open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aloeidoj

eta|Titanoj
En la helena mitologio, **aloeoidoj** (helene *Ἀλωάδαι*, latine *Aloeidae*) estis du fratoj de giganta staturo.

## Deveno de Aloeoidoj 
Ilia deveno estas prezentata minimume en du versioj: ili estis filoj de la Giganto Aloeo kaj de lia edzino Ifimedeia. Aŭ ilia patro estis dio de la maroj Posejdono. Onidire Ifimedeia Posejdonon ekamis, sopire rigardis alvenon de li el la maraj bordoj. Ŝi prenis akvon el la maraj ondoj, verŝis ĝin en sian sinon kaj post ioma tempo gravediĝis. Nur poste ŝi edziniĝis al Aloeo.
Ŝi naskis du filojn nomataj Oto kaj Efialto. Ili de sia infaneco rapide kreskis, ĉiujare pri unu ulno larĝen kaj pri unu klafto alten, do en la aĝo de naŭ jaroj ili estis naŭ ulnojn larĝaj kaj naŭ klaftojn altaj. Plie per orakolo estis al ili donite, ke neniu el la homoj nek el la dioj povas mortigi ilin.

## Milito kontraŭ Olimpo 
Tiuj ĉi fratoj, laŭ sia aĝo infanoj, laŭ siaj staturoj gigantoj, kaj kun decidemo fortikigita per favora orakolo, en sia furiozeco proklamis militon al la diaro de Olimpo. Ilia celo estis Olimpon neniigi kaj uzurpi diinon Hera por Efialto kaj diinon Artemisa por Oto. Sed unue ili decidis trudkapti dion de la milito Areson, kaj tiu ĉi paŝo sukcesis al ili.

Ili kaptis lin en Trakio, senarmigis, katenigis kaj enprizonigis lin en latuna vazo, kiun ili kaŝis en la domo de sia duonpatrino.

Poste komenciĝis propra sieĝado de Olimpo. Ambaŭ fratoj kun furioza forto konstruis atakbarilojn, poste translokadis unu monton post la alia, minacis, ke ili ĉiujn montojn ĵetos en la maron, ĝis ĝi elsekiĝos.

Tiun ĉi sovaĝadon haltigis dio Apolono, kiu mortpafis ilin per sagoj el sia arkpafilo. Onidire al li en la batalo eĉ helpis heroo Heraklo.

Sed la alia versio prezentas, ke Apolono konsilis al la diino Artemisa, ke ŝi petu Oton fini la sieĝadon. Ke ŝi tiuokaze venos al li kaj plenumos liajn dezirojn. Tio ekkoleris Efialton, al kiu Hera promesis nenion, kaj inter ambaŭ fratoj komencis kverelojn. Sed tiam venis Artemisa en formo de blanka cervino. La fratoj staris unu kontraŭ la alia, ambaŭ tenante ĵetlancon en la mano. Kiam la cervino trakuris rapide inter ili, ili ambaŭ ĵetis la lancon. La cervino jam estis for kaj la fratoj trapikis sin reciproke. Tiel plenumiĝis orakolo - povis ilin mortigi nek homo, nek dio, tion povis nur ili reciproke.

## Paco 
Kiam per tio finiĝis sieĝado de Olimpo, dia mesaĝportisto Hermeso iris serĉi trudkaptitan dion de la milito Areson kaj devigis lian gardistinon post dek tri monatoj duonmortan Areson liberigi el la latuna barelo.
Ambaŭ mortintaj fratoj estis enterigitaj en Beotio. Onidire ili estas adorataj sur la insulo Nakso kiel la plej grandaj herooj. Iliaj animoj vagis en Tartaron. Tie ili estis katenitaj dorse al si kaj al kolono per ŝnuroj el vivaj vipuroj. Onidire tie torturas ilin strigo.

## Reflekto en la arto 
La plej konata bildigo de Aloeoidoj estas sur altaro de Zeŭso en Pergama muzeo en Berlino (el la jaroj 180 - 160 a.K.). Aparte bone estas bildigita "Oto batalanta kontraŭ Artemiso".

Kategorio:Gigantoj de la helena mitologio
Moĉe

eta|dekstre|250px|Mapo de la civilizo Moĉe
La kulturo aŭ civilizo **Moĉe** (moĉea kulturo, moĉeoj) floris en norda Peruo kun ĉefurbo en Huacas del Sol y de la Luna ĉe la nuna Trujillo el ĉirkaŭ jaroj 100 al 800 de onia erao. Tiu koncepto estas temo de ioma debato, kaj multaj fakuloj disputas ĉu Moĉeoj estis aŭ ne politike organizataj kiel monolita imperio aŭ ŝtato. Pli bone estis ŝajne grupo de aŭtonomaj setlejoj kiuj kunhavis komunan elitan kulturon, kiel oni vidas en la riĉa ikonografio kaj monumentoj kiuj ekzistas ankoraŭ. Elstaras ĉefe ties prilaborata pentrita ceramiko, orartaĵoj, monumentaj konstruoj (*huaca*) kaj sistemoj por irigacio. Historio de Moche povus esti larĝe dividata en tri periodoj – apero de la kulturo Moĉe en Komenca Moĉe (jaroj 100–300), ties etendo kaj florado dum Meza Moĉe (jaroj 300–600), kaj la urba kernado kaj sekva falo en Fina Moĉe (jaroj 500–750).
Socio Moĉe estis agrikultura, kun grava nivelo de investado en la konstruo de reto de irigaciaj kanaloj por disfluado de la rivera akvo por havigi siajn rikoltojn. Ties kulturo estis rafinita; kaj ties artaĵoj esprimas ties vivojn, kun detalaj scenoj de ĉasado, fiŝkaptado, luktado, buĉado, seksaj rilatoj kaj prilaborataj ceremonioj.

La kultura sfero Moĉe centriĝas ĉirkaŭ kelkaj valoj en la norda marbordo de Peruo en regionoj La Libertad, Lambajeko, Jeketepeko, de riveroj Ĉikamo, Moĉe, kulturo Virú, Ĉao, rivero Santa, kaj Nepena. La *Huaca del Sol* (sunhejmo), piramida adoba strukturo ĉe la Rivero Moche, estis la plej granda antaŭkolumbia strukturo en Peruo. Tamen ĝi estis parte detruita kiam la hispanaj *Konkistadoroj* minis ties tombojn serĉe de oro. Feliĉe la najbara *Huaca de la Luna* (lunhejmo) restis dumlonge netuŝata; ĝi enhavas multajn kolorajn murperntraĵojn kun komplika ikonografio. Oni faris tie arkeologiajn elfosadojn ekde komenco de la 1990-aj jaroj. Aliaj ĉefaj lokoj Moĉe estas Sipan, Pampa Grande, Loma Negra, Dos Cabezas, Pacatnamu, San Jose de Moro, El Brujo, Mocollope, Cerro Mayal, Galindo, Huanchaco, kaj Panamarca.

File:Moche portrait ceramic Quai Branly 71.1930.19.162 n2.jpg|Muzeo Kajo Branly, Parizo
File:MocheStag.jpg| Ripoza cervo, ĉe Muzeo Larco, Limo, Peruo.
File:Lombards Museum 162.JPG| Tapiso, *Lombards Museum*
File:Condormuseolarco.jpg|kondoro, jaro 300, ĉe Muzeo Larco, Limo, Peruo.
File:Fellatiomoche.jpg|ceramiko kun bildo de midzo, jaro 300, ĉe Muzeo Larco, Limo, Peruo.
File:Analsexmoche.jpg|erotika arto

## Religio 
## Falo 
## Ligo kun aliaj kulturoj 
## Notoj 
## Bibliografio 
* Schmid, Martin, *Die Mochica an der Norküste Perus. Religion und Kunst einer vorinkaischen andinen Hochkultur.* Hamburg, 2008


Kategorio:Antaŭkolumbaj kulturoj
Kategorio:Historio de Peruo
Bestoĝardeno de Bazelo

eta|dekstre|280px|Ĉefa enirejo de la Bestoĝardeno de Bazelo

[eta|[Surikatoj ĉe la Etoŝa Hejmo]]

eta|dekstra|1986: rinoceroj
**Bestoĝardeno de Bazelo** estas ne-profita bestoĝardeno situanta en la urbo Bazelo, Svisio. Ties oficiala nomo estas *Zoologischer Garten Basel*, dum bazelanoj tamen nomas ĝin karese *Zolli*. Ties ĉefa enirejo estas ĝuste for de la bazela urba strio de *Steinen* kaj etendas laŭ la valo de la rojo Birsig ĝis la bazela urbolimo kun Binningen, Kantono Bazelo Kampara.

La Bestoĝardeno de Bazelo estas la plej malnova de Svisio (1874) kaj plej granda laŭ nombro de animaloj. Kun ĉirkaŭ 1.7 milionoj da vizitantoj jare, ĝi estas la plej vizitata turisma allogaĵo en Svisio kun senpaga enirejo. same kiel la unua Roza flamengo eloviĝinta. Estis ankaŭ ripetajn bredaj sukcesoj ĉe bestoj kiaj gepardoj (18 naskoj), okapioj (22), Nanaj hipopotamoj (53), kaj flamengoj (ĉirkaŭ 400 eloviĝoj). Ĉiu Somalia azeno en bestoĝardenoj tutmonde estas rilata al la populacio de Bazelo, kie komencis la bestoĝardena bredoprogramo de tiu specio.

## Referencoj
Kategorio:Bestoĝardenoj
Kategorio:Bazelo
Anteo

**Anteo** aŭ **Antaio** (helene **Ανταίος** [*anta-**i**-os*], latine *Antaeus*, [*ant**e**us*]) estis en la helena mitologio filo de la mara dio Posejdono kaj diino de la tero Gajo.eta|dekstra|Anteo batalas kontraŭ Heraklo, proksimume en la jaroj 515-510 a.K.Li estis Giganto, kiu setlis (kaj verŝajne ankaŭ regis) en Libio kaj ĉiun eksterlandanon, kiu proksimiĝis al lia groto devigis al lukto. Li ĉiam venkis kaj la malvenkinton senkompate mortigis. Oni diradis pri li, ke li en sia groto manĝas leonan viandon kaj dormas sur nuda tero, por ke li ankoraŭ pligrandigu sian grandegan forton. Kraniojn de siaj viktimoj li kolektis sur tegmento de Posejdona templo.

eta|220 px|Andrea Mantegna (1431-1506) Heraklo kaj Anteo

Sian subiganton li trovis nur en la heroo Heraklo, kiu venis en Libion ĉe plenumado de sia dekunua tasko, dumvoje por oraj pomoj en ĝardenon de Hesperidinoj kiujn li portu al la reĝo Eŭristeo en Mikenon. Ambaŭ fortuloj kontraŭ si batalis, ĝis Heraklo ekkomprenis de kie la Giganto prenas sian forton. Li nome ekrigardis, ke kiam Antaio perdas la fortojn, li alpremas sin al la patrino tero kaj tuj liaj fortoj revenas. Pro tio Heraklo suprenigis lin alten, por ke li ne povu tuŝi la teron. Kiam la Giganto perdis sian tutan forton, Heraklo sufokis lin.

## Rilatoj al Esperanto 
La personaĵon de Anteo poezie revivigas la ĉino *Mao Zifu* en la nomdona unua poemo de la originale esperantlingva poemaro *Kantoj de Anteo* de 2006.
## Vidu ankaŭ
*Antaios-eldonejo, en Steigra (politikaĵoj kaj beletraĵoj)

Kategorio:Gigantoj de la helena mitologio
Nacia parko Banc d'Arguin

La '''Nacia Parko Banc d'Arguin''' () kuŝas en Okcidenta Afriko ĉe la okcidenta marbordo de Maŭritanio inter Nuakŝoto kaj Nuadibuo. La Mondhereda loko estas gravega reprodukta loko por migrantaj birdoj, kiaj Flamengoj, Larĝbekaj kalidroj, Pelikanoj kaj Ŝternoj. Multe de la reproduktado okazas sur sablejoj kiaj tiuj de la insuloj Tidra, Nirumi, Nair, Kijji kaj Arguim. La ĉirkaŭaj akvoj estas kelkaj el la plej riĉaj fiŝkaptaj akvoj en okcidenta Afriko kaj utilas kiel nestejoj por la tuta okcidenta regiono.

## Konservado 
## Homoj 
## Faŭno 
## Flaŭro 
## Historio 
Kategorio:Geografio de Maŭritanio
Kategorio:Naciaj parkoj en Afriko
Holkham

**Holkham** estas vilaĝo kaj municipo de nordokcidento de la kantono Norfolk, Anglio. Krom la malgranda vilaĝo, la municipo inkludas ĉefajn hejmojn kaj bienojn de Holkham Hall, kaj allogan strandon ĉe **Holkham Gap**. La tri kernoj kuŝas ĉe la centro de la Nacia Naturrezervejo Holkham. EStas populacio de 236 loĝantoj kaj la areo estas 23.92 km². En la naturaj lokoj estas kolonio de reproduktantaj paroj de Eŭrazia plataleo ekde 2010.

## Geografio 
## Historio 
## Bibliografio 
* Falkus, Malcom; Gillingham, John (1987). Historical Atlas of Britain. Crescent Books. ISBN 0-517-63382-5.
* Stirling, Anna Maria Diana Wilhelmina Pickering (1908). Coke of Norfolk and his Friends. London, New York: John Lane, the Bodley Head. Available Google Books.

Kategorio:Geografio de Anglio
Pink

**Pink** (**P!NK**), naskonome **Alecia Beth Moore** (naskiĝis  en Doylestown, Pensilvanio, Usono), estas usona kantistino, komponistino, dancistino, aktorino kaj akrobato.

## Diskaro 
### Albumoj 
#### Studiaj 
* 2000: ''Can't Take Me Home*
* 2001: *M!ssundaztood*
* 2003: *Try This*
* 2006: *I'm Not Dead*
* 2008: *Funhouse*
* 2012: *The Truth About Love*
* 2017: *Beautiful Trauma*
* 2019: *Hurts 2B Human*
* 2023: *Trustfall*

#### Kompilaĵoj 
* 2007: *Pink Box*
* 2010: *Greatest Hits... So Far!!!*

#### Vivaj 
* 2009: *Funhouse Tour: Live in Australia*

### DVD 
* 2006: *Pink: Live in Europe*
* 2007: *Pink: Live from Wembley Arena*
* 2009: *Pink: Live in Australia''

### Unuopaĵoj 
* "Gonna Make Ya Move (Don't Stop)"
* "There You Go"
* "Most Girls"
* "You Make Me Sick"
* "Lady Marmalade" (kune kun Christina Aguilera, Lil' Kim kaj Mya)
* "Get the Party Started"
* "Don't Let Me Get Me"
* "Just Like a Pill"
* "Family Portrait"
* "Feel Good Time" (kune kun William Orbit)
* "Trouble"
* "God Is a DJ"
* "Last to Know"
* "Stupid Girls"
* "Who Knew"
* "U + Ur Hand"
* "Nobody Knows"
* "Dear Mr. President"(kune kun Indigo Girls)
* "Leave Me Alone (I'm Lonely)"
* "'Cuz I Can"
* "So What"
* "Sober"
* "Please Don't Leave Me"
* "Bad Influence"
* "Funhouse"
* "I Don't Believe You"
* "Glitter in the Air"
* "Raise Your Glass"
* "Fuckin' Perfect"

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Pink

Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Usono
Kategorio:Naskiĝintoj la 8-an de septembro
Kalvinana preĝejo (Túrkeve)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia Monumento historia en Hungario, en urbo Túrkeve.

## Historio 
La preĝejo konstruiĝis en nekonata tempo, kiu estis pligrandigita en 1755. En la 19-a jarcento ĝi estis kelkfoje trakonstruita, la plej menciinda okazis en 1847. En 1821 la turo estis plialtigita. La malnova orgeno funkciis inter 1835-1908. En 1982 la preĝejo renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola. La unusola turo formas kvadraton kaj kreskiĝas rekte el la unusola navo. La turo havas rondbalkonon por la fajrobrigado. Fasado de la konstruaĵo havas 3 enirejojn. Interne la mebloj pretiĝis en la 19-a jarcento. La interna galerio havas 2 etaĝojn.

## Fontoj 
* [hungare](http://wiki.utikonyvem.hu/hu/index.php?title=Reform%C3%A1tus_templom_(T%C3%BArkeve)) 
* hungare
eta|maldekstre|Fasado de la kalvinana kirko

Turkeve
Turkeve
Giorgio Chiellini

eta|240px|Giorgio Chiellini
**Giorgio Chiellini** (prononco []) estas itala futbalisto en la pozicio de defendisto. Li naskiĝis  en Pisa, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2005 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo *Juventus Torino*.

Krome Giorgio Chiellini ekde la jaro 2004 estas membro de la itala nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 kaj la Futbala Mondpokalo 2010, kie la teamo ne aparte sukcesis, sed ankaŭ pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, en kiu ĝi atingis la duan pozicion, kaj en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016, en kiu ĝi post longa kaj egalforta lukto malvenkis kontraŭ la germana teamo en la kvaronfinalo.

Kategorio:Italaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
Malleray

**Malleray** (malnova germanlingva nomo: *Mallaraya*) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Malleray situas en la ĵurasa valo de Tavannes ĉe la bordo de la rivero Birs, proksimume 9 kilometrojn okcidentsudokcidente de Moutier kaj 15 kilometrojn sude de Bielo. La setlejoj de Malleray komplete kunkreskis kun la setlejoj de la orienta najbara komunumo Bévilard. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo en la valo la setlejoj Sous Moron (sur alteco de 871 m s.m. ĉe la suda deklivo de la kresto de Moron) kaj Prés Lessés (sur alteco de 1251 m s.m. sur la kresto de Moron), kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,26 km², de kiuj 42,6% estas kovritaj de arbaro, 47,6% servas por agrikulturo kaj 9,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Malleray limas en nordo al Souboz, en nordoriento al Champoz, en oriento al Bévilard, en sudo al Péry, en sudsudokidento al Reconvilier, en sudokcidento al Loveresse, kaj en nordokcidento al Pontenet.

## Trafiko 
Tra Malleray pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6/30 de Bielo respektive La Chaux-de-Fonds tra Moutier al Delemonto. En la jaro 2016 estos malfermita la svisa aŭtovojo A16 tra la valo de Tavannes. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Sonceboz-Sombeval al Moutier.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Malleray datiĝas el la jaro 1148 kiel *Malereie*, kiam papo Eŭgeno la 3-a konfirmis la havaĵon de la Priorejo Moutier-Grandval en Malleray. En la 14-a kaj 15-a jarcentoj ekzistas mencioj pri nobeloj de Malleray. En la jaro 1367 apud Malleray okazis batalo inter la episkopo de Bazelo kaj Berno. Dum mezepoko Malleray estis majorejo de la Priorejo Moutier-Grandval en la Princepiskopejo Bazelo.

De 1793 ĝis 1797 Malleray apartenis al la Respubliko Moutier, tiam estis integrita al la Franca Departemento Mont-Terrible kaj ek de 1800 al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 ĝi per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. En 1816 Malleray fariĝis parto de la berna distrikto Moutier. En la 1970-aj jaroj la distrikto Moutier dufoje voĉdonis kontraŭ la integriĝo al la nova Kantono Ĵuraso kaj Malleray tial restis parto de Kantono Berno.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Malleray-Bévilard (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Malleray
Miklós Lukács

**Miklós LUKÁCS** [miklOŝ lukAĉ], hungare **Lukács Miklós,** Esperante **Mikaelo Lukács** estis hungara dirigento.

Miklós Lukács naskiĝis la  1905 en Gyula - mortis la  1986 en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Lukács lernis muzikon en Lejpcigo, poste en Berlino. Inter 1930-1943 li dirigentis en diversaj germanaj urboj, ekzemple en teatroj de Hamburgo, Osnabrück, Münster, Greifswald. Li debutis en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1943 kaj restis en la operejo. Baldaŭe li plenumis diversajn postenojn en la operejo kaj en la muzikakademio, dume li konstante estis dirigento en la operejo kaj ĉe alia grava orkestro. En 1978 li emeritiĝis, sed foje li dirigentis en Germanio. Li ricevis premion Kossuth en 1973, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Lukács
Éva Olsavszky

**Éva OLSAVSZKY** [olŝavski], laŭ hungara sinsekvo **Olsavszky Éva** estis hungara aktoro. Ŝia edzo estis Vilmos Kun.

Éva Olsavszky naskiĝis la  1929 en Budapeŝto, ŝi mortis la  2021.

