open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Listo de la prezidantoj de la Franca Respubliko

Tiu artikolo listigas la personojn kiuj oficis kiel ŝtatestro de Francio.

### Kvina Respubliko 
## Daŭro 
* *La plej longa prezideco* : François Mitterrand (14 jaroj)
* *La plej mallonga prezideco* : Jean Casimir-Perier (205 tagoj, t.e. 6 monatoj kaj 20 tagoj)
* *La prezidanto, kiu plej longe vivis* : Émile Loubet (90 jaroj)
* *La prezidanto, kiu plej longe vivis* : Sadi Carnot (56 jaroj)
* *La prezidanto, la plej maljuna fine de mandato* : Jules Grévy (80-jara)
* *La prezidanto, la plej maljuna komence de mandato* : Adolphe Thiers (74-jara)
* *La prezidanto, la plej juna komence de mandato* : Louis-Napoléon Bonaparte (40-jara)
* *Prezidantoj mortintaj en ofico* :
** murditaj :
*** Sadi Carnot (56-jara)
*** Paul Doumer (75-jara)
** malsanaj :
*** Félix Faure (58-jara)
*** Georges Pompidou (62-jara)
* ''Eksaj prezidantoj, kiuj ankoraŭ vivas kiam François Hollande ekoficis en 2012 :
** Valéry Giscard d'Estaing
** Jacques Chirac
** Nicolas Sarkozy

eta|upright=2|center|Daŭro de la prezidoj de la Franca Respubliko (je la 15-a de majo 2012), la blua koloro indikas la periodon de iliaj mandatoj kaj la flava koloro la periodon ekster prezidanta ofico

## Origina profesio 
;El la dudek kvar prezidantoj de la Respubliko, estis dek unu advokatoj

;Pluraj estis ankaŭ ĵurnalistoj
* Adolphe Thiers
* Raymond Poincaré
* Alexandre Millerand
* Paul Doumer
* Paul Deschanel (ankaŭ vicprefekto)

;Tre superaj ŝtatoficistoj
* Valéry Giscard d'Estaing (inspektisto pri financoj)
* Jacques Chirac (konsiliano en la aŭdita Kortumo)
* François Hollande (konsiliano en la aŭdita Kortumo) (advokato per ekvivalenteco)

;Du industriistoj
* Jean Casimir-Perier
* Félix Faure

;Tri lernantoj de Ecole Polytechnique
* Sadi Carnot (ankaŭ prefekto)
* Albert Lebrun
* Valéry Giscard d'Estaing

;Du profesoroj
* Paul Doumer
* Georges Pompidou

;Du militistoj
* Maréchal Patrice de Mac Mahon
* Général Charles de Gaulle
kaj Louis-Napoléon Bonaparte (bonapartisma postulanto)

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de francaj reĝoj

### Vidu ankaŭ 
* Prezidenta baloto en Francio
** Prezidentaj balotoj en la 2-a Franca Respubliko
** Prezidentaj balotoj en la 3-a Franca Respubliko
** Prezidentaj balotoj en la 4-a Franca Respubliko
** Prezidentaj balotoj en la 5-a Franca Respubliko
* Provizora anstataŭanto
** Ĉefministro
** Prezidanto de la Senato
* Palaco Elizeo
* Listo de la francaj ĉefministroj

### Eksteraj ligiloj 
* Historio de la prezidantoj de la Respubliko sur la TTT-ejo de la Prezidejo de la Respubliko
* Ĉiuj prezidantoj de la 5-a Respubliko  sur la arkivoj de INA

*
Francio
Prezidantoj de la Respubliko
Herman Tønnessen

**Herman TØNNESSEN** (aŭ Herman TENNESSEN) (naskiĝis en 1918, mortis en 2001) estis norvega-kanada filozofo kaj eseisto. Unu el liaj instruistoj estis Arne Naess. Ekde 1961 li estis profesoro de filozofio ĉe la Universitato de Alberta. Lin influis la pesimismaj ideoj de Schopenhauer, kune kun la ekzistadisma filozofio de Peter Wessel Zapffe, alia norvega filozofo.

Tønnessen plej famas pro sia anglalingva eseo *Feliĉo estas por la porkoj: filozofio kontraŭ psiĥoterapio*, en kiu li argumentas ke vivo estas sensenca, ke homoj estas senhelpaj kontraŭ la potenco kaj suferigo de naturo kaj la universo; laŭ li, ĉiuj sociaj agadoj, kredoj, emoj, ktp., havas la celon malatentigi homaron for de kompreno aŭ agnosko de ĉio ĉi. Sed aliflanke la esenco de homeco estas demandi, pensi pri vivon kaj onian rolon en ĝi. Do estiĝas nesolvebla konflikto: oni devas aŭ forĵuri tiun ĉi esencon kaj sin trompi aŭ distri per ia espero, sekve iĝante tiel-nomata "homa porko"; aŭ rifuzi kutimajn celojn anticipatajn de socio (ekzemple, feliĉon, animpacon, sociajn popularecon kaj normalecon) kaj honeste agnoski sian faton. Tiajn ĉi ideojn Tønnessen disvolvas plu en alia libro, *Jeg velger sannheten* ("Mi elektas la veron"), kiu estas transskribo de lia konversacio kun Zapffe.

Cetere Tønnessen-on interesis epistemologio, precipe la influo de lingvo al tio, kion ni povas (aŭ ne povas) komuniki. Li skribis monografon pri tiu temo, nomata *Problemoj de scio*.

## Citaĵoj 
## Fontoj 
* Malgranda resumo de *Feliĉo estas por la porkoj* 

Kategorio:Norvegaj eseistoj
Kategorio:Norvegaj filozofoj
Kategorio:Kontraŭnaskistoj
Kategorio:Ekzistadismo
Stacidomo de Frauenwald

eta|Kilometra distancoŝtono sur la linio tra Allzunah. eta|De la stacidomo *Rennsteig* ekis la linio ĝis Frauenwald.
La eksa **Stacidomo de Frauenwald** konsistanta el iama akceptejo kaj varodeponejo troviĝas en la samnoma turisma komunumo. Geografiaj koordinatoj de la stacidoma loko estas 50.586439921470166 kaj 10.859694036968321.

## Historio 
En 1913 ĝi konstruitis okaze de la malfermo de la fervoja linio *Rennsteig-Frauenwald* tra Allzunah fare de *Kleinbahn A.K.* kiu komenciĝis ĉe Stacidomo Rennsteig.

La linio unuigis ĝis la 1965-a jaro la linion *Plaue-Themar* kun la vilaĝo Frauenwald. Pli grandaj ŝanĝoj ĉe la stacidomo iĝis en 1937. La akceptejo ricevis alikonstruitaĵon por kafejo. La stato de la supraj partoj en la kuro de la tempo malboniĝis rapide kaj - malgraŭ kreskanta pasaĝerkvanto - nur la ne eviteblaj kaj nepre necesaj riparoj estis farataj.

## Fino de la linio 
En la 13-a de februaro 1965 pro neĝoblovado kaj neĝodunoj la trafiko ĉesis kaj busoj ektransportis la homojn. Poste fervoja servo ne plu reprenitis ĉar ne estis je dispono la necesaj monrimedoj por riparo de la trakoj. Listigite en la vetura horarlibro por somero 1965, la trajnoj jam ne cirkulis. Poste iĝis ankaŭ la formala malfermo kaj finfine la forigo de la reloj.

Hodiaŭ dum kelkaj tagoj de la jaro elmontriĝas makettrajno ene de la historia stacidomo kun rondgvidado (antaŭmendo necesa). Sur la eksa fervoja digo eblas vintre skikuradi; rekte tie troviĝas ankaŭ la impona Bunkromuzeo Frauenwald.

## Literaturo 
* Günter Fromm: *Aus der Geschichte der Kleinbahn Rennsteig – Frauenwald 1913–1965.* Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza 1996, ISBN 3-929000-41-5.
* Michael Kurth: *Die Laura. Geschichte der Kleinbahn Rennsteig – Frauenwald* (= *Regionale Verkehrsgeschichte.* Bd. 13). Eisenbahn-Kurier-Verlag, Freiburg (Breisgau) 1996, ISBN 3-88255-425-8.== ==
## Eksteraj ligiloj 
* Fonto de la teksto, kun foto.
* Horaro de 1944.

Kategorio:Distrikto Ilm
Frauenwald
Frauenwald
Alla Pugaĉova

**Alla Borisovna PUGAĈOVA** (, naskiĝis la  en Moskvo) estas tre fama sovetunia kaj rusia populara kantistino (mezosoprano), aktorino, komponisto, reĝisoro kaj gvidanto de televidaj programoj. Ŝi havas la titolon "Popola Artisto de Sovetunio".

Ŝia repertuaro enhavas  en la rusa, angla, germana, franca, hebrea, finna, ukraina lingvoj. La diskaro konsistas el pli ol 100 vinilaj diskoj, KD kaj DVD (inkluzive de 17 numeritaj albumoj, 34 unuopaĵoj kaj 25 kompilaĵoj kaj kolektaĵoj). Krom Rusio kaj landoj de eksa USSR, albumoj de Alla Pugaĉova estas eldonitaj en Japanio, Koreio, Svedio, Finnlando, Germanio, Pollando, Ĉeĥoslovakio kaj Bulgario. Totala eldonkvanto de la diskoj estas pli ol 250 milionoj da ekzempleroj.

Nuntempe ne plu aktive agadas, anoncis pri ĉesigo de gastrolado. Ŝia edzo estas , konata parodiisto kaj gvidanto de televidaj programoj. Havas du filinojn, filon kaj tri nepojn.

## Biografio 
Naskiĝis la  en Moskvo. Ekŝatis muzikon en infanaĝo, komencis kanti jam en lernejo.

## Albumoj 
## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Sovetiaj kantistoj
Kategorio:Rusiaj kantistoj
Kategorio:Rusiaj komponistoj
Kategorio:Sovetiaj komponistoj
Kategorio:Rusiaj pianistoj
Kategorio:Sovetiaj pianistoj
Kategorio:Rusiaj televidprezentistoj
Kategorio:Sovetiaj televidprezentistoj
Kategorio:Sovetiaj pedagogoj
Kategorio:Rusiaj kantverkistoj‎
Kategorio:Sovetiaj kantverkistoj‎
Kategorio:Rusiaj entreprenistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 15-an de aprilo
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 1997
Preĝejo Sankta Nikolao (Frauenwald)

eta|Ekstero de la Schinkel-kirko. La **Kirko Sankta Nikolao** estas la preĝejo paroĥa en Frauenwald.

## Historio 
Jam en 1218 estiĝis abatejo de premonstratinoj en Frauenwald, kun monaĥinoj senditaj el la patrina klostro de Veßra. La unuan kapelon konstruigis grafo Poppo la 13-a de Henneberg kaj la monaĥejo estis ekzakte sur la grundo de la nuna preĝejo. Jam antaŭ la 16-a jc forlasis la monaĥinoj la vilaĝon.

## Priskribo 
Ekde 1815 apartenas Frauenwald al la prusia provinco Saksio. La preĝejo konstruita de la famekonata arkitekto Karl Friedrich Schinkel estas iel ankaŭ signo por la oftaj ŝanĝoj politikaj en historio turingia.

Je la komenco de la 19-a jc estis ke la turingianaj subuloj ekkontaktiĝis kun la fama arkitekto, kiam ili bezonis novkonstruon de la preĝejo. La schinkel-aj skizoj por norma kirko *(Normalkirchenentwurf)* ege influis la en la 3-a de aŭgusto 1831 solene inaŭgurita preĝejo, kaj laŭ stilo kaj laŭ konstrumaniero. Ĝi estas hodiaŭ gravega monumento por la grandeco arkitektura de Schinkel en la tuta Distrikto Ilm.

La komence sentura kirko ricevis turon rektangulan kun impona kupolo en 1911 oriente, post unujara planado. La tegmento estas el ardezo; po tri rondarkaj fenestroj troviĝas ĉe la longaj navoj. La orgeno alikonstruitis dum la 1950-aj jaroj kaj restaŭriĝis. Ekde 1955 sonas sonoriloj el ŝtalo, faritaj far firmao Schilling el Apolda.

## Subnotoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fonto.

Frauenwald
Kategorio:Distrikto Ilm
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Germanio
Leonhard Beck

**Leonhard BECK** (1480-1542) (* Aŭgsburgo, 1480 † Aŭgsburgo, 1542) estis germana pentristo kaj lignogravuristo. Li estas ĉefe konata de siaj laboroj kiel lignogravuristo, kie ni povas enmeti lin en la listo de la "malgrandaj majstroj" kiuj, ĉe la ombro de la grandaj geniuloj (tiel kiel Albrecht Dürer (1471-1528), Hans Burgkmair (1473-1531) kaj Albrecht Altdorfer (1480-1538)) kontribuis por la splendo de la grafikarto en sia epoko.

## Biografio 
Li estis filo  de Georg Beck, kun kiu li laboris por la farado de du Psalmaroj destinitaj al la monaĥejo de Aŭgsburgo, en 1495. Malmulte oni scias pri ĉi tiu artisto, escepte ke li studis en la metiejo de Hans Holbein, la Maljuna (1465-1524), kun kiu li laboris sur dominikana retablo en Frankfurto. El li oni konas diversajn pentraĵojn, kie, multaj el ili troviĝas zorge tenitaj en la Muzeo pri la Artohistorio, en Vieno. Tamen, lia nuna notindeco oni ŝuldas al la diversaj eldonaj projektoj menditaj de Maksimiliano la 1-a, avo de Karlo la 5-a.

Leonhard Beck kontribuis kune kun Hans Burgkmair kaj Hans Schaüfelein en la serio da 118 gravuraĵoj kreitaj por la libro pri kavalireco Theuerdank. El la pluraj eldonprojektoj de Maksimiliano, ĉi tiu estis la sola kiu publikiĝis dum la vivo de la monarko, en 1517 (li mortis du jarojn poste).  Leonhard Beck pretigis parton de la ilustraĵoj, inter 1511 kaj 1515. Kelkaj el la ekzempleroj de la menciita libro estis mane kolorigitaj. Unu el tiu libroj, konservita en la Ŝtata Biblioteko de Munkeno, estis nuntempe publikigita de la eldonejo Taschen, laŭ eldono en faksimilo.

Ankaŭ estis grave la kontribuo de Beck al alia skribaĵo de Maksimiliano, titolita Weisskunig, al kiu li desegnis 127 el la 251 tabuloj konataj. Burgkmair finfaris la aliajn 118. Ĉi tiu libro restis nefinita okaze de la morto de la imperiestro, kaj la tabuloj produktitaj restis nepublikitaj ĝis kiam la spertulo Adam von Bartsch ĝin konigis en la 18-a jarcento.

Lia lasta grafika verko estis serio da pli ol 120 sanktuloj asociitaj al la Domo de la Habsburgoj.  Beck ankaŭ desegnis grandformataj literoj (majusklaj dekoraciitaj literoj) por luksaj libroj. Kelkaj biografiistoj lin mencias kiel la ebla majstro de Christoph Amberger, en la jardeko 1520.

## Bibliografio 
* Artcyclopedia
* Meisterwerke

## Vidu ankaŭ 
* Christoph Amberger

## Referencoj 
Kategorio:Lignogravuristoj
Kategorio:Germanaj desegnistoj
Kategorio:Germanaj renesancaj pentristoj
Béla Győrffy

**Béla Győrffy** [djOrfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Győrffy Béla** estis hungara agronomo, profesoro, membro (korespondanta en 1987, ordinara en 1993) de Hungara Scienca Akademio.

Béla Győrffy http://www.tudosportal.hu/egy.php?id=4745 naskiĝis la  1928 en Kemenesmagasi. Li mortis la  2002 en Martonvásár.

## Biografio 
Béla Győrffy abiturientis en Szarvas, poste li lernis en teknika universitato en Budapeŝto. Post la diplomo en 1949 li ricevis stipendion en Moskvo. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1953 kaj li eklaboris en agrara instituto en Martonvásár, En 1956 li politikadis en rondo Petőfi. En la studjaro 1966 li instruis en universitato en Iovao. Ekde 1977 li instruis en universitato en Gödöllő en instrua rango titulara profesoro. Li doktoriĝis en 1986. Li okupiĝis precipe pri teknologia produktado de maizo, maizo-hibridoj, fine li ŝatis bradadi ŝafojn. Li ricevis premiojn inter 1963-1997.
  
## Elektitaj publikaĵoj 
* *Kukoricatermesztési kísérletek* (1953-57)
* *Kukoricatermesztési kísérletek* (1968-74)
* *Vetésforgó – vetésváltás – monokultúra* (1975)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Muzeo pri lokomotivoj (Arnstadt)

eta|La remizo historia en Arnstadt. 
eta|La lokomotivo *Lisa 1* vizitas la stacion *Erfurt-Ost*. 
La **Muzeo pri lokomotivoj** troviĝas en iama riparejo proksime al la ĉefa stacidomo de Arnstadt (Rehestädter Straße).

## Historio 
La amikara rondo *Bahnbetriebswerk Arnstadt historisch e. V.* fondiĝis en la 1994-a jaro kaj garantiis la asekuron de la areo ĉirkaŭ la historia riparejo.

En 1867 estiĝis surloke riparejego por la veturiloj de sur la linio Neudietendorf-Arnstadt, kiu etendiĝis en 1879 ĝis Ilmenau. Post la konstruo de pliaj linioj fervojaj la graveco de Arnstadt kreskis kaj oni rekonstruis novan riparejon inkluzive de remizo okcidente de la stacidomo en 1894/95. En 1924 ĝi estis oficiale plirangigita al *Bahnbetriebswerk* kaj ricevis diversajn ejojn servajn, socialajn, riparadajn.
La krutaj linioj de la Turingia Arbaro bezonis fortajn lokomotivojn kaj ne malofte ankaŭ puŝigilojn: pro tio la nombro de la lokomotivoj en Arnstadt pligrandiĝis. Inter 1925-95 troviĝis surloke (historiaj) lokomotivoj por vartrajnoj, personaj trajnoj, rapidaj trajnoj kaj tendrolokomotivoj. La laste menciitaj ĝis hodiaŭ viziteblas en la muzeo. La ankoraŭ funkciantaj lokomotivoj ĉiam furoras dum specialaj veturadoj ĉe junaj kaj maljunaj fanatikuloj.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la amikoj de la riparejo.
* Hejmpaĝo de la muzeo.

Lokomotivoj
Kategorio:Lokomotivoj
László Hadrovics

**László Hadrovics** [lAslO hadroviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hadrovics László** estis hungara lingvisto, profesoro, membro (korespondanta en 1948, ordinara en 1970) de Hungara Scienca Akademio.

László Hadrovics http://zalai.dfmk.hu/zalaiak?p=374 naskiĝis la  1910 en Hungara reĝlando en Alsólendva (nuntempa Lendava en Slovenio). Li mortis la  1997 en Solymár.

## Biografio 
László Hadrovics abiturientis en Keszthely en 1929, poste li akiris 2 diplomojn en Universitato Pázmány Péter en 1933 kaj 1934, fine li plulernis en Berlino. Hejmenveninta li eklaboris en la universitata biblioteko, poste en historia instituto, en universitatoj en Budapeŝto kaj Szeged. Li estis katedrestro inter 1965-1974. Li doktoriĝis en 1996 antaŭ la akademio. Li estis eksedziĝinta kun filo. Li longe radaktis fakrevuon *Studia Slavica *. Li okupiĝis precipe pri hungaraj-sudslavaj historiaj kaj kulturaj kontaktoj, aparte menciinda liaj esploroj pri la kroata lingvo. Li ricevis hungarajn, jugoslavian, germanan, kroatan premiojn kaj medalon inter 1942-995.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Muraköz helynevei* (1931–1934)
* *A déli szláv népek kultúrája. Magyar–szláv irodalmi érintkezések* (Kulturoj de la sudaj slavaj popoloj. Hungaraj-slavaj literaturaj kontaktoj). (1942, 2000)
* *Le peuple serbe et son Église sous la domination turque* (1947, hungare en 1991)
* *Parasztmozgalmak a 18. században* (Kamparanaj movadoj en la 18-a jarcento), (1951)
* *Kajkavische Literatur. Eine Auswahl mit Einleitung, Anmerkungen und kurzem Glossar* (1964)
* *Schrifttum und Sprache der burgenländischen Kroaten im 18. und 19. Jahrhundert.* (1974)
* *Ein altkroatisches Passionslied aus dem 14. Jahrhundert.* (1984)
* *Magyar frazeológia. Történeti áttekintés.* (1995)
* *Magyar–horvát kisszótár* (Hungara-kroata vortareto), (2003, 2004)

## Memorigiloj 
* memortabuloj en Lendava kaj Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* http://www.c3.hu/~magyarnyelv/99-4/kissl.htm 
* hungarlingva biografio kun foto 
* http://akkrt.hu/103/tudomany/nyelvtudomany/hadrovics_laszlo  

Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Domo ĉe la romiano (Arnstadt)

eta|La Romiano-domo maldekstre, la Domo ĉe la granda Kristoforo dekstre. eta|Ried-placo kun Ried-pordego kaj multaj historiaj domoj. eta|La Romiano-domo, pli detale. La **Domo ĉe la romiano** (germane: *Haus Zum Römer*) estas malnova konstruaĵo en Arnstadt (Ried nr. 9).

## Priskribo 
Ĉe la okcidenta parto de Ried-placo en Arnstadt troviĝas trietaĝa trabfakaĵo - la historia Romiano-domo.
La fasado de la je la komenco de la 17-a jc konstruita domo, havas t.n. kruciformajn trabojn *(Mannfigur)* en la regione tipa stilo de la *turingia eskalo*.
La Ried-placo havas multe da burĝaj domoj el la 16-a/17-a jc. Ili parte ankoraŭ ĝis hodiaŭ konservas la historiajn domo-signojn; ĉe la Romiano-domo bedaŭrinde ĝi jam ne ekzistas.

Ĝia nomo ŝuldiĝas al vandpentraĵo montranta romianon. En 2002 komenciĝis la restaŭradlaboroj. Hodiaŭ ĝi estas loĝdomo kaj havas hejtilon por pluraj domoj de sur Ried-placo. De tempo al tempo la domo estas ankaŭ uzita por kulturaj eventoj

## Ĝenerala privilegio je bierfarado 
Estis rimarkinda karaktero de Arnstadt ke senescepte ĉiu civitano rajtis fari bieron. Antaŭkondiĉo estis nur, posedi taŭgan atelieron (sume estis averaĝe 130 en la tuta urbo). Fakturoj dokumentas ke en 1617/18 faritis tie ĉi la unuan fojon - ekster de Bavario - tritika biero. Sekve la Romiano-domo estas atestanta pri tre malnova tradicio bierfarada de la urbo.

## Subnotoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fonto skribita okaze de la tago de la monumentoj en la Ilm-distrikto. 

Kategorio:Konstruaĵoj en Arnstadt
Kapelo Stefano la 1-a (Nagylózs)

La **tombeja kapelo Stefano la 1-a (Hungario)** estas historia monumento en vilaĝo Nagylózs, sur monteto.

## Historio 
La romanika sanktejo estis konstruita inter la 11-a kaj 13-a jarcentoj, tiutempe ĝi estis la paroĥa preĝejo por la vilaĝo. En la 14-a jarcento oni alkonstruis navon kaj turon. Rn 1431 la vilaĝo iĝis kampurbo, tial la loĝantoj komencis loĝadi pli malsupre en la valo. Ankaŭ tie oni konstruis kirkon, la malnova iĝis simpla tombeja kapelo. Trakonstruiĝo okazis en la 18-a jarcento, La lasta renoviĝo okazis en 1982. En 1832 oni konstruis vestiblon antaŭ la enirejo, kiu plene disrompis la mezepokan aspekton.

## Konstruaĵo 
La kapelo situas sola, ĉirkaŭe malnovaj tomboj estas videblaj. La navo estas brikoforma, la pli larĝa sanktejo estas duonronda.

## Fontoj 
* http://lexikon.katolikus.hu/N/Nagylózs.html 
* http://www.orszagalbum.hu/nagylozs-arpad-kori-temploma_p_51451  
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Nagylózs
Nagylózs
Fiŝpordego (Arnstadt)

eta|La belega Fiŝpordego, kontraŭe al Woll-bazaro. 
La **Fiŝpordego** (germane: *Fischtor*) estas unu el la malmultaj restintaj pordegoj de la iam tre kompakta ĉirkaŭfortikaĵo de Arnstadt, Germanujo.

## Priskribo 
La Fiŝpordego estis parto de la iama dua muro de la kastela parko. Ĝi estis la plej orienta enirejo al la ĝardenoj, kun du rondturetoj, kaj konstruitis en la 16-a jc.

En la 17-a jc surkonstruitis framskeleta etaĝo kun loĝejo por la kortega fiŝkaptisto. Li prizorgis la grafajn lagetojn troviĝantajn en la kastelparko. La akva provizado garantiitis per la Mühl-foso.

## Hodiaŭa uzo 
Nek la lagetoj nek la loĝejo ankoraŭ ekzistas; nuntempe estas ene moderna toaleto, eta tekuirejo sub la ŝtuparo kaj benko el legno en unu el la du turoĉambroj teretaĝe. Supre estas du aliaj ĉambroj por kunvenoj. Ekis diskutoj pri senchava utiligo de la tuto en la futuro, fare de la gildo de la ĉarpentistoj de la Distrikto Ilm.

## Subnotoj 
## Eksteraj ligiloj 
Fonto, sur tutdistrikta paĝo kun interesaj celoj. 

Kategorio:Konstruaĵoj en Arnstadt
11350 Teresa

'*11350 *Teresa'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la hispanaj astronomoj Ángel López Jiménez kaj Rafael Pacheco elde la Observatorio de Majorko en Costitx.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Teresa Chercoles'', edzinon de Rafael Pacheco. Ŝi pasis multenombrajn noktoj hejme, dum Pacheco kaj siaj kolegoj estis en la observatorio por ĝui pri la asteroidoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ángel López Jiménez
Kategorio:Malkovrita de Rafael Pacheco
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
(11355) 1997 XL11

**(11355) 1997 XL11** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
11352 Koldewey

'*11352 *Koldewey'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio),

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Eberhard Koldewey, de la institudo pri teknologio de la sensiloj kaj planeda esploro de la DLR, okaze de lia emeritiĝo. Li kontribuis al la plibonigo de la teleskopo *Bochum'' de la Eŭropa suda observatorio, kie li partoprenis al multaj observaj kampanjoj pri asteroidoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
11353 Guillaume

'*11353 *Guillaume'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio),

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Guillaume Scholl'', kiu provis la fruajn versiojn de aŭtomata kodo de malkovro de asteroidoj disvolvita de sia patro, la astronomo Hans Scholl de la Observatorio de la Côte d'Azur. Kiel rezulto, freŝdataj versioj de tiu kodo estas pli oportune uzeblaj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Banfield

**Banfield** estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Bonaero

## Bazaj informoj 
* Areo: 7,851&nbsp;km²
* Loĝantaro: 223 898 en 2001
* Supermara alteco: 16 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1828
* Telefonkodo: +54 11
[eta|maldekstre|[Banfield (stacidomo)|Stacidomo en Banfield]]

## Geografio 
Banfield situas sur la apudmara ebenaĵo. Quilmes troviĝas 12, Bonaero 31, La Plata 46, Mar del Plata 169, Rosario 290, San Miguel de Tucumán 1096, Saltaurbo 1298 km.

## Historio 
Stacidomo de Banfield ekfunkciis 1873. Nomo de la stacidomo venis de anglo  Edward Banfield, kiu estis direktoro de fervojo. La oftaj trajnoj portis evoluon, kiun helpis proksimeco de Bonaero.

La futbala klubo Banfield estis fondita en 1896, ĝi ludas en la argentina ligo. En Banfield funkcias ankaŭ Julián Aguirre Konservatorio fondita en 1951. 
eta|dekstre|Strato en Banfield
 
## Klimato 
Banfield situas en subtropika klimato, kie jare pluvas ĉ. 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C.

## Vidu ankaŭ 
* Banfield (stacidomo)

## Fontoj 
* angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* city?i=81840&n=Banfield mapo, distancoj


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Ministraro unua de Manuel Valls

La **registaro de Manuel Valls** estas la 37-a registaro de la kvina Respubliko de Francio. Temas pri la tria registaro nomumita de la prezidanto de la Respubliko François Hollande.

La , responde al la malvenko de la maldekstro en la municipaj balotoj de 2012, kiuj ĵus okazis, la ĉefministro Jean-Marc Ayrault prezentis la demision de sia registaro. Vespere, la saman tagon, la nomumo al hôtel Matignon de la eliranta ministro pri enlandaj aferoj, Manuel Valls, estis anoncita de la ŝtatestro François Hollande okaze de mallonga televida alparolo registrita en la salono de palaco Elizeo. La nomuma dekreto estis publikigita en la *Oficiala Gazeto* de la posta tago.

La aliaj ministroj estis nomumitaj per dekreto de la prezidanto merkred matene de la 2-a de aprilo kaj la konsisto de la nova registaro estis anoncita en la sama tago je 11:25 (horo de Parizo, sekva en la posttagmezo per la transdono de oficoj inter la eksaj ministroj kaj ties postvenantaj. La listo de la subministroj estis anoncita la 9-an de aprilo 2014 je 16:50.

## Kunteksto 
### Eliro de la ekologiistoj 
La , Manuel Valls rakceptis delegacion de Eŭropo Ekologio La Verduloj (EELV), al kiu li asertis sian volon daŭrigi la energian transiron kaj agi favore al socia justeco kaj malcentrigo. Sekve de tiu kunveno, la plenuma estraro de EELV rifuzis per sep voĉoj por, tri voĉoj kontraŭ kaj kvin sindetenoj eniri la novan registaron.

## Konsisto 
Temas pri registaro konsistanta el dek sep ministroj, inkluzive de la ĉefministro, kiu estas pareca : krom la ĉefministro (viro), ĝi havas ok virojn kaj ok virinojn. El la antaŭa registaro estrata de Jean-Marc Ayrault, naŭ ministroj konservis sian oficon (kvar el il gajnis pliajn atribuojn) kaj kvin iris al alia ministerio. Pierre Moscovici, kiu ĵus perdis en municipa baloto de 2014 en Valentigney, estis flankigita. Du ministroj ne estis en la antaŭa registaro : Ségolène Royal, kiu tamen estis ministro en antaŭaj registaroj, kaj François Rebsamen, kiu estis prezidanto de la socialisma frakcio en la Senato, kaj estas por la unua fojo nomumita en registaron.

### Ĉefministro 
### Ministroj 
### Subministroj 
## Deklaro pri ĝenerala politiko 
La , la ĉefministro prezentis sian deklaron pri ĝenerala politiko antaŭ la nacia Asembleo, laŭ artikolo 49-1 de la konstitucio de la kvina Respubliko. Per 306 voĉoj por, 239 kontraŭ kaj 26 sindetenoj, Manuel Valls ricevis la fidon de la nacia Asembleo.

## Notoj kaj referencoj
Valls 1-a
Valls 1-a
Valls 1-a

Valls 1-a
11392 Paulpeeters

'*11392 *Paulpeeters'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio),

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la belgan amatoran astronomon *Paul Peeters'', kiu komencis observi la pulsantajn kaj erupciajn  kun la Astronomia Klubo Mira de Grimbergen. Li havas observatorion en Keerbergen. Dum la tago li estas profesoro pri ĵudo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
11401 Pierralba

'*11401 *Pierralba'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio),

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Pierre Albanese*, kiu montris grandan intereson por la ĉielo : aĝa de 4 jaroj li jam sciis montri la ĉefajn planedojn. Li faris desegnojn inspirita de la bildoj akiritaj fare de sia patro, la astronomo *Dominique Albanese'' de Caussols.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Dzerĵinsk (apartigilo)

**Dzerĵinsk** povas esti:

* Dzerĵinsk — urbo en Belorusio, Minska regiono
* Dzerĵinsk — urbo en Rusio, en la Niĵnij-Novgoroda provinco
* Dzerĵinsk — urbo en Ukrainio, Donjecka regiono
Torecko

**Torecko** (ukraine ; ruse  /Toreck) estas urbo de regiona signifo en la oriento de Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj komence de 2025.

Post batalado, la 30-an de septembro 2022 la registaro de Rusio deklaris ĝin aneksita al la teritorio de Rusio kune kun la tuta Donecka provinco kaj tri aliaj provincoj de Ukrainio. Ĉar tio estas nur postulo de agrese militanta najbara ŝtato, klaras ke la registaro de Ukrainio kaj la internacia juro neniel akceptas tion. Necesas atendi internacie akceptitan traktaton pri paco.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj en Donecka provinco
Elefantiso

Laŭ la helena mitologio, **Elefantiso** (el la greka , «elefantino») estis unu el la edzinoj de Danao, reĝo unue de Libio kaj poste de Argolando.

Verŝajne ŝi estas simpla simbolo de la afrika deveno de la reĝa familio de Argolando, per la reprezentado de unu el la plej konataj, kaj tiutempe ŝokigaj, bestoj de tiu mondoparto. Do, ŝi nur aperas en la mita rakontaro kiel patrino, kun ŝia edzo, de la danaidinoj nomiĝintaj Gorgofono kaj Hipermnestro. Ĉi tiu lasta iĝis la plej fama el la filinoj de Danao, pro tio ke ŝi estis la nura kiu malobeis sian patron kaj rifuzis murdi la egiptidon al kiu ŝi ĵus edziniĝis. Pro tio, Hipermnestro supervivis siajn fratinojn kaj fondis novan dinastion en Argolando.

Elefantiso ne estis la nura parulino de Danao. Fakte, li havis siajn kvindek filinojn kun diversaj edzinoj kaj amantinoj, kaj homaj kaj nimfaj.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Reĝedzoj en la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
ENIAC

eta|ENIAC en Ballistic Research Laboratory
eta|Programistino Betty Jennings kaj Frances Bilas Spencer laboras ĉe ENIAC
La **Electronic Numerical Integrator and Computer** (**ENIAC**) estis la unua pure elektronika komputilo. Ĝi estis uzata de la Usona terarmeo por la kalkulado de balistikaj tabeloj.

## Historio 
ENIAC estis projektata ekde la jaro 1943 ĉe la Universitato de Pensilvanio fare de teamo gvidata de J. Presper Eckert kaj John W. Mauchly. La tuta projekto estis financita de la Usona Armeo. Ĝi estis finita kaj publike prezentita la  .

En 1946 Mauchly kaj Eckert fondis firmaon, nome la Eckert-Mauchly Computer Corporation, kiu en 1947 akirisi patenton rilate al la komputilo.  Pri la valideco de tiu patento en 1967 komencis longdaŭra jura disputo. Fine, en 1973, la patento estis abĵurita, ĉar kelkaj ecoj de ENIAC estis konataj jam de la Atanasoff-Berry Komputilo, finkonstruita en la jaro 1942.

En 1947 ENIAC estis transloĝigita de Filadelfio al *Ballistic Research Lab* en Aberdeen.
Tie ĝi funkciis ĝis la .

## Teknikaj ecoj 
Simile al Atanasoff-Berry Komputilo (1938–1942) kaj al la brita Colossus (1943), la ENIAC uzis elektronaj valvoj por prezenti ciferojn kaj elektrajn pulsojn por la transmisio de ili. Tio ebligis signife pli altan kalkulkapablon ol tiu de la komputiloj de Konrad Zuse Z3 (1941), kiuj havis pli bonan kalkularktekturon, sed estis bazitaj sur elektromekanikaj relajsoj.

Por prezenti nombrojn, ENIAC uzis la dekuman sistemon.

ENIAC konsistis el 40 paralele funkciantaj komponantoj, kiuj ĉiuj estis 60&nbsp;cm longaj, 270&nbsp;cm altaj kaj 70&nbsp;cm larĝaj. La tuta instalaĵo estis U-forma kaj kovris areon egalan al 10&nbsp;m&nbsp;×&nbsp;17&nbsp;m. Ĝia tuta maso egalis al 27 tunoj. La komputilo estis kompononita el 17.468 elektronaj valvoj, 7.200 diodol, 1.500 relajsoj, 70.000 rezistiloj kaj 10.000 kondensatoroj. La necesa elektra povumo egalis al 174&nbsp;kW. Rilate al ĝiaj antaŭuloj la ENIAC estis impresa aparte pro ĝia grandeco.

## Kapabloj 
ENIAC kapablis adicii, subtrahi, multipliki, dividi kaj eltiri la kvadratan radikon.
Adicio aŭ subtraho daŭris 0,2&nbsp;ms, multipliko 2,8&nbsp;ms, divido 24&nbsp;ms kaj eltiro de kvadrata radiko pli ol 300&nbsp;ms.

## Literaturo 
* J. P. Eckert Jr., J. W. Mauchly, H. H. Goldstine, J. G. Brainerd: *Description of the ENIAC and Comments on Electronic Digital Computing Machines*. Moore School of Electrical Engineering, University of Pennsylvania, 1945.
* H. H. Goldstine, A. Goldstine (1946): *The Electronic Numerical Integrator and Computer (ENIAC)*. In B. Randell (Eds.): *The Origins of Digital Computers*, Springer-Verlag (1982).
* Herman Lukoff, *From Dits to Bits: A personal history of the electronic computer*, Robotics Press, Portland, Oregon 1979
* J. Van der Spiegel, J. F. Tau, T. F. Ala'ilima, and L. P. Ang (2000). *The ENIAC: History, Operation and Reconstruction in VLSI*. In R. Rojas (Eds.): *The First Computers; History and Architectures*, MIT Press.

## Referencoj 
Kategorio:Komputilo
Kategorio:Tekniko
Tutmonda Adresaro de la Esperantistoj 1938

**Tutmonda Adresaro de la Esperantistoj** estas adresaro kompilita kaj eldonita en 1938 de Hugo Steiner sub la aŭspicioj de la Internacia Esperanto-Muzeo en Vieno.

## Ligiloj 
* Tutmonda adresaro de la esperantistoj. 1938 / verkita de Hugo Steiner en Bitoteko

Kategorio:Esperanto-movado en Aŭstrio
Kategorio:Esperanto-adresaroj
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
11356 Chuckjones

'*11356 *Chuckjones'''* estas asteroido de
la asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Suda Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona animaciisto Chuck Jones (1912–2002), konata de multaj kiel la definitive karikatura direktoro de *Warner Bros.''. Dum sia pli ol 70 jara kariero, li kreis memorindaj rolulojn kiel Marvino la Marsano, Pepo La Mefito kaj la Vojkurulo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Frank B. Zoltowski
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
11404 Wittig

'*11404 *Wittig'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey'' (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan scienciston Sigmar Wittig, prezidenton de la Ekzekuciiva Estraro de la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado dum 2002 - 2007. Li estis estro de la Instituto pri Termikaj Turbinomaŝinoj ĉe la Universitato de Karlsruhe, vicprezidanto de la Germana Fondaĵo por Esploro kaj prezidento de la Konsilantaro de la Eŭropa Kosma Agentejo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Albrecht Altdorfer

**Albrecht Altdorfer** (1480-1538), Altdorf (Malsupra Bavario), 1480 - Regensburgo, en la 12-a de Februaro 1538) estis germana gravuristo, pentristo kaj arkitekto. Unu el la plej notindaj reprezentantoj de la Skolo de Danubo. Li estis influita de Albrecht Dürer (1471-1528) kaj Lucas Cranach la Maljuna.

## Biografio 
Li estis filo de la gravuristo "Ulrich Altdorfer", naskiĝis probable en Regensburgo, kie li akiris civitanecon en 1505. Poste, li aktivigis kiel membro de la konsilantaro kaj majstro de la laboroj de la urbo. Li perlaboris ĉefe la urbodefendojn kontraŭ la turkaj atakoj, kvankam li ankaŭ sin dediĉadis al ĉiutagaj taskoj, same kiel la konstruado de vinprovizejoj kaj de la urbobuĉejo (1527). En 1528, li rifuzis la postenon de magistratestro, kiun la civitanaro lin oferis.

Edziĝinta de 1513, li vidviĝis en 1532. En 1533, li partoprenis en la Municipa Konsilantaro, kiu brakumis la luteranismon kiel oficiala religio de la urbo Regensburgo. Li mortis en 1538, kiel riĉa kaj respektata civitano, kaj estis enterigita en la preĝejo de la Aŭgustenoj, en sia naskiĝurbo.

## Verkoj 
Altdorfer estis unu el la unuaj eŭropaj pentristoj kiu uzis la pejzaĝon kiel aŭtonoma temo por la esenco de sia laboro. Li miksis planojn, homajn figurojn kaj la dekoracion, krom oferi kosman perspektivon al siaj pentraĵoj. La batalo de Aleksandro la Granda en Iksos (1529, Klasika Pinakoteko de Munkeno), estas rigardata kiel unu el liaj majstroverkoj. La temo de la venko de Aleksandro la Granda sur Dario la 3-a servas kiel pravigo por ilustri ia mondan panoramon radike novan. La pentraĵoj de Altdorfer, en tiu epoko, resonante la samtempajn malkovrantojn, same kiel Nikolao Koperniko, prezentas je la unua fojo ian konveksan mondon, kie la centro de la universo ne plu estas la Tero, sed la Suno. Oni diras ke li pentris plurajn portretojn, kvankam nur unu supervivis lin, kaj troviĝas en la Muzeo Thyssen-Bornemisza, en Madrido. Li lasis plurajn lignogravuraĵojn, tiel kiel serion da 40 sur la Pasio de Kristo (1513), inspirita en la Malgranda Pasio de Durero.

## Artgalerio 

Dosiero:Albrecht Altdorfer 032.jpg|Altaro de Sankta Sebastiano, Alta Aŭstrio, Prioreco de Sankta Floriano
Dosiero:Albrecht Altdorfer 002.jpg|La batalo de Aleksandro la Granda kontraŭ Dario la 3-a, la persa reĝo (1529)
Dosiero:Albrecht Altdorfer 037.jpg|Susana sin banante kaj la ŝtonumado de la maljunulo (1526)
Dosiero:Albrecht Altdorfer - Christus am Kreuz mit Maria und Johannes (Gemäldegalerie Alte Meister Kassel).jpg|La Krucumo de Kristo (1515-1516), Kaselo
Dosiero:Albrecht Altdorfer 016.jpg|La Krucumo de Kristo (1526), Berlino
Dosiero:Albrecht Altdorfer 027.jpg|Kristo en la Monto de Olivarboj, Alta Aŭstrio, Prioreco de Sankta 

## Bibliografio 
* Zeno.org
* ArtArchive
* ArtCyclopedia
* Allgemeine Deutsche Biographie
* Neue Deutsche Biographie

## Vidu ankaŭ 
* Lucas Cranach la Maljuna
* Albrecht Dürer

## Referencoj 
Kategorio:Renesancaj pentristoj
Kategorio:Lignogravuristoj
Kategorio:Miniaturistoj
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Germanaj arkitektoj
Kategorio:Germanaj desegnistoj
Kategorio:Germanaj gravuristoj
Kategorio:Germanaj luteranoj
Kategorio:Germana Renesanco
Revista de Occidente

La ***Revista de Occidente*** (Revuo de Okcidento) estas kultura kaj scienca hispana gazeto eldonita de la Fondaĵo José Ortega y Gasset, fondita kaj redaktorita en 1923 de José Ortega y Gasset, por akademia disvastigo kaj en Eŭropo kaj en Latinameriko. En ĝi publikigis verkojn kaj oni tradukis artikolojn de gravaj nuntempaj filozofoj kiaj Bertrand Russell kaj Edmund Husserl. Aliaj elstaraj verkistoj kaj eseistoj kunlaboris en ĝi, kiaj Ramón Gómez de la Serna, Antonio Espina, Francisco Ayala, Rosa Chacel y Máximo José Kahn, inter aliaj. Tiu gazeto ludis gravan rolon en la kultura, scienca kaj beletra panoramoj de Hispanio dum la epoko de la Generacio de 1927.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la *Revista de Occidente* 

Kategorio:Gazetoj
11359 Piteglio

'*11359 *Piteglio'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la italaj astronomo Luciano Tesi kaj Vasco Cecchini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese (aŭ "Observatorio de *Pian dei Termini*") en provinco de Pistojo (Italio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la nord-toskana vilaĝo Piteglio, fondita en mezepoko. La registaro de Piteglio kontribuis al la konstruo de la Observatorio de *Pian dei Termini'', elde kiu la asteroido estis malkovrita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Luciano Tesi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Neutor-turo (Arnstadt)

La **Neutor-turo** () estas unu el du konservitaj pordegoj el la je la fino de la 19-a jc grandparte detruita, iam impresega ĉirkaŭfortikaĵo de Arnstadt.

## Historio 
Kune kun Ried-turo konserviĝis kiel dua pordego la Neutor-turo. Pro minaco fare de husitoj la loĝantoj volis protekti sin kaj tiucelen plisolidigis la murojn en la 15-a jc. Tiam konstruitis la Neutor-turo, nomita ankaŭ *Hohe Mauer*, kiu nur poste enkorpigitis en la remparojn fortikaĵajn.

La unua mencio estis en la jaro 1418-a. Por la konstruo oni uzis kalkŝtonojn el la ŝtonrompejo de Gossel. Nur en 1448 la mezepoka konstruaĵo ricevis la okangulan supran etaĝon kun pinto. Jam 1588 necesis renovigi la suprajn etaĝojn kaj en 1789 oni metis orumitan spajron.

## Funkcioj 
Tasko de la turprizorgantoj estis i.a. la protekto kontraŭ incendioj. Sekve ĝis la fino de la 19-a jc loĝis en la turo fajrogvardisto kies devo estis alarmi la urbanojn kontraŭ ebla fajro.

En 1962 transloĝiĝis tien ĉi la fakgrupo ornitologio de la ŝtata GDR-kulturasociaro *Deutscher Kulturbund*.

La duobla muro kaj la foso ĉe la turo ĝis nun konserviĝis. Ekde 1942 jam ne estas sonorilo en la turo: ĝin oni fandis pro militaj bezonoj. Post profundaj restaŭradlaboroj la turo remalfermitis en 1980.

## Eksteraj ligiloj 
Fonto prenita el listo pri monumentoj en la Distrikto Ilm.

Kategorio:Konstruaĵoj en Arnstadt
Arnstadt
(11362) 1998 EN9

**(11362) 1998 EN9** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tecuo Kagaŭa elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tecuo Kagaŭa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Listo de francaj ministroj pri eŭropaj aferoj

La nuna franca ministro pri eŭropaj aferoj estas Harlem Désir de la 9-a de aprilo 2014.

## Listo de francaj ministroj pri eŭropaj aferoj 
* de la 9-a de aprilo 2014 : Harlem Désir
* 19-a de marto 2013 - 31-a de marto 2014 : Thierry Repentin
* 16-a de majo 2012 - 19-a de marto 2013 : Bernard Cazeneuve
* 29-a de junio 2011 - 10-a de majo 2012 : Jean Leonetti
* 14-a de novembro 2010 - 29-a de junio 2011 : Laurent Wauquiez
* 23-a de junio 2009 - 13-a de novembro 2010 : Pierre Lellouche
* 13-a de decembro 2008 - 23-a de junio 2009 : Bruno Le-a de majore
* 18-a de majo 2007 - 13-a de decembro 2008 : Jean-Pierre Jouyet
* 2-a de junio 2005 - 15-a de majo 2007 : Catherine Colonna
* 31-a de marto 2004 - 2-a de junio 2005 : Claudie Haigneré
* 17-a de junio 2002 - 30-a de marto 2004 : Noëlle Lenoir
* 7-a de majo - 17-a de junio 2002 : Renaud Donnedieu de Vabres
* 4-a de junio 1997 - 6-a de majo 2002 : Pierre Moscovici
* 18-a de majo 1995 - 2-a de junio 1997 : Michel Barnier
* 30-a de marto 1993 - 17-a de majo 1995 : Alain Lamassoure
* 2-a de oktobro 1990 - 29-a de marto 1993 : Élisabeth Guigou
* 12-a de majo 1988 - 2-a de oktobro 1990 : Édith Cresson
* 19-a de aŭgusto 1986 - 10-a de majo 1988 : Bernard Bosson
* 7-a de decembro 1984 - 20-a de marto 1986 : Catherine Lalumière
* 18-a de decembro 1983 - 7-a de decembro 1984 : Roland Dumas
* 22-a de majo 1981 - 7-a de decembro 1983 : André Chandernagor
* 11-a de septembro 1978 - 21-a de majo 1981 : Pierre Bernard-Reymond
* 17-a de majo - 1-a de junio 1958 : Maurice Faure, *Ministro pri eŭropaj institucioj*
* 27-a de junio - 4-a de septembro 1953 : François Mitterrand, *Ministro delegita ĉe la Eŭropa Konsilio*
* 20-a de januaro - 11-a de marto 1952 : Pierre Pflimlin, *Ŝtatministro, komisiita pri la Eŭropa Konsilio*
* 12-a de julio 1950 - 11-a de aŭgusto 1951 : Guy Mollet, *Ŝtatministro, poste vicprezidanto de la Konsilio, komisiita pri la Eŭropa Konsilio*

## Vidu ankaŭ 
* Listo de francaj ministroj pri eksterlandaj aferoj
* Ministerio pri eksterlandaj aferoj (Francio)

Eŭropaj aferoj
Kategorio:Francaj ministroj pri eŭropaj aferoj
Ministroj francaj
Tibor Halasi Kun

**Tibor Halasi Kun** [halaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Halasi Kun Tibor** estis hungara turkologo, altlerneja instruisto, membro (honora en 1986) de Hungara Scienca Akademio. Lia nomo estis *Kun Tibor* ĝis 1944. Lia frato estis György Halasi Kun.

Tibor Halasi Kun http://nevpont.hu/content/publikacio/Halasi_Kun_Tibor.html  naskiĝis la  1914 en Zagrebo. Li mortis la  1991 en New Milford en Konektikuto.

## Biografio 
Tibor Halasi Kun akiris diplomon en Universitato Pázmány Péter en 1936. Ĝis 1941 li instruis samloke en la universitato, poste en Ankaro. En 1951 li translokiĝis al Novjorko. Tie li instruis en Universitato Kolumbio. Foje li esploris en Istanbulo. Li okupiĝis precipe pri la prahungaroj, Kaŭkazio kaj Osmana Imperio.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Gennadios török hitvallása* (1936)
* *A magyarság kaukázusi története* (Historio de la hungareco en Kaŭkazo), (1943, 1986)
* *Peoples and Languages of the Caucasus* (1959, 1979)
* *The Caucasus* (1962)
* *Kipchak Philology and the Turkic Loanwords in Hungarian* (1975)
* *Ottoman Data on Lesser Cumania* (1984)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungare, la teksto estas legebla pli malsupre 

 

Kategorio:Hungaraj turkologoj
Kategorio:Usonaj orientalistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Ministerio pri buĝeto (Francio)

La **ministerio pri buĝeto** estas la ministerio de la franca registaro de la 5-a Respubliko komisiita pri la buĝeta kaj librotena funkcioj de la ŝtato.

Ĝi loĝas, kun la aliaj ekonomiaj kaj financaj ministerioj en la kvartalo de Bercy, en la 12-a arondismento de Parizo.

La nomoj de la francaj ministroj pri buĝeto estas en la artikolo : Listo de francaj ministroj pri buĝeto.

## Historio 
La subministerio pri buĝeto (aŭ ministerio delegita pri buĝeto) ekzistis en plej multaj registarioj de la 5-a Respubliko. Ĝi estis aŭtonoma ministerio en la registaroj 3-a Raymond Barre (Maurice Papon), Pierre Bérégovoy (Michel Charasse poste Martin Malvy) kaj Édouard Balladur (Nicolas Sarkozy).

Ekde la 18a de majo 2007, en la registaroj de François Fillon, la ministerio pri ekonomio, financoj kaj industrio estis partigita en du : ministerio pri ekonomio, industrio kaj dungado (sinsekve Jean-Louis Borloo, Christine Lagarde kaj François Baroin) kaj ministerio pri buĝeto, publikaj kontoj kaj ŝtatoficistaro (Éric Woerth). Tiu lasta poste akiris novajn titolojn kaj funkciojn : « ministerio pri buĝeto, publikaj kontoj, ŝtatoficistaro kaj ŝtata reformo » ekde la 23-a de junio 2007, « ministerio pri buĝeto, publikaj kontoj kaj ŝtata reformo » ekde la 22-a de marto 2010 (François Baroin), « ministerio pri buĝeto, publikaj kontoj, ŝtatoficistaro kaj ŝtata reformo » ekde la 14-a de novembro 2010 estrata de Valérie Pécresse ekde la 29-a de junio 2011.

Ekde la 16-a de majo 2012, la buĝeto estis denove ligita al la ministerio pri ekonomio kaj financoj . Ekde la 18-a de junio 2012, la ministerioj pri ekonomio kaj financoj estas kvar : Ministerio pri ekonomio kaj financoj (Pierre Moscovici), ekstera komerco (Nicole Bricq), produkta reprogreso (Arnaud Montebourg) kaj Ministerio pri manmetiaro, komerco kaj turismo (Sylvia Pinel).

## Komisioj kaj atribuoj 
De junio 2012, la ministro delegita komisiita pri buĝeto respondecas, per delegado de la ministro pri ekonomio kaj financoj, pri :
* la preparo de la buĝeto kaj ties plenumo ;
* la publika librotenado ;
* la ŝtata bienaro ;
* la pensioj ;
* la impostoj ;
* la katastro kaj la prigrunda publikigo ;
* la doganoj kaj nerektaj impostoj.

per delegado de la ministro pri ekonomio, financoj kaj ekstera komerco, ĝi respondecas pri la ekvilibro de la tuto de la publikaj kontoj kaj pri la plurjara strategio rilata al la ekvilibro de la socialaj kontoj kaj agoj por la financado de la sociala protekto.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de francaj ministroj pri buĝeto
* Ministerio pri ekonomio kaj financoj

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Bibliografio 
* 
* 

*
Buĝeto, publikaj kontoj kaj ŝtata reformo
Kategorio:12-a arondismento de Parizo
János Hajdu (1948)

**János Hajdu** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hajdu János** estas hungara-sveda biokemiisto, biofizikisto, membro (ekstera en 2013) de Hungara Scienca Akademio.

János Hajdu http://www.enzim.hu/index.php?option=com_content&task=view&id=115&Itemid=255  naskiĝis la  1948 en Budapeŝto.

## Biografio 
János Hajdu akiris diplomon pri kemio en 1973 en Universitato Eötvös Loránd en sia naskiĝurbo. Li atingis la sciencan gradon PhD pri biologio en 1980. En 1988 li ricevis sciencan gradon M.A. en Oksfordo, en 1994 D.Sc. Li pasis tempojn en 1976 en universitato en Berno, poste jarojn en Oksfordo en la 1980-aj jaroj. Li esploris inter 1988-1996 en Oksfordo, inter 1995-2003 en Uppsala, en 2007 en Stanford. Li instruis inter 1973-2003 en Budapeŝto, dume ankaŭ en Lejpcigo en 1974, en Berno en 1976 kaj ankaŭ en aliaj lokoj

## Fontoj 
* biografio  

 
Kategorio:Hungaraj biokemiistoj
Kategorio:Svedaj biokemiistoj
Kategorio:Hungaraj biofizikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
11360 Formigine

'*11360 *Formigine''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la itala urbeto Formigine, 10&nbsp;km sude de Modeno. Tieaj interesaj vidindaĵoj inkludas mezepokan kastelon kun remparoj kaj levponto. Formigine estas la naskiĝloko de la edzino de Ermes Colombini, kunmalkovrinto de la asteroido ; kaj de 1986 estas ankaŭ ilia nova loĝloko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio San Vittore
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998