open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vyšná Kamenica

eta|dekstra|330ra|Vyšná Kamenica troviĝas en la plej griza parto
**Vyšná Kamenica** (viŝnA), hungare **Felsőkemence** (felŝOkemence) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. Vyšná kaj felső signifas: supra.

## Bazaj informoj 
* Areo: 11 km²
* Supermara alteco: 354 m
* Loĝantaro: 250
* Poŝtkodo: 044 46
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Vyšná Kamenica situas laŭ flankovojoj. Košice troviĝas 22 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1420 en formo *"Kemenche"*. En 1910 loĝis en Felsőkemence 337 homoj, (308 slovakoj, 10 hungaroj, 5 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Hernádzsadány, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Vyšná Kamenica 249 homoj, (245 slovakoj kaj aliaj).

## Vidindaĵo 
* luterana preĝejo el la 14-a jarcento, post 2 jarcentoj renesanciĝis, baldaŭe pligrandiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Vyšná Kamenica en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Vyšná Hutka

eta|dekstra|330ra|Vyšná Hutka situas en la plej griza regiono

**Vyšná Hutka,** hungare **Felsőhutka** (felŝOhutka) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. Vyšná kaj felső signifas: supra.

## Bazaj informoj 
* Areo: 4 km²
* Supermara alteco: 197 m
* Loĝantaro: 380
* Poŝtkodo: 040 18
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Vyšná Hutka situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, fine de sakovojo. Košice troviĝas 10 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1293 en formo *"Felsewhwtka"*. En 1910 loĝis en Felsőhutka 352 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Hernádzsadány, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Felsőhutka rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj deportiĝis. En 2001 loĝis en Vyšná Hutka 367 homoj, (362 slovakoj, 2 ĉeĥoj, po 1 hungaro kaj cigano).

## Vidindaĵoj 
* moderna romkatolika preĝejo

## Famuloj 
En Vyšná Hutka naskiĝis hungara kalvinana episkopo Jenő Mikó.

## Eksteraj ligiloj 
* Vyšná Hutka en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Adolesko (romano)

'''*Adolesko*: Originala romano. Vaha Blazio 1987'*

* aŭtoro: Vaha Blazio (esperantiga nomo de Balázs Wacha)
* eldonejo: Oy Mendoservo Ak kaj Hungara Esperanto-Asocio (Budapeŝto, Hungario)
* jaro de la eldono: 1987
* kurta skizo: 248 p.; 
* situo: interalie en la Rusia Ŝtata Biblioteko de Eksterlanda Literaturo (RŜBEL), rubriko Tutmonda literaturo – Literaturo en lingvo Esperanto (ruse: Всемирная литература-Литература на языке эсперанто); ISBN 963-571-172-7; УДК: 821.922(100); ĉifro de depono: 1001702X, 99.B 3118/47575, inventara numero: 2361948 (X)

## Eksteraj Ligiloj 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing''

Kategorio:Esperantlingvaj romanoj
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de RŜBEL
Fontevraud-l'Abbaye

400px|eta|Abatejo Fontevraud
'''Fontevraud-l'Abbaye'* estas komunumo de la franca departemento Maine-et-Loire. En 2016 estis 1532 loĝantoj. La areo estas 1,482 hektaroj, kaj la averaĝa alteco, 80 metroj.

La komunumo famas pro Abatejo Fontevraud (*Abbaye* estas la franca vorto pri Abatejo), kie entombiĝis pluraj Plantaĝenetoj. Tie situas ankaŭ trejnejo de la Franca Armeo.

Antaŭe la komunumo nomiĝis *Fontevrault-l'Abbaye* aŭ *Fontevrault''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Maine-et-Loire

Kategorio:Komunumoj de Maine-et-Loire
Amuzaj dialogoj

***Amuzaj Dialogoj en Esperanto : por faciligi al novuloj lerni paroli la internacian lingvon: Aldone: 850 didaktikaj demandoj kaj respondoj***, estas lernolibro verkita de Albert Lienhardt. Hungara Esperanto-Asocio el Budapesto eldonis ĝin 141-paĝe en la jaro 1980.

Estas fama libro por komencantoj per kiu multaj personoj ekkonis la Esperanto-literaturon.

## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
* Legi na Amuzaj Dialogoj ĉe Verkoj.com
* Legi na Amuzaj Dialogoj  ĉe Elerno.cn 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
*Katalogo de Libraro Ludovika

Kategorio:Esperanto-lernolibroj
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Libraro Ludovika
Kategorio:Katalogo de RŜBEL
Lando de Graham

La **lando de Graham** aŭ **Graham-lando** estas tiu parto de la antarkta duoninsulo, kiu situas norde de fikcia linio inter la kabo Jeremy kaj la kabo Agassiz. Tiu difino de la lando de Graham konformas al la interkonsento de 1964 inter Britio kaj Usono. La suda parto de la duoninsulo estas nomita "lando de Palmer".

[maldekstre|300px|eta|Antarkta duoninsulo kun la [Lando de Palmer videbla sube kaj sude de la Lando de Graham norde kaj pinte.]]
La lando de Graham estis nomita laŭ James Robert George Graham, *First Lord of the Admiralty* je la epoko de la esplorada ekspedicio de John Biscoe en 1832. Ĝi apartenas al la Brita Antarkta Teritorio.

## Vidu ankaŭ 
* Insulo Neĝomonteto
Grytviken

[dekstra|eta|250px|La balenista stacio Grytviken en [1989.]]
**Grytviken** estas la ĉefa domaro de la brita teritorio Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj, en la suda Atlantika Oceano. Ĝi situas sur la insulo Sud-Georgio, kaj estis tiel nomita en 1902 de sveda vojaĝanto.

Grytviken estas la plej bona haveno de la insulo : ĝi konsistas el bajo (la "King Edward Cove") ene de alia bajo (la "Cumberland East Bay"). En Grytviken videblas la tombo de la esploristo Ernest Shackleton.

Kategorio:Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj
Karen Armstrong

**Karen ARMSTRONG** (n. la 14-a de novembro 1944) estas brita aŭtoro de multaj verkoj pri la komparo de religioj. Ŝi unue estis rimarkita pro ŝia tre sukcesa verko *A History of God* ("Historio de Dio"). Ŝia verkaro estis tradukita al 45 lingvoj.

## Biografio 
Dum sep jaroj inter 1962–1969 ŝi estis katolika monaĥino. Ŝi forlasis la ordenon en 1969 kaj iris studi en Oxford. Ŝi instruis interalie ĉe la Leo Baeck College for the Study of Judaism. (Kolegio por studado de Judismo). Ŝi deklaras, ke "*ĉiuj grandaj tradicioj diras la samon en plimalpli la sama maniero, spite de iliaj surfacaj malsamoj.... En ĉiuj estas komuna la emfazo sur la unuaranga graveco de la kompato kiel esprimita per la ora regulo: Ne faru al aliaj, tion kion vi ne volas ke oni faru al vi*".

## Verkaro (elekto) 
* *Tongues of Fire: An Anthology of Religious and Poetic Experience*. Editor. Harmondsworth, England: Viking Press. 1985. ISBN 978-0-670-80878-6.
* ''The Gospel According to Woman: Christianity's Creation of the Sex War in the West*. London: Pan Books. 1986. ISBN 978-0-330-29744-8.
* *Holy War: The Crusades and their Impact on Today's World*. 1988. slam: A Short History. 2000.
* *The Battle for God: Fundamentalism in Judaism, Christianity and Islam*. 2000.
* *Faith After 11 September*. 2002.
* *Muhammad: A Prophet For Our Time*. 2006.
* *Twelve Steps to a Compassionate Life*. 2010. ISBN 978-0-307-59559-1.
* *A Letter to Pakistan*. Oxford University Press. 2011. ISBN 978-0-19-906330-7.
* *Fields of Blood: Religion and the History of Violence''. Bodley Head. 2014. ISBN 978-1-84792-186-4.[42]

## Honoroj 
Gajninte TED-Premion en 2008, ŝi iniciatis la Ĉarton por kompato.

## Pri religio kaj kompato 
Karen Armstrong opinias ke religio ne temas pri kredado de aferoj, sed pri tio kion vi faras. Ĝi estas etika alkemio. Religio temas pri konduto en maniero, kiu ŝanĝas vin, kiu donas al vi sugestojn pri sankteco". Ŝi asertas ke religia fundamentismo estas ne nur respondo al, sed produkto de la nuntempa kulturo kaj tial konkludas ke, "Ni urĝe bezonas igi kompaton klara, lumiga kaj dinamika forto en nia polarigita mondo. Enradikita en principa persistemo transcendi egoismon, kompato povas rompi politikajn, dogmajn, ideologiajn kaj religiajn limojn. Naskita el nia profunda interdependeco, kompato estas esenca al homaj rilatoj kaj al plenumita homaro. Ĝi estas la vojo al klerismo, kaj nemalhavebla al la kreado de justa ekonomio kaj paca tutmonda komunumo."

## Referencoj 
Kategorio:Britaj verkistoj
Inaccessible

**Inaccessible**, esperante "Nealirebla", estas estingita vulkano kaj insulo en la suda Atlantika Oceano. Ĝi etendiĝas sur 14&nbsp;km² kaj apartenas al la insularo Tristan da Cunha. Tiu insulo estas brita teritorio, kvankam ĝi neniam estis loĝata.

Kune kun Gough-insulo, ĝi estis klasifikita kiel monda heredaĵo de Unesko por protekti sian riĉan bestaron.

## Vidu ankaŭ
* Tristana lateralo

Kategorio:Tristan da Cunha
Kategorio:Insuloj en la Atlantiko
Kategorio:Insuloj en Britio
Kategorio:Vulkanoj en la Atlantiko
Ĉarfarado

eta|220ra|Ilaro de ĉarfaristo
eta|maldekstra|Profesio ĉarfaristo en 1568
eta|maldekstra|Estiĝanta ligna rado
eta|220ra|Metiejo de ĉarfaristo
eta|Firmaa ŝildo de la ĉarfaristejo Gräßlin en Lörrach ĉ. 1950
**Ĉarfarado** aŭ **veturilfarado** estas metiejo de produktanto ĉefe de veturiloj kaj radoj, en historiaj tempoj ankaŭ de aliaj terkulturaj iloj el ligno.

En la florepoko de la fervojoj en la malfrua 19-a jarcento, la konoj kaj lertecoj de la ĉarfaristoj kiel vagonkonstruistoj estis ege petataj. Iliajn konojn oni poste bezonis ankaŭ je la karoserio-konstruo de la aŭtoproduktantoj. Ekde la enkonduko de industria muntoĉeno la graveco de la ĉarfaristado malpliiĝis.

Nuntempe la ĉarfarista profesio apartenas al la forpereantaj profesioj, sed en certaj metiece orientitaj entreprenoj ĝi plenigas merkatoniĉon. Precipe en la kamparo ĉarfarado ekz. en DDR estis ankoraŭ ĝis la reĝimŝanĝo kutima profesio, kies tasko precipe en la Terkulturaj Produktado-Kooperativoj estis la prilaborado de ligno, kiel ekz. la produktado de grandaj lignopordegoj, ilaroj aŭ lignaj surkonstruaĵoj de speciale produktitaj specialmaŝinoj, sed ankaŭ de karuseloj aŭ tradiciaj lignoĉaroj por kamparanaj festoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Stellmacherei-Oarns mit Detailinformationen zum Berufsbild u.a.m. 

## Referencoj 
[eta|Populara manfarado pri [ĉarpentado, nome ĉarfarado. Elvas, Portugalio.]]

Kategorio:Profesioj
Pardubice (kastelo)

maldekstre|eta|230px|Ĉefa kastela enirejo

**La kastelo Pardubice** situas en la samnoma regiona urbo Pardubice en Ĉeĥio. La fortikigita arealo estas urbanisme ligita kun la historia urbocentro. Sidejo de Orientbohemia muzeo.

## Historio 
eta|maldekstra|kastelo en 1866
Mezepoka nobela sidejo, rekonstruita en la 14-a jarcento supozeble de la unua praga ĉefepiskopo Arnošt z Pardubic kaj lia patro, je gotika burgo. Rekonstruita je ampleksa renesanca kastelo de la nobela familio Pernštejn kaj baroke adaptita de František Maxmilián Kaňka.
Post dudek jaroj de fermiĝo kaj rekonstruado ĝi estis ekde 1997 iom post iom publike alirebligata. En la kastelo nuntempe troviĝas Orientbohemia muzeo, Orientbohemia galerio kaj faka laborejo de Nacia memorindaĵinstituto.

## Vidindaĵoj kaj kolektoj 
eta|maldekstra
* Kavaliraj salonegoj kun valoraj frurenesancaj surmuraj pentraĵoj kaj partoj de gotika-renesanca arkitekturo
* ekspozicio de bohemiaj vitraĵoj
* ekspozicio de la orienta Elbo-regiono
* kolekto de armiloj
* kolekto de ludiloj "Ĉu estis - ĉu ne estis ..."
* kolekto de bildkartoj „Orbis pictus“
* ekspozicio "Mono en Bohemio 1520-1620"
* portempaj ekspozicioj

## Praktikaj informoj 
La kastelo estas vizitebla tutjare, ĉiutage krom lundoj inter 10a kaj 18a horoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝaro de la muzeo
* Oficiala retpaĝaro de la galerio

Kategorio:Kasteloj en Regiono Pardubice
Kategorio:Pardubice
Kategorio:Renesancaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Naciaj kulturaj memorindaĵoj en Regiono Pardubice
Najtingalo (insulo)

**Najtingalo** () estas insuleto en la suda Atlantika Oceano. Ĝi etendiĝas sur 3&nbsp;km² kaj apartenas al la insularo Tristan da Cunha. Tiu insulo estas parto de la Najtingalaj Insuloj en la brita teritorio Sankta-Heleno, kvankam ĝi neniam estis loĝata.

## Naftoverŝado de 2011 
maldekstre|eta|Satelita bildo de Najtingalo (insulo) (malsupre) kun Middle Island kaj Stoltenhoff Island
La 16a de marto 2011, la malta-registrita ŝarĝoŝipo MS Oliva vrakis ĉe la insulo Najtingalo, verŝante tunojn de nafto al oceano. La ŝipanaro estis savita, sed la ŝipo rompiĝis kaj okazigis naftoverŝadon kiu ĉirkaŭis la insulon, minacante ties populacion de Norda flavtufa pingveno. La insulo Najtingalo ne havas nesalan akvon, tiele la pingvenoj estis transportitaj al Tristan da Cunha por purigado.

## Notoj 
Kategorio:Tristan da Cunha
Kategorio:Insuloj en la Atlantiko
Kategorio:Insuloj en Britio
Najtingalo (apartigilo)

**Najtingalo** estas birdo. Ĝi krome povas signifi jenon:
*Najtingalo (songazeto)
*Najtingalo (insulo)
**La najtingalo* estas fabelo de Hans Christian Andersen
**La najtingalo* (ruse: Соловей, france: *Le rossignol*) estas opero de Igor Stravinski inspirita en la fabelo de Andersen.
Hainburgo ĉe Danubo

eta|maldekstre|250ra|Baza mezlernejo kun burgo
eta|maldekstre|250ra|Enirpordego de la burgo
**Hainburgo ĉe Danubo** estas urbo en la distrikto Bruck an der Leitha en Malsupra Aŭstrio, Aŭstrio. Krome ĝi apartenas al la historia regiono *Industrieviertel*  (industria regiono). Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj. 

## Geografia situo 
La urbo situas ĉe Danubo inter Vieno kaj Pressburg (Bratislava) en la industria zono de Malsupra Aŭstrio tuj proksime al la slovaka landlimo. Hainburg ankaŭ situas inter la geografiaj limoj de Karpatoj (al kiuj ankoraŭ apartenas la monto Braunsberg) oriente kaj Danubo norde.

La teritorio de la urba municipo ampleksas 25,05 kvadratajn kilometrojn. 45,87 elcento de la areo estas arbarkovrita.

## Gefiloj 
* Alexander Gaheis, klasika filologo kaj arkeologo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* http://www.wienertor.at/
* http://www.hainburg20.at  ("20 Jahre Rettung der Hainburger Au")

Kategorio:Komunumoj de Malsupra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Bruck
Kategorio:Urboj de Aŭstrio
Kategorio:Urboj ĉe Danubo
Trsťany

eta|dekstra|330ra|Trsťany troviĝas en la plej griza parto

**Trsťany,** hungare **Füzérnádaska** (fuzErnAdaŝka) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. La historia hungara nomo estis la pli mallonga **Nádaska**.

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 km²
* Supermara alteco: 249 m
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 044 45
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Trsťany situas sur deklivoj, laŭ rojo, fine de sakovojo. Košice troviĝas 13 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1288 en formo *"Felnadasd"*. En 1910 loĝis en Füzérnádaska 218 homoj, (178 slovakoj, 22 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Hernádzsadány, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Trsťany 236 homoj, (235 slovakoj).

## Eksteraj ligiloj 
* Trsťany en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
São Vicente (Kabo-Verdo)

eta|dekstra|200ra|Mapo
**São Vicente** estas unu el la insuloj Barlavento de Kabo-Verdo. Ĝi situas inter la insuloj Santo Antão kaj Santa Luzia : la kanalo de São Vicente apartigas ĝin el Santo Antão. La tuta insulo konsistas en ununura municipo, la municipo São Vicente.

Kategorio:Municipoj de Kabo-Verdo
Kategorio:Insuloj en Kabo-Verdo
Lando de Enderby

La **lando de Enderby** aŭ **Enderby-lando** () estas unu el la projekciitaj landmasoj de Antarkto. Ĝi etendiĝas inter la glaĉero Shinnan, je 44° 38'E, ĝis la bajo William Scoresby, je 59° 34' E. Tiu teritorio estis malkovrita en februaro 1831 de John Biscoe sur la ŝipo *Tula*. Li nomis ĝin laŭ la fratoj Enderby de Londono, posedantoj de la *Tula*, kiuj kuraĝigis siajn ŝipestrojn esploradi nekonitajn teritoriojn dum iliaj komercvojaĝoj.

La lando de Enderby estas hodiaŭ parto de la Aŭstralia Antarkta Teritorio.

## Vidu ankaŭ 
* Golfo Amundsen

## Eksteraj ligiloj 
*  Australian Antarctic Division

Enderby
Ďurďošík

**Ďurďošík** (hungare *Györgyi* (djordji)) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.

## Situo 
Ďurďošík situas sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Sečovce-Košice. La lasta urbo troviĝas 11 km.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1330 en formo *"Gyrgy"*. En la 18-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis. En 1910 loĝis en Györgyi 199 homoj, (154 slovakoj, 32 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Ždaňa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Ďurďošík 332 homoj, (328 slovakoj, 2 ĉeĥoj, po 1 cigano kaj hungaro).

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Listo de membroj de la ekspedicio Shackleton-Rowett

Jen **listo de ĉiuj homoj, kiuj partoprenis al la ekspedicio Shackleton-Rowett** de 1921-1922 al Antarkto, sur la ŝipo *Quest*.

## References 
* Mills, Leif (1999). *Frank Wild*. Whitby: Caedmon of Whitby. ISBN 0-905355-48-2.
* Wild, Frank. ''"Shackleton's Last Voyage: The Story of the Quest"*. www.archive.org. Retrieved on 3 December 2008.
* Wild, Frank (2 February 1923). *"The Voyage of the Quest"''. The Geographical Journal (2): 73-97.

Kategorio:Esplorado de Antarkto
Point Barrow

eta|250px|dekstra|Situo de Point Barrow
**Point Barrow** estas la plej norda loko de Alasko kaj de Usono. Ĝi situas ĉe la marbordo de la Arkta Oceano, je la koordinatoj , kaj estis malkovrita de *Frederick William Beechey* en 1825. La loko estis nomita laŭ s-ro *John Barrow*, brita politikisto kaj geografo.

eta|center|700ra|

Kategorio:Alasko
Jan Smuts

eta|dekstra|200px|Jan Smuts
**Jan Christiaan SMUTS** (naskiĝis la , mortis la ) estis sud-afrika politikisto, bura generalo kaj marŝalo de la brita imperio. Li fariĝis sinsekve ministro pri defendo, pri internaj aferoj, pri financoj, pri justico kaj denove pri defendo. Li sekve iĝis la ĉefministro de Sud-Afriko inter 1919 kaj 1924, kaj denove inter 1939 kaj 1948.

eta|maldekstra|Statuo de Jan Smuts
Smuts apartenis al la imperia kabineto de Winston Churchill dum la Dua mondmilito, kaj estis unu el la fondintoj de la Ligo de Nacioj en 1920. Li ankaŭ kunlaboris al la kreado de la Unuiĝintaj Nacioj en 1945, kaj estis la precipa redaktanto de la antaŭparolo de la UN-ĉarto.

Kategorio:Afrikaneroj
Kategorio:Afrikaj kristanoj
Kategorio:Britoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Ĉefministroj de Sud-Afriko
Kategorio:Marŝaloj
Kategorio:Ministroj pri defendo
Kategorio:Ministroj pri financoj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj
Kategorio:Ministroj pri justico
Kategorio:Ŝtatestroj aŭ registarestroj en la Dua Mondmilito
Daŝio

eta|Pakitaj rapidkuireblaj daŝioj

**Daŝio** (, だし, romaji:*dashi*) estas formo de supo tradicia por Japania kuirarto. Fama japana kuiristo Shizuo Tsuji skribis, ke "ekzistas multaj anstataŭigantoj por daŝio, sed sen daŝio la kuiraĵoj estas nur *a la japonaise* kaj ne havas originalan guston". Daŝio formas bazon de misosupoj, nudelaj supoj, buljonoj, saŭcoj ktp.

La plej kutima formo de daŝio estas simpla buljono de bolita *kombu* (manĝebla algo) kaj *katsuobushi* (speciale preparita viando de bonito, specio de tinuso). Vera daŝio el freŝa algo kaj fiŝo estas nuntempe rara eĉ en Japanio. Nune oni plej ofte uzas konservitajn, rapidkuireblajn miksaĵojn.

Aliaj variantoj de daŝio estas tiuj faritaj per tenado de algoj, niboŝio aŭ ŝiitakeo-fungoj en akvo dum multaj horoj aŭ per varmigo de la akvo preskaŭ al bola temperaturo. Tiaj daŝioj estas:
* *Kombu dashi* farita per teno de algoj en akvo dum longa tempo.
* *Niboshi dashi* farita per teno en akvo de niboŝio - malgrandaj idaj sardinoj sen kapoj kaj intestoj.
* *Shiitake dashi* farita per teno en akvo de ŝiitakeoj.

## Referencoj 
* 
* 
* http://en.wikibooks.org/wiki/Cookbook:Dashi

Kategorio:Japana kuirarto
Vyšný Klátov

eta|dekstra|330ra|Vyšný Klátov situas en la plej griza regiono

**Vyšný Klátov,** hungare **Felsőtőkés** (felŝOtOkEŝ) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. La historia slovaka nomo estis **Vyšný Tejkeš**. Vyšný kaj felső signifas: supra.

## Bazaj informoj 
* Areo: 18 km²
* Supermara alteco: 486-507 m
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 044 12
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Vyšný Klátov situas sub monto 948 m-ojn alta, fine de sakovojo el Nižný Klátov. Košice troviĝas 10 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1317 en formo *"villa Vyfolu seu Nemutfolu"*. Tiutempe germanoj fondis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Felsőtőkés 511 homoj, (480 slovakoj, 18 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Kassa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Felsőtőkés rehungariĝis pro la unua Arbitracio de Vieno. La unusola vojo ligiĝis al Hungario, tial la slovaka vilaĝo ne restis en Slovakio. En 2001 loĝis en Vyšný Klátov 412 homoj, (409 slovakoj, 2 hungaroj, unusola cigano).

## Vidindaĵo 
* katolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo de 1869

## Eksteraj ligiloj 
* Vyšný Klátov en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Sudaj Ŝetlandaj Insuloj

230ra|eta|dekstra|Situo de la Sudaj Ŝetlandaj Insuloj.
La **Sudaj Ŝetlandaj Insuloj** estas grupo de antarktaj insuloj, kiuj situas proksimume 120 kilometrojn norde de la antarkta duoninsulo. Laŭ la antarkta traktato de 1959, la kontrolo de la insularo estas principe nek postulata nek disputata de la subskribiĝintaj ŝtatoj, tiel ke la insuloj estas libere uzeblaj por ĉiu ajn nemilitista celo.

La insuloj estas postulataj de Britio ekde 1908, kaj apartenas al la Brita Antarkta Teritorio ekde 1962. Ili cetere estas postulataj de Ĉilio ekde 1940 kiel parto de la provinco Antártica Chilena, sed ankaŭ de Argentino.

## La insuloj 
Pluraj landoj establis esplorstaciojn sur la insuloj, entute dek ses. La plej granda insulo estas Reĝo Georgo kaj la dua plej granda estas Insulo Livingstono.

Unu el la insuloj nomiĝas Esperanto, laŭ la planlingvo Esperanto. La plej granda insulo havas diversajn nomojn laŭ la landoj kaj inter ili Reĝo Georgo.

Aliaj insuloj estas Neĝinsulo...

## Mapo 
* L.L. Ivanov. Antarctica: Livingston Island and Greenwich, Robert, Snow and Smith Islands . Scale 1:120000 topographic map. Troyan: Manfred Wörner Foundation, 2009. ISBN 978-954-92032-6-4

## Galerio 

File:Cornwallis_Antarctica.jpg
File:Canoas_entre_el_hielo.jpg
File:Deception-Tourists.jpg
File:Collins_Harbor_100_9687.jpg

## Vidu ankaŭ 
* Britaj transmaraj teritorioj
* Falklandoj
* Listo de maraj ekoregionoj
* Sudaj Antiloj
* Elefant-insulo

## Referencoj 

Kategorio:Maraj ekoregionoj
World Wrestling Entertainment

eta|dekstra|180ra
**World Wrestling Entertainment** (**WWE**), estas fama usona federacio de spektakla luktado. Ĝia prezidento estas Vince McMahon.

## Vidu ankaŭ 
* Spektakla luktado

## Aktualaj ĉampionoj 
Kategorio:Sporto en Usono
Kategorio:Vrestlingo
Listo de federaciaj subjektoj de Rusio

Jen priskribo de la **federacia strukturo de Rusio** (1-a de marto 2008).

La ĉi tie listigataj federaciaj subjektoj de Rusio administre grupiĝas en ok federaciajn regionojn de Rusio.

eta|750px|Mapo de la federaciaj subjektoj de Rusio.  
Tiuj kiuj estis kunigitaj en la unua jardeko de la 21-a jarcento havas flavan koloron , kaj tiuk kies kuniĝo estis sugestita je la sama jardeko havas oranĝan koloron

## Referencoj
Abatejo Fontevraud

eta|250x250ra|La klostro
eta|250px|Tomboj de Rikardo la 1-a (Anglio) kaj Izabela de Angoulême
**Abatejo Fontevraud** (*Fontevraud* prononciĝas "Fontevro") situas en la vilaĝo Fontevraud-l'Abbaye proksime al Chinon, Anĵuo, Francio. Ĝi estis tombejo de pluraj Plantaĝenetoj.

## Historio 
Ĝin fondis ĉirkaŭ 1100 Roberto de Arbrissel, vaganta predikisto kiu ĵus estigis novan religian ordenon, la ordenon de Fontevraud. La unuaj konstruadoj okazis de 1100 al 1119. La ordeno prosperis kaj havis plurajn abatejojn en Anglio.

La abatejo estis "duobla monaĥejo", tio estas, ĝi enhavis kaj monaĥojn kaj monaĥinojn. Roberto deklaris, ke la ĉefo de la abatejo ĉiam estu virino kaj nomumis Petronillan de Chemillé la unua abatino. Ŝin sekvis Matilda de Anĵuo, onklino de Henriko la 2-a (Anglio) kaj antaŭa fianĉino de Vilhelmo Adelin, kiu mortis en 1120 pro la katastrofo de la Blanka Ŝipo. Postaj abatinoj ofte estis el nobelaj aŭ reĝaj familioj, inkluzive la Burbona dinastio. La Plantaĝenetoj estis malavaraj donacantoj. Ne longe antaŭ sia morto Eleonora de Akvitanio eniris la abatejon kiel monaĥino.

Dum la franca revolucio la ordeno disiĝis, kaj la lasta abatino (Madame d'Antin) mortis malriĉe.

## Tombejo 
Eleonora de Akvitanio, sia edzo Henriko la 2-a, sia filino Johana kaj sia filo Rikardo ĉiuj entombiĝis tie, kune kun Izabela de Angoulême (edzino de Reĝo Johano de Anglio) kaj Rajmondo la 7-a (Tuluzo). Iliaj restaĵoj eble detruiĝis dum la franca revolucio, sed estas ĝenerala kredo ke estas certe kie kuŝas la restaĵoj: tamen la franca registaro ne permesas elfosadon.

## Posta Historio 
De 1804 al 1963 la abatejo servis kiel malliberejo. Inter la malliberuloj estis la verkisto Jean Genet, kies romano *Miracle de la rose* estis parte inspirata de liaj spertoj tie.

La restaŭro de la abateja preĝejo finiĝis ĉirkaŭ 1906 sub la estrado de la arkitekto Lucien Magne, kiu helpis plani kaj konstrui la Parizan stacidomon ''Gare d'Orsay*.

En 2000, la Abatejo de Fontevraud iĝis Monda Heredaĵo de UNESKO kun la tuta kultura situo de *Val de Loire'' (Valo de Luaro).

Fontevraud
Kategorio:Chinon
Eschenz

**Eschenz** estas komunumo de la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Steckborn) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1619 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro modeste kreskis al 1647 ĝis la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Eschenz situas ĉe la suda bordo de la Suba Bodenlago inter Ŝafhaŭzo kaj Konstaco, rekte oriente de la elfluo de Rejno el la lago. La komunumo hodiaŭ kunkreskis kun la najbara urbeto Stein ĉe Rejno.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Eschenz limas en nordo aliflanke de la lago al Stein ĉe Rejno (Kantono Ŝafhaŭzo) kaj Öhningen (Baden-Virtembergo-Germanio), en oriento al Mammern, en sudo al Hüttwilen, kaj en okcidento al Wagenhausen.

## Trafiko 
Eschenz situas ĉe la laga trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo al Kreuzlingen. La stacidomo de Eschenz estas servata per la regionaj trajnlinioj S3 kaj S8 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG en duonhora kadenco. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipo ek de Ŝafhaŭzo kaj Konstanco.

eta|maldekstra|La ora trinkujo de Eschenz

## Historio 
### Prahistorio 
La prahistoria setlejo sur la insulo *Werd* estas dokumentita per multnombraj elfosaĵoj el la neolitiko. La unuaj setlejoj sur la insulo datiĝas de antaŭ la jaro 4000 antaŭ Kristo. Apartan signifon havas la ora trinkujo de Eschenz, kiu datas proksimume el la jaro 2000 antaŭ Kristo kaj estis trovita en la jaro 1908 sur la insulo.

### Romia epoko 
En la romia epoko en la suba parto de Eschenz sude de la rejnponto estiĝis en la 1-a jarcento antaŭ Kristo la romia vilaĝo kun la latina nomo *Vicus Tasgetium*, kiu atingis sian plej floran periodon en la 2-a kaj 3-a jarcento post Kristo. Okcidente de la setlejo situis la romia kastelo Burg sur la teritorio de la hodiaŭ komunumo Stein ĉe Rejno.

### Mezepoko 
En la jaro 759 la fondinto de la Monaĥejo Sankt-Galo, nome Sankta Otmaro, pasigis la lastajn monatojn de sia vivo sur la insulo Werd en Eschenz kaj mortis tie. En la jaro 958 la imperiestro Otto la 1-a donacis la preĝejon de Eschenz al la Monaĥejo Einsiedeln sub kies jurisdikcio la loko restis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798.

## Vidu ankaŭ 
* Eschenz (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Eschenz
* Eschenz en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Bodenlago
Roderick Carr

eta|Roderick Carr
**Charles Roderick CARR** (n. la 31-an de aŭgusto 1891 - m. la 15-an de decembro 1971) estis novzelanda/brita aviadisto kaj militisto.

Li naskiĝis en Feilding (Nov-Zelando), kaj partoprenis al la Unua mondmilito en la Royal Navy kaj Royal Air Force. Li en 1919 iris al Rusio por batali kontraŭ bolŝevikoj. En 1921, li partoprenis al la ekspedicio Shackleton-Rowett de Ernest Shackleton.

Li partoprenis al la Dua mondmilito, kaj poste fariĝis estro de la brita-barata aviadilaro.

Kategorio:Pilotoj
Kategorio:Novzelandaj militistoj
Kategorio:Britaj militistoj
La Esperanta Literaturo (demandaro)

***La Esperanta Literaturo***, subtitolita ***Demandaro kaj resumoj de originalaj verkoj***, estas libro redaktita de M. de Waard. Ĝi estas eldonita de Internacia Esperanto-Instituto el Hago en la jaro 1934.

La libro estis konsilita de J. R. G. Isbrücker, Petrus Heilker kaj Gerrit Paulus de Bruin.

## Enhavo 
La celo de ĉi tiu libro estis servi al la studantoj kaj ekzamenontoj kiel resumo pri la Esperanta literaturhistorio, konigi al ili la verkistojn kaj la enhavon de la plej gravaj verkoj el la originala esperantlingva literaturo, kaj la tradukojn el la diversaj naciaj lingvoj.
## Recenzo
## Bildaro 

Dosiero:1934 Esperanta Literaturo - demandaro.jpg|Ekzemplero el Privata biblioteko de P.Fiŝo 

## Vidu ankaŭ 
* *20 Mondelinge Esperanto-Examens voor diploma B*
* *Twintig Mondelinge Examens voor Diploma B Esperanto*

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-lernolibroj
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Universitato de Amsterdamo
Ekologi-sociala merkata ekonomio

**Ekologi-sociala merkata ekonomio** aŭ **ekosociala merkata ekonomio** estas politika idealo, kiu kunigas la principojn de sociala merkata ekonomio kun mediprotektado kaj daŭripovo, kun aparta atento pri la efikoj de la tutmondiĝo. Ĝi celas atingi ekonomian prosperon por la tuta homaro, kreante ekvilibron inter konkurenckapabla ekonomio, sociala justeco kaj ekologia respondeco.

La baza ideo estas superi la malavantaĝojn kaj de kapitalismo (detruado de la naturmedio, koncentriĝo de la riĉaĵoj ĉe malmultaj homoj) kaj de socialismo (produktado de malpli bonkvalitaj varoj je pli altaj prezoj). Tiucele ĝi respektas merkatajn principojn, sed postulas bridi la ekonomiajn fortojn per - precipe tutmondaj - regularoj favore al daŭripovo, homaj rajtoj kaj kompenso inter riĉuloj kaj malriĉuloj.

La koncepton evoluigis la aŭstra ministro pri agrikulturo kaj posta vickanceliero *Josef Riegler* ekde 1987. Ĝi konatiĝis i.a. pro la iniciativo Tutmonda Marshall-Plano ekde 1992.

## Eksteraj ligiloj 
* Prelego de Josef Riegler 
* La bazoj de la Tutmonda Marshall-Plano  (angle, germane, hispane kaj france)
* Ekologi-sociala merkata ekonomio por daŭripova kaj respondeca socio  (tre detala publikaĵo, angle)

Kategorio:Politiko
Kategorio:Ekonomio
Kategorio:Ekologio
Joseph Joubert

**Joseph JOUBERT** (n. en 1754 - m. en 1824) estis franca verkisto kaj "moralisto" t.e. aŭtoro de densformaj pripensoj pro homaj temoj.
Li nenion publikis dumvive.

Lia historia "loko", inter la 18-a jarcento de salonoj kaj klerismo, kaj la epoko de romantismo, ankaŭ lia maltrankvila, analizema, fajna, menso, kiu en maljuneco iĝis pli religiema, donas al li interesan kaj iom apartan lokon en literaturo.
Sed post lia morto, lia dumviva amiko François-René de Chateaubriand kolektis liajn pensojn, maksimojn, kaj eseojn kaj eldonigis ilin. Poste aliaj tekstoj liaj estis plie eldonitaj.

Li havis domon en Villeneuve-sur-Yonne, kiu plu ekzistas kaj videblas.

Kategorio:Francaj verkistoj
Houska (burgo)

**La burgo Houska** troviĝas en Ĉeĥio,  en la regiono Liberec, distrikto Česká Lípa, en vilaĝo Houska, 47 km norde de la ĉefurbo Prago.
Temas pri unu el la plej bone konservitaj burgoj de la ĉeĥa princa kaj reĝa dinastio de Premislidoj.

## Historio 
Origine frugotika burgo konstruigita supozeble de la ĉeĥa reĝo Venceslao la 1-a, pli poste posedaĵo de la nobela familio el Dubá. Fine de la 16-a jarcento rekonstruita je renesanca kastelo. Rekonstruita en 1928.

## Vidindaĵoj 
eta|maldekstra|Verda ĉambro
*Gotika burga kapelo kun unikaj surmuraj pentraĵoj, gotika verda ĉambro kun pentraĵoj el la 16-a jarcento, kavalira salono kun en la mondo plej bona kolekto de damaaj trofej, restaŭritaj ejoj de la 2-a etapo, bela panoramo de la ĉirkaŭaĵo.

*La burga kapelo laŭ la legendo staras ĝuste super „pordego al infero“ (pordego al aliaj mondoj).

*En la burga kelaro troviĝas vintra tranoktloko de vespertoj.

## Praktikaj informoj 
* La burgo publike alireblas ekde aprilo ĝis oktobro. 
* Trarigardoj okazas kun ĉiĉerono.
* En la burgo estas organizataj historiaj festenoj kaj diversaj kulturaj programoj. 
* Aktualajn informojn vidu en la retpaĝaro.

## Rilataj artikoloj
* Slavibor

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala burga retpaĝaro

Kategorio:Burgoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Burgoj en Ralska montetaro
Kategorio:Renesancaj burgoj en Ĉeĥio
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Kategorio:Burgoj fonditaj en la 13-a jarcento
Kategorio:Blatce
Fantoma insulo

[eta|dekstra|200px|La [Zeno-mapo de 1558 montras Frislandon - fantoman insulon en la norda Atlantika Oceano.]]
**Fantomaj insuloj** estis insuloj, kiuj laŭkrede ekzistis kaj estis menciitaj sur variaj mapoj dum certa periodo, sed kiuj poste montriĝis neekzistantaj. Plejmultaj fantomaj insuloj estis registritaj de la plej fruaj esploristoj de novaj regionoj de la mondo. Ili kelkfoje originis pro malĝusta lokigo de veraj insuloj, aŭ pro aliaj geografiaj eraroj. La insulo Pepys estis ekzemple mislokigo de la Falklandoj.

Aliaj fantomaj insuloj originis pro navigaciaj eraroj aŭ konfuzo rilate al glacimontoj, nebulo aŭ optikaj iluzioj.

Aparte detale, kvankam mise, lokigita fantoma insulo estis Nova Suda Gronlando, ankaŭ kromnomita *lando de Morrell*, registrita en marto 1823 de Benjamin Morrell, la usona ŝipestro de la ŝipo *Wasp*, okaze de fokĉasada kaj esplorada vojaĝo al la Weddell-maro en Antarkto. Naŭ jarojn post la vojaĝo, Morrell verkis vojaĝraporton titolitan *A Narrative of Four Voyages*, en kiu li proponis precizajn priskribon kaj geografiajn koordinatojn de la marbordo, kiun la ŝipo liadire laŭiris je pli ol 480&nbsp;kilometroj. La neekzisto de la insulo pruviĝis nur en 1912.

## Ekzemploj 
* Fortuninsuloj
* Taprobano
Častolovice (kastelo)

Koordinatoj:
eta
**La kastelo Častolovice** situas en la samnoma urbeto en Ĉeĥio, en la regiono Hradec Králové, distrikto Rychnov nad Kněžnou, 30 km oriente de Hradec Králové.

## Historio 
Renesanca kastelo de la nobela familio Šternberk, konstruita surloke de gotika akvofortikaĵo, estis adaptita en la 19-a jarcento en novgotika stilo.
En 1900 estis renovigita la renesanca aspekto inkluzive valorajn freskojn en la korto.
La nuna posedantino Franziska Diana Phipps Sternbergová, renoma loĝejarkitektino, multe meritas pri ampleksa sentema rekonstruo kaj agrabligo de la tuta arealo.

## Vidindaĵoj 
* historiaj internoj kun originaj pentritaj kasedaj plafonoj, valora ekipaĵo, renesanca meblaro, riĉa kolekto de bildoj, armiloj ktp, abunda florornamo, la tuto donanta nekutime intiman kaj hejman etoson
* en la korto malgranda galerio pri verkoj de nuntempaj artistoj
* parko, malgranda bestoĝardeno kaj ĉasarbaro kun blankaj damaoj

## Praktikaj informoj 
La kastelo estas publike alirebla ekde aprilo ĝis oktobro, trarigardoj okazas kun ĉiĉerono.
Aktualajn informojn vidu en la retpaĝaro.

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala kastela retpaĝaro

Kategorio:Častolovice
Kategorio:Kasteloj en Regiono Hradec Králové
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Renesancaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en Regiono Hradec Králové
Houska

:*Tiu ĉi artikolo temas pri vilaĝo. Pri burgo temas paĝo Houska (burgo).*
:*Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun Housko.*

**Houska** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Blatce. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudoriente de Blatce. Estas ĉi tie registritaj 47 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la plej alta loko situas sur grejsa promontoro burgo Houska.

**Houska** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,25&nbsp;km². Ĝi estas konsisto de teritorio PPR Kokořínsko.

## Historio 
Historio de la municipo ĝis la 20-a jarcento estas plene kunigita kun la burgo, kiu estis konstruita antaŭ la jaro 1300. Pluaj 150 jaroj estis ĉi tieaj proprumantoj Berkové z Dubé, de kiuj la burgon kun la ĉirkaŭaĵo aĉetis en la jaro 1432 Jan Smiřický. Post lia ekzekuto en la jaro 1453 la posedaĵo restis al lia familio ĝis la jaro 1502, kiam aĉetis ĝin Václav Hrzáň z Harasova. Harasidoj alikonstruis la burgon en kastelon, de ili ankaŭ kun la ĉirkaŭaĵo en la jaro 1615 aĉetis ĝin Václav Berka z Dubé. Post batalo sur Blanka monto en la jaro 1620 li devis fuĝi kaj la nova senjoro fariĝis Albrecht von Wallenstein. Post lia murdo la posedantoj ŝanĝiĝis, en la jaro 1699 la municipon kaj la kastelon aĉetis Kounicové.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Houska, usedlost čp.14.jpg|Memorige protektita domo n-ro 14
Hostinec Pod Houskou, lokalita Pod Houskou, Houska čp. 79, Houska (Blatce), okr. Česká Lípa, Liberecký kraj 01.jpg|Gastejo Pod Houskou
Tubož rybník 4.jpg|Tunelo de roka muelejo Palác ĉe Tubož
Kříž ve skalním výklenku, lokalita Pod Houskou, Houska (Blatce), okr. Česká Lípa, Liberecký kraj.jpg|Kruco en roka niĉo
Dolní Houska, úvozová cesta u čísla 78.jpg|Dolní Houska

Kategorio:Blatce
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Berlingen TG

**Berlingen** estas komunumo de la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Steckborn) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 812 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro modeste kreskis al 839 ĝis la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Berlingen situas sur la delto de la rivereto *Wildbach* ĉe la suda bordo de la suba parto de Bodenlago inter Konstanco kaj Ŝafhaŭzo. Sude de la komunumo leviĝas la ĵurasa montoĉeno Seerücken.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Berlingen limas al en okcidento al la distrikta ĉefurbo Steckborn, en sudo al Raperswilen kaj en oriento al Salenstein. En nordo al komunumo limas al la suba parto de Bodenlago, kies alia flanko apartenas al la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. La germanaj limkomunumoj aliflanke de la lago estas en nordokcidento Gaienhofen kaj Reichenau.

## Trafiko 
Berlingen situas ĉe la laga trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo al Kreuzlingen. La stacidomo de Berlingen estas servata per la regionaj trajnlinioj S3 kaj S8 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG en duonhora kadenco. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipo ek de Ŝafhaŭzo kaj Konstanco.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Berlingen datiĝas el la jaro 894 kiel *Perenwang*.

Dum longa tempo regis la konjekto, ke en prehistoria epoko en *Gupfen* oriente de la malnova vilaĝocentro ekzistis surfosta setlejo. Tiu supozo tamen ne povis esti konfirmita per serĉboradoj en la jaro 1981. Laŭ nekonfirmitaj raportoj ekzistis en Berlingen en la la 4-a jarcento romia gardoturo apud la limo al Steckborn.

En mezepoko Berlingen apartenis al la paroĥo kaj jurisdikcia distrikto de Steckborn. Bienmastro estis la Monaĥejo Reichenau. En la jaro 1504 Berlingen ricevis propran tribunalon, kiu estis de 1540 ĝis 1798 submetita al la princabato de Konstaco kiel parto de la supera voktejo Reichenau. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Berlingen fariĝis parto de la nove fondita svisa Kantono Turgovio kaj fariĝis definitive svisa.

## Konataj lokuloj 
* Adolf Dietrich

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Berlingen
* Berlingen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Berlingen
* Berlingen en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Bodenlago
Bohdanovce

eta|dekstra|330ra|Bohdanovce situas en la plej griza regiono

**Bohdanovce,** hungare **Garbócbogdány** (garbOcbogdAnj) estas malgranda unuigita vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 6 km²
* Supermara alteco: 210 m
* Loĝantaro: 980
* Poŝtkodo: 044 16
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Bohdanovce situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Trebišov-Košice. La lasta urbo troviĝas 16 km-ojn.

## Historio 
*"Bogdány"* estis unue menciita en la jaro 1220 en formo *"Bogdan"*, la najbara *"Garbóc"* en 1229. Ili unuiĝis en 1891. En 1910 loĝis en Garbócbogdány 483 homoj, (379 hungaroj, 103 slovakoj, unusola germano). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Hernádzsadány, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Garbócbogdány rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 2001 loĝis en Bohdanovce 905 homoj, (867 slovakoj, 8 hungaroj, 5 ciganoj, 4 ĉeĥoj).

## Vidindaĵo 
* kalvinana renesanca preĝejo de 1637
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Margareta de 1945

## Eksteraj ligiloj 
* Bohdanovce en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Ďurkov

**Ďurkov** (djurkov), (hungare *Györke* (djorke)) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.

## Situo 
Ďurkov situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Košice troviĝas 14&nbsp;km.
  
## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1272, kiam proksime de la municipo okazis batalo apud Rozhanovce. En 1672 la hungaroj malvenkis de la armeo de Habsburgoj. En 1910 loĝis en Györke 689 homoj, (330 hungaroj, 293 slovakoj, 16 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Ždaňa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Györke rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la judoj deportiĝis. En 2001 loĝis en Ďurkov 1472 homoj, (1342 slovakoj, 75 ciganoj, 25 hungaroj, 5 ĉeĥoj).
 
## Vidindaĵoj 
* (fundamente mezepoka) kalvinana novklasikisma preĝejo de 1912
* romkatolika preĝejo omaĝe al Naskiĝo de Dipatrino de 1944
* nobeldomo de Rakovszky (rakovski) el la 18-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Bogádmindszent

**Bogádmindszent** [bogAdmindsent] estas unuigita malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye. Mindszent signifas: Ĉiuj Sanktuloj.

## Bazaj informoj 
* Areo: 12&nbsp;km²
* Loĝantaro: 430
* Poŝtkodo: 7836
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Bogádmindszent situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Sellye troviĝas 19, Harkány 20, Siklós 25, Pécs 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri *Bogád* devenis el 1276 en formo *"Bugad"*, pri *Mindszent* en 1332 en formo *"Mendschent"*. La turkoj okupis la regionon post la mezepoko, la serboj inter 1918-1920. La vilaĝoj unuiĝis en 1935.

En Bogádmindszent migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1847 en vilaĝparto Mindszent
* kalvinana preĝejo el la komenco de la 19-a jarcento
* romkatolika kapelo de 1935

## Komunumoj pri *Ĉiuj Sanktuloj* en Hungara reĝlando 
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Sep Lastaj Eldiroj

eta|maldekstra|200ra|Krucumado, fresko de Gaudenzio Ferrari

La **Sep Lastaj Eldiroj** de Jesuo Kristo venas el la tri evangelioj de la nova testamento. Tiuj dum la krucumado eldiritaj frazoj kaj vortoj havas en la kristana religio apartan signifon. La romkatolika eklezio nomas ĉi tiujn eldirojn oficiale *sep lastaj eldiroj*, kaj starigas ilin paralele al la pasiona historio en tempa sinsekvo.

Jen la sinsekvo de la Lastaj Eldiroj laŭ la traduko de Zamenhof:

# „Patro, pardonu ilin, ĉar ili ne scias, kion ili faras.“ Lk 23|34
# „Vere mi diras al vi: Hodiaŭ vi estos kun mi en Paradizo.“ Lk23|43
# „Virino, jen via filo!“ kaj: „Jen via patrino!“ Joh 19|26-27
# „Mia Dio, mia Dio, kial Vi forlasis min?“ Mk 15|34
# „Mi soifas.“ Joh 19|28
# „Estas finite.“Joh 19|30
# „Patro, en Viajn manojn mi transdonas mian spiriton.“ Lk 23|46

## Muzikigoj 
La Sep Lastaj Eldiroj estas ankaŭ temo de multaj komponaĵoj:
eta|dekstra|500ra|Unuaj taktoj el la sepa sonato el Die Sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze (ardĉkvarteta versio) de Joseph Haydn
* *Sieben Worte Jesu Christi am Kreuz* (SWV 478, 1645) de Heinrich Schütz
* *Sieben letzte Worte unseres Erlösers am Kreuze* (1787), arĉkvarteto de Joseph Haydn
* *La Sep Lastaj Eldiroj de nia Redemptoro*, oratorio (1838) de Saverio Mercadante
* * La Sep Lastaj Eldiroj de Kristo (ĉe la kruco)* (1859), de César Franck
* *Les sept paroles du Christ* (1867) de Théodore Dubois
* *Sieben Worte* por violonĉelo, bayan kaj aĉinstrumentoj (1982) de Sofia Gubaidulina
* *Seven Last Words from the Cross* kantato por ĥoro kaj arĉinstrumentoj, (1993) de James MacMillan
* *Die sieben letzten Worte Jesu am Kreuz*, por orgeno (1996), avde Ruth Zechlin

Kategorio:Nova Testamento
Kategorio:Biblio
Kategorio:Muziko
Litomyšl (kastelo)

**Kastelo Litomyšl** situas en la urbo Litomyšl en Ĉeĥio, en la regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 18&nbsp;km nordoriente de Svitavy.

Unu el la plej ampleksaj kaj plej elstaraj renesancaj konstruaĵoj en la lando, pro sia valoro proklamita kiel **Nacia kultura memorindaĵo**.
Ekde 1999 parto de la Monda kulturheredaĵo de UNESKO.
La loko ligita kun naskiĝo de la komponisto Bedřich Smetana.

## Historio 
Reprezenta renesanca kastelo konstruita en 1568-1581 de Giovanni Battista Aostalli surloke de la pli malnova burgo kaj monaĥejo. Post incendio en 1775 la internoj estis adaptitaj en klasikisma stilo. La kastelo estas ĉirkaŭita de ornama ĝardeno kaj parko.

## Vidindaĵoj 
* 1-a itinero en la kastelo – reprezentaj salonoj, kastela teatro kun originaj dekoraĵoj de J. Platzer
* 2-a itinero en la kastelo – gastĉambroj, kapelo, urba galerio (pentroarto de la 19-a kaj 20-a jarcentoj)
* kastela kelaro – ekspozicio de statuoj de Olbram Zoubek
* kastela bierfarejo – naskiĝdomo de Bedřich Smetana, ekspozicio de la regiona muzeo
* kastela ĉevalrajdejo – muzeo de aktikveco

## Praktikaj informoj 
* La kastelo estas publike alirebla ekde aprilo ĝis oktobro.
* En junio kaj septembro en ĝi okazas prestiĝaj muzikfestivaloj.
* La aktualajn informojn vidu en la retpaĝaro.

Dosiero:Litomysl3.jpg|Kastelo
Dosiero:Zámek Litomyšl 2.JPG|Kastelaj fenestroj
Dosiero:Zámek Litomyšl 5.JPG|Arkadoj en la kastela korto
Dosiero:Zamecky pivovar a Piaristicky chram Nalezeni sv. Krize, Litomysl.JPG|Kastela bierejo kaj preĝejo
Dosiero:Litomyšl (Leitomischl) - zámecké divadlo.JPG|Scenejo de la kastela teatrejeto

Kategorio:Konstruaĵoj en Litomyšl
Kategorio:Kasteloj en Regiono Pardubice
Kategorio:Naciaj kulturaj memorindaĵoj en Regiono Pardubice
Kategorio:Renesancaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Mátramindszent

**Mátramindszent** [mAtramindsent] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Bátonyterenye. La loknomo signifas: Mátra-Ĉiuj Sanktuloj. Ĝis 1890 la oficiala nomo estis *Mindszent*, por fari diferencon de la aliaj samnomaj komunumoj, tiu ĉi vilaĝo ricevis la antaŭnomon Mátra.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 920
* Poŝtkodo: 3155
* Telefonprefikso: 32

## Situo 
Mátramindszent situas sur malebenaĵo, fine de sakovojo. Bátonyterenye troviĝas 10, Parád 12, Salgótarján 20 km-ojn.

## Historio 
Apud la loko oni trovis restaĵojn el la kuprepoko kaj bronzepoko. Post alveno de hungaroj la areo ne estis loĝata. La unua mencio okazis pri fortikaĵo en la proksimeco en 1296. Supozeble la vilaĝo estis konstruita iom antaŭ la turka erao.

## Vidindaĵoj 
* fundamente mezepoka baroka romkatolika preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Mátramindszent) el la 18-a jarcento
* baroka kampanilo el la 18-a jarcento

## Komunumoj pri *Ĉiuj Sanktuloj* en Hungara reĝlando 
## Fontoj 
* oficiala paĝo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario