open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Smrčná (Svatá Maří)

**Smrčná** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svatá Maří en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km norde de Svatá Maří. Estas ĉi tie registritaj 31 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Smrčná situas en katastra teritorio **Smrčná u Čkyně** kun areo 2,37&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Burgodomo Smrčná
* Naturrezervejo Opolenec

## Pluaj fotoj 

Smrčná, Svatá Maří, čp. 26 (2).jpg|Vido al Smrčná
Smrčná, náves, tvrz.jpg|Vilaĝplaco en Smrčná

Kategorio:Svatá Maří
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Vícemily

**Vícemily** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svatá Maří en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudoriente de Svatá Maří. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vícemily situas en katastra teritorio **Trhonín** kun areo 3,04&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo de sanktaj Cirilo kaj Metodo

## Pluaj fotoj 

Vícemily, domy (2).jpg|Domoj
Vícemily, kaple – žehnání, P. Vavřinec Skýpala a jáhen Jaroslav Filip.jpg|Kapelo

Kategorio:Svatá Maří
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Trhonín

**Trhonín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svatá Maří en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 0,8&nbsp;km sudokcidente de Svatá Maří. Estas ĉi tie registritaj 33 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Trhonín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,04&nbsp;km². En la katastra teritorio Trhonín situas ankaŭ Vícemily. En tiu ĉi katastra teritorio situas ankaŭ domaro Bláhov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo de Virgulino Maria
* Bieneto n-ro 6
* Bieneto n-ro 7

## Ĉirkaŭaĵo
* Vimperk III

## Pluaj fotoj 

Trhonín, 2020 (04).jpg|Bienetoj n-ro 6 kaj 7
Trhonín, 2020 (02).jpg|Domoj en la vilaĝo
Trhonín, 2020 (03).jpg|Vilaĝplaco
Trhonín, 2020 (06).jpg|Domoj ĉe ŝosewo el Svatá Maří al Vimperk
Trhonín, 2020 (07).jpg|Kapelo kun majarbo
Trhonín, výhled na SZ, 2017.jpg|Vido el Trhonín al nordokcidento

Kategorio:Svatá Maří
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Modlenice

**Modlenice** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km norde de Vimperk. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Modlenice situas en katastra teritorio **Křesanov** kun areo 8,42&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1545. Post Munkena interkonsento ĝi falis kiel konsisto de Sudetio (same kiel Vimperk) al Nazia Germanio, tamen por la dua milito ĉiuj germanaj domaranoj estis forpelitaj. La ĉeĥa reenloĝigo ne estis sukcesa, dum la 1950-aj jaroj la domaro fakte pereis kaj plimulto da domoj estis iom post iom detruitaj. Sur la loko de vilaĝo do tiel situas sole kapelo kaj unu domo.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Familio

## Pluaj fotoj 

Modlenice, 2024 (15).jpg|Modlenice
Modlenice, 2024 (06).jpg|Vio el Modlenice
Modlenice, 2024 (01).jpg|Ĉirkaŭaĵo de Modlenice

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Demokrata Aŭtonoma Administracio de Norda kaj Orienta Sirio

**La Demokrata Aŭtonoma Administracio de Norda kaj Orienta Sirio** (DAANOS), ankaŭ konata kiel Rojavao, estas fakte aŭtonoma regiono en nordorienta Sirio. Ĝi konsistas el aŭtonomaj subregionoj en la lokoj Jazira, Eŭfrato, Rakka, Tabka, kaj Dair az-Zaur. La regiono akiris sian faktan aŭtonomion en 2012 en la kunteksto de la daŭranta Rojava konflikto kaj la pli larĝa Siria enlanda milito, en kiu ĝia oficiala militforto, la Siriaj Demokrataj Fortoj (SDF), partoprenis.

## Referencoj
Kategorio:Historio de Sirio
Chlum (Volary)

**Chlum** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Volary en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km sude de Volary. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Chlum situas en katastra teritorio **Chlum u Volar** kun areo 7,92&nbsp;km². Chlum situas ankaŭ en katastra teritorio **Horní Sněžná** kun areo 7,79&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1687. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Chlum estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Naturmemorindaĵo Vltavský luh
* Kapelo kun sonorilejo proksime de domo n-ro 79
* Niĉa kapeleto ĉe deflankiĝejo al domo n-ro 59

## Ĉirkaŭaĵo
* Pěkná

## Pluaj fotoj 

Chlum (Volary) čp72 (01).jpg|Chlum
Chlum (Volary) čp72+83 (01).jpg|Chlum
Chlum (Volary) čp54 (01).jpg|Chlum

Kategorio:Volary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Setlejoj en Nacia parko Šumava
Jolán Stiller

'*** [ŝtiler], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Stiller Jolán,*' estis hungara akvobiologo, muzeologo, altlerneja instruisto. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Rüdiger Kornélné*, aŭ *R. Stiller Jolán*.

 naskiĝis  en Borosjenő (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Ineu en Rumanio), ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 finis mezlernejon en Zagrebo, poste ŝi validigis la abituron en Komerca Akademio. Ŝi estis librotenisto, baldaŭ ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1932, post jaro ŝi doktoriĝis. Jam inter 1927-1931 ŝi praktikadis en la universitata instituto, ekde 1930 somere en instituto de Tihany. En 1931 ŝi ricevis esploristan statuson kaj ŝi esploris en Szeged, poste en Budapeŝto. Ekde 1942 ĝis sia pensiuliĝo en 1963 ŝi estis muzeologo en Budapeŝto, tamen poste ŝi laboris plu emerite. Ŝi ankaŭ instruis en Scienca Universitato Péter Pázmány (1946–1949), pli frue en aliaj lokoj, krome ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1954, ŝi doktoriĝis en 1989 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi determinis kvaliton de la trinkakvo en Hungario. La muzea unuĉelula kolekto neniiĝis dum Sieĝo de Hungara Radio en 1956, poste ŝi kolektis la koncernajn vivaĵojn en Rumanio kaj Bulgario. Ŝi havis edzon inter 1947–1975 kaj ŝi ricevis solan premion en 1962.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Die verwandschaftlichen Beziehungen der Säugetierordnungen mit besonderer Berücksichtigung der näheren Verwandten der Anthropoiden.* (studo, kunaŭtoro, 1931)
* *Kútvíz okota tífuszjárvány érdekes esete.* (kunaŭtoro, 1935)
* *Az Epistylis nympharum [Protozoa, Ciliata] érdekes termőhelye.* (studo, 1942)
* *Beitrag zur Kenntnis der Peritrichenfauna der Schwefelthermen von Split.* (studo, 1946)
* *Bátorliget limnológiai viszonyai.* (libro, 1953)
* *Környezethatások által kiváltott módosulatok a Peritricha csillósokon.* (disertaĵo, 1953)
* *Egy vízcsepp titokzatos élete.* (1958)
* *Magyarország állatvilága. – Fauna Hungariae. I. köt. 1. füz. Protozoa. – Állati egysejtűek.* (ĉapitro, 1960)
* *Magyarország állatvilága. – Fauna Hungariae. I. köt. 10. füz. Hypotrichida. – Járólábacskás csillósok.* ĉapitro, 1974)

## Memorigiloj 
* *Epistilis stilleri* prenis sian nomon de Stiller

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvobiologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Fajfopluvio

La **Fajfopluvio** (*Charadrius melodus*) estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Charadrius* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi estas malgranda sablokolora, paser-granda vadbirdo kiu nestas kaj manĝas laŭlonge de marbordaj strandoj de sablo kaj gruzo en Nordameriko. 

## Priskribo
La plenkreskulo havas flav-oranĝ-ruĝajn krurojn, nigran bendon tra la frunto el okulo ĝis okulo kaj nigran strion laŭlonge de la brusto. Tiu brustobendo estas kutime pli dikaj en maskloj dum la reprodukta sezono, kaj ĝi estas la nura fidinda vojo apartigi la seksojn. La birdo estas malfacile videbla kiam ĝi staras, ĉar ĝi bone miksiĝas kun malfermaj, sablostrandaj habitatoj. Ĝi tipe kuras mallonge, rapida ŝprucas kaj poste haltas.

Estas du subspecioj de fajfopluvioj: nome la orienta populacio estas konata kiel nomiga *Charadrius melodus melodus* kaj la mezokcidenta populacio estas konata kiel *C. m. circumcinctus*. La birdonomoj (kaj ordinara kaj latinlingva) estas derivita el ĝiaj plendecaj sonorilecaj fajfoj kiuj ofte aŭdiĝas antaŭ ol la birdo estas videbla.

Ilia reprodukta habitato estas de strando kaj sablejoj en la marbordo de Atlantiko, la bordoj de la Grandaj Lagoj, kaj en la mezokcidenta marbordo de Kanado kaj de Usono. Ili nestas sur sablaj aŭ gruzaj strandoj aŭ sablobenkoj. Tiuj bordobirdoj manĝas en strandoj, kutime pervide, moviĝanta tra la strandoj per mallongaj kuretoj. Ĝenerale, fajfopluvioj manĝoserĉas ĉe altatajda rubozono kaj laŭlonge de la akvobordo. Ili manĝas ĉefe insektojn, mar-vermojn kaj krustulojn.

## Taksonomio
Usona natursciencisto George Ord priskribis la fajfopluvion en 1824. Oni agnoskis du subspeciojn, nome la nomigan *C. m. melodus* de la marbordo de Atlantiko kaj *C. m. circumcinctus* de la Grandaj Ebenaĵoj. Averaĝe, *circumcinctus* estas pli malhela ĝenerale kun pli kontrastaj malhelaj vangoj kaj bridoj. Reproduktaj maskloj de *circumcinctus* montras pli etendan nigron en frunto kaj beko-bazo kaj plej ofte montras kompletajn brusto-bendojn. Ekzistas iom da koincido inter ambaŭ subspecioj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Critical Habitat for Piping Plover (*Charadrius melodus*) – US Fish & Wildlife Service
* Pri la specio – Cornell Lab of Ornithology
* Piping plover – *Charadrius melodus* – USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
* Vadbirdoj de Cape Cod – US National Park Service
* Cape Cod Times: Plovers take flight, beach reopens, 16a de Aŭgusto, 2007

Kategorio:Ĥaradriedoj
Kategorio:Birdoj de Nordameriko
Vanelenoj

**Vanelenoj** (subfamilio *Vanellinae*) estas variaj surgrunde nestumantaj birdoj (de la familio *Charadriidae*) similaj al pluvioj kaj morineloj. Ili gamas el 25 ĝis 41 cm de longo, kaj notindas pro sia malrapida, neregula flugofrapadokaj akra krivoĉo.

La tradiciaj terminoj "pluvio", "vanelo", kaj "morinelo" ne ĝuste korespondas kun la nuntempaj taksonomiaj modeloj; tiel, kelkaj el la *Vanellinae* estas ofte nomitaj pluvioj, kaj unu morinelo, dum kelkaj el la "veraj" pluvioj (subfamilio *Charadriinae*) estas foje konataj ordinare kiel vaneloj. Ĝenerale, vanelo estas granda pluvio. 

## Sistematiko
Kvankam taksonomiistoj ĝenerale interkonsentas, ke estas proksimume 25 specioj de *Vanellinae*, la klasigoj ene de la subfamilio restas konfuzaj. Kelkaj fakuloj kuraĝis grupigi ĉiujn "verajn" vanelojn (escepte la Eritrogono) en unusolan genron *Vanellus*. Nuntempa interkonsento favoras pli moderan pozicion, sed restas neklare kiuj genroj devas apartiĝi. La *Handbook of Birds of the World* provizore metas ĉiujn Vanelenojn en *Vanellus* escepte ĉe la Eritrogono, kiu estas en la monotipa *Erythrogonys*. Ilia pleziomorfa morfologio similas al tiu de pluvioj, sed detaloj kiel la perdita halukso (malantaŭ fingro) estas kiel tiuj de vaneloj: ankoraŭ ne tute klaras ĉu indas konsideri kiel la plej bazan ĉu pluviojn ĉu vanelojn. Ankaŭ la IOC agnoskas monotipan genron *Hoploxypterus* por la Pluvivanelo.

## Genroj kaj specioj laŭ taksonomia ordo
Genro *Vanellus*
* Vanelo, *Vanellus vanellus*
* Blankkrona vanelo, *Vanellus albiceps*
* Sudamerika vanelo, *Vanellus chilensis*
* Grizkapa vanelo, *Vanellus cinereus*
* Kronvanelo, *Vanellus coronatus*
* Grandbeka vanelo, *Vanellus crassirostris*
* Rivervanelo, *Vanellus duvaucelii*
* Hinda vanelo, *Vanellus indicus*
* Maskovanelo, *Vanellus miles*
* Spronvanelo, *Vanellus spinosus*
* Trikolora vanelo, *Vanellus tricolor*
* Armita vanelo, *Vanellus armatus*
* Nigrakapa vanelo, *Vanellus tectus*
* Malabara vanelo, *Vanellus malabaricus*
* Malhela vanelo, *Vanellus lugubris*
* Nigraflugila vanelo, *Vanellus melanopterus*
* Afrika flavbrida vanelo, *Vanellus senegallus*
* Nigrakrona vanelo, *Vanellus melanocephalus*
* Brovovanelo, *Vanellus superciliosus*
* Indonezia vanelo, *Vanellus macropterus*
* Socia vanelo, *Vanellus gregarius*
* Blankavosta vanelo, *Vanellus leucurus*
* Anda vanelo, *Vanellus resplendens*

Genro *Hoploxypterus*
* Pluvivanelo, *Hoploxypterus cayanus*

Genro *Erythrogonys*
* Eritrogono, *Erythrogonys cinctus*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vanelaj filmoj

Kategorio:Birdoj
Kategorio:Ĥaradrioformaj
Lajos Végvári

**Lajos Végvári** [lajoŝ vEgvAri], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Végvári Lajos,** estis hungara arthistoriisto, esteto, muzeologo, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Végváry* [vEgvAri].

 naskiĝis  en Zsira, li mortis  en Miskolc.

## Biografio 
 maturiĝis en Sümeg en 1937, poste li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1943. Liaj plej gravaj instruistoj estis Antal Hekler, Tibor Gerevich kaj Károly Kerényi. Post la diplomo li estis soldato, respektive militkaptito. En 1947 li laboris en kultura praktikadis, inter 1948–1953 li estis muzeologo en bildogalerio, inter 1954–1981 li estis katedrestro en la Belarta Altlernejo, poste li estis muzeologo en muzeo de Miskolc, sed li instruis ankaŭ en pluraj universitastoj, krome li fondis bildgalerion en Miskolc. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1957 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis trifoje, la dua edzino naskis 2 gefilojn (1961, 1962), la tria filinon en 1974. Li ricevis premiojn inter 1951-2001.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Balassi Bálint. – Pázmány Péter – Zrínyi Miklós. – Kuruc költészet. – Kemény Zsigmond és a nép.* (1943)
* *Sümeg műemlékei.* (disertaĵo, 1948)
* *Szolnoki művészet. 1852–1952.* (monografio, 1952)
* *Munkácsy Mihály.* Kismonográfia és képalbum. 24 táblával. (monografieto, 1952, ankaŭ germane, france, angle, ruse kaj ĉine; plurfoje eldonitaj en pluraj lingvoj (1952-1955)
* *Munkácsy Mihály ifjúsága.* (disertaĵo, parto de la monografio, 1955)
* *Edouard Manet.* (monografieto, 1957; 2-a eldono: 1964; ruse: 1963)
* *Munkácsy élete és művei.* (monografio, 1958)
* *Giotto di Bondone.* (monografieto, 1961; ankaŭ ruse)
* *Luzsicza Lajos.* (monografieto, 1977)
* *A szép fénykép. Gyakorlati fotóesztétika.* (1983)
* *Az európai művészet története.* (monografio, 1989)
* *Bevezetés a művészettörténetbe.* (studenta lernolibro, 1993)
* *Szőnyi István, Bernáth Aurél.* (monografieto, 2003)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj estetikistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pont de Bois (metroo de Lillo)

**Pont de Bois** estas stacio sur la linio **1** de la metroo de Lillo, situanta en la kvartalo Pont de Bois, en Villeneuve-d'Ascq en la franca departemento Nord en la regiono Hauts-de-France.

Ĝi estis malfermita en 1983.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Lillo
* Tramtransporto en Lillo
* Pont-de-Bois (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Ilévia) (///)

Kategorio:Villeneuve-d'Ascq
Kategorio:Metroo de Lillo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1983
Kategorio:1983 en Francio
Kalvinana preĝejo (Délegyháza)

La **kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en vilaĝo Délegyháza (Hungario).

## Historio 
Komence la kalvinanoj en Délegyháza apartenis eklezie al Dunavarsány, poste estis komuna paroĥo kun Dunavarsány. En 2016 Délegyháza iĝis sendependa misia paroĥo en 2016,  en 2024 plenrajta paroĥo. La kirko mem estis konstruita inter 1990-1993.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze malsupre estas porĉo, malantaŭe la enirejo funkcias. Apud la enirejo estas fenestroj, pli supre malgranda ronda fenestro. La turpinto estas piramida. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* datenoj

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

eta|maldekstre|Kalvinana kirko
Delegyháza
Mlynářovice (Volary)

**Mlynářovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Volary en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas sur orienta rando de Boubina montetaro sur montopiedo Bobík, super valo de rojo Křemenný potok en supermara alteco 790 m. La parto de municipo Mlynářovice ensumigas kvar katastrajn teritoriojn, nome Cudrovice, Krejčovice, Milešice kaj Mlynářovice u Volar. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Mlynářovice situas en katastra teritorio **Mlynářovice u Volar** kun areo 10,96&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359. En mezepoko tra ĉi tie kondukis kontrabandista vojo, kiu en Volary deflankiĝis el ĉefa vojdirekto de Ora pado kaj evitis al doganejo en Prachatice.

## Loĝantaro
## Nuntempo 
Pli granda parto de la vilaĝo ĉirkaŭ grandspaca vilaĝplaco konserviĝis. Pereis nur grupo da domoj sur sudorienta rando. En la vilaĝplaco situas riparita kapelo kaj konstruaĵo de eksa lernejo apud ĝi.

## Pluaj fotoj 

Mlynarovice14.jpg|Mlynářovice
Mlynarovice1.jpg|Mlynářovice
Mlynářovice (Volary) 05.jpg|Mlynářovice
Mlynářovice - náves - panoramio.jpg|Vilaĝplaco

Kategorio:Volary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Mlynářovice

Nomon **Mlynářovice** havas pluraj setlejoj:

* Mlynářovice (Plánice), parto de urbo Plánice en distrikto Klatovy
* Mlynářovice (Volary), parto de urbo Volary en distrikto Prachatice
Ronov (Ořechov)

**Ronov** () estas parto de municipo Ořechov en distrikto Žďár nad Sázavou en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas okcidente de Ořechov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 43 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Ronov situas en katastra teritorio **Ořechov u Křižanova** kun areo 5,34&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1846. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Antonio de Padovo

## Vidu ankaŭ
* Charley Havlat

## Pluaj fotoj

Ronov (Ořechov) - kaple sv Antonína Paduánského obr1.jpg|kapelo de sankta Antonio de Padovo
Ronov (Ořechov) - vlaycká tvrz čp. 5 obr01.jpg|vladika burgodomo n-ro 5
Ronov (Ořechov) - náves, lípy.jpg|vilaĝplaco kun tilioj
Ronov (Ořechov) - pomník padlým v I. sv. válce.jpg|monumento al falintoj
Ronov (Ořechov) - jižní okraj vsi.jpg|Suda rando de Ronov

Kategorio:Ořechov (distrikto Žďár nad Sázavou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Ronov

Vorto **Ronov** povas havi kelke da signifoj:

* Ronov (burgo en distrikto Česká Lípa) – ruino el la 15-a jarcento ĉe Blíževedly en distrikto  Česká Lípa
* Ronov (naturmemorindaĵo) – naturmemorindaĵo sur samnomata monteto kun la burgo en distrikto Česká Lípa
* Ronov (burgo, distrikto Brno-provinco) – ruino en distrikto Brno-provinco proksime de Adamov
* Ronov (Ralska montetaro) – monteto (552 m s. m.) en Protektita pejzaĝa regiono Kokořínsko – Regiono de Mácha, naturmemorindaĵo 
* Ronov (Ořechov)  –  parto de municipo Ořechov en distrikto Žďár nad Sázavou
* Kastelo Ronov – ankaŭ Rohnau, post la jaro 1945 Trzciniec en Malsuprasilezia provinco, la burga sidejo de la unuaj Ronovidoj el la 13-a jarcento 

Vorto **Ronov** estas ankaŭ konsisto de nomoj:
* Ronov nad Doubravou – urbo en distrikto Chrudim
* Ronov nad Sázavou – nuna parto de Přibyslav en distrikto Havlíčkův Brod
Tribenda pluvio

La **Tribenda pluvio** (*Charadrius tricollaris*) estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Charadrius* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Tiu pluvio estas loĝanta kaj ĝenerale sidlokema en multo de Orienta Afriko, Suda Afriko kaj Madagaskaro. Ili loĝas ĉefe en internaj riveroj, lagetoj, lagoj kaj patoj, ĉeeste ĉe ties bordoj. Tiu specio estas ofte vidata kiel unuopaj individuoj, sed ĝi formas ankaŭ malgrandajn arojn. Ĝi ĉasas per vido insektojn, vermojn kaj aliajn senvertebrulojn. Tribendaj pluvioj havas akran fajfan *ŭiit-ŭiit* alvokon. Ĝia pli granda kaj malhela frata specio, nome la Forbesa pluvio, anstataŭas ĝin en Okcidenta Afriko kaj en malsekaj tropikoj. Ambaŭ specioj havas tre alopatriajn reproduktajn teritoriojn. Ambaŭ specioj montras distinge longajn profilojn, pro siaj proporcie longaj vostoj kaj flugiloj.

## Aspekto
eta|maldekstre|230ra|Dumfluge, montrante la blankajn frunton kaj flankon de la vosto kaj pugo. La longaj flugiloj havas maldikan blankan strion supre, kaj malhelan makulon super la primaraj kovriloj malsupre.
La plenkreska tribenda pluvio estas 18 cm longa. Ĝi havas longajn flugilojn kaj tre longan voston, kaj tial aspektas diferenca de la plej multaj aliaj malgrandaj pluvioj dumfluge, la escepto estas la proksime rilata Forbes-pluvio.

La plenkreska tribenda pluvio havas mezbrunajn suprajn partojn, kaj la subaj partoj estas blankaj, krom la du nigraj brustaj bendoj, apartigitaj per blanka bendo, kiuj donas al tiu specio siajn ordinaran kaj sciencan nomojn. La kapo estas okulfrape desegnita, kun nigra krono, blankaj superokulaj etendiĝantaj de la blanka frunto ĝis la malantaŭa kolo, kaj griza vizaĝo iĝas bruna sur la kolo. La okulringo estas oranĝruĝa, kaj la bazo de la nigra beko estas rozruĝa.

La madagaskara subspecio *C. t. bifrontatus* havas grizan zonon inter la beko kaj la blanka frunto, kaj la flankoj de la kapo estas grizaj. Genetika studo raportis genetikan diferencigon inter la Madagaskara kaj la kontinenta populacio. Ambaŭ seksoj estas similaj rilate al plumaro kaj grandeco. Junuloj de la nomiga kaj madagaskara subspecioj similas ankaŭ al la plenkreskuloj, kvankam la frunto estas bruneta dum mallonga tempo, kaj la flugilkovriloj montras sablokolorajn bordojn. Tiu specio distingiĝas de la pli granda kaj malhela Forbesa pluvio pro tio, ke ĉi-lasta havas brunan frunton kaj ne havas blankan flugilstrion.

## Reproduktado
eta|dekstre|230ra|Kovanta ino.
Ĝia nesto estas nuda skrapaĵo sur ŝindo. Ovodemetado okazas de marto ĝis junio en la tropikoj,
eta|maldekstre|230ra|Nesto kun du ovoj.

## Referencoj 
* Ian Sinclair, Phil Hockey kaj Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) 
* Hayman, Marchant kaj Prater *Shorebirds* 

## Eksteraj ligiloj
* Three-banded plover - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*.

Kategorio:Ĥaradriedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Charley Havlat

PFC **Charley Havlat**, ankaŭ **Charles** (10-an de novembro 1910 Dorchester, Nebraska – 7-an de majo 1945 ĉirkaŭaĵo de Volary) En la jaro 1903 alnavigaciis lia pli vasta familio (sume 10 personoj) per ŝipo *Pennsylvania* en Usonon kaj ili ekloĝis en   Nebraska. Antonín Havlat edziĝis kun Antonie naskita Němcová (1889–1956), kun kiu li havis filojn Charles, Adolf (laŭ kelkaj fontoj malĝuste Lumír), Rudolf kaj filinojn Matilda kaj Lilian. (Ĉiuj naskiĝis en Usono, Charles estis la plej aĝa el la gefratoj.)

### Partopreno en la dua mondmilito 
Kiel membro de la 803-a kontraŭtanka bataliono li partoprenis la 6-an de junio 1944 en elŝipiĝo en Normandio, batalo en Hürtgena arbaro (septembro de 1944 – februaro de 1945) kaj en batalo en Ardenoj (decembro de 1944 – januaro de 1945). Definitive li estis sepultita en Usona soldata tombejo en lorena Saint-Avold.

## Vidu ankaŭ
* Batalo je Pakbesta ponto

## Ligiloj
### Notoj 
### Referencoj
### Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Naskiĝintoj la 10-an de novembro
Kategorio:Naskiĝintoj en 1910
Kategorio:Mortintoj la 7-an de majo
Kategorio:Mortintoj en 1945
Kategorio:Viktimoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Falintoj en batalo
Kategorio:Mortintoj en batalo
Kategorio:Personecoj el Šumava
Orientazia pluvio

La **Orientazia pluvio** (*Charadrius placidus*, sed ankaŭ *Longbeka pluvio*) estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Charadrius* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi troviĝas en plimulto de Orienta Azio, nome en Bangladeŝo, Butano, Brunejo, Kamboĝo, Ĉinio, Hongkongo, Barato, Indonezio, Japanio, Laoso, Malajzio, Mongolio, Birmo, Nepalo, Nord-Koreio, Rusio, Sud-Koreio, Srilanko, Tajvano, Tajlando, kaj Vjetnamio. Ili manĝas ĉe la akvobordo ĉefe akvajn insektojn, insektajn larvojn, kaj aliajn senvertebrulojn. Malfacilas distingi inter maskloj kaj inoj pro ilia simila plumaro.

Kaj maskloj kaj inoj havas grizecbrunan dorson kaj blankajn ventron kaj gorĝon. La frunto estas blanka kun nigra zono el unu okulo al la alia. La blanka makulo de la frunto etendiĝas ĝis la bazo de la beko. Estas nigra brusta bando sub la gorĝo. Estas flavaj ĉirkaŭokuloj, kaj blanka strio supre.

La longbeka pluvio estis por la unua fojo priskribita de J. E. Gray kaj G. R. Gray en 1863, kaj oni ne registris subspeciojn ĝis nun.

## Referencoj 
* Ian Sinclair, Phil Hockey kaj Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) 
* Hayman, Marchant kaj Prater *Shorebirds* 
*

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Ĥaradriedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Nadlara printilo

eta|Pligrandigita eligaĵo de nadlara printilo
eta|Aranĝo por movi la printan kapeton
eta|Farborubanda kartoĉo
**Nadlara printilo** estas elektromeĥanika printilo, kiu faras bitbildojn en formo de rastrumo, kaj taŭgas por eligi kaj tekstan (finisignaran), kaj grafikan datumon. La rastrumon faras nadlara *printa kapeto* el 9–48 elektromagnetaj nadloj. La kapeto moviĝas de flanko al flanko tra paperfolio kaj printas punktojn sur la papero premante ĝin tra farban rubandon, simile al tajpilo].

Nadlaraj printiloj estas malpli rapidaj ol la laseraj aŭ inkĵetaj, sed ili estas plu uzataj, ekz‑e por printi ĉekojn, plurfoliajn biletojn aviajn ktp.

## Avantaĝoj 
* Ĉar nadlara printilo uzas meĥanikan premon, oni povas fari kopiojn uzante karbonpaperon.
** Tial ili ebligas printi plurkopiajn (plurfoliajn) dokumentojn (ekz-e aviajn biletojn).
** Tial nadlaraj printaĵoj pli ol aliaj printaĵoj taŭgas por daŭra arĥiva konservado.
* Nadlara printado ne bezonas specialan paperon, ĝi povas funkcii kun diversaj datumportiloj, i.a. kun malmultekosta papero en ruloj aŭ aliaj formatoj.
* Granda funkcikapablo de la printilo (8 milionoj da linioj) kaj de la printa kapeto (30–400 milionoj da signobildoj).

## Malavantaĝoj 
# Bruo.
# Malrapido.
# Mezbona kvalito de printaĵo.
# Nenia aŭ malgranda kapablo pri kolora printado.

Kategorio:Komputila aparataro
Kategorio:Teknologioj de printado
Ilévia

**Ilévia** aŭ *Keolis Lille Métropole* (nomita **TCC** ĝis 1994 kaj **Transpole** ĝis 2019), estas anonima societo kreita en 1989 el la kunfandiĝo de la du publikaj transportentreprenoj en la metropola areo de Lillo. Ĝia celo estas funkciigi la publikan transportreton de pasaĝeroj en la teritorio de la Eŭropa metropolo de Lillo.

Nome de la Eŭropa Metropolo de Lillo (MEL), Ilévia funkciigas la du aŭtomatajn metroliniojn, la tramon Grand Boulevard, la sepdek busliniojn (inkluzive de la dek du Lianes, rapida aŭtobusa transporto), same kiel la pli ol ducent staciojn V'Lille ( memservaj bicikloj funkciigataj de EFFIA, filio de Keolis). La reto de Ilévia havas entute preskaŭ  haltejojn.

La firmao estas parto de la grupo Keolis, kiu administras la reton de Lillo ekde la 1980-aj jaroj sub publika servo-koncesio (CSP); kaj la transportreta trafiko atingis  milionojn da vojaĝoj en 2017.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Lillo
* Tramtransporto en Lillo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Ilévia) (///)

Kategorio:Keolis
Kategorio:Metroo de Lillo
Kategorio:Transporto en Lille
Erzsébet Vezér

'*** [erĵEbet], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vezér Erzsébet,*' estis hungara literaturhistoriisto, muzeologo. Ŝia onklo estis Ernő Winter.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Ŝi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1933, poste ŝi akiris filozofian (1937) kaj pedagogian (1942) diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány. Post la unua diplomo ŝi estis tajpisto en fabriko ĝis 1946, poste ŝi havis plurajn laborlokojn. Inter 1954–1957 ŝi laboris en eldonejo, inter 1957–1963 en literatura instituto, poste en Literatura Muzeo Petőfi ĝis sia pensiuliĝo en 1972. Intertempe ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1969 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝia ĉeftemo estis Endre Ady. Ŝi neniam edziniĝis, ŝi ricevis stipendiojn en 1966, 1969 kaj inter 1973–1974, 3 premiojn inter 1990-1995.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Benedek Elek.* (disertaĵo, 1937)
* *Hatvany Lajos: Ady.* (1959)
* *Ady Endre alkotásai és vallomásai tükrében.* (1968; 2-a eldono: 1971)
* *Ady Endre. Élet- és pályarajz.* (disertaĵo, 2 volumoj, 1969)
* *Ady Endre élete és pályája.* (monografio, 1969; 3-a eldono: 1997)
* *Lesznai Anna élete.* (1979)
* *Emlékezés Lesznai Annára.* (1985)
* *Ady.* (monografieto, 1994)
* *Lesznai Anna és művészi világa.* (kompilaĵo, 2000)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Frato António das Chagas

(religia nomo) de **António da Fonseca Soares** estis portugala poeto kaj franciskana monaĥo, elstarinte en la portugala historio pli pro sia literatura ol sia eklezia aspekto. Lia patrino estis irlandodevena kaj lia patro portugala nobelo kaj juĝisto. Frato Manuel estis aŭdaca junulo, elektita poeto, franciskana monaĥo, "revolucia" predikisto, naciisma soldato, kaj jen ĉio...!
## Biografio
Infanaĝo estis pasigita en sia patrujo. Kiel adoleskanto, li studis en la urbo de Évora, en la jezuita kolegio. En tiu tempo, li iĝis fama pro sia lucida inteligenteco kaj aŭdacaj rimoj. Li ne finis siajn studojn pro la morto de sia patro, li estis nur 18-jara. En tiu tempo, li komencis turbuleman vivon en la armeo, dum la Restarigo-Milito, komencante esperdonan karieron.

António da Fonseca Soares, lia baptonomo, partoprenis en la restaŭriga milito, sed lia famo baziĝis sur la rimoj de sia poezia vejno, iĝante konata, tra la asocio de armiloj kaj leteroj, kiel la "Capitão das  Boninas" ("Kapitano de la  Lekantetoj").

Lia juneco estis markita de ekscesoj, kaj en sia amvivo kaj en la rimoj de sia poezia arto. Li estis aventurema, aŭdaca junulo, farinta ĉiajn ekscesojn, rezulte de sia impeta temperamento.
eta|maldekstre|300px|"Historio pri la Fondo de la Reĝa Monaĥejo kaj Seminario de Varatoĵo" (Torres Vedras).

En 1653, li devis rifuĝi en Brazilo pro duelo kiu rezultigis la morton de rivalo. Ripozinte en la urbo Bahio, havinte aliron al la teksto de Frato Luís de Granada, lia menso estis malfermita al novaj flugoj por trovi sin sub sia kredo kaj al Dio.

En 1656, li revenis al Portugalio kaj travivis la periodon de agnosko kaj restarigo. Li estis promociita al kapitano en la urbo de Setúbal, kiel kompenso kaj rekono por lia valoro.

En 1662, li rezignis pri la militvivo kaj ampleksis konvencian vivon en la Ordeno de Sankta Francisko, en Évora. Post sia konvertiĝo, la kapitano fariĝis la viro, kiu proklamis la kredon de la prediko kun la ardo kaj pasio, kiuj karakterizis lin. Li estis vigla kaj troiga predikisto. Li predikis en Alentejo, Algarve, Nordo kaj Centro kaj eĉ ĉe la kortego. Lia forta personeco fascinis liajn admirantojn. Lia sinteno kiel pentanta monaĥo sufiĉis por allogi homamasojn kiuj plenigis la preĝejojn por aŭdi lin. Liaj predikoj havis teatran emfazon, doktrinon kaj la demagogion de la parolado.

En 1680, li komencis vivi en la Varatojo Seminario , monaĥejo kiu iĝis la Apostola Seminario de la Misioj kun konvenaj studoj kaj disciplinoj. Li respondecas pri la fondo de la Monaĥejo Nia Sinjorino de la Anĝeloj de Brancanes, en Setúbal, kie monaĥoj kun apostola misio povus esti trejnitaj.

Li mortis la 20-an de oktobro 1682, ĉe la Varatojo Seminario. Liaj restaĵoj ripozas en malprofunda tombo en la kanonikejo.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1631
Kategorio:Mortintoj en 1682
Kategorio:Naskiĝintoj en la 17-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 17-a jarcento

Kategorio:Naskiĝintoj la 25-an de junio
Kategorio:Mortintoj la 20-an de oktobro
Fives (metroo de Lillo)

**Fives** estas stacio sur la linio **1** de la metroo de Lillo, situanta en la kvartalo Fives, en Lillo en la franca departemento Nord en la regiono Hauts-de-France.

Ĝi estis malfermita en 1983.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Lillo
* Tramtransporto en Lillo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Ilévia) (///)

Kategorio:Metroo de Lillo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1983
Kategorio:1983 en Francio
Kategorio:Transporto en Lille
Forbesa pluvio

La **Forbesa pluvio** (*Charadrius forbesi*) estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Charadrius* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Tiu pluvio estas loĝanta en multo de okcidenta Afriko, ĉefe en internaj riveroj, lagetoj kaj lagoj. Ilia nesto estas skrapaĵo kovrita el malgrandaj ŝtonetoj en rokaj supraj grundoj. Post reproduktado en la malseka sezono, tiu birdo moviĝas al malfermaj herbejoj, kiel kampoj kaj golfludejoj, en la seka sezono. Ĝi estas foje vidata ĉe naĝejoj aŭ akvorezervujoj.

Plenkreskuloj de Forbesa pluvio estas 20&nbsp;cm longa. Ĝi havas longajn flugilojn kaj voston, kaj tial ĝi aspektas diference el plimulto de aliaj malgrandaj pluvioj dumfluge, escepte pro la tre proksime rilata tribenda pluvio kiu anstataŭas ĝin en orienta kaj suda Afriko kaj Madagaskaro.

La reprodukta plenkreskulo havas malhelbrunajn suprajn partojn, kaj la subaj partoj estas blankaj escepte de la du nigraj brustobendoj, apartigitaj per blanka bendo. La kapo estas okulfrape desegnita, kun nigra krono, bruna frunto, blankaj superokuloj etendiĝantaj de super la okuloj ĝis la nuko, kaj griza vizaĝo. La okulringo kaj la bazo de la nigra beko estas ruĝaj. Ambaŭ seksoj estas similaj.

Ĉe nereproduktantaj plenkreskuloj, la brustobendoj povas esti malhelbrunaj, kaj la superokuloj sablokoloraj. Junuloj similas al la nereproduktanta plenkreskulo, sed estas pli senkoloraj.

Tiu specio estas pli granda kaj pli malhela ol la tribenda pluvio. Ĉi-lasta specio ankaŭ havas blankan frunton kaj blankan flugilstrion. La Forbes-pluvio estas ofte vidita kiel ununuraj individuoj, sed povas formi malgrandajn arojn. Ĝi ĉasas per vido insektojn, vermojn kaj aliajn senvertebrulojn. Ĝi havas fajfan *pipi-oo*-vokon.

Tiu specio estis nomita laŭ la brita zoologo William Alexander Forbes.

## Referencoj 
* 
* Hayman, Marchant kaj Prater *Shorebirds* 

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Ĥaradriedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Horní Sněžná

**Horní Sněžná** () estas pereinta domaro kaj katastra teritorio de urbo Volary en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km sudoriente de Volary sur altebenaĵo sur disakvejo de Vultavo kaj Blanice, inter montopintoj de Křemenná kaj Doupná hora, en supermara alteco 1010 m. Ĝi apartenas en  PPR Šumava. 

**Horní Sněžná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,79&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654. En la jaro 1910 ĉi tie situis 30 domoj, en kiuj vivis 146 loĝantoj (ĉiuj de germana nacieco).

## Nuntempo 
La montaraj herbejoj servas kiel paŝtejoj, malfermiĝas el ili malproksimaj belvidoj (al Knížecí stolec, Chlum, Křišťanov), de benko sur la herbejo inter montopintoj de Doupná hora estas videblaj eĉ Alpoj. En la spaco de la eksa domaro Horní Sněžná konserviĝis granda ŝtona kruco el la jaro 1888 kaj metala kruceto sur ŝtona soklo el la jaro 1882. Sur kelke da lokoj estas videblaj ruinoj de bienoj, sovaĝiĝintaj ĝardenoj kaj ŝtonaj terasoj. Proksime de la eksa domaro estis konstruita televida elsendigilo, kiu nuntempe servas al operatoroj de poŝtelefonoj.

## La katastra teritorio 
La katastra teritorio Horní Sněžná havas areon 778,7 ha kaj troviĝas en ĝi eksaj domaroj Horní kaj Dolní Sněžná kaj Nové Chalupy, montopintoj Křemenná, Doupná hora kaj Větrný. Plu trafas ĉi tien naciaj naturmemorindaĵoj Fontejo de Blanice kaj Blanice 
 
## Pluaj fotoj 

Prameniště Blanice z Horní Sněžné.jpg|Fontejo de Blanice
HorniSnezna.jpg|Teritorio de Horní Sněžná

## Eksteraj ligiloj 
* Horní Sněžná en ttt Zaniklé obce

Kategorio:Volary
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Šumava
Kategorio:Pereintaj setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Bazaj setlejunuoj en distrikto Prachatice
László Abaffy

**László Abaffy** [lAslO abafi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Abaffy László,** estis hungara-germana ĵurnalisto. Lia patro estis Béla Abaffy.

 naskiĝis  en Makó, li mortis  en Huttenheim, nuntempa urboparto de Philippsburg.
  
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1924, poste li studis inter 1924–1929 en Scienca Universitato Ferenc József. Post siaj studoj li estis ĵurnalisto en Makó, Szeged kaj Pécel, krome inter 1929–1937 li estis instruisto pri stenografio, dum en 1935 li akiris stenografian licencon. inter 1937–1941 li apartenis al pluraj ĉefurbaj ĵurnaloj, inter 1939–1942 li plej ofte faris raportojn el la batalanta Suomio, inter 1941–1945 li estis redaktoro en nazia Germanio. Post la kapitulaco li estis simpla laboristo, iom poste oficisto en Okcidenta Germanio. Tamen li kontribuis en germanaj kaj eksterlandaj hungaraj gazetoj, krome malofte li tradukis. Lia ĉeftemo estis Attila József, kiu estis lia samklasano en Makó. Lia edzino naskis filinon. Li ricevis hungaran premieton en 1965.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szögedi gróf.* (raporto, 1936)
* *A német győzelem okai.* (1941)
* *„Bajtemetés” Északon meg Délen.* (raporto, 1942)
* *Berlini levelek.* (1943)
* *Unsterbliche Freiheit.* Versfordítások. (poemtradukoj, 1958)
* *József Attila igazi arca.* (1964)
* *Ungarns Dichtung in deutscher Sprache* (antologio, tradukoj, 1967)
* *József Attila hiteles életleírása – legendák nélkül.* (4 volumoj, 1974–1975)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Ernő Ábrahám

**Ernő Ábrahám** [ernO AbrahAm], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ábrahám Ernő,** estis hungara ĵurnalisto, verkisto. Lia nobela antaŭnomo estis *danczkai* [danckai], liaj familiaj nomvariantoj estis *Pattantyús-Ábrahám* [patantjuŝ] kaj *P. Ábrahám* [pE], lia malofta pseŭdonimo estis *Öregapó*, lia frato estis Dezső Pattantyús-Ábrahám.

 naskiĝis  en Debrecen, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en kalvinana kolegio en sia naskiĝurbo en 1900, poste li studis en Scienca Universitato de Debrecen kaj Scienca Universitato de Budapeŝto, ĉar ekde 1899 li apartenis gazetoj en sia naskiĝurbo. Inter 1905–1916 li kontribuis en Vasárnapi Ujság, poste en aliaj gazetoj. Ofte li verkis por la infanoj, krome prozojn, eĉ li tradukis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kerek ég alatt.* (noveloj, 1907)
* *Török császár fája.* (fabeloj, 1914)
* *A kis szemők bárány és egyéb elbeszélések.* (noveloj, 1917; 2-a eldono: 1919)
* *A Baliga gyerek.* (1925)
* *Bárd Miklós.* (studo, 1938)
* *Mesekert.* (fabeloj, Athenaeum, 1941 2-a eldono: 1943)
* *Csicsátka úr házasodik.* (noveloj, 1943)

## Elektitaj teatraĵoj 
* *Bábjáték.* (pupteatraĵo, 1923)
* *Isten vára.* (prezentita en Nacia Teatro (Budapeŝto), 1923)
* *Révészek.* (dramo, prezentita en filio de Nacia Teatro, 1926)

## Elektitaj tradukoj 
* Knut Hamsun: *New Foundland zátonyain.* (1913)
* Edgar Allan Poe: *Vihar a tengeren.* (1943)
* Aleksandr Puŝkin: *A pikk dáma.* (1943)
* Guy de Maupassant: *Szerelem a sivatagban. Alumna, a homok leánya.* (1944)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Blažejovice (Zbytiny)

**Blažejovice** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Zbytiny en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 7&nbsp;km sud-sudokcidente de Zbytiny. Ĝi troviĝas en Praĥatica montetaro en supermara alteco 772 m, proksime de rivero Blanice, kiu ĉe muelejo Blanický mlýn nordokcidente de la vilaĝo komenciĝas profunde enprofundiĝi en kanjonan valon. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Blažejovice situas en katastra teritorio **Zbytiny**.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1393. Ĝi estiĝis en lokoj, kie Ora pado branĉiĝis en direkton al Prachatice kaj al Záblatí. En la jaro 1910 ĉi tie situis 23 domoj kun 129 loĝantoj. Blažejovice situis sur nacieca dislimejo inter la ĉeĥa kaj la germana loĝantaro kaj ĝi estis ĉeĥa vilaĝo (diference de la najbaraj Křišťanovice, Cudrovice aŭ Sviňovice).

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Bieneto n-ro 48
* Oriente de la vilaĝo situas niĉa kapeleto

## Pluaj fotoj 

Blažejovice (Zbytiny) 03.jpg|Blažejovice
Blažejovice (Zbytiny) 08.jpg|Blažejovice
Blažejovice (Zbytiny) 09.jpg|Blažejovice
Blanice 01.jpg|Rivero Blanice

Kategorio:Zbytiny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Cudrovice

**Cudrovice** () estas pereinta domaro en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km sude de Záblatí. Ĝi troviĝas super kanjona valo de rivero Blanice en supermara alteco 775 m, sur la eksa vojo de Ora pado. Sur la kontraŭa flanko de Blanice proksime de Cudrovice (sed jam ester ĝia katastro) troviĝas ruino de burgo Hus kaj apud ŝoseo al Blažejovice muelejo Blanický mlýn.

**Cudrovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,94&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1456. 

En la jaroj 1938 ĝis 1945 Cudrovice estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio. Post la dua mondmilito post la ellandigo de germanaj loĝantoj la vilaĝo restis malplena. Post la jaro 1949 transloĝiĝis ĉi tien kelke da novaj loĝantoj, sed en la jaro pereis loka nacia komitato kaj en la jaro 1956 Cudrovice definitive pereis. La domoj kaj la preĝejo estis egaligitaj kun la tero.

## Nuntempo 
Cudrovice estas baza setlejunuo sur la samnomata katastra teritorio, ĝi estas konsisto de Mlynářovice, kio estas parto de urbo Volary. En la jaro 1993 esis simbole renovigita rtombejo (kelkaj tomboŝtonoj estis purigitaj kaj lokigitaj en vicon, meze estis starigita kruco). Sur la loko de preĝejo de Kronado de Virgulino Maria estas nun ligna ruĝa kruco kaj monumento kun teksto: *"Ĉi tie situis paroĥa preĝejo de Kronado de Virgulino Maria en Cudrovice. La preĝejo estis konstruita kaj konsekrita en la jaro 1894, neniigita en la jaro 1966"*.

## Memorindaĵoj 
* Ĉe ŝoseo 14136, sur la loko de la eksa preĝejo de Kronado de Virgulino Maria, estis starigita ligna ruĝa kruco kaj monumento
* Ĉe la sama komunikilo sur altaĵo troviĝas retenigata kapelo
* Ĉe tiu ĉi ŝoseo troviĝas ankaŭ niĉa kapelo
* Simbola renovigita tombejo kun kruco troviĝas proksime de deflankiĝejo al ruino de burgo Hus.
* En la katastran teritorion Cudrovice trafas parto de naturrezervejo Kanjono de Blanice.

## Cudrovice en filmo 
En la spaco, kie antaŭe situis Cudrovice, estis en la jaro 1977 filmita granda parto de filmo *Volání rodu*, la fina parto de trilogio, kiu estis daŭrigo de la antaŭaj filmoj *Osada Havranů* kaj *Na veliké řece*.
 
## Pluaj fotoj 

File:Cudrovice - okres Prachatice (3).jpg|Monumento sur loko de la eksa preĝejo
File:Cudrovice - okres Prachatice (22).jpg|Simbola tombejo
File:Cudrovice - okres Prachatice (20).jpg|Ŝoseo 14136
File:Cudrovice - okres Prachatice (4).jpg|Kapelo en altaĵo
File:Cudrovice - okres Prachatice (10).jpg|Niĉa kapelo

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Cudrovice sur ttt Zaniklé obce

Kategorio:Volary
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Šumava
Kategorio:Pereintaj setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Bazaj setlejunuoj en distrikto Prachatice
Dobrá (Stožec)

**Dobrá** (ĝis la jaro 1948 Guthausen) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stožec, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km norde de Stožec, dismetita apud nordorienta montopiedo de monto Stožec (1065&nbsp;metrů), super enfluejo de rojo Žlebský potok en Varman Vultavon. Estas ĉi tie registritaj 30 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Dobrá situas en katastra teritorio **České Žleby** kun areo 42,17&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1816. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Dobrá estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio. Post la dua mondmilito kaj forŝovo de germanoj la vilaĝo estis enloĝigita de reenmigrintoj el Rumanio kaj Slovakio.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Pakbesta ponto
* Batalo je Pakbesta ponto

## Pluaj fotoj 

Dobrá (Stožec), pes.jpg|Aŭtoj kaj hundo
Dobrá (Stožec), hospoda.jpg|Gastejo U Němečka
Dobrá (Stožec), kaplička.jpg|Kapelo
Stozec-dobra kaple interier.jpg|Interno de la kapelo
Dobrá_u_Volar_(6).jpg|Vilaĝa memoriga rezervejo Dobrá u Volar kun kapelo
Dobrá_u_Volar_(1).jpg|Vilaĝa memoriga rezervejo Dobrá, n-ro 25
Dobrá_u_Volar_(3).jpg|Fervoja haltejo
Soumarské_rašeliniště_(1).jpg|Ponteto trans Varma Vultavo sur Pakbesta torfejo
Dobrá_u_Volar_(2).jpg|Vilaĝa memoriga rezervejo Dobrá, n-ro 19
Dobrá_u_Volar_(5).jpg|Vilaĝa memoriga rezervejo Dobrá, n-ro 8

Kategorio:Stožec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en Nacia parko Šumava
Tokai (urbo)

**Tokai** () estas urbego en la Gubernio Ajĉio, en regiono Ĉubu en ĉefa insulo Honŝuo en Japanio.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2021 Tokai havis populacion de . En la fruaj 2000-aj jaroj Tokai atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil). Ĝi konstante kreskis ĝis la 2010-aj jaroj, poste iomete malpliiĝas.

## Geografio 
Tokai situas sur la marborda ebenaĵo laŭ golfo, tial granda parto de la urbego estas proksime de la marnivelo.

## Historio 
Dum la Edo-epoko tiu areo konsistis el kelkaj fiŝkaptistaj vilaĝoj. Tiuj vilaĝoj apartenis al distrikto de Ĉita (Japanio) en 1889. Mem Tokai estis establita la 1-an de aprilo 1969 post fuzio de kelkaj vilaĝoj kaj urbetoj.

## Ekonomio 
Tokai havas fortan industrian bazon laŭ la marbordo, kie dominas la ŝtalfabrikoj.

## Eduko 
En Tokai universitato kaj alia kampuso reprezentas la altnivelan edukon.

## Trafiko 
Tokai havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn al la regiono. Pri funkcianta haveno la Anglalingva Vikipedio ne donas informojn.

## Klimato 
Tokai situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj aŭ humidaj someroj kaj relative mildaj vintroj. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1490 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, respektive iomete neĝas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeoj
* parkoj
* festivalo

## Ĝemelurboj 
*  Nilüfer, Turkio ekde 2007
*  :en:Shire of Macedon Ranges, Aŭstralio, Viktorio ekde 2014

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Internacia Flughaveno Changi

La **Flughaveno Changi de Singapuro** (, , , IATA-kodo : **SIN**, ICAO-kodo : **WSSS**) estas la internacia flughaveno de la azia urboŝtato Singapuro. Ĝi estas unu el la plej grandaj flughavenoj en Azio kaj, kun 58.9 milionoj da pasaĝeroj en 2023, ĝi estis la 17-a plej granda flughaveno en la mondo .

Singapuro estas grava centro inter Eŭropo kaj Sudorienta Azio kaj Oceanio, efektive la vojo al Aŭstralio nomiĝas *Kanguruo-Itinero .*. La flughavenfunkciigisto estas la Grupo de Flughaveno Changi .

Ĝi estas la ĉefa flughaveno de Singapuro kaj la hejmbazo de Singapore Airlines, Changi Singapore Airlines Cargo, SilkAir, Scoot, Tigerair, Jetstar Asia Airways kaj AirAsia . La flughaveno havas kvin terminalojn: terminaloj 1-4 kaj terminalo 5 inaŭguriĝis en 2020. Ĝi estas unu el la plej grandaj flughavenoj de Azio .

Singapore Changi estis nomita la plej bona flughaveno de la mondo en la jaroj 2000, 2006, 2010, 2013, 2014, 2015, 2016 kaj 2017 laŭ la World Airport Awards . 

## Galerio 

dosiero:Changi_airport_T1_transit_area_3.jpg|Terminalo 1
dosiero:Singapore_Changi_Airport,_Terminal_2,_Departure_Hall,_Dec_05.JPG|Terminalo 2
dosiero:SINT3.JPG|Terminalo 3
dosiero:Artist's_impression_of_the_Arrival_Hall_in_Terminal_4_at_Singapore_Changi_Airport.jpg|Terminalo 4
dosiero:Changi_Airport_Skytrain_Crystal_Mover.JPG|Skytrain
dosiero:Changi_Airport_Station_-_panoramio.jpg||Metrostacio de Flughaveno Changi
dosiero:Singapore_Airport.png|Mapo de la flughaveno
dosiero:Singapore_Changi_Airport,_Control_Tower_2,_Dec_05.JPG|Aertrafika kontrolturo en Flughaveno Changi de Singapuro

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Singapuro Flughaveno Changi 
* Virtualrealaĵa vido de Changi Flughavena Terminalo 3
* 360° bildo de Changi Flughavena Terminalo 3

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Flughavenoj en Azio
Kategorio:Konstruaĵoj en Singapuro
Kategorio:Aviado en Singapuro
Kategorio:Ĝermoj pri Flughavenoj