open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Franziska Lechner

**Franziska LECHNER** (naskiĝinta la  en Edling, mortinta la  en Breitenfurt bei Wien) estis germana vartistino kaj fondintino de la Kongregacio de la filinoj de la Dia karitato. Por ŝi komenciĝis beatiga procedo en la 2005-a jaro finiĝinta sur dioceza nivelo en 2021. 

Havante naŭ gefratojn, Lechner kiel 16-jaraĝulino eniris (kontraŭ la volo de la gepatroj) novicadon ĉe la instituto de la Instruantaj fratinoj je Munkeno. Fino de tio estis en 1854 per portempa religia voto. En la aĝo de 27 jaroj si decidis trovi vere kontentigan vojon, ŝi unue instruistis kaj edukistis ĉe la Munkena instituto por surdmutuloj. Antaŭantis aliaj deĵoretoj (ekz. en Pirmasens, Ilanz kaj Ebersberg) kaj post spiritaj ekzercoj ŝi iris en la 1868-a jaro Vienon. Post grava malsaniĝo en oktobro 1868 kaj mirkala resaniĝo ŝi fondis, ankoraŭ malpost la jarfino, la Kongregacion de la filinoj de Dia karitato (latine: *Filiae Divinae Caritatis,*  F.D.C.). Pro manko de ŝtata helpado ili intencis mem doni al junaj kaj malriĉaj virinoj loĝadon, flegadon kaj edukadon. En 1871 la unuaj fratinoj kaj Lechner mem ekloĝis je Landstraße (strato *Fasangasse 4*). Sekva konstruo de propra kirko kronis la verkon, de la Preĝejo Dipatrino. En la jaro 1883-a ili aĉetis je Breitenfurt eksan muelejon *Hönigmühle* (konstruo en 1808; akiro fare de Anton Tauchner en 1819). De ĝi fariĝis la *Jozefa rifuĝejo*. En 1884 la Sankta Seĝo oficiale aprobis la kongregacian laboradon. 

]]
Kiam Lechner forpasis, la nombro de la kongregacianoj estis de ne tute ses centoj da uloj aktivantaj en 30 komunumoj en diversaj landoj de la Danuba Monarkio. Fokuso engaĝa estis en edukado kaj fondo de infanĝardenoj kaj lernejoj. Somere de 2005, ĉ. 1280 virinoj estis kongregacie anantaj en 19 ŝtatoj en Eŭropo, Ameriko kaj Afriko. La nuna centra domo troviĝas je la viena distrikto Landstraße (strato *Jacquingasse*). En novembro 2005 lia kardinala moŝto Christoph Schönborn ekigis beatigan proceduron por ŝi. Ĝi dioceznivele finiĝis en 2021. Diferencaj interpretoj de ŝia karaktero malfaciligas pribeatigajn dedicojn. 
## Eksteraj ligiloj 
* kongregacia hejmpaĝo

## Notoj 
Kategorio:Germanaj monaĥoj
Kategorio:Instruistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1833
Kategorio:Mortintoj en 1894
Kategorio:Virinoj
Falaises d'Aval

'''Falaises d'Aval'* estas karakteriza klifo ĉe la atlantika marbordo de Francio. Ĝi konsistas el la ŝtono kreto kaj kulture apartenas al la regiono Normandio. La plej rimarkebla punkto de la klifo estas granda arko (), kiu kun iom da fantazio similas al rostro de elefanto, kaj iom pli distance de la bordo, de granda kreta pinglo (). Tiuj du naturaj monumentoj de la klifo apartenas al la franca komunumo Étretat, en la departemento *Seine-Maritime*, la arondismento Le Havre kaj al la kantono *Octeville-sur-Mer''. La frakcio de la marbordo situas inter la najbaraj komunumoj Bénouville nordoriente kaj Le Tilleul sudokcidente.

eta|maldekstra|200px|

eta|centra|300px|

Kategorio:Klifoj
Kategorio:Étretat
Nicolas Chuquet

**Nicolas CHUQUET**, (pr:[ʃykɛ]), verŝajne naskiĝinta inter 1445 kaj 1455 en Parizo kaj mortinta en 1488 en Liono, estas franca matematikisto.

Por indiki la grandegajn nombrojn, ĝuste Nicolas Chuquet elpensis sistemon ĉiam uzatan kaj ankaŭ konatan sub la nomo Longa skalo (aŭ sistemo de Chuquet), en kiu la kvanto unu biliono en tiu skalo signifas unu bilionon da milionoj (1012), dum en la Mallonga skalo (uzata aparte en Usono) la sama vorto biliono valoras mil milionojn (109).

Rimarkindas, ke la tiel nomata "Preferinda nombrovorto en Esperanto" respondas al la nombrovortoj de Chuquet. 

En preskaŭ ĉiuj eŭropaj landoj kaj tra la tuta mondo, la longa skalo neniam estis pridubata. Ĝi estas uzata tie hodiaŭ. Eŭropa Unio kaj la Internacia Buroo pri Pezoj kaj Mezuroj (mallongigo BIPM laŭ ĝia franc-lingva nomo *Bureau International des Poids et Mesures*) subtenas ĝin.

## Biografio
La verkoj de Jean Itard, sekvante tiujn de Aristide Marre, de Paul Tannery, kaj de Charles Lambo[, ebligas desegni portreton de ĉi tiu inventema matematikisto de la Malfrua okcidenta Mezepoko.

Nicolas Chuquet verkis sian ĉefan verkon en Liono en 1484, kies titolo en la franca estis: "Triparty en la science des nombres' (Eo: Triparto en la scienco de nombroj), kiu neniam estis publikigita dum lia vivo.

Kategorio:Francaj matematikistoj
Kategorio:Mortintoj en Liono
Kategorio:Mortintoj en 1488
Kategorio:Naskiĝintoj en Parizo
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Christoph Schönborn

**Christoph Maria SCHÖNBORN** (naskiĝinta la  en Vlastislav) estas aŭstra teologo kaj estis inter 1995 kaj 2025 ĉefepiskopo de Vieno.

Forpelite lia familio fuĝis al Aŭstrujo. Bazlernejojn li frekventis en Schruns kaj Bludenz; la abiturientan ekzamenon li trapasis en 1963 en Bludenz. Samjare li eniris la dominikanan ordenon en Warburg kun religia voto en septembro 1964. Sekvis studoj pri filozofio kaj teologio ĉe la ordenaj altlernejoj je Walberberg (Bornheim) kaj Étiolles (departemento Essonne). Aliaj studlokoj estis la universitato de Vieno (filozofio kaj psikologio), École pratique des hautes études (pri slava kaj bizanca kristanismoj) kaj Katolika Universitato de Parizo (teologio). En 1971/72 li ekdediĉis sin al doktoriĝo en Parizo kiu sukcesis post defendo de la tezo *Sophrone de Jerusalem. Vie monastique et confession dogmatique*. Antaŭe jam li estis estinta esploraden en Ratisbono kie li ĝuis instruadon de la posta papo Josef Ratzinger.

Kardinalo Franz König ordinis Schönborn en decembro 1970 je sacerdoto. Inter 1973 kaj 1975 li estis porstudenta animzorganto ĉe la universitato de Graz. Inter 1976 kaj 1991 li instruis dogmatologion kaj orientan eklezihistorion ĉe la universitato de Friburgo kie li katedrestris de 1981. Svislande li anis ĉe pluraj ekleziaj komisionoj. De 1984 li estraranis ĉe la fondaĵo *Pro Oriente*. En 1980 oni vokis lin al la internacia teologispertularo de la Sankta Seĝo, kaj inter 1987 kaj 1992 Schönborn estis sekretatio pri la redaktado de la kateĥismo de la Katolika Eklezio.

En la 29.9.1991 papo Johano Paŭlo la 2-a konsekris lin episkopo, en la katedralo Sankta Stefano (Vieno) - titulara por Sutri kaj helpa por Vieno. En la 13.4.1995 li fariĝis koadjutoro kaj en la 14.9.1995 li postantis al Hans Hermann Groër. Retiriĝo de la funkcio ĉefepiskopa estis en januaro 2025. La kardinalecon li havis de februaro 1998. Inter junio 1989 kaj junio 2020 li estris la aŭstran episkoparon. 

Ĉefa fokuso de Schönborn estis enurba misiado kaj reformo de paroĥaj strukturoj, krom ekumenismo kaj dialogo kun nekatolikaj eklezioj kaj la judoj. Li estas honora civitano de Vieno, Retz kaj Mariazell, ano de la *Eŭropa akademio de sciencoj* (1997) kaj ano de tri kvaliraj ordenoj (Sankta Tombo; Maltanoj; Germana Ordeno). Havas li krome diversajn honorajn doktorecojn kaj honoran membrecon de pluraj katolikaj studentaj korporacioj ene de Österreichischer Cartellverband (ÖCV), Mittelschüler-Kartell-Verband (MKV) kaj *Akademischer Bund Katholisch-Österreichischer Landsmannschaften* (KÖL).

## Verkoj (elekto)
*Einheit im Glauben (1984)
*Existenz im Übergang (1987) 
*Quellen unseres Glaubens (1996)
*Wähle das Leben (1998)
*Gott sandte seinen Sohn (2002)
*Ziel oder Zufall? Schöpfung und Evolution aus der Sicht eines vernünftigen Glaubens (2007)
*Vom geglückten Leben (2008)
*Der Mensch als Abbild Gottes (2008)
*Die Freude, Priester zu sein (2011) 
*Warum ich an Jesus Christus glaube. Apologie des Christentums für die Menschen von heute (2020)
## Eksteraj ligiloj
*Schönborn ene de la katolika hierarkio
*biografio sur la arkidioceza paĝaro
*ligiloj ĉe DDB

## Notoj
Karariko

**Karariko** estis reĝo de unu parto de  la salikfrankaj teritorioj dum la dua duono de la 5-a jarcento.

## Historio
Klodvigo la 1-a petis helpon de Karariko en sia milito kontraŭ Siagrio en 486, sed Karariko hezitis, starante flanken kaj atendante la rezulton antaŭ ol elekti kiun subteni.

Post aranĝado de la atenco kontraŭ sia aliancano Sigoberto la Lama fare de sia filo Kloderiko (485-508) kaj la posta morto de Kloderiko, Klodvigo turnis sin kontraŭ Karariko. Li arestis kaj kaptis lin kaj lian filon. Ili estis malliberigitaj kaj tonsuritaj; Karariko estis ordinita pastro kaj lia filo diakono. Laŭ Gregorio, kiam Karariko plendis al sia filo pri ilia malhonoro, lia filo respondis per rimarko sugestante, ke ili kreskigu siajn harojn longe. Ĉi tiu konversacio estis raportita al Klodvigo, kiu poste mortigis ilin kaj aneksis ilian regnon kaj trezorejon.
eta|maldekstre|250px|Karariko (457-509) reĝo de la salikfrankoj.

eta|dekstre|300px|La kaptito Siagrjo estis alportita antaŭ Klodvigon de la Frankoj en 487 p.K.

Ian Wood rimarkas, ke estas surprize, ke Klodvigo atendis pli ol dudek jarojn por trakti rivalojn kiel Kararikon, skribante: "Klodvigo devus esti eksterminta la frankan opozicion komence de sia regado." Tamen, la fakto, ke li tonsuris Kararikon, klare indikas iam post la konvertiĝo de Klodvigo al la kristanismo, kiun Wood datigas baldaŭ post la venko de Klodvigo super la Alemanoj, kiu oficiale okazis en 496 p.K. Wood konkludas: "Se la ordo de la eventoj de Gregorio ĉi tie estas ĝusta, kaj ne ekzistas rimedo por pruvi ĉi tiun parton de lia rakonto, tiam la lastaj jaroj de la regado de Klodvigo estis okupitaj de la interna potencpolitiko de la Frankoj."

Aliaj frankaj reĝoj, kiujn Klodvigo forigis de la povo ĉirkaŭ ĉi tiu tempo, laŭ Gregorio de Tours, inkluzivas Ragnakarion, kiu subtenis Klodvigo kontraŭ Siagrjo, kaj la du fratojn de Ragnakari. Post ĉiuj ĉi tiuj murdoj, Gregorio diras al ni, ke Klodvigo bedaŭris ke li estis lasita sen familio, kio implicas, ke ĉi tiuj viktimoj estis proksimaj parencoj.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 457
Kategorio:Mortintoj en 509
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 6-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Francio
Kategorio:Mortintoj en Francio
Kategorio:Francaj regantoj
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj reĝoj
Kategorio:Historio de Francio
Nigrabeka koelo

La **Nigrabeka koelo** (*Eudynamys melanorhynchus*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas endemia de arbaroj en insuloj de Indonezio nome Sulaveso, Sulaj, Banggai kaj Togianoj kaj aliaj pli malgrandaj najbaraj insuloj. Ĝi ofte estis konsiderata samspecia kun *E. scolopaceus*, sed ili estas pli kaj pli traktataj kiel apartaj specioj. Male al la nigrabeka koelo, ĉiuj aliaj membroj de la komplekso de la Pacifika koelo havas palan bekon. La nigrabeka koelo esprimas tipan "koel!" krion, aŭ mallongan serion de altiĝantaj kaj malaltiĝantaj "ŭu" notoj.

La IUCN rigardas *E. melanorhynchus* kiel sinonimon de *E. orientalis*, dum la Internacia Unio de Ornitologoj rigardas ĝin kiel validan specion.

## Referencoj 
## Literaturo 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Bénouville

La loknomo **Bénouville** - prononco laŭ sistemo IFA [] - povas rilati al
* Bénouville (Seine-Maritime) aŭ al 
* Bénouville (Calvados).
Éva Bányai

La jenaj personaj havas la nomon **Éva Bányai**:

* Éva Bányai (aktoro)
* Éva Bányai (kemiisto)
* Éva Bányai (psikologo)
Eszter Berán

'*** [ester], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Berán Eszter*' estas hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis .

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Pápa en 1988, poste ŝi studis psikologion en Scienca Universitato Loránd Eötvös, tamen interrompe ŝi studis en Hebrea Universitato de Jerusalemo (1990 kaj 1991), Universitato de Stony Brook (1992 kaj 1993), poste ŝi akiris bakalaŭron en Universitato de Nebrasko-Lincoln en 1994, post 2 jaroj majstrodiplomon (M.A.). En 1998 ŝi studis ankaŭ en Mez-Eŭropa Universitato, fine ŝi doktoriĝis en 2010 kun Ph.D. en Universitato Loránd Eötvös. Jam ekde 2009 ŝi instruis en Katolika Universitato Péter Pázmány. En 2011 ŝi estis levita lektoro, en 2016 docento.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Negatív előhangolás.* (1995)
* *Jelentésholizmus és kompozicionalitás.* (1998)
* *A narratív perspektíva váltás kölcsönös szabályozása mint az affektus-reguláció egy módja a pszichoanalitikus helyzetben.* (kunaŭtoro, 2005)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Hřmenín

**Hřmenín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Markvartice en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Markvartice. Estas ĉi tie registritaj 58 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

**Hřmenín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,61&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1340.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Statuaro de Kalvario super tombejo
* Kolono kun statuo de Virgulino Maria
* Kamparana domo n-ro 12

## Personecoj 
* Josef Kopal

## Pluaj fotoj 

Hřmenín, dům čp.12.jpg|Domo n-ro 12

Kategorio:Markvartice (distrikto Jičín)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Leština (Markvartice)

**Leština** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Markvartice en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km oriente de Markvartice. Estas ĉi tie registritaj 10 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

Leština situas en katastra teritorio **Rakov u Markvartic** kun areo 3,99&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1383.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kolono kun statuaro

## Pluaj fotoj 

Leština 10.JPG|Leština
Leština 2.JPG|Leština

Kategorio:Markvartice (distrikto Jičín)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Tamás Bereczkei

**Tamás Bereczkei** [tamAŝ bereckei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bereczkei Tamás** estas hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Eger.

## Biografio 
 akiris biologian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1980, post 4 jaroj filozofian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1981 - 1995 li laboris en instituto de Medicina Universitato de Pécs, poste en psikologia instituto en Pécs. Intertempe en 1984 li doktoriĝis en Universitato Attila József, li kandidatiĝis (CSc) en 1991 en Universitato Loránd Eötvös, doktoriĝis (D.Sc.) en 2003 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2001. En Pécs li estis levita katedrestro en 2009. Lia edzino naskis 3 gefilojn. Li ricevis memormedalon en 2010.

## Elektitaj kontribuoj 
* *r-selected reproductive strategies among Hungarian Gipsies.* (1993)
* *Sexual imprinting in human mate choice.* (kunaŭtoro, 2004)
* *The telltale face: Posiible mechanisms behind defector and cooperatot recognition revealed by emotional facial expression metrics.* (kunaŭtoro, 2013)

## Fontoj 
* intervjuo kaj biografieto hungare kun foto
* biografieto hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Henry Crabb Robinson

**Henry Crabb ROBINSON** (naskiĝis la 13-a de marto 1775 en Bury St Edmunds, Suffolk ; mortis la 5-a de februaro 1867 en Londono) estis brita advokato, ĵurnalisto kaj verkisto. Li estis korespondanto de *The Times* pri la Napoleonaj Militoj en la Iberio (Milito de Hispana Sendependiĝo) de 1808 ĝis 1809, kaj laboris kiel advokato de 1813 ĝis 1828. Cetere, li estis fondanta membro de Universitata Altlerneja Londono. 

Liaj taglibroj, kiuj raportas pri la literaturaj tendencoj de lia tempo kaj personaj renkontoj kun gravaj literaturaj figuroj, estas ankoraŭ konsiderataj valoraj. 

## Verkado 
Li ricevis sian juran edukadon en Colchester. Inter 1800 ĝis 1805 li studis en diversaj urboj de Germanio kaj tie renkontis multajn elstarajn homojn: Goethe, Schiller, Herder, Wieland, kaj aliajn. 

Robinson estis lerta konversaciisto; liaj matenmanĝaj akceptoj rivalis tiujn de la poeto Samuel Rogers. Tamen, ĉefe, li estis grava reklamanto de germana literaturo kaj filozofio en Britio kaj ankaŭ kontribuis al la akcepto de angla romantika poezio en Germanio. Ekde 1811, li tenis ampleksan taglibron, redaktitan postmorte, en kiu li registris, interalie, siajn konversaciojn kun Goethe, Herder, Wordsworth kaj Coleridge. Ĝi ankaŭ reprezentas gravan registron de la literaturaj kaj kulturaj movadoj de la unua duono de la 19-a jarcento. Ĝi provizas la plej detalan raporton pri la lastaj jaroj de William Blake, amiko de Robinson.

Danke al la talento de elokventeco kaj aliaj kvalitoj, li fariĝis elstara publika figuro. Li estis  fama taglibristi kiu estis plej fama por lia korespondado kun gravaj literaturaj figuroj de la Romantikismo inkluzivanta Samuel Taylor Coleridge, Charles Lamb, William Blake kaj William Wordsworth. 

## Eldona heredaĵo 
Du jarojn post lia morto, liaj taglibroj kaj memuaroj estis publikigitaj en du volumoj: Taglibro, Rememoradoj kaj Korespondado de Henry Crabb Robinson. Elektita kaj Redaktita de Thomas Sadler, Ph. D. Du Volumoj. Bostono; Fields, Orgood & Co. 1869.

La originala taglibro de Robinson, kiun li lasis ĉe la Biblioteko de D-ro William (Gordon Square, Londono), konsistis el 35 volumoj; liaj vojaĝtaglibroj konsistis el 30 volumoj, liaj leteroj el 32 volumoj, liaj memuaroj el 4 volumoj, kaj liaj anekdotoj el 1 volumo. Malgranda elekto de ĉi tiuj estis unue publikigita de Thomas Sadler (*Taglibro, Rememoradoj kaj Korespondado de H. Crabb Robinson*, 3 volumoj, Londono 1869; 3a eldono 2 volumoj, 1872). Edith J. Morley redaktis la Korespondadon de Robinson *kun Wordsworth* (2 volumoj, 1927), *Crabb Robinson en Germanio 1800-05* (1929), kaj *Pri Libroj kaj Verkistoj* (3 volumoj, 1938).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Henry Crabb Robinson Projekto , retejo de la Reĝino Maria Universitato de Londono

Kategorio:Anglaj unitariistoj
Kategorio:Anglaj ĵurnalistoj
Kategorio:Anglaj taglibristoj
Kategorio:Anglaj verkistoj
Netolice (apartigilo)

Nomon **Netolice** havas pluraj setlejoj:
* 1. Netolice, urbo en distrikto Prachatice
** Netolice (burgo), pereinta burgo en Netolice
* 2. Netolice (Lochovice), parto de municipo Lochovice en distrikto Beroun
* 3. Netolice (Markvartice), parto de municipo Markvartice en distrikto Jičín
Robert J. Flaherty

**Robert J. Flaherty** estis usona filmreĝisoro, aparte de dokumentaj filmoj, kaj krome aktivis kiel kartografo, filmproduktoro, kameraisto, esploristo, filmmuntisto, scenaristo kaj fotisto. Li naskiĝis la 16-an de februaro 1884 en *Iron Mountain* (Fera Monto), kantono Dickinson, Miĉigano, kaj mortis en aĝo de 67 jaroj la 23-an de julio 1951 en *Dummerston*, kantono Windham, Vermonto. Robert J. Flaherty aparte konatiĝis pro la filmo Nanuk de la Nordo, pionira dokumenta filmo kiu estas konsiderata la unua plendaŭra dokumenta filmo. Oni povas diri, ke Flaherty dufoje faris la filmon: la unuan fojon, la filmon kaj la originalan negativon detruis fajro. Tiu filmo, kiu hodiaŭ ekzistas, publikiĝis en 1922 en Nov-Jorko. Laŭ la tradicio kiu poste fariĝis postsava etnografio, Flaherty kaptis filmen la vivon baraktoplenan de la inuito Nanuk kaj lia familio. 

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Příchvoj

**Příchvoj** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Markvartice en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 9 km okcidente de Jičín. Daŭre ĉi tie vivas  (). Malantaŭ la vilaĝo troviĝas fonto de rivereto Mrlina.

**Příchvoj** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,19&nbsp;km². En la katastra teritorio Příchvoj situas ankaŭ Netolice.

## Historio 
La vilaĝo estis fondita en la 13-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* baroka kapelo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

## Pluaj fotoj 

Příchvoj 32.JPG|Příchvoj
Příchvoj čp. 33.JPG|Příchvoj
Příchvoj 33.JPG|Příchvoj
Příchvoj 5.JPG|Příchvoj
Mrlina.jpg|Fonto de rivereto Mrlina en Příchvoj
Mrlina 01.jpg|Fonto de rivereto Mrlina en Příchvoj
Mrlina 02.jpg|Fonto de rivereto Mrlina en Příchvoj

Kategorio:Markvartice (distrikto Jičín)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Záhuby

**Záhuby** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zelenecká Lhota en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudokcidente de Zelenecká Lhota. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

**Záhuby** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,39&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Milkovice

## Pluaj fotoj 

Zahuby 37.jpg|Záhuby
Zahuby stred.jpg|Záhuby

Kategorio:Zelenecká Lhota
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Milkovice

**Milkovice** estas nuntempe domaro en Ĉeĥio en distrikto Jičín, proksimume 2 km nordoriente de Libáň. Ĝi konsistas el konstruaĵoj de la eksa mastruma korto Milkovice sur karakteriza promontoro sur la dekstra flanko de valo kaj el pluaj kvin domoj diverse disigitaj en la valo de rojo laŭlonge laŭ ŝoseo kondukanta en municipon Zelenecká Lhota.

## Historio 
La unua skribmencio pri Milkovice devenas el la jaro 1323, kiam kiel ĝia posedanto estas indikata Albín z Milkovic. La vilaĝo verŝajne pereis dum husmilitoj, pli poste estas ĉi tie indikata sole burgodomo kaj korto.

En la jaroj 1961–1993 ĝi estis memstara municipo, al kiu apartenis Bačalky kaj Lično.

## Pluaj fotoj 

Rybník Ervín u Lična 04.jpg|Vido al la mastruma korto Milkovice de fiŝlago Ervín

Kategorio:Zelenecká Lhota
Kategorio:Domaroj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Bongustaĵo

[eta|nigra [trufo Périgord (*tuber melanosporum*)]]
[eta|[Kobe-bovo|Kobe bovaĵo]]
[eta|Sovaĝa irana Ossetra ([d:Q7107438) kaviaro]]
[eta|[Pekina anaso]]
**Bongustaĵo** (frandaĵo, delicaĵo etime rilata al la franca *délicatesse* kaj *delicatessen*, aŭ ) estas kutime malofta aŭ multekosta manĝaĵo, kiu estas konsiderata dezirinda, neordinara aŭ speciala, kaj ofte havas nekutimajn gustojn aŭ aliajn unikajn karakterizaĵojn.

Manĝaĵo konsiderata bongustaĵo en unu lando, kulturo kaj epoko eble ne nepre estas konsiderata tia en alia. Ekzemple, flamenga lango estis tre dezirata plado en antikva Romio, sed tute ne estas manĝata en modernaj tempoj; kaj omaroj estis konsiderataj malriĉula manĝaĵo en Nordameriko ĝis la mezo de la 19-a jarcento, kiam ili komencis esti konsiderataj bongustaĵo en Usono, same kiel en Eŭropo. Inter la multaj bongustaĵoj agnoskitaj en unu aparta kulturo estas takifugu (d:Q387587) en Japanio, salangannesta supo (d:Q17582679) en Ĉinio, eskamoloj (formikaj larvoj, , d:Q614320) en Meksiko, kaj la igunak (d:Q2602941) de la inuitoj.

La difino de bongustaĵo dependas de tendencoj kaj modoj de kuirarto, kiuj ankaŭ inkluzivas historiajn kaj ne-eŭropajn manĝkutimojn. Ekzemple, multaj pladoj bazitaj sur boletoj, kantareloj aŭ haringo longe estis konsiderataj malbona manĝaĵo kaj nun fariĝis bongustaĵoj. Cervoviando ankaŭ estas konsiderata bongustaĵo.

La nutraĵa industrio ofte uzas la terminon kiel aldonon al diversaj piklitaj produktoj kiel ekzemple delikataĵaj kukumoj kaj delikataĵaj haringoj.

Historie, la komerco de bongustaĵoj estis grava parto de komerco en la Mezepoko, ekzemple, inter Eŭropo kaj la Malproksima Oriento kaj la araba mondo. Diversfoje, terpomoj, rizo, teo kaj aliaj estis konsiderataj bongustaĵoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Glutemeco
* *Delicatessen*
* Nutrotabuo
* *Almanach des gourmands*

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kuirarto
Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Manĝaĵoj kaj trinkaĵoj
Kozodírky

**Kozodírky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Libáň en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2 km okcidente de Libáň. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

Kozodírky situas en katastra teritorio **Libáň** kun areo 6,83&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Kozodirky J.jpg|Kozodírky
Kozodirky zastavka.jpg|Kozodírky, haltejo

Kategorio:Libáň
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Julin (Ŝenŝjio)

**Julin,** per simpligita ĉina skribo **榆林,** per pinjino *Yúlín* estas milionurbo je prefektuja nivelo en provinco Ŝenŝjio en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo devenis de la garnizono, kiu ekzistis tie dum la Dinastio Ming.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 en la prefektujnivela urbo vivis  homoj.

## Geografio 
La urbego situas en valo de montaro sur areo  km²  (42% el kiuj estas dezerto) 1084 m super la marnivelo kaj administras 12 dividojn. Norde kaj nordokcidente kuŝas dezerto, kvankam la kamparo estas tre verda pro la plantitaj kreskaĵoj. Ankaŭ tie kuŝas la plej granda "dezerta dolĉakva lago" de Ĉinio, formita ĉirkaŭ 1929. Provinca sidejo Ŝjiano troviĝas 454, Baoji 493, ĉefurbo Pekino 601, Ŝanhajo 1324 km laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Dum la Tri Reĝlandoj ĉi tiuj areoj estis konkeritaj de la hunoj. En 1471 la menciita garnizono estis establita kiel parto de la defendsistemo de la Granda Ĉina Muro sub la Dinastio Ming. Kiam la ĉinaj komunistaj trupoj eniris la regionon en la 1930-aj jaroj, la Soveta Regiono formiĝis. En 1988 la distrikto Julin estis altigita al distrikt-nivela urbo.

## Ekonomio 
eta|maldekstre|
La prefektujnivela areo estas parto de la "Ora Triangulo" de la energiaj kaj kemiaj industrioj de Ĉinio. La karbominado estas la ĉefa industrio, sed ekzistas nova naftoborejo ĝuste okcidente de Yulin, kiu donas  tergasojn.

## Eduko 
La eduko estas kompleta de la infanĝardeno ĝis la universitato.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Julin estas ligita per fervojaj kaj ĉefvojaj linioj, eĉ flughaveno servas.

## Klimato 
La klimato estas kontinenta klimato kun musonaj influoj laŭ klimata klasifiko de Köppen: BSk kun kun tre malvarmaj, sufiĉe longaj vintroj kaj varmaj kaj iom humidaj someroj. Printempe sabloŝtormoj blovas el la nordokcidento. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 433 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵo, sed inter julio-aŭgusto pli ofte pluvas, inter decembro-marto apenaŭ pluvas aŭ neĝas. Ĉirkaŭ 75% de la jara precipitaĵo falas de junio ĝis septembro.

## Vidindaĵoj 
* urbomuro
* gardoturo
* fortikaĵo
* preĝejoj

## Ĝemelurboj 
*  Ĝileto, Vajomingo, Usono (2012)
*  Kurgano (urbo), Rusio

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Sandanski

[dekstra|eta|250x250ra|Mapo de Sandanski, [Bulgario]]
**Sandanski** [ sɐnˈdanski ] (, antaŭe, ĝis 1949 **Sveti Vrach** (), ) estas urbo en sudokcidenta Bulgario, situanta ĉe la piedo de la Pirinaj Montoj kaj ĉe la rivero Sandanska Bistrica, ne malproksime de la urbo Melnik. Ĝi situas sur deklivo sudokcidenten de la Pirinaj Montoj en la Struma Valon.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Sandanski situas en la provinco Blagoevgrad kaj estas la tria plej granda urbo en la provinco post Blagoevgrad kaj Petriĉo. Sandanski estas la administra centro de la samnoma municipo.

## Priskribo 
La distanco al Sofio kaj Tesaloniko estas proksimume la sama. La urbo situas sur la eŭropa ŝoseo E79. La fervoja linio Sofio–Kulata–Tesaloniko ankaŭ trairas la urbon. Kulata (tre malgranda vilaĝo) estis la bulgara limstacio kun Grekio ĝis la aliĝo de Bulgario al EU kaj la rilata forigo de internaj limoj.

Ĝis 1949, la urbo estis konata kiel **Sveti Vrach**, sed estis renomita honore al la bulgara revoluciulo Yane Sandanski, entombigita en la monaĥejo Roĵen proksime al la urbo Melnik. La parko, natura pejzaĝa monumento, retenis sian malnovan nomon.

La balneologiaj centroj de la urbo specialiĝas pri la traktado de la supraj spirvojoj, netuberkulaj pulmaj malsanoj kaj inflamaj degeneraj malsanoj.

La urbo havas arkeologian muzeon, kiu laŭlonge de la tempo fariĝis esplorcentro por la studo de la antikva urbo.

Nuntempe, Sandanski estas grava turisma centro fokusita sur termikaj akvoj, terapia rehabilitado kaj santurismo. Vasta gamo de vinturismo, montaraj agadoj kaj gravaj muzikaj festivaloj kompletigas la identecon de la urbo.

Danke al ĝia proksimeco al aliaj turismaj lokoj kiel Rupite, Melnik, Petrich aŭ la Nacia Parko Pirin , la urbo fariĝis deirpunkto por turistoj dezirantaj malkovri sudokcidentan Bulgarion.

Sandanski havas unikan arkitekturon, kiu miksas komunistajn kaj grekajn stilojn. Ĝia loĝdenso estas rimarkinda, ĉar la preskaŭ 30 000 loĝantoj vivas en malgranda areo situanta inter du montetoj ambaŭflanke de la rivero Sandanska Bistritsa. La plejparto de la loĝejoj konsistas el 3- aŭ 4-etaĝaj konstruaĵoj aŭ etaĝblokoj, sur milde deklivaj stratoj. 

Tiu ĉi urbo estis la naskiĝloko de la legenda trakia sklavo Spartako, tial lia nomo estas ripetata en multaj lokoj kaj establaĵoj en la urbo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Sandanski surrete – Informo, novaĵo, artikoloj, fotografio, mapoj, firmaoj kaj servoj de Sandanski kaj la regiono.
* Sandanski Enreta – La plej ampleksa rimedo al Sandanski kaj ĉirkaŭaĵo
* Sandanski.org – urba retejo  Sandanski
* Sandanski.Info
* Gvidilo al Sandanski, Blagoevgrad
* Bildoj de Sandanski

Kategorio:Kuraclokoj de Bulgario
Kategorio:Urboj de Bulgario
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Al Stewart

**Alastair Ian STEWART** (5a de Septembro 1945) estas brita kantisto, kantoverkisto kaj muzikisto de folkroko kiu elstariĝis kiel parto de la Brita folkrevivado en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Li disvolvis unikan stilon kombini folkrokajn kantojn kun rakontoj de roluloj kaj okazaĵoj de la historio.

## Kariero
Stewart publikigis 16 studiajn kaj kvar koncertajn albumojn ekde sia debuta albumo *Bed-Sitter Images* en 1967, kaj li plue turneas vaste en Usono, Kanado, Eŭropo kaj aparte Britio. Li estas konata ĉefe pro sia sukceso de 1976 per "Year of the Cat" (Katjaro), el la samnoma platena albumo. Kvankam *Year of the Cat* kaj lia sekva platena sukceso de 1978 nome *Time Passages* havigis al Stewart siajn plej grandajn tutmondajn komercajn sukcesojn, pli fruajn albumojn kiel *Past, Present and Future* el 1973 estas ofte konsiderataj pli bonajn ekzemplojn de lia intimeca tipo de historia folkroko, stilo al kiu li revenis en postaj albumoj. Lia verko de 2009, *Uncorked*, estis publikigita en sia sendependa marko, Wallaby Trails Recordings, kaj estis sekvita de *Al Stewart and The Empty Pockets Live* en 2024. Stewart laboris kun Peter White, Alan Parsons, Jimmy Page, Richard Thompson, Rick Wakeman, Francis Monkman, Tori Amos, kaj Tim Renwick, kaj pli ĵuse li ludis kun Dave Nachmanoff kaj iama ĉefgitaristo de Wings nome Laurence Juber.

Stewart aperas tra la muzika historio de la reviviĝa epoko de popolmuziko. Li ludis ĉe la unua Glastonbury Festivalo en 1970, konis Yoko Ono-n antaŭ ol ŝi renkontis John Lennon, kunloĝis en Londono kun Paul Simon (kiu kunlaboris kun Bruce Woodley de *the Seekers*), kaj gastigis ĉe la folkklubo *Les Cousins* ​​en Londono en la 1960-aj jaroj.

## Diskaro 
* 1967, Bed-Sitter Images
* 1969, Love Chronicles
* 1970, Zero She Flies
* 1970 The First Album (Bedsitter Images/kun kelkaj diferencoj)
* 1972, Orange
* 1974, Past, Present And Future
* 1975, Modern Times
* 1976, Year Of The Cat
* 1978, The Early Years (antologio)
* 1978, Time Passages
* 1980, 24 Carrots
* 1981, Indian Summer
* 1984, Russians & Americans
* 1988, Last Days Of The Century
* 1991, Chronicles... The best of Al Stewart
* 1992, Rhymes In Rooms  "Live with Peter White"
* 1993, Famous Last Words
* 1995, Between The Wars
* 1996, Seemed Like A Good Idea At The Time
* 2000, Down In The Cellar
* 2002, Time Passages Live
* 2005, A Beach Full Of Shells
* 2008, Sparks Of Ancient Light
* 2010, Uncorked  "Live with Dave Nachmanoff"

## Referencoj
Kategorio:Britaj muzikistoj
Kategorio:Britaj kantistoj
Psinice

**Psinice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Libáň en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sude de Libáň. Estas ĉi tie registritaj 93 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

**Psinice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,34&nbsp;km². 

## Historio 
La plej malnovaj memorindaĵoj rilatantaj al la municipo devenas el arkeologiaj trovitaĵoj. Sub la ligna sonorilejo estis trovita amasa tombo de viroj, virinoj kaj infanoj nepiete entombigitaj komence de la 12-a jarcento. Unu el klarigoj verŝajne koneksas kun formurdigo de Vršovcidoj en la jaro 1108. En situo U Hrušky troviĝas pereinta mezepoka vilaĝo Kelníky (la municipo menciata ekz. en la jaro 1543, 1573, 1593 dum dividado de senjorujo Stará, pereo la 70-aj jaroj de la 16-a jarcento). En arbaro Hájek estis trovitaj restaĵoj de artileria reduto el periodo de la tridekjara milito kaj ankaŭ tumulaj tomboj, verŝajne slavaj.

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Georgo
* Ligna sonorilejo, konstruita ĉirkaŭ la jaro 1600
* Statuo de sankta Johano Nepomuka 

## Pluaj fotoj 

Zvonice1600.jpg|Ligna sonorilejo ĉe preĝejo de sankta Georgo
Jordánek.jpg|Jordánek
Socha svatého Jana Nepomuckého - Psinice.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Kostel svatého Jiří (Psinice) 02.jpg|Preĝejo de sankta Georgo en Psinice
Libáň, Psinice, old school.jpg|Devena lernejo
Libáň, Psinice, millhouse 2.jpg|Peligilo ĉe muelejo

Kategorio:Libáň
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Éva Bányai (psikologo)

**Éva Bányai** [bAnjai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Bányai Éva Ilona** estas hungara psikologo, hipnotisto, altlerneja instruisto.

Éva Bányai naskiĝis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Éva Bányai akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1966. Post la diplomo ŝi eklaboris en akademia psikologia instituto, iom poste ŝi aliĝis ankaŭ al la universitata esplorado. En 1976 ŝi doktoriĝis en la universitato. Ŝi instruis en Scienca Universitato Lajos Kossuth inter 1982-1985, poste 5 jarojn en Universitato Loránd Eötvös. Ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1989 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, poste ŝi estis docento kaj katedrestro ĝis 2002, poste profesoro en la universitato. Intertempe ŝi edziniĝis. Ŝi ricevis premiojn inter 2004-2022.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A hipnózis szociál-pszichobiológiai modellje.* (2008)
* *Önkéntelen szuggesztiók, társadalmi „üzenetek” egy szakértő rákbeteg szemével.* (2011)
* *Affektív pszichológia. Az emberi késztetések és érzelmek világa.* (kunaŭtoro, studenta lernolibro, 2013)

## Fontoj 
* intervjuo hungare kun foto
* intervjuo hungare
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj hipnotistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Steeleye Span

**Steeleye Span** estas brita folkroka bando formita en 1969 en Anglio fare de la basgitaristo de Fairport Convention, Ashley Hutchings, kaj la establita londona folkkluba duopo Tim Hart kaj Maddy Prior. La bando estis parto de la brita folk-reviviĝo de la 1970-aj jaroj, kaj estis komerce sukcesa en tiu periodo, kun kvar pintaj 40 albumoj kaj du furoraĵoj: "Gaudete" kaj "All Around My Hat".

eta|maldekstre|220ra|Steeleye Span en 2019 en la Glastonbury Festivalo.
Steeleye Span spertis multajn ŝanĝojn en la personaro, kaj Maddy Prior estas la sola restanta origina membro de la bando. Ilia muzika repertuaro konsistas plejparte el tradiciaj kantoj kun aldonitaj unu aŭ du instrumentaj trakoj de ĝigoj kaj/aŭ reeloj; la tradiciaj kantoj ofte inkluzivas kelkajn el la Infanaj Baladoj. En iliaj pli postaj albumoj kreskis la tendenco inkluzivi muzikon verkitan de la bandanoj mem, sed ili neniam tute foriĝis de tradicia muziko, kiu baziĝas sur tut-britaj tradicioj.

## Membroj
* Maddy Prior – voĉo, perkutado, banĝo 
* Liam Genockey – drumoj, perkutado 
* Julian Littman – gitaroj, mandolino, klavaroj, voĉo 
* Jessie May Smart – violono, voĉo 
* Andrew "Spud" Sinclair – gitaroj, voĉo 
* Roger Carey – baso, voĉo 
* Violeta Vicci – violono 
* Athena Octavia - violono, voĉo 

## Studialbumoj
* Hark! The Village Wait (1970)
* Please to See the King (1971)
* Ten Man Mop, or Mr. Reservoir Butler Rides Again (1971)
* Below the Salt (1972)
* Parcel of Rogues (1973)
* Now We Are Six (1974)
* Commoners Crown (1975)
* All Around My Hat (1975)
* Rocket Cottage (1976)
* Storm Force Ten (1977)
* Sails of Silver (1980)
* Back in Line (1986)
* Tempted and Tried (1989)
* Time (1996)
* Horkstow Grange (1998)
* Bedlam Born (2000)
* Present – The Very Best of Steeleye Span (2002)
* They Called Her Babylon (2004)
* Winter (2004)
* Bloody Men (2006)
* Cogs, Wheels & Lovers (2009)
* Wintersmith (2013)
* Dodgy Bastards (2016)
* Est'd 1969 (2019)
* Conflict (2025)

Kategorio:Popol-rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Anglaj rokmuzikaj grupoj
Pentangle

***Pentangle*** estas brita bando de folkroko, formita en Londono en 1967. La origina bando estis aktiva fine de la 1960-aj jaroj kaj komence de la 1970-aj jaroj, kaj posta versio estis aktiva ekde la komenco de la 1980-aj jaroj. La origina bandaro, kiu ne ŝanĝiĝis tra la unua aktivado de la bando (1967–1973), estis formita de Jacqui McShee (voĉo); John Renbourn (voĉo kaj gitaro); Bert Jansch (voĉo kaj gitaro); Danny Thompson (baso); kaj Terry Cox (drumoj). 

La nomo *Pentangle* (Kvinlatero) estis elektita por reprezenti la kvin membrojn de la bando. Ĝi estis ankaŭ la emblemo de la ŝildo de Sir Gawain en la mezangla poemo *Sir Gawain and the Green Knight*, kiu entuziasmigis Renbourn.

## Membroj
;Nunaj membroj
* Jacqui McShee  - voĉo (1968–1973, 1981–nun)
*Spencer Cozens - klavaroj, voĉo, gitaroj (1995–nun)
* Alan Thomson - bass, gitaroj (1995–nun)
*Gary Foote - fluto, saksofono (2002–nun)

;Iamaj membroj
* Bert Jansch - gitaro, voĉo (1968–1973, 1981–1995; kunvenoj - 2008, 2011; mortis 2011)
* Terry Cox - drumoj, voĉo (1968–1973, 1981–1987; kunvenoj - 2008, 2011)
*Danny Thompson - baso (1968–1973, 1981–1986; kunvenoj - 2008, 2011; mortis 2025)
*John Renbourn - gitaro, voĉo (1968–1973, 1981–1982; kunvenoj - 2008, 2011; mortis 2015)
*Mike Piggott - gitaro, violono (1982–1989)
*Nigel Portman Smith - baso, klavaroj (1986–1995)
* Gerry Conway - drumoj (1987–2024; lia morto)
* Rod Clements - gitaro, mandolino (1989–1990)
*Peter Kirtley - gitaroj, voĉo (1990–1995)
*Jerry Underwood - saksofono (1995–2002; lia morto)

## Diskaro 
### Unuopaĵoj 
* ''Travellin' Song*/*Mirage* (1968) GB S BigT B1G109
* *Let No Man Steal Your Thyme/ Way Behind The Sun* (1968) (Reprise 0784)
* *Once I Had A Sweetheart/ I Saw an Angel* (1969) Transatlantic BIG124 UK #46
* *Light Flight*/*Cold Mountain* (1970) Transatlantic BIG128 UK #43
* *Light Flight*/*Cold Mountain* (1970) UK #45 - re-entry
* *Play the Game*/ *Saturday Movie* (1986) UK Making Waves SURF 107
* *Set Me Free*/ *Come To Me Easy* (1986) UK Making Waves SURF 121

### Albumoj 
* *The Pentangle* — 1968 (Trasanlantic)
* *Sweet Child* — 1968 (Trasanlantic) 
* *Basket of Light* — 1969 (Trasanlantic)
* *Cruel Sister* — 1970 (Trasanlantic)
* *Reflection* — 1971 (Trasanlantic)
* *Solomon's Seal* — 1972 (Trasanlantic)
* *Open the Door* — 1985
* *In The Round* — 1986
* *So Early In The Spring* — 1989

### Jansch/McShee/Kirtley/Portman Smith/Conway 
* *Think of Tomorrow* — 1991 
* *One More Road* — 1993 
* *Live 1994'' — 1995 

### Jacqui McShee's Pentangle 
* ''Feoffees' Lands* — 2005

### Kompilaĵoj 
* *History Book* - 1972 
* *Pentangling* - 1973
* *The Pentangle Collection* - 1975 
* *Anthology* - 1978 
* *At Their Best* - 1983
* *Essential Vol 1* - 1987
* *Essential Vol 2* - 1987 
* *Collection* - 1988
* *Anniversary* - 1992
* *People On The Highway 1968 - 1971* - 1992 
* *Light Flight* - 1997 
* *The Pentangle Family* - 2000
* *Light Flight: The Anthology'' - 2001

Kategorio:Popol-rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Anglaj rokmuzikaj grupoj
Strangolado

thumb|Strangoligo de sankta Godeleva
Dum **strangolado** estas la kolo de viktimo kuntirita per strangolilo, dum kio tiron de la strangolilo plenumas la viktimo mem (sinmortigo), kriminto (murdo) aŭ objekto (sinmortigo, murdo, akcidento). La morto dum strangolado okazas per simila maniero kiel dum pendumo, do per kunagado:
* premo de vago
* premo de karotidoj kaj pro tio malebligo de fluo de sango en la cerbon
* fermo de spirvojoj

Kutime ne estas tute fermita laringo kaj la morto dum strangolado daŭras pli longe ol dum pendumo.

La plej ofta kaŭzo de strangolado estas murdo, eble estas ankaŭ sinmortigo. Akcidentoj estas proporcie raraj. En kelkaj landoj estis uzata eĉ ekzekuto per maŝino, kiu la kondamniton strangolis, garoto.

## Rilataj artikoloj
* Garoto
* Pendumo
* Ekzekuto
* Strangolado
* Murdo
* Sufoka preno

Kategorio:Perforto
Kategorio:Jurmedicino
Kongresa Esplorservo

La **Kongresa Esplorservo** (, akronime **CRS**), ankaŭ neformale konata kiel la *pensfabriko de la Kongreso*,  estas la publika politika esploragentejo de la Usona Kongreso.

La CRS estas agentejo kreita laŭ statuto ene de la Biblioteko de la Kongreso. Ĝi laboras ekskluzive kaj rekte por membroj de la Kongreso kaj kongresaj komitatoj kaj faras tion konfidence kaj senpartie. Alia landaj parlamentoj havas similajn instituciojn.

La CRS laborigas proksimume 900 homojn, inkluzive de advokatoj, ekonomikistoj, bibliotekistoj kaj sciencistoj. 

En la fiska jaro 2021, la CRS ricevis buĝeton de proksimume 120.500.000 dolaroj de la Kongreso. 

Aldone al la CRS, ekzistas du aliaj kongresaj subtenaj agentejoj:

* La Kongresa Buĝeta Oficejo ( angle : Congressional Budget Office, **CBO** ) - ĝi provizas al la Kongreso informojn kaj raportojn pri buĝetaj aferoj, programecaj temoj kaj analizoj, kiuj prezentas politikajn opciojn, kostojn kaj efikojn
* La Oficejo pri Registara Respondeco  ( angle : Government Accountability Office, **GAO** ) helpas la Kongreson en monitorado de registaraj agadoj. Ĝi faras sendependajn reviziojn, enketojn kaj taksadojn de federaciaj programoj.

La tri agentejoj kune laborigas pli ol 4 000 homojn. 

Raportoj de CRS estas alte estimataj kaj konsiderataj profundaj, precizaj, objektivaj kaj ĝustatempaj.

En 2018, la Usona Kongreso aprobis la Konsoliditan Asigno-Leĝon de 2018, kiu postulis, ke la Biblioteko de la Kongreso publikigu CRS-raportojn estonte. Antaŭ ol ĉi tiu leĝo estis aprobita, privataj individuoj devis peti senatanojn aŭ membrojn de la Kongreso disponigi raporton al ili. Nun, ĉiuj CRS-raportoj estas alireblaj per dediĉita retejo kaj spekteblaj kaj elŝuteblaj senpage. 

CRS-raportoj ankaŭ estas haveblaj al membroj de la Kongreso kaj agentejaj dungitoj en la intraretoj de la Kongreso kaj la tri agentejoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kongresa Esplorservo – oficiala retejo
* Traserĉu la raportojn de la Kongresa Esplorservo
* Gvatado de fontoj – retejo pri CRS

Kategorio:Kongresa Librejo de Usono
Formurdigo de Vršovcidoj (1108)

**Formurdigo de Vršovcidoj en la jaro 1108** esgis perforta agado, dum kiu bohemiaj magnatoj la 26-an, la 27-an, aŭ la 28-an de oktobro 1108 murdis en remparburgo Vraclav en orienta Bohemio kaj sur pluaj lokoj la membrojn de signifa dinastio Vršovcidoj el ordono de ĉeĥa princo Svatopluk Olomoucký. Historie temis pri la tria provo elflanke de en Bohemio regantaj Premislidoj, kiu sekve forigis Vršovcidojn el potencema duelo en la lando. Onidire supervivis sole ununura dinastia klano, kiu poste estadas kunigata kun murdo de Svatopluk en la jaro 1109.

## Ligiloj
### Referencoj
### Literaturo 
* LUTOVSKÝ, Michal. *Po stopách prvních Přemyslovců, Díl III: Správa a obrana země (1012-1055) : od Oldřicha po Břetislava I*. Praha: Libri, 2008, s. 187. ISBN 978-80-7277-365-7.
* ŘEZNÍČEK, Václav. *Přemyslovci*. V Praze: Vácslav Řezníček, 1898, s. 56. Alirebla rete
* Martin WIHODA, Demeter MALAŤÁK a Masarykova univerzita. *Stát, státnost a rituály přemyslovského věku: problémy, názory, otázky : sborník příspěvků z konference konané dne 18. října 2005 v Brně*. Brno: Matice moravská pro Výzkumné středisko pro dějiny střední Evropy: prameny, země, kultura, 2006, s. 161. ISBN 80-86488-37-3.
* ZAP, Karel Vladislav. *Česko-moravská kronika. Kniha první*. V Praze: I.L. Kober, 1862, s. 467,468. Alirebla rete

Kategorio:Vršovcidoj
Kategorio:Masakroj en Ĉeĥio
Kategorio:Historio de Ĉeĥio dum regado de Premislidoj
Kategorio:Katastrofoj en Regiono Pardubice
Kategorio:Vraclav
Kategorio:Eventoj de la 12-a jarcento
Kategorio:Libice nad Cidlinou
Kategorio:Historio de Praĝo ĝis la 14-a jarcento
Važice

**Važice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bystřice en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 1 km nordokcidente de Bystřice. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

**Važice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,52&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1340.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana bieneto n-ro 28
* Dia torturo

Kategorio:Bystřice (distrikto Jičín)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Sindromo de plurorgana misfunkcio

La **Sindromo de plurorgana malfunkcio** (SPM, el la angla *multiple organ dysfunction syndrome*, **MODS**)  estas severa, nespecifa stresa respondo de la korpo, kombinaĵo de malfunkcioj de pluraj funkciaj sistemoj, kiu disvolviĝas kiel fina stadio de plej multaj akutaj malsanoj kaj vundoj. La ĉefa karakterizaĵo de plurorgana malfunkcio estas la nekontrolebla progresado de difekto al organo aŭ sistemo ĝis la punkto, ke ĝi ne plu kapablas subteni la vivon de la korpo. Ĉi tiu sindromo respondecas pri ĝis 80% de la totala morteco en intenskuracejoj (ICU) de kirurgiaj hospitaloj.

Temas pri kondiĉo en kiu paciento havas eble reverkeblan malfunkcion de almenaŭ du organoj aŭ sistemoj : la centra nerva sistemo, kardiovaskula sistemo, spira sistemo, hepato aŭ renoj, ekz., kiel rezulto de SIRS (d:Q776030). Ĉi tiu estas vivminaca kondiĉo kiu postulas la efektivigon de medicinaj proceduroj por subteni vivfunkciojn. Ĝi estas la plej ofta mortokaŭzo en intenskuracejoj. SPM estas aparta malsana ento kun malsamaj etiologioj, patofiziologio kaj eblaj estontaj terapiaj intervenoj. Konsiderante la mankon de efika traktado por SPM, ĝia frua diagnozo, frua akcepto en la intenskuracejon kaj komenco de invasiva organa subteno restas la plej efikaj strategioj por malhelpi ĝian progreson kaj plibonigi rezultojn.

Plej ofte, SPM estas la rezulto de severa sepso aŭ septika ŝoko, veneniĝo, brulvundoj aŭ severa cirkula malfunkcio.

Necesas distingi la sindromon de plurorgana malfunkcio de fina polivisceropatio, kiam, rezulte de kronika patologia procezo aŭ maljuneco, ĉiuj strukturaj kaj funkciaj sistemoj de la korpo konstante kaj nerevokeble perdas siajn funkciojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Sindromoj
Kategorio:Mortokaŭzoj
Kategorio:Intensa medicino
Michael Zetterer

''''* estas germana profesia futbalisto en la pozicio de golulo. Li naskiĝis la 12-an de julio 1995 en Munkeno, do nun estas -jara. Ekde julio 2025 li estas membro de la unua vira teamo de la futbalklubo *Eintracht Frankfurt''.

Kategorio:Germanaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Kauã Santos

''''* estas brazila profesia futbalisto en la pozicio de golulo. Li naskiĝis la 11-an de aprilo 2003 en Vassouras, Rio-de-Ĵanejrio, Brazilo, do nun -jara. Ekde la jaro 2023 li estas membro de la unua vira teamo de la futbalklubo *Eintracht Frankfurt''. Antaŭe li ekde la 17-a vivjaro, ekde 2020, ludis en junularaj teamoj de la klubo Clube de Regatas do Flamengo de Rio-de-Ĵanejro, en la sezono 2022-2023 ankaŭ en ties unua vira teamo.

Kategorio:Btazilaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Brazilo
Amil Šiljević

''''* - ofte literumata sen supersignoj, do nur *Amil Siljevic* - estas germana-bosnia profesia futbalisto en la pozicio de golulo. Li naskiĝis la 19-an de januaro 2007 en Frankfurto ĉe Majno en familion kun familiaj radikoj en Bosnio-Hercegovino, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2025 li estas membro de la unua vira teamo de la futbalklubo *Eintracht Frankfurt'', post kiam li ekde la 9-a vivjaro, ekde 2016, jam ludis en junularaj teamoj de la klubo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* filmeto pri li de marto 2025 en la retejo Facebook ()

Kategorio:Germanaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio