open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
11449 Stephwerner

'*11449 *Stephwerner'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan terfizikistinon *Stephanie C. Werner'', kiu studis la kronostatigrafion kaj la geologian evoluon de Marso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Claes-Ingvar Lagerkvist
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
Janus Dousa

**Johano Doŭza**, la Maljuna (1545-1604) (* Noordwijk, en la 6-a de Decembro 1545 - Noordwijk, en la 8-a de Oktobro 1604) estis historiisto, juristo, poeto, filologo, ŝtatestro kaj unua bibliotekisto de la Universitato de Lejdeno. Li studis en Parizo, kie li faris kontakton kun la tiamaj plej eminentaj poetoj. Revenante al Lejdeno, li kunigis cirklon da neo-latinaj literatoroj kun humanismaj orientiĝoj.

## Biografio 
En 1572, li estis sendita al Anglio por kuniĝi al la reĝino Elizabeto la 1-a kiu sin deklaris favore al la nederlandanoj kaj kontraŭ la hispanoj; en 1574, li firme apogis la atakojn kiuj liberigis la urbon Lejdeno, ilin perfortigis levi la sieĝon, kaj kontribuis per siaj civilaj kaj militismaj servoj al la liberigo de sia lando.

Li partoprenis en la komitato por la preparado de la Universitato de Lejdeno, kaj fariĝis la unua kuratoro, posteno kiun li tenis dum 29 jaroj. Nomumita, en 1574, kuratoro de la nederlandaj arkivoj, kie li kreis la gravan historian verkon: "La Analoj de Nederlando" ekde la jaro 898 ĝis 1218, en la latina kaj sub du formoj: en 1599, ĝi aperis laŭ elegiaj versoj, kaj du jarojn poste en prozo. Multe kontribuis lia filo Jan van der Does (1571-1596).

## Verkoj 
* *Epigrammata* (1569)
* *Ode Lugdunensis II* (1575)
* *Nova poemata* (1575)
* *Odae Britannicae* (1586)
* *Annales metrische versie* (1599)
* *Annales in proza* (1601)

## Eksteraj ligiloj 
* 1911 Encyclopædia Britannica
* National Portrait Gallery
* DBNL
* Chalmers' Biography
* Instituto Warburg 

## Vidu ankaŭ 
* Universitato de Lejdeno
* Janus Dousa, la Juna (1571-1596)
* Justus Lipsius (1547-1606)
* Joseph Justus Scaliger (1540-1609)
* Hugo Grotius (1583-1645)
* Bonaventura Vulcanius (1538-1614)
* Petrus Scriverius (1576-1660)
* Georgo Dousa (1574-1602)
* Franciscus Dousa (1577-1630)

Kategorio:Nederlandaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Nederlandaj poetoj‎
Kategorio:Nederlandaj nobeloj
Kategorio:Nederlandaj bibliotekistoj
Kategorio:Nederlandaj erudiciuloj
Kategorio:Nederlandaj filologoj
Kategorio:Nederlandaj historiistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Universitato de Lejdeno
Kategorio:Homoj de la Okdekjara milito
11450 Shearer

'*11450 *Shearer'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Andrew Shearer * de la Nacia Universitato de Irlando en Galivo, estro de grupo laboranta pri la kampo de la astrofiziko de alta tempa difino kaj bilda prilaborado. Li estis respondulo por la mezuroj de la pulsataj optikaj elsendoj de *PSR 0656-14'' kaj de Geminga.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Claes-Ingvar Lagerkvist
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
Shorthorn

dekstre|eta|250ra|Bovidoj *shorthorn* «por viando».
La ***Shorthorn*** estas raso de bovoj origina de la Nordoriento de Anglio kie ĝi originiĝis per miksado inter diversaj rasoj kelkaj devenaj el Skandinavio, nome en kantonoj Durham, Lincolnshire, Northumberland kaj Yorkshire. Ties nomo signifas "Mallonhaj kornoj" (short horn). Ĝi utilas ĉefe por produktado de viando. En Argentino estas grava raso por brutobredado ekde la komenco de la 19a jarcento.

Ties hararo estas de diversaj koloroj: ruĝeca, ruĝecbruna kaj blankaj, ruĝeca kaj blanka mikse. La mallongaj kornos indikas malsupren. Estas branĉo *polled shorthorn* senkorna. Temas pri mezgranda raso. La inoj havas alton kruce de 1,30 m kaj la masklo de 1,35 m; la peso averaĝe estas, respektive, de 800 kaj 1200 kg.

## Eksteraj ligiloj 
* Asocio Shorthorn en Aŭstralio
* Usona Asocio de Shorthorn 

Kategorio:Bovorasoj
Kategorio:Dombestoj
Veladero (mino)

**Veladero**, estas mino, situanta en la departemento Iglesia, provinco San Juan, Argentino. Ĝi situantas proksimume je 350 kilometroj nordokcidente de la urbo San Juan kaj je alto de inter 4.000 kaj 4.850 msm en la Andoj ().

maldekstre|eta|240ra|Maŝinaro dediĉita al la pistado de mineraloj en Veladero.
Veladero estas mino kun funkciado subĉiela, kie oni elfosas mineralojn kiaj oro kaj arĝento. Ĝi enhavas rezervojn de 11,4 milionoj de uncoj kaj kun utila vivo ĉirkaŭkalkulita je 14 jaroj. Ĝi ekproduktis en septembro de 2005.

Ĝi estas administrata kaj funkciigata de la entrepreno Barrick Gold.

Kritikoj forte kontraŭstaris la instaladon kaj funkciadon de la mino pro la forta poluado kiu okazigas.

## Konsultita fonto 
* mineria.sanjuan.gov.ar/recursos/met_preciosos/veladero 

## Referencoj 
* Diversaj artikoloj pri Veladero en www.noalamina.org

Kategorio:Ekonomio de Argentino
Kategorio:Minoj
Ŝtonmino

[eta|Abandonita ŝtonmino de gruzo ĉe [Adelajdo, Suda Aŭstralio.]]
[eta|dekstra|Abandonita ŝtonmino en [Kerala, Barato.]]
[thumb|Inundigita kalkŝona minejo [Malgranda Ameriko troviĝanta en Ĉeĥio en PPR Bohemia karsto]]
**Ŝtonmino** aŭ ŝtonminejo estas plej ofte subĉiela minejo nome minejo kiu funkcias subĉiele, tio estas sur la surfaco de la tereno, diference de la subteraj, kiuj funkcias sub tiu. En tiuj elfosaĵoj oni akiras industriajn, ornamajn rokaĵojn aŭ volumenaĵojn. La ŝtonminoj estas ofte malgrandaj instalaĵoj, kvankam entute ties aro konsistigas probable la plej grandan volumenon de la tutmonda minado.

La produktoj akiritaj en la ŝtonminejoj, diference de la cetero de la minekspluatejoj, ne estas prilaboritaj per koncentrigo sed eble ĉefe per eltranĉado. La ĉefaj rokoj akiritaj el ŝtonminejoj estas jenaj: marmoro, granito, kalkoŝtono, travertino kaj ardezo.

Ĉiu ŝtonminejo havas pli malpli longdaŭran utilan vivon, kaj post ties elĉerpo, la abandono de la minagado povas rezulti en problemoj por la medio, ĉefe rilate al la detruo de la pejzaĝo.

Por ekspluatado de subĉiela minejo foje necesas elfosi, per mekanikaj resursoj aŭ per eksplodaĵoj, la terenojn kiuj kovras aŭ ĉirkaŭas la geologian formaĵon kiu formas la kuŝejon.

La subĉielaj minoj estas ekonomie enspezaj kiam la kuŝejoj estas ĉe la surfaco, eĉ se post malgranda kovro aŭ la karaktero de la tereno ne estas strukture taŭga por subtera laboro (kiel ĉe sablo aŭ gruzo). Kiam la profundeco de la kuŝejo pliiĝas, la ekonomia avantaĝo de la subĉiela mino malpliiĝas favore de la ekspluatado pere de subtera minado.

## Vidu ankaŭ 
* Geomorfologio
* Geologio
* Listo de petroj
* Roka Montaro
* Roko (reliefa)
* Ŝtono
* Ŝtonminejo

## Bibliografio 
* Javier Rodríguez Pardo (2009) (hispana). *Vienen por el oro, vienen por todo*. Buenos Aires : Fundación Centro de Integracion, Comunicación, Cultura y Sociedad (1a eldono). Argentina: Ediciones CICCUS. ISBN 978-987-9355-98-5.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Minado
Laloto

eta|alt=Laloto.|Laloto.

***Laloto*** (latina: *Piper lolot*) estas florplanto en la familio Piperacoj, al kiu apartenas ankaŭ kelkaj aliaj konataj plantoj kiel nigra pipro kaj betelo. Laloto estas indiĝena je Vjetnamio, Laoso kaj Kamboĝo, kaj ĝi estas antaŭ nelonge enkondukita en Usonon. La folioj de laloto estas multe uzataj en vjetnama kuirado; ekzemple, bovaĵo envolvita en lalot-folioj estas unu el la plej popularaj manĝaĵoj en Vjetnamio.
Laloto estas ankaŭ uzata en vjetnama tradicia medicino kiel rimedo kontraŭ artrito.
La nomo de la planto en la latina (kaj multaj eŭropaj naciaj lingvoj) verŝajne devenas de erara transskribo de la vjetnama vorto "lá lốt".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Bona lingvo 

Kategorio:Piperacoj
EVAG

EVAG estas mallongigo por la jenaj societoj pri publika transporto en Germanujo:
*Erfurter Verkehrsbetriebe EVAG en Erfurto
*Essener Verkehrs-AG en Asindo
Minejo Graf Beust

** Minejo Graf Beust** estis karbominejo en la Orienta Kvartalo de Essen. Nomdonanto por la minejo estis la rejnlanda ĉefa minoficisto Ernst August Graf von Beust. Minejo Graf Beust estis unu el la fondintoj de la Rejnlanda-Vestfalia Karbo-Sindikato. Ĝi apartenis en la dua duono de la 19-a jarcento al la plej gravaj minejoj de la distriktaro Duseldorfo.

## Referencoj 
Graf Beust
Kategorio:Orienta Kvartalo de Essen
Cabildo abierto

[eta|La [22-a de majo de 1810 okazis la ***cabildo abierto***, unu el la momentoj plej gravaj de la Revolucio de Majo. Pentraĵo de Pedro Subercaseaux en 1910.]]
La sistemo *cabildo abierto* [kaBILdo] (malferma urba konsilantaro) estis eksterordinara sistemo kunsidigi la loĝantojn de la urboj hispanamerikaj, dum la Hispana koloniado, kaze de urĝa neceso aŭ katastrofoj. Kutime, la koloniaj urboj estis regataj de *koloniaj konsilantoj*, nome institucioj municipaj integritaj de funkciuloj nomumitaj de la aŭtoritatoj koloniaj, sed kaze de urĝo, la konsilantaro povis kunvoki ja *cabildo abierto* integrita de la loĝantoj.

En la komenco de la Hispanamerikaj Militoj por Sendependigo la malfermaj konsilantaroj ludis gravan revolucian rolon, kiel organoj de partopreno popola kun rajto por elpostenigi la aŭtoritatojn koloniajn kaj starigi aŭtonomajn registarojn.
 
Moderne, kelkaj latinamerikaj landoj nomigis *cabildo abierto* al popola asembleo kunvokita de la municipa registaro kun la celo pritrakti aŭ decidi pri aferoj de  publika loka gravo.

La termino translokiĝis al moderna lingvaĵo por aludi al la realigo de malfermaj kunsidoj popolaj kunvokitaj cele decidi.

## Bibliografio 
* Levene, Ricardo. «El Derecho Municipal. Los cabildos de Indias». Manual de Historia del Derecho Argentino (3ª edición). Buenos Aires: Kraft. pp.&nbsp;87–93.

## Eksteraj ligiloj 
*  http://www.lablaa.org/blaavirtual/ayudadetareas/poli/poli46.htm  El cabildo abierto, alirita la 20an de julio de 2009, 2005, Biblioteca Luis Angel Arango.

Kategorio:Historio de Hispanameriko
Kategorio:Urbaj registaroj
Pedro Subercaseaux

**Pedro León Maximiano María SUBERCASEAUX Errázuriz** (Romo, Italio, Lia arto aperas ankaŭ en dezajnoj kaj portretoj de sanktuloj, ĉefe pri Sankta Francisko el Asizo.
[eta|200px|Pedro Subercaseaux vestita je [monaĥo.]]
[eta|250px|maldekstre|Romantikigita pentraĵo de la Batalo de [Rancagua (Ĉilio)|Rankagva dum la Ĉilia Milito de Sendependigo fare de Pedro Subercaseaux.]]

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Memorias* de Pedro Subercaseaux  
* *Historias de amor* de Pedro Subercaseaux  

Kategorio:Ĉiliaj artistoj
Tutmonda Jarlibro Esperantista 1913

***Tutmonda Jarlibro Esperantista 1913*** estas eldono de la *Tutmonda Jarlibro Esperantista* por la jaro 1913. La jarlibroj estis eldonataj ĉiujare en Parizo fare de Esperantista Centra Oficejo por raporti pri ties ĉi agadoj kaj ĝenerale pri la Esperanto-movado.

## Enhavo 
* Antaŭparolo
* Almanako
* Oficialaj Institucioj
* Internaciaj fakaj asocioj kaj institucioj
* Regionaj propagandaj asocioj
* Listo de Esperantistaj gazetoj
* Korespondantoj kaj komercistoj
## Recenzoj
## Eltiraĵoj 

Dosiero:1913 Jarlibro 103.jpg
Dosiero:1913 Jarlibro 104.jpg
Dosiero:1913 Jarlibro 105.jpg
Dosiero:1913 Jarlibro 106.jpg
Dosiero:1913 Jarlibro 107.jpg
Dosiero:1913 Jarlibro 108.jpg
Dosiero:1913 Jarlibro 109.jpg

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Esperanto-jarlibroj
Kategorio:Esperanto-adresaroj
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Daniel Heinsius

**Daniel HEINSIUS** (1580-1655) (* Gento, en la 9-a de Junio 1580 - Hago, en la 25-a de Februaro 1655) estis unu el la plej famaj nederlandaj kleruloj, poeto, filologo, latinisto, helenisto kaj profesoro pri la greka historio en la Universitato de Lejdeno.

## Biografio 
La ĉagrenoj de la hispana milito pelis liajn gepatrojn establiĝi unue en Veere, en Zelando, poste en Anglio, trie en Rijswijk kaj fine en Vlissingen. En 1596, estante jam rimarkinde pro siaj akiraĵoj, li estis sendita al la Universitato de Franeker por studi juron sub la profesoro Henricus Schotanus (1548-1605). Li restis tie unu jaron kaj duonon kaj poste translokiĝis al la Universitato de Lejdeno, kie li restis la restantajn sesdek jarojn el sia vivo kiel bibliotekisto de la universitato. Tie li studis kun Joseph Justus Scaliger, havis kontaktojn kun Philips van Marnix, lordo de Monto Sankta Aldegonda, Janus Dousa (1545-1604) kaj Paulus Merula (1558-1607), krom aliaj.

Liaj konoj pri la klasikaj lingvaĵoj estis laŭdata de la respektindaj kleruloj en la tuta Eŭropo. Li rifuzis multajn invitojn ekster lia lando, ne maltrankviliĝante kiel honorindaj ili estis. En 1602, li estis indikita kiel Profesoro pri la latina, en 1605, li fariĝis Profesoro pri la Greka, kaj en 1607, post la morto de Merula, li sukcedis ĉi tiun kiel bibliotekiston de la universitato.

La nederlandaj poemoj de Heinsius apartenas al la skolo de Roemer Visscher (1547–1620), ne atingis altan nivelon, sed estis admirita de Martin Opitz (1597-1639), kiu tradukis la poemojn de sia lernanto kaj enkondukis la aleksandrian verson en Germanion.

En 1616, li publikigis siajn kolektojn da poemoj en nederlanda lingvo. En 1618, li lanĉis la komediojn de Terentio, en 1620, la romian historion de Tito Livio, krom siajn didaktikajn poemojn "De contemptu mortis" en 1621, kaj la Epistolojn de Joseph Justus Scaliger, en 1627.

Daniel Heinsius estas la patro de la poeto kaj filologo Nicolaas Heinsius, la Maljuna (1620-1681) al Grotius 1608)
* *Heziodo* (1603)
* Historia Sylvae Ducis (1631)
* *Horacio* (1610)
* *Iambi* (1602),
* *Latinaj diskursoj* (1609)
* Op de dood ende treffelike victorie van Heemskerck (1607)
* *Ovidio* (1629)
* Poemata (1605), 1649), kolekto da poemaro
* *Seneko la pli aĝa* (1611)
* *Silio Italico* (1600)
* *Teokrito* (1604)
* Vivo de Petrus Scriverius fare de Erasmus (1636)

## Eksteraj ligiloj 
* DBNL.org
* emblems.let.uu.nl - Quaeris quid sit Amor (c. 1601)
* emblems.let.uu.nl - Emblemata oratoria, 1607
* Universitato de Lejdeno
* Virtual International Authority File
* Bibliothèque Nationale de France

## Vidu ankaŭ 
* Joseph Justus Scaliger (154-1609)
* Hugo Grotius
* Paulus Merula (1558-1607)
* Nicolaas Heinsius la Juna (1656-1718)
* Martin Opitz (1597-1639)
* Philips van Marnix (1540-1598)
* Janus Dousa la Maljuna (1545-1604)

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Nederlandaj poetoj
Kategorio:Nederlandaj erudiciuloj
Kategorio:Nederlandaj latinistoj
Kategorio:Nederlandaj helenistoj
Kategorio:Universitato de Franeker
Kategorio:Universitato de Lejdeno
János Vitéz

**János (Johano) VITÉZ** , laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vitéz János** estis kroata-hungara kardinalo, ĉefepiskopo, episkopo, edukisto. Lia nobela antaŭnomo (indiko de deveno) estis *zrednai* (= el Zredna). Li estis onklo de Janus Pannonius.
eta|Monumento pri János Vitéz
János Vitéz http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/v/v29961.htm naskiĝis en 1408 (?) en Zredna apud Križevci, Kroatio. Li mortis la  1472 en Esztergom.

## Biografio 
János Vitéz frekventis universitaton en Vieno. Li komencis sian eklezian karieron en diocezo de Zagrebo. En la 1430-aj jaroj li estis notario en la hungara kortumo, post jaroj li estis edukisto de Ladislao Hunyadi kaj Matiaso la 1-a (Hungario). En 1445 li iĝis episkopo de Oradea, , poste li ricevis ankaŭ politikajn kaj diplomatiajn taskojn. Depost surtroniĝo de Matiaso li ekhavis la postenon kanceliero, poste en 1465 ĉefepiskopo en Esztergom. En 1465 li fondis universitaton en Pozsony sub nomo *Academia istropolitana*, poste bibliotekon en Esztergom. Post jaroj la kontakto malboniĝis inter Vitéz kaj Matiaso. Vitéz partoprenis en kontraŭreĝa komploto en 1471, kiu fiaskis.

Li postlasis latinlingvajn poemojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Oratio ad Sixtum III.*
* *Epistolae in diversis negortis…;*
* kolektitaj paroladoj (1878 hungare kaj latine)
* korespondaĵoj kaj paroladoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva informaro

## Vidu ankaŭ 
* János Vitéz (poemo), tradukita en esperanton de Kalman Kalocsay, pri fikcia rolulo samnoma kun tiu ĉi episkopo.

Kategorio:Hungaraj kardinaloj
Kategorio:Episkopoj de Oradea
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Esztergom
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj edukistoj
Pál Várdai

**Pál Várdai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Várdai Pál** estis hungara ĉefepiskopo, episkopo, preposto.

Pál Várdai http://lexikon.katolikus.hu/V/Várdai.html naskiĝis en 1483 en Kisvárda. Li mortis la  1549 en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio).

## Biografio 
Pál Várdai lernis en Italio. Hejmenveninta li estis preposto de Óbuda. Liaj baldaŭaj karieraj stacioj (ne nur ekleziaj) estis:
* reĝa trezoristo kaj kanceliera sekretario en 1519
* episkopo en Veszprém (urbo) en 1520
* episkopo en Eger en 1523
En 1525 la parlamentaj deputitoj elektis lin kanceliero, sed Ludoviko la 1-a Jogajlido me akceptis ĝin. En la sekva jaro li ne mortis en Batalo de Mohács, poste li ricevis la malplenan ĉefepiskopan seĝon en Esztergom. En 1527 li ricevis la titolon ĉefkanceliero. En 1539 li kronis Izabelan. En 1543 li forfuĝis antaŭ ol la turkoj okupis Esztergom-on, poste li vivis en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio).

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj ĉefepiskopoj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Spas-pontoj (Moskvo)

**Spas-pontoj** () estas du apudaj aŭtomobilaj pontoj trans rivero Moskva. Ili apartenas al Moskva ĉirkaŭiganta aŭtovojo kaj situas ĉe nord-okcidenta limo de Moskvo, kie rivero Moskva enfluas en la urbon. La pontoj estis nomitaj de la proksime situanta malnova vilaĝo Spas.

La unua el la du pontoj estis konstruita en 1962. La duan oni malfermis post 35 jaroj, en 1997.

eta|senkadra
eta|senkadra
## Vidu ankaŭ 
* Pontoj Besedi (Moskvo)

## Eksteraj ligiloj 
* Бесединские мосты (ruse)
* Fotoj de sur la konstruaĵo kun priskribo (ruse)

Kategorio:Pontoj de Moskvo
Kategorio:Distrikto Strogino (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Pokrovskoje-Streŝnevo (Moskvo)
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1962
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1997
Kategorio:1962 en Moskvo
Kategorio:1997 en Moskvo
11458 Rosemarypike

'*11458 *Rosemarypike'''* estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Rosemary E. Pike*, postdoktora esploristino ĉe la Instituto de Astronomio kaj Astrofiziko de la *Acdemia Sinica'' (Tajvano), kiu studas malsimplajn resonancojn en la Kujper-zono, precipe la stabileco de la resonanco 5:1 kun Neptuno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Imre Babarczy

**Barono Imre Babarczy** [babarci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Babarczy Imre** estis hungara magnato, ĉambelano, oficiro. Lia nobela antaŭnomo estis *babarczi*.

Imre Babarczy http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/b/b00567.htm naskiĝis en 1818. Li mortis la  1881 en Vieno.
 
## Biografio 
Imre Babarczy batalis kontraŭ la hungara armeo dum la Hungara revolucio de 1848. Li mem konfesis: "Mi hontas, ke mi naskiĝis hungaro". Post falo de la hungaraj interesoj li ricevis altajn rangojn en armeo de Habsburgoj. Li opiniis, ke en la Habsburga Imperio konstituciaj reformoj ne povas okazi. En 1855 li ricevis juĝejan taskon en Sopron, en 1861 li havis similan taskon en  Kőszeg. En 1855 li baroniĝis.

## Restintaj publikaĵo 
* *Bekenntnisse eines Soldaten* (1850, 1855)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
 
Kategorio:Hungaraj magnatoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Kategorio:Hungaraj ĉambelanoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
11460 Juliafang

'*11460 *Juliafang'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Julia Fang'', kiu plenumis sian Ph. D. ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso uzinte observadajn datumojn kaj  por la dinamika studo de kelkopaj asteroidaj sistemoj ambaŭe por terrenkontaj kaj ĉefzonaj asteroidoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
11461 Wladimirneumann

**11461 Wladimirneumann** estas tre malgranda neordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la germana esploristo *Wladimir Neumann* de la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado (DLR - Berlino), kiu studas la diferenciĝon akvo-ŝtono de glaciaj korpoj, aplikebla al la interpreto de la datumoj pri Cereso de la misio *Dawn*.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
11464 Moser

'*11464* Moser'''* estas malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Danielle Moser'', sciencistino, kiu laboras por la Oficejo pri la Meteoroida Medio de la NASA, kies esploroj inkludas antaŭkalklon de meteorfluoj kaj taksadon de la energio de lunaj alfrapintoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Hurlingham

**Hurlingham** estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro Granda Bonaero. La loknomo venis de golfklubo, la klubo ricevis tiun nomon de prestiĝa brita klubo en Britio.

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 10&nbsp;km²
* Loĝantaro: 173 178 en 2005 (takso)
* Supermara alteco: 26 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1686
* Telefonkodo: +54 11

## Geografio 
Hurlingham situas sur la apudmara ebenaĵo. Bonaero troviĝas 20, Quilmes 36, La Plata 73, Rosario 263, Mar del Plata 390, San Miguel de Tucumán 1070, Saltaurbo 1273 km.

## Historio 
Municipo kaj vilaĝo Hurlingham estis kreita en 1994. Pli frue jam en 1888 golfa klubo funkciis tie ĉi, kiun precipe britoj vizitis. 

## Trafiko 
Hurlingham havas du fervojajn liniojn.

## Klimato 
Hurlingham situas en subtropika klimato, kie jare pluvas ĉ. 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio 31 °C.

## Vidu ankaŭ 
* Hurlingham (stacidomo)
* Ejército de los Andes (stacidomo)
* Jorge Newbery (stacidomo)
* Rubén Darío (stacidomo)

## Fontoj 
* angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* http://urbita.com/argentina/hurlingham  
* mapo, distancoj 


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
11465 Fulvio

**11465 Fulvio** estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan fizikiston *Daniele Fulvio* profesoron pri fiziko ĉe la Pontifika Katolika Universitato de Rio-de-Ĵanejro, kiu faras laboratoriajn simuladojn de kosma veterdisfalo ĉe asteroidoj per jona surradiado kontraŭ specimenoj de meteorŝtono.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Lago de Panthier

**Lago de Panthier** () estas artefarita lago situanta en Côte-d'Or, Francio ĉe Vandenesse-en-Auxois.

## Historio 
Ĝi datiĝas el 1836.

## Eksteraj ligiloj 
* Kampadejo 

Panthier
11466 Katharinaotto

'*11466 *Katharinaotto'''* estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Katharina A. Otto*, esploristinon ĉe la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado (DLR-Berlino), kiu studis la efikon de la koriolisforto en la formado de la surfacaj trajtoj ĉe 4 Vesta per analizo de la bildoj de la kosmosondilo *Dawn''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Lumturo de la Mondopinto

La **lumturo de la Mondopinto** () estas lumturo en La Rochelle, en Francio. Ĝi estis inaŭgurita la 1-an de januaro 2000 kaj staras fronte al la terkapo Les Minimes.

Ĝi estas kopio de la lumturo San Juan del Salvamento, ankaŭ nomata “lumturo de la Mondopinto”, konstruita en 1884 sur la insulo Estados, en argentina Patagonio.

eta|maldekstra|La lumturo kaj la marbordo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de lumturoj en Francio

Kategorio:La Rochelle
Mondopinto
Mondopinto
Otto Schenk

[eta|Schenk en 2010. [Dosiero:Autogramm Otto Schenk österreichischer Schauspieler.png|center|frameless|class=notpageimage skin-invert-image|150px|Aŭtografo Otto Schenk]] 
**Otto SCHENK** (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta la  je lago *Irrsee* en Salzkammergut) estis aŭstra aktoro, reĝisoro kaj intendanto. Liaj plej grandaj sukcesoj kiel reĝisoro estis kun komedioj de Shakespeare kaj Nestroy.

## Vivo 
Post trejnado ĉe la renomita *Max-Reinhardt-seminario* li dungitis en 1952 ĉe *Wiener Volkstheater* kaj reĝisoradis krome ĉe malgrandaj teatroj.

En 1955 li venis al *Theater in der Josefstadt* kiel aktoro kaj reĝisoro. Tie ege furoris la surscenejigo de *O Wildnis* (1960) de Eugene O'Neill.

En 1963 li ekdirektoriĝis en München ĉe *Theater am Gärtnerplatz* kaj parte reĝisoris ĉe *Münchner Kammerspiele* i.a. por la teatraĵoj *Kasimir und Karoline* kaj *Geschichten aus dem Wiener Wald* de Ödön von Horváth.

La sekvintajn jarojn li estis reĝisoro i.a. ĉe: *Schauspielhaus* (Hamburgo), Festivalo de Salcburgo, Burgteatrejo. Per enscenigo de Die Zauberflöte ĉe *Salzburger Landestheater* li unuafoje estis operreĝisoro.

En 1965 li iĝis ĉefreĝisoro ĉe Viena Ŝtata Operejo kaj escenigis ekde tiam ĉe multaj bonkonataj operejoj de la tuta mondo (ekz. ĉe Metropola Operejo en 1970 *Fidelio* de Beethoven  kaj en 1986/87 *La Ringo de la Nibelungo*).

## Reveno al la patrujo 
En 1988 li revenis Vienon kaj restis ĉe la Josefstadt-teatrejo ĝis 1997. Al la plej gravaj enscenigoj de tiam nombriĝas *Reigen* (Schnitzler), *La dresado de la megero* (Shakespeare), *La mevo* (Ĉeĥov).

## Kiel aktoro (elekto) 
Aktorante li estis ĉe Burgteatrejo i.a. Wladimir ĉe *Warten auf Godot* (Samuel Beckett). Schenk aparte brilis ankaŭ en la rolo de Fortunatus Wurzel en *Der Bauer als Millionär* (Raimund) kaj de la protagonisto en la unurola teatraĵo *Die Sternstunde des Josef Bieder* de Eberhard Streul.

## Premioj (elekto) 
*1991: Nestroy-Ring
*2000: Nestroy-Preis pro la tutviva agado

## Verkoj 
* *Garantiert zum Lachen.* Witzesammlung. Piper, 2003. 
* *Nach außen bin ich ja viel jünger. Ein Stück aus meinem Leben.* Piper, 2006.
* *Sachen zum Lachen. Ein Lesebuch.* 16-a eldono. Piper, 2006.
* *Wer kocht, ist selber schuld. Angefressene Memoiren.* Amalthea, 2007.
* *Darum das ganze Theater. Nichts ist so komisch wie das Leben.* Amalthea 2008.
* *Es war nicht immer komisch. Notizen aus meinen ersten 80 Jahren.* Amalthea, 2010.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Biografio de ĉe orf.at
## Notoj
Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Kategorio:Aŭstraj reĝisoroj
Kategorio:Vienanoj
Kategorio:Teatraj intendantoj
Helmuth Lohner

**Helmuth LOHNER** (naskiĝinta la 24-a de aprilo 1933 en Vieno, mortinta samloke la 23-an de junio 2015) estis aŭstra aktoro, reĝisoro kaj intendanto.

## Vivo 
Unuafoje li aktoris publike je la komenco de la 1950-aj jaroj ĉe la teatro en Baden bei Wien. Poste li ludis ĉe *Theater in der Josefstadt* de 1954-61.

En 1955 li ludis je la unua fojo en filmo (*Hotel Adlon* de Josef von Baky). Dum la 1950-aj/60-aj jaroj sekvis pluraj distraj filmoj. La ŝanĝiĝema kaj sensiva aktoro famiĝis pro la interpretado de verkoj de Horváth, Schnitzler kaj Nestroy.

Ekde de la 1970-aj jaroj Lohner koncentriĝis je la teatro kaj malantaŭenmetis la filmojn. Ekde 1997 (ĝis 2006) li estis teatrejestro de la Josefstadt-teatro (transpreninte la taskon de Otto Schenk).

## Kreiva agado (elekto) 
* *Teatro* (aktorado, reĝisorado): *Geschichten aus dem Wienerwald* (1967; München), *Hamlet* (1972; Düsseldorf), *König Richard III.* (1972; Düsseldorf), *Faust* (1972; Düsseldorf), *Der gute Mensch von Sezuan* (1976; Zürich), *Der Talisman* (1976; Salzburg), *Der Kirschgarten* (1983; Wien), *Jedermann* (1990; Salzburg), *Tartuffe* (1992; Wien), *La Belle Hélène* (1994; Zürich).
* *Aliaj filmoj*: *Urlaub auf Ehrenwort* (1955), *Salzburger Geschichten* (1956), *Der kleine Grenzverkehr* (1957), *Die schöne Lügnerin* (1959), *Das Wirtshaus im Spessart* (1958), *Mein Mann – das Wirtschaftswunder* (1960), *Mann im Schatten* (1960), *... und ewig knallen die Räuber* (1962), *Hannibal Brooks* (1968), *Shalom Pharao* (1983).

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio en teatroscienca enciklopedio.
* 
* Informoj ĉe filmportal.de
* Biografio kun bildoj.
* Leksikono pri filmoj. 

Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Kategorio:Aŭstraj reĝisoroj
Kategorio:Vienanoj
Kategorio:Teatraj intendantoj
Graflando Zweibrücken

100px|maldekstre|blazono de la graflando Zweibrücken
350px|dekstre|eta|
La **graflando Zweibrücken** estis graflando en la Sankta Romia Imperio kun la sidejo en Zweibrücken, en la nuna germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi ekestis inter 1182 kaj 1190 el hereda parto de la graflando Saarbrücken. Inter 1286 kaj 1302 la grafa domo dividiĝis en la du linioj Zweibrücken-Bitsch kaj Zweibrücken(-Zweibrücken). La pli juna linio finiĝis en 1394. Sekve ekestis la duklando Palatinato-Zweibrücken gvide de la vitelsbaĥoj, kiu ekzistis de 1394 ĝis 1801.

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Germanaj graflandoj
Kategorio:Teritorioj de la Sankta Romia Imperio
Listo de francaj ministroj pri ekologio

En Francio, ekde sia fondiĝo en 1971, la titolo kaj la kompetentecoj de la ministerio komisiita pri medio plurfoje ŝanĝiĝis. Antaŭe nomitaj *ministro pri medio*, jen la **francaj ministroj komisiitaj pri ekologio**. De la 16-a de majo 2012, la titolo estas *Ministro pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio*.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Ministerio pri ekologio, daŭriva evoluigo, transportoj kaj loĝado

Ekologio kaj daŭriva evoluigo
Kategorio:Politika ekologio
*
Domo ĉe Falkenstein

eta|La domo proksime al la centra foirejo en la kerno de Arnstadt. La **Domo ĉe Falkenstein** (germane: *Haus zum Falkenstein*) estas unu el la multnombraj belaj domoj en la urbocentro de Arnstadt, Germanujo (Kohlgasse nr. 4).

## Priskribo 
Ĝi estas konstruaĵo el la malfrua mezepoko konstruite tute el rompitaj ŝtonoj. Origine la konstruaĵo apartenis al la komunumo de la Bonifaco-kirko; antaŭ brulego loĝis tie ĉi ekz. certa vikario Conrad von Ordorff. Rekonstruado faritis en 1333 post incendio.

Fenestraj kadroj kaj interna portalo estas rezultoj de alikonstruoj en 1539. El la sama tempo originas la ekstera portalo, sed ĝi barokiĝis ĉ. en 1700.

## Fonto 
Georg Dehio: *Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler. Thüringen*, Deutscher Kunstverlag, 2003, ISBN 3-422-03095-6, p. 57.

Kategorio:Konstruaĵoj en Arnstadt
11469 Rozitis

'*11469 *Rozitis'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Benjamin Rozitis*,
esploriston ĉe *The Open University'' (Britio), kiu studas la fizikan kaj dinamikan karakterizon de la asteroidaj surfacoj per datumoj elde kosmosondilo, modeligo kaj eksperimentoj en mikrogravito.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Listo de francaj ministroj pri virinaj rajtoj

La **listo de francaj ministroj pri virinaj rajtoj** enhavas la politikistojn, kiuj okupis en francaj registaroj la postenon de ministro, delegita ministro, aŭ subministro komisiita pri virina situacio, virina dungado, virinaj rajtoj aŭ virinoj aŭ ankaŭ pri pareco.

## Listo 
## Referencoj 
Dekretoj pri la konsisto de la registaro, publikigita en la Journal officiel de la République française (JORF), sur Légifrance :

## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Ministerio pri virinaj rajtoj

* Listo de francaj ministrinoj
* Listo de ministroj pri virinoj (en la mondo)

### Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Virinaj rajtoj
*
11470 Davidminton

'*11470 *Davidminton'''* estas tre malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *David Minton'', profesoro ĉe la Universitato Purdue, kiu enketas pri la dinamika historio de la ĉefa asteroida zono kaj ties rilatoj kun la teraj alfrapoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
(11487) 1988 RG10

**(11487) 1988 RG10** estas troja asteroido de la Troja Tendaro. Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Geologia kuŝejo

**Kuŝejo**, en geologio, estas formaĵo en kiu estas koncentro statistike nenormala de mineraloj (**mineralaj kuŝejoj**) kiuj estas sur la terkrusto aŭ litosfero.

Kuŝejo mineja estas tiu en kiu la kvalito kaj kvanto de la mineraloj pravigas specifan studon, kiu celas difini laŭ kvanto, kvalito, profundeco kaj grando la kuŝejon cele disvolvigi la minadan agadon por ke la minado de la kuŝejo estu ekonomie enspeziga per la nunaj teknologioj.

La plej parto de la naturaj kemiaj elementoj, eĉ la malplej abundaj, troviĝas ĉe la terkrusto laŭ konsiderindaj kvantoj. Tamen por atingi elfoseblon necesas koncentroj kiuj aperas nur eksterordinare, krom taŭgaj kondiĉoj de alireblo. Kelkaj procezoj de interna kaj ekstera geologio povas produkti surloke koncentrojn ekonomie interesajn de materialoj kiaj metaloj, karbo aŭ hidrokarbidoj.

Estas kuŝejoj ankaŭ formaĵo de scienca intereso, ĉefe en la kampo de la paleontologio kiam ĝi enhavas restojn fosiliigitajn de vivaj estaĵoj.

Kategorio:Geologio
Punao de Atakamo

[eta|250ra|[Salejo de Atakamo kaj malproksime fone oriente, la vulkaoj Pular (maldekstre), Pajonales (en la centro al maldekstro) kaj interlime la Sokompa (dekstre); la birdoj vidataj dum serĉas manĝon de organismoi ekstremofilaj en akvoj ege alkalaj estas la flamengoj de la specioj andaj.]]
[eta|250ra|Kun 6739 [msm, la vulkano Llullaillaco estas la plej alta montopinto de la *Puna de Atacama*.]]
La **Punao de Atakamo** aŭ en hispana **Puna de Atacama** estas altebenaĵo dezerta de preskaŭ 4500 msm kaj ĉirkaŭ 80 000 km², kunhavata inter Argentino (85&nbsp;%) kaj Ĉilio (15&nbsp;%). Ĝi estas trairata de montarkordonoj - malaltaj kompare al la altebenaĵo, sed de granda alto rilate al marnivelo —, kiu trairas de sudo al nordo kaj de okcidento al oriento, en la punaa regiono, en la montaro de Andoj.

## Vidu ankaŭ 
* Punao (vegetaĵaro)

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Farías, M. E., Rascovan, N., Toneatti, D. M., Albarracín, V. H., Flores, M. R., Poiré, D. G., Collavino, M. M., Aguilar, O. M., Vázquez, M. P., & Polerecky, L. (2013). The Discovery of Stromatolites Developing at 3570 m above Sea Level in a High-Altitude Volcanic Lake Socompa, Argentinean Andes. PloS one, 8(1), e53497
* Ruiz Moreno, I. op. cit., pp. 238-239.
* Zeballos, E. La Puna. Derecho Público Hispano-Americano, Revista de Derecho, Historia y Letras, Tomo III, p. 149, cit. en ibid., p. 239.

Kategorio:Geografio de Peruo
Kategorio:Geografio de Ĉilio
Kategorio:Andoj
Kategorio:Altebenaĵoj
Marko Antono Mureto

**Marcus Antonius MURETUS** (1526-1585) (* Muret, proksime de Limoĝo, en la 12-a de Aprilo 1526 - Romo, en la 4-a de Junio 1585) estis franca humanisto, eldonisto, poeto kaj latinisto. Li verkis preĝojn, poemojn, odojn, epistolojn, prelegojn kaj tradukaĵojn de famaj grekaj aŭtoroj kun granda pureco, ĝentileco kaj eleganteco. Li estis perfekta oratoro kaj faris siajn predikojn per ia graco kiu ĉarmis la aŭdantaron.
alternative=La verko Juvenilia, publikigita en 1562|eta|La verko Juvenilia, publikigita en 1562

## Biografio 
Kiam li estis 18-jara li estis altirita de la rimarkindeco de la Julius Caesar Scaliger (1484-1558), Bordeaux, kie lia latina tragedio "Julius Caesar" estis prezentita. Kelka tempo antaŭ 1552 li faris kelkajn prelegojn en la Kolegio de la kardinalo Lemoine, en Parizo, kiu altiris grandan aŭdantaron, inkludante la reĝon Henriko la 2-a kaj lia edzino-reĝino kiuj estis inter la ĉeestantaro.

Inter sia lernantaro estis Rémy Belleau (1528-1577), Jean de la Taille (1540-1607), la poeto kaj dramaturgo Étienne Jodelle (1532-1573) kaj la franca juristo Vaquelin de la Fresnaye (1536-1608). En Parizo, li prenis parton en la plej granda cirklo da humanistoj kaj poetoj, kiuj inkluzivis la humaniston Jean Dorat (1508-1588), Joachim du Bellay (1522-1560), Jean Antoine de Baïf (1532-1589) kaj Pierre de Ronsard (1524-1585), kiu estonte komentarius la verkon "La amoj de Kasandra" kaj la kontinuado de la amoj.

Li verkis preskaŭ ekskluzive en la latina: epigramojn, odojn, satiraĵojn kaj leterojn, kiuj larĝe cirkulis antaŭ ol presiĝi. Liaj preĝoj restis kiel modeloj por la studentoj tra la tuta 18-a jarcento. Lia sukceso kreis al li multajn malamikojn, kaj li estis arestita pro samseksemeco, sed, la interveno de povoplenaj amikoj, ĉefe de sia lernanto kaj amanto, Memmius Fremiot, lin liberigis. Li estis same akuzita en Tuluzo, kaj li saviĝis dank'al ĝustatempa fuĝo. La registraĵoj de la urbo montras ke li estis bilde bruligita kiel hugenoto kaj sodomianto (1554).

Post vagadi kaj malsekura vivado dum kelkatempo en Italio, li ricevis kaj akceptis inviton de la kardinalo Hipolito la 2-a d'Este por establiĝi en Romo, en 1559. En 1561, Mureto revizitis Francion kiel membro de la sekvantaro de la kardinalo ĉe la konferenco inter la romiaj katolikoj kaj la protestantoj, okazinta en Poissy. Li reiris Romo-n en 1563. Liaj predikoj kreis al li grandan reputacion, kaj, en 1578, li ricevis tentan proponon el la reĝo de Pollando
* Stephan Báthory (1533-1586)
* Hipolito la 2-a d’Este (1509-1572)
* Gregorio la 13-a (1502-1585)
* Julius Caesar Scaliger (1484-1558)

## Referencoj 
Kategorio:Francaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Francaj poetoj
Kategorio:Francaj eldonistoj
Kategorio:Francaj verkistoj de la 16-a jarcento
Kategorio:Francaj erudiciuloj
Kategorio:Francaj latinistoj
Femurfendo

eta|150px|Virino kun femurfendo
**Femurfendo** aŭ **femurbreĉo** estas la spaco inter ambaŭ femuroj de virino kiam ŝi rekte staras kun la genuoj unu kontraŭ la alia. Kelkaj virinoj aspiras havi tian fendon ĉar ili kredas ke ĝi pligrandigas la seksallogon. Aliaj konsideras ĝin kiel signo de virineco kaj fragileco.

Tamen tia figuro estas nur por malmultaj virinoj atingebla kaj klopodoj ofte kondukas al nesanaj dietoj kaj kosmetikaj operacioj.

eta|300px|maldekstra|Virino kun femurfendo.
[eta|meza|Femurfendo de virino en [magreca ĝinzo]]

## Vidu ankaŭ 
* Pugo

## Eksteraj ligiloj 
* The Victoria's Secret Angels, fotita dum la 2012 spektaklo

Kategorio:Homa anatomio
Kategorio:Virinoj
Allen Engel

**Allen Willard Engel** (naskita la 20-an de Oktobro, 1932) estas terkultivisto kaj iam politikisto de Saskaĉevano, Kanado. Li reprezentis Notukeu-Willow Bunch de 1971 ĝis 1975, kaj Assiniboia-Gravelbourg de 1978 ĝis 1986 en la Leĝdona Asembleo de Saskaĉevano kiel membro de Partio de Novaj Demokratoj. 

Li estis naskita en Gravelbourg, Saskaĉevano, la filo de Emil Engel. Engel studis ĉe ''Saskatchewan Teacher's College'' kaj instruis dum kelkaj jaroj. En 1955, li edziĝis al Joyce Beverly Baumbach de Lodi, Kalifornio. 

Engel estis malsukcesa kandidato por la nove kreita Assiniboia-Gravelbourg elekta distrikto en 1975 antaŭ estante elektita al tiu ofico en 1978. Li estis venkita de Ralph Goodale kiam Engel estis kandidato por la Asembleo en 1986 kaj estis refoje venkita de John Thomas Wolfe en krom-elekto de 1988 farita post Goodale kandidatiĝis por federa ofico. 

Engle servis kiel la Leĝdona Sekretario al la Ministro de Agrikulturo de 1978 ĝis 1982, kaj Agrikultura Kritikisto de 1982 ĝis 1986. Dum lia servodaŭro, Engel estis esenca en la konservado de la 'Nacia Parko Preria' en suda Saskaĉevano, hejmo de iuj el la plej malnovaj varioj de virgaj prerioj de la mondo. Engel ankaŭ fokusis siajn penojn sur internacia disvolvado inkludante superrigardadon de donacioj por agrikultura kreskigo en Afriko, kaj poste servante al estraroj pri internacia disvolvigo. 

Strato en Regina, Saskaĉevano, estis nomita honore al lia servado al la provinco en 2002.

Kategorio:Kanadaj politikistoj
Gasodukto

[eta|200px|Konstruado de gasdukto en [Argentino, en 1960.]]

eta|200px|Signaloj kiuj indikas, ke estas tie gasodukto ĉe strato.
[eta|dekstra|300px|Loko de la [gasdukto *Nord Stream*, inter Rusio kaj Germanio]]

**Gasodukto** aŭ **gasdukto** estas dukto el tubaroj kiuj utilas por transporti bruleblajn gasojn grandkvante. Ili ege gravas en la aktuala ekonomia aktiveco.

La plej longa gasdukto de la mondo estas la *Nord Stream* konstruita sub la Norda Maro inter Rusio kaj Germanio; inkludas du paralelajn branĉojn, ĉiu kun po 1224 km de longo, 1220 mm (48 colojn) de diametro, 22 MPa (220 barojn) de premo kaj 27 500 milionoj de m³ de natura gaso jare kiel transportokapablo.

## Akcidentoj kaj atencoj 
La gasduktoj transportas materialon facile bruligeblan kaj vaporigeblan, pro kio povas okazigi problemoj de sekureco pro akcidentoj aŭ atencoj.

* la : du moviĝantaj trajnoj okazigis sparkojn kiuj eksplodigis naturan gason el gasdukto ĉe Ufa, Rusio. Estis ĉirkaŭ 645 mortintoj.
* la : dum laboro por lokigo de optika fibro ĉe la Regiona Aŭtoŝoseo de la Centro en Venezuelo, la rompo akcidenta de ĉefa gasdukto okazigis tragedion de Las Tejerías pro eksplodo kaj sekva incendio, kiuj okazigis 53 mortojn kaj vundojn al 70 personoj.
* la : eksplodo de gasdukto en Kolombio, ĉe Arroyo de Piedra, kie mortiĝis 15 personoj kaj 25 vundiĝis.
* la : la rompo de un gasdukto de natura gaso kiu eksplodis kaj incendiiĝis ĉe Carlsbad (Nov-Meksiko), Nov-Meksiko mortigis 12 membrojn de familio. La tialo estis grava interna korodo de la gasdukto.
* la : ĉefa gasdukto eksplodis en Ghislenghien, Belgio (30 km sudoriente de Bruselo), mortigante almenaŭ 23 personojn kaj vundigante 122, kelkajn grave. (CNN)  (Expatica)
* la : eksplodo en Ukrainio detruis parte gasdukton kiu transportas gason de Rusio al la Eŭropa Unio.

## Vidu ankaŭ 
* Dukto (transporto)
* Nord Stream
* Naftodukto Keystone

## Referencoj 
Kategorio:Petrokemio
Kategorio:Kemia industrio
Kategorio:Gasoj
(11472) 1981 SE9

**(11472) 1981 SE9** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio de Perto, en Bickley (Okcidenta Aŭstralio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Perto
11475 Velinský

**11475 Velinský** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun, en Ĉeĥa Respubliko).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa verkisto Jaroslav Velinský (1932–2012), kromnomita *Kapitán Kid*, verkinto de krimfikcio kaj sciencfikcio, eldonisto, kanzonverkisto kaj muzikisto. Li estas unu el la fondintoj de la ĉeĥa popolmuzika festivalo *Porta*.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Zdeňka Vávrová
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Transbajkalio

**Transbajkalio** (; transliterumita: Zabajkalskij kraj) estas unu el la 83 federaciaj subjektoj kiuj konsistigas Rusion. La regiono situas en Siberio, en la geografia regiono de Transbajkalo, kaj ĝi limas kun Ĉinio kaj Mongolio.

Ĝi estis parto de la siberia federacia regiono, sed ekde novembro 2018 ĝi estas parto de for-orienta federacia regiono.

La regiono estis fondita en 2008, kun la unuiĝo de distrikto de Ĉita kaj la Agini kaj Burjati Aŭtonoma Distrikto.

Ĝi estas dividita en 31 regionojn.

## Historio 
La rusoj malkovris arĝentajn minojn kaj konstruis la unuajn urbojn kiuj prosperis ekde la 19-a jarcento. Post la grandurbo Ĉita, Narĉinsko estis centra urbo en la regiono ĝis la mezo de la 19-a jarcento estis.

Post la oktobra revolucio, la hetmano Grigorij Semjonov organizis ribelon kontraŭ la bolŝevikoj ĉe la fervoja stacidomo en Rezovka. Post ne esti subtenata, li foriris trans Bajkal (Zbajkal) al Manĉurio por reorganizi. La 26-an de aŭgusto 1918, Semjonov sukcesis kapti la distrikton Ĉita de la bolŝevikoj kun la helpo de la ĉeĥa ekspedicia trupo. La 9-an de majo 1919, Semjonov deklaris sin hetmano de la Zabaikal kozakoj en la grandurbo de Ĉita. Li ne sendis siajn trupojn al la helpo de la admiralo Aleksandro Kolĉak kaj eĉ provis establi bonajn rilatojn kun la komunistoj.

La 4-an de januaro 1920, li ricevis de admiralo Kolĉak la titolon "Guberniestro de la Malproksimaj Regionoj de la Rusa Imperio", sed estis nekapabla trakti la komunistajn partizanojn en sia distrikto kiuj faris gravajn operaciojn en la periodo inter aprilo kaj novembro 1920 por kapti la urbon Ĉita-n. Ĉe la fino de oktobro 1920, Semjonov estis devigita retiriĝi de Ĉita. En April 1920, la komunistoj establis la Respubliko de Fora Oriento kaj Ĉita iĝis ĝia ĉefurbo. En novembro 1922, la respubliko estis aneksita al Sovetunio. En 1937, Ĉita Distrikto estis establita. La Transbaikalio estis establita en 2008 kiel rezulto de la unuiĝo de distrikto de Ĉita kaj la Agini kaj Burjati Aŭtonoma Distrikto.

## Ekonomio 
En regiono, en la urbo Zaykalsk estas transirejo al la urbo (ang:Manzhouli) en Ĉinio. Ĉirkaŭ 60% de la eksportaĵoj de Ĉinio al Orienta Eŭropo trapasas ĉi tiun punkton.  

Jam en 1861 oni komencis mini orajn ercojn. La urbo Virŝino-Darasunskij estis establita en tiu areo, kie fabriko daŭre funkciigas hodiaŭ, produktante proksimume 4.5 tunojn da oro je jaro.

## Demografio 
Proksimume 63% de la populacio vivas en urboj. En la granda urbo - Ĉita - loĝas ĉirkaŭ 310 mil loĝantoj (2005). La rusoj konsistigas ĉirkaŭ 90 % de la populacio en la regiono, la buriatoj – ĉirkaŭ 6,8 %, la ukrainoj – ĉirkaŭ 0,6 %.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:For-orienta federacia regiono
Kategorio:Fora Oriento (Rusio)
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 2008
Kategorio:Zabajkala regiono
Kategorio:Regionoj de Rusio (administraj unuoj)
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Listo de ministroj pri internaj aferoj de Francio

Tiu listo listigas la **ministrojn pri internaj aŭ enlandaj aferoj de Francio**.

## Vidu ankaŭ 
* Ministerio pri enlandaj aferoj
* Listo de francaj ministroj pri polico

Enlandaj aferoj
*
11476 Stefanosimoni

**11476 Stefanosimoni** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Vincenzo Zappalà elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan amatoran astronomon *Stefano Simoni*, kiu kreis kaj prizorgas tre popularan ne-profitan italan blogon dediĉita al la disvastigo de astronomio kaj astrofiziko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Vincenzo Zappalà
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
(11477) 1984 SY1

**(11477) 1984 SY1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984