open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carmel Budiarjo

**Carmel Budiarjo** - naskiĝis la 18-an de junio 1925 en Londono, mortis la 10-an de julio 2021 samloke - estis brita homrajta aktivulino, kiu aparte engaĝiĝis en Indonezio per la organizaĵo TAPOL (mallongigo de la indoneziaj vortoj *tahanan politik*, ""). En 1995 al ŝi kaj al la organizaĵo estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.

## Frua vivo 
Carmel Budiarjo venis de juda familio en Londono, kies kontraŭfaŝismaj kredoj influis ŝian maldekstreman politikon. Ŝi ricevis bakalaŭron en Ekonomiko en 1946 de la Universitato de Londono, kie ŝi iĝis aktiva en la Nacia Unio de Studentoj. Laborante en Prago por la maldekstrema Internacia Unio de Studentoj fondita en 1946, ŝi renkontiĝis kun Suwondo Budiardjo, indonezia registara oficisto kun kiu ŝi geedziĝis en 1950. La paro translokiĝis al Indonezio en 1951, kaj ŝi iĝis indonezia civitano en 1954.

## Frua kariero 
Budiardjo laboris unue kiel tradukisto por Antara, la ŝtata indonezia novaĵagentejo, tiam en ekonomia esplorado por la nacia ministerio de eksteraj aferoj, poste studante ĉe la Lernejo de Ekonomiko de la universitato de Indonezio kaj tiam prelegante en universitatoj en Bandungo kaj Ĝakarto.

## Aktivismo 
Post kiam generalo Suharto kaptis potencon en 1966, ŝia edzo estis malliberigita, pasigante 12 jarojn en malliberejo. Ŝi mem estis malliberigita en 1968 dum tri jaroj kaj, post sia liberigo en 1971, estis deportita al Anglio.

Reveninte ŝi fondis la organizaĵon TAPOL por kampanji favore al politikaj kaptitoj en Indonezio. La organizaĵo vastigis siajn agadojn, kaj estis elstara en elirado de informoj pri armea agado kaj homaj-rajtoj-malobservoj en Orienta Timoro, invadita kaj okupita fare de Indonezio en 1975, same kiel Okcidenta Papuo kaj Aceh. La Tapol-Bulteno estis grava fonto de informoj pri la homrajta situacio en Indonezio sub la "Nova Ordo" de la generalo Suharto. Ŝi ankaŭ estis la verkinto de kelkaj libroj pri homaj rajtoj kaj politiko en Indonezio. La organizo restas aktiva ankaŭ post la morto de Carmel Budiardjo, kiu daŭre ludis gravan rolon en siaj agadoj ĝis ŝia morto.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  de la organizaĵo TAPOL ( kaj )
* prezento per la premia komisiono, jen ankaŭ en pli malnova versio ()

Kategorio:Britoj
Framo (aŭtomobilo)

**Framo** estis germana aŭtomarko kiu ekzistis de 1927 ĝis 1957.

## Historio 
* Framo-modeloj de antaŭ la Dua Mondmilito.
* Framo D500P, V501 kaj V901 (postmilitaj modeloj).

La marko estis fondita en 1927 en Frankenberg fare de la dano Jørgen Skafte Rasmussen. La firmao estis nomita "Frankenberger Metallwerke" aŭ Framo mallonge. Sub tiu nomo, la firmao produktis tri- kaj kvarradajn kamionojn, kiuj estis provizitaj per dutakta motoro. Krome, personaŭtoj estis produktitaj malgrandskale.

## Vidu ankaŭ 
* Framo

Kategorio:Aŭtomobiloj
Kategorio:Germanaj aŭtomobiloj
R. H. Tawney

**Richard Henry TAWNEY** (la 30-an de novembro 1880 - 16-an de januaro 1962) estis ekonomika historiisto kaj kristan-socialisto, kiu interalie estis pasia subtenanto de plenkreskula eduko. Li estis priskribita kiel "Tiu kiu havis de la plej larĝan influon ol iu alia historiisto de sia generacio - saĝa, socia kaj pli ol io ajn alia instrua". 

En 1906 Tony aliĝis al la Fabia Societo kaj estis elektita por administri ĝin inter 1921 kaj 1933. Li aliĝis al la Laborista Partio en 1918. En 1935, Tony rifuzis sidlokon por li en la brita parlamento, kredante ke membreco en parlamento ne estis la plej bona maniero por li por kontribui al la partio.

## Kariero 
La unua grava verko de Tony estis nomita *The Agrarian Problem in the Sixteenth Century* (La Agrara Problemo en la 16-a Jarcento, 1921). Li publikigis multajn librojn pri socialaferoj, inkluzive de *The Acquisitive Society* (La socio akiranta, 1921), *Religion and the Rise of Capitalism* (Religio kaj la suprenleviĝo de Kapitalismo 1926), *Equality* (Egaleco, 1931). Liaj verkaĵoj estas fundamentaj dokumentoj en la socialdemokrata penso, bazitaj sur la supozo - surbaze de lia religia kredo - ke ĉiu homo estas valora, kaj tial indas ke la potenculoj estu limigitaj de damaĝi la malfortulon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Sociaj kritikistoj
Kategorio:Britaj historiistoj
Kategorio:Britaj socialistoj
Kategorio:Ekonomikaj historiistoj
Kategorio:Anglaj anglikanoj
Ego sum principium mundi

[eta|la litero [M (literumata mo)...]]
***Ego sum principium mundi*** (laŭvorte "Mi estas la komenco de la mondo") estas komenco de ŝerca latinlingva enigmo, kies origino ne klaras.

*Quis sum ?*, t.e. Kiu estas mi?

## Enigmo 
:*Ego sum initium* (aŭ *principium*) *mundi *
:*et finis saeculorum*
:*omnia cum me*
:*et nihil sine me* (tiuj ĉi du versoj ofte ne skribatas)
:*triplex sum* (aŭ *trinus sum, trinus et unus sum*)
:*sed non Deus* (aŭ *attamen non Deus, et tamen non Deus sum*)
:*quis sum?*

## Solvo 
La korekta solvo estas la litero "mo", kiu estas la unua en la latinlingva vorto *mundi* (=de la mondo) kaj la lasta en la vorto *saeculorum* (=de la eterno); en la vorto *omnia* (=ĉio) "mo" ja ĉeestas dume ĝi malĉeestas ĉe *nihil* (=nenio). Ĝi konsistas el tri interligitaj lineoj. Evidentiĝas ke malgraŭ la unuavide filozofia temo tute ne temas pri sprite komplika respondo: ĉar por atingi ĝin nur laŭvorte oni prenu la pri la litero "mo" diritajn karakterizojn.

## Literaturo 
* Gabriel Peignot, *Amusements philologiques ou variétés en tous genres* Parizo 1808, p. 25
* *Demokritos, oder: Hinterlassene Papiere eines lachenden Philosophen...*, vol. XI Stutgarto 1843, p. 256
* Нива. Ежемесячные литературные и популярно-научные приложения к журналу. 1907, p. 319 Ĉe: *Niva*, gazeto el Sankt-Peterburgo (antologio)
* Waldo E. Sweet, Judith B. Moore: *Lectiones secundae* Wauconda 1993, p. 57

## Fonto 
## Notoj 
Kategorio:Enigmoj
Kategorio:Latina lingvo
Kategorio:Proverboj
Provinco Batha

La provinco **Batha** - arabe '''** - ekde administra reformo de la jaro 2008 estis unu el administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de  estas 23 tiaj provincoj. aŭ la stato de  en la nuna provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: en 2009 estis 527 031 loĝantoj. Administra centro estas la urbo **'. La provinco plue dividiĝas al la departementoj ''''.

## Referencoj 

|

Kategorio:Provincoj de Ĉado
Plenkreskula eduko

eta|Malferma lernejo por plenkreskuloj, Gvineo-Bissau, 1974
eta|Plenkreska edukado povas esti dumviva procezo.
**Plenkreskula edukado** estas procezo en kiu plenkreskuloj okupiĝas pri vastigado de sia eduko por akiri novajn sciojn, kapablojn, sintenojn aŭ valorojn. Plenkreskula

edukado inkludas ajnan formon de lernado preter la tradicia eduka sistemo, de baza legopovo ĝis memrealiĝo kiel dumviva lernado.

Estas pluraj centraj principoj por plenkreska lernado: la principo de graveco: plenkreskuloj lernas nur tion, kio gravas al ili.

## Specoj 
Plenkreskuloj povas vastigi siajn sciojn kaj kapablojn dum libertempo aŭ laboraktivecoj

Estas tri ĉefaj specoj de plenkreskula edukado:

* Formala lernado - strukturitaj studoj, kiuj plejparte okazas en trejnado aŭ edukaj institucioj, kutime kun fakorganizita instruplano kaj oficiala rekono. Kiel ekzemple atestilstudoj kiuj donas atestilon atestantan post-sekundaran edukadon.
* Neformala - lernado organizita de edukaj institucioj, sed sen oficiala rekono. Neformalaj lerneblecoj povas esti haveblaj al la dungito en la laborejo aŭ per la agoj de diversaj civitaj grupoj kaj organizoj.
* Lernado kiu okazas regule kiel rezulto de la ĉiutagaj agadoj de persono ene de laboro, familio, komunumo aŭ libertempo.

## Vidu ankaŭ 
* Indico de homa disvolviĝo

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Edukado
Kategorio:Homa disvolvo
Kategorio:Lernogradoj
Samper de Calanda

**Samper de Calanda** [samPER dekaLANda] estas urbo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordorienta parto de la nordorienta komarko *Bajo Martín*, kies administracia ĉefurbo estas Híjar, dum la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo. 

## Geografio
Ĝi estas je 155 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 258 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas inter tiuj de Castelnou (norde) kaj de Híjar (sude). La municipa teritorio estas en la nomata Dezerto de Calanda, arida zono de malabunda precipitaĵo, mildigita nur per la rivero Martín, kiu trapasas la teritorion okcidente. La altitudo gamas inter 440 m oriente kaj 200 m borde de la rivero.

Samper de Calanda estas atingebla laŭ la regiona ŝoseo A-224 el Castelnou  kaj Jatiel (nordoriente) kaj de Híjar (sudokcidente). 

## Historio
La konkero de la zono fare de kristanoj estis farita de Ramon Berenger la 4-a. 
 
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Samper de Calanda pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj 731 loĝantoj.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun ceramika kupoltegmento kaj dutura fasado, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo
* Samper (stacidomo)

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Municipoj de Teruelo
Urrea de Gaén

**Urrea de Gaén** [uREa degaEN] estas urbo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la centra parto de la nordorienta komarko *Bajo Martín*, kies administracia ĉefurbo estas Híjar, dum la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo. La loknomo *Urrea* estas aludo al nobela familio, dum *Gaén* devenas de la araba Zaén aŭ Zahén kiu signifas «emiron».​ 

## Geografio
Ĝi estas je 144 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj ĉe la Sierra de Arcos, sur 308 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas inter tiuj de Albalate del Arzobispo (sudokcidente) kaj de Híjar (la cetero). 

Urrea de Gaén estas atingebla laŭ la regiona ŝoseo A-224 el Albalate del Arzobispo (sudokcidente) kaj de Híjar (nordoriente).

## Historio
eta|maldekstre|Arko de Sankta Roĥo.
Estas restaĵoj de romia epoko (romia setlejo de Loma de Regadío kie funkciis produktado de vino kaj de olivoleo), dum de araba epoko restis nur la loknomo. La konkero de la loko fare de kristanoj estis farita de Ramon Berenger la 4-a. 
 
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Urrea de Gaén pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj 435 loĝantoj.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, la ermitejo, urbodomo, arkoj kiel restaĵoj de iama murego, muzeo de ludiloj kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Ennedi Est

La provinco **Ennedi Est**, do **Ennedi orienta** - arabe '''** - ekde administra reformo de la jaro 2012, kiu dividis la antaŭan regionon Ennedi al okcidenta kaj orienta partoj, estis unu el la administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de  estas 23 tiaj provincoj. Fine de  en la nuna provinco vivis . Administra centro estas la urbo **'. La provinco plue dividiĝas al la departementoj *Amdjarass* kaj *Wadi Hawar*.

## Referencoj 
Kategorio:Provincoj de Ĉado
Baria hidroksido

**Baria hidroksido** aŭ **hidroksido de bario ** estas neorganika kunmetaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj. Ĝi estiĝas per hidratigado de la **baria oksido** kaj estas unu el la ĉefaj kombinaĵoj de la bario. Ĝi ordinare komercatas tiaj kiaj blankaj kristaloj oktohidrataj kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Reakcioj de baria hidroksido kun amoniakaj saloj estas forte endotermaj. La reago de la baria hidroksido kun amonia klorido aŭ amonia tiocianato ofte uzatas en ekspozicioj de kemiaj klasĉambroj produktanta temperaturoj ekstreme malaltaj tiel ke la akvo kondensiĝas kaj dissolvigas la rezultan miksaĵon.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **baria hidroksido** per traktado de **baria oksido** kun **akvo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **baria hidroksido** per hidratigado de la kemia elemento **bario**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **baria hidroksido** per hidrolizo de la **baria sulfato**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **baria oksido** per senhidratigado de **baria hidroksido**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **ciklopentanono** per agado de la **baria hidroksido** sur **adipata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Hidroksidoj

## Referencoj 
Kategorio:Hidroksidoj
Azaila

**Azaila** [aZAJla] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordorienta komarko *Bajo Martín*, kies administracia ĉefurbo estas Híjar, dum la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo. La loknomo *Azaila* estas etimologie komprenebla kiel *la ebenaĵo* el araba vorto, kaj fakte la teritorio estas ĉefe ebena.

## Geografio
Ĝi estas je 157 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 276 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas okcidente de La Puebla de Híjar. La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Aguasvivas. La altitudo gamas inter 310 m nordoriente (Tres Mojones) kaj 180 m borde de la rivero Aguasvivas.

La municipa teritorio de Azaila estas trapasata de la nacia ŝoseo N-232, inter la km 175 kaj 186, de la regionaj ŝoseoj A-1307, kun direkto al Belchite, kaj A-1404, kun direkto al Escatrón, kaj de loka ŝoseo kiu ebligas komunikadon kun Vinaceite. 

## Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de Azaila. Plej frua setlejo estis tiu de Cabezo de Alcalá, en direkto al Vinaceite, ĉe la rivero Aguasvivas. La komplekso inkluzivas akropolon, plurajn apudajn konstruaĵojn kaj keltan nekropolon. En la akropolo origine loĝis keltoj el la kulturo de kampoj de urnoj ĉirkaŭ la 9-a jarcento a.K.. Tiu kelta urbo detruiĝis dum la Punikaj Militoj, ĉirkaŭ la 3-a jarcento a.K.. La iberoj rekonstruis la urbon. Tiu posta urbo estis pli granda ol la unua, kun konservita komerca kvartalo kaj, ekster la muroj, domoj de agrikulturistoj kaj de malriĉaj klasoj. Tute la loĝantaroj estis de ĉirkaŭ 3000 loĝantojn. La urbo romiiĝis post la Romia invado nur malrapide.

De islama epoko restas nur la loknomo, literumita mezepoke ankaŭ kiel Zaylla. Krome estis mezepoka kristana nekropolo de la 13-a ĝis 16-a jarcentoj. La konkero de la zono fare de kristanoj estis farita de Pedro la 2-a. Tiu donis la lokon en 1196 al Gastón de Castellote kaj ĝi restis en lia familio ĝis 1283. Fine de la 14-a jarcento ĝi apartenis al Gastón de Rueda kaj komence de 1610 al Pedro de Lanuza.​ 
 
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Azaila pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj 100 loĝantoj.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la baroka preĝejo kun kvinetaĝa sonorilturo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Sándor Katona

**Sándor Katona** [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Katona Sándor** estis hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono.

Sándor Katona naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Katona futbalis en la loka junulara teamo de Kőbánya ĝis 1961, poste jam en ĉefurbaj plenkreskaj futbalkluboj ĝis 1972. Plej longe li ludis en Budapest Honvéd FC (1961-1966) en 104 matĉoj kun 11 goloj. Resume li estis hungara ĉampiono dufoje. En la Somera Olimpiko 1964 li kune kun la nacia teamo ricevis oran medalon. En 1972 li plene retiriĝis de la futbalo, sed en la civila vivo li ne povis konforme vivi.

## Fontoj 
* nederlandlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* http://labdarugoadattar.hu/jatekosok/katona-sandor-
* http://olimpia.hu/champdata/details/id/23114/m/612

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Benő Káposzta

**Benő Káposzta** [benO kAposta], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Káposzta Benő** estis hungara futbalisto (defendisto), trejnisto.

Benő Káposzta naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Benő Káposzta futbalis en fabrika junulara teamo, poste en signifa ĉefurba junulara teamo en Újpest, fine en ties plenkreska futbalklubo inter 1959-1974 en 272 matĉoj kun 7 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono sesfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1966-1969 19-foje sen golo. Li estis trejnisto nur 2 jarojn, krome li havis postenon en ministerio pri internaj aferoj. En 1990 li pensiuliĝis en rango kapitano. Li havis edzinon.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Flughaveno Metz-Nancy-Loreno

**Flughaveno Metz-Nancy-Loreno** (), (IATA: ETZ, ICAO: LFJL) estas flughaveno priservanta la francan regionon Loreno (Grand Est). Ĝi situas en Goin,  sudoriente de Metz, (ambaŭ komunumoj de departemento Moselle) kaj norde de Nancy (komunumo de departemento Meurthe-et-Moselle). Ĝi malfermiĝis al publiko la  kaj anstataŭis flughavenojn Nancy-Essey kaj Metz-Frescaty.

## Vidu ankaŭ 
* Lorraine TGV (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Metz
Kategorio:Transporto en Metz
Kategorio:Transporto en Nancy
Kategorio:Loreno
Goin

**Goin** estas franca  situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Godinvillois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle
* Flughaveno Metz-Nancy-Loreno

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Moselle
Béla Kuharszki

**Béla Kuharszki** [kuharski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kuharszki Béla** estis hungara futbalisto (avanulo).

Béla Kuharszki naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Kuharszki futbalis en fabrika junulara teamo ĝis 1958, poste ĝuste jardekon en signifa ĉefurba plenkreska futbalklubo en Újpest. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono en 1960. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1960-1962 sesfoje. Inter 1969-1972 li futbalis en malgravaj teamoj. Pri la sekvaj jaroj mankas informoj.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La Puebla de Híjar

**La Puebla de Híjar** [laPŬEbla deIĥar] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordorienta komarko *Bajo Martín*, kies administracia ĉefurbo estas Híjar, dum la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo. La loknomo *La Puebla de Híjar* estas etimologia komprenebla kiel *La Vilaĝo de Híjar* alude al la komarka ĉefurbo.

## Geografio
Ĝi estas je 153 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 254 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas norde de Híjar. La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Martín. La altitudo gamas inter 343 m sude kaj 200 m norde, ĉe Acequia Alta.

La Puebla de Híjar estas atingebla laŭ la nacia ŝoseo N-232 el Azaila  norde kaj al Híjar (sude). Krome Jatiel kaj Castelnou estas oriente. La urba kerno de La Puebla de Híjar estas formata de la "vilaĝo" kaj la "kvartalo de la stacio", kiu disvolviĝis je la alveno de la fervojo. 

## Historio
La konkero de la zono fare de kristanoj estis farita de Ramon Berenger la 4-a. 
 
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Puebla de Híjar pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj 909 loĝantoj.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, la ermitejo, dunivela akvedukto, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo
* La Puebla de Híjar (stacidomo)

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Municipoj de Teruelo
Palaco de Nyékládháza

La **palaco de Nyékládháza** aŭ pri la iama posedanto palaco de Szepessy [sepeŝi] estas historia monumento, nuntempa ekspoziciejo en urbo Nyékládháza, pli precize en iama vilaĝo Mezőnyék.
eta|maldekstre|Palaco de Nyékládháza

## Historio 
La nobela familio Szepessy konstruis palacon aŭ nobelan domon en mezo de la vilaĝo inter 1790–1801. Depost la 2-a mondmilito la nobela domo ŝtatiĝis, tamen la lasta ido ricevis permeson loĝi ĝis sia morto interne en parto de la palaco. Supozeble jam dum la 21-a jarcento la domo estis plene renovigita, nun ĝi estas plejparte muzeo-ekspoziciejo.
eta|Palaco de Nyékládháza

## Konstruaĵo 
La unuetaĝa nobela domo kun mansardoj situas sola en mezo de la urbo en ĝardeno. Origine ĝi estis klasikisma domo kun kelkaj barokaj trajtoj. Post la renovigo feliĉe la stilo ne ŝanĝiĝis. La enirejo troviĝas ne en la strata flanko, sed en la ĝardena flanko. La strata kaj ĝardena fasadoj estas simetriaj. La menciita enirejo troviĝas sub granda teraso, kiu staras per du kolonoj.

## Ĝardeno 
El la origina ĝardeno restis preskaŭ nenio, nur kelkaj malnovaj arboj prezentas la paseon. La nuntempa funkcio estas ripozparko. Menciindas, ke arkeologoj trovis en la ĝardeno tombojn de hunoj kaj avaroj.

## Fontoj 
* https://www.kastelyok.com/adatlap.php?details=436
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* https://www.muemlekem.hu/muemlek/show/3005

Kategorio:Palacoj en Hungario
Magnezia hidroksido

**Magnezia hidroksido** aŭ **hidroksido de magnezio**  estas neorganika kunmetaĵo apartenanta al la familio de hidroksidoj. Ĝi estiĝas per hidratigado de la magnezia oksido kaj estas unu el la ĉefaj kombinaĵoj de la magnezio. Ĝi nature okazas sub la formo de mineralo la **brucito**. Hidroksido de magnezio estas blanka solidaĵo kun malalta akvosolvebleco ().

Magnezia hidroksido ordinare uzatas kiel antiacidaĵo, pli konata kiel **lakto de magnezio**. Post natrio, magnezio estas la 2-a pli abunda elemento ĉeestanta en la marakvo. Ĝi estas facile ekstraciita el la marakvo  per alkaligo. Industriskale, ĝi produktatas per traktado de la marakvo kun kalia hidroksido, ĉar magnezia hidroksido estas malpli solvebla ol kalia hidroksido. Krom antiacidaĵo, magnezia hidroksido, posedas laksigajn proprecojn.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **magnezia hidroksido** per traktado de **magnezia oksido** kun **akvo**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **magnezia hidroksido** per hidratigo de la **magnezio**:

### Reakcio 3
* Preparado de **magnezia hidroksido** per hidrolizo de la **magnezia sulfato**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **magnezia oksido** per senhidratigado de **magnezia hidroksido**:

## Vidu ankaŭ
* Hidroksidoj
* Magnezia oksido

## Referencoj 
Kategorio:Hidroksidoj
Mihály Keszthelyi

**Mihály Keszthelyi** [mihAj kestheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keszthelyi Mihály** estis hungara futbalisto (avanulo), trejnisto. Lia origina familia nomo estis *Keszli*.

Mihály Keszli naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mihály Keszthelyi futbalis en elstara fabrika junulara teamo inter 1937-1941, poste jam en ties plenkreska futbalklubo ĝis 1957 en 372 matĉoj kun 170 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono trifoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1946-1953 sesfoje kun sola golo. Intertempe li akiris licencon pri tornisto en 1941, li maturiĝis en 1961, en la sekva jaro li akiris licencon pri trejnisto, fine en 1966 trejnistan diplomon. Li estis trejnisto inter 1957-1983. Li edziĝis en 1950, lia edzino naskis 2 filinojn en 1954 kaj 1959. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 1998.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* http://csepel.info/?p=80747

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hadjer-Lamis

La provinco **Hadjer-Lamis** - arabe '''** - ekde administra reformo de la jaro 2008 estis unu el administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de  estas 23 tiaj provincoj. Fine de  en la nuna provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: en 2009 estis 562 957 loĝantoj. Administra centro estas la urbo **'. La provinco plue dividiĝas al la departementoj ''''.

La provinco dividas malgrandan parton de la lago Ĉado kaj okcidente limas al Kameruno.

## Referencoj 

|

Kategorio:Provincoj de Ĉado
Gotthold Merten

**Gotthold Adalbert Ludwig MERTEN** (naskiĝinta en 1866, mortinta en 1946) estis animzorganto kaj klasika filologo germana. Krome li tradukadis pli modernajn aferojn el la germana latinen.
eta|la verko *Maks kaj Moric* en latinlingva traduko de Merten

## Vivo 
Merten deĵoris kiel paroĥo en Sonneberg. Poste li instruis la lingvojn latina kaj helena ĉe la gimnazio de Lippstadt. Li verkis disertaĵon pri la libera volo laŭ Voltaire, en la jaro 1901.

El la germana lingvo li tradukis Maks kaj Moric latinen kaj kelkajn germanajn popularajn kantojn. La libron eldonis Eduard Johnson kun komentoj.

## Verkoj 
### Latine 
* *Max et Moritz facinora puerilia septem dolis fraudibusque peracta ex inventione Guilielmi Busch poetae pictorisque. In sermonem Latinum conversa a versificatore sereno (Dr. G. Merten) a. MDCCCCXXXII*, Braun & Schneider, Munkeno
* *Canta Latine! Deutsche Lieder in lateinischer Sprache*. Berlino kaj Bonno 1935

### Germane 
* *Das Problem der Willensfreiheit bei Voltaire, im Zusammenhange seiner Philosophie historisch-genetisch betrachtet*, Wolfenbüttel 1901
* *Zur Kaiserfeier. Deutsche Helden: Verbindender Text für dramatische Scenen und lebende Bilder*, Lippstadt 1906

## Notoj 
## Nexus externi 
* informoj biografiaj ĉe paĝoj pri latinlingvaj leksikonoj
* la verkoj de Merten ĉe *WorldCat*

Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Tradukistoj el la germana lingvo
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Wilhelm Busch
La Mata de los Olmos

eta|La Mata de los Olmos
eta|La Mata de los Olmos
**La Mata de los Olmos** [laMAta deloSOLmos] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la plej sudokcidenta pinto de la nordorienta komarko *Bajo Aragón*, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz. La loknomo *La Mata de los Olmos* estas etimologie komprenebla kiel *La Ulmarbaro* aŭ el araba "mata" (متاع) kiel *posedaĵo de Los Olmos*, alude al la najbara loĝloko.

## Geografio
Ĝi estas je 99 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 905 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas la plej sudokcidenta de la komarko en kiu ĝi limas nur kun tiu de Los Olmos. La altitudo gamas inter 1049 m sude, en la limo kun Molinos, kaj 820 m norde. Elstaras la monteto Muela Redonda (964 m) en la norda pinto. La teritorio estas propra de la transiro el la valo de la rivero Guadalope al la Iberia Sistemo de la Provinco Teruelo, pro kio ĝi estas de alta altitudo kaj kun variaj montetaj zonoj kaj ravinoj. 

La Mata de los Olmos estas inter Los Olmos kaj Gargallo laŭ la nacia ŝoseo N-211. Laŭ la regiona ŝoseo A-1416 eblas komuniko al Crivillén kaj al Andorra, kaj laŭ la provinca TE-41 eblas komuniko al Molinos. 

## Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de La Mata de los Olmos. La arkeologia kuŝejo de la monteto San Cristóbal (1-a jc a.K.) havigis abundan materialon de ceramiko el iberoj kaj romianoj. La historio de la loko estas ligita al la Ordeno de Kalatravo kiu havis sidejon en Alcañiz. En 1179 la reĝo Alfonso la 2-a de Aragono donis La Mata al la Ordeno de Kalatravo. En 1414 ĝi ankoraŭ apartenis al la sama ordeno. Ĝis 1857 ĝi aperis menciita kiel nur La Mata, dum la aktuala nomo, La Mata de los Olmos, estas uzata nur ekde 1860, kio sugestas signifon kiel arbaro anstataŭ kiel posedo. 
 
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Mata de los Olmos pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj 257 loĝantoj.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), sed ĉefe brutobredado (porkoj kaj ŝafoj) kaj nutrindustrio (porkobuĉejo). Nune gravas rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, neĝujo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Aluminia hidroksido

**Aluminia hidroksido** aŭ **trihidroksido de aluminio** estas neorganika kunmetaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj. Ĝi estiĝas per hidratigado de la **aluminia oksido** kaj estas unu el la gravaj kombinaĵoj de la aluminio. Ĝi ordinare komercatas tiaj kiaj blankaj kristaloj kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Ĝi estas nature trovata kiel la mineralo **gibbsito**, ankaŭ konata kiel **hidrargilito**. Aluminia hidroksido estas amfotera hidroksido, t. e., ĝi posedas bazajn kaj acidajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **aluminia hidroksido** per hidrolizo de la **aluminia oksido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **aluminia hidroksido** per traktado de **aluminia sulfato** kun **amoniako** en akva medio:

### Reakcio 3 
* Preparado de **aluminia hidroksido** per hidrolizo de la **aluminia sulfato**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **aluminia oksido** per senhidratigado de **aluminia hidroksido**:

### Reakcio 5 
* Reakcio de **aluminia hidroksido** kun **klorida acido** donante **aluminian trikloridon**:

### Reakcio 6 
* Reakcio de **aluminia hidroksido** kun **sulfata acido** donante **aluminian sulfaton**:

## Vidu ankaŭ 
* Hidroksidoj

## Referencoj 
Kategorio:Hidroksidoj
Alcorisa

**Alcorisa** [alkoRIsa] estas urbo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la okcidento de la nordorienta komarko *Bajo Aragón*, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz. 

## Geografio
eta|maldekstre|250px|Panoramo.|
Ĝi estas je 112 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 632 msm de altitudo.​ 

La municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko en kiu ĝi limas kun tiu de Los Olmos okcidente kaj kun tiu de Calanda oriente. 

La altitudo gamas inter 896 m ĉe la limo kun Berge kaj 540 m borde de la rivero Guadalopillo, kiu trairas la teritorion. La teritorio estas propra de la transiro al la Iberia Sistemo de la Provinco Teruelo, pro kio ĝi estas de alta altitudo kaj kun variaj montetaj zonoj kaj ravinoj. 

Alcorisa estas inter Los Olmos sudokcidente kaj Calanda nordoriente laŭ la nacia ŝoseo N-211, laŭ la regiona A-223 estas Andorra nordoriente, laŭ la ŝoseo TE-V-8215 estas Berge sudokcidente kaj laŭ la regiona ŝoseo A-225 estas Mas de las Matas sudoriente.

## Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de la areo jam el Eneolitiko. La arkeologia kuŝejo de Cabezo de La Guardia (1-a jc a.K.) havigis materialon de iberoj kaj de romianoj. Dum la epoko de Al Andalus, Alcorisa formis parton de la islama regno kun centro en Zaragozo. Origine la loko ricevis la nomon Alkol, de la araba Al-Kura, reference al «alquerías» (kampardomo) de kie eble venas la nuna loknomo.

eta|maldekstre|210px|Sonorilturo de Sankta Maria.
La historio de la loko estas ligita al la Ordeno de Kalatravo kiu havis sidejon en Alcañiz. En la 12-a jarcento la reĝo de Aragono Alfonso la 2-a donis Alcorisa al la Ordeno de Kalatravo. En la 18-a jarcento estis prospero ĉefe per produktado de ceramiko kio rezultis en pliiĝo de la loĝantaro. Tamen la Karlismaj militoj okazigis detruon pro atakoj fare de karlistoj en 1834 kaj 1836. En la Hispana Enlanda Milito okazis mortigado unue fare de revoluciaj maldekstruloj poste fare de frankismaj dekstruloj.
 
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento sed male en Alcorisa kiu funkciis kiel komarka ĉefurbo kaj ĉiam oni retenis ĉirkaŭ 3 000 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), sed ankaŭ minado. Nune gravas rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la arkeologia kuŝejo de iberoj (kun interpretejo), la trinava ĉefa preĝejo kun elstara sonorilturo, aliaj preĝejoj kaj ermitejoj, portikara placo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj kiel la akvorezervejo de Gallipuén, geologia ĝardeno ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Seno (Teruel)

**Seno** [SEno] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudo de la nordorienta komarko *Bajo Aragón*, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz.

## Geografio 
eta|maldekstre|260ra|Monto nomita "Los fantasmas" (La fantomoj), en Seno (Teruel).
Ĝi estas laŭ ŝoseo je 127 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 792 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la sudo de la komarko en kiu ĝi limas kun tiu de Berge okcidente. La teritorio estas propra de la transiro al la Iberia Sistemo de la Provinco Teruelo, pro kio ĝi estas de alta altitudo kaj kun variaj montetaj zonoj kaj ravinoj.

Los Olmos estas inter Molinos okcidente, Mas de las Matas (oriente) kaj Castellote (tute apude, sude) laŭ la regiona ŝoseo A-226.

## Historio 
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de Seno. Estas arkeologiaj restaĵoj de Bronzepoko kaj Ferepoko kaj setlejo de iberoj. La historio de la loko estas ligita al la templanoj kiu havis sidejon en Castellote. Plej frua mencio estas de 1194. En la 12-a jarcento la reĝo de Aragono donis Seno al la templanoj kun Cuevas de Cañart, Castellote, Bordón kaj Santolea. En 1789 ĝi sendependiĝis disde Castellote.

Dum la Hispana Enlanda Milito la loko restis en teritorio de la respubliko el julio 1936 ĝis marto 1938.

Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Seno pro rura elmigrado ĉefe en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj oni malaltiĝis el 351 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 44 loĝantoj.

## Aktualo 
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj). Nune gravas rura turismo.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun mudeĥara turo, ermitejo, urbodomo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ekzemple al naturaj fontoj ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Ernő Solymosi

**Ernő Solymosi** [ernO ŝojmoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Solymosi Ernő** estis hungara futbalisto (defendisto), olimpiano, korpogardisto.

Ernő Solymosi naskiĝis la  en Diósgyőr, li mortis la  en Hungario.

## Biografio 
Ernő Solymosi futbalis en la loka junulara signifa teamo inter 1952-1958, poste en ties plenkreska futbalklubo ĝis 1961, pli poste jardekon en prestiĝa ĉefurba teamo en Újpest, fine en 1972 en urbo Pécs. En tiuj 3 plenkreskaj kluboj li futbalis en 324 matĉoj kun 71 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono trifoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1960-1968 38-foje kun 7 goloj. En la Somera Olimpiko 1960 lia nacia teamo ricevis bronzan medalon. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 1960. Depost fino de la futbala vivo li estis korpogardisto.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* http://dvtk.eu/3561-Elhunyt_Solymosi_Erno-cikk-labdarugas
* https://ujpestmedia.hu/elhunyt-solymosi-erno-az-ute-egykori-jatekosa/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj korpogardistoj
Qatar Investment Authority

**Qatar Investment Authority** (**QIA**) (, "Katara Investa Aŭtoritato") estas suverena investa fonduso de Kataro. Fondita en 2005, la organizo specialiĝas pri hejmaj kaj eksterlandaj investoj kaj havas la mision plifortigi kaj diversigi la ekonomion de la lando, serĉante minimumigi la ekonomian dependecon de Kataro de prezoj de nafto kaj tergaso sur la monda merkato.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Ekonomio de Kataro
András Törőcsik

**András Törőcsik** [andrAŝ torOĉik], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Törőcsik András** estis genia hungara futbalisto (avanulo), kies vivo restis nur torso.

András Törőcsik naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
András Törőcsik futbalis en ĉefurba junulara teamo inter 1967-1974, poste jam en signifa plenkreska futbalklubo ĝis 1985 en 236 matĉoj kun 69 goloj. Li futbalis plu ĝis 1989 en aliaj kluboj, ankaŭ eksterlande. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono trifoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1976-1984 45-foje kun 12 goloj. Pli poste pro rompiĝo de piedo li plene forlasis la futbalon, sed pli frue en 1979 li suferis ankaŭ aŭtoakcidenton. En la sekvaj jaroj plej ofte li malsanis, eĉ lia vivo estis savita en urĝa hospitalo. Tamen li mortis post kronvirusa malsano de 2019. Lia vivo restis granda tragedio de la hungara futbala vivo.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* https://magyarnemzet.hu/sport/2022/07/elhunyt-torocsik-andras-2

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Provinco Lac

La provinco **Lac** - arabe ''''* - aŭ pli esperantlingve *provinco laga'', pro la apuda lago Ĉado, ekde administra reformo de la jaro 2008 estis unu el administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de  estas 23 tiaj provincoj. Laŭ la stato de  en la nuna provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: en 2009 estis 451 369 loĝantoj. Administra centro estas la urbo '**. La provinco plue dividiĝas al la departementoj **'.

## Referencoj 

|

Kategorio:Provincoj de Ĉado
Arĝenta (I) hidroksido

**Arĝenta hidroksido** aŭ **hidroksido de arĝento (I)** estas neorganika kunmetaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj. Ĝi estiĝas per hidratigado de la aluminia oksido kaj estas unu el la gravaj kombinaĵoj de la aluminio. Ĝi ordinare aperas kiel blankaj kristaloj kiuj malheliĝas spontanee pro formado de la **arĝenta (I) oksido**.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **arĝenta hidroksido** per hidrolizo de la **arĝenta oksido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **arĝenta hidroksido** per hidratigado de la kemia elemento **arĝento**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **arĝenta hidroksido** per hidrolizo de la **arĝenta sulfato**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **arĝenta oksido** per senhidratigado de **arĝenta hidroksido**:

### Reakcio 5 
* Reakcio de **arĝenta hidroksido** kun **klorida acido** donante **arĝentan (I) kloridon**

### Reakcio 6 
* Reakcio de **arĝenta (I) hidroksido** kun **nitrata acido** donante **arĝentan (I) nitraton**

## Vidu ankaŭ 
* Hidroksidoj
* Pirofosfatoj

## Referencoj 
Kategorio:Pirofosfatoj
Nataša Pirc Musar

**Nataša Pirc MUSAR**, denaske *Nataša Pirc* (naskiĝis la  en Ljubljano, SFRJ) estas slovena ĵurnalisto, advokato kaj politikisto. En la voĉdono de la  ŝi estis elektita por la ofico de Prezidanto de Slovenio. Ŝi ekoficis la . Pirc Musar estas la kvina Prezidanto de Slovenio kaj la unua virino en tiu ofico, kaj ankaŭ la unua prezidanto kiun kandidatigis la Verda Partio kaj la Pirata Partio.

Kiel advokato ŝi interalie laboris por Melania Trump, edzino de Donald Trump.

## Referencoj 
Kategorio:Slovenaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Slovenio
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Qatar National Bank

**Qatar National Bank** (**QNB**) () estas katara komerca banko kun sidejo en Doho, Kataro. QNB konstante kreskis por esti la plej granda banko en Kataro kaj la plej granda financa institucio en la Proksima Oriento kaj Afriko. Ĝi estis fondita en 1964 kaj nuntempe havas filiojn kaj partnerojn en 31 landoj sur 3 kontinentoj. La banka proprieto estas egale dividita inter Qatar Investment Authority kaj anoj de la publiko. La du valutoj en cirkulado tiutempe estis la hinda rupio kaj la brita pundo. Ĉar la populacio de Kataro daŭre pliiĝis dum la jarcento, QNB komencis establi branĉojn en aliaj partoj de la lando.

En 1974, la unuaj branĉoj ekster Doho estis malfermitaj en Al Khor kaj Mesaieed. La banko instalis siajn unuajn bankaŭtomatojn en 1988 ĉe siaj Dohaj filioj kaj en la kuranta jaro enkondukis VISA-kartojn al siaj klientoj. Antaŭ 2015, ĝi establis 76 branĉojn en Kataro.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Bankoj
Kategorio:Ekonomio de Kataro
South Pars-North Dome

**South Pars-North Dome** aŭ **North Field** estas gaskampo situanta en la Persa Golfo.

## Ĝeneralaj informoj 
Ĝi estas la plej granda gaskampo en la mondo, kaj estas dividita inter Irano kaj Kataro. Laŭ la Internacia Energia Agentejo, la kampo enhavas ĉirkaŭ  miliardojn de kubaj metroj da gaso en gasa formo kaj proksimume 50 miliardojn de bareloj da densigita gaso.

Ĉi tiu gaskampo kovras areon de 9700 kvadrataj km, el kiuj 3700 kvadrataj km (South Pars) kiuj estas en iranaj teritoriaj akvoj kaj 6000 kvadrataj kilometroj (North Dome) kiuj estas en kataraj teritoriaj akvoj.

## Historio 
Parto de la gaskampo estis malkovrita en 1971 en Kataro en kunlaboro kun Shell. Produktado komenciĝis en 1989. En Irano la unua malkovro datiĝas de 1990, disvolviĝo de la kampo komenciĝis en 2003 en pluraj etapoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Hidrokarbona naturrezervujo

## Bibliografio
* *Northern Qatar Arch Extension - Zagros Fold Belt Province* - USGS - (Adobe Acrobat *.PDF document)

## Eksteraj ligiloj 
* OMV und National Iranian Oil Company: "Heads of Agreement" für Beteiligung am iranischen South Pars Gasfeld und Iran LNG Projekt ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Tergaso
Kategorio:Irano
Kategorio:Kataro
Verĥivceve (stacidomo)

**Verĥivceve** () estas fervoja stacio en Verĥivceve (Dnipropetrovska provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Verĥivceve en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Verĥivceve
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1884
Kategorio:Fervojaj stacioj en Dnipropetrovska provinco
Fera (II) hidroksido

**Fera (II) hidroksido** aŭ **hidroksido de fero (II)** estas neorganika kunmetaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj. Ĝi estiĝas per hidratigado de la fera oksido kaj estas unu el la gravaj kombinaĵoj de la fero. Ordinare ĝi estas blanka aŭ verda solidaĵo produktata el feraj (II) saloj tiaj kiaj fera (II) sulfato, fera (II) klorido aŭ fera (II) nitrato.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **fera (II) hidroksido** per traktado de **fera (II) oksido** kun **akvo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **fera (II) hidroksido** per hidratigado de la kemia elemento **fero**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **fera (II) hidroksido** per hidrolizo de la **fera (II) sulfato**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **fera (II) oksido** per senhidratigado de **fera (II) hidroksido**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **fera (II) klorido** per traktado de **fera (II) hidroksido** kun **amonia klorido**

### Reakcio 6 
* Reakcio de **aluminia hidroksido** kun **sulfata acido** donante **feran (II) sulfaton**

## Vidu ankaŭ 
* Hidroksidoj
* Fera (III) hidroksido
* Fera oksido

## Referencoj 
Kategorio:Hidroksidoj
Kategorio:Feraj kombinaĵoj
Anonymous

alternative=Anonymous Flag.svg|eta|La flago kun la emblemo de senkapa formalvesto
[eta|[Manifestacio de Anonymous kontraŭ la Eklezio de Scientologio. La manifestaciantoj asertis, ke la eklezio estas fakte kulto, kaj ke la impostsenigo donita al ĝi kiel religia institucio devus esti rifuzita, ĉar ĝi estas fakte korporacio.]]
La **Anonymous** (eo: "anonimuloj") estas malcentrigita aktivisma kodrompa anaro origine aperinta en 2003 kaj famiĝinta pro ciferecaj atakoj kontraŭ registaroj, registaraj institucioj kaj agentejoj, entreprenoj kaj aliaj organizaĵoj. Ĝenerale la membroj de *Anonymous* distingiĝas publike uzante la maskon de Guy Fawkes, nome angla katolika revoluciulo kiu partoprenis en la Pulva konspiro, laŭ la stilo de la bildromano *V for Vendetta* plie populigita per la samnoma filmo, en kiu oni rakontas la historio de maskita aktivulo kiu klopodas elpostenigi britan faŝisman registaron.​ Tamen, ne ĉiam tio okazas ĉar kelkaj preferas kaŝi sian vizaĝon neuzante maskon aŭ maskas siajn voĉojn pere de voĉŝanĝiloj aŭ tekstoprogramoj kiel *Loquendo*.

Influoj ampleksas ankaŭ Guy Debord, Ghost in the Shell: Standalone Complex, kaj alispecanojn.

## Bibliografio 
* Doyon, Christopher M. «Commander X» Behind The Mask: An Inside Look At Anonymous. Lulu. ISBN 978-1-365-30151-3

## Notoj 
Kategorio:Interreta kulturo
Kategorio:Anonimeco
Berge (Teruelo)

**Berge** [BERĥe] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la nordorienta komarko *Bajo Aragón*, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz. 

## Geografio
Ĝi estas je 108 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 718 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko en kiu ĝi estas sude de tiu de Calanda. La teritorio estas propra de la transiro al la Iberia Sistemo de la Provinco Teruelo, pro kio ĝi estas de alta altitudo kaj kun variaj montetaj zonoj kaj ravinoj. 

Berge estas inter Molinos sudokcidente kaj Alcorisa (nordoriente) laŭ la provinca ŝoseo TE-V-8215.

## Historio
La historio de la loko estas ligita al la Ordeno de Kalatravo kiu havis sidejon en Alcañiz. Ŝajne en tiu epoko estis kastelo.
 
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Berge pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj 237 loĝantoj.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj). Nune gravas rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la baroka preĝejo (1737), domegoj, turo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj kiel la akvorezervejo de Gallipuén ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Foz-Calanda

eta|Foz-Calanda
**Foz-Calanda** [fozkaLANda] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la centro de la nordorienta komarko *Bajo Aragón*, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz. 

## Geografio
Ĝi estas je 127 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 496 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la centro de la komarko en kiu ĝi limas kun tiuj de Alcorisa, Calanda kaj La Ginebrosa. Ĝi estas trapasata de la nacia ŝoseo N-211 inter la km 220 kaj 223, kiu kunhavas trairadon kun la nacia ŝoseo N-420. La orografio estas markata de la rivero Guadalopillo, kiu formas la karakteran *foz* (meandra gorĝo), kaj de la ĉirkaŭaj montaroj, nome nordoriente Sierra de la Galga kaj oriente Sierra de Peñas Blancas. Sude estas la ravino Val de la Piedra, kiu etendiĝas ĝis la akvorezervejo de Calanda (oriente de Foz-Calanda). La plej elstara pinto estas konata kiel Morrón sudoriente, kun 790 metroj. La totala altitudo gamas inter 804 m sudoriente kaj 470 m borde de la rivero Guadalopillo, kiu trairas la teritorion. 

La urba kerno estas sudokcidente de Calanda kaj okcidente de la akvorezervejo de Calanda.

## Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de la areo jam el Bronzepoko kaj de iberoj.

La historio de la loko estas ligita al la Ordeno de Kalatravo kiu havis sidejon en Alcañiz. 
 
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Foz-Calanda kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 271 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.

## Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj). Nune gravas rura turismo. 

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la arkeologia kuŝejo de iberoj, la trinava baroka preĝejo kun elstara sonorilturo, restaĵoj de kastelo, placo kun urbodomo, ceramika forno, neĝujo, ermitejoj kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj kiel la akvorezervejo de Calanda, ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo