open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ensorĉo

[dekstra|eta|Magiistino Alcina ensorĉe beligas sin mem (en *[Orlando Furioso*).]]
**Ensorĉo** estas, aktive, konsiderita, koncentrado de deziroj kaj de vola energio en la direkto de preciza celo por provoki aliigon – kio estus la pasiva rezulto – de la natura aktiveco de la aĵoj aŭ de la volo de personoj..

Preskaŭ ĉiu magia tradicio – kaj foje ankaŭ anoj de klasikaj religioj – profitas de tiu arto por kontentigi sian deziron akiri por si aŭ por siaj amikoj fortunon kaj sukcesojn, sed foje ankaŭ por kontentigi sian deziron de venĝo. 

Foje oni similigas al la ensorĉa arto komunajn gestojn aŭ ritojn kun la preciza celo plifortigi siajn dezirojn por ke tiu ĉi realiĝu.

La ensorĉo povas estis vehiklita per vortoj - aparte per kantoj kaj kantilenoj kiel videblas en la latina etimologio *incantum el incantare* - aŭ per instrumentoj destinitaj al tiu celo, kiel magiaj sigeliloj, pentagramo, amuletoj, talismanoj, herboj, planoj, oleoj, incensoj, ritoj ktp, kun, foje, la apogo de alvokoj al diaĵoj aŭ spiritaj estaĵoj, aŭ ankaŭ elvokadoj (de mortintoj kaj spiritoj).

Per ensorĉoj nutriĝas abunde la fabeloj kaj la literaturoj de ĉiu epoko, aparte tiu klasika.

## Vidu ankaŭ 
* Magio
* Magia formulo
* Nigra magio
* Blanka magio
* Ceremonia magio
* Grimorio
* Viko

## Referencoj 
## Bibliografio 
* B. Delaurenti, *La puissance des mots. Virtus verborum. Débats doctrinaŭ sur le pouvoir des incantations au Moyen Âge*, Paris, Le Cerf, 2007.
* http://medjugorje.altervista.org/doc/magia/ratzinger.html 

Kategorio:Magio
Kategorio:Esoterismo
Reĝa Monaĥejo de Santa María de Veruela

eta|Klostro de la monaĥejo .
eta|Turo
La **Reĝa Monaĥejo de Santa María de Veruela** aŭ simple **Monaĥejo de Veruela** kaj en hispana *Real Monasterio de Santa María de Veruela* estas iama abatejo cisterciana de la 12-a jarcento, situanta en la ĉirkaŭoj de Vera de Moncayo, en la provinco Zaragozo, Aragono, Hispanio.

## Historio 
En 1141 Pedro de Atarés donacis la valojn Veruela kaj Maderuela al monaĥoj de *Scala Dei* por fondo de monaĥejo laŭ titolo de la Virgulino Maria. Tamen la ordeno Cister ne permesis la fondon ĝis 1145.

La monaĥoj cistercianoj ĝuis la abundon de ŝtonoj kaj akvo por la konstruo kaj funkciado de la monaĥejo krom posedo de apudaj loĝlokoj, farmoj ktp., kio faris de la monaĥejo institucio senjora de la areo. Veruela estis abandonita de cistercianoj en 1835, okaze de la *desamortización* de Mendizábal, kio okazigis la detruon kaj abandonon de la monaĥejo. Tamen asocio de lokanoj de Borja kaj Tarazona malhelpis la totalan ruinon kaj kreis gastejon por konservi la monumenton. Ties gastis ekzemple dum la dua duono de la 19-a jarcento riĉaj zaragozanoj kaj gravuloj kiaj la fratoj Bécquer, nome la poeto Gustavo Adolfo kaj Valeriano Domínguez Bécquer, la pentristo; ambaŭ trovis tien romantikan lokon kiu inspiris multajn partojn de ties verkoj, ĉefe la kolekto de leteroj de Gustavo Adolfo publikitaj laŭ la titolo de *Desde mi celda* (ekde mia ĉelo), kaj parto de la kolekto de gravuraĵoj de Valeriano. Tio famigis la monaĥejon de Veruela pli ol la longa estado de cistercianoj el 1145 al 1835, aŭ la estado de jezuitoj el 1877 al 1975.

En 1976 la ŝtato pruntedonis la monaĥejon al la Provinco Zaragozo por ties rehabilitado kaj konservado. Ekde 1998 Veruela estas malfermita al la publiko kaj tie okazas kultura agado, kia ekspozicioj, kursoj aŭ muzikaj festivaloj.

## Arkitekturo 
La konstruaĵo enhavas diversajn arkitekturajn stilojn, el la Romaniko ĉe la pordego de la preĝejo, al la Gotiko de la interno de la templo aŭ de la klostro mezepoka, la Renesanco en la reformoj fare de la abato Hernando de Aragono kaj la Baroko ĉe la pordego de la sakristio kaj de la nova monaĥejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Monaĥejo de Veruela, *Diputación Provincial de Zaragoz*a 
* Virtuala vizito al la Monaĥejo de Veruela 

Kategorio:Hispanaj monaĥejoj
Kategorio:Provinco Zaragozo
Kategorio:Aragono
Kategorio:Cistercianaj monaĥejoj
József Török (kuracisto)

**József Török** [jOĵef torok], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Török József** estis hungara kuracisto, kirurgo, profesoro, membro (korespondanta en 1843, ordinara en 1858) de Hungara Scienca Akademio. Lia frato estis Pál Török (episkopo).
József Török http://mek.niif.hu/00300/00355/html/ABC15363/16013.htm naskiĝis la  1813 en Hungara reĝlando en Alsóvárad (nuntempa parto de Tekovský Hrádok en Slovakio). Li mortis la  1894 en Debrecen.

## Biografio 
József Török frekventis kalvinanan altlernejon en Debrecen, poste en 1836 universitaton Pest (urbo). Li iĝis kuracisto, poste li plulernis en Berlino kaj Parizo por esti kirurgo. Hejmenveninta li kuracadis en Pest, krome li faris ankaŭ vortaristan laboron kune kun Pál Bugát. En 1847 li ekinstruis en altlernejo de Debrecen. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis ĉefkuracisto en la armea hospitalo.

## Verkaro (elekto) 
* *Magyarország közgazdaságilag nevezetes termékeiről* (1844)
* *A két magyar haza elsőrangú gyógyvizei és fürdőintézetei...* (Altkvalitaj kuracakvoj kaj banlokoj de ambaŭ hungaraj patrujoj), (1848) - premiita verko
* *Népszerű ember-élettan* (1881)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 4-a punkto)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre laŭ aboco-ordo)

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
10387 Bepicolombo

'*10387 *Bepicolombo'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj astronomoj Francesco Manca kaj Piero Sicoli elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala matematikisto Giuseppe (*Bepi'') Colombo (1920–1984) de la Universitato de Padovo, kiu faris fundamentan kontribuaĵon al la teorio pri resonoj, notinde koncerne la malplenojn de Kirkwood kaj la rotacion de Merkuro. Li ankaŭ iniciatis en la uzo de planeda preterpaso por gravita helpo por preparita kosma misioj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Piero Sicoli
Kategorio:Malkovrita de Francesco Manca
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Sankt-Peterburga moskeo

eta|250ra|la Sankt-Peterburga moskeo
eta|170ra|detala bildo pri unu el la minaretoj

La **Sankt-Peterburga moskeo** (ruse Санкт-Петербу́ргская мече́ть, *Sankt-Peterburgskaja meĉet*) en la momento de sia solena malfermo en 1913 estis la plej granda moskeo en Eŭropo; ĝiaj minaretoj atingas altecon de 49 metroj, kaj la kupolo altas 39 metrojn. La moskeo situas en la urbocentro de Sankt-Peterburgo borde de la aleo *Kronverk* (Кронверкский проспект, *Kronverkskij prospekt*); la impresa bluverda kupolo bone videblas ekzemple de la ponto *Troickij* (aŭ "ponto de triunuo") trans la rivero Nevo. La konstruaĵo povas gastigi ĝis 5000 kredantojn en diservoj, ĝis la jaro 2009 ĝi estis la sola islama preĝejo de la urbo.

## Historio 
La moskeo ekkonstruiĝis en 1910, okaze de la 25-a jubileo de la regado de la emiro *Alim Ĥan* en Buĥaro, honore al li, sed ankaŭ kiel simbolo de la integrigo de Centra Azio en la caran Rusian Imperion. Tiumomente la islama komunumo de la urbo havis pli ol 8000 membrojn. La arkitekto *Nikolaj Vasiljev* similigis la eksteran aspekton al la maŭzoleo Gur-Emir, la tombejo de Timur Lan el la 15-a jarcento en Samarkando; kromaj partoprenintaj arkitektoj estis *Stepan Krichinskj* kaj *Aleksander Ivanoviĉ de Gauguin* (ankaŭ nomata *Gogen* kaj *Alexander von Hohen*). Kvankam ĝi jam funkciis kiel preĝejo ekde la jaro 1913, la konstruado fakte nur finiĝis en 1921. Ampleksa restaŭrado okazis en 1980. La moskeo inter la jaroj 1940 kaj 1956 estis fermita por vizitantoj.

## Eksteraj ligiloj 
* bildoj kaj priskriboj ruse kaj angle
* la moskeo en la retejo retejo *Мечети России / Russian Mosques*  
* datumoj pri la moskeo 
* priskribo en la retejo *Petersburg-aktuell*  
* germanlingva artikolo pri "la 7 plej vidindaj moskeoj en Rusio" en la retejo *Russland heute* la 3-an de januaro 2014 prezentas ankaŭ tiun ĉi konstruaĵon 

## Referencoj 
Kategorio:Moskeoj en Rusio
Kategorio:Moskeoj en Eŭropo
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1920-1929
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1921
János Török (ekonomikisto)

**János Török** [jAnoŝ torok], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Török János** estis hungara ekonomikisto, arkivisto, membro (korespondanta en 1841) de Hungara Scienca Akademio. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *csáfordi* [ĉAfordi] kaj *jobbaházi*. Li mortis la  1874 en Budapeŝto.
eta|maldekstre|
## Biografio 
János Török lernis en Keszthely, Buda, Pest (urbo) kaj Graz. En 1830 li eklaboris en Kismarton (nuntempe Eisenstadt en Aŭstrio) en bieno de familio Esterházy. Baldaŭe li ricevis taskojn de Imre Klauzál en Rohonc. En 1846 li establis ekonomian instituton, kiun la ŝtormo detruis. Li partoprenis en hungara revolucio de 1848, tial post la falo li estis arestita. Post la liberiĝo li ĵurnaladis, krome li apartenis al rondo de István Széchenyi. En 1866 li estis nomita ĉefarkivisto.

## Verkaro (elekto) 
* *Magyarország legjelesebb gazdasági s iparvállalatainak ismertetése* (1841; ankaŭ germane).  
* *Magyar életkérdések, összhangzásban a közbirodalmi érdekekkel* (1852) 
* *Töredékek gróf Széchenyi István kiadatlan irataiból* (1860, 1866) 

## Memorigiloj 
* memortabulo en Tapolca

## Referencoj 
## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 3-a punkto, la naskiĝjaro estas erara)

Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Saturnrenkonta asteroido

[dekstra|eta|300ra|

----
**Difinoj de la orbitoj** : la flava cirklo figuras la orbiton de [Saturno (planedo)|Saturno, la ruĝa elipso figuras la orbiton de la asteroido.]]

**Saturnrenkonta asteroido** estas asteroido, kies orbito trairas aŭ tanĝas tiun de Saturno. Plejparte el ili, se ne ĉiuj, estas Centaŭroj.

#
Kategorio:Grupoj kaj familioj de asteroidoj
Asteroido Saturnrenkonta
Sunaisma moskeo de Vladikavkaz

[eta|La sunaisma moskeo de Vladikavkas situas rekte borde de la [Terek (rivero)|rivero Terek.]]
La **sunaisma moskeo** (ruse Суннитская мечеть, *Sunnitskaja meĉet*; ankaŭ nomata *Muĥtarov-moskeo*, ruse Мечеть Мухтарова, *Meĉet Muĥtarova*; osete Мухтаровы мæзджыт, *Muĥtarovi mezĝit*) situas en la urbo Vladikavkaz, ĉefurbo de la rusia respubliko Nordosetio-Alanio.

La azerbajĝana naftoindustriisto *Murtuza Muĥtarov* (azerbajĝane *Murtuza Muxtarov*, ruse Муртуза Мухтаров, 1865–1920) konstruigis la moskeon inter la jaroj 1906 kaj 1908. Ĝin planis la pola arkitekto *Józef Płoszko* (1867–1931), kiu ĝis la Unua Mondmilito precipe laboris en Bakuo. La internon dezajnis R. I. Doleŝal.
La moskeo konatas pro sia pitoreska situo antaŭ la impresa fono de de la kaŭkaza montaro. Ĝi ankaŭ uziĝis por servi la inguŝajn loĝantojn de Vladikavkaz antaŭ ol ili estis forpelitaj el Nord-Osetio en la 1990-aj jaroj.

En 1934 estis plano malkonstrui la moskeon laŭ la sovetunia politiko senreligiigi la union. Fine tamen la konstruaĵo restis, iĝis parto de la regiona muzeo *(Krajevedĉeski musei)* kaj en 1960 iĝis ŝtate protektita monumento. kaj poste restaŭriĝis.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* informoj kaj bildoj en la retejo *archnet.org* 
* germanlingva artikolo pri "la 7 plej vidindaj moskeoj en Rusio" en la retejo *Russland heute* la 3-an de januaro 2014 prezentas ankaŭ tiun ĉi konstruaĵon 

Kategorio:Vladikavkazo
Vladikavkaz
Vladikavkaz
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1908
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1910-1919
François Deguelt

**François Deguelt**, naskonome **Louis Deghelt** (naskiĝis  en Tarbes, Hautes-Pyrénées, mortis  ) estis franca kantisto, plej bone konata pro ties partopreno nome de Monako en Eŭrovido-Kantokonkurso 1960 kaj Eŭrovido-Kantokonkurso 1962.

## Kariero 
Deguelt forlasis siajn studojn por fariĝis kabareda kantisto en Parizo en la fruaj 1950-aj jaroj. En 1956, li estis la gajninto de la *Grand Prix du Disque* de *Académie Charles Cros*. Post periodo en la militservo en Alĝerio, Deguelt revenis al Francio, kaj oni donis al li ŝancon en 1960 por kanti nome de Monako en la 5-a Eŭrovido-Kantokonkurso, okazinta en Londono la . La kanto de Deguelt "*Ce soir-là*" ("Tiun Nokton") montriĝis populara en la ĵurio, atingante 3-an rangon el 13 partoprenantoj.

Deguelt revenis al Eŭrovizio, denove nome de Monako, en 1962 per la kanto "*Dis rien*" ("Diru Nenion"). Tiu konkurso okazis la  en Luksemburgo, kie li plibonigis sian rezulton, atingante 2-an rangon el 16 partoprenantoj.  Deguelt estis unu el kvin partoprenantoj en la historio de Eŭrovizio (kune kun Cliff Richard, Katja Ebstein, Chiara Siracusa kaj Željko Joksimović) kiu atingis 2-an kaj 3-an rangon sen gajni iam.
 
Postaj sukcesaj unuopaĵoj inkluzivis "Le Ciel, le soleil et la mer" (1965), "Le printemps" (1966), "Minuit, le vent, la nuit" (1968) kaj "La libération" (1968). Deguelt daŭrigis turneon kaj kantadis en la nostalgia cirkvito tra Franclingvio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* François Deguelt en encyclopédisque.fr

Kategorio:Francaj kantistoj
Kategorio:Franclingvaj kantistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 1960
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 1962
James B. Harris

**James B. Harris** estas kino- scenaristo, produktoro kaj reĝisoro usona. Li produktoris plurajn filmojn kun Stanley Kubrick. Inter tiuj estas, ekzemple, Lolita.

## Filmoj 
## Eksteraj ligiloj 
* angle James B. Harris en Interreta filma datumbazo

Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Burgo Stahleck (Bacharach)

eta|hochkant=1.4|bugo Stahleck de nordokcidento
eta|hochkant=1.4|burgo Stahleck de sudoriento
eta|elaera foto de la burgo

La **burgo Stahleck** estas montburgo en la valo de la meza Rejno sur la teritorio de la urbo Bacharach en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La kolfosaĵo kun akvo estas raraĵo een Germanio.
[eta|hochkant=0.9|Pro la nupto de Otto des Erlauchten kun la [velfoj|velfino Agnes la burgo Stahleck fariĝas Vitelsbaĥa posedo; olepentraĵo de nekonata artisto el la 16a jarcento]]
eta|Hispanaj soldatoj defendas la burgon en la jaro 1632 kontraŭ svedaj trupoj; parto el la kuprogravuraĵo de Matthäus Merian
[eta|la domaĝita burgo en la jaro 1663, desegno de [Lambert Doomer]]
eta|la ruino sur gravuraĵo de 1840
eta|la *longdomo* estis konstruata en la jaroj 1925/1926 kaj servas kiel junulargastejo
eta|la gastejo por knabinoj estis preta en julio 1927
eta|hochkant=0.7|maldekstre|la burgfrido en sia hodiaŭa formo estis nur preta 1966/67
eta|maldekstre|*Longdomo* (maldekstre), palaso (meze) kaj *kuireja domo* (dekstre)
eta|ĉefa pordego kaj ŝildmuro

## Referencoj 
## Literaturo 
* Dagmar Aversano-Schreiber: *Erste Erwähnung der Burg Stahleck*. In: Verein für die Geschichte der Stadt Bacharach und der Viertäler e. V. (Hrsg.): *Bacharach im Mittelalter*. Bacharach 2010 (*Kleine Schriftenreihe*. Nr. 24), S. 9–20 (PDF; 3,6 MB).
* Uwe Bader, Beate Welter: *Burg Stahleck in der NS-Zeit*. In: *Blätter zum Land*. Nr. 2, 2001 (PDF; 123 KB).
* Gabriele Nina Bode: *Burgenporträt: Burg Stahleck, Stadt Bacharach/Rhein (Kreis Mainz-Bingen)*. In: *Burgen und Schlösser*. Nr. 1, 2001, , S. 2–11.
* Udo Borniger: *Burg Stahleck. Geschichte und Wiederaufbau*. Verein für die Geschichte der Stadt Bacharach und der Viertäler, Bacharach 1988.
* Michael Fuhr: *„Wer will des Stromes Hüter sein?“ 40 Burgen und Schlösser am Mittelrhein*. 1. Auflage. Schnell & Steiner, Regensburg 2002, ISBN 3-7954-1460-1, S. 40–45.
* Heiko Laß: *Der Rhein. Burgen und Schlösser von Mainz bis Köln*. Michael Imhof, Petersberg 2005, ISBN 3-937251-64-2, S. 62–64.
* Gabriele Nina Strickhausen-Bode: *Der Aufbau der Burg Stahleck bei Bacharach (1926–1967). Aspekte des Heimatschutzes, der Denkmalpflege und zum Erhalt des Landschaftsbildes.* In: *Burgen und Schlösser*. Nr. 3, 2004, , S. 177–184.
* Gabriele Nina Strickhausen-Bode: *Stahls Stahleck. Ernst Stahl (1882–1957) und der Neuaufbau von Burg Stahleck am Rhein.* Deutsche Burgenvereinigung, Braubach 2007, ISBN 978-3-927558-26-7.
* Heinrich Stüber: *Burg Stahleck über Bacharach. Von der Stauferburg zur Jugendherberge*. Verein für die Geschichte der Stadt Bacharach und der Viertäler, Bacharach 2004, ISBN 3-928022-75-X.

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Malalta Andaluzio

eta|Fizika mapo de Andaluzio kie videblas kaj la Alta kaj la Malalta Andaluzio kaj la Bruna Montaro.
Estas konata kiel **Malalta Andaluzio** aŭ **Andaluzio la Malalta**, la fizika geografio kiu konsistas el la malaltaj terenoj de la Gvadalkivira valo de la aŭtonoma komunumo Andaluzio, en Hispanio. Ĉi tiu termino estas uzata opone al la *Alta Andaluzio* aŭ **Andaluzio la Alta**, por la montara teritorio de la Subbetika montoĉeno, la Interbetika sulko, la Penibetika montoĉeno kaj parto de la Prebetikaj sistemoj. Ambaŭ nomoj individuigas la *du Andaluziojn*.

Temas pri neoficiala nomo uzata almenaŭ ekde la komenco de la 17-a jarcento. La Malalta Andaluzio konsistas el la Betika depresio. Kelkaj el ĝiaj distriktoj estas Alta Gvadalkiviro, la Meza Valo de Gvadalkiviro, Ebenaĵo de Gvadalkiviro, la Metropola Distrikto de Sevilo, La Alĥarafo, la Malalta Gvadalkiviro, Marmarĉoj de Gvadalkiviro, Doñana, la Nordokcidenta Marbordo de Kadizo, la Kadiza golfo, la Kamparo de Jerez, Graflando, la Metropola Distrikto de Onubo kaj la Okcidenta Marbordo de Onubo.

Kategorio:Geografio de Andaluzio
Flandra Diamanto

eta|300px|Mapo de la Flandra Diamanto (Belgio).
La **Flandra Diamanto** ( *Vlaamse Ruit*) estas aglomeraĵo konsistanta el kvar metropolaj areoj en la centro de Flandrio kaj Bruselo (Belgio). Ĝia nomo devenas de tio, ke surmape la regiono estas diamanto-forma (rombo-forma). La pintoj de tiu diamanto estas la urboj Bruselo, Gento, Antverpeno kaj Loveno. Sume en ĝi loĝas ĉirkaŭ 5.5 milionoj da homoj kaj la loĝdenseco estas 830 loĝ/km². Ĝi estas fakvorto uzita de la flandra registaro..

## Vidu ankaŭ 
* Blua Banano
* Ora Banano

## Referencoj 
Kategorio:Eŭropa demografio
Aurél Ponori Thewrewk

**Aurél Ponori Thewrewk** [torok], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ponori Thewrewk Aurél** estas hungara astronomo, esperantisto, membro de Hungaria Esperanto-Asocio. Lia avo estis Aurél Török.
eta|Aurél Ponori Thewrewk
Aurél Ponori Thewrewk http://www.mcse.hu/egyesuleti_hirek_2011/20110502-pta-90.html  naskiĝis la  1921 en Budapeŝto.

## Biografio 
Aurél Ponori Thewrewk frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Nagykanizsa, poste universitaton en Budapeŝto, kie li lernis precipe de Lipót Fejér, György Békésy, Rudolf Ortvay, László Detre. En 1944 li ricevis la diplomon, poste li tuj soldatiĝis, fine li estis militkaptito en Francio. Hejmenveninta li ekinstruis en faklernejo, krome li edziĝis baldaŭe havanta 2 gefilojn. En 1951 li trovis laborlokon en fabriko. Baldaŭe li ofte prelegis pri astronomio. Li partoprenis en la hungara revolucio de 1956. En 1962 li eklaboris en redaktejo, kie li redaktis popularajn eldonaĵojn. En la sekva jaro li iĝis vicdirektoro observatorio (en 1975 jam direktoro), krome estrarano en la esperantista movado. Li pensiuliĝis en 1981, tamen li senĉese prelegas hungare kaj Esperante. Li okupiĝis precipe pri Luno, astronomiaj okazintaĵoj dum la historio kaj esperantaj fakvortoj. En 1988 li partoprenis en astronomia esplorvojaĝo al Egipto. Li ricevis premiojn inter 1981-2011.

## Liaj libroj 
* *A Kheopsz piramisról* 1943
* *Bibliai csodák* (Bibliaj mirakloj), 1965
* *Élet más bolygókon* 1968
* *Modern csillagászati világkép I.* 1969, 1972, 1974
* *Modern csillagászati világkép II.* 1972)
* *A betlehemi csillag* 1982
* *Mi és a Világmindenség* 1974
* *Modern csillagászati világkép III.* 1975
* *Naptárunk története*(Historio de nia kalendaro), 1982
* *Csillagászattörténet* (Astronomiohistorio), 1988
* *Csillagok a Bibliában* (Steloj en la Biblio), 1993
* *Meteor csillagászati évkönyv* 1996
* *DIVINA ASTRONOMIA* 2001
* *Hajnali Szép Csillag* (Aŭrora bela stelo), 2003
* *Nyugatosok - Hadifogoly emlékezések* 2004
* *A Nap Fiai*(Filoj de la Suno), 2007
* *Az Ég Királynője* (Reĝino de ĉielo), 2009
* *Bolygóistennő* 2011
* *Bolygókirály* (Planedoreĝo), 2013

## Scienca Revuo 
* Biblio kaj Astronomio, 1974

## Memorigiloj 
* 45300 Thewrewk

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj astronomoj
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Moskeo Kol Ŝerif

eta|la moskeo Kol Ŝerif
La **moskeo Kol Ŝerif** aŭ **Kul Ŝarif** en Kazano - tatare Кол Шәриф мәчете aŭ Колшәриф мәчете, *Qol Şərif məçete*, *Kol Ŝerif meĉete*, ruse Мечеть Кул Шариф, *Meĉet Kul Ŝarif* - estas la dua plej granda moskeo de Rusio. Sian nomon ĝi havas de *Kol Ŝerif*, la lasta imamo de Kazano antaŭ ol la armeo de la Rusia Imperio konkeris Tatarstanon kaj ties ĉefurbon Kazano. Kun la najbara katedralo de Anonco al Maria la moskeo konsideratas simbolo de la paca kunvivado de la islama kaj ruse ortodoksa loĝantaro de Tatarstano.

La moskeo konstruiĝis laŭ dekreto de *Mintimer Ŝaimijev (Минтимер Шәрип улы Шәймиев, Mintimer Şärip ulı Şäymiev)*, la prezidanto de Tatarstan inter la jaroj 1991 ĝis 2010, en la Kremlo de Kazano kaj estu monumento por la tataroj mortintaj fine de la militoj inter Moskvo kaj Kazano en 1552 dum la rusia konkero de Kazano. La konstrulaboroj komenciĝis en 1996, kaj la 24-an de julio 2005 la moskeo solene inaŭguriĝis.

Proksime de la nuna loko de la moskeo Kol Ŝerif en la 16-a jarcento situis la ĉefa moskeo de la Ĥanlando de Kazano, al kies en historiaj tekstoj dokumentita arkitekturo kun ok minaretoj la nova moskeo aludas, tamen en modernaj formoj kaj reduktite al nur kvar monumentoj. La historia moskeo en 1552 detruiĝis dum la konkero de Kazano; iuj partoj de la konstruaĵo probable enkonstruiĝis en la katedralon de Sankta Bazilio en Moskvo, kies starigo komenciĝis en 1555 - tiu ago celis konstrue simboligi la integrigon de la Ĥanldano en la Caran Rusian Imperion.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (ruse, angle kaj tatare) 
* filmeto pri la moskeo
* germanlingva artikolo pri "la 7 plej vidindaj moskeoj en Rusio" en la retejo *Russland heute* la 3-an de januaro 2014 prezentas ankaŭ tiun ĉi konstruaĵon 

Kategorio:Kazano
Kategorio:Moskeoj en Rusio
Kategorio:Moskeoj en Eŭropo
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2005
Kategorio:2005 en Kazano
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 2000-2009
Burgo Windeck (Heidesheim)

eta|burgo Windeck
La **burgo Windeck** troviĝas en la centro de la komunumo Heidesheim en Rejnhesio inter Majenco kaj Ingelheim en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

La valburgo estis konstruita ĉ. 1209 de kavaliro Herdegen von Winternheim kiel romanika fuĝburgo.

La burgo Windeck estas malgranda burgo el la 13a jarcento laŭ la tipo de turburgo kun gotika loĝdomoj. La burgo Windeck ŝajne estis origine akvoburgo kun akvofosaĵo kaj kun minimume unu ringmuro.

## La senjoroj de Winternheim kaj la senjoroj de Winterau 
## La 15a ĝis 20a jarcento 
## Eksteraj ligiloj 
* Kurzinformation zur Burg Windeck
* Kurzinformation mit Foto 

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kalkanea sprono

[eta|dekstra|200px|[Ikso-radioj|Ikso-radia bildo de la kalkaneo kun kalkanea sprono.]]

**Kalkanea sprono** estas kalkiĝo aŭ ostiĝo de la alfikso de la fascio al la kalkanumo. Kalkanuma sprono estas unu el la simptomoj de subkalkanuma fasciinflamo. La kalkanea sprono en si ne dolorigas sed la suba problemo (fascia inflamo) havigas doloron.

Kategorio:Sindromoj en ortopedio
Picotranĉilo

eta|Picotranĉilo

**Picotranĉilo** estas speciala kuirilo, en la formo de tenilo kun surfiksita disketo provizita per noĉoj, por tranĉi picon.

La avantaĝo de la uzado de picotranĉilo anstataŭ ordinara tranĉilo, estas la rotacia radmovado. Pro ĉi tiu mekanismo la ingrediencoj sur la pico restas senmovaj tiel ke ĉiu picopinto konservas sian propran kovraĵon. Kontraŭe al ordinara tranĉilo, ĉe kiu la ingrediencoj kiuj movas tien kaj reen estas kunportataj.

Kategorio:Kuiriloj
10389 Robmanning

'*10389 *Robmanning'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Rob Manning*, ĉefa inĝeniero pri flug-sistemoj por la sukcesinta misio *Mars Pathfinder* ce *Jet Propulsion Laboratory*. Li estis responsulo pri ĉiuj teknikaj aspektoj de la kosmoŝipo de *Pathfinder*. Li ankaŭ estris la teamon, kiu planis, disvolvis testis kaj uzis la tre sukcesintan sistemon de reeniro, malsupreniro kaj surteriĝo  de *Pathfinder''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Preĝejo Sankta Jozefo (Felsőmocsolád)

**Kirko Laboristo Sankta Jozefo** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario en vilaĝo Felsőmocsolád.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo *Muchula* okazis en 1229, la loĝantoj iĝis kalvinanoj en 1726, ĉar germanoj alvenis. La katolikoj reorganiziĝis en 1946. Pli frue en 1790 nobeldomo estis konstruita. Tiu konstruaĵo trakonstruiĝis por esti preĝejo, tiam la navo estiĝis el 3 iamaj ĉambroj. La turo konstruiĝis nur en 1955 kaj en la sama jaro la restinta parto iĝis loĝejo por la pastro. En 2006 la interna parto, la tegmento en 2010 renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola. La turo estas tre malalta. Interne la konstruaĵo aspektas domo, se oni ne vidas la turon. Estas enirejo por la kirko ĉe la turo tra vestiblo. Flanke la alia enirejo apartenas al la pastra loĝejo.

Kermeso okazas en la 19-an de majo.

## Fontoj 
* http://www.miserend.hu/?templom=4419 
* http://lexikon.katolikus.hu/F/Felsőmocsolád.html 
* 2 fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare 

Felsomocsolád
Felsomocsolad
Iske-Taŝ-moskeo

eta|320px|la Iske-Taŝ-moskeo
La **Iske-Taŝ-moskeo** (tatare Иске Таш мәчет, *İske Taş mäçet*, , ruse Мечеть Иске-Таш, *Meĉef Iske-Taŝ*), en laŭvorta traduko el la tatata lingvo *moskeo de malnova ŝtono*, tial foje ankaŭ plene tradukita *Старокаменная мечеть, Starokamennaja meĉet*, kaj aldone foje nomata *Naŭa Katedralo* (Девятая соборная, *Devjataja sobornaja*), situas en la rusia urbo Kazano, ĉefurbo la respubliko Tatarstano.

eta|maldekstra|200px|detala bildo pri la moskea minareto

## Historio 
Laŭ malnova legendo la moskeo stariĝis en loko, en kiu situus komuna tombejo de islamaj batalintoj, kiuj en 1552 defendis la tatarstanan ĉefurbon Kazano, kiam la armeo de la Rusia Imperio konkeris la Ĥanlandon Tatarstano kaj ties ĉefurbon. La tombego laŭlegende estis markita per „granda malnova ŝtono“ (tatare *zur iske taŝ*).

La moskeo en la jaroj 1801/02 konstruiĝis danke al mondonacoj de la tatara komercisto *Gabdulla bin Gabdulselam bin Utemiŝ al-Maskaravi*. La kiblo de la moskeo estis poziciigita fare de la tatara teologo *Gabdennasir Kursavi*. Inter la jaroj 1830 kaj 1840 la moskeo rekonstruiĝis kaj ampleksiĝis fare de la germandevena arkitekto *Alexander Schmidt* .

En la 19-a jarcento la preĝejo gvidiĝis fare de imamoj el la familio *Amirĥan*; inter ili estis la historiisto *Husain Amirĥan* kiu de 1847 ĝis 1889 estis mulao de la moskeo, kaj ties filo, la pedagogo *Muhametsarif Amirĥan*, kaj de 1875 ĝis 1921 estis imamo.

Kiel multaj aliaj moskeoj de la regiono ankaŭ tiu-ĉi fine de la 1930-aj jaroj laŭ la sovetunia politiko senreligiigi la union fermiĝis sekve de decido de la tiutempa "centra ekzekuta komitato de la respubliko Tatarstano". Nur en 1994 ĝi denove uzeblis kiel moskeo.

## Eksteraj ligiloj 
* informo pri la moskeo en la retejo *Мечети России / Russian Mosques*  

Kategorio:Kazano
Kategorio:Moskeoj en Rusio
Kategorio:Moskeoj en Eŭropo
Artmetilernejo de Erfurto

eta|La konstruaĵo lerneja.
La **Artmetilernejo de Erfurto** (germane: *Kunstgewerbeschule Erfurt*; ankaŭ nomita: *Hügelschule*) estis artmetia edukejo en Erfurto, Am Hügel nr. 2. Hodiaŭ ĝi estas parto de la Universitato de Erfurto kaj funkcias kiel artscienca parto de la pedagogia fakultato.

## Historio 
La lernejo fonditis en la 31-a de oktobro 1889 pro iniciativo de la urbo kaj la prusa registaro. Unue ĝi estis en la Tal-strato nr. 20 a kaj ricevis en 1904 propran konstruaĵon (inaŭguro en la 18-a de majo; komenco de la kursoj en la 1-a de julio). Ĝin planis Paul Peters, Max Brockert kaj Otto Linne laŭ la secesi-stilo. En 1944 la konstruaĵo ege damaĝitis (precipe la riĉa fasada ornamaĵo, kiun oni jam ne remuntis poste).

En la 1946-a jaro ĝi iĝis parto de la *Faklernejo pri aplikitaj artoj*; tiu lernejo siavice en 1955 iĝis parto de la Pedagogia altlernejo (kiu en la 2001-a jaro kunfandiĝis kun la universitato). De 1997-2012 estis en la konstruaĵo de ĉe Hügel ankaŭ la *Max-Weber-kolegio*, kiu translokitis proksimen de la kampuso universitata en 2012.

## Lernintoj kaj lernigintoj 
* Ernst Ruser, 1898–1925 profesoro pri dekoracia pentrado
* Carl Melville, instruanto de 1909-34
* Franz Markau), 1926–44 profesoro pri dekoracia pentrado
* Pol Cassel, pentristo kaj grafikisto de la klasika Moderno, 1907-14 ĉe la lernejo en Erfurto respektive Dresdeno
* Andreas Paul Weber, litografo, ĉirkaŭ en 1913 ĉe la lernejo
* Otto Knöpfer, pejzaĝpentristo, 1931 ĝis 1935 ĉe la lernejo
* Walter Werneburg, grafikisto, 1939 ĝis 1941 ĉe la lernejo
* Gerhard Baumgärtel, politikisto (CDU), urbestro de Weimar (1982–1989), inter 1949 kaj 1954 ĉe la Faklernejo pri aplikitaj artoj
* Eberhard Heiland, tabulbildpentristo kaj ceramikisto, ĉirkaŭ en 1955 ĉe la lernejo
* A. Paul Weber
* Manfred Gottschall, desegnisto de poŝtmarkoj, ĉirkaŭ en 1955 ĉe la lernejo

## Eksteraj ligiloj 
* IDW
* Pri la historio de la lernejo 

Kategorio:Universitato de Erfurto
Kategorio:Altlernejoj en Germanio
10392 Brace

'*10392 *Brace'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Robert Linderholm elde la Observatorio *Lime Creek'' en Cambridge (Nebrasko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona fizikisto DeWitt Bristol Brace (1859–1905), fondinto de la departemento pri fiziko kaj astronomio de la Universitato de Nebrasko en 1888. Li estis unua, kies rezultoj de studoj definitive malkonfirmis la teorion pri la "lumporta etero". Lia laboro estis rekonita kaj aprobita de Ernest Rutherford, inter multaj aliaj. En 1901 Brace estis elektita vic-prezidanto de la Amerika Asocio por la Antaŭeniro de la Scienco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Robert Linderholm
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Franca Parlamento

La **Franca Parlamento** respondecas pri granda parto de la leĝdona povo kaj povas parte kontroli registaran agadon, laŭ la konstitucio de la 4-a de oktobro 1958. Ĝi estas dirata duĉambra, tio estas konsistanta el du ĉambroj :
* Senato, kromnomita « supra ĉambro », en kiu estas 348 senatanoj,
* Nacia Asembleo, kromnomita « malsupra ĉambro », kiu enhavas 577 deputitoj.

## Historio 
La franca Parlamento, kiel *leĝdona povo*, ne devas esti konfuzita kun la parlamentoj de Reĝlando Francio, kiuj estis justicaj kortumoj kun iuj politikaj atribuoj.

La Parlamento, laŭ la monderna signifo de la termino, aperis en Francio kun la franca revolucio de 1789. Ĝia formo (unuĉambra, duĉambra aŭ plurĉambra), ĝia nomo kaj ĝia atribuoj, difinitaj en la diversaj konstitucioj, estis tre malsamaj laŭ la reĝimoj.

La **Ĉambro de la deputitoj de la departementoj**, france *Chambre des députés des départements* (jen la preciza titolo de tiu asembleo en la ĉarto de 1814), aŭ pli kutime **Ĉambro de la deputitoj** estis la parlamento de Francio estigita per la ĉarto de 1814.

La **Ĉambro de la deputitoj** (france *Chambre des députés*) estis la nomo de la malsupra ĉambro de la franca parlamento en la epoko de la Julia Monarkio, de 1830 ĝis 1848. Ĝi sekvis la ĉambron de la deputitoj de la departementoj, france *Chambre des députés des départements*, kiu estigis per la ĉarto de 1814.

## La Parlamento sub la Kvina Respubliko 
[eta|[Palaco Burbono, kunvenejo de Nacia Asembleo.]]
[eta|[Palaco Luksemburgo, kunvenejo de Senato.]]
La Parlamento konsistas el du ĉambroj : Senato kun 348 elektitoj, kaj Nacia Asembleo kun 577 deputitoj.

### La Parlamentanoj 
#### Elekto de la parlamentanoj 
La deputitoj, kiuj sidas en la Nacia Asembleo estas elektitaj per ununoma plejmulta voĉdonado en du fojoj en distriktoj kun pli malpli , por kvin jaroj, escepte de malfondo de la asembleo.

La senatanoj estas elektitaj per nerekta universala voĉdonrajto de « grandaj elektantoj ». La grandaj elektantoj estas la deputitoj, la regionkonsilianoj, departementkonsilianoj, kaj delegitoj de komunumaj konsilioj. Tiuj lastaj elektantoj, kiuj ne ĉiam estas komunumkonsilianoj, konsistigas 95 % de la elektantaro.
La Senato, kiu estis antaŭ renovigita po triono post tri jaroj, estas nun renovigita po duono post tri jaroj.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Bibliografio 
* *Les Assemblées parlementaires françaises* (n°5216) de Pascal JAN, eldoninto "La Documentation française", .
* Philippe Georges et Guy Siat, *Droit public*, Sirey, 2004.
* Sub estrado de Jean-Luc Parodi, *Institutions et vie politique*, eldoninto "la documentation française", 2003.

### Vidu ankaŭ 
* Parlamento

### Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo 

Kategorio:Institucioj de Francio
Kategorio:Konstitucia juro en Francio
Francio
Kategorio:Parlamento de Francio
Catherine Samba-Panza

**Catherine Samba-Panza** (naskiĝis  en Nĝameno, Ĉado) estas centr-afrika politikistino kaj advokatino, urbestrino de Bangui en 2013-2014. Ŝi fariĝis Prezidantino de Centr-Afrika Respubliko la .

## Vidu ankaŭ 
* Listo de prezidantoj de Centr-Afrika Respubliko

Kategorio:Centrafrikaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Centr-Afrika Respubliko
Kategorio:Registarestroj
Solórzano

**Solórzano**  estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi situas en la historia distrikto Trasmiera.

## Situo 
Solórzano situas ĉe la Kantabra Maro en la historia komarko Trasmiera. Ties samlimaj municipoj estas: Hazas de Cesto (norde), Voto (oriente), Ruesga (sude), Entrambasaguas kaj Ribamontán al Monte okcidente.

## Vilaĝoj 
La municipo ampleksas jenajn loĝitajn vilaĝojn:
*La Collada
* Fresnedo
* Garzón
* Regolfo
* Riaño
* Riolastras
* **Solórzano** (sidejo de la municipa registaro)

## Loknomo 
La filologiisto Rafael Lapesa konsideras, ke la loknomo *Solórzano* estas influaĵo de antaŭromiaj vortoj signifantaj "kampo" aŭ "prato". Antikve, la nomo estis *Selórzeno*.

## Historio 
La plej frua konata referenco pri la ekzisto de kirko en la municipo datiĝas je la jaro 1615. Verŝajne, tiun kirkon oni konstruis iam inter 1590 kaj 1630, laŭ esploro de Karen Mazarrasa Mowinckel, aŭtoro de libro pri la monumentaro de la municipo. En la kirka presbitero estas retablo de Sankta Petro, kiu havas pra-ĉurigeran estilon kaj estis verkita inter la jaroj 1694 kaj 1702 de Juan del Arroyo, Bartolomé de la Bodega kaj Juan de Lombera. Inter la civilaj konstruaĵoj rimarkindas la Palaco de Campo de Solórzano, kiu situas en la kvartalo La Puente. Oni kalkulas, ke ĝin oni konstruis meze de la 17-a jarcento.

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Megapento

Laŭ la helena mitologio, **Megapento** (el la greka *Μεγαπένθης*, «granda malĝojo») estis reĝo de Argolando. Li estis filo de Preto kaj patro de Argeo (aŭ Anaksagoro), sia posteulo, kaj de la princino Ifianiro, edzino de Melampo.

Li estis la sola vira filo de la gereĝoj Preto kaj Stenebeo, filino de likia reĝo. Pro tio li heredis kaj regis Argolandon, sed nur la parton ĉirkaŭ Tirinso, ĉar lia patro trionigis la reĝlandon kaj donacis du trionojn el ĝi al la divenisto Melampo kaj al lia frato Biaso, respektive. Per tio, Preto pagis la servon de Melampo, kiu sukcesis liberigi la princinojn (la pretidinojn) el malsano kiu frenezigis ilin pro ilia rifuzo partopreni la kultadon honore al Dionizo.

Tamen, li interkonsentis kun sia kuzo Perseo interŝanĝon de iliaj respektivaj reĝlandoj, ĉar tiu lasta hontis pri depostuli la tronon de Argo post kiam li nevolonte mortigis ĝian lastan reĝon, lian avon Akrisio. Troviĝas ankaŭ versio de la rakonto laŭ kiu tiu interŝanĝo ne estis tiel paca: laŭ ĝi, post la morto de Akrisio, Perseo vojaĝis al Argo por postuli la tronon, sed tiam li trovis ke Preto perforte jam okupis ĝin. Ofendite, la heroo ŝtonigis la uzurpinton per la kapo de la gorgono Meduzo kaj regis la tutan Argolandon ĝis kiam Megapento mortigis lin por venĝi sian patron . 

## Megapento, filo de Menelao 
Li estis filo de Menelao kiu regis Sparton inter la morto de sia patro kaj la alveno de Oresto, ĉar la spartanoj preferis esti regataj de tiu lasta anstataŭ de bastardo. Laŭ kelkaj legendoj, lia patrino esti Heleno, kvankam en la plimulto de la versioj Megapento estis filo de Pieriso, Terido aŭ Tereiso, etolia konkubino de Menelao, kaj naskiĝis dum la sieĝo de Trojo. Li ricevis sian nomon, kiu signifas «granda malĝojo», pro tio ke li naskiĝis kiam Menelao funebris la malaperon de sia edzino.

Danke al la klopodoj de lia patro, Megapento edziĝis al Ifiloĥo aŭ Eĥemelo, filino de Alektoro. Li ankaŭ aperis en la 15-a libro de  *Odiseado*, kie li oferadis altvalorajn donacojn al Telemaĥo, kune kun Menelao kaj Heleno. Megapento estis prezentita sur la trono de Amiklo, rajdante kun sia frato aŭ duonfrato Nikostrato, la saman ĉevalon.

Laŭ rodisa tradicio, Megapento kaj Nikostrato forsendis Helenon en ekzilon tuj post la morto de Menelao kaj dum Oresto suferadis persekuton fare de la erinioj. Heleno rifuĝis en la rodisa ĉefurbo, kune kun Polikso

## Aliaj roluloj same nomiĝintaj 
Krom la antaŭe priskribitaj, Megapento estis ankaŭ la nomo de rolulo priskribita de Eŭstakio.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Abasidoj (mitologio)
Kategorio:Mitaj reĝoj de Argo
Kategorio:Mitaj reĝoj de Sparto
Kategorio:Mitaj reĝoj de Tirinso
Kategorio:Murdistoj en la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Kastelo Waldthausen

eta|upright=2.0|kastelo Waldthausen vidata de la ĝardena flanko
**kastelo Waldthausen** estas reprezentativa vilao en la arbaro Lennebergwald inter Majenco kaj Budenheim en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La vilao kaj kelkaj apudaj konstruaĵoj estis konstruitaj inter 1908 kaj 1910 laŭ mendo de barono Martin Wilhelm von Waldthausen (1875–1928). La arĥitekto estis Hans Bühling. Arkitekture la kastelvilao estis en la stilo de la ŝtaŭfa palaco kaj ĝi havas markantan burgfridecan turon.

## Historio 
eta|rezideja kastelo Posen

### Konstrutempo 
eta|maldekstre |kastelo Waldthausen de la strata flanko

### Tempo post la unua mondmilito 
### Tempo post la dua mondmilito 
Sur la areo ankaŭ estas domo de la Internacia Polica Asocio.

## Eksteraj ligiloj 
* Schloss Waldthausen auf der Internetpräsenz des Sparkassenverbandes Rheinland-Pfalz 
* Der Sparkassenverband zur Geschichte von Schloss Waldthausen 
* Schloss Waldthausen, regionalgeschichte.net
* Weitere Website zur Geschichte von Schloss Waldthausen

Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Trutzbingen

eta|Trutzbingen
la burgo **Trutzbingen** estas la ruino de rondturo ĉe la vilaĝeniro de Münster-Sarmsheim direkte al Bingen am Rhein. Ĝi estas la resto de doganinstalaĵo el la jaro 1493 . Konserviĝas duono de rondturo. Trutzbbingen estas en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato

## Historio 
## Literaturo 
* Horst V. Eisenhuth: *Die Chronik der Gemeinde Münster-Sarmsheim, Band 4 der Loreley-Galerie, ISBN 3-926888-04-0*

## Eksteraj ligiloj 
* „Sehenswertes“: Ruine "Stumpfer Turm", genannt Trutz Bingen von 1493 (2 Fotos) 

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Arnuero

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Arnuero, norde de Kantabrio.

**Arnuero**  estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi situas en la historia distrikto Trasmiera.

## Situo 
Arnuero situas ĉe la Kantabra Maro, 45 km for de la regiona ĉefurbo Santandero. Ĝi apartenas al la historia komarko Trasmiera. Ties samlimaj entoj estas: la Kantabra Maro (norde), Noja kaj Argoños (oriente), Meruelo kaj Escalante (sude) kaj Bareyo (okcidente).

## Vilaĝoj 
La vilaĝoj de la municipo estas jenaj:
* Arnuero (sidejo de la municipa registaro)
* Castillo Siete Villas
* Isla kaj Isla Playa
* Soano

## Ekonomio 
Ĝis la fino de la 20-a jarcento, agrikulturo kaj brutobredado ludis ĉefan rolon. Nun ĉi tiuj sektoroj estas iĝantaj pli kaj pli malgravaj kaj turismo estas kreskanta. Laŭ sektoroj, 8.7% el la laboristaro apartenas al la unuaranga sektoro, 15.5% laboras en konstruado, 20.9% en industrio kaj 54.9% en la serva sektoro.

## Vidindaĵoj 
eta|maldekstre|230px|Turo de Cabrahigo.
En la municipo estas kvar strandoj kaj tial ĝi estas grava loko de turisma vidpunkto ene de Kantabrio. Krom la strandoj, la turistojn allogas loka kuirarto (ĉefe bazita je loke kultivitaj legomoj, fiŝoj kaj marfruktoj).

La plej rimarkindaj konstruaĵoj estas jenaj:
* En la vilaĝo Isla: la Palaco de la Grafoj de Isla-Fernández, la Turo de Cabrahigo, la mezepoka turo kaj la kirko *San Julián y Santa Basilisa*.
* En Castillo Siete Villas: la Turo de Venero
* En Arnuero (municipa ĉefurbo): La kirko *Nuestra Señora de la Asunción* (16-a jarcento), kiun oni konstruis sur antikva mezepoka monaĥejo fondita de visigotoj ĉirkaŭ la jaro 650; kaj la Muelejo de Castellanos.

Krome, la historia urbokerno de la vilaĝo Isla kaj la hospitalo de pilgrimantoj estas protektitaj lokoj.
[300px|eta|Vilaĝo kaj strando en [Isla (Hispanio)|Isla, ĉe la Kantabra Maro.]]

## Eksteraj ligiloj 
* Municipa registaro de Arnuero
* Ekologia parko de Trasmiera

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
László Török (historiisto)

**László Török** [lAslO torok], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Török László** estis hungara historiisto, arkeologo, membro (korespondanta en 2004, ordinara en 2010) de Hungara Scienca Akademio.

László Török http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19538 naskiĝis la  1941 en Budapeŝto.

## Biografio 
László Török frekventis 2 universitatojn en Budapeŝto. Post la unua diplomo en 1964 li eklaboris en arkeologia instituto, kie baldaŭe li havis altajn poziciojn. Li doktoriĝis en 1968 en la teknika universitato, en 1992 antaŭ la akademio. Inter 1978-1991 li instruis en Universitato de Budapeŝto. Li instruis aŭ esploris ankaŭ eksterlande. Li okupiĝis precipe pri Egipto kaj Nubio. Li ricevis premiojn inter 1986-2007.

## Verkaro (elekto) 
* *A szegedi eklektika* (1966)
* *Meroé és Nubia a 2.-7. században* (1977)
* *Der meroitische Staat* (1986)
* *Egyptian Terracottas of the Hellenistic and Roman Periods* (1995)
* *Transfigurations of Hellenism. Aspects of Late Antique Art in Egypt AD 250-700* (2005)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Béla Tötössy

**Tőtössy de Zepethnek, Béla** [totoŝi] (Billéd Biled en Rumanio] 1854.08.05.-1923.09.02. Budapest) (Ida Metzger 1856.02.03.), laŭ hungarlingve kutima nomordo **Béla Tötössy** (malofte *Tőtössy Béla*) estis hungara matematikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1899) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis *de Zepethnek*.

## Biografio 
Béla Tőtössy frekventis altlernejon en Zuriko, poste li restis samloke por labori. En 1878 li partoprenis en okupado de Bosnio, tial li ricevis ordenon. En 1882 li ekhavis postenon en teknika universitato en Budapeŝto, kie li profesoriĝis en 1893. Post 6 jaroj li estis nomita honora doktoro en Universitato Kolozsvár.

## Verkaro (elekto) 
* *Über die Fläche vierter Ordnung mit Cuspidalkegelschnitt*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj T, TY kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* Tötösy de Zepetnek, Steven. *Records of the Tötösy de Zepetnek Family*. West Lafayette: Purdue University Press, 2010-. http://docs.lib.purdue.edu/clcweblibrary/totosyrecords

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Padrón (Korunjo)

**Padrón** estas municipo de la provinco Korunjo, en la komarko de Sar, Galegio, Hispanio.

## Baza informo 
* Ties areo estas de 48,37 km².
* Ties loĝantaro estas de 12.300 loĝantoj (INE 2007)
* Ĝi havas loĝdenson de 186,69 loĝ/km².

## Administra divido 
La municipo inkludas kvin submunicipojn: Carcacía, Cruces, Herbón, Santa María de  Iria Flavia kaj Santiago de Padrón.

## Gravuloj 
* Rosalía de Castro
* Camilo José Cela

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Padrón (stacidomo)
* Padrón-Barbanza (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la municipo


Kategorio:Geografio de Galegio
Provinco Santandero

[eta|120ra|**Provinco Santandero** kadre de la antikva regiono [Kastilio la Malnova.]]

La **Provinco Santandero** ( *Provincia de Santander*) estis provinco en Hispanio. Ĝi ekzistis inter la 30-a de novembro 1833 kaj la 30-a de januaro 1982. Ties ĉefurbo estis Santandero. Ĝi estis membro de la regiono Kastilio la Malnova. La provinco ampleksis la plimulton de teritorion nomitan **Cantabria** (Kantabrio) kaj **La Montaña** de siaj loĝantoj. De la 18-a jarcento, kantabroj klopodis krei propran politikan enton Provinco Kantabrio. Tiu provinco realiĝis en la 19-a jarcento, sed sub nomo *Provinco de Santandero*. Kvankam la administra nomo de la regiono estis tia, la loknomon *Kantabrio* oni plu uzis kaj oni refoje postulis ties oficialiĝon. La nomo de la provinco ŝanĝiĝis kiam ĝi iĝis aŭtonoma komunumo Kantabrio per aprobo de la Statuto de Aŭtonomeco de Kantabrio en la 15-a de decembro 1981.

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Kantabrio
Supra Kortumo pri Prezidento (Francio)

En Francio, la Parlamento kunveninta kiel **Supra Kortumo** ( Haute Cour) estas juĝopovo komisiita deklari eksigon de prezidanto de la Respubliko, « kaze de manko en siaj devoj evidente neakordigebla kun plenumo de sia mandato ». Ĝia funkciado estas precizigita en la Konstitucio, en artikolo 68-a de la Konstitucio de la Kvina Respubliko, kies nuna teksto datiĝas de 2007.

Historie, la **Supra Justica Kortumo** estis institucio kun diversaj formoj, komisiita juĝi ŝtatestrojn, ministrojn, ktp.

## Historio 
### Supra Kortumo (ekde 2007) 
En 2007, konstitucia revizio precizigis ke « la Prezidanto de la Respubliko povas esti eksigita nur pro manko en siaj devoj evidente neakordigebla kun la plenumo de sia mandato. La eksigo estas parolata de la Parlamento konsistiginta Supran Kortumon. » Tiu ĉi estas prezidata de la prezidanto de Nacia Asembleo.

En 2013, organiza leĝo pri Supra Kortumo ankoraŭ ne estas promulgita.

## Notoj kaj referencoj 
### Notoj 
### Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
### Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tribunaloj en Francio
Kategorio:Konstitucia juro en Francio
(10394) 1997 SG1

**(10394) 1997 SG1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la astronomo Paolo Sala elde München-Giesing, suda kvartalo de Munkeno (Germanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Jupiterrenkonta asteroido

[dekstra|eta|300px|

----
**Difinoj de la orbitoj** : la flava cirklo figuras la orbiton de [Jupitero (planedo)|Jupitero, la ruĝa elipso figuras la orbiton de la asteroido.]]

**Jupiterrenkonta asteroido** estas asteroido, kies orbito trairas aŭ tanĝas tiun de Jupitero. Kelkaj el la teknike jupiterrenkontaj asteroidoj estas ano de la Hilda grupo, tie estas, en orbita resonanco 2:3 kun Jupitero, tiel ke, ili neniam tre proksimiĝas al Jupitero. Aliaj (kiel 8373 Stephengould) havas orbiton tiel klinita, ke ili restas malproksimaj de Jupitero.

La  de Jupitero estas jen eksteraj tanĝanto, jen interaj tanĝantoj, jen krucantoj... Se oni ekskludas ilin el la listo, la Jupiterrenkontaj asteroidoj estas :

Kategorio:Sunsistemaj asteroidoj
#
Kategorio:Grupoj kaj familioj de asteroidoj
Kategorio:Jupitero