open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
(117446) 2005 AV45

**(117446) 2005 AV45** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero; tie estas, ke ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Vaya Con Dios

**Vaya Con Dios** aŭ **Vaya con Dios** estis belga muzikgrupo, kun tipa stilo de milda ĵazo.​ Ĝi estis fondita en 1986 de Dani Klein, Dirk Schoufs, kaj Willy Lambregt (tiu lasta estis anstataŭita poste per Jean-Michel Gielen)

Ili havis internacian sukceson per kantoj kiel "Just a friend of mine" (sukceso en Francio), "What's a woman" (unua pintocifero en Nederlando en 1990), "Nah neh nah" (1990, remiksita de Milk & Sugar en 2011) kaj "Heading for a fall".

Ekde 1991, la grupo estis formita nur de la kantistino Dani Klein. Eĉ la muzika kaj kompona stiloj de la bando ŝanĝiĝis, pro kio "Vaya con Dios" sukcesis en granda parto de Eŭropo, speciale en Francio, Germanio kaj Skandinavio, ĝis 1996, kiam la kantistino abandonis la muzikkarieron.

Totale, "Vaya con Dios" vendis pli ol 7 milionojn da albumojn kaj pli ol 3 milionojn da unuopaĵoj.​

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vaya con dios - Nah neh nah en Jutubo
* Vaya Con Dios - What's A Woman 1990 en Jutubo
* Vaya con dios - Just a friend of mine (long version) en Jutubo
* Vaya Con Dios - Puerto Rico en Jutubo
* Vaya con dios - Je l'aime Je l'aime (live) en Jutubo
* Oficiala retejo de Vaya con Dios kaj Dani Klein
* Vaya con Dios kaj Dani Klein, Forumo
* Vaya con Dios en Belgian Pop & Rock Archives 
* Vaya con Dios, rete 
* Sobre por qué escribió 'Puerto Rico'

Kategorio:Ĵazbandoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1986
Kategorio:Belgaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1980-1989
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1990-1999
Kelčice

**Kelčice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, orienta parto de municipo Vranovice-Kelčice en distrikto Prostějov. Kondukas tra ĉi tie aŭtostrado D46. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 103 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Kelčice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,75&nbsp;km².

Sur teritorio de Kelčice, super Dobrochov, troviĝas montopinto Předina kun radiodisaŭdiga elsendigilo kaj kun belvedero Štátula.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1078.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Krucifikso

## Pluaj fotoj 

Kelčice, motorest Podkova.jpg|Kelčice, motoresto Podkova
Kelčice, náves.jpg|Kelčice, vilaĝplaco
Kelčice, MŠ.jpg|Kelčice, infanĝardeno

Kategorio:Vranovice-Kelčice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Vranovice

Nomon **Vranovice** portas pluraj municipoj:
* Vranovice (distrikto Brno-provinco) – municipo en distrikto Brno-provinco, antaŭe en&nbsp;distrikto Břeclav
* Vranovice (distrikto Příbram) – municipo en&nbsp;distrikto Příbram
* Vranovice-Kelčice – municipo en distrikto Prostějov

…aŭ partoj de municipoj:
* Vranovice (Břasy) – parto de municipo Břasy en&nbsp;distrikto Rokycany
* Vranovice (Vranovice-Kelčice) – parto de municipo Vranovice-Kelčice en distrikto Prostějov
Kipĉaka lingvaro

La **Kipĉaka lingvaro** (ankaŭ konata kiel la *Kypchak*, *Qypchaq* aŭ **Nordokcidentaj tjurkaj lingvoj**) estas sub-branĉo de la tjurka lingvaro parolata de proksimume 31,3 miliono da homoj en multe da landoj en Centra Azio kaj Orienta Eŭropo, etendiĝate de Ukrainio al Ĉinio. Kelkaj de la plej ĝenerale parolataj lingvoj en ĉi tiu grupo estas la kazaĥa, la kirgiza kaj la tatara.

La tjurkaj lingvoj formas lingvan familion de almenaŭ 35  dokumentita lingvojn, parolataj de la tjurkaj loĝantaroj. La nombro de parolantoj derivita de statistiko aŭ taksoj (en 2019) kaj estis rondigita:

## Referencoj 
## Literaturo 
* (en) Johanson, Lars; Csató, Éva Ágnes (1998). *The Turkic Languages*. London: Routledge. ISBN 0-415-08200-5.
* (en) Menges, Karl H. (1995). *The Turkic Languages and Peoples* (2-a eld.). Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 3-447-03533-1.

## Vidu ankaŭ 
* Kipĉaka lingvo
* Kipĉakojs
* Polova lingvo 
* Kalpako

Kategorio:Vokalharmoniaj lingvoj
Kategorio:Tjurka lingvaro
Kategorio:Aglutinaj lingvoj
Ondratice

**Ondratice** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Prostějov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo en vilaĝplaco
* Kolono kun bildo de Virgulino Maria ĉe ŝoseo al Brodek
* Okcidente de la municipo troviĝas naturmemorindaĵo Kopaniny
* Nordokcidente troviĝas naturmemorindaĵo Pod Obrovou nohou

## Pluaj fotoj 

Socha Panny Marie, Ondratice, okres Prostějov.jpg|Statuo de Virgulino Maria
Památník obětem první světové války, Ondratice, okres Prostějov.jpg|Monumento al viktimoj de la unua mondmilito
Památník Rudé armádě, Ondratice, okres Prostějov.jpg|Monumento al Ruĝa Armeo
Kříž před zvonicí, Ondratice, okres Prostějov.jpg|Kruco antaŭ sonorilejo
Hostinec, Ondratice, okres Prostějov.jpg|Gastejo
Požární nádrž, Ondratice, okres Prostějov.jpg|Porincendia rezervujo
Hřiště, Ondratice, okres Prostějov.jpg|Supra ludejo
Obecní úřad, Ondratice, okres Prostějov.jpg|Municipa ofico Ondratice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Hanakio
Michael Beheim

eta|Unu el la kantoj de Beheim
**Michael BEHEIM** (ankaŭ *Behaim, Beham, Behm*, latine: *Poeta Weinsbergensis*; naskiĝinta la  en Obersulm-Sulzbach, murdita kiam li estis ŝoltiso en la malfruaj 1470-aj jaroj samloke) estis germana teksisto majstrokantisto kaj politikisto.

## Vivo 
La teksisto Beheim ekde 1439 aŭ kiel soldato aŭ kiel kantisto deĵoris ĉe diversaj princoj, ekz. ĉe la regna ĉambristo Konrado la 9-a (Weinsberg) kaj de la brandenburgia margrafo Albrecht Achilles. Intertempe li serĉis en Danio kaj Norvegio la gracon de reĝo Kristiano la 1-a. Poste li eklaboris por la juna Ladislao la 1-a de Bohemio. Behaim ankaŭ partoprenis en la kontraŭturkaj militoj inter 1453 kaj 1456: ilin li prikantis ankaŭ en siaj poemoj. Ĉe la kortego viena de imperiestro Frederiko la 3-a li eltenis la sieĝon de Hofburg fare de la vienanoj pri kio li verkis detale »Buch von den Wienern« (eldonis Karajan, Wien 1843) kun akraj atakoj kontraŭ la ribelemaj burĝoj.

Inter 1469–72 li skribis tre flatan vivon de la palatinata suvereno Frederiko la 1-a laŭ la modelo de la proza kroniko de Matthias von Kemnat (eldonite fare de K. Hofmann ĉe »Quellen und Erörterungen zur bayrischen und deutschen Geschichte«, vol. 3, Munkeno 1863). Iomete tedaj, mallertaj kaj lamaj laŭenhave kaj laŭforme estas la multo de la poeziaĵoj de Behaim, tamen interesegaj por la tiutempa historio kaj la historio de majstrokantado pli malfrua ĝenerale. Ties ĝenroj tie komplete enhaviĝas. Dek poemojn eldonis Karajan ĉe »Quellen und Forschungen zur Geschichte der vaterländischen Literatur und Kunst«, vol. 1 (Wien 1848), dum aliajn Hagens ĉe »Sammlung für altdeutsche Literatur und Kunst« (Vroclavo 1812); la ekleziaj kantoj troviĝas ĉe la wackernagel-a verko »Deutschem Kirchenlied«, vol. 2 (Leipzig 1867).

## Fonto 
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 2. Leipzig 1905, p. 566 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj kantistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj soldatoj
Kategorio:Urbestroj
Kategorio:Tekstilartistoj
Karolina Cicha

**Karolina Cicha** (naskiĝis la 20-an de aprilo 1979 en Bjalistoko  ) estas pola kantistino, aktorino, komponistino kaj multinstrumentisto.
eta| Karolina Cicha dum sia ĉeesto en la *festivalo WOMEX 15* en Budapeŝto, 2015|330x330px

Ŝi finis polan filologion en Universitato en Bjalistoko kaj Akademion de Teatraj Praktikoj "Gardzienice". Estas doktoro pri homa scienco en la fako literaturscienco, defendinte en 2010 la disertaĵon *Sublimeco en postnovonda poezio de Adam Zagajewski*. En la kampo de muziko estas memlernanto.

En 2009, ŝi surbendigis albumon Gajcy!, eldonitan de la Muzeo de la Varsovia Ribelo kun siaj propraj aranĝoj de kantoj pri Varsovio, prezentitaj en duetoj kun la ĉefaj muzikistoj de la pola alternativa muziko. La premiero de la albumo okazis kune kun varba koncerto organizita en la muzeo. En 2010 aperis muzikalbumo *Wawa2010.pl, samloke eldonita okaze de la 66-a datreveno de la Ribelo de Varsovio.

## Karolina Cicha kaj Esperanto 
Bart Pałyga ludis interalie kun Karolina Cicha sur grandega nombro de etnaj kaj tradiciaj instrumentoj el tuta Azio kaj Eŭropo. En 2012 oni preparis, kune kun Bart Pałyga la projekton *Wieloma językami* (*Per multaj lingvoj),* aludante al la multkultura heredaĵo de Podlaĥio (kantoj en 9 lingvoj: la angla. ukraina, litova, rusa, cigana, belorusa, jida, pola, tatara kaj Esperanto)  . Per kantoj el tiu ĉi projekto ŝi en majo 2013 (sub la standardo de *Cicha & Spółka'') gajnis la Grandpremion ĉe Konkurso dum la Popola Festivalo Nova Tradicio kaj la Individuan Premion Czesław Niemen pro personeco kaj esprimoriĉo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Karolina Chicha en YouTube
* Karolina Cicha en Ethnocloud.com

Kategorio:Studentaro de la Universitato de Bjalistoko
Kategorio:Polaj aktoroj
Kategorio:Polaj kantistoj
Mandorlo

[eta|[Kristo Pantokratoro ĉirkaŭita de mandorlo en la absido de Sankta Klemento de Tahull. Flanke troviĝas la Tetramorfo, alegorio de la kvar evangeliuloj.]]
[eta|210px|maldekstre|Virgulino en mandorlo. Parto de [retablo el alabastro, Nacia Muzeo de la Mezepoko, Cluny.]]
**Mandorlo** estas "ovala glorkrono ĉirkaŭ bildo de Kristo aŭ Maria". La vorto "mandorlo" devenas de la itala "mandorla" [mándorla], kiu signifas migdalon, de la grek-latina "amýgdala". Ĝi referencas al marko aŭ aŭreolo kun formo de ovo aŭ de migdalo ene de kiu oni metas bildojn de religiaj roluloj, plej ofte tiun de Jesuo Kristo post la resurekto, sed ankaŭ de la Dipatrino aŭ sanktuloj. Oni uzis ofte en la romanika arto kaj en la bizanca arto.

La formo de la mandorlo devenas de la skemigo de la figuro de la Sankta Tuko (kie oni ricevis la korpon de la mortinta Jesuo) subtenita de anĝeloj en la Resurekto, kombinita kun elemento tradicia de la portreto en la Romia arkitekturo, nome la rondoforma ŝildo, aŭ klipeo, kiu enmarkigas la figuron de la mortinta persono sur tomboŝtono, kaj aperis frue en prakristanaj sarkofagoj. Ofte la klipea bildo montras la formon de konko.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Bango Torviso, Isidro G. (1992). El románico en España. Madrid: Espasa Calpe. ISBN 84-239-5295-9.

Kategorio:Religia arkitekturo
Kategorio:Arkitekturaj eroj
Kategorio:Ornamado
Kategorio:Romanika arto
Kategorio:Bizanca arto
Kategorio:Simboliko
Kategorio:Kristana ikonografio
117506 Wildberg

'*117506 *Wildberg''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la germana amatora astronomo Rolf Apitzsch elde sia Observatorio Wildberg en Wildberg (Baden-Virtembergo, Germanio).

De 2000, la urbo Wildberg en la norda parto de la Nigra Arbaro gastigis la observatorion de la malkovrinto, kiu estas dediĉita al la konfirmo de  kaj la serĉo de asteroidoj.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Valence TGV (stacidomo)

**Valence TGV**, plennome **Valence TGV Rhône-Alpes Sud** estas franca stacidomo sur linioj Combs-la-Ville - Saint-Louis kaj Valence - , situanta en  Alixan, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Thalys, AVE, TGV, Ouigo kaj .

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Combs-la-Ville - St-Louis (LGV) (752000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Valence - Moirans (908000).

## Vidu ankaŭ 
* Alixan
* Valence-Ville (stacidomo)
* Renfe-SNCF en Cooperación

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* Gare Valence TGV  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Drôme
Kategorio:Alixan
La lasta tento de Kristo

**La lasta tento de Kristo**, aŭ ankaŭ simple **La lasta tento**, (en greka: Ο Τελευταίος Πειρασμός, O Teleftéos Pirasmós) estas historia romano verkita de Nikos Kazantzakis, unuafoje publikigita en sia originala greka en 1955. La romano priskribas la vivon de Jesuo Kristo kaj liajn luktojn kontraŭ variaj formoj de tento, kiel pro timo, dubo, deprimo, malemo kaj volupto.

Post sia publikigo, la libro estis kondamnita de la Romkatolika Eklezio kaj de la Grekortodoksa Eklezio; ĝi ekde tiam suferis la akran malakcepton de nombraj kristanaj grupoj kaj de ekstremdekstraj organizaĵoj. Filmo de 1988 adaptis la romanon kaj uzis la saman nomon, reĝisorita de Martin Scorsese; ĝi denove levis similan polemikon. 

La religia tezo de la verko bazas sur la ideo, ke Jesuo devis suferi tentojn; ĉar male lia figuro estus nur tiu de iu ajn filozofo. Li devis akcepti la morton sur la kruco, nur post tento eviti ĝin pro timo.

## Vidu ankaŭ 
* La lasta tento de Kristo (filmo)

Kategorio:Historiaj romanoj
Kategorio:Greka literaturo
Kategorio:Libroj pri Jesuo
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino