open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Makinleja kukolkolombo

La **Makinleja kukolkolombo** aŭ **Punktobrusta kukolkolombo** (*Macropygia mackinlayi*) estas mezgranda birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas kolombojn kaj turtojn ene de la genro de Kukolkolomboj nome *Macropygia*. Ĝi troviĝas en Papuo-Nov-Gvineo, Salomonoj kaj Vanuatuo. Ĝi estas kategoriita kiel specio Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj.

## Priskribo 
La Makinleja kukolkolombo estas malgranda grizecbruna aŭ ruĝecbruna kukolkolombo; tiuj du distingaj kolormorfoj estas unika okazo inter kolomboj. Ĝi estas 27 ĝis 31&nbsp;cm longa, kaj pezas ĉirkaŭ 87 g. Ĝi havas relative mallongan bekon. La brustoplumoj havas nigrajn bazojn kaj estas duforkecaj; la manko de plumopintoj eksponas la bazojn de la apudaj plumoj kaj havigas al la brusto punktecan aspekton, kio estas tialo por la alternativa nomo.

La Makinleja kukolkolombo estas simila en aspekto al la Fajnbeka kukolkolombo (nuntempe Ambona kukolkolombo), kiu estas relative pli granda, havas pli longan bekon, kaj ties supraj partoj estas pli malhelbrunaj ol la pli sablokoloraj subaj partoj. Ĉe inoj de tiu specio, la brusto estas strieca kun nigro supre kaj trae, kaj la brustoplumoj ne estas duforkecaj.

## Notoj 
* Ng, E.Y.X., J.A. Eaton, P. Verbelen, R.O. Hutchinson, kaj F.E. Rheindt. 2016. Using bioacoustic data to test species limits in an Indo-Pacific island radiation of Macropygia cuckoo doves. Biological Journal of the Linnean Society 118: 786–812.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Melanezio
Granda kukolkolombo

La **Granda kukolkolombo** aŭ **Timora kukolkolombo** (*Macropygia magna*) estas mezgranda birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas kolombojn kaj turtojn ene de la genro de Kukolkolomboj nome *Macropygia*. Ĝi troviĝas en Timoro kaj plej orienta Indonezio, nome en Wetar kaj la orientaj Malgrandaj Sundaj Insuloj. Ĝi estis iam kunigita kun la Tanimbara kukolkolombo kaj la Floresmara kukolkolombo kiel Malhela aŭ Strikola kukolkolombo. Ĝi estas rangigita kiel specio Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj.

## Statuso kaj konservado 
Ekde 1988, la Granda kukolkolombo estis rangigita kiel specio Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. Tiu decido estis farita spite malgrandan teritorion, ĉar la areo estas pli granda ol 20 000&nbsp;km2, kaj ĉar ĝi havas stabilan populacitendencon. Aldone, kvankam ties populacinombroj ne estis determinataj, oni supozas, ke tio estas super 10 000, kio estas super la kriterio kiu kondukas al la kategorio de Vundebla specio. La specio estis priskribita kiel rare trovebla en Timoro, sed ofte trovebla en la Tanimbaraj Insuloj kaj en la insulo Kalaotoa. Oni supozas, ke ĝi ne havas gravan minacon.

## Subspecioj 
Laŭ Alan P. Peterson, ekzistas kvar subspecioj:
* *Macropygia magna longa* Meise 1930 ;
* *Macropygia magna macassariensis* Wallace 1865 ;
* *Macropygia magna magna* Wallace 1864 ;
* *Macropygia magna timorlaoensis* Meyer,AB 1884.

## Notoj 
* Ng, E.Y.X., J.A. Eaton, P. Verbelen, R.O. Hutchinson, kaj F.E. Rheindt. 2016. Using bioacoustic data to test species limits in an Indo-Pacific island radiation of Macropygia cuckoo doves. Biological Journal of the Linnean Society 118: 786–812.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Villars-les-Dombes (stacidomo)

**Villars-les-Dombes** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Villars-les-Dombes, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Lyon-St-Clair - Bourg-en-Bresse (886000).

## Vidu ankaŭ 
* Villars-les-Dombes

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ain
Kategorio:Villars-les-Dombes
Ruĝeca kukolkolombo

La **Ruĝeca kukolkolombo** (*Macropygia emiliana*) estas mezgranda ruĝecbruna birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas kolombojn kaj turtojn ene de la genro de Kukolkolomboj nome *Macropygia*. Ĝi troviĝas en Brunejo, Indonezio, kaj Malajzio. Ĝi estis kategoriigita kiel specio Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj.
* *M. e. emiliana* Bonaparte, 1854 - Javo al okcidentaj Malgrandaj Sundaj Insuloj
* *M. e. megala* Siebers, 1929 - Kangean Insuloj
Kvin iamaj subspecioj de la Ruĝeca kukolkolombo estis reatribuita fare de IOU en 2016:
* *M. e. cinnamomea* Salvadori, 1892 - Enggano Insulo, estis disigita el la Fajnbeka kukolkolombo kiel Engana kukolkolombo.
* *M. e. borneensis* Robinson & Kloss, 1921 - norda Borneo estas nuntempe provizore konsiderata subspecio de la Filipina kukolkolombo (*Macropygia tenuirostris borneensis)*.
* *M. e. modiglianii* Salvadori, 1887 - okcidentaj Sumatraj insuloj estas nuntempe konsiderata subspecio de la Niasa kukolkolombo.
* *M. e. elassa* Oberholser, 1912 - Mentavajoj estas nuntempe konsiderata subspecio de la Niasa kukolkolombo.
* *M. e. hypopercna* Oberholser, 1912 - insulo Simeulue estas nuntempe konsiderata subspecio de la Niasa kukolkolombo.

## Priskribo 
La Ruĝeca kukolkolombo estas mezgranda, ruĝecbruna kolombo, kiu estas 30 ĝis 37&nbsp;cm longa. Ĝi havas uniforme ruĝecan kapon,

## Statuso kaj konservado 
Ekde 1988, la Ruĝeca kukolkolombo estas konsiderata specio Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. Tio estis okazigita pro la fakto ke la specio havas grandan teritorion — pli ol 20 000&nbsp;km2 — kaj kvankam ties populacio malpliiĝis, la indico de malpliiĝo estas konsiderata malpli ol 30% de malpliiĝo dum dek jaroj aŭ tri generacioj. Aldone, kvankam ties populacinombroj ne estis determinita, oni supozas, ke ili estas super 10 000, kio estas super la kriterioj kiuj kondukas al la kategorio de vundebla. Oni priskribis ĝin rare trovebla, sed ĝi estas ofta en Borneo kaj en insuloj ĉe la sudaj kaj okcidentaj marbordoj de Sumatro. Oni supozas, ke ĝi frontas populacimalpliiĝon pro habitatodetruo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Ng, E.Y.X., J.A. Eaton, P. Verbelen, R.O. Hutchinson, and F.E. Rheindt. 2016. Using bioacoustic data to test species limits in an Indo-Pacific island radiation of Macropygia cuckoo doves. Biological Journal of the Linnean Society 118: 786–812.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Faŭno de Indonezio
Malgranda kukolkolombo

La **Malgranda kukolkolombo** aŭ **Ruĝeckrona kukolkolombo** laŭ la latinlingva scienca nomo (*Macropygia ruficeps*) estas mezgranda tre ruĝecbruna birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas kolombojn kaj turtojn ene de la genro de Kukolkolomboj nome *Macropygia*. Ĝi troviĝas en Brunejo, Ĉinio, Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Tajlando kaj Vjetnamio. Ĝi havas cinamobrunan plumaron kaj grizecblankajn irisojn. La beko estas bruna, kaj havas nigran pinton. La piedoj estas koralruĝaj. La vosto estas longa, kaj ĝi diferencigas tiun kukolkolombon disde aliaj simpatriaj (specioj ekzistantaj en la sama geografia areo kaj tiel foje troveblaj kune unu kun la alia) kolomboj. Alia diferenciga trajto estas la tre brila bronzecruĝa krono (kapoverto) kaj nigreca makuletstrieco en brusto.

## Distribuado kaj habitato 
La Malgranda kukolkolombo estas trovebla en ĉiamverdaj montetarbaroj kaj arbarbordoj, en la norda parto de sia teritorio. Sude, ĝi troveblas en pli sekaj arbaroj kaj en apudaj areoj de duarangaj arbaroj. Ĝi troveblas ankaŭ en kultivataj areoj. Ĝi estas ofte troveblaj en ĉemontaraj habitatoj je altaĵoj de 300 ĝis 2000 m super marnivelo. Ĝi estis registrita ankaŭ je altaĵoj de almenaŭ 3000 m super marnivelo en la Monto Kinabalu, kaj foje je marnivelo.

## Notoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 
* Ng, E.Y.X., J.A. Eaton, P. Verbelen, R.O. Hutchinson, kaj F.E. Rheindt. 2016. Using bioacoustic data to test species limits in an Indo-Pacific island radiation of Macropygia cuckoo doves. Biological Journal of the Linnean Society 118: 786–812.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Oriental Bird Images: *Little Cuckoo Dove*  Selected images

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Vonnas

**Vonnas** [vona] estas franca  situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Vonnassiens*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ain
* Vonnas (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Ain
Krásný Les

Nomon **Krásný Les** (germane: *Schönwald*) havas pluraj municipoj:
* Krásný Les (distrikto Karlovy Vary) – municipo en distrikto Karlovy Vary
* Krásný Les (distrikto Liberec) – municipo en distrikto Liberec
…aŭ partoj de municipoj:
* Krásný Les (Petrovice) – parto de municipo Petrovice en distrikto Ústí nad Labem
** Krásný Les (kastelo) – kastelo en tiu ĉi municipo

## Rilataj artikoloj 
* Schönwald
Habartice (apartigilo)

Nomon **Habartice** havas pluraj setlejoj:
* Habartice, municipo en distrikto Liberec
* Dolní Habartice, municipo en distrikto Děčín
* Horní Habartice, municipo en distrikto Děčín

* Habartice (Krupka), pereinta municipo, hodiaŭ parto de municipo Krupka en distrikto Teplice
* Habartice (Klatovy), parto de urbo Klatovy en distrikto Klatovy
* Habartice (Jindřichov), parto de municipo Jindřichov en distrikto Šumperk
Lyon-Saint-Clair (stacidomo)

**Lyon-Saint-Clair** estas fermita franca stacidomo sur linioj  - Ĝenevo, Lyon-Saint-Clair -  kaj  - , situanta en  Caluire-et-Cuire, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Lyon-Perrache - Genève (frontière) (890000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Lyon-St-Clair - Bourg-en-Bresse (886000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Collonges-Fontaines - Lyon-Guillotière (893000).

## Interkonektoj 
*    
*  9 70

## Vidu ankaŭ 
* Caluire-et-Cuire
* Liono

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rhône
Kategorio:Caluire-et-Cuire
Kategorio:Transporto en Liono
Krásný Les (distrikto Liberec)

**Krásný Les** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. En la municipo vivas  ().

Tra Krásný Les kondukas fervoja linio 039 el&nbsp;Frýdlant ĝis Jindřichovice pod Smrkem, sur kiu troviĝas du fervojaj haltejoj (Krásný Les kaj Krásný Les bažantnice).

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1346.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Heleno
* Niĉa kapeleto
* Naturmemorindaĵo Hadí kopec

## Pluaj fotoj 

Krásný Les (Liberec), kostel.jpg|Preĝejo de sankta Heleno
Krásný Les (Liberec), výklenková kaplička (2).jpg|Niĉa kapeleto
Krásný Les (Liberec), památný strom (2).jpg|Tilio ĉe Ticháček familio
Krásný Les (Liberec), železniční zastávka (2).jpg|Fervoja haltejo Krásný Les

Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Fridlanta montetaro
Lyon-Guillotière (stacidomo)

**Lyon-Guillotière** estas franca varstacidomo sur linio Paris-Lyon - , situanta en  Liono (7-a arondismento), en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).

## Vidu ankaŭ 
* Liono

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rhône
Kategorio:Transporto en Liono
Mlýnice (Nová Ves)

**Mlýnice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nová Ves en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Nová Ves. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Mlýnice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,2&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1595. Ĝis la jaro 1946 la municipo portis nomon *Mühlscheibe*.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Nová Ves, Mlýnice, north part 2.jpg| Norda parto de la vilaĝo
Nová Ves, Mlýnice, middle part.jpg| Ĝardenaj dometoj
Nová Ves, Mlýnice, south part.jpg| Suda parto de la vilaĝo kun valbaraĵa digo

Kategorio:Nová Ves (distrikto Liberec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Jizera montaro
Kategorio:Setlejoj en Ĵitava baseno
Mlýnice

Nomon **Mlýnice** portas pluraj setlejoj:

* Mlýnice (Červená Voda) – parto de municipo Červená Voda en distrikto Ústí nad Orlicí
* Mlýnice (Nová Ves) – parto de municipo Nová Ves en distrikto Liberec
* Mlýnice (Olešnice) – parto de municipo Olešnice en distrikto Semily

...aŭ akva rezervujo:
* Akva rezervujo Mlýnice
Chinon (stacidomo)

**Chinon** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Chinon, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj  Centro-Valo de Luaro.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Les Sables-d'Olonne - Tours (525000).

## Vidu ankaŭ 
* Chinon

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Indre-et-Loire
Kategorio:Chinon
Nová Víska

Nomon **Nová Víska** havas pluraj setlejoj:
* Kamenická Nová Víska, parto de municipo Česká Kamenice en distrikto Děčín
* Nová Víska (Dolní Poustevna), parto de municipo Dolní Poustevna en distrikto Děčín
* Nová Víska (Hájek), parto de municipo Hájek en distrikto Karlovy Vary
* Nová Víska (Stružná), parto de municipo Stružná en distrikto Karlovy Vary
* Nová Víska (Kadaň), parto de municipo Kadaň en distrikto Chomutov
* Nová Víska (Domašín), parto de municipo Domašín en distrikto Chomutov
* Nová Víska (Nová Ves), parto de municipo Nová Ves en distrikto Liberec
* Nová Víska (Dlažov), parto de municipo Dlažov en distrikto Klatovy
* Nová Víska (Petrovice u Sušice), parto de municipo Petrovice u Sušice en distrikto Klatovy
* Nová Víska (Bezvěrov), parto de municipo Bezvěrov en distrikto Plzeň-nordo
* Nová Víska u Rokle, parto de municipo Rokle en distrikto Chomutov
* Nová Víska (armea spaco Boletice) (Neudörfel) – eksa vilaĝo sur teritorio de armea spaco Boletice en distrikto Český Krumlov
Hlavice

**Hlavice** () estas municipo en nordo de Ĉeĥio en distrikto Liberec. Ĝi situas proksimume 6&nbsp;km sudoriente de Český Dub en akvokolekta areo de riveretoj Zábrdka kaj Malá Mohelka. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Doleček
* **Hlavice**
* Lesnovek
* Vápno

## Interesaĵoj kaj memorindaĵoj 
* Ununava malfrue baroka preĝejo de sankta Linharto
* Proksimume 2 kilometroj okcidente de la municipo troviĝas restaĵoj de burgo kaj vilaĝo Křída. El negranda burgejo konserviĝis nur restaĵoj de fosaĵoj.

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Růžek (Nová Ves)

**Růžek** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nová Ves en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km nordokcidente de Nová Ves. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 18 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Růžek situas en katastra teritorio **Nová Ves u Chrastavy** kun areo 11,14&nbsp;km².

## Historio 
Ĝis la jaro 1946 la municipo portis nomon *Hoheneck*.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Nová Ves, Růžek 3.jpg| Domo n-ro 39
Nová Ves, Růžek, intersection.jpg| Vojmontrilo de turismaj vojoj
Road from Nová Ves to Růžek.jpg| Ŝoseo al Růžek

Kategorio:Nová Ves (distrikto Liberec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Jizera montaro
Vápno (Hlavice)

:*Estas ankaŭ urbo Vápno en distrikto Pardubice.*

**Vápno** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hlavice en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km sudokcidente de Hlavice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 50 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Vápno** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,27&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Kozmice

## Pluaj fotoj 

Vápno (Hlavice), stodola.jpg|Garbejo
Vápno (Hlavice), silnice.jpg|Domoj ĉe ŝoseo
Vápno (Hlavice), pomník.jpg|Monumento al falintoj
Vápno (Hlavice), kaplička.jpg|Kapeleto

Kategorio:Hlavice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Antal Mihálka

**Antal Mihálka,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mihálka Antal** estis hungara kuracisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Antal Mihálka naskiĝis la  en Vác, li mortis la  en Pest (urbo).

## Biografio 
Antal Mihálka frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al la piaristoj kaj studis teologion. Tamen baldaŭ li eksiĝis kaj akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1839. Post la diplomo li estis privata kuracisto, sed inter 1843-1846 li instruis en la universitata veterinara instituto, inter 1846-1850 en la ĵus fondita industria altlernejo. En 1850 statuso de la altlernejo ĉesis, tial li estis emeritita. Iom poste li malfermis privatan lernejon. Ekde 1862 li instruis en mezlernejo, samtempe li estis lernejestro. Li verkis multajn lernolibrojn.

## Liaj libroj 
* *A jegeczisme elemei* (1843)
* *Általános baromorvoslási könyv...* (tradukaĵo, lernolibro por bestokuracistoj, 1846, 1848, 1861)
* *Ásványtan* (mezlerneja lernolibro, 1851, 1854, 1857)
* *Növénytan* (mezlerneja lernolibro, 1852, 1856, 1861, 1868)
* *Állattan* (gimnazia lernolibro, 1854, 1059, 1860, 1873)
* *A földisme alapvonalai* (mezlerneja lernolibro, 1862)
* *Az állattan elemei* (lernolibro, 1864, 1869, 1874)
* *Az állattan alapvonalai* (gimnazia lernolibro, 1864, 1865, 1873)
* *Az ásványtan alapvonalai* (gimnazia lernolibro, 1864, plurfoje eldonita ĝis 1876)
* *A növénytan elemei* (gimnazia lernolibro, 1866, 1869, 1876)

## Lia artikolo 
* *Földtani értekezés a kőszén-képződésről* (1844)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo M, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo M, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Lesnovek

**Lesnovek** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hlavice en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordoriente de Hlavice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 19 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Lesnovek situas en katastra teritorio **Hlavice** kun areo 4&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1547.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Statuo de Virgulino Maria
* Krucifikso

## Pluaj fotoj 

Lesnovek, statek.jpg|Domo en solejo
Lesnovek, vrba.jpg|Ornamaj salikoj

Kategorio:Hlavice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
(124172) 2001 OY23

**(124172) 2001 OY23** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (*Lowell Observatory Near-Earth-Object Search*) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,26069 astronomia unuo, tie estas 38,999 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Port-Édouard-Herriot (stacidomo)

**Port-Édouard-Herriot** estas franca varstacidomo sur linio Paris-Lyon - , situanta en  Liono (7-a arondismento), en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de vartrajnoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Lyon - Marseille-Saint-Charles (830000).

## Vidu ankaŭ 
* Liono

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rhône
Kategorio:Transporto en Liono
Pertoltice (distrikto Liberec)

**Pertoltice** () estas municipo en nordo de Ĉeĥio, en&nbsp;Regiono Liberec, en&nbsp;distrikto Liberec. Ĝi situas en Fridlanta terlango proksimume 5&nbsp;kilometroj norde de urbo Frýdlant sur rojo Pertoltický potok. Vivas ĉi tie  (). La propra municipo havas du partojn: Horní Pertoltice kaj Dolní Pertoltice.

Tra la municipo kondukas ŝoseo I/13 el Frýdlant al limpasejo Habartice–Zawidów.

## Historio 
En la 17-a jarcento Pertoltice estis dividita inter du municipoj: *Horní Pertoltice* kaj *Dolní Pertoltice*. Sub la Dolní falis ankaŭ domaro *Nové Pertoltice* (iam nomata ankaŭ Prostřední) fondita en la jaro 1782. La municipoj situis ja ĉe la grava ŝoseo, sed ili konservis agrikulturan karakteron. Ili havis ankaŭ komunan lernejon, kiu ekde la jaro 1892 havis sidejon en lerneja konstruaĵo en Dolní Pertoltice. En la 1930-aj jaroj Pertoltice havis 469&nbsp;germanajn kaj 11&nbsp;ĉeĥajn loĝantojn. Post fino de la dua mondmilito kaj forŝovo de germanaj loĝantoj venis en Pertolticeon enloĝigintoj el ĉirkaŭaĵo de Jičín, Mladá Boleslav kaj Turnov. Horní kaj Dolní Pertoltice estis kunigitaj fine de la jaro 1949. La 1-an de majo 1980 Pertoltice fariĝis konsisto de Habartice. La administran memstarecon ĝi akiris denove la 1-an de januaro 1991.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* Dolní Pertoltice
* Horní Pertoltice

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Joŝto en Dolní Pertoltice
* Bieno de Reiniš
* Domo de Hasler

## Pluaj fotoj 

Dolní Pertoltice, dům číslo 9.jpg|Bieno de Reiniš
Dolní Pertoltice, dům číslo 198 (1).jpg|Domo de Hasler
Dolní Pertoltice, dům číslo 56.jpg|Domo n-ro 56
Vlastníkův dub v Horních Pertolticích.JPG|Memoriga kverko
Pertoltice, Nové Pertoltice, traktor 01.jpg|Vespero ĉe Nové Pertoltice


Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Fridlanta montetaro
Listo de asteroidoj (130001–131000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 130001 ĝis 131000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam iliaj orbitoj estas konfirmitaj ; tio, kio povas okazi tre longtempe post iliaj malkovroj. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, kelkaj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (130001-131000) 
### 130001-130050 
### 130051-130100 
### 130101-130150 
### 130151-130200 
### 130201-130250 
### 130251-130300 
### 130301-130350 
### 130351-130400 
### 130401-130450 
### 130451-130500 
### 130501-130550 
### 130551-130600 
### 130601-130650 
### 130651-130700 
### 130701-130750 
### 130751-130800 
### 130801-130850 
### 130851-130900 
### 130901-130950 
### 130951-131000 
## Eksteraj ligiloj 
* Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 130 001 - 135 000
István Nyiredy

**István Nyiredy** [iŝtvAn njiredi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nyiredy István** estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto, bakteriologo. Lia nobela antaŭnomo estis *nagyajtai* [nadjajtai], liaj familiaj nomvariantoj estis *Nyiredi, Nyíredy*. Lia filo estis Maurus István Nyiredy.

István Nyiredy naskiĝis la  en Magyaróvár, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Nyiredy akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1927, sed poste li studis higienon en simila altlernejo de Berlino. Hejmenveninta li doktoriĝis en 1929 kaj li laboris en la altlerneja instituto. Inter 1935 kaj 1946 li instruis en la Ekonomia Akademio (Magyaróvár), en 1940 li estis ankaŭ institutestro kaj lia habilitiĝo okazis en la sama jaro. Inter 1946-1948 li instruis en la veterinara fakultato (iam altlernejo) en Budapeŝto, sed li estis kondamnita je prizono, tamen li ricevis amnestion. Li estis bestokuracisto en Zala, poste de 1951 ĝis la emeritiĝo en 1970 li laboris en instituto en Budapeŝto, kie li okupiĝis pri higieno de la bestoj laŭ bakteriologiaj vidpunktoj. Li kandidatiĝis en 1953 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis 3 medalojn. Lia edzino naskis filon.

## Elektitaj libroj 
* *Baktérium fertőtlenítő könyv* (1938)
* *Állategészségügyi tanácsadó* (1941)
* *A tehén- és juhtej kezelése, feldolgozása* (1956)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj bakteriologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pertoltice pod Ralskem

**Pertoltice pod Ralskem** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.

## Loĝantaro
## Transporto kaj turismo 
En distanco 3&nbsp;km sude situas mezo de urbo Mimoň, tamen la disigita konstruareo de ambaŭ municipoj apud rojo Panenský potok tuŝiĝas. Proksimume 12&nbsp;km okcidente estas urbo Česká Lípa.

Tra la municipo sur la orienta flanko kondukas fervojlinio Liberec - Česká Lípa kaj estas ĉi tie ankaŭ fervoja haltejo. Tra la municipo kondukas ŝoseo el Brniště (en nordo) ĝis Mimoň (al sudo) kaj paralele surrande de la municipo konduukas ŝoseo II/270 el Mimon ĝis Stráž pod Ralskem.

De Vranovské skály kaj municipo Srní Potok ĝis Pertoltice trans ponto super rivero Ploučnice kondukas flave  markita turisma vojo.

## Pluaj fotoj 

Pertoltice most 2.jpg|Pertoltice pod Ralskem, ponto
Pertoltice pod Ralskem (1).jpg|Pertoltice pod Ralskem
Pertoltice pod Ralskem (2).jpg|Fervoja haltejo Pertoltice


Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Ploučnice
Ferenc Ódor

**Ferenc Ódor,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ódor Ferenc** estas hungara bestokuracisto, urbestro, parlamenta deputito, oficisto.

Ferenc Ódor naskiĝis la  en Kecskemét.
 
## Biografio 
Ferenc Ódor maturiĝis en gimnazio en Baja en 1973, poste li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Universitato de Budapeŝto en 1978. Post la diplomo li estis bestokuracisto en Hidasnémeti, ekde 1980 en Garadna. Inter 1990-1998 li estis ankaŭ urbestro de Garadna, intertempe en 1993 li aliĝis al Fidesz. Li estis parlamentano inter 1998 kaj 2013, poste li estis oficejestro en Encs. En 2018 Ódor estis arestita pro akuzado de oficaj subaĉetaĵoj, samtempe li estis pendigita de sia posteno kun tuja efiko. Li ricevis ŝtatan premion en 2000. Lia edzino naskis 2 filinojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto 
* hungarlingva biografio
* intervjuo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj urbestroj
Dolní Pertoltice

**Dolní Pertoltice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pertoltice en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 0,5&nbsp;km sudokcidente de Pertoltice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 54 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Dolní Pertoltice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,8&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1388.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Joŝto
* Kamparana domo n-ro 198

## Pluaj fotoj 

Dolní Pertoltice, dům číslo 9.jpg|Domo n-ro 9
Dolní Pertoltice, dům číslo 192.jpg|Domo n-ro 192
Dolní Pertoltice, dům číslo 64.jpg|Domo n-ro 64

Kategorio:Pertoltice (distrikto Liberec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Fridlanta montetaro
Pěnčín (distrikto Liberec)

**Pěnčín** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. En la municipo vivas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1383.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Krucifikso en vilaĝplaco

## Partoj de municipo 
* **Pěnčín**
* Albrechtice
* Červenice
* Kamení
* Střížovice
* Vitanovice
* Zásada

## Pluaj fotoj 

Pěnčín LBC 2.jpg|Kapelo de Avanco de sankta Kruco en vilaĝplaco


Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Municipoj rompantaj konsistigecon de teritoria membrigado de ŝtato
Kalvinana preĝejo (Bácsalmás)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Bácsalmás (Hungario).

## Historio 
En Bácsalmás ne vivis multe da kalvinanoj, nur en 1929 ili fondis filian grupon. Laŭ necesoj pastro venis el Baja. La nun videbla kirko konstruiĝis en 1939. En la sekvaj jardekoj ĝi estis renovigita laŭ la necesoj, sed plena moderniĝo okazis en 2019. Aparte menciindas, ke sunĉeloj donas energion al la konstruaĵo.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, sed proksime troviĝas ankaŭ la apartenantaj domoj. La fasado estas malsimetria, ĉe la dekstra angulo la kvadrata turo plene reliefas. La turpinto estas piramida. Super la enirejo ronda fenestro estas videbla, pli supre 3 breĉoj.

## Fontoj 
* https://www.facebook.com/bkrme.bacsalmas/?__tn__=kC*F
* https://www.baon.hu/kozelet/helyi-kozelet/megujult-a-bacsalmasi-reformatus-templom-2436984/ 

Bacsalmas
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Bácsalmás
Instituto de geografio (Parizo)

La **instituto de geografio** estas konstruo de la Latina kvartalo de Parizo. Situita 191 strato Saint Jacques en la “universitatejo Curie”.

## Historio 
Fondita de Marie-Louise Arconati-Visconti (naskiĝita Peyrat) kaj konstruita inter 1914 kaj 1926 de Henri-Paul Nénot kiu ligis ĝin kun la oceanografia instituto (pri kiu li estas ankaŭ la arkitekto) per simbola duoblarkaĵo (Tero kaj Oceano). La konstruaĵo estas konstruita sur la loko de la kapelo de la malnova monaĥinejo de la Vizitaĵo Sankta-Jakobo detruita en 1908, de la antaŭurbo Saint-Jacques.

Geografoj fondintoj de la franca geografia skolo kiel Paul Vidal de La Blache aŭ Emmanuel de Martonne instruis tie, kaj pli ĵuse, Philippe Pinchemel, André Guilcher, Paul Claval, Jean-René Vanney aŭ Michel Carmona.

La instituto de geografio estas parto de la universitato de Parizo ekde ĝia konstruado. Post Majo de 1968 kaj leĝo Faure, la loko estas atribuita al la universitato Parizo-I-Panteono-Sorbono. Tamen, se la konstruaĵo apartenas al ĝi, la kursoj de geografio de la universitatoj *Paris I-Panthéon-Sorbonne*, *Sorbonne Université*, kaj *Paris VII-Paris-Diderot* okazas ĉi tie, tiel kompetencoj kunigas kiuj faciligas interfakaĵon kaj konkuremon.

## Priskribo 
La konstruo enhavas subteraĵon (el kiuj kelkaj kunvenejoj estas disponeblaj por la studentoj se ili petas) kaj kvar etaĝojn. La teretaĝo ŝirmas grandan akceptejon komunikigante tri amfiteatrojn. En la akceptejo, monda mapo kovras preskaŭ tute unu el la kvar muroj. La plej granda amfiteatro nomiĝas Emmanuel de Martone honore al la fondinto de tiu loko. Ĝi enhavas balkonojn kaj entenas proksime 250 sidlokojn. La du aliaj amfiteatroj entenas centon da personoj. La etaĝoj estas specialigitaj: la dua kaj la tria enhavas la geografian bibliotekon, renovita en 1999. Franca biblioteko de referenco por la geografio, ĝi kolektas pli ol  dokumentojn (verkoj, disertaĵoj, revuoj) kaj maparon kun pli ol  folioj. La lastaj du etaĝoj enhavas klasĉambrojn kaj oficejojn aranĝitaj en kvadrato ĉirkaŭ centra tegmentfenestro. La tria kaj kvara etaĝoj ŝirmas la lokojn de la geografiistoj de la universitato Sorbonne-Universitato, Paris I kaj Paris VII.

Inkluzive la personaron de la tri fakultatoj ĉeestantaj en ĉi tiu konstruaĵo, ĉirkaŭ mil homoj (studentoj, instruistoj kaj aliaj personoj) vizitas ĝin regule.

## Eminentuloj ligitaj al la institucio 
### Malnovaj Studentoj 
* Emmanuel Ruben
* Yves Lacoste

### Profesoroj 
* Denise Pumain
* Thérèse Saint-Julien
* Charles Le Cœur
* Pierre Beckouche
* Jacques Soppelsa
* Roland Pourtier
* Béatrice Collignon
* Thierry Sanjuan
* Bernard Tallet
* Yann Richard
* Petros Petsimeris

## Atingebleco 
La universitata aero, kie troviĝas la Instituto pri Geografio de Parizo, estas haltita ĉe buslinioj (21, 27, 38, 82, 84, 85, 89), de la Pariza Metroo (stacioj '** aŭ **') kaj (RER B stacio '''').

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:5-a arondismento de Parizo
Kategorio:Geografiaj organizaĵoj
Kategorio:Supera instruado en Parizo
Italki

**italki** (elp.ˈɪtɔːki') estas reta edukteknologia platformo por lerni lingvojn, kiu ligas lingvajn lernantojn kaj instruistojn tra vida babilado.  La retejo permesas trovi privatajn instruistojn aŭ mentorojn por 1-sur-1 instruado en pli ol 150 lingvoj, aranĝi kaj pagi lingvolecionojn. Ĝi ofte estas ankaŭ la sola maniero kiu permesas lerni lingvojn de sia hejmo aŭ komputilo sen bezoni la multekostajn rimedojn por vojaĝi al ĉeestaj klasoj kie la ofertataj lingvoj ofte ankaŭ ne reprezentas la lingvojn parolatajn en tiuj lokoj. Kiam la profesoroj kompletigas la lecionojn, ili ricevas reagojn kaj poentarojn de italki-studentoj kaj tiele la instruisto akiras personan reputacion. Krome, Italki-instruistoj povas krei profilon.

Tamen ambaŭ "komunumaj mentoroj" povas krei instruistan profilon kaj agordi siajn proprajn pagokotizojn.

### Studentoj 
Studentoj ankaŭ povas uzi ĝin kiel platformo por reciproka lingva interŝanĝo. 

## Historio 
En 2007, Kevin Chen kaj Yongyue Jiang kunfondis italki kiel reta lingvo-interŝanĝa komunumo. Instruistoj en italki fiksis ilian propran prezon kaj tempan horaron.

En 2016, italki kolektis 3 milionojn da usonaj dolaroj de Hujiang, ĉina edukada firmao, subtenata de Baidu, kun pli ol 100 milionoj da uzantoj.

Ekde julio 2017, italki havas pli ol 3 milionojn da uzantoj en pli ol 100 landoj kaj ĉ. 5 000 instruistojn .   

En oktobro 2019, italki akiris la hispanan kompanion Lingbe. Lingbe estas la kompanio respondeca pri lingvolernanta apo por saĝtelefonoj.   

## Lingvoj en italki 
Reta instruado vere rompas barojn de geografio, tempo, lingvoj, rimedoj ktp.   

La angla estas la plej lernata lingvo, sekvita de la hispana, la franca, la ĉina kaj la japana.  

**Esperanto**

Ankaŭ Esperanto estas inter la lerneblaj lingvoj. La platforma interfaco de italki subtenas 19 lingvojn, inter kiuj Esperanto.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Instruado de lingvoj
* Dedistanca edukado

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de italki (instruistoj por Esperanto)
* Apo de italki por elŝuti en Android-saĝtelefonoj
* Apo de italki por elŝuti en iOS-aparatoj

Kategorio:Lingvo-instruado
Kurioo

La **Kurioo** aŭ **kaŝtanventra semfringo** (*Sporophila angolensis*) estas paseroforma birdo de la familio Traŭpedoj, tre ŝatata en diversaj regionoj pro sia kanto. Ĝi estas ĉirkaŭ 15&nbsp;cm longa. La masklo estas nigra en la supra parto de la korpo kaj ruĝbruna en la suba parto, la interna parto de la flugiloj estas blanka. Traktita en kaĝo, li taŭgas al kantantaj turniroj.

Ĝiaj naturaj vivlokoj estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj malaltaj arbaroj kaj tre degraditaj duarangaj arbaroj. Ĝia reproduktado en kaĝo estas ege facila, faciligante la plibonigon de la genetiko, kiun serĉas la bredistoj, ĉar en tiu specio estas bona voĉo, melodio kaj ripetemo. Estas du tipoj tre ŝatataj, kiuj estas la fibro-modaleco kaj la klasika kantado. Ekzistas multe da kanto-dialektoj, laŭ ĉiu loko en Brazilo, same kiel Paracambi, Praia Grande, Goiana, Timbira. La vivdaŭro de la kurioo estas averaĝe 8 ĝis 10 jaroj en naturo, atingante 35 jarojn en kaĝo.

Ĝi troviĝas en Argentino, Belizo, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Franca Gvajanio, Gvatemalo, Gujano, Honduro, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, Paragvajo, Peruo, Surinamo, Trinidado kaj Tobago kaj Venezuelo.

## En Brazilo 
Ĝi estas la specio plej ekkaptita en la batalo kontraŭ kontrabandado de sovaĝaj bestoj en la lando. Danke al ĝiaj kantaj kvalitoj, ĝi ankaŭ estas la specio, kiu havas la plej multajn registritajn bredistojn en la tiel nomata *Sispass* - registrado ĉe IBAMA, la instituto respondeca pri la inspektado kaj konservado de faŭno en Brazilo. 

Komencita en 2001, la registrado de bestoj kreskigitaj de privatuloj havis, en 2005, 1,3 milionojn da registritaj birdoj, el kiuj 245 085 estis kuriooj.  montris, ke la genro *Oryzoborus* estus juniora sinonimo de *Sporophila* kaj ke la neotropikaj birdoj antaŭe klasifikitaj kiel Emberizedoj, fakte apartenis al la familio Traŭpedoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  IUCN Alirita en 18a de Januaro 2008

Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj
Jan Góra

**Jan Wojciech GÓRA** (naskiĝis la  en Prudnik, mortis la  en Poznano) estis pola romkatolika kleriko, presbitero, doktoro de teologio, akademia lekciisto.

## Publikaĵoj 
Kategorio:Polaj teologoj
Kategorio:Polaj ĵurnalistoj
Kategorio:Katolikoj
Kategorio:Polaj romkatolikaj pastroj
Proseč pod Ještědem

**Proseč pod Ještědem** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec en cismontaro de Ještěda-kozákova montodorso. En la municipo vivas  ().

Norde de la municipo elstaras montopinto de Kamenný (615 m s. m.). Ještěd (1012 m s. m.) troviĝas proksimume 5&nbsp;km per aerlinio al nordo.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1547.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Arkitektone rimarkinda Domo de Škoda n-ro 129

## Partoj de municipo 
### Vilaĝoj kaj domaroj 
* **Proseč pod Ještědem**
* Domaslavice
* Horka
* Javorník
* Padouchov

### Solejoj 
* Bláto
* Kopec
* U Dědků
* Na Prosečských horách

## Pluaj fotoj 

Proseč pod Ještědem - Škodův dům čp. 129 (2).JPG| Krucifikso ĉe Domo de Škoda
Proseč pod Ještědem - U Jáchymů čp. 11 (1).JPG| Eksa gastejo U Jáchymů n-ro 11
Proseč pod Ještědem - sokolovna čp 135 (2).JPG| sokol-domo n-ro 135
Proseč pod Ještědem - pamětní deska Josefa Škody na budově sokolovny.JPG| Memortabulo de Josef Škoda sur konstruaĵo de sokol-domo
Proseč pod Ještědem - sokolský areál V Borovičkách (2).JPG| Sporta areo V Borovičkách
Proseč pod Ještědem - Hrubá skála s pamětní deskou (1).JPG| Hrubá skála
Proseč pod Ještědem - Hrubá skála s pamětní deskou (2).JPG| Memortabulo sur Hrubé skále
Proseč pod Ještědem - starý pískovcový lom poblíž Hrubé skály (1).JPG| Malnova grejsa minejo proksime de Hrubá skála
U Šámalů (01).jpg| Montara ekskursa gastejo U Šámalů
Proseč pod Ještědem - pomník dělnické manifestace 1870 (1).JPG| Monumento al laborista manifestacio en la jaro 1870 sur Ještěda montodorso


Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Ještěda-kozákova montodorso
Javorník (Proseč pod Ještědem)

**Javorník** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Proseč pod Ještědem en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudokcidente de Proseč pod Ještědem. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 40 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Javorník situas en katastra teritorio **Javorník u Českého Dubu** kun areo 4,6&nbsp;km². En la katastra teritorio Javorník u Českého Dubu situas ankaŭ Domaslavice, Horka kaj Padouchov.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Javorník (u Českého Dubu) - čp. 11.jpg|Domo n-ro 11
Javorník (u Českého Dubu) - čp. 27 (1).jpg|Domo n-ro 27
Javorník (u Českého Dubu) - čp. 31.jpg|Domo n-ro 31
Javorník (u Českého Dubu) - čp. 36 v údolíčku jihozápadně od vsi, na okraji Modlibohova.jpg|Domo n-ro 36
Mazova horka z luk mezi Hořením Starým Dubem a Javorníkem, pod návrším Strašky.jpg|Monto Mazova horka el herbejoj sude de la vilaĝo

Kategorio:Proseč pod Ještědem
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Sultanlando Zanzibaro

La **Sultanlando Zanzibaro** (svahile Usultani wa Zanzibar, arabe سلطنة زنجبار, latinliterigite *Sulṭanat Zanjībār*) aŭ *Zanzibara Sultanlando* estis islama ŝtato kontrolita de la sultano de Zanzibaro ekzistinta inter 1856 kaj 1964, kiam okazis la Zanzibara Revolucio. 

La teritorio de la sultanlando variis laŭlonge de la tempo, kaj laŭ sia plej granda etendo ampleksis la tutan nunan Kenjon kaj la Zanzibaran Insularon de la Svahila Marbordo. Post malkresko, la ŝtato kontrolis nur Zanzibaron kaj 16-kilometroj-larĝan strion laŭ la kenja marbordo, kun la interno de Kenjo kontrolita fare de la Brita Kenja Kolonio.

Zanzabaro
Kategorio:Historio de Kenjo
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1856
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1890
Seraphina (romano)

**Seraphina** en irlanda gaela estas fantazia romano, lanĉita en 2012. Ĝi estis la unua romano de usona verkistino Rachel Hartman kaj tuj iĝis furorlibro. La rajtoj por tradukoj al aliaj lingvoj estis venditaj al dudeko da lingvoj. 

Temas pri junulino, kiu estas kortega muzikisto kaj estas enplektita en murda mistero. La fono estas luktado inter homoj kaj drakoj.

Kategorio:Fantastaj romanoj
Kategorio:Drakoj en populara kulturo
Damso

**William Culubin** (n. la 10-an de majo 1992 en Kinŝaso), pli bone konata sub lia artista nomo **Damso**, estas konga-belga repisto.

## Frua vivo 
Damso naskiĝis en la Demokratia Respubliko Kongo en la urbo Kinŝaso. Kiam li estis naŭjara, li forlasis la landon kun sia familio pro sanga armita konflikto kaj transloĝiĝis al Belgio. Damso famiĝis en 2015 per sia kanto *Poséidon*. Li subskribis kontrakton kun Universal.

## Edukado 
Post studentiĝado ĉe mezlernejo, la gepatroj de Damso instigis lin por ke li daŭrigu siajn studojn de merkatiko kaj psikologio. Tamen Damso pasigis pli da tempo registrante en sonstudio, kio negative influis liajn studojn. Ĉi tio kaŭzis kolizion kun liaj gepatroj, precipe kun lia patro, kuracisto en la Kinŝasa Medicina Centro. Damso klarigis ankaŭ ke li "eĉ estis elpelita el la domon". Ĉi tio fariĝis grava periodo de lukto por la artisto, kiu devigis lin loĝi en malsamaj lokoj de la urbo. Damso ne havis alian elekton ol klopodi vendi siajn produktojn. La artisto diris ankaŭ ke li "studis merkatan psikologion, sed rasismo multe influis siajn vivelektojn kaj ke li neniam sentis sin akceptita pro tio". Li provis trovi laboron, havis intervjuojn, sed li neniam sukcesis kaj pro tio li entreprenis eksterleĝajn agadojn, ĉar li ne provis esti ruza kaj bezonis monon. Tio ĉi ĝenis lin, sed ĝi ankaŭ devigis lin fari siajn proprajn elektojn.

## Diskaro 
* *Batterie faible* (2016)
* *Ipséité* (2017)
* *Lithopédion* (2018)
* *Qalf* (2020)
* *Qalf* Pt.2(2021)

## Honoroj 
Li gajnis diversajn premiojn por plej bona muzikisto interalie tri fojojn la premion Platinum.

## Referencoj 
Kategorio:Belgaj repkantistoj
Socia rolo

**Socia rolo** estas koncepto en sociologio kiu referencas al la modeloj de konduto kiujn la socio trudas kaj esperas, ke individuo (socia aganto) plenumu en difinita situacio. La rolo havas la funkcion reprezenti tion kio oni estas (identeco)

Tiu teorio establas, ke ĉiu persono kiu partoprenas en difinita socia situacio frontas specifajn atenditaĵojn kiuj postulas precizajn respondojn. Ĉiu situacio posedas gravajn mekanismojn de premo por certigi, ke tiuj respondoj estu taŭgaj same kiel ĉiu medio de la vivo en socio prezentas diferencajn atenditaĵojn.

La roloj, tial, estas sociaj kreitaĵoj, same kiel la maniero kiel rilatas la individuoj kun la institucioj, kiuj estas same sociaj kreitaĵoj. Krome, la ĉefaj institucioj estas la familio, la edukado, la religio, la politiko (la ŝtato) kaj la ekonomio. Tiuj sociaj institucioj posedas regulojn (modeloj de konduto) kiujn la individuoj akceptas kaj asimilas, ĉar se oni ne sekvas tiujn modelojn, ili povas esti malakceptitaj aŭ eĉ forpelitaj el la grupo.

Rolludo aŭ *rola ludo* estas ludo en kiu ĉiu partoprenanto ludas rolon (ofte heroan) kun la celo improvizi amuzan historion kune.

## Vidu ankaŭ 
* Genra rolo

Kategorio:Kultura sociologio
Rajnvarta kukolkolombo

La **Rajnvarta kukolkolombo** (*Reinwardtoena reinwardti*) estas specio de birdoj de la familio Kolombedoj kaj genro *Reinwardtoena*, kies komponantoj estas konataj kiel kukolkolomboj, pro siaj longaj vostoj. Tiu specio estas trovebla en la Molukoj kaj Nov-Gvineo.

Tiu kukolkolombo faras sian neston en rokogorĝoj proksime de akvofaloj, kaj ties alvokoj estas du-parta *ŭok-vu*, aŭdebla super la sonoj de la falanta akvo. Dum movado la birdo saltetas supren kaj suben surloke, stabile en la unua silabo (*ŭok*), saltante supren en la pli alta ekstera silabo (*vu*). Tio estas respegulita en la danco de la Kaluli drumistoj de Papuo-Nov-Gvineo.

La latinlingvaj nomoj kaj de genro kaj de la specio estas omaĝoj al la germana natursciencisto Caspar Georg Carl Reinwardt.

, ĉirkaŭ 1845|upright=0.8]]
Ĝi estas granda, karakteriza kolombo, kun longo de 47,5–52,5 cm kaj pezo de 208–305 g. Ĉe plenkreskuloj, la kapo, kolo kaj brusto estas blankecaj aŭ blugrizaj, la subaj partoj estas pale bluecgrizaj, la supraj partoj estas kaŝtanbrunaj, kaj la eksteraj flugiloj estas nigraj. Inoj diferencas de maskloj pro havi pli flavecajn irisojn kaj pli senkoloran orbitan haŭton. Junuloj estas ĉefe svage grizbrunaj, kun malpurblankaj gorĝoj kaj ventroj.

La specio manĝas fruktojn kaj semojn. Ĝi vidiĝas kutime sola aŭ en paroj, sed formas arojn kun aliaj fruktovorulaj birdoj ĉe fruktarboj. Oni scias, ke ĝi defendas fruktajn arbedojn, kiujn ĝi manĝas, neofta furaĝa konduto inter birdoj. Reproduktado okazas tutjare kaj varias en malsamaj partoj de sia teritorio, ŝajne pinte de oktobro ĝis decembro ĉe Nov-Gvineo. Nestoj estas plataj aŭ iomete konkavaj platformoj faritaj el bastonoj, musko, radikoj kaj filikoj, kaj enhavas ununuran blankan ovon.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de Papuo-Nov-Gvineo
Internacia Verkista Programo (IWP)

La **Internacia Verkista Programo** (**IVP**,  - akronime **IWP**) estas verkista rezidejo por internaciaj artistoj en Iowa City, Usono. Ekde 2014, la programo ofertas retajn kursojn al multaj verkistoj kaj poetoj tra la mondo. Ekde ĝia komenco en 1967, IWP gastigis pli ol 1500 novajn kaj establitajn poetojn, romanverkistojn, dramistojn, eseistojn kaj ĵurnalistojn el pli ol 150 landoj. Ĝia ĉefa celo estas enkonduki talentajn verkistojn al la verkista komunumo en la Universitato de Iowa, kaj provizi al la verkistoj periodon de optimumaj kondiĉoj por sia kreiva laboro.

## Referencoj
Caspar Georg Carl Reinwardt

**Caspar Georg Carl REINWARDT** (5a de Junio 1773 en Lüttringhausen, Remscheid – 6a de Marto 1854 en Leiden) estis prusi-naska nederlanda botanikisto. Li estas konsiderata fonda patro de la Bogor Botanika Ĝardeno en Indonezio.

eta|maldekstre| 220px | Litografio de la botanika ĝardeno de Bogor, 1880-aj jaroj.
Li estis profesoro de natura historio en la Universitato de Harderwijk el 1800 ĝis 1808. Poste li estis helpoprofesoro pri kemio kaj farmacio. En 1808 li plaĉis al la reĝo Louis Bonaparte kaj ricevis la postenon de direktoro de la "konstruotaj" botanikaj kaj zoologiaj ĝardenoj kaj muzeoj. En 1808 li iĝis membro de la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj. Poste li estis profesoro de natura historio en Amsterdamo. En 1816 li ricevis altajn postenojn en la Nederlanda Hindio kie li estris variajn botanikajn esplorojn tra la indonezia arkipelago. Reinwardt estis la fondinto (1817) kaj unua direktoro de la botanikaj ĝardenoj de Bogor (tiam nomita Buitenzorg) en la insulo Javo.

Li revenis al Nederlando en 1822 kaj iĝis profesoro de natura historio en la Universitato de Leiden en 1823, kie li dediĉis sian vivon al kemio, botaniko kaj mineralogio.

Reinwardt ankaŭ studis amfibiojn kaj reptiliojn, priskribante du novajn speciojn de serpentoj, *Laticauda semifasciata* kaj *Xenopeltis unicolor*.

En 1831 Reinwardt publikigis katalogon de plantoj de la Leiden Hortus. Li kalkulis precize 5 600 speciojn kaj variaĵojn, pliigo de preskaŭ 600 ekde 1822.

## Samnomaj taksonoj 
eta|220px|maldekstre|*Nepenthes reinwardtiana*.
Kelkaj el la taksonoj (kaj botanikaj kaj zoologiaj) kiuj honoris lin estas listitaj sube:
* *Reinwardtia*, genro de plantoj de la familio Linaceae.
* *Reinwardtoena*, genro de birdoj de la familio Columbidae.
** Rajnvarta kukolkolombo, *Reinwardtoena reinwardtii*, specio de birdoj de la familio Columbidae. Ĝi estas endemia de Indonezio.
* Java trogono, *Apalharpactes reinwardtii*, specio de birdoj de la familio Trogonidae.
* *Rhacophorus reinwardtii*, fluganta rano el Indonezio.
* *Turdoides reinwardtii*, el Timaliedoj.
* Oranĝpieda nestamasulo, *Megapodius reinwardtii*, megapodo.
* *Farancia abacura reinwardti*, okcidenta kotoserpento el Usono.

## Notoj 
Kategorio:Nederlandaj botanikistoj
Kategorio:Membroj de la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj