open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
László Török

**TÖRÖK László** (teoreok) rumanuja hungara ĵurnalisto, filmkritikisto: Lueta, 7-a de februaro 1929 – Târgu Mureş, 19-a de decembro 1997.

## Biografio 
Li laboris kiel elektroteknikisto, poste inter 1950 kaj 1958 li estis ĵurnalisto ĉe Romániai Magyar Szó, Előre. En 1958 li alvenis al Târgu Mureş kaj ĝis sia pensiiĝo (1989) li estis filmkritikisto de Új Élet kaj vicĉefredaktoro de la revuo. Dume li ricevis diplomon de filozofio en Bukareŝto (1972).

## Verkoj 
**Látvány és valóság*. Tanulmányok a filmművészetrol, elekt., notoj., Bk., 1974;
**Emberek vagyunk*, aforismoj, Bk., 1979.
**Tünődő értelem*. Aforizmák. Déva. 1997.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
János Kovács (kritikisto)

**KOVÁCS János** (kova:ĉ) estis rumanuaj hungara literaturkritkisto, redaktoro naskita en Ginta la 29-an de oktobro 1921 kaj mortinta en Bukareŝto la 26-an de aŭgusto 1997. Li estis la edzo de redaktorino Erzsébet Sugár.

## Biografio 
La mezlernejon János Kovács finis en Oradea, la socisciencan altlernejon en Bukareŝto. De 1946 li laboris en la redakcio de Fáklya, de 1949 en la hungara redakcio de rumana radio, de 1954 en la redakcio de Előre. Inter 1975 kaj 1981 li estis ĉefredaktoro de Művelődés.

## Verkoj 
* *Szemtől szemben a holnappal*, vojaĝnotoj, Bk., 1959;
* *Korszerűség és alkotás*, studoj, Bk., 1963;
* *Hősök kora - a kor hősei*, studoj., Bk., 1964;
* *Azonos hullámhosszon*, eseoj pri rumana literaturo, Bk., 1973;
* *Kétség és bizonyosság*. Kriktikoj, artikoloj, Bk., 1981;
* *A kockázat bűvölete*, studoj, Bk., 1986.

## Libroj redaktitaj 
* Marin Preda: *Találkozás a földeken*, antaŭparolo., Bk., 1968;
* Magyar Szó - Tavasz. 1919-1920, ant., kunmet., enkond., notoj., Bk., 1971;
* Genius - Új Genius. 1924-1925, ant., kunmet., enkond., notoj., Bk., 1975;
* Dienes László: *Sejtelme egy földindulásnak*, enkond., Bk., 1976;
* Periszkop. 1925-1926, ant., kunmet., enkond., notoj., Bk., 1979;
* Szántó György: *Fekete éveim*. - *Öt fekete holló*, postparolo, Bk., 1982;
* Constantin Ţoiu: *Vadszőlőlugas*, postparolo, Bk., 1982;
* Alexandru Ivasiuc: *Előszoba*, romano, postparolo, Bk., 1983.

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kovacs, J
Kovacs, J
Imre Kozán

**KOZÁN Imre** rumanuja hungara priagrikultura inĝeniero, fakverkisto, memuaristo: Csíkzsögöd, 23-a de septembro 1897 - Miercurea Ciuc, 20-a de novembro 1984.

## Biografio 
Imre Kozán la mezlernejon finis en Romia Katolika Ĉefgimnazio de Miercurea Ciuc. Li havigis diplomon pri agronomio en ekonomia akademio de Koloĵvaro (1919). Li estis privatoficisto (1919-24), ekonomiinspektisto (1924-47), loka gvidanto de EMGE (1947-49), instruisto (1956-68), poste ĝis sia pensiiĝo li estis direktoro de *Domo de Agronomoj* de Distrikto Harghita. Li publikis en Csíki Lapok, Székely Nép, Csíki Néplap, Gyergyói Lapok, Erdélyi Gazda, Magyar Lapok, Falvak Népe, Népi Egység, Erdélyi Barázda, Szövetkezeti Értesítő, Zöld Mező, Vörös Zászló, Hargita, Falvak Dolgozó Népe kaj Korunk.

## Verkoj 
* *A búza termelése a csíki viszonyok szerint* (Csíkszereda 1932);
* *Az állattenyésztés és a mezőgazdasági szövetkezetek megteremtése és azok közgazdasági fontossága* (en daŭrigoj, Csíki Lapok 1933);
* *Fekete ugar* (aŭtobiografio, 1978).

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kozan, I
Beoĉin

eta|dekstra|Beoĉin situas en la mapo en la verda municipo
eta|dekstra|300px|Ortodoksa preĝejo de Beoĉin
**Beoĉin,** serbe **Беочин,** slave **Beočin,** hungare **Belcsény** estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en Srem (regiono), en distrikto **Suda** Baĉka. Ankoraŭ 7 vilaĝoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 8050
* Poŝtkodo: 21300
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

## Situo 
Beoĉin situas inter dekstra bordo de Danubo (kontraŭe troviĝas Futog) kaj monto Fruŝka Gora.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1702. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Post la 1-a mondmilito la loko apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 2002 loĝis en Beoĉin 8058 da homoj, (serboj 4695 (58 %), ciganoj 1019 (13 %), jugoslavianoj 693 (9 %), kroatoj 507 (6 %), hungaroj 182 (2 %), 96 slovakoj kaj aliaj).

## Vidindaĵo 
* ortodoksa preĝejo

## Ĝemelurboj 
*  Ugljevik, Bosnio kaj Hercegovino
*  Nováky, Slovakio
*  Battonya, Hungario

Kategorio:Urboj de Serbio
Lian Ross

**Lian Ross** propranome **Josephine HIEBEL**, estas germana kantistino de italo-disko stilo. Ŝi surdiskigis originalajn sukcesajn kantojn "Say You'll Never", "Fantasy", "Scratch My Name" kaj aliajn.

## Diskografio 
### Albumoj 
* *The Best of and More*

### Unuopaĵoj 
* Fantasy 12" [Constant Records 1985] 
* "Never Gonna Lose"
* "It's Up To You"
* "Scratch My Name"
* "Say You'll Never"
* "Do You Wanna Funk"
* "You're My Heart, You're My Soul"
* "Fantasy 2004"
* "Never Gonna Lose"

Kategorio:Italaj kantistoj
Ŝid

**Ŝid** (, slave **Šid,** ) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Srem (regiono). Ankoraŭ 18 vilaĝoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Supermara alteco: 104 m
* Loĝantaro: 
* Poŝtkodo: 22240
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: SM

## Situo 
Ŝid situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Beogrado-Zagrebo.

## Historio 
Komence romianoj vivis tie, poste alvenis diversaj nomadaj triboj, fine hungaroj kaj kroatoj. Fine de la mezepoko la turkoj okupis la komunumon. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Ŝid 16 311 da homoj (12 427 serboj (76 %), 899 slovakoj (5,5 %), 724 kroatoj, 455 jugoslavianoj, 81 ciganoj, 59 hungaroj kaj aliaj.

## Famuloj 
* Rezső Szegedy, hungara instruisto naskiĝis en iama Sid
eta|maldekstre|Ŝid situas en la mapo en la verda municipo

Kategorio:Urboj de Serbio
Sremska Mitrovica

eta|dekstra|Sremska Mitrovica situas en la mapo en la verda municipo
eta|dekstra|300ra|Ortodoksa preĝejo en Sremska Mitrovica
eta|dekstra|300ra|Preĝejo om. al S. Demetero en Sremska Mitrovica
300ra|eta|dekstra|Ponto ĉe Sremska Mitrovica
eta|300ra|Mapo pri municipo de Sremska Mitrovica
**Sremska Mitrovica,** (*cirile* Сремска Митровица; , , , ) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Srem (regiono). Ankoraŭ 25 vilaĝoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 39000
* Poŝtkodoj: 22000, 22101, 22103, 22111, 22113
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: SM

## Situo 
Sremska Mitrovica situas sur ebenaĵo, laŭ ambaŭ bordoj de Sava (rivero) (precipe en la maldekstra bordo), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Beogrado-Zagrebo.

## Historio 
Komence keltoj vivis tie, poste la romianoj havis tie tre gravan urbon nomatan *Colonia Flavia Sirmium*. Post disvolviĝo de la kristanismo la urbo iĝis episkopejo. En la 5-a jarcento la hunoj konkeris la urbon, poste alvenis diversaj nomadaj triboj. En 582 la avaroj plene detruis la urbon, poste la bulgaroj refondis la episkopejon. Hungaroj alvenis en 896 kaj la urbo apartenis foje al hungaroj, foje al Bizanco. En 1180 la bizancanoj foriris, la hungaroj konstruis fortikaĵon el la abatejo. En la 1520-aj jaroj la turkoj konkeris la urbon, la hungaroj rifuĝis, serboj alvenis. Post la turkoj la urbo estis parto de limgarda zono de Habsburga Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la urbo estis distriktejo de distrikto Mitrovica en Szerém. Poste la urbo apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Inter 1941-1945 la urbo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Sremska Mitrovica 39094 da homoj, (serboj 31127 (80 %), kroatoj 2130 (5 %), jugoslavianoj 961 (3 %), rutenoj 620, hungaroj 524 (1 %) kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* ruinaĵoj de baziliko
* muzeo
* preĝejo omaĝe al Sankta Demetrio
* grekokatolika preĝejo
* romkatolia preĝejo
* kapelo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario)
* preĝejo omaĝe al martiroj
* en la proksimeco Nacia parko Fruŝka Gora

## Famuloj 
* András Petrich, hungara oficiro
* Božidar Milojković, aŭtoro de bildrakontoj kaj scenaristo
* Robert Frangeš-Mihanović, skulptisto

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

Kategorio:Urboj de Serbio
Ruma

eta|dekstra|Ruma situas en la mapo en la verda municipo
dekstra|eta|250ra|Ortodoksa preĝejo de Ruma
dekstra|eta|250ra|Katolika preĝejo de Ruma
dekstra|eta|250ra|Monumento en Ruma
**Ruma,** serbe **Рума** [ruma], hungare **Árpatarló** estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Srem (regiono). Ankoraŭ 16 vilaĝoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Alto super marnivelo: 111 m
* Loĝantaro: 32220
* Poŝtkodo: 22400
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: RU

## Situo 
Ruma situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Beogrado-Zagrebo, krome tie kruciĝas ĉefvojo Novi Sad-Ŝabac, fine estas fervojo ankaŭ al Ŝabac.

## Historio 
Komence romianoj vivis tie, poste alvenis diversaj nomadaj triboj. Fine de la mezepoko la turkoj okupis la komunumon. La unua mencio devenis el 1567. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Ruma 32229 da homoj, (serboj 28032 (87 %), kroatoj 1027 (3 %), jugoslavianoj 709 (2 %), hungaroj 362 (1 %) kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* ortodoksa preĝejo
* katolika preĝejo
* lago nomata Borkovac

## Famuloj 
En Ruma naskiĝis:
* hungara kuracisto Hugó Preisz
* hungara inĝeniero Artúr Rozinek.

maldekstre|eta|260ra|Urbocentro de Ruma

Kategorio:Urboj de Serbio
Traktato de Roskilde

[eta|Svedaj teritoriaj gajnoj laŭ la Traktato de Roskilde: ruĝe [Halland, sude de ĝi flave Skanio kaj Blekinge, norde de ĝi flave Bohuslän, violkolore provinco Trondheim, kaj sude de Svedio en la balta maro la insulo Bornholm]]

La **traktato de Roskilde** (aŭ *Panika Paco de Roskilde*) interkonsentiĝis la 26-an de februaro 1658 inter la reĝlandoj Danio-Norvegio kaj Svedio. La Traktato finis la dum la jaro 1657 komenciĝintan danian militon kontraŭ Svedio sub la reĝo Karolo Gustavo la 10-a - konflikton kiu rigardatas parto de la Nordia Milito 1655-1660.

Danio devis cedi siajn teritoriajn posedaĵojn en la hodiaŭa suda Svedio. La reĝlando Svedio per la novaj landopartoj Skanio, Blekinge kaj Halland ricevis aliron al la markolo Sundo kaj la mareto Kategato. Halland jam laŭ la antaŭa traktato de Brömsebro (dane Brømsebro) en la nuna Svedio el la jaro 1645 por 30 jaroj estis deklarita parto de Svedio. Krome Svedio gajnis la norvegajn provincojn Bohuslän kaj Trondheim kaj la danan insulon Bornholm en la Balta Maro.

Laŭ la traktato de Kopenhago de la jaro 1660 Trondheim kaj Bornholm ree iĝis dana posedaĵo.

La paragrafo 9 de la pripaca traktato antaŭvidis, ke la rajtoj, privilegioj kaj liberecoj de la danlingvaj loĝantoj de la al Svedio ceditaj danaj landopartoj estu netuŝitaj. Malgraŭ tio ekis ampleksa svedigo de Skanio, Blekinge kaj Halland.

Roskilde, paco de
Kategorio:Nordiaj militoj
Kategorio:Blekingo
Kategorio:Halando
Kategorio:Skanio
Kategorio:1658
Kategorio:17-a jarcento en Danio
Kategorio:17-a jarcento en Svedio
Kategorio:17-a jarcento en Norvegio
Seksgapejo

[eta|dekstra|Seksgapejo, [Novjorko, 2007]]
**Seksgapejo** (angle *peepshow* aŭ *peep show*) estas ejo, kie pagantaj vizitantoj povas rigardi personojn (ĉefe virinojn), kiuj eksponas erotike sian nudan korpon aŭ seksumadon.

La loko konsistas el apartaj kabinetoj kun pli-malpli eta truo al la scenejo. En kelkaj ŝtatoj aŭ subŝtatoj, seksgapejoj estas leĝe restrikciitaj, aŭ malpermesitaj, ekz. en Nordrejn-Vestfalio, Germanio.

Mondvastan famecon ricevis la usona seksgapejo *Lusty Lady* (San Francisko) en 2003, kiam la dungitoj aĉetis la entreprenon kaj estigis aŭtonoman kooperativon.

## Vidu ankaŭ 
* Rigardismo
* Seksobutiko
* Striptizo

Kategorio:Homa seksumado
Elemér Lakó

**LAKÓ Elemér** estis rumanuja hungara lingvisto, kulturhistoriisto naskita en Cojocna la  kaj mortinta la  en Covasna. Li estis la edzo de arkeologino Éva Lakó. 

## Biografio 
Elemér Lakó finis la Piaristan Gimnazion de Kluĵo (1948) kaj li havigis diplomon de instruisto pri hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵo (1952). Li estis lekciisto en la universitato, kiam en 1958 oni arestis lin pro preteksto de simpatio al hungara revolucio de 1956 kaj oni kondamnis lin al 15 jara malliberejo. Post la liberiĝo li estis oficisto (1964-68), poste ĝis sia morto ĉefbiblitekisto en la Biblioteko Akademia de Kluĵo.

## Volumoj 
**Bevezetés a magyar nyelv tanulmányozásába* (egyetemi jegyzet, Kv. 1958); 
**A kalotaszegi nyelvjárás magánhangzórendszere* (1974).

## Fontoj
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikaj malliberuloj
Hidrokotilo

**Hidrokotilo** () aŭ **akvotelero** estas planta genro en la familio de Araliacoj (*Araliaceae*). 
[eta|maldekstra|La vulgara aŭ ordinara [hidrokotilo aŭ **akvotelero** (*Hydrocotyle vulgaris*)]]
[eta|maldekstra|La floro de la vulgara aŭ ordinara [hidrokotilo aŭ **akvotelero** (*Hydrocotyle vulgaris*)]]
Antaŭe oni klasifikis ĝin en la familio de Umbeliferacoj (*Umbelliferae*) aŭ Apiacoj (*Apiaceae*). 

## Specioj 
La genro ampleksas ĉ. 130 speciojn de kiuj la ordinara aŭ vulgara hidrokotilo (*Hydrocotyle vulgaris*) estas la plej konata (vidu la apudan foton). 

La ranunkola hidrokotilo (*Hydrocotyle ranunculoides*) estas ekzota en Eŭropo kaj endanĝerigas la akvoreguligadon pro ĝia trudiĝema kresko (vidu la apudan foton). Pro tio oni ne rajtas ĝin vendi en kelkaj eŭropaj landoj.

[eta|maldekstra|La ranunkola [hidrokotilo aŭ **akvotelero** (*Hydrocotyle ranunculoides*)]]

## Eksteraj ligiloj 
*listo (latine/germane)

Kategorio:Araliacoj
Braveco

**Braveco** estas

* la kapablo kontraŭstari danĝeron; vidu kuraĝo
* la preto plenumi sian devon; vidu honesto, lojaleco

## Proverbo 
Ekzistas pluraj (8, 10 pri kuraĝo kaj 32 pri timo) proverboj pri braveco en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili:
* 
* 
* 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Johano la Brava

Kategorio:Virtoj
Irma Brósz

**BRÓSZ Irma** (bro:s) estis rumanuja hungara pentristino naskita en Kovászna la 11-an de junio 1911 kaj mortinta en Kluĵo la 20-an de majo 1976.

## Biografio 
La mezlernejon Irma Brósz finis en Târgu Secuiesc. Ŝi studis en Belarta Lernejo de Kluĵo inter 1929-33, Belarta Akademio de Bukareŝto inter 1934-38 ĉe Camil Ressu. Ŝi estis desegniinstruistino en Oradea (1938-39), poste ĝis sia pensiuliĝo en Kluĵo. Ŝi estis anino kaj ekspoziciantino de Barabás Miklós Céh. Ŝi pentris pejzaĝojn, portretojn kaj mutan naturon.

## Individuaj ekspozicioj 
* 1979 • Művészeti Múzeum, Kolozsvár.

## Literaturo 
* Murádin Jenő: Fiatalok voltunk 1939-ben (Utunk, 1974. 11. sz.).
* MURÁDIN J.: ~ (Kolozsvári emlékkiállításának kat.-előszava (Antaŭparolo de memorespozicio), 1979).

## Fonto 
* Artportalo.hu 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Katalin Olosz

**OLOSZ Katalin**  estas rumanuja hungara folkloristino, literaturhistoriistino naskita en Kovászna la 29-an de decembro 1940. Ŝi estis la edzino de Antal Kicsi kaj la pli juna fratino de Ella Olosz húga.

## Biografio 
Katalin Olosz finis la mezlernejon en Sfântu Gheorghe (1957), la diplomon de instruisto pri hungara lingvo kaj literaturo ŝi havigis al si en Universitato Babeș-Bolyai de Kluĵo (1963). Ŝi instruis en la Porinstruista Instituto de Târgu Mureș (1963–66), poste ŝi iĝis esploristino, respektive ĉefesploristino en la loka esplorcentro de la Rumana Akademio. Ŝi estas anino de KZST, EME, Kriza János Néprajzi Társaság, de la budapeŝta Hungara Etnografia Asocio kaj Internacia Hungara Filologia Asocio.

## Volumoj 
**Magyargyerőmonostori népköltészet* (la melodiojn redaktis István Almási, 1969); 
**A kecskés ember* (fabeloj de Udvarhelyszék el kolekto de István Kolumbán, 1972).

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj etnografoj
Inĝija

eta|dekstra|Indjija situas en la mapo en la verda municipo
**Inĝija** () estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Srem (regiono). Ankoraŭ 10 vilaĝoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 26240
* Poŝtkodo: 22320
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: IN / ИН

## Situo 
Inĝija situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Beogrado-Novi Sad, krome estas fervojo al Ruma. La lasta urbo troviĝas 25 km.
dekstra|eta|260px|Ortodoksa preĝejo de Inĝija
dekstra|eta|260px|Urbocentro kaj katolika preĝejo en Inĝija

## Historio 
Komence romianoj vivis tie, poste alvenis diversaj nomadaj triboj. Fine de la mezepoko la turkoj okupis la komunumon. Ekde 1717 la loko apartenis al la Habsburga Imperio. Telegrafo ekfunkciis en 1850, fervojo en 1883, banko en 1897. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 2002 loĝis en Inĝija 26247 da homoj, (serboj 22,995 (88 %), kroatoj 538 (2 %), jugoslavianoj 530 (2 %), ukrainoj 375, hungaroj 219 po (1 %) kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* malnova kaj nova ortodoksaj preĝejoj
* katolika preĝejo

## Ĝemelurboj 
*  Paderno Dugnano, Italio
maldekstra|eta|260px|Nova ortodoksa preĝejo en Inĝija

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

Kategorio:Urboj de Serbio
Andrej Rymsza

**Andrej RYMSZA** (beloruslingve Андрэй Рымша) (1550?-1599?) estis belorusa poeto kaj fondinto de la ĝenro panegiro en antikva belorusa literaturo. Lernis eble en lernejo en urbo Ostroh ĉe Volin. De 1572 servis ĉe Krzystof Radzivwill Pierun. Partoprenanto de militiroj. De 1582 vivis en Dzevjaniŝki ĉe Oŝmjano, de 1589 vicesto en Birĵa (Litovio)

## Verkoj 
En 1581 eldonis en Ostroh beloruslingvan "Kronologio"n. Verkis panegirajn versojn por blazonoj de nobeloj. Kelkaj versoj en antikva belorusa lingvo estis eldonitaj en "Kolekto de edifoj" (eldonita en Vilno, 1585). Aŭtoris pollingvan poemon "Dekjara novelo pri militaj agoj...de Krzystov Radziwill" (eldonita en Vilno, 1585) – la poemo estis verkita laŭ silabaj versoj kaj estis unu el la plej bonaj eposaj verkoj pri militkampanjoj en la jaroj 1572–1582 en tempo de Livonia milito 1558-1583. Tradukis el la pola lingvo verkon "Kronografio aŭ topografio de Sankta Tero (eldonita en Vilno, 1595)

Kategorio:Belorusaj verkistoj
Kategorio:Belorusaj poetoj
Voĉgrupo

**Voĉgrupo** konsistas el muzikistoj, kiuj en muzikas en ĥoroj aŭ orkestro la saman voĉon.

## Ekzemploj por Voĉgrupoj
La plej gravaj voĉgrupoj en miksitaj ĥoroj estas:

* soprano
* aldo
* tenoro
* baso

En orkestroj kun arĉistoj plej oftas jenaj voĉgrupoj:

* unuaj violonoj
* duaj violonoj
* vjoloj
* violonĉeloj
* kontrabasoj

En pli grandaj orkestroj ankaŭ la blovistoj ludas en voĉgrupoj.

Kategorio:Orkestroj
Kategorio:Ĥoroj
Stara Pazova

**Stara Pazova** (, , ) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Srem (regiono). En ĉiuj lingvoj la unua nomoparto signifas: malnova. Ankoraŭ 8 vilaĝoj apartenas al la municipo.
eta|maldekstre|Luterana preĝejo de Stara Pazova

## Bazaj informoj 
* Alto super marnivelo: 
* Loĝantaro: 18429 (2011)
* Poŝtkodo: 22300
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

## Situo 
Stara Pazova situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Beogrado-Novi Sad.

## Historio 
Komence romianoj vivis tie, poste alvenis diversaj nomadaj triboj. Fine de la mezepoko la turkoj okupis la komunumon. Komence serboj, poste en 1760 slovakoj, en 1791 germanoj alvenis. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 2002 loĝis en Stara Pazova 18645 da homoj, (serboj 10477 (56 %), slovakoj 5848 (31 %), jugoslavianoj 357, kroatoj 330 po (2 %) kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* luterana kaj katolika preĝejoj

## Famuloj 
En Ópazova/Stara Pazova naskiĝis kroata-hungara geologo Ottokár Kadić kaj Antal Náray (ĉefoficiro).

## Ĝemelurboj 
*  Srebrenica, Bosnio kaj Hercegovino
eta|maldekstra|Stara Pazova
maldekstre|eta|Katolika preĝejo de Stara Pazova
János Balogh

**BALOGH János** estis hungara ŝakisto, advokato. Li naskiĝis en Kézdivásárhely la 10-an de septembro 1892 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de aŭgusto 1980.

## Biografio 
János Balogh havigis jurdoktortitolon en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste li faris advokatan ekzamenon. Ekde 1926 ĝis 1934 li estis advokato en sia naskiĝurbo. Ekde 1934 li vivis en Budapeŝto. Li estis juĝisto, poste notario. En jaroj 1935–39 li estis ano de la gajninta hungara teamo en la korespondanta ŝakolimpio. Kiel ŝakisto li estis hungara selektitulo inter 1936 kaj 1938, kiel korespondanta ŝakisto ekde 1940 ĝis 1962. Li estis la unua hungara ŝakisto, kiu de la IFSB ricevis el inter la korespondantaj ŝakistoj la titolon de ŝakmajstro.

## Rezultoj 
*Inter 1926 kaj 1931 li estis ano de la rumana olimpia ŝakteamo, en 1930 li estis rumana ĉampiono. 
*Kiel korespondanta ŝakisto en 1929 li havigis la 1-an lokon en la konkurso de Wiener Schachzeitung, en 1930 samloke estis la 2-a. 
*En jaroj 1935–39 li estis ano de la gajninta hungara teamo en la korespondanta ŝakolimpio
*En 1936 en la neoficiala ŝakolimpio de München li estis ano de la gajninta hungara teamo. 
*En 1947 li denove gajnis en la rumana ĉampioneco kiel sola eksterlandano. 

*En 1930 en la unua konkurso de la Internacia Korespondanta Ŝakligo (IFSB) li gajnis la 2–3-ajn lokojn, en 1932 la 4-an. 
*En 1941–42 li estis la 2-a en la hungara korespondanta ŝakolimpio. 
*En 1950–52 li estis ano de la gajninta hungara teamo en la korespondanta ŝakolimpio.
*En 1960–62 li estis hungara korespondanta ĉampiono. 
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Balogh

Balogh, J
Balogh, J
Pecjinci

eta|dekstra|Peĉinci situas en la mapo en la verda municipo
eta|dekstra|160px|Blazono de Peĉinci
**Pecjinci** (petjinci), , slave **Pećinci,** ) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Srem (regiono). La serba vorto "peĉina" signifas: kavo. Ankoraŭ 14 vilaĝoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 
* Poŝtkodo: 22410
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: RU

## Situo 
Pecjinci situas sur ebenaĵo, 30 km-ojn for de Beogrado.

## Historio 
Komence romianoj vivis tie, poste alvenis diversaj nomadaj triboj. Fine de la mezepoko la turkoj okupis la komunumon. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 2002 loĝis en Pecjinci 2659 da homoj, (serboj 2479 (93 %), ciganoj 38, kroatoj 17 po (1 %) kaj aliaj).

Kategorio:Urboj de Serbio
Irig

eta|dekstra|Irig situas en la mapo en la verda municipo
eta|dekstra|200px|Blazono de Irig
eta|dekstra|300px|Ortodoksa preĝejo de Irig
**Irig** (, , ) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono). Ankoraŭ 11 vilaĝoj apartenas al la municipo.
## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 4840
* Poŝtkodo: 22406
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: RU

## Situo 
Irig situas ĉe piedoj de Fruŝka Gora, laŭ ĉefvojo Ruma-Novi Sad.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1225. Inter 1526-1699 la turkoj okupis la urbeton. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la urbo apartenis al Habsburga Imperio, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 2002 loĝis en Irig 4848 da homoj, (serboj 3900 (80 %), hungaroj 360 (7 %), jugoslavianoj 127 (3 %), kroatoj 78 (2 %) kaj aliaj).

## Vidindaĵo 
* ortodoksa preĝejo

## Ĝemelurbo 
*  Topolčani, Macedonio

Kategorio:Urboj de Serbio
Artikulacio (muziko)

La **artikulacio** (lat. *articulare*: artikulacii) estas maniero de la tongenerado je muzikilo kaj la kantvoĉo. Ĝi estas grava interpretilo.

La muzika artikulacio priskribas, kiel oni frazigas plurajn sinsekvajn tonojn. La artikulacio ekestas, depende de la instrumento, per diferencaj maniero eksonigi tonon: je klavarinstrumentoj ĝi fariĝas per la klavofrapo, je arĉinstrumentoj per la arĉomovo kaj je blovinstrumentoj per la komencado de la aerfluo kaj la langopuŝo.

La kvalito de la artikulacio povas diferenci ekde forta, mallonga stakato ĝis mola portato eblas ĉiuj intergradoj. Legato verdire estas la foresto de artikulacio, je ĉi tiu oni ŝanĝas la prenon sen denove ekarĉi aŭ ekpuŝi. Je klavariloj oni povas, same kiel je ĉiuj frapinstrumentoj, post la klavofrapo ne lu influi la tonon, kaj jen pro kio oni povas nur imiti la legatoludadon nur per konvenaj frapmanieroj.

## Ekzemploj por artikulaciaj signoj en nototekstoj 
eta|dekstra|500px|
eta|dekstra|500px|

La artikulacio estas je multaj komponaĵoj ne ekzakte notita kaj tial ofte estas tasko de interpretoj, adekvate artikuli. En la praktikoj de ĵazo kaj dancmuziko la artikulaciaj signoj streko kaj punkto i.a. indikas la rilaton al la svingeca (ternara) aŭ rokeca (binara) ritmo.
Evoluintaj klasoj (Cora)

eta|dekstra|220px|Kovrilo
En la ludo RF Online ekzistas **kvar bazaj klasoj** elekteblaj por la ludantoj de la raso Cora: Mallongdistanca soldato ("Warrior"), longdistanca soldato ("Ranger"), spiritualisto ("Spiritualist"), kaj specialisto ("Specialist").

Ĝis la nivelo 30a vi nur plibonigos la virtojn, povojn kaj ekzorcojn de via rolulo. Ĉe la nivelo 30a vi devos iri al la "estro" de via raso por specialigi vian klason. (Plej ofte vi elektos inter du evoluintaj klasoj). Rimarku ke la elekteblaj klasoj ĉe ĉi tiu nivelo dependos de vian elektita bazklaso.

Ĉe la nivelo 40-a vi devos elekti alian plievoluintan klason. La elekteblaj klasoj ĉe ĉi tiu nivelo dependos de kiun evoluintan klason vi elektis ĉe la nivelo 30a.

NOTO: En la subsekcio "Specialaj bonifikoj kaj donaĵoj" en ĉiu sekcio pri evoluinta klaso vi kutime legos la siglojn "PT". La "PT" estas la poentoj rilatitaj al la mallongdistanca ataka, longdistanca ataka aŭ defenda povo, kaj aliaj.

Ekzemple, kiam vi batas iun per mallongdistanca armilo, via mallongdistanca ataka PT pligrandiĝos, kio siavice permesos vin uzi mallongdistancajn armilojn pli fortaj ĉiu-foje. La samo okazos kiam vi ricevos atakon, ĉi-kaze vi pligrandigos vian defendan PT kaj tiel vi povos uzi ŝildoj pli efikaj.

Sekvonte, vi povos legi pri la diversaj evoluintaj klasoj por ĉiu bazklaso de la raso Cora.

## Mallongdistanca soldato ( "Warrior" ) 
Jen la skemo de la diversaj elekteblaj evoluintaj klasoj por la mallongdistanca soldato de la raso Cora:

Champion (30) >> Templar Knight / Guardian (40)

Knight (30) >> Guardian / Black Knight (40)

### Evoluintaj klasoj elekteblaj ĉe la nivelo 30 
#### "Champion" 
#### "Knight" 
### Evoluintaj klasoj elekteblaj ĉe la nivelo 40 
#### "Guardian" 
#### "Templar Knight" 
#### "Black Knight" 
## Longdistanca soldato ( "Ranger" ) 
Jen la skemo de la diversaj elekteblaj evoluintaj klasoj por la mallongdistanca soldato de la raso Cora:

Archer (30) >> Adventurer / Stealer (40)

Hunter (30) >> Stealer / Assasin (40)

### Evoluintaj klasoj elekteblaj ĉe la nivelo 30 
#### "Archer" 
#### "Hunter" 
### Evoluintaj klasoj elekteblaj ĉe la nivelo 40 
#### "Stealer" 
#### "Adventurer" 
#### "Assasin" 
## Spiritualisto ( "Spiritualisto" ) 
Jen la skemo de la diversaj elekteblaj evoluintaj klasoj por la spiritualisto de la raso Cora:

Caster (30) >> Warlock / Dark Priest (40)

Summomer (30) >> Dark Priest / Grazier (40)

### Evoluintaj klasoj elekteblaj ĉe la nivelo 30 
#### "Caster" 
#### "Summoner" 
### Evoluintaj klasoj elekteblaj ĉe la nivelo 40 
#### "Dark Priest" 
#### "Warlock" 
#### "Grazier" 
## Specialisto ( "Specialisto" ) 
Jen la skemo de la diversaj elekteblaj evoluintaj klasoj por la spiritualisto de la raso Cora:

Crafstman (30) >> Artist (40)

Facila elektado, ĉu ne? ;-P

### Evoluintaj klasoj elekteblaj ĉe la nivelo 30 
#### "Craftsman" 
### Evoluintaj klasoj elekteblaj ĉe la nivelo 40 
#### "Artist" 
## Eksteraj ligiloj 
* Informo pri la diversaj klasoj en la oficiala ttt-ejo pri *RF Online* (angla)

Kategorio:RF Online
Dua Viena Skolo

[dekstra|eta|230px|Arnold Schönberg (1938), komponisto, fondinto de la Dua Viena Skolo kaj inventinto de la [dekdutonismo]]
Kiel **Dua Viena Skolo** ankaŭ **Nova Viena Skolo** oni nomas en la muzikhistorio la komponistaron, formiĝintan ĉirkaŭ Arnold Schönberg (pro tio ankaŭ nomata **Schönberg-Skolo**) komence de la 20-a jarcento en Vieno, kiu decide influis la evoluon de la Nova Muziko.

Krom Schönberg al la pli malvasta rondo apartenis liaj du lernantoj Alban Berg kaj Anton Webern, kiuj ekde 1904 sekvis siajn lecionojn (poste alvenis iliaj kaj pluaj lernantoj de Schönberg). Post fazo de libera maltonaleco (ekde 1908) Schönberg evoluigis komence de la 20-aj jaroj la t.n. dekdutonisman teknikon, kiun transprenis kaj memstare modifis kaj pluevoluigis liaj lernantoj. Schönberg je tio defendis sian opinion, ke li nur trovis kaj ne eltrovis la dekdutonisman muzikon, ĉar ĝi laŭ sia opinio jam ĉiam ekzistis, sed nur estis malkovrita per li.

Malgraŭ ĉi tiu novigo, precipe por la muzika publiko ŝajne radikala, la Dua Viena Skolo sin konsideris ero de tradicilinio ekde la komponistoj de la Viena klasiko trans Johannes Brahms ĝis Gustav Mahler. Kiel komuna komponprincipo de ĉi tiuj antaŭuloj, ĉe kiu oni teorie ekligis, oni konsideris la prilaboradon de muzikaj motivoj kaj temoj en la variacia formo. Ĉi tiu konscia daŭrigo de la tradicio distingas la Duan Vienan Skolon ekz. disde la dua grava tendenco en la muziko de la 20-aj jaroj, la novklasikismo, en kiu oni strebis distancigi sin disde la antaŭa epoko de la romantiko.
La Dua Viena Skolo disfalis en la 30-aj jaroj. La decidaj kaŭzoj estus la deviga elmigrado de Schönberg Usonen post la Nazia potencopreno en Germanio en Germanio samkiel la morto de (1935). Tamen ekde ĝi post la Dua Mondmilito devenis granda influo sur multajn komponistojn.

Pluaj gravuloj de la Dua Viena Skolo estis i.a.
* der Philosoph, (Musik-)Soziologe kaj komponisto Theodor W. Adorno ( lernanto de Alban Berg)
* la komponisto Hanns Eisler (dumtempe lernanto de Arnold Schönberg)
* la komponisto Hans Erich Apostel (lernanto de Arnold Schönberg und Alban Berg)
* la komponisto, muziksciencisto kaj Schönberg-biografiisto Egon Wellesz
eta|Anton Webern, lernanto de Schönberg kaj grava komponisto de la Dua Viena Skolo

## Literaturo 
* René Leibowitz: *Schoenberg et son école* (1947). Parizo: Janin, 1947
* Rudolf Stephan (Hg.): *Die Wiener Schule*, = Wege der Forschung Bd.643, Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft 1989. – 23 analytische Aufsätze zu den Werken Arnold Schönbergs, Alban Bergs, Anton Weberns.
* *Schönbergs Verein für musikalische Privataufführungen*, Musik-Konzepte Bd. 36 (Hg: Heinz-Klaus Metzger und Rainer Riehn), München 1984. – mit detailliertem Überblick aller Konzerte des Vereins.
* Carl Dahlhaus (Hg.): *Die Wiener Schule heute*, = Veröffentlichungen des Instituts für Neue Musik und Musikerziehung Bd.24, Mainz 1983. – 9 Beiträge
* Briefwechsel der Wiener Schule http://www.sim.spk-berlin.de/wiener_schule_301.html

## Eksteraj ligiloj 
* Die 3 Wiener Zwölftonschulen 
* Institut für Klangreihenmusik, Wien

Kategorio:Nova Muziko
Juan Carlos Arce

**Juan Carlos ARCE** (n. en 1958) estas hispana verkisto. Romanisto kaj dramisto.

Li naskiĝis en Albacete, Hispanio. Li estas ankaŭ juristo en Madrido (eksadvokato de la Ĝenerala Konsilantaro de la Jurpovo).

Li prelegis pri siaj verkoj kaj literaturo multfoje en Albacete kaj aliaj lokoj. Dum la jaro 2009 la urbestraro el Albaceto deklaris lin ambasadoro de albaceta foiro

Li gajnis la premion romanan "Fernando Lara" (2002) per "Los colores de la guerra" (La koloroj de la milito) kaj la premion teatran universitatan per "Para seguir quemando preguntas" (Por plu ekbruligi demandojn)

## Verkaro 
* *Melibea no quiere ser mujer* (Melibea ne volas esti virino) – 1991
* *Para seguir quemando preguntas* (Por daŭrigi bruliganta demandojn)
* *La chistera sobre las dunas* (La ĉapelo cilindra sur la dunoj)
* *Retrato en blanco* (Portreto blanke)
* *La segunda vida de doña Juana Tenorio* (La dua vivo de sinjorino Juana Tenorio)
* *El matemático del rey* (La matematikisto de la reĝo)
* *La mitad de una mujer* (La duono de virino)
* *Los colores de la guerra* (La koloroj de la milito)
* *La orilla del mundo* (La rando de la mondo)
* *El aire de un fantasma* (La aero de fantomo)
* *La noche desnuda* (La nokto nuda) – 2008

## Referencoj 
(En la hispana)
* Slipo kaj intervjuo de Luis García 
* Intervjuo de ĵurnalo El Mundo
* *Para Juan Carlos Arce, al líder del POUM Andreu Nin "lo mató Stalin directamente"* Artikolo kaj foto
* Recenzo de "El aire de un fantasma" ĉe Marca 
* Artikoleto ĉe "El periódico"

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Chueca

222ppx|eta|250px|Elirejo de la metrostacio en Chueca
**Chueca** [ĉŭeka] estas konata kvartalo situanta en la centra distrikto de la urbo Madrido (Hispanio) kaj pli precize oficiale en la kvartalo Justico. Ĝi estas proksime de "Gran Vía" inter la stratoj Fuencarral kaj Barquillo. En la 1990-aj jaroj ĝi definitive iĝis la geja kvartalo de Madrido, pro iom-post-ioma elektado de la samseksama madrida komunumo por ĝia amuziĝo, babilado, renkontiĝejo kaj rezidejo jam de la 1980-aj jaroj. En la kvartalo estis malfermitaj kelkaj ejoj destinitaj al la geja publiko de Madrido, kaj kelkaj el ili ankoraŭ restas tie ekde la komenco kiaj la Kafejo Figueroa aŭ la Librejo Berkana. La kvartalo aliiĝis de tipa madrida kvartalo al kvartalo kun geja etoso, tre komerca kaj distra, malferma kaj respektema al la seksa diverseco.

Tiu ĉi kvartalo transformiĝis de fikvartalo en la 1970-aj jaroj pro drogtrafiko kaj prostituado al trankvila kaj komerca kvartalo por ĉiaj gejoj. En ĝiaj stratetoj oni povas trovi, krom la tradiciaj komercejoj, modernajn restoraciojn, seksvendejojn, saŭnojn, kafejojn, dancejojn kaj pliajn nekalkuleblajn servojn pli malpli destinitaj al la samseksama publiko: vojaĝagentejoj, klinikoj...

La kvartalo ricevas la nomon de eta placo dediĉita al la zarzuelkomponisto Federico Chueca. Tie troviĝas la metrostacio .

Unu el la plej turismaj allogaĵoj de Chueca estas la festo dum la Tago de la Geja Fiero kiu okazas regule fine de junio. Ĝi jam fariĝis klasikaĵo por ĉiu madridano aŭ pro amuziĝema vizitanto.

Kategorio:Kvartaloj de Madrido
Kategorio:GLAT
Geja Fiero

eta|dekstra|250px|Ĉielarka Flago
[eta|dekstra|250px|Geja Fiero de [Rejkjaviko en 2004]]
[eta|dekstra|200px|Geja Fiero en [Milano, junio 2003]]
**La Internacia Tago de GLAT-a Fiero** (gejoj, lesbaninoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj), ankaŭ konata kiel **Tago de la Geja Fiero** aŭ simple **Geja Fiero** (en la angla, gay pride) estas serio de eventoj kiu ĉiujare estas celebritaj de samseksemaj kolektivoj antaŭ la publiko por instigi al toleremo kaj egaleco de gejoj, lesbaninoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj. Tiu ĉi festo estas celebrata ĉirkaŭ la 28-an de junio aŭ la unuan sabaton post la 28-a de junio, memore al la ekribeloj kaj manifestacioj en Stonewall (Novjorko, Usono, 1969), kiu markas la komencon por la samseksema emancipiĝo kaj libereco. En kelkaj landoj la dato povas ŝanĝiĝi se ĝi koincidas kun aliaj datoj tre gravaj por la regiono (amasaj eventoj, politikaj balotadoj aŭ simile).

La baza nocio de "geja fiero" diras ke neniu homo devas honti pro lia/ŝia estmaniero, senkonsidere de la sekso aŭ seksa orientiĝo. La elektita termino "fiero", venas de la angla lingvo kaj el filologia vidpunkto ĝia traduko pli korekta devus esti "digneco".

La celebrado okazas ĉefe per kolorumitaj "fieraj marŝadoj" (en la angla *pride parades*, en la franca *marches des fiertés*, en la hispana *marcha del orgullo*) kiuj koincidas en la norda hemisferio, kun la alveno de la somero. La simboloj de la geja fiero (la ĉielarka flago kaj la rozkolora triangulo), estas amase portitaj dum la festoj. En la celebraĵoj partoprenas GLAT-ajn grupojn kiuj protestas aŭ petas pli da respekton por ili laŭ iliaj vivkondiĉoj en la respektiva lando.

## Opozicio 
Ene de la geja komunumo kelkaj malakceptas la nocion de la geja fiero ĉar ili perceptas en ĝi egan emfazon pri la seksa orientiĝo kiu ne estas grave konsiderata kaj manko de diskretemo, modesteco kaj submetiĝo al tio kio povus damaĝi la publikan moralon, religiajn kredojn, eĉ inkluzive de la propra afero pri emancipiĝo kaj agnoskado de la samseksemaj rajtoj. Tamen ili proponas eviti tian ekstravagancan aktivismon per diskursoj kontraŭ la diskriminacio al GLAT-oj per la komunaj ideoj de la publiko. Aliaj kritikistoj vidas la nocion de la geja fiero kiel ofendo al la identeco de ĉiu unuopulo, ĉar ĉiu persono - inkluzive de ĉiu gejo - vivas la sen neceso identigi sin kun tiu determinita stereotipo.

## Landoj 
### Kartvelio 
Provo de loka GLAT-komunumo okazigi en julio 2019 Gejan Fieron en Tbiliso (Kartvelio) alfrontis fortan kontraŭstaron de ortodoksaj organizaĵoj, kiuj aranĝis protestajn manifestaciojn kaj minacis perforte ĉesigi iujn ajn tiajn provojn.

## Vidu ankaŭ 
* Samseksema liberiga movado
* Madrida Geja Fiero
* Tel-Aviva Parado

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoraporto pri *Geja Fiero* en Stokholmo. 2011
Zemun

**Zemun** (, , ) estas urboparto de Beogrado kaj samtempe municipo en Serbio, en distrikto de Beogrado, historie apartenanta al Srem (regiono). La slava vorto ''zeml'ny* signifas: terofortikaĵo. La municipo havas ankoraŭ 29 urbojn kaj 3 antaŭurbojn. Teritorie, historie, politike, kulture, ekonomie kaj trafike ĝi estas konektita al Beogrado, kiu estas parto de ĝi ekde 1934. Zemun estas granda kultura kaj eduka centro.

## Bazaj informoj 
* Supermara alteco: 82 m
* Loĝantaro:  Laŭ la censo de 2022 ĝi havas 166 049 loĝantojn
* Poŝtkodo: 11080
* Telefonprefikso: 11
* Aŭtokodo: BG

## Situo 
Zemun situas sur ebenaĵo, ĉe kunfluejo de Danubo kaj Sava (rivero) (kontraŭe troviĝas Beogrado), laŭ aŭtoŝoseo al Zagrebo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo al Budapeŝto. Zemun havas kontaktojn per pontoj al Beogrado.

## Historio 
maldekstra|eta|350x350ra|Ickova kuca, la plej malnova konservita domo en Zemun
La romianoj fondis urbon nomatan *Taurunum*. La unua mencio devenis el 1173 en formo *Zemlen''. En 1152 Bizanco okupis la fortikaĵon kaj denove en 1165 sed sekvontjare la hungaroj reokupis. En 1521 la turkoj okupis kaj la fortikaĵon, kaj la urbon. En 1910 vivis en Zimony  homoj, ( germanoj,  serboj,  kroatoj,  hungaroj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la urbo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 2002 loĝis en Zemun  homoj.

En 2010 ĉinoj konstruas ponton al Borĉa.

## Vidindaĵoj 
* Sinagogo (Zemun)
* Turo Kula Gardos
* Evangelia preĝejo

## Esperanto 
Okazos de la 17-a ĝis la 24-a de aŭgusto 2024 internacia Esperanto-kongreso por blinduloj kaj aliaj esperantistoj en la Lernejo por Lernantoj kun Difektita Vidkapablo Veljko Ramadanović.
## Famuloj 
* Momčilo Bajagić Bajaga (naskiĝis en 1960), kantisto
* Dimitrij Davidović, serba politikisto, diplomato, verkisto, ĵurnalisto kaj publicisto.
* Ferari, Rahela, teatra kaj filmaktorino.

* En la iama Zimony naskiĝis:
** hungara komisaro Bernát Kondor
** hungara monaĥo Tamás Alajos Füssy
** hungara operkantisto Irén Pewny.
* En la iama Zimony mortis:
** en 1165 reĝo Stefano la 4-a
** en 1456 militestro Johano Hunyadi.

## Kooperaj urboj 
*  ar-Ram, Palestinio
*  Banja Luka, Bosnio kaj Hercegovino
*  Bitola, Macedonio
*  Esch-sur-Alzette, Luksemburgio
*  Herceg Novi, Montenegro
*  Kranj, Slovenio
*  Korfu, Grekio
*  Mödling, Aŭstrio
*  Offenbach, Germanio
*  Ohrid, Macedonio
*  Osijek, Kroatio
*  Puteaux, Francio
*  Rif Dimashq, Sirio
*  Tilburg, Nederlando
*  Velletri, Italio
*  Veroia, Grekio

## Bildgalerio 

Dosiero:Evangelisticka crkva, Zemun.jpg|Evangelia preĝejo en Zemun
Dosiero:Zemun panoramic view.jpg|Panorama elvido super Zemun
Dosiero:Lido Zemun View.JPG|Lido de Zemun
Dosiero:Beograd - Kula Gardoš (45112650251).jpg|Turo Kula Gardos en Zemun

## Vidu ankaŭ 
* Zemun (stacidomo)
* Internacia Kongreso de Blindaj Esperantistoj
* Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

### Mapoj 
* Flughavenoj kaj Veterlokoj (Fallingrain)
* Satelita mapo (Vikimapia)
* Google Satelita Mapo (Maplandia)
* Kompromisplano sur la mapo (Mapquest) 

## Referencoj 
Kategorio:Beogrado
Kategorio:Kongresoj
Kategorio:Esperanto
Asonanco

En poezio, la vorto **asonanco** signifas du malsamajn aferojn:

## Sonfiguro 
Sonfiguro, konsistanta en la ripetado de unu sama aŭ simila vokalo en la sinsekvaj vortoj de frazo, ekz. en *"Noktuo jam ululis sur forumo"* aŭ *"Mia magia akvilegio"*, kie "u" aŭ "i" faras asonancojn.

Oni komparu kun aliteracio.

## Kvazaŭrimo 
Kvazaŭrimo kun samaj akcentaj kaj postakcentaj vokaloj kaj malsimilaj konsonantoj; ekz. *"tamen - klare"*, *"kria - iras"* aŭ *"fervore – korten"*.

**Asonanci** (tr) signifas fini versojn per asonancoj: asonancita poemo.

Oni komparu kun agordo.

### Eksteraj ligiloj 
* *"Pledo por la asonanco"*, de Henri Vatré

Kategorio:Poezio
Béla Gözsy

**GÖZSY Béla** (geoĵi) estis hungara farmaciisto, universitata profesoro naskita en Csíkszereda la 26-an de marto 1903 kaj mortinta en Montreal la 10-an de januaro 1979.

## Biografio 
Béla Gözsy estis praktikanto en apoteko de sia patro en sia naskiĝurbo. Li havigis farmaciistdiplomon en 1924 en Scienca Universitato Pázmány Péter, en 1926 samloke farmaciistdoktoradon. Ekde la komenco de la 1930-aj jaroj li laboris en la biokemia instituto de Albert Szent-Györgyi. Tie li doktoriĝis pri biokemio en 1932. En revuo franca *Journal Physiologie* en 1949 li publikis plurajn studojn. El Parizo li alvenis Kanadon kaj li laboris en Montreal en Instituto Mikrobiologia kaj Higiena de la universitato. Li iĝis tie universitata profesoro.

## Verkoj 
* *Az ecetsav fertőtlenítő hatása* (Bp., 1926);
* *Studies on Phagocytic Stimulation* (kunulaŭtoro d-ro kuracisto László Kátó, Montreal, 1957);https://article.pubs.nrc-cnrc.gc.ca:443/RPAS/RPViewDoc?_handler_=HandleInitialGet&calyLang=eng&journal=cjm&volume=1&articleFile=m55-057.pdf&secure=true
* *Studies on the effects of phagocytic stimulation on microbial disease. I. Action of RES stimulators on the histamine depleted reats*. (Arch. int Pharmacodynamic, 1957);https://article.pubs.nrc-cnrc.gc.ca:443/RPAS/RPViewDoc?_handler_=HandleInitialGet&calyLang=eng&journal=cjm&volume=1&articleFile=m55-057.pdf&secure=true
* * Changes in capillary permeability in the skin of rats. Histamine depleted with 48/80. dextran oreggwhite* (Journal Physiol, 1957);
* *Role of 5-hydroxytryptamine in the inflammatory process*. (Science, 1957. 125).

## Literaturo 
* Dr. Hegedüs L.: Dr. G. B. (Gyógyszerészet, Bp., 1980).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Kanadaj kemiistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj farmaciistoj
Abadia de Goiás

**Abadia de Goiás** estas brazila municipo de la subŝtato Gojaso. Ĝi havis en 2004 ĉirkaŭ 6.054 loĝantojn.

## Geografio 
La distanco al la ĉefurbo Goiânia estas 24km. La najbaraj municipoj estas Aragoiânia, Goiânia, Guapó kaj Trindade.

## Historio 
Ĝi iĝis municipo kun la nomo Abadia de Goiás, per ŝtata leĝo n-ro 12799, de la 27-a de Decembro 1995, apartiĝante de Aragoiânia, Goiânia, Guapó kaj Trindade.

En la distanco de ĉirkaŭ 1 km de ĝia loĝata regiono, troviĝas la radioaktiva restaĵo de l' akcidento en Goiânia kun Cezio 137, kiu estas konservata en du subteraj deponejoj.

## Vidu ankaŭ 
Municipoj de Goiás

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Urbodomo

Kategorio:Gojaso
Kategorio:Municipoj de Gojaso
Abadiânia

**Abadiano** estas brazila municipo de la subŝtato Gojaso. Ĝi havis en 2007 ĉirkaŭ 12.640 loĝantojn.

## Turismo 
Hodiaŭ la urbo havas kelkajn turismajn vidindaĵojn, kiel la lagon de la Hidroelektra centralo Corumbá IV kies utiloj estas i. a. produkti elektran energion, kaptado de akvo, ripozo k.t.p.

## Geografio 
La distanco al la ĉefurbo Goiânia estas 85km. Abadiânia troviĝas en la Subŝtato Gojaso, je proksimume 1.000 metroj super la nivela maro.

## Vidu ankaŭ 
Municipoj de Goiás

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Urbodomo

Kategorio:Gojaso
Kategorio:Municipoj de Gojaso
Ádám Bochor

**BOCHOR Ádám** (bokor) (naskiĝis la 10-an de novembro 1885 en Csíkszereda, mortis la 24-an de julio 1973 en Budapeŝto) estis hungara kuracisto.

## Biografio 
Bochor finis la medicinon en Budapeŝto en 1912. En la unua mondmilito li estis soldatkuracisto. Li laboris en Tribunala Medicina Instituto (1919–43), poste li estis ĉefkuracisto de la akcidenta malsanulejo (1943). Oni kvalifikis lin privatprofesoro pri tribunala medicino (1929). Li establis la Asocion Sankta Lukaso de Katolikaj Kuracistoj (1931). Liaj artikoloj aperis en gazeto de asocio, *Katholikus Szemle* kaj en *Vigilia*. Pli poste li estis centra litregistranto, (1946), poste kuracisto de ŝipfabriko de Óbuda (1952–63).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Bochor, A
bochor, A
Adelândia

**Adelândia** estas brazila municipo de la subŝtato Gojaso. Ĝi havis en 2004 ĉirkaŭ 2.522 loĝantojn.

## Geografio 
La distanco al ĉefurbo Goiânia estas 129km. La najbaraj municipoj estas Mossâmedes, Anicuns, Turvânia, São Luís de Montes Belos kaj Sanclerlândia.

## Vidu ankaŭ 
Municipoj de Goiás

Kategorio:Gojaso
Kategorio:Municipoj de Gojaso
Águas Lindas de Goiás

**Águas Lindas de Goiás** estas brazila municipo kaj urbego de la subŝtato Gojaso. Ĝi estas konata pro la fakto, ke apartenas al la regiono ĉirkaŭ Federacia Distrikto. La urbego estas unu el la plej rapide kreskantaj urboj en Brazilo.

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 300,323 (en 2012)
* Supermara alteco: 1100 m
* Areo: 191.18&nbsp;km²
* Telefonkodo: +55 61
* Poŝtkodo: 72910-000
* Horzono: UTC -3 (somere UTC -2)
* 

## Geografio 
eta|Mapo pri loko de Águas Lindas de Goiás
Águas Lindas de Goiás situas sur altebenaĵo en meza parto de la lando. La distanco al la subŝtata ĉefurbo Goiânia estas 193 km. La najbaraj municipoj estas Cocalzinho de Goiás, Santo Antônio do Descoberto, Padre Bernardo kaj Federacia Distrikto.

## Historio 
Aguas Lindas de Goias pli frue estis konata Parque da Barragem. Post malfermo de la aŭtoŝoseo abrupta evoluo okazis. La rapida ekonomia kresko ankaŭ alportis multajn problemojn pri la sekureco. La ekzisto de Águas Lindas estas lastatempa, en 1997 formiĝis tiu municipo.

## Ekonomio 
eta|maldekstre|Panoramo de Águas Lindas de Goiás
Aguas Lindas de Goias havas neniujn gravajn industriojn, nur ekzistas malgrandaj komercaj entreprenoj, malgrandaj uzinoj pri meblaro, bicikloj, dolĉaĵoj kaj ludiloj.

## Klimato 
La vetero en Aguas Lindas de Goias estas tropika kun alteco, kie estas du distingaj sezonoj: seka (de majo ĝis septembro) kaj pluva sezono (de oktobro ĝis aprilo). Dum la seka sezono, la relativa humido povas atingi malpli ol 20%. La averaĝa temperaturo estas 21.0 °C. Jare pluvas po 1488 mm.

## Vidu ankaŭ 
Municipoj de Goiás

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Urbodomo

Kategorio:Urboj de Brazilo
Kategorio:Municipoj de Gojaso
Traktato de Kopenhago

La **traktato de Kopenhago** aŭ "paco de Kopenhago" interkonsentiĝis la 6-an de junio 1660 en Kopenhago, Danio. Ĝi signis finon de milito inter la reĝlandoj Svedio kaj Danio-Norvegio - konflikton kiu rigardatas parto de la Nordia Milito 1655-1660.

Trondheim kaj Bornholm du jarojn post la Traktato de Roskilde denove iĝis dana posedaĵo. La ankoraŭ nuntempe validaj limoj inter la ŝtatoj Danio, Norvegio kaj Svedio estis fiksitaj.

Kategorio:Nordiaj militoj
Kopenhago
Kategorio:1660
Kategorio:17-a jarcento en Danio
Kategorio:17-a jarcento en Svedio
Kategorio:17-a jarcento en Norvegio
Heiligerlee

**Heiligerlee** (groninge: *Kloosterholt*)  estas vilaĝo en la nederlanda provinco Groningen proksime de la urbo Winschoten

Ĝi apartenas al la komunumo Oldambt.

La vilaĝo estas konata pro la unua batalo dum la okdekjara milito kontraŭ la hispanoj.

Heiligerlee havas muzeon pri sonorilfarado, en la antaŭa sonorilfarejo de la fratoj Van Bergen. Kontraŭe de ĉi tiu muzeo estas muzeo pri la Batalo de Heiligerlee.

## Vidu ankaŭ 
Batalo de Heiligerlee
eta|maldekstra|400px|Monumento pri la Batalo de Heiligerlee

## Eksteraj ligiloj 
* La retejo de Heiligerlee 
* La komunumo Scheemda 
* Retejo pri la batalo de Heiligerlee
* Muzeo pri sonorilfarado 

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Groningo