open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Friedrich Achleitner

**Friedrich ACHLEITNER** (naskiĝinta la 23-a de majo 1930 en Schalchen, mortinta la  en Vieno]) estas aŭstra verkisto kaj arkitekturteoriisto. Kiel membro de la Viena Grupo li aŭtoris eksperimente, poste li okupiĝis kiel docento kaj verkisto pli pri arkitekturo.

## Vivo verkista 
Post la abiturienta ekzameno en Salcburgo li studis en Vieno de 1950-55 ĉe Clemens Holzmeister kaj Emil Pirchan ĉe la Akademio pri vidigaj artoj arkitekturon kaj enscenejigajn dekoraciojn. En 1955 li aniĝis al la Viena Grupo kaj kunlaboris ĉe ties eksperimentaj literaturproduktoj (*hosn rosn baa*, 1959; *kinderoper*, 1964). Krome li partoprenis la literaturajn kabaredojn ("literarische cabarets").

Liaj teksturoj konstruktivismaj rilate al lingva materialo aperis en 1970 en la volumo *prosa, konstellationen, montagen, dialektgedichte, studien*; krome li kontribuis al la serio *konkrete poesie* de Eugen Gomringer. Lia plej ampleksa libro, *quadratroman* (1973) resumas memkritike-ironie la lingvoeksperimentaĵojn. Sub la titolo *kaaas* (1991) kaŝiĝis volumo kun dialektpoemoj. *Einschlafgeschichten* (2003) kaj *wiener linien* (2004) estas kolektoj de akurate komponitaj etprozaĵoj, en kiuj la terminoj nuliĝis per turnigo de metaforoj kaj abstraktaĵoj. Fariĝas kvazaŭ ŝveba stato de lingvo.

## Vivo arkitekta 
En 1961 li komencas deĵoradon kiel arkitekto kaj arkitekturkritikisto; i.a. li publikigis: *Österreichische Architektur im 20. Jahrhundert* (1980-95, en 4 volumoj), *Nieder mit Fischer von Erlach* (1986), *Aufforderung zum Vertrauen. Aufsätze zur Architektur* (1987). Ekde 1963 li estis docento ĉe la Akademio pri vidigaj artoj en Vieno, ekde 1983 profesoro pri historio kaj teorio de arkitekturo ĉe la Altlernejo pri dekoraj artoj.

## Premioj kaj honoroj 
* 1957: Theodor-Körner-Preis
* 1983: Camillo-Sitte-Preis
* 1984: Österreichischer Staatspreis für Kulturpublizistik
* 1990: Preis der Stadt Wien für Publizistik
* 1995: Kulturpreis des Landes Oberösterreich für Architektur
* 1995: Ehrenmedaille der Bundeshauptstadt Wien in Gold
* 1999: Preis des Architekturmuseum Basel
* 2002: Goldenes Ehrenzeichen für Verdienste um das Land Wien
* 2004: Mauriz-Balzarek-Preis
* 2006: Montfortorden in Gold
* 2007: Literaturpreis der Stadt Wien
* 2008: Schelling-Preis für Architekturtheorie
* 2008: Heinrich-Gleißner-Preis
* 2011: Paul-Watzlawick-Ehrenring

## Literaturo 
* Martin A. Hainz: *»do schraib i fai nix nai«. Architektur, Sprache und Möglichkeit bei Friedrich Achleitner*. En: Roman Kopriva / Jaroslav Kovác (eld.): *Kunst und Musik in der Literatur. Ästhetische Wechselbeziehungen in der österreichischen Literatur der Gegenwart*. Praesens, Wien, 2005, p. 73-99.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Eta biografio ĉe *Literaturhaus Wien*. 
* Listo de la insbruka gazetarkivo.

* Intervjuo radia el la 2008-a jaro. 

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Aŭstraj arkitektoj
Burgo Münz

eta|burgfrido de la burgo Münz
La **burgo Münz**, oficiala nomo **burgo Scharfenberg**, estas la ruino de mezepoka rokburgo en la Palatinata Arbaro supre de la urbeto Annweiler en la distrikto Südliche Weinstraße, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Geografio 
## Burgo 
## Historio 
### Kroniko 
### la nomo Münz 
## Literaturo 
* Rüdiger Bernges: *Felsenburgen im Wasgau*. Warlich Druck Ahrweiler GmbH, Wuppertal 2005, ISBN 3-930376-25-3, S.&nbsp;261–263.
* 
* Walter Herrmann: *Auf rotem Fels*. G. Braun Buchverlag, Karlsruhe 2004, ISBN 3-7650-8286-4, S.&nbsp;184–185.
* Jürgen Keddigkeit, Ulrich Burkhart, Rolf Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon, Band 4.1*. Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde, Kaiserslautern 2007, ISBN 978-3-927754-56-0, S.&nbsp;424–439.
* Alexander Thon (Hrsg.): *... wie eine gebannte, unnahbare Zauberburg. Burgen in der Südpfalz*. 2., verbesserte Auflage. Schnell und Steiner, Regensburg 2005, ISBN 3-7954-1570-5, S.&nbsp;132–137.

## Eksteraj ligiloj 
* Bilder von Burg Scharfenberg auf Burgenparadies.de 
* Rekonstruktionszeichnung  de Wolfgang Braun

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Burgo Neukastel

eta|ŝtuparoj ĉe la burgo Neukastel
[eta|bieno Slevogt kun la roko de la iama burgo Neukastel rigardata de la [Madenburg]]
La **burgo Neukastel** estas la resto de palatingrafa montburgo el la 12a jarcento supre de la loko Leinsweiler en la distrikto Südliche Weinstraße, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La etimonologio de la nomo ne estas konata.

## Historio 
### Mezepoko 
### Novtempo 
## Literaturo 
* 
* Arndt Hartung: *Pfälzer Burgenrevier.* 6. Auflage. Hartung, Ludwigshafen 1985, ISBN 3-9801043-0-3.
* Günter Stein: *Burgen und Schlösser in der Pfalz.* Weidlich, Frankfurt am Main 1976, ISBN 3-8035-8356-X.
* Alexander Thon, Hans Reither, Peter Pohlit: *„… wie eine gebannte, unnahbare Zauberburg“ – Burgen der Südpfalz.* 2. Auflage. Schnell & Steiner, Regensburg 2005, ISBN 3-7954-1570-5.
* Rolf Übel: *Zur Baugeschichte und Baugestalt der Burg Neukastel bei Leinsweiler in der frühen Neuzeit*. In: Kaiserslauterer Jahrbuch für pfälzische Geschichte und Volkskunde, 2002/2003, S. 411–438.
* Franz Wittkowski: *Baubeschreibung der ehemaligen Reichsburg Neukastel*. In: Leinsweiler ...wo die Pfalz am schönsten ist, Leinsweiler 2006, ISBN 3-9811374-0-X, S. 70–82.

## Eksteraj ligiloj 
* Bilder von Burg Neukastel auf Burgenparadies.de 

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Domo de la buroj (Erfurt)

eta|La domo ĉe Schmidtstedter-strato nr. 1 en Erfurto.
La **Domo de la buroj** (germane: *Burenhaus*) estas unu el la gravaj domoj en la Bahnhof-strato (Erfurt). Ĝi estas la ununura kaj neoficiala monumento por konsulo Wilhelm Knappe.

## Erfurto kaj la Buraj militoj 
eta|Joseph Chamberlain, brita ministro pri eksteraj aferoj, prezentatas kiel avidulo je oro
Antaŭ unu jarcento batalis la respublikoj de la buroj en Suda Afriko kontraŭ la Unuiĝinta Reĝolando kaj por sia sendependeco. La plej potenca imperialisma regno de la mondo antaŭ ĉio sopiris al la neelĉerpeblaj or-minejoj en la Oranje-liberŝtato kaj en Transvalo.

Post la sangoza Bura milito en 1899-1902 la idoj de nederlandaj enmigrintoj perdis memstarecon kaj enkorpigitis en britan Sudafrikon. La homoj en Germanujo grandsimpatie sekvis la militon: oni estis en favoro de la populara prezidento Paulus Kruger. Tion memoras la bura domo en Erfurto ĉe la angulo Bahnhof-strato kaj Juri-Gagarin-ringobulvardo.

Ĉefmasonisto Paul Funk ornamis en 1902 sian ĵus finkonstruitan loĝ- kaj labordomon per la portretoj de la gvidantoj de la buroj kaj per la abomena kaj fia malsato je oro de la brita koloniministro Joseph Chamberlain.

## Knappe kiel personulo 
Mallonge antaŭ estis erfurtano direktoro de la sudafrika nacia banko kaj amiko de Kruger. Tiu konsulo nome Wilhelm Knappe sendube nombriĝas al la plej interesaj civitanoj. Per malfeliĉa kolonia milito de sur Samoa en 1889 li mondskale famiĝis. En 1894 li revenis deĵori por la Ministerio pri eksteraj aferoj, post intertempa laborado kiel bankisto en Suda Afriko. En Ĉinio li estis ĝeneralkonsulo kun granda malfermiteco al lokaj kutimoj kaj moroj kaj sukcesis bone reklami por Germanujo. Li tute ne estis rasisma kaj militemulo, kiel oni eble povus imagi sin reprezentanton de germana ekstera politiko dum imperialisma epoko.

## Rifuzitaj honoroj en la naskiĝurbo 
Kiam en la 2010-a jaro proponitis fare de fakuloj honori lin en la naskiĝurbo (okaze de la 100-a datreveno morttaga) per nomo de strato laŭ li, la kultura sekcio de la konsilantaro urba neis tiun intencon. Kialo de la neakcepto estis ties "kolonia" agado.
La prezidento de Germanio jes ja honoris Knappe okaze de la 100-a datreveno fondiĝa de la Universitato Tongji de Ŝanhajo en 2007.

## Kolektisto 
Li krome agadis etnologe kaj kolektis multon ĉe la popoloj de la Suda Pacifiko. Lia riĉa kolekto troviĝas en la Benary-deponeja filio de la la Urba muzeo de Erfurto.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la domo ĉe *erfurt-web*

Buroj
Kategorio:Monumentoj en Erfurto
10698 Singer

'*10698 *Singer'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro *Kelsi N. Singer*, postdoktora esploristino ĉe la *Southwest Research Institute* (Boulder, Koloradio), kiu studas la glaciajn satelitojn de la ekstera sunsistemo kaj la loĝantaron de la Kujper-zono per la disdono en grando de la krateroj malkaŝitaj per la misio *New Horizons'' al la plutona sistemo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
10700 Juanangelviera

'*10700 *Juanangelviera'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la urugvaja amatora astronomo *Juan Angel Viera* (1925–2012), instruisto pri astronomio en duagrada lernejo kaj komunikisto. Li estis Honora Prezidento kaj kun-fondinto de la *Asociación de Aficionados a la Astronomía''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Fülöp Jákó Imets

**Fülöp Jákó IMETS** [imeĉ] hungara romkatolika kanoniko, ĉefdekano, instruisto, lernejestro, verkisto, tradukisto. Li naskiĝis en Tusnád la 12-an de septembro 1837 kaj mortis samloke la 24-an de oktobro 1912.

## Kariero
Fülöp Jákó Imets de 1858 pristudis teologion en centra pastra edukejo de Peŝto kaj oni konsakris lin pastro en 1861 en Esztergom. En 1867 oni nomumis lin instruisto, poste lernejestro de la teologio de Gyulafehérvár. En 1869 li akiris diplomon ankaŭ pri geografio-historio. De 1870 li estis dudekunu jarojn direktoro de la gimnazio de Csíksomlyó.

## Fonto
*Hungara vikipedio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj ekleziaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj historiistoj
Kategorio:Transilvanianoj
Portugala Santomeo kaj Principeo

La insuloj de **Santomeo kaj Principeo** estis kolonio de la Portugala Imperio el ties malkovro en 1470 ĝis 1975, kiam sendependeco estis ricevita el Portugalio.

La portugalaj esplorsitoj João de Santarém kaj Pero Escobar malkovris la insulojn ĉirkaŭ 1470, kiujn ili trovis neloĝataj. La insulo Santomeo estis nomita de la portugaloj honore al Sankta Tomaso, ĉar ili malkovris la insulon la tagon de tiu sanktulo, dum la insulo Principeo estis nomigita honore de la Princo de Portugalio. Setlejo de Princo startis en 1500.

En la unua jardeko de la 17-a jarcento, la konkurenco fare de sukerkanaj plantejoj el la portugala kolonio de Brazilo kaj la oftaj sklavaj ribeloj kiuj okazis en la insulo, komencis malrapide damaĝi la sukerkana kultivado. ĉar ĝi utilis kiel renkontiĝejo por la sklavoj alportitaj el la Golfo de Gvineo kaj el la Regno Kongo kaj destinitaj al Ameriko.

Komence de la 19-a jarcento, la portugaloj enmetis kafon kaj kakaon en etendajn grandskalajn plantejojn nome *roças*, tiele ege akcelante la ekonomion. La kafa produktociklo finis en la 19a jarcento, kiam ĝi estis anstataŭata de kakao kiel la ĉefa produktaĵo de la insumoj. São Tomé kaj Príncipe tiam iĝis ĉefa produktareo por kakao dum kelkaj generacioj, kaj dum la unuaj jardekoj de la 20-a jarcento, ili estis ofte la ĉefa produktanto de kakao en la mondo kelkajn jarojn.

En 1972, naciista politika partio de marksisma ideologio, nome unue *Comitê pela Libertação de São Tomé e Príncipe* kaj poste *Movimento de Libertação de São Tomé e Príncipe* estis kreita de ekzilantoj en Gvineo cele krei sendependan nacion. La Revolucio de la Diantoj en 1974 finis kun la diktatoreco nomita *Estado Novo* en Portugalio kaj iniciatis procezon de malkoloniigo de la portugalaj kolonioj en Afriko. La 12-an de julio 1975, la nova portugala reĝimo garantiis sendependecon al la nova ŝtato Santomeo kaj Principeo.

## Referencoj
## Literaturo 
*Jack P. Greene, Philip D. Morgan, *Atlantic History: A Critical Appraisal* (angle: "Atlantika historio: kritika takso", 2008) ISBN 9780199886432
*Richard M. Juang, Noelle Morrissette, *Africa and the Americas: Culture, Politics, and History* (angle: "Afriko kaj la Amerikoj: kulturo, politiko kaj historio", 2008) ISBN 9781851094417
*Louis E. Grivetti, Howard-Yana Shapiro, *Chocolate: History, Culture and Heritage* (angle: "ĉokolado: historio, kulturo kaj heredaĵo", 2011) ISBN 9781118210222
*Albertino Francisco, Nujoma Agostinho, *Exorcising Devils from the Throne: São Tomé and Príncipe in the Chaos of Democratization* (angle: "Ekzorcado de diabloj de la trono: Santomeo kaj Principeo en la ĥaoso de demokratiigo", 2011) ISBN 9780875868486
*Amy McKenna, *The History of Central and Eastern Africa* (angle: "La historio de centra kaj orienta Afriko", 2011) ISBN 9781615303229

## Vidu ankaŭ
*Santomeo kaj Principeo

Kategorio:Historio de Portugalio
Kategorio:Historio de Santomeo kaj Princo
Kategorio:Koloniismo
Portugala Mozambiko

**Portugala Mozambiko** aŭ **Portugala Orienta Afriko** (oficiale *Ŝtato de Orienta Afriko* ĉe ties formado, kaj *Transmara Provinco Mozambiko* poste) estis strio de portugalaj transmaraj kolonioj kaj poste portugala transmara provinco laŭlonge de la sudorienta afrika marbordo, kiu nune formas la respublikon Mozambiko. Portugalaj komercaj setlejoj kaj, poste, kolonioj estis formita laŭlonge de la marbordo el 1498, kiam Vasco da Gama unuafoje atingis la mozambikan marbordon. Lourenço Marques esploris la areon kiu estas nune Golfo Maputo en 1544. Li setlis konstante en la teritorio de la nuna Mozambiko, kie li pasis plej el sia vivo, kaj lia laboro estis sekvita de aliaj portugalaj esploristoj, maristoj kaj komercistoj. Kelkaj el tiuj kolonioj estis regataj fine de la 19a jarcento de kolektivaj entreprenoj kiaj la Kompanio de Mozambiko kaj la Kompanio de Niaso. En 1951 la kolonioj estis kombinitaj en unusola transmara provinco kun la nomo *Moçambique* kiel integra parto de Portugalio. Plej el la originaj kolonioj donis siajn nomojn al la modernaj provincoj de Mozambiko.

Mozambiko, laŭ la oficiala politiko, ne estis kolonio sed parto de "plurkontinenta kaj multrasa nacio" Portugalio. Portugalio klopodis en Mozambiko, kiel ĉe aliaj siaj kolonioj, eŭropeigi la lokan loĝantaron kaj asimiligi ilin al la portugala kulturo. Lisbono volis ankaŭ reteni siajn koloniojn kiel komercaj partneroj kaj merkatoj por siaj varoj. Afrikanaj loĝantoj de la kolonio supozite estis tutrajtaj civitanoj kun kompleta politika rajtaro pere de longa disvolviĝa procezo. Por tio, segregacio en Mozambiko estis minimuma kompare kun tiu de najbara Sudafriko. Tamen, pagita perforta laboro, al kiu afrikanoj devis turni sin kaze ke ili ne povas pagi impostojn, ne estis abolita ĝis komenco de la 1960-aj jaroj.

## Vidu ankaŭ 
* Historio de Mozambiko
* Portugala Okcidenta Afriko
* Portugala Angolo

## Referencoj 
## Literaturo 
* Herrick, Allison kaj aliaj (1969). "Area Handbook for Mozambique", US Government Printing Office.

## Eksteraj ligiloj 
*"Portuguese East Africa" ĉe *Catholic Encyclopedia* (1913)

Kategorio:Historio de Mozambiko
Kategorio:Historio de Portugalio
Kategorio:Koloniismo
4745 Nancymarie

'*4745 *Nancymarie'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Nancy Marie Martinez'', filino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Theodoros Katsanevas

**Theodoros KATSANEVAS**, greke **Θεόδωρος Κατσανέβας** (naskiĝis la 13-a de marto 1947 en Ateno - 8-an de majo 2021), estis greka politikisto. Li estis parlamentano de la socialdemokrata PASOK-partio en 1989-2004. En majo 2013 li fondis la partion Drakmo Greka Demokratia Movado Kvin Steloj kiu postulas la reenkondukon de la greka monunuo drakmo.

Katsenavas famiĝis internacie en januaro 2014 ĉar li komencis juran proceduron kontraŭ greka vikipediisto. La vikipediisto estis skribinta en la koncerna artikolo en la greka konatan okazon el la persona historio de Katsenavas. La bopatro, nome la eksa ĉefministro Andreas Papandreu, diris en sia testamento pri Katsenavas ke tiu estas 'hontindaĵo por la familio'.

## Piednotoj 
Kategorio:Grekaj politikistoj
Portugala Timoro

eta|

**Portugala Timoro** estis la nomo de Orienta Timoro kiam ĝi estis sub la portugala kontrolo. Dum tiu periodo, Portugalio kunhavis la insulon de Timoro kun la Nederlanda Hindio.

La unuaj eŭropanoj kiuj alvenis al la regiono estis portugaloj en 1515. Dominikanoj setlis en la insulo en 1556, kaj la teritorio estis deklarita portugala kolonio en 1702. Sekve de Lisbon-instigita malkoloniiga procezo, Indonezio invadis Orientan Timoron en 1975. Tamen tiu invado neniam estis akceptita de aliaj landoj, kaj tiele Portugala Timoro ekzistis oficiale ĝis la sendependeco en 2002.

## Fontoj 
* Dunn, James. *Timor: A People Betrayed*. Sydney: Australian Broadcasting Corporation, 1996. ISBN 0-7333-0537-7.
* 
* Indonesia. Department of Foreign Affairs. *Decolonization in East Timor*. Jakarta: Department of Information, Republic of Indonesia, 1977. .
* 
* 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* History of Timor  – Technical University of Lisbon
* Lords of the Land, Lords of the Sea; Conflict and Adaptation in Early Colonial Timor, 1600–1800 – KITLV Press 2012.

Kategorio:Historio de Orienta Timoro
Kategorio:Historio de Portugalio
Kategorio:Historio de Indonezio
Kategorio:Koloniismo
Ĝenerala Interkonsento pri Tarifoj kaj Komerco

La **Ĝenerala Interkonsento pri Tarifoj kaj Komerco** (**ĜITK**) aŭ en angla internacie *General Agreement on Tariffs and Trade* (*GATT*) estas multflanka interkonsento kiu regulas internacian komercon. Laŭ ties enkonduko, ties celo estas la "substanca reduktado de tarifoj kaj aliaj komercaj barieroj kaj la nuligo de preferoj, pri reciproka kaj mutua avantaĝa bazo." Tradukite estus ili por helpi la liberan komercon kaj la grandaj superstrukturoj ekonomiaj, nome multnaciaj entreprenoj, monopoloj ktp. Ĝi estis negocata dum la Konferenco por Komerco kaj Dungado de Unuiĝintaj Nacioj kaj estis rezulto de malsukceso de negocado inter registaroj por krei la Internacian Komercan Organizon. La traktato por GATT estis subskribita en 1947 kaj daŭris ĝis 1994, kiam ĝi estis anstataŭita de la Monda Organizaĵo pri Komerco en 1995.

La origina teksto de GATT (GATT 1947) estas ankoraŭ valida laŭ la marko de la WTO, depende de modifoj de GATT 1994.

## Referencoj
## Literaturo
* Aaronson  Susan A. *Trade and the American Dream: A Social History of Postwar Trade Policy & co* (1996) 
* Irwin, Douglas A. "The GATT in Historical Perspective," *American Economic Review* Vol. 85, No. 2, (May, 1995), pp.&nbsp;323–328 en JSTOR
* McKenzie, Francine. "GATT and the Cold War," *Journal of Cold War Studies,* Summer 2008, 10#3 pp 78–109
* Zeiler, Thomas W. *Free Trade, Free World: The Advent of GATT* (1999) resumo kaj serĉilo

## Eksteraj ligiloj
*GATT Turns 80
*All GATT Panel Reports 
*GATT Digital Library 1947-1994 at Stanford University
*The WTO and Global Trade at PBS
*BBCnews World/Europe country profile
*ODI Briefing Paper/ GATT Uruguay Round 
*Agriculture in the GATT: A Historical Account
*Teksto GATT 1947
*Teksto  GATT 1994

Kategorio:Internaciaj traktatoj
Kategorio:Ekonomiko
Kategorio:Internacia komerco
Kategorio:Doganoj
Kategorio:Komercaj traktatoj
(10687) 1980 XX

**(10687) 1980 XX** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Portugalparolantaj afrikaj landoj

eta|300px|La landoj de PALOP, ruĝe
La **Portugalparolantaj afrikaj landoj** konsistas el kvin afrikaj landoj kie la Portugala lingvo estas oficiala lingvo: nome Angolo, Kaboverdo, Gvineo Bisaŭa, Mozambiko kaj Santomeo kaj Princo. Krom havi komunan lingvon, tiuj iamaj kolonioj de la Portugala Imperio, kunhavas fortan “kulturan identecon, similan sistemon de regado kaj longan tradicion de kontaktoj kaj interŝanĝoj inter ili”. En 1992, la kvin Lusofonaj Afrikaj landoj formis interŝtatan organizon nome **PALOP**, siglo kiu aludas al la Afrikaj Landoj de Portugala Oficiala Lingvo (portugale *Países Africanos de Língua Oficial Portuguesa*). La Eŭropa Unio kaj ili kunlaboras por helpi la disvolvigon de kulturo, edukado kaj konservado de la portugala lingvo. kaj Orienta Timoro poste aliĝis en 2002.

## La landoj de PALOP
;Iamaj portugalaj kolonioj:
*
*
*
*
*
;Portugala kolonio (1474 - 1778), hispana kolonio (1778–1968):
* (studis adopti portugalan kiel tria oficiala lingvo (krom hispana kaj franca) en 2011. Origine portugala kolonio antaŭ ĝi estis postulita de Hispanio en 1778, Ekvatora Gvineo estus adoptinta portugalan kiel tria oficiala lingvo kolonia espere eniri en la CPLP spite siaj limigitaj historiaj kaj kulturaj komunaĵoj kun la aliaj landoj. Ĉiukaze la portugala absolute ne estas uzata en la lando.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ 
* *Universidade da Integração Internacional da Lusofonia Afro-Brasileira*

## Eksteraj ligiloj 
* Banco de Portugal: Economic Trends of the Portuguese-Speaking African Countries and East-Timor (2006-2007) 

Kategorio:Historio de Portugalio
Kategorio:Portugala lingvo
Kategorio:Portugala Afriko
Kategorio:Koloniismo
Anikó Mária Nagy

**Anikó Mária NAGY** [nadj] (naskiĝis la 29-an de novembro 1973 en Miercurea Ciuc) estas hungara filmreĝisorino, scenaristino.

## Kariero 
Anikó Mária Nagy post fino de mezlernejo en Miercurea Ciuc, akiris en Hungarujo diplomon de infanvartistino, pli poste fakdiplomon dum ŝi laboris ĉe Duna Tv. de Budapeŝto.

## Premioj 
* 2009 - premio por la plej bona scenario kaj reĝisorado de fikcia filmeto *Apró dolgok* (Malgrandaj aferoj) (2008) la 40-an Magyar Filmszemle.La filmo

## Filmoj 
* Magaslesen (TV-film) reĝisoro
* Színházi Műhely (TV-film) reĝisoro
* Önkéntesek (kolora, dokumentf., 2012) (TV-film) reĝisoro
* Az aranyműves boltja (kolora, teatra film., 2011) (TV-film) reĝisoro
* Hírhedett zenésze a világnak (kol., sciencpopulariga filmo, 2011) (TV-film) reĝisoro
* Zendülés az idő ellen (2011) (TV-film) reĝisoro
* Indexre téve (kol,. sciencpopulariga filmserio, 2010) (TV-film) reĝisoro
* Apró dolgok (kol., fikcia etfilmo, 2008)
* Juditok (kol., tvf., 2008) (TV-film) reĝisoro, scenaristo
* Magas lesen (kol., dokumentf., 2008) (TV-film) reĝisoro
* Nők a tetőkön (kol., fikcia etfilmo, 2008) (TV-film) reĝisoro
* Trianon az irodalomban (kolora, sciencpopulariga filmserio, 2005) (TV-film) reĝisoro
* Berlinről - Berlinre (kol., dokumentf., 2004) (TV-film) reĝisoro
* Élő népzene (TV-film) reĝisoro

## Fonto 
* Port.hu

## Eksteraj ligiloj 
* Intervjuo
* Filmo Apró dolgok (Etaj aferoj)

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Burgo Oberotterbach

La **burgo Oberotterbach** estas ne plu ekzistanta burgo, supozeble  montburgo, ĉe Oberotterbach en la  distrikto Südliche Weinstraße,  germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Oni supozas, ke la burgo de la senjoroj de  Otterbach staris nordokcidente de la vilaĝo sur la monto „Closenberg“ (monaĥeja monto). Post kvereloj kun la spira episkopo ĝi pereiĝis kune kun ĉiuj posedaĵoj.

Alia fonto nomas  „kasteleton“, iun en la dua duono de la 18a jarcento konstruitan malfrubarokan kastelon.

## Literatur 
* Jürgen Keddigkeit, Ulrich Burkhart, Rolf Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon, Band 4.1: O-Sp*. Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde Kaiserslautern, Kaiserslautern 2007, ISBN 978-3-927754-56-0, S. 52–53.

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Ramburg

eta|200ra|la burgo Ramburg vidata de la vilaĝo Ramberg
La **burgo Ramburg** estas la ruino de montburgo supre de la vilaĝo Ramberg, en la distrikto Südliche Weinstraße, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Geografio 
## Historio 
## Priskribo 
## Literaturo 
* Rolf Übel: *Ramburg, Meistersel, Frankenburg, bei Ramburg Kreis Südliche Weinstraße.* Verlag für Burgenkunde und Pfalzforschung, Landau 1999, ISBN 3-929893-07-X (= Burgen der Südpfalz, Bd. 3)
* Alexander Thon (Hrsg.): „... wie eine gebannte, unnahbare Zauberburg“. Burgen in der Südpfalz, 2., verbesserte Aufl. Regensburg 2005, S. 128-131. ISBN 3-7954-1570-5

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Ramburg - Webseite der Gemeinde Ramberg
* Panorama - Blick von der Ramburg ins Eußertal und Umgebung
* Bilder von Burg Ramburg auf Burgenparadies.de

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
(10705) 1981 SL

**(10705) 1981 SL** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Burgo Neuscharfeneck

eta|maldekstre
eta|maldekstre|blazono de Neuscharfeneck
eta|pordegoturo de ekstere
eta| pordegoturo de interne
eta|rigardo de la pordegoturo direkte al la palaso
eta|maldekstre|rigardo de la ŝildmuro direkte al la palaso, 1970aj jaroj
eta|maldekstre |provo de rekonstruo
eta|300px|maldekstre|maketo de la burgo: rekonstruo de Erwin Merz 2012
La **burgo Neuscharfeneck** estas ruino de montburgo en la Palatinata Arbaro. Ĝi situas en la arbaro „Flemlinger Wald“ oriente de la vilaĝo Ramberg (Palatinato) kaj Dernbach (Palatinato).. La vilaĝo Ramberg troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Situo 
1000px|rigardo de Neuscharfeneck al sudo

## Historio 
## Burgo 
## Legendoj 
/>

## Literaturo 
* 
* 
* Alexander Thon (Hrsg.): *„… wie eine gebannte, unnahbare Zauberburg“. Burgen in der Südpfalz*. 2., verbesserte Aufl. Regensburg 2005, S. 122-127. ISBN 3-7954-1570-5
* Walter Herrmann: *Auf Rotem Fels*, S. 150-155, Leinfelden-Echterdingen 2004, ISBN 3-7650-8286-4
* Rolf Übel: *Burg Neuscharfeneck bei Dernbach, Kreis Südliche Weinstraße*. Verlag für Burgenkunde und Pfalzforschung, Landau 1998 ISBN 3-929893-04-5
* Jochen Goetze: *Burgen in der Pfalz*, S. 46-50, Heidelberg 1991, ISBN 3-921524-94-6

## Eksteraj ligiloj 
* Eintrag zur Burg in der wissenschaftlichen Burgendatenbank des Europäischen Burgeninstituts (EBIDAT)
* Burgenwelt
* Burg Neuscharfeneck 
* Bilder von Burg Neuscharfeneck auf Burgenparadies.de 

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Verduloj de Sudtirolo

La partio de **Verduloj de Sudtirolo** (, , ladine *Vërc de Südtirol*) estas loka ekologia-alternativa politika partio en Sudtirolo norda Italio. Malgraŭ esti formale la provinca sekcio de la itala Federacio de la Verduloj la sudtirolaj Verduloj estas preskaŭ sendependa partio.

En la plej lasta provinca elekto en 2013 la Verduloj akiris 8,7% de la voĉoj. La partio estas etne miksita kaj klopodas plibonigi la rilatojn inter la tri lingvaj grupoj de la provinco (la itala, la germana kaj la ladina).

## Historio 
La Verduloj havas siajn radikojn en la "Nova Maldekstro" kaj la pormediajn kaj pacifismajn movadojn de la 1970-aj jaroj. Ili komencis konkuri en elektoj en 1978, sed estis formale registritaj kiel partio nur en 1996. De 1978 ĝis 1996 ili utiligis diversajn nomojn: *Nuova Sinistra - Neue Linke* ( 1978), *Alternative Liste - Lista alternativa* ( 1983), *Grün Alternative Liste - Lista verde alternativa* ( 1988) kaj finfine *Verdi -Grüne - Vërc* ( 1993). La plej grava el la fondintoj estis Alexander Langer, kiu estis membro de la provinca konsilio de 1978 ĝis 1989 kaj sekve membro de la Eŭropa Parlamento ĝis sia memmortigo en 1995.

Je la provinca elekto en 2003 la partio gajnis 7,9% de la voĉoj kaj tri provincajn konsilistojn: Cristina Kury, Sepp Kusstatscher (iama membro de la Sudtirola Popola Partio (*Südtiroler Volkspartei, SVP*) kaj Hans Heiss.

Je la balotoj al la Eŭropa Parlamento (2004) la Verduloj gajnis 13,1% de la voĉoj en la provinco, sia plej bona rezulto iam, kaj sendis Kusstatscher al la Eŭropa Parlamento, anstataŭigante Reinhold Messner.

Je la provinca elekto en 2008 la Verduloj gajnis nur la 5,8% de la voĉoj. La du elektitaj verdaj konsilistoj estis Hans Heiss kaj Riccardo Dello Sbarba, kiu sukcesis al Kusstatscher.

Je la parlamenta elekto en 2013 la Verduloj ne sekvis la aliancon de la nacia Federacio de la Verduloj kaj decidis anstataŭe apogi la partion "Maldekstro Ekologio kaj Libereco", kiu inkludis la verdulon Florian Kronbichler en sia listo. Li estis elektita kaj iĝis la unua germanlingva sudtirolano elektita en listo diferenca de tiu de SVP.

Je la provinca elekto en 2013 la Verduloj gajnis 8,7% de la voĉoj (+2,9%), sia rekorda maksimumo en provinca elekto, kaj sendis tri elektitojn al la provinca konsilio: Hans Heiss, Brigitte Foppa kaj Riccardo Dello Sbarba.

## Eksteraj ligiloj 
*   Oficiala retejo

Kategorio:Ekologiaj partioj
Kategorio:Sudtirolo
Clemens Holzmeister

eta|300px|Reliefo de la arkitekto el ligno en la hotelo *Adler* en St. Ulrich in Gröden. eta|Preĝejo Mariahilf en Bregenz. **Clemens HOLZMEISTER** (naskiĝinta la 27-a de marto 1886 en Fulpmes, mortinta la 12-a de junio 1983 en Hallein) estis aŭstra arkitekto kaj instruisto.

## Vivo 
Li studis ĉe la Teknika altlernejo de Vieno, kie li profesoriĝis en 1919. Post instruado ĉe la Ŝtata metilernejo en Insbruko li revenis Vienon kaj trejnis ekde 1924 la majstran klason ĉe la Akademio de vidigaj artoj. De 1928-32 li samtempe instruis ĉe la Artakademio de Düsseldorf.

Sub premo de la nazioj li forlasis en la 1938-a jaro Austrujon kaj elmigris en Turkujon, kie li instruadis dum la 1940-aj jaroj ĉe la Teknika altlernejo de Istanbulo. Ne antaŭ 1954 li revenis Vienon por denove instrui ĉe la akademio. Kiel instruisto li elstaris: al liaj lernantoj nombriĝas renomitaj arkitektoj kiel Hans Hollein, Wilhelm Holzbauer (*1930) kaj Gustav Peichl (*1928).

## Konstruaĵoj 
Jen nur la plej gravaj konstruaĵoj (treeta elekto):
* Kreuzschwesternschule (1926) en Linz
* Landhaus Eichmann (1926-1927) en Litzelberg
* Alikonstruoj kaj novkonstruoj de festivalejoj en Salcburgo (post 1926)
* Palaco por Mustafa Kemal Atatürk, je la komenco de la 1930-aj jaroj
* Maŭzoleo por Atatürk
* Preĝejo Sankta Adalberto (1933) en Berlino
* Paroĥa preĝejo en Zwolfaxing (1965)
* Planoj por Kaiserschützen-kapelo ĉe Tummelplatz (Innsbruck)

Por Brazilo li planis multajn kirkojn. En siaj arkitekturaĵoj Holzmeister flegis historiisman baroktendencan, kiu de tempo al tempo iĝis monumentoza kaj patosoplena: ekzemple la plano por Pacmonumento de sur Monto Sinaja (1977).

## Literaturo 
* Wilfried Posch: *Clemens Holzmeister. Architekt zwischen Kunst und Politik*. Salzburg 2010. ISBN 978-3-99014-020-8

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Privata hejmpaĝo kun multaj bildoj.
* Pri Holzmeister ĉe la arkivo pri arkitekturo de la insbruka altlernejo.

Kategorio:Aŭstraj arkitektoj
Kategorio:Akademianoj
10701 Marilynsimons

'*10701 *Marilynsimons'''* estas malgranda, ne tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio de la Universitato Harvard en Kembriĝo (Masaĉuseco, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan ekonomikistinon kaj filantropinon *Marilyn Hawrys Simons''. Ŝi prezidis la estraron de la Laboratorio Cold Spring Harbor (neprofitcela organizaĵo de biologia esploro) kaj fondis la Konsilion de Virina Estreco de Stony Brook. Ŝi estas prezidentino de la Fondumo Simons, kunfondita kun sia edzo James, por subteni la esploron en scienco kaj matematiko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de la Universitato Harvard
Franca Ĉado

[eta|200px|Ĝenerala Guberniestro [Félix Éboué bonvenigas generalon Charles de Gaulle al Ĉado]]
**Ĉado** estis parto de la Franca kolonia imperio el 1900 al 1960. Kolonia regado sub Francio startis en 1900 kiam oni starigis la Militan Teritorion Ĉado. El 1905, Ĉado estis ligita al federacio de francaj koloniaj posedoj en Centra Afriko, konata el 1910 laŭ la nomo de Franca Ekvatora Afriko. Ĉad pasis en 1920 al franca civila administrado, sed suferis el kronika neglekto.

Ĉado distingiĝis en 1940 ĉar estis sub gubernieco de Félix Éboué, la unua franca kolonio kiu flankiĝis kun la Libera Francio. Post la Dua Mondmilito, la francoj permesis limigitan kvanton de reprezenteco de la afrika loĝantaro, malfermante la vojon al kontraŭstaro ĉe politika medio inter la progresema kaj sudbazita Ĉadia Progresema Partio (PPT) kaj la Islama konservativa Ĉadia Demokratia Unio (UDT). Finfine estis la PPT kiu venkis kaj alportis la landon al la sendependeco en 1960 sub estreco de François Tombalbaye.

Kategorio:Historio de Ĉado
Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Koloniismo
Just Fontaine

**Just FONTAINE** (naskiĝis  en Marakeŝo -- 1-an de marto 2023) estIs franca futbalisto.

Li estis konsiderata unu el la plej bonaj francaj futbalistoj. Li tenas la ĉiaman rekordon por trafado de goloj en unu Monda Pokalo, kun 13 goloj en la Futbala Mondpokalo 1958.

Dum sia vivo li faris 165 golojn en 200 matĉoj.

La  Fontaine iĝis oficiro de Honora Legio.

## Kariero 
Fontaine komencis sian profesian karieron en Kazablanko, kie li ludis de 1950 ĝis 1953. Nice aĉetis lin en 1953 kaj li trafis 44 golojn en tri sezonoj ĉe la klubo. En 1956, li moviĝis al Stade Reims por anstataŭigi Raymond Kopa, kie li trafis 121 golojn en ses sezonoj. En totalo, Fontaine trafis 165 golojn en 200 ludoj en la franca supera ligo, kaj venkis en du ĉampionecoj en 1958 kaj 1960.

En la uniformo de la franca nacia teamo, la rezultoj de Fontaine estas eĉ pli imponaj. Lia debuto en la nacia teamo estis la 17-an de decembro 1953 kaj li gajnis tritrafon en la venko de Francio 8-0 kontraŭ Luksemburgio. Ĝis 1960 li trafis 30 golojn en 21 ludoj por la nacia teamo. Tamen, Fontaine estos memorita por la Monda Pokalo de 1958, en kiu li trafis 13 golojn en nur ses ludoj, inkluzive de kvar kontraŭ Okcidenta Germanujo.

La lasta ludo de Fontaine estis okazigita en julio 1962, post kiu li devis retiriĝi en relative juna aĝo, pro ripetitaj vundiĝoj. Li trejnis la francan nacian teamon por mallonga periodo en 1967, sed estis anstataŭigita post du geamikaj ludadoj kiuj finiĝis en perdoj.

En 2003, por memorfesti la datrevenon de UEFA (1953-2003), ĉiuj membro-futbalasocioj de la organizo estis petitaj elekti ununuran reprezentanton por ricevi la premion por kontribuo al piedpilko.Fontaine estis elektita kiel la reprezentanto de la franca futbalasocio por ricevi la titolon "Ora Futbalisto" de UEFA. En marto 2004, li estis elektita de Pelé kiel unu el la 125 plej bonaj vivantaj futbalistoj en la mondo.

Kategorio:Francaj futbalistoj
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Félix Éboué

**Félix Adolphe ÉBOUÉ** (naskiĝis la 26-an de decembro 1884, mortis la 17-an de marto 1944) estis franca nigrulo (naskiĝinta en Franca Gujano) kolonia administranto kaj politikestro de Libera Francio. Li estis la unua franca nigrulo alpostenigita altrange en la francaj kolonioj, nome kiel Guberniestro de Gvadelupo en 1936.

Kiel Guberniestro de Ĉado dum plejparto de la Dua Mondmilito, li helpis konstrui eltenon por la armeo de Libera Francio en 1940, kio kondukos al forta balota subteno por la grupo de Charles de Gaulle post la milito. Li helpis edukitajn afrikanojn kaj lokigis multajn en la kolonia administrado, same kiel la eltenon de la konservado de la afrika kulturo. En 1944 li estis la unua nigrulo kies cindroj rajtis esti lokigitaj ĉe la Panteono de Parizo post sia morto.

## Vidu ankaŭ 
* Daumesnil (pariza metrostacio)

## Eksteraj ligiloj 
* Detala biografio, france
* Biografio (france) kaj foto 

Kategorio:Franca koloniismo
Kategorio:Homoj de Franca Gujano
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Dua Mondmilito
Kategorio:Entombigitoj en la Panteono de Parizo
(10706) 1981 SE2

**(10706) 1981 SE2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Norman G. Thomas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Norman G. Thomas
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Lingvoj de Barato

La lingvoj de Barato apartenas al diversaj lingvaj familioj. La ĉefa familio estas la hindeŭropa lingvaro parolata de 73% de la baratanoj, kaj la dravida lingvaro parolata de 24% de la landanoj. Aliaj lingvoj parolataj en la lando apartenas al la familioj aŭstroazia, tibeto-birma, kaj kelkaj aliaj malgrandaj familioj. Ankaŭ estas kelkaj senparencaj lingvoj.

La Respubliko de Barato ne posedas nacian lingvon. Tamen, la konstitucio barata deklaras, ke "La oficiala lingvo de la Unio estos la hindia en la devanagara skribo". La angla estas "akompananta oficiala lingvo". Plue, troviĝas la t.n. Oka Aldono de la barata konstitucio, kiu listigas 22 pliajn grandajn lingvojn. Ankaŭ ilin oni ofte nomas oficialaj.

Troviĝas centoj da gepatraj lingvoj en la lando. La Popola Lingvo-Enketo de Barato (2013-2014; angla mallongo: PLSI) listigas 780 lingvojn kaj 66 skribsistemojn en la lando. Tiu enketo ankaŭ notas, ke la lando "perdis preskaŭ 250 lingvojn dum la pasintaj 50 jaroj". 

La reta datumbazo Ethnologue listigas 461 lingvojn por Barato. El tiuj, 447 estas vivantaj, kaj 14 estas mortintaj. "De la vivantaj lingvoj, 75 estas instituciigitaj, 127 estas evoluiĝintaj, 178 estas viglaj, 55 malbonfartas, kaj 12 estas mortantaj".

La registara popolnombrado de 2001 listigas 6661 lingvonomojn kiujn la enketitaj homoj donis. El ili venis 1635 "raciigitaj gepatraj lingvoj". Ĉiuj el ili estas parolataj de pli ol 10 mil parolantoj. Aliflanke, 1957 lingvonomoj estis traktitaj kiel "neklasifikitaj" kaj ili estis metitaj en la kategorio "Aliaj gepatraj lingvoj". Oni plue klasifikis tiujn 1635 gepatrajn lingvojn en 122 lingvojn.

Rezulte de tiu ĉi klasifikado, sub la lingvo la hindia, ekzemple, aperas listo de 49 "gepatraj lingvoj". Ankaŭ sub la rubriko la hindia, estas kategorio "Aliaj" kun 14,8 milionoj da parolantoj, ĉiuj el kiuj parolas gepatran lingvon kun malpli ol 10 mil parolantoj.

## Kritiko 
Kvankam Barato posedas unikan stilon florigi la diversecon, vivas la percepto en eksterlando ke Barato estas anglalingva lando. La ofta aserto ke la angla estas 'gepatra lingvo' de iuj elitoj ne kongruas kun la fakto ke barataj aŭtoroj verkantaj en la angla, stile sekvas anglajn/usonajn aŭtorojn sed laŭenhave sekvas baratajn fontojn.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Naciaj lingvoj de Barato

Kategorio:Lingvoj de Barato
Ervin Wolfram

**Ervin Wolfram,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Wolfram Ervin** estis hungara kemiisto, profesoro, membro (korespondanta en 1982) de Hungara Scienca Akademio.

Ervin Wolfram http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=wolfram naskiĝis la  1923 en Budapeŝto. Li mortis la  1985 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ervin Wolfram estis trudlaboristo en 1944. Li frekventis gimnazion, poste universitaton en sia naskiĝurbo. Li akiris diplomon pri kemio en 1947, post 2 jaroj li ricevis la duan diplomon, krome li doktoriĝis. Komence li instruis en Budapeŝto, sed ekde 1954 li multe strebis por instruevoluo en universitato de Debrecen. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1958, li doktoriĝis en 1966 antaŭ la akademio. Inter 1958-1962 li instruis en universitato en Dresdeno, poste li estis katedrestro en Universitato Eötvös Loránd. Li profesoriĝis en 1959 en Dresdeno. En la studjaro 1983 li estis vicrektoro. Li okupiĝis precipe pri la koloidoj kaj menciindas, ke li ofte violonludis.

## Memorigiloj 
* fondaĵo, kiu fondis premion en 1987

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A hõmérséklet befolyása liofil gélek peptidizációjának sebességére* (1948)
* *Über die Kinetik der Peptisation Kolloid Zeitung* (1955)
* *A hidrogénperoxid bomlása diszperz rendszerekben* (1958)
* *Nedvesedés és folyadék adhézió* (1983)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero W kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
10707 Prunariu

'*10707 *Prunariu''''' estas malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de Dumitru Dorin Prunariu, kiu fariĝis la unua rumana kosmonaŭto en 1981, fluginte ĉe Sojuz 40 al la kosma laboratorio Salut 6. Li estas unu el la proponitaj iniciintoj por la Internacia Asteroida Tago (30-a de junio) proklamita de la Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Nordaŭstraliaj kaj transflajaj savanoj

La **nordaŭstraliaj kaj transflajaj savanoj**  estas tutmondaj 200–unuo difinita fare de la Monda Natur-Fonduso (WWF) kiel elemento en la listo de regionoj kiuj havas elstaran nivelon de biodiverseco kaj meritas do grandan atenton pri la naturprotekto. La unuo kunigas plurajn tersupraĵajn ekoregionojn kiuj apartenas al la biomo de la tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj de la aŭstralazia ekozono :

* la kabjork-duoninsula tropika savano
* la transflajaj savano kaj herbejoj
*  la kimberlia tropika savano
* la altaĵa savano de Einasleigh
* la karpentaria tropika savano
* la arnhemlanda tropika savano

## Eksteraj ligiloj 
* Tutmondaj 200; numero 90 : Nordaŭstraliaj kaj transflajaj savanoj (WWF) 

Kategorio:Global 200
Kategorio:Ekoregionoj de la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj
Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Kategorio:Geografio de Papuo-Nov-Gvineo
Mór Wosinsky

**Mór Wosinsky,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Wosinsky Mór** estis hungara arkeologo, romkatolika pastro, abato, membro (korespondanta en 1902) de Hungara Scienca Akademio.
eta|Busto pri Mór Wosinsky
Mór Wosinsky http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/w/w30808.htm naskiĝis la  1854 en Tolna (urbo). Li mortis la  1907 en Szekszárd.

## Biografio 
Mór Wosinsky frekventis gimnazion en Kalocsa, poste li lernis filozofion en Pécs, fine li pastriĝis en 1877. En 1881 li estis pastro en Lengyel, baldaŭe en Závod, fine en Szekszárd. En Lengyel li komencis sian arkeologian karieron, kie li trovis gravajn restaĵojn el la neolitiko. Baldaŭe li esploris arkeologiaĵojn en la vasta regiono. En 1885 li vojaĝis al Danio kaj Svedio, en 1887 al Egipto, Turkio, Grekio kaj Sankta Tero. En 1898 li partoprenis en esplorvojaĝo de Jenő Zichy. En 1899 li fondis historian muzeon en Szekszárd, kiun komence li gvidis. Baldaŭe la muzeo prenis la nomon "Wosinsky Mór".

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Leletek a lengyeli őskori telepről* (1885-1891, ankaŭ germane)
* *Tolna vármegye története* (Historio de Tolna (historia departemento), (1896) - ĉefverko
* *Az őskor mészbetétes díszítésű agyagművessége* (1903)

## Memorigiloj 
* loĝkvartalo kaj muzeo en Szekszárd
* lernejo en urbo Tolna
* skulptaĵoj en Lengyel kaj Szekszárd

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero W kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Visacard

**Visa** aŭ plennome **Visa Incorporated** estas korporacio de financaj servoj kun centra oficejo en la planita urbeto *Foster City*, kantono San Mateo, subŝtato Kalifornio de Usono, kies ĉefa servo de la firmao estas la kreditkarto **Visacard**. La korporacio fondiĝis en 1958 en Fresno, Kalifornio, je nomo *BankAmericard*, kaj en 1975 transformiĝis al la nuna strukturo kaj nomo. Formala financa centro estas la financa distrikto de la urbo San-Francisko.

La firmao donas licencojn al bankoj en ĉiuj mondpartoj por eldono de la koncernaj kreditkartoj, kaj pliajn licencojn por varbado de kontrakte ligitaj partneraj entreprenoj. Krom la kreditkarto *Visacard* ekzistas diversaj "debitkartoj" (do kartoj al kies kontoj oni unue ĝiras monon kaj poste perkarte elspezas ĝin, do ne prenas krediton de la banko) kaj kartoj ekskluzive por ricevo de kontanta mono el loka giĉeto aŭ bankaŭtomato.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo

[eta|maldekstra|jen du kreditkartoj de la plej grandaj markoj *Visacard* kaj *[Mastercard*]]

Kategorio:Usonaj firmaoj
Robert J. C. Young

**Robert J. C. Young**, membro de la Brita Akademio, FBA, estas brita teoriisto pri postkoloniismo, kultura kritikisto kaj historiisto.

## Verkoj 
La laboro de Young estis priskribita kiel 'almenaŭ parte instrumenta en la radikaligo de postkoloniismo'. Lia unua verko, *White Mythologies: Writing History and the West* (blnkaj mitologioj, verkante historion kaj Okcidento, 1990) asertas, ke marksismaoj filozofioj de historio proklamis esti mondaj historioj sed reale estis nur historioj de Okcidento, viditaj el eŭrocentra — eĉ se kontraŭ-kapitalisma vidpunkto. Proponante detalan kritikon de diferencaj versioj de eŭropa marksisma historiismo el Lukács al Jameson, Young sugestas, ke ĉefa interveno de postkolonia teorio povas permesi diferencajn formojn de historio kaj de historiigo kiuj funkcias for de la paradigmo de okcidenta universala historio.

## Elektitaj publikaĵoj 
**Aliaj libroj**
* *Torn Halves: Political Conflict in Literary and Cultural Theory*. Manchester: Manchester University Press. 1996. (Hardcover: ISBN 978-0-7190-4776-3. Paperback: ISBN 978-0-7190-4777-0.) LCCN 95030849 OCLC 32822735. Reta kopio disponebla el HathiTrust.

**Eldonitaj verkoj**
* *Untying the Text: A Post-Structuralist Reader*. edited, with an introduction. London; Boston: Routledge & Kegan Paul. 1981. (Hardcover: ISBN 978-0-7100-0804-6. Paperback: ISBN 978-0-7100-0805-3.) LCCN 81212202 OCLC 7964743.
* *Post-Structuralism and the Question of History*. edited, with an introduction, with Derek Attridge and Geoff Bennington. Cambridge; New York: Cambridge University Press. 1987. ISBN 978-0-521-32759-6. LCCN 86012972. OCLC 13643529.

**Enkondukoj**
* ‘Sartre: The African Philosopher’. Enkonduko al *Jean-Paul Sartre, Colonialism and Neo-colonialism*. Trans. Azzedine Haddour, Steve Brewer and Terry McWilliams. London; New York: Routledge, 2001. (Hardcover: ISBN 978-0-415-19145-6. Paperback: ISBN 978-0-415-19146-3.) LCCN 00045940. OCLC 45172634.
* ‘Poetica del mutamento culturale radicale’. Preface to ''Frantz Fanon, Scritti politici. L'anno V della rivoluzione algerina'', vol. 2. Trans. Miguel Mellino. Roma: DeriveApprodi, 2007. ISBN 978-88-89969-16-8. OCLC 799775650.

**Elektronikaj publikaĵoj**
* ‘Le pagine che bruciano il passato’ , Caffé Europa 292, 09.01.06.
* ‘The Violent State’, Naked Punch, Supplement 02, 2009.
* 'What is the Postcolonial?' , Ariel 40:1 (2009) 13-25,

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* robertjcyoung.com Retejo de libroj, eseoj, tradukoj kaj bibliografio de verkoj de Robert JC Young
* nyupoco.com  Retejo de *Postcolonial Studies Project*, New York University
* Robert Young, "What Do We Mean By Postcolonial Art?", Edinburgh Festival 2010

Kategorio:Britaj historiistoj
Kategorio:Koloniismo