open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
(143678) 2003 SA224

**(143678) 2003 SA224** estas nerapide rotacianta marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la 30-an de septembro 2003 en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 8:9 kun Marso.

Ĝia iom discentra orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia iom granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝi ekstere, malproksime, tanĝas la orbiton de la Tero.

* Ĝia marsa MOID estas 0,26488 astronomia unuo (39,625 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,1518 astronomia unuo (22,715 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,15342 astronomia unuo (22,951 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,15237 astronomia unuo (22,794 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Soledad Bravo

**Soledad Bravo** (naskiĝis en Logroño, La Rioja, Hispanio, la 1an de januaro, 1943) estas venezuela kantisto.

Ŝi naskiĝis en Hispanio sed la familio ekziliĝis al Venezuelo kiam ŝi estis ankoraŭ ĉe frua aĝo. Soledad komencis studi arkitekturon kaj filozofion ĉe la Centra Universitato de Venezuelo, kie ŝi ankaŭ komencis kanti publike. En 1968, ŝi publikigis sian debutan albumon titolitan *Soledad Bravo Canta* (*Soledad Bravo kantas*), kiu faris ŝin stelulo en Venezuelo kaj aliaj partoj de Sud-Ameriko. En la sekvaj jaroj, ŝi kunlaboris kun Atahualpa Yupanqui, Gilberto Gil kaj aliaj, kaj turneis ofte en Eŭropo kaj Ameriko. Ŝia repertuaro estas bunta miksaĵo de fajraj buntaj karibaj kaj latinaj ritmoj, sefardaj kantoj kaj kortuŝaj baladoj.

Ŝi fariĝis unu el la ĉefaj reprezentantoj de la t.n. nova latinamerika kanto, kaj estis konsiderata unu el la plej bonaj voĉoj en Latin-Ameriko. Unu el ŝiaj plej popularaj kaj plej konataj kantoj estas *Hasta siempre, Comandante*, versio de kuba himno de Carlos Puebla al Ernesto "Che" Guevara.

## Diskaro 
* 1967: *Soledad Bravo canta*
* 1969: *Soledad*
* 1970: *Soledad Bravo Vol. 3*
* 1971: *El violín de Becho*
* 1971: *Soledad Bravo en vivo* (2 discos)
* 1973: *Cantos de la Nueva Trova Cubana*
* 1973: *Canto la poesía de mis compañeros*
* 1973: *Cantos de Venezuela*
* 1973: *El homenaje de Soledad Bravo*
* 1976: *Cantos de la Nueva Trova Cubana*
* 1977: *Soledad Bravo y Rafael Alberti*
* 1978: *Flor del cacao*
* 1979: *Cantos sefardíes*
* 1980: *Boleros*
* 1982: *Caribe
* 1983: *Mambembe*
* 1985: *Entre amigos*
* 1985: *Soledad Bravo*
* 1986: *Corazón de madera*
* 1987: *Volando voy*
* 1989: *En vivo*
* 1989: *Arrastrando la cobija*
* 1992: *Con amor*
* 1994: *Raíces*
* 1996: *Cuando hay amor*
* 1997: *Cantos revolucionarios de América Latina*
* 1998: *En concierto*
* 2001: *Paloma negra*
* 2002: *Soledad canta a Pablo Milanés*
* 2003: *Homenaje a Alfredo Zitarrosa*
* 2015: *El Arte de Soledad Bravo*

### Kolektivaj 
* 1975: *Compañero presidente*
* 1997: *¡El Che vive!''

## Eksteraj ligiloj 
* biografio kaj diskaro

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Venezuelaj artistoj
Kategorio:Sudamerika muziko
László Hadházi

**László Hadházi** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hadházi László** estas hungara humuristo.
eta|
László Hadházi naskiĝis la  en Debrecen.

## Biografio 
László Hadházi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis laŭvice plurajn altlernejojn, sed ĉiuj studadoj daŭris nur mallonge. Intertempe li estis aktiva sportpafisto. Ekde 1987 li komencis verki humuraĵojn, post jaroj li estis aŭdebla en distraj programoj de provincaj radioj, baldaŭ jam en tutlandaj radioj. En 1996 li debutis en televido, iom poste li estas membro de humura teatra trupo. Li ricevis premiojn en 2008 kaj 2011. Lia edzino naskis trifoje.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* *Apám beájulna* -
* *Teaház az augusztusi holdhoz* - Mac Lean
* *Légy férfi!* (memstara spektaklo)

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *A rózsa vére* (1998)
* *Kisváros* (televida serio, 2001) - Botár; Hegyvári; Müller
* *Bakkermann* (2008) - firmaestro
* *Dumapárbaj* (2015) - Tamás

## Liaj scenarlibroj 
* *Mi kérünk elnézést!* (televida serio, 2008)
* *Munkaügyek* (televida serio, 2014)

## Liaj libroj (elekto) 
* *Nekem 8* (kunaŭtoro, 2003)
* *Nekünk – nem – nyolc* (kunaŭtoro, 2005)
* *A Föld kilencvenkilenc legkevésbé ismert csodája* (kunaŭtoro, 2008)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/hadhazi-laszlo/person-208701

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj humuristoj
Kategorio:Hungaraj pafistoj
Malans (Haute-Saône)

**Malans** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Saône* (prononco [], , arpitane *Hiôta-Sona*), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Vesoul* (france *arrondissement de Vesoul*), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono ''''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Saône

Kategorio:Komunumoj de Haute-Saône
Brodi (stacidomo)

**Brodi** () estas fervoja stacio en Brodi (Lviva provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Brodi en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Lviva provinco
Kategorio:Brodi
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1869
Kategorio:1869 en Ukrainio
Friedrich von Bodenstedt

eta|Friedrich von Bodenstedt, 1876
**Friedrich Martin von BODENSTEDT** (nobeliĝo en 1867; naskiĝinta la  en Peine, mortinta la  en Wiesbaden) estis germana verkisto kaj tradukisto.

## Vivo 
Estante filo de bierfaristo li iĝis unue estis komercista lernoknabo antaŭ ol povi studi, sub malfacilaĵoj, historion kaj fremdajn lingvojn ĉe la Universitato de Göttingen. Li iĝis gvidinstruisto de princo Gallitzin en Moskvo de 1840 ĝis 1843, tiam gimnazia instruisto en Tiflis. Tie li renkontis Mirza Schaffy, instruisto de la tatara lingvo, kun kiu li amikiĝis. En 1845 li revenis al Germanio, vojaĝis al Italio kaj Svislando, estis redaktoro en Triesto, Vieno, Berlino kaj Bremeno ĝis reĝo Maksimiliano la 2-a (Bavario) nomumis lin profesoro pri slavaj lingvoj en Munkeno en 1854. En 1867 li iris al Meiningen kiel kortega teatrodirektoro; post sia eksiĝo (1874) li vivis en Wiesbaden.

## Graveco 
Per sia unua verko *Lieder des Mirza Schaffy* (1851, 264-a eldono en 1917) li tuj akiris internacian famon; postaj poemaroj ricevis malmulte da atento. Liaj dramaj kaj rakontaj verkoj, kiujn li laŭ propra aserto skribis nur pro neceso, ankaŭ ne estas super averaĝa kvalito. Sed kiel tradukisto Bodenstein gajnis la plej grandan renomon. Li unue prezentis al germanoj verkojn i.a. de Puŝkin, Raskov, Lermontoff, Turgenev, Kolzov, Feth. Li ankaŭ peris persajn poetojn kiel ekzemple Hafiz kaj Chajjām laŭ modelaj eldonoj. Krome, lia okupiteco pri *Shakespeares Zeitgenossen und ihre Werke* (1858-60) ankaŭ donis valoran frukton. Li estis la unua se temas pri traduki ok ŝekspirajn ludojn kaj provaĵojn de ludoj de John Webster, John Ford, John Lilly, Robert Green, Christopher Marlowe, Thomas Dekker, John Marston kaj Thomas Rowley (Chatterton).

Fine ni ŝuldas al lia restado en Rusio la kulturhistorie valorajn librojn *Die Völker des Kaukasus und ihre Freiheitskampfe gegen Rußland* (1848) kaj *Tausend und ein Tag im Orient* (2 volumoj, 1849/50; tie troviĝas la unua versio de la kantoj de Mirza Schaffy). Li starigis belan monumenton al la reĝo Maksimiliano en la libreto *Eines Königs Reise* (1879). Vojaĝo al Anglio produktis la anoniman verkon *Enthüllungen aus England* (1860), restado en Ameriko la viglan priskribon *Vom Atlantischen zum Stillen Ozean* (1882).

Interesega kaj allogaj estas la memuara verko *Erinnerungen aus meinem Leben* (2 volumoj, 1888-90) kiuj bedaŭrinde derompas jam en 1850.

## Fonto 
Stemplinger, Eduard, "Bodenstedt, Friedrich von" ĉe: Neue Deutsche Biographie 2 (1955), p. 355-356 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* Ligiloj ĉe DDB
* Verkoj ĉe Zeno.org
* Verkoj ĉe Projekt-Gutenberg

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj tradukistoj
Kategorio:Teatrestroj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Homoj rilataj al Meiningen
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Germanaj slavistoj
Nitrozila acetato

**Nitrozila acetato** aŭ **C2H3NO3** estas organika kombinaĵo kie la nitrozila grupo ligiĝas al la acetata grupo. Acetato de nitrozilo estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj kiel nitrozigagento.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **nitrozila acetato** per traktado de **nitrita acido** kun **Arĝenta acetato**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **nitrozila acetato** per traktado de **nitrita acido** kun **acetila klorido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **nitrozila acetato** per traktado de **kalcia acetato** kun **nitrozila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **nitrozila acetato** per traktado de **nitrozila klorido** kun **acetata anhidrido**:

## Vidu ankaŭ 
* Acetatoj

## Referencoj
9K720 Iskander

La **9K720 Iskander** (; NATO-raportnomo *SS-26 Stone*) estas movebla mallongdistanca balistika misilsistemo konceptita en Sovetunio ekde 1988 kaj produktita kaj ĉefe uzata fare de la Armitaj Fortoj de Rusia Federacio. Laŭ informoj de la Armitaj Fortoj de Rusio, la misilsistemoj (Искандер-М, do **Iskander-M**) en tiu armeo plene anstataŭigis la malnoviĝintajn sovetuniajn OTR-21 Toĉka-misilsistemojn en aprilo 2020. La Iskander havas plurajn malsamajn konvenciajn eksplodilojn, inkluzive de grapolpafaĵo-eksplodilo, fuel-aera eksplodaĵo-plifortigita eksplodilo, eksplodkapo-fragmenta eksplodilo, terpenetrilo por bunkrorompado kaj elektromagneta pulsaparato por kontraŭradaraj misioj. La misilo ankaŭ povas porti nukleajn eksplodilojn.

## La misiloj aktive uziĝis/uziĝas interalie en la sekvaj militoj 
* Milito en Sud-Osetio (2008)
* Siria Enlanda Milito (2011-nun)
* Milito en Montara Karabaĥo (2020)
* Invado de Rusio en Ukrainion (2022)

Kategorio:Armiloj de Sovetunio
Kategorio:Armiloj de Rusio
Kategorio:Misiloj
Tockoje

**Tockoje** (ruse То́цкое) estas vilaĝo (*selo*), administra centro de la samnoma areo *Totskij* de la Orenburga provinco en Rusio. Ĝi estas situanta 200 km nordokcidente de Orenburg, 40 km oriente de Buzuluk, sur la maldekstra bordo de la rivero Samara, proksime de la kunfluejo de la pli malgranda rivero Soroka. En 2011 la loĝloko festis sian 275-an datrevenon.

La loĝloko fikse rilatas al la samloka Armea Spaco Tockoje (), spaco de la Ruĝa Armeo kie oni faris militekzercojn pri la atombombo *Sneĵok*. 

Kategorio:Loĝlokoj de Orenburga provinco
(143685) 2003 SS317

**(143685) 2003 SS317** estas neptunrenkonta transneptuna objekto malkovrita la 25-an de septembro 2003 elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).

## Ecoj 
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 100 km ; por Michael E. Brown, ĝi verŝajne ne estas nanplanedo kun taksata diametro de 125 km.

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 3:4 kun Neptuno kaj ĝia orbito krucas la neptunan orbiton ; ĝia neptuna MOID estas 1,75301 astronomia unuo (262,247 milionoj da km).

Ĝi pasis ĉe sia perihelio la .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj ; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston
*  Listo de Centaŭroj kaj Disdiskanoj, de *Minor Planet Center*

Kategorio:Uranorenkontaj asteroidoj
Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Kategorio:Malkovrita de Observatorioj de Mauna Kea
San Miguel de Corneja

**San Miguel de Corneja** [sanmiGEL dekorNEĥa] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *San Miguel de Corneja* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Mikaelo de Valo de Corneja*.

200ra|eta|maldekstra|San Miguel de Corneja en la provinco Avilo.
[[Dosiero:Verraco de San Miguel de Corneja.jpg|250ra|eta|maldekstra|Prahistoria skulptaĵo "verraco" [beRAko] (bovo-porko) plej verŝajne de epoko de vetonoj.]]
200ra|eta|maldekstra|Kruco.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 6 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 53 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 60 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Mesegar de Corneja, Bonilla de la Sierra, Piedrahíta, Villafranca de la Sierra kaj Navaescurial. La rivero Corneja [korNEĥa], faras limon nordan kun Mesegar de Corneja kaj Bonilla de la Sierra. La altitudo gamas inter 1130 m sude en la ascendo al la montaro Villafranca, kaj 1020 m borde de la rivero Corneja. La loĝloko staras sur 1054 m super marnivelo.

## Historio kaj aktualo 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La preĝejo estas de la 18-a jarcento.

Komunumna tradicio de Mezepoko regulas, ke la kvarkoj estas publikposedo, eĉ se la tero estas privata, kio rezultis en la konservado de kvarkoj kaj anzinoj vere jarcentaj, inter kiuj paŝtiĝas la brutaro.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj ĉefe fazeoloj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, kuirarto).

Estas interesante etnografia muzeo kiu montras la kamparanan vivmanieron ĝis 1970-aj jaroj, same kiel ĉiutagaj iloj. En la teretaĝo oni ekspozicias grandan kvantoj de agrikulturaj laboriloj kaj oni rekreas tipan domon. En la supra etaĝo oni ekspozicias laborilojn el la profesioj plej tipaj en la vilaĝo: forĝisto, barbiro, instruisto, ŝuriparisto, ĉarpentisto ktp.

En 2019, pro detruo de pajlstokejo konsekvence de ŝtormo, oni malkovris ene de muro grandan ŝtonon iam uzitan kiel konstrumaterialo, kio rezultis prahistoria skulptaĵo de "verraco" [beRAko] (bovo-porko) plej verŝajne de epoko de vetonoj. Ekde Majo 2021 ĝi estas ekspoziciita je la enirejo de la vilaĝo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Isabela papilio

La **isabela papilio**, *Graellsia isabellae*, estis malkovrita de la hispana sciencisto Mariano de la Paz Graells en Peguerinos, Provinco Avilo, Hispanio, en 1848. Li nomis ĝin kiel *Saturnia isabellae* omaĝe al la reĝino Isabel la 2-a de Hispanio. Poste la specio estis renomita *Graellsia isabellae* omaĝe al la malkovrinto. La raŭpo manĝas ĉefe la pinpinglojn (genro *Pinus*). Ŝajne ili malfacile adoptas neindiĝenajn pinspeciojn eĉ ene de la genro *Pinus*.

*Graellsia isabellae* estas specio de lepidoptero de la familio *Saturniidae*, unu el la plej buntaj de la eŭropa faŭno, kun enverguro de ĝis 9 cm. Ili flugas nur dumnokte, inter Aprilo kaj Julio depende de la latitudo, la altitudo kaj la klimato; tamen por plenumi la lastan paŝon de metamorfozo al plenkreska stato ili bezonas la varmon de tagaj sunradioj.

Temas pri papilioj kun koloraro hegemonie verda sulikigita per vejnoj ruĝecbrunaj. Krome ili havas en la kvar flugiloj ocelojn de variaj koloroj kaj la malantaŭaj flugiloj de ambaŭ seksoj havas romarkindajn pintojn pli longajn ĉe la masklo.

La raŭpoj denaske estas nigraj, poste griz-brunaj kaj finfine ĉefe verdaj kun blankaj punktoj. Krome ili havas longajn kaj neabundajn harojn. La raŭpoj suferas pro fumigacio per dufluorobenzino en gazoleo uzata super la pinaroj por ataki la plagon konstituatan de alia lepidoptero, nome la pin-procesipapilio (*Thaumetopoea pityocampa*).

Ili estas endemio de la nordokcidenta kvarono de Iberio, sed estas ankaŭ aliaj populacioj en sudokcidenta Francio, plej verŝajne pro enkonduko.

Graellsia_isabellae_MHNT_male_dos.jpg|masklo - dorse
Graellsia isabellae MHNT male ventre.jpg|masklo - ventre
Graellsia isabellae MHNT Femelle dos.jpg|ino - dorse
Graellsia isabellae MHNT Femelle ventre.jpg|ino - ventre

## Referencoj 
Kategorio:Noktopapilioj
Santa María del Berrocal

**Santa María del Berrocal** [santamaRIa delberoKAL] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Santa María del Berrocal* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Maria de la Rokaro*, alude al la hegemonia pejzaĝo per loknomo kaj pejzaĝnomo "berrocal" kiu estas tre ofta en Hispanio.

200ra|eta|maldekstra|Santa María del Berrocal en la provinco Avilo.
250ra|eta|maldekstra|Monumento al tolproduktistoj.
250ra|eta|maldekstra|Iama ornamita vendejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Santa María del Berrocal, Navahermosa de Corneja kaj Valdemolinos je po 2 km el la unua; ĝi okupas totalan areon de 28,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 373 loĝantojn. Ĝi perdis 330 loĝantojn el 1991 (je la kreo de la municipo) pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 73 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun la provinco Salamanko. Trafluas la municipon la riveroj Corneja kaj Tormes.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. En la 18-a kaj 19-a jarcentoj estis flora teksindustrio kaj rilata komercado.

Aliaj tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Ainaži

**Ainaži** - jen latve, historie ankaŭ  kaj  - estas urbo en Latvia historia regiono
Vidzeme, en la nordo de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Limbaži kaj situas en nordokcidenta parto de la distrikto, apud la limo de Estonio. Ainaži parte situas en Marborda herbeja naturparko. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 52 km de Limbaži kaj 115 km de Rigo.

## Historio 
Ainaži (*Heinaste*) estis origine livona fiŝkaptista vilaĝo. La nomo Ainaži unue aperas en oficialaj dokumentoj en 1564. Tiam la loĝloko *Haynasch* apartenis al la germanlingva Livonia Ordeno. Ĉiam en la regiono plu vivis germanaj baltoj kune kun livonoj, ne nur kiel bienaj posedantoj, sed plejparte kiel normalaj civitanoj (ĝis ili estis devige deportitaj okcidenten pro la sekreta aldona protokolo de la pakto Ribbentrop-Molotov).

En 1864, laŭ sugesto de Krišjānis Valdemārs, la unua marlernejo en Latvio estis establita en Ainaži. La trejnado estis senpaga kaj okazis en la latva, la estona kaj poste ankaŭ en la rusa. Ŝipkonstruado disetendiĝis en Ainaži kaj la tuta regiono. La marlernejo ekzistis dum 50 jaroj, ĝis la Unua Mondmilito.

En 1900-1905, komerchaveno estis konstruita en Ainaži. En 1912 estis malfermita la etŝpura fervoja linio Ainaži-Valmiera-Smiltene (fermita en 1977).

La malprofunda haveno poste perdis konkuradon kun Salacgrīva kaj Pärnu kaj iĝis sensignifa.

## Geografio 
La urbo situas en la Marborda malaltebenaĵo (). Averaĝa temperaturo estas -4,5°C en januaro kaj +17°C en julio.

### Transporto 
La ĉefaj aŭtovojoj de urbo estas E67/A1 (Rigo-Talino) kaj P15 (Valmiera-Matīši-Ainaži).

## Loĝantaro 
Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

### Ŝanĝo de loĝantaro 
### Etna strukturo 
## Vidindaĵoj 
* Fajro- kaj Maromuzeoj
* Norda piero
* Iama domo de Veide kaj iama grandbieno
* Naturparko de Marbordaj herbejo

## Bildoj 

Heinaste apteek.JPG|Apoteko.
Able Falcon - Baltic Freedom of Movement 150603-A-ZZ359-017.jpg|Limtransirejo inter Latvio kaj Estonio.
Ainaži Lighthouse.jpg|Lumturo.
Heinaste põhjamuuli tipp.JPG|Norda piero.
Ugusndzēsības muzejs - panoramio.jpg|Fajromuzeo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Latvio
Artoj kaj Metioj

eta|Dezajno de William Morris murpapero nomata "Trellis", 1862
**Artoj kaj Metioj** (en angla *Arts and Crafts*) estas arta movado kiu unue disvolviĝis en Britio en la 19-a jarcento. La estro de la movado estis Charles Robert Ashbee. Kune kun li laboris tri arkitektoj kaj dezajnistoj, Augustus Pugin, John Ruskin kaj William Morris, kiuj interalie dekomence kontraŭis la produktadon de meblaro en industrio per maŝinoj, ĉar ne nur ke la produkto estis de malalta kvalito sed ke la teknologio igis la dezajniston mem kiel mekanika ilo kaj ke ekzistis neniu konservado de arta kvalito, aŭ de personeco de la produktanto en la produkto.
[eta|221x221px| Unu el la domoj dezajnitaj fare de [William Morris en Anglio]]
La movado manifestis kontraŭ la troa dekoracio en tiu tempo kaj prediktis pri reveno al laboro en gildoj, eble kiel en la mezepoko. Ilia celo estis stari kiel premgrupo kontraŭ la malbona nivelo de industria dezajno, protekti la artan dezajniston, inkluzive de lian statuson kaj laborrajtojn, kaj konservi altajn normojn de kvalito kaj formo. Ili elektis la vorton "gildo" ĉar ĝi estas donita en la kunteksto de la socia strukturo en la mezepoko, en kiu la metiistoj kaj artistoj ene de la gildo ricevis respekton kaj sendependecon.

La ĉefdisputo levita koncerne la movadon estis ke ĝi provis turni la horloĝon malantaŭen, kaj ke ĝi ne povis esti praktika en moderna, urba, konsumema kaj evoluanta socio.

Malgraŭ tiaj polemikoj, la movado pli kaj pli trapenetris kaj la konscion de la konsumantoj kaj la produktejojn, kaj estis disvastigita en Eŭropo. La diferenco inter la brita filio kaj tiu evoluinta en Usono kuŝis en la alirebleco (tiu signifas marketan prezon) de la konsumanta publiko al la produktoj. La menciita brita movado produktis manfaritan arton, surmerkatigis produktojn kies prezo ne konvenis al la mezklasa konsumanto, kaj limigis ĝin al la riĉa konsumantaro. Kontraste, la usona movado estis integrita kun la mekanizita fabrikado, kiu malaltigis produktoprezojn kaj allogis multe pli larĝan konsumantan publikon.

## Vidu ankaŭ 
* Arto, Metio, Gildo
* La pariza Muzeo de Artoj kaj Metioj
* La pariza Nacia Konservatorio de Artoj kaj Metioj
* Hungara Muzeo pri Metia Arto
* Estetikismo

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Arkitekturaj stiloj
Kategorio:Artaj movadoj
Kategorio:19-a jarcento en arto
Kategorio:20-a jarcento en arto
Kategorio:Arkitekturo de la 19-a jarcento
Kategorio:Arkitekturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Moderna arto
Kategorio:Dekoracia arto
Kategorio:Manaj profesioj
Kategorio:Arto en Unuiĝinta Reĝlando
Kiti Neuvonen

**Kiti NEUVONEN** (naskiĝinta la ) estas finna kantisto. Ŝi publikigis 5 studioalbumojn. Neuvonen ricevis popularon en Finnlando speciale pri kanto *Nuoruustango*. Ŝi diskis ĝin en 1971. Ŝia sekvanta publikigaĵo aperis en 1985. Muzikon, kiun Neuvonen performas, faris almenaŭ Juice Leskinen, Kaj Chydenius kaj Anu Kaipainen. Neuvonen ankaŭ skribis poemkolekton. Ĝi aperis en la jaro 2000.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Santiago de Tormes

**Santiago de Tormes** [sanTJAgo deTORmes] (foje literumita ankaŭ kiel Santiago del Tormes) estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Santiago de Tormes* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Jakobo de rivero Tormes*.

200ra|eta|maldekstra|Santiago de Tormes en la provinco Avilo.
250ra|eta|maldekstra|La Aliseda de Tormes.
250ra|eta|maldekstra|Cardedal.
250ra|eta|maldekstra|La Lastra del Cano.
250ra|eta|maldekstra|Navasequilla.

## Geografio 
La municipo estas formata de la jenaj loĝlokoj: La Aliseda de Tormes (1140 m), Cardedal (1405 m), Horcajo de la Ribera (1475 m), La Lastra del Cano (1440 m), Lastrilla (1420 m) kaj Navasequilla (1648 m). Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 68,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 110 loĝantojn. Ĝi perdis 230 loĝantojn el 1991 (je la kreado de la municipo) pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 93 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi estas en la subkomarko de Supra Tormes, inter la suda deklivaro de la Sierra de Villafranca (Sierra de Castillejos) kaj la unuaj deklivoj de la norda deklivaro de la Sierra de Gredos. La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Tormes.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Santiago del Collado

**Santiago del Collado** [sanTJAgo delkoLJAdo] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Santiago del Collado* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Jakobo de la Monteto*.

200ra|eta|maldekstra|Santiago del Collado en la provinco Avilo.
250ra|eta|maldekstra|Preĝejo kun aparta sonorilturo kiel ĉe kelkaj aliaj preĝejoj de la komarko.
250ra|eta|maldekstra|Montorifuĝejo ĉe la Montopasejo Peñanegra, en la municipa teritorio de Santiago del Collado..

## Geografio 
La municipo estas formata de la ĉefurbo Santiago del Collado, kaj de la domaroj Las Casas de Navancuerda, El Collado, La Lastra, Navalmahillo, Navamuñana, El Nogal, Santiuste, Valdelaguna, La Venta del Alto, El Zarzal, El Poyal (senhoma) kaj Navarbeja (senhoma).

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 42,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 168 loĝantojn. Ĝi perdis 800 loĝantojn el la 1920-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 69 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Hoyorredondo, Piedrahíta, Navaescurial, La Aldehuela, San Juan de Gredos, Avellaneda, Santiago de Tormes kaj Navalperal de Tormes.

La ĉefa trajto de la municipo estas la montarĉeno kiu separas la valon de la rivero Corneja disde la valo kiun formas la rojo Caballeruelo kaj la rivero Santiago, alfluanto de la rivero Corneja, ĉe de la norda deklivaro de la Sierra de Villafranca. La monteto kiu nomas la vilaĝon estas Risco de la Umbrela (1562 m), lime kun La Aldehuela. Tamen, la plej altaj pintoj de la municipo formas parton de la Sierra de Villafranca, elstare la montopintoj Peña Regadera (1967 m), Tarayuela (1964 m) kaj Peña Negra (1953 m).

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Rejštejn

**Rejštejn** () estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  (). Laŭ nombro de loĝantoj ĝi estas la kvara plej malgranda urbo en Ĉeĥio.

## Historio 
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1347. La devena domaro *Reichenstein* estis fondita sur ortrovejoj sur rivero Otava, pli poste oni komencis ĉi tie mini la oron per minista maniero. La domaro, kiu estis devene konsisto de Kašperské Hory, estis en la jaro 1584 avancita je memstara reĝa minejurbo. Pase de la 17-a jarcento okazis malkresko de la minado de oro kaj la loĝantoj de Rejštejn iom post iom ekcelis al vitrofareja produktado. En la jaro 1836 estis en la eksa domaro Klášterský Mlýn fondita vitrofarejo Loetz, kiu apartenis en la jaroj 1878–1908 al la plej signifaj en la tuta Aŭstrio-Hungario. La ĉi tiea secesia vitro ricevis multnombrajn honorigojn. La funkciado de la vitrofarejo estis finigita pro ellandigo de plimulto de la devenaj germanaj loĝantoj post la dua mondmilito en la jaro 1947.

La 23-an de oktobro 2007 estis al Rejštejn redonita statuso de urbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Rejštejn** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Jelenov (situas en k. t. *Svojše*)
* Klášterský Mlýn (k. t. *Klášterský Mlýn I* kaj *Klášterský Mlýn II*)
* Malý Kozí Hřbet (k. t. *Kozí Hřbet*)
* Radešov (k. t. *Radešov u Rejštejna*)
* Svojše (ankaŭ nomo de k. t.)
* Velký Kozí Hřbet (k. t. *Kozí Hřbet*)
* Velký Radkov (k. t. *Velký Radkov I* kaj *Velký Radkov II*)
* Zhůří (k. t. *Zhůří u Rejštejna*)

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Bartolomeo
* Ŝtono kun bovlaj profundigaĵoj
* Monumento al 11 judaj viktimoj de marŝo de morto el Helmbrechts ĝis Volary.
* Ŝtona fontano el la jaro 1890
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Rejštejn čp39.jpg|Rejštejn, domo
Rejštejn náměstí.JPG|Rejštejn, placo
Rejštejn most.JPG|Rejštejn, ponto
Rejštejn kostel.JPG|Rejštejn, preĝejo
Rejstejn 001.jpg|Preĝejo de sankta Bartolomeo

## Referencoj 

Kategorio:Urboj en distrikto Klatovy
Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Otava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Solana de Ávila

**Solana de Ávila** [soLAna deAbila] estas municipo en la okcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Solana de Ávila* estas komprenebla etimologie kiel *Subsunejo de Avilo*, alude al la provinca ĉefurbo Avilo.

200ra|eta|maldekstra|Arevalillo en la provinco Avilo.
250ra|eta|maldekstra|Hidroelektra centralo El Chorro.

## Geografio 
La municipo estas formata de Solana de Ávila, ​Los Loros, Mazalinos, Los Narros, Santa Lucía de la Sierra, Serranía, El Tremedal, La Zarza kaj Casas del Rey (senhomejo). Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 68,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 112 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 95 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Navacarros (Salamanko), La Hoya (Salamanko), Becedas, La Carrera, Candelario (Salamanko), Umbrías, Tornavacas (Cáceres), Puerto Castilla kaj Gil-García. La tereno de la municipo estas ĉefe montara, elstare norde la Sierra de Béjar, kiu faras limon kun la provinco Salamanko. Ene de la municipa teritorio estas la hidroelektra centralo El Chorro, elirejo por piedirado al la Lageto de la Duko, de glaĉera deveno konsiderata la plej granda de la Regiona Parko de la Sierra de Gredos.​ Ankaŭ la lagetoj de Trampal estas ene de la municipo. Canchal de la Ceja estas la plej alta pinto de la municipo (2428 m).

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Antaŭ 1833 ĝi apartenis al la Provinco Salamanko kiel la cetero de la natura komarko Supra Tormes. Ĝis 1979 ĝi nomiĝis Solana de Béjar. En 1977 ĝi aligis la loĝlokojn Santa Lucía de la Sierra, Tremedal kaj La Zarza, kun ties malgrandaj subdomaroj, inter kiuj elstaras Los Loros, pro la aparta ekologia valoro de ĝis medio.

Komence de la 21-a jarcento la teritorio de Solana de Ávila suferis du tre gravajn incendiojn. La unua okazis en Aŭgusto 2003 kaj en ĝi bruliĝis inter 6275 kaj pli ol 8000 hektaroj. Temis pri intenca incendio. La dua okazis en Aŭgusto 2012 kaj en ĝi bruliĝis pli ol 1000 hektaroj de tereno de paŝtejoj kaj makiso. Necesis interveno de militistoj kaj same estis intenca.

Tradiciaj enspezofontoj estis brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Imagine Dragons

**Imagine Dragons** (*el la angla, *ɪˈmæʤən ˈdrægənz, *esperante* **Imagu Drakojn**) estas usona poproka muzikgrupo. La grupo originis de Las Vegas, Nevado, Usono. La grupo konsistas el ĉefkantisto Dan Reynolds, gitaristo Wayne Sermon, kontrabasisto Ben McKee kaj tamburisto Daniel Platzman. Ili ofte estas konsiderataj kiel inter la plej bonaj poprok-grupoj en la mondo.

## Diskografio 
* Speak to Me EP — 2008
* Imagine Dragons EP — 2009
* Hell and Silence EP — 2010
* It’s Time EP — 2011
* Continued Silence EP — 2012
* It’s Time (Remixes) EP — 2012
* Hear Me EP — 2012
* Night Visions — 2012
* The Archive EP — 2013
* Smoke + Mirrors — 2015
* Evolve — 2017
* Greatest Hits — 2017
* Origins — 2018
* Mercury - Act 1 — 2021
* Mercury - Act 2 — 2022
* Loom — 2024

Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 2008
Kategorio:Usonaj muzikaj grupoj
Kategorio:Kvartetoj
Etilheksila acetato

**Etilheksilacetato** aŭ **C10H20O2** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la **2-etilheksanolo** kun acetata acido, senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, uzata en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **Etilheksila acetato** per traktado de **acetata acido** kun **2-Etilheksanolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **Etilheksila acetato** per traktado de **acetata anhidrido** kun **2-Etilheksanolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **Etilheksila acetato** per traktado de **acetata acido** kun **3-Klorometil-heptano**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **Etilheksila acetato** per traktado de **acetata anhidrido** kun **3-Klorometil-heptano**:

## Vidu ankaŭ 
* Acetatoj

## Referencoj
Umbrías

**Umbrías** [umBRIas] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Umbrías* estas komprenebla etimologie kiel *Ombrejoj*.

200ra|eta|maldekstra|Umbrías en la provinco Avilo.

## Geografio 
La municipo estas komponita de loĝlokoj Umbrías, Canaleja, Retuerta, Venta de las Veguillas, Casas de Maripedro, Hustias kaj Casas del Abad. En la foto de la tabelo videblas Umbrías, La Venta kaj Retuerta kaj fone monto La Covacha [koBAĉa].

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 12 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 103 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 96 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Solana de Ávila, La Carrera, Gil-García, Navatejares kaj Nava del Barco. Ĉefa trajto de la municipo estas la valo de la rivero Aravalle, alfluanto de Tormes, konata kiel Vega del Escobar. En la sudorienta pinto estas la plej altaj areoj apartenantaj al la Sierra de Gredos, ĉefe Cabeza Redonda (1538 m). La altitudo gamas inter 1538 metroj (Cabeza Redonda) kaj 1030 borde de la rivero Aravalle. La domaro estas je 1086 metroj super la marnivelo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Armjansk (stacidomo)

**Armjansk** (, ) estas fervoja stacio en Armjansko, Aŭtonoma Respubliko Krimeo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Krimeo

## Eksteraj ligiloj 
* Armjansk en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Krimeo
Kategorio:Armjansko
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1935
Kategorio:1935 en Eŭropo
Vladislavivka (Kirovska distrikto, Krimeo)

**Vladislavivka** (, ) estas vilaĝo de Krimeo, en la Aŭtonoma Respubliko Krimeo. Ĝi situas en la nordoriento de la .

## Vidu ankaŭ 
* Vladislavivka (stacidomo)
* Kirovska distrikto (Krimeo)

Kategorio:Urboj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de Krimeo
Kategorio:Kirovska regiono (Krimeo)
Ŝliĥto

**Ŝliĥto** estas likvaĵo por glatigi kaj firmigi varpon antaŭ teksado. La saturado de varpo okazas en ŝliĥtatoro, konkrete en ŝliĥto-trogo. En la komenco estas cilindro kun ŝliĥtota varpo, en la fino varpo-cilindro kun ŝliĥtita varpo.

Principe temas pri amela gluo uzata por teksumaj celoj.

## Fontoj
* Rüdiger Eichholz: "Esperanta Bildvortaro", esperanto press 1988, bildo 158/40, 41, 44, 45, 57.
*Erich-Dieter Krause: "Großes Wörterbuch Deutsch-Esperanto", Hamburg 2007, p. 1201 Schlichte - ŝliĥto, schlichten – ŝliĥti.

Kategorio:Teksado
Tibor Hajdu

**Tibor Hajdu,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hajdu Tibor** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia onklo estis Gábor Bakos-Kiss, kiu gvidis Tibor al aktora vivo.

Tibor Hajdu naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Tibor Hajdu studis jaron en aktorakademio de Teatro Magyar, poste li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2019. Liaj plej gravaj instruistoj estis Sándor Zsótér kaj Enikő Börcsök. Ekde 2020 li estis membro de teatro de Salgótarján.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Lysander
** Reĝo Lear - kavaliro
** La komedio de eraroj - Dromio
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Orsino
** La Vintra Fabelo - Florizel
* Henrik Ibsen: *A vadkacsa* - Hjalmar Ekdal
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska* (2016) - Miska (ĉevalisto)  
* Ede Tóth: *A falu rossza* - Sándor Göndör 
* Sándor Bródy: *A tanítónő* - István Nagy (pli juna) 

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Guerilla* (2019)
* *Kelet* (mallonga filmo, 2020) - Vörös
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Maximilian Acevedo, Josh Lucas, Robert Pattinson, Seth Whittaker

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Őslények szigete* (serio, 2019) - muzea gardisto
* *Doktor Balaton* (serio, 2021) - Robi Kalapács
 
## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=pKUqFxiy3dc

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dekila acetato

**Dekila acetato** aŭ **C12H24O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetata acido kun **dekanolo**, senkolora aŭ flaveca likvaĵo nesolvebla en akvo uzata en kemiaj sintezoj kaj kiel gustigagento. Ekde 1930, dekila acetato estas uzata kiel anstataŭaĵo por la gustoj de pomo, oranĝo kaj rumo.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **n-Dekila acetato** per traktado de **acetata acido** kun **Decanolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **n-Dekila acetato** per traktado de **acetata anhidrido** kun **Decanolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **n-Dekila acetato** per traktado de **acetata acido** kun **3-Klorometil-heptano**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **n-Dekila acetato** per traktado de **acetata anhidrido** kun **3-Klorometil-heptano**:

## Vidu ankaŭ 
* Acetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj
(143707) 2003 UY117

**(143707) 2003 UY117** estas  tre granda, ne tre hela transneptuna objekto malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, sud-okcidente de Tucson (Arizono, Usono).

Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de 247 km ; por Michael E. Brown, ĝi  eble estas nanplanedo kun taksata diametro de 316 km.

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 2:5 kun Neptuno kaj ĝia orbito ekstere, tre malproksime, tanĝas la neptunan orbiton ; ĝia neptuna MOID estas 5,08539 astronomia unuo (760,764 milionoj da km).

Ĝi pasis ĉe sia perihelio la 17-an de septembro 2004.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj ; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston
*  Klasikaj Kujper-zonaj objektoj, de David Jewitt
*  Listo de Centaŭroj kaj Disdiskanoj, de *Minor Planet Center*

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Sándor Halmágyi (aktoro)

**Sándor Halmágyi** [ŝAndor halmAdji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Halmágyi Sándor** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Sándor Halmágyi naskiĝis la  en Gyula.

## Biografio 
Sándor Halmágyi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1975. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Horvai kaj Dezső Kapás. Dum la studentaj jaroj li jam havis rolojn en Teatro Szigligeti (Szolnok) kaj Nacia Teatro (Miskolc). Post la diplomo li apartenis laŭvice al Teatro Petőfi (Veszprém) (1975), denove Teatro Szigligeti (1976–1979 kaj 1986–1988), filma produktejo (1979-1986), Teatro Kisfaludy (1988-1995), Teatro Gárdonyi Géza (1996-2002), denove Teatro en Miskolc (2002-2007), hungarlingva teatro en Košice (2008). Li havis ankaŭ filmajn rolojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Makbeto - titolrolo
** Reĝo Lear - stultulo
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - stultulo
* Imre Madách: *Mózes* - Káleb
* István Örkény: *Vérrokonok* - Péter
* Mihály Csokonai Vitéz: *Özvegy Karnyóné* - Lázár
* Zoltán Egressy (verkisto): *Portugál* - pastro
* Anton Ĉeĥov: Ĉeriza ĝardeno - Boris Borisoviĉ Simeonov-Piŝĉik
* Georges Feydeau: ''La puce a L'oreille* - D-ro Finache
* Géza Csáth: *Janika* - Tolnay

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Ha megjön József* (1976)
* *Szerencsés Dániel* (1983) - Fiancé
* *Könyörtelen idők* (1992) - leŭtenanto
* *Sorstalanság* (2005) - rabeno
* *Az utolsó ember'' (2013) Uman
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Clint Howard, William O'Connell

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Látogatók és útitársak* (1974)
* *A fekete kolostor* (1986) - George
* *Az öt zsaru* (1998) - Pista
* *A Hortobágy legendája* (2008) - József Sárkány
* *Nyár Magyarországon* (2014) - József

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kolar

**Kolar,**  estas urbego en distrikto Kolar (kie Kolar estas distrikta sidejo), en subŝtato Karnatako, en suda Barato. La urbego estas konata pro sia laktoproduktado kaj la orminejoj.
eta|maldekstre|
 
## Geografio 
Kolar situas en altebenaĵo en averaĝa alteco 849 metrojn de la marnivelo. Robertsonpet troviĝas 24, Hosur 56, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 63, Ĉittur 106, Mumbajo 862, Kolkato 1507, tutlanda ĉefurbo Delhio 1727 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Demografio 
En 2011 populacio de Kolar estis . La legopovo estis 84%.

## Historio 
Inter 350-550 post Kristo la nuna loko de Kolar estis jam ĉefurbo de regno. En la 11-a jarcento la urbo estis konkerita de la Ĉola dinastio, baldaŭ regis pluraj reĝoj, sultanoj, fine la britoj inter 1768-1947. Ekde la malfrua 19-a jarcento la minado de oroj disetendiĝis en la areo.

## Ekonomio 
Ekde la malfrua 19-a jarcento ĝis 2001 okazis la orminado, poste la laktoproduktado graviĝis.

## Religio 
Laŭ la barata censo en 2001 la hinduismo estas la plimulta religio en Kolar kun 51%. Estas ankaŭ 
islamanoj (46%) kaj kristanoj (2%).

## Lingvoj 
Laŭ la censo en 2001 la ĉeflingvo estas en Kolar kiel oficiala lingvo la kanara lingvo.

## Eduko 
Kolar estas signifa universitata urbo, krome estas medicina kaj agrikultura kolegio.

## Klimato 
En Kolar jare pluvas averaĝe 879&nbsp;mm. Inter aŭgusto-oktobro pli ofte pluvas, en januaro kaj februaro apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 18-30&nbsp;.

## Trafiko 
Kolar havas trairan fervojan linion kaj plurajn vojojn ĉiudirekte. Enurbe aŭtobusoj, taksioj kaj motorrikiŝoj liveras la pasaĝerojn.
eta|

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* maŭzoleo

## Fontoj 
* WikiTrans

Antharagange.JPG|Templo
St Sebastian Church Coromandel KGF.jpg|Kirko

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Karnatako
Inkerman-2 (stacidomo)

**Inkerman-2** (, ) estas varstacidomo en Inkermano, Krimeo.

## Vidu ankaŭ 
* Inkerman-1 (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Krimeo

## Eksteraj ligiloj 
* Inkerman-2 en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Krimeo
Kategorio:Inkermano
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1953
Kategorio:1953 en Eŭropo
Sándor Simó

**Sándor Simó** [ŝAndor ŝimO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Simó Sándor** estis hungara reĝisoro, scenaristo, produktoro, aktoro, altlerneja instruisto.

Sándor Simó naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Simó maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris kemian diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1957, poste reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1964. Lia ĉefinstruisto estis János Herskó. Li laboris en la filma produktejo (1964–1970), jam kiel reĝisoro (1970–1977), poste vicproduktejestro (1977–1988), poste ĝismorte produktejestro. Li ankaŭ instruis en la teatra altlernejo inter 1964–1974 kaj 1994–2001. Li ricevis premiojn ekde 1973, la lastan jam postmorte en 2002. Li edziĝis en 1957, 2 gefiloj naskiĝis en 1959 kaj 1967.

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Hanussen* (1988)
* *A napfény íze* (1999) - kuracisto
* *Ébrenjárók* (ankaŭ produktoro, 2002) - elektra muntisto

## Liaj filmaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *Akkor este* (1963)
* *Apám néhány boldog éve* (1977)
* *Fény-képek gyermekeinknek* (1988)
* *Boldog lovak* (1996)
* Moskva Placo (ankaŭ produktoro, 2001)

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *Szemüvegesek* (1969)
* *Apám néhány boldog éve* (1977)
* *Isten veletek, barátaim* (1977)

## Liaj filmaj produktaĵoj (elekto) 
* *A három nővér* (1991)
* *Közel a szerelemhez* (1999)

## Liaj disĉiploj (elekto) 
* Diana Groó
* Ágnes Kocsis
* György Pálfi
* Ferenc Török (reĝisoro)

## Lia libro 
* *Franciska vasárnapjai* (romano, 1989)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/simo-sandor/person-1451

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
607372 Colombounilanka

'*607372 *Colombounilanka'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la srilanka astronomo Nalin Samarasinha kaj de la usona astronomo Tod R. Lauer elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak en Tucson (Arizono. Usono).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Universitato de Kolombo, plej malnova institucio de moderna eduko en Srilanko, kiu celebris sian cent-jaran jubileon en 2021.

De la , 607372 *Colombounilanka* estas la nomita asteroido kun plej granda numero, sentroniginte *606701 Golda*,  ĝis la , kiam estis nomita  *612163 Thelowes''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Zapardiel de la Cañada

**Zapardiel de la Cañada** [zaparDJEL delakaNJAda] estas municipo en la okcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo *Zapardiel de la Cañada* estas komprenebla etimologie kiel *Zapardiel de la Brutovojo*, alude al apuda rivero Zapardiel. Tiu nomo eble devenas el hebrea vorto *capardelh* kiu signifus «rivero de ranoj» nome «ranrivero», transigita tra la lokaj araboj.

200ra|eta|maldekstra|Zapardiel de la Cañada en la provinco Avilo.
280ra|eta|maldekstra|Panoramo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Zapardiel de la Cañada, Castellanos de la Cañada kaj Serranos de la Torre (kie estis kastelo de la 15-a jarcento). Ĝi okupas totalan areon de 40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 85 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 73 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Narrillos del Álamo, Horcajo Medianero (Salamanko), Martínez, El Mirón, Zapardiel de la Cañada, Collado del Mirón kaj Becedillas.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. En la 14-a jarcento estis sendependa senjorlando. En 1488 kaj 1492, la Katolikaj Gereĝoj rajtigis la lokanojn kontraŭ ambicio de senjoro Pedro de Barrientos. En la 14-a jarcento la institucio de transmigra brutobredado Mesta konstruis hospitalon, rilatan al la brutovojo, el kio restas fasado kaj arko. La preĝejo estas de la dua duono de la 16-a jarcento.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo