open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alcoutim

**Alcoutim** estas urbo en Portugalio apartenanta al la Distrikto Faro, regiono Algarve, kun ĉirkaŭ 2512 loĝantoj (2021).

Ĝi estas sidejo de la Municipo Alcoutim kun 575,36 km² de areo kaj 2521 loĝantoj (censo de 2021), kaj estas subdividita en kvar *freguesias*. La municipo limas norde kun Mértola, oriente kun Hispanio (El Granado, Sanlúcar de Guadiana kaj San Silvestre de Guzmán), sudoriente kun Castro Marim, sudokcidente kun Tavira kaj okcidente kun Loulé kaj Almodôvar. Ĝi estas ankaŭ unu el nur tri municipoj en la distrikto kiuj ne havas aliron al la maro. 

Estas flosilo por pasaĝeroj por Sanlúcar de Guadiana, HIspanio, sed ĝi ne povas transporti vehiklojn. Laŭ ŝoseo la distanco inter ambaŭ loĝlokoj estas de 70 km. 

Laŭ Adalberto Alves, en sia *Dicionário de Arabismos da Língua Portuguesa*, la deveno de la loknomo Alcoutim estas araba *al-quṭamî*, «reĝa falko». 

## Submunicipoj
eta|maldekstre|260px|Kastelo de Alcoutim.
La municipoj dividiĝas en jenaj *freguesias*:
* Alcoutim e Pereiro 	
* Giões 	
* Martim Longo 	
* Vaqueiros

## Historio
Pro sia strategia loko ĉe la dekstra bordo de la rivero Gvadiano kaj proksime de la marbordo, Alcoutim ricevis nombrajn historiajn popolojn el kiuj oni trovis restaĵojn, ĉefe de romianoj, nome la akvobaraĵo de Álamo kaj araboj (loknomo). Estante tute ĉe la rivero, kaj farante landlimon kun Hispanio, Alcoutim estis dum jarcentoj militbazo ĉe nordorienta Algarve.

Tiukadre oni konstruis kastelon. Dum la tertremo de 1755 la mezepoka kerno de la urbo suferis damaĝojn.

## Vidindaĵoj 
eta|maldekstre|260px|Romia vilao Montinho das Laranjeiras.
* Romia akvobaraĵo de Álamo
* Muzeo *Casa do Ferreiro* (forĝisto)
* Malnova kastelo de Alcoutim 
* Kastelo Relíquias
* Ĥalkolitiko setlejo de Cerro do Castelo
* Fortikaĵo de Alcoutim aŭ Kastelo de Alcoutim
* Menhiroj de Lavajo 
* Muzeo de la Rivero
* Muzeo *Vidas do Campo*
* Muzeo Dro. João Dias
* Minejo de Cova dos Mouros
* Funebrejoj Eira dos Palheiros kaj Cerro do Malhanito
* Romia vilao Montinho das Laranjeiras
* Kapelo de São Bento
* Ermitejoj de *Nossa Senhora da Conceição* kaj de *S. Domingos*
* Preĝejoj de *Nossa Senhora da Oliveira*, de Martim Longo, de Giões kaj de Vaqueiros
* Muelejoj kaj naturaj banejoj de Rio Vascão (Água Santa).

## Bildaro 

Alcoutim - Fonte.jpg|Fontano
Castelo de Alcoutim - Vista interior.jpg|Interno de la kastelo
Giões.JPG|Giões
Martim Longo.JPG|Martim Longo
Ermida de Nossa Senhora da Conceição de Alcoutim.jpg|Ermitejo de *Nossa Senhora da Conceição*
Alcoutim4.JPG|Alcoutim kontraŭ Sanlúcar de Guadiana
Alcoutim (Portugal) (33118189181) (cropped).jpg|Alcoutim
Alcoutim - Portugal (47485159741).jpg|Alcoutim
Alcoutim (Portugal) (33090282632).jpg|Alcoutim
MenirLavajoI.JPG|Menhiroj de Lavajo
Detail of the Igreja Matriz de Vaqueiros, Via Algarviana, Portugal (PPL1-Corrected) julesvernex2.jpg|Preĝejo de Vaqueiros

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Faro
Louis Wolfson

**Louis WOLFSON** (naskita en 1931 en Nov-Jorko) estas usona aŭtoro kiu verkas en la franca. Traktita en psikiatriaj institutoj pri skizofrenio ekde sia infanaĝo, li travivis severajn terapiojn kondukante lin malfidi kaj malami homojn, samtempe radikale detestatante kaj rifuzante aŭdi kaj uzi lian indiĝenan lingvon, la anglan.

Tial li inventis metodon per kiu li tradukas ĉiun anglalingvan frazon al fremdlingva frazo kun la sama sono kaj signifo. Li lernis fremdajn lingvojn (precipe la francan, germanan, hebrean kaj la rusan) kaj alkutimiĝis spontanee traduki (tra altnivela tekniko) ion ajn diritan al li en la angla al *Sabir* (mikslingvo) de ĉi tiuj lingvoj. 

La principojn de lia lingva sistemo kaj kiel li utiligis ĝin en sia ĉiutaga vivo, li priskribis en la franclingva libro *Le Schizo et les langues* (*Skizofrenio kaj Lingvoj*), kiu estis eldonita en 1970 en la kolekto "Connaissance de l'Inconscient" ĉe eldonejo Gallimard. 

## Bibliografio 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Usonaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en 1931

## Vidu ankaŭ 
* Eksterlingvaj verkistoj

Kategorio:Franclingvaj verkistoj
São Brás de Alportel

**São Brás de Alportel** estas urbo en Portugalio apartenanta al la Distrikto Faro, regiono Algarve, kun ĉirkaŭ 4 700 loĝantoj (2021).

Ĝi estas sidejo de la municipo São Brás de Alportel kun 153,37 km² de areo kaj 11 357 loĝantoj (censo de 2021), kaj estas unu de nur ses municipoj de Portugalio kun nur unu *freguesia* (São Brás de Alportel), koresponda al la totalo de la teritorio de la municipo. Ĝi estas ankaŭ unu el nur tri municipoj en la distrikto kiuj ne havas aliron al la maro. 

La municipo, limas norde kaj oriente kun Tavira, sudoriente kun Olhão, sude kun Faro kaj okcidente kun Loulé. 

## Historio
La unua referenco en dokumento pri Alportel datas de 1518, kiam estis Superulo de la Ordeno de Santiago, D. Jorge, ekstergeedzeca filo de la reĝo Johano la 2-a. S. Brás estis tiam ermitejo apartenanta al la preĝejo de Faro. Ankoraŭ dum la regado de Johano la 2-a, S. Brás de Alportel iĝis rekta posedaĵo de la krono, nome de la *Casa das Rainhas*, ĉar la reĝo Alfonso la 3-a ne konfirmis la donacon de la loko al la Ordeno de Santiago, kiu estis farita de Sanĉo la 2-a.
eta|maldekstre|260px|Urbodomo.

En 1591, la ermitejo iĝis preĝejo kaj tial naskiĝis la *freguesia* S. Brás. En 1601, en Buleo de la episkopo Fernão Moniz de Mascarenhas, S. Brás estas referencita jam ne kiel templo aŭ preĝejo, sed kiel loko (loĝloko). Fakte jam ekde 1577 estis referencoj de *freguesia* aŭ loko. En 1607 okazis apartigo de kelkaj setlejoj kiuj nun apartenas al la municipo, disde iliaj devenareoj. Post la plialtiĝo al kategorio de *freguesia*, meze de la 16-a jarcento, oni startigis la rekonstruadon de la templo. Tiam estis ses cent loĝantoj. La preĝejon oni kompletigis en 1565. La tertremo de 1755 damaĝis la preĝejon, kion oni devis rekonstrui. Kiam oni translokigis la sidejon de la episkopeco de Algarve el Silves al Faro aperis neceso konstrui novan someran rezidejon por la plej altaj ekleziuloj; kaj tion oni faris lukse en Alportel, kvankam nur unuetaĝan.

En 1912 la deputito Machado Santos ekfaris demarŝojn por la kreado de municipo Alportel, kiu tiam estis la plej loĝata rura *freguesía* de la municipo Faro. La 1-an de junio 1914 oni publikigis en *Diário do Governo* la plialtigon al la kategorio de Municipo de la ĝistiama *freguesia* S. Brás kun la nomo Alportel kaj sidejo en Aldeia de São Brás, de kie devenis la nomo São Brás de Alportel.

## Vidindaĵoj 
* Komplekso de tradicia arkitekturo
* Ŝtata hotelo *Pousada* de São Brás de Alportel
* Promenejo *Calçadinha* de São Brás de Alportel

## Bildaro 

Igreja Matriz de São Brás de Alportel by Juntas (Torre sineira).jpg|Sonorilturo de la preĝejo de São Brás de Alportel
Igreja Matriz de São Brás de Alportel.jpg|Preĝejo de São Brás de Alportel
São Brás de Alportel.Cine-Teatro.20170704.jpg|Kinejo en São Brás de Alportel
Largo des São Sebastião, São Bras de Alportel (37028423595).jpg|Placo *Largo de São Sebastião*, São Bras de Alportel
Quarteirão em São Brás de Alportel 02.jpg|Tradicia arkitekturo en São Brás de Alportel, Portugalio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Faro
4-Dekeno

**4-Dekeno** aŭ **4-pentenilpentano** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigado de la **4-dekanolo** en acida medio. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Dekeno povas prezenti konfiguraciojn cis- kaj trans pro la duobla ligilo kaj posedas 10 karbonatomojn kaj 20 hidrogenatomojn. Ĝi estas alkena hidrokarbonido kaj uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **4-dekeno** per senhidratigado de la **4-dekanolo** en acida medio:

### Sintezo 2
* Preparado de la **4-dekeno** per senklorigo de la **4-kloro-dekano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **4-dekeno** per traktado de **1-kloro-1-penteno** kaj **pentano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **4-dekeno** per traktado de **1-kloro-2-hekseno** kaj **butano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **4-dekilbenzeno** per traktado de **4-dekeno** kaj **benzeno**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Michel Talagrand

**Michel Pierre TALAGRAND** (Béziers, 15-an de februaro 1952) estas franca matematikisto. Talagrand ricevis la Abel-Premion en 2024.

Doktoro pri ŝiencoj ekde 1977, li estis, ekde 1985, direktoro de esplorado de la CNRS kaj membro de la Teamo de Funkcia Analitiko de la Instituto de Matematiko de Parizo. Talagrand estis ankaŭ membro de fakultato de la Ŝtata Universitato de Ohio dum pli ol dek kvin jaroj. Li estis korespondanto de la Akademio de Sciencoj de Francio en marto 1997, kaj poste plenrajta membro ekde novembro 2004, en la fako Matematiko. 

Talagrand studas ĉefe Funkcian Analitikon kaj la Probablo-teorion kaj ties aplikaĵojn. 

## Referencoj 
Kategorio:Probabloteoriistoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Funkcionalaj analitikistoj
Kategorio:Francaj matematikistoj
Kategorio:Abel-Premiitoj
3-Okteno

**3-Okteno** aŭ **Butenilbutano** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigado de **3-oktanolo** en acida medio. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Okteno estas alkena hidrokarbonido kaj posedas 8 karbonatomojn kaj 16 hidrogenatomojn. Ĝi prezentas butenilan grupon ligitan al butila grupo kaj povas ekzisti en la konfiguracioj cis- kaj trans- pro la duoblaj ligiloj. 3-Okteno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3-okteno** per senhidratigado de **3-oktanolo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3-okteno** per senklorigado de **3-kloro-oktano** en alkala medio:

### Sintezo 3
* Preparado de la **3-okteno** per traktado de **1-kloro-1-buteno** kaj **butano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3-okteno** per traktado de **1-kloro-1-buteno** kaj **klorobutano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **3-okteno** per traktado de **3-okteno** kaj **benzeno**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Benicarló-Peñíscola (stacidomo)

**Benicarló-Peñíscola** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Benicarló, 7&nbsp;km de Peñíscola en la provinco Castelló, Valencia Komunumo. Ĝi havas Mezdistancan kaj Longdistancan servojn funkciigatajn fare de Renfe. Ĝi ankaŭ estas integrita en la reto de Cercanías Valencia.

## Bildgalerio 

Estacionblo.jpg|Ekstero
Marqueesina.jpg|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Benicarló

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Benicarló
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Benicarló

**Benicarló** estas komunumo en la Valencia Komunumo, Hispanio. Ĝi situas sur la norda marbordo de la provinco Castelló, en la komarko Bajo Maestrazgo. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Geografio
Ene de la komarko *Baix Maestrat*, estas je 69 km de la provinca ĉefurbo. La municipan teritorion trairas la aŭtoŝoseo *Autopista del Mediterráneo* (AP-7) kaj la nacia ŝoseo N-340, inter la km 1042 kaj 1048, krom loka ŝoseo konektanta kun Cálig. La orografion de la municipa teritorio markas marborda ebenaĵo konata kiel *Plana de Benicarló*, tra kiu fluas la rivero Sec (Seka) kaj kelkaj pluvtorentejoj kiuj alfluas al Mediteranea Maro, kiel la *Rambla de Alcalá*. Coll de la Malea de Març (177 m), Coll de la Tossa (166 m) kaj Puig de la Nau (162 m) estas la plej elstaraj altaĵoj. La altitudo gamas inter 177 m sudokcidente (Coll de la Malea de Març) kaj la marnivelo. La urbocentro kuŝas je 12 metroj sur la marnivelo.

## Historio
Dum la Hispana Enlanda Milito Benicarló estis bombardota de la frankisma aviaro kelkajn fojojn. La bombardado de la 3a de aprilo 1938, fare de la itala faŝisma aviaro, okazigis 24 mortojn kaj pli ol 30 vunditojn. 

## Vidu ankaŭ 
* Benicarló-Peñíscola (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (valencie/)


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
Peñíscola

**Peñíscola** (valencie *Peníscola* kaj oficiale *Peníscola/Peñíscola*) estas komunumo en la Valencia Komunumo, Hispanio, situanta ĉe la norda marbordo de la provinco Castelló, en la komarko Bajo Maestrazgo. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).​ Ĝi havas la titolon de urbo ekde 1707. Ekde januaro 2013, Peñíscola estas parto de la reto "Los Pueblos Más Bonitos de España" (La plej belaj urboj de Hispanio).

## Geografio
Ene de la komarko *Baix Maestrat*, estas je 73 km de la provinca ĉefurbo. La municipan teritorion trairas la aŭtoŝoseo *Autopista del Mediterráneo* (AP-7) kaj la nacia ŝoseo N-340, inter la km 1036 kaj 1041, krom loka ŝoseo konektanta kun Cálig. La orografion de la municipa teritorio markas roka duoninsulo, iam unuigita al ĉeftero nur per sabla istmo, kiu faciligis ĝian defendon, kvankam foje inundiĝis sub la marakvo. Aktuale, pro la konstruado de la haveno kaj de aliaj konstruaĵoj en la istmo, tiu eblo malaperis. Sur la rokejo staras la historia domaro, de kiu elstaras la kastelo de la Papo Luna, dividante la marbordon de Peñíscola en du duonoj tre diferencaj.

Ĝi disponas de ampleksaj strandoj kaj norde kaj sude de la duoninsulo de la kastelo. La municipa teritorio de Peñíscola inkludas unu de la plej naturaj marbordaj montaroj de la valencilanda montaro, nome *sierra de Irta*, kiu finiĝas en la maro laŭ malalta rokeca marbordo kaj en kelkaj lokoj, ĉe altaj klifoj, kiel tiu de la Badum. La montaro okupas du trionojn de la sudaj partoj de la teritorio de 81 km². La norda parto estas malgranda aluvia ebenaĵo kunhavata kun Benicarló kaj kiu etendiĝas el la maro ĝis la pintoj de Puig.

La altitudo gamas inter 572 m en la montaro Irta kaj la marnivelo. La urbo kuŝas je apenaŭ 5 m super la marnivelo, sed la kastelo staras sur roka zono je 66 m de altitudo.
eta|Peñíscola

## Historio
eta|maldekstre|220px|La kastelo.
Post la Hispana Enlanda Milito, kiu en Peñíscola okazigis nombrajn damaĝojn, populariĝis nova ekonomia aktiveco kiu estis milde startinta komence de la jarcento, nome turismo. Ludis gravan rolon tiukadre la filmado de du filmoj, nome *Calabuch* (1956, Luis García Berlanga) kaj *El Cid* (1962, Anthony Mann, kun Charlton Heston kaj Sophia Loren), kiuj diskonigis la urbon.

## Vidu ankaŭ 
* Benicarló-Peñíscola (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (valencie/)

Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
Lernejo por Lernantoj kun Difektita Vidkapablo Veljko Ramadanović

dekstra|eta|250ra|
La **Lernejo por Lernantoj kun Difektita Vidkapablo Veljko Ramadanović** estas mezlernejo por blinduloj en Beogrado, en la kvartalo Zemun, proksime al la flughaveno. La adreso estas Cara Duŝana 143, 11080 Zemun – Beograd. Ĝi havas vastan senobstaklan korton.

Veljko Ramadanović fondis la lernejon en 1916 kaj fariĝis ĝia direktoro. La konstruaĵo, antaŭe kazerno, estis donita al Ramadanović de Reĝo Petro la 1-a de Serbujo. Esperanto estas instruata de 1920 ĝis nun, kaj en la intermilita kaj komunisma periodoj ĝi estis deviga lernobjekto. Inter la mondmilitoj la lerneja presejo eldonis 26 brajlajn kaj 3 aliajn librojn en Esperanto. En la Dua Mondmilito la kliŝaĵoj estis detruitaj kaj la SS mortigis direktoron Ramadanović.

La Lernejo Veljko Ramadanović estis la kongresejo de la Kongreso de Serbiaj Esperantistoj en 2010 En 2024 ĝi gastigas la Internacian Kongreson de Blindaj Esperantistoj.

## Referencoj
Kategorio:Beogrado
Veljko Ramadanović
Benicàssim (stacidomo)

**Benicàssim** (, valencie *Benicàssim*) estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Benicàssim, en la provinco Castelló, Valencia Komunumo. Ĝi havas Cercanías, Long- kaj Mezdistancajn servojn funkciigatajn de Renfe. Ĝi estas inter la haltejoj  kaj .

## Vidu ankaŭ 
* Benicàssim

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Benicàssim
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Benicàssim

**Benicàssim** () estas komunumo en la Valencia Komunumo, Hispanio. Ĝi situas ĉe la marbordo de la provinco Castelló, en la komarko Plana Alta. Ĝia populacio estas  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Benicàssim (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/valencie)


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
Teplýšovice

**Teplýšovice** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Čeňovice, Humenec, Kochánov kaj Zálesí. En distanco 8&nbsp;km okcidente situas urbo Benešov, 13&nbsp;km sude urbo Vlašim, 23&nbsp;km nordokcidente urbo Říčany kaj&nbsp;30&nbsp;km norde urbo Český Brod.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Galo

## Pluaj fotoj 

Teplýšovice, základní škola.JPG|Baza lernejo
Teplýšovice, obecní úřad.JPG|Municipa ofico
Teplýšovice, restaurace a ubytovna.JPG|Restoracio kaj loĝigejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Tibor Bakonyi (politikisto)

**Tibor Bakonyi** [bakonji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bakonyi Tibor** estas hungara politikisto, parlamentano, manpilkisto.

Tibor Bakonyi naskiĝis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Tibor Bakonyi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1976 - tiutempe li estis ankaŭ manpilkisto -, poste li akiris pedagogian, ekonomiajn, sociologian kaj trejnistan diplomojn en Pedagogia Altlernejo György Bessenyei (1982), Komerca Altlernejo (Budapeŝto) (1991), Scienca Universitato Loránd Eötvös (1994), Budapeŝta Ekonomika kaj Ŝtatadministra Universitato (2001), Universitato Semmelweis (2011), pli frue en tiu lasta universitato li akiris sciencan gradon Ph.D. en 2004. Jam ekde la maturiĝo li laboris en pluraj ŝtataj entreprenoj, poste inter 1994-2007 li estis parlamenta deputito, inter 2007-2010 ŝtata entreprenestro. Li edziĝis en 1985, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1985 kaj post 4 jaroj.

## Lia libro 
* *Állam, civil társdalom, sport* (2007)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Alcalà de Xivert

**Alcalà de Xivert** () estas municipo en la provinco Castelló, en la Valencia Komunumo, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Bajo Maestrazgo kaj havas  loĝantojn (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Alcalà de Xivert (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/valencie)


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
4-Okteno

**4-Okteno** aŭ **Propil-1-penteno** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigado de la **oktanolo** en acida medio. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Okteno alkena hidrokarbonido kaj posedas 8 karbonatomojn kaj 16 hidrogenatomojn. Ĝi prezentas pentenilan grupon ligitan al butila grupo kaj povas ekzisti sub la konfiguracioj cis- kaj trans- pro la duoblaj ligiloj. 4-Okteno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **4-okteno** per senhidratigado de la **oktanolo** en acida medio:

### Sintezo 2
* Preparado de la **4-okteno** per senklorigo de la **4-kloro-dekano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **4-okteno** per traktado de **1-kloro-1-penteno** kaj **propano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **4-okteno** per traktado de **1-kloro-2-hekseno** kaj **etano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **oktilbenzeno** per traktado de **4-okteno** kaj **benzeno**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Chotýšany

**Chotýšany** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Křemení, Městečko kaj Pařezí. En distanco 7&nbsp;km sudoriente situas urbo Vlašim, 10&nbsp;km nordokcidente urbo Benešov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1250.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Chotýšany
* Preĝejo de sankta Galo

## Pluaj fotoj 

 File:Chotýšany, common.jpg| Supra vilaĝplaco
 File:Chotýšany, common pond.jpg| Fiŝlag en malsupra vilaĝplaco
 File:Chotýšany, elementary school.jpg| Baza lernejo kaj infanĝardeno
 File:Chotýšany, church.jpg| Preĝejo de sankta Galo
Chotysany hostinec 1920.jpg|Ekskursa gastejo Chotýška ĉe ŝtata ŝoseo en Chotýšany, n-ro 51, proksimume el la jaro  1920 (arkivo de M. Švarc).


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Cacela (stacidomo)

**Cacela** () estas fervoja stacio sur la Linio de Algarve, kiu priservas la urbon Vila Nova de Cacela, en la municipo Vila Real de Santo António, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Vila Real de Santo António

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vila Real de Santo António
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Čakov (distrikto Benešov)

**Čakov** (, ) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Tatouňovice kaj Vlkov. En distanco 11&nbsp;km nordoriente de Benešova, 14&nbsp;km norde de Vlašim kaj 40&nbsp;km sudoriente de Prago.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1226.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Čakov, side street.jpg|Flanka strato
Čakov, new housing.jpg|Nova konstruareo sude de la municipo
Čakov, chapel.jpg|Kapeleto en vilaĝplaco
Čakov, swimming pool.jpg|Fajroestingista rezervujo kaj baniĝejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Johann Martin Riester

**Johann Martin RIESTER** (naskiĝinta la  en Leibertingen-Kreenheinstetten, mortinta la  en Sankt Johann in Tirol) estis germana kaj aŭstra pastro romkatolika. Li estis apostola protonotaro.

## Vivo
Danke al apogo de Ferdinand von Fürstenberg li venis studi je la universitato de Graz. Ordinacio estis en Graz en la 20.4.1715. En 1718 Riester iĝis helpa pastro en Straßgang, urbokvartalo de Graz. Jaron poste la chiemsee-a episkopo Franz Anton Adolph von Wagensperg venigis lin Salcburgon por iĝi kortega kapelano. Sed Riester preferis aŭtentikan animzorgadon kaj tiel li fariĝis en 1723 presbitero en Söll (distrikto Kufstein) kaj en 1728 dekano en Sankt Johann. 

Laŭ la modelo de Bartholomäus Holzhauser kaj post multe da preparo li finfine en la 1763-a jaro sukcesis starigi domon por komunumo de diocezaj pastroj *(Priesterhaus)*. Nur poste ĝi servis por provizore loĝigi pekintajn klerikojn.

La oran jubileon de sacerdota ordinacio en la 1-a de majo 1765 Riester pro apopleksio ne plu povis mem celebri. Tion faris lia kuzo Josef Riester.

Riester takseblas inter la plej gravaj pastroj de la diocezo Chiemsee.

## Detaloj pri la porpastra centro
La tuto lokis en iama domo de horloĝfaristo Ströplin, konstruita en 1724. Imperiestrino Maria Tereza de Aŭstrio en marto 1765 konfirmis la komunutilecon de la ejo. En junio 1765 Riester deklaris la domon universala heredanto de liaj havaĵoj (i.a. de ampleksa biblioteko). 
Laŭ la ideoj de Riester estu la menciita domo loko de trejno de sacerdotoj; tiutempe pro abundo da animzorgantoj multaj junaj teologoj ne povis tuj dungiĝi (latine: *supernumerarii presbyteri*). Ili do ĝuu en Sankt Johann pliprofundiĝon praktikan de la estonta laboro.

La domo estis imprese meblita kaj aranĝita kun ĝardeno, kelo (i.a. por vino), kuirejo, manĝosalono, stokejo, biblioteko, lavejo, propra alirvojo, puto, gastĉambro ktp. En 1754 Rieser aĉetis pluse *Alm Gastreith* (nuna nomo: *Dechantsalm*), surmontan kabanon. Poste la bieno *Brennermoos* kaj la ejaro *Geigen* ankaŭ apartenis al la fondaĵo. Ambaŭ oni poste vendis.

De 1771 unuafoje gastis neordinitaj teologoj; ili estis kursanoj kaj devis mem pagi kostojn por la loĝado kaj instruado. Poste ili ekzameniĝis ĉe la universitato de Innsbruck. Pro pli efikaj enpostenigoj de klerikoj sub imperiestro Jozefo la 2-a, apenaŭ estis demandoj al priesterhaus-anoj provizore animzorganti. Post 1807 la trejnigeja karaktero tute perdiĝis.

Nuntempe ene estas belega muzeo.

## Memorado
Vande de la paroĥa kaj dekanuja preĝejo estas muntita memorŝtono por Riester kun la sekva latinlingva teksto:Sta viator. Hic iacet Martinus Riester natus in Suevia, pauper ope animo dives. Pietate fide studio decanus factus merito. Septem lustris praefuit et ecclesiae cognatis clero semper profuit. In se parcus, largior in pauperes. Hanc presbyteriorum fundavit domum et haeredem dixit. Iam abi. Esto gratus, ora et immitare. Obiit anno MDCCLXV die 3 Iulii aetatis suae 75. Hoc monumentum grata posuit haeres.

## Eksteraj ligiloj
*hejmpaĝo muzea
*[informoj ĉe RES/Regesta Ecclesiastica Salisburgensia](https://res.icar-us.eu/index.php/Riester,_Johann_Martin_(1690-1765))

## Notoj
Béla Bakos

'*** [bakoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bakos Béla*' estis hungara arkitekto.

 naskiĝis  en Rákoshegy, li mortis  (laŭ alia informo la mortotago estas la 22-a) en Szombathely.
 
## Biografio 
 akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato palatino József en 1948. Inter 1950–1967 li laboris en ŝtataj arkitekturaj firmaoj, poste jardekon li havis postenon en la arkitektura ministerio. Ekde 1977 ĝis sia morto li estis entreprenestro pri konstruado en Vas (Hungario). Li ĉefe okupiĝis pri pluretaĝaj loĝkonstruaĵoj laŭ amasa produktado en urboj. Li ricevis premion en 1960.

## Elektitaj konstruaĵoj 
* urbocentro kaj kvaretaĝaj loĝdomoj en Sztálinváros (1951–1954)
* loĝkvartalo en Ferencváros (distrikto) (kunarkitekto, 1958–1964)
* loĝkvartaloj aŭ domoj el antaŭfabrikitaj betonaj elementoj ĝis sia morto

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto (legebla pli malsupre)
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Estômbar-Lagoa (stacidomo)

**Estômbar-Lagoa** () estas fervoja stacio sur la Linio de Algarve, kiu priservas la urbojn Estômbar kaj Lagoa, en la Distrikto Faro, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Lagoa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Lagoa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Smilkov

**Smilkov** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). Smilkov situas en regiono nomata Bohemia Siberio. En distanco 17&nbsp;km okcidente situas urbo Sedlčany, 20&nbsp;km norde urbo Benešov, 21&nbsp;km nordoriente urbo Vlašim kaj&nbsp;22&nbsp;km sude urbo Tábor.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1383.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Smilkov**
* Kouty
* Líštěnec
* Oldřichovec
* Plachova Lhota
* Zechov

En la jaro 1869 apartenis al la municipo ankaŭ Červený Újezd kaj en la jaroj 1869–1890 ankaŭ Báňov.

## Memorindaĵoj
* Kastelo Smilkov
* Statuaro de sankta Johano kaj sankta Paŭlo

## Pluaj fotoj 

Smilkov, upper Theatron.jpg|Apogmuro de supra parto de kastelaj ĝardenoj
Smilkov, Mlýnský Pond.jpg|Mueleja fiŝlago
Smilkov, municipal office.jpg|Municipa ofico kaj poŝto 
Smilkov, upper Theatron, Diana.jpg|Statuo de Diana ĉe la kastelaj ĝardenoj


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Malaŭi

**Malaŭi,** laŭ egipta ,  estas urbego en Provinco Minja en Egiptio.
eta|maldekstre|

## Etimologio 
La loknomo signifas laŭ la kopta lingvo "la loko de teksaĵo" (ⲙⲁⲛ - ⲗⲁⲩ).

## Demografio 
En Malaŭi loĝis  homoj en 2021.

## Geografio 
Malaŭi troviĝas laŭ maldekstra (okcidenta) bordo de Nilo (tamen iomete for pro la sekureco) 52 metrojn super la marnivelo. Provinca sidejo Minjo troviĝas 43, Asjuto 70, ĉefurbo Kairo 261, Suezo 298 kilometrojn (aere) https://www.thedistancenow.com/mallawi_egypt/al_minya_egypt.

## Historio 
15 km de Malaŭi troviĝas tombejo, kie konserviĝis katakomboj kun tomboj kaj mumioj de akcipitroj, katoj kaj aliaj sanktaj bestoj de la antikva Egiptio.

## Ekonomio 
Malaŭi situas en agrikultura areo kaj produktas teksaĵojn kaj manfaritaĵojn.
eta|
eta|

## Klimato 
Malaŭi situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Neniam pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter .

## Trafiko 
Malaŭi havas trairan fervojan linion laŭ la Nilo, same ĉefvojon. Tre proksime estas ponto, pere de tio vojo orienta-okcidenta faras kompleta la trafikajn eblecojn. Ekde la pratempo ŝipoj naĝas sur la Nilo.

## Vidindaĵoj 
* moskeoj, kirkoj
* muzeo, ĝi estis prirabita en 2013

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|

Kategorio:Urboj de Egiptio
Maren Stoffels

**Maren Inne STOFFELS** (Amsterdamo, la 13-an de januaro 1988) estas nederlanda verkistino.

## Verkoj 
*2005 – *Dreadlocks & Lippenstift*
*2006 – *Piercings & Parels*,
*2006 – *Cocktails & Ketchup*
*2007 – *Sproetenliefde*
*2007 – *Schim in het bos*
*2008 – *Op blote voeten*
*2008 – *Vlucht van Elin*
*2009 – *Tara vecht terug*
*2009 – *Je bent van mij!* (kun Hans Kuyper)
*2010 – *Gezicht van Britt*
*2010 – *Met mijn ogen dicht*
*2011 – *Verboden voor ons*
*2012 – *Verboden voor mij*
*2013 – *Verliefd op alle 3*
*2013 – *Stapelverliefd*
*2014 – *Verliefd op de verkeerde?*
*2015 – *Ik denk dat dit het einde is*
*2015 – *Omdat jij anders bent*
*2016 – *Ik zie je tussen de wolken*
*2017 – *Race*
*2017 – *Escape Room*
*2018 – *Fright Night*
*2019 – *Roomservice*
*2020 – *Black Friday*
*2020 – *Het geheim van de gevaarlijke museumschat* (met Vito Šijan)
*2021 – *500 appjes die ik niet wil lezen*
*2021 – *Ik moet dit doen*
*2021 – *Lock Down*
*2021 – Escape Game

Kategorio:Nederlandaj porinfanaj verkistoj
Olhão

**Olhão**, kaj oficiale **Olhão da Restauração**, estas urbo en Portugalio apartenanta al la Distrikto Faro, regiono Algarve, kun ĉirkaŭ 28 000 loĝantoj (2021).

Ĝi estas sidejo de la Municipo Olhão kun 130,86 km² de areo kaj 44 623 loĝantoj (censo de 2021), kaj estas subdividita en kvar *freguesias*. La municipo, kiu enhavas ankaŭ insulon Armona, limas norde kun São Brás de Alportel, norde kaj oriente kun Tavira, okcidente kun Faro kaj sudoriente estas marbordo de Atlantiko. 

## Submunicipoj
eta|maldekstre|260px|Municipa bazaro.
eta|maldekstre|260px|Haveno.
La municipoj dividiĝas en jenaj *freguesias*:
* Moncarapacho e Fuseta 	
* Olhão 	
* Pechão 	
* Quelfes

## Historio
Kvankam oni trovis restaĵojn el Neolitiko la loĝado en la nuna setlejo ŝajne devenas de la komenco de la 17-a jarcento. Ŝajne la loko profitis abundon de fontoj, kio venis al la loknomo, kiel okuletoj, kaj laŭ araba etimologio kaj laŭ popola etimologio tra diferencaj vojoj. La unuaj lokanoj profitis ankaŭ la evitadon de impostado. En 1747 oni konstruis fortikaĵon en la Insulo Armona. Sed la tertremo de 1755 tute detruis tiun fortikaĵon kaj ankaŭ la kerno de la urbo suferis damaĝojn.

Dum la sieĝo de Ĝibraltaro, inter 1779 kaj 1783, kaj poste de Kadizo la maristoj de Olhão progresis ekonomie komercante varojn (ĉefe fiŝojn) kaj al sieĝantoj kaj sieĝatoj. Dum la invadoj fare de francoj Olhão graviĝis politike per insurekcio kontraŭ la francoj (en la 16a de Junio 1808, aktuale tago de la urbo), kio rezultis en forpelo de la francoj el Algarve. Sekve fiŝkaptistoj de Olhão navigis al Brazilo por diskonigi al la estonta Johano la 6-a la novaĵo de la restarigo de la Reĝlando Algarvo, kio rezultis en favoroj al lokanoj.

## Vidindaĵoj 
eta|maldekstre|260px|Turo de Bías.
* Turo de Bías
* Domaro Moncarapacho
* Farrobeira
* Dom-Muzeo Dro. José Fernandes Mascarenhas 
* Doganejo *Alfândega* (Olhão)
* Urba Muzeo de Olhão 
* Dom-Muzeo de Pechão 
* Malnova Fonto, de Pechão
* Ĉaledo de Belamandil
* Torrejão
* Norio de tri maŝinoj en Belamandil
* Romia ponto de Quelfes 
* Ermitejo de *Nossa Senhora da Soledade* ou Igreja Pequena
* Preĝejoj de São Sebastião dos Matinhos, de Fuzeta (kun rigardejo), de Moncarapacho, de Nossa Senhora do Rosário (en foto de tabelo), de Pechão kaj de Quelfes

## Bildaro 

Fuseta Rua das Vinhas.jpg|Fuseta
Igreja Pechão em Olhão 01.jpg|Preĝejo de Pechão en Olhão
Ponte romana de Quelfes - Olhao, Algarve 3 - 12.04.2023.jpg|Romia ponto de Quelfes
Church of Nossa Senhora do Rosário.JPG|Preĝejo de Nossa Senhora do Rosário
Portugal Moncarapacho Straße 1.jpg|Moncarapacho 
Igreja Matriz de Moncarapacho.jpg|Preĝejo de Moncarapacho
Portugal Moncarapacho Straße 2.jpg|Moncarapacho

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Olhão (stacidomo)
* Fuseta (stacidomo)
* Fuseta-A (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* *Visita Guiada - Olhão* Episódio 13, 30 de maio de 2016, temporada 6, programa de Paula Moura Pinheiro na RTP


Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Faro
3-Hepteno

**3-Hepteno** aŭ **Propilbutileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigado de **3-heptanolo**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Hepteno alkena hidrokarbonido kaj posedas 7 karbonatomojn kaj 14 hidrogenatomojn. Ĝi prezentas butenilan grupon ligitan al propila grupo kaj povas ekzisti sub la konfiguracioj cis- kaj trans- pro la duoblaj ligiloj. 3-Hepteno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3-hepteno** per senhidratigado de **3-heptanolo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3-hepteno** per senklorigado de **3-kloro-heptano** en alkala medio:

### Sintezo 3
* Preparado de la **3-hepteno** per traktado de **1-kloro-1-buteno** kaj **propano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3-hepteno** per traktado de **1-kloro-1-buteno** kaj **kloropropano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **3-hepteno** per traktado de **3-hepteno** kaj **benzeno**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Fuseta-A (stacidomo)

**Fuseta-A** () estas fervoja stacio de la Linio de Algarve, kiu priservas la urbon Fuseta, en la Municipo Olhão, en Portugalio.

centra|280ra|eta|Alvenanta trajno

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Olhão
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
1-Nonino

**1-Nonino** aŭ **heptilacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **acetileno** kaj **1-kloroheptano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 1-Nonino posedas 9 karbonatomojn kaj 16 hidrogenatomojn. Ĝi prezentas acetilenan grupon ligitan al heptila grupo kaj povas ekzisti sub la konfiguracioj cis- kaj trans- pro la trioblaj ligiloj.1-Nonino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-nonino** per senhidrogenigo de la **nonano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-nonino** per kataliza senhidrogenigo de la **1-noneno**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-nonino** per senklorigo de la **1,1-duklorononano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-nonino** per traktado de **kloroacetileno** kaj **heptano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **1-nonino** per traktado de **acetileno** kaj **kloroheptano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkino

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Centra vokalo

dekstre|eta|Trapezo de la vokaloj (skemo)
**Centra vokalo**, antaŭe ankaŭ nomita "miksita vokalo", estas iu ajn en klaso de vokalaj sonoj uzata en pluraj parolataj lingvoj. La difina karakterizaĵo de centra vokalo estas ke la lango estas poziciigita duonvoje inter antaŭa vokalo kaj malantaŭa vokalo. 

## Listo
La centraj vokaloj kiuj havas dediĉitajn simbolojn en la Internacia Fonetika Alfabeto estas:

* proksima centra neronda vokalo 
* proksima centra elstara vokalo 
* proksimmeza centra neronda vokalo  (pli malnovaj publikaĵoj povas uzi )
* proksimmeza centra ronda vokalo  (pli malnovaj publikaĵoj povas uzi )
* meza centra vokalo kun ambigua rondigo aŭ "ŝvao" 
* malferma-meza centra neronda vokalo  (pli malnovaj publikaĵoj povas uzi )
* malferma-meza centra ronda vokalo  (pli malnovaj publikaĵoj povas uzi )
* preskaŭ-malferma centra vokalo kun ambigua rondigo  (tipe uzata por neronda vokalo; se precizeco estas dezirata,  povas esti uzata por neronda vokalo; kaj  por ronda vokalo)

## Noto 
Tiu teksteto en la nuna formo vere nur estas ĝermo: por plena kompreno necesos precipe pli bone klarigi la karakterizajn adjektivojn - "ronda", "neronda", "elstara", "centra", "malferma" kaj pliaj, per apartaj paĝoj.

Kategorio:Fonetiko
Lewandowski-Kurowicka-Joe distribuo

En probabloteorio kaj Bajeza probablo, la **Lewandowski-Kurowicka-Joe distribuo**, ofte referita kiel la **LKJ distribuo**, estas probabla distribuo por pozitive difinitaj simetriaj matricoj kun unuaj diagonaloj. Ĝi estas ofte uzata kiel antaŭa por korelacia matrico en hierarkia Bajeza modeligado.

La distribuo havas unuopan forman parametro *η* kaj la probabla denseca funkcio por d\times d matrico \mathbf{R} estas : p(\mathbf{R}; \eta) = C \times [\det(\mathbf{R})]^{\eta-1} kun normiga konstanto *C*.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Matricoj
Kategorio:Probablodistribuoj
Olhão (stacidomo)

**Olhão** () estas fervoja stacio de la Linio de Algarve, kiu servas la urbon Olhão, en la Distrikto Faro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Olhão-Estação-1.jpg|Ekstero
Olhão-Estação-4.jpg|Kovrita kajo
Olhão-Estação-8.jpg|Azuleĥoj

## Vidu ankaŭ 
* Olhão

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Olhão
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Fuseta (stacidomo)

**Fuseta** (), plennome **Fuseta-Moncarapacho**, estas fervoja stacio sur la Linio de Algarve, kiu priservas la urbojn Fuseta kaj Moncarapacho, en la Distrikto Faro, en Portugalio. Ĝi estis malfermita la .

centra|280ra|eta|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Olhão
* Fuseta-A (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Olhão
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Endre Koltai

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Koltai Endre** estis hungara arkitekto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis en decembro de 2011 en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 frekventis bazlernejon, poste li akiris masonistan licencon en 1947 en sia naskiĝurbo, sed post 2 jaroj li maturiĝis, fine li akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1960. Jam en 1949 li laboris en Diósgyőr, poste 3 jarojn en la defenda ministerio, pli poste en Budapeŝto kaj Pécs. Post la diplomo li okupiĝis pri planadoj de pluretaĝaj loĝdomoj laŭ antaŭfabrikitaj betonaj elementoj en ŝtata entrepreno, kie li estis altigita estro en 1978. Li kandidatiĝis en 1966, poste li iĝis ankaŭ titulara docento. Li edziĝis en 1954, lia edzino naskis filinon en la sekva jaro. Li ricevis premion en 1971.

## Elektitaj konstruaĵoj 
* lernejo en Zugló (1965–1968)
* hungara ambasadorejo en Orienta Berlino
* oficeja konstruaĵo (1968–1974), hotelo (1970–1974) en Szolnok

## Elektitaj kontribuoj 
* *Visszaélések a lakás-helyreállítások során.* (kunaŭtoro, 1957)
* *A tömeges lakásépítés elméleti kérdései.* (disertaĵo, 1966)
* *Óbudai panelházak továbbfejlesztése.* (1969)
* *A vázpaneles kommunális tervcsalád kialakításának főbb célkitűzései.* (1976)
* *A Budapest és agglomerációs körzetében működő néhány tervező vállalat együttműködése.* (1981)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lotte kaj Stefan Zweig : vojaĝoj al Ameriko

La aŭstre naskita verkisto **Stefan Zweig** (1881-1942) kaj lia dua edzino **Lotte Zweig** (1908-1942) en ekzilo vojaĝis al Anglio, Usono, Argentino kaj Brazilo de 1934 ĝis 1942. 

eta|Teksto de la stumblŝtono en Salcburgo :

Ĉi tie loĝis
STEFAN ZWEIG
N. 1881
Fuĝo 1934
Anglio, Usono,
Brazilo
Fuĝo en la morton

Petropolis
**Stefan Zweig** ekforlasis sian hejmon en Salcburgo en 1934 post kiam polico traserĉis lian hejmon, pretekstante trovi armilojn. Li ekloĝis en Anglio, unue en Londono, dungis kiel sekretariino **Charlotte Elisabeth Altmann** kiu mem estis devigata forlasi Germanion, kaj ekziliĝis al Anglio ankaŭ en 1934. 

Lotte kaj Stefan ekvivis kiaj geamantoj kaj geedziĝis post kiam Stefan eksedziĝis de sia unua edzino Friderike la . Ekde 1937 Lotte kunvojaĝis kun Stefan en vojaĝoj kun ĉu turisma ĉu labora celo: dum tiuj vojaĝoj Stefan prelegadis, respondis intervjuojn kaj havis multajn kontaktojn kun tradukistoj, eldonistoj kaj respondeculoj ĉe kiuj li povis peti helpon por ke Judoj eskapu el landoj regataj de la nazioj. 

Fakte en 1934 temis pri ekzilo el Aŭstrio, unue al Anglio ĝis 1940, kaj post pluraj vojaĝoj al Nord- kaj Sud-Ameriko pri definitiva ekzilo en Usono, Brazilo kaj Argentino. La geedza paro serĉis en tiuj lastaj jaroj lokon kie ili povos trankvile vivi kaj labori. Ili unue ekvivis en Novjorko en 1940, vojaĝis al Brazilo, Argentino kaj Urugvajo kie Stefan Zweig ofte prelegis kaj tiel enspezis altajn monsumojn kiuj ebligis al li senzorge vivi, tiel kompensante la mankon de la aŭtorrajtoj per kiuj li komforte vivadis antaŭe, kaj kiujn li ne plu ricevis de kiam nazioj malpermesis eldonadon kaj vendadon de la libroj verkitaj de li. En 1941 ili revenis al Nov-Jorko, loĝis du monatojn en New Haven, de kie Stefan povis aliri la bibliotekon de la Universitato Yale. En la somero 1941 Stefan kaj Lotte loĝis en  kie Stefan verkis sian aŭtobiografion *"Drei Leben"* kiu estos eldonita postmorte kun la titolo *"La Mondo de hieraŭ"*. La  ili alvojaĝis al Brazilo kie ili sentis sin pli bone ol en Usono, kaj la  ekloĝis en Petrópolis 34 rua Gonçalves Dias. Kvankam ambaŭ laŭdis Brazilon sciigante ke ĝi estas tre agrabla lando, Stefan falis en profundan depresion. Plie Lotte suferadis pro astmo kaj ankaŭ deprimiĝis. En sia domo en Petrópolis ili ambaŭ sinmortigis kaj estis retrovitaj mortintaj unu kontraŭ la alia kuŝantaj sur sia lito la . Tiel fine Stefan Zweig fuĝis de Aŭstrio al Anglio kaj de Usono al Brazilo, kaj fine al la morto, laŭ la vortoj sur la stumblopavimoj en Salcburgo.

## Fonto
* Zweig Stefan et Lotte, ''Lettres d'Amérique 1940-1942*,  (mallonge LA), 2012, Grasset, Les Cahiers Rouges, eldono starigita kaj enkondukita de Darien J. Davis et Olivier Marshall, tradukita al la franca de Adrienne Boutang kaj Baptiste Touverey, ISBN 978-2-246-82119-9 laŭ *Stefan and Lotte Zweig's South American Letters New York, Argentina and Brazil 1940-1942'', ,  2010, Continuum

Kategorio:Stefan Zweig
3-Hekseno

**3-Hekseno** aŭ **propil-1-propeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigado de **3-heksanolo**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Hekseno estas alkena hidrokarbonido kaj posedas 6 karbonatomojn kaj 12 hidrogenatomojn. Ĝi prezentas propenilan grupon ligitan al propila grupo kaj povas ekzisti sub la konfiguracioj cis- kaj trans- pro la duoblaj ligiloj. 3-Hekseno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3-hekseno** per senhidratigado de **3-heksanolo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3-hekseno** per senklorigado de **3-kloro-heksano** en alkala medio:

### Sintezo 3
* Preparado de la **3-hekseno** per traktado de **1-kloro-1-propeno** kaj **propano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3-hekseno** per traktado de **1-kloro-1-propeno** kaj **kloropropano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **3-hekseno** per traktado de **3-hekseno** kaj **benzeno**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
2-Nonino

**2-Nonino** aŭ **propinilheksano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **propino** kaj **kloroheksano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas propinilan grupon ligitan al heksila grupo. 2-Nonino estas alkina hidrokarbonido kaj posedas 9 karbonatomojn kaj 16 hidrogenatomojn. 2-Nonino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2-nonino** per traktado de **propino** kaj **kloroheksano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **2-nonino** per traktado de **propinila klorido** kaj **heksano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **2-nonino** per traktado de **2-butino** kaj **jodopentano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **2-nonino** per traktado de **propinila natrio** kaj **jodoheksano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **2-nonino** per traktado de **1-kloro-2-butino** kaj **pentano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkino

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Loulé (stacidomo)

**Loulé** (), plennome **Loulé - Praia de Quarteira**, estas fervoja stacio sur la Linio de Algarve, kiu priservas la urbojn Loulé kaj Quarteira, en la distrikto Faro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

17-08-2017 Loulé and Praia de Quarteira railway station (12).JPG|Ekstero
Estação de Loulé-Praia de Quarteira.JPG|Stacio
2017-08-17 Ticket office, Loulé and Praia de Quarteira railway station.JPG|Interno

## Vidu ankaŭ 
* Loulé

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Loulé
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Antaŭa vokalo

dekstre|eta|
**Antaŭa vokalo** estas klaso de vokalaj sonoj uzataj en pluraj parolataj lingvoj. Ĝia difina karakterizaĵo estas ke la plej alta punkto de la lango estas poziciigita kiel eble plej antaŭen en la buŝo sen kreado de konstrikto kiu alie farus ĝin konsonanto. Antaŭaj vokaloj foje estas ankaŭ nomitaj **helaj vokaloj** ĉar ili estas perceptitaj kiel sonantaj pli hele ol la malantaŭaj vokaloj.

## Listo 
La antaŭaj vokaloj kiuj havas dediĉitajn simbolojn en la Internacia Fonetika Alfabeto estas:
* proksima antaŭa neronda vokalo 
* proksima antaŭa kunpremita vokalo 
* preskaŭ proksima antaŭa neronda vokalo 
* preskaŭ proksima antaŭa kunpremita vokalo 
* proksimmeza antaŭa neronda vokalo 
* proksimmeza antaŭa kunpremita vokalo 
* malferma-meza antaŭa neronda vokalo 
* malferma-meza antaŭa kunpremita vokalo 
* preskaŭmalferma antaŭa neronda vokalo 
* malferma antaŭa neronda vokalo 
* malferma antaŭa ronda vokalo 

## Noto 
Tiu teksteto en la nuna formo vere nur estas ĝermo: por plena kompreno necesos precipe pli bone klarigi la karakterizajn adjektivojn - "ronda", "neronda", "elstara", "centra", "malferma" kaj pliaj, per apartaj paĝoj.

## Vidu ankaŭ 
* centra vokalo
* malantaŭa vokalo

Kategorio:Fonetiko
Malantaŭa vokalo

dekstre|eta|
**Malantaŭa vokalo** estas iu ajn en klaso de vokalaj sonoj uzata en pluraj parolataj lingvoj. La difina karakterizaĵo de centra vokalo estas ke la plej alta punkto de la lango estas poziciigita relative reen en la buŝon sen kreado de konstrikto kiu estus klasifikita kiel konsonanto.

Malantaŭaj vokaloj foje estas ankaŭ nomitaj **malhelaj vokaloj** ĉar ili estas perceptitaj kiel sonantaj pli "malhelaj" ol la antaŭaj vokaloj.

## Prononcado 
En ilia maniero de artikulacio, malantaŭaj vokaloj ne formas ununuran kategorion.

La malantaŭaj vokaloj kiuj havas dediĉitajn simbolojn en la Internacia Fonetika Alfabeto estas:

* ferma malantaŭa neronda vokalon 
* ferma malantaŭa elstara vokalon 
* preskaŭproksima malantaŭa elstara vokalo 
* proksimmeza malantaŭa neronda vokalo 
* proksimmeza malantaŭa elstara vokalo 
* malferma meza malantaŭa neronda vokalo 
* malferma meza malantaŭa ronda vokalo 
* malferma malantaŭa neronda vokalo 
* malferma malantaŭa ronda vokalo 

## Noto 
Tiu teksteto en la nuna formo vere nur estas ĝermo: por plena kompreno necesos precipe pli bone klarigi la karakterizajn adjektivojn - "ronda", "neronda", "elstara", "centra", "malferma" kaj pliaj, per apartaj paĝoj.

## Vidu ankaŭ 
* centra vokalo
* antaŭa vokalo

Kategorio:Fonetiko
Roberto Vaquero

**Roberto VAQUERO** (Madrido, 21-a de majo 1986) estas hispana politikisto, historiisto kaj verkisto, prezidanto de *Frente Obrero* (Laborista Fronto) ekde junio 2022 kaj ĝenerala sekretario de *Partido Marxista-Leninista (Reconstrucción Comunista)* (Marksisma-Leninisma Partio (Komunista Rekonstruo) esperantlingve) ekde oktobro 2021.

Li regule kunlaboras kiel kolumnisto en la revuo *Zenda* per propra rubriko, *El Baluarte*, kaj estas parto de la Internacia Scienca Komitato de la revuo *La Razón Historica*.​ Aŭdvide, li ankaŭ havas politikan disvastigan kaj kritikan kanalon en Jutubo, nomita *Roberto Vaquero*, kaj regule kunlaboras en la televida programo *Horizonte* de Iker Jiménez, ĉe Cuatro.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1986
Kategorio:Hispanaj komunistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Madrido