István Gulyás

István Gulyás naskiĝis en urbo Pécs la 30-an de Aŭgusto 1934.

Sekve la abiturientan ekzamenon li studis en Inĝeniera fakultato de la Konstruindustria kaj Trafika Teĥnika Universitato en Budapeŝto kaj fariĝis diplomita inĝeniero en 1957. Li klopodis plivastigi siajn konojn kaj plurfoje partoprenis postdiplomajn instruadojn. Tiel li akiris novajn diplomojn, en 1964 pri ekonomio, kaj en 1972 pri hidrologia kaj publikserva provizado. Li iĝis fak-inĝeniero.

La aktivan deĵoron li komencis ĉe la Trakprizorga Servo de MÁV. Poste antaŭen irante li agadis en pli kaj pli altaj postenoj kaj iĝis estro de la Teĥnika Ĉefsekcio de la Ĝeneraldirekcio ĉe MÁV, fine direktoro de la Planinstituto de MÁV. Li emeritiĝis en la jaro 1992.

Dum liaj emeritaj jaroj plurfoje oni sin turnis al li kaj komisiis lin fari fakspertulajn ekspertizojn, doni fakajn konsilojn. Dank’ al siaj riĉaj fakaj konoj ĉi tiujn komisiojn li plenumis sukcese.

Nian komunan lingvon li ekkonis en la jaro 1958, kaj en la jaro 1962 li iĝis IFEF-membro. Post la alproprigo de la lingvo Esperanto dum multaj jaroj li organizis kaj gvidis lingvokursojn en diversaj fervojaj institutoj kaj deĵorlokoj, ekzemple en la Hospitalo de MÁV en Budapeŝto, en stacidomoj Keleti kaj Nyugati.

En la jaro 1982 li pasis superan ŝtatan lingvoekzamenon kompletigitan per fervoja fako.

Li fariĝis UEA-membro en la jaro 1973. Li estis elstara figuro de diversaj landaj, fakaj kaj internaciaj Esperanto-organizaĵoj, en kiuj plenumis altajn poziciojn. Li estis prezidanto de la Centra Fervojista Fakgrupo en Budapeŝto ekde la jaro 1974, membro de la Terminara Komisiono de IFEF ekde la sama jaro, Komitatano de la Hungara Esperanto-Asocio de 1976, IFEF-Komitatano kaj membro de la Fakprelega Komisiono de IFEF ekde la jaro 1977, „Komitatano A” por IFEF ĉe UEA de la jaro 1980, vicprezidanto de la Fervojista Fako de Hungara Esperanto-Asocio inter la jaroj 1980 kaj 1985, poste li estis ĝia prezidanto.

Ĉi lasta organizaĵo en la jaro 1996 transformiĝis je laŭjura asocio sub nomo Hungara Fervojista Esperanto-Asocio, kies prezidanto li iĝis.

Li estis fakdelegito de UEA ekde la jaro 1986, sur fakterenoj fervojoj kaj investado.

Helpe de la Hungaraj Ŝtatfervojoj, li pretigis, redaktis kaj aperigis belaspektajn, binditajn dulingvajn naciajn vortarojn pri ĉiu nacia lingvo kiuj aperis per CD-ROM en la dua eldono de UIC-fakvortaro. Temas pri Esperanto kaj 13 naciaj lingvoj kaj inverse.

Li estis vicprezidanto de IFEF inter la jaroj 1988 kaj 2010. Kiel membro de la Redaktora Komisiono de Internacia Fervojisto, ekde la jaro 2010 ĝis sia morto li agadis, servante la altan nivelon de la fervojfaka revuo de IFEF.

Inter la jaroj 1978 kaj 2014 li partoprenis ĉiujn IFEF-kongresojn kaj ekde la jaro 1980 ĉiujn Universalajn Kongresojn. Li faris plurajn gravajn fakprelegojn dum la IFEF kaj UEA-kongresoj.

Li estis kunlaboranto de LKK de la 14-a IFEF-kongreso en Budapeŝto en la jaro 1962; LKK-prezidanto de la sekvaj IFEF-kongresoj: la 34-a en la jaro 1982 Balatonfüred, la 47-a en la jaro 1995 Pécs, la 52-a en la jaro 2000 Budapeŝto kaj la 56-a en la jaro 2004 Sopron.

Li estis membro de la Ŝtata Lingvoekzamena Komisiono pri fervojaj temoj de la jaro 1981.

Li estis responda eldonisto de la revuo „Hungara Fervojista Mondo” ekde la jaro 1984 kaj responda redaktoro de la jaro 1993. Li tenis en vivo ĉi tiun altnivelan fakan revuon ĝis nun.

Pro sia elstara agado plurfoje li ricevis diversajn distingojn.

„Pro Esperanto” de HEA en la jaro 1983 (kolektive al LKK de la 34-a IFEF-kongreso en Balatonfüred en la jaro 1982). Li estis prezidanto de LKK.

„Pro Sindikata Agado” ora grado, en la jaro 1987, okaze de la centjara jubileo de Esperanto.

„Pro Esperanto” de HEA en la jaro 1996 (persone).

„Oradiplomita inĝeniero” la Teĥnika Universitato en Budapeŝto honoris lin en la jaro 2007.

„Honora Membro” de IFEF en la jaro 2009.

Krom la menciitaj li ricevis multajn aliajn ŝtatajn kaj fervojajn distingojn.

István Gulyás eltenis sian longan malsanon kun pacienco.

Li mortis la 10-an de Aprilo 2025.

Dr. HALÁSZ József

**István GULYÁS** (1934-2025) estis hungara esperantisto, inĝeniero kaj ekonomikisto. Li instruis en la Teknika kaj Ekonomika Universitato de Budapeŝto. Li laboris kiel fakinĝeniero kaj direktoro en hungaraj fervojdirekcioj. Li lernis Esperanton en 1958. Li estis aktivulo de diversaj esperantistaj fervojistaj asocioj el la 1950-aj jaroj al la 1990-aj jaroj. Li ĉefe aktivulis por IFEF eĉ komence de la 21a jarcento.

Li partoprenis en kolektiva verko *La arto labori kune* per artikolo *Pri la faka agado de la fervojistaj esperantistoj*.

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj inĝenieroj
Kategorio:Hungaraj fervojistoj
Kategorio:Hungaraj esperantistoj