open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cerro Bayo

**Cerro Bayo** [BAjo] estas vulkanaro en la norda parto de la limo inter Argentino kaj Ĉilio. Ĝi konsistas el kvar koincidaj stratovulkanoj laŭlonge de nord-suda linio. La ĉefa vulkana elirejo estas situa en la Argentina flanko, kvankam la pinto de la vulkanaro estas ĝuste okcidente de la landlimo, en Ĉilio. La vulkano estas ĉirkaŭ 800,000 jarojn aĝa, sed ĝi estas asocia kun pliiĝantaj grundoleviĝoj enhavantaj ankaŭ la plej nordajn vulkanojn Lastarria kaj Cordón del Azufre.

## Referencoj 
* González-Ferrán, Oscar (1995). Volcanes de Chile. Santiago, Chile: Instituto Geográfico Militar. p. 640 pp. ISBN 956-202-054-1. (hispane; ankaŭ inkludas vulkanojn de Argentino, Bolivio, kaj Peruo)
* "Cerro Bayo". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution.
* Froger, J.-L.; Remy, D.; Bonvalot, S.; Legrand, D. (Marto 2007). "Two scales of inflation at Lastarria-Cordon del Azufre volcanic complex, central Andes, revealed from ASAR-ENVISAT interferometric data". Earth and Planetary Science Letters. 255 (1-2): 148–163. doi:10.1016/j.epsl.2006.12.012. Alirita la 14an de Septembro 2015.

Kategorio:Vulkanaroj
Kategorio:Atakamo
Kategorio:Katamarkio
Kategorio:Montoj en Argentino
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Vulkanaro

[eta|250ra|Monto Homa, [Kenjo, en 1994.]]
**Vulkanaro**, **kompleksa vulkano** estas miksita terformo konsistanta el rilataj vulkanaj centroj kaj ties asociaj lafofluoj kaj piroklasta roko. Ili povas formiĝi pro ŝanĝoj en erupcia kutimo aŭ en la loko de la ĉefa elirejo de partikulara vulkano. Stratovulkanoj povas ankaŭ formi grandajn kalderojn kiuj pleniĝas ene de lafa kupolo, aŭ pliaj multoblaj malgrandaj rubokonusoj, lafkupoloj kaj krateroj kiuj povas disvolviĝi en la kaldera bordo.

## Ekzemploj 
* *Cerro Bayo*
* *Cordón del Azufre*
* *Falso Azufre*
* *Sierra Nevada de Lagunas Bravas*
* Socompa

## Referencoj
Kemeler Heide

[eta|dekstra|Kemeler Rücken (Kemeler Heide) kun monto „Mappershainer Kopf“ (meze), antaŭ tio [Langschied]]
La **Kemeler Heide** [HAJde] (= erikejo de Kemel) en la mezmontaro Taunus estas historia pejzaĝo en la okcidenta parto de Taunus. Ĝi estas parto de la plej granda kunligita arbara regiono en germana federacia lando Heslando.

Arbaro kovras pli ol 60 % de la tuta areo de la *Kemeler Heide*. Ĝis la 19a jarcento la pejzaĝo estis ĉefe erikejo kaj poste oni plantis arbojn. La *Kemeler Heide* situas inter 500 kaj 550 m super marnivelo kaj atingas sian plej grandan altecon pro la du montoj Mappershainer Kopf (alteco 548 m) kaj Grauen Kopf (alteco 543,4 m).

La ĉefaj lokoj rande de la *Kemelder Heide* estas Heidenrod-Kemel (sudo), Holzhausen an der Haide (nordokcidento), Nastätten (okcidento) kaj Laufenselden (nordoriento).

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Germanio
Kategorio:Taunus
Kategorio:Arbaroj en Heslando
Kategorio:Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Distrikto Rheingau-Taunus
Kategorio:Distrikto Rhein-Lahn
Lolita Chammah

**Lolita Chammah** naskiĝis  estas franca aktorino. Ŝi aperis en pli ol kvardek filmoj ekde 1988. Chammah estas la filino de Ronald Chammah kaj Isabelle Huppert.

## Filmaro 
* 1988: *Une affaire de femmes* de Claude Chabrol: Mouche
* 1991: *Malina* de Werner Schroeter: Virino, infano
* 2000: *La Vie moderne* de Laurence Ferreira Barbosa: Marguerite
* 2003: *18 ans après* de Coline Serreau: Ludovica
* 2004: *Process* de C.S. Leigh: Ĉambristino
* 2004: *Après mûre réflexion* de Mia Hansen-Love: Lise
* 2004: ''L'Intrus* de Claire Denis: Sovaĝa knabino
* 2005: *Mille soleils* de Mathieu Vadepied: Lena
* 2005: *La Vie privée* de Zina Modiano: Eva / Zelda
* 2007: *Oui, peut-être* de Marilyne Canto (kurtfilmo): Ŝi
* 2007: *Les Larmes blanches* de Grégory Rateau (kurtfilmo): Vitalie Rimbaud
* 2007: *Avocats et associés*, sezono 15 epizodo 8 *Déni* de Patrice Martineau: Berthille
* 2007: *La Vie d'artiste* de Marc Fitoussi: Caroline
* 2007: *Parcours d'obstacles* de Noémie Gillot (kurtfilmo): Junulino
* 2008: *Mes copains* de Louis Garrel (kurtfilmo)
* 2008: *Les Bureaux de Dieu* de Claire Simon: Emmanuelle
* 2008: *Accordez-moi* de Mikael Buch (kurtfilmo): Jeanne
* 2008: *Le Feu, le sang, les étoiles* de Caroline Deruas (kurtfilmo): Juna virino
* 2008: *La Maison Nucingen* de Raoul Ruiz: Voĉo
* 2009: *Montparnasse* de Mikhael Hers: Aurélie
* 2009: *Intimité* de Lise Macheboeuf: Isabelle
* 2009: *La Femme invisible (d'après une histoire vraie)* de Agathe Teyssier: Carole
* 2009: *Plan Cul* de Olivier Nicklaus: Lolita
* 2010: *Innocente* de Samuel Doux (kurtfilmo): Lucie
* 2010: *Copacabana* de Marc Fitoussi: Esméralda
* 2010: *Mirror of Happiness* de Sam Samore: Marianne
* 2010: *Memory Lane* de Mikhaël Hers: Muriel
* 2010: *Don't touch me please* de Shanti Masud (kurtfilmo)
* 2010: *Petit Tailleur* de Louis Garrel: Lolita
* 2011: *Vincent et Rebecca* de Céline Savoldelli (kurtfilmo): Rebecca
* 2012: *Demain ?* de Christine Laurent: Aurora Corbelo
* 2012: *Ma première fois* de Marie-Castille Mention-Schaar: Juliette
* 2012: *Les Adieux à la reine* de Benoît Jacquot: Louison
* 2012: *Bankable* de Mona Achache (televida filmo): Leslie Ricci
* 2012: *Eau forte* de Lucie Duchêne (kurtfilmo): Louise
* 2013: *Les Coquillettes* de Sophie Letourneur: Lolita
* 2013: *Retenir les ciels* de Clara Laperrousaz kaj Laura Laperrousaz (mezlonga filmo): Iris
* 2013: *Cherry Pie* de Lorenz Merz: Zoé
* 2014: *Passer l'hiver* de Aurélia Barbet: Martine
* 2014: *Les Gazelles* de Mona Achache: Marie 2
* 2014: *L'Emprise* de Claude-Michel Rome (televida filmo): Brigitte
* 2014: *Gaby Baby Doll* de Sophie Letourneur: Gaby
* 2015: *La Mal-aimée* de Caroline Deruas (kurtfilmo): la jeune femme
* 2015: *Anton Tchekhov-1890* de René Féret: Maria Tchekhova
* 2015: *L'Antiquaire* de François Margolin: Sophie
* 2016: *L'Indomptée* de Caroline Deruas: Tosca
* 2016: *Le Fils de quelqu'un* de Grégory Robin: Laure
* 2017: *Drôles d'oiseaux* de Élise Girard: Viviane Dolmane, alidire Mavie
* 2017: *Barrage'' de Laura Schroeder: Catherine

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj aktoroj
Cerro Escorial

**Cerro Escorial** estas stratovulkano ĉe la limo de Argentino kaj Ĉilio. Ĝi estas parto de la vulkanaro Corrida de Cori kaj ties plej juna membro. Bone konservita 1 km larĝa kratero formas ties pintan areon. Lafofluaĵoj troviĝas en la ĉilia kaj pli malgrandaj en la argentina flanko, el kiuj la unua atingas tiom for kiom ĝis 3-4 km el la vulkano. Unu el tiuj estis datitaj je antaŭ 342,000 jaroj pere de argono.

## Referencoj 
Kategorio:Montoj en Sudameriko
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Cordón del Azufre

**Cordón del Azufre** (Sulfura Kordono) estas malgranda, neaktiva kompleksa vulkano situa en Centraj Andoj, ĉe la limo de Argentino kun Ĉilio.
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Montoj en Sudameriko
Kategorio:Landlimoj
Falso Azufre

**Falso Azufre** (Falsa Sulfuro) estas komponita vulkano ĉe la landlimo inter Argentino kaj Ĉilio. Ĝi etendas en orient-okcidenta direkto kaj enhavas kraterojn kaj lafkupoloj. La plej alta pinto Cerro Falso Azufre kuŝas ĉe la okcidenta pinto en Ĉilio, kiu ĉefe generis piroklastan materialon el krateroj. La probable plej juna segmento de la vulkano estas la orienta sekcio en Argentino, kie du lafkupoloj kaj du konusoj estas situaj.

## Referencoj 
Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Montoj en Sudameriko
Kategorio:Landlimoj
Blanka Montaro (Peruo)

eta|Taulliraju (5830&nbsp;m)|252x252px
eta|248x248px|Ĉopikalki (6354&nbsp;m)
[eta|244x244px|Parto de la Blanka Montaro vidita el la [Internacia Kosmostacio en 2006.]]
**Blanka Montaro** aŭ en hispana **Cordillera Blanca** estas montarĉeno situa en Peruo kaj kiu formas parton de la Andoj. Ĝi etendas tra 200 km inter 8°08' kaj 9°58'S kaj 77°00' kaj 77°52'W, en direkto nordokcidente. Estas la tropika montarĉeno neĝokovrita plej etenda kaj enhavas 722 unuopajn glaĉerojn. Pro siaj esceptaj karakteroj ĝi estis nomita de la UNESCO kaj kiel Biosfera rezervejo Huascarán en 1977 kaj poste kiel Natura Heredaĵo en 1985.

La fandiĝo de la neĝo en la Cordillera Blanca havigas akvon dum la tuta jaro al parto de la nordo de Peruo, dum la 5% de la elektra energio de tiu lando devenas el hidroelektra centralo situanta en la valo de la Rivero Santa. La areo de konstanta neĝo malpliiĝis je ĉirkaŭ unu triono inter la jaroj 1970 kaj 2006.

## Elstaraj montoj 
* Alpamaĝo
* Artesonraju
* Huandoi

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Parque Nacional Huascaran - SERNANP 
* Inventario Turístico del Perú 

Kategorio:Geografio de Peruo
Kategorio:Montaroj en Sudameriko
Incahuasi

**Incahuasi** ([iŋkaˈwasi]; en keĉua **Inkaŭasi** aŭ **Inka ŭasi**, *inka* Inkao, *ŭasi* domo, "Inkaa domo") estas vulkana monto en Andoj de Sudameriko. Ĝi situas ĉe la limo de la argentina provinco Katamarkio, kaj la Regiono Atakamo de Ĉilio. Incahuasi havas pintan alton de 6 621 m super marnivelo.

La vulkano konsistas el 3.5 km larĝa kaldero kaj du stratovulkanoj. Kvar piroklastaj konusoj estas situaj je 7 km nordoriente kaj produktis bazaltajn-andezitajn lafofluaĵojn kiuj kovras areon de 10 km².

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Incahuasi 
* "Cerro de Incahuasi, Argentina/Chile" ĉe Peakbagger

Kategorio:Montoj en Argentino
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Landlimoj
Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Lastarria

**Lastarria** estas vulkano kiu kuŝas sur la landlimo inter Ĉilio kaj Argentino. Ĝi estas parto de Centra Vulkana Zono, unu el la kvar segmentoj de la vulkana arko de Andoj. Kelkaj vulkanoj estas situaj en tiu ĉeno de vulkanoj, kiu estas formata pere de subdukcio de la Plato Nazca sub la Sudamerika plato.

Lastarria estis formita de du vulkanaj konstruaĵoj kaj unu akcesora lafoflua kampo. Ne estis registrita erupcia aktiveco, sed la vulkano montras fortan fumarolan aktivecon. Ĝi estis konstruita sur la pinto de pli malnovaj vulkanaj rokoj kaj montras kaj andeziton kaj daciton.

Lastarria produktis grandan kuŝejon el terglitoj same kiel el fluejoj de fandita sulfuro. Oni konstatis iompostioman plialtiĝon de la tereno ĉirkaŭ Lastarria kaj pli sude.

Tiu vulkano ricevas sian nomon honore al José Victorino Lastarria (1817-1888), ĉilia politikisto kaj revoluciulo.

## Eksteraj ligiloj 
* AVA Images 
* Global Volcanism Program
* SERNAGEOMIN 

Kategorio:Montoj en Argentino
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Landlimoj
Koŝia integrala formulo

**Koŝia integrala formulo** – teoremo de kompleksa analitiko kiu diras, ke oni povas komputi la valorojn de analitika funkcio, kiu estas difinita en malfermita aro U \subset \mathbb{C} kaj kontinua ĝis la rando de U per certa voja integralo. Teoremo estis nomata por Augustina Cauchy. La plej utila versio estas kiam U estas disko.

## Teoremo 
Estu, D\subset {\mathbb C} disko en kompleksa ebeno, \partial D la rando de D orientita pozitive, f : \overline{D} \to \mathbb{C} kontinua funkcio kiu estas analitika ene de D. Tiam por ĉiu w \in D
f(w) = \frac{1}{2\pi i} \int_{\partial D} \frac{f(z)}{z-w} \, dz

Kategorio:Kompleksa analitiko
Kategorio:Matematikaj teoremoj
Kategorio:Integraloj
Géza Bodolay

**Géza Bodolay** [bodolai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bodolay Géza** estis hungara reĝisoro, teatrestro, universitata instruisto, tradukisto.

Géza Bodolay http://port.hu/adatlap/szemely/bodolay-geza/person-419786 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Bodolay frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris literaturan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1981, poste reĝisoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1984. Post siaj studoj li estis reĝisoro en Nacia Teatro (Szeged). Inter 1986 kaj 1989 li instruis en Scienca Universitato Attila József, poste li denove reĝisoradis en Teatro de Kecskemét (1989–1992) kaj Nacia Teatro (Budapeŝto) (1992–1998). En la jaro 1997 li instruis en altlernejo en Berlino. Inter 1998–2008 li estis teatrestro kaj ĉefreĝisoro en Teatro de Kecskemét, en la jaro 2003 li akiris sciencan gradon DLA en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Ekde 2009 li estas ĉefreĝisoro de Nacia Teatro  en Szeged. Ekde 2011 li instruas en Kalvinana Universitato Gáspár Károli, poste ankaŭ en Universitatea Babeș-Bolyai. Dum sia vivo li ofte tradukis teatraĵojn. Li ricevis premiojn inter 1986-2015. 

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* Molière: Le Misanthrope ou l'Atrabilaire amoureux (Budapeŝto, 1983)
* Saint-Exupéry: La eta princo (Nacia Teatro (Miskolc), 1992)
* Imre Madách: La tragedio de l' homo (Kecskemét, 2000)
* József Katona: *Bánk bán* (Kecskemét, 2001; Szeged, 2013)
* William Shakespeare:
** Hamleto (Szeged, 1987)
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* (en hungara lingvo en Oradea, 2003)
** Romeo kaj Julieta (Kecskemét, 2004)
** La Gajaj Edzinoj de Vindsoro (Kecskemét, 2007)
** La komedio de eraroj (Szeged, 2009)
** Otelo (Szeged, 2014)
** *Koriolano* (Nyíregyháza, 2014)
** *Epifanio: aŭ kiel vi volas* (Oradea, 2003)
* Alfred Jarry: *Ubu, der König* ((germane), Sindelfingen, 1988)

## Aliaj kontribuoj 
* *Danton a magánzárkában* (origina dramo, 1990) 
* Anakronista (filmo, 1982–1997)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Musée de Sèvres (Tramtransporto en Parizo)

maldekstra|eta|Antaŭa stacidomo *Pont de Sèvres*
**Musée de Sèvres** estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en komunumo Sèvres, en departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Puteaux - Issy-Plaine (972000).

__TOC__

## Interkonektoj 
*  RATP 26 169 171 179 279
*  N61
*   ''''

## Proksime 
* Urbodomo de Sèvres
* Muzeo de Ceramiko kaj Porcelano
* Nacia Manufakturo de Sèvres
* Naŭtika bazo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T2
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Sèvres

## Eksteraj ligiloj 
* T2 RATP

## Tradukfonto 
Kategorio:Tramtransporto en Parizo T2
Kategorio:Sèvres
Maipo (vulkano)

eta|Vulkano Maipo kaj lageto.
**Maipo** estas stratovulkano en Andoj, kuŝanta sur la landlimo inter Argentino kaj Ĉilio. Ĝi situas je 90 km sude de Tupungato kaj ĉirkaŭ 100 km sudoriente de Santiago.

Maipo tenas simetrian, konusan vulkanan formon, kaj estas inter la plej sudaj 5,000-metrajn montopintojn en Andoj.

Maipo situas ene de la Diamanta kaldero, trajto de ĉirkaŭ 15 km por 20 km granda kiu estas ĉirkaŭ duono de milionoj de jaroj aĝa. Ĝi staras je ĉirkaŭ 1,900 m super la grundo de la kaldero. Tuje, oriente de la pinto, ĉe la orienta flanko de la kaldergrundo, estas la lageto Laguna del Diamante, bela lago kiu formiĝis kuam la lafofluaĵoj blokis la drenkanalojn el la kaldero en 1826.

## Referencoj 
## Fontoj 
* Vulkano Maipo aŭ Maipú (span.) http://www.andesargentinos.com.ar/Maipo.htm 
* 

Kategorio:Montoj en Argentino
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Landlimoj
Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Olca

**Olca** [OLka] estas stratovulkano ĉe la landlimo inter Ĉilio kaj Bolivio en Andoj. Ĝi kuŝas en la mezo de 15 km longa kresto komponita de kelkaj stratovulkanoj. Cerro Minchincha kuŝas okcidente kaj Paruma oriente. Ĝi estas ankaŭ proksime de la antaŭ-Holoceno monto Cerro Paruma. ĝi estas andezita kaj dacita laŭ kompono, kun lafofluaĵoj kiuj etendiĝas kelkajn kilometrojn norde de la montopinto. La nura aktiveco el la kresto dum historiaj tempoj estis flanka erupcio el 1865 al 1867. La preciza fonto de tiu erupcio ne estas klara.

## Fontoj 
* "Olca-Paruma". Tutmonda Vulkanisma Programo. Smithsonian Institution. http://volcano.si.edu/volcano.cfm?vn=355050 Alirita la 22an de Januaro 2017.

Kategorio:Montoj en Bolivio
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Landlimoj
Kategorio:Vulkanoj en Bolivio
Kampanjo por la anglalingva neologismo "santorum"

La **kampanjo por la anglalingva neologismo "santorum"** komenciĝis per konkurso, kondukita en majo 2003 de Dan Savage, konsila kolumnisto pri seksumado kaj GLAT-rajta aktivulo. Savage petis al siaj legantoj krei difinon por la vorto   responde al la vidpunktoj pri samseksemo de la tiama usona senatano Rick Santorum. En siaj komentoj, Santorum asertis, ke "en ĉiu socio, la difino de edzeco neniam, laŭ mia scio, inkludis samseksemon. Tio ne estas dirita por ĉikani samseksemulojn. Sed ĝi ne estas, vi scias, viro kaj infano, viro kaj hundo, aŭ kio ajn estas la kazo." Savage anoncis la gajnintan difinon, de "santorum" kiel "la ŝaŭma miksaĵo de lubrikaĵo kaj feko, kiu estas fojfoja kromprodukto de anusa seksumado." Li kreis retejojn, *spreadingsantorum.com* ("disvastigante santorum") kaj santorum.com, por reklami la difinon, kiu iĝis la plej altranga interreta serĉ-rezulto por la nomo, superante la oficialan retejon de la senatano mem en multaj serĉiloj, ekzemple Google, Yahoo!, kaj Bing.

En 2010 Savage diris, ke li retirus la retejon se Santorum donacus US$5 milionoj plus interezo al Freedom to Marry, grupo, kiu advokis la juran rekonon de samseksa edzeco. En septembro 2011 Santorum petis al Google, ke ĝi forigu la difinon el sia serĉila indekso. Google rifuzis, respondante, ke la firmao ne forigas enhavon el serĉilaj rezultoj krom en tre limigitaj cirkonstancoj.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Angla lingvo
Kategorio:GLAT-historio en Usono
Kategorio:Interretaj memeoj
Kategorio:Korpaj likvaĵoj
Kategorio:Politikaj neologismoj
Kategorio:Protestoj en Usono
József Bor

**József BOR** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bor József** estis hungara reĝisoro, teatrestro. Lia edzino estis Ibolya Baranyai ekde 1974.

József Bor http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz02/620.html naskiĝis la  en Orosháza, li mortis la  en Győr?.

## Biografio 
József Bor jam dum la lernejaj jaroj havis infanajn rolojn. Li estis subreĝisoro inter 1958-1963 en Teatro Jókai (Békéscsaba), poste jam reĝisoro en Teatro Szigligeti (Szolnok) (1963-1978). Li estis muzika frakciestro en Nacia Teatro (Győr) inter 1978-1992, samloke li estis ankaŭ teatrestro inter 1983-1992. Tiutempe en 1982 li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo. Depost 1992 li reĝisoradis en pluraj teatroj, lastfoje en 2008. Li reĝisoradis precipe muzikajn teatraĵojn, operojn, operetojn, muzikalojn. Li ricevis premiojn inter 1973-1992. Li havas la titolon "eterna membro de Nacia Teatro Győr".

## Elektitaj teatraj reĝisoraĵoj 
* Viktor Jacobi: *Leányvásár* (1968, 1974, 1989, 1996, 2004)
* Ferenc Lehár: *Luxemburg grófja* (1970, 1973, 1975, 1991, 1997)
* Ferenc Erkel: *Bánk bán* (1984, 1998, 2007)
* Barillet-Grédy: *Floro de la kakto* (1992-1993)
* William Shakespeare: Otelo (2001)
* Giuseppe Verdi:
** Nabucco (1989, 1991)
** Rigoletto (1982)
** Il Trovatore (1985)
** La Traviata (1990, 1992, 2000, 2002)
** Aida (1999)
* Gaetano Donizetti: *Don Pasquale* (1979)
* Giacomo Puccini:
** La bohème (1983)
** Tosca (1991-1992, 2003)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Victoria amazonica

La **amazonia viktoriao** () (sinonimo: *Victoria regia*) estas specio de florplanto, nome la plej granda el la familio de nimfeacoj.

## Aspekto 
Tiu specio havas tre grandajn foliojn, ĝis 3 m de diametro, kiuj flosas sur la akva surfaco el merĝita tigo, 7–8 m longa. La specio estis iam nomita *Victoria regia* laŭ reĝino Viktoria, sed tiu nomo estis anstataŭita.

*V. amazonica* estas indiĝena de neprofundaj akvoj de la Amazona Baseno, kiaj meandraj lagoj kaj marĉoj. Ĝi estas priskribita en la Gujana blazono. La floroj estas blankaj la unuan nokton kiam ili malfermiĝas sed iĝas rozkoloraj la duan nokton. Ili estas ĝis 40 cm de diametro, kaj estas polenigitaj de skaraboj. Tiu procezo estis priskribita detale fare de Sir Ghillean Prance kaj Jorge Arius. Ĝi estas la plej granda nimfeo en la mondo.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (29 apr. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

* *Angiospermae* - angiospermoj
** *Nymphaeales* Salisb. ex Bercht. & J.Presl - nimfealoj
*** *Nymphaeaceae* Salisb. - nimfeacoj
**** *Victoria* Lindl. - viktoriao
***** *Victoria amazonica* (Poepp.) J.C. Sowerby - amazonia viktoriao

## Galerio 

Dosiero:Victoria amazonica edit 1.jpg|*Victoria amazonica* en la Botanika Ĝardeno de Adelajdo, Suda Aŭstralio.
Dosiero:Flowering victoria.jpg|*Victoria amazonica* en la Botanika Ĝardeno de Amsterdamo, Nederlando.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Victoria Adventure" - retejo dediĉita al tiu nimfeo
* Artikolo el Gardener's Chronicle
* Victoria amazonica legendo
* Victoria amazonica 
* About Victoria amazonica legendo
* Victoria amazonica Amazona Rivero, Peruo

Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Nimfeacoj
Kategorio:Akvoplantoj
Kategorio:Ĝardenplantoj
Kategorio:Plantoj de Amazonio
Kategorio:Plantoj de Brazilo
Kategorio:Plantoj de Gujano
Kategorio:Plantoj de Peruo
Les Coteaux (Tramtransporto en Parizo)

**Les Coteaux** estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en komunumo Saint-Cloud, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Puteaux - Issy-Plaine (972000).

## Bildgalerio 

Gare Les Coteaux - Saint-Cloud 001.JPG|Antaŭa stacidomo*Les Coteaux*
Plaque signalétique Les Coteaux 2018.jpg|Nomplato
T2 lescoteaux6.jpg|Tramo

## Interkonektoj 
*  RATP 471 (*Saint-Cloud-Les Coteaux*, *Les Coteaux-Sénard*)
*   ''''

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T2
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Saint-Cloud

## Eksteraj ligiloj 
* T2 RATP

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T2
Kategorio:Saint-Cloud
Luterana preĝejo (Várpalota)

La **Luterana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Várpalota, malantaŭ la fortikaĵo.

## Historio 
En Várpalota la unua mencio okazis en 1629, tiam la luteranoj kaj kalvinanoj havis komunan preĝdomon. En 1700 la 2 religioj disiĝis, poste la luteranoj aĉetis domon, kie okazis mesoj ĝis 1721. Oni konstruis novan preĝdomon en 1721, poste jam kirkon en 1779. La orgeno alvenis en 1780. La turo estis konstruita nur en 1805. La internaj muroj estis pentritaj en 1810 kaj 1896. Nova orgeno estis aĉetita en 1834. La preĝejo pro la mondomilito iomete ruiniĝis en 1945, sed poste ĝi renoviĝis. En la jaroj 1971 kaj 1972 la preĝejo estis trakonstuita, nur la turo kaj la 4 ĉefmuroj restis originaj.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, malsupre funkcias la enirejo, la plej supre la turo altiĝas. Interne la galerio estis konstruita en 1810, la ĉefaltara bildo estis pentrita en 1799, la predikejo estis farita tiutempe.

La preĝejo havas koruson.

## Fontoj 
* hungare
* hungare kun foto 
* hungare kun fotoj

Varpalota
Varpalota
Kaphararo

[eta|[Ruĝa haro|Ruĝhara knabino pretigas la kaphararon, pentraĵo de Sophie Gengembre Anderson (1823-1903).]]
**Kaphararo** estas la nomo por haroj kiuj kreskas sur la kapo de la homoj. Mezume kreskas sur la homa kranio-haŭto inter 90 kaj 150 mil haroj, sed tio dependas de genetike determinitaj faktoroj. Tiuj haroj kreskas mezume po 0.3 milimetrojn por tago, kio egalas al proksimume po 1 centimetro por monato. Samkiel la alia korpohararo, ankaŭ la kaphararo kreskas laŭ la tielnomata hararo-ciklo. Kaphararo konsistas el la proteino keratino.

## Kresko 
Kapharo kreskas plej rapide kompare al la cetero de la homa korpohararo. Ĉe viroj, la hararo povas fariĝi 40-50 centimetrojn longa, ĉe virinoj ĝi povas atingi longecon de 70-80 cm. Hararo ne kreskas senfine, kio signifas ke longecoj de pli ol unu metro ne estas oftaj. Ankaŭ tio dependas de la hararo-ciklo kiu diferencas de unu hararospeco al alia. Ĝis la hararoperdo unuopa haro kreskeblas du ĝis ses jarojn. Poste eblas krei novan unuopan haron nur maksimume dek du fojojn. Tio signifas, ke kelkaj homoj, precipe viroj, pli frue kunfrontiĝas kun kalveco ol aliaj. Esceptoj ankaŭ ekzistas kiel la Ĉina Xie Qiuping, kiu laŭ la Guinness-Libro de Rekordoj, havas la plej longan kaphararon, precize 5,627 metrojn. Ŝi ne plu tondigas sian hararon ekde 1973, kiam ŝi estis dek tri.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Hararo, apartigilo
* Frizisto
* Hararanĝo
* Harara enplantado
* Harblankismo
* Kapo
* Plektaĵo

Kategorio:Homa anatomio
Kategorio:Rekordoj
Marmolejo

La vulkano **Marmolejo** [marmoLEĥo] (marmoreto) estas 6108 m alta stratovulkano de Plejstoceno en Andoj ĉe la landlimo inter Argentino kaj Ĉilio. Ĝi situas je 9&nbsp;km NNE (nord-nord-oriente) de la aktiva vulkano San José, kaj estas la plej suda 6000 m-pinto en la mondo.

## Vidu ankaŭ 
* Marmolejo (Ĥaeno)

## Eksteraj ligiloj 
* SI Google Earth Placemarks - Smithsonian Institution Global Volcanism Program: download placemarks with SI Holocene volcano-data.

## Referencoj 
* "San José". Tutmonda Vulkanisma Programo. Smithsonian Institution. (inkludas Marmolejo) http://volcano.si.edu/volcano.cfm?vn=357020 Konsultita la 18an de Januaro 2017.
*  (in Spanish; also includes volcanoes of Argentina, Bolivia, and Peru)
* 

Kategorio:Montoj en Argentino
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Landlimoj
Apogrelo

eta|ponta apogrelo
**Apogrelo** aŭ **apogilaro** estas sekuriga instalaĵo rande de profundaĵo aŭ ĉe ŝtupo aŭ alia obstaklo, kiu evitas la enfalon aŭ  stumbladon.

## Priskribo
Oni trovas parapetojn ĉe
* konstruaĵoj  (ĉe balkonoj, tegmentaj ĝardenoj, ŝtuparoj, ĉe fenestroj kun malaltaj parapetoj (sub 80 cm) aŭ antaŭ altaj vitraj fasadoj).
* vojo (ŝarĝrampoj, pontoj, talusoj, …)
* veturiloj (sur ŝipoj (vidu surferdeka balustrado), ĉe kamionoj (cisterna kamiontrajno), …)
* industriaj instalaĵoj kaj maŝinoj (ĉe gruo, pontetoj, tubaj pontoj, cisternoj, turstokejoj, …)
* specialaj konstruaĵoj (ekzemple elrigardoturoj, …)
* skafaldoj
* aliaj falprofundaĵoj (ĉe  kajoj, k.s., …)
* ĉe aliaj teknikaj instalaĵoj (liftokabenoj, levplatformoj k.s.)

La materialoj povas esti ligno, ŝtalo, plasto, betono kaj aliaj. Ekzistas daŭrigeblaj apogreloj kaj tiuj, kiuj estas facile el- kaj de-munteblaj.

## Bildaro 

GirtonStaircase.jpg|Ŝtupara apogrelo
Uoft kmdi stairwell of glass.jpg|Ŝtupara apogrelo kun vitraj tavoloj
Treppengeländer.JPG|Ligna ŝtuparelo el 1900 en germana plurfamilia domo
Vienna Jubilaeumswarte d.jpg|Apogreloj ĉe  Jubiläumswarte
Geländer aus feuerverzinktem Stahl und Glas.jpg|Apogrelo el galvanizita ŝtalo kaj vitro

## Literaturo 
* Hans-Walter Goldelius: *Balkon- und Treppengeländer. Richtig planen, konstruieren und montieren.* Verlag Coleman, 2001, ISBN 3-87128-054-2.
* Willibald Mannes: *Treppen und Geländer.* Verlagsgesellschaft Rudolf Müller, 2004, ISBN 3-481-02125-9.
* DIN ISO 18065: *Treppen; Begriffe.*
* *Deutschen Instituts für Treppensicherheit*: Abschnitt Gutachten und Normen 
* BGI/GUV-I 561, 'Information Treppen' de Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (DGUV), (ehemals BG-Information „Treppen“ BGI 561) 

## Vidu ankaŭ 
* Brustŝirmilo
* Parapeto
* Balustrado
* Ŝtuparo
* Manrelo

Kategorio:Konstruelementoj
Kategorio:Ŝtuparoj
Laufenselden

**Laufenselden** estas apenaŭ 2.000 loĝantoj granda komunumparto kaj samtempe sidejo de la komunuma administracio de Heidenrod en la distrikto Rheingau-Taunus, la plej arbaroriĉa komunumo de la germana federacia lando Heslando.

## Geografia situo 
Laufenselden situas en la mezmontaro Taunus (okcidenta Hintertaunus) en preskaŭ ronda senarbigita insulo ĉe la rojo Dörsbach. La rojo alfluas norden al la rivero Lahn. La teritorio Laufenselden estas kun ĉ. 2.100 hektaroj la plej grand parto de Heidenrod.

eta|maldekstre|Evangelia preĝejo Laufenselden
eta|maldekstre|memorŝtono pri aviadila kraŝo
 eta|juda tombejo Laufenselden

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ortsteil Laufenselden im Internetauftritt der Gemeinde Heidenrod 
* Der Ortsteil auf der Webseite des Heimatvereins Heidenrod e. V.

Kategorio:Rheingau-Taunus
Kategorio:Heidenrod
Kategorio:Flaschenhals
Kategorio:Distrikto Rheingau-Taunus
Defendkoridoro

eta|defendkoridoro (transversa sekco)
**Defendkoridoro** aŭ **parapeta irejo** estas ĉe fortifikitaj instalaĵoj, ekzemple burgoj, fortifikaĵoj, defendpreĝejoj kaj fortifikitaj monaĥejoj, la supra fino de la defenda muro aŭ de defendturo en formo de koridoro por la defendantoj. Ĝi povas esti el ligno aŭ el ŝtono. En malgrandaj romiaj kastrumoj la defendkoridoro konsistas nur el sur la mura interna flanko surŝutita remparo. La defendkoridoroj laŭlonge de urba murego nomiĝas ankaŭ gardistokoridoro.

## Bildaro 

Dosiero:Castelo-de-Almourol_vista-rio.jpg|malferma defendkoridoro kun murdentoj (Castelo de Almourol, Portugalio)
Dosiero:Delitzsch Stadtmauer.jpg|malferma defendkoridoro el ligno sur la urba muro de Delitzsch
Dosiero:Worms Stadtmauer Torturm 2005-05-27a.jpg|tegmentita defendkoridoro sur la urbomuro de Worms, urba flanko
Dosiero:Alte_Wasserkunst_Bautzen_102.jpg|ŝtona defendturo sur konsoloj (malnova akvoartaĵoj en Bautzen)
Dosiero:Tour.poterne.Saint.Nazaire.Carcassonne.png|hurdoj ĉe la turo kaj sur la mura supro (rekonstrukto de Viollet-le-Duc)

## Referencoj 
## Literaturo 
* Horst Wolfgang Böhme, Reinhard Friedrich, Barbara Schock-Werner (Hrsg.): *Wörterbuch der Burgen, Schlösser und Festungen*. Philipp Reclam, Stuttgart 2004, ISBN 3-15-010547-1, S. 263–264.
* Friedrich-Wilhelm Krahe: *Burgen des deutschen Mittelalters. Grundriss-Lexikon*. Flechsig, Würzburg 2000, ISBN 3-88189-360-1, S. 20.
* Friedrich-Wilhelm Krahe: *Burgen und Wohntürme des deutschen Mittelalters*. Bd. 1. Thorbecke, Stuttgart 2002, ISBN 3-7995-0104-5, S. 26–27.

Kategorio:Fortifikaĵoj
Kategorio:Konstruelementoj
Urba arto

[eta|250ra|Moderna arto surstrate en urbo [Goslar, Germanio.]]**Urba arto** estas stilo de arto kiu rilatas al urboj kaj urba vivo ofte farita de artistoj kiuj vivas en aŭ havas pasion por urba vivo. En tiuj senco urba arto kombinas stratan arton kaj graffiti kaj estas ofte uzata por resumi ĉiujn vidajn artajn formojn kiuj ekestis en urbaj areoj, inspirite de urba arkitekturo aŭ kun urba vivostilo kiel temo.

Kvankam urba arto komencis ĉe la kvartala nivelo, kie kunvivas multaj homoj de malsamaj kulturoj, ĝi estas internacia arta formo. Multaj urbaj artistoj vojaĝas de urbo al urbo kaj havas sociajn kontaktojn tra la tuta mondo.

En Parizo, Le Mur estas publika muzeo de urba arto.

## Ĉefa statuso 
Kvankam komencite kiel subtera movado, urbaj artistoj kiel Banksy kaj Adam Neate nun akiris ĉefan statuson kaj pelis la urban artan scenejon en la popularan kulturon. Perceptoj komencis ŝanĝi kiam urbaj movadoj kiel *graffiti* malrapide akiris akceptemon de la publiko. 

En Milano troviĝas strata artaĵo kiu montras la muzikgrupon *The Beatles*.

## Urboj kaj artistoj 
Iuj urboj i.a. Konpenhago, Bruselo, Parizo kaj Milano havas grandan nombron de urbaj artaĵoj. Famaj artistoj de urba arto estas i.a. la sekretema Bansky.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Strata arto
* Glumarka arto
* Grafitio

## Eksteraj ligiloj 
* Urba Arto Nun ĉe Google Kultura Instituto

Kategorio:Artaj ĝenroj
Grebenroth

eta|hochkant|pomarbo sur la monto Altenberg
**Grebenroth** estas vilaĝo en la distrikto Rheingau-Taunus en la germana federacia lando Heslando, kiu apartenas al la komunumo Heidenrod.

## Geografio 
Grebenroth situas en la okcidenta Hintertaunus, laŭlonge de la rojo Bärbach, norde la monaĥejo Gronau. Ĉe la suda elirejo en la direkto Egenroth troviĝas acida puto. Okcidente troviĝas Martenroth.

## Historio 
Grebenroth estis dokumente menciita en la jaro 1250 kiel *Grevenrod*.

## Eksteraj ligiloj 
* Ortsteil Grebenroth im Internetauftritt der Gemeinde Heidenrod 
* Der Ortsteil auf der Webseite des Heimatvereins Heidenrod e. V.

Kategorio:Distrikto Rheingau-Taunus
Kategorio:Heidenrod
Kategorio:Heslando
Kategorio:Vilaĝoj de Germanio
Ugo de' Borgognoni

'''Ugo de' Borgognoni''' (1180-1258) estis itala kuracisto, konsiderata unu el la plej grandaj majstroj pri kirurgio de la Mezepoko. Li havis kvar infanojn (Teodoriko, Uberto, Veltro kaj Francesco), el kiuj Teodoriko de' Borgognoni (1205-1298), lia disĉiplo, same kiel lia patro, estis brila kirurgo.

Dum militkruco, kiun li partoprenis, li konstatis ke la vundoj pli bone resaniĝis, kiam lavitaj per vino ("Spongiasomnifera") aŭ boligitaj substancoj, kaj kovritaj per puraj tukoj kaj tuj suturitaj. Ĉi-metodo anticipis en multaj jarcentoj la malkovron de la antisepsio, kaj tute ne ricevis ajnan konsideron kaj estis praktikata de malmultaj escepte de lia filo.

## Vivo 
Inter 1218 kaj 1221 li akompanis la bolonjan armeon en Krucmilito, en Egiptio kaj Sankta Lando. Li estas konsiderata fondinto de la kirurgia lernejo de Bolonjo, kaj tri el liaj filoj estis kuracistoj. La kirurgo Bruno da Longobucco (1200-1286) kaj aŭtoro de la verko "Chirurgia", estis ankaŭ lia lernanto, en Bolonjo.

Borgonjono disvolvis kaj aplikis specialajn terapeŭtikajn aparatojn en ekstremaj frakturoj kaj luksacioj. Liaj kemiaj konoj limiĝis al aplikado de la hidrargo en la kuracado de pluraj haŭtomalsanoj kaj same li transdonis al sia filo Teodoriko la teknikon pri sublimigo de la arseno.

## Literaturo 
* [Dizionario Biografico Treccani](http://www.treccani.it/enciclopedia/ugo-borgognoni_(Dizionario-Biografico)/)
* Personensuche
* Archivio Flavio Beninati 
* Universidade Federal de Campina Grande
* Il medico di famiglia
* Medieval Science, Technology, and Medicine: An Encyclopedia, Thomas F. Glick, Steven Livesey, Faith Wallis
* Medieval Medicine, Plinio Prioreschi
* Military Medicine: From Ancient Times to the 21st Century, Jack Edward McCallum
* Practical Medicine from Salerno to the Black Death, Luis Garcia-Ballester
* Enzyklopädie Medizingeschichte, Werner E. Gerabek, Bernhard D. Haage, Gundolf Keil, Wolfgang Wegner

## Vidu ankaŭ 
* Kirurgio
* Teodorico de' Borgognoni (1205-1298),
* Inocento la 4-a (1195-1254)
* Bruno de Longobucco (1286), itala kuracisto kaj kirurgo
* Ambrozo Pareo (1510-1590)
* Gi de Ŝoliako (1298-1368)
* Mondino dei Liuzzi (1275-1326)
* Henri de Mondeville (1260-1320)
* Ruggero Frugardi (1140-1195)

## Referencoj 
Kategorio:Kuracistoj de la 13-a jarcento
U
U
Sierra Nevada de Lagunas Bravas

**Sierra Nevada**, konata ankaŭ kiel **Sierra Nevada de Lagunas Bravas** (Neĝokovrita Montaro de Turbulaj Lagetoj), estas grava vulkanaro el ignimbrito kaj lafkupoloj Kune kun Cerro el Condor kaj Peinado ĝi formas la linion Culampaja, nome linio de vulkanoj kiu atingas ĝis Cerro Blanco. Forta tertrema malpliiĝo estis observita sub Sierra Nevada. Hidrotermaj ŝanĝoj de rokoj en Sierra Nevada povus esti la fonto de sulfato kaj arseno en la riveroj Juncalito kaj Negro.

Sierra Nevada estas tre aparta montopinto ĉe la limo Ĉilio-Argentino. Tiele ĝi estas probable la dua lasta 6000m+ pinto de Andoj kiu estis grimpit, kies unua registrita ascendo okazis en Decembro 2000. La neĝolinio en la areo kuŝas je 5800 m altitude ĉe Cumbre del Laudo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* "Sierra Nevada". Tutmonda Vulkanisma Programo. Smithsonian Institution http://volcano.si.edu/volcano.cfm?vn=355123 Alirita la 18an de Januaro 2017.
* González-Ferrán, Oscar (1995). Volcanes de Chile. Santiago, Chile: Instituto Geográfico Militar. pp.&nbsp;215–220. ISBN 956-202-054-1.; inkludas ankaŭ vulkanojn de Argentino, Bolivio, kaj Peruo)

Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Stratovulkanoj
Kategorio:Landlimoj
Martenroth

**Martenroth** estas kun malpli ol 70 loĝantoj la plej malgranda komunumparto de Heidenrod en la distrikto Rheingau-Taunus en la germana federacia lando Heslando.

La vilaĝo situas en la okcidenta Taunus.

## Historio 
La unua mencio estis en la 13a jarcento kiel *Martrod*. Ĝia posedanto estis la grafoj de Katzenelnbogen.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ortsteil Martenroth im Internetauftritt der Gemeinde Heidenrod
* Der Ortsteil auf der Webseite des Heimatvereins Heidenrod e. V.

Kategorio:Distrikto Rheingau-Taunus
Kategorio:Heidenrod
Socompa

eta|Socompa vidita de la nordokcidento.
**Socompa** [soKOMpa] estas granda kompleksa stratovulkano ĉe la landlimo de Argentino kaj Ĉilio. Ĝi estas plej bone konata pro sia granda rubglitejo, kiu estas amplekse akceptita kiel la plej bone konservata ekzemplo de tiu tipo de kuŝejo en la mondo, kaj ankaŭ elstara kiel hejmo de la plej altaj konataj mikrobiaj ekosistemoj de la mondo.

La okcidenta bordo de la vulkano limas kun la Monturaqui Baseno, kiu estas tenita de la menciita kuŝejo. La minejo Escondida nune havas reton de ŝoseoj tra tiu areo, danke al kiu oni pumpas grundakvon por la uzado en najbara kupromino. La suda bordo de la kuŝejo estas bordita de la trans-Anda fervojo el Antofagasta al Salta, kvankam tiu estas rare uzata.

Tiu vulkano estas malfacile atingebla - ĉu el la nordo laŭlonge de vojaĉoj sude de Miscanti Pasejo, aŭ el okcidento tra la kupromino Escondida. Ambaŭ vojoj postulas tut-tagan ŝoforadon kaj pro la granda kvanto de uzota tempo gravan planadon.

## Referencoj
* "Socompa". Tutmonda Vulkanisma Programo. Smithsonian Institution. http://volcano.si.edu/volcano.cfm?vn=355109 Alirita la 18an de Januaro 2017.
* Deruelle, B., 1978, *The Negros de Aras nuée ardente deposits: a cataclysmic eruption of Socompa volcano (Andes of Atacama, north Chile)*, Bulletin of Volcanology, v. 41, p.&nbsp;175-186
* Francis, P.W., Gardeweg, M., Ramirez, C.F., kaj Rothery, D.A., 1985, *Catastrophic debris avalanche deposit of Socompa volcano, northern Chile*, Geology, v. 13, p.&nbsp;600-603
* Wadge, G., Francis, P.W., kaj Ramirez, C.F., 1995, *The Socompa collapse and avalanche event*, Journal of Volcanology and Geothermal Research, v. 66, p.&nbsp;309-336
* van Wyk de Vries, B., Self, S., Francis, P.W., kaj Keszthelyi, L., 2001, *A gravitational spreading origin for the Socompa debris avalanche*, Journal of Volcanology and Geothermal Research, v. 105, p.&nbsp;225-247

## Eksteraj ligiloj
* "Volcán Socompa, Argentina/Chile" ĉe Peakbagger

Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Montoj en Argentino
Kategorio:Stratovulkanoj
Kategorio:Landlimoj
Porte d'Issy (Tramtransporto en Parizo)

'''Porte d'Issy''' estas haltejo de Tramvojo T2 situanta sur Strato d'Oradour-sur-Glane en la 15-a arondismento de Parizo.

La aldona nomo *Éliane Jeannin-Garreau* devenas de apuda strato en Issy-les-Moulineaux, omaĝe al Éliane Jeannin-Garreau, franca rezistantino dum la Dua Mondmilito (1911-1999).

## Interkonektoj 
*  RATP 39 169
*  N62

## Proksime 
* Hospitalo Corentin Celton (en Issy-les-Moulineaux)

## Bildgalerio 

Porte d'Issy tramway T2 2019 21.jpg|Haltejo
Porte d'Issy tramway T2 2019 journée 10.jpg|Insula kajo
Porte d'Issy tramway T2 2019 journée 08.jpg|Tramo
Porte d'Issy tramway T2 2019 journée 04 plaque signalétique.jpg|Nomplato

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* T2 RATP
* Bildo "Porte d'Issy Éliane Jeannin-Garreau" 

## Tradukfonto 
Kategorio:Tramtransporto en Parizo T2
Kategorio:15-a arondismento de Parizo
Agnieszka Dmochowska

**Agnieszka Dmochowska** (naskiĝis la 18-an de januaro 1999 en Vroclavo) – pola ŝakistino.

## Ŝakista kariero 
La principojn de ŝakludo ŝi ekkonis en la aĝo de 3-4 jaroj. Preskaŭ 6-jara komencis regule trejni, ŝia unua instruisto iĝis Piotr Dobrowolski. En 2006 gajnis en Rybnik titolon de la majstro de antaŭlernejanoj en Pollando. En 2007 debutis internacie, reprezentante Pollandon en mondĉampioneco de juniorinoj ĝis 8 jaroj, ludataj en Kemer (en tiu ĉi turniro akiris la 14-an lokon). Dufoje gajnis medalojn pri Pokalo de Pollando de juniorinoj ĝis 10 jaroj (Ustroń 2008 – la bronza, Łeba 2009 – la arĝenta). En 2009 akiris la plej grandan sukceson en sia ĝisnuna kariero, gajninte en Fermo bronzan medalon de ĉampioneco de Eŭropo por juniorinoj ĝis 10 jaroj. Tiu ĉi rezulto certigis al ŝi la titolon de majstra kandidato por la majstro de FIDE. Samjare dum mondĉampioneco ĝis 10 jaroj en Kemer ŝi akiris la 7-an lokon. En 2010 akiris titolon de vicmajstrino de Pollando ĝis 12 jaroj. En 2012 en vilaĝo Solina (distrikto Leski) akiris titolon de vicmajstrino de Pollando ĝis 14 jaroj, la sukceson ripetiĝante en 2013 en Wałbrzych.

Ŝi reprezentas klubon de Urba Kulturdomo "Śródmieście" (Mezurbo) en Vroclavo.

## Vidu ankaŭ 
* debuto

## Bibliografio 
* Agnieszka Dmochowska - oficiala paĝo
* Individual Calculations: Dmochowska, Agnieszka

## Eksteraj ligiloj 
* Agnieszka Dmochowska elektitaj ŝakaj partioj
* Agnieszka Dmochowska paĝo de FIDE

:
Kategorio:Polaj ŝakistoj
Nevado Tres Cruces

[eta|Tres Cruces el [Ojos del Salado oriente. La pli alta suda montopinto estas maldekstre, la centra pinto estas dekstre.]]

**Nevado Tres Cruces** (Neĝokovrita Monto Tri Krucoj) estas masivo de vulkana origino en Andoj ĉe la landlimo inter Argentino kaj Ĉilio. Ĝi havas du ĉefajn pintojn, nome **Tres Cruces Sur** (suda) je 6748 m kaj **Tres Cruces Centro** je 6629 m kaj tria pli minora pinto, **Tres Cruces Norte** (norda) je 6206 m. Tres Cruces Sur estas la sesa plej alta monto en Andoj. La areo estis unuafoje esplorita en 1883 de Francisco San Román kaj la Nacia Parko Nevado Tres Cruces estis establita en 1994.

Tiu vulkano havas etendan historion de aktiveco, el almenaŭ antaŭ 1.5 milionoj da jaroj. Nombraj lafokupoloj ĉirkaŭas la komplekson kaj nombraj krateroj kuŝas sur ties pintoj. La ĉefa vulkano estas de rjodacita kompono kaj generis du ĉefajn ignimbritajn erupciojn, unu antaŭ 1.5 milionoj da jaroj kaj duan antaŭ 67,000 jarojn. La lasta erupcio okazis antaŭ 28,000 jaroj, sed la vulkano povas iĝi aktiva en la futuro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Global Volcanism Program: Nevado Tres Cruces
* Andes Handbook 
* Tres Cruces (hispane) http://www.andesargentinos.com.ar/Tres_Cruces.htm 
* http://www.nytimes.com/2015/04/09/sports/malli-mastan-babu-who-scaled-the-worlds-tallest-mountains-dies-at-40.html?_r=0

Kategorio:Montoj en Argentino
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Kategorio:Landlimoj
Mühlbach (Lahn)

La rojo **Mühlbach** estas maldekstra flankrivero de la rivero Lahn, kiu fontas en la mezmontaro Taunus.

## Rivervojo 
La rojo *Mühlbach* fontas sude de la monto *Galgenküppel* en la okcidenta Hintertaunus sur la teritorio de Weidenbach, ĝi fluas de tie suden direkte al la monaĥejo Schönau, fluas tiam ĝis Strüth en okcidenta direkto kaj turnas sian direkton al la nordo. En la meza parto ĝi atingas Nastätten, Miehlen kaj Marienfels, kie la valo larĝiĝas al *Miehlener Grund*.

La valo de la Mühlbach estas entranĉita profunde en la altebenaĵo Einrich. La rokaj deklivoj de la meandroriĉa V-valo estas arbarkovrita escepte de la rokblokaj ŝutdeklivoj. Antaŭ la enfluejo, la rojo fluas meandron al okcidento ĉirkaŭ la akra dekliva burgomonto de la burgo Nassau, antaŭ ĝi enfluas nordokcidente de Nassau en la riveron Lahn.

## Eksteraj ligiloj 
* GeoPortal Wasser Rheinland-Pfalz 

Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Taunus
Kategorio:Distrikto Rhein-Lahn
Nacimiento (Ĉilio)

La monteto **Cerro del Nacimiento** estas monto ĉe la landlimo inter Argentino kaj Ĉilio. Ĝi situas en la provinco Katamarkio en la centrokcidento de Argentino.

Ties alto estas de 6.493 msm. Ĝi apartenas al la montaro de Andoj.

Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Montoj en Argentino
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Landlimoj
Tronador

eta|310ra|dekstra|Vido de la ĉefa pinto Tronador.
**Tronador** (en hispana *Cerro Tronador*) estas estingiĝinta stratovulkano en sudaj Andoj, situanta laŭlonge de landlimo inter Argentino kaj Ĉilio, ĉe la Argentina urbo Bariloche. Tiu monto estis nomita *Tronador* (en hispana por *tondrulo*) fare de lokanoj reference al la sono de falantaj serakoj (glaĉerblokoj). Kun altitudo de 3,470 m, Tronador staras pli ol 1000 m super najbaraj montoj en la Anda masivo, kio faras ĝin populara destino por montogrimpado. Situa ene de du Naciaj Parkoj, Nahuel Huapi en Argentino kaj Vicente Pérez Rosales en Ĉilio, Tronador hejmas por totalo de ok glaĉeroj, kiuj estas nune retiriĝantaj pro la plivarmiĝo de supra troposfero.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Global Volcanism Program: Tronador 

Kategorio:Vulkanoj en Argentino
Kategorio:Vulkanoj en Ĉilio
Kategorio:Montoj en Ĉilio
Kategorio:Montoj en Argentino
Kategorio:Stratovulkanoj
Kategorio:Anda Vulkana Zono
Kategorio:Landlimoj
Ancohuma

**Ancohuma** aŭ '''Janq'u Uma'* (ajmare *janq'u* blanka, *uma'' akvo, "blanka akvo", ankaŭ literumita Janq'uma, aliaj literumadoj, *Jankho Uma*, *Jankhouma*) estas la tria plej alta monto en Bolivio (laŭ Sajama kaj Illimani). Ĝi situas en la norda sekcio de la Reĝa Kordilero, parto de Andoj, oriente de Lago Titikaka. Ĝi kuŝas ĝuste sude de iome pli malalta Illampu, ĉe la urbo Sorata.

Spite esti pli alta ol Illampu, Ancohuma estas pli milda pinto, kun malpli loka reliefo, kaj ĝi estas iome pli facile grimpebla. Tiu pinto estis unuafoje grimpita en 1919, fare de Rudolf Dienst kaj Adolf Schulze. Ties vojo, ankoraŭ la plej facila, laŭiras la sudokcidentan flankon. Aliaj vojoj estas en la nordokcidenta bordo kaj en la okcidenta flanko. Depende el la dezirita vojo, la monto estas alproksimigita ĉu el la okcidento aŭ el la nordoriento; ĉiu alproksimiĝo postulas du al tri tagoj el Sorata.

## Referencoj 
Kategorio:Glaĉeroj en Bolivio
Kategorio:Montoj en Bolivio
Kategorio:Vulkanoj en Bolivio
Kategorio:Landlimoj
Cabaray

eta|dekstre|Vido de Cabaray (fone) malantaŭ Isluga.
**Cabaraya** (kabaRAja] estas stratovulkano en Bolivio. Ĝi staras inter la vulkanoj Isluga kaj Tata Sabaya, tuj oriente de la landlimo kun Ĉilio. Ĝi estas unu el plej altaj montopintoj de Andoj.

## Fontoj 
* Siebert L, Simkin T (2002-). Volcanoes of the World: an Illustrated Catalog of Holocene Volcanoes and their Eruptions. Smithsonian Institution, Global Volcanism Program Digital Information Series, GVP-3, (http://www.volcano.si.edu ). Alirita la 18an de Januaro 2017.

Kategorio:Vulkanoj en Bolivio
Kategorio:Montoj en Bolivio
Kategorio:Stratovulkanoj
Kategorio:Landlimoj
Suzanne Lenglen (Tramtransporto en Parizo)

**Suzanne Lenglen** estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en la 15-a arondismento de Parizo.

La nomo *Suzanne Lenglen* devenas de apuda parko "Parc Omnisport Suzanne-Lenglen", omaĝe al Suzanne Lenglen, franca tenisistino (1899-1938).

## Proksime 
* Aquaboulevard de Parizo 

## Interkonektoj 
*  RATP 39 169 260
*   '**
*   **'

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T2
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* 15-a arondismento de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* T2 RATP

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T2
Kategorio:15-a arondismento de Parizo
Johann Georg Jacobi

**Johann Georg JACOBI** (naskiĝinta la  en Düsseldorf, mortinta la  en Freiburg im Breisgau) estis germana verkisto kaj eldonisto. Lia frato estis Friedrich Jacobi.

## Vivo 
Estante filo de riĉa komercista li ekdediĉis sin en Göttingen al la studo de teologio kaj filologio kaj al la legado de verkistoj anglalingvaj, italaj kaj hispanaj. En 1766 li vokitis profesoro pri filozofio kaj retoriko al Halle (Saale). Kun Gleim, kies konon li faris en Bad Lauchstädt, li ege amikiĝis. Ekde 1768 li vivis en Halberstadt, Halberstadt, kie li ricevis danke al perado de Gleim, pension. En Düsseldorf li poste eldonis, denove kun Gleim, »Iris« (1774–76, 8 vol.), gazeto porvirina (kun artikoloj de Goethe, F. H. Jacobi, Lenz, Heinse, Sophie La Roche i. a.). En 1784 li sekvis la vokon je profesoreco pri belaj sciencoj en la katolika urbo Freiburg im Breisgau kio estis ebligita post la proklamo de la Patento pri toleremo plurkonfesia (Toleranzpatent) fare de imperiestro Jozefo la 2-a.

## Verkaro kaj pritaksoj 
Eldono verkara de li mem prizorgata aperis en Zuriko inter 1807–13. La sep volumojn kompletigis en 1822 »Leben I. G. Jacobis, von einem seiner Freunde« de Joseph Albrecht von Ittner. Jacobi aŭtodidakte imitis francajn kaj anglajn modelojn (Gresset, Chaulieu, Sterne) kaj ofendis iomete per sia afektita kaj dolĉafekta skribostilo la legantaron. Tio tre evidentiĝis post la apero de la duone poezia duone proza leterinterŝanĝo inter li kaj Gleim (1768). Nur dum la pli malfruaj jaroj Jacobi evoluigis en la poemoj stilon pli memstaran kaj pli fortan.

## Literaturo 
* Martin, »Ungedruckte Briefe von und an I. G. I.« (kun biografio), Strasburgo 1874
* Longo, *Laurence Sterne und Johann Georg I.*, Wien 1898

## Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 10. Leipzig 1907, p. 124, kio legeblas tie ĉi interrete.

## Eksteraj ligiloj 
* Verkoj surrete legeblaj

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Retorikistoj
Kategorio:Germanaj judoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj