open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Arkeologia Muzeo de Telangana

La **Ŝtata Arkeologia Muzeo de Andra-Pradeŝo** (telugue: రాష్ట్ర సంగ్రహాలయం హైదరాబాదు, ) estas muzeo situanta en Hajderabado, Telangano, Barato. 

La konstruaĵo, en la hind-saracena arkitektura stilo kaj situanta ene de la Publikaj Ĝardenoj, estis konstruita en 1864 por la filino de la Nizam de Hajderabado, sed neniam estis okupita. La muzeo estis establita ene de la palaco en 1930 de Mir Osman Ali Khan, la lasta Nizam de Hajderabado, kiu volis konservi la heredaĵon de la Hajderabada princlando. Ĝi komence nomiĝis la Hajderabada Muzeo kaj estis renomita la Andra-Pradeŝa Arkeologia Muzeo en 1950. 

La ĉefa allogaĵo de la muzeo estas la egipta mumio, kiun alportis al Hajderabado Nazir Nawaz Jung, bofilo de la sesa Nizam Mahbub Ali Khan. Li donacis ĉi tiun mumion al la lasta Nizam Mir Osman Ali Khan. La muzeo ankaŭ montras multajn Budho- statuojn kaj diversajn artefaktojn apartenantajn al la Kakatiya dinastio.

## Galerio 

Dosiero:AP_stae_Museum.jpg|Ekspozicio
Dosiero:Chariot_state_museum2.JPG|Ĉarego
Dosiero:Gallery_hyderabad_museum.jpg|Bronzaj diaĵoj
Dosiero:Kakatiyamandapammuseum.jpg|*Kakatiya mandapam*
Dosiero:Buddhastupahyderabad.JPG|Budho-stupao
Dosiero:YSR_State_arch_museum_-_Mahaveerudu_statue_of_patan_cheruvu.jpg|Statuo de Mahaviro, 12-a jarcento

## Vidu ankaŭ 
* La Muzeo Nizam

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Telangano
Kategorio:Muzeoj en Barato
Valéria Kováts

**Valéria Kováts** [kovAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kováts Valéria** estis hungara arkeologo, muzeologo, muzeestro. Ŝia edzo estis inter 1951–1954 László Castiglione.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 post la diplomiĝo laboris en etnografia muzeo kaj la Hungara Nacia Muzeo (ambaŭ en Budapeŝto). Ekde 1958 ŝi estis muzeestro en Szigetvár, ankaŭ arkeologo de Baranya. Ŝi gvidis la arkeologiajn esplorojn en fortikaĵo de  Szigetvár. Dum ŝia laboro la kolekto de armiloj, tapiŝoj, gravuraĵoj kaj libroj kreskis signife en la muzeo. Inter 1960 kaj 1983 ŝi ankaŭ partoprenis en aliaj elfosaĵoj en Pécs, Pécsvárad, Dunaszekcső kaj Mohács. Ŝi elfosis la internan burgon de Fortikaĵo de Szigetvár inter 1962-1964, ankaŭ turkan loĝdomon, kies restaŭradon ŝi ankaŭ planis. Ŝi ricevis premiojn en 1996 kaj 2005.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Közlemények a Zrínyi Miklós Múzeum levéltári anyagából.* (1959)
* *A szigetvári török hódoltságkori épület.* (1967)
* *Szigetvár településtörténetének változásai.* (1977)
* *Szulejmán szultán elhalálozásának helye.* (1995)
* *120 éves a Szigetvári Tűzoltóság.* (2004)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Josef Mundy

**Jozef MUNDY** (; n. 1935 en Bukareŝto, Rumanio – m. la 5-an de majo 1994 en Novjorko, Novjorkio) estis israela aŭtoro kaj dramisto.

## Vivo 
Jozef Mundy naskiĝis en Bukareŝto al prospera mezklasana familio. Ĉe la aĝo de 16 li elmigris al Israelo. En la 1960aj jaroj li vivis por momento en Francio. En generalo, li elspezis jarojn eksterlande dum lia vivo.

*HaMashber* ("la krizo", 1970), estis lia unua teatraĵo gajnis rekonon. Komence okazigita de HaMartef ("la keletaĝa Teatro"), ĝi havis finan kuron de pli ol 1,000 prezentoj. Lia ĉefverkaĵo estas la teatraĵo "Ĝi Turniĝas" (ankaŭ en 1970), politika satiro pri du homoj, kiuj kredas, ke ili estas Herzl kaj Kafka kune enŝlositaj en ĉambreto en frenezulejo.

Liaj teatraĵoj estis prezentitaj de gvidantahb israelajn teatrajn firmaojn inkluzivanta la "Kameri" kaj "Habima" kaj ĉe la Akko Festivalo de Alternativa Teatro. La verkaĵoj de Mundy, kun politika, polemika kaj absurda elementoj, montras Brechtiana influo.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj dramistoj
Kategorio:Israelaj verkistoj
Monda Dezajna Organizaĵo

La **Monda Dezajna Organizo** (, akronime **WDO**, antaŭe nomita la **Internacia Konsilio de Societoj de Industria Dezajno** (akronime **ICSID**)) estas internacia neprofitcela, neregistara organizaĵo bazita en Montrealo, Kanado, kiu reprezentas la interesojn de dezajnistoj kaj dezajnaj organizaĵoj tutmonde.  Ĝi pledas por dezajno kiel strategia problemsolva procezo, kiu pelas novigadon, antaŭenigas komercan sukceson kaj kontribuas al daŭripova plibonigo de la socia, kultura, ekonomia kaj ekologia vivkvalito. La WDO havas Specialan Konsultan Statuson ĉe la Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj ekde 1974 kaj subtenas ĝiajn Daŭripovajn Evoluigajn Celojn . La WDO estas financata per membrokotizoj, sponsoradoj, eventoj kaj stipendioj.

En januaro 2017, ICSID oficiale fariĝis la Monda Organizo pri Dezajno (WDO).

## Vidu ankaŭ 
* Internacia Konsilio de Dezajno
* Monda Metiista Konsilio
* Docomomo International 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Icsid retejo
* Icsid Arkivo ĉe la Universitato de Brighton Desegnaj Arkivoj
* Monda Desegno Majuskla retejo
* Monda Desegno Efiko Premio

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1957
Kategorio:Dezajnaj institucioj
Kategorio:Industria dezajno
Reta serio

**Retserio** estas speco de televidserio produktita por elsendo per la Interreto, sed povas ankaŭ poste aperi en televido. 

**Retserio** konsistas el epizodoj. La plej multaj retserioj karakteriziĝas per mallongaj epizodoj kaj havas relative malaltajn produktokostojn kompare kun tradicia televido. . La pliiĝo de populareco de retserioj koincidis kun la pliiĝo de alirebleco de interreta bendolarĝo. Tiuj permesis al sendependaj produktantoj krei malalt-buĝetajn seriojn distribuitajn per la Interreto. Grandaj produktentreprenoj ankaŭ komencis uzi la komunikilon kiel ilon por reklami siajn televidprogramojn (foje financite per komerca sponsorado), krom evoluigi unikan kaj dediĉitan enhavon por la Interreto.

## Referencoj 
Kategorio:Ciferecaj amaskomunikiloj
Kategorio:Retejoj aperintaj en 1995
Zsuzsanna Renner

'*** [ĵuĵana rener], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Renner Zsuzsanna*' estas hungara muzeologo, hindologo, muzeestro, altlerneja instruisto. Ŝia patro estis Antal Renner.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris historiistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1983, post 3 jaroj ankaŭ hindologian diplomon. Inter 1985-1990 ŝi estis stipendiulo en instituto, poste muzeologo de Orientazia Arta Muzeo (Budapeŝto). En 1994 ŝi estis levita ĉefmuzeologo, inter 2003-2007 muzeestro, poste 3 jarojn muzeestro de Hungara Muzeo pri Metia Arto, fine ŝi revenis al la Orientazia Muzeo. En nekonata tempo ŝi estis ankaŭ ĉefmuzeologo de medicina muzeo. Ŝi ankaŭ instruis en :hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola (1993–1995), poste en Universitato Loránd Eötvös, respektive en Hungara Belarta Universitato. Intertempe ŝi doktoriĝis (Ph.D.) en 2012, ŝi estis levita titulara docento en 2016.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vajang* (kunaŭtoro, 1991)
* *Indonézia művészete* (kunaŭtoro, 1993)
* *Délkelet-ázsiai buddhista művészet* (kunaŭtoro, 1997)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Rachel Storm: *Keleti mitológiák enciklopédiája* (2000)
* Marilia Albanese: *Az időtlen India* (kuntradukisto, 2001)
* Sewa Singh Kalsi: *A szikhizmus* (2001)

## Fontoj 
* biografio angle kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj istoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Internacia Tago de Dialogo inter Civilizoj

La **Internacia Tago de Dialogo inter Civilizoj** estas festata je la 10-a de junio, laŭ rezolucio de la Unuiĝintaj Nacioj (UN). La dato, proponita de Ĉinio kaj unuanime aprobita, celas promocii respekton al kultura diverseco kaj interkompreniĝon inter la diversaj civilizacioj.

## Proklamo 
La 7-an de junio 2024, la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj adoptis rezolucion A/RES/78/286,  deklarante la 10-an de junio kiel la Internacia Tago de Dialogo inter Civilizacioj. 

Proponita de Ĉinio kaj kunsubtenata de pli ol 80 landoj, la rezolucio emfazas, ke ĉiuj civilizaciaj atingoj konsistigas "la kolektivan heredaĵon de la homaro". Ĝi substrekas la gravecon respekti civilizacian diversecon kaj reliefigas "la esencan rolon de dialogo" por subteni mondan pacon, antaŭenigi komunan disvolviĝon, plibonigi homan bonstaton, kaj atingi kolektivan progreson. 

La rezolucio agnoskas la fundamentan rolon de dialogo en promocio de konscio kaj kompreno pri universalaj valoroj, kiel priskribite en la Ĉarto de UN kaj la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj. Krome, ĝi refirmas, ke civilizaciaj atingoj estas parto de la komuna heredaĵo de la homaro. 

## Kronologio 
* 2025: Unua celebro 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo

Kategorio:Internaciaj tagoj de Unuiĝintaj Nacioj
Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Vámosszabadi)

La **paroĥa preĝejo Ĉiuj Sanktuloj** estas sakrala monumento historia en vilaĝo Vámosszabadi (Hungario).

## Historio 
Laŭ eklezia fonto la unua kirko jam funkciis en 1332. La loĝantoj akceptis la reformacion ĉirkaŭ 1561. Dum la kontraŭreformacio didomo videbla nun estis konstruita en 1658, en 1677 ankaŭ katolika grupo fondiĝis. La turo fariĝis tiam el lignoj kaj staris antaŭ la navo. En 1906 fulmo trafis la turon, poste oni konstruis dekstre la pli novan el brikoj. La orgeno estas aŭdebla ekde 1914, la 3 sonoriloj ekde 1928. La murpentraĵoj kaj vitraloj estis faritaj en 1950. Renovigaj laboroj okazis ekstere en la 1950-aj jaroj, interne en 1993.

## Konstruaĵo 
La didomo situas sola en ĉirkaŭita areo. La fasado estas malsimetria, ĉar la kvarlatera turo dekstre altiĝas. La enireja pordo funkcias en la navomezo, pli supre arka fenestro videblas. La turo dekstre havas enirejon, pli supre fenestron. La absido estas hufoforma kaj same alta, sed iom mallarĝa, ol la navo. Maldekstre sakristio aliĝas al la navo, kiu havas arkajn fenestrojn. Interne la altara bildo estis pentrita en 1799.

Kermeso okazas en la 1-an de novembro.

## Fontoj 
* hungare kun bildoj
* hungare kun foto
* katolika leksikono
eta|maldekstre|

eta|
Vamosszabadi
Judith Katzir

**Judith Katzir** (; naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1963 en Ĥajfo) estas israela verkistino. 

Ŝi studis literaturon kaj filmon ĉe la Universitato de Tel-Avivo. En la 1980-aj jaroj, ŝi komencis publikigi rakontojn en la israela gazetaro. Ŝia unua kolekto de rakontoj, "Fermante la Maron", estis publikigita en 1990. 

Katzir estas konata pro sia riĉa lingvaĵo, lirika sed ankaŭ afereca tono, kaj klara rakonta stilo, ofte prezentante inan duapersonan rakontantinon. Ŝia verkado uzas diversajn frazstrukturojn, uzante kaj longajn kaj mallongajn frazojn por reflekti la ritmon de eventoj. Kritikistoj identigis ŝin kiel unu el la unuaj israelaj virinaj romanverkistoj, kiuj eniris tion, kio estis, ĝis la 1980-aj jaroj, vir-dominata kampo. 

## Verkaro 
### Noveloj 
* *Sogrim et ha-Yam* (Fermante la Maron), 1990
* *Le-Matisse Yesh et ha-Shemesh be-Beten* (Matisse havas la Sunon en sia Ventro), 1995
* *Megadlorim shel Yabasha* (Lumturoj de Kontinento), 1999
* *Hinei Ani Mathillah* (Ĉitie mi komencas), 2003
* *Sippur Haifa* (Rakonto de Hajfo), 2005
* *Sippur Tel Aviv* (Rakonto de Tel-Avivo), 2008
* *Tzilla*, 2013

## Referencoj 
Kategorio:Israelaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Israelaj verkistoj
Kategorio:Hebrelingvaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Stacidomo de Artern

**Stacidomo ĉefa de Artern** (germane: *Staatsbahnhof Artern*) estas fervoja stacio de la eturbo Artern, Germanujo. Ĝi kuŝas ĉe la linio inter Sangerhausen kaj Erfurto estante finstacio la linio *Unstrutbahn* disde Naumburg. Ĝis 1966 finiĝis tie ĉi alia linio disde Berga tra Kelbra al Artern. 
## Historio 
Ekis la tuto en la 15.7.1880 kiam la unua parto de la linio Sangerhausen-Erfurto (do inter Sangerhausen kaj Artern) estis finkonstruita. En 1881 ekfunkciis la dua parto ĝis Erfurto. Trafiknoda rolo startis en 1889 pro la trajnoj venantaj el Naumburg. Inter 1916 kaj 1966 komenciĝis ĉe la dua haltejo *Artern-Ost* la etlinio *Kyffhäuser-Kleinbahn*  venante disde Berga-Kelbra. Post la Dua Mondmilito la rusoj ordonis forigon de la dua relo kiel reparacion.

Bedaŭrinde ĉesis en 2006 la persona trafiko inter Wangen kaj Artern. De 2020 la iama akceptejo estas posedata de privatulo por loĝi. Norde de ĝi troviĝis vaporlokomotiva remizaro/flegejo kiu jam en 1950 ne plu memstaris. Halaj eroj ankoraŭ videblas en 2020.

## Trafiko en 2025 
### Vagonare 
*RE 10: Magdeburg - Schönebeck – Güsten  - Sangerhausen - Artern - Erfurto 
*RB 59: Sangerhausen - Artern - Erfurto
Sume po unu trajno cirkulas por horo.

### Buse 
*Busoj: variaj linioj en la urbokernon kaj la ĉirkaŭaĵojn; unu eĉ ĝis la distrikta urbo Sondershausen tadt Sondershausen.

## Literaturo 
* Paul Lauerwald: "Artern" - ĉe Oliver Strüber [antaŭe Erich Preuß] (eld.): *Das große Archiv der deutschen Bahnhöfe* (=suplemento, 42). GeraNova Zeitschriftenverlag, München 2003 

## Eksteraj ligiloj 
*"Besuch bei der Kyffhäuserhütte und im DB Bahnhof Artern im September 1994" - ĉe: *lok-report.de,* 2.7.2023

## Notoj 
Kategorio:Distrikto Kyffhäuser
Artern
Lídia Jorge

**Lídia JORGE** GCIH (naskiĝis la 18-an de junio 1946 en Boliqueime, Algarve) estas eminenta portugala romanisto kaj aŭtoro kies verkado estas reprezenta de lastatempa stilo de portugala skribo, la laŭdira "Postrevolucia Generacio". 

La romanoj de Lídia Jorge estis tradukitaj en plurajn lingvojn. 

## Vivo 
Lydia Jorge naskiĝis en 1946 en la vilaĝo Boliqueime en Algarve, Portugalio, al familio kiu elmigris el Italio. Ŝi diplomiĝis ĉe la Universitato de Lisbono kun grado en romanika filologio kaj instruis, interalie, en Angolo (1968-1970) kaj Mozambiko (1970-1974) dum la lastaj jaroj de la kolonia milito, en kiu ŝia edzo partoprenis kiel milita piloto. Ŝi divorcis en 1977 kaj ekde tiam loĝas en Lisbono. Ŝi veraŭtoras kolumnon por la populara gazeto *Público*.

## Verkado 
En 1980, ŝia unua romano, **La Tago de Mirindaĵoj** (*O Dia dos Prodígios*), estis publikigita, kiu proksimas al magia realismo kaj fariĝis unu el la mejloŝtonoj de la nova portugala literaturo de la postrevolucia periodo. Ŝiaj du sekvaj libroj, publikigitaj en 1982 kaj 1984, estis sukcesaj en Portugalio, kaj pro ambaŭ ŝi gajnis la Lisbonan Premion dufoje.

En 1988, ŝia libro *A Costa dos Murmúrios* ("La Marbordo de Murmuroj") estis publikigita. La libro baziĝas sur ŝiaj memoroj pri la tempo, kiam ŝi vivis en Afriko kaj spertis propraokule la Portugalan Kolonian Militon. La libro igis ŝin unu el la plej gravaj verkistinoj en Portugalio.

Tra la jaroj, ŝi gajnis gravajn literaturajn premiojn en Portugalio kaj eksterlande.

La ĉefaj temoj de ŝia verkado estas la jenaj:

* la kolonia kaj diktatora pasinteco
* la signifo de revolucioj
* streĉitecoj inter moderna kaj postmodern socio
* konfliktoj inter generacioj
* familiaj disrompoj
* la virina kondiĉo
* elmigrado

## Verkaro 
* *O Dia dos Prodígios* (La Tago de Mirinfanoj) - 1980
* *O Cais das Merendas* (La Piknika Piero) - 1982
* *Notícia da Cidade Silvestre* (Novaĵoj el Silvestre City) - 1984
* *A Costa dos Murmúrios* (La Murmura Marbordo) - 1988
* *A Última Dona* - 1992
* *O Jardim Sem Limites* (La Senlima Ĝardeno) - 1995
* *O Vale da Paixão* (La Valo de Pasio) - 1998
* *O Vento Assobiando nas Gruas* (La Vento Fajfanta en la Gruoj) - 2002
* *Combateremos a Sombra* (Ni Batalos Kontraŭ Ombro) - 2007
* *A Noite das Mulheres Cantoras* (Nokto de la Virinoj Kantistinoj) - 2011
* *Os Memoráveis* (La Memorindaĵoj) - 2014
* *Estuário* (Estuaro) - 2018
* *Misericórdia* - 2022

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Surmetanta la “Donacon “ de Reprezentado : *instrumentalinade*   Lídia Jorge, de Ana Paula Ferreira

Kategorio:Portugalaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Natsuo Kirino

**Natsuo KIRINO** plumnomo (; naskiĝis la 7-an de oktobro 1951 en Kanazawa, gubernio Iŝikawa; naskonomo **Mariko HAŜIOKA** (, *Hashioka Mariko* '**) estas japana verkisto de suspensromanoj, kies verkoj estas tradukitaj en multajn lingvojn kaj kiu gajnis gravajn literaturajn premiojn en Japanio. 

Ŝi dediĉas sin al krimromanoj, kaj precipe pri la psikologiaj aspektoj de krimo, elstarante inter nuntempaj verkistoj de tiu ĝenro en sia denaska lando.

## Verkado 
Ŝia unua literatura atingo estis en 1993 per la romano ***Pluvo falanta sur mian vizaĝon*** kaj ŝi gajnis la Premion Edogawa Rampo post la romano ***Eksteren*'*. En 1997 ŝi gajnis la Premion de Japanaj Misterverkistoj.

Malgraŭ esti verkistino de mistero kaj suspenso, Kirino ofte traktas sociajn temojn en siaj verkoj, kiel ekzemple la statuso de virinoj en la japana socio, kaj la heroinoj de ŝiaj libroj ofte estas de la marĝenoj de la japana socio. Tio estas la kazo en la libro *Eskapo*, en kiu la heroinoj laboras la noktan deĵoron en fabriko de manĝaĵpakaĵoj kaj provas ŝanĝi sian sorton per ekstremaj rimedoj. Kaj en la verko *Disintegriĝo*, kiu traktas la problemon de prostituado en Japanio. 

## Verkaro (elekto) 
### Detektiva Miro Murano Serio 
* Romanoj
** Pluvo Falanta sur Mia Vizaĝo ( japane :顔に降りかかる雨) Tokio: Kodansha , 1993
** La Nokto, kiun Anĝeloj Forlasis ( japane:天使に見捨てられた夜) Tokio: Kodansha, 1994
** Cindro Sonĝo de Akvo ( japane:水の眠り灰の夢) Tokio: Bungei Shunju, 1998
** Mallumo ( japane:ダーク) Tokio: Kodansha: 2002
* Rakontoj
** Rozĝardeno ( japane:ローズガーデン) Tokio: Kodansha, 2000

### Romanoj 
* Eksteren ( japane : アウト) Tokio: Kodansha, 1997
* Tender Cheeks ( japane : 柔らかな頬) Tokio: Kodansha, 1999
* Reala Mondo ( japane : リアルフールド) Tokio: Shueisha , 2003
* Groteska ( japane : グロテスク) Tokio: Bungei Shunju, 2003
* Kronikoj de Krueleco ( japane : 残虐記 ) Tokio: Shinchosha, 2004
* Kronikoj de la Diino ( japane : 女神記 ) Tokio: Kadokawa Shoten , 2008

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (in Japanese and English)
* Intervjuo kun Kirino en la Columbia Universitata *Spektanta* (aprilo 2007)
* 2003 *Japaniaj Tempoj'' intervjuo kun Kirino (en la angla)
* Intervjuo: Natsuo laFikcio de Kirino | Granta Revuo (en la angla)
* J'Lumigita | Aŭtorojn  : Natsuo Kirino | Libroj de Japanio (en la angla)

Kategorio:Japanaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Simon Donaldson

**Simon Kirwan Donaldson** (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1957 en Cambridge, Anglio) estas brita matematikisto specialiĝinta en diferenciala geometrio kaj topologio. Li estas precipe konata pro siaj revoluciaj laboroj en la studo de kvar-dimensiaj duktoj kaj pro ricevo de la Medalo Fields en 1986.

## Vivo kaj kariero 
Donaldson studis ĉe la Universitato de Kembriĝo kaj doktoriĝis en 1983 ĉe la Universitato de Oksfordo sub gvidado de Nigel Hitchin. 

Post sia doktoriĝo, li laboris ĉe:
* La Instituto por Altaj Studoj en Princeton (1983-1985)
* La Universitato de Oksfordo (1985-1998)
* La Imperia Kolegio Londona (ekde 1998)

## Sciencaj kontribuoj 
Donaldson estas fama pro:
* La Donaldsonaj invariantoj en 4-dimensia topologio
* Revolucia uzo de la Yang-Mills-teorio en geometrio
* Kunlaboroj kun Karen Uhlenbeck pri gauge-teorio
* Pioniraj laboroj pri simplektaj duktoj

## Premioj kaj honoroj 
* Medalo Fields (1986) - pro siaj laboroj pri 4-dimensiaj duktoj
* Wolf-Premio pri Matematiko (2020) - "pro siaj kontribuoj al diferenciala geometrio kaj topologio"
* Kavaliro (Sir, 2012) pro servoj al matematiko
* Membro de la Reĝa Societo de Londono (1986)
* Membro de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj (1988)

## Referencoj 
## Verkaro (elekto) 
* *An Application of Gauge Theory to Four-Dimensional Topology* (1983)
* *Infinite Determinants, Stable Bundles and Curvature* (1987)
* *Floer Homology Groups in Yang-Mills Theory* (2002)
* *Riemann Surfaces* (kun D. Salamon, 2011)

Kategorio:Britaj matematikistoj
Kategorio:Medalo Fields
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Membroj de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj
Kategorio:Diferencialaj geometroj
Kategorio:Algebraj geometroj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Kavaliroj
Károly Lajos Fábri

**Károly Lajos Fábri** [kAroj lajoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fábri Károly Lajos** estis hungara-brita-baratana hindologo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Frenkl*, lia frato estis Rezső Fábri.
eta|

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Delhio.

## Biografio 
 devenis el riĉa juda familio. Dum la 1-a mondmilito li servis en la aŭstrohungara armeo, poste kiam li komencis universitaton, lia familio perdis sian riĉaĵon. Li akiris magistron en Scienca Universitato Erzsébet en 1924, post 3 jaroj li doktoriĝis. Inter 1927 kaj 1934 Fábri estis kuratoro en biblioteko en Leiden. De 1932 ĝis 1937 li partoprenis en ekspedicio de  Aurél Stein en Hindio, poste li instruis en hindiaj universitatoj. Intertempe en 1937 li ricevis britan ŝtatanecon, poste li servis ankaŭ en la 2-a mondmilito. Inter 1945-1950 li laboris en muzeoj de Lahoro kaj Delhio, dum en 1947 li edziĝis al baratanino, tial li ricevis ankaŭ baratan ŝtatanecon. Ekde 1948 liaj artaj kritikoj aperis en brita gazeto. Inter 1950-1959 li instruis en :en:School of Planning and Architecture, New Delhi, poste li prelegis en Eŭropo, foje eĉ en Hungario en Klubo Fészek. Li mortis pro kancero. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az értelemvizsgálat módszerei* (1927)
* *WiIliam James. Egy filozófus arcképe* (1928)
* *Indian flamingo* (1947)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio angle kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj hindologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Rosa Jamali

**Rosa JAMALI** (; n. 1977 en Tabrizo) estas irana poeto, tradukisto, literatura kritikanto kaj dramisto.

## Vivo 
Roza Jamali studis dramon ĉe la Arta Universitato en Teherano kaj poste ricevis magistran diplomon pri angla literaturo de la Universitato de Teherano. 

Ŝia unua verkaĵo, *Ĉi tiu Kadavro Ne* *estas Pomo: Ĝi estas aŭ Kukumo aŭ Piro*, estis publikigita en 1997 kaj altiris grandan intereson de literaturaj revuoj kaj grandan nombron da artikoloj kaj recenzoj. Ĉi tiu verkaĵo donis impeton al la disvolviĝo de persa poezio en nova direkto. Ĝia ĉefa temo estas la individueco de aferoj, kiuj ĉirkaŭas nin en la moderna ĉiutaga vivo kun ĉiuj ĝiaj bezonoj. En la sama jaro, ŝia dua poemaro, *Grimacante Antaŭ Vi*, estis publikigita kaj ankaŭ estis bone akceptita de kritikistoj.

Poste, Roza Jamali publikigis literaturajn recenzojn, same kiel kritikajn artikolojn pri aliaj poetoj, rivelante ŝiajn vidpunktojn pri arto. En 2002, ŝia tria verkaĵo estis publikigita - *Por daŭrigi ĉi tiun detektivan aventuron, mi faris kafon*, kiu komenciĝas per drama poemo de la sama nomo. En tiu verkaĵo sentiĝas la influo de Sadek Al-Dayat. Ĝi enhavas multajn referencojn al la Biblio kaj grekaj mitoj, kaj iliaj herooj.

En ŝia sekva kolekto, publikigita en 2011, *La* *Sablohorloĝo endormiĝis*, la poetino pripensas el filozofia vidpunkto morton kaj amon, dum iagrade oni povas senti imiton de Omar Ĥajam.

La poemoj de Roza Jamali estis tradukitaj en kelkajn eŭropajn lingvojn: la anglan, la francan, la germanan, la svedan, la turkan, la italan, la nederlandan kaj esperanton. En 2001, ŝi ricevis oferton por laboro ĉe la Centro por Aziaj kaj Afrikaj Studoj ĉe la Universitato de Londono. En septembro 2006, ŝi partoprenis kulturan programon kun la nederlanda poetino Ĵana Beranova, en kiu ili tradukis la poemojn de unu la alian en siajn gepatrajn lingvojn.

Ankaŭ ŝiaj verkaĵoj estis tradukitaj en multajn lingvojn. Ŝi ankaŭ tradukas verkojn de persa literaturo en la anglan (ekzemple, libron de Ghazala Alizadeh) kaj tradukas eŭropan poezion en la persan.

## Verkaro 
### Poeziokolektoj 
* Ĉi tiu kadavro ne estas pomo: aŭ kukumo aŭ piro (perse این مرده سیب نیست یا خیار است یا گلابی ‎, 1997)
* Petolaĵoj antaŭ vi (perse. دهن کجی به تو ‎, 1998)
* Por daŭrigi tiun ĉi detektivan aventuron, mi faris kafon (perse: برای ادامهٔ این ماجرای پلیسی قهوه‌ای دم کرده‌ام ‎, 2002)
* La sablohorloĝo endormiĝis (perse. این ساعت شنی که به خواب رفته‌است ‎, 2011)
* La aŭtovojo estas blokita (perse. بزرگراه مسدود است ‎, 2014)

### Teatraĵoj 
* Ombro (perse سایه ‎, 2007)

## En Esperanto aperis 
## Referencoj 
* Irano en Verkado 
* Bombay Revizio; irana Eldono
* Rosa Jamali hce Taos Revuo de Poezio
* La Horloĝa Ĉelo kaj Aliaj Poemoj
* Mia Promesita Meridian
* Poezia Internacio
* Internacia Poezia Festo de Kosovo
* La Strato antaŭ ol vi forias Tehrano

Kategorio:Iranaj dramistoj
Kategorio:Iranaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Iliá Piatetski-Shapiro

**Ilja Pjatetski-Ŝapiro** (; naskiĝis la 30-an de marto 1929 en Moskvo, Sovetunio, mortis la 21-an de februaro 2009 en Tel-Avivo, Israelo) estis sovetunia-israela matematikisto, kiu faris gravajn kontribuojn al teorio de nombroj, homogenaj spacoj kaj aŭtomorfaj funkcioj.

## Vivo kaj kariero 
Pjatetski-Ŝapiro studis ĉe Moskva Ŝtata Universitato kaj doktoriĝis en 1954 sub gvido de Aleksandr Gelfond. Li laboris en la Steklov Instituto de Matematiko kaj poste en la Moskv Instituto por Petrolo kaj Gaso.

En 1976 li elmigris al Israelo, kie li laboris ĉe la Weizmann-Instituto de Scienco kaj poste ĉe la Tel-Aviva Universitato.

## Sciencaj kontribuoj 
Pjatetski-Ŝapiro estas plej konata pro:
* La Pjatetski-Ŝapiro-kriterio en teorio de nombroj
* Fundamentaj laboroj pri aŭtomorfaj formoj kaj L-funkcioj
* Kontribuoj al homogenaj spacoj kaj teorio de reprezentado
* Kunlaboro kun Gelfond pri transcendaj nombroj

## Premioj kaj honoroj 
* Wolf-Premio pri Matematiko (1990) - "pro siaj fundamentaj kontribuoj al teorio de homogenaj spacoj kaj teorio de reprezentado"
* Premio Israelo (1981)
* Membro de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj (1989)
* Membro de la Israela Akademio de Sciencoj kaj Beletroj

## Referencoj 
## Verkaro (elekto) 
* *Automorphic Functions and the Geometry of Classical Domains* (1969)
* *Discrete Subgroups of Lie Groups* (kun S.G. Gindikin, 1969)
* *Complex Representation of GL(2,K) for Finite Fields K* (kun J. Bernstein, 1975)

Kategorio:Sovetiaj matematikistoj
Kategorio:Israelaj matematikistoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Membroj de la Israela Akademio de Sciencoj kaj Beletroj
Kategorio:Sovetiaj judoj
Kategorio:Rusiaj judoj
Kategorio:Ukrainaj judoj
Catherine Cusset

**Catherine CUSSET** (naskita la 16-an de majo 1963 en Parizo) estas franca romanverkistino kaj verkistino. Ŝi estas la aŭtoro de ''Jane's Story* ( Simon & Schuster , 2001) kaj dek du aliaj romanoj publikigitaj de Éditions Gallimard inter 1990 kaj 2018.  Ŝiaj verkoj estis tradukitaj en multajn lingvojn. http://www.catherinecusset.co.uk/biographie/

Plej multaj el ŝiaj romanoj estas priskribitaj kiel aŭtofikcio, franca literatura movado kiu estas hibrido de fikcio kaj aŭtobiografio. Aliaj estas pli romantikaj, sed ĉiuj dividas kelkajn revenantajn temojn: la familion, deziron kaj kulturajn konfliktojn inter Francio kaj Usono. Ŝi elstaras el siaj samtempuloj per rekta, trafa, vida formo de verkado, markita de la influo de anglosaksaj romanverkistoj. 

Ŝi ricevis plurajn literaturajn premiojn pro sia verko. En 2000, ŝi gajnis *la Grand Prix littéraire des lectrices d'Elle pro sia romano Le problème avec Jane*  kaj en 2008, ŝi gajnis *la Prix Goncourt des Lycéens* pro sia romano *Un brillant avenir*. Ŝia romano *Tisti que que s'amore* estis finalisto por *la Prix Goncourt* en 2016. En 2018, ŝi gajnis *la Prix Anaïs Nin* pro sia romano *Vie de David Hockney* .

Catherine Cusset loĝas en Usono. De 1991 ĝis 2002, ŝi estis profesoro pri franca literaturo en Universitato Yale.

## Verkaro 
* *La blouse roumaine*, Parizo, Gallimard, 1990. Folio edition 2015.
* *En toute innocence*, Parizo, Gallimard, 1995. Folio edition 2001.
* *À vous*, Parizo, Gallimard, 1996. Folio edition 2003.
* *Jouir*, Parizo, Gallimard, 1997. Folio edition 1999.
* *Le problème avec Jane*, Parizo, Gallimard, 1999. Folio edition 2018. Grand prix des lectrices de Elle, 2000.
* *La haine de la famille*, Parizo, Gallimard, 2001. Folio edition 2002.
* *Confessions d'une radine*, Parizo, Gallimard, 2003. Folio edition 2004.
* *Amours transversales*, Parizo, Gallimard, 2004. Folio edition 2005.
* *Un brillant avenir*, Parizo, Gallimard, 2008. Folio edition 2010. Prix Goncourt des Lycéens, 2008.
* *New York, Journal d’un cycle*, Parizo, Mercure de France, 2009. Folio edition 2011.
* *Indigo*, Parizo, Gallimard, 2013. Folio edition 2014.
* *Une éducation catholique*, Parizo, Gallimard, 2014. Folio edition 2016.
* *Le côté gauche de la plage*, Brest, Dialogues, 2015.
* *L’autre qu’on adorait*, Parizo, Gallimard, 2016. Folio edition 2018. Prix Goncourt finalist, 2016.
* *Vie de David Hockney: roman*, Parizo, Gallimard, 2018.  Prix Anaïs Nin, 2018.
* *La définition du bonheur'', Parizo,

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Laboroj de aŭ pri Catherine Cusset en bibliotekoj (WorldCat katalogo)

Kategorio:Lernintoj de École Normale Supérieure (strato Ulm, Parizo)
Kategorio:Kavaliroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo (Francio)
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Ghazaleh Alizadeh

eta|Tombo de Ghazaleh Alizadeh kaj ŝia patrino Monirosadat Seyedi.**Fatima "Ghazaleh" ALIZADEH Harati** (perse: فاطمه غزاله علیزاده هراتى; la 17-an de februaro 1947 en Maŝhado, Irano - la 8-an de aprilo 1996 ) estis irana verkisto konata pro ŝiaj noveloj kaj noveloj. Ŝi apartenas al la dua generacio de iranaj verkistinoj kiuj komencis sian agadon en la 1970-aj jaroj.

Ŝia ĉefa verko estas la romano *Ĥaneje Edrisiha* (خانه ادریسیها). Alia verko estas kolekto de noveloj titolita *La Vojkruciĝo* . 

Ŝi sinmortigis sin en majo 1996 kaj estis entombigita en la tombejo Emamzadeh Taher.

## Verkaro 
Alizadeh verkis plurajn novelojn kaj kolektojn de noveloj. Malgraŭ ŝia agado pri sociaj kaj civitanaj temoj, la verkado de Alizadeh ne estas eksplicite politika, sed traktas la personajn kaj artajn aspektojn de tiuj ĉirkaŭ ŝi.

### Elekto de ŝiaj beletraĵoj 
* 1976 - **Post la Somero** (Ĝis tiam, Tabastan)
* 1977 - **La Netrairebla Vojaĝo** (Safar-i Najdashtani)
* 1984 - **Du Vidoj** (Du Mantra)
* 1991 - **La Domo de la Idrisoj** (Ĥano-i Idrisi-ha)
* 1994 - **La Krucvojo** (Chahar-Rah)
* 1999 - **Teheranaj Noktoj** (Shab-ha-i Teherano)

## Por plia legado 
Ḥasan Mirʿābedini, “ALIZADEH, Ghazaleh,” **Encyclopædia Iranica**, s.v.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Iranaj verkistoj
Antal Renner

**Antal Renner,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Renner Antal** estas hungara traŭmatologo, kirurgo, altlerneja instruisto. Lia filino estis Zsuzsanna Renner.

 naskiĝis  en Pesterzsébet (nun parto de Budapeŝto).

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1952, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1958. Post la diplomo li estis ambulancisto 9 monatojn, poste li laboris en tutlanda traŭmatologia instituto ĝis sia emeritiĝo en 2006. Lia ĉefa majstro estis Jenő Manninger. Li akiris licencojn pri ĝenerala kirurgio (1963), traŭmatologia kirurgio (1965), brulvunda kirurgio (1980), mana kirurgio (1994 kaj 1999). Tiujn kirurgiojn li ankaŭ instruis en la universitato. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1976, li doktoriĝis en 1988 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1978-2019.

## Liaj libroj 
* *A kéz piogén fertőzései* (1984, 2-a eldono: 1999)
* *A kézsérülések ellátása képekben* (1986, 1992)
* *Traumatológia* (redaktoro, 2000, 3-a eldono: 2010)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj traŭmatologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Bella Rosenfeld

**Bella ROSENFELD CHAGALL** (, ); naskita *Berta Rosenfeld* la 14-an de decembro 1889 en Vicebsko, Rusia Imperio (nun Belorusio);  mortis la 2-an de septembro 1944 en Novjorko) estis jidlingva verkistino kaj tradukistino. La unua edzino de la artisto Marc Chagall, kiu havis grandan influon sur lian verkadon. Ŝi kaj modelis por li plurfoje, inkluzive de por lia fama verko *Bella kun Blanka Kolumo* de 1917.  

Bella Rosenfeld redaktis kaj tradukis la aŭtobiografion de Chagall de 1922 el la rusa en la francan. Ŝiaj propraj verkaĵoj estis publikigitaj postmorte laŭ iniciato de ŝia edzo.

## Verkaro 
* ברענענדיקע ליכט, 1945 (*Brenendiḳe likhṭ,* Brulanta Lumo)
* די ערשטע באגעגעניש, 1947 (*Di ershte bagegenish*, Unua renkontiĝo)

; Kiel redaktanto/tradukisto

* Marc Chagall: *Ma Vie* (parizo 1931)

## Referencoj 
Kategorio:Jidlingvaj verkistoj
Kategorio:Belorusaj judoj
El entusiasmo

***El entusiasmo*** (La entuziasmo) estas franc-hispan-ĉilia drama filmo de 1998, premierita la 25an de decembro 1998 en Ĉilio, la 3an de septembro 1999 en Hispanio kaj la 26an de aprilo 2000 en Francio, reĝisorita de Ricardo Larraín. La ĉefaj aktoroj estis Carmen Maura, Maribel Verdú, Álvaro Rudolphy kaj Álvaro Escobar.

## Intrigo
Fernando kaj Isabel translokiĝas al Arica, en norda Ĉilio, proksime al Peruo, kun sia filo Miguel. La celo esti krei entreprenon de vojaĝoj kiuj promociu turismon de aventuro. En Arica ili renkontiĝas kun Guillermo, malnova amiko ĵurnalisto. La entrepreno tuj prosperas kaj Fernando, Guillermo kaj Isabel, entuziasmitaj, planas novajn projektojn. Sed la ambicio de Fernando povas enganĝerigi tion jam akiritan. 

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Maribel Verdú kiel Isabel.
* Carmen Maura kiel María.
* Álvaro Escobar kiel Fernando.
* Álvaro Rudolphy kiel Guillermo.
* Gianfranco Levrini kiel Miguel.
* Javiera Contador kiel Isabel (voĉo).
* Ángel Lattus kiel Profesoro Ulmenes.
* Vanessa Miller kiel Ángela.
* Diego Muñoz kiel juna Fernando.
* Tomás Vidiella kiel Canoso.

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1998
Kategorio:Hispanaj dramaj filmoj
Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Ĉiliaj filmoj
El palo

***El palo*** (La ŝtelo) estas franc-hispan-ĉilia drama filmo de 2001, reĝisorita de     Eva Lesmes. La ĉefaj aktoroj estis Carmen Maura, Maribel Verdú, Adriana Ozores kaj Malena Alterio.

## Intrigo
Tiu estas la rakonto de bankoŝtelado plenumita de la plej malverŝajna bando de ŝtelistoj de la ŝtelhistorio en Hispanio: purigistino de banko, mezklasulino malriĉegigita, gravedulino vendistino de kvartala vendejo kaj senestonteca friponulino. Tiu "tre" ina ganstera bando ekpreparas la planon, provludas, trairas problemojn, kaj nesufiĉan antaŭdisponon. Tiukare ili interkonatiĝas kaj amikiĝas, dum ĉiu el ili frontas siajn fantomojn. Eble la preparo estis amuza, sed la ŝtelo mem estas tre serioza afero.​ 

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Adriana Ozores, 	Lola
* Malena Alterio, 	Violeta "Pecholata"
* Maribel Verdú, 	Silvia
* Carmen Maura, 	Maite
* Juan Gea 	Director de Banco
* Jaime Pujol 	Gustavo
* Joaquín Climent 	Enrique
* Alejandro Sigüenza 	Daniel
* Diana Palazón 	Luisa
* Gorka Otxoa 	Hijo Maite

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2001
Kategorio:Hispanaj komediaj filmoj
Imre Ruzsa

**Imre Ruzsa** [ruĵa], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ruzsa Imre** estis hungara logikisto, altlerneja instruisto. Li estis la patro de moderna filozofia logiko en Hungario kaj la fondinto de fakultato en la universitato. Liaj filoj estis Ferenc Ruzsa kaj Imre Z. Ruzsa.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Estante politika malliberulo sub naziismo kaj stalinismo, tial  akiris diplomon nur en 1956 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Lia ĉefinstruisto estis Rózsa Péter. Li instruis 4 jarojn en mezlernejo, poste en la universitato li estis asistanto, respektive lektoro. En 1965 li membriĝis en akademia filozofia instituto, sed en 1971 li revenis al la universitato, kie li profesoriĝis en 1978. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1968, li doktoriĝis en 1977 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li pensiuliĝis en 1989. Li ricevis premiojn inter 1971-2003.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A matematika néhány filozófiai problémájáról – matematikai logika* (kunaŭtoro, 1966)
* *Modal Logic with Descriptions* (1981)
* *Intensional Logic Revisited* (1991)
* *Introduction to Metalogic* (1993) 
* *Logikai zsebenciklopédia* (redaktoro, 1998)
* *Tertium non datur. Válogatott logikai–metodológiai tanulmányok 1984–1990* (kompilisto, 2000)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj logikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kristin Harmel

**Kristin HARMEL** (naskita la 4-an de majo 1979 en Newton, Masaĉuseco) estas usona ĵurnalisto kaj aŭtorino de historiaj amromanoj. 

Ŝia plej rimarkindaj laboroj inkluzivas*The Book of Lost Names*, *The Forest of Vanishing Stars*, *The Sweetness of Forgetting*, and *The Paris Daughter*; ĉiuj furorlibroj *de la New York Times*. Ŝiaj verkaĵoj estis tradukitaj en pli ol 30 lingvojn.

## Vivo kaj kariero 
Harmel kreskis apud Bostono, studis ĵurnalismon ĉe la Universitato de Florido, kaj loĝis en Parizo kaj Los-Anĝeleso. Ŝi nun loĝas en Orlando, Florido. 

En intervjuo, Harmel deklaris, ke ŝi verkis profesie ekde kiam ŝi estis 16-jaraĝa. Ŝiaj unuaj artikoloj temis pri basbalo por sporta revuo en Florido. Ŝi famiĝis per intervjuoj, kiujn ŝi faris por la revuo *People*. Ŝi ankaŭ publikigas librorecenzojn. 

Laŭdire dum intervjuo kun Henri Landwirth, kiu estis malliberigita en nazia koncentrejo kiel adoleskanto kaj perdis siajn gepatrojn tie, ke Kristin Harmel inspiriĝis por iĝi verkistino, kaj ĉi tiu rakonto helpis ŝin verki la libron *The Sweetness of Forgetting.*

Ŝia unua romano, *When You Wish (Kiam Vi Deziras),* celis junan legantaron kaj estis publikigita en 2008. Ŝiaj postaj verkoj ofte traktis la serĉadon de junaj virinoj pri sia vivvojo. Pluraj el ŝiaj romanoj gajnis ŝian internacian agnoskon; *The Book of the Lost Names (La Libro de la Perditaj Nomoj)* kaj ''The Whinemaker's Wife (La Edzino de* la Plendanto) fariĝis internaciaj furorlibroj kaj estis tradukitaj en multajn lingvojn. Ĉi tiuj kaj aliaj libroj estas historiaj romanoj okazantaj dum la Dua Mondmilito.

## Verkaro 
* 2006: *How to Sleep with a Movie Star*
* 2007: *The Blonde Theory*
* 2007: *The Art of French Kissing*
* 2008: *When You Wish*
* 2009: *Italian for Beginners*
* 2010: *After*
* 2012: *The Sweetness of Forgetting*
* 2014: *The Life Intended*
* 2016: *How to Save a Life: A Novella*
* 2016: *When We Meet Again*
* 2018: *The Room on Rue Amelie*
* 2019: *The Winemaker's Wife*
* 2020: *The Book of Lost Names*
* 2021: *The Forest of Vanishing Stars*
* 2022: *The Paris Daughter''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
James Arthur (matematikisto)

**James Greig ARTHUR** (naskiĝis la 18-an de majo 1944 en Hamilton, Ontario, Kanado) estas elstara kanada matematikisto, konata pro siaj fundamentaj kontribuoj al teorio de nombroj, aŭtomorfaj formoj kaj la formulo de spuroj, kiuj ludas centran rolon en la programo de Langlands.

## Vivo kaj Kariero 
Arthur studis ĉe la Universitato de Toronto kaj doktoriĝis en 1970 ĉe Universitato Yale sub la gvidado de Robert Langlands. Poste li laboris ĉe la Universitato de Toronto, kie li fariĝis profesoro kaj faris gravajn malkovrojn en la teorio de aŭtomorfaj formoj.

## Ĉefaj Kontribuoj 
* **Formulo de spuroj de Arthur** – fundamenta ilo en la programo de Langlands, kiu rilatas aŭtomorfajn formojn kun reprezentadoj de Galois-grupoj.
* Laboroj pri **aŭtomorfaj formoj** kaj iliaj **L-funkcioj**.
* Profundaj studoj pri **spektra teorio** kaj **simetriaj spacoj**.

## Premioj kaj Honoroj 
* Premio Jeffery-Williams (1999) – aljuĝita de la Kanada Matematika Societo.
* Ordeno de Kanado (2003) – unu el la plej altaj honoroj en Kanado.
* Wolf-Premio pri Matematiko (2015) – kunhavita kun Robert P. Langlands, pro "liaj monumentaj kontribuoj al la programo de Langlands per la disvolvo de la formulo de spuroj kaj ĝiaj aplikoj."

## Elektitaj Publikaĵoj 
* "The Selberg Trace Formula for Groups of F-Rank One" (1974)
* "Automorphic Representations and Number Theory" (1989)
* "The Endoscopic Classification of Representations" (2013)

## Eksteraj Ligiloj 
* 
* Oficiala paĝo ĉe la Universitato de Toronto (angle)
* Premio Wolf - James Arthur (angle)

Kategorio:Kanadaj matematikistoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Membroj de la Reĝa Societo de Kanado
Juan Carlos Ferrero

**Juan Carlos FERRERO DONAT** (Sporta kromnomo - "Moskito"; naskita la 12-an de februaro 1980 en Ontinyent, Valencio) estas hispana profesia tenisisto kaj trejnisto; gajninto de unu Grandŝlema unuopula titolo (Franca Malferma Turniro 2003); finalisto de du Grandŝlemaj unuopulaj titoloj (Franca Malferma Turniro 2002, Usona Malferma Turniro 2003 ); iama mondnumero 1 unuopula ludanto; gajninto de 16 ATP- unuopulaj titoloj. Ekde 2019, li estas la trejnisto de Carlos Alcaraz. 

Li ekludis tenison 7-jaraĝa. Lia idolo en la mondo de teniso en lia infanaĝo estis Jim Courier. Ferrero posedas sian propran tenisakademion por junaj talentoj en aĝo de 14 ĝis 21 jaroj, *Equelite JC Ferrero Sport Academy*, kiu situas en Villeno. En 2003, Ferrero estis nomita Sportisto de la Jaro en Hispanio.

Fervorulo de la futbala klubo " Real Madrid ".
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (angle kaj hispane)

Kategorio:Hispanaj tenisistoj
Zhang Xianliang

**Zhang Xianliang** (; la 8an de decembro 1936  - la 27-an de septembro 2014) estis ĉina poeto kaj romanverkisto, ĉefe konata pro siaj rakontoj pri sia kaptiteco en ĉinaj malliberejoj kaj laborpunejoj, kie li pasigis 22 jarojn de sia vivo (1957-1979), kaptitajn en liaj duonaŭtobiografiaj romanoj *Mimosa* (1985) kaj *Half a Man Is a Woman* (Duono de Viro estas Virino, 1985). 

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinaj poetoj
Kategorio:Ĉinaj verkistoj
Kategorio:Politikaj malliberuloj
Kategorio:Malliberuloj de konscienco laŭ Amnestio Internacia
Stephen Timoshenko

**Stepan Prokopowytsch TIMOŜENKO** [sʲtʲɪˈpan prɐˈkofʲjɪvʲɪtɕ tʲɪmɐˈʂɛnkə] (angla transskribo **Stephen Timoshenko** , n. la 11-an de decembro 1878 en Ŝpotovka , gubernio Ĉernigovo (nun Poltava provinco, Ukrainio), Rusia Imperio ; m. la 29-an de majo 1972 en Wuppertal - Elberfeld, Nordrejn-Vestfalio, Germanio) estis ukrain-usona fizikisto, pioniro de aplikata mekaniko (teknika mekaniko) kaj, interalie, evoluigis ekvaciojn en trabteorio. 

Li faris signifan kontribuon al la disvolviĝo de la elasteca teorio. Fremda membro de la Akademio de Sciencoj de Sovetunio. Profesoro ĉe la Universitato de Miĉigano kaj Universitato Stanford. Unu el la fondintoj de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio.

Aldone al siaj lernolibroj, Timoŝenko verkis du aliajn librojn: *Inĝeniera Edukado en Rusio* kaj *Kiel Mi Rememoras Ĝin*, ĉi-lasta aŭtobiografio publikigita en la rusa en 1963 kaj tradukita en la anglan en 1968. 

La Usona Societo de Mekanikaj Inĝenieroj (ASME) ĉiujare premias prestiĝan premion, la Timoŝenko-Medalon .

## Verkaro 
* **Engineering Mechanics**, with D.H. Young, 4th edition, McGraw-Hill Book Company, 1983
* **Strength of Materials**, 3rd edition, Krieger Publishing Company, 1976
* **Mechanics of Materials**, with J. M. Gere, 1st edition, D. Van Nostrand Company, 1972
* **Theory of Elasticity**, with J. N. Goodier, 3rd edition, McGraw Hill, 1970
* **Theory of Plates and Shells**, with S. Woinosky-Krieger, 2nd edition, McGraw-Hill, 1969
* **Theory of Elastic Stability**, with J. M. Gere, 2nd edition, McGraw-Hill, 1961
* **Vibration Problems in Engineering**, D. Van Nostrand Company, 1928
* **Theory of Structures**, with D.H. Young, 2nd edition, McGraw-Hill Book Company, 1965
* **History of Strength of Materials**, McGraw-Hill Book Compan

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj maŝininĝenieroj
Alessandro Baricco

**Alessandro BARICCO** [ a.les.ˈsan.dro ba.ˈrik.ko ] (naskita la 25-an de januaro 1958 en Torino) estas fama itala verkisto, dramisto, ĵurnalisto, eseisto, literatura kaj muzikkritikisto. La romanoj de la verkisto estis tradukitaj en multajn lingvojn. 

## Verkado 
Baricco estis celebrata en Italio en 1991 kiel literatura malkovro kaj promesplena juna aŭtoro per sia unua romano, *Castelli di rabbia (germana titolo: Lando de Vitro).* Lia sekvaĵo, *Oceano Mare,* ankaŭ estis akceptita kun granda entuziasmo de kritikistoj en 1993, kaj ambaŭ romanoj gajnis premiojn.  Ĉi tion sekvis du pli mallongaj pecoj, la monologo *Novecento (Milnaŭcent)* kaj la novel-simila romano *Seta (Silko)*, ambaŭ el kiuj poste estis adaptitaj al filmoj ( Silko kaj La Legendo de la Oceana Pianisto). *Seta* fariĝis tutmonda furorlibro. *City*, aliflanke, ricevis malbonajn recenzojn, kvankam la romano fariĝis kulta libro inter junaj legantoj.  Du pliaj romanoj sekvis en 2002 kaj 2005 : *Senza Sangue (Sen Sango)* kaj *Questa Storia (Ĉi tiu Rakonto)*.

## Verkaro 
### Romanoj 
* 1991: *Castelli di rabbia,* premio Prix Médicis étranger
* 1993: *Océano mar*
* 1996: *Seta* (Silko)
* 1999: *City*
* 2002: *Sin sangre*
* 2002: *Homero, Ilíada*
* 2005: *Esta historia*
* 2009: *Emaús*
* 2011: *Mr Gwyn*
* 2012: *Tres veces al amanecer*
* 2014: *Smith & Wesson*
* 2015: *La esposa joven*
* 2023: *Abel*

### Teatraĵoj 
* 1994: *Novecento. Un monólogo*
* 2003: *Partita spagnola*

### Antologioj 
* 1995: *Barnum. Crónache del grande show*
* 1998: *Barnum 2. Altre crónache del grande show*

### Eseoj 
* 1992: *El alma de Hegel y las vacas de Wisconsin*
* 1988: *Il genio in fuga. Due saggi sul teatro musicale di Gioachino Rossini*
* 2002: *Next (sobre la globalización y el mundo que vendrá)*
* 2006: *Los bárbaros. Ensayo sobre la mutación*
* 2018: *The Game*
* 2021: *Lo que estábamos buscando*
* 2022: *La via de la narración*

### Filmaro 
* 1998: *La leyenda del pianista en el océano*, bazita sur la teatraĵo *Novecento. Un monólogo*.
* 2007: *Seda*, bazita sur lia samnoma verkaĵo.
* 2008: *Lezione 21*
*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Alessandro Baricco ĉe la Berlina Internacia Literatura Festo 2002/03

Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj literaturkritikistoj
Kategorio:Italaj ĵurnalistoj
Kategorio:Italaj eseistoj
Kategorio:Italaj dramistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Hassler Whitney

**Hassler Whitney** (23-a de marto 1907 – 10-a de majo 1989) estis eminenta usona matematikisto, konata pro siaj fundamentaj kontribuoj en topologio, diferenciala geometrio, kaj algebro. Li estas konsiderata unu el la fondintoj de teorio de singularaĵoj kaj faris gravajn malkovrojn en la studo de diferencialaj sternaĵoj kaj vektoraj faskoj.

## Vivo kaj Kariero 
Whitney naskiĝis en Novjorko kaj studis ĉe la Universitato Yale kaj poste ĉe Universitato Harvard, kie li doktoriĝis en 1932 sub la gvidado de George David Birkhoff. Dum sia kariero, li laboris ĉe Universitato Harvard kaj poste ĉe la Institute for Advanced Study en Princeton.

## Kontribuoj al Matematiko 
* **Teoremo de enkonduko** (Embedding Theorem): Whitney pruvis, ke ĉiu glata sternaĵo povas esti enkondukita en eŭklidan spacon de sufiĉe alta dimensio.
* **Whitney-fasko**: Grava koncepto en diferenciala geometrio.
* **Kondiĉoj de Whitney**: Fundamentaj por la teorio de singularaĵoj.
* Laboroj pri grafeoteorio kaj kombinatoriko.

## Premioj kaj Honoroj 
* Nacia Medalo de Scienco (1976)
* Wolf-Premio pri Matematiko (1983) pro siaj "profundaj kaj fundamentaj kontribuoj al diferenciala geometrio, topologio, kaj algebro."
* Premio Leroy P. Steele (1985) pro sia vivodaŭra atingaro en matematiko.

## Verkaro (elekto) 
* "Geometric Integration Theory" (1957)
* "Complex Analytic Varieties" (1972)
* Multaj influaj artikoloj pri topologio kaj geometrio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* AMS Notico pri Premio Steele 
* Premio Wolf - Hassler Whitney 

Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Geometroj
Kategorio:Topologoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj