open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Leon Barszczewski

**Leon Barszczewski** (naskiĝis la 20-an de februaro 1849 en Varsovio, mortis la 22-an de marto 1910 en Częstochowa) – pola topografo, geologo, etnografo, arkeologo, naturisto, glaciologo, esploristo de Centra Azio, kolonelo en armeo de Rusa Imperio.

## Vivo 
Li devenis de nobela familio el regiono de Suwałki, kiu post ĉ. 1825 forlasis Podlaĥion. La gepatroj Szymon kaj Adelajda Nowicka translokiĝis unue al Aleksandrówka (komunumo Ananiv, Apuddnepra Ukrainio), kaj poste al regiono de Bila Cerkva. Tie junaĝe, post antaŭtempa morto de liaj gepatroj, li translokiĝis al pli aĝa fratino (pli aĝaj fratoj kondamnitaj pro partopreno en la januara ribelo mortis aŭ pereis dum mallibero) al Ĉerkaso, proksime al Kievo.

En 1866 finis militistan gimnazion en Kievo.

## Bibliografio 
* Leon Barszczewski, *Krótki przegląd autobiografii i podróży* (Mallonga trarigardo de aŭtobiografio kaj vojaĝoj), Siedlce 1910
* Maria M. Blombergowa, *Badania archeologiczne Polaków na terytorium Imperium Rosyjskiego w XIX i początku XX wieku* (Arkeologiaj esploroj de poloj sur la teritorio de Rusa Imperio en la 19-a kaj komenco de la 20-a jarcentoj), Łódź 1993, p. 103-111
* Maria M. Blombergowa, *Leon Barszczewski – badacz starożytnej Samarkandy* (Leon Barszczewski - esploristo de antikva Samarkando), „Archeologia Żywa” (Arkeologio Viva) n-ro 1(31) 2005, p. 35-40
* Anna Kłossowska, Agnieszka Franus, *Leon Barszczewski Samarkanda 1876–1897* (Leon Barszczewski Samarkando 1876-1897), "National Geographic" n-ro 4(103) 2008, p. 2-22
* Igor Strojecki, *Leon Barszczewski*, [en:] *XIX-wieczna Azja Środkowa w obiektywie Leona Barszczewskiego* (19-jarcenta Centra Azio en objektivo de Leon Barszczewski), MŚO, Opole 2009
* Igor Strojecki, *Leon Barszczewski (1849-1910). Od Samarkandy do Siedlec* (Leon Barszczewski (1849-1910). De Samarkando ĝis Siedlce), MR, Siedlce 2010

Kategorio:Polaj esploristoj
Kategorio:Polaj etnografoj
Kategorio:Polaj fotistoj
Kategorio:Kievanoj
20433 Prestinenza

'*20433 *Prestinenza'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la itala astronomo Gianluca Masi elde la Observatorio Bellatrix en Ceccano (provinco de Frozinono, Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo *Luigi Prestinenza* (1929–2012). Profesie ĵurnalisto, li faris impresan laboron por gardi freŝa la memorion de gravaj observintoj de la estinto kiel Cerulli, Schiaparelli kaj Maggini. Li estis prezidento de la astronomia grupo "*G. Ruggeri"'' en Katanio (Sicilio).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Gianluca Masi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
20430 Stout

'*20430 *Stout'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usonaj amatoraj geastronomoj Susannah Lazar kaj Walter R. Cooney, Jr. elde la Observatorio de Highland Road Park en Baton Rouge (Luiziano, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Earl Douglas Stout'' (1895 ? – 1985), profesoro pri muziko ĉe la Luiziana Ŝtata Universitato, kiu estis interesigita de la misteroj de la kosmo elmontritaj en tiu tempo kaj ĉiam estis serĉanta novajn ideojn. Li estis la avo de Susannah Lazar.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Walter R. Cooney
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
József Mika

**József MIKA** [jÓĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mika József** estis hungara kemiisto, profesoro, metalurgo.

József Mika http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=mika naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
József Mika frekventis akiris diplomon en altlernejo de Sopron en 1923. Post la diplomo li laboris unu jaron en laboratorio de fabriko en Diósgyőr, poste li revenis por instrui al la altlernejo. Inter 1927 kaj 1950 li estis laboratoriestro en rango adjunkto. Inter 1952 kaj 1960 li estis katedrestro en Pezindustria Teknika Universitato, poste - jam kiel emerito - li estis konsilisto en esplora instituto.

En 1952 li doktoriĝis el kemiaj sciencoj. Li ricevis premion Kossuth en 1963.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Die exakten Methoden der Mikromassanalyse* (1939)
* *Die Methode der Mikromassanalyse* (1955)
* *Kohászati elemzések* (1959)
* *Metallurgische Analysen* (1964)
* *Emission spectrochemical analysis* (1978)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj metalurgoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Adigea Vikipedio

**Adigea Vikipedio** (, ) estas Vikipedio en Adigea lingvo, kiu estis lanĉita la 11-an de februaro 2016 sur la ady.wikipedia.org retejo.

## Historio 
La Adigea Vikipedio estis kreita la Vikimedia Kovilo en 2008.

La 11-an de februaro 2016, ĝi estis proponita al ĝia propra domajno, ady.wikipedia.org.

## Statistikoj 
En februaro 2016 Adigea Vikipedio havis ĉirkaŭ 350 artikolojn. En februaro 2021, kvin jarojn poste, ĝi havis ĉirkaŭ 440 artikolojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Adigea Vikipedio

Kategorio:Vikipedioj laŭ lingvoj
Vikipedio
20440 McClintock

'*20440 *McClintock'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Shannon Noel McClintock*, finalistino en 2004 de la scienca konkurso de mezlernejoj
*The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC)*, pro ŝia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la *Muirlands Middle School'' de La Jolla (Kalifornio Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Zoltán Mészáros (kemiisto)

**Zoltán Mészáros** [mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mészáros Zoltán** estis hungara kemiisto, profesoro, farmaciisto.

Zoltán Mészáros http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=meszaros naskiĝis la  en Karancskeszi. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Mészáros akiris diplomon en Teknika Universitato de Budapeŝto en 1952. Post siaj studoj li laboris en uzino pri farmaciaĵoj, kie post jaroj li iĝis ĉefinĝeniero. Ekde 1958 li laboris en simila, sed pli granda uzino, kie li estis esplora direktoro en 1978. En 1975 li estis nomumita privata profesoro.

En 1970 li ricevis premion. Li doktoriĝis el kemiaj sciencoj en 1981.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj farmaciistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tutmonda Vulkanisma Programo

La **Tutmonda Vulkanismo Programo** (TVP) de la Smithsonian Institution dokumentas la vulkanojn de tero kaj iliajn erupciajn historiojn en pli ol 10,000 jaroj. La TVP raportas pri la erupcioj ĉirkaŭ la tuta mondo kaj ankaŭ kolektas informojn pri aktivaj vulkanoj kaj iliaj erupcioj. Tiel, tutmonda kunteksto por la aktivaj vulkanoj de tero estas prezentita. Smitsonia raportado pri vulkanaj aktivecoj komencis en 1968, pere de la Centro pro la Mallong-vivaj Fenomenoj (CMF). La TVP estas domigita en Departemento de Mineralaj Sciencoj, parto de Nacia Muzeo de Natura Historio, en la *National Mall* de Vaŝingtono.

Dum la fruaj fazoj de erupcio, la TVP agas kiel organizo de raportoj, informoj, kaj fotaĵoj kiuj estis kolektitaj el tutmonda komunumo de kontribuantoj.

Kategorio:Vulkanologio
Kategorio:Smithsonian Institution
Auguste Viktoria von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg

eta|150ra|maldekstra|Monogramo de la imperiestrino
**Auguste Viktoria Friederike Luise Feodora Jenny von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg** *Royal Order of Victoria and Albert* (naskiĝis la 22-an de oktobro 1858 en Lubsko germane: (Dolzig), Malsupra Luzacio; mortis la 11-an de aprilo 1921 en domo Doorn, Nederlando) estis la edzino de Vilhelmo la 2-a, nome la lasta germana imperiestrino kaj reĝino de Prusio.

## Gefiloj 
Vilhelmo kaj Auguste Viktoria havis sep gefilojn nome:
* Vilhelmo, germana kronprinco
* princo Eitel Friedrich
* princo Adalbert
* princo Aŭgusto Vilhelmo
* princo Oskar
* princo Joachim
* princino Viktoria Louise.

## Bildaro 

Dosiero:Auguste Viktoria of Schleswig-Holstein.jpg|Princino Auguste Viktoria
Dosiero:WilhelmIIandwife.jpg|Germana imperiestro Vilhelmo la 2a kaj sia edzino Auguste Viktoria
Dosiero:Gedenkbrosche Auguste-Viktoria.JPG|Memorbroŝo, ĉ. 1890, honordonaco de Auguste-Viktoria (Monogramo „AV“ kun imperiestra krono)
Dosiero:AugusteViktoriaundWilhelm.jpg|Poŝtkarto „Nia imperiestra paro“. Auguste Viktoria kaj Vilhelmo la 2a, 
Dosiero:Altarbibel der Reformationskirche Berlin-Moabit (1907) - Widmungsinschrift von Kaiserin Auguste Victoria.jpg|Enskribaĵo de Reĝino Auguste Viktoria en la de ŝi donacita altara biblio de la reformita preĝejo en Berlino, 1907
Dosiero:Auguste victoria axb01.jpg|Imperiestrino Auguste Viktoria, memorpoŝtkarto
Dosiero:Kaiserin Auguste Viktoria Lambert 1891 IMG 5719.jpg|*Imperiestrino Auguste Viktoria* (Lambert 1890), en la Rozaro en Baden apud Wien

## Referencoj 
## Literaturo 
* Viktoria Luise von Braunschweig: *Deutschlands letzte Kaiserin.* Göttinger Verlagsanstalt, Göttingen 1971.
* Elizza Erbstößer: *Kaiserin Auguste Victoria. Versuch einer Biographie*. Sutton, Erfurt 2008, ISBN 3-86680-249-8 (zugl. Dissertation, Frankfurt/Main 2008).
* Karin Feuerstein-Praßer: *Die deutschen Kaiserinnen*. 6. Aufl., Piper Verlag, München/Zürich 2005, ISBN 3-492-23641-3.
* Iselin Gundermann: *Kirchenbau und Diakonie. Kaiserin Auguste Victoria und der evangelisch-kirchliche Hilfsverein*. In: *Hefte des Evangelischen Kirchenbauvereins*, 7, Berlin 2006.
* Heinrich Freiherr von Massenbach: *Die Hohenzollern einst und jetzt*. Verlag Tradition und Leben Schleching, 15. Auflage 1994, ISBN 3-9800373-0-4.
* 
* Angelika Obert: *Kaiserin Auguste Victoria. Wie die Provinzprinzessin zur Kaiserin der Herzen wurde.* Wichern, Berlin 2011, ISBN 978-3-88981-312-1.

## Vidu ankaŭ 
* Golfo de Imperiestrino Auguste

## Eksteraj ligiloj 
* Beisetzung im Potsdamer Antikentempel 
* Reportage zum 150. Geburtstag von Auguste Viktoria, Westdeutscher Rundfunk Köln WDR, 22-a de oktobro 2008
* Historische Filmaufnahmen der Beisetzung Auguste Viktorias im April 1921,

Kategorio:Historio de Prusio
Kategorio:Germanaj imperiestrinoj
Kategorio:Germanaj princinoj
Kategorio:Reĝedzinoj de Prusio
Kategorio:Oldenburga dinastio
∞
Sacred Harp

eta|Kovrilo de la 1936-a revizio en la James-Denson-linio
**Sacred Harp** (t.e. Sankta Harpo, kiu tradicie aludas la homan voĉon) estas usona muzika tradicio, muzika movado ankaŭ internacie kreskanta, kaj la titolo de la ĉefaj kantlibroj uzataj en tiu movado.

## Sacred Harp: la tradicio 
eta|Kanto el *The Sacred Harp*, montrante la kvarvoĉan aranĝon kaj la formnotacion
Sacred Harp estas subspeco de la fasola formnotacia muzika tradicio de kantlernejoj. Tipa muziko de Sacred Harp enhavas disajn agord-harmoniojn en tri aŭ kvar voĉaj partoj aparte presitaj. La kantantaro kantas ĝin laŭte en kvarlatera "kava kvadrato", voĉe celante la centron de la kvadrato, kie staras gvidanto. La tekstoj de la kantoj plejparte estas kristanaj religiaj tekstoj diversspecaj (psalmoj, himnoj ktp).

## Sacred Harp: la movado 
eta|Kantantoj en la kava kvadrato ĉe kantkunveno de Sacred Harp, Seatlo, 2016-02-21
La movado de Sacred Harp komenciĝis en suda Usono en la jaroj 1844-45. Dum multaj jardekoj ĝi estis esence regiona, rura fenomeno, sed ĉirkaŭ la mezo de la dudeka jarcento, parte pro la eldonaĵoj de George Pullen Jackson, muzikistoj kaj muzikologoj en la urboj kaj en aliaj partoj de la lando komencis atenti ĝin. Iom post iom ĝi disvastiĝis kaj diversiĝis. Nun ekzistas kantrondoj de Sacred Harp ne nur en preskaŭ ĉiuj partoj de Usono, sed en Kanado, Aŭstralio, Japanio, Koreio, Israelo, Irlando, Britio, Nederlando, Germanio, ...

## *The Sacred Harp*: la libroj 
La tradicio kaj movado de Sacred Harp komenciĝis kiam eldoniĝis 262-paĝa kantlibro, redaktita de B. F. White kaj E. J. King, *The Sacred Harp*, en 1844. King mortis nelonge post la eldono, sed White daŭre redaktis la libron, aperigante reviziojn en 1850, 1859, kaj 1869, kiam la libro pligrandiĝis al 477 paĝoj. White mortis en 1879 ne fininte kvaran revizion. La eldono de 1869 daŭre uziĝis ĝis la fruaj jaroj de la 20-a jarcento, kiam aperis pluraj novaj redaktoj, i.a. de W. M. Cooper, de J. L. White, kaj de J. S. James. La verkoj de White ne multe populariĝis, sed tiuj de Cooper kaj de James fariĝis la unuaj eldonoj de du konkurencaj "Sacred Harp"-oj. Nuntempe la James-linion reprezentas la plej vaste uzata libro, tiu de Denson 1991. La versio de Cooper estas plurfoje reviziita, plej laste en 2012, kaj tre popularas precipe en Florido, partoj de Alabamo, kaj Teksaso.  Grupoj en la movado Sacred Harp kantas ankaŭ el aliaj libroj, sed la "Sacred Harp"oj de Denson 1991 kaj Cooper 2012 esence unuigas ilin.

## Fontoj 
La artikolo estas bazita sur informoj en la angla Vikipedio.

Kategorio:Usona muziko
Kategorio:Kristana muziko
Ödön Miklós

**Ödön Miklós** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Miklós Ödön** estis hungara inĝeniero, politikisto, parlamentano, subministro.

Ödön Miklós http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09732/10539.htm naskiĝis la  en vilaĝo Finke, kiu nun estas urboparto de Edelény. Li mortis la  en Passau. (Pri la datoj estas ankaŭ aliaj informoj en la dokumentoj.)

## Biografio 
Ödön Miklós frekventis mezlernejojn en Miskolc, Budapeŝto, Vieno, poste li akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1879. Jam dum la studentaj jaroj li ankaŭ studvojaĝis al Germanio, Svislando, Belgio, Francio. Post siaj studoj li laboris en konstruado de fervoja linio inter Budapeŝto-Zimony, poste li okupiĝis pri elevatoroj pri grenoj, eĉ li studvojaĝis al Usono. En 1892 li estis elektita parlamenta deputito, en la sekva jaro li estis nomumita subministro. En 1907 li iĝis membro de supera ĉambro.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mezőgazdaságunk és gabonakereskedelmünk érdekében* (1881)
* *A technikusok helyzete az államszolgálatban* (1897)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Flugilfabo

eta|floroj
La **goafabo** (*Psophocarpus tetragonolobus*), ankaŭ nomata **flugilfabo**, estas utilplanto en la subfamilio Faboideoj (Faboideae) el la familio de la Fabacoj (Fabaceae).

## Priskribo 
La goafabo estas tre disbranĉita, maldekstren volvanta, multjara, herba planto. Ĝi plej ofte estas kultivata kiel unujara planto. La radikoj formas tuberojn kiel rezervorganoj. La folioj estas triparte pinataj. La folietoj estas ovoformaj, 5 ĝis 14&nbsp;cm longaj kaj 3 ĝis 9&nbsp;cm larĝaj, pintaj, glatranda aŭ labaj.

Nur malofte la floroj staras unuope, ofte ili staras ĉe akseloj en 2 ĝis 10&nbsp;cm longaj densaj grapolaj floraroj. La unusimetriaj floroj estas,kun longeco de 2 ĝis 5&nbsp;cm, relative grandaj. La korolo estas flave roza aŭ violkolora. La „flago“ staras kaj estas 2,5&nbsp;cm larĝa.

La guŝoj estas 10 ĝis 20&nbsp;cm longaj kaj havas du ondajn flugilojn kun larĝeco de 5&nbsp;mm. La guŝoj enhavas inter kvin kaj dudek, maksimume kvardek semojn. La rondaj-ovalaj semoj havas grandecon de 7 ĝis 8&nbsp;mm. La hilumo estas hela ĝis kremkolora kun malhela rando.

## Disvastigo 
Naturaj disvastigaj regionoj ne estas konataj. Oni supozas la devenon en Azio, sur la Maskarenoj aŭ en Madagaskaro. Ĝi estas vaste kultivata.

## Uzado 
La planto estas multflanke uzata. Kaj la junaj fruktoj, kaj la maturaj semoj kaj la subgrundaj tuberoj estas manĝeblaj. El la semoj oni produktas grasacidojn. 100 gramoj sekigitaj goafaboj enhavas 16 g'ojn da graso, el kiu 3,3 g estas satigitaj 5,8 g unufoje nesatigitaj kaj 3,7 g plurfoje nesatigitaj grasacidoj. La oleo de la semoj estas uzata i. a. por fari sapon. La semoj havas grandan nutrovaloron, kompare al sojfabo.

&nbsp;

## Referencoj 
## Literaturo 
* Shiu-ying Hu: *Psophocarpus tetragonolobus*. In: *Food Plants of China*, The Chinese University Press, 2005. ISBN 962-201-860-2. Seite 481.
* B. Mackinder, R. Pasquet, R. Polhill und B. Verdcourt: *Psophocarpus tetragonolobus*. In: *Flora Zambesiaca*, Band 3, Teil 5, 2001.
* H.M. Burkill: *The useful plants of west tropical Africa*, Band 3, 1985.
* Walter H. Schuster, Joachim Alkämper, Richard Marquard & Adolf Stählin: *Leguminosen zur Kornnutzung : Kornleguminosen der Welt*, Justus-Liebig-Universität Gießen, 1998.: Joachim Alkämper: Informationen zur Flügelbohne, Goabohne (*Psophocarpus tetragonolobus*).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de legomoj

Kategorio:Guŝoj
Kategorio:Vigno
Preĝejo Sankta Jozefo (Mátyásföld)

**Kirko Sankta Jozefo** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en loĝkvartalo Mátyásföld.

## Historio 
En la 19-a jarcento la katolikoj de Mátyásföld apartenis al Csömör, depost 1926 al Cinkota. La kirko mem estis konstruita en la jaroj 1904 kaj 1905. Fervora katoliko József Paulheim estis motoro de la plena konstruado, pri li oni metis memortabulon en la preĝejo en 1921. La orgono alvenis en 1909, ĝi estis pligrandigita en 1991. Interne en 1931, 1965, 2004 okazis pentradoj. Komence oni pentris sekpentraĵojn, poste freskojn (en 1965). En 1982 kapeleto estis konstruita ĉe la sakristio. En la 1990-aj jaroj nova paroĥa domo kun aliaj ĉambroj estis konstruitaj.

## Konstruaĵo 
Meze de la fasado estas la ĉefenirejo, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. Interne la ĉefaltaro havas 3 niĉojn, ene estas Sankta Jozefo kun Jesuo, Elizabeto de Hungario kaj Stefano la 1-a (Hungario).

Kermeso okazas la 1-an de majo.

## Fontoj 
* http://miserend.hu/templom/35 
* video pri la kirko
* http://matyasfold.emecclesia.hu/index.php?pageid=237  
eta|maldekstre|Busto pri József Paulheim

Budapeŝto
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Instituto de Egipto

eta|La konstruaĵo ekkonstruota|dekstra|300px
La **Instituto de Egipto** aŭ en franca origine **Institut d’Égypte** estis instruakademio fondita de Napoleono Bonaparte por plenumi esploradon dum sia Egipta kampanjo. Ĝi kunsidis la unuan fojon en la 24a de aŭgusto 1798 kun Gaspard Monge kiel prezidento, Bonaparte mem kiel vic-prezidanto kaj Joseph Fourier kaj Louis Costaz kiel sekretarioj. Ĝi havis 48 studentojn kaj imitis la funkciadon de la Institut de France en siaj sekcioj. Post la franca okupado ĝi estis translokigita al Aleksandrio en 1859, kie ĝi funkciis fare de fakuloj francaj, britaj kaj germanaj. La konstruaĵo de la Instituto ĉe la placo Tahrir en Kairo estis bruligita kaj detruita en la 17a de Decembro 2011 kiel parto de la Egipta revolucio kiu estis komencina en Januaro 2011.

## Notoj 
Kategorio:1798
Kategorio:Egiptologio
Kategorio:Erudiciulaj asocioj
Kategorio:Kairo
20454 Pedrajo

'*20454 *Pedrajo'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Ana Cristina Pedrajo*, finalistino en 2004 de la scienca konkurso de mezlernejoj *The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC)*, pro ŝia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la *George Washington Carver Middle School'' de Miamo (Florido, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Julien-Léopold Boilly

eta|Litografio de Julien Léopold Boilly: ''Cortège de l'empereur de Chine* (Akompanantaro de la imperiestro de Ĉinio). 1869
**Julien-Léopold Boilly** (30‑a de aŭgusto 1796, Parizo – 14‑a de junio 1874), konata ankaŭ kiel **Jules Boilly**, estis franca artisto fama pro sia albumo de litografioj nome *Iconographie de l’Institut Royal de France* (1820–1821) kaj sia libreto *Album de 73 Portraits-Changés Aquarelles des Membres de l’Institute'' (1820) enhavanta akvarelajn karikaturojn de 73 famaj matematikistoj, partikulare franca matematikisto Adrien-Marie Legendre, la nura konata portreto de li.

Li estis filo de la genia pentristo-gravuristo Louis-Léopold Boilly. Akceptita en la lernejo ĉe Versajlo la 15‑an de decembro 1806, li pentris portretojn kaj ilustraciitajn librojn kun lithografioj. Li ankaŭ kolektis aŭtografojn.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj pentristoj
20460 Robwhiteley

'*20460 *Robwhiteley'''* estas hela, tre malgranda marsrenkonta amora asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey* elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).

Kvankam rigardita ankaŭ kiel , ĝi restas malproksime de Tero pro sia granda klinangulo : ĝia Tera MOID estas 49 milionoj da km.

Ĝi pli proksimiĝas al Marso:
* La  ĝi pasis al 0,084538464 AU (12,646 milionoj da km) de Marso.
* La  ĝi pasos al 0,059992036 AU (8,975 milionoj da km) de Marso.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la usona astronomo Robert J. Whiteley, ano de la *Aten Survey* (Atona Enketo) de la Universitato de Havajo kaj de la *Catalina Sky Survey''. Li faris ankaŭ esplorojn pri la rotaciaj ecoj de malgrandaj, rapide rotaciantaj asteroidoj kaj la taksonomia klasifiko de la .

## Noto 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Nacia Parko Kornati

La **Nacia Parko Kornati** (*Nacionalni park Kornati*) estas nacia parko en Kroatio, kiu kovras grandan parto de la neloĝataj dalmatiaj Kornatoj. La parko etendiĝas super 89 insuloj kaj rokoj, kiuj konsistas el kalkŝtono kaj ne aŭ apenaŭ estas surkeskitaj. Malpli ol kvarono de la areo konsistas el tero.

En la sudokcidento la Kornatoj krute leviĝas el la Adriatiko. La klifoj konatiĝas kiel "kronoj" (*krune*). La plej alta leviĝas 82 metrojn el la maro kaj troviĝas sur Klobučar kaj la insuleto Mana havas per 1350 metroj la plej longan. Al la birdaro de la regiono apartenas la Kliffalko, la Migra falko kaj la Tufkormorano. Ankaŭ la *Centaurea ragusina*, karakteriza specio de la centaŭreo el la dalmatia marborda regiono, tie troviĝas.

eta|maldekstra|350px|Panoramo ekde la insulo Kornati
eta|maldekstra|350px|Tipa klifo de la insularo
eta|maldekstra|350px

## Eksteraj ligiloj
*   Nacionalni park Kornati (Oficiala retejo) 

Kategorio:Naciaj parkoj de Kroatio
Kategorio:Insuloj en Kroatio
20461 Dioretsa

'*20461 *Dioretsa'''* estas asteroido de la klaso de la damokloidoj, foje rigardita ankaŭ kiel centaŭro. Ĝi estis malkovrita la  en la kadro la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research'') elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi havas tre discentran kaj , similan al tiu de kometo; kiel damokloido, ĝi povas esti neaktiva aŭ estingita kometo; ĝi estus objekto devenanta de la oorta nubo.

Pro sia aphelio de pli ol 6,7 miliardoj da km, ĝia orbito krucas tiujn de Jupitero, Saturno, Urano kaj Neptuno: ĝi estas klasifikata kiel jupiterrenkonta, saturnrrenkonta, uranorenkonta kaj neptunrenkonta asteroido. Ĝia Jupitera MOID estas nur 0,174163 AU (26,054 milionoj da km).

La asteroido **(2000) HE46**, kies orbito similas tiun de Dioretsa, povas esti ero derompita pro alfrapo.

## Nomo 
Memorante, ke ĝi estas la unua malkovrita asteroido kun retrograda orbito, ĝia nomo **Dioretsa** estas la vorto **Asteroid**' skribita inverse. Tiu nomo estis sendepende sugestita de *K. Kitterman* kaj *S. Cooksey* de Flagstaff (Arizono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Efemeridoj de Dioretsa 

Kategorio:Centaŭroj (asteroidoj)
Kategorio:Damokloidoj
Kategorio:Jupiterrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Saturnrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Uranorenkontaj asteroidoj
Kategorio:Neptunrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
20451 Galeotti

'*20451 *Galeotti'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la itala astrofizikisto *Piero Galeotti'', profesoro pri fiziko ĉe la Universitato de Torino, kiu partoprenis al eksperimenta kosmpradiada kaj neŭtrina astrofiziko. Li ankaŭ estas aktiva en lernejaj kaj publikaj prelegoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Franca militiro al Egiptio

eta|*Bonaparte devant le Sphinx* (Napoleono antaŭ la Sfinkso) de Jean-Léon Gérôme.
La **kampanjo de Egiptio** estis la milita ekspedicio en Egiption fare de la generalo Bonaparte kaj de liaj sukcedantoj el 1798 al 1801, cele al la konkero de Egiptio kaj Mezoriento, kaj tiele blokadi la vojon al Hindio fare de Granda Britio kadre de la lukto kontraŭ tiu menciita ŝtato. Tiu fakte estis unu de la potencoj kiuj eltenis malamikecon kontraŭ la revoluciema Francio.

Ĝi plifortiĝis pere de scienca ekspedicio, komponita de nombraj historiistoj, botanikistoj, desegnistoj kiuj akompanis la armeon por malkovri la riĉojn kaj kulturajn kaj ekonomiajn de Egiptio. La 19a de majo 1798 (30a de florealo de la jaro 6a) la franca ekspedicia armeo eliris el Toulon, sed estis ankaŭ ŝipoj kiuj akompanis ilin el Marsejlo, Ĝenovo, Ajaccio, Civitavecchia. Totale pli ol 400 ŝipoj partoprenis en tiu ŝiparo, same kiel 40 000 homoj kaj aliaj 10 000 maristoj. La ŝiparo konkeris dekomence Malton en la 11-a de junio, poste elŝipiĝis en Aleksandrio la 1a de julio.

Unu el la plej famaj bataloj de tiu kampanjo estis la batalo de la Piramidoj kiu okazis la 21a de julio 1798.

Francio devis abandoni Egiption meze de 1801.

## Bataloj 
* Batalo de Abukiro (1799)

## Bibliografio 
* Henry Laurens:
** ''Les Origines intellectuelles de l'expédition d'Égypte : l'orientalisme islamisant en France (1698-1798)*, Isis, 1987
** *Kléber en Égypte : Kléber et Bonaparte*, 1988
** *L'Expédition d'Égypte*, 1996
* Frédéric Lenormand, *L'Odyssée d'Abounaparti'', romano, Robert-Laffont 1994, Prix de la Fondation Lagardère.

## Eksteraj ligiloj 
* La campagne d'Égypte , de Éric Anceau, Maître de conférences à l'université de Paris IV-Sorbonne.
* Exposition à l'institut du monde arabe, Bonaparte et l'Égypte 

Kategorio:Milita historio de Egiptio
Kategorio:Militoj de Britio
Kategorio:Napoleonaj militoj
Kategorio:18-a jarcento en Francio
Kategorio:19-a jarcento en Francio
Kategorio:Franca koloniado en Afriko
Kategorio:Rilatoj de Egiptio kaj Francio
Kategorio:Konfliktoj en 1798
Kategorio:Konfliktoj en 1799
Kategorio:Konfliktoj en 1800
Kategorio:Konfliktoj en 1801
Listo de asteroidoj (31001–32000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 31001 al 32000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj el la asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (31001-32000) 
### 31001-31050 
### 31051-31100 
### 31101-31150 
### 31151-31200 
### 31201-31250 
### 31251-31300 
### 31301-31350 
### 31351-31400 
### 31401-31450 
### 31451-31500 
### 31501-31550 
### 31551-31600 
### 31601-31650 
### 31651-31700 
### 31701-31750 
### 31751-31800 
### 31801-31850 
### 31851-31900 
### 31901-31950 
### 31951-32000 
## Eksteraj ligiloj 
  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 30 001 - 35 000
Franca Politeknika Lernejo

La **Franca Politeknika Lernejo** kaj en franca lingvo **École polytechnique** (konata ankaŭ laŭ la kromnomo "**X**", ikso) estas franca publika institucio de plej alta edukado kaj esplorado, situa en Palaiseau ĉe Parizo. Ĝi estas unu el la francaj *Grandes écoles*, kaj estas fama pro sia kvar-jara subgrada grado de politeknika inĝeniero *Ingénieur Polytechnicien* en scienco kaj inĝenierado. La Politekniko estas konata pro sia tre konkurema enirekzameno en matematiko kaj fiziko aŭ post Bakalaŭro de Scienco (Licenco en franca eduksistemo). Ĝi estas unu el la plej selektemaj francaj inĝenieraj altlernejoj. La averaĝa salajro de la gradoĝintoj de la École Polytechnique estis registrita en ĉirkaŭ 115,440 usonaj dolaroj, nome la plej alta en Eŭropo.

La *Polytechnique* estis establita en 1794 fare de la matematikisto Gaspard Monge dum la Franca Revolucio, kaj iĝis militista akademio sub Napoleono en 1804. Nuntempe, la institucio ankoraŭ funkcias laŭ la superrigardo de la franca ministerio de defendo (milito). Dekomence situa en la Latina Kvartalo de centra Parizo, la instalaĵo estis translokigita en 1976 al Palaiseau en la *plateau de Saclay*, sudokcidente de Parizo.

La altlernejo havas nuntempe ĉirkaŭ 2 888 studentojn. Inter la profesoroj menciindas ekzemple Bernard Drévillon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Politekniko
* Institut polytechnique de Paris

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
* Pri studentoj france

Kategorio:Supera instruado en Francilio
Kategorio:Palaiseau
Kategorio:Essonne
Kategorio:Oficiraj lernejoj de la franca armeo
Kategorio:Inĝenierartaj lernejoj en Francio
Vibrado

[eta|Unu el eblaj manieroj de vibrado de cirkla [tamburo|tambura membrano.]]
eta|Aŭta suspensio: necesas kontroli la vibradon de rado kontraŭ grundo.
**Vibrado** estas mekanika fenomeno laŭ kiu oscilado okazas ĉirkaŭ ekvilibra punkto. La vorto derivas el la latina *vibrationem* ("skuado, svingado"). Tiuj osciloj povas esti periodaj, kiel ĉe la movado de pendolo — aŭ hazarda, kiel ĉe la movo de rado sur gruza ŝoseo. La vibrado povas esti dezirata, kiel ĉe diapazono aŭ anĉo de blovinstrumento aŭ buŝharmoniko, ĉe poŝtelefono aŭ ĉe la konuso de laŭtparolilo. Aŭ ĝi povas esti nedezirata, kiam oni perdas energion kaj kreas nevolitan sonon. Por ekzemplo, la vibraj movoj de funkciantaj maŝinaj motoroj, elektromotoroj, aŭ aliaj maŝinoj kies vibrado estas nedezirata kaj rezultaj en negativaj sekvoj.

## Tipoj 
### Natura vibrado 
Ekzistas naturaj vibradoj amortizitaj kaj ne amortizitaj.

### Trudata vibrado 
Ekzistas trudataj vibradoj (ekzemple pri muzika vibrado) amortizitaj kaj ne amortizitaj.

## Vidu ankaŭ 
* Frekvenco
* Oscilado
* Simpla vibra movo
* Sona ondo
* Vibrado (muziko)

## Bibliografio 
* Tongue, Benson, *Principles of Vibration*, Oxford University Press, 2001, ISBN 0-19-514246-2
* Inman, Daniel J., *Engineering Vibration*, Prentice Hall, 2001, ISBN 0-13-726142-X
* Thompson, W.T., *Theory of Vibrations*, Nelson Thornes Ltd, 1996, ISBN 0-412-78390-8
* Hartog, Den, *Mechanical Vibrations*, Dover Publications, 1985, ISBN 0-486-64785-4

## Eksteraj ligiloj 
* Normalaj vibromanieroj de cirklaj membranoj 
* Free Excel sheets to estimate modal parameters
* Vibration Testing 

Kategorio:Maŝinoj
Kategorio:Fiziko
Kategorio:Industrio
Kategorio:Teknika terminologio
20469 Dudleymoore

'*20469 *Dudleymoore''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomata en memoro de la brita aktoro kaj muzikisto Dudley Moore (1935–2002), kiu kunlaboris kun Peter Cook kaj aliaj por helpi krei la furoron de la satiro en la 1960-aj jaroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John Broughton
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Uragano Patricia

**Uragano Patricia** estis la 24-a nomita ŝtormo kaj 15-a uragano de la 2015 uragano sezono. Ĝi ankaŭ estas la unua Klaso-5 uragano, farante 2015 la plej intensa uragano sezono iame registrata. Uragano Patricia ankaŭ estas la plej intensa uragano registrata en la orienta pacifika baseno, kaj la 10-a plej intensa ŝtormo iam ajn. En ĉi tiu uragano, la plej malalta premo iam ajn estis registrata en la okcidenta hemisfero je 872 milibaroj.

Ĝi iris en la direkto de federacia ŝtato Ĥalisko de Meksiko.

## Historio 
La ŝtormo uraganiĝis je la 20-a de oktobro, 2015. Ĝi intensiĝis rapide dum la 23-a de oktobro ĝis klaso-5.

## Eksteraj ligiloj 
Patricia
Kategorio:Katastrofoj en 2015
Bow (Vaŝingtonio)

eta|Situo de Bow en Vaŝingtonio
**Bow** (*boŭ*) estas nemunicipiĝinta vilaĝo en Kantono Skagit, Vaŝingtonio, Usono. La plej grandaj proksimaj urboj estas Mount Vernon kaj Burlington, kaj Bow apartenas al ilia aglomeraĵeto. Ĝin fondis iu William James Brown, kiu ekloĝis tie en 1869, kaj komence oni nomis ĝin Brownsville, sed Brown mem renomis ĝin Bow laŭ la nomo de fervoja stacio en Londono. La vilaĝo havas privatan etŝpuran fervojon, Fervojo Monteto Bow (Bow Hill Railroad), kun vaporlokomotivo.

## Fonto 
La artikolo baziĝis sur tiu en la abglalingva Vikipedio.

Kategorio:Kantono Skagit
Kategorio:Geografio de Vaŝingtonio
Mount Vernon (Vaŝingtonio)

eta|Unua Strato (First Street) en Mount Vernon
eta|Situo de Kantono Skagit en Vaŝingtonio, kaj de Mount Vernon en la kantono
**Mount Vernon** estas urbo en, kaj la administra centro de, Kantono Skagit, Vaŝingtonio, Usono. En 2010 la usona censo nombris  loĝantojn tie. Ĝi estas parto de urba aglomeraĵo "Mount Vernon-Anacortes", kiu enhavas ankaŭ la urbojn Burlington kaj Sedro Woolley, krom ĉirkaŭaj neurbaj loĝataj lokoj. Mount Vernon estas konata pro sia ĉiujara Tulip-festivala stratfoiro, kiu estas parto de la Tulipa Festivalo de la Valo Skaĝita.

## Fonto 
Tiu ĉi artikolo estas bazita sur la responda artikolo en la anglalingva Vikipedio.

Kategorio:Urboj en Vaŝingtonio
Miklós Mikolás

**Miklós Mikolás** [miklOŝ mikolAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mikolás Miklós** estis hungara matematikisto, profesoro. Lia frato estis arkitekto Tibor Mikolás.

Miklós Mikolás http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=mikolas naskiĝis la  en Celldömölk. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Mikolás frekventis piaristajn gimnaziojn en Veszprém (urbo) kaj Vác, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1946. Post siaj studoj li esploris apud Lipót Fejér. Li instruis ne nur en la menciita universitato, sed ankaŭ en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. En 1992 li doktoriĝis. Li okupiĝis ankaŭ pri esploro de tombo de Sándor Petőfi en Barguzin.

## Elektitaj studentaj libroj 
* *Matematika földmérnök hallgatóknak II-1.*
* *Matematika I.*
* *Valós függvénytan és ortogonális sorok I.*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tibor Mikolás

**Tibor Mikolás** [mikolAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mikolás Tibor** estis hungara arkitekto, profesoro. Lia frato estis matematikisto Miklós Mikolás.

Tibor Mikolás http://fuga.org.hu/mikolas-tibor-epiteszete/ naskiĝis la  en Celldömölk. Li mortis la  en Debrecen.

## Biografio 
Tibor Mikolás frekventis piaristajn gimnaziojn en Veszprém (urbo) kaj Vác, poste li akiris diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1948, sed en 1944 li estis movita al Germana Regno. Li apenaŭ laboris en privata arkitekta kontoro, kian pro la ŝtatiĝo li devis labori plu en ŝtata oficejo. En 1951 li iĝis ĉefinĝeniero en la ministerio pri konstruo, samtempe li instruis en la menciita universitato. En la fruaj 1950-aj jaroj li frekventis majstran arkitektan kurson. Ekde 1956 li vivis ĝismorte en Debrecen, kie li estis ĉefinĝeniero kaj teknologia direktoro inter 1957 kaj 1988. En 1961 li ekinstruis en Agrara Universitato de Debrecen, post jardeko en arkitekta altlernejo (ekde 1972 kiel katedrestro). En 1986 li pensiuliĝis, tamen li laboris kaj instruis plu, eĉ post 2 jaroj li fondis propran arkitektan kontoron. 

Li ricevis premiojn inter 1961-2005.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tervezési ismeretek : mezőgazdasági építészet* (1976) 
* *Hol élünk ma? Hol élünk holnap?* (1980)
* *Gazdálkodás szellemi erőinkkel* (1986)

## Elektitaj projektoj 
* *áruház és lakóépület* (vendejego kaj loĝdomo), Debrecen, 1956–61
* *hospitalo*, Orosháza, 1959–67
* *kemia instituto*, Debrecen, 1963–69
* ''muzika altlernejo, Debrecen, 1967–74

## Fontoj 
* hungare kun foto
* rememoro hungare 
* intervjuo kun fotoj
* http://artportal.hu/lexikon/muveszek/mikolas-tibor-5588  

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Samosato

**Samosato** (armene: , greke: Σαμόσατα *Samósata*, sirie: ܫܡܝܫܛ‎ *šmīšaṭ*) estis antikva urbo sur la dekstra (okcidenta) bordo de la rivero Eŭfrato kies restaĵoj ekzistis apud la moderna urbo de Samsat, Provinco Adıyaman, Turkio, ĝis la areo estis inundita de la Akvobaraĵo Atatürk. Kvankam en la urbo plejparte oni parolis la sirian, la kulturo helenisma ludis gravan rolon.

## Historio 
La fondinto de la urbo estis Sames, satrapo de Komagenio kiu faris ĝin sia ĉefurbo.

Samosato estis en sudorienta Turkio sur la supera parto de Eŭfrato kaj estis fortikigita por protekti la gravan transirejon de la rivero sur la orienta-okcidenta komerca vojo.

Ĝi estis ankaŭ nomata **Antioĥio de Komagenio** (greke: Αντιόχεια τῆς Κομμαγηνῆς) kiam ĝi iĝis ĉefurbo de reĝlando Komagenio, de ĉirkaŭ 160 a.K. ĝis la Romia konkvero en 72.
dekstra|eta|250x250px|Prezentado de la Bizanca atako kontraŭ Samosata en 859

En februaro 1098, la emiro Bulduk de la turkoj Artukidaj (aŭ Ortokidaj), atakita de Baldueno la 1-a, detruis tie ĉi lian armeon. En la 12-a jarcento ĝi apartenis dum malmultaj jaroj al Graflando Edessa, sed estis rekaptita de la islamanoj ĉirkaŭ 1149.

En 1392 Samosato estis kaptita de la Otomanoj sed jam en 1401 ili perdis ĝin, venkitaj de Tamerlano. Nur en 1516 la Otomanoj povis reakiri ĝin. Poste Samosata daŭre apartenis al la Otomana Imperio kaj, post la Unua Mondmilito, al la Turkio. La nomo ŝanĝetis al *Samsat*.

La artefarita lago kaŭzata de la baraĵo Atatürk kovris per akvo la novan urbeton kaj la restaĵojn de la malnova fama urbo; la loĝantoj iris en novan apudan ejon, kiu akiris la saman nomon de Samsat.

## Homoj 
Samosata estis la naskiĝloko de pluraj famaj homoj de la antikveco kiel Lukiano (ĉ. 120-192) kaj Paŭlo el Samosato (ĉ. 200-275).

Sep kristanaj martiroj estis krucumitaj en 297 en Samosato por sia rifuzo pri pagana rito dum la festo de la venko de Maksimiano super la Sasanidoj.
Sankta Danielo la Kolonsanktulo naskiĝis en vilaĝo proksima al Samosato; ankaŭ Sankta Rabbulas, kiu vivis en la 6-a jarcento en Konstantinopolo, naskiĝis en Samosato.

Kategorio:Historio de Armenio
Kategorio:Historio de Turkio
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Turkio
Kategorio:Konstruaĵoj en Turkio
Kategorio:Provinco Adıyaman
Kategorio:Vizitindaĵoj en Turkio
Annamária Detre

**Annamária Detre,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Detre Annamária** estas hungara aktorino, voĉoaktoro.
Annamária Detre naskiĝis la  1948 en Budapeŝto.

## Biografio 
Annamária Detre akiris diplomon en Teatra Akademio en Budapeŝto en 1970. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro. Inter 1973-1976 ŝi apartenis al Budapeŝta Infana Teatro, samtempe ŝi akiris diplomon pri psikologio en Scienca Universitato Eötvös Loránd, poste ŝi estis membro en pli malgrandaj teatroj. Ekde 1990 ŝi ne apartenas al teatra trupo, en 1995 ŝi establis infanan teatron, sed plej ofte ŝi estas voĉoaktoro.

Ŝi edziniĝis trifoje, ŝia unua edzo estis Flórián Kaló. Ŝi neniam naskis.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* József Romhányi-Szabolcs Fényes: Cindrulino
* Mark Twain: La Aventuroj de Tom Sawyer - Becky

## Ŝiaj televiziaj roloj (elekto) 
* *A kisfiú meg az oroszlánok* (1979) - Gabriella
* *Családi kör* - serio (1990)

## Voĉoroloj (elekto) 
* diversaj voĉoj precipe en fabeloj
* hungara voĉo de Lucélia Santos

## Fontoj 
* http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz05/134.html 
* http://www.imdb.com/name/nm0221920/ 
* https://hu.wikipedia.org/wiki/Detre_Annam%C3%A1ria 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
20474 Reasoner

'*20474 *Reasoner'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Jonathan William Reasoner*, finalisto en 2004 de la scienca konkurso de mezlernejoj
*The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC)*, pro lia projekto pri konduta scienco. Li estis lernanto ĉe la *Harelson Elementary School'' de Tucson (Arizono, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Ferrer Bassa

**Ferrer BASSA** (ĉ. 1285 – 1348) estis kataluna gotika pentristo kaj miniaturisto.

Li estis aktiva en la frua 14-a jarcento, kiel estas pruvite de du dokumentoj kiuj atestas ke li laboris en du kapeloj en Sitges. Dek jarojn poste li laboris por Alfonso la 4-a de Aragono, farante miniaturojn por la manuskriptoj *Uzoj de Barcelono kaj Kutimoj de Katalunio*, montrante fortan francan kaj Sienan influojn. Lia produktado pliiĝis dum la regado de Petro la 4-a de Aragono, speciale sub reĝaj komisioj, kiel ekzemple *Kristo kaj la Virgulino* en reĝa kapelo de Barcelono (1344).

Lia ĉefa postrestinta verko estas serio da freskoj en Kapelo Sankta Miquel en la Monaĥejo de Pedralbes. Ĝi inkluzivas iujn dudek scenojn bazitajn sur du ĉefaj temoj: la Pasio de Kristo kaj la Sep Doloroj de la virgulino, kiuj montras influojn de Giotto, same kiel tiujn de Duccio di Buoninsegna kaj Ambrogio Lorenzetti.

Oni atribuis al li la ĉefan rolon en la Kataluna fazo de la *Granda Psalmaro de Canterbury*. Ankaŭ atribuitaj al Bassa estas iu *Kronado de la Virgulino* en la preĝejo de Bellpuig kaj iu *Sankta Bernat* en la muzeo de Vic. Lia filo Arnau ankaŭ estis pentristo kaj kunlaboris kun sia patro en pluraj verkoj. Ili ambaŭ mortis de pesto en 1348.

## Biografio 
* 

## Bildgalerio 

CelaStMiquel centre 3626.jpg|Freskoj en Kapelo Sankta Miquel
Jaume Ferrer Bassa - Three Women at the Tomb - WGA01412.jpg|Resurekto de Jesuo(ĉ. 1346)
Arnau Bassa e Ramon Destorrents - Santa Ana ensinando a Virgem a ler.jpg|Sankta Anna instruas legadon al la Virgulino

## Tradukfonto 
Kategorio:Katalunaj pentristoj
Kategorio:Miniaturistoj
Kastelo de Tarnaméra

La **Kastelo de Tarnaméra** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Almásy ** [almAŝi]) estas historia monumento, ankaŭ muzeo en Hungario, en mezo de vilaĝo Tarnaméra.
eta|maldekstre|Kastelo de Tarnaméra

## Historio 
La baroka kastelo estis konstruita en la 1780-aj jaroj. Ĝi estis trakonstruita en la 1870-aj jaroj. Depost la 2-a mondmilito la kutima historio okazis: post ŝtatiĝo bazlernejo funkciis interne. Post longaj jaroj la kastelo forlasiĝis, sed la municipo renovigis ĝin. Post forigoj de blankaĵoj sur la muroj aperis la malnovaj freskoj. La kastelo iĝis unusola muzeo pri polico ekde 1996.

## Konstruaĵo 
eta|Aerfoto pri la kastelo
La teretaĝa baroka kastelo kun keloj kaj mansardo situas sola en granda parko (Tamen tre proksime etendiĝas la nova lernejo). La kastelo formas brikon. La fasado estas simetria, la meza parto estas rizalito. Interne resume 32 ĉambroj troviĝas.

## Muzeo 
En 2002 la Hungara Polico aĉetis la plenan kolektaĵon. La ekspozicio prezentas historion de la hungara polico. Menciindas la tre riĉa uniforma ekspozicio.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* http://elmenyekvolgye.hu/kastelyok/81-almassy-kastely 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

Tarnaméra
Kategorio:Kasteloj de familio Almásy
Ruben

**Ruben** estas vira persona nomo. Kutime la nomo aludas al Ruben (hebree רְאוּבֵן, ''re'uvên''), la unua filo de la patriarko Jakobo kaj de Lea, kies nasko dokumentiĝis en la verso 29:32 de la libro Genezo, parto de la juda Torao kaj de la kristana Malnova Testamento. Ruben iĝis la prapatro de unu el la dek du triboj de izraelidoj, kiuj laŭ la biblia tradicio konsistigas la judan popolon.

## Referencoj 
Kategorio:Filoj de Jakobo
20465 Vervack

'*20465 *Vervack'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Ronald J. Vervack'', de la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins, kiu progresigis la komprenon pri la procezoj okazantaj en planedaj atmosferoj kaj kometaj hararoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Jan Krzysztof Kelus

**Jan Krzysztof Kelus** (naskiĝis la 21-an de februaro 1942 en Varsovio) – pola sociologo, politika aganto, komponisto, aŭtoro kaj plenumanto de "samizdataj" kantoj, kontraŭkomunisto.

## Vivo 
Li studis juron, sed finfine finis sociologion en Varsovia Universitato. Ĝis marto 1968 estis – laŭ siaj propraj vortoj – malpolitika ĝis doloro. Nur tiam engaĝis sin en opozician agadon. En 1969 arestita kadre de la "afero de tatranoj" - kontrabando de la revuo *Kultura*. Li kunorganizis juran kaj financan apogon por laboristoj partoprenantaj proteston de la 25-a de junio 1976.

En la 70-aj jaroj laboris kiel sociologo en Instituto de Venereaj malsanoj ĉe Medicina Akademio en Varsovio. Samtempe agis en tiama demokratia opozicio - engaĝiĝis en la Komitato por Defendo de Laboristoj. Ofte sekureca servo maltrankviligis lin. En 1979 estis forigita de Medicina Akademio pro politikaj kaŭzoj.

Komence de la 80-aj jaroj fondis kun amikoj Sendependan Eldon-Alon CDN (k.t.p.), la plej grandan samizdatan eldon-domon en Pollando. Dum la milita stato en Pollando estis internigita en Białołęka (li loĝis en la sama kelo kun Janusz Onyszkiewicz).

Nuntempe kune kun edzino loĝas en Varmio, laboras kiel tradukisto kaj okupiĝas pri abelbredado. Tradukis kelkajn kantojn de ĉeĥa artisto Karel Kryl.

Stefan Brzoza nomis lin en sia protest-songo titolita "Zwolnić Kelusa" (Liberigi Kelus) pola Woody Guthrie. Inspirita de lia kreiveco kaj verkita laŭ melodio de Kelus estas kanto de Jacek Kaczmarski *Powrót sentymentalnej panny "S"* (Reveno de sentimentala fraŭlino "S", kaj la kanto de Andrzej Kołakowski – *Dla J.K.K.* (Por J.K.K.). Ĵurnalisto de Gazeta Wyborcza Wojciech Staszewski publikigis libron pri J. K. Kelus forme de la serpenta intervjuo, titolitan *Był raz dobry świat* (Foje estis bona mondo), kaj filologo Krzysztof Gajda dediĉis al li la libron *Poza państwowym monopolem – Jan Krzysztof Kelus* (Ekster la ŝtata monopolo - Jan Krzysztof Kelus).

## Premioj kaj distingoj 
Septembre 2006 estis distingita de prezidento Lech Kaczyński per la Oficira Kruco de la Ordeno *Polonia Restituta*.

## Bibliografio 
* Krzysztof Gajda, *Poza państwowym monopolem - Jan Krzysztof Kelus* (Outside of State Monopoly - Jan Krzysztof Kelus), WiS, Poznań 1998, p. 120, ISBN 83-87346-31-4
* Jan Krzysztof Kelus, Wojciech Staszewski, Był raz dobry świat... (Once Upon a Time There Was a Good World...), Prószyński i S-ka, Varsovio 1999, p. 309, ISBN 83-7180-502-0

## Eksteraj ligiloj 
* Provizora paĝo 

Kategorio:Polaj sociologoj
Kategorio:Polaj poetoj
Kategorio:Polaj kantistoj
Kategorio:Kontraŭkomunistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
John Ingleby

**John INGLEBY** (naskiĝis en 1749 en Halkyn, mortis en 1808 en Halkyn) estis kimra pentristo.

## Biografio 
Li naskiĝis en 1749 en Halkyn de Hugh kaj Ann Davies, kaj estas membro de familio de dek fratoj; li pasigis sian tutan junecon en tiu vilaĝo.

Sur registriĝo de la paroĥo, lia laboro estas pentristo kaj miniaturisto. Li pentris multajn miniaturojn por la naturalisto kaj antikvaĵisto Thomas Pennant.

Li mortis en 1808.

La *Nacia Biblioteko de Kimrio* retenas riĉan kolekton de akvareloj de pejzaĝoj de Norda Kimrio, pentritaj de John Ingleby.

## Bildaro 

Image:Holt Bridge ; Farn., Holt, 1793.jpg|La ponto *Farn.* de Holt, 1793.
Image:Golden chalice in Welch Pool Church, 1794.jpg|Kaliko el oro, 1794.
Image:Aston, 1794.jpg|Aston, 1794.
Image:Berse Chapel, 1794.jpg|Kapelo de Berse, 1794.
Image:Abernavas church & hall, 1795.jpg|Preĝejo de Abernavas kaj *country house*, 1795.
Image:Berrew, 1796.jpg|Berrew, 1796.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kimraj pentristoj
Kategorio:Miniaturistoj