open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Malforta acido

**Malforta acido** estas acido kiu ne perdas ĉiujn siajn atomojn de Hidrogeno kiam ĝi estas solvita en akvo, aŭ kiam ĝi disociiĝas nur parte.

Tiuj acidoj havas pH pli alta, se egalkoncentrita, kompare kun la Fortaj acidoj, kiuj male forlasas ĉiujn siajn hidrogenajn atomojn se solvitaj en akvo.

La malforta acidoj koncernas grandan kvanton da substancoj, inter kiuj la aceta acido (kiu liveras al la aceto karakterizas odoron). La malfortaj acidoj estas utiligataj en la formado de bufraj solvoj, en kiuj ili estas reakciigitaj per forta bazo.

Jen tipa formulo de la formiĝo de la malforta acido:

\mathrm{ HA_{(aq)} \, \leftrightarrow \, H^+\,_{(aq)} +\, A^-\,_{(aq)} }.

Jen ankaŭ la formulo de la ekvilibra koncentriteco de reakciiloj kaj bazaj elementoj kun la konstanto de acideco (Ka):

\mathrm{ K_a\, =\, \frac {[H^+\,][A^-\,]}{[HA]} }

## Ekzemploj de acidoj malfortaj 
* HF, HCN, H3BO3
* Inter la acidoj organikaj estas acidoj malfortaj la Formika acido, la Borata acido kaj la Sulfita acido.

## Vidu ankaŭ 
* Acido forta
* Acido malforta

Kategorio:Acido-baza kemio
Juan José Flores

**Juan José Flores** (* Puerto Cabello, Venezuelo 19-a de julio de 1800-† Isla Puná, Ekvadoro, 1-a de oktobro de 1864) estis militisto (el Hispanio, Ekvadoro, Kolombio kaj Vnezuelo depende de la vidpunkto) kaj ankaŭ la unua prezidento de Ekvadoro, kies postenon okupis en la jenaj tri periodoj: de 1830 al 1834, de 1839 al 1843 kaj de 1843 al 1845.

Li elstaris kiel strategiisto de la armeo de Simón Bolívar, kaj iĝis kolonelo antaŭ atingi tridej jarojn de aĝo. Post konsolido de la sendependeco, li ricevis de Bolívar la postenon de guberniestro de la Distrikto Suda de la Granda Kolombio. Dum la jaroj 1828 kaj 1829 partoprenis kontraŭ Peruo en la Batalo ĉe Tarqui reprezentante Ekvadoron (repsketive la Grandan Kolombion). Li konspiris kontraŭ la bolivaraj planoj unuigi la tri nunajn nordajn ŝtatojn de Sudameriko, samtempe kun similaj konspiroj el Venezuelo. En 1830 li iĝis prezidento de Ekvadoro kiam tiu estis jam sendependa. Li estis konspiranto ofte por la plej diversaj intencoj, eĉ por restaŭro de burbona monarkio. En 1845, la hispana reĝino (fakte regentino) Maria Kristina Burbono partoprenis en klopodo restarigi monarkion en Ekvadoro post peto fare de la prezidento Juan José Flores. Tiu plano dufaza konsistus ke ŝia filo Agustín Muñoz y Borbón iĝu Princo de Ekvadoro kaj, poste, restariganto de la monarkio hispana en Peruo kaj Bolivio, unuiginte la tri landojn sub unusola ŝtato kiu estus Unuiĝinta Regno de Ekvadoro, Peruo kaj Bolivio. Kiam jam ĉio estis organizita, Flores estis elpostenigita kiel prezidento de Ekvadoro fare la marta revolucio kaj tiu plano tute malsukcesis.

Li iĝis entombigita en la metropolita distrikto de Ekvadoro (nome ne la katedralo de Kito).
eta|dekstre|250px|Juan José Flores

Kategorio:Prezidantoj de Ekvadoro
Kategorio:Venezuelaj militistoj
Kategorio:Homoj de la Sendependigo de Hispanameriko
Eritrea marborda dezerto

La **eritrea marborda dezerto** estas tersupraĵa ekoregiono el la sahela-sudana ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al dezertoj kaj kserofitaroj de Eritreo kaj Ĝibutio . Ĝi situas en la biodiverseco-riĉaĵejo Korno de Afriko laŭ la organizaĵo Naturprotekto Internacie. Tiu marbordo estas ekologie grava kiel vojo por la migrado de rabobirdoj.

## Priskribo 
La ekoregiono estas severa sabla kaj gruza strio laŭlonge de la suda parto de la marbordo de Eritreo kaj la ruĝ-mara marbordo de Ĝibutio ĝis la ĝibutia havenurbo Obock. Landinternen la ekoregiono estas ĉirkaŭita de la etiopaj kserofitaj herbejoj kaj arbustaroj.

## Flaŭro 
La flaŭro de la marborda strio konsistas el herboj kaj poacoj kiuj estas adaptitaj al la seka klimato kiel ekzemple *Aerva javanica* (amarantacoj), *Cymbopogon schoenanthus* (poacoj), *Panicum turgidum* (poacoj), kaj *Lasiurus scindicus*, kune kun arboj de *Acacia tortilis* (fabacoj) kaj *Acacia asak* kaj arbedoj de *Rhigozum somalense* (bignoniacoj) kaj *Caesalpinia erianthera* (fabacoj).

## Faŭno 
Tiu estas unu el la plej rabobirdplena migraditineroj en la mondo kiam birdoj kiel ekzemple buteoj kaj agloj migradas al Afriko por transvintri laŭlonge de la ruĝ-mara marbordo kaj trans la Markolo Bab al-Mandab.

Bestoj trovataj ĉi tie inkludas martestudojn kaj gazelojn inkluzive de la dorkas-gazelo (*Gazella dorcas*), *Nanger soemmerringii* (gazelo) kaj la Salt-gazelo (*Madoqua saltiana*). Ekzistas tri preskaŭ-endemiaj reptilioj *Atractaspis leucomelas* (serpentoj), *Chalcides ragazzii* (skinkedoj , kaj la geko *Hemidactylus flaviviridis*.

## Minacoj kaj konservado 
La marbordo estas malabunde enloĝata; la nura urbo de iu grandeco estas la malgranda haveno de Assab en Eritreo. Tamen paŝtado de brutaro reduktis la naturan vegetaĵaron; ekzistas neniuj naturprotektejoj kaj ekzistas potencialo por plia ŝanĝo al la areo kun la kompletiĝo de la laŭplana strandvojo de Ĝibutio ĝis Eritreo. Ĉasado de la gazeloj, testudoj kaj marbirdoj okazas.

## Vidu ankaŭ 
* Danakila dezerto
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj 
*  Ekoregiono AT1304 : Eritrea marborda dezerto (WWF)
*  Eritrea marborda dezerto (*WWF-Wildworld*)
*  Eritrea marborda dezerto (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Eritrea marborda dezerto (*The Encyclopedia of Earth*)
*  Eritrea marborda dezerto (*Globalspecies*) 
*  Situo de la ekoregiono : tajpu *Eritrean coastal desert*
*  Biodiverseco-riĉaĵejo Korno de Afriko (Naturprotekto Internacie)

Kategorio:Afrotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Dezertoj kaj kserofitaroj
Kategorio:Biodiverseco-riĉaĵejoj
Kategorio:Geografio de Ĝibutio
Kategorio:Geografio de Eritreo
Ernst Krenek

**Ernst Krenek** (naskiĝinta la 23-an de aŭgusto 1900 en Vieno; mortinta la 22-an de decembro 1991 en Palm Springs, Kalifornio; origine *Křenek*) estis usona komponisto aŭstrodevena.

## Vidu ankaŭ 
* Oskar Kokoschka

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Ernst Krenek Institut Privatstiftung
* https://www.baerenreiter.com/?id=1258

Kategorio:Aŭstraj libretistoj
Kategorio:Komponistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Ĉeĥaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Ĉeĥaj operkomponistoj
Kategorio:Aŭstraj operkomponistoj
Kategorio:Aŭstraj klasikaj komponistoj
Kategorio:Usonaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Usonaj operkomponistoj
Kategorio:Baletaj komponistoj
Kategorio:Ĉeĥdevenaj aŭstroj
Kategorio:Aŭstrodevenaj usonanoj
Rita Steblin

**Rita Katherine Steblin** (naskiĝina la 22-an de aprilo 1951 en Chilliwack (Brita Kolumbio), Kanado kaj mortis la 3-a de septembro 2019) estis muziksciencistino, konata pro sia arĥiva laboro, en kiu ŝi ligis muzikhistorion kun ikonografio kaj genealogio. La esploraj pezocentroj de Steblin estis Ludwig van Beethoven, Franz Schubert, la karakteroj de tonaloj kaj la muzika kaj socia vivo en la malfrua 18-a kaj frua 19-a jarcentoj en Aŭstrujo (inkluzive Hungarujo kaj Bohemujo).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Randolf Jeschek: *„Mein Engel, mein alles, mein Ich“.* Raporto pri la gastprelego ĉe la instituto por muzikscienco : *Wer war Beethovens Geliebte?* En: Mittelbayerische Zeitung de la 4-a de julio 2008, vokita la 6-an de januaro 2013
* Steblin and Frederick Stocken  en la informletero de la usona Schubert-asocio
* *Schubert à la Mode* Charles Rosen kontraŭ Rita Steblin en *The New York Review of Books*

Kategorio:Muziksciencistoj
Kategorio:Kanadanoj
Harry Goldschmidt

**Harry Goldschmidt** (naskiĝinta la 17-an de junio 1910 en Bazelo; mortinta la 19-an de novembro 1986 en Dresdeno) estis Svisa muziksciencisto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Muziksciencistoj
Kategorio:Svisoj
Chevroux VD

**Chevroux** estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 412 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Chveroux situas ĉe la sudorienta bordo de la Lago de Neŭŝatelo proksimume 5 kilometrojn nordoriente de la urbo Estavayer-le-Lac. La komunumo konsistas el la tri setlejoj Chevroux-Dessus, Chevroux-Dessous, La Motte kaj Ostende. Laŭlonge de la lagobordo etendiĝas preskaŭ duonkilometron larĝa kanzono kaj sud oriente de tiu arbaro. En tiu zono situas ŝatata kampadejo, banejo kaj feridomoj kun boatohaveno.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,37 km², de kiuj 19,9% estas kovritaj de arbaro, 47,6% servas por agrikulturo kaj 9,4% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Chevroux limas en nordoriento al Gletterens (VD), en sudoriento al Grandcour, en sudokcidento al Vernay (VD), en nordokcidento al la Lago de Neŭŝatelo.

## Trafiko 
Chevroux situas komplete flanke de la gravja trafikvojoj. Ĝi atingeblas nur pere de flanka vojo de Grandcour. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 10 kilometrojn norde apud Payerne. Pere de poŝtaŭtolinio tra Grandcourt al Payerne kaj la liniŝipoj sur la Lago de Neŭŝatelo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Chevroux datiĝas el la jaro 1286 kiel *Chevroth*. Dum mezepoko Chevroux krom mallonga epizodo dum la 14-a jarcento, kiam ĝi dependis de la Kastelo Vaumarcus, ĝis formis parto de la Senjorujo Grandcour. En la jaro 1536 ĝi estis konkerita de Berno kaj kune kun Grandcour estis atribuita al la Voktejo Avenches, kies historia sorton ĝi ek de tiam dividis kaj finfine en la jaro 2006 estis atribuita al la nova Distrikto Brojo-Vully.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Chevroux

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Chevroux
Chevroux

**Chevroux** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Chevroux (Ain)** estas komunumo de la Departemento Ain en Francio.

* **Chevroux VD** estas komunumo de la Distrikto Brojo-Vully en Kantono Friburgo en Svislando.
Herbert Eulenberg

**Herbert Eulenberg** (25-an de januaro 1876–4-an de septembro 1949) estis germana poeto, verkisto kaj batalema humanisto. Dum kiam li antaŭ 1920 atingis renomon per kelkaj dramoj, lia postfamo baziĝas precipe en sia ŝanĝbrila vivteno. Al la premo por adapti sin dum la epoko de la naziismo li sukcese kontraŭstaris. Li estis edziĝita al la tradukisto kaj verkisto Hedda Eulenberg (1876–1960).

Eulenberg naskiĝis 1876 en Mülheim am Rhein, nuntempe parto de Kolonjo. Li kaj Hedda, kiu antaŭe estis edziĝita al la verkisto Arthur Moeller van den Bruck, edziĝis en 1904. Li mortis 1949 en Duseldorfo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Haus Freiheit, laborejo de Herbert Eulenberg
* Duaranga literaturo pri Herbert Eulenberg 

Kategorio:Germanaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Germanaj dramistoj
Kategorio:Viroj
La Motte

**La Motte** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

## Francio 
* '''La Motte (Côtes-d'Armor)''' estas komunumo en departemento Côtes-d'Armor.
* **La Motte (Var)** - jen france, okcitane *La Mota* - estas komunumo en suda Francio.
** **La Motte-Sainte-Roseline (stacidomo)** estas fervoja stacio en La Motte (Var).

