open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mihály Bolgár

**Mihály Bolgár** [mihAj bolgAr], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bolgár Mihály** estis hungara piarista monaĥo, instruisto. Liaj pseŭdonimoj estis *Jelöcs; Tatrosi Pólos; Volgai Uszuba*.

 naskiĝis  en Kökényes, li mortis  en Kökényes.

## Biografio 
 lernis en Gyöngyös kaj Pest (urbo). En tiu lasta urbo en 1853 li aliĝis al la piaristoj, poste li lernis en Vác kaj Szeged, en la lasta urbo li maturiĝis. Li monaĥiĝis en 1859, pastriĝis depost la teologiaj scioj en 1864. Jam en 1857 li ekinstruis en Debrecen, inter 1859-1862 en Kolozsvár, inter 1863–1867 denove en Debrecen, inter 1867–1870 en Szeged, Kecskemét kaj Pest (urbo). En la lernojaro 1870 li estis gimnaziestro en Szeged, poste li estis ĉefamilia edukisto de filoj de Gyula Andrássy en Vieno.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az egyetemes földrajz alapvonalai.* (tralaborita laŭ Klöden en 2 volumoj, 1871)
* *Miért mentünk Boszniába és Herczegovinába.* (sen eldonjaro)
* *A régi arabok családi életéről és jelleméről.* (1879)

## Fontoj 
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Worcester Politeknika Instituto

La **Worcester Polteknika Instituto** ( , akronime **WPI**) estas privata usona universitato situanta en Worcester, Masaĉuseco. Fondita en 1865 en Worcester, WPI estis unu el la unuaj inĝenieraj kaj teknologiaj universitatoj en Usono kaj hodiaŭ havas 14 akademiajn fakojn kun pli ol 50 bakalaŭraj kaj magistraj programoj pri scienco, inĝenierado, teknologio, administrado, sociaj sciencoj, kaj la homsciencoj kaj artoj, kondukantaj al bakalaŭraj, magistraj kaj doktoraj gradoj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Atletika retejo

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Masaĉuseco
Třebonice

**Třebonice** () estas urba parto kaj katastra teritorio de Prago en la plej okcidenta parto de distrikto Prago 5. Vilaĝo Třebonice estas dokumentita ekde la 13-a jarcento, al Prago ĝi estis alligita en la jaro 1974. En la katastran teritorion de Třebonice apartenas ankaŭ signifa komerca, industria kaj transporta centro ĉirkaŭ stacio de metroo Zličín. Vivas ĉi tie  ().

## Partoj de Třebonice
La kerno de Třebonice, la devena vilaĝo, apartenas al la urba parto Prago 13. Apartenas al ĝi ankaŭ hodiaŭ jam soliĝinta preĝejeto de la pereinta vilaĝo kun nomo **Krteň** kaj proksima domaro **Chaby** kun apudaj komercaj centroj IKEA, TESCO kaj Avion Shopping Park. Tiu ĉi komerca regiono estas kutime de la publiko kaj de merkatikaj materialoj perceptata kiel konsisto de Zličín, kvankam ĝi apartenas eĉ ne en la katastran teritorion Zličín, nek en la teritorion de urba parto Prago-Zličín. 

## Historio
La unua skribmencio devenas pri ĝi el la jaro 1279.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Chrášťany

## Pluaj fotoj 

Image:Trzebonice.jpg|Centro de Třebonice
Image:Praha, Třebonice, kaplička.JPG|Novgotika kapeleto en la municipo el la jaro 1886
File:Praha-Třebonice, pomník obětem 1. světové války.JPG|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
File:Praha-Třebonice, rybník.JPG|Fiŝlago en Třebonice


Kategorio:Prago 13
Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Wolfgang Petersen

**Wolfgang Petersen** estis germandevena reĝisoro, scenaristo kaj produktisto ke kinejaj filmoj, laboranta en Kalifornio, Usono. Li naskiĝis la 14-an de marto 1941 en Emden, marhavena urbo de norda Germanio, kaj mortis en aĝo de 81 jaroj la 12-an de aŭgusto 2022 en Brentwood, kvartalo de Los-Anĝeleso, en Kalifornio, Usono. Inter liaj filmoj, aparte konataj kaj jam priskribitaj per esperantlingvaj artikoloj estas la filmo *Das Boot* de 1981, pri la koŝmara vivo en submarŝipo dum milito, kaj *Trojo* de 2004, evidente pri la antikva Troja milito, sed, kvankam ankoraŭ sen esperantlingva artikolo, apartan mencion ankaŭ meritas lia fabeleca, fantasta kaj porinfana filmo *La senĉesa rakonto* de 1984 surbaze de la samnoma romano La senĉesa rakonto, kiu ankaŭ publikiĝis en Esperanto.
Márton Bolla

**Márton Bolla,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun liaj originaj personaj nomoj **Bolla Imre György** estis hungara piarista monaĥo, instruisto. Lia monaĥa (prenita) nomo estis **Márton**.

Imre György Bolla naskiĝis  en Sümeg, li mortis  en Pest (urbo).

## Biografio 
 maturiĝis en piarista gimnazio en urbo Pest, poste en 1769 li aliĝis al la piaristoj. Li estis edukita al la monaĥa vivo en Kecskemét, poste li nelonge instruis en la sama urbo, pli poste en Nagykanizsa ĝis 1776. Li ankaŭ studis teologion en Nitro, poste en 1775 li pastriĝis en la sama urbo. Ekde la sekva jaro li instruis en Kolozsvár en la gimnazio, inter 1784-1796 en la liceo, baldaŭ li iĝis liceestro. Inter 1797 kaj 1799 li estis monaĥejestro de Kolozsvár, poste en Vác li estis gimnaziestro. Lia instruado ĉesis, ĉar ekde 1806 li havis postenojn en la piarista ordeno, eĉ de 1812 ĝis sia morto li estis gvidanto de la hungariaj piaristoj. Li okupiĝis ankaŭ pri historio. Li ricevis reĝan premion pro sia historia libro.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Poesis Claudiopolitana Georgio Banffi l. b. de Losoncz.* (1777)
* *Ode quam comiti Georgio Banffy obtulit.* (odo, 1787)
* *Éneki szerzemény az erdélyi országgyűlési karok és rendek tiszteletére.* (1791; 2-a eldono: 1792)
* *Primae lineae historiae universalis in usum studiosae juventutis Claudiopolitanae.* (3 volumoj, 1798–1799; 6-a eldono: 1843, hungare: 1845–1846)
* *Allocutio ad principen Austriae incl. regni Hung. palatinum.* (1808))
* *Dissertatio de sodalitate beatae Mariae Virginis.* (1827)
* *Az oláhok eredetük szerint hun-bolgárok.* (1931, origine latine, poste hungare; denove: 2006)

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Tyler Mane

''''* estas kanada aktoro, scenaristo kaj produktisto de kinejaj filmoj, laboranta en Kalifornio, Usono. Li naskiĝis la 8-an de decembro 1966 en Saskatuno, la plej granda urbo de la provinco Saskaĉevano en Kanado, kaj nun estas -jaraĝa. Inter liaj filmoj, aparte konatas la filmo *Trojo'' de 2004, evidente pri la antikva Troja milito, en kiu li plenumis la rolon de la antikva heleno Ajakso, filo de Telamono.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
Garrett Hedlund

**Garrett Hedlund** estas usona aktoro de kinejaj filmoj, kantisto kaj muzikisto, laboranta en Kalifornio, Usono. Li naskiĝis la 3-an de septembro 1984 en Roseau, Minesoto, Usono, kaj nun estas -jaraĝa. Inter liaj filmoj, aparte konatas la filmo *Trojo* de 2004, evidente pri la antikva Troja milito, en kiu li plenumis la rolon de la antikva heleno Patroklo.
Kolegio Wellesley

La **Universitato Wellesley** () estas privata usona virina kolegio, en la urbeto Wellesley, kantono Norfolk, subŝtato Masaĉuseco de Usono. Multaj famaj homoj studis tie.

La kolegio estis fondita en 1870 de Henry Fowle Durant kaj lia edzino, Pauline kiel unu el la membroj de la Sep Fratinoj kaj nuntempe havas iom pli ol 2 400 studentojn pri liberalaj artoj. La kolegio funkciigas la Observatorion Whitin. 

La kolegio estis nomita laŭ la najbara bieno de la filantropo Horatio Hollis Hunnewell, "Wellesley", kiun li nomis laŭ la familio de sia edzino. Hodiaŭ, la misio de la kolegio estas provizi "elstaran edukadon al virinoj, kiuj gravos en la mondo." 

La kolegio, situanta en Wellesley (ĉirkaŭ 27 km okcidente de Bostono), ofertas liberalartan programon ; studentoj ricevas bakalaŭran diplomon post kvar jaroj da studado. La kolegio estas unu el la *Sep Fratinoj (* grupo de usonaj virinaj kolegioj) kaj havas proksimume 2 300 studentojn. En la rangotabelo de *U.S. News & World Report,* la kolegio regule tenas unu el la kvin plej bonaj lokoj inter liberalartaj kolegioj en Usono kaj estis taksita la plej bona virina kolegio en ĉi tiu kategorio ĉiufoje. De 1950 ĝis 1973, *The Wellesley Edition* estis publikigita ĉi tie.

Inter la famaj eks-studentoj estas la usona aktorino Ali MacGraw, la ŝtataj sekretarioj Hillary Clinton kaj Madeleine Albright, la astronaŭto Pamela Melroy, la novaĵprezentistino Diane Sawyer, kaj la sveda aŭtorino Louise Boije af Gennäs. Vladimir Nabokov estis membro de la fakultato de Wellesley en la 1970-aj jaroj.

Wellesley College ofte estas referencita en usona popola kulturo. La filmo *Mona Lisa Smile* estas lokita ĉe Wellesley College kaj estis parte filmita tie.

La kolegio havas specialan programon, la Elisabeth Kaiser Davis *Degree Program*, por provizi edukadon al virinoj kiuj, pro unu aŭ alia kialo, ne povis akiri bakalaŭran diplomon. 

Ĉi tiun altlernejon, kune kun la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, studis Benson Snyder en sia verko *The Hidden Curriculum* (1970), en kiu la aŭtoro konkludas, ke multaj neplenumitaj postuloj kaj atendataj rezultoj de studentoj malhelpas ĉi-lastajn pensi kreive kaj disvolviĝi sendepende.

Dum longa tempo, Wellesley College produktis pli da virinoj, kiuj atingis signifan karieran sukceson, ol iu ajn alia eduka institucio. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Lernejaj eksperimentoj pri (relative) rapida lernado

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Atletika retejo
Kategorio:Sep Fratinoj (kolegioj)
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Masaĉuseco
Ahuachapán

**Ahuachapán** [aŭaĉapAn] estas urbego, municipo, ĉefurbo de la samnoma Departemento Ahuachapán en okcidenta Salvadoro. La loknomo signifas “Urbo de Kverkaj Domoj.”
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2024 loĝantaro de Ahuachapán estis  homoj.
 
## Geografio 
Ahuachapán estas la plej okcidenta urbo en la lando 799 m super la marnivelo, situas 100 km de la ĉefurbo San-Salvadoro. La municipo, inkluzive de la urbo, kovras areon de 244.84 km².

## Historio 
Komunumo estis fondita en la 5-a jarcento fare de majaa tribo. En la 15-a jarcento alia militema tribo alvenis. La regiono estis iom post iom invadita de la hispanoj, sed ankaŭ pli paca vizito okazis en 1586 fare  franciskana monaĥo. En 1862 la komunumo ricevis la statuson de urbo, kaj ekde 1869 ĝi fariĝis la administra centro de la samnoma departemento. Komence de la 1980-aj jaroj dum la civita milito) sangaj bataloj okazis en la urbo kaj ĝia ĉirkaŭaĵo.

## Ekonomio 
La urbo situas en agrikultura tereno, kie oni kultivas precipe kafojn. La industrio produktas tekstilojn kaj konstrumaterialojn. En la moderna periodo geoterma elektrocentralo kaj akvoelektra stacio funkcias.

## Vidindaĵoj 
* centra placo kun parko, urbodomo ĉefpreĝejo kaj monumento
* kultura kaj arta centro
 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Salvadoro
Paul Laurence Dunbar

**Paul Laurence DUNBAR** (n. la 27-an de junio 1872 - m. la 9-an de de februaro 1906) estis usona verkisto. 

Li estis unu el la unuaj afrik-usonaj poetoj, kiuj atingis rekonon tra Usono. Dunbar portretis la spertojn de afrik-usonanoj kaj la Malnova Sudo en siaj romanoj kaj poemoj, ofte uzante dialekton. Per sia varia lingvaĵo, li atingis larĝan publikon. 

## Verkado 
La populareco de Dunbar rapide kreskis post kiam liaj verkoj estis laŭditaj de William Dean Howells, eminenta helpredaktisto de ''Harper's Weekly*.  Dunbar fariĝis unu el la unuaj afrik-usonaj verkistoj, kiuj establis internacian reputacion.  Aldone al siaj poemoj, noveloj kaj romanoj, li ankaŭ verkis la kantotekston por la muzika komedio *In Dahomey* (1903), la unua afrik-usona muzikalo produktita sur Broadway en Novjorko. La muzikalo poste turneis Usonon kaj Brition. 

Entute, li verkis kvar romanojn, ĉirkaŭ dekduon da poemaroj kaj kvardek novelojn, teatraĵon kaj aliajn verkojn, inkluzive de la libreto por la unua afrik-usona muzikalo. Lia unua poemaro, publikigita en 1893, estis la kolekto Kverko kaj Hedero. Liaj plej famaj verkoj estas la romano *The Sport of the Gods* (1902), la poemaroj *Majoruloj kaj Junioruloj* (1895) kaj *Lirikoj de Modesta Vivo* (1896), verkitaj en la suda afrik-usona dialekto de la angla. En multaj el siaj verkoj, li levis la temon de diskriminacio kontraŭ afrik-usonanoj en Usono tiel aŭ alie.

## Verkaro 
eta|1899 eldono de **

; Poeziaj kolektoj

* *Oak and Ivy* (1892)
* *Majors and Minors* (1896)
* *Lyrics of Lowly Life* (1896)
* *Lyrics of the Hearthside* (1899)
* *Poems of Cabin and Field* (1899)
* *Candle-lightin' Time* (1901)
* *Lyrics of Love and Laughter* (1903)
* *When Malindy Sings* (1903)
* *Li'l' Gal* (1904)
* *Howdy, Honey, Howdy* (1905)
* *Lyrics of Sunshine and Shadow* (1905)
* *Joggin' Erlong* (1906)
; Mallongaj rakontoj kaj noveloj

* *Folks From Dixie* (1898), kolekto de mallongaj rakontoj
* *The Uncalled* (1898), novelo
* *The Heart of Happy Hollow: A Collection of Stories*
* *The Strength of Gideon and Other Stories* (1900)
* *The Love of Landry*
* *The Fanatics*, novelo
* *The Sport of the Gods* (1902), novelo
* *In Old Plantation Days* (1903), kolekto de mallongaj rakontoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Dunbar Doma Stato Historia retejo, Ohio Historia Societo
* "Paul Laurence Dunbar Biblioteko speciala kolekto", Wright Ŝtata Universitato
* Paul Laurence Dunbar: Profilo kaj Poemoj
* Paul Laurence Dunbar en la *New-York Times'' (1897)

Kategorio:Afrik-usonaj poetoj
Florence Earle Coates

**Florence Van Leer Earle Nicholson COATES** (n. la 1-an de julio 1850 en Filadelfio, Pensilvanio ; m. la 6-an de aprilo 1927 samloke) estis usona poetino. Ŝia ampleksa verkaro estis publikigita en literaturaj revuoj kaj iuj el ili estis muzikigitaj. Ŝia mentoro estis la angla poeto Matthew Arnold, kun kiu ŝi konservis dumvivan amikecon. Ŝi famiĝis pro siaj multaj naturpoemoj, kiuj estis inspiritaj de la flaŭro kaj faŭno de la montaro Adirondackoj, kie ŝi loĝis. 

Florence Earle Coates publikigis, interalie, la volumojn *Poemoj* (1898), *Mia kaj Via* (1905), Liriko de la Vivo (1909), *La nevenkita aero, kaj aliaj poemoj* (1912) kaj *Pro patria* (1917).

## Verkaro 
* POEMS. (1898)
* MINE AND THINE. (1904)
* LYRICS OF LIFE. (1909)
* THE UNCONQUERED AIR AND OTHER POEMS. (1912)
* POEMS. 2 vols. (1916)
* PRO PATRIA. (1917) 
* *Fugitive verse*.
* *On Matthew Arnold*. (1894, 1909)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Filadelfianoj
Kategorio:Usonaj filantropoj
Kategorio:Usonaj virinrajtaj aktivuloj
Kategorio:Germanaj usonanoj
Kōrli Stalte

**Kōrli STALTE** (; n. la 10-an de aŭgusto 1870 en Mazirbe apud Dundaga – m. la 12-an de januaro 1947 en Fehrbellin en Germanio) estis instruisto, sakristiano, orgenisto, poeto kaj eseisto el Kurlando. 

La plej aktiva livona verkisto.  Li estis aktiva socia kaj kultura aktivulo.

## Vivo 
Kōrli Stalte frekventis la gimnazion en Rigo. Li poste laboris kiel oficisto en Rigo kaj Liepāja, kiel instruisto en Dundaga kaj Mazirbe, kiel lingvoinstruisto en Lielirbe kaj kiel orgenisto, kantoro kaj sakristiano en Mazirbe. En 1922 li fondis la Livonianan Popolan Ĥoron. Li estis la unua prezidanto de la Livonia Asocio (livonie: *Līvõd Īd*, latve: *Līvu Savienība*), fondita en 1923, kaj ĝia sekretario ĝis 1940.  En la jaroj 1933 ĝis 1939 li estis la eldonisto kaj ĉefredaktoro de la ĉiumonata revuo "Līvli".

Kiam la transloĝigo de baltaj germanoj estis ordonita en 1939 pro la provizaĵoj de la Germana-Sovetia Lima kaj Amikeca Traktato (d:Q26195), Stalte translokiĝis al Germanio en 1940 kun sia edzino, kiu estis de baltagermana deveno.

## Literatura agado 
Kōrli Stalte komencis sian literaturan karieron en 1919. Kun subteno de akademiaj kaj ekleziaj organizaĵoj en Finnlando kaj Estonio, poemoj de livonaj poetoj, inkluzive de Stalte, estis publikigitaj. En 1924, lia unua poemaro, **Livõd lōlõd*, estis publikigita en* Talino. Ĝi konsistas el 24 paĝoj kaj enhavas 28 poemojn. Stalte estas ankaŭ la unua aŭtoro de lernolibro pri la livona lingvo.

Kune kun Lauri Kettunen, Stalte kunlaboris pri la plej granda vortaro de la livona lingvo. Liaj verkoj ankaŭ inkluzivas tradukon de la Nova Testamento.

Stalte verkis la livonajn kantotekstojn de la livona nacia himno " Min izāmō " ("Mia Patrujo") laŭ la melodio de Fredrik Pacius, kiu ankaŭ formas la bazon de la naciaj himnoj de Finnlando kaj Estonio.

La filino de Kōrli Stalte, Margareta Stalte, muzikigis plurajn poemojn de sia patro. 

## En Esperanto aperis 
La esperantistino Hilda Dresen esperantigis iujn poemojn el la livona. Ekzemplo estas la poemo *La Patrino* de *K. Stalte*, kiu originale aperis en la revuo Literatura Mondo en januaro 1923 (p. 18-19), kvankam tie estis indikite ke temus pri traduko el la "liva" lingvo (sed vere temas pri la livona).

## Referencoj 
Kategorio:Latvaj verkistoj
Kategorio:Livonaj poetoj
Bolborhynchus

***Bolborhynchus*** estas genro de papagoj en la familio papagedoj, latine *Psittacidae*. Ĝi enhavas la jenajn tri speciojn: 

Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Kategorio:Birdoj de Meksiko
Seĝa leĝo

[eta|300x300ra|Seĝo por uzo de laboristoj en grandskala vendejo en [Santiago de Ĉilio.]]
La **seĝa leĝo** (: '**), oficiale «**Leĝo** **№2951, kiu fiksas la rajtojn de kelkaj dungitoj ripozi en seĝoj'''», estis ĉilia leĝo, kiu ekvalidis la 7-an de decembro 1914, dum la regado de Ramón Barros Luco. Ĝi devigis posedantojn de komercaj lokoj meti seĝojn je la dispono de siaj dungitoj. Ĝi estis unu el la unuaj atingoj de movadoj por la rajtoj de laboristaj movadoj, kiuj aperis fine de la 19-a jarcento en Ĉilio. 

Kvankam la leĝo ne plu validas, la sama rajto ekzistas en la nuna ĉilia Labor-Kodo de 1994.

## Historio 
La originala versio de la leĝo havis tri artikolojn. Artikolo 1 diris, ke «dunganto tenu sufiĉan nombron da benkoj aŭ seĝoj je la dispono de siaj dungitoj». Artikolo 2 donis la rajton je paŭzo de almenaŭ unu kaj duona horo por tagmanĝo. Artikolo 3 diris, ke «mendo de dek pesoj estu pagata en la komunan kasujon» de ĉiu dunganto por ĉiu malobservo de la leĝo, kaj ĝi donis al la urboj la rajton kontroli ĝian plenumon.

Ekde 1994, la enhavo de la leĝo troviĝas en Titolo 1, Libro 2, Artikolo 193 de la ĉilia Labor-Kodo de 1994.

## Vidu ankaŭ 
* Labora juro
* Labor-rajtoj

## Referencoj 
Kategorio:Laboraj rilatoj
Kategorio:Leĝoj de Ĉilio
Grizkapuĉa papago

**Grizkapuĉa papago** (*Psilopsiagon aymara*, laŭ kio ankaŭ *Ajmara papageto*) estas specio de papagoj en la familio papagedoj, latine *Psittacidae*. Ĝi estas unu el du specioj en la genro *Psilopsiagon*. Ĝi troviĝas en nordokcidenta Argentino kaj Bolivio. Ĝia natura vivmedio estas subtropikaj kaj tropikaj arbustaroj de altaj teroj.

## Aspekto
La grizkapuĉa papago estas malgranda, svelta papago ĝis longo de ĉirkaŭ 20 cm. La supraj partoj estas verdaj kaj la flankoj kaj subflugilaj kovriloj estas verdecflavaj. La frunto kaj krono estas brungrizaj, kaj la mentono, gorĝo kaj brusto estas blankecgrizaj, foje kun blueta nuanco ĉe la flanko de la brusto. La ventro estas verda kun blueta nuanco. La supra flanko de la longa, mallarĝa, pinta vosto estas verda kaj la malsupra flanko estas griza. La beko estas karnokolora, la irisoj estas brunaj kaj la kruroj kaj piedoj estas brungrizaj. Ambaŭ seksoj aspektas similaj, sed la masklo ofte havas pli viglan grizan bruston, kaj nematuraj birdoj havas pli mallongajn vostojn.

## Distribuado kaj vivmedio
La grizkapuĉa papago estas indiĝena de la Sud-andaj jungaoj, kaj ĝia teritorio etendiĝas de suda Bolivio ĝis norda Argentino, kaj eble la nordaj randoj de Ĉilio. Ĝi estas birdo de aridaj arbustaj aŭ arbarkovritaj vivejoj, arbarkovritaj ravinoj, kaj densaj arbustaj areoj proksime de vilaĝoj aŭ agrikultura tero. Ĝia altitudina teritorio estas de ĉirkaŭ 1 800 ĝis 4 000 m.

## Ekologio
La grizkapuĉa papago estas sociema birdo, formante malgrandajn arojn de ĉirkaŭ dudek birdoj, el kiuj pluraj grupoj povas kolektiĝi ĉe akvofontoj. La aroj vagas tra la kamparo per rapida, malalta, ondiĝanta flugo, foje ripozante sur aŭ inter la branĉoj de arbustoj kaj malgrandaj arboj, farante pepadon kaj triladon sufiĉe similajn al tiuj faritaj de kamphirundo. Ili manĝas en malalta vegetaĵaro, konsumante herbosemojn, semojn de plantoj el la asteraca familio, berojn kaj fruktojn, ankaŭ manĝante sur la tero falintajn semojn kaj fruktojn. 

Reproduktado okazas en novembro. La nesto situas en truo elfosita en terbordo, en fendo, en truo en kakto aŭ foje en ruina konstruaĵo. Pluraj nestoj foje estas grupigitaj kune duonkolonie. La ovodemetoj kutime konsistas el kvar aŭ kvin ovoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Montopapago

**Montopapago** (*Psilopsiagon aurifrons*, laŭ kio ankaŭ *orfrunta papageto*) estas specio de papagoj en la familio papagedoj, latine *Psittacidae*. Ĝi estas unu el du specioj en la genro *Psilopsiagon*. Ĝi troviĝas en la Punaa herbejo. Ĝia natura vivmedio estas subtropikaj kaj tropikaj arbustaro. Oni agnoskis kvar subspeciojn.

## Subspecioj
There are four subspecies:* *P. a. aurifrons* – marbordaj kaj okcidentaj deklivaroj de Andoj en centra Peruo
* *P. a. margaritae* – Andaj deklivoj de suda Peruo, Bolivio, norda Ĉilio kaj nordokcidenta Argentino
* *P. a. robertsi* – valo de rivero Marañón en nordcentra Peruo
* *P. a. rubrirostris* – Andaj deklivoj de nordokcidenta Argentino, inter Katamarkio kaj Kordobo, kaj suda Ĉilio.

## Aspekto
Tiu papageto atingas ĉirkaŭ 18 cm de longo kaj pezas ĉirkaŭ 45 g. La masklo de la nomiga subspecio, *P. a. aurifrons*, havas verdajn kapon, mantelon, dorson kaj voston. Krome la verdaj unuarangaj flugilplumoj havas bluajn eksterajn bordojn. La vizaĝo, gorĝo kaj brusto estas flavaj laŭgrade nuance al flavecverda ventro. La okuloj estas brunaj kaj la beko kornokolora. La ino estas simila al la masklo sed havas flavan frunton, kaj la junuloj similas al ino sed havas pli mallongan voston.

Ambaŭ seksoj de *P. a. margaritae* estas similaj al ino de *P. a. aurifrons*, sed estas pli grandaj kun pli mallongaj vostoj kaj la koloro de la beko de la ino estas grizaj. *P. a. rubrirostris* estas similkolora kun *P. a. margaritae*, sed la kapo, brusto kaj ventro estas pli malhela nuanco de verda nuance al blua. La beko de la masklo estas roz-sablokolora kaj tiu de la ino estas griza, sed la ventro estas griza. Maskloj kaj inoj de *P. a. robertsi* similas al *P. a. aurifrons*, sed ĝia ventro estas pli malhela nuanco de verda kaj la mentono kaj gorĝo estas pli brilflava. Tiu specio ne migras, sed la birdoj translokiĝas al pli altaj lokoj somere kaj al pli malaltaj vintre.

## Biologio
La montopapago estas sociema birdo kaj manĝas surgrunde kaj en arbustaroj burĝonojn, berojn kaj semojn de plantoj kiel *Fabiana densa*, *Lepidophyllum* kaj *Adesmia*. Reproduktado okazas je malsamaj tempoj en la diversaj jarsezonoj kaj en la diversaj partoj de la teritorio. La ino demetas tre ĝis ses ovojn en truo aŭ fendo en roka elstaraĵo, klifo aŭ riverbordo.

## Statuso
La montopapago havas tre ampleksan teritorion kaj estas tre ofta en taŭga medio en granda parto de tiu teritorio. La IUCN listigis ĝian konservostatuson kiel "Malplej Zorgiga".

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Christian Albrecht Erck

**Christian Albrecht ERCK** (naskiĝinta la  en Meiningen, mortinta la  samloke) estis germana pedagogo kaj lernejestro.

Estante filo de protestantisma arkidiakono li studis ĉe la universitato de Lepsiko kie li magistriĝis kaj aniĝis al pluraj klerulaj kluboj. Krome li altlerneje prelegis. Tamen preferis li re-enpatrujiĝon irante Meiningen, kie li fariĝis en 1730 licea rektoro (post la modernigoj danke al testamentaj donitaĵoj de Ernst Josef Henfling), en 1733 licea inspektisto, en 1748 diakono kaj en 1754 arkidiakono.

Kreis li skribaĵojn kies enhavo komence estis filozofia (ekz. *De syncretismo philosophico*), poste regionhistoria pri Hennebergio. Je ĉi-lasta kampo li furoris eldonante ekz. la kronikon *Spangenbergische Chronik,* fakverkon pri Grimmenthal aŭ raporton pri vojaĝintoj al la Sankta Lando *De itineribus religiosis quorundam comitum ac principum Hennebergensium in Palaestinam*. Legeblis pluraj liaj fakeseoj en diversaj gazetoj. 

## Fonto
Brückner, Georg: "Erck, Christian Albrecht" - ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie,* 6 (1877), p. 187-188

## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
Saffron Burrows

''''* estas brita aktoro de kinejaj filmoj, verkisto kaj filmreĝisoro, laboranta en Kalifornio, Usono. Ŝi naskiĝis la  	22-an de oktobro 1972 en la kvartalo Sankta Pankracio, Londona urbodistrikto Camden, Britio (konata interalie pro la fervoja stacidomo Sankta Pankracio), kaj nun estas -jaraĝa. Inter ŝiaj filmoj, aparte konatas la prihistoria filmo *Trojo'' de 2004, evidente pri la antikva Troja milito, en kiu ŝi plenumis la rolon de la antikva helenino Andromaĥo, la edzino de Hektoro, unu el la precipaj herooj de la milito.
Ferenc Both

**Ferenc Both** [bot], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Both Ferenc** estis hungara piarista monaĥo, instruisto, membro de Societo Dugonics.

 naskiĝis  en Mosonszentmiklós, li mortis  en Magyaróvár.

## Biografio 
 aliĝis al la piaristoj en 1889, poste en 1895 li monaĥiĝis, post monatoj li pastriĝis. En Nitro li studis teologion, li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1894. Jam en la lernojaro 1893 li instruis en gimnazio de Vác, poste poste en Temeŝvaro (1894–1898) kaj Szeged (1898–1910). Inter 1910–1919 li estis gimnaziestro en Temeŝvaro, poste ĝis sia emeritiĝo (1932) li estis gvidanto de la piaristoj en Rumanio (ili estis hungaroj, ĉar la rumanoj ne estas katolikoj). La emeritajn jarojn li pasigis en monaĥejo de Magyaróvár.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Telegdi Miklós élete és művei.* (literatura studo, 1899)
* *Ünnepi beszéde a magyar kereszténység 900. évfordulójára* (solena parolado, 1901)
* *Nemzeti ébredés 1790-ben* (1908)
* *Úti képek és tanulmányok* (1909)
* *A temesvári főgimnázium története* (1912)
* *Ötven év a temesvári piarista gimnázium történetéből, 1885–1935. Műveltség- és kortörténeti tanulmányok* (2015)

## Fontoj 
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Diana Gabaldon

**Diana J. Gabaldon** /ˈɡæbəldoʊn/ (naskita la 11-an de januaro 1952 en Williams, Arizono) estas usona verkistino. Ŝi estas plej konata pro la serio *Highland Saga*. Ĉi tiu serio estas la bazo por la televida serio *Outlander* de Ronald D. Moore.  

Ŝiaj libroj disvolvas intrigon, kiu miksas plurajn stilojn kiel historia fikcio, amromanoj, mistero, aventuro kaj fantazio.  

## Vivo 
Ŝi naskiĝis la 11-an de januaro 1952 en Flagstaff al Arizona senatano Tony Gabaldon.

Diana Gabaldon ricevis bakalaŭran diplomon pri zoologio de la Universitato de Norda Arizono, magistran diplomon pri mara biologio de la Universitato de Kalifornio en San-Diego, kaj doktorecon pri ekologio de la Universitato de Norda Arizono. 

La verkistino nuntempe loĝas en Fenikso, Arizono. Ŝi estas edziniĝinta al *Doug Watkins* kaj havas tri plenkreskajn infanojn. Ŝia filo, Sam Sykes, ankaŭ estas verkisto.

## Verkaro 
### Serio *Outlander* 
* *Outlander* (1991) (Publikigita en Britio kaj Aŭstralio sub la nomo *Cross Stitch*)
* *Dragonfly in Amber* (1992)
* *Voyager* (1993)
* *Drums of Autumn* (1996)
* *The Fiery Cross* (2001)
* *A Breath of Snow and Ashes* (2005)
* *An Echo in the Bone* (2009)
* ''Written in My Own Heart's Blood* (2014)
* *Go Tell the Bees that I am Gone* (2021)

### Serio Lordo Johano 
# Lord John and the Private Matter (2003)
# Lord John and the Brotherhood of the Blade (2007)
# Lord John and the Hand of Devils (2007)
# The Scottish Prisoner (2011)
# Lord John and the Plague of Zombies (2011)

### Aliaj verkoj 
* *Humane Killer*, novelo verkita kun Sam Sykes, publikigita en *The Dragon Book: Magical Tales from the Masters of Modern Fantasy* (2009)
* *Phoenix Noir* (2009), kolekto de noveloj kun dek kvin aliaj aŭtoroj
* *Naked Came the Phoenix* (2001), kunlaboro kun dek du aliaj aŭtoroj
* *A Trail of Fire* (Spuro de Fajro), kolekto de kvar romanoj (*A Leaf on the Wind of All Hallows*, *The Space Between*, *The Custom of the Army* kaj *Lord John and the Plague of Zombies'') publikigitaj en Britio, Aŭstralio kaj Nov-Zelando en 2012.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* 

Kategorio:Meksikodevenaj usonanoj
Kategorio:Anglodevenaj usonanoj
Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Ĉina Konservatorio de Muziko

La **Ĉina Konservatorio de Muziko** () estas muzikakademio en Ĉaojang, Pekino, Ĉinio. La konservatorio estis fondita en 1964 kaj estas nuntempe komune financata de la Ministerio pri Kulturo kaj Turismo kaj la Municipa Popola Registaro de Pekino.

La Ĉina Konservatorio de Muziko estas ĝenerale rigardata kiel unu el la ĉefaj institucioj por la studado de tradicia ĉina muziko kaj tradiciaj ĉinaj muzikinstrumentoj , kaj ankaŭ havas fortajn programojn en esplorado pri muzikedukado kaj aliaj kampoj. Kune kun la Centra Konservatorio de Muziko (ankaŭ situanta en Pekino) kaj la Ŝanhaja Konservatorio de Muziko, ĝi estas unu el la tri plej famaj altlernejoj pri muziko en Ĉinio. Ĝi estas ĉina nacia universitato laŭ la Plano por Konstruado de Mondklasaj Universitatoj kaj Akademiaj Disciplinoj difinita de la Ministerio pri Edukado.  

La Ĉina Konservatorio de Muziko ĉefe traktas tradician ĉinan muzikon kaj ĝiajn instrumentojn, dum la Centra Konservatorio de Muziko pli fokusiĝas al okcidenta klasika muziko. 

La Ĉina Konservatorio de Muziko estis establita en 1956 per la kunfandiĝo de la artaj kaj muzikaj fakoj de la Pekina Normala Universitato, la Orienta Ĉina Normala Universitato, kaj la Nordorienta Normala Universitato. La lernejo prenis sian nunan nomon en 1964.

## Notindaj eks-studentoj 
* Dadon
* Gong Linna
* Peng Liyuan
* Wu Fei
* Vi Hongfei

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ĉinia Konservatorio de Muziko oficiala retejo

Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1964
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Prago-Kolovraty

**Prago-Kolovraty** estas mem-administra urba parto, kies katastran teritorion kreas katastraj teritorioj Kolovraty kaj Lipany. La areo de la urba parto estas 6,4853 km2. La tuta urba parto apartenas en urban parton Prago 10. La urba parto ligas al kontinua ekzistado de la loka nacia komitato eĉ post la alligo al Prago kaj al la antaŭa memstaran municipon Kolovraty. Lipany estis domaro aŭ parto de municipo Kolovraty verŝajne jam de komence de la municipa establo, minimume ekde la jaro  1869.

La transprenitan agadecon por administra distrikto de la urba parto Prago-Kolovraty plenumas urba parto Prago 22 kun sidejo en Uhříněves.

## Loĝantaro 
Kategorio:Urbaj partoj de Prago
Pekina Centra Konservatorio de Muziko

eta|Okcidenta pordo
eta|Ĉefa Konstruaĵo de la Centra Konservatorio de Muziko

La **Centra Konservatorio de Muziko** aŭ la **Centra Lernejo de Muziko** ( 
) estas ĉefa publika muziklernejo en Ĉinio, partoprenanto en la Plano por Mondklasaj Universitatoj kaj Akademiaj Disciplinoj kaj la antaŭa Projekto 211. Ĝia kampuso situas en la distrikto Xicheng de Pekino, Ĉinio,  proksime al la stacio Fuxingmen. Ĝi estas ĉina publika universitato agnoskita de la Ministerio pri Edukado. 

Kune kun siaj filiigitaj elementaj kaj mezaj lernejoj, la konservatorio estas konsiderata unu el la plej prestiĝaj muzikedukaj institucioj tutlande. Ĝi estas la sola artlernejo listigita en Projekto 211. 

La Konservatorio eldonas *la Revuon de la Centra Konservatorio de Muziko,* kiu estas konsiderata la ĉefa akademia revuo de Ĉinio en la kampo de muzikologio.

## Fakoj kaj Institutoj 
* Fako de Komponado
* Fako de Muzikologio
* Sekcio de Dirigento
* Piana Sekcio
* Sekcio de Orkestro
* Sekcio de Tradicia Ĉina Muziko
* Sekcio de Voĉa Muziko kaj Opero
* Instituto por Muzikedukado
* Centro por Violono-Fabrikado kaj Esplorado
* Instituto por Grupo
* teknika lernejo
* Gulangyu Piana Lernejo
* Instituto por Distanca Lernado
* Instituto por Daŭriga Edukado

## Personecoj 
* Lin Yao Ji (1937–2009), ĉina violonisto kaj universitata profesoro
* Chen Yi
* Longa Longa
* Tan Dun
* Chen Xiaoyong
* Xiao Shuxian
* Ye Xiaogang
* Yuja Wang
* Zhou Long
* Zhu Xiao Mei
* Yan Guowei , preleganto pri tradicia ĉina muziko
* Fang Liao

## Vidu ankaŭ 
* Ĉinia Konservatorio de Muziko

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Centra Konservatorio de Muziko 
* Universitatejo vera tri-dimensia mapo

Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1950
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Prago-Suchdol

**Prago-Suchdol** estas ekde la jaro 1990 mem-administra urba parto norde de Prago sur la maldekstra bordo de Vultavo, en distrikto de Prago 6. Devene estis ĝia teritorio kreata de katastraj teritorioj Suchdol kaj Sedlec. Sed ekde la 1-a de januaro 2005 la suba parto de Sedlec estis (la tn. *Dolní Sedlec*) alligita al la urba parto Prago 6, do en la urba parto Prago-Suchdol restis el Sedlec sole du bazaj setlejunuoj de Sedlec: Horní Sedlec (apuda al konstruareo de Suchdol) kaj Sedlec-industria cirkvito B (ampleksa teritorio okcidente de fervojo). La mem-administra urba parto ligas al identeco de administra distrikto de la nacia komitato kaj loka ofico Prago-Suchdol kaj al la historio de la memstara municipo Suchdol, kiu estis alligita al Prago en la jaro 1974.

La transprenitan agadecon por administra distrikto de la urba parto Prago-Suchdol plenumas urba parto Prago 6.

## Loĝantaro 
Kategorio:Urbaj partoj de Prago
Ŝanhaja Konservatorio de Muziko

dekstra|eta|Fronta pordo de la Ŝangĥaja Konservatorio de Muziko
La **Ŝanhaja Muzika Akademio** () estas la plej malnova muziklernejo en Ĉinio, nome en Ŝanhajo.

Ĝi estis fondita la 27-an de novembro 1927 kaj estis la unua muzikkolegio en Ĉinio. Ĝiaj instruistoj kaj studentoj gajnis internaciajn kaj naciajn premiojn, gajnante al la konservatorio la nomon "la lulilo de muzikistoj". La Ŝanhaja Konservatorio de Muziko estas listigita kiel universitato en la Plano por Krei Mondklasajn Universitatojn kaj Akademiajn Disciplinojn.

En 2021, la Ŝanhaja Konservatorio de Muziko estis rangigita 4-a en la lando inter universitatoj specialiĝantaj pri artoj en la Rangotabelo de Plej Bonaj Ĉinaj Universitatoj kaj estis la plej bona en Ĉinio pri Muziko kaj Danco. A

La Ŝanhaja Muzika Akademio aŭ Ŝanhaja Konservatorio originas de la Ŝanhaja Nacia Metia Akademio de Muziko, kiun Cai Yuanpei fondis la 27-an de novembro 1927. 

La konservatorio laborigas 50 profesorojn kaj 120 asociitajn profesorojn, kaj havas ĉirkaŭ 1 200 studentojn.  

## Organizo 
La konservatorio dividiĝas laŭ la jenajn fakultatojn

* Administrado en Arto
* Komponaĵo
* Dirigento
* Ĝenerala edukado
* Modernaj instrumentoj kaj perkutado
* Muzikalo
* Muzika edukado
* Muzika inĝenierarto
* Muzikologio
* Orkestraj instrumentoj
* Piano
* Tradiciaj instrumentoj
* Voĉa muziko kaj opero
* Sekundara Metia Muziklernejo Filiigita al Ŝanhaja Konservatorio de Muziko

## Famaj instruistoj kaj eks-studentoj 
* Wen Kezheng (1929–2007), iama direktoro de la Fako de Voĉa Muziko kaj Opero.
* Liao Changyun, Vicprezidanto de la Ŝanhaja Konservatorio de Muziko kaj Direktoro de la Fako pri Voĉa Muziko kaj Opero (ankaŭ eks-studento)
* Zhu Jian'er (1922–2017), ĉina simfonia komponisto kaj kantverkisto.
* Vladimir Ŝuŝlin (1896-1978), rusa voĉinstruisto.
* He Luting (1903–1999), diplomiĝinto kaj iama direktoro de la konservatorio. La ĉefa varieteo sur la kampuso estis nomita laŭ li.  Liu Ji – komponisto de revolucia muziko
* Ding Shande - komponisto
* Wang Jianzhong - komponisto kaj pianisto
* Ming Huifen - muzikisto (erhuo)
* Muhai Tan - dirigento
* He Xuntian estas komponisto kaj profesoro ĉe la Ŝanhaja Konservatorio de Muziko.
* Rui Shi Zhuo - komponisto
* Jampa Tsering - kantistino kaj dancistino
* Jan Erce Namu estas verkisto kaj kantisto.
* Jian Wang - violonĉelisto
* Liu Fang - muzikisto (pipa)
* Jiaxin Cheng - violonĉelisto
* Du Yun - komponisto, prezentisto
* Yu Di estas kantisto
* Cai Chenyu - operkantisto
* Yu-Peng Chen estas komponisto kaj muzikproduktanto.
* Zhou Yi - muzikisto (pipa)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ŝanhaja Konservatorio de Muzika retejo (en la ĉina)
* Ŝanhaja Konservatorio de Muzika retejo (en la angla)
* Ŝanhaja Konservatorio de MuzikaRetejo (en la angla) 
* Ŝanhaja Konservatorio de Muzika Retejo (en la ĉina) [mortinta ligo] 

Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1920-1929
Reĝa Sveda Akademio de Muziko

La **Reĝa Sveda Akademio de Muziko** (, mallongigita **KMA**) estas reĝa akademio en Stokholmo, Svedio, fondita en 1771 de reĝo Gustavo la 3-a. La akademio estas sendependa ŝtata institucio, kiu antaŭenigas kaj artan edukadon kaj la sciencan kaj kulturan disvolviĝon de muziko. Ĝi estas unu el la reĝaj akademioj de Svedio. Ĝis 1971, la akademio ankaŭ funkciis kiel muzikkolegio.

Kiam la akademio estis fondita, nur unu el ĝiaj fondaj partneroj estis profesia muzikisto, Ferdinand Zellbell la pli juna. 

La akademio havas 170 svedajn membrojn, apartenantajn al diversaj rondoj de la muzika industrio, kaj ĝi subtenas esplorkomitaton, kiu aktivas ekde la 1980-aj jaroj.  Ĝiaj membroj okupiĝas pri esplorado pri muzika dramo, muzika arkeologio, estontaj evoluoj en muzika vivo, kaj muziko en multkultura socio. La akademio ankaŭ publikigas diversajn biografiojn, diskutojn, analizajn skribaĵojn, ktp., kaj ĝi ofertas stipendiojn al muzikstudentoj kaj diversajn premiojn por elstaraj kontribuoj en la kampo. 

Nuntempe, la Akademio havas 170 svedajn kaj 60 eksterlandajn aktivajn membrojn, kiuj ĉeestas kunvenojn 5 fojojn jare. Dum sia ekzisto, la titolo de membro de la Akademio estis aljuĝita al ĉirkaŭ 1000 svedaj kaj 500 eksterlandaj komponistoj kaj muzikistoj, precipe Haydn (1798), Beethoven (1822), Liszt (1857), Verdi (1865), Wagner (1876), Rimskij-Korsakov (1906) kaj aliaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Reĝa Sveda Akademio de Muziko – Oficiala retejo
* Joseph Martin Kraus paĝo dediĉita al Joseph Martin Kraus (1756–1792) – "sveda Mozart", kun listo de pli foraj ligoj.

Kategorio:Svedaj reĝaj akademioj
Kategorio:Lernejoj fonditaj en la 18-a jarcento
Stacio Jūjō

**Stacio Jūjō** (japane: 十条駅 [ĝuĝō-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Japanio:

* Stacio Jūjō (Kintetsu) — stacio en Kioto.
* Stacio Jūjō (Kiota Urba Subtera Fervojo) — stacio en Kioto.
Lochkov

**Lochkov** () estas urba parto kaj katastra teritorio kaj ekde la 24-a de novembro 1990 sub nomo **Prago-Lochkov** ankaŭ urba parto sudokcidente de Prago. Estas ĉi tie registritaj 18 stratoj kaj 234 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

La devene memstara municipo estis alligita al Prago en la jaro 1974 kaj enmembrigita en distriton Prago 5. La 24-a de novembro  1990 estis destinita memstara urba parto Prago-Lochkov.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Lochkov

## Naskiĝintoj 
* Ossip Schubin (1854–1934), praga germane skribanta verkistino

## Ĉirkaŭaj kvartaloj 
Lochkov najbaras sude kaj okcidente kun Radotín, norde kun Slivenec kaj oriente kun Velká Chuchle.

## Pluaj fotoj 

Image:Praha-Lochkov, Ke Slivenci.jpg|Strato Za Ovčínem
Image:Prague Lochkov Police.jpg|Miniatura deĵorejo de Urba polico
File:Lochkov Cementarska.jpg|Strato Cementářská ulice kun domoj en fono
File:Lochkov Na Drazkach.jpg|Strato Na Drážkách kaj ponto Lochkovský most

Kategorio:Urbaj partoj de Prago
Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Stacio Noda

**Stacio Noda** (japane: 野田駅 [Noda-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Japanio:

* Stacio Noda (Hanshin) — stacio en Osako.
* Stacio Noda (JR) — stacio en Osako.
József Budaváry

**József Budaváry** [jOĵef budavAri], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Budaváry József** estis hungara-slovaka piarista monaĥo, instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Budavári*.

 naskiĝis  en Rosenberg (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Ružomberok en Slovakio), li mortis  en Trencsén (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Trenčín en Slovakio).

## Biografio 
 aliĝis al la piaristoj en 1861, tiutempe li finis siajn mezlernejajn studojn en Léva kaj Vác. Poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Pest. En 1867 li pastriĝis, supozeble tiutempe li monaĥiĝis. Li instruis en Nitro kaj Szeged ekde 1870, Kolozsvár ekde 1891, Rózsahegy ekde 1893, Vác (1903) kaj Trencsén ekde 1904. Li estis ankaŭ pastro en Rózsahegy, kie posmorte li estis entombigita.

Li verkis festajn poemojn, odojn kaj kantojn por instruistoj, ekleziaj eminentuloj kaj ŝtatestroj, krome li redaktis kaj tradukis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Phaedri Augusti Liberti fabularum aesopiarum libri quinque.* (1870)
* *Szepesi Imre Latin alaktana* (tralaboro, 1881)
* *Latin gyakorló- és olvasó-könyv az I. és II. gymn. osztály számára.* (lernolibro, 1883)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio slovake

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Slovakaj pastroj
György Bulányi

**György Bulányi** [djordj bulAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bulányi György** estis hungara piarista monaĥo, pastro, instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 aliĝis al la piaristoj en 1936 en Vác, akiris pedagogiajn diplomojn en Piarista Altlernejo, poste en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1943. Li monaĥiĝis en 1940, pastriĝis en 1943. Post la diplomoj li instruis laŭvice en gimnazioj de Sátoraljaújhely, Tata (Hungario) kaj Debrecen. En 1945 kroata jezuito :hr:Stjepan Tomislav Poglajen venis al Hungario por formi bazajn komunumojn de junuloj. Bulányi kaj Poglajen kunlaboris en formado de la gimnazianoj, kiuj aliĝis al ĉi tiu komunumo havanta la nomon Bokor, signifante "arbusto". Ili rigardis la komunumon baza strategio por supervivi la komunistan subpremadon. Ekde 1949 Bulányi servis kiel pastro. La ŝtato deklaris la komunumojn malleĝa agado kaj Bulányi estis kondamnita je la plena vivo kaptito. Dum la hungara revolucio de 1956 li elprizoniĝis kaj li estis subpastro en Budapeŝto. En 1958 li denove estis kaptita, sed post 2 jaroj li liberiĝis pro la tutlanda amnestio. Li faris fizikajn laborojn, inter 1961-1969 li estis subpastro en Pécel, poste en pluraj lokoj li estis kolektanto de ekleziaj impostoj ĝis sia emeritiĝo en 1979. La hungara episkoparo deklaris malbona liajn komunumojn en 1982. Depost fino de la socialismo li rehabilitiĝis kaj ricevis premiojn en 1996 kaj 1997.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Erény-e az engedelmesség?* (1989)
* *Keressétek az Isten Országát!* (3 volumoj, 1990–1991)
* *Örököljük-e a Földet?* (1992)
* *A Bokor lelkisége* (1995)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Suchdol (Prago)

**Suchdol** () estas urba parto kaj katastra teritorio kun areo 431,21 ha, etendiĝanta norde de Prago sur la maldekstra bordo de Vultavo kaj apartenanta ekde la jaro 1990 al urba parto Prago-Suchdol, en kiun komune kun Suchdol apartenis ankaŭ Sedlec, ekde la jaro 2005 nur ĝia supra parto. La devena municipo Sucdol estis al Prago alligita la 1-an de januaro 1968 kiel konsisto de urba distrikto Prago 6. Suchdol post la lliĝo al Prago konservis sian lokan nacian komitaton, kiu estis poste transformita en loka ofico kaj poste al ofico de la urba parto. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Aviadila akcidento
La 30-an de oktobro 1975 ĉirkaŭ la 9.20 h antaŭtageze kraŝis dum nebulo en ĝardenista kolonio ĉe Suchdol en la katastra teritorio Sedlec aviadilo DC-9 de jugoslavaj aerlinioj sur linio Tivat–Prago post kunpuŝiĝo kun monteto. Mortis 71 vojaĝantoj kaj 4 membroj de garnizono, 45 da ili supervivis.

## Ĉirkaŭaĵo
* Roztoky
* Únětice

## Pluaj fotoj 

Image:Praha Suchdol - Staroceska.jpg|Strato Staročeská ulice
Image:Praha Suchdol - konecna BUS 107 a 502.jpg|Fina stacio de urbaj aŭtobusoj
Image:Vrba zapomenuta Suchdol 1.jpg|Signifa arbo "Vrba zapomenutá"

Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Reĝa Konservatorio de Skotlando

La **Reĝa Konservatorio de Skotlando** (akronime **RCS**, , ), ĝis 2011 **Reĝa Skota Akademio de Muziko kaj Dramo** (**RSAMD**), estas konservatorio por muziko, dramo, danco, produktado kaj filmo en la centro de Glasgovo.

Ĝi estis fondita kiel la **Glasgova Eduka Asocio** en 1847 kaj hodiaŭ estas gvida kultura institucio en Britio kaj la institucio, kiu produktas la plej multajn muzikajn, teatrajn kaj dancajn prezentadojn en Skotlando. 

Ĝi rangas tria en la mondaj rangotabeloj de la 100 plej bonaj altlernejoj pri prezentartoj.  En 1993, la RSAMD estis la unua arta altlernejo kiu ricevis akrediton de la brita registaro, donante al ĝi la rajton administri tut-EU-ajn ekzamenojn, eldoni atestilojn kaj aljuĝi akademiajn gradojn. Hodiaŭ, krom siaj instruaj agadoj, la RCS estas la plej okupata ejo pri prezentartoj en Skotlando (pli ol 500 publikaj prezentadoj ĉiujare). 

La nuna rektoro estas la usona pianisto kaj komponisto Jeffrey Sharkey, la prezidanto estas sinjoro Cameron Mackintosh, kaj la patrono estas reĝo Karlo la 3-a. Ĝi estas unu el la plej malnovaj kaj plej prestiĝaj altlernejoj pri prezentartoj en Britio. 

En 2017, la RCS estis rangita tria en la mondaj rangotabeloj por prezentartoj (*QS World University Rankings*).  En 2016, ĝi estis rangita sesa en ĉi tiu rangotabelo de la 100 plej bonaj universitatoj: malantaŭ Juilliard (Novjorko), MDW (Vieno), RCM (Londono), Universitato de Oksfordo (Oksfordo) kaj RAM (Londono).  En la sekva jaro, la universitato sukcesis plu plibonigi kaj sian akademian reputacion kaj sian dungantan reputacion, estante superita nur de Juilliard kaj RCM, kaj egalita kun RAM. 

## Organizo 
; Muziko

* Klavaro
* Kantado
* Opero
* Arĉinstrumentoj
* Lignaj blovinstrumentoj
* Stanfajfilo
* Timbalo kaj perkutado
* Skota muziko
* Komponaĵo
* Muzikologio
* Dirigento
* Ĵazo

; Dramo

* Teatro
* Klasika kaj Nuntempa Literaturo (Magistroj)
* Moderna kondutisma praktiko
* Cifereca filmo kaj televido
* Produktado kaj teknologio
* Muzikalo
* Direktado

; Danco

* Moderna baleto

; Junula Akademio

* Muziklernejo por infanoj kaj junuloj
* Dramo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Flickr

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1840-1849
Prago-Velká Chuchle

**Prago-Velká Chuchle** estas ekde la 24-a de novembro 1990 mem-administa urba parto de Prago kun areo 602,62 ha, ensumiganta la tutan katastrajn teritoriojn de Velká Chuchle kaj Malá Chuchle, kiu kreis devenan municipon  Velká Chuchle. Malá Chuchle estis forŝirita el Velká Chuchle dum alligo al Prago en la jaro 1922, Velká Chuchleestis alligita al Prago nur en la jaro 1968 kaj ekde tiu tempo Malá Chuchle denove enfalis sub loka nacia komitato en Velká Chuchle.

La transprenitan agadecon por administra distrikto de la urba parto Prago-Velká Chuchle plenumas urba parto Prago 16 kun sidejo en Radotín.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Chuchle

Kategorio:Urbaj partoj de Prago
Stacio Shiroishi

**Stacio Shiroishi** (japane: 白石駅 [Ŝiraiŝi-eki]) estas komuna nomo de kelkaj fervojaj stacioj en Japanio:

* Stacio Shiroishi (JR Hokajdo) — stacio en Hokajdo.
* Stacio Shiroishi (JR Kiuŝuo) — stacio en Kumamoto.
* Stacio Shiroishi (JR Orienta) — stacio en Miyagi.
* Stacio Shiroishi (Metroo de Saporo) — stacio en Hokajdo.
* Stacio Hizen-Shiraishi - stacio en Nagasako.
* Stacio Musashi-Shiraishi - stacio en Kanagavo.
Reĝa Dana Muzikkonservatorio

La **Reĝa Dana Konservatorio de Muziko** () en Kopenhago, Danio, estas altlernejo ( universitato de aplikataj sciencoj ) por muziko kaj danco. Ĝi estas unu el la ĉefaj muzikaj institucioj de la lando, kun internacie famaj fakultatanoj. La institucio estis fondita en 1867 de Niels Wilhelm Gade kaj lia bopatro, Johann Peter Emilius Hartmann, kaj estis konata kiel *la Kopenhaga Konservatorio de Muziko* ĝis 1902. Ekde 1949, la dana ŝtato sponsoras la konservatorion. 

Ĝi estas la plej malnova institucio de profesia muzikedukado en Danio , kaj ankaŭ la plej granda, kun proksimume 400 studentoj.  Reĝino Margareta la 2-a de Danio estas patronino de la institucio. 

## Famaj instruistoj kaj diplomiĝintoj 
* Viktoro Bendix
* Nils Viggo Bentson
* Kim Borg
* Kai Laursen
* Carl August Nielsen
* Per Nørgaard
* Otto Malling

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (en la angla)

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1860-1869
Stacio Gumyōji

**Stacio Gumyōji** (japane: 弘明寺駅 [Gumjooĝi-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Japanio:

* Stacio Gumyōji (Jokohama Urba Subtera Fervojo) — stacio en Kanagavo.
* Stacio Gumyōji (Keikyū) — stacio en Kanagavo.