open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rezervĉelo

**Rezervĉelo** estas planta ĉelo en kiu la planto deponas siajn nutraĵojn, (manĝelementoj kaj nutraĵoj). Ili enhavas  kloroplastojn kun klorofilo por la fotosintezo. La produktitaj metabolaĵoj estas stokataj en la  vakuolo, organelo, kiu ekzistas nur en planta ĉelo.

Kategorio:Plantoj
Kategorio:Ĉeloj
Preĝejo Sankta Marko (Bedburg)

eta|Iama monaĥineja preĝejo je Bedburg, nun paroka preĝejo Sankta Marko
[eta|Paroka preĝejo Sankta Marko, [gotika arĥitekturo|gotika ĥorejo]]
La **Mariakolegiato Bedburg** (vere *Bedbur*) estis monaĥinejo fondita en la 12-a jarcentoproksime de la Klever Burg. La preĝejo nun servas kiel paroĥopreĝejo Sankta Marko.

## Historio 
Antaŭ 1138 Grafo Arnoldo la 1-a de Kleve fondis la monaĥejon Bedburg, kiu akceptis la regularon de la premonstratordeno, kiun mallonge antaŭe estis fondinta Norberto de Ksanteno. Ĝis la komenco de la 14-a jarcento la monaĥopreĝejo servis kiel entombigejo de la grafoj de Kleve. Proksimume 1270 Bedburg reguligita monaĥinejo, en 1519 reguligita abatinejo. En 1604 la konvento translokiĝis al Kleve, la monaĥodomoj en Bedburg videble kadukiĝis post tio. En 1802 la abatinejo estis sekularigata. La iama monaĥopreĝejo servas ekde 1804 kiel paroĥopreĝejo Sankta Marko por la komunumparto de Bedburg-Schneppenbaum.

## Konstruaĵo 
La monaĥopreĝejo konstruita proksimume 1130 estas krucforma romanika ensemblo kun navokrucoturo. Meze de la 15-a jarcento oni starigis gotikan orientan absidon. Post la translokiĝo de la abatinejo al Kleve en 1604 la preĝejo kadukiĝis; La sekvo estis la malkonstruo de la monaĥodomoj kaj de la preĝis escepte la turon kaj la orientan alon en 1774. De 1900 ĝis 1902 oni rekonstruis la mankajn partojn de la preĝejo laŭ novromanika stilo.

## Ekipaĵo 
La vitralojn verkis Joachim Klos 1965–1968; la vitraloj de la tri ĥorejaj fenestroj devenas de firmao Josef Mencke Goch el la jaro 1903.

Pietato kun lamenta Maria, tenanta la kadavron de sia filo en la manoj, devenas eble de Majstro Arnt de Kalkar.

## Literaturo 
* Willehad Paul Eckert: *Der Niederrhein – Landschaft, Geschichte und Kultur.* Du Mont Buchverlag Kolonjo, 3-a eldono 1978, ISBN 3-7701-1085-4.
* Karl-Heinz Hohmann: *Gemeinde Bedburg-Hau.* Rheinischer Verein für Denkmalpflege und Landschaftsschutz, Kolonjo 2003, ISBN 3-88094-910-7 (*Rheinische Kunststätten* 479).

## Eksteraj ligiloj 
* :de:
* http://www.hl-johannes-bedburghau.de
* Monaĥina preĝejo de Bedburg
* de Sankta Marko
* Preĝejo Sankta Marko estas la granda monumento por Grafo Arnoldo. Artikolo de Andreas Daams en derwesten.de de la 17-a de decembro 2012 
* Sanktulo mortis per ŝnuro. Artikolo de rp-online.de de la 25-a de januaro 2013
Bedburg
Kategorio:Pereintaj monaĥejoj en Germanio
Kategorio:Monaĥinejoj en Germanio
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Germanio
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Marko
Drásov

Drásov povas esti:
* Drásov (distrikto Brno-provinco) — kampurbo en distrikto Brno-provinco
* Drásov (distrikto Příbram) — municipo en distrikto Příbram
Joseph Russegger

**Joseph RUSSEGGER,** kun nobela nomo *Joseph Ritter von Russegger* estis aŭstra inĝeniero, geologo, vojaĝisto, profesoro, hungara ĉefĉambela grafo, korespondanta membro de Aŭstra Scienca Akademio (1848).

Joseph Russegger https://www.deutsche-biographie.de/sfz77440.html naskiĝis la  en Salzburg, li mortis la  en Hungara reĝlando en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio).

## Biografio 
Joseph Russegger frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li studis en Bergakademie en Schemnitz inter 1822 kaj 1826. Post la diplomo li havis postenojn en diversaj aŭstraj fiskaj minejoj. De 1836 li faris geologiajn ekspediciojn en norda Afriko, Proksima Oriento kaj Malgranda Azio. En la jaroj 1840 kaj 1841 li faris geologiajn esplorojn en Germanio, Francio, Belgio, Britio, Svedio kaj Norvegio. Li ricevis la titolon ĉambela mineja konsilisto, tial li havis la taskon esplori en Habsburga Imperio, ekzemple en Transilvanio, Banato, Tirolo. Inter 1850 kaj 1863 li estis ĉefĉambela grafo, kiu signifis direkti la minurbojn en Supra Hungarujo, ankaŭ la menciitan Bergakademie-n. Li kreis pli modernan strukturon en la minado kaj metalurgio, same en la akademia instruado.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Reisen in Europa, Asien und Afrika in den Jahren 1835-41* (1841-1846) - 7 volumoj
* *Der Aufbereitungs-Prozess, Gold- und Silber-haltiger Pocherze im Salzburgischen Montan-Bezirk* (1841)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 148-a paĝo)
* http://www.biographien.ac.at/oebl/oebl_R/Russegger_Josef_1802_1863.xml 
* http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/088/pc008888.html#10 
* pentraĵo pri Joseph Russegger 

Kategorio:Aŭstraj inĝenieroj
Kategorio:Aŭstraj geologoj
Kategorio:Aŭstraj altlernejaj instruistoj
Arnoldo la 1-a (Kleve)

**Arnoldo la 1-a de Kleve** (naskiĝis proks. 1100; mortis la ) estis de 1119 ĝis 1147 Grafo de Kleve.

## Vivo 
Arnoldo la 1-a sukcesis kiel dua grafo de Kleve, malmodeste pliampleksigi la teritoriojn de sia patro Ditriĥo la 1-a malfavore por la malsuprorejnaj monaĥejoj kaj por la Elektepiskopujo Kolonjo. Ekzemple oni transcedis al li inter 1119 kaj 1122 la voktorajtojn pri la abatejo Sankta Viktoro kaj monaĥejo Fürstenberg en kolonja Ksanteno same kiel la lokan voktecon pri la ksantenaj posedaĵoj en Hetter. Per sia geedziĝo kun Ida de Loveno, filino de Gotfrido la Barbulo de Malsupra Loreno, proksimume la jaron 1120 kiel doto la posedaĵo de la abatejon de Echternach situanta en Wesel, kaj la Arbara Graflando je Wesel transiĝis al Kleve, same Grafo Arnoldo akiris voktorajtojn pri la vezela monaĥejo Oberndorf. La ligo kun la duka familio krome donis al li pli grandan sendependecon kontraŭ la Ĉefepiskopujo Kolonjo. Li fondis krome la monaĥejon Bedburg Kaj riparigis la abatejon Sankta Klemento en Wissel, detruita en 1115. Ekde 1126 Arnoldo estis ĉe la kortego de la episkopo de Utreĥto, kies feŭdulo estis fariĝinta lia filo Ditriĥo la 2-a.

