open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rivero Alagón

La rivero **Alagón** estas la plej longa alfluanto (205 km) de la rivero Taĵo, inter la riveroj situaj en la hispana parto de la baseno.

* **Situo geografie**: trapasas la regionojn de Kastilio-Leono (naskiĝo) kaj Ekstremaduro en Hispanio.

* **Naskiĝo**: Frades de la Sierra, (Salamanca)
* **Enfluo**: dekstre de la rivero Taĵo ĉe Alcántara.
* **Alfluantoj**: rivero Francia, rivero Sangusín, rivero Cuerpo de Hombre, rivero La Palla, rivero de los Ángeles, rivero Ambroz, rivero Jerte, rivero Árrago.
* **Vilaĝoj trapasataj**: Coria, Garcibuey, Ceclavín, Montehermoso.

Ties akvokvanto estas rezervata de tri akvorezervejoj, ĉiuj en la provinco de Cáceres:
* "Gabriel y Galán", la plej enhava, kies celo estas rezervi akvon, reguligi la kvanton kaj generi elektron (110 MW).
* "El Pontón", en Guijo de Granadilla, kies celo estas generi elektron (52 MW).
* "Montehermoso-Valdeobispo", kies celo estas rezervi akvon por irigacio kaj generi elektron.

## Eksteraj ligiloj 
Bildoj de la Alta parto de la Rivero Alagón 

Alagón
Alagón
Alagón
Tierra de Alcántara

eta|350ra|Tierra de Alcántara.
La ***Tierra de Alcántara*** [alKANtara] (Tero de Alkantaro), Comarca de Alcántara aŭ Komarko de Alcántara estis unu de la "naturaj komarkoj" de Ekstremaduro, situa en la okcidenta parto de la provinco de Cáceres. La ĉefurbo estis Alcántara. La teritorio ekzakte korespondas al la nuna komarko Brozas. Ĝi estas trapasata de la rivero Taĵo kaj ĉefe de la akvorezervejo de Alcántara. La historia gravo de la Ordeno de Alcántara estis pli granda kaj atingis vilaĝojn kiel la nunaj Valencia de Alcántara aŭ San Vicente de Alcántara, aktuale ne inkluditaj en la komarko aŭ eĉ la provinco kaze de San Vicente. Laŭ la stato de  en la komarko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La municipoj de la nuna komarko Brozas estas:

La municipo Portezuelo historie estis parto de la areo Tierra de Alcántara, sed nun oficiale apartenas al la najbara Valo de Alagono.

## Vidu ankaŭ 
* Komarkoj de Ekstremaduro

Alcantara
Lénárddaróc

**Lénárddaróc** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Ózd.

## Bazaj informoj 
* Areo: 5 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 269 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.1495/20.3737
* Loĝantaro: 360
* Poŝtkodo: 3648
* Telefonprefikso: 48

## Situo 
Lénárddaróc situas sub norda piedo de montaro Bükk en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Ózd troviĝas 15, Miskolc 47 kilometrojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1220 en formo *"villa Dranczy"*. En 1647 la vilaĝo ricevis nobelajn privilegiojn. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kuracejo, vendejo, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apostolo Sankta Johano
* baptista preĝejo
* monumento pri falintoj

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.gyaloglo.hu
* www.lenarddaroc.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Kurityán

**Kurityán** [kuritjAn] estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Kazincbarcika.
eta|300px|Kastelo de Kurityán

## Bazaj informoj 
* Areo: 8 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 150 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.3136/20.6253
* Loĝantaro: 1800
* Poŝtkodo: 3732
* Telefonprefikso: 48

## Situo 
Kurityán situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. Kazincbarcika troviĝas 10, Miskolc 25&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1280 laŭ tiama ortografio *"Koryth"*. Inter 1408-1550 abatejo funkciis apud la vilaĝo, kiu poste apartenis al la Osmana Imperio. Ekde fine de la 19-a jarcento oni minadis karbon dum jarcento. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, poŝto.
eta|300px|Abateja ruino en Kurityán

## Vidindaĵoj 
* gotikaj ruinoj de abatejo kaj preĝejo
* romkatolika lerneja kapelo
* klasikisma kastelo de Pallavicini de 1832, en 1885 pligrandiĝis
* fiŝkaptista lago

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.nagyvofely.hu
* w.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Emile Vandervelde

eta|250px|maldekstra|Emile Vandervelde.
[eta|Emile Vandervelde (dua de dekstre) kaj [Gustav Stresemann (maldekstre de li) (1926).]]

**Emile Guillaume VANDERVELDE** (naskiĝis en Elsene la , mortis samloke la ) estis Belga juristo kaj politikisto. Li estis la ĉefo de Belga Laborista Partio (france: *Parti Ouvrier Belge*; nederlande: *Belgische Werkliedenpartij*), kies prezidanto li iĝis en 1933. Li membriĝis, kiam li ankoraŭ estis studento, en la fondojaro de la partio en 1885.

En 1894, la jaro en kiu li iĝis parlamentano, li publikigis la Kvarenjonan Ĉarton, kiu iĝis la ideologia bazo de la Belga socialismo.

Emile Vandervelde funde kredis je la marksisma doktrino, laŭ kiu la socio nepre estu dividita en du malamikaj klasoj, kaj la organizado de la partio devis okazi surbaze de klasbatalo.

En 1902 la Belga Parlamento rifuzis lian proponon ŝanĝi la konstitucion kaj enkonduki ĝeneralan voĉdonrajton. Tiun saman tagon okazis granda laborista manifestacio en Loveno dum kiu 6 laboristoj estis mortpafitaj: Jan Govaerts (22 j.), Petrus Imbrechts (17 j.), Petrus Jansegers (38 j.), Martin Vanlens (38 j.), Jan Ceusters (42 j.) kaj Pieter Jensen (16 j.). La pafistoj kaj iliaj ĉefoj ricevis honorigon pro ilia ago.

Vandervelde iĝis profesoro en la Libera Universitato de Bruselo kaj iĝis unu el la plej gravaj politikaj gvidantoj de la ŝtato. En 1914 li iĝis ŝtatministro, kaj inter 1918 kaj 1921 li estis ministro pri justico. En 1919 Vandevelde finfine enkondukis kune kun la liberalo Paul Hymans kaj la katoliko Charles de Broqueville la ĝeneralan voĉdonrajton (unu persono, unu voĉo) kaj la lerndevigon.

Kategorio:Belgaj politikistoj
Synaptic

**Synaptic** estas komputila programo, kiu estas GTK+a grafika uzantinterfaco por APT, la pakaĵmastruma sistemo de la GNUa kaj Linuksa distribuaĵo Debian. Synaptic laŭkutime estas uzata en sistemoj, kiuj uzas pakaĵojn de la formo *.deb*, sed ĝi povas esti uzata ankaŭ en sistemoj bazitaj sur pakaĵoj RPM.

