj Militoj kaj la reinstalo de prusa regado super la urbo ne fariĝis ilies rekonstruo kaj la areo iĝis vasta ebenaĵo.

Hodiaŭ la placo famiĝas ankaŭ pro la ĉiujara kristnaska bazaro. Ekde marto 1998 estas sub la katedralplaco kvaretaĝa parkumejo kun 480 lokoj.

## Vidindaĵoj 
Sur kaj ĉe la placo estas multaj interesaj aferoj vidindaj:
* Erthal-obelisko
* Gloriosa, la sonorilego de la katedralo
* Haus zum Goldenen Einhorn (urba biblioteko)
* Haus Zur Hohen Lilie
* Katedralo
* Louisental, eksa parko
* Memorigloko Andreasstraße en eksa sekretpolica malliberejo
* Minervo-puto
* Monumento por dizertintoj
* Citadelo Petersberg
* Eksa abateja preĝejo Sankta Petro, nun kulturforumo.
* Preĝejo Sankta Severo
* Waidspeicher

## Eksteraj ligiloj 
* Historiaj detaloj ĉe *erfurt-web*.
* Hejmpaĝo de la organizantoj de la kristnaska bazaro.
Lajos Láng (statistikisto)

**Barono Lajos LÁNG** [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Láng Lajos** estis hungara statistikisto, ekonomikisto, politikisto, ministro, juristo, pedagogo, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1892).

Lajos Láng http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09006/09160.htm naskiĝis la  1849 en Pest (urbo). Li mortis la  1918 en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Láng frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitaton en Pest kaj Berlino. Li eklaboris en 1877 kiel ĵurnalisto kaj universitata profesoro. En 1905 li estis rektoro. Li estis parlamenta deputito inter 1878-1918, en 1902 li estis ministro. En 1911 li ricevis la titolon barono. Li okupiĝis precipe pri statistiko, budĝeto.

## Verkaro (elekto) 
* *A közgazdaság tudomány rendszere I. A közgazdaság elmélete* (1882)
* *A nemzetiségek Magyarországon és Ausztriában* (La nacimalplimultoj en Hungarlando kaj Aŭstrujo), (1898)
* *A statisztika története* (Historio de la statistiko), (1913) - ĉefverko

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero L kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj statistikistoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri komerco
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Károly Lapis

**Károly LAPIS** [kAroj lapiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lapis Károly** estas hungara kuracisto, profesoro, patologo, onkologo, membro de Hungara Scienca Akademio (1979).

Károly Lapis http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19229 naskiĝis la  1926 en Túrkeve.

## Biografio 
Károly Lapis frekventis mezlernejon en Mezőtúr, universitatojn en Cluj kaj Budapeŝto. En 1951 li eklaboris en universitata instituto. Inter 1963-1968 li instruis junajn kuracistojn, krome li estis direktoro de universitata esplora instituto. En 1972 li estis gastoprofesoro, en 1984 esploranto en Usono. Inter 1985-1991 li estis vicrektoro en la medicina universitato en Budapeŝto. Li okupiĝas precipe pri kancero, patologio, onkologio. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1964-2011.

## Verkaro (elekto) 
* *in F-344 rats: establishment of a short hepatocarcinogenesis model*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

 
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj onkologoj
Kategorio:Hungaraj patologoj
Károly Laufenauer

**Károly Laufenauer** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Laufenauer Károly** estis hungara kuracisto (kirurgo, psikiatro, akuŝisto), profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1891).
eta|Károly Laufenauer
Károly Laufenauer http://mek.niif.hu/00300/00355/html/ABC09006/09265.htm naskiĝis la  1848 en Székesfehérvár. Li mortis la  1901 en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Laufenauer frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, universitaton en Pest (urbo). Post lernado li eklaboris en 1873 en privata psikiatria hospitalo en Budapeŝto. En 1876 li plulernis en Vieno kaj Berlino. En 1878 li komencis ankaŭ instrui en universitato en Budapeŝto. En 1881 li iĝis ĉefkuracisto de Malsanulejo Rókus. Li okupiĝis precipe pri histerio, hipnoto, epilepsio.

## Verkaro (elekto) 
* *Az elmegyógyintézetek túltömöttsége, annak okai és elháritásáról* (1875)
* *Az emlékező tehetségről* (1884)
* *Kétes elmeállapotok a törvényszék elött* (1893)

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj psikiatroj
Kategorio:Hipnoto
Forges (Charente-Maritime)

**Forges** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Forges situas en la nordo de Charente-Maritime, egaldistance () de La Rochelle kaj Rochefort.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Károly Lányi

**Károly LÁNYI** [kAroj lAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lányi Károly** estis hungara-slovaka romkatolika pastro, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1847).

Károly Lányi http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm naskiĝis la  1812 en Supra Hungarujo en Bakabánya (nuntempa Pukanec en Slovakio). Li mortis la  1856 en Egbell (nuntempa Gbely en Slovakio).

## Biografio 
Károly Lányi frekventis lernejojn ĉefe en Esztergom kaj Pest (urbo). En 1836 li jam ankaŭ edukis en Esztergom. En la sekva jaro li pastriĝis. En 1842 li ricevis diplomon en urbo Pest, poste li ekinstruis. En 1844 li ricevis postenon en biblioteko de Esztergom, en la sekva jaro li studvojaĝis en Okcidenta Eŭropo helpe de eklezia apogo. En 1853 li iĝis pastro en Egbell.

## Verkaro (elekto) 
* *A Boldogságos Szűz Máriavölgyi csodaképének története* (1839) - ankaŭ germane kaj slovake
* *Magyar nemzet történeti képekkel a nép számára* (La hungara nacio kun historiaj bildoj por la popolo), (1846, 1862)
* *Krátky dejepis cirkew krestansko katolické* (1850)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero L kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Slovakaj pastroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungariaj slovakoj
Into the Wild (libro)

***Into the Wild*** (esperante: *En la naturon*) estas libro de Jon Krakauer, eldonita en 1996.

Ĝi inspiris reĝisoron Sean Penn por fari filmon kun la sama nomo (2007).

## Intrigo 
La libro pritraktas la vivon de Christopher McCandless kaj liajn vojaĝojn en la okcidenta Usono, ĝis lia morto.

Kategorio:Literaturo de Usono
Sudaŭstralia Muzeo

[350ra|dekstra|eta|La **Sudaŭstralia Muzeo** situanta en [Adelajdo, nome ĉe kultura bulvardo nome North Terrace (norda teraso)]]
[dekstra|350ra|eta|La [Artgalerio de Suda Aŭstralio, kaj la orienta flanko de la Sudaŭstralia Muzeo, ĉe North Terrace]]
dekstra|350ra|eta|La biblioteko Mortlock, parto de la Ŝtata Biblioteko de Suda Aŭstralio, formas la okcidentan flankon de la korto ĉe la Sudaŭstralia Muzeo

La **Sudaŭstralia Muzeo** aŭ en angla **South Australian Museum** estas naturhistoria muzeo kaj reserĉa institucio en Adelajdo, Suda Aŭstralio, fondita en 1856. Ĝi okupas domaron ĉe North Terrace, en la kultura areo de la Adelajda Parkaro.

## Priskribo 
La muzeo enhavas la plej grandan kolekton de kulturaj objektoj de Aŭstraliaj Aborigenoj en la mondo.

Konstantaj galerioj estas la jenaj:
* Aŭstraliaj Aborigenaj Kulturoj
* Sudaŭstralia Biodiverseco
* Mamula Galerio
* Galerio Mawson
* Megafaŭna Galerio
* Mineraloj kaj Meteoritoj
* Fosilia Galerio
* Pacifikaj Kulturoj
* Antikva Egipto

## Ekspozicio pri Esperanto 
Estis la malfermo-ceremonio de la ekspozicio pri Esperanto en Muzeo de Migrado en 2011 per la organizo de Esperanto en Sudaŭstralio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Sudaŭstralia Muzeo

Kategorio:Adelajdo
Kategorio:Aŭstraliaj muzeoj
Kategorio:Naturhistoriaj muzeoj
Preĝejo Sankta Nikolao (Erfurto)

eta|Foto de 1955: malantaŭe la auĝustenana monaĥejo, dekstre la turo de Sankta Nikolao, fone la katedrala monteto.

La **Preĝejo Sankta Nikolao** (germane: *Nikolauskirche* respektive *Nikolauskirchturm*) estis unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto. Hodiaŭ ĝi famas pro la freskoj de Sankta Elizabeto.

## Historio 
La preĝejo estis paroĥa kirko, menciita unuafoje en 1013 kaj malkonstruita en 1747 post egaj damaĝoj dum fajrego tri jarojn pli frue. Restis nur la turo (de 1360/61). Longan tempon ĝi estis ankaŭ ordena kirko por la Germanaj Kavaliroj de la apuda Comthurhof.

La preĝejo estis pontokapa preĝejo por la ponto *Lehmannsbrücke*.

## La kapelo 
Sur gipsaĵo mezepoka de la kvadrata ĉambro pentritis bildciklo pri la vivo de la sanktulino. Krom la Virgulino Elizabeto de Turingio estis la plej ŝatata sanktulino de la kavaliroj, kiuj verŝajne estis mendiintaj la laborojn. Intensaj koloroj kaj delikataj vizaĝaj trajtoj karakterizas la bildaron, kiu iam estis kovranta ĉiujn vandojn de la kapelo.

Ĝi suferis pro uzo malkorekta kaj falis al forgeso. Kiam ĝi estis remalkovrita dum la 1970-aj jaroj, nur la plej necesaj savlaboroj povis esti faritaj; cetere oni uzis ĝin kiel deponejon. Ne antaŭ novembro 2006, mallonge antaŭ la komenco de la jaro de la 800 datreveno naskiĝtaga de Elizabeto, la kapelo malfermitis al la publiko, post ĝisfunda scienca antaŭlaboro kaj zorga, plurajn jarojn daŭrinta restaŭrado.

La sanktulino prezentiĝas kun ardo, intimeco kaj gajeco en la rondo de siaj familianoj. La protektpatronino de la Episkopujo de Erfurto de ĉiuj konfesioj altestimiĝas pro ŝia sindonema laboro por malriĉuloj kaj malsanuloj.

## Vidu ankaŭ 
* La *Georga kolegieto* troviĝas malantaŭ la ponto, ĉe la alia stratflanko.

## Eksteraj ligiloj 
* La freskoj de la kapelo.
* Detalaj informoj ĉe *erfurt-web*.

Nikolao
Kategorio:Turoj en Erfurto
Erfurto
Kategorio:Gotikaj konstruaĵoj en Erfurto
erfurto
Erfurto
Frauenkirche (Dresdeno, antaŭa gotika konstruaĵo)

eta|rekta=1.5|Suda aspekto de la Frauenkirche en 1714 sur gravuraĵo de Moritz Bodenehr
eta|rekta=1.5|Plano de la urbo Dresdeno en la jaro 1529 de Anton Weck (1680; sudigita): Frauenkirche (P) kaj preĝeja korto (Q) troviĝas maldekstre malsupre inter urbomuro kaj la eksteraj bastionoj, la Kruco-Preĝejo (K) troviĝas maldekstre super la foirejo (L) kun la urbodomo (M).
La gotika **Frauenkirche** en Dresdeno estis la antaŭinta konstruaĵo de la baroka *Frauenkirche* de George Bähr. Ĝi ekestis en la 14-a jarcento kaj validis malgraŭ sia lokado ekster la urbomuregoj ĝis en la 16-a jarcento kiel ĉefa preĝejo de Dresdeno. La enkonduko de protestantismo en Saksujo en 1539 signifis turnopunkton en la historio de la preĝejo. Diservadon oni tie nuligis, la diservoj okazis senescepte en la Kruco-Preĝejo. Nur je 1559 en la *Frauenkirche* denove okazis diservoj, sed ĝi estis akirinta kompare kun la pli centre situanta Kruco-Preĝejo la staton de vilaĝa preĝejo por la pli malriĉa loĝantaro.

*Frauenkirche* kaj ĝia korto havis por la nobelaro kaj la alta burĝaro tamen apartan gravecon kiel tombejoj. Pro tio okazis protestoj de la loĝantaro, kiam oni volis malkonstrui la preĝejon kaj malkonsekri ties korton. Nur kiam la preĝejo estis treege disfalo-danĝera, oni povis realigi la planadojn por novkonstruado sub arĥitekto George Bähr. La konstruado de la baroka *Frauenkirche* kaj la plua uzado de la gotika preĝejo komence okazis paralele, antaŭ ol oni devis malkonstrui la malnovan *Frauenkirche* en 1727, por ne malhelpi la konstruadoprogreson.

Diversaj ekipaĵeroj de la gotika *Frauenkirche* konserviĝis, inter ili preĝejaj ujoj kaj la predikejo. Unu sonorilo de la gotika *Frauenkirche* ankoraŭ nun sonas en la rekonstruita *Frauenkirche* de Bähr. Tie same kiel ankaŭ en la dresdena Kruco-Preĝejo kaj en la urba muzeo estas ekspoziciitaj tomboŝtonoj kaj epitafoj el la *Frauenkirche* kaj ties korto.

Kategorio:Eksaj kristanaj preĝejoj en Germanio
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Dresdeno
Kategorio:Pereintaj konstruaĵoj en Germanio
Dresdeno
Dresdeno
Nippon Budokan

]]
]]
La **Nippon Budokan** (japane 日本武道馆), ofte mallongigita simple *Budokan*, estas endoma areno en centra Tokio, Japanio. Ĝi origine konstruiĝis por la konkursoj de ĵudo en la Somera Olimpiko 1964, tial la nomo, kiu tradukiĝas "Japania batalarta halo". La kunvenejo tamen pli konatiĝis post la olimpikoj, kiam en ĉi koncerte registriĝis multaj popmuzikaj kaj rokmuzikaj albumoj titolitaj *"Live at the Budokan"*, albumoj inkluzive koncertoj de Bob Dylan, Cheap Trick kaj Ozzy Osbourne.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kulturo de Tokio
Kategorio:Konstruaĵoj en Tokio
Saint-Genès-de-Blaye

''''* - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ *Blaia*) kaj al la kantono **. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Geografio 
Saint-Genès-de-Blaye estas malgranda vilaĝo ĉe la dekstra bordo de Ĝirondo,  norde de Bordozo. Ĝia teritorio inkluzivas duonon de la insulo *Bouchaud*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* aliaj lokoj nomataj laŭ *Saint Genès''

* Komunumoj de Ĝirondio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Michaelisstraße (Erfurto)

eta|Suda parto de la strato. La **Michaelisstraße** estas strato en la historia urbokerno de Erfurto.

Ĝi etendiĝas je 400 metroj de la Benedikto-placo ĝis la komenco de la Moritz-strato.

Ĝi famas pro la konstruaĵoj je ambaŭ flankoj, kiuj grandparte datumas ankoraŭ de la 15-a kaj 16-a jc.

Krome ĝi havas kune kun najbaraj Benediktsplatz kaj Fischmarkt la plej grandan densecon je knajpoj, trinkejoj, kafejoj kaj restoracioj.

## Vidindaĵoj aferoj 
En la strato multo vidindas, nome:
* Preĝejo Sankta Mikaelo
* Haus zur Großen Waage
* Collegium Maius
* Gastejo Feuerkugel
* Haus zum Schwarzen Horn
* Kulturkorto Krönbacken
* Haus zur Großen Arche Noah und Engelsburg
* Malnova sinagogo kun muzeo pri juda kulturo
Le Plessis-Robinson

**Le Plessis-Robinson** - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Hauts-de-Seine - prononco laŭ sistemo IFA [] - kaj en la regiono Francilio - france *Île-de-France* [iːl dəˈfʁɑ̃s], laŭvorte "insulo de Francio") aŭ Pariza Regiono. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Antony kaj al la kantono ''''.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Le Plessis-Robinson en la ĉirkaŭparizaj departementoj
Le Plessis-Robinson situas  sudokcidente de la centro de Parizo. La teritorio havas komunan limon kun , kiuj dividiĝas al la sekvaj direktoj:

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Hauts-de-Seine
* Listo de urboj de Francio
* Le Hameau (Tramtransporto en Parizo)
* Malabry (Tramtransporto en Parizo)
* Noveos (Tramtransporto en Parizo)
* Parc des Sports (Tramtransporto en Parizo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Hauts-de-Seine
Kategorio:Urboj de Francio
Cercoux

**Cercoux** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Cercoux situas en la sudoriento de Charente-Maritime, ĉe la limo kun Gironde,  nordoriente de Bordeaux.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime