open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lodi-dinastio

La **Lodi-dinastio** (en farsi لودی) estis afgana dinastio kiu regis partojn de norda Hindio kaj de Panĝabo kaj Ĥajber-Paŝtulando nome provincoj de nuntempa Pakistano, de 1451 ĝis 1526. Ĝi estis fondita de Bahlul Ĥan Lodi kiam li anstataŭis la Sajidan dinastion.

La regno de la Lodi-dinastio finis sub Ibrahim Lodi, kiu devis fronti multajn atakojn fare de Rana Sanga de Mevar. Rana Sanga venkis super la Lodi kelkajn fojojn, kio malfortigis lian regnon. La regno de Lodi fine tutfinis kiam ili estis venkitaj de Babur, la turka-mongola invadanto el Fergano, en nuntempa Uzbekio, kiu poste setligis la Mogolan dinastion en norda Hindio.

## Notoj 
## Referencoj 
* Beck, Sanderson. INDIA & Southeast Asia to 1800: Ethics of Civilization. California: World Peace Communications, 2006. .

* Desoulieres, Alain. “Mughal Diplomacy in Gujarat (1533–1534) in Correia's 'Lendas da India'.” Modern Asian Studies, Vol. 22, No. 3. pp.&nbsp;454..

* Haider, Najaf. “Precious Metal Flows and Currency Circulation in the Mughal Empire.” Journal of the Economic and Social History of the Orient, Vol. 39, No. 3 (1996), pp.&nbsp;298– 364. .
* India. Indian History: Medieval History. 2005. . 3/10/09.

* Jacob, Lt. Gen. Jack Frederick Ralph. “History: The Battle of Panipat.” Chandigarh Tribune Online Edition, April 24, 2003. .

* Richards, John F. “The Economic History of the Lodi Period: 1451-1526.” Journal of the Economic and Social History of the Orient, Vol. 8, No. 1 (Aug. 1965). .

* SarDesai, D.R. India The Definitive History. Colorado: Westview Press, 2008.

* Subrahmanyam, Sanjay. “A Note on the Rise of Surat in the Sixteenth Century.” Journal of the Economic and Social History of the Orient, Vol. 43, No. 1 (2000), pp.&nbsp;23–33. .

* The World Book Encyclopedia, 1979 ed. “Mogul Empire.”

* Ud-Din, Hameed. “Historians of Afghan Rule in India.” Journal of the American Oriental Society, Vol. 82, No. 1 (Jan. – Mar., 1962), pp.&nbsp;44–51. <http://www.jstor.org/stable/595978

## Eksteraj ligiloj 
* A History of Sind, Volume II, Translated from Persian Books by Mirza Kalichbeg Fredunbeg, chpt. 68 
* The Sayyids and the Lodhis
* WebIndia - History (Deli Sultanate)

Kategorio:Historio de Pakistano
Nordokcidenta Limprovinco

La **Nordokcidenta Limprovinco** aŭ en angla **North-West Frontier Province (NWFP)** estis iama provinco kreita de la britoj en ties vastaj teritoriojn en Sudazio tiam nomita Brita Hindio. Ĝi estis establita en 1901 kaj dissolvita en 1955, post ok jaroj kiel parto de la sendependa ŝtato Pakistano.

La provinco kovris areon de 70,709&nbsp;km², inllude multe el la nuna provinco Ĥajber-Paŝtulando (nomita ankaŭ ĤP) sed eksklude la iaman princlandojn Amb, Ĉitral, Dir, Phulra kaj Svato. La ĉefurbo estis la urbo Peŝavaro kaj la provinco estis komponita de tri dividaĵoj (nome Peŝavaro, Dera Ismail Ĥan kaj Malakando). Ĝis 1947 tiu provinco havis limojn kun kvin ĉefaj ŝtatoj norde, malgrandaj ŝtatoj de Gilgit nordoriente, la provinco de Okcidenta Panĝabo oriente, kaj la provinco Beluĉistano sude. Afganio restis nordokcidente, kaj la tribaj areoj formis intermezan zonon.

## Eksteraj ligiloj 
* Registaro de Ĥajber-Paŝtulando

Kategorio:Historio de Pakistano
Kategorio:Historio de Barato
Kategorio:Provincoj de Pakistano
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1901
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 2010
(13767) 1998 SF141

**(13767) 1998 SF141** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Su (kanao)

**す** (hiragana) aŭ **ス** (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [su, IFA:su/sɯ]. Tiu litero estas 13-a litero de Goĵūon, 47-a litero de Iroha.

## Variantoj 
Kombinaĵoj **スィ**, **ズィ** estas legata kiel [si, zi], por Fremdlingvaj vortoj.

### Zu 
**ず** (hiragana) aŭ **ズ** (katakana) estas prononcata kiel [zu~dzu, IFA:zu/zɯ~dzu/dzɯ]. Tiu litero estas signifata Su kun Dakuten, Sekve voĉa [su, IFA:su/sɯ].

### Malgranda Su 
**ㇲ** estas uzata por Ajnua lingvo. Tiu litero havas ne-ĵetitan [-s] sonon, poste [-a].

## Origino 
* Hiragana: 寸.
* Katakana: Dekstro-malsupro de 須.

## Transliterumoj 
### Su 
* Latinigo
** Esperanto: su
** Transskribado Hepburn: su
** Kunrei-siki: su
** Ĉeĥa/ Slovaka: su
** Hungara: szu
* Ciriligo
** Rusa: су
** Ukraina: су

### Zu 
* Latinigo
** Esperanto: zu
** Transskribado Hepburn: zu
** Kunrei-siki: zu
** Ĉeĥa/ Slovaka: zu
** Hungara: zu
* Ciriligo
** Rusa: дзу, зу
** Ukraina: дзу, зу

## Aliaj informoj 
* Brajlo:Dosiero:Braille_Ô.svg
* Morsa kodo: - - - • -
* Literuma alfabeto: すずめのス [suzume no su] (Su en kampopasero)

## Komputilaj kodoj 
### Hiragana 
* Unikodo:
** Su: U+3059
** Zu: U+305A
* JIS X 0213:
** Su: 1-04-25
** Zu: 1-04-26

### Katakana 
* Unikodo:
** Su: U+30B9
** Zu: U+30BA
** Malgranda: U+31F2
* JIS X 0213:
** Su: 1-05-25
** Zu: 1-05-26
** Malgranda: 1-06-80

Kategorio:Kanaoj
Artemono

**Artemono** aŭ *Artemaso*, angle: Artemon, (3-a jarcento) estis roma kristano kaj teologo, menciita ĉe antikvaj aŭtoroj kiel ĉefo de kontraŭtriunua sekto en la Romo de la 3-a jarcento.

Pri lia vivo preskaŭ nenio estas konata certe. Eŭsebio de Cezareo (*Historia ecclesiastica* – Prieklezia historio -, V, 28) subtenis ke Artemono estis majstro de Paŭlo el Samosata, opinio konfirmita en la agoj de la sinodo de Antioĥio (264, kiuj parolas pri la du teologoj kiel pri du personoj per komuneco kaj per reciproka helpo. Eŭsebio kaj Teodoreto el Ciro (*Haereticorum fabulae*, II, 4; V, II) priskribas lian instruaĵon kiel negadon pri la dieco de Jesuo: li subtenis ke Jesuo estas nur simpla homo  (*psilos anthropos*) adoptita de Dio en la momento de la bapto en la rivero Jordano.

Laŭ liaj refutantoj, Artemono falsis la Sanktajn librojn kaj apelaciis al la tradicio por subteni siajn erarojn, kiu tamen diras la kontraŭon. Ambaŭ cititaj aŭtoroj mencias la fontojn el kiuj ili reprenis: Eŭsebio el sentitola verko, dum Teodoreto el *eta labirinto*, atribuita, unuamomnete al Kajo, roma presbitero, sed hodiaŭ al Hipolito el Romo.

## Bibliografio 
* *Catholic Encyclopedia*, Volumo I New York 1907, Robert Appleton Company.
*Katolikaj enciklopedioj:
**http://letterepaoline.net/progetto-ec/ Enciclopedia_Cattolica
**http://www.newadvent.org/cathen/ Catholic_Encyclopedia

## Vidu ankaŭ 
*Eŭsebio de Cezareo
*Lukiano el Antioĥio
*Lukiana skolo
*Ekzegezo
*ekzegeza aleksandia skolo
*Prieklezia historio

Kategorio:Antikvaj kristanaj verkistoj
Kategorio:Antioĥio
Kategorio:Antikva kristanismo
Kategorio:Herezo
Preĝejo de Sankta Mikaelo Ĉefanĝelo (Dražovce)

La **preĝejo de Sankta Mikaelo Ĉefanĝelo** (slovake: ) estas preĝejo en Slovakio situanta en Dražovce, vilaĝo apartenanta al la urbo Nitra. Ĝi estas dediĉita al la ĉefanĝelo Mikaelo kaj datiĝas el la 11-a jarcento.

Starante sur kruta monteto, ĝi estas videbla de malproksime kaj de ĝi oni vidas panoramon al la ĉirkaŭaĵoj de Nitra. Ĝi estis sur la 50-kronaj biletoj, ĝis Slovakio adoptis eŭron.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Prezento de la preĝejo
* Prezento de la preĝejo

Kategorio:Konstruaĵoj en Nitro
Mikaelo Ĉefanĝelo
Kategorio:Romanikaj preĝejoj
Marcé-sur-Esves

**Marcé-sur-Esves** estas franca komunumo lokita en la regiono Centro-Valo de Luaro kaj en la departemento Indre-et-Loire.

## Geografio 
eta|maldekstra|Mapo de Marcé-sur-Esves
Marcé-sur-Esves nombris 236 loĝantojn en 2011. La areo de la komunumo estas granda je 10,99 km² kaj ĝia alteco varias inter 50 kaj 112 msm.

### Ĉirkaŭaj lokoj 
Jen estas la samlimaj komunumoj de Marcé-sur-Esves :

## Politiko kaj administrado 
La urbestro de Marcé-sur-Esves, Gérard Dubois, ankaŭ estas la ĝenerala konsilanto de la kantono Descartes *(la 22-an de Oktobro 2014)*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre-et-Loire

Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Orienta Bengalo

**Orienta Bengalo** (en angla *East Bengal*, en bengala পূর্ববঙ্গ *PurbôBôngô*) estis la nomo uzita dum du periodoj en la 20a jarcento por teritorio kiu proksimume korespondis al la moderna ŝtato Bangladeŝo. Ambaŭ instancoj rilatis al violenta politika dispartigo de Bengalo kiu iĝis duone kiel Orienta Bengalo aŭ Bangladeŝo kaj la alia iĝis la nuntempa barata subŝtato Okcidenta Bengalo.

La areo enhavas ĉirkaŭ du trionojn de la etno-lingva regiono Bengalo.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Barato
Kategorio:Geografio de Barato
Kategorio:Historio de Pakistano
Kategorio:Geografio de Pakistano
Kategorio:Historio de Bangladeŝo
Kategorio:Geografio de Bangladeŝo
Kategorio:Bengalio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1947
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1955
Unua Kaŝmira Milito

La **Hind-Pakistana Milito** aŭ **Barat-Pakistana Milito** de 1947-1948, foje konata kiel la **Unua Kaŝmira Milito**, estis okazinta inter Barato kaj Pakistano pro la princlanda ŝtato Kaŝmiro kaj Jammu de 1947 ĝis 1948. Ĝi estis la unua el kvar militoj okazintaj inter la du ĵuse sendependaj landoj. Pakistano komencis la militon kelkajn semajnojn post sendependeco lanĉante triban *laŝkar* (milicon) de Vaziristano, por sekurigi Kaŝmiron, la estontecon de kiu pendis en ekvilibro. La nekonkludebla sekvo de la milito daŭre influas la geopolitikon de ambaŭ landoj.

## Priskribo 
La 22an de oktobro 1947 islamaj tribaj milicoj transiris la limon de la ŝtato, asertante ke ili estis bezonitaj por subpremi ribelon en la sudoriento de la regno.

La milito estis komence batalita fare de la fortoj de la princlanda ŝtato kaj de tribaj milicoj de la Nordokcidenta Limprovinco (nun Ĥajber-Paŝtulando) kaj de la Federacie Administrataj Tribareoj. Alfrontinte la atakon kaj islaman revolucion en la areoj Punĉo kaj Mirpuro de Kaŝmiro, la reganto de la princlanda ŝtato Kaŝmiro kaj Jammu, kiu estis hinduo, subskribis la Instrumenton de Aligon al la Unio de Hindio (poste Barato). La hinda kaj pakistana armeoj eniris la militon poste tio.

Oni ĉirkaŭkalkulis 1,500 mortojn kaj 3,500 vunditojn el la flanko de Barato, dum 6,000 mortojn kaj ĉirkaŭ 14,000 vunditojn el la flanko de Pakistano.

## Referencoj 
## Literaturo 
### Ĉefaj fontoj 
* Ministry of Defence, Government of India. Operations in Jammu and Kashmir 1947–1948. (1987). Thomson Press (India) Limited, New Delhi. This is the Indian Official History.
* Lamb, Alastair. Kashmir: A Disputed Legacy, 1846–1990. (1991). Roxford Books. ISBN 0-907129-06-4.
* Praval, K.C. The Indian Army After Independence. (1993). Lancer International, ISBN 1-897829-45-0
* Sen, Maj Gen L.P. Slender Was The Thread: The Kashmir confrontation 1947–1948. (1969). Orient Longmans Ltd, New Delhi.
* Vas, Lt Gen. E. A. Without Baggage: A personal account of the Jammu and Kashmir Operations 1947–1949. (1987). Natraj Publishers Dehradun. ISBN 81-85019-09-6.

### Aliaj fontoj 
* Cohen, Lt Col Maurice. Thunder over Kashmir. (1955). Orient Longman Ltd. Hyderabad
* Hinds, Brig Gen SR. Battle of Zoji La. (1962). Military Digest, New Delhi.
* Sandhu, Maj Gen Gurcharan. The Indian Armour: History Of The Indian Armoured Corps 1941–1971. (1987). Vision Books Private Limited, New Delhi, ISBN 81-7094-004-4.
* Singh, Maj K Brahma. History of Jammu and Kashmir Rifles (1820–1956). (1990). Lancer International New Delhi, ISBN 81-7062-091-0.
* Ayub, Muhammad (2005). An army, Its Role and Rule: A History of the Pakistan Army from Independence to Kargil, 1947–1999. RoseDog Books. ISBN 9780805995947.

Kategorio:Historio de Barato
Kategorio:Historio de Pakistano
Kategorio:Konfliktoj en 1947
Kategorio:Konfliktoj en 1948
Kategorio:Militoj de la 20-a jarcento
Helga van Leur

**Helga van Leur** [Helĥa van Lör] (Schoonhoven, 8-an de septembro 1970) estas nederlanda veterprezentistino kaj meteologo.

## Biografio 
Ŝi studis je la Universitato Wageningen *grundon, akvon kaj atmosferon*. Pere de staĝo ŝi en 1994 venis ĉe Meteo Consult, kie ŝi dum preskaŭ kvin jaroj prizorgis la veterprognozon por diversaj gazetoj, radio- kaj televidstacioj. Post studado pri merkatiko ŝi decidis daŭrigi kiel entreprenisto. Intertempe ŝi, ekde aprilo 1997, laboras kiel memstara vetervirino por la televidostacio RTL 4.

## Privata vivo 
Ŝi estas edzino kaj havas tri infanojn. Ŝi loĝas en Utreĥto en la kvartalo Vleuterweide.

## Eksteraj ligiloj 
* Persona retejo de Helga van Leur
* IMDb

Kategorio:Meteologio
Liévin

**Liévin** [] estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais, en la regiono Hauts-de-France. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2011. Ĝi estis grava centro por minado de karbo ĝis la fino de la 20-a jarcento.

## Geografio 
Liévin situas en norda Francio kaj najbaras kun Lens.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Pas-de-Calais
* Listo de urboj de Francio
* Liévin (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo


Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Kategorio:Urboj de Francio
(13768) 1998 SS143

**(13768) 1998 SS143** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Masopunkto

La **masopunkto** estas koncepto de klasika mekaniko. Ĝi estas abstraktaĵo de korpo pri kiu oni konsideras ke ĝia tuta maso estu koncentrita en la masocentro. La masopunkto ne okupas spacon, aŭ pli ĝuste, la okupita spaco estas tute  neglektebla. 

Pro la neglekto de volumeno la dimensioj pasas de 3 al nul. La fronto, la dorso, la maldekstra kaj la dekstra flanko, la supro kaj la malsupro estas tiel kune. Oni povas facile prezenti la pozicion de la masopunkto ĉar ĝi ne havas orientiĝon kaj ne povas rotacii.

En fizikaj kalkuloj oni povas konsideri kiel masopunkto ankaŭ realan korpon, kiam ĝi ne rotacias kaj ĝia volumeno ne influas la translacian movon. 

Kategorio:Fiziko
Kategorio:Mekaniko
Giovanni Mocenigo

**Giovanni Mocenigo** (1409-1485) estis 72-a Doĝo de la Respubliko de Venecio kaj frato de Pietro Mocenigo (1406-1476). Laŭ kelkaj kronikistoj li elektiĝis dank'al la altaj meritoj de sia frato ol siaj propraj, sed, kontraŭe al la kronikoj de la historiisto Alvise Cadamosto (1429-1483) li estas pentrata kiel homo trankvila, humana, liberala, kapabla kaj justa.

Li estis doĝo inter la 18-a de majo 1478 kaj la 14-a de septembro 1485, kaj en la 24-a de januaro 1479, li devis alfronti militon kontraŭ la turkojn, komanditan de la sultano Mehmedo la 2-a, tasko kiun li plenumis kun energio kaj sekureco, kaj la milito daŭris ses jarojn. En la 14-a de septembro 1483, okazis granda fajro en la Duka Palaco, kie oni perdis grandan kvanton da pentraĵoj kaj artaĵoj. La historiisto Marin Sanudo (1466-1536) asertis ke multaj valoraĵoj povus saviĝi se la doĝo ne estus neinta la malfermon de siaj dormoĉambroj pro timo je rabistoj.

## Literaturo 
* [Enciclopedia Italiana](http://www.treccani.it/enciclopedia/giovanni-mocenigo_(Dizionario_Biografico)/)
* Gallica
* The National Gallery

## Familio Mocenigo 

Doge_Pietro_Mocenigo.png|Pietro Mocenigo(1406-1476)
Doge_Tommaso_Mocenigo.png|Tommaso Mocenigo(1414-1423)
Alviseimocenigo.jpg|Alvise la 1-a Mocenigo(1507-1577)
Alvise Mocenigo la 2-a (1626–1709).jpeg|Alvise la 2-a Mocenigo(1628-1709)
Alvise Mocenigo la 3-a (1722–1732).jpg|Alvise la 3-a Mocenigo(1662-1732)
Alvise IV Mocenigo.jpg|Alvise la 4-a Mocenigo(1701-1778)

## Vidu ankaŭ 

Andrea_Vendramin,_by_Gentile_Bellini_cropped.jpg|Andrea Vendramino(1393-1478)
Marco_Barbarigo.jpg|Marco Barbarigo(1413-1486)
Melozzo_da_Forl%C3%AC_001.jpg|Siksto la 4-a(1414-1484)
Basaiti_Portrait_of_Doge_Agostino_Barbarigo.jpg|Agostino Barbarigo(1420-1501)
Ferdinando_I_Napoli.JPG|Ferdinando la 1-aReĝo de Napolo(1423-1494)
Gambie_carte.gif|Alvise Cadamosto(1429-1483)
Ercole_I_d%27Este.jpg|Herkulo la 1-aDuko de Ferrara(1431-1505)
Bellini, Gentile - Sultan Mehmet II.jpg|Mehmedo la 2-a(1432-1481)
Marin_Sanudo.jpg|Marin Sanudo(1466-1536)

Kategorio:Venecio
Kategorio:Doĝoj de Venecio
Kategorio:Historio de Venecio
Gyula Ferdinandy

**Gyula Ferdinandy** [djula ferdinandi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ferdinandy Gyula** estis hungara politikisto, juristo, ministro, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *hidasnémeti*. Lia frato estis Gejza Ferdinandy.

Gyula Ferdinandy http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1873 en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la  1960 en Szikszó.

## Biografio 
Gyula Ferdinandy frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste universitaton en Budapeŝto, kie li doktoriĝis. Li komencis sian karieron en la departementa administrado en 1895. Li iĝis subnotario en 1901, ĉefnotario en 1906. Li instruis en Reĝa Jura Akademio (Kassa) inter 1912-1919. En 1918 li estis dekano, post 2 jaroj justicministro, poste ministro pri enlandaj aferoj.

En 1900 li edziĝis baldaŭe havanta 2 filinojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A vármegyék reformja* (1909)
* *Az önkörmányzati alkalmazottak felelőssége* (1911)
* *A község szociális feladatai* (1916)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero F, poste serĉu la nomon)

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj de Hungario
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri justico
(13773) 1998 TY17

**(13773) 1998 TY17** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Višnjan (Kroatio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Korado Korlević
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Gregorio la Taŭmaturgo

**Gregorio la Taŭmaturgo** naskiĝis ĉ. 214 en Niksar kaj mortis ĉ. 270 en la sama urbo. Li estas konata pro siaj multaj mirakloj.

## Biografio 
**Gregorio la Taŭmaturgo** (Graece:Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ἤ ὁ Θαυματουργός) konvertiĝis al kristanismo en Surmara Novcezareo (nuna Niksar) kun la frato Atenodoro, post vizitado de la instruaĵoj de Origeno. Reveninte al sia naskiĝa urbo, li estis proklamita kaj konsekrita episkopo, kaj sukcesis kristanigi preskaŭ la tutan regionon. Oni rakontadis ke kiam li estis episkopigita ne trovis en sia urbo pli ol 17 kristanojn; epoke de lia morto en Surmara Noncezareo restis nur 17 paganoj. Li verkis diversajn librojn kaj intervenis en diversaj sinodoj de Antioĥio (264-265) kontraŭ Paŭlo el Samosata.

## Kulto 
Liturgie kultas lian memoron ĉiuj kristanaj eklezioj kiuj konfesas la komunecon kun la sanktuloj. La katolika eklezio tion faras la 17-an de novembro. La roma martirologio notas: “En Surmara Novcezareo, en la hodiaŭa Turkujo, Sankta Gregorio, episkopo, kiu, junule ekkonfesinte la kristanan kredon, estis granda kulturanto de la sciencoj jen humanaj jen diaj; episkopigite, li sin montris elstara per doktrino, virto kaj apostola zorgemo, kaj pro nombraj mirakloj ricevis la tirolon de *Taŭmaturgo*.

## Verkoj 
eta|Figuro el *Opus tessellatum saeculi 14*.
* Oratio Panegyrica|In Originem oratio panegyrica (laŭdo kaj admiro pri la scienco kaj virto de la eklezia pedagogo kaj scienculo pri la la kristanaj fontoj)
* Epistula Canonica (priskribo pri la strukturo de la novcezarea eklezio)
* Epistula ad Philagrium (posedata nur en la siria lingvo. Ĝi pritraktas la samsubstancecon de la Filo kun la Patro).

Pro tiuj verkoj kaj aliaj en kiuj estas atestataj enhavaĵoj de la kristana kredtradicio, Gregorio la Taŭmartugo estis de ĉiam tksata Patro de la Eklezio.

### Necerta atribuaĵo 
* Metaphrasis in Ecclesiasten Salamonis. (komento pri la biblia Kohelet interpretita kiel spirita situacio por puŝi al la konvertiĝo al Dio).

## Aliaj projektoj 
* KOMUNA: http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Saint_Gregory_of_Neocaesarea?uselang=it

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.documentacatholicaomnia.eu/30_20_0213-0270-_Gregorius_Thaumaturgus.html Opera Omnia el Patrologia Graeca de Jacques Paul Migne
* Vita, opere e storia del culto di San Gregorio Taumaturgo, Padre della Chiesa d'Oriente e d'Occidente, a cura di Domenico Condito. 

Kategorio:Patroj de la Eklezio
Kategorio:Miraklofarantoj
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Palaco Festetics

**Palaco Festetics** estas impona konstruaĵo en Budapeŝto.
eta|Palaco Festetics
eta|Enirejo de la palaco

## Historio 
György Festetics (politikisto) konstruis la palacon inter 1862 kaj 1865, ĉar li opiniis, ke hungara magnato] nepre havu palacon en Pest (urbo). La arkitekto estis Miklós Ybl. La ŝtato aĉetis ĝin en 1933, baldaŭe oni profitis la palacon diversaj instancoj, ekzemple Universitato de Budapeŝto, Tutlanda Biblioteko Széchényi. Nuntempe ĝi estas sidejo de Universitato Andrássy. Ankaŭ nun foje oni aranĝas koncertojn, renkontiĝojn interne.

## La konstruaĵo 
La unuetaĝa konstruaĵo kun keloj situas laŭ stratangulo en proksimeco de Hungara Radio. La fasado estas ornamriĉa. Iam grava apartenaĵo estis la stalo por la ĉevaloj, ĝi estas nun biblioteko. Interne ankaŭ nun estas videblaj la grandaj ĉambregoj (iam por tagmanĝo, muziko, ktp). Ili estas ornamitaj per stukoj.

## Fontoj 
* hungare

Kategorio:Palacoj en Budapeŝto
Abatopreĝejo Sankta Oveno

eta|Vidaĵo de la abatopreĝejo de nordokcidento
eta|Plano de la abatopreĝejo
eta|Vidaĵo de la abatopreĝejo de oriente
eta|Interno de la preĝejo
La **abatopreĝejo Sankta Oveno** () estas eminenta preĝejo en Rouen: Ĝi estas fama pro sia gotika arĥitekturo kaj pro la orgeno de la orgenfarejo Aristide Cavaillé-Coll.

## Historio 
La unuan benediktanan monaĥejon fondis en la 7-a jarcento Sankta Aŭdoeno (Oveno; france: Ouen). Li estis gravulo ĉe la kortego de la Merovidoj kaj konsilisto de reĝo Dagoberto. Samtempe la sanktuloj Vandregislo kaj Filiberto fondis la du monaĥejojn *Fontenelle* kaj *Jumièges*. La relikvojn de Sankta Aŭdoeno oni reportis el Parizo, kie li mortis, en la abatopreĝejon. En la 9-a jarcento la Vikingoj detruis tiujn ĉi abatejojn. La normanaj dukoj, mem vikingidoj, volis restarigi la monaĥejojn post sia sinturno al katolikismo.

## Arĥitekturo 
La nunan preĝejon oni konstruis ekde 1318, interrompate de la Centjara Milito, kaj nur finkonstruis en la 16-a jarcento laŭ flamgotika stilo.

Ĉar la urbo disponis nur pri malmulta mono, en la 19-a jarcento ĝi konstruigis la okcidentan fasadon per alia speco de kalkoŝtono. Ĝi elektis la plej malmultkostan projekton de arĥitekto Henry Grégoire el inter la konkurantoj. Li estis klopodinta fari ion "veran" kaj alprenis la fasadon de la katedralo de Kolonjo kiel modelo. La du turoj, la tri portaloj kaj la figuroj devenas el ĉi tiu tempo, sed ne la bela fenestrorozo, kiu estas originalaĵo el la 16-a jarcento.

## Vitraloj 
Sankta Oveno loĝigas la plej grandan kolekton de vitraloj el la 14-a jarcento en Francujo, kiuj troviĝas en la ĥorkapeloj. Ĉe aliaj lokoj en ĥorejo kaj ĉefa navo la supraj kaj malsupraj fenestroj havas vitralojn el la 15-a kaj 16-a jarcentoj. Kiel ĉie en la urbo Rouen oni forportis la malnovajn vitralojn jam en la jaro 1939, por eviti iliajn militan detruiĝon. Mankas nur du historiaj vitraloj de ĉi tiu preĝejo: en la centra suprofenestro de la ĥorejo la vitralo estas moderna verko de vitralisto Max Ingrand kun bildigo de la Krucumado, ĉar la iaman verkon detruis negocisto dum la epoko de la franca revolucio de 1789. En la fenestrorozo la blua abstrakta vitralo ankaŭ estas modernaĵo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Peter Seyfried: Die ehemalige Abteikirche Saint-Ouen in Rouen. VDG, 2002, ISBN 978-3-89739-270-0.
* René Verwer: Die Cavaillé-Coll-Orgel der Abteikirche St. Ouen in Rouen. 2-a eldono. Edition Lade, 1995, ISBN 3-9500017-1-9.

## Eksteraj ligiloj 
* priskribo de la preĝejo kaj ĝia orgeno 

Kategorio:Gotikaj preĝejoj en Francio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en la 16-a jarcento
Kategorio:Historiaj monumentoj en Francio
Kultiva eruko

**Kultiva eruko** (latine *Eruca vesicaria*, subspeco *sativa*) estas folia legomo kiu apartenas al la familio de la kruciferacoj. Eruko estas uzata kiel spico sur picoj kaj en salatoj, precipe en la itala kuirarto.

## Priskribo 
La eruko kreskas kiel unujara (ĝis dujara) planto. La staranta tigo atingas longecon de ĝis 15 centimetroj. La suba tigoparto estas krudlanuga kaj fojfoje ankaŭ iomete hareca. La tigofolioj kreskas ŝanĝpozicie kaj estas pli malgrandaj ol la bazaj folioj. La folioj estas flugilecaj kaj golfformaj. Ilia gusto estas iomete amara kun spica aromo, kiun depende de la individua prefero iaj tre ŝatas dum aliaj malŝatas.
eta|maldekstre|floraro
eta|kvarnombra folio.
Eruko povas stimuli apetiton kaj enhavas grandan kvanton da proteinoj, vitaminojn A kaj C kaj mineralajn salojn, ĉefe feron kaj kalcion. Ĝi enhavas ankaŭ la grasacidon omego 3 kaj estas malriĉa en kalorioj.

## Uzado 
Jam en la romia epoko eruko estis uzata kiel spico, kaj ĝi ankaŭ estis konsiderata kiel afrodiziigaĵo.

Eruko estas uzata kiel salatplanto. Tiucele oni rikoltas la terproksimajn foliojn antaŭ la grandiĝo de la tigo.

En la tradicia popolmediciono eruko estas konsiderata kiel apetitiga kaj uriniga kaj rekomendita ekzemple en kazo de apetitmanko aŭ vezikosuferoj.

La semojn oni utiligas por gajni oleon. Ĉefe en Barato erukoleo estas ŝatata, tamen la erukoleo ne havas grandan ekonomian signifon. La erukoleo estas uzata ĉefe en industrio.

## Receptoj kun eruko 
### Miksita eruko-salato 
Ingrediencoj: 50 g da cepoj, 100 g maizgrajnoj, 2 mezgrandaj karotoj, seka pano, bukedo da eruko, 4 manĝokuleroj da balzamita vinagro, 2 manĝokuleroj da olivoleo. Pretigo: Haki la cepon en malgrandajn pecojn, raspi la karotojn, tranĉi la sekan panon en etajn kubojn, kunigi ĉiujn ingrediencojn, spici laŭguste per salo, pipro kaj petroselo kaj servi.

### Erukokremsupo 
La kuiristo Carsten Dohrs rekomendas kremsupon kun eruko. Ingrediencoj: 50 g da askalono, 1 aljbulbero, 30 g da butero, 400 ml da buljono, 300 ml da laktokremo, 50 g da acida kremo, 1 bukedo da eruko, 1 manĝkulero da pingrajnoj, salo, pipro kaj laŭdezire muskato. Pretigado: Haki la askalonojn kaj la ajlon en etajn pecojn kaj ekrosti en butero. Plenigi per la buljono kaj kuiri. Aldoni la laktokremon kaj rekuiri unufoje. Nun purigi la erukon, tranĉi en malgrandajn pecojn kaj aldoni. Aldoni la acidan kremon kaj spici laŭguste per salo, pipro kaj muskato. Kaĉigi la tuton pere de miksilo. Rosti zorge la pingrajnojn en kaserolo ĝis ili fariĝas flavaj. Servi la supon en telero kaj aldoni la pingrajnojn. Ornami per erukofolio.

## Referencoj 
Kategorio:Spicoj
Kategorio:Kuirarto
Kategorio:Brasikacoj
Turoj de Serranos

La **Turoj de Serranos** () aŭ **Pordo de Serranos** () estas unu el la dek du pordoj kiuj troviĝis laŭlonge de la malnova mezepoka urbomuro ĉirkaŭ Valencio, Hispanio.

Ĝi estas konsiderata unu el la plej reprezentaj konstruaĵoj de Valencio kaj estas unu el la plej bone konservitaj monumentoj de la urbo.

La turoj de Serranos estis konstruitaj en la 14-a jarcento, 1392, fare de Pere Balaguer. Ĝi estis la ĉefa enirejo al la urbo kaj ĝi estis origine konstruita por defenda celo. De 1586 ĝis 1887 la turoj estis uzataj kiel malliberejo por nobeloj.

## Bildgalerio 

Torres de Serrans.jpg|Pordo de Serranos
Torres serrans calderona.jpg|Vido de la urbo el Pordo de Serranos

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Valencio
Kategorio:Gotika arkitekturo
Kategorio:Historiaj monumentoj en Hispanio
Pyzy

eta|Kartacze
eta|Pampuchy
**Pyzy** – en pola kuirarto, vorto uzata kutime en pluralo signifas unu el elementoj de plado, kutime tagmanĝo: nome grandaj farunaĵoj en formo de bulo aŭ ovalo, preparataj specife depende de regiono de Pollando.

## *Pyzy ziemniaczane* 
Preparataj el terpomoj (kuiritaj aŭ raspitaj krudaj), nedevige eblas aldoni ankaŭ farunon, ovojn kaj salon, kuirataj en bolakvo. Farĉitaj per viando, kazeo aŭ fungoj aŭ manĝataj ankaŭ sen farĉo, kun frititaj lardo kaj cepo. Pladoj similaj al *pyzy ziemniaczane* estas interalie *kartacze*, *goły* kaj terpomaj knedloj *knedle*. Grandeco de unuopa *pyza* estas ĉirkaŭ 4-5 cm.

## *Pyzy drożdżowe* 
Plado kutima por kuirarto de regiono Grandpollando. En aliaj regionoj de Pollando konataj sub aliaj nomoj. Preparataj el faruno, ovoj, gisto, lakto, butero, sukero kaj salo. Vaporkuirataj (vidu. *pampuchy*) aŭ kuirataj en bolakvo. En literaturo aperas ankaŭ proponoj kuiri *pyza* en forno.

## Tradukfonto 
Kategorio:Pola kuirarto
Kategorio:Terpomaĵoj
Stacio Kashiwara

**Stacio Kashiwara** (japane: 柏原駅 [Kaŝiŭara-eki], angle: *Kashiwara Station*) estas fervoja stacio en Kaŝiŭara, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kansai (ĉefa) kaj 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Dōmyōji.

## Linioj 
* **Fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Kansai (ĉefa) (Linio Yamatoji)
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Dōmyōji

## Historio 
### JR 
* 14-a de majo 1889: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Ōsaka.
* 6-a de junio 1900: Iĝis la stacio de Fervojo Kansai.
* 1-a de oktobro 1907: Iĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 1-a de aprilo 1987: Iĝis la stacio de JR.

### Kintetsu 
* 24-a de marto 1898: Malfergiĝis la stacio de Fervojo Kayō.
* 8-a de marto 1919: Iĝis la stacio de Fervojo Ōsaka.
* 1-a de februaro 1943: Iĝis la stacio de Fervojo Kansai-Kyūkō.
* 1-a de junio 1944: Iĝis la stacio de Kintetsu.

## Kajoj 
### JR kaj Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Katashimo:
:25ra Linio Kintetsu-Ōsaka

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Osaka
Książ

eta|maldekstra|La Kastelo Książ, el la 13a jc.
eta|maldekstra|Ĝardeno de kastelo Książ
**Książ** () estas mezepoka kastelo en la urbo Wałbrzych (Waldenburg) de la nuna ŝtato Pollando (regiono Malsupra Silezio). Laŭ grandeco ĝi estas la tria en Pollando, post Vavelo en Krakovo (Kraków) kaj post kastelo en Malbork (Marienburg). Parto de ĝi estas atingebla de turistoj.

## Historio 
Ĝi estis konstruigita en la jaroj 1288-1292 de la princo Bolko la 1-a Severa el la pola dinastio Piastoj en la loko de antaŭa ligna urbo detruita de Přemysl Otakar la 2-a. Poste ĝi ofte ŝanĝis posedantojn. Je la komenco de 17-a jarcento ĝi iĝis posedaĵo de familio Hochberg. Ili alkonstruis novajn partojn de kastelo en la stilo de baroko.

En la 19-a kaj 20-a jarcentoj, la kastelon vizitis multaj famaj personoj, interalie Nikolao la 1-a, Winston Churchill, Zygmunt Krasiński kaj Izabela Czartoryska. Antaŭ la Unua Mondmilito, la familio Hochberg konstruigis ankaŭ tropikejon en apuda Lubiechów. Lasta posedanto de la kastelo de familio Hochberg estis Maria Teresa Olivia Hochberg von Pless, konata kiel princino Daisy.

Ekde la 1920-aj jaroj, la familio Hochberg havis financajn problemojn. En 1941 kastelon forprenis de ili Nazia Germanio, Organizaĵo Todt planis krei tie ĉefan sidejon de Adolf Hitler, adaptado al tiu celo detruis grandan parton de la kastelo.

Post la Dua Mondmilito, la kastelon akiris Pollando. Detruis ĝin sovetiaj soldatoj. Ekde 1974 komenciĝis renovigado de la kastelo.

Nuntempe eblas ĝin viziti. En la konstruaĵo troviĝas ankaŭ hotelo kaj restoracio.

## Galerio 

Dosiero:Polska Książ 005.jpg|Orienta parto de kastelo
Dosiero:Zamek Książ 12.jpg|Enirejo
Dosiero:Maxililian's hall - a fireplace.JPG|Ĉambro de Maksimiliano
Dosiero:Zamek „Stary Książ”.jpg|Kastelo „Malnova Książ”, romantika ruinaĵo
Dosiero:Wałbrzych, książańskie tarasy(MW) - 9 .08. 2009 r..JPG|Terasoj
Dosiero:Park miniatur w Kowarach, makieta zamku Książ(Aw58) MWDSC00226.JPG|Malpligrandigita versio de la kastelo en Muzeo de Miniaturoj en Kowary

## Tradukfonto 
Kategorio:Historio de Silezio
Kategorio:Kasteloj en Pollando
Stacio Katashimo

**Stacio Katashimo** (japane: 堅下駅 [Kataŝimo-eki], angle: *Katashimo Station*) estas fervoja stacio en Kaŝiŭara, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Ōsaka

## Historio 
* 1-a de julio 1927: malfermiĝis la stacio de Kintetsu.

## Kajoj 
### Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Kashiwara:
**  Linio Kansai (ĉefa) (Linio Yamatoji) (JR)
** 25ra Kintetsu-Dōmyōji (Kintetsu)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Károly Hieronymi

**Károly Hieronymi** [kAroj hieronimi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hieronymi Károly** estis hungara politikisto, hidrologo-inĝeniero, ministro.

Károly Hieronymi http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/h/h08271.htm naskiĝis la  1836 en Buda. Li mortis la  1911 en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Hieronymi lernis en Politechnikum. Post lernado li laboris kelkajn monatojn en sia naskiĝurbo, poste en Máramaros li estis ĉefinĝeniero. En 1867 li ricevis postenon en la ministerio, kie li okupiĝis pri riveraj digoj kaj konstruado de fervojoj. En 1875 li estis elektita parlamenta deputito. Inter 1882-1892 li estis direktoro de MÁV, poste li estis ministro. Li ankaŭ apartenis al la framasonoj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A közutak föntartásáról. Az útfentartás különböző módjainak…* 1868
* *A közmunkaügyek állami kezelése. I.* 1874
* *A budapesti Dunaszakasz szabályozása Bpest* 1880
* *Die Theissregulirung* 1888
* *Törvényjavaslat a közigazgatási biróságokról* 1893

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero H, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj de Hungario
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri komerco
Éclade

eta|dekstra|Mituloj preparitaj por *éclade*
***Éclade*** (franca elparolo: []) aŭ ***églade*** ([]) estas franca manĝaĵo tipa de Charente-Maritime, pli precize de la insulo Oléron kaj de la regiono de Royan. Ĝi konsistas el du ĉefaj elementoj abundaj en tiu marborda parto de Francio: mituloj kaj pinpingloj.

## Preparado 
eta|dekstra|Kuirado de *éclade*
La mituloj devas esti starigitaj spirale sur lignan tabulon (malsekigitan por eviti ekbrulon). Oni poste kovras ilin per dika tavolo da sekaj pingloj de pino (kutime de pinastro, arbo abunda interalie en la arbaro de La Coubre kaj la arbaro de Saint-Trojan), kiun oni poste ekfajrigas. La pingloj brulas kuirante la mitulojn, kiuj estas pretaj post kelkaj minutoj.

Oni tradicie manĝas la mitulojn kun pano ŝmirita per loka sala butero, kaj oni akompanas la pladon per loka blanka vino.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Franca kuirarto
* Mitulo

Kategorio:Franca kuirarto
Kategorio:Oléron
Alvise la 1-a Mocenigo

**Alvise MOCENIGO la 1-a** (1507–1577) estis la 85-a doĝo de la Respubliko de Venecio, sukcedinto de Pietro Loredan inter la 11-a de majo 1570 ĝis la 4-a de junio 1577, kiam li estis sukcedita de Sebastiano Venier. Li estis klera homo kaj protektanto de la sciencoj, beletroj kaj artoj. Plurfoje li aktivis kiel diplomato kaj estis ambasadoro de Venecio apud Karlo la 5-a (1500-1558) kaj la pontificoj Paŭlo la 4-a kaj Pio la 4-a.

Dum lia ascendo, la Otomana Imperio prepariĝis por milito kontraŭ Venecio. La konflikto okazis en la 17-a de septembro 1570, kaj Venecio perdis la fortresojn de Nikozio kaj Famagusta, en la insulo de Kipro. Malgraŭ la venko de la kristana koalicio en la Batalo de Lepanto, Venecio estis devigita subskribi malfavoran pacotraktadon kun la turkoj, en la 7-a de marto 1573, kaj per tio ĝi agnoskis la perdon de Kipro. En julio 1574, Henriko la 3-a (1551-1589) vizitis Venecion, tiam kiam li elvenis de Pollando por enoficiĝi en la novan tronon.

## Literaturo 
* [Enciclopedia Italiana](http://www.treccani.it/enciclopedia/alvise-mocenigo_res-f80f7ef1-d924-11e0-8aa7-d5ce3506d72e_(Dizionario_Biografico)/)
* Personensuche
* Virtual International Authority File
* LakdivaCoins Collection
* Palaco Mocenigo
* Venipedia 
* Gasparo Contarini: Venice, Rome, and Reform, Elisabeth G. Gleason
* Mediaeval and Modern Coins in the Athenian Agora, Issue 18, American School of Classical Studies at Athens, Fred S. Kleiner

## Familio Mocenigo 

Doge_Pietro_Mocenigo.png|Pietro Mocenigo(1406-1476)
(Venice) Doge Giovanni Mocenigo by Gentile Bellini - Correr Museum.jpg|Giovanni Mocenigo(1409-1485)
Doge_Tommaso_Mocenigo.png|Tommaso Mocenigo(1343-1423)
Andrea Mocenigo (1473–1542).jpg|Andrea Mocenigo(1473-1542)
Alvise Mocenigo la 2-a (1626–1709).jpeg|Alvise la 2-a Mocenigo(1628-1709)
Alvise Mocenigo la 3-a (1722–1732).jpg|Alvise la 3-a Mocenigo(1662-1732)
Alvise IV Mocenigo.jpg|Alvise la 4-a Mocenigo(1701-1778)

## Vidu ankaŭ 

Giovanni Bellini, portrait of Doge Leonardo Loredan.jpg|Leonardo Loredan(1436-1521)
Pope_Paul_IV.PNG|Paŭlo la 4-a(1476-1559)
Self-portrait_of_Titian.jpg|Ticiano(1477-1576)
Jacopo Tintoretto 027.jpg|Jacopo Sansovino(1486-1570)
Palma il Giovane 007.jpg|Nicolò da Ponte(1491-1585)

Jacopo_Tintoretto_037.jpg|Sebastiano Venier(1496-1578)
Ritratto di Pio IV.jpg|Pio la 4-a(1499-1565)
Titian_-_Portrait_of_Charles_V_Seated_-_WGA22964.jpg|Karlo la 5-a(1500-1558)
Palladio.jpg|Andrea Palladio(1508-1580)
Lazarus_by_Tintoretto-St_Katharinen_Luebeck_(cropped).jpg|Jacopo Tintoretto(1518-1594)

Famagusta_by_Giacomo_Franco.jpg|Marcantonio Bragadin(1523-1571)
The Feast in the House of Levi by Paolo Veronese (edited 2).jpg|Paolo Veronese(1538-1588)
Henri3France.jpg|Henriko la 3-a(1551-1589)
Battle_of_Lepanto_1571.jpg|Batalo de Lepanto

Kategorio:Italaj diplomatoj
Kategorio:Italaj ambasadoroj
Kategorio:Doĝoj de Venecio
Elsendfluo

**Elsendfluo** () estas tekniko laŭmende provizi aŭdvidaĵojn en Interreto. Flavio Rebelo, la iniciatinto de la malaperinta retejo Ĝangalo, elektis la esperantigon kadre de lia iama projekto Internacia Televido.

Dum la elŝutado de dosiero, parto de la datumoj estas bufrita, tiel ke eblas tuj spekti videon aŭ aŭskulti muzikon. Ne plu necesas atendi ĝis kiam la tuta dosiero elŝutiĝis. Nuntempe (2014) la tekniko estas ofte uzata por perinterreta televido. Netflix estas ekzemplo de servo kiu laŭmende provizas filmojn kaj televidajn programojn sendatajn elsendflue per Interreto.

Elsendfluo permesas ke asocioj povas rete konekti kun siaj membroj kiuj senĉeeste povas sekvi prelegojn aŭ diskutojn dum kongresoj.

## Vidu ankaŭ 
* Interreta radio
* Interreta televido
* Netflix
* Spotify
* Twitch
* Apple TV+
* UDP
* YouTube

## Referencoj
Stacio Kawachi-Yamamoto

**Stacio Kawachi-Yamamoto** (japane: 河内山本駅 [Kaŭaĉi-Jamamoto-eki], angle: *Kawachi-Yamamoto Station*) estas fervoja stacio en Jao, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka, Linio Kintetsu-Shigi.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Ōsaka
*** Linio Kintetsu-Shigi

## Historio 
* 30-a de septembro 1925: la stacio malfermiĝis kiel **Stacio Daiki-Yamamoto** (大軌山本駅) de Kintetsu.
* 15-a de marto 1941: estis renomita al **Stacio Kawachi-Yamamoto**.

## Kajoj 
### Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Longjumeau

**Longjumeau** [] estas franca komunumo en la departemento Essonne, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Longjumeau en Essonne
Longjumeau situas  sude de la centro de Parizo.

## Transporto 
eta|maldekstra|La stacidomo de
En Longjumeau troviĝas du stacidomoj:  kaj . Ili ambaŭ estas haltejoj de la regiona linio RER C.

Aldone, la flughaveno Parizo-Orly troviĝas  nordoriente de la urbo.

## Partia kursejo de RSDLP 
Somere (de majo ĝis aŭgusto) de 1911 Vladimir Lenin kune kun sia edzino Nadeĵda Krupskaja loĝis en Longjumeau en la domo #91, nun Rue du Président François Mitterrand. 
Tie li organizis la partian kursejon de RSDLP, kie li mem kaj ceteraj geaktivuloj, inkluzive Inessa Armand, instruis komunismajn ideojn por rusiaj revoluciistoj. 

Sur fasado de la konstruaĵo pendas la respektiva memortabulo.

## Paco de Longjumeau 
maldekstra|eta
Ĝuste en ĉi tiu Domo estis subskribita la Paco de Longjumeau la 23-an de marto, 1568, kiu ĉesigis la duan religian militon inter katolikoj kaj protestantoj

## Le Postillon de Longjumeau 
etakomika opero 3 aktoj fare de  Adolphe Adam. Libreto: Adolphe de Leuven + Léon Lévy Brunswick. La unua prezentado: la 13-an de oktobro 1836 Parizo, Opéra-Comique.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Essonne
* Listo de urboj de Francio
* Gravigny-Balizy (Tramtrajno en Francilio)
* Longjumeau (Tramtrajno en Francilio)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* "Sur les traces de Lenine à Longjumeau et à Paris" video 


Kategorio:Komunumoj de Essonne
Kategorio:Urboj de Francio
Stacio Kintetsu-Shimoda

**Stacio Kintetsu-Shimoda** (japane: 近鉄下田駅 [Kintecu-Ŝimoda-eki], angle: *Kintetsu-Shimoda Station*) estas fervoja stacio en Kaŝiba, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Ōsaka

## Historio 
* 1-a de julio 1927: la stacio malfermiĝis kiel **Stacio Shimoda** (下田駅) de Kintetsu.
* 1-a de junio 1944: estis renomita al **Stacio Kinki-Nippon-Shimoda** (近畿日本下田駅).
* 1-a de marto 1970: estis renomita al **Stacio Kintetsu-Shimoda**.

## Kajoj 
### Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Kashiba:
**  Linio Wakayama (JR)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Nara
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Stacio Nijō

**Stacio Nijō** [Niĵō-eki] estas komuna nomo de kelkaj stacioj en Japanio:

* Stacio Nijō (Kioto) (二条駅) — en urbo Kioto, Gubernio Kioto
* Stacio Nijō (Nara) (二上駅) — en urbo Kaŝiba, Gubernio Nara
Stacio Kashiba

**Stacio Kashiba** (japane: 香芝駅 [Kaŝiba-eki], angle: *Kashiba Station*) estas fervoja stacio en Kaŝiba, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Wakayama

## Historio 
* 1-a de marto 1891: la stacio malfermiĝis **Stacio Shimoda** (下田駅) de JR.
* 13-a de marto 2004: estis renomita al **Stacio Kashiba**.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Kintetsu-Shimoda:
** 25ra Kintetsu-Ōsaka (Kintetsu)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Nara
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Nara
Se (kanao)

**せ** (hiragana) aŭ **セ** (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [se]. Tiu litero estas 14-a litero de Goĵūon, 46-a litero de Iroha.

## Variantoj 
### Ze 
**ぜ** (hiragana) aŭ **ゼ** (katakana) estas prononcata kiel [ze~dze]. Tiu litero estas signifata Se kun Dakuten, Sekve voĉa [se].

### Ĉe ajnua 
**セ゚** estas uzata por ajnua lingvo historie. Tiu prononco estas [ĉe, ce]. Ankaŭ tiu litero ne ekzistas en la Unikodo sed JIS X 0213.

## Origino 
* Hiragana: 世.
* Katakana: Varianto de 世.

## Transliterumoj 
### Se 
* Latinigo
** Esperanto: se
** Transskribado Hepburn: se
** Kunrei-siki: se
** Ĉeĥa/ Slovaka: se
** Hungara: sze
* Ciriligo
** Rusa: сэ, се
** Ukraina: се

### Ze 
* Latinigo
** Esperanto: ze
** Transskribado Hepburn: ze
** Kunrei-siki: ze
** Ĉeĥa/ Slovaka: ze
** Hungara: ze
* Ciriligo
** Rusa: дзэ, зэ, зе
** Ukraina: дзе, зе

## Aliaj informoj 
* Brajlo:Dosiero:Braille_Ï.svg
* Morsa kodo: • - - - •
* Literuma alfabeto: 世界のセ [sekaj no se] (Se en la Mondo)

## Komputilaj kodoj 
### Hiragana 
* Unikodo:
** Se: U+305B
** Ze: U+305C
* JIS X 0213:
** Se: 1-04-27
** Ze: 1-04-28

### Katakana 
* Unikodo:
** Se: U+30BB
** Ze: U+30BC
* JIS X 0213:
** Se: 1-05-27
** Ze: 1-05-28
** Ĉe ajnua: 1-05-92

Kategorio:Kanaoj
Blazono de Islando

La **ŝtata blazono** de **Islando** konsistas el blazonŝildo ornamata per la flago de Islando, ĉirkaŭata per taŭro, aglo, drako kaj giganto. Ĝi enkondukiĝis la 17-an de junio 1944.

## Historio 

Coat of Arms of Iceland (13th century).svg|blazono de la norvega graflando Islando ekde 1262
Iceland stockfish coa.svg|blazono el la "dana epoko" de la 16-a jarcento ĝis la jaro 1903
Coat of Arms of Iceland (1904).svg|blazono dum la "aŭtonomaj jaroj" 1903 ĝis 1918
Kingdom of Iceland Coat of Arms.svg|blazono de la "reĝlando Islando" de 1918 ĝis 1944

Unua blazono de Islando konatas el la "norvega epoko": ĝi konsistis el 12 horizontalaj strioj bluaj kaj blankaj. Kiam en 1262 ekestis norvega graflando Islando, ĝia blazono fone sube konsistis el la 12 horizontalaj strioj bluaj kaj blankaj, fone supre el heraldike ora (fakte flava) areo kaj antaŭ tio el ruĝa leono. En la "dana epoko" de la 16-a jarcento ĝis la jaro 1903 uziĝis blazono de arĝenta gadedo sub ora krono. Poste dum la "aŭtonomaj jaroj" 1903 ĝis 1918 uziĝis blazono de arĝenta aglo sur malhelblua fono, kaj en la tempo de la "reĝlando Islando", en persona unio regata de la reĝo Kristiano la 10-a de Danio, blazono, kiu jam uzis blazonŝildon ornamatan per la flago de Islando, ĉirkaŭatan per la nunaj simbolaj vivaĵoj, kiuj tamen en ora koloro aranĝiĝis flanke de la blazonŝildo, kiu supre estis kronita.

La tago de la enkonduko de la nuna blazono, la 17-a de junio 1944, estas la tago de la fondiĝo de la Respubliko Islando kaj ĝis la nuntempo estas nacia festotago.

Kategorio:Naciaj simboloj de Islando
Kategorio:Historio de Islando
Islando
Stacio Yamato-Yagi

**Stacio Yamato-Yagi** (japane: 大和八木駅 [Jamato-Jagi-eki], angle: *Yamato-Yagi Station*) estas fervoja stacio en Kaŝihara, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka, Linio Kintetsu-Kashihara.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Ōsaka
*** Linio Kintetsu-Kashihara

## Historio 
* 21-a de marto 1923: Malfermiĝis la stacio de Elektra Fervojo Ōsaka kiel **Stacio Yagi** (八木駅).
* aŭgusto 1928: Estis renomita al **Stacio Daiki-Yagi** (大軌八木駅).
* 15-a de marto 1941: Iĝis la stacio de Fervojo Kansai-Kyūkō kaj estis renomita al **Yamato-Yagi**.
* 1-a de junio 1944: Iĝis la stacio de Kintetsu.

## Kajoj 
### Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Nara
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Mittelbergheim

**Mittelbergheim** (jen germane kaj alzace) estas franca komunumo en la departemento Bas-Rhin, en la historia regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est*. Ĝi havis 655 loĝantojn en la jaro 2011. Ĝi apartenas al la asocio “La plej belaj vilaĝoj de Francio”.

## Geografio 
eta|maldekstra|Vido al Mittelbergheim
Mittelbergheim situas meze de Alzaco,  sudokcidente de Strasburgo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Bas-Rhin

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
Kategorio:Plej belaj vilaĝoj de Francio