Synaptic taŭgas por instali, viŝi kaj ĝisdatigi programarojn, kaj ankaŭ por aldoni deponejojn.

## Ĉefaj aspektoj 
* Mastrumo de pluraj pakaĵoj samtempe
* Serĉado de pakaĵoj
* Ebligas ĝisdatigon de la tuta sistemo

## Vidu ankaŭ 
* Adept Package Manager
* Advanced Packaging Tool
* KPackage

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝaro 
* Synaptic ĉe help.ubuntu.com 

Kategorio:Dpkg
Kategorio:Libera programaro
Kategorio:Programaro de Unikso-similaj sistemoj
Acesulfamo

**Acesulfamo** aŭ Acesulfam-K estas sintezita, varmorezista dolĉigaĵo C4H4KNO4S. Ĝin malkovris la kemiisto Karl Clauß en 1967 ĉe Hoechst AG. Ĝi aperas kiel nutraĵa aldonaĵo E&nbsp;950.

## Molekula strukturo 
Acesulfamo apartenas al heterocikloj, ĉar la molekulo entenas sesringon kun tri heteroatomoj (oksigeno, sulfuro kaj nitrogeno) (oksiatiazina ringo).

## Propraĵoj 
Acesulfam-K estas blanka solidaĵo, kiu solviĝas bone en malvarma akvo, en varmega akvo tre bone. La deponado de la acesulfamo povas okazi en malvarma loko kaj sen oksigeno kaj humideco. La dolĉigaĵo estas la kalia salo de la acesulfamo, la acesulfam-kalio aŭ acesulfam-K. Ĝi havas la ĉ. 200-oblan dolĉigan forton ol tiu de simpla sukero.

## Produktado 
La produktado okazas en pluraj ŝtupoj, el natria salo de 4-klorfenolo, kiel baza molekulo.

## Apliko 
Pro ties varmorezisteco, oni aplikas la acesulfam-K por kuirado kaj bakado. Acesulfam-K estas sekreciata el la korpo senŝanĝe, tiel ĝi aperas en naturaj akvoj. Ĝi gustas kiel natura sukero, sed en granda dozo havas amaretan post-guston.

Acesulfam-K estas uzata por trinkaĵoj, plej ofte kun aliaj dolĉigaĵoj kiel aspartamo. Ĝin entenas ankaŭ la dentokremoj, ĉar ĝi ne kaŭzas karieson. Acesulfam-K estas ekde 1990 permesita en Germanio kaj estas surmerkatigita kun markonomo *Sunett*.

La permesita taga dozo estas donita ĉe plenkreskuloj je 15&nbsp;mg (JECFA) kaj je 9&nbsp;mg (SCF) po kilogramo de korpopezo.

## Polemiko 
kvankam pluraj oficialaj instancoj konkludis al ties sendanĝereco, kelkaj studoj konkludis ke ĝi estas danĝera.

## Referencoj 
Kategorio:Esteroj
Kategorio:Kaliaj kombinaĵoj
Kategorio:Sulfamatoj
Kategorio:Dolĉigaĵoj
Monumento pri Veteranoj de la Korea Milito

La **Monumento pri Veteranoj de la Korea Milito** () en la Okcidenta Potomaka Parko de la usona ĉefurbo Vaŝingtono memorigas pri la mortintaj kaj vunditaj homoj (soldatoj kaj civiluloj) dum la Korea Milito.
Ĝi situas sudoriente de la Monumento de Lincoln kaj sude de la reflektobaseno de la "nacia promenejo" *National Mall*.

## Konceptado kaj konstruo 
La konstruo de la monumento decidiĝis fare de la Usona Kongreso la 28-an de oktobro 1986. La tiutempa prezidento de Usono George H. W. Bush solene komencigis la konstruon la 14-an de junio 1992, la "tago de la usona flago". La 27-an de julio 1995, la 42-a datreveno de la milita armistico, ĝi inaŭguriĝis pere de la usona prezidento Bill Clinton kaj la sud-korea prezidento Kim Young-sam, kaj dediĉiĝis al la soldatoj kaj civiluloj mortintaj kaj vunditaj dum la milito. Dum la inaŭgura tago, la monumento listiĝis en la usona nacia registro de historiaj lokoj.

## La memorejo 
La milita memorejo havas la formon de triangulo kun cirklo ĉe sia pinto. En la triangulo staras 19 ŝtalaj statuoj pri usonaj soldatoj, kiuj pli grandas ol realaj homoj kaj kreiĝis de la skulptisto *Frank Gaylord*. La grupo reprezentas patrolantan soldataron, en kiu partoprenas ĉiu parto de la usona armearo: 15 soldatoj de la usona armeo, 2 soldatoj plus unu sanitaristo de la usona mararmeo, kaj 1 observisto de la usona aerarmeo. Ili portas uniformojn kaj armilojn, batalopretas, kaj staras inter strioj da granito kaj arbustoj de junipero, reprezentantaj la malurban pejzaĝon de Koreio. Norde de la statuo situas vojeto, kiu konsistigas unu el la flankoj de la triangulo. La duan triangulan flankon konsistigas 50 metrojn longa granita muro, en kiun ĉiziĝis fotaj bildigoj de soldatoj, aĵoj kaj civiluloj implikitaj en la militon. La tria triangula flanko malfermas kaj permesas rigardon al la Monumento de Lincoln.

Norde de la statuoj kaj la vojo situas "muro de la Unuiĝintaj Nacioj", en kiuj honoriĝas 22 membroŝtatoj de UN, kiuj dum la Korea Milito liveris armean kaj medicinan helpon.

La cirklo enhavas la "basenon de memoro" (*Pool of Remembrance*), malprofunda akva baseno de 9-metra diametro kadrigita per nigra granito kaj ĉirkaŭita de arboj kaj benkoj.

Plia granita muro en arĝentaj leteroj portas simplan mesaĝon: "Freedom Is Not Free" – libero ne senkostas.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala registara retejo pri la monumento
* 15 fotoj de la memorejo

Kategorio:Konstruaĵoj en Vaŝingtono
Kategorio:Monumentoj en Usono
Reflektobaseno

[eta|240ra|la reflektobaseno de la barata palaco [Taĝmahalo]]
**Reflektobaseno** estas areo plena je akvo ĉe historia kaj moderna palaco, monumento aŭ alia reprezenta konstruaĵo, kiu arkitekture estas tiel poziciigita, ke ĝi por la rigardantoj reflektas la bildon de la konstruaĵa fasado. La celo estas pliimpresigi kaj plisolenigi la aspekton de la konstruaĵo. Kutime reflektobaseno konsistas el malprofunda ujo plena je nemoviĝanta akvo. Por laŭeble eviti nedeziratajn ondojn ĉe la akva surfaco, kaŭzatajn de malforta vento, la basena fundo ĉe multaj konstruaĵoj ne ebenas sed la basena mezo pli malprofundas ol la randoj.

Aparte konataj reflektobasenoj situas en la sekvaj lokoj:
* baseno antaŭ la palaco Taĝmahalo en Agra, Barato
* la reflektobaseno inter la Monumento de Lincoln kaj la Vaŝingtona Monumento, en la usona ĉefurbo Vaŝingtono
* baseno antaŭ la *King Center* en Atlanto, memorejo pri Martin Luther King
* akvujo ĉe la *Nacia Memorejo de la urbo Oklahomo*, en la loko de la bombatenco al la federacia konstruaĵo *Murrah* en Oklahoma City, Usono
* reflektobaseno ĉe la maŭra palaco Alhambro en Granado, Hispanio

## Galerio 

Dosiero:Reflecting pool.jpg|la reflektobaseno inter la Monumento de Lincoln kaj la Vaŝingtona Monumento, en la usona ĉefurbo
Dosiero:ReflectionPool UWA gobeirne.jpg|reflektobaseno ĉe la Universitato de Okcidenta Aŭstralio
Dosiero:ChristchurchArtsCentrePond gobeirne.jpg|baseno en la Arta Centro de la urbo Christchurch de Novzelando
Dosiero:Hermann Park Texas.jpg|reflektobaseno en la parko *Hermann* en Houston, Teksaso
Dosiero:USA_09562_Boston_Luca_Galuzzi_2007.jpg|baseno ĉe la preĝejo de la religia grupiĝo "Kristana Scienco" en Bostono
Dosiero:Spain Andalusia Granada BW 2015-10-25 17-22-07.jpg|akvujo ĉe la maŭra palaco Alhambro en Granado, Hispanio

Kategorio:Arkitekturo
Kategorio:Ujoj
Eduard Winkler

**Eduard WINKLER** (naskiĝis en 1799 en Leipzig, mortis la 29-an de decembro 1862 samurbe) estis doktoro pri filologio kaj instruisto pri botaniko ĉe pluraj lernejoj en Leipzig.
Lia oficiala botanika aŭtora mallongigo estas "WINKL.".

## Literaturo 
* *Sämmtliche Giftgewächse Deutschlands : naturgetreu dargest. u. allg. faßl. beschrieben / von Eduard Winkler. Mit e. Vorrede von Fr. Schwägrichen. http://d-nb.info/206897960
* *Die Arzneigewächse der homöopathischen Heilkunst, Lpz. 1834–35*
* *Handbuch der medicinisch-pharmaceutischen Botanik*, Lpz., 1850 libro en digital
* *Vollständiges Reallexikon der medicinisch-pharmaceutischen Naturgeschichte u. Rohwaarenkunde, Lpz., 1838–42*
* *Getreue Abbildung aller in der Pharmacopoea Austriaca aufgenommenen officinellen Gewächse, Lpz., 1843''

## Eksteraj ligiloj 
* ZVDD - http://www.digitalisiertedrucke.de/?q=eduard+winkler
* 

Kategorio:Germanaj botanikistoj
Gómez Farías (Jalisco)

**Gómez Farías** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas San Sebastián del Sur. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 079.

## Geografio 
**Gómez Farías** apartenas al la regiono Sur kiu situas en la centra suda parto de la subŝtato. Al tiu regiono entute apartenas 16 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12720 loĝantojn. El tiuj estis 6044 viroj kaj 6676 virinoj. La komunumo havas surfacon de 343,89 km². La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 15,3 C. En la komunumo estas 1268,4 mm da precipitaĵo jare. eta|maldekstra|270px|Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

## Sociogeografio 
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3557 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3087 scipovis legi kaj skribi kaj 468 viroj estis analfabetoj. Do 13.16 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 4035 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3389 sciis legi kaj skribi kaj 643 virinoj estis analfabetoj. Do 15,94 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Gómez Farías vivis 10927 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 3 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,027 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Gómez Farías  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Jalisco
Mályinka

**Mályinka** [mAjinka] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Kazincbarcika.

## Bazaj informoj 
* Areo: 24 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 290 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.154/20.4975
* Loĝantaro: 560
* Poŝtkodo: 3645
* Telefonprefikso: 48

## Situo 
Mályinka situas sur norda flanko de Bükk, laŭ flankovojoj. Kazincbarcika troviĝas 16, Bélapátfalva 21, Ózd 29, Miskolc 41 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Antaŭ la hungaroj hunoj, avaroj kaj slavoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1254, kiu ĝis la turka apartenis al fortikaĵo Dédes [dEdeŝ]. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, biblioteko, interretejo, kuracejo, poŝto, kalvinana paroĥo.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo de 1785 kun ligna sonorilostablo

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.vendegvaro.hu
* w.gyaloglo.hu
* w.malyinka.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Meszes

**Meszes** [meseŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Edelény. La loknomo signifas: kalka.
eta|maldekstre|Vojo en Meszes
eta|Kalvinana kirko de Meszes

## Bazaj informoj 
* Areo: 11 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 166 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4381/20.7972
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo: 3754
* Telefonprefikso: 48

## Situo 
Meszes situas sur malebenaĵo, fine de sakovojo. Szendrő troviĝas 12, Edelény 27, Miskolc 45 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1317 laŭ tiama ortografio *"Mezes"*. Dum la mezepoko la kampoj apartenis al la reĝino. En 1961 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas biblioteko, interretejo, kuracejo, kuratoro, migra poŝto, vendejo, kafejeto.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo de 2001
* kalvinana preĝejo
* kastelo de Karola
* akvorezervujo nomata Rakaca 2 km-ojn for de 1962, koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 48.4396/20.7955, la digo estas 850 m-ojn longa, 8 m-ojn alta, la akvo estas 4-13 m-ojn profunda

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.vendegvaro.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.meszes.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Julius Blüthner Pianofortefabrik GmbH

**Pianofortefabrik Blüthner** estas germana produktanto de pianoj (pianetoj kaj pianegoj el Großpösna ĉe Lepsiko. La familia entrepreno, fondita la 18-an de novembro 1853 estas unu el la plej renomaj pianofabrikantoj tutmonde.

## Eksteraj ligiloj 
* Pianofortefabrik Blüthner
* Blüthner bei mdr.de
* Blüthner Zentrum Wien – Österreich

Kategorio:Piano
Kategorio:Muzikinstrumenta konstruado
Bösendorfer

La viena pianofabriko **Bösendorfer** estas prokuktanto de pianoj (pianetoj kaj pianegoj). La pianegoj de Bösendorfer grave rolis por la pianomuziko de la 19-a kaj 20-a jarcentoj. La firmaon fondis Ignaz Bösendorfer en Vieno la 25-an de julio 1828.

## Eksteraj ligiloj 
* Webpräsenz von Bösendorfer

Kategorio:Pianokonstruistoj
Kategorio:Muzikinstrumentaj firmaoj
Mikóháza

**Mikóháza** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sátoraljaújhely. La loknomo signifas: domo de "Mikó".
eta|maldekstre|140px|Blazono de Mikóháza
eta|Grekokatolika kirko de Mikóháza

## Bazaj informoj 
* Areo: 17 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 126 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4642/21.5921
* Loĝantaro: 600
* Poŝtkodo: 3989
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Mikóháza situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, proksime de la slovaka landlimo. Pálháza troviĝas 7, rando de Sátoraljaújhely nur 5, (sed la urbocentro 10) Miskolc 100 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko kaj neolitiko. Antaŭ la hungaroj hunoj kaj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1273. Tiam la reĝino donacis la kampojn al figuro Mikó. La turkoj neniam estis tie, tial la vilaĝo estis grava rifuĝejo. En 1888 incendio okazis. Vilaĝservoj estas aŭtonomioj de ciganoj, rutenoj kaj slovakoj, infanĝardeno, lernejo, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika baroka preĝejo de 1769, en 1878 kaj en 1902 trakonstruiĝis
* kalvinana preĝejo
* kastelo de 1780
* monumento pri falintoj de 1933
* serio da vinkeloj 
* elvidejo 3 km-ojn for sur montopinto 581 m-ojn alta

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.vendegvaro.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.mikohaza.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Fazioli

**Fazioli** estas pianmanufakturo, kiun fondis la pianisto kaj inĝeniero Paolo Fazioli 1979 en la norditala urbo Sacile (Friulo-Venecio Julia, provinco Pordenone).

## Eksteraj ligiloj 
Homepage Fazioli (itale/angle)

Kategorio:Piano
Kategorio:Muzikinstrumenta konstruado
August Förster

**August Förster** GmbH estas pianofabriko fondita en la jaro 1859 en Löbau, Saksio, Germanio. La entrepreno estas familia posedaĵo kaj produktas altkvalitajn instrumentojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo

Kategorio:Piano
Kategorio:Muzikinstrumenta konstruado
Grotrian-Steinweg

**Grotrian-Steinweg Pianofortefabrik** estas fama produktanto de pianoj (pianegoj kaj pianetoj) rezidanta en Brunsvigo, Germanio. La entreprenon fondis en 1835 Heinrich Engelhard Steinweg en Seesen. La firmao ankoraŭ nuntempe estas posedaĵo de la familio Grotrian-Steinweg. Ekde 1974 ĝi produktas la instrumentojn en moderna pianfabriko en Brunsvigo.

## Literaturo 
* Grotrian-Steinweg (Hrsg.): *Jungs, baut gute Klaviere – dann kommt alles andere von selbst.* Braunschweig 1986
Ingrid Haslinger: *Kunde – Kaiser. Die Geschichte der ehemaligen k. u. k. Hoflieferanten*. Schroll, Wien 1996, ISBN 3-85202-129-4.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de Grotrian-Steinweg GmbH 

Kategorio:Piano
Kategorio:Muzikinstrumenta konstruado
Kawai

dekstre|250px
**Kawai Musical Instruments Manufacturing Co., Ltd.** (jap. , *Kabushiki-gaisha Kawai Gakki Seisakusho*, eo. „muzikinstrumento-produktado Kawai“) estas japana firmao ĉefrezidanta en Hamamacu, kiu produktas pianojn (pianetojn, pianegojn kaj elektronajn pianojn) same kiel profesian sonregistrosistemon aparte por pianaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala germanlingva retpaĝo de Kawai

Kategorio:Piano
Kategorio:Muzikinstrumenta konstruado
Monumento de Jefferson

La **Monumento de Jefferson** () en la usona ĉefurbo Vaŝingtono estis starigita honore al la tria prezidento de Usono, Thomas Jefferson.

Komence de la 1930-aj jaroj pli kaj pli klariĝis, ke Usono evoluis al unu el la gvidaj potencoj de la 20-a jarcento, fine la plej gvida. Plifortiĝis streboj en la usona ĉefurbo Vaŝingtono, respeguli tion per pli reprezentaj konstruaĵoj. Jam ekzistis la Monumento de Lincoln memore al Abraham Lincoln kaj la Vaŝingtona Monumento memore al George Washington. Laŭ instigo de Franklin D. Roosevelt, kiu inter la jaroj 1933 kaj 1945 estis la prezidento de Usono, plikonkretiĝis planoj ankaŭ por Thomas Jefferson konstrui monumenton. Liaj raciismaj idealoj de libereco, egalrajteco kaj de progreso, estis motivigaj por Roosevelt lukti por elmanovri Usonon el la sociaj kaj ekonomiaj perturboj de la Granda Depresio, direkte al nova memcerteco kaj al pli interhelpa socio. Sekve kaj Roosevelt kaj multaj pliaj usonanoj entuziasmiĝis honorigi la aŭtoron de la Usona Deklaro de Sendependeco kaj liajn idealojn pri libereco per reprezenta memorejo.

Laŭ tiu iniciativo, la Usona Kongreso dum la jaro 1934 decidis favore al tia projekto. La arkitekto *Russell Pope* (1874 - 1937), kiu jam planis la okcidentan alon de la Nacia Galerio pri Arto, ricevis la mendon plani la monumenton. La konstruo komenciĝis dum 1939 kaj post kvar jaroj, dum 1943, estis oficiale inaŭgurita. La stilo estis multe kritikata: multaj usonanoj ne ŝatis, dum la tiom moderna 20-a jarcento daŭre elekti antikvan, helenisman respektive romian stilon por monumento.

eta|maldekstra|
Interne de la konstruaĵo videblas proksimume 6,5 metrojn alta kaj pli-malpli 4,5 tunojn peza bronza statuo de *Thomas Jefferson*, kiu estis aldonita 4 jarojn post la inaŭguro. En la murojn, eltiraĵoj el diversaj paroloj kaj verkoj de Jefferson estas gravuritaj. La tuta konstruaĵo, ĉe la bordo de la rivero Potomako, pitoreske situas en la Okcidenta Potomaka Parko kaj estas kadrigita de japanaj ĉerizarboj, kiun d-ro *Jokiĉi Takamine*, elstara japana kemiisto, kiu konatiĝis kiel malkovrinto de la nervotransigilo adrenalino, nome la japana ĉefurbo dum la jaro 1912 donacis al Usono.

Jam sole la rigardo de la Monumento de Jefferson trans la rivero al la Vaŝingtona Monumento kaj la Blanka Domo malantaŭe de ĝi pravigus viziton de ĝi.

## Bildaro 

Jefferson Memorial (cropped).jpg|rigardo trans la *Tidal Basin* al la Monumento de Jefferson
JeffersonMemorial1.JPG|dum rekonstruo somere de 2006

Kategorio:Konstruaĵoj en Vaŝingtono
Kategorio:Monumentoj en Usono
Monumento de Franklin Delano Roosevelt

eta|Artefaritaj akvofaloj en la memorejo
alternative=FDR Memorial and Cherry Trees.JPG|eta|Monumento FDR kaj Ĉerizarboj
eta|La muro de memoro
La **Monumento de Franklin Delano Roosevelt** () en la Okcidenta Potomaka Parko de la usona ĉefurbo Vaŝingtono memorigas pri Franklin Delano Roosevelt, kiu inter la jaroj 1933 kaj 1945 estis la prezidento de Usono, do gvidis la ŝtaton en la tempo, kiam en centra Eŭropo regis la diktatora reĝimo de Nazia Germanio, kaj kiam plitensiiĝis la internacia politika situacio ĝis ekde la jaro 1939 ardis la Dua Mondmilito.

La memorejo inaŭgurita la 2-an de majo 1997 ampleksas suman areon de 30.000 m². Kvar diversaj areoj gvidas tra 12 jaroj de la historio de Usono, ĉiu areo reprezentas unu oficperiodon de Franklin Delano Roosevelt. Skulptaĵoj kreitaj laŭ historiaj fotoj montras la prezidenton kun sia hundo kaj sur rulseĝo. Aliaj skulptaĵoj montras scenojn de la Granda Depresio, ekzemple homojn aŭskultantajn radiofonan parolaĵon de Roosevelt aŭ virojn en atendovico antaŭ supa kuirejo. Bronza statuo de la prezidenta edzino Eleanor Roosevelt antaŭ la flago de la Unuiĝintaj Nacioj memorigas pri ŝia engaĝiĝo pri la interŝtata organizaĵo.

Memore al la korpa handikapo de Roosevelt la kreintoj volis starigi memorejon alireblan por homoj kun diversaj korpaj handikapoj. Inter la apartaĵoj estas areo kun palpeplaj reliefoj kun skribaĵoj en blindula alfabeto Brajlo. Tamen la kreaĵo fine kritikiĝis – ekzemple laŭ la kritikantoj iuj el la reliefoj kaj la skribaĵoj en blindula alfabeto tiom altus, ke neniu blindulo atingus ilin mane.

Flua akvo estas grava fizikaj kaj metafora ero de la memorejo. Ĉiu areo enhavas akvofalon. Irante de unu areo al la venonta, la akvofaloj pligrandiĝas kaj plikompleksiĝas, respegulante la kreskantan kompleksecon de la prezidenteco vidalvide de la grandaj sociaj ŝanĝoj de la Granda Depresio kaj la Dua Mondmilito.

Pli etaj akvofaloj inter la areoj kaj reflektobaseno donas al la temo akvo kontinuecon.

La monumento estis planita fare de *Lawrence Halprin* kaj enhavas skulptaĵojn kaj pliajn artaĵojn de * Leonard Baskin, Neil Estern, Robert Graham, Thomas Hardy* kaj *George Segal*.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala registara retejo pri la monumento

Kategorio:Konstruaĵoj en Vaŝingtono
Kategorio:Monumentoj en Usono
Pianoforte-Fabrik C. Bechstein

**C. Bechstein Pianofortefabrik AG Berlin** estas germana, tutmonde aktiva produktanto kaj komercanto de pianoj (pianetoj kaj pianegoj). La pianofabrikon fondis Carl Bechstein en la jaro 1853 en Berlino. Nuntempe la instrumentoj de la etikedoj C.&nbsp;Bechstein kaj Bechstein Academy estas produktataj en Seifhennersdorf en Saksio. La instrumentoj de la etikedo W.&nbsp;Hoffmann ekde 2007 estas produktataj en la fila entrepreno C.&nbsp;Bechstein Europe en Ĉeĥio.

Kun pojare ĉ. 5.000 vendataj instrumentoj Bechstein estas unu el la plej grandaj germanaj pianofabrikantoj .

## Eksteraj ligiloj 
* Offizielle Internetpräsenz der Aktiengesellschaft
* Offizielle Internetpräsenz der C. Bechstein Centren
* Internationaler C.Bechstein Klavierwettbewerb 

## referencoj 
Kategorio:Muzikinstrumenta konstruado
Litka

**Litka** estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs.

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 257 m
* Loĝantaro: 60
* Poŝtkodo: 3866
* Telefonprefikso: 46

## Situo 
Litka situas sur malebenaĵo, fine de longa sakovojo. Encs kaj Gönc troviĝas po 20, Abaújszántó 27, Miskolc 58, Budapeŝto 227 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=28219&i2=9566.

En Litka migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝino de Rozario
* kalvinana preĝejo

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* oficiala paĝo 
* hungare kun multe da fotoj

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Lolino

eta|strukturo de lolino
**Lolinoj** aŭ 1-aminopyrrolizidines (*lolines*), estas naturaj produktoj de *Neotyphodium* en *Pooideae*. Ili estas insektomortigiloj aŭ insektoforpeligiloj. Ĝi agas verŝajne kontraŭ nematodoj sed ne kontraŭ vertebruloj.

## Priskribo 
Ĝi enhavas pyrrolizidine kun ne kutima etera ligo (inter C-2 kaj C-7). Ĝi estas formata ekde prolino.

## Malkovro 
Lolinoj estas apartigitaj en 1943 en *Lolium perenne* sed malnove ili estas konataj en *Lolium temulentum*.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Alkaloidoj
Milburga

**Milburga** (m. la 25-an de junio 715) estis anglosaksa sanktulino kaj abatino.

Ŝiaj gepatroj estis Merewalh, kiu regis Wreocensaete en okcidenta Mercia, kaj Eormenburh, filino de Aethelberht la 1-a, reĝo de Kent. Ŝiaj fratinoj estis Sankta Mildred kaj Mildgytha, kiu iĝis abatino de monaĥinejo en Northumbria. Milburga iĝis abatino de Much Wenlock, Shropshire, sed famis ĉefe pro legendaj povoj.

Laŭdire ŝi estis fuĝinta de siaj malamikoj rajdante sur blanka ĉevalo, svenis kaj falis teren. Tuj aperis akvoputo. Tre proksime homoj semis hordeon kaj alvenis por helpi ŝin. Ŝi petis ilin diri al la persekvantoj ke ili vidis ŝin kiam ili semis la hordeon, kiun ŝi komandis iĝi plenkreskinta. La kamparanoj rikoltadis la hordeon, kiam la malamikoj atingis ilin.

Estis dirate ankaŭ ke ŝi persvadis birdojn ne ataki rikoltojn.

La fest-tago de Milburga estas la 23-an de februaro, la tago de ŝia legenda falo.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Abatoj
Kategorio:Mortintoj en 715
Abatejo Sankta Aŭgusteno (Canterbury)

eta|Parto de la ruinoj de Abatejo Sankta Aŭgusteno
**Abatejo Sankta Aŭgusteno** estis benediktana abatejo en Canterbury, Kent, tuj oriente de la katedralo.

Ĝi estis fondita de Aŭgusteno de Canterbury, la unua ĉefepiskopo de la urbo, ne longe post lia alveno al Kent en 597, tuj ekster la tiutempaj urbomuroj de Canterbury. La abateja preĝejo estis la tombejo de la reĝoj de Kent kaj ĉefepiskopoj de Canterbury. Inter la jaroj 670 kaj 710 Adriano de Canterbury estis la abato.

En 978 pli granda konstruaĵo estis dediĉata al Sankta Dunstan kaj dum la sekvantaj jarcentoj estis tiom da ŝanĝoj ke antaŭ 1100 restis preskaŭ nenio el la originala anglosaksa abatejo. Post incendio en 1168 estis iomete da rekonstruo. Dum la 13-a kaj 14-a jarcentoj okazis pligrandigo. En 1392 la abatejo estis difektita de tertremo.

La abatejo enhavis gravan bibliotekon, kiu en 1500 posedis pli ol 1,500 librojn, el kiuj multaj estis kreataj en la abateja skribejo.

En 1535 la enspezo de la abatejo estis pli ol 1,730 pundojn. En 1538 Henriko la 8-a (Anglio) fermis la abatejon, kaj poste okazis multe de malkonstruado, kvankam parto de la abatejo iĝis palaco por Anna de Kleve, la kvara edzino de Henriko la 8-a. Post ŝia morto la palaco estis luata al pluraj nobeloj, verŝajne ĝis 1703 kiam tempestego multe difektis ĝin.

Kategorio:Abatejoj en Britio
Kategorio:Canterbury
Kategorio:Benediktanaj monaĥejoj
Monaj

**Monaj** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Szikszó.

## Bazaj informoj 
* Areo: 12 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 161 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.3069/20.9352
* Poŝtkodo: 3812
* Telefonprefikso: 46

## Situo 
Monaj situas sur ebenaĵo en valo laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Szikszó troviĝas 15, Miskolc 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1256, tiam abateja bieno kaj vitejo. Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. En la 18-a jarcento okazis la rehomiĝo. En 1979 ĉesis la instruado en la lernejo. En Monaj migra poŝto servas.

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Antonio de Padovo el la 20-a jarcento

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Monica Bleibtreu

**Monica BLEIBTREU**  (naskiĝis la 4-an de majo 1944 in Vieno; mortis la 14-an de majo 2009 en Hamburgo) estis aŭstra aktorino, profesorino pri aktorado kaj scenaristino.

Kiel filino de teatra reĝisoro ŝi jam kiel infano agadis sursceneje. Ŝi studis aktoradon en la fama Viena Max-Reinhardt-Seminar kaj poste dum pluraj jaroj laboris nur en teatroj. En la jaro 1971 ŝi unuafoje aperis en televida produktaĵo, samjare naskiĝis ŝia filo Moritz. Krome ŝi plu agadis teatre en Berlino, Munkeno kaj Vieno.

De 1993 ĝis 1998 Monica Bleibtreu estis profesorino pri aktorado en la Hamburga altlernejo por muziko kaj teatro (Hochschule für Musik und Theater).

En la jaro 2002 ŝi gajnis diversajn premiojn, interalie la *Grimme Preis* pro la rolo de Katia Mann en la filmo *Die Manns - ein Jahrhundertroman*. En oktobro 2005 ŝi gajnis la premion *Deutscher Fernsehpreis* ein la kategorio «plej bona aktorino» pro la filmo *Marias letzte Reise*. En majo 2007 ŝi gajnis la saman premion pro rolo en la filmo *4 Minuten*.

Monica Bleibtreu mortis en la nokto de la 13-a al la 14-a de majo 2009, post plurjara lukto kontraŭ kancero.

## Listo de filmoj 
* 1972 – serio *Der Kommissar* - ero 51: *Fluchtwege*
* 1974 – serio *Tatort* - ero: *Der Mann aus Zimmer 22*
* 1976/1977 – *Die Alpensaga*
* 1979 – *Lemminge – Teil 2*
* 1979 – serio *Tatort* - ero: *Alles umsonst*
* 1978–1996 – serio *Auf Achse*
* 1983 – *Der Zappler*
* 1984 – *Der Beginn aller Schrecken ist die Liebe*
* 1986 – *Jokehnen oder Wie lange fährt man von Ostpreußen nach Deutschland?*
* 1986 – *Die Wilsheimer*
* 1987 – *Der Joker*
* 1988 – *Killing Blue*
* 1997 – *Es geschah am hellichten Tag*
* 1998 – *Lola rennt*
* 1999–2004 – serio *Der Pfundskerl*
* 1999 – *No Sex*
* 2000 – *Abschied. Brechts letzter Sommer*
* 2000–2003 serio *Polt*
** 2000 *Polt muss weinen*
** 2001 *Blumen für Polt*
** 2002 *Himmel, Polt und Hölle*
** 2003 *Polterabend*
* 2000 – *Marlene*
* 2000 – *Abschied – Brechts letzter Sommer*
* 2001 – *Verlorenes Land*
* 2001 – *Die Manns – Ein Jahrhundertroman*
* 2002 - *Der Stellvertreter*
* 2002 – *Tattoo*
* 2002 – *Bibi Blocksberg*
* 2004 – serio *Wilsberg* – ero: *Tödliche Freundschaft*
* 2004 – *Bibi Blocksberg und das Geheimnis der blauen Eulen*
* 2004 – *Der Wunschbaum*
* 2005 – *Marias letzte Reise*
* 2006 – *Eine Liebe in Saigon*
* 2006 – *Vier Minuten*
* 2007 – *Max Minsky und ich*
* 2007 – *Muttis Liebling*
* 2007 – *Das Herz ist ein dunkler Wald*
* 2008 – *Ein starker Abgang*
* 2008 – *Die zweite Frau*
* 2009 – *Hilde*

Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Abatejo Chelles

eta|dekstra|La merovida ora kaliko posedita de Abatejo Chelles
**Abatejo Chelles** situis en Chelles, 18 km oriente de Parizo, Francio. En Chelles estis merovia palaco kaj la reĝa familio ofte loĝis tie. La abatejo mem estis fondata ĉ. 658 de Sankta Balthild, vidvino de Klodvigo la 2-a. La unua abatino estis Bertilla. Balthild retiris sin al la abatejo en 664 kaj mortis tie en 680.

Inter la reĝaj kaj nobelaj monaĥinoj kaj abatinoj de Chelles estis:
* Hereswitha, princino de Northumbria kaj fratino de Sankta Hilda de Whitby
* Swanachild, vidvino de Karolo Martelo
* Gisela kaj Rotrude, fratino kaj filino de Karlo la Granda
* Marie Henriette, nelegitima filino de Henriko la 4-a (Francio)

Verŝajnas ke Sankta Mildred edukiĝis ĉe Chelles dum la malfrua 7-a jarcento.

La abatejo estis fermata dum la franca revolucio. Ĝi posedis merovidan oran kalikon, laudire fabrikita de Sankta Eligio.

Kategorio:Abatejoj de Francio
Kategorio:Chelles
Tropeolo

**Tropeolo** (*Tropaeolum*) estas la sola genro en la familio tropeolacoj (*Tropaeolaceae*) en la ordo Brasikaloj (*Brassicales*).
Temas pri grimpaj ĝis rampaj, sukoplenaj unu- aŭ dujaraj nelignaj plantoj.

Tropeoloj originas en Sudameriko kaj Mezameriko, tie plejofte el la montaroj de Meksiko ĝis meza Ĉilio kaj Argentino. Kiel ornamplantoj kelkaj (proksimume ok) el la specioj estas hodiaŭ disvastiĝintaj en la modera klimatozono tutmondedisvastigitaj.

En tiu neotropisa genro ekzistas ĉirkaŭ 90 specioj.
Unu specio (*Tropaeolum tuberosum*) estas kultivata kiel nutraĵplanto.
La ornamplanto (*Tropaeolum majus* L.) estas uzata ankaŭ kurace, ĉar ĝia bencila sinapoleo efikas kontraŭbakterie.

## Sistematiko 
(elekto):

* *Tropaeolum ciliatum* Ruiz & Pav.
* Granda tropeolo (*Tropaeolum majus* L.)
* Malgranda tropeolo (*Tropaeolum minus* L.)
* *Tropaeolum peltophorum* Benth.
* Kanaria tropeolo (*Tropaeolum peregrinum* L.)
* *Tropaeolum polyphyllum* Cav.
* *Tropaeolum smithii* DC.
* *Tropaeolum speciosum* Poepp. & Endl.
* *Tropaeolum tricolor* Sweet
* Tubera tropeolo (*Tropaeolum tuberosum* Ruiz & Pav.)

## Fontoj 
*  La familio de la tropeolacoj en la *APWebsite*.
*  Priskribo de la familio Tropaeolaceae ĉe *DELTA*. 
*  Priskribo ĉe *Western Australian Flora*.

### Detalfontoj 
### Bibliografio 
*  Liu Quanru & Lihua Zhou : Flora of China, Volumo 11, paĝo 33: rete.
*  D. Frohne, U. Jensen 1985 : Systematik des Pflanzenreichs, 3. Aufl., 355 S., G. Fischer, Stuttgart-New York 1985.
*  V. H. Heywood 1978 : Blütenpflanzen der Welt, *Birkhäuser*, Basel-Boston-Stuttgart, 336 pp.

## Eksteraj ligiloj 
*  Noto ĉe *Plants for a Future*.

Kategorio:Brasikaloj
Kategorio:Neotropisa flaŭro
Kategorio:Ornamaj plantoj
Kategorio:Manĝeblaj sovaĝaj plantoj
Wilhelm Hofmeister

**Friedrich Wilhelm Benedikt Hofmeister** (n. 18-a de majo 1824 en Leipzig; m. 12-a de januaro 1877 en Lindenau (Leipzig)) estis germana Botanikisto kaj Profesoro. Lia oficiala botanika aŭtora mallongigo estas „Hofmeist.“

## Literaturo 
* *Die Entstehung des Embryos der Phanerogamen. Eine Reihe mikroskopischer Untersuchungen.* Hofmeister, Leipzig 1849.
* *Vergleichende Untersuchungen der Keimung, Entfaltung und Fruchtbildung höherer Kryptogamen.* 179 S., 1851 (Reprint: Hist. Nat. Classica 105. Cramer, Vaduz 1979)
* *Die Lehre von der Pflanzenzelle*. In W. Hofmeister (Hg.): *Handbuch der Physiologischen Botanik I (1. Abt.)*. Engelmann, Leipzig 1867.
* *Allgemeine Morphologie der Gewächse*. In W. Hofmeister (Hg.): *Handbuch der Physiologischen Botanik I (2. Abt.)*. Engelmann, Leipzig 1868.

Kategorio:Membroj de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj
Kategorio:Germanaj biologoj
Kategorio:Germanaj botanikistoj
Integriga terapio

La **integriga terapio** - germane *Integrative Therapie* – estas metodo de psikoterapio, kiu konsideriĝas formo de la humanisma psikologio. Ĝi ekde la 1970-aj jaroj evoluis en Germanio kaj Svislando de Hilarion Petzold kaj kunlaborantoj de la *Fritz-Perls-instituto*. Ili ligis movo-, socio- kaj psikoterapiajn konceptojn kaj por la nova metodo kreis propran meta-teorion.

La ĉefaj psikoterapiaj fontoj de la integriga terapio estas la metodo psikodramo, la Gestalt-terapio, la "aktiva psikoanalizo" laŭ la hungara psikoanalizisto Sándor Ferenczi kaj iuj elementoj el la la konduta terapio. La plej gravaj filozofoj, kiuj influis la evoluon de la terapia metodo, estas Merleau-Ponty, *Gabriel Marcel* kaj pli poste *Hermann Schmitz*.

Ekde decembro 2007 la integriga terapio en Aŭstrio estas ŝtate agnoskata kiel 20-a oficiala metodo listigata en la nacia leĝo pri psikoterapio, kiu validas ekde 1990. La departamento pri psikosocia medicino kaj psikoterapio de la Danuba Universitato Krems estas la sola ŝtate agnoskata edukejo pri la metodo en Aŭstrio. En plej multaj aliaj landoj la metodo ankoraŭ ne estas agnoskata kiel unu el la gvidaj psikoterapiaj metodoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la Fritz-Perls-instituto

Kategorio:Psikoterapio
Martonyi

**Martonyi** [martonji] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Edelény. La loknomo devenas de Sankta Marteno.
eta|maldekstre|Ruinoj de abatejo en Martonyi
eta|Kirko en Martonyi

## Bazaj informoj 
* Areo: 18 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 168 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4686/20.7704
* Loĝantaro: 520
* Poŝtkodo: 3755
* Telefonprefikso: 48

## Situo 
Martonyi situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Szendrő troviĝas 10, Miskolc 43&nbsp;km-ojn.

## Historio 
Oni minis tie ercon jam en la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1249. En 1345 abatejo fondiĝis, kiu funkciis ĝis 1550. Tiam alvenis turkoj, la abatoj rifuĝis. En 1951 la minado de fero finiĝis. Vilaĝservo estas migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo de 1988 kun kampanilo
* kalvinana preĝejo de 1786, en 1811 forbruliĝis, baldaŭ renoviĝis
* ruino de abatejo 4&nbsp;km-ojn for
* akvorezervujo nomata Rakaca 2&nbsp;km-ojn for kun feriaj domoj
* vizitebla kaverno nomata Estramos, malkovrita en 1958

## Famaj nomportantoj 
* János Martonyi, ministro

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.vendegvaro.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Biosintezo

**Biosintezo** - angle biosynthesis, germane Biosynthese - laŭ vortoradikoj el la greka lingvo signifas "integrigo de la vivo". En la fako psikoterapio la vorto signas medicine kaj profundpsikologie bazitan psikoterapian konceptaron, kiu ekde la 1980-aj jaroj evoluis de la angla terapiisto David Boadella kaj lia svisa edzino *Silvia Specht Boadella*, kaj ekde tiam de ili kaj pliaj membroj de la "internacia trejna fakultato pri biosintezo" en teorio kaj praktika apliko konstante pluadaptiĝas.

Celo estas malfiksi korpajn, psikajn kaj pensajn blokiĝojn kaj harmoniigi tiujn tri areojn de homa ekzisto. El la vido de la biosinteza instruo tiuj tri areoj de homeco esprimiĝas en sep vivaj agejoj, ekzemple la lingvo, la spira ritmo, la evoluo de homaj interrilatoj aŭ en la muskola tensiogrado.

Blokadoj en la vivaj agejoj ofte esprimiĝas en la formo de malfacilaj kaj suferaj homaj interrilatoj, zorgoj kaj angoroj, per la sento de senenergieco aŭ per psikosomatikaj problemoj. Malpli facile percepteblas pli "malgrandaj reagoj", ekzemple daŭre tensia muskolaro, malregula spirado, neesprimitaj emocioj, esprimoj senintence vundantaj aliajn homojn aŭ negativa memkoncepto.

Kiel ĝis nun sola korpopsikoterapia metodo, la biosintezo de la Eŭropa Ligo pri Psikoterapio ricevis sciencan agnoskon.

## Terapia koncepto 
La fokuso de biosinteza terapio laŭ informoj de la Internacia Instituo pri Biosintezo estas subteni la terapian "klienton" superi blokiĝojn en la plej facile atingebla viva agejo, por pli kontaktiĝi kun la internaj memreguligaj mekanismoj.

La terapiistoj havas plej diversajn metodojn por akompani tiun proceson. Ili interalie ampleksas interparoladon, korpan komunan ekzercadon de spirado aŭ de moviĝoj por maltensiigi la muskolaron, "laboradon" pri la klientaj emocioj, pri "internaj bildoj", sonĝoj kaj fantazioj. La terapiisto elektu sian metodon laŭ la reagoj de la kliento.

Celo de la terapia akompano estas, harmoniigi la vivajn agejojn. Temas alproksimiĝi al naturaj impulsoj pri moviĝoj, al ekvilibra spirado, al dialogaj kaj malferme renkontaj interhomaj rilatoj, al emocia klareco, al komunika kaj helpa, ne konfliktiga, uzo de la lingvo kaj al kreema utiligo de internaj bildoj. En tia ekvilibro ankaŭ ree eblu "aŭdi la voĉon de sia koro", do percepti sian intuicion kaj subkonscion, kaj povi laŭ agoj sekvi tiun propran intuicion.

## Literaturo 
* David Boadella: *Biosynthese-Therapie. Grundlagen einer neuen Körper-Psychotherapie* (germane: "Biosinteza terapio. Bazoj de nova korpa psikoterapio"), 64 paĝoj, 1-a eldono 1989, ISBN 3-926692-00-6
* David Boadella: *Lifestreams: An Introduction to Biosynthesis* (poŝlibro, angle: "Vivorojoj: Enkonduko en la biosintezon"), 248 paĝoj, eldonejo Routledge Kegan & Paul, novembro 1987, ISBN 0-7102-1145-7, respektive *Befreite Lebensenergie. Einführung in die Biosynthese* (poŝlibro, germane: "Liberigita viva energio. Enkonduko en la biosintezon"), 255 paĝoj, eldonejo Kösel, 3-a eldono aŭgusto 1991, ISBN 3-466-34261-9

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la Internacia Instituto pri Biosintezo
Ramon Molera i Pedrals

**Ramon MOLERA i PEDRALS** (naskiĝis en Moià en 1922, mortis en 1983) esperantiĝis en 1937, kaj en 1939 jam estis Delegito de UEA en Moià.

Li fondis, kun Josep Solà, la Esperantan Grupon Moià.

Aktive kunlaboris en la restrukturado de la kataluna movado. Fondis kaj gvidis kursojn de Esperanto per korespondado oficiale rekonitajn de la Ministerio pri Edukado.

Ĉef-delegito de UEA en Hispanio, peranto kaj kunlaboranto de esperanto-revuoj, kreis informoficejon, prelegisto, instruisto, senlaca batalanto, pasie kolektis Esperantajn periodaĵojn kaj librojn - tiucele li fondis kaj redaktis la revueton *Kolektado*, kaj li postlasis tre riĉan Esperanto-bibliotekon.

## La mirinda libro 
La mirinda libro estas broŝurformata libro eldonita kiel omaĝo al Ramón Molera kaj festigo de la 75a dadtreveno de U.E.A. Ĝi enhavas biografion de Ramón Molera, fotojn, desegnojn kaj literaturajn kaj neliteraturajn tekstojn pri la temo delegitoj de U.E.A.

## Notoj 
Kategorio:Katalunaj esperantistoj
Esperanto-Biblioteko Ramon Molera Pedrals

Dum 47 jaroj Ramon Molera Pedrals laboris por Esperanto, kaj iom post iom li sukcesis krei gravan **Esperanto-bibliotekon**, kies interesan kolekton de libroj kaj periodaĵoj li akiradis per aĉeto aŭ interŝanĝe, danke al siaj multaj kontaktoj kun bonvolaj esperantistoj ĉiulandaj.

La kolekto de la Esperanto-periodaĵoj konsistas el pli ol  malsamaj titoloj de gazetoj, bultenoj, informiloj, ktp, el la periodo 1887 ĝis 2012, kun  jarkolektoj el kiuj  estas kompletaj.

La kolekto de libroj konsistas el pli ol . Apartaj kolektoj temas pri: poŝtkartoj, poŝtstampoj, poŝtmarkoj, insignoj, fotoj, muzikaĵoj, eltranĉaĵoj de naciaj gazetoj, glumarkoj, ktp, pri Esperanto.

## Adreso 
Str. Palau 17
ES-010180 Moià (Barcelona)
Katalunio

Ret-adreso: molur(ĉe)telefonica.net

## Eksteraj ligiloj 
* Esperanto-Biblioteko Ramon Molera Pedrals

Ramon Molera Pedrals
Kategorio:Esperanto-movado en Katalunio