## Biografio 
Éva Olsavszky komencis sian aktoran karieron en Teatro Jókai en Budapeŝto en 1947. Baldaŭe ŝi estis ano en diversaj teatroj, ekzemple Teatro Kisfaludy, Nacia Teatro (Szeged), Teatro Szigligeti (Szolnok), Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), Teatro Csokonai (Debrecen). En 1980 ŝi aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj post 2 jaroj ŝi estis unu el la fondintoj de Teatro Katona József. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1973, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Ŝiaj roloj (elekto) 
* 7 kinejaj filmoj inter 1986-2008
* 7 televiziaj filmoj inter 1977-2001, ekzemple *Barátok közt* (Inter geamikoj), 2001
* diversaj teatraĵoj, ekzemple William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo - Hyppolita, Titania; Imre Madách: *Az ember tragédiája* (La tragedio de l' homo) - Evo (ina ĉefrolo); István Örkény: *Macskajáték* (Katoludo) - Giza; Sándor Bródy: *A tanítónő* (La instruistino) - Flóra Tóth

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Federico Balzaretti

**Federico Balzaretti** estas itala futbalisto. Li naskiĝis  en Torino, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2008 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo *USC Palermo*.

160px|eta|maldekstra|Federico Balzaretti en 2007, en la teamo de la klubo Fiorentinaeta|200px|Federico Balzaretti en 2009Krome Federico Balzaretti ekde la jaro 2010 estas membro de la itala nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, en kiu ĝi atingis la duan pozicion. Antaŭ membriĝo en la vira nacia teamo, li jam laŭ koncerna aĝo membris en la nacia teamo de sub-20-jaruloj kaj de sub-21-jaruloj.

Kategorio:Italaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
Solitude (kanto)

**(In My) Solitude** estas ĵaza komponaĵo el la jaro 1934 de Duke Ellington. La rajtojn por la pli malfrue verkita tekston tenas Irving Mills kaj Eddie DeLange.

## La komponaĵo 
En la komponaĵo, kiu havas ĉefe maĵoran karakteron, eksonas etoso de gospelo. La balado havas la formon kaj kombinas lirikan, folklorecan melodion kun simplaj, reklinie paŝantaj harmonioj. Tamen la toniko estas nek elir- nek alir-punkto de la kanto.

## Ekestohistorio 
„Solitude“ ekestis samtempe kun klasikaĵoj de Ellington kiel „In a Sentimental Mood“ aŭ „Ebony Rhapsody“ komence de la jaro 1934, verkita supozeble en hasto, por kontentigi la postulojn de la registradkunsidoj por sondiskoj, kiel supozas la biografo de Ellington, J.&nbsp;L. Collier. Li citas la bandestron: „Al mi mankis numero, kaj en dudek minutojn mi staranta verkis ĝin kontraŭ vitromuro en la studio de RCA Victor je Ĉikago.“ Kvankam la unua sonregistraĵo montras iomete de la hasto de la preparo, Irving Mills ekkonis la valoron de la titolo kaj verkigis tekston por ĝi. La disko fariĝis granda furoraĵo por la Orkestro Duke Ellington kaj ĝia plej sukcesa titolo el ĉi tiu tempo.

## Efikohistorio 
Ellington surdiskigis la titolon „Solitude“ plurajn fojojn, sed nur en 1940 kiel kantversio kun Ivie Anderson, post kiam jam ekzistis kelkaj kantitaj versioj de la balado. Billie Holiday samtempe registrigis la kanton, akompanate de Roy Eldridge. Billy Eckstine, Ella Fitzgerald, Nina Simone, Helen Humes kaj multaj aliaj kantistoj interpretis la kanton „Solitude“. La instrumentaj versioj de Johnny Hodges (1951), Thelonious Monk (1955), Sonny Rollins kaj la surdiskigo de Ellington kaj Charles Mingus kaj Max Roach (*Money Jungle* 1963) estas aparte menciindaj. Cent miloj da notfolioj de ĝi estis venditaj, kaj ĝi estas unu el la klasikaj usonaj kantoj de la dudeka jarcento.

## Literaturo 
* James Lincoln Collier: *Duke Ellington. Genius des Jazz*. Reviziita eldono. Ullstein, Berlino 1999, ISBN 3-548-35839-X (*Ullstein* 35839).
* Hans Ruland: *Duke Ellington. Sein Leben, seine Musik, seine Schallplatten*. Oreos, Gauting-Buchendorf 1983, ISBN 3-923657-03-X (*Collection Jazz* 2).

## Eksteraj ligiloj 
* Kantotekstoj
* jazzstandards.com

## Rimarkoj 
Kategorio:Ĵazaj normkantoj
Kategorio:Duke Ellington
Ho, mia vespera stelo!

"**Ho, mia vespera stelo**" ("**O du mein holder Abendstern**") estas fama kanto de Wolfram 
en la tria akto de la opero Tannhäuser de Richard Wagner.

Vidu: Tannhäuser (opero)

Kategorio:Verkoj de Richard Wagner
Kategorio:Kantoj
New International Encyclopedia

eta|dekstra|Marsupialoj

La ***New International Encyclopedia*** (Nova Internacia Enciklopedio) estis usona enciklopedio unuafoje publikita en 1902 de Dodd, Mead and Company. Ĝi descendis el la *International Cyclopaedia* (1884) kaj estis ĝisdatigita en 1906, 1914 kaj 1926.

## Historio 
La *New International Encyclopedia* estis sukcedanto de la *International Cyclopaedia* (1884).

Dekomence la *International Cyclopaedia* estis ĉefe represaĵo de la verko de Alden *Library of Universal Knowledge* (Biblioteko de Universala Sciaro), kiu siavice estis represaĵo de la Brita Chambers's Encyclopaedia kun usontemaj aldonoj (include multajn biografiajn infomerojn pri usonanoj).

La *International Cyclopaedia* estis multe plibonigita de eldonistoj Harry Thurston Peck kaj Selim Peabody. La titolo estis ŝanĝata al *New International Encyclopedia* en 1902, kun eldonistoj Harry Thurston Peck, Daniel Coit Gilman, kaj Frank Moore Colby.

## Notoj 
Kategorio:Enciklopedio
Kemia evoluo

**Kemia evoluo** estas hipotezo pri la estiĝo de organaj molekuloj el neorganaj molekuloj. Tio okazis en la tempo ekde la ekesto de la Tero antaŭ ĉ. 4,6 miliardoj da jaroj kaj la ekesto de la vivo, antaŭ ĉ. 4,2 ĝis 3,8 miliardoj da jaroj.
Laŭ tiu hipotezo el neorganaj molekuloj formiĝis per efikoj de energio organaj kombinaĵoj kaj antaŭvivaj molekuloj, el kiuj povis evoluiĝi unuaj vivantaj estaĵoj. 

Kondiĉoj por ekestiĝo de vivo estas moderaj temperaturoj, neekzisto de fortaj elektromagnetaj radioj kaj la ĉeesto de akvo.

Oni eksperimentis kaj povis jam observi la ekeston de kompleksaj molekuloj, kion oni juĝas kiel grandan sukceson. Sed estas longa vojo por klarigi la ekeston de vivo.

## Vidu ankaŭ 
* Origino de la vivo
* Spontanea generado
* Abiogenezo

Kategorio:Kemio
Kategorio:Evoluo
Kategorio:Historia geologio
Kategorio:Astrobiologio
5476 Mulio

**5476 Mulio** estas mezgranda, malhela troja asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la troja batalanto Mulio, mortigita dum la troja milito de Aĥilo, kiu trapikis lin per sia lanco de unu orelo al la alia.

## Orbito 
Ĝi estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la grupo da objektoj tiel nomata "Troja Tendaro".

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing)

**It Don’t Mean a Thing (If It Ain’t Got That Swing)** estas ĵaza normkanto el la jaro 1931, kiun komponis Duke Ellington. La teksto devenas de Irving Mills. La titolo onidire devenas de frazo de trumpetisto Cootie Williams, laŭ aliaj fontoj ĝi devenas de Bubber Miley, pro ftizo mortinta trumpetisto de la orkestro de Ellington.

## Fono 
Ellington verkis la komponaĵon en aŭgusto de 1931 dum paŭzo en *Chicago’s Lincoln Tavern* laŭ la formo AABA. La Orkestro Duke Ellington ĝi unuafoje surdiskigis por Brunswick Records la 2-an de februaro 1932. Sur ĉi tiu unua sonregistraĵo kantas la novdungita Ivie Anderson, la solaĵoj devenas de trombonisto Joe Nanton kaj aldosaksofonisto Johnny Hodges. En 1932 ĉi tiu registraĵo sin tenis dum 6 semajnoj en la usona furorajlisto, atingante tie randon 6. Aŭtunon de 1936 sekvis novversio de la kantduopo Mills Brothers atinganta rangon 7.

Laŭ Ellington la kanto famiĝis, ĉar ĝi esprimis la sentojn, kiuj regis je la ĵazmuzikistoj tiutempaj. Ĝi estis verŝajne unu el la unuaj kantoj, kiu entenis la vorton „Swing“ [svingo] en la titolo kaj enkondukis ĝin en la ĝeneralan lingvouzon, kvazaŭ anonce la svingepokon. Trans la jaroj Ellington plurfoje surdiskigis la pecon, kiu fariĝis la rekonilo de la orkestro. 

La kanto ankaŭ aperis en pluraj filmoj: *Harlem Night*s (1989), *Swing Kids* (1993, kun Billy Banks) kaj *Corrina, Corrina* (2000, Ivie Anderson kun Orkestro Duke Ellington).

## Famaj registraĵoj de aliaj muzikistoj 
* Thelonious Monk - *Thelonious Monk plays the Music of Duke Ellington* (1955)
* Ella Fitzgerald - *Ella Fitzgerald Sings the Duke Ellington Songbook* (1957), *Ella and Duke at the Cote D’Azur* (1967), *Ella in London* (1974)
* Nina Simone - *Nina Simone Sings Ellington* (1962)
* Carmen McRae, Betty Carter - *The Carmen McRae-Betty Carter Duets* (1987)
* Tony Bennett - *MTV Unplugged: Tony Bennett* (1995), *Bennett Sings Ellington: Hot & Cool* (1999)
* Eva Cassidy - *American Tune* (2003)
* The Mills Brothers *Golden Greats* (2002), *Goodbye, Blues* (2005)
* Gabin - *Doo Uap, Doo Uap, Doo Uap* (2007)
* Club des Belugas - *SWOP!* (feat. Brenda Boykin) (2008)

## Eksteraj ligiloj 
* Akademia traktaĵo pri ''It Don't Mean A Thing (If It Ain't Got That Swing)* kaj ĝia rilato al muzikaj prezentaj praktikoj 
* Prezentado de la kanto ĉe *jazzstandards.com''

Kategorio:Ĵazaj normkantoj
Kategorio:Duke Ellington
Maçambara

**Maçambara** estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 4.738 loĝantojn en 2010 . Ĝi situas en la mezoregiono Sudokcidento de Rio-Grando (portugale *Sudoeste Rio-grandense*).

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Thiago Motta

**Thiago Motta** estas brazila-itala futbalisto de familie itala deveno. Li naskiĝis  en São Bernardo do Campo, Brazilo, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo *Paris Saint-Germain FC*, post teamecoj de *FC Barcelona* en 1999-2007, *Atlético Madrid* en 2007–2008 kaj *Genova CFC* en 2008–2009.[eta|dekstra|160ra|li en la finala matĉo de la [Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, la 1-an de julio 2012]]Krome Thiago Motta ekde la jaro 2011 estas membro de la itala nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, en kiu ĝi atingis la duan pozicion, kaj ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016, en kiu ĝi post longa kaj egalforta lukto malvenkis kontraŭ la germana teamo en la kvaronfinalo. Antaŭ membriĝo en la itala nacia teamo, li jam en 1999 brazila nacia teamo de sub-17-jaruloj kaj en 2003 en la vira brazila nacia teamo de futbalo.

[eta|maldekstra|260ra|Thiago Motta en trejnado antaŭ matĉo kontraŭ la teamo de [Inter Milano kadre de la Ligo de Ĉampionoj de UEFA en februaro 2012]]

Kategorio:Italaj futbalistoj
Kategorio:Brazilaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Brazilo
Victor Brecheret

**Victor Brecheret** (naskonome *Vittorio Breheret*) (* Farnese, en la 22-a de Februaro 1894 - † San-Paŭlo, en la 17-a de Decembro 1955), estis italdevena brazila skulptisto, konsiderata unu el la plej gravaj de la lando. Li respondecas pri la enkonduko de la modernismo en la brazila skulptado. Lia figuro elstariĝis dank'al ĉapo kiun li ĝenerale portis, gravurante por ĉiam la tradician bildon de la artisto.

## Biografio 
Li estis filo de Aŭgusto Breheret kaj Paolina Nanni, kiu mortis kiam la eta Vittorio estis nur ses-jara. Li estis adoptita je la familio de la pripatrina onklo, Enriko Nanni, kaj kun lia familio li enmigris Brazilon ankoraŭ infane.

En Brazilo, li fariĝis Victor Brecheret (lia denaska nomo estis Vittorio Breheret), kaj kiam li estis pli ol 30-jara li petis helpon al la brazila Justico por enskribi sian naskiĝateston, kvankam malfrue, en la Civila Registro de la urbo San-Paŭlo. Tiele li plifirmigis sian brazilan naciecon, kvankam li estis naskita en Italio. Tiaspeca reguligo estis tre ordinara inter enmigrintoj italaj dum la unua duono de la dudeka jarcento en Brazilo.

## Kariero 
Ankoraŭ juna li vizitadis la lecionojn pri gipso-ĉizelado en la *Liceo pri Artoj kaj Oficoj el San-Paŭlo*, kie pli malfrue li estis uzonta la atelieron kaj la lernantojn celante muldi siajn skulptaĵojn. Li maturiĝis kiam li studis en Eŭropo, kie li faris kontakton kun la artismaj avangardoj kiuj okazis en la jardekoj 1910 kaj 1920. Li laboris kun la itala skulptisto *Arturo Dazzi* (1881-1966), kaj estis alte influita de la estetiko de la post-impresionistoj tiel kiel de la kroato *Ivan Meŝtroviĉ* kaj de la francoj Aŭgusto Rodin (1840-1917) kaj *Émile-Antoine Bourdelle* (1861-1929). Kiam li revenis al Brazilo, li asociiĝis al *Emiliano Di Kavalkanti* (1897-1976), *Marjo de Andrade* (1893-1945), *Osvaldo de Andrade* (1890-1954) kaj *Menotti del Picchia* (1892-1988), kiuj kune kun li partoprenis en la enkonduko de la avangarda penso tie dissemita.

Li prenis parton en la *Semajno pri Modernarto en 1922*, kie li ekspoziciis dudek skulptaĵojn en la vestiblo kaj en la koridoroj de la *Municipa Teatro el San-Paŭlo*. Eke de tiam li tenadis paralele karieron en Eŭropo kaj en lia lando. Li faris ekspozicion en la Salono de Sendependuloj en Parizo kaj fondis la *Societon Pro-Modernarton*.

En 1920 li gajnis internacian konkurson pri skizoj por la konstruo de grandega skulpturo en San-Paŭlo (temis pri la estonta Monumento al la Bandejroj.

## Skulptaĵoj 
Kiam li studis en la *Liceo pri Artoj kaj Oficoj el San-Paŭlo* (1951)
* Monumento al la Bandejroj (1953)
* Monumento al Duko el Kaŝias (1960)

## Eksteraj ligiloj 
* *Instituto Victor Brecheret* 
* *Fondaĵo de la Skulptisto Victor Brecheret*
* *Pintura Brasileira.com* 
* *Muzeo pri Moderna Arto*  el San-Paŭlo.
* *franciscanos.org.br*
* *Biografio*
* *Semajno de la Moderna Arto 1922* - Wikipedia.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Italdevenaj brazilanoj
Kategorio:Brazilaj skulptistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1894
Kategorio:Mortintoj en 1955
5497 Sararussell

'*5497 *Sararussell'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 30-an de septembro 1975 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita mineralogino *Sara Russell'', esploristino ĉe la Muzeo pri natura historio de Londono. Ŝi studas la kemion de la meteorŝtonoj por enketi pri la praa sunsistemo kaj la deveno de la interstelaj polveroj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1975
Novell NetWare

**Novell NetWare** estas reta operaciumo (: *network operating system* aŭ NOS) por serviloj de tipo Persona komputilo, lanĉita en la merkato en 1983 fare de Novell. temas pri servila sistemo dediĉita al ĉi tiu funkcio.

NetWare ĝuis grandan sukceson dum pli ol 10 jaroj antaŭ ol suferi pri la konkurenco de Vindozo NT de Microsoft en la malfruaj 1990-aj jaroj.

Ĉi tiu produkto nun fariĝis eksmoda, ĉar Novell haltigis ties subtenon en marto 2010. Novell invitas siajn klientojn transiri al *Novell Open Enterprise Server*, operaciumo GNU/Linux, bazita sur SUSE Linux Enterprise Server.

## Kronologio 
* 1983: NetWare reta operaciumo por Persona Komputilo
* 1985: Advanced NetWare 1.0 poste 1.2 funkcianta en ŝirmita modo
* 1986: Advanced NetWare 2.0: integriĝo de sinsekvo de interretaj protokoloj TCP/IP
* 1989: Netware 3.0: 32-bita sistemo por Mikroprocesoroj de Intel 386
* 1993: NetWare 4.0: dosier-repertuaro NetWare Directory Services (NDS)
* 1995: NetWare 4.1
* 1998: NetWare 5.0: denaska elporto de TCP/IP, dosier-sistemo Novell Storage Services (NSS)
* 1999: NetWare 5.1
* 2001: NetWare 6.0: web-servoj, eDirectory posteulo de NDS
* 2003: NetWare 6Novell 5.0.5

## Stako da IPX-protokoloj 
La tuto de protokoloj de NetWare estis forte influita de la dezajno kaj realigo de la arĥitekturo de protokoloj de Xeros Network System (XNS). La stako de proprietaj prokoloj enhavas la sekvajn komponantojn:

* Protokolo RIP (*Routing Information Protocol*) de Novell, malsama de interreta protokolo IP, kiu faciligas interŝanĝon de enkursigaj informoj.
* Protokolo IPX (*Internetwork Packet eXchange*), protokolo de tavolo 3 ne destinita al konekto kaj kiu difinas ret- kaj nod-adresojn.
* Servo SPX (*Sequenced Packet eXchange*), kiu plenumas la servojn destinitajn al konekto de tavolo 4.
* Protokolo SAP (*Service Advertising Protocol*), kiu ebligas anonci ret-servojn.

## Specifaĵoj 
La kerno de la sistemo uzis programilon bazitan sur kooperado kaj ne klasikan meĥanismon de tempa multipleksado. La principo estis ke tasko iris ĝis la fino de sia (elementa) pritrakto poste signalis al sistemo ke ĝi ne plu havis ion farotan kaj provokis la elekton de nova aktiva tasko. Ĉi tiu meĥanismo kiu refariĝis ĝisdata ebligis la version SFT-III (*Self Fault Tolerance version 3*) de NetWare kiu konsistis el du spegulitaj maŝinoj, konstante sinkronizitaj per reta ligilo specifa al softvara nivelo, kun punktoj de renkontiĝo dum la signalado de nenion farado flanke de la tasko.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Novell Netware
*  NovellBlog.com 
* Novell Users International

Kategorio:Operaciumoj
Morey-Saint-Denis

**Morey-Saint-Denis** estas franca komunumo kiu situas en la Departemento Kostodorio (''Département de la Côte-d'Or*) en la regiono Burgonjo *(Région Bourgogne)*, ĉirkaŭ 14 kilometrojn sude de Diĵono.

## Historio 
La Ĥorejo kaj la absido de la preĝejo datiĝas el la 13-a jarcento kaj la navo kaj la transepto el la 18-a jarcento.
La nomo de la komunumo datiĝas de 1925, antaŭ ĝi nomiĝis Morey.

## Geografio 
### Vinoj kaj vinkeloj 
eta|maldekstra|Vitejo de Morey-Saint-Denis
La surfacampleksoj pri produktado estas :
* ruĝaj : 135 ha
* blankaj : 3,5 ha

Tie oni produktas la faman ruĝan vinon saint Denis (*Clos Saint-Denis'').

### Demografio 
### Situo 

 400px|maldekstra|enllaç=|Distàncies i posició relativa d'algunes poblacions
 

## Esperanto vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon en 2009 (0.46 %).

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Saint-Denis
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
* Paĥoco Gilly-les-Cîteaux 

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Portebla necesejo

eta|250px|vicoo de porteblaj necesejoj.

**Portebla necesejo** aŭ **movebla necesejo** estas simpla portebla instalaĵo, kiu enhavas kemian necesejon. Oni ĉefe uzas ĝin kiel nedaŭran necesejon ĉe konstruadaj lokoj kaj grandaj kunvenoj, kie estas multaj homoj. La plejparto da la porteblaj necesejoj havas nigrajn U-formajn seĝojn kun malfermitaj antaŭaj flankoj kaj kovriloj. Plej ofte ili estas konstruitaj el malpeza modlita plasto. Ili ege utilas por subitaj eventoj longdaŭraj, kiaj festivaloj aŭ simile, kiuj allogas centojn aŭ milojn da ĉeestantoj kiuj povas nepre necesi tiajn instalaĵojn. En kelkaj landoj fakte ekzistas regularo kiu devigas disponi el tiuj porteblaj necesejoj antaŭ ricevi permeson organizi la eventojn.

Kategorio:Necesejoj
Kategorio:Higieno
Kategorio:Mediprotektado
5479 Grahamryder

'*5479 *Grahamryder''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brit-usona geologo Graham Ryder (1949–2002). Studinte lunajn rokojn, li eltrovis pruvojn, ke la luna vulkanismo komencis tre frue en la luna historio, antaŭ la fino de la Granda Malfrua Bombado.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Andy Griffith

**Andy GRIFFITH** (plenanome **Andrew Samuel Griffith**) (naskita la 1-an de junio, 1926 – mortinta la 3-an de julio, 2012) estis usona aktoro, reĝisoro pri televidaĵoj, kantisto (ĉefe de gospelo), kaj verkisto. Li ekfamiĝis per sia ĉefa rolo en la filmo *A Face in the Crowd* de Elia Kazan (1957). Poste li akiris pli vastan konatecon per televidaj roloj, precipe en sia propra komedia serio *The Andy Griffith Show* (1960-1968), kaj en la prijura dramo *Matlock* (1986-1995). Griffith mortis la 3-an de julio, 2012, 86-jara.

## Citaĵoj 
Kategorio:Usonaj aktoroj
São Francisco de Assis (Suda Rio-Grando)

**São Francisco de Assis** () estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 19.254 loĝantojn en 2010 . Ĝi situas en la mezoregiono Sudokcidento de Rio-Grando (portugale *Sudoeste Rio-grandense*). La urbo kompreneble nomatas laŭ la Sankta Francisko el Asizo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Chuí

**Chuí**, prononco: /ʃuˈi/, en Esperanto (propono): **Ŝuio**, estas municipo de la brazila ŝtato (aŭ federaciero) Suda Rio-Grando, kiu havis 5.917 loĝantojn en 2010 . Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale *Sudeste Rio-grandense*).

Estas la pli suda urbo kaj municipo de Brazilo.

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
5662 Wendycalvin

'*5662 *Wendycalvin'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronominon *Wendy Calvin'', fakulinon en planeda spektroskopio. Ŝi studis la surfacon kaj la  de Marso, Karono, Kalisto kaj Ganimedo. Ŝi lanĉis la ideon de uzi aviadilon por esplori Marson.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Sergio Pininfarina

**Sergio PININFARINA** (naskiĝis la  en Torino, mortis la ) estis itala dezajnisto, politikisto, aferisto kaj prezidanto de Pininfarina SpA.

## Biografio 
Li estis la filo de Battista Farina, alidire «&nbsp;Pinin&nbsp;» Farina, poste Pininfarina, fondinto de la fama firmao de karoserio kaj dezajno. La nomo "Pinin Farina" fariĝis « Pininfarina » en 1961. Li aliflanke estis kuzo de Nino Farina unua mondĉampiono de Formulo 1.

En 1965, Sergio Pininfarina persone konvinkis Enzo Ferrari-on adopti teĥnikan arĥitekturon de centra malantaŭa motoro por la novaj aŭtoj Berlinette kies unua prototipo la «&nbsp;Ferrari Dino Berlinette Speciale&nbsp;» estis prezentita dum aŭtomobila salono.

Ekde 1982, Sergio Pininfarina, anticipis la ciferecan revolucion de la aŭtomobila dezajno donante al sia entrepreno ciferecajn ilojn en la nova centro de Cambiano malfermita en 1980 en la ĉirkaŭurbo de Torino, kaj dediĉita al dezajno.

En 1986, li enirigis sian societon en borson.

Li estis prezidanto de la interregistara komisiono por la preparo de la realigo de tre rapida fervoja linio inter Liono kaj Torino.

Sergio Pininfarina havis tri infanojn:
* Lorenza Pininfarina, longtempe ĉe la kapo de komunikado de Pininfarina SpA
* Paolo Pininfarina (1958-), delegita administranto de Pininfarina Extra, societo de industria dezajno.
* Andrea Pininfarina (1957-2008), delegita administranto de Pininfarina SpA.

## Honorigoj 
En 1979, li estis dekoraciita per Honora Legio fare de Valéry Giscard d'Estaing, poste altigita al rango de Oficiro de la Honora Legio en 1997 fare de Jacques Chirac.

En 1979 kaj 1994, li ricevis la «&nbsp;Premion Compasso d'Oro&nbsp;», la plej altan distingon en dezajno.

Nomita dumviva senatano fare de prezidanto de la itala Respubliko Carlo Azeglio Ciampi la .

## Referencoj 
## vidu ankaŭ 
* Pininfarina
* Membroj de la Eŭropa Parlamento, 1-a periodo
* Membroj de la Eŭropa Parlamento, 2-a periodo

Kategorio:Dezajnistoj
Kategorio:Peugeot
Kategorio:Italaj politikistoj
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Ignazio Abate

**Ignazio Abate** (prononco []) estas itala futbalisto. Li naskiĝis  en Sant'Agata de' Goti, Italio, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2003 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo *AC Milan*, interrompite per du jaroj: la sezono 2007/08 en la klubo de Empoli kaj la sezono 2008/09 en Torino FC.eta|160px|Ignazio Abate en julio 2010Krome Ignazio Abate ekde la jaro 2004 estas membro de la itala nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Somera Olimpiko 2008 kaj ankaŭ pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, en kiu ĝi atingis la duan pozicion. Antaŭ membriĝo en la vira nacia teamo, li jam laŭ koncerna aĝo membris en la nacia teamo de sub-18-jaruloj, de sub-19-, sub-20- kaj de sub-21-jaruloj.

Kategorio:Italaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
Mario Balotelli

**Mario Balotelli** (prononco []) estas itala futbalisto de familie ganaa deveno. Li naskiĝis  en Palermo, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2010 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo *Manchester CFC*, post tri antaŭaj profesiaj jaroj en la klubo *Inter Milano*.eta|160px|Mario Balotelli en 2012Krome Mario Balotelli ekde la jaro 2010 estas membro de la itala nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 kaj la Futbala Mondpokalo 2010, kie la teamo ne aparte sukcesis, sed ankaŭ pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, en kiu ĝi atingis la duan pozicion. Antaŭ membriĝo en la vira nacia teamo, li jam laŭ koncerna aĝo membris en la nacia teamo de sub-21-jaruloj.

Kategorio:Italaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
5635 Cole

'*5635 *Cole'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la fikcia rolulo *Joshua Cole*, amatora astronomo en la romano de Arthur Preston Hankins: "*Cole of Spyglass Mountain''" (Cole de la Monto Lorno). Cole komencis observi  dum li estis malliberulo, portanta la numeron 5635.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Salvatore Sirigu

**Salvatore Sirigu** (prononco []) estas itala futbalisto en la pozicio de golisto. Li naskiĝis  en Nuoro, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2011 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo *Paris Saint-Germain FC*, post antaŭaj profesiecoj en la teamoj de Palermo, Cremona kaj Ancona.

Krome Salvatore Sirigu ekde la jaro 2010 estas membro de la itala nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, en kiu ĝi atingis la duan pozicion, kaj ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016, en kiu ĝi post longa kaj egalforta lukto malvenkis kontraŭ la germana teamo en la kvaronfinalo. Antaŭ membriĝo en la vira nacia teamo, li jam laŭ koncerna aĝo membris en la nacia teamo de sub-19-jaruloj kaj de sub-21-jaruloj.

Kategorio:Italaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
5665 Begemann

'*5665 *Begemann'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la germana kemiisto *Friedrich Begemann'', emerita direktoro de la Max-Planck-Instituto por kemio de Majenco. Li estis la unua, kiu determinis la aĝon de meteoroido per la efikoj de ties ekspono al kosma radiado. Li studis la izotopajn nenormalaĵojn en la meteoroidoj kaj klarigis la fizikajn kondiĉojn kiuj estigis tiajn nenormalaĵojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
La Kolegio de Vilhelmo kaj Maria

eta|, 1902
**La Kolegio de Vilhelmo kaj Maria en Virginio** () estas publika universitato en Williamsburg, Virginio, Usono. La universitato fondiĝis en 8-an de februaro 1693 per ĉarto de Vilhelmo la 3-a kaj Maria la 2-a de Anglio kaj, krom la Universitato Harvard, estas la plej malnova kolegio aŭ universitato en Usono.

Vilhelmo kaj Maria edukis tri usonajn prezidentojn (Thomas Jefferson, James Monroe, kaj John Tyler) kaj multajn aliajn homojn, kiuj estos gravaj dum la estiĝo de Usono, ekzemple John Marshall kaj Henry Clay. Entute, 8 300 homoj studis tie en 2012.

Vilhelmo kaj Maria
5664 Eugster

'*5664 *Eugster'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la svisa fizikisto *Otto Eugster'', profesoro ĉe la Universitato de Berno. Li studis la kronologion de la surradiado de meteoroidoj en la kosmo, baziĝante sur la efikoj de la kosmaj radiadoj. Lia laboro pri la ekspono de la luna regolito al la kosmaj radiadoj helpi kompreni la malsimplan historion de la lunaj materialoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Le nom d'un chercheur suisse pour un astéroïde

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Reconvilier

**Reconvilier** (prononcu *rökõvilie*, en la germana lingvo: **Rokwiler**) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Reconvilier situas en la Valo de Tavannes ĉe la bordo de la rivero Birs proksimume 11 kilometrojn norde de Bielo kaj 10 kilometrojn okcidente de Moutier. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Reconvilier sur alteco de 731 m s.m. en la fundo de la valo kaj Chaindon sur alteco de 769 m s.m. kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,25&nbsp;km², de kiuj 41,9% estas kovritaj de arbaro, 44,7% servas por agrikulturo kaj 12,8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Reconvilier limas en nordo al Saules, en oriento al Loveresse, en nordoriento al Malleray, en sudo al Péry, en sudokcidento al La Heutte en okcidento al Tavannes, kaj en nordokcidento al Saicourt.

## Trafiko 
Tra Reconvilier pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6/30 de Bielo respektive La Chaux-de-Fonds tra Moutier al Delemonto. En la jaro 2016 estos malfermita la svisa aŭtovojo A16 tra la valo de Tavannes. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Sonceboz-Sombeval al Moutier. Krome kondukas poŝtaŭtolinio de Reconvilier tra Bellelay al Les Genevez.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Reconvilier datiĝas el la jaro 884 kiel *Roconis villare*. Dum mezepoko Reconvilier apartenis al la Priorejo Moutier-Grandval en la Princepiskopejo Bazelo. Jam en la jaro 1626 en Reconvilier estis dokumentita agrikultura merkato. De 1793 ĝis 1797 Reconvilier apartenis al la Respubliko Moutier, tiam estis integrita al la Franca Departemento Mont-Terrible kaj ek de 1800 al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 ĝi per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. En 1816 Reconvilier fariĝis parto de la berna distrikto Moutier. En la 1970-aj jaroj la distrikto Moutier dufoje voĉdonis kontraŭ la integriĝo al la nova Kantono Ĵuraso kaj Reconvilier tial restis parto de Kantono Berno.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Reconvilier (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Reconvilier

## Bildoj 

Dosiero:Reconvilier - Administration 01.jpg|Komunuma administracio
Dosiero:Reconvilier - Ecole primaire 03.jpg|Lernejo
Dosiero:Reconvilier - Eglise de Chaindon 01.jpg|Preĝejo de Chaindon