open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
3627 Sayers

'*3627 *Sayers''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la brita verkistino de krimfikcioj Dorothy Leigh Sayers (1893–1957).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Luboš Kohoutek
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Buĝanovci

**Buĝanovci,** serbe **Буђановци,** aŭ **Buđanovci** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ruma.
eta|240px|Loko de la municipo en Serbio
eta|260px|Mapo pri municipo Ruma

## Bazaj informoj 
* Areo: 47 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 44°53′20″N 19°51'26″E
* Supermara alteco: 72 m
* Loĝantaro: 1757 en 2002
* Poŝtkodo: 22421
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: RU

## Geografio 
Buĝanovci situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo apud aŭtovojo Beogrado-Zagrebo, laŭ fervojo Ruma-Savo.

## Historio 
Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 1999 la serboj sukcese pafis usonan militan flugmaŝinon. En 2002 loĝis en Buĝanovci 1706 serboj (97 %), 31 ciganoj, 7 kroatoj kaj aliaj.

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Buĝanovci

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Novi Banovci

**Novi Banovci,** serbe **Нови Бановци** estas granda setlejo aŭ vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Stara Pazova. Novi kaj Нови signifas: nova.
eta|240px|Loko de la municipo en Serbio
eta|280px|Mapo pri municipo Ruma
eta|260px|Preĝejo de Novi Banovci

## Bazaj informoj 
* Areo: 9 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 44°57′10″N 20°16'33″E
* Supermara alteco: 86 m
* Loĝantaro: 9358 en 2002
* Poŝtkodo: 22304, 22305
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

## Geografio 
Novi Banovci situas laŭ dekstra bordo de Danubo, laŭ flankovojoj kontaktiĝanta kun Stari Banovci.

## Historio 
Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En la 1980-aj jaroj nova kvartalo konstruiĝis. En 2002 loĝis en Novi Banovci 8116 serboj (87 %), 331 kroatoj, 176 jugoslavianoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Novi Banovci

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Károly Kovács (redaktoro)

**KOVÁCS Károly** (kova:ĉ) estis hungara redaktoro, poeto naskita en Nagyekemező la 12-an de oktobro 1898 kaj mortinta en Budapeŝto la 14-an de februaro 1976.

## Kariero 
Kovács Károly estis redaktoro de gazetoj *Déva és Vidéke* (1920-29), *Dévai Újság* (1931), *Erdélyi Napló* (1931-40), kunlaborinto de la *Keleti Újság*, *Magyar Kisebbség*. Liajn poemojn publikigis la revuo *Pásztortűz*. Post 1940 li estis financa oficisto en Satmaro. En 1945 li doktoriĝis pri ŝtatscienco en la Universitato de Kluĵo. De 1948 li laboris kiel financa fakulo ĝis sia pensiiĝo. (1964).

## Verkoj 
* *A halott csillag* (poemoj, Déva 1923);
* *A Dévai Ipartestület 40 éves története 1885-1925.* (Déva 1925);
* *Misztérium* (Déva 1926);
* *A feltörő óriás* (Déva 1937).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Károly Kovács

**Károly Kovács**

* Károly Kovács (aktoro)
* Károly Kovács (kameraisto)
* Károly Kovács (grafikisto)
* Károly Kovács (plibonigisto)
* Károly Kovács (redaktoro)
* Károly Kovács (skulptisto)
* Károly Pál Kovács
Kijŏng-dong

**Kijong-dong** estas vilaĝo de Nord-Koreio situanta ĉe la komuna sekurzono (angle: *Joint Security Area*).
maldekstre|eta|La flago en Kijong-dong
Ĝia kromnomo estas *vilaĝo de la propagando* (선전마을) fare de la sudkoreoj. La nordkoreoj kontraŭe nomas ĝin *pacovilaĝo* (평화촌). Ĝi situas je 1,8 kilometroj de la sudkorea vilaĝo Daeseong-dong. Kijong-dong videblas de Sud-Koreio kaj ĝi celas doni bonan bildon de Norda Koreio.

En ĝia centro staras 160 metrojn alta stangaro de kie pendas la tria plej granda flago de la mondo.

## Vidu ankaŭ 
* Daeseong-dong

## Referencoj 
Kategorio:Nord-Koreio
Péter Kovács (poeto)

**Péter KOVÁCS**, Kováts [kova:ĉ] estis rumania hungara poeto, pedagogo. Li naskiĝis en Szentháromság la 10-an de oktobro 1909 kaj mortis la 24-an de februaro 1993 en Budapeŝto. 

## Kariero
Péter Kovács akiris diplomon de bazlerneja instruisto en la Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc (1928). Li instruis en Fenyőkút (1931-36), poste Patakfalva, Parajd, Fiatfalva (1936-44). Post trijara militkaptiteco li loksidiĝis en Budapeŝto, kie li diplomitiĝis en la fakultato de filologio de Scienca Universitato Péter Pázmány en 1948. Li estis doktoro de eduksciencoj (1969), titulara ĉeflerneja instruisto (1974).

## Libroj
* *Gyónás* poemvolumo (Székelyudvarhely 1934). 
* *Tükör előtt*, poemvolumo (Marosvásárhely 1937). 
* *A szomszéd népekkel való kapcsolataink történetéből* kunulredaktoro, kolektaĵo de dokumentoj kaj krestomatio, (Bp. 1962).
* *Magyar-román filológiai tanulmányok*, kunlaboranto, eldonaĵo de Román Filológiai Tanszék de ELTE, (Bp. 1984) 

## Fonto
* RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj filologoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj filologoj
Igor Ogirko

**Igor Ogirko** (ukraine: Огірко Ігор Васильович, ; naskiĝis la  en Ozerna, Sovetunio) estas ukrainia matematikisto, doktoro pri fizika-matematika scienco. Ekde 1991 li estas profesoro.

## Scienca agado 
Profesoro Igor Ogirko aŭtoris ĉ. 380 sciencajn verkojn (inter ili — 3 monografiojn).

Kategorio:Ukrainaj matematikistoj
Kategorio:Ukrainaj instruistoj
Kategorio:Ukrainaj profesoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Ukrainio
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Doktoroj
Kategorio:Kristanoj
Euclides da Cunha (Bahio)

**Euclides da Cunha** (prononco [eŭklidesda**kun**nja], oficiale ) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo, nomata laŭ la ĵurnalisto, verkisto, sociologo kaj inĝeniero Euclides da Cunha. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj estas la administra centro de la samnoma mikroregiono *Euclides da Cunha*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Bahio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Bahio
Juen Long

eta|550px|center|

**Juen Long** () estas urbego en Ĉinio.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Juen Long etendiĝas en duoninsulo laŭ rivero en proksimeco de Honkongo.

## Historio 
Ĉe la fino de la 2-a Opia milito la duoninsulo de Kaŭluno ankaŭ estis cedita en konstanteco al Britio. En 1898 kongreso kunvenis en Pekino kaj interkonsentis luigi la ceteran aktualan Honkongon (konata, kiel Nova Teritorio) Britio por 99 jaroj (sekve redono de la kolonio okazis en 1997). Komence de la 20-a jarcento tiu loko estis kampurbo. Dum la 2-a mondmilito la japanoj kontrolis la tutan Honkongon.

## Ekonomio 
Juen Long partoprenas en ekonomio de Honkongo.

## Klimato 
Juen Long troviĝas en tropika klimato kun influo de musono. En vintro la temperaturo falas ĝis 15 °C (foje eĉ 10 °C). La someroj estas varmaj, humidaj kaj malstabilaj. Fulmotondroj kaj mallongaj pluvperiodoj estas oftaj. Aŭgusto portas la plej altan pluvokvanton. Tiam oni mezuras 30 °C.

## Trafiko 
eta|maldekstra|Strato en Juen Long
Juen Long havas ĉefŝoseojn kaj relojn al Honkongo. Sur la vojoj diversaj aŭtobuso (ankaŭ mikrobusoj) liveras la pasaĝerojn.

## Fontoj 
* Angla kaj germana Vikipedioj
eta|maldekstre|Vido en Juen Long	

Kategorio:Urboj de Ĉinio
3628 Božněmcová

'*3628 *Božněmcová''''' estas malgranda asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa verkistino Božena Němcová (1820–1862).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Zdeňka Vávrová
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
Stari Banovci

**Stari Banovci,** serbe **Стари Бановци** estas granda setlejo aŭ vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Stara Pazova. Stari kaj Стари signifas: malnova.
eta|240ra|Loko de la municipo en Serbio
eta|280ra|Mapo pri municipo Ruma
eta|260ra|Preĝejo de Stari Banovci

## Bazaj informoj 
* Areo: 27 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 44°59′07″N 20°17'07″E
* Supermara alteco: 67 m
* Loĝantaro: 6810 en 2010
* Poŝtkodo: 22305
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

## Geografio 
Stari Banovci situas laŭ dekstra bordo de Danubo, laŭ flankovojoj kontaktiĝanta kun Novi Banovci.

## Historio 
La plej frue romianoj vivis tie. Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. Dum la 2-a mondmilito la germanoj okupis la vilaĝon, 158 homoj mortis, 52 homoj deportiĝis, 38 homoj iĝis trudlaboristoj, 104 homoj iĝis militkaptitoj. En 2002 loĝis en Stari Banovci 5488 da homoj, 5034 serboj (92 %), 144 ciganoj, 27 kroatoj, 25 jugoslavianoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
* ortodoksa preĝejo

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara kaj serba Vikipedioj
* Mapo pri Stari Banovci

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
El Tiemblo

**El Tiemblo** [elTJEMblo] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. 

200px|eta|maldekstra|El Tiemblo en la provinco Avilo.
[250px|eta|maldekstra|*[Toros de Guisando*, plej realismaj "verracos", sendube taŭroj kun truoj por kornoj ktp. Ili nomiĝas *de Guisando*, ne pro samnoma loĝloko Guisando, sed ĉar ili rigardas al monto Guisando.]]
200px|eta|maldekstra|Preĝejo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 75,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 4 414 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, sed male kiel komarka centro ĝi akiris 1 500. 

Ĝi limas kun El Barraco, Cebreros, San Martín de Valdeiglesias (Madrido), Casillas, Rozas de Puerto Real (Madrido) kaj Navahondilla. El Tiemblo estas en la norda parto de la Sierra de Gredos je altitudo de 685 msm.

## Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Plej vizitinda loko estas la preĝejo de la 16-a jarcento, placo kaj ĉirkaŭaĵoj. Estas multaj naturaj lokoj, distrejoj, ktp., ekzemple la Akvorezervejo Sankta Johano. Ene de ĝiaj limoj troviĝas parto de la natura rezervejo Iruela Valo, la vetonaj skulptaĵoj "Toros de Guisando" kaj monaĥejo de la 14-a jarcento kiu post grava incendio en 1979 troviĝas en ruinoj.

## Bildaro

El Tiemblo, Iglesia.JPG|Ermitejo.
MonasterioElTiemblo.JPG|Monaĥejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Kate Hudson

**Kate Garry Hudson** (n. 19-an de aprilo 1979 en Los-Anĝeleso) estas usona aktorino.

## Biografio 
Kate Hudson estas filino de Goldie Hawn kaj Bill Hudson. Ŝi plenkreskis ĉe ŝia patrino Goldie Hawn kaj la duonpatro Kurt Russell. Ŝi sukcesis atingi trarompon per filmo *Almost Famous*, kies ludo alportis al ŝi premion Golden Globe kaj Oscar-nomumon. Tion sekvis la amkomedio *Alex & Emma*, *How to Lose a Guy in 10 Days* kaj *Raising Helen*, kiuj ĉiuj ricevis averaĝajn kritikojn, sed la publiko ŝatis ilin. 

Hudson ludis en 2003 kun Glenn Close kaj Naomi Watts en la socia komedio *Le Divorce*.

Hudson estis geedziĝanta de 2000 ĝis 2006 kun la rokkantisto Chris Robinson kaj naskis en 2004 ilian komunan filon. De 2006 ĝis 2007, ŝi amparis kun Owen Wilson. Ekde 2010, ŝi ame vivas kun Matthew Bellamy, kun kiu ŝi havis filon en 2011.

## Filmaro 
## Distingoj 
* 2000: Golden Globe kiel *plej bona neprotagonistino* en *Almost Famous*

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj la 19-an de aprilo
Kategorio:Usonaj televidaktoroj
Kategorio:Usonaj voĉaktoroj
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Kategorio:Usonaj produktoroj
Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Premiitoj de Ora Globo
Jeremoabo

**Jeremoabo** [ĵeremo**a**bŭ] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 37.680 loĝantojn en 2010 .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

Kategorio:Municipoj de Bahio
Cuca Roseta

**Cuca Roseta** [Kuka] (**Maria Isabel Rebelo Couto da Cruz Roseta**), estas portugala fadokantistino kromnomata "La nova voĉo de fado".

## Biografio 
Cuca komencis kanti fadon en la koruso de la eklezio de la Salesianos, en São João do Estoril, kie ŝi estis kolegino de Tiago Bettencourt.

Ŝi komencis kunlabori kun la bando Toranja, de Tiago Bettencourt, kie ŝi anstataŭis Mariana Norton kaj poste ŝi dediĉis sin tute al la fado.

Cuca komencis vizitadi fadodomojn, apenaŭ 18-jaraĝa, kun grupo de amikoj inkluzive Tiago kaj Teresa Lopes Alves.

Ŝi estis invitita de João Braga por partopreni en la programo de la RTP kaj poste ricevis inviton de Mário Pacheco kanti en lia fadoklubo.

En la fadoklubo ŝi estis invitita de Ivan Dias por partopreni la fadofilmon, de Carlos Saura.

En la sama semajno kaj en la sama loko ŝi renkontis la muzikiston kaj argentinan produktiston Gustavo Santaolalla kun kiu ŝi registris la unuan diskon. La fakto ke ŝi ankoraŭ studis prokrastis la registradon de la albumo.

La voĉo de Cuca iĝis konata pro reklamfilmeto de la superbazara ĉeno *Pingo Doce*.

Ŝi lanĉis en 2011 la unuan originan albumon, produktita de Gustavo Santaolalla kun la kanto "É Lisboa a Namorar"

En 2015 ŝi edziniĝis kun John Lapa ili havas filon kiu nomiĝas Lopo. Cuca posedas nigran zonon en Tekvondo.

## Diskaro 
* *Cuca Roseta* (Universal Music Internacional + Surco, 2011)
* *Raiz* (Universal, 2013)
* *Riû* (Universal, 2015)

;Aliaj

* 2007 - Fados - 'Rua do Capelão'
* 2014 - Nelson 70 - 'Apaixonada'

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* facebook
* youtube

Kategorio:Muziko
Kategorio:Folkloro
Kategorio:Portugalaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1982
Kategorio:Naskiĝintoj en Portugalio
Nové Mesto

**Nové Mesto** povas esti:
*parto de:
**Bratislavo (urba parto kaj katastra teritorio), vidu Nové Mesto (Bratislavo)
**Bratislavo en la jaroj 1848 – 1930, vidu Kvetná dolina
**Košice, vidu Nové Mesto (Košice)
**Poprad, vidu Nové Mesto (Poprad)
**Prievidza, vidu Nové Mesto (Prievidza)
**Trnava, vidu Nové Mesto (Trnava)
*mallongigite:
** Nové Mesto nad Váhom
** Kysucké Nové Mesto
** Slovenské Nové Mesto 

## Vidu ankaŭ
*Staré Mesto
*Nové Město
3633 Mira

'*3633 *Mira''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la argentinan astronomon Hugo Mira (1937–1994).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Félix Aguilar
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
3631 Sigyn

'*3631 *Sigyn'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Eric Walter Elst donis al ĝi la antaŭnomon de sia filino "*Sigyn''".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Agigea

**Agigea** [aĝiĝa] estas vilaĝo en Dobruĝo, distrikto Constanța, Rumanio. Ĝi situas en la sudorienta parto de Rumanio, sur la dekstra bordo de la kanalo Danubo-Nigra Maro, rekte ĉe la Nigra maro, sur bordo de la Agigea-lago, naŭ kilometrojn sude de Konstanco, ses kilometrojn norde de Eforie.

Ĝia malnova turka nomo estas *Acica*, la greka estas *Aghikos*. La unua skriba mencio estas datita je 1870. En la vilaĝo loĝas 91 % rumanoj, 8 % tataroj, 1 % turkoj kaj aliaj nacioj.

## Vidindaĵoj 
* rumana ortodoksa preĝejo **Sfântul Mare Mucenic Dimitrie**, konstruita de 1990 ĝis 1995.
* Eta saharo: ĉe la limo de la vilaĝo Agigea, areo de 5 hektaroj kun duna sablo, sola natura formo de la rumana marbordo.

Kategorio:Geografio de Rumanio
Kategorio:Komunumoj en distrikto Constanța
Langendorf SO

**Langendorf** estas urbo kaj komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Langendorf situas rekte nordokcidente de la kantonĉefurbo Soloturno en kaldrono, kiun trafluas la rojo *Wildbach* ĉe la suda deklivo de la monto Weissenstein, kiu apartenas al la Ĵurasa Montaro. La komunumo konsistas el la vilaĝo Langendorf kaj la kvartalo Rosegg, kiu tamen komplete kunkreskis kun la vilaĝo kaj kun la najbara urbo Soloturno kaj la komunumo Bellach. La plej alta punkto de la komunumo situas en la arbaro *Fallerenhölzli* sur alteco de 545 m s.m. en nordoriento de la komunumo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,93&nbsp;km², de kiuj 11% estas kovritaj de arbaro, 42% servas por agrikulturo kaj 47% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Langendorf limas en nordo al Oberdorf, en oriento al Rüttenen, en sudo al Soloturno, kaj en okcidento al Bellach.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas de sudo al nordo la vojo de Soloturno tra Weissenstein-Pasejo al Gänsbrunnen kaj tute en sudo ĝi tuŝas la kantonan ĉefvojon n-ro 5 de Soloturno al Bielo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Soloturno al Moutier. Krome la komunumo estas konektita per buslinio al la loka transportreto de la urbo Soloturno.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Langendorf datiĝas el la jaro 1304 kiel *Lengendorf*. En Langendorf estis malkovritaj restaĵoj de romia bieno. Ĝis kiam en la jaro 1501 la urbo Soloturno transprenis la jurisdikcion pri Langendorf, tribunalestro estis la Abatejo Sankt-Ursern. Post la Kamparana Milito de 1513 la tribunalo estis translokigita de Langendorf al Oberdorf. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Langendorf apartenis al la Voktejo Fulmenthal.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Langendorf
* Langendorf (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Langendorf
*
Ribeira do Pombal

''''* (oficiale ) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj en la mikroregiono *Ribeira do Pombal''. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Bahio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Bahio
Egeaj kaj okcident-turkaj sklerofilaj kaj miksaj arbaroj

[eta|220px|Turka marbordo apud [Dalaman.]]
La **egeaj kaj okcident-turkaj sklerofilaj kaj miksaj arbaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la mediteranea ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi estas parto de la tutmondaj 200-regiono "mediteranea regiono kaj de la biodiverseco-riĉaĵejo "mediteranea baseno". La ekoregiono grandparte kongruas kun samnoma ekoregiono difinita de la Eŭropa Vivmedia Agentejo. Biome ĝi apartenas al mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj de Bulgarujo, Grekujo, Nord-Makedonujo kaj Turkujo.

## Priskribo 
La ekoregiono okupas areon de 133 500 kvadrataj kilometroj en la marbordaj ebenaĵoj de la okcidento de Turkujo, inkludanta mallarĝan zonon laŭlonge de la nordorienta marbordo de Marmora Maro, kaj de kontinenta Grekujo (escepte de la ekstrema nordokcidento) , kaj en la insuloj de Egea Maro. Krome, ĝi etendas landinternen ĝis ĝi atingas la limon de Grekujo kun Bulgarujo kaj kun Nord-Makedonujo.

La klimato estas mediteranea.

## Flaŭro 
Kelkaj originaj arbaroj de la malgrandazia pino (*Pinus brutia*) ankoraŭ ekzistas. El la maloftaj kaj minacataj specioj citendas la orientan likvidambaron (*Liquidambar orientalis*) kaj la teofrastan palmon (*Phoenix theophrastii*).

## Faŭno 
La endanĝerigata kareto (*Caretta caretta*) demetas ovojn en la regiono. El la mamuloj troviĝas la ruĝa vulpo (*Vulpes vulpes*), la griza lupo (*Canis lupus*) kaj la apro (*Sus scrofa*). Estas multaj birdospecioj, kaj loĝantaj kaj migrantaj. El ili troviĝas endanĝerigataj specioj kiaj pigmea kormorano (*Phalacrocorax pygmeus*), krispa pelikano (*Pelecanus crispus*), blankkapa anaso (*Oxyura leucocephala*) kaj malgranda turfalko (*Falco naumanni*).

## Endemiismoj 
## Stato de konservado 
La ekoregiono estas krize endanĝerigata. Ĝi estas tre degradita kaŭze de jarcentoj da densa loĝantaro.

## Protekto 
## Vidu ankaŭ 
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono
* Sklerofila vegetaĵaro

## Eksteraj ligiloj 
*  Ekoregiono PA1201 : Egeaj kaj okcident-turkaj sklerofilaj kaj miksaj arbaroj (WWF)
*  Egeaj kaj okcident-turkaj sklerofilaj kaj miksaj arbaroj (*WWF-Wildworld*)
*  Egeaj kaj okcident-turkaj sklerofilaj kaj miksaj arbaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Egeaj kaj okcident-turkaj sklerofilaj kaj miksaj arbaroj (*The Encyclopedia of Earth*)
*  Egeaj kaj okcident-turkaj sklerofilaj kaj miksaj arbaroj (*Globalspecies*) 

*  Cifereca Mapo de Eŭropaj Ekologiaj Regionoj
*  Mediteraneaj arbaraj, duonarbaraj kaj arbustaraj ekoregionoj (WWF) 
*  Tutmondaj 200; nr 123 : Mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj (WWF) 
*  Mediteranea baseno (Naturprotekto Internacie)

Kategorio:Palearktisaj ekoregionoj
Kategorio:Mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj
Kategorio:Global 200
Kategorio:Biodiverseco-riĉaĵejoj
Kategorio:Geografio de Grekio
Kategorio:Geografio de Nord-Makedonio
Kategorio:Geografio de Turkio
Zhang Yuzhe

, rigardita kiel iniciatinto de la moderna ĉina astronomio.

En 1923, li estis diplomigita de la Universitato Tsinghua de Pekino, kaj iri studi en Usono. Li ricevis en 1929 sian 
dokterecon de filozofio de la Universitato de Ĉikago ; la saman jaron li revenis en Ĉinion kaj ricevis postenon de instruisto en la Centra Nacia Universitato de Tajvano.

Dum sia lernado en Ĉikago en 1928, li malkovris asteroidon, kun provizora nomon **1928 UF**. Li nomis lin  "*1125 Ĉinio*", Bedaŭrinde tiu asteroido perdiĝis. En 1957,  la Observatorio de Purpura Monto malkovris objekton provizore nomitan **1957 UN1** kiu,  kun konsento de Zhang Yuzhe, ricevis la nomon "1125 Ĉinio", anstataŭ la perdita "1928 UF". Tamen, en 1986, estis malkovrita planedeto, nomita **1986 QK1**, kiu montriĝis esti identa al la perdita "1928 UF". Tiu-ĉi planedeto estis renomita 3789 Zhongguo, kiu estas la nomo de Ĉinio en Hanyu Pinyin (ĉine : 中国). Zhang Yuzhe
estas kreditita de la malkovro de 3789 Zhongguo sub la nomo de "Y. C. Chang".

De 1941 al 1950, Zhang Yuzhe gvidis la Instituton de Astronomia Esploro en la Centra Nacia Universitato, kaj reiris en Usonon de 1946 to 1948 por studi la variantajn stelojn. De 1950 al 1984 li estis direktoro de la Observatorio de Purpura Monto kaj, de 1955, ano de la Akademio de Sciencoj de Ĉinio.

Li sindediĉis al la observo kaj kalkulo de orbitoj de asteroidoj kaj kometoj, la studo de lumaj kurboj kaj de la rotacio de asteroidoj, la variantaj stelo CZ Kasiopeo kaj la evoluo de la orbito de la Haleja kometo.

Li estas kreditita de la malkovro de 3789 Zhongguo sub la nomo de *"Y. C. Chang"* ; kaj la asteroido 2051 Chang estis nomita en lia honoro.

## Eksteraj ligiloj
* 张钰哲, Zhāng Yùzhé, el Enciklopedio Baidu
* 张钰哲（1902～1986） 中国现代天文学家 -  Zhang Yu Zhe (1902 - 1986) astronomo de la moderna Ĉinio 

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Spiŝo

**Spiŝo** povas esti:
*Spiŝa ĵupo, kie estas legebla la origina artikolo *Szepes (reĝa departemento)*

*nuntempa regiono en Slovakio, vidu Spiŝo (regiono)
*nuntempa regiono en Pollando, vidu Pola Spiŝo
*Spiŝa burgo
3632 Grachevka

'*3632 *Grachevka'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 1976 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo "*Grachevka''" en la Lipecka provinco, loĝloko de la gepatroj de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
Nova Pazova

**Nova Pazova,** serbe **Нова Пазова,** hungare **Újpazova** estas grandega vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Stara Pazova. Nova, Нова kaj Új signifas: nova.
eta|230px|Loko de la municipo en Serbio

## Bazaj informoj 
* Areo: 24 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 44°56′25″N 20°13'07″E
* Supermara alteco: 87 m
* Loĝantaro: 18214 en 2002
* Poŝtkodo: 22330
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

## Geografio 
Nova Pazova situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Beogrado-Novi Sad.
eta|290px|Mapo pri municipo Ruma

## Historio 
Ŝvaboj fondis Nova Pazova-n en en 1791, tiam apartenanta al Limgarda zono de Habsburgoj. Poste al Aŭstrio-Hungario, Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio ĝi apartenis. En 1944 la germanoj rifuĝis. Poste diversaj popoloj venis precipe el suda Jugoslavio. Ĝis 1958 Nova Pazova estis municipo. En 2002 loĝis en Nova Pazova 17421 serboj (96 %), 102 jugoslavianoj, 94 kroatoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
* loka muzeo
* nova ortodoksa preĝejo

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara kaj serba Vikipedioj
* Mapo pri Nova Pazova

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio

## Notoj 
Spite la grandan loĝantaronombron Nova Pazova ne troviĝis sur la diverslingvaj urbolistoj dum la kreo de tiu ĉi artikolo, sekve ĝi estas vilaĝo.
eta|260px|Nova ortodoksa preĝejo de Nova Pazova
Belegiŝ

**Belegiŝ,** serbe **Белегиш,** aŭ **Belegiš** estas granda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Stara Pazova.
eta|230px|Loko de la municipo en Serbio

## Bazaj informoj 
* Areo: 44 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°01′11″N 20°20'05″E
* Supermara alteco: 86 m
* Loĝantaro: 3116 en 2002
* Poŝtkodo: 22306
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

## Geografio 
Belegiŝ situas laŭ dekstra bordo de Danubo, laŭ traira flankovojo.
eta|290px|Mapo pri municipo Ruma
eta|260px|Ortodoksa preĝejo de Belegiŝ

## Historio 
En la 16-a jarcento 23 familioj fondis vilaĝon. Ĝis Traktato de Trianon la loko havis laŭvice hungaran, turkan kaj aŭstrian-hungaran kontrolojn, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio ĝi apartenis. En 2002 loĝis en Belegiŝ 2910 serboj (93 %), 100 ciganoj, 14 slovakoj, 10 kroatoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
* ortodoksa preĝejo de 1927

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Belegiŝ
eta|260px|maldekstra|Centro de Belegiŝ

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Surduk

**Surduk** (,  [surdok]) estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Stara Pazova.
eta|230ra|Loko de la municipo en Serbio

## Bazaj informoj 
* Areo: 35 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°04′19″N 20°19'05″E
* Supermara alteco: 109 m
* Loĝantaro: 1589 en 2002
* Poŝtkodo: 22307
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

## Geografio 
Surduk situas laŭ dekstra bordo de Danubo, laŭ traira flankovojo. Beogrado troviĝas 40, Novi Sad 50 km.
eta|290ra|Mapo pri municipo Ruma
eta|260ra|Ortodoksa preĝejo de Surduk

## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon la loko havis laŭvice hungaran, turkan kaj aŭstrian-hungaran kontrolojn, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio ĝi apartenis. En 2002 loĝis en Surduk 1463 serboj (92 %), 61 ciganoj, 10 slovakoj, 7 kroatoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
* ortodoksa preĝejo de Sankta Nikolao de 1816
* elvidejo (iama lumturo)

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Surduk

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Sai Kung

eta|550ra|centre|Larĝa panoramo en Sai Kung

**Sai Kung,** ĉine **西貢市** / **西贡市** estas urbo (kvazaŭ kvartalo) en Ĉina Popola Respubliko.
eta|maldekstra|Placo en Sai Kung

## Geografio 
Sai Kung troviĝas sur duoninsulo Kaŭluno laŭ Sudĉina Maro ĉe Honkongo.

## Historio 
Sai Kung la plej frue estis fiŝkaptista vilaĝo. Ĉe la fino de la 2-a Opia milito la duoninsulo de Kaŭluno ankaŭ estis cedita en dominado al Britio. En 1898 kongreso kunvenis en Pekino kaj interkonsentis luigi la ceteran aktualan Honkongon (konata, kiel Nova Teritorio) Britio por 99 jaroj (sekve redono de la kolonio okazis en 1997). Dum la 2-a mondmilito la japanoj kontrolis la tutan Honkongon.

## Ekonomio 
eta|260ra|Konstruaĵo en Sai Kung
Sai Kung partoprenas en ekonomio de Honkongo.

## Klimato 
Sai Kung troviĝas en tropika klimato kun influo de musono. En vintro la temperaturo falas ĝis 15 °C (foje eĉ 10 °C). La someroj estas varmaj, humidaj kaj malstabilaj. Fulmotondroj kaj mallongaj pluvperiodoj estas oftaj. Aŭgusto portas la plej altan pluvokvanton. Tiam oni mezuras 30 °C.

## Trafiko 
En Sai Kung aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. Pramoj trafikas al la komencaj insuloj.

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

Kategorio:Urboj de Ĉinio
Sándor Kovács (biologo)

**KOVÁCS Sándor** estis rumania hungara biologo, instruisto, fakmuzeologo naskita en Sâncraiu (Ilieni) la 20-an de februaro 1928 kaj mortinta en Sfântu Gheorghe la 26-an de februaro 1984.
 
## Kariero
Sándor Kovács diplomiĝis pri biologo-kemio en la Universitato Bolyai (1951). Li estis ano de Móricz Zsigmond Kollégium. Li instruis en Baraolt, poste en Sfântu Gheorghe, de 1961 li estis ĉefmuzeologo de la Székely Nemzeti Múzeum.

## Verkoj
**Bálványosfürdő és környéke*, turistgvidlibro ankaŭ rumane (kun Ádám Kónya, Sepsiszentgyörgy 1970); 
**A Rétyi Nyír és környéke*, turistgvidlibro ankaŭ rumane (kun Kónya Ádám, Sepsiszentgyörgy 1970); 
**Kovászna megye gyógynövényei* (kunulaŭtoro, 1979).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kovacs, S.
Kovacs, S.
3634 Iwan

'*3634 *Iwan'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "*Iwan''" en omaĝo al la brita astronomo Iwan P. Williams.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Claes-Ingvar Lagerkvist
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
The Pirate Bay

eta|The Pirate Bay logotipo
«» estas Sveduja retpaĝaro, kiu gastigas ligildosierojn por la protokolo BitTorrent.

Per la retejo estas publikigitaj de la muzika triopo «Persone» ĝiaj du senpagaj albumoj: «En la spegulo» (jen ligilo) kaj «Povus esti simple». (jen ligilo).

eta|Komikso de David Harrocks pri kopirajtoj, kies angla versio aperis en la hejma paĝo de la retejo.

## Referencoj 
Kategorio:Juro pri intelekta proprieto
Kategorio:Retejoj aperintaj en 2003
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Svedio
Preĝejo Sankta Spirito (Paks)

**Preĝejo de Sankta Spirito** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Paks.

## Historio 
La unika, moderna preĝejo konstruiĝis ĝuste dum fino de la socialismo kun financaj apogoj de diversaj enlandaj kaj eksterlandaj societoj. La preĝejo konstruiĝis per ligno, tial ĝi estas unika en epoko de betono. Por la kupoloj la lignoj venis el Mecsek, por la turoj el Sopron.  
  
## Konstruaĵo 
La preĝejo kvazaŭ montras la homon. La navo montras neniun geometrian formon. La svelta turo troviĝas super la enirejo kaj super la navo disbranĉiĝas je 3 turetoj. Sur la pintoj estas simboloj de 3 religioj, sed la plej alta tureto portas la krucon. Interne la lignaj traboj prezentas la ripojn, kies centro (en la imagita loko de la koro) situas la blanka altaro. Ekstere ĉe la enirejo 2 anĝeloj (lignaj modernaj skulptaĵoj) troviĝas.
 
Kermeso okazas en la dimanĉo de Pentekosto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare

Paks
Paks
Enikő Simó

**SIMÓ Enikő** rumania hungara scenejdekoraciistino, tekstilartistino naskita en Mátisfalva la 11-an de oktobro 1943.

## Biografio
Enikő Simó studis en la fako pri tekstilo inter 1962-68 en la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo ĉe Maria Ciupe, Judit Szentimrei.
Inter 1968-71 ŝi laboris en la tekstilfabriko de Mediaș, inter 1971-97 en la Porinfana Teatro de de Braŝovo ŝi estis scenejdekoraciistino.

## Fonto
*Artportal.hu

Simo, E.
Simo, E.
Klivio

***Klivio*** estas genro de unukotiledonaj plantoj angiospermoj indiĝene el suda Afriko de la provinco de Sud-Afrika Respubliko nomata Natalo.
[eta|250px|maldekstra|*Kaffir lilio*, *Natala lilio* aŭ *Arbusta lilio* tio estas [latine *Clivia miniata*]]
eta|maldekstra|Ilustraĵo de *Clivia nobilis*
[eta|250px|maldekstra|*Kaffir lilio*, *Natala lilio* aŭ *Arbusta lilio* tio estas [latine *Clivia miniata*]]
eta|dekstra|*Clivia robusta*
eta|maldekstra|*Clivia gardenii* 'Pastel Peach'
Ili apartenas al la familio Amarilidacoj, subfamilio Amaryllidoideae. Ofte ili estas nomataj *Kaffir lilio*, *Natala lilio* kaj *Arbusta lilio* tio estas latine *Clivia miniata*.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Amarilidacoj
Rüttenen

**Rüttenen** estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Rüttenen etendiĝas en valkandrono de la rojo Verena surpe de la *Ravino de Verena* norde de la urbo Soloturno ĉe la suda deklivo de la monto Weissenstein, kiu apartenas al la Ĵurasa Montaro. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Rüttenen, Falleren, Oberrüttenen, kaj la setlejoj Wildilisbach, Galmis, Kreuzen, Alteinschlag kaj Brüggmoos. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,77 km², de kiuj 68,9% estas kovritaj de arbaro, 28,8% servas por agrikulturo kaj 7,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Rüttenen limas en nordo al Balm ĉe Günsberg, en oriento al Riedholz, en sudoriento al Feldbrunnen-Sankt-Niklaus, en sudo al Soloturno, en sudokcidento al Langendorf, en okcidento al Oberdorf, kaj en nordnordokcidento al Welschenrohr.

## Trafiko 
Rüttenen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas flanka vojo de Langendorf al Günsberg kaj vojo al Soloturno. La komunumo estas konektita per buslinio al la loka transportreto de la urbo Soloturno. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situras 5 kilometrojn sude de la komunumo sude de Soloturno.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Rüttenen datiĝas el la jaro 1474 kiel *Rüti*. Dum mezepoko la teritorio de la hodiaŭa komunumo Rüttenen apartenis al la Abatejo Sankt-Ursen. En la 14-a jarcento la urbo Soloturno akiris la protektovoktecon pri la abatejo kaj tiam Rüttenen fariĝis setloceloloko de la urbocivitanaro de Soloturno. Ĉirkaŭ la jaro 1500 oni setligis en Rüttenen enmigrintojn el la Aosta Valo. En la jaro 1720 la teritorio de Rüttenen estis atribuita al la Voktejo Flumenthal kaj en la jaro 1752 la diversaj vilaĝoj estis kunigitaj al la hodiaŭa politika komunumo Rüttenen.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Rüttenen
3635 Kreutz

'*3635 *Kreutz''''' estas marsrenkonta asteroido, ano de la Hungaria familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Calar Alto, en la provinco Almería (Hispanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astronomo Heinrich Kreutz (1854–1907).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Luboš Kohoutek
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Seseña

[eta|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|Situo de Seseña en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Seseña** [sesEnja] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi estas formata de 5 setlejoj: nome Seseña *Viejo* (antikva), Stacidomo de Seseña, Seseña Nuevo (nova, situanta je 4&nbsp;km de la ĉefa kerno), Vallegrande, kiu troviĝas separate de Seseña Nuevo per la aŭtoŝoseo al Andaluzio (A4) kaj El Quiñón, kie situantas la Rezidejaro Francisco Hernando, urbanizaĵo kiu nune havas 7.500 loĝejojn (la projekto dekomence estis de 13.500, pro kiu granda parto nun aspektas kiel fantoma urbo senhoma) kaj situantas ĉe la municipaj limoj de Valdemoro, Ciempozuelos, Aranjuez, Esquivias kaj Borox.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Seseñeros*. La censita populacio en 2010 estis de 17.522 loĝantoj kaj la denseco estas de 241,08 loĝ/km².

## Situo 
Seseña estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la Provinco Toledo, je altitudo de 598 m; je 50,9&nbsp;km el Toledo, provinca ĉefurbo, kaj je 47,9&nbsp;km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 72.68&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 40°6′18″ N 3°42′8″ Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.

## Historio 
Tiu teritorio pro sia proksimeco al irigacia zono, gravis elĉiame en la provinco de Toledo. En la 12-a jarcento, Alfonso la 8-a donas al episkopo Alderiko, de la Katedralo de Sigvenco, heredobienon ĉe la riveroj Jarama kaj Taĵo, kiun poste la reĝo interŝanĝas kun la episkopo al muelejo en Berlanga. La sama reĝo faris donaĵojn pri la salejoj de Las Espartinas. Ĝi estis vilaĝo de la senjorlando de la princo don Felipe, ene de la regno de Chinchón. La vilaĝo reloĝiĝis meze de la 15-a jarcento, dum la reĝado de Johano la 2-a, kiu por tio donacis al la vilaĝanoj la duonon de la teritorio de Las Espartinas; kion poste konfirmos lia posteulo Henriko la 4-a.

La batalo de Seseña okazis tie dum la Hispana Enlanda Milito en 1936, kontraŭstaro kiu daŭris monatojn kaj detruis majoritaton de konstruaĵoj parte aŭ komplete, pro kio oni decidis konstrui Seseña Nova (je 4&nbsp;km el Seseña "Viejo").

Poste kaj pro la enorma disvolviĝo urba de la municipo en la lastaj du jardekoj, oni konstruis la Urbanizadojn Vallegrande kaj El Quiñón. En 2009 oni konstruis eron de la linio por grandrapida trajno el Madrido al Valencilando kiu trapasas Seseña de nordo al sudo paralele al la aŭtoŝseo RAdial 4. Aktuale pro la urbaniza eksplodo, la municipo troviĝas diserige en 4 malproksimaj domaroj dise inter si kaj sen por piedirantoj vojo inter ili, spite esti unu de la plej gravaj municipoj de la provinco de Toledo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Toledo

## Eksteraj ligiloj 
* Municipo de Seseña
* Diputación de Toledo - Seseña
* Sesenaonline.tk - La retejo de sesenjanoj (forumo, novaĵoj...) 

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
3636 Pajdušáková

'*3636 *Pajdušáková''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Ľudmila Pajdušáková (1916–1979), unuan virinon astronomininon de Slovakio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Milena Holcová

**Milena HOLCOVÁ** (naskiĝis la 13-an de marto 1954 en Brno) estas ĉeĥa esplorvojaĝistino kaj verkistino.

## Junaĝo 
Jam kiel knabineto ŝi bone lernis, pentris, elstaris en atletiko, sed ankaŭ perdiĝadis el antaŭlernejo. Post matur-ekzameno ŝi studis juron. Sopiro malkovradi, transgrimpi barilojn, ĉirkaŭrigardi la mondon, ne forlasis ŝin. Eĉ edziniĝo ne estingis la sopiron. En sia trideka jaro ŝi komprenis, ke ĉio estas malbone. Ŝi forlasis prestiĝan okupiĝon kaj kun nova edzo ŝi komencis fari tion, kion ŝi vere volis. Ŝi sciis, ke kun iometa humileco oni povas vojaĝi eĉ sen mono, aventuri respondece kaj veturpeti eblas eĉ kun tri gefiloj.

## Kariero 
Nuntempe ŝi estas esplorvojaĝistino. Ŝiaj principoj de vojaĝo estas simplaj: plej proksime al homoj, plej eta dorsosako, plej multe da tempo, plej distance de turistoj, penetri trans „muron“ de kutimoj, tradicioj kaj unuopaj homaj sortoj. Pri siaj vojaĝoj ŝi verkas raportojn. Ŝi loĝis ĉe mongolaj paŝtistoj, afrikaj masajoj, zambiaj kamparanoj, islandaj farmistoj, ĉe usona meza klaso, laponlandaj intelektuloj, afganaj taliboj, ŝi ekkonis Indianojn de Orinoko kaj Meksiko, indiĝenojn en Laoso, kamparanojn en Kubo. Ĝis nun ŝi aŭtoris dek unu librojn.

Lastatempe ŝi ĉesas vidi sencon en vojaĝado al malproksimaj landoj, prefere ŝi esploras la pejzaĝojn de homa psiĥo. Ŝi verkis scenarion – kameran dramon „Amo en minoro“, kaj ankoraŭ unu scenarion „Riska interparolo“ – ĝi estas parto de aprezata ciklo „Privataj kaptiloj“ de ĉeĥa televida stacio Nova.

## Verkoj 
***Cesty víry** (Vojoj de kredo, 2000, prelegoj de 11 aŭtoroj)
***Česká xenofobio** (Ĉeĥa ksenofobio, 1998, prelegaro de 35 aŭtoroj)
***Nech tu děti a zmiz!** (Lasu la infanojn ĉi tie kaj malaperu!, 1995, pri amaventuro)
***Lidi 1**  (Homoj 1, 1997, homoj en plenŝtopita buso)
***Lidi 2** (Homoj 2, 1997, plejparto de nacioj kredas esti diferenca)
***Lidi 3** (Homoj 3, 2001, vojaĝado kiel serio da eraroj)  
***Babky na divoko** (Avinoj sovaĝe, 2002, sovaĝa vojaĝo kun maljunulinoj)
***I města mají duši** (Ankaŭ urboj havas animon, 2000, pri 23 urboj de la mondo)
***Za humny nejsou lvi** (Post la periferio ne estas leonoj, 2003)
***Orinokem k přechodu** (Tra Orinoko al klimaktero, 2004)
***I města mají vši** (Ankaŭ urboj havas pedikojn, 2005, pri dudek urboj de la mondo)
***Poprvé a naposledy?** (Ĉu unuafoje kaj lastfoje?, 2007, postkulisejo de televida filmo)
***Věčný striptýz** (Eterna striptizo, 2008, pri amo)
***Romance na tři doby** (Romanco por tri tempoj, 2010, amromano)

## Literaturo 
* Intervjuo por tutŝtata ĵurnalo MF Plus decembro 2005
* Intervjuo por la gazeto Přítomnost septembro 2003

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Milena Holcová
* Ŝiaj libroj en Nacia Biblioteko en Prago
* Artikolo kaj elsendo pri Milena Holcová en Ĉeĥa Radio

Kategorio:Ĉeĥlingvaj verkistoj
Kategorio:Ĉeĥaj esploristoj
Galmis

**Galmis** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Galmis (Düdingen)** estas vilaĝo de la komunumo Düdingen de la distrikto Sense en Kantono Friburgo en Svislando.

* **Galmis (Rüttenen)** estas vilaĝo de la komunumo Rüttenen de la distrikto Lebern en Kantono Soloturno en Svislando.

* '''Galmis estas la germanlingva nomo de la komunumo Charmey de la distrikto Grejerco en Kantono Friburgo en Svislando.
Rupelgipo

La **Rupelgipo** aŭ **Rupelvulturo** (*Gyps rueppellii*) estas granda vulturo, tio estas rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu loĝas en la mondoregiono de Sahelo de centra Afriko. La nuna populacio de 30,000 malpliiĝas pro pliiĝanta habitatoperdo kaj aliaj premoj. Ambaŭ seksoj estas similaj: makulecbruna aŭ nigreca ĝenerale kun helbruna suba ventro kaj fajna, eluzita blankeca lanugo kovranta la kapon kaj kolon. La bazo de la kolo havas blankecan kolumon, la okulo estas flava aŭ sukcenkolora, la kropomakulo tre ĉokoladbruna. Silentema ĝenerale, ili iĝas voĉema ĉe nesto kaj ĉe kadavraĵo, ege kriante.

## Ekologio 
La Rupelgipo estas tre sociema, ripoze, neste kaj ariĝe por manĝi laŭ grandaj vulturaroj. Ili povas veturi rapide se necese, ĝis 35&nbsp;km/h, kaj flugas tiom for kiom ĝis 150&nbsp;km el la nestoloko por trovi manĝon.

La Rupelgipo komune flugas je altitudoj game el 6000 m. Tiuj birdoj havas specialan varianton de la hemoglobino *alpha*D; tiu proteino havas altan emon al oksigeno, kio permesas la specion preni oksigenon efike spite la malaltan partan premon en la supra troposfero.

### Habitato kaj manĝo 
eta|maldekstre|230ra|Kapo de plenkreskulo.
eta|Ovo de *Gyps rueppellii *
eta|*Gyps rueppellii *
[eta|Ĉe kadavraĵo de [Blua gnuo ĉe rivero]]
Rupelgipoj estas animaloj de plej aridaj kaj montaraj areoj de Afriko: ĉefe duondezertoj kaj dezertobordoj. Ili ripozas sur neatingeblaj rokokornicoj se tiuj disponeblas, aŭ en arboj, kutime *Acacia*.

Kiam ekascendas termikoj ĉirkaŭ du horojn post sunapero, la Rupelgipoj forlasas la ripozejojn kaj ekpatrolas super ebenaĵoj, uzante siajn elstarajn vidkapablojn por trovi kadavraĵojn de grandaj animaloj, aŭ karnovorulojn kiuj ĵus mortigis. Ili atendas, eĉ kelkajn tagojn se necese, ĝis kiam karnovorulo lasas la kadavraĵon. Oni scias, ke ili foje kaptas vivantajn predojn, sed tio ege raras.

Rupelgipoj havas kelkajn adaptaĵojn al sia dieto kaj estas specializitaj manĝantoj inter la malnovmondaj vulturoj de Afriko. Ili havas ĉefe povegan bekon kaj, post kiam la plej mildaj partoj de kadavraĵoj estis konsumitaj, ili pluas preni eĉ la ostojn, kiujn ili englutas ĝis kiam ili apenaŭ povas jam ekflugi. Ili havas ankaŭ malantaŭenajn spinojn en la lango por helpi depreni vianderojn el ostoj.

## Statuso 
Ekde kiam tiu specio estis pritaksata de la Internacia Unio por la Konservo de Naturo en 1998, la populacioj de Rupelgipo malpliiĝis. La specio estis listita fare de la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj ĉe la statuso de "preskaŭ minacata" el 2007 kaj la IUCN antaŭvidas, ke la populacioj de tiu specio plu malpliiĝos.

## Vidu ankaŭ 
* La Blankadorsa vulturo estas iom pli malgranda kaj havas pli mallongan kolon.

## Referencoj 
* 
* BirdLife International (2007a): 2006–2007 Ruĝalistaj statusŝanĝoj . Konsultita la 26an de aŭgusto 2007.
* BirdLife International (2007b): Rüppell's Vulture - BirdLife Species Factsheet. Konsultita la 26an de aŭgusto 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* Filmetoj de Rupelgipo

Kategorio:Gipaetenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko
Walther Seidner

**Walther Gottfried SEIDNER**, naskiĝinta la 15-an de marto 1938 en Sibio, mortinta la ) estis pastoro kaj germanlingva verkisto el Transilvanio.eta|La evangelia paroĥejo en Stolzenburg/Slimnic/Szelindek.

## Vivo 
Post la bazlernejo li frekventis mezlernejon pri mekaniko; la abiturientan ekzamenon pasigis li ĉe Brukenthal-gimnazio. La filo de lignaĵisto studis evangelian teologion ĉe la altlernejoj de Kluĵo kaj Sibio. Lia unua deĵorloko estis ekde la 1962-a jaro Sângeorzu Nou, poste li fariĝis paroĥestro en Rusciori por la daŭro de 14 jaroj. Finfine ekde 1982 ĝis la emeritiĝo (2008) li estis laboranta en Slimnic.

En Rumanio oni konis tiun humanisme pensantan pastoron kaj esperantiston ĉefe pro liaj humurplenaj rakontoj, ofte abundantaj per filozofio kaj vortludoj. Krome pro multaj teatraĵoj, skribitaj kelkfoje ankaŭ en la dialekto de la transilvaniaj saksoj.

## Verkoj (elekto) 
* *Sherlock Honnes*; *Det Ärfstäck* (teatraĵoj verkitaj en la loka dialekto)
* *Eheliche Feuerwehr und andere Brandreden*, Eldonejo Inteltipo, Sibio 1998
* *Auf Wolke Sieben7Bürgen ... ; Paradies in der Hölle ; ... gute Nachtgeschichten*, Eldonejo Honterus, Sibio 2007

## Eksteraj ligiloj 
* Intervjuo kun la verkisto okaze de lia 70-a naskiĝtago. 
* [Seidner, ŝerce *Voltaire von Stolzenburg*, prezentata de Hannelore Baier(https://eo.wikipedia.org/wiki/Hannelore_Baier).]  
* Recenzo de zajdnera libro. 
* Intervjuo en la gazeto Siebenbürger Zeitung en la jaro 2015, kiam Seidner forlasis Slimnic. 
*etbiografio ĉe ' 'Akademie an der Grenze''

## Notoj 
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1938
Kategorio:Transilvaniaj saksoj
Kategorio:Rumanaj esperantistoj
Kategorio:Mortintoj en 2018
Kategorio:Rumanaj teologoj
Kategorio:Luteranaj pastroj
Kepo

[eta|*Legianoj* de la franca [Fremdula legio kun blanka kepo.]]

**Kepo** estas ĉapo kiu estas portata de personoj de (ofte) armeaj instancoj.
Ekzemploj de instancoj kiuj uzas la kepojn:
* Usona armeo dum la usona enlanda milito
* la belgaj fervojoj (dungitaro sur la trajnoj kaj en la stacidomoj)
* la germana SA
* la franca armeo
* la franca polico
* la franca Fremdula legio

Kategorio:Kapvestoj