open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fernando la 6-a (Hispanio)

**Fernando la 6-a** aŭ **Ferdinando la 6-a**, hispane *Fernando VI* (n. en Madrido la 23-an de septembro 1713; m. la 10-an de aŭgusto 1759) estis reĝo de Hispanio de la 9-a de julio 1746 ĝis sia morto. Li estis la kvara filo de la antaŭa monarko Filipo la 5-a kaj ties unua edzino Maria Luisa de Savojo. Fernando, la dua membro de la hispana dinastio burbonoj.

eta|maldekstra|Ferdinando la 6-a
Kiel reĝo li kondukis al stabila politiko de neŭtraleco en la konflikto inter Francio kaj Britio, kaj rifuzis akcepti la ofertojn de ambaŭ landoj je deklarado de milito. En sia vivo li estis apartema de la politiko kaj prenado de gravaj decidoj, kvankam ne malkapabla funkcii firme, kiel kiam li haltigis la danĝerajn intrigojn de lia ministro Zenón de Somodevilla y Bengoechea, Markizo de Ensenada, per lia malakceptado kaj malliberigado. Li estis nomita Fernando la Erudicia.

Ĉasado kaj muziko estis liaj nuraj plezuroj, kaj li estis la malavara patrono de la fama kantisto Farinelli, kies voĉo mildigis lian melankolion.

Kategorio:Hispanaj reĝoj
Kategorio:Burbonoj
Distrikto Lima

**Distrikto Lima** () estas unu de la kvardek tri distriktoj de la Provinco de Limo, situanta en la Departemento de Lima, apartenanta al la Regiono Lima Metropolitana, Peruo.

Ĝi estas en la Perua Pacifika Oceano.

Milenio estas turisma allogaĵo.

## Referenco 
## Eksteraj ligiloj 
* Sitio oficial de la Municipalidad de Lima 
* Sitio oficial del Despacho Presidencial
* Sitio oficial del Congreso de la República
* Sitio oficial del Poder Judicial

Dosiero:Lima_Cathedral.jpg |
Dosiero:Solo_anda.JPG|
Dosiero:Municipalidad_Metropolitana_de_Lima.JPG|
Dosiero:CCSM-UNMSM Casona de San Marcos y Parque Univesitario.jpg|

Lima
1454 Kalevala

'*1454 *Kalevala''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la finna nacia epopeo "Kalevala", kompilita en la 19-a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kalevala
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1936
Araba perdriko

La **Araba perdriko** aŭ Nigrakrona perdriko (***Alectoris melanocephala***) estas specio de birdo de la subfamilio de perdrikenoj en la familio de Fazanedoj. Ĝi estas sufiĉe distinga el la aliaj membroj de la genro kaj pro tio kutime enmetita en monotipa subgenro.

## Disvastiĝo 
Ĝi troviĝas en suda Saŭdarabio, el montoj ĉe Jedo, orienten al Omano (Muskato),  kaj suden al Jemeno (Adeno). Ĝi ĵus estis ankaŭ enmetita en Pakistanon el Omano. Iu populacio el orienta Hadramuto, Saŭdarabio, estis separata en diferenca raso, *quichardi*, sed ne estis amplekse akceptata, kaj pro tio la specio estas konsiderata monotipa. Estis neakceptebla vidaĵo en Eritreo, ĉar tiuj informoj devas esti bazataj sur liberigitaj birdoj.

## Aspekto 
Ĝi estas ĝenerale **helgriza perdriko kun forta sablokolora koloro en nuko** kaj iom en kolo. En ventroflankoj al ŝultroj estas markata areo de **nigrablanka strieco**. La femuroj estas kovritaj de blankeca al sablokolora plumaro. La kapobildo estas tre specifa konsista je **tre nigra krono** klare kontrasta kun tre markata blanka superokula strio. La nigra krono estas kialo por la alternativa komuna nomo kaj por la latina scienca nomo *A. melanocephala* kio estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka signife respektive “nigra” kaj “kapo”. Estas tre granda fortika ruĝa beko kun supra brido kaj tre markata ruĝa okulringo, sub kiu estas iom da nigra bridostrio. Sube estas blanka gorĝareo, bordita el la nukoflankoj per nigra larĝa strizono kiu separas tiun de la sablokolora nuko. La tri koloroj (blanka el la gorĝo, nigra el la klina kolumo kaj sablokolora el la nuko) kuniĝas en la centra brusto, kie foje estas nigraj punktoj.

## Aliaj 
Tiu specio de la grupo de perdrikoj estas parto de la nova etendo de la videloludo nome Zoo Tycoon 2: Arabiaj Noktoj

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Alectoris melanocephala.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10a Julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Ruĝecstria perdriko

La **Ruĝecstria perdriko** (***Alectoris magna***) estas specio de birdo de la subfamilio de perdrikenoj en la familio de Fazanedoj. Iam estis inkludata en la genro *Caccabis*, kie *C. hwanghoensis* estis sinonimo. Nun formas superspecion kun *A. graeca*, *A. chukar* kaj *A. philbyi*. Estis konsiderata raso de *A. graeca*. Ĝi estas monotipa.

## Disvastiĝo 
300ra|maldekstra|eta|Distribuado de la Ruĝecstria perdriko en malhelblua koloro plej oriente, dum la aliaj okcidentaj parencoj montras aliajn kolorojn.
Ĝi troviĝas nur en nordacentra Ĉinio (Kinghai kaj sudorienta Gansuo, Montoj Ĉing Hai Ku kaj norda Tibeto).

## Aspekto 
Ĝi estas helgriza perdriko kun rimarkinda kapobildo konsista je tre ruĝa kaj fortika beko, ruĝa okulringo, kaj **tre larĝa nigra traokula strio kiu malantaŭokule enhavas internan aŭ flankan helbrunan** pli mallarĝan strion, en kolflankoj la strio ĉu nigra ĉu helbruna turniĝas antaŭen enfermante la blankan ampleksan gorĝareon. La krono estas helgriza kaj en brusto kaj supra dorso estas sablokoloraj al helbrunaj nuancoj. La subaj partoj estas sablokoloraj kaj en flanko estas du **rondaj areoj de tre markata strieco** kun alternaj blankaj kaj grizaj strioj ĉiuj borditaj je nigro. La kruroj estas tre ruĝaj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Alectoris magna. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10a Julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Ĉerivera arbaro

eta|Inundita ĉeriver-arbaro.
**Ĉerivera arbaro** aŭ **Ĉeriver-arbaro** estas arbara ĉerivera areo. Temas pri terenoj apud akvokorpoj kiel rivero, riveretoj, lageto, lago, marĉo, kanalo, estuaro, depresio aŭ rezervujo.

La termino *ĉerivera* (riparia) teknike nur referencas al areoj apud fluantaj akvokorpoj kiel riveroj, riveretoj, riveromarĉoj kaj estuaroj. Tamen la nocioj *ĉeriver-arbaro* kaj *ĉerivera areo* ankaŭ povas esti uzataj por indiki areojn apud nefluantaj akvokorpoj kiel lagetoj, lagoj, depresioj kaj rezervujoj.

eta
Ricevas la nomojn de Galeria arbaro, Laŭrivera arbaro aŭ Ĉerivera arbaro la vegetaĵaro borda, tio estas, kiu supervivas ĉefe pro la humideco de la grundo, kaj kiu kreskas ĉe la bordoj de rivero, ĝenerale kun densa kanopeo.

## Gravo 
La tuŝado aŭ ŝanĝo de la arbaroj galeriaj, aŭ bordarbaroj, por diversaj profitoj homaj estas tre intensa, kaj restas malmultaj nerompitaj en Hispanio kaj aliaj similaj landoj moderklimataj al varmaj kun danĝero de dezertigo. En Sudameriko, fundamente en la regiono ĝangala kiu inkludas Brazilon, Paragvajon kaj aliajn landojn, ĉi tiuj valoraj ekosistemoj estas protektataj kaj la homa ekspluatado kontrolita.

Ili ŝirmas grandan kaj gravan kvantojn de bestoj, kaj aparte de birdoj, kaj ili montras kapablon de rekupero post la incendioj multe pli alta ol tiu de la proksimaj montoj. La nomo "galerio" venas de la fakto ke ties vegetaĵaro kovras la riveron formante speco de tunelo, kiel en galerio de mino. Ili identiĝas klare en la pejzaĝo ĉar zonas al la kurso de la rivero, formante koridoron tute malsaman (pli verda kaj pli humida) de la resto de la vegetaĵaro, en koloro kaj alteco, krom karakteri por povi subteni speciojn falfoliajn en klimatoj kun sekeco somere, kiel la mediteranea klimato, kaj dependi esence de la humido de la grundo kaj de la karakterizaĵoj kemiaj de ĉi tiu.

## Rekoniloj 
[eta|Ĉeriver-arbaro de *Salix alba* en [Bingen am Rhein, Rejnlando-Palatinato, Germanujo.]]
Ĉeriver-arbaroj ofte estas inunditaj.

Ĉeriver-arbaroj helpas kontrolon de sedimentoj, limigas la damaĝantajn efikojn de inundoj kaj stabiligas sablobenkojn.

Ĉeriveraj areoj estas transiraj zonoj inter tersupraĵaj medioj kaj akvaj medioj. Organismoj kiuj troviĝas en tiu zono estas adaptitaj al periodaj inundoj. Multaj ne nur toleras, sed eĉ bezonas ilin por resti sanaj kaj por postvivi.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Galeria arbaro

## Eksteraj ligiloj 
*  Ĉeriver-arbaroj de la Danubo inter Neuburg kaj Ingolstadt 

Kategorio:Ĉeriveraj areoj
Kategorio:Arbaroj
Taja Ŝako

eta|Taja Ŝako

**Taja ŝako**, aŭ *makruk*, estas taja ludo devenanta de la ĉaturango-familio de tabulludoj. La ludo estas parenca al la okcidenta ŝako. En Tajlando, taja ŝako estas multe pli ludata ol la okcidenta formo.

## Eksteraj ligiloj 
* Kiel ludi tajan ŝakon - de Ancient Chess.com
* Makruk | Ŝak-variantoj
* Makruk: Ŝako en Kamboĝo
* Ouk Chatrang, la kamboĝa ŝako kaj Makruk, la taja ŝako
* Peace Thai Chess
* Internet Makruk Servilo (taja kaj angla) 

Kategorio:Ŝako
Kategorio:Tabulludoj
Kategorio:Sporto en Tajlando
1455 Mitchella

'*1455 *Mitchella''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Alfred Bohrmann elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronominon Maria Mitchell (1818 - 1889). Laŭ alia  fonto, ĝi estus nomita en honoro de la kanada astronomo Samuel Alfred Mitchell.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Alfred Bohrmann
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1937
Distrikto Ate

**Distrikto Ate** (Hispana lingvo: Distrito de Ate) estas unu de la kvardek tri distriktoj de la Provinco de Limo, situa en la Departemento de Lima, apartenanta al la Regiono Lima Metropolitana, Peruo. Ĉefurbo: Vitarte.

Ĝi estas en la Perua Pacifika Oceano.

Milenio estas turisma allogaĵo.

## Vidu ankaŭ 
## Eksteraj ligiloj 
* Sitio oficial de la Municipalidad de Ate
* INEI Peruo 

Dosiero:Parroquia San Andrés de Huaycán.jpg|

Ate
Mythen

**Mythen** (en Esperanto ankaŭ **Mitoj**) estas montmasivo norde de Ŝvico en Kantono Ŝvico en Svislando.

## Geografio 
La montmasivo Mitoj konsistas el tri pintoj, nome la suda *Granda Mito* (germane *Grosser Mythen*, alteco 1898,1 m s.m.), la norda *Malgranda Mito* (germane *Kleiner Mythen*, alteco 1811 m s.m.)), kaj plej norde *Haggenspitz* (alteco 1761 m s.m.). La Mitoj estas la rekonilo de la komunumo kaj kantono Ŝvico. Sudokcidente de la Mitoj situas la komunumo Ŝvico kaj nordoriente la komunumo Alpthal.

## Geologio 
Geologie la Mitoj estas rokoj el la peniniko, do postrestaĵo de la mezpenikaj kovriloj. La malgranda Mito kaj Haggenspitz konsistas el rompiĝema ardezo, pro kio la grimpo de tiuj du pintoj malgraŭ ilia modesta alteco estas tre malfacila kaj danĝera.

## Turismo 
Sur la Granda Mito situas montara restoracio. La kulmino de la Granda Mito atingeblas somere per montara piedpado ek de Holzegg sur la suda jugo de la monto. Al Holzegg kaj de Ŝvico kaj de Brunni kondukas aertelfero. Malgranda Mito kaj Haggenspitz por migrantaj ne atingeblas. Ili malfacile grimpeblas kaj atingeblas nur por spertaj alpinistoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Granda Mito en la retejo *wandersite.ch*
* Mythen en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:Gr. Mythen from Bruennelistock.JPG|La Mitoj viditaj de Brünnelistock (de nordoriento)
Dosiero:Schwyz Mythen Gipfel.jpg|La restoracio sur la kulmino de la Granda Mito

Kategorio:Montoj en Svislando
Kategorio:Kantono Ŝvico
Kategorio:Montoj de la Antaŭalpoj
Kategorio:Montoj kun alteco inter 1000 kaj 1999 m
Psikedelo

[eta|dekstra|300ra|Psiĥedela [komputilanimacio|komputilanimacia kadro, 2009-jara X.Org-a ekrankopio de la komputilekrankoduma programaro ]]
[eta|dekstra|300ra|Psiĥedelaj [aŭtoj en la Usona subŝtato Teksaso. La dek aŭtoj estis duone vertikale enterigitaj, dezertloke. Ili tiel ope restas kiel la modernartaĵo "Cadillac Ranch" ]]

**Psikedelo** aŭ **psiĥedelo** (ambaŭ ĝustas) estas adaptaĵo de la angla termino *psychedelia*, neologismo formita el du grekaj vortoj: «ψυχή»—"animo"; kaj «δήλομαι»—"manifesti". La vorto *psikedela* estis inventata de la brita psikologo *Humphry Osmond* kaj signifas "kiu manifestas animon". La termino *psikedelo* rilatas al subkulturo naskiĝinta en la 1960-aj jaroj kaj inspirata de halucinogenaj drogoj kiel LSD. Ĉi tiu movado estis proksime ligata al la Hipi-movado. La vorto ankaŭ koncernas tian arton kaj rokmuzikon kian elvenis de la kulturmovado/subkulturo psikedela.

## Vidu ankaŭ 
* Human Be-In


Kategorio:Drogoj
Kategorio:Postmodernismo
La ĝardeno de la delicoj

eta|450px
**La ĝardeno de la delicoj** (nederlande "De tuin der lusten", hispane "El jardín de las delicias") estas triptiko pentrita de la frua nederlanda majstro Hieronymus Bosch (ĉ. 1450-1516), nuntempe en la Prado-Muzeo, Madrido ekde 1939. La majstraĵo rivelas la artiston ĉe la alteco de liaj kapabloj. En neniu alia pentraĵo li atingas tian kompleksecon de signifo aŭ tian vivecan figuraĵon. Ĝi prezentas plurajn bibliajn scenojn je granda skalo kaj kiel "vera triptiko", kiel difinita de Hans Belting, estis eble intencita por ilustri la historion de la homaro laŭ mezepoka kristana doktrino.

La triptiko estas pentrita en oleopentraĵo kaj konsistas el larĝkorpa mezpanelo laŭflankita de du rektangulaj flugiloj kiuj povas fermiĝi en la centro kiel obturatoroj. Tiuj eksteraj flugiloj, elmontras pentraĵon pri la tero dum la Kreado. La tri scenoj de la interna triptiko estas verŝajne (sed ne nepre) intencaj esti legita kronologie de maldekstre dekstren. La maldekstra panelo prezentas Dion prezentantan al Adamo kaj Eva, dum la centra panelo estas larĝa panoramo de sekse gefianĉiĝintaj nudaj figuroj, mirindaj bestoj, superdimensia frukto kaj hibrido-ŝtono formacioj. La dekstra panelo portretas la turmentojn de kondamno.

Kategorio:Pentraĵoj
Kategorio:Prado-Muzeo
Kategorio:Hieronymus Bosch
Sinjoro de Mirakloj

[eta|300ra|dekstra|Sinjoro de Mirakloj - [Kirko de Las Nazarenas en Limo (Peruo)]]
**Sinjoro de Mirakloj** (Hispana lingvo: Señor de los Milagros de Nazarenas) estas murpentraĵo de Jesuo Kristo kiu estas honorita en Limo, Peruo. Ĝi estas ĉefe katolika festado en Peruo kaj unu el la plej grandaj procesioj ĉirkaŭ la mondo.

Ankaŭ konate kiel "nigra Kristo " aŭ "Kristo de Pachacamilla", sur tiu murpentraĵo prezentiĝas la krucumita nigra Jesuo. Super la kruco estas la Sankta Spirito kaj dio La Patro. Sube kaj dekstre de Jesuo estas lia patrino, la Virgino Maria kun ŝia koro alenita per lanco de malĝojo kaj al ŝi rekte ĉe la piedo de la kruco estas Maria Magdalena.

Ĝi estis pentrita fare de nigra sklavo en la 17-a jarcento.

Ĉiun jaron, en oktobro, centoj da miloj de fideluloj de ĉiuj rasoj kaj ekonomiaj fonoj festas la Sinjoron de Mirakloj en religia procesio tra la stratoj de Limo. La bulvardoj estas vestitaj per purpuro por festi la 18, 19 kaj 28-an de oktobro al Sinjoro de Mirakloj lian ĉiujaran procesion tra la stratoj de Limo.

Ĝia nomo originis de masiva sismo de la 17-a jarcento, kiu detruis la plej grandan parton el la grandurbo forlasante nur tiun murpentraĵon starante supren.

Sen dubaj la sismoj travivitaj fare de Limo, Peruo dum la 17-a kaj 18-an jarcentojn kontribuis al la komenco, la kresko kaj la solidiĝo de sindona kultado al la murpentraĵo konata kiel Sinjoro de Mirakloj.

## Eksteraj ligiloj 
* (Hispana lingvo) Arkidiocezo de Limo - Señor de Los Milagros 
* (Hispana lingvo) Hermandad del Señor de los Milagros de Nazarenas 

Kategorio:Katolikismo en Peruo
Kategorio:Limo (Peruo)
Kategorio:Festivaloj en Peruo
Steinen SZ

**Steinen** estas komunumo en la distrikto Ŝvico en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 3100 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
La komunumo Steinen situas sur la flotebenaĵo de la rivero *Steiner Aa* nordoriente de la Lago de Laŭerco.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Steinen limas en nordoriento al Sattel, en sudoriento al Ŝvico, en sudokcidento al Laŭerco, kaj en nordokcidento al Steinerberg.

## Trafiko 
Steinen disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝvico al . Norde de la vilaĝo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 8 de Ŝvico tra la Sattel-Pasejo al Pfäffikon, kaj en la sudo la svisa aŭtovojo A4.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Steinen datiĝas el la jaro 1124 kiel *Steina*. Dum mezepoko Steinen akiris kiel merkatoloko regionan signifon. En frua mezepoko en Steinen regis la Grafoj de Lencburgo, kies heredantoj estis la Grafoj de Kiburgo kaj post la Habsburgoj. Kvankam ankoraŭ ĉirkaŭ la jaro 1300 la Habsburgoj posedis bienojn en Steinen, la vilaĝo tiam jam devis esti konsiderata kiel parto de la Lando Ŝvico. Komence de la 14-a jarcento ankaŭ loĝantoj de Steinen partoprenis la raboatakojn al la limregionoj de Einsiedeln, kio en 1315 kondukis al la Batalo de Morgarten. Ĝis 1598 al la paroĥo Steinen apartenis ankaŭ Sattel kaj Rothenthurm. De Steinen devenas la fama ŝvica nobela familio Stauffacher, el kiu devenis multaj landĉefoj de Ŝvico.

## Vidu ankaŭ 
* Steinen
* Steinen (stacidomo)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Steinen
* Steinen en la Historia Leksikono de Svislando
Landgrafo

**Landgrafo** (, , ; venas de ) estis nobela titolo uzata nur en la Sankta Romia Imperio kaj pli poste en ĝiaj disigitaj teritorioj. La titolo rilatas al feŭda devontigo de la imperiestroj de la Sankta Romia Imperio. Ĝia jurisdikcio etendiĝis al konsiderinda teritorio, kiu ne estis submetita al pera povulo kiel duko, episkopo aŭ palatino. Ĝia rango kaj decid-rajto estis komparebla al tiu de duko. En la Sankta Romia Imperio ekzistis pluraj **landgraflandoj** (teritorioj regataj de landgrafo), interalie Hesio-Kaselo kaj Turingio. La nobela titolo "landgrafo" oficiale ekzistis en Germanio ĝis la Unua Mondmilito.

## Landgraflando 
**Landgraflando** aŭ **landgrafujo** () estis lando regata de landgrafo. La plej gravaj landgraflandoj en la Sankta Romia Imperio estis Landgraflando Turingio kaj Landgraflando Hesio (kiu poste disfalis en la pli malgrandajn landgraflandojn Hesio-Kassel, Hesio-Darmstadt kaj Hesio-Homburg). Ekzistis ankaŭ pluraj aliaj landgraflandoj, interalie Landgraflando Brisgovio (), sed ili ne havis similan gravecon aŭ povon.

Kategorio:Nobelaj titoloj

*
*
Kategorio:Sankta Romia Imperio
Haghpat

**Haghpat** (armene: Հաղպատ) estas vilaĝo en la norda provinco Lori de Armenio, proksime de la urbo Alaverdo kaj la landlimo kun Kartvelio.

Ĝi estas konata urbo pro la samnoma Monaĥejo Haghpat, religia komplekso fondita en la 10-a jarcento kaj inkludita en la Monda heredaĵo de Unesko kun monaĥejo en proksima Sanahin. La monaĥejo estas elstara kaj grandioza ekzemplo de mezepoka armena arkitekturo kiu altiris kreskantajn nombrojn da turistoj.

La vilaĝo mem ricevas nur malmulte da profito el tiuj turistoj kaj restas malriĉa, kun la plimulto de la loĝantoj konservantaj brutaron kaj kreskigantaj legomojn por manĝado. Kelkaj loĝantoj povas trovi laboron en la urbo Alaverdo, proksimume je 10&nbsp;km de Haghpat, dum aliaj kolektas berojn (plejparte rubusberoj kaj kornusoj) de la proksimaj arbaroj kaj vendas ilin. Akvo estas kolektita de la multaj monto-risortoj, kio estas riĉa en la areo.

La vilaĝo situas sur altebenaĵo, granda plata areo disa pro profundaj "fendetoj" formitaj de riveroj, inkluzive de la rivero Debed.

Kategorio:Vilaĝoj de Armenio
Pontifika Katolika Universitato de Peruo

eta|250px|dekstra|PUCP

**Pontifika Katolika Universitato de Peruo** (, akronime **PUCP**) estas pontifika universitato situanta en Limo (Peruo), kaj fondita la .

Ĝia ĉefulo estas Marcial Rubio.

## Vidu Ankaŭ 
* Universidad Nacional Mayor de San Marcos

## Eksteraj ligiloj 
* Página oficial de la PUCP 
* Centro Cultural PUCP 
* Centro de estudios preuniversitario de la PUCP 

Kategorio:Universitatoj en Limo
Rothenthurm

**Rothenthurm** estas komunumo en la distrikto Ŝvico en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 2130 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Rothenthurm situas en la altebenaĵo de la valo de Biber en la Svisaj Antaŭalpoj inter la Sihl-Valo en oriento kaj la valo de la Lago de Laŭerco en okcidento. La komunumo konsistas el la tri lokoj Rothenthurm, Biberegg kaj Altmatt. En Biberegg troviĝas la akvodislimo. Orienten fluas la rivero Biber al Sihl, okcidenten la river Steiner Aa al la Lago de Laŭerco. Sian nomon la komunumo ricevis de la ruĝtegmenta defendoturo en la vilaĝocentro, kiu estis konstruita en la jaro 1323 kaj estas la rekonilo de la vilaĝo. En la ebenaĵo de Rothenthurm troviĝas altmarĉo de nacia signifo.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Rothenthurm limas en nordoriento al Einsiedeln, en sudoriento al Alpthal, en sudo al Ŝvico, en okcidento al Sattel, kaj en nordokcidento al Oberägeri (ZG).

## Trafiko 
Tra Rothenthurm pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 8 de Pfäffikon al Ŝvico, kaj la trajnlinio de la Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Sankt-Galo, tra Rapperswil kaj Arth-Goldau al Lucerno. Okcidente de la komunumo inter Rothenthurm kaj Sattel vojo kaj fervojo pasas tra la Sattel-Pasejo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de la nomo Rothenthurm datiĝas el la jaro 1487 per la vortoj *bey dem rothen thurn*. Dum la limodisputo inter Ŝvico kaj Einsiedeln proksimume en la jaro 1310 la ŝvicanoj konstruis apud Rothenthurm defendomuron tra la valo, kies postrestaĵo estas la ruĝtegmenta turo, kiu donis la nomon al la komunumo. En la jaro 1350 la Habsburgoj finfine koncedis oficiale la regionon de Rothenthurm al Ŝvico. Ĝis 1598 Rothenthurm apartenis al la paroĥo Steinen. Tiam Sattel fariĝis memstara paroĥo, al kiu ankaŭ apartensis Rothenthurm. Finfine en la jaro 1776 Rothenthurm akiris la statuson de memstara paroĥo. La unua preĝejo en Rothenthurm estis konstruita en la jaro 1700. La hodiaŭa pastra preĝejo estis konstruita en la jaroj 1873 ĝis 1886. En la jaro 1798 en Rothenthurm okazis batalo inter la ŝvicanoj kaj francaj trupoj. Malgraŭ la venko de la ŝvicanoj en Rothenthurm, Ŝvico devis kapitulaci kaj submetiĝi al la konstitucio de la Helveta Respubliko. Dum kantona landkomunumo la 6-an de majo 1838 okazis amasa tumulto, kiu eksplodis jam dum la elekto de la voĉnombrantoj, ĉar laboristoj kaj etkamparanoj postulis pli da politikaj rajtoj. En la 1980-aj jaroj la svisa armeo planis sur la teritorio de la marĉo de Rothenthurm la konstruon de armeekzerceoj. Tio kaŭzis grandan reziston de naturprotektantoj kaj armekontraŭuloj, kiuj kolektis la subskribojn por federacia popoliniciativo, la tiel nomita Rothenthurm-iniciativo, kiu metis ĉiujn ankoraŭ ekzistantajn altmarĉojn en Svislando sub naturprotekto. En la jaro 1987 tiu iniciativo en historia baloto estis akceptita. La surpriza verdikto de la svisa popolo malhelpis la konstruon de la armeekzerejo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rothenthurm (stacidomo)
* Altmatt (stacidomo)
* Biberegg (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Rothenthurm
* Rothenthurm en la Historia Leksikono de Svislando
* Altmatt en la Historia Leksikono de Svislando
Sattel-Pasejo

**Sattel** estas montpasejoj de la Antaŭalpoj inter Pfäffikon en oriento kaj Ŝvico en okcidento. Flanka vojo kondukas de Sattel tra Morgarten al Zugo.

## Geografio
La pasejo estas akvodislimo inter la valoj de la Muota (Steiner Aa→Lago de Laŭerco→Seeweren→ ...) kaj la valo Sihl (Biber→ ...). La pasejkulmino situas sur alteco de 923 m s.m. inter Sattel kaj Rothenthurm. La makxsimuma grimpo de la pasejvojo estas 7%. La grimpo komenciĝas en oriento en Pfäffikon, la vojo pasas tra Schindellegi, Biberbrugg kaj Rothenthurm al la pasejkulmino kaj poste malsupren tra Sattel, kaj Steinen al Ŝvico. La pasejo estas konekto inter la svisa aŭtovojo A3 en oriento kaj la svisa aŭtovojo A2 en okcidento. Tra Sattel kondukas la plej rekta vojo de Ŝvico al Sankt-Galo.

## Historio
Jam dum mezepoko la montpasejo Sattel por Svxico havis gravan ekonomian kaj strategian signifon. Ĝi estas la ĉefa konekto inter Interna Ŝvico kaj Ekstera Ŝvico, nome Einsiedeln kaj la distrikto March. Dum mezepoko konflikto inter Ŝvico kaj la habsburga Monaĥejo Einsiedeln kondukiis al konflikto pri la limregiono, kiu kaŭzis la en la jaro 1315 inter la Sattel-Pasejo kaj la Lago de Ägeri la Batalon de Morgarten, kiun Ŝvico venkis. Ankaŭ dum la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la regiono de la Sattel-Pasejo estis batalloko inter la ŝvicanoj kaj la francaj trupoj, kiuj subtenis la Helvetan Respublikon. Malgraŭ la venko de la Ŝvicanoj en Rothenturm ili devis kapitulaci antaŭ la franca kaj helveta plimulto kaj akcepti la demokratan konstitucion de la Helveta Respubliko.

## Infrastrukturo
Per la konstruo de la trajnlinio de Svisaj Sudorientaj Fervojoj kaj de la kantona ĉefvojo n-ro 8 en la jaro 1860 la Sattel-Pasejo fariĝis unu el la plej gravaj konektoj inter Svixco kaj orienta Svislando. La pasejon pasas ankaŭ buslinio de la Auto AG Schwyz de Sattel al Biberbrugg.

Kategorio:Montpasejoj de Svislando
Kategorio:Montpasejoj de la Antaŭalpoj
Kategorio:Kantono Ŝvico
Distrikto Breña

dekstra|eta|240px|Sinjoro de Mirakloj de Breña
**Distrikto Breña** (Hispana lingvo: Distrito de Breña) estas unu de la kvardek tri distriktoj de la Provinco de Limo, situa en la Departemento de Lima, apartenanta al la Regiono Lima Metropolitana, Peruo. Ĉefurbo: Breña.

Ĝi estas en la Perua Pacifika marbordo.

## Urbestroj 
* 2019-2022: José Dalton Li Bravo.
* 2007-2014: José Antonio Gordillo Abad.

## Vidu ankaŭ 
## Eksteraj ligiloj 
* Sitio oficial de la Municipalidad de Breña 
* INEI Peruo 

Dosiero:District sign Peru Lima Breña.jpg|
Dosiero:IglesiaDesamparados.jpg|

Breña
Nová Ves u Jarošova

Municipo **Nová Ves u Jarošova** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 15&nbsp;km okcidente de urbo Litomyšl. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La vilaĝo estas unue menciata en la jaro 1559 kiel parto de la sinjorejo Nové Hrady. Jam tiam al ĝi apartenis domaro Vranice kaj parto de la vilaĝo Roudná. La origina vilaĝo staris sur deklivo nomata Voštice. Kiam ĝi forbrulis la loĝantoj fondis **novan vilaĝon** kaj laŭ tio ili ĝin nomigis **Nová Ves** *(Nova Vilaĝo)*.

## Loĝantaro 
## Turismo 
En katastra distrikto de Nová Ves, en najbareco de Toulovcovy Maštale, estas rekreaj kabanaroj Roudná kaj Vranice. Trans Nová Ves kaj en ĝia ĉirkaŭaĵo gvidas cikloturismaj traceoj, kie oni ankaŭ okazigas konkursojn de montaraj biciklistoj. Vilaĝparton Vranice ligas kun Toulovcovy Maštale ruĝa, blua kaj flava signaroj. En la vilaĝo eblas lui tenisan ludkampon.

## Literaturo 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Nová Ves u Jarošova, chapel.jpg|Kapeleto en vilaĝplaco
Nová Ves u Jarošova, municipal office.jpg|Municipa ofico
Nová Ves u Jarošova, memorial.jpg|Monumento kaŝita en verdaĵo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de mikroregiono Litomyšlsko  
* Paĝaro de Asocio de komunumoj Toulovcovy maštale 

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Rykynčice

**Rykynčice,** hungare **Rakonca,** germane **Ruckinschitz** [rukinŝic] estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Rykynčice situas en la plej griza parto

## Situo 
Rykynčice situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Krupina troviĝas je 20&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1279, poste en 1281 laŭ tiama hungara ortografio *"Rakanza"*, kiu poste iĝis "Suba Rakanza". Apuda vilaĝo menciiĝis en 1422 laŭ tiama hungara ortografio *"Felsewrakancha"* (=Supra Rakancha). En 1715 oni komputis en Suba Rakanza 81 familiojn, muelejon kaj vinofarejon, en Supra Rakanza 22 impostantajn familiojn. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis ilin (ambaŭ) duaklasaj. En 1828 resume en ambaŭ vilaĝoj loĝis 994 vilaĝanoj en 165 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsórakonca 578, en Felsőrakonca 289 homoj, (ĉie plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Ipolyság, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1964 la du vilaĝoj unuiĝis. En 2001 vivis en Rykynčice 369 homoj, (366 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1788, en 1821 renoviĝis
* luterana preĝejo de 1794
* arboreto

## Eksteraj ligiloj 
* Rykynčice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
eta|300ra|Arboreto de Rykynčice

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Respubliko de Fora Oriento

La **Respubliko de Fora Oriento** (; Dalnevostoĉnaja Respublika, iam nomata la Ĉita Respubliko, estis nominale sendependa ŝtato, kovranta la antaŭan rusan Respubliko de Fora Oriento kaj Siberion, oriente de la lago Bajkalo, establita ĉe Blagoveŝĉensk la 6-an de aprilo 1920. Kvankam nominale sendependa, ĝi estis plejparte kontrolita de Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko.

Ĝi okupis la teritorion de modernaj Transbajkala regiono, Amura provinco, Ĥabarovska regiono, kaj Ĉemara regiono de Rusio (Primorski-oblastoj) Transbajkalo, Amur, kaj antaŭ oktobro 1920, ĝia ĉefurbo estis Verĥneudinsk (nun Ulan-Ude), kaj post tiu dato ĝi estis Ĉito.

Post la japana evakuado de Vladivostoko, la 15-an de novembro 1922, laŭ dekreto de CPKĈR, la Fora Orienta Respubliko estis kunfandita kun la RSFSR.

## Apero de la respubliko 
## Administradaj subdividoj de la respubliko 
En la jaro 1922, teritorio de la respubliko enhavis sekvajn provincojn:
* Amura provinco;
* Ĉeamura provinco;
* Transbajkala provinco;
* Ĉebajkala provinco;
* Kamĉatka provinco;
* Burjat-Mongola aŭtonoma provinco;

Plimulto de ĝiaj provincoj koincidis kun analogaj provincoj de Rusia imperio.

## Referencoj 
Kategorio:Landoj devenantaj de la Rusia Imperio
Kategorio:Eksaj respublikoj
Kategorio:Eksaj landoj de Azio
Kategorio:Eksaj slavaj landoj
Kategorio:Historio de Amura provinco
Kategorio:Historio de Ĥabarovska regiono
Kategorio:Historio de Ĉemara regiono
Kategorio:Historio de Manĉurio
Kategorio:Historio de Fora Oriento (Rusio)
Kategorio:Historio de Zabajkala regiono
Kategorio:Rilatoj de Japanio kaj Sovetunio
Kategorio:Historio de Nordorienta Azio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1920
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1922
Junulino kun perla orelringo

***Junulino kun perla orelringo*** () (1665) estas pentraĵo de nederlanda pentristo Johannes Vermeer; oleaĵo sur kanvaso, 46.5&nbsp;x&nbsp;40&nbsp;cm; Hago, Mauritshuis.

Kromnomita la "La Gioconda de Nordo", la portreto de tiu nekonatulino fariĝis la emblemo de pentrarto de Vermeer. Tiu etformata verko koncentras ĉiujn karakterizaĵojn de lia laboro: precizeco de streko, freŝeco de flavoj kaj bluoj, lumo bananta la tutan pentraĵon. Elstaranta sur malluma fono, tiu junulino rigardas nin kaj kaptas nian rigardon kiel la perlo kiu brilas en ŝia orelo. Oni ne scias kiajn emociojn respegulas ŝiaj pupiloj...

## Vidu ankaŭ 
*Johannes Vermeer
*Girl with a Pearl Earring (filmo)
*Panoramo de Delft
*Muzeo Mauritshuis

## Eksteraj ligiloj 
* Junulino kun perla orelringo  en la retejo de Mauritshuis
* Jutuba filmeto 'Meisje met de parel'

Kategorio:Pentraĵoj
Kategorio:Johannes Vermeer
Selce (distrikto Krupina)

**Selce,** hungare **Szelenc** [selenc] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Selce situas en la plej griza parto

## Situo 
Selce situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Krupina troviĝas je 13&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1303 en formo *"Zelche"*. Oni komputis tie en 1715 29 domojn kaj muelejon. En 1828 loĝis tie 155 vilaĝanoj en 25 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szelenc 173 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vidindaĵoj 
* sonorilostablo

## Eksteraj ligiloj 
* Selce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
David Thompson (Barbada politikisto)

**David John Howard THOMPSON** [dejvid ĝon hauard tompson] ( – ) estis la 6-a Ĉefministro de Barbado, kiu servis de 2008 ĝis lia morto je 48 jaroj per pankreata karcinomo en 2010.

## Biografio 
David Thompson naskiĝis en Londono en la Unuiĝinta Reĝlando je Kristnasko, 1961.
Lia patro, Charles Thompson, estis Afrika-Barbada  pentristo, kaj lia patrino, Margaret Knight, estis blankula aŭtorino, sekretariino kaj flegistino.
Ili edukis Thompson-on kaj liajn tri gefratojn ĉe Vilaĝo Fitts, Sankta Jakobo.

Thompson ĉeestis Elementan Lernejon St. Gabriel, poste Lernejo Kombermiro.
Ĉe Kombermiro, Thompson distingigis sin pro liaj lertaĵoj en debato kaj publika parolado.
Li estis la ĉefa membro de la Kombermira debata teamo, kaj gajnis eminentecon en la tiama-populara mezlerneja debata televida serio ''* (esperante: *Kompreno'').
Lia edzino Mara estas en la konkuro por la sidejo, kun la DLP.

En 1991, Ĉefministro Erskine Sandiford nomumis Thompson-on kiel Ministron de Komunuma Evoluo kaj Kulturo.
En 1993, li ŝanĝis al Ministro de Financo ĝis la DLP malgajnis potencon je 1994.

Post la DLP malgajnis la elekton de 1994, Thompson iĝis la ĉefon de la kontraŭstaro ĝis 2003.
En 2003, li transdonis la ĉefecon de la kontraŭstaro kaj la DLP, kaj reiris al sia jura praktikado.

### Ĉefministro de Barbado 
Thompson reiris al la DLP en 2006, kaj regajnis la ĉefecon de la kontraŭstaro kaj la DLP.
Li agreseme reorganizis la partion, kaj preparis kampanjon por la elekto de 2008.
La DLP gajnis la elekton, 20 sidejoj kontraŭ 10 sidejoj por la BLP, kaj je  Guberniestro ĝenerala Clifford Husbands jurigis David Thompson-on kiel la 6-an Ĉefministron de Barbado.

Thompson anoncis sian kabineton je , kaj nomumis sin kiel Ministron de Financo, Ministron de Ekonomiaj Aferoj kaj Evoluo, Ministron de Laboro, Ministron de Ŝtatoficaro kaj Ministron de Energio.
Ĝi juriĝis je .

## Referencoj 
Thompson, David Howard
Thompson, David Howard
Salmaan Taseer

**Salmaan TASEER** ([SALman TaSIR] , urduaj kaj panĝabaj lingvoj: سلمان تاثیر ; naskiĝis la 31-an de majo 1944 en Ŝimla, mortis la 4-an de januaro 2011 en Islamabad) estis Pakistano guberniestro kaj entreprenisto Li estis guberniestro de la Panĝab-provinco de 2008 ĝis sia atenco frue en 2011.

Li estis ano de la Pakistana Popola Partio (PPP) kaj ankaŭ servis kiel ministro en la intertempa kabineto de Ĉefministro Muhammad Mian Soomro sub Pervez Musharraf. Taseer estis ankaŭ prezidanto kaj ĝenerala direktoro de Grupo WorldCall, akcesoro de la valorpapera firmao nomata *First Capital Securities*.

Kategorio:Pakistanaj entreprenistoj
Kategorio:Pakistanaj politikistoj
Kategorio:Atencitoj
1456 Saldanha

'*1456 *Saldanha'''* estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas ĝia nomo al la Golfeto de Saldanha (angle: *Saldanha Bay''), kaj al la samnoma urbo, kiuj situas je cento da km nord-okcidente de Kaburbo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cyril V. Jackson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1937
Regnohalo

eta|dekstra|Regnohalo en Germanio.
La ** Regnohalo de la atestantoj de Jehovo** estas didomo uzita de la atestantoj de Jehovo. La esprimo estis unue sugestita en 1935 de Joseph Franklin Rutherford, tiam prezidanto de la Societo Gardoturo, por konstruaĵo en Havajo. La rezonado de Rutherford estis ke tiuj konstruaĵoj estu uzitaj por anoncado de la "bonaj novaĵoj de la regno.". Atestantoj de Jehovoj uzas la regnohalon por la plimulto de sia diservo kaj instruado de la Biblio. Atestantoj preferas la vorton "regnohalo" ol "preĝejo".

* Regnohalo de la atestantoj de Jehovo (en)

Kategorio:Atestantoj de Jehovo
Nathan Knorr

**Nathan Homer KNORR** (naskiĝis la 23-an de aprilo 1905 en Bethlehem, Pensilvanio, mortis la 8-an de junio 1977) estis la tria prezidanto de la Societo Gardoturo, ekiĝante 13-an de januaro 1942, anstataŭante al Joseph Franklin Rutherford, kiu deĵoris en la pozicio ekde 1916.

Knorr signife kontribuis al Atestantoj de Jehovo, kun intensa instrua fokuso. Ene de unu monato de lia oficado, estis faritaj la demarŝoj por "Progresiga Kurso en Teokratia Ministerio", lernejo kiu havis bibliesploradon kaj paroladon. La 24-an de septembro 1942, Knorr indikis ke la societo establu alian lernejon por trejni misiistojn por la servo en eksterlando. La sugesto estis unuanime aprobita de la Komisiono de direktoroj. La unua klaso de la Gilead-Lernejo, la nomo donita al tiu misia lernejo, komenciĝis en februaro 1943.

Knorr aranĝis la kreadon de novaj sekcioficejoj en multaj landoj. En 1942, kiam li iĝis prezidanto, ekzistis 25 sekcioficejoj tutmonde. Antaŭ 1946, malgraŭ la okazaĵoj de la Dua Mondmilito, la nombro da sekcioficejoj pliiĝis al 57. Dum la venontaj 30 jaroj, la nombro da sekcioficejoj pliiĝis al 97.

La doktrino de la malakcepto de sangotransfuzo ankaŭ estis lanĉita dum la gvidado de Knorr. Li mortis pro cerba tumoro ricevinte hospicoprizorgon ĉe etendaĵo de la jehovatestanta monda sidejo en Nov-Jorko.

Kategorio:Atestantoj de Jehovo
Kategorio:Mortintoj en 1942
Jarmilismo

**Miljarismo** aŭ **Jarmilismo** estas doktrino de kelkaj kristanaj grupoj aŭ sektoj kiuj kredas je la ekzisto de Ora epoko aŭ Paradizo sur la Tero en kiu Jesuo Kristo regos dum 1000 jaroj antaŭ la fina juĝo kaj estonta eterna ŝtato (la Nova Ĉielo kaj Nova Tero). Tiu kredo estas derivita unuavice de Apokalipso.

Inter kristanoj kiuj havas tiun kredon, tio ne estas la "mondofino", sed prefere la antaŭlasta epoko, la epoko tuj antaