Kvaŝiorkoro

eta|infano kun ŝeliĝinta vizaĝo pro kvaŝiorkoro .
[eta|knabino kun kombino el kvaŝiorkoro kaj [marasmo.]]
**Kvaŝiorkoro** - angle *Kwashiorkor* - estas formo de proteinomanka subnutrado. Ĝi nuntempe precipe koncernas infanojn de neindustriiĝintaj ŝtatoj, sed en antaŭaj jarcentoj ĝi ekzistis ankaŭ en nun kompare prosperaj mondpartoj kiel ekzemple Mezeŭropo.

La nomon en 1935 enkondukis la jamajka infankuracistino *Cicely D. Williams* kadre de faka artikolo en la anglalingva medicina magazino *Lancet* en 1935. La termino signifas en la ganaa gaa lingvo „la malsano, kiun ricevas infano kiam naskiĝas nova infano".

## Kaŭzoj 
La malsano kutime ekaperas tiam kiam eta infano ne plu estas mamnutrata, do ne plu nutriĝas per patrina lakto sed anstataŭe per nutraĵo en kiu mankas proteinoj. Eblas precizigi ke la malsanon kaŭzas manko de iuj esencaj aminacidoj, ekzemple de tiuj kiuj ne ekzistas en maizo. Pro tiu manko en la infana sango ekestiĝas manko de albumino kaj sekve malaltiĝo de la *koloidosmoza* aŭ *onkota premo* kun la sekvo ke hista likvo - aparte en la ventro - ne absorbeblas en vejnaj kapilaroj, kaj sekve ŝvelas la korpo, aparte ties ventra parto. Fakuloj krome ankoraŭ diskutas pri ebla ligo inter la ekapero de la malsanaj simptomoj kaj la nutra enkorpigo de aflatoksinoj. 

## Simptomoj 
La malsano karakteriziĝas per ŝvelinta ventro, sed malpli forte ankaŭ per ŝvelintaj aliaj korpopartoj, kaŭzitaj de pli da eksterangia hista likvo, kaj de grandiĝinta hepato. Krome ekestiĝas ŝanĝo de haŭta aspekto, ofte ankaŭ senkoloriĝo de la haroj, malpliiĝo de la korpokresko, diareo kaj - malgraŭ la ŝajne pli dika ventro - perdo de korpopezo. La perdo de korpopezo tamen ne tiom fortas kiom je sufero de marasmo. Aldoniĝas psikaj simptomoj kiel aparte apatio. Saniĝintaj infanoj ankaŭ post plena fino de la malsano havas pli etan korpopezon, kaj ne klaras ĉu restas intelekta difekto. La daŭron de kvaŝiorkora(j) epizodo(j) eblas dedukti per ekzamenoj de unuopaj kapharoj, ĉar en malsanaj epizodoj la haroj ja plukreskas, sed sen- aŭ almenaŭ malplikolore.

## Patologio 
Histopatologie aparte klaras ŝanĝoj de la hepataj ĉeloj. Mikroskope videblas ke ili pli ol kuzime stokas grason. Tion kaŭzas la fakto ke mankas apoproteinoj necesaj por transporti la grason el la hepato en grasohistajn ĉelojn. Tiuj patologiaj ŝanĝoj de la hepataj ĉeloj komplete malaperas post resaniĝo. Ne ekzistas pligrandiĝinta risko pri daŭra hepata difektiĝo.

## Terapio 
La komenca stabiliga terapio konsistas en nutrado en kiu abundas proteinoj, kiu estas disponigata al la etaj pacientoj en malgrandaj, sed oftaj porcioj. Tiu stabiliga fazo garantiu la plufunkcion de la bazaj korpaj sistemoj kaj ne superŝarĝu la malfortiĝintan metabolon de la pacientoj. Aparte tro multaj proteinoj povas superŝarĝi la infanan metabolan sistemon: Aparte bonas lakto aplikebla per trinkado, sed ankaŭ per fleksebla tubeto trabuŝe aŭ tranaze enigita en la infanan stomakon. Post proksimume semajno rekomendeblas aldoni pliajn proteinojn al la lakto. Post proksimume 2 ĝis 3 semajnoj eblas anstataŭigi la lakton per grajna kaĉo al kiu aldoniĝis pliaj vitaminoj kaj esencaj mineraloj. Tiu dieto daŭru ĝis la korpa pezo reatingas almenaŭ 80 procentaĵojn de la normala pezo. Tiam eblas plunutri per tradiciaj nutraĵoj. Paciento estas konsiderata "kuracita", kiam la korpa pezo resuperas 85 procentaĵojn de la normala pezo.

## Vidu ankaŭ 
* kaĥeksio, marasmo, subnutrado
* Niĝeria Enlanda Milito

## Notoj 
Kategorio:Nutromalsanoj