open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kalvinana nova preĝejo (Szigetszentmiklós)

La **nova kalvinana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo kun nova origino en urbo Szigetszentmiklós (Hungario).

## Historio 
Pri la malnova historio de kalvinanoj en Szigetszentmiklós legeblas: Kalvinana malnova preĝejo (Szigetszentmiklós)!

Dum la socialismo la loka industrio logis amase homojn, por ili nova loĝkvartalo konstruiĝis. En mezo de kvartalo situis loĝdomo, kiu ekde la 1960-aj jaroj estis policejo. Ĝi estis trakonstruita kalvinana preĝdomo, poste kirko en 2000. Ĝi estis pligrandigita en 2015. La sola sonorilo estis kreita en 2003.

Krom la diservoj la preĝejo faras kontaktojn kun la lokaj loĝantoj kaj helpas ilin laŭ la eblecoj.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas en korto laŭ placo. La fasado estas malsimetria, ĝi formas L-majusklon. La turo estas kvadrata kaj havas rondajn fenestrojn. La enirejo funkcias ĉe angulo de la majusklo. En la navo interne estas seĝoj anstataŭ benkoj.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun fotoj
* facebook
* pri la sonorilo legeblas pli malsupre

Újvárosi református templom, bejárati lépcső, 2019 Szigetszentmiklós.jpg|Enireja ŝtuparo
Újvárosi Reformed Church, 2019 Szigetszentmiklós.jpg
Újvárosi Reformed Church, praying room, 2019 Szigetszentmiklós.jpg|La navo interne

Szigetszentmiklós
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Szigetszentmiklós
LAV Madrid-Sevilo

La **LAV Madrid-Sevilo** (**NAFA** aŭ ***Nuevo Acceso Ferroviario a Andalucía***) estas 472 kilometrojn longa hispana fervoja linio por altrapida trafiko inter Madrido kaj Sevilo. La unua hispana altrapida fervojo linio estas uzata ekde la  je rapidecoj ĝis . Vojaĝtempo inter la du finpunktoj estis reduktita je pli ol duono.

En Kordovo la LAV Madrid-Malago forlasas la linion de Madrido. En Sevilo la linio estas plilongigita al Kadizo nur por la servo Alvia.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Alta Velocidad Española
* Alvia
* LAV Madrid-Levante
* LAV Madrid-Toledo

## Eksteraj ligiloj 
* Historia de la línea Madrid-Sevilla (plurlingva)

Kategorio:Fervojaj linioj en Hispanio
Kategorio:Ŝpuro 1435 mm
Kategorio:Transporto en Madrida Regiono
Kategorio:Transporto en Sevilo
Kategorio:Kordovo (Hispanio)
Kategorio:1992 en Hispanio
Universitato Dalhousie

**Universitato Dalhousie** () estas publika esploruniversitato, situanta en Halifakso en la provinco Nov-Skotio en Kanado, kiu estis establita en 1818 . La universitato havas kroman kampuson en Saint John en Nov-Brunsviko. Universitato Dalhousie ofertas pli ol 4,000 kursojn, kaj 180 gradprogramojn en 12 fakultatoj.

La institucio estas membro de la Asocio de Britaj Ŝtatkomunumaj Universitatoj, la U15 Canadian Research Universities Group kaj la Monda Organizo de Universitatoj.

La famaj diplomiĝintoj de la universitato estas la verkistino Lucy Maud Montgomery kaj la ĉefministroj Richard Bedford Bennett, Joe Clark, Brian Mulroney.

## Historio 
Universitato Dalhousie estis establita kiel kolegio en 1818 kiel ne-religia institucio inspirita per la principoj de Universitato de Edinburgo . En 1841 la kolegio ricevis la statuson de universitato, sed funkciis intermite. En 1863 ĝi remalfermis kun ses profesoroj kaj unu instruisto. La unuaj gradoj estis aljuĝitaj en 1866. En la sekvaj jaroj, la universitato suferis pro monmalfacilaĵoj, sed pluvivis danke al donacoj. En 1885, la unua ina diplomiĝinto de la universitato diplomiĝis.

## Internaciaj rangigoj 
* Ŝanhaja rangotabelo - 201–300 ( 2019 )
* Times Higher Education - loko 251–300 ( 2020 )
* QS University Ranking - 291 (2020)

## Elektitaj studentoj 
* Trudy Mackay (1952-), biologino

## Bibliografio 
* * * 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj kaj kolegioj en Nov-Skotio
Kategorio:Nov-Skotio
Esperanto kiel revelacio

**Esperanto kiel revelacio** estas libro spiritisma, psikografita de la mediumo Francisco Cândido Xavier, laŭdire kun aŭtoro la spirito Francisko Valdomiro Lorenz. Publikigita fare de la Instituto de Difusão Espírita en la jaro 1976.

La libro estas skribita en 2 lingvoj, la paraj paĝoj en la portugala kaj la nepaj paĝoj en Esperanto. En la libro estas raportita mallonga biografio pri Chico Xavier, la historio de Esperanto, biobibliografio de Francisko Valdomiro Lorenz kaj diversaj motivoj, rakontoj kaj instigoj por disvastigo de internacia lingvo, kiu faciligus komunikadon inter vivaj kaj nevivaj homoj, kaj en la materia mondo kaj en la spirita mondo.

La fino de la libro ankoraŭ estas pliriĉigita per fotoj de L. L. Zamenhof, la kreinto de Esperanto, Chico Xavier kaj Francisco Lorenz.

## Eksteraj ligiloj
* Esperanto kiel revelacio en UEA Katalogo

Kategorio:Libroj
Lancelotto Malocello

**Lanceloto MALOCELLO** (en itala Lanzerotto Malocello, Lancelotto aŭ Lanzarote; en latina: Lanzarotus Marocelus; en franca: Lancelot Maloisel) estis naviganto kaj esploristo de la Ĝenova Respubliko de la 14-a jarcento agnoskita kiel eŭropa remalklovrinto mezepoka de la Kanariaj insuloj, kaj kiel la deveno de la nomo de la insulo Lanzarote.

Malocello estis komercisto, kiu apartenis al la ĝenova ŝiparo de Manuel Pessanha je la servo de la Reĝlando Portugalio. Estas multaj duboj pri sia vivo kaj eĉ pri sia morto.

Tamen la ekspedicio de Malocello al Kanarioj ja estas historia fakto, konfirmita per la la havenmapo de 1339 fare de la majorka aŭ ĝenova Angelino Dulcert. En ĝi aperas la insulo Lanzarote nomita *Insula de Lanzarotus Marocelus*, sub ĝenova flago. Pli moderna esplorado ĉirkaŭkalkulas, ke la ekspedicio okazis ĉirkaŭ la 1330-aj jaroj, kaj Rodríguez Wittmann proponis, ke eble la veturo enkadriĝis en la portugalaj klopodoj ekspansii siajn limojn al la oceano. Ugolino kaj Vadino Vivaldi, kiuj en 1291 estis entreprenintaj veturadon ĉirkau Afriko cele al Hindio. Malocello estus restinta en Lanzarote ĉirkaŭ du dek jarojn, konstruinta kastelon en la insulo kiu estus poste profitita komence de la 15-a jarcento de la normanaj konkeristoj Johano de Béthencourt kaj Gadifer de La Salle.

## Referencoj
## Literaturo
* Pellegrini, Sandro (2000). *Lazzarotto Malocello: la fama de un mapa naútico*. XIV Coloquio de Historia Canario-americana. Kunord. Francisco Morales Padrón. Las Palmas de Gran Canaria: Cabildo de Gran Canaria. ISBN 84-8103-324-3.
* Quartapelle, Alberto (2017). «El redescubrimiento de las Islas Canarias en el Anno Domini 1339». *Revista de Historia Canaria* (San Cristóbal de La Laguna: Universidad de La Laguna) (199): 11-37. ISSN 0213-9472. Konsultita la 30an de aŭgusto 2019.
* Rodríguez Lorenzo, Félix; Suárez Acosta, José Juan; Quintero Padrón, Carmenlo L. (1988). *Conquista y colonización*. San Cristóbal de La Laguna: Centro de la Cultura Popular Canaria. ISBN 84-404-1254-1.
* Rodríguez Wittmann, Kevin (2015). «Descubriendo el velo: El recuerdo medieval de las Afortunadas en los portulanos mediterráneos del XIV». *Revista de Historia Canaria* (San Cristóbal de La Laguna: Universidad de La Laguna) (197): 204-228. ISSN 0213-9472. Konsultita la 30an de aŭgusto 2019.
* Sosa Suárez, Elena; Tejera Gaspar, Antonio (1998). *Vestigios arqueológicos de los primeros asentamientos europeos en las Islas Canarias de los siglos XIV y XV*. XII Coloquio de Historia Canario-americana (1996) 1. Kunord. Francisco Morales Padrón. Las Palmas de Gran Canaria: Cabildo de Gran Canaria. ISBN 84-8103-186-0.

* 

Kategorio:Italaj esploristoj
Kategorio:Komercistoj
Kategorio:Italaj maristoj
Kategorio:Historio de la Kanarioj
Allan

**Allan** povas rilati al:
## Homoj 
Allan, persona nomo kaj familia nomo, 
: inkluzive de iuj brazilanoj, kiuj konatas sole per tiu voknomo, sen iuj nom-aldonoj:
:* Allan, futbalisto, naskita en 1984 (Allan Barreto da Silva), brazila futbala strikisto
:* Allan, futbalisto, naskita en 1989 (Allan dos Santos Natividade), brazila futbala avanculo
:* Allan, futbalisto, naskita en 1991 (Allan Marques Loureiro), brazila futbala mezulo
:* Allan, futbalisto, naskita en 1994 (Allan Christian de Almeida), brazila futbala mezulo
:* Allan, futbalisto, naskita en 1997 (Allan Rodrigues de Souza), brazila futbala mezulo

Krome en Nov-Zelando en la dua duono de la 20-a jarcento ekzistis esperantisto J. T. Allan, kiu reprezentis sian landan asocion, la Nov-Zelandan Esperanto-Asocion (NZEA), en la komitato de UEA 1969-1971.

## Lokoj
* Allan, Kvinslando, Aŭstralio
* Allan, Saskaĉevano, Kanado
* Allan, la malsupra parto de la rivero Allaine, en Francio
* Allan (Drôme), prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, okcitane *Alan*, urbo en Francio
* Allan, pluraj lokoj en Irano
Ŝamli

**Ŝamli,**  estas urbego en norda Barato, en nordokcidenta parto de subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La urbego apartenas al la Nacia Ĉefurba Regiono (Barato).

## Demografio 
En 2011 loĝantoj de Ŝamli havis  kun legopovo 82%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.

## Geografio 
Ŝamli kuŝas sur montetaro sur averaĝa alteco de 248 m super la marnivelo. Panipat troviĝas 34, Baraut 39, Karnal 41, Bagpat 57, Muzaffarnagar 58, Sonipat 59, Saharanpur 62, Mirat 64, Rurki 71, Modinagar 73, Gaziabad 87, tutlanda ĉefurbo Delhio 91, Agra 263, Kanpur 437, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 459, Mumbajo 1251, Kolkata 1342 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Origino de Ŝamli venis jam el la mitologiaj tempoj, ĉar Kriŝno mem ripozis tie dumnokte. Origina nomo de la urbo estas Ŝiamali, poste Prabudnagar. Ĝi estas konsiderita kiel tre grava loko de hinda kulturo kaj liberecmovado. La liberecbatalantoj havis tie garnizonon la plej sekuran lokon por kaŝiĝi de la britoj dum la sendependecmovado. Post venko de la britoj titolo de la administra sidejo estis forprenita. Ŝamli denove estis sidejo ekde 2011.

## Ekonomio 
Ŝamli estas grava centro de sukero kaj ties tradicia necentrifuga kansukero-speco. 

## Religioj 
En Ŝamli la ĉefa religio estas la hinduismo kun preskaŭ 69%, poste sekvas islamo ĉirkaŭ 28 % kaj ĝainismo ĉirkaŭ 2 %, fine ekzistas iomete ankaŭ aliaj religioj.	

## Lingvoj 
La plej oftaj lingvoj en Ŝamli estas la hindia kaj la angla.

## Trafiko 
Ŝamli havas trairan fervojan linion. 6 ĉefvojoj kuras al la urbego. Ne estas nokta busservo de Ŝamli al alia urbo. La plej proksima flughaveno funkcias en Delhio.

## Klimato 
Ŝamli havas muson-influitan humidan subtropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas ĉirkaŭ 800-900 mm precipe dum la musonoj. La temperaturo varias inter 17-31 °C.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Utar-Pradeŝo
Beauvoisin

**Beauvoisin** - jen france, prononco laŭ sistemo IFA [, , signifo laŭvorte "bela najbaro", metafore "bela najbaraĵo" - estas la nomo aŭ parto de la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

* Beauvoisin, en la departemento Drôme
* Beauvoisin, en la departemento Gard
* Beauvoisin, iama komunumo de la departemento Jura (Ĵuraso), nun parto de Asnans-Beauvoisin
4-Cianobenzoila klorido

**4-Cianobenzoila klorido** aŭ **4-cianobenzoila klorido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **4-cianobenzoata acido** kaj kloro. Ĝi estas blanka aŭ kremkolora solidaĵo, kiu reakcias kun la akvo. 4-Cianobenzoila klorido posedas 8 karbonatomojn, 4 hidrogenatomojn kaj 1 kloratomon. 4-Cianobenzoila klorido, ankaŭ konata kiel 4-kloro-benzonitrilo, estas kemia kunmetaĵo kun la molekula formulo C8H4ClNO.

Ĝi estas senkolora, volatila solido, kiu estas solvebla en organikaj solvantoj. Ĝi estas ofte uzata en organika sintezo kiel reakciaĵo por la konvertiĝo de alkoholoj al iliaj ekvivalentaj nitriloj. Ĝi ankaŭ estas uzata en la sintezo de diversaj farmaciaĵoj kaj agrokemiaĵoj, same kiel en la fabrikado de tinkturfarboj kaj pigmentoj.

4-Cianobenzoila klorido povas esti sintezata el la reakcio de 4-Cianobenzoila kloronitrilo kaj tionila klorido en inerta atmosfero. Tiu reakcio daŭrigas per nukleofila anstataŭiga reakcio, kie la tionila klorido funkcias kiel la nukleofilo. La reakcio estas tipe efektivigata en hermetika tubo ĉe temperaturoj de ĝis 120 °C. La produkto tiam estas purigata per distilado kaj rekristaliĝo.

4-Cianobenzoila klorido estas multflanka reakciaĵo, kiu estas vaste uzata en organika sintezo. Ĝi estas uzata en la sintezo de diversaj farmaciaĵoj, agrokemiaĵoj, kaj tinkturfarboj kaj pigmentoj. Ĝi ankaŭ estas uzata en la sintezo de heterociklaj komponaĵoj, same kiel en la sintezo de polimeroj. Aldone, ĝi estas uzata en la sintezo de peptidoj kaj peptidomimetikoj.

4-Cianobenzoila klorido estas reakciaĵo, kiu estas uzata en organika sintezo. Ĝi estas uzata en la konvertiĝo de alkoholoj al iliaj respondaj nitriloj, per nukleofila anstataŭigo reakcio. La reakcio estas tipe efektivigata en hermetika tubo ĉe temperaturoj de ĝis 120 °C. La tionila klorido funkcias kiel la nukleofilo kaj reagas kun la 4-Cianobenzoila kloridoonitrilo por formi la 4-cianobenzoil-kloridan produkton.

Oni ne scias, ke 4-Cianobenzoila klorido havas rektajn biokemiajn aŭ fiziologiajn efikojn. Ĝi estas reakciaĵo uzata en organika sintezo kaj ne estas destinata por homa aŭ besta konsumo.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **kloro** per traktado de **4-cianobenzoata acido** kaj **kloro**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **4-Cianobenzoila klorido** per traktado de **4-cianobenzaldehido** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **4-Cianobenzoila klorido** per traktado de **4-klorobenzoila klorido** kaj **cianida acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **4-Cianobenzoila klorido** per traktado de **cianobenzamido** kaj **klorida acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Kloridoj

## Referencoj 
C
Cornillac

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Drôme'', en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono [[kantono |]].  

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Drôme

Kategorio:Komunumoj de Drôme
28798 Audreymartin

'*28798 *Audreymartin'''* estas meze granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (*Lowell Observatory Near-Earth-Object Search*) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la usona planeda spektroskopiistino *Audrey Martin'', kiu studas la efikojn de la ecoj de la regolito en termika infraruĝa spektro. Ŝi uzas laboratoriajn datumojn pri termika infraruĝo kaj telescopajn spektrojn de asteroidoj, ĉefe trojanoj de Jupitero por kompreni la komponiĝojn kaj la strukturon de la regolito

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Josef Anton Pfaffinger

eta|Floriano-puto en Salcburgo ĉe Malnova Foirejo/Alter Markt
**Josef Anton PFAFFINGER** (naskiĝinta la  en Laufen, mortinta la  en Salcburgo; intertempe legeblas ankaŭ la familinoma versio *Pfäffinger*) estis salcburgia skulptisto.

## Vivo 
Estante filo de lignoskulptisto kaj frato de or-forĝisto li estis lernoknabo en Kremsmünster. En la 1716-a jaro li venis Salcburgon kie li aktivis ĝismorte. Taksiĝis li siatempe la plej talenta kaj konata skulptisto de Salcburgio.

## Verkado 
Sed multaj liaj verkoj kopiis aĵojn de aliaj kun varioj, ĉefe ankaŭ de la bopatro Bernhard Michael Mandl. Tipas por ili ĉiuj granda impreseco kaj viveco, teatreco kaj sentimenteco. Intertempe deplorandas la manko de originaleco. Tre malrare li variis la figuron de Johano Nepomuka, kiaj oftas ĉe pontoj. Salcburge oni havas tiaĵojn en la urbokvartalo Mülln, alian verkon ĉe Salzach apud la konvento de la mizerikordaj aŭgustenaninoj, ĉe la ponto trans Glanbach en la urbokvartalo Maxglan, apud la lageto *Leopoldskroner Weiher* apud Palaco Leopoldskron, krome en Sankt Jakob am Thurn (Puch) kaj en Oberndorf ĉe la piedo de la kalvaria ŝtuparo de Maria Bühel kontraŭe al Eŭropo Ponteto/Europasteg (inter Laufen kaj Oberndorf). La tie surmonta grupo de la tri krucumitoj ankaŭ tre verŝajne estas kreita de li.

La neptuna grupo ĉe la ĉevallavejo de la salcburga Kapitula Placo/Kapitelplatz fariĝis de li laŭ planoj de Georg Raphael Donner. La supre menciita nepomuka statuo je Leopoldskron kaj la Petra Puto apud la porpastra seminario de Salcburgo imitas la mandel-an statuon de Filippo Benizi.

Por la portalo de la Sebastiano-kirko iel baptopatris Franz Anton Danreiter. Aliaj gravaj verkoj de Pfaffinger estas la Floriano de la puto ĉe la salcburga Malnova Foirejo/Alter Markt kaj multaj figuroj de kalvariaj kapeloj je Kapucena Monto survoje al la kapucena monaĥejo.

## Literaturo 
* biografio ĉe BLKÖ
* Adolf Haslinger kaj Peter Mittermayr: *Salzburger Kulturlexikon*. Residenz Verlag, Salzburg 2001. ISBN 3-7017-1129-1

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Aŭstraj skulptistoj
Kategorio:Salcburgianoj
Kategorio:Mortintoj en Salcburgo
Kategorio:Naskiĝintoj en 1684
Kategorio:Mortintoj en 1758
Universitato de Aŭklando

La **Universitato de Auckland** (maorie : **Te Whare Wānanga o Tāmaki Makaurau**, angle: The **University of Auckland**) estas la plej granda universitato en Nov-Zelando, situanta en la grandurbo de Auckland, la plej granda urbo en Nov-Zelando.

La Universitato de Auckland estis fondita en 1883 sub la nomo "Universitato de Nov-Zelando", kaj ricevis sian nunan nomon, kiu inkluzivas la respondan nomon en la maora lingvo, en 1984 . La universitato estis vicigita por 2020, en 83-a loko en la mondo en la QS-rangotabelo de universitatoj en la mondo. La studentaro en la universitato inkluzivas 8,020 (en 2018)  reprezentante pli ol 120 landojn . La Universitato de Auckland ricevas kvin-stelan QS Plus universitatrangigon  por plejboneco en la kategorioj: esplorado, dungado, instruado, instalaĵoj, internaciigo kaj novigado . La Universitato de Auckland havas kvin ĉefajn kampusojn, kies plej granda, la universitato loĝas ene. La universitato havas interkonsentojn por akademiaj kunlaboroj kun centoj da institucioj de dekduoj da landoj ĉirkaŭ la mondo kaj estas membro de tutmondaj aliancoj kaj organizoj; La universitato estas membro de la reto Universitas 21, membro de la Tutmonda reto de universitatoj, membro de la Asocio de Britaj Ŝtatkomunumaj Universitatoj kaj membro de la Asocio de la Universitatoj de la Pacifika Bordo. Inter la famaj diplomiĝintoj de la Universitato de Auckland estas Shan Elias, la eksprezidanto de la Supera Kortumo de Nov-Zelando.

## Fakultatoj, lernejoj kaj esplorinstitutoj 
La universitato konsistas el ok fakultatoj disigitaj sur ses kampusoj; Kvin kampusoj en Auckland kaj unu en Whangarei 
* Faculty of Arts
* Business School
* Faculty of Creative Arts and Industries
* Faculty of Education and Social Work
* Faculty of Engineering
* Auckland Law School
* Faculty of Medical and Health Sciences
* Faculty of Science

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Universitato de Auckland Akto 1961

Kategorio:Auckland
Kategorio:Novzelandaj universitatoj
28805 Föhring

'*28805 *Föhring'''* estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS  elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la hungaran astronominon *Dora Föhring'', observantinon de  ĉe la Oficejo de Planeda Defendo de la Eŭropa Kosma Agentejo. Ŝia laboro centriĝas sur enketaj modeligo. Ŝi partoprenis en la observoj de alfrapo kiel anino de la enketa teamo de DART. Antaŭ tio, ŝi laboris kiel sekvantino de apud-teraj objektoj en Havajo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
28809 Pierrebeck

'*28809 *Pierrebeck'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la  1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.

Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (*Lowell Observatory Near-Earth-Object Search*) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan geologon *Pierre Beck '', kiu laboras en planedoscienco. Li estas spertulo en mineralogio kaj eksperimentoj en labotorio. Li laboris kaj pri Marso, kaj pri malgrandaj korpoj (kometoj, asteroidoj) kaj ties rilatoj kun meteorŝtonoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Arondismento Draguignan

La **arondismento Draguignan** (france *arrondissement de Draguignan*, ) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Var en la administra regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura,  , mallongigo: regiono PACA, okcitane ''Provença-Aups-Còsta d'Azur''. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Draguignan, . Komence de la jaro  en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La arondismento ekde administra reformo de marto 2015 inkludas komunumojn de 10 kantonoj.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Var 
* Listo de arondismentoj de Francio

Draguignan
Universitato de Johanesburgo

La **Universitato de Johanesburgo** () estas publika universitato, situanta en Johanesburgo, Sud-Afriko, kaj pli ol 51,000 studentoj studas tie. La Universitato de Johanesburgo estis establita en 2005 kiel fuzio de pluraj ekzistantaj akademiaj institucioj. El la 51,000 studentoj, proksimume 3,000 venas de 80 landoj ekster Sudafriko. La institucio havas entute ok fakultatojn: Humanecoj, Medicinaj Sciencoj, Dezajno kaj Arkitekturo, Scienco, Media Inĝenieristiko, Ekonomiko kaj Komerco, Eduko kaj Juro.

La universitato estas membro de Universitas 21 kaj la Asocio de Britaj Ŝtatkomunumaj Universitatoj.

## Historio 
Dum la orfebro en Johanesburgo, pluraj trejnejoj estis establitaj por la ondo de enmigrintoj kiuj alvenis en la areo. Komence, teknika instituto estis establita en 1903. En la 1960-aj jaroj, studoj komenciĝis ankaŭ en la afrikansa, kaj post la falo de la rasapartisma reĝimo en 1994, pli da nigrulaj studentoj komencis studi en la institucio (kiuj povus oficiale akceptiĝi jam en 1982).

## Internaciaj rangigoj 
* Ŝanhaja rangotabelo - 401–500 ( 2019 )
* QS-Universitataj Rangotabeloj - 601–650 (2020)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Johanesburgo
Kategorio:Edukado en Sud-Afriko
Kategorio:Universitatoj en Sud-Afriko
Universitato de Delhio

La **Universitato de Delhio** () estas publika universitato situanta en Nov-Delhio, Hindio, kiu estis fondita en 1922. La Universitato de Delhio, konsistante el tri altlernejoj, du fakultatoj kaj 750 studentoj en la momento de sia establado, poste fariĝis unu el la plej gravaj akademiaj institucioj en Hindio. Hodiaŭ la universitato havas 16 fakultatojn kaj 86 sekciojn disigitajn tra pluraj da siaj nordaj kaj sudaj kampusoj. Aldone al tio, la institucio havas proksimume 77 altlernejojn kaj kvin institutojn. La Vicprezidento de Barato funkcias kiel la Prezidanto de la Universitato. La universitato estas membro de pluraj akademiaj organizoj, inkluzive de Asocio de Britaj Ŝtatkomunumaj Universitatoj kaj Universitas 21.

Inter la famaj diplomiĝintoj de la universitato estas Narendra Modi, Aung San Suu Kyi, Muhammad Zia Al-Haq, Shah Rukh Khan, Amartya Sen, Fakhruddin Ali Ahmed kaj Amitav Ghosh.

## Historio 
La Universitato de Delhio estis establita en 1922 per Akto de la Centra Leĝdona Asembleo de la Brita Raĝo . Tiutempe, nur kvar altlernejoj funkciis en la tuta grandurbo. Dum ĝia malfermo, la universitato havis nur du fakultatojn (Artoj kaj Sciencoj) kun totalo de 750 studentoj. Ĉe la fino de la 1930-aj jaroj, majstraj studoj komenciĝis, kaj laboratorioj ankaŭ estis establitaj .

Ekde ĝia malfermo, pli ol 132,435 studentoj (114,494 studentoj kaj 17,941 postdiplomuloj) studis ĉe la Universitato de Delhio.

## Organiza strukturo 
La 86 akademiaj sekcioj de Delhi University estas dividitaj en 16 fakultatojn.
* Fakultato de Aplikataj Sociaj Sciencoj kaj Humecoj 
* Fakultato de Artoj
* Fakultato de Komerco kaj Komercaj Studoj
* Fakultato de Edukado
* Fakultato de Interfakaj kaj Aplikataj Sciencoj
* Fakultato de Juro
* Fakultato de Administrado-Studoj
* Fakultato de Matematikaj Sciencoj
* Fakultato de Medicinaj Sciencoj
* Fakultato de Muziko kaj Arto
* Fakultato de Distanca Eduko.
* Fakultato de Sciencoj
* Fakultato de Sociaj Sciencoj

## Elektitaj instruistoj 
* Géza Bethlenfalvy

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Barato
Kategorio:Delhio
Piégon

''''*, aŭ , estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Drôme'', en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono [[kantono |]].  

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Drôme

Kategorio:Komunumoj de Drôme
Akridina klorido

**10-Akridina klorido** aŭ **Kloro-dubenzopiridino** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de 10-Metilakridino kaj klorida acido. Ĝi estas blanka, palflava aŭ bruna solidaĵo, reakcias kun akvo kaj estas fluoreska kombinaĵo. Akridina klorido posedas 13 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 1 kloratomon. Akridina klorido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de fluoreskaj specimenoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **akridina klorido** per traktado de **10-Metilakridino** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **akridina klorido** per traktado de **salikila klorido** kaj **N-kloro-anilino**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **akridina klorido** per traktado de **N,N-dukloro-anilino** kaj **benzila klorido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **akridina klorido** per traktado de **akridano** kaj **kloro**:

## Vidu ankaŭ 
* Kloridoj

## Referencoj 
A
28864 Franciscocordova

'*28864 *Franciscocordova'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (*Lowell Observatory Near-Earth-Object Search*) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono)

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la portorikan inĝenieron *Francisco Cordova'', iaman direktoron de la Observatorio de Arecibo (2016–2022). Li superrigardis rekordan nombron da radaraj malkovroj de apudteraj kaj potence danĝeraj asteroidoj. Li gvidis la Observatorion de Arecibo tra malfacilaj tempoj sekvantaj la Uragano Maria en 2017 kaj la kolapso de la teleskopo de 305 m en 2020.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Nacia Parko Timanfaya

eta|dekstre|Vulkana konuso de la parko.
La **Nacia Parko Timanfaya** estas natura protektita areo en la municipoj Yaiza kaj Tinajo, en la insulo Lanzarote, Kanariaj insuloj, Hispanio. En 2021 ĝi ricevis 803 625 vizitantoj, pro kio ĝi estis la dua plej vizitata nacia parko en Kanarioj, post la Nacia Parko de Teide en Tenerife, kaj la kvara de Hispanio, post tiuj de Teide, de Sierra de Guadarrama (pro proksimeco al Madrido) kaj la Nacia Parko Picos de Europa.​

## Priskribo
Ĝi estis deklarita nacia parko la 9an de aŭgusto 1974,​ pro kio ĝi estas la tria natura areo protektita de Kanarioj kiel nacia parko, same kiel la unua kaj nura en la provinco Las Palmas.

Ĝi okupas etendon de 51,07&nbsp;km² de la sudokcidento de la insulo. Ĝia perimetro estas de ĉirkaŭ 30&nbsp;km kaj ĝia maksimuma alteco estas de 540 m. Temas pri parko de vulkana deveno. La lastaj erupcioj okazis en 1824. Ĝi enhavas pli ol 25 vulkanoj, kiel Montañas del Fuego, Montaña Rajada kaj Caldera del Corazoncillo. Ankoraŭ estas vulkana aktiveco, kun varmaj lokoj en la surfaco kiuj atingas 100-120 C kaj 600 C je 13 m de profundeco.​

## Erupcioj
En la 1a de septembro 1730 okazis vulkana erupcio, kiu enterigis naŭ vilaĝojn (Tingafa, Mancha Blanca, Las Maretas, Santa Catalina, Jaretas, San Juan, Peña de Plomos, Testeina kaj Rodeos) kaj dum ses jaroj la lafo etendiĝis tra la suda zono de la insulo kovrante unu kvaronon de la insulo kaj plenigante las valojn je vulkanaj cindroj. En 1824 okazis novaj erupcioj en Timanfaya, kiuj kreis la vulkanojn Tinguatón, Tao kaj Fuego. Tio rezultis en terura malsatego kaj granda parto de la loĝantaro devis formigri. Ekde tiam la pejzaĝo transformiĝis pere de la kultivaj teknikoj sur vulkana gruzeto kiujn la lokanoj uzas por kapti la humidecon de la elmaraj pasataj ventoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 
* oficiala retejo de la parko Timanfaya - Red de Parques Nacionales
* Parque nacional de Timanfaya en la retejo de la regiona registaro Gobierno de Canarias.
* Agustín Pallarés Padilla: *Nuevas aportaciones al conocimiento de la erupción de Timanfaya, Lanzarote* (Academia de Ciencias e Ingenierías de Lanzarote)
* Rincones de Canarias-parque nacional de Timanfaya
* Centro de Arte, Cultura y Turismo de Lanzarote

* 

Kategorio:Naciaj parkoj de Hispanio
Kategorio:Geografio de Kanarioj
Kategorio:Lanzarote
Kategorio:Vulkanoj en Hispanio
Tamás Gusztáv Filep

**Tamás Gusztáv Filep** [tamAŝ gustAv], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Filep Tamás Gusztáv** estas hungara kulturhistoriisto, literaturhistoriisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 aliĝis al la malpermesita opozicio en la dua duono de la 1980-aj jaroj. Tiutempe li ankaŭ kontribuis, eĉ li redaktis. Jam depost la socialismo li akiris bibliotekistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2004. Li laboris en akademia instituto ekde 2014. Lia laboro specialiĝis pri la hungaraj minoritatoj kaj pri Zsigmond Kemény. Li ricevis premion en 2009. 

## Elektitaj kontribuoj 
## Fontosabb publikációi 
* *Az ellenállás vize. Jegyzetek, kísérletek, portrévázlatok* (eseoj, 1993)
* *Próbafelvételek. A (cseh)szlovákiai magyar irodalomról, 1918–1995.* (kunaŭtoro, eseoj, studoj, 1995)
* *A hagyomány felemelt tőre. Válogatott és új esszék, tanulmányok az 1918–1945 közötti (cseh)szlovákiai magyar kultúráról* (eseoj, studoj, 2003)
* *Agorák kora. Tanulmányok, esszék, cikkek* (eseoj, studoj, artikoloj, 2014)
* *Koszorú, hiányzó emléktáblákra* (studoj, 2021)

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj kulturhistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Portes

**Portes** estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

* Portes (Eure) en departemento Eure
* Portes (Gard) en la departemento Gard

kun sufikso:
* Les Portes-en-Ré en la departemento Charente-Maritime
* Portes-en-Valdaine en la departemento Drôme
* Portes-lès-Valence en la departemento Drôme
* Antheuil-Portes en la departemento Oise
Vinfarado

eta|vinberoj ĵus antaŭ plukado
eta|Vinbareloj
**Vinfarado** estas fako kiu okupiĝas pri vinproduktadmetodoj kaj transformado de mosto (vinbersuko) en vinon. Kiel fako de scio, enologio inkluzivas la necesajn partojn por vinproduktado (tio estas, la fermentado ), sed ankaŭ aliajn detalojn, kiuj kontribuas al la gusto kaj odoro de la vino, de la vinberrikolto ĝis la enboteligo de la preta produkto.

La vinoj povas esti dividitaj en malsamajn specojn de procezoj (ekzemple: kreado de trankvila vino kontraŭ kreado de ŝaŭmvino).

**Vinproduktisto** estas persono kiu specialiĝas pri la procezoj de vinproduktado. La profesio estas studata en akademia medio. Vinproduktantoj dungitaj en vinfarejoj kutime spertas longan trejnadon kiel ekzemple akademia grado.

La Internacia Organizaĵo pri Vito kaj Vino (**OIV**) okupiĝas interalie pri la esplorado de la teknikaj kaj sciencaj aspektoj de la kampo.

## Vidu ankaŭ 
* Vinkultivado
* vinpiedado
* Vinscienco

## Por plia legado 
* Thomas Pinney. *The Makers of American Wine: A Record of Two Hundred Years.* Berkeley. University of California Press, 2012.
* James Simpson. *Creating Wine: The Emergence of a World Industry, 1840–1914*. Princeton University Press, 2012.

Kategorio:Agrikulturo
Kategorio:Vino
Milenko Ergoviĉ

**Milenko Ergoviĉ** (, n. la 28-an de majo 1966 en Sarajevo) estas bosnio-hercegovina kaj kroata verkisto, poeto kaj eseisto, verkante ĉefe en la kroata lingvo.

## Biografio 
Diplomiĝis ĉe la Fakultato de Filozofio ĉe la Universitato de Sarajevo. Li okupiĝis pri ĵurnalismo. Ekde 1993 li loĝas en Zagrebo.

## Verkaro 
### En Esperanto 
*Ruta Tannenbaum*, traduko el la kroata eldono (2006) fare de T. Chmielik kaj J. Pleadin, eld. Ars Libri, 2023, Lublin/ Đurđevac.

## Referencoj 
Kategorio:Historiaj romanistoj
Kategorio:Verkistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Kroataj ĵurnalistoj
Kategorio:Kroataj eseistoj
Kategorio:Kroataj poetoj
Kategorio:Bosnaj poetoj
Kategorio:Kroataj verkistoj
Kategorio:Bosnaj verkistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 28-an de majo
Internacia Organizaĵo pri Vito kaj Vino

La **Internacia Organizaĵo pri Vito kaj Vino** ( ; mallongigita: **OIV**) estas interregistara organizaĵo, kiu traktas la teknikajn kaj sciencajn aspektojn de kultivado de vitoj kaj vinkultivado. La organizaĵo okupiĝas pri vitkultivado, ne nur por vinfarado, sed ankaŭ por alicela uzado de vinberoj kaj por produktado de sekvinberoj. Unu el la agadoj de la organizaĵo estas la kolekto de statistikaj datumoj de la tuta mondo pri temoj ligitaj al la vinberkampo.

La ĉefsidejo de la organizaĵo situas en Parizo kaj 45 landoj estas membroj aktuale en 2013 .

## Historio 
eta|282x282ra|38-a Universala Kongreso de Internacia Organizaĵo pri Vito kaj Vino
La antaŭuloj de la Internacia Organizaĵo pri Vito kaj Vino estis la internaciaj konferencoj okazigitaj en la 19-a jarcento responde al la filoksera epidemio, la plej elstara el kiuj estis kongreso de kvin landoj en Montpellier okazintta inter la 26-a de oktobro ĝis 30-a de oktobro 1874. La ideo starigi internacian organizaĵon aperis plurfoje dum la sekvaj jardekoj, kaj finfine, la 29-an de novembro 1924, ok landoj subskribis interkonsenton por krei "Internacian Vin-Oficejon" (, mallongigita ‏**OIV**)) en Parizo. Fine de la subskribado la fondaj dokumentoj revenis al la diversaj landoj por aprobo. La unua laborsesio estis okazigita ĉe la Salon de l'Horloge la 3-an de decembro 1927. La 4-an de septembro 1958, la nomo de la organizaĵo estis ŝanĝita al la .

La nuna Internacia Organizaĵo pri Vito kaj Vino estis fondita post interkonsento inter 35 landoj la 3-an de aprilo 2001, anstataŭigante la "Ministerion pri Vito kaj Vino". Tiu ĉi interkonsento ekvalidis la 1-an de januaro 2004.

## Membroŝtatoj 
eta|284x284ra|Membroŝtatoj en la organizaĵo aktuale en 2011Germanio / Alĝerio / Argentino / Armenio / Aŭstralio / Aŭstrio / Azerbajĝano / Belgio / Bosnio kaj Hercegovino / Brazilo / Bulgario / Ĉilio / Kipro / Kroatio / Slovakio / Slovenio / Hispanio / Francio / Kartvelio / Grekio / Hungario / Barato / Israelo / Italio / Libano / Luksemburgio / Malto / Maroko / Meksiko / Moldavio / Montenegro / Norvegio / Nov-Zelando / Nederlando / Peruo / Portugalio / Unuiĝinta Reĝlando / Ĉeĥio / Norda Makedonio / Rumanio / Rusio / Serbio / Sudafriko / Svedio / Svislando / Turkio / Ukrainio / Urugvajo / Uzbekio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Vinkultivado
* Vinfarado
* Vinscienco

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de OIV

* "Membroj kaj Kontrolistoj", el la retejo de la Internacia organizaĵo pri Vito kaj Vino

Kategorio:Organizaĵoj kun sidejo en Parizo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2004
Kategorio:Vino
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Saint-Ferréol-Trente-Pas

''''*, aŭ , estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Drôme'', en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono [[kantono |]].

La teritorio havas komunan limon kun . Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Drôme

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Drôme
Proksimaĵoj Sevilo

**Proksimaĵoj Sevilo** (, plennome *Renfe Cercanías Sevilla*) estas la interurba fervoja servo inter la urbo Sevilo, ĝia metropola areo kaj la ĉefaj urboj en la Provinco Sevilo. Ĝi estas funkciigita fare de la divizio Renfe Cercanías de Renfe sur la infrastrukturo de Adif.

Ĝi konsistas el 5 linioj,  da fervojoj kaj 38 stacidomoj (2 el ili ekster servo:  kaj ) kiuj priservas Sevilon, la urbojn de la valo de Gvadalkiviro kaj la nordan regionon de la komarko Aljarafe. En 2017 la reto transportis pli ol 7 milionojn da pasaĝeroj.

centra|450px|eta|Proksimaĵoj Sevilo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Renfe Proksimaĵoj
* Stacioj de Proksimaĵoj Sevilo
* Metroo de Sevilo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Renfe - Cercanías Sevilla) (plurlingva)
* Renfe - mapo de linioj
* Renfe - linioj


Kategorio:Transporto en Sevilo
Kategorio:Fervojo en Hispanio
Kategorio:Ŝpuro 1668 mm
Universitato de Kalifornio en Davis

La **Universitato de Kalifornio en Davis** ( ; mallongigita: **UCD** ; mallongigite: **UC Davis** aŭ **Davis**) estas unu el la dek kampusoj de la Universitato de Kalifornio, situanta en Davis, urbo en agrikultura areo en Norda Kalifornio, apud la vojo inter San-Francisko kaj Sakramento.

La universitato estis fondita kiel bieno por agrikulturaj studoj de la Universitato de Kalifornio en 1905. En 1959 ĝi iĝis sendependa kampuso de la universitato, laŭ la *California Master Plan for Higher Education* desegnita de la prezidanto de la universitato, Clark Kerr.

La universitato hodiaŭ estas inter la plej bonaj dek publikaj universitatoj, kaj estas konsiderita ekvivalenta en nivelo al la privataj Ivy League -universitatoj. La universitato estas membro de la reto Universitas 21, membro de la Asocio de la Universitatoj de la Pacifika Bordo, de la Asocio de Amerikaj Universitatoj kaj membro de la Asocio de Esploraj Universitatoj (la lasta el ili fakte estas nacia, ne internacia asocio).

## Organiza strukturo 
La universitato nuntempe inkluzivas ĉiujn akademiajn studkampojn: sociosciencoj kaj homscienco, arto, natursciencoj, inĝenieristiko, agrikulturo kaj mediaj sciencoj, komerca administrado, juro kaj lernejo de medicino. Kampoj de studo kaj esplorado unikaj (relative) al Davis estas veterinara medicino (la nura lernejo en Kalifornio) kaj enologio. Granda parto de la progreso en la vinindustrio en Kalifornio ricevas al la vinkultivadsekcio.

## Kolegioj kaj lernejoj 
## Kampuso 
La universitato situas sur vasta kampuso kun areo de proksimume 22 kvadrataj kilometroj, kun multaj gazonoj, fontanoj, statuoj kaj botanika ĝardeno (Arboretum) enhavanta pli ol 4000 speciojn de plantoj. Komuna transportilo en la kampuso kaj en la proksima urbo estas biciklo.Estas multaj biciklovojoj apartigitaj de la vojoj Kaj eĉ specialaj semaforoj por bicikloj. La bicikla teamo de la universitato gajnis la National University League Championship en Usono en 1996, 2001 kaj 2006.

## Fakultato kaj esploro 
La universitato havas proksimume 2000 fakultatanoj, inkluzive de dek ok membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj, ses membroj de la National Academy of Engineering (NAE), du premiitoj de la Premio Pulitzer kaj laŭreato de la medalo Fields pri matematiko. La esplorbuĝeto de la universitato, proksimume 450 milionoj da dolaroj jare, estas la 14-a plej granda en Usono.

## Rangigo 
Laŭ la rangotabelo de US News & World Report, Davis estas 38-a en Usono en bakalaŭraj studoj (kaj 9-a inter publikaj universitatoj).

## Famaj diplomiĝintoj 
Inter la diplomiĝintoj de la Universitato de Kalifornio ĉe Davis:
* London Breed - politikisto, urbestro de San Francisco
* Dave Lubsack - politikisto
* Jimmy Fante - politikisto
* Karen Joy Fowler - verkisto
* Tracy Caldwell Dyson - astronaŭto kaj kemiisto

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* UC Davis Atletika retejo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Davis, Universitato de
Kategorio:Aperis en 1905
Kategorio:Asocio de Usonaj Universitatoj
Villebois

''''*  estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Ain'', en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj ( []. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Belley kaj al la kantono Lagnieu. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Ain

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300ra|

eta|centre|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Ain
Sándor József Fischer

**Sándor József Fischer** [ŝAndor jOĵef fiŝer], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fischer Sándor József** estis hungaria oficisto, tradukisto, honora membro de Societo Petőfi.

 naskiĝis  en Budao (urbo), li mortis  en Budapeŝto.
eta|150ra|maldekstre|

## Biografio 
 devenis el germana familio. Li frekventis komercan akademion, poste li studvojaĝis precipe en Germanio. Li lernis ne nur hungare, sed ankaŭ angle, france kaj itale. Hejmenveninta li estis oficisto en banko, sed libertempe li okupiĝis pri Sándor Petőfi kaj Imre Madách. Li frue mortis pro kancero.

## Elektitaj kontribuoj 
* ''Die Tragödie des Menschen. Dramatische Dichtung. Nach Eduard Paulay's Bühnen bearbeitung übersetz.* (1886)
* *Petőfi's Leben und Werke. Eingeführt von Maurus Jókai. Mit dem Porträt von Alexander u. Julie Petőfi, drei Handzeichungen von Petőfi, einem autographischen Blatte in Facsimiledruck und einer Copie der Zwölf Punkte des ersten censurfreien Presserzeugnisses in Ungarn.* (1889, tradukita hungaren fare de Lajos Tolnai: *Petőfi élete és munkái'' same en 1889)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio legebla en la 10-a punkto
* hungarlingva biografio legebla post klako al majusklo F, poste serĉu la nomon

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Germanaj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Internacia Universitato de la Nigra Maro

La **Internacia Nigra Maro Universitato** (**IBSU**) () estas regiona universitato fondita en 1995 en Tbiliso, Kartvelio, de la Prezidento de Kartvelio, Eduard Ŝevardnadze, kaj la Ĉefministro de Turkio, Tanso Ciller, kun la celo pliigi kunlaboradon inter Turkio kaj Kartvelio.

Studentoj el Kartvelio, Turkio kaj aliaj landoj povas esti akceptitaj en la universitaton. Por esti akceptitaj al studoj, la turkaj studentoj devas pasigi la universitatajn alirekzamenojn de Turkio - ÖSS ‏ Ögrenci Seçme Sınavı).

La studoj mem estas en la angla, sed ankaŭ eblas testi en la kartvela, la turka kaj la rusa. Inter la fakultatoj en la universitato estas la Fakultato de Komerca Administrado, Sociaj Sciencoj, Homa scienco, Komputilaj Teknologioj, Inĝenieristiko kaj Lingvolernejo.

La lingvoj de instruo estas kaj la angla kaj la kartvela .

## Fakultatoj 
La universitato servas la sekvantajn areojn de edukado por BA, MA, PhD gradoj .
* Fakultato de Sociaj Sciencoj kaj Humecoj
* Fakultato de Komercaj kaj Komputilaj Teknologioj
* Fakultato de Juro

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
* Enretaj kursoj de IBSU 
* IBSU Scienca Revuo 
* IBSU Silkroad Esploro kaj Informa Centro 

Kategorio:Universitatoj en Kartvelio
Kategorio:Konstruaĵoj en Tbiliso
Universitato de Romo “Tor Vergata”

eta|Fakultato de Homaj Sciencoj ĉe Tor Vergata Universitato de Romo
**Tor Vergata Universitato de Romo** () estas publika universitato situanta en Romo, Italio kaj establita en 1982 .

La universitata hospitalo estas konsiderata inter la plej bonaj en la urbo kaj estas grava esplorcentro en Italio .

## Strukturo 
* Lernejo de Ekonomiko
* Lernejo de Inĝenierio
* Lernejo de Homa scienco, Artoj kaj Sociaj Sciencoj
* Lernejo de jurstudo
* Lernejo de Medicino kaj Kirurgio
* Lernejo de Scienco

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Romo "Tor Vergata" Retejo (la itala kaj la angla)
* Universitato de Romo "Tor Vergata" - Lernejo de Ekonomiko (la itala)
* Universitato de Romo "Tor Vergata" - Lernejo de Juro (la itala)
* Universitato de Romo "Tor Vergata" - Lernejo de Homaj Sciencoj (la itala)
* Universitato de Romo "Tor Vergata" - Lernejo de Matematiko, Fiziko kaj Naturaj Sciencoj (la itala)
* Universitato de Romo "Tor Vergata" - Lernejo Inĝenierio (la itala)
* Universitato de Romo "Tor Vergata" - Lernejo de Medicino kaj Kirurugio (la itala)

Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj en Romo
Kategorio:Universitatoj en Italio
San Bernardo (stacidomo)

**San Bernardo**, ankaŭ nomita **Sevilla-San Bernardo**, estas surtera kaj subtera vojnodo situanta en la Distrikto Nervión, en la hispana urbo Sevilo, en la aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas ampleksajn servojn de Mezlonga Distanco. Ĝi ankaŭ estas parto de linioj C-1, C-4 kaj C-5 de la reto de Proksimaĵoj Sevilo.

La instalaĵoj estis inaŭguritaj en 1991 por anstataŭigi la malnovan stacion San Bernardo, situantan proksime al la nova stacio, kvankam multe de la lasta trafiko estis absorbita fare de . La fervoja komplekso San Bernardo estas en centra loko kaj havas altan intermodalecon kun aliaj urbaj transportoj ĉar ĝi permesas ligojn kun la linio 1 de la Metroo de Sevilo, kun la linio T1 de la tramo kaj kun la urba busreto.

## Interkonektoj 
centra|400ra

## Vidu ankaŭ 
* Proksimaĵoj Sevilo
* San Bernardo (Metroo de Sevilo)
* Metroo de Sevilo
* Metrocentro
* SEVici
* TUSSAM

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Sevilo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Sevilo
Saulce

**Saulce** povas rilati al

* Saulce-sur-Rhône, komunumo en la departemento Drôme de Francio	
* La Saulce, komunumo en la departemento Altaj Alpoj de Francio
Saint-Auban-sur-l'Ouvèze

''''*, aŭ , estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Drôme'', en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono [[kantono |]].

La teritorio havas komunan limon kun . Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Drôme

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Drôme
Zoltán Fónod

**Zoltán Fónod,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fónod Zoltán** estis ĉeĥoslovakiana hungara instruisto, ĵurnalisto, redaktoro, literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Okoč, li mortis  en Bratislavo.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li maturiĝis en 1950 en gimnazio de Csurgó, ĉar post la 2-a mondmilito la hungaroj estis senrajtaj pro dekretoj de Beneš. Li akiris pedagogian diplomon en Slovaka Universitato en 1954, post 4 jaroj alian diplomon. Jam ekde 1950 li instruis, inter 1955-1969 li estis ĵurnalisto, baldaŭ li gvidis eldonejon. En 1969 li doktoriĝis en la universitato, en 1984 li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Jam ekde 1983 li instruis en la universitato kiel lektoro, poste docento, inter 1986-1989 katedrestro. Li estis ĉefredaktoro ekde 1996. Li ricevis premiojn inter 1987-2004. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vallató idő* (1980)
* *Megmozdult világban* (monografio pri Zoltán Fábry, 1987, tralaborita: 1993)
* *Szétszóródás után* (studoj, kritikoj, eseoj, 1998) 
* *Szellemi őrjárat* (2006, eseoj, intervjuoj)
* *Sorskérdések, keresztutak* (2010, studoj, eseoj)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto kaj video
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj