open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Internacia Flughaveno Reĝo Abdulaziz

**Internacia Flughaveno Reĝo Abdulaziz** (, , ankaŭ nomata **Ĝida Flughaveno** (IATA kodo : **JED**, ICAO kodo : **OEJN**) estas saud-arabia internacia flughaveno proksime de la urbo Ĝido.

Ĝi estas nomita laŭ ĝia fondinto kaj unua reĝo de la sauda dinastio, Abdulaziz. Ĝi estis malfermita en 1981. La flughaveno situas 19 kilometrojn de Ĝido, ĝi estas la plej okupata flughaveno en Saud-Arabio kaj la tria plej granda. La flughaveno havas 3 terminalojn. Kapacito: 26,3 milionoj da pasaĝeroj (2011). La flughaveno havas specialan terminalon por pilgrimantoj alvenantaj por la Haĝo en Mekko.

La flughaveno estas la hejma flughaveno kaj centro de la nacia flugkompanio *Saudia* (antaŭe nomita Saudi Arabian Airlines). La aviadkompanioj Flynas kaj flyadeal ankaŭ funkciigas bazojn tie .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rijada Reĝo Ĥalid Internacia Flughaveno
* Reĝo Fahd Internacia Flughaveno

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Informo sur la GACAa retejo por la King Abdulaziz Int. Flughavena Evoluado Projekta (KADP)

Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Ĝido
Abdulaziz
Internacia Flughaveno Reĝo Fahd

La **Internacia Flughaveno de Reĝo Fahd** (, , IATA: **DMM**, ICAO: **OEDF**, ankaŭ nomata **Flughaveno Dammam**) estas la flughaveno de la saudi-arabia urbo Dammam. Ĝi funkcias kiel centro por la nacia flugkompanio *Saudia* (antaŭe nomita *Saudi Arabian Airlines*). Laŭ surfacareo, ĝi estas unu el la plej grandaj flughavenoj en la mondo .

Ĝi estas nomita honore al la eksa reĝo Fahd bin Abdul-Aziz Al Saud .

## Priskribo 
Entute, la flughaveninfrastrukturo estis konstruita antaŭ 1990, kio permesis al ĝi esti uzita fare de internacia koaliciaj trupoj dum la Golfa Milito en 1991. La flughaveno malfermiĝis por komerca trafiko la 28-an de novembro 1999. Pro malbona transporta alirebleco, multaj pasaĝeroj elektis uzi Barejnan Internacian Flughavenon, sed poste kiam la vojaro formiĝis kaj pasaĝertrafiko iom pliiĝis.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Internacia Flughaveno Reĝo Ĥalid
* Internacia Flughaveno Reĝo Abdulaziz

## Eksteraj ligiloj 
* FlightRadar24 Viva Movado de KFIA
* King Fahd Internacia Flughaveno
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Fahd
Internacia Konsilio pri Flughavenoj

La **Internacia Konsilio pri Flughavenoj** (**IKF**, , akronime **ACI**) estas la gvida internacia tegmenta organizaĵo por flughavenaj funkciigistoj kiu estas bazita en Montrealo, Kanado.

Ĝi estas la ununura tutmonda komerca korpo por flughavenoj en la mondo.

## Priskribo 
Antaŭ la fondo de la IKF, flughavenoj estis reprezentitaj internacie fare de la *Airport Associations Coordinating Council (AACC)*. Ĉi tiu organizaĵo estis fondita en 1970 fare de la *Airport Operators Council International (AOCI)*, la *International Civil Airports Association (ICAA)* kaj la *Okcidenta Eŭropa Flughaveno-Asocio (WEAA)*. La Flughaveno-Konsilio Internacia eliris el la AACC en 1991.

La ĉefsidejo de la organizaĵo estis translokigita de Ĝenevo al Montrealo en 2010.

En januaro 2016, ACI havas 592 membrojn funkciigante pli ol 1,853 flughavenojn en 173 ŝtatoj kaj teritorioj . En 2015, ACI-membroj traktis pli ol 7.1 miliardojn da pasaĝeroj, 105 milionojn da tunoj da kargo kaj 86 milionojn da aviadilmovadoj (flugoj). 

## Organizo 
La ACI estas administrita en kvin regionoj:

* Afriko bazita en Tunizo (Tunizio)
* Azi-Pacifiko bazita en Honkongo (Ĉinio, PRC)
* Eŭropo bazita en Bruselo (Belgio)
* Latin-Ameriko kaj Karibio bazita en Panamurbo (Panamo)
* Nordameriko bazita en Vaŝingtono (Usono)

La prioritataj agadkampoj de ACI estas interagado kun leĝdonaj kaj reguligaj aŭtoritatoj, evoluo de industripolitiko kaj interŝanĝo de informoj por peri la interesojn de la membroj de la organizaĵo al IATA, ICAO, la Eŭropa Komisiono, Eurocontrol kaj aliaj internaciaj kaj naciaj organizaĵoj .

## Klimataj celoj 
ACI Eŭropo, kiu reprezentas pli ol 500 eŭropajn flughavenojn, fiksis net-nul CO2-celon por 2050 kiu inkluzivas nur konstruaĵojn kaj terbazitajn operaciojn, sed ne emisiojn de aviadiloj, kaj tiel nur kovras ĉirkaŭ 2% de emisioj de ĉiuj aviadaj agadoj trairantaj ĉi tiujn flughavenojn. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Flughaveno
* Listo de la plej grandaj komercaj flughavenoj

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1991
Futvolejo

eta|Video de futevolejo, Brazilo 2014
**Futvolejo** (, prononcita [futʃiˈvolej] en Brazilo, [ˌfutɨˈvɔlɐj] en Portugalio) (unue konata kiel pevoley) estas sporto kiu kombinas aspektojn de plaĝa volejbalo kaj asocia futbalo .

Esence, futvolejo estas plaĝa flugpilko, krom ke ludantoj ne povas uzi siajn manojn kaj la flugpilko estas anstataŭigita per futbalpilko. Do ĝi estas ludata kun ĉiuj korpopartoj krom la manoj, tiele la ludantoj uzas siajn piedojn, femurojn, kapon, ŝultrojn kaj, ne malplej, sian bruston.

Du ludantoj en ĉiu teamo devas igi la pilkon trafi la grundon de la alia teamo.

Ĝi postulas bonegan teknikon, kunordigon kaj korpokontrolon en la sablo. La amaskunvenoj ofte estas pli longaj ol en plaĝa volano kaj estas konsideritaj sensaciaj por spektantoj .

## Referencoj 
Kategorio:Plaĝaj sportoj
Kategorio:Kulturo de Brazilo
Kategorio:Pilkosportoj
Internacia Flughaveno de Larnaka

**Larnaka Internacia Flughaveno** (, , , IATA : **LCA** , ICAO : **LCLK**) estas internacia flughaveno situanta proksime de la urbo Larnaka en Kipro . La flughaveno estas la ĉefa enirejo de la lando por aertrafiko kaj turismo, kaj en 2005 havis 5,2 milionojn da vojaĝantoj. La flughaveno havas unu pasaĝerterminalon. En 2008, la malnova terminalkonstruaĵo estis fermita kaj nova terminalkonstruaĵo estis konstruita .

La haveno situas ĉirkaŭ kvar kilometrojn sudokcidente de la urbo Larnaka, proksime de la mediteranea marbordo kaj inter la kvar salaj lagoj de Larnaca .

## Historio 
La flughaveno estis haste konstruita en 1974 post la turka invado de Kipro, invado kiu kaŭzis la fermon de la jam ekzistanta flughaveno en la ĉefurbo, Nikozio. La flughaveno estas konstruita sur iama alteriĝejo , kaj post kiam la nova Larnaka Flughaveno estis kompletigita, *Cyprus Airways* baziĝis sin tie.

La flughaveno estis nabo por *Cyprus Airways* ĝis tiu ĉesis operaciojn la 9-an de januaro 2015. 

Nuntempe, la flughaveno havas larĝan reton en Eŭropo kaj la Proksima Oriento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Larnaka
Endre Havas

'*** [havaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Havas Endre*' estis hungara poeto, tradukisto. Lia origina familia nomo estis *Róth* ĝis 1917.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Post la necesaj lernadoj li estis oficisto en sia naskiĝurbo. Inter 1930 - 1931 li studis en Sorbonne. Hejmenveninta li partoprenis en la subtera movado, tial li estis kondamnita al trimonata prizono en 1933. Poste li denove estis oficisto, dum en 1935 li aliĝis al la socialdemokratoj. Post jaroj li denove vojaĝis al Parizo, sed antaŭ alveno de nazia armeo li rifuĝis al Maroko, fine en 1942 al Londono. Inter 1945–1949 li havis postenon en la hungara ambasadorejo en Parizo, poste hejmenvenis kaj laboris en eldonejo. Post jaro li iĝis martiro de la tiutempa purigado, li estis kondamnita pro falsaj akuzoj kaj li mortis en prizono. Lia edzino naskis 2 gefilojn en 1944 kaj 1948.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Sebesülten.* (poemoj, 1937)
* *A költő halálára.* (1938)
* *A menekülés könyve.* (poemoj, 1943)
* *Hűség.* (elektitaj poemoj, prozoj, 1962)
* *A Thibault-ok margójára. – Café Sorbonne.* (1974)
* *1941. nov. 15-én. – Károlyi Mihállyal. – Hazatérés.* (prozoj, 1975)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Triolet, Elsa: *Milyen kár volt…* (novelo, 1945)
* Duclos, Jacques–Fréville, Jean: *Henri Barbusse.* (1949)
* Sayers, Michael–Kahn, Albert E.: *A nagy összeesküvés.* (1950)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj socialdemokratoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Internacia Flughaveno de Pafoso

**Pafosa Internacia Flughaveno** (, , IATA : **PFO** , ICAO: **LCPH**) estas la dua plej granda flughaveno en la lando, post Larnaka Internacia Flughaveno.  

Ĝi situas 6.5 kilometrojn sudoriente de Pafoso, Kipro.   

Tiu flughaveno estas ofte uzita fare de turistoj dum ferio en okcidenta Kipro, disponigante aliron al popularaj feriejoj kiel ekzemple Limasolo.  

La 10an de januaro 2012, Ryanair sciigis ke ili malfermis sian kvindekan nabon en Pafoso .  

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Esploru la Luna Parko Paphos
Kategorio:Pafoso
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Pafoso
Internacia Flughaveno Ercan

eta
eta
**Flughaveno Ercan** (; IATA :  **ECN**, ICAO :  **LCEN**) estas flughaveno en Kipro. Laŭ la administra-teritoria divido de la Respubliko de Kipro, ĝi situas sur la teritorio de la Respubliko de Kipro. Fakte, la flughaveno estas kontrolita de la parte agnoskita ŝtato de la Turka Respubliko Norda Kipro. Pro la fakto ke la flughaveno situas en ŝtato kiu ne estas agnoskita de la plimulto de la monda komunumo, ĝi ankaŭ ne havas la oficialan statuson de internacia flughaveno kaj ĝiaj IATA kaj ICAO- kodoj ne estas inkluditaj en la oficiale registritaj listoj .

Ĝi situas oriente de la ĉefurbo de la Respubliko de Kipro, Nikozio, proksime de la vilaĝo de Timvou. Ĉiuj internaciaj flugoj al kaj de Ercan Flughaveno devas fari halton ĉe unu el la turkaj flughavenoj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Turka Respubliko Norda Kipro
Ercan
Internacia Flughaveno de Nikozio

**Nikozia Internacia Flughaveno** (,  ; IATA: **NIC** , ICAO: **LCNC**) estas pereinta flughaveno de la Respubliko de Kipro, situanta okcidente de Nikozio. 

Ĝi antaŭe estis la ĉefa flughaveno de la insulo Kipro ĝis la turka invado en 1974, post kiu ĝi estis fermita al civilaviado. Rezulte, la Respubliko de Kipro haste preparis Larnaka Internacian Flughavenon kiel sian ĉefan aerpordejon jam en 1975, kaj la Turka Respubliko Norda Kipro komencis uzi la Internacian Flughavenon Ercan en 2004.

Ĝi nuntempe gastigas kontingenton de la Pactrupo de Unuiĝintaj Nacioj en Kipro (UNFICYP).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Verda Linio (Kipro)

## Eksteraj ligiloj 
* Nikozia Internacia Flughaveno Virtuala Travojaĝo

Kategorio:Pereintaj flughavenoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Nikozio
Nikozio
Internacia Flughaveno Barejno

La **Internacia Flughaveno Barejno** (, , IATA : **BAH** , ICAO : **OBBI**) estas la unusola komerca flughaveno en la Regno Barejno kaj grava aertrafiknabo por transittrafiko de Eŭropo ĝis la Proksima Oriento kaj Azio. La internacia flughaveno situas sur la insulo Muharrako, ses kilometrojn nordoriente de la barejna ĉefurbo Manamo. 

La flughaveno funkcias kiel la ĉefbazo por Gulf Air, la nacia aviadkompanio de Barejno. La Barejna Internacia Flughaveno funkcias 24 horojn tage .

La flughaveno disetendiĝis en 1976 kaj denove en 1994, kiam nova 100 milionoj USD terminalo estis konstruita por pritrakti 10 milionojn da pasaĝeroj jare .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Flughavenoj en Barejno
Ekumena preĝejo (Bocskaikert)

La **ekumena preĝejo** estas religia konstruaĵo en vilaĝo Bocskaikert (Hungario).

## Historio 
Bocskaikert estis kreita el ekstera parto de Hajdúhadház en 1993, sed sen iu ajn kirko. La loĝantoj havis religiajn servojn daŭre en Hajdúhadház. La katolikoj, grek-katolikoj kaj kalvinanoj komune konstruis didomon en la jaroj 1996 kaj 1997. Tri episkopoj konsekris ĝin: Nándor Bosák, Szilárd Keresztes kaj Gusztáv Bölcskei en 1997. Celo de la ekumena preĝejo estis, ke la lokaj kristanoj donu ekzemplon de pacienco, reciproka respekto kaj amo unu al la alia. Pliaj celoj estas memori pri ekleziaj martiroj de la 19-a jarcento kaj doni unuecon de hungaroj disigitaj tra la mondo.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto, antaŭ la didomo krucifikso videblas. La fasado estas simetria, meze funkcias la enirejo, la plej supre la turo altiĝas. La navo estas kupolo.

## Fontoj 
* datenoj hungare kun fotoj
* datenoj

Bocskaikert
Muistan kesän

***Muistan kesän*** estas finna muzika peco origine farita por la filma komedio *Vain neljä kertaa* (1968). Ĝin komponis kaj skribis Rauno Lehtinen (1932-2006). En la filmo ĝin prezentas Kai Hyttinen. Nuntempe plej bone la peco estas konata prezentata de Jorma Kääriäinen. La kanto rakontas pri sopiro al somero kaj bonaj memoroj el la somero. En lasta somero la rakontanto ekamis. El la vortoj radias atendado kaj espero pri tio, ke iĝu denove samtipa somero. La origina diskaĵo inkludas samajn trajtojn kiel *Penny Lane* de the Beatles.

## Eksteraj ligiloj 
* la versio kantata de Jorma Kääriäinen en la retejo *Jutubo* ()

Kategorio:Finnaj kantoj
Kategorio:Finnlingvaj kantoj
Gábor Hajnal

**Gábor Hajnal,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hajnal Gábor** estis hungara poeto, tradukisto, redaktoro. Lia origina familia nomo estis *Holzer* [holcer], lia fratino estis Anna Hajnal, lia filino estis Zsuzsa Kartal.

 naskiĝis  en Gyepűfüzes (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Kohfidisch en Aŭstrio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en mezlernejo en Budapeŝto en 1929, poste li finis juran-ekonomian kurson en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1931. Li estis librotenisto (1935–1942), bibliotekisto (1943) kaj trudlaboristo ĝis 1945. Ekde 1937 liaj poemoj aperis en revuoj. Inter 1945–1949 li havis teatran postenon, dum li studis 2 jarojn en la universitato. Inter 1950-1957 li estis kulturisto, poste redaktoro ĉ revuoj, respektive liberprofesiulo (poeto, tradukisto pri la germana lingvo). Li ricevis 2 premiojn en 1970 kaj 1972.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nem istenekkel, önmagaddal.* (poemoj, 1939)
* *Emlékezés.* (poemoj, 1940)
* *A szegény panasza.* (poemoj, 1947)
* *Új tavasz.* (poemoj, 1952)
* *Szeptemberi nyár.* (poemoj, 1957)
* *Szédül az erdő.* (poemoj, 1968)
* *Boszorkányhéj.* (poemoj, 1971; germane: 1978)
* *Filmtekercs.* (noveloj, 1984)
* *Mielőtt belépsz a ködbe.* (poemoj, 1987)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Friedrich Hölderlin: *Empedokles az Aetnán és kisebb költemények.* (1939)
* György Lukács: *Hölderlin.* (1948)
* Bertolt Brecht: *Állítsátok meg Arturo Uit!* (dramo, 1960)
* Günter Kunert: *Emlékezés egy planétára.* (poemoj, kuntradukisto, 1969)
* Friedrich Schiller: *Szemelé.* (dramo, 1970)
* Franz Grillparzer: *Szapphó.* (dramo kun ilustraĵoj de János Kass, 1975)
* Anna Seghers: *Az Argonauták hajója.*. (noveloj, kuntradukisto, 1978)
* *Walter Nowotny versei.* (poemoj, kuntradukisto, 1986)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Prezidanto de Senegalo

**Prezidanto de Senegalo** estas ŝtatestro de Senegalo. Li estas elektita per popolbaloto por kvinjara periodo. Li havas multe politikan forton, kvankam ĉefo de registaro estas en Senegalo ĉefministro – Senegalo havas duonprezidantan sistemon.

## Prezidantoj de Senegalo 
*Léopold Sédar Senghor 1960–80
*Abdou Diouf 1981–2000
*Abdoulaye Wade 2000–2012
*Macky Sall 2012–2024
*Bassirou Diomaye Faye 2024–

Kategorio:Prezidantoj
Kategorio:Politiko de Senegalo
Ernesta farmo (Koburgo)

**Ernesta farmo** (germane: *Ernstfarm*) estas iama duka kulturbieno ĉe la urborando de la koburga kvartalo Scheuerfeld (Germanujo). Duko Ernesto la 2-a komisiis en 1878 (laŭ instigo de la frato kaj reĝin-edzo Alberto) la koburganon Georg Konrad Rothbart ekplani kaj ekkonstrui modelan kulturbienon laŭ ideoj de la angluja *Agriculture*-movado. 

## Estiĝo 
Alberto, prezidanto de *Royal Agricultural Society*, kreigis proksime de Kastelo Windsor (ĉ. en 1850) *Windsor-farmon* kiel agrikulturkemian laboratorion (ekz. pri modernaj semado kaj sterkado). Ĝi estis imitata je aliaj, kiel *Shaw-farmo*, *Prince-Albert-farmo* kaj *Osborn-farmo*. Multo ĉe ili aliis, ekz. nelongdistancaj vojoj por pliefikigi la laboradon, rezigno pri luksoj kaj skrupula atento pri higieno kaj bona akvoprovizado. Akvo ankaŭ nepris por malvarmigi la lakton kaj funkciigi vapormaŝinojn. Alberto planis eksporti tiajn ideojn kion malfaciligis kamparana obstineco multloke.

La progresema frato Ernesto en Koburgo bonvenigis tiaĵojn. Tamen du kulturbienoj en Koburgo realiĝis nur post la frua morto de Alberto: inter 1861-1863 rande de la parko de Kastelo Callenberg kaj en 1878 inter Kürengrund, Scheuerfeld kaj Weidach. La du koburgaj modelaj farmobienoj atestis fundamentan ŝanĝon de la agrikulturo en la kuro de la 19-a jarcento. Post eldono de verko de Justus von Liebig de 1840 (pri agrikultura kemio) kaj post varbadoj ĉe la Granda Ekspozicio (1851) ankaŭ en Germanujo naskiĝis tiutemaj eksperimentejoj. Demografia kreskego en la Unuiĝinta Reĝolando estis la ĉefa kaŭzo por la modernigoj: ĉiuj novaj atingoj kaj scioj ankaŭ Koburge efektiviĝis.  
## Nuna utiligo 
En 1920 la tuto venis en la manojn de Bavarujo]. Komence de la 1920-aj jaroj la garbejoj suedokcidentaj kaj la staloj porkaj/bovaj/ĉevalaj ŝanĝiĝis. En 1953 kaj en 1968/69 estis novigoj ĉe la distilejo kaj la staloj. En 1976 oni eksplodigis la kamentubego pro ĉesintaj vapormaŝino kaj distilado. Pli kaj pli domoj ne plu necesis estonte senfunkcie ĝis kiam en 2003/04 estis ŝanĝo je metiista komplekso; tiam oni necesis konstrui i.a. lernoknabajn loĝejojn. En 2007 funkciis tie 14 memstaraj eroj (ekz. el la sekcioj de gastronomio, metiado, bio-tavernoj, dezajnado, ĉevalbredado) konsistigis la nunan tuton. Malgraŭ konstruaj ŝanĝoj eĉ hodiaŭ bone rekoneblas ne malmultaj originaj arkitekturaj detaloj. Ĝis 2023 oni ofertis spacon por privataj festoj. De 2024 atendatas planoj reformi la uzokonceptojn.

## Literaturo 
* Peter Morsbach und Otto Titz, *Denkmäler in Bayern – Stadt Coburg*, Reihe *Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland* Band IV.48, Karl-M-Lipp-Verlag, München, 2006, ISBN 3-87490-590-X, S.&nbsp;204–205.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Coburg
Kategorio:Agrikulturaj konstruaĵoj
Abdou Diouf

**Abdou DIOUF** (naskiĝis la 7-an de septembro 1935 en Louga) estas senegala politikisto. Li funkciis kiel la dua prezidanto de sia lando de 1981 ĝis 2000. Lia antaŭulo estis Léopold Sédar Senghor, kaj en 2000 li estis sukcedita fare de Abdoulaye Wade.

Diouf naskiĝis la 7-an de septembro 1935 en Louga, tiam parto de Franca Okcidenta Afriko. Li studis juron en Dakaro kaj daŭrigis siajn studojn en Francio en 1960.

Diouf revenis al Senegalo ok monatojn post la sendependeco de la lando. Li laboris kiel ŝtatoficisto ĝis li estis nomumita regiona guberniestro. En 1968 li estis nomumita ninistro de planado kaj industrio kaj en 1970 ĉefministro.

Prezidanto Senghor abdikis en 1981 kaj estis sukcedita fare de ĉefministro Diouf. Diouf forigis limigojn al politika agado, tiel ke la nombro da opoziciaj partioj multobligis. Ĝi helpis al Diouf akiri 80 procentojn de la voĉoj en la prezidant-elekto en 1983. En 1988, li venkis en la elekto kun pli ol 70 procentoj de la voĉoj, kaj en 1993 li estis elektita por la tria fojo kun 58 procentoj plimulto. La prezidenta periodo estis plilongigita al sep jaroj en 1991. En la elekto de 2000, li estis venkita fare de Abdoulaye Wade.

Diouf funkciis kiel Ĝenerala Sekretario de la Internacia Organizaĵo de la Franclingvio ekde la komenco de 2003 ĝis la fino de 2014.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1935
Kategorio:Naskiĝintoj la 7-an de septembro
Kategorio:Senegalaj politikistoj
Fondaĵo OpenStreetMap

La **Fondaĵo OpenStreetMap** (, akronime **OSMF**)  estas neprofitcela organizaĵo, kies celo estas subteni kaj ebligi la disvolviĝon de libere reuzeblaj geospacaj datumoj. Fondita en 2006, ĝi estas proksime rilata al la projekto OpenStreetMap, kvankam ĝia ĉarto ne malhelpas al ĝi subteni aliajn projektojn.

## Strukturo 
### Membreco 
OSMF estas membroorganizo, kies ĉiuj membroj rajtas voĉdoni ĉe la ĝenerala kunveno dediĉita al la agadoj de la fondaĵo. OSMF-membroj ne determinas kiel OpenStreetMap funkcias, nur kiel la fundamento subtenas la OpenStreetMap-movadon. Membreco estas malfermita al ĉiuj je pago de membrokotizo de £ 15 jare.
Ekde septembro 2013, la fonduso akceptas kompanian membrecon en la kategorio de "asociaj membroj" (sen voĉdonrajto). Membroj de la fondaĵo inkluzivas: Geofabrik, Geotab, Naver, NextGIS kaj Mapbox .

En decembro 2018, la fondaĵo havas 972 regulajn membrojn, 515 asociajn membrojn kaj 28 kompaniajn membrojn.

### Konsilo 
La fondaĵo estas regita fare de estraro de direktoroj konsistanta el sep membroj, inkluzive de la oficiroj de la fondaĵo: prezidanto, sekretario kaj kasisto.

### Lokaj filioj 
La Fondaĵo laboras en partnereco kun lokaj ĉapitroj kiuj kunordigas la agadojn de kartografaj komunumoj en diversaj landoj
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Open Knowledge Foundation

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Publika havaĵo
Kategorio:Ciferecrajtaj organizaĵoj
Kategorio:Ne-profitaj organizaĵoj en Britio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2006
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Internacia Konsilantaro pri Ĉasado kaj Konservado de Sovaĝbestoj

La **Internacia Konsilio por Ludo kaj Konservado de Faŭno (CIC)** (, , ) estas internacia, politike sendependa kaj neprofitcela organizaĵo traktanta temojn de konservado de ĉasspecioj kaj reguligo de sovaĝaj resursoj en la racia uzado de bestoj. La mallongigo CIC devenas de la origina nomo de la organizaĵo en la franca - *Conseil International de la Chasse* ''''.

La organizaĵo estis fondita en 1928, en Francio, kaj ĝis 1999 la CIC-ĉefsidejo situis en Parizo . Nuntempe, la ĉefsidejo de CIC situas en Budapeŝto (Hungario) . La Konsilio kunigas 27 ŝtatojn (ĉefe reprezentitajn de Ministerioj respondecaj pri mastrumado de naturresursoj kaj mediprotekto), same kiel naciaj delegacioj, universitatoj, neregistaraj organizaĵoj, asocioj implikitaj en ĉasado kaj konservado (Naturprotekto) de sovaĝaj bestoj, individuaj membroj kaj sciencaj fakuloj en la kampo de sovaĝa biologio kaj administrado de bestresursoj el pli ol 80 landoj .

La organizaĵo havas diplomatian statuson en Hungario kaj observantostatuson ĉe la Unuiĝintaj Nacioj.

La laborlingvoj de la CIC estas la angla, la franca kaj la germana.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1928
Kategorio:Internaciaj mediprotektaj organizaĵoj
.bmp

**BMP** (, do rastruma bildo) estas rastrumbildstoka formato evoluita de Microsoft.BMP-dosieroj, kiu kutime havas la etendaĵon **.bmp**, sed principe ankaŭ povas havi etendaĵojn .dib kaj .rle .

La BMP-formato ĝuas larĝan subtenon inter multaj softvaraĵoj, ĉar ĝi estas integrita al la Windows kaj OS/2 operaciumoj. Aldone, datumoj en ĉi tiu formato povas esti inkluditaj en binaraj rimeddosieroj (RES) kaj PE-dosieroj.

La BMP-formato estas celita por stokado de unutavolaj rastrumaj bildoj. En malsamaj dosieroj, ĉiu pikselo povas havi malsaman nombron da bitoj, kio determinas la kolorprofundon. Mikrosofto ofertas la jenajn bitokajn profundojn: 1, 2, 4, 8, 16, 24, 32, 48 kaj 64 bitokoj.

Je bitokoj 8 kaj malsupre, la koloro estas ĉifrita per indekso de la kolortabelo (paletro), kaj ĉe pli altaj bitoj ĝi estas specifita rekte per la valoro. Ĉiusituacie, koloro difiniĝas per la RGB- kolormodelo, kaj kiam specifite en rastrumero kaj en kolortabelo. Tamen, en 16 kaj 32 bitoj vi povas akiri nuancojn de griza kun profundo de ĝis 16 kaj 32 bitoj, respektive. Parta travidebleco estas efektivigita uzante la alfa-kanalon, haveblan en bitprofundoj de 16 bitoj kaj pli alte.

Rastrumeroj en BMP-dosieroj estas kutime organizitaj kiel dudimensia masivo. Por bitoj 4 kaj 8, kunpremado estas aplikata uzante la RLE-algoritmon, kiu ebligas la dosiergrandecon. La BMP-formato ankaŭ subtenas enkonstrui JPEG kaj PNG-datumojn. Tamen, ĉi-lasta estas pli ofte uzata ne por kompakta stokado, sed por venki la limojn de la GDI-arkitekturo, kiu ne subtenas labori kun bildoj krom BMP.

Lastatempaj versioj de la BMP-formato aldonis novajn koloradministradajn kapablojn. Aparte, aperiĝis ebleco de specifado al finpunktoj, fari gama-korektadon kaj enkonstrui ICC- kolorprofilojn.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de finaĵoj de dosiernomo

BMP
BMP
BMP
OsmAnd

**OsmAnd** (akronimo de la kompliketa angla nomigo *OpenStreetMap Automated Navigation Directions* - "malferma strata maparo - aŭtomatigitaj navigaj direktigoj") estas senpaga mapa aplikaĵo por saĝtelefonoj. Programlingvoj subtenantaj la servon estas C++ kaj Ĝavoskripto. Centra sidejo de la programista teamo estas Amstelveen en Nederlando, Eŭropa Unio. Kvankam la aplikaĵo jam estas konata kaj uzata ekde kiam ĝi ekfunkciis en 2010, ĝi ricevas apartan atenton de la klientoj en 2025, kiam multaj eŭropanoj, kanadanoj kaj alilandanoj serĉas teknikajn alternativojn al la antaŭe preskaŭ-monopolaj ofertoj de usonaj firmaoj, ĉi tie la servo *Guglo Mapoj*.

La aplikaĵo por saĝtelefonoj disponeblas por la operaciumoj Android kaj iOS. OsmAnd uzas la mapdatumaron de la malferma projekto *OpenStreetMap* (OSM, "malferma strata maparo", kiel jam tradukite supre), sed estas sendependa projekto kaj ne parto de *OpenStreetMap. OsmAnd* estas esence desegnita por senreta funkciado (do ne bezonas daŭran konektiĝon al la komputila reto) kaj tial ankaŭ ofertas funkciecon en areoj kun neniu aŭ limigita retkonekto, ekz. dum marŝado en la montoj aŭ en foraj lokoj.

Ĉar la tuta tutmonda mapo-materialo de la OpenStreetMap-projekto reprezentas tro da datuma volumeno por la plej multaj porteblaj aparatoj, la OSM-mapdatumoj estas dividitaj en malsamaj distingivoj por malsamaj landoj kaj regionoj kaj ofertiĝas por selektema elŝuto kiel parto de la projekto. OsmAnd ankaŭ provizas "interesopunktojn" (ekzemple hospitalojn, hotelojn, restoraciojn, benzinstaciojn kaj muzeojn) por la areo ĉirkaŭ via loko, kiujn vi povas serĉi kaj filtri laŭ kategorioj.

En komparo de la Viena Ekonomia Universitato pri respekto al privateco de saĝtelefonaj aplikaĵoj, publikigita en januaro 2018, OsmAnd ricevis plej bonajn notojn antaŭ ĉiuj aliaj 4 provitaj programoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mapoj
Kategorio:Libera programaro
Kategorio:Topografio
Kategorio:Firmaoj aperintaj en 2010
Manĝaĵblogistinaj Misteroj

La **Manĝaĵblogistinaj Misteroj** (angle *Food Blogger Mysteries*) estas krimromana serio de Debra Sennefelder eldonata ekde 2018. La ĉefrolulo, Hope Early, estas receptoblogistino vivanta en la fikcia urbeto Jefferson en la usona ŝtato Konektikuto. Ŝi enketadas kaj solvas murdojn kiuj hazarde tuŝas ŝian vivon pro spontana scivolemo, malgraŭ la malŝato de la oficialaj instancoj al ŝia amatora enmiksiĝo kaj preskaŭ mortigaj alfrontiĝoj kun la murdintoj. Recenzoj kritikis la serion pri ĝiaj formulecaj rakontoj, kvankam la profesia vivo de Hope kaj ŝia kulposento pri la riskoj, en kiujn ŝi metas sin, estas malpli kutimaj.

## Libroj
* *La neinvitita kadavro* (*The Uninvited Corpse*, 2018)
* *La kaŝita kadavro* (*The Hidden Corpse*, 2019)
* *Tri vidvinoj kaj kadavro* (*Three Widows and a Corpse*, 2019)
* *La kadavro kiu sciis tro* (*The Corpse Who Knew Too Much*, 2020)
* *La kadavro en la laŭbo* (*The Corpse in the Gazebo*, 2021)
* *Kadavro je la sorĉa horo* (*A Corpse at the Witching Hour*, 2023)
* *Kadavro inter la karolantoj* (*A Corpse Among the Carolers*, 2024)

## Referencoj
Kategorio:Krimromanoj
Kategorio:Fikciaj usonanoj
La Regenta (filmo)

***La Regenta*** (*La Regentino*) estas hispana drama filmo reĝisorita de Gonzalo Suárez en 1974. Ĝi estas bazita sur la samnoma romano de Leopoldo Alas *La Regenta*, kiu estas rakontas de agado okazanta en Vetusta (provinceca ĉefurbo, facile identigebla kun Oviedo) en la lasta triono de la 19-a jarcento.​ 

## Intrigo
Ana Ozores estas la edzino de la "Regento" de la Tribunalo de Vetusta, Víctor Quintanar, bonkora homo iom manieca kaj multe pli aĝa ol ŝi, kiu sopiras por romantismaj romanoj. Ŝi sentas sin emocie preteratentita kaj ricevas la amklopodajn omaĝojn de provinceca donjuano Álvaro Mesía. Altranga pastro Don Fermín de Pas (fakte ŝia konfesanto) gvatas el la sonorilturo de la katedralo kvazaŭ rabobirdo la vivon de la urbo. Li kontrolas la vivon de Ana el la konfesujo kaj ĵaluzegas, kiam li komprenas, ke Álvaro povas atingi sian celon. Tiu amafero rezultas skandalo kaj en la altnivela societo urbana kaj aparte en la babilrondoj de la kasino kie kunvenas la sinjoroj altklasaj. La Regento finfine ekkonas la aferon. 

## Roluloj kaj geaktoroj
* Ana Ozores estas 	Emma Penella
* Fermín de Pas 	estas 	Keith Baxter
* Álvaro Mesía 	estas 	Nigel Davenport
* Doña Paula 	estas 	Rosario García Ortega
* Víctor Quintanar 	estas 	Adolfo Marsillach
* Petra 	estas 	Charo López
* Visitación 	estas 	Pilar Bardem
* Tomás Crespo "Frígilis" 	estas 	Agustín González
* Petronila Rianzares 	estas 	María Luisa Ponte
* Markizino 	estas 	Maruchi Fresno
* Pstro Contracalles 	estas 	Antonio Iranzo

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

* 
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1974
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Oviedo
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Filmoj pri adultoj
La febre d'or

'''''La febre d'or'''* (*La orfebro*, kaj en hispana *La fiebre del oro*) estas hispana drama filmo reĝisorita kaj produktorita de Gonzalo Herralde de 1993. Ĝi estas bazita sur la samnoma romano de Narcís Oller *La febre d'or'', kiu rakontas kiel Barcelono ĝuis oran epokon kiu kulminis en la Universala Ekspozicio de 1888. 

## Intrigo
Gil Foix (Fernando Guillén) estas novao riĉulo devena de malriĉa familio. Li enspezas tuje multan monon investante en Borso, kvankam poste li perdas ĉion pro la financa krizo kiu tuŝas Eŭropon. La agado okazas en Barcelono inter 1880 kaj 1882. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Fernando Guillén 	... 	Gil Foix
* Rosa Maria Sardà 	... 	Catalina Foix
* Àlex Casanovas 	... 	Eladio Balenyà
* Jordi Dauder 	... 	Jerónimo
* Álvaro de Luna 	... 	Bernando Foix
* Alfred Lucchetti 	... 	Giró
* Charo López 	... 	Mimí
* Mónica López 	... 	Emilia Llopis
* Enric Margarit 	... 	Galcerán
* Nacho Martínez 	... 	Barono de Esmalrich
* Sergi Mateu 	... 	Francisco Tió
* Carme Sansa 	... 	Montserrat Rodón
* Julieta Serrano ... 	Paula Balenyà

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

* 
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1993
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri Barcelono
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Pavona (stacidomo)

**Pavona** estas fervoja stacio kiu priservas la urbon Pavona, vilaĝeto de la municipo Albano Laziale; ĝi situas sur la fervoja linio Romo-Velletri.

## Vidu ankaŭ 
* Albano Laziale
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Albano Laziale
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1863
Cancelliera (stacidomo)

**Cancelliera** estas fervoja stacio situanta sur la linio Romo-Velletri. Ĝi priservas la urbon Cancelliera, vilaĝeto de la municipoj Albano Laziale kaj Ariccia.

## Vidu ankaŭ 
* Albano Laziale
* Ariccia
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Albano Laziale
Kategorio:Ariccia
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1983
Sant'Eurosia (stacidomo)

'''Sant'Eurosia''' estas fervoja stacio sur la linio Romo-Velletri; ĝi priservas la lokon Sant'Eurosia, vilaĝeto de la municipo Velletri.

## Vidu ankaŭ 
* Velletri
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Stazioni del Mondo

Kategorio:Velletri
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1941
Lanuvio (stacidomo)

**Lanuvio** estas fervoja stacio situanta sur la fervoja linio Romo-Velletri, kiu priservas la municipon Lanuvio, historia urbo en Castelli Romani.

## Vidu ankaŭ 
* Lanuvio
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Lanuvio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1862
San Gennaro (stacidomo)

**San Gennaro** estas fervoja stacio sur la linio Romo-Velletri, priservanta la lokon San Gennaro, vilaĝeto en la municipo Genzano di Roma.

## Vidu ankaŭ 
* Genzano di Roma
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Genzano di Roma
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2000
Castel Gandolfo (stacidomo)

**Castel Gandolfo** estas fervoja stacio sur la linio Romo-Albano, priservanta la samnoman municipon.

La stacio havas unu trakon servatan per kajo kaj havas malgrandan pasaĝerkonstruaĵon.

## Vidu ankaŭ 
* Castel Gandolfo
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Castel Gandolfo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Márton Holló

**Márton Holló,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Holló Márton** estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, tradukisto. Lia nomo estis *Mór Holländer* ĝis 1897.

 naskiĝis  en Tiszalök, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1890, poste li studis iomete en universitato, iom poste li estis ĵurnalisto ĉe signifaj gazetoj. En 1904 li estis levita rubrikestro. Ekde la 1910-aj jaroj li estis redaktoro en eldonejo, samtempe liaj artikoloj, kritikoj aperis en kremo de la ĉefurbaj gazetoj. Tiutempe li ankaŭ tradukis. Li edziĝis en 1897, lia edzino naskis 4 gefilojn inter 1898-1902.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Talált történetek.* (11 noveloj, 1901)
* *Zsiga házasodik.* (noveloj, 1908)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Herman Bang: *Őfensége.* (romaneto, 1913; 2-a eldono: 1923)
* :de:Elisabeth von Heyking: *Csun.* (romano, 1915)
* :de:Nikolaus Graf zu Dohna-Schlodien:
** *A „Möwe” kalandjai.* (milita notlibro, 1916)
** *A diadalmas „Möwe” második útja.* (milita notlibro, 1917)
* :de:Robert Heymann: *Rasputin.* (biografia romano, 1918)
* Henri Barbusse: *Világosság.* (kune kun Marcell Benedek, 1920)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla tuj en la 2-a punkto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Zsuzsa Kartal

'*** [ĵuĵa], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kartal Zsuzsa*' estis hungara ĵurnalisto, poeto, tradukisto. Ŝia origina familia nomo estis *Hajnal*, ŝia patro estis Gábor Hajnal, ŝia onklino estis Anna Hajnal.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971, ĵurnalistan licencon en 1974. Jam post la diplomo ŝi praktikadis en ĉefurba ĵurnalo, post la licenco ŝiaj poemoj aperis. Ŝi laboris aŭ en gazeto, aŭ biblioteko, aŭ eldonejo, dum ŝiaj artikoloj, kritikoj, poemoj kaj tradukaĵoj ofte estis legeblaj. Depost fino de la socialismo (1990) ŝi estis urbestrano en ĉefurba distrikto. Ŝi ricevis solan premion en 1980.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Így döntöttem* (poemoj, 1976)
* *Körözés* (poemoj, 1980)
* *Tulipán és orgonaszó* (poemoj, 1986)
* *Vesztesek történelemkönyve* (eseoj, 2000)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Vergilio: *Aeneis* (1987)
* Publius Ovidius Naso: *Levelek Pontusból* (1991)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La Soukra

eta|Alia elaera vido de Soukra
**Soukra** (araba: سكرة ‎; france: *La Soukra*) estas urbo kaj komunumo en gubernio Arjana (Tunizio).  

En 2004, la urba loĝantaro estis  . 

Ĝi situas en la centro de vasta agrikultura ebenaĵo okupata de oranĝarbustoj, el kiuj nun restas preskaŭ nenio. En 2000 kaj 2010, la vastiĝo de multaj aliaj grandurboj en Tunizio ankaŭ ŝanĝis la aspekton de Soukra.

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio
Gábor Havas (sociologo)

**Gábor Havas** [havaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Havas Gábor** estas hungara sociologo, parlamentano, altlerneja instruisto. Lia patro estis Endre Havas.

Gábor Havas naskiĝis  en Londono.

## Biografio 
Gábor Havas akiris kulturistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1967. Post la diplomo li estis kulturista oficisto, poste li instruis en mezlernejo. En 1970 li aliĝis al la subtera opozicio, ekde la sekve jaro li partoprenis en sociologiaj esploroj de István Kemény (sociologo), dum inter 1973-1990 li havis statuson en prikultura instituto. Inter 1990-1994 li estis parlamenta deputito, inter 1995-1999 li instruis en eklezia altlernejo, krome ekde 1995 li laboris en sociologia instituto. En 2008 li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn inter 2002-2013.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Helyzetkép az amatőr színjátszó mozgalomról* (kunaŭtoro, 1981)
* *A magyarországi romákról.* (kunaŭtoro, 1995)
* *Cigány gyerekek az általános iskolákban* (kunaŭtoro, 2001)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun intervjuo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj sociologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Alfredo Pieroni

**Alfredo PIERONI** (naskiĝis  en Triesto, Friulo-Venecio Julia, mortis  en Trento) estis itala ĵurnalisto kaj verkisto, direktoro de *Il Resto del Carlino* de marto 1975 ĝis marto 1977.

## Biografio 
Li naskiĝis en Triesto en 1923; li komencis labori kiel raportisto por Corriere della Sera, Il Resto del Carlino, kaj Gazzetta del Popolo.

Li moviĝis al Bonn kaj poste al Londono kiel korespondisto por La Settimana Incom; tie, en 1958, li renkontis Oriana Fallaci, kun kiu li komencis romantikan rilaton.

Pieroni mortis en 2011 kaj estas entombigita en la monumenta tombejo de Trento.

## Bildoj 

Cimitero monumentale di Trento - Tomba di Alfredo Pieroni.jpg|La tombo de Pieroni en la monumenta tombejo de Trento

## Bibliografio 
* Alfredo Pieroni, Dizionario degli italiani che contano, Milano, Sperling & Kupfer, 1986.
* Alfredo Pieroni, E se USA e URSS si alleassero?, Milano, Sperling & Kupfer, Collana "SAGGI", 1988.
* Alfredo Pieroni, I russi. L'anima e la storia di un popolo, Milano, Mondadori, 1992.
* Alfredo Pieroni, Perché le sinistre non vinceranno mai più a meno che, Milano, Longanesi & Co, 1996.
* Alfredo Pieroni, Il figlio segreto del Duce. La storia di Benito Albino Mussolini e di sua madre, Ida Dalser, Milano, Garzanti, 2006. ISBN 9788811600503

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Oriana Fallaci

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Italaj ĵurnalistoj
Kategorio:Italaj verkistoj
Ben Arous

**Ben Arous** aŭ **Ben Arus** ()  estas urbo en Tunizio, situanta proksimume dek du kilometrojn sude de Tunizo kaj ĉefurbo de la samnoma gubernio.

Ĝi estas parto de "Granda Tunizo" - la aglomeraĵo de la ĉefurbo de la lando. La loĝantaro en 2014 estis 88,322.

Ĝi situas sur la marbordo de la Golfo de Tunizo en Mediteranea Maro.

La havenurbo de Radès, situanta proksimume dek kilometrojn en la nordoriento, estas de ekonomia graveco por Ben Arous .

Ben Arous estas dividita en kvar areojn: Ben Arous Est, Ben Arous Ouest, La Nouvelle Medina kaj Sidi Mosbah.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio
MPEG

dekstra|265ra|eta|Logoo

**MPEG**, mallongigo de **Moving Picture Experts Group** (Movbilda Spertula Grupo), estas grupo de homoj, kiuj eltrovas manierojn meti muzikon kaj videon en komputilojn. Poste ili publikigas ĉi tiujn informojn por ke homoj uzu ilin.

MPEG inventis kelkajn dosierformatojn por muziko kaj video.

MP3 kaj AAC, kiuj estas du el la muzikformatoj de MPEG, estas tre popularaj. La videoformato MPEG-2, uzata en DVD-oj, ankaŭ estas tre populara.

Firmaoj kiel Apple uzas MPEG-formatojn en iTunes kaj iPod. Multaj YouTube-filmetoj uzas la formaton MPEG-4, kiu foje havas la marknomojn DivX™ aŭ Xvid.

## Vidu ankaŭ 
* Kodeko
* MP3
* MPEG-2

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Dosiernomaj finaĵoj
Golfo de Hammamet

La **Golfo de Hammamet** ( ) estas golfo en Mediteranea Maro, situanta en la nordoriento de Tunizio . La golfo etendiĝas inter la Shrek Duoninsulo norde de Monastir en la sudo. Ĝi ricevis sian nomon de la urbo Hammamet en sia norda parto .

Ĝi situas sude de la duoninsulo Kapo Bon kaj estas nomita laŭ Hammamet, la populara feriejo sur la nordokcidenta marbordo de la Golfo. La fajna sablo de la Golfo kaj la multaj hoteloj sur ĝiaj bordoj certigas daŭran enfluon de turistoj. En la sudo situas la Golfo de Gabès. Aliaj gravaj urboj ĉe la bordo de la Golfo de Hammamet estas Suso, Monastir kaj Nabeul.

La golfo estis favora por navigado ekde antikvaj tempoj spuroj de antikvaj civilizacioj, precipe feniciaj kaj romiaj setlejoj, ofte troviĝas sur la marbordo.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Tunizio
Kategorio:Mediteraneo
Kategorio:Golfoj en Afriko
Kasserine

eta|Tombo de la Flavii
**Kasserine** () estas urbo en centra Tunizio kaj kiu situas apud la plej alta monto en Tunizio - Ĝebel Ŝambi .

Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma gubernio ( vilajeto ) kaj havas ĉirkaŭ  loĝantojn.

Ĝi antaŭe konsistis el tri distriktoj (" arondismento ": Kasserine , Cité Ennour kaj Ezzouhour) kaj situas en du malsamaj delegacioj ( *Kasserine Nord* kaj *Kasserine Sud*).

En februaro 1943, unu el la plej grandaj bataloj de la tunizia kampanjo de Dua Mondmilito okazis apud Kasserine: la Batalo de la pasejo de Kasserine .

La ĉefa sektoro de la ekonomio de Kasserine estas agrikulturo. Ankaŭ la industrio de fabrikado estas bone evoluinta. La urbo havas brikfabrikojn, marmorajn pretigejojn, oleofabrikojn, esparton pretigejon, kaj vestaĵfabrikojn de la Benetton-grupo. En la urbo disvolviĝas ankaŭ ekoturismo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* GigaCatolic, kun titularaj kaj aktualaj biografiaj ligoj 

Kategorio:Urboj de Tunizio
Kategorio:Tunizio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Kulturo de Tunizio
Kategorio:Historio de Tunizio
El verano que vivimos

***El verano que vivimos*** (La somero en kiu ni vivis) estas hispana drama filmo de 2020 reĝisorita de Carlos Sedes kaj ĉefrolulita de Blanca Suárez, Javier Rey kaj Pablo Molinero en amtriangulo.

## Intrigo
1998. Isabel, studentino de ĵurnalismo, faras praktikojn en ĵurnalo de marborda vilaĝeto de Galegio por fini la karieran studadon. Alveninte, ŝi deziras tujtuje ekesplori, por montri ĉion kion ŝi lernis por iĝi vera ĵurnalisto. Sed oni atribuis al ŝi tute ne dezireblan postenon: nome la verkadon kaj administradon de nekrologoj. Tio dekomence ŝajnas tute enuiga, sed fakte tio kondukas ŝin al esplorado tra diversaj punktoj de Hispanio serĉe de malebla amhistorio, kiu rezultis en nekrologo kiun ĉiujare viro dediĉas al amatino, kiun ŝi miskomprenis kial edzino. Por esplori la historion de tiu viro, ŝi akompanas junulon Carlos, nome la filo de tiu viro, kiu ĵus mortis, al viteja kamparo de suda Andaluzio. 

1958. Kvardek jarojn antaŭe okazis la amhistorio, kiu interplektiĝas kun la sercado fare de Isabel kaj Carlos. Lia patro Gonzalo estis juna arkitekto kiu venas konstrui vinkelon en Jerez de la Frontera por sia amiko, Hernán, kiu estas ĵus edziĝonta al sia fianĉino Lucía. Okazas plago en la vitejoj kaj Hernán devas forvojaĝi por serĉi solvon. Dum lia foresto, Gonzalo kaj Lucía, kiuj jam estis enamiĝintaj, plenumas sian amdeziron. Je la reveno de Hernán, la vivo de la geamantoj komplikiĝas, pro la amikeco inter Gonzalo kaj Hernán, kaj ĉar la engaĝiĝo de Hernán kun Lucía estis delonge familia interkonsento. Unu nokton Gonzalo kaj Lucía rendevuas por prepari fuĝon, sed Adela, fratino de Hernán, spionas ilin, fuĝas, kaj akcidente falas en puton kaj mortas. Tio prokrastas la fuĝon, sed kiam finfine ili decidas la fuĝon, ambaŭ konfesas siajn planojn, Gonzalo al Hernán kaj Lucía al sia patrino. La fuĝontoj rendevuis ĉe la vinkelo, sed kiam Gonzalo alvenas tien Hernán estis incendiinta ĝin kaj Gonzalo komprenas, ke li murdis Lucía enen. Gonzalo mem estas forpelita de la loko por pluvivi pene. 

Kvardek jarojn poste, Isabel kaj Carlos finkomprenas, ke la historio estis tute alia.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Blanca Suárez kiel Lucía Vega.
* Javier Rey kiel Gonzalo Medina.
* Pablo Molinero kiel Hernán Ibáñez.
* Carlos Cuevas kiel Carlos Medina.
* Guiomar Puerta kiel Isabel.
* María Pedraza kiel Adela Ibáñez.
* Adelfa Calvo kiel Mercedes.
* Manuel Morón kiel Evaristo.
* Antonio Durán "Morris" kiel Sebastián Fernet.
* Alfonso Agra kiel Don Mauricio.
* Pedro Rudolphi kiel Curro.
* David Villanueva kiel Miguel Cernura.

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2020
Kategorio:Hispanaj dramaj filmoj
Golfo de Tunizo

[eta|Satelita foto de la Golfo de Tunizio vidita de [ekstertero]]
eta|Topografia mapo de Golfo de Tunizio
La **Tuniza Golfo** () estas granda golfo en Mediteranea Maro, situanta en nordorienta Tunizio. 

La golfo estas proksimume 70 km longa kaj 60 km larĝa. Ĝi estas limita fare de Kabo Farina (Ras et Tarf) kaj la granda laguna lago Garh el Melh en la nordokcidento, Kabo Bon (Rass Eddar) en la nordoriento, la Mediteranea Maro en la nordo, kaj la urbo de Hammam en la sudo . 

Tunizo, la ĉefurbo de Tunizio, situas sude de Kabo Kartago ĉe la suda fino de la golfo, same kiel kelkaj aliaj tre loĝitaj ejoj kiuj estis tie ekde la lastaj tri jarmiloj.

En la profundoj de la golfeto estas artefarita golfeto Mandraki, kreita dum antikvaj tempoj.

La monto Djebel Ressas altiĝas ĝis 795 metroj en relative mallonga distanco de ĉirkaŭ 15 km sude de la suda fino de la golfo.

La rivero Medjerda fluas en la golfon de la okcidento. En la oriento, la golfo estas limigita per Kabo Et-Tib, kiu apartigas ĝin de la Golfo de Hammamet. Proksime de la kabo estas la insuloj Zembretta kaj Zembra. Norde estas la Tuniza Markolo (aŭ la Markolo de Sicilio).

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Tunizio
Kategorio:Mediteraneo
Kategorio:Golfoj en Afriko
Kebili

**Kebili** () estas urbo en suda Tunizio kun 28 081 loĝantoj (aktuale en 2014).

La ĉefurbo de la samnoma gubernio situas inter la urboj Douz, 27 km en la sudo, Tozeur, 80 km en la okcidento kaj Gabès, 107 km en la oriento. La urbo ankaŭ situas inter du salaj lagoj, oriente de la Chott el Djerid kaj sude de la Chott el Fedjadj, preskaŭ sur duoninsulo. 

Kebili estas unu el la plej malnovaj oazoj en Tunizio kaj Nordafriko kun proksimume 100,000 daktilpalmoj. Krom araboj kaj berberoj loĝas en la urbo multaj nigruloj. Kebili antaŭe estis centro de la sklavkomerco al Eŭropo, kiu pasis tra la haveno de Gabès .

La 7-an de julio 1931, temperaturo de 55 °C estis mezurita en Kebili, kiu restas la varmecrekordo por Afriko ĝis hodiaŭ. 

## Galerio 

Dosiero:I_love_kebili_sign.jpg
Dosiero:Kebili-Stat.JPG
Dosiero:Hôtel_de_ville_de_Kébili.jpg
Dosiero:Carrer_de_Kébili.jpg
Dosiero:Kebili.jpg
Dosiero:Entrée_Oasis-Kebili.JPG

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Lexicorient
* Kebili Gvidilo
* Kolekto de fotoj

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio
Siliana (urbo)

**Siliana** () estas urbo situanta 130 km sudokcidente de la ĉefurbo Tunizo. La ĉefurbo de la samonoma gubernio aŭ provinco Siliana (, latinliteriho laŭ sistemo DMG, *Wilāyat Siliyāna*, do *Vilajat Silijana*). 

Loĝantaro en 2014: 31 251 homoj.

## Galerio 

Dosiero:Barrage_Siliana-edit.jpg
Dosiero:Siliana-centre.jpg
Dosiero:Siliana.jpg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio
Zaghouan

**Zaghouan** (aŭ Zagŭan;  ) estas urbo en la Tunizio, la administra centro de la samnoma gubernio. Ĝi situas proksimume 60 km sude de la ĉefurbo, Tunizo. Fine de  en la urbo vivis .

## Vizitindaĵoj 
* La urbpejzaĝo de Zaghouan estas karakterizita per serpentumaj stratoj kaj malgrandaj placoj kun blankkalitaj domoj.
* La ruinoj de urba pordego devenas de romiaj tempoj.
* Super la urbo estas la reestigitaj ruinoj de printempa sanktejo ( nimfeo ) .
* La Zaghouan Akvedukto situas kelkajn kilometrojn nordokcidente de la urbo.

## Galerio 

Dosiero:Zaghouan_1900.jpg|Poŝtkarto de Zaghouan je 1900
Dosiero:TUNISIE_ZAGHOUAN_01.JPG|Vido de Zaghouan en Tunizio
Dosiero:Tunisie_Parc_de_Djebel_Zaghouan.jpg|Parko Tunizio ĉe Djebel Zaghouan

## Referencoj 
## Fontoj kaj eksteraj ligiloj 
* GCatholic - (eksa &) titulara sidejo de Zica 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio