open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pestovskij (distrikto)

La **distrikto de Pestovo** aŭ **Pestovskij distrikto** () estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbo Pestovo. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 19 865 homoj.

## Geografio 
La distrikto de Pestovo estas la plej orienta distrikto de la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 2110,44 km².

Arbaroj kovras 71 procentojn de la distrikta areo. La plej granda rivero de la distrikto estas Mologa, la plej granda lago – Meglino, kiu situas sur la limo kun la distrikto de Moŝenskoje. La teritorio de la distrikto apartenas al la baseno de la Volgo. Trans la distrikto iras la grava fervojo inter Moskvo kaj Sankt-Peterburgo.

Okcidente la distrikto de Pestovo najbaras kun la distrikto de Moŝenskoje, nord-okcidente – kun la distrikto de Ĥvojnaja, nord-oriente – kun la Vologda provinco, sude – kun la Tverja provinco.

## Referencoj 
Kategorio:Distriktoj de Novgoroda provinco
Guîtres

''''* - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ *Liborna*) kaj al la kantono **. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas *guitrauds*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio
* Guîtres (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* paĝo en la retejo *facebook'' (same )


Kategorio:Komunumoj de Gironde
Trikolora ipomeo

**Trikolora ipomeo** *Ipomoea tricolor*, angle Mexican morning glory aŭ nur morning glory  estas specio de florplanto en la familio de Konvolvulacoj, apartenanta al la tropikoj de la Nova Mondo, kaj vaste kultivata kaj naturigita aliloke. Ĝi estas herba jara aŭ plurjara ĝemela liano kreskanta ĝis 2–4 m (7-13 futoj) alte. La folioj estas spirale aranĝitaj, 3–7&nbsp;cm (1 "ĝis 3") longaj kun 1,5–6&nbsp;cm (½ "ĝis 2") longa petiolo. La floroj estas trumpetformaj, 4–9&nbsp;cm (2-4 coloj) en diametro, plej ofte bluaj kun blanka ĝis orflava centro.

## Kultivado kaj uzoj
En kultivado, la specio estas tre ofte misnomita kiel *Ipomoea violacea*, fakte malsama kvankam rilata specio. *I. tricolor* ne toleras temperaturojn sub  (), do en Mezvarma zonoj ĝi kutime kreskas kiel ĉiujara. Ĝi estas ĉiuokaze relative mallongdaŭra planto. Ĝi preferas varman, ŝirmitan, sunan pozicion kiel sudan aŭ okcident-orientan muron.

Konsumado de iu ajn parto de la planto povas kaŭzi malkomforton 

Multaj kulturvarioj de *I. tricolor* kun malsamaj floraj koloroj estis elektitaj por uzi kiel ornamplanto; vaste kultivitaj ekzemploj inkluzivas:

* ‘Blue Star’
* ‘Flying Saucers’
* ‘Heavenly Blue’
* ‘Heavenly Blue Improved’
* ‘Pearly Gates’
* ‘Rainbow Flash’
* ‘Skylark’
* ‘Summer Skies’
* ‘Wedding Bells’

La kulturvario "Blue Star’ gajnis la Premion de Ĝardena Merito de la Reĝa Hortikultura Societo.

## Venenaj kuracaĵoj
Komercaj semoj estas foje traktataj kun toksa metilhidrargo (kvankam la uzo de metilhidrargo estis malpermesita en Usono kaj Britio ekde la 1980-aj jaroj), kiu funkcias kiel konservilo kaj akumula neŭrotoksina veneno, kiun iuj konsideras utila por malinstigi distran uzadon de ili. Ne ekzistas laŭleĝa postulo en Usono malkaŝi al aĉetantoj, ke semoj estis traktitaj kun toksa pezmetala komponaĵo. Laŭ la libro Substancoj de Misuzo, krom metilhidrargo, oni asertas, ke la semoj estas foje kovritaj per iu kemiaĵo, kiun oni ne povas forigi per lavado,   por kaŭzi malagrablajn fizikajn simptomojn kiel naŭzo kaj abdo<mena  doloron. La libro diras, ke ĉi tiu kemiaĵo ankaŭ estas tokso.

## Kolora ŝanĝo
En trikolora ipomea vario 'Ĉiela Bluo', la koloro de la floro ŝanĝiĝas dum florado laŭ pliiĝo de vakuola pH.  Ĉi tiu ŝanĝo, de ruĝa al blua, estas induktita de kemiaj modifoj influantaj la antocianajn molekulojn ĉeestantajn en la petaloj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Erowid Morning Glory vault

En tiu ĉi artikolo estis uzita traduko de la artikolo Ipomoea tricolor en la angla vikipedio.

Kategorio:Flaŭro
Kategorio:Sudameriko
Kategorio:Ipomeo
Kategorio:Herba planto
Kategorio:Fungoj
Kategorio:Halucino
Kategorio:Naturo
Kategorio:Lizergata acido
Kategorio:Grimpoplanto
Géza Forster

**Géza Forster,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Forster Géza** estis hungara agronomo.

Géza Forster naskiĝis la  en Esztergom, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Forster akiris agronomiajn diplomojn en Ekonomia Edukejo de Keszthely (1870) kaj Universitato de Hohenheim (tiam simila lernejo) (1872), poste li eklaboris en primasa bieno de Esztergom. Inter 1878 kaj 1906 li laboris en bieno en Ács, intertempe li fondis 2 kooperativojn pri konsumado kaj laktoj. Li estis aktiva en tutlanda ekonomia (agrikultura) asocio, kie li estis ĉefo ekde 1891 ĝismorte. Li establis la asocian gazeton. Li ricevis serban premion en 1900, hungaran kaj francan en la sekva jaro. En 1906 li ekhavis la dignon hungara reĝa kortega konsilisto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Miért támadják a Közteleket?* (1894)
* *A szövetkezetek fejlesztéséről* (1897)
* *Javaslatok az alföldi gazdálkodás javítására* (1907)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 565-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Emil Fuchs (ĝardenisto)

**Emil Fuchs** [fuks], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fuchs Emil** estis hungara ĝardenisto.

Emil Fuchs naskiĝis la  en Várpalota, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Emil Fuchs post gimnazio lernis la ĝardenistan profesion en pluraj ĝardenoj (ekzemple: Csurgó, Nagyláng, Alcsút). Lia unua memstara tasko estis rekrei la primasan ĝardenon en Esztergom. Ekde 1865 li estis ĉefĝardenisto de Pest (urbo) (nature ekde 1873 de Budapeŝto). Li plej ofte zorgis pri Urba bosko (Budapeŝto) kaj aleoj. Pro akuta malsano li pensiuliĝis en 1892. Li havis edzinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vezérkönyv a gazdasági fanevelés, szaporítás és rendezés, valamint a kiültetett fák évenkénti kezeléséről* (1864)
* *A fővárosi városliget, annak környéke és a beltelki fasorok* (1882)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 589-a paĝo)
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĝardenistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Laneca ipomeo

**Laneca ipomeo**, *Argyreia nervosa* estas plurjara grimpplanto apartenanta al la hinda subkontinento kaj enkondukita en multaj lokoj tutmonde, inkluzive en Havajo, Afriko kaj Karibio. Kvankam ĝi povas esti entruda, ĝi ofte estas aprezita pro sia estetika kaj kuraca valoro. Ĝiaj semoj estas konataj pro sia potenca **enteogena** valoro, pli granda aŭ simila al tiuj de varioj el la familio de Konvolvulacoj, kies uzantoj raportas signifajn psikedelajn kaj spiritajn spertojn.  La du botanikaj specoj estas *A. n. var. nervosa* priskribita ĉi tie, kaj *A. n. var. speciosa,* kiuj estas uzataj en ajurveda medicino pro siaj kuraca valoro. Studo raportis, ke stereoisomeroj de ergino troviĝas en la semoj kun koncentriĝo de 0,325% de seka pezo. Pli freŝa studo raportis ĉeeston de ergometrino, lisergolo, lizergata acido kaj aliaj alkaloidoj, kiuj kontribuas al ĝiaj farmakologiaj efikoj.

## Historio 
Dum pluraj aliaj plantoj en la familio Konvolvulacoj, kiel *Ipomoea corymbosa*  kaj Ipomoea tricolor, estis uzataj en ŝamanaj ritoj de Latinameriko dum jarcentoj, *A. nervosa* ne estis tradicie uzata por ĉi tiu celo. Ĝiaj ecoj unue estis atentigitaj en la 1960-aj jaroj. [Citaĵo bezonas]

## Kultivado 
Kie temperaturoj falas sub  (), *Argyreia nervosa* kreskas en varma forcejo. Aliloke, ĝi kreskas sur pergoloj, muroj aŭ arboj. Ĝi ofte estas kultivita profesie sub vitro en vazo plenigita kun argilriĉa  kompoŝto (John Innes n-ro 3) en plena lumo, kaj akvumita libere, de printempo ĝis aŭtuno, kun miksenkava likva sterko ĉiumonate kaj reduktita akvo vintre. Ĝi kreskas ekstere en modere fekunda, humida sed bone drenita grundo en plena suno. Pritondado estas farita en malfrua vintro.[

## Glikosidoj 
Argirozido, (24R) -ergot-5-en-11-okso-3β-ol-α-D-glukopiranozido, steroida glikozido, unika al *Argyreia nervosa* 

## Ergolinoj 
* Izoergino
* Ergino
* Ergometrino
* Hidroksietilamido de lizergata acido
* Hidroksetilamodo de izolizergata acido
* Elimoklavino
* Ergometrinino
* Ĉanoklavino

## Hidroksicinamaj acidoj 
## Grasaj acidoj 
**Enteogeno**

Huna-ŝamanoj uzis ilin laŭ diversaj buŝaj historioj. *La semoj de Argyreia nervosa produktas psikoaktivajn efikojn. Ili enhavas ergotajn alkaloidojn, kiuj varias konsiderinde en koncentriĝo, kun LSA-pezo inter ĝuste similaj semoj  de 3 μg ĝis 34 μg (avĝ 17 μg). Tamen, laŭ ĝiaj efikoj, LSA estas ĉirkaŭ dekono pli potenca kiel ĝia kuzo LSD, kio faras sojlan dozonivelon por LSA ĉirkaŭ 500 μg. La psikoaktivaj efikoj de la semoj do povas esti pro aliaj alkaloidoj ĉeestantaj en ili kaj la sekura kaj efika dozo povas esti malfacile antaŭvidebla.*

## Eksteraj ligiloj 
* PLANTS database entry
* Dressler, S.; Schmidt, M. & Zizka, G. (2014). "Argyreia nervosa,.Afrikan plants- a photo guide. Frankfurt/Main: Forschungsinstitut Senckenberg.

## Referencoj 
Kategorio - Ornamplanto; Flaŭro el Hinda subkontinento; Herbaj kaj Fungaj Haluciniloj; Medicinaj Plantoj el Azio;Taksono nomita de Wescwlaas Bojer; Taksono nomita de Nicolaas Laurens Burman.

Tiu ĉi esperanta artikolo estas traduko de la artikolo *Argyreia nervosa* en angla Wikipedia.

Kategorio:Psikedelo
Kategorio:Enteogenoj
Kategorio:Kuracplantoj
László Gaál (agronomo)

**László Gaál** [lAslO gAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gaál László** estis hungara agronomo, agrarhistoriisto, altlerneja instruisto.

László Gaál naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Gaál studis en Ekonomia Akademio (Keszthely) kaj Ekonomia Akademio (Magyaróvár) akirinta diplomon en 1926. Inter 1930 kaj 1945 li estis gvidanto de magnata bieno Esterházy. En la periodo 1945-1957 li estis unue ĉefinspektoro de kultivado pri sukerbetoj, poste li havis altan postenon en prilaborado de ŝafaj lanoj. Li ankaŭ instruis en Agronomia Universitato (Gödöllő) (1967-1970), en la jam kampuso en Keszthely kaj Agrikultura Altlernejo (Kaposvár). Li kandidatiĝis en 1962, doktoriĝis en 1973 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li emeritiĝis en 1973, tamen li laboris plu en institutoj. Lia ĉeftemo estis la agrara historiisto. Li ricevis medalojn en 1970 kaj 1979.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Törzskönyvezési útmutató. IV. Juh.* (1955)
* *A juhtej termelése és feldolgozása* (1957)
* *A gyapjú termelése és kezelése* (1964)
* *A magyar állattenyésztés múltja* (1966)
* *A gyapjútermelés zsebkönyve* (1967)
* *Szemléletek az állattenyésztésben* (1974)
* *A magyar növénytermesztés múltja* (1978)
* *Vidám rajzos juhtenyésztés* (kunaŭtoro, 1959)
* *Animál Husbandry in Hungary in the 19th—20th Centuries* (kunaŭtoro, 1977)

## Liaj disertaĵoj 
* *A juhok belterjes és külterjes téli tartásának egyeshatásai termelésük mennyiségére és minőségére* (1962)
* *A magyar állattenyésztés irányítása* (1972)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 597-a paĝo)
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj agrarhistoriistoj
Václav Vrbata

**Václav Vrbata** (la 11-an de oktobro 1885, Kruh – la 24-an de marto 1913, Supraĵo de Vrbata en Gigantmontaro) estis amiko de Bohumil Hanč. Li konis kun li el Sokol kaj ankaŭ el soldatservo – ili deĵoris komune en Sarajevo en la imperiestra armeo kaj ili fariĝis proksimaj amikoj. Ambaŭ tragike pereis dum konkurso en skikurado sur montodorsoj de Gigantmontaro, kiam abrupte ekstreme malboniĝis la vetero.

## Ligilo 
Okazintaĵo de Hanč kaj Vrbata fariĝis impulso al la estiĝo de savoservoj kaj la 12-a de majo 1935 ankaŭ de unueca organizaĵo Montara savoservo en Gigantmontaro. Kaj por la memoro de oferema agado de Vrbata hodiaŭ estas la 24-a de marto festata kiel Tago de Montara savoservo.

La tragikan eventon rememorigas ankaŭ du monumentoj:
* *Tumulo de Hanč kaj Vrbata* () sur Supraĵo de Vrbata sur ruĝa  turisma marko inter Budo de Vrbata kaj Harrachovy kameny. En tiuj ĉi lokoj estis trovita la frostmortinta Vrbata.
* *Monumento de Hanč* () sur ruĝa turisma marko inter Budo de Vrbata kaj Labská bouda. En tiuj ĉi lokoj trovis Emerich Rath duonmortan Hančon.

Mohyla Hanče a Vrbaty.jpg|Tumulo de Hanč kaj Vrbata vidata de Budo de Vrbata
Tabulka na mohyle Hanče a Vrbaty.jpg|Tabelo sur la tumulo de Hanč kaj Vrbata
Mříčná, hrob Václava Vrbaty.jpg|Tombo de Václav Vrbata en evangelia tombejo en Mříčná

## Filmo 
La tragedio fariĝis temo por filmo kun nomo *Synové hor* kaj ankaŭ *Poslední závod* (2022).

## Rilataj artikoloj 
* Bohumil Hanč

## Eksteraj ligiloj 
* Artikolo en Liberecký deník
* Hanč a Vrbata na Ariadniných stránkách 
* Filmo Synové hor en ČSFD
* Filmo Poslední závod en ČSFD
* Synové hor (Filoj de montaro), la tuta filmo pri Hanč kaj Vrbata en Youtube 

Kategorio:Ĉeĥaj skikuradistoj
Kategorio:Mortintoj dum sporto
Mologa (rivero)

**Mologa** () estas rivero en la Eŭropa parto de Rusio, en la Tvera, Novgoroda kaj Vologda provincoj. La rivera longo nun estas 456 km, sed antaŭ la apero de la Ribinska Rezervujo la longo estis 607 km. Mologa apartenas al la baseno de Volgo.
## Geografio 
200px|eta|maldekstra|Mologa ĉe la urbo Pestovo
La rivero elfluas el marĉo okcidente de la vilaĝo *Kluĉevaja* en la distrikto de *Maksatiĥa* en la Tvera provinco. Sur la rivero situas la urboj Beĵeck, Ustjuĵna kaj Pestovo. Ĝis kiam oni konstruis digon sur la Volgo, kreinte la Ribinskan rezervujon, kaj la malsupra parto de la rivero Mologa fariĝis ĝian golfon, la urbo Vesjegonsk ankaŭ situis sur la Mologa. Krom tio, tiam ĉe la enfluejo la rivero Mologa en Volgo situis la samnoma urbo Mologa, kiu nun estas tute droninta en la rezervujo.

Mologa estas la ebena rivero, navigebla ekde Pestovo ĝis la enfluejo. La rivero apartenas al la Tiĥvina akva sistemo, konstruita en la 19-a jarcento, per kiu laŭ riveroj kaj kanaloj oni povas navigi el Volgo al Neva kaj al la Balta maro.

La rivero kovriĝas per glacio ekde la fino de novembro ĝis aprilo aŭ la komenco de majo.

## Referencoj 
Kategorio:Alfluantoj de Volgo
Kategorio:Riveroj en Tvera provinco
Kategorio:Riveroj en Novgoroda provinco
Kategorio:Riveroj en Vologda provinco
Norman Jewison

**Norman Frederick JEWISON** (21-a de julio 1926 - 20-a de januaro 2024) estis kanada kino-reĝisoro, produktoro, scenaristo kaj fondinto de la Kanada Kincentro. Li reĝisoris plurajn filmojn kaj estis nomumita por la Oskar-premio por la Plej Bonkvalita Reĝisoro trifoje en tri apartaj jardekoj pro *In the Heat of the Night* (1967), *Fiddler on the Roof* (1971) kaj *Moonstruck* (1987). Aliaj majstroverkoj de lia reĝisora kariero estas *The Cincinnati Kid* (1965), *The Russians Are Coming, the Russians Are Coming* (1966), *The Thomas Crown Affair* (1968), *Jesus Christ Superstar* (1973), *Rollerball* (1975), *F.I.S.T.* (1978), *...And Justice for All* (1979), ''A Soldier's Story* (1984), *Agnes of God* (1985), *Other People's Money* (1991), *The Hurricane* (1999), kaj *The Statement'' (2003).

Jewison utiligis gravajn sociajn kaj politikajn temojn tra sia tuta kinarta kariero, ofte farante polemikajn aŭ komplikajn aferojn alireblaj al la ĉeftendencaj publikoj. Li ricevis omaĝojn kaj premiojn tra la tuta mondo, kiel nombrajn nomumojn al la Ora Globo, unu premion BAFTA, la Arĝentan Urson al la Plej Bonkvalita Reĝisoro en la Berlina Kinfestivalo, la premion por dumviva atingo "Lifetime Achievement Awards" el la "Directors Guild" de Kanado kaj Usono, kaj la memorpremion Irving G. Thalberg en la 71aj Oskar-premioj.

In 2003, Jewison ricevis la premion de la Ĝenerala Guberniestro por Dumviva Arta Atingo pro siaj multaj kontribuoj al la kinindustrio en Kanado.

Entute li reĝisoris 24 filmojn kaj produktoris multajn el tiuj, krom ses pliajn.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* The Norman Jewison Collection at the Victoria University Library at the University of Toronto contains photographs and publicity materials, papers and correspondence, shooting scripts and schedules for films directed or produced by Jewison between 1975 and 2003.
* Order of Canada Citation
* 
* CBC Digital Archives: Master Storyteller Norman Jewison

Kategorio:Anglaj kanadanoj
Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Kategorio:Usonaj kinproduktoroj
Kategorio:Kanadaj reĝisoroj
Kategorio:Kanadaj kinproduktoroj
Kalvinana preĝejo (Balatonfüred)

La **kalvinana preĝejo** estas historia monumento en urbo Balatonfüred (Hungario).

## Historio 
Komence la kalvinanoj havis diservojn en la tre proksima Kalvinana preĝejo (Balatonarács). En Balatonfüred la kalvinisma kirko estis konstruita inter 1826-1830. Pli frue nur sonorilostablo funkciis, kies sonorilojn metis en la preĝejturon jam en 1828. József Angster faris la orgenon en 1884. La turopinto estis trakonstruita en 1922. Malantaŭ la kirko etaĝa domo estis konstruita en 1982. Sur la etaĝo troviĝas loĝejo de la pastro, sur la teretaĝo estas kunvena ĉambro kaj la oficejo. La kirko mem en 2004 estis renovigita.

Interesaĵo: la plej fama diserva partoprenanto estis Mór Jókai, kiu havis tie ripozdomon.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej alte la turo altiĝas. Inter la enirejo kaj turopinto 3 fenestroj estas videblaj. Ankaŭ la navo havas enirejon. La fenestroj en la navo jam estas ŝanĝitaj, ili disrompas la originan stilon. Kaj ekstere kaj interne la muroj estas plene blankaj. Interne 2 galerioj troviĝas.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* http://www.fesztivalnaptar.hu/reformatus_templom/I050131/

eta|maldekstre|La kalvinana kirko elstaras
Balatonfured
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Balatonfüred
Poddorskij (distrikto)

La **distrikto de Poddorje** aŭ **Poddorskij distrikto** () estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la vilaĝo Poddorje. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 3695 homoj, la plej malgranda inter la distriktoj de la Novgoroda provinco.

## Geografio 
La distrikto de Poddorje situas sude en la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 2954,02 km².

Okcidente ĝi najbaras kun la Pskova provinco, norde – kun la distrikto de Volot kaj kun la distrikto de Staraja Russa, oriente – kun la distrikto de Marjovo kaj sude – kun la distrikto de Ĥolm.

La plej granda rivero de la distrikto estas Lovatj. Parton de la distrikto de Poddorje (kaj parton de la distrikto de Ĥolm) okupas la naturrezervejo Rdejskij, kiu kunmetiĝas kun la najbara naturrezervejo en la Pskova provinco.

La flago de la distrikto de Poddorje estis oficiale aprobita la  kaj en la Rusia ŝtata heraldika registro ricevis la numeron 6685. La flago havas la proporcion 3:2 inter la longo kaj la alto kaj tre similas al la blazono. Anstataŭ la arĝenta fono de la blazono tiu de la flago estas blanka. La kolono havas larĝon 1/5 de la flaga longo.

## Referencoj 
Kategorio:Distriktoj de Novgoroda provinco
Poddorje (vilaĝo)

**Poddorje** estas vilaĝo en la Novgoroda provinco, Rusio; la administra centro de la distrikto Poddorskij.

Poddorje troviĝas sude en la provinco, je 64 km de Staraja Russa, kaj je 162 km sude de Novgorodo. La vilaĝo situas ĉe la rivereto *Redja*, kiu apartenas al la baseno de la lago Ilmenj. En la vilaĝo en 2020 loĝis 2481 homoj.

## Referencoj 
Kategorio:Loĝlokoj de Novgoroda provinco
Blanka ipomeo

**Blanka ipomeo** (*Ipomoea alba*) estas specio de noktflora ipomeo, apartenanta al tropikaj kaj subtropikaj regionoj de Norda kaj Sudameriko, de Argentino al norda Meksiko, Florido kaj Porto-Riko. Kvankam antaŭe klasita kiel genro *Calonyction*, specio *aculeatum*, ĝi nun estas ĝuste atribuita al genro *Ipomoea*, subgenro *Quamoclit*, sekcio *Calonyction*.

## Priskribo 
Blanka ipomeo estas plurjara herbeca liano kreskanta ĝis alteco de 5–30 m alte kun tordaj tigoj. La folioj estas kompletaj aŭ tri-lobaj, 5–15&nbsp;cm longaj, kun 5–20&nbsp;cm longa tigo. La floroj estas bonodoraj, blankaj aŭ rozkoloraj, kaj grandaj, 8–14&nbsp;cm en diametro. La floroj rapide malfermiĝas vespere kaj daŭras tra la nokto, restante malfermitaj ĝis tuŝitaj de la matena roso. En nubaj tagoj, la floroj povas resti malfermitaj pli longe. La floroj ankaŭ emas resti malfermaj pli longe dum malvarmetaj temperaturoj - kiuj ankaŭ povas kaŭzi, ke la segmentoj kaptas aŭ ŝiras kiam ili malfermiĝas. Ĝia kromnomo lunfloro devenas de ilia florado vespere kaj ilia ronda formo kiel plenluno.

La fruktoj estas konusaj bekaj kapsuloj kun longo de 2 ĝis 3&nbsp;cm kaj diametro de 1 ĝis 2&nbsp;cm. Ili enhavas nigrajn semojn kiuj estas senharaj aŭ preskaŭ senharaj kaj havas longon de 1&nbsp;cm.

La nombro de kromosomoj estas 2n = 30.

## Distribuo 
La specio havas tuttropikan distribuon. Origine ĝi distribuiĝas en tropika kaj subtropika Ameriko. Ĝi kreskas ĉe vojrandoj, en arbustaroj kaj riverbordoj je malalta kaj meza alteco. Ĝi ankaŭ estas plantita kiel forte odora ornama planto en Mezeŭropo; la planto ofertata kiel la "luna vento" povas prosperi nur kiel ĉiujara ekstere pro sia sentemo al frosto.

## Historia uzo 
eta|maldekstra|Paro de lunfloroj nove floris
[eta|*Ipomoea alba* - [MHNT]]
La Mezamerikaj civilizoj uzis Ipomoea alba por transformi la latekson de la arbo *Castilla elastica* por produkti resaltajn kaŭĉukajn bulojn. La sulfuro en ĉi tiu ipomeo gloro utilis por interligi la kaŭĉukon. Tiu procezo okazis de almenaŭ  jaroj antaŭ la malkovro de vulkanizado far Charles Goodyear.

## Kultivado 
La specio estas vaste kultivata kiel ornama planto por siaj floroj. En lokoj tro malvarmaj por vintra postvivado, ĝi povas esti kreskigita kiel ĉiujara planto. Ĉar ĝi estas de tropika origino, ĝi plej bone floras sub somera mallonga taga fotoperiodo. Kvankam ĝi povas sukcese flori en la nordo, ĝia florado estas malhelpita de tro longaj someraj tagoj. Tiel, ĝi ofte ne burĝonas kaj floras ĝis frua aŭtuno kiam tagluma longo denove proksimas al 12 horoj. Disvastigo kutime okazas per semo. La semo similas malgrandan brunetan nukson, kaj devas esti metita ene de fajo kaj poste akvotrempita dum la nokto antaŭ plantado. En iuj lokoj, ĝi estas invada specio, kiu povas kaŭzi problemojn en agrikulturaj medioj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj kaj notoj 
* 
*  (ĉapitro "Distribuo", kaj du lastaj frazoj en "Priskribo")

Kategorio:Konvolvulacoj
Sainte-Eulalie (Ĝirondio)

**Sainte-Eulalie** - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone ''* - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Bordozo kaj al la kantono **.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

Ĝiaj enloĝantoj en la franca nomiĝas *eulaliens''.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Gironde
* Sainte-Eulalie - Carbon-Blanc (stacidomo)
* Garrigues-Sainte-Eulalie en la departemento Gard

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Gironde
Flying Padre

***Flying Padre*** estas blank-nigra dokumenta kurta filmo de 1951. Ĝi estas la dua kurta filmo reĝisorita de Stanley Kubrick. La filmo estas naŭ-minuta longa kaj estis finkompletita tuj post Kubrick finis sian unuan filmon por RKO, nome la kurta filmo *Day of the Fight* (Luktotago, 1951). La filmo dokumentas la Reverendon Fred Stadtmueller, kiu flugveturas ĉirkaŭ 4 000 mejlojn por viziti siajn 11 preĝejojn. La filmo estis origine nomota "Sky Pilot", ĵargona termino por pastro. Dum la daŭro de la filmo, la pastro realigas funebran servon, admonas knabon kiu estis fitraktanta knabinon, kaj faras urĝan flugon por helpi malsanan patrinon kaj bebon en ambulanco. Kelkaj el la montroj de kaj el la aviadilo en *Flying Padre* revenis poste en *2001: A Space Odyssey* (1968) kaj la montroj de la spacŝipo, kaj serio de detalaj montroj de vizaĝoj de personoj partoprenantaj en la funebro estis plej verŝajne inspiritaj de la filmoj de Sergei Eisenstein nome *Kirasŝipo Potjomkin* (1925) kaj *Ivano la Terura* (1944/1958).

## Notoj 
## Bibliografio 
* Gelmis, Joseph. The Film Director as Superstar. New York: Doubleday, 1970. ISBN 978-0-38502-229-3.

Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1951
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Mallongaj filmoj
Kategorio:Usonaj nigrablankaj filmoj
The Seafarers

***The Seafarers*** (La maristoj) estas la kvara filmo de Stanley Kubrick kaj tria dokumenta kurta filmo, farita por la sindikato de maristoj Seafarers International Union, reĝisorita en Junio 1953. La filmo estas la unua de Kubrick filmita kolore.

Ĝi priskribis la loĝistikon de demokrata sindikato kaj fokuzas pli al la komforto de marlaboro ol al la agado de la sindikato mem. Por la kafeteria sceno en la filmo, Kubrick elektis relfilmilon por priskribi la vivon de la marista komunumo; tiu tipo de filmado estos poste persona subskriba tekniko. La sekvenco de Paul Hall, sekretari-trezorero de SIU Atlantiko kaj Golfo, parolanta al membroj de la sindikato rememoras pri scenoj el filmoj de Eisenstein nome *Striko* (1925) kaj *Oktobro* (1928). *Day of the Fight*, *Flying Padre* kaj *The Seafarers* estas la nuraj survivantaj dokumentaj filmoj de Kubrick; sed kelkaj historiistoj kredas, ke li faris ankaŭ aliajn.

## Notoj 
## Bibliotekoj 
* Duncan, Paul (2003). Stanley Kubrick: The Complete Films, eldonejo Taschen GmbH. ISBN 978-3-8365-2775-0.
* Thuss, Holger (2002). Students on the Right Way: European Democrat Students, 1961–2001. H. Thuss. ISBN 978-3-8311-4129-6.

Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1953
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Mallongaj filmoj
Seafarers International Union

La ***Seafarers International Union*** aŭ SIU estas organizo de 12 aŭtonomaj sindikatoj de maristoj, fiŝkaptistoj kaj ŝipistoj kiuj laboras sur ŝipoj kiuj havu flagon de Usono aŭ Kanado. Michael Sacco estis ties prezidanto ekde 1988. La organizo havas ĉirkaŭkalkulitajn 35 498 membrojn kaj ĝi estas la plej granda marlaborista organizo en Usono. Organizantoj fondis la sindikaton la 14an de Oktobro, 1938. La *Seafarers International Union* aperis el ĉarto elsendita de la *Sailors Union of the Pacific* por la *American Federation of Labor* kiel defendo kontraŭ la perdo de laborpostenoj por la *Congress of Industrial Organizations* (CIO) kaj ties frakcio partia de la Usona Komunista Partio.

## Vidu ankaŭ 
* *The Seafarers*

## Notoj 
## Bibliografio 
* Bunker, John (1983). "A History of the SIU". seafarers.org. Seafarers International Union. Arkivita el la originalo en 2007-02-24. Alirita la 6an de Marto 2021.
* De La Pedraja Tomán, René (1994). A Historical Dictionary of the U. S. Merchant Marine and Shipping Industry: Since the Introduction of Steam. Westport, Connecticut: Greenwood Press. p. 768. ISBN 0-313-27225-5.
* Gall, Gilbert J.; Zieger, Robert H. (2002). American Workers, American Unions: the Twentieth Century. Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-7078-X.

Kategorio:Sindikatoj
Kategorio:Maristoj
Paths of Glory

***Paths of Glory*** (Glorvojoj) estas usona kontraŭmilita filmo de 1957 kunverkita kaj reĝisorita de Stanley Kubrick, bazita sur samnoma romano de Humphrey Cobb. La agado okazas dum la Unua Mondmilito, kaj en la filmo stelulas Kirk Douglas kiel la kolonelo Dax, nome komandanta oficiro de francaj soldatoj kiu malakceptas pluigi memmortigan atakon, post kio Dax klopodas defendi ilin kontraŭ akuzoj de malkuraĝeco antaŭ Militkortumo.

La anglalingva titolo venas de citaĵo de la angla poeto Thomas Gray : «» (La vojoj de gloro kondukas sole al la tombo).

En 1992, la filmo estis konsiderita "kulture, historie aŭ estetike grava" fare de la Kongresa Biblioteko kaj elektita por ties konservado en la usona *National Film Registry*.

## Notoj 
### Bibliografio 
*  Alternately titled *Stanley Kubrick: Visual Poet, 1928–1999*.
* Huneman, Philippe (Novembro 2003). [www2.cndp.fr/TICE/teledoc/dossiers/dossier_sentiers.htm "Les Sentiers de la gloire"] [glorpadoj]. Centre National de Documentation Pédagogique (filmorezenco). Alirita la 8an de Januaro, 2017.
* "Path of glory ou les sentiers de la gloire" [Path of glory aŭ glorpadoj] (filmorezenco). 1a de Oktobro, 2013. Arkivita el la originalo la 2an de Aprilo, 2015.
* Paths of Glory: “We Have Met the Enemy . . .” eseo de James Naremore en Criterion Collection

## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Paths of Glory* at gonemovies.com (includes images) (archived)

Kategorio:Militaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1957
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Usonaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri mortopuno
Fear and Desire

*Fear and Desire* (Timo kaj deziro, 1953), estas usona kontraŭmilita filmo de 1953, reĝisorita, produktorita kaj muntita de Stanley Kubrick, kaj verkita de lia amiko Howard Sackler. Kun produktora teamo de nur dekkvin personoj, la filmo estis la debuto de Kubrick kiel reĝisoro de longaj filmoj. Kvankam la filmo ne temas pri specifa milito, ĝi estis produktorita kaj publikigita dum la pinto de la Korea Milito.

La filmo estis origine planita kun la titolo *The Trap* (La kaptilo). Onklo de Kubrick, nome Martin Perveler, los-anĝelesa farmaciposedanto, investis pliajn 9 000 dolarojn kondiĉe, ke li estu listigita kiel plenuma produktoro de la filmo. Kubrick arigis kelkajn aktorojn kaj malgrandan laboristaron totale de 14 personoj (kvin aktoroj, kvin laboristoj, kaj kvar aliulojn kiuj helpu transporti la ekipaĵaron) kaj veturis al la areo de la Montaro San Gabriel en Kalifornio por kvin-semajna, malalt-buĝeta filmado. Poste renomita *The Shape of Fear* (La formo de timo) antaŭ finfine estis nomita *Fear and Desire*, ĝi estas fikcia alegorio pri teamo de soldatoj kiuj survivas aviadilkraŝon kaj estas kaptataj malantaŭ teritorio de malamikoj en milito. Dum la daŭro de la filmo, unu el la soldatoj enamiĝas el alloga junulino el la arbaroj kaj ligas ŝin al arbo. Tiu sceno estas fama pro siaj detalaj montroj de la vizaĝo de la aktorino. Kubrick estis planinta *Fear and Desire* kiel muta filmo por certigi la malaltajn produktokostojn; aldonitaj sonoj, specialaj efikoj, kaj muziko finfine plialtigis la produktokostojn al ĉirkaŭ 53 000 dolaroj, superante la planitan buĝeton.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Baxter, John (1997). Stanley Kubrick: A Biography. HarperCollins. ISBN 978-0-00-638445-8. p. 39.
* Duncan, Paul (2003). Stanley Kubrick: The Complete Films. Taschen GmbH. ISBN 978-3-8365-2775-0.
* Thuss, Holger (2002). Students on the Right Way: European Democrat Students, 1961–2001. H. Thuss. ISBN 978-3-8311-4129-6.

Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1953
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Militaj filmoj
Vienne (stacidomo)

**Vienne** estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon - , situanta en  , en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).

## Vidu ankaŭ 
* Vienne (Isère)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Isère
Kategorio:Vienne (Isère)
Mark Van Doren

**Mark Van DOREN** (n. la 13an de Junio, 1894 – m. la 10an de Decembro, 1972) estis usona poeto, verkisto kaj kritikisto. Li estis fakulo kaj profesoro de angla en la Kolumbia Universitato dum preskaŭ 40 jaroj, kie li inspiris generacion de influaj verkistoj kaj pensuloj kiel Thomas Merton, Robert Lax, John Berryman, Whittaker Chambers, kaj verkistoj de la Beat-generacio kiel Allen Ginsberg kaj Jack Kerouac. Li estis literatura redaktoro de la gazeto *The Nation*, en Novjorko (1924–1928), kaj ties filmokritikisto, de 1935 ĝis 1938.

En 1940 li ricevis la Premion Pulitzer por Poezio pro *Collected Poems 1922–1938*. Inter liaj aliaj elstaraj verkoj, multaj publikigitaj en *The Kenyon Review*, estas kunlaboro kun lia frato Carl Van Doren, *American and British Literature since 1890* (1939); kritikaj studoj, *The Poetry of John Dryden* (1920), *Shakespeare* (1939), *The Noble Voice* (1945) kaj *Nathaniel Hawthorne* (1949); kolektoj de poemoj kiel *Jonathan Gentry* (1931); rakontoj; kaj la versa teatraĵo *The Last Days of Lincoln* (1959).

## Notoj 
## Bibliografio 
* *The Essays of Mark Van Doren: (1924-1972) Selected*, kun enkonduko de William Claire. Westport, Conn.: Greenwood Press.
* *Mark Van Doren*, de J. T. Ledbetter. Peter Lang, 1996. ISBN 0-8204-3334-9.

## Eksteraj ligiloj 
* Mark Van Doren, Biography and Poems en Poetry Foundation
* Mark Van Doren and Shakespeare ; *Columbia College Today*, September 2005
* Mark Van Doren & American classicism. Free Library
* Finding aid to William F. Claire collection on Mark van Doren at Columbia University. Rare Book & Manuscript Library.
* Finding aid to Robert N. Caldwell Correspondence with Mark van Doren at Columbia University. Rare Book & Manuscript Library.

Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj eseistoj
Kategorio:Usonaj poetoj
István Gergely (ĝardenisto)

**István Gergely** [iŝtvAn gergej], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gergely István** estis hungara ĝardenisto, instruisto.

István Gergely naskiĝis la  en Lice (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Licince en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Gergely frue orfiĝis, lia onklo edukis lin. Li maturiĝis en mezlernejo, poste li eklaboris en plantejo de arboj, poste en similaj laborlokoj. Helpe de stipendio li frekventis hortikulturan edukejon inter 1897—1900, poste li soldatiĝis 3 jarojn. En 1903 li iris al Transilvanio, kie li okupiĝis pri disvastiĝo de novaj fruktoarboj. Iom poste li ankaŭ instruis en hortikultura lernejo. Li zorgis ankaŭ pri fruktosekigadoj kaj aliaj prilaboroj de fruktoj. En 1921 pro la komenciĝanta rumana dominado li venis al restanta Hungario kaj li havis postenon en Ministerio pri agrikulturo (Hungario) ĝis 1938. Li estis respondeculo pri fruktoarboj, sed li ofte ankaŭ instruis en faklernejoj. En 1932 li ricevis la titolon ekonomia konsilisto. Li pensiuliĝis en 1939. Li estis kolektanto de papilioj. Li edziĝis en 1903.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Gyümölcsfajtaismeret* (1928)
* *A szilva feldolgozása* (1930)
* *A boszniai aszalóépítése és a szilvaaszalás* (1937)
* *Lássunk tisztán a paprikakérdésben. Mit hozott a paprikarendelet a termelőknek, a kikészítőknek, a malmoknak, a kereskedőknek és az exportőröknek?* (1937)
* *A szilvalekvár házi készítése* (1939)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 625-a paĝo)
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĝardenistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
László Gesztelyi Nagy

**László Gesztelyi Nagy** [lAslO gesteji nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gesztelyi Nagy László** estis hungara juristo, parlamenta deputito.

László Gesztelyi Nagy naskiĝis la  en Lövőpetri, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Gesztelyi Nagy maturiĝis kaj studis juron en kalvinana kolegio en Sárospatak, poste li doktoriĝis en Scienca Universitato Ferenc József en 1916. Li komencis sian juran karieron en asocio de agrikulturistoj. En 1922 li iĝis estro de agrikultura ĉambro en la regiono inter Danubo kaj Tiso, samtempe li redaktis la koncernan gazeton. En 1929 li fondis ĝardenistan lernejon kaj li agis vaste por la kamparanoj. Li zorgis pri la agrario komplete en la regiono. En 1932 li ricevis la titolon ekonomia ĉefkonsilisto. En 1939 li estis elektita parlamentano. Dum la komenciĝanta socialismo li estis kondamnita kiel kontraŭpopola persono en 1946. En la sekva jaro li liberiĝis el la prizono, poste li vivis mizere.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az Alföld gazdasági jövője* (1924)
* *A magyar tanyakérdés* (1927)
* *A mezőgazdasági munkáskérdés* (1932)
* *A mezőgazdasági oktatás reformja* (1933)
* *A homok hősei* (1938)
* *A falu és a föld útja* (1940)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 629-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
(127521) 2002 VK14

**(127521) 2002 VK14** estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝia discentra klinita orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de tiu ĉi planedo : : ĝia marsa MOID estas 0,25955 astronomia unuo, tie estas 38,828 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Ignác Ghyczy

**Ignác Ghyczy** [gici], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ghyczy Ignác** estis hungara parlamenta deputito. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *ghiczi, assakürthi, ablanczkürthi*, lia frato estis Kálmán Ghyczy, lia plej konata filo estis Géza Ghyczy.

Ignác Ghyczy naskiĝis la  en Tata (Hungario), li mortis la  (laŭ alia informo la naskiĝtago estas la 4-a) en Tata.

## Biografio 
Ignác Ghyczy akiris juran diplomon en 1822, poste li havis postenon en ŝtata bieno en Bábolna (urbo). Inter 1827 kaj 1848 li respondecis pri bienoj de Esterházy en Tata kaj Várgesztes. Li batalis dum la Hungara revolucio de 1848, post la fiasko (1849) li denove gvidis aliajn bienojn. En 1864 li emeritiĝis kaj vivis plu en Tata. Tamen li estis parlamentano ĝismorte. En Tata li fondis bierfarejon alkoholfarejon. Li edziĝis en 1826, lia edzino naskis 5 filojn kaj filinon. Li postlasis sian kolektitan bibliotekon kun dek kvar mil volumoj.

## Lia kontribuo 
* *Károlyi Lajos tótmegyeri és Hunyadi József ürményi uradalmainak ismertetése* (1843)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 633-a paĝo)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 3-a punkto)
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Chasse-sur-Rhône

**Chasse-sur-Rhône** estas franca  situanta en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Chassères*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Isère
* Chasse-sur-Rhône (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Isère
Vítkovice (distrikto Semily)

**Vítkovice**, ankaŭ Vítkovice v Krkonoších () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec laŭlonge laŭ valo de rivero Jizerka. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1606. En la jaroj 1938–1945 apartenis plejparte germanlingva Vítkovice al Nazia Germanio. Post la dua mondmilito ĉi tie okazis ellandigo de la devena germana loĝantaro kaj okazis kompleta ŝanĝo de la loĝantaro. Ekde tiu tempo ĉi tieaj montaraj budoj servas plejparte al refreŝigejaj celoj.

## Loĝantaro 
## La teritorio kaj situo 
eta|maldekstra|200ra|Deklivo en supra parto de la municipo
eta|maldekstra|200ra|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
La municipo estas kreata de unu katastra teritorio (**Vítkovice v&nbsp;Krkonoších**) kaj ĝi ne membriĝas en lokajn partojn. La propra vilaĝo Vítkovice situas apud ŝoseo II/294 en sudokcidenta parto de la katastra teritorio, kies okcidenta parto portas nomon Horní Vítkovice, pluaj lokoj (plimulte domaroj kun disigita loĝigo) portas nomojn Levínek, Zákoutí, Janova Hora, Mevaldův Vrch, Skelné Hutě, Třídomí, Dolní Mísečky kaj Horní Mísečky. En la katastran teritorion falas ankaŭ ŝoseo daŭriganta el Horní Mísečky al Budo de Vrbata.

La katastra teritorio de la municipo najbaras okcidente kun teritorioj de urboj Rokytnice nad Jizerou (k.&nbsp;t. Rokytno v&nbsp;Krkonoších kaj Františkov v&nbsp;Krkonoších) kaj Jablonec nad Jizerou (k.&nbsp;t. Horní Dušnice), sude kun teritorioj de municipoj Jestřabí v&nbsp;Krkonoších (k.&nbsp;t. Jestřabí v&nbsp;Krkonoších, Roudnice v&nbsp;Krkonoších kaj Křížlice) kaj Benecko (k.&nbsp;t. Horní Štěpanice kaj Benecko), oriente kun teritorioj de urboj Vrchlabí (k.&nbsp;t. Hořejší Vrchlabí) kaj Špindlerův Mlýn (k.&nbsp;t. Labská kaj Bedřichov v&nbsp;Krkonoších).

## Skicentrejoj 
Tri skitelferoj troviĝas sude de la propra vilaĝo Vítkovice. Pluaj du telferoj estas en regiono de monto Janova hora. Unu telfero estas en Dolní Mísečky. Proksimume tri mallongaj telferoj estas en Horní Mísečky. Sed pli longa telfero de Horní Mísečky al Medvědín situas jam la tuta sur teritorio de urbo Špindlerův Mlýn.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka meze de la vilaĝo

## Pluaj fotoj 

Vítkovice (okres Semily), centrum vsi IV.jpg|Centro de la vilaĝo el birda perspektivo
Vítkovice (okres Semily), domy u kostela.jpg|Preĝejo
Vítkovice kostel věž 1.jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Vítkovice (okres Semily), obchod.jpg|Nutraĵvendejo
Vrbatovo návrší.jpg|Supraĵo de Vrbata


Kategorio:Municipoj en distrikto Semily
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Gigantmontaro en Ĉeĥio
Purpura ipomeo

**Purpura ipomeo**, *Ipomoea purpurea,* estas specio en la genro Ipomeo, apartenanta al Meksiko  kaj Mezameriko.

## Priskribo 
Kiel ĉiuj ipomeoj, la planto interplektas sin ĉirkaŭ strukturoj, kreskante ĝis alto de 2-3 m (6 futoj 7 colojn - 9 futoj 10 coloj) . La folioj estas korformaj kaj la tigoj estas kovritaj per brunaj haroj. La floroj estas trumpetformaj, ĉefe bluaj al purpuraj aŭ blankaj, kaj 3–6 cm (1.2–2.4 coloj) en diametro

## Disvastigado kaj vivmedio 
La planto estas adaptema al humida klimato kaj riĉa grundo, sed troveblas kreskanta en vasta aro de grundotipoj. Ĝi estas naturigita tra varmaj, mezvarma zono kaj subtropikaj regionoj de la mondo. Kvankam ĝi ofte estas konsiderata malutila fiherbo, *I. purpurea* ankaŭ oni kreskigas pro siaj belaj purpuraj kaj blankaj floroj, kaj havas multajn kulturvariojn. Oftaj kulturvarioj inkluzivas I. purpurea 'Crimson Rambler' (ruĝaj-violaj floroj kun blankaj gorĝoj), 'Grandpa Ott's', 'Kniola's Black Knight', 'Star of Yelta' (floroj en diversaj nuancoj de profunda purpuro kun blankaj aŭ palruĝaj rozaj gorĝoj ), kaj 'Lakta Vojo' (blanka korolo kun malvaj trajtoj).

## Kemio 
La triangulaj semoj havas iom da historio de uzo kiel Psikedela; ili, kiel *I. tricolor*, povas enhavi LSAn.

## Florkoloro 
Acilataj cianidinaj glikozidoj povas esti izolitaj de viol-bluaj floroj de *I. purpurea.* Ĉi tiuj antocianinoj estis ĉiuj bazitaj sur cianidina 3-soforozido-5-glucozido, acilata kun kafeata acido kaj / aŭ p-kumarata acido.  Acilataj Pelargonidino-glikozidoj povas esti izolitaj de la ruĝ-purpuraj floroj de *I. purpurea*. La acilitaj antocianinoj estis ĉiuj bazitaj sur pelargonidino 3-soforozido-5-glucozido, acilata kun kafeika acido kaj / aŭ glucozilkafeata-acido.

## Toksaj aldonaĵoj 
Komercaj purpuraj ipomeaj semoj estas ofte traktataj per venena metilhidrargo, kiu funkcias kiel konservilo kaj akumula neŭrotoksino, kiun iuj konsideras utila por malinstigi ilian distrecan uzon. Usono ne havas juran postulon malkaŝi al aĉetantoj, ke semoj estis traktitaj kun tiu toksa pezmetala komponaĵo. Laŭ la libro Substancoj de Misuzo, krom metilhidrargo, la semoj estas ofte kovritaj per kemiaĵo, kiun oni ne povas forigi per lavado, kies celo estas kaŭzi malagrablajn fizikajn simptomojn, kiel naŭzon kaj  (Abdomena kavo). La libro diras, ke ĉi tiu kemiaĵo ankaŭ estas toksaĵo.

## Vidu ankaŭ 
* Morning glory

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Ipomoea purpurea* in TopWalks

Kategorio:Ipomeo
Kategorio:Flaŭro
Kategorio:Centra Ameriko
Kategorio:Meksiko
Kategorio:Plantoj
Kategorio:Medicinaj plantoj
Kategorio:Grimpoplanto

En tiu ĉi artikolo estis uzita traduko de la artikolo Ipomoea purpurea en la angla vikipedio.
Libmanan

**Libmanan** -  - estas kvinaklasa urbego (municipo), ankaŭ universitata urbo kaj diocezo en Filipinoj, en insulo Luzono, en Bikola Regiono, en provinco Sudaj Kamarinoj. Libmanan konsistas el 75 distriktoj, el tio 5 estas marborda distrikto.
eta|maldekstre|
## Geografio 
Libmanan kuŝas en sudorienta marbordo de la insulo laŭ rivero https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=13.671424842918054%2C122.94911385000002&z=9. Naga (Sudaj Kamarinoj) troviĝas 19, provinca ĉefurbo Pili 28, regiona ĉefurbo Legazpio (Albajo) 96, Kezonurbo 241, ĉefurbo Manilo 246, Cebuurbo 388, Baguio 402, Puerto Princesa 644, Dabao 789, General Santos 874 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|
## Historio 
En tiam nomata Piglabanan estis konstruita kristana kirko en 1572. Post 2 jaroj la loknomo ŝanĝiĝis al Libmanan. Tiutempe hispanoj kristanigis la loĝantojn. Post la filipina revolucio en 1898 usonaj trupoj alvenis en 1900 kaj dominis. Tiam estis konstruita lernejo (1903) kaj fervoja linio. La japanoj regis inter 1942-1945. En 1978 ponto estis konstruita. Libmanan en 2010 atingis la internacian klasifikadon urbego (pli granda, ol cent mil). 

## Ekonomio 
Libmanan jam dum la hispana estis grava produktejo de rizoj dank' al la fekunda grundo kaj la abunda akvoprovizado. Ankaŭ la liverado kun komerco donas profiton al la urbego (trafilina aŭtovojo, fervojo kaj navigebla rivero). Grava loka industrio estas produkto de ceramikoj. 

## Trafiko 
Ĉe Libmanan trairas la tutfilipina aŭtovojo, krome estas 2 flankovojoj. La rivero estas navigebla, fine estas fervoja linio.

## Religio kaj eduko 
Plejparto de la loĝantoj estas katolikoj en Libmanan, kie la diocezo estis fondita en 2009. En la urbego kampuso kaj kolegio funkcias.
eta|maldekstra|
## Klimato 
La klimato de Libmanan estas klasifikita kiel ekvatora klimato. Jare pluvas 1977 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-decembro pli ofte. La jara averaĝa temperaturo varias inter 29-35 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* katedralo
* statuo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Nena Rosier

**Nena ROSIER** (naskiĝinta  en Bandungo, Okcidenta Javo) estas indonezia aktorino kaj kantistino el la 1980-aj jaroj. Ŝi ricevis jugoslavian sangon de sia patro Berian Rosier. Ŝia partopreno en aktorado kaj kariero en filmo komenciĝis en 1981 kiam ŝi estis rolantino en la filmo Perawan-Perawan. 

## Eksteraj ligiloj 
* Profilo  de KapanLagi.com

Kategorio:Indoneziaj aktoroj