open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ugena

[eta|250ra|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250ra|Situo de Ugena en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Ugena** [uĥEna] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
Laŭ Menéndez Pidal, la termino "Ugena" povus deveni el antaŭromiaj antroponimoj "Ustius" aŭ "Usius".

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Ugeneros*. La censita populacio en 2010 estis de 5.120 loĝantoj kaj la denseco estas de 341,33 loĝ/km². Dum la tuta 20a jarcento temis pri malmulte loĝata vilaĝo, malpli da 500 loĝantoj dum la tuta jarcento, ĝis la fino kiam okazis eksplodo de la loĝeja merkato en Madrido kaj multaj madridanoj venis loĝi tie: nune estas ĉirkaŭ 4,000 loĝantoj, tio estas la populacio dekobliĝis en nur 20 jaroj.

## Situo 
Ugena estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 654 m; je 39 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 15 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°9′28″ N 3°52′37″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situa en ebenaĵo de la komarko de La Sagra kaj limas kun la municipaj teritorioj de Serranillos del Valle, Griñón, Cubas de la Sagra kaj Casarrubuelos en la provinco de Madrido kaj Illescas kaj Carranque en la provinco de Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.

## Historio 
La antaŭromia toponimo indikas la antikvecon de la vilaĝo, eble de la epoko de Keltiberoj. Pri pasinteco de mozaraboj informas la pordego de Ugena en la antikva murego de Illescas.

Ĝi estis unue reĝa loko, sed poste, en 1660, ĝi estis vendata al Fernando Carlos de Vera, Grafo de Roca, kaj pasis en 1734 al nobelo kaj negocisto Francisco de Goyeneche [gojenEĉe], kiu estus nomumita Markiso de Ugena en 1735. La vilaĝo pluis kiel senjorlando de la familio Goyeneche ĝis 1780 kiam reiĝos reĝa.

Meze de la 18a jarcento la ekonomio baziĝis sur la produktado de tritiko, hordeo, kikeroj, vino kaj oleo, kiu produktiĝis en du muelejoj. Ekzistis ankaŭ produktado de gipso.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Sudafrika gipo

La **sudafrika gipo** (*Gyps coprotheres*), konata ankaŭ kiel **Kablanda vulturo**, estas granda taga rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu enhavas ankaŭ aliajn tagajn rabobirdojn kiel milvoj, agloj, cirkuoj kaj akcipitroj, el kiuj gipoj estas sufiĉe malsimilaj, sed ne tiom disde aliaj similaj rabobirdoj, nome malnovmondaj vulturoj.

Ĝi estas endemia de suda Afriko, kaj troviĝas ĉefe en Sudafriko, Lesoto, Bocvano kaj en kelkaj partoj de norda Namibio.

## Aspekto 
altdekstre|maldekstra|eta|Dorso
eta|Ovo de *Gyps coprotheres*
Tiu vulturo estas malhelbruna escepte pro palaj flugilkovriloj. Plenkreskulo estas pli pala ol junulo, kaj ties subflugilaj kovriloj povas ŝajni preskaŭ blankaj je distanco. La averaĝa longo estas ĉirkaŭ 96 – 115 cm kun enverguro de 2.26 – 2.6 m kaj korpopezo de 7 – 11 kg.

Ili estas averaĝe la plej granda rabobirdoj de Afriko, kvankam ili estas subuloj al la povega Orelvulturo.

La du elstaraj nudaj haŭtaĵoj baze de la kolo troviĝas ankaŭ ĉe la Afrika vulturo, kaj oni supozas, ke temas pri temperaturaj sentiloj kaj uzataj por detekti la eston de termikoj necesaj por ekflugo.

## Kutimoj 
Ili nestumas en klifoj kaj la ino demetas unu ovon jare.

Tiu specio estis listata fare de la IUCN kiel "Vundebla", kies ĉefaj problemoj estas venenado, ĝenado ĉe la reproduktaj kolonioj kaj kolizio kun elektraj linioj. La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 8,000.

## Referencoj 
; Fontoj

* 

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet. 
* Sudafrika gipo

Kategorio:Gipaetenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Willi Ritschard

**Willi RITSCHARD** (ankaŭ skribita **Willy Ritschard**, naskiĝis la 28-an de septembro 1918 en Deitingen; mortis la 16-an de oktobro 1983 sur la monto *Grenchenberg*) estis svisa politikisto, membro de la Socialisma Partio de Svislando kaj iama membro de la Federacia Konsilio de Svislando.

## Politika kariero 
En la jaro 1943 Willi Ritschard estis elektita kiel membro de la komunuma konsilio de sia loĝloko Luterbach. En la jaro 1945 li estis elektita kîel membro de la kantona konsilio de Soloturno kaj en la jaro 1947 li samtempe estis prezidanto de sia loĝkomunumo. En la jaro 1955 li elektiĝis al la Nacia Konsilio de Svislando, kaj 1963 li fariĝis membro de la Regokonsilio de Kantono Soloturno.

## Federacia Konsilio 
La 5-an de decembro 1973 li estis elektita kiel reprezentanto de la Socialisma Partio al la Federacia Konsilio kaj estis kiel hejtilomuntisto la unua kaj ĝis nun (2011) la sola laboristo, kiu fariĝis membro de la svisa registaro. En la jaroj 1977 kaj 1983 Willi Ritschard estis vicprezidanto de la Svisa Federacio kaj en la jaro 1978 federacia prezidanto. La 3-an de oktobro li deklaris sian demision je la 31-a de decembro, sed tiam neatendite mortis pro koratako du semajnojn poste dum magrado sur la monto de Grenchen. Willi Ritschard estis en la svisa popolo unu el la plej ŝatataj membroj de la svisa registaro.

## Departementoj 
Dum sia ofictempo en la Federacia Konsilio Willi Ritschard estris de 1974 ĝis 1979 la svisan federacian departementon pri medio, transporto, energio kaj komunikado kaj de 1980 ĝis 1983 la svisan federacian departementon pri financoj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la federaciaj konsilantoj de Svislando

Ritschard, Willy
Ritschard, Willy
Mocejón

[eta|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250px|Situo de Mocejón en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Mocejón** [Mocejón] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. En ties teritorio troviĝas la domaroj de Velilla kaj Higares.

## Toponimio 
La termino "Mocejón" estas malfacile klarigebla pri sia deveno. La teorio plej akceptebla sugestas deveno kiel evoluo de la antikva persona nomo *Mustonius* trovita en funebra skribaĵo ene de la vilaĝo. Aliaj fontoj supozas devenon, laŭ la radiko, el persona nomo kelta "Mustius" aŭ "Muscius" kun aldono "on" eble de epoko de mozaraboj. De 1193 al 1253, Mocejón aperas citata en diversaj dokumentoj de mozaraboj laŭ la nomo de Mozachón.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Mocejoneros*. La censita populacio en 2010 estis de 4.895 loĝantoj kaj la denseco estas de 159,97 loĝ/km².

## Situo 
Mocejón estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 430 m; je 11 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 30.6 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°56′13″ N 3°55′10″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situa en ebenaĵo de la komarko de La Sagra kaj limas kun la municipaj teritorioj de Aranjuez oriente en la provinco de Madrido kaj Magán kaj Villaseca de la Sagra norde, Toledo sude kaj Olías del Rey okcidente.

Sude de la municipo fluas la rivero Taĵo kaj de nordo suden ĝi estas trapasata de la Kanalo de Jarama.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.

## Historio 
Estas en la ĉirkaŭo restaĵoj de antaŭromia epoko (keltiberoj), romia tomboŝtono kie aperas la nomo de Mustonio, bronzaĵoj, vitraĵoj kaj restoj de visigotoj. Ŝajne dum la islama periodo, la populacio pluestis kristana kaj alproksimiĝis al la nuna setlejo sur monteto. Dum la 12-a jarcento la vilaĝo aperas citata en diversaj dokumentoj de posedoŝanĝoj. Dum la 13-a jarcento la vilaĝo aperas citata en diversaj dokumentoj rilataj al mozaraboj.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de Sankta Stefano, trinava, el ŝtono kaj briko, kvadrangula turo kun spajro.
* Ermitejo de la Vera Cruz, eble de la 15-a jarcento.
* Kastelo de Higares.
* Blazonaj domegoj.

## Festoj 
* 16-a de julio: festoj de Virgulino Karmen.
* 8-a de septembro: festoj de Virgulino Angustias (penoj).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Moinești

**Moinești** - jen rumane, prononco , hungare **Mojnest**, germane *Mojnescht* kaj jide *מוינשט*, prononco en tiuj 3 lingvoj unuece  - estas urbo kaj municipo en la distrikto Bacău (Rumanio). Ĝi situas 35 km sud-okcidente de Bacău, ĉe la rando de la Orientaj Karpatoj. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2002 estis 24 210 loĝantoj.

La unua historia mencio de Moinești estas el la jaro 1467, kiam la hungara armeo retiriĝis post batalo kontraŭ Stefano la Granda de Moldavio. La rango-altigo de urbo al municipo okazis en la jaro 2001.

En la urbo naskiĝis Tristan Tzara (kiel Samuel Rosenstock) en 1896.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

2Moinesti
Kategorio:Urboj de Rumanio
Kategorio:Urboj de distrikto Bacău
Târgu Trotuș

**Târgu Trotuș** [tırgu trotuŝ] estas komunumo en distrikto Bacău (Rumanio). La komunumo konsistas el la samnoma sidejo kaj la vilaĝoj Tuta kaj Viișoara.

En la komunumo ekzistas 64 ekonomiaj agantoj kun sume 630 dungitoj.

El la kvar preĝejoj de la komunumo du situas en la rezidejo Târgu Trotuș, unu ortodoksa kaj unu rom-katolika. En vilaĝo Tuta estas rom-katolika, en vilaĝo Viișoara ortodoksa preĝejo.

Kategorio:Komunumoj de Rumanio
Kategorio:Komunumoj de distrikto Bacău
3645 Fabini

'*3645 *Fabini'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Tatiana Fabini (1943–1989), ĉef-redaktorino de la slovaka revuo de astronomia popularigo « *Kozmos'' ».

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Herbovora karpo

La **herbovora karpo** (***Ctenopharyngodon idella***) estas herbovora, pura akvo fiŝo specio de familio Ciprinedoj kaj la nura specio de la genro *Ctenopharyngodon*. Ĝi estas kultivita en Ĉinio por manĝaĵo, sed estis enkondukita en Eŭropo kaj Usono por akva trudherba kontrolo.

eta|maldekstra|Herbovora karpo

Kategorio:Fiŝoj de Azio
Altaĵo de la Tri Krucoj

La **altaĵo de la Tri Krucoj** () estas unu el la plej gravaj montoj de Cali, ĝi lokiĝas en *Montebello* (Bela Monto), en la kampara areo en la municipo. Ĝi havas 1480 msm. En ĝia pinto oni trovas la monumento de la Tri Krucoj, polica stacio kaj kelkaj antenoj de telekomunikado. La grimpado komencas en loko nomata *Altos de Normandía* (Altaĵoj de Normandio), en la kvartalo Normandio; oni grimpas proksimume 480 metroj. Ĉiu semajno Sankta la parokanoj grimpas ĝis ĝia pinto kiel montro de sia kredo.

La monumento oni komencis leviĝi en 1937, la skizoj kaj la konstruado estis laboro de la inĝeniero Argemiro Escobar kaj la subarkitekto Luis Felipe Perea. La bazo havas 420 m², la centra kruco estas la plej granda per 26 metroj de alteco kaj 11 metroj de larĝeco, dume la lateraj krucoj havas 22 m de alteco kaj 8 m de larĝeco.

La monumento estis konstruita ĉar, laŭ la legendo, oni rakontas ke la diablo aperis en la altaĵo kaj malbenis al la loĝantoj de Cali, do, por rezisti ĉi malbeno pastro organizis la konstruado de la krucoj por enŝlosi al demono ene de la altaĵo mem. Unue estis el Gvadŭo (Giganta bambuo Amerika) sed poste oni anstataŭis ilin por la nunaj de cemento.

## Historio 
### La Legendo de Buzirako 
La legendo rakontas ke en la Altaĵo de la Popa en Kartaĥeno loĝis demonon kiu nomiĝis *Buziraco* (Buzirako), en malhela kabano sur la pinto de la altaĵo kie ĉi demono estis adorita por geindiĝenoj kaj liberaj nigruloj. La du monaĥoj sekvu ĉiuj 3 de majo supreniranta al la altaĵo por renovigi la krucojn kiuj tenis al la dajmono kaptitan ĝis la jaro de 1850, ĉar en 1851 ili devis foriri la urbon pro entrudiĝi multe en la loka politiko, la du fratoj tiam, iris al *Santa Rosa de Ocopa* en Peruo. Ĉi tertremo oni atribuas al la liberiĝo de Buzirako kiu renversis la krucoj de giganta bambuo Amerika kaj preĝejoj de la urbo, La verko finiĝis je la 6-a de januaro de 1938 kun la aliaj du krucoj, kaptanta fine al Buzirako.

## La strukturo 
La monumento lokiĝas je 1.465 msn kaj havas bazo de 420 m². La centra kruco estas la plej granda, ĝi havas 11 m de larĝeco kaj 26 m de alteco, la flankaj krucoj havas 22 kaj 8 m de alteco kaj larĝeco respektive.

## Eksteraj ligiloj 
## Referencoj 
Kategorio:Montaroj en Kolombio
Kategorio:Santiago de Cali
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Kolombio
Artúr Kozmuth

**KOZMUTH Artúr** estis hungara verkisto, sportraportisto naskita en Temeŝvaro la 27-an de marto 1892 kaj mortinta en Temeŝvaro 
la 30-an de novembro 1941. 
## Kariero
Kozmuth Artúr estis firmestro de la filio de Első Erdélyi Biztosító Társaság (Unua Asekurasocio de Transilvanio) de Temeŝvaro. Iom da tempo li estis prezidanto de la Organizo de Sportĵurnalistoj. Li redaktis kune kun Béla Uhlyárik la semajngazeton Színházi Újság (1915-17), la   *Sportélet* (1918-19) kune kun Endre Vuchetich. Li aperigis la gazeton *Sport és Kritika* (1925-29).
## Verkoj
**Kölcsönkért feleség* opereto kune kun komponistoj Béla Uhlyárik kaj Emil Győri prezentita en 1920 Modern Nyári Színház de Temeŝvaro reĝisorite de Béla Bálint. 
**Gooól!*. sportromano, 1929.

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Jarkovci

**Jarkovci,** serbe **Јарковци** estas malgranda vilaĝeto en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Inĝija.
eta|230px|Loko de la municipo en Serbio

## Bazaj informoj 
* Areo: 41 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°03′09″N 20°01'18″E
* Supermara alteco: 128 m
* Loĝantaro: 604 en 2002
* Poŝtkodo: 22...
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: IN

## Geografio 
Jarkovci etendiĝas laŭ traira flankovojo apud Inĝija.
eta|320px|Mapo pri municipo Inĝija

## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon la loko havis laŭvice hungaran, turkan kaj aŭstrian-hungaran kontrolojn, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio ĝi apartenis. En 2002 loĝis en Jarkovci 591 serboj (98 %), 5 jugoslavianoj, 2 hungaroj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
* kastelo
* fiŝlago

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara kaj serba Vikipedioj
* Mapo pri Jarkovci

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Zsolt Kozma

**KOZMA Zsolt** estis hungara pastro, eklezia verkisto naskita en Braniștea la 19-an de februaro 1935 kaj mortis la 5-a de aŭgusto 2023. Li estis filo de reformita pastro Tibor Kozma.

## Kariero
Kozma Zsolt estis inter 1952-54 politika malliberulo. Li akiris diplomon de reformita pastro en la Protestanta Teologia Instituto de Kluĵo (1958), somlike li doktoriĝis pri sciencoj de Novtestamento (1974); li akiris titolon de Doctor Honoris Causa (1990) en la Akademio Ráday de Budapeŝto. De 1974 li estis preleginto de teologio, poste ĝia profesoro. Inter 1984-89 li estis redakciano de la revuo Református Szemle, de 1992 de Protestáns Szemle.

## Verkoj
**Emberképű Isten? – Istenképű ember?* (Református Szemle, 1971. 148-158);
**Az istenképűség és a természeti teológia kérdése Barthnál és az erdélyi protestáns teológiában* (Theologiai Szemle, 1987. 5-11);
**A Református Szemle 1908-1974. évfolyamainak teljes könyvészete* (Református Szemle 1975. 91-131;
**A református értelmiség megújulása* (Reformátusok Lapja, 1992. máj. 24.-jún. 14).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekleziaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Miklós König

**KÖNIG Miklós** (koenig) estis hungara agronomo naskita en Pusztakeresztúr la 26-an de decembro 1914 kaj mortinta en Kluĵo la 3-an de marto 1981.

## Kariero 
König Miklós studis en la teknika kaj ekonomikscienca universitato de Budapeŝto (1942). Li diplomitiĝis pri agronomio en Temeŝvaro (1948). De 1949 li instruis en la Agronomia Altlernejo de Kluĵo. Li redaktis la semajngazeton *Vrem Pămînt* (1945), la gazeton *Falvak Dolgozó Népe* (1945-57). Li estis redakciano de Dolgozó Nő (1954-55) de Ŝtata Libroeldonejo Agrikultura (1951-62).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj agronomoj
Ĉefkatedralo Sankta Triunuo (Sibiu)

**Ĉefkatedralo de Sankta Triunuo** estas rumana ortodoksa ĉefkatedralo en Rumanio, en urbo Sibiu.

## Historio 
La ideo de enkonstrui ortodoksan katedralon komenciĝis en 1857, poste diversaj financaj apogoj alvenis. Tamen la konstruado okazis jam en la frua 20-a jarcento en tiu loko, kie estis grekokatolika malgranda konstruaĵo ekde 1778. Ĝi pretiĝis dum 3 jaroj.

## Konstruaĵo 
La eksteraj muroj estas ruĝaj kaj flavaj brikoj. La vasta navo estas limita per pli malgrandaj sferaj tegmentoj kaj kvar turoj: po du pli-malgranda okangula, kaj po du pli-granda. Pintoj de la turoj formas bulbojn. La ĉefenirejo estas tra enirhalo kun tri duonrondaj pordoj. La mozaikofenestro prezentas Jesuon kaj la Kvar Evangeliistojn. Diametro de la kupolo estas 15m. Alto de la spajroj estas 43m, (45m inkludante la krucojn).

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

Dosiero:Catedrala mitropolitana din Sibiu11.jpg|Malantaŭa parto de la ĉefkatedralo
Dosiero:Catedrala mitropolitana din Sibiu interior.jpg|Interna parto
Dosiero:Sibiu - looking toward Orthodox cathedral.jpg|Fora vido al la ĉefkatedralo

Sibiu
Kategorio:Katedraloj en Rumanio
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1904
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1900-1909
István Környei

**KÖRNYEI István** (koernjei) estis hungara kuracisto naskita en Görz la 29-an de julio 1901 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de julio 1988. 
## Kariero
Környei István diplomiĝis en la Universitato de Budapeŝto (1923), de 1941 li estis universitata profesoro kaj klinikĉefkuracisto pri neŭrokirurgio de Koloĵvaro, poste profesoro de OGYI de Târgu Mureș, de 1947 profesoro de Universitato de Peĉo, direktoro de Kliniko de Neŭrologio kaj Psikiatrio. Li estis ordinara ano de la MTA (1973).
## Verkoj
**Über die Veränderungen des Zentralnervensystems nach massenhaften Wespenstich* (A központi idegrendszer változásai tömeges darázscsípés esetén) kune kun Imre Haynal  (Kv. 1944);
**Adatok a Wilson-pseudosclerosis kórtanához* kune kun Irén Jakab  (Kv. 1947).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kornyei, I.
Luterana preĝejo (Komárno)

La **luterana preĝejo de Komárno** estas kirko, do kristana sakrala konstruaĵo, en la municipo Komárno de Slovakio.

## Historio 
Ĝis permeso de Jozefo la 2-a la luteranoj ne havis preĝejon en Komárno, kiu ĝis Traktato de Trianon estis hungara urbo Komárom. La kredantoj aĉetis parcelon en 1783 kaj en la sekva jardeko pretiĝis la preĝejo. Estas interese, ke oni metis en la muron sarkofagon de romianoj. La turo konstruiĝis nur en 1899. Ankaŭ tiutempe la preĝejo ricevis pli novan fasadon.