## Svislando 
* **La Motte (Apples)** estas vilaĝo de la komunumo Apples de la Distrikto Morges en Kantono Vaŭdo en Svislando.
* **La Motte (Chigny)** estas vilaĝo de la komunumo Chigny de la Distrikto Morges en Kantono Vaŭdo en Svislando.
* **La Motte (Chevroux)** estas vilaĝo de la komunumo Chevroux VD de la Distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo en Svislando.
7134 Ikeuchisatoru

'*7134 *Ikeuchisatoru'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo *Satoru Ikeuchi'', kiu studis la evoluon de la interstela medio kaj la formiĝon de grand-skalaj strukturoj de la universo. Li estas ano de la Japana Scienca Konsilantaro kaj servis kiel reprezentanto de Japanio ĉe IAU de 1997.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
7132 Casulli

'*7132 *Casulli''''' estas malgranda malhela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 17-an de septembro 1993 de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astronomo Vincenzo Silvano Casulli, la unua amatora astronomo , kiu akiris precizajn astrometriajn mezurojn per ŝargkuplita fotilo.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de L. Franco, A. Marchini, G. Bonnoli, R. Papini, P. Bacci, M. Maestripieri, N. Ruocco, N. Montigiani, M. Mannucci kaj G. Scarfi uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj en Ialio, anoncita la .

Ĉeesto de satelito jam estis suspektita en 2013 pro lumaj kurboj observitaj far de Silvano Casulli, Raoul Behrend kaj Petr Pravec, sed la ecoj de tiu satelito tiam ne estis solvitaj.

Tiu satelito havas diametron de 1,85 ± 0,35&nbsp;km (21% de tiu de la ĉefa korpo), orbitan  de ĉirkaŭ 26&nbsp;km kaj orbitan periodon de 1,5225 ± 0,0008 tago (36,54 horoj); ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (7132) Casulli; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Antonio Vagnozzi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
7140 Osaki

'*7140 *Osaki'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo *Satoru Ikeuchi'', kiu studis ĉefe la stelan fizikon kaj estis prezidento de la Japana Astronomia Societo de 1999 al 2000. En 1974 li proponis la modelon de nestabileco de disko por la eksplodoj de  ; tiu modelo estas nun vaste konsentita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Real Audiencia de Quito

[eta|450ra|Mapo de la *Real Audiencia* en [1779.]]

La **Audiencia y Cancillería Real de Quito** (Reĝa Aŭskultejo, 1563-1822) estis la supra Jurtribunalo de la hispana koloniregno kun jurisdikcio sur la teritorioj de la Provinco aŭ Prezidanteco de Kito, ene de la Vicreĝlando de Peruo, kiu poste formis parton de la Vicreĝlando de Nova Granado.

La iama Gubernio Kito de Gonzalo Pizarro, jam estis pliampleksigante sian teritorion, ĝis Cali kaj Popajano norde; kaj sude ĝis la dezertoj de Piura; kaj tra Amazonio, la esplorado fare de Gonzalo Pizarro, la malkovro kaj esplorado de la rivero Amazono ĝis la Atlantiko fare de Francisco de Orellana, kaj la fondoj en Jaguarzongo kaj Brakamoros, kiel la malkovroj de la supra rivero Maranjono kaj al la rivero Ukajali fare de Juan de Salinas y Loyola, donis al la antikva Gubernio Kito novan etendon en la baseno de la rivero Amazono. Pro ĉio tio, la 4an de julio de 1560 la kitanoj petis al la reĝo de Hispanio la starigon de *Audiencia* en la Gubernio Kito.

La reĝo Filipo la 2-a, en la urbo Gvadalaĥara la 29a de aŭgusto de 1563, proklamis *Real Cédula*, nome dokumenton per kiu la Gubernio Kito de Gonzalo Pizarro estis altigita al kategorio de *Audiencia Real* kaj oni markis limojn al ĝi. Tiu estis inaŭgurita la 18an de septembro de 1564.

## Vidu ankaŭ 
* Ekspedicio Balmis
* Batalo de Piĉinĉa
* Aŭdienco

## Eksteraj ligiloj 
* [Cédula Real para la Audiencia de Quito (17a de novembro(https://eo.wikipedia.org/wiki/17a_de_novembro) 1602)]
* [Cédula Real para la Audiencia de Quito (2a de novembro(https://eo.wikipedia.org/wiki/2a_de_novembro) 1570)]
* Cédula Real para la Audiencia de Quito (16a de Aŭgusto de 1572)
* Biografio de Juan de Salinas y Loyola 

Kategorio:Historio de Ekvadoro
Kategorio:Hispana Imperio
Kategorio:Vicreĝujo de Peruo
7136 Yokohasuo

'*7136 *Yokohasuo'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj Hitoshi Shiozawa elde Fuĵieda (gubernio Ŝizuoka, Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Yoko Hasuo*, edzinon de la amatora japana astronomo *Ryuichi Hasuo* (vidu asteroidon 6887 Hasuo). Ŝi kun-tradukis la gvidlibron de la "*International Halley Watch*" al japana lingvo kaj ŝi subtenis la agadon de sia edzo ano de la kunveno *Kometo kaj Somera Lernejo pri Kometo" en Japanio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Hitoshi Shiozawa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Hans-Joachim Hinrichsen

**Hans-Joachim HINRICHSEN** (naskiĝinta la 21-an de aŭgusto 1952 en Westerland sur Sylt) tenas ekde 1999 la katedro por muzikscienco ĉe la Universitato de Zuriko. Al liaj
esploraj pozocentroj apartenas interalie la komponistoj Johann Sebastian Bach kaj Franz Schubert same kiel muzikanalizaj studoj.

## Publikaĵoj (elekto) 
* *Untersuchungen zur Entwicklung der Sonatenform in der Instrumentalmusik Franz Schuberts*. Tutzing 1994
* *Franz Schubert*. Verlag C. H. Beck, Munkeno 2011. ISBN 978-3-406-62135-2.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de la universitato je Zuriko, biografio 
* 

Kategorio:Germanaj muziksciencistoj
Synapsida

**Sinapsidoj** (Synapsida = "unu arko") estas klaso de amniuloj kiuj evoluigis unu truon en ĉiu flanko de la kranio, antaŭ 300 milionoj da jaroj dum la malfrua Karbonio.  Sinapsidoj ĝisvivis ĝis la frua Kretaceo.

La truo menciita permesas al la makzelo malfermiĝi pli larĝe; sekve, ĝi permesas la alligadon de pli grandaj, pli fortaj makzelomuskuloj.

La klaso **Synapsida** estas parafiletika aro.  Tio signifas, ke ĝi ne enhavas prapatron kaj ĉiujn ties idojn, ĉar en ili estas la mamuloj.  Male ĝi estas evolua grado, kuniĝante uloj kiuj intersimilas forme kaj ekologie.  Ili do ne estas aro rigardata en arkreskiĝa klasigo.  En kladistiko oni rigardas la naturan kladon **Theromorpha**, kiu enhavas du klasojn: la parafiletikan klason **Synapsida** kaj la monofiletikan klason **Mammalia** (t.e. Mamuloj).

Konforme kun nuntempaj esploroj, la klasifiko de sinapsidoj povas esti donita en formo du kladogramoj:

Por pli detala priskribo de la deveno de mamuloj jenas ankoraŭ unu kladogramo — por la subordo Cynodontia (laŭ rezultoj de la esploro far Liu Jiun kaj P. Olsen (2010)):

{{Klado| style=font-size:100%;line-height:100%
|label1=Cynodontia
|1={{Klado|1=
|2={{Klado|1=†Madysauridae
|label2=Epicynodontia
|2={{Klado|1=†Galesauridae
|2={{Klado|1=†Thrinaxodontidae
|label2=Eucynodontia
|2= }} }} }} }} }}

## Referencoj 
Kategorio:Amniuloj
Kategorio:Mamuloj
Richard Lydekker

[eta|350ra|Mapo montranta la mapon de Lydekker rilate al tiuj de [Alfred Russel Wallace|Wallace kaj Weber, same kiel la probablan etendon de la tero je la epoko de la Lasta Glacia Maksimumo, kiam la marnivelo estis pli ol 110 m pli suba l nuntempe.]]
**Richard Lydekker** (25a de julio 1849 – 16a de aprilo 1915) estis angla naturalisto, geologo kaj verkisto de nombraj libroj pri natura historio.

## Biografio 
Lydekker naskiĝis en Londono, kaj edukiĝis ĉe la Trinity College (Kembriĝo), kie li ricevis unugrandan edukon pri Natura Scienco (1872). En 1874 li aliĝis al la Geologia Enketoservo de Barato kaj faris studojn pri vertebrula paleontologio de norda Barato (ĉefe en Kaŝmiro). Li restis en tiu posteno ĝis 1882. Li estis responsa pri la katalogigo de fosilioj de mamuloj, reptilioj kaj birdoj de la Muzeo pri natura historio de Londono (10 vol., 1891). Liaj libroj inkludas:
* *A Manual of Palaeontology* (kun Henry Alleyne Nicholson, 2 vol., 1889),
* *Phases of Animal Life* (1892)
* *The Royal Natural History* (kun W. H. Flower, 12 vols., 1894-6)
* *The Wild Animals of India, Burma, Malaya, and Tibet* (1900).
* Li estis krome kontribuanto al la 11a eldono de la *Encyclopædia Britannica**.

Lydekker estis ankaŭ influa en la fako de biogeografio. En 1895 li desegnis la biogeografian limon tra Indonesia, konata kiel **Linio de Lydekker*', kiu separas Wallacea okcidente el Aŭstralo oriente.

## Vidu ankaŭ 
* Aŭstralia kontinento
* Linio de Wallace
* Wallacea
* Linio de Weber

## Referencoj 
* EB1922, Lydekker, Richard

## Eksteraj ligiloj 
* Parta bibliografio ĉe DinoData
* Lydekkers publications about rhinos
* mapoj de linioj de Wallace, Weber kaj Lydekker
* BDH Retaj versioj de kelkaj publikaĵoj de Richard Lydekker.

Kategorio:Trinity College
Kategorio:Biogeografio
Kategorio:Anglaj zoologoj
Kategorio:Kembriĝo
Kategorio:Anglaj geologoj
Kategorio:Naturhistoria Muzeo de Londono
Kategorio:Reĝa Societo de Londono
Ponte

**Ponte** havas en diversaj latinidaj lingvoj la signifon de **ponto**.

## Nomo de pontoj 
* **Ponte Vecchio** estas Malnova Ponto en Florenco en Italio.

## Geografia nomo 
Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Ponte (Kampanio)** estas komunumo en la regiono Kampanio en Italio.

* **Ponte TI** estas vilaĝo de la komunumo Biasca de la Distrikto Riviera en Kantono Tiĉino en Svislando.
Biasca

**Biasca** (en Esperanto ankaŭ **Biasko**) estas komunumo de la komunumaro Riviera kaj la distrikto Riviera en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 6026 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Biasca situas proksimume 19 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Belinzono ĉe la kunfluejo de la riveroj Tiĉino kaj Brenno. La komunumo Biasca konsistas el la vilaĝoj Biasca, Loderio, Ponte, Pontirone, Sant'Anna kaj Valle.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 59,13&nbsp;km², de kiuj 46,6% estas kovritaj de arbaro, 10,5% servas por agrikulturo kaj 5,5% por setlado. Preskaŭ triono de la teritorio konsistas el neuzebla montara dezerto.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Biasca limas en nordo al Semione, en nordoriento al Malvaglia, en oriento al Rossa (GR), en sudoriento al Cauco (GR), en sudo al Osogna, en sudokcidento al Lodrino, en okcidentsudokcidento al Iragna, en okcidento al Personico, kaj en nordokcidento al Pollegio.

## Trafiko 
Tra Biasca pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 de Lugano tra Gotardopasejo al Lucerno kaj de Biasca kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 416 tra Lukomagnopasejo al Disentis. La komunumo disponas ankaŭ pri propra alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 de Chiasso al Bazelo, kiu kondukas laŭlonge de la rivero Tiĉino tra la komunumo. Biasca disponas pri stacidomo ĉe la Gotardofervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj, kiu estas haltejo de rapidtrajnoj inter Belinzono kaj Lugano. La stacidomo de Biasca estas ankaŭ finpunkto de diversaj poŝtaŭto- kaj buslinioj. En Biasca troviĝas la suda portalo de la nova Gotarda Baza Tunelo, inaŭgurita la unuan de junio 2016.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Biasca datiĝas el la jaro 830 kiel *Aviasca* en la inventaro de la Abatejo Pfäfers. Biasca origine apartenas al Retio kaj poste ĝis la fino de mezepoko apartenis al Milano. En la jaro 1449 Biasca estis okupita de Urio kaj anketita de la Svisa Ĵurkomunumo. En la jaro 1512 montofalo de la monto Crenone norde de Biasca baris lagon. La 20-an de majo 1515 la montfala digo frakasiĝis kaj okazis granda inundo, nomita en la lombarda lingvo *Buzza di Biasca*, pro kiu mortis multaj homoj kaj estis kaŭzita terura damaĝo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Biasca (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Biasca

## Bildoj 

Dosiero:Azienda Elettrica Ticinese.jpg|Tiĉina elektrocentralo en Biasca
Dosiero:12 Biasca railway station 02.jpg|Stacidomo de Biasca
Kuenko (Ekvadoro)

eta|dekstre|Antikva Katedralo de Cuenca, unu de la unuaj konstruaĵoj, nuna muzeo.
eta|250px|Ekzemplo de respublika arkitekturo en la Historia Centro de Cuenca.
eta|dekstre|300px|Pajlĉapeloj manfaritaj en vendejo de la urbo.
300px|eta|dekstre|Nova Katedralo de Cuenca.
**Cuenca**, oficiale **Santa Ana de los Ríos de Cuenca** (de la riveroj) kaj en Esperanto **Kvenko** aŭ **Kuenko**, estas urbo de la centra sudo de Ekvadoro kaj estas la ĉefurbo de la provinco Azuay kaj de la Regiono 6a. Estas situanta en la suda parto de la Ekvadoraj Andoj. Ties Historia Centro estis deklarita Monda heredaĵo de Unesko en la jaro 1999. Estas nomata la Ateno de Ekvadoro pro sia majesta arkitekturo, sia kultura diverseco, sia alportado al la ekvadoraj belartoj, sciencoj kaj beletroj kaj pro esti la naskoloko de multaj gravuloj de la ekvadora socio. La manfaritaj pajlĉapeloj estas specialaĵo por la tuta lando.

## Toponimio 
La hispana fondo estis farita la 12-an de aprilo 1557 fare de Gil Ramírez Dávalos. La urbo portas la nomon de "Santa Ana de los Ríos de Cuenca" honore al la urbo Cuenca en Hispanio, naskoloko de la vicreĝo de Peruo nome Andrés Hurtado de Mendoza, kiu estis fondinto de la urbo. La resto de la nomo devenas de la tradicio hispana dediĉi la novajn urbojn al sanktulo aŭ sanktulino de la katolika eklezio, tiukaze al Sankta Anna. La kuenkanoj estas miksrasuloj, posteuloj de Kanjarioj, de la Ĉaŭlabamboj aŭ Takalŝapaoj (Azuay).

## Areo 
Azogues estas dormurbo de Kvenko.

## Universitatoj  
* universitato de Kuenko
* Katolika universitato de Kuenko
* Salesiana plurteknika universitato de Ekvadoro kun centra kampuso en Kuenko
* universitato de la provinco Azuay

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Kuenko


Kategorio:Urboj de Ekvadoro
Zuzana Roithová

MUDr. **Zuzana ROITHOVÁ**, MBA. (naskiĝis la 30-an de januaro 1953 en Prago) estas ĉeĥa politikistino kaj manaĝerino. Ŝi estas eŭropparlamentanino kaj eksministrino pri sano. Ŝi membras en la kristandemokratia partio KDU-ČSL.

## Eksteraj ligiloj 
* Zuzana Roithová – persona retpaĝaro 
* Zuzana Roithová – paĝo en la retpaĝaro de Eŭropa Parlamento

Kategorio:Naskiĝintoj en 1953
Kategorio:Ĉeĥaj politikistoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento
7137 Ageo

**7137 Ageo** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, proksime de Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Ageo (japane : 上尾市, *Ageo-shi*) en la gubernio Sajtama, norde de Tokio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
7139 Tsubokawa

'*7139 *Tsubokawa'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj Tsuneo Niijima elde Oĵima en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Ietsune Tsubokawa'' (1918–1994), kvina direktoro de la Latituda Internacia Observatorio de Mizusaŭa inter 1976 kaj 1986 kaj iama direktoro de la Instituto de Esploro pri Tertremoj de la Universitato de Tokio. Li klopodis aŭtomatigi la instrumentojn uzatajn por la geodezia enketo kaj la astronomiaj observoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Tsuneo Niijima
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Miloš Zeman

Inĝ. **Miloš ZEMAN** (naskiĝis la  en Kolín) estas ĉeĥa politikisto, ekonomo kaj prognozisto, kaj estis de la  ĝis la  la prezidento de Ĉeĥio.

Li estis interalie prezidanto de la socialdemokratia partio ČSSD de 1998 ĝis 2002, ĉefministro de 1998 ĝis 2001, kaj malsukcesa kandidato por prezidento de Ĉeĥio en 2003. Li fondis la partion Strana Práv Občanů Zemanovci ("Partio de civitanaj rajtoj – Zemananoj") kaj estas ties honora prezidanto.

La  li venkis en la prezidenta baloto de 2013 en Ĉeĥio kaj ekoficis kiel prezidento la . Sian postenon li decidis ripeti kaj dum la baloto por la prezidento de Ĉeĥio li ricevis 1 985 547 da voĉoj (38,56 % da rajtigitaj voĉdonantoj) kaj komune kun Jiří Drahoš avancis en la duan raŭndon.

En la dua raŭndo li ricevis 2 853 390 da voĉoj (51,36 % da rajtigitaj voĉdonantoj) kaj tiel li estiĝis prezidento por jaroj 2018 - 2023.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala vivresumo en la retejo de la registaro de Ĉeĥio 
* La vivrakonto de Miloš Zeman  

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĥaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Ĉeĥio
Kategorio:Ĉefministroj de Ĉeĥio
Kategorio:Grandaj Krucoj de la Federacia Meritkruco (Germanio)
Bakersfield

**Bakersfield** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Kern. Ĝi estas ankaŭ universitata urbo.
eta|Situo de Bakersfield en Kalifornio

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 372&nbsp;km²
* Loĝantaro:  (en 2012)
* Supermara alteco: 123 m
* Horzono: UTC-8h (en somero UTC-7h )
* Poŝtkodoj: 93241, 93301-93309, 93311-93314, 93263, 93380, 93381-93390, 93399, 93220
* Telefonkodo: 910
eta|maldekstre|Panoramo en Bakersfield

## Geografio 
Bakersfield situas ĉe la suda fino de la Valo San Joaquin laŭ malgranda rivero Kern en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta-meza parto de la subŝtato. Fresno kaj Los-Anĝeleso troviĝas po 180, Sakramento 480 km.

## Historio 
Jam ok mil jarojn antaŭe vivis tie homoj. En 1776 la hispana pastro Francisco Garcés estis la unua eŭropano tie. Ĝis la 1820-aj jaroj nur meksikaj setlantoj alvenis. En 1848 oni trovis oron en Kalifornio, tial setlantoj inundis la valon. Indianoj devis retiriĝi al rezervejoj, dume oni trovis ankaŭ nafton en 1865. Tiutempe la nuna Bakersfield estis konata kiel **Kern Island**, kie estis iom da kabanoj. En 1869 Bakersfield fondiĝis kaj ĝi estis nomita pro la kolonelo *Thomas Baker*. Bakersfield urbiĝis en 1873 kaj en la sekva jaro ĝi iĝis administra centro de la kantono. En 1952 sismo okazis.

## Klimato 
Bakersfield situas en mediteranea klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 11-. La varmo kulminas en julio ofte kun , la malvarmo kulminas inter decembro-januaro kun rekordo . Jare pluvas po 164 mm. Tre malofte neĝas kaj frostas.

## Trafiko 
eta|dekstre|La unua baptista preĝejo en Bakersfield
eta|dekstre|Teatrejo de Bakersfield
Bakersfield havas herbokovritan flughavenon, apude trejnan bazon pri helikopteroj. Aŭtoŝoseoj kuras al Los-Anĝeleso, Fresno kaj Arizono. La urbego havas trairan fervojan linion. En Bakersfield aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

## Vidindaĵoj 
* teatrejo
* baptista preĝejo
* muzeoj

## Gravuloj 
* Korn

## Ĝemelurboj 
*  Santiago de Querétaro, Meksiko
*  Ŭakajama, Japanio
*  Cisi, Ĉinio
*  Buĉon, Sud-Koreio
*  Minsko, Belorusio - 2011

## Fontoj 
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de WikiTrans el la anglalingva Vikipedio, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj.

eta|maldekstre|Mapo pri Kalifornio, kie estas trovebla Bakersfield interne en la sudokcidenta parto
eta|centre|510ra|Larĝa panorano de Bakersfield

Kategorio:Urboj de Kalifornio
Sant'Anna

'''Sant'Anna** estas itala formo de Sankta Anna. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

## Svislando 
* **Sant'Anna (Biasca)** estas vilaĝo de la komunumo Biasca en la Distrikto Riviera en Kantono Tiĉino en Svislando.

* **Sant'Anna (Sorengo)'* estas la kvartalo kie situas la *Kliniko Sant'Anna* en la komunumo Sorengo de la Distrikto Lugano en Svislando.

## Italio 
* *'Sant'Anna d'Alfaedo** estas komunumo de la Provinco Verono en la regiono Veneto en Italio.
* **Sant'Anna Arresi** estas komunumo de la Provinco Carbonia-Iglesias en la regiono Sardio en Italio.
* **Sant'Anna di Stazzema** estas vilaĝo de la komunumo Stazzema de la Provinco Luko en la regiono Toskano en Italio.
* **Sant'Anna (Caltabellotta)''' estas vilaĝo de la komunumo Caltabellotta de la Provinco Agrigento en la regiono Sicilio en Italio.
Ilona Magyari

**MAGYARI Ilona**, (Magyari Ilma) [madjari] estis rumania hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Arado en 1890 kaj mortis en Arado en 1964. 

## Kariero
Ilona Magyari studis en la belarta lernejo de Baia Mare en 1928. Ŝi laboris en sia naskiĝurbo.

## Fonto
*Biralat.hu 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Sándor Latinka

**LATINKA Sándor**, Latinca estis hungara politikisto. Li naskiĝis en Arado la 5-an de aprilo 1886 kaj mortis en Kaposvár la 17-an de aprilo 1919.

## Biografio 
Sándor Latinka iĝis en 1909 teknikdesegnisto en Budapeŝto. Li pasigis unu jaron en Parizo, kie li konatiĝis kun ideoj de socialismo kaj reveninte en 1910, li enpaŝis en socialdemokratian partion, poste li interrilatiĝis kun la movado kontraŭmilita Rondo Galilei. Post la Unua mondmilito li fariĝis organiza sekretario de Landa Ligo de Terlaboristoj, kunlaboranto de György Nyisztor. Li enpaŝis en komunistan partion. Li fondis la unuan agrikulturan kooperativon en la bienego de princo Esterházy. Post la falo de la hungara konsilantara respubliko oni murdis lin.

## Fontoj 
* *Magyar Életrajzi Lexikon*

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Akvomolado

**Akvomolado** estas la desmineralado de akvo aŭ la redukto de la koncentriĝo de kalcio-, magnezio- kaj iuj aliaj metalkatjonoj en malmola akvo.

Malmolecaj jonoj kiuj solviĝas en akvo povas kaŭzi diversajn efektojn nedezirindajn, ekz-e malhelpi la agon de sapoj aŭ antaŭenigi la amasiĝon de kaldronkrusto, kiu povas obstrukci tubaron kaj rezultigi galvanan korodon.

Konvenciaj akvomoladiloj por hejma uzo dependas de jono-interŝanĝa polimero en kiu malmolecaj jonoj interŝanĝiĝos por natriaj jonoj. Akvomolado eble dezirindas kie la akvofonto estas malmola. Tamen, malmola akvo ankaŭ donas iun sanohelpon, reduktante la solveblecon de eble venenaj metaljonoj kiel plumbo kaj kupro.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Association of Water Technologies* ("Asocio pri Akvaj Teknikoj")
* *Water Quality Association * ("Asocio pri Altkvalita Akvo")

Kategorio:Naturmedia inĝenierado
Kategorio:Akvo
Kategorio:Ĝermoj pri tekniko
Viena urboparko

[eta|La rivero [Vieno-rivero|Vieno en la urboparko]]
eta|*Der Stadtpark*, kolorlitografio proksimume 1862
eta|Anton Bruckner
eta|Johann Strauß (filo)
La **Wiener Stadtpark** () etendiĝas en Vieno ekde la Parkringo en la malnova urbocentro ĝis la Fojnofoirejo en la 3-a viena urbdistrikto kaj estas parko, kiun kaj turistoj kaj ankaŭ vienanoj ŝatas viziti. Ĝia areo estas .

## Historio 
Jam dum la bidermajro la glaciso antaŭ la Karolinurba Pordego estis plezurejo. Kadre de la malkonstruado de la viena urbomuro favore al la granda viena ringostrato la tiama viena urbestro Andreas Zelinka antaŭenigis la projekton de publika parko sur tiu ĉi tereno. Pejzaĝpentristo Joseph Sellény planis la parkon laŭ la stilo de pejzaĝa parko, la planojn priverkis kaj realigis la urboĝardenisto Rudolph Siebeck. La 21-an de aŭgusto 1862 la urboparko malfermiĝis al publiko kiel dua publika parko de Vieno.

## Priskribo 
La parko plenas je herbobedoj, floroj kaj arboj. Flanke fluas Vieno-rivero en ŝtonaj bordoj.

Inter la vidindaĵoj menciindas kelkaj skulptaĵoj. La statuo de komponisto Anton Bruckner aspektas modeste. Lia kolego Johann Strauß staras kun violono enmane, ĉirkaŭita de floroj kaj arko el la amoplenaj figuroj. Alia pompa monumento estas dediĉita al Karl Lueger, la viena urbestro de la 19-a jarcento, fama pro sia grava kontribuo al plibeligo de la urbo, en kiu li konstruigis plurajn ĝardenojn kaj promenejojn. Li estis fervora kristansocialisto, do ĉe liaj piedoj staras du fortikaj laboristoj kun fosilo kaj martelo — simboloj de la digna laboro kaj forteco.

## Literaturo 
* Eva Berger: *Historische Gärten Österreichs. Garten- und Parkanlagen von der Renaissance bis um 1930*. Volumo 3: Vieno. Böhlau Verlag. Vieno 2004. pj. 89–91 kaj pj. 138–140.
* Eva Berger: *Stadtpark und Kinderpark*. In: Historische Gärten und Parks in Österreich. Christian Hlavac, Astrid Göttche kaj Eva Berger (eld.). pj. 295-301. Böhlau Verlag. Vieno 2012. ISBN 978-3-205-78795-2.

## Vidu ankaŭ 
* Urbodoma parko (Vieno)

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de la ĝardenoficejo pri la urboparko
* Fotaro pri viena verdejoj ĉe flickr.com 
*  *(la impresoj de esperanto-vojaĝanto, 2016)*

## Referencoj 
Kategorio:Parkoj en Vieno
Kategorio:Interna urbo (Vieno)
Kategorio:Aperis en 1862
Renault Symbol

La **Renault Symbol** estas aŭtomobilo produktita de Renault ekde 1999. Ĝi estas 4-porda aŭto kies dezajno devenas de Clio II al kiu estis aldonita kofro. Ĝi ankaŭ estas konata sub la nomo **Renault Thalia**.

## Renault Symbol (1999 - 2008) 
### Bildgalerio 

Port de Saint Pierre (2856147910).jpg|Renault Symbol, antaŭo
Renault Symbol (2993567559).jpg|Renault Symbol, malantaŭo
Moteur de Renault Symbol année 2007 (3935405307).jpg|Motoro de Renault Symbol (2007)

## Renault Symbol 2 (2008 - &nbsp;) 
## Vidu ankaŭ 
* Renault Clio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Renault Symbol 

Symbol
Renault
Kategorio:Francaj aŭtomobiloj
János Baintner

**János Baintner** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Baintner János** estis hungara juristo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1865). Lia filo estis Hugó Baintner, lia nepo estis Géza Baintner.
János Baintner http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/b/b00648.htm naskiĝis la  1815 en Liptóújvár (nuntempa Liptovský Hrádok en Slovakio). Li mortis la  1881 en Pusztaberki.
 
## Biografio 
János Baintner frekventis universitaton en Pest (urbo), poste li ekhavis postenon pri notario inter 1836-1838. En 1841 li estis juristo ĉe familio Eszterházy [esterhAzi]. En 1848 li ekinstruis en Reĝa Jura Akademio (Pozono), ost 2 jaroj li estis samloke jam direktoro. Ekde 1861 li instruis en urbo Pest. Li emeritiĝis en 1880.

## Verkaro (elekto) 
* *Magyar régi és új törvényszéki rendezet és törvénykezési eljárás* 1851
* *Az ausztriai általános magánjog alaptanai* 1868
* *A birósági szervezetről* 1870
* *A birósági szervezet és peres eljárás köztörvényi polgári ügyekben, előadási vezérfonalul* 1877

## Fontoj 
*Hungarlingva Vikipedio
*biografio hungare

 
Kategorio:Hungaraj notarioj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Munsala

**Munsala** estas eksa komunumo de Finnlando en la nuna ordinara provinco Ostrobotnio. La komunumo apartenis al gubernio Vaasa. Munsala, Jeppo kaj Kampara komunumo de Nykarleby estis ligita al Nykarleby en komenco de la jaro 1975. En 1974 Munsala havis 2416 loĝantojn. La terareo estis 263,0 km². 98,4 % el la loĝantoj estas svedlingvaj. Tamen *Munsala* estas finnlingva nomo. Ĝi estas tia nomo, kiu estas natura kaj facila en la ambaŭ lingvoj. Tial Munsala, alimaniere ol multaj aliaj lokoj en Finnlando, ne ricevis svedlingvan nomon, kvankam la svedoj transloĝiĝis tiel. Munsala svediĝis lingve kaj etne en la 14-a jarcento. Ĝi situas sur marbordo de Kvarken. La loka porvirina nacia vestaro estas unu el la plej konataj naciaj vestaroj en Finnlando. Ĝi estis desegnita kiel modeloj konsiderante la vestaĵon de la gastigantinoj de finn-svedaj kamparaj domoj en Ostrobotnio en la 19-a jarcento. Ĝin konatigis ekzemple Ida Asplund, kiu ankaŭ en Helsinko prefere uzas ĝin. Grizŝtona kirko de Munsala estas el la jaro 1792. La kirkon planis C. F. Adelcreutz. La orgeno de la kirko estas la plej malnova plu uzata kirkorgeno en Finnlando.

## Munsalaradikalismo 
Munsalaradikalismo (svede *munsalaradikalismen*, finne *munsalaradikalismi*) estis dum vintra kaj daŭriga milito fenomeno, kie multaj svedlingvaj ostrobotnianoj, speciale munsalaanoj, eskapis el la milito. En la fenomeno estis miksita pacifismo, baptisma kristanismo kaj forta finn-sveda naciismo. Iuj eskapintoj eskapis al Svedio, iuj eĉ al Usono. Iuj neniam reiris al Finnlando. La fenomeno estis tipa ĵus al ostrobotniaj finn-svedoj: ĝi ne aperis eĉ je sudaj svedlingvaj finnlandanoj.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Ostrobotnio
7141 Bettarini

'*7141 *Bettarini'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la stacio de Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Veneto (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala astronomo *Otello Bettarini'' (1905–1982). La observatorio kiun li konstruis, permesis inici la malkovrintojn pri astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Andrea Boattini
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Renault Clio

La **Renault Clio** estas aŭtomobilo produktita de Renault. Ĝi anstataŭis la Renault 5 en 1990 kaj restas plu konstruata tra pluraj generacioj. En Japanio, ĝi estas konata sub la nomo **Lutécia**.

La nomo *Clio* referencigas je la muso Klio en helena mitologio.

## Clio 1 (1990 - 1998) 
dekstra|eta|Renault Clio I

### Bildgalerio 

Image:1994-1996 Renault Clio.jpg|1994-1996 Renault Clio
Image:Clio Williams.jpg|Clio Williams

## Clio 2 (1998 - 2012) 
### Bildgalerio 

Image:2009 Renault Clio Storia front.JPG|Renault Clio Storia, 2009(antaŭo)
Image:2009 Renault Clio Storia rear.JPG|Renault Clio Storia, 2009(malantaŭo)
Image:Renault Clio V6 1X7A7919.jpg|Renault Clio V6

## Clio 3 (2005 - 2012) 
### Bildgalerio 

Image:Renault Clio III Facelift 20090603 front.JPG|Renault Clio III, 2009(antaŭo)
Image:Renault Clio III Facelift 20090603 rear.JPG|Renault Clio III, 2009(malantaŭo)

## Clio 4 (2012 - &nbsp;) 
dekstra|eta|Renault Clio IV

### Bildgalerio 

Image:Renault Clio-IV-Estate Front.JPG|Clio IV Estate, 2009(antaŭo)
Image:Renault Clio-IV-Estate Rear.JPG|Clio IV Estate, 2009(malantaŭo)

## Vidu ankaŭ 
* Renault Symbol

## Eksteraj ligiloj 
* Broŝuro de Renault Clio Campus
* Broŝuro de Renault Clio Storia

Clio
Renault
Kategorio:Francaj aŭtomobiloj
Jeppo

**Jeppo** estas eksa komunumo de Finnlando en la provinco Ostrobotnio, ligita al Nykarleby en la komenco de la jaro 1975. Terareo de la komunumo estis 152 kvadrokilometroj, kaj fine de la jaro 1974 la komunumo havis 1404 loĝantojn, el kiuj granda plejo estis svedlingvaj, sed estis 15 % finnlingvaj, kio estis maltipe multe en svedpleja ostrobotnia kamparo. La komuna limo kun Alahärmä ne tute sekvis la lingvan limon. Poste la limo estis movita do, ke pli sekvas la lingvolimon.

## Geografio 
La eksa komunumo Jeppo situas apud la rivero Lapuanjoki en ebena pejzaĝo, kie ankau la plej altaj lokoj estas nur proksimume 25 m el la marsurfaco, kvankam la komunumo ne havis propran marbordon. La rivero fluas en Jeppo kiel du brancxoj, Jungarö kaj Finskasö, inter kiuj estas la insulo Holm. En la rivervalo estas grava tertipo sablo. Pli malproksime el la rivero estas morenaj areoj, kiuj grandparte marĉiĝis.

## Historio 
Preskaux gxis fino de la prehistorio la areo estis sub maro. La unuaj regule loĝantoj al la venonta areo de la komunumo Jeppo iris el Satakunta el la 12-a jarcento, sed la loĝantaro estis vere malgranda, ĝis la areo svediĝis etne, kulture kaj lingve en la 14-a jarcento. La eta finnparolanta loĝantaro movis orienten, kiam la areo ricevis novajn loĝantojn el Svedio. Dum Finna Milito en Jeppo estis forta batalo. La komunumo estis fondita en 1906. Antaŭe la areo apartenis al Kampara komunumo de Nykarleby. Longe Jeppo estis forte terkultivada loko, sed en la 1960-aj jaroj pliiĝis peltkreskigo kiel vivtenado. La loĝantaro klare malkreskis en la unuaj jardekoj de la 20-a jarcento, kiam multaj transloĝiĝis al Usono kaj denove en la 1960-aj kaj la 1970-aj jaroj, kiam multaj transloĝiĝis al Svedio.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Sándor Baksay

**Sándor BAKSAY** [ŝAndor bakŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Baksay Sándor** estis hungara reformita episkopo, verkisto, poeto, tradukisto, instruisto, membro de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy (1872).
eta|Sándor Baksay
Sándor Baksay http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC00523/00656.htm naskiĝis la  1832 en Nagypeterd. Li mortis la  1915 en Kunszentmiklós.

## Biografio 
Sándor Baksay frekventis mezlernejon en Csurgó, poste li pristudis teologion en Kecskemét. Li ekinstruis en Kecskemét kaj Kiskunhalas. En 1862 li iĝis pastro. Ekde 1904 ĝismorte li estis episkopo en Kunszentmiklós.

## Verkaro (elekto) 
* *Gyalogösvény* 1887 - novelaro
* *A magyar népviselet* (La hungara popolkostumo) 1888
* *Magyar Népszokások* (Hungaraj popolaj moroj) 1891
* *A Mecsek környéke* (Ĉirkaŭaĵo de Mecsek) 1896
* *Dáma* (Damo) 1899 - historia romano
* *Összegyűjtött irodalmi dolgozatai* (Kolektitaj literaturaj verkoj) 1916
* *Pharsalia* tradukita de Marcus Annaeus Lucanus

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* biografio hungare
* pri Baksay

Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
György Balanyi

**György Balanyi** [djordj balanji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balanyi György** estis hungara historiisto, pastro, piarista monaĥo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio.

György Balanyi http://mek.oszk.hu/03600/03628/html/y.htm#BalanyiGyörgy naskiĝis la  1886 en Kecskemét. Li mortis la  1963 en Budapeŝto.

## Biografio 
György Balanyi aliĝis al piaristoj en 1903, li pastriĝis en 1910. Tiutempe li frekventis ankaŭ universitaton en Budapeŝto. Li instruis en gimnazio en Szeged inter 1910-1916, poste ĝis 1943 en Budapeŝto. Foje li instruis ankaŭ en universitato. En 1946 li ekinstruis en Kolozsvár (tiutempe apartenanta al Hungario) kaj li revenis al Budapeŝto en 1948. Li okupoĝis ĉefe pri mezepoko, antaŭaĵoj de la 1-a mondmilito, Sankta Francisko, franciskanoj, piaristoj

## Verkaro (elekto) 
* Sankta Francisko el Asizo - heroo de la demokratio (1946)
* *Reformáció és ellenreformáció* (1946)
* *A középkori állam és társadalmi rend kialakulása* (1947)

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* pri Balanyi

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
7179 Gassendi

'*7179 *Gassendi''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca filozofo Pierre Gassendi (1592–1655), matematikisto, teologo kaj astronomo. Disĉiplo de Marin Mersenne, li kritikis la ideojn de René Descartes kaj favoris la sensojn kiel ĉefa fonto de kono. Kiel astronomo, li unuafoje observis pasadon de Merkuro la , konfirmante la laborojn de Johannes Kepler.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
7172 Multatuli

'*7172 *Multatuli'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda verkisto Eduard Douwes Dekker (1820–1887), konata sub la plumnomo « Multatuli » ("mi multe suferis" en latina lingvo). Li okupis de 1838 al 1856 pluraj registarajn postenojn en Nederlanda Hindio. Indigninta de la kondiĉoj de la javanoj, li demisiis kaj, reveninte en Nederlandon, verkis sian plejgravan romanon *Max Havelaar'', kies eponima rolulo fariĝis pli malfrue emblemo de nederlanda organizo de justa komerco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Lajos Kazinczy

**KAZINCZY Lajos** [kazinci] estis hungara honvedgeneralo. Li naskiĝis en Széphalom la 20-an de oktobro 1820 kaj mortis en Arado la 25-an de oktobro 1849. Li estis la plej juna filo de verkisto Ferenc Kazinczy.

## Biografio 
Lajos Kazinczy finis la sapeistlernejon de Tulln an der Donau, poste li servis en la usarregimento la 9-a en rango de leŭtenanto. En 1847 li elpaŝis el la armeo. Je la establado de honvedaro en junio de 1848 li enpaŝis en sapeistbatalionon la 1-an. En januaro 1849 li estis divizikomandanto en rango de vickolonelo de korpuso de György Klapka. En aprilo 1849 li fariĝis generalo, komandanto de nordorienta korpuso de la regiono Felső-Tisza. En julio 1849 li devintus kuniĝi kun Artúr Görgey, sed la rusaj milittrupoj malhelpis tion. Li senarmiĝis la 25-an de aŭgusto 1849 en Zsibó. La imperiestra milittribunalo kondamnis lin al morto, kaj oni pafmortigis lin.

## Fontoj 
* *Magyar Életrajzi Lexikon*

Kategorio:Hungaraj soldatoj