Sint-Pieters

[250ra|dekstra|Situo de la kvartalo en la urbo [Bruĝo]]

**Sint-Pieters** estas kvartalo de Bruĝo, la ĉefurbo de la belga provinco Okcidenta Flandrio. La kvartalo troviĝas nordokcidente de la urbocentro.

Sint-Pieters estis ĝis 1899 sendependa komunumo kun nomo *Sint-Pieters-op-den-Dijk* (*Sankta Petro sur la Digo*). Ĝi havas ĉirkaŭ 7500 loĝantojn. Loke estas nur uzata la mallonga nomo; en iom oficialaj dokumentoj indas uzi la plenan nomon *Sint-Pieters-op-den-Dijk*, por eviti konfuzon kun samnomaj lokoj en Flandrio, interalie *Sint-Pieters-Kapelle* (Middelkerke kaj Herne).

En la mezepoko la rivero *Rogia* aŭ Reie ĉi tie enfluis en la maron.

## Historio 
### Ŝtonepoko 
En la regiono estas trovitaj restaĵoj de homa aktiveco kiuj datiĝas de la neolitiko, antaŭ ĉirkaŭ 3000 jaroj.

### Romianoj 
200 jarojn a.K. la maro venis ĝis Bruĝo. Ĉirkaŭ la jaro 50 p.K. (en la romia epoko) la regiono estis sufiĉe seka kaj denove ekestis loĝado.

### Lasta inundo de Sint-Pieters 
Ĉirkaŭ la jaro 300 la regiono denove inundiĝis. Nur ekde la jaro 600 ĝi definitive sekiĝis. Ekestis natura vico da dunoj. Nur kelkloke restis golfetoj.

### 7-a ĝis 12-jarcento 
Laikaj fratoj ĉirkaŭ la jaro 1000 komencis konstrui digojn kaj kulturi la teron. Ekestis farmbienoj, el kiuj la plej konataj estas *Ten Poele*, *Monnikenwerve*, *Ter Doest* kaj *Tempelhof*. Tiu lasta estis posedaĵo de la Templanoj.

Jam antaŭ 1167 estis loĝado je *Scepstale* (nun *Scheepsdale*), loko ĉe ponto super la *Leet* (la nuna kanalo de Bruĝo al Ostendo).

Ĝis la 12-a jarcento Sint-Pieters estis parto de bruĝaj paroĥoj *Sint-Salvator* kaj *Sint-Gillis* (*Sankta Egidio).

### 13-a ĝis 18-a jarcento: paroĥo 
[eta|Preĝejo de [Sankta Petro]]

En 1196 estis konstruita la unua eta preĝejo, dediĉita al la apostolo Sankta Petro. En 1275 unuafoje estis fiksita la limo inter Bruĝo kaj Sint-Pieters: ĝi korespondis kun la *Leet*. En 1352 la teritorio de Bruĝo pligrandiĝis kaj preskaŭ atingis la preĝejon.

### 1796 ĝis 1899: komunumo 
En 1796 la tiama franca regado decidis ke la areo ekster la bruĝa remparo estu aldonata al la plej proksima komunumo. Tiel la kvartalo *Scheepsdale* denove apartenis al Sint-Pieters. La nove kreita komunumo transprenis la nomon de la paroĥo. Ĝi havis areon de 1081 ha kaj 600 loĝantojn.

[eta|Moderna preĝejo *Sankta [Paŭlo de Tarso|Paŭlo, konstruita en 1968]]

### 1899-nun: kvartalo de Bruĝo 
En 1899, kadre de la konstruado de nova haveno, Bruĝo aneksis Sint-Pieters. Parto de la areo estis uzata por la interna haveno. Inter la remparo kaj la kanalo estis konstruitaj du novaj kvartaloj, laŭ plano de la germana arĥitekto Josef Stübben (1845-1936). Je unu flanko venis luksa loĝkvartalo *Kristus-Koning*, je alia flanko popola kaj industria kvartalo *Stübbenkwartier*. Ambaŭ kvartaloj nun estas konsiderataj partoj de la urbocentro. Sint-Pieters estas la areo trans la kanalo.

eta|La nova malsanulejo Sint-Jan, inaŭgurita en 1977

Dum la 20-a jarcento kreskis la loĝantaro. En 1968 estis konstruita dua preĝejo, *Sankta Paŭlo*. Ekde 1950 establiĝis industrio ĉirkaŭ la interna haveno. Nova malsanulejo anstataŭis la historian hospitalon *Sint-Jan* de la urbocentro.

### Komunumestroj de Sint-Pieters 
* 1800-1812: Pierre Florin
* 1812-1814: Pieter Vermeersch
* 1814-1830: Anselme de Crombrugghe
* 1830-1851: Anselme de Crombrugghe
* 1852-1864: Gaspard de Crombrugghe
* 1865-1879: Jan Stragier
* 1879-1889: Charles Belamy
* 1889-1899: Charles Serweytens

## Externe link 
* Retpaĝo de la urbo Bruĝo 

Kategorio:Bruĝo