open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Reĝa Universitato de Butano

eta|286x286px|Gaedu Altlernejo de Komercaj Studoj, aŭtonoma registara altlernejo sub la Reĝa Universitato de Butano
La **Reĝa Universitato de Butano** (, akronime **RUB**), fondita la 2an de junio, 2003, laŭ reĝa dekreto, estas la nacia universitato de Butano kun sidejo en Timbuo. Ĝi estas la unua kaj la plej malnova universitato de la lando.

Ĝi estis fondita la 2-an de junio 2003 kiel kunfandiĝo de la naŭ universitatoj Butano. Tiuj estas establitaj ekde la grava eduka reformo en la 1960-aj jaroj kiel suplemento al tradicia budhana edukado bazita sur la okcidenta modelo. La RUB estas organizita decentre. La unuopaj institutoj respondecas pri la tuta trejnado kaj organizado de akademia kunvivado .

## Organizo 
La akademiaj unuoj ("kolaĝoj") de la Reĝa Universitato de Butano estas :
* Kolegio pri Edukado Samtse, la plej malnova instruista kolegio de la lando en la plej okcidenta dzongkhag Samtse 
* Kolegio pri Edukado de Paro, la dua instruista altlernejo de la lando, ankaŭ en la okcidento en dzongkhag Paro 
* Kolegio Sherubtse, la nura internacie agnoskita universitato de Butano ekde 1983, povis funkcii kunlabore kun Universitato de Delhio 
* Kolegio pri Naturaj Rimedoj (CNR) en Lobesa, Punakha 
* Kolegio pri Scienco kaj Teknologio (CST) en Rinchhending, Phuentsholing 
* Kolegio pri Komercaj Studoj Gaeddu (GCBS) en Gedu, Ĉuĥa 
* Kolegio pri Lingvaj kaj Kulturaj Studoj (CLCS) intaktse, Trongsa 
* Kolegio Jigme Namgyel Engineering (JNEC) en Dewathang, Samdrup Jongkhar 
* Gyalpozhing-Kolegio pri Informa Teknologio en Gyalpozhing, Mongar 

Same kiel du private sponsoritaj institutoj, sed kiel rilataj partoj de la RUB:
* Kolegio Reĝa Thimphu (RTC) en Ngabiphu, Timphu 
* Kolegio Norbuling Rigter, Paro

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Naciaj universitatoj
Kategorio:Butano
Antal Halmos

**Antal Halmos** [halmoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Halmos Antal** estis hungara ekonomikisto, inĝeniero pri aviado, publikigisto.

 naskiĝis  en Bakonysárkány.

## Biografio 
 studis en instituto pri flugmaŝinoj en Moskvo, sed dum la hungara revolucio de 1956 li protestis pri la vortouzo *faŝisma*, tial poste li estis hejmenvokita. Li akiris maŝininĝenieran diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto kaj ekonomikan diplomon en Universitato Károly Marx. En la 1960-aj jaroj li havis postenojn pri flugmaŝinoj protektata plantojn aŭ en firmaoj pri eksportoj, en la sekva jardeko 7 jarojn en Barato same en firmao pri eksportoj. Hejmenveninta li estris eksportan firmaon, sed ekde 1987 li fondis propran firmaon. Precipe dum la emeritiĝo li ofte publikigis. Li edziĝis dufoje resume kun 2 idoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A garasországi neokapitalizmus természetrajza* (1996)
* *Gondolatok a kapitalizmus (rendszerszintű) válságáról, avagy az összeomlás szélén állunk?*
* *Kolja, a nép ellenségének fia* (2010)
* *7 év a csodálatos Indiában és két nepáli túra*
* *Világok, népek, emberek* (2011)

## Fontoj 
* membiografio hungare kun foto
* membiografio hungare
* membiografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri aviado
Kategorio:Hungaraj publikigistoj
Pál Hajnik

**Pál Hajnik,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Hajnik Pál Károly Félix** estis hungara policisto (policestro), parlamentano. Lia frato estis János Hajnik.

 naskiĝis  en Vác, li mortis  en Pest (urbo) (laŭ la Hungarlingva Vikipedio en Budao (urbo)).
eta|maldekstre|

## Biografio 
 maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest, pli poste li advokatiĝis. Tuj post la hungara revolucio de 1848 li akiris postenon, post formiĝo de la nova kabineto li havis altan postenon en la ministerio pri enlandaj aferoj. Li estis elektita ankaŭ parlamenta deputito, en 1849 policestro. Post fiasko de la revolucio ankaŭ li rifuĝis al Turka Imperio, poste al aliaj landoj. En 1858 li hejmenvenis kun amnestio kaj laboris en asekura oficejo. En 1861 li denove estis elektita parlamentano. Li edziĝis en 1838 kaj filo naskiĝis en 1851. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Lia kontribuo 
* *Az életbiztosítás és az Anker* (1861)

## Memorigiloj 
* strato kaj memortabulo en Vác
* premio fondita en 2002
eta|
 
## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare legebla en la 5-a punkto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj policanoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1849
Universitato Brunei Darussalam

eta|279x279ra|Fakultato de Scienco
La **Universitato de Bruneja Darusalamo** (, javia skribo يونيبرسيتي بروني دارالسلام, akronime **UBD**) estas unu el du universitatoj kaj entute dek terciaraj instruejoj en Sultanlando Bruneja Darussalam. Ĝi estis fondita la 28-an de oktobro 1985 kaj baziĝas norde de Bandar-Seri-Begavano

La instrulingvo estas ĉefe la angla; Tamen individuaj kursoj estas instruataj ankaŭ en malaja.

## Organizo 
* *Akademio de Bruneja Studoj (ABS)* (Akademio de Bruneja Regiona Studoj)
* *Fakultato de Artoj kaj Sociaj Sciencoj (FASS)* (Fakultato de Artoj kaj Sociaj Sciencoj)
* *Fakultato de Komerco, Ekonomiko kaj Politikaj Studoj (FBEPS)* (Fakultato de Komerco, Ekonomiko kaj Politiko)
* *Fakultato de Sciencoj (FOS)* (Fakultato de Natursciencoj)
* *Medicina Instituto (IM)* (Medicina Instituto)
* *Lingva Centro (LC)* (Lingva Centro)
* *Instituto pri Edukado de Sultano Hassanal Bolkiah (SHBIE)* (Instituto pri Edukado)

La *Instituto de Islamaj Studoj sultano Haji Omar Ali Saifuddien (SHOAIIS)* (Instituto por Islamaj Studoj) estis fondita en la Universitato Islam Sultan Sharif Ali (UNISSA).

## Rangigoj 
UBD estas rangita 86a en Azio de la 2020 QS Azio Universitataj Rangotabeloj  kaj 254a en la mondo de la 2021 QS Mondaj Universitataj Rangotabeloj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Universitatoj en Azio
Kategorio:Brunejo
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Zalaszentgrót)

La **preĝejo apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas sakrala historia monumento en urbo Zalaszentgrót (Hungario), antaŭ la urbiĝo en vilaĝo *Tüskeszentpéter* [tuŝkesentpEter].

## Historio 
En la iama vilaĝo Tüskeszentpéter tiu kirko estis konstruita en 1776.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, kie estas videbla ankaŭ ŝtona kruco el la frua 20-a jarcento kaj statuoj pri Johano Nepomuko kaj Sankta Maria kun Jesuo same el la frua 20-a jarcento. La kirka fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas, la enirejo funkcias tra la turo. La turpinto estas plurlatera piramido. La navo finiĝas en plurangula absido same alta, ol la navo. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido ĉe la maldekstra flanko. Interne galerio situas ĉe la enireja flanko. La ĉefaltaran bildon pentris Dorffmaister.

Kermeso okazas en la 29-an de junio

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* datenoj
maldekstre|eta|Navo kaj turo

Zalaszentgrót
Zalaszentgrót
Zalaszentgrót
Zalaszentgrót
Tramtransporto en Ústí nad Labem

**Tramtransporto en Ústí nad Labem** () estis tramsistemo en la ĉeĥa urbo Ústí nad Labem, funkciinta inter la jaroj 1899–1970.

Dum la periodo de plej granda evoluo (1930-aj kaj 1940-aj jaroj), la urbo havis la trian plej grandan tramreton en la lando, post Prago kaj Brno, kiu estis anstataŭigita per busoj post sia likvidado.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Ústí nad Labem
* Trolebusa transporto en Ústí nad Labem
* Listo de urboj kun tramtransporto

Kategorio:Ústí nad Labem
Ustí nad Labem
Ustí nad Labem
Ustí nad Labem
Loka tramvojo Vieno - Bratislavo

**Loka tramvojo Vieno - Bratislavo** (, ) estis fervoja linio inter la urboj Vieno kaj Bratislavo, kiu funkciis en la unua duono de la 20-a jarcento.

La 69&nbsp;kilometrojn longa elektrizita fervojo estis malfermita en 1914, el kiuj 12&nbsp;km estis en la teritorio de la urbo Vieno kaj 7&nbsp;km en la teritorio de la hodiaŭa Bratislavo. Ambaŭ estis integritaj en la urba trama transportreto kaj parte uzis la relojn de la antaŭfiksita tramo (lokaj trakoj). La 50&nbsp;km longa sekcio de la trako inter stacioj Veľký Schwechat kaj Kopčany (Kittsee), kiu ankaŭ estas la nomo de la koncerna municipo en Aŭstrio estis prizorgita kiel supertera fervojo. Tiu ĉi surtera parto estis kaj estas ekipita per nova sistemo de unufaza alterna kurento (16,6 Hz, 16,5 kV), dum partoj de la trako en la teritorio de urboj estis funkciigitaj per kontinua kurento 600&nbsp;V en Vieno kaj 550&nbsp;V en Bratislavo. Post la Centra Arbara Fervojo en Tirolo, tiu fervojo estis la dua en Aŭstrio estanta ekipita per tiu sistemo.

Ĝi estis komisiita la  kaj kondukis de Bratislavo tra Kopčany, Wolfsthal, Schwechat al Vieno. La projekto estis disvolvita de Inĝ. Josef Tauber kaj estis dividita en tri sekciojn.
​

centra|450px|eta|Mapo el 1944

## Vidu ankaŭ 
* Tramvojo
* Tramtransporto
* Vieno
* Tramtransporto en Vieno
* Bratislavo
* Tramtransporto en Bratislavo
* Listo de urboj kun tramtransporto

Kategorio:Transporto en Vieno
Kategorio:Bratislavo
Vieno
Bratislavo
Vieno
Vieno
Ángeles González-Sinde

**Ángeles GONZÁLEZ-SINDE Reig** (Madrido, 7a de aprilo 1965) estas hispana scenaristo kaj reĝisoro, prezidantino de la Reĝa Patronaro de la Muzeo Reĝino Sofia ekde 2020.​ Antaŭe, inter 2009 kaj 2011 ŝi estis ministro pri kulturo de la Registaro de Hispanio kaj inter 2006 kaj 2009 ŝi estis prezidanto de la Kinakademio de Hispanio.

## Kariero
Ŝi estis la scenaristo de nombraj televidaj serioj, kiel *Truhanes* kaj *La casa de los líos*, same kiel dekduo da filmoj, inter kiuj *La buena estrella* (La bona stelo), de Ricardo Franco (1997), per kiu ŝi ricevis sian unuan Goya-premion. Ŝia debuto kiel reĝisoro, kaj unu de ŝiaj plej premiitaj filmoj estis *La suerte dormida* (2003), protagonistigita de Adriana Ozores. Ŝi estis ankaŭ reĝisoro de unu de la kurtoj de *Madrid 11M: Todos íbamos en ese tren* (2004). Pli ĵusa scenaro estis por la seksafera komedio *Mentiras y gordas* (2009), protagonistigita de aktoroj popularaj pro ilia partopreno en televidaj serioj, kiu estis sukcesa biletvendaĵo.​

Dum sia funkciado kiel ministro, ekestis polemiko pri la nomita "Leĝo Sinde", tio estas regulo kontraŭ la libera disvastigo de filmoscenoj pere de Interreto. Tiun regulon finfine oni ne aprobis.

En 2013 ŝi iĝis finalista de la Premio Planeta per sia romano *El buen hijo*, dum Clara Sánchez iĝis venkinto per sia romano *El cielo ha vuelto*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* en IMDB

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj politikistoj
Eduard Weichberger

**Alexander Heinrich Wilhelm Eduard WEICHBERGER** (naskiĝinta la  en Krauthausen, mortinta la  en Vajmaro) estis germana pentristo.
[eta|garbejo kun betuloj, ĉ. 1865, [Weimarer Stadtschloss|Urbokastela galerio]]

## Vivo 
Estante filo de kavalirbienposedanto li pasigis la junulajn jarojn en Eisenach. Tie li ankaŭ sian konfirmacion.

Inter 1860 kaj 1861 li frekventis la politeknikan altlernejon de Dresdeno. Ĉar arkitekturaj studoj ne tre plaĉis, li jam post jaro malenmatrikuliĝis kaj aktivis Vajmare. Tie li estis akceptita ĉe Grandduka saksia artlernejo. Ĝis 1862 estis liaj instruistoj Arnold Böcklin kaj Franz von Lenbach, de 1862 ĝis 1868 Alexander Michelis kaj fine Max Schmidt. Interrompis la studojn pluraj studvojaĝoj al Italujo kaj la Balta Maro.

Weichberger lernis skizumadon de naturaĵoj per peniko kaj koloroj. Liaj ĉefaj motivoj estis el Turingia Arbaro, Rügen kaj Tirolo. Famis liaj arbaraj pejzaĝpentraĵoj. Posedas Klassik Stiftung Weimar plurajn verkojn de Weichberger, kelkajn bildojn, desegnaĵojn kaj kompletan skizlibron.

En januaro 1876 edzinigis li Elise Choinanus kun kiu li havis kvar infanojn. Konrad Weichberger iĝis verkisto.

Weichberger aktivis inter 1877 kaj 1906 por la Akvaforta societo de Vajmaro. Konserviĝis ne tute 29 presitaj grafikaĵoj de li. Li estis liberprofesiulo, eĉ instruis kaj nomumiĝis en 1899 profesoro. En Oberweimar nomiĝis strato por li *Weichbergerstraße*.

## Literaturo 
* Petra Dietzel: *Festschrift zum 300-jährigen Kirchenjubiläum der Kirche zu Krauthausen 1709–2009.* (Hrsg.: Kirchgemeinde Krauthausen), 2009.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Pejzaĝistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Universitato Osmania

**Universitato Osmania** () estas ŝtata universitata sistemo en Barato kun kampusoj en Hajderabado en la ŝtato Telangano, Barato. Ĝi estis establita en 1918 fare de la tiama reganto-nizam de ŝtato Hajderabado, Osman Ali Khan, kaj nomita laŭ li . Universitato Osmania estas la tria plej granda universitato en Barato. La inĝenieraj studoj precipe ĝuas altan reputacion.

De la komenco, instruado en Universitato Osmania okazis en la urdua. Ĝi estis la unua universitato en Barato se temas pri uzi la hindan. Poste, ĝi ŝanĝis al la angla kiel la instrulingvo .

La instruado baziĝas sur ambaŭ distanca lernado (de 2001) kaj rekta instruado. Estas regionaj studcentroj kaj altlernejoj en diversaj lokoj en la ŝtato. Aktuale de 2012, la universitataj gastigantoj 3,700  de pli da ol 80 nacioj .

Iama ĉefministro P.V. Narasimha Rao studis ĉe *Osmania*.

## Organizo 
La fakultatoj en la universitato estas:
* Osmania Universitato-Kolegio de Inĝenieristiko (1929)
* Muffakham Jah Kolegio de Inĝenieristiko & Teknologio (1980)
* Osmania Universitato-Kolegio de Teknologio (1941)
* Chaitanya Bharathi Instituto de Teknologio (1979)
* Vasavi Kolegio de Inĝenieristiko (1981)
* M.V.S.R Kolegio de Inĝenieristiko (1981)
* Deccan Kolegio de Inĝenieristiko (1984)
* Deccan Lernejo de Hospitaladministrado (1998)
* Avanthi-inĝenierlernejo, Guntapally
* Metodista Kolegio pri Inĝenieristiko-Teknologio, Hajderabado

Krome, ekzistas kelkaj malĉefaj sed sendependaj lernejoj kaj fakultatoj:
* Nizam Kolegio
* Osmania Universitata Kolegio por Virinoj
* PG-Kolegio, Saifabad
* PG Kolegio, Secunderabad
* Distriktoj PG-Kolegioj
* A V-a Kolegio, Gaganmahal
* Loyola Academy P.G kaj Grada Kolegio (Aŭtonoma), Alwal
* Avanthi Grada Kolegio, Barkatpura
* Vivekananda Grada Kolegio de Bharatiya Vidya Bhavan, Sainikpuri

Studoj estas ofertitaj en kelkaj fakoj, ĝis doktoreco. La nombro de studentoj, inkluzive de distanca lernado, estas ĉirkaŭ 300 000, kaj estas ĉ. 5,000 akademia personaro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Altlernejoj sub Universitato Osmania

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Barato
40 Eridano

**40 Eridano** aŭ **Omikrono2** (mallongigo **40 Eri**), **HD 26965 b** - estas triopa stelsistemo en konstelacio "Eridano". La stelsistemo situas je distanco 15,45 lumjaroj (5,04 parsekoj) for de Suno.

En 1783 jaro William Herschel sukcesis observi la stelsistemon po ope: li vidis duopan stelon.

## Referencoj 
Kategorio:Eridano (konstelacio)
Kategorio:Triopaj steloj
Cochrane (apartigilo)

**Cochrane** povas rilati al:

## Homoj 
* Robert Cochrane, angla okultisto
* Thomas Cochrane (1775-1860), brita maristo, partoprenanto en pluraj el la Hispanamerikaj Militoj de Sendependeco
* John Cochrane (1813-1898), usona politikisto kaj militisto
* Fanny Cochrane Smith (1834-1905), aŭstralia indiĝeno
* Josephine Cochrane (1839-1913), usona inventinto
* Archibald Cochrane (1885-1958), skota politikisto
* Archibald Leman Cochrane (1909-1988), skota epidemiologo, brita kuracisto
* Charles Norris Cochrane (1889-1945), kanada historiisto kaj filozofo

## Lokoj 
### En Argentino 
* Placo Cochrane, en la provinco Bonaero

### En Ĉilio 
* Cochrane (Aysén), urbo en la regiono Aysén
* Lago Cochrane, en la regiono Aysén, ĉilia duono de la lago kiu en Argentino nomiĝas Pueyrredón
* Monteto Cochrane, en la regiono Aysén
* Rivero Cochrane, en la regiono Aysén
* Punta Cochrane, en la regiono Aysén
* Markolo Cochrane, en la Magallanes-regiono
* Insulo Cochrane, en la Magallanes-regiono

### En Kanado 
* Cochrane, urbo en la provinco Alberto

### En Usono 
* Cochrane (Viskonsino), vilaĝo en distrikto Buffalo, Viskonsino

## Medicino 
* Kunlaboro Cochrane, organizaĵo por la studo de sistemaj recenzoj pri medicino kaj sansciencoj
* Biblioteko Cochrane, kolekto de datumbazoj pri kontrolitaj klinikaj provoj en la sanareo
Gente de mala calidad

***Gente de mala calidad*** (Malbonkvalitaj homoj) estas hispana filmo de 2008 reĝisorita de Juan Cavestany.

## Intrigo 
Manuel (Alberto San Juan) dediĉis sin dum ioma tempo al seksaltirado de virinoj en la ĉirkaŭurbo, sed post malsukcesoj, li revenas ehjmen kaj klopodas por refari sian personan vivon kun sia eksfianĉino Osiris (Maribel Verdú) kaj siaj amikoj, sed tio rezultas en kaĉo da mensogoj kaj admonoj kiuj pensigos lin, konklude en la ideo, ke la vivo malbonigas la personojn.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Alberto San Juan ... Manuel
* Javier Gutiérrez ... Fernando
* Francesc Garrido ... José Luis
* Antonio Molero ... David
* Pilar Castro ... Lola
* Carmen Ruiz ... Mónica
* Fernando Tejero ... Andrés
* Maribel Verdú ... Osiris
* Chiqui Fernández ... Carmen
* Pilar Ortega ... Patrino de Lucía
* Alfonso Molina ... Patro de Luis
* Adriana Ugarte ... Eva
* Fernando Ransanz ... Ramón

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* en IMDB
* en filmaffinity

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2008
Kategorio:Komediaj filmoj
Alexander Michelis

[eta|portreto de Alexander Michelis, fare de [Friedrich Boser, Duseldorfo ĉ. 1850]]

**Alexander MICHELIS** (naskiĝinta la  en Monastero, mortinta la  en Vajmaro) estis germana pentristo.

## Vivo 
Estante filo de desegnisto kaj kuprogravuristo li studis inter 1843 kaj 1851 ĉe la artakademio de Duseldorfo. Tie instruistis Johann Wilhelm Schirmer. Kiel membro de la porartista klubo "Malkasten" li posteulis Hermann Becker je sekretaria taskaro. Post deko da jaroj kiel liberprofesiulo, dum kiuj li ankaŭ mem instruistis - ekz. por princino Mario Ludovikino (Hohenzollern-Sigmaringen) aŭ por infantino Antonia Maria (Braganzo), li docentis pri pejzaĝismo ĉe Grandduka saksia artlernejo en Vajmaro. Tie li posteulis Arnold Böcklin kaj Franz von Lenbach.

Lia pli maljuna frato Friedrich Bernhard Ferdinand Michelis estis teologo kaj filozofo.

## Literaturo 
* Art. „Michelis, Alexander“ fare de Bund. Ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, Band 21 (1885), p. 693 (tie ĉi interrete)
* ekspozicikatalogo: *Hinaus in die Natur!* Barbizon, die Weimarer Malerschule und der Aufbruch zum Impressionismus. Verlag Kerber Art, 2010, p. 339
* ekspozicikatalogo: *Die Weimarer Malerschule*. Zum Gedächtnis der Gründung der Weimarer Kunstschule im Jahre 1860. Weimar 1960, p. 79; eldonis Direktion der Weimarer Kunstsammlungen

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Pejzaĝistoj
Sta­nis­laus von Kalck­reuth

**Stanislaus Friedrich Ludwig von KALCKREUTH** (naskiĝinta la  en  Koźmin Wielkopolski, mortinta la  en Munkeno) estis germana pentristo. 

## Vivo 
Post frekvento de la gimnazio de Leszno li mallonge troviĝis en kadetejo. En la aĝo de 20 jaroj li iĝis oficiro en Potsdam en la 1-a infanteria gvardiregimento; ĝin li baldaŭ forlasis. Inter 1840 kaj 1844 li disĉiplis pentrade ĉe Carl Gustav Wegener en Potsdam, poste ĉe Wilhelm Krause kaj Karl Eduard Biermann en Berlino. 

Kiel 24-jaraĝulo li iris Duseldorfon kie li fariĝis (inter 1846 kaj 1849) ĉe la artakademio disĉiplo i.a. de Johann Wilhelm Schirmer. Fine de 1849 Kalckreuth ekloĝis en Kolonjo antaŭ reiro Duseldorfon kaj trejniĝo privata ĉe Schirmer ĝis 1853.

De 1848 oftis studvojaĝoj liaj (tra Svislando, la Pireneoj, Franclando kaj Italujo), kion eblis reĝaj stipendioj. La prusia reĝo Frederiko Vilhelmo la 4-a nomumis lin en 1852 profesoro. En 1858 li iris Vajmaron kie li kun aliaj fondis la Granddukan saksian artlernejon. En 1860, en la kadro de la solena inaŭguro kun reĝa ĉeesto, Kalckreuth oficiale deklariĝis unua rektoro. Li ja sukcesis venigi progresemajn pentristojn en la urbeton de ĉe Ilm. 

Retiriĝo venis en 1876. Li unue ekloĝis en Bad Kreuznach, al naskiĝurbo de lia edzino Anna Eleonore Cauer, poste en Munkeno. 
## Graveco 
De siaj vojaĝoj li alportis multajn skizojn por evoluigi ilin atelierre je klasikaj bildkomponaĵoj laŭ la ideoj de Schirmer. Oftege pentris li senhomajn montarpejzaĝojn. Aparte lin interesas la reprodukto de atmosferaj fenomenoj; eĉ la alpa brilado ne timigis lin. Lia filo Leopold von Kalckreuth (1855–1928) ankaŭ pentristis. Inter liaj pranepoj estis  Dietrich Bonhoeffer.

## Verkoj (elekto) 
* *Gebirgslandschaft mit Burganlage* (1852)
* *Lac de Gaube in den Pyrenäen* (1855)
* *Das Canigaithal in den Ostpyrenäen* (1856)
* *Der Rosenlauigletscher in der Schweiz* (1878)

## Literaturo 
* Friedrich von Boetticher: "Kalckreuth, Stanislaus, Graf von". Ĉe: Malerwerke des Neunzehnten Jahrhunderts : Beitrag zur Kunstgeschichte. Band 1. Fr. v. Boetticher's Verlag, Dresden 1891, p. 685–686 (tie ĉi interrete) 
* Art. „Kalckreuth, Stanislaus Graf von“ fare de Friedrich Haack. Ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, Band 55 (1910), p. 813–814 (tie ĉi interrete) 
* Ralf Weingart, ĉe: Hans Paffrath (eld.): *Lexikon der Düsseldorfer Malerschule 1819–1918.* Band 2: "Haach–Murtfeldt." Eldonis Kunstmuseum Düsseldorf im Ehrenhof und von der Galerie Paffrath. Bruckmann, München 1998, ISBN 3-7654-3010-2.

## Eksteraj ligiloj 
* biografio ĉe Kulturstiftung.org
* postlasitaĵoj

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Naskiĝintoj en 1820
Kategorio:Mortintoj en 1894
Looking for Chencho

***Looking for Chencho*** (Serĉante Chencho) estas hispana mallonga filmo de 2002 reĝisorita de Kepa Sojo.

## Intrigo
Du amikoj faras turisman veturon perbuse, kiam oni haltas ĉe benzinejo por ke la vojaĝantoj malŝtreĉiĝu kaj iru al necesejoj. Kaj tion faras Chencho, unu de la du amikoj. Poste, Chencho konstatas, ke li estas enfermita en la necesejo kaj baraktas por eliri plej diversmaniere. Lia plej bona amiko, kun alia buspasaĝero, devas iri serĉe lin noktiĝe, sed ili ne imagas la danĝerojn kiuj minacas ilin.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Javier Albalá, kiel Chencho.
* Jorge Bosch
* Pilar Castro, kiel sadisma-masoĥisma fianĉino.
* Javier Cámara
* Secun de la Rosa
* Mapi Galán

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* en IMDB
* en filmaffinity

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2002
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Mallongaj filmoj
Al salir de clase

***Al salir de clase*** (Elklasirante) estis hispana televidserio porjunulara, elsendita inter 1997 kaj 2002 fare de Telecinco kaj produktorita de BocaBoca. Ĝi karakteriziĝas per tre ĥora aktoraro kiu utilis kiel trejnejo por granda nombro de junaj aktoroj, kiel Elsa Pataky, Alejo Sauras, Carmen Morales, Cristina Castaño, Leticia Dolera, Pilar López de Ayala kaj Hugo Silva.

La agado okazas en mezlernejo *7 Robles* (ie en Madrido), kie nombra grupo de adoleskuloj interrilatas, diboĉas, enamiĝas ktp. Totale, la serio estis komponita de 1 198 ĉapitroj, plus krerakonto kiun Telecinco enkalkulis kiel epizodo tiel la serio atingis 1 199 epizodojn, plus du specialaĵoj celebrantaj la milan epizodon kaj la finon de la serio la 12an de julio 2002.

Inter multaj junaj aktoroj kiuj ekludis en *Al salir de clase* menciindas jenaj: Hugo Silva, Raquel Meroño, Félix Gómez, Pilar López de Ayala, Mariano Alameda, Fran Perea, Víctor Clavijo, Sandra Blázquez, Rubén Ochandiano, Carlos Castel, Alejo Sauras, Elsa Pataky, Javier Pereira, Iván Hermes, Miguel Ángel Muñoz, Leticia Dolera, Octavi Pujades, Carmen Morales, Diana Palazón, Fernando Andina, Paula Echevarría, Rodolfo Sancho, Marián Aguilera, Cristina Castaño, Sergio Peris Mencheta, Laura Manzanedo kaj Dani Martín. Ĉar krom studentoj partoprenis ankaŭ familianoj kaj instruistoj, ludis ankaŭ pli veteranaj aktoroj kiel Pilar Velázquez, Vicente Haro, Antonio Medina, Ana María Vidal, Irune Manzano, Isabel Serrano, Pilar Castro, Emilio Linder, Janfri Topera kaj Carlos Sobera. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* en IMDB
* en filmaffinity

* 

Kategorio:Hispanlingva televido
Kategorio:Aperis en 1997
Los Serrano

***Los Serrano*** estas televidserio de drama komedio produktorita de Globomedia kaj elsendita origine per la hispana kanalo Telecinco kun ok sezonoj kaj totalo de 147 epizodoj. La agado de la serio okazas en la fikcia kvartalo Santa Justa ĉe la rivero Manzanares, Madrido, kie la familio administras la trinkejon 'Hermanos Serrano' kaj la lernejon 'Garcilaso de la Vega'. La serio rakontas epizodojn de la vivo de la familio Serrano.

Ĝi estis tre sukcesa televida serio, kaj ricevis plurajn premiojn.

Diego Serrano (Antonio Resines) estas vidva familiestro zorganta tri filojn, nome Marcos (Fran Perea), Guille (Víctor Elías) kaj Curro (Jorge Jurado). Lucía (Belén Rueda) estas divorculino, patrino de du filinoj nome Eva (Verónica Sánchez) kaj María Teresa alinome Teté (Natalia Sánchez). Ĉio ŝanĝas kiam Lucía survoje al strando suferas aŭtan paneon kaj haltas helpocele Diego, fakte ŝia unua juneca koramiko. Ili geedziĝas, kaj ambaŭ familioj devas kunvivi en la sama hejmo spite al multaj diferencoj. La konfliktoj estas rakontataj komedie.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* en IMDB
* en filmaffinity

* 

Kategorio:Hispanlingva televido
Kategorio:Aperis en 2003
4-Hidrokso-kumarino

**4-Hidrokso-kumarino** aŭ **4-kumarinolo** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **fenolo** kaj **malonata acido**. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Hidrokso-kumarino posedas 9 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn.

4-Hidroksokumarino, ankaŭ konata kiel kumarinohidroksido, estas nature okazanta fenola kombinaĵo trovata en multaj plantoj kaj manĝaĵoj. Ĝi estas derivaĵo el kumarino, kiu estas membro de la benzopirona familio. Ĝi estas uzata en multaj malsamaj aplikoj, inkluzive kiel gusto-aldonaĵo, antikoagulanto, kaj kiel farmacia agento. Kumarino ankaŭ estas ofta kombinaĵo en parfumoj kaj aromaĵoj.

4-Hidroksokumarino estas uzata en diversaj sciencaj esploraj aplikoj, inkluzive kiel antikoagulanto, gusto-aldonaĵo kaj farmacia agento. Ĝi estas utiligata kiel antikoagulanto en studoj de sangokoaguliĝo kaj trombocita agregacio, kaj kiel gustoaldonaĵo en manĝaĵoj kaj trinkaĵoj. Aldone, ĝi estas uzata kiel farmacia agento en studoj pri drogmetabolo kaj drog-interagoj.

La mekanismo de ago de 4-Hidroksokumarino ne estas plene komprenita. Tamen, ĝi supozeble funkcias kiel inhibicianto de la enzimo citokromo P450, kiu respondecas pri la metabolo de multaj drogoj. Aldone, ĝi supozeble malhelpas la enzimon trombinon, kiu estas implicata en la formado de sangokoagulaĵoj.

4-Hidroksokumarino pruviĝis havi diversajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn. Ĝi pruviĝis malhelpi la enzimon citokromo P450, kiu estas implicata en la metabolo de multaj drogoj. Aldone, ĝi pruviĝis malhelpi la enzimon trombinon, kiu estas implicata en la formado de sangaj koagulaĵoj. Krome, ĝi pruviĝis havi antikoagulan agadon, kiu povas esti utila en la antaŭzorgo de sangokoagulaĵoj.

La uzo de 4-Hidroksokumarino en laboratoriaj eksperimentoj havas plurajn avantaĝojn kaj limigojn. Unu avantaĝo estas ke ĝi estas relative malmultekosta kunmetaĵo kiu estas facile havebla. Aldone, ĝi pruviĝis malhelpi la enzimon citokromon P450, kiu estas implicata en la metabolo de multaj drogoj. Tamen, oni devas rimarki, ke 4-Hidroksokumarino estas relative malstabila kunmetaĵo kaj povas degradiĝi kun la tempo, kio povas limigi ĝian utilecon en laboratoriaj eksperimentoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **4-Hidrokso-kumarino** per traktado de **2-hidrokso-acetofenono** kaj **duetila karbonato** en ĉeesto de **natria hidrido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **4-Hidrokso-kumarino** per traktado de **fenolo** kaj **malonata acido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **4-Hidrokso-kumarino** per traktado de **4-klorokumarino** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **4-hidrokso-kumarino** per traktado de **kumarino** kaj **hipoklorita acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Fenolo

## Referencoj 
Kategorio:Fenoloj
Bindusara

**Bindusara** (regis ĉirkaŭ 297-273 a.n.e.), ankaŭ **Amitraghāta** aŭ **Amitrakhāda** ( "murdisto de malamikoj" aŭ "voranto de malamikoj") (Strabono nomas lin Allitroĉades) estis la dua Maŭrja imperiestro de la regno Magado en Antikva Barato. Li estis la filo de la fondinto de la dinastio, nome Ĉandragupta, kaj la patro de ties plej fama reganto, Aŝoko. La vivo de Bindusara ne estas tiom bone dokumentata kiel la vivoj de tiuj du imperiestroj. Multo de la informaro pri li venas el legendaj rakontoj verkitaj kelkaj centoj da jaroj post lia morto. Li pravigis sian titolon de ‘murdisto de malamikoj’ etendante la imperion de sia patro tra la Dekkano ĝis inkludi la regionon de Majsuro — sed malsukcesis konkeri la povan regnon Kalinga oriente. Tiuj venkoj plifortigis la postenon de la Kŝatrija armeo de Bindusara, minacanate la hegemonion de la Bramanoj en la kortego.

Bindusara plifortigis la imperion kreitan de sia patro. La Tibet-Budhista aŭtoro de la 16-a jarcento Taranato atribuis al sia administracio la etendajn teritoriajn konkerojn en Suda Barato, sed kelkaj historiistoj dubas pri la historia aŭtenteco de tiu postulo.

## Budhisma legendo pri la origino de Bindusara 
Ĉanakja ekmiksis malgrandajn dozojn de veneno en la manĝaĵoj de la nova reĝo Ĉandragupta por imunigi lin al venenigaj klopodoj fare de liaj malamikoj. Ĉandragupta, kiu ne sciis tion, iam kunhavis siajn manĝaĵojn kun sia graveda edzino, le reĝino, kiu estis sep tagojn antaŭnaske. Ĉanakja alvenis ĝuste kiam la reĝino manĝis la venenan manĝaĵon. Konstatinte, ke ŝi estas mortanta, Ĉanakja decidis savi la nenaskitan filon. Li senkapigis la reĝinon kaj tranĉomalfermis ŝian ventron per glavo por elpreni la feton. Laŭlonge de la sep sekvaj tagoj, li metis ĉiutage la feton en la ventron de kapro ĵus mortigita. Post la sep tagoj, la filo de Ĉandragupta "naskiĝis". Li estis nomita Bindusara ĉar lia korpo estis ŝprucita je punktoj (*bindu*) de la sango de la kaproj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Trautmann, Thomas R. (1971). Kauṭilya and the Arthaśāstra: a statistical investigation of the authorship and evolution of the text. Brill. p. 15.

Kategorio:Regantoj de Hindio
Nacia Universitato de Hanojo

La **Vjetnamia Nacia Universitato de Hanojo** (: akronime **ĐHQGHN**,  (akronime **VNU**), ) estas publika esploro universitata sistemo en Hanojo, Vjetnamio. La universitata sistemo havas 10 membrajn universitatojn kaj fakultatojn. VNU estas unu el du Vjetnamiaj naciaj universitatoj, la alia estas la Nacia Universitato de Ho-Ĉi-Min-urbo.

## Historio 
[eta|Ĉefsidejo/origina kampuso de VNU ĉe la strato Le Thanh Tong , kundividita kune kun [Hanoi University of Pharmacy|Universitato de Apoteko de Hanojo]]
En la kurso de sia historio, la universitato spertis plurajn nomŝanĝojn: la Universitato de Hindoĉinio (Université Indochinoise , 東 法 法 法 法 法 法 法 法 法 法 大學 ại Học đông đông ưọc đông ; ại học Tổng hợp Hà Nội; junio 1956). En 1993, la Vjetnama Nacia Universitato en Hanojo (Đại học Quốc gia Hà Nội) estis fondita kunfandante la Universitaton de Hanojo, la Hanojan Nacian Universitaton de Eduko (HNUE) kaj la Kolegion de Fremdlingvoj .

La institucio ankaŭ havas du mezlernejojn por talentaj studentoj en fremdaj lingvoj (Fremdlingva Speciala Lernejo) kaj scienco (Mezlernejo por Talencaj Studentoj, Hanoja Universitato de Scienco).

## Organizo 
La Vjetnama Nacia Universitato en Hanojo inkluzivas la sekvajn membrojn (universitatoj, lernejoj):
* VNU Universitato de Scienco (VNU-HUS)
* VNU Universitato de Sociaj Sciencoj kaj Homaro (VNU-USSH)
* VNU Universitato de Lingvoj kaj Internaciaj Studoj (VNU-ULIS)
* VNU Universitato de Inĝenieristiko kaj Teknologio (VNU-UET)
* VNU Universitato de Ekonomiko kaj Komerco (VNU-UEB)
* VNU Universitato de Edukado (VNU-UED)
* Vjetnama Japana Universitato (VNU-VJU)
* VNU Lernejo de Juro (VNU-LS)
* VNU Lernejo de Komerco (VNU-HSB)
* VNU Lernejo de Interfakaj Studoj (VNU-SIS)
* VNU Internacia Lernejo (VNU-IS)
* VNU Lernejo de Medicino kaj Apoteko (VNU-SMP)

## Rangigoj 
La universitato atingis rangotabelon en la 201 250–grupiĝo en Azio, sub la QS ASIA Universitataj Rangotabeloj 2020, ankaŭ ĝi estis unu el la du Vjetnamaj universitatoj por esti inkluzivitaj en la QS Tutmonda Rangotabelo de Pinta 150 universitatoj sub 50-jaraĝaj de 2021 . En la sama jaro, ĝi atingis *THE* World University Ranking en la 801 1000–grupo kaj *THE* World University Ranking por Azio en la 201 250–grupo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
**  (angle)
* 

Kategorio:Hanojo
Kategorio:Universitatoj en Vjetnamio
Tramtransporto en Nabereĵnije Ĉelni

**Tramtransporto en Nabereĵnije Ĉelni** () estas tramreto de la urbo Nabereĵnije Ĉelni, unu el la lastaj novaj tramsistemoj kreitaj en Sovetunio kaj Rusio. La malfermo de tramservo okazis la .

centra|450px|eta|Mapo

## Itineroj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Nabereĵnije Ĉelni
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Nabereĵnije Ĉelni
Nabereĵnije Ĉelni
Nabereĵnije Ĉelni
Nabereĵnije Ĉelni
Margit Köcski

'*** [koĉki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Köcski Margit*' estas hungara psikologo. Ŝia edzo estis László Garai.

 naskiĝis  en Bakonyjákó.

## Biografio 
 estis postbakalaŭra studento de :en:Aleksei Leontiev. Ŝi kandidatiĝis (Ph.D) en 1981 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Kune kun László Garai ŝi observis diferencigojn de la sociaj poziciojn de infanoj. Ŝi trovis izomorfion inter la formado de strukturo kaj la strukturo de parolado. Ŝi montris, ke objekto de la imitaĵo ofte estas ne individuo, sed interindividua rilato: same kiel instruisto, kuracisto, plenkreskulo, ktp traktas infanon, la infano mem traktos sian pupon.

Ŝi edziniĝis en 1971.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A kortársak és a testvérek szerepe az identitás fejlődésében* (1993)
* *"Egyedüli példány"! - Az individualitás geneziséről* (1995)
* *A szociális kategorizáció és az identitásképzés kapcsolatáról* (1996)

## Fontoj 
* datenoj
* Ruslingva Vikipedio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
László Hantos

**László Hantos** [lAslO hantoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hantos László** estis hungara ŝtata oficisto, publikigisto, sekreta informisto.

 naskiĝis  en Nagymagyar (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Zlaté Klasy en Slovakio), li mortis en 1983 en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris ekonomikan diplomon en memstara fakultato de Scienca Universitato Péter Pázmány en 1933, juran diplomon en Universitato Erzsébet en 1941, krome li studis jaron en belga kaj nederlanda universitatoj. Post la unua diplomo li aliĝis al hungaraj junularaj movadoj en Ĉeĥoslovakio, kie li ankaŭ publikigis artikolojn aŭ redaktis gazeton. En 1938 li ricevis postenon en ministerio en Budapeŝto, poste en Hungara Nacia Banko. Inter 1943–1951 li laboris en institutoj, dum pro malbona sanstato li neniam estis soldato. En 1945 li aliĝis al la komunistoj, sed en 1951 la membreco ĉesis pro interveno de la sekreta servo. Inter 1950-1955 kaj ekde 1957-1960 li apartenis ankaŭ la sekreta servo kiel sekreta informisto, krome inter 1952-1957 li estis redaktoro en libroeldonejo, krome li tradukis. Inter 1957-1960 li estis informisto en Parizo, poste pro la malbona sanstato la sekreta servo hejmenportis.

Lia unua edzino estis Dóra Csinády inter 1944-1952, kiu naskis filinon. Pro divorco li denove edziĝis en 1953 kaj filino naskiĝis en la sekva jaro.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A csehszlovákiai magyarság* (1936)
* *Gazdasági életünk húsz éve* (1938)
* *Magyar gazdasági élet* (1940)
* *A mezőgazdasági ingatlanok elaprózódása* (1943)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj publikigistoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj sekretaj informistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Jaroslavl

**Tramtransporto en Jaroslavl** () estas trama transportsistemo de la urbo Jaroslavl. Unu el la plej malnovaj tramsistemoj en Rusio (post Kaliningrado, Niĵnij Novgorod, Kursk, Orjolo, Moskvo, Kazano kaj Krasnodar), ĝi funkcias ekde la .

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Jaroslavl
* Trolebusa transporto en Jaroslavl
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Jaroslavlo
Jaroslavl
Jaroslavl
Jaroslavl
Ostrov meĉti (Birjulovskaja linio)

**Ostrov meĉti** () estas estonta stacio de la Metroo de Moskvo sur Birjulovskaja linio, ĝi situas inter la stacioj '** kaj **' sude de Moskvo. Ĝi estos malfermita post 2028.

## Interkonektoj 
* →  linio (stacio '''') (estonte)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de stacioj de Moskva metroo

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

Kategorio:Stacioj de Moskva metroo
Kategorio:Birjulovskaja linio (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Nagatinskij Zaton (Moskvo)
Moloĉno (Saka distrikto)

**Moloĉno** (, , ) estas vilaĝo en la Saka distrikto de la Aŭtonoma Respubliko Krimeo. Laŭ la censo de la jaro 2014 en la vilaĝo loĝis 2174 homoj

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Moloĉno

## Eksteraj Ligiloj 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Saka distrikto (Krimeo)
Tramtransporto en Kursk

**Tramtransporto en Kursk** () estas urba elektra tramsistemo en Kursk. Malfermita la , ĝi estas unu el la tri plej malnovaj elektraj tramsistemoj en Rusio (kune kun la tramoj de Niĵnij Novgorod kaj Orjolo). La Kurska tramservo estas funkciigata de la ŝtata unueca entrepreno de la Kurska provinco "Kurskelektrotrans".

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Kursk
* Kursk (stacidomo)
* Trolebusa transporto en Kursk
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Mapo
* UrbanRail.Net

Kategorio:Kursk
Kursk
Kursk
Kursk
Gábor Harsányi (ekonomo)

**Gábor Harsányi** [harŝAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Harsányi Gábor** estis hungara ekonomikisto, entreprenisto.

Gábor Harsányi naskiĝis en 1978.

## Biografio 
Gábor Harsányi maturiĝis en gimnazio en 1997 en Budapeŝto, poste li akiris ekonomikan diplomon en Budapeŝta Ekonomika kaj Ŝtatadministra Universitato en 2002, pli poste li studis 2 jarojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös, krome li laboris en firmao. Li fondis propran firmaon en 2004 en Hungario, ties filion en Rumanio en 2008 en Bulgario, en 2013 en Kroatio. Lia firmao specialiĝis pri kreoj de aplikadoj. Intertempe en 2012 li fondis ankaŭ firmaon pri vinoj en Sárospatak. Li ricevis premion en 2011. Lia edzino naskis trifoje.

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* biografio hungare kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Kategorio:Hungaraj vinfaristoj
Věstonice

**Věstonice** povas esti:

* Dolní Věstonice – municipo en distrikto Břeclav, kie estis trovita Venuso de Dolní Věstonice
* Horní Věstonice – municipo en distrikto Břeclav
Johann Christoph von Liechtenstein-Kastelkorn

**Johann Christoph von LIECHTENSTEIN-KASTELKORN** (* eble la  en Leifers, mortinta la ) estis tirola teologo kaj inter 1624 kaj 1643 episkopo de Chiemsee. 

## Vivo 
Estante filo de nobeloj li studis en Innsbruck kaj inter 1607 kaj 1612 en Romo kie li estis ĉe la pontifika kolegio *Collegium Germanicum*. Poste li troviĝis ĉe la universitato de Peruĝo. Li estis katedrala kanoniko en Passau kaj ekde 1616 en Salcburgo. Lia ĉefepiskopa moŝto Markus Sittikus von Hohenems nomumis lin en 1617 supera ĉambristo. Intertempe Liechtenstein estis ankaŭ konsistoria prezidanto kaj sekreta konsilisto en Salcburgo. Tie li ricevis la ordinacion en junio 1621. 

Post la morto de Nikolaus von Wolkenstein li nomumiĝis episkopo de Chiemsee en 1624. Kvin jarojn poste li ordonis detalan priskribon de la episkoplando. Post pilgrimo al Loreto li starigis en Salcburgo Loretan preĝejon. En la rolo episkopa li intencis plifortigi la influon de la episkopo sur sian teritorion. Pro tio li interŝanĝis kun la arkiepiskopo salcburga, inter 1635 kaj 1642, plurajn patronecojn de paroĥoj.

Kastelon Altdorf, kiun posedis la chiemsee-anoj, li cedis al du jezuitoj forpelitaj de svedoj. Krome li apogis la pastron Bartholomäus Holzhauser kreante por li kanonikecon en Tittmoning; tie fondis Holzhauser en 1640 porpastran fration. Holzhauser iĝis en 1642 paroĥestro de St. Johann (Tirolo).

## Literaturo 
* Erwin Naimer: "Liechtenstein, Johann Christoph Graf von (1591–1643)". Ĉe: Erwin Gatz: *Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1448–1648*. ISBN 3-428-08422-5, p. 426

## Eksteraj ligiloj 
* Liechtenstein-Kastelkorn ene de la katolika hierarkio 

Kategorio:Episkopoj de Chiemsee 
Kategorio:Tirolanoj
Hemaĉandra

**Hemaĉandra**, aŭ pli esperantlingve *Hemaĉandro*, estis hindia ĝajnisma sanktulo, fakulo, poeto, matematikisto, filozofo, jogulo, gramatikisto, jurteoriulo, historiisto, leksikografo, retorikisto, logikisto, kaj prozodiisto de la 12-a jarcento (ĉirkaŭ 1088  – ĉirkaŭ 1172/1173 n.e.). Konsiderita geniulo fare de siaj samtempuloj, li ricevis la titolon *kalikālasarvajña*, "konanto de ĉiu sciaro siatempe" kaj *patro de la Guĝarata lingvo*.

Naskita kiel Ĉangadeva, li estis ordenita en la skolo Śvētāmbara de Ĝajnismo en 1110 kaj ekhavis la nomon Somaĉandra. En 1125 li iĝis konsilisto de la reĝo Kumarapala kaj verkis *Arhanniti*, nome verko pri politiko el ĝajnisma vidpunkto. Li produktis ankaŭ *Triŝaŝti-ŝalaka-puruŝa-ĉarita* (“Faroj de 63 Gravuloj”), Sanskrita eposa poemo pri la historio de gravaj figuroj de Ĝajnismo. Poste, li ŝanĝis sian nomon al Hemaĉandra.

## Referencoj
* 

Kategorio:Guĝarato
Kategorio:Barataj filozofoj
Kategorio:Barataj verkistoj
Kategorio:Ĝajnismo
Londona gastronomio

(*Shuizhu niurou*)]]
**Londona gastronomio**, t.e. la en Londono praktikataj kuirartoj, ofertas grandegan gamon da manĝaĵoj el kvazaŭ ĉiuj anguloj de la mondo. Kuiristoj originaj el la tuta mondo prezentas ilin, de tempo al tempo ankaŭ kun lerta enmikso de surlokaj, anglaj tradicioj. 

## Literaturo 
* 1615: I. M., *A New Booke of Cookerie ... London Cookerie*. Londono: John Browne, 1615 interrete
* 1783: John Farley, *The London Art of Cookery*. Londono; interrete
* 1815: Ralph Rylance, ''The Epicure's Almanack*. Londono: Longman 
* 1899: Edward Callow, *Old London taverns: historical, descriptive and reminiscent, with some account of the coffee houses, clubs, etc.*. Londono: Downey; interrete
* 1899: Nathaniel Newnham-Davis, *Dinners and Diners: where and how to dine in London*. Londono: Grant Richards 1899 interrete ĉe *Internet Archive*
* 1909: Henry C. Shelley, *Inns and taverns of old London, setting forth the historical and literary associations of those ancient hostelries, together with an account of the most notable coffee-houses, clubs, and pleasure gardens of the British metropolis*. Londono: Pitman; interrete
* 1914: Nathaniel Newnham-Davis, *The Gourmet's Guide to London*. Londono: Grant Richards 1914 Textus ĉe *Internet Archive''; Novjorko: Brentano's interrete ĉe *Project Gutenberg*
* 1928: Eileen Hooton-Smith, *The Restaurants of London*. Londinii: Knopf, 1928 recenzo libra  
## Eksteraj ligiloj
*elstaraj manĝo-foirejoj en Londono
*Falstaff-gvidlibro pri elstaraj restoracioj Londone
*kien iri manĝi kun garantio de kontentigo
Tezpur

**Tezpur,** aŭ **Teĝapura,** asame: **তেজপুৰ** estas urbego en orienta Barato, en norda parto de subŝtato Asamo, en Dividaĵo Norda Asamo, kie ĝi estas sidejo de distrikto Sonitpur. La nuna Tezpur estas kultura kaj eduka centro, ankaŭ hejmo de arkeologiaj lokoj.
eta|maldekstre|

## Etimologio 
La loknomo signifas "urbo de sango" en sanskrito. Tio venis el la legendo.

## Demografio 
En 2011 Tezpur havis  (laŭ Germanlingva Vikipedio ) da loĝantoj.

## Geografio 
Tezpur situas sur ebenaĵo laŭ Bramaputro en averaĝa alteco de 80 metrojn. Nagoan troviĝas 35, subŝtata sidejo Dispur kun Guvahati po 113, Ĝorhat 144, Ŝilongo 149, Bongaigan 224, Kolkato 636, tutlanda ĉefurbo Delhio 1547, Mumbajo 2213 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La historio de Tezpur komenciĝis en la 4-a jarcento, ja oni trovis ruinojn ekde tiam. Pluraj dinastioj regis tie kaj la urbo apartenis al pluraj regnoj dum la longa historio. Inter la 7-a kaj la 10-a jarcentoj la loknomo estis Haruppesvera aŭ Hadapervara kiel sidejo. En 1835 la britoj refondis la urbon, same la sidejon. Dum la 2-a mondmilito en Tezpur alvenis multe da rifuĝintoj el Birmo. En 1962 dum la ĉina-barata milito ĉinaj trupoj venis proksime kaj la urbo estis evakuita.

## Religioj 
Tezpur estas katolika diocezo. Spite tion la kristanismo estas nur minoritata religio.

## Lingvoj 
En Tezpur la oficiala lingvo estas la asama lingvo. Oni parolas asame (40%), bengale (18%), hindie (11%), krome en pluraj aliaj lingvoj.
eta|

## Eduko 
En Tezpur 2 universitatoj kaj pluraj altlernejoj funkcias.

## Klimato 
En Tezpur jare pluvas averaĝe 1837 mm, en ĉiuj monatoj pluvas sed tre ofte dum musono inter aprilo-oktobro. La temperaturo varias inter 19-29 °C, vintre neniam frostas.

## Trafiko 
Tezpur havas nur flankan fervojan linion, kiu finiĝas ĉe la urborando. 4 ĉefvojoj kuras al la urbego, el ili unu transiris la Bramaputron ekde 1987. La enlanda flughaveno funkcias en periferio de la urbego.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* parko
* monumento
* malgranda lago
* Nacia Parko Nameri
* teatro
* distrikta muzeo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Asamo
Nacia Universitato de Maldivoj

La **Maldiva Nacia Universitato** (, akronime **MNU**) estas la nacia universitato publika de la Maldivoj.

## Historio 
En 1973, laŭ iniciato de la Sanministerio de la Maldivoj, la Trejncentro por Sanservoj estis fondita , kiu poste iĝis la Fakultato de Sansciencoj .

En 1975, metia trejnadcentro estis establita kiu poste estus transformita en la Maldivan Centron por Teknika Eduko, tial la Fakultato de Inĝenieristiko, Scienco kaj Teknologio.

La trejnadon de primaraj kaj sekundaraj instruistoj estis delonge plenumita de la Centro por Eduka Disvolviĝo , kiu transformiĝis en Instruistan Instituton en 1984 . En la sama jaro, ankaŭ estis kreita centro por trejnado de turismaj funkciigistoj. Aliflanke, kiam Maldivoj ratifis la konvencion de Internacia Mara Organizaĵo pri Ŝipaj Normoj, Trejnado, Atestado kaj Surveillance of Seafarers en 1987, devis krei trejncentron en tiu ĉi kampo.

En 1991 estis inaŭgurita studcentro, kies funkcio estis trejni administran personaron por publikaj kaj privataj servoj en la lando. Ĉi tiu centro poste estus nomita la Instituto de Administrado kaj Administrado .

En 1998, la Maldiva Kolegio de Alteduko estis establita, kun la celo de simpligado de la uzo de resursoj certigante la kvaliton de servoj en post-sekundaraj edukcentroj. La 1-an de januaro 1999 estis malfermita instituto de Koranaj studoj.

En 2000, la Kolegio de Supera Eduko finfine establis veran gradan kurson, tiun pri Divehi Lingvo kaj Literaturo, kiu la sekvan jaron ankaŭ estis strukturita el administra vidpunkto.

La 17an de januaro 2011, la leĝo estis subskribita donante la verdan lumon al la establado de la Nacia Universitato de la Maldivoj .

## Organizo 
* Fakultato de Artoj
* Fakultato de Edukado
* Fakultato de Inĝenierio, Scienco kaj Teknologio
* Fakultato de Sanaj Sciencoj
* Fakultato de Gastamo kaj Turismaj Studoj
* Fakultato de Ŝaria kaj Juro
* Lernejo de Medicino
* Lernejo de Flegado
* MNU Komerca Lernejo
* Centro por Eduka Teknologio kaj Plejboneco
* Centro por Fundamentaj Studoj
* Centro por Maraj Studoj
## Referencoj 
Kategorio:Maldivoj
Kategorio:Universitatoj en Azio
Tramtransporto en Kazano

**Tramtransporto en Kazano** () estas tramsistemo en Kazano, unu el la plej malnovaj elektraj tramsistemoj en Rusio. Ĝi malfermiĝis la , anstataŭigante ĉevaltiran tramon.

centra|450px|eta|Mapo

## Itineroj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Kazano
* Metroo de Kazano
* Trolebusa transporto en Kazano
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Kazano
Kazano
Kazano
Kazano
Osorno

**Osorno** povus rilati al:

## Personoj 
* **José Francisco Osorno**, ribelanta batalanto en la Sendependeco de Meksikio.

## Loknomoj 
### En Ĉilio
* **Osorno**, urbo
* **Provinco Osorno**
* **Vulkano Osorno**

### En Hispanio
* **Osorno la Mayor**, aŭ simple **Osorno**, loĝloko de la provinco de Palencio.
** **Osorno (stacidomo)**, fervoja stacio en Osorno la Mayor.
* **Osornillo**, loĝloko de la provinco de Palencio, je 7 km de Osorno la Mayor.

## Nobelaj titoloj 
* **Graflando de Osorno**, havigita la 31an de aŭgusto 1445 fare de Johano la 2a de Kastilio al Gabriel Fernández Manrique.