open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
3-Oktanolo

**3-Oktanolo** aŭ **C8H18O** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la **3-okteno**, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. 3-Oktanolo estas unu el la 114 komerceblaj izomeroj kun la kemia formulo **C8H18O**. 3-Oktanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **3-oktanolo** per hidratigo de la **3-okteno**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **3-oktanolo** per traktado de **natria hidroksido** kun **3-kloro-oktano**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **3-oktanolo** per reduktigo de **3-Oktanono**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **3-oktanolo** per traktado de **1-Bromo-1-propanolo** kun **pentilmagnezia bromido**:

## Vidu ankaŭ 
* Alkoholoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkoholoj
Arkesilao

**Arkesilao** (, ;  316 - ‏241 a.K.) estis greka filozofo, fondinto de la meza Akademio de Platono en Ateno kaj unu el la posteuloj de Pirono, fondinto de la skeptikismo en la greka filozofio.

## Vivo 
Arkesilao estis naskiĝis en Pitana, Eolio, trejnita fare de la matematikisto Otolicus kaj poste edukita en Ateno fare de Teofrasto kaj Krantoro, kiuj igis iln en la Platonan Akademion. Li aliĝis al Polemon de Ateno kaj Krates de Ateno, de kiuj li heredis la estrecon de la akademio (skolarĥo, σχολάρχης) en 264 a.K.

Diogeno Laertio rakontas ke kiel lia posteulo Lacidio, li mortis kiel rezulto de eksceso de trinkado, sed la atestoj de konatoj kaj aliaj neas tiun version de lia mortorakonto, kaj estas konata ke li havis grandan respekton inter la popolo de ateno. Lia doktrino, la plej granda parto de kiu estis verŝajne inspirita per la verkadoj de aliaj, prezentas atakon kontraŭ la stoika skolo (φαντασία καταληπτική) laŭ kiu ekzistas certa vero kiu estas la dia kialo subtenanta la ordo en la universo. La opinio de Arkesilao estis gvidita per la elemento de skeptiko, kiu estas kaŝita en la lastatempaj verkaĵoj de Platono.

Li opiniis ke la potenco de intelekta kredo ne povus esti konsiderita valida, same kiel ĝi estas karakterizaĵo de kontraŭdira egaleco en kredoj. La necerteco de informoj ŝajnas egala al la konkludoj de la kaŭzo, kaj tial homo devas esti kontenta kun la probableco tiel ke ĝis servas kiel praktika gvidilo. "Ni scias nenion, eĉ ne nian nescion." Tial, la saĝulo devas kontentiĝi kun la agnostika aliro. Li uzis la instrumetodon de Sokrato kaj postlasis neniujn verkaĵojn. Liaj polemikoj inkludis sarkasman humuron kaj fruktodonajn ideojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Homoj de la 4-a jarcento a.K.
Kategorio:Homoj de la 3-a jarcento a.K.
Kategorio:Grekaj filozofoj
La Losa (Segovia)

**La Losa** [laLOsa] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierras de Segovia* (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco. La loknomo *La Losa* estas etimologie komprenebla kiel La Ŝtonkahelo. 

180px|eta|maldekstra|La Losa en la provinco Segovio.
240px|eta|maldekstra|Preĝejo de Sankta Johano Evangeliista.

## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 28,00 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 521 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male post malgranda malaltiĝo post la 1960-aj jaroj ĝi fakte reakiris loĝantojn ĝis rekuperi la ciferon de 500 en la 2010-aj jaroj pro sia funkciado kiel serva urbo de la provinca ĉefurbo.  

Ĝi distas nur 14 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Segovia, Navas de Riofrío, Ortigosa del Monte kaj El Espinar.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

En 1983 separiĝis la nun sendependa municipo Navas de Riofrío, kiu ĝis tiam estis parto de La Losa. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis. Aparte gravas piedirado tra naturaj lokoj ekzemple tra Nacia Parko Sierra de Guadarrama kaj tra Natura Parko Sierra Norte de Guadarrama. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Johano Evangeliista (15-a jarcento), la ermitejo de Sankta Petro (13-a jarcento), aŭ la proksima Reĝa Palaco de Riofrío (18-a jarcento). La Losa havas fonton de varmaj sulfurhavaj akvoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio
* Navas de Riofrío-La Losa (stacidomo)

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Segovio
Fehér (familia nomo)

**Fehér** estas hungara familia nomo kun la signifo blanka. Ankaŭ tiu nomo etendiĝis en la hungara diasporo tutmonde. Kelkaj ekvivalentoj de Fehér en aliaj lingvoj: angle: White, germane Weiß, france Leblanc. Historia nomvarianto de la hungara Fehér estas *Fejér*.

Fehér interalie povas rilati al

* Anna Fehér, aktoro
* Artúr Fehér, aktoro
* Dániel Fehér, botanikisto
* Dezső Fehér, verkisto
* Dezső Fehér (bestokuracisto)
* Ferenc Fehér, inĝeniero
* Géza Fehér, gitaristo
* György Fehér (bestokuracisto)
* György Fehér (pentristo)
* György Fehér (reĝisoro)
* Gyula Fehér, aktoro
* Ilona Fehér, violonisto
* Imre Fehér, aktoro
* István Fehér M., filozofo
* János Fehér, internisto
* Kálmán Ipoly Fehér, pastro
* Károly Fehér, aktoro
* Klára Fehér, verkisto
* Lajos Fehér, redaktoro
* László Fehér, pentristo
* Márton Fehér, publicisto
* Miklós Fehér, tradukisto
* Miklós Fehér (futbalisto)
* Olga Fehér, ĵurnalisto
* Pál Fehér, operkantisto
* Sándor Fehér, agronomo
* Tibor Fehér, aktoro

## Kelkaj nomoj Fejér 
* Dávid Fejér, (kuracisto)
* Ernő Fejér, fotisto
* Gizella B. Fejér, tradukisto
* György Fejér, pastro
* János Fejér, aktoro
* János Szász-Fejér, biologo
* Károly Fejér, aktoro
* Lipót Fejér, matematikisto
* Márton Fejér, advokato
* Miklós Fejér, instruisto
* Rozália Kótsiné Fejér, aktoro

## Fontoj 
* kompilaĵo el artikoloj de Vikipedio

Kategorio:Hungaraj familiaj nomoj
Haliĉ (stacidomo)

**Haliĉ** () estas fervoja stacio en Haliĉ (Ivano-Frankivska provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Haliĉ en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Haliĉ
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1866
Kategorio:1866 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ivano-Frankivska provinco
Dionis Tanasoglu

**Dionis TANASOGLU** (naskiĝinta la  en Chiriet-Lunga, Gagauzio, mortinta la ) estis moldavia poeto, verkisto kaj turkologo de gagauza etno. Li skribis en sia gepatra lingvo, kunlaboris kun muzikistoj kaj kantistoj. Li publikigis plurajn librojn kaj artikolojn pri gagauziaj kaj turkaj historioj kaj literaturoj, kaj en 1985 publikigis li la verkon *Uzun Kervan*, la debutan romanon en la gagauza. Fine li estis rektoro en Komrat.

## Vivo 
Estante filo de kamparano li frekventis agrikulturan lernejon antaŭ foriro al Cetatea Albă kie li eniris la pedagogian kolegion kaj ricevis muzikan kaj filologian edukojn. Post ekzameniĝado en 1943 li eklernentis ĉe porsuboficira instituto de la Rumania armeo.

Post la Dua mondmilito li diplomiĝis ĉe la Historipedagogia instituo je Kiŝinevo kaj studis aktoradon je Leningrado. Tiam li ankaŭ diplomiĝis pri turkologio ĉe la universitato de Baku.

Kiam li studentis en Kiŝinevo li komencis verki poezion kaj prozon kaj kolekti gagauzajn folkloraĵojn. Kune kun Nicolai kaj Vasili Arabadji, li metis la fundamentojn por la kreado de alfabeto por la gagauza cirilalfabete.. Kiel rezulto, en 1957, la Supera Soveto de Moldava Soveta Socialisma Respubliko adoptis leĝon pri apliko de cirila skribsistemo. Sekve malfermiĝis lernejoj kaj estiĝis radielsendoj en la gagauza kaj gazetpresado. La ĉefa direkto de lia agado en tiu tempo estis la organizado kaj gvidado de kursoj por la trejnado de lernigantoj por la gagauza. Samtempe kiel redaktoro li laboris pri la folklora-poezia kolekto *Bucaktan seslär* (1959).

Li skribis la teatraĵojn *Bucaktan Yalin* kaj *Oglala hem Lianka*, kiuj ludis gravan rolon en reklamado de la gagauza identeco. Dum kelkaj jaroj li instruis ĉe la *Instituto de arto de Moldavio*; tiam li ankaŭ iĝis la unua rektoro de la Komrata universitato.

## Honoroj 
La teatro de Ceadîr-Lunga kaj mezlernejo en lia naskiĝurbo portas la nomon de Tanasoglu.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio kaj foto

## Fonto 
Kategorio:Gagauzaj verkistoj
Kategorio:Universitatestroj
Kategorio:Moldavaj poetoj
Kategorio:Moldavaj dramistoj
Kategorio:Moldavaj verkistoj
Kategorio:Moldaviaj aktoroj
Kategorio:Sovetiaj poetoj
Kategorio:Sovetiaj dramistoj
Kategorio:Sovetiaj verkistoj
Kategorio:Sovetiaj aktoroj
Kategorio:Sovetiaj filologoj
34332 Alicefeng

'*34332 *Alicefeng'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Alice Feng*, finalistino de la *Broadcom MASTERS* 2018, konkurso pri matematiko kaj scienco por studentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la *Harker School'' de San Jose (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Otero de Herreros

**Otero de Herreros** [oTEro deREros] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierras de Segovia* (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco. La loknomo *Otero de Herreros* estas etimologie komprenebla kiel Monteto de Forĝistoj. Ĉe la fervoja stacio estas nova kvartalo Canalejas [kanaLEĥas]. 

180px|eta|maldekstra|Otero de Herreros en la provinco Segovio.
230px|eta|maldekstra|Preĝejo.
230px|eta|maldekstra|Ermitejo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 43,71 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 957 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male malgraŭ malgranda malaltiĝo post la 1970-aj jaroj ĝi fakte estis ĉiam ĉirkaŭ 1 000 loĝantoj dum la tuta jarcento ĉefe pro sia funkciado kiel serva urbo de la provinca ĉefurbo.  

Ĝi distas 22 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Segovia, Ortigosa del Monte, Valdeprados, Vegas de Matute kaj El Espinar.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La origina nomo de Otero de Herreros estis Ferreros (forĝistoj), por iama setlejo survoje al Valdeprados abandonita fine de la 15-a jarcento. La nova setlejo estis konstruita sur monteto. Oni supozas, ke la forĝistoj al kiuj aludas la nomo jam estis tie en epoko de romianoj rilate al elfosado kaj prilaborado de metaloj, pri kio ankoraŭ troveblas restaĵoj: fandofornejoj, putoj, kanaletoj kaj granda ŝtonrubejo ĉe *Cerro de los Almadenes*, kie estis registroj de minoj en 1601 el kupro kaj arĝento. La setlejo apartenis al *Sexmo de San Martín de la Comunidad de ciudad y tierra de Segovia*. 

El 25a de Aŭgusto 1970 ĝis 28a de Februaro 1980 Ortigosa del Monte ne estis sendependa, sed submunicipo de la municipo Otero de Herreros. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis. Aparte gravas piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kun malofta sonorilmuro sur sonorilturo kaj ermitejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio
* Otero-Herreros (stacidomo)

## Notoj

Kategorio:Municipoj de Segovio
Komrata universitato

eta|Ĉefenirejo
**Ŝtata universitato de Komrat** (; ) estas la sola universitato en Komrat, ĉefurbo de Gagauzujo, Moldavio. Ĝi troviĝas urbocentre ĉe Galațana-strato 17 posteulinte la iaman *Gagauzan Nacian Universitaton*. Studentas ĉ. 500 personoj.

Ĝi membras ĉe altlerneja retejo ĉe Nigra maro. Fondodato estis la 16-a de februaro 1991.

Ĉe kvar fakultatoj instruatas 38 fakoj; instrulingvoj estas la rumana, la bulgara, la angla kaj la gagauza lingvoj.

## Rektoroj 
* Dionis Tanasoglu (1990-1991), verkisto
* Ivan Kristioglu (1991-1993)
* Miĥail Daradur
* Ljudmila Fedotova
* Sergej Zaĥarija
* Stepan Barban (1995-2005)
* Zinaida Arikova (2010-2016)
* Sergej Zaĥarija (ekde 2016)

## Fakultatoj 
* historio kaj kulturo gagauzaj
* ekonomio
* jursciencoj
* agrikulturteĥnologio

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo 

Kategorio:Gagauzio
Kategorio:Universitatoj en Eŭropo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1991
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1990-1999
Mirne (Dnipropetrovska provinco)

**Mirne** () estas vilaĝo en Ukrainio, apartenanta al la Dnipropetrovska provinco (ekde 2019 teorie Siĉeslava provinco). Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Vidu ankaŭ 
* Ĵovti Vodi-1 (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj en Dnipropetrovska provinco
Adrada de Pirón

**Adrada de Pirón** [aDRAda depiRON] estas municipo en la centrosudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo *Partido Judicial de Segovia* (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco kaj ene de la teritorio de la komarko *Campiña Segoviana*. 

180px|eta|maldekstra|Adrada de Pirón en la provinco Segovio.
230px|eta|maldekstra|La preĝejo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,72 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 39 loĝantojn. Ĝi perdis 230 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.  

Ĝi distas 16 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Losana de Pirón (Torreiglesias), Cabañas de Polendos kaj Brieva. La loĝloko estas ĉe la ŝoseo SG-P-2222 kiu ligas Adrada de Pirón kun Brieva kaj Losana de Pirón. 

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, konstruado kaj gravas piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Segovio
Katedralo Naskiĝo de Jesuo (Kiŝinevo)

**Katedralo Naskiĝo de Jesuo** (rumane: *Catedrala Nașterea Domnului*) estas preĝejo en Kiŝinevo. Temas pri metropolitejo de la Moldava-ortodoksa eklezio.

## Historio 
Starigitis la kirko inter 1830 kaj 1836 laŭ iniciato de Gavril Bănulescu-Bodoni, metropolito de Besarabio. Post unuaj planadoj de la en 1831 mortinta arĥitekto Peter Speeth transprenis la gvidadon Avraam Melnikov. Konsekriĝo eblis en la 13.10.1838.

En junio 1941 ĝi tre damaĝitis bombade. Komenciĝis restaŭrado en septembro 1942 du kio aktivis la rumana artisto Jean Alexandru Steriadi. Finiĝo estis en la 1950-aj jaroj. Nokte inter la 22-a kaj la 23-a de decembro eksplodigitis la kampanilo laŭ ordono de la municipa administrato komunista kaj diserva okazigejo sekve ne plu eblis. Anstataŭe ĝi ekfunkciis kiel ekspoziciejo de la ministerio pri kulturo de Moldava Soveta Socialisma Respubliko.

Inter 1989 kaj 1991 sukcesis redediĉo sakraleja. Ekis ampleksaj restaŭradlaboroj kaj en la 3.11.1995 ŝtatprezidanto Mircea Ion Snegur eĉ subsignis dekreto pli akcelo restaŭrada. En 1996 la laboroj finiĝis kaj samjare metitis fundamenta ŝtono pri nova sonorilturo kies novestiĝo estis en la 1997-a jaro. Tamen ĝi diferencas de la originalo kiun estis detruintaj komunistaj barbaroj en 1962.

## Situo kaj arĥitekturaj detaloj 
La katedralo en la urbokvartalo Buiucani troviĝas sur sama akso kun malpli longe pli poste starigita Triumfarko de Kiŝinevo kiu similas antaŭan portalon preĝejan. Ĉekirke estas la Katedrala parko. Faritis la kirko laŭ stilo de rusa historiismo el ŝtono kaj brikoj. Ĉe la kvar eksteraj vandoj estas po unu peristilo; ilia koloro estas helflava, kolonoj kaj ornamaĵoj estas blankaj. En la kupolo de la nova kampanilo ja bonvenas lumo eniranta per ok altaj fenestroj.

Kirke estas tri altaroj kaj la ĉefa el ili montras la naskiĝon de la Savinto.

## Galerio 

Собор Рождества Христова, Кишинев, Республика Молдова Catedrala Nașterea Domnului, Chisinau, Republica Modova Cathedral of Christ's Navity, Chisinau, Republic of Moldova (51050513702).jpg|Katedralo de Naskiĝo de la Sinjoro
Catedral de la Natividad, Chisináu, Moldavia, 2023-11-03, DD 33-35 HDR.jpg|interno
Chisinau Center.jpg|Triumfa arko kaj kampanilo
Catedral de la Natividad, Chisináu, Moldavia, 2023-11-03, DD 39.jpg|Kampanilo
Catedral de la Natividad, Chisináu, Moldavia, 2023-11-03, DD 31.jpg|Kampanilo kaj kupolo

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la kiŝineva metropolito

Kategorio:Konstruaĵoj en Kiŝinevo
Kisinevo
Kisinevo
Kategorio:Katedraloj en Eŭropo
Kategorio:Ortodoksaj katedraloj
Kalvinana preĝejo (Kazincbarcika-Felsőbarcika)

La **Kalvinana preĝejo de Kazincbarcika** estas religia historia monumento (deklarita en 2005) en urbo Kazincbarcika (Hungario), iam en vilaĝo Barcika. Ĝi estas la plej malnova konstruaĵo de la nuna urbo.

## Historio 
En la iama vilaĝo Barcika arkeologoj trovis rondan kapelon el la 12-a jarcento. Jam la kalvinanoj uzis ĝin en la 16-a jarcento. En la sekva jarcento pro la militadoj ĝi ruiniĝis, sed poste rekonstruiĝis, eĉ oni alkonstruis lignan turon. En 1882 plena incendio okazis en la vilaĝo, ankaŭ la preĝejo bruldetruiĝis, sed en la sekva jaro ĝi estis rekonstruita. Tamen la turo estis preta nur en 1891. La kirko mem estis renovigita en 1929, sed pro la 2-a mondmilito denove ruiniĝis. La rekonstruado finiĝis en 1949, poste kelkfoje okazis pluraj renovigaj laboroj, lastfoje en 2007.

## Konstruaĵo 
La simpla malgranda barokeca preĝejo situas sola laŭ la vojo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turpinto estas pinta piramida. En flanko de la navo ekstere estas videblaj la restinta mezepoka fenestro kaj plene reliefanta antaŭĉambro kun enirejo. La turo havas 2 sonorilojn. Interne la plafono estas ebena, ligna kaj pentrita.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)  
* http://honlap.tirek.hu/lap/felsobarcika/cikk/mutat/bemutatkozas-11/
* http://www.muemlekem.hu/muemlek/show/15789
eta|maldekstre|
Kazincbarcika
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Kazincbarcika
Bulvardo Stefano la 3-a (Kiŝinevo)

eta|la kiŝineva Bulvardo Stefano la 3-a, aŭgusto 2015

**Bulvardo Stefano la 3-a** (rumane: *Bulevardul Ștefan cel Mare*) troviĝas en la centro de Kiŝinevo, Moldavujo kun etendiĝo je la kvartalo Buiucani. Ĝin limigas la placoj Piața Libertății kaj Piața Dimitrie Cantemir. Per longeco de 3,8 kilometroj temas pri la ĉefstrato kiŝineva kun amaso de gravaj konstruaĵoj.

## Historio 
Komence de la 19-a jarcento la strato nomiĝis *Strada Millionnaia*, inter la 1840-aj jaroj kaj 1877 la nomo estis Moskovskaja-strato, poste Aleksandrovskaja-strato (1877–1924). Inter 1924 kaj 1944 ĝi nomiĝis laŭ Aleksandro la Bona.

En la jaro 1931-a faritis divido de la tuto: disde la suda placo *Piața Libertății* ĝis Armenească-strato: tiu ĉi parto komplete nomiĝis tiam Strato de Aleksandro la Bona, dume disde Armenească-strato ĝisfine is la nomo *Bulvardo Regele Carol II*. Ĝis 1952 la komunista fripono Lenin pretis esti nompatrono ĝis 1952 por strato, poste (ĝis 1990) por bulvardo.

Verŝajne estis tie origine strato sur kiu oni veturis en la direkto de la urbo el rusia armetendaro kiun oni lokiĝis tien en 1789. Ĉar la regimenta lokiĝo poste kvazaŭ servis kiel plano por la aranĝo de postaj kvartaloj de nova urbo kiu en la kuro de la tempo ankaŭ tiujn ĉi lokojn atingis. Multe antaŭ urboplanordono fare de caro Aleksandro la 2-a aperis surloke Teologia seminario (1813), metropolitejo kun *Preĝejo Kovrofesto*, Armena Kortego (1820-aj jaroj), palacoj kaj urbaj vilaoj (ekz. de la vicguberniestroj Matei Krupensky aŭ de Iordache Vartolomeu), publikaj ĝardenoj (ĝia nuna nomo estas *Grădina publică Ștefan cel Mare*), bazaro nutraĵa, Urba hospitalo, Soldata hospitalo)

## Literaturo 
Colesnic, Iurie: *Chișinău. Enciclopedie*. Kiŝinevo 1997, p. 436-438

Kategorio:Kiŝinevo
Stefano
Předenice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en ĉirkaŭaĵo de Přeštice. Pri parto de municipo Čkyně temas artikolo Předenice (Čkyně).*

**Předenice** () estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1239.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kolono kun statuaro de La plej sankta Triunuo kaj niĉa kapelo

## Pluaj fotografioj 

Předenice, chapel.jpg| Kapelo en vilaĝplaco
Předenice, municipal office.jpg| Municipa ofico
Předenice, sloup se sousoším Nejsvětější Trojice a výklenková kaple.jpg| Kolono kaj niĉa kapelo
Předenice, restaurant.jpg| Restoracio en la vilaĝplaco

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Úhlava
Rolf Friedmann

**Rolf FRIEDMANN** (naskiĝinta la  je Kiŝinevo, mortinta la  en Bautzen) estis germana pentristo.

## Vivo 
Friedmann studis ĉe Leon Pohle kaj Gotthardt Kühl en Dresdeno. Ekde ĉ. 1909 li laboris liberprofesiule en Bautzen, kie li ankaŭ gvidis kolegion de desegnistoj. Ekde 1920 li fondis kun aliaj la Unuan luzacan porartistan ligon kiu intencis daŭre reflekti kaj antaŭenigi la regionan kulturevoluon.

Studaddeziroj vojaĝigitis Friedmann al Italujo, Egiptio, Turkio kaj Bulgario.

## Verkaro 
### Pentraĵoj 
* *Wendischer Graben* (oleaĵo surtolaĵo, 111 × 90,5&nbsp;cm; Kunstfonds Sachsen)

### Ilustraĵoj 
* Manfred Reiche: *Aus meiner Schmiede. Lieder aus dem Leben.* Weller´sche Verlagsbuchhandlung, Bautzen, 1913
* *Sonderausgabe für den Sternfreund.* Zentralstelle der astronomischen Arbeitsgemeinschaften, FDJ-Sternwarte Bautzen, 1947

## Ekspozicioj 
* 1909: Dresdeno, Sächsischer Kunstverein
* 1919: Bautzen, Stadtmuseum (Ausstellung der Freien Künstlervereinigung von Bautzen)
* 1919: Bautzen, Urba muzeo (Ausstellung des Kunstvereins zu Bautzen)
* 1948: Bautzen, Urba muzeo (2. Jahresausstellung Lausitzer bildender Künstler)
* 1956: Bautzen, Urba muzeo (verkoj de la personaro)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Pri Rolf Friedmann
* Reta aŭkcikatalogo

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1878
Kategorio:Mortintoj en 1957
3-Nonanolo

**3-Nonanolo** aŭ **C9H20O** estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigado de la **3-noneno**, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. 3-Nonanolo estas unu el la 161 komerceblaj izomeroj kun kemia formulo C9H20O. 3-Nonanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **3-nonanolo** per hidratigo de la **3-noneno**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **3-nonanolo** per traktado de **natria hidroksido** kun **3-kloro-nonano**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **3-nonanolo** per reduktigo de **3-nonanono**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **3-nonanolo** per traktado de **1-Bromo-1-propanolo** kun **heksilmagnezia bromido**:

## Vidu ankaŭ 
* Alkoholoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkoholoj
Únětice (distrikto Plzeň-sudo)

**Únětice** (antaŭe *Ounětice*, ) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň proksimume kvin kilometrojn okcidente de urbo Blovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Kaple v Úněticích (Q66055275).jpg|Kapelo en Únětice
Pomník padlým v Úněticích (Q66055274).jpg|Monumento al falintoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Milínov

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en ĉirkaŭaĵo de Blovice. Pri parto de municipo Hlavňovice temas artikolo Milínov (Hlavňovice).*

**Milínov** () estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  (). En distanco 9&nbsp;km norde situas urbo Rokycany, 17&nbsp;km nordokcidente la statuta urbo Plzeň, 20&nbsp;km sudokcidente urbo Přeštice kaj&nbsp;27&nbsp;km okcidente urbo Nýřany.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Burgo Lopata, ruino de gotika sidejo
* Kapelo

En la katastra teritorio de la municipo situas ankaŭ naturmemorindaĵo Hádky.

## Pluaj fotografioj 

Milínov_(2).jpg|Vilaĝplaco kun kapelo
Milínov_(1).jpg|Municipa ofico kaj biblioteko
Milínov_(3).jpg|Tombejo
Milínov_(4).jpg|Suma vido el ŝoseo ĝis Nezvěstice

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Únětice

Nomon **Únětice** havas pluraj setlejoj:

* Únětice (distrikto Plzeň-sudo) – municipo en distrikto Plzeň-sudo
* Únětice (distrikto Prago-okcidento) – municipo en distrikto Prago-okcidento
* Únětice (Údrnice) – parto de municipo Údrnice en distrikto Jičín
Grzegorz Grzeban

**Grzegorz GRZEBAN** (naskiĝinta la  en Kiŝinevo, mortinta la  en Varsovio) estis pola bioĥemiisto kaj komponisto de ŝakstudoj.

## Vivo 
Ekde 1927 li publikigis sub sia origina nomo *Bagdasarianz*. Antaŭ la Dua mondmilito vivis li en Odeso. Post 1945 translokiĝis la Varsovion kaj prenis novan familinomon *Grzeban*.

Grzeban fondis kun aliaj la pollingvan fakgazeton *Szachy* por kiu li gvidis dum kvarono de jarcento la studan parton.

Dumvive Grzeban publikigis 150 studojn. Honorojn li ricevis - ĉ. ses dekojn - inter kiuj estis 25 premioj. En la jaro 1960-a li iĝis internacia arbitricianto pri ŝakludkomponaĵoj ernannt. Nemire li ricevis en 1987 la titolon de *majstro de ŝakkomponaĵoj*.

## Verkoj 
* Grzegorz Grzeban, Jan Rusinek: *Studium szachowe w Polsce 1890–1980*, Varsovio 1983, ISBN 83-217-2421-3

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ŝaĥludkomponaĵoj de Grzegorz Grzeban

Kategorio:Kemiistoj
Kategorio:Ŝako
Kategorio:Poloj
Partido Judicial de Segovia

eta|dekstre|250px|Helblue la *Partido Judicial de Segovia*
La **Partido Judicial de Segovia** estas unu el la kvin *partidos judiciales* (jurisdikciaj partioj) el la provinco Segovio, Hispanio. La ĉefurbo de tiu administracia partio (nº 1) estas la urbo kaj municipo Segovio.

Ĝi enhavas 104 176 loĝantojn (2010) kaj estas formata de 55 municipoj, kun reprezentado de 15 provincaj deputitoj. Ĝi estas kun granda diferenco la plej loĝata el la kvin jurisdikciaj partioj de la provinco kaj tiu kiu havas pli da municipoj.

Ĝi okupas geografie la sudorientan parton de la provinco.

## Municipoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Segovio
Polánka

Nomon **Polánka** aŭ **Polanka** havas pluraj setlejoj:
## Polánka 
* Polánka (distrikto Plzeň-sudo) – municipo en distrikto Plzeň-sudo

* Polánka (Vlašim) – parto de urbo Vlašim en distrikto Benešov
* Polánka (Krásné) – parto de municipo Krásné en distrikto Chrudim
* Polánka (Malešov) – parto de municipo Malešov en distrikto Kutná Hora
* Polánka (Kasejovice) – parto de municipo Kasejovice en distrikto Plzeň-sudo
* Polánka (Chotoviny) – parto de municipo Chotoviny en distrikto Tábor
* Polánka (Moravský Krumlov) – parto de municipo Moravský Krumlov en distrikto Znojmo
* Naturparko Polánka – naturparko en Sudbohemia regiono
* Polánka (naturmemorindaĵo) – naturmemorindaĵo en distrikto Chrudim

## Polanka 
**Polanka** kiel konsisto de nomo de setlejo:
* Polanka nad Odrou – urba parto de la statuta urbo Ostrava
* Valašská Polanka – municipo en Valaĥio
Novomoskovsk-Dniprovskij (stacidomo)

**Novomoskovsk-Dniprovskij** () estas fervoja stacio en  (Dnipropetrovska provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Novomoskovsk-Dniprovskij en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Novomoskovsk (Ukrainio)
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1927
Kategorio:Fervojaj stacioj en Dnipropetrovska provinco
Kategorio:1927 en Ukrainio
Anaya (Segovia)

**Anaya** [aNAĝa] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo *Partido Judicial de Segovia* (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco kaj ene de la teritorio de la komarko *Campiña Segoviana*. 

180px|eta|maldekstra|Anaya en la provinco Segovio.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 122 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.  

Ĝi distas 20 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Santa María la Real de Nieva, Añe, Marazuela, Garcillán, Marazoleja, Juarros de Riomoros kaj Martín Miguel.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

En 1973 oni malaprobis la aligon de la municipo Anaya al Garcillán. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Segovio
3-Undekanolo

**3-Undekanolo** aŭ **C11H24O** estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigado de la **3-undekeno**, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. 3-Undekanolo estas unu el la 205 komerceblaj izomeroj  kun la kemia formulo C11H24O. 3-Undekanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **3-undekanolo** per hidratigo de la **3-undekeno**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **3-undekanolo** per traktado de **natria hidroksido** kun **3-kloro-undekano**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **3-undekanolo** per reduktigo de **3-undekanono**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **3-undekanolo** per traktado de **1-Bromo-1-propanolo** kun **oktilmagnezia bromido**:

## Vidu ankaŭ 
* Alkoholoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkoholoj
Triumfarko de Kiŝinevo

[eta|Triumfarko kiŝineva, poste la [Katedralo Naskiĝo de Jesuo (Kiŝinevo)|Kirko Naskiĝo de Jesuo]]
eta|aliflanke kun registarkonstruaĵo fone
**Kiŝineva triumfarko** (; dum komunisma tempo ankaŭ '** kaj **') estas monumento je Kiŝinevo, Moldavio urbocentre.

## Situo 
Ĝi troviĝas en la katedrala parko ĉe Bulvardo Stefano la 3-a kontraŭe al la parlamento . Ĝi situas sur akso de Katedralo Naskiĝo de Jesuo kreante duan pordon al la eklezia ejo.

## Historio 
Konstruis oni la arkon en 1840 sub la gvidado de arĥitekto Luca Zaușkevici okaze de la venko de la rusoj dum la Rus-Turka Milito (1828-1829). En Moskvo samokaze jam en 1836 estis konstruita arko pri triumfo. Arke estas sonorilo kun pezo de 6,4 tunoj kiu fandiĝis el dummilite ŝtelitaj otomanaj kanonoj. Havas la konstruaĵon altecon de 13 metroj. La arko estas kvadrata laŭ formo kaj havas du nivelojn. La alteco de la monumento estas 13 m. La kapiteloj de la kvar kolonoj de la konstruaĵo estis ĉizitaj en korinta ordo. La supra nivelo estas ornamita en klasika stilo. La triumfa arko en Chisinau situas sur la simetria akso de arkitektura ensemblo, kiu inkluzivigas ankau la Katedralo Naskiĝo de Jesuo, ties sonorilturon, la Placon de granda nacia unuiĝo kaj la administran registardomon.

Restaŭrado fariĝis en la 1973-a jaro.

### Horloĝo kaj honorplatoj 
Sur la fronto estas muntita mekanika horloĝo. La ornamaĵoj kaj kapiteloj estas faritaj el ceramiko. La unua horloĝo sur la arko aperis en 1842 alportite el Odeso kaj sep jarojn poste forta vento deŝiris la ciferplaton: la mekanismo funkciis ĝis 1881 kaj devis esti anstataŭigita per aĵo aĉetita en Aŭstrio. En 1941 la horloĝo estis trafita bombe.

En 1945 tabuloj kun nomoj batalintoj de Ruĝa Armeo kaj moldavaj civitanoj estis muntitaj sur la muroj de la triumfarko, kiuj honore deklaritis *herooj de Sovetunio*. Ilin oni forigis en 1991 eksendependeco. Tie estis tekstoj en la lingvoj rusa kaj rumana: decidsurpaperigon de la komandanto de Ruĝa Armeo pri liberigo de la kiŝinevanoj el jugoj germana/rumana, dokumento de la komandantaro de Ruĝa Armeo pri liberigo el rumania-germania subjugado, dekretoj de la superaj konsilianoj sovetaj.

## Notoj 
## Eksteraj aferoj 
* Historia centro kiŝineva

Kategorio:Konstruaĵoj en Kiŝinevo
Kategorio:Triumfarkoj
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1841
Polánka (distrikto Plzeň-sudo)

**Polánka** () estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana bieneto n-ro 16
* Kruco
* Kapeleto

Sur la suda rando de la municipo ĉe baniĝejo troviĝas naturrezervejo Polánecký mokřad, al nordo de la municipo en arbaroj poste naturmemorindaĵo V Houlištích.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotografioj 

Mlyn u Polanky.JPG|Muelejo ĉe Polánka

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Katedralo Dia providenco (Kiŝinevo)

**Katedralo Dia providenco** (rumane: *Catedrala Providenţa Divină*) estas la sidejo de la romkatolika episkopo je Kiŝinevo, Moldavio. Konstruitis ĝi inter la jaroj 1840 kaj 1843 historiisme. Kreinto de la plano estis verŝajne la peterburga arĥitekto Joseph-Jean Charlemagne. La kirko figuras sur listo de naciaj historiaj kaj kulturaj protektotaĵoj.

## Historio 
eta|La katolika preĝejo ĉirkaŭ la jaro 1900
Dum la 1820-aj jaroj konstruigis eta fidelularo romkatolika (el kiuj estis la plejparto poloj) sur la grundo de la nuna ejo kapelon. Pro spacmalbundo sentita jam en la 1830-a jaroj oni estis devigata konstrui novan kirkon. Mondonaco de lia imperiestra moŝto Nikolao la 1-a ebligis rapidan plenumon de tiu ĉi deziro.

Barbaraj komunistoj ŝtatigis en la jaro 1964-a la kirkon antaŭ ol ŝanĝi ĝin al sona kaj filma studion. La komunumo daŭre rajtis kunveni almenaŭ en la tombeja kapelo por diservoj. En 1989, danke al perado de Ruĝa Kruco kaj de Unuiĝintaj Nacioj, redonitis la ejo al la paroĥo. En 1993 ĝi fariĝis sidejo de la apostola administranto por Moldavio kaj fine en la 2001-a katedralo por la ĵus kreita Episkopujo kiŝineva.

## Arĥitekturo kaj meblaro 
Orientiĝas la kirko eosten havante rektangulan horizontalan projekciaĵon kun duonronda apsido. Ekzistas navero konsistanta el kvin partoj. Apudas nordeoste gapfasado kun en grandan rondarkan fenestron enmetita portalo kaj du kvadrataj kampaniloj.

La interno estas strukturita per du vicoj da korintiaj kolonoj je larĝa meznavo kun barelvolbo kaj du pli mallarĝaj navoj kun dikaj plafonoj. La iam bildoza interno perdiĝis post fermiĝo en la 1960-aj jaroj. La nuna de la 1990-aj jaroj jam kreitis kun antaŭvido de funkcio kiel episkopa sidejo.

## Eksteraj ligiloj 
* historio, ankaŭ priarĥitektura 
* kirka historio

Kategorio:Konstruaĵoj en Kiŝinevo
Kisinevo
Kisinevo
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1836
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1830-1839
Ljuboml

**Ljuboml** () estas urbo en Volina provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2024.

## Vidu ankaŭ 
* Ljuboml (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio


Kategorio:Urboj en Volina provinco
Károly Fehér

**Károly Fehér** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fehér Károly** estis hungara aktoro, teatrestro.

Károly Fehér naskiĝis en 1864 en Csernő (neidentigebla loko en Hungara reĝlando), li mortis depost 1912 en nekonata loko.

## Biografio 
Károly Fehér debutis en migra teatra kompanio en 1881. Post 2 jardekoj en 1901 li estis levita teatrestro. Lia kompanio estis videbla en la komencaj jaroj en Supra Hungarujo, poste en Transdanubio, ekde 1903 en Transilvanio. Li pensiuliĝis en 1912. Lia edzino estis aktoro, sed ŝi mortis en 1904.

## Aktoroj de trupo de Fehér (elekto) 
* Ödön Bágyoni Szabó
* Lajos Dancz
* Ferenc Galetta
* János Nyéki
* Aranka Sugár
* Miklós Zöldi

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Izvarine (stacidomo)

**Izvarine** (, ) estas fervoja stacio en Izvarine (Luhanska provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Izvarine en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1916
Kategorio:1916 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Luganska provinco
Izvarine

**Izvarine** () estas urbotipa loĝloko en Luhanska provinco, Ukrainio. Ĝi havis  loĝantojn en 2019.

## Vidu ankaŭ 
* Izvarine (stacidomo)
* Luhanska provinco
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Urboj en Luganska provinco
Erik Johan Stagnelius

'''''' (naskiĝis la 14-an de oktobro 1793 en Gärdslösa, mortis 29-jara la 3-an de aprilo 1823 en Stokholmo) estis sveda poeto, verkisto, dramaturgo kaj filozofo. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.

Kategorio:Svedaj poetoj
Iván Fenyő

**Iván Fenyő** [fenjO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fenyő Iván** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Iván Fenyő naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Iván Fenyő komence studis en privata aktorlernejo de Margit Földessy, poste en studio de Nova Teatro (Budapeŝto), fine li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2003. Lia ĉefinstruisto estis Gábor Máté (aktoro). Post la diplomo li apartenis al Teatro Katona József. sed baldaŭ li iĝis liberprofesiulo. Li ofte havis filmajn taskojn. Li vivis kune kun Adél Jordán 5 jarojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo - Lysander
* Molière: Tartufo - Damis
* Anton Ĉeĥov: *Ivanov* - Borkin
* Fjodor Dostojevskij: La idioto - Ferdiŝĉenko
* Bertolt Brecht: *Majstro Puntila kaj lia servisto Matti* - ĉefulo
* Carlo Goldoni: *Leselkedők* - Leilo
* Gábor Presser-Dusán Sztevanovity: *A padlás* - Üteg
* László Dés: En Eŭropo ie - uniformulo
* Ferenc Sánta: *Ötödik pecsét* - Nyilas

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Az öt zsaru* (1998) – Jerry
* *A miskolci boniésklájd* (2004) – policano
* *Veszettek* (2015) – János Ács
* *A legjobb tudomásom szerint* (2021) – Lóránt
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Jamie Foxx, Ed Skrein
 
## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Éretlenek* (serio, 1995) - malĝentila bilardludanto
* *MobilVers* (serio, 2009) - deklamisto
* *Budapest angyala* (2011) - Wallenberg
* *Pepe* (serio, 2022) – Lackó

## Lia libro 
* *Észlelések - Avagy egy gondolkodó ember naplója* (2016)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Carl August Hagberg

**Carl August Hagberg** (naskiĝis la 7-an de julio 1810 en Lund, mortis 53-jara la 8-an de januaro 1864 en la sama urbo) estis sveda lingvisto, tradukisto kaj universitata profesoro. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.

Kategorio:Svedaj filologoj
Kategorio:Membroj de la Sveda Akademio
2-Pentadekanolo

**2-Pentadekanolo** aŭ **C15H32O** estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigado de la **2-pentadekeno**, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. 2-Pentadekanolo estas unu el la 71 komerceblaj izomeroj  kun la kemia formulo **C15H32O.** 2-Pentadekanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2-pentadekanolo** per hidratigo de **2-pentadekeno**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **2-pentadekanolo** per traktado de **natria hidroksido** kun **2-kloro-pentadekano**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **2-pentadekanolo** per reduktigo de **metila tridekila ketono**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **2-pentadekanolo** per traktado de **1-Bromo-1-etanolo** kun **tridekilmagnezia bromido**:

## Vidu ankaŭ 
* Alkoholoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkoholoj
György Fazekas

**György Fazekas** [djordj fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fazekas György** estis hungara ĵurnalisto.

György Fazekas naskiĝis la  en Miskolc, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Fazekas maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li estis ĵurnalisto apud sia patro, pli poste en aliaj gazetoj. Dum la 2-a mondmilito li soldatiĝis, sed ekde 1942 li estis trudlaboristo. Li estis kaptita en Sovetunio, en la militkaptitejo li akceptis la komunismon kaj ekde 1944 li estis armea agitisto. Post la milito li hejmenvenis kaj aliĝis al la komunistoj havanta gazetan postenon. En 1947 la partio invitis lin al Budapeŝto, kie li partoprenis en la partia administracio, samtempe verkis en gazetoj. En 1951 li estis forigita, sed li trovis alian redaktejon. Iom poste li apartenis al strikta rondo de Imre Nagy (politikisto). En 1955 li denove estis forigita, sed post jaro li denove aktiviĝis, eĉ li kateniĝis al Imre Nagy dum la hungara revolucio de 1956. Li portis la saman sorton (deportado, prizono), fine li ricevis amnestion en 1961. Ekde 1968 li denove laboris en redaktejo.

## Liaj libroj 
* *Emberrabló* (romano, 1953)
* *Csodálatos utazás* (prijunulara romano, 1954)
* *Miskolci toronyóra* (membiografia romano, 1976)
* *Miskolc-Nyizsnyij-Tagil-Miskolc* (membiografia romano dum la mondomilito, 1979)
* *Forró ősz Budapesten. Életútinterjú* (rememoroj, 1989)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungara revolucio de 1956
Gustavo de Svedio

**Princo Gustavo, duko de Uplando** (naskiĝis la 18-an de junio 1827 en palaco Haga, Solna, mortis 25-jara la 24-an de septembro 1852 en palaco Christiania, nuna urbo Oslo) estis princo de Svedio-Norvegio kaj komponisto. Li estis la dua filo de la sveda reĝo Oskaro la 1-a kaj lia edzino, la franca nobelino *Joséphine de Beauharnais*, kaj interalie estis membro de la universitato de Upsalo.

## Vivo 
Kiel siaj fratoj Karolo kaj Oskaro, kiuj ambaŭ poste iĝis reĝoj, Gustavo ricevis bonan edukon, unue de privataj gvidinstruistoj kaj poste en la universitato de Upsalo. En 1846 li iĝis honora membro de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj. Ekde 1850 li posedis kastelon Stjärnsund en la historia provinco Närke, kiun li renovigis.

Princo Gustavo ricevis la honoran titolon "kantisto-princo" ĉar li montris la plej grandan muzikan talenton de ĉiuj membroj de la dinastio Bernadotte. Li studis ĉe Adolf Fredrik Lindblad kaj iĝis bonega pianisto kaj kantisto. Proksimume 50 el liaj komponaĵoj, kiujn li publikigis sub la pseŭdonimo G****, pluvivis, inkluzive de marŝoj kaj artaj kantoj. Du el tiuj verkoj, Studentsången ('Studenta Kanto') kaj Vårsången ('Printempa Kanto'), plu ofte troveblas en la programoj de svedaj viraj korusoj. La kantoteksto de ambaŭ kantoj estis skribitaj fare de la poeto Herman Sätherberg. Precipe kiel studento en Upsalo, Gustavo laŭdire multe kantis kun siaj fratoj aŭ kun invititaj studentoj.

Kategorio:Svedaj princoj
Kategorio:Svedaj dukoj
Kategorio:Bernadotte
Kategorio:Uplando
Tobias Robert Thalén

''''''  estis sveda astronomo kaj fizikisto, kiu aparte konatiĝis pro liaj spektroskopiaj esploroj. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.

Kategorio:Svedaj sciencistoj
Alarik Frithiof Holmgren

''''''  estis sveda fiziologo. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.

Kategorio:Svedaj sciencistoj
Artur Hazelius

'''''' (naskiĝis la 30-an de novembro 1833 en Stokholmo, mortis 67-jara la 27-an de majo 1901 en la sama urbo) estis sveda universitata sciencisto kaj la fondinto de la Nordia muzeo. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.

Kategorio:Svedaj sciencistoj
Kelmenci

**Kelmenci** () estas urbotipa loĝloko en Ĉernivca provinco, Ukrainio. Kelmenci estas centro de Dnistra distrikto de la provinco. Ĝi havis  loĝantojn en 2021 sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Vidu ankaŭ 
* Kelmenci (stacidomo)
* Larha (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio


Kategorio:Urboj en Ĉernivca provinco
Nils Christoffer Dunér

''''* (naskiĝis la 21-an de majo 1839 en Billeberga, Skanio, mortis 75-jara la 10-an de novembro 1914 en Stokholmo) estis sveda astronomo kaj universitata profesoro de astronomio. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo kaj de la universitato de Lund.

En 1863 Dunér estis unu el la fondintoj de la Astronomia Societo, fondita en la universitato de Hajdelbergo je la germanlingva nomo *Astronomische Gesellschaft''. En 1861 kaj 1864 li partoprenis en du arktaj ekspedicioj al Svalbardo.

Kategorio:Svedaj sciencistoj
Bengt Danielsson

**Bengt DANIELSSON** (naskiĝis la 6-an de julio 1921 en Krokek, komunumo Norrköping, mortis 75-jara la 4-an de julio 1997 en Stokholmo) estis sveda antropologo kaj direktoro de la Sveda Nacia Muzeo de Etnologio (1967-1971). Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo kaj de la universitato de Vaŝingtonio.

Li iĝis konata pro sia partopreno en la "Kon-Tiki Ekspedicio" de Thor Heyerdahl en 1947. En 1948 li geedziĝis kun la francino *Marie-Therese* en Limo kaj vivis kun ŝi unue ekde 1949 ĝis 1952 sur la insulo Raroia, parto de la insularo Tuamotuoj, kaj poste ekde 1953 sur la insulo Tahitio. Li doktoriĝis ĉe la Universitato de Upsalo en 1955 kun tezo pri "Laboro kaj Vivo en Raroia". La geedzoj publikigis multajn studojn de Polinezio, inkluzive de ses-voluma historio de la insuloj. Li aktivis en la mediprotekta movado – precipe kontraŭ la francaj nukleaj proveksplodoj en Polinezio – kaj tial en 1991 honoriĝis per la Premio de ĝusta vivmaniero.

Kategorio:Svedaj sciencistoj
Navas de San Antonio

**Navas de San Antonio** [NAbas de sananTOnjo] estas municipo en la suda pinto de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo *Partido Judicial de Segovia* (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco. La loknomo *Navas de San Antonio* estas etimologie komprenebla kiel Altbieno de Sankta Antonio. Tiukadre aperas Sankta Antonio en la blazono sur flava fono. En la municipo estas la ermitejo de *San Antonio del Cerro*, je 3 km de la urba kerno. 

180px|eta|maldekstra|Navas de San Antonio en la provinco Segovio.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 68,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 366 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.  

Ĝi distas 35 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun Ituero y Lama, Zarzuela del Monte, Vegas de Matute, Villacastín, El Espinar kaj Las Navas del Marqués (Ávila).

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Segovio