open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lajos Szmrecsányi

**Lajos Szmrecsányi** [lajoŝ smreĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szmrecsányi Lajos** estis hungara romkatolika pastro, kanoniko, abato, ĉefepiskopo, direktora membro de Hungara Scienca Akademio (1917). Lia nobela antaŭnomo estis *szmrecsányi*. Liaj fratoj estis Miklós Szmrecsányi kaj Pál Szmrecsányi.

Lajos Szmrecsányi http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/097/pc009750.html#3 naskiĝis la  1851 en Hungara reĝlando en Daróc (nuntempa Šarišské Dravce en Slovakio). Li mortis la  1943 en Eger.

## Biografio 
Lajos Szmrecsányi frekventis mezlernejojn en Debrecen kaj Eperjes, poste li lernis teologion en Eger inter 1867-1872. Li pastriĝis en 1873, poste li eklaboris laŭvice en preĝejoj de Kápolna kaj Miskolc. En 1891 li estis nomita eklezia sekretario, post 6 jaroj li ricevis la titolon kanoniko. En 1898 li iĝis abato, en 1912 ĉefepiskopo. Inter 1912-1918 (poste inter 1927-1943) li estis senatano. Dum la 1-a mondmilito li establis soldathospitalon. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis arestita. Li multe strebis por la edukado.

## Verkaro (elekto) 
* *Emlékkönyv Zichy Nándor gr. szül. 100. évford-jára 1829-1929* (1929)
* *Vita Academica* (1932)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografieto (la teksto estas legebla pli malsupre en la 2-a punkto)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Eger
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kathrin Schirmer

eta|La Liszt-fakaltlernejo en Weimar, kie studis Schirmer. **Kathrin SCHIRMER** (naskiĝinta la  en Weimar, mortinta la ) estis germana radio-moderigantino, novaĵanoncistino kaj muzikredaktorino. Antaŭe ŝi estis estinta ankaŭ kantistino de modkantoj.

## Vivo 
Ŝi studis kantarton ĉe la Liszt-muzikaltlernejo vajmara. Kiel furorkantistino ŝi aperis dum la 1980-aj jaroj en la GDR-muzikaĵrangolistoj.

Poste ŝi ekinteresiĝis pri radio, laboris kiel parolistino, moderigantino kaj redaktorino en Berlino kaj en Kempten. En la 1992-a jaro ŝi ekdeĵoris ĉe Mitteldeutscher Rundfunk, kiel moderatorino por la populara radiokanalo MDR Turingio - La Radio. En 2015 ŝi komencis laboron por hr4 en Kaselo.

Ŝia fratino Evelyn Fischer estas ankaŭ kantistino kaj moderigistino, krome docentino universitata.

## Diskaro 
* *Kinder von Babylon* (Master Records)

## Subnotoj 
Kategorio:Furorkantistoj
Kategorio:Moderigistoj
Kategorio:Radio
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Alfonso (Potevo)

**Alfonso de Potevo**, (, naskiĝinta la  en Poissy; mortinta la ), franca reĝsanga princo, estis frato de reĝo sankta Ludoviko. Li estis grafo de Potevo, Santonĝo kaj Aŭvernjo de 1241 ĝis 1271, kaj ankaŭ grafo de Tuluzo de 1249 ĝis 1271.

La traktato de Parizo en 1259 antaŭvidis ke Agenio kaj Santonĝo estu ceditaj al Anglio se Alfonso de Potevo ne havus heredanton. Post lia morto en 1271, tio estis farita laŭ la traktato, sed nur post subskribo de nova traktato, en 1285.

## Blazono 
maldekstra|100px|alt=Blazono de Alfonso de Potevo
Lia blazono estas kombino de la blazonoj de siaj gepatroj :  ''parti d'azur semé de fleurs de lys d'or qui est de France, et de gueules semés de château d'or, qui est de Castille*  vertikale duonigita, lazura semita per oraj lilioj el Francio, kaj ruĝa semita per oraj kasteloj el Kastilio.

## Vidu ankaŭ 
* Potevio

## Fontoj 
* Robert Ducluzeau. *Alphonse de Poitiers - Frère préféré de Saint Louis''. La Crèche : Geste éditions, 2006. 239 paĝoj, ISBN 2-84561-281-8.

Kategorio:Francoj de la 13-a jarcento
Kategorio:Francaj reĝsangaj princoj
Kategorio:Rektaj kapetidoj
Kategorio:Mezepokaj grafoj
Kategorio:Grafoj de Potevo
Kategorio:Grafoj de Aŭvernjo
Kategorio:Grafoj de Tuluzo
Kategorio:Markizoj de Provenco
Kategorio:Personoj de krucmilitoj (kristanoj)
Kategorio:Elstaruloj de la sepa krucmilito
Kategorio:Elstaruloj de la oka krucmilito
Kategorio:Naskiĝintoj en Poissy
Kategorio:Entombigitoj en baziliko de Saint-Denis
Nigra jakuo

La **Nigra jakuo** (*Chamaepetes unicolor*) estas specio de birdo de la familio kracedoj. Ĝi loĝas en Kostariko kaj Panamo.

## Sistematiko
La nigra jakuo konsistigas genron *Chamaepetes* kaj eble superspecion kun la Goudot-a jakuo (*C. goudotii*) de okcidenta Suda Ameriko. Oni ne konas subspeciojn. La specinomo signifas "unukolora" en Latino.

## Arealo kaj habitato 
Nigraj jakuoj troviĝas de la  en norda Kostariko ĝis la okcidento de Kokleo en Panamo. Ili loĝas en nubarbaroj de la ekologia zono talamankaj montaraj arbaroj. Ili preferas krutejojn kun modera, subtropika, aŭ tropika klimato, kutime inter 1000 kaj 2250 m super marnivelo, sed en iuj lokoj malsupren ĝis 800 m kaj en aliaj supren ĝis 3000 m. Ili ripozas en grandaj, izolitaj arboj.Ĝi estas inter 62 kaj 69&nbsp;cm longa kaj proksimume kilogramon peza. La plumaro de plenkreskulo estas nigra, brila dorse kaj nebrila ventre. La senpluma vizaĝo kaj la bekobazo estas bluaj kaj brilaj, kaj la okulo estas ruĝa. La kruroj kaj piedoj estas pale ruĝaj. Junuloj estas similaj sed malpli brilaj, kun pli bruneca ventro, kaj nigreca aŭ malhele bruna vizaĝa haŭto.

## Kutimoj 
### Migrado
Oni kredas, ke nigraj ĵakuoj estas plejparte nemigraj, sed ekzistas kelkaj indikoj, ke iuj individuoj migras malsupren dum la nereprodukta sezono.

### Nutrado
Ili manĝas ĉefe fruktojn de palmoj, laŭracoj kaj . En Kostariko ili estas relative oftaj en konservejoj, sed en Panamo "sufiĉe multnombraj" nur en iuj lokoj. Tamen, eĉ en multaj lokoj kie ili estas oficiale protektataj, ili estas intense ĉasataj kaj manĝataj de homoj. En tiuj lokoj ili estas maloftaj kaj timemaj. En lokoj, kie homoj ne loĝas aŭ ne ĉasas ilin, ili estas sentimaj kaj facile spekteblaj.

## Referencoj 
## Literaturo
*
*

## Eksteraj ligiloj 
* *Chamaepetes unicolor* , Birdlife International
* https://ebird.org/species/blagua1, *eBird*

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Anna Favella

**Anna FAVELLA** (naskiĝis la  en Romo) estas itala aktorino.

## Filmografio 
* 2008 Enrico Mattei - L'uomo che guardava al futuro
* 2009 Don Matteo 7
* 2010 Terra Ribelle
* 2012 Terra Ribelle - Il Nuovo mondo
* 2013 Mr. America

## Eksteraj ligiloj 
* IMdb (angle)

Kategorio:Italaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1983
András Gombola

**András GOMBOLA** rumania hungara skermisto, aŭtobiografiisto. Li naskiĝis en Satmaro la 16-an de februaro 1976.

## Kariero 
András Gombola komencis drinki kiel 17-18 aĝulo kaj fariĝis alkoholisto. Post la plenumo de militservo en Rumanio li translokiĝis en Hungarion, pli poste reen en Kluĵon. Li estis kuracita trifoje en la Terapia Hejmo de Ozd. Li estis kiel skermisto plurfoja ĉampiono.

## Libro 
* *Vívódások* - Egy alkoholista sportoló szabadulástörténete (La liberiĝhistorio de alkoholista sportisto), Koinónia, 2013http://bonuspastor.ro/new/vivodasok-gombola-andras/ 

## Fontoj 
* Biografiaj indikoj

## Eksteraj ligiloj 
* Intervjuo 
* Video

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Goudot-a jakuo

La **Goudota jakuo** laŭ la latina scienca nomo (*Chamaepetes goudotii*) sed ankaŭ **Dukolora jakuo** diference de la Unukolora jakuo, nome la alia nura specio de la genro *Chamaepetes*, estas birdo de la familio de Kracedoj, kiu parencas al nestamasuloj de Aŭstralazio.

## Distribuado, habitato kaj statuso 
Ĝi troviĝantas el norda Bolivio, tra Peruo kaj Ekvadoro al Kolombio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj arbarbordoj.

## Aspekto 
En Ekvadoro, oni notis, ke la jakuoj el la orienta deklivaro, 61-63.5&nbsp;cm longaj, estis multe pli grandaj ol la birdoj el la okcidenta deklivaro de Andoj, 51-54.5&nbsp;cm longaj. Ili povas atingi ĝis 64 cm. La plumaro de la dorso estas olivece brungriza, kaj simile ĉe kapo kaj kolo kun griza bordo. La beko estas nigra; la irisoj ruĝaj; la nuda (senpluma) vizaĝo kaj la bekobazo estas bluaj; la kruroj estas salmokoloraj. Tiele en vizaĝo estas simila al tiu de la samgenra Nigra jakuo dum la resto de la korpo respondas al la nomigo kiel **Dukolora jakuo** diference de la Unukolora jakuo nome tute nigra sed kun ruĝaj kruroj.

## Ekologio 
Ili manĝas fruktojn en la kanopero kaj alta kaj meza de arbaroj, laŭ paroj aŭ laŭ malgrandaj grupoj. Por mallongaj flugoj ties flugiloj elsendas karakteran sonon.

Ili suferas pro malpliigo de habitato ĉefe ĉe la subspecio *C. g. sanctaemarthae* de la Sierra Nevada de Santa Marta.

## Subspecioj 
Oni konoas kvin subspeciojn de *Chamaepetes goudotii*:

* *Chamaepetes goudotii goudotii* - Andoj de norda Kolombio
* *Chamaepetes goudotii sanctaemarthae* - Sierra Nevada de Santa Marta (nordorienta Kolombio)
* *Chamaepetes goudotii fagani* - okcidenta deklivaro de Andoj de sudorienta Kolombio kaj Ekvadoro
* *Chamaepetes goudotii tschudii* - orienta deklivaro de Andoj de suda Kolombio, Ekvadoro kaj norda Peruo
* *Chamaepetes goudotii rufiventris* - orienta deklivaro de Andoj de centra Peruo

## Referencoj 
* Rodríguez Mahecha, José Vicente; Nigel Hughes; Olga Nieto kaj Ana María Franco (2005) *Paujiles, Pavones, Pavas & Guacharacas*: 57. Bogotá: Conservación Internacional.

## Eksteraj ligiloj 
* AVIBASE Priskribo kaj fotoj.

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
10203 Flinders

'*10203 *Flinders'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Suda Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la brita navigisto kaj vojaĝesploristo Matthew Flinders (1898–1968), kiu mapis la Aŭstralian marbordon. Memlerninta navigisto, li esploris la Markolon Bass inter Aŭstralio kaj Tasmanio kaj ĉirkaŭnavigis Aŭstralion, mapante grandajn sekciojn de ties marbordo. Lia uzo de la termino *Australia'' gvidis al akcepto de tiu nomo kiel tiu de la kontinento.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Frank B. Zoltowski
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Monta jakuo

La **Nigra penelopo** aŭ **Monta jakuo** (*Penelopina nigra*) estas specio de birdo de la familio de Kracedoj kiu parencas al nestamasuloj de Aŭstralazio. Oni ne konas subspeciojn.

## Distribuado, habitato kaj statuso 
Ĝi troviĝantas en altaj teroj (de tie la komuna nomo Monta jakuo) de Salvadoro, Gvatemalo, Honduro, suda Meksiko, kaj Nikaragvo.
eta|maldekstra|Masklo (bluecnigra) kaj ino (bruna)
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj de 500 al 2500 metroj super marnivelo. Ties populacio malpliiĝis multe lastatempe: Listita kiel specio Malplej Zorgiga en 1994, ĝi estis suprenlistita al Preskaŭ Minacata en 2000 kaj, oni determinis, ke ĝi estas malpli komuna ol iame supozite, al Vundebla en la IUCN Ruĝa Listo de 2007.

## Aspekto 
Ili estas 59 al 65 cm longaj. La specio estas klara kazo de seksa dimorfismo. La plumaro de maskloj estas nigra kaj brila en dorso kaj flugiloj kaj malhelbruna en ventro; ĉe inoj estas bruneca strie je nigra, kun pli malhela vosto kun nigraj bendoj. Ambaŭkaze la beko kaj gorĝosako estas ruĝaj same kiel la kruroj. Estas ankaŭ blueca nuda haŭtaĵo ĉirkaŭokula.

## Referencoj 
* BirdLife International (2007a): [ 2006-2007 Ruĝlista statusoŝanĝoj  ]. Alirita 2007-AŬG-26.
* BirdLife International (2007b): Highland Guan - BirdLife Species Factsheet. Alirita 2007-AŬG-26.
* Rodríguez Mahecha, José Vicente; Nigel Hughes; Olga Nieto kaj Ana María Franco (2005) *Paujiles, Pavones, Pavas & Guacharacas*: 94. Bogotá: Conservación Internacional. ISBN 958-97690-3-9

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Preĝejo Sankta Jozefo (Gyékényes)

**Preĝejo Sankta Jozefo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Gyékényes, en la urbomezo.

## Historio 
En la tiama *Gykynes* kirko funkciis antaŭ ol 1380, kiu detruiĝis dum la kontraŭturkaj bataladoj. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en la 1830-aj jaroj. La ĉefaltara bildo estis pentrita en 1886. En la sekva jaro la preĝejo estis trakonstruita, en 1900 la navo pligrandiĝis. La orgeno estis farita en 1810, sed en tiu ĉi preĝejo funkcias de 1894. En 1971 oni plene renovigis la konstruaĵon.
 
## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, sube meze troviĝas la ĉefenirejo kune kun malgranda vestiblo. Pli supre la turo altiĝas. Sur la ekstera muro estas videbla memortabulo, kiu memorigas pri tio, ke en 1945 bulgaraj soldatoj murdis tie 2 pastrojn. Interne la muroj estas blankaj, sed tiu blankaĵo kovras la originajn freskojn, el kio nur parto estas videbla ekde 2006.

Kermeso okazas en la 19-an de marto.

## Fontoj 
* http://www.miserend.hu/?templom=1092 
* http://lexikon.katolikus.hu/G/Gyékényes.html 
* hungare kun multe da bildoj
* hungare kun foto 
* hungare kun foto, kiu estas videbla kaj legebla pli malsupre

Gyekenyes
Gyekenyes
Chamaepetes

***Chamaepetes*** estas genro de birdoj de la familio de Kracedoj parenca de la nestamasuloj de Aŭstralazio. Male tiu familio loĝas en Ameriko. Tiu genro enhavas nur la jenajn du speciojn:
* Goudota jakuo (*Chamaepetes goudotii*)
* Nigra jakuo (*Chamaepetes unicolor*)

## Referencoj
Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
László Szőgyény-Marich (1806)

**László Szőgyény-Marich (pli maljuna)** [lAslO sOdjEn-mariĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szőgyény-Marich László** estis hungara juristo, reĝa juĝisto, ĉambelano, direktora membro de Hungara Scienca Akademio (1855). Lia nobela antaŭnomo estis *magyar-szőgyéni és szolgaegyházi*.
eta|László Szőgyény-Marich (pli maljuna)
[eta|Portreto pri László Szőgyény-Marich en [Vasárnapi Újság]]
László Szőgyény-Marich http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/sz/sz26936.htm naskiĝis la  1806 en Pest (urbo). Li mortis la  1893 en Székesfehérvár.

## Biografio 
László Szőgyény-Marich lernis en urboj Vieno kaj Pest, poste li eklaboris en la departementa administrado kiel notario. Dum la hungara revolucio de 1848 li ne batalis, nur apogis la revolucion. Post falo de la liberecbatalo li ricevis diversajn altajn postenojn, kie li strebis por restarigo de la hungara konstitucio. En 1865 li estis nomita departementestro de Fejér (historia departemento), en 1883 prezidanto de la supera ĉambro, en 1888 reĝa juĝisto. Li ricevis premiojn, ekzemple en 1885 ordenon de la Ora Ŝaffelo. Lia edzino *Marich Mária* en 1841 laŭ hereda vidpunkto estis oficiale nomita "viro", sekve iliaj ĉiuj idoj heredis ambaŭ familinomojn kun rangoj. Inter iliaj 8 gefiloj estis la plej elstara László Szőgyény-Marich (1840).

## Verkaro (elekto) 
* memuaro (1903)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 1-a punkto)

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Reĝaj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj ĉambelanoj
Kategorio:Hungaraj senatestroj
Kategorio:Hungaraj notarioj
Magdeburga Avenuo (Erfurto)

eta|Tramvoja ponto, je la fino de la avenuo. eta|Ĉe la kruciĝo kun Salinen-strato. eta|Ilversgehofen-placo. La **Magdeburga Avenuo** (germane: *Magdeburger Allee*) estas pli ol 2500 m longa kaj 35 m larĝa ĉefstrato en la norda parto de Erfurto, Germanio. Ĝi kondukas de Johannes-strato ĝis Henry-Pels-placo norde tra la urbokvartaloj Johannesvorstadt, Andreasvorstadt kaj Ilversgehofen.

## Historio 
La strato estiĝis inter 1873 (malĉirkaŭfortikigo de Erfurto) kaj la Unua mondmilito. Pro sia situo en tradicia industria zono, la plejmulto de la apudloĝantoj estis laboristoj. Jam en 1883, kiam la erfurtaj tramoj ekservadis, cirkulis vagonaroj tramvojaj sur ĝi.

## Oko da nomoj por ununura strato 
Koncerne la nomon necesas distingi inter ĝia erfurta parto kaj la ilversgehofen-a. La unua, plilongigo kvazaŭa de Johannes-strato, ricevis en 1884 la nomon *Magdeburga Strato* *(Magdeburger Straße)* laŭ la tiama provincĉefurbo Magdeburg. La alia parto unue simple nomiĝis *Ĉefstrato* *(Haŭptstraße)*. Post la enkorpigo de la vilaĝo Ilversgehofen en la urbo Erfurto oni alinomis ĝin en 1912 *Poststraße*, en 1933 laŭ Horst Wessel *Horst-Wessel-Straße*. En 1945 por mallonga tempo ĝi estis la *Strato de Bona Espero* *(Straße der Guten Hoffnung)* antaŭ ol sia renomiĝo kiel *Weißenseer Allee* laŭ la komunumo Weißensee. Post la fondo de GDR ekpatronis la sovetia diktatorego Stalino *(Stalinallee)*, ekde 1961 Karl Marx *(Karl-Marx-Allee)*. En 1990 oni donis al la stratego la okan nomon, nome *Magdeburger Allee*.

## Graveco 
Iam la strato donis spacon al ĉiuj irantoj norden, nome al Stotternheim aŭ Sömmerda kaj poste al Sangerhausen kaj Magdeburg aŭ Mittelhausen kaj Schwerborn. Hodiaŭ restis nur la trafiko al Mittelhausen, por la irantoj al Sömmerda estas pli konvena pli orienta strato, la Eugen-Richter-strato.

Gravas la strato sendube por la trafiko publika: la tramlinioj 1 kaj 5 iras laŭ ĝi kun la haltejoj Lutherkirche, Wendenstraße, Ilversgehofener Platz, Salinenstraße kaj Grubenstraße. Ankaŭ la stacidomo *Erfurt-Nord* invitas al pluveturado al Nordhausen aŭ Bad Langensalza/Kassel.

Kelkaj kromnomas ĝin la *plej longan butikumstrato de Turingujo*, kaj fakte: en la plejmulto de la domoj troviĝas etaj vendejoj. Krom bakistoj, buĉistoj, frizistoj oni videblas ankaŭ ne malmultaj vendejoj de uzitaj varoj. La lastajn jarojn evoluis kultura vivo: al tio kontribuas la karaktero metropola de stratego kun verdaj zonoj, la komunumo de la Luterkirko, la kulturknajpo *ILVERS Café* kaj *Heiligenmühle*. Ankaŭ amikaro de la eksa vilaĝo Ilversgehofen sindone agadas. Faktoro pozitiva estas pluse la relative malaltaj luprezoj kaj bonegaj koneksoj publiktrafikaj.

Ekde 1992 la pormetiisto kaj porkomercista societo *Das Beste im Norden e.V.* ĉiujare invitas onin en junio al la festo *Magdeburger-Allee-Fest*.

## Konstruaĵoj laŭlongaj 
* Luterkirko
* Marteno-kirko (proksime)
* Jozefo-kirko (proksime)
* Tivoli (Erfurto)
* Union-kinejo

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de *Interessengemeinschaft Magdeburger Allee e.V.*.

Kategorio:Stratoj de Erfurto
Preĝejo Sankta Jozefo (Erfurto)

La **Preĝejo Sankta Jozefo** (germane: *Josefskirche*) estas katolika paroĥa preĝejo en Erfurto, Germanujo, en la kvartalo Ilversgehofen (adreso *Bogenstraße 4*).

Kun la industriisto en la 19-a jarcento, la vilaĝo Ilversgehofen iĝis laborista kvartalo kun kreskanta enloĝantaro. Post fondo de kirkstariga societo (1887) oni metis la fundamentan ŝtonon tie en 1893. Post unu jaro da konstruado kirko pretis por konsekro kiu efektiviĝis en junio 1894. Nur en 1911 la vilaĝo Ilversgehofen fariĝis kvartalo erfurta. En 1920 malfermiĝis infanĝardeno (komence je la iom pli fora placo *Rosa-Luxemburg-Platz*). Restaŭradoj profundaj estis en 1994 okaze de la 100-a datreveno de la konsekro.

En julio 2012, kiam estis aliaranĝitaj la diocezaj strukturoj, oni refondis la Jozefan Komunumon kiel  grandparoĥon respondecantan ankaŭ por Gispersleben (Antona Kirko), Stotternheim (Mario-kirko), Witterda (Marteno-kirko) kaj Gebesee (Preĝejo Sankta familio). Sume tempas pri 3500 fideluloj.

En 1973 la firmao Schönefeld el Stadtilm konstruis ene novan orgenon kun 11 registroj. Ĝi estis reparita en 2020 fare de firmao *Hey Orgelbau* kun plibonigoj registraj kaj alistarigo ene de la kirko. La rezulto de tio estas ege kontentiga. 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la infanĝardeno eklezia.
* Hejmpaĝo de la komunumo paroĥa.
## Notoj
Jozefo
Erfurto
Preĝejo Sankta Vito (Erfurto)

**Preĝejo Sankta Vito** (germane: *Vitikirche*) estis paroĥa preĝejo en la urbocentro de Erfurto. Ĝi troviĝis ĉe la angulo de la stratoj *Regierungsstraße* kaj Lange Brücke.

## Historio 
maldekstre|eta|la historia gastejo *Zum Schlehendorn* sur preĝeja grundo
maldekstre|eta|la ununura restaĵo de la kirko - ĝia sakristio
La kirko estis konstruita inter 1210 kaj 1221 gotikstile anstataŭante pli fruan kunvenejon. En 1399 fajrego detruis ĝin. La sekvinta rekonstruo prokrastiĝis; progresis ĝi nur de post 1470 kaj konsekrado iĝis nur en 1570. Jam 40 jarojn antaŭe la komunumo estis protestantiĝinta, sen ke uzebla preĝejo ekzistis.

Oni uzis la konstruaĵon kirke ĝis 1716, kiam ĝi estis alifunkciigita kiel deponejo por iloj. Apudis ĝin la gastejo *Zum Schlehendorn* (poste: *Zum Stadtkrug*). En 1809 ĝi estis malkonstruita; feliĉe konserviĝis ĝis hodiaŭ ĉambro de la eksa sakristio.

En 1509, dum la t.n. *Freneza jaro*, kaŝis sin en la preĝejo la de multaj malŝatata urba konsilantaro Heinrich Kellner. Ĝia loĝdomo tuj apudas (Regierungsstraße nr. 64). Nuntempe troviĝas en la domo i.a. la kabareda-teatro "DasDie Brettl".

## Literaturo 
* Gerd Schöneburg: *Kirchen im Erfurter Gebiet*, Erfurt 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* La Vito-kirko ĉe *erfurt-web*.

Vito
Erfurto
erfurto
Kategorio:Gotikaj konstruaĵoj en Erfurto
(10206) 1997 PC2

**(10206) 1997 PC2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona amatora astronomo Leonard L. Amburgey elde sia privata "Observatorio Scott" en Fitchburg (Masaĉuseco, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Liérganes

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Liérganes, nordoriente de Kantabrio.
eta|maldekstre|Malnova Ponto de Liérganes
**Liérganes**  estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi situas en la komarko Trasmiera, 27,5 km for de la komunuma ĉefurbo Santandero. Ties limaj municipoj estas Medio Cudeyo norde, Riotuerto oriente, Miera sude kaj Penagos okcidente. Tra la municipo fluas la rivero Miera, kies akvo estas uzita en la loka kuracbanloko. Ĝi estas konektita al Santandero per trajna servo de FEVE.

La du ĉefaj loĝitaj lokoj estas samnoma Liérganes (sidejo de la municipa registaro) kaj Pámanes. Laŭ censo de 2013 la municipo havis 2435 loĝantojn.

La vilaĝo-kerno de Liérganes estas tre vizitata de turistoj pro ties tipaj kaj bone konservitaj tradiciaj konstruaĵoj. Liérganes ankaŭ estas centra loko en la legendo de Fiŝhomo, kantabra mitaĵo.

## Vidu ankaŭ
* Liérganes (stacidomo)
* Listo de municipoj de Kantabrio


Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Serranía del Perijá

La **Serranía del Perijá**, Montaro Periĥaa aŭ Montaro Perihaa, nomata en Venezuelo ankaŭ **Sierra de Perijá**, estas la branĉo plej norda de la Andoj. Ĝi estas konata ankaŭ kiel **Serranía de los Motilones** en ties suda parto, kaj inkludas aliajn montarojn kiaj Valledupar kaj Oka.

La montaro markas gravan eron de la landlimo inter Kolombio kaj Venezuelo, ĉe la kolombiaj departementoj Norda Santandero, Cesar kaj La Guajira okcidente kaj la venezuela subŝtato Zulia oriente. La orienta flanko apartenas al la baseno de la Lago Marakajbo kie elfluas la rivero Katatumbo. La okcidenta flanko korespondas ĉefe al la baseno de la rivero Cesar, kiu elfluas en la rivero Magdalena.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Sudameriko
Kategorio:Montaroj de Sudameriko
Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Geografio de Venezuelo
Kamata penelopo

La **Kamata penelopo**, **Kamato** aŭ **Kamata jakuo** (*Penelope argyrotis*) estas specio de birdo de la familio de Kracedoj, nome ĉaĉalakoj, jakuoj, kaj mutuoj, kiuj estas parencaj de la Nestamasuloj de Aŭstralazio.

Ĝi troviĝas en nordokcidenta Kolombio kaj norda Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.

## Taksonomio 
Formas superspecion kun *P. barbata*, kun kiu ĝi ofte estis konsiderata samspecifa. Raso *colombiana* estis konsiderata separata specio. Raso *albicauda* foje estas mergita kun nomiga. Birdoj el okcidenta Venezuelo kaj norda Kolombio, kaj el norda Venezuelo, foje ricevas separatan rasan statuson, respektive *mesaeus* kaj *olivaceiceps*, sed diferencoj ĝenerale rekonitaj estas tro malgranda por meriti akcepton. Oni agnoskas tri subspeciojn.

## Subspecioj 
* *Penélope argyrotis argyrotis* (Bonaparte, 1856) .- Ĝi loĝas en la Sierra Nevada de Santa Marta, en Kolombio.
* *Penélope argyrotis colombiana* (Todd, 1912) .- Ĝi loĝas en la montararbaroj de norda Kolombio kaj Venezuelo.
* *Penélope argyrotis albicauda* .- Ĝi loĝas en la Serranía del Perijá, ĉe la limo de Kolombio kun Venezuelo.

## Aspekto 
Tiu kokeca birdo havas ĝeneralan brunan plumaron kaj tre rimarkindan ruĝan mentonsakon. Estas ankaŭ tre markata blanka punkteco sur la malhelbruna brusto, ruĝaj kruroj, ruĝecbruna bendo ĉe vostopinto, kaj nuda grizeca vizaĝa ĉirkaŭokulo ĉirkaŭata de blankaj bordoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Filmetoj de Kamata penelopo  ĉe Internet Bird Collection

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Barba penelopo

**Barba penelopo** aŭ **Barbojakuo** (*Penelope barbata*) estas specio de birdo de la familio de Kracedoj, nome ĉaĉalakoj, jakuoj, kaj mutuoj, kiuj estas parencaj de la Nestamasuloj de Aŭstralazio. Oni ne konas subspeciojn.

## Distribuado 
Ĝi troviĝas en Ekvadoro kaj Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj montararbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

## Aspekto 
Tiu kokeca birdo havas ĝeneralan brunan plumaron kun pli griza kapo kaj tre rimarkinda ruĝa mentonsako. Estas ankaŭ tre markata blanka punkteco sur la malhelbrunaj brusto kaj kolo, oranĝecflavaj kruroj, ruĝecbruna bendo ĉe vostopinto, kaj nuda grizeca vizaĝa ĉirkaŭokulo kun blanka bordo superokula.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet. 
* Filmetoj de Barbojakuo ĉe Internet Bird Collection
* Photo & specifics-High Res; Artikolo oiseaux

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
10207 Comeniana

'*10207 *Comeniana'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la slovakaj astronomoj Leonard Kornoš kaj Peter Kolény elde la Observatorio de Modra en Slovakio.

Ĝi nomo aludas al la Universitato Komenio de Bratislavo (latine :
*Universitas Comeniana Bratislavensis'', la ĉefa institucio de supera edukado en Slovaka Respubliko fondita en 1919, kaj la Instituto de Astronomio, unu el la unuaj mezlernejoj de la universitato, estis establita en 1943. La observatorio de Modra ankaŭ apartenas al tiu universitato.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Leonard Kornoš
Kategorio:Malkovrita de Peter Kolény
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
PolskiBus.com

**PolskiBus.com** estas pola aŭtobusa kompanio, kiu trafikas ekspresajn naciajn (en Pollando) internaciajn busajn liniojn. En Pollando la kompanio komencis trafiki busojn en junio 2011.Buso de kompanio PolskiBus.com|eta

## Tarifo 
Kompanio uzas similan sistemon kiel flugkompanioj, do ofertas malmultekostajn biletojn, kiuj komencas ĉe prezo 1 zloto por vojaĝo (kaj ĉiam unu zloto por la biletrezervado) kaj diferencas laŭ la tago kaj tempo de vojaĝo.

## Linioj 
* **P1**: Varsovio, stacio de metro Młociny - Ostróda - Gdańsk
* **P2**: Varsovio, stacio de metro Młociny - Toruń - Bydgoszcz
* **P3**: Varsovio, stacio de metro Młociny - Łódź- Poznań - Berlin Schönefeld - Berlin ZOB
* **P4**: Varsovio, stacio de metro Młociny - Łódź - Wrocław - Prago
* **P5**: Varsovio, stacio de metro Wilanowska – Częstochowa – Katowice – Bratislava – Vieno
* **P6**: Varsovio, stacio de metro Wilanowska - Kielce - Krakovo - Zakopane
* **P7**: Varsovio, stacio de metro Wilanowska - Lublin
* **P8**: Varsovio, stacio de metro Młociny - Białystok
* **P9**: Varsovio, stacio de metro Wilanowska - Radom
* **P10**: Varsovio, stacio de metro Wilanowska - Ostrowiec Świętokrzyski – Rzeszów
* **P11**: Varsovio, stacio de metro Młociny - Olsztyn
* **P12**: Gdańsk - Toruń - Łódź - Katowice - Krakovo - Rzeszów
* **P13**: Gdańsk - Bydgoszcz - Poznań - Wrocław - Prago
* **P14**: Wrocław - Kraków - Rzeszów
* **P15**: Wrocław - Katowice
* **P16**: Berlin - Wrocław - Opole - Katowice - Krakovo - Zakopane

## Servoj en busoj 
En buso eblas uzi senpage sendratan reton. Je kelkaj linioj eblas senpage ricevi kafon kaj dolĉan bulkon.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo de kompanio

## Referencoj 
Kategorio:Polaj aŭtobusaj kompanioj
Lapa (Rio de Janeiro)

eta|dekstre|Arkoj de Lapa
**Lapa** estas distrikto de la urbo Rio de Janeiro, Brazilo.

## Arkoj de Lapa 
eta|dekstra|300px|La *bondinho*, tramo, sur la arkoj de Lapa.
La arkaro estis konstruita en 1750 de la kolonia registaro portugala por liveri akvon al la urbo. Ĝi estas 270 m longa kaj 16,40 m alta, havas 42 arkojn. Ekde 1896 la Arkoj de Lapa servis kiel strato por la pitoreska elektra tramo *bondinho* kiu supreniras tra la *morro* (monteto) de Santa Teresa survoje al la kvartalo Santa Teresa.

eta|center|600px|La Arkoj de Lapa, unu de la turismaj allogaĵoj de Rio de Janeiro.

## Eksteraj ligiloj 
* Listo de restoracioj, trinkejoj kaj scenejoj de Lapa kaj ĉirkaŭe - Riotur 
* Moderna Lapa Retrô,
* Amando Rio de Janeiro - Artikolo pri Lapa

## Referencoj 
Kategorio:Brazilo
Ortona penelopo

La **Ortona penelopo** aŭ **Orton-jakuo** (*Penelope ortoni*) estas specio de birdo de la familio de Kracedoj, nome ĉaĉalakoj, jakuoj, kaj mutuoj, kiuj estas parencaj de la Nestamasuloj de Aŭstralazio. Oni ne konas subspeciojn.

La scienca nomo rememoras la nomon de la usona naturalisto James Orton.

## Distribuado 
Ĝi troviĝas limigite nur en humidaj arbaroj de pacifikmarbordaj okcidentaj deklivoj de Andoj de okcidenta Kolombio, Panamo kaj nordokcidenta Ekvadoro, inter 100 kaj 1.550 msm. Ĝi suferas pro ĉasado kaj habitatodetruo, kun grandaj sekcioj de la ĉokoa habitato jam malaperinta entute. Sekve ĝi estas konsiderata endanĝerita fare de BirdLife International kaj IUCN.

## Aspekto 
Ĝi estas el 58 al 66 cm longa. La plumaro estas grizbruna bronzeca en dorso kaj krono; grizecruĝecbruna en kapo kaj kolo; kun blankecaj fajnaj bordoj en brusto. Estas ruĝa mentonsako, ĉirkaŭokulo larĝa kaj blua, beko eburkolora kaj ruĝaj kruroj.

## Referencoj 
Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
James Orton

**James Orton** (21a de aprilo 1830, Seneca Falls (Novjorkio) – 25a de septembro 1877, Lago Titikaka, Peruo) estis usona naturalisto kiu kontribuis multe al kono de Sudameriko kaj ĉefe de la Amazona baseno.

## Biografio 
Li estis filo de malriĉa pastro el Presbiterianismo. Li gradiĝis ĉe Williams College en 1855. En 1858 li gradiĝis pri Teologio kaj pasis iome da tempo veture tra Eŭropo kaj Oriento, pastriĝis la 11an de julio 1860. Post diversaj pastraj postenoj li iĝis instruisto pri naturaj sciencoj en la Universitato de Roĉestro en 1866, kaj en 1869 profesoro de natura historio ĉe la Vassar College, kio li estis ĝis sia morto.

En 1867 li vizitis Sudamerikon estre de ekspedicio de studentoj de la Williams College. Tiam li trapasis la kontinenton el Kito, la rivero Napo, kaj la Amazonio, malkovrante la unuajn fosiliojn kiuj troviĝis en la valo de tiu lasta rivero. Li faris duan veturon en 1873, kaj trapasis el Parao, tra Amazonio al Lima kaj al Lago Titikaka. Tie li mortiĝis en 1876 dum sia lasta ekspedicio survoje al Punio.

Orton estis konsiderata ĉefa fakulo pri geologia kaj fizika geografio de la okcidenta marbordo de Sudameriko kaj de Amazonio. Neniu post Alexander von Humboldt kontribuis tiom multe al kono de tiu mondoregiono. Li estis membro de sciencaj societoj en Usono kaj en Eŭropo, kaj verkis artikolojn pri natura historio de Sudameriko.

## Verkoj 
Kelkaj liaj verkoj estas:
* ''Miners' Guide and Metallurgists' Directory* (New York, 1849)
* *The Proverbalist and the Poet* (Philadelphia, 1852)
* *The Andes and the Amazon* (New York, 1870; 3rd ed. 1876)
* *Underground Treasures: How and Where to find Them* (Hartford, 1872)
* *Liberal Education of Women* (New York, 1873)
* *Comparative Zoology'' (1875)

## Referencoj 
* Appletons: Orton, Azariah Giles, 1900

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1830
Kategorio:Mortintoj en 1877
Kategorio:Usonaj natursciencistoj
Olebulo

[eta|250px|*Olebuloj* kun [sekvinberoj]]
**Olebulo**, **olepastobulo** aŭ **oleknedliko** estas traditcia fritita gistopastomanĝaĵo el la malaltaj landoj. Ili estas manĝataj dum la jarfina vespero en Nederlando. Ankaŭ dum la tuta jaro ili vendiĝas je kermesoj en Nederlando kaj Belgio en olebulbudo.

Olebuloj estas preparataj per kun du kuleroj meti amaseton da pasto en kaserolo kun varmega oleo kaj fritadi la tiel ekestintan, pli malpli globoforman, olebulon ĝis bruniĝo.

La pasto kutime estas farita el faruno, ovoj, gisto, iom da salo kaj tepida lakto aŭ buterlakto. Anstataŭ gisto kelkfoje oni uzas bieron, ĉar ĝi ankaŭ enhavas giston. La pasto devas ŝveli dum unu horo, tiel ke la olebulo fariĝas sufiĉe malkompakta. Olebuloj plejofte estas surŝutataj per pulvorsukero.

## Vidu ankaŭ 
* Benjeto

## Eksteraj ligiloj 
* Recepto (nederlande)
* Recepto (germane)

Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Dolĉaĵoj
Guasca

[eta|dekstra|250px|Loko de urbo kaj municipo **Guasca** en [Kundinamarko kaj en Kolombio.]]
eta|maldekstra|Preĝejo Sankta Hiacinto, Guasca
**Guasca** [gŭAska] estas urbo kaj municipo de Kolombio en la departamento Kundinamarko situanta proksimume je 105 km el Bogotá. Ĝi havas turisman kaj agrikulturan zonon.

Kategorio:Geografio de Kolombio
Burgo Hohenfels (Palatinato)

eta| restaĵoj de burgo Hohenfels
[eta|350 px|maldekstre|upright|kalendara folio "februaro" el [Codex Liechtenthal 37, ĉ 1300, kun rimarko pri mortinta monaĥino en monaĥinejo Kirschgarten (Worms) el la gento Bolanden-Hohenfels]]
La **burgo Hohenfels** estas la ruino de montburgo sur alteco de 540 m en la naturprotektejo „Beutelfels“ norde de la komunum Imsbach en la distrikto Donnersberg, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
La burgo estas atingebla sur kruta vojo de la minejo „Weiße Grube“, kiu troviĝas en la valo de la rivero Imsbach) e
eta|dekstre|monumento “fera viro“ inter la ruino kaj la minejo

## Situo 
## Historio 
### Elfosadoj 
## Bildgalerio 

Dosiero:Hohenfels1.JPG|burgruino Hohenfels
Dosiero:Hohenfels2.JPG| burgruino Hohenfels
Dosiero:Hohenfels5.JPG| burgruino Hohenfels

## Referencoj 
## Literaturo 
* Gemeinde Imsbach (eld.) Imsbach. Aus der Geschichte eines nordpfälzischen Bergmanndorfes und seiner Bürger, 1993
* Burkhart, U.: Hohenfels/Donnersberg Pfälzisches Burgenlexikon. Bd. 2. F−H
Reihe=Beiträge zur pfälzischen Geschichte, Bd. 12.2, Kaiserslautern, 2002, p.390–400

## Eksteraj ligiloj 
* Burg Hohenfels auf der Seite burgen.de

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Donnersbergkreis
Protektitaj areoj

**aturprotektejoj**, **Protektitaj areoj**/**Protektataj areoj** aŭ eĉ **naturaj parkoj** estas lokoj kiuj ricevas protekton pro siaj rekonitaj naturaj, ekologiaj kaj/aŭ kulturvaloroj. Ekzistas pluraj specoj de naturprotektejoj, kiuj varias je nivelo de protekto depende de la eblaj leĝoj de ĉiu lando aŭ la regularoj de la internaciaj organizoj implikitaj. La esprimo "protektita areo" ankaŭ inkludas marajn Protektitajn areojn, kies limoj inkludas iom da areo de oceano. Ekzistas ĉirkaŭ 161,000 naturprotektejoj en la mondo (en oktobro 2010) kaj pliaj aldonitaj ĉiutage, reprezentante inter 10 kaj 15 procentojn de la monda tersurfacareo. Kompare, nur 1.17% de la oceanoj de la mondo estas inkluditaj en la ĉirkaŭ 6,800 Protektitaj Marareoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Protektita monumento
* Protektita birda areo
* Grava Birda Areo

## Eksteraj ligiloj 
* en Esperanto pri polaj protektataj areoj
* World Database on Protected Areas
* ProtectedPlanet.net
* United Nations Environment Programme, World Conservation Monitoring Center, Protected Areas Programme 
* IUCN World Commission on Protected Areas
* IUCN Global Protected Area Programme 
* 2010 Biodiversity Indicators Partnership Indicator Factsheet: Management Effectiveness of Protected Areas 
* A-Z of Areas of Biodiversity Importance
* Brazilian Amazon Protected areas - Instituto Socioambiental

Kategorio:Naturprotektejoj
Kategorio:Naturprotektado
Mezurrado

La **mezurrado** aŭ **rado de geodeziisto** estas instrumento por mezurado de distanco.
eta|Mezurrado

Ĉiu rivoluo de la rado mezuras specifan distancon. Per kalkulado de la rivoluoj kun mekanika nombrilo konektita al la rado, eblas rekta mezurado de la distanco. Mezurradoj estas sufiĉe precizaj sur glataj surfacoj, kiel ekzemple stratoj aŭ trotuaroj. Sur malglata tereno, glitado kaj saltado povas redukti la precizecon. Mola sabla aŭ ŝlimeca grundo ankaŭ povas influi la ruladon de la rado. Ankaŭ obstakloj laŭ la pado influas precizecon.

La mezurrado estas uzata ĉefe por topografiaj determinadoj kie sufiĉas malalta precizeco. Ĝi ofte estas uzata dum laboroj de vojkonservado aŭ dum subteraj laboroj. Terkultivistoj uzas mezurradon por rapida mezurado de distancoj tro malkonvenaj por mezuri kun la mezurbendo.

Kategorio:Mezuriloj
Kategorio:Mezuro
Hipopigmentado

**Hipopigmentado** estas perdo de haŭta koloro. Ĝi estas kaŭzita de malpliigo de melanocito aŭ de melanino, aŭ pro malpliigo ĉe la aminoacido tirozino, kiu estas uzita de melanocitoj por produkti melaninon.

## Traktado
Ofte, Hipopigmentado povas esti traktita per lasera traktado; tamen, la Hipopigmentado povas esti traktata per aliaj lumfontoj.

## Asociaj kondiĉoj
Ĝi estas vidata en:

*albinismo
*lepro
*leŭcismo
*vitiligo

## Vidu ankaŭ
* Hiperpigmentado

## Referencoj
Kategorio:Dermatologio
Valo Kokora

eta|600ra|Valo Kokora
La **Valo Kokora** (en hispana Valle de Cocora) estas valo de departemento Kindio en Kolombio. Ĝi situantas ĉe la Centra Montaro de Andoj. "Cocora" estis la nomo de Kimbaja princino, filino de lokestro Akaime, kaj signifas "akvostelo".

La valo estas parto de la Nacia Parko Los Nevados (en hispana *Parque Nacional Natural de Los Nevados*), alirita en jam ekzistinta nacia parko fare de la kolombia registaro en 1985. Tiu Parko kovras areon de 58,000 hektaroj (580&nbsp;km2) totale, inklude la nordorientan parton de Kindio.

Ĝi estas la ĉefa loko de la nacia arbo kaj simbolo de Kolombio, nome la kindia vaksopalmo (*Ceroxylon quindiuense*), same kiel de ampleksa vario de alia flaŭro kaj faŭno (kelka endanĝerita), ĉiu el kiu estas protektita laŭ la statuso de la nacia parko. La valo kaj la najbara urbo Salento estas inter plej popularaj turismaj allogoj en Kolombio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Parques Nacionales Natural de Los Nevados" retejo pri Parques Nacionales Naturales de Kolombio retejo (en hispana kaj angla)

Kategorio:Geografio de Kolombio
Anaksagoro (mitologio)

Laŭ la helena mitologio, **Anaksagoro** aŭ **Anaksagoraso** (el la greka *Αναξαγόρας*, «reĝo de la merkatplaco») estis reĝo de Argolando kaj filo ĉu de Megapento, ĉu de lia filo Argeo.[eta|Templo de [Hera|Hero en Argo, la ĉefurbo de Argolando dum la regado de **Anaksagoro**.]]Dum lia regado, la dio Dionizo frenezigis la virinaron, kaj la reĝo promesis rekompencon al tiu, kiu sukcesus resanigi ilin. Oni vokis Melampon, loka divenisto, sed la prezo kiun li postulis (triono de la reglando) estis troa laŭ Anaksagoro. Tiam, la virinoj iĝis eĉ pli frenezaj, do la reĝo finfine konsentis peti helpon al la divenisto. Profitante la malesperan situacion, Melampo plialtigis sian postulon kaj petis kroman trionon de la reglando por lia frato Biaso, sukcese. Pro tio, dum kelkaj jaroj, Argolando estis dividitaj en tri regnojn. 

## Alternativa versio 
Laŭ alternativa versio, tamen, tio ne okazis dum la regado de Anaksagoro, sed dum tiu, de sia avo Preto. Troviĝas ankaŭ rakonto laŭ kiu tiu, kiu suferis la mensan malsanon estis filo de Anaksagoro, anstataŭ la loka virinaro. Laŭ ĝi, Melampo oferis okson por paroli kun la vulturoj kiuj venos manĝi ĝian kadavron. La funebraj birdoj, krom laŭdi la festenon kaj memori la lastan (kiam la reĝo plenumis oferadon), klarigis al la divenisto la kialon de la malbeno: kiam la princo estis bebo, la granda kaj sangmakulita tranĉilo de lia patro timigis lin. Pro tio, Anaksagoro ĵetis ĝin for, kaj hazarde ĝi enbatis proksiman arbon kaj vundis ĝian hamadriadon. Ŝi tiam malbenis la princon, sed poste ŝi laŭpete instruis al Melampo la manieron liberiĝi el la malsano. Oni devis eltiri la tranĉilon el la arba trunko kaj boligi ĝin. La rusta akvo rezultanta, drinkata de la princo, nuligis la malbenon.

Post la morto de Anaksagoro, lia filo Alektoro heredis la reĝlandon. Ilia dinastio daŭris pli ol tiu, de Melampo kaj Biaso, do posteulo de Anaksagoro nomiĝinta Kidanipo aŭ Kilabareso finfine sukcesis unuigi Argolandon denove.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Abasidoj (mitologio)
Kategorio:Mitaj reĝoj de Argolando
Kesselburg (Palatinato)

eta|La burgloko
La **Kesselburg** estas ne plu ekzistanta montburgo sur la monto „Kesselberg“ supre de la komunumo Jakobsweiler en la distrikto Donnersberg, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Historio 
En historiaj dokumentoj de la jaro 1144 menciiĝas nobela dinastio, tiam vivanta en la burgo, kiu donacis la kapitalon necesan por starigo de la monaĥejo Otterberg. En la jaro 1357 historia dokumento certigas ke la tiutempaj anoj de la nobela dinastio, tiam nomataj *Junker von Kezzelberg* posedas la najbaran loĝlokon Weitersweiler. Jam en 1542 la burgo en tiutempa dokumento nomatas "ruino". Ĝis la jaro 1920 ekzistis profunda puto kun diametro de du metroj. La lastaj murorestaĵoj estis forigitaj en 1930.

## Literaturo 
* Ortsgemeinde Jakobsweiler und Staatliches Amt für Vor- und Frühgeschichte der Pfalz: *Festschrift: 800 Jahre Jakobsweiler 1194-1994*, la 1-an de septembro 1994

## Eksteraj ligiloj 
* Kesselburg ĉe alleburgen.de 

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Distrikto Donnersberg
Starý Poddvorov

**Starý Poddvorov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Hodonín. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Marteno
* Ventmuelejo de jaro 1870
* Sonorilturo

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Vinkultivada subregiono Moravia Slovakio
Kategorio:Setlejoj en Kyjova montetaro
Nacia Parko Los Nevados

eta|dekstre|600px|Valo Kokora en la Nacia Parko Los Nevados
La **Nacia Parko Los Nevados** (en hispana *Parque Nacional Natural de Los Nevados*), estas nacia parko en la Centra Montaro de la Andoj de Kolombio. Ĝi fondiĝis en jam ekzistinta nacia parko fare de la kolombia registaro en 1985. Tiu Parko kovras areon de 58,000 hektaroj (580&nbsp;km2) totale, inklude la nordorientan parton de Kindio.

Ĝi estas la ĉefa loko de la nacia arbo kaj simbolo de Kolombio, nome la kindia vaksopalmo (*Ceroxylon quindiuense*), same kiel de ampleksa vario de alia flaŭro kaj faŭno (kelka endanĝerita), ĉiu el kiu estas protektita laŭ la statuso de la nacia parko. La parko kaj la najbara urbo Salento estas inter plej popularaj turismaj allogoj en Kolombio.

La  alta vulkano Nevado del Ruiz dominas Los Nevados. La neaktiva vulkano Nevado del Kindio estas  alta.

El 55 protektitaj areoj en Kolombio, Los Nevados estas la tria plej vizitata en 2009, kun 50,045 vizitantoj. Plej vizitata estis la Nacia Parko Koraloj Rosario kaj San Bernardo sekve de la Nacia Parko Tajrona.

## Notoj
## Referencoj
*
*

## Eksteraj ligiloj
*Parka retejo ĉe Parques Nacionales Naturales de Colombia  hispane

Kategorio:Naciaj parkoj de Kolombio
10208 Germaniko

'*10208 *Germaniko'''* estas tre malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia de Stroncone (Umbrio, Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la romia generalo Germaniko (, -15 – 19), nevo de la romia imperiestro Tiberio. Li verkis plurajn poemojn, inter kiuj *Aratea*, la latina versio de *Phaenomena'' de Arato, grava astronomia verko en kiu li priskribis la konstelaciojn. En 1963, en Amelia, proksime de Terno, bronza 2-metroj alta statuo pri Germaniko estis trovita.

## Satelito 
Ĝia satelito estis identigita de J. Oey, P. Pravec, P. Kusnirak, Yu. Krugly, V. G. Chiorny kaj J. Ries sur bazo de observoj de ĝia luma kurbo de la 6-a de aŭgusto ĝis la , anoncita la .

Tiu satelito, de diametro de 1,48 ± 0,11&nbsp;km, orbitas kun orbita periodo de 2,44 ± 0,0008 tagoj (58,56 horoj) kaj granda duonakso taksita je 13&nbsp;km. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (10208) Germanicus; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Antonio Vagnozzi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Malgranda penelopo

La **Malgranda penelopo** aŭ **Maraila jakuo** (*Penelope marail*) estas specio de birdo de la familio Kracedoj parenca de la nestamasuloj de Aŭstralazio, sed kiu loĝas en Ameriko.

Ĝi troviĝantas en norda Brazilo, Gujanoj, kaj suda Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

Temas pri tre malhelbruna kokeca birdospecio kun rimarkinda ruĝa mentonsako. La vosto estas longa. Estas blanka punkteco ĉe la brusto.

La Malgranda penelopo estas tre arboloĝanta, escepte kiam junuloj ankoraŭ junas, kaj kutime preferas sekan arbaron en malaltaj teroj ĝis proksimume 600 m, kvankam ĝi troviĝantas regule ĉe akvo. Grupoj tipe enhavas ĝis 6 individuojn, kiun ŝajne sekvas regulajn vojojn inter ripozejoj kaj manĝolokoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ĉe Cornell

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Senetářov

**Senetářov** estas municipo troviĝanta en distrikto Blansko, Sudmoravia regiono, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* Muzeo de tradicia loĝado
* Preĝejo de Sankta Jozefo konstruita en jaro 1971

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Dabena penelopo

La **Dabena penelopo** aŭ **Ruĝvizaĝa jakuo** (*Penelope dabbenei*) estas specio de birdo de la familio de Kracedoj, nome ĉaĉalakoj, jakuoj, kaj mutuoj, kiuj estas parencaj de la Nestamasuloj de Aŭstralazio.

## Distribuado
Ĝi troviĝas en la landlimaj regionoj de norda Argentino kaj de suda Bolivio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.

## Aspekto
Temas pri sveltaj longaj birdoj, malhelaj kun rimarkinda nuda ruĝa mentonsako. Temas pri tre malhelbruna kokeca birdospecio. La vosto estas longa. Estas blanka skvameco ĉe la brusto kaj ĉe ŝultroj (malkutima inter samgenranoj) formata de helaj plumobordoj. La kruroj estas grizecaj. Ĉefaj trajtoj estas ruĝa nuda vizaĝo (tialo por alternativa komuna nomo), dum aliaj samgenranoj montras malhelajn grizecajn haŭtaĵojn.

## Biologio
Ili estas asociaj al arbaroj de la genroj *Alnus*, *Tabebuia* kaj *Podocarpus*, je 1,500-2,500 m, kaj foje ĝis 800-2,700 m (del Hoyo et al. 1994, Strahl et al. 1994, Fjeldså and Mayer 1996, Rocha and Quiroga 1996, J. Mazar Barnett in litt. 1999).

Tiu specio estas ĉefe minacata pro ĉaspremo, ĉefe for de protektitaj areoj (Strahl et al. 1994). En Argentino ĝi suferas pro fragmentado de ties habitato, ĉar ĝis 60 % el argentina jungararbaro estis malaperinta ĉe la 1970-aj jaroj (Vervoorst 1979, Strahl et al. 1994), kiel rezulto de lignoproduktado, konverto al agrikulturo kaj plantado de foraj pinoj de la genro Pinus. Ŝosekonstruado kaj homa koloniigo pliigis habitatodetruon (WWF/IUCN 1997), kaj nova ŝoseo inter Santa Victoria kaj Baritú, Salta, ŝajne pliigos ĉaspremon (J. Mazar Barnett in litt. 1999).

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Pri statuso de la populacio 

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Konstantinovko (Simferopola distrikto)

**Konstantinovko** (, , ) estas relative nova vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1286 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la suda parto de la Simferopola distrikto proksimume 4 kilometrojn sude de Simferopolo ĉe la plej supra fluo de la rivereto *Kurĉa* (kiu estas maldekstra alfluanto de Salgiro). La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Klinovko (situanta proksimume 1,5 kilometrojn nord-oriente) kaj Topolno (situanta ĉirkaŭ 1 kilometron sud-okcidente).

## Historio 
eta|250px|maldekstra|La Konstantinovka mezlernejo
La vilaĝo aperis komence de la 1920-aj jaroj. En la statistikaj dokumentoj de la tutsovetia censo de la jaro 1926 ĝi estis menciita kiel *Novo-Konstantinovka*. La ŝanĝo de la nomo al la nuna verŝajne okazis baldaŭ post la Dua mondmilito. Ekde la mezo de la 1960-aj la vilaĝo (jam sub la nuna nomo) apartenas al la Perova komunumo.

### Dinamiko de la loĝantaro 
* 1989 — 1211 homoj
* 2001 — 1286 homoj

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1286 homoj). La areo de la vilaĝo estas 101,2 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 441.

Per la busa trafiko la vilaĝo estas ligita al Simferopolo kaj al la aliaj vilaĝoj de la Perova komunumo.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto