open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Reinhold Schmidt

**Reinhold SCHMIDT** (ŝmit), germano, privata instruisto kaj verkisto, nask. la 14-an de majo 1867 en Breslaŭo, mortis en 1948. Kune kun sia frato Adolf Schmidt li apartenas al la unuaj pioniroj de Esperanto en Germanio.

En la jaro 1908 li komencis la kelkmonatan diskuton pri "Helplingvoj" en la popularscienca revuo "[Die Umschau](https://de.wikisource.org/wiki/Zeitschriften_(Technik)#U)" per la germanlingva teksto "Der gegenwärtige Stand der Esperantobewegung (kajero 6 de la 8-a de, februaro 1908). Dum la jaroj 1909 kaj 1910 en "Umschau" aperis kelkaj kontribuoj por Esperanto kaj por Ido. Favore al Esperanto estis ampleksa teksto de lia frato Adolf Schmidt, famkonata sciencisto, kun la titolo "Der gegenwärtige Stand der Hilfssprachenbewegung" (kajero 2, de la 8-a de januaro 1910).

## Verkoj
**Gustaf Vasa, historia dramo* en kvin aktoj, la unua originala dramo en E, 1910; 
**Bildaro de Goethe*, 1909; 
**La amkonkurantoj*, triakta komedio, du eldonoj: 1911 kaj 1923; 
**Der grüne Stern*, prop. komedio, ludita en Gotha, 1911.

Lia postlasaĵo, ankaŭ manuskriptoj de ne aperigitaj literaturaj verkoj, estas parto de Nachlass Schmidt (Postlasaĵo Schmidt) – Chart. A 2170 – en la Forschungsbibliothek Gotha (Esplorbiblioteko Gotha).

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Mortintoj en 1948
Kategorio:Naskiĝintoj en Breslaŭo
Hermann Schneller

**Hermann SCHNELLER** [ŝneler] (naskiĝis la  en Torgau) estis germana esperantisto kaj estro de popollernejo. Li estis prezidanto de Asocio de Germanaj Esperanto-Instruistoj kaj kunlaboranto de *Internacia Pedagogia Revuo.*

SCHNELLER, Hermann
Einar Schibbye

**Einar SCHIBBYE** [ŝIbi] (mortis la 16-an de januaro 1931, estis norvega esperantisto kaj lektoro en Bergen kaj Oslo.
Li estis esperantisto ekde 1907. Fondinto kaj prezidanto de Societo de Esperantistoj en Bergen 1909-1918. Redaktoro de „Norvega Esperanto-Gazeto“ 1910-1912, prezidanto de Norvega Esperantista Ligo 1913. Enkondukis kaj instruis Esperanton ĉe la komerca gimnazio en Bergen en 1912. Reprezentis la norvegan registaron ĉe la UK 1907 kaj 1911. Multaj artikoloj.

Liaj filoj estis la politikisto kaj juristo Arnold Schibbye (1894-1959) kaj la ĵurnalisto Einar Schibbye la pli juna (1900–1959).

Kategorio:Norvegaj esperantistoj
Kategorio:Prezidantoj de Norvega Esperantista Ligo
S
Linhart Hilde Scholze

**Linhart Hilde SCHOLZE** (ŝolce) estis germanino, kunlaborantino de fakaj gazetoj pri hejma arto. Ŝi naskiĝis je la 16a de decembro 1895 en Liberec (ĈSR). Prop. tekstoj en „Marto“. Aparte aperis „Rübezahl“, 1931.

SCHOLZE, Linhart Hilde

SCHOLZE, Linhart Hilde
Kategorio:Mortojaro nekonata
Karl Schönherr

**Karl SCHÖNHERR** [ŝönher] (naskiĝis la  en Marienberg, mortodato nekonata) estis germana esperantisto kaj popollerneja instruisto. Li estis prezidanto de Dresdenaj Esperanto-Instruistoj kaj verkis germane detalan laŭmetodan lernolibron (15-a eldono, 1928).
## Verkoj
*''Ausführliches methodisches Lehr- und Übungsbuch des Esperanto zum Gebrauche beim Selbstunterricht und in Kursen. + Schlüssel zum ... Lehr und Übungsbich ... 7. Aufl. / 2. Aufl. 2 Bände. Dresden, Verlag F. Emil Boden, um 1910. 189, 80 S. 8°. OBrosch.

SCHÖNHERR, Karl
SCHÖNHERR, Karl
Frans Schoofs

**Frans SCHOOFS** [sĥofs] (naskiĝis la 22-an de majo 1888 en Antverpeno, mortis post grava kvartaga malsano la 12-an de marto 1934 en Antverpeno) estis la sekretario de la Antverpena Asocio de l' Malkaraj Loĝejoj. Li estis esperantisto de la junulaj jaroj, kaj kunfondinto kaj unua prezidanto de la Esperanto-grupo La Verda Stelo en Antverpeno, kio li restis ĝis 1927. Post la fino de la unua mondmilito li fariĝis direktoro de la periodaĵo *Belga Esperantisto*, de 1927 prezidanto de Belga Ligo Esperantista. Li fondis kun kelkaj aliaj la eldonan societon Belga Esperanto-Instituto kaj prezidis ĝian administrantaron. Schoofs estis ĉefdelegito de UEA kaj sekretario kaj fakte gvidanto de l' Konstanta Reprezentantaro de la Naciaj Societoj. Li ĉeestis ĉiujn UK-jn post la milito kaj kunlaboris multe en la organizado de la 7-a kaj 20-a Universala Kongreso de Esperanto en Antverpeno en 1911 kaj 1928.

## Verkoj 
eta|*Esperanto Leerboekje* (lernolibro) verkita de Frans Schoofs.
**Leerboekje van de internationale hulptaal Esperanto*. Belga Esp.-instituto. Antwerpen 1926. 32-paĝa 

### Tradukoj
*L. L. Zamenhof. **Fundament van Esperanto**. Eld. Esperantista Centra Librejo, Paris, 1922?

## Recenzoj
Pri *Leerboekje van de internationale hulptaal Esperanto*

----

Dosiero:Fundamento Schoofs 1922 a.jpg|*Fundamento de Esperanto*, unua nederlandlingva eldono, 1922.

Dosiero:1911 Ginevra 2.jpeg|Dediĉo fare de Edmond Privat

## Vidu ankaŭ 
* *Historio de la Esperanto-grupo La Verda Stelo 1907-1932*

## Bibliografio 
* Cogen, L. 1934 : en *Esperanto* (UEA) Aprilo 1934, p. 56 (nekrologo); kun portreta foto kaj foto de la ĉerko p. 55.

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Nekrologo de L. Cogen en *Esperanto*, (UEA) 1934.
* Libroj kaj aliaj dokumentoj de kaj pri Frans Schoofs en Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj

Kategorio:Belgaj esperantistoj
Kategorio:Flandraj esperantistoj
Jan Van Schoor

**Jan VAN SCHOOR** [van sĥor] (naskiĝis la  en Antverpeno, mortis en 1954), estis flandra urba oficisto kaj esperantisto.

Li verkis: *La revuo de la 7-a* (1911), *Amo kaj Poezio* (1928, kolekton de originalaj poemoj) kaj multajn poeziaĵojn, kiuj aperis en diversaj revuoj. Unu el ili estis premiita en la Internaciaj Floraj Ludoj de 1925: ''Je l' nova jaro*. Jan Van Schoor estis elektita Lingva Komitatano en 1931.

Li tradukis: *Kapricoj de Mariano* kaj *La Du Amatinoj* de Alfred de Musset (1929), *Elektitaj Noveloj* de Lode Baekelmans (1931), *Pallieter* de Felix Timmermans (1933); kunlaboris al *Belga Antologio*, Flandra parto; kunlaboranto de diversaj gazetoj, i.a. ĉefo-redaktoro de la gazeto *Flandra Esperantisto*. Li estis alterne prezidanto kaj vicprezidanto de Flandra Ligo Esperantista en la jaroj 1930 ĝis 1933. Forlasis la movadon pro personaj kialoj fine de 1933, sed ĝin rekontaktis en 1953.

## Vidu ankaŭ 
* la samnomano kaj samurbano Oscar Van Schoor
* ne konfuzu kun la samnomano kaj preskaŭ samaĝulo Jan Van Schoor (1893-1966), katolika pastro, de kiu estas konservata serio da fotoj el la Unua Mondmilito

## Bildaro 

Dosiero:Fiche Jan Van Schoor.jpeg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto'' en elŝutebla versio (PDF).

Kategorio:Flandraj esperantistoj
Kategorio:Flandraj verkistoj
Kategorio:Esperanto-verkistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Franz Schöpfer

**Franz SCHÖPFER** (ŝöpfer), aŭstrogermano, naskiĝis la 7-a de decembro 1866, mortis 1950,  iama lerneja direktoro, estis lerneja konsilanto en Voitsberg, Stirio. Li prelege amplekse informis pri Esperanto kaj paralele gvidis 3 kursojn en la loka mezlernejo. Li gvidis multajn kursojn, kaj varbartikolojn kaj faris jam 60 -jara ekzamenon pri instrukapableco.

## Referencoj 
Schopfer, Franz
Albert Schramm

D-ro **Albert SCHRAMM**  (naskiĝis la  en Sindelfingen, mortis la  en Tübingen) estis germana esperantisto, stenografiisto kaj bibliotekisto.

De 1899 ĝis 1903 Albert Schramm studis protestantan teologion en la universitato de Tübingen; en 1904 li doktoriĝis. Jam tiam li okupiĝis pri stenografio kaj ĝia historio. Albert Schramm transloĝiĝis al Dresdeno kaj eklaboris kiel parlamenta stenografiisto kaj bibliotekisto ĉe la *Saksa Stenografa Instituto (Sächsisches Stenographisches Landesamt).*

maldekstra|eta|280ra| 
Li kreis stenografisistemon taŭgan por Esperanto.

Li estis eminenta fakulo por ĉiuj aferoj, kiuj rilatas al la libroj, presado, ilustrado, skribo ktp. De 1913 ĝis 1928 li estis direktoro de la Germana muzeo de libroj kaj skribo *(Deutsches Buch- und Schriftmuseum)* en Lepsiko. En 1929 li fondis kaj ekestris Bibliotekistan Lernejon *(Bibliothekarschule)* en Lepsiko. Dum la lastaj jaroj de sia vivo li denove loĝis en Tübingen.

Li estis vicprezidanto de la 4-a Universala Kongreso de Esperanto en Dresdeno. Li sukcese propagandis Esperanton en oficialaj rondoj de Saksio. En 1908 li fondis la Saksan Esperanto-Instituton, kies unua direktoro li estis (ĝis 1916). Li estis ĉefkunlaboranto kaj poste redaktanto de la gazetoj *Ĉirkaŭ la Mondo, La Bela Mondo* kaj *Universo.* Krom multaj gazetartikoloj li verkis lernolibrojn, unu el ili aperis en 1923 en 31-a eldono.

## Literaturo 
eta|dekstra
* Reinhard Haupenthal: *Albert Schramm (1880-1937). Ein vergessener Esperanto-Pionier.* En: *Sindelfinger Jahrbuch* 25 (1983), p. 234-242.
* Reinhard Haupenthal: *Albert Schramm (1880-1937) kaj lia korespondo kun Lazaro L. Zamenhof (1859-1917).* Saarbrücken: Iltis, 1985. 58 p.
* Reinhard Haupenthal: *Albert Schramm (1880-1937), ein vergessener Esperanto-Pionier.* En: *Serta gratulatoria in honorem Juan Régulo. II. Esperantismo.* La Laguna: Universidad de La Laguna, 1987, p. 259-373.

## Verkoj
***Fest-Zeitung des II. Deutschen Esperanto-Kongresses**. Eld. Esperanto-Verlag Möller & Borel, Berlin, 1906(?)
***Kurzgefasstes Lehrbueh der Internationalen Hilfssprache Esperanto**, Eld. Esperanto-Verlag Möller & Borel, Berlin, 1907 (?)
***Sehlŭssel zum Kurzgefassten Lehrbueh Esperanto**. ld. Esperanto-Verlag Möller & Borel, Berlin, 1907 (?)
*'*Esperantisto (*sic*) Poŝtkalendaro 1912*'. Eld. Esperanto-Verlag Möller & Borel, Berlin, 1912.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Stenografio
Johann Schröder

eta|lernolibro de Esperanto por germanlingvanoj, de Schröder
**Johann SCHRÖDER** (ŝröder) (naskiĝis en 1869, mortis la 13-an de januaro 1928 en Vieno), estis aŭstrogermana redaktoro, prezidanto de la organizo de germanlingvaj esperantistoj de Aŭstrio-Hungario kaj membro de la Lingva Komitato (LK).

Schröder iniciatis la Esperanto-movadon en Vieno, kie li fondis Esperanto-klubon en 1902, kies unua prezidanto li estis. Li ankaŭ estis prezidanto de Ligo de Germanaj Esperantistoj en Aŭstrio, kiu ekzistis antaŭ la unua mondmilito.

Schröder ĉeestis la 1-an Universalan Kongreson (UK) en Bulonjo-ĉe-Maro en 1905, kie li fariĝis ano de la LK. Li ludis gravan rolon en la katolika Esperanto-movado kaj estante redaktanto de „Neuigkeitsweltblatt" li varbis per regulaj artikoloj. Li oficis kiel prezidanto de 16-a UK en Vieno en 1924 kaj estis komisaro de ŝtata ekzamena komisiono por Esperanto.

Schröder gvidis multajn kursojn. Dum multajn jaroj li redaktis la periodaĵojn „Informaj Raportoj - oficiala organo por la Ligo de Germanlingvaj Aŭstriaj Grupoj Esperantistaj" (1908-1910), poste „Germanaŭstria Esperantisto" (1910-1914) kaj „Espero Katolika". Li kunlaboris al „Tra la Mondo" (aperis de julio 1905 ĝis dec. 1908) kaj „Juna Esperantisto".

Schröder verkis lernolibron (ĉ. 1907) kaj tradukis la dramon „La verda kakatuo" de Arthur Schnitzler (1912). Pliajn verkojn vd. en la sekcio "eksteraj ligiloj".
## Tradukoj
*Arturo Schnitzler. *La verda kakatuo*.  Eld. Jos. Eberle & Co, Vieno, 1912.

## Literaturo 
* **1914**: Kandidatoj al la Lingva Komitato. Schröder, Johann - Vieno. En: Oficiala Gazeto Esperantista 6-a jaro, 1914, n-ro 8 (63), p.&nbsp;183-184

## Eksteraj ligiloj 
* Libroj de kaj pri Johann Schröder en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperanto-Muzeo

Kategorio:Aŭstraj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Friedrich Schneeberger

**Friedrich SCHNEEBERGER** (ŝneberger) ankaŭ nomata *Frederiko Schneeberger* ;(naskiĝis la 10-an de oktobro 1875 en Bielo, mortis la 18-an de marto 1926 en Berno) estis protestanta-reformita pastro el alemana Svislando kaj pioniro de Esperanto, Ido kaj stenografio.

## Vivo 
Schneeberger studis teologion en la universitatoj de Berno kaj Strasburgo (tiuepoke aparteninta al Germanio). Li poste laboris kiel pastro ok jarojn en Laufen kaj poste dekok jarojn en Lüsslingen. Pro premo de kritikistoj, kiuj riproĉis al li, ke li neglektis siajn ekleziajn taskojn, li devis demisii de sia posteno en 1925. Li nun laboris kiel stenografo en la kantona konsilio de Soloturno kaj poste en la federacia parlamento en Berno. Mallonge poste li forpasis en 1926.

## Volapuko kaj Esperanto 
Jam dum li ankoraŭ estis gimnaziano li interesiĝis pri la ideo de neŭtrala universala lingvo kaj studis volapukon en la jaroj 1887 kaj 1888. En 1903 li aŭdis pri Esperanto kaj tuj lernis la lingvon. Li estis la tria prezidanto de Svisa Esperanto-Societo (SES) kaj plenumigis tiun-ĉi oficon de 1904 ĝis 1908. En 1905 li partoprenis la 1-an Universalan Kongreson de Esperanto en Bulonjo-ĉe-Maro kaj prezidis la 2-an Universalan Kongreson en Ĝenevo en 1906. Kiel pioniro de la esperanta stenografio, li esperantigis la sistemon Stolze-Schrey en 1905. Li kunredaktis la periodaĵojn Tra la Mondo kaj La Revuo.

## Ido 
En 1908 dum la Ido-krizo li senkulpiĝis por la ĝenerala kunveno de SES kaj anoncis, ke li transiris al la Ido-movado. Schneeberger verkis kaj eldonis diversajn lernolibrojn kaj varbilojn por Ido kaj funkciigis la Ido-kontoron en Lüsslingen. En 1909 li fondis kun Anton Waltisbühl kaj Richard Lorenz en Zuriko la Ido-organizaĵon SULI kies sekretario li estis inter 1911 kaj 1922 kaj prezidanto inter 1924 kaj 1926. En 1909 li aliĝis al la Ido-Akademio, kies prezidanto li fariĝis en 1911 post demisio de Otto Jespersen. Li ludis ankaŭ gravan rolon dum la Ido-kongresoj kaj redaktis inter 1910 kaj 1914 la revuon Idano.
## Verkoj
***Lernolibro de Esperanta Stenografio. (Sistemo Stoize-Schrev)**, 1905.

## Fontoj 
* Enciklopedio de Esperanto
* Universalaj Lingvoj en Svislando p. 809, 1093
## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Libroj de kaj pri Friedrich Schneeberger en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 
* Artikoloj  de kaj pri Friedrich Schneeberger en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)
* Fink, Urban. Lüsslingen - das protestantische Bollwerk vor den Toren des katholischen Solothurn (Lüsslingen - la protestanta remparo antaŭ la pordegoj de la katolika Soloturno). En: Dorfbuch Lüsslingen s.j.; pri Schneeberger p.&nbsp;16-18)

Kategorio:Akademio de Esperanto
Kategorio:Svisaj esperantistoj
Kategorio:Prezidantoj de Svisa Esperanto-Societo
Kategorio:Steno
Kategorio:Idistoj
Richard Schumann

**Richard Schumann** (ŝuman), germano, doktoro pri filologio kaj d-ro inĝeniero h. k., prof. en Teknika Altlernejo en Vieno.

## Biografio
Richard Schumann naskiĝis la 9-a de majo 1864 en Glauchau, Germanio. Li mortis en 1945 en Vieno.

Liaj verkoj estas pri astronomio, geodezio kaj matematiko. Li ekinteresiĝis pri Esperanto depost 1900 (mondekspozicio Paris). Li lernis Esperanton en 1910 kaj gvidis kurson samjare en Teknika Altlernejo de Aachen. En 1914 „Faka grupo por ĝeneralaj sciencoj“ en Teknika Altlernejo de Wien aplaŭdis lian proponon, fondi lektoraton por Esperanto, 1915 la profesoraro, 1916 la ministerio konsentis tion.

En 1926 li iĝis honora membro de Hungara Scienca Akademio.

## Liaj verkoj (elekto) 
* *Über den Gang der Pendeluhr Ferdinand Dencker XII*  Leipzig, Univ., Diss., 1888
* *Grönland-Expedition der Gesellschaft für Erdkunde zu Berlin, 1891-1893, unter Leitung von Erich von Drygalski*, Berlin : W.H. Kühl, 1897
* *Bestimmung der Polhöhe und der Intensität der Schwerkraft in der Nähe des Berliner Meridians von Arkona bis Elsterwerda sowie auf einigen anderen Stationen nebst Azimutmessungen auf drei Stationen ...*, Berlin : P. Stankiewicz, 1902.
* *Ergebnisse einer Untersuchung über Veränderungen von Höhenunterschieden auf dem Telegraphenberge bei Potsdam*, Berlin, P. Stankiewicz, 1904.
* *Numerische Untersuchung über Polhöhenschwankung und Aberrationskonstante*, Hamburg : Mauke, 1906

SCHUMANN, Richard
SCHUMANN, Richard
SCHUMANN, Richard
SCHUMANN, Richard
Alexander Schwartz

**Alexander SCHWARTZ** (ŝvarc), germano, komercisto, (privata sekr.) Nask. 28 apr. 1888 en Aldringen. Kancelariestro kaj afergvidanto de la segilfabriko de Wlister et Co., Wieselburg, Aŭstrio. Esperantisto de 1908. Kondukanto de la grupoj en Dortmund kaj Berlin. Aferkondukanto de GEA en Berlin, 1926-29. De 1927 afergvidanto de la „Enciklopedia Vortaro“ de Wüster. Kompilis la 8-an volumon „Das E ein Kulturfaktor“, 1928.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1888
Kategorio:Esperantistoj
Kategorio:Eugen Wüster
Antoine Schwartz

**Antoine SCHWARTZ** (ŝvarc), franco, polica inspektoro. Naskiĝis en la 28-a de januaro 1898 en Trimbach (apud Strasbourg). Zorgis precipe pri gazetaj kaj polica Esperantaj aferoj. Vicprezidanto de Asocio Strasburga de Esperanto; administranto de *Information Esperantiste* de SFPE; kunlaboranto de *Tribune Esperantiste*; ĝenerala sekretario de la Amikaro de Policanoj de Francujo kaj kolonioj; delegito por Francujo de Internacia Polica Ligo, kaj administra redaktoro de *Internacia Polica Bulteno*. Verkis (kun Jalmain) *Interprète du Policier*, fakan libreton deklingvan enhavantan Esperantan parton.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj esperantistoj
Béla Schuller

**SCHULLER Béla** (ŝuler) estis hungara maŝinseruristo. Li naskiĝis je la 24a de aprilo 1897 en Budapest, Esperantisto de 1917, antaŭe Idisto. Fondis la 2-an kaj 6-an grupojn de HESL, estis ĝia prezidanto. Verkis prop. broŝuron, 1925 (6000 e-roj). Paroladoj pri E en ĉirkaŭ 30 lokoj ĉirkaŭ 250- foje.

Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Scienca Gazeto

**Scienca Gazeto** estis la nomo de du gazetoj:  

# Internacia revuo pri scienco kaj industrio. Redaktis Charles Verax de 1912 ĝis 1914. Formato 25x18 cm. Entute 472 p. (v. p. 178.) 
# Kun la sama titolo aperis de 1932 en Madison (Usono) dumonata gazeto. 23x15 cm. 

## Vidu ankaŭ
* Frua Esperanto-gazetaro
* Internacia Scienca Revuo (1904-1923)
* Scienca Revuo (de 1949)

Kategorio:Esperanto-movado 
Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Sciencaj gazetoj
Samuil Ŝatunovskij

**Samuil ŜATUNOVSKIJ** (ukraine *Самуїл Шатуновський*; naskiĝis en 1859, mortis en 1929) estis sovetunia esperantisto, etne hebreo, do kulture judo, kaj matematikisto. 

Li laboris en la Germana Regno kaj Svislando, poste loĝis en Odeso kiel privatdocento en ties universitato. Post la revolucio Ŝatunovskij fariĝis profesoro en instituto de popolklerigo kaj en politeknika instituto en Odeso. 
Li estis aŭtoro de gravaj verkoj pri matematiko kaj logiko. 

**Samuil Ŝatunovskij** estis pioniro de Esperanto en la unuaj jaroj de Esperanto-movado en Odeso. Li vigle kunlaboris kun Vladimir Gernet kaj Antoni Kofman. En 1897 li partoprenis en juĝanta komitato aŭ ĵurio de literatura konkurso de la Peterburga Esperanto-Societo. Li kunlaboris al la *Fundamenta Krestomatio.*

Kategorio:Ukrainaj esperantistoj
Kategorio:Judaj esperantistoj
Kategorio:Akademianoj
Herbert Moore Scott

**Herbert Moore SCOTT** (skot) (naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1884 en Moundsville, Okcidenta Virginio; mortis samloke akcidente la 20-a de januaro 1935) estis usona advokato (ĝis 1926 muzikinstruisto) kaj membro de la Lingva Komitato. 

Scott estis Esperantisto ekde 1906, konsilanto ĉe la fondiĝo de EANA en 1908 kaj diversajn fojojn ekzamenestro. Li kunlaboris al *La Revuo* (de 1908 ĝis 1914) kaj al *The Esperanto Monthly.* Li estis kunlaborinto aŭ kunredaktinto de *Amerika Esperantisto* post 1907. En 1928 li eldonis *Filatelan Terminaron* (Esperanto, angla, franca, germana). En la 1930-aj jaroj li verkadis *Praktikan Konkordancon de Klasika Esperanto* ampleksanta ĉiujn verkojn de Zamenhof kaj Kabe kaj ĉirkaŭ 60 aliajn ĉefverkojn.

Li mortis akcidente dronante hejme en sia bankuvo. 

## Verkoj
* 1928: *Filatela Terminaro* (Esperanto, angla, franca, germana). 

## Eksteraj ligiloj 
* Foto kaj priskribo de la Filatela Terminaro.
 
## Referencoj 
Kategorio:Usonaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Andrew Edward Scougal

**Andrew Edward SCOUGAL** (skugl) (naskiĝis en aprilo 1846, mortis la ) estis skoto, ĉefinspektoro de lernejoj kaj kolegioj en Skotlando, prezidanto de Skota Esperanto Federacio kaj de Edinburga Esperanta Societo. Li varme propagandis la enkondukon de Esperanto en la lernejon.

Kategorio:Skotaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Esperanto-movado en Edinburgo
Scienca Fundamenta Esperanta Terminaro

**Scienca Fundamenta Esperanta Terminaro** de Maurice Rollet de l'Isle, 1931, 127 p., estas kolekto de terminoj plejparte elĉerpitaj el artikoloj aperintaj en Scienca Revuo, en Scienca Gazeto, kaj en diversaj terminaroj, sisteme ordigitaj por prezento al la Akademio de Esperanto por konsistigi fundamentan bazon, sur kiu estos konstrueblaj terminaroj de ĉiuj sciencoj kaj teknikoj.
(Louis Bastien)

## Literaturo
* **1932**: Orengo, Rinaldo. Rollet de l′Isle. Scienca Fundamenta Esperanto Terminaro. Parizo 1931. (Recenzo en:) Lingva Kritiko 1-a jaro, 1932, n-ro 5 (jun.), p. [3-4]

## Vidu ankaŭ
* Teknikaj fakverkoj

## Eksteraj ligiloj 
*Ekzempleroj de Scienca Fundamenta Esperanta Terminaro en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperanto-Muzeo
* Artikoloj  pri Scienca Fundamenta Esperanta Terminaro en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA) (serĉu je "rollet")

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Teknika terminologio
Scienco
Segaua Sigenori

**SEGAŬA Sigenori**, japano, profesoro de angla lingvo en kvara nacia kolegio, Kanazawa. Li naskiĝis je la 22-a de februaro 1897 en urbo Kanazawa. Sukcesis akiri premion ĉe literatura konkurso por Esperanto knaboj de „La Revuo Orienta“. Prezidanto de Hokuriku EF. Prezidanto de XVIII-a J E-Kongreso. Ĉeestis UK en Antwerpen, 1928.

SEGAUA, Sigenori

SEGAUA, Sigenori
Kategorio:Japanaj esperantistoj
Se Grenereto. . .

***Se Grenereto. . .*** estas originale Esperante publikigita verko de Kenelm Robinson, pseŭdonimo de K. R. C. Sturmer. La 158-paĝa libro estas eldonita en Londono, ĉe la aŭtoro, en la jaro 1930. 

## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* *Se Grenereto. . .* (Faded Page)
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Ferdinand Seidl

**Ferdinand SEIDL** [sajdl] (naskiĝis la  en Vieno; mortis en 1934) estis aŭstra esperantisto, laŭ konvinko kosmopolito, komerca oficisto kaj ĵurnalisto. Li verkis artikolojn kaj poemojn en turismaj gazetoj.

Seidl iĝis esperantisto en 1929, en 1930 aliĝis al Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT-ano n-ro 16642). Li estis kunlaboranto de *Sennaciulo*, aŭtoro de 46 diverstemaj artikoloj por SAT-gazetoj, kiujn li subskribis kiel *F.S.*. En 1933 Seidl forlasis SAT kune kun Aŭstria Laborista Ligo Esperantista kaj kreis Internacion de Socialistaj Esperantistoj, en kiu li redaktis la gazeton *La Socialisto*.

Li mortis post longa malsano la  en Vieno.

## Referencoj 
SEIDL, Ferdinand
Kategorio:Membroj de SAT
Universala Ligo por Seksa Reformo

Kategorio:Esperanto-movado
**Universala Ligo por Seksa Reformo** estis seksa reformmovado. Plej gravaj postuloj de la Universala Ligo por Seksa Reformo estas: liberigo de la geedzeco kaj de la eksedziĝo de eklezia kaj ŝtata kuratoreco, reguligo de nasko en senco de respondeca infanproduktado, eŭgenika influo al la posteularo, ĝusta prijuĝo de interseksaj varioj, seksa punleĝo punante nur efektivajn atakojn al la seksa libereco, laŭmetoda seksa edukado kaj klerigado, ktp. La ligo uzas Esperanton kie oficialan lingvon apud la ĉefaj lingvoj, fama seksologo d-ro J. H. Leunbach dum la kongresoj de la ligo parolis esperante. Unu el la fondintoj de la Ligo, A. Forel estis amiko de Esperanto.
Sekspsikologio

**Sekspsikologio** estas originala studo de S. Ziegler. SAT, 1926, 54 p. „Nova sistemo sintezi per kurboj la sinsekvan evoluon de l' diversaj elmontroj de l' sekseco dum la vivo. Tro konciza priskribo“. (G. S., ,E', 1926, p: 181.)

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Eldonaĵoj de SAT
SEL

**SEL** povas esti:
* Sarlanda Esperanto-Ligo
* Skolta Esperanto-Ligo
* Sinistra Ecologia Libertà
Krome sel estas kodo de selkupa lingvo laŭ normo ISO 639-3.

Kategorio:Mallongigoj
Sekretaj Sonetoj

***Sekretaj Sonetoj*** estas erotika 96-paĝa verko de Kálmán Kalocsay, hungara poeto, eldonita sub la pseŭdonimo Peter Peneter. Ĝi aperis, kun ilustraĵoj, en 1932.

## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
* *"Sekretaj Sonetoj"* en la reto
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1932
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Ivan Seleznjov

**Ivan Osipoviĉ SELEZNJOV** [seleznev] (mortis en 1904) estis rusa esperantisto.

En 1902 li pere de Esperanto vojaĝis tra Bohemio kaj Francio kaj la unua pruvis al parizanoj, ke Esperanto povas esti parolata kun la sama facileco, eleganteco kaj rapideco, kiel iu ajn nacia lingvo. Kune kun Theodor Čejka kaj Josef Krumpholc li fondis en 1902 kaj redaktis *Revuon Internacian.* Li kunlaboris en multaj Esperanto-gazetoj kaj tradukis la rakonton *Bolesĉjo* de Maksim Gorkij.

Kategorio:Rusiaj esperantistoj

Kategorio:Naskiĝjaro nekonata
Watson Senior

**Watson SENIOR** (sinjor), anglo, mezurilinspektoro en Edinburgo, Skotlando. Li naskiĝis la 7-an de februaro 1868 en Dewsbury, Jorkŝiro, Anglio. Li estis prezidanto de Unuigita Societo de Inspektistoj de Pesiloj kaj Mezuriloj. Watson Senior estis esperantisto de 1910, estis prezidanto de Esperanta Societo en Edinburgo kaj aktivis en Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT).

Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Skotaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Esperanto-movado en Edinburgo
Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento
Bernhard Selzer

**Bernhard SELZER** [selcer] (naskiĝinta en 1902 en Podwoloczyska, tiama Pollando, nuna Ukrainio) estis aŭstria esperantisto kaj privata oficisto en Vieno.

Li fariĝis esperantisto en 1922. Sekretario de AED, 1929. Tradukanto de „La mortado“ de Hermann Nothnagel, 1930. „La juda ŝtato“ de Herzl; kaj „Anhelli“ de J. Slowacki (manuskripte).

## Tradukoj
*Nothnagel, Hermann. **La mortado: Publika parolado (1900) **. Esperanto Societo „Progreso“, Wien, 1930?

### Recenzoj
Selzer, Bernhard
Kategorio:Naskiĝintoj en 1902
Siria lingvo

La **siria lingvo** estas dialekto de la mez-aramea lingvo de la nordokcidentaj ŝemidaj lingvoj de la afrikazia familio kiu estas skribata per la siria alfabeto, derivaĵo de la aramea alfabeto. Komence de la 3-a jarmilo ĝi estas parolata en Irano, Irako, Turkio, Libano kaj Sirio de pli ol 100 000 da parolantoj. Ĝia ISO-kodo estas `syr`.

Unue aperinte en la frua unua jarcento de nia erao en Edeso, la klasika siria lingvo fariĝis grava literatura lingvo tra la Proksima Oriento de la 4-a ĝis la 8-a jarcentoj, konservita en granda tekstaro de siria literaturo. Fakte, la siria literaturo ampleksas proksimume 90% de la aktuala aramea literaturo. La siria siatempe paroliĝis tra multe de la Proksima Oriento same kiel Anatolio kaj orienta Arabio. La siria devenis de Mezopotamio kaj poste disvastiĝis okcidente de Irako, en kiu ĝi fariĝis la interlingvo de la regiono dum la Mezopotamia Nov-Asiria periodo.

Ĝi estas interesa por studantoj de la Nova Testamento, ĉar la siria literaturo inkluzivas fruajn tradukojn de grekaj tekstoj, kies originaloj estas perditaj. La lingvo estas ankoraŭ uzata en la siria ortodoksa eklezio kaj en kelkaj orientaj katolikaj eklezioj: la ĥaldea katolika, la maronita, la siria katolika, la siria-malabara kaj la siria-malankara.

Dosiero:6thBeatitude.svg|
Dosiero:Syriac Sertâ book script.jpg|
Dosiero:Syriac syriaque oriental mathieu5 8.png|
Dosiero:Estrangela.jpg|
Tutmonda Ligo de Esperantistaj Senŝtatanoj

La **Tutmonda Ligo de Esperantistaj Senŝtatanoj** (**TLES**) estis esperanta grupo formita en 1924 fare de anarkiistaj SAT-anoj, kiuj opiniis ke SAT estas tute sub influo de la Komunista Internacio kaj ne prezentas al ili sufiĉe da eblo por propagandi siajn ideojn. 

Ĉe ĝia starigo kelkaj anarkiistaj SAT-anoj transiris al ĝi. En la postaj jaroj fondiĝis TLES-grupoj i.a. en Amsterdamo, Berlino, Liono, Manhejmo, Parizo, Stokholmo. En 1925 TLES eldonadis la monatan gazeton *Libera Laboristo*, kiu aperis malregule kaj mortis en 1931. 

TLES ne akiris multan influon. Ŝajne la nombro da anarkiistaj E-istoj ne estas sufiĉe granda por bone vivigi propran organizon kaj post kelkaj jaroj plimulto da anarkiistoj revenis al SAT.

## Fontoj 
*Artikolo ***Senŝtatanoj*** (Anarkiistoj), laŭ G. P. de BRUIN en Enciklopedio de Esperanto.

## Vidu ankaŭ
* Konvencio pri la statuso de senŝtatanoj

 
Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Laborista Esperanto-movado
Marie Schröder

eta|Tomboŝtono de M. Schröder en bildkarto uzita en 1911
**Marie SCHRÖDER** (pseŭdonimo: Pen; danlingve en nuna literumo *Marie Schrøder*) naskiĝis la ; mortis pro akcidento (vidu sube) la , en aĝo de nur 27 jaroj) estis dana esperantistino, korespondanto, stenografo kaj ĵurnalisto. 

Post kiam ŝi esperantistiĝis en 1907, ŝi per granda energio laboris en diversaj idealaj kampoj (vegetara, virina, pacifista, junulara). Ŝi iniciatis kaj kunfondis Konversacian Esperanto-Klubon en Kopenhago kaj la nacian organizaĵon CDEL, el kiu evoluis la nuntempa Dana Esperanto-Asocio. Ŝi kunredaktis la gazeton *Dana Esperantisto*. Laŭ postmorta noto en la Enciklopedio de Esperanto el 1934 havis neordinaran organizan talenton kaj neelĉerpeblan energion. Marie Schrøder mortis akcidente falante de la monto Pilato en la kantono Lucerno dumvoje al la Universala Kongreso de 1909 en Barcelono. Do ŝia energia esperantista agado disvolviĝis en periodo de nur du jaroj, haltigita per ŝia morto .

Esperanto Desperado kantas omaĝe al ŝi en la KD *Hotel Desperado* (2004) kaj aludas al la epitafo

    *Dankon pro via laboro
    *Por alta kara celo.
    *Mem vi restos en memoro
    *De anoj de l'verda stelo.

kiu troviĝas sur ŝia tomboŝtono en la Asista Tombejo de Kopenhago (v. bildon). Oni starigis la tomboŝtonon okaze de la unua datreveno de ŝia morto, dum la dana Esperanto-Kongreso en Kopenhago la 29-an ĝis 31-an de aŭgusto 1910. Laŭ informo de la gazeto *Dana Esperantisto*, septembro 1910, la skulpstisto s-ro Lindow, kies edzino estis esperantisto, desegnis monumenton kaj skulptis la portreton. 

## Referencoj 
Kategorio:Danaj esperantistoj
Henri Sentis

**Henri SENTIS** (santi), naskiĝis 12 dec. 1850 en Parizo, mortis 15 dec. 1933 en Grenoblo, estis franca d-ro de sciencoj (1897), prof. licea de fiziko.

Esperantisto de 1898 li gvidis kursojn, faris informajn broŝurojn, kreis la E-grupon en Grenoblo kaj kunlaboris en E-aj gazetoj. Li batalis por „racia evoluo de Esperanto“, ĝis sia morto li eldonis revueton „Esperanta Evoluo“, kies celo estis enkonduki kelkajn ŝanĝojn en la lingvon. Li verkis gramatikan studon kaj vortaron franca-esperanta.

## Verkoj 
* „Urso “, novelo, **1906**, nova eldono 1928;
* Le Triomphe de l'Esperanto est-il certain ? (1906)
* Rimarko pri la sintaxo [tiel!] di verbo [tiel!] en Esperanto, **1916**;
* Vortoj propozataj [tiel!] por Esperanto. Grenoble **1919**, 34&nbsp;p. (22x17&nbsp;cm): Enhavas proponitajn neologismojn kun tradukoj al la franca, indikas ankaŭ ĉu proponita radiko estas trovebla en la angla, hispana, itala, latina aŭ germana
* „Blua Kardo“, **1923** ktp.; kun reformemaj tendencoj.
* Esperanta progreso, **1925**
* Dictionnaire français-esperanto. [Grenoble: H. Sentis,] **1927**, iv, 260&nbsp;p. (26x21&nbsp;cm)

### Recenzoj 
Pri ''Le Triomphe de l'Esperanto est-il certain ?*

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto'' en elŝutebla versio (PDF).
* Libroj de kaj pri Henri Sentis en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 

Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Senbedaŭre amo rabas

**Senbedaŭre amo rabas**. De Ariŝima, el la japana trad. Tooguu. 1931, 103 p. „Tiu ĉi profundanaliza libro atestas pri renkontiĝo de l' orienta kaj okcidenta penso. Iom peza stilo.“ (Totsche, L. M., l932, p : 96)

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Libroj de Takeo Ariŝima
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1931
Sentabaka kulturo

**Sentabaka kulturo** estas la kulturo ĉirkaŭ la **kontraŭtabaka** aŭ **kontraŭfumada movado** kaj aktiva **tabak-abstinenco**, kio estis nenormaĵo en la pasinteco. La tiucela movado pro sanaj, sociaj, ekonomiaj kaj aliaj motivoj propagandas kaj progresigas tabakabstinencon, precipe inter junularo kaj protektas la nefumantojn.

## Sentabaka kulturo kaj Esperanto 
En 1924, la Esperantista Tabakkontraŭula Asocio (ETA) estas fondita dum la UK en Vieno. La instigantoj estis doktoro A. Hloucha kaj W. Mudrak, kiel elektita afergvidanto. Kunhelpis ĉefe M. T. Gueritte, E. L. Osmond, profesoro F. Grimm, E. Koblische, B. Gluchowski, R. Horner, August Oskar Bünemann, doktoro István Joó, E. Urbach kaj A. Neupert. La revuoj estis *La Junularo* kaj *Libero*.

Ekde 1929, ETA nomiĝis "Verda Kruco, laborkomunumo por Sentabaka Kulturo". En 1933, Verda Kruco havis geinteresulojn en proksimume dudek landoj. La adreso estis Judenplatz 8 en Vieno.

Dum la kvina kaj sesa Internaciaj Kongresoj kontraŭ Tabako en Prago (1927) kaj Parizo (1929) estas aranĝitaj referatoj en kaj per Esperanto. La ĝenerala faka movado gajnis anojn alie ne atingitajn kaj taŭgan materialon por la nacilingva fakgazetaro.

## Literaturo 
**Verkfolioj por Sentabaka Kulturo*;
*F. Grimm, *La Tabako kaj la juna idaro*.

 
Kategorio:Esperanto-movado
Sep Rakontoj

***Sep Rakontoj***   estas kolekto de rakontoj originale Esperantlingve verkitaj fare de Ivan Ŝirjaev (pseŭdonomo Ivan Malfeliĉulo). La verko unuafoje estas eldonita en la jaro 1906 ĉe Presa Esperantista Societo (PES) en Parizo, kaj ampleksas 74 paĝojn; la dua eldonaĵo aperis en 1908, 96-paĝe.

## Recenzoj
## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing* 
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1908
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Inocento Seriŝev

[400px|eta|dekstra|Foto de S-ro Verigin instruante Esperanton al infanoj, produktita de Seriŝev [1916]]
**Inocento SERIŜEV** (nomata ankaŭ **Innokentii SERYSHEV**; naskiĝis la  en Kudara; mortis la 23-an de aŭgusto 1976 en Aŭstralio) estis rusa esperantisto, grek-ortodoksa pastro kaj pedagogo.

## Persona vivo 
De 1906 ĝis 1917 li laboris kiel pastro en Siberio. Li okupis sin multe pri popoleduko. Dum cara reĝimo li sidis en la malliberejo pro politika akuzo kaj Sovetunion li forlasis „pro ruĝa despotismo kaj arbitro“. Tri jarojn li loĝis en Japanujo, esploris la japanan eduksistemon kaj por tio piede vojaĝis 200 mejlojn. Poste li loĝis en Sydney.

## En Esperantujo 
Li estis esperantisto de 1910. Li estis unu el pioniroj de Esperanto en Siberio. En 1910 li faris kune kun sia fratino (Varvara N. Seriŝeva) rondvojaĝon tra 13 landoj de Eŭropo per Esperanto. Ĉiam, ĉie kaj ĉiel li propagandis Esperanton per multaj paroladoj, artikoloj, propagandaj broŝuroj kaj kursoj. Ĉiuj familianoj estis Esperantistoj. Li kunlaboris al *Internacia Socia Revuo* kaj aliaj Esperanto-gazetoj. Li aperigis 250-paĝan verkon pri *Siberio* (originalaj kaj tradukitaj verkaĵoj), 1914, kaj du centpaĝajn volumojn de revuo *Oriento*, Ĥarbin 1925. Ampleksaj originalaj kaj tradukitaj verkoj en manuskripto.
### Recenzoj
Pri *Siberio*

## Eksteraj ligiloj 
* Inocento Seriŝev en *Enciklopedio de Esperanto*
* *Siberio* en katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* *Siberio* (parto 1) en katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Ses Noveloj

***Ses Noveloj***  de Edgar Allan Poe, el la angla trad. Albert Frank Milward, 1924, 80 p. Prenitaj el „Rakontoj de mistero kaj imago“. Eldonis Ferdinand Hirt & Sohn. Serio "Internacia Mondliteraturo" Vol. 13.
## Enhavo
La kolekto konsistas el antaŭparolo de Milward kaj la noveloj:
* Liĝeja (*Ligeia*, 1838)
* La ovala portreto (*The Oval Portrait*, 1842)
* La barelo de amontilado (*The Cask of Amontillado*, 1846)
* Kelkaj vortoj kun mumio (*Some Words with a Mummy*, 1845)
* La homo, kiu troviĝis eluzita (*The Man That Was Used Up*, 1839)
* La silento — Fabelo (*Silence*, 1838)
## Recenzoj
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Plena teksto de la libro ĉe Project Gutenberg
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert 
* Katalogo de CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Verkoj el la esperantigita anglalingva literaturo
Kategorio:Serio "Internacia mondliteraturo"
Servokapabla!

***Servokapabla!*** kaj ***Marcus Tybout***  estas du noveloj de Georges Eekhoud, kiujn el la franca lingvo tradukis en Esperanton Léon Bergiers. La tradukaĵo publikiĝis en 1927 kaj ampleksis 70 paĝojn. Eldonis ĝin Ferdinand Hirt & Sohn kiel volumo 20 de la serio "Internacia Mondliteraturo".

## Recenzoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 

Kategorio:Verkoj el la esperantigita franclingva literaturo
Kategorio:Serio "Internacia mondliteraturo"
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Gurgen Sevak

**Gurgen Grigori Sevak** (familia nomo: Grigorjan) estis soveta esperantisto, armeno, lingvisto. Li naskiĝis la 15-an de aprilo 1904 en Tbiliso, Kaŭkazo kaj mortis la 30-an de novembro 1981.

En la jaro 1924 li finis la lernejon „Nersisjan“ de Tbilissi kaj eniris la Erevanan Universitaton, kiun li finis en la jaro 1928. 1937 li kandidatiĝis kaj en la jaro 1949 — doktorigis. Membro de Akademio de Sciencoj de Armena Soveta Socialisma Respubliko kaj de Akademio de Esperanto, doktoro de filologiaj sciencoj, en la Universitato de Erevano li kiel docento gvidis la katedrojn de armena lingvo kaj metodologio de lingvoscienco.

Esperantisto de 1921, li faris multajn prelegojn, kursojn, publikigis artikolojn en Tbiliso ĝis 1924, poste en Erevano. En 1925 li organizis Armenujan Esperantistan Union kaj iĝis ĝia prezidanto. Poste li estis la sekretario de Armenuja komitato de Sovetrespublikara Esperantista Unio (SEU). Li estis membro de la Lingva Komitato kaj de la Lingva Komisiono de SEU, verkis lernolibron por armenoj, 1930, tradukis por Heroldo de Esperanto kaj Sennacieca Revuo. Krome li verkis romanojn, dramojn kaj versojn, el kiuj plej multaj nur publikiĝis en manuskripto. En 1958 li provis iniciati ĉiumonatan bultenon de la titolo Armena Esperantisto, sed pro la politikaj kondiĉoj en tiama Sovetio ĝi povis aperi nur unufoje en 1948 kaj poste estis ne plu eldonita.

## Referencoj 
Kategorio:Sovetiaj esperantistoj
Kategorio:Armenaj esperantistoj
Walter Severn

**Walter SEVERN**, anglo, instruisto. Nask. 26 apr. 1883 en Worcester. Dum multaj jaroj li estis laika predikanto en la anglikana eklezio kaj predikis ĉe tri BE Kongresoj. Li oficiale instruis Esperanton en ŝtata lernejo. La reĝa inspektoro raportis en 1921 por celoj de la Ligo de la Nacioj pri lia lernejo: „La infanoj en Worcester korespondas kun 27 landoj. . . La instruistoj diras, ke la infanoj parolas pli bone, skribas pli bonajn verkaĵojn kaj pli kapablas sekvi la komplikan analizon de la angla gramatiko. La inspektoroj, kiuj vizitis la. . . lernejojn, konfirmas tiun konstaton.“ Li verkis multajn artikolojn kaj poemojn.

## Tradukoj
*George Norway: La aventuroj de Marteno Drake (1936). Eld. The Esperanto Publishing Company Limited.
*H. P. Knight: Dio aŭ Mamono? (1948?)

### Recenzoj
Pri *La aventuroj de Marteno Drake*

----
Pri *Dio aŭ Mamono?*

Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1883
Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento
Siba Teikiti

**SIBA Teikiti**  (naskiĝis la  en la gubernio Fukui, nekonata mortodato) estis japana verkisto, deputito kaj esperantisto.

En 1906, li estis kunfondinto de Japana Esperantista Asocio.

Kategorio:Japanaj verkistoj
Kategorio:Japanaj politikistoj
Kategorio:Japanaj esperantistoj
Luis Enrique Sepúlveda Cuadra

eta|dekstra|Aŭtografo en fotokarto

**Luis Enrique SEPÚLVEDA CUADRA**, (ps.: *Luensecua*; *Luiso Vidinte*) (naskiĝis la 9-an de oktobro 1873 en Valparaíso, mortis la 30-an de oktobro 1935) estis ĉilia instruisto de blinduloj kaj tradukisto de la lingvoj franca, angla, itala kaj portugala al la hispana, krome grava Esperanto-pioniro en Sudameriko kaj membro de la Lingva Komitato.

## Esperanta agado 
Sepúlveda fondis la unuan societon de Esperanto kaj redaktis la unuan propagandan gazeton en Ĉilio. Li krome estis prezidanto de la unua landa kongreso de Esperanto, Santiago, 1910. En 1932 li fondis junularan Esperanto-societon.

## Verkoj 
Sepúlveda verkis kelkajn prop. broŝurojn kaj tradukis la literaturaĵon „Por Koleriĝi“ (23 p., 1910, Meksiko). Kunlaboris por multaj E-gazetoj.

**Progresos del Idioma Internacional*. Eld. Imprenta Cervantes, Santiago, 1905(?)

## Nekrologo 
En Heroldo de Esperanto la 5-an de januaro 1936 aperis nekrologo de Eduard Kühnl, el kiu ni citas

*Ĉar li eklaboris por Esperanto en la unuaj tempoj de la movado, lia nomo aperos en ĉiu historia verko en la unuaj vicoj. Nekredeble ampleksa estis lia korespondado kun ĉiuj landoj de la mondo, kaj lia arkivo ordigita ĝis la lasta tago de lia vivo reprezentas valoran fonton por studo de nia movado, precipe rilate la antaŭmilitan epokon. Precipe el tiu tempo ĝi enhavas dokumentojn skribitajn de la plej konataj propagandistoj. La materialo kolektata dum jardekoj estis lia trezoro, kiun li zorge ordigis, kompletigante ĝin per ĉio, kio aperis en la mondo esperantista. Miloj da leteroj skribitaj de li dum tiu tempo kaj dissenditaj al ĉiuj partoj de la terglobo diskonigis lian nomon same kiel nomon de propagandisto persone aktiva.*

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo de E. Kühnl en revuo Esperanto (UEA) Jan. 1936, p. 11.

Kategorio:Ĉiliaj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Hans Sievers

**Hans Daniel Charles SIEVERS** (naskiĝis la  en Hamburgo, mortis la  en Kiel) estis germana pedagogo, politikisto de SPD kaj esperantisto. Inter 1927 kaj 1930 li estis ministro pri justico de Brunsvigo.

## Vivo kaj verko 
Kiel filo de komercisto Sievers vizitis la gimnazion inter 1903 kaj 1908. Poste li sekvis la instruistan seminarion de Braunschweig ĝis 1914. En tiu periodo li lernis Esperanton. De aprilo 1914 ĝis aprilo 1916 li partoprenis en la Unua Mondmilito. Ekde 1916 li laboris kiel instruisto en Deensen, Bad Gandersheim-Heckenbeck, Langelsheim kaj ekde 1919 en Braunschweig. Sievers tiam aliĝis al la partio SPD, transiris en 1919 al USPD, en 1920 al KPD kaj en 1922 reen al SPD.

### Ministro de Braunschweig 
Sievers estis membro de la ministraro de la ŝtato Braunschweig inter 1920 kaj 1933. De la  ĝis la  li estis ĝia ministro pri popola edukado kaj inter decembro 1927 ĝis septembro 1930 ministro pri justico kaj popola edukado. En 1928 li kampanjis por la disigo de lernejo kaj eklezio.

### Elmigro kaj reveno al Germanio 
En 1933 Sievers elmigris al Danio kaj tiel eskapis la inundon de arestoj kaj torturoj de socialdemokrataj ministroj en Braunschweig. Li laboris kiel tradukisto, ĉiĉerono kaj helpanto de germanaj fuĝintoj en Odense. En 1940 li mem fuĝis al Stokholmo, kie li laboris kiel ĵurnalisto kaj lingvoinstruisto. En 1945 li reiris al Danio kaj organizis ĝis en 1948 lernejan instruadon por la tie vivantaj germanaj infanoj de fuĝintoj. Post lia reveno al Germanio Sievers estis direktoro de la ministrejo pri internaj aferoj kaj edukado de Schleswig-Holstein de 1948 ĝis 1957.

## Eksteraj ligiloj 
* Wilhelm Heinz Schröder: Sozialdemokratische Parlamentarier in den deutschen Reichs- und Landtagen 1867-1933  

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Stokholmanoj
Aleksandro Silbernik

[eta|lia tombo en [Varsovio]]
**Aleksandro** "**Sender**" **Lejboviĉ Silbernik** (naskiĝis la , mortis la  en Varsovio, en Esperanto ankaŭ foje literumata *Zilbernik*) estis judo, bopatro de L. L. Zamenhof, esperantisto ekde 1887 kaj la unua mecenato de Esperanto. Malgraŭ sia maljuna aĝo (en 1887 li estis jam 56-jaraĝa), li tute ellernis Esperanton. Ne estante riĉa homo (li posedis sapfabriketon en Kaŭno, en kiu li persone laboris ĝis sia 74-a jaraĝo, benita de granda familio de 9 gefiloj), li tamen ebligis al L. L. Zamenhof eldoni la unuajn broŝurojn pri Esperanto, aparte la Unuan kaj Duan Libron.

[eta|maldekstra|la domo de Aleksandro Silbernik en Kaŭno, nun sidejo de [Litova Esperanto-Asocio]]
Ankoraŭ dum la sekvaj 15 jaroj li daŭre monhelpadis al la familio de sia bofilo kaj ties edzino Klara Zamenhof, lia filino. En Kaŭno (Litovio) ĝis hodiaŭ en la strato nun nomita laŭ L. L. Zamenhof staras lia domo, numero 5, kiu nun apartenas al la Litova Esperanto-Asocio.

Estas ĉapitro pri Aleksandro Silbernik en la *Enciklopedio de Esperanto* de 1934.

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo de Sender Silbernik en *Lingvo Internacia*

Kategorio:Esperantistoj
Kategorio:Judoj
Kategorio:Judaj esperantistoj
Richard Sharpe

**Richard SHARPE** , ankaŭ konata kiel **RoŜo** (naskiĝis la  en Parizo, mortis la  en Coggeshall) estis angla esperantisto.

Li estis komercisto, lerta lingvisto, kaj kosmopolito vojaĝinta en 14 landoj. Li esperantistiĝis en Bonaero en 1906.

En 1907 li el Brazilo revenis al Britujo kaj ekloĝis en Torquay. Ekde tiam li dediĉis sin al Esperanto kaj en 1913 publikigis aŭtobiografian verkon, *Travivaĵoj de Ro. Ŝo.*. Post la Unua Mondmilito li ankoraŭ partoprenis la kongresojn en Hago (1921) kaj Prago (1922).

Post kelkmonata malsano li mortis en la domo de nevo en Coggeshall. Nekrologo aperis en *La Brita Esperantisto*, septembro 1923, p. 106.

El lingva vidpunkto, li estis aparte fidela al la zamenhofa Esperanto. Multaj liaj lingvaj konsiloj estis aprobitaj de Zamenhof.

## Kolekto ĉe Muzeo Viktoria kaj Alberto 
En 1917, Sharpe propanis al la muzeo sian kolekton da dek ses poŝtukoj al *Department of Textiles* de Muzeo Viktoria kaj Alberto. Li petis samtempe, ke lia donaco estu iel kunligata al Esperanto-movado. La direktoro de la muzeo volonte akceptis ekzemplerojn de Esperantaj gazetoj, en kiuj Sharpe anoncis sian donacon kaj ankaŭ zorgis pri tio, ke la rilato inter la tukoj kaj nia kara lingvo estu klarigota al la interesatoj. Oni povas vidi en oficiala retejo de la Muzeo, ke ankoraŭ ekzistas tie ses poŝtukoj donita de Richard Sharpe sed ne plu estas mencio de ilia rilato al Esperanto.

## Notoj kaj referencoj 
## Bildaro 

Dosiero:1911 Posenaer 47 Richard Sharpe.jpg|Subskribo, 1913, Berno

## Eksteraj ligiloj 
* Richard Sharpe* en *Enciklopedio de Esperanto''

Sharpe, Richard
Etelvina Silva

**Etelvina SILVA** (naskiĝis la  en Lisboa) estis portugala esperantistino. Ŝi parolis ses lingvojn. Ŝi laboris multe en Lisboa Esperanto-Societo, al ŝi oni dankas la sukceson de Esperanto-festo en La Nacia Teatro (1918), kiun ĉeestis la respublika prezidanto.

Silva, Etelvina
SILVA, Etelvina

SILVA, Etelvina
Ilia Silvestriev

**Ilia SILVESTRIEV** (naskiĝis la  en Plovdiv) estis bulgara esperantisto kaj  subkolonelo de la armea rezervo, kiu loĝis en Sumen. Li propagandis Esperanton senlace, gvidis multajn kursojn kaj aplikis unua la rektan instrumetodon en Esperanto-kursoj en Bulgario. Li estis  prezidanto de Bulgara Esperanto-Asocio de 1908 ĝis 1910 kaj de 1928 ĝis 1930.

## Referencoj 
Kategorio:Bulgaraj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1883
Kategorio:Mortojaro nekonata
Dimitr Simeonov

**Dimitr SIMEONOV**, bulgaro, oficisto. Nask. 7 aŭg 1898 en Gradec, loĝas en Sofia. Kiel sekr. de la enlanda organizaĵo de 1921 ĝis 1924 plifortigis ĝin finance kaj helpis multe por la vasta diskresko de la movado. Kapabla organizanto, sindona aganto. Agis aparte por E en vegetaranaj rondoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Dimitr Simeonov* en *Enciklopedio de Esperanto''

Kategorio:Bulgaraj esperantistoj