Grafo Arnoldo de Kleve estis entombigata en la abatopreĝejo Kleve.

## Eksteraj ligiloj 
* Hagen Bobzin (eldoninto) Grafen von Kleve (mit Lexikonauszügen und Stammbaum)
* :de:Arnold I. (Kleve)

## Referencoj 
Kategorio:Grafoj de Kleve
Kategorio:Naskiĝintoj en la 11-a aŭ 12-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1147
Kategorio:Viroj
Georg Neumark

**Georg NEUMARK** (naskiĝinta la  en Bad Langensalza, mortinta la  en Vajmaro) estis germana poeto.

## Vivo 
Neumark frekventis la gimnazion Ernestinum (Gotha) kaj paralele tre okupiĝis pri muziko kaj poezio (li mastris la ludadon de gambovjolo). Kiam li forlasis la patrujon por iĝi studento li priŝtelitis kaj perdis ĉion. Do li komencis migradon de unu loko al alia (Magdeburg, Lüneburg, Hamburgo) serĉante vane postenon por perlabori monon por povi vivi. Finfine li liberigitis el la mizerego danke al deĵoro kiel privata instruisto en Kiel. Ĝojante prie li verkis la faman kanton »Wer nur den lieben Gott läßt walten«.

En 1643 li iris al Kenigsbergo por studi jursciencon. En 1652 li estis duka bibliotekaro kaj registristo en Vajmaro. Sub la nomo "Der Sprossende" li membriĝis al la Fruktodona Societo, kies historion li priskribis en »Neusprossender Teutscher Palmbaum« (Nürnberg 1668).

## Graveco verkisto 
KIel ne malmultaj de la kleraj poetoj de la 17-a jarcento li estis iel malfekunde kaj komplike skribanta. Nur kelkaj el liaj edifaj poemoj el »Poetischer Lustwald« (Jena 1657) estas pli agrablaj kaj malkomplikaj. Antologion de li enhavis kolekto de M. Müller, nome »Bibliothek deutscher Dichter des 17. Jahrhunderts« (11-a volumo, Leipzig 1828). Lia busto staras en la ĝardeno de la Memorigloko Menantes en Wandersleben.

## Literaturo 
Knauth, *Georg Neumark nach Leben und Dichten*, Langensalza 1881

## Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 14. Leipzig 1908, p. 566, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Ekleziaj kantoj
Imre Tóth (kuracisto)

**Imre TÓTH** [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóth Imre** estis hungara kuracisto, internisto kaj akademia instruisto.

Imre Tóth http://www.zivaspomienka.sk/zivotopis-imre-toth-1844-1928#biography  naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Ságvár, li mortis la  en Ĉeĥoslovakio en Banská Štiavnica.

## Biografio 
Imre Tóth frekventis mezlernejojn en Veszprém (urbo) kaj Székesfehérvár, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Post la medicina diplomo li laboris en Malsanulejo Rókus, poste en hospitalo de Selmecbánya. Ekde 1880 li ankaŭ instruis higienon en la urba katolika gimnazio, luterana liceo kaj minista lernejo, post 5 jaroj jam ankaŭ en Akademio de Selmec. Ekde 1881 li okupiĝis pri malsanoj de ministoj (ekzemple tuberkulozo, tifo kaj *cachexiaanaemia montana*. Li ekzamenis la vivkondiĉojn, minejojn, loĝdomojn, en la sekva jaro li jam sciis la necesajn terapiojn. En 1903 li trovis solvon kontraŭ plumbovenenado. Li strebis kontraŭ la alkoholismo, kiel la unua en Eŭropo nomumis la alkoholismon malsano. Dum la 1-a mondmilito en la urba hospitalo li kuracadis la vunditojn. Li faris kampanjon por plantadi fruktoarbojn en Selmecbánya. Li kuracadis ĉiujn 3 naciojn en la urbo: hungarojn, germanojn, slovakojn, tial dum la entombigo aperis pli ol 10 mil homoj.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Az okszerû méhészet* (1872) 
* *A bányászaszály és annak oktana* (1883)
* *Über die Ausrottung der Anchylostoniasis in den Bergwerken von Selmecbánya, Therapie der Gegenwart* (1904)
* *Alkoholizmus a társadalomban* (1899)
* *Küzdelem az ólommérgezés ellen* (1906)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 177-a paĝo)
* hungarlingva teksto

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj higienistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
26971 Sezimovo Ústí

'*26971 *Sezimovo Ústí''''' estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la bohemia urbo Sezimovo Ústí, sude de Tábor. Fondita en la 13-a jarcento, la urbo estis detruita en 1420 dum la Husmovado kaj ĝia loĝantaro fuĝis en Tábor; ĝi estis re-fondita je la 19-a jarcento kiel industria centro

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Zdeněk Moravec
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Pionirplanto

[eta|250px|[marĉa betulo kiel pionirplanto post incendio en faŭlta pinaro]]

**Pionirplanto** (aŭ ** pionirspecio**) estas plantspecio kiu, komencas kreski kiel unua planto sur senvegetaĵa areo. Pionirspecioj estas do specioj, kiuj ofte ekzistas en novaj kreskejoj pli ofte ol en malnovaj ("maturaj") vivejoj. Tiu kapablo al novkoloniigado havas diversajn speciojn.
* specioj kun efikaj longdistanca disvastiga mekanismo. Ĉar la pionirhabitatoj ekestas hazarde kaj izolite, specioj kun multe da semoj havas avantaĝon. La semoj havu bonan transportmekanismon. La plej multaj pionirspecioj disvastiĝas per vento (anemoĥorio). Eblas ankaŭ disvastigo per bestoj, ekzemple per birdoj (birdoĥorio).
* pionirspecioj eltenas ofte pli ekstremaj mediaj kondiĉoj ol aliaj specioj. Establiĝintaj vegetaĵaroj dampas maksimumojn, ekzemple de temperaturo kaj grundoakvo. La malpli evoluantaj grundoj de pionira habitato havas ofte nutraĵmalabundon aŭ nutraĵmalegalecojn.
Tipaj pionirspecioj estas malfortaj rilate la konkurencon kaj dum la biologia sukcesio ili estas forŝovitaj de aliaj specioj. La kialo estas, ke la avantaĝo en unu parto, ekzemple la tre alta kaj rapida semproduktado, rezultas el malavantaĝo je iu alia flanko, ekzemple la malalta kresko. La (lokaj) formorto kompeniĝas tielmaniere, ke ili krestas en novaj habitatoj pli rapide ol aliaj specioj. Ili bezonas por vivteni sin, ĉiam novajn pionirhabitatojn. Pro la perdo de la ekstremaj vivejoj (pro la deponado de nutraĵoj (a. ĉ. nitrogeno) kaj kultivado fare de la homo) la pionirspecioj estas minacataj al formorto.

Tipaj pionirhabitatoj ekestas post vulkanerupcioj (lafejoj), grandaj incendioj (komparu karikinoj), terglitoj (ŝutaĵo kaj rulŝtonaĵo), ŝanĝo de la marborda linio kaj altakvoj respektive post la reiro de glaĉeroj. Malgrandskale ili ĉiam ekestas per la influo de bestoj (formanĝoFraß, fosado). Ankaŭ tiaj malgrandaj truoj povas havi signifan valoron por multaj specioj. Nuntempe grandaj pionirhabitatoj ekestas por la agado de la homo: post artefaritaj grundomoviĝoj, en fosaĵoj kaj en subĉiela minejo kaj sur novaloj.

Tipaj plantaj socioj estas ekzemple:
* vivejo de nanaj junkoj en sekaj stagnoj (Nanocyperion). Tipaj specioj estas: bufa junko, bruna cipero
* riverbordejoj de riveroj kaj lagoj (Bidention, Chenopodion rubri). Tipaj specioj : triparta dudento, ruĝa kenopodio, venena ranunkolo
* rubvegaĵejoj (Sisymbrietalia). Kun multaj specioj. Ekzemple: kompasa laktuko, Sisymbrium officinale, Bromuso sterila, kanada erigerono, eĥiumo, enotero

Arbaraj socioj, kiuj konsistas el ventodisvastigataj rapide kreskantaj pionierarboj , nomiĝas antaŭarbaro.
Tipaj arbospecioj estas Salix caprea kaj penda betulo.

Speciala pionirvegaĵoj en la juna historio estis la pionirvegaĵo sur la batelkampoj de la Unua kaj Dua mondmilito.

Kategorio:Komuna ekologio
Kategorio:Botaniko
José Fernández

**José D. FERNÁNDEZ** (31-an de julio 1992 - 25-an de septembro 2016) estis kuba basbalisto. Fernández ludis en la teamo de Miami Marlins, el Miamo, Florido, Usono. Li ludis en la Orienta Dividaĵo de la Nacia Ligo.

Kategorio:Basbalistoj
Carlos Santana (basbalisto)

**Carlos SANTANA** (n. 8-an de aprilo 1986 - ) estas dominga basbalisto. Li ludas en la teamo de Cleveland Indians, el Klevlando, Ohio, Usono. Ili ludas en la Centra Dividaĵo de la Amerika Ligo.

Kategorio:Domingaj basbalistoj
Rahman Baba

**Rahman Baba** aŭ pli oficiale **Abdur Rahmān Bābā** (1653–1711) (), aŭ **Rahmān Bābā** (), estis fama Paŝtuna Sufia Derviŝo kaj poeto el Peŝavaro en la Mogola Imperio (en moderna Ĥajber-Paŝtulando, (ĤP) Pakistano). Li, kun la nuntempa Ĥuŝal Ĥattak, estas konsiderata unu el la ĉefaj popularaj poetoj inter la paŝtunoj en Pakistano kaj Afganio. Lia poezio esprimas la pacan mistikan flankon de la loka kulturo kiu iĝas pli kaj pli minacata de malpli tolerantaj interpretoj de Islamo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Rehman Baba biografio 
* 
* The Life of Rahman Baba 
* Biography and Information
* Abdur Rahman Baba 
* Rahman Baba en anga 
* Mohammad Zarin Anzor about the life and works of Rahman Baba
* Interlit Foundation
* 
* http://www.rahmanbabadiwan.com/index.htm 
* The Afghan Pashto Poet Rahman Baba: Philosopher and Poet of the Heart

Kategorio:Paŝtunoj
Kategorio:Pakistanaj verkistoj
Kategorio:Sufiismo
Ĥalilullah Ĥalili

**Ĥalilullah Ĥalili** aŭ *Khalilullah Khalili* (1907 – 1987;  - *Ḫalīlallāḥ Ḫalīlī*; alternativaj literumadoj: *Khalilollah*, *Khalil Ullah*) estis fama afgana poeto de la 20a jarcento same kiel rimarkinda historiisto, universitata profesoro, diplomato kaj reĝa konfidenculo.

Li estis la lasta de grandaj klasikaj Persaj poetoj kaj inter la unuaj kiuj enkondukis modernan Persan poezion kaj la stilon de Nimai en Afganio. Li havis ankaŭ esperton en *Ĥorasana* stilo kaj estis sekvanto de Faruĥi Sistani. Preskaŭ sole inter poetoj de Afganio, li ĝuis sekvantaron en Irano kie liaj selektitaj poemoj estis publikigitaj. Liaj verkoj estis konataj de iranaj literaturaj figuroj kaj intelektuloj. Li estas foje konsiderata kiel la plej granda nuntempa poeto de Persa lingvo en Afganio. Li estas ankaŭ konata pro sia ĉefa verko *"Heroo de Ĥorasano"*, polemika biografio de Habibullah Kalakani, Emiro de Afganio en 1929.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* An article by Said Ehsan in the Lamar-Aftaab online magazine
* "Restoring Poetry to Afghanistan" de Steve Coll
* "Bitter Fruit Falling" de Khalilullah Khalili 
* "He Is With You Wherever You Are"

Kategorio:Taĝikaj poetoj
Kategorio:Perslingvaj poetoj
Kategorio:Perslingvaj verkistoj
Kategorio:Afganaj poetoj
Kategorio:Afganaj verkistoj
26973 Lála

'*26973 *Lála'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj astronomoj Petr Pravec kaj Marek Wolf elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥaj astronomo *Petr Lála'' kiu komencis sian karieron en 1964 ĉe la Observatorio de Ondřejov. Tie li analizis diversajn efikojn kiuj influas la movon de  kaj popularigis kosmonaŭtikon. De 1989 ĝis 2002, li servis ĉe la Oficejo de la Unuiĝintaj Nacioj por kosmaj aferoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Malkovrita de Marek Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Plenatenta meditado

eta|Budhismo emfazas la gravecon de aŭskultado kiel rimedo por kreskigi onian feliĉon
La esprimo "plenatenta meditado" estas la traduko de la anglalingva *mindfulness meditation*. Sed la angla termino mem estas traduko el la Palia termino - sati.

*Mindfulness* estis tradukita al aliaj lingvoj diversmaniere: “pleine conscience”, “attention juste” (france)https://fr.wikipedia.org/wiki/Pleine_conscience, "Achtsamkeit” (germane)https://de.wikipedia.org/wiki/Achtsamkeit, “conciencia plena”, “atención plena” (hispanlingve)https://es.wikipedia.org/wiki/Conciencia_plena, "attenzione sollecita, consapevolezza" (itale)https://it.wikipedia.org/wiki/Mindfulness, "atenção plena" (portugallingve)https://pt.wikipedia.org/wiki/Aten%C3%A7%C3%A3o_plena.

Ĉi tio ne estas trankviliga meditado en la klasika senco, sed procezo de profunda interna kontemplado kaj disvolviĝo de memkonscio. Procezo, kiu permesas al ni ekzameni, kio okazas ĉirkaŭ ni je certa distanco.

En la ciferecepoko, kie nin inundas multaj stimuloj, kiuj konkurencas por nia atento, nia tempo kaj nia atento - la praktiko de aŭskultado kontribuas restarigi koncentriĝon kaj atenton al ni mem kaj nia medio.

## Mindfulness 
Jen la (tradukita) difino de "Mindfulness" en la anglalingva Vikipedio:

“Mindfulness (plena atento) estas la psika procezo atenti la internajn kaj eksterajn spertojn kiuj okazas en la nuna momento. Ĝi povas esti disvolvata helpe de la praktiko de meditado kaj de alia trejnado. La termino ‘mindfulness’ estas la traduko de la palia vorto *sati*, kiu estas grava elemento de kelkaj budhismaj tradicioj, rilatante al unu el la ok partoj de la nobla okobla vojo."

En la sama artikolo, kies temo estas “mindfulness”, oni asertas, ke la *plena atento povas esti disvolvata* helpe de la praktiko de meditado (kaj de alia trejnado). Aliflanke ekzistas tipo de meditado en kiu la *plena atento estas uzata*.

Fakte parto de la menciita artikolo pritraktas la plenatentan meditadon ("mindfulness meditation"). Estas dirite, ke "la plenatenta meditado povas esti difinita en multaj manieroj", sed ankaŭ estas asertita pli precize la jeno: "Oni praktikas la plenatentan meditadon sidante sur kuseno aŭ sur seĝo, okuloj fermitaj, kruroj krucitaj, dorso rekta. Oni atentegas pri la movado de la abdomeno kiam oni enspiras kaj elspiras, aŭ pri la spiro tra la nazo. Se oni perdas momente la plenan atenton pri la spiro, oni pasive rimarkas, ke onia menso vagis, akceptas tion sen juĝi kaj revenas al plenatenta spirado." https://en.wikipedia.org/wiki/Mindfulness.

## Vidu ankaŭ
* konscienco
* spirita retiriĝo

Kategorio:Psikologio
Kategorio:Meditado
Kategorio:Konscio
Parŭin Paĵŭak

**Parŭin Paĵŭak** aŭ **Parween Pazhwak** (naskiĝinta en 1967 en Kabulo) estas afgana artistino el Afganio kaj moderna poetino kaj verkistino de Persa lingvo.

Parween naskiĝis en literatura kaj politika familio, ŝia gepatroj estas Ne'matulla Pazhwak kaj Afifah Pazhwak. Parŭin estas nepino de Abdul Rahman Pazhwak.

Ŝi studis en lernejo Malalai kaj kompletigis studojn de medicino en la Avicenna Medicina Instituto. Pro la Soveta-afgana milito, ŝi vivis du jarojn en Pakistano kiel rifuĝinto antaŭ translokiĝi al Kanado kiel azilpetanto. Ŝi nune loĝas en Ontario kun sia edzo kaj filoj.

Sro. Pazhwak konsideras sia plej bona tempo sian vivon kiel studento kaj sian tempon en ekzilo la plej malfacila. Ŝiaj verkoj estas moderna Persa poezio, mallongaj rakontoj, kaj pentraĵoj por infanoj. Ŝi havas dekunu artaĵoj totale ĝis nun. Du el ŝiaj plej famaj publikigitaj libroj estas *Darja dar ŝabnam* (*Oceanoj frostiĝantaj*) kaj  *Negin-ha ŭa Setara-ha* (*Juveloj kaj steloj*).

## Referencoj
## Literaturo
* R M Chopra, "Eminent Poetesses of Persian", Iran Society, Kolkata,  2010

Kategorio:Afganaj verkistoj
Kategorio:Afganaj poetoj
Kategorio:Perslingvaj verkistoj
Kategorio:Paŝtunoj
Kategorio:Afganaj rifuĝintoj
Medaltabelo de la Somera Olimpiko 2016

eta|300px|Mondmapo montrante la medalajn atingojn de ĉiuj landoj dum la Somera Olimpiko 2016. **Priskribo:**

La **medaltabelo de Somera Olimpiko 2016** liveras la rangon laŭ la nombro de medaloj gajnitaj de iliaj atletoj, por la landoj partoprenantaj en la Somera Olimpiko 2016, kiu okazis en Rio-de-Ĵanejro (Brazilo) de la 5-a de aŭgusto ĝis la 21-a de aŭgusto 2016. Inter la 207 delegacioj estis tiuj de Kosovo kaj Sud-Sudano, kiuj partoprenis al la Somera Olimpiko la unuan fojon en 2016.

Malantaŭ Usono, Granda Britio estas la dua pri la nombro de ormedaloj kaj la tria pri la tuta nombro de medaloj, dum Ĉinio estas la tria pri la nombro de ormedaloj kaj la dua pri la  la tuta nombro de medaloj. 

La totalaj nombroj de or-, arĝent- kaj bronz-medaloj estas malsamaj, ĉar multaj el la sama metalo povas esti reestigita al iuj okazaĵoj aŭ kiam atletoj finfine egalas:

* du ormedaloj estis aljuĝitaj en naĝada konkurso pri la 100-m virina liberstilo; neniu arĝentmedalo estis disdonita;
* tri arĝentmedaloj estis aljuĝitaj en la naĝada konkurso pri la 100-m vira papilio; neniu bronzmedalo estis disdonita;
* du bronzmedaloj estis aljuĝitaj en naĝado pri la 100-m virina dorsa naĝo; du bronzmedaloj estis aljuĝitaj en kanuo-kajako pri la konkurso de la K-1 200-m.

Cetere, en la batalo de boksado (13 fakoj), ĵudo (14 fakoj, lukto (18 fakoj) kaj tekvondo (8 fakoj) du bronzmedaloj estas aljuĝitaj en ĉiu el tiuj kategorioj.

 gastiganta nacio (Brazilo)

## Referencoj
Kategorio:Medaltabelo
Kategorio:Somera Olimpiko 2016
Afgana Sendependeca Tago

[eta|[Prezidento de Afganio|Prezidento Hamid Karzai observante honoran gvardion de Afganaj Armitaj Fortoj dum la Afgana Sendependeca Tago de 2011 en Kabulo.]]
**Afgana Sendependeca Tago** estas celebrata en Afganio la 19an de Aŭgusto por memorigi pri la Angl-Afgana Traktaton de 1919 dum la Tria Angl-Afgana Milito. Tiu traktato garantiis kompletan neŭtralan rilaton inter Afganio kaj Britio. Kvankam Afganio estis neniam parto de la Brita Imperio, la Britoj luktis tri militojn kontraŭ Afganio.

La Unua Angl-Afgana Milito (1839–1842) kondukis al la malvenko de la Briti-estritaj hindaj invadantoj fare de Afganaj fortoj sub la estreco de Akbar Ĥan ie ĉe la ŝoseo Kabulo-Ĝalalabado, ĉe la urbo Ĝalalabado. Post tiu malvenko, la Briti-estritaj fortoj revenis al Afganio en speciala misio por savi siajn militkaptitojn sed rapide faris kompletan retiriĝon.

La Dua Angl-Afgana Milito (1878–80) unue kondukis al Brita malvenko sekve de ties venko en la Batalo de Kandaharo, kio kondukis al fakto ke Abdur Rahman Ĥano iĝis la nova emiro kaj al komenco de amikaj Brit-Afganaj rilatoj. La Britoj ricevis kontrolon de la eksterlandaj aferoj de Afganio ŝanĝe por protekto kontraŭ la Rusoj kaj Persoj. La Tria Angl-Afgana Milito en 1919 ebligis ke Britoj malhavis kontrolon de la eksterlandaj aferoj de Afganio finfine en 1921.

## Vidu ankaŭ 
* Kulturo de Afganio
* Hotaka dinastio
* Durana Imperio

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Afganio
Kategorio:Kulturo de Afganio
Kategorio:Tagoj
26984 Fernand-Roland

'*26984 *Fernand-Roland'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la francaj amatoraj astronomoj Christophe Demeautis kaj Daniel Matter elde la Observatorio de Village-Neuf (Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Fernand-Roland Merlin'' (1933–2005), amiko de la malkovrintoj, kiu ĉiam estis forta subtenanto de la amatoraj astronomoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
26970 Eliáš

'*26970 *Eliáš'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa geologo *Mojmír Eliáš'' (1932–2002), kiu studis la geologion de la karpata fliŝa zono. Fruktodona aŭtoro de libroj kaj popularaj artikoloj, li ankaŭ interesiĝis pri la planedoscienco de la . Li estis inter la plej konataj ĉeĥaj scientistoj kaj lekciistoj pri tiu aktuala interfaka kampo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Drásov (distrikto Brno-provinco)

Kampurbo **Drásov** troviĝas en la distrikto Brno-provinco en la Sudmoravia regiono de Ĉeĥio, proksimume 4 kilometrojn oriente de Tišnov. La kampurbo havas  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri la komunumo el la jaro 1240.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Paroĥa preĝejo de Laŭdego de la Sankta Kruco el la 13-a jarcento
* akvomuelejo domnumero 42
* Dia Turmento el la 18-a jarcento
* Marmora memortabulo omaĝe al falintoj en la I-a mondmilito

## Interesaĵoj 
* Ĝardena fervojo Drásov

## Personoj 
* Karel Balák (1864–???) – urbestro kaj landa deputito
* Michal Hašek (* 1976) – urbestro (2001–2002), deputito de la Parlamento de Ĉeĥa Respubliko (2002–2009, 2010–2014) kaj hetmano de la Sumoravia regiono (ekde 2008)
* Vladimír Šmeral (1903–1982) – teatra kaj filma aktoro

## Pluaj fotoj 

Kostel drásov.JPG| Preĝejo de Avanco de sankta Kruco
Drásov, Sokol.jpg| Sokol-domo
Drásov, hřbitov.jpg| Tombejo
Drásov, bývalé nádraží (03).jpg| Eksa stacidomo
 

## Fontoj 
* Ĉeĥa Vikipedio

## Eksteraj ligiloj 
* Ĝardena fervojo Drásov 


Kategorio:Kampurboj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Boskovica sulko
Muziko de Afganio

[eta|250px|Bando de Afganaj muzikistoj en [Farah, Afganio.]]
La **muziko de Afganio** ekzistis dum longa tempo, sed ekde la fino de la 1970-aj jaroj la lando eniris en konstantaj militoj kaj la loĝantaro malpli interesiĝis pri muziko. Tiele muziko en Afganio estis nuligita kaj registrita por eksterulo estas minimuma, spite riĉan muzikan heredon.

## Priskribo 
[eta|Afganoj ludante ĉe la nova Afgana Kultura Centro en *Camp Leatherneck* en [Provinco Helmand.]]
Situe sur ŝosekrucejoj inter multaj komercvojoj, la tradicia muziko de Afganio estis influitaj de Araboj, Persianoj, Hindianoj, Mongoloj, Ĉinoj kaj multaj aliaj preterpasantoj. Tiele Afgana muziko uzas mikson de Persaj melodioj, Arabaj skaloj, Hindiaj komponprincipoj same kiel sonoj de etnaj grupoj kiaj la Paŝtooj aŭ la Taĝikoj kaj la instrumentoj uzitaj gamas el hindia *tabla* al long-kolaj liutoj.

Dum la 1990-aj jaroj, la post-Sovetaj kaj Talibanaj registaroj malpermesis instrumentan muzikon kaj multon de publika muzik-farado. Spite arestojn kaj detruon de muzikinstrumentoj, muzikistoj plufaris sian laboron ĝis nun. La mult-etna urbo Kabulo estis dumlonge la regiona kultura ĉefurbo, sed eksteruloj tendencis aliri Heraton, kiu estas hejmo de tradicioj pli rilataj al Irana muziko ol en la cetero de la lando. Literumado tra plej el Afganio estas tipe en Daria kaj en Paŝtoa.

La urbo Kabulo estas hejmo de multaj muzikistoj kiuj estis mastroj kaj de tradicia kaj moderna afgana muziko. Tradicia muziko estas populara ĉefe dum la celebroj de Noruzo (Novjaro) kaj de la Nacia Sendependeca Tago. Ahmad Zahir, Naŝenas, Ustad Sarahang, Sarban, Ubaidullah Jan, Farhad Darja, kaj Naghma estas kelkaj el la elstaraj afganaj muzikistoj, sed estas multaj aliaj. Plej afganoj estas alkutimiĝintaj rigardi hindajn filmojn de Bolivudo kaj aŭskulti ties filmajn kantojn.

## Muzikiloj 
* Dombro
* Rubabo

## Bildaro 

File:Minstrels, Herat, 1973.jpg|Minstreloj, Herato, 1973
File:Afghan musicians - Herat, 1973.jpg|Afganaj muzikistoj, Herato 1973
File:Musicians in Herat, 1973.jpg|Muzikistoj en Herato, Afganio en 1973

## Vidu ankaŭ 
* Paŝtoa literaturo kaj poezio

## Notoj 
## Referencoj 
* 
* 
* 
* 
* Doubleday, Veronica. "Red Light at the Crossroads". 2000. In Broughton, Simon and Ellingham, Mark with McConnachie, James and Duane, Orla (Ed.), *World Music, Vol. 2: Latin & North America, Caribbean, India, Asia and Pacific*, pp 3–8. Rough Guides Ltd, Penguin Books. ISBN 1-85828-636-0
*  

## Eksteraj ligiloj 
* #1 Afghan Music & Entertainment Site Online 
* Afghan Music & Entertainment Portal
* Audio clips - traditional music of Afghanistan. French National Library. Alirita la 25an de Novembro, 2010.
* Listen to Afghan Music Online
Naŝenas

**Naŝenas** (Paŝtune/Darie: ناشناس), naskite **Sadiq Fitrat Habibi**, (Paŝto/Perse: صادق فطرت) estas unu el la plej aĝaj survivantaj muzikistoj el Afganio. Lia famo ekis en la fino de la 1950-aj jaroj, kaj ekde tiam li produktis multajn albumojn konsistantaj el kantoj Dariaj, Paŝtunaj kaj kelkaj Urduaj. Li estis foje nomita la "Afgana Saigal".

## Vidu ankaŭ
* Muziko de Afganio

## Referencoj
Kategorio:Afganaj muzikistoj
Kategorio:Afganaj kantistoj
Alois Wehrle

**Alois Wehrle**, laŭ hungarlingve kutima nomordo **Wehrle Alajos** estis aŭstra kemiisto, profesoro.

Alois Wehrle http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm naskiĝis la  en Moravio en Kremsier (nuntempa Kroměříž en Ĉeĥio), li mortis la  en Vieno.

## Biografio 
Alois Wehrle doktoriĝis en Vieno en 1819, poste li estis asistanto. Inter 1820 kaj 1835 li instruis kemion en Hungara reĝlando en Bergakademie. En tiu periodo li verkis lernolibrojn, analizis mineralojn, kreis ilojn por defendi la ministojn kontraŭ la danĝeraj gasoj. Li faris planon pri ambulanco por ministoj, krome li evoluis la akademian laboratorion kaj la mineralan kolektaĵon. En 1833 li trovis novan sistemon akiri orojn kaj arĝentojn el kuprajn ercojn. Li multe okupiĝis ankaŭ pri produktadoj de teluroj. Li ricevis la titolon mineja konsilisto en Hungara reĝlando.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Dissertatio inauguralis chemica sistens historiam acidi muriatici* (1919)
* *Ueber die Anwendung der Naphta in Bergwerken* (1824)
* *Die Grubenwetter* (1835)
* *Lehrbuch der Probier- und Hüttenkunde als Leitfaden für akademische Vorlesungen* (1841)

## Memorigiloj 
* Mineralo "wehrlit"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 188-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Aŭstraj kemiistoj
Kategorio:Aŭstraj altlernejaj instruistoj
Kapelo Sankta Marteno (Saalfeld)

eta|La hospitala kapelo Sankta Marteno en Saalfeld La **Kapelo Sankta Marteno** (germane: *Martinskapelle*) estas protestantisma preĝejeto en Saalfeld, Germanio, strato Rudolstädter Straße.

## Historio 
La unua endokumenta mencio *(capellen zu den sichen)* estis en 1338 sub la nomo de malsanuleja kapelo; kelkaj tradicioj jam parolis pri kirketo ekde 1264. Ĝi troviĝis tre for de la urba ĉirkaŭfortikaĵo. Unuaj restaŭradoj postreformaciaj estis en 1598 sub la gvidado de la pentristo Johann Gottwalt el Saalfeld, nevo de Hans Gottwalt, konata lignoskulptisto kaj disĉiplo de Tilman Riemenschneider. Tiam estiĝis la okcidenta galerio pentrita. Post malkonstruo de la mezepoka ejo kaj novfarado de (pli malgranda: ankaŭ sen la de 1694 datuminta galerio) baroka ejo kun mansarda tegmento en 1741, uzo hospitala daŭris ĝis la komenciĝo de la 20-a jarcento.La nova ejo havis 12 loĝĉambrojn kaj unu ĉambro por malsanuloj. Ĝin anstataŭigis en 1911 la ĝis hodiaŭ ekzistanta duetaĝa ejo de la iama municipa poroldulejo.

Ĉe restaŭradoj inter 1983-1991 respektive inter 2001-2005 oni provis eĉ refari kelkajn freskojn kaj novkonstruis la turon.

## Priskribo 
La hospitala kirko estis ĝis la enkonduko de Reformacio ŝatata pilgrimloko. Pri tiu altestimo atestas riĉe ornamitaj kaj relative multnombraj altaroj, diversaj liturgiaj aĵoj kaj vanduprentraĵoj. Parto de la meblaro (ekz. figuraj gruoj belegaj) nuntempe admireblas en la Urba muzeo de Saalfeld. Jam en 1904, jaro de la muzeofondiĝo, transprenitis ligna figuro de Marteno rajdanta kaj manteldividonta per glavo sia. El la kapelo venis, krom eta fragmento de Mario-kronado de ĉ. 1500, arthistoria altvalora edifa figuro de Anna Triopa de Hans Gottwalt de ĉ. 1505 farite laŭ modeloj de Riemenschneider. Muzee ekster tio troviĝas eta triptiko kun la Krucumito kaj kelkaj sanktuloj ĉeale de ĉ. 1490 farite fare de la t.n. Majstro de la Schwarza-altaro. 

Surloke tamen eblas ĝui la restaŭritan pentraĵojn kaj la kvietan etoson kapelan. Aparte biciklistoj estas bonvenaj.

## Literaturo 
Dehio, Georg: *Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler. Thüringen*, Deutscher Kunstverlag 2003, ISBN 3-422-03095-6, p.&nbsp;1056
## Eksteraj ligiloj
*Pliaj informoj kun bildo de la interno

Saalfeld
Kategorio:Saalfeld/Saale
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Germanio
Esprit Fléchier

**Esprit FLÉCHIER**  (naskiĝinta la  en Pernes-les-Fontaines, dep. Vaucluse, mortinta la  en Montpellier) estis franca verkisto.

## Vivo 
Flechier estis kelkan tempon membro de la ordeno de la jezuitoj kaj poste profesoro pri retoriko en Narbonne. En la jaro 1659-a li iris Parizon, kie li baldaŭ famiĝis kiel brila disdeambona oratoro frekventante la rondojn en *Hôtel de Rambouillet*. Liaj funebraj paroladoj, aparte tiu por Henri de la Tour d'Auvergne de Turenne, estis veraj ĉefaj verkoj en stilo perfekta.

Samtempe kun Racine li akceptitis ano de Franca Akademio. Li iĝis danke al lia reĝa moŝto Ludoviko la 14-a episkopo de Lavaur en 1685 kaj de Nimes en 1687. Tie li ankaŭ fondis akademion.

## Verkaro 
El liaj verkoj (Nimes 1728, 10 vol.) menciindas - krom la ofte eldonitaj »Oraisons funèbres« (Paris 1681): »Histoire de Théodose le Grand« (Paris 1679), »Histoire du cardinal Ximenes« (Paris 1693, 2 vol.) kaj »Panégyriques des Saints« (Paris 1690, 3 vol.). Liaj poemoj en franca kaj latina lingvoj presitis ĉe »Œuvres posthumes« (Paris 1712).

## Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 6. Leipzig 1906, p. 668, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Jezuitoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj episkopoj
Kategorio:Retorikistoj
Kategorio:Francaj teologoj
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Benő Winkler

**Benő Winkler,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Winkler Benő** estis hungara geologo, paleontologo, mineralogo, akademia instruisto.

Benő Winkler http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Magyarraszlovica (nuntempa vilaĝparto de Raslavice en Slovakio), li mortis la  en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio).
 
## Biografio 
Benő Winkler studis en Akademio de Selmec inter 1854 kaj 1857. Ekde 1863 li laboris en geologia instituto en Vieno, kie li okupiĝis ĉefe pri geologia mapo de Hungario. En 1869 oni instalis similan hungaran instituton, kie Winkler iĝis subgeologo. En 1871 li plulernis en Berlino, poste li instruis 27 jarojn en la menciita akademio. Tiutempe li aldonis 1300 mineralojn al la akademia kolektaĵo, kiu tiutempe estis jam mondfama. Li havis la titolon mineja konsilisto.
  
## Elektitaj kontribuoj 
* *A Székesfehérvári-velencei hegység földtani alkotása* (1871)
* *A Verespataki aranybányászat viszonyai* (1879) 

## Memorigiloj 
* "Limnocardium Winkleri"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 190-a paĝo)

Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj paleontologoj
Kategorio:Hungaraj mineralogoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
János Bíró (inĝeniero)

**János BÍRÓ** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bíró János** estis hungara inĝeniero, akademia instruisto.

János Bíró naskiĝis la  en Hungara reĝlando, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Bíró studis en Akademio de Selmec inter 1882–1885, poste li faris la kutimajn ekzercajn laborojn. En 1887 li akiris diplomon. Li estis asistanto inter 1889-1891 en la akademio apud Lajos Fekete (botanikisto). Ekde 1891 li laboris en fiskaj arbaroj de Zalaegerszeg kaj Marosvásárhely. Li havis postenon ankaŭ en agrikultura ministerio. Li havis la titolojn ministeria konsilisto kaj ĉefkonsilisto pri arbaroj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Színes árnyak* (1902) - libro
* *Optikai távolságmérés Reichenbach módja szerint* (1889)
* *A legelő-erdők berendezéséről és gyepesítéséről...* (1910)
* *Útmutatás a domb- és hegyvidéki legelők hasznosításához...* (1911) 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 193-a paĝo)

Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Gotfredo la 6-a (Malsupra Loreno)

**Gotfredo la 6-a** (nomita ***Gotfredo la Barbulo***) (naskiĝinta proksimume 1063; mortinta la 25-an de januaro 1139) estis Grafo de Loveno (en ĉi tiu eco Grafo Gotfredo la 1-a), Grafo de Bruselo, Landgrafo de Brabanto, Margrafo de Antverpeno kaj Duko de Malsupra Loreno.

## Agado 
Li estis la duenaskita filo de Henriko la 2-a de Loveno kaj ties edzino Adelhejda. Post la morto de sia pli aĝa frato Henriko la 3-a de Loveno en la jaro 1095 li estis nomumata Grafo de Loveno-Bruselo kaj Landgrafo de Brabanto. En 1106 li ricevis ankaŭ la titolon Duko de Malsupra Loreno kaj Margrafo de Antverpeno, sed en 1128 li devis transdoni tiujn ĉi postenojn al Valramo la 3-a de Limburgo. Malgraŭ tio li rajtis nomi sin plue Duko de Loreno. En 1129 Gotfredo la 6-a sin turnis al la abato de la *premonstrata abatejo* Sankta Martino en Laon (Francujo) petante lin, ke li fondus abatejon en la proksimeco de Loveno. Tiucele li donacis parkon kaj ĉaskastelon, el kio dum la sekvaj jaroj ekestis la parkabatejo.

Gotfredo la 6-a geedziĝis proksimume 1105 kun Ida von Chiny (mortinta en 1117/25), filino de Grafo Oto la 2-a (dinastio Chiny). Kun ŝi li havis almenaŭ kvin gefilojn:
* Adelhejda de Loveno (1103–1151), geedziĝinta 1-e kun Henriko la 1-a de Anglujo, geedziĝinta 2-e kun Vilhelmo de Aubigny, 1-a grafo de Arundel
* Gotfredo la 2-a de Loveno (proks. 1107–1142), geedziĝinta kun Lutgarda de Sulzbach
* Klarisa (mortinta en 1140)
* Henriko (mortinta en 1141), monaĥo
* Ida (mortinta en 1162), geedziĝinta kun Arnoldo la 1-a de Kleve
Post la morto de sia unua edzino li geedziĝis je dua geedzeco kun Klementia, filino de Vilhelmo la 1-a de Burgonjo, vidvino de Roberto la 2-a de Flandrujo. La geedzeco restis sengefila.

Krom tio li havis :
* Joscelino de Loveno, geedziĝinta kun Agnes de Percy (Haus Percy)
La 25-an de januaro 1139 li mortis kaj estis entombigata en la benediktana abatejo Affligem. Lia posteulo estis Gotfredo la 2-a de Loveno, filo el lia unua geedzeco.

## Literaturo 
* 
* 

## Fonto 
* :de:Gottfried VI.

Kategorio:Dukoj de Malsupra Loreno
Kategorio:Landgrafoj de Brabanto
Kategorio:Grafoj de Loveno
Kategorio:Grafoj de Bruselo
Kategorio:Domo Régnier
Kategorio:Naskiĝintoj en la 11-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1139
Kategorio:Viroj
Monaĥejo Fürstenberg

eta|Monaĥejo Fürstenberg en la jaro 1464eta|dekstre|Kruckapelo sur Fürstenberg
**Monaĥejo Fürstenberg** estas iama monaĥejo sur la monteto Fürstenberg ĉe Ksanteno (Germanujo). Ĝin fondis Benediktanoj, kiuj ĝin tamen poste vendis al la cistercianinoj.

## Historio 
Jam en la jaro 1076/79 Hildolfo, ĉefepiskopo de Kolonjo, konsekris sur Fürstenberg kapelon honore de Sankta Marteno de Tours. En 1116 Ĉefepiskopo Frederiko la 1-a de Schwarzenburg transdonis la kapelon al la benediktana abatejo je Siegburg. Laŭ konsiloj de Norberto el Xanten Henriko Darnick donacis al la ordeno poste feŭdon sur Fürstenberg je la kondiĉo, ke tiu ĉi konstruu monaĥejon. Frederiko la 1-a dokumentis ĉi tiun donacadon en 1119; La donacadon de du bienoj en Birten kaj Eger, de unu terpeco en Ksanteno same kiel de tero en la lokoj Werrich kaj Büderich, nun apartenaj al Wesel, Ĉefepiskopo Arnoldo la 1-a de Kolonjo dokumentis en la jaro 1144. Ĝis ĉi tiu momento sur Fürstenberg jam estis ekestinta la monaĥejo *Sankta Maria* kun trinava romanika abatopreĝejo kun kvar turoj. Ĉar la donacodokumento tekstas kaj pri viraj kaj pri inaj ordenanoj, oni supozas por ĉi tiu monaĥejo, ke jam ekde la fondiĝo temis pri duobla monaĥejo. Komence de la 13-a jarcento ĉiuj viraj ordenanoj tamen forlasis la monteton Fürstenberg, kaj ekestis monaĥinejo.

En 1259 la monaĥejo estis vendata kontraŭ la volo de la tie vivantaj Benediktaninoj al la cisterciana ordeno, kies monaĥinejon en Horst aan de Maas ses jarojn antaŭe brulego estis ruiniginta. Ĉefepiskopo Konrado de Hochstaden aprobis la transdonadon la 7-an de aŭgusto 1259 sub la kondiĉo, ke la tie restontaj Benediktaninoj plue ricevas sian ĝistiaman vivtenon, kompense tamen ne rajtas akcepti pluajn ordenaninojn. La ĉefepiskopo de Utreĥto intertempe estis konstruiginta novan monaĥejon proksime de Deventer kiel anstataŭaĵo por la cisterciana monaĥejo forbrulinta en 1253, tiel ke kelkaj el la ordenanoj revenis tien. En 1284 finfine okazis la lasta diservo de la Benediktaninoj en Monaĥejo Fürstenberg, kiu en 1265 ekstaris sub la protekto de la preposto de la Viktorabatejo de Ksanteno.

En 1460 la monaĥejo estis grandparte detruata je malpacoj inter la dukoj de Kleve kaj la kolonja ĉefepiskopo Ditriĥo la 2-a de Moers, ĝis 1467 ĝi estis rekonstruata. En 1499 la monaĥinejon prirabis soldatoj transirintaj al Duklando Geldern, ĝis kiam en 1586 dumpase de la Okdekjara Milito hispanaj trupoj ĝin definitive ruinigis. La Cistercianinoj trovis poste rifuĝon en la franciskana Agneta Monaĥejo je Ksanteno. En 1671/72 la Cistercianinoj konstruigis sur la ruinoj de la abatoporeĝejo sur Monteto Fürstenberg la *Kruckapelon*, kiu sekve de la malfondo de la monaĥinejo kadre de la sekularigo sub Napoléon Bonaparte eniris privatan posedon kaj konserviĝis ĝis nun.

## Eksteraj ligiloj 
* Monaĥejo Fürstenberg ĉe xanten-web.de
* Reta konsultilo pri la stoko je "Kloster Fürstenberg"  en la Landa Arĥivo de Nordrejn-Vestfalio, Sekcio Rejnlando
* Materialo de la Kolekto Duncker 
* :de:Kloster Fürstenberg
Furstenberg
Furstenberg
Kategorio:Ksanteno
26986 Čáslavská

'*26986 *Čáslavská''''' estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov, en Prago-oriento (ĉ. 35 km sud-oriente de Prago).

## Nomo 
Ĝi estis nomata en memoro de la ĉeĥoslovaka gimnastikistino Věra Čáslavská (1942 – 2016), kiu fariĝis fama dum la Somera Olimpiko 1964 en Tokio kaj 1968 en Meksiko, gajninte entute ses ormedalojn. Proklamita plej bona sportistino de la mondo en 1968, ŝi estis de 1990 ĝis 1996 prezidentino de la Ĉeĥa Olimpika Komitato.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Lenka Kotková
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Pordego supra (Saalfeld)

eta|La pordego en 1963 La **Urbopordego supra** de Saalfeld, Germanio, estas parto de la relative bone konserviĝinta ĉirkaŭfortikaĵo.

## Historio 
La pordego troviĝas en la suda parto de la urbomuroj kaj unue menciitis en 1429 sub la nomo *Oberköditzer Tor*: tio ŝuldiĝas al setlejo Nähernköditz (hodiaŭ: *Wüste Köditz*) malfondita en 1435. Transdonis la aspekton de la iama pordego desegnoj de Matthäus Merian el la jaro 1650.

Laŭ li la svelta turo de la ĉefa pordego havis kvar etaĝojn kaj groptegmenton. Kvazaŭ samalta estis la oblikve alkonstruita antaŭ pordego. Ambaŭ turoj separitis per foso kun ponto kun po unu defendopado kaj embrazuroj. La urbopordego tre damaĝitis dum la fajrego de 1517 sed estis en kvar jaroj rekonstruita. Pli sortobata estis la dua granda urbofajro de 1727 post kiu la pordego ruiniĝis. Ne antaŭ la jaro 1738 iĝis ties rekonstruo, laŭ la modelo de la alikonstruita Pordego blankenburga (1726/27). La pordegoturo malaltiĝis je du etaĝoj kaj la spajro iĝis bulba. Krome fenestroj instalitis kun rigardo urbokernen. Restis neŝanĝita la transpasejo ogivarka. Memoras la barokan alikonstruon blazonoŝtono kun la saalfeld-a urboblazono.

En 1891 la urba konsilio decidis forigi ĉiujn urbopordegojn: feliĉe la landa suvereno mem, lia duka moŝto Georgo la 2-a (Saksio-Meiningen), malpermesis la detruon de la Urbopordego supra ordonante ĝian restaŭron profundan. Nova restaŭroj estis en 1988 kaj 2006. En 1995 stratlaboristoj trovis arkeologiajn ŝpurojn de la antaŭpordego.

## Hulber 
Sude de la urbopordego troviĝas ekkonilo de la urbo, ŝtonego kiu simbolu la kromnomon de Saalfeld kiel "Ŝtona kroniko de Turingio".

## Urbopordego malsupra pereinta 
La en 1429 unue menciita Urbopordego malsupra (originale: *Niederköditzer Tor*) damaĝitis ege en 1517 kaj parte malkonstruitis en 1722. Sur ĝiaj fundamentoj konstruitis trabfakaĵo kun transpasejo: la tuto servis kiel loĝejo kaj, dum al 19-a jarcento, kiel hospitaleto. La vere lastaj ŝpuroj de la antaŭpordego malaperis en 1887 (post malkonstruo en 1824).

## Fonto 
Informtabuloj en la urbo.

Kategorio:Saalfeld/Saale
Saalfeld
26990 Culbertson

'*26990 *Culbertson''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Sajtama, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kosmonaŭto Frank L. Culbertson, Jr., kiu registris la NASA-an programon "Amatora Radio ĉe la IKS" por la unua fojo en Japanio la  en Iruma.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Naoto Sato
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Kastelo de Simontornya

La **Kastelo de Simontornya** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Fried**) estas nuntempa hotelo en Hungario, en urbo Simontornya.
eta|maldekstre|Fasado de la kastelo en Simontornya
eta|Mapo pri ĉirkaŭaĵo de la kastelo

## Historio 
Imre Fried estis uzinestro pri ledoj en Simontornya, tial li estis grava figuro de la iama vilaĝo. Li konstruigis la kastelon en la 1920-aj jaroj. Dum la nazia erao plena familio de Fried estis deportita al Aŭŝvico, la kastelo malpleniĝis. Post la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon (la samo okazis kun la ceteraj hungaraj kasteloj). Dum la socialismo en la kastelo loĝis simplaj homoj, tial la konstruaĵo interne ŝanĝiĝis al apartaj loĝejoj. Depost la socialismo riĉulo akiris la kastelon kaj trakonstruis por hotelo kun 4 steloj inter 2002-2005.

## Konstruaĵoj 
La unuetaĝa secesia konstruaĵo situas sola en impona parko. La fasado estas malsimetria, en la maldekstra flanko troviĝas la enirejo. Apud la enirejo kvadrata duetaĝa turo altiĝas, apude teraso etendiĝas sur la teretaĝo. Interne restoracio funkcias.

En la parko estas ankaŭ diversaj domoj.

## Parko 
La parko origine estis franca ĝardeno. Post la jaroj tio iomete ŝanĝiĝis, sed ankaŭ nun la parko estas impona.

## Fontoj 
* oficiala paĝo  , , 
* http://simontornya.utisugo.hu/szallasok/fried-kastelyszallo****-5710.html/hotel-szallas-bemutatkozas  

Simontornya
Kategorio:Simontornya
26993 Littlewood

'*26993 *Littlewood'''* estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la angla matematikisto John Edensor Littlewood (1885–1977), ĉefe asociata kun la *Trinity College'' de Kembriĝo. La plejparto de lia laboro en analitiko, farita kunlabore kun G. H. Hardy, ampleksas , nombroteorion, funkcion zeta de Riemann, neegalaĵojn kaj .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Ditriĥo la 1-a/3-a (Kleve)

**Ditriĥo la 1-a/3-a** (naskiĝis proksimume 1070; mortis antaŭ 1120) estas dokumentita inter 1092 kaj 1117 kiel grafo de Kleve. Dum kiam la malnova esploro nomas lin kiel Ditriĥo la 3-a (foje ankaŭ kiel Ditriĥo la 2-a), la pli nova esploro baziĝanta sur tiu de Kraus nombras lin kiel Ditriĥo la 1-a.
## Vivo 
Ditriĥo estis en 1092 nomata *comes Thiedericus de Cleve*. Li estas per tio la unua grafo, kiu sin klare nomas laŭ la Kastelo Kleve nomdona por la nobela gento. Foje li ankaŭ sin nomis „Grafo de Tomburg“. En 1094/95 li estis menciata kiel vokto de la monaĥejo Brauweiler ĉe Kolonjo, en 1117 kiel vokto de la kanonikejo Zyfflich kune kun sia filo kaj posta postsekvanta Arnoldo. Ĉar Arnoldo en 1120 sin prezentis kiel grafo de Kleve, Ditriĥo tiun tempon estus jam mortinta.
## Literaturo 
* Thomas R. Kraus: *Studien zur Frühgeschichte der Grafen von Kleve und der Entstehung der klevischen Landesherrschaft*. En: *Rheinische Vierteljahrsblätter*. Volumo 46, 1982, pj. 1-47.
## Fonto 
* :de:Dietrich I./III. (Kleve)

Kategorio:Grafoj de Kleve
Kategorio:Naskiĝintoj en la 11-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 12-a jarcento
Kategorio:Viroj