open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Natascha Keller

**Natascha Keller** (naskiĝis la  en Okcidenta Berlino, do nun -jara) estas germana hokeistino. Ŝi gajnis oran medalon kiel membro de la germana teamo en la Somera Olimpiko 2004, kaj ankaŭ konkursis en la Somera Olimpiko 1996, Somera Olimpiko 2000, Somera Olimpiko 2008 kaj Somera Olimpiko 2012. En 1999 ŝi ricevis honorigon de la Internacia Hokea Federacio, kaj en la malferma ceremonio de la Somera Olimpiko 2012 ŝi estis flagportantino de la germana olimpika teamo.

Ŝi estas la filino de la ne plu aktiva eksa hokeisto *Carsten Keller* kaj nepino de la eksa hokeisto *Erwin Keller*. Ŝiaj fratoj *Andreas* kaj *Florian*, kiel la patro kaj ŝi mem, ĉiuj foje en nacia hokea teamo gajnis oran medalon.

Keller aktivis ĝis nun en pli ol 400 oficialaj matĉoj de la germana virina nacia teamo de hokeo - laŭ la stato de somero 2012 ŝi estas la germana hokeistino plej multe partopreninta en naciaj matĉoj de sia teamo. Kiam ŝi portis la la flagon de la germana olimpika teamo en la malferma ceremonio de la Somera Olimpiko 2012, cetere temis pri la unua fojo ke hokeisto ĉu vira ĉu ina ricevis tiun honoron.

## Literaturo 
* Nacia Olimpika Komitato por Germanio: *Die deutsche Olympiamannschaft. Athen 2004.* Frankfurto ĉe Majno 2004

## Notoj 
* informoj pri ŝi en la retejo *sports-reference* 

Kategorio:Germanaj hokeistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Kristof Wilke

**Kristof Wilke**  (naskiĝis  en Radolfzell, do nun -jara) estas eksa germana remisto. 

Li komencis sian remistan karieron sur la Bodenlago. Ekde la jaro 2001 li konkursas por la rema klubo *Undine Radolfzell*, gvide de la trejnisto Christian Viedt. En la klaso de sub-23-jaruloj li dufoje iĝis monda ĉampiono. En la Somera Olimpiko 2008 de Pekino li konkuris en la vira okopa remboato. Sekvajare en la nacia okopa remboato li gajnis oran medalon de la Monda Ĉampionado. La 1-an de aŭgusto 2012 li kiel membro de la germana okopa remboato en la Somera Olimpiko 2012 gajnis la oran medalon, antaŭ la boatoj de Kanado kaj Britio. En la ferma ceremonio de la Somera Olimpiko 2012 li estis flagportanto de la germana olimpika teamo. En 2015 li finis sian internacian karieron, ĉar li nur povis trejniĝi malofte pro traŭmatoj.

Kristof Wilke studis sporton kaj biologion en la Ruhr-Universitato en Bochum. Nun li laboras ĉe la Gimnazio *Max-Planck* en Dortmundo kiel instruisto.

## Internaciaj sukcesoj 
* 2006: 1-a pozicio Monda Ĉampionado de sub-23-jaruloj en duopa remboato sen stiristo
* 2007: 1-a pozicio Monda Ĉampionado de sub-23-jaruloj en kvaropa remboato sen stiristo
* 2007: 2-a pozicio Eŭropa Ĉampionado en kvaropa remboato sen stiristo
* 2008: 8-a pozicio Somera Olimpiko 2008 en okopa remboato
* 2009: 1-a pozicio Monda Ĉampionado en okopa remboato
* 2010: 1-a pozicio Eŭropa Ĉampionado en okopa remboato
* 2010: 1-a pozicio Monda Ĉampionado en okopa remboato
* 2011: 1-a pozicio Monda Ĉampionado en okopa remboato
* 2012: ora medalo en la Somera Olimpiko 2012 en okopa remboato
* 2013: 1-a pozicio Eŭropa Ĉampionado en okopa remboato
* 2013: 2-a pozicio Monda Ĉampionado en okopa remboato
* 2014: 5-a pozicio Eŭropa Ĉampionado en kvaropa remboato sen stiristo
* 2014: 8-a pozicio Monda Ĉampionado en kvaropa remboato sen stiristo
* 2015: 12-a pozicio Eŭropa Ĉampionado en duopa remboato sen stiristo

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri li en la retejo de la Internacia Federacio de Remado (angle) 

Kategorio:Germanaj remistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Paralelstangoj

**Paralelstangoj** estas sportilo uzata fare de viraj gimnastoj en arta gimnastiko. Gimnastoj rajtas porti sportajn gantojn dum gimnastikado ĉe paralelstangoj, kvankam tio nekutimas.

## La sportilo 
 sur unu el la paralelaj stangoj]]
La sportilo konsistas  el du paralelaj stangoj, de pli-malpli ronda diametro (pli detale vidu sube), kiuj unuope similas al la stangoj de barieroj kutimaj ĝis la 20-a jarcento. Ili estas tenataj per metala subtena framo. La stangoj konsistas el ligno aŭ interne ankaŭ rajtas esti el alia materialo, sed tiam ĉiuokaze devas havi eksteran kovraĵon el ligno. La vertikalaj eroj de la subtena metala kadro estas adapteblaj tiel ke la alteco de la stangoj super la planko kaj la distanco inter la stangoj povas esti ideale adaptataj laŭ unuopa gimnasto.  

### Dimensioj
*stanga longo: 350 centimetroj ± 1 centimetro
*stanga diametro: 5 centimetroj ± 1 milimetro vertikale kaj  4 centimetroj ± 1 milimetro horizontale 
*maksimuma alteco de la stangoj de la planko: 200 centimetroj ± 1 centimetro
*distanco inter la stangoj: 42 centimetroj ĝis 52 centimetroj (adaptebla)

## Rutina programo 
Rutina gimnasta programo prezentata ĉe paralelstangoj devas inkluzivi plurajn elementojn kiuj dependas de la gimnasta konkursa nivelo. En ĝi la sportisto movas sian korpon sen tuŝo de la planko, laŭ movo rajtas per ambaŭ manoj aŭ per unu, aŭ per ambaŭ gamboj tuŝi la stangojn, kaj dume difinite movi sian korpon. Ĉiu prezentaĵo finiĝas per forsalto de la sportilo al la planko.

## Vidu ankaŭ 
* tekston pri la sportilo **reko**, ankaŭ nomata **horizontala**, **alta** respektive **fiksa stango**

Kategorio:Gimnastikiloj
Kategorio:Germanaj inventoj
István Harasztÿ

**István Harasztÿ** [iŝtvAn harasti], hungare **Harasztÿ István,** Esperante ’’Stefano Harasztÿ’’ estis hungara skulptisto kaj instruisto.
[eta|250px|Fontano en [Székesfehérvár 1993 fare de István Harasztÿ]]
eta|250px|Skulptaĵo *Birdo* fare de István Harasztÿ
István Harasztÿ naskiĝis la  1934 en Pestszentimre.

## Biografio 
István Harasztÿ komence estis simpla laboristo, inter 1957-1965 li instruis en faklernejo. Paŝo post paŝo li interesiĝis pri artoj, sed li neniam lernis skulptadon. Li kritikis la socialismon, sed punon li ne ricevis. Li kreis precipe tiujn skulptaĵojn, kiuj movas aŭ alivorte li faris mobilajn artaĵojn. Li ricevis premion Kossuth en 2000, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Liaj pli malgrandaj artaĵoj estas troveblaj en muzeoj de Berlino, Budapeŝto, Pécs, Duisburg, ktp.

## Liaj solaj ekspozicioj (elekto) 
* 1967, 1972, 1981, 1989, 1996, 2000 Budapeŝto
* 1975 Hajdúszoboszló
* 1977 Székesfehérvár
* 1988, 1994 Berlino
* 1998 Győr

## Liaj grupaj ekspozicioj (elekto) 
* 1964, 1969, 1979, 1983, 1989, 1996, 2000 Budapeŝto
* 1970 Balatonboglár
* 1974 Strasbourg
* 1980 Győr
* 1984 Parizo, Oxford
* 1986 Toronto
* 1999 Veszprém

## Publikloka verkaro (elekto) 
* skulptaĵoj, ekzemple *Piros inga* (Ruĝa pendolo), 1976, Győr; *Flamingó* (Flamengo), 1988, Seulo; *Deák Dénes-szökőkút* (Fontano), 1993, Székesfehérvár; *Madár* (Birdo), 2000, Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto)

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Harasztÿ
Harasztÿ
Alan Curtis

**Alan Curtis** (naskiĝinta la 24-an de julio 1909 en Ĉikago, Ilinojso, Usono; mortinta la 2-an de februaro 1953 en Novjorko, Usono; vere: *Harold Neberroth*) estis usona aktoro.

## Kariero 
La aktoro laboris komence kiel manekeno por la modo, antaŭ ol li en 1936 unuafoje aktoris. La altkreska, malhelhara Curtis tenis kontrakton komence kun MGM. Post lia kredinda figurado de la neniotaŭga edzo de Joan Crawford en *Mannequin* li ŝajnis stari antaŭ sukcesonta kariero. La plej multaj postsekvaj filmoj tamen ne atingis la kvaliton de lia unua sukceso, kaj Curtis baldaŭ devis kontentiĝi per flankroloj je duarangaj filmoj. Al la malmultaj esceptoj apartenas la filmo *Destiny* el 1944, kiu origine estis planita kiel epizodo por la filmo *Flesh and the Fantasy*, sed estis elprenata. Apud Gloria Jean Curtis rolis koruptan policanon, kiu per renkonto kun blinda knabino spertas etikan puriĝon. Malkontente pri sia kariero li retiriĝis en 1951 en privatecon kaj mortis du jarojn poste.

Alan Curtis estis edzo de Priscilla Lawson kaj Ilona Massey.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
(5974) 1991 UZ2

**(5974) 1991 UZ2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

Ĝi rondiras ĉirkaŭ Suno en 5 jaroj kaj 190,57 tagoj, kaj ĝi ne ricevis nomon.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Heptatlono

**Heptatlono** estas konkurso de 7 atletikaj sportoj. La nomo devenas de la grekaj vorteroj *ἑπτά*
[heptá] (sep) kaj kaj *ἄθλος* [athlos] (konkurso) respektive ἄθλον [athlon] (heroa ago). Konkursanton de heptatlono eblas neologisme nomi *heptatleto*, kvankam tiu vorto ne oftas en Esperanto kaj prefere por simpla kompreno evitindas. 

En moderna atletiko, ekzistas du formoj de heptatlono - variaĵoj por virinoj kaj por viroj, kiuj konsistas el malsamaj sportoj. La vira heptatlono pli aĝas kaj okazas en subtegmentaj gimnastikejoj, dum la virina heptatlono okazas subĉiele kaj enkondukiĝis en la 1980-aj jaroj, olimpike unuafoje en la Somera Olimpiko 1984. 

## Virina heptatlono
Virina heptatlono estas kombinita atletika evento por virinoj en la programo de la Someraj Olimpikoj kaj en la Mondaj Ĉampionumoj de Atletiko de la internacia federacio IAAF. Ĝi konsistas el la sekvaj sportoj, el kiuj la unuaj kvar plenumiĝas la unuan tagon kaj la restaj tri en dua tago:

* 100-metra barierkuro
* altosalto
* kugloĵeto
* 200-metra kuro
* longosalto
* lancoĵeto 
* 800-metra kuro

La heptatlono estas praktikata fare de virinaj atletoj ekde la komenco de la 1980-aj jaroj, kiam ĝi anstataŭigis la virinan pentatlonon, konkurson el kvin sportoj, kiel unuavica kombinita virina atletika konkurso (la lancoĵeto kaj la 800-metra kuro estis aldonitaj.

Olimpike, ĝi unue estis konkursa sporto en la Somera Olimpiko 1984. En la lastaj jaroj ekpraktikiĝis ankaŭ iuj virinaj konkursoj de dekatlono, do konkurso el 10 sportoj, konsistanta el la samaj sportoj kiel vira dekatlono, nur en iom alia sinsekvo, sed la heptatlono restas la precipa kombinita ĉampionuma konkurso por virinaj atletoj. La brita atletino *Jessica Ennis* estas la momenta tenanto de olimpika ora medalo, post venko en la Somera Olimpiko 2012.

Ekzistas ankaŭ konkurso nomata tetradekatlono, el 14 atletikaj sportoj, kvazaŭ "duobla pentatlono" konsistanta el sep sportoj oble 2 tagoj.

## Vira heptatlono
[eta|la tri plej bonaj atletoj pri heptatlono en la Eŭropa Hala Atletika Ĉampionumo 2009 en [Torino]]
La alia versio estas sporthala konkurso, kutime praktikata nur per viraj atletoj. La vira hala heptatlono konsistas el la sekvaj sportoj, el kiuj la unuaj kvar okazas la unuan tagon kaj la restaj tri en dua tago:

* 200-metra kuro
* longosalto
* kugloĵeto
* altosalto
* 60-metra barierkuro
* stanga altsalto
* 1000-metra kuro

## Eksteraj ligiloj
* naciaj rekordoj pri virina heptatlono 
* IAAF kalkulaj tabuloj kaj klarigoj pri heptatlono de la internacia federacio IAAF (same angle) 
* poentokalkulilo pri heptatlono (finne) 

Kategorio:Atletiko
Dekatlono

[eta|350px|studentaj atletoj konkursantaj pri dekatlono en la Usona Atletika Ĉampionado de [2009 en *Fayetteville*, Arkansaso, Usono.]]
**Dekatlono** estas konkurso de 10 atletikaj sportoj. La nomo devenas de la grekaj vorteroj *δέκα*
[déka] (dek) kaj *ἄθλος* [athlos] (konkurso) respektive ἄθλον [athlon] (heroa ago). Konkursanton de dekatlono eblas neologisme nomi *dekatleto*, kvankam tiu vorto ne oftas en Esperanto kaj prefere por simpla kompreno evitindas.

Laŭ la stato de somero 2012 dekatlono estas tradicie vira konkurso, virinaj atletoj kutime konkursas pri heptatlono (konkurso de 7 atletikaj sportoj), kvankam malmultaj ĉampionadoj ankaŭ jam ofertis dekatlonan konkurson pri virinoj.


Kategorio:Atletiko
Lancoĵeto

eta|Atletika Monda Ĉampionumo 2007 en Osako - la germana lancoĵetisto Stephan Steding
eta|Bregje Crolla dum la konkurso pri la Eŭropa pokalo 2007
La **lancoĵeto** estas atletika ĵeta sporto en kiu la objekto ĵetata estas lanco proksimume 2,5 metrojn longa. Lancoĵeto apartenas kaj al la vira dekatlono, konkurso de 10 atletikaj fakoj, kaj de la virina heptatlono, konkurso de 7 atletikaj fakoj. La lancoĵetisto gajnas ĵetan energion per kurado de antaŭdifinita distanco antaŭ la ĵeto.

## Reguloj kaj konkursoj
La grandeco, formo, minimuma pezo kaj gravita centro de lancoĵeta ilo ĉiuj estas difinataj per reguloj de la internacia atletika federacio IAAF. En internaciaj konkursoj, viroj ĵetas lancon de inter 2,6- kaj 2,7-metra longo kaj 800-grama pezo, kaj virinoj lancon de inter 2,2- kaj 2,3-metra longo kaj 600-grama pezo. La lanco estas ekipita per tenilo, proksimume 150 milimetrojn larĝa, farita el ŝnuro kaj lokita en la lanca gravita centro, en distanco de 90 ĝis 106 centimetroj (viroj) respektive de 80 ĝis 92 centimetroj (virinoj) de la lanca pinto.

Malsame al la aliaj ĵetaj fakoj de atletiko (globo, disko kaj martelo), la tekniko por ĵeti la lancon estas priskribataj de la federacio IAAF kaj "nekutimaj" teknikoj ne permesatas. La lanco devas esti tenata per la tenilo kaj ĵetata super la atleta ŝultro aŭ supra brako. Krome la atleto ne rajtas turniĝi tiel ke la dorso iam dum la ĵeta proceso montras al la ĵeta direkto. Praktike, tio malhelpas atletojn de provoj ĵeti la lancojn en turna movo, simile al tio kutima en diskoĵeto. Anstataŭ esti limigita al malvasta ronda areo de paŝado, lancoĵetistoj havas kurejon de 4-metra larĝo kaj almenaŭ 30-metra longo, kiu finiĝas en kurbigita arka areo de kie la ĵeto estas mezurata. Atletoj kutime uzas tiun kurejon por gajni movan energion antaŭ la ĵeto.

La lanco estas ĵetata al "sektoro" kovranta angulon de 28,96 gradoj de cirklo ĉirkaŭ la ĵeteja arka areo. Lanco kalkulatas nur se la lanca pinto surteriĝas ene de tiu sektoro, kaj se la pinto tuŝas la grundon antaŭ iu ajn alia parto de la lanco. La distanco de ĵeto estas mezurata de la ĵeta arka areo ĝis la punkto kie la lancopinto surteriĝas, rondigita al plena centimetro.

La konkursaj reguloj similas al tiu de aliaj ĵetaj fakoj de atletiko. Konkursa "rondo" konsistas el unu ĵeta provo de ĉiu konkursanto sinsekve, kaj konkursoj tipe konsistas el tri ĝis ses "rondoj". La konkursantoj kun la plej longa unuopa valida ĵeto de ĉiuj "rondoj" estas la gajnanto; en la okazo de sammezuraj plej longaj ĵetoj, la dua plej longa ĵeto de la koncernaj konkursantoj ankaŭ konsideratas. Konkursoj el komence multaj konkursantoj estas kutime reduktataj al malpli multaj en finala fazo: kutime ĉiuj atletoj konkursas en la unuaj tri "rondoj", sed nur la ok plej bonaj ĵetistoj aŭ tiuj atingintaj minimuman ĵetan longon estas permesataj al iuj "rondoj" (tipe tri).

## Elstaraj lancoĵetistoj
## Vidu ankaŭ
* Ĵetlanco

## Eksteraj ligiloj
* progresoj de mondaj rekordoj pri viraj lancoĵetistoj  kaj pri virinaj lancoĵetistoj (angle) 
* historio de moderna lancoĵeto (same angle) 

Kategorio:Atletiko
Pentatlono

[eta|200px|La pentatlono estas unue dokumentita en [antikva Grekio, kaj inkluzivis la sportojn diskoĵeto kaj lancoĵeto]]
**Pentatlono** - aŭ per pli simpla vorto ***kvinbatalo*** - estas konkurso de 5 atletikaj sportoj. La nomo devenas de la grekaj vorteroj *πεντα*
[penta] (kvin) kaj kaj *ἄθλος* [athlos] (konkurso) respektive *ἄθλον* [athlon] (heroa ago). Konkursanton de pentatlono eblas neologisme nomi *pentatleto*, kvankam tiu vorto ne oftas en Esperanto kaj prefere por simpla kompreno evitindas.

## Antikva pentatlono
La antikva pentatlono aŭ antikva olimpika pentatlono (en greka: πένταθλον) estis atletika konkurenco de la Antikvaj Olimpikaj Ludoj, kaj de aliaj Tuthelenaj Ludoj de la Antikva Grekio.

## Atletikaj pentatlonoj
Dum la historio de moderna atletiko, estis pluraj pentatlonoj de malsamaj unuopaj fakoj. La nuntempe plej oftaj estas la sekvaj du variaĵoj:

### Klasika pentatlono
La klasika pentatlono estis atletika sporto en la Someraj Olimpikoj de 1906 ĝis 1924. En la Somera Olimpiko 1912, *Jim Thorpe* gajnis la orajn medalojn kaj pri pentatlono kaj pri dekatlono, sed poste oni forprenis ambaŭ de li pro akuzo de sportista profesieco. Liaj titoloj estis reatribuitaj al li nur 70 jarojn poste fare de la Internacia Olimpika Komitato.

### Sporthala pentatlono
Por ĉiu fako, poentoj estas atribuataj laŭ norma regularo. Tiuj poentoj povas esti kalkulataj ektemple en la retejo de la usona federacio de atletiko (USATf). La sporthala pentatlono okazas ene de unu tago. Ĉiuj atletoj samtempe konkuras pri unuopaj fakoj, poste sekvas 30-minuta paŭzo kaj la sekva fako.

eta|maldekstra|*Tia Hellebaut* gajnis la oran medalon de pentatlono en la Sporthala Monda Ĉampionumo de Atletiko en 2008
Laŭ la stato de somero 2012, *Natalija Dobrinska* havas la mondan rekordon de 5013 pentatlonaj poentoj, pri kio ŝi sukcesis la 9-an de marto 2012 en Istanbulo, Turkio.

La Internacia Asocio de Atletikaj Federacioj (angle *International Association of Athletic Federations *, IAAF), la tutmonda organizaĵo pri atletiko, havas virinan pentatlonan konkurson en la Sporthala Monda Ĉampionumo de Atletiko. La sportistoj konkursantoj kutime estas fakuloj pri pentatlono, ĉar la fakoj de ambaŭ konkursoj similas. Ĝis la jaro 2000, viroj ankaŭ konkursis pri sporthala pentatlono.

## Moderna pentatlono 
Ekde 1912 en la someraj olimpikoj elstaras sporta kombinaĵo nomata moderna pentatlono, kiu kunigas diversajn sportajn fakojn kiuj tradicie ne kalkulatas kiel atletiko. Ĉi-tiu sporta kombinaĵo estis kreita de Pierre de Coubertin, kreinto de la nuntempa olimpika movado. Ĝi konsistas de la kvin sportaj fakoj: naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro.

La Internacia Unuiĝo de Moderna Pentatlono estis kreita en 1948 en Londono por gvidi kaj evoluigi modernan pentatlonon fare de Thorne Wibohm.

## Vintra pentatlono 
En 1948 estis prezentita la vintra pentatlono konsistanta el skikurado, pafado, rajdado, skermado kaj descendskiado.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ 
* dekatlono, simila kombinaĵo de difinitaj dek atletaj disciplinoj
* triatlono, kombinita konkurso de la tri sportaj disciplinoj naĝado, biciklado kaj kurado kun netranspaseblaj tempokadroj


Kategorio:Atletiko
La Sonnaz

**La Sonnaz** estas komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1012 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
La Sonnaz situas en la Friburga Mezlando ĉe la okcidente bordo de la Lago de Schiffenen, proksimume 5 kilometrojn nordnordokcidente de la kantonĉefurbo Friburgo. La komunumo konsistas el la ĉefvilaĝo La Sonnaz kaj la vilaĝoj Cormagens, Formangueires, La Corbaz, Lossy kaj Ratsanou, krome al la komunumo apartenas diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,90&nbsp;km², de kiuj 22,2% estas kovritaj de arbaro, 66,4% servas por agrikulturo kaj 7,4% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo La Sonnaz limas en nordo al Misery-Courtion, en nordoriento al Barberêche, en oriento al Düdingen, en sudoriento al Granges-Paccot, en sudo al Givisiez, kaj en okcidento al Belfaŭ.

## Trafiko 
Tra Cormagens pasas laŭlonge de la Lago de Schiffenen la kantona ĉefvojo n-ro 182 de Friburgo al Morato. La ceteraj vilaĝoj de la komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12, estad Friburgo-Nordo en distanco de 2 kilometroj sude de la komunumo. Kvankam la trajnlinio de Friburgo al Morato pasas meze tra la komunumo, ĝi ne disponas pri propra stacidomo aŭ alia konekto al la publika transportreto.

## Historio 
La komunumo La Sonnaz estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 2004 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Cormagens, La Corbaz kaj Lossy-Formangueires.

La unua dokumenta mencio de Cormagens datiĝas el la jaro 1148 kiel *Cormargin*. Dum mezepoko Cormagens apartenis al la Grafoj de Thierstein kaj estis en la jaro 1442 akiritita de la urbo Friburgo kaj atribuita al ties Hospitala Flago. De la Helveta Revolucio de 1798 ĝis la akcepto de la nova kantona konstitucio en 1848 ĝi formis parton de la distrikto Friburgo, tiam ĝi estis integrita al la nova distrikto Sarino.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo La Sonnaz

## Bildoj 

Dosiero:2014-03-11-Friburgo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 082.JPG|Lossy, La Sonnaz
Dosiero:2014-03-11-Friburgo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 014.JPG|Cormagens, La Sonnaz
Dosiero:2014-03-11-Friburgo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 066.JPG|Kapelo Senmakuleco de Maria en La Corbaz, La Sonnaz
Kopi-skribilo

**Kopi-krajono** estas skribilo kun akvosolvebla kolora grafitaĵo. Kiel ĉirkaŭaĵo estas ofte uzata ligno kiel ĉe normalaj krajonoj.
eta|dekstra|250px|Klasika Kopi-krajono (»Kosmos«, Josef Schropp Regensburg

## Historio 
En Germanio ekde 1862 estis leĝo, ke komercistoj devis prezervi kopiaĵon aŭ mane faritan duplikaton de ĉiuj de ili dissenditaj oficialaj leteroj.

La invento de la metodo malseka kopio en 1780 de James Watt (la sama, kiu plibonigis la vapormaŝinon), ebligis la faron de kopioj helpe de specialaj skrib-inkoj. Poste en 1856 William Henry Perkin sintezigis la metilkoloron "metilvioleto" kiu povis esti integrita en la grafitaĵon de skribiloj. La unua kopi-skribilo estis fabrikita 1875 de la germana kompanio Schwan (nun Schwan-STABILO). Kopi-skribiloj ebligas fari aŭtentikajn kopiojn, do laŭleĝajn dokumentojn

### Aliaj landoj 
## Produktado 
Detalojn vidu en. La materialoj estas parte venenaj.
eta|dekstra|250px|Atentiga teksto

Pro la eblaj danĝeroj la kompanio ... aldonis la atentigan tekston al siaj skribiloj.

### Danĝeroj 
Piko per kopi-skribilo povas enigi venenan materialon en la vundon, kio povas efiki venenigon kaj malrapide evoluiĝintajn damaĝojn de la fingro. Tial estas rekomendinde:
* dum transporto kaj stokigo surmeti ŝirmilon (vidu la bildon)
* ne pintigi duflanke
* ne forĵetu aŭ forblovu detranĉaĵojn post pintigo. Rilate venenigeblo. (en germana)

## Kiel apliki 
Oni povas fari kelkajn kopiojn de la dokumento. Por tio, oni metu sur ĝin malsekan, prefereble maldikan kaj transparentan (travideblan) paperon kaj alpremu ĝin, eble helpe de guma rulcilindro. La malseka papero ensuĉas koloron. Tra tiu transparenta papero oni povas legi ĝuste direktitan kopion.

Simile estis la proceduro je la kopi-premilo de James Watt.

Post disvastiĝo de la skribmaŝino tiu kopimetodo rapide ne plu estis aplikita, ĉar oni povis fari facile dum la skribado de la dokumento traskribaĵojn helpe de karbopapero.

## Referencoj 
Kategorio:Skribiloj
5976 Kalatajean

'*5976 *Kalatajean'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 25-an de septembro 1992 elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Jean-Marie Kalata'', analizistino pri socia scienco en la Oficejo de Institutaj Studoj de la Smithsonian Institution. Inter aliaj interesiĝoj, ŝi kantas ĉe la Ĥoro de la Kongreso kaj ŝi servis kiel volontulino en la Apalaĉia Kristana Projekto en Kentukio dum pluraj monatoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Oak Ridge
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Le Glèbe

**Le Glèbe** estas komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1123 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Le Glèbe situas en la Friburga Mezlando proksimume 15 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Friburgo. Tra la komunumo fluas samnoma rivereto kaj la teritorio en nordo etendiĝas ĝis la bordo de la rivero Glano, al kiu la rivereto Le Glébe alfluas. La komunumo konsistas el la vilaĝetoj Estavayer-le-Gibloux (sur alteco de 700 m s.m.), Rueyres-Saint-Laurent (sur alteco de 756 m s.m.), Villarsel-le-Gibloux (sur alteco de 748 m s.m.) kaj Villarlod (sur alteco de 800 m s.m.).

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,37km², de kiuj 18,9% estas kovritaj de arbaro, 72,3% servas por agrikulturo kaj 8,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Le Glèbe limas en nordo al Autigny, en nordoriento al Farvagny, en sud oriento al Vuisternens-en-Ogoz, en sudsudoriento al Pont-en-Ogoz, en sudo al Sorens kaj en okcidento al Villorsonnens.

## Trafiko 
La komunumo Le Glèbe situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas la vojo n-ro 1310 de Autigny al Farvagny kaj alia flanka vojo al Villorsonnens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 5 kilometrojn oriente de la komunumo. Per du buslinoj de la entrepreno Transporto Publika Friburga la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La komunumo Le Glèbe estiĝis kun efiko de la 1-a de januaro 2003 per kuniĝo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Estavayer-le-Gibloux, Rueyres-Saint-Laurent, Villarsel-le-Gibloux kaj Villarlod kaj estis nomita laŭ la rojo, kies akvokolekta baseno formas la novan komunumon.

La unua dokumenta mencio de Estavayer-le-Gibloux datiĝas el la jaro 1157 kiel *Estavaiet*. En 1903 en Estavayer estis malkovrita restaĵoj de romia vilao. La vilaĝo apartenis al la Senjorujo Le Pont, kiu estis 1482 konkerita de Friburgo kaj fariĝis la Voktejo Pont kaj en 1617 estis atribuita al la Voktejo Farvagny. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 ĝi apartenis al la distrikto Romont, poste ĝis 1848 al la distrikto Farvagny, tiam ĝi surbaze de la nova kantona konstitucio estis atribuita al la distrikto Sarino.

Rueyres-Saint-Laurent la unuan fojon menciiĝis en la jaro 1175 kiel *apud Rivoriam*. Kiel parto de la Senjorujo Pont ĝi dividis la sorton kun la aliaj vilaĝoj de la hodiaŭa komunumo Le Glèbe.

La unua dokumenta mencio Vilarlod datiĝas el la jaro 1231 kiel *Vilar Aloz* kaj de Villarsel-le-Gibloux el la jaro 1278 kiel *Villarsel subtus Giblour*.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Glèbe.ch Oficiala retejo de la komunumo Le Glèbe 

## Bildoj 

Dosiero:2013-05-07 Friburgo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 172.JPG|Vilaĝocentro de Rueyres-Saint-Laurent, komunumo Le Glèbe
Dosiero:2013-05-07 Friburgo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 180.JPG|Villarsel-le-Gibloux
6696 Eubanks

'*6696 *Eubanks'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Marshall Eubanks'' de la Mararmea Observatorio de Usono. Liaj studoj en astrometrio kaj geodezio, uzante la reton de radiointerferometroj de la Mararmeo por analizi la rotacion de Tero kaj la movojn de la polusoj, alportis novajn sciaĵojn pri tiuj fenomenoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Oak Ridge
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Sibariso

En helena mitologio, **Sibariso** (el la greka *Σύβαρις*, «pompa») estis drakonino kiu loĝis en la monto Kifriso, en Focido. Ŝia mitaro similas al tiu, de aliaj estaĵoj de la regiono, kiel Delfia Pitono, Argolanda Poino aŭ Arkadia Eĥidno, grupigitaj de la helenoj laŭ la nomo *Drakajno*.[eta|[Drakonino laŭ 17-a jarcenta gravuraĵo. La prezentado de tiaj mitologiaj estaĵoj oftas en multnombraj kulturoj kaj mitologioj ekde la antikva tempo ĝis nun.]]Ŝi teruradis tra la kamparo de Delfo, formanĝante homojn kaj bestojn, do la loĝantaro pretiĝis por migri kaj demandis la faman orakolon pri la plej konvena loko. Tamen, ĝi respondis ke ili liberiĝus de la monstro kaj atingus pacon se juna viro, elektita inter la lokanoj, estos oferita al Sibariso en ŝia kaverno. La bela Alkioneo, nura filo de Diomo kaj Meganiro, estis selektita kiel viktimo, sed survoje al la kaverno, la procesio renkontis la heroon Eŭribaro, filo de Eŭfemo kaj posteŭlo de la rivera dio Aksio, kiu venis el Kouretis. Pro dia influo, Eŭribaro subite enamiĝis al Alkioneo, kaj perforte anstataŭis lin kiel oferaĵo.

Tuj post atingi la kavernon de Sibariso, Eŭribaro batalis kuraĝe kontraŭ ŝi kaj fine ĵetis ŝin de la montflanko. La drakonino frakasis kontraŭ la ŝtonoj kaj malaperis, sed tiu frapego provokis la spruĉon de la fonto Sibariso, en Krizo, kiu de tiam memorigas tiun historion.

Ĉi tiu mito estis registrita de Antonino Liberala, kiu alternative nomis la drakoninon *Lamio*, eble konfuzante Sibarison kun la pli konata ina monstro Lamio.

Laŭsupoze, la fama urbo Sibariso ricevis sian nomon pro ĉi tiu mitologia estaĵo.

## Aliaj roluloj same nomiĝintaj 
Krom la antaŭa, **Sibariso** estis la nomo de la jenaj mitologiaj roluloj:

# Soldato en la armeo de Eneo, mortigita fare de Turno la loka princo kiu kontraŭstaris ilian alvenon en Italio.
# Defendanto de Tebo kontraŭ la ekspedicio de la Sep kontraŭ Tebo. Li estis venkita fare de Hipomedono.
# Rivera-dio kiu trafluis Lukanion, en suda Italio. Lia akvo havis magian influon kiu revigligis tiujn, kiuj mergiĝis en ĝi.

## Eksteraj ligiloj 
*  Sibariso ĉe Theoi.com

## Referencoj 
Kategorio:Drakoj en la helena mitologio
Kategorio:Oceanidoj
Kategorio:Roluloj de la Eneado
Kategorio:Sep kontraŭ Tebo
(6005) 1989 BD

**(6005) 1989 BD** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

Ĝi estas de spektra klaso "C", tie estas karboneca asteroido entenanta organikajn komponaĵojn, silikatojn kaj sulfidojn ; ĝia komponiĝo estas rigardita kiel proksima de tiu de la praa suna nebulozo. Ĝi ne ricevis nomon.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
6941 Dalgarno

**6941 Dalgarno** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la "*George R. Agassiz Station*" (Observatorio Oak Ridge) en Harvard (Masaĉuseco, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita fizikisto Alexander Dalgarno, profesoro pri astronomio en la Universitato Harvard.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Oak Ridge
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
Solentiname

eta|Solentiname
**Solentiname** estas insularo kiu lokiĝas en la sudorienta parto de la lago de Nikaragvo. Ĝi apartenas al la komunumo *San Carlos*, la ĉefurbo de la departemento Rio San Juan.

La insularo konsistas el 36 insuloj kaj insuletoj de diversaj grandecoj kun tuta areo de 40,2 km2. La ĉefaj insuloj pro iliaj grandeco kaj loĝantaro estas la **insulo Mancarrón**, **Elvis Chavarría** kaj la insulo **Donald Guevara** (ankaŭ konataj loke kiel: la **Venada **kaj la **Venadita**). La ĉefaj ekonomiaj aktivecoj estas la agrikulturo, fiŝkaptado, pentrarto kaj manfaritaĵo. En la lago oni trovas ŝarkojn de dolĉa akvo.

Nuntempe la insularo estas grava turisma loko kaj loĝejo de multaj artistoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Informo pri Solentiname ()

Kategorio:Nikaragvo
Kategorio:Insularoj
Sinagogo Elijahu Hanavi

eta|La sinagogo
La Aleksandria **Sinagogo Elijahu Hanavi** () estas sinagogo en Aleksandrio en la Strato Nabi Daniel, Egiptio. Ĝi estis konstruita en 1850 sur loko de pli frua konstruaĵo el 1354. La nova granda sinagogo montras stilon de eklektikismo. La malnova konstruaĵo estis dufoje detruita, lastfoje je ordono de Napoleon Bonaparte. La novan konstruaĵon planis la franca arkitekto kaj inĝeniero Léon Barcilon.

Ĝi estas la lasta ankoraŭ funkcianta sinagogo en Aleksandrio, Egiptio.

## Vidu ankaŭ 
* Sinagogo Ŝa'ar Haŝamajim, Kairo

Kategorio:Sinagogoj en Afriko
Karbopapero

eta|Karbopapero, inka flanko (nigra), sube
**Karbopapero**, ankaŭ nomita *trakopia papero*, *blua papero* aŭ **inkopapero**, estas uzata por farigi dokumentojn en pliopa kvanto.

## Metodo 
Oni metas la karbopaperon sub la originalon, sub tiun oni metas alian (ofte maldikan) paperon. Se oni nun premas, ekzemple per skribilo dum la skribado sur la plej supran paperon, tiam la farbo estas transigita de la karbopapero al la plej suba papero.

Tio ankaŭ funkcias per skribmaŝino, kiu ja metas la literojn al la papero per premo. Ankaŭ plioblaj kopioj estas eblaj, se oni oble enmetas po unu plian karbopaperon kaj unu plian paperon.

Ankaŭ por presiloj kiel ili estas ankoraŭ uzataj en komputil-centraloj, estas havebla papero kun karbopapero.

### Korektaĵoj 
Korektaĵoj estas elspezigaj, ĉar ili devas esti faritaj unuope sur ĉiu ekzemplero. Tial la skribado devas nepre esti farita tre zorgeme.

## Nuntempo 
Ĉar komputiloj kaj tekstoprilabora softvaro, kaj kopiiloj preskaŭ tute forigis la skribmaŝinojn, karbopapero estas nun nur escepte uzata.

La angla esprimo por kopio, *Carbon Copy*, kreis la mallongigon #CC, kiu estas uzata por retmesaĝoj.

Diversaj modernaj variantoj de kopiantaj paperoj ekzistas.

## Historio 
Kiu inventis la karbopaperon, estas ne konata. 1806-10-07 patenton ricevis la anglo Ralph Wedgwood por *aparato por duobligi dokumentojn*. Ĝi uzis paperon enhavanta inkon kaj metalan skribilon. Produktado komencis kelkajn jarojn poste. Oni ne intermiksu Ralph Wedgwood kun Thomas Wedgwood, kiu malmultajn jarojn antaŭe laboris pri kopioj per optika metodo.

## Eksteraj ligiloj 
* kemiaj pliaj informoj (en germana)
* Informado kaj komunikado en historio kaj nuntempo  (en germana)
* KORES-Einer, unu de la unuaj fabrikantoj en Eŭropo
* Lasta fabrikanto de karbopapero en Eŭropo
* Liveranto, informoj en germana 

## Referencoj 
Kategorio:Skribibmaŝino
Kategorio:Skribtekniko
Kategorio:Italaj inventoj
Gyula Pauer

**Gyula PAUER** [djula paŭer], hungare **Pauer Gyula** ( 1941 en Budapeŝto) estas hungara novavangarda skulptisto, dekoraciisto kaj altlerneja instruisto.

## Biografio 
Gyula Pauer frekventis mezlernejon pri ornamskulptado en Budapeŝto, poste li eklaboris en studio, poste en produktejo de filmoj. Ekde 1985 li profesie estas skulptisto. En 1994 li ekinstruis en Hungara Belarta Altlernejo. Ekde 1966 li partoprenas en ekspozicioj. Li apartenas al la similstilaj skulptistoj de János Fajó, Imre Bak, István Harasztÿ, Tamás Hencze, István Nádler. Li ricevis premion Kossuth en 2005, en 1993 kaj 1999 ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
[eta|maldekstre|220px|Skulptaĵa memorejo en Budapeŝto fare de Gyula Pauer en [2005. Ĝi memorigas pri la mortpafitaj judoj laŭ la Danubo(la ŝuoj mem estas la skulptaĵo).]]
* skulptaĵoj, ekzemple torsostatuo en Seulo 1988; *Marx-Lenin* 1971; *Torinói lepel* (Tuko de Torino) 1991 en Vatikano
* monumento pri falintoj en 1956 en Mosonmagyaróvár 1990; monumento pri falintoj dum la 2-a mondmilito en Mosonmagyaróvár 1991; monumento pri falintoj dum la liberecbatalo en 1849 (en Budapeŝto 1998); monumento pri mortpafitaj judoj en Budapeŝto 2005; *A Fa emlékműve* (monumento pri arbo) (la (socialista) polico detruis ĝin)
* granda murpentraĵo en universitato en Budapeŝto
* Ŝuoj sur la bordo de Danubo

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Botshabelo

'*** estas grandurbo en Sud-Afriko, en provinco Liberŝtato. La loknomo signifas: "loko de rifuĝo".

## Bazaj informoj 
* Areo: 229&nbsp;km²
* Loĝantaro: 447.603 (en 2012)
* Supermara alteco: 1423 m
* Horzono: UTC +2 h
* Poŝtkodo: 9781
* Telefonkodo: 051

## Geografio 
 situas sur altebenaĵo en la meza parto de la lando en proksimeco de Lesoto. Bloemfontein troviĝas 53, Johanesburgo 363, **Pretorio*' 419, Durbano 420, Port Elizabeth 538, Kaburbo 944 km. La urbo etendiĝas en proksimeco de ĉefvojo Bloemfontein-Maseruo.

## Historio 
 estis fondita en 1976 por nigruloj laŭ la rasapartismo. En 1979 la polico rompis la setlejon, sed oni fondis lokon ĉe bieno nomita Onverwacht, kie la nova urbeto estis konstruita. Baldaŭe la nomo Onverwacht komencis malaperi kaj la homoj komencis voki ilian lokon Botshabelo.

## Ekonomio 
Botshabelo ekde sia komenco estas restadejo por nigruloj laborante en Bloemfontein. Ekde tiam estis 140 fabrikoj lokitaj, ĉefe de la tekstila industrio.

## Klimato 
En  la averaĝa temperaturo varias inter 7-, en januaro la varmo kulminas kaj en julio malkulminas. Jare pluvas po 589&nbsp;mm, en ĉiuj monatoj pluvas. En februaro la pluvo kulminas.

## Interesaĵoj 
En la proksimeco situas Rustfontein Akvorezervujo kaj Rustfontein Naturo Rezervejo.

## Fontoj 
* Angla kaj germana Vikipedioj
* mapo, distancoj 
* loĝantaro
* vetero

Kategorio:Urboj de Sud-Afriko
Bildostrio

eta|Kovrilo de bildliteratura libro de Mafalda. Temas pri kompilaĵo de bildostrioj.
**Bildostrio** aŭ **Bildstrio** estas sekvenco de desegnaĵoj aranĝitaj en interrelatitaj paneloj por elmontri mallongan humuraĵon aŭ formi rakonton, ofte seriigitan, kun teksto en vezikoj kaj bildotekstoj. Tradicie, dum la 20-a jarcento kaj en la 21-a, tiuj estis publikigitaj en gazetoj kaj revuoj, laŭ horizontalaj strioj presitaj nigreblanke en ĉiutagaj ĵurnaloj, dum dimanĉaj gazetoj ofertis pli longajn sekvencojn en specialaj tutkoloraj bildstriaj sekcioj. Kun la evoluo de la interreto, ili komencis prezentiĝi enretaj kiel retbildstrioj.

*Bildostrio*, kiu laŭ difino, devus esti nur unustria bildrakonto, kiu dekomence estis ofta formato en paperaj ĵurnaloj kie ili ludas tre kuriozan kaj specifan rolon, tute aparte de la cento da ĵurnalismaj tekstoj en la sama kunteksto, sed kiu aplikiĝas pli loze, al mallongaj (maksimume unupaĝaj) verkoj (iom analoge al «noveloj», «fabeloj» aŭ «rakontoj» en literaturo); dum la komenca signifo kongruus plie kun la simpla epizodo. Ekzemploj de bildstrioj estas la rakontoj pri La Reĝo de Umo, kiuj iam aperis en la revuo Kontakto, aŭ la strioj de la argentina verkisto Quino pri la knabineto Mafalda.

## Priskribo
Ekzistis pli ol 200 diversaj bildostrioj kaj ĉiutagaj bildostripaneloj nur en usonaj gazetoj sole ĉiun tagon por la plej granda parto de la 20-a jarcento, por totalo de almenaŭ 7,300,000 da epizodoj.

Strioj estas skribitaj kaj tiritaj fare de bildstriartisto aŭ karikaturisto, nome bildliteraturisto. Kiel la nomo implicas, bildstrioj povas esti humuraj (ekzemple, "gag-po-tagaj" strioj kiel ekzemple *Blondie*, *Bringing Up Father*, *Marmaduke*, kaj *Pearls Before Swine*).

Komencante en la fino de la 1920-aj jaroj, bildstrioj disetendiĝis de siaj ŝercaj originoj por havi aventurrakontojn, kiel vidite en Popeye, *Captain Easy*, Buck Rogers, Tarzano, kaj Tinĉjo. Sapoperaj kontinuecstrioj kiel ekzemple Juĝisto-Parker kaj *Mary Worth* akiris popularecon en la 1940-aj jaroj. Ĉiuj estas nomitaj, senmarke, bildstrioj, kvankam karikaturisto Will Eisner sugestis ke "sequential art" (sinsekva arto) estus pli bona ĝenro-neŭtrala nomo.

Ankaŭ en Granda Britio kaj la cetero de Eŭropo, bildstrioj estas seriigitaj en komiksaj revuoj, kie la rakonto de strio foje daŭrigas pli ol tri paĝojn aŭ pli. Bildstrioj aperis en usonaj revuoj kiel ekzemple *Liberty* kaj ''Boys' Life* kaj ankaŭ sur la frontpaĝoj de revuoj, kiel ekzemple la apartaĵo *Flossy Frills* en la dimanĉa gazetaldono *The American Weekly*.

## Bildstrioj en Esperanto 
Famaj bildstrioj kiel Lupo Alberto, Diabolik kaj Ratman, *Asterix et Obelix,* *Spirou,* la belgaj bildstrioj *Titin / Kuifje (Tinĉjo)* aŭ *Suske en Wiske* (Cisko kaj Vinjo)  kaj la pola *Kajko i Kokosz* estis tradukitaj al Esperanto. Eĉ ekzistas tuta originala reta bildstrio en Esperanto ("*Vivo de Zamenhof''") de la franca artisto kaj esperantisto Yanpetro Kavlan.  Ankaŭ amatoraj bildrakontoj foje renkonteblas rete, kiel tiu ĉi.

## Vidu ankaŭ
* Bildliteraturo
* Projekto RoMEo
*Hundo de Flandrio

## Referencoj 

Kategorio:Bildliteratura terminologio
János Megyik

**János Megyik** [jAnoŝ medjik], hungare **Megyik János,** Esperante ’’Johano Megyik’’ estis hungara novavangarda skulptisto.
[eta|250px|Pordego de [biblioteko en Debrecen (2005) fare de János Megyik]]
eta|250px|La sama pordego somere
János Megyik naskiĝis la  1938 en Szolnok.

## Biografio 
János Megyik lernis pentroarton en Ĉeĥoslovakio inter 1950-1954, poste lernis en arta gimnazio en Budapeŝto. Post la revolucio en 1956 li forlasis la landon. Li frekventis Industriartan Akademion en Vieno. Poste li longe okupiĝis pri dizajno. En 1987 li studvojaĝis al Novjorko, en 1999 helpe de hungara stipendio en Romo. Ekde 1997 li vivas kaj verkadas en Kötcse. Li ricevis premion Kossuth en 2006, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Liaj ekspozicioj 
Ekde 1965 li partoprenas en ekspozicioj, komence en okcidenta Eŭropo, sed ekde la 1970-aj jaroj ankaŭ en Hungario. En 2011 ekspozicio en Budapeŝto prezentis la tutan vivoverkojn de János Megyik.

Liaj artaĵoj estas videblaj ekzemple en Vieno, Hamburgo, Székesfehérvár, Pécs, Budapeŝto.

## Verkaro (elekto) 
* modernaĵoj (skulptaĵoj)
* pentraĵoj
* desegnaĵoj
* kartonaj reliefoj

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Montbard

**Montbard** estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|La kanalo de Burgonjo ĉe Montbard.
**Montbard** situas nordokcidente Diĵono. Rivero Brenne kaj kanalo de Burgonjo trafluas tra la komunumo. En ĝia stacidomo haltas TGV Parizo-Diĵono. Kun TGV, la urbo estas unu horon de Parizo.

## Industrio 
Ok firmaoj laboras metalon.

## Historio 
En Montbard en 1070 Aleth la patrino de Bernardo el Klarvalo naskiĝis. En la jaro 1231, la duko Hugo la 4-a donis al la urbo la rajton de komunumo.

## Partneraj urboj 
* 
* 

## Famuloj 
* Buffon

## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 4 voĉdonojn (0,27 % de voĉoj) en 2004, kaj 2 voĉdonojn (0,15 % de voĉoj) en 2009.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or
* Montbard (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Suda Polusa Teleskopo

**Suda Polusa Teleskopo** (SPT) — estas la radioteleskopo de tipo de parabola reflektoro kun diametro de la ĉefa spegulo D&nbsp;=&nbsp;10&nbsp;m. Ĝi estas situanta sur la teritorio de Polusa stacio Amundsen-Scott en Antarktio.

## Loko 
...

## Historio 
...

## Esploroj 
2012: per helpo de *SPT* estis rivelita, ke la Epoko de rejonigado daŭris malpli ol 500 milionoj jaroj kaj komencis kiam la universo estis 250 milionoj jaroj. Antaŭe estis opiniita ke rejonigado daŭris 750 milionoj jaroj aŭ pli longe kaj ne ekzistis atesto kiam ĝi komencis.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de radioteleskopoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* : Oficiala paĝaro de la *SPT*.
* : Oficiala blogo de la *SPT*.
* : Artikoloj en ADS kun mencio de la *SPT*.
* : Oficiala paĝaro de publikaĵoj de la *SPT*

SPT
Kategorio:Astronomiaj teleskopoj kaj observatorioj en Antarkto
Kategorio:Observatorioj en Usono
Kategorio:Aperis en 2007
Albana Olimpika Komitato

La **Albana Olimpika Komitato** (, ) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Albanio. Ĝi kreiĝis en 1958 kaj estis internacie agnoskita sekvajare. Kiel NOK, la Albana Olimpika Komitato celas subteni albaniajn atletojn, sporton en Albanio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas/okazu en Albanio, kvankam ĝis la jaro  ankoraŭ nek okazis nek estonte antaŭvidatas Olimpikaj Ludoj en la lando.

## Vidu ankaŭ 
* Albanio en la Olimpikoj

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 
* paĝo en la retejo de Internacia Olimpika Komitato 

Albanio
Olimpika komitato
Aŭstra Olimpika Komitato

La **Aŭstra Olimpika Komitato** (germane Österreichisches Olympisches Comité, ÖOC) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Aŭstrio. Ĝi kreiĝis en 1908 kaj estis internacie agnoskita en 1912. Kiel NOK, la Aŭstra Olimpika Komitato celas subteni aŭstriajn atletojn, sporton en Aŭstrio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Aŭstrio. Ĝis la jaro  temis pri la Vintra Olimpiko 1964 kaj la Vintra Olimpiko 1976.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (germane)
* paĝo en la retejo de Internacia Olimpika Komitato (angle kaj france)

Aŭstrio
Olimpika komitato
Franz Böheim

**Franz Böheim** (naskiĝinta la 24-an de junio 1909 en Vieno; mortinta la 24-an de marto 1963 samurbe; denaska *Franz Böhm*) estis aŭstra aktoro. Frato lia estis la aktoro Alfred Böhm.

Post la abituro li studis germanistikon kaj teatrosciencon ĉe la Universitato de Vieno kaj ĉe la Akademio por Muziko kaj Prezentaj Artoj. Ekde 1928 li aktoris ĉe la Viena Popolteatro, ekde 1938 ĝis 1953 ĉe la Teatro en la Jozefurbo kaj ekde 1953 ĉe la Popola Operejo. En 1951 li kunlaboris je la Festivalo de Salcburgo, ekde 1955 li laboris ĉe la viena Burgoteatrejo, ekde 1959 denove ĉe la Popola Operejo. Franz Böheim krome transprenis etajn rolojn en germanaj kaj aŭstraj filmproduktaĵoj.

## Filmoj
* *Sissi, die junge Kaiserin* (1956)
* *Sissi, Schicksalsjahre einer Kaiserin* (1957)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Kategorio:Vienanoj
Julius Brandt

**Julius Brandt** (naskiĝinta la 5-an de marto 1873 en Olmütz; mortinta la 26-an de decembro 1949 en Vieno) estis aŭstra aktoro, teatro- kaj filmoreĝisoro same kiel scenaristo.

## Kariero 
La filo de orkestrestro ricevis kantistan kaj aktoran edukadon. Unuafoje li prezentis en 1890 je Innsbruck. Post tio li laboris en Klagenfurt kaj en 1892 ĉe la teatro en Olmütz. La sekvaj teatraj stacioj estis Dresdeno, Teplitz, Linz kaj Salcburgo. Aŭtunon de 1898 li unuafoje prezentis en Vieno. En 1900 li aktoris en Hamburgo ĉe la Germana Popolteatro, kies estro li finfine fariĝis. En 1911 li reiris kiel aktoro kaj ĉefreĝisoro de la kabaredo *Hölle* al Vieno. En 1912 li transiris al la teatro *Residenzbühne*.

En tiu jaro la 39-jarulo unuafoje aktoris en filmo nome *Musikantenlene*. Li transiris al Germanujo kaj sin elprovis malgrandsukcese kiel serio-krimulo *Charly Bill* en pluraj filmoj. Baldaŭ li nur ricevis etajn ĝis treetajn rolojn, ekzemple en 1936 li ludis flankrolon en Drei Mäderl um Schubert. Por tio li koncentriĝis pri la teatro, kie li precipe laboris kiel reĝisoro. En 1937 li iris denove al Vieno kaj ricevis tie je la filmado komence ankaŭ ĉefrolojn, ekzemple en *Haydns letzter Besucher* (1939) kiel titolfiguro Joseph Haydn. Li verkis scenarojn, esceptakaze reĝisoris kaj staris antaŭ la kamero ĝis sia morto en la jaro 1949.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Biografio kun foto

Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Kategorio:Aŭstraj scenaristoj
Kategorio:Aŭstraj reĝisoroj
Gyula Gulyás

**Gyula Gulyás** [djula gujAŝ], hungare **Gulyás Gyula** estis hungara skulptisto.

Gyula Gulyás naskiĝis la  1944 en Miskolc, li mortis la  2008 en Budapeŝto.
eta|Mesaĝo al la futuro fare de Gulyás

## Biografio 
Gyula Gulyás nenie lernis skulptadon, nur li vizitis artistajn rondojn, kie li konatiĝis ekzemple kun Tamás Hencze, Gyula Pauer, Tibor Vilt. En 1968 li kreis sian unuan skulptaĵeton. En la 1970-aj jaroj li kreis skulptaĵojn en artistaj kolonioj, ekzemple en Villány. En la 1990-aj jaroj kelkfoje li vizitis Romon, kie li faris precipe grafikaĵojn. Li ricevis premion Kossuth en 2007.

## Liaj ekspozicioj (elekto) 
* 1973 Balatonboglár
* 1974, 1978, 1990, 1994, 2007 Budapeŝto
* 1978 Berlino
* 1987 Szombathely
* 1991 Helsinko
* 1997 Romo

## Verkaro (elekto) 
* skulptaĵoj, ekzemple *Csoport* (Grupo) 1979, Dunaújváros
* bustoj, ekzemple Zsigmond Móricz; Miklós Radnóti; Sándor Márai
* memortabulo pri János Érdy
* grafikaĵoj

## Elektitaj disĉiploj 
* Ferenc Friedrich

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Hispana Olimpika Komitato

maldekstra|110ra|
La **Hispana Olimpika Komitato** (Hispane Comité Olímpico Español, COE) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Hispanio. Ĝi kreiĝis en 1912 kaj estis internacie agnoskita samjare. Kiel NOK, la Hispana Olimpika Komitato celas subteni Hispaniajn atletojn, sporton en Hispanio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Hispanio. Ĝis la jaro  temis pri la Somera Olimpiko 1992, okazinta en Barcelono, la ĉefurbo de Katalunio.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (hispane)
* paĝo en la retejo de Internacia Olimpika Komitato (angle kaj france)

eta|maldekstra|220px|

eta|centra|280px|

Kategorio:Naciaj Olimpikaj Komitatoj
Olimpika komitato
5996 Julioangel

'*5996 *Julioangel'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la hispanajn antaŭnomoj "*Julio Angel''" en honoro de la urugvaja astronomo Julio Angel Fernández, de la Universitato de la Respubliko de Montevideo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983