## Konstruaĵo 
La unusola turo altiĝas ĉe la fronto. La navo finiĝas per duonronda klasikisma altaro. Ties bildo prezentas forigon de Jesuo desur la krucon kaj ĝi estas kopio de pentraĵo de Rubens. Memortabuloj estas ekstere pri la konsekro kaj interne pri la falintoj dum la 1-a mondmilito. En la korto iama lernejo kaj paroĥo kune kun religia biblioteko troviĝas.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Slovakio
Kategorio:Komárno
Kategorio:Konstruaĵoj en Regiono Nitra
Komarno
3646 Aduatiques

'*3646 *Aduatiques''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 11-an de septembro 1985 de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la Aduatukoj (aŭ Aduatikoj...), kelta etno de la Belga Gaŭlio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
Siping

**Siping,** ĉine **四平**, estas prefektujnivela milionurbo en provinco Ĝilinio en Ĉina Popola Respubliko. Eksteraj apartenaĵoj de la urbo estas la proksimaj distriktoj.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Geografio 
Siping etendiĝas en la nord-orienta parto de la lando.

## Historio 
[eta|maldekstra|Komunistaj trupoj en la [Batalo de Siping, 1946.]]
Siping estis la loko de pluraj gravaj bataloj dum la Ĉina enlanda milito inter 1945-1949.

## Klimato 
Siping troviĝas en kontinenta klimato kun influo de musono. Jare pluvas po 633&nbsp;mm. Inter junio-aŭgusto ofte pluvas, inter decembro-marto apenaŭ pluvas aŭ neĝas. Somere la temperaturo ne atingas 30&nbsp;°C, en vintro (precipe en januaro) la temperaturo falas sub -10&nbsp;°C.

## Trafiko 
Siping havas fervojan kaj ĉefvojan kontaktojn. Ankaŭ estas flughaveno, sed pri tio mankas informoj.

## Vidindaĵoj 
* martira monumento

## Ĝemelurboj 
*  Maĥaĉkala, Rusio

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo pri Siping

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Karpetanoj

[eta|dekstra|250px|Mapo de prahistoriaj (antaŭromiaj) lingvoj kaj popoloj en [Iberio]]
**La karpetana popolo** estis tribo antaŭromia inklude inter la diversaj popoloj de keltoj kiuj loĝis en okcidento kaj nordo de la Iberia Duoninsulo.

Ili ŝajne situiĝis en la centra areo de la Iberia Duoninsulo, ĉefe en la supra fluejo de la rivero Taĵo kaj ĝis la supra baseno de la rivero Gvadiano, en la teritorio kiu nun enhavas la aktualajn provincojn de Hispanio nome Guadalajara, Toledo, Madrid kaj Ciudad Real.

Strabono, greka verkisto de la 1-a jarcento a.K., indikis ke la turdetanoj limis norde kun la karpetanoj. La nomo de karpetanoj, fare de Strabono, uzatas en Hispanio ankaŭ por la montaro kiu separas Segovion el Madrido, nome Karpetanaj Montoj.

## Vidu ankaŭ 
* Karpetanio

## Notoj 
Kategorio:Keltaj triboj en Iberio
Kategorio:Antaŭromiaj popoloj de Hispanio
Kategorio:Antikvaj etnoj en Hispanio
3647 Dermott

'*3647 *Dermott''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan planedologon Stanley F. Dermott, de la Universitato Cornell.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Sarolta Kristóf

**KRISTÓF Sarolta** (kriŝto:f) estis hungara lernolibroverkistino, tradukistino naskita en Szászváros la 15-an de marto 1910 kaj mortinta en Kluĵo la 29-an de oktobro 1991. Ŝi estis la filino de literaturhistoriisto György Kristóf.

## Kariero
Sarolta Kristóf diplomitiĝis en la Universitato Ferdinand la 1-a de Kluĵo pri angla-hungara-pedagogia (1932) kaj pri filozofia-sociologia-rumana fakoj (1934). Ŝi instruis pedagoion en Satmaro, Kluĵo, Arado, fine ŝi estis asistantino pri angla lingvo en la Universitato Bolyai, respektive en la UBB (1957-66). Ŝi reverkis dek anglajn lernolibrojn por la hungarlingvaj mezlernejoj (1961-70).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pedagogoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Albert Kristóf-Krausz

**KRISTÓF-KRAUSZ Albert** (kriŝto:f-kraus) estis hungara pentristo, arkitekto arta fakverkisto naskita en Temeŝvaro la 19-an de aprilo 1892 kaj mortinta en Temeŝvaro la 18-an de decembro 1958.

## Kariero 
Kristóf-Krausz Albert diplomiĝis kiel inĝeniero pri konstruoado en Munkeno (1915), poste li fariĝis portretpentristo en Temeŝvaro. Post nova studo en Berlino li projektis konstruaĵojn kaj publikis en gazetoj Temesvári Hírlap, Keleti Újság, Az Új Ember, Heti Magazin, Déli Hírlap, Brassói Lapok, post 1944 Szabad Szó, A Világ, Utunk kaj Előre.

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkitektoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
László Krausz

**KRAUSZ László**, Vasile Barbu (kraus) estis hungara inĝeniero naskita en Marosludas la 15-an de julio 1897 kaj mortinta en Bukareŝto la 28-an de marto 1981. 
## Kariero
László Krausz  finis en la Ŝtata Supera Industria Lernejo de Budapeŝto (1919) kaj li fariĝis maŝinmuntisto, tornisto, fandisto, poste inĝeniero pri projektado en la ŝu- kaj ledfabriko Dermata de Kluĵo. Post 1948 li estis ĉefprojektisto en la projektinstituto de ministeri en Bukareŝto, pli poste gvidinto de la teknika ĉefsekcio. 
## Verkoj
**Az esztergályos könyve* (1960); 
**A karbantartó géplakatos kézikönyve* (kune kun C. Moldovan kaj Teodor Petrea, 1972).
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon
Krausz, L.
Szenes

**Szenes** (seneŝ):
* Árpád Szenes (1897–1985) (en)
* Hanna Szenes (1921–1944) (en)
* Imre Szenes, hungara ĵurnalisto
* Piroska Szenes, hungara ĵurnalistino
Kategorio:Hungaraj familiaj nomoj
3648 Raffinetti

'*3648 *Raffinetti''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de La Plata, en Argentino.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la argentina astronomo Virgilio Raffinetti (1869–1946), direktoro de la Observatorio de La Plata de 1889 al 1905.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de La Plata
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1957
Blankakapa vulturo

La **Blankakapa vulturo** aŭ **Blankkapa vulturo** (***Trigonoceps occipitalis***) estas malnovmonda vulturo endemia de Afriko. Ĝi distribuiĝas sude de Sahelo el Senegalio al meza Sudano kaj Etiopio, kaj de tie suden tra Kenjo kaj Ugando tra Orienta Afriko kaj Suda Afriko, sed ne tiom ĝis Sudafriko.

## Aspekto 
[maldekstra|eta|Flugante ĉe [Nacia Parko Kruger, Sudafriko]]
maldekstra|eta|ĉe Kasteeltuinen Arcen, Nederlando
maldekstra|eta|Ĉe Parko Las Aguilas, Tenerife, Hispanio
Ĝi havas rozkoloran al helruĝecan bekon larĝegan ĉebaze kun bluecaj bekobazo kaj vaksaĵoj kaj blankajn kreston kaj gorĝareo, inter kiuj la senplumaj areoj de ties kapo estas palrozaj, kun ĝenerala hela kapokoloro, kio nomigas la specion.

Ĝi havas malhelbrunajn suprajn partojn kaj nigrajn vostoplumojn. La plumoj en ties plej subaj partoj (ventro) kaj femuroj (kruroj) estas blankaj, sed ĉio separate el la blanka kapo per rimarkinda nigraj brusto kaj kolumo. Ĝi havas averaĝan enverguron de pli da 2 m.

Temas pri fortika vulturo kun hegemonia blanka kaj nigreca plumaro ĉe plenkreskulo. La blanka krono estas kresteca, kio havigas strangan kaj diferencigan mienon. La latina scienca nomo *occipitalis* aludas al tiu krona identigilo.

La Blankakapa vulturo estas mezgranda vulturo, 72–85 cm longa kaj kun enverguro de 207–230 cm. Inoj pezas pli ol maskloj; tiuj kutime pezas ĉirkaŭ 4.7 kg, dum maskloj pezas 4 kg aŭ malpli.

## Kutimoj 
Tiu specio pasas multan tempon ŝvebe kaj serĉe manĝon. Ili ripozas en altaj arboj ĉe akvo nokte.

Ili preferas miksan, sekan arbaron je malaltaj teroj, evitante duonaridajn dornarbarajn areojn. Ili loĝas ĝis 4,000 m en Etiopio, kaj eble 3,000 m en Kenjo, kaj havas teritorion ĉe la dorna arbaro de *Acacia* de Bocvano. Ili ĝenerale evitas homajn setlejojn. Tiu specio ŝajne estas specio de longvivaj loĝantaj birdoj kiuj restas en sia teritorio. Ili povas ĝenerale flugi pli malalte ol aliaj vulturoj, kaj estas ofte la unua vulturspecio kiu alvenas ĉe la kadavraĵoj. Ĝi troviĝas often ĉe la periferio de vulturaroj ĉe grandaj kadavraĵoj, kaj ankaŭ ofte ĉe malgrandaj kadavraĵoj kaj probable estas eventuala predanto. Ili nestumas en arboj, ĉefe *Acacia* aŭ baobaboj. La ino demetas ununuran ovon paron de monatoj post la fino de la pluvsezono kaj post la komenco de la seka sezono.

## Statuso 
La Blankakapa vulturo estas pli rara ol antaŭe supozata, kaj tiele ties konservostatuso estis ŝanĝata el Malplej Zorgiga al Vundebla en la IUCN Ruĝa Listo de 2007.

## Referencoj 
* 
* BirdLife International (2007a): 2006-2007 Ruĝlistaj statusŝanĝoj  ]. Konsultita 2007-AŬG-26.
* BirdLife International (2007b): Blankakapa vulturo - BirdLife Species Factsheet. Konsultita 2007-MAJ-21.
* BirdLife International (2009): IUCN, 144357, IUCN Redlist (versio 2009.1) - Trigonoceps occipitalis (Blankakapa vulturo). Konsultita 2009-AŬG-22.

## Eksteraj ligiloj 
* Vulturkulturo ĉe Lairweb
* Rabobirdoj de Namibio 

Kategorio:Gipaetenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Pál Kristóf P.

**KRISTÓF P. Pál** (kriŝto:f) plumnomo: ego, estis hungara ĵurnalisto, redaktoro naskita en Nagybánya la 11-an de decembro 1891 kaj mortinta en Baia Mare la 7-an de marto 1965. 

## Kariero
Krizsán P. Pál diplomitiĝis en Sárospatak kaj li instruis en bazlernejoj de Satmaro, Szinérváralja, Magyarnádas. De 1921 li estis la redaktoro de la semajngazeto *Nagybánya*, sed li publikigis ankaŭ en gazeto *Ellenzék*. 

## Verkoj
Aperis en Baia Mare: *A toll* (1919), *A penna* (1921), *Tom Tomson* (1922), *Színház és sport* (1923), 
* *A házasság "válsága"* (Bp. 1926).
* *Nagybánya tükre* (turismgvidlibro, Nb. 1933); 
* *Phönixmadár* ("megtörtént tragédia" (okazinta tragedio), unuakta dramo pri martirmorto de Béla Józsa, Nb. 1948).

## Fonto
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kristof P., P.
Kristof P., P.
Halioto

**Halioto** estas malgranda aŭ tre granda manĝebla marheliko, nome mara molusko el la familio **Haliotedoj** kaj la genro *Haliotis*. Tiu genroi grupigas multajn speciojn de unu-ŝelaj maraj moluskoj troveblaj en malprofundaj marbordaj akvoj. Ili vivas en malvarmaj ĝis moderklimataj kaj subtropikaj akvoj de la Norda kaj Suda Hemisferoj. Komunaj nomoj de ĝi estas ankaŭ *orelo-obuso*, *marorelo*, kaj *abalone* en Usono, *muttonfish* aŭ *muttonshell* en Aŭstralio, *ormer* en Britio, '** en Sud-Afriko kaj **' en Nov-Zelando.

La familio Haliotedoj enhavas nur unu genron, nome *Haliotis*.

## Minaco de malapero 
Halioto estas bongustaĵo tre dezirata de frandemuloj en Bretonio kaj Azio. Ĝia perlamoto ankaŭ estas tre dezirata (ekzemple por gitaraj sontruoj). Ĉar ĝi estas sufiĉe malofta, ĝia prezo estas alta, kio kondukas al troa ekspluatado de ĝiaj provizoj, kio kondukas al ĝia malapero de granda parto de la marbordoj vizitataj de amatoraj aŭ specialigitaj profesiaj fiŝkaptistoj, kaj eĉ ŝtelĉasistoj.

Kategorio:Haliotedoj
3649 Guillermina

'*3649 *Guillermina'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino).

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Guillermina*" en omaĝo al *Guillermina Martin de Cesco'', edzino de la argentina astronomo Carlos Ulrrico Cesco kaj patrino de la alia astronomo Mario Reynaldo Cesco. Ŝi estis la unua enskribita en la Lernejo de Astronomio de La Plata kaj kunlaborantino de Felix Aguilar.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Félix Aguilar
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
PCManFM

**PCManFM** aŭ estas la libera dosieradministrilo de la grafika uzantinterfaco LXDE. Kiel ĉiu dosieradministrilo, ĝi ebligas malfermi, movi, kopii aŭ forviĝi dosierojn, kaj lanĉi programojn. Ĝi estas programata baziĝante sur la biblioteko GTK+.

## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Thunar
* Nautilus
* Konqueror
* Dolphin

## Referencoj 
Kategorio:Libera programaro
Kategorio:LXDE
Uzbl

'''''' estas senpaga malfermitkoda TTT-legilo. Ĝi uzas la aranĝan modulon WebKit (ĝin ankaŭ uzas Safari).

## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Mozilla Firefox
* Google Chrome

## Referencoj 
Kategorio:Liberaj TTT-legiloj
Malatestiana librejo

170px|eta|dekstra|Enirejo de la *Aula del Nuti*.
La **Malatestiana biblioteko** (), konata ankaŭ kiel *Malatesta Novello Library*, estas publika biblioteko en Cesena, Emilia-Romagna (Italujo). Ĝi estis la unua eŭropa civitana biblioteko, t.e. apartenanta al la komunumo kaj malferma al iu ajn. Ĝi estis subtenita de la grafo de Cesena, Malatesta Novello. La konstruon supervivis Matteo Nuti el Fano (disĉiplo de Leon Battista Alberti); ĝi daŭris de 1447 ĝis 1452.

La Malatestiana biblioteko estas la unua humanistika-konvencia, kiu konservis sian strukturon, funkciadon kaj kodeksojn de sia malfermo dum pli ol 550 jaroj. La ĉefa enirejo estis farita de Agostino di Duccio (1418-1481). La belega juglandaĵa pordo datas de 1454 kaj estis ĉizita de Cristoforo da San Giovanni en Persiceto.

Ene la biblioteko montras sian geometrian strukturon, tipe de la frua itala renesanco. La aŭlo havas bazilikan formon (*templo de kulturo*), kun tri navoj dividitaj je dek vicoj de blankaj kolumnoj de loka ŝtono. La centra navo havas barilan volbon kaj finas per rozo sub kiu troviĝas la tomboŝtono de Malatesta Novello.

La lumo eniras tra 44 veneci-stilaj fenestroj perfekte koncipitaj por legado. Ene estas konservitaj 340 altvaloraj kodeksoj diverstemaj, kiel pri religio, grekaj kaj latinaj klasikaĵoj, sciencoj kaj medicino. La plej malnova manuskripto de la biblioteko estas kopio de la *Etymologiae* de Isidoro de Sevilo.

En 2005 UNESKO aldonis la bibliotekon al la listo de la Memoro de la Mondo.

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala TTT-ejo de la Malatestiana biblioteko

Kategorio:Bibliotekoj en Italio
Sam Dockery

**Sam Dockery** (* en Lawnside/Nov-Ĵerzejo) estas usona ĵazpianisto.

Dockery, kiu vivas ĉefe en Filadelfio, kunlaboris komence de la 1950-aj jaroj kun trumpetisto Clifford Brown. Li konatiĝis en 1956 kaj 1957 kiel membro de la bando *Jazz Messengers* de Art Blakey, kie li prezentis kun Bill Hardman, Jackie McLean, Spanky DeBrest kaj foje ankaŭ Johnny Griffin. Fine de la 1950-aj kaj komence de la 1960-aj jaroj li estis krom basisto Buster Williams kaj frapinstrumentisto Specs Wright membro de la kvaropo de Jimmy Heath.

Poste Dockery laboris i.a. kun Sonny Stitt, Benny Golson kaj Stan Getz. Ekde la 1990-aj jaroj li ankaŭ instruas je la *Universitato de Artoj* en Filadelfio. Krom la sonregistraĵoj kun *Jazz Messengers* el la 1950-aj jaroj ekzistas pli novaj registraĵoj de Dockery i.a. Sur la duopo-albumo ''Live At Ortlieb's Jazzhaus'' (2000). Li distingiĝas per kruda sono kaj iomete malglate improvizitaj melodilinioj.

## Eksteraj ligiloj 
* Diskoregistro ĉe allmusic.com

Kategorio:Ĵazpianistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 20-a jarcento
József Kukla

**KUKLA József**, P. Tarziciusz estis hungara franciskano, instruisto naskita en Medgyesegyháza la 16-an de aŭgusto 1898 kaj mortinta en Youngstown la 18-an de majo 1948. 
## Kariero
Kukla József finis teologion en Religiscienca Instituto de Hunedoara (1921). 
## Verko
**A nagy veszedelem* (Kv. 1933).
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kron, E.
Kukla, J.
István Krompecher

**KROMPECHER István** estis hungara kuracisto naskita en Budapeŝto la 17-an de aprilo 1905 kaj mortinta en Debreceno la 19-an de aŭgusto 1983. 

## Kariero
Krompecher István diplomitiĝis en Budapest (1929). Li estis privatprofesoro de la universitato (1934), invitita preleganto de universitato de Heidelberg  (1937-38), scienca kunlaborinto de Biologia Esplorinstituto de Tihany (1938-40), li estis katedrestro de Universitato de Koloĵvaro (1940-44), poste en OGYI de Târgu Mureș (1947-49), de 1950 de la Medicinsciena Universitato de Debreceno.
## Verkoj
**Mesterséges ízületek* (Bp. 1939).
**Az ember szöveti megújhodó (regenerálódó) képessége* (Kv. 1943).
**Die Grundlagen der Eierschalentherapie*. Jena, Fischer, 1958, 83 p.
**Form und Funktion in der Biologie*. Leipzig, Akademische Verlagsgesellschaft, 1966, 139 p.
**Local tissue metabolism and the quality of the callus*. Budapest, Akadémiai, 1967.
**Carbohydrate metabolism of tissues: Experimental and comparative studies*. Budapest, Akadémiai, 1983, 214 p. (kune kun Mária László B. )

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj histologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj anatomoj
Kálmán Krizsó

**KRIZSÓ Kálmán** (kriĵo:) estis hungara presisto, fakverkisto naskita en Tuson la 23-an de junio 1899 kaj mortinta en Kluĵo la 17-an de junio 1978. 

## Kariero
Krizsó Kálmán studis en Petrozsény kaj Segedo. Li loksidiĝis en Kluĵo en 1919, kie li fariĝis presisto de Lapkiadó RT, Gutenberg, Kadima, Minerva RT kaj Tipografia Naţională RT (1919-38). Unu jaron li laboris en Bukareŝto en la presejo Carpaţi (1940). En Kluĵo li estis oficisto en Kluĵo, poste presisto denove de presejo Minerva. Li redaktis la komercan fakrevuon Grafikai Ipar (Kv. 1923), li kunmetis jarlibrojn: *Almanahul Tipografilor-Nyomdász Évkönyv-Buchdrucker Almanach* (Kv. 1926, 1927), *Grafikai Évkönyv* (Kv. 1930, 1938, 1940). 

## Verkoj
**Proletárversek*, poemoj (Kv. 1924); 
**Betűről-képről munkásoknak* (Kv. 1945); 
**Könyv és könyvjegy* (eta albumo de ekslibrisoj , Kv. 1945); 
**A nyomdászat dicsérete versekben* (literatura kunmetaĵo, Kv. 1945).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kristof P., P.
Krizso, K.
Lou Bennett

**Lou Bennett** (* 18-an de majo 1926 en Filadelfio; † 10-an de februaro 1997 en Parizo) estis usona hammond-orgeno-ludisto (Hammond-B3), kiu en 1960 ekloĝis en Parizo, kie li kunmuzikis precipe kun la gitaristoj Jimmy Gourley kaj René Thomas kaj frapinstrumnetisto Kenny Clarke. Li ankaŭ surdiskigis en 1966 ekstere de Parizo (en Prago) kun la tiam juna gitaristo Philip Catherine kaj la italo-franca frapinstrumentisto Franco Manzecchi. Ekde 1980 li estris kvinopon, en kiu kunludis i. a. Gerard Badini.

Bennett estis en la fruaj 1960-aj jaroj krom Ingfried Hoffmann la plej fama ĵazorgenisto de Eŭropo.

En la franca kinofilmo *Le glaive et la balance* el 1963 de André Cayatte li estas plurfoje videbla kaj aŭdebla kune kun Kenny Clarke.

## Diskoj 
* 1960: *Amen* (RCA)
* 1960: *Dansez et rêvez avec le trio Lou Bennett* (RCA Victor)
* 1963: *Enfin !* (RCA)
* 1965: *Pentacostal feeling*
* 1966: *Ovzeni Jazzohevo Festivalu 1966* (Supraphon)
* 1980: *Live At The Club St Germain*
* 1992: *Quartet*

## Eksteraj ligiloj 
* Noto ĉe*allmusic.com*

Kategorio:Usonaj ĵazorgenistoj
Kategorio:Usonaj ĵazklavarinstrumentistoj
Ernő Krón

**KRÓN Ernő** estis hungara kalendarvekisto kaj redaktoro naskita en Marosvásárhely la 16-an de aŭgusto 1884 kaj mortinta en Târgu Mureș la 4-an de februaro 1983.

## Kariero 
Krón Ernő fariĝis librobindisto en bindejo de sia patro, poste li laboris en Kolozsvár kaj Esztergom. Li iĝis majstro en eldonejo *Tolnai Világlapja* de Budapeŝto. De 1903 ĝis sia morto li estis memstara metiindustriisto. De 1913 li komencis redakti kaj eldoni la kalendaron *Régi és Valódi Lőcsei-féle Közhasznú Székely Naptár* aperinta ĝis 1948 ĉiujare. Li fondis la eldonentreprejon *Székely Naptárak Kiadóvállalata*.

## Verko 
* *Mit kell tudni a lányoknak a házasság előtt?* kun subtitolo *A jó házasság titka* (Mv. 1932).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj librobindistoj
Feldbrunnen-Sankt-Niklaus

**Feldbrunnen-Sankt-Niklaus** estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 938 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
La komunumo Feldbrunnen-Sankt-Niklaus situas en la Svisa Mezlando nordoriente de la kantonĉefurbo Soloturno inter la Ĵurasa Montaro en nordo kaj la rivero Aro en sudo. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Feldbrunnen kaj Sankt-Niklaus. Sudoriente de Sankt-Niklaus situas la kastelo Waldegg, kiu estas la rekonilo de la komunumo kaj ankaŭ ornamas la supran parton de ĝia blazono.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,50 km², de kiuj 46,0 % estas kovritaj de arbaro, 36,8 % servas por agrikulturo kaj 14,8 % por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Feldbrunnen-Sankt-Niklaus limas en nordoriento kaj oriento al Riedholz, en sudoriento al Zuchwil, en sudokcidento al la kantonĉefurbo Soloturno, kaj en okcidento kaj nordo al Rüttenen.

## Trafiko 
Tra Feldbrunnen-Sankt-Nikaus pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 5 de Olten al Soloturno, kiu sur la komunuma teritorio kongruas kun la kantona ĉefvojo de Bazelo al Soloturno. Per haltejo ĉe la trama etspura fervojlinio de Niederbipp al Soloturno Feldbrunnen estas konektita al la publika transportreto. Buslinio de la loka soloturna transportreto ankaŭ konektas la vilaĝon Sankt-Niklaus al la transportreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas 4 kilometrojn sudokcidente, sude de Soloturno.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Feldbrunnen datiĝas el la jaro 1319 kiel *Velbrunnen*.
 La origina nomo de Sankt-Niklaus estis Wedenswile, menciita la unuan fojon en la jaro 1182 kiel *villa Wedenswile*, en la jaro 1450 aperis la mencio *Sant niclausß*, kiu formo iom post iom forpuŝis la originan nomon. Dum mezepoko la teritorio de la hodiaŭa komunumo apartenis al la Abatejo Sankt-Ursen. En la 14-a jarcento la urbo Soloturno akiris la protektovoktecon pri la abatejo kaj tiam Feldbrunnen kaj Sankt-Niklaus fariĝis setlocelolokoj de la urbocivitanaro de Soloturno. En la jaro 1720 la teritorio de Feldbrunnen-Sankt-Niklaus estis atribuita al la Voktejo Flumenthal, al kiu ĝi apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798. En la jaro 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Lebern.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Sankt-Niklaus
* Feldbrunnen (stacidomo)
* St. Katharinen (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Feldbrunnen-Sankt-Niklaus
Coronini

**Coronini** [koronini] estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en distrikto Caraș-Severin (Banato, Rumanio). La komunumo konsistas el la sidejo kaj la vilaĝo Sfânta Elena kaj situas borde de Danubo.

Coronini estis unuafoje dokumente menciita en 1850. En 1910 ĝi havis 983 loĝantojn [rumanoj, hungaroj); en 1992 1 331 (rumanoj). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye).

## Fontoj 
* Listo de rumanaj poŝtkodoj 

Kategorio:Distrikto Caraș-Severin
Jimmy Gourley

**Jimmy GOURLEY** (*James Pasco GOURLEY la pli juna*; * 9-an de junio 1926 en Sankta-Luiso, Misurio; † 7-an de decembro 2008 en Villeneuve-Saint-Georges) estis usona ĵazgitaristo.

## Vivo 
Gourley alkreskis en muzikistofamilio; lia patro fondis en 1936 konservatorion en Hammond (Indianao). Komence de la 1940-aj jaroj li prezentis kun bando de la samaĝa Lee Konitz. Ekde 1943 ĝis 1944 li prezentis kun variaj bandoj en la ĉirkaŭaĵo de Los-Anĝeleso, antaŭ ol li militservis ĝis 1946 en la usona mararmeo.

Post sia reveno en Ĉikago li fariĝis membro de bando de Jay Burkhart. Poste li laboris ankaŭ kun Gene Ammons, Sonny Stitt, Doug Mettome, Lou Levy, Anita O'Day same kiel kun la duopo de Jackie Cain kaj Roy Kral. En 1951 Gourley transloĝiĝis al Parizo, kie li ĉefe prezentis kun Henri Renaud kaj faris sonregistraĵojn kun Zoot Sims, Gigi Gryce, Clifford Brown kaj Roy Haynes.

En 1958 li prezentis plurajn monatojn kun Art Simmons; Komence de la 1960-aj jaroj li laboris kun Kenny Clarke, Stan Getz, Lester Young, Zoot Sims, J. J. Johnson kaj Bud Powell. En 1964 li koncertvojaĝis kun propra kvaropo tra Eŭropo. En 1966 li prezentis en triopo kun Lou Bennett (poste kun Eddy Louiss kaj Kenny Clarke en *Chat qui pêche*.

Ekde 1970 ĝis 1972 Gourley loĝis sur la Kanarioj; post sia reveno al Francujo li prezentis kun variaj ensembloj i.a. en la pariza ĵazklubejo *Saint-Germain*. En la 1980-aj jaroj li laboris triope kun Pierre Michelot kaj Charles Bellonzi (resp. Philippe Combelle). En 1986 li koncertis en Novjorko, Ĉikago kaj Los-Anĝeleso kaj surdiskigis kun Marc Johnson, Victor Lewis, Ralph Moore kaj Don Sickler.

## Diskoj 
* *Graffiti* kun Daniel Humair, Bernard Lubat, Henri Texier, 1977
* *No More*, 1981
* *The Jazz Trio* kun Philippe Combelle, Marc Johnson, 1983
* *The Left Bank of New York* kun Marc Johnson, Victor Lewis, Ralph Moore, Don Sickler, 1986
* *Double Action* kun Barney Wilen, 2006
* *And the Paris Heavyweights* kun René Urtreger, Eddy Louiss, Luigi Trussardi, Kenny Clarke, André Ceccarelli, Humberto Canto, 2006
* *Repetition*, 2006
* *Our Delight*, 2006

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo ĉe jazzarchtops.com

Kategorio:Ĵazgitaristoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Ruĝkapa vulturo

La **Ruĝkapa vulturo** (*Sarcogyps calvus*) estas granda taga rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu enhavas ankaŭ aliajn tagajn rabobirdojn kiaj milvoj, agloj, cirkuoj kaj akcipitroj, el kiuj gipoj estas sufiĉe malsimilaj, sed ne tiom disde aliaj similaj rabobirdoj, nome malnovmondaj vulturoj. Ĝi estas endemia de suda Azio, kaj troviĝas ĉefe en Barato, Birmo kaj Hindoĉinio kaj en kelkaj partoj de najbaraj landoj.

## Aspekto 
[altdekstre|maldekstra|eta|Ĉe [Zoologia ĝardeno de Berlino]]
Ĝi estas mezgranda fortika vulturo 76 al 86&nbsp;cm longa, pezas 3.5 al 6.3&nbsp;kg kaj havante enverguron de ĉirkaŭ 1.99 al 2.6 m. Plenkreskulo havas elstaran tre ruĝan al oranĝecan nudan kapon kaj junuloj de pli pala ruĝo. Ankaŭ la kruroj estas ruĝaj, dum ĉe femuroj kaj brusto estas blanko. Ĝi havas nigran korpon kun palgriza bendo baze de flugilplumoj. La seksoj diferencas laŭ la koloro de la irisoj: maskloj havas pli palajn, blankecajn irisojn, dum ĉe inoj ili estas malhelbrunaj.
[maldekstra|eta|Ino de Ruĝkapa vulturo ĉe [Nacia Parko Ranthambore|Ranthambore]]

La junuloj estas pli palaj kaj makulecaj.

Ne eblas konfuzo kun simila specio ene de ties teritorio.

## Taksonomio kaj sistematiko 
Tiu estas specio de malnovmonda vulturo, de familio de Akcipitredoj kaj subfamilio de Egipienoj, kiu troviĝas en la Hindia Subkontinento. Ĝi ne havas subspeciojn.

## Distribuado kaj habitato 
Tiu vulturo de rimarkinda kapo estis historie abunda en teritorioj ĉe sudcentra kaj sudorienta Azio etende el Barato al Singapuro. Nune la teritorioj de la Ruĝkapa vulturo situas ĉefe ĉe norda Barato. Ĝi troviĝas kutime en malferma kamparo kaj en kultivataj kaj duondezertaj areoj, ofte ĉe homaj setlejoj. Ĝi troviĝas ankaŭ en deciduaj arbaroj, montetoj kaj rivervaloj. Ĝi kutime troviĝas ĝis altitudoj de 2,500 aŭ eĉ 3000 m super marnivelo.

Ili nestumas en altaj arboj.

## Konservostatuso 
Ili malpliiĝis, sed nur malrapide; en 1994 ĝi estis suprenlistita kiel Preskaŭ Minacata el antaŭa klaso Malplej Zorgiga fare de la IUCN. La disvastigata uzado de la medikamento Diklofenako en veterinara medicino en Barato kaŭzis tamen malpliiĝo de ties populacio en ĵusaj jaroj. Diklofenako estas komponaĵo kiu estas konata kiel ege venena al vulturoj. La populacio de tiu specio duoniĝis el la fino de la 1990-aj jaroj, kaj kio estis iam plena specio nombra en centoj da miloj iĝis danĝere proksima al formorto en malpli da du jardekoj. Sekve ĝi estis suprenlistita al Draste Endanĝerita en la IUCN Ruĝa Listo de 2007.

Kelkaj similaj medikamentoj estas damaĝaj al kadavromanĝantaj birdoj. Diklofenako, karprofeno, fluniksino, ibuprofeno kaj fenilbutazono estis asocia al mortigo. Meloksikamo ŝajne estas pli sekura al vulturoj kaj oni kuraĝigas al ties surogata uzado en veterinara traktado de brutaro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vulture Territory Facts and Characteristics: Ruĝkapa vulturo
* BirdLife Species Factsheet. 

Kategorio:Gipaetenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
DFDR

eta|Elektokampanjoafiŝo de DFDR kun la rumanlingva teksto *Estante la vera alternativo!*
La **Demokrata Forumo de la Germanoj en Rumanio** (DFDR / FDGR: Demokratisches Forum der Deutschen in Rumänien - Forumul Democrat al Germanilor din România) estas partio de la germanlingvaj rumanlandanoj. Ĝi fondiĝis en la 1989-a jaro estante malferma al ĉiuj rumanlandanoj.

DFDR eldonas la germanlingvan taggazeton Allgemeine Deutsche Zeitung für Rumänien. La ĉefa sidejo estas en Lutsch-domo  ĉe Granda Placo (Sibiu).

## DFDR-politikistoj 
* Martin Bottesch, eksa distriktestro de la distrikto Sibiu
* Ovidiu Ganţ, parlamentano de EU
* Klaus Johannis, urbestro en Sibio, ekde februaro 2013 vicprezidento de la Partio Nacia Liberala (PNL), ekde decembro 2014 prezidanto de Rumanio
* Hans Klein, teologo
* Johann Krech, urbestro de Cisnădie
* Wolfgang Wittstock, ĵurnalisto kaj iama DFDR-deputito

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo , 
* Deutsches Forum der Banater Berglanddeutschen
* Deutsches Forum Kronstadt
* Deutsches Forum Sathmar 
* Deutsches Forum Temeswar 
* Rezultoj ĉe la elektoj 2008

Kategorio:Politikaj partioj de Rumanio
Kategorio:Rumanio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1989