open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bernhard von Mila

**Bernhard von Mila**, svede *Berend von Melen* (naskiĝinta eble en 1498, mortinta en 1561 je Herbsleben) estis germana gvidanto de dungosoldatoj servante al Danujo, Svedujo kaj Lubeko. Krome estis li kolonelo saksia kaj landa vokto. Inter 1542 kaj 1547 li guberniestris por Wolfenbüttel kaj de 1552 li ĉefadministris je Kastelo Grimmenstein. 

Originante el nobela familio de Malsupra Luzacio li partoprenis kun la fratoj la kampanjon de la dana reĝo Kristiano la 2-a kontraŭ Svedujo. De Kristano li kavaliriĝis. Lia frato Sievert van Melen tiam falis kiel taĉmentkomandanto de germanaj dungosoldatoj. En 1538 li estis sendita, kun Franz Burchart, al Anglujo por intertraktoj. En 1539 li estis en Wittenberg kie li konatiĝis kun Marteno Lutero. 

## Fonto
*Venge, Mikael: "Berend von Melen" - ĉe: *Dansk Biografisk Leksikon*
## Eksteraj ligiloj
Kopaniny (Chvalkovice)

**Kopaniny** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chvalkovice en distrikto Náchod. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordokcidente de Chvalkovice. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Kopaniny situas en katastra teritorio **Velká Bukovina u Chvalkovic** kun areo 3,32&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Kopaniny čp. 11.JPG|Kopaniny
Kopaniny čp. 18.JPG|Kopaniny

Kategorio:Chvalkovice (distrikto Náchod)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
James Thomson (poeto, 1700)

[dekstra|eta|La [frontispico de *La Sezonoj* de James Thomson. Publikigita de Alexander Donaldson]]
eta|La poeto James Thomson kiel prezentite sur la Monumento Scott
**James THOMSON** (naskiĝis la 11-an de septembro 1700 en Ednam, Roxburghshire; mortis la 27-an de aŭgusto 1748 en Richmond, Londono) estis skota verkisto kaj dramisto, plej konata pro sia verko *La Sezonoj.* Thomson verkis la kantotekston de la fama brita patriota kanto " Regu, Britanio ! ". 

## Vivo 
De 1715 ĝis 1719, li studis ĉe la Universitato de Edinburgo, kie li studis la latinan, la grekan kaj filozofion. Post diplomiĝo, li loĝis en Edinburgo kaj fariĝis membro de la literatura rondo *Grotesque Club*. Li publikigis poezion en *la Edinburgh Miscellany*. En 1725, li translokiĝis al Londono kun sia amiko, la poeto David Mollet.

Jura disputo pri la publikigaj rajtoj al unu el la verkoj de Thomson, *La Sezonoj*, kondukis al du gravaj kortumaj decidoj (Millar kontraŭ Taylor kaj  Donaldson kontraŭ Beckett) en la historio de kopirajto. 

## Le Sezono - Regu ondojn! 
Lia ĉefa verko estas la priskriba poemo *La Sezonoj* (1726–1730). Ĉi tiu ekstreme populara, sen mistikismo, poemo havis fortan influon sur antaŭromantikismon kaj romantikismon tra Eŭropo en sia tempo. Aliaj verkoj de Thomson inkluzivas la patriotajn poemojn *Britannia* (*Britio*, 1729) kaj *Liberty* (*Libereco*, 1735–1736), la faman odon *Rule, Britannia!* (*Regu, Britio!,* 1740, muzikigita de Thomas Arne), kaj la alegorian epopeon *Castle of Indolence* (*Kastelo de Pigreco*, 1748), imitante la stilon kaj naŭ-linian strofon ababbcbcc de Edmund Spenser. Kolektita eldono de la skribaĵoj de Thomson estis publikigita en 1897.

## En Esperanto aperis 
Esperantan tradukon sub la titolo *Regu Ondojn!* verkis Antoni Grabowski. Ĝi aperis en lia poemkolekto *El Parnaso de Popoloj* (Varsovio 1913, paĝoj 24 kaj 25).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* James Thomson at the Eighteenth-Century Poetry Archive (ECPA)
* Selected Poetry of James Thomson (1700–1748), *Representative Poetry On-line*
* Local History Notes: James Thomson (1700–1748), London Borough of Richmond upon Thames

Kategorio:Skotaj poetoj
Kategorio:Britaj dramistoj
Dénes Lukács (psikologo)

**Dénes Lukács** [dEneŝ lukAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lukács Dénes** estis hungara psikologo, psikoanalizisto, psikoterapeŭto, altlerneja instruisto.

Dénes Lukács naskiĝis  en Nagykanizsa.

## Biografio 
Dénes Lukács akiris diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1957, poste muzikinstruistan diplomon en :de:Staatliche Hochschule für Musik Trossingen en 1964. Li daŭris la studadon en Hungario jam en vespera instruado kaj en Scienca Universitato Loránd Eötvös li akiris psikologian diplomon en 1973, 2 jarojn poste li doktoriĝis el filozofio. Post la psikologia diplomo li ekinstruis en la universitato, krome li laboris en psikologia hospitalo ĝis sia emeritiĝo en 1995, dum en 1989 li akiris pli valoran psikologian diplomon. Post la emeritiĝo li malfermis privatan psikologian kuracejon, kie li akceptis klientojn. En 2000 li akiris psikoterapeŭtan licencon. Liaj terapiaj temoj estis la virina sekseco kaj la geedzaj rilatoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Objektbeziehung, Regression von der „Budapester Schule” der Psychoanalyse zur Selbstpsychologie.* (1999)
* *Párkapcsolat, szexualitás, pszichoanalízis.* (2005)
* *A Szondi-teszt korszerű értelmezése.* (2016)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio angle kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj psikoanalizistoj
Kategorio:Hungaraj psikoterapiistoj
Pioniraro

[thumb|Movebla [flosponto]]
[thumb|[Oleg Knorring: Pioniraraj bataltaĉmentoj konstruas ponton, la 1-an de aŭgusto 1943, arkivo de RIA Novosti]]

**Pioniraro** estas konsisto de regulaj armeaj fortoj, la soldatoj deĵorantaj ĉe tiu ĉi speco de armeo estas markataj kiel **pioniroj** (historie ***saperoj*** [el la franca, eĉ en multaj lingvoj]). Tiu ĉi soldataro estas specialigita por plenumi apartajn surterajn taskojn helpe de speciala, la tn. pionirara tekniko. La pioniraro ne estas difinita por rekta gvidado de batalo, sed por sekurigi teknikajn rimedojn kaj konstruaĵojn subtenantaj aŭ ebligantaj agadon de bataltaĉmentoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Armeo
Ferenc Lénárd

**Ferenc Lénárd,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lénárd Ferenc** estis hungara altlerneja instruisto, bibliotekisto. Lia origina familia nomo estis *Lehner*.

 naskiĝis  en Fiume (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Rijeka en Kroatio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1933, jaron poste li doktoriĝis el filozofio. Post siaj studoj li estis bibliotekisto en la universitata instituto. Inter 1945-1948 li instruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József, inter 1949-1954 en teknika akademio, poste en pluraj institutoj ĝis la emeritiĝo en 1977. Eksperimente li establis 12-lernojaran lernejon. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1961, li doktoriĝis en 1969 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia scienca laboro fokusiĝis al la esplorado de pensado. Li ricevis premiojn inter 1963-1986.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A lélektan útjai* (1946, 1989)
* *Emberismeret* (1948)
* *Természettani ismeretek* (1954)
* *Tanulmányok a megértés lélektanából* (1959)
* *A problémamegoldó gondolkodás* (1963, 1987)
* *A képességek fejlesztése a tanítási órán* (1979, 1982, 1987)
* *Pedagógiai ellentmondások* (1986)
* *A nevelés gyakorlata a tanítási órán* (kunaŭtoro, 1990)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
James Thomson (poeto, 1834)

**James THOMPSON**, pseŭdonimo **Bysshe Vanolis** (naskiĝis la 23-a de novembro 1834 en Port Glasgow, Skotlando; mortis la 3-a de junio 1882 en Londono) estis skota poeto. En la titolo de sia biografio pri Thomson, Bertram Dobell nomis lin "la Laŭrato de Pesimismo".

La plej konata verko de Thomson estas la filozofia poemo *The City of Dreadful Night* (aparta eldono: 1880).

## Verkado 
Thomson kaj lia verko estas apenaŭ konataj ekster fakaj rondoj hodiaŭ, kvankam *"La Urbo"* ankoraŭ aperas en kelkaj antologioj. La aŭtobiografia elemento en lia poezio estas nedubebla. Ĝin karakterizas profunda pesimismo kaj senespereco rilate al moderneco perceptita kiel sensona, malbela kaj brutala, kies anonima urbeco jam ne povas oferti al la individuo senton de hejmo aŭ sekureco. La verko de Thomson reflektas la melankolian, malesperan kaj mondneadan flankon de la viktoria epoko. Lia admiro por Giacomo Leopardi (1798–1837), la granda itala pesimisto, kiun li ankaŭ tradukis en la anglan, konvenas al ĉi tiu bildo. Li mem inspiris, interalie, Konstantinos Kavafis, kies fama poemo *"La Urbo"* montras influojn de *"La Urbo ".*

## En Esperanto aperis 
* *La Urbo de Terura Nokto* (*The City of Dreadful Night*, 1977), tradukis William Auld

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* James Thomson Poetry Works 

Kategorio:Skotaj poetoj
Kategorio:Skotaj verkistoj
Kategorio:Britaj ateistoj
Kategorio:Britaj eseistoj
Kategorio:Pseŭdonimaj verkistoj
Vlasta Pištíková

**Vlasta PIŠTÍKOVÁ** (1963) estas ĉeĥa esperantistino, honora membrino de Ĉeĥa Esperanto-Asocio. Ankaŭ ŝia partnero Jiří Mišurec kaj filo Vít Gulgliemo Mišurec estas esperantistoj.

Ŝi estas aŭtorino de la emblemo por la kongresa kuriero Drako de Brno ĉe UK 2025 en Brno.

La 5-an de marto 1998 kun aliaj personoj (Květa Krajíčková, Stanislav Krajíček, Jiří Mišurec) ŝi kunfondis ŝercan kaj parodian esperantistan klubon E-mental' kaj fariĝis ĝia "diktatorino". La unua nomo estis "Flakso-klubo" kaj nur en aprilo ili ŝanĝis la nomon al "E-mental'".

Dum kvaronjarcento la klubo faris multajn propagandajn aranĝojn, multajn kun karitata celo: t.n. Briko, Kuro por "Paraple" (pluvombrelo), Helpu helpi".

Ili preparis ankaŭ subtekstojn por filmoj de la satira teatro Cimrman kun permeso de la aŭtoro kaj aktoro Zdeněk Svěrák, kiu akceptis eĉ honoran membrecon de la klubo. Temas pri filmoj "Konkero de la Norda Poluso, Murdo en Salona Kupeo",  kaj plej freŝe "Longulo, Larĝulo kaj Miopulo" prezentita dum UK 2025 en Brno.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de E-mental'

## Fontoj 
* Retejo de E-mental'
* 25 jaroj de E-mental' – prezentaĵo de Vlasta Pištíková en la konferenco de ĈEA en Česká Třebová 2024.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Malá Bukovina

Nomon **Malá Bukovina** havas pluraj setlejoj:

* Malá Bukovina (Chvalkovice) – vilaĝo en municipo Chvalkovice en distrikto Náchod
* Malá Bukovina (Velká Bukovina) – vilaĝo en municipo Velká Bukovina en distrikto Děčín
Ketupa

***Ketupa*** estas genro de gufoj en la familio Strigedoj. La genro iam enhavis nur tri speciojn, nome **fiŝkaptaj gufoj**, sed baze sur rezultoj el genetika studo publikigita en 2020, oni ŝanĝis la genrajn limojn. La genro nun enhavas dek du speciojn, naŭ el kiuj estis iam metitaj en la genron *Bubo*.

## Taksonomio
La genron *Ketupa* enkondukis en 1830 la franca natursciencisto René Lesson por specioj de fiŝkaptaj gufoj el  Javo kaj Hindio. La tipa specio estas, per taŭtonomio (duoblaĵo), la Sablokolora fiŝgufo, *Ketupa ketupu*. La genronomo estas derivita el la malaja vorto *Ketupok* por la Sablokolora fiŝgufo.

Tiu genro iam enhavis pli malmultajn speciojn. Studo pri molekula filogenetiko de la tipa strigofamilio (*Strigidae*) publikigita en 2020 kaj alia studo publikigita en 2021 trovis, ke la genroj *Ketupa* kaj *Scotopelia* estas kunigita al la genro *Bubo*, kio faras la genron parafiletika. Por krei monofiletikajn genrojn, oni movis naŭ speciojn el *Bubo* al *Ketupa*. Kvar el tiuj specioj (*shelleyi*, *coromandus*, *leucosticta*, kaj *philippinensis*) ne estis kontrolitaj en la genetikaj studoj, sed oni supozis, ke ankaŭ ili apartenas al *Ketupa* baze sur siaj morfologiaj similecon al tiuj specioj kiuj ja estis studitaj. *Scotopelia* (enhavanta la verajn fiŝkaptajn gufojn) estis retenita kiel aparta genro, kvankam la genetikaj rezultoj sugestis, ke *Scotopelia* eble estu kunigita en *Ketupa*.

La genro nun enhavas dek du speciojn:

* Frasera gufo, *Ketupa poensis*– iam metita en *Bubo*
** Usambara gufo, *Ketupa poensis vosseleri*
* Ĝangala gufo, *Ketupa leucosticta* - iam metita en *Bubo*
* Lakta gufo, *Ketupa lactea* - iam metita en *Bubo*
* Ŝelia gufo, *Ketupa shelleyi* - iam metita en *Bubo*
* Granda fiŝgufo, *Ketupa blakistoni* - iam metita en *Bubo*
* Bruna fiŝgufo, *Ketupa zeylonensis*
* Hindoĉina fiŝgufo, *Ketupa flavipes*
* Sablokolora fiŝgufo, *Ketupa ketupu*
* Sumatra gufo, *Ketupa sumatrana* - iam metita en *Bubo*
* Punktoventra gufo, *Ketupa nipalensis* - iam metita en *Bubo*
* Hindia gufo, *Ketupa coromanda* - iam metita en *Bubo*
* Filipina gufo, *Ketupa philippensis* - iam metita en *Bubo*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Dunst

**La familio Dunst** (poste hungarigita formo: Dunszt; kun nobela antaŭnomo: adelsheimi Dunszt) estas nobela ŝvaba familio, kiu devenas de la regiono de Baden-Virtembergo, pli precize de la teritorio de Adelsheim. Origine ĝi estis kamparana familio, kiu unue enmigris al Bakonybél kaj al la ĉirkaŭaj setlejoj. Poste la familio evoluis al bienposedanta kaj mastrumanta familio, kaj ĝia nomo aperas ankaŭ inter la fondintaj familioj de pluraj ĉirkaŭaj pusztaj kaj setlejoj.

El Bakonybél, Pénzeskút kaj la ĉirkaŭaj setlejoj de la departemento Veszprém pluraj membroj de la familio poste translokiĝis al Budapeŝto kaj al urboj kaj setlejoj de la departemento Pest, same kiel al Kecskemét, Sopron kaj Keszthely, kie ili daŭrigis la familion en diversaj branĉoj. La estro de la kecskeméta branĉo estis Ferenc Dunszt.

Ekde 1850 Ferenc komencis komercon pri vino en Kecskemét. En la 1860-aj jaroj li fariĝis gastejestro kaj aktiva membro de loka socio, inkluzive partoprenon en la asocio de la honvedoj. Poste la familio etendis sian agadon al Budapeŝto.

La filo de Ferenc, József Dunst (1844–1916), fariĝis elstara restoraciisto kaj hotelestro. Li administris la Hotelo Reĝa en Kecskemét, unu el la ĉefaj gastigaj establoj de la urbo komence de la 20a jarcento. Li havis dek kvar infanojn, inter ili Kálmán Dunst (1897–1985; poste konata kiel Kálmán Donászy), ĵurnalisto, politikisto kaj verkisto. Aliaj familianoj daŭrigis la gastigan kaj kulinaran tradicion.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj familioj
Elvira Lux

'*** [luks], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lux Elvira*' estis hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Ózd, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1947, poste ŝi akiris medicinan licencon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1951. Post siaj studoj ŝi laboris ĉe János Szentágothai. En 1969 ŝi akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, poste ŝi laboris en ginekologia kliniko, kie ŝi estis la unua psikologo kaj solvis la psikajn problemojn. En la sama loko ŝi pensiuliĝis en 1989. En ambaŭ menciitaj universitatoj ŝi ankaŭ instruis kiel lektoro ekde 1972. Ŝi edziniĝis en 1951, poste naskis filinon. Ŝi ricevis premiojn en 2004 kaj 2009. Ŝia psikologia ĉeftemo estis la sekso.

## Elektitaj libroj 
* *Szexuálpszichológia* (1982)
* *Lépéspróbák egymás felé* (1987)
* *Szabad egy szexre?* (1989)
* *Szexkontroll* (1992)
* *Férfisorsok* (1995)
* *Hát még nekem…* (2002)
* *Anyának születtem?* (2005)

## Fontoj 
* membiografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
James Thomson

La jenaj personoj havas la nomon **James Thomson**:

* James Thomson (poeto, 1700)
* James Thomson (poeto, 1834)
Výhled

**Výhled** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chvalkovice en distrikto Náchod. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Chvalkovice. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Výhled situas en katastra teritorio **Malá Bukovina u Chvalkovic** kun areo 1,87&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Výhled čp 28.JPG|Domo en Výhled
Výhled čp. 21.JPG|Domo en Výhled
Výhled čp. 18.JPG|Domo en Výhled

Kategorio:Chvalkovice (distrikto Náchod)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Střeziměřice (Chvalkovice)

**Střeziměřice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chvalkovice en distrikto Náchod. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sude de Velká Bukovina. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Střeziměřice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,43&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Penta kruco

## Pluaj fotoj 

Střeziměřice čp. 14.JPG|Střeziměřice
Střeziměřice čp. 19.JPG|Střeziměřice

Kategorio:Chvalkovice (distrikto Náchod)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Náchod
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Střeziměřice

Nomon **Střeziměřice** havas du setlejoj:

* Střeziměřice (Horní Stropnice), parto de municipo Horní Stropnice en distrikto České Budějovice
* Střeziměřice (Chvalkovice), parto de municipo Chvalkovice en distrikto Náchod (k. t. Střeziměřice)
Střeziměřice (Horní Stropnice)

**Střeziměřice** () estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Stropnice en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume kilometron de vilaĝo Svébohy kaj proksimume 3 kilometrojn nordokcidente de Horní Stropnice. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Střeziměřice situas en katastra teritorio **Svébohy** kun areo 10,89&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1390.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Baroka kapelo

## Pluaj fotoj

06 05 22 Střeziměřice 26.JPG|Kapelo en Střeziměřice
Střeziměřice - pohled na Kamenskou horu.jpg|Vido el Střeziměřice

Kategorio:Horní Stropnice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Hlinov

**Hlinov** () estas solejo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Stropnice en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km norde de Horní Stropnice. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Hlinov situas en katastra teritorio **Svébohy** kun areo 10,89&nbsp;km².

## Historio
Hlinov estiĝis al la 1-a de majo 2003 kiel parto de municipo Horní Stropnice en distrikto České Budějovice.

## Loĝantaro 
## Simila nomo
* Hlinné

## Pluaj fotoj

Hlinov4.jpg|Hlinov
Hlinov2.jpg|Hlinov
Hlinov1.jpg|Hlinov

Kategorio:Horní Stropnice
Kategorio:Solejoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Ĉefstacidomo de Stutgarto

La **ĉefstacidomo Stutgarto** - germane *Stuttgart Hauptbahnhof* - estas la plej granda fervoja stacidomo en la urbo Stutgarto.

## Historia kapostacio 
Ekde 1922 la stacidomo estas kapostacio kun 16 kajoj.

## Nova subgrunda stacio ekde 2027 
eta|La nova subtera stacidomo kreis 8 novajn kajojn en ortangula direkto de la malnova kapstacio kun 22 kajoj.
Laŭ la planoj la nova subtera trairebla stacio kun 8 kajoj malfermos en 2027. La historia domo de la malnova stacio restos parto de la nova stacio.

### La projekto "Stuttgart 21" 
La nova subgrunda stacio estas parto de la pli granda projekto *Stuttgart 21* kiu konsistas el pli ol 100 km da novaj trakoj, 42 pontoj, 11 novaj tuneloj kaj entute kvar novaj stacioj.

## Referencoj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Germanio
Kategorio:Stutgarto
Polom (Sedloňov)

**Polom** () estas parto de municipo Sedloňov en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové.   Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordokcidente de Sedloňov. Estas ĉi tie registritaj 67 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Polom situas en katastra teritorio **Polom v Orlických horách** kun areo 2,67&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de Virgulino Maria

## Vidu ankaŭ
* Artileria fuortaro Skutina

## Pluaj fotoj 

Srub Jaroslav.jpg|Infanteria fuorto N-S 47 Jaroslav 

Kategorio:Sedloňov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica montaro
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
The China Quarterly

***The China Quarterly*** estas brita, trioble anonime reviziata, scienca revuo fondita en 1960 kaj eldonata de Cambridge University Press. Ĝi apartenas al la Lernejo de Orientaj kaj Afrikaj Studoj (SOAS), Universitato de Londono, kaj estas konsiderata unu el la plej gravaj akademiaj periodaĵoj pri Ĉinio en la mondo.

*The China Quarterly* traktas antropologion, komercon, literaturon, ekonomikon, geografion, historion, internaciajn aferojn, juron, politikon, sociologion kaj la artojn de nuntempa Ĉinio, inkluzive de Tajvano. Ĉiu numero enhavas artikolojn, esplorraportojn kaj librorecenzan sekcion.

## Referencoj 
Kategorio:Gazetoj
Judith Dupont

**Judith Dupont** estis hungaradevena franca psikanalizisto,  redaktoro, tradukisto. Ŝiaj gepatroj estis László Dormándi kaj Olga Dormándi, sekve ŝia origina familia nomo estis Dormándi.

Judit Dormándi naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Parizo.

## Biografio 
 rifuĝis kun sia familio en 1938 al Francio pro la proksimiĝanta naziismo. Ŝi akiris medicinan diplomon pri patologia anatomio en 1955, dum ŝi spertis kvarjaran trejnan analizon ekde 1954. Intertempe en 1952 ŝi edziniĝis al kuracisto, baldaŭ ŝi naskis dufoje. Dupont kompletigis siajn studojn pri pediatrio en psikiatria kliniko kaj ŝi laboris kiel infanpsikologo en diversaj klinikoj. Ŝi estis konata pro tradukadoj kaj publikigadoj de la verkoj de Sándor Ferenczi (psikiatro), helpante prezenti liajn verkojn al la franca publiko. En 1969 ŝi publikigis la psikanalizan revuon Coq-Héron, en kiu ŝi publikigis artikolojn de Ferenczi kaj Michael Balint. Ŝi ricevis francan premion en 2013. Dupont mortis en sia aĝo cent.

## Elektitaj verkoj 
* ''Le manuel à l'usage des enfants qui ont des parents difficiles* (1980)
* *Au fil du temps... Un itinéraire analytique'' (2015)

## Fontoj 
* WikiTrans

## Referencoj 
Kategorio:Francaj psikologoj
Kategorio:Francaj redaktoroj
Kategorio:Francaj tradukistoj
Kategorio:Hungardevenaj francoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj antaŭ la naziismo
Gábor Máté (kuracisto)

**Gábor Máté,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Máté Gábor** estas hungardevena kanadana kuracisto. Lia origina familia nomo estis *Melzer* [melcer].

Gábor Máté naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gábor Máté devenis el juda familio travivinta la holokaŭston. Li elmigris al Kanado kun sia familio dum la Hungara revolucio de 1956 kaj akiris bakalaŭron en :en:University of British Columbia Vancouver, poste li instruis en mezlernejo kelkajn jarojn. Li daŭris la lernadon kaj en 1977 li akiris medicinan diplomon en grado MD en la sama universitato. Pli, ol 2 jardekojn li estis ĝenerala kuracisto en sia privata kuracejo, poste li okupiĝis pri dependuloj pro alkoholo aŭ drogaĉo. Lia ĉefa esplortereno estis rilato inter infanaĝaj traŭmoj kaj plenaĝaj malsanoj. Lia edzino naskis trifoje. Li ricevis kanadajn premion inter 2009-2023, hungaran en 2024.

## Elektitaj kontribuoj hungare 
Li verkis angle, sed plejparte liaj verkoj post jaroj aperis ankaŭ hungare.
* *A test lázadása – Ismerd meg a stresszbetegségeket* (2011)
* *Szétszórt elmék – A hiperaktivitás új gyógymódja* (2013)
* *Normális vagy – Trauma, betegség és gyógyulás mérgező világunkban* (kunaŭtoro, 2022)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Kanadaj kuracistoj
Kategorio:Hungardevenaj kanadanoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Budapeŝtanoj
Usambara gufo

**Usambara gufo**, *Ketupa poensis vosseleri*, aŭ **Orientafrika gufo**, estas subspecio de afrika gufo en la familio Strigedoj. La specio estas nomita laŭ la brita zoologo Louis Fraser. La subspecio estas endemio de la montoj Usambara en la Regiono Tanga de Tanzanio.

## Aspekto
La Usumbara gufo estas granda gufo kun tre brunaj supraj partoj, kiuj estas striecaj per pli malhelbrunaj kaj kremblankaj subaj partoj, kun brunaj makuloj sur la brusto kaj neregulaj nigraj strioj sur la ventro. La vizaĝa disko estas palbruna kun larĝaj nigraj randoj ĉe la flankoj, la longaj oreltufoj estas tre brunaj. La beko estas bluetblanka kaj la okuloj obtuze flavecoranĝaj kun bluetblankaj palpebroj, dum la kruroj kaj piedoj estas blankecaj. La junulo similas al la plenkreskulo sed havas blankan linion laŭlonge de la skapularoj. La longo (inkluzive de la vosto) estas 490 mm. La diferencoj inter ĉi tiu taksono kaj la Frasera gufo estas, ke ĝi estas iomete pli granda, pli elstara malhela rando al la vizaĝa disko, pli densaj pli malhelaj makuloj sur la brusto kaj pli malfortaj markoj sur la cetero de la subaj partoj.

## Distribuado kaj habitato
La Usambara gufo estas endemia de Tanzanio, kie ĝi troviĝas en la Usambaraj Montoj en la nordoriento, ĵus malkovrita en la Uluguru Montoj kaj ebla ekvido okazis en la Nguru Montoj.

Ĝiaj naturaj vivejoj estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj inter 900 kaj 1 500 m super marnivelo. La IOC kaj la taksonomio de Clements, tamen, traktas ĝin kiel apartan specion.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko
Ĝangala gufo

**Ĝangala gufo**, *Ketupa leucosticta*, estas specio de afrika gufo en la familio Strigedoj. Ĝi estas indiĝena de afrikaj tropikaj pluvarbaroj.

## Taksonomio
La Ĝangalan gufon formale priskribis en 1855 la germana ornitologo Gustav Hartlaub laŭ specimeno kolektita en Ganao. Hartlaub metis la gufon en la genron *Bubo* kaj stampis la duvortan nomon *Buco leucostictus*. La specia epiteto *leucostictus* devenas el greka *leukostiktos* kio signifas "blankopunkteca". 

La Ĝangala gufo estas nun metita en la genron *Ketupa*, kiun enkondukis en 1831 la franca natursciencisto René Lesson. La specio estas monotipa: oni agnoskis neniun subspecion.

## Aspekto 
La Ĝangala gufo estas unu el la pli malgrandaj gufoj, kun longo de 40–46 cm; kaj korpopezo de 486–536 g por maskloj kaj 524–607 g por inoj. Ĝi havas ĉefe malhelbrunajn ĝis ruĝbrunajn kapon kaj suprajn partojn, kun palaj, malhelbrunaj strioj sur la flugiloj kaj dorso, kaj blankaj markoj ĉirkaŭ la ŝultroj. Estas du grandaj "orelaj" tufoj sur la kapo, kiuj estas malhelbrunaj akompanataj de blankaj makuloj, dum la okuloj estas palflavaj. La supra brusto estas helruĝbruna kaj markita per malhelaj strioj, dum la malsupra brusto, ventro kaj pugareo estas blankaj, kun ruĝecbruna vermikuleco kaj grandaj nigretaj makuloj. Junuloj havas blankecajn kapon kaj korpon, kun ruĝbruna strieco kaj brunaj flugiloj kaj vosto. La kutima krio estas malalta, akcelanta, klukanta raslo kaj kiam alarmite ĝi produktas nekutiman kvakan sonon.

## Distribuado kaj habitato
La Ĝangala gufo havas disan teritorion, kiu etendiĝas tra kelkaj okcident-afrikaj landoj kun marbordoj ĉe la Gvinea Golfo, de Gvineo orienten ĝis Kameruno kaj suden ĝis Angolo, etendiĝante enlanden en la sudo de Centrafrika Respubliko, Kongo kaj nordaj partoj de la Demokratia Respubliko Kongo.

La Ĝangala gufo troviĝas ĉefe en malaltaj primaraj kaj sekundaraj pluvarbaroj, precipe ĉirkaŭ arbaraj randoj kaj maldensejoj, kaj ankaŭ laŭlonge de riveroj kaj sur arbarkovritaj .

## Kutimaro kaj ekologio
Kiel plej multaj strigoj, la Ĝangala gufo estas noktema specio, kiu eliras el sia taga ripozejo krepuske por ĉasi. Ĝi estas nekutima inter gufoj, ĉar ĝi ŝajne manĝas preskaŭ ekskluzive insektojn, ĝiaj malgrandaj piedoj kaj relative malforta beko malhelpas ĝin ataki pli grandajn predojn. Ĝiaj ĉefaj predoj estas skaraboj, cikadoj kaj akridoj, kiujn oni aŭ kolektis el foliaro aŭ prenis dumfluge antaŭ ol kunporti ilin al ripozejo, tenataj per la piedoj kaj disŝiritaj en malgrandajn pecojn per la beko. Malmulte oni scias pri la reprodukta biologio de la Ĝangala gufo. En Okcidenta Afriko ĝi ŝajne demetas ovojn ĉirkaŭ la periodo de novembro ĝis januaro, kaj junaj strigetoj estis registritaj en la nesto en Liberio inter februaro kaj aprilo. Kiel ĉe iuj aliaj gufoj, la Ĝangala gufo konstruas sian neston surgrunde.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kahelado

En matematiko, **teselado** (ankaŭ nomata **kahelado**, **pavimado**, **surfaca fermigo** aŭ **poligonmodeliĝo**) rilatas al la defio plenigi surfacon per pluraj pli malgrandaj eroj, tiel ke ili ne havas interspacojn inter si, nek ili interkovriĝas. Pli formale dirite, tiu rilatas al la seninterspaco kaj ne-interkovranta kovrado de la (eŭklida) ebeno per unuformaj subareoj. La koncepto ankaŭ povas esti etendita al pli altaj dimensioj.

En praktikaj aplikoj kaj teorie, kovrado per unu aŭ pluraj simplaj plurlateroj estas preferata; en la angla, ĉi tiu metodo ankaŭ nomiĝas **kahelado** aŭ **tessellation**. Ekzemple, se granda metala lameno bezonas esti dividita en sekciojn (laborpecojn) en teknika apliko, la celo estas desegni ĉi tiujn sekciojn tiel, ke kahelado de malsamaj, neegalaj sekcioj estas atingita kaj neniu malŝparo estas generita. 

La "cikla divido de surfacoj" kun neunuformaj subsurfacoj (ne plurlateroj) estas tre okulfrapa en arto, ekz. en la verkado de M.C. Escher, sed li estis nek la unua nek la lasta, kiu faris tion en arthistorio. 

Analoge al la kahelado de la ebeno (2D), tridimensia aŭ pli alt-dimensia spaco ankaŭ povas esti subdividita, vidu spacplenigo. 

En la latina, *teselo* estis malgranda peco de ceramiko, ŝtono, vitro aŭ metalo uzata en mozaikoj. Tessela signifas "malgranda kvadrato" kaj estas vorta korupto de la greka vorto por 4 (tetra).

## Bildaro 

Dosiero:Wallpaper_group-p3-1.jpg|Mozaikigita pavimo kun cementŝtonoj.
Dosiero:Finite_element_triangulation.svg|Poligonforma cirkla surfaco
Dosiero:Tile_3,6.svg|trianguloj
Dosiero:Tile_6,3.svg|egalaj elementoj (heksagonoj)
Dosiero:Tile_3bb.svg|Diversaj elementoj
Dosiero:Tile_3636.svg|Diversaj elementoj
Dosiero:Tile_3464.svg|Pli da eroj
Dosiero:Tile_46b.svg|ankaŭ pluraj elementoj
Dosiero:Wallpaper_group-p6m-1.jpg|Persia, glazurita ceramika kahelo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kahelaro (geometrio)
* Kahelo

## Eksteraj ligiloj 
* Tegula (malferma programaro por esplori dudimensiajn kaheladojn de la ebeno, sfero kaj hiperbola ebeno; inkluzivas datumbazojn enhavantajn milionojn da kaheladoj)
* Wolfram MathWorld: Tessellation (bona bibliografio, desegnaĵoj de regulaj, duonregulaj kaj duonregulaj kadraj strukturoj)
* Dirk Frettlöh kaj Edmund Harriss. "Tilings Encyclopedia" (ampleksaj informoj pri anstataŭigaj kahelaroj, inkluzive de desegnaĵoj, homoj kaj referencoj)
* Tessellations.org Arkivita la 8an de majo 2017 ĉe la Wayback Machine (gvidiloj, galerio de Escher-kartonmodeligoj, galerioj de kartonmodeligoj de aliaj artistoj, lecionplanoj, historio)

Kategorio:Simetrio
Kategorio:Mozaiko
Kategorio:Kahelaroj
Kategorio:Eŭklida geometrio
Kategorio:Arkitekturaj eroj
Kategorio:Topografio
Batalo de Mühlberg

Je la **batalo de Mühlberg** (aŭ: *Batalo sur la erikejo de Lochau*) la armeo de imperiestro Karlo la 5-a venkis en la 24.7.1547 apud Mühlberg (Germanujo) kontraŭ la protestantismaj trupoj de la Ŝmalkalda Ligo. Post malliberigo de la komandanto liga, princelektisto Johano Frederiko la Grandanima la milito estis finita. Temas pri la unua religia civila milito sur germana teritorio.

La taĉmentoj frederikaj estis retiriĝantaj en la direkton de Wittenberg kiam ili, la 24-an de aprilo 1547, estis surprizitaj apud Mühlberg. Per perforta marŝo, Fernando Álvarez de Toledo kondukis la aliancanojn de la imperiestro (kiujn konsistigis ekz. germanaj, italaj, hispanaj kaj hungaraj batalantoj) al la kontraŭa bordo de la rivero Elbo antaŭ Mühlberg. Kiam la spionoj de la princo-ekektisto rimarkis tion, paniko ekestis. Haste oni formis marŝordonon. La sindefendantoj provis detrui la pontonan ŝipoponton super la Elbo; kelkaj hispanoj ensaltis la aprilan malvarman akvon kaj provis naĝe atingi la bordon ĉe Mühlberg. Dume la mühlberg-ano Barthel Strauchmann, al kiu la protestantoj antaŭtage forprenis la ĉevalojn, montris al la imperiestro kaj liaj rajdantoj travadejon. 

Baldaŭ la fuĝantoj estis atingitaj kaj unu la alian malhelpis. En la sanga buĉado, kiu daŭris ĝis malfrue en la nokto, ĉirkaŭ 3.000 liganoj mortis, dum la imperiestroj perdis nur ĉirkaŭ 50 homojn. Pro la okazintaĵoj ne eblas difini unu komunan batalkampon. La bataloj komenciĝis en Mühlberg kaj poste etendiĝis tra vasta areo dekstre de la Elbo. En la vesperaj horoj la saksia princo-elektisto estis ĉirkaŭita kaj kaptita.

Kelkaj historiistoj supozas, ke arbara regiono inter Fermerswalde kaj Züllsdorf (kvartaloj de Herzberg) estis la loko de ties aresto. En 1897 oni starigis monumenton en arbara areo ĉe Falkenberg je la ebla kaptoloko. 

La malvenko de la Ŝmalkalda Ligo en la Batalo ĉe Mühlberg havis longdaŭrajn konsekvencojn. Imperiestro Karlo la 5-a troviĝis ĉe la pinto de sia potenco. La saksia princo-elektisto Johano estis kondamnita al morto, sed poste pardonita je *eterna mallibereco*. Fakte li perdis sian titolon kaj multajn teritoriojn; la Ligo dissolviĝis. La memoro pri ĉi batalo neniam ĉesis; eĉ la (Italujon, Hispanujon) hejmenvenintaj daŭrigis la neforgeson, ekz. per farigo de artaĵoj. 

En la mühlberg-a kvartalo Borschütz spekteblas apudriverborda monumento. En Mühlberg mem viziteblas muzeo pribatala.

## Eksteraj ligiloj
*prezento de la batala muzeo je Mühlberg
Eric Knight

**Eric Oswald Mowbray KNIGHT** (naskita la 10-an de aprilo 1897, en Menston, Okcidenta Jorkŝiro, Britio; mortis la 14-an de januaro 1943, apud Paramaribo, Nederlanda Gviano) estis angla-usona aŭtoro. Lia plej konata libro estas *Lassie Come Home* (1940), sur kiu baziĝas la filmoj kaj televidserioj pri la ŝafhundo Collie Lassie.

## Lassie 
Post edziĝo kun sia dua edzino, la paro aĉetis bienon en Springtown, Pensilvanio, kie ili bredis ŝafhundojn kaj aliajn hundojn. Laŭ Jere Knight, la inspiro por Lassie estis la ŝafhundo Toots, kiun ili havis kiel hundidon kaj kiu mortis en la aĝo de 14 jaroj.

Post kiam la paro translokiĝis al Novjorko, Knight verkis la novelon "Lassie", kiu unue publikiĝis en *The Saturday Evening Post* la 17-an de decembro 1938. Ĝi rapide populariĝis, kaj Winston Publishers akiris la rajtojn. Publikigita kiel libro en 1940, la rakonto tuj fariĝis furorlibro kaj de tiam estis tradukita en 24 lingvojn. MGM aĉetis la filmrajtojn, kaj en 1943 la unua filmo pri Lassie, *Lassie Come Home*, kun la dekjaraĝa Elizabeth Taylor, estis publikigita. Pluaj filmoj kaj televidserioj sekvis, kaj Lassie fariĝis verŝajne la plej fama hundo en la mondo.

## Verkaro 
* *Song On Your Bugles* (1936)
* *You Play The Black and The Red Comes Up* (verkita kiel: Richard Hallas) (1940)
* *Now Pray We for Our Country* (1940)
* *Sam Small Flies Again* (ankaŭ titolita: The Flying Yorkshireman) (1942)
* *This Above All* (1942)
* *Lassie Come-Home* (1943)
* *Portrait of a Flying Yorkshireman* (redaktita de Paul Rotha) (1952)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Eric Knight Home Page" ĉe la retejo de la familio Lassie
* Biography at Chelsea-Collies.com
* Richard Hallas ĉe LC Authorities, kun 4 registraĵoj
* . Yale Collection of American Literature, Beinecke Rare Book and Manuscript Library

Kategorio:Anglaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Usonaj porinfanaj verkistoj
Poustka (artileria fuortaro)

**Artileria fuortaro Poustka** (ankaŭ **Grünwald**) estas artileria fuortaro, kiu estis planata enkadre de sistemo de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj sur la norda limo de tiama Ĉeĥoslovakio, dum kio ĝi devis aparteni inter spino de defendo en sia ĉirkaŭaĵo. Konstruado de la fuortaro estis planata en spacon de nivellinio 658 Grünvald (hodiaŭ 669 Poustka) inter Slavětín kaj Petříkovice en Trutnovio. Rilate al nombro de armiloj la fuortaro enviciĝis al la plej grandaj. La grandeco de garnizono oni planis al ĉirkaŭ 700 soldatoj. La konstruado de fuortaro estis neniam komisiita al iu konstrufirmao.

Poustka devis esti kreata de kvin infanteriaj fuortoj (T-S 45-47, T-S 51 kaj T-S 51a), artileria turniĝonta turo (T-S 48), de du artileriaj fuortoj (T-S 49 kaj T-S 49a), minĵetila turo (T-S 50) kaj enireja objekto (T-S 50a). La longeco de subterejo kuniganta la unuopajn fuortojn devis fari 2 kilometrojn. Rilate al grandaj altecaj diferencoj sur areo de la fuortaro la subterejo devis esti dividita en du altecajn nivelojn, kunigitaj per egaliga ŝtupareja kaj lifta ŝakto.

## Tasko de la fuortaro 
La fuortaro devis per haŭbizoj subteni la izolitajn infanteriajn fuortojn maldekstre ĝis malantaŭ la najbara fuortaro Stachelberg kaj dekstre la pafventumilo de T-S 49a kruciĝis kun pafventumilo de fuortaro Jírová hora. La arrtileria fuortaro devis pripafadi gravan ŝoseon de la limo kun Germanio tra Zlatá Olešnice direkte al Trutnov. La artileria turniĝonta turo devis havi pafdistancon ĝis Žacléř en spacon de ŝoseo Žacléř – Trutnov, dekstre poste la tutan sektoron de la limo en spaco Adršpach kaj Teplice nad Metují. Ĉar la fuortaro estis lokigita sufiĉe proksime de la limo, ĝia artileria pafdistanca kapableco trafis profunde en la teritorion de malamiko.

## Rilataj artikoloj
* Pionirara grupa komandantejo VI Trutnov

## Literaturo 
* Stehlík, Eduard: *Lexikon tvrzí československého opevnění z let 1935–38*. Praha: FORTprint, 1992, s. 60–61.

Poustka
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Trutnov
Kategorio:PGK VI Trutnov
Kategorio:Proponitaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Chvaleč
Kategorio:Radvanice (distrikto Trutnov)
Kategorio:Broumova montetaro
Roddy McDowall

**Roderick Andrew Anthony Jude "Roddy" McDOWALL** (naskita la 17-a de septembro 1928 - mortis la 3-a de oktobro 1998) estis brita aktoro, kiu vivis kaj laboris en Usono dum la plej granda parto de sia vivo. Li aperis en pli ol 270 filmaj kaj televidaj produktadoj inter 1938 kaj sia morto. Gajninto de Tony kaj Emmy - premioj, li komencis sian filmkarieron kiel infanaktoro en filmoj kiel The *Big Bad Wolf* kaj daŭrigis ĝin sukcese kiel plenkreskulo. 

Li estas konata pro la roluloj Cornelius en la filmoj *Planet of the Apes* (Planedo de la Simioj) (1968), *Escape from the Planet of the Apes* (Eskapo de la Planedo de la Simioj) (1971) kaj Caesar in *Conquest of the Planet of the Apes* (Konkero de la Planedo de la Simioj) (1972) kaj *Battle for the Planet of the Apes* (Batalo por la Planedo de la Simioj) (1973), kaj pro la televida serio *Planet of the Apes* (Planedo de la Simioj) (1974).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Tony-premiitoj
Kategorio:Skotdevenaj angloj
Kategorio:Anglaj reĝisoroj
Kategorio:Homoj de Disney
Kategorio:Rakontantoj de sonlibroj
Kategorio:Skotaj usonanoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Usonaj fotistoj
Kategorio:Mortintoj en 1998
Rod Coronado

**Rodney Adam CORONADO** estas usona verda anarkiisto kaj bestaj-rajtoj-aktivulo, kiu estis kondamnita pro krimfajro, stampado kaj aliaj krimoj rilataj al lia aktivismo, sed kiu nun pledas por neperfortaj metodoj. Li estas iama aktivulo ĉe la Besta Liberiga Fronto (Animal Liberation Front, ALF) kaj reprezentanto por la Earth Liberation Front (ELF). Li ankaŭ estas iama ŝipano de la Sea Shepherd Conservation Society kaj estis en la redakcia komitato de *la Earth First! Journal*. 

Li pledis por rekta agado en la batalo kontraŭ bestkrueleco kaj media detruo. Li estis arestita en 1995 rilate al la krimfajra atako kontraŭ esplorinstalaĵo de la Universitato de Miĉigano. La okazaĵo, kiu kaŭzis 125 000 dolarojn da damaĝo kaj detruis 32 jarojn da esplormaterialoj, estis parto de "Operacio Mordo Reen de ALF" - serio da atakoj kontraŭ esplorinstalaĵoj, kiuj testis bestojn. Li estis liberigita en 2008.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Profunda ekologio

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Ekologiaj anarkiistoj
Kategorio:Usonaj malliberuloj
Kategorio:Usonaj anarkiistoj
Modi'in Illit

**Modiʿin Illit** (, , signifante supra modiino), ankaŭ **Kirjat Sefer** () estas ĥareda-israela urba setlejo en okupaciita Cisjordanio. Ĝi estis fondita en 1994 kaj situas proksimume duonvoje inter Tel-Avivo kaj Jerusalemo, ĉirkaŭ 6 kilometrojn de la israela urbo Modi'in.

Modi'in Illit, kun loĝantaro de 81 216 (en januaro 2022), plejparte ultraortodoksaj judoj, estas la plej granda israela setlejo en Cisjordanio. En 2015, la loĝantaro estis 64 179. Ĝi situas oriente de la Verda Linio. La barilo starigita de Israelo prenas la formon de muro proksime de Modi'in Illit kaj apartigas ĝin de Cisjordanio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Unsettled - In West Bank Settlements, Sign of Hope for a Deal - New York Times (July 2009)
* Kiryat Sefer (Diur Modi'in) - WhoProfits.org

Kategorio:Urboj de Cisjordanio
John Newton

**John Henry NEWTON, Jr.** (naskita la 24-an de julio 1725 en Londono; mortis la 21-an de decembro 1807 samloke) estis angla anglikana kleriko, komponisto de religiaj kantoj, do himnoverkisto. 

Dum lia vivo li estis sklavŝipa kapitano, kiu poste fariĝis investanto en la sklavkomerco kaj poste aboliciisto. Li servis kiel maristo en la Reĝa Mararmeo dum periodo post la deviga militservo.

Origine sklavisto, li parolis kontraŭ sklaveco ekde 1778. Kiel pastro, li fondis la Clapham Saints, kristanan grupon de politike influaj anglikanoj ĉirkaŭ William Wilberforce, kiu havis signifan influon sur la forigo de sklaveco en Britio kaj tra la Brita Imperio.

En sia junaĝo, li servis sur ŝipoj de la Reĝa Mararmeo, kaj en la aĝo de 20 jaroj, li estis sklavigita de la reganto de la afrika tribo Sherbro. De 1748 ĝis 1754, li komandis plurajn sklavŝipojn. Post apopleksio en 1754, li revenis al sia patrujo kaj en 1764 estis ordinita evangelia anglikana pastro. Dum du jardekoj, li servis en Olney, Buckinghamshire.

Post sia kristana vekiĝo, Neŭtono fariĝis aktiva subtenanto de aboliciismo. Li vivis por vidi Brition abolicii la sklavkomercon. Neŭtono ŝuldas sian tutmondan famon al siaj spiritaj himnoj (ĉirkaŭ 250 entute). La plej ofte ludataj estas *"Amazing Grace"* kaj *"Glorious Things of Thee Are Spoken* ".

Neŭtono vivis por vidi la abolicion de la afrika sklavkomerco fare de la Brita Imperio en 1807, kelkajn monatojn antaŭ sia morto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Newton, John (1788). 
* The John Newton Project
* Biography & Articles on Newton  

Kategorio:Konvertitoj al anglikanismo
Kategorio:Anglaj kontraŭsklavistoj
Kategorio:Kristanaj radikaluloj
Kategorio:Kristanaj humanistoj
Árpád Mezei

**Árpád Mezei,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Mezei Árpád** estis hungara oficisto, psikologo, redaktoro. Lia origina familia nomo estis *Rosenfeld* [rozenfeld], lia frato estis Imre Pán.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  (laŭ Vikidatumoj en la 7-an) en :en:Glastonbury, Connecticut (Usono).

## Biografio 
 devenis el juda familio. Pro la kontraŭjudaj leĝoj li estis memlernanto, poste li estis oficisto, dum li redaktis superrealismajn revuojn. Baldaŭ li estis trudlaboristo, dum la nazia erao (1944) li kaŝiĝis. Ekde fino de la 1950-aj jaroj li laboris kiel psikologo en instituto. En siaj psikologiaj verkoj li traktis la psikajn malsanojn pro la alkoholismo. En 1975 jam kiel pensiulo li translokiĝis al Usono, kie li daŭris la kontribuojn pri artoj. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *A paraszti létforma az európai kultúrában* (1946)
* *Maldoror* (monografio pri la superrealismo, kunaŭtoro, 1947)
* *Genèse de la pensée moderne* (kunaŭtoro, 1950)
* *Histoire de la peinture surréaliste* (kunaŭtoro, 1959)
* *Személyiség és tuberkulózis* (kunaŭtoro, 1964)
* *Az alkoholista beteg személyisége* (kunaŭtoro, 1972)
* *Elméletek és művészetek. Művészetlélektani kísérletek* (1984)
* *Építészetelméleti könyvecske* (1996)

## Fontoj 
* biografio hungare
* aprezo hungare kun fotoj
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Jírová hora (artileria fuortaro)

**Artileria fuortaro Jírová hora** (ankaŭ **Maternice**) estas artileria fuortaro, kies konstruado estis neniam komencita. La fuortaro devis aparteni inter spino de defendo de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj sur la norda limo de tiama Ĉeĥoslovakio. La lokigo de la fuortaro estis planata en spaco de nenomigita nivellinio 546, antaŭe nomata Maternice, nordokcidente de Hronov. La fuortaro devis aparteni inter la plej fortaj el la planataj fuortaroj de la ĉeĥoslovaka fortikaĵa sistemo, ĝi devis esti kreita de kvar infanteriaj fuortoj (T-S 8-10, T-S 15), artileria turniĝonta turo (T-S 11), de du artileriaj fuortoj (T-S 12-13), minĵetila turo (T-S 14) kaj enireja objekto (T-S 14a). La konstruado estis planata printempe de 1939. La projekto de la fuortaro estis komplete finita, sed ĝis septembro 1938 oni ne sukcesis la fuortaron komisii al neniu firmao por konstruado kaj do eĉ ne estis komencita la konstruado. La nombro de viroj en la fuortaro estis planata al 650.

## Taskoj de la fuortaro 
Eĉ spite al tio, ke la fuortaro apartenis en trutnovan sektoron, ĝiaj ĉefaj taskoj estis celitaj al Náchodio. La artileria fuorto T-S 13 devis celi per siaj haŭbizoj utile al artileria fuortaro Dobrošov kaj plu pripafadi valkaldronon inter Náchod kaj Hronov kaj linion de pezaj fortikaĵoj ĉe dobrošova fuortaro, kiu ne estis sufiĉe ŝirmata per armiloj el Dobrošov. La artileria turniĝonta turo T-S 11 devis per sia rekta pafventumilo agadi en antaŭbatalejon de la fuortaro kaj gvidi pafadon en direkto Dolní Teplice – Německá Metuje-Stárkov-Bystré, Dědov-Police-Žabokrky kaj Machov-Bezděkov. Tiu ĉi antaŭbatalejo estis ankaŭ samtempe subtenata per pafado el Dobrošov kaj en la mala flanko devis plenigi la pafadon el fuortaro Poustka. Al okcidento orientita la dua artileria fuorto T-S 12 devis pripafadi linion de pezaj fortikaĵoj ĝis fuortaro Poustka kaj ankaŭ la ĉefan kunigilon inter municipoj Janovice-Jívka kaj Radvanice-Jívka. La minĵetila turo T-S 14 devis kiel taskon pripafadi antaŭbatalejon de la fuortaro kaj ravinojn ĉe Hronov, valon de Zbečník kaj spacon de la valo ĉe Žabokrky.

## Rilataj artikoloj
* Pionirara grupa komandantejo V Náchod

## Literaturo 
* Stehlík, Eduard: *Lexikon tvrzí československého opevnění z let 1935-38*. Praha: FORTprint, 1992, s. 58-59.

## Eksteraj ligiloj 
* Fuortaro Jírová hora en Bunkry.cz

Jírová hora
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Náchod
Kategorio:PGK V Náchod
Kategorio:Proponitaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Hronov
Kategorio:Zbečník
Kategorio:Broumova montetaro
Sergio Castellitto

**Sergio CASTELLITTO** (naskita la 18-an de aŭgusto 1953 en Romo, Italio) estas itala filma kaj teatra aktoro, same kiel scenaristo kaj filmreĝisoro. Li estas unu el la plej popularaj aktoroj de Italio.

Dufoja gajninto de la David di Donatello por Plej Bona Ĉefrola Aktoro (1993, 2004) kaj la Eŭropa Filma Akademia Premio por Plej Bona Aktoro (2002).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Italaj aktoroj
Kategorio:Italaj reĝisoroj
Michel Bouquet

**Michel François Pierre BOUQUET** (naskiĝis la 6a de novembro 1925, en 14a arondismento de Parizo  – mortis la 13a de aprilo 2022, en la 18a arondismento de Parizo ) estis franca teatra kaj filma aktoro. Li aperis en pli ol 100 filmoj inter 1947 kaj 2020.

Pro sia laboro, Bouquet ricevis dufoje la Molière-Teatra Premio kaj dufoje la César-Filmpremio.

En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, Bouquet ludis serion da signifaj roloj en filmoj de la francaj reĝisoroj de la Nova Ondo François Truffaut kaj Claude Chabrol.

Li gajnis la Eŭropan Filmpremion por Plej Bona Aktoro pro sia rolo en *Toto, la Heroo* (1991) de Jaco Van Dormael. Li ankaŭ gajnis du César-premiojn por Plej Bona Aktoro pro siaj roloj en *How I Killed My Father* (2001) de Anne Fontaine kaj *The Champs de Mars* (2005) de Robert Guédiguian. En 2018, li ricevis la Grandkrucon de la Nacia Ordeno de la Legio de Honoro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj aktoroj