open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kisvásárhely

**Kisvásárhely** [kiŝvAŝArhej] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaszentgrót. La loknomo signifas: malgranda-bazarejo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 4&nbsp;km²
* Loĝantaro: 60
* Poŝtkodo: 8341
* Telefonprefikso: 83

## Situo 
Kisvásárhely situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Marcal, laŭ traira flankovojo, fervojo Celldömölk-Balatono preteriras. Sümeg troviĝas 9, Zalaszentgrót 14, Tapolca 27, Hévíz 28, Keszthely 30 kilometrojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1382. Ekde 1564 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio kaj en 1635 senhomiĝis. Lernejo ekfunkciis nur en 1925. En Kisvásárhely migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* iama tombejo de judoj
* sonorilostablo

== Komunumoj pri "vásárhely" (=bazarejo) en Hungara reĝlando ==

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Tótszerdahely

**Tótszerdahely** (tOtserdahej), kroate **Serdahel** aŭ *Serdahelj* estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Letenye. La nomo signifas: slovako-merkredo-loko.

## Bazaj informoj 
* Areo: 12&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1300
* Poŝtkodo: 8864
* Telefonprefikso: 93

## Situo 
Tótszerdahely situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Muro (rivero), kiu estas samtempe landlimo de Kroatio, laŭ flankovojoj. Letenye troviĝas 8, Nagykanizsa 20 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1370 en formo *"Zeredahel"*. Longe funkciis tie pramo. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de kroatoj, infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kapelo de 1823
* moderna romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo de 1994
* monumento pri Stefano la 1-a (Hungario)
* 2 fiŝkaptistaj lagoj

## Komunumoj pri *szerdahely* en Hungara reĝlando 
La vorto signifas: loko, kie merkrede okazis bazarado.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
X86-arkitekturo

[eta|Procesoro [Intel 80386.]]
**Arkitekturo x86** aŭ **x86-arkitekturo** estas la komerce plej sukcesa instrukciara arkitekturo en la historio de personaj komputiloj. La mallongigo estas derivita de la model-numeroj finiĝantaj per "86", la unuaj el kiuj estis retrokongruaj kun la originala Intel 8086. Ekde tiam, multaj aldonoj kaj kromaĵoj estis aldonitaj al la x86-instrukciaro, preskaŭ ĉiuj kun plena retrokongrueco. La komputila arkitekturo estis realigita en procesoroj de Intel, Cyrix, AMD, VIA kaj pluraj aliaj.

Ĉar la termino x86 populariĝis post la kreado de la Intel 80386, ĝi ofte aludas al duuma retrokongrueco kun la 32-bitoka instrukciaro de la 80386.

Hodiaŭ, la x86-arkitekturo estas ĉiameca en surtablaj komputiloj kaj tekokomputiloj, kaj ankaŭ plimulto de serviloj kaj laborstacioj. Granda iomo da programaroj subtenas ĉi tian procesoron, inkluzive de operaciumoj kiaj MS-DOS, Vindozo, Linukso, BSD, Solaris kaj Mac OS X.

Malgraŭ populara mito, x86 ne estas samsama kun IBM-PC-kongrueco, kaj ĝi estas trovebla en pluraj aliaj aparataroj. Ekzemple, la originala X-box estis desegnita kun x86-procesoro.

Kategorio:Procesora arkitekturo
Bak (Zala)

300px|eta|dekstra|Preĝejo de Bak
300px|eta|dekstra|Vilaĝdomo de Bak
**Bak** estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Zalaegerszeg. La loknomo signifas hungare (inter alie): virkapro.

## Bazaj informoj 
* Areo: 23&nbsp;km²
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.7294/16.8446
* Loĝantaro: 1780
* Poŝtkodo: 8945
* Telefonprefikso: 92

## Situo 
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Keszthely-Lendava, ĉefvojo Nagykanizsa-Vasvár preteriras, laŭ fervojo Zalaegerszeg-Rédics. Zalaegerszeg troviĝas 15, Pacsa 16, Nova 17 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1353 en formo *"Bok"*. En 1400 la vilaĝo akiris la rangon kampurbo, (kun tutlanda bazarada rajto ekde 1421). En la 16-a jarcento pro la konstantaj kontraŭturkaj militadoj la urbeto senhomiĝis. En 1839 incendio okazis. En 1898 la fervojo atingis la vilaĝon. En 1944 la judoj estis deportitaj.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Francisko
* moderna ligna vilaĝdomo

Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Kategorio:Vinvilaĝoj
Nordaltaja lingvo

**Nordaltaja lingvo** estas unu el du lingvoj, kiuj formas Montar-Altajan lingvaron. Ĝin uzas ĉelkanoj kaj kumandoj.

Tradicie oni rigardis nordaltajan lingvon kune kun la sudaltaja kiel unu *altajan lingvon*, sed laŭ modernaj klasad-skemoj de tjurkaj lingvoj ili estas apartaj. Krome, kelkaj apartaj dialektoj de nordaltaja kaj sudaltaja lingvoj (inter kiuj la ĉelkana kaj la kumanda), kvankam lingvistike estas nur dialektoj, estas oficiale rigardataj kiel apartaj minoritataj lingvoj de Rusia ŝtato.

Laŭ censo de 2002 entute en Rusio 65534 personoj asertis ke ili regas altajan lingvon. Laŭ esploro, nur ĉ. 10 mil el ili parolas nordaltajajn dialektojn, kaj ĉe ĉiuj aliaj temas pri la sudaltaja. El la parolantoj de altajaj lingvoj nur ne pli ol 2% povas flue paroli

La skribsistemo estas bazita je cirila alfabeto. En 2006 estas eldonita unua aboco por kumanda lingvo.

## Klasado 
Al nordaltaja lingvo apartenas du dialektoj, kiujn oni pro kulturaj aŭ politikaj kialoj ofte rigardas kiel apartaj lingvoj:
* Kumanda lingvo (memnomoj къуманды / къубанды / къуўанды) ~8 000 parolantoj.
* Ĉelkana lingvo (memnomoj куу / къуу, чалкъанду / шалкъанду) ~2 000 parolantoj.

Krome, pro kelkaj kulturaj, etnografiaj kaj gramatikaj ecoj, al la nordaltaja oni ankaŭ iam apartenigas la tubalaran dialekton, kvankam plimulto de esploristoj kredas, ke ĝi plej verŝajne apartenu al la sudaltaja lingvo.

Al nordaltaja lingvo ankaŭ tre similas *kondoma* dialekto de ŝora lingvo kaj la *malsupra branĉo* de ĉulima lingvo (j-lingvoj) (malsimile al *mrasa dialekto* de la ŝora kaj *meza* kaj *supra* dialektoj de la ĉulima (z-lingvoj), kiuj apartenas al ĥakasa dialekta zono). Kelkaj esploristoj eĉ proponas rigardi tiujn supremenciitajn dialektojn kiel dialektoj de la nordaltaja.

## Notoj kaj referencoj 
## Ligoj 
* Departamento pri altaja lingvo kaj literaturo  de Gorno-Altajska Ŝtata Universitato, Gorno-Altajsk, Rusio 
* Nordaltaja lingvo ĉe Ethnologue
* Informo pri kumandoj  ĉe paĝaro de Federacia Konsilio de Rusio
* Informo pri tubalaroj  ĉe paĝaro de Federacia Konsilio de Rusio
* Informo pri ĉelkanoj  ĉe paĝaro de Federacia Konsilio de Rusio
* Челканский язык  - ruslingva paĝaro pri ĉelkana lingvo
* Projekto de Vikipedio en nordaltaja lingvo ĉe vikimedia kovilo

## Bibliografio 
* Баскаков Н.А. Алтайский язык. М., 1958.
* Тукмачева Л.М., Петрушкова М.Б. Кумандинско-русский словарь. Бийск, 1995.

Kategorio:Tjurka lingvaro
Kategorio:Lingvoj de la siberiaj etnoj
Burgdorf BE

**Burgdorf** (germane *Burgdorf*, france *Berthoud*) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 la ĉefurbo de la samnoma distrikto kaj ekde la 1-a de 2010 urbo kaj komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 15049 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
La urbo Burgdorf situas ĉe la bordo de la rivero Emme, 15 kilometrojn nordoriente de la federacia urbo Berno.

## Najbaraj komunumoj 
La urbo limas en nordo al Kirchberg kaj Wynigen, en oriento al Heimiswil, en sudo al Hasle ĉe Burgdorf, Oberburg kaj Krauchthal, kaj en okcidento al Mötschwil, Rüti ĉe Lyssach kaj Lyssach.

## Trafiko 
eta|maldekstra|150ra|Trajno en la stacidomo de 
La stacidomo  situas ĉe la linio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Berno al Zuriko kaj estas haltejo de rapidtrajnoj. De Burgdorf eliras ankaŭ fervojlinioj al Soloturno kaj al Konolfingen.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1 de Zuriko al Berno, kaj ĝi disponas pri propra alveturejo al la nacia aŭtoŝoseo A1 de Ĝenevo tra Berno, Zuriko kaj Sankt-Galo al Sankt-Margreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de la Kastelo Burgdorf (kiel *Burtorf*) datiĝas el la jaro 1175. La unua mencio de la urbo okazis 61 jarojn poste en la jaro 1236 kiel *in oppido Burchtorff*. La urbo estis fondaĵo de la Zeringoj. Post la formorto de la Zeringoj la urbo fariĝis posedaĵo de la Kiburgoj. En la jaro 1384 la urbo fariĝis posedaĵo de la urbo Berno. Tio ne plaĉis la la civitanoj de Burgdorf kaj kun la help de la Kiburgoj ili resistis, kio kondukis en la Milito de Burgdorf 1383 kaj 1384 al sieĝo de la urbo fare de Berno. La Kiburgoj devis finfine cedi. Formale Berno aĉetis la urbon por ne veki la impreson de kontraŭjuro akiro de la urbo, kion Kiburgo akceptis pro urĝa monbezono.

En la jaro 1760 en granda inscendio forbruliĝis pli ol 60 domoj.

De 1800 ĝis 1804 en Burgdorf Johann Heinrich Pestalozzi kreis sian instru- kaj edukmetodon kaj skribis sian ĉefverkon *Kiel Getrud instruas siajn infanojn* [originala titolo *Wie Gertrud ihre Kinder lehrt*].

En la jaro 1875 estis malfermita la fervojlinio de Soloturno tra Burgdorf al Langnau BE kaj Thun kiel unua plene elektra trajnlinio en Eŭropo.

## Gefiloj 
* Samuel Huber, teologo

## Esperanto-movado 
En 1909 Jakob Schmid fondis en Burgdorf Esperanto-Grupon kun la helpo de Wilhelm Haase-Meister kaj Ernst Krenger. Tiu aktiveco ĉesis, kiam eksplodis la 1-a mondmilito. 

## Vidu ankaŭ 
* Iama distrikto Burgdorf
* Aliaj lokoj kun la nomo Burgdorf
* Burgdorf (stacidomo)
* Burgdorf Buchmatt (stacidomo)
* Burgdorf Steinhof (stacidomo)
* Oberburg (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la urbo Burgdorf
* Burgdorf en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Urboj de Svislando
Kategorio:Esperanto-movado en Svislando laŭ lokoj
Signalo

dekstra|altdekstre=1.2|eta|Signalo ĉe akvo: "Ĉi tie baniĝo danĝeras!"
**Signalo** (el la latina: *signalis* "destinita al", *signum* "signo") estas signo destinita por komunikigi malproksimen ordonon, averton, sciigon.

Kiel komunikilo signalo bezonas do sendanton kaj ricevanton. Sen teknikaj helpiloj funkcias la rekta homa komunikado, en kiu signaloj (ofte neparolaj) havas diversajn signifojn.

## Sekureco 
Kiel helpsignalo aŭ avertsignalo oni uzas montare aŭ mare signalraketojn.

Signalveŝtojn oni portas en diversaj profesioj por averti pri piedirantoj ĉe flughaveno, haveno, konstruejo aŭ sur aŭtovojo.

## Vidu ankaŭ 
* Informteorio
* SOS
* Telekomunikado
* Trafiksignalo
* Signal-prilaborado

## Referencoj 

Kategorio:Komunikado
Kategorio:Signal-prilaborado
Franca Komitato por la Nacia Liberigo

La **Franca Komitato por la Nacia Liberigo** (france *Comité français de la Libération nationale*, mallonge CFLN) fondiĝis la 3-an de junio 1943 en Alĝero. Komence samrajtaj prezidantoj de la komitato laŭ usona premo estis Charles de Gaulle kaj la pli altranga generalo *Henri Giraud*. La komitato ne miksendas kun la komitato "Libera Francio" (*France libre*), kiun dum la jaro 1940 en Londono fondis Charles de Gaulle.

Per la fondo de la organizaĵo CFLN, la komitato "Libera Francio" kaj la jam de la Aliancanoj liberigitaj francoj en norda Afriko sub komando de generalo Giraud unuiĝis en franca ekzila registaro. Celo de la Aliancanoj estis kunigi la du movadojn por la liberigo de Francio el la okupo de Nazia Germanio, kaj precipe unuigi la du gvidantojn. Charles de Gaulle alstrebis la politikan gvidon kaj lasis al Henri Giraud la armean gvidon. Post malfacilaj traktadoj, la leĝoj de la Reĝimo de Vichy, kiuj diskriminaciis kontraŭ judoj, estis malvalidigitaj, kaj la gazetara libereco regarantiita. Kiel komisaro (komparebla al la posteno de ministro) por internaj aferoj la gaŭlisto *André Philip*, por eksteraj rilatoj la gaŭlisto *René Massigli*, por armigo Jean Monnet, por malliberigitoj, deportitoj kaj fuĝintoj la rezistomovadano *Henri Frenay* kaj kiel ŝtata ministro generalo *Alphonse Georges* apartenis al la komitato. 

Dum novembro 1943 Henri Giraud perdis sian oficon, ĉar li ĝis la lasta momento kaŝis de la komitato sian planon pri liberigo de la insulo Korsiko kaj sen interkonsento kun la aliaj komitatanoj armigis la komunistan "Nacian Fronton" de la franca rezistomovado. Unu jaron post sia fondiĝo, la 3-an de junio 1944 la komitato deklaris sin la "provizora registaro de la Franca Respubliko" (*Gouvernement provisoire de la République Française*, GPRF).

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Rezisto kontraŭ la naziismo
Poltavskaja

**Poltavskaja** — urbeto, administra centro kaj plej granda loĝloko en Krasnodara regiono, Krasnoarmejska distrikto, Rusio.

La urbeto situas en la delto de rivero Kuban, kaj ĉirkaŭita de rizkampoj, pli nord-okcidente ol Krasnodaro kaj je 11 km pli norde ol Slavjansk-na-Kubani. En la urbeto funkcias fervoja stacidomo sur la branĉo "Krimsk-Timaŝjovsk".

En la loĝloko troviĝas motobola klubo "Kirovec".

Kategorio:Vilaĝoj de Krasnodara regiono
Islanda Komunistpartio

La **Islanda Komunistpartio** estis islanda politika partio. Ĝi estis ano de Komintern. Ĝi ekzistis inter 1930 ĝis 1938, sed tiam ĝi kuniĝis kun dividgrupo el la Popolpartio kaj fondiĝis la Socialistpartio.

La Komunistpartio mem estis dividgrupo de la Popolpartio, kaj fondiĝis post decido de la Popolpartio ke ne povus ekzisti pli ol unu partiana asocio en ĉiu loko, malebligi komunistaj grupoj ene de la partio.

La partio kvarfoje partoprenis en parlamentvoĉdonadoj. Nur la lasta fojo ili ekhavis parlamentanojn, eĉ 3 (dum la aliaj voĉdonadoj la voĉoj ne sufiĉis por parlamentanon en iu ajn elektodistrikto).

Brynjólfur Bjarnason estis la sola partiestro de la partio.

Kategorio:Politikaj partioj de Islando
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1930
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 1938
Poa pratensis

***Poa pratensis***, esperante **herbeja poo**, estas vegetala specio de la subfamilio de Pooideae. Ĝi estas plurjara. Pratensis  signifas latine de pratoj.

## Priskribo 
eta|260px|maldekstra|*Poa pratensis*
Ĝi altas 20–80&nbsp;cm. Ĝi havas rizomojn. Ĝia ligulo estas mallongaj kaj malkompletigataj. Ĝi havas senaristajn plurflorajn spiketojn.

## Uzo 
Ĝi estas kultivata por herbejo aŭ por herbotapiŝo. Ĝi povas ankaŭ esti trudherbo.

## Parazitoj 
*Trechispora alnicola*, *Puccinia graminis*, *Epichloë typhina* kaj *Claviceps purpurea* estas  parazitoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* tela botanica 
* United States Department of Agriculture  

## Referencoj 
* *Taschenbuch der Gräser*, Ernst Klapp, 1965.

Kategorio:Poa
Strathclyde

**Strathclyde** estis kelta regno en la sud-okcidenta parto de Skotlando.

En 870 la vikingoj de Irlando disrabis Strathclyde, sieĝis ties ĉefurbon, kaj forprenis multajn kaptitojn, inkluzive la reĝon de Strathclyde, kiu estis veturigata al Dublino kie li estis mortigata en 872.

Dum la malfrua 9-a jarcento kaj la 10-a jarcento la reĝoj de Anglio ofte dominis Strathclyde. En 945 Edmundo la 1-a (Anglio) konkeris la regnon sed cedis ĝin al Malkolmo la 1-a (Skotlando) kontraŭ traktato per kiu la du reĝoj promesis subteni unu la alian kontraŭ invadontoj.

Inter 1018 kaj 1054 (eble en 1034) la skotoj konkeris la regnon. En 1054 Eduardo la Konfesanto sendis Siward de Northumbria kontraŭ la skotoj, kaj eble instalis reĝon de Strathclyde kiu subtenis la anglojn. Tamen ne post la 1070-a jardeko la skotoj denove regis Strathclyde.

De 1973 al 1996 estis administra regiono de Skotlando nomata Stratchclyde, kies plej granda urbo estis Glasgovo. La regiono ankoraŭ havas sian propran polican instancon.

## Vidu ankaŭ 
* Universitato de Strathclyde

Kategorio:Skotlando
Kategorio:Historio de Skotlando
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en la 5-a jarcento
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1050-1059
Kategorio:1058
Socialistpartio (Islando)

La **Popola Unuiĝa Partio –** **Socialistpartio** ( **Sameiningarflokkur alþýðu – Sósíalistaflokkurinn**) estis islanda politika partio. Ĝi ekzistis 1938 ĝis 1968 – ekde 1956 ĝi partoprenis en parlamentvoĉdonadoj kiel parto de la voĉdonada kunlaborprojekto Popolunuiĝo.

La Socialistpartio ekestis kiam dividgrupo el la Popolpartio kuniĝis kun la Islanda Komunistpartio, kiu mem estis pli antaŭa dividgrupo el la Popolpartio.

En 1968 la antaŭmenciita kunlaborprojekto, la Popolunuiĝo, iĝis memstara politika partio kaj tiam malfondiĝis la Socialistpartio.

## Rezultoj dum parlamentaj balotoj 

Kategorio:Politikaj partioj de Islando
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1938
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 1968
Bettenhausen

**Bettenhausen** estas komunumo en la distrikto Wangen en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 496 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Bettenhausen situas sude de Herzogenbuchsee en la regiono Supra Argovio. La politika komunumo ne posedas propran preĝejon kaj tial apartenas al la eklezia komunumo de Herzogenbuchsee. Al la komunumo apartenas ankaŭ la iama komunumo Bollodingen.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bettenhausen limas en okcidento kaj nordo al Herzogenbuchsee, en oriento al Thörigen, kaj en sudoriento al Ochlenberg, en sudo al Hermiswil, kaj en sudokcidento al la soloturna eksklavo Steinhof, kiu ekde la 1-a de januaro 2012 estas parto de la komunumo Aeschi (SO).

## Trafiko 
Tra Bettenhausen pasas aŭtobuslinio de Herzogenbuchsee al Langenthal, per kiu la komunumo estas konektita al la publika trafikreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bettenhausen datiĝas el la jaro 1335 kiel *Bettenhusen*.

Trovaĵoj en la neolitiko pruvas, ke en Bettenhausen jam en prahistoria tempo setlis homoj. En antikva tempo sur la teritorio de la komunumo troviĝis romia gardejo.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la ĝis tiam aparta komunumo Bollodigen estis integrita al la teritorio de Bettenhausen.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bettenhausen
* Bettenhausen en la Historia Leksikono de Svislando
Heimenhausen

**Heimenhausen** estas komunumo de la iama distrikto Wangen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1893 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007 (sumo de la tiamaj ankoraŭ aŭtonomaj komunumoj Hemihausen, Röthenbach ĉe Herzogenbuchsee kaj Wanzwil).

## Geografio 
La komunumo Heimenhausen situas en la regiono Supra Argovio node de Herzogenbuchsee kaj okcidente de la urbo Langenthal. Ekde la 1-a de januaro 2009 al Heimenhausen apartenas ankaŭ Röthenbach ĉe Herzogenbuchsee kaj Wanzwil.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,85&nbsp;km², de kiuj 34,7% estas kovritaj de arbaro, 52,6% servas por agrikulturo kaj 11,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Heimenhausen limas en nordoriento al Berken, en oriento al Graben, en sudoriento al Herzogenbuchsee, en sudo al Niederönz, en sudokcidento al Inkwil, en okcidento al Wangenried, kaj en nordokcidento al Walliswil ĉe Wangen.

## Trafiko 
Tra Heimenhausen kondukas la vojo 1449. Ĝi konektiĝas en Wanzwil kun la kantona vojo n-ro 22, kiu kondukas de Wangen ĉe Aro al Herzogenbuchsee. Per aŭtobuslinio al Herzogenbuchsee la komunumo estas ligita al la publika trafikreto. La plej proksima alveturo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de 6&nbsp;km nordokcidente apud Wangen ĉe Aro.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Heimenhausen datiĝas el la jaro 1356 kiel *Heimenhusen*.

La 1-an de januaro 2009 estis kunigitaj la ĝis tiam aŭtonomaj politikaj komunumoj Heimenhausen. Röthenbach ĉe Herzogenbuchsee kaj Wanzwil al unueca politika komunumo, kiu portas la nomon Heimenhausen.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Heimenhausen
* Heimenhausen en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:2011-11-30-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 088.JPG|Vilaĝa restoracio en Wanzwil
Dosiero:2011-11-30-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 086.JPG|Kampara faktrabdomo en Röthenbach
Dosiero:2011-11-30-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 080.JPG|Kantona ĉefvojo n-ro 22 en Röthenbach
Thörigen

**Thörigen** estas komunumo de Kantono Berno en Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi apartenis al la iama distrikto Wangen, kaj ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi estas parto de la nova administra distrikto Supra Argovio. Ĝi havis 1027 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Thörigen situas sude de Herzogenbuchsee en la regiono Supra Argovio. Al Thörigen apartenas ankaŭ la setlejoj Oberdorf kaj Mättenberg.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo limas en nordo al Herzogenbuchsee kaj Thunstetten, en oriento al Bleienbach, en sudo al Ochlenberg, kaj en okcidento al Bollodingen kaj Bettenhausen.

## Trafiko 
Tra Thörigen pasas aŭtobuslinio de Herzogenbuchsee al Langenthal, per kiu la komunumo estas konektita al la publika trafikreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Thörigen datiĝas el la jaro 1270 kiel *Thoerinen*.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Thörigen
Niederönz

**Niederönz** estas komunumo en la distrikto Wangen en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1470 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio
Niederönz situas en la regiono Supra Argovio okcidente de Herzogenbuchsee ĉe la bordo de la rivereto Önz. De okcidento alfluas al Önz la rivereto *Seebach*. La plej alta punkto de la komunumo estas en ĝia okcidento la arbara monteto de Önz, kun alteco de 513 m s.m. La vilaĝo estas komplete ligita kun la najbara komunumo Herzenbuchsee.

## Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo al Inkwil kaj Heimenhausen, en oriento al Herzogenbuchsee, kaj en okcidento al Aeschi kaj Bolken (ambaŭ en Kantono Soloturno).

## Trafiko
La komunumo situas proksime de la ĉefstrato de Herzogenbuchsee al Soloturno. Per aŭtobuslinio de Soloturno al Herzogenbuchsee Niederönz estas konektita al la publika trafikreto.

## Ekonomio
Krom pluraj malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj en Niederönz ankaŭ troviĝas la ĉefa sidejo de la firmao Bystronic Laser AG.

## Historio
La unua dokumenta mencio de Niederönz datiĝas el la jaro 1139 kiel *Oentze*.

En mezepoko Niederönz unue estis servuto de la Dukoj de Zeringo. Ekde la jaro 1218 la loko apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj estis subemtita al la korta tribunalo de la paroĥejaro Herzogenbuchsee. En la jaro 1406 Niederönz falis sub la regado de Berno kaj estis integrita al la voktejo Wangen. Post la disfalo de la Malnova Reĝimo en la Helveta Respubliko la vilaĝo apartenis al la distrikto Wangen, kiu ek de 1803 ĝis 1831 nomiĝis Oberamt Wangen kaj poste per la tiama nova kantona konstitucio akiris la statuson de ofica distrikto.

## Eksteraj ligiloj
*Oficiala retejo de la komunumo Niederönz
Popolunuiĝo (Islando)

La **Popolunuiĝo** (is. *Alþýðubandalagið*) estis islanda politika partio. Ĝi fondiĝis unue, en 1956, kiel voĉdonada kunlaborprojekto inter la Socialistpartio kaj forlasintoj de Popolpartio, gviditaj de Hannibal Valdimarsson.

En 1968 ĝi iĝis memstara partio, samtempe kun la malfondiĝo de la Socialistpartio (sekve prominentaj anoj, ekz. Hannibal Valdimarsson kaj Björn Jónsson, forlasis ĝin kaj fondis la partion Liberalaj maldekstruloj).

La Popolunuiĝo malfondiĝis en 1998 kiam la plej multaj maldekstraj kaj centraj partioj unuiĝis en la nova Alianco. Parto de la partianoj ne aniĝis en la Alianco kaj fondis la pli maldekstran partion Maldekstraj verduloj.

La Popolunuiĝo ricevis 13-20% de la voĉoj dum parlamentvoĉdonadoj.

Partiestroj estis la jenaj:

Hannibal Valdimarsson: 1956 ĝis 1968

Ragnar Arnalds: 1968 ĝis 1977

Lúðvík Jósepsson: 1977 ĝis 1980

Svavar Gestsson: 1980 ĝis 1987

Ólafur Ragnar Grímsson: 1987 ĝis 1995

Margrét Frímannsdóttir: 1995 ĝis 1998

Kategorio:Politikaj partioj de Islando
Hamad bin Ĥalifa Al Thani

**Hamad bin Ĥalifa Al Thani** (, en angla transskribo *Hamad bin Khalifa Al Thani*; naskiĝis 1952 en Doho, Kataro) estas dua filo de antaŭa katara emiro Ĥalifa bin Hamad Al Thani. En la jaro 1995 li detronigis sian patron, kiu tiam estis en ŝtata vizito en Ĝenevo kaj ekde tiu tempo li estis emiro de Kataro. En la jaroj 1995 - 1996 li estis ankaŭ ĉefministro. En junio 2013 li abdikis kaj transdonis potencon al sia filo Tamim bin Hamad Al Thani. Daŭre li posedas 50 procentaĵojn de la araba informa televidkanalo Al-Ĝazira, pli ol Hamad bin Thamer Al Thani (la praavoj estis fratoj, filoj de la dinastia fondinto Jassim bin Mohammed), formale firmaa prezidanto, kiu posedas 40 procentaĵojn kaj la Katara registaro kiu regas 10 procentaĵojn.

Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Ĉefministroj de Kataro
Kategorio:Emiroj de Kataro
Urba arkivo de Kolonjo

eta|dekstra|La urba arkivo, fotita en 2008
eta|dekstra|Fotita post la kolapso, 2009

La **historia arkivo de la urbo Kolonjo** (germane: *Historisches Archiv der Stadt Köln*) estis la arkivo de Kolonjo. Oni taksis ĝin la plej grava arkivo en Germanio kaj la plej granda urba arkivo norde de la Alpoj .

La sesetaĝa konstruaĵo estis konstruita de arkitekto Fritz Haferkamp en urbocentra Severin-strato. Ĝi estis la unua arkivo en Germanio kun "natura klimatizado" (uzado de dikaj brikomuroj, kiuj niveligas ŝanĝojn en temperaturo kaj aerhumideco) kaj modela por nova generacio de tiaj konstruaĵoj ("Kolonja modelo") .

Pro subtera terdeglito la domo komplete kolapsis la . Mortis du homoj, kiuj loĝis en unu el la du najbaraj domoj kiuj ankaŭ kolapsis. Kaŭzo por la terglito ne jam estas certe konata, sed kelkaj supozas rilaton al la konstruado de nova metrolinio en la sama strato. La arkivo transdaŭris la Duan Mondmiliton en sekura loko sen grandaj damaĝoj, sed oni timas, ke dum la terglito granda parto de la delikataj arkivaĵoj detruiĝis porĉiame.

## Kolekto 
La amplekso de la arkivo estis enorma. Ĝi enhavis pli ol
* 65&nbsp;000 historiajn diplomojn ekde la jaro 922
* 26 km longan dokumentaron
* 104&nbsp;000 mapojn kaj planojn kaj 50&nbsp;000 afiŝojn
* 800 heredaĵarojn kaj kolektarojn de privatuloj (ekz-e de denaske kolonja komponisto Jacques Offenbach kaj nobelpremiita verkisto Heinrich Böll)
Krom specife kolonjaj arkivaĵoj de la urba administrado troviĝis en la arkivo elstaraj unikaĵoj kiel manskribitaj dokumentoj de Albertus Magnus, ĉiuj arkivaĵoj de la Hanso-kontoro en Bruĝo, plie multaj dokumentoj el burgundiaj nederlandoj.
Plej elstara kontribuanto al la arkivo estis Ferdinand Franz Wallraf, fondinto de la unua muzeo en Kolonjo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Arkivoj
Kategorio:Kolonjo
Kategorio:Konstruaĵoj en Germanio
Thunstetten

**Thunstetten** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2972 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Thunstetten situas en la regiono Supra Argovio inter Herzogenbuchsee kaj Langenthal. La komunumo estas parto de la aglomeraĵo konsistanta el la urboj Langenthal, Burgdorf kaj la komunumo Herzogenbuchsee.

Thunstetten konsistas el la vilaĝoj Thunstetten kaj Bützberg. Krome al ĝi apartenas la setlejoj Butzimatt, Erlenmoos, Forst, Im Holz, Hof, Ischmatt, Längmatt, Moos, Auf dem Rain, Rank, Rängershäusern, Sängeli, Weissenried, Welschland kaj Wischberg.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Thustetten limas en nordo al Aarwangen, en oriento al Langenthal, en sudo al Bleienbach, kaj en okcidento al Thörigen, Herzogenbuchsee kaj Graben.

## Trafiko 
Kvankam tra Thunstetten pasas la fervojlinio de Zuriko al Berno, la komunumo ne disponas pri propra stacidomo. Tamen ĝia atingeblo estas bonega. La stacidomo Langenthal BE piede atingeblas en kvaronhoro kaj estas konektita per loka buso kun Thundorf.

## Historio 
Jam antaŭ 1210 en Thunstetten ekzistis johanita komturejo, kiu ek de 1274 posedis propran sigelon.

La municipo Bützberg estis unuan fojon menciita en la jaro 1267 kiel *Bucceberc*. Ek de 1857 Buchberg disponis dum cent jaroj pri propra stacidomo ĉe la fervojlinio de Zuriko al Berno, kiu tamen post cent jaroj estis fermita kaj anstataŭigita per buslinio al la stacidomoj de Herzogenbuchsee kaj Langenthal.

## Vidindaĵoj 
En Thunstetten situas la malgranda Kastelo Thunstetten, kiu inter la jaroj 1713 ĝis 1715 estis konstruita por Hieronymus von Erlach en la stilo de la Kastelo de Versailles.

## Fontoj 
Tiu-ĉi artikolo baziĝas parte sur libera traduko de la koncerna artikolo en la germanlingva Vikipedio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Thunstetten
* Bützberg en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 259.JPG|Kastelo Thunstetten
Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 258.JPG|Kastelo Thunstetten, enirejo
Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 265.JPG|Reformita preĝejo
Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 286.JPG|Gastejo Löwen
Dosiero:2012-03-17-Supra Argovio (Foto Dietrich Michael Weidmann) 293.JPG|Arbobredejo ĉe la vilaĝeniro
Csörnyeföld

**Csörnyeföld** [ĉonjefold] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Letenye.
eta|Blazono de Csörnyeföld

## Bazaj informoj 
* Areo: 21&nbsp;km²
* Loĝantaro: 480
* Poŝtkodo: 8873
* Telefonprefikso: 93

## Situo 
Csörnyeföld situas sur mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj, aŭtoŝoseo M70 preteriras. Letenye troviĝas 10, Lenti kaj Rédics po 20 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1361. Inter 1977-1992 la municipo estis en Muraszemenye. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, biblioteko, interretejo, migra poŝto, 2 restoracioj, vendejo, vinodrinkejo.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al (Granda) Dipatrino
* kapelo omaĝe al Johano Nepomuka
* fiŝkaptista lago

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Kategorio:Vinvilaĝoj
Litia-fera-fosfata akumulatoro

La **litia-fera-fosfata akumulatoro** estas pluevoluigo de la litia-jona akumulatoro. Oni uzas katodmaterialon kiel LiFe-PO4.

## Avantaĝo 
La LiFe-PO4-ĉeloj donas tre grandan malŝarĝan fluon. Male al kutimaj Li-jonaj ĉeloj, ne estiĝas metala litio kaj oksigeno, tiel ĝi estas pli sekura ol la Li-jonaj.

La ŝarĝo de la akumulatoro okazas dum kelkaj minutoj, dum la povuma denso (ĝis 3000&nbsp;W/kg) estas pli granda ol ĉe la litio-jona akumulatoro. Plua avantaĝo, ke ĝi ne uzas la raran metalon kobalto.

## Malavantaĝo 
La tipa ĉela tensio de 3,3 voltoj estas pli malgranda ol ĉe la Li-jona (3,7 V).

Kategorio:Akumulatoroj
Kategorio:Litio
Egeraracsa

**Egeraracsa** [egeraĉa] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Keszthely.
eta|Blazono de Egeraracsa

## Bazaj informoj 
* Areo: 7&nbsp;km²
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 8765
* Telefonprefikso: 83

## Situo 
Egeraracsa situas en Montetaro Zala en valo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Pacsa troviĝas 9, Zalakaros 16, Keszthely 21 km-ojn. Egeracsa preskaŭ kontaktiĝas kun Dióskál.

## Historio 
Komence 2 apudaj vilaĝoj formiĝis: Aracsa kaj Eger. La unua mencio pri Aracsa devenis el 1019. En la 16-a jarcento la turkoj ofte disrabis la vilaĝojn. En 1880 la komunumoj unuiĝis. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservo estas migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* romkatolika kapelo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario), la alia flanko de la konstruaĵo estas vilaĝdomo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Kategorio:Vinvilaĝoj
Keĉuoj

eta|dekstra|Keĉua virino
La **Keĉuoj**, ankaŭ skribitaj ***Quechuas***, ***Quichuas***, ***Kichuas***, ***Kichwas*** aŭ ***Kechuas***, estas la plej granda etno de Sudameriko. Ili parolas la keĉuan lingvon.

Ili loĝas ĉefe en la regiono de la Andoj en Peruo, Bolivio kaj Ekvadoro, sed ankaŭ sude de Kolombio kaj en Argentino kaj Ĉilio, t.e. ĉie ĝis kie disvastiĝis la imperio de la Inkaoj, kies komuna lingvo estis la keĉua.

En Ekvadoro la keĉuoj estas unu el la dek tri indiĝenaj nacioj agnoskitaj.

## Historio 
La vorto *Keĉuo* devenas de la nomo de lokaj triboj, kiuj post venko de la najbaraj popoloj, fondis ĉirkaŭ la 12-a jarcento la regnon de Kusko. Ĉirkaŭ la 13-a jarcento estiĝis la dinastio de la Inkaoj, kiu iĝis konkerema imperio, uniigante popolojn de diverskulturaj, devigante al uzo de sia propra lingvo, tiam nomata *runa simi* (lingvo de la homoj aŭ monda lingvo). Ili havis koloniigan politikon: per translokigo de popoloj kaj dissendo de saĝuloj kaj metiistoj por interŝanĝi kaj unuigi konataĵojn kaj teknikojn.

Nur dum la hispana koloniigo la lingvo ricevis la nomon keĉua. Hispanaj misiistoj adoptis la keĉuan kiel komunikan lingvon por kristanigo kaj disvastigis la lingvon, neniigante pli malnovajn lingvojn.

## Keĉuaj popoloj 
* Huankaoj

## Famaj keĉuoj 
* Luis Macas

## Vidu ankaŭ 
* Keĉua lingvo
* Deviga malfekundigo (sub Alberto Fujimori)


Kategorio:Indianaj etnoj en Kolombio
Kategorio:Indianaj etnoj en Argentino
Kategorio:Indianaj etnoj en Bolivio
Kategorio:Indianaj etnoj en Ekvadoro
Kategorio:Indianaj etnoj en Peruo
Kategorio:Indianaj etnoj en Ĉilio
Cristina Fallarás

**Cristina FALLARÁS** (Zaragozo, 1968) estas hispana aŭtorino kaj ĵurnalistino.

Ŝi studis informadikon en la Aŭtonoma Universitato de Barcelono kaj laboris en Cadena SER, El Mundo, El Periódico de Catalunya, RNE (Ràdio4) kaj ADN.

## Biografio 
* *La otra Enciclopedia Catalana*, Belacqua, 2002
* *Rupturas*, Urano, 2003
* *No acaba la noche*, Planeta, 2006
* *Así murió el poeta Guadalupe*, Alianza, 2009
* *Las niñas perdidas*, Roca Editorial, 2011
* *Últimos días en el Puesto del Este*, DVD ediciones, 2011

## Eksteraj ligiloj 
* Blogo (hispane)

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Becsehely

**Becsehely** estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Letenye.

## Bazaj informoj 
* Areo: 36&nbsp;km²
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.4509/16.7931
* Loĝantaro: 2290
* Poŝtkodo: 8866
* Telefonprefikso: 93

## Situo 
Becsehely situas sur mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Letenye, aŭtoŝoseo M70 en la sama direkto preteriras. Letenye troviĝas 5, Nagykanizsa 16 km-ojn.

## Historio 
Ŝajnas, la romianoj havis tie sentinelejon. La unua mencio devenis el 1320 en formo *"Boxse"*. Ekde la 14-a jarcento la vilaĝo estis grava bazarejo, baldaŭe akiris la rangon kampurbo. En la 16-a jarcento pro la urbeto multe suferis de turkoj kaj aŭstroj. En 1568 fortikaĵo konstruiĝis, sed poste la turkoj detruis ĝin. En 1940 la tiama vilaĝo Bekcsény (bekĉEnj) unuiĝis kun la apuda *Pola*, sekve naskiĝis Becsehely. Vilaĝservoj estas aŭtonomioj de kroatoj kaj ciganoj, infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika preĝejo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj el la 13-a jarcento, en 1747 barokiĝis en vilaĝparto Pola
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano la Baptisto de 1758 en vilaĝparto Bekcsény

## Ĝemelkomunumo 
*  Korond, Rumanio

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Kategorio:Vinvilaĝoj
Brandberg (Namibio)

eta|Elekta distrikto Brandberg
**Brandberg** (ankaŭ *Daures*) estas elekta distrikto en regiono Erongo en okcidenta Namibio.

La ĉefkomunumo de la Brandberg estas *Brandberg West*, pluaj estas Tubuses, Omaruru, Uis same Omatjete kaj havas entute 10.184 loĝantojn. ĝia nomo venas de la Brandberg-masivo, kiu estas la plej alta montaro de Namibio (2579 m). En Brandberg troviĝas ankaŭ la insula monto Spitzkoppe.

Kategorio:Komunumoj de Namibio
Kategorio:Erongo
Brandberg

La esprimo **Brandberg** signifas 

lokojn:

* elektan distrikton Brandberg en **Namibio**, vidu 
Brandberg (Namibio)
* komunumon Brandberg en **Tirol**, legu Brandberg (Tirolo)
* komunumon Brandberg en **Svedio**, legu Brandberg (Svedio)

montaron:
* La plej altan montaran masivon de Namibio, legu Brandberg-masivo
Mezofilo

**Mezofilo** estas biologia fakesprimo por tuto de tiu baza planta histo, kiu troviĝas inter la supra kaj suba epidermo en la folioj, escepte de la folioangioj.

La mezofilo konsistas ĉe diversflanka folio el palisa parenĥimo (supre) kaj sponga parenĥimo (sube). Ĉe egalflankaj folioj, la suba parto estas same palisa parenĥimo.

Kategorio:Plantaj histoj
Kategorio:Botaniko
Sibley kaj Ahlquist

La **taksonomio de Sibley-Ahlquist** estas taksonomio de birdoj kiu montras konsiderindan diferencon rilate la tradician sistemon. Ĝi estis proponita de Charles Sibley kaj Jon Edward Ahlquist kaj baziĝas sur studoj de hibridiĝo DNA-DNA realigitaj fine de la 1970aj jaroj kaj laŭlonge de la 1980aj jaroj.

La hibridiĝo DNA-DNA estas ene de klaso de komparteknikoj en molekula biologio kiu anstataŭ havigi karakterajn datumojn havigas datumojn pri la distanco inter vivaj estaĵoj, kiuj povas esti analizitaj por produkti filogenetikajn rekonstruojn per uzado de algoritmoj de konstruado de fenetikaj arboj. En la hibridiĝo DNA-DNA la porcentaĵo de simileco de DNA inter du specioj ĉirkaŭkalkuliĝas per la malpliigo de hidrogena ligo inter nukleotidoj de du fadenoj malperfekte komplementaj de heterodupleksa DNA (tio estas eksperimenta DNA de duobla fadeno produktita de parigado de simplaj fadenoj de du diversaj specioj) kompare kun la perfekta ligaro inter nukleotidoj en homodupleksa DNA (kun la du fadenoj de DNA devenaj el la sama specio).

## Notoj 
Kategorio:Taksonomio
Kategorio:Ornitologio
Kuiseb

eta|200px|dekstra|Satelita foto pri Kuiseb

La rivero **Kuiseb** estas rivero en Namibio, kiun limas unuflanke plej larĝaj sablodunoj de la mondo, aliflanke senfruktaj rokoj. La ruĝaj sablaj dunoj sude atingas kelkfoje la 150 metrojn. La dominantaj ventoj blovas norden, sed la moviĝon blokas la rivero. En la proceso, tiel multo da sablo kaj ŝlimoj estas demetitaj en riverbedon de Kuiseb, ke ĝi atingas la maron nur okaze de troinundo.

Kategorio:Riveroj en Namibio
Kategorio:Erongo
Muzeo Mayer van den Bergh

[eta|*Dulle Griet* de [Pieter Bruegel la pliaĝa, konservata en la muzeo]]
La **Muzeo Mayer van den Bergh** estas unu el la plej vizitataj muzeoj de la urbo Antverpeno.

Dum sia vivo (1858-1901) Fritz Mayer van den Bergh kolektis tutan muzeon kun plej eminentaj verkoj el la Mezepoko kaj Renesanco. Pentraĵoj, skulptaĵoj, tapiserioj, desegnaĵoj, vitraloj kaj multaj aliaj artaĵoj videblas tie en hejma etoso, adaptita al la historia periodo. 
En ĉiu ĉambro, la kolektanto delogos vin pro siaj rafinita bongusto, ekstrema kono kaj atento por kvalito. 

## Eksteraj ligiloj 
* Museum Mayer van den Bergh  

Kategorio:Konstruaĵoj en Antverpeno
Kategorio:Muzeoj en Belgio
Muzeo Middelheim

**Muzeo Middelheim** estas subĉiela muzeo pri skulptado en Antverpeno, kiu situas en *Nachtegalenpark* (Parko de la najtingaloj).

Depost 1950 Middelheim estas ekspoziciejo de plenaera skulptarto en parko 27 hektarojn granda. En 57 jaroj tie estiĝis brila kolekto de skulptaĵoj de artistoj, kiuj - internacinivele - jam akiris famon en la aktuala arthistorio. Ĝi donas superrigardon de la moderna arto. Krom la konstanta bildokolekto, oni povas ankaŭ admiri kolektojn en portempa ekspozicio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la muzeo     
* Retejo de *Toerisme Vlaanderen* 

Kategorio:Konstruaĵoj en Antverpeno
Kategorio:Subĉielaj muzeoj en Belgio
Ismael Serrano

**Ismael SERRANO MORÓN** (Madrido, 9-a de marto 1974) estas hispana kantisto en hispana lingvo, peranto de la movado *kantaŭtoro*.

Li studis fizikon en la Komplutensa Universitato de Madrido kaj li kantis en la kantinoj de la urbo.

## Diskaro 
* *Atrapados en azul* (1997)
* *La memoria de los peces* (1998)
* *Los paraísos desiertos* (2000)
* *La traición de Wendy* (2002)
* *Principio de incertidumbre* (2003)
* *Naves ardiendo más allá de Orión* (2005)
* *El Viaje De Rosetta* (2006)
* *Sueños de un hombre despierto* (2007)
* *Un lugar soñado* (2008)
* *Acuérdate de vivir* (2010)
* *Todo empieza y todo acaba en ti* (2012)
* *Todo empieza y todo acaba en ti, edición vespertina* (2013)
* *La llamada* (2014)
* *La respuesta* (2016)
* *20 años, hoy es siempre* (2017)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Ferenc Rofusz

**ROFUSZ Ferenc** (Budapeŝto, 1946) estas desegnofilmo-reĝisoro, la unua Oskar-premiita el Hungario.

## Biografio 
Li naskiĝis en 1946 en Budapeŝto. Li jam kiel bazlernejano interesiĝis pri la filmverkado, pro tio vizitis desegnistan fakrondon. Poste li eklaboris ĉe Mafilm kiel dekoraĵpentristo kaj filmdesegnisto.

En 1968 li faris sukcesan eniran ekzamenon al *Pannónia Filmstúdió*, kie laboris kiel fazodesegnisto, poste kiel animaciisto.

En 1972 li kunlaboris la movobildan adaptaĵon de Johano la Brava, poste, apud Marcell Jankovics, faris la desegnofilmserion *Gusztáv*.

En 1974 laŭ ideo de *Nepp József* li faris sian unuan "propran" filmon *Kő* (*Ŝtono*).

En 1981 li gajnis Oskar-premion pro sia verko *A Légy* (*La muŝo*). La tri minuta filmeto prezentas nian mondon tra la okuloj de muŝo.

En 1982 li faris sian filmon *Holtpont* (*Morta punkto*), tiun sekvis en 1984 la *Gravitáció*, kies scenaro pretiĝis jam antaŭ preskaŭ dek jaroj.

En 1988 li endonis sian peticion en la bonnan kanadan ambasadon, kaj post du semajnoj ricevis la permeson por enmigrado. Li laboras en Kanado ĉe la Nelvana.

Nuntempe li estas sekciestro de *C47 Films*.

## Eksteraj ligiloj 
* Rofusz Ferenc ĉe IMDB
* La Oskar-premiita filmo "A légy" ("La muŝo") ĉe www.daazo.com 

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj animaciistoj
Dobri

**Dobri** estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti.
eta|Blazono de Dobri

## Bazaj informoj 
* Areo: 8&nbsp;km²
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 46.5167/16.5803
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo: 8874
* Telefonprefikso: 92

## Situo 
La vilaĝo situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo M70 Budapeŝto-Letenye preteriras. Lenti troviĝas 15, Letenye 18, Nova 25 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1408. En 1578 la turkoj okupis kaj detruis la vilaĝon. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservo estas migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Kruco de 1837
* monumento pri falintoj dum la mondomiltoj

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Kategorio:Vinvilaĝoj
Hostio

dekstra|eta|200px|Hostioj
**Hostio** en kristana kunteksto estas sankta, konkrete subtila folio de sengista rondforma tritika pano, uzata ĉe kristanaj konfesioj por konfekcii la riton de la "Sankta Manĝo". La celebranto benas aŭ konsekras laŭbezonajn hostiojn, kutime unu iom pli grandan por si, la aliajn por unuopa fidelulo: ĉiu ĝin manĝas por obei al la invito de Kristo kiu, dum la lasta vespermanĝo, samrite diris: “Prenu, manĝu; ĉi tio estas mia korpo (Mt 26,26)”; “Ĉi tion faru por memorigi pri mi (Lk 22,19)”. Ĉar ĉiu panformo utileblas, se mankas rondformaj panfolieroj, kaj sufiĉas por la liturgia rito, eĉ tiu akiras la signifon kaj nomon de hostio. Katolikoj, ortodoksuloj, luteranoj kaj aliaj konfesioj konsekrante la hostion intencas konfekcii sakramenton kaj adoras la ĉeeston de Kristo: reala, ne metafora, ĉeesto.

La nocio hostio impregniĝis je konceptoj originantaj el ĝia aplikado al Jesuo Kristo, kiu pro amo al la homoj senrezerve sin donas al la Patro akceptante, kion la homoj faras al li: li estas la antonomazia Hostio, viktimo tute akcepta! La konsekritaj panfolieroj prenas nomon kaj teologian sencon el tiu Origina Hostio.

Krom teologiaj traktaĵoj pri la religia valoro de la rito de la konsekro de hostio, svarmis en pasintaj epokoj popolaj rakontoj pri hostio: hostio ŝtelita kaj profanata, hostio sanganta, hostio kuirita de judoj, hostio mirakla... (Vidu http://it.wikipedia.org/wiki/Eucaristia).

La vorto hostio trovas siajn antaŭajn uzon kaj sencon en la klasikaj lingvoj, kie ĝi indikis ion noblan, vivan aŭ sanktan, buĉe oferindan al la diaĵoj. La sama koncepto ofte troviĝas en la hebrea Biblio (vidu en Levidoj). En tiu lasta, krome, pri oferoj, sangaj aŭ sensangaj, la profetoj kohere substrekis la provizorecon dum en la Nova Testamento rilate la konsekron kaj manĝon de la hostio (Eŭkaristio) estas markita la definitiveco.

Aliaj signifoj de hostio: faruna folio uzata kiel ujeto por envolvi medicinajn elementojn englutotajn. Krome, hostio, en literatura lingvaĵo, etendiĝas al signifo de persono, kiu sin oferas pro nobla kaŭzo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ciborio
* Hostiujo
* Meso
* Tabernaklo
* Transsubstancigo

Kategorio:Eŭkaristio
Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Kristanaj terminoj
Kategorio:Sakramentoj
Siward (Northumbria)

**Siward** (m. 1055) estis grafo de Northumbria, Anglio de 1041 ĝis sia morto.

Verŝajne li estis dano kiu alvenis al Anglio en 1015 kun Kanuto la 1-a. Kanuto nomumis lin grafo de Jorko en 1031. En 1033 Siward edziĝis al Aelflaed, nepino de Uchtred la maltima, antaŭa grafo de Northumbria.eta|dekstra|Siward (Northumbria)En 1041 Eadulf la 3-a, grafo de Northumbria, estis mortigata, probable de Siward, kiu tuj iĝis grafo de Northumbria.

Siward estis inter la plej potencaj nobeloj de Anglio kaj servis kiel generalo sub la reĝoj Hardakanuto kaj Eduardo la Konfesanto, kaj ĝuis reputacion de forta kaj kuraĝa batalisto. En 1051 li subtenis Eduardon la Konfesanton kiam li ekzilis Godvinon, grafon de Wessex. En 1054 li komandis la anglan armeon kiu invadis Skotlandon, kaj la 27-an de julio tiun jaron li venkis armeon de Macbeth. Laŭ la *Kronikoj de Ulstro* dum la batalo mortis 300 skotoj kaj 1,500 angloj. Osbern, filo de Siward, mortis dum la invado.

Siward mortis en 1055 ĉe Jorko. Laŭdire li lamentegis ke li mortis ne batalante sed "kiel bovino" kaj tuj antaŭ sia morto leviĝis de sia mortlito por surmeti sian kirason. Li entombiĝis en la preĝejo de Sankta Olave en Jorko, kiun li fondis. Dum la 20-a jarcento estis esploroj de lia tombo, kie oni trovis la restaĵon de viro kiu altis pli ol du metrojn.

Siward kaj Aelflaed havis du filojn:
* Osbern, kiu mortis dum batalo en 1054
* Waltheof (1050-1076), kiu iĝis grafo de Northumbria en 1072

Kategorio:Anglaj nobeloj
Kategorio:Anglaj grafoj
Kategorio:Historio de Anglio
Ajlopremilo

eta|dekstra|Ajlopremilo
**Ajlopremilo** estas kuirilo, per kiu oni povas elpremi ajlobulberojn. La ilo konsistas el levilo, per kiu oni povas pli bone eluzi sian muskolan forton, kaj el ujo kun malgrandaj truoj. Tra tiuj truoj oni premas la ajlon. Tiu ilo estas ofte produktita el metalo, sed kelkfoje ankaŭ el plasto.

Kategorio:Kuiriloj
Kategorio:Iloj
Prada

**Prada** havas diversajn signifojn:

* Prada, estas itala moddomo specialiĝanta pri alta modo.
* Prado de Kunflent' estas komunumo el la departemento de Orientaj Pireneoj, Francio.
* Prada (Küblis) estas vilaĝeto de la komunumo Küblis en la komunumaro Küblis, distrikto Prättigau/Davos, Kantono Grizono, Svislando.
Prado de Kunflent'

***Prado de Kunflent**** (**Prada de Conflent** aŭ **Prada**, en la kataluna; **Prades*' en la franca kaj oficiale) estas franca komunumo el la departemento de Orientaj Pireneoj kaj ĉefurbo de la historia kataluna komarko Conflent.

Vizitindaj estas ĝia preĝejo de la 17a jarcento, kaj ĝiaj muzeetoj pri lokaj famaj homoj: la kataluna violonĉelisto Pau Casals kaj la pentristo Martin Vivès.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Lia urbestro Jean Castex iĝis ĉefministro de Francio de la 3-a de julio 2020.

En la urbo troviĝis monaĥinejo de la klaretaninoj kiuj gastigis sian ordenfondinton Antoni Maria Claret i Clarà kiam tiu ĝi revenis de la Unua Vatikana Koncilio.
## Internaciaj renkontiĝoj 
Prada havas tri ĉefajn ĉiujarajn internaciajn renkontiĝojn : 
*Festivalo pri kinejo dum julio (retejo)
*Festivalo pri muziko dum aŭgusto (retejo) 
* Universitat Catalana d'Estiu (Kataluna Somera Universitato) (retejo) fine de aŭgusto.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Pyrénées-Orientales
* Prades - Molitg-les-Bains (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Klubo de Esperanto en Conflent ()
* Historio de Prada ()
* Bildoj de Prades


Kategorio:Komunumoj de Pyrénées-Orientales
Kategorio:Municipoj de Conflent