open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Riemann

**Riemann** estas familia nomo kiun portas ekzemple:
* Alexander Riemann (* 1992), germana piedpilkisto
* Bernhard Riemann (1826–1866), germana matematikisto
* Carl Riemann (1785–1843), germana teologo
* Christel Riemann-Hanewinckel (* 1947), germana politikistino
* Dietmar Riemann (* 1950), germana fotografo kaj aŭtoro
* Elisabeth Graf-Riemann (* 1958), germana verkistino
* Erhard Riemann (1907–1984), germana regionhistoriisto
* Erika Riemann (* 1930), germana aŭtorino
* Ernst Riemann (1882–1953), germana pianisto
* Hagen Riemann (* 1969), germana politikisto
* Hans Riemann (1899–1992), germana arkeologo
* Heinrich Riemann (1793–1872), germana teologo
* Helga Riemann (*Helga Schiff-Riemann*; 1924–2004), aŭstra muzikistino
* Helmut Riemann (* 1943), germana arĥitekto
* Hugo Riemann (1849–1919), germana muzitteoriisto
* Johannes Riemann (1888–1959), germana aktoro
* Julius Riemann (1855–1935), germana generalo
* Julius Riemann (Politiker) (1832–1885), germana juristo
* Jürgen F. Riemann (* 1943), germana kuracisto
* Käthe Riemann (1928–2000), germana verkistino
* Katja Riemann (* 1963), germana aktorino
* Lutz Riemann (* 1940), germana aktoro, ĵurnalisto kaj aŭtoro
* Manuel Riemann (* 1988), germana piedpilkisto
* Otto Riemann (1853–1936), germana generalo
* Paula Riemann (* 1993), germana aktorino
* Peter Riemann (* 1945), germana arĥitekto
* Robert Riemann (1877–1962), germana literaturhistoriisto
* Rudolf Riemann (1825–1885), germana fremdultrafikpioniro
* Sabine Riemann (* 1953), germana fizikistino
* Sven Riemann (* 1967), germana aktoro
* Tord Robert Riemann (1951–2021), germana fizikisto
* Torsten Riemann (* 1964), germana muzikisto
* Udo Riemann (1926/1927–1976), germana teĥnikisto
* Waldemar Riemann (1874–1952), germana sportisto
* Walter Riemann, germana sportisto
* Wilhelm Riemann (1827–1904), mineja konsilisto
* Ziska Riemann (* 1973), germana desegnistino
Royal Opera House

La **Reĝa operejo** ( estas operejo situanta en la kvartalo *Covent Garden* de Londono estas la plej signifa operejo de Britio. Ĝi estas la sidejo de la *Royal Opera* ("reĝa opero") kaj de *Royal Ballet* ("reĝa baleto").

## Historio 
eta|maldekstre|*Paul Hamlyn Hall* de la reĝa operejo
La unua teatra konstruaĵo en la nuna loko, la siatempa *Theatre Royal* estis konceptita de la arkitekto *Edward Shepherd*. Ĝi malfermiĝis la 7-an de decembro 1732 per la verko *"The way of the world"* de la aŭtoro *William Congreve*. Kvankam ekde la jaro 1735 ankaŭ prezentiĝis operoj, ekzemple de Georg Friedrich Händel, la domo tamen precipe restis teatrejo.

Post detruo de la konstruaĵo dum la jaro 1808 tuj komenciĝis la rekonstruo. Jaron poste, la 18-an de septembro 1809, la domo remalfermiĝis per la dramo *Macbeth* de William Shakespeare. Dum la sekvaj jaroj krom teatraĵoj ankaŭ prezentiĝis multaj operoj kaj baletoj. Dum la jaro 1846 la dirigento *Michael Costa* venis al la *Theatre Royal* kaj kun li preskaŭ sia tuta opereja ensemblo. La interno de la teatrejo laŭ planoj de *Benedetto Albano* komplete rearanĝiĝis. Fine la domo estis nomata "reĝa itala operejo" kaj remalfermita per la opero *"Semiramis"* de Gioacchino Rossini.

La 5-an de marto 1856 la konstruaĵo per fajro denove komplete detruiĝis. La rekonstruo ĉi-foje prokrastiĝis pro financaj problemoj. Tamen la 15-an de majo 1858 ĉio pretis kaj okazis refoja malfermiĝo.

Dum la jaro 1892 la domo oficiale ekhavis la nomon **Royal Opera House**. La repertuaro konstante ampleksiĝis. Krom la opera sezono la konstruaĵo restis fermita aŭ uziĝis por aliaj celoj kiel prezentoj de kinejaj filmoj aŭ kabaredoj. Dum la Unua Mondmilito la konstruaĵo estis deponejo. Dum la Dua Mondmilito tie okazis dancadoj.

Post la fino de la Dua Mondmilito, *David Webster* iĝis ĝenerala direktoro de la operejo kaj oni krome ofertis la domon kiel hejman prezentejon al la baleto "Sadler's Wells" sub gvido de *Ninette de Valois*. La remalfermiĝo okazis la 20-an de februaro 1946 per prezento de la baleto La dormanta belulino.

Inter la jaroj 1996 kaj 2000 la konstruaĵo restaŭriĝis kaj ampleksiĝis. Dum tiu tempo ne okazis operaj aŭ baletaj prezentoj.

## Vidu ankaŭ 
* Kinpremioj BAFTA

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la operejo (en la angla) 
* The Royal Ballet (paĝoj anglaj) 
* The Royal Opera (paĝoj same anglaj)

Kategorio:Operejoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Londono
Kategorio:Kulturo en Londono
Memzorgismo

**Memzorgismo** aŭ **aŭtoadministrado**, laŭ klasika difino, estas fakto ke tuta grupa anaro mem elektas la decidojn. Tamen, ekzistas ja pli politika difino kiu postulas forigon de ĉia distingo inter anoj de la grupo, travidebleco pri la administrado kaj legitimo de ĉia elekto, nehavebleco de produktaĵoj fare de nur kelkaj membroj, afirmo ke eblas organizi senestre. Tiu ĉi difino konstruiĝas precize kontraŭe de aŭtoritataj kaj vertikalaj hierarkioj, kontraŭe de elprenigoj fare de organizadismo.

## Historie 
Historie, tiu ĉi praktiko elkreskis fare de laboristaj asocioj ekde la komenco de industria revolucio, kaj adoptitaj dum la 1a Internacio), konceptita de Pierre Joseph Proudhon kaj anarkiistoj.

Ekzistas tamen pluraj memzorgitaj firmaoj, kiel minejo de *Tower Colliery* en Kimrio, aŭ en la franca reto de kooperativaj laboristaj societoj.

Pli nunece, en la sudamerikaj landoj, pro la sociaj kaj ekonomikaj krizoj, montriĝis nova elvolviga reto pri memzorgismo, per reelprenigo de forlasitaj firmoj, interalie en Argentino (ekzemplo: firmo *Zanon*, kies slogano estis *Resistir, Occupar, Producir* (Rezisti, okupi, produkti).

Jugoslava marŝalo Tito enskribiĝis memzorgismon en la jugoslava konstitucio. Tamen, longe antaŭ tio, dum la Pariza komunumo, dum la hispana enlanda milito, en la izraelaj kibucoj kaj en pluraj ribelantaj landoj kiel Rusio, Alĝerio, Alzaco... okazadis memzorgismo kaj priparoloj pri memzorgismo.

Pluraj kolektivoj ankaŭ adoptas memzorgismon kiel organiza skemo: okupitaj domoj, liberaj radioj, librejoj, kooperativoj, ktp.

## Realige 
Baza kondiĉo estas ke membroj de la projekto rezignu pri pensi, voli aŭ decidi anstataŭ la aliajn. Tiel kutimaj strukturaj klivoj inter *estroj* kaj *partoprenantoj* malaperas, ekonomiskale kaj politikskale. La baza principo estas atingi samopiniado.

## Vidu ankaŭ 
* Anarki-sindikatismo
* Rekta demokratio
* Konsiliismo
* Hispana Aŭtonoma komunumo
* Aŭtonoma Monaĥa Ŝtato de la Sankta Monto Athos
* Aŭtonoma Regiono Kurdistano

Kategorio:Politika filozofio
Kategorio:Negoco
Kategorio:Regado
Pola landvojo n-ro 26

**Pola landvojo n-ro 26** (**DK26**) – landvojo en nordokcidenta parto de Okcidentpomeria Provinco je longeco ĉirkaŭ 51km.
Ĝi kunigas landliman trairejon (kun Gramanio) kun  en vilaĝo Renice apud Myślibórz. Ĝi estas plej grava kunigilo (en ĉi tiu regiono), kiu kunigas DK3 kun landlimo.

## Pli grava urboj laŭ DK26 
* Krajnik Dolny - landlima trairejo kun Germanio
* Chojna ()
* Trzcińsko-Zdrój
* Rów
* Golenice
* Myślibórz ()
* Renice ()
Gran Teatre del Liceu

La **Gran Teatre del Liceu**, ankaŭ mallongigite nomata "Liceu", estas la plej granda operejo de la kataluna ĉefurbo Barcelono. Ĝi situas ĉe la piedira avenuo *Rambles* en la centro de la urbo. La teatrejo malfermiĝis la 4-an de aprilo 1847, devis fermiĝi post fajra detruo la 31-an de januaro 1994 kaj remalfermiĝis dum la jaro 1999.

eta|maldekstre|fasado de la operejo "Liceu" de la avenuo "Rambles"
Prezentoj okazas preskaŭ ĉiutage. La repertuararo ampleksas la tutan gamon de klasikaj operoj, operetoj, muzikaj teatraĵoj de la 20-a jarcento ĝis modernisma koncerta muziko.

Unua direktoro de la simfonia orkestro de la opero estis *Marià Obiols*. Dum la longa historio de la operejo ĉi tie laboris multaj mondfamaj dirigentoj, inter ili ankaŭ Igor Stravinskij kaj Arturo Toscanini.

La granda salono de la operejo havas areon de 360 m² kaj kapaciton de 2.286 sidlokoj. Ĝi ankaŭ uziĝas por bankedoj kaj tiam povas esti ampleksigita ĝis 530 m². Koncertoj ankaŭ okazas en la *Saló dels Miralls* (la "salono de speguloj", maksimume 280 sidlokoj) kaj en la festa antaŭhalo.

## Vidu ankaŭ 
* Maria Radner
* Oleg Bryjak

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (en la kataluna, hispana kaj angla) 
* retejo de la asocio "amikoj de Liceu"
* retejo "Círculo del Liceo"
* paĝoj de la opereja konservatorio "Conservatori del Liceu" 

Kategorio:Operejoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Barcelono
Teatro Amazonas

La **Teatro Amazonas**, en Esperanto *Teatro Amazona*, estas internacie konata operejo en Manaŭo, Brazilo. Ĝi inaŭguriĝis la 31-an de decembro 1896 kaj tiutempe financiĝis aparte pro la tiam altaj enspezoj pro vendado de kaŭĉuko.

La filmo *Fitzcarraldo* de *Werner Herzog* el la jaro 1982 replikonatigis la operejon internacie, ankaŭ ekster la vicoj de operemuloj. Krome la reĝisoro *Sharon Lockhart* dum 1999 kreis dokumentan filmon pri la operejo kaj dum somero 2000 prezentis ekspozicion pri ĝi en la arta muzeo de la germana urbo Wolfsburg, kiu havis aparte multajn internaciajn vizitantojn pro la tiutempa proksima monda ekspozicio en la najbara urbo Hanovro.

## Historio kaj arkitekturo 
[eta|maldekstre|La *Teatro Amazonas* en [Manaŭo]]
eta|maldekstre|*Teatro Amazonas* dumnokte
La operejo inaŭguriĝis dum silvestro 1896, la unua opera prezento la 7-an de januaro 1897 estis la premiero de la opero „La Gioconda“ de *Amilcare Ponchielli*. La nov-baroka ĉefa salono havas 685 sidlokojn. La plafono dekoriĝas per la pentraĵego „A Glorificação da Belas Artes na Amazônia“ de *Domenico de Angelis*. La pavimaj ŝtonoj ĉirkaŭ la operejo aparte produktiĝis el speciala miksaĵo el sablo kaj kaŭĉuko, por ne ĝeni la operoprezentojn per sonoj de preterveturantaj ĉevalaj ĉaroj. Granda parto de la konstruaj materialoj importiĝis el Eŭropo. Ekzemple la kaĥeloj por la salona kupolo venis el Germanio kaj la pavimaj ŝtonoj antaŭ la operejo el Portugalio.

Pro la drasta falo de la borsa kurzo por kaŭĉuko dum la jaro 1907, la operejo jam dum sia unua opera sezono havis sian por multaj jaroj lastan prezenton. Dum 1929 kaj 1975 oni provis, parte mise, renovigi la konstruaĵon. Nur fine de la 1980-aj jaroj la konstruaĵo komplete kaj sukcese renoviĝis. Apartaj defioj estis la tre humida klimato kun pli ol 165 pluvotagoj dum la jaro, kaj la minaco de la konstruaĵa substanco per termitoj. Post pli ol ok jardekoj da silento, la operejo povis remalfermiĝis la 17-an de marto 1990 – en la reinaŭgura koncerto kantis ankaŭ la tenoro Plácido Domingo.

Dum la jaro 1996 la germana violinisto *Michael Jelden* en la Teatro Amazonas fondis la plej grandan muzikan festivalon de Latinameriko, la "Festival de Manaus", kiu unuafoje ekde preskaŭ 90 jaroj denove portis prezenton de operoj en la konstruaĵo. Post kiam dum du jaroj Jelden persone gvidis la festivalon, la gvidado nun transprenis la kultura ministerio de Brazilo kaj la nacia kultura fondaĵo "Funarte".

## Eksteraj ligiloj 
* 360-grada panoramo pri la interno de la Teatro Amazonas
* galerio de 26 fotoj pri la teatro

Kategorio:Operejoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Brazilo
Inĝenieroj Sen Limoj

**Inĝenierarto Sen Limoj – Florenco** (ankaŭ Senlimaj Inĝenieroj) (; mallongigite **ONLUS** aŭ **ISF-FI**) estas ne-ŝtata ne-profitcela asocio, konsistanta nur el volontuloj (studentoj, profesoroj, profesiuloj, spertuloj pri tekniko, ktp.) kiuj proponas siajn konojn en esplorado, formado kaj internaciaj kunhelpado-projektoj por plibonigi la vivon de la plej malriĉaj loĝantoj en la Sudo de la Mondo. Ĝia sidejo troviĝas en Florenco (Italio).

Precipaj celoj de Inĝenierarto Sen Limoj estas pritraktado, realigado kaj disvastigado de inĝenieriaj praktikoj, kiuj povas kuraĝigi plenan realigon de ĉiuj homoj kaj de ĉiuj homaj komunumoj. La teknikaj projektoj disvolviĝas precipe en Afriko (Kongo Kinŝasa, Ganao, Burkino) kaj zorgas pri energio, akvo, rubo, informadiko, ktp..
En multaj aliaj italaj urboj estas samcelaj asocioj. Ili partoprenas kunordigan reton.
Ankaŭ en aliaj landoj oni estas homamaj teknikaj asocioj kiuj agas simile.

## Vidu ankaŭ 
* Portalo:Inĝenierarto

## Eksteraj ligiloj 
* ISF Florenco 
* ISF Italio

Kategorio:Inĝenierarto
Kategorio:Ne-registaraj organizaĵoj
Kategorio:Florenco
Tertius Zongo

**Tertius ZONGO** (n. la 18-an de majo 1957 en Koudougou, Supera Voltalando, hodiaŭ Burkino estas politikisto de la okcidentafrika ŝtato Burkino. Ekde la 4-a de junio 2007 li estas ĉefministro de la lando. 

Zongo studis ekonomion en Dakaro (Senegalo) kaj Nantes (Francio). Inter 1995 kaj 2000 li okupis diversajn ministrajn postenojn, inter aliaj la postenon de la financministro. Dum pluraj jaroj li reprezentis la landon ĉe la monda banko kaj ĉe la Internacia Valuta Fonduso. Krome li estis ĝenerala sekretario de la burkina industria kaj komcerca ĉambro. En 2002 li komencis la diplomatan servon. Laste li estis ambasadoro en Usono.

## Referencoj 
Kategorio:Burkinaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Burkino
Tonayán

**Tonayán** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tonayán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 187. 

## Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5293  loĝantojn. El tiuj estis 2639 viroj kaj 2654 virinoj. La komunumo havas surfacon de 74 kvadratkilometroj.  La komunumo situas je 19 gradoj kaj 41 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 32 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1820 metroj super la marnivelo.

## Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 4563 personoj. En la jaro 2000 temis pri 4839, do temis pri kresko / malkresko je 1.18 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 4111 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 9 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al  % de la loĝantoj. 

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

## Eksteraj ligiloj 
*Tonayán en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio: Komunumoj de Meksiko
Kategorio: Komunumoj de Veracruz
Blaise Compaoré

**Blaise COMPAORÉ** (n. la 3an de februaro 1951 en Vagaduguo, Franca Supra Volto, hodiaŭ Burkino) estis prezidento de la okcidentafrika ŝtato Burkino ekde 1987 ĝis 2014.

## Vivo 
### Militista Edukado 
Compaoré vivis dum sia infaneco en Ziniaré nordokcidente de la ĉefurbo Vagaduguo. Tie li ankaŭ vizitis la lernejon kaj faris la abituran ekzamenon. Poste li komencis militistan edukadon en Kameruno kaj li daŭrigis en Francio kaj Maroko. En 1982 li fariĝis kapitano de la armeo de Supra Voltao.

### Revolucio de Sankara 
Kiel akompananto kaj amiko de Thomas Sankara, Compaoré apartenis al grupo de oficiroj, kiuj puĉis kontraŭ Jean-Baptiste Ouédraogo je la 4a de aŭgusto de 1983. En la postaj jaroj li okupis diversajn ministrajn postenojn.

### 1987: Prezidantiĝo de Compaoré 
Pro la argumento ke Sankara faris pli kaj pli strangajn decidojn Compaoré organizis puĉon en 1987 kontraŭ Sankara, kiun oni mortigis dume. En Burkino oni parolas pri ĝustigo de la revolucio de 1983.

Je la 15a de oktobro 1987 Blaise Compaoré fariĝis la sesa prezidanto de Burkino. En 1991 la popolo decidis per referendumo pri la nova konstitucio de la lando, kiun li Compaoré iniciatis. Samtempe la popolo akceptis al Comaoré en balotoj, kiujn tamen la opozicio bojkotis. En 1998 denove okazis balotoj kaj oni akceptis lin por pliaj sep jaroj.

### Prezidantaj balotoj en 2005 
Ŝanĝo de la konstitucio en 2000 limigis la oficperiodon de la prezidanto al du periodoj de kvin jaroj. Favore al nova kandidatiĝo de Compaoré oni argumentis ke la du antaŭaj oficperiodoj (dufoje 7 jaroj) okazis antaŭ la ŝanĝo de la konstitucio.

Ĉe la balotoj je la 13a de novembro 2005 li atingis en la unua balotrondo ĉirkaŭ 80% de la voĉoj. Neniu de la aliaj 11 kandidatoj atingis pli ol 5 % de la voĉoj. Oni diris ke entute partoprenis 57,5% de la voĉdonrajtaj personoj. Temis pri la unuaj balotoj, kiujn partoprenis la tuta opozicio, do la nuna oficperiodo estas la unua demokratie decidita oficperiodo.

### Demisio 
En oktobro 2014, proponata plilongigo de lia oficperiodo kaŭzis grandaj manifestacioj, kaj li demisiis je la 31a de oktobro 2014. La vicestro de la prezidenta gvardio, Isaac Zida, ekregis, sed la Afrika Unio konsideris ĉi tiu ago kiel kontraŭkonstitucia kaj postulis ke ankaŭ li demisiu ene de du semajnoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio sur la retpaĝo de la prezidanto  (france)
* La *BBC* pri la balotoj je la 18a de novembro 2005 

Kategorio:Burkinaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Burkino
Appenfeld

**Appenfeld** estas parto de la komunumo Knüllwald en la distrikto Schwalm-Eder en la federacia lando Hesio (Germanio).

## Geografio 
La loko situas en la montaro Knüll sur alteco inter 344 kaj 553 metroj super la marnivelo. En Appenfeld vivas 281 loĝantoj (247 en ĉefa loĝejo kaj 34 en kroma loĝejo). Tra la loko iras la landa strato 3152. Veturante norden oni atingas la germanan aŭtovojon A7.

## Historio 
Unuafoje oni mencias Appenfeld en la jaro 1250, sub la nomo *Appenfelt*. Ĝis 1958 ekzistis du partoj nome Niederappenfeld kaj Oberappenfeld. Ili poste formis komunan komunumon. Je la 31-a de decembro 1971 Appenfeld libervole unuiĝis kune kun la komunumoj Ellingshausen, Hergetsfeld, Oberbeisheim, Reddingshausen, Remsfeld, Schellbach, Völkershain kaj Wallenstein por formi la novan komunumon Knüllwald.

## Eksteraj ligiloj 
* Appenfeld en www.knuellwald.de (germane)

Kategorio:Distrikto Schwalm-Eder
Pirateco en Somalio

eta|dekstra|Somaliaj piratoj
[eta|dekstra|Suspektinda armita piratboato en la [Hinda Oceano apud Somalio. (2006)]]
**Pirateco apud la Somalia bordo** estas minaco al la internacia ŝip-transporto ekde la komenco de la interna milito de Somalio en la fruaj 1990-aj jaroj.  Ekde 2005, multaj internaciaj organizoj, inkluzive de la Internacia Oceana Organizo kaj la Monda Nutraĵa Programo, esprimas ĉagrenon pri la leviĝo de la agoj de la pirateco.  La pirateco kontribuis al leviĝo de la kostoj de la ŝip-transporto kaj obstrukcis la liveradon de nutraĵhelpo.  90 % da la nutraĵhelppakoj de la Monda Nutraĵa Programo alvenas per ŝipoj, kaj la ŝipoj bezonas armean eskorton.

Pli kaj pli da nacioj ordonas, ke iliaj armeoj kontraŭbatalu la piratojn.  Ĉi tiuj nacioj inkluzivas Usonon, Rusion, kaj Baraton.

La 7-an de oktobro 2008, ĉar de la leviĝo de la forkaptoj, la Konsilio de Sekureco de la Unuiĝintaj Nacioj aprobis Rezolucion 1838.  La rezolucio ordonas, ke mararmeaj ŝipoj kaj armeaj aviadiloj estu senditaj al la marbordo de Somalio por kontraŭbatali la piratojn.  Dum la 101-a kunveno de la Internacia Oceana Organizo, Barato petis, ke la Unuiĝintaj Nacioj sendu batalionon sub unuiĝinta komando por batali kontraŭ la piratoj.

En novembro 2008 la somaliaj piratoj komencis forkapti ŝipojn ege ekster la Golfo de Aden, eble kun la celo forkapti la ŝipojn irantajn al la haveno de Mombasa en Kenjo.

## Eksteraj ligiloj 
*  *(recenzo pri filmo, dediĉita al piratado en Somalio)*

Kategorio:Somalio
Somalio
Mühleberg

**Mühleberg** signifas en la germana lingvo *mueleja monto*. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Mühleberg BE** estas komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.

* **Mühleberg (Aeugst)** estas vilaĝeto de la komunumo Aeugst ĉe Albis de la distrikto Affoltern en Kantono Zuriko en Svislando.
Lesné

eta|dekstra|330px|Lesné situas en la plej griza distrikto
eta|dekstra|300px|Panoramo al Lesné
eta|dekstra|300px|Administrejo de Lesné

**Lesné,** hungare **Leszna** (lesna) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

## Bazaj informoj 
* Areo: 7&nbsp;km²
* Supermara alteco: 146 m
* Loĝantaro: 420
* Poŝtkodo: 071 01
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso:

## Situo 
Lesné situas sub piedoj de monto, laŭ flankovojoj. Michalovce troviĝas 12&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1254, havanta preĝejon. En 1910 loĝis en Leszna 404 da homoj, (35 slovakoj, 26 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Leszna apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Nagymihályi, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Lesné 434 da homoj, (398 slovakoj, 34 ciganoj).

## Vidindaĵo 
* greko-katolika preĝejo omaĝe al Senmakula Koro de Dipatrino el la 13-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Lesné en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Aristoteles Onassis

eta|Aristoteles Onassis
**Aristoteles „Ari“ Sokrates Homer ONASSIS** (greke: Ἀριστοτέλης Ὠνάσης; naskiĝis la 15-an de januaro 1906 en Izmiro, Turkio); mortis la 15-an de marto 1975 en Neuilly-sur-Seine ĉe Parizo, Francio) estis greka ŝipposedanto.

Li famiĝis krome kiam li edziĝis al Jacqueline Kennedy Onassis en 1968 post granda kritiko de la publika opinio, kiu konsideris ne tre taŭga la forgeson de la politikaj idealoj de la eksedzo antaŭ la riĉo de la nova edzo, ununura allogaĵo de li.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio
* Pri la heredintino Athina Onassis
* Genealogia - Aristoteles Onassis (portugale)

Kategorio:Grekaj negocistoj
John Connally

**John Bowden CONNALLY** (la 27-an de februaro 1917 en  − 15-an de junio 1993 en Teksaso) estis signifa usona politikisto. Li okupis oficejon de guberniestro de ŝtato Teksaso kaj antaŭe ministro pri la Usona Mararmeo dum prezidentado de John F. Kennedy, kaj pli poste estis ministro pri financoj dum prezidentado de Richard Nixon. En la tempo, kiam li oficis kiel teksasa guberniestro, li estis grave vundita dum atenco kontraŭ JFK en Dallas, kiam li sidis en la sama limuzino kiel la prezidento.

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Guberniestroj de Teksaso
Kategorio:Usonaj konservativuloj
Čečehov

eta|dekstra|330ra|Čečehov situas en la plej griza distrikto**Čečehov,** hungare **Zuhogó** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce. Ĝis 1903 la oficiala hungara nomo estis *Csecsehó*.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8 km²
* Supermara alteco: 106 m
* Loĝantaro: 340
* Poŝtkodo: 072 11
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Čečehov situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Michalovce troviĝas 6 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1302 en formo *"Zuchogo"*. En 1910 loĝis en Zuhogó 629 da homoj, (565 slovakoj, 36 germanoj, 12 hungaroj, 1 ruteno). Ĝis Traktato de Trianon Zuhogó apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Čečehov 338 da homoj, (334 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Kantono Avesnes-sur-Helpe-Nord

La **kantono Avesnes-sur-Helpe-Nord** (france ''canton d'Avesnes-sur-Helpe-Nord'') estis franca kantono lokita en la departemento Nord kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo, kiu ekde 2016 estas parto de nova regiono Hauts-de-France (lauvorte "Vertoj-de-Francio", t. e. la plej norda parto de Francio). Ĝi malfondiĝis en marto 2015 kaj ĝis tiam estis unu el la 12 kantonoj de la arondismento Avesnes-sur-Helpe.

## Komunumoj 
Apartenis al la kantono Avesnes-sur-Helpe-Nord la jenaj 14 francaj komunumoj :
* Avesnes-sur-Helpe
* Bas-Lieu
* Beugnies
* Dompierre-sur-Helpe
* Dourlers
* Felleries
* Flaumont-Waudrechies
* Floursies
* Ramousies 
* Saint-Aubin
* Saint-Hilaire-sur-Helpe
* Sémeries 
* Semousies
* Taisnières-en-Thiérache

## Vidu ankaŭ 
*Listo de kantonoj de Nord
*Komunumoj de Nord

Kategorio:Avesnes-sur-Helpe
Avesnes-sur-Helpe-Nord
Listo de kantonoj de la departemento Nord

Jen **listo de la 79 kantonoj de la franca departemento Nord**, ordigitaj laŭ arondismentoj :

* Arondismento de Avesnes-sur-Helpe (12 kantonoj - subprefektujo : Avesnes-sur-Helpe) :kantono de Avesnes-sur-Helpe-Nord - kantono de Avesnes-sur-Helpe-Sud - kantono de Bavay - kantono de Berlaimont - kantono de Hautmont - kantono de Landrecies - kantono de Maubeuge-Nord - kantono de Maubeuge-Sud - kantono de Quesnoy-Est - kantono de Quesnoy-Ouest - kantono de Solre-le-Château - kantono de Trélon

* Arondismento de Cambrai (7 kantonoj - subprefektujo : Cambrai) :kantono de Cambrai-Est - kantono de Cambrai-Ouest - kantono de Carnières - kantono de Cateau-Cambrésis - kantono de Clary - kantono de Marcoing - kantono de Solesmes

* Arondismento de Douai (7 kantonoj - subprefektujo : Douai) :kantono de Arleux - kantono de Douai-Nord - kantono de Douai-Nord-Est - kantono de Douai-Sud - kantono de Douai-Sud-Ouest - kantono de Marchiennes - kantono de Orchies

* Arondismento de Dunkerque (16 kantonoj - subprefektujo : Dunkerque) :kantono de Bailleul-Nord-Est - kantono de Bailleul-Sud-Ouest - kantono de Bergues - kantono de Bourbourg - kantono de Cassel - kantono de Coudekerque-Branche - kantono de Dunkerque-Est - kantono de Dunkerque-Ouest - kantono de Grande-Synthe - kantono de Gravelines - kantono de Hazebrouck-Nord - kantono de Hazebrouck-Sud - kantono de Hondschoote - kantono de Merville - kantono de Steenvoorde - kantono de Wormhout

* Arondismento de Lille (28 kantonoj - prefektujo : Lille) :kantono de Armentières - kantono de La Bassée - kantono de Cysoing - kantono de Haubourdin - kantono de Lannoy - kantono de Lille-Centre - kantono de Lille-Est - kantono de Lille-Nord - kantono de Lille-Nord-Est - kantono de Lille-Ouest - kantono de Lille-Sud - kantono de Lille-Sud-Est - kantono de Lille-Sud-Ouest - kantono de Lomme (fragmento de la komunumo Lille) - kantono de Marcq-en-Barœul - kantono de Pont-à-Marcq - kantono de Quesnoy-sur-Deûle - kantono de Roubaix-Centre - kantono de Roubaix-Est - kantono de Roubaix-Nord - kantono de Roubaix-Ouest - kantono de Seclin-Nord - kantono de Seclin-Sud - kantono de Tourcoing-Nord - kantono de Tourcoing-Nord-Est - kantono de Tourcoing-Sud - kantono de Villeneuve-d'Ascq-Nord - kantono de Villeneuve-d'Ascq-Sud

* Arondismento de Valenciennes (9 kantonoj - subprefektujo : Valenciennes) :kantono de Anzin - kantono de Bouchain - kantono de Condé-sur-l'Escaut - kantono de Denain - canton de Saint-Amand-les-Eaux-Rive&nbsp;droite - canton de Saint-Amand-les-Eaux-Rive&nbsp;gauche - kantono de Valenciennes-Est - kantono de Valenciennes-Nord - kantono de Valenciennes-Sud

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
Edna Parker

**Edna Scott PARKER** (n. , m. ) estis usona centjarulino kiu tenis la rekordon kiel la plej maljuna vivanta homo en la mondo post la morto de Yone Minagawa de Japanio la 13-a de aŭgusto 2007, kiam ŝi estis 114 jaroj, 115 tagoj. Parker eniris la liston de la 15 verigitaj plej aĝaj homoj rekordite en septembro 2008, kaj nune ŝi estas la 14-a plej aĝa homo rekordite vivita.

Kategorio:Usonaj centjaruloj
Kategorio:Centdekjaruloj
Somlóvásárhely

**Somlóvásárhely** [ŝomlOvAŝArhej], latine **Mogentianae** estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Devecser.
eta|Fortikaĵo sur montopinto Somló 
## Bazaj informoj
* Areo: 23 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.1213/17.3758
* Loĝantaro: 1120
* Poŝtkodo: 8481
* Telefonprefikso: 88

## Geografio 
Somlóvásárhely situas sub piedo de iama vulkano Somló, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Székesfehérvár-Szombathely. Ajka troviĝas 17, Sümeg 21, Pápa 29 km-ojn de ĝi.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la bronzepoko. La romianoj havis tie vilaĝon *Mogentianae*, verŝajne ili estis vinkulturistoj. Stefano la 1-a fondis tie monaĥinejon en 996. La apude situanta setlejo nomiĝis *Durnava*. La komunumo en 1325 ricevis la rangon kampurbo kun jare po 4 tutlandaj bazaradoj.

Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, kuracejo, poŝto, hotelo, restoracio, vindrinkejoj. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Granda Somló.

## Vidindaĵoj
* paroĥa preĝejo de 1791
* ruinoj de fortikaĵo sur montopinto Somló 432 m-ojn alta
* elvidejo nomata Petőfi de 1938
* komence gotika Kapelo Margareta de Antioĥio (Somlóvásárhely), en la 18-a jarcento barokiĝis, krome estas 3 aliaj kapeloj
* protektata deklivo, kie maloftaj kreskaĵoj estas videblaj

## Famulo
* tie naskiĝis kaj iom vivis ĉefministro József Antall.

==Komunumoj pri "vásárhely" (=bazarejo) en Hungara reĝlando==


Kategorio:Vinvilaĝoj
Suché (distrikto Michalovce)

eta|dekstra|330ra|Suché situas en la plej griza distrikto

**Suché,** hungare **Zemplénszuha** (zemplEnsuha) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

* Areo: 7&nbsp;km²
* Supermara alteco: 142 m
* Loĝantaro: 420
* Poŝtkodo: 071 01
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso:

## Situo 
Suché situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Michalovce troviĝas 8&nbsp;km-ojn.

## Historio 
En 1910 loĝis en Zemplénszuha 425 da homoj, (401 slovakoj, 23 hungaroj, 1 germano). Ĝis Traktato de Trianon Zemplénszuha apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Nagymihályi, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Suché 443 da homoj, (439 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Poruba pod Vihorlatom

eta|dekstra|330px|Poruba pod Vihorlatom situas en la plej griza distrikto

**Poruba pod Vihorlatom,** hungare **Németvágás** (nEmetvAgAŝ), germane **Deutschporub/Nickelsdorf** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis *Német-Poruba*, la historia slovaka nomo estis *Nemecká Poruba*.

## Bazaj informoj 
* Areo: 21 km²
* Supermara alteco: 193 m
* Loĝantaro: 610
* Poŝtkodo: 072 32
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Poruba pod Vihorlatom situas flanke de monto 595 m-ojn alta, laŭ traira flankovojo. Michalovce troviĝas 20 km-ojn.

## Historio 
Germanoj fondis la vilaĝon en 1410. Oni trovis ferercon en la apudaĵo, ankaŭ tie formiĝis minovilaĝo kun fandejo, kiu pro incendio detruiĝis en 1922, poste forlasita. En 1910 loĝis en Németvágás 615 da homoj, (428 rutenoj, 145 germanoj, 31 slovakoj, 6 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Németvágás apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj estis deportitaj. En 2001 loĝis en Poruba pod Vihorlatom 625 da homoj, (621 slovakoj).

## Vidindaĵo 
* greko-katolika preĝejo el la 17-a jarcento, en 1950 trakonstruiĝis, en 1986 sakristio aldoniĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Poruba pod Vihorlatom en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Hažín

eta|dekstra|330ra|Hažín situas en la plej griza distrikto

**Hažín,** hungare **Gézsény** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

* Areo: 16 km²
* Supermara alteco: 120 m
* Loĝantaro: 450
* Poŝtkodo: 072 34
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Hažín situas sur ebenaĵo, fine de mallonga sakovojo, aŭtoŝoseo preteriras.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1336. En 1910 loĝis en Gézsény 676 da homoj, (574 slovakoj, 66 hungaroj, 1 ruteno). Ĝis Traktato de Trianon Gézsény apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Hažín 446 da homoj, (424 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Beugnies

**Beugnies** estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france *Hainaut* respektive flandre *Henegouwen*), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento *Nord* [] (okcidentflandre *Noorderdepartement*), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde ''Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* , nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). 

Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Avesnes-sur-Helpe* (france *Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe*, nederlande *Arrondissement Avenne aan de Helpe*), kaj ekde marto 2015 al la samnoma kantono *''.

maldekstra|100px|Blazono de Beugnies.
__TOC__
## Geografio 
Beugnies estas vilaĝo, kiu troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe. Ĝi situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarberoj kaj etaj vilaĝoj. Beugnies etendiĝas sur 8,92&nbsp;km².

## Historio 
Dum la feŭda epoko, Beugnies ĉiam restis dependa de Avesnes-sur-Helpe. La altaro de ĝia preĝejo estis donacita en 1103 al la abatejo de Liessies. Ankaŭ la abatejoj de Haumont kaj Aulne posedis kelkajn bienojn sur la tereno de Beugnies.

La 14-an de junio 1815, Napoleono kaj ties Granda Armeo trapasis Beugnies survoje al la batalo de Waterloo.

## Administrado 
Beugnies apartenas la kantono de Avesnes-sur-Helpe-Nord, kies ĉefurbo estas Avesnes-sur-Helpe. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Kantono de Avesnes-sur-Helpe-Nord

Kategorio:Komunumoj de Nord
Frezilo

**Frezilo** estas speciala cirkla ilo kun dentoj, kiu estas uzata per frezmaŝinoj por mekanike tajli pecojn. Ĉi tiu ilo estas muntita sur akso en frezmaŝino, kaj la rapida turnado de tiu akso turnigas la frezilon, kiu tajlas pecon lignan, metalan, plastan aŭ alian.

## Tipoj 
Jen la plej tipaj freziloj:

* Frezilo de platetoj: Ĉi tiu konsistas el ronda peco al kiu oni fiksas platetojn el malmola metalo. Ĉi tiuj platetoj rolas kiel tajlaj iloj, kaj la ronda peco rolas kiel tenilo. La freziloj de platetoj estas la plej komunaj por la frezmaŝinoj ĉar oni uzas ilin por mekanike tajli kaj ebenigi edrojn de volumenaj pecoj. Ofte tiaj pecoj estas grandaj kaj havas grandajn surfacojn, kiujn oni devas ebenigi. Por mekanike tajli tiel grandajn pecojn oni uzas frezmaŝinojn kun vertikala kapo, al kiuj oni muntas tiel grandan frezilon de platetoj kiel eble por ebenigi la celan pecon per unu sola pasado de la frezilo.
eta|dekstra|200ra|Cirkla frezilo
* Cilindra frezilo: Ĝia tenilo estas cilindra, kaj oni fiksas ĝin per specialaj vajcoj laŭ la diametro de la tenilo. Ĉi tiu frezilo funkcias simile al borilo, tamen ĝi havas pli tranĉan potencon kaj ne faras truojn sed mekanike tajlas sulketojn, ekvaraĵojn, k.s.
* Cirkla frezilo: Ĉi tiu frezilo havas diskan formon kaj centran truon. La truo taŭgas por fiksi la frezilon al akso de la frezmaŝino, kiu kaŭzas la rapidan turniĝan movadon de la frezilo. La dentoj de ĉi tiaj freziloj estas el ŝtalo por rapida tajlado. La cirklaj freziloj havas pli tranĉan potencon ol la cilindraj ĉar ili havas multajn dentojn kaj ilia tenado al frezmaŝina akso estas pli forta.
* Cirkla frezilo kun konstanta profilo: Ĉi tiu estas cirkla frezilo kies dentoj estas tajlitaj kun speciala geometrio por fari specialajn pecojn. La pli konataj el ili estas la freziloj kun profilo por tajli dentradojn.
eta|maldekstra|200ra|Frezilo de platetoj

## Frezi 
Laŭ Francisko Azorín **frezi** estas *Trui, entajli lignon aŭ metalon per speciala maŝino.* Li indikas etimologion el latina *frictiare, fricare* (froti), kaj li aldonas terminojn *frezilo*, *frezmaŝino*, *frezejo*, *frezado*, *cilindra frezilo*, *dentrada frezilo*.

## Vidu ankaŭ 
* Frezmaŝino

## Notoj 
Kategorio:Materialprilaboraj iloj
Pomokuko

[eta|[Nederlando|Nederlanda duonkovrita pomkuko]]
**Pomokuko** aŭ **pomkuko** aŭ **pomtorto** estas kuko farita el pasto kaj pomoj.

Ekzistas sennombraj variantoj el diversaj pastoj kun gisto aŭ bakpulvoro. Oni preparas pomkukojn aŭ sur bakplato aŭ en bakujo.
Oni prefere uzas acidajn pomojn, kiel ekzemple *Boskoop*, ofte aldoniĝas ankaŭ nuksoj aŭ sekvinberoj. Famas la angla *crumble*, kiu konsistas el pomoj kovritaj de pasteroj.

La plej delikataj kaj pufaj pomkukoj ordinare iĝas el gistopasto. Ĉe tio la pomkuko povas esti kovrita, duonkovrita kaj malkovrita.

## Vidu ankaŭ 
* *Apfelstrudel*
* Ĉarlotkuko

Kategorio:Bakaĵoj
Kategorio:Desertoj
Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Tortoj
Iňačovce

eta|dekstra|330px|Iňačovce situas en la plej griza distrikto
**Iňačovce** (injaĉovce), hungare **Solymos** (ŝojmoŝ) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

## Bazaj informoj 
* Areo: 17 km²
* Supermara alteco: 103 m
* Loĝantaro: 630
* Poŝtkodo: 072 11
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Iňačovce situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Michalovce troviĝas 12 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1417. En 1910 loĝis en Solymos 885 da homoj, (731 slovakoj, 133 hungaroj, 1 germano). Ĝis Traktato de Trianon Solymos apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj estis deportitaj. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Inter Iňačovce kaj Senné (Michalovce) en 1974 oni konstruis fiŝlagojn. En 2001 loĝis en Iňačovce 657 da homoj, (437 slovakoj, 209 ciganoj kaj aliaj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Floursies

**Floursies** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 129 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__

## Geografio 
Floursies estas vilaĝo, kiu troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe. Ĝi situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarberoj kaj etaj vilaĝoj. Floursies etendiĝas sur 4,65 km².

Ĝi havas landlimojn kun la najbaraj komunumoj Semousies, Dourlers, Beugnies, Saint-Aubin, Éclaibes, Beaufort, Wattignies-la-Victoire kaj Dimont.

## Historio 
La nomo de Floursies eble devenas de tiu de pagana templo dediĉita al Flora. En la romia epoko ekiris akvedukto el Floursies por akvoprovizii la proksiman romian civiton Bagacum.

## Vidindaĵoj 
* Fontano Saint-Eloi (Monumento historia)
* Preĝejo Saint-Remi (16-a kaj 18-a jarcentoj)

## Administrado 
Floursies apartenas la kantono de Avesnes-sur-Helpe-Nord, kies ĉefurbo estas Avesnes-sur-Helpe. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Kantono de Avesnes-sur-Helpe-Nord

eta|maldekstra|250ra|Preĝejo Saint-Remi

Kategorio:Komunumoj de Nord
Marc Rich

**Marc RICH** (naskiĝis  en Antverpeno, Belgio kiel **Marc David REICH**, mortis ) estis sukcesa krudmateriala komercisto, kiu famiĝis ĉefe pro tio, ke Bill Clinton amnestiigis lin en sia lasta labortago, en 1991.

## Biografio 
La familio de Rich fuĝis en 1940 antaŭ la nazia invadio de Belgio al Francio, unu jaron poste al Usono. Ili komence vivis ĉe parencoj en Novjorko, poste en Filadelfio, Kansas City kaj fine denove Novjorko. La familio ricevis la usonan ŝtatnecon en 1945 kaj ŝanĝis la nomon al Rich.

Lia patro komercis kun juvelaĵoj, aŭtomobil-eroj, tabako. La familio akiris grandan profiton per jutasakoj, kiujn la armeo bezonis urĝe dum la Koreia milito (1950–1953).

Li komencis labori en 1954 ĉe la krudmateriala entrepreno *Phillip Brothers* kaj estis inter 1964 kaj 1974 afergvidanto de Philipp Brother en Hispanio. Li komencis komercadon kun nafto en komenco de la 1970-aj jaroj. Li fondis en 1974 propran krudmaterialan entreprenon „Marc Rich + Co AG“, kun sidejo en Svislando. Lia firmao iĝis dum jardeko plej konata kaj sukcesa entrepreno en tiu merkata breĉo. La entrepreno estis alinomata en 1979 al „Marc Rich + Co Holding AG“. Li vendis en 1993 la komercan parton de „Marc Rich + Co Holding AG“ al la manaĝeroj. El tio estiĝis la entrepreno Glencore. Marc Rich fondis en 1996 la entreprenon „Marc Rich + Co Investment AG“ kaj tio estis en 1997 aliformita al „Marc Rich + Co Holding GmbH” kaj li vendis en 2003 sian parton en “Marc Rich + Co Investment” al ties manaĝeroj. 

En majo de 2007 Marc Rich ricevis honordoktoran titolon de la  Universitato Bar Ilan en Tel-Avivo, pro siaj mondonacoj al esplorado de leŭkemio. 

Antaŭ sia morto li vivis en Meggen bei Luzern (Svislando).

Kategorio:Usonaj entreprenistoj
Kategorio:Belgaj entreprenistoj
Kategorio:Israelaj entreprenistoj
Kategorio:Hispanaj entreprenistoj
Kategorio:Usonaj miliarduloj
Kategorio:Belgaj miliarduloj
Kategorio:Israelaj miliarduloj
Kategorio:Hispanaj miliarduloj
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Belgaj judoj
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Hispanaj judoj
Ondo-Esperanto

eta|Jen la produktantoj en la studio 1
**Ondo-Esperanto** estas elsendo de publika radiostacio NB-Radiotreff en la urbo Neubrandenburg. La elsendoj temas pri Esperanto resp. iel rilatas al ĝi, sed ili okazas en la germana lingvo. La celo ja estas informi la aŭskultantojn en la ĉirkaŭaĵo de Neubrandenburg pri la lingvo kaj ties uzeblecoj.
 
Ĉi tiu elsendo ekzistas ekde 12 jaroj. Komence ĝin produktis du membroj de la Esperanto-Societo Neubrandenburg, sed ekde 2003 estas triopo. Kaj ekde 2007 estas produktataj du elsendoj monate; la unua monate pri la agado de la societo, Germana Esperanto-Asocio kaj UEA kaj la dua pri iu temo.

La muziko estas ofte en esperanto, sed kelkfoje ankaŭ en aliaj lingvoj.

## Gastoj
[eta|maldekstra|Elsendo en [2006 kun gasto el Afriko]]
Ĉe kelkaj elsendoj ĉeestis gastoj el diversaj landoj. En 2006 ekzemple ĉeestis gasto el Afriko.

## Notoj
## Vidu ankaŭ
*Esperanto-Societo Neubrandenburg

Kategorio:Esperanto-radio
Stampilo

[eta|[Kaŭĉuko|Kaŭĉukaj stampiloj sur stampilokaruselo, pri kiuj necesas inkensorbita kuseneto aparte.]]
[eta|[Inko|Inka stampilo, en kiu jam estas inko.]]
**Stampo**, laŭ PIV, estas ago fari kavan, reliefan, inkan aŭ eĉ psikologian markon sur io, dokumento, persono ktp.

Laŭ Francisko Azorín **stampi** estas *Fari per frapopremo presaĵon aŭ gravuraĵon.* Li indikas etimologion el la greka *stampon* (frapi). Kaj li aldonas la terminon *stampilo*, por aparato por stampi.

## Uzado 
Stampo fariĝas per simpla ilo, nome **stampilo**. Ekzemple, kancelaria administracia helpilo servas represadi markon sur oficialan paperon. Kutime oni uzas ĝin por markado de vereco aŭ graveco de donita dokumento aŭ afero. Povas temi ankaŭ pri ludilo aŭ amuziga objekto; ofte kiel signo de personaj posedaĵoj, leteroj, ktp, kiel bilda kaj konstante sama subskribo: tiam ofte temas pri sigelo, kiu povas enhavi blazonon aŭ eĉ bildon de la persona subskribo.

La termino **stampo** estas uzata ankaŭ pri markaĵo kreita de tiu ĉi ilo per represo. En juvelarto, stampo estas oficiala marko farita sur aĵo el nobla metalo por identigi ĝin kaj ties kvaliton (purecon).

En filatelo, ekzisto de stampaĵo aŭ ne sur poŝtmarko (kune kun aliaj indikoj post uzo) diferencigas novajn aŭ uzitajn ekzemplerojn de kolektado. Krome eblas kolekti poŝtmarkojn nur kun ia stampaĵo aŭ eĉ iaj stampaĵoj, kiuj havas deziratajn erojn, ekzemple nomo de urboj, bildoj kolektataj: birdoj, trajnoj, ĉevaloj ktp. Oni evitu uzi la terminon *stampo* kiel anglismo por poŝtmarko.

## Vidu ankaŭ 
* Stampilo (noblaj metaloj)

## Notoj 
Kategorio:Skribiloj
Kategorio:Iloj
Kategorio:Arto
Büttenhardt

**Büttenhardt** estas komunumo en Kantono Ŝafhaŭzo, Svislando. Ĝi havis 348 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Büttenhardt situas norde de la urbo Ŝafhaŭzo sur deklivo de la montoĉeno Randen. La komunumo Büttenhardt konsistas el la setlejoj Maulenhof, Tannerhof kaj Verenahof.

## Najbaraj komunumoj 
Büttenhardt limas en nordo al la komunumo Tengen (Baden-Virtembergo-Germanio) kaj Opfertshofen, en oriento al Lohn, en sudoriento al sureste al Stetten, en sudo al Ŝafhaŭzo kaj en okcidento al Merishausen.

## Trafiko 
Büttenhardt atingeblas de Ŝafhaŭzo per la loka buso H24 de Schaffhauser Verkehrsbetriebe. La veturado per la buso de la vilaĝo-centro ĝis la stacidomo de Ŝafhaŭzo daŭras 22 minutojn. La busoj trafikas en duonhora kadenco.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Büttenhardt datiĝas el la jaro 1238 sub la nomo *Butinhart*. En mezepoko la vilaĝo Büttenhardt konsistis el la tri bienoj Verenahof, Maulenhof kaj Tannerhof, kiuj estis sub la jurisdikcio de la Monaĥejo Paradies. En la jaro 1529 la jurisdikcio pri Tannerhof transiris de Paradies al Ŝafhaŭzo dum la jurisdikcio pri Maulenhof apartenis al la familioj *Im Thurn* kaj *Peyer*. Verenahof dume apartenis al la Granddukejo Baden kaj estis tial ĝis 1967 germana enklavo, kiu per ŝtata kontrakto transiris tiam al Kantono Ŝafhaŭzo.

Ĉe la fino de la dua mondmilito en la jaro 1945 oficiroj de la *Waffen SS* fuĝis al Verenahof esperante tie eskapi la areston fare de la alianciĝintaj trupoj. Post longa negocado kun svisaj negocistoj ili finfine kapitulacis.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Büttenhardt
* Büttenhardt en la Historia Leksikono de Svislando
Kantono Avesnes-sur-Helpe-Sud

La **kantono de Avesnes-sur-Helpe-Sud** (france ''canton d'Avesnes-sur-Helpe-Sud'') estis franca kantono lokita en la departemento Nord kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo, kiu ekde 2016 estas parto de nova regiono Hauts-de-France (lauvorte "Vertoj-de-Francio", t. e. la plej norda parto de Francio). Ĝi malfondiĝis en marto 2015 kaj ĝis tiam estis unu el la 12 kantonoj de la arondismento Avesnes-sur-Helpe.

## Komunumoj 
Apartenis al la kantono Avesnes-sur-Helpe-Sud la jenaj 14 francaj komunumoj :
* Avesnelles 
* Avesnes-sur-Helpe 
* Beaurepaire-sur-Sambre 
* Boulogne-sur-Helpe 
* Cartignies 
* Étrœungt 
* Floyon 
* Grand-Fayt 
* Haut-Lieu
* Larouillies 
* Marbaix 
* Petit-Fayt 
* Rainsars 
* Sains-du-Nord

## Vidu ankaŭ 
*Listo de kantonoj de Nord
*Komunumoj de Nord

Kategorio:Avesnes-sur-Helpe
Avesnes-sur-Helpe-Sud
Semajnfina Esperanto-Seminario

[eta|[Werner Pfennig kiel kursestro en 2007]]
Unufoje jare en oktobro la Esperanto-Societo Neubrandenburg aranĝas la **Semajnfinan Esperanto-Seminarion**, dum kiu estas instruata Esperanto al komencantoj kaj progresintoj.

La Seminario okazas ekde 1975, komence dufoje jare, sed ekde 1990 nur unufoje jare. Ĝis 2007 ĝi okazis dum la lasta semajnfino de oktobro. Sed en 2008 ĝi okazis dum la meza semajnfino de oktobro.

Kutime la kursoj okazas jene:
* vendrede ekde la 19a horo ĝis 21a horo
* sabate ekde la 9a horo ĝis la 21a horo, sed kun tagmanĝa paŭzo
* dimanĉe ekde la 9a horo ĝis la 12a horo

## Eksteraj ligiloj 
* Informa paĝeto pri Semajnfina Esperanto-Seminario
* Invitilo al Semajnfina Esperanto-Seminario 2011

Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Germanio
Regalado

**Regalado** (komparu la francan *régaler*) povas esti

* Bone kaj plezurige gastigi iun, donante al li manĝaĵojn kaj trinkaĵojn; ekzemple: "Sen regalo ne estas balo." Vidu ankaŭ: Gasto, gastameco.
* Bone kaj plezurige trakti iun, liverante al li ion bonan; ekzemple: "Kiel oni vin taksas, tiel oni vin regalas." Vidu: Homa konduto
* En ironia senco: Malbone trakti iun; ekzemple: "Por via bono vin regalas bastono." - do puno, venĝo.
 
## Fontoj 
* .
* "Etimologia Vortaro de Esperanto" fare de Ebbe Vilborg
Ramousies

**Ramousies** estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france *Hainaut* respektive flandre *Henegouwen*), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento *Nord* [] (okcidentflandre *Noorderdepartement*), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde ''Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* , nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*).

Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Avesnes-sur-Helpe* (france *Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe*, nederlande *Arrondissement Avenne aan de Helpe*), kaj ekde marto 2015 al la samnoma kantono *''.

maldekstra|100ra|Blazono de Ramousies.
__TOC__

## Geografio 
Ramousies estas vilaĝo, kiu troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe. Ĝi situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarberoj kaj etaj vilaĝoj. Ramousies etendiĝas sur 9,6 km².

La komunumo estas trafluata de la rivero Helpe Mineure, kaj troviĝas en la natura baseno de la rivero Escaut, sude de la heĝo de Avesnes (eble unu el la lastaj restaĵoj de prahistoria forsto en norda Francio).

## Historio 
Ramousies estas agrikultura, paŝtaĵa komunumo, kies historio estas precipe ligita al la ekspluatado de la proksima forsteto. Ĝi estis en la 18-a jarcento etapo laŭlonge de la rivero Helpe Mineure, post la vilaĝoj Vaudrecy (hodiaŭa Flaumont-Waudrechies) kaj Sémeries (okcidente).

## Vidindaĵoj 
La ĥorejo de la preĝejo de Ramousies datiĝas de la 11-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord

Kategorio:Komunumoj de Nord