open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kantonoj de Finistère

eta|400px|Arondismentoj kaj kantonoj de Finistère

Listo de la 54 **kantonoj** de departemento **Finistère**, laŭ arondismento :

* Arondismento Brest (20 kantonoj - subprefektejo : Brest) :kantono Brest-Bellevue - kantono Brest-Cavale-Blanche-Bohars-Guilers - kantono Brest-Centre - kantono Brest-Kerichen - kantono Brest-L'Hermitage-Gouesnou - kantono Brest-Lambézellec - kantono Brest-Plouzané - kantono Brest-Recouvrance - kantono Brest-Saint-Marc - kantono Brest-Saint-Pierre - kantono Daoulas - kantono Guipavas - kantono Landerneau - kantono Lannilis - kantono Lesneven - kantono Ouessant - kantono Plabennec - kantono Ploudalmézeau - kantono Ploudiry - kantono Saint-Renan

* Arondismento Châteaulin (7 kantonoj - subprefektejo : Châteaulin) :kantono Carhaix-Plouguer - kantono Châteaulin - kantono Châteauneuf-du-Faou - kantono Crozon - kantono Faou - kantono Huelgoat - kantono Pleyben

* Arondismento Morlaix (10 kantonoj - subprefektejo : Morlaix) :kantono Landivisiau - kantono Lanmeur - kantono Morlaix - kantono Plouescat - kantono Plouigneau - kantono Plouzévédé - kantono Saint-Pol-de-Léon - kantono Saint-Thégonnec - kantono Sizun - kantono Taulé

* Arondismento Quimper (17 kantonoj - prefektejo : Quimper) :kantono Arzano - kantono Bannalec - kantono Briec - kantono Concarneau - kantono Douarnenez - kantono Fouesnant - kantono Guilvinec - kantono Plogastel-Saint-Germain - kantono Pont-Aven - kantono Pont-Croix - kantono Pont-l'Abbé - kantono Quimper-1 - kantono Quimper-2 - kantono Quimper-3 - kantono Quimperlé - kantono Rosporden - kantono Scaër

## Vidu ankaŭ 
Komunumoj de Finistère

*
Finistère
Kantonoj
Kantonoj de Côtes-d'Armor

eta|500px|Kantonoj kaj arondismentoj de Côtes-d'Armor
Listo de la 52 **kantonoj** de departemento '''Côtes-d'Armor''', laŭ arondismento :

* Arondismento Dinan (12 kantonoj - subprefektejo : Dinan) :kantono Broons - kantono Caulnes - kantono Collinée - kantono Dinan-Est - kantono Dinan-Ouest - kantono Évran - kantono Jugon-les-Lacs - kantono Matignon - kantono Merdrignac - kantono Plancoët - kantono Plélan-le-Petit - kantono Ploubalay

* Arondismento Guingamp (12 kantonoj - subprefektejo : Guingamp) :kantono Bégard - kantono Belle-Isle-en-Terre - kantono Bourbriac - kantono Callac - kantono Gouarec - kantono Guingamp - kantono Maël-Carhaix - kantono Mûr-de-Bretagne - kantono Plouagat - kantono Pontrieux - kantono Rostrenen - kantono Saint-Nicolas-du-Pélem

* Arondismento Lannion (7 kantonoj - subprefektejo : Lannion) :kantono Lannion - kantono Lézardrieux - kantono Perros-Guirec - kantono Plestin-les-Grèves - kantono Plouaret - kantono La Roche-Derrien - kantono Tréguier

* Arondismento Saint-Brieuc (21 kantonoj - prefektejo : Saint-Brieuc) :kantono Châtelaudren - kantono La Chèze - kantono Corlay - kantono Étables-sur-Mer - kantono Lamballe - kantono Langueux - kantono Lanvollon - kantono Loudéac - kantono Moncontour (Côtes-d'Armor) - kantono Paimpol - kantono Pléneuf-Val-André - kantono Plérin - kantono Plœuc-sur-Lié - kantono Ploufragan - kantono Plouguenast - kantono Plouha - kantono Quintin - kantono Saint-Brieuc-Nord - kantono Saint-Brieuc-Ouest - kantono Saint-Brieuc-Sud - kantono Uzel

## Vidu ankaŭ 
Komunumoj de Côtes-d'Armor

*
Cotes-d'Armor
Kantonoj
Gimnazio Svitavy

**Gimnazio Svitavy** (plennome *Gimnazio kaj Lingvolernejo kun rajto de ŝtata ekzameno Svitavy*) estas ŝtata lernejo kun multjara tradicio. Nombro de studentoj ĉiujare tangas inter 340-360, el kiuj pli ol duono estas knabinoj. Administranto de la lernejo estas Regiono Pardubice, Ĉeĥio.

Nuntempe la lernejo sekurigas instruadon por gelernantoj de:
* kvarjara gimnazio - 4 klasoj (post la 9-a klaso de la elementa lernejo)
* okjara studado - 4 klasoj de malsupera gimnazia ŝtupo kaj 4 klasoj de supera gimnazia ŝtupo (post la 5-a klaso de la elementa lernejo)
Le lernejo instruas ĉiujn gimnaziajn studobjektojn kun emfazo de fremdaj lingvoj kaj kunlaboras kun alilandaj gimnazioj enkadre de la projekto Comenius.

Parto de la lernejo estas Lingvolernejo kun rajto organizi ŝtatajn ekzamenojn (kursoj de fremdaj lingvoj aŭ de la ĉeĥa por fremduloj).

## Historio 
Antaŭ la dua mondmilito la konstruaĵo estis germana realgimnazio, dum la milito ĝi servis kiel lazareto, post la milito nelonge kiel internulejo por germanaj, hungaraj kaj italaj militkaptitoj. La 17-an de aŭgusto 1945 la ministerio pri instruado fondis tie ŝtatan realgimnazion. La instruado estis komencita nur la 15-an de septembro 1945, ĉar nekonataj adoleskantoj per ŝtonoj rompis la fenestrojn komence de la monato.

## Rilato al Esperanto 
En la gimnazio instruas la ĉeĥajn lingvon kaj literaturon instruistino Radomila Oblouková, kiu en 1994 fondis studentan teatran ensemblon DOMA sub la urba kulturcentro, kiu prezentis en Esperanto teatraĵon laŭ Karel Čapek **R.U.R. aŭ Terura sonĝo** pri robotoj - unue en OSIEK-konferenco en Svitavy (2012), poste en festivalo de fremdlingvaj studentaj teatroj en Brno(2013), en UK Rejkjaviko (2013) kaj laste denove en Svitavy okaze de 5-jariĝo de la loka Esperanto-muzeo (2013).

## Eksteraj ligiloj 
* La retejo de la lernejo

S
Kategorio:Svitavy
Kategorio:Konstruaĵoj en Svitavy
Provinco San Luis

**San Luis** estas provinco de Argentino situanta ĉe la geografia centro de la lando (ĉe la 32a Suda paralelo). Najbaraj provincoj estas, el nordo kaj laŭ horloĝo, Rioĥo, Kordobo, La Pampa, Mendoza kaj San Juan.

## Eksteraj ligiloj 
* Provincia de San Luis  - Oficiala retejo (hispane)
* Argentour: San Luis Provinco 

## Bildaro 

File:Ruta en Merlo.jpg|Pejzaĝo ĉe Merlo.
File:Avenida Parque Gobernador Santos Ortiz hacia el Oeste.jpg|Aŭtovojo suden.
File:Lago Potrero de los Funes.jpg|Lago Potrero de los Funes.
File:Sierra_de_las_Quijadas,_San_Luis.jpg|Kanjono ĉe Sierra de las Quijadas.

San Luis
Sanktaluisa Bestoĝardeno

La **Sanktaluisa Bestoĝardeno** aŭ en angla **Saint Louis Zoological Park**, komune konata kiel **St. Louis Zoo**, estas bestoĝardeno en *Forest Park* (*arbarparko*) ĉe Sankta Luiso, Misurio, Usono. Ĝi estas agnoskata kiel ĉefa bestoĝardeno laŭ animala administrado, priserĉado, konservado, kaj edukado. La bestoĝardeno estas agnoskita de la Association of Zoos and Aquariums (AZA). La eniro estas senpaga baze sur publika subvencio el kultura instanco nome *Metropolitan Zoological Park and Museum District*; nur kelkaj partoj estas pagaj. Speciala ero estas la trajno *Zooline Railroad*, malgranda trajno por pasaĝeroj kiuj ĉirkaŭas la bestoĝardenon, haltinte ĉe la plej popularaj allogaĵoj. Sanktaluisa Bestoĝardeno estas malfermita ĉiutage de 9:00 a.m. ĝis 5:00 p.m. Dinoroarus estas unu el la nuraj ekspoziciaĵoj en la Zoo kiu postulas enirpagon.

La urbo aĉetis la unuan montraĵon, nome la Flugokaĝo, el la *Smithsonian Institution* post la Sanktaluisa Ekspozicio de 1904: post la starigo de la bestoĝardeno, oni aldonis novajn montrojn, areojn kaj konstruaĵojn dum jardekoj por plibonigi la zorgadon de animaloj, la gamo de animaloj kaj habitatoj montritaj, same kiel la edukadon kaj interpretadon.

## Notoj 
Kategorio:Bestoĝardenoj en Usono
Sierras de Córdoba

eta|250ra|Sierras de Córdoba
eta|250ra|Lago Los Molinos ĉe la valo Paravaĉaska.
eta|250ra|Rokaro ĉe valo Ongamira.
eta|250ra|Turisma urbo Los Cocos
La **Sierras de Córdoba** (kordobaj montaroj) estas montaro de centra Argentino, situanta inter Pampo oriente kaj sude, Ĉako norde kaj deklivaro de Andoj okcidente. Preskaŭ la tuta montaro, escepte la sudokcidenta bordo en Provinco San Luis, situantas en Provinco Kordobo.

## Origino kaj topografio 
Multe pli malnovaj ol Andoj, formitaj en Paleozoiko kaj tre eroziitaj, la Sierras de Córdoba ankoraŭ atingas alton de 2880 metroj ĉe la Monto Ĉampakio, okcidente de Villa Dolores. La norda parto, konata kiel **Sierra de Norte** (norda montaro), estas konsiderinde pli malalta kaj malpli kruta. La montoj ĵus konstruitaj formis la limon inter Gondvano kaj la tiam etendiĝanta Pacifika Oceano, kaj konsistas ĉefe el metamorfaj rokoj kiaj kvarcito, kiuj estis formitaj kiam grandaj kvantoj de maraj sedimentoj estis subjektitaj al enormaj varmoj kaj premoj.

## Referencoj 
* Whitmeyer, Steven J. and Simpson, Carol; *Regional deformation of the Sierra de San Luis, Argentina: Implications for the Paleozoic development of western Gondwana*; **Tectonics**, Vol. 23, TC1005, doi 10.1029/2003TC001542 , 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Región Traslasierra 

Kategorio:Geografio de Argentino
Juliane Koepcke

eta|Juliane Koepcke (2019).
**Juliane DILLER** (10-a de oktobro 1954 en Lima kiel **Juliane Margaret KOEPCKE**) estas germana biologino, naskiĝinta en Peruo al germanaj elmigrintoj kiu estis konata ĉefe ĉar estis la nura survivanto de 93 pasaĝeroj kaj stabanaro la 24-an de decembro 1971, kiuj flugis per LANSA Flugo 508 super la Perua Amazonio. Koepcke veturis kun sia patrino Maria Koepcke el Lima al Pukalpa por kuniĝi al patro por ferio. La aviadilo trafis akran ŝtormon, estis frapita de fulmo, kaj diseriĝis super la Amazona Pluvarbaro. Sidinte apude la patrino kaj la filino, ili estis separitaj dum falo de 3&nbsp;km (Juliane restis zonita al la seĝaro), kaj ambaŭ survivis la falon. Falintaj al diferencaj areoj de la ĝangalo, Maria estis ege vundita kaj mortiĝis post kelkaj tagoj. Juliane, spite havi rompitan klaviklon kaj okulvundon, kapablis veturi sufiĉe tra la densa ĝangalo dum dekunu tagoj, antaŭ atingi lignoproduktan kampadejon kaj esti sekve savita la 3-an de januaro 1972.

Juliane revenis en Germanion marte de 1972, kie ŝi rekuperiĝis el vundaro, plustudis, kaj iĝis PhD pri zoologio kiel siaj gepatroj. Juliane revenis en Panguana, la natura rezervejo fondita de siaj gepatroj, por studi papiliojn por sia studado, kaj denove por studi la kutimaron de vespertoj por ŝia PhD. Juliane plurevenas al Peruo ofte, akompanata de sia edzo, kaj ili kune pluzorgas la konservadan heredon de ŝiaj gepatroj.

## Verkoj 
* Koepcke, Juliane (2011). *Als ich vom Himmel fiel*. Munich: Piper Malik. ISBN 978-3-89029-389-9.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj zoologoj
Maria Koepcke

**Maria KOEPCKE** (literumita ankaŭ **Köpcke**; 15a Majo 1924 – 24a Decembro 1971), estis german-perua ornitologo.

Koepcke, origine Maria Emilie Anna von Mikulicz-Radecki, naskiĝis kaj edukiĝis en Germanio, kaj ricevis PhD en Zoologio el la Universitato de Kiel en 1949. Ŝi poste moviĝis al Peruo, kie ŝi edziniĝis al zoologo Hans-Wilhelm Koepcke en 1950. Kune ili kunlaboris en multe el sciencaj laboro kaj publikaĵoj, kaj havis filinon Juliane. Ŝi estis sukcesa ornitologino pri novtropiko kiam la ornitologio en Sudameriko estis hegemonio de maskloj.

## Morto 
Dum Kristnasko de 1971, Koepcke veturis kun sia 17-jaraĝa filino per aviadilo LANSA Flugo 508 el Lima al Pukalpa por kuniĝi al edzo por ferio. La aviadilo trafis akran ŝtormon, estis frapita de fulmo, kaj diseriĝis super la Amazona Pluvarbaro. Sidinte apude la patrino kaj la filino estis apartigitaj dumfale (Juliane restis zonita al la seĝaro), kaj ambaŭ survivis la falon. Falintaj al diferencaj areoj de la ĝangalo, Maria estis ege vundita kaj mortiĝis post kelkaj tagoj. Juliane, spite havi rompitan klaviklon kaj okulvundon, kapablis veturi sufiĉe tra la densa ĝangalo dum dekunu tagoj, antaŭ atingi lignoproduktan kampadejon kaj esti sekve savita la 3an de januaro 1972.

Juliane revenis en Germanion marte de 1972, kie ŝi rekuperiĝis el vundaro, plustudis, kaj iĝis PhD pri zoologio kiel siaj gepatroj. Juliane revenis en Panguana, la natura rezervejo fondita de siaj gepatroj, por studi papiliojn por sia studado, kaj denove por studi la kutimaron de vespertoj por sia PhD. Juliane plurevenis al Peruo ofte, akompanata de sia edzo, kaj ili kune pluzorgas la konservadan heredon de ŝiaj gepatroj.

Koepcke estas rememorata en la nomoj de:
* Kepka kriĉostrigo, *Megascops koepckeae*
* Kepka kolibro, *Phaethornis koepckeae*
* Kepka kaciko, *Cacicus koepckeae*
* Kepka mutuo, *Pauxi koepckeae*

## Referencoj 
* Niethammer, G. (1974). "Maria Koepcke geb. Mikulicz-Radecki". Journal of Ornithology 115: 91. doi:10.1007/BF01647319.
* Rea, Amadeo M. & Kostritsky, B. León (1973). "Obituary: Maria Emilie Anna von Mikulicz-Radecki Koepcke". Auk 90 (3): 735–736. doi:10.2307/4084200.
* Vuilleumier, François (1995). "Five Great Neotropical Ornithologists: An Appreciation of Eugene Eisenmann, Maria Koepcke, Claës Olrog, Rodulfo Philippi, and Helmut Sick". Ornitología Neotropical 6 (2): 97–111.

Kategorio:Germanaj ornitologoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1924
Kategorio:Mortintoj en 1971
Kategorio:Aviadakcidentoj
Kategorio:Peruaj ornitologoj
Joseph Barclay Pentland

**Joseph Barclay Pentland** (1797 – 12a Julio 1873) estis irlanda geografiisto, natura sciencisto, kaj veturanto. Naskiĝinta en Irlando, Pentland estis edukita en Armagh. Li studis ankaŭ en Parizo, and laboris kun Georges Cuvier.

Kun Woodbine Parish, Pentland studis grandan parton de Boliviaj Andoj inter 1826 kaj 1827. Li publikigis sian *Report on Bolivia* en 1827. El 1836 al 1839, li postenis kiel brita konsulo en Bolivio. Li korespondis kun Charles Darwin kaj William Buckland.

Pentland mortiĝis la 12an de Julio 1873, kaj estis entombigita en Tombejo Brompton, Londono.

## Heredo 
* La mineralo pentlandito, kiun Pentland la unua notis
* La kratero Pentlando sur la Luno
* La Anda tinamo (dunoma nomo, *Nothoprocta pentlandii*)
* La Punaa tinamo (dunoma nomo, *Tinamotis pentlandii*)

## Fontoj 
* Mineralaj nomoj 
* Retejo por la Darvina Korespondaro 

## Bibliografio 
* Sarjeant, W.A.S. kaj Delair, J.B., "Joseph Pentland: a forgotten pioneer in the osteology of fossil marine reptiles," *Proceedings of the Dorset Natural History and Archaeology Society*, 1976, pp. 12-16.
* Sarjeant, W.A.S. kaj Delair, J.B., "An Irishman in Cuvier’s laboratory. The letters of Joseph Pentland, 1820-1832," *Bulletin of the British Museum of Natural History, Historical Series*, vol. 6, no. 7, 1979, pp. 245-319.
* Sarjeant, W.A.S., "Joseph Pentland’s early geological and geographical work in Bolivia and Peru," in S. Figueiroa and M. Lopes (eds.), *Geological sciences in Latin America. Scientific relations and exchanges*. (Prezentita ĉe la XVIIa kongreso INHIGEO, Campinas, SP, Brazilo, 19-25 Julio, 1993). Campinas Brazil: Universidade Estadual de Campinas. Instituto de Geociencias, pp. 11-27.

Kategorio:Irlandaj sciencistoj
Kategorio:Irlandaj esploristoj
Kategorio:Irlandaj naturalistoj
Kategorio:Britaj diplomatoj
Kategorio:Britaj esploristoj
Kategorio:Britaj naturalistoj
Kategorio:Britaj sciencistoj
Anda tinamo

La **anda tinamo** () estas birdospecio el la familio de Tinamedoj, komune troviĝanta en altaltitudaj arbustaroj, en Andoj de Sudameriko.

## Etimologio
*Nothoprocta* derivas el du grekaj vortoj, *nothos* signifanta falsa, kaj *prōktos* signifanta malantaŭo aŭ vosto. Tiu kombino de vortoj probable rilatas al la fakto ke la vosto estas malgranda kaj kovrita per korpaj plumoj, kaj tiele ŝajnas falsa.
La scienca epiteto *pentlandii* estas la latiniga formo de Pentland kiu rememoras la irlandan veturiston Joseph Barclay Pentland.

## Taksonomio 
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

## Aspekto 
eta|maldekstre|240ra
La Anda tinamo estas proksimume 27 cm longa. Ties supraj partoj estas grizec-brunaj al olivec-brunaj kaj striecaj je blankanigra. Ties brusto estas griza kaj punkteca je blanka aŭ sablokolora, ties ventro estas sablokolora aŭ blankeca kaj ties krono estas nigra, la kapoflankoj kaj gorĝo estas makulecgrizaj, kaj ties kruroj estas flavaj.

## Teritorio kaj habitato 
[eta|maldekstre|240ra|Ilustraĵo fare de [Joseph Smit, 1895]]
La Anda tinamo troviĝas en Andoj de sudokcidenta Ekvadoro, okcidenta Peruo, norda Ĉilio, Bolivio kaj nordokcidenta Argentino.
* *N. p. mendozae* loĝas en Andoj de okcidenta centra Argentino (Neŭkeno kaj Mendoza) kun loĝa teritorio de 550&nbsp;000&nbsp;km².

## Referencoj
## Literaturo
* BirdLife International (2008(a)). "Andean Tinamou - BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita 12 Feb 2009.
* Brands, Sheila (Aug 14 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Nothoprocta pentlandii". Project: The Taxonomicon. Konsultita 12 Feb 2009.
* Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
* Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59. ISBN 0-7876-5784-0.
* Gotch, A. F. (1995) [1979]. "Tinamous". Latin Names Explained. A Guide to the Scientific Classifications of Reptiles, Birds & Mammals. New York, NY: Facts on File. p. 183. ISBN 0-8160-3377-3.

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet.
* Anda tinamo – Sanktaluisa Bestoĝardeno. 
* Anda tinamo, filmetoj, fotoj kaj sonoj.  ĉe Internet Bird Collection.

Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Adamo de Marisko

**Adamo de Marisko**, latine: Adamo de Marisco (ĉ. 1200 - 18-a de novembro 1259) estis angla franciskana teologo.

Eble li naskiĝis en teritorio de Somerset; li estis disĉiplo de Roberto Grossatesta. En la fransciskana ĝenerala Kapitulo de 1239 en Asizo, Adamo de Marisko partianiĝis por la reveno al la origina spirito de la franciskana regulo. Inter la jaroj 1247-8 kaj 1249-50 li estis la unua franciskana profesoro ĉe la Universitato de Oksfordo.

Li ĝuis grandan estimon ĉe Roger Bacon, iam lia disĉiplo, kiu kune kun Roberto Grossatesta, lin honoris kiel unu el la plej “elstaraj kleruloj de la mondo, perfektaj en la dia scienco kaj homa”.

Homo de grandega humilo, li rifuzis plurfoje la nomumon al superulo de la anglaj franciskanoj kaj la inviton akcepti la episkopan honoron. Kiam ŝajnis ke estimantoj estus sukcesantaj lin konvinki, lia sano montriĝis tro malsekura: kaj do estis respektata lia humileco.

La tri distingiĝas pro sia atento al la tiama tieldirita Fiziko, nome emo esplori, kune kun la spekutativaj filozofio kaj teologio, la materian mondon. Kaj tiun atenton historiistoj pri la historio de la filozofio kaj mistikismo atribuas al la inklino de Sankta Francisko al la materia Kristo, kies aspiris senti en sia korpo la karnajn suferojn.

## Vidu ankaŭ 
* Roger Bacon
* Roberto Grossatesta

## Fonto 
* http://es.wikipedia.org/wiki/Adam_Marsh

## Bibliografio 
*  "Adam de Marisco". Dictionary of National Biography. London: Smith, Elder & Co. 1885–1900.
*  Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Marsh, Adam". Encyclopædia Britannica (11th ed.).
* Katolikaj enciklopedioj:
** [http://letterepaoline.net/progetto-ec/ ] Enciclopedia_Cattolica
** http://it.cathopedia.org/wiki/  Cathopedia:Voci_indispensabili
** http://www.newadvent.org/cathen/ Catholic_Encyclopedia

Kategorio:Franciskanoj
Kategorio:Anglaj religiuloj
Kantonoj de Ille-et-Vilaine

eta|Arondismentoj kaj kantonoj de departemento Ille-et-Vilaine
Listo de la 53 **kantonoj** de departemento **Ille-et-Vilaine** en regiono Bretonio, laŭ arondismento :

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ille-et-Vilaine
* Komunumaroj en Ille-et-Vilaine

*
Ille-et-Vilaine
Kantonoj
Komunumaroj en Finistère

Departemento Finistère enhavas urban komunumon, 3 aglomerajn komunumarojn kaj 22 komunumajn komunumarojn. Nun nur 2 komunumoj (Ouessant kaj Île-de-Sein) ne apartenas al publika organizaĵo por interkomunuma kooperado (EPCI).

## Lando de Brest 
Nordokcidente, la **Lando de Brest** enhavas 89 komunumojn sur  kaj  loĝantojn (2006), t.e. 43,1 % de la loĝantaro de la departemento. Ĝi enhavas la sekvantajn komunumarojn :

# Communauté urbaine de Brest Métropole Océane
# Communauté de communes du Pays de Lesneven et de la côte des Légendes
# Communauté de communes du Pays d'Iroise
# Communauté de communes du Pays de Landerneau-Daoulas
# Communauté de communes de Plabennec et des Abers
# Communauté de communes de la Presqu'île de Crozon
# Communauté de communes de l'Aulne Maritime

## Lando de Centre Ouest Bretagne 
Okcidente, la **Lando de Centre Ouest Bretagne** enhavas 108 komunumojn (el kiuj 37 estas en Finistère) sur  ( en Finistère) kaj  loĝantojn (2006) (el kiuj  en Finistère), t.e. 4,9 % de la loĝantaro de la departemento. Ĝi enhavas la sekvantajn komunumarojn :

# Communauté de communes des Monts d'Arrée
# Communauté de communes de Haute Cornouaille
# Communauté de communes de la Région de Pleyben
# Communauté de communes du Poher
# Communauté de communes du Yeun Elez

## Lando de Cornouaille 
Sude, la Lando de Cornouaille enhavas 93 komunumojn sur  kaj  loĝantojn (2006), t.e. 37 % de la loĝantaro de la departemento. Ĝi enhavas la sekvantajn komunumarojn :

# Communauté d'agglomération Quimper Communauté
# Concarneau Cornouaille Agglomération
# Communauté de communes du Cap-Sizun
# Communauté de communes du Haut Pays Bigouden
# Communauté de communes du Pays Bigouden Sud
# Communauté de communes du Pays de Châteaulin et du Porzay
# Communauté de communes du Pays de Douarnenez
# Communauté de communes du Pays Fouesnantais
# Communauté de communes du pays Glazik
# Communauté de communes du Pays de Quimperlé

## Lando de Morlaix 
Norde, la **Lando de Morlaix** enhavas 61 koùmunumojn sur  kaj  loĝantoj (2006), t.e. 14,6 % de la loĝantaro de la departemento. Ĝi enhavas la sekvantajn komunumarojn :

# Communauté d'agglomération du Pays de Morlaix
# Communauté de communes de la Baie du Kernic
# Communauté de communes du Pays de Landivisiau
# Communauté de communes du Pays Léonard

## Komunumoj ekster komunumaroj 
# Ouessant
# Île-de-Sein

## Referencoj 
*
Finistère
Komunumaro
János Pauer (episkopo)

**János Pauer** [jAnoŝ paŭer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pauer János** estis hungara pastro, episkopo, instruisto, teologo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1858).

János Pauer http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/080/pc008048.html#1 naskiĝis la  1814 en Ráckeve. Li mortis la  1889 en Székesfehérvár.

## Biografio 
János Pauer frekventis lernejon komence en Székesfehérvár, poste en Pest (urbo), fine en Romo. Li pastriĝis en 1838. Komence li ricevis taskojn en Székesfehérvár, poste en Pest, fine li revenis al Székesfehérvár por instrui. Baldaŭe li laboris en la episkopa administrado. Li ricevis diversajn ekleziajn rangojn, interalie li estis abato en 1862, episkopo en 1878. Li ricevis premion en 1877. Li apogis ekzemple la Nacian Muzeon.

## Verkaro (elekto) 
* *Az egyházi rend érdeme Magyarország történetében. Árpádok időszakától korunkig* (1847) - premiita verko
* *Vita praesulum Alba-Regalensium* (1853)
* *A székesfehérvári szegények és betegek intézetének története* (1864)
* *A régészeti gyűjtemények jelentősége* (1874)
* *De anno jubilari elevati corporis Sct. Stephani I-mi regis Hungariae apostolici* (1883)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Iván Paur

**Iván PAUR,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Paur Iván** (foje *Paúr Iván*) estis hungara juristo, arkivisto, arkeologo, historiisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1858).

Iván Paur http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC11587/11950.htm naskiĝis la  1806 en Hungara reĝlando en Kismarton (nuntempa Eisenstadt en Aŭstrio, en Burgenlando). Li mortis la  1888 en Sopron.

## Biografio 
Iván Paur frekventis mezlernejojn en Sopron kaj Kőszeg, universitaton en Pozsony, kie li iĝis juristo en 1831. Li ricevis postenon en familio Esterházy. En 1842 li studvojaĝis al Svislando kaj Habsburga Imperio. Hejmenveninta li eklaboris en Pozsony. En 1848 li aliĝis al la hungara armeo, tial li estis arestita post fiasko de la revolucio. En 1855 li ne plu estis juristo, sed li havis ŝtatan postenon en Pest (urbo), poste li estis familia arkivisto ĉe István Széchenyi. En 1858 li translokiĝis al Sopron, kie li okupiĝis ĉefe pri arkeologio.

## Verkaro (elekto) 
* ''Tsányi's Hans ungarische Chronik vom Jahre 1670-1704* (1858)
* *XI. Innocent pápa bullája, mellyel néhai kalocsai érsek Széchenyi Pál, egykorú pécsi püspök székében 1678. évben meg erősíttetett* (1864)
* *Hans Georg Ritter's Oedenburger Chronik zur Geschichte der Rákóczy'schen Belagerung im Jahre 1704'' (1874)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Komunumaroj en Morbihan

Departemento Morbihan, en regiono Bretonio, enhavas 7 landoj konsistantaj el 27 komunumaroj (3 aglomeraj komunumaroj kaj 24 komunumaj komunumaroj) arigantaj 251 komunumojn el la 261 de la departemento.

900 px|

## Lando Auray 
Sude, la **Lando de Auray** enhavas 24 komunumojn sur  kaj  enloĝantojn (2006), t.e. 10,7 % de la loĝantaro de la departemento. Ĝi enhavas la sekvantajn komunumarojn : 

# Communauté de communes de Belle-Île-en-Mer
# Komunumaro Megalita Marbordo
# Communauté de communes de la Ria d'Étel
# Komunumaro Tri Riveroj (Morbihan)
# Komunumo Auray

## Lando Centrokcidenta Bretonio 
Nordokcidente, la **Lando Centrokcidenta Bretonio** enhavas 108 komunumojn sur  (el kiuj  en Morbihan) kaj  enloĝantojn (2006.

Fonto: Datumbazo ASPIC 56 

## Notoj kaj referencoj 
*
Morbihan
Komunumaro
Attila E. Pavláth

**Attila E. Pavláth** [pavlAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pavláth E. Attila** estas hungara-usona kemiisto, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2004), membro de *American Chemical Society* (=Usona Kemia Societo).

Attila E. Pavláth http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19370 naskiĝis la  1930 en Budapeŝto.

## Biografio 
Attila E. Pavláth frekventis gimnazion kaj universitaton en sia naskiĝurbo. Dum la studentaj jaroj li edziĝis en 1951. Post la diplomo li samloke ekinstruis en la universitato, dume ankaŭ li esploris en la universitata kemia instituto, precipe li okupiĝis pri fluoro. Post fiasko de la hungara revolucio en 1956 li migris al Kanado, kie li ricevis postenon en Universitato de Montrealo. Baldaŭe li eklaboris en firmao apud San Francisco. Li ricevis usonajn premiojn inter 1976-2000. Li estas grava figuro de kemiistoj en Usono.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva membiografio
* hompaĝo 

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Usonaj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
9458 Beaumont

'*9458 *Beaumont'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono) en la kadro de la projekto "LINEAR" *(Lincoln Near-Earth Asteroid Research)*.

Ĝi estis nomita en honoro de *Carolyn Beaumont*, finalistino de la *Regeneron Science Talent Search* (STS) de 2019 , scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri terscienco kaj planedoscienco. Ŝi lernis ĉe la *Potomac School'', McLean (Virginio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Imre Rudolf Pauer

**Imre Rudolf Pauer** [paŭer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pauer Imre Rudolf** estis hungara filozofo, pastro, instruisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1890).

Imre Rudolf Pauer http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC11587/11927 naskiĝis la  1845 en Vác. Li mortis la  1930 en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Rudolf Pauer frekventis universitatojn en Pest (urbo) kaj ankaŭ eksterlande. En 1860 li aliĝis al premonstratoj en Csorna. En la sekva jaro li ekinstruis en gimnazio en Szombathely, kie li baldaŭe estis lernejestro. Li pastriĝis en 1867. Inter 1875 kaj 1886 li instruis en Reĝa Jura Akademio (Pozono), poste en Reĝa Universitato de Budapeŝto, kie post jaroj li iĝis ordinara profesoro, foje ankaŭ dekano. Li pensiuliĝis en 1916. Inter 1891-1914 li redaktis Athenaeum-on.

## Verkaro (elekto) 
* *A philosophia történelme* (Historio de la filozofio), (1868–1869)
* *Tapasztalati lélektan* (Sperta psikologio), (1870, poste en 1876)
* *Philosophiai propaedeutika* (1882)
* *A lélektan alapvonalai* (1900)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj premonstrataj monaĥoj
Bukovany

Nomon **Bukovany** havas pluraj setlejoj:
* Bukovany (distrikto Benešov) – municipo en&nbsp;distrikto Benešov
* Bukovany (distrikto Hodonín) – municipo en&nbsp;distrikto Hodonín
* Bukovany (distrikto Olomouc) – municipo en&nbsp;distrikto Olomouc
* Bukovany (distrikto Příbram) – municipo en&nbsp;distrikto Příbram
* Bukovany (distrikto Sokolov) – municipo en&nbsp;distrikto Sokolov
* Bukovany (Nový Bor) – parto de urbo Nový Bor en distrikto Česká Lípa
Cordillera del Condor

La **Cordillera del Cóndor** (kondora montaro) estas montaro en orientaj Andoj kiu estas ĉirkaŭ la internacia limo inter Ekvadoro kaj Peruo en Sudameriko.

eta|250px|*Epinecrophylla ornata* el la montaro, kiu havas tre riĉan populacion de birdaroj.
La montaro etendas proksimume 150&nbsp;km norde al sudo kaj ties maksimuma alto atingas proksimume 2,900 m. La riveroj Santiago kaj Cenepa fluas laŭlonge de ties orientaj deklivoj en la peruva flanko. Dum ĉirkaŭ 160 jaroj, la areo de tiu limo estis tialo de konflikto kaj pridisputado, kaj eĉ kaŭzis armitajn konfliktojn inter ambaŭ landoj en 1941, 1981 kaj 1995. Post la prilima konflikto de 1995, ambaŭ landoj entreprenis diplomatan negocadon, rezulte en la pactraktato de 1998 kiu difinis la precizan lokon de la internacia limo.

La Kondora Montaro estas areo de granda intereso en biologio, eble havante la plej riĉan flaŭron inter la areoj samgrandaj de Sudameriko, kaj estas konsiderata de Conservation International kiel unu el plej gravaj biodiversecaj areoj en la planedo. La montaro havas unu el plej altaj koncentroj de vaskulaj plantospecioj ankoraŭ nekonataj al la scienco. La areo estas parto de la ekoregiono Montararbaroj de Orienta Montaro.

Kategorio:Andoj
Kategorio:Geografio de Peruo
Kategorio:Landlimoj
Kategorio:Geografio de Ekvadoro
Departemento San Martín

**San Martín** estas regiono de norda Peruo. Plej parto de la regiono situantas ĉe la supra parto de perua Amazona Pluvarbaro. 

Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ties ĉefurbo estas Mojobambo kaj la plej granda urbo en la regiono estas Tarapoto.

## Geografio 
### Limoj 
* Norde kaj oriente: Loreto
* Sude: Huanuko
* Okcidente: La Libertad kaj Amazonio

### Morfologio 
La teritorio de San Martín povas esti dividata en kvar morfologiaj zonoj:
* okcidente, ĉe la orienta flanko de Altebenaĵo de Andoj, kun kruta topografio kaj multaj ravinoj;
* la zono de ampleksaj valoj, kun terasoj formitaj de la rivero Huallaga kaj ties alfluantoj, kie la populacio dediĉas sin ĉefe al brutobredado kaj agrikulturo;
* sudokcidente, kun reliefo el la Cordillera Azul (blua montaro), kun malaltaj lokoj, kie estas impresa kanjono konata kiel Cajón de Sión, kiu finas en Kajumbo;
* malgranda malalta ĝangala areo kun zonoj facile inundataj kaj sufiĉe ebena.

La rivero Huallaga estas unu el plej gravaj en la regiono. Ĝi formas, kun ties alfluantoj hidrografian sistemon kiu kolektas la tutan regionan teritorion. Pongo de Aguirre estas grava kanjono formita de la Huallaga tra la montetoj de Andoj.

## Historio 
## Eksteraj ligiloj 
* Gobierno Regional San Martín - San Martín Regiona Registaro, oficiala retejo
* Proyecto Mono Tocon  - Konservada kaj studa programo por la minacata kaj endemia Sanmartina simion (*Callicebus oenanthe*). El Tití de San Martín (*Callicebus oenanthe*), surloke konata kiel Mono Tocón, estas unu el simispecioj plej minacataj en Peruo, ĵus konsiderita de la UICN kiel endanĝerita al formorto.

San Martin
(9660) 1996 FW4

**(9660) 1996 FW4** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Near Earth Asteroid Tracking* (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la *United States Air Force* sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Departemento Amazonio (Peruo)

**Amazonio**, **Amazonia Regiono** aŭ **Amazonas** en la hispana, estas regiono de norda Peruo lima kun Ekvadoro norde kaj okcidente, Kaĥamarkio okcidente, La Libertad sude, kaj Loreto kaj Departemento San Martín oriente. 

Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Chachapoyas.
eta|Natura vido de la Departemento Amazonio

## Geografio 
eta|dekstra|250px|Valo de rivero Marañón inter Ĉaĉapojas kaj Celendin

eta|dekstra|250px|Varmaj fontoj ĉe la regiono Rupa Rupa
La **Amazonia Regiono** konsistas el regionoj kovritaj de pluvarbaro kaj montaroj. La pluvarbara zono hegemonias (72.93%) kaj ĝi etendas norde super ties orienta deklivaro, ĝis la limo kun Ekvadoro ĉe la pintoj de la Kondora Montaro. La montara zono situantas ĉe la sudaj provincoj de Amazonio kaj ĝi inkludas nur 27.07% el ties tuta teritoria areo.

Unu el la faktoroj kiuj helpas gravigi ties geografion, krom ke la grandaj valoj kaj ebenaĵoj de ties pluvarbara zono estas la plej proksimaj al la Pacifika Oceano, estas ke ties konektoj kun la vojoj al la marbordo estas la plej malaltaj. Tio ĉar ili uzas la Porkulan Montopasejon je 2,144 m. Tio estas la plej malalta montopasejo de la tutaj peruaj Andoj por alveni en la sistemon de la Tut-Amerika Aŭtoŝoseo.

La ampleksa kaj profunda valo de la rivero Maranjono konstituas unu el plej gravaj morfologiaj karakteroj de la regiono.

La Maranjona valo trapasas grandan parton de ties teritorio kaj etendiĝas el sudo al nordo. Ĝi aingas sian plejan larĝon ĉe la provinco Bagua. Ĝi mallarĝiĝas kiam ĝi trapasas la montaron Cordillera Oriental (hispane por "orienta montaro") en ties plej danĝera vojo orienten, al plej malalta parto de Amazonio. Ĝi trapasas tiun mirindajn kanjonojn nome *pongo*, keĉua vorto kiu signifas *pordoj*.

La valo de la rivero Utkubamba kiu estas la reala akso de Amazonio inter 5a kaj 6a paraleloj sudaj kaj 78a kaj 79a meridianoj okcidentaj.

## Historio 
## Ekonomio 
Ĉefaj ekonomiaj resursoj estas produktado de kafo, rizo, fruktojn, ligno kaj brutobredado de cebuoj.

## Politika divido 
## Demografio 
## Kulturo kaj folkloro 
## Eksteraj ligiloj 
* Amazonia oficiala retejo 
* Peru Info: Amazonio 
* Ĉaĉapojas mapo 

Amazonio
9461 Cotingkeh

'*9461 *Cotingkeh'''* estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la   elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono), en la kadro de la projekto "LINEAR" *(Lincoln Near-Earth Asteroid Research)*.

Ĝia nomo honoras *Lyron Co Ting Keh*, finaliston de la *Regeneron Science Talent Search* (STS) 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri komputada biologio kaj biokomputiko. Li lernis ĉe la *Crescenta Valley High School'', La Crescenta (Kalifornio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Chavornay VD

**Chavornay** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 3788 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Chavornay situas en la Vaŭda Mezlando en la flotebenaĵo de la rivero Orbe, ĉe la bordo de la rivero Talent, unu el la ĉefaj alfluantoj de Orbe. Laŭlonge de la nordokcidenta komunumlimo pasas la Kanalo de Entreroches, kiu estis konstruita en la 16-a jarcento por konekti la riversistemojn de Rodano kaj Rejno. La komunumo konsistas el la vilaĝo Chavornay, la vilaĝeto Le Pâquier, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,05 km², de kiuj 14,2% estas kovritaj de arbaro, 66,7% servas por agrikulturo kaj 18,4% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Chavornay limas en nordoriento al Essert-Pittet, en orientnordoriento al Suchy, en oriento al Corcelles-sur-Chavornay, en sudoriento al Penthéréaz, en sudo al Bavois, en sudokcidento al Arnex-sur-Orbe, kaj en okcidento kaj nordokcidento al Orbe.

## Trafiko 
En Chavornay kruciĝas la kantona ĉefvojo n-ro 132 de Orbe al Corcelles-sur-Chavornay kun la kantona ĉefvojo nr-o 134 de Yverdon-les-Bains al Laŭzano. En oriento pasas tra la komunumo la svisa aŭtovojo A1, al kiu la komunumo disponas pri propra alveturejo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Yverdon-les-Bains al Laŭzano. Flanka fervojlinio kondukas de Chavornay al Orbes kaj krome ekzistas poŝtaŭtolinio de Chavornay al Echallens.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Chavornay datiĝas el la jaro 927 kiel *Cavorniacum*. Sur la komunuma teritorio estis trovita apud la restaĵoj de la romia vojo mejloŝtono kun la nomo de la imperiestroj Marc Aurel kaj Septimus Severus. En la 9-a jarcento Chavornay apartenis al la reĝolando Burgonjo kaj poste al la episkopo de Laŭzano. En la 11-a jarcento ĝi fariĝis havaĵo de la katedralo de Laŭzano. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Chavornay estis subvoktejo kun propra tribunalo en la Voktejo Yverdon. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Orbe, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Vidu ankaŭ 
* Chavornay (stacidomo)
* Aliaj lokoj kun la nomo Chavornay
* Essert-Pittet (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Chavornay
Chavornay

**Chavornay** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Chavornay (Ain)** estas komunumo de la Departemento Ain en la regiono Rodano-Alpoj en Francio.
* **Chavornay VD** estas komunumo de la Distrikto Vaŭda Nordĵuraso de Kantono Vaŭdo en Svislando.
** **Chavornay (stacidomo)** estas fervoja stacio en Chavornay VD.
Blankventra noturo

La **blankventra tinamo** aŭ ankaŭ **Blankventra noturo** (), estas sudamerika birdospecio el la familio de Tinamedoj. Tiu tinamo troviĝas en sekaj arbustaroj de nordorienta Bolivio, okcidenta Paragvajo, kaj nordorienta Brazilo.

## Taksonomio 
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

## Aspekto 
[maldekstra|thimb|220px|Blankventra tinamo, ilustraĵo fare de [Joseph Smit, 1895]]
La blankventra tinamo estas proksimume 27 cm longa. Ĝiaj supraj partoj estas helbrunaj kaj striecaj je blankanigra. Ties gorĝo estas blanka, ties kolo estas sablokolora kun nigra strieco, ties brusto estas sablokolora kaj ties ventro estas blanka, kio nomigas la specion laŭ la komuna nomo. Ties krono estas malhelbruna kaj la kapoflankoj estas sablokoloraj. La kruroj estas brilflavaj kaj la internaj unuarangaj flugoplumoj estas uniforme malhelaj, malkiel ĉe la proksime rilata makula tinamo.

## Kutimaro 
Kiel ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la blankventra tinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el tiom multaj kiom el ĝis 4 diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem, kutime 2–3 semajnoj. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj Ili povas troviĝanti ankaŭe ĉe sekaj herbejoj, savano, caatinga, kaj foje paŝtejoj. Tiu specio estas indiĝena de nordorienta kaj centra Brazilo, orienta Bolivio kaj Paragvajo.

## Konservado 
La IUCN klasigas tiun specion kiel Malplej Zorgiga, kun loĝa teritorio de 1&nbsp;400&nbsp;000&nbsp;km².

## Referencoj 
* BirdLife International (2008(a)). "White-bellied Nothura – BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita 12 Feb 2009.
* Brands, Sheila (14 Aug 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification,Genus Nothura". Project: The Taxonomicon. Konsultita 12 Feb 2009.
* Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
* Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59. ISBN 0-7876-5784-0.

## Eksteraj ligiloj 
* Blankventra tinamo, fotaro  VIREO Foto-Alta Rez 
* Blankventra tinamo: fotoj  The Avifauna of the Interior of Ceará, Brazil

Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Pagny-la-Ville

**Pagny-la-Ville** estas unu el la komunumoj de la kantono Seurre de departemento Kostodorio (Francio).
La komunumo kovras la areon de 6,73 km². Ĝia loĝantaro laŭ la censo de la jaro 2010 estis 421 homoj.

eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

## Socia vivo 
La ĉefaj ekonomiaj entreprenoj de la komunumo apartenas al la agrikultura kaj turisma sektoro.
Estas ankaŭ grava industria haveno  sur la kanalo, kiu ligas Seurre al Saint-Jean-de-Losne. Oni devis konstrui kanalon kun granda larĝo kaj granda profundo por ligi Rejno kaj Rodano. Sed oni rezignis en 1997. Grandaj barĝoj povas veni ĝis tie de sud Francio sed ne povas iri fore.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Ligiloj  
Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
9465 Fergusonsam

'*9465 *Fergusonsam'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝia nomo honoras *Samuel Ferguson*, finaliston en la *Regeneron Science Talent Search* (STS) de 2019 , scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri inĝenierarto. Li lernis ĉe la *West Windsor Plainsboro High School South'', Princeton Junction (Nov-Ĵerzejo).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Chêne-Pâquier

**Chêne-Pâquier** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 117 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Chêne-Pâquier situas en la Vaŭda Mezlando sur al molasaj montetoj 5 kilometrojn sude de la Lago de Neŭŝatelo proksime de la limo al Kantono Friburgo proksimume 10 kilometrojn oriente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Le Chêne kaj Le Pâquier, kaj kelkaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,12 km², de kiuj 22,6% estas kovritaj de arbaro, 70,3% servas por agrikulturo kaj 5,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Chêne-Pâquier limas en nordoriento al Chavannes-le-Chêne, en sudoriento al Champtauroz, en sudokcidento al Démoret, kaj en nordokcidento al Molondin.

## Trafiko 
Chêne-Pâquier situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas flankaj vojoj de Molondin, Chavannes-le-Chêne kaj Champtauroz. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn okcidente de la komunumo apud Yverdon-les-Bains. Pere de poŝtaŭtolinio al Yvonand la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Le Pâquier datiĝas el la jaro 1462 kiel *Pascua*, kaj de Le Chêne el la jaro 1550 kiel *loz Chanoz*. La vilaĝjoj Le Chêne kaj Le Pâquier dum mezepoko apartenis al la Senjorujo Saint-Martin-du-Chêne. De la senjora kastelo, kiu situis sur la teritorio de la komunumo Molondin nuntempe staras nur ankoraŭ la defendoturo. La preĝejo Sankta Marteno fariĝis en la jaro 1228 pastra preĝejo. En la jaro 1667 estis konstruita en La Pâquier nova preĝejo. Post la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo estis atribuita al la Distrikto Yverdon, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis atribuita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj informoj pri la komunumo Chêne-Pâquier
9463 Criscione

'*9463 *Criscione'''* estas tre malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono), en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Lisa Marie Criscione *, finalistino de la *Broadcom MASTERS* 2012 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezaj lernejoj. Ŝi gajnis pro sia projekto en fiziko kaj lernas en la *Incarnate Word Academy'' de Parma Heights (Ohio).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kalvinana kirko (Nagyigmánd)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en Nagyigmánd laŭ placo.

## Historio 
Post disvastiĝo de la kalvinismo la loĝantoj komence profitis la senhomiĝantan katolikan kirkon, sed en 1746 la katolikoj reakiris ĝin. La kalvinanoj tiam devis konstrui propran preĝejon (tiam ekster la vilaĝo). En 1848 armeo de la Habsburgoj kappafis 2 hungarajn pastrojn en la preĝeja korto. Tie staras nun obelisko ekde 1908. En 1889 la preĝejo estis plene trakonstruita (aŭ en la sama loko nova preĝejo konstruiĝis). La orgeno estis farita en 1894. En la 2010-aj jaroj la preĝejo plene renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas turon en mezo de la simetria fasado. La fasado kaj la navo estas ornamita per fenestroj, kies superaj partoj estas duonrondaj. La predikejo fariĝis el ruĝa marmoro.

## Fontoj 
* hungare
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

Nagyigmánd
Pierre Stévenin

**Pierre STEVÉNIN** (18-an de majo en 1995) estas franca aktoro. Li estas filo de reĝisoro kaj aktoro Jean-François Stévenin, kaj frato de Salomé Stévenin, Robinson Stévenin kaj Sagamore Stévenin.

## Filmaro
* 2000 : *Mischka* de Jean-François Stévenin
* 2004 : *Vipère au poing* de Philippe de Broca
* 2006 : *Le Grand Charles*, televida filmo de Bernard Stora
* 2011 : *De force* de Frank Henry

Kategorio:Francaj aktoroj
Departemento Piura

[eta|350px|Distrikto Santo Domingo en [Provinco Moropono).]]
**Piura** (aŭ Pjurio) estas marborda regiono de nordokcidenta Peruo. La regiona ĉefurbo estas Piura kaj ties plej grandaj havenurboj, Paita kaj Talara, estas inter la plej gravaj en Peruo. La areo estas konata pro ties varmaj tropikaj strandoj.

Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Klopodo malcentrigi regionojn per kunigo de departementoj estis malakceptita per nacia referendumo en Oktobro 2005. La referendumo proponis kunigi tiun regionon kun la nunaj Lambajeko kaj Tumbesio por krei novan *Región Norte* (norda regiono), kio estis malakceptita.

## Geografio 
La Departemento Piura limas norde kun Tumbesio kaj Ekvadoro, otiente kun Kaĥamarkio, sude kun Lambajeko, kaj okcidente kun la Pacifika Oceano. "Punta Pariñas" en Piura estas la plej okcidenta punkto en Sudameriko.

## Historio 
## Ekonomio 
Ĉefaj ekonomiaj resursoj estas nafto, rizo, kotono, citronoj ktp.

## Kulturo 
## Politika divido 
## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Portal Oficial del Gobierno Regional Piura - Piura Regiona Registaro, oficiala retejo
* *Diario El Regional de Piura* - Regiona ĵurnalo

Piura
Ĥar-Us

La lago **Ĥar-Us** (, laŭvorte "nigraakva lago") troviĝas en la okcidento de Mongolio. Ĝi kovras areon de 1852 kvadrataj kilometroj kaj estas la tria plej granda lago de la lando. La ĉefa enfluo estas la rivero Ĥovd, kiu ĉe la enfluejo formas larĝan riverdelton. Ĝi estas la plej alta en serio de interkonektitaj lagoj, ligitaj per la rivero Zavĥan: Ĥar-Us, *Ĥar, Dörgön, Ajrag* and la senelira, salakva lago Ĥjargas.

La oficiala laga areo () inkluzivas la insulon *Agbaŝ* (aŭ *Ak-Baŝhi*, laŭvorte "blanka kapo") kun areo de , tial la akvosurfaca areo de la lago estas fakte nur 

## Referencoj 
Kategorio:Lagoj en Mongolio