open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Johano la 4-a (papo)

**Johano la 4-a** (m. la 12-an de oktobro 642 en Romo) estis papo ekde 640 ĝis 642. Li originis el *Iadera* - la nuna urbo Zadar - en Dalmatio, Reĝlando Longobardio, kaj estis elektita post la mallonga pontifikeco de Severeno (kaj kvarmonata vakeco de la ofico) la 24-an de decembro 640. Li kondamnis la monotelitismon, teologian pozicion ke Jesuo Kristo havis *du naturojn* – dian kaj homan – sed nur *unu volon*, kiu estis la sama ĉe ambaŭ naturoj; tiu pozicio estis poste kondamnita kiel herezo. Kontraŭ Konstanto la 2-a li defendis la papon Honorion la 1-an, mortintan en 638. La 12-an de oktobro 642 li mortis en Romo.

## Vidu ankaŭ 
* listo de papoj

Kategorio:Papoj
Kategorio:Mortintoj en 642
Gallia Belgica

eta|dekstra|300ra|
eta|maldekstra|166ra|
eta|maldekstra|250ra|
**Gallia Belgica** estis provinco de la Romia Imperio.

Ĝi lokiĝis en partoj de aktualaj Nederlando, Belgio, Luksemburgio, nordorienta Francio kaj okcidenta Germanio. La loĝantoj de la provinco ĉefe devenis de keltaj kaj ĝermanaj triboj, kaj estis ofte kunnomitaj la belgoj. Laŭ Julio Cezaro, la limo inter Gaŭlio (meze de la 1-a jarcento antaŭ nia erao *Gallia Celtica*, fine de la 1-a jarcento antaŭ nia erao *Gallia Lugdunensis*, pli sudis ankoraŭ la gaŭl-romiaj provincoj *Gallia Narbonensis* kaj *Aquitania*) kaj *Gallia Belgica* estis markita de la riveroj Marne kaj Sejno.

Fine de la Gaŭla Milito (58 ĝis 52 antaŭ nia erao), la provinca teritorio ampleksis ankaŭ la tutan teritorion ĝis la riverego Rejno, kaj la provincaj legianoj respondecis pri la defendo de la imperia limo ĉe tiu riverego, ĝis en la jaro 85 novaj romiaj provincoj *Germania Inferior* kaj *Germania Superior* estis instalitaj, kaj *Gallia Belgica* kompense ricevis iujn teritoriojn de la antaŭa provinco *Gallia Celtica*.

Dum la 5-a jarcento, la eksa romiaj provincoj *Gallia Belgica* kaj *Germania Inferior* fariĝis la centro de la nova merovida reĝlando de Klodvigo la 1-a, kaj dum la 8-a jarcento la centro de la Karolida Imperio.

Kategorio:Romiaj provincoj
Kategorio:Historio de Belgio
Lago Bourget

eta|Vido de sur la deklivo de Tresserve
**Lago Bourget** [burĵE] () estas lago en la nordo de la franca departemento Savoie. Ĝi estas la dua plej granda natura lago de Francio.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 44,5 km² kaj profundecon de 145; ĝia surfaco mezume situas je alto de 231,5 m super marnivelo. Ĝi havas mallarĝan formon, kun longo de 18 km kaj larĝo inter 1,6 kaj 3,5 km.

Ĝi ricevas akvon de riveroj Sierroz (oriente) kaj Leysse (sude) kaj elversiĝas tra Canal de Savières al rivero Rodano.

La banloka urbo Aix-les-Bains troviĝas sur la orienta bordo de la lago.

## Legendo 
Laŭ legendo la lago ekestis, kiam Dio ordonis al tri anĝeloj foriri el Alpoj. Ili malĝojis kaj ploris, kaj el iliaj larmoj ekestis lago Bourget, Lemano kaj lago de Annecy.

Dosiero:Lac du Bourget 3.jpg|Vido de Aix-les-Bains
Dosiero:Lac du Bourget.jpg|Vido de la sudo
Dosiero:Lac du Bourget 2.jpg|Vido de Aix-les-Bains

Bourget
Eŭropa Ligo de UEFA

La **Eŭropa Ligo de UEFA** - de 1971 ĝis 2009 nomita UEFA-pokalo - estas ĉampionado de futbalo organizita de la eŭropa asocio UEFA. Oni ne konfuzu ĝin kun la Ligo de Ĉampionoj de UEFA.

La Eŭropa Ligo alfrontigas la teamojn plej gravajn de membroj de UEFA, escepte de la elektitoj por la citita *Ligo de Ĉampionoj*.

Kategorio:Futbalaj konkursoj
Ardes (romano)

***Ardes*** estas sciencfikcia originale esperantlingva romano fare de Boris Tokarev. Ĝi estas publikigita en Moskvo de Impeto en 1996, kaj enhavas 240 paĝojn. Sonlibro estas aĉetebla, legita de Elena Ŝevĉenko.

## Eksteraj ligiloj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Sciencfikcia literaturo
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1996
Kategorio:Esperantlingvaj romanoj
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
David Trezeguet

David Trézéguet (naskiĝis la 15-an de oktobro de 1977) estas franc-argentina futbalisto. Li partoprenis en Futbala Mondpokalo 2006 kun Francio.
eta|dekstra|David Trezeguet

Kategorio:Francaj futbalistoj
Kategorio:Argentinaj futbalistoj
Adeodato la 2-a

**Adeodato la 2-a** naskiĝis en Romo kaj mortis la 17-an de junio 676. Li elektiĝis papo la 11-an de aprilo 672. Lia latina nomo signifas “donita de dio“. Li kalkuliĝas 2-a papo de nomo Adeodato, ĉar samnomulo jam estis papo inter la jaroj 615 kaj 618, kiu tamen estis pli konata per nomo Diodono.

Antaŭ ol li fariĝis papo, li estis monaĥo en la Erasmo-monaĥejo en Romo. Adeodato la 2-a ne multe sin enmiksis en sekularan politikon kaj kontraŭbatalis la monotelitismon. Li impresis per sia boneco kaj grandanimeco.

La katolika memortago estas la 17-a de junio, lia mortotago. Lia tombo troviĝas en la katedralo Sankta Petro.

## Vidu ankaŭ 
* listo de papoj

Kategorio:Papoj
Kategorio:Mortintoj en 676
Kabo (geografio)

**Kabo** aŭ **terkapo** estas la pinto de ter-lango, kiu elstaras en la maron.

eta|220px|Kabo de Sankta Vincento en Portugalio
Kaboj estas signifaj por ŝiptrafiko, ĉar ili
* influas la marfluojn,
* povas esti danĝeraj obstakloj,
* protektas la flankan maron kontraŭ ventego kaj ondegoj,
* povas prezenti ŝipvojojn malpli longan ol al apuda bordo; sed ofte mankas sekuraj havenoj ĉe kaboj.

## Konataj kaboj 
### Afriko 
* Kabo Aguljas ("Pingla Kabo", Sudafriko; plej suda loko de Afriko))
* Bonespera Kabo (Sudafriko)
* Verda Kabo (Senegalio; plej okcidenta loko de Afriko))

### Amerikoj 
* Kabo Canaveral (Usono, Florido)
* Horna Kabo (Ĉilio; plej suda loko de Ameriko)

### Azio 
* Ĉeljuskina Kabo (Rusio; plej norda kontinenta loko)
* Deĵnova Kabo (Rusio; plej nord-orienta loko de Azio)
* Kabo Kormin (Barato)

### Eŭropo 
* Terfina Kabo (Hispanio)
* Norda Kabo (Norvegio)
* Roka Kabo (Portugalio; plej okcidenta loko de Eŭropo)
* Kabo de Sankta Vincento (Portugalio; plej sud-okcidenta loko de Eŭropo)

### Oceanio 
* Jorka Kabo (plej norda loko de Aŭstralio)

## Vidu ankaŭ 
* Terpinto


Kategorio:Oceanografia terminologio
Păușa (Nojorid)

**Păușa** [pəuŝa] () estas vilaĝo en Rumanio sude de Oradea. Administre ĝi apartenas al Nojorid.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi nombris 647 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 304 (rumanoj, 5 % da hungaroj).

## Historio 
Ĝi estis unue menciita skribe en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Bihar*).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Gravaj personoj 
* Piroska Józsa (n. 14-a de marto 1934): kuracistino, verkistino
* Dumitru Radu Popescu (n. 19-a de aŭgusto 1935) rumana prozisto, dramaturgo

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bihor
Sânmihaiu Almașului

**Sânmihaiu Almaşului** [sınmihaju almaŝuluj] ( [almAŝsentmihAj]) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Zalău. En 1910 Almásszentmihály havis 1441 loĝantojn (rumanoj); en 1956 1905 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1334. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, al Kolozs. Administre apartenas al ĝi Bercea, Sântă Maria.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.

== Komunumoj pri *almás* (= poma aŭ pomarbaro) en Hungara reĝlando ==
Pro grandeco la tabelo ne havas la ceterajn komunumojn en Hungara reĝlando, nur en Transilvanio. Vidu ilin en Aljmaš!

## Komunumoj pri Sankta Mikaelo en Transilvanio 
Pro grandeco de la tabulo la ceterajn en Hungara reĝlando vidu: Alsómihályi!

## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Divoká Orlice

**Divoká Orlice** (germane *Wildadler*, pollingve *Dzika Orlica*) estas ĉeĥa rivero, kiu komune kun rivero **Tichá Orlice** kreas riveron **Orlice-on**.

Ĝi fontas en torfejoj de Topielisko kaj Czarne Bagno (traduko *Nigra Ŝlimo*) en Pollando (antaŭe Laga kampo) sub montaro Bystřické hory, sude de pola banloko Duszniki-Zdrój. Divoká Orlice eniras en teritorion de Ĉeĥio en supermara alteco 695 m norde de Trčkov, kie ĝi akceptas de dekstre Černý potok (Nigra rojo). En longeco netutaj 30 km ĝi kreas ŝtatlimon ĝis Landa pordego. Ĉi tie ĝi tratranĉas tra romantika ŝtonega riverfluejo la malplialtigitan montardorson de Orlica montaro. La vojo laŭlonge laŭ Divoká Orlice, ekde Landa pordego tra ***Kontrabandista ponteto*** ĝis Klášterec nad Orlicí (proksimume 4,5 km), apartenas al la plej ŝatataj ekskursoj en Orlica montaro entute.

Sub Klášterec nad Orlicí ĝi la rivero akvigas valbaraĵon en Pastviny, kiu estis en profunda valo konstruita en la jaroj 1932 - 1938. Sub Nekoř la nordosuda direkto de la fluo ŝanĝiĝas al nordokcidento. La cismontara rivero, mendranta tra malfermita kultura pejzaĝo, ĉi tie ŝanĝiĝas en tipon de rapida montara fluo, kiu ĝis Potštejn trafluas tra profunda arbara valo. Ĝi tratranĉas litican antiklinalon (geologia termino) - per karakteriza meandro ĝi ĉirkaŭturnas rondaĵon de burga supraĵo Litice kreante ŝtonegan riverfluejon.

La plej grandajn alfluojn ĝi akceptas de dekstre, el Orlica montaro - en Žamberk riveron Rokytenka, sub Vamberk riveron Zdobnice kaj en Častolovice riveron Bělá.

## Pluaj fotoj 

Zemská brána - Divoká Orlice z mostu.JPG|Landa pordego – vido el ponto
Pastvinska prehrada.JPG|Akva rezervujo Pastviny
Soutok Divoké Orlice a Rokytenky v Žamberku.jpg|Kunfluejo de Divoká Orlice kaj Rokytenka en Žamberk
Litice zachlumi reka P5110704.jpg|Divoká Orlice inter Záchlumí kaj Litice nad Orlicí

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Riveroj en Orlica montaro
Kategorio:Riveroj en Suborlica montetaro
Kategorio:Riveroj en Orlica tabulo
Kategorio:Riveroj en Pollando
Kategorio:Riveroj kreantaj landlimon de Ĉeĥio kaj Pollando
Kategorio:Riveroj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Riveroj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Akvaj fluantoj en Malsuprasilezia provinco
Kategorio:Akvokolekta areo de Elbo
Honoraj membroj de ĈEA

Kiel Honora Membro de Ĉeĥa Esperanto-Asocio (ĈEA) povas estis elektita civitano de Ĉeĥa respubliko aŭ ŝtatano de alia lando, al kiu la honoran membrecon atribuis la asocia kongreso pro eksterordinaraj meritoj por la Esperanto-movado aŭ por interlingvistiko.

**La 1-a kongreso - Brno 1969** 
Anna Barochová - JUDr. Josef Fousek - Theodor Kilian - Jiří Kořínek - Miloš Lukáš - JUDr. Tomáš Pumpr - František Pytloun - Vilibald Scheiber - Julie Šupichová - Jaroslav Šustr

**1974** Eduard Felix laŭ decido de ĈEA-estraro (Starto 8/1974, p. 4)

**La 3-a kongreso - Praha 1979** 
Adolf Bartošík - Vuk Echtner - Jaroslav Mařík - Antonín Odehnal - Eva Seemannová - Pavel Sittauer - Václav Špůr - Josef Vítek - Josef Vondroušek

**La 40-a kongreso de Bulgara Esperanto-Asocio - Plovdiv 1980**
Nikola Aleksiev

**La 4-a kongreso - Pardubice 1982**
Karel Franc - MUDr. Josef Hradil - Eli Urbanová

**La 5-a kongreso - Olomouc 1987**
Dr. Vladimír Herman - JUDr. František Kožík - František Staněk

**Festotagoj omaĝe al la 20-a datreveno de ĈEA - Havířov 1989**
Dr. Ing. Ludvík Fritsch - Drahomír Kočvara - Ing. Jaromír Řebíček - František Sedláček - Adolf Staňura

**La 6-a kongreso - Třebíč 1990**
Marie Bartovská - Dr. Vladimír Mohapl - Alena Růžičková-Pavlínová

**La 7-a kongreso - Karlovy Vary 1993**
Lada Bala - Dr. Rudolf Horský - Jan Janda - Ing. Karel Janouš

**La 8-a kongreso - Havířov 1996**
RNDr. Josef Kavka - Prof. RNDr. Vlastimil Novobilský - Mgr. Karel Kraft - Jiří Laube - Linhart Rýznar

**La 9-a kongreso - Tábor 1999**
Jiří Karen - Ing. Vlastimil Kočvara - Kurisu Kei - Ing. Zdeněk Pluhař - Josef Rumler - Jarmila Rýznarová - Jiří Vychodil

**La 10-a kongreso - Praha-Chodov 2002**
Zdeněk Hršel - Miloslav Pastrňák - Jiří Patera - Jiří Pištora - Věra Podhradská - Miroslav Smyčka

**La 11-a kongreso - Vyškov 2005**
Josef Hron - Ludvík Chytil - Zdena Novotná - Jindřich Ondráček - Bohuslava Pelclová - Miloslav Šváček

**La 12-a kongreso - Přerov 2008**
Jana Cíchová - Petr Chrdle - Ludmila Klegová - Josef Xaver Kobza - Pavel Polnický - Jindřich Tomíšek

**La 13-a kongreso - Šumperk 2011**
Jindřiška Drahotová - Viktor Dvořák - Miroslav Malovec - Margit Turková - Čestmír Vidman

**La 14-a kongreso - Prostějov 2014**
Jan Duda - Josef Vojáček

**La 17-a kongreso - Brno 2019**
Marie Čumová - Libuše Dvořáková

**La 18-a kongreso - Pardubice 2022**
Jana Melichárková

**La 19-a kongreso - Havířov-Těrlicko 2025** 
Oldřich Arnošt Fischer - Max Kašparů - Vlasta Pištíková - Jan Řepa

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Josifa Rabino

**Josifa Rabino** (naskiĝis la 27-an de oktobro 1926 - mortis la 15-an de decembro 2001) estis israela esperantistino.

Profesie ŝi estis flegistino de pezgardanta dieto, tio signifas, ke ŝi helpis al korpulentuloj malpeziĝi kaj gardi la pezon per saniga dieto. Pri la temo ŝi prelegis al pacientoj dum du jardekoj.

Ŝi estis fakdeligitino pri dieto en Ĥajfo, membro de Internacia Naturkuraca Asocio, Honora Membro de TEJO kaj Patrono de TEJO.  

## Eksteraj ligiloj 
http://www.ie.esperanto.org.il/137/11.html 

Kategorio:Israelaj esperantistoj
Jan Janda

**Jan Janda** (naskiĝis la 19-an de aprilo 1904 - mortis la 14-an de oktobro  1998) estis ĉeĥa esperantisto, Honora Membro de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Li estis esperantisto ekde 1928, unu el la fondintoj de EK Kolín kaj ĝia plurjara prezidanto. En 1935 la fonda kongreso de Esperanto-Asocio de Ĉeĥoslovaka Respubliko elektis lin kiel vickomitatanon. En la sama jaro li esperantigis flugfolion pri sia urbo.

## Tradukoj
1935. **Kolín, Ĉeĥoslovaka respubliko**. [Verkis] Josef Štolba. Tradukis Jan Janda. Kolín, Esperantista Klubo 1935. [2] 16, [4] p. 15 x 10,5. - Esperanto-presejo A. Pražák, Jablonné n. 0. 

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Francia nacia teamo de futbalo

La **francia nacia teamo** de futbalo estas konsiderata unu el la plej fortaj en la mondo. Ĝi tradicie ludas kun bluaj vestaĵoj pro kio la teamo estas ordinare konata kiel *Les Bleus* (La Bluuloj).

La teamo interalie venkis en la Futbala Mondpokalo 1998, atingis la duan lokon en la Futbala Mondpokalo 2006 kaj aktuale denove venkis en la Futbala Mondpokalo 2018.

## Vidu ankaŭ 
* Francia virina nacia teamo de futbalo
* Atencoj de novembro 2015 en Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|350ra|


Kategorio:Futbalo en Francio
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Algarhud

**Algarhud** (Arabe: القرهود Al-Qarhud, Emirlanda dialekto: Al-Garhud) estas loĝloko en Dubajo proksime al Dubaja Internacia Flughaveno. La pilotoj de Emirates Airlines preferas loĝi en Algarhud.

Al la areo apartenas la 'Aviation Club', kiu enhavas 'The Irish Village' (La Irlanda Vilaĝo), kiu estas Irlanda trinkejo, kiun administras Dubai Duty Free . La areo ankaŭ havas aĉetejon 'City Center'  kaj la hotelon Le Meridien, krome la gravegan ponton Algarhud Ponto.

Multaj popoloj, kiuj ne estas arablingvaj, elparolas la nomon "Algarhud" sen la Al- (kiu signifas la difinan artikolon en la Araba lingvo), do elparolas la nomon kiel "Garhud".

Kategorio:Komunumoj en Dubajo
Mesteacănu

**Mesteacănu** [mestjakənu] (hungare: **Almásnyíres** alma:ŝnjireŝ) estas vilaĝo en Rumanio norde de Huedin. Administre ĝi apartenas al Almaşu.
## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 994 loĝantojn (rumanoj); en 1956 598 (rumanoj). 
## Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1431. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Almásnyíres apartenis al Hungario, (Kolozs).

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Distrikto Sălaj 
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Dono

**Dono**, filo de la romiano Maŭricio, estis papo ekde la 2-a de novembro 676 ĝis la 1-a de aprilo 678. Lia nomo „Dono“ (donaco) ankaŭ havas la formon „Domno“ kaj kiel tia signifas „sinjoro“ aŭ „mastro“.

Pri la agoj de papo Dono ni scias preskaŭ nenion. Laŭ *Liber pontificalis* li ordonis pavimigi la Placon de Sankta Petro per blanka marmoro. Krome li ordonis renovigi diversajn konatajn preĝejojn kaj kapelojn.

Sub Dono finiĝis skismo, kiu komenciĝis per sendependiĝotendencoj de la arkidiocezo de Raveno plurajn jarojn antaŭe. Krome ekzistas mencio, ke sub Dono malkaŝiĝis grupo da siriaj monaĥoj, kiuj sen permeso restadis en monaĥejo ĉe Romo. Dono elpelis ilin kaj transdonis la monaĥejon al regionanoj.

Post oficotempo de nur unu jaro, kvin monatoj kaj dek tagoj Dono mortis kaj estis entombigita en la katedralo de Sankta Petro. Sed mozaikon, kiun oni post lia morto metis en preĝejon ĉe la Roma forumo (*Forum Romanum*), oni poste detruis.

## Vidu ankaŭ 
* listo de papoj

Kategorio:Papoj
Kategorio:Mortintoj en 678
Cutiș

**Cutiș** [kutiŝ] (hungare: **Kiskökényes** [kiŝkoeke:njeŝ]) estas vilaĝo en Rumanio norde de Huedin. Administre ĝi apartenas al la komunumo Almașu.

Cutiș situas ĉirkaŭ 10 km okcidente de Almașu kaj estas atingebla nur tra Băbiu kaj Mesteacănu.

## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 232 loĝantojn (rumanoj); en 1992 94 (rumanoj).

## Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1461. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Kiskökényes apartenis al Hungario (Kolozs).

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Sălaj
Kategorio:Distrikto Sălaj 
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Akva rezervujo Pastviny

**Akva rezervujo Pastviny** situas en distrikto Ústí nad Orlicí, en municipo Pastviny. Plenigas ĝin per akvo rivero Divoká Orlice. La valbaraĵo estis konstruita en la jaroj 1933-1938. En la inundigita regiono devis esti detruitaj 74 domoj (loĝdomoj, vendejoj, lernejo ktp.). Kosto de la tuta konstruaĵo atingis 40 milionojn da kronoj.

En la jaroj 2000-2006 okazis modernigo de la interna ekipaĵo de elektrejo kaj gvidanta sistemo.

La valabaraĵo produktas elektran energion, ŝirmas antaŭ inundoj kaj servas al refreŝigado. La plej granda golfo estas Golfo Studenecká.

## Foruzo dum la konstruado 
Dum la konstruado estis foruzitaj:
* 109 000 m³ de konstruŝtono
* 7 000 m³ de rivera sablo
* 1 000 m³ de argilo
* 1 500 q de konstrulignaro
* 126 000 q cemento
* 12 000 kg da dinamito kaj aliaj eksplodaĵoj
* 890 000 kWh de elektra energio

## Akva elektrejo 
Origine ĝi estis konstruita kiel pumprezerva akvoenergia centralo, en la tempo de finkonstruado ĝi estis la plej granda elektrejo de tiu ĉi speco kaj la unua elektrejo en tiama Ĉeĥoslovakio sen konstruaĵo de maŝinejo (la maŝinaro estis ekstere), lastfoje ĝi estis en la ĉerpila trafiko la 9-an de marto 1964. En la jaro 2000 okazis modernigo de la elektrejo.

* potaga produkto de energio: 69 miloj da kWh
* pojara produktado de energio: 5.5 miloj da MWh
* gluteco: 12 m3/s
* turbino: 1x turbino de Francis

## Fotogalerio 

Image:Pastvinska prehrada.JPG|Akva rezervujo Pastviny
Image:pastvinska prehrada 1.jpg
Image:pastvinska prehrada 2.jpg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.orlicko.cz/Pastviny/
* kompanio de akvokolektejo Elbo 

Pastviny
Pastviny, akva rezervujo
Kategorio:Teknikaj memorindaĵoj en Regiono Pardubice
Kategorio:Akvaro en Orlica montaro
Kategorio:Naturparko Orlice
Kategorio:Klášterec nad Orlicí
Kategorio:Pastviny
Kategorio:Nekoř
Poienița (Livezeni)

**Poienița** [pojenica] (hungare: **Marosagárd** [maroŝgard]) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al la komunumo Livezeni.

## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 329 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 286 (72&nbsp;% da rumanoj).

## Historio
Ĝia unua mencio estas el 1460. En la mezepoko ĝi estis sikula komunumo. Rumanoj koloniiĝis tien en 1600. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Maros-Torda*).

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio).

## Eksteraj ligiloj
* Popolnombrado 2002 
* Interaga mapo de la distrikto Mureș

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Mureș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Mureș
Poienița (Băbeni)

**Poienița** [pojenica] (hungare: **Kismező**) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 666 loĝantojn (rumanoj); en 1992 389 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1543. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Băbeni.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Sălaj
Kategorio:Distrikto Sălaj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Ciocmani

**Ciocmani** [ĉokmanj] (hungare: **Csokmány**) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 985 loĝantojn (rumanoj); en 1992 748 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1416. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Băbeni.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de distrikto 
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Gălpâia

eta|upright=1.2|Gălpâia
eta|Centro en aŭtuno, 2010
**Gălpâia** [gəlpıja], , estas vilaĝo en Rumanio, en la komunumo Bălan, oriente de la urbo Zalău. En 1910 ĝi havis 844 loĝantojn (rumanoj), kaj en 1992 607 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1305. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944, la vilaĝo apartenis al Hungario, apartenante al Szilágy vármegye.

## Fontoj 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest

## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Peceiu

**Peceiu** [peĉeju] (hungare: **Pecsely**) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Şimleu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 771 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1208 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1214. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Bănişor.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de distrikto 
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Ban

**Ban** (hungare: **Felsőbán**, germane: **Ober-Bandorf**) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Zalău. En 1910 Felsőbán havis 730 loĝantojn (rumanoj); en 1992 674 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1213. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (al Szilágy). Administre ĝi apartenas al Bănişor.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
== Komunumoj pri *bán* (= banuso) en Hungara reĝlando ==

## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de distrikto 

## Kromaj signifoj de la vorto "Ban" 
* La vorto "Ban" (pluralo *Bani*) en la rumana lingvo estas centono de la valuto moldava leŭo. En Esperanto uzatas la neologismo "banio", tutkorekta estus la ĝeneraliga vorto cendo (= centono de iu ajn valuto, por kiu la esperantaj vortaroj ne prezentas specifan esperantan vorton).

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Măleni

**Măleni** [məlenj] (hungare: **Kisilonda**) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Ileanda, distrikto Sălaj.

## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Biușa

**Biușa** [bjuŝa] (hungare: **Bősháza** [boeŝha:za]) estas vilaĝo en Rumanio norde de Zalău.

Biușa norde limas al la distrikto Maramureș.

## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 701 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 651 (rumanoj, 67&nbsp;% da hungaroj). 

## Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1388. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Bősháza apartenis al Hungario (Szilágy). Administre ĝi apartenas al la komunumo Benesat.

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Renomaj homoj
*Lajos Nagy: juristo
*Sándor Szilágyi (Bihardiószeg, 2-a de aprilo 1912 - Biușa, 23-a de decembro 1977): memuaristo

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Sălaj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Kladruby

**Kladruby** estas nomo por urbo kaj pluraj municipoj en Ĉeĥio.

* Kladruby (distrikto Benešov) - municipo situanta en distrikto Benešov
* Kladruby (distrikto Rokycany) - municipo situanta en distrikto Rokycany
* Kladruby (distrikto Strakonice) - municipo situanta en distrikto Strakonice
* Kladruby (distrikto Tachov) - urbo situanta en distrikto Tachov
* Kladruby (distrikto Teplice) - municipo situanta en distrikto Teplice

partoj de municipoj:
* Kladruby (Dolní Hořice) – parto de municipo Dolní Hořice en distrikto Tábor
* Kladruby (Chlumec nad Cidlinou) – parto de urbo Chlumec nad Cidlinou en distrikto Hradec Králové
* Kladruby (Libice nad Doubravou) – parto de municipo Libice nad Doubravou en distrikto Havlíčkův Brod
* Kladruby (Teplá) – parto de urbo Teplá en distrikto Cheb

kaj bazaj setlejunuoj:
* Kladruby (Kohoutov) – baza setlejunuo de municipo Kohoutov en distrikto Trutnov

Vorto **Kladruby** estas ankaŭ konsisto de nomoj de sidejoj:
* Kladruby nad Labem – municipo en distrikto Pardubice, konata pro sia Nacia ĉevalejo
* Ovesné Kladruby – municipo en distrikto Cheb

## Similaj nomoj 
* Kladeruby
* Kladoruby
Bălan (Harghita)

**Bălan** [bəlan] (hungare: **Balánbánya**, ) estas rumana urbo ĉe la renkonto de la Montaro de Ĉiko kaj de la Baseno de Ĉiko, en la fontoloko de la rivero Olt (rivero), norde de Miercurea Ciuc. Tie oni elfosas kupron. En 1899 oni aligis Balánbánya al la komunumo Sândominic. Post sia memstariĝo en 1956 ĝi en 1968 fariĝis urbo.

La komunumo Sândominic tute ĉirkaŭas la urbon.

## Loĝantaro 
En 1992 ĝi havis 10 937 loĝantojn, grandparte rumanojn.

## Historio 
Ĝis la 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (*Csík vármegye*). La kuproercon malkovris paŝtisto en 1785.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Renomaj personoj 
* Lehel Kristály (n. ): ĵurnalisto
* Sándor Kristály (Bălan, n. 1975): matematikisto, universitata instruisto.

## Eksteraj ligiloj 
* Administrcia mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Interaga mapo de la distrikto

Dosiero: Balan jud Harghita.png|Situo en la distrikto
Dosiero: ROU HR Balan CoA.png|La blazono

Kategorio:Urboj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Harghita
Geografio de Belgio

dekstra|Mapo de Belgio
**Belgio** estas eŭropa ŝtato.

## Statistikoj 
* **Landlimoj:** 1&nbsp;385&nbsp;km (Francio: 620&nbsp;km; Nederlando: 450&nbsp;km; Germanio: 167&nbsp;km; Luksemburgio: 148&nbsp;km)
* **Marbordo:** 66&nbsp;km (Norda Maro)
* **Alteco:** Ekde 0 metroj ĝis 694 metroj (je Signalo de Botrange)

## Reliefo 
Kvankam plejofte plata, la belga teritorio rapide fariĝas ondanta, monta kaj arbara en la suda parto de la lando, precipe kun la montĉeno Ardenoj. La klimato de Belgio estas mara kaj mezvarma. La lando spertas gravan pluvoprecipitadon ĉiusezone. La averaĝa temperaturo estas ĉirkaŭ  en januaro, kaj  en julio. La averaĝa pluvoprecipitado estas 65 milimetroj en januaro, kaj 78 milimetroj en julio.

## Naturaj regionoj 
Laŭ la diversaj altecoj, Belgio estas tradicie dividita inter Malalta Belgio, Meza Belgio kaj Alta Belgio.

Malalta Belgio, norde, konsistas precipe el sablaj dunoj kaj polderoj: polderoj estas landareoj, proksimaj al la marnivelo aŭ eĉ sub tiu ĉi, kiuj estis kaptitaj el la maro per la konstruo de digoj kaj de kampoj drenitaj per kanaloj.

Meza Belgio, la centra plataĵo, situas pli interne en la lando. Ĝi estas milde ascendanta areo kun multaj fruktodonaj valoj, irigaciitaj de pluraj riveroj. Tie oni povas ankaŭ trovi pli firman teron, inkluzive de kavernoj aŭ malgrandaj krutejoj.

Alta Belgio, kiu ĉefe enhavas la Ardenojn, estas pli malglata ol la aliaj. Ĝi estas densa arbara plataĵo, tre ŝtonetoplena kaj netaŭga por agrikulturo, kaj ĝi etendiĝas ĝis norda Francio. Tiu regiono gastigas la plimulton el la belga sovaĝa faŭno. La plej alta loko de Belgio, la Signalo de Botrange, ankaŭ troviĝas tie, kun nur 694 metroj.

## La belga strando 
La belga strando, ĉe la Norda Maro, etendiĝas sur 67&nbsp;km. Ĝia larĝeco povas atingi pli ol 500 metrojn dum refluo. La strando konsistas el maldika, unuforma sablo, sen rulŝtonetoj aŭ rokoj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Belgio
* Belgaj provincoj
* Testerep
* Kampino
Sileziaj Beskidoj

**Sileziaj Beskidoj** (pole: *Beskid Śląski*, silezie: *Ślůnski Beskid*, germane: *Schlesischen Beskiden*), iam ankaŭ **Teŝinaj Beskidoj**, estas montara zono, kiu situas en Eksteraj Okcidentaj Karpatoj. Tiu ĉi montaro etendiĝas sur teritorio de ŝtatoj Pollando kaj Ĉeĥio, plimulto de la teritorio de Sileziaj Beskidoj troviĝas en la pola flanko. La plej altaj montoj de tiu ĉi montaro estas Skrzyczne (1257&nbsp;m s. m.), Barania Góra (1220&nbsp;m s. m.) kaj en la ĉeĥa flanko Granda Ĉantorijo (995 m s. m.).

## Limigo de teritorio 
Sileziaj Beskidoj limas okcidente kun Moraviasileziaj Beskidoj, apartiĝas ilin vala malaltaĵo konata ankaŭ kiel Jablunkova sulko, tra kies mezo trafluas rivero Olše. Sudoriente tiu ĉi montaro limas kun Żywiecaj Beskidoj, kiun apartigas fluo de rivero Soła. El la norda flanko apartigas Sileziajn Beskidojn de Malgrandaj Beskidoj rivero Bělá.

## Turismo en Sileziaj Beskidoj 
Sileziaj Beskidoj estas el la ĉeĥa flanko proporcie malmulte vizitataj kontraŭe al la apudaj Moraviasileziaj Beskidoj. Ĉefa elirpunkto de turismaj vojoj en tiun ĉi montaron estas pentrinda cismontara municipo Nýdek. Turismaj vojoj kondukas ĉi tien ankaŭ el Třinec, Vendryně, Bystřice, Hrádek kaj Jablunkov. En&nbsp;Pollando tio estas banlokaj centroj Ustroń kaj Wisła, plu poste municipoj Brenna, skicentrejo Szczyrk kaj Istebna.

En Sileziaj Beskidoj komencas markita longdistanca turisma pado **Ĉefa beskida magistralo** :
* Ustroń – Równica – Granda Ĉantorijo – Velký Stožek – montoselo Kubalonka – Barania Góra – Węgierska Górka

### Montaraj kaj studentaj kabanoj en la pola parto 
## Vidu ankaŭ 
* Moraviasileziaj Beskidoj
* Subbeskida montetaro
* Beskidoj


Kategorio:Montaroj en Ĉeĥio
Kategorio:Montaroj en Pollando
Kategorio:Geografio de distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Kladruby (distrikto Tachov)

**Kladruby** situas en distrikto Tachov en Ĉeĥio, proksimume 30&nbsp;km okcidente de urbo Plzeň. Ĉi tie vivas  (). Kladruby havas plu 5 pli malgrandajn partojn, kie vivas 270 loĝantoj. Vilaĝo Kladruby estas natura centrejo de servoj kaj kulture socia vivo de Regiono Stříbro, en kiu ĝi estas aktive aliĝinta. La plej signifa konstruaĵo estas benediktina monaĥejo kun belega templo, kie okazas ĉiujare muzika festivalo de klasika muziko.

Kladruby etendiĝas en trankvila, arbaroriĉa pejzaĝo, sur bordo de rivero Úhlavka. La unuaj mencioj pri la vilaĝo Kladruby, situinta devene en ĉirkaŭaĵo de hodiaŭa tombejo, notas jam reskribo de fondodokumento de la monaĥejo datita per la jaro 1115, kiam la bohema princo Vladislav la 1-a el la dinastio de Premislidoj fondis tiun ĉi monaĥejon proksime de komerca vojo okupinte ĝin de monaĥoj de benediktina ordeno.

En fora historio Kladruby fariĝis unu el unuaj ĉeĥaj urboj kaj ĝi akiradis estimon en okuloj de la ĉeĥaj regantoj kaj simplaj vojaĝantoj aŭ aĉetistoj mem, kiuj tra ĉi tie vojaĝis sur frekventata landa pado ennajbaran Germanion.

Hodiaŭ Kladruby estas nur punkto sur mapo de Ĉeĥio, sed ties riĉa historio komune kun novepokaj aktivecoj allogas pluajn interesantojn je ekkono kaj refreŝigado.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo
A urbo Kladruby nun apartenas krom la propra Kladruby ses pluaj vilaĝoj kaj kelke da solejoj.

* Brod u Stříbra
* Láz
* Milevo
* Pozorka
* Tuněchody
* Vrbice u Stříbra

Solejoj
* Výrov
* Žďár


Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Urboj en distrikto Tachov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Hungara antologio 1983

***Hungara Antologio*** (1983) estas volumo prezentanta la disvolviĝon de la hungara literaturo ekde la 15-a jarcento ĝis multe post la mezo de la 20-a jarcento.

La volumon, surbaze de *Hungara Antologio* el 1933, preparis por eldonado Vilmos Benczik. La du samtitolaj volumoj diferencas laŭ elekto kaj laŭ amplekso, la volumo el 1983 ampleksas pli da tempo kaj pli da verkoj.

La volumo, kiu enhavas 241 verkojn de 73 aŭtoroj, estas aperinta 447-paĝa ĉe la eldonejo Corvina Kiadó. 
## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
*Katalogo de Libraro Ludovika

Kategorio:Verkoj el la esperantigita hungarlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-antologioj
Kategorio:Libroj de Vilmos Benczik
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Libraro Ludovika
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kratochvíle

eta|200px|la kastelo de antaŭe
eta|200px|enirpordego

**Kratochvíle** estas ŝtata kastelo en Ĉeĥio, konsiderata kiel renesanca perlo de la itala konstruarto en Sudbohemia regiono. Pro sia kulturhistoria valoro ĝi estis proklamita kiel **Nacia kultura memorindaĵo de Ĉeĥio**.

La pompan ĉaskasteleton 2 km nordokcidente de Netolice konstruigis fama ĉeĥa nobelo Vilém z Rožmberka en la jaro 1583. Itala konstruisto Baltazar de Maggi el Arogno proponis regulan ortangulon kun bara muro, interrompita de tri dometoj. La duetaĝan vilaon li situigis en la antaŭan parton de la ampleksa ĝardeno kaj ĉirkaŭigis ĝin per la ortangulo de memstare barita akvofosaĵo. La eniran trakton finas de la okcidenta flanko la ĝardendomo, de la orienta angulo de la bara muro la preĝejeto dediĉita al Maria la Virgulino. La internaj pentraĵoj estas verkoj de Georg Widmann el Braunschweig, kiu prilaboris ankaŭ la ornamojn en la kastelo Telč. La riĉa stukornamo de la 2-a etaĝo de la vilao kaj de la preĝejo devenas de italo Antonio Melana. Al teknikaj interesaĵoj apartenas, ke la konstruo efektiviĝis sur alnaj kaj kverkaj pilotoj. La ĉirkaŭa ampleksa ĉasparko apartenis al la plej grandaj en Bohemio.

Komence de la 80-aj jaroj estis ĉi tie instalita nova ekspozicio de Krátký film (Kurta filmo) Praha. En la ĉambroj de la kastelo prezentiĝis en unika tuto la mondfama ĉeĥa desegnita, plateta kaj marioneta filmo.

Dum la lastaj dudek jaroj daŭras en Kratochvíle restaŭrado sub la devizo „Renesanco de renesanco“. Ekde la jaro 2005 funkcias nova ekspozicio, kies celo estas montri la aspekton de la kastelo dum la epoko de la lastaj Rožmberkoj.

## Literaturo 
* TROUP, Vojtěch: *Kratochvíle : zámek*. Praha: ČTK-Pressfoto, 1991. 22 p. ISBN 80-7046-072-5

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri la kastelo en E-lingva versio de la urba retpaĝaro 
* Mallonga filmo pri la kastelo en Esperanto

Kategorio:Netolice
Kategorio:Kasteloj en Sudbohemia regiono
Kategorio:Naciaj kulturaj memorindaĵoj en Sudbohemia regiono
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Renesancaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Olešnice

**Olešnice** estas nomo por pluraj municipoj kaj urbo en Ĉeĥio.

*Olešnice (distrikto Blansko) - urbo situanta en distrikto Blansko
*Olešnice (distrikto České Budějovice) - municipo situanta en distrikto České Budějovice
*Olešnice (distrikto Hradec Králové) - municipo situanta en distrikto Hradec Králové
*Olešnice (distrikto Rychnov nad Kněžnou) - municipo situanta en distrikto Rychnov nad Kněžnou
*Olešnice (distrikto Semily) - municipo situanta en distrikto Semily

Nomo por partoj de municipo:
* Olešnice (Okrouhlice) – parto de municipo Okrouhlice en distrikto Havlíčkův Brod
* Olešnice (Červený Kostelec) – parto de municipo Červený Kostelec en distrikto Náchod
* Olešnice (Bouzov) – parto de municipo Bouzov en distrikto Olomouc
* Olešnice (Ústí nad Labem) – parto de urbo Ústí nad Labem en distrikto Ústí nad Labem
Kaŝejo (terarmeo)

**Kaŝejo** estas fermita truo kie homoj vivas dum malgranda tempo, ĝi estas uzita en la franca armeo por maski la specialajn unuaĵojn, armilojn...

Tiu sistemo estis farita por la *13e regimento de la dragonoj* ĉar la tekniko kaj la misio konsistas el observo, kamuflo.

## Ilustro 
Unu kaŝejo devas havi kelkajn elementojn minimume :

* Dormejo
* *Malvarma* kaptilo
* Tegmento
* Kamuflita pordo

Kategorio:Armeo
Nicolaus Eymerich

**Nicolaus Eymeric** aŭ **Eymerich** (naskiĝis 1320 en Ĝirono — mortis tie la 4-an de januaro 1399) estis kataluna katolika teologo kaj inkvizitoro.

En 1334 li fariĝis dominikano kaj post adoltiĝo li eminentiĝis kiel predikanto kaj persekutanto de nekatolikoj. En 1356 li estis nomumita ĝenerala inkvizitoro por Kronlando de Aragono, sed tie lia krueleco vekis vastan indignon. Tamen ĉe la papoj Klemento la 7-a kaj Benedikto la 13-a li ĝuis konfidon kaj estimon. Li verkis instrukciojn, kiel plenumi la inkvizician oficion.

Lia vivo fariĝis temo por serio de historiaj romanoj de Valerio Evangelisti (nask. 1952).
[eta|maldekstra|Kolekto de 13 traktatoj verkitaj de Eymerich. Manuskripto, 14-a-15-a jarcento. Parizo, [Bibliothèque Nationale de France.]]

## Verkoj 
* **Directorium inquisitorum** (presita en Barcelono 1503, Romo 1587, Venecio 1607)

Kategorio:Katalunoj
Kategorio:Kronlando de Aragono
Câmpia (Bocșa)

**Câmpia** [kımpia] (hungare: **Somlyómező**) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Zalău. Administre ĝi apartenas al la komunumo Bocșa.

Câmpia situas ĉe la nacia vojo DN1F, kiu ligas ĝin al Bocșa.

## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 384 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992  307 (rumanoj).

## Historio
Ĝia unua mencio estas en 1427. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Somlyómező apartenis al Hungario (Szilágy). 

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Sălaj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Borla

eta

**Borla** (hungare: **Szilágyballa**) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Şimleu Silvaniei. Administre ĝi apartenas al Bocșa (Sălaj).

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 1 174 loĝantojn (hungaroj, rumanoj, ); en 1992 1 634 (rumanoj, 87% hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio skribe estas en 1341. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Szilágyballa apartenis al Hungario, (*Kraszna*, poste *Szilágy*).

## Gravaj personoj 
* Béla Mátis (10-a de septembro 1927 - Baia Mare, 10-a de februaro 1987): verkisto.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Bocșa (Caraș-Severin)

**Bocșa** [bokŝa] ( **Boksánbánya** bokŝanbanja, "Banurbo Bogŝan", aŭ Németbogsán, "Germana Bogŝan",  **Deutsch-Bogschan**, "Germana Bogŝan") estas urbo en Rumanio okcidente de Caransebeș.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 3 369 loĝantojn (rumanoj, germanoj, hungaroj), en 1992 19 152 (rumanoj, 4% hungaroj), kaj laŭ la stato de  en la loĝloko vivis .

## Historio 
Ĝia unua mencio skribe estas en 1534. En la 18-a jarcento estis koloniigitaj tien plurfoje germanoj kaj ĉeĥoj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (*Krassó-Szörény*). En 1968 oni aligis al ĝi Bocșa Română, Bocșa Montană, Bocșa Vasiovei. La 2-an de septembro 1873 oni estigis ĥorensemblon en la vilaĝo Bocșa Montană.
Inter 1900 kaj 1932 aperis surloke la germanlingva gazeto *Bogsáner Zeitung*.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon 1-18., 1993-2004, Budapest.

## Gravaj personoj 
* Béla Augustin (29-a de oktobro 1877 – Budapest, 31-a de decembro 1954): kuracplantesploristo.
* Tibor Bottlik (Fehértemplom 16-a de oktobro 1884 – Bocșa, 13-a de oktobro 1974): grafikisto, pentristo.
* Sándor Szurmay, barono (19-a de decembro 1860 – Budapest, 26-a de februaro 1945): generalo, ministro pri la defendaj aferoj.
* Imre Török (Németbogsán, 16-a de julio 1885 - Kluĵo, 1-a de majo 1932): kuracisto
* János Wein (Németbogsán, 10-a de januaro 1829 – Budapeŝto, 2-a de aprilo 1908): mineja inĝeniero.

== Komunumoj pri *német* (=germano) en Hungara reĝlando ==

## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Urboj de Rumanio
Kategorio:Urboj de distrikto Caraș-Severin
Dumuslău

**Dumuslău** [dumusləu] (hungare: **Szilágydomoszló** sila:djdomoslo:) estas vilaĝo en Rumanio norde de Cehu Silvaniei. Administre ĝi apartenas al Carastelec.
## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 303 loĝantojn (rumanoj); en 1992 382 (rumanoj). 
## Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1424. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye).
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Motiș (Cehu Silvaniei)

**Motiș** [motiŝ] (hungare: **Mutos**) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis  627 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 797 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1387. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Közép-Szolnok, poste Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Cehu Silvaniei.

Okcidente de Motiș estas tridistrikta punkto inter distrikto Sălaj, distrikto Maramureș kaj distrikto Satu Mare.

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de la distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Sălaj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Sălăjeni (Bocșa)

**Sălăjeni** [sələĵenj] (hungare: **Ököritó** [oekoerito:]) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Zalău. Administre ĝi apartenas al la komunumo Bocșa. 

## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 649 loĝantojn (rumanoj); en 1992 612 (rumanoj). 

## Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1315. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Szilágy*).

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Renomaj personoj 
*István Pathó (*25-a de julio 1935): hungara aktoro.
*Sándor Streleczky (20-a de januaro 1887 – Reșița, 28-a de septembro 1953): porjunulara verkisto, publicisto

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Sălaj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Ulciug

**Ulciug** [ulĉug] (hungare:**Völcsök**) estas vilaĝo en Rumanio norde de Cehu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 851 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 1 072 (rumanoj, 68% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1423. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Közép-Sz0lnok, de 1876 Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Cehu Silvaniei.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Sighetu Silvaniei

**Sighetu Silvaniei** [sigetu silvanijej] (hungare: **Szilágysziget**) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordoriente de Şimleu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 554 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 711 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1308. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Közép-Szolnok, poste Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Chieşd.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de distrikto 
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Pleșca

**Pleșca** [pleŝka] (hungare: **Palicka**) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Zalău. En 1910 ĝi havis 241 loĝantojn (rumanoj); en 1992 197 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas el 1471. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Cizer.

Tra Pleșca fluas la rivero Crasna.

## Fonto 
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio).

## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de la distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Sălaj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Konono

**Konono** (n. ĉ. 630; m. la 21-an de septembro 687 en Romo) estis papo ekde  kaj la . En tiu funkcio antaŭis lin  kaj sekvis lin .

Kiam papo Johano la 5-a en aŭgusto 686 mortis, ekestis kvereloj inter la klerikaro kaj la civita milico. Ambaŭ frakcioj ne povis interkonsenti pri komuna kandidato. Kiam la konflikto inter ambaŭ frontoj akriĝis, la milica partio elektis la presbiteron Teodoron la 2-an kiel papon kaj baris la vojon al la Laterana baziliko, la klerikaro komencis cedi kaj oni serĉis novan kompromisan kandidaton.

Tiu kompromisa kandidato estis la maljuna presbitero Konono. Ĉar li estis filo de generalo, ankaŭ la milico povis entuziasmiĝi por li, kaj tiel okazis lia elektiĝo la 12-an de oktobro 686 sen kontraŭvoĉoj.

La nova papo ne montris intereson je sekularaj aferoj, estis simplanima kaj daŭre malsana, kio plej verŝajne estis kaŭzita per lia alta aĝo. La „simplanimeco“ de Konono verŝajne ankaŭ estis la kaŭzo de sicilia insurekcio de kamparanoj. La papo antaŭe faris iun Konstantenon, diakonon de la diocezo de Sirakuzo, administranton de la papaj posedaĵoj en Sirakuzo. Unue la papo tiel incitis la opozicion de la alta klerikaro, ĉar tiu konsideris la oficon de sicilia rektoro kiel sia propra afero, due tiu Konstanteno montris sin netaŭga. Evidentiĝis ke la administranto de la papo estis ekspluatanto de la kamparanoj kaj provokis insurekcion de la papaj luprenantoj.

La agmaniero de la rektoro de Sicilio estis tiel impertinenta, ke la guberniestro de Sicilio arestis kaj fine elpelis lin, kio estis granda hontigo por la papo.

Post dekunumonata pontifikeco Konono mortis en Romo.

## Literaturo 
* Ph. Levillain: *Dictionnaire Historique de la Papauté*. 1994 ()

## Vidu ankaŭ 
* listo de papoj

Kategorio:Papoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 630
Kategorio:Mortintoj en 687
Nadiș

**Nadiș** [nadiŝ] (hungare:**Szilágynádasd**) estas vilaĝo en Rumanio sude de Cehu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 660 loĝantojn (rumanoj); en 1992 684 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1387. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (departemento Kraszna, poste Szilágy. Administre ĝi apartenas al la urbo Cehu Silvaniei, 5&nbsp;km norde.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio).

## Vilaĝoj pri *Nádasd* en Hungara Reĝlando 
En la nomo oni rekonas la vorton nád (=kano), pri kiu oni nomis vilaĝojn kaj komunumojn. Pro la tutlanda poŝta servo oni distingis ilin: Abaújnádasd, Árvanádasd, Csallóköznádasd, Egyházasnádas, Szepesnádasd, nun en Slovakio, Fraknónádasd nun en Aŭstrio, Borsodnádasd kaj Tornanádaska en Borsod-Abaúj-Zemplén, Mecseknádasd en Baranya, Nádasdladány en Fejér, Nádasd en Vas (Hungario), Alsónádasd, Felsőnádasd, Görgénynádas, Hadadnádasd, Nádasdia, Nádaspapfalva, Szilágynádasd nun en Rumanio.

Detaloj estas en la listo de hungaraj loknomoj kun "nádasd".

## Eksteraj ligiloj 
* Administra mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de la distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Sălaj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Parkoj de la Kanada Rok-Montaro

La **Parkoj de la Kanada Rok-Montaro** Monda Naturheredaĵo de Unesko troviĝas en la Kanada Rok-Montaro. En ĝi estas kvar naciaj parkoj:

* Banff
* Jasper
* Kootenay
* Yoho

kaj tri provincaj parkoj de Brita Kolumbio:

* Provinca Parko Hamber
* Provinca Parko de Monto Assiniboine
* Provinca Parko de Monto Robson

En la parkoj estas montoj, glaĉeroj, varmaj fontoj, kaj la fontoj de gravaj nordamerikaj river-sistemoj, inter ili:

* Nord-Saskaĉevana Rivero
* Atabaska Rivero
* Kolumbia Rivero
* Frejzera Rivero

La regiono estas fama pro sia natura beleco kaj biologia diverseco. En ĝi estas la loko de skistejo Burgess, jam sendependa Monda Naturheredaĵo de Unesko de 1980 ĝis 1990, kiam ĝi fariĝis parto de la Monda Naturheredaĵo de la Parkoj de la Kanada Rok-Montaro.

## Monda Naturheredaĵo 
dekstra|250px|Memoriga ŝildo
Unesko deklaris la parkojn Monda Naturheredaĵo en 1984 pro la monto-pejzaĝoj kun montopintoj, glaĉeroj, lagoj, akvofaloj, kanjonoj, kavernoj kaj fosilioj ĉi tie troveblaj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de naciaj parkoj de Kanado
* Listo de Naturheredaĵoj de Unesko en la Amerikoj

## Eksteraj ligiloj 
*  Park page at UNESCO World Heritage Site
*  Parcs des montagnes Rocheuses canadiennes (Patrimoine Mondial de l'Unesco)

Kanada
Kategorio:Parkoj en Kanado