open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mitridate, re di Ponto

***Mitridate, re di Ponto*** (Mitridato, reĝo de Pontuo), K. 87 (74a), estas frua serioza opero triakta de Wolfgang Amadeus Mozart. La libreto estis de Vittorio Amedeo Cigna-Santi, laŭ la itallingva traduko fare de Giuseppe Parini de la teatraĵo de Jean Racine nome *Mithridate*.

Mozart verkis *Mitridate* dum turneo tra Italio en 1770. La muzikologo Daniel E. Freeman pruvis, ke la verko estis komponita uzante klarajn referencojn al la opero *La Nitteti* de Josef Mysliveček. Tiu lasta estis la opero preparata por produktado en Bolonjo kiam Mozart renkontiĝis kun Mysliveček por la unua fojo estante kun sia patro en Marto 1770. Mysliveček vizitis la Mozart-ojn ofte en Bolonjo dum la somero de 1770 dum Wolfgang estis laborante por *Mitridate*. Mozart lernis pri komponado el sia malnova amiko kaj ankaŭ aligis kelkajn el liaj muzikaj motivoj al sia propra operkomponado. La opero estis por la unua fojo ludita en la Teatro Regio Ducale, Milano, la 26an de Decembro 1770 (dum la Milana Karnavalo). Ĝi estis sukceso, ludita 21 fojojn spite dubojn pro la ekstrema junaĝo de Mozart – li estis 14-jaraĝa tiam. Ne okazis reludado ĝis la 20-a jarcento.

La opero uzas "virtuoso" ariojn por la ĉefaj roloj, sed nur du ensemblajn pecojn: la fina dueto de la Akto 2 inter Aspasia kaj Sifare ("Se viver non degg’io"), kaj la mallonga kvinteto fine de la opero en maniero karaktera de la normiga baroka serioza opero laŭ kiu la verko finiĝas per mallonga koruso nome *tutti*.

La historio kiun rakontas la opero okazas en Ninfea, havrno de Krimeo en la Regno Ponto en la jaro 63 a.K. Mitridato la 6-a de Ponto (132-63 a.K.) estas la ĉefrolulo de la verko. Komplikita en sia luktado kontraŭ la romianoj, li lasis sian amatinon Aspasia zorgita de siaj filoj: nome Farnace kaj Sifare. Post esti venkita, oni supozas, ke Mitridato mortis.

## Notoj 
Kategorio:Operoj de Wolfgang Amadeus Mozart
Kategorio:1770
Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Wolfgang Amadeus Mozart
Ascanio in Alba

***Ascanio in Alba***, K. 111, estas paŝtismeca opero en du partoj (*Festa teatrale in due parti*) de Wolfgang Amadeus Mozart por itallingva libreto de Giuseppe Parini. Ĝi estis komisiita de la imperiestrino Maria Tereza de Aŭstrio por la nuptofesto de ŝia filo, la Ĉefduko Ferdinand Karl, al Maria Beatrice d'Este la 15an de Oktobro 1771.

Ĝi estis por la unua fojo ludita en la Teatro Regio Ducale en Milano la 17an de Oktobro 1771. Ĝi estis ludita ankaŭ en Oktobro 2006 por la 250a datreveno de la nasko de Mozart en La Scala, Milano, kun dirigentado de Giovanni Antonini.

La temo rilatas al okazoj antaŭ la fondo de Romo en la loko de Alba Longa. Askanio estas la filo de Eneo kaj Venuso, kiu proponas al Askanio la lokon por la fonof de urbo. Aliaj mitologiaj entoj intervenas en la kompliko.

## Famaj arioj 
*Parto 1a*

* No. 3 "L'ombra de rami tuoi", Venus
* No. 5 "Cara, lontano ancora", Ascanio
* No. 8 "Se il labbro più non dice", Fauno
* No. 12 "Per la gioia in questo seno", Aceste
* No. 13 "Si, ma d'un altro amore", Silvia
* No. 14 "Come è felice stato", Silvia
* No. 16 "Ah di sì nobil alma", Ascanio
* No. 17 "Al chiaror di que' bei rai", Venus

*Parto 2a*
* No. 19 "Spiega il desio", Silvia
* No. 21 "Dal tuo gentil sembiante", Fauno
* No. 22 "Al mio ben mi veggio avanti", Ascanio
* No. 23 "Infelici affetti miei", Silvia
* No. 25 "Torna mio bene, ascolta", Ascanio
* No. 27 "Sento, che il cor mi dice", Aceste

## Notoj 
Kategorio:Operoj de Wolfgang Amadeus Mozart
Kategorio:1771
Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Wolfgang Amadeus Mozart
Aila Paloniemi

**Aila PALONIEMI** estas finna politikisto. Ŝi estis membro de finna parlamento ekde 2003 ĝis 2019. Ŝi apartenas al Finnlanda Centro. Antaŭe ŝi redaktis televidprogramojn por Yleisradio.

Kategorio:Finnaj politikistoj
Maršov (apartigilo)

**Maršov** estas loka nomo por setlejoj:

* Maršov – municipo en distrikto Brno-provinco
* Maršov (Smiřice) – pereinta municipo en distrikto Hradec Králové
* Maršov (Krupka) – parto de urbo Krupka en distrikto Teplice
* Maršov (Malšice) – parto de municipo Malšice en distrikto Tábor
* Maršov (Uherský Brod) – parto de urbo Uherský Brod en distrikto Uherské Hradiště
* Maršov (Studená) – parto de municipo Studená en distrikto Jindřichův Hradec

Nomo **Maršov** aperas ankaŭ en la nomo de kelke da pluaj setlejoj:

* Maršov nad Metují, parto de municipo Velké Petrovice en distrikto Náchod
* Maršov u Úpice – municipo en distrikto Trutnov
* Horní Maršov (antaŭe *Maršov IV*) – municipo en distrikto Trutnov
* Dolní Maršov – antaŭa nomo de municipo Svoboda nad Úpou en distrikto Trutnov
* *Maršov I* – katastra teritorio de municipo Svoboda nad Úpou en distrikto Trutnov
* *Maršov II* – katastra teritorio de municipo Svoboda nad Úpou en distrikto Trutnov
* *Maršov III* – katastra teritorio de municipo Horní Maršov en distrikto Trutnov
Kovalovice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en ĉirkaŭaĵo de Šlapanice. Pri parto de urbo Kojetín temas artikolo Kovalovice (Kojetín).*

**Kovalovice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono surrande de Vyškova pordego sur montarpiedo de Drahana montetaro. Vivas ĉi tie  ().

La municipo estas urbanisma kunkreskinta kun la najbara Viničné Šumice kaj senpere ĝi ligas ankaŭ al Pozořice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1210.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Stará pošta

## Transporto 
Tra la teritorio de la municipo kondukas mallonga sektoro de aŭtostrado D1. Plu kondukas tra ĝi ŝoseo II/430 en sektoro Brno – Rousínov (tra la loka parto Stará Pošta) kaj ŝoseoj de la III-a klaso:
* III/3836 Velešovice – Kovalovice – Pozořice
* III/3838 Kovalovice – Viničné Šumice

## Pluaj fotoj 

Kovalovice, obecní úřad (2017-04-10; 01).jpg|Municipa ofico
Kovalovice, mateřská škola (2017-04-10; 01).jpg|Infanĝardeno
Kovalovice, restaurace (2017-04-10; 01).jpg|Restoracio en vilaĝplaco
Kovalovice, kaple sv. Petra a Pavla (2017-04-10; 01).jpg|Kapelo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Stará pošta Kovalovice.jpg|Solejo Stará Pošta


Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Vyškova pordego
Silůvky

**Silůvky** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Bobrava montetaro surrande de naturparko Bobrava. Vivas ĉi tie  ().

Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Znojmo.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1277.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Anna

## Pluaj fotoj 

Silůvky - dům čp 52.jpg|Domo en Silůvky
Silůvky2011a.jpg|Domo en Silůvky
Silůvky-evang-kostel2011.jpg|Evangelia preĝejo
Silůvky-nádraží2011a.jpg|fervoja stacio Silůvky
Silůvky-z-cesty-Na-Vývozech2019.jpg|Vido al Silůvky

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Bobrava montetaro
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Sivice

**Sivice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas sur limo de Drahana montetaro kaj Dija-svratka valego, 15&nbsp;km nordoriente de Brno. Vivas ĉi tie  (). La konstruareo de la municipo tre senpere najbaras kun la konstruareo de la najbara Pozořice, kun kiu ĝi kreas fakte unuecan urbanisman tutaĵon. Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Velké Pavlovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1317.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Roĥo
* Penta kruco
* Baroka kruco
* Dia torturo
* Kruco ĉe arbaro
* Statuo de sankta Floriano

## Transporto 
Tra la teritorio de la municipo kondukas ŝoseo II/430 en sektoro Brno - Rousínov. Plu tra ĉi tie kondukas ŝoseoj de la III-a klaso:
* III/3833 Mokrá - Hostěnice
* III/3839 Tvarožná - Sivice - Pozořice

## Pluaj fotoj 

Sivice, kříž u hřbitova (2791).jpg|kruco ĉe tombejo
Sivice, jubilejní památník (2771).jpg|jubilea monumento

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Angéla Stefanovics

**Angéla Stefanovics** [ŝtefanoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Stefanovics Angéla** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Angéla Stefanovics naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Angéla Stefanovics maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1996, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2002. Ŝia ĉefinstruisto estis Miklós Benedek. Ŝi komencis sian aktoran karieron en *Budapesti Kamaraszínház*, kie ŝi restis 9 jarojn ĝis ĉeso de la teatro. En 2007 ŝi estis tutlande konata kiel reklama vizaĝo. Baldaŭe ŝi ludis en diversaj teatroj, sed ŝi estis ankaŭ scenaristo kaj reĝisoro. Ŝi ricevis premiojn inter 2003-2017. Ŝi vivis longe kune kun skulptisto, ekde 2020 kun Tibor Szervét.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Esĥilo–Sofoklo–Eŭripido: *Elektra* - Khrysothemis
* Ferenc Molnár: *Liliom* - Juli
* Carlo Goldoni: *A chioggiai csetepaté* - Checca
* József Katona: *Jeruzsálem pusztulása* - Berenice
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Nataŝa

## Ŝiaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Rosszfiúk* (2000) - Kató Korompai
* *Viktória: A zürichi expressz* (2014) - Blondie
* *Becsúszó szerelem* (2021) - Mariann
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Abigail Breslin, Ashley Loren, Juno Temple

## Ŝiaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Magyarok az űrben* (serio, 2008)
* *Tóth János* (serio, 2117-2018) - Alíz

## Ŝiaj scenarlibroj (elekto) 
* *Tévéjáték* (mallonga filmo, 2001)
* *Öszödik pecsét* (mallonga filmo, 2007, ankaŭ reĝisoro kaj produktoro)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* bioint hungarlingva intervjuo kun biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Natasa Stork

**Natasa Stork** [nataŝa ŝtork], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Stork Natasa** estas hungara aktoro.

Natasa Stork naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Natasa Stork maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2002, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2008. Ŝiaj ĉefinstruistoj estis Gábor Zsámbéki kaj Sándor Zsótér. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ekde 2010 ŝi ne ligiĝas al teatro. Ŝi ricevis filmajn premiojn en 2020.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* *Frankenstein-terv*
* *Vasárnap nem temetünk*
* *Orlando*

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Vehiculum* (mallonga filmo, 2007) - la knabino
* *Isteni műszak* (2013) - Tánya
* *Felkészülés meghatározatlan ideig tartó együttlétre* (2020) - Márta Vizy

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kaj biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Holubice

Nomon **Holubice** portas pluraj setlejoj:
* Holubice (distrikto Prago-okcidento) – municipo en&nbsp;distrikto Prago-okcidento
* Holubice (distrikto Vyškov) – municipo en&nbsp;distrikto Vyškov
* Holubice (Ptení) – parto de municipo Ptení en distrikto Prostějov
114613 Antoninobrosio

'*114613 *Antoninobrosio'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en  1:3 kun Marso kaj proksimume 2:1 kun Jupitero .

Pro ĝia orbita granda duonakso de 3,193863  (kalkulata por la epoko de la ), ĝi orbitas ĉirkaŭ 918 000&nbsp;km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Campo Imperatore Near Earth Object Survey'' (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la struktura inĝeniero *Antonino Brosio*, fondinto kaj direktoro de la unua publika observatorio kaj astronomia parko en Kalabrio. Li gvidis plurajn naciajn kaj internaciajn kunlaborojn, kiuj engaĝas kalabrajn lernejojn, kaj estas malkovrinto de kelkaj  kaj ekstergalaksiaj supernovaoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Campo Imperatore Near Earth Object Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Pitako el Mitileno

**Pitako el Mitileno** (greke : Πιττακός  filo de Hyrradius (ĉ. 640-568 a.K.), estis unu el la sep saĝuloj de Grekio. 

Laŭ Diogeno Laertio lia granda devizo estis jena: "Kion ajn vi faras, faru ĝin bone."

Pitako naskiĝis en Mitileno, kaj servis kiel armegeneralo, kiu gvidis siajn soldatojn al venko super Ateno kaj la armekomandanto Frinon. Kiam la atenanoj atakis Mitilenon, Pitako defiis la atenan armegeneralon por batali en duelo (unu kontraŭ unu) sur la kompreno ke la rezultoj determinos la militon kaj malhelpos nenecesan sangoverŝadon. Poljeno en siaj "Stratagemoj" skribis, ke Pitako sekrete kaŝis reton sub sia ŝildo. Li kaptis Frinon per la reto, trenis lin malsupren kaj mortigis lin. Laŭ li, tio kaŭzis la uzon de retoj en dueloj inter gladiatoroj. Post tiu venko li estis elektita reganto de Mitileno. Post dek jaroj da regado, Pitako eksiĝis, kaj Mitileno ricevis konstitucion por garantii la bonan ordon.

Kelkaj verkintoj mencias, ke li havis filon nomitan Tireo. Legendo diras, ke lia filo estis mortigita kaj kiam la murdinto estis alportita antaŭ Pitako, li liberigis kaj forsendis lin dirante, "Pardono estas pli bona ol pento"; tamen alia versio de la fama diraĵo estas ke "Pardono estas pli bona ol puno."

Pitako starigis leĝon deklarante, ke krimoj faritaj en ebrio devus esti punitaj duoble; tio estis direktita ĉefe kontraŭ la aristokratoj, kiuj pli ofte estis kulpaj de ebria kaj perforta konduto. Kiel tia, ĝi estis tre aprezita de la pleboj.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Homoj de la 6-a jarcento a.K.
Kategorio:Ĝermoj pri biografio
Kategorio:Grekaj filologoj
Kategorio:Antaŭsokrataj filozofoj
Kategorio:Helenaj filozofoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 7-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 6-a jarcento a.K.
Kategorio:Universalaj kleruloj
Paluo

**Paluo** estas urbego kaj marhaveno en insulo Sulaveso, en provinco Centra Sulaveso en Indonezio. Paluo estas ĉefurbo de Centra Sulaveso kaj konsistas el 4 distriktoj. La loknomo signifas: "la levita tero", ĉar tiu areo estis levita el la oceano. 
eta|maldekstre|

## Geografio 
Paluo situas en centra parto de la insulo laŭ longa kaj mallarĝa golfo kaj laŭ la samnoma rivero Palu. Mamuju troviĝas 230, Palopo 236, Samarinda 309, Balikpapan 342, Gorontalo 361, Kendari 456, Makassar 474, Manado 612, Bitung 643, Denpasar 1006, Surabajo 1060, Semarang 1248, Jogjakarto 1304, Bandungo 1514, ĉefurbo Ĝakarto 1562, Palembang 1695, Bandar Lampung 1698, Batam 1775, Pekanbaru 2055, Medano 2408, Banda Aceh 2820 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
Regno de Palu origine estis formita el 4 vilaĝoj. La nederlandanoj unue vizitis Paluon en 1868. Ĝuste post du dek jaroj la nederlanda armeo post batalo konkeris la regnon. Inter 1942-1945 japana dominado okazis, poste la iama kolonio sendependiĝis. En 1958 dum ribelo en Norda Sulaveso Usono apogis kaj provizis la ribelantojn, eĉ pilotoj bombardis kaj pafis Paluon. En 2005 sismo kun magnitudo de 6.2 okazis en la urbo. La tertremo mortigis unu personon, vundis kvar aliajn, kaj detruis 177 konstruaĵojn. En 2018 denova sismo kun cunamo 5 metrojn alta trafis Paluon. La tertremo mortigis 1,705 homojn kun 1,549 vunditoj kaj 832 da homoj malaperis.

## Ekonomio 
Paluo havas la rangon speciala ekonomia zono. 

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Paluo havas trairan marbordon vojojn, krome kuras vojo al interno de la insulo. La urbego havas ankaŭ marhavenon kaj flughavenon kaj menciindas la indonezia mararmea bazo kun laŭplana hejmo de submarŝipoj.

## Klimato 
Paluo havas tropikan pluvarbaran klimaton (Af), tamen pro ĝia ŝirmita pozicio inter montokrestoj la klimato estas nekutime seka. En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 1432 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 23-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
eta|

## Vidindaĵoj 
* moskeoj
* muzeo
* pacmemorejo

## Ĝemelurboj 
*  Semarang, Indonezio
*  Tegucigalpo, Honduro

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Indonezio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Kategorio:Sulaveso

Tugu Perdamaian Nosarara Nosabatutu.jpg|Pacmemorejo
Fishermen and boat on the river Palu - panoramio (1).jpg|Fiŝistaj boatoj
Punkva

eta|maldekstra|Vizito de Punkva sur boato
**Punkva** estas merga rivero en distrikto Blansko en Ĉeĥio. Ĝi estas longa 29&nbsp;km kaj ĝi estas la plej longa subtera akva fluanto en Ĉeĥio. Akvokolekta areo havas areon 170&nbsp;km².

## Paso de la fluo 
Punkva estiĝas en la subterejo de Moravia karsto en supermara alteco 350&nbsp;m&nbsp;s.m. per kunfluo de Sloupský potok kaj Bílá voda. La pli longa el la fontriveroj estas Sloupský potok, kies ĉefa fontrivero Luha fontas sub la plej alta monto de Drahana montetaro – Skalky, same kiel ĝia plej signifaj alfluantoj sur la supra fluo – Huťský potok kaj Žďárná. Super municipo Sloup enfluas en ĝin Němčický potok kaj plu la akva fluanto nomiĝas Sloupský potok. Sub la municipo Sloup Sloupský potok trafalas sin en la subterejon, trafluas tra subaj etaĝoj de Kavernoj de Sloup-Ŝoŝuvka kaj Sloupa koridoro de Amatora kaverno en abismon de Macocha. Post ties kunfluiĝo kun rojo Bílá voda, kiu fontas ĉe Protivanov, la rivero nomiĝas *Punkva*. Bílá voda ĉe Holštejn trafalas sin en Nová Rasovna en la subterejon kaj ĝia fluo daŭrigas tra ĝi en Amatoran kavernon. La paso de la fluo en regiono de Amatora kaverno estas konata nur parte, tamen en parto de la kaverno nomata Labirinto Sloupský potok kuniĝas kun Bílá voda. Sur la fundo de Macocha Punkva aperas por momento en la taga lumo kreante ĉi tie du lagetojn, sed tuj ĝi malaperas denove reen en la subterejo. La supra lageto estas profunda proksimume 13&nbsp;metrojn kaj ĝi estas videbla desupre el belvideja plataĵo. La malsupra lageto estas kaŝita inter la rokoj kaj do ne estas videbla desupre kaj ĝia profundeco atingas 49&nbsp;metrojn (ĝis nun ne estis atingita la fundo). El Macocha la rivereto trafluas tra akvaj katedraloj de Punkvaj kavernoj, kie enkadre de trarigardo okazas navigado tra la subterejo sur boatoj. Post tio, kiam la rivereto forlasos la kavernan subterejon, en kiun ĝi ankoraŭ unufoje por kelke da dekoj da metroj revenos, ĝi unuiĝas kun la subteraj akvoj de rojo Lopač kaj Krasovský potok kaj elfontas en la tn. Malgranda elfluejo de Punkva. Poste la rivereto trafluas tra profunda Valo de Punkva kun kelke da fiŝlagoj kaj sekva valo de Ernesto konstruigitaj per hangaroj de maŝinfabriko ČKD Blansko. Surrande de Blansko Punkva poste enverŝiĝas en supermara alteco 267&nbsp;m&nbsp;s.m. en riveron Svitava.

## Eluzo 
Spite al sia negranda longeco ĝi estas unu el la plej interesaj kaj la plej vizitataj akvaj fluantoj en Ĉeĥio, nome dank' al tio, ke la parto de la fluo trafluas tra la subterejo de PPR Moravia karsto. La subtera Punkva estis en la jaro 2004 enskribita en liston de malsekejoj de internacia signifo enkadre de Ramsar-Interkonsento.

## Pluaj fotoj 

Punkevni jeskynie17(js).jpg|Punkva kaverno
Punkva v Punkevních jeskyních.jpg|Punkva en Punkvaj kavernoj
NPR Vývěry Punkvy.jpg|Elfluo de Punkva
Údolí Punkvy nad Skalním mlýnem - panoramio - Jiří Bernard (21).jpg|Valo de Punkva
Punkva 00223.jpg|Punkva

## Referencoj 
Kategorio:Subteraj riveroj
Kategorio:Riveroj en Drahana montetaro
Kategorio:Riveroj en distrikto Blansko

*Punkva
Kategorio:PPR Moravia karsto
118554 Reedtimmer

'*118554 *Reedtimmer'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey'', elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan meteologon Reed Timmer, avidan ĉasiston de ŝtormoj. Reed amas la popularigon kaj la edukon, li prenis intensajn videojn de plej danĝeraj veteraj eventoj de la planedo kaj rikoltis gravajn datumojn.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Biaso el Priene

**Biaso el Priene** (Antikva greka : Βίας ο Πριηνεύς) estis greka politikisto, oratoro, juristo kaj filozofo kiu estis unu el la sep saĝuloj de antikva Grekio.

Malgraŭ ke li estas konata kiel senriproĉa en siaj juĝoj, la termino *biaso* estas nomata laŭ lia nomo.

## Vivo 
Biaso estis guberniestro de la grandurbo de Priene, kiu situis en Ionio en la sudokcidenta parto de Malgranda Azio (nun en Turkio). Priene estis la ĉefa rifuĝurbo de Ionio, kie multaj grekaj komercurboj prosperis. Biaso estis konata pro sia granda saĝeco, pro sia senriproĉa juĝo kaj pro sia talenta parolado. Li uzis siajn talentojn por defendi en tribunalo homojn akuzitajn je neniu maljusto de ilia parto, kaj ne ŝargis pagon por siaj servoj. Onidire ke kiel juĝisto Biaso estis ekplorinta kiam li devis mortkondamni homon.

Estas dirite ke kiam Alijates reĝo de Lidio sieĝis la grandurbon de Priene, Biaso sendis al li du bone nutritajn mulojn. Kiam Alijates vidis la mulojn, li miris pri ilia bonega kondiĉo, konkludante, ke la Prieneanoj vivis en granda riĉeco, kaj povis defendi sin. Por kontroli tion li sendis mesaĝiston al Priene. Biaso ordonis amasigi amasojn da sablo, aspergi ilin per tritikaj grajnoj kaj montri ilin al la sendito. Kiam la reĝo de Lidia eksciis pri tio, li petis  packontrakton kun Priene.

Al Biaso estas atribuitaj multaj rimaj diraĵoj fare de Diogeno Laertio, kaj de aliaj, por instrui kiel homo povas atingi feliĉon:

* "La naivuloj estas facile trompeblaj." 
* "La plej multaj homoj estas malbonaj."
* "Ĉiuj homoj estas malvirtaj." 
* "Estas malfacile elporti ŝanĝon de sorto al pli malbona kun grandanimeco."
* "Elektu la vojon, kiun vi adoptas kun pripensado; sed kiam vi adoptis ĝin, tiam persistu en ĝi kun firmeco."
* "Ne parolu rapide, ĉar tio montras malsaĝecon. 
* "Amu prudenton." 
* "Parolu pri la Dioj kia ili estas."
* "Ne laŭdu malmeritan homon pro lia riĉeco." 
* "Akiru vian punkton per persvado, ne per forto." / "Prenu per persvado, ne perforte."
* "La plej malfeliĉulo el la homoj estas tiu, kiu ne lernis kiel porti sian sorton."
* "Homoj devas agi kvazaŭ ili vivus mallongan tempon, kaj ankaŭ longan tempon." / "Do ordigu viajn aferojn kvazaŭ vi vivus longe, aŭ baldaŭ mortus."
* "Ni devas ĝoji pri saĝeco, ĉar ĝi akompanos nin je juneco ĝis maljuneco." / "Saĝo estas pli daŭrigebla ol iu ajn alia posedaĵo." / "Estimu saĝon kiel rimedon por vojaĝi de juneco ĝis maljuneco, ĉar ĝi estas pli daŭra ol ajna alia posedaĵo." 
*  "Ĉion, kio estas mia, mi portas kun mi."

Biaso mortis kiam li estis okdekjara, ĵus pruvinte la justecon de maljunulo ĉe juĝo. Homoj de Priene okazigis gloran entombigon por li, starigis templon en lia memoro, kaj gravuris sur lia tomboŝtono la surskribon: "Sub ĉi tiu ŝtono estas entombigita Biaso, la bonega filo de Priene, kaj la gloro de Ionio."

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Homoj de la 6-a jarcento a.K.
Kategorio:Grekaj filozofoj
Kategorio:Universalaj kleruloj
Kategorio:Helenaj filozofoj
Kategorio:Antaŭsokrataj filozofoj
Javůrek

**Javůrek** estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 25 kilometrojn nordokcidente de Brno surrande de naturparko Valo de Blanka rojo. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Šmelcovna, kiu havas statuson de baza setlejunuo kaj kiu situas norde de la propra Javůrek, en valo de Bílý potok.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Naskiĝo de Virgulino Maria
* Kapelo de Virgulino Maria Dolora

## Transporto 
Tra la teritorio de municipo kondukas aŭtostrado D1. En la municipon kondukas ŝoseo III/00212 el Domašov.

## Pluaj fotoj 

Javůrek dolování 02.JPG|Javůrek, minado
Javůrek dolování.JPG|Javůrek, minado


Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kleobulo el Lindo

**Kleobulo el Lindo** (greke: **Κλεόβουλος**) estis unu el la sep saĝuloj de Grekio kiu vivis dum la 6-a jarcento a.K..

Kleobulo estis la filo de Evagoras, kaj civitano de Lindos en Rodiso, Grekio. Klemento de Aleksandrio diris pri li, ke li estis la reĝo de la Lindosanoj, kaj Plutarko priskribis lin kiel tiranon.

Letero citita de Diogeno Laertio deklaris, ke Kleobulo invitis Solonon al Lindos kiel demokrata loko, por eskapi de la diktatoro Paceistratus en Atenon, kio verŝajne ne havas sencon.

Kleobulo asertis esti studinta filozofion en Egiptio, preter la saĝo kiun li akiris en Grekio. Kleobulo ŝajne skribis lirikajn poemojn, same kiel enigmojn en verso. Kleobulo havis filinon nomitan Kleobolina, kiu ankaŭ ĝojis famon kiel poeto, verkante enigmojn en heksametra verso, kaj laŭdire faris tion pli bone ol li.

Estas dirite, ke li vivis ĝis la aĝo de sepdek kaj estis digna kun bona aspekto, kaj hodiaŭ ekzistas tombo nomita laŭ li en Lindos.

Multaj diraĵoj estas atribuitaj al Kleobulo:

* "Nescio kaj parolemo portas la ĉefan regadon inter homoj."
* "Ne adoru penson dum ĉiame."
* "Ne estu nekonstanta, aŭ sendanka."
* "Amu aŭdi, prefere ol paroli."
* "Amu lerni, prefere ol ne voli lerni."
* "Serĉu virton kaj evitas malvirton.
* "Estu supera al plezuro."
* "Instruu viajn infanojn."
* "Estu preta por repaciĝo post kvereloj."
* "Evitu maljustecon."
* "Neniu faru perforte."
* "Modereco estas la plej bona afero."

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Helenaj poetoj
Kategorio:Ĝermoj pri biografio
Periandro el Korinto

**Periandro** () estis la dua tirano de la grandurbo Korinto en la 7-a jarcento a.K., kaj la filo de la unua tirano, Cipselo.

Periandro heredis post sia patro en 627 a.K. kaj regis ĝis 587 a.K. Li plibonigis la havenon de Korinto kaj administris la pavimadon de la Diolkos (pavimita vojo) trans la Istmo de Korinto, sur kiu ŝipoj estis trenitaj de la Egea Maro ĝis la Ionia Maro por eviti veladon ĉirkaŭ Peloponezo. La profitoj ricevitaj de la Diolkos ebligis Periandron abolicii la impostojn en Korinto.

Dum tempo en regado, Periandro iĝis pli kaj pli tipa tirano, kombinante saĝecon kun tiraneco (laŭ Aristotelo). Herodoto rakontas, ke li lernis sian kruelecon de Trasibulo, la tirano de Mileto, kiu konsilis lin pri kiel seniĝi de iu ajn kiu eble minacos sian regadon. Inter aliaj fifaroj, li sendis 300 infanojn de la eminentuloj de la insulo Karkira, en kiu li regis, al Sardeso por ilia kastrado kiel ago de venĝo, sed finfine ili estis savitaj fare de la homoj de Samos. Estas rakontite ke li eĉ murdis sian edzinon Melisa kaj seksumis kun ŝia korpo, kaj kiam lia plej juna filo, Likopron, scipovis kiu faris la kanajlaĵon kaj malkovris lin, Periandro deportis lin al Karkira. Periandro poste provis akordigi kun Likopron, sed lia filo rifuzis reveni al Korinto. Estis nur kiam Periandro sugestis al Likopron, ke li heredu la tiranecon de Korinto dum li mem moviĝos al Karkira, la filo finfine konsentis. Sed homoj de Karkira antaŭis kaj mortigis Likopron, por malhelpi la alvenon de Periandro en sia grandurbo.

Periandro estas konsiderata de kelkaj el la antikvaj verkistoj kiel unu el la sep saĝuloj de Grekio, kiuj formulis, interalie, la frazon "trejnado estas ĉio". Laŭ Herodoto, Periandro ankaŭ okazigis konkurson pri kantado kaj ludado, en kiu venkis la poeto Ariono.

## Fontoj 
* *La skribaĵoj de Herodoto*
* Herodoto, *Historio*

## Eksteraj ligiloj 
* Vivo de Periandro de Diogeno Laertio

## Piednotoj 
Kategorio:Homoj de la 6-a jarcento a.K.
Kategorio:Grekaj politikistoj
27063 Richardmontano

'*27063 *Richardmontano'''* estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 17-an de septembro 1998 en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Richard Montano'', Gvidanto de Eksperimento por Vizitantoj de la Observatorio Lowell. Li estas teamestro por la Butiko de Stela Ĉielo kaj la biletvendo. Richard helpas en la ricevo de produktoj kaj la inventaro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
APAE (Votuporanga-SP)

**APAE** (portugala mallongigo pri *Associação de Pais e Amigos dos Excepcionais*,  Asocio de Gepatroj kaj Amikoj de Handikapuloj) estas civila bonfara asocio en la brazila urbo Votuporango, fondita en la 16-a de oktobro 1972.

APAE funkcias en la kampoj de socia helpo, edukado, sano, preventado, laboro, profesiiĝo, defendo kaj garantio de rajtoj, sporto, kulturo, libertempo, studo, esplorado kaj aliaj.

Kreita kiel ne-profita organizaĵo, APAE ankaŭ estas speciala eduka lernejo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de APAE Votuporanga 

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Handikapoj
Kategorio:Asocioj por handikapuloj en Brazilo
Anakarso la skito

**Anakarso** (greka: Ἀνάχαρσις) estis sesjarcenta a.K. skita princo kaj filozofo. Li estas konsiderata kiel saĝa barbaro kiu vojaĝis multe al Grekio kaj estis fano de la greka kulturo. Li estas konata pro sia modesta vivstilo, kaj pro sia amikeco kun Solono de Ateno.

Anakarso estis la unua eksterlandano (*metik*) kiu ricevis la privilegiojn de atena civitaneco kaj estas dirite, ke li estis inicita pri la Eleŭzisaj Misteroj de la Granda Diino, privilegio neita al tiuj kiuj ne parolis flue la grekan.

Herodoto rakontas, ke kiam li revenis al Skitio provis alporti kun li la kultadon de Cibelo, la patrino de la dioj, sed la kultado estis rifuzita kaj li estis ekzekutita.  

Diogeno Laertio atribuas al li diversajn diraĵojn, inkluzive de: 

* "Se vi ne scias elporti vinon en via juneco, vi estos akvopumpisto en via maljuneco."
* Kiam oni demandas, kio ĉe homoj estas kaj bona kaj malbona samtempe? Li respondis: "La lango."

## Por plia legado 

* La Oksforda Klasika Vortaro, red. S. Hornbowler kaj A. Spawforth, Tria Eldono, Oksfordo, p.79, sv Anacharsis

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Antaŭsokrataj filozofoj
Kinejo Babilono

eta|dekstra|250px|

La **kinejo Babilono** - germane *Kino Babylon* - estas kinejo en la distrikto *Mitte* de Berlino. Ĝi estas parto de monumentprotekte listigita konstruaĵkomplekso sur la Rosa-Luxemburg placo aliflanke de la teatrejo *Volksbühne*. La domo estis konstruita en 1928/1929 laŭ planoj de la arkitekto *Hans Poelzig* kaj estas konsiderata kiel ekzempla verko en lia krea periodo de Nova objektivismo. En 1948 la domo estis peze rekonstruita kaj tiam funkciis kiel speciala kinejo en la socialisma Germana Demokratia Respubliko. Post kiam la kinejo devis esti fermita en 1993 pro la risko de kolapso, ĝi estis renovigita de 1999 ĝis 2001 kaj rekonstruita konforme al la konservado de historiaj monumentoj. La rekonstruo estis premiita per la "Germana Premio por Monumentprotektado" en 2002.

Por la historio de Esperanto aparte menciindas la fakto, ke la germana verkisto Ludwig Renn  inter 1931 kaj 1933 faris tie propagandajn prelegojn por Germana Laborista Esperanto-Asocio. Kelkfoje iuj propagandaj aranĝoj estis malpermesitaj de la polico, kiel oni legas en „Internaciisto" 4. Probable Renn en sufiĉe bona grado regis Esperanton.

Kategorio:Konstruaĵoj en Berlino
Řikonín

**Řikonín** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 9 kilometrojn okcidente de Tišnov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1365.

### Fervoja akcidento 
La 11-an de decembro 1970 okazis okcidente de la municipo kaj ĉi tiea fervoja stacio, sur dislimejo de la katastraj teritorioj de municipoj Žďárec kaj Lubné, unu el la plej grandaj fervojaj akcidentoj sur la teritorio de la hodiaŭa Ĉeĥio. Eksprestrajno Pannonia kunpuŝiĝis kun la jam elrejigita ŝarĝtrajno kaj du ĝiaj personaj vagonoj poste falis de sur viadukto trans rivereto Libochůvka en profundecon 30 kaj 10 metroj. Dum la akcidento pereis 32 homoj.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Řikonín, chapel.jpg| Kapeleto en dekliva vilaĝplaco
Řikonín, train station 2.jpg| Stacidomo
Řikonín, underpass.jpg| Subveturejo sub fervojo

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Karoline Paulus

**Karoline PAULUS** (naskiĝinta la  en Schorndorf, mortinta la  en Heidelberg) estis germana verkistino, tradukistino kaj edzino de la teologo kaj orientalisto Heinrich Eberhard Gottlob Paulus.

Paulus eble nombriĝis inter la plej inteligentaj damoj siatempe pro la sukcesoj literaturaj multflanke (beletre, historie, etnografie). En 1789 ŝi edziniĝis al sia kuzo. Ŝi vigle partoprenis ties interesojn/studojn koncerne fremdajn kulturojn, ekz. okaze de la eldono de »Sammlung der merkwürdigsten Reisen in den Orient«. Karoline mem faris por tio tradukojn de la novaĵoj de Claude Sicard pri Egiptio kaj de la observoj de Pierre Belon pri la Oriento.

De ŝiaj aliaj skribitaĵoj, kiujn ŝi parte eldonis sub la pseŭdonimo *Eleutheria Holberg*, menciindas: la romano »Wilhelm Dümont« (Lübeck 1805), »Adolph und Virginie oder Liebe und Kunst« (Nürnberg 1811), »Natalie Percy« (novelo), »Erzählungen« (Heidelberg 1823; rakontoj). Paulus krome tradukis kelkajn aferojn por Friedrich Schiller en ties kolekto » Allgemeine Sammlung historischer Memoiren« (I. Abtl. 1–4. B., H. Abtl. 1–29. B.). Ankaŭ el la rememoroj de Louis de Rouvroy de Saint-Simon kaj de Pierre de Bourdeille (senjoro de Brantôme).

Ŝia filino Sophie (1791-1847), kiu mallonge estis la edzino de August Wilhelm von Schlegel, same verkistinis.

## Fonto 
*Damen-Conversations-Lexikon*, volumo 8. Lepsiko 1837, p. 133-134 (tie ĉi interrete)

## Notoj 
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Germanaj tradukistoj
Volksbühne

eta|dekstra|390ra|.
La **Volksbühne** ("popola scenejo") estas teatro en Berlino, kiu estis kreita en 1890 dum fondkunveno de asocio de la laborista movado kiu volis atingi pli bonan aliron de malriĉaj laboristoj al kulturaj eventoj. La asocio tre prosperis kaj ekde 1902 ricevis sufiĉe da financo por konstrui sian propran konstruaĵon. La hodiaŭa teatro situas sur Rosa-Luxemburg placo en la distrikto Mitte. Ĝi estis konstruita ne malproksime de la Viktoria Teatro, kiu estis disfaligita en 1891. La teatrejo ekzistis kiel tia ĝis la 17-an de majo 1933 sub la nomo *Volksbühne Theater am Bülowplatz*. Post la milito, la konstruaĵo estis tre difektita kaj ne remalfermis ĝis 1954. Dum tiu tempo ekzistis aliaj ejoj kiuj provizore funkciis kiel ludejoj por la *Volksbühne Berlin Ost*. Ĝis ĝi denove estis renomita en 1979 al sia nuna nomo, la ejo estis nomita *Volksbühne am Luxemburgplatz*. Post la falo de la Berlina muro ĝi estis transprenita de *Frank Castorf* - lia oficperiodo finiĝis en 2017. Lia posteulo *Chris Dercon* eksiĝis en aprilo 2018, post kio la domo estis administrita je provizora bazo de *Klaus Dörr*. De 2018 ĝis 2021 ĝi estis oficiale nomita la *Volksbühne Berlin*. Ekde la gvidado de *René Pollesch* ekde la sezono 2021/22, ĝi denove havas sian antaŭan nomon. La origina aŭditorio havis tri partojn kun 1968 sidlokoj. En la 1960-aj jaroj, ilia nombro estis reduktita al la nunaj 800.

## Vidu ankaŭ 
* kinejo Babilono
* Erwin Piscator

Kategorio:Konstruaĵoj en Berlino
Tasa karuselo

eta|300ra|Taskaruselo en *Erlebnispark Tripsdrill*.
**Tasa karuselo**, ankaŭ **Teacups** nomita, estas amuzveturo karakterizita per tasformaj turniĝantaj veturiloj sur turnstab-simila planko. Tipe, ĉiu aro de ses tetasoj havas centran lagron muntitan sube, similan al aŭtoradlagro muntita sur cirkla planko kapabla je turnado 360°. La cirkla planko de la taso sidas sur pli granda turnstab-simila planko. Ĉi tio estas movita per motoro tra starta aparato; la veturo komencinte turniĝas malrapide kaj poste akcelas kiam la funkciigisto aplikas pli da potenco. Operacie, la veturfunkciigisto turnas ĉiun tason dum la disktelero turnas la tutan veturbazon. Ili estas movitaj per motoro fiksita al la bazo en aŭ la mezo aŭ la ekstero. La motoro fiksita en la mezo havas rapidumujon kiu ŝanĝas direkton same kiel la ĝustan rilatumon por la dezirata rapido. La motoro fiksita ekstere denove havas rapidumujon sed estas alkroĉita al malgranda kaŭĉuka rado kiu sidas laŭ la rando sub la platformo. Kiel ajn, la fina rezulto estas atingita kaj laŭ modernaj sanaj kaj sekurecaj gvidlinioj, infanaj veturoj ne devus turniĝi pli rapide ol 8 rpm.

## Ekzemploj 
### Arrow Development/Arrow Dynamics 
### Chance Morgan 
### Fabbri Group 
### Gulliver's 
### I. E. Park 
### Intamin 
### Mack Rides 
### Meisho Amusement Machines 
### Preston & Barbieri 
### SBF Visa Group 
### Technical Park 
### Zamperla 
## Retaj ligiloj 
* Teacups on Coasterpedia.net

Kategorio:Amuzparkoj
Kategorio:Distrejoj
Potsdama stacidomo de Berlino

eta|dekstra|280px|
La **Potsdama stacidomo de Berlino** - germane *Berlin Potsdamer Bahnhof* - estis la unua fervoja stacidomo en Berlino. Ĝi estis en la urbocentro proksime de la Potsdama placo (*Potsdamer Platz*). La stacio estis malfermita en 1838 sur la unua Prusa fervoja linio. Dum pli ol cent jaroj ĝi servis longdistancan kaj antaŭurban trafikon. De 1869 ĝis 1872 la finstacio estis principe rekonstruita kaj en 1891 du stacidomaj aloj, la *Potsdamer Ringbahnhof* kaj la *Wannseebahnhof*, estis aldonitaj. Ĝi perdis parton de siaj devoj por loka trafiko en 1939 kiam la proksima subtera stacio *Potsdamer Platz* en la nord-suda tunelo estis malfermita. En februaro 1945 la stacidomo pereis pro la Aliancaj aviadilaj atakoj sur Berlino. Post la Dua mondmilito, parto de la ringostacio estis nelonge uzita denove por antaŭurba trafiko ĝis 1946. La kargostacio antaŭ la pasaĝerstacio restis parte en operacio dum la Berlina dividado. Intertempe ĉiuj fervojaj sistemoj kaj konstruaĵoj estis malmuntitaj. Sur la antaŭa stacidomo estas plejparte verdaj areoj, kelkloke ankaŭ loĝkvartaloj.

## En la Esperanta literaturo 
La stacidomo cetere prezentiĝas en la originale esperantlingva romano ''Kiel akvo de l' rivero'' de Raymond Schwartz.

Kategorio:Konstruaĵoj en Berlino
Kategorio:Fervojaj stacioj en Germanio
Trboušany

**Trboušany** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie  ().

Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Znojmo.

## Historio 
La unua skribmencio pri korto en Šumice devenas el la jaro 1537.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* sonorilejo kaj statuo de sankta Johano Nepomuka
* naturmemorindaĵo V olších

## Pluaj fotoj 

Trboušany - centrum obce a oú.jpg|municipa ofico
Trboušany - socha sv Jana Nepomuckého u zvonice.jpg|statuo de sankta Johano Nepomuka
Trboušany - pomník padlým.jpg|monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Vorwärts

***Vorwärts*** (prononco , en Esperanto "Antaŭen") estas germana gazeto kreita en 1876 kiel "centra organo de socialdemokratio en Germanio". Ĝis la nuntempo ĝi estas la partia gazeto de la Socialdemokratia Partio de Germanio. La gazeton fondis, kun samideanoj, Wilhelm Liebknecht.

## Eksteraj rilatoj 
*  ()

Kategorio:Germanaj gazetoj
Kategorio:Germanlingvaj gazetoj
Apollo et Hyacinthus

***Apollo et Hyacinthus***, K. 38, estas opero verkita en 1767 fare de Wolfgang Amadeus Mozart, kiu estis tiam 11-jaraĝa. Ĝi estas la unua vera opero de Mozart (se oni konsideras, ke *Die Schuldigkeit des ersten Gebots* estas simple religia dramo). Ĝi estas triakta. Kiel sugestas la nomo, la opero estas bazita sur la greka mito de Hiakinto kaj Apolono kiel rakontis ĝin la romia poeto Ovidio en siaj Metamorfozoj. Interpretante tiun verkon, Rufinus Widl verkis la libreton en latina. eta|dekstra|Jean Broc: *Morto de Hiakinto*.Laŭ la mito, Hiakinto mortis akcidente frapita kape per disko lanĉita de Apolono. Alia mito asertas, ke estis la dio de la vento, Zefiro, kiu ĵaluza lanĉis la diskon por vundi kaj mortigi Hiakinton. Kiam li mortis, Apolono faris, ke floru la floro hiacinto el lia elverŝita sango. La libretisto Rufinus Widl, pastro, modifis la historion de Ovidio (en kiu Apolono, Zefiro kaj Hiakinto klare konstituas samsekseman amtriangulon) por ke la verko kongruu kun la sociaj normigoj de tiu epoko, ŝanĝante la rolulon dezirata de Apolono el Hiakinto al Melia, lia fratino.

La verko postulas orkestron kun kordinstrumentoj, 2 hobojoj kaj 2 kornoj. Kaj, por la recitativoj, klaviceno kaj violonĉelo. 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Apollo et Hyacinthus K.38, All About Mozart

Kategorio:1767
Kategorio:Operoj de Wolfgang Amadeus Mozart
Kategorio:Latinlingvaj operoj
Kategorio:Roluloj de Metamorfozoj de Ovidio
Kategorio:Ovidio
27240 Robhall

'*27240 *Robhall'''* estas tre malgranda, tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Rob Hall'', Gvidanto de Eksperimento por la Vizitantoj de la Observatorio Lowell. Li estas teamestro por la Butiko de Stela Ĉielo kaj la biletvendo. Rob helpas trejni homojn kaj bonteni nian programaron por vendejo kaj biletvendo, li ankaŭ helpas por raportoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Neue Mozart-Ausgabe

eta|200px|La represo de partituroj por studo fare de la eldonejo Bärenreiter (2006) de la volumoj de la *Neue Mozart-Ausgabe* enhavas ĉiujn konĉertojn por piano de Mozart. La naŭ originalaj volumoj estis reduktitaj al nur tri.
La ***Neue Mozart-Ausgabe*** (mallongige **NMA**; ) estas la dua kompleta eldono de la muzikaj verkoj de Wolfgang Amadeus Mozart. Pli longa kaj formala titolo por tiu eldono estus *Wolfgang Amadeus Mozart. Neue Ausgabe sämtlicher Werke*.​

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Reta versio de la Neue Mozart-Ausgabe havigita de la Internationale Stiftung Mozarteum
* Retejo de la Neue Mozart-Ausgabe

Kategorio:Wolfgang Amadeus Mozart
Klára Spilák

**Klára Spilák** [ŝpilAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Spilák Klára** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia edzo estis Bálint Nagy.

Klára Spilák naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Klára Spilák akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1988. Ŝia ĉefinstruisto estis Imre Kerényi. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro József Attila. Post jaro ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pécs), pli poste de Teatro Hevesi Sándor. En 1995 ŝi revenis al Budapeŝto, kie ŝi estis redaktoro kaj prezentisto en pluraj televizioj. Ŝi ricevis premion en 2020. Ŝi edziniĝis kaj naskis 3 gefilojn, baldaŭ ŝi divorcis.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Hyppolita
** La gajaj edzinoj de Windsor - S-ino Ford
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Olga
* Molière: La Mizantropo - Arsinoé
* Ernő Szép: *Vőlegény* - Duci
* Károly Bakonyi: *Mágnás Miska* - Marcsa
* Jenő Heltai: *A néma levente* - Zilia Duca

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Eszmélet* (1989) – Katherina Albs
* *Kisváros* (televízia serio, 1993) – Emmike
* *56 villanás* (2007) – tajpistino
* *Válótársak* (televízia serio, 2017) – lernejestro
* *Barátok közt* (televízia serio, 2021) - Berta Füzes
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Rosanna Arquette, Nathalie Baye, Tia Carrere, Laura Dern, Natasha Henstridge, Lucy Lawless, Jamie Lee Curtis, Traci Lords, Sarah Jessica Parker

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La finta semplice

***La finta semplice*** (La falsa senkulpulino), K. 51 (46a) estas *opera buffa* triakta por sep voĉoj kaj orkestro, komponita en 1768 de la tiam 12-jaraĝa Wolfgang Amadeus Mozart. Juna Mozart kaj lia patro Leopold estis pasigante jaron en Vieno, kie Leopold estis klopodante establi sian filon kiel opera komponisto. Li estis aganta je sugesto fare de la imperiestro Jozefo la 2-a, ke la juna knabo verku operon.eta|Desegno de Peter Hoffer por la libreto.Leopold elektis itallingvan libreton de la vienkortega poeto Marco Coltellini, kiu estis bazita sur frua verko de Carlo Goldoni. Dum la pruvludoj, la opero estis la viktimo de intrigoj el konkurencaj komponistoj kiuj plendis, ke la verko ne estis el la 12-jaraĝa knabo, sed el lia patro. Minacita per sabotita premiero fare de la impresario Giuseppe Affligio, Leopold prudente decidis retiriĝi. La opero neniam estis ludita en Vieno. Ĝi estis probable ludita la venontan jaron en Salcburgo je peto de la Princo-Ĉefepiskopo. Mozart produktis plenan partituron de tri aktoj, 26 pecoj, en manuskripto de 558 paĝoj. Ĝi inkludas uverturon/simfonion, unu koruson, unu dueton, tri ensemblojn (fine de ĉiu akto), kaj 21 ariojn.

La opero estis registrita en sia tuteco fare de Leopold Hager por Orfeo en Januaro 1983 kun Helen Donath kaj Teresa Berganza, ludo kiu daŭris du horojn kaj 45 minutojn. Alia registro estis farita en Novembro 1989, kun Barbara Hendricks kaj Ann Murray, kaj dirigentita de Peter Schreier. Tiu versio estis elektita de Philips por esti parto de *The Complete Mozart Edition* el la verkoj de Mozart, publikigita en 1991. Tamen, ekde ties premiero en 1769, la opero ne estus ludita ĝis modernaj tempoj. Ĝi estis ludita en la Festivalo de Salcburgo de 2006, kiel parto de la produktado de ĉiuj el la 22 operoj de Mozart. La ludoj estis publikigitaj en la kolekto de DVD-oj konata kiel M-22 de Deutsche Grammophon.

Du fratoj, Cassandro kaj Polidoro, loĝas kun sia juna fratino, Jacinta. En ilia hejmo loĝas Fracasso, hungara oficiro, kiu amallogas Jacinta. Ŝiaj fratoj Cassandro kaj Polidoro opozicias al tiu geedzeco. Por atingi la konsento de Don Cassandro, oni klopodas, ke li enamiĝu de Rosina, la fratino de Fracasso, kiu aperas maskita de simpla juna kamparanino, nome la “falsa senkulpulino”.

Kategorio:1768
Kategorio:Operoj de Wolfgang Amadeus Mozart
Kategorio:Itallingvaj operoj
Canada Linio

**Canada Linio** () estas linio de aŭtomata metroo, situanta en Granda Vankuvero, Brita Kolumbio, Kanado. Malfermita la , temas pri la 3-a linio de la reto de , funkciigita fare de la firmao . Ĝi estas reprezentita en turkisa koloro sur la mapoj de la reto, por  da reloj. Ĉefa linio ligas Vankuveron al  dum  longa branĉo ligas stacion '''' al Internacia Flughaveno Vankuvero.

450px|centra|eta|Reto de SkyTrain (Vankuvero)

## Itinero 
## Vidu ankaŭ 
* SkyTrain (Vankuvero)
* Expo Linio
* Millennium Linio
* West Coast Express
* TransLink (Brita Kolumbio)

## Eksteraj ligiloj 
*  (TransLink)

Kategorio:SkyTrain (Vankuvero)