open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
El Berrón (stacidomo)

**El Berrón** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Siero de la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra sia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la kerno de Cercanías Asturias kiel parto de linioj C-5 ( - ), C-6 (Oviedo-Infiesto) - iamaj linioj F-5 kaj F-6, respektive - kaj C-5a (Gijón - El Berrón - Oviedo). Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn. Ĝi estas grava fervoja nodo en la reto. Ĝi ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn danke al siaj laborejoj, deponejoj kaj sia komandejo.

centra|450ra|eta|Skemo de vojoj

## Bildgalerio 

Estación de El Berrón.jpg|Stacio
El Berrón 2015 07.JPG|Pasaĝeroj
Serie 1900 de FEVE en El Berrón (mercancías).jpg|Vartrajno

## Vidu ankaŭ 
* Siero

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Siero
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Societo de Evangeliaj Misioj de Parizo

**Pariza Societo de Evangeliaj Misioj** () aŭ ** Pariza Evangelia Misia Societo**, ankaŭ konata kiel la *SMEP* aŭ *Misio de Paris*, estis protestanta misiista societo asociita kun la Franca Reformita Eklezio. Ĝi estis fondita en 1822 kaj funkciis ĝis 1971.

En 1829, la organizaĵo sendis misiistojn al Suda Afriko kaj komencis misilaboron en kio hodiaŭ estas Zambio kaj Lesoto . En Afriko, la organizaĵo ankaŭ estis aktiva en Gabono, Togolando kaj Kameruno, same kiel en Madagaskaro. Krome, la organizaĵo ankaŭ aranĝis misiojn en Tahitio kaj en Polinezio, kie la laboro estis transprenita post la Londona Misiista Societo . 

Post Dua Mondmilito, la organizaĵo transformis ĝiajn misiojn en sendependajn ekleziojn. En 1971 ĝi ĉesigis siajn operaciojn . 

Ĝi estis proksima al la Reformita Preĝejo de Francio kaj emerĝis de la *Reveil-*reviviĝo-movado (fr)*.*

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Reformita Eklezio en Francio
* Hugenotoj

## Eksteraj ligiloj 
* La Cévaa, communauté d'Églises en misio
* Le Défap, Servo protestanta de Misio

Kategorio:Organizaĵoj kun sidejo en Parizo
Kategorio:Kristanaj misioj
El Entrego (stacidomo)

**El Entrego** (, ) estas fina stacidomo situanta en la hispana municipo San Martín del Rey Aurelio, en la Princlando Asturio. Ĝi estas la kapostacio de linio C-2 de Cercanías Asturias.

## Bildgalerio 

El Entrego train station 2.jpg|Ekstero
El Entrego train station 3.jpg|Insula kajo

## Vidu ankaŭ 
* San Martín del Rey Aurelio
* El Entrego-La Oscura (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:San Martín del Rey Aurelio
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
San Martín del Rey Aurelio

**San Martín del Rey Aurelio** (, ) estas konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio kaj urbo de koncerna konsilio, ĝia ĉefurbo. La konsilio limas norde kun Siero, oriente kun Laviana kaj Bimenes, okcidente kun Langreo kaj sude kun Mieres kaj denove kun Laviana. La ĉefurbo konsistas el tri distriktoj: Sotrondio, El Entrego kaj Blimea.

## Vidu ankaŭ 
* Blimea (stacidomo)
* Carrocera (stacidomo)
* El Entrego (stacidomo)
* El Entrego-La Oscura (stacidomo)
* San Martín (stacidomo)
* San Vicente (stacidomo)
* Sotrondio (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)


Kategorio:Municipoj de Asturio
Baíña (stacidomo)

**Baíña** () estas fervoja stacio en la Princlando Asturio, situanta en la municipo Mieres.

## Vidu ankaŭ 
* Mieres

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Mieres
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Aller (Hispanio)

**Aller** (, ) estas hispana konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio. Ĝi limas en la nordo kun la konsilio Mieres, en la sudo kun la Provinco Leono, en la oriento kun la konsilioj de Laviana, Caso kaj Sobrescobio kaj en la okcidento kun la konsilio de Lena. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2020).

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Cabañaquinta (stacidomo)
* Caborana (stacidomo)
* Collanzo (stacidomo)
* Corigos (stacidomo)
* Levinco (stacidomo)
* Moreda de Aller (stacidomo)
* Oyanco (stacidomo)
* Piñeres (stacidomo)
* San Antonio (stacidomo)
* Santa Ana-Soto (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
Milovice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri urbo en distrikto Nymburk. Pluaj signifoj estas indikitaj en paĝo Milovice (apartigilo).*
:*Eble vi serĉas: Milotice.*

**Milovice** () estas urbo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 4 kilometrojn nordoriente de Lysá nad Labem kaj 12 km nordokcidente de Nymburk. Ĝi havas  (). Milovice situas en la katastraj teritorioj Milovice nad Labem kun areo 19,16&nbsp;km² kaj Benátecká Vrutice kun areo 9,16&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1396. 

### 20-a jarcento 
En Milovice antaŭe troviĝis soldata spaco en la urba parto Mladá. En tiu ĉi spaco, establita jam dum Aŭstrio-Hungario en la jaro 1904, estis post invado de soldataroj de Varsovia Traktato en Ĉeĥoslovakion en la jaro 1968 lokigita komandantejo de Meza grupo de soldataroj, unu divizio de surtera, komandantejo kaj parto de divizio aera kaj pluaj formacioj, sume proksimume 30 000 soldatoj kaj familiaj membroj, kiuj ĉi tie havis fonon. Post la jaro 1989 okazis intertraktadoj, kiuj ebligis foriron de sovetaj soldataroj. La lastaj soldatoj de USSR forlasis Ĉeĥoslovakion en junio de 1991, malgraŭ tio estas en la urbo videbla multnombra rusa kaj ukraina minoritato. Post la foriro de la soldataroj la soldata spaco komencis esti rekonstruata por bezonoj de la civila loĝantaro kaj granda nombro de nove liberigitaj loĝejoj kaŭzis abruptan kreskon de la civila loĝantaro. En (eksa Orienta) Germanio estis simile fermita urbo, en kiu vivis preskaŭ 75 000 sovetaj soldatoj kun la familioj, Wünsdorf, urbeto troviĝanta proksimume 40 km sude de Berlino.

En la jaro 1991 estis al la municipo donita statuso de urbo.

## Loĝantaro 
## Membrigo de urbo 
* Benátecká Vrutice
* Boží Dar
* **Milovice**
* Mladá

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Katarina
* Soldata tombejo 
* Monumento de Emil Zátopek

## Personecoj 
Personecoj vivantaj aŭ agadantaj en Milovice:

* Emil Zátopek (1922–2000) – ĉeĥa kuristo – li restadis kaj trejnis por Armea sporta klubo en Milovice, en devena soldata objekto.
* Michael Kocáb – Li helpis por la foriro de sovetaj soldataroj el Milovice. En la jaro 2021 li ricevis honoran civitanecon de urbo Milovice.
* Václav Havel – En la jaro 2021 li ricevis in memoriam honoran civitanecon de Milovice.
* Kvinnaskitoj – En Milovicíe loĝas la unuaj ĉeĥaj kvinnaskitoj

## Pluaj fotoj 

Milovice 2.jpg|Milovice
Milovice 3.jpg|Milovice
Milovice.jpg|Milovice
Milovice nádraží.jpg|Milovice stacidomo 2022
Milovice - ex-Soviet building.jpg|Eksa soveta konstruaĵo
Milovice soviet shop.jpg|Eksa soveta vendejo

## Referencoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Urboj en distrikto Nymburk
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Anna Makovecz

'*** [makovec], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Makovecz Anna*' estas hungara pentristo. Ŝiaj gepatroj estis Imre Makovecz kaj Marianne Szabó. 

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 studis en :fr:École libre d'art d'Helsinki en Helsinko inter 1985-1989. Ŝi ricevis stipendiojn inter 1990-1996 kaj 1998-1999, dum ŝi ekspoziciis ekde 1991. Ŝiaj ŝatataj koloroj estis nuancoj de blanka, ruĝa kaj rozkolora ofte imitanta aspekton de viando. Ŝi kreis artaĵojn ankaŭ sur kusenokovraĵojn, krome ŝi kreis skulptaĵojn kovritajn per farboj.

## Elektitaj pentraĵoj 
* ene de Ekumena Kapelo Renaskiĝo (Devecser)

## Elektitaj ekspozicioj solaj 
* Helsinko (1991, 1993, 2012)
* Budapeŝto (1993, 1997, 1998, 2000, 2002, 2005, 2009, 2016, 2021)
* Tokaj (1994)
* Pécs (2007)

## Elektitaj ekspozicioj grupaj 
* Antverpeno (1989)
* Szombathely (1996, 1999)
* Budapeŝto (2000, 2007)
* Szentendre (2011)
* Delhio (2015)

## Elektitaj libroj 
* *Makovecz-Templomok* (kunaŭtoro, 2011, sola: 2018)
* *Makovecz-Utak - Első régió: Budapest és Duna-kanyar* (2020)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* biografio hungare 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dakaro (regiono)

eta|Mapo de Dakar Regiono
**Regiono Dakaro** () estas la plej malgranda kaj plej loĝata Regiono de Senegalo, ampleksanta la ĉefurbon de la lando, Dakaro,  kaj ĉiuj ties antaŭurboj laŭ la Duoninsulo Vert-Kabo, la plej de okcidenta tereno de Afriko.

La regiono limas Thiès en la oriento. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis  loĝantojn . Ĝi estas konsiderata la metropola regiono de la lando pro sia alta grado de urbigo.

Dakaro estas dividita en la jenajn departementojn.

* Dakaro
* Guédiawaye
* Pikin
* Rufisque
* Keur Massar 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Mieres-Vasco (stacidomo)

**Mieres-Vasco** () estas stacidomo situanta en la municipo Mieres, Asturio. Ĝi estas la ĉefstacio sur linio C-8 (iama F-8). Ĝi ligas kun la stacio  per ponto super la rivero Caudal kaj subpasejo kiu transiras aŭtovojon.

## Bildgalerio 

Mieres - Estación FEVE.jpg|Stacio
2600 Feve - Estacion de Mieres - Gonmi.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Mieres
* Mieres-Puente (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Mieres
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Diourbel (regiono)

**Diourbel** estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. La ĉefurbo de la regiono estas la samnoma urbo Diourbel. Post la ĉefurbo Dakaro, ĝi estas la dua plej malgranda regiono en la lando laŭ areo kaj, post ĉi tiu kaj la najbara regiono de Thiès en la okcidento, ĝi estas la tria plej granda regiono en Senegalo laŭ loĝantaro . Kun la tri kvaronoj de miliono da loĝantoj de la islama pilgrimejo Touba, ĝi inkluzivas la plej grandan setlejon en la lando ekster la ĉefurbo regiono.

La regiono havas areon de 4,359 km², kaj limas Louga norde, Thiès okcidente kaj Fatick sude. Laŭ la censo de 2013 la regiono havis 1 497 455 loĝantojn .

Diourbel estas dividita en tri departementojn: Bambey, Diourbel kaj Mbacké.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Région de Diourbel: Agence Régional de Développement.

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Fatick (regiono)

**Fatick** (**Fatik**) estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. Tiu ĉi estas la marborda regiono en okcidenta Senegalo. La ĉefurbo de la regiono estas la samnoma urbo Fatick.

La regiono havas areon de 7,930 km² kaj limas Gambion en la sudo, Kaolack en la sudoriento, Kaffrine en la oriento, Diourbel en la nordo kaj Thiès en la nordokcidento. En la okcidento ĝi limas la Atlantikan Oceanon. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis 714,392 loĝantojn .

Fatick estas dividita en tri departementojn : Fatick, Foundiougne kaj Gossas.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fatick regiona mapo
* La Regiono de Fatick

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Kaffrine (regiono)

**Regiono Kaffrine** estas regiono en centra Senegalo, unu el la 14 regionoj de la lando. La ĉefurbo de la regiono estas la samnoma urbo Kaffrine. La regiono estis kreita en 2008, post esti apartigita de Kaolack. Kaffrine havas areon de 11,181 km². Laŭ la censo de 2013, la regiono havis 566,992 loĝantojn .

Kaffrine limas Gambion en la sudo, Kaolack en la okcidento, Fatick en la nordokcidento, Louga en la nordo, Matam en la nordoriento kaj Tambacounda en la oriento.

Kaffrine estas dividita en kvar departamentojn: Birkilane, Kaffrine, Koungheul kaj Malem Hoddar.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 2008
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Kaolack (regiono)

**Kaolack** estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. Ĝi havas areon de 16,010 km², kaj limas Fatick en la okcidento kaj nordo, Kaffrine en la oriento kaj Gambio en la sudo. 

La ĉefurbo de la regiono estas la samnoma urbo Kaolack, kiu situas en la okcidento de la regiono. La la censo de 2013, la regiono havis 960,875 loĝantojn . 

Kaolack estas dividita en kvar departementojn: Guinguinéo, Kaolack, Koungheul kaj Nioro du Rip.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Kedougou (regiono)

**Kédougou** estas unu el la 14 regionoj de Senegalo, la plej sudorienta regiono de Senegalo kaj tial la plej malproksima de la ĉefurbo Dakaro. La regiono estis kreita en 2008, kaj antaŭe estis departamento sub Tambacounda. La regiono limas Tambacounda norde kaj okcidente, Gvineon sude kaj Malion oriente. Ĝi havas areon de 16,869 km². La regiona ĉefurbo estas la samnoma urbo Kédougou. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis 151 357 loĝantojn . 

Kédougou estas dividita en tri departementojn: Kédougou, Salémata kaj Saraya.

Kedougou havas iom da ekotourismaj allogaĵoj . La nordokcidento de la regiono havas signifan parton de la Niokolo-Koba Nacia Parko . En la sudokcidento, tri kulturaj pejzaĝoj estis inkluditaj en la Monda Heredaĵo de Unesko kiel Bassari Lando. En la sudoriento, minizeblaj fererctrovejoj estis identigitaj sur la Falémé.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 2008
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Kolda (regiono)

**Kolda** estas regiono de Senegalo (regionaj ĉefurboj havas la saman nomon kiel iliaj respektivaj regionoj). Ĝi ankaŭ estas historie referita kaj populare konata kiel **Haute** **Casamance** (Supra Kazamanco).

**Kolda** estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. Ĝi havas areon de 21 011 km², kaj limas kun Gambio norde, Tambacounda oriente, Gvineo sudoriente, Gvineo-Bisaŭo sude kaj Sédhiou. La regiona ĉefurbo estas la samnoma urbo Kolda. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis 662,455 loĝantojn . 

La regiono estas dividita en tri departementojn : Kolda, Médina Yoro Foulah kaj Vélingara.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kazamanco
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Mieres-Puente (stacidomo)

**Mieres-Puente** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Mieres, en la Princlando Asturio. Ĝi havas Longdistancan kaj Mezdistancan servojn. Ĝi ankaŭ estas parto de la linio C-1 de Cercanías Asturias.

Ĝi estas la ĉefstacio de la konsilio Mieres.

## Vidu ankaŭ 
* Mieres
* Mieres-Vasco (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Mieres
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Louga (regiono)

**Louga** estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. Ĝi situas en la centra nordokcidento de la lando. Ĝi estas la tria plej granda regiono en la lando laŭ areo post la regiono Tambacounda kaj la regiono Matam.

La regiono havas areon de 29,188 km², kaj estas limita fare de Saint-Louis en la nordo, Matam en la oriento kaj Kaffrine, Diourbel kaj Thiès en la sudo. La ĉefurbo de la regiono estas la samnoma urbo Louga. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis 875,193 loĝantojn . 

Louga estas dividita en tri departementojn : Kébémer, Linguère kaj Louga.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Dahra
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Matam (regiono)

**Matam** estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. Matam situas en nordorienta Senegalo ĉe la limo kun Maŭritanio.

Ĝi havas areon de 25,083 km², kaj limas Saint-Louis en la nordokcidento, Maŭritanio en la nordoriento, Tambacounda en la sudo, Kaffrine en la sudokcidento kaj Louga en la okcidento. La ĉefurbo de la regiono estas la samnoma urbo Matam. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis 562 539 loĝantojn . 

Matam estas dividita en tri departementojn : Kanel, Matam kaj Ranérou Ferlo.

La regiono estas konsiderita (aktuale en 2023) kiel unu el la plej varmaj lokoj sur la tero: la varmeco kaj manko de precipitaĵo pliseverigas la akvomankon por la Fulanaj nomadoj loĝantaj tie. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Saint-Louis (regiono)

**Saint-Louis** estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. La regiono situas en nordo de la lando ĉe la limo kun Maŭritanio.

Ĝi havas areon de 19,044 km², kaj limas al Maŭritanio en la nordo, Matam en la sudoriento kaj Louga en la sudokcidento. La ĉefurbo de la regiono estas la samnoma urbo Saint-Louis. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis 908 942 loĝantojn . 

Saint-Louis estas dividita en tri departementojn : Dagana, Podor kaj Saint-Louis.

La regiono etendiĝas ĉirkaŭ 300 kilometrojn en okcident-orienta direkto kun meza larĝo de 65 kilometroj laŭ la suda bordo de la rivero Senegalo. En la okcidento de la regiono situas la Nacia Parko Djoudj, kiu estas hejmo al miloj da birdospecioj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Lac de Guiers
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Sédhiou (regiono)

**Sédhiou** estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. Ĝi situas en Kazamanco, regiono en la sudo de Senegalo, kun estis kreita en 2008 reduktante la regionon Kolda je parto de ĝia areo en la okcidento.

Ĝi havas areon de 7 350 km², kaj limas kun Gambio norde, Kolda oriente, Gvineo Bisaŭa sude kaj Ziguinchor okcidente. La ĉefurbo de la regiono estas la samnoma urbo Sédhiou. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis 452 994 loĝantojn .

Sédhiou estas dividita en tri departementojn : Bounkiling, Goudoump kaj Sédhiou.

La Bintang Bolong, la plej granda alfluanto en la pli malaltaj fluoj de la Gambio Rivero, pliiĝas en la nordoriento de la regiono kaj fluas en okcidenta direkto ĝis ĝi fluas en la Gambion.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Thiès (regiono)

**Thiès** (**Tieso**) estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. Ĝi situas en la marborda regiono en centra-okcidenta parot de la lando. Post la ĉefurbo Dakaro kun 2,5 milionoj da loĝantoj (censo de 2023)  ĝi estas la plej loĝata regiono de la lando kaj ĝi estas la nura regiono kiu kunhavas limon kun la ĉefurbo.

La ĉefa internacia flughaveno de la lando, Dakar-Blaise Diagne Flughaveno, kiu malfermiĝis en 2017, situas en la regiono Thiès.

Ĝi havas areon de 6,601 km², kaj limas Atlantikon kaj Dakaron okcidente, Louga nordoriente, Diourbel oriente kaj Fatick sudoriente. La ĉefurbo de la regiono estas la samnoma urbo Thiès. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis 1 788 864 loĝantojn . 

Thiès estas dividita en tri departementojn : M'bour, Thiès kaj Tivaoune.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Listo de administraciaj dividoj en Senegalo 
* Mapo de Thies regiono
* Retejo pri Thiès

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Ziguinchor (regiono)

**Ziguinchor** (**Ziginĉor**) estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. Ĝi havas areon de 7 339 km², kaj limas la Atlantikan Oceanon okcidente, Gambio norde, Sédhiou oriente kaj Gvineo Bisaŭa sude. La regiona ĉefurbo estas la samnoma urbo Ziguinchor. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis 549,151 loĝantojn . 

Ziguinchor estas dividita en tri departementojn : Bignona, Oussouye kaj Ziguinchor.

La numerplato de la regiono estas "ZG".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kazamanco
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Tambacounda (regiono)

**Tambacounda** (**Tambakonda**) estas unu el la 14 regionoj de Senegalo. 

Ĝi estas la plej granda regiono de Senegalo kaj situas en la sudoriento de la lando. Parto de la Nacia Parko Niokolo-Koba okupas la sudon de la regiono. 

Ĝi havas areon de 59 602 km², kaj estas tiel la plej granda regiono de Senegalo. Ĝi limas Matam en la nordo, Maŭritanio en la nordoriento, Malio en la oriento, Kédougou en la sudoriento, Gvineo en la sudo, Kolda kaj Gambio en la sudokcidento kaj Kaffrine en la okcidento. La ĉefurbo de la regiono estas la samnoma urbo de Tambacounda. Laŭ la censo de 2013, la regiono havis  loĝantojn . 

Tambacounda estas dividita en kvar departementojn : Bakel, Goudiry, Koumpentoum kaj Tambacounda.

La Tambacounda regiono estis disigita en 2008. La sudorienta parto sude de la Niokolo Koba de tiam formis la regionon Kédougou .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Regionoj de Senegalo
Lajos Csertő

**Lajos Csertő** [lajoŝ ĉertO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Csertő Lajos** estas hungara vitroartisto.

 naskiĝis  en Kecskemét.
  
## Biografio 
 studis inter 1963–1968 en Teknika Altlernejo de Dunaújváros, poste li laboris ĝis 1991 en fabriko en Dunaújváros, iomete ankaŭ en uzino pri vitroj en Orosháza. Li instalis atelieron en Dunaújváros kaj li individue kreis vitraĵojn, poste inter 1972–1984 li estis disĉiplo de István Gádor, sed ekde 1974 li kreis ankaŭ individue. Krom la uzo kaj prilaborado de diversaj metaloj, lignoj, marmoro, granito kaj porcelano ankaŭ vitro ludas gravan rolon en liaj kreaĵoj. Li ricevis stipendiojn en 1979 kaj 1981. 
 
## Elektitaj kreaĵoj 
* *Üvegplasztika* (1982)
* fontano el vitro, ŝtalo Orosháza, (1987)
* ornamaĵoj en teatro de Lendava (1998–2000)
* murkovraĵoj en uzino pri porcelanoj en Herend (2001–2002)
* *Turul madár* (2015)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto 
* datenoj
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj vitroartistoj
Károly Hajós (alergiologo)

**Károly Hajós** [kAroj hajOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hajós Károly** estis hungara kuracisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Hartstein* ĝis 1908, lia fratino estis Erzsébet Mária Hajós.

Károly Hajós naskiĝis  en Nyíregyháza, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Hajós maturiĝis en luterana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1908, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1913, sed pli frue li studis ankaŭ Berlino kaj Parizo. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li praktikadis en la universitato aŭ ties kliniko, poste inter 1927–1930 li estis asistanto, pli poste li estis altigita ĉefkuracisto. Intertempe li kompletigis sian diplomon pri internaj malsanoj en 1927, post 2 jaroj lia habilitiĝo okazis. En la sekvaj jaroj li estis ĉefkuracisto en pluraj hospitaloj ĝis la emeritiĝo en 1968. Li kandidatiĝis en 1952, li doktoriĝis (DSc) en 1957 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, krome en 1950 li profesoriĝis. Lia edzino naskis filinon en 1921. Li ricevis premiojn inter 1947-1967.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A belső secretios betegségek* (1935)
* *Asthma, ekzema és rokon kórképek az allergia tanának tükrében* (kunaŭtoro, 1944)
* *Nehézlégzés* (1954)
* *Allergiás betegségek* (1961)

## Memorigiloj 
* memormedalo "Hajós Károly"

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj alergiologoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
San Martín (stacidomo)

**San Martín** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo San Martín del Rey Aurelio en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra sia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias kiel parto de linio C-5 (iama F-5) inter  kaj .

## Vidu ankaŭ 
* San Martín del Rey Aurelio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:San Martín del Rey Aurelio
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kafr aŝ-Ŝejĥo

**Kafr aŝ-Ŝejĥo,** konata ankaŭ egipta arabe **كَفرُ الشَّيْخ** estas urbego en nordorienta Egiptio, en Nildelto, en Provinco Kafr aŝ-Ŝejĥ, kie ĝi estas ties ĉefurbo.
eta|maldekstre|Salutskribo en Kafr aŝ-Ŝejĥo

## Etimologio 
Kafr aŝ-Ŝejĥo pli frue estis konata kiel Duminqun (arabe: دُمِيْنقُون), sed estis oficiale nomita Fuadijah aŭ Fouadijah (فُؤادِيَّة) en honoro de reĝo Fuad la 1-a. Post la revolucio de 1952 kaj la posta forigo de la monarkio la gubernio prenis la nomon de sia ĉefurbo Kafr aŝ-Ŝejĥo. Tiu ĉi nomo estis adoptita en 1955, signifanta "la vilaĝo de la ŝejko" kaj rilatas al ŝejko Talhha ĉe-Tilmisānī, kiu mortis ĉi tie en 1234.  

## Demografio 
En Kafr aŝ-Ŝejĥo loĝis  en 2023.

## Geografio 
Kafr aŝ-Ŝejĥo kuŝas laŭ branĉo de Nilo. Tanto troviĝas 37, Mansuro (Egiptio) 42, Damiato 89, ĉefurbo Kairo 122, Ismailio 139, kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Ekonomio 
Kafr aŝ-Ŝejĥo estas administra kaj industria centroj. La industrio produktas precipe plurajn manĝaĵojn.

## Edukado 
eta|maldekstre|
La universitato de Kafr aŝ-Ŝejĥo estis fondita en 2006, tamen post jaroj ĝi jam apartenis al la plej bonaj edukejoj de la lando.

## Klimato 
Kafr aŝ-Ŝejĥo situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas 72 mm. Inter junio-septembro neniam pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter .
eta|

## Vidindaĵoj 
* moskeoj, kirkoj
* muzeo
* 4 kilometrojn sude estas :en:Sakha, Egypt, kie iam staris antikva urbo 

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Andapa

**Andapa** (malagase: *firaisana*) estas urbo kaj municipo en la nordoriento de Madagaskaro. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma andapa distrikto. La distrikto estas parto de la Sava regiono (*Sambava-Vohémar-Andapa*) en la provinco Antsiranana. Andapa estas ĉirkaŭita de montetoj kaj montoj, la tieaj domoj el lignaĵoj kaj brikoj formas interplektiĝantajn loĝejojn meze de la rizkampoj kaj provizas apartan ĉarmon al la urbo. 

## Etimologio 
La nomo de la urbo Andapa signifas «en la palaco» kiu estas unu el la rizgrenejoj de Malagasio

## Historio 
Andapa originas el vulkano, kiu transformiĝis en lagon kaj poste en marĉoj dum la alveno de la unuaj loĝantoj tie en la 19a jarcento.

La unuaj spuroj de la francaj koloniigantoj aperis nur en 1910-1920. La plimulto de ili, el Reunio, establiĝis tie por starigi firmaojn pri agrikulturo, ĉefe pri kultivado de kafo, vanilo kaj aliaj eksportindaĵo. Por tiuj celoj tuta parto de la arbaroj estis kulturebligitaj.

## Loĝantaro 
La urbo havis 27 618 loĝantojn en 2001. Ĉirkaŭ 88% de ĝiaj loĝantoj estas farmistoj kaj la ĉefaj varoj krom rizo, estas faboj, tomatoj kaj vanilo. 

## Klimato 
La mikroklimato, malpli pluvema kaj pli freŝa je la marbordo, la eksterordinara fekundeco de riĉe ŝlima baseno alportas vivkomforton.

## Ekologio 
De pluraj jardekoj, la arbara areo etiĝas kaŭze de la demografia premo kaj de la peza heredaĵo de la kultivado sur bruligita grundo, profunde ankrita tradicio, kiu estas malfacile forigebla. Tamen, la protektitaj areoj kiel la nacia parko de Marojejy (je 40 km de Andapa), la speciala naturrezervejo de la suda Anjanaharibe kie vivas la *propithecus diadema candidus*, unu el la plej minacataj specioj en la mondo, la koridoro de Betaolana kaj ankaŭ la futura granda projekto de Makira iom pli sude devas ebligi la konservadon de eksterordinara spuro ekologia. La regiono ja havas biodiversecon kun rara komplekseco kaj diverseco.

### Monda heredaĵo de Unesko 
La parko de Marojejy estis antaŭe rezervita nur al sciencaj esploristoj sed de 1998, ĝi alireblas al turistoj. Klasifikita kiel monda heredaĵo de UNESKO, la parko de Marojejy estas unika loko en la mondo: tropikaj arbaroj , plantaĵoj kaj bestoj nenie videblaj aliloke en la mondo. Situanta en la nordoriento de Malagasio, inter la urboj de Andapa kaj Sambava, la nacia parko de Marojejy etendiĝas sur 55.885 ha kaj protektas la tuton de la montaro de Marojejy.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Madagaskaro

Kategorio:Urboj de Madagaskaro
Sin noticias de Gurb

***Sin noticias de Gurb*** (Sen novaĵoj de Gurb) estas humura novelo de la hispana verkisto Eduardo Mendoza publikigita de Seix Barral en 1991. Origine ĝi aperis publikigita laŭkajere en la ĵurnalo El País. La novelo oni tradukis al angla, franca, germana, itala, korea, dana, pola, persa, galega kaj Esperanto.  

Temas pri parodia kaj satira romaneto, nome speco de taglibro de eksterterano, kiu serĉas sian malaperintan amikon en Barcelono. Fakte ĝi adoptis la aspekton de kantistino Marta Sánchez, fama en tiu jardeko. Spite al la titolo la ĉefrolulo ne estas Gurb mem, sed la sennoma kolego kiu serĉas ĝin. Aparte Gurb estas loĝloko de la provinco Barcelono, sed la novelo estas tute senrilata al tiu. La agado de *Sin noticias de Gurb* okazas en Barcelono, dum la urbo preparas por la Olimpikaj Ludoj de 1992. La novelo inkludas komentojn pri la konstruadoj kiuj inundas la urbon, krom kritikojn kaj komentojn pri la hispana kaj barcelona socioj, uzante lokajn detalojn pri la vivostilo de la lokanoj.

## Intrigo
La libro rakontas la serĉadon de eksterterano (Gurb) kiu estas malaperinta, adoptinta la aspekton de kantistino Marta Sánchez, en la urbo Barcelono. La rakontisto ne estas Gurb, sed alia eksterterano sennoma kiu transformiĝas sinsekve en la Graf-duko Olivares, Miguel de Unamuno, Paquirrín, Isoroku Yamamoto, la duko de Kent kaj la reĝo Alfonso la 5-a de Leono, kies taglibro estas fakte la akso de la rakonto. La protagonisto startas en la historio montrante ideojn kaj celojn kiuj ŝanĝiĝas dum li mem ŝanĝiĝas por adaptiĝi al la formo de vivo de la planedo. La naturo de tiu rakonto estas la satiro kaj la paradokso. La aŭtoro faras absurdan kaj ĉiutagecan urbon scenejo de karnavalo kiu montras veras bildon de la aktuala urbano kaj de la ingenia arta konscio de la verkisto. 

## Referencoj
* 
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1991
Kategorio:Libroj de Eduardo Mendoza
Dietiko

*Dietiko* (de , *diaitētikḗ [téĥnē]/dietētikḗ [téĥnē]*, "la studo de la vivmaniero (laŭ medicinaj terminoj)"), ĝis , *díaita/dieta* "vivmaniero, maniero de vivo; porvivaĵo, dieto") aŭ **dietologio**' (de  kaj  finaĵo -λογία -logía, do -logio en senco de sciaro/scienco, baze de  logos, "racio") estas kolektiva termino kiu origine ampleksis ĉiujn mezurojn en la signifo de reguligita vivmaniero, kiu kontribuas al fizika kaj mensa sano aŭ resanigo.

Krom medikamento kaj kirurgio, dietiko ĉiam estis unu el la tri aliroj al medicina terapio.

La signifo de la termino ŝanĝiĝis. Origine, ĝenerala "dieteko" fondita de hipokrata medicino estis doktrino de sana vivado. Hodiaŭ la esprimo priskribas la prizorgon kaj konsiladon de pacientoj koncerne nutradon kiel parto de la kuraciga terapio aŭ por prevento de malsanoj.

Kontraste al nutroscienco, la disciplino de dietiko aŭ dietologio estas karakterizita per aplika fokuso. Dietiko povus do esti priskribita kiel "aplikata nutra scienco". Tamen, tio ne estas tute ĝusta, ĉar dietiko rilatas al multaj sciencaj fakoj, kiel ekzemple medicino (nutra medicino), pedagogio, psikologio kaj sociologio.

## Vidu ankaŭ
* Dieto

## Referencoj 
Kategorio:Sanscienco
Kategorio:Nutrado
Kategorio:Prevento
Kategorio:Psikologio
Kategorio:Politiko pri sano
Kategorio:Sociologio
El año del diluvio

***El año del diluvio*** (La diluva jaro) povas esti referenco al:
* El año del diluvio, romano de Eduardo Mendoza (1992),
* El año del diluvio, filmo de Jaime Chávarri (2004), bazita sur la menciita romano,
* En la hispana tiu titolo koincidas kun tiu de la traduko de la verko *The Year of the Flood* de Margaret Atwood
El año del diluvio (libro)

***El año del diluvio*** (La diluva jaro) estas romano de la hispana verkisto Eduardo Mendoza publikigita en 1992. La romano rakontas la konflikton en kiu monaĥino administras ruinan hospitalon, kaj ĉio komplikiĝas kiam ŝi klopodas por akiri financadon. 

## Intrigo
Sor Consuelo estas abatino en vilaĝo Sant Ubaldo en la komarko Bassora de la provinco Barcelono. Ŝi zorgas pri ruina hospitalo, kiun ŝi deziras transformi en maljunulejo, kaj venas al la domo de Augusto Aixelà, riĉulo kiu vivas sola, por akiri financadon. 
* 1.- Sor Consuelo, alinome Constanza Briones vizitas dufoje Augusto Aixelá por peti al li helpon por transformo de sia hospitalo en maljunulejo.
* 2.- Aliaj du vizitoj pri buĝetoj. Sor Consuelo ekmontriĝas interesita kaj konfuza.
* 3.- Augusto interesigis iun altpostenulon en Madrido. Unuaj pluvoj kaj inundoj. Administristo Pepet Bonaire rakontas al SC, ke Augusto sentas sin minacata de gerilano.
* 4.- Nova reciproka vizito. SC montriĝas pli kaj pli konfuza. Gvardi-ino informis al ŝi pri virinoj en la vivo de Augusto.
* 5.- Nova vizito. Subita ŝtormo, mankaresoj kaj kisklopodo.
* 6.- Nova vizito, amdeklaro kaj sindonado. Kiam ŝi fuĝas nokte por denove sindonadi, paŝtisto atendas ŝin por ke ŝi kuracu vunditon.
* 7.- La vundito estas gerilestro, kiu ricevis pafon krure. Sociala diskurso de la gerilano, kiu diras al AC, ke li donacis du milionojn da pesetoj por la maljunulejo. Alvenas Civilgvardio, mortas la gerilestro.
* 8.- Oni preskaŭ mortpafas ŝin, fakte savas ŝin civilgvardiano. Pepet seniluziigas ŝin pri Augusto, kiu foriris, ne amas ŝin kaj faris nenion por la maljunulejo.
* 9.- Psis multaj jaroj SC estis farintaj multajn fondaĵojn kaj mortonta oni portas ŝin al la maljunulejo. La doktoro portas ŝin ĉe Aixelá kaj rakontas al ŝi la lastajn mizerajn jarojn de Augusto.
* 10.- Morto, larmiga epilogo kun postmorta letero.

## Analizo
Temas pri verko tre neregula. La temo estas interesa: monaĥino allogita fare de terposedanto, ŝia spirita maltrankviligo kaj morala kontraŭstaro inter gerilano (fakte kondutanta kvazaŭ bonfara kaciko), kaj terposedanto (fakte kondutanta kvazaŭ fripono). Sed tiom interesa temo iĝas nur akso mankanta disvolvigo, ĉefe por la psikologis disvolvigo de la monaĥino. La rakonta tono kaj la fortika dialogo savas la bonkvaliton de la libro, ĉefe ĉe precizaj scenoj, kelkaj el ili taŭgaj por filmo: sensengiĝintaj kunikloj, ektimegoj de la monaĥino ktp.

Ceteraj roluloj restis ne tiom konstruitaj: Augusto mem disduobliĝas inter tiu de la sep unuaj ĉapitroj, kaj tiu de la 8a kaj 9a. Ankaŭ la uzado de religio iom maltaŭgas, ĉar fortas ĉe la gerilano, dum mankas ĉe la monaĥino.

## Sekvo
La romanon kinigis Jaime Chávarri en 2004 samtitole. La scenaristoj estis la propraj Jaime Chávarri kaj Eduardo Mendoza. Ĉefaktoroj estis Fanny Ardant (sor Consuelo) kaj Darío Grandinetti (Augusto Aixelà).

## Referencoj
* 
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1992
Kategorio:Libroj de Eduardo Mendoza
Nomoj de la Usona Enlanda Milito

La plej ofta kaj plej neŭtrala termino por la Usona Enlanda Milito estas simple **la enlanda milito** (angle: *the Civil War*), sed tiu nomo neniam estis oficiala. La unua leĝe oficiala nomo aperis en oficiala raporto de usona milita departemento en 1880, titolita **la milito de la ribelo** (*the War of the Rebellion*). Dum la 1920-jaroj, kongresa rezolucio deklaris la taŭgan nomon **la milito inter la ŝtatoj** (*the War between the States*), kaj multaj sudaj heredaĵaj grupoj kaj militrolistoj preferas ĉi tiun terminon.

Ankaŭ ekzistis multaj kuriozaj aŭ antaŭjuĝaj nomoj, kaj hodiaŭa uzado de ili ofte signifas subtenon de unu flanko aŭ la alia. Tiaj sudaj nomoj inkluzivas **la milito de norda agreso**, **la milito de suda sendependeco**, **la milito de Sinjoro Lincoln**, **La milito de secesio**, aŭ simple **La milito**. Malpli oftaj sudaj nomoj estas **la dua usona revolucio** kaj **la milito por defendi Virginion**. Unu favorato tuj post la milito estis **la lastatempa malagrableco**. La plejmulto de ĉi tiuj terminoj ne uziĝas hodiaŭ, krom inter sudaj naciistaj, historiaj, kaj kulturaj grupoj kiel *Ligo de la suda* kaj *Filoj de konfederaciaj veteranoj*. Nordanoj uzis aliajn terminojn: **la milito de la ribelo**, **la milito de suda ribelo**, **la milito por savi la union**, kaj **la milito por abolicio**. La plej frua nomo estis **la milito de la insurekcio**. Ĉi tiuj nomoj estas eĉ pli maloftaj ol la por-sudaj nomoj, pro la malpli granda intereso pri la enlanda milito en norda Usono.

## Alternativaj nomoj por la Usona Enlanda Milito 
La Usona Enlanda Milito (en angla, 'American Civil War') ankaŭ estas konata kiel La Enlanda Milito en Usono. En la sudo de Usono, la nomoj "Milito inter la ŝtatoj" kaj "Milito de Norda Agreso"; rezulte de propagando dum la Jim Crow Epoko. Ĝi estis foje nomita "La Milito de Ribelo", "La Sklavposedanta Ribelo", kaj "La Milito de Secesio" dum la Milito. 

## Fonto 
Ĉi tiu paĝo estas mallonga, parafrazita versio de la Angla Paĝo.

Kategorio:Usona Enlanda Milito
Kategorio:Nomenklaturo
Ekumena Kapelo Renaskiĝo (Devecser)

La **kapelo Renaskiĝo** estas ekumena konstruaĵo en urbo Devecser (Hungario).

## Historio 
La ekumena kapelo estis konstruita memore al la Ruĝ-ŝlima katastrofo en Hungario kun helpo de profanaj instancoj (ekzemple la arbarkultura firmao). Dum la konsekro partoprenis ĉiuj signifaj estroj de la plej grandaj hungaraj eklezioj.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola kaj konsistas el du partoj. La navo estas duonglobo, en ties supro estas malgranda konstruaĵo kun fenestroj, kiuj donas la lumon, ĉar la duonglobo ne havas fenestrojn. Ties vitralojn kreis Lajos Csertő. Ĉirkaŭ la duonglobon oni portis grundon, tiel kvazaŭ la duonglobo kreskiĝas el la tero. La turo estas piramida kun 3 lateroj, ĉirkaŭ meze 2 lignaj anĝelflugiloj kreskiĝis. Malsupre estas la enirejo. Interno de la pordo havas pentraĵon fare de Anna Makovecz. La altara bildo estas pentraĵo de Éva Kun (ceramikisto).

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Devecser
Devecser
Laviana (stacidomo)

**Laviana** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo de la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra sia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias kiel parto de linio C-5 (iama F-5) inter Laviana kaj , estante unu el ĝiaj kapstacioj.

## Vidu ankaŭ 
* Laviana

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Laviana
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Laviana

**Laviana** (, ) estas hispana konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio. Ĝi limas norde kun Bimenes kaj Nava, sude kun Aller, oriente kun Piloña kaj Sobrescobio kaj okcidente kun San Martín del Rey Aurelio kaj Mieres. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Laviana (stacidomo)
* Barredos (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
Castrillón

**Castrillón** estas konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio, Hispanio. Ĝi situas en la centra marborda regiono de Asturio, okupante &nbsp;km² da surfaco. Ĝi limas norde kun la Kantabra Maro, oriente kun la estuaro de Avilés, Corvera kaj Avilés, sude kun Illas kaj Candamo kaj okcidente kun Soto del Barco. Ĝi estas alirebla per la ŝoseo N-632 kaj la ĉirkaŭvojo de Avilés, per fervojo kaj per aviadilo, ĉar la flughaveno de Asturio situas en tiu ĉi komunumo. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2020).

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Piedras Blancas (stacidomo)
* Raíces (stacidomo)
* Salinas (stacidomo)
* San Juan de Nieva (stacidomo)
* Santiago del Monte (stacidomo)
* Vegarrozadas (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
San Juan de Nieva (stacidomo)

**San Juan de Nieva** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Castrillón, en la Princlando Asturio. Ĝi estas la kapostacio de linio C-3 de Cercanías Asturias. Ĝi ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn.

## Bildgalerio 

Estación de San Juan de Nieva.jpg|Trakoj
CAF BITRAC Comsa CC3600 601.008 San Juan de Nieva 3.jpg|Vartrajno
CAF BITRAC CC3600 Comsa Rail 18-8-2014 San Juan de Nieva (Asturias).jpg|Transiro de ŝoseo

## Vidu ankaŭ 
* Castrillón

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Castrillón
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Cudillero

**Cudillero** (, ) estas konsilio, paroĥo kaj urbo en la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio, en Hispanio. Ĝi limas okcidente kun Valdés, sude kun Salas kaj Pravia kaj oriente kun Muros de Nalón kaj Pravia denove. La komunumo havas  loĝantojn (2020), ĝiaj ĉefaj centroj estas: la urbo Cudillero (Cuideiru en la asturia), kiu estas ĝia ĉefurbo, Villademar (Villamar), La Atalaya (La Telaya) kaj Aroncés.

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Cudillero (stacidomo)
* Ballota (stacidomo)
* El Pito-Piñera (stacidomo)
* La Magdalena (stacidomo)
* Novellana (stacidomo)
* San Cosme (stacidomo)
* San Martín de Luiña (stacidomo)
* Santa Marina (stacidomo)
* Soto de Luiña (stacidomo)
* Valdredo (stacidomo)
* Villademar (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
Hořany

**Hořany** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 13&nbsp;km sudokcidente de urbo Nymburk. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1282.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Ŝtona tabulo kun blazono sur domo n-ro&nbsp;2

## Pluaj fotoj 

Hořany (u Poříčan) - čp. 3.jpg|Hořany
Horany naves.jpg|Hořany
Hořany (u Poříčan) - čp. 2.jpg|Hořany

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Hořany (apartigilo)

Nomon **Hořany** portas pluraj municipoj:
* Hořany – municipo en&nbsp;distrikto Nymburk
* Hořany (Most) – pereinta municipo sur teritorio de hodiaŭa distrikta urbo Most

…aŭ partoj de municipoj:
* Hořany (Miskovice) – parto de municipo Miskovice en&nbsp;distrikto Kutná Hora
* Hořany (Zbrašín) – parto de municipo Zbrašín en&nbsp;distrikto Louny
Hořátev

**Hořátev** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 4&nbsp;km sude de urbo Nymburk. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1384.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Evangelia tolerema preĝejo el la jaro 1792

## Pluaj fotoj 

 Hořátev, elementary school.jpg| Baza lernejo
 Hořátev, Sokol Hall.jpg| Kadukiĝanta sokol-domo
 Hořátev, municipal office.jpg| Municipa ofico
 Hořátev, guest house.jpg| Pensiono
 Hořátev, Hliňovka pond.jpg| Fiŝlago Hliňovka oriente de la municipo
Evangelical_church_in_Ho%C5%99%C3%A1tev,_Nymburk_District.jpg| Evangelia preĝejo 
Hořátev, train stop.jpg|Fervoja haltejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Piloña

**Piloña** estas konsilio en la orienta areo de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio (Hispanio). Ĝia ĉefurbo estas Infiesto. Ĝi limas en la nordo kun Villaviciosa kaj Colunga, en la oriento kun Parres, en la okcidento kun Nava kaj Cabranes kaj en la sudo kun Ponga, Caso, Sobrescobio kaj Laviana. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Infiesto (stacidomo)
* Infiesto-Apeadero (stacidomo)
* Pintueles (stacidomo)
* Sebares (stacidomo)
* Villamayor (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
Károly Hajós (komponisto)

**Károly Hajós** [kAroj hajOŝ], konata en Usono **Karl Hajos,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hajós Károly** estis hungara-usona komponisto, dirigento.

Károly Hajós naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Holivudo, Los-Anĝeleso, Kalifornio, Usono.

## Biografio 
Károly Hajós akiris diplomon en Reĝa Muzikakademio de Budapeŝto, poste li kompletigis ĝin per pianado en Vieno. Ekde 1909 li dirigentis en Teatro de Szolnok, poste en Hungarlingva Teatro en Pozono, en la jaroj 1921 kaj 1922 li komponis operetojn en Berlino. En 1924 li translokiĝis al Novjorko, poste al Holivudo, kie li komponis pli ol 100 filmajn muzikojn. En 1930 li ricevis usonan ŝtatanecon. Li havis edzinon kaj ricevis kelkajn usonajn premiojn.

## Elektitaj operetoj 
* *Natja*
* *Idegen mennyasszony* (1922) 

## Elektitaj filmaj muzikoj 
* *The Canary Murder Case* (1929)
* ''I'm No Angel* (1933)
* *Flash Gordon* (1936)
* *Hitler's Madman'' (1943)
 
## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Usonaj komponistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Muros de Nalón

**Muros de Nalón** (, ) estas konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio, Hispanio. Ĝi limas norde kun la Kantabra Maro, oriente kun Soto del Barco, sude kun Pravia kaj okcidente kun Cudillero. Ĝi estas la dua plej malgranda en Asturio laŭ etendaĵo. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Muros de Nalón (stacidomo)
* San Esteban (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
San Esteban (stacidomo)

**San Esteban**, plennome **San Esteban de Pravia** (), estas fervoja stacio situanta en la centro de la urbo San Esteban de Pravia, en la hispana municipo Muros de Nalón, en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra sia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias, estante la kapostacio de linio C-7 (antaŭe F-7), kiu prizorgas la itineron Oviedo - Pravia - San Esteban.

centra|280ra|eta|Kovrita kajo

## Vidu ankaŭ 
* Muros de Nalón

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Muros de Nalón
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Muros de Nalón (stacidomo)

**Muros de Nalón** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo de la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra sia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias kiel parto de linio C-4 (iama F-4) inter  kaj . Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn.

## Vidu ankaŭ 
* Muros de Nalón

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Muros de Nalón
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Universitato Tut-Amerika

eta|Blazono
La **Universitato Tut-Amerika** (, , akronime **UP**) estas eklezia universitato en Meksiko kun kampusoj en Meksikurbo, Gvadalaharo, Aguascalientes kaj Santa Fe. La fokuso de la universitato estas pri ekonomio.

La diplomiĝa lernejo de UP (komerca lernejo) estas IPADE (Panamerika Instituto por Alta Komerca Direkto).

## Organizo 
Depende de la loko, la universitato havas fakultatojn laŭ la studkampo 
* Lernejo de Institucia Administro
* Lernejo de Sanaj Sciencoj 
* Lernejo de Ekonomiaj kaj Administraciaj Sciencoj
* Lernejo de Komunikado
* Fakultato de Inĝeniero 
* Fakultato de Juro
* Fakultato de Filozofio
* Fakultato de Pedagogio

## Reputacio 
La Universitato Tut-Amerika ĝuas tre bonan reputacion ene de Meksiko. Ĝin ĉeestas meksikaj elitoj, ekzemple la eksa prezidanto de Meksiko, Enrique Peña Nieto, studita ĉe la UP.

Internacie, la kolegio (komerca lernejo) de la Universitato Tut-Amerika, IPADE, estas konsiderita la dua plej bona faka lernejo en Meksiko kaj unu el la plej bonaj en Latinameriko .

## Partnerecoj 
La UP havas partnerecojn kun universitatoj en Eŭropo, Nordameriko kaj Azio. La universitato ofertas plurajn interŝanĝajn programojn kun la jenaj universitatoj (inter aliaj):
* Fachhochschule Schmalkalden
* Universitato de Lethbridge
* Universitato de Navaro
* Universitato de Westminster
* Universitato de Exeter
* Universitato de Montrealo
* Universitato Bond
* Universitato Dalhousie
* Eŭropa Komerca Lernejo Internacia Universitato Schloss Reichartshausen
* Ŝanhaja Instruista Universitato

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (hispane)

Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1967
Kategorio:Universitatoj en Meksiko
Kategorio:Edukado en Meksiko
Kategorio:Meksikurbo
Erzsébet Mária Hajós

**Erzsébet Mária Hajós** [erĵEbet hajOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hajós Erzsébet Mária** estis hungara-usona arthistoriisto, altlerneja instruisto. Ŝia origina familia nomo estis *Hartstein* ĝis 1908, ŝiaj personaj nomoj en Usono estis Elisabeth Maria, ŝia frato estis Károly Hajós (alergiologo).

 naskiĝis  en Nyíregyháza, ŝi mortis en oktobro de 1982.

## Biografio 
 studis en Budapeŝto, Berlino kaj Freiburg, fine ŝi doktoriĝis (Ph.D.) en la lasta urbo en 1924. Inter 1925–1928 ŝi laboris en Muzeo Albertina, krome ŝi kontribuis. En la sekvaj jaroj ŝi studvojaĝis, dum ŝi prelegis en kursoj en Eŭropo (ankaŭ en Hungario). En 1938 ŝi estis invitita prelegi en :en:Georgian Court University, samtempe ŝi ricevis usonan ŝtatanecon. Baldaŭ ŝi estis liberprofesiulo restinta en Usono, kie ŝi verkis kritikojn pri artoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Die Passionsfolge des Meisters der Spielkarten im Kupferstichkabinett in Dresden* (disertaĵo, 1924)

## Fontoj 
* Germanlingva Vikipedio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Usonaj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj