open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kostolná pri Dunaji

eta|dekstra|330px|Kostolná pri Dunaji troviĝas en la plej griza parto
**Kostolná pri Dunaji,** hungare **Egyházfa** [edjhAzfa], germane **Gaswar** [gasvar] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Senec. La hungara minoritato uzas ankaŭ formon *Egyházfalva*. Malgranda komunumo Malý Šúr (hungare Pénteksúr) apartenas al la municipo. La nuna slovaka nomo uziĝas ekde 1948.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8 km²
* Supermara alteco: 124 m
* Loĝantaro: 490
* Poŝtkodo: 903 01
* Aŭtokodo: SC
* Telefonprefikso: 02

## Situo 
Kostolná pri Dunaji situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Senec troviĝas 4, Bratislavo 30 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam en la neolitiko kaj bronzepoko. La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1308. En 1910 loĝis en Egyházfa 316 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Senc, poste al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1942 Egyházfa kaj Pénteksúr unuiĝis havanta novan nomon **Hasvár**. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Kostolná pri Dunaji 458 homoj, (315 hungaroj, 137 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Reĝino de Rozario el la 13-a jarcento
* bredejo de tigroj

## Eksteraj ligiloj 
* Kostolná pri Dunaji en la mapo

## Fontoj 
* slovaka kaj hungara Vikipedioj
* http:adatbazis.mtaki.hungary.com

Kategorio:Municipoj en distrikto Senec
Angula situo

eta|Uzo de la angula situo en astronomio ĝenerale
eta|Uzo de la angula situo en la fako "Duobla stelo" en Astronomio kie ĝi estas nomita "Orientiĝo"

**Angula situo** estas loko de stelo sur ĉielo, mezurita per gradoj aŭ per radianoj kadre de fakegaj priskriboj. 

## Difino
Kiam la astronomoj mezuras la pozicion de unu stelo relative al la alia, ili uzas tiujn konvenciojn: la angula situo estas la angulo inter la rekto kiu ekas el la plej hela stelo al la norda ĉiela poluso kaj la rekto kiu trairas la du stelojn. Ĝi estas pozitiva laŭ malholorĝa direkto 

## Uzo en duopaj steloj
Ĝi estas plie uzata por priskribi unu el la du ecoj de du-stelo (la alia estas interspaco). Tiukaze ĝi estas nomita orientiĝo. Pro la unuaj katalogoj de du-steloj konstruitaj el observadoj per refraktoroj kiuj inversas la bildon, la nordo estas malsupre kaj pro kutimo, la astronomoj fakaj pri du-steloj konservis tian dispozicion. Praktike, la astronomoj plu uzas tiun mezuron nur por la duopaj steloj cele al desegno de ŝajna orbito. 

Kategorio:Astronomio
Kartezia produto

**Kartezia produto** de aroj A kaj B estas aro da ĉiuj ordaj duopoj (a, b) tiel, ke a estas el A, kaj b estas el B. Tiun aron oni signas per simbolo A\times B. Nomo *kartezia produto* devenas de nomo Kartezio, franca filozofo kaj matematikisto, kiu enkondukis ĉi tiun difinon en geometria analitiko.

## Difino 
Kartezia produto de aroj  X  kaj  Y  estas aro:
: X \times Y: = \left\{ (x,y) \in \mathcal{P}(\mathcal{P}(X\cup Y))\colon x \in X \wedge y \in Y \right\},
kaj \mathcal{P}(X) signifas Aro de ĉiuj subaroj de aro X.

### Ekzemplo 
Estas aroj: A=\{1,2,3\} kaj B=\{a, b\}. Kartezia produto de aroj  A, B  laŭ difino estas:
A\times B = \{(1,a), (1,b), (2,a), (2,b), (3,a), (3,b)\}.

Kategorio:Aro-teorio
Kategorio:Renato Kartezio
Linia vektoro

En lineara algebro, **linia vektoro** aŭ **versa vektoro** estas vektoro, kiu estas matrico de amplekso *1* &times; m, do matrico konsistanta el unu vico de *m* elementoj laŭ unu linio .

:\mathbf x = \begin{bmatrix} x_1 , x_2 , \dots , x_m  \end{bmatrix}

La transpono de linia vektoro estas kolumna vektoro.

Kategorio:Lineara algebro
Kategorio:Matrica teorio
Niederdorf (Zuriko)

eta|dekstra|300px|Rigardo al Limato kaj Niederdorf ek de Lindenhof
eta|dekstra|300px|La Gildejo de la Forĝistoj en la centro de Niederdorf
**Niederdorf** (signifo en Esperanto: *malalta vilaĝo*; en la alemana lingvo kutime karesforme nomita '''s'Dörfli'*) estas kvartalo kaj la koro de la malnova urbocentro de Zuriko. Unuflanke Niederdorf en Zuriko estas la nomo de la strato, kiu komenciĝas apud la planco *Central* kaj transiras post la placo *Stüssihofstatt* al la strato *Münstergasse*. Aliflanke Niederdorf estas la nomo de la kvartalo, kies koron formas Niederdorfstrasse.

## Etendiĝo 
La kvartalo Niederdorf havas la formon de pinta triangulo. Ĝia norda pinto estas la placo *Central*. Gian limon en okcidento formas la rivero Limato kaj en okcidento la strato *Seilergraben*, kiu en mezepoko estis parto de la malnova urba muro, ĝian sudan limon formas la linio de la placo *Neumarkt* tra la Granda Monaĥejo al la Akvopreĝejo. Sude de ĝi troviĝas la kvartalo Oberdorf. Kiam oni parolas en Zuriko pri *Niederdorf* oni tamen ofte ankaŭ uzas la nomon por la tuta orientflanka parto de la malnova urbo, do Niederdorf kaj Oberdorf kune. La koron de la kvartalo formas la placo *Hirschenplatz* kie ĉiu jare je la 11-a de novembro je la 11-a horo 11 komenciĝas la monstra koncerto de la karnevalo.

Oriente de Niederdorf sur la deklivo de Zürichberg situas la Universitato de Zuriko kaj la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko, kiu atingeblas ek de Niederdorf per funikularo. Tial la kvartalo ankaŭ estas tre ŝatata loko de la zurika studentaro.

## Trafiko 
La tuta kvartalo estas fermita por la aŭtomobiltrafiko kun escepto de la placo antaŭ la centra biblioteko kaj la strato *Mühlegasse* kaj la norda parto de la strato *Limmatquai'', kaj nature Seilergraben en oriento. Sur Limmatquai kaj Seilergraben cirkulas tramoj kaj trolebuso.

## Stratkafejoj kaj nokta vivo 
Niederdorf estas tre ŝatata kvartalo pro siaj multnombraj stratkafejoj, kabaredoj kaj noktokluboj. Ĝis en la 1980-aj jaroj Niederdorf estis nokte la centro de la zurika stratprostitucio, sed pro la fermo de la kvartalo al la aŭtotrafiko, la stratprostitucio hodiaŭ troviĝas en aliaj kvartaloj de la urbo.

## Centra Biblioteko Zuriko 
Ĉe Predigerplaco troviĝas la Centra Biblioteko Zuriko, kiu estas komuna biblioteko de la Kantono Zuriko, la Universitato de Zuriko kaj la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko. La Centra Biblioteko Zuriko posedas ankaŭ grandan kolekton de Esperanto-libroj, kiuj devenas el la iama klubbiblioteko de Esperanto-Societo Zuriko.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Niederdorf

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Zuriko
Campo Arañuelo

eta|dekstra|200px|Mapo de la komarko aŭ distrikto Campo Arañuelo
***Campo Arañuelo*** [KAMpo aranjŭElo] estas komunumaro de la Provinco de Cáceres (Hispanio), situa en la regiono de Ekstremaduro.  Ĝia ĉefurbo kaj administra centro estas la municipo de Navalmoral de la Mata, trapasenda urbo inter la ŝtata ĉefurbo Madrido kaj la ĉefaj urboj de la regiono Ekstremaduro.

Ĝi limas sude kun la komarkoj de Los Ibores kaj La Jara. Norde limas kun la rivero Tiétar, kiu separas ĝin el La Vera; oriente limas kun la Campana de Oropesa, kaj okcidente kun la Nacia Parko de Monfragüe kaj la rivero Tiétar.

## Etimologio 
La vorto Arañuelo tre verŝajne devenas el la latina. Tamen la unua parto Aran estas vorto de antaŭromia deveno, ekzistanta ekzemple en la eŭska ("arán") kiu signifas "valo", kio kongruas kaj korespondas kun la geografia konsisto el tiu komarko. Pri la sekvo "iu" povus esti ĉu rilata al la antaŭromia formo ĉu ligilo kun la romia formo de la sufikso "elo" kiel etigo romia "illus, -i", kio ne korespondus kun la reala grando de la valo, sed ja kun la fakto, ke ne temas pri inter altaj montaroj valo.

## Klimato 
Hegemonias la mediteranea klimato, kun influo de kontinenta klimato kaj eĉ de atlantika klimato; la mezaveraĝa jara pluvo estas de 606 mm, kaj la mezaveraĝa temperaturo estas de 16,7º. Someroj estas varmaj kaj sekaj, dum vintroj estas humidaj kaj malvarmaj. Printempoj kaj aŭtunoj estas sufiĉe agrablaj.

## Ekonomio 
La plej gravaj resursoj estas agrikulturo (ĉefe irigacio kaj fruktoĝardenoj) kaj brutobredado (ĉefe bovoj). En la kerno de la komarko estas Atomcentralo de Almaraz kiu nur iomete disponigas de kelkaj laborlokoj, sed dume riskigas la sekurecon kaj trankvilecon de la zono kaj malprestiĝigas kaj la produktojn kaj la turismojn.

## Municipoj 
* Almaraz
* Belvís de Monroy
* Berrocalejo
* Bohonal de Ibor
* Casas de Miravete
* Casatejada
* El Gordo
* Higuera de Albalat
* Majadas
* Mesas de Ibor
* Millanes
* Navalmoral de la Mata
* Peraleda de la Mata
* Romangordo
* Rosalejo
* Saucedilla
* Serrejón
* Talayuela
* Toril
* Valdecañas de Tajo
* Valdehúncar

## Vidu ankaŭ 
* Komarkoj de Ekstremaduro

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komarko de Campo Arañuelo 
* Web Oficiala retejo de la Municiparo de Campo Arañuelo
* Novaĵoj de Campo Arañuelo en NavalmoralDigital.com 

Campo
Serhij Ĵadan

[eta|220x220px|Ĵadan en [Vroclavo, 2015]]

**Serhij ĴADAN** (ukraine: **Сергі́й Жада́н**) (naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1974 en Starobilsk, Luhanska provinco) estas ukraina verkisto, vic-prezidanto de Asocio de ukrainaj verkistoj (de 2000). 

En la jaro 1996 li finis siajn studojn en la Ĥarkiva nacia pedagogia universitato. En la jaroj 1996—1999 li studis en la aspirantaro de la universitato. De 2000 li estas instruanto de la katedro de ukraina kaj monda literaturo en la universitato.

Vivas kaj laboras en Ĥarkivo. Ukrainigas el germana, belorusa kaj rusa lingvoj. Verkoj de Ĵadan aperis en la germana, angla, pola, serba, kroata, litova, belorusa, armena kaj aliaj lingvoj.
Li ricevis (2022) la prestiĝan pacpremion de la germana librokomerco (Friedenspreis des Deutschen Buchhandels).

Rakonton "Tiu, kiu vin varmigas en la nokto" (ukr. Та, що зігріває тебе серед ночі) el rakontaro "Arabeskoj" esperantigis Kalle Kniivilä (Beletra Almanako, n-ro 51, Oktobro 2024).

## Verkoj 
### Poeziaj kolektoj 
* Citaĵaro (Цитатник) (1995)
* Generalo Judaso (Генерал Юда) (1995)
* Pepsi (Пепсі) (1998)
* Elektitaj poeziaĵoj. 1992-2000 (Вибрані поезії. 1992-2000)
* Baladoj pri milito kaj rekonstruado (Балади про війну і відбудову)
* Historio de kulturo lanĉon de jarcento (Історія культури початку століття)
* Citaĵaro (Цитатник) (Харків: Фоліо, 2005)
* Maradona (Марадона) (Харків: Фоліо, 2007)
* Etiopio (Ефіопія) (Харків: Фоліо, 2009)

### Prozaj libroj 
* Big Mak (kolekto de rakontoj) (Біґ Мак)
* Depeŝ Mod (Депеш Мод)
* Anarchy in the UKR
* Himno de demokratia junularo (Гімн демократичної молоді)
* Big Mak 2 (rakontoj + poezio) (Біґ Мак 2)
* Radioŝansono (Ok rakontoj pri Jura Zojfer) (Radioшансон (Вісім історій про Юру Зойфера))
* Arabeskoj (rakontaro), 2024

### Kolektoj de verkoj 
* Kapitalo (Капітал)
* Tricilindra movigilo de amo (kun Jurij Andruĥoviĉ kaj Lubko Dereŝ) (Трициліндровий двигун любові)

### Tradukoj 
* Infanoj de Reiner kaj Maria
* poezkolektoj de Paul Celan

### Ordiganto 
* Du urboj (Два міста)
* Ĥarkivo forever (Харків forever)
* Hoteloj de Ĥarkivo (Готелі Харкова)

### Tradukoj de libroj alilingve 
* «Historio de kulturo lanĉon de jarcento» - Rusio, 2003; Polio, 2005; Germanio, 2005
* «Big-Mak» - Polio, 2005
* «Depeŝ Mod» - Rusio, 2005; Polio, 2006; Belorusio, 2006; Germanio, 2007; Litovio, 2008; Italio, 2009
* «Anarchy in the UKr» - Polio, 2007; Germanio, 2007; Rusio, 2008
* «Himno de demokrata junularo» - Polio, 2008

Kategorio:Ukrainaj verkistoj
Kategorio:Ukrainaj poetoj
Arthaŝastra

**Arthaŝastra** (*Arthaśāstra*) estas antikva lernolibro de Barato pri regado, ekonomiko, politiko kaj milita strategio, en kiu sia verkinto estas nomata Kaŭtilja kaj Viŝnugupta. Oni tradicie identigas tiun-ĉi kun Ĉanakja, ĉefministro de la unua maŭria imperiestro.

Se tio estus vera, Arthaŝastra estus verkita je la 4-a jarcento a. K. Tamen, iuj similecoj kun *smrtis* and aliaj referencoj, kiuj estus anakronismaj en tiu jarcento, pensigas, ke tiu libro estus verkita inter la 2a kaj la 4-a jarcento p. K., sed inspirita de pli antikva verko.

Thomas Burrow (fakulo pri Barato kaj profesoro pri sanskrito en la Universitato de Oksfordo de 1944 ĝis 1976) opinias, ke Ĉanakja kaj Kautilya estis du malsamaj uloj.

## Vidu ankaŭ 
* Thomas Trautmann
* *La Princo*, politikfilozofia verko de Makiavelo

Bibliotekoj
Kategorio:Historio de Barato
Kategorio:Politiko de Barato
Kategorio:Naskiĝintoj antaŭ Kristo
Kategorio:Mortintoj antaŭ Kristo
St John Plessington Catholic College

**St John Plessington Catholic College** estas lernejo kaj kolegio en Bebington, Wirral, Anglio. Ĝia moto estas *Always faithful to Christ* (Ĉiam fidela al Kristo). En 2005 la lernejo elektis Thomas Quinn kiel ĉefinstruiston. Poste la skolo estis renomita de *Plessington* al *Saint John Plessington Catholic College* kaj kelkaj novaj kutimoj estis enkondukitaj, kiel nova uniformo kaj nova horaro.

## Patrono-Sanktulo 
La lernejo estas nomata laŭ la katolika sanktulo John Plessington, unu el la kvardek martiroj de Anglujo kaj Kimrujo.

## Historio 
La nuna lerneja areo origine estis "St. John's High School". Plia lernejo "Rock Ferry Convent" unuigis kun ĝi kaj formas nun "St. John Plessington Catholic College".

## Katolika etoso 
La lernejo havas tre fortan katolikan etoson, kion oni povas rimarki, kiam oni vidas la multajn afiŝojn kaj bildojn en la koridoroj kaj klasĉambroj. Ĉiusemajne estas fakultativaj mesoj en la kapelo de la lernejo, gvidataj de la pastro de la kolegio.

Kategorio:Lernejoj en Anglio
Johano de Beverley

**Johano de Beverley** (mortis la 7-an de majo 721) estis anglosaksa episkopo de Hexham kaj poste ĉefepiskopo de Jorko, Anglio, kaj sanktulo. Li fondis la urbon Beverley, Jorkŝiro.

## Frua vivo 
Li devenis de nobela familio de Northumbria kaj naskiĝis ĉe Harpham, vilaĝo en East Riding of Yorkshire. Laŭ iuj fontoj li edukiĝis ĉe Oksfordo: laŭ aliaj, sub Adriano, abato de Abatejo Sankta Aŭgusteno (Canterbury).

Dum iom da tempo li estis monaĥo ĉe la abatejo de Whitby, kie Hilda de Whitby estis abatino.

## Episkopo 
En 687 li estis konsekrata episkopo de Hexham, kaj en 705 ĉefepiskopo de Jorko. Li ordinis la historiiston Bede.

## Lastaj jaroj 
Ĉirkaŭ 717 li demisiis, kaj eniris monaĥejon kiun li mem fondis ĉe Beverley. Tie li mortis en 721.

Li estis kanonizata en 1037, kaj lia fest-tago estas la 7-a de majo. En Anglio li estis tre populara sanktulo dum la mezepoko kaj pro tio Beverley iĝis riĉa urbo. En 1295 Eduardo la 1-a (Anglio) fondis ĉapelon en la kolegiata preĝejo de Beverley kie, en 1307, la restaĵoj de Johano estis reentombigataj.

Henriko la 5-a atribuis sian sukceson dum la Batalo de Azincourt al la mirakla helpo de Johano de Beverley, kies tombo laŭdire fluis per sango kaj oleo la tagon de la batalo.

## Verkoj 
Krom leteroj, Johano de Beverley estis verŝajne la aŭtoro de komentario pri la Evangelio laŭ Luko. Ĉiuj liaj verkoj perdiĝis.

Kategorio:Anglosaksaj sanktuloj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Jorko
Kategorio:Episkopoj de Hexham
Kategorio:Mortintoj en 721
Vikasjön

**Vikasjön** (lago de Vika) estas lago en la komunumo Falun, kiu situas sudoriente de urbo Falun. Ĉe la lago estas vilaĝego Vika kaj multe da aliaj vilaĝetoj, ekzemple Vika strand (lagrando de Vika), Folkarbyn, Sunnanhaga (Sude de la ĉirkaŭfermejo) kaj Rankhyttan. Vikasjön havas du insulojn, Vindholmarna (Insuletoj ventaj) en la parto norda kaj ankaŭ estas suda terlango Ramsnäsholm. Kun akvokolo Vikasjön estas komunata kun granda insuletara,  lago Runn.

Kategorio:Geografio de Svedio
Kategorio:Lagoj en Svedio
Berhtwald

**Berhtwald** (m. la 12-an de januaro 731) estis ĉefepiskopo de Canterbury, Anglio, ekde 693, kaj anglosaksa sanktulo.

## Abato 
En 667 Cenwalh, reĝo de Wessex, nomumis lin abato de Glastonbury, post rekomendo de Benedikto Biscop. Kvar jarojn poste, Cenwalh donis al li grandan bienon por la abatejo, ĉe la proksima vilaĝo Meare.

Ĉirkaŭ 676 li iĝis abato de Reculver, Kent.

## Ĉefepiskopo de Canterbury 
En 690 mortis Teodoro de Tarso, ĉefepiskopo de Canterbury. Pro enregnaj konfliktoj en Kent, nur post du jaroj, en 692, estis Berhtwald elektata kiel sekvanto de Teodoro. (Eblas ankaŭ ke Sankta Wilfrid esperis sekvi Teodoron, kaj ke tio iom prokrastis la elekton.) La 29-an de junio 693 Berhtwald konsekriĝis en Francio.

Berhtwald fondis du diocezojn - Sherborne, Dorset, kaj Selsey, Sussex. En 695 Wihtred, reĝo de Kent, liberigis la eklezion en sia regno de impostoj.

Berhtwald kontraŭis la klopodojn de Wilfrid regajni la diocezon de Jorko, kaj, malkiel Wilfrid, asertis ke la ĉefepiskopo de Canterbury superis tiun de Jorko kaj rajtis decidi eklezian politikon tratute Anglio. En 702 eklezia konsilio, estrata de Berhtwald, la nova ĉefepiskopo de Canterbury, senigis Wilfrid de siaj monaĥejoj krom Ripon, kaj malpermesis lin esti episkopo.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Canterbury
Kategorio:Mortintoj en 731
Reforma

**Reforma** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Reforma. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07074.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 34896 loĝantojn. El tiuj estis 17252 viroj kaj 17644 virinoj. La komunumo havas surfacon de 400 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 20 metroj super la marnivelo.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 21630 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 18986, do 88 % el ĉiuj, scipovis legi kaj skribi, kaj 2628 personoj respektive 12 % estis analfabetoj.
34809 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 337 personoj respektive 0,97 % estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Reforma  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Chiapas
Hikaru Sulu

[eta|*George Takei* kiel Hikaru Sulu en epizodo de [1966 el la televida serio Star Trek]]
Leŭtenanto **Hikaru Sulu** estas rolo el la fikcia universo de la sciencfikciaj filmoj *Star Trek*. En la origina televida serio de la 1960-aj jaroj li estis la piloto de la stelŝipo *Enterprise* (NCC-1701 kaj NCC-1701-A). Lian rolon en la serio de la 1960-aj jaroj ludas la aktoro George Takei. La vojon de Hikaru Sulu al konstanta membreco en la teamo de la stelŝipo priskribas la kineja filmo Star Trek de 2009, kie la rolon de la juna Hikaru Sulu transprenas la aktoro John Ĉo.

En la filmaro, Hikaru Sulu estu aziano, kies nomo ne klare malkaŝu, ĉu temus pri ĉino, japano, koreo aŭ ano de alia azia etno. En la kvara kineja filmo pri la temo, Sulu mem diras ke li naskiĝis en San-Francisko. En la sesa kineja filmo el la serio, li iĝas kapitano kaj komandantas la stelŝipon *USS Excelsior (NCC-2000)*.

Lia filino *Demora* poste iĝas leŭtenanta navigistino en la stelŝipo *USS Enterprise (NCC-1701-B)*, ĉe kies unua, "virga", flugo ankaŭ honore ĉeestas la stelŝipaj pioniroj Kirk, Ĉekov kaj Scotty.

## Eksteraj ligiloj 
* artikolo pri Hikaru Sulu en la Star-Trek-vikio *Memory Alpha* jen angle, germane kaj hispane
* biografio de Hikaru Sulu en la retejo "startrek.com" (angle) 

Kategorio:Roluloj de Star Trek
Kategorio:Fikciaj azianoj
Kategorio:Pilotoj
Bernolákovo

eta|dekstra|330px|Bernolákovo troviĝas en la plej griza parto
**Bernolákovo,** hungare **Cseklész** [ĉeklEs], germane **Landschütz** [landŝuc] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Senec. Ĝis 1948 la oficiala slovaka nomo estis **Čeklís**.

## Bazaj informoj 
* Areo: 28 km²
* Supermara alteco: 141 m
* Loĝantaro: 5250
* Poŝtkodo: 900 27
* Aŭtokodo: SC
* Telefonprefikso: 03

## Situo 
Bernolákovo situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Bratislavo-Senec, aŭtoŝoseo en la sama direkto preteriras. La ĉefurbo troviĝas 14 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko kaj bronzepoko. En 1986 oni malkovris tombon de hungaro el komenco de 10-a jarcento. La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1209. Fine de la 13-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis. En 1523 la komunumo ekhavis la rangon kampurbo. Stefano Bocskay en 1605 okupis la fortikaĵon, kiu poste detruiĝis. En 1828 estis en la urbeto 268 domoj kun 1803 loĝantoj. En 1910 loĝis en Cseklész 2103 homoj, (1663 hungaroj, 370 slovakoj, 59 germanoj, 3 kroatoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Pozsony, poste al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. En 1938 la vilaĝo rehungariĝis laŭ la unua Arbitracio de Vieno, sed poste Hungario kaj Slovakio interkonsente faris ŝanĝon kaj Čeklís apartenis al Slovakio ĝis 1945. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Bernolákovo 4627 homoj, (4415 slovakoj, 36 hungaroj, 30 ĉeĥoj, 14 ukrainoj, 10 bulgaroj, 5 germanoj kaj aliaj).

## Famulo 
* slovaka verkisto kaj lingvisto Anton Bernolák vivis tie, kiel pastro

## Vidindaĵoj 
* ruinoj de la fortikaĵo
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario), en 1773 plene trakonstruiĝis
* kastelo kun 3 turoj de Eszterházy [esterhAzi] de 1720, en 1756 pligrandiĝis, en 1911 bruliĝis, poste rekonstruiĝis
* kapelo omaĝe al Sankta Anna de 1724 en parko de kastelo
* tombeja klasikisma kapelo de 1847
* statuo pri Anton Bernolák

## Eksteraj ligiloj 
* Bernolákovo en la mapo

## Fontoj 
* slovaka kaj hungara Vikipedioj
* http:adatbazis.mtaki.hungary.com
* w.foruminst.sk

Kategorio:Municipoj en distrikto Senec
Simon Pegg

dekstra|eta|Simon Pegg en 2015
**Simon PEGG** (naskiĝis  en Gloucestershire) estas brita humuristo, kinproduktoro kaj aktoro.

Plej grandan famon li tamen gajnis en la rolo Montgomery Scott ĉe Star Trek.

## Filmaro 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Viroj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 14-an de februaro
Kategorio:Aktoroj de Star Trek
Kategorio:Naskiĝintoj en Britio
Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:Britaj televidaktoroj
Kategorio:Britaj humuristoj
Kategorio:Britaj kinproduktoroj
Reigoldswil

**Reigoldswil** estas komunumo en la distrikto Waldenburg en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1519 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Reigoldswil situas en la sudo de Kantono Bazelo Kampara en la supra parto de la valo de la rivero Frenke, kiu ankaŭ nomiĝas Valo de Reigoldswil.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Reigoldswil limas en nordo al Seewen (Kantono Soloturno) kaj Ziefen, en oriento al Arboldswil, Titterten kaj Liedertswil, en sudoriento al Waldenburg, en sudo al Mümliswil-Ramiswil (Kantono Soloturno), kaj en okcidento al Lauwil kaj Bretzwil.

## Trafiko 
Jam de la komenco de la 20-a jarcento ekzistis en Reigoldswil la unua aŭtobuslinio kun oficiala permeso de la Svisa Federacio, kiu konektis la komunumon Reigoldswil kun la kantonĉefurbo Liestal.

Nuntempe la komunumo atingeblas per la aŭtobuslinioj 70 kaj 71 ek de Liestal kaj 91 ek de la stacidomo Waldenburg de la kampara tramo Waldenburgerbahn.

En la jaro 1873 fiaskis la *Fervojprojekto Wasserfallen* pro bankrotiĝo de la projektgrupo. Ekzistis tiam plano konstrui tra Reigoldswil fervojlinion de Bazelo al Soloturno. La sudportalo de la komencita tunelkonstruo ankoraŭ hodiaŭ videblas en Reigoldswil.

En Reigoldswil situas la vala haltejo de la seĝtelfero *Wasserfallenbahn* al la monto *Wasserfallen* sur ĉeno de la Ĵurasa Montaro je alteco de 928 m s.m.. Pro sia belvido Wasserfallen estas ŝatata celo por loka turismo el la regiono de Bazelo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Reigoldswil datiĝas el la jaro 1152 kiel *Rigoldswilre*.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Reigoldswil
Charlemagne Ischir Defontenay

**Charlemagne Ischir DEFONTENAY**, (prononcu [ŝarløMANJ iŜIR døfõtøNE]; naskiĝis, laŭ iaj fontoj en 1814, laŭ aliaj en 1819, mortis en 1856) estis franca verkisto kaj kirurgiisto.

Kvankam filo de terkultivisto, li fariĝis bakalaŭro pri homaj sciencoj en 1839 kaj sciencoj en 1841, li iĝis kuracisto en Saint-Germain en Laye, en Andelys, kaj en Les Thilliers-en-Vexin.

Fama kirurgiisto, li estis unu el pioniroj en plastika kirurgio, pri kiu li verkis eseojn sub la kaŝnomo de « Dr. Cid ». Sed li ankaŭ verkis kvar teatraĵojn.

En 1854, li verkis tion, kiun oni povas rigardi kiel unu el la unuaj verkoj de sciencfikcio, *Star ou Psi de Cassiopée* (Star aŭ Psi de Kasiopeo), en kiu li priskribas la vivon kaj la socion sur planedo prilumata de kvar sunoj (la plej malgranda estas eĉ satelito de la planedo). Post lia morto, lin oni iom post iom forgesis. En la 20a jarcento Raymond Queneau remalkovris kaj admiris lin (en sia libro « Bâtons, chiffres et lettres » (strekoj, ciferoj kaj literoj)).

## Verkoj 
* ''De la phthisie tuberculeuse envisagée principalement au point de vue de l'hygiène et de la thérapeutique.* (pri Tuberkuloza Ftizo ĉefe rigardita laŭ la vidpunkto pri higieno kaj terapio (1845)
* *Essai de calliplastie, études sur les formes du visage et examen de divers moyens propres à les embellir, par le Dr Cid* (Eseo pri kaliplastio, studoj pri la formoj de la vizaĝo kaj ekzameno pri diversaj rimedoj por plibeligi ilin ) (1846)
* *Le trésor de la beauté ou L'art de corriger les difformités du visage, par le Dr. Cid* (La trezoro de la beleco, aŭ la arto korekti la misformojn de la vizaĝo)(1848)
* *Études dramatiques. I. Barkokébas. II. Le Vieux de la montagne. III. Orphée. IV. Prométhée* (Dramaj studoj. I Barkokebas. II. La Oldulo de la monto. III. Orfeo. IV. Prometeo) (1854)

* *Star ou Psi de Cassiopée : histoire merveilleuse de l'un des mondes de l'espace'' (Star aŭ Psi de Kasiopeo, mirinda historio pri unu el la mondoj de la kosmo) (1854)

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Sciencfikciaj verkistoj
Titterten

**Titterten** estas komunumo en la distrikto Waldenburg en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 422 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La komunumo Titterten situas ĉe la norda rando de la Ĵurasa Montaro sur montoĉeno inter la du valbrakoj de la rivero Frenke sur alteco de 668 m s.m.. Krom la kerna vilaĝo al la komunumo apartenas la setlejoj Geren en nordoriento de la komunumo kaj March, sud okcidente de la kerna vilaĝo kaj kelkaj izolitaj bienoj. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,71&nbsp;km², de kiuj 1,25&nbsp;km² estas kovritaj de arbaro, 2,11&nbsp;km² servas por agrikulturo kaj 0,23&nbsp;km² por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Titterten limas en nordo al Arboldswil, en nordoriento al Niederdorf, en sudoriento al Oberdorf, en sudo al Liedertswil kaj en okcidento al Reigoldswil.

## Trafiko 
Titterten situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La vilaĝo atingeblas per la buso n-ro 70 de Reigoldswil kaj de Liestal.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Titterten datiĝas el la jaro 1152 kiel *Driritum*.

En mezepoko la vilaĝo apartenis al la Grafoj de Frohburg. Kiel parto de la froburga Baronejo Waldenburg, la vilaĝo fariĝis en la jaro 1400 posedaĵo de la urbo Bazelo. En la jaro 1833 la komunumo aliĝis al la nove fondita Kantono Bazelo Kampara.

## Bildaro 

Dosiero:Riffenstein.JPG|Kastelruino Rifenstein sur la limo inter la komunumoj Titterten kaj Reigoldswil
Dosiero:Titterten komunuma domo 243.JPG|Komunuma domo
Dosiero:Titterten 245.JPG|Placo en la vilaĝocentro
Dosiero:Titterten restoracio Sodhus 268.JPG|Restoracio Sodhus
Dosiero:Titterten 271.JPG|Kamparana domo en la vilaĝocentro
Dosiero:Titterten faktrabdomo 275.JPG|Faktrabomo
Dosiero:Titterten kato 260.JPG|Nigra kato en Titterten
Dosiero:Titterten 258.JPG|Lignodeponejo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Titterten
* Informoj pri Titterten en la retejo de la kantono
Oberdorf BL

## Pri la komunumo 
**Oberdorf** estas komunumo en la distrikto Waldenburg en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 2280 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Oberdorf situas en la Waldenburgvalo ĉe la bordo de la rivero Vordere Frenke inter Waldenburg kaj Liestal.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Oberdorf limas en nordo al Niederdorf, en oriento al Bennwil, en sudoriento al Langenbruck, en sudo al Waldenburg, en sudokcidento al Liedertswil, kaj en nordokcidento al Titterten.

## Trafiko 
La vilaĝo situas ĉe la strato trans la Supra Hauensteinpasejo, kiu konektas la kantonojn Bazelo Kampara kun Soloturno. Tra la vilaĝo pasas la kampara tramlinio de la tiel nomita Waldenburg-Fervojo, per kiu la komunumo bone estas konektita al la publika trafikreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Oberdorf datiĝas el la jaro 1345 per la vortumo *Onoltzwil in dem obern ... dorff*. La vilaĝo estis origine parto de la malaperinta vilaĝo *Onoldswil*, kiu en la jaro 1295 estis detruita de montfalo kaj disigita al Niederdorf kaj Oberdorf. Onoldswil jam menciiĝis en la jaro 835 kiel *Honoltesuuilare*.

Dum la Bazela Kantondisiĝo Oberdorf luktis ĉe la flanko de la urbo Bazelo. Tamen ĝi estis kontraŭ sia volo aligita al la nova Kantono Bazelo Kampara en la jaro 1833.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Oberdorf
* Oberdorf BL (stacidomo)
* Oberdorf BL Winkelweg (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Oberdorf

## Bildoj 

Dosiero:Oberdorf BL 292.JPG|Vilaĝeniro venante de Liedertswil
Dosiero:Oberdorf reformita preghejo 337.JPG|Reformita preĝejo
Dosiero:Oberdorf BL reformita preghejo 330.JPG|Reformita preĝejo de interne
Dosiero:Oberdorf BL katolika preghejo 324.JPG|Katolika preĝejo

Dosiero:Vordere Frenke en Oberdorf BL 295.JPG|Antaŭa Frenke en Oberdorf
Dosiero:Oberdorf BL 306.JPG|Malnova lernejo
Campo Lugar

**Campo Lugar** (Kampo Loko) estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli norda provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj al la komarko *Tierra de Trujillo*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *campuseños*. 

## Situo 
Campo Lugar estas situa en la centrorienta parto de Ekstremaduro en la plej suda parto de la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo kaj nordoriente de la komarko Vegas Altas de la Provinco de Badajoz, je altitudo de 115 m. La surfaco de ties teritorio estas de 73,06&nbsp;km².

## Ekonomio
Enspezofontoj estas precipe agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio
La loko estis ligata al la rekonkero fare de kristanoj de la proksima urbo de Trujillo dum la 13a jarcento. Poste estis ligata al la Ordeno de Alcántara kaj simple laŭ la nomo de La Kampo, kiu iĝis konfuziga kun aliaj multaj similnomaj lokoj. Je la disvolvigo de la poŝta servo en la 19a jarcento necesis havo de pli nekonfuza nomo kaj oni aldonis Loko al la iama nomo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|230ra|

Kategorio:Municipoj de Cáceres
Totolapa

**Totolapa** estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo estas Totolapa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07098.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5839 loĝantojn. El tiuj estis 2911 viroj kaj 2928 virinoj. La komunumo havas surfacon de 186&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 620 metroj super la marnivelo.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3214 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1786 scipovis legi kaj skribi kaj 1422 personoj estis analfabetoj. Do 56% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 44% estis analfabetoj.

5513 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 379 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 6.87% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Totolapa  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Chiapas
Rahaĉoŭa distrikto

**Rahaĉoŭa distrikto** (; ) estas administra subdivido en Homela regiono (situas en norda parto de regiono) en Belorusio. La distrikto estis fondita en 1924 jaro, de 1938 jaro estis inkludita en Homela regiono. Areo de la distrikto estas 2100 da km2. Administra centro de la distrikto estas urbo Rahaĉoŭ. En la distrikto oni eldonas gazeton "Libera vorto".

## Loĝlokoj kaj administrada subdivido 
En la distrikto estas ĉirkaŭ 210 da loĝlokoj, pli grandaj el kiaj estas Rahaĉoŭ kaj Belick. La distrikto estas subdividita je 18 da vilaĝaj sovetoj.

## Naturo 
Areo de la distrikto estas ebena. Arbaroj okupas 32 % de areo. Tra la distrikto fluas Dnepro kun flankriveroj Druc, Dobasna kaj aliaj.

## Agrokulturo 
En la distrikto estas disvastigata bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĝplantado.

## Industrio 
## Elfosaĵoj 
En la distrikto estas mintavoloj de kreto, torfo, argilo, sablo.

## Komunikado 
Tra la distrikto trairas fervojo el Mahiljoŭ ĝis Ĵlobin, aŭtovojoj el Mahiljoŭ ĝis Homel, el Biĥaŭ tra Rahaĉoŭ ĝis Ĵlobin. Ŝipnavigado tra Dnepro.

Kategorio:Homela regiono
Kategorio:Distriktoj de Belorusio
Petrikaŭa distrikto

**Petrikaŭa distrikto** (beloruse: *Петрыкаўскі раён*; : *Петриковский район*) estas administra subdivido en Homela regiono (situas en okcidenta parto de la regiono) en Belorusio. La distrikto estis fondita en 1924, en 1954 eniris en Homelan regionon (antaŭe eniris en aliaj subdividoj). Ĝia areo estas 28.000 km2. La administra centro estas urbo Petrikaŭ. En la distrikto estas eldonata la gazeto "Petrikaŭaj novaĵoj".

## Loĝlokoj kaj administrada subdivido 
En la distrikto estas 124 loĝataj lokoj, la plej grandaj el kiuj estas Petrikaŭ kaj Kapatkeviĉi, la distrikto estas subdividita je 16 vilaĝaj sovetoj.

## Naturo 
La tereno de la distrikto estas ebena kaj marĉeca. Arbaroj okupas 50 % de la distrikto, ĉi-tie situas parto de la Pripjaca pejzaĝ-hidrologia rezervejo. Tra la distrikto fluas rivero Pripjac kun flankriveroj Pciĉ, Tremlja, Ubarc. La plej granda lago en la distrikto estas Dzikaje.

## Agrokulturo 
En la distrikto estas 11 kolĥozoj, 13 sovĥozoj, kaj vaste okazas bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĝplantado.

## Industrio 
## Elfosaĵoj 
En la distrikto situas mintavoloj de kalia kaj kalcia saloj, karbo, argilo, sablo.

## Komunikado 
Tra la distrikto trairas fervojo inter Homel kaj Brest, aŭtovojoj el Petrikaŭ tra Kapatkeviĉi ĝis Akcjabrski; el Kalinkaviĉi ĝis Ĵitkaviĉi. Ŝipnavogado tra Pripjac.

Kategorio:Homela regiono
Kategorio:Distriktoj de Belorusio
Claude Lelouch

**Claude LELOUCH** (naskiĝis  en Parizo), estas franca reĝisoro, produktoro, scenaristo kaj aktoro.

## Biografieto 
Claude Lelouch filmis sian unuan longdaŭran filmon, ''Le Propre de l'homme*, en 1960. Li ekhavis sian unuan grandan sukceson per *Un homme et une femme*, en 1966, gajninto de Ora Palmo en Festivalo de Cannes kaj de Oskaro por plej bona eksterlanda filmo. Poste li reĝisoris aliajn sukcesajn filmojn kiel *L'aventure c'est l'aventure*, en 1972, kun Lino Ventura kaj Jacques Brel. En 1980, li reĝisoris unu el la plej rekordaj filmoj de franca kino, *Les Uns et les Autres*, kun koregrafioj de Maurice Béjart.

## Filmaro 
* 1960: *Le Propre de l'homme*
* 1962: *L'Amour avec des si*
* 1963: *La Femme spectacle*
* 1964: *Une fille et des fusils*
* 1965: *Les Grands Moments*
* 1965: *Pour Un Maillot Jaune*
* 1966: *Un homme et une femme*
* 1967: *Vivre pour vivre*
* 1968: *La Vie, l'amour, la mort*
* 1968: *13 jours en France*
* 1969: *Un Homme qui me plaît*
* 1970: *Le Voyou*
* 1971: *Smic, Smac, Smoc*
* 1972: *L'aventure c'est l'aventure*
* 1973: *La Bonne Année*
* 1973: *Visions of Eight*
* 1974: *Mariage*
* 1974: *Toute une vie*
* 1975: *Le Bon et les méchants*
* 1975: *Le Chat et la souris*
* 1976: *C'était un rendez-vous*
* 1976: *Si c'était à refaire*
* 1977: *Un autre homme, une autre chance*
* 1978: *Robert et Robert*
* 1979: *À nous deux*
* 1981: *Les Uns et les Autres*
* 1982: *Édith et Marcel*
* 1983: *Viva la vie*
* 1984: *Partir, revenir*
* 1986: *Attention bandits*
* 1986: *Un homme et une femme : vingt ans déjà*
* 1988: *Itinéraire d'un enfant gâté*
* 1989: *Il y a des jours... et des lunes*
* 1992: *La Belle Histoire*
* 1992: *Tout ça... pour ça !*
* 1995: *Les Misérables*
* 1995: *Lumière et compagnie*
* 1996: *Hommes, femmes, mode d'emploi*
* 1997: *Hasards ou coïncidences*
* 1999: *Une pour toutes*
* 2001: *And now... Ladies and Gentlemen*
* 2002: *11&#x27;9&#x27;&#x27;01 September 11* (ero: "Francio")
* 2004: *Les Parisiens*
* 2005: *Le Courage d'aimer*
* 2007: *Roman de Gare*
* 2010: *Ces amours-là''

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Claude Lelouch
* Claude Lelouch en IMDB

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Pola leporhundo

La **Pola leporhundo** estas raso de hundo, origino .

Ĝi apartenas al la grupo de leporhundoj.

Dosiero:Chart polski 67u7.jpg|Pola leporhundo
Dosiero:Chart polskiii pl.jpg|Pola leporhundino
Dosiero:Promocja ras polskich 897.jpg|Pola leporhundoj
Dosiero:Mynder map.png|Mapo (norvegalingve)
Dosiero:Wyścigi chartów Szombierki 2009 - charty polskie p.jpg|Pola leporhundoj kuras

## Vidu ankaŭ 
* Kanisedoj
* Hundo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Hundorasoj
Kategorio:Leporhundoj
Kategorio:Ĉasado
Jama-ubao

**Jama-ubao** (山姥 *oldulino de la montoj*) estas mita estaĵo de la japana mitologio. Tiu estaĵo estas ofte mise konfuzita kun Juki-onao ("la virino de la neĝoj"),[eta|dekstra|[Katsushika Hokusai|Hokusai pentris ŝin tiel]]

## Ŝajno 
Jama-ubao similas malbelega maljuna virino. Ŝiaj longaj haroj estas blankaj, ŝi surhavas ŝiritan ruĝan kimonon, ŝia buŝo estas tiel larĝa kiel ŝia kapo, en iaj rakontoj ŝi havas duan buŝon sur la supro de la kapo. Ŝi kapablas ŝanĝi je formo por kapti siajn predojn.

## Konduto 
Jama-ubao loĝas en profundaj montaj arbaroj, eble en kabano. Ŝi trompas la vojanĝantojn misvojiĝintajn en arbaro. Ŝi aliformiĝas jen en belega junulino, jen en maljuna virino, kiu asertas voli helpi ilin. Kaj poste ŝi voras ilin.

Kategorio:Japana folkloro
Kategorio:Folkloraj estaĵoj
Malinovo

eta|dekstra|330px|Malinovo troviĝas en la plej griza parto
**Malinovo,** hungare **Éberhárd,** germane **Eberhard** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Senec. La historia slovaka nomo estis **Eberhart**.

## Bazaj informoj 
* Areo: 9 km²
* Supermara alteco: 129 m
* Loĝantaro: 1430
* Poŝtkodo: 900 45
* Aŭtokodo: SC
* Telefonprefikso: 02

## Situo 
Malinovo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ dekstra bordo de Danubo-branĉo-. Bratislavo troviĝas 15 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1209 en formo *"Ybrehart"*. En la 14-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis, kiu baldaŭe iĝis kastelo. En 1910 loĝis en Éberhárd 828 homoj, (782 hungaroj, 26 germanoj, 17 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Somorja, poste al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Malinovo 1349 homoj, (682 hungaroj, 639 slovakoj, 10 ĉeĥoj, 4 germanoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* kastelo, nun lernejo
* fortikaĵa kapelo de 1697
* novgotika tombeja kapelo de 1872

## Eksteraj ligiloj 
* Malinovo en la mapo

## Famuloj 
* en la vilaĝo naskiĝis György Apponyi (politikisto)
* en la vilaĝo mortis hungara politikisto György Apponyi

## Fontoj 
* slovaka kaj hungara Vikipedioj
* http:adatbazis.mtaki.hungary.com

Kategorio:Municipoj en distrikto Senec
Tomášov

:*Pri parto de urbo Mikulášovice temas artikolo Tomášov (Mikulášovice).*
eta|dekstra|330ra|Tomášov troviĝas en la plej griza parto
**Tomášov,** hungare **Fél,** germane **Feilendorf** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Senec. La historia slovaka nomo estis **Fél**. Ankoraŭ 2 komunumoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 20 km²
* Supermara alteco: 127 m
* Loĝantaro: 2140
* Poŝtkodo: 900 44
* Aŭtokodo: SC
* Telefonprefikso: 02

## Situo 
Tomášov situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ dekstra bordo de Danubo-branĉo. Bratislavo troviĝas 18 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1240, tiam apartenanta al fortikaĵo de Pozsony. En 1910 loĝis en Fél 1137 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Somorja, poste al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Tomášov 2052 homoj, (1137 hungaroj, 849 slovakoj, 15 ĉeĥoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* mezepoka romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao, en la 17-a jarcento plene trakonstruiĝis
* tombeja kapelo omaĝe al Sankta Kruco el la 19-a jarcento, en 1965 bruliĝis, poste renoviĝis
* kastelo de familio Jeszenák [jesenAk] kun parko el la 18-a jarcento
* nobeldomo de Csenkey [ĉenkei] el la 19-a j.c.

## Eksteraj ligiloj 
* Tomášov en la mapo

## Fontoj 
* slovaka kaj hungara Vikipedioj
* http:adatbazis.mtaki.hungary.com

Kategorio:Municipoj en distrikto Senec
Llanos de Cáceres

***Llanos de Cáceres*** (en Esperanto "Ebenaĵo de Cáceres") estas natura areo aŭ distrikto de la regiono de Ekstremaduro (Hispanio) en ties norda provinco de Cáceres.
Ĝi situas en kaj kovras pli-malpli duonon de la administra komarko Cáceres, sed ne miskompreniĝu esti tia administra komarko.
 

La areo estas konsiderata kaj deklarita *Zono de Speciala Protektado de Birdoj* (ZEPA) en 1989.

## Geografio
Etenda areo de ebenaĵoj kun mildaj deklivoj kiu etendiĝas ekde Brozas ĝis Trujillo, ĉe la duonebenaĵo de Cáceres kiuj estas enmarkitaj de la montoj de la Sierra de San Pedro, natura suda fino de *Los Llanos*.

## Limoj
Norde la riveroj Taĵo kaj Almonte intermetiĝas antaŭ la deklivoj de la montaretoj kiuj komencas en Gredos kaj Villuercas kaj dekliviĝas al terenoj malpli krutaj. Sierra de Fuentes estas la ĉefa montareto ene de la ebenaĵo, kiel granda insuloa ene de paŝtejoj. En la centro de *Los Llanos* troviĝas la Akvorezervejo de Guadiloba, kun specifa formo de drako kaj kiu havigas akvon por la urbo Cáceres.

La protektita spaco por birdoj inkludas bonkvalitajn zonojn por birdoj (ĉefe stepbirdoj, otidoj, cikonioj, rabobirdoj ktp), kiuj estas grandparte limigitaj de la riveroj Tamuja kaj Almonte.

La surfaco de la ZEPA inkludas iom pli da 70.000 ha apartenantaj al la municipaj teritorioj de Cáceres, Sierra de Fuentes, Torreorgaz, Torrequemada, Torremocha kaj Aldea del Cano.

## Municipoj
* Alcuéscar 
* Aldea del Cano
* Arroyo de la Luz
* Cáceres
* Cañaveral
* Casar de Cáceres
* Garrovillas 
* Malpartida de Cáceres 
* Mirabel 
* Montánchez 
* Sierra de Fuentes
* Torre de Santa María 
* Torremocha
* Torreorgaz
* Torrequemada

Llano
Akordsimbolo

**Akordsimbolojn** oni uzas en notacio por karakterizi akordojn.

La nuntempe plejofte uzataj simboloj devenas el la ĵazo kaj la populara muziko. Oni evoluigis kaj uzis ilin por helpi la soloiston ĉe la improvizado pri certa akordserio.

## Sistema superrigardo 
Unu el la plej uzataj notadosistemoj fiksas jenaj skribmanierojn:

## Alternativoj 
* Anstataŭ marki la minorakordojn per „m“, parte ankaŭ estas kutime uzi minusklajn tonsliterojn.
* Alteraciitaj akordotonoj troveblas ankaŭ notitaj per  + kaj – malantaŭ la nombro, anstataŭ ♯ kaj ♭ antaŭ la nombro.

## Eksteraj ligiloj 
Tabelo de akordsimboloj de Ulrich Kaiser

## Literaturo 
* Jamey Aebersold: *Ein neuer Weg zur Jazz Improvisation*, Advance Music, 1996
* Carlo Bohländer: *Harmonielehre*, Schott, 1961
* Wolf Burbat: *Die Harmonik des Jazz*. Neuauflage. dtv, München 1998, ISBN 3-423-30140-6
* Richard Graf, Barrie Nettles: *Die Akkord-Skalen-Theorie und Jazz-Harmonik*, Advance Music, ISBN 3-89221-055-1
* Frank Haunschild: *Die neue Harmonielehre, Band I*. 1997. ISBN 3927190004
* Axel Jungbluth: *Jazz-Harmonielehre*, Schott, 1981
* Frank Sikora: *Neue Jazz Harmonielehre*. Schott Music, 2003. ISBN 3-7957-5124-1 (mit 2 CDs)
* Gerald Smrzek: *The Book Of Chords*, Canticum, 2005
* Joe Viera: *Grundlagen der Jazzharmonik*, universal edition, 1980

## Vidu ankaŭ 
* Figurita baso
* Tabulaturo
* Gvidpaĝo

Kategorio:Akordoj
Kategorio:Ĵazo
Trasierra - Tierras de Granadilla

[eta|dekstra|300ra|Teroj de Granadilla, kie videblas en la plej etenda municipa teritorio nome de Zarza de Granadilla la situo de la historia ĉefurbo [Granadilla, nuntempe neoficiala vilaĝo.]]

La regioneto ***Trasierra - Tierras de Granadilla*** , konata tradicie kiel **Tierras de Granadilla** (en Esperanto "Teroj de Granadilla" aŭ "Teroj de Granadeto"), estas neformala municiparo (komunumaro) de la regiono de Ekstremaduro en Hispanio, situa norde de la provinco de Cáceres, kiu fondiĝis la 22-an de aprilo 1997. Laŭ la stato de  en la komarko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La membraj komunumoj naskiĝis dum la setliĝo de la dinastio de Alba en la 15-a jarcento. La historia ĉefurbo estis la vilaĝo de Granadilla, nuntempe neloĝata, sed uzata. Ĝis 1833 la tradicia regioneto *Tierras de Granadilla* inkludis ankaŭ la 5 municipojn de Las Hurdes, la vilaĝojn de La Alberca kaj Sotoserrano (aktuale en Kastilio-Leono) kaj la okcidenta parto de Aldeanueva del Camino (aktuale, en la Valo de Ambroz).

Preskaŭ ĉiuj municipoj de la historia regioneto konstituiĝis aprile de 1997 en la Integriga Komunumaro Transierra-Tierras de Granadilla, kiu inkludas aliajn municipojn ekster la tradicia '*Tierras de Granadilla*, kiaj Oliva de Plasencia, Jarilla kaj Cabezabellosa. La vilaĝo Casar de Palomero eniris en la komunumaro de Las Hurdes. Ĝia limo koincidas kun la romia praŝoseo "Vía de la Plata" (Arĝentovojo).

La municiparo enhavas la jenajn vilaĝojn kaj domarojn:

## Referencoj 
(En la hispana)
* Merchan Vega, Pilar. "Las tierras de Granadilla.". Diputación Provincial, Institución Cultural El Brocense, 1998, Cáceres. 31x25. Etnografia eseo pri la komarko.
* [Martínez Diez, Gonzalo. Extremadura: origen del nombre y formación de las dos provincias. Anuario de la Facultad de Derecho,2. Universidad de Extremadura(https://eo.wikipedia.org/wiki/Universidad_de_Extremadura). Cáceres, 1983].
* Luque Castilla, Carmen. "Tierras de Granadilla. Sorpresa Creciente". Senderos de Extremadura, 17. ALEXTUR. Novembro-Januaro 2003.

## Vidu ankaŭ 
* Komarkoj de Ekstremaduro

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Integriga Komunumaro Transierra-Tierras de Granadilla 
* Retejo de la Asociacio de Turismo de la Teroj de Granadilla 
* Retejo de la Asocio de Disvolviĝo Cáparra 

Granadilla
Komarko Valencia de Alcántara

La ***Comarca de Valencia de Alcántara*** aŭ en Esperanto komarko Valencia de Alcántara estas komarko aŭ distrikto de la regiono Ekstremaduro situa okcidente de la provinco de Cáceres kaj kiu limas kun Portugalio. La ĉefurbo de la komarko estas la samnoma urbo Valencia de Alcántara. Laŭ la stato de  en la komarko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Municipoj 
## Ekonomio 
Tradicie agrikulturo kaj brutobredado sen irigacio, escepte ĉe fruktoĝardenoj ĉe rojoj. Nuntempe rura kaj natura turismoj helpate de la proksimeco de Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Komarkoj de Ekstremaduro

## Eksteraj ligiloj 
* resumaj informoj pri la komarko en la retejo *elblogdechano* ()

## Referencoj 
Valencia
Sierra de Montánchez

eta|dekstra|450ra|Mapo de la distrikto *Tierra de Montánchez* kun ties municipaj teritorioj.

La Tierra de Montánchez (Teroj de Montánchez) estas historia kaj administra komarko de Ekstremaduro situa sude de la norda provinco de Cáceres. La nomon ricevas de geografia koncepto nome Sierra de Montánchez kio pli malpli koincidas kun la komarko, sed kompreneble pli centre en la montaraj partoj kaj ne nepre baze sur la municipaj teritorioj. La plej parto de ties municipoj konstituas la Integrigan Komunumaron *Sierra de Montánchez*.

Kiel videblas en la mapo tiu komarko kaj montareto elstaras inter kvar pli ebenaj aŭ ondecaj komarkoj rilataj al la kvar historiaj urboj de la centro de la regiono, nome Mérida, Cáceres, Trujillo kaj Medellín; krome la montareto ligiĝas orografie la Sierra de San Pedro, inter tiu ĉi kaj Portugalio kun Villuercas kaj sekvoj de la montaro Montoj de Toledo.

Ekonomie la plej fama produkto estas la Ŝinko de Montánchez, kio estas protektita nomo.

## Vilaĝoj 
Kategorio:Geografio de Ekstremaduro