open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ervin Paraicz

'*** [paraic], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Paraicz Ervin*' estis hungara neŭrokirurgo por infanoj, pediatro kaj altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kiskunhalas, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1951. Post la diplomo li praktikadis 2 jarojn en hospitalo, poste en la universitataj kliniko kaj instituto ĝis 1957, pli poste lia statuso altiĝis kaj inter 1960–2000 li estis ĉefkuracisto. Li ankaŭ estis docento (1980–1986), poste profesoro en la universitato. Intertempe li kompletigis sian diplomon per kirurgio en 1957, nervokirurgio post 2 jaroj, neŭrologio pri infanoj en 1985. Li kandidatiĝis en 1966, li doktoriĝis en 1989 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, baldaŭ li pensiuliĝis en 2000, sed li restis plu konsilisto. Li estis unu el la fondintoj de beba kaj infana neŭrokirurgioj en Hungario atinginta precipe signifajn rezultojn en la infanaĝa hidrocefalo, dum li faris pli ol mil tiajn operaciojn. Paraicz edziĝis en 1952, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1955 kaj 1960. Li ricevis 2 premiojn en 1979 kaj 1988.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Agytumor és pangásos papilla.* (kunaŭtoro, 1956)
* *Subduralis haematoma csecsemő- és gyermekkorban.* (kunaŭtoro, 1959)
* *A központi idegrendszer röntgenkontraszt-vizsgálatainak új útjai csecsemő- és gyermekkorban.* (disertaĵo, 1965)
* *Ideggyógyászati és idegsebészeti vizsgálatok csecsemő- és gyermekkorban.* Monográfia. (monografio, kunaŭtoro, 1966; tralaborita: 1978; germane 1966; tralaborita: 1968; ruse 1970; tralaborita: 1980)
* *Pre- and Postoperative Problems in Myelodysplasia.* (kunaŭtoro, 1975)
* *Csecsemők és gyermekek idegsebészeti vonatkozású betegségei, kezelésének néhány irányvonala.* (disertaĵo, 1987)
* *A spina bifida occulta körébe tartozó gyermekkori gerincdaganatok.* (kunaŭtoro, 1995).

## Fontoj 
* biografio hungare
* nekrologo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj neŭrokirurgoj
Kategorio:Hungaraj pediatroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Universitata departemento

**Universitata departemento** estas organiza unuo kaj scienca laborejo de universitata fakultato, aŭ rekte de universitato, se ĝi ne estas dividita en fakultatojn en Ĉeĥio. La departemento kunigas universitatajn pedagogojn de unu aŭ pluraj rilataj studfakoj, kiuj do instruas similajn fakojn. Ekzistas, ekzemple, departementoj de historio, botaniko aŭ eble civila juro. Krom departementoj, povas ekzisti  ĉe universitatoj ankaŭ institutoj (kiel simila divido). 

La sistemo de departementoj estis efektivigita en la ĉeĥa supera eduka sistemo nur en 1950 surbaze de la sovetia influo. Ĝis tiam la fakultatoj de ĉeĥoslovakaj universitatoj, kiel aliloke en Eŭropo, estis strukturitaj en pli malgrandajn institutojn aŭ seminariojn, kiujn gvidis certa profesoro. Konforme al la centraligo de altlerneja edukado kaj la forigo de akademia aŭtonomio, sekcioj estis establitaj kaj iliaj estroj estis nomumitaj fare de la Ministro de Publika Instruado. Ekde 1956 ĉi tiun rolon transprenis la rektoro de la universitato. La estro de la departemento administris kaj certigis la plenumon de studplanoj, sed ankaŭ taksis la agadon de la membroj de la donita departemento kaj respondecis ne nur pri la profesia sed ankaŭ pri la politika agado de la departemento al la dekano de la fakultato, aŭ rekte al la rektoro.

Kategorio:Universitatoj
Henrik Visnapuu

**Henrik VISNAPUU** (naskita la  en Helme, Estonio; mortinta la  en Novjorko, Usono) estis estona poeto, dramaturgo kaj literatura kritikisto.

## En Esperanto aperis 
* *La orflava kanto* kaj *Admono je humileco.* Tradukis Hilda Dresen. En: *Literatura Mondo* 1935, p. 217.
* *Ja restas homo ĉiam, ĉiam nia frato* kaj *Ne mortigu homon, vi!* Tradukis Helmi Dresen. En: *Literatura Mondo* 1935, p. 217.
* *Estas nokto, lun*' kaj *Rezigno.* Tradukis Hilda Dresden. En: *Literatura Mondo* 1937, p. 94.

Kategorio:Estonaj poetoj
Szabolcs Tóth (kuracisto)

**Szabolcs Tóth** [sabolĉ tOt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Tóth Szabolcs** estis hungara neŭrokirurgo, altlerneja instruisto.

Szabolcs Tóth naskiĝis  en Alag (nun urboparto de Dunakeszi), li mortis  en Budapeŝto.
eta|

## Biografio 
Szabolcs Tóth maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1942, iom poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1950. Post la diplomo li praktikadis jaron en kliniko, poste li estis asistanto 3 jarojn. Inter 1956-1987 lia titolo estis ĉefkuracisto, poste li estis profesoro kaj katedrestro ĝis 1994 en Medicina Universitato de Debrecen. Intertempe li kompletigis sian diplomon per neŭrologio en 1954, neŭrokirurgio en 1959, fiziologio en 1979, li kandidatiĝis en 1969, li doktoriĝis en 1982 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, krome li esploris en Stokholmo en la jaroj 1961 kaj 1962. Li edziĝis en 1947, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1950 kaj 1953. En 1977 li ricevis premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Elektromyographia használata a klinikai diagnózisban.* (1951)
* *Koraszülött és érett csecsemők spinális reflexeinek klinikai és EMG-vizsgálatai.* (kunaŭtoro, 1959)
* *Mozgászavarok műtéti kezelése. A mozgatórendszer élettanának és kórélettanának néhány kérdése.* (disertaĵo, 1968)
* *The Study of Recovery and Modification of the Evoked Potentials and Motor Answers of the Motor System.* (kunaŭtoro, 1977)
* *Krónikus mélyelektródás műtétek. A motoros szabályozó folyamatok vizsgálata.* (disertaĵo, 1982)
* *Instrumental Examination of the Motor System.* (monografio, 1986)
* *Vesetranszplantált beteg West Nile-vírus okozta központi idegrendszeri megbetegedése. Első eset Magyarországon.* (kunaŭtoro, 2009)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (2019)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj neŭrokirurgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Piroska Anderlik

**Piroska Anderlik** [piroŝka], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Anderlik Piroska** estis hungara mikrobiologo, imunologo, altlerneja instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis *Antmann Istvánné* [iŝtvAnE].

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1953, poste ŝi akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1959. Post la diplomo ŝi praktikadis 3 jarojn en la universitato, poste ŝi estis asistanto (1962–1975), lektoro (1975–1980), docento (1980–1996), profesoro (1996–2005), krome ŝi estis inspektoro de eksperimentaj bestoj ekde 1965. En tiu longa periodo ŝi kompletigis sian diplomon per laboratoriaj scioj en 1962 kaj mikrobiologio kaj virologio-imunologio en 1980, krome ŝi kandidatiĝis en 1976 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, ŝia habilitiĝo okazis en 1995. Ŝia ĉeftemo estis la imunologio kaj la infektoj fare de bestoj. Ŝi edziniĝis en 1959, poste ŝi naskis 2 gefilojn en 1961 kaj 1964. Ŝi ricevis premiojn inter 1984-2009.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Studies on the Simultaneous Administration of Live Poliovirus Vaccine and BCG.* (kunaŭtoro, 1961)
* *Antilymphocyta savókezelés következményeinek vizsgálata egerekben.* (1971)
* *Lymphoid rendszert befolyásoló hatások következményei egérkísérletekben.* (disertaĵo, 1975)
* *Bacterial Translocation in Dianhydrodulcitol-Treated Mice.* (1988)
* *Mikroorganizmusok és anyagaik, valamint immunszuppresszív gyógyszerek biológiai hatásai egérmodellben.* (2001)
* *A Nagyváradi Elméleti Tömb 45 éve.* (kunredaktoro, 2016)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio angle kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj mikrobiologoj
Kategorio:Hungaraj imunologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Cortes de Navarra (stacidomo)

**Cortes de Navarra** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Cortes en la Forua Komunumo Navaro. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Cortes - Estación de Adif 03.jpg|Ekstero
Cortes - Estación de Adif 08.jpg|Biletvenda aŭtomato
Cortes - Estación de Adif 09.jpg|Remizo

## Vidu ankaŭ 
* Cortes (Navaro)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Cortes (Navaro)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Sieĝata Fortikaĵo

***Sieĝata Fortikaĵo*** (ĉine simpligite: 围城) estas ĉina paskvila romano skribita de Qian Zhongshu, unuafoje eldonita en 1947 kaj ĝenerale konsiderata kiel unu el la majstroverkoj de la ĉina literaturo en la 20-a jarcento. La romano estas humura rakonto pri mezklasa ĉina socio en la lastaj 1930-aj jaroj kaj traktas konfliktojn inter ĉina kaj okcidenta kulturoj, kiuj baris la spiritojn de studentoj revenintaj el eksterlando. Ĝi akiris tutmondan popularecon post kiam ĝi estis represita en la 1980-aj jaroj kaj adaptita al televida serio en 1990. La romano estis esperantigita de Vejdo kaj eldonita de Fremdlingva Eldonejo en 2018. La traduko aperis kiel n-ro 54 de la eldonserio "Oriento-Okcidento".

## Referencoj
Cortes (Navaro)

**Cortes** estas hispana urbo kaj municipo en la Forua Komunumo Navaro, situanta en la jurisdikcio de Tudela, en la komarko Tudela kaj 118&nbsp;km de la ĉefurbo de la komunumo, Pamplono. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj. Tio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Cortes de Navarra (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Navaro
Kalvinana preĝejo (Doboz)

La **kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en grandvilaĝo Doboz (Hungario).

## Historio 
La kalvinana kirko de Doboz estis konstruita inter 1794-1798. Ĝi estis renovigita en 1867. La orgeno estis kreita en 1912. Skismo faris damaĝojn en 1968, poste la renovigaj laboroj daŭris 6 jarojn.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto laŭ placo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La navo dekstre havas portikon, ambaŭflanke duonrondajn fenestrojn, kiuj malreliefas en duonrondaj niĉoj. Interne la mebloj estis skulptitaj el kverkoj. Menciindas la marmora baptujo. 2 galerioj faras kompleta la internon.

## Fontoj 
*Fontoj konfuzas la preĝejojn en Doboz kaj Alcsútdoboz!*
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

Doboz
Kontraŭ Burĝa Liberaligo

[eta|[Renmin Ribao|Popola Ĵurnalo publikigis frontartikolon kontraŭ burĝa liberaligo]]
**Kontraŭ burĝa liberaligo** (ĉine simpligite: 反对资产阶级自由化; ĉine tradicie: 反對資產階級自由化; pinjine: fǎnduì zīchǎn jiējí zìyóuhuà), kiel politika slogano de la Ĉina Komunista Partio (ĈKP), estis proponita de Deng Xiaoping kaj aliaj konservativuloj en la fruaj 1980-aj jaroj. Kiel politika movado kontraŭ burĝa liberaligo, ĝi komenciĝis ĉe la Kongreso de ĈKP en septembro 1986. Laŭ Deng Xiaoping, burĝa liberaligo signifas rezigni socialismon kaj preni la kapitalisman vojon.

En la fino de 1986 eksplodis ĉinaj studentaj manifestacioj, kaj Hu Yaobang, reformema ĝenerala sekretario de ĈKP, estis devigita eksiĝi en 1987. Kun la subteno de Deng Xiaoping, konservativaj politikistoj Deng Liqun kaj Hu Qiaomu lanĉis kontraŭburĝan kampanjon frue en 1987. Tamen, Zhao Ziyang, aganta ĝenerala sekretario de la Centra Komitato de ĈKP kaj tiama ĉefministro de la Ŝtata Konsilio de Ĉinio, kontraŭdiris al la movado. Zhao kredis, ke Deng Liqun kaj aliaj uzis la kontraŭliberaligan movadon por negi reformon kaj malfermon, kaj konvinkis Deng Xiaoping forlasi la kampanjon meze de 1987.

## Referencoj 
Kategorio:Komunismo en Ĉinio
Kategorio:Politikaj movadoj en Ĉinio
Kampanjo Kontraŭ Spirita Poluo

La **kampanjo kontraŭ spirita poluo** (ĉine: 清除精神污染; pinjine: qīngchú jīngshén wūrǎn) estis politika kampanjo gvidita de konservativaj frakcioj ene de la Ĉina Komunista Partio, kiu daŭris de oktobro 1983 ĝis decembro 1983. Ĝenerale, ĝiaj subtenantoj volis limigi okcidentajn liberalajn ideojn inter la ĉina popolo, kiuj estis kromprodukto de la ekonomiaj reformoj komencitaj en 1978.

La kampanjo atingis kulminon en meza novembro 1983 kaj preskaŭ finiĝis en 1984 post interveno de Hu Yaobang kaj Zhao Ziyang. Tamen, elementoj de la kampanjo estis ripetitaj dum la kampanjo kontraŭ burĝa liberaligo de la fino de 1986.

## Referencoj 
Kategorio:Politikaj reprezalioj en Ĉinio
Kategorio:Kampanjoj de la Komunista Partio de Ĉinio
Kategorio:1983 en Ĉinio
Gallur (stacidomo)

**Gallur** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Gallur en la provinco Zaragozo, aŭtonoma komunumo Aragono. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Gallur - Estación de Adif 5.jpg|Ekstero
Gallur - Estación de Adif 2.jpg|Stacio
Gallur - Estación de Adif 1.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Gallur

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Gallur
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Masawaih al-Mardini

**Mezueo la Juna (925-1015)** estis asiria jakoba kristana kuracisto en Gundiŝapur, apotekisto, erudiciulo kaj leksikografo, kiu floris en Bagdado en la kortego de la Fatimida Kalifo Al-Hakim bi-Amr Allah (985-1021) kaj tradukis grekajn medicinajn verkojn, ĉefe el Galeno kaj Hipokrato en la araban kaj sirian. Li estis sekvanto de Jabril ibn Bukhtishu (688-765) kaj Ibn Sīnā (980-1037) kaj verkis ĉefe en la sirian kaj araban.

## Verkoj
eta|maldekstre|220ra|Mesué la Juna, bildo pentrita en 1906 fare de la portugala pentristo Veloso Salgado (1864-1945)

* Antidotarium sive Grabadin medicamentorum compositorum, Padovo, 1471
* Canones universales divi Johannis Mesue, de consolatione medicinacum simplicium et correctionum earum;
* Grabadin, est agregatio vel antidotarium et confectionum, et aliarum medicinarum compositarum;
* Liber medicinarum particularium sive Practica medicinalis particularium negritudinum.
* 1471 : Sine titulo. Venetiis: apud Clementem Patavinum Textus
* 1475 : Incomincia il libro della consolatione delle medicine semplici, il quale fecie Giovanni figliolo di Mesue. Mutinae: per Iohannem Vurster
* 1478 : Opus heben Mesue. Lugduni
* 1479 : Universa opera Divi Ioannis Mesue cum complemento et additionibus Francisci de Pedemontium.
* 1484 : Opus faustum et praeclarum Divi Ioannis Mesue cum additionibus Petri Apponi et Francisci de Pedemontium .... Venetiis, 1485
* 1490 : Expositio Christophori de Honestis super Antidotario Mesue. Venetiis
* 1491 : [Opera medicinalia](https://www.google.com.br/books/edition/Opera_medicinalia/1tRZ0Q1wvTcC?hl=en&gbpv=1&dq=inauthor:%22Mesu%C3%AB+(Iunior)%22&printsec=frontcover)
* 1523 : Domini Mesue vita ... Canones universales ... Grabadin ... Liber medicinarum particularium .... Lugduni? Textus apud Internet Archive
* 1540 : Textus Mesue .... Lugduni Textus apud Qatarenses
* Pharmacopoeia seu Antidotarium Messanense, 1629
* Mesue et omnia quae cum eo imprimi consueverunt ..., 1549

## Vidu ankaŭ
* Dioskorido (40-90)
* Klaŭdo Galeno (129-216)
* Jabril ibn Bukhtishu (688-765)
* Harun ar-Raŝid (763-809)
* Yuhanna ibn Masawaih (777-857)
* Ibn Sīnā (980-1037)
* Jacobus de Partibus (1380-1458), franca kuracisto
* Johano Manardo (1462-1536)
* Leono la Afrika (1494-1554)
* Pedro de Viñaburu (1651-1757)
* Johann Ludwig Choulant (1791-1861)

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 925
Kategorio:Mortintoj en 1015
Kategorio:Arabaj kuracistoj
Kategorio:Arabaj apotekistoj
Kategorio:Arabaj botanikistoj
Kategorio:Arabaj leksikografoj
Kategorio:Mortintoj en Kairo
Stanislao Miszewski

**Stanislao** aŭ plene pole **Stanisław Miszewski** (naskiĝis la 24-an de junio 1874, mortis la 26-an de novembro 1942 en Varsovio) estis posedanto de librovendejo kaj libropresejo kaj -eldonejo en Lodzo (*Łódź*).

## Biografio 
Li naskiĝis sur la biendomo *Czerżniewo* de la vilaĝo Rogózno, en la regiono Płock, filo de la nobelo *Fortunat Miszewski* kaj *Helena*, naskiĝonomo *Biedrzycki*. Li studentiĝis ĉe mezlernejo en Płock. En 1894, li komencis sian metilernadon en la librovendejo de *Maurycy Orgelbrand* en Varsovio (li kompletigis ankaŭ mallongan metilernadon en Berlino), kaj en la jaroj 1889–1902 li estis librovendeja dungito en tiu librovendejo. En la jaroj 1902–1904 li estis librovendisto en la librovendejo de Konstanty Trepty en Varsovio.

En julio 1904 li translokiĝis al Lodzo, kie li eklaboris en la librovendejo *Rychliński* kaj *Wegner* kaj laboris ĝis la 15-a de decembro 1905 ĝis li ricevis licencon pri propra librovendejo. Li fondis ĝin ĉe la adreso *ulica Piotrkowska* 81, en 1910 li translokiĝis tri domojn al ulica Piotrkowska 87. Krom vendado de libroj, li prizorgis muzikbutikon, vendon de naturaj ekspoziciaĵoj, abonon al revuoj, vendon de skribvaroj, kaj ekde 1909 ankaŭ libroluon. Li ankaŭ vendis siajn proprajn eldonaĵojn - li eldonis 23 valorajn kompaktajn eldonaĵojn.

La 1-an de julio 1912 li vendis sian librovendejon al la Varsovia firmao *Gebethner* kaj *Wolff*, sed li fariĝis ĝia manaĝero kaj laboris tie ĝis 1928.
En la jaroj 1919–1930, kune kun Stanisław Myszkowski, li vivtenis ĉe ul. Piotrkowska 87 presejon kaj ĉe ul. Piotrkowska 111 produktejon de litografio, de 1921 ili troviĝis kune ĉe ul. Piotrkowska 15. En 1930, dum la ekonomia krizo, la firmao bankrotis kaj estis transprenita fare de la firmao "Litodruk". De tiu momento, li laboris ekster la librovenda komerco.

En 1937 li oficiale vivis ĉe la adreso Gabriela Narutowicza 116. Li estis la Prezidanto de la Lerneja Konsilio de la Komercisto-Lernejo en Lodzo, aktivulo de la Societo "Wiedza" ("Scio"), la iniciatinto de infana biblioteko, laika juĝisto de la Magistrata Kortumo kaj membro de la Elektaj Konsilioj por la Sejmo kaj la Urba Konsilio.

## Eldonaĵoj en Esperanto (elekto) 
* *"A... B... C..."* Noveleto de Eliza Orzeszkowa, tradukis al Esperanto Franciszek Ender. 72 paĝoj. Lodzo 1909, en serio *Nova Esperanta Biblioteko* 2 (La verkaĵon poste reeldonis en 1956 Pola Esperanto-Asocio en Varsovio). 

## Referencoj 
## Fonto 
* Tiu ĉi teksto ekestis surbaze de la koncerna pola teksto je la stato de la 27-a de junio 2024.

Kategorio:Librovendistoj
Kategorio:Eldonistoj
Azad

**Azad Azadpour** (24a de Novembro 1973), konata profesie simple kiel **Azad**, estas germana repisto de kurda deveno el Frankfurt. Kiel unu el la unuaj germanaj strataj repistoj kiuj iĝis sukcesaj, li forte influis la germanan rep-etoson. 

## Kariero 
Li aliĝis en 1988 al aliaj repistoj kiuj nomis sian grupon *Asiatic Warriors* en 1990, miksis kantojn en germana, angla, persa kaj kurda kaj famiĝis kontraktinte kun diskeldonejo ''Ruff'n'Raw Label* kaj publikiginte la EP *Told Ya!*. Internaj diferencoj inter la bandanoj rezultis en la fakto ke *Asiatic Warriors* disiĝis.

En 1999, Azad kontraktis kiel soloa artisto kun Pelham Power Productions. Li sukcesis en hiphopa etoso per venko en kantokonkurenco "Da Swing DJ Battle". La unuopaĵo "Napalm" sekvita de lia mem-produktorita soloa albumo *Leben* kaj la sekva albumo *Faust des Nordwestens* firme establis lin kiel sukcesa artisto kaj eĉ figuro de kulto.

En 2004, Azad fondis sian propran produktoran kompanion "Bozz Music", nome branĉo por urba muziko de Universal Music. Li formis la grupon *Warheit* kun Sezai, Lunafrow, Jeyz, kaj Chaker. Tuj aperis rivaleco inter Azad kaj la sigelo Bozz Music unuflanke kaj la sigelo Aggro Berlin aliflanke. 

Azad publikigia sian trian studialbumon *Der Bozz* en 2004, atingis la germanan sukcesoliston *Top 10* kaj forvendis siajn du unuajn albumojn komplete. Krome la ĉefa komerca sukceso de Azad estis kuna entrepreno kun la germana repisto Kool Savas en *One'', publikigita pere de BMG kaj atingante la rangon 5an en la Germana Albuma Sukcesolisto.

## Diskoj
### Albumoj 
* 2001 	Leben 	
* 2003 	Faust des Nordwestens 	
* 2004 	Der Bozz 	
* 2005 	One (kun Kool Savas) 	
* 2006 	Game Over 	
* 2007 	Blockschrift 	
* 2009 	Azphalt Inferno 	
* 2009 	Assassin 	
* 2010 	Azphalt Inferno II 	
* 2016 	Leben II 	
* 2017 	NXTLVL 	
* 2019 	Der Bozz 
* 2020 	Goat

## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Hiphopo
Kategorio:Germanaj kantistoj
Kategorio:Germanaj repkantistoj
Villafranca de Navarra (stacidomo)

**Villafranca de Navarra** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Villafranca en la Forua Komunumo Navaro. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

## Vidu ankaŭ 
* Villafranca (Navaro)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Villafranca (Navaro)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Estíbaliz-Oreitia (stacidomo)

**Estíbaliz-Oreitia** () estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Vitoria-Gasteiz en la kvartalo Oreitia en Provinco Alavo, Eŭskio.

## Vidu ankaŭ 
* Vitoria-Gasteiz

## Eksteraj ligiloj 
* ABUAF.COM: Apeadero de Estibaliz - Oreitia (11209) 

Kategorio:Vitoria-Gasteiz
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Alegría-Dulantzi

**Alegría-Dulantzi** (, ) estas municipo en la centra-oriento de Provinco Alavo, apartenanta al la Alava Altebenaĵo. Ĝi situas proksimume 12 kilometrojn oriente de Vitorio. La kapo de la municipo estas la samnoma urbo, kaj la samnoma rivero transiras tiun urbon.

Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Alegría-Dulantzi (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)


Kategorio:Municipoj de Alavo
Alegría-Dulantzi (stacidomo)

**Alegría-Dulantzi** (, ) estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo en la provinco Alavo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

Alegría-Dulantzi - Estaciçon de Adif 3.jpg|Ekstero
Alegría-Dulantzi - Estación de Adif 1.jpg|Trakoj kaj kajoj
Alegria-Dulantzi - estacion 1.jpg|Ponto

## Vidu ankaŭ 
* Alegría-Dulantzi

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Alegría-Dulantzi
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Sándor Bozsóky

**Sándor Bozsóky** [ŝAndor boĵOki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Bozsóky Sándor Jenő István** estis hungara reŭmatologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  (laŭ alia informo la 22-an) en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1950. Post la diplomo li praktikadis 5 jarojn en instituto, poste li havis statuson en laboratorio de reŭmatologia hospitalo. Inter 1971-1985 li estis institutestro, samtempe li instruis. Intertempe li kompletigis sian diplomon per laboratoriaj scioj en 1954, per reŭmatologio en 1965, li kandidatiĝis en 1963, li doktoriĝis en 1971 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1950, filo en la sekva jaro, filino en 1958 naskiĝis. Bozsóky ricevis premion en 1985.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Immunological Relation of Donkey Mule and Horse Serum Albumin.* (kunaŭtoro, 1955)
* *The Rheumatoid Factor.* (kunaŭtoro, 1959)
* *A rheumatoid arthritis szerológiai diagnosztikája.* (disertaĵo, 1963)
* *Rheumatoid faktor – polyarthritis chronica progressiva.* (disertaĵo, 1970)
* *A fizioterápia gyakorlati alkalmazása.* (kunaŭtoro, 1978; 2-a eldono: 1979)

## Memorigiloj 
* memortabulo en hospitalo en Budapeŝto (2017)
* memormedalo "Bozsóky Sándor"

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reŭmatologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Revolucia Naciisma Movado

La **Revolucia Naciisma Movado**  (akronime **MNR**) estas nun centra-dekstra, konservativa politika partio en Bolivio . 

Ĝi estis la eminenta forto malantaŭ la Bolivian Nacia Revolucio de 1952 ĝis 1964. Ĝi influis multe de la historio de la lando ekde 1941.

La partio estis fondita en 1941 de, inter aliaj Víctor Paz Estenssoro, kiu estis la gvidanto de la partio dum preskaŭ 50 jaroj ekde ĝia komenco ĝis 1990.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1942
Kategorio:Politikaj partioj de Bolivio
Marcilla

**Marcilla** (en la eŭska: *Martzilla*) estas hispana urbo kaj municipo en la Forua Komunumo Navaro, situanta en la jurisdikcio de Olite, en la komarko Ribera Arga-Aragón kaj 57&nbsp;km de la ĉefurbo de la komunumo, Pamplono. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj. Tio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Marcilla de Navarra (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Navaro
Olite

**Olite** (, ) estas hispana municipo kaj urbo en la Forua Komunumo Navaro. Ĝi situas ĉirkaŭ 42&nbsp;km de la ĉefurbo de la komunumo, Pamplono, ĉirkaŭ 51&nbsp;km de Tudelo, ĉirkaŭ 40&nbsp;km de Sangüesa kaj ĉirkaŭ 46&nbsp;km de Estella. Tafalla estas nur 7&nbsp;km for. Ĝi estas la kapo de la samnoma jurisdikcio, kiu respondas al la sama teritorio de la juĝa distrikto de Tafalla, do, entute, ĝi igas Olite la ĉefurbon de jurisdikcio plej egaldistanca de ĉiuj aliaj. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj. Tio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Olite - Erriberri (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Navaro
Valéria Stenszky

'*** [ŝtenski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Stenszky Valéria** estis hungara farmaciisto, imunologo, altlerneja instruisto. Ŝia origina familia nomo estis **Domokos*', ŝia geedziĝa nomo estis ankaŭ *Stenszky Ernőné*.

Valéria Domokos naskiĝis  en Újhartyán, ŝi mortis  en Debrecen laŭ alia informo  en Tapolca).

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Debrecen en 1948, poste ŝi akiris farmacian diplomon en Medicina Universitato de Szeged en 1952. Inter 1953–1978 ŝi laboris en stacio de sangotransfuzoj en Debrecen, poste samloke ŝi estis konsilisto ĝis 1989. Same ekde 1978 ŝi estis docento de Medicina Universitato de Debrecen. Intertempe ŝi kompletigis sian diplomon per farmakologio en 1963, per laboratoriaj scioj en 1973, per imunologio en 1980, ŝi kandidatiĝis en 1976, ŝi doktoriĝis en 1985 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi edziniĝis en 1952, post 2 jaroj ŝi naskis filinon, en 2014 ŝi vidviniĝis. Valéria Stenszky ricevis premion en 1974.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Plazmapótszerek.* (kunaŭtoro, 1959)
* *Adatok a chloroquin hatásmechanizmusának vizsgálatához antigén-antitest reakciókban.* (disertaĵo, 1963)
* *Humán antigének, autoantigének.* (kunaŭtoro, 1974)
* *HLA-antigének és egyes betegségek kapcsolatának a vizsgálata.* (disertaĵo, 1975)
* *A HLA-rendszerhez kapcsolódó örökletes faktorok jelentősége Basedow-kórban és szisztémás lupus erythematosusban, mint két autoimmun betegségben.* (disertaĵo, 1983)
* *Mikromódszerek alkalmazása a vércsoport-szerológiában.* (kunaŭtoro, 1998)
* *A szöveti antigének mint a túlélés és a gyógyítás alapjai.* (2008)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj farmaciistoj
Kategorio:Hungaraj imunologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Hugo Simberg

eta|maldekstra|200ra|
eta|maldekstra|200ra|
**Hugo Simberg** (n. la 24-an de junio 1873, m. la 12-an de julio 1917) estis finna svedlingva simbolista pentristo, skulptisto, arkitekto kaj grafikisto.

## Vivo kaj kariero
Simberg estis naskita la 24-an de junio 1873, en Hamina (), Finnlando, la filo de kolonelo *Nicolai Simberg* kaj *Ebba Matilda Simberg* (naskonome *Widenius*). En 1891, en la aĝo de 18 jaroj, li enskribiĝis ĉe la Desegnolernejo de la Amikoj de Arto Viipuri , kaj li studis ankaŭ ĉe la Desegna lernejo de la Finna Arta Societo de 1893 ĝis 1895. Tiam, en 1895, li decidis iĝi la privata lernanto de Akseli Gallen-Kallela ĉe sia sovaĝejo Kalela en Ruovesi. Li studis sub Gallen-Kallela dum tri periodoj inter 1895 kaj 1897.

En 1896, Simberg iris al Londono, kaj en 1897 al Parizo kaj Italio. Dum tiuj jaroj li ekspoziciis plurajn verkojn ĉe la aŭtunaj ekspozicioj de la finnaj artistoj, inkluzive de *Aŭtuno, Frosto, La Diablo Ludanta* kaj *Onklino Aleksandra* (1898), kiuj estis bone ricevitaj. Kritika sukceso kondukis al tio ke li estis farita membro de la Finna Arta Asocio kaj li estis nomumita por instrui ĉe la Desegnolernejo de la Amikoj de Arto Viipuri.

En 1904, li estis komisiita por ornami la internon de la preĝejo de Sankta Johano en Tampereo (nun la katedralo de Tampereo), projekto kiun li realigis kun Magnus Enckell inter 1904 kaj 1906. Je la jarŝanĝo 1907-08 li faris mallongan viziton al Usono. Li ankaŭ desegnis la  emblemon de la paperprodukta firmao UPM, la Grifon (1899).

De ĉirkaŭ 1907 ĝis 1913, li instruis ĉe la Desegnolernejo de la Finna Arta Asocio ĉe Ateneum. En 1910, li geedziĝis kun Anni Bremer. Ili havis du infanojn, Tom kaj Uhra-Beata, ĉi-lasta el kiuj iĝis artisto de tradiciaj skandinaviaj tapiŝoj.

Li mortis en Ähtäri la 12-an de julio 1917.

## Referencoj 

eta|centra|270ra|

Hugo Simberg
Kategorio:Finnaj artistoj
ONE Championship

***ONE Championship*** (UNU Ĉampioneco, antaŭe *ONE Fighting Championship* aŭ *ONE FC*) estas la plej granda organizaĵo en Azio pri miksitaj luktosportoj (MMA),  La organizaĵo estis fondita en 2011 de la tajlanda entreprenisto Chatri Sityodtong kaj iama ESPN Star Sports-oficialulo Victor Cui. 

La organizaĵo estas aktiva en miksita luktosporto (MMA), piedbatboksado, taja boksado kaj kaptolukto.

*ONE Championship* estas elsendata en 136 landoj kun ebla spektantaro de 1,7 miliardoj da homoj.   

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo

## Referencoj 
Kategorio:Luktosporto
Radovesnice

Nomon **Radovesnice** havas pluraj municipoj:
* Radovesnice I, municipo en distrikto Kolín
* Radovesnice II, municipo en distrikto Kolín
similan nomon havas
* Radovesice, municipo en distrikto Litoměřice
* Radovesice, pereinta municipo en distrikto Teplice
Olimpika teamo de rifuĝintoj en la Somera Olimpiko 2024

**Olimpika skipo de rifuĝintoj** partoprenis en la Somera Olimpiko 2024 en Parizo, la trian fojon en someraj olimpikoj.

## Organizado 
Pere de la programo de la olimpia solidareco dediĉita al la rifuĝintaj atletoj, la Internacia Olimpia Komitato (IOK), aljuĝas subvenciojn al nombro de sportistoj subtenataj de la *Olympic Refugee Foundation (*Olimpia Rifuĝinta Fondumo), partnero de la Alta Komisiito de la Unuiĝintaj Nacioj pri rifuĝintoj. 

En oktobro 2023, la urbo de Bayeux estis elektita de la Internacia Olimpia Komitato (IOK) por akcepti la preparon de la rifuĝintoj al la ludoj.

Okaze de ora medalo la olimpika flago estos uzata kaj ankaŭ la olimpika himno estos ludata anstataŭ la himno de la devenlando de la venkanta sportisto.
## Rezulto
36 sportistoj partoprenis en la Teamo de Rifuĝintoj en 2024.

Unuafoje la teamo gajnis unu medalon: Cindy Ngamba ricevis la bronzan medalon en boksado.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sendependaj olimpiaj atletoj
* Olimpiaj atletoj rifuĝintoj ĉe la ludoj de la 32-a Olimpiado en 2020
* Rifuĝinto

Kategorio:Olimpikoj
Kategorio:Rifuĝintoj
Řepčice

Nomon **Řepčice** havas pluraj setrlejoj:
* Horní Řepčice, municipo en distrikto Litoměřice
* Dolní Řepčice, parto de municipo Liběšice en distrikto Litoměřice
* Řepčice (Třebušín), parto de municipo Třebušín en distrikto Litoměřice
* Řepčice (Velké Popovice), parto de municipo Velké Popovice en distrikto Prago-oriento
Ferenc Hoffmann (bestokuracisto)

**Ferenc Hoffmann,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hoffmann Ferenc** estis hungara bestokuracisto, imunologo, mikrobiologo.

Ferenc Hoffmann naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  (laŭ alia informo ) en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Hoffmann akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1918, post 2 jaroj plian similan diplomon. Post la diplomo li estis asistanto en la universitata instituto 2 jarojn, poste en instituto pri vakcinoj ĝis la pensiuliĝo en 1953. Tamen li restis aktiva ĝis sia morto en la instituto. En 1952 li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li estis implikita en la produktado de vakcinoj kontraŭ koka ĥolero, porka rabio, hundopesto kaj antrakso. Lia edzino naskis filinon kaj li ricevis solan premion en 1964.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A kérődző háziállatok vérsavójának komplementumellenes hatására.* (disertaĵo, 1922)
* *Járványszerű gerincbénulás angol kocák és kanok között.* (1935)
* *A szopornyicáról általában, különös tekintettel annak kórokozójára.* (1943)
* *Van-e összefüggés a kutyák szopornyicája és az emberi influenza között?* (kunaŭtoro, 1947)
* *Szarvasmarhák brucellosisa elleni védekezés védőoltás útján.* (1953)
* *A B-19 brucella-vakcinatörzs tenyésztése fermentorban.* Szabó Istvánnéval, Szakmáry Gézával. (kunaŭtoro, ankaŭ angle 1959 angolul: Acta Veterinaria, 1959

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj imunologoj
Kategorio:Hungaraj mikrobiologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nanclares-Langraiz (stacidomo)

**Nanclares-Langraiz** (, ) estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Iruña de Oca en la provinco Alavo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Nanclares de la Oca - Estación de Adif 4.jpg|Ekstero
Nanclares de la Oca - Estación de Adif 1.jpg|Stacio
Nanclares de la Oca - Estación de Adif 3.jpg|Nomo

## Vidu ankaŭ 
* Iruña de Oca

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Iruña de Oca
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Klano de Ruĝa Sorgo (romano)

***Klano de Ruĝa Sorgo*** (ĉine: 红高粱家族; pinjine: Hóng Gāoliáng Jiāzú) estas ĉinlingva romano verkita de Mo Yan. La romano konsistas el kvin noveloj: "Ruĝa Sorgo", "Sorga Vino", "Hundaj Vojoj", "Sorga Funebro", kaj "Stranga Morto". La kvin partoj estis publikigitaj serie en diversaj revuoj en 1986 kaj reeldonitaj kune kiel ununura romano en 1987. Ĝi estis la unua romano de Mo kaj restas unu el liaj plej konataj verkoj. La unua parto, "Ruĝa Sorgo", estis esperantigita de Vejdo en 2016. 

La intrigo de la romano traktas tri generaciojn de familio en la provinco Ŝandongo inter 1923 kaj 1976. La rakontanto rakontas la rakonton de la luktoj de sia familio, unue kiel distilejposedantoj farantaj sorgovinon kaj tiam kiel rezistmovadanoj dum la Dua Ĉin-Japana Milito. La romano ankaŭ detaligas burĝajn disputojn inter militantaj ĉinaj grupoj, inkluzive de rivalaj bandoj kaj politika rajtigoj. La verko ankaŭ rilatas al la Kultura Revolucio kaj la 1972 rekomenco de diplomatiaj rilatoj inter Ĉinio kaj Japanio. Kiel la ĉefkultivaĵo de la Nordorienta Gaomi Urbeto de la provinco Ŝandongo (la hejmurbo de la verkinto), ruĝa sorgo *( sorghum bicolor )* enkadrigas la rakonton kiel simbolo de indiferenteco kaj vigleco. Tra la jardekoj da sangoverŝado kaj morto, ĝi kreskas firme por disponigi manĝaĵon, ŝirmejon, vinon kaj vivon.

Mo uzas koncizan stilon kaj unuapersonan nekronologian rakontadon en la romano. La verko enhavas elementojn de popola fabelo, kiuj miksiĝas kun mito kaj superstiĉo, kaj tial la romano apartenas al la ĝenro de magia realismo.

## Adaptaĵoj 
Zhang Yimou, ĉina reĝisoro, tralegis la romanon kaj adaptis du novelojn ("Ruĝa Sorgo" kaj "Sorga Vino") al filmo Ruĝa sorgo en 1987. En 1988, la filmo estis prezentita ĉe la Berlina Filma Festivalo kaj gajnis la Oran Urson. En 2014, la romano estis adaptita al televida serio.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinlingvaj romanoj
Kategorio:Romanoj de 1988
Kategorio:Historiaj romanoj
Kategorio:Romanoj adaptitaj al kino
Kategorio:Postmodernaj romanoj
Kategorio:Magia realismo
Miĥail Georgiev Zdravev

**Miĥail Georgiev Zdravev** (bulgare ***Михаил Георгиев Здравев***, naskiĝis la 16-an de aŭgusto 1923 en Koprivŝtica) – bulgara esperantisto, artisto, kantisto kaj reĝisoro.

## Biografio 
Miĥail Georgiev Zdravev naskiĝis en Koprivŝtica. Lia patrino estis aktorino. Dum sia infaneco Zdravev jam rolis en teatraĵoj. Post fino de gimnazio li iĝis aktoro. Li laboris en teatro en Burgaso, poste en Armea Teatro en Sofio. Li ankaŭ partoprenis en radiaj elsendoj de Bulgara Radio.

Li iĝis esperantisto verŝajne en 1950-aj jaroj. Kiel esperantlingva aktoro li ludis en Bulgara Esperanto-Teatro

## Referencoj 
Kategorio:Bulgaraj esperantistoj
Kategorio:Esperantlingvaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1923
Bolivia Laborista Centralo

La **Bolivia Laborista Centralo** (, akronime **COB**) estas la tegmenta organizaĵo de boliviaj sindikatoj. 

Ĝi estis fondita en 1952 post kiam la Movimiento Nacionalista Revolucionario ekregis tra revolucio. La plej forta membrogrupo de la COB estis la *Federación Sindical de Trabajadores Mineros de Bolivia* FSTMB (*Unio de Boliviaj Minlaboristoj*), kiu en 1946 adoptis la "Pulacayo-Tezojn", revolucian, trockisman inspiritan programon kiu iris preter sindikataferoj . De 1952 ĝis 1987, la COB estis gvidita fare de Juan Juan Lechín Oquendo, kiu ankaŭ estis estro de la FSTMB .

La COB estas tradicie "ribelema" kaj konfliktema kaj havis malfacilan rilaton kun ĉiuj boliviaj prezidantoj ekde la 1950-aj jaroj. Pli lastatempe, ĝi ludis gravan rolon dum la manifestacioj kiuj faligis prezidanton Carlos Mesa de ofico en 2005. La COB nuntempe subtenas la ŝtatigon de gasproduktado kaj batalis kontraŭ la privatigo de la trinkakva kompanio de Cochabamba en 2000 . En 2010, la centro organizis manifestaciojn kiuj kaŭzis pensireformon en 2010. En 2011, ĝi organizis dekdu-tagan ĝeneralan strikon por akiri pli altajn salajrojn.

La organizaĵo reprezentas proksimume 2 milionojn da boliviaj laboristoj de diversaj industrioj kaj la publika sektoro kaj estas en proksima kontakto kun gvidantoj de la indiĝena loĝantaro, ekzemple: Felipe Quispe Huanca . La nuna sindikata sekretario de la COB estas Jaime Solares, revolucia socialisto, kiu ankaŭ ne havas tre bonan rilaton kun Evo Morales, la eksa bolivia prezidento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Sindikatoj
Kategorio:Bolivio
Radovesice (Hrobčice)

:*Estas ankaŭ Radovesice.*

**Radovesice** () estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Teplice. Ĝi situadis 4,5 kilometrojn oriente de Bílina kaj same malproksime nordoriente de Hrobčice, sur konservita katastra teritorio *Radovesice u&nbsp;Bíliny* kun areo 9,51&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1254.

La vilaĝo pereis en la jaro 1971 sekve de konstruado de Ŝutmonto Radovesice de supraĵaj brunkarbaj minejoj en ĉirkaŭaĵo de Bílina.

Enkadre de la pereo de la vilaĝo estis deŝiritaj ĉiuj konstruaĵoj escepte de preĝejo de Ĉiuj sanktuloj, kiu estis en la jaro 1983 preskaŭ nedamaĝigita surŝutita per surŝutaĵo.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Toran Radovesice21.jpg|Fiŝlago Toran

## Referencoj
Kategorio:Hrobčice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Teplice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Teplice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Iruña de Oca

**Iruña de Oca** (, ; oficiale **Iruña Oka/Iruña de Oca**) estas hispana municipo en la provinco Alavo, en la aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Nanclares-Langraiz (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (


Kategorio:Municipoj de Alavo
Nacia Universitato de Kilmeso

La **Nacia Universitato de Kilmeso** (, akronime **UNQui**) estas argentina nacia universitato kaj la plej grava en la Quilmes areo.

La universitato estis fondita en 1989. Lokita en la antaŭurbo de Quilmes, ĝi servas la sudan parton de la provinco de Bonaero, kie loĝas 3 milionoj da homoj kaj 20% de la industriaj entreprenoj de la lando .

Nuntempe, UNQ havas pli ol 11,000 studentojn.

Inter la ĉefaj funkcioj de la universitato, krom la trejnado de specialistoj, estas ankaŭ esplorlaboro, profesia disvolviĝo, enkonduko de novigaj teknologioj ktp.

## Galerio 

Dosiero:RectoradoUNQnoche.jpg|Administraciaj oficejoj
Dosiero:DeptoSocialesUNQ.jpg|Departemento de Sociaj Sciencoj
Dosiero:AgoraUNQ.jpg|Studenta centro

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Universitatoj en Argentino
Dancer in the Dark

***Dancer In The Dark*** (Dancistino en la malhelo) estas dan-german-franc-ital-sved-brit-usona filmo, kiel melodrama muzikalo psikologia kaj avangarda de la jaro 2000, reĝisorita kaj verkita de Lars von Trier. En tiu muzikala dramo en angla aperas la islanda kantistino Björk kiel ĉefa protagonistino; sekvas Catherine Deneuve, David Morse, Peter Stormare kaj Joel Grey. La filmo rakontas la historion de Selma, migranta laboristino devena de Ĉeĥoslovakio translokiĝinta en Usonon, kiu suferas de okula degenera malsano, kaj revas dum laboras en fabriko. Selma ŝparas por povi pagi operacion, kiu evitus, ke ŝia filo suferu la saman malsanon, kvankam, finfine, ŝi frontos akuzojn de mortigo kaj mortokondamno.

Filmado komenciĝis en frua 1999, kaj la filmo estis montrita en 2000 en la 53-a Festivalo de Cannes. Björk ricevis la premion de la plej bona aktorino pro sia rolo, sed ŝi diris ke la filmado estis tiom laciga korpe kaj emocie ke ŝi neniam denove aktoros. La muziko kiun Björk kreis por la filmo aperis en albumo kun la titolo *Selmasongs*.

La filmo sekvas la tendencon Dogmo 95.

*Dancer In The Dark* estas la tria ero de la filma trilogio *Ora Koro*, kiun kompletas *Breaking the Waves* kun Emily Watson, kaj *Idioterne*; ĉiuj historioj de martiroj pro amo, kies ĉefa aspiro estas superi la malfacilaĵojn de la mondo.

## Intrigo
En la 1960-aj jaroj, Selma Jezkova estas enmigrantino ĉeĥoslovaka, instalita en urbeto de Usono kun sia filo Gene, 12-jaraĝa. Ŝi pene laboras senripoze por klopodi kolekti la monon necesan por pagi al sia filo okulan operacion antaŭ lia dektria datreveno. Gene fakte suferas heredan malsanon kiu rezultos kiel, ĉe lia patrino, en blindeco. Por elturniĝi, Selma laboras kiel premistino en metalurgia fabriko, trans siaj kapabloj kaj ekster la reguloj de sekureco.

Ŝi distras nur per la partopreno en muzikala komedio de la amatora ĥoro de sia kvartalo. Iam, Selma kaj Bill, ŝia najbaro, interŝanĝas siajn sekretojn: ŝi pli kaj pli blindiĝas kaj li kaŝas al sia edzino Linda, ke li ruiniĝis. Bill finfine ŝtelas el Selma la ŝparojn kiuj estus devinta por savi sian filon; sekvas katastrofa serio de okazaĵoj. 

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Björk: Selma Ježková
* Catherine Deneuve: Kathy (Cvalda)
* David Morse: Bill Houston
* Peter Stormare: Jeff
* Jean-Marc Barr: Norman
* Joel Grey: Oldřich Nový
* Cara Seymour: Linda Houston
* Siobhan Fallon: Brenda
* Vladica Kostic: Gene Ježek
* Vincent Paterson: Samuel
* Željko Ivanek: la funkciulo
* Udo Kier: Dro. Pokorný
* Jens Albinus: Morty
* Reathel Bean: la juĝisto
* Michael Flessas
* Mette Berggreen: la akceptistino
* Lars Michael Dinesen: defendestro
* Katrine Falkenberg: Suzan
* Stellan Skarsgård: la doktoro

## Eksteraj ligiloj 
* Recenzo de Sian Kirwan - BBC
* Recenzo ĉe *The Film Experience*

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2000
Kategorio:Usonaj muzikaj filmoj
Kategorio:Usonaj dramaj filmoj
Huit Femmes

***Huit Femmes*** (Ok virinoj) estas franc-itala filmo reĝisorita de François Ozon, publikigita en 2002.

Temas pri la dua kinadaptaĵo de la samnoma teatraĵo de Robert Thomas.

En la 1950-aj jaroj, oni preparas la feston de Kristnasko en burĝa domego. Makabra malkovro komplikas tiun festotagon... La domposedanto estas trovita mortinta, murdita sur sia lito kun ponardo najlita endorse. Ĉirkaŭe estas ok virinoj. Ĉiu el ili havas sekreton zorge kaŝitan, kiun oni devas malkaŝi, ĉar unu inter ili estas kulpa. Sed kiu? 

## Intrigo
En la 1950-aj jaroj, en burĝa kampardomego, dum oni preparas feston de Kristnasko, oni murdas la domposedanton. De inter ok virinoj interrilataj — lia edzino Gaby, iliaj filinoj Suzon kaj Catherine, lia histeria bofratino Augustine, lia fratino Pierrette, lia avara bopatrino Mamy, la servistino Louise kaj la mastrumistino Madame Chanel— tie ĉeestantaj, unu el ili estas kulpa.

Ekde tian startas longa kaj komplika esplorado, interplektita de diskutoj, kvereloj kaj malkovroj, en kiu oni montras, ke ĉiuj el la virinoj havas sekretojn kiuj fakte faras ilin suspektindaj. Finfine la vero aperos kaj finigos ĉiujn mensogojn. 

## Roloj kaj aktorinoj 
* Gaby: Catherine Deneuve
* Augustine: Isabelle Huppert
* Louise: Emmanuelle Béart
* Pierrette: Fanny Ardant
* Suzon: Virginie Ledoyen
* Mamy: Danielle Darrieux
* Catherine: Ludivine Sagnier
* Madame Chanel: Firmine Richard

## Eksteraj ligiloj 
* Slipo en la NNDB (en angla)
* GLAUDE, Carole: *Différences entre *Huit femmes* de Robert Thomas et *8 femmes* de François Ozon*. 2006-2007.
** Reproduktado; en franca.

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2002
Kategorio:Muzikaloj
Kategorio:Trileraj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de dramoj
Talasoterapio

**Talasoterapio** (devenita de malnovgreka  *thálassa* 'maro') rilatas al la traktado de malsanoj per malvarma aŭ varmigita marakvo, maraj aero, suno, algoj, silto kaj sablo.

Komencante en 1750 per la doktoriga disertacio de la angla kuracisto *Richard Russell* (1687-1759) pri la terapia efiko de marakvo kontraŭ infektaj malsanoj (*De Tabe Glandulari sui De Usu Aquae Marinae in Morbis Glandularum*, "Pri la pligrandigo de la limfganglioj aŭ pri la uzo de marakvo por malsanoj de la limfganglioj"), en la 19-a jarcento, la procezo akiris ĝeneralan rekonon kaj prosperis ĉie en Okcidenta Eŭropo, precipe en Francio. La unua ĉemara banurbo estis fondita en Germanio en 1793, Heiligendamm. Post Dua Mondmilito, talasoterapio iĝis malpli grava pro la alta kosto kaj larĝa havebleco de novaj medikamentoj.

Hodiaŭ ekzistas glata transiro inter medicinaj institutoj por kuracado de spiraj malsanoj, reŭmatismo kaj kronikaj haŭtaj malsanoj tra al sano kaj bonstato-orientitaj ofertoj por feriantoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*Banoterapio aŭ Balneoterapio
*Balneologio
*Akvoterapio
*Banloko
*Fizioterapio
*Kuracloko
*Mineralbanejo
*Saŭno
*Teroterapio
*Varmfonta banejo

Kategorio:Banoterapio
Araia (stacidomo)

**Araia** (, ) estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana urbo en la municipo Asparrena en la provinco Alavo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco. Ĝi ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn.

## Bildgalerio 

Albéniz - Estación de Araya.jpg|Stacio
Anden estacion de Araia - vivireltren.jpg|Trakoj kaj kajoj
Araia (1).jpg|Nomo

## Vidu ankaŭ 
* Asparrena

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Asparrena
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Françoise Dorléac

**Françoise DORLÉAC**​ (Parizo, 21a de marto 1942 - Villeneuve-Loubet, 26a de junio 1967) estis franca aktorino, filino de la geaktoroj Maurice Dorléac kaj Renée Simonot kaj fratino de la same aktorino Catherine Deneuve.​ En apenaŭ ok jaroj de kariero ŝi partoprenis en ĉirkaŭ dudeko da filmoj.

ŝi famiĝis ​internacie kiel la virina protagonisto en ''L'Homme de Rio* (1964) protagonistigita de Jean-Paul Belmondo kaj reĝisorita de Philippe de Broca, al kio sekvis *La peau douce* (1964) reĝisorita de Francois Truffaut.

Dorleac aperis kiel la adulta edzino en la nigra komedio de Roman Polanski nome *Cul-de-sac* (1966) filmita en Granda Britio.

Kun Gene Kelly kaj sia fratino Catherine Deneuve, kiu jam estis tiam fama kinstelulino, en *Les Demoiselles de Rochefort* (1967) bunta omaĝo al muzikaloj de Holivudo. Ŝia fina rolo estis la virina protagonisto en *Billion Dollar Brain* (1967) kun Michael Caine, kiu ludis la rolon de la spiono Harry Palmer.

Dorléac estis borde de la internacia stelularo kiam mortis la 26an de junio 1967, estante nur 25-jaraĝa, en trafikakcidento. Kiam ŝi rapidiris al flughaveno por ekflugi ŝia aŭto kraŝis, renversiĝis kaj eksplodis incendie. Ŝi malsukcesis eliri el la aŭto, kaj oni identigis ŝian korpon nur pere de fragmento de ĉekaro, taglibro kaj ŝoforpermesilo.​

## Filmoj 
* 1967: *Billion-Dollar Brain* de Ken Russell (Anya).
* 1966: *Les Demoiselles de Rochefort* de Jacques Demy (Solange Garnier).
* 1965: *Passeport pour l'oubli* de Val Guest.
* 1965: *Genghis Khan* de Henry Levin (Börte).
* 1965: *Cul-de-sac* de Roman Polanski (Teresa).
* 1964: *La Ronde* de Roger Vadim.
* 1964: *La Chasse à l'homme* de Édouard Molinaro (Sandra).
* 1964: *La peau douce* de François Truffaut (Nicole).
* 1964: *L'Homme de Rio* de Philippe de Broca (Agnès Villermosa).
* 1962: *La Gamberge* de Norbert Carbonnaux (Françoise).
* 1962: *Arsène Lupin contre Arsène Lupin* de Édouard Molinaro (Nathalie Cartier).
* 1961: *Tout l'or du monde* de René Clair.
* 1961: *La Fille aux yeux d'or* de Jean-Gabriel Albicocco (Katia).
* 1960: *Les portes claquent* de Michel Fermaud kaj Jacques Poitrenaud (Dominique).
* 1960: *Ce soir ou jamais* de Michel Deville (Danièle).
* 1959: *Les Loups dans la bergerie'' de Hervé Bromberger (Madeleine).

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo dediĉita al la aktorino
* Artikolo pri Françoise Dorléac

* 

Kategorio:Francaj aktoroj
Agurain

**Agurain** (, ; oficiale **Agurain/Salvatierra**) estas hispana urbo kaj municipo situanta en la sud-centra parto de la komarko Llanada Alavesa, en la provinco Alavo, aŭtonoma komunumo Eŭskio.

Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Agurain - Salvatierra de Álava (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)


Kategorio:Municipoj de Alavo