open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Edgar Pröbster

**Edgar PRÖBSTER** (naskiĝinta la  en Neustadt an der Orla, mortinta la  en Leipzig) estis germana diplomato kaj orientalisto. Li docentis ĉe la Universitato de Lepsiko.

## Vivo 
Estante filo de fabrikestro li frekventis la gimnazion de Vajmaro. Inter 1898 kaj 1904 li studis orientalistikon kaj jursciencojn ĉe Jena, München, Berlino kaj Leipzig (i. a. ĉe August Fischer). En 1903 li doktoriĝis Lepsike kaj finekzamenitis tradukiste. En 1904 li jurscience sukcesis ekzameniĝi (unua ŝtata ekzameno).

En 1905 li eniris la diplomatiajn servojn, unue en Maroko. En 1910 li estis tradukisto-gvidiisto ĉe la konsulejo de Fez; inter 1911 kaj 1914 li estris la konsulejon. Dum la Unua mondmilito li estis eĉ spiono en Norduesta Afriko.  Kaptite fare de la francoj li aperis antaŭ milita tribunalo kaj liberiĝis pro interŝanĝo kontraŭ la franclanda konsulo de Nurenbergo. Sekve li senditis al la germana ambasado de Konstantinopolo dungate paralele en Berlino. En novembro 1915 Pröbster resenditis al sekreta agado submarŝipo U 38 disde Kotor al Cirenaiko por instigi i.a. la Sanusio-ordenon kaj la sudmarokajn Sus-tribojn ekbatali kontraŭ la francoj. Pröbster fuĝis el franca persekuto Hispanujon kie li arestitis; reveno Germanujon sukcesis en 1919.

En novembro 1919 li reekigis la instruadon lepsikan traktante tre la francan koloniismon. Dum Vajmara Respubliko li anis inter 1924 kaj 1932 ĉe la respublik-neŝatanta partio Deutschnationale Volkspartei. Ankoraŭ antaŭ 1931 li iĝis membro de Deutsche Morgenländische Gesellschaft (DGM). En 1931 li habilitiĝis Lepsiko pri islamaj kulturo kaj historio kaj samjare li estis estrarano de la societo *Deutsche Gesellschaft für Islamkunde* (DGI). Inter 1931 kaj 1939 li private docentis ĉe la Universitato de Lepsiko. En 1933 li retiriĝis el diplomatiaj servoj en la rango de vickonsulo. En 1933 li subsignis la fidelecdeklaracion de germanaj universitataj profesoroj je Adolf Hitler kaj inter 1936 kaj 1939 li zorgis pri la eksterorda katedro pri arabaj naciaj sciencoj ĉe la Semiario pri orientalaj lingvoj de la berlina universitato.

En Nazia Germanio Pröbster estis lektoro pri koloniaj demandoj en la oficejo de Hans Hagemeyer *Hauptamt für Schrifttumspflege der NSDAP*. Krome li kunlaboris en la laborrondo pri koloniaj jursistemesplorado en la kolonipolitika sekcio de *Reichsforschungsrat*. En artikolo de 1938 li kulpigis i.a. uzuristojn judajn pri malriĉiĝo de indiĝenoj.

## Literaturo 
* Ekkehard Elliger: *Deutsche Orientalistik zur Zeit des Nationalsozialismus: 1933–1945*, 2006
* Maria Keipert (red.): *Biographisches Handbuch des deutschen Auswärtigen Dienstes 1871–1945.* Eldonis Aŭswärtiges Amt/Historischer Dienst. Band 3: Gerhard Keiper, Martin Kröger: *L–R.* Schöningh, Paderborn k. a. 2008, ISBN 978-3-506-71842-6.

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro

## Notoj 
Kategorio:Germanaj orientalistoj
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj diplomatoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Germanaj spionoj
Mehsana

**Mehsana,** Mehsana.ogg laŭ guĝarata lingvo **મહેસાણા,** laŭ hindia lingvo **महेसाणा** estas urbego kaj municipo en okcidenta Barato, subŝtato Guĝarato, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Mehsana havis populacion de  en 2021 kun legopovo de 84%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo. La urbo atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en la fruaj 2000-aj jaroj.

## Geografio 
Mehsana situas sur ebenaĵo en alteco 81 m. Patan (Guĝarato) troviĝas 39, Kalol 41, Palanpur 63, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 50, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 68, Mumbajo 517, tutlanda ĉefurbo Delhio 738, Kolkato 1638 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
En Mehsana dum la historio pluraj dinastioj regis, tiuj regantoj konstruis plurajn preĝejojn, domegojn. En 1887 alvenis la unua trajno. La urbo iĝis sidejo jam en 1902. Ekde la sendependiĝo en 1947 Mehsana apartenis al iama subŝtato de Bombajo, pli poste al Guĝarato.

## Ekonomio 
Mehsana estas agrikultura kaj industria urbego. La industrio produktas vojekipaĵojn. Proksime situas petrolaj kaj tergaskampoj ekspluatataj ekde 1967, sed menciindas ankaŭ produktado de laktaĵoj. La ĉirkaŭaĵo estas konata pro loka raso de bubaloj.

## Lingvoj 
En Mehsana la oficialaj lingvoj estas la guĝarata kaj la hindia.

## Religioj 
En Mehsana plejparto de la populacio estas hinduoj (88%), krome muslimoj (9%), ĝainistoj (1,6%).

## Eduko 
Mehsana havas universitaton (10 km for de la urbego) kaj plurajn filiojn de Guĝarata Universitato.

## Klimato 
Mehsana situas en savanoklimato kun tri sezonoj: somero, musono kaj vintro. La klimato estas ĝenerale seka kaj varma ekster la musonsezono. Ĝi estas agrabla en la vintraj tagoj kaj sufiĉe malvarmeta en la nokto dum decembro ĝis februaro. La sudokcidenta musono alportas humidan klimaton de meze de junio ĝis meze de septembro. La meza jarpluvo estas 803 mm.

## Trafiko 
eta|
Mehsana estas signifa trafika nodo, ĉar alvenas tien po 5 fervojaj kaj vojaj linioj. Ene ĉefe aŭtorikiŝoj liveras la pasaĝerojn, sed al la proksimaj vilaĝoj aŭtobusoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Ahmedabado.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* palaco konstruita en 1956, nun distrikta juĝejo

## Fontoj 
* WikiTrans

## Bildgalerio 

Mahesana Mehsana New Railway Station MSH.jpg|Stacidomo
Mehsana GSRTC central bus port.jpg|Aŭtobusa stacidomo
Government District Library Mehsana Gujarat India.jpg|Biblioteko
Post Office Headquarters Mehsana India Post Payments Bank .jpg|Poŝtejo
T. J. Highschool Mehsana established 1889.jpg|Lernejo el 1889
Shrimad Yashovijayji Jain Sanskrit Pathshala Mehsana.jpg

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Guĝarato
Joseph Clauder

**Joseph CLAUDER(US)**, (naskiĝinta la  en Moßbach, mortinta la  en Altenburg) estis germana teologo protestantisma, eklezia komponisto kaj poeto.

## Vivo 
Li matrikulitis en 1607 je la Universitato de Wittenberg kie li magistriĝis en marto 1613. Poste li iris kiel vicrektoro al Neustadt an der Orla antaŭ iĝi lernejestro en Altenburg. Tie li estis fine arkidiakono.

Lia verko *Oratio de horrida superioris pontficiae et florida excultaque nostrae lutheranae aetatis latinitate* akceptitis fare de la eldonisto Christian Friedrich Wilisch en la antologion *Jubila Altenburgensia*. Krome konserviĝis de li pluraj latinlingvaj poeziaĵoj. Ekzemple *De spiritu sancto*, kio gajnigis al li imperiestran laŭrokronon *(poeta laureatus)*. Ankaŭ la kanto *Ach Herr Gott*, kiu fontas en latinlingva himno, estas de li. Lian vivon priskribis la turingia teologo Johann Sebastian Mitternacht.

Lia filo Gabriel Clauder estis kuracisto kaj alkemiisto.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Bernhard Weissenborn: *Album Academiae Vitebergensis*, Jüngere Reihe Teil 1 (1602–1660), Magdeburg 1934
* "Clauder, Joseph" fare de Heinrich Heppe ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, volumo 4 (1876), p.&nbsp;278 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* presitaĵoj
* 

Kategorio:Neustadt an der Orla
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Eklezimuzikistoj
Akvorezervejo de Mequinenza

eta|dekstre|260px|Akvobaraĵo de Mequinenza.
La **Akvorezervejo de Mequinenza**, en hispana *Embalse de Mequinenza*, kromnomita *Mar de Aragón* (Maro de Aragono), estas akvorezervejo de la rivero Ebro en la provinco Zaragozo (Aragono, Hispanio) ĝuste antaŭ ties eniro en Katalunio. Ĝi nomiĝas "de Mequinenza", ĉar la akvobaraĵo mem estas ĉe tiu loĝloko. Ĝi estas la plej granda akvorezervejo de Aragono, kaj je turismaj aferoj estas nomata "Mar de Aragón".

La akvobaraĵo mem estis konstruita cele al tri diversaj profitoj, nome produktado de hidroelektra energio, rezervejo por irigacio, kaj kontrolado de inundoj damaĝaj en la malsupra fluejo de la grandrivero. Un de la plej evidentaj trajtoj de tiu sektoro de la rivero Ebro estas la serio de grandaj kaj sinsekvaj meandroj en la akvorezervejo mem (ankaŭ antaŭe) ĝis finfine la fluejo mallarĝiĝas por trapasi la Katalunan Marbordan Montaron.

[eta|maldekstre|260px|Kunfluejo de la riveroj [Segre kaj Cinca (sablokoloraj dekstre pro sedimentoj el nordaj komarkoj) kun Ebro (pli malhelbruna) ĉe Mequinenza. Maldekstre videblas kaj la akvobaraĵo kaj la akvorezervejo de Mequinenza.]]
La inundo de iamaj ĉeriveraj terenoj devigis la plenumon de gravaj komplementaj vorkoj kiel konstruado de novaj loĝlokoj ĉe Mequinenza kaj Fayón, variantoj de jam ekzistintaj ŝoseoj, kreado de novaj pontoj super la riveroj Ebro, Segre kaj Matarraña kaj variantoj de la Fervojo Barcelono-Madrido.

Ĝi estis konstruita en 1966 sur la rivero Ebro, havas areon de 7540 hektaroj de akvosurfaco, pro kio ĝi estas la plej granda akvorezervejo de Aragono. Ĝia volumo povas atingi 1530 hm³. Ĝi havas averaĝan larĝon de 600 m kaj profundecon de pli ol 60 m. La akvobaraĵo mem, 79 m alta, estas apogita sur kalkoŝtonaj deklivoj de la montaroj Montenegre kaj La Huerta, en la municipa teritorio de Mequinenza.

eta|dekstre|260px|Akvorezervejo de Mequinenza el aviadilo je 36&nbsp;000 futoj alte.
La akvorezervejo utilas en preciza sektoro kiel provinca limo inter la provincoj Huesca kaj Zaragozo. Ĝi inundas parton de la municipaj teritorioj de Mequinenza, Fraga, Caspe, Chiprana, Sástago kaj Escatrón. Estas "marbordaj" la loĝlokoj Chiprana kaj Caspe, de la komarko *Bajo Aragón-Caspe*.

## Eksteraj ligiloj 
* Nuna stato
* Municipo de Mequinenza
* Turismo de Mequinenza
* Museos de Mequinenza  
* Informo pri Aiguabarreig de Mequinenza

Kategorio:Ebro
Kategorio:Geografio de provinco Zaragozo
Kategorio:Baraĵlagoj en Hispanio
Etilheksila klorido

**Etilheksila klorido** aŭ **izooktila klorido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, senkolora aŭ flaveca, brulema likvaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en kloroformo, acetono kaj etero. Ĝi uzatas kiel solvanto kaj en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado per agado de klorida acido kaj *etilheksanolo*:

### Reakcio 2 
* Preparado per traktado de etilheksila acetato kaj HCl:

### Reakcio 3 
* Preparado per reakcio de klorida acido kaj etilheksila ftalato:

### Reakcio 4 
* Preparado per interagado de **2-etilheksila alkoholo** kaj tionila klorido:

## Vidu ankaŭ 
* Kloridoj

## Referencoj 
Kategorio:Kloralkanoj
Blufo (pokero)

[eta|ludo de [teksasa komunkarta pokero en progreso. "komunkarta"  estas populara formo de pokero.]]
[eta|En ĉi tiu 1904 karikaturo de E. Bushnell, la [Rusia Imperio|rusa Imperio (reprezentita de urso) kaj la Imperio de Japanio (reprezentita de vulpo) ludas pokeron, kun iliaj respektivaj armilejoj kiel interesoj. Ambaŭ miras se la alia blufas. La Rus-japana Milito komenciĝis 17 tagojn poste.]]
En la karta ludo de pokero, **blufo** estas fari veton aŭ levi ĝin en situacio kun mano kiu ne estas konsiderita kiel la plej bona mano. *La* *blufo* estas fari tian veton (malgraŭ la scio pri malforteco de la kartoj enmane). La objektivo de blufo estas persvadi la cedon de almenaŭ unu oponanto kiu fakte, sed nekonata al ŝi/li, tenas pli bonan manon. La grandeco kaj ofteco de blufo determinas ties profitadon al la *blufanto*.

Per etendaĵo, la frazo "vokante la blufon de iu" estas ofte uzita ekster la kunteksto de pokero por priskribi situaciojn kiam unu persono postulas de alia ke tiu pruvas lian aserton aŭ pruvas ke ili ne estas trompanta.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Pokera terminaro

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Pokero
Kategorio:Konduto
Nonaspe

**Nonaspe** [noNASpe] (*Nonasp* en kataluna) estas municipo de Hispanio, en la orienta parto de la komarko *Bajo Aragón-Caspe* kies ĉefurbo estas Caspe. Ĝi estas en la sudoriento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). Ĝi estas unu el kvar municipoj de la komarko, kiuj okupas la orientan duonon de la komarko kaj estas ene de la Aragona Strio, tio estas areo de Aragono kie estas tradicie parolantoj de la kataluna lingvo, fakte ĝi estas la dua plej nordorienta el la kvar, dum la aliaj tri estas Fabara, Maella kaj Fayón.

## Geografio 
eta|maldekstre|250px|Nonaspe sur monteto inter du riveroj.
Nonaspe estas municipa teritorio en la orienta parto de la komarko *Bajo Aragón-Caspe*, kie ĝi okupas teritorion norde de tiu de Fabara kaj sude de tiu de Fayón. La areo estas tute sude de kurbo de la dekstra bordo de la rivero Ebro sur kunfluejo de la rivero Matarraña kun la rivero Algás.

La loĝloko Nonaspe mem estas je 140 km sudoriente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je nur 83 km de Ilerdo, je 113 km de Taragono (ambaŭ provincaj ĉefurboj en Katalunio, kaj je 37 km de Caspe, la komarka ĉefurbo, tute ĉe la kunfluejo de la du riveroj. Ĝi estas sur 172 msm. La loĝloko mem estas konektita kun tute apuda Fabara okcidente, Batea sude, en Katalunio, kaj Caspe pli fore okcidente.

## Historio 
La teritorio de Nonaspe estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. Post la konkero el islamanoj parto de la lokanoj estis mudeĥaroj kaj poste moriskoj. Ilia forpelo en 1610 okazigis demografian kaj ekonomian krizon.

Nonaspe demografie kreskiĝis fakte jam ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Laŭlonge de la 20-a jarcento kelkaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron, kaj ankaŭ en Nonaspe oni malaltiĝis ĝis nunaj 1 011 loĝantoj (2022) pro malproksimeco el la regiona ĉefurbo kaj malfacilo de komunikado.

## Ekonomio 
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe olivarboj, migdalarboj kaj aliaj fruktarboj), brutobredado, krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter vizitindaĵoj estas la preĝejo kaj unikaj panoramoj, ĉefe ĉe la riveroj, kie eblas akvosportoj kaj distrado.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo
* Nonaspe (stacidomo)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Péter Bernek

**,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bernek Péter** estis hungara naĝisto, trifoja olimpiano, trejnisto.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 estis naĝisto en ĉefurbaj sportkluboj ĝis 2021. Li aĝis 12, kiam li konkursis jam inter plenkreskuloj. Li estis hungara ĉampiono 50-foje inter 2008-2020. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2012, Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 kun sola oka loko, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2014 en mallonga naĝejo (rapidnaĝo 400 m). Pli frue li atingis bonajn rezultojn en junularaj ĉampionumoj. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2021, poste li estis tuj trejnisto. En 2019 li edziĝis, en la sekva jaro filo naskiĝis.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun biografio kaj fotoj
* datenoj kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Christian Traugott Fleischmann

**Christian Traugott FLEISCHMANN** (naskiĝinta la  en Neustadt an der Orla, mortinta la  en Lepsiko) estis germana orgenisto kaj flutisto. Inter 1811 kaj 1813 li estis orgenisto ĉe la Preĝejo Sankta Tomaso en Lepsiko.

## Vivo 
Estante filo de orgenisto kaj instruisto li frekventis ekde 1791 Thomas-lernejon. En 1799 li matrikulitis ĉe la Universitato de Lepsiko. De 1802 ĝis 1813 Fleischmann estis dua flutisto ĉe Gewandhaus-orkestro. Post kiam li estis ekde 1802 adjunkto de orgenisto Adolf Heinrich Müller li fariĝis inter 1804 kaj 1811 ĉeforgenisto de la Malnova Petro-kirko en Lepsiko. Poste li deĵoris en la Tomaso-kirko. Unu lia frato, Johann Christoph Fleischmann, estis katedrala kaj urba kantoro en Meißen.

## Literaturo 
* Hans-Rainer Jung: *Das Gewandhaus-Orchester. Seine Mitglieder und seine Geschichte seit 1743.* Mit Beiträgen zur Kultur- und Zeitgeschichte von Claudius Böhm, Faber und Faber, Leipzig 2006, ISBN 3-936618-86-0, p.&nbsp;58.
* Martin Petzoldt: *Die Thomasorganisten zu Leipzig.* Ĉe: Christian Wolff (eld.): *Die Orgeln der Thomaskirche zu Leipzig.* Evangelische Verlagsanstalt, Leipzig 2012, ISBN 3-374-02300-2, p.&nbsp;95–137 (p.&nbsp;112)

Kategorio:Germanaj orgenistoj
Kategorio:Flutistoj
Kategorio:Neustadt an der Orla
Les Praz-de-Chamonix (stacidomo)

**Les Praz-de-Chamonix** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Chamonix-Mont-Blanc, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio St-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (frontière) (896000).

## Vidu ankaŭ 
* Chamonix-Mont-Blanc

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Haute-Savoie
Kategorio:Chamonix-Mont-Blanc
Liĥaĉove (stacidomo)

**Liĥaĉove** () estas fervoja stacio en  (Ĥarkiva provinco), urbo en Ukrainio.

centra|280px|eta|Nomŝildo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Liĥaĉove en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Pervomajskij
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1869
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ĥarkiva provinco
Zlatopil

**Zlatopil** () estas urbo en Ĥarkiva provinco, Ukrainio. Ĝi havis  loĝantojn en 2022.

## Vidu ankaŭ 
* Liĥaĉove (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio
* Ĥarkiva provinco


Kategorio:Urboj en Ĥarkiva provinco
(160148) 2001 KV76

**(160148) 2001 KV76** estas granda transneptuna objekto en orbita resonanco 2:7 kun Neptuno.

## Orbito 
Ĝi trakuras sian discentran orbiton en pli ol 580 jaroj kaj venas ĉe sian perihelion la .

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio deCerro Tololo en Ĉilio.

## Ecoj 
Laŭ Michael E. Brown, ĝi verŝajne ne estas nanplanedo kun taksita diametro de 125 km.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston
*  Listo de Centaŭroj kaj Disdiskanoj, de *Minor Planet Center*

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Pierre Albert-Birot

**Pierre ALBERT-BIROT** (naskiĝis  en Angulemo, mortis  en Parizo) estis franca verkisto, poeto, pentristo, skulptisto kaj tipografo. Li estis amiko de Guillaume Apollinaire.

Kategorio:Francaj dramistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj poetoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj pentristoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj skulptistoj
Kategorio:Francaj tipografoj
Kategorio:Homoj de Charente
Obi-insuloj

La **Obi-insuloj** () estas insularo en Indonezio, kiu geografie apartenas la insularo Molukoj. Administre, la insuloj apartenas al la provinco Nordaj Molukoj. En tutmonda skalo, la insuloj situas inter Sulaveso, la Filipinoj, Papuo-Barato kaj Timoro.
Sur areo de sume  kvadrataj kilometroj laŭ la censo de 2020 vivis 50 760 loĝantoj.

Biogeografie la insularo troviĝas en la aŭstralazia ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF).

Kategorio:Indoneziaj insuloj
Pervomajskij

**Pervomajskij** povas esti nomo de urboj en pluraj landoj:

;Rusio
* ...

;Ukrainio
* **Pervomajskij (Ĥarkiva provinco)** en Ĥarkiva provinco
Timandro

En Helena mitologio, **Timandro** aŭ **Timandra** (en antikva greka: Τιμάνδρα) estis princino de Sparto kaj poste reĝino de Arkadio. 

Timandra estis unu el la filinoj de la reĝo Tindaro kaj Leda, filino de la reĝo Testio de Pleŭron (Aitolio). Tiel, ŝi estis la (duon-)fratino de la diaj ĝemeloj, Kastoro kaj Polukso, Helena, Klitemnestro, Foibe kaj Filonoe. Timandra edziniĝis al Eĥemo, reĝo de Arkadio kaj havis filon Ladoĥo. 

## Notoj
Kategorio:Lakonia mitologio
Kategorio:Mitaj reĝoj de Sparto
Egipio

En Helena mitologio, **Egipio** aŭ *Aegypius* (en antikva greka: Αἰγυπιός) estis tesalia filo de Anteo (filo de Nomiono) kaj Bulis. Li estis la amanto de Timandro, vidvino. Ŝia filo Neofrono bedaŭris tiun rilaton kaj komplotis. Egipio blindiĝis sed rekuperis la vidkapablon estante mortigota. La kvaropo estis transformitaj en birdoj. Egipio kaj Neofrono en vulturoj; Bulis en "pounks" (πώυγξ) (eble ardeo), kiu blindigas predojn; kaj Timandro en "egitalos" (αἰγίθηλος), nune la vorto por "Longvosta paruo", sed la greka birdo povus esti ajna el la "Paridae".

## Notoj
Kategorio:Lakonia mitologio
Kategorio:Tesalia mitologio
Ĉengalpatuo

**Ĉengalpatuo** aŭ *Chengalpattu*, iam konata kiel *Chingleput*, estas urbo kaj la sidejo de la Ĉengalpatua distrikto de la ŝtato Tamilnado, Barato. La urbo estas proksime al la industria kaj novteknologia kerno. Ĝi estas je 56 km for el la ŝtata ĉefurbo, nome Ĉenajo ĉe la Nacia Aŭtoŝoseo 45. Ĝi estas grava komerca centro. Ĝi havas medicina altlernejo kaj aliaj fakultatoj de la Universitato de Madraso. En 2021, la urbo havis 210 306 loĝantojn.

La urbo estas nomita laŭ lilio nomita 'ĉenkaĵuneer poo' (செங்கழுநீர் பூ) kiu abundas en la regiono.

Industrio estas la ĉefa rimedo. Estas nombraj temploj, moskeoj kaj preĝejoj en Ĉengalpatuo. 

La lago Kolavai estas en la ĉirkaŭaĵo de Ĉengalpatuo.

Kategorio:Urboj de Barato 
Kategorio:Urboj de Tamilnado
Heraklo de Matura

La **Heraklo de Matura** estas fama statuo eltrovita en la urbo Matura, en Barato, kiu eble portretas la grekan heroon Heraklon batalanta kontraŭ la Nemea leono.

## Historio 
La statuon malkovris je la fino de la 19-a jarcento Alexander Cunningham, en Matura. Ĝi prezentas senvisaĝan viron sufokanta leonon. Oni interpretis ĝin kiel skulptaĵo kreita de fremda artisto kiu montras Heraklon sufokanta la Nemean leonon. Tamen, la viro surportas la haŭton de leono, kun la kruroj de la besto ligitaj ĉirkaŭ la kolo. Do la historiistoj opinias, ke la fremda artisto malhavis plenan konon pri la greka mitologio, ĉar la heroo jam posedas la haŭton de la leono kontraŭ kiu li batalas.

La batalanta viro estas ĝenerale konsiderita kiel la greka heroo Heraklo, kvankam kelkaj aŭtoroj sugestis, ke tiu povus esti portreto de Kriŝno, skulptita fare de iu barata skulptisto, kun influoj el la okcidenta arto. La skulptaĵo povus ankaŭ rilati al la sekto de Vasudevo, kies historio havas similaĵojn kun la legendo de Heraklo. Laŭ *James Harle*, estas «ne Gandara skulptaĵo kies fonto povas esti tiel rekte spurita» al Grekio kiel la Matura Heraklo.

## Bildoj de Heraklo en Barato
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Matura Heraklo en la Barata Muzeo de Kalkata (bildo)
* 
* 

Kategorio:Heraklo
Kategorio:Helenisma epoko
Kategorio:Arto de Barato
Jean Mathieu Philibert Sérurier

**Jean Mathieu Philibert Sérurier** [ʒɑ̃ matjø filibɛʁ seʁyʁje] (naskiĝis  en Laon – mortis  en Parizo) estis  franca militisto. Li partoprenis la Francajn Revoluciajn Militojn kaj Napoleonajn Militojn. Li ricevis la titolon Marŝalo de la Imperio en 1804.

## Vidu ankaŭ 
* Bulvardo Sérurier

Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj marŝaloj
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
Richárd Bodor

'*** [rihArd], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bodor Richárd*' estas hungara naĝisto, olimpiano, trejnisto.

 naskiĝis la  en Pécs, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris sportpedagogian diplomon en Universitato de Pécs. En 2012 li translokiĝis al Budapeŝto.

### Sporta kariero 
 komence estis naĝisto en sportkluboj en sia naskiĝurbo. Li estis hungara ĉampiono 14-foje inter 2000-2010 en la kategorio brustonaĝo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2008 sen medalo, krome en eŭropa ĉampionumo li estis la tria en 2004 trifoje. Li finis sian aktivan sportan karieron ĉirkaŭ 2012, poste li estis trejnisto en Debrecen.

## Fontoj 
* hungara datenaro
* hungarlingva intervjuo kun biografio kaj foto
* angla datenaro

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Moraro

**Moraro** (jen itale, friule *Morâr*, ) estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenis al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata *Collio - Alto Isonzo*, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas al tiel nomata *malcentra regiona unuo Gorico*, kiu laŭ amplekso baze identas al la antaŭa provinco. Tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon *Ente di decentramento regionale di Gorizia* al Esperanto per "provinco Gorico" - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon *Ente di decentramento regionale di Gorizia* al Esperanto per "provinco Gorico".

Fine de  en la komunumo vivis . Kristana patrono estas la sankta Andreo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Capriva del Friuli, Cormons, Farra d'Isonzo, Gradisca d'Isonzo, Mariano del Friuli kaj San Lorenzo Isontino.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Friulo-Venecio Julia
Kategorio:Komunumoj de Provinco Gorizia
Januaro de 2023

Jen **listo de okazaĵoj en januaro 2023**:

;
*  Miloj da ekstremismaj partianoj de Jair Bolsonaro sturmis la konstruaĵojn de la tri ĉefaj povoj en Braziljo, nome la Nacian Kongreson, la Prezidentan Palacon kaj la Superan Tribunalon, kiuj ĉiuj situas ĉe la Placo de Tri Povoj. Ĉirkaŭ 1 200 atakantoj estis arestitaj, kaj ties kampadejo estis malmuntita fare de la armeo.
*  40 homoj mortis, pli ol cent estas vunditaj rezulte de kolizio de du pasaĝeraj busoj apud la urbo Kaffrine en centra Senegalo. La registaro proklamis tritagan funebron.
;
*  Kargoŝipo *Glory*, 250 metrojn longa, surgrundiĝis en la suda parto de la Sueza Kanalo. La ŝipo tamen ne malhelpas navigadon kaj baldaŭ devas esti liberigita por daŭrigi sian vojaĝon.
;
*  Subpremado de protestoj kontraŭ la registarŝanĝo en Peruo rezultis en 48 mortoj dum unu monato.
;
*  Supera Tribunalo de Brazilo rajtigis esploradon pri envolviĝo de Jair Bolsonaro en la puĉoklopodo de la 8-a de januaro.
*  Ĉinio rekonis 60 000 mortojn pro KOVIM-19 en unu monato post la mildigo de kontraŭ-pandemiaj politikoj.
*  Inundoj kaŭzis 19 mortojn en Kalifornio, Usono.
;
*  Pasaĝera aviadilo ATR 72 de Yeti Airlines kraŝis en Nepalo, 72 personoj mortis. Inter la mortintoj estas nepalanoj kaj ankaŭ civitanoj de Aŭstralio, Barato, Francio kaj Rusio.
;
*  Helikoptero falis sur infanĝardenon apud Kievo, pro kio pereis 14 homoj, inter kiuj ukrainia ministro de enlandaj aferoj Denis Monastirskij kaj aliaj gravuloj.
;
*   Armeanoj de Israelo okazigis naŭ mortojn kaj pliajn vunditojn dum invado en rifuĝejo de Jenin en Cisjordanio.
;
*   Atako al sinagogo en Jerusalemo okazigis sep mortojn.
;
*  Akcidento de aŭtobuso en sudorienta Pakistano okazigis 41 mortojn.
;
*  Atenco kontraŭ moskeo de policanoj en Peŝavaro rezultis en 100 mortintoj kaj 170 vunditoj.
*   Situacio inter palestinanoj kaj israelanoj akriĝis: en unu monato estis mortigitaj 34 palestinanoj kaj 7 israelanoj. En tiu kunteksto la Usona Sekretario de Ŝtato Antony Blinken vizitis la regionon.

01
Kategorio:Januaro laŭ jaroj
Kantono Montrevel-en-Bresse

La **kantono Montrevel-en-Bresse** ( *canton de Montrevel-en-Bresse*) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 14 komunumoj. Ĝi havis entute 17 145 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Montrevel-en-Bresse. 

Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.

## Komunumoj 
Apartenis al la kantono Montrevel-en-Bresse la jenaj 14 francaj komunumoj :

*Attignat
*Béréziat
*Confrançon
*Cras-sur-Reyssouze
*Curtafond
*Étrez
*Foissiat
*Jayat
*Malafretaz
*Marsonnas
***Montrevel-en-Bresse**
*Saint-Didier-d'Aussiat
*Saint-Martin-le-Châtel
*Saint-Sulpice

## Historio 
La kantono Montrevel-en-Bresse estis kreita en 1833, kaj situis en la arondismento Bourg-en-Bresse.

Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Montrevel-en-Bresse malaperis pro tiu leĝa reformo.

Ĉiuj komunumoj apartenintaj al la eksa kantono Montrevel-en-Bresse fariĝis parto de la nova kantono Attignat. 

## Vidu ankaŭ 
*Kantonoj de Ain
*Komunumoj de Ain

Montrevel-en-Bresse
Ferenc Csuri

**Ferenc Csuri** [ĉuri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csuri Ferenc** estas hungara naĝisto, paralimpiano.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 perdis dian dekstran manon, poste li komencis terapie naĝi. Li partoprenis unue en konkurso en sia aĝo dek. Ekde 2006 li partoprenis en ĉiuj parakonkursoj internaciaj. Li estis paralimpiano en Somera Olimpiko 2008 kaj Somera Olimpiko 2012 sen medalo, krome en eŭropa ĉampionumo li estis la tria dufoje en 2009. Post 2 jaroj li naĝis eŭropan rekordon en papilinaĝo 200 m. Li studis en Universitato Semmelweis. Depost fino de sia sporta kariero li estis aktiva en la parasporta vivo, ekde 2021 li laboris en ministerio pri teknologio.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* intervjuo

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* intervjuo kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj paralimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Perŝotravneve (Zmijivskij rajon)

**Perŝotravneve** () estas vilaĝo en Ĥarkiva provinco, Ukrainio. Ĝi havis  loĝantojn en 2001.

## Vidu ankaŭ 
* Spasiv Skit (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio
* Ĥarkiva provinco

Kategorio:Urboj en Ĥarkiva provinco
Spasiv Skit (stacidomo)

**Spasiv Skit** () estas fervoja stacio en  (Ĥarkiva provinco), vilaĝo en Ukrainio.

centra|280ra|eta|Akcidento de la imperia trajno

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Spasiv Skit en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Ĥarkiva provinco
Gyula Dobay

**Gyula Dobay** [djula dobai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dobay Gyula** estis hungara naĝisto, trifoja olimpiano, trejnisto. Lia ofta familia nomvarianto estis **Dobai**, lia edzino estis Csilla Madarász.
eta|

 naskiĝis la  en Szeged, li mortis la .

## Biografio 
 akiris diplomon, sed pri tio mankas informoj (li uzis titolon D-ro). Pli frue li disidis al Usono depost fiasko de la hungara revolucio de 1956, sed ne trovis stabilan laboron, tial post 16 monatoj li revenis al Hungario, kie li denove estis naĝisto. Post sia aktiva sporta kariero li malfermis sportbutikon, krome li longe estis trejnisto en Kecskemét. Li ricevis ŝtatan premion en 1960.

### Sporta kariero 
 supozeble estis hungara ĉampiono, sed pri tio datenoj ne estis trovitaj. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956, Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1964 sen medalo, krome en eŭropa ĉampionumo en 1958 li estis la tria dufoje.

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* datenoj
* datenoj kun foto
* hungarlingva mencio kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
2-Etilheksila akrilato

**Etilheksila akrilato** aŭ **izooktila klorido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la akrilatoj, senkolora kaj agrablodora likvaĵo, solvebla en akvo sed solvebla en kloroformo, acetono kaj etero. Ĝi uzatas kiel solvanto kaj en kemiaj sintezoj. 2-Etilheksila akrilato reakcias kun liberradikaloj cele al formado de akrilaj algluaĵoj. Aliaj monomeroj tiaj kiaj vinila acetato, metila akrilato kaj stireno povas kunpolimeriĝi por modifi la proprecojn de la rezultaj polimeroj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de akrilata acido kaj heksila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *akrilata anhidrido* kaj heksila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de akrilata acido kaj *heksila klorido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria akrilato kaj *heksila klorido*:

## Vidu ankaŭ 
* Akrilatoj

## Referencoj 
Kategorio:Akrilatoj
Tomasz Grzywaczewski

**Tomasz Grzywaczewski** (naskiĝis la 5-an de septembro 1986 en Lodzo) – pola ĵurnalisto, verkisto, dokumentisto kaj vojaĝisto. Aŭtoro de raportaj libroj, filmoj, dokumentaj programoj, gazetaraj artikoloj kaj sciencaj publikaĵoj. Membro de The Explorers Club.

## Ekspedicioj 
* 2010: **Long Walk Plus Expedition** – ekspedicio de Jakutio tra tajgo, Burjatio, Mongolio, dezerto Gobio, Ĉinio, Tibeto, Himalajo, Nepalo, Barato ĝis Kolkato laŭ spuroj de libro de Sławomir Rawicz *Długi marsz* (Longa marŝo), en kiu la aŭtoro priskribis historion de la fuĝo de grupo de malliberuloj sub gvido de polo el la soveta gulago en 1941; 3 partoprenantoj; itinero: pli ol 8 000 km
* 2012: **Poland Trek powered by Żegluga Wiślana** – trapaso perpiede, sur floso kaj kajako de la tuta longeco de Vistulo, de Zakopane ĝis Balta Maro; 2 partoprenantoj; itinero: 1 200 km
* 2013: **Morta Vojo – Dead Road**, retrovo kaj esploro de gulagoj sur unu la plej neatingeblaj segmentoj de forlasita Transpolusa Ĉefa Fervojlinio, nomata Vojo de Mortintoj; 5 partoprenantoj; itinero: pli ol 1 500 km
* 2016: **Expédition Africaine Rogoziński „Vivat Polonia 2016”** – ekspedicio al Afriko (Kameruno, Niĝerio, Liberio kaj al Ebur-Bordo) laŭ spuroj de pola malkovrinto de Kameruno Stefan Szolc-Rogoziński; 5 partoprenantoj kun delegitaro de Ŝtata Etnografia Muzeo en Varsovio fronte de direktoro Adam Czyżewski
* 2015-2017: **Nieuznawane** – ciklo de vojaĝoj tra post-sovetaj neagnoskitaj ŝtatoj de Ĉednestrio kaj fronto en Donbaso, tra Abĥazio, landlimo de Sud-Osetio ĝis Arcaĥa Respubliko.
* 2019-2021: **Wymazana granica** – ciklo de raportaj vojaĝoj laŭ spuroj de malnova ŝtatlimo de Dua Pola Respubliko trans Kaŝubio, Silezio, Zaolzie, Montoj Bieszczady, Huculszczyzna, Volinio, Polesio, ĉirkaŭaĵoj de Minsko, Latgalio, Vilno-regiono, Mazury, Żuławy Wiślane.

## Publikaĵoj 
**Libroj**
* *Przez dziki Wschód* (Tra sovaĝa Oriento), Wydawnictwo Literackie, 2012
* *Życie i śmierć na Drodze Umarłych* (Vivo kaj morto sur la Vojo de Mortintoj), Wydawnictwo Literackie, 2015;
* *Granice marzeń. O państwach nieuznawanych* (Limoj de revoj. Pri neagnoskitaj ŝtatoj), Wydawnictwo Czarne, 2018;
** tradukita al ĉeĥa lingvo *Hranice snů: O neuznávaných státech*, Past production, 2020
** tradukita al ukraina lingvo *Кордони мрій. Про Невизнані Республіки*, Видавництво 21, 2020
* *Wymazana granica. Śladami II Rzeczpospolitej* (Forviŝita limo. Laŭ spuroj de Dua Pola Respubliko), Wydawnictwo Czarne, 2020

**Filmoj**
* „Wymazać Naród” | „Erase the Nation” **Forviŝi la nacion**, dokumenta filmo pri rusa detruado de ukraina kultura heredaĵo, ekde 18.01.2023 ĉe YouTube

## Eksteraj ligiloj 
* Tomasz Grzywaczewski. „Ludowe republiki Donbasu” – granice prawa do samostanowienia a fenomen quasi-państw. „Studia Prawnicze KUL nr 2 (62) 2015”
* Tomasz Grzywaczewski: Russia and Belarus Are Using Migrants as a Weapon Against the EU. foreignpolicy.com, 2021-09-18

Kategorio:Polaj ĵurnalistoj
Kategorio:Polaj esploristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1986
Kategorio:Vivantaj homoj
Gipaetenoj

**Gipaetenoj** (*Gypaetinae*) estas unu el du subfamilioj de Malnovmondaj Vulturoj el kiuj la alia estus *Aegypiinae*. Kelkaj taksonomiaj fakuloj metas la *Gypaetinae* ene de Pernenoj (*Perninae*). Ili troveblas tra multo de Afriko, Azio, kaj suda Eŭropo, kaj pro tio ili estis konsiderataj "Malnovmondaj" vulturoj, sed tiom ĵuse kiom ĝis la Malfrua Pleistoceno, ili estis ankaŭ en Nordameriko.

## Taksonomio 
## Notoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Z 20500

**Z 20500** estas franca du-etaĝa elektrotrajno  /  destinita al RER kaj Transilien. Tiuj trajnoj estas la plej gravaj pasaĝeraj fervojaj materialoj en Francilio post la Z&nbsp;50000 kaj funkcias en ĉiuj retoj de la regiono. Ili estis fabrikitaj de 1988 ĝis 1998 en 194 ekzempleroj (Z 20501/02 ĝis Z 20887/88). Ses aliaj trajnoj de simila tipo kun kvar longaj unuoj, la Z&nbsp;92050, liveritaj, poste akiritaj en 1996 fare de la regiono Nord-Pas-de-Calais, estis transformitaj en Z&nbsp;20500 en 2015.

## Bildgalerio 

Gare de Corbeil-Essonnes - 2021-07-08 - IMG 7395.jpg|Interno, ŝtuparo
Gare de Corbeil-Essonnes - 2021-07-08 - IMG 7383.jpg|Interno, malsupra etaĝo
Gare de Corbeil-Essonnes - 2021-07-08 - IMG 7380.jpg|Interno, supra etaĝo

Kategorio:Fervojaj veturiloj en Francio
Kategorio:Fervojaj veturiloj de Société Nationale des Chemins de fer Français (SNCF)
Kategorio:RER de Francilio
Kategorio:Transilien
Kalvinana preĝejo (Piliscsaba)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Piliscsaba (Hungario), en ties kvartalo *Klotildliget*.

## Historio 
En Klotildliget komenciĝis la kalvinana vivo en la 1920-aj jaroj. La grupo ricevis statuson filio de Tinnye en 1928. Oni konstruis kirkon en la jaro 1939, sed la instalaĵoj estis pretaj nur en la sekva jaro. La sonoriloj estis konsekritaj en 1941. Apud la preĝejo oni konstruis ornampordegon en 1998. La preĝejo renoviĝis en 2014. Bedaŭrinde fajro okazis en la sakristio en 2021.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola ĉe stratangulo. La fasado estas malsimetria, maldekstre la kvadrata turo altiĝas, kiu havas ĉirkaŭbalkonon kaj piramidan turpinton. En la fasado (ĉe navo) 3 arkadoj plene reliefas. Super la arkadoj 3 fenestroj estas videblaj.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* oficiala paĝo

Piliscsaba
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Piliscsaba
Adam Rutherford

**Adam David Rutherford** estas brita genetikisto kaj populariganto de scienco. Li estis dum jardeko redaktoro de aŭdavidaj materialoj por *Nature*, la scienca gazeto. Li ofte kontribuas al la ĵurnalo *The Guardian*. Li faras kelkajn sciencajn dokumentajn filmon kaj eldonis librojn pri genetiko kaj la origino de la vivo.

Rutherford estas duone hinda-gujana kaj naskiĝis en Ipswich. Li studis en University College London.

Rutherford iĝis prezidento de *Humanists UK*, brita humanisma organizaĵo, en junio 2022.

Kategorio:Britaj biologoj
Kategorio:Britaj sciencaj verkistoj
Kategorio:Britaj skeptikuloj
Yue Xin

**Yue Xin** (ĉine: 岳昕; naskita ĉ. 1996) estas ĉina studenta aktivulo kiu malaperis la 23-an de aŭgusto 2018, post ŝia partopreno en la Jasic-labordisputo. Marksisto kaj feministo, ŝi estis konata pro sia rekomendo de laboro kaj virinaj rajtoj antaŭ sia malapero.

BBC News priskribis Yue kiel unu el la plej influaj maldekstraj aktivuloj de Ĉinio de 2018.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinaj disidentoj
Goncharov (memeo)

dekstra|eta|La foto kaj komento kredititaj kiel la origino de la *Gonĉarov* memeo
***Gonĉarov*** estas interreta memeo pri neekzistanta gangstera filmo samnoma de 1973. Uzantoj de Tumblr imagis *Gonĉarov* kiel ŝerco, ofte kun la slogano "La plej bona mafia filmo iam ajn farita." Ĝi estas kutime priskribita kiel mafia filmo fiksita en Napolo, kun Martin Scorsese kiel produktoro aŭ reĝisoro. Homoj kiuj diskutis la filmon elpensis fiktivan rolantaron kun Robert De Niro, Al Pacino, John Cazale, Gene Hackman, Cybill Shepherd kaj Harvey Keitel.

*Gonĉarov* estis kreita kiam Tumblr uzanto poŝtis foton de botoj kun detalojn kiuj sugestis la ekziston de la filmo, anstataŭe de marketikedo. En aŭgusto 2020 ĉi tiu poŝto estis reblogigita kun la ŝercanta aludo ke *Gonĉarov* estis vera filmo; ĉi tiu reblogo estas ĝenerale rigardita kiel la genezo de la meme. La memeo disfamiĝis en novembro 2022, post kiam afiŝo por *Gonĉarov* estis kreita kaj konigita rete. Tio ĉi incitis komplikan fikcion de ties rakonta enhavo kaj produktado, priskribita en poŝtoj sur Tumblr kaj aliloke kvazaŭ la filmo estis vera. *Gonĉarov* inspiris enretan fanaron, ricevis gravan priraportadon en la amaskomunikilaro kaj rikoltis respondojn de rimarkindaj individuoj, inkluzivanta Scorsese, ĝenerale ludanta kune kun la meme.

## Fikcia intrigo kaj produktada historio 
Kvankam multaj detaloj estas malkonsekvencaj pro la kunlabora naturo de ĝia koncepto, oni ĝenerale priskribas *Gonĉarov* kiel mafia filmo, produktita en 1973. Metafikcie, oni ĝenerale imagas, ke la filmo havis ĝenatan produktadon kaj fine neniam ricevis konvenan eldonon, kaj tiel iĝis perdita filmo. Tiel oni kialigas ĝian supozeblan nekonatecon. La rakonto inkludas amtriopan partintrigon kun Goncharov, lia edzino Katya (kiu laŭdire estas pozita fare de Cybill Shepherd en la fikcia rolantaro de la filmo) kaj Andrey (Harvey Keitel), kies rilato kun Gonĉarov oni priskribas kiel havante homoerotikajn subtonojn. Katya simile perfidas Gonĉarov por komenci amrilaton kun virino nomita Sofia (Sophia Loren); ambaŭ Gonĉarov/Andrey kaj Katya/Sofia estas popularaj parigoj ene de la fanaro de *Gonĉarov*. Oni kutime agnoskas tiun reblogon de McEntire kiel la origino de la memeo. Tumblr uzanto Michael Littrell, prienketis la originon de la botoj, kaj eltrovis ke la etikedon similis al afiŝo por la 2008 filmo *Gomorrah*, reĝisorita de Matteo Garrone kaj prezentita de Scorsese. Littrell konkludis ke "Matteo JWHJ0715" kaj *Gonĉarov* verŝajne estis mispresaĵoj de la titolo kaj kreditoj de la *Gomorrah* afiŝo. La 25an de novembro, 2022, Autumn Chen faris "game jam" pri *Gonĉarov* sur itch.Io, inspirita de la inventaĵo de neekzistanta derivata videoludo.

## Vidi ankaŭ 
* *Mean Streets*, vera 1973 filmo de Martin Scorsese
* Listenbourg, interreta memeo en 2022 pri fikcia lando

## Referencoj 

Kategorio:Memeoj
Kategorio:Fikciaj verkoj
Kategorio:Fikciaj rusoj
Ąžuoliukas

**Ąžuoliukas** (traduko *eta kverko*) estas knaba kaj junula ĥoro en Litovio. La plej unua litova knaba ĥoro estis establita en Vilno en 1959 fare de profesoro *Hermanas Perelšteinas*. Komence, Ąžuoliukas estis kunmetita de 30 knaboj, sed poste kreskis al kombinaĵo de pluraj knabaj kaj viraj ĥoroj kaj en 1979 aldoniĝis sia propra muziklernejo kun knaba internulejo. La ĥoro ne nur kreskis en talentaj kantistoj sed ankaŭ en siaj signifaj atingoj. Unu el tiuj estas la *Mineur Prix* en la internacia infana ĥoro-konkurso en Nantes, Francio (1989).

Ąžuoliukas daŭre prezentiĝas en diversaj festivaloj kaj koncertoj en kaj Litovio kaj eksterlande. La ĥoron ekde 1979 ĝis la nuntempo gvidas la profesoro *Vytautas Miškinis*. En 2009 Ąžuoliukas okazigis multajn koncertojn nomumitajn por marki sian 50-an datrevenon, kaj en 2023 planatas same multaj koncertoj por marki la 700-an datrevenon de la urbo Vilno.

## Eksteraj ligiloj
* Oficiala retejo – en la litova

Kategorio:Kulturo de Litovio
Kategorio:Knaboĥoroj
Susano el Romo

[eta|Susano-statuo en la Bartolomeo-kirko, [Antverpeno]]
**Susano el Romo** (latine: *Susanna Romana*, itale: *Susanna di Roma*; mortinta ĉirkaŭ 304 en Romo) estas sanktulino en la katolika, la ortodoksa kaj la armena eklezioj. Festotago ŝia estas la 11-a de aŭgusto.

## Vivo 
La rakontoj pri klera Susano, kies nobela familio venis el Dalmatio, estas legendaj. Laŭ ili, ŝia patro estis pastro Gabinus; ŝia onklo Gaius eĉ estis episkopo. Du aliaj onkloj nome Claudius kaj Maximus (poste ili konvertiĝis je kristanismo pro la impona sinteno de Susano kaj iĝis mem martiroj) estis altrangaj kortegaj oficistoj. Ŝi estis strangolita en sia propra hejmo ĉar ŝi rifuzis geedziĝi kun la filo de imperiestro Diokleciano. Aliaj tradicioj nomas ŝin kiel la fondinton de Ciriako-preĝejo, verŝajne sur la loko de la hodiaŭa Baziliko de Sankta Maria de la Anĝeloj kaj la Martiroj en la Termoj de Diokleciano.
Entombigo ŝia estis en la Jordanorum-tombejo proksime de la katakomboj de Thrason (ĉe Salaria-strato) aŭ en la Aleksandro-katakomboj (ĉe Nomentana-strato).

Jam en 401, la poeto Claudius Claudianus prikantis ŝin. Elfosadoj sub Susano-baziliko (laŭtradicie ĉe la loko de ŝia martireco) rivelis domon el la 3-a jarcento kun murpentraĵojn de bibliaj temoj kaj de Susano. Ĉar la baziliko datumas nur el la 8-a jarcento supozeble la antaŭa domo estis privatdoma kirko ĝis tiam je ŝia honoro (kun la latina nomo *Ecclesia ad duas domos*). Onidire ŝia onklo kaj episkopo Gaius starigis ĝin. Sangorelikvoj de ŝi, kiujn savis Serena, edzino de Diokleciano kaj mem kristanino, konserviĝas ĝis hodiaŭ en la Susano-kirko.

Ŝi estas patronino de Romo helpante kontraŭ pluvo, malfeliĉo kaj kalumnio.

## Eksteraj ligiloj 
* pri Susano en radia komento de Radio Vatikana
* "Susanna, S. (7)" ĉe: *Vollständiges Heiligen-Lexikon*, volumo 5. Augsburg 1882, p. 402-403 (tie ĉi interrete)

## Notoj 
Kategorio:Romiaj sanktuloj
Kategorio:Martiroj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento
(160164) 2001 TW252

**(160164) 2001 TW252** estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Sloan Digital Sky Survey* (SDSS), elde la Observatorio de *Apache Point* en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Troja Tendaro ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Sloan Digital Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Muzeo de Harapo

La **Muzeo de Harapo** estas arĥeologia muzeo kiu situas en Harapo, en provinco Panĝabio de Pakistano. Ĝi troviĝas  kilometrojn el la Harapa fervoja stacidomo,

La muzeo estis fondita en 1926 kiel malgranda sursitua muzeo, kaj moviĝis al ties nuna konstruaĵo, konstruita de la registaro de Pakistano, en 1967. Alexander Brulvundoj en tiam vizitita la ejo in1831. Alexander Cunningham, kiu daŭrigis fariĝi la fondinto kaj direktora ĝeneralo de la Arkeologia Enketo de Barato en 1861, faris du vizitojn al la ejo en 1853 kaj 1856 kaj taksita la perimetron de la tuta ejo esti ĉirkaŭ 3&nbsp;km. (5&nbsp;km. se la apudaj kampoj estis prenita en konsidero). Li eltrovis ke kelkaj de la altaĵetoj estis fosadita supre kaj la brikoj estis estanta uzita por la konstruo de la Lahore Multan–fervojo linio.

### La unuaj elfosadoj 
La arĥeologia servo de Barato formale elsendis arĥeologojn por esploradi la situon (kune kun la ejo de Mohenĝo-daro) je la komenco de la 20-a jarcento. Daja Ram Sani gvidis la unuajn elfosadojn ĉe la ejo, ekde 1921 ĝis 1925. Alia rondo de elfosadoj okazis sub *Madho Sarup Vats*, ekde 1926 ĝis 1934. *K. Nilakanta Sastri* gvidis alian rondon en 1937. Mortimer Wheeler elkavis tranĉeojn surtere inter 1944 kaj 1946.

### Post la sendependeco 
[eta|maldekstra|[Memortabulo pri la inaŭgura ceremonio.]]
Post la dispartigo de Hindio, la d-ro. *Mohammad Rafique Mughal* elfosadis ĉe Harapo en 1966. La 26-an de marto 1967, la muzeo moviĝis al sian nuna konstruaĵo, inaŭgurita de la tiama Ministro pri Edukado, Sano, Laboro kaj Socia Bonfaro, *Kazi Anwarul Haque*. Inter 1986 kaj 2001, amerika arĥeologia misio okazigis la Harapan arĥeologian esploradan projekton, kunlabore kun la Departemento pri Arĥeologio kaj Muzeoj de la registaro de Pakistano, kun *George F. Dales* servanta kiel unu el la kundirektoroj.

## Kolekto 
La muzeo konsistas de du galerioj enhavantaj diversajn artefaktojn kiuj rivelas la evoluadon de la artoj, metioj kaj teĥnologioj en la Induso-civilizacio. La muzeo inkluzivas nuntempe 30 ekspoziciejojn. La kolektoj  inkluzivas  artefaktojn el kupro kaj bronzo, figuretojn el terakoto, ludilojn, skeletojn kaj ĉiutagajn objektojn faritaj el eburo, konkoj kaj argilo.

## Bildgalerio 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de muzeoj en Pakistano
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Vizitindaĵoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Kategorio:Muzeoj en Pakistano