open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Burgo Rockfleet

eta|upright=1.4|burgo Rockfleet ĉe la golfo Clew

**Burgo Rockfleet** aŭ **burgo Charraig an Chabhlaigh** () estas la nomo de loĝturo. Ĝi estis konstruata en la 16a jarcento apud monaĥejo Buiríos Umhail (Burrishoole) okcidente de Uí Fhiachái (Newport (Mayo) en la graflando Maigh Eo, Irlando. .

## Situo kaj vilaĝnomo 
eta|la baronlando Burrishoole ĉe la norda marbordo de la golfo Clew. ĉ. 1890

La loĝturo situas ĉe la buŝiĝo de mallarĝa marbrako je la norda marbordo de la golfo Clew, ĉirkaŭ ok kilometroj okcidente de Uí Fhiachái. La irlanda nomo *Carraig an Chabhlaigh* signifas *rokŝtonon de la ŝiparo* aŭ simple *ŝiparrokon*.

## La konstruaĵo 
La burgo estas ĉ. 18 metrojn alta, kvarangula, defendtureca konstruaĵo el ŝtono. Ĝi estas, escepte de la mallarĝaj, embrazuroj, senfenestra. En la konstruaĵo ekzistas kvar etaĝoj el kverkaj traboj. De la teretaĝo al la unua etaĝo ekzistas neniu ŝtuparo. Tie estas nur truo en la plafono, kie oni metas ŝtupetaron. Ŝtona helika ŝtuparo iras al la ceteraj etaĝoj.

## Historio de la konstruaĵo 
La burgo estis konstruata en la mezo de la 16a jarcento. Ĝi apartenis unue al Sir Richard Burke, kiu ŝuldis sian irlandan moknomon *Risdeárd an Iarainn*, en esperanto *fera Dick* al la fakto ke li estis la posedanto de ferfabriko. Tiu Rikardo edziĝis en 1566 al Grace O’Malley (Gráinne), la konata irlanda piratino. Ili loĝis kune en la burgo. Ilia ŝiparo havis dudek ŝipojn. Post la morto de ŝia edzo en la jaro 1583 Gráinne restis en la burgo. Kiam la angloj malliberigis parton de sia ŝiparo kun ŝia frato, ŝi faris kontrakton kun la angloj por liberigi ŝian fraton. Post la liberigo, ŝi ne plu agis kontraŭ Anglujo. En la 18a jarcento la burgo apartenis al iu familio Arbuthnot.

En la unua duono de la 20a jarcento Owen O’Malley, direkta posteulo de Gráinne, renovigis la turon post la fino de la Irlanda Enlanda Milito. Poste la turo fariĝis propraĵo de iu usona ambasadoro en Irlando.

## Eksteraj ligiloj 
* [http://irishantiquities.bravehost.com/mayo/rockfleet/rockfleet.html ]
* http://www.lausch.com/rockfleet.htm 
* [http://mulranny.ie/sightseeing/rockfleet-castle-carraigahowley-castle-2/ ]
* [http://www.castlestories.net/Ireland/County-Mayo/Rockfleet-Castle.html ] 

## Referencoj 
Rockfleet
Kategorio:Graflando Mayo
Rockfleet
Kategorio:Loĝturoj
Nord-Ĉungĉongo

La **provinco Nord-Ĉungĉongo** (koree en korea alfabeto 충청북도, en ĉina skribo 忠淸北道, laŭ sistemo McCune-Reischauer ''Ch'ungch'ŏngbukto*, laŭ la angla reviziita latinliterigo de la korea *Chungcheongbuk‑do*), mallongigata **Ĉungbuk** (*buk* indikas la adjektivon "norda"), estas unu el 9 provincoj de Sud-Koreio. Administra centro estas la urbo Ĉonĝuo. Laŭ la normo ISO 3166-2 la kodo de la provinco estas KR-43. Laŭ la stato de  en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La adjektivo "norda" estas iom misgvida, ĉar fakte pli temas pri la ***orienta*** parto de la historia provinco *Ĉungĉongo* aŭ nuna kultura regiono *Hoseo''.

Kategorio:Provincoj de Sud-Koreio
BHÉV

**BHÉV** (, Interurba fervojo de Budapeŝto) estas normŝpura reto de publika transporto priservanta Budapeŝton kaj ties aglomeraĵon. Ĝi estas ekspluatata de la publika societo "Budapesti Közlekedési Zrt.". La hungara esprimo *helyiérdekű vasút* (mallongigita al: *HÉV*, ) ankaŭ rilatas al aliaj lokaj linioj en Hungario.

## Mapo 
maldekstra|480px

## Linioj 
## Bildgalerio 

Budapešť 0287.jpg|Batthyány tér
Budapest Local Rail-photo Roland von Bagratuni Railway Market-Infobus.jpg|Közvágóhíd
Budapešť 1069.jpg|Boráros tér
Budapest, Örs vezér tere, HÉV.jpg|Örs vezér tere
HEV Szentendre.jpg|Szentendre
23.09.13 Ráckeve HÉV 881-2+887-8 (10100909865).jpg|Ráckeve
23.09.13 Csepel HÉV 953-4 + 965-6 (10100880434).jpg|Csepel
Gödöllő HÉV station, WP 20150714 021.jpg|Gödöllő
Csömör, HÉV állomás - panoramio - ucsendre.jpg|Csömör

## Vidu ankaŭ 
* Publika trafiko de Budapeŝto
* Metroo de Budapeŝto
* Tramtransporto en Budapeŝto
* Trolebusa transporto en Budapeŝto
* Ĉeurba fervojo

Kategorio:Transporto en Budapeŝto
Budapeŝto
Kategorio:Ĉeurbaj fervojoj
Sud-Ĉungĉongo

La **provinco Sud-Ĉungĉongo** (koree en korea alfabeto 충청남도, prononco , angla latinliterigo laŭ sistemo McCune-Reischauer ''Ch'ungch'ŏngnamto*, laŭ la reviziita latinliterigo de la korea *Chungcheongnam‑do*, en ĉina skribo 忠淸南道), mallongigata **Ĉungnam** (*nam* indikas la adjektivon "suda"), estas unu el 9 provincoj de Sud-Koreio. La administra centro en 2012 moviĝis de la urbo Deĝon al la urbo Hongsong (홍성군). Laŭ la normo ISO 3166-2 la kodo de la provinco estas KR-44. La provinco kovras areon de  kvadrataj kilometroj, kaj laŭ takso de la jaro 2011 en ĝi vivis  loĝantoj - tio rezultigas loĝdenson de po 251 homoj laŭ kvadrata kilometro.

La adjektivo "suda" estas iom misgvida, ĉar fakte pli temas pri la ***okcidenta*** parto de la historia provinco *Ĉungĉeong* aŭ nuna kultura regiono *Hoseo''.

Kategorio:Provincoj de Sud-Koreio
Dorsdekoltaĵo

**Dorsdekoltaĵo**, **sendorsa robo** aŭ **nuda dorso** estas malalta eltranĉaĵo je la posta parto de vestero, pro kio parto de la dorso nudiĝas aŭ la vestotavolo sub ĝi videblas. Ekzistas diversaj stiloj, kiel profunda V-kolo sur la dorso, eltranĉaĵo kun rektaj anguloj aŭ eltranĉaĵo je la dorso dum la kolo de la vestero restas sendifekta. En sinjorina modo la dorsdekoltaĵo estas ofte aperanta elemento de roboj, someraj bluzoj aŭ miniĉemizoj kaj bankostumoj. Kontraŭe en la okcidentlanda sinjora modo dorsdekoltaĵo estas ega escepto.

En lastaj jardekoj (21a jarcento) la modo de dorsdekoltaĵo ŝanĝis ankaŭ la kutimojn esti fotita, kaj tiele ĉefe aktorinoj, modelulinoj kaj aliaj famulinoj ĉe eventoj montriĝas ne fronte kiel deĉiame sed flanke aŭ eĉ dorse por montri la belon aŭ kuraĝon de la dekoltita dorso. Plej aŭdacaj atingas ĝis la postaĵan fendeton.

Clara Bow portrait.JPG|Clara Bow en robo kun dorsdekoltaĵo dum la 1920-aj jaroj
Natasha Dupeyrón in 2014 (cropped).jpg|Natasha Dupeyrón en 2014
Isha Sharvani Backless.webp|Isha Sharvani
Premios Goya 2109 - Elena Sanchez.jpg|Elena Sanchez
Tanzturnier 28.JPG|Dancturniro

## Vidu ankaŭ 
* Dekoltaĵo
* Masonistdekoltaĵo

Kategorio:Vestoj
Kategorio:Anatomio
Monaĥejo Burrishoole

[eta|aspekto de sudoriento al la monaĥejo kun [ĥorejo dekstre kaj la suda kver-navo maldekstre]]
La **monaĥejo Burrishoole** kaj irlande **monaĥejo Buiríos Umhaill** estis fondita en la jaro 1469 kiel domo de la Dominikanoj en la diocezo Tuam kaj estis de la papo en 1486 post la fondado akceptita. La monaĥejo estis kadre de la Reformacio malfondita, sed iom poste denove uzata.

## Geografia situo 
eta|dekstra|rigardo al la altaĵo kun la monaĥejo el sudorienta direkto kun la Kanalo Burrishoole kaj la monto ‘’An Bhinn Ghorm’’ en la fono
La monaĥejo situas apud Baile Uí Fhiacháin (Newport (Mayo)) en la Graflando Mayo sur monteto apud la Kanalo Burrishoole, malgranda marbrako, kiu kondukas la akvon de du lagoj, nome la Lagoj Feeagh kaj Furnace, al la Atlantiko ĉe la okcidenta marbordo de Irlando. La mara brako formas ĉirkaŭ la altaĵo protektatan , kiu ĝis hodiaŭ estas uzata. Dum la tempo de la monaĥejo la fiŝkaptado estis grava ekonomia resurso de la monaĥejo. Ĉirkaŭe oni havas bonan rondrigardon al la montoj de la graflando Maigh Eo. En la sudo oni vidas Croagh Patrick kaj en la nordo la montojn de la Nephin-Beg-masivo.

## Nomo de la monaĥejo 
La regiono estis nomata en la malnovirlanda *Umall* kaj estis irlanda eta reĝlando. Post la angla-normana konkerado de Connacht la teritorio fariĝis en la jaro 1235 la posedo de Henry Butler, kiu tie konstruigis urbon. Tiaj feŭdoj estis en la 13a jarcento en la . La mezirlanda lingvo transprenis *buiríos*, kiu pli poste fariĝis *burris* en la angla. El *burris* kaj la malnovirlanda nomo iĝis *Umall*, kiu fariĝis dum la tempo de la Tudoroj *Oules* kaj fine ekestis la nomo *Burrishoole*.

## Arkitekturo 
eta|dekstra|rigardo el la suda kvernavo tra la du arkadoj en la preĝeja navo.
La al monaĥejo apartenanta preĝejo konsistas el ĥorejo, turo, preĝeja navo kaj suda kvernavo, kiu estas de du arkadoj separita de la ĉefnavo. Ĉe la norda flanko troviĝas la monaĥeja ĝardeno, kies loĝdomoj disfalis preskaŭ komplete. Nekutima estas la turo, kiu signife diferencas de la arkitekturo de la Dominikanoj en Irlando; ĝi estas tre malalte kaj sekvas al la ekzemplo de la cistercianoj.

## Literaturo 
* Benedict O’Sullivan: *Medieval Irish Dominican Studies*. Geschrieben zwischen 1948 und 1953, herausgegeben von Hugh Fenning, Four Courts Press, Dublin 2009, ISBN 978-1-84682-151-6.
* Harold G. Leask: *Irish Churches and Monastic Buildings, Volume Three*. Dundalgan Press, Dundalk 1960.
* Aubrey Gwynn kaj R. Neville Hadcock: Medieval Religious Houses Ireland. Longman, London 1970, ISBN 0-582-11229-X.
* Thomas S. Flynn: *The Irish Dominicans 1536-1641*. Four Courts Press, Dublin 1993, ISBN 1-85182-122-8.
* Joseph F. Quinn: *History of Mayo, Volume 5*. Brendan Quinn, Ballina 2002, ISBN 0-9519280-5-8.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Dominikanaj monaĥejoj
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1470-1479
Kategorio:Aperis en 1470
Kategorio:Graflando Mayo
Burrishoole
Kategorio:Ruinoj en Irlando
Kategorio:Kristanaj monaĥejoj en Irlando
Edziniĝa robo

eta|Geedza paro.
[eta|Japana [fianĉino en blanka edziniĝa kimono.]]
**Edziniĝa robo** plej ofte estas longa blanka (en multaj landoj) robo de edziniĝonta fianĉino, speciale aĉetita aŭ almezurita por la nupto. Multaj edziniĝontinoj preferas longan robon, ofte kombinata kun blanka ĝartero. Por kompletigi la tuton ŝi ofte portas vualon aŭ arte en la hararo plektitan ornamaĵon en la formo de floroj aŭ bantoj.

En multaj okazoj tiu vesto estas la plej kosta kaj plej ornama vesto kiun virino aĉetas, mendas aŭ preparas en la vivo. Ĝi estas celo de dum semajnoj (aŭ eĉ monatoj) la planoj de la paro, aŭ almenaŭ de la edziniĝonta. En kelkaj etosoj estas kutimo konsideri ke la edziĝonto ne devas vidi la edziniĝonton jam vestita nupte, ĉar tio alportos malbonan sorton. Ankaŭ en kelkaj etosoj, ĉar plej ofte tiu vesto estas uzata nur unu tagon en la vivo, ĝi povas esti heredata kaj aranĝita por venonta okazo. En okazoj de famulinoj, la informo pri la edziniĝa robo, kaj ĉefe se ĝi estas mendata al fama tajloro, estas celo de sekreto kaj de intereso por specifaj gazetoj.

eta|maldekstra|300ra|Multornamita edziniĝa robo.

Kategorio:Nupto
Kategorio:Vestoj
Buhen

**Buhen** estis antikvegipta setlejo, situinte sur la okcidenta bordo de Nilo sube de (al la nordo de) ties dua katarakto, kiu nun situas en la Norda Stato, Sudano. Sur la orienta bordo, trans la rivero, situis la antikva setlejo Ŭadi Halfa.

## Malnova Imperio 
eta|maldekstra|250px|La Horus-templo de Buhen en la Sudana Nacia Muzeo
En la Malnova Imperio (ĉ. 2686–2181 aK.) ĝi estis malgranda komerca ejo en Nubio, kiu estis uzata ankaŭ por kupra laboro. La setlejo eble estis fondita dum rego de de Snofru (kvara dinastio). Tamen, ekzistas pruvo por la pli frua okupado de Buhen, el la dua dinastio.

Arĥeologia esploro en 1962 malkaŝis, kio estis priskribita kiel antikva kupra 'fabriko'.
Murskribaĵoj kaj aliaj enskribitaj aĵoj el la ejo montras, ke egiptujanoj vivis tie ĉ. 200 jarojn, ĝis la malfrua 5-a dinastio, kiam ili estis probable forpelitaj pro enmigrado el la sudo.

## Fortikaĵo 
Buhen estas konata pro ties granda fortikaĵo, probable konstruita dum la regno de Sesostri la 3-a en ĉ. 1860 aK. (12-a dinastio).

Sesostri la 3-a kondukis kvar militirojn kontraŭ Regno de Kuŝ kaj establis serion de fortikaĵoj ene de signa distanco; Buhen estis plejnorda el tiuj. La pluaj fortikaĵoj apud la riverbordo estis Mirgissa, Ŝalfak, Uronarti, Askut, Dabenarti, Semna, and Kumma. La kuŝanoj okupis Buhen dum la 13-a dinastio kaj posedis ĝin ĝis Ahmoso la 1-a reokupis ĝin ĉe komenco de la 18-a dinastio. Ĝin atakis kaj okupis indiĝenaj fortoj ĉe fino de la 20-a dinastio.

La fortikaĵo mem etendiĝis 150 m apud la okcidenta riverbordo de Nilo. Ĝi okupis 13000 m2, kaj havis ene de ties muroj urbeton planitan en krada sistemo. Ĉe ties pinto, ĝi probable havis la loĝantaron de ĉ. 3500 personoj. La fortikaĵo do enhavis administradon de la tuta fortifikigita regiono de la dua katarakto. La fortikaĵo enhavis fosaĵon kun profundo de tri metroj, levpontojn, bastionojn, murapogilojn, remparojn, krenelojn, embrazurojn kaj katapulton. La muroj de la fortikaĵo estis ĉ. 5 m dikaj kaj 10 m altaj.

La fortikaĵo ĉe Buhen estas nun subakva en la Naserlago, kiel rezulto de la konstruado de la Asuana Baraĵo en 1964. Antaŭ ol la ejo estis kovrita per akvo, ĝi estis esplorita de grupo gvidita de Walter Bryan Emery.

Buhen havis templon de Horuso konstruitan de Hatŝepsut, kiu estis movita al la Nacia Muzeo de Sudano en Kartumo, antaŭ la inundigo per Naserlago.

Kategorio:Kasteloj en Egiptio
Kategorio:Historio de Nubio
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Egiptio
Katalin Várnagy

**Katalin Várnagy** [vArnadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Várnagy Katalin** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Katalin Várnagy http://www.imdb.com/name/nm0904654/ naskiĝis la  en Ragály, ŝi mortis la .

## Biografio 
Katalin Várnagy lernis en privata aktora lernejo de Kálmán Rózsahegyi, poste ŝi aliĝis al trupo de Teatro Jókai (Békéscsaba). Inter 1963 kaj 1977 ŝi apartenis al migranta trupo (tiam nomata vilaĝteatro), poste al la posteula teatro jam en Budapeŝto. Ŝi estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1984–1989 (1987–1989). Ŝi ricevis premion en 1974.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Éva (ina ĉefrolo)
* József Katona: *Bánk bán* - Gertrudis
* Friedrich Schiller: Maria Stuart - titolrolo
* Molière: Tartufo - Dorine

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* ‘‘A közös bűn’‘ (1977)
* ‘‘Soha, sehol, senkinek!’‘ (1988)
* ‘‘A nyomozó’‘ (2008)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* ‘‘A zöld torony’‘ (1985)
* ‘‘X polgártárs’‘ (1995)
* ‘‘Diplomatavadász’‘ (2010)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Frances Bay kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=10382

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* http://port.hu/adatlap/szemely/varnagy-katalin/person-117957

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Ruĝa Listo de la Monda Heredaĵo

eta|400x400ra|Landoj kun endanĝeritaj mondaj heredaĵoj. Nombro de heredaĵoj indikita per koloro:
La **Listo de Monda Heredaĵo en Danĝero** aŭ la **Ruĝa Listo de la Monda Heredaĵo** estas aprobita kaj eldonita ĉiujare de la Komitato de la Monda Heredaĵo laŭ Artikolo 11.4 de Konvencio pri la protektado de Monda Heredaĵo Kultura kaj Natura.

La listo enhavas 53 ejojn situantajn en 33 landoj. Enskriboj en la listo estas endanĝeritaj mondaj heredaĵoj, kiuj bezonas urĝajn intervenojn, specialajn sekurigojn kaj financajn rimedojn, kiuj ebligus kunordigitajn operaciojn de Unesko por certigi reboniĝon kaj bonan staton de la objektoj.

## La objektoj en la listo 
**Legendo de tabelo**
: **Ref. n-ro** – referenca numero;
: **Objekto** – esperanta nomo de la enskribo kaj ĝia angla originalo;
: **Loko** – administra unuo, lando; geografiaj koordinatoj;
: **Tipo** – klasifiko de Monda heredaĵo de Unesko:
::* kultura (K),
::* natura (N),
::* miksita – kultura kaj natura (K,N);
: **Enskribiĝo** – jaro de enskribiĝo en la Liston de Monda heredaĵo de Unesko;
: **Danĝeriĝo** – jaro de enskribiĝo en la Ruĝan Liston;
:**Kialo** – Kialo de enskribiĝo en la Ruĝan Liston.

## Referencoj 
Kategorio:Mondaj heredaĵoj de UNESKO
Imaginara nombro

**Imaginara nombro** estas multipliko de reela nombro b kun imaginara unuo i. Ĉar la imaginara unuo estas difinita per la ekvacio i^2 = -1, la kvadrato de imaginara nombro b i estas -b^2, do ĝi ĉiam estas nepozitiva. La nura nombro kiu estas kaj reela kaj imaginara estas nulo.

Reela nombro a plus imaginara nombro b i estas la kompleksa nombro a+bi. Oni povas prezenti kompleksajn nombrojn kiel la kompleksa ebeno. Tiam la reelaj nombroj estas la horizontala akso, kaj la imaginaraj nombroj estas la vertikala akso.

Iam, oni nomis imaginarajn nombrojn *pura imaginara nombro* por emfazo.

## Vidu ankaŭ 
* Reela nombro
* Kompleksa nombro
* Imaginara unuo
* Gerolamo Cardano

Kategorio:Nombroj
Gabriella Jakupcsek

**Gabriella Jakupcsek** [jakupĉek], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jakupcsek Gabriella** estas hungara prezentisto.

Gabriella Jakupcsek http://www.imdb.com/name/nm1760192/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gabriella Jakupcsek frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi studis en la Teatra kaj Filma Altlernejo, kiun ŝi forlasis kaj akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1990, fine ŝi lernis en ĵurnalista lernejo. Post la diplomo ŝi estis prezentisto kaj redaktoro de Hungara Televizio ĝis 1999. En tiu periodo ŝi ankaŭ frekventis ĵurnalistan lernejon en Parizo. Ekde 2000 ŝi daŭris la prezentistan laboron en privata televizio, krome ŝi faris similan laboron en privata radio. Inter 2011-2015 ŝi denove estis videbla en la Hungara Televizio. Ŝi ricevis premion en 2007. Ŝia unua edzo estis Gábor Máté, en la 1980-aj jaroj ŝi naskis 2 filojn, en la dua geedziĝo filinon en 2008.

## Ŝiaj libroj 
* *Hepehupa* (2002) (kun iu alia)
* *Megúszhatatlan* (2016)

## Fontoj 
* http://port.hu/adatlap/szemely/jakupcsek-gabriella/person-174814
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj televidprezentistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Andrew Wakefield

**Andrew Jeremy WAKEFIELD** estas brita kuracisto kiu iam diris kelkajn asertaĵojn fraŭdajn pri aŭtismo kaj pri la vakcino kontraŭ morbilo, rubeolo kaj parotito. La brita Ĝenerala Medicina Konsilantaro konkludis en 2010 ke Wakefield agis maletike kaj erarige tra sia laboro. Li perdis la titolon kuracistan en Britujo la saman jaron.

Wakefield rendevuis kun Donald Trump en 2016.

## Notoj 
"Britischer Autismus-Arzt erhält Berufsverbot" , Spiegel, 2010 majo la 24-an, ĝermana.
Commentary: Donald Trump and the anti-vaxxer conspiracy theorists , Chicago Tribune, Laurie Garrett, 2017 januaro la 16-an, angla.

Kategorio:Britaj kuracistoj
Kategorio:Britaj biologoj
Kategorio:Britaj aktivuloj
Kategorio:Fraŭdoj
Kategorio:Aŭtismo
Kategorio:Vakcinado
Kategorio:Medicinaj skandaloj
Kategorio:Skandaloj en Britio
Éva Vass

**Éva VASS** [vaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vass Éva** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Éva Vass http://www.imdb.com/name/nm0890756/ naskiĝis la  en Budapeŝto kaj mortis la 12-a de majo 2019.

## Biografio 
Éva Vass komencis sian aktoran karieron en Teatro Úttörő (1952-1954, 1956-1957), inter 1954-1956 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pécs). La plej longe ŝi estis aktoro de Teatro Madách (1957-1975). Ŝiaj postaj signifaj teatraj stacioj estis:
* Teatro de Kecskemét (1975–1978)
* Nacia Teatro (Budapeŝto) (1983-1991).
En 2000 ŝi fondis premion pri Miklós Gábor, kiu estis ŝia dua edzo. Ŝi ricevis premiojn inter 1958-1999. Ŝia unua edzo estis Frigyes Bán.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** La ventego - Miranda (en Teatro Madách)
** Reĝo Lear - Cordelia
** Romeo kaj Julieta - ina titolrolo (en Pécs)
** Hamleto - Ofelia (en Madách)
** Rikardo la 3-a - Lady Anna (en Madách)
** Henriko la 4-a - S-ino Sürge
* Jenő Huszka: *Mária főhadnagy* - titolrolo (en Pécs)
* Molière:
** Kleraj virinoj - Henriette (en Madách)
** La friponaĵoj de Skapeno - Hyacinte (en Madách)
* Friedrich Schiller: Wilhelm Tell - Gertrud (en subĉiela teatro de Szeged)

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* *Rákóczi hadnagya* (debuta filmo, 1953) - Bíró Anna
* *Égi madár* (1957)
* Malvarmaj tagoj (1966)
* *Hangyaboly* (1971)
* *Színes tintákról álmodom* (1980)
* *Szamba* (1996)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* ‘‘Menekülés a börtönbe’‘ (1962)
* ‘‘Fürdés’‘ (1974)
* ‘‘Az éjszaka vége’‘ (1986)
* ‘‘Rizikó’‘ (serio, 1993)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Ava Gardner, Maria Schell, Jeanne Moreau, Romy Schneider kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=25274&lap=munkassag

## Fontoj 
* http://port.hu/adatlap/szemely/vass-eva/person-6817
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva koncerna teksto kun fotoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vörösmarty utca (metrostacio)

La **Vörösmarty utca** [voroŝmarti] (=strato Vörösmarty) estas stacio de la M1 metrolinio en Budapeŝto. La stacio troviĝas sub la krusto de Avenuo Andrássy. La nomo venis de la strato Vörösmarty, kiu kruciĝas ĉe la haltejo (Mihály Vörösmarty estis signifa poeto). La metrolinio apartenas al Monda heredaĵo ekde 2002, kiel parto de Avenuo Andrássy.
eta|maldekstre|Unu el la peronoj, ĉe la enirejo estas aŭtomato por vojaĝbiletoj

## Historio 
Tiu metrostacio estis konstruita en 1896 pro miljara datreveno de alveno de la hungaraj triboj al la Karpata baseno. Pli frue oni volis konstrui tramon, sed pro beleco de la avenuo la tramo "kaŝiĝis" sub la teron. La konstruado estis simpla: oni elfosis la teron, poste oni muntis la relojn sube kaj la elektran relon pli supre, oni faris la betonajn murojn, fine oni kovris la elfosaĵon. En la peronoj la muroj estas kovritaj per blankaj kaheloj, ankaŭ la tabulo estis farita el kaheloj. Komence super la ŝtuparejoj oni konstruis po unu dometojn (vidu la malsupran desegnaĵon), kiujn post jaroj oni malkonstruis. En 1941 plena Hungario ŝanĝis la trafikan direkton al la dekstra flanko, tamen la subtera tramo restis laŭ la maldekstra sistemo ĝis 1973. En 1970 ekfunkciis jam la vera metroo, tial ĉi tiu linio estis nomita jam metrolinio, ja ĝi trafikas sub la tero, pli precize sub la krusto. En 1973 kaj 1995 plenaj renovigaj laboroj okazis.

## Kontaktoj 
La pasaĝeroj havas trafikajn kontaktojn al aŭtobusoj kaj troleoj. Estas alirebla Pupteatro (Budapeŝto), Universitato Andrássy, Hungara Belarta Universitato.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Budapeŝto
* Metrostacioj de Budapeŝto

## Fontoj 
* http://metros.hu/sztori/foldalatti_sztori.html 

Budapest, M1 metró (kisföldalatti), Andrássy út.png|Desegnaĵo pri la iama "subtera elektra trajno", sur la tersurfaco estas videbla la iama dometo
Budapest Metro enter.JPG|Ŝtuparo al la metrostacio kun balustrado sur la trotuaro

Kategorio:Metrostacioj de Budapeŝto
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1896
Kategorio:1896 en Hungario
Nord-Gjeongsang

La **provinco Nord-Gjeongsang** (koree en korea alfabeto 경상북도, en la angla reviziita latinliterigo de la korea *Gjeongsangbuk-do*, en kio *buk* indikas la adjektivon "suda", prononco laŭ sistemo IFA , proksimume , en ĉina skribo 慶尙北道), mallongigata **Gjeongbuk** (), estas unu el 9 provincoj de Sud-Koreio. Administra centro estas la urbo Andong (안동시). Laŭ la normo ISO 3166-2 la kodo de la provinco estas KR-47. La provinco kovras areon de  kvadrataj kilometroj, kaj laŭ takso de la jaro 2011 en ĝi vivis  loĝantoj - tio rezultigas loĝdenson de po 144 homoj laŭ kvadrata kilometro.

Ĝi estas unu el kvin administraj unuoj, kiuj ekestis el la historia provinco *Gjeongsang* - la aliaj estas la provinco Sud-Gjeongsang, kaj la sendependaj urboj Pusano, Teguo kaj Ulsan.

Kategorio:Provincoj de Sud-Koreio
Ringo de Brodgar

La **ringo de Brodgar** estas henĝo kun cirkloforma ŝtonaranĝo interne, en Orkadoj. Kun diametro de 104 m ĝi estas pli granda ol Stonehenge. De la origine ĉ. 60 ŝtonoj restas ankoraŭ 27. Ĝi verŝajne ekestis 2700 a.K.

## Situo 
200ra|eta|maldekstra|Ringo de Brodgar, Mainland, Orkadoj.
200ra|eta|maldekstra|Ringo de Brodgar, Mainland, Orkadoj.
Ĝi situas sur Mainland, la ĉefa insulo de la insularo Orkadoj norde de Skotlando. En la ringo inter la lagoj Stenness kaj Harray, nome en marbrako, troviĝas:
* Stones of Stenness, henĝo kun fosaĵo kaj ronda ŝtonaranĝo el okulfrape grandaj sabloŝtonaj platoj interne,
* la neolitika setlejo Barnhouse,
* la Ringo de Bookan, kies remparo perdiĝis pro agrikultura prilaborado de la areo.
* kaj kelkaj relative grandaj ŝtonoj (starantaj ŝtonoj k. a., kaj koridora tombo de Maes Howe.

La ŝtonrompejo el kiu la konstruantoj prenis la ŝtonojn por la ringoj de Brodgar kaj Stennes originis la regionon de Vestra Fiold, norde de Skara Brae situanta monteto.

Sur agrikultura bieno en Brodgar oni trovis ses mallongajn ŝtonkestojn kun cizelaĵoj sur la ŝtonoj .

## Literaturo 
* Aubrey Burl: *Great stone circles. Fables, fiction, facts*. Yale University Press, New Haven CT u. a. 1999, ISBN 0-300-07689-4.
* Aubrey Burl: *From Carnac to Callanish. The Prehistoric Stone Rows and Avenues of Britain, Ireland and Brittany.* Yale University Press, New Haven CT u. a. 1993, ISBN 0-300-05575-7.
* Jürgen E. Walkowitz: Das Megalithsyndrom. europäische Kultstätten der Steinzeit. Band 36 der Beiträge zur Ur- und Frühgeschichte Mitteleuropas, Beier & Beran, Langenweißbach 2003, ISBN 3-930036-70-3.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.orkneyjar.com/history/brodgar/ 
* http://www.stonepages.com/scotland/scotland.html
* http://www.visitorkney.com/
* Roff Smith: Ein Tempel der Steinzeit (spiegel.de 17. August 2014)

## Referencoj 
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Skotlando
Kategorio:Orkadoj
Kategorio:Sanktejoj
Kategorio:Menhiroj en Skotlando
Kategorio:Henĝoj
Kategorio:17-a jarcento a.K.
Monokino

eta|110px|La originala monokino fasonita de Rudi Gernreich
[eta|300px|maldekstra|[Guna Mori en "monokino" el la 1920-aj jaroj]]
eta|110px|Alia modelo ankaŭ ofte nomata monokino.
eta|250px|maldekstra|Moderna monokino
**Monokino** estas termino uzata por diversaj specoj de unupecaj sinjorinaj banvestoj kun kiel simileco ke ili ĉiuj estis inspiritaj je la bikino. Estas vera ke *bi* en "bikino" ne rilatas al la vorto *du*, sed tamen pensigas pri tio. Pro tio evidentas nomi la unupartan veston "*mono*kino".

## Originala monokino 
En 1964 la aŭstro Rudi Gernreich fasonis la unuan monokinon en Usono. Li ankaŭ inventis la nomon "monokino".
La monokino de Gernreich aspektis kiel unupeca banvesto, kiu tamen tuj sub la mamoj estis detranĉita, pro kio la mamoj videblas. Estis nur du ŝelketoj trans la ŝultroj.

## Vidu ankaŭ 
* Ŝnurbankalsoneto
* Ŝnurkalsoneto
* Tangao

[eta|meza|250px|Banantino en monokino en [Cascais Portugalio.]]
eta|meza|250px|Michele Merkin en monokino

Kategorio:Vestoj
Kategorio:Banvestoj
Subteretaĝoj en la ringfortikaĵo de Ballycatteen

La **subteretaĝoj en la ringfortikaĵo de Ballycatteen** en *Baile Chaitín* (Ballycatteen), graflando  Corcaigh, Irlando, estas pro elfosado de la triopa remparo kun du fosaĵoj vizitebla *Ráth*. La tri subteretaĝoj estis malkovritaj de la elfosistoj de Seán P. Ó Ríordáin kaj P. J. Hartnett. 

## Priskribo 
La tri subteretaĝoj estas el sekmasonaĵo. Oni distingas:

### Subteretaĝo A 
Subteretaĝo A estas la plej granda kaj havas kvar pli aŭ malpli ortangulajn kamerojn. Ĝi situas de la enirejo laŭlonge kaj transverse al la akso. La mallongaj ligantaj koridoroj estas mallarĝaj (precipe inter kamero 2 kaj 3). La enirejo finiĝas en kamero 1.

### Subteretaĝo B 
B estas la dua plej granda subteretaĝo kaj havas tri pli aŭ malpli ortangulajn kamerojn. Ili situas alternante laŭlonge kaj transverse al la akso. La mallongaj koridoroj estas malpli mallarĝaj. La enirejo atingas rekte la kameron 1.

### Subteretaĝo C 
Subteretaĝo C estas la plej malgranda el la tri kaj havas tri pli aŭ malpli ortangulajn kamerojn. Ili situas oblikve kaj ortangule unu post la alia. La mallongaj koridoroj estas mallarĝaj. La enirejo finiĝas rekte en kamero 1.

## Vidu ankaŭ 
* subteretaĝoj en Irlando

## Literaturo 
* Mark Clinton: *The Souterrains of Ireland*. Wordwell, Bray Co. Wicklow 2001, ISBN 1-869857-49-6. S.197 ff 
* Seán P. Ó Ríordáin & P. J. Hartnett: The Excavation of Ballycatteen Fort, Co. Cork

## Eksteraj ligiloj 
* P. J. Hartnett bei der Ausgrabung von Fourknocks

Ballycatteen
Ballycatteen
Kategorio:Subteraj konstruformoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Irlando
Ho malamiko

**Ho malamiko** (en la kurda: "Ey Reqîb") estas la kurda himno.  

## Deveno 
La poemon verkis politika aktivulo Dildar en jaro 1938 en karcero. La titolo "Ey Reqîb", "Ho malamiko" celas la gardistojn malliberejajn kiuj torturis Dildaron, kiu siavice simbolas la okupantajn ŝtatojn Turkio, Irano, Irako kaj Sirio. La kanton li verkis origine en la sorania dialekto de la kurda, sed nuntempe ĝi kantiĝas ankaŭ kurmanĝe. La kanton en jaro 1946 kiel  oficialan himnon akceptis la mallongedaŭra kurda respubliko Mahabada kaj poste (verŝajne en 2003) federacia Suda Kurdujo.

## Kantoteksto 
### Originala en la kurda 
### Transkreado en esperanto 
Jen ĝia traduko farita en 2017 de Arnulf Naif kaj Martin Strid:

:Viva restos la kurda popolo, ho malamik',
:Ĝin neniam ajn disrompos armila pik'.
:Diru neniu ke kurdoj mortos,
:Kurdoj vivas, vivas, neniam falos la kurda flag'.

:Revoluciaj ni estas junuloj ruĝaj en ver',
:Vidu, elverŝis kiom da sango ni por ofer'.
:Diru neniu ke kurdoj mortos,
:Kurdoj vivas, vivas, neniam falos la kurda flag'.

:Estas Meda kaj reĝa Kjaksara ni infanar',
:Ĉiam nia patrujo jen fido kaj eĉ altar'.
:Diru neniu ke kurdoj mortos,
:Kurdoj vivas, vivas, neniam falos la kurda flag'.

:Ellitigis sin kurdaj junuloj, ho jen leon',
:Por per sango sia ornami je vivo-kron'.
:Diru neniu ke kurdoj mortos,
:Kurdoj vivas, vivas, neniam falos la kurda flag'.

:Ni junuloj nun estas jen pretaj kun la sincer',
:Ĉiam korpojn oferas ni, korpojn do jen ofer'.
:Diru neniu ke kurdoj mortos,
:Kurdoj vivas, vivas, neniam falos la kurda flag'.

## Referencoj 
Kategorio:Himnoj
Kategorio:Kurdoj
Kategorio:Aperis en 1938
François de La Rocque

**François de La Rocque**, konvene nomita **Colonel de La Rocque** (naskiĝis  en Lorient, mortis  en Parizo) estis franca militisto, politikisto kaj rezistanto. En la 1930-aj jaroj li estis unuaranga politika personeco kiel ĝenerala prezidanto de Croix-de-feu kaj poste de Parti social français (PSF).

## Vidu ankaŭ 
* Croix-de-feu
* Maurice d'Hartoy

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de La Rocque fare de Centre d'Histoire de Sciences Po ()
* Biografio de François de La Rocque  ()
* Personaj paperoj de François de La Rocque konservitaj en Archives nationales sub referenco 451AP ()

Kategorio:Croix-de-feu
Kategorio:Membroj de Croix-de-feu
Kategorio:Homoj de la tria Franca Respubliko
Kategorio:Estroj de franca politika partio
Kategorio:Homoj de Cantal
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj rezistantoj
Kategorio:Kristanaj aktivuloj
Kategorio:Mortintoj en Parizo
Kategorio:Komandoroj de la Honora Legio
Kategorio:Titoluloj de la franca Milita Kruco 1914-1918
Kategorio:Nomoj pro konveno
Kategorio:Francaj socialaj partioj
Kategorio:Postvivintoj en naziaj koncentrejoj
Kategorio:Lernintoj de la milita speciala lernejo de Saint-Cyr
Emil Vata

**Emil VATA,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vata Emil** estis hungara dekoraciisto, pentristo.

Emil Vata http://www.pnsz.hu/hireink/hir/199/vata-emil-80  naskiĝis la  en Hódmezővásárhely, li mortis la .

## Biografio 
Emil Vata frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1955. Liaj ĉefinstruistoj estis Gusztáv Oláh kaj Mátyás Varga. Li kreis dekoraciojn, kulisojn inter 1955 kaj 1993 en Nacia Teatro (Pécs) escepte la periodon inter 1978–1984, tiam li faris la samon en Teatro Kisfaludy. Ekde 1955 li kreis pli ol 200 teatrajn dekoraciojn. Li ankaŭ pentradis portretojn aŭ pejzaĝojn pri Pécs. En 1994 li ricevis la titolon "eterna membro de Teatro de Pécs". Li ricevis 4 hungarajn kaj argentinan premiojn inter 1967-1987. Li havis edzinon ekde 1966, kiu naskis 4 gefilojn.

## Elektitaj teatraj dekoracioj 
* Schiller: Maria Stuart (1958, 1961, 1964)
* William Shakespeare:
** Makbeto (1960, 1972)
** Rikardo la 3-a (1964)
** Somermeznokta sonĝo (1984)
* Ferenc Erkel: *Bánk bán* (opera versio; 1960, 1984, 1998)
* Giacomo Puccini: La Bohème (1961, 1972, 1993)
* Giuseppe Verdi:
** Rigoletto (1982)
** Il Trovatore (1985, 1989)
** Aida (1999)

## Liaj solaj ekspozicioj 
* 1963, 1971, 1988, 1993, 2000: Pécs
* 1977: Budapeŝto

## Liaj grupaj ekspozicioj 
* 1971: Parizo
* 1980: Miskolc
* 1987 Rio-de-Ĵanejro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva membiografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Maurice d'Hartoy

'''Maurice d'Hartoy**, vernome **Maurice-Lucien Hanot'*, dirita *lieutenant d'Hartoy'' (naskiĝis  en Berneville, departemento Pas-de-Calais, mortis  en Saint-Germain-en-Laye), estis franca militisto, politikisto kaj verkisto.

Vundita dum la unua mondmilito, leŭtenanto d'Hartoy fariĝis konata per unua verko titolita ''Au front, impressions et souvenirs d'un officier blessé* (Ĉe la fronto, impresoj kaj memoroj de vundita oficiro), (1916). En 1919, li estris *Le Courrier de Paris'', literaturan revuon de veteranoj. La , li fondis asocion de veteranoj Croix-de-feu.

Krom lia aktiveco de aktivulo, ni ŝuldas al li plurajn romanojn, verkojn de literatura kritiko kaj biografiojn de verkistoj. D'Hartoy ankaŭ estis plenpotenca ministro ĉe Ligo de Nacioj kaj Unuiĝintaj Nacioj.
Inter liaj verkoj, menciindas kolekto de Katolikaj Legendoj de Normandio, bone dokumentita kaj ilustrita, datita de 1933.

## Vidu ankaŭ 
* Croix-de-feu
* François de La Rocque

Kategorio:Croix-de-feu
Kategorio:Membroj de Croix-de-feu
Kategorio:Francaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Pseŭdonimoj
Kategorio:Homoj de la tria Franca Respubliko
Kategorio:Francaj verkistoj de la 20-a jarcento
István Velenczey

**István Velenczey** [iŝtvAn velencei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Velenczey István** estis hungara aktoro, voĉoaktoro, teatrestro. Lia familia nomo kelkfoje aperis en formo Velenczei. Lia edzino estis Ibolya Péva.

István Velenczey http://www.imdb.com/name/nm0892436/ naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en ?.

## Biografio 
István Velenczey frekventis franciskanan gimnazion en Esztergom, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1947. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Pécs) kaj Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li pasis laŭvice po 2 jarojn. Inter 1951 kaj 1953 li estis teatrestro de Teatro de Kecskemét, poste li denove estis aktoro en Nacia Teatro de Budapeŝto. Liaj sekvaj teatraj (aktoraj) stacioj estis:
* Teatro Szigligeti (Szolnok) (1954–1957)
* Teatro József Attila (1957–1967)
* denove en Nacia Teatro en Budapeŝto (1967–1983).
Depost 1983 li apartenis al 2 plimalgrandaj ĉefurbaj teatroj. Li ricevis premion en 1984. Kelkfoje li estis ankaŭ reĝisoro.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - Montague
** Rikardo la 2-a - Lord Villoughby
** Henriko la 4-a - ĉefepiskopo de York
* George Bernard Shaw: *Pygmalion* - Higgins (ĉefrolo)
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - titolrolo
* Molière: Tartufo - Orgon

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* *Nyugati övezet* (1952) - Boswall
* *Micsoda éjszaka* (1958)
* La atestanto – (1969) - ministeriano
* *Te rongyos élet* (1983) – grafo

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Tüskevár* (1967) - instruisto pri matematiko
* *Kalaf és Turandot története* (1978)
* *A varázsló álma* (1986)
* *Szent Gellért legendája* (1994)

## Dubladaj roloj 
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Walter Matthau Vittorio De Sica Christopher Lee Fernando Rey kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=10396
* hungaraj voĉoj en desegnofilmoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* http://port.hu/adatlap/szemely/velenczey-istvan/person-134388
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ilinca Băcilă

**Maria Ilinca Băcilă** (naskiĝis je la 17-a de aŭgusto 1998), ankaŭ konata nur kiel **Ilinca**, estas rumania kantisto kaj jodlisto. Kune kun Alex Florea ŝi reprezentas Rumanion ĉe Eŭrovido-Kantokonkurso 2017 kun la kanto Yodel It! ("Jodlu ĝin!").

## Tradukfonto 
Kategorio:Anglalingvaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
Kategorio:Popkantistoj
Kategorio:Rumanaj kantistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2017
Alex Florea

**Alexandru Ionuț** "**Alex**" **FLOREA** (naskiĝis je la 15-a de septembro 1991) estas rumania kantisto. Kune kun Ilinca Băcilă li reprezentas Rumanion ĉe Eŭrovido-Kantokonkurso 2017 kun la kanto Yodel It! ("Jodlu ĝin!").

## Tradukfonto 
Kategorio:Anglalingvaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
Kategorio:Popkantistoj
Kategorio:Rumanaj kantistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2017
Kastelo de Balassa (Ragály)

La **Kastelo de Ragály** estas unu el la historiaj monumentoj en vilaĝo Ragály.

## Historio 
En 1743 estis konstruita baroka teretaĝa kasteleto aŭ nobeldomo. En 1906 ĝi estis trakonstruita, pligrandigita kun etaĝo laŭ klasikismo. Depost la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon, en la 1950-aj jaroj oni faris 2 pliajn enirejojn. Nuntempe la unua estas enirejo de la vilaĝdomo (administrejo), la alia de la biblioteko. En la kastelo funkcias ankaŭ loka muzeo, ekspozicio pri Bálint Balassi kaj ornamĉambro por geedziĝoj.

## Konstruaĵo 
La parte unuetaĝa kastelo kun keloj situas sola sur deklivo de monteto en parko, sed apude situas alia kastelo (kun distinga nomo blanka kastelo). La konstruaĵo formas brikon, sed partoj reliefas en la fasado.

## Parko 
En la parko pli frue estis plantitaj ĉefe eksterlandaj maloftaj arboj. Restis ankaŭ en la parko aparta domo, kiu iam estis stalo kaj garaĝo. En 2005 oni kreis bronzan buston pri la menciita poeto Bálint Balassi.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun 2 fotoj
* http://www.ragaly.hu/turizmus/latnivalok/20-a-ragalyi-balassa-kastely 
* hungare kun foto

Ragály
Rennibister

La subteretaĝo aŭ **terdomo de Rennibister ** aŭ simple **Rennibister** sur Mainland de la Orkadoj estas unu el la plej bone konservitaj el la 41  sur la insularo de la Orkadoj ekzistantaj strukturoj. La plej multaj el ili situas sur Mainland sur la skotaj Orkadoj. Ankaŭ sur la orkadaj insuloj Rousay, Hoy kaj Eday ekzistas kelkaj.

## Situo 
eta|maldekstra|la ĉirkaŭbarita elirŝakto
La subteretaĝo de Rennibister situas inter la vilaĝo Finstown kaj la ĉefurbo de la insularo Kirkwall. Lq subteretaĝo situas sur agrikultura bieno ĉe la marbordo de la gollfo O´Firth. La konstruaĵo el la unua jarmilo a.K. estis malkovrata en la jaro 1926.

## Priskribo 
La subteretaĝo konsistas el ovala kamero de sekmasonaĵo. La kamero havas la mezurojn 3,7 m x 2,5 m. Ĝi estas tiom alta ke homo povas stari en ĝi. La ĉefa kamero havas kvin flankajn kamerojn kaj ŝajnvolbokonstruaĵo el sekmuraĵo, kiu estis apogata de kvar kolonoj, kiuj staras proksime al la muro. Tiu rememoras al la konstruformo de la tiel nomataj "Atlantikaj ronddomoj". La eniro trans 70 x 70 cm larĝa koridoro, kiu origine ekis de teretaĝa ligna ronddomo. Hodiaŭ vizitantoj povas eniri trans fera stupetaro al la kamero.

## Trovaĵoj 
La koridoro estis plena je rubo kaj la kamero plenis de tero kaj konkoj. Oni trovis ekskarnigitaj ostoj de ses plenkreskuloj kaj de du infanoj. 

Plia subteretaĝoj sur la Orkadoj estas Grain Earth House *Crantit*, *Newark* kaj Windwick.

## Vidu ankaŭ 
* subteretaĝoj en Skotlando

## Literaturo 
* RCAHMS: Exploring Scotland's Heritage, Orkney and Shetland (Anna Ritchie, Ed.), Edinburgh 1985 ff, ISBN 0-11-492458-9 (ff)), tie N°: 70

## Fontoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.stonepages.com/scotland/rennibister.html

Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Skotlando
Kategorio:Subteretaĝoj en Skotlando
Kategorio:Orkadoj
Kategorio:Mainland (Orkadoj)
Ŝtoncirklo de Kenmare

eta|la ŝtoncirklo de Kenmare kun tombo de migra ŝtonego meze de la cirklo
eta|sen|ŝtoncirklo de Kenmare – kun tombo de migra ŝtonego (en la foto dekstre)

La **ŝtoncirklo de Kenmare** (ankaŭ nomata la *druida cirklo*) situas ĉe la urbo An Neidín (Kenmare) en la graflando Ciarraí en Irlando, proksime al Ponto de Cromwell en An Gleann Garbh (Glengarriff), unu el la plej malnovaj pontoj en Irlando.

Male al la aliaj ŝtoncirkloj la Cork-Kerry serio en la provinco Muster estas ovforma (17,4 × 15,8 m) kaj havas en la centro tombon de migra ŝtonego kun du metroj longa kaj 1,8 m larĝa kaj 0,8 m dika kovroŝtono. La pezo de la ŝtono estas ĉ. sep tunoj. Tomboj de migraj ŝtonegoj estas varianto de ŝtonkestoj (angle *cist*) kaj posta evoluo de la megalito-tombo sur la insulo.

La cirklo, konsistanta el 15 grandaj ŝtonoj, el kiuj 13 staras kaj du en la nordo terenfalis, estas la plej granda en la graflando Ciarraí. La ŝtoncirkloj de la Cork-Kerry–serio havas ĉiam neparajn ŝtonnombrojn inter 5 kaj 17.

## Literaturo 
* William O'Brien: *Local Worlds: Upland Farming and Early Settlement Landscapes in Southwest Ireland.* The Collins Press; Cork 2009 ISBN 978-1-84889-021-3

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.stonepages.com/ireland/kenmare.html (elŝutita 10/12/12)
* http://www.lookaroundireland.com/kerry/kenmare.php  (elŝutita 10./12/12)

Kategorio:Sanktejoj
Kenmare
Kenmare
Kategorio:Megalitoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Irlando
Eŭrovido-Kantokonkurso 2017

eta|dekstra|Ĉefa scenejo de la 62-a Eŭrovido-Kantokonkurso en Kievo
eta|

La **62-a Eŭrovido-Kantokonkurso** okazis en la ukrainia ĉefurbo Kievo je la 9-a, 11-a kaj 13-a de majo 2017, post kiam la reprezentanto de Ukrainio, Ĝamala venkis per la kanto «1944» en Eŭrovido 2016. Venkis la portugalo Salvador Sobral.

## Duonfinaloj 
### Unua duonfinalo (mardo la 9-an de majo) 
La unua duonfinalo okazis je la 9-a de majo je 21:00 MET (19:00 UTC).

### Dua duonfinalo (ĵaŭde la 11-an de majo) 
La dua duonfinalo okazis je la 11-a de majo je 21:00 MET (19:00 UTC).

## Finalo (sabate la 13-an de majo) 
[eta| [Salvador Sobral, la&nbsp;finvenkinto]]
La finalo okazis je la 13-a de majo je 21:00 MET (19:00 UTC). Ĝin partoprenis 20 reprezentintoj elektitaj en la duonfinaloj kaj la reprezentintoj de la landoj de t.n. "Granda Kvinopo" (angle *Big Five*) kaj la reprezentanto de la gastiganta lando.

## Notoj 

2017
Kategorio:Kulturo de Kievo
Kategorio:Muziko en 2017
Kategorio:2017 en Ukrainio
Reykjaströnd

**Reykjaströnd** (Strando de la Fumoj) nomiĝas tereno en Islando, kiu sin etendas laŭ la maro oriente de la monto Tindastóll, de Gönguskarðsárós (la elfluejo de la rivero Gönguskarðsá) en la sudo ĝis la roka kabo, Landsendi (Fino de la Lando), en la nordo kiu sin tie elstaras en la maron. La longeco de Reykjaströnd estas ĉirkaŭ 20 kilometroj sed mallarĝa ĝi estas inter la monto kaj la maro. Tamen ĝia larĝeco iom varias. Kelkaj bienoj estas en tiu tereno kaj la plej norda nomiĝas Reykir kiuj signifas fumoj. Tie estas du varmaj fontoj ĉe la marbordo kaj de ili ricevis la bieno sian nomon kaj ankaŭ la tuta tereno, Reykjaströnd. 

Estas dirita en la malnova Sagao de Grettir kiu dum siaj lastaj jaroj estis ekzilito en Drangey kun sia frato, Illugi, kaj la sklavo, Glaumur, ke iufoje la fajro en lia kabano estingiĝis. Tiam Grettir naĝis el Drangey al Reykir kaj kiam li enlandiĝis sur la marbordo de Reykir li longe sin varmigis en la varma fonto kiu de tiam nomiĝas Grettislaug (Fonto de Grettir). Poste la bienulo en Reykir donis al li fajron kaj transportis lin en sia boato al Drangey. La longeco de Drangey al Reykir estas ĉirkaŭ sep kilometroj. 

En Reykir nun estas eta haveno de kie oni transportas turistoj al Drangey dum la someroj. Ankaŭ en Reykir oni nun servas turistojn kaj tie ili povas bani sin en la varmaj fontoj. 

Meze de Reykjaströnd situas Fagranes, la plej granda bieno en tiu kamparo. Tie antaŭe estis pastrejo kaj preĝejo ĝis la jaro 1892 kiam la preĝejo en la vilaĝo, Sauðárkrókur, estis konstruita.

Kategorio:Geografio de Irlando
Ŝtoncirklo de la Cork-Kerry-Serio

eta|320ra|ŝtoncirklo A de Carrigagulla
La **ŝtoncirklo de la Cork-Kerry-Serio** (laŭ Seán Ó Nualláin ankaŭ nomata *Axial Stone Circle* (=aksa ŝtoncirklo ) escepte de du ekzempleroj en la graflando Galivo (ŝtoncirklo de Commons East) troviĝas nur en la irlandaj graflando Corcaigh kaj Ciarraí. Ekzistas ankaŭ similaj formoj sur la brita ĉefinsulo (Duddo, 7 ŝtonoj ) en Northumberland kaj apud Jedburgh ĉe la skota marbordo.

La Cork-Kerry-tipo dividiĝas en du grupoj:

## Kvinŝtonaj cirkloj 
* La 55 kvinŝtonaj cirkloj (angle *Five-stone Circle*) konsistas el ringo aŭ D-forma ordigado el mezgrandaj, unuope starantaj kvin ŝtonoj, (ekzemple Carrigagulla, Cullomane, Derreenataggart, Glanbrack, Kealkill, Knocknakilla, Knocknaneirk norda, Lettergorman SW aŭ Uragh). Ilia diametro varias inter 2,3 kaj 5,0 metroj.

## Multoblaj ŝtoncirkloj 
* la 52 tiel nomataj multoblaj ŝtoncirkloj (ne la samcentraj) estas kelkfoje iom ovalaj, sed la nombro de iliaj ŝtonoj (7 ĝis 19) (Lissyviggeen) estas plej ofte para. La diametro varias de kvar metroj (ĉe 7 ŝtonoj) ĝis 17 m ĉe 15 ŝtonoj (Kenmare). Male al la kvinŝtonaj en la centro de pli grandaj cirkloj estas tomboj de migraj ŝtonegoj (Kenmare) aŭ menhiroj (Gortanimill). Kelkaj estas ĉirkaŭitaj de remparoj kaj fosaĵoj (Glentane East, Reanascreena).
Ambaŭ variantoj povas situi kune (ŝtoncirkloj de Cashelkeelty, ŝtoncirkloj de Knocknaneirk) kaj povas havi kromajn strukturojn, kiel:
* Kairnoj,
* ŝtonvicoj kun ĝis kvar ŝtonoj,
* unuopaj menhiroj (ŝtoncirklo de Currabeha suda) aŭ ŝtonparoj
aŭ kombinaĵo el tiuj kvar elementoj.

## Literaturo 
* Seán Ó Nualláin: *Stone Circles in Ireland.* Country House, Dublin 1995, S. 35–43, ISBN 0-946172-45-5.
* Denis Power: *Archaeological inventory of County Cork, Volume 3: Mid Cork, 6435 P10.* ColorBooks, 1997, ISBN 0-7076-4933-1.

## Eksteraj ligiloj 
* bildo Kvin-ŝtona-cirklo

Kategorio:Arkeologiaj terminoj
Cork-Kerry-Serio
Sojuz 9

[eta|Sojuz 9 sur porokaza [poŝtmarko de 1971 de Sovetunio pri "424 horoj en Tera Orbito"]]
**Sojuz 9** (en rusa: Союз 9, Unio 9) estis sovetunia homporta kosmoflugo de 1970. La duhoma ŝipanaro de Andrijan Nikolajev kaj Vitali Sevastjanov rompis la kvin-jara kosmofluga daŭra rekordo atingita de Gemini 7, per sia preskaŭ 18-taga flugo. La misio preparis la vojon por la misioj de kosmostacioj Saljut, esplorante la efikojn de longdaŭra senpezeco de la ŝipanaro, kaj taksante la laboron kiujn la kosmonaŭtoj povus fari en orbito, unuope kaj kiel teamo. Ĝi estis ankaŭ la lasta flugo de unua-generacio kosmoŝipo Sojuz 7K-OK, same kiel la unua homporta kosmoflugo lanĉita por esti kondukita nokte. Ĝisnune, Sojuz 9 markis la plej longan homportan kosmoflugon fare de soloa kosmoŝipo.

Kategorio:Projekto Sojuz
Kategorio:1970
Tamás Végvári

**Tamás Végvári** [tamAŝ vEgvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Végvári Tamás** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia edzino estis Franciska Győry.

Tamás Végvári http://www.imdb.com/name/nm0904933/ naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Tamás Végvári frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1962. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Pécs). Inter 1964 kaj 1969 li apartenis al Teatro Petőfi (Veszprém), inter 1969-1971 al Nacia Teatro (Szeged). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis:
* Teatro Thália (Budapeŝto) (1971-1981)
* Nacia Teatro (Budapeŝto) (1981–1982)
* Teatro Katona József (1982–1996).
Depost 1996 li ne ligiĝis al trupo, sed li estis gastoaktoro. Pli frue, jam en 1989 li ekinstruis en la menciita altlernejo, en la sekva jaro ankaŭ en Muzikakademio Franz Liszt. Ekde 2004 li denove havis rolojn en Teatro István Örkény. Li ricevis 3 premiojn inter 1967-2008. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filinojn.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare: Hamleto - titolrolo (en Veszprém)
* Imre Madách: Maria (Hungario) - Karolo la 2-a (Hungario)
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Andrej Prozorov (en Teatro Katona)
* István Örkény: *Macskajáték* - Csermlényi Viktor) (en Teatro Örkény)

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* *Eszpresszóban* (1959)
* *Kötelék* (1967)
* *Szerelem bolondjai* (1976)
* Kokluŝo (filmo) (1987)
* *Sitiprinc* (1999)
* *Farkas* (2007)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Máglyák Firenzében* (1967)
* *Abigél* (1978)
* *Protokoll* (1989)
* *Helyet az ifjúságnak* (1996)

## Voĉaktoraj roloj 
* en pli ol 200 eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj de Al Pacino, Ben Kingsley, Harrison Ford, David Attenborough, Dustin Hoffman, Robert De Niro, Chuck Norris kaj aliaj http://iszdb.hu/?szemely=10394&lap=munkassag

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj