open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eibar

**Eibar** (jen eŭske, hispane *Éibar*) estas urbo en la provinco Gipusko en la Aŭtonoma Komunumo de Eŭskio en Hispanio. Fine de  en la urbo vivis .

## Geografio 
Eibar situas je 121 m de alteco en la baseno de rivero *Deba* en la ekstrema okcidento de la provinco Gipusko ĉe la limo kun la najbara provinco Biskajo. La klimato estas mara kun mildaj vintroj kaj malvarmetaj someroj. La urbo situas en mallarĝa valo en monteca ĉirkaŭaĵo, la altoj ĉirkaŭ la urbo havas altecojn de 700 ĝis 800 m.

La rivero *Ego* fluas tra la urbo kaj enfluas la riveron *Deba* en la urba areo.

## Ekonomio 
[[Dosiero:Eibar, zona industrial de Txonta.JPG|eta|maldekstre|300ra|Industriaj konstruaĵoj de la kvartalo Txonta [ĈONta].]]
eta|maldekstre|220ra|Preĝejo de Sankta Andreo de Éibar.
Ekde longe, la ĉefa ekonomia aktiveco estis bazita sur la fabrikado de fero, kio rezultis en prospera industrio de armiloj kio havigis la kromnomon "Villa armera" (nun "Ciudad armera", armila urbo) kaj kiu diversiĝis meze de la 20-a jarcento, rezulte en multaj aliaj produktoj.

## Historio 
En la 19-a jarcento okazis procezoj de industriigo kun la transformo de la gilda sistemo de produktado en sistemo industria. Kun tiu procezo same okazis grava socia movado. Jam en la Karlismaj Militoj la eibar-anoj ektendencis al la liberala flanko. Same, fine de la 19-a jarcento kaj en la unua duono de la 20-a jarcento la ideoj de la internacia kaj socialisma laborista movado enradikiĝis en la socio eibar-a. La 6an de Aŭgusto 1897 okazis unua striko pro laboraj tialoj kaj tuj la laborista movado faris Éibar grava referenco en la hispana socialismo. Tio kulminis mateniĝe de la mardo 14-a de Aprilo 1931 pro la proklamo de la Dua Hispana Respubliko, kiam Éibar estis la unua hispana loko kiu realigis ĝin. Tio havigis al ĝi la titolon de «Muy Ejemplar Ciudad» (Ekzempliga Urbo).

La Hispana Enlanda Milito rezultis en la fakto, ke la urbo estis praktike detruita: la armila industrio estis evidente milita celo. La rekonstruo rezultis en grava industria disvolvigo kaj en pliigo de la loĝantaro kaj ricevo de enmigrintoj, kio tuj superis la 40 000 loĝantojn, kio etendiĝis eĉ al najbaraj loĝlokoj.

Post la restarigo de la demokratio, la du unuaj urbestroj estis de la Eŭska Naciisma Partio, la sekvantaj de la socialisma partio.

[eta|maldekstre|800ra|Viadukto de la AP-8 super Txonta, projektita de la inĝeniero Ginés Aparicio en [1972.]]

## Notoj 
## Bibliografio 
* San Martín, Juan (2000). Toponomástica de Eibar y Elgeta. Bilbao: Euskaltzaindia. ISBN 84-95438-00-3.

Kategorio:Urboj de Eŭskio
Kategorio:Municipoj de Gipusko
Garbiñe Muguruza

**Garbiñe Muguruza Blanco** (naskiĝis la 8-an de oktobro 1993 en Karakaso, Venezuelo) estas tenisistino kun pasportoj de Hispanio kaj Venezuelo. Ŝi atingis siajn plej grandajn sukcesojn ĝis nun kun la du Grandŝlemo-titoloj en 2016 ĉe la Franca Malferma Turniro kaj en 2017 en la turniro de Wimbledon same kiel gajnante la Ĉampionecon 2021 de la Virina Tenisa Asocio. En septembro 2017 ŝi fariĝis la 24-a ludantino kiu transprenis la liston de plej bonaj tenisistinoj de la Virina Tenisa Asocio.

## Kariero 
Garbiñe Muguruza naskiĝis en Venezuelo, de kie venas ŝia patrino Scarlet Blanco. Ŝi ankaŭ havas venezuelan civitanecon. Ŝia patro, Jose Antonio, devenas de Eibar en la Eŭska Aŭtonoma Komunumo. Ŝi komencis ludi tenison en 1998 en la aĝo de kvin jaroj. En 1999 ŝia familio translokiĝis al Hispanio, kie ili vidis pli bonajn kondiĉojn por la sportevoluo de sia filino. Muguruza estis akceptita en la tenisakademion de la iama mondklasa tenisisto Sergi Bruguera en Barcelono, kie ŝi estis trejnita dum la sekvaj jaroj. Ŝi nomis la svisan Martina Hingis kaj la usonaninon Serena Williams inter siaj rolmodeloj.

Kategorio:Venezuelaj tenisistoj
Kategorio:Hispanaj tenisistoj
Sergi Bruguera

**Sergi Bruguera i Torner** (naskiĝis la 16-an de januaro 1971 en Barcelono) estas kataluna eksa profesia tenisisto kaj nuna tenistrejnisto.

## Kariero 
Li elstaris plejparte sur malrapidaj surfacoj kiel konstatite per gajnado de du sinsekvaj malfermaj turniroj Roland Garros (1993 kaj 1994). Li poste gajnis la arĝentan medalon ĉe la Somera Olimpiko 1996, perdante la finalon al Andre Agassi. En 1997 li estis surprizita de la tiam nekonata brazilano *Gustavo Kuerten* en la finalo de turniro Roland Garros. Li estis la unua el sukcesa generacio de katalunaj tenisistoj, inter kiuj ankaŭ menciindas  Rafael Nadal.

Interalie, li ekde ŝia infanaĝo estas la trejnisto de Garbiñe Muguruza, kiu en septembro 2017 fariĝis la 24-a ludantino kiu transprenis la liston de plej bonaj tenisistinoj de la Virina Tenisa Asocio.

Kategorio:Katalunaj tenisistoj
Kategorio:Hispanaj tenisistoj
Yrjö Nikkanen

**Yrjö Nikkanen** (naskiĝinta 31-a de decembro 1914 en *Kanneljärvi*, Karelio, mortinta 18-a de oktobro 1985 en Nokia) estis finna atleto, lancoĵetisto. En 1938 li ĵetis mondan rekordon du fojojn. Li ricevis arĝenton en olimpiaj ludoj 1936 kaj en eŭropa ĉampioneco en 1934 kaj 1938. Li venkis finnan ĉampionecon ses fojojn kaj ricevis arĝenton en finna ĉampioneco kvar fojojn.

Kategorio:Finnaj lancoĵetistoj
Barbara Vlasits

**Barbara Vlasits** [vlaŝiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vlasits Barbara** estas hungara aktoro. Ŝia edzo estis Szláven Vidákovics.

Barbara Vlasits naskiĝis la  en Veszprém (urbo).

## Biografio 
Barbara Vlasits maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2007, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2013. Ŝia ĉefinstruisto estis Gábor Rusznyák. Jam ekde 2012 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pécs), krome ŝi havas rolojn en aliaj teatroj kaj en la loka televizio. Ŝi ricevis premion en 2019.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** *Multa Bruo pri Nenio* - Julietta
** Hamleto - Ophelia
* Molière: Tartufo - Mariane
* József Katona: *Bánk bán* - Melinda
* Miklós Vitéz: Sonĝoaŭto (teatra versio) - Sári
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - ina titolrolo
* Ferenc Molnár: *A doktor úr* - Lenke
* Mihály Fazekas: *Lúdas Matyi* - Erzsike Döbrögi
* Mihály Eisemann: *Én és a kisöcsém* (opereto) - Piri

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Made in Hungaria* (2009)
* *Karádysokk* (televizia serio, 2011) - Lili
* *Egynyári kaland* (televizia serio, 2015) - Anett
* *Alsós* (2020)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/vlasits-barbara/person-321602

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Propanosulfinata acido

**Propanosulfinata acido** estas organosulfura kombinaĵo kaj deirpunkto por sennombraj derivaĵoj uzataj en kemiaj sintezoj kaj industrio. Ĝenerale la natriaj saloj de la propanosulfinataj acidoj estas pli stabilaj ol la acida formo. Propanosulfinataj acidoj estas pli acidaj ol la korespondaj karboksilataj acidoj. Ofte la propanosulfinataj acidoj estas produktataj el la korespondaj saloj kiuj estas facile troveblaj.

Propanosulfinata acido estas neakordigebla kun aminoj, bazoj, akvo kaj ordinaraj metaloj. Ĝi liberigas konsiderindan varmamason kiam diluita kun akvo. Ĝi estas koroda substanco kaj malkomponiĝas sub varmagado ellasante karbonaj oksidoj kaj sulfuraj oksidoj. Propanosulfinata acido estas krudmaterialo uzata en medicino kaj kiel pesticido.

Ĝi ankaŭ povas esti uzata kiel senhidratiga agento, sekiga akcelilo por tegaĵo, traktanta agento por fibro, solvanto, katalizilo kaj esterigo same kiel en polimerigaj reakcioj. Ĝi povas esti uzata por alkilado, katalizilo de esteriĝo kaj polimerigo, ankaŭ uzata en medicino. kaj galvanoplastika industrio. Ĝi ankaŭ povas esti aplikita al oksigenado.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de propano kaj sulfura duoksido. Ĉi-reakcio ilustras aromatan sulfinigon, kiu konsideratas "unu el la plej gravaj en industria organika kemio".:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *propanosulfinila klorido* kaj natria hidroksido:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de *propanosulfinila klorido* kaj *zinka hidroksido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per reduktado de *propanosulfinila klorido* kun *natria sulfito* en akva medio:

### Sintezo 5 
* Preparado per traktado de *natria propanosulfinato* kaj *klorida acido*:

### Sintezo 6 
* Preparado per interagado de propano kun sulfita acido:

### Sintezo 7 
* Preparado per traktado de propano kun tionila klorido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Sapigo de la **propanosulfinata acido**

### Reakcio 2 
* Esterigo de la *propanosulfinata acido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de "propanosulfinamido" per amonolizo de la *propanosulfinata acido*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *klorosulfinata acido* per traktado de *propanosulfinata acido kun *kloro*:

### Reakcio 5 
* Reakcio kun *kloramino*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun sodamido en acida medio:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun *nitrozila klorido'':

## Vidu ankaŭ 
* Propanosulfonata acido
* Sulfinata acido

## Referencoj 
Kategorio:Sulfuraj kombinaĵoj
Kategorio:Sulfinatoj
Jambliko

**Jambliko** (kojnee greke *Ἰάμβλιχος*, Jamblikos, aramee *𐡉𐡌𐡋𐡊𐡅*, Jamlīḵū) naskiĝis en 245/280 mortis en 325/330) estis antikva filozofo-novplatonisto. Li estis estro de la siria novplatonisma skolo en Apameo, disĉiplo de Porfirio. Estante siriano, Jambliko verkis en la greka lingvo, kiu estis tiam la klera lingvo en la mondoregiono.

## Biografio 
La sola informacia fonto pri biografio de Jambliko estas la verko de Eŭnapio "Vivoj de filozofoj kaj sofistoj". Jambliko estis siriano, li naskiĝis en Ĥalkido. Lia nomo (malnovgreke: Ἰάμβλιχος, Iámblichos; per safaitika skribsistemo: 𐩺𐩣𐩴𐩫 /yamlik/ ) havas signifon "[la diaĵo] reĝas". Oni opiniis ke Jambliko estis ido de reĝoj-sacerdotoj de Emesa.

## Verkoj 
# Tekstaro pri pitagoraj doktrinoj (10 libroj). Verŝajne la plej fama teksto de ili estas la libro "Pri la vivo de Pitagoro". Ne ĉiuj el tiuj ĉi verkoj konserviĝis ĝis hodiaŭ.
# Komentoj pri la verkoj de Platono.
# La traktato pri teŭrgio "Pri egiptaj misteroj"
# Serio de verkoj pri magio kaj okultismo, skribitaj kune kun Juliano la Ĥaldeo kaj Juliano la Teŭrgiulo ("La libro de sekretoj", "Pri Ĥaldeaj Orakoloj" ktp.)
# La traktato "Pri animo". Nur fragmento de tiu ĉi verko estas konata nuntempe.
# Leteroj pri diferencaj filozofaj demandoj.
# Traktatoj pri teologio ("Platona teologio", "Ĥaldea teologio"), kiuj ne konserviĝis ĝis nuntempo.

## Vidu ankaŭ 
* Novplatonismo

## Fonto 
En tiu ĉi artikolo estis uzitaj tradukoj de la samtemaj artikoloj el la rusa kaj la angla Vikipedioj.

Kategorio:Grekaj filozofoj
Kategorio:Novplatonismo
Kategorio:Grekaj sofistoj
Eszter Vörös

**Eszter Vörös** [ester voroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vörös Eszter** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, instruisto.

Eszter Vörös naskiĝis la  en Kápolnásnyék.

## Biografio 
Eszter Vörös akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1973. Ŝia ĉefinstruisto estis Károly Kazimir. Ŝi komencis sian amatoraktoran karieron jam antaŭ la diplomo en Teatro Petőfi (Veszprém) (1967-1969), post la diplomo ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pécs) jaron. Inter 1974–1983 ŝi ludis en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ekde 1983 ŝi vivis en Parizo, kie parte ŝi studis en :fr:Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris kaj Sorbonne, parte ŝi partoprenis en la franca teatra vivo. Inter 1997 kaj 2003 ŝi instruis en Parizo kaj Budapeŝto. Ŝi havis rolojn en hungaraj, francaj, hispanaj filmoj kaj ŝi ankaŭ tradukis. Ŝi ricevis premion en 1976.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - Cordelia
** La Komedio de Eraroj - Luciana
* Bertolt Brecht: *Patrino Courage kaj ŝiaj infanoj* - Anna Fierling
* József Katona: *Bánk bán* - Melinda
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - Ilma

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Végre, hétfő!* (1971) – Ági
* *Ida regénye* (televizia filmo, 1974) – Nóra
* *Lomtalanítás* (televizia filmo, 1982) – Eszter
* *Familia Kft.* (televizia serio, 1997) – Piri
* *Ketten Párizs ellen* (televizia serio, 2015)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Diane Cilento, Antonina Leftiy

## Elektitaj tradukaĵoj 
* András Sütő: *Advent a Hargitán*
* :fr:Jacques Rampal: *Célimene és a kardinális*
* Carlo Gozzi: *A zöld madár*
* Pierre Carlet de Chamblain de Marivaux: *A vita*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/voros-eszter/person-19968

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Csaba Vasvári (aktoro)

**Csaba Vasvári** [ĉaba vaŝvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vasvári Csaba** estis hungara aktoro, teatrestro. Lia ĝemelo estis Emese Vasvári.

Csaba Vasvári naskiĝis la  en Békéscsaba.
eta|

## Biografio 
Csaba Vasvári akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1992. Lia ĉefinstruisto estis Imre Kerényi. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Madách. Inter 1993–1999 li estis membro de Teatro Szigligeti (Szolnok), inter 2008-2011 li estis teatrestro de Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár). En 2014 li akiris plian diplomon en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Li ricevis unuafoje premion. Li edziĝis.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Oberon
** Vintra Fabelo - Polixenes
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Orsino
** Romeo kaj Julieta - Tybalt; Páris
** Reĝo Lear - princo Alban
** Makbeto - Duncan
** *Multa Bruo pri Nenio* - Don Juan
* Molière: Georgo Dandin - Miki
* Jerry Bock-Ŝolom Alejĥem: Violonisto sur la tegmento - Fedka
* Leonard Bernstein: West Side Story - Diesel
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska* - grafo Korláthy
* István Zágon-Károly Nóti: Hyppolit, la lakeo - András Nagy

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* Balekok és banditák (1996)
* Majdnem szűz (2008) - ĉefo
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de :en:Clarence Gilyard

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Helló, Doki* (serio, 1997) - Olivér Másik
* *Minden másképp van - Márairól* (2007) - direktoro
* *200 első randi* (serio, 2019) - Ernö Garamvölgyi
* *Mellékhatás* (serio, 2020) - Donát Jelky

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/vasvari-csaba/person-25867

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Valticio

**Valticio**, (ĉeĥe: **Valticko**, antaŭe skribata **Valčicko**, germane: *Feldsberger Gebiet*) estas regiono en suda parto de Sudmoravia regiono en Ĉeĥio, apud limo kun Aŭstrio. Tiu ĉi regiono estis devene konsisto de Moravio, sed jam ekde la 11-a jarcento de Orienta Markio, resp. Malsupra Aŭstrio, kaj nur en la jaro 1920 ĝi estis alligita al Ĉeĥoslovakio. Temis pri unu el tri teritorioj almembrigitaj el Aŭstrio al Ĉeĥoslovakio. Hodiaŭ estas la tuta Valticio konsisto de turiste abunde vizitata Areo de Lednice-Valtice kaj ankaŭ vina turismo en suda Moravio.

## Limigo 
Temas pri hodiaŭa teritorio de distrikto Břeclav, en ĉirkaŭaĵo de urbo Valtice. Norde tiu ĉi regiono estas limigita per linio kondukanta proksimume sur fiŝlagoj en Lednice kaj oriente proksimume per fluo de Dijo. Laŭ nuntempa katastra membrigo temas pri la tuta katastra teritorio Valtice, Úvaly u Valtic, Hlohovec, Charvátská Nová Ves, preskaŭ la tuta katastra teritorio Poštorná, malgrandan okcidentan randan parton de la katastra teritorio Břeclav, parton de katastro de municipo Sedlec sude de rojo Včelínek, kaj etaj partoj de katastroj de municipoj Ladná kaj Lednice.

## Historia evoluo 
Tiu ĉi regiono estis en mezepoko ĝis la jaro 1041 konsisto de Moravio, sed tiujare tiun ĉi teritorion perdis Břetislav la 1-a kaj sekve ĝi fariĝis konsisto de Orienta Markio, pli poste konsisto de Malsupra Aŭstrio, en kiu ĝi poste restis ĝis la jaro 1920, kiam ĝi estis surbaze de traktato de Saint-Germain-en-Laye alligita al Ĉeĥoslovakio kaj en ties kadro enmembrigita en landon Moravian.

Enkadre de Ĉeĥoslovakio tiu ĉi regiono kun areo 87&nbsp;km² komune kun la tn. Dija triangulo alligita al lando Moravia kiel aparta teritoria unuo Valticio.

Post Munkena interkonsento la tuta Valticio kaj Dija triangulo estis okupita de Tria regno. Tiuj ĉi du teritorioj estis dekomence enmembrigitaj en Sudetgermanajn teritoriojn, sekve al la 15-a de aprilo 1939 ili estis alligitaj al landa hetmanujo Malsupra Danubio, kiu estis al la 1-a de majo 1939 ŝanĝita en Regnan govion Malsupra Danubio, kies konsisto ili restis ĝis fino de la dua mondmilito, post ties finigo venis reveno al la antaŭnmilita stato. Dum ekzistado de fera kurteno estis granda parto de Valticio en nealirebla limzono.

## Demografio 
La slava loĝantaro de Valticio estiĝis per unuiĝo de kroatoj, kiuj ĉi tien venis en la 16-a jarcento, kaj moraviaj slovakoj el la apuda Podluží. Ili kreis tiel distingan folkloron.

## Vidu ankaŭ
* Landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio

## Referencoj 

Kategorio:Geografio de distrikto Břeclav
Kategorio:Historio de Malsupra Aŭstrio
Kategorio:Landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Úvaly (Valtice)

:*Estas ankaŭ Úvaly.*

**Úvaly** () estas parto de urbo Valtice en distrikto Břeclav en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  () (kontraŭe al 732 dum popolnombrado en la jaro 1930).

Úvaly situas en katastra teritorio **Úvaly u Valtic** kun areo 9,65&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio estas el la jaro 1269. Ekde la jaro 1466 ĝis pereo de patrimonia administrado Úvaly apartenis al valtica senjorujo de Liĥtenŝtejnidoj.

La devene malsupraaŭstria municipo loĝigita plejparte de germanoj (86 % en la jaro 1930) estis en la jaro 1920 kiel konsisto de Valticio rezignita al Ĉeĥoslovakio. En la intermilita periodo estis en trafiko brikfarejo kaj muelejo, agadis ĉi tie societo de volontula fajroestingistoj.

En la jaro 1945 estis al naciece germanaj posedantoj konfiskita la posedaĵo (temis pri pli ol 75 % da grundo kaj 83 % domoj en la municipo) kaj ili estis ellandigitaj. Nove venintaj loĝantoj (plejparte el ĉirkaŭaĵo de Břeclav) enloĝis sole netutan duonon de domoj, la resto estis poste forigita. La municipo, kiu en periodo de la ekzistado de fera kurteno troviĝis en limzono, estis destinita por elloĝigo, kiu fine ne estis realigita. En la jaro 1964 Úvaly estis alligita al la najbara Valtice.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* filia preĝejo de sankta Stanislav Kostka – klasicisma konstruaĵo kun turo
* statuo de sankta Kristoforo

## Pluaj fotoj 

Úvaly (Valtice) z Reistny.jpg|Vido al Úvaly el Rajstna
Uvaly u Valtic - Garschonthal.jpg|Vido al Úvaly

Kategorio:Valtice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Valticio
Kategorio:Setlejoj en Malsupramoravia valego
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Coup de grâce

[eta|19a-jarcenta pentraĵo de indiĝenaj nordamerikaj ĉasistoj kolektantaj ĉirkaŭ ĝismorte vundita [bizono kaj okupantaj en venka kriego antaŭ fari sian "mortobaton" al la besto.]]
***Mortobato*** (franca: *Coup de grâce* /ˌkuː də ˈɡrɑːs/; signifante 'frapon de kompato') estas morta frapo fini la suferon de severe vundita persono aŭ besto. Ĝi povas esti kompata mortigo de mortale vundita homo aŭ besto, amiko aŭ malamiko, kun aŭ sen la konsento de la suferanto.

Ekzemploj de *mortobato* inkluzivas pafado al la koro aŭ plej ofte al la kapo (tipe la malantaŭo de la kranio) de vundito, sed ankoraŭ viva, persono dum ekzekuto aŭ por humane mortigi suferan, mortale vunditan soldaton, en milito, pro tio ke kuraca helpo ne estas havebla.

En antaŭ-pafilaj epokoj la vunditoj estis finita per ĉirkaŭtranĉaj aŭ efikaj armiloj, kiuj inkluzivis tranĉi la gorĝon, frapojn al la kapo kaj alpuŝojn al la koro. Aliaj ekzemploj inkluzivas oficiron gvidantan pafadan taĉmenton administrantan *mortobaton* al la kondamnito per pistolo se la unua pafado de pafroto malsukcesis mortigi la kondamniton; aŭ ekzekutiston kiu faras senkapigon, por rapide fini la angoron. Tiel oni fifame faris al humiligita samurajo post harakiro kaj al kaptitoj en la Islama Ŝtato.

La frazo ankaŭ povas plu-gvidi al la fina evento kiu kaŭzas metaforan morton: "La komerco estis luktanta por jaroj. La akra salto en petrolaj prezoj estis la mortobato."

## Vidu ankaŭ 
* Eŭtanazio
* Besta eŭtanazio
* Mizerikordo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Eŭtanazio
Kategorio:Mortpuno
Dhanbad

**Dhanbad** estas milionurbo en subŝtato Ĝarkando en orienta Barato.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Dhanbad etendiĝas sur averaĝa alteco de 227 m inter densaj arbaroj. Asansol troviĝas 55, Subŝtata ĉefurbo Ranĉio 122, Kolkato 241, ĉefurbo Delhio 1064, Ĉenajo 1360, Mumbajo 1506 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
En la 7-a jarcento A.D. restis duba informo pri potenca regno. Dum kolonia erao de britoj Dhanbad estis riĉa karbominada urbo, eĉ "karba ĉefurbo". En 1956 la urbo estis deklarita distriktorajta komunumo.

## Ekonomio 
Dhanbad estas ĉirkaŭita de proksimume 112 karbominejoj, tial ĝi estas la plej malpura enlanda urbo. La riĉa karbo helpas la ŝtaloindustrion en la regiono.

## Trafiko 
Dhanbad havas rektan fervojan ligon al Asansol kaj nature estas alireblaj ankaŭ aliaj urboj (Delhio, Mumbajo, Kolkato, Ĉenajo, Ahmadabado, ktp). Dhanbad estas fervoja nodo. La nacia aŭtovojo 2 troviĝas tre proksime. La loka flughaveno estas uzita por privataj malgrandaj aviadiloj kaj helikopteroj. La plej proksima publika flughaveno troviĝas en Asansol.

## Demografio 
La loĝantaro de Dhanbad estis 1,162,472 en 2011.

## Religio 
La hinduismo estas la domina religio (81%), poste sekvas la islamanoj (17%), la aliaj malpli ol 1%.

## Klimato 
Dhanbad havas transiran klimaton inter humida subtropika kaj tropika klimato. Jare averaĝe pluvas 1368 mm, inter junio-oktobro tre ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 19-31 °C.

## Eduko 
En Dhanbad institutoj, kolegioj kaj seminario funkcias.
eta|

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* festivalo

## Fontoj 
* WikiTrans

eta|maldekstre|

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Milionurboj
Kategorio:Urboj de Ĝarkando
Telersekiga ŝranko

**Telersekiga ŝranko** () estas ŝranko por sekigo kaj konservo de teleroj, glasoj, kruĉoj kaj ĉerpokuleroj. En telersekiga ŝranko estas metalaj retoj - sube ne estas breto, tiel ke la gutoj povas fali suben, kie kutime estas kuireja lavujo. Oni metas malsekajn telerojn, glasojn kaj kruĉojn sur la retoj, por ke la teleroj sekiĝu, ke akvo elfluos el la teleroj. Do ĝi faciligas kaj rapidigas laboron en kuirejo. Telersekiga ŝranko estas speciale en Finnlando populara meblo.

## Historio 
eta|Telersekiga ŝranko en finna kuirejo.
Modernan telersekigan ŝrankon inventis finna virino *Maiju Gebhard*. En Svedio ŝi vidis sur tabloj telersekigaj retoj, el kiuj oni alportis pladojn al ŝrankoj. Laŭ Gebhard jam tio estis bone, sed ŝi pensis, ke estus eĉ pli bone, se oni povu meti tiajn retojn en ŝrankon, por ke oni ne bezonu porti la telerojn el reto al telera ŝranko. Ŝi evoluigis la ŝrankon en 1944–1945 kaj en sama kaj sekvantaj jardekoj forte kontribuis uzon de ŝranko. Ĝi komencis ordinariĝi. Ankaŭ Yle akcentis, ke por la ĉiuj kuirejoj oni nepre devas akiri gxin. Nun en Finnlando en preskaŭ ĉiuj kuirejoj estas telersekiga ŝranko kaj oni preskaŭ neniam sekigas telerojn, glasojn, kruĉojn kaj ĉerpokulerojn per tuko kaj ne eĉ ekzistas aliaj ŝrankoj por la pladoj – kiam la teleroj kaj aliaj pladoj estas tie, ili tipe estos tie ĝis la sekva uzo. Telersekiga ŝranko estas uzata ankaŭ en Italio kaj Svedio, kaj jam en la 1950-aj jaroj ankaŭ tre disvastiĝis al Sovetunio, aparte al Baltio, kaj de tie al la aliaj ŝtato de la Varsovia Pakto. La grandeco de telersekigaj ŝrankoj kaj iliaj enhavitaj pladretoj estis normigitaj en 1982. Osmo Soininvaara rekomendas ke sekiga kabineto estu igita deviga por finnaj etaĝkonstruistoj.[Kiam? Eksteraj referencoj? Kaj ĉu tiu rekomendo esencas?]

## Vidu ankaŭ 
* Jennifer Sandström: artikolo *Finlands bästa uppfinning* (La plej bona invento de Finnlando) en novembro 2014 ()

Kategorio:Mebloj
Kategorio:Kuiriloj
Kategorio:Kulturo de Finnlando
92251 Kuconis

{{Informkesto astronomia objekto
 |Nomo = 92251 *Kuconis*
 |Kategorio = asteroido
 |Oficiala_nomo = 92251 Kuconis
 |Aliaj_nomoj = **2000 AF187**; 2001 CN13
 |Dato_de_malkovro = }
 |Loko_de_malkovro = Socorro (Usono)
 |Malkovrinto = LINEAR
 |Epoko = 2459600.5  TDB
 |Granda_duonakso = 471,805 Gm (3,154 AU)
 |Periapsido = 425,431 Gm (2,844 AU)
 |Apoapsido = 518,177 Gm (3,464 AU)
 |Discentreco = 0,09829
 |Periodo = 2045,755 tagoj (5,601 jaroj)
 |Klinangulo = 13,922°
 |Meza_anomaliangulo = 321,271°Epoko: 
 |Longitudo_de_suprenira_nodo = 126,975°
 |Argumento_de_periapsido = 317,075°
 |Terdistanco_min = 280,822 Gm (1,877 AU)
 |Diametro = 9,624 ± 0,168&nbsp;km
 |Albedo_geom = 0,069 ± 0,010
 |Absoluta_magnitudo = 14,03
}}
'*92251 *Kuconis'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la } en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *John E. Kuconis*, Plenumantan Oficiston de la Laboratorio Lincoln, kiu alportas elstaran gvidadon al la iniciativoj de la Direktora Oficejo. Li estis responsulo pri la komunuma popularigo, inklude por la programo *LINEAR''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Origny-Sainte-Benoite (stacidomo)

**Origny-Sainte-Benoite** estas franca varstacidomo sur linio "Voie-mère de  (Origny-Sainte-Benoite)", situanta en  Origny-Sainte-Benoite, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Voie-mère de St-Quentin (Origny-Ste-Benoite) (242626).

## Vidu ankaŭ 
* Origny-Sainte-Benoite

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Aisne
Kategorio:Origny-Sainte-Benoite
Origny-Sainte-Benoite

**Origny-Sainte-Benoite** estas franca  situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Orignaquois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Aisne
* Origny-Sainte-Benoite (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Aisne
112320 Danielegardiol

'*112320 *Danielegardiol'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Campo Imperatore Near Earth Object Survey'' (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Daniele Gardiol*, astronomo ĉe la Astrofizika Observatorio de Torino (Italio). Li estas la ĉefa enketito por la projekto PRISMA, reto de plenĉielaj fotiloj destinaj al la observo de brilaj meteoroj por determini la trajektorion kaj orbiton de ties patra korpo kaj determini la lokon, kien la meteorŝtono eble falas.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Kategorio:Malkovrita de Campo Imperatore Near Earth Object Survey
Sulfanilata acido

**Sulfanilata acido** estas organika kombinaĵo kun la formulo **C6H5NH2SO3**. Ĝi estas *aminobenzenosulfonata acido* kun anilino lokigita en la 4-a pozicio de la aromata ringo. Ĝi estas blanka aŭ helbruna solidaĵo, iomete solvebla en akvo kaj varma metanolo, sed nesolvebla en etanolo, duetila etero, benzeno, natria hidroksido kaj natria karbonato.

Sulfanilata acido estas uzata kiel reakciaĵo por detektado de la histidino per kromatografia metodo. Ĝi ankaŭ uzatas kiel kemia peraĵo en organikaj sintezoj kaj en la produktado de farmaciaĵoj. Laboratorie ĝi uzatas en la kvanta analizo de nitrataj kaj nitritaj jonoj (Reakcio de Griess). Ĝi plenumas esencan rolon en la manufakturado de duazo kolorigaĵoj (ekzemple: la metiloranĝo) kaj sintezoj de sulfaj drogoj (tiel kiel la sulfonamidoj).

Sulfanilata acido mem ne havas signifan efikon kontraŭ bakterioj, ĉar ĝi apenaŭ povas penetri la membranon de la mikroorganismoj pro sia alta poluseco. La solida acido ekzistas sub la zwiterjona formo kaj posedas nekutiman altan fandpunkton. Sulfanilata acido estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj, fortaj acidoj kaj bazoj kaj fortaj reduktigagentoj. Per malkomponado ĝi ellasas karbonan unuoksidon, karbonan duoksidon, nitrogenajn kaj sulfurajn oksidojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de sulfanilata acido per traktado de anilino kaj sulfata acido:

### Sintezo 2 
* Preparado de *sulfanilata acido* per traktado de sulfura trioksido kaj anilino:

### Sintezo 3 
* Preparado per reduktado de anilino kun *sulfurila klorido* en akva medio:

### Sintezo 4 
* Preparado de sulfanilata acido per traktado de *kloroanilino* kun natria sulfito:

### Sintezo 5 
* Preparado de sulfanilata acido per interagado de *klorobenzeno* kun *sulfita acido* sekvata per amonolizo de la benzenosulfonata acido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Sapigo de la **sulfanilata acido**

### Reakcio 2 
* Esterigo de la *sulfanilata acido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de sulfanilamido per amonolizo de la sulfanilata acido'':

## Referencoj 
Kategorio:Sulfonatoj
Kategorio:Sulfuraj kombinaĵoj
Rostěnice-Zvonovice

**Rostěnice-Zvonovice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Ĝi estas kreata de du devene memstaraj vilaĝoj – Rostěnice kaj Zvonovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri Rostěnice devenas el la jaro 1141, pri Zvonovice el la jaro 1355. Ambaŭ estis ĝis la jaro 1945 konsisto de lingva insulo Vyškov. La nuntempa municipo estiĝis en la jaro 1961 per unuiĝo de ĝis tiu tempo memstaraj vilaĝoj. Ekde la 1-a de januaro 1986 ĝis la 31-a de decembro 1994 ambaŭ vilaĝoj estis konsisto de urbo Vyškov, poste ili denove memstariĝis kaj ili kreas unu municipon.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Paroĥa preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo en Rostěnice
* Kapelo de sankta Bartolomeo en Zvonovice
* Konservitaj kamaparanaj domoj kaj bienetoj en ambaŭ vilaĝoj, plimulte kun ĵudro

## Pluaj fotoj 

Rostěnice-Zvonovice, Rostěnice, obecní úřad (2017-08-26; 01).jpg|Municipa ofico
Rostěnice-Zvonovice, Rostěnice, kostel sv. Cyrila a Metoděje (2017-08-26; 02).jpg|Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo en Rostěnice
Rostěnice-Zvonovice, Zvonovice, kaple sv. Bartoloměje (2017-08-26; 02).jpg|Vilaĝplaco kun kapelo de sankta Bartolomeo en Zvonovice
Rostěnice-Zvonovice, Rostěnice, domy se žudrem (2017-08-26; 01).jpg|Bienetoj n-ro 52 kaj 53 en Rostěnice
Rostěnice-Zvonovice, Zvonovice, dům čp. 26 (2017-08-26; 03).jpg|Bieneto n-ro 26 en Zvonovice
Rostěnice-Zvonovice, Zvonovice, dům čp. 44 (2017-08-26; 01).jpg|Domo n-ro 44 en Zvonovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Municipoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
132903 Edgibson

'*132903 *Edgibson''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne melproksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 14-an de septembro 2002 de la usona amatora astronomo Robert D. Matson elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de Edward G. Gibson, unu el la unuaj sciencistoj-kosmonaŭtoj selektitaj por la Grupo 4 de la NASA en 1965. Li estis kontrolisto de flugo por Apollo 12 kaj scienca piloto en Skylab 4, starigante novan rekordon de kosmoflugo kaj gvidante notindaj sunajn esplorojn. Ed estas ankaŭ fama verkisto kaj estas investiturita en la Halo de Famo de la Usonaj Kosmonaŭtoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Kategorio:Malkovrita de Robert D. Matson
Sopište

**Sopište** (makedona Сопиште) estas vilaĝo situanta en la regiono Skopjo de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Sopište. En 2002 loĝis ĉi tie 5325 loĝantoj.
## Loko, priskribo 
La vilaĝo situas en la nordo de la Opština Sopište.
La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 8,5 km² kaj etendiĝas je alteco de ĉirkaŭ 350 - 950 m.
La regiona vojo R2134 pasas tra la vilaĝo, kiu kondukas al Skopjo.
### Loĝantaro, ekonomio 
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 5325 homoj.

Ekzistis 5.255 makedonoj (98,7 %), 39 serboj (0,7 %), kaj aliaj.
En la vilaĝo dominas la ortodoksa religio.

Multaj loĝantoj laboras en Skopjo.
Aliaj tiam kultivas legomojn, cerealojn, bredas bredbestojn (kaproj, kokaĵo), aŭ havas vitejojn.
### Altiroj  

Dosiero:Сопиште во Општина Сопиште.svg|eta|La vilaĝo de Sopište en Opština.
Dosiero:Sopishte.JPG|eta|Sopište
Dosiero:Sopiški ovci.jpg|eta|En la ĉirkaŭaĵo de Sopiste

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Sambin

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Loir-et-Cher*, en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Blois* kaj al la kantono *''.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Loir-et-Cher

Kategorio:Komunumoj de Loir-et-Cher
Piperidinosulfinata acido

**Piperidino 1-sulfinata acido** estas organosulfura kombinaĵo kaj deirpunkto por sennombraj derivaĵoj uzataj en kemiaj sintezoj kaj industrio. Ĝenerale la  natriaj saloj de la piperidinosulfinataj acidoj estas pli stabilaj ol la acida formo. Piperidinosulfinataj acidoj estas pli acidaj ol la korespondaj karboksilataj acidoj. Ofte la piperidinosulfinataj acidoj estas produktataj el la korespondaj saloj kiuj estas facile troveblaj. 

Piperidinosulfinata acido estas neakordigebla kun aminoj, bazoj, akvo kaj ordinaraj metaloj. Ĝi liberigas konsiderindan varmamason kiam diluita kun akvo. Ĝi estas koroda substanco kaj malkomponiĝas sub varmagado ellasante karbonatajn oksidojn kaj sulfurajn oksidojn. Piperidinosulfinata acido estas krudmaterialo uzata en medicino kaj kiel pesticido.

Ĝi ankaŭ povas esti uzata kiel senhidratiga agento, sekiga akcelilo por tegaĵo, traktanta agento por fibro, solvanto, katalizilo kaj esterigo same kiel en polimerigaj reakcioj. Ĝi povas esti uzata por alkilado, katalizilo de esteriĝo kaj polimerigo, ankaŭ uzata en medicino krom galvanoplastika industrio. Ĝi ankaŭ povas esti aplikita al oksigenado.
## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de *Piperidino-sulfinata acido* per traktado de piperidino kaj sulfura duoksido:

### Reakcio 2
* Preparado de *piperidino-sulfinata acido* per interagado de piperidino kaj tionila klorido en akva medio:

### Reakcio 3
* Preparado de *piperidino-sulfinata acido* per interagado de *metilpiperidino* kun *sulfurila klorido*:

### Reakcio 4
* Preparado de *natria 1-piperidino-sulfinato* per interagado de *piperidino-sulfinata acido* kun *natria hidroksido*:

### Reakcio 5
* Preparado de *propila 1-piperidino-sulfinato* per interagado de *piperidino-sulfinata acido* kun *propanolo*:

## Vidu ankaŭ
* Sulfinata acido
* Piperidinosulfonata acido

## Referencoj
Kategorio:Sulfuraj kombinaĵoj
Kategorio:Sulfinatoj
Seillac

''''* estas loĝloko kaj eksa komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Loir-et-Cher'', en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ), proksimume naŭ kilometrojn okcidente de la departementa ĉefurbo Blois kaj ekde la 1-a de januaro 2017 apartenas al la nova komunumo Valloire-sur-Cisse. Fine de  en la loĝloko vivis .

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Loir-et-Cher

Kategorio:Komunumoj de Loir-et-Cher
Akvobaraĵo Mingacevir

La **Akvobaraĵo Mingacevir** () estas plej granda akvoenergia barajo en Azerbajĝano (kaj ankaŭ en la Suda Kaŭkazio), sur la rivero Kura en Mingacevir. Ĝi estis konstruita inter 1945 kaj 1953. Kun areo de 605 km², la Rezervujo Mingachevir estas la plej granda rezervujo en Azerbajĝano kaj la Suda Kaŭkazo. Ĝi povas rezervi ĉirkaŭ 15,73 miliardojn da m³. La elektra povumo estas 420&nbsp;MW.

## Pluaj fotoj 

Mingachevir Reservoir, Azerbaijan.JPG|Rezervujo Mingacevir
Mingəçevir SES ümumi görünüş.jpg|Akvobaraĵo Mingacevir
Mingəçevir dənizkənarı bulvarı 3.jpg|Akvobaraĵo Mingacevir

## Referencoj 
* 

Mingacevir
Mingacevir
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1953
Čížov (apartigilo)

Nomon **Čížov** havas pluraj setlejoj:

* Čížov, municipo en distrikto Jihlava
* Čížov (Chabeřice), parto de municipo Chabeřice en distrikto Kutná Hora
* Čížov (Horní Břečkov), parto de municipo Horní Břečkov en distrikto Znojmo
* Čížov (naturrezervejo), protektita areo kaj samnomata monto (432&nbsp;m&nbsp;s.&nbsp;m.) ĉe Týnec nad Sázavou en distrikto Benešov
Irana Kurdistano

**Irana Kurdistano** respektive **Irana Kurdio** aŭ **Orienta Kurdio** (kurde ڕۆژھەڵاتی کوردستان, latinliterigita: Roĝhilatê Kurdistanê) estas neoficiala nomo por la partoj de nordokcidenta Irano kun aŭ plimulto aŭ konsiderinda populacio de kurdoj. Geografie, ĝi inkludas la Okcidentan Azerbajĝanan Provincon, Kurdistanan Provincon, provincon Kermanŝaho, provincon Ilamo kaj partojn de provinco Hamadano kaj provinco Lorestano.

Entute, kurdoj estas ĉirkaŭ 10% de la suma loĝantaro de Irano. Laŭ la censo farita en 2006, la kvar ĉefaj kurde loĝataj provincoj en Irano - Okcidenta Azerbajĝano, Kermanŝaha, Kurdistana kaj Ilama Provinco - havis suman loĝantaron de 6 730 000 homoj.

Kurdoj ĝenerale konsideras nordokcidentan Iranon (Orienta Kurdio) unu el la kvar partoj de Granda Kurdio, kiuj sub tiu koncepto estus kunigataj al partoj de sudorienta Turkio (Norda Kurdio), norda Sirio (Okcidenta Kurdio) kaj norda Irako (Suda Kurdio).

Kategorio:Kurdio
Evitema personeca perturbo

La **evitema personeca perturbo** (**EPP**) estas speco de personeca perturbo, longdaŭra mensa malsano.

## Simptomoj 
Homoj diagnozitaj de la evitema personeca perturbo estas sociale inhibiciitaj, signifante ke ili estas hontemaj kaj timaj de sociaj situacioj. Ili sentas, ke ili ne estas bonaj homoj kaj timiĝas, atendante ke homoj malakceptus ilin.

# Evitas laborpostenojn aŭ okupojn kiuj postulas multe da interkontakto kun aliaj homoj pro timega de malakcepto aŭ kritiko
# Ne volas engaĝi homojn sen certeco, ke la alia homo ŝatas tiun
# Estas sinhaltiga aŭ rezerva en koramikecoj kaj ne permesas aliulojn tro proksimiĝi pro timo de mava sentigo
# Pensadas pri kritikiĝo aŭ malakceptiĝo en socialaj situacioj
# Sentas sin inhibiciita dum renkonti homojn pro la sento, ke tiu ne estas tiom bona kiel aliuloj
# Sentas sin kiel malkapabla sociumanto, malbela, aŭ pli mava ol aliuloj
# Ne ŝatas riski aŭ fari novajn aĵojn ĉar ili povus embarasiĝi aŭ tristiĝi

La simptomoj de EPP estas tre pli severaj ol normala hontemeco.

## Referencoj 
## Aliaj retejoj 
* 

Kategorio:Psikaj malsanoj
Kategorio:Personecaj perturboj
Wolfgang Soergel

**Johannes Wolfgang Adolf Werner SOERGEL** (naskiĝinta la  en Vajmaro, mortinta la  en Freiburg im Breisgau) estis germana geologo kaj paleontologo.

## Vivo 
[eta|Ĉefa ejo de la Senckenberg-esplorinstituto je Vajmaro; malantaŭ la [preĝejo Sankta Jakobo (Weimar)|Jakobo-kirko]]
Wolfgang Soergel studis post la en Vajmaro trapasita maturiĝekzameno ekde 1907 geologion ĉe la Universitato de Greifswald (i.a. ĉe Otto Jaekel) kaj ĉe la Universitato de Freiburg, kie li sub laŭdego doktoriĝis en 1910 ĉe Wilhelm Deecke. Pli malantaŭe li estis asistento en Freiburg kaj habilitiĝis en 1916 ĉe Josef Felix Pompeckj je la Universitato de Tubingeno (*Löße, Eiszeiten und paläolithische Kulturen*, 1919), kie li estiĝis en 1919 eksterorda profesoro. Lia ekdeĵorprelego titoliĝis *Die Permanenz der Kontinente und Ozeane*.

En 1926 li posteulis profesoron Hans Cloos de la universitato de Breslau, antaŭaĵo de la en 1945 fondita universitato de Vroclavo. En 1931 li iĝis profesoro en Freiburg sekvanante Wilhelm Deecke. Tie li restis ĝismorte. Lia posteulo en Freiburg estis Max Pfannenstiel.

## Graveco 
Soergel okupiĝis i.a. pri la stratigrafio de la glaciepoko kaj observis la gravan rolon de ĉirkaŭglaciaj sedimentoj (leŭso, rompŝtonaj terasoj) kiujn li ankaŭ en Turingio plie kaj plue priesploris ĉe Ilm-rivero) en 1924. Tiam li sukcesis distingi 11 malvarmajn fazojn. En 1925 li igis tion korelacia al la radikurboj de Milutin Milanković.

Soergel krome okupiĝis pri la rekonstruo de la kaŭzanto de paliĥnologia speco *ĥiroterio*. En aŭgusto 1912 li kunfondis kun 33 aliaj la Paleontologian societon,. En 1931 li iĝis orda membro de la Hajdelberga akademio de la sciencoj kaj en 1927 de Leopoldina.

Li nuptis en 1926. La ĉefa ejo de *Senckenberg-Forschungsinstitut für Quartärpaläontologie* en Vajmaro, la antaŭa Feodora-hejmo, nomitis por li.

## Skribaĵoj 
* Löße, Eiszeiten und paläolithische Kulturen, Jena: G. Fischer 1919
* Die Jagd der Vorzeit, Jena 1922
* Diluviale Flußverlegungen und Krustenbewegungen, Berlin 1923 arkive
* Das Eiszeitalter, Jena 1938
* Die Fährten der Chirotheria, Jena 1925

## Referencoj 
## Literaturo 
* Kurt Sauer: *Soergel, Johannes Wolfgang Adolf Werner*, ĉe: Bernd Ottnad (eld.): *Badische Biographien*. Neue Folge, Band 1. Kohlhammer, Stuttgart 1982, ISBN 3-17-007118-1, p.&nbsp;250–252
* Eugen Seibold: *Eiszeitalter und Strahlungskurve. Wolfgang Soergel (1887–1946)*. Ĉe: Christoph Rüchardt (eld.): *550 Jahre Albert-Ludwigs-Universität Freiburg. Band 4. Wegweisende naturwissenschaftliche und medizinische Forschung*. Freiburg 2007, ISBN 978-3-495-48254-4, p.&nbsp;282–285
* Heinz Tobien: Nachruf in Jahresberichte und Mitteilungen des Oberrheinischen Geologischen Vereins, 32, 1950, 134–144, interrete

## Eksteraj ligiloj 
* Etbiografio ĉe LEO-BW

Kategorio:Germanaj geologoj
Kategorio:Paleontologoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Filodemo

**Filodemo** el Gadara en nordokcidenta Sirio (greke: Φιλόδημος, "amanto de la popolo", latine: Philodemus; 110 a.K., ĝis 40 aŭ 35 a.K., verŝajne en Herkulano) estis epikurisma filozofo kaj poeto.

## Vivo 
Zenon de Sidono estis lia instruisto en Ateno. Ĉirkaŭ la jaro 80 a.K. translokigis sian loĝejon al Romo kaj poste al Herkulano. Li estas konata pro siaj poemoj kiuj estis konservitaj kiel parto de la antologio de la greka, sed ekde la 18-a jarcento estis malkovritaj multaj tekstoj de liaj verkoj en ekbruligitaj papirusaj rulaĵoj el la Vilao de la Papirusoj ĉe Herkulano. La tasko deĉifri ĉi tiujn volvlibrojn ankoraŭ ne finiĝis (ekde 2012). La verkoj de Filodemo malkovritaj ĝis nun inkludas skribaĵojn pri etiko, teologio, retoriko, muziko, poezio, kaj la historio de skoloj de filozofio.

## Verkaro 
eta|300px|Ilustraĵo de la reestigita Vilao de la Papirusoj, loko kie tekstoj de la epikureisma Filodemo de Gadara estis trovitaj.
Tio estas listo de la plej gravaj verkoj de Filodemo trovitaj ĝis nun ĉe Herkulano.

### Historiaj verkoj 
* *Indekso de stoikistoj* (PHerc. 1018)
* *Indekso de akademiuloj* (PHerc. 164, 1021 )
* *Pri la stoikuloj* (PHerc. 155 , 339 )
* *Pri Epikuro* (PHerc. 1232 , 1289 )
* *Verkoj pri la registroj pri Epikuro kaj iuj aliaj* (PHerc. 1418 , 310 )
* *Al Amikoj de la Lernejo* (PHerc. 1005 )

### Sciencaj verkoj 
* *Pri Fenomenoj kaj Inferencoj* (PHerc. 1065 )

### Teologiaj skribaĵoj 
* *Pri Pieco* (PHerc. 1428 )
* *Pri la dioj* (PHerc. 26 )
* *Sur la Vojo de Vivo de la Dioj* (PHerc. 152 , 157)

### Etiko 
* *Pri Malvirtoj kaj Virtoj, libro 7 (Pri Flatado)* (PHerc. 222, 223, 1082, 1089, 1457, 1675 )
* *Pri Malvirtoj kaj Virtoj, libro 9 (Pri Domanaro-Administrado)* (PHerc. 1424 )
* *Pri Malvirtoj kaj Virtoj, libro 10 (Pri Aroganteco)* (PHerc. 1008 )
* *Comparetti Etiko* (nomita laŭ ĝia unua redaktisto; PHerc. 1251)
* *Pri Morto* (PHerc. 1050 )
* *Pri Franka Kritiko* (PHerc. 1471)
* *Pri Kolero* (PHerc. 182 )

### Pri retoriko, muziko kaj poezio 
* *Pri Retoriko* (ĉe multaj papirusoj)
* *Pri Muziko* (PHerc. 1497 )
* *Pri Poemoj* (ĉe multaj papirusoj)
* *Pri la Bona Reĝo laŭ Homero* (PHerc. 1507)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Homoj de la 2-a jarcento a.K.
Kategorio:Homoj de la 1-a jarcento a.K.
Kategorio:Grekaj filozofoj
Kategorio:Helenaj poetoj
Kategorio:Homoj de la helenisma epoko
Kategorio:Klasikaj humanistoj
Mutnajevoka

**Mutnajevoka** ( — ) estas belorusa muzikgrupo, kreita en la jaro 2005 en Minsko. La grupo plenumas kantojn en ĝenroj de alternativa roko, avangarda roko kaj postpunko.

## Historio 
En 2010 ilia debuta albumo «Vulgara glamuro» () fariĝis la unua granda registrado de la grupo. Krom ĉi tiu albumo, la diskaro de la grupo nombras kelkajn kutdiskojn, inter kiuj — «Sendependiĝa Tago» (; 2014), kiu, laŭ penso de la retportalo *Experty.by* [eksperti baj], eniris en la dekon de la plej bonaj albumoj de la unua duonjaro.

En 2014, produktorino Hanna Markjeviĉ (), kiu poste iĝis la direktorino de la grupo, komencis labori kun la kolektivo anstataŭe de la direktoro de la «Re:Public» [re pablik] klubo, Andrjej Starcaŭ ().

En majo de 2015, la grupo aperigis grandan kurtdiskon «Nudaj dancoj» (). En 2016, al li estis premiita la muzika premio «Ni donas konsilojn» () por *La plej bona kurtdisko* de 2015.

Mutnajevoka kantis sur la sama scenejo kun tiaj muzikistoj kiel Segodnja noĉju (, ), Noize MC (), Animal Jazz () kaj Vopli Vodopljasova (, ). En septembro 2013, la grupo aperis sur la scenejo de la Minska Palaco de Sporto kun la finna rokmuzika grupo The Rasmus (). Decembro 1, 2015 - estis varmigitaj fare de la brita grupo *Carl Barat & The Jackals* [karl barat end te ĝekels] en la minska klubo de la ĉefurbo «Re:Public».

Ili estas la unuaj reprezentantoj de Belorusio ĉe la festivalo «Najbara Mondo» (; 2011, Ukrainio), partoprenantoj de la festivaloj «Viva sono enrete»(; 2009, 2013, Belorusio), «Roka muelejo» (; 2011, Belorusio), «Motocikla festivalo» (; 2011, 2012, Belorusio), kaj «Roko por kastoroj» (; 2010, Belorusio), kie ili gajnis trian lokon en la konkurso «Movado por refreŝiĝo» (). En 2015, la grupo partoprenis en rokfestivalo en Lahojsko, kaj ankaŭ gajnis la konkurson, kiam malfermis la festivalon «Verda Festivalo» (). En 2016, la grupo iĝis partoprenanto ĉe la Lidbeero-festivalo.

En 2014, la grupo publikigis sian unuan profesian muzikfilmeton por la kanto «Obsedita» ().

En aprilo de 2016, la grupo reprezentis Belorusion kaj partoprenis kiel parto de spektaklo ĉe la muzikkonferenco Kolosea Muzika Semajno () en Sankt-Peterburgo.

## Diskaro 
### Albumoj 
* «Vulgara glamuro» (; 2010)
* «Sendependiĝa Tago» (; 2014)
* «Metroo» ()

### Kurtdiskoj 
* «Ĉiuj miaj amikoj» (; 2011)
* «Febro» (; 2012)
* «Obsedita» (; 2014)
* «Nudaj dancoj» (; 2015)
* «Linioj» (; 2019)

## Anaro 
### Aktuala anaro 
* Jaŭhen Zmuŝka (): kantisto;
* Vasil Sidarok (): gitaristo;
* Aljaksandr Kavaljoŭ (): tamburisto;
* Aljaksandr Iljin (): basisto.

### Eksanoj 
* Aljaksandr Bjaloŭ ();
* Anton Ĉarniŝoŭ ();
* Vital Karaljec ();
* Filip Diljeŭski ();
* Paval Volkaŭ ();
* Aljaksej Jafremjenka ();
* Kiril Taranjenka ();
* Vasil Jarmoljenka ().

## Notoj 
Kategorio:Belorusaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Punkaj muzikaj grupoj
Kategorio:Alternativrokaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 2005
Kategorio:Muzikaj grupoj en 2000-2009