open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Manzanares (Bonaero)

**Manzanares** estas urbo en Argentino situanta en la distrikto Del Pilar, provinco Bonaero, 70&nbsp;km de la urbo Bonaero.

Tiu ĉi urbo havis grandan kreskon kiel rezulto de la "eksplodo" de la landoj kaj privataj kvartaloj kiuj estis establitaj en la ĉirkaŭaĵo, tiuj estante unu el la ĉefaj provizantoj de laborlokoj, post la Industria Parko de Pilar.

## Vidu ankaŭ 
* Manzanares (San Martín) (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Miklós Laurisin

**Miklós Laurisin** [miklOŝ laŭriŝin], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Laurisin Miklós Dezső,** [deĵO] estis hungara pianisto, komponisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto. Lia frato estis Lajos Laurisin.

 naskiĝis  en Kalocsa, li mortis  en Budapeŝto.
eta|Miklós Laurisin ĉe la piano

## Biografio 
 post la maturiĝo batalis en la 1-a mondmilito, poste en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Tutlanda Muzikarta Altlernejo. Liaj ĉefinstruistoj estis Albert Siklós kaj Leó Weiner. Inter 1921-1929 li estis membro de muziktriopo kune kun Tivadar Országh kaj Gyula Baranyai. Ili koncertis precipe eksterlande, krome ekde 1922 li instruis en pluraj muziklernejoj, inter 1930-1946 en la altlernejo. Li ankaŭ komponadis. Li edziĝis dufoje, ĉar en 1930 li divorcis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Varázsos vizek városa* (filma muziko, 1934)
* *A pusztai királykisasszony* (filma muziko, 1938)
* *Szeressük egymást* (filma muziko, 1940)
* *Debreceni história* (danca teatraĵo kun koreografo Jan Ciepliński, 1943)
* *Az első* (filma muziko, 1944)
* *Vidám szüret* (komponaĵo por teatraĵo)
* *Ludas Matyi* (komponaĵo por teatraĵo)
* *Toldi* (komponaĵo por pupteatraĵo)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Crazy Mazey

***Crazy Mazey*** estas labirinta videoludo por Apple II publikigita en 1982 fare de Datamost.

## Ludomaniero
*Crazy Mazey* estas ludo en kiu la ludanto kolektas monon tra serio de labirintoj, evitante mortigajn aŭtojn kiuj provas kolizii kun tiu de la ludanto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Crazy Mazey ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Labirintaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj de Datamost
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Apple II
Jules Bastien-Lepage

''''* - n. la 1-an de novembro 1848 en Damvillers, departemento Meuse de Francio, m. en aĝo de 36 jaroj la 10-an de decembro 1884 en la 17-a arondismento de Parizo - franca realisma pentristo, gravuristo kaj vidartisto. Li ekde 1868 edukiĝis en la Nacia Altlernejo de Belartoj de Parizo, kvankam la studado estis interrompita per soldateco en la franca-prusia milito de 1870-1871, kiu por li signifis fortan vundiĝon. Post siaj studoj, li baldaŭ distanciĝis de la akademia maniero de siaj instruistoj ĝis la mezuro, ke li engaĝiĝis al nefalsita naturalismo celanta reprodukti la realon. La strebo al skrupule preciza reproduktado de ĉiuj koincidoj de la naturo estis jam evidenta en la portreto de lia avo el 1874, kaj la "Komunikantino" (*La Communiante*, 1875) kaj la "Adoro de la Paŝtistoj" moviĝis en la sama direkto. Lia dua temo estis scenoj de la vivoj de farmistoj. Sekvante la verkojn de Jean-François Millet, li komencis tion nur en 1877 per la pentraĵo *Fojnorikolto* (*Les foins*), kiu estis pionira en tielnomita subĉiela pentrado. Ekde 1878 li regule partoprenis en la Pentrosalono de Parizo kun siaj bildoj, inkluzive de portretoj kaj hejmaj scenoj. Tiutempe, liaj verkoj estis kontestataj kaj renkontis kaj severan kritikon kaj bonegan agnoskon. La pentraĵo "Oktobra terpomrikolto" sekvis en 1879. Lia kreaĵo *Johana de Arko*, prezentita ĉe la Pariza Salono en 1880, estas konsiderita unu el la elstaraj verkoj de lia verko. Tio estis sekvita en 1881 fare de la "Almozpetisto" (grava laboro), en 1882 de la "Kolektanto de branĉetoj" kaj en 1883 de "Amo en vilaĝo". Tiuj ĉi verkoj plifirmigis lian pozicion kiel "peranto" inter impresionismo kaj "salona pentrado", tiel ke li estis finfine honorita per ekspozicio ĉe la prestiĝa Londona galerio *Grosvenor''.

Cetere li ankaŭ pluvivas en kvin bronzaj statuoj de la kolega skulpisto Auguste Rodin, de kiuj unu estas en la ĝardenoj de la muzeo Rodin en Parizo, unu en la hejmloko Damvillers, plia en Erevano, Armenio kaj du pliaj en la Universitato Stanford kaj en Filadefio, Usono.

Kategorio:Francaj pentristoj
Amstrad PCW

**Amstrad PCW** estas serio de personaj komputiloj produktitaj de la brita kompanio Amstrad de 1985 ĝis 1998, kaj ankaŭ venditaj sub licenco en Eŭropo kiel "Joyce" fare de la germana elektronika kompanio Schneider dum la fruaj jaroj de la serio.

La PCW, mallongigo de *Personal Computer Word-processor*, estis celita al la merkatoj de tekstprilaboro kaj hejma oficejo. Kiam ĝi estis lanĉita, la kosto de PCW-sistemo estis malpli ol 25% de la kosto de preskaŭ ĉiuj IBM PC-kongruaj sistemoj en Britio, kaj pro tio la aparato estis tre populara kaj en Britio kaj en Eŭropo, instigante multajn homojn ekuzi komputilojn. Estis raportita, ke 8 milionoj da unuoj estis venditaj. Tamen, la du lastaj modeloj, lanĉitaj en la mezo de la 1990-aj jaroj, estis komercaj malsukcesoj, ĉar ili estis elpuŝitaj el la merkato pro malaltiĝantaj prezoj, pli grandaj kapabloj, kaj pli larĝa gamo da programoj disponeblaj por IBM PC-kongruaj komputiloj.

La serio konsistas el **PCW 8256** kaj **PCW 8512** (lanĉitaj en 1985), **PCW 9512** (lanĉita en 1987), **PCW 9256** (lanĉita en 1991),** kaj **PcW16''' (lanĉita en 1995).

## Referencoj 
PCW
PCW
Linio San Martín

La **Linio San Martín** (, **LSM**) estas unu el la sep ĉeurbaj fervojoj de la Metropolaj Fervojoj de Bonaero.

Ĝi estas ĉeurba fervojo apartenanta al la nacia reto de la Fervojo General San Martín, kiu disponigas pasaĝerservojn inter la stacidomoj Retiro, en la samnoma kvartalo de Bonaero, kaj la stacidomo Dr. Cabred en la urbo Open Door, distrikto Luján.

Ekde la , ĝi estas funkciigata de la ŝtata kompanio Trenes Argentinos Operaciones, post pli ol dudek jaroj da tute aŭ parte privata administrado.

centra|400ra|eta|Metropola fervoja reto de Granda Bonaero  -   -   -    -   -   -

centra|740ra|eta|Linio San Martín

## Vidu ankaŭ 
* Trenes Argentinos Operaciones

## Eksteraj ligiloj 
* Trenes Argentinos Operaciones ()
* Linio San Martín

Kategorio:Fervojo en Argentino
Kategorio:Ŝpuro 1676 mm
Rýzmburk

Nomon **Rýzmburk** havas pluraj setlejoj:
* Rýzmburk (Hulice) – parto de municipo Hulice en distrikto Benešov
* Rýzmburk (Žernov) – parto de municipo Žernov en distrikto Náchod
* antaŭa nomo de vilaĝo Hrad Osek, parto de urbo Osek en distrikto Teplice

Nomon **Rýzmburk** ankaŭ aperas kiel nomo de burgo:
* Osek (burgo) – ruino de burgo, nomata ankaŭ Rýzmburk, ĉe urbo Osek en distrikto Teplice
* Rýzmburk (burgo) – ruino de burgo ĉe municipo Žernov en distrikto Náchod
Rýzmburk (Hulice)

**Rýzmburk** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hulice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Hulice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Rýzmburk situas en katastra teritorio **Hulice** kun areo 6,48&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1720.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Image:Ryzmburk_(Hulice)_D._Dum_CP4.jpg|Domo n-ro&nbsp;4
Image:Ryzmburk_(Hulice)_B._Chata.jpg|Kabano
Image:Zvonička v Rýzmburku (Q94449089) 02.jpg|Sonorilejo
Image:Ryzmburk (Hulice) C. Chaty.jpg|Kabanoj

Kategorio:Hulice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Frank Löser

**Frank LÖSER** (naskiĝinta en 1944 je Freiberg-Lößnitz) estas germana agronomo, reklamfakulo kaj verkisto de faklibroj pri la historioj de Turingio, Saksio kaj Meklenburgo. 

Trejniĝinte kiel ĝardenisto, li frekventis inter 1963 kaj 1966 la Faklernejon pri planta konservado je Wettin verkonte multajn jarojn ĉe la Planta konservadoficejo je Chemnitz; paralele li trapasis telestudadon pri agronomio. Disertacio sukcesis en la 1982-a jaro ĉe la universitato de Halle post defendo de la tezo *Untersuchungen zur Erhöhung der Effektivität der Überwachung der Virusvektoren (Aphididae) in der industriemäßigen Pflanzkartoffelproduktion im Bezirk Karl-Marx-Stadt als Voraussetzung für eine gezielte Bekämpfung* En 1984 li transloĝiĝis Meklenburgon.

Depost Turniĝo ĝis pensiiĝo li liberprofesiulis. De 2003 li publikigis, ofte kun sia edzino Evemarie (mansakfaristino), diversajn regionhistoriaĵojn. Fokuso en ili estas krom legendoj kaj historioj el Turingio kaj Meklenburgo ankaŭ libroj pri kreskaĵoj kaj legomoj. Du infanojn havas li. Kelkajn verkojn surmerkatigis eldonejo Rockstuhl el Bad Langensalza.
## Verkoj 
* *Weimarer Land & Jena –  Sagen und Geschichte*, Demmler Verlag, Schwerin 2003, ISBN 3-910150-61-6
* *Thüringer Wald von der Wartburg bis zu den Feengrotten in Saalfeld – Sagen und Geschichten*, Demmler Verlag, Schwerin 2003,  ISBN 3-910150-60-8
* *Die Ostseeküste zwischen Wismar und Warnemünde – Sagen und Geschichten*, Demmler Verlag, Schwerin 2004, ISBN 3-910150-63-2
* *Der Sanddorn *, Demmler Verlag, Schwerin 2006, ISBN 978-3-910150-71-3
* *Wildfrüchte*, Demmler Verlag, Schwerin 2009, ISBN 978-3-910150-80-5
* *Zwiebeln*, Demmler Verlag, Schwerin 2010, ISBN 978-3-910150-87-4
* *Kartoffeln*, Demmler Verlag, Schwerin 2011, ISBN 978-3-910150-88-1
* *Freiberger Sagenbuch*, Verlag Rockstuhl, Bad Langensalz, 2007, ISBN 978-3-938997-74-1
* *Sagenbuch – Heilige Elisabeth von Thüringen 1207–1231*, Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza 2007, ISBN 978-3-938997-76-5
* *Sagenbuch des Silbernen Erzgebirges*, Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza, 2008, ISBN 978-3-86777-025-5
* *Sagenbuch der Augustusburg*, Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza 2009, ISBN 978-3-86777-041-5
* *Sagen und Geschichten der Kulturlandschaft Lewitz*, Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza 2009, ISBN 978-3-86777-101-6
* *Freiberger Spezialitäten, aus Küche und Keller*, Verlag Harald Rockstuhl, Bad Langensalza 2012, ISBN 978-3-86777-435-2
* *Alfred Mende – ein Freiberger Original*, Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza 2013, ISBN 978-3-86777-551-9

## Eksteraj ligiloj
* 
* ligiloj ĉe DDB
*etbiografio kun foto - ĉe: Rockstuhl-eldonejo

## Notoj 
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Agronomoj
Kategorio:Personoj de GDR
Kategorio:Naskiĝintoj en 1944
Dr. Domingo Cabred (stacidomo)

**Dr. Domingo Cabred** estas fervoja stacio situanta en la urbo Open Door, distrikto Luján, Provinco Bonaero, Argentino.

La stacidomo situas en la centro de la urbo, kiu situas 2 kilometrojn de Provinca Ŝoseo&nbsp;6 kiu ligas la urbojn La Plata kaj Campana.

## Bildgalerio 

Estación Cabred.JPG|Trajno ĉe stacio
J37 521 Bf Dr. Cabred, CNR-Nahverkehrswagenzug.jpg|Trajno
J37 523 Líneaa San Martín Ri Mercedes.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Open Door

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Open Door
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Crystal Caverns (videoludo)

***Crystal Caverns*** ( ***Kristalaj Kavernoj***) estas teksto-bazita aventura videoludo kaj interaga fikcio verkita por Apple II fare de Daniel Kitchen de Imaginative Systems Software. Ĝi estis publikigita fare de Hayden Software en 1982, kun sekva adaptado al Commodore 64 en 1984.

## Ludomaniero
*Crystal Caverns* estas trezorserĉa ludo, kiu okazas en domego, en arbaro kaj tuneloj.

## Recenzo
Kelly Grimes recenzis *Crystal Caverns* en la 64-a eldono de *Space Gamer*. Grimes komentis ke "*ĝi estas agrabla ŝanĝo de ritmo el hak-kaj-tranĉaj aŭ kosmaj pafludoj, sed ĝi ne valoras sian prezon*." En *The Book of Adventure Games*, Kim Schuette komentis pri la "*imageme verkita, tre detala teksto kaj pluraj tre bone faritaj enigmoj*", konkludante, ke la ludo estis "*entute, sufiĉe interesa*."

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Crystal Caverns ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Aventuraj videoludoj
Kategorio:Videoludoj de Hayden Software
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Apple II
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Commodore 64
Onšovice (Radošovice)

**Onšovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Radošovice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Radošovice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Onšovice situas en katastra teritorio **Radošovice u Vlašimi** kun areo 8,02&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1392.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Pařezí

## Pluaj fotoj 

Onšovice (Radošovice) (006).jpg|Tegmentoj de domoj
Onšovice (Radošovice) (015).jpg|Domoj kun ĝardenoj
Onšovice (Radošovice) (018).jpg|Vilaĝplaco

Kategorio:Radošovice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Open Door

**Open Door** estas urbo en la distrikto Luján, provinco Bonaero, Argentino.

Kiel multaj urboj en la Pampa regiono, la alveno de la fervojo starigis la bazojn por la estonta fundamento de la urbo.

Open Door formiĝis kiam komence de la 20-a jarcento estis inaŭgurita la Nacia Neŭropsikiatria Kolonio Domingo Cabred (ordinarlingve nomita "el Cabred"), kiu per sia terapia sistemo de "malfermitaj pordoj" donas sian nomon al la urbo. Poste, la unua subdivido okazis en kampo apud la kolonio kaj antaŭ la stacidomo, kaj tie ekloĝis grava kolonio de hispanaj enmigrintoj.

En 1950, la kampoj de Ritacco estis subdividitaj, venditaj fare de la aŭkciisto Luchetti, donante novan impulson al la urbo kiu, nuntempe, akiris novan impeton kun la instalaĵo de malsamaj loĝkonstruaĵoj kaj privataj projektoj.

## Vidu ankaŭ 
* Dr. Domingo Cabred (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Onšovice

Nomon **Onšovice** havas pluraj setlejoj:
* Onšovice (Radošovice), parto de municipo Radošovice en distrikto Benešov
* Onšovice (Dehtáře), parto de municipo Dehtáře en distrikto Pelhřimov (k. t. Onšovice u Dehtářů)
* Onšovice (Čkyně), parto de municipo Čkyně en distrikto Prachatice (k. t. Onšovice u Čkyně)
Imre Pávó

**Imre Pávó,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pávó Imre,** estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto, matematikisto, elektrinĝeniero.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1950, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1955. Post la diplomo li instruis en gimnazio de Kistelek inter 1955–1961, poste en mezlernejoj en Szeged (1961–1965), pli poste li estis laboratoriestro en Szeged. Intertempe li akiris elektrinĝenieran diplomon en 1967 en Teknikuniversitato de Budapeŝto, en la sekva jaro li doktoriĝis en Universitato de Szeged, en 1974 li kandidatiĝis (CSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1959, du filoj naskiĝis en 1960 kaj 1963.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Egy gráf k-fáinak előállításáról.* (disertaĵo, 1968)
* *Hálózatfüggvény meghatározása digitális számológépen topológiai formulával.* (1968)
* *Matematika. 1–3.* (studenta lernolibro, 1971–1980; 17-a eldono: 1992)
* *Lineáris hálózatok tervezése topológiai formulákkal.* (disertaĵo, 1973)
* *Távvezeték-hálózatok topológiai analízise.* (1979)
* *The Analysis of Signal Flow Graph Containing Sample-Data Elements.* (1985)
* *Digitális hálózatok.* (1996)

## Fontoj 
* biografio hungare
* mortaj datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj
Městečko (Chotýšany)

**Městečko** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chotýšany en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Chotýšany. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Tra la vilaĝo trafluas rivereto Chotýšanka, kiu estas maldekstraflanka alfluanto de rivero Blanice.

Městečko situas en katastra teritorio **Městečko u Chotýšan** kun areo 7,27&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1411.
thumb|left|Korto de Kriŝno
Oriente de la vilaĝo, ĉe rivereto Chotýšanka kaj ŝoseo II/112, sub digo de fiŝlago Smikov, troviĝas kabana domaro Slunečná, fondita ĉirkaŭ la jaro 1970. Plua kabana domaro Albatros, kies komencoj tuŝas en trampan periodon en la jaro 1935, situas en valo de Chotýšanka okcidente de la vilaĝo. Proksime de Albatros, en nura rando de la katastro de Městečko, situas solejo kreita de mastruma korto Lhotka. Tiu estis post velura revolucio restituita en damaĝigita stato, ekde la jaro 1990 uzas ĝin komunumo de movado Hare Kriŝno. Tiu riparis la objekton kaj en ĝia administrado ĝi funkcias kiel Farmo Korto de kriŝno celita al ekologia agrikulturo.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Chotýšany, Městečko, chapel.jpg| Kapelo super la vilaĝplaco
 Chotýšany, Městečko, bridge over Chotýšanka river.jpg| Ponto trans Chotýšanka 
 Chotýšany, Městečko, north part.jpg| La norda parto de vilaĝo

## Referencoj
Kategorio:Chotýšany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Muñiz (Bonaero)

**Muñiz** estas argentina urbo en la distrikto San Miguel, provinco Bonaero, en la nordokcidenta areo de Granda Bonaero.

La loĝantoj nomiĝas *Muñizcinos* aŭ *Muñizcenses*.

## Vidu ankaŭ 
* Muñiz (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Sol y Verde (stacidomo)

**Sol y Verde** estas fervoja stacio situanta en la samnoma kvartalo, en la urbo José C. Paz, samnoma distrikto, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Est. Sol y Verde Andenes.jpg|Kajoj kaj trakoj
Est. Sol y Verde.jpg|Nomŝildo
Formación deteniéndose en la estación Sol y Verde.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* José C. Paz (urbo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:José C. Paz
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Křemení

**Křemení** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chotýšany en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Chotýšany. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Křemení situas en katastra teritorio **Chotýšany** kun areo 6,7&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1844.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Sušice

## Pluaj fotoj 

 File:Chotýšany, Křemení, small house.jpg| Domo meze de Křemení
 File:Chotýšany, Křemení, main street.jpg| Křemení ĉe ŝoseo II/112

Kategorio:Chotýšany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Muñiz (stacidomo)

**Muñiz** estas stacidomo situanta en la samnoma urbo, distrikto San Miguel, Provinco Bonaero, Argentino.

Ĝi estas nuntempe la plej malnova stacio en la historio de la Linio San Martín, malfermita en 1865.

## Bildgalerio 

Estacion Muñiz.jpg|Nomŝildo
Vista aérea tren en Muñiz.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Muñiz (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Muñiz (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Crisis Mountain

***Crisis Mountain*** ( ***Kriza Monto***) estas platforma videoludo verkita de David H. Schroeder por Apple II kaj publikigita de Synergistic Software en 1982. Cetera versio por 8-bitaj Atari-komputiloj estis eldonita en 1983. Creative Software publikigis kartoĉajn versiojn por Commodore 64 kaj VIC-20. Versioj por FM-7 kaj la komputilserio PC-88 fine estis eldonitaj fare de Comptiq.

En *Crisis Mountain*, la ludanto devas malaktivigi bombojn lasitajn en kaŝejo sub vulkano, kiu estis forlasita de teroristoj. Ĝi estas unu el la plej fruaj ludoj kun regeneranta sano. La ludanto ne ĉiam mortas pro individua akcidento : sano, tie nomita "forto", estas montrita kiel nombro de 0 ĝis 3, kaj post vundiĝo ĝi malrapide pliiĝas.

En recenzo por *Electronic Games*, Rick Teverbaugh skribis: "*anstataŭ aspekti kiel banalaj linioj kaj ŝtupetaroj, ĉi tiu grimpoludo havas ludkampon, kiu fakte aspektas kiel la interno de kaverno*". Krome, li nomis la ĝeneralan vidan prezenton "*superba*."

La recenzlibro *Essential Guide to Atari Computers* de InfoWorld citis ĝin kiel rimarkindan arkadan videoludon por 8-bitaj Atari-komputiloj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Crisis Mountain ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Platformaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj de Synergistic Software
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Apple II
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per 8-bitaj Atari-komputiloj
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Commodore 64
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per FM-7
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per PC-88
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per VIC-20
Presidente Derqui (stacidomo)

**Presidente Derqui** estas stacidomo en la samnoma urbo, distrikto del Pilar, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Est. Pte Derqui Andenes.jpg|Trakoj
Estacion Presidente Derqui.jpg|Nomŝildo
Estacion Derqui.jpg|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Presidente Derqui

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Presidente Derqui
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Presidente Derqui

**Presidente Derqui** estas argentina urbo situanta en la distrikto Pilar, provinco Bonaero. Ĝi havas proksimuman loĝantaron de  homoj. Fondita de Antonio Toro, ĝia nomo estas omaĝo al la argentina prezidanto Santiago Derqui.

## Vidu ankaŭ 
* Presidente Derqui (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
István Ratkó

**István Ratkó** [iŝtvAn ratkO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ratkó István,** estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto, matematikisto.

 naskiĝis  en Pesterzsébet, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en eduka instituto en 1961, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1966. Post la diplomo li instruis 6 jarojn en ĉefurba gimnazio, poste inter 1972–1992 li laboris en esplora instituto. Ekde 1978 li ofte faris laborojn al medicina instituto, kie li kunligis la matematikon kaj komputikon kun medicinaj maŝinoj. Ekde 1998 li instruis en Altlernejo Dénes Gábor. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1985 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1964 kaj 1981, 3 filinoj naskiĝis en 1966, 1968 kaj 1973.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Programozott bevezetés a valószínűségszámításba.* (lernolibro, kunaŭtoro, 1974)
* *Egy nagyméretű adatfeldolgozás és azzal kapcsolatos meggondolások ismertetése.* (disertaĵo, 1978)
* *Válogatott számítástechnikai és matematikai módszerek orvosi alkalmazásokban.* (parte disertaĵo, 1984)
* *Csökkent csont ásványianyag-tartalom igazolása spondylitis ankylopoeticában.* (kunaŭtoro, 1997)
* *Analízis.* (lernolibro, 2 volumoj, kunaŭtoro, 2005)
* *Reumatológiai rehabilitációs osztályokon kezelt betegek osteoporosisos betegek életminősége.* (kunaŭtoro, 2012)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ahoy!

***Ahoy!*** estis usona komputila magazino eldonita de 1984 ĝis 1989. Ĝi pritraktis ĉiujn kolorajn komputilojn de Commodore, ĉefe la Commodore 64 kaj Amiga.

## Historio
La unua numero de *Ahoy!* estis publikigita en januaro 1984. La magazino estis eldonita monate fare de Ion International kaj havis sian ĉefsidejon en Novjorko. Ĝi publikigis multajn ludojn en BASIC kaj maŝinlingvo, foje ankaŭ proponante fontkodon en asembla lingvo. *Ahoy!* publikigis kontrolsuman programon nomatan *Flankspeed* por enigi maŝinlingvajn listojn.

*AmigaUser* estis rilata sed aparta eldonaĵo dediĉita specife al Amiga. Ĝi estis derivita de serio de kolonoj en *Ahoy!* kun la sama titolo, kaj la unuaj du numeroj estis publikigitaj anstataŭ la ĉefa magazino en majo kaj aŭgusto 1988.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ahoy! ĉe Internet Archive

Kategorio:Komputilaj gazetoj
Kategorio:Videoludaj gazetoj
Trans La Florida Markolo

**Trans la Florida Markolo** estas 30-minuta dokumenta filmo de Fábio Monteiro pri la unua laŭleĝa vizito de usonaj esperantistoj al Kubo post 54 jaroj da malpermeso, kiu okazis en 2015, post kiam la du ŝtatoj rekomencis diplomatie interrilati.

La projekto estis subteninta de Esperanto-USA kaj la Kuba Esperanto-Asocio. La fona voĉo registris Orlando Raola.

## Ligiloj 
* Trans la Florida Markolo - la tuta filmo spektebla en jubtubo

## Fontoj 
* TEJO pri la filmo: https://www.tejo.org/publications/tejo-aktuale-numero-428-2016-10-27/
* Esperanto Ilustrita pri la filmo: https://esperantoilustrita.blogspot.com/2017/09/esperanto-kino-trans-la-florida-markolo.html
* Retejo de Viajante Inteligente en la interreta arkivo https://web.archive.org/web/20170104233513/http://viajanteindependente.com/
Kategorio:Verkoj de 2016
Kategorio:Esperanto-verkoj
Kategorio:Esperanto en 2015
Kategorio:Esperanto en 2016
Kategorio:Dokumentaj filmoj
American Multiple Industries

**American Multiple Industries**, ankaŭ komercante sub la nomo **Mystique**, estis usona firmao kiu produktis serion de pornografiaj videoludoj por Atari 2600 sub la nomo *Mystique Presents Swedish Erotica*, kiuj inkluzivis ''Beat 'Em & Eat 'Em*, *Bachelor Party* kaj plej fame *Custer's Revenge*. Ĝi estis unu el pluraj videoludaj kompanioj kiuj provis uzi sekson por vendi siajn ludojn.

## Historio
La varmarko *Swedish Erotica* estis licencita el serio de pornografiaj filmoj produktitaj de Caballero Home Video, kvankam ili estis programitaj en Usono kaj fabrikitaj en Hongkongo.

"*Mi simple ne kredas, ke plenkreskuloj volas pafi kosmoŝipojn*," diris Stuart Kesten, prezidanto de AMI. Laŭ industriaj observantoj kaj kritikistoj, la luddizajnoj de AMI estis ĝenerale simplaj, kun krudaj grafikoj kaj neelstaraj ludmekanikoj, plejparte similaj al jam ekzistantaj ne-pornografiaj ludoj kiuj estis sukcesaj en sia origina formo.

Ĉiuj ludoj en la serio *Swedish Erotica* estis evoluigitaj de Joel H. Martin, kies solaj konataj verkoj estas AMI-ludoj.

## Kontroverso
La videoludo de AMI *Custer's Revenge'' akiris specialan fifamecon pro sia intrigo. En la ludo, la ludanto kontrolas la karakteron "Custer", nuda viro kun vakera ĉapelo kaj videbla erekto, klare inspirita de George Armstrong Custer. Custer devas superi diversajn obstaklojn por seksperforti krude bildigitan, grandbrustan indianinon kiu estas ligita al stango. La ludo instigis plendojn de diversaj grupoj — virinaj rajtoj, kontraŭ-pornografiaj, indiĝenaj amerikaj, videoludaj kritikistoj. Ĉiuj esprimis siajn plendojn.

AMI forlasis la videoludan industrion tuj antaŭ la videoluda krizo de 1983. La rajtoj de AMI pri la ludoj estis venditaj al PlayAround, kiu daŭrigis la pornografian ludlinion.

## Referencoj 
Kategorio:Iamaj videoludaj firmaoj
James Hiller

**James Patric HILLER** (n. la 10-an de januaro 1985 en Celle) estas germana verkisto.

James Hiller studis informadadministradon ĉe Hannover Universitato de Aplikataj Sciencoj kaj informadiko ĉe la Universitato de Hildesheim. En 2013 li laboris kiel politika dungito por la Socialdemokratia Partio de Germanio partioficulo. Li antaŭe laboris kiel sendependa ĵurnalisto: En 2006, Hiller gajnis la verkkonkurson "Juna & Feliĉa en Malsupra Saksio?", aranĝita de la Junge Presse Niedersachsen. Hiller skribis la verkojn *Twinking* kaj *Worstory* fare de Brighton Verlag en 2017 kaj 2020, respektive.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj verkistoj
Pařezí

Nomon **Pařezí** havas pluraj setlejoj:

* Pařezí (Chotýšany) –&nbsp;parto de municipo Chotýšany en distrikto Benešov
* Pařezí (Petrovice u Sušice) –&nbsp;parto de municipo Petrovice u Sušice en distrikto Klatovy

similan nomon havas:
* Parezí –&nbsp;solejo ĉe Protivín en distrikto Písek
* Parezí –&nbsp;loka nomo en Chlum u Třeboně (distrikto Jindřichův Hradec)
Krato (komika poeto)

**Krato (komika poeto)** estis greka komika poeto kaj komediverkisto, potenciganto de la antikva komedio, kiu trifoje venkis en la Urba Dionizia. La unuan fojon kiun li venkis la premion verŝajne okazis en la malfruaj 450-aj jaroj aŭ fruaj 440-aj jaroj a.K., baldaŭ antaŭ la venkoj de Callias kaj Teleclides; skolio en la teatraĵo "La Kavaliroj", de Aristofano (424 a.K.) nomas lin grava reprezentanto de la antaŭa generacio, kaj, laŭ Aristotelo, en sia "Poetikaĵoj", la influo de la siciliaj komediaj poetoj igis lin esti la unua atena komedia poeto kiu prirezignis la "jamban" metrikon kaj produktis ludojn kun interligita intrigo. La Suido raportas ke lia frato estis epika poeto nomita Epiliko.

Oni havas fragmentojn el naŭ aŭ dek komedioj el nekonata totalproduktaĵo. El aliaj fontoj oni scias ke komedioj kiel scenejaj produktadoj komenciĝis iam ĉirkaŭ 500 a.K. aŭ pli frue do Krato venis sufiĉe frue al la artformo.

Krato estis meritigita kiel la unua atena komedia poeto (la komedioj estis verkitaj en verso kaj inkludis kantojn) kiu enkondukis ebriajn rolulojn, daŭre komikan bazvaron pli ol 2,400 jarojn poste. Aristotelo mem kreditis al Krato kiel la unua kiu prirezignis la metodologion de "gloritaj komikaj monologoj" de la plej malnovaj komedioj kaj enkondukis la plej kompletajn intrigojn kaj kronikojn.

Estu kiel ajn, ekzistas ankoraŭ multe da akademia kverelado pri ĉu aŭ ne la laboro de Krato simple reflektis la influon de Epikarmo de Kos, kiu eble bone estis la vera noviganto.

Krato estis supozeble aktoro antaŭ ol li komencis verki komediojn (Sed oni certas, ke li vere volis esti reĝisoro.) kaj lia frato estis Epiliko, unu el la Epopeaj poetoj. La Kronikoj de Eŭzebio deklaris ke Krato estis bonkonata komikulo antaŭ 451 a.K. kaj Demetrius Lacon en sia verko "Pri la poezio" indikas ke Krato eble agis en kelkaj el la tragedioj de Esĥilo antaŭ interŝanĝado de ĝenroj.

## Verkaro
* Γείτονες ("Najbaroj")
* Ἥρωες ("Herooj")
* Θηρία ("Besto")
* Λάμια ("Lamio")
* Μέτοικοι ("Akciuloj")
* Παιδιαί (Παιχνίδια) ("Infanoj") aŭ ("Ludiloj")
* Πεδῆται ("Falanta")
* Πεντέται (("Enĉenataj homoj")
* Σάμιοι (Sameoj)
* Τόλμαι ("Aŭdaca")
* Ρήτορες ("Retorikuloj")

## Referencoj 
540 a. K.
478 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Lísek (Postupice)

**Lísek** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Postupice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1 km norde de Postupice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Lísek situas en katastra teritorio **Jemniště** kun areo 2,94&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1720.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 File:Postupice, Lísek, chapel.jpg| Kapeleto en Lísek
 File:Postupice, Lísek, middle part.jpg| Meza parto de la vilaĝo
Postupice, Lísek, south part 2.jpg|Domo en Lísek

Kategorio:Postupice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Miroslav (Postupice)

:*Estas ankaŭ Miroslav.*

**Miroslav** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Postupice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 5 km sudokcidente de Postupice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Miroslav situas en katastra teritorio **Nová Ves u Postupic** kun areo 8,47&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

File:Miroslav, domy (2019).jpg|Domoj (2019)
File:Miroslav, dům (2019).jpg|Domo (2019)
File:Miroslav (Postupice), rybník.jpg|Fiŝlago (2019)
File:Postupice, Miroslav, cesta do obce.JPG|Vojo en la vilaĝon
File:Miroslav (Postupice), statek.jpg|Bieno (2019)

Kategorio:Postupice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Niiza

**Niiza,** () estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en regiono Kanto, en gubernio Sajtama.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2021 Niiza havis populacion de . En la 1970-aj jaroj Niiza atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) pro la urbunuiĝoj, poste ĝi daŭre pliigis.

## Geografio 
Niiza situas sur ebenaĵo laŭ preterfluanta rivero kaj esence ĝi estas antaŭurbo de urbaro de Tokio. Jono (urbo) troviĝas 9, Kaŭaguĉi kaj Niŝitokio po 11, Tokorozava kaj gubernia sidejo Sajtama po 12, Higaŝimatsujama 13, Kavagoe 16, Sajama 18, ĉefurbo Tokio 31 kilometrojn aere https://www.thedistancenow.com/sayama_japan/tokorozawa_japan.

## Historio 
La areo de la moderna Niiza estis loĝita ekde la prahistoriaj tempoj. La urbeto Sajtama estis establita laŭ la moderna municipa sistemo en 1889. La 1-an de marto 1955 urbeto Niiza naskiĝis pro unuiĝo de urbeto kaj vilaĝo. La nova urbeto estis levita al urbostatuso la 1-an de novembro 1970.

## Ekonomio 
En Niiza granda presejo funkcias, ankaŭ kelkaj aliaj malpezaj fabrikoj. Tamen, pro ĝia proksimeco al Tokio, pli ol triono de la laborantaro navedas ĉiutage, igante Niiza plejparte dormoĉambro. Menciindas la apuda armea bazo, kiel signifa labordonanto.
eta|

## Eduko 
En Niiza 3 universitatoj funkcias.

## Trafiko 
Niiza estas bone ligita fervoje kaj ĉefvoje por helpi la navedantojn. 

## Klimato 
Niiza situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj, tiam granda kun neĝado ne okazas. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1449 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, respektive neĝas. 

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj, aparte menciindas granda budhana templo

## Ĝemelurboj 
*  Jyväskylä Finnlando ekde 1997
*  Nasuŝiobara Japanio ekde 2000
*  Ĝijuan, Ĉinio ekde 2002
*  Neuruppin Germanio ekde 2003

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
William Case Morris (stacidomo)

**William Case Morris** estas fervoja stacidomo situanta en la samnoma urbo, Distrikto Hurlingham, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Est. W Morris Andenes.jpg|Trakoj kaj kajoj
Est. W Morris.jpg|Nomŝildo
J31 549 Hp W. C. Morris, B954.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* William C. Morris (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:William C. Morris (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Villa Astolfi (stacidomo)

**Villa Astolfi** estas stacidomo en la samnoma urbo, distrikto Pilar, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Est. Astolfi Andenes 1.jpg|Trakoj kaj kajoj
Estacion Villa Astolfi.jpg|Nomŝildo
Estación Villa Astolfi del Ferrocarril San Martín.jpg|Lokomotivo

## Vidu ankaŭ 
* Villa Astolfi

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Nová Ves (Postupice)

**Nová Ves** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Postupice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 3 km sudokcidente de Postupice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Nová Ves situas en katastra teritorio **Nová Ves u Postupic** kun areo 8,47&nbsp;km². En la katastra teritorio Nová Ves u Postupic situas ankaŭ Miroslav kaj Vrbětín.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1544.

En la jaroj 1850–1869 apartenis al la vilaĝo ankaŭ Babčice.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Postupice, Nová Ves, house No 7.jpg| Ĉefa ŝoseo
 Kaple v Nové Vsi (Q38035994).jpg| Kapelo ĉe ŝoseo
 Postupice, Nová Ves, bus stop.jpg| Haltejo kun kruco
 Socha svatého Jana Nepomuckého na mostě v Nové Vsi (Q66566439).jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka sur la ponto

Kategorio:Postupice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
El Palomar (stacidomo)

**El Palomar** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, inter la distriktoj Morón kaj Tres de Febrero, Provinco Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Est. El Palomar Andenes 1.jpg|Kajoj kaj trakoj
Est El Palomar.jpg|Nomŝildo
FormaciónArrivandoAElPalomar.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Ciudad Jardín Lomas del Palomar
* El Palomar (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:El Palomar (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Pozov

**Pozov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Postupice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2,5 km okcidente de Postupice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Pozov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,23&nbsp;km². En la katastra teritorio Pozov situas ankaŭ Mokliny.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370.

En la jaroj 1930–1950 apartenis al la vilaĝo ankaŭ Babčice.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Pozov, cesta.jpg|Pozov
Kaple v Pozově (Q66566418).jpg|Kapelo en Pozov
Pozov (Postupice) board trailer.jpg|Traktora postveturilo

Kategorio:Postupice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
El Palomar (Bonaero)

**El Palomar** estas loĝurbo en Argentino situanta en la Okcidenta Zono de Granda Bonaero. Ĝia teritorio situas en la distrikto Morón en la provinco Bonaero.

En Morón ĝi estas nomita **El Palomar** kaj **Palomar Este** dum la sektoro konata kiel Ciudad Jardín Lomas del Palomar kaj Palomar Norte apartenas al la distrikto Tres de Febrero.

## Vidu ankaŭ 
* El Palomar (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Ciudad Jardín Lomas del Palomar

**Ciudad Jardín Lomas del Palomar** ankaŭ konata kiel *Ciudad Jardín* estas urbo situanta en la Okcidenta Zono de Granda Bonaero, Argentino. Ĝi apartenas al la distrikto Tres de Febrero en la provinco Bonaero, alkroĉita al la urbo El Palomar (ĉi-lasta apartenanta al la distrikto Morón).

## Vidu ankaŭ 
* El Palomar (stacidomo)

Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
PlayAround

**PlayAround** estis usona firmao fondita de Joel H. Martin, antaŭe kunfondinto de American Multiple Industries, la unua kompanio de erotikaj videoludoj por Atari 2600. 

PlayAround aĉetis la rajtojn de la titoloj kreitaj de American Multiple Industries post ties malapero en 1983, kaj publikigis ilin kiel duoblaj kartoĉoj : ili estis pli longaj kartoĉoj kiuj entenis malsaman ludon ĉe ĉiu fino. PlayAround publikigis pliajn titolojn, unikajn kompare kun tiuj akiritaj de American Multiple Industries, kaj kreis inajn versiojn de kelkaj el siaj ludoj por provi kapti alian merkatan segmenton, kio tamen ne tre sukcesis. Kvankam la temoj de la ludoj povus esti konsiderataj plenkreskulaj, la grafikaĵoj estas tre rudimentaj kaj ĝenerale sufiĉe malbonkvalitaj, postulante konsiderindan imagon por rigardi ilin kiel ion pli ol kuriozaĵon.

## Referencoj 
Kategorio:Iamaj videoludaj firmaoj
The Oklahoman

***The Oklahoman*** estas la plej grava ĉiutaga gazeto en Oklahomo, Usono, kaj la sola regiona ĉiutaga gazeto kiu kovras la urban areon de Oklahomurbo. La akiro de Gannett estis finaligita la 19-an de novembro 2019.

Kopioj estas vendataj por $2 ĉiutage aŭ $3 dimanĉe. Prezoj estas pli altaj ekster la kantono Oklahomurbo kaj najbaraj distriktoj.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:Oklahomo
Mother Jones (magazino)

***Mother Jones*** (mallongigita ***MoJo***) estas usona neprofitcela progresisma revuo, kiu ĉefe temas pri novaĵoj, komentoj, kaj esploraj raportoj pri politiko, medio, homaj rajtoj, sanservo kaj kulturo. Clara Jeffery oficias kiel ĉefredaktoro de la revuo, dum Monika Bauerlein estas la ĉefoficistino ekde 2015. *Mother Jones* estis publikigita de la Fondaĵo pri Nacia Progreso, neprofitcela organizaĵo, ĝis 2024, kiam ĝi kunfandiĝis kun *The Center for Investigative Reporting*, kiu nun estas ĝia eldonisto.

La revuo estas nomita laŭ Mary Harris Jones, konata kiel Mother Jones, irlanda-usona sindikata aktivulo, socialisma subtenanto kaj fervora kontraŭulo de infanlaboro.

Dum la unuaj kvin jaroj post sia fondiĝo en 1976, *Mother Jones* funkciis per redakcia estraro, kaj membroj de la estraro laŭvice servis kiel ĉefredaktoro por unujara mandato. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()

Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:Politikaj gazetoj
Haitia voduo

dekstre|eta|240ra|Flago *drapo*, kiu reprezentas la simbolon *vèvè* de la loa Loko Atison; tiuj simboloj ludas gravan rolon en la vodua ritaro.
**Haitia voduo** (aŭ **vuduo**) estas religio de la afrika diasporo kiu disvolviĝis en Haitio inter la 16-a kaj 19-a jarcentoj. Tiu ĉi religio aperis tra procezo de sinkretismo inter pluraj tradiciaj religioj de Okcidenta kaj Centra Afriko kaj Katolikismo. Ekzistas neniu centra aŭtoritato en kontrolo de la religio kaj ekzistas grandega diverseco inter praktikantoj.

Tiu voduo temas pri spiritoj nomitaj *loa* (aŭ *lwa*). Tipe, ili derivas siajn nomojn kaj atributojn de tradiciaj okcidentaj kaj centrafrikaj diaĵoj, kaj estas egaligitaj kun katolikaj sanktuloj. La *looj* estas dividitaj en malsamajn grupojn, la *nanchon* ("nacioj"), plej precipe la *Rada* kaj la *Petwo*. Diversaj mitoj kaj rakontoj estas rakontitaj pri tiuj *loa*, kiuj estas konsideritaj malĉefaj al transcenda kreinta diaĵo, *Bondye*. Tiu ĉi teologio estis nomita kaj monoteisma kaj politeisma. Kiel inica tradicio, voduistoj kutime kunvenas por adori la loan en *ounfò* (templo), gvidita fare de *houngan* (pastro) aŭ *manbo* (pastrino). Centra rito postulas tamburadon, kantadon, kaj dancadon por instigi loaon posedi unu el siaj membroj kaj tiel komuniki kun ili.

Multaj haitianoj praktikas voduon iagrade, kvankam ili tipe ankaŭ praktikas Katolikismon, trovante neniun problemon en praktikado de la du malsamaj sistemoj samtempe. Pli malgrandaj voduokomunumoj ekzistas aliloke, precipe inter la haitia diasporo en Usono. Kaj en Haitio kaj aliaj landoj, voduo disvastiĝis preter siaj afrik-haitiaj originoj kaj estas praktikita fare de homoj de diversaj etnoj. Voduo estis la temo de multe da kritiko dum sia historio kaj estis plurfoje priskribitaj kiel unu el la plej miskomprenitaj religioj en la mondo.

## Aktualo
Voduo estas esenca parto de haitia kulturo dum jarcentoj, formante nacian identecon kaj ĉiutagan vivon. Tiu ĉi religio, kiu kombinas afrikajn kredojn, katolikismon kaj lokajn tradiciojn, estas komprenata kiel pozitiva spirita forto, sed rezultas ankaŭ en konfliktoj kaj perforto.

La 7-an de decembro 2024 en Cité Soleil krimbando murdis pli ol 180 maljunulojn pro sorĉakuzoj. Ŝajne la bandestro Micanord ordonis tiun masakron de Wharf Jérémie kiel reprezalio pro la morto de sia filo. Ŝajne Micanord konsultis *houngan* (vodua pastro), kiu akuzis kvartalanojn je sorĉagado; rezulte oni amasmurdis ĉiajn maljunulojn.

## Vidu ankaŭ 
* Voduo

## Referencoj
Kategorio:Voduo
Kategorio:Religio en Karibio
Kategorio:Animismo
Kategorio:Religio en Haitio
Kategorio:Afrik-amerikaj religioj
Stacidomo Sankta Pankracio

La **Stacidomo Sankta Pankracio** () estas unu el la plej gravaj fervojaj stacioj de Londono, Anglio. Ĝi situas en la urbodistrikto Camden Town de nordokcidenta centra Londono, unu el la 34 ĉefaj centroj en Granda Londono, 4 kilometrojn norde de Charing Cross. Tuj oriente najbaras la Stacidomo Reĝa Kruco (). La stacidomo *Saint Pancras* malfermiĝis en 1868 kaj disponas pri 15 kajoj.

La stacio interalie estas la finstacio de fervojaj linioj al la orientaj Mezlandoj kaj al Jorkŝiro, do al la nordo. Ĉi tie veturas trajnoj interalie al Luton, Bedford, Leicester, Nottingham, Derby kaj Sheffield. Fojaj trajnoj ankaŭ veturas al Burton-upon-Trent, Leeds, Barnsley, Scarborough kaj Jorko. Pliaj kajoj estas rezervitaj por la trafiko al la tradicia graflando Kent, do al la sudoriento. Ekde la 14-a de novembro 2007, St Pancras estas la nova finstacio de la altrapida linio, sur kiu la vojas *Eurostar*-trajnoj tra la Manika Tunelo al Parizo kaj Bruselo, kaj de tie konektiĝas eŭropaj ICE-trajnoj interalie al Amsterdamo, Kolonjo kaj Frankfurto. Tiuj uzas la centrajn trakojn 5 ​​ĝis 10 en la ĉefhalo. Ĉar specialaj sekurecaj mezuroj validas por la *Eurostar*-trajnoj, estas necese ke pasaĝeroj registriĝu per sia bileto antaŭ ol eniri la trajnon kaj trapasi personan kaj pakaĵan kontrolon, simile al tiu en flughaveno. La elektita registrejo estis starigita sub la platformoj, kiuj estas ses metrojn super la stratnivelo. La registrejo estis origine uzita por stoki bierbarelojn transportitajn ĉi tien de Burton-upon-Trent. La trakoj uzitaj fare de la Eurostar estas apartigitaj de la resto de la stacio per vitraj muroj kaj nur povas esti atingitaj de la enregistradareo uzante rulŝtuparojn kaj liftojn. Sub la stacio estas la disvastiĝanta metrostacio ''King's Cross St. Pancras'', kie kruciĝas ses linioj de la metroo de Londono.

Kategorio:Fervojaj stacioj en Britio
Kategorio:Metroo de Londono
Kategorio:Stacidomoj de Londono
Karim Al-Ĝaŭhari

**Karim AL-ĜAŬHARI** (arabe: كريم الجوهري; germane: **Karim El-Gawhary**; naskiĝinta la  en Munkeno) estas germana kaj egipta ĵurnalisto.

Estante filo de egiptano kaj germanino li ellernis la araban nur dum universitataj jaroj. Li studis islamologion kaj politikajn sciencojn kun fokuso pri Levantenio ĉe Libera Universitato Berlino; antaŭa kandidatiĝo ĉe munkena ĵurnalista lernejo fiaskis. De 1991 li laboras reporterece en Kairo. 

Li verkas por germanlingvaj periodaĵoj, ekz. "Die Tageszeitung" (Berlino), *Die Presse* (Vieno), "Hannoversche Allgemeine Zeitung" (Hanovro), "Stuttgarter Nachrichten" (Stutgarto), "Badische Zeitung" (Freiburg), "Rheinische Post" (Duseldorfo), "Die Rheinpfalz" (Ludwigshafen) kaj "General-Anzeiger" (Bonn).

Por ARD li dum kvin jaroj deĵoris en Kairo. De 2004 li gvidas la levantenian buroon de ORF. Maldungo fare de ORF estas planata por meze 2026. Li estas membro en la berlina profesia unuiĝo *Freischreiber* kaj ĉe la societo de liberaj korespondantoj *Weltreporter*. Li havas tri filojn.

## Verkoj (elekto) 
* *Alltag auf Arabisch – Nahaufnahmen von Kairo bis Bagdad.* Wien 2009, ISBN 978-3218007832
* *Tagebuch der Arabischen Revolution.* Wien 2011, ISBN 978-3218008297
* *Frauenpower auf Arabisch.* Wien 2013, ISBN 978-3218008792
* kun Mathilde Schwabeneder: *Auf der Flucht.* Wien 2015, ISBN 978-3218009898
* *Repression und Rebellion: Arabische Revolution – was nun?* Kremayr & Scheriau, Wien 2020, ISBN 978-3-218-01232-4

## Honoroj 
*2011: *Concordia-Preis* (por gazetarlibereco)
*2011, 2018 kaj 2020: *Journalist des Jahres* (aŭstra premio por ĵurnalisto; sekcio de ekstera politiko) 
*2013: ĉefpremio *Journalist des Jahres*
*2016: premio *Leopold-Kunschak-Pressepreis* (Aŭstrujo) 
*2018: premio *Axel-Corti-Preis*
*2023: *Goldenes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich* (meritsigno aŭstruja)

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
* ORF-buroo je Kairo
*artikoloj ĉe TAZ

## Notoj 
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Aŭstria televido  
Kategorio:Naskiĝintoj en 1963
Kategorio:Islamologoj
Stacidomo Reĝa Kruco

La **Stacidomo Reĝa Kruco** () estas unu el la plej gravaj kaj unu el la internacie plej konataj fervojaj stacioj de Londono. La **Stacidomo Sankta Pankracio** () estas unu el la plej gravaj fervojaj stacioj de Londono, Anglio. Ĝi situas en la urbodistrikto Camden Town de nordokcidenta centra Londono, unu el la 34 ĉefaj centroj en Granda Londono, 4 kilometrojn norde de Charing Cross. Tuj okcidente najbaras la Stacidomo Sankta Pankracio (). La stacidomo ''King's Cross* malfermiĝis en 1852 kaj disponas pri 11 kajoj, numerigitaj 0 ĝis 10.

La stacio estas la finstacio de fervojaj linioj de la nordoriento de Anglio kaj la oriento de Skotlando. Ĉi tie veturas trajnoj ktp. al Kembriĝo, Jorko, Durham, Novkastelo kaj Edinburgo. Sub la stacio estas la disvastiĝanta metrostacio *King's Cross St. Pancras'', kie kruciĝas ses linioj de la metroo de Londono.

Al la internacia konateco sendube kontribuas la fakto, ke la stacidomo estas grava scenejo de ĉiu el la sep romanoj kaj ok filmoj pri Harry Potter: ĉiujare post la someraj ferioj laŭ la rakontoj sorĉistaj lernejanoj kolektiĝas en sekreta kajo "9 3/4", por de tie per historia vaporlokomotiva trajno kune veturi norden al la mistera sorĉista lernejo Hogwarts.

Kategorio:Fervojaj stacioj en Britio
Kategorio:Metroo de Londono
Kategorio:Stacidomoj de Londono
Babčice

Nomon **Babčice** havas pluraj setlejoj:

* Babčice (Struhařov) – parto de municipo Struhařov en distrikto Benešov
* Babčice (Vodice) – parto de municipo Vodice en distrikto Tábor
Mokliny

**Mokliny** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Postupice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km nordokcidente de Postupice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Mokliny situas en katastra teritorio **Pozov** kun areo 6,23&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1788.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Pozov, Mokliny, louka.jpg|Herbejo
Pozov, Mokliny, pole.jpg|Kampo

Kategorio:Postupice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Babčice (Vodice)

**Babčice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vodice en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km okcidente de Vodice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 19 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Babčice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,08&nbsp;km². En la katastra teritorio Babčice situas ankaŭ Osikovec.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1467.

En la jaroj 1850–1890 la vilaĝo estis konsisto de municipo Rodná, en la jaroj 1900–1975 konsisto de municipo Domamyšl kaj ekde la 1-a de januaro 1976 la vilaĝo fariĝis konsisto de municipo Vodice.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Sunhorloĝo ĉe konstruaĵo n-ro 27
* Juda tombejo norde de la vilaĝo 
* Eksa sinagogo meze de la vilaĝo

## Pluaj fotoj 

Babčice (Vodice), dům na východě vsi.jpg|Domo en Babčice
Babčice (Vodice), autobus.jpg|Aŭtobuso
Babčice (Vodice), zastávka.jpg|Haltejo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vodice (distrikto Tábor)
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník