Hinda milvo

La **Hinda milvo** aŭ **Barata milvo**, *Haliastur indus*, estas mezgranda rabobirdo de familio Akcipitredoj kiu enhavas ankaŭ multajn aliajn rabobirdajn speciojn tagajn, kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj kaj de subfamilio de Milvenoj.

Tiu milvo estas videbla en la ĉieloj de la Hinda subkontinento, sudorienta Azio kaj ĝis tropika norda Aŭstralio, kie ĝi estas tre disvastigita kaj specio de loĝantaj birdoj. Ili troviĝas ĉefe ĉe marbordo kaj en internaj humidejoj kie ili manĝas mortintajn fiŝojn kaj aliajn predojn.

## Aspekto 
eta|maldekstra|Dumfluge la rondoforma vosto kaj plenkreska plumaro estas distinga
La Hinda milvo estas alloga birdo, kiu havas **helbrunan plumaron** escepte **blankajn kapon kaj bruston** - tre videblaj kaj diferencigaj el aliaj rabobirdoj- kaj nigrajn flugilpintojn. La junuloj estas pli brunaj, sed ili povas esti diferencigitaj disde ambaŭ aziaj subspecioj de Nigra milvo (loĝanta kaj migranta) pro pli pala aspekto, pli mallongaj flugiloj kaj pli ronda vosto. La pala makulo de subflugiloj propra de milvoj estas pli longeca ol ĉe la specioj de la genro *Milvus* kaj ĉar pli kontrasta iom separata el tiu de la buteoj de la genro *Buteo*.

eta|maldekstra|upright|Beko de *Haliastur* montrante la karakteran cirklan nastruon

La Hinda milvo estas ĉirkaŭe samgranda kiel la Nigra milvo (*Milvus migrans*) kaj havas tipan milvecan flugmanieron, kun angulecaj flugiloj, sed ties vosto estas rondoforma malkiel tiuj de la specioj *Milvus*, nome la Ruĝa milvo kaj la Nigra milvo, kiuj havas pli forkoformajn vostojn. .

La alvoko estas miaŭeca *kijiŭ*.

## Taksonomio 
La Hinda milvo estis unuafoje priskribata de la nederlanda naturalisto Pieter Boddaert en 1783. Oni agnoskis kvar subspeciojn:
* *indus* (Boddaert, 1783) troviĝanta en Suda Azio
* *flavirostris* Condon & Amadon, 1954, troviĝanta en la Salomonoj
* *girrenera* (Vieillot, 1822) troviĝanta en Nov-Gvineo, Bismarkoj kaj Aŭstralio
* *intermedius* Blyth, 1865, troviĝanta en la Malaja Duoninsulo kaj en la insuloj Sundoj, Sulaveso kaj Filipinoj

## Distribuado kaj statuso 
eta|Nematurulo
Tiu orientalisa kaj aŭstralazia specio estas familiara vidaĵo en la ĉieloj de Srilanko, Barato, Pakistano, Bangladeŝo, kaj sudorienta Azio kaj tiom suden kiom ĝis Novsudkimrio, Aŭstralio, tra kiuj regionoj ĝi estas disvastigata kaj specio de loĝantaj birdoj. Ili plenumas sezonajn movojn asocie kun pluvo en kelkaj partoj de siaj teritorioj.

Ili videblas ĉefe en ebenaĵoj sed povas foje ĉeesti super 5000 futoj en Himalajo.

Ĝi estis taksita kiel Malplej Zorgiga en la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Tamen la specio estas malpliiĝanta en kelkaj partoj kiaj Javo.

## Kutimaro 
maldekstra|eta|Boonooroo, Sudorienta Kvinslando, Aŭstralio
La reprodukta sezono en Suda Azio estas el decembro al aprilo. La nestoj estas konstruataj el malgrandaj branĉetoj kaj bastonetoj kun interna ujo kovrata el folioj, kaj povas esti lokigitaj en variaj arboj, ofte ĉe akvo ekzemple mangrovoj. La ino demetas 2 blankecajn aŭ bluecblankecajn ovoformajn ovojn kiuj estas 52 x 41&nbsp;mm. Ambaŭ gepatroj partoprenas en la nestokonstruo kaj manĝigado, sed oni sugestas, ke nur la ino partoprenas en la kovado, kies periodo daŭras ĉirkaŭ 26 aŭ 27 tagojn.

Ili manĝas ĉefe kadavraĵojn.

Ĝi estas ĉefe kadavromanĝanto, kiu manĝas ĉefe mortintajn fiŝojn kaj krabojn, ĉefe ĉe humidejoj kaj marĉoj sed foje ĉasas vivantajn predojn kiaj leporoj kaj vespertoj. Ili povas ankaŭ turni sin al kleptoparazitismo kaj klopodi ŝteli predon el aliaj birdoj. Foje oni registris eĉ raran kazon de birdo manĝanta mielon el abelujo de *Apis florea*.

Junuloj povas dediĉi sin al luda kutimaro, nome faligo de folioj kaj klopodo kapti ilin dumfluge. Dum fiŝkaptado super akvo, ili povas foje surakviĝi sed kapablas naĝi kaj surteriĝi sen granda peno.

Ili ripozas komunume sur grandaj kaj izolataj arboj kaj oni vidis eĉ ĝis 600 en unu nura loko.

Ili povas ĉikani pli grandajn rabobirdojn kiaj la agloj de la genro *Aquila*. En kelkaj kazoj kiam la Hindaj milvoj ĉikanis ekzemplerojn de Stepaglo (*Aquila rapax*), ili estis atakitaj kaj vunditaj aŭ eĉ mortigitaj.

Oni registris nombron de ektoparazitaj laŭsoj de la genroj *Kurodaia*, *Colpocephalum* kaj *Degeeriella*.

## En kulturo 
[eta|190px|Nematurulo kun fiŝo ĉe la lago Poĉaram, [Andra-Pradeŝo, Barato. ]]
Konata kiel *elang bondol* en Indonezio, la Hinda milvo estas la oficiala simbola birdo de ĉefurbo Ĝakarto. En Barato ĝi estas konsiderata kiel samtempa reprezentaĵo de Garudo, la sankta birdo de Viŝnuo. En Malajzio, nome la insulo Langkawi nomiĝas laŭ la birdo ('kawi' aludas al okreca ŝtono uzata por ornami potarojn, kaj reference al la birda ĉefa plumarkoloro).

Fabelo el centro de insulo Bougainville rakontas kiel patrino lasis sian bebon sub bananarbo dum ĝardenado, kaj la bebo flosis en ĉielon kriante kaj transformata en ''Kaa'nang*, la Hinda milvo, kaj ties kolumo iĝis la birdaj plumoj.

## Bildaro 

Haliastur indus -Karratha, Pilbara, Western Australia, Australia-8 (1).jpg
Brahminy kite flight.jpg
Brahminy-kite.jpg
Brahminy kite - Likupang.JPG

## Referencoj 
### Cititaj tekstoj 
* 

## Aliaj fontoj 
* Jayabalan,JA (1995) Breeding ecology of Brahminy Kite *Haliastur indus* in Cauvery Delta, south India. Ph.D. Dissertation, Bharathidasan University. Mannampandal, Tamil Nadu.
* Raghunathan,K (1985) Miscellaneous notes: a peculiar feeding habit of Brahminy Kite. Blackbuck. 1(3), 26-28.
* Jayakumar,S (1987) Feeding ecology of wintering Brahminy Kite (*Haliastur indus*) near Point Calimere Wildlife Sanctuary. M.Sc. Thesis, Bharathidasan University, Tiruchirapalli.
* Hicks, R. K. 1992. Brahminy Kite *Haliastur indus'' fishing? Muruk 5:143-144.
* van Balen, B. S., and W. M. Rombang. 2001. Nocturnal feeding by Brahminy Kites. Australian Bird Watcher 18:126.

## Eksteraj ligiloj 
* Filmo de reenmeto de Hindaj milvoj en siaj naturaj habitatoj en Indonesio el BBC Sci-Tech
* BirdLife Species Factsheet 

Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Milvoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Melanezio