open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Harmoniemesse

La **Harmoniemesse** (laŭvorta traduko: harmonimeso) en Bb-maĵoro de Joseph Haydn (Hob. XXII: 14) ekestis en 1802 kaj estas la lasta granda meso de Haydn. Ĝia nomo devenis de ĝia blovinstrumentaro, kiu estis nekutime granda por la tiamaj cirkonstancoj kaj kiu memoris pri *Harmoniemusik*, germana vorto por blovmuzikensemblo.

La meso travivis sian unuan prezentadon la 8-an de septembro 1802 en la Bergkirche (montopreĝejo) je Eisenstadt. Ĝi daŭras ĉ. 46 minutojn. La ensemblo konsistas el kvar solovoĉoj, ĥoro, arĉinstrumentoj, fluto, 2 hobojoj, klarnetoj, fagotoj, kornoj, trumpetoj, timbaloj kaj orgeno.

## Strukturo 
La meso konsistas el ses movimentoj:
# *Kyrie
# *Gloria
# *Credo
# *Sanctus
# *Benedictus
# *Agnus Dei

## Eksteraj ligiloj 
* Werkeinführung  auf bernerkammerchor.ch
* [Noten](http://www.cpdl.org/wiki/index.php/Harmoniemesse_(Mass_no._14_in_Bb_Major)_(Franz_Joseph_Haydn))  im ChoralWiki

Kategorio:Verkoj de Joseph Haydn
Kategorio:Mesoj (muziko)
Kategorio:Sakralaj ĥorkomponaĵoj
Vámosújfalu

300ra|eta|dekstra|Preĝejo de Vámosújfalu
**Vámosújfalu** (vamoŝUjfalu) estas malgranda vilaĝo kun rango vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Sárospatak. La nomo signifas: dogana-nova-vilaĝo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 11 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 100 m
* Loĝantaro: 930
* Poŝtkodo: 3941
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Vámosújfalu situas sur ebenaĵo, Bodrog preterfluas, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Sátoraljaújhely. Sárospatak troviĝas 14, Tokaj 20, Szerencs 23, Sátoraljaújhely 26, Miskolc 57 km-ojn.

## Historio 
## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* romkatolika kapelo omaĝe al Reĝo Sankta Stefano
* grekokatolika preĝejo omaĝe al profeto Elija

== Komunumoj pri *vám* (= dogano) en Hungara reĝlando ==

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Kategorio:Vinvilaĝoj
Anthony van Hoboken

**Anthony van HOBOKEN** (naskiĝis la  en Roterdamo, mortis la  en Zuriko) estis nederlanda muziksciencisto kaj grava muzikkolektisto. Lia elstara merito estas la ellaborado de la unua ampleksa registro de ĉiuj komponaĵoj de Joseph Haydn.

## Verkoj 
Joseph Haydn: *Thematisch-Bibliographisches Werkverzeichnis* zusammengestellt von Anthony van Hoboken.
* Bd. 1: I. Abteilung: Instrumentalwerke. 848 S. Schott, Mainz 1957.
* Bd. 2: II. Abteilung: Vokalwerke, III. Abteilung: Die schottischen Lieder, Sammelwerke und als Sammlungen erschienene Ausgaben von Haydn-Werken. 602 S. Schott, Mainz 1971.
* Bd. 3: Tabellen und Register, Addenda und Corrigenda. 424 S. Schott, Mainz 1978.

## Literaturo 
* Joseph Schmidt-Görg (Hrsg.): *Anthony van Hoboken. Festschrift zum 75. Geburtstag*. Schott, Mainz 1962.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Haydn: Werkverzeichnis nach Hoboken-Nummerierung
* Hoboken-Nummerierung, mit Konkordanz zur Landon-Nummerierung 
* Katalog der Sammlung Hoboken in der Österreichischen Nationalbibliothek 
* Briefe Hobokens im Nachlass Heinrich Schenkers 

Kategorio:Muziksciencistoj
Kategorio:Nederlandanoj
Sárazsadány

**Sárazsadány** [ŝAraĵadAnj] estas malgranda unuigita vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sárospatak.

## Bazaj informoj 
* Areo: 15 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 97 m
* Loĝantaro: 260
* Poŝtkodo: 3942
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Sárazsadány situas sur ebenaĵo kaj sur deklivoj, laŭ Bodrog, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Sátoraljaújhely. Sárospatak troviĝas 11, Tokaj 22, Sátoraljaújhely 23, Miskolc 63, Budapeŝto 228 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=20516&i2=9566.

## Historio 
Dum la historio estis du apudaj vilaĝoj **Sára** kaj **Bodrogzsadány**, kiuj unuiĝis en 1949. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. En Sárazsadány migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Ŝanĝiĝo de Nia Sinjoro

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Kategorio:Vinvilaĝoj
Szegilong

**Szegilong** [segilong] estas malgranda vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tokaj.

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 108 m
* Loĝantaro: 230
* Poŝtkodo: 3918
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Szegilong situas sur ebenaĵo kaj sur deklivoj, Bodrog preterfluas, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Sátoraljaújhely. Tokaj troviĝas 15, Szerencs 19, Sárospatak kaj Abaújszántó po 21, Miskolc 52, Budapeŝto 217 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=31510&i2=9566.

## Historio 
La komunumo apartenis en la 15-a jarcento al fortikaĵo de Tokaj, poste al diversaj nobelaj familioj. Vilaĝservoj estas kulturdomo, infanĝardeno, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo proksimume de 1940
* romkatolika preĝejo omaĝe al Elizabeto de Hungario

## Fontoj 
* oficiala paĝo 

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Saleggi

**Saleggi** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Saleggi (Ascona)** estas setlejo de la komunumo Ascona de la Distrikto Locarno en Kantono Tiĉino en Svislando.
* **Saleggi (Gordola)** estas setlejo de la komunumo Gordola de la Distrikto Locarno en Kantono Tiĉino en Svislando.
Pot'onggang-guyŏk

'''Pot'onggang-guyŏk''' (koree 보통강구역), aŭ la Pot'onggang Kvartalo, estas unu el la 19 Kvartaloj(guyŏk) de Pjongjango, Nord-Koreio. Ĝi estas lokiĝinta norde de P'yongchon-guyŏk (P'yongchon Kvartalo) kaj Sŏsŏng-guyŏk (Sŏsŏng Kvartalo). Ĝi ricevis nomon de Rivero Pot'ong. Ĝi establiĝis en oktobro de 1960.

Kategorio:Distriktoj de Pjongjango
Monte Verità

***Monte Verità*** (Monto vereco) estas parto de la svisa urbo Askono. Ĝi situas en la kantono Tiĉino kaj de la dekliva loko oni havas vastaan paroramon de la Majora Lago en la valo. 

Ekde la fino de la 19-a jarcento *Monte Verità* estis kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, nome de artistoj kaj verkistoj.

eta|maldekstra|200ra|
Inter la vizitantoj estis komponistoj kiel Richard Strauss kaj Erika Kickton, la pentristoj Hans Arp, Sophie Taeuber-Arp, Paul Klee, Georg Schrimpf, Alexej von Jawlensky, Carlo Mense, Arthur Segal, Lou Albert-Lasard, Julie Wolfthorn, la politikistoj Konrad Adenauer, Otto Braun, Otto Meissner, Gustav Stresemann kaj Chaim Weizmann, la psikoanalizikistoj Carl Gustav Jung, kiu dum multaj someroj instruis, revoluciulo Lenin, aktoroj kiel Emil Jannings kaj Heinz Rühmann, pioniroj de seksa scienco, kiel Magnus Hirschfeld kaj Henry van de Velde, la verkistoj Stefan George, Gerhart Hauptmann, Hermann Hesse, Gusto Gräser, Hugo Ball, Klabund, Oskar Maria Graf, Friedrich Glauser, Else Lasker-Schüler, Erich Mühsam, Bruno Götz, Reinhard Göring, Erich Maria Remarque, Ernst Toller, Georg Kaiser kaj Werner von der Schulenburg, sociologoj kiel  Max Weber kaj la dancistinoj Mary Wigman kaj Isadora Duncan.

Kategorio:Kantono Tiĉino
Kategorio:Setlolokoj de Svislando
Akvobaraĵo Kurobe

[dekstra|250px|eta|Kurobe [Akvobaraĵo]]
dekstra|250px|eta|Lago Kurobe
**Kurobe Akvobaraĵo** () aŭ **Kuroyon Akvobaraĵo** () estas plej granda akvoenergia baraĵo en Japanio, sur la rivero Kurobe en Tojama gubernio.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebusa linio de Tunelo Kanden

Kategorio:Gubernio Tojama
Kategorio:Hida montaro‎
Kurobe
Kurobe
Kurobe
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1963
Hoboken-registro

La **Hoboken-registro** estas la plej ĝenerale uzata verkregistro de la komponaĵoj de Joseph Haydn. La ekzakta titolo tekstas jene: *„J. Haydn, tema-bibliografia verkregistro“*. Ĝin starigis la nederlanda muziksciencisto Anthony van Hoboken, kaj ĝi aperis inter 1957 ĝis 1977 en tri volumoj. Numero laŭ la *Hoboken-registro* estas ĝenerale indikataj per la skriba mallongaĵo **Hob.**.

Joseph Haydn ja publikis grandparton de siaj komponaĵoj kun verknumeroj, sed la abundo de liaj verkoj necesigis sisteman katalogadon kiel bazo por la scienca esploro. Pro tio la *Hoboken-registro* male al *Köchel-registro* de la verkoj de Wolfgang Amadeus Mozart aŭ la *Deutsch-registro* de la verkoj de Franz Schubert ne estas kronologie ordigita, sed specigita laŭ verkgrupoj. Tio ĉi havas la avantaĝon, ke la verknumeroj plejparte kunfalas kun la Hoboken-numeroj.

: Ekzemplo: „Hob. I:94“ = simfonio no 94

Ankaŭ se la *Hoboken-registro* nuntempe pro novaj ekkonoj de la esploro parte estas malnoviĝinta, ĝi tamen konservis grandan praktikan gravecon, precipe ĉar preskaŭ ĉiuj lumdiskaj registraĵoj kaj koncertprogramoj uzas ĉi tiun numeradon.

## Eksteraj ligiloj 
* Werkverzeichnis Haydns wahlweise sortiert nach Hob., Opuszahl, Entstehungsjahr, Titel und Musikgattung
* Werkverzeichnis Haydns (Französisch)

!Hoboken-registro
Haydn, Joseph
Baziliko Sankta Maria la Granda

eta|maldekstra|280ra|fasado
La **Baziliko Sankta Maria la Granda** (, ) estas unu el la kvar katolikaj grandaj bazilikoj en Romo kaj unu el la sep pilgrimaj preĝejoj de Romo.

La baziliko estas inter la "ŝtataj papaj posedaĵoj ekster la teritorio de la Vatikano". Kiel aliaj bazilikoj, ankaŭ ĝi estas la oficiala sidejo de unu el la kardinaloj de la katolika eklezio. La nuna kardinalo estas *Bernard Francis Law*.

eta|maldekstra|220ra|
Dum la jaro 352 la roma episkopo Liberio komencigis la konstruon de la unua Maria preĝejo de Eŭropo. La nuna preĝejo konstruiĝis dum la regotempo de la papo Siksto la 3-a, post kiam dum la jaro 431 la kristana Koncilio de Efeso deklaris, ke Maria, la patrino de Jesuo, teologie titoliĝu "naskinto de dio" respektive "dipatrino". Tio gvidis al forta ekfloro de kulto pri ŝi. La nuna konstruaĵo stariĝis inter la jaroj 432 kaj 440 kaj esence konserviĝis. Temas pri kolona baziliko de tri navoj kaj malalta tegmento, kiu dum la postaj jarcentoj ricevis multajn flankajn alkonstruaĵojn. Transversa navo kaj la nuntempa apsido aldoniĝis dum la 13-a jarcento.

eta|maldekstra|200ra|
Dum la jaroj 1584-1590 aldoniĝis la de la papo Siksto la 5-a financita kaj de la arkitekto *Domenico Fontana* konceptita *Cappella Sistina* (siksta kapelo), dum la jaro 1613 la *Cappella Paolina* (paŭla kapelo) de la arkitekto *Flaminio Ponzio*, financita de la papo Paŭlo la 5-a. Ambaŭ ampleksigas la transversan navon.

De ekstere tio ne rekoneblas, ĉar preĝejo per siaj aliaj alkonstruaĵoj kiel la baptejo (1605), la *Cappella Sforza* (1564-73) kaj la *Cappella Cesi* (ĉ. 1550) aspektas kvazaŭ unueca bloko.

Nuntempe la baziliko estas la plej grandaj el pli ol 40 Mariaj preĝejoj de Romo. Ĝi akceptiĝis en la liston de Unesko pri mondaj kulturaj heredaĵoj.

La baziliko iĝis la tombejo de la papoj Honorio la 3-a (1216–1227), Nikolao la 4-a (1288–1292), Pio la 5-a (1566–1572), Siksto la 5-a (1585–1590), Klemento la 8-a (1592–1605), Paŭlo la 5-a (1605–1621) kaj Klemento la 9-a (1667–1669). La tombo de de papo Honorio la 3-a detruiĝis kadre de la trakonstruaj laboroj de postaj jarcentoj kaj nuntempe ne plu troveblas.

## Virtualaj internaj rondrigardoj 
* panoramo vidata de la meza navo 
* rigardo sub la ĉefan altaron 
* la *Cappella Paolina* (paŭla kapelo) 

Dosiero:Santa Maria Maggiore BW 4.JPG|
Dosiero:Santa Maria Maggiore BW 5.JPG|
Dosiero:Santa Maria Maggiore Interior Panorama.jpg|
Dosiero:Santa Maria Maggiore BW 2.JPG|

eta|maldekstra|240px|

Kategorio:Bazilikoj en Romo
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Italio
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Maria
Vajdácska

**Vajdácska** [vajdAĉka] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sárospatak.

## Bazaj informoj 
* Areo: 23 &nbsp;km²
* Supermara alteco: 95 m
* Loĝantaro: 1400
* Poŝtkodo: 3961
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Vajdácska situas sur ebenaĵo, Bodrog preterfluas, laŭ traira flankovojo. Sárospatak troviĝas 8, Sátoraljaújhely 11, Cigánd 23, Miskolc 83 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1308 en formo *"Voyda"*. La kampoj apartenis al eklezio inter 1358-1945. En la 18-a jarcento rutenoj alvenis. En 1831 kaj en 1872 ĥoleroj, en 1870 variolo, en 1838, 1846 kaj en 1853 inundoj, en 1874, 1885 kaj en 1897 incendioj okazis. Komence de la 20-a jarcento multe migris al Usono. En 1944 la judoj deportiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, rajdejo por turistoj.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* romkatolika preĝejo omaĝe al Elizabeto de Hungario
* grekokatolika preĝejo omaĝe al profeto Elija

## Famuloj 
* en Vajdácska naskiĝis:
** Mari Csomós, aktoro
** Lajos Kántor (pentristo)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Szegi

**Szegi** [segi] estas malgranda vilaĝo kaj municipo kun rango vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tokaj.
eta|maldekstre|Blazono de Szegi
eta|Preĝejo de Szegi
eta|Aerfoto pri Szegi
eta|Aerfoto pri Szegi

## Bazaj informoj 
* Areo: 9 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 121 m
* Loĝantaro: 330
* Poŝtkodo: 3918
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Szegi situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Bodrog, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Sátoraljaújhely. Tokaj troviĝas 12, Abaújszántó 21, Sárospatak 24, Miskolc 46 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1606, sed pli frue en la 13-a jarcento fortikaĵo konstruiĝas. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la vilaĝo senhomiĝis. Inter 1950-1991 Szegi kaj Bodrogkisfalud estis unuigita komunumo. En Szegi migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Kristo
* imponaj vinkeloj 

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Kategorio:Vinvilaĝoj
Yang Yen-nung

**Yang Yen-nung**, komercisto, estis ĉina volapukisto de Siĉuano. Li estis abonanto de revuo Kosmopolan, en kiu li publikigis artikoleton 1864, en kiu li verkis pri problemoj de Kadem Volapuka kaj montris ke li konis Esperanton. Li kreis valuton Mon büvenetik en 1895.

Kategorio:Volapukistoj de Ĉinio
Malako (urbo)

eta|300px|Antaŭa urbodomo sur la nederlanda placo
**Malako** (malaje: *Melaka*) estas historia marborda grandurbo en Malajzio kaj ĉefurbo de la samnoma federacia subŝtato, Malako. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La historia urbocentro ekde la 7-a de julio 2008 estas listigata kiel monda kultura heredaĵo de Unesko.

## Geografio 
Malako situas en la sudokcidenta parto de la malaja duoninsulo ĉe la Malaka Markolo, ĉirkaŭ  de la indonezia insulo Sumatro.

## Historio 
La strategian lokon inter la eŭropanoj la portugaloj okupis, kiuj kontrolis la ŝipadon, sekve ankaŭ komercadon de la spicoj. La sekvaj konkerintoj estis la nederlandanoj, fine la britoj.

## Ĝemelitaj urboj 
* Lisbono, Portugalio
* Kuala-Lumpuro, Malajzio
* Hoorn, Nederlando
* Valparaíso, Ĉilio
* Nankino (南京, Nánjīng), Ĉinio
* Jangĝoŭ (扬州市, Yángzhōu), Ĉinio
* Semarang, Indonezio

## Esperanto kaj Malako 
Estas kelkaj esperantistoj en la ŝtato. Pri la lokaj esperantistaj aktivaĵoj informas vizaĝlibra grupo. 

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la Malaka Vizaĝlibra Esperanto-Grupo
* Oficiala retejo de la registaro  
* 'La forgesita urbo': Malako  

Kategorio:Urboj de Malajzio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1390-1399
Kategorio:Aperis en 1396
Vibrio fischeri

***Vibrio fischeri*** [fiŝeri] estas gramnegativa bakterio, malkovrita en 1889 de Martinus Willem Beijerinck. Ĝi vivas en ĉiuj maroj kaj havas flagelojn por la moviĝo. Ĝi gravas pro tio, ke ĝi biolumineskas kaj ofte vivas en simbiozo kun aliaj organismoj, ekz. haringoj, kalmaroj. Ĝia genaro estas komplete sekvenciita.

Grava ekzemplo pri la simbiozo kun aliaj organismoj estas la kunvivo kun la kurtvosta sepio (*Euprymna scolopes*), kiu vivas en pli marprofundaj partoj de la maro antaŭ Havajo kaj tie ĉasas nokte. Danke al la bakterio, la sepio mem ellasas lumojn, similante la lunlumo kaj tiel trompante la ĉasantajn bestojn je ĝi.

Alia ekzemplo estas la ananasa fiŝo (*Monocentris japonica*), kiu ĉasas nokte kaj lumigas la areon antaŭ si per la lumantaj bakterioj en la buŝkavo. Tiu genmodifiĝinta versio de la bakterio donas flavan lumon, dum la alia bluetan.

## Vidu ankaŭ 
* Model-organismo
* Marbiologio

Kategorio:Proteobakterioj
Kategorio:Bakterioj
Pola rapidvojo S8

**Pola rapidvojo S8** estas planata rapidvojo Wrocław-Hunda Kampo – Budzisko (landlimo kun Litovio), kie ĝi kunigis kun Litova aŭtovojo A5.

## Vidu ankaŭ 
* Via Baltica
* 
* Pola landvojo n-ro 8
* Pola aŭtovojo A8
Eise Eisinga

eta|Planetario en Franeker
**Eise Jelteszn Eisinga** (naskiĝis en Dronrijp, la 21-an de februaro 1744 - mortis en Franeker (?), la 27-an de aŭgusto 1828) estis nederlanda amatora astronomo kiu propramane konstruis planetarion en sia domo. La planetario ankoraŭ ekzistas kaj estas la plej malnova funkcianta planetario.

La asteroido 5530 Eisinga estis nomita en lia honoro.

eta|meza|400px|Planetario en Franeker
eta|meza|640px|thumbtime=30|alt=Clockwork in action

## Eksteraj ligiloj 
*  Planetario de Eisinga + (angle, france, frise, germane)
*  La vivo de Eise Eisinga 

eta|Monumento por Eise Eisinga en Franeker

Kategorio:Nederlandaj astronomoj
Velemín

**Velemín** () estas municipo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta 7&nbsp;km nordokcidente de Lovosice. En la vilaĝo loĝas  ().

 

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo
Apud la Velemín mem la konsisto de la municipo estas pluaj dek vilaĝoj, nome Bílinka, Bílý Újezd, Boreč, Březno, Dobkovičky, Hrušovka, Kletečná, Milešov, Oparno kaj Režný Újezd. Konsisto de la vilaĝo estas ankaŭ kvar domaroj: Zbožná, Páleč, Strušenka kaj Malá Chotiměř (laste nomitaj nur malgranda parto).

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Sankta Marteno
* Statuo *Ecce homo* (Ej homo)
* Kastelruino

## Interesaĵoj 
* La 27-an de junio 1757 ĉi tie falis prusia generalo Christoph Hermann von Manstein.


Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Velké Žernoseky

**Velké Žernoseky** (Velke Ĵernoseki) estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem sur dekstra bordo de rivero Elbo troviĝanta proksimume 5&nbsp;km okcidente de Litoměřice. En la vilaĝo loĝas  (). Kun municipo Malé Žernoseky sur la maldekstra bordo kunigas ĝin persona pramejo.

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1057.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Sankta Nikolao
* Kastelo Velké Žernoseky
* Forĝejo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Vchynice

:*Eble vi serĉas: Vchynice-Tetov I aŭ Vchynice-Tetov II en distrikto Klatovy.*

**Vchynice** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem troviĝanta 2&nbsp;km okcidente de Lovosice. En la vilaĝo loĝas  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Radostice.

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1293.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo sur vilaĝplaco el jaro 1764
* Statuo de Sankta Venceslao

## Pluaj fotoj 

Vchynice CZ kaple 513.jpg|Kapelo en vilaĝplaco
Radostice_part_of_Vchynice_CZ_518.jpg|Vilaĝplaco en Radostice
Ovcin Sutomsky vrch Borec CZ 0505.jpg|Vchynice dum vido de Lovosice, supr ĝi sur deklivo de monto Ŝafejo Radostice


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Vlastislav (distrikto Litoměřice)

**Vlastislav** () estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem troviĝanta 8&nbsp;km okcidente de Lovosice. En la vilaĝo loĝas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1184, sed en loko de la vilaĝo estis pruveble jam en frua mezepoko konstruita burgejo. Laŭ Kroniko de Kosmas ĝi devis aparteni al luĉanidoj, al malamikoj de ĉeĥoj kaj servi aŭ kiel antaŭŝovita defendburgo aŭ eĉ kiel ĉefa administra burgo de Lucia princlando. Devis konstrui ĝin lucia princo Vlastislav. Laŭ mito ĉeĥoj devis eĉ neniigi ĝin. La perforta neniigo estas videbla ankaŭ el ĉirkaŭbruligitaj restaĵoj, kiuj estis trovitaj dum arkeologiaj elfositaĵoj, kiujn en la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento gvidis D-ro Zdeněk Váňa. Problemo estas nur en datigado, la burgejo estis laŭ ĉio neniigita nur je 150 jaroj pli poste, ol kien la neniigon lokigas la mito.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj en ĉirkaŭaĵo 
* Sur malgranda bazalta magmorokaĵo super la municipo elstaras turo de burgeto Skalka el la 14-a jarcento, detruita en la jaro 1639. De la turo eblas ekvidi burgoruinojn de pluaj burgoj en la ĉirkaŭaĵo - Košťálov, Oltářík, Ostrý, Házmburk. Senpere en najbareco de la burgoruino situas kastelo Skalka el fino de la 17-a jarcento.

Vlastislav CZ Skalka castle and chateau 03.jpg|Kastelo kaj burgoruino de burgo Skalka
Vlastislav CZ Skalka castle 04.jpg|Turo de burgo Skalka

## Gefiloj 
* Christoph Schönborn - kardinalo kaj ĉefepiskopo viena

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Birwinken

**Birwinken** estas komunumo en la distrikto Weinfelden de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1265 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007 kaj 1274 je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Birwinken situas en la centro de Turgovio sur suda flanko de la montoĉeno Seerücken. Al la komunumo apartenas la vilaĝoj Birwinken, Klarsreuti, Andwil, Mattwil, Happerswil kaj Buch.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,35 km², de kiuj 14,9% estas kovritaj de arbaro, 76,3% servas por agrikulturo kaj 7,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
Birwinken limas en nordokcidento al Berg, en okcidento al Bürglen, en sudokcidento al Sulgen, en sudo al Erlen, en oriento al Langrickenbach, kaj en nordo al Lengwil.

## Trafiko 
Birwinken atingeblas per poŝtaŭto ek de Weinfelden kaj Kreuzlingen. La plej proksima trajnhaltejo troviĝas unu km de Birwirken en la najbara komunumo Berg TG kaj estas do facile piede atingebla.

## Historio 
La unua skriba mencio datas supozeble el dokumento el la jaro 822 kieo *Wirinchova*, certigita estas tamen la mencio el la jaro 1275 kiel *Birbichon*. Same pri Andwil supozeble jam el la jaro 846 ekzistas mencio kiel *Anninwilare*, certigita mencio datiĝas el la jaro 1295 kielo *Anewille*. La unua dokumenta mencio de Happerswil datiĝas el la jaro 1159 kiel *Hartpretiswillare*. La vilaĝo Mattwil fine estis la unuan fojon skribe menciita en dokumento el la jaro 1200 kiel *Matewilare*.

Ĉar la provoj en la 19-a jarcento akiri aliron al la fervojo de Konstanco al Weinfelden aŭ al la Mezturgovia Fervojo ambaŭ malsukcesis, la komunumo ĝis hodiaŭ restis kampara vivanta de agrikulturo.

La hodiaŭa politika komunumo Birwinken estis kreita kadre de la turgovia komunumreformo la 1-an de januaro 1995 kunigante la antaŭan municipkomunumon Birwinken kun tiel iamaj lokkomunumoj Andwil, Birwinken, Happerswil-Buch, Klarsreuti kaj Mattwil. La lokkomunumo Guntershausen, kiu ĝis tiam apartenis ankaŭ al la municipkomunumo Birwinken ek de tiam apartenas al la najbara komunumo Berg TG.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Birwinken
* Birwinken en la Historia Leksikono de Svislando
* Andwil en la Historia Leksikono de Svislando
* Happerswil-Buch en la Historia Leksikono de Svislando
* Mattwil en la Historia Leksikono de Svislando

## Notoj kaj referencoj 
## Bildoj 

Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 160.JPG|Reformita preĝejo Birwinken
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 167.JPG|Interno de la preĝejo
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 189.JPG|Mattwil
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 192.JPG|Trabfaka domo en Mattwil
Dosiero:2013-09-23-Orientsvislando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 200.JPG|Klasreuti
Vražkov

**Vražkov** (Vraĵkov) estas vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem troviĝanta proksimume 6&nbsp;km sude de Roudnice nad Labem ĉe piedo de la ĉeĥa nacia monteto Říp (460 m s.m.). En la vilaĝo loĝas  (). Tra la vilaĝo kondukas fervojlinio: Roudnice nad Labem - Louny.

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1100.

## Loĝantaro 
## Memoraĵoj 
* Kapelo sur vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

Vražkov, kaplička.jpg|Kapelo sur vojkruciĝo en la centro de municipo
Vražkov, obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Vražkov, rybník.jpg|Fajroestingista rezervujo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Vrbičany (distrikto Litoměřice)

**Vrbičany** () estas municipo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta 6&nbsp;km sude de Lovosice. En la vilaĝo loĝas  ().

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1226.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Vrbičany
* Kapelo
* Sonorilejeto

## Pluaj fotoj

Vrbičany (okres Litoměřice), pohled do ulice ve směru na východ.JPG|Vrbičany
Vrbičany (okres Litoměřice), místní osvěžovna.JPG|Vrbičany
Zvonička na návsi ve Vrbičanech (Q38192604).jpg|Sonorilejeto

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Vrutice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Litoměřice. Pluaj signifoj estas indikitaj sur paĝo Vrutice (apartigilo).*

**Vrutice** estas municipo en Ĉeĥio, regiono Ústí nad Labem, distrikto Litoměřice, proksimume dek kilometrojn de Štětí. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Svařenice. En la vilaĝo loĝas  ().

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1088.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Anotino de Padovo 
* Statuo de sankta Floriano
* Kamparana bieneto n-ro 24

## Pluaj fotoj

Vrutice, mezi domy.jpg|Inter domoj
Vrutice, knihovna.jpg|Biblioteko
Vrutice, kamenný dům.jpg|Ŝtona domo
Vrutice, domy se zahrádkou.jpg|Domoj


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Záluží (distrikto Litoměřice)

**Záluží** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem sur maldekstra bordo de rivero Elbo proksime de monto Říp 7&nbsp;km nordoriente de Roudnice nad Labem. En la vilaĝo loĝas  ().
La vilaĝo konsistas el 2 partoj: Záluží kaj Kozlovice.

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1295. Dum inundo en jaro 2002 estis multaj domoj damaĝitaj kaj unu detruita.

## Loĝantaro 

Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Žabovřesky nad Ohří

**Žabovřesky nad Ohří** (Ĵabovrĵeski nad Ohrĵi) (en libera traduko *Ranknaradoj super Ohře*) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice sur maldekstra bordo de rivero Ohře troviĝanta 12&nbsp;km okcidente de Roudnice nad Labem. En la vilaĝo loĝas  ().

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1336.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Vestmannaeyjar

**Vestmannaeyjar** estas komunumo de Islando.

Geografie Vestmannaeyjar estas grupo de insuloj:

* Heimaey (13,4 km²)
* Surtsey (1,9 km²)
* Elliðaey (0,45 km²)
* Bjarnarey (Vestmannaeyjum)|Bjarnarey (0,32 km²)
* Álsey (0,25 km²)
* Suðurey (0,20 km²)
* Brandur (eyja)|Brandur (0,1 km²)
* Hellisey (0,1 km²)
* Súlnasker (0,03 km²)
* Geldungur (0,02 km²)
* Geirfuglasker (0,02 km²)
* Hani, Hæna Hrauney, kaj la malalttajdinsulo Grasleysa, nomiĝas kune Smáeyjar ("Insuletoj").

Heimaey estas la sola surloĝata insulo. La formala nomo de la komunumo estas "Vestmannaeyjabær" (La urbo de Vestmannaeyjar).

Laŭ landnámabók la nomo venas de irlandaj sklavoj (la islanda *Vestmenn* signifas "okcidentuloj", la vikinga vorto por irlandanoj) kiuj fuĝis al la insuloj en ĉ. 876.

La maro sude de Islando estas tre fiŝriĉa, sed la plejparto de suda Islando estas senhavena. Do, kun sia bona haveno, Vestmannaeyjar estas tre grava fiŝkapta urbo.

En 1627 la insuloj estis okupitaj fare de otomana floto kaj berbereskaj piratoj, kiuj foririgis homojn en sklavecon.

Nokte 23-a de januaro 1973 okazis vulkana erupcio en Heimaey, kaj granda parto de la urbeto detruiĝis. Tamen neniu mortiĝis, kaj la loĝantaro plejparte sukcesis fuĝi al la ĉeflando dum la unua nokto.

Kvankam multaj revenis, la loĝantaro ankoraŭ ne atingis la antaŭerupcian nivelon.

[eta|300ra|La [haveno de Vestmannaeyjar]]

Kategorio:Komunumoj de Islando
Hobojokonĉerto misatribuita al Haydn

La **konĉerto por hobojo kaj orkestro C-maĵora Hob VIIg:C1** dum longa tempo oni atribuis al Joseph Haydn, tamen ĝi ne estas de Haydn.

**Movimentoj:**
# *Allegro spirituoso
# *Andante
# *Rondo. Allegretto

La unua movimento *allegro spirituoso* komencas per longa enkonduko de la orkestro, kiu prezentas la temojn de la movimento. Tuj post la eniro de la hobojo sekvas mallonga kadenco de la soloinstrumento. La movimento finiĝas laŭ klasika modelo per kadenco de la soloisto kaj orkestra postludo. 

La dua movimento *andante* komencas per kantileno de la hobojo, kiu estas variita dumpase de la movimento.

Je la komenco de la tria movimento *rondo. allegretto'' la hobojo prezentas temon, kiu dumpase virtuoze estas variita, ĝis kiam je la fino la orkestro kaj soloisto ekprenas ĝin en ĝia origina formo.
Ĉi tiu temo aperas ankaŭ en okteto por lignaj blovinstrumentoj de Leopold Kozeluch, malfrua klasika komponisto de bohema-aŭstra deveno, kiu agis en Vieno, kaj kies stilo surmontras orelfrapan similecon kun tiu de la hobojokonĉerto. 

## Demando pri la atribuado 
En la dua duono de la 18-a jarcento verkoj de Haydn tutmonde estis ege ŝatataj kaj garantiis al la eldonistoj altan profiton. Tial ili ofte publikis la verkojn de aliaj komponistoj kiel ekzemple Karl Stamitz, Michael Haydn, Christian Cannabich aŭ Leopold Hoffmann sub la nomo Joseph Haydn. Intertempe estas konstatita, ke ankaŭ la hobojokonĉerto ne estas verko de Haydn, kio tamen ne malhelpas la muzikindustrion, publiki la verkon sub la nomo de Haydn kaj tiel prosperigi la eksterordinaran ŝatitecon de ĉi tiu komponaĵo.

Haydn, Oboe und Orchester
Kategorio:Verkoj de Joseph Haydn
Ventumilvosta korvo

La **Ventumilvosta korvo** (*Corvus rhipidurus*) estas birdospecio membro de la familio de Korvedoj aŭ korvoj. Ĝi estas indiĝena de Orienta Afriko kaj la Arabia Duoninsulo. Kiel ĉe la Ĉihuahua korvo ĝi estas unu el la plej malgrandaj specioj (47 cm longa) el la genro Corvus, fakte ĝi estas ĉirkaŭ samgranda kiel la Korniko sed kun multe pli dika beko, pli mallonga vosto kaj multe pli grandaj flugiloj.

## Aspekto 
La Ventumilvosta korvo estas **komplete nigraj** inklude bekon, krurojn kaj piedojn kaj la plumaro havas **purpurbluecan brilon** ĉe bona lumo. Korodita plumaro estas iom kuprobruna. La bazoj de la plumoj en la supra kolo estas blankaj kaj videblaj nur se oni deproksime observas la birdon aŭ se subita venteto blovas kontraŭplume. La gorĝaj plumoj estas pli mallongaj ol ĉe plej parto de aliaj korakoj.

La voĉo estas proskribita kiel gorĝeca krako miksita kun la sono de ranalvoko.

## Distribuado kaj habitato 
Ĝi loĝas en Mezoriento, Nordafriko, Arabia duoninsulo kaj suden al Sudano, la Korno de Afriko kaj Kenjo. Ĝi loĝas ankaŭ ĉe la Montaro Air en suda Saharo. Ĝi loĝas en dezerta aŭ malferma seka kamparo kio inkludas rokojn por nestumado. Ĝi estas unu el la plej aeraj birdoj kiuj veturas grandajn distancojn serĉe de manĝo kaj ĝiaj grandaj kaj tre larĝaj flugiloj estas adaptitaj al glitado sur varma aerfluo je la maniero de vulturoj.

## Kutimaro 
### Dieto 
Manĝo estas prenita de surgrunde kaj inkludas ĉiujn tipojn de insektoj kaj aliajn senvertebrulojn, grenojn prenitajn el animala fekaĵo, kadavraĵojn kaj erojn de homa manĝado. Ĝi estis vidata ankaŭ prenanta haŭtoparazitojn el kameloj kaj kie ili ne estas persekutataj, manĝoserĉas ĉe rubejoj kaj kampadejoj. Fruktoj de ĉiu tipo estas rapide manĝataj.

Ili ŝvebas kaj flugoludas sur varmaj aerfluoj eĉ pli ol aliaj korakospecioj kaj ofte asocie kun la Brunkola korvo kaj eĉ ripozante en la sama arbo kun tiu.

### Nestumado 
Tiu specio nestumas en rokaj kornicoj kaj kavaĵoj de klifoj kaj, kvankam tre rare, en Somalio oni scias, ke ili nestumis en arboj. Estas demetitaj kutime 2-4 ovoj. La Tufkukolo (*Clamator glandarius*) foje uzas tiun specion kiel parazititan gaston.

## Bildoligo 
* Ventumilvosta korvo surbranĉe 

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Žitenice

eta|maldekstra|250ra|Vido al Žitenice el monto Dlouhý vrch
**Žitenice** (Ĵitenjice) estas municipo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice troviĝanta proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Litoměřice. En la vilaĝo loĝas  ().

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1057.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo
* Kastelo
* Statuaro de Sanktaj Donato, Karlo kaj Laŭrenco
* Statuo de Sankta Venceslao
* Kapeleto sur vilaĝplaco

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Tongdaewŏn-guyŏk

[dekstra|eta|300ra|Vido de Placo Kim Il-sung rigardanta [Ĉuĉe-turon(Tongdaewŏn-guyŏk)]]
**Tongdaewŏn-guyŏk** (koree 동대원구역), aŭ la Tongdaewŏn Kvartalo, estas unu el la 19 Kvartaloj (*guyŏk*) de Pjongjango, Nord-Koreio. Ĝi estas lokiĝinta norde de Sŏn'gyo-guyŏk (Sŏn'gyo-guyŏk Kvartalo) kaj sude de Taedonggang-guyŏk (Taedonggang Kvartalo). Ĝi situas orienta bordo de La Taedong Rivero. Ĝi establiĝis en oktobro de 1960.

Kategorio:Distriktoj de Pjongjango
Gévora (Badajoz)

eta|maldekstra|Ponto de Cantillana
**Gévora** estas submunicipo de la urbo Badaĥozo (*Badajoz*), situa en la komarko *Tierra de Badajoz*, en la provinco Badaĥozo kaj en la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro de sudokcidenta Hispanio. Ĝi nomiĝas laŭ la rivero Gévora.

## Situo 
Ĝi troviĝas **je 6 km de la urbo de Badajoz** kaj je 62 km de Mérida (regiona ĉefurbo). Ĝi estas je 180 m super marnivelo.

## Fondo kaj historio 
Gévora ekkonstruiĝis kiel sekvo de la Plan Badajoz. Danke al forigo de historiaj restaĵoj rilate la reĝimo de Francisco Franco la nomo jam ne estas *Gévora del Caudillo*, kiel iam, kie *Caudillo* estis la faŝisma kromnomo de la propra generalo Franco, kiel Hitler nomiĝis *Führer* kaj Mussolini *Duce*.

## Aktualo 
La teritorion trapasas la riveroj Guadiana kaj Gévora, kaj en la teroj estas irigacia agrikulturo de tomato kaj maizo, krom rizo, papriko kaj fruktarboj por produktoj kiel prunoj, piroj, nektarinoj kaj persikoj.

Aktuale la populacio kreskas pro alveno de novaj loĝantoj devenaj de Badajoz kiu troviĝas tie pli malmultekostajn domojn ol en la ĉefurbo. Estas **2 204 loĝantoj** laŭ la censo de 2008.

Oni konstruas malsanulejon, kaj oni konstruos infanvartejon.

Gévora iĝas "urbo dormejo".

Kategorio:Provinco Badaĥozo
Guadiana (Badajoz)

**Guadiana** (ĝis 2019: *Guadiana del Caudillo*) estas municipo de sudokcidenta Hispanio. Ĝi situas en la komarko *Tierra de Badajoz*, en la provinco Badaĥozo kaj en la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro. Ĝis 2012 temis pri submunicipo de la najbara urbo Badaĥozo (*Badajoz*). La renomigo de *Guadiana del Caudillo* al simple *Guadiana* okazis en 2019, por forviŝi la memoron pri la eksa diktatoro Francisco Franco. Temas pri nova vilaĝo fondita dum la diktatoreco de Francisco Franco kiel sekvo de la tielnomita *Plan Badajoz*.

En novembro de 2008 komenciĝis la proceso de sendependiĝo, aprobita de la plej parto de la loĝantaro kaj kun la helpo de la Municipo de Badajoz; oni kalkulis, ke fine de 2009 **Guadiana** iĝos municipo sendependa kaj plenrajta. Por tio la registaro de Ekstremaduro postulis la forigon de la nomparto *del Caudillo*. Post la elektoj de 2011, kiuj ŝanĝis la regionan registaron, la afero ĝis la sendependiĝo de la municipo en 2012 ne estis plenumita, sed en 2019 tamen oficialis la forigo de la nomparto: *Caudillo* estis la faŝisma kromnomo de la propra generalo Franco, kiel Hitler nomiĝis *Führer* kaj Mussolini *Duce*.

## Situo 
Ĝi situas je 33 km de Badajoz laŭ la ŝoseo  **&nbsp;EX-209&nbsp;** de Badajoz al Mérida tra Montijo. La plej proksimaj vilaĝoj estas Valdelacalzada, Novelda del Guadiana kaj Montijo.

## Ekonomio 
Ĝia ekonomio baziĝas ĉefe sur la agrikulturo kaj brutobredado.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Guadiana (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Valdebotoa

**Valdebótoa** estas submunicipo de la urbo Badaĥozo (*Badajoz*), situa en la komarko *Tierra de Badajoz*, en la provinco Badaĥozo kaj en la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro de sudokcidenta Hispanio.

La teritorio estas proksimume 22 hektaroj.

## Fondo kaj historio 
**Valdebótoa** ekkonstruiĝis kiel sekvo de la Plan Badajoz meze de la 20a jarcento. La unuaj kolonoj ekalvenis en 1958. Aktuale, la loĝantaro estas de ĉirkaŭ 1.200 personoj.

## Situo 
Norde direkte al Alburquerque troviĝas la fama Ermitejo de Bótoa kaj la kazerno General Menacho. Oriente estas etendo de mediteranea arbaro, kie hegemonias anzinoj. Okcidente trapasas la rivero Gévora, alfluanto de la Guadiana.

Valdebótoa situas je ĉirkaŭ 12 km de Badajoz. Pli precize inter la km 64 kaj 65 de la ŝoseo Badajoz - Valencia de Alcántara (EX-110).

Ĝi situas je 38°58'0,51" de latitudo Nordo kaj 6°55'26,89" de longitudo Okcidente.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Villafranco del Guadiana

**Villafranco del Guadiana** estas submunicipo de la urbo Badaĥozo (*Badajoz*), situa en la komarko *Tierra de Badajoz*, en la provinco Badaĥozo kaj en la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro de sudokcidenta Hispanio.

## Situo 
Ĝi situas je 9&nbsp;km de la urbo de Badajoz laŭ la iama ŝoseo de Madrido (N-V). La plej proksimaj vilaĝoj estas Talavera la Real kaj Balboa.

Ĝi troviĝas je 5&nbsp;km de la Flughaveno de Badajoz, kaj je armea kazerno.

Tiu submunicipo dependa de la Municipo de Badajoz posedas grandan industrion kaj ekonomion de irigacia agrikulturo. Proksimiĝo al la ĉefurbo helpas la disvolviĝon.

## Fondo kaj historio 
Villafranco del Guadiana ekkonstruiĝis kiel sekvo de la Plan Badajoz. En la jaro 1.958 ekalvenis la unuaj kolonoj.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Bodrogkisfalud

**Bodrogkisfalud** (bodrogkiŝfalud) estas vilaĝo kaj municipo kun rango vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Tokaj. La nomo signifas: Bodrog-malgranda-vilaĝo.
eta|Blazono de Bodrogkisfalud
* Areo: 15 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 103 m
* Loĝantaro: 1010
* Poŝtkodo: 3917
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Bodrogkisfalud situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Bodrog, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Sátoraljaújhely. Tokaj troviĝas 7, Szerencs 15, Sárospatak 27, Miskolc 50 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1220 en formo *"Kysfalud"*. En la 16-a jarcento la turkoj bruldetruis la vilaĝon. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la vilaĝo senhomiĝis. Inter 1950-1991 Szegi kaj Bodrogkisfalud estis unuigita komunumo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, gastejo.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna

## Famuloj 
En Bodrogkisfalud naskiĝis:
* pastro-lingvisto József Kassai
* zoologo Lajos Méhelÿ.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Kategorio:Vinvilaĝoj
Bodrogkeresztúr

**Bodrogkeresztúr** [bodrogkerestUr] estas vilaĝo kaj municipo kun rango vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tokaj.
eta|maldekstre|Vojo en Bodrogkeresztúr
eta|Panoramo al Bodrogkeresztúr

## Bazaj informoj 
* Areo: 30 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 100 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.1573/21.3626
* Loĝantaro: 1320
* Poŝtkodo: 3916
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Bodrogkeresztúr situas sur deklivoj, laŭ dekstra bordo de Bodrog, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Sátoraljaújhely. Tokaj troviĝas 6, Szerencs 14, Sárospatak 29, Miskolc 40 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo kaj fortikaĵo devenis el 1239. En la 16-a jarcento la komunumo ricevis la rangon kampurbo havanta eĉ presejon. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la vilaĝo suferis multe. En 1726 judoj alvenis, kiuj helpis evoluon de vinkulturo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, gastejoj.
eta|Kalvinana kirko en Bodrogkeresztúr

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo el la 16-a jarcento, en 2002 renovigita
* romkatolika Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Bodrogkeresztúr)
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Martiro Sankta Georgo
* muzeo pri motorcikloj

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Kategorio:Vinvilaĝoj
Tiszaladány

**Tiszaladány** [tisaladAnj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tokaj.
eta|maldekstre|Blazono de Tiszaladány

## Bazaj informoj 
* Areo: 22 &nbsp;km²
* Supermara alteco: 96 m
* Loĝantaro: 760
* Poŝtkodo: 3929
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Tiszaladány situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso (kontraŭe troviĝas Tiszaeszlár), laŭ traira flankovojo. Tokaj troviĝas 6, Szerencs 24 km.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1446. Depost 1855 la pretiĝanta digo defendis la komunumon kontraŭ inundoj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, klubo de maljunuloj.
eta|Preĝejo de Tiszaladány

## Vidindaĵoj 
* nun kalvinana preĝejo el la 11-a jarcento

## Famuloj 
En Tiszaladány naskiĝis:
* fizikisto Gyula Csikai
* rabeno Márkus Horovitz.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Marbanejo

**Marbanejo** estas tia loko, setlejo, kie troviĝas strando aŭ plaĝo, kiujn uzas ne nur la loĝantoj tie, sed precipe turistoj. Malkiel ĉe naĝejoj plej ofte la banado estas senpaga, sed en kelkaj lokoj estas paga. En granda parto de la landoj de Okcidenta Eŭropo marbanejoj estas preferataj lokoj por somera feriado, tiele multaj britoj kaj germanoj vizitas la marbanejojn de okcidenta Mediteraneo, centreŭropanoj, ekzemple ĉeĥoj, hungaroj aŭ aŭstroj vizitas la marbanejojn de Kroatio aŭ orienta Italio, ktp. En kelkaj lokoj marbanejoj estas vizitataj dum la tuta jaro, kiel ekzemple en tropikaj landoj aŭ en periferia Eŭropo, ekzemple en la Kanarioj.
[eta|maldekstra|562px|La malgranda strando kaj la okcidenta palisaro en [Ostendo - panoramo]]

La turistoj precipe banadas aŭ sunbanadas, malofte subakvistoj, surfistoj, velboatistoj profitas la eblecojn. En tropikaj landoj la banado estas daŭra, alie tio dependas de la temperaturo.

Ĝenerale la maro ne havas kuracefikon, escepte Morta Maro kuracas haŭtomalsanojn.

Sejŝeloj kaj similaj landoj profitas la marbanadon, iliaj ĉefaj enspezoj estas la turistaj elspezoj.

## Kelkaj konataj marbanejoj 
[eta|dekstra|300px|Plaĝo en [insulo Tobago, Kariba maro]]
*  Torquay, Anglio
*  Ostendo, Belgio
*  Varna, Bulgario
*  Dalian, Ĉinio
*  Ŝarm el Ŝeiĥ, Egiptio
*  Cannes, La Baule, Nice, Quiberon, Francio
*  Wenningstedt-Braderup (Sylt), Germanio
*  Rhodos, Grekio
*  Marbella, Costa del Sol, Hispanio
*  Kiŝ (insulo), Irano
*  Eilat, Tel-Avivo, Israelo
*  Jesolo, San Remo, Sorrento, Rimini, Italio
*  Insulo Pender, Kanado
*  Crikvenica, Dubrovnik, Opatija, Pula, Kroatio
* , Litovio
eta|dekstra|300px|Plaĝo de Cancún, Meksiko
*  Cancún, Meksiko
*  Scheveningen, Nederlando
*  Mamaia, Rumanio
*  Soĉi, Rusio
*  Portoroz, Slovenio
*  Varberg, Svedio
*  Phuket, Tajlando
*  Sousse, Tunizo
*  Yalova, Turkio

## Menciindaĵoj 
Kelke da landoj ne havantaj maron profitas siajn lagojn, ekzemple
*  Zemplínska šírava artefarita lago, vaste konata: **Slovaka Maro**
*  Balatono, vaste konata: **Hungara Maro**

## Esperantujo 
La esperantistoj havas eblon banadi en Internacia-Esperanto-Kampadejo-Primoŝteno.

## Vidu ankaŭ 
* Banoterapio
* Listo de kuracbanlokoj
* Marbordo

Kategorio:Banlokoj
Kategorio:Kuraclokoj
Kategorio:Maro
Kategorio:Turismo
Tiszatardos

**Tiszatardos** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tokaj.
eta|maldekstre|120ra|Blazono de Tiszatardos
eta|Vendejo en Tiszatardos
eta|Pramo en Tiszatardos

## Bazaj informoj 
* Areo: 9 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 97 m
* Loĝantaro: 250
* Poŝtkodo: 3928
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Tiszatardos situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso (kontraŭe Tiszalök troviĝas), laŭ traira flankovojo. Tokaj troviĝas 10, Rakamaz 14, Szerencs 23, Miskolc 54, Budapeŝto 254 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=30298&i2=9566.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1395. En la 16-a jarcento pro la kontraŭturkaj militadoj la vilaĝo senhomiĝis. En Tiszatardos migra poŝto servas.

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Csobaj

**Csobaj** (csobaj) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tokaj.

## Bazaj informoj 
* Areo: 20 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 97 m
* Loĝantaro: 800
* Poŝtkodo: 3927
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso (kontraŭe Tiszalök troviĝas), laŭ traira flankovojo. Tokaj troviĝas 12, Szerencs 20, Miskolc 50 km-ojn.

## Historio 
Antaŭ la hungaroj keltoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1252. En 1834 tertremo okazis. Kolĥozo formiĝis jam en 1945. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, poŝto. En Csobaj estis entombigita Zoltán Balogh (poeto).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika lerneja kapelo
* kalvinana preĝejo
* monumento de falintoj dum la 2-a mondmilito
* iama riverobranĉo de Tiso

## Famuloj 
En Csobaj naskiĝis aktoro Vilmos Szirmai.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Vědomice

**Vědomice** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem troviĝanta sur la dekstra bordo de rivero Elbo kontraŭe al urbo Roudnice nad Labem. En la vilaĝo loĝas  (). Kreas ĝin du bazaj setlejunuoj – Vědomice kaj Zavadilka.

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1555.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Agrtikultura korto – bieno n-ro 12
* Loděnice n-ro 118

## Pluaj fotoj

Vědomice, domy.jpg|Vědomice
Vědomice, příjezd do obce.jpg|Alveturejo en la municipon
Vědomice, hlavní silnice II.jpg|Vědomice

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Reichstadt

La titolo havas diversajn signifojn:

* **Zákupy** () estas urbo en Ĉeĥio.
* **Reichstädt** estas komunumo en Germanio en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio.

## Vidu ankaŭ 
* Duko de Reichstadt estas titolo de Napoleono la 2-a.
* Reichstag
* Libera regna urbo - germane *Freie Reichsstadt*
Jón Magnússon

**Jón Magnússon ** (16-a de januaro 1859 - 23-a de junio 1926) estis islanda politikisto. Li estis la unua ĉefministro en Islando. Li estis tio dufoje. La unuan fojon de 1917 ĝis 1922 kaj la duan fojon de 1924 ĝis 1926. Li mortis en ofico, dum li vojaĝis en la orienta parto de Islando kun la tiama dana reĝo, Kristiano la 10-a.

## Vidu ankaŭ 
* Islandaj ĉefministroj

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo de la islanda parlamento

Kategorio:Ĉefministroj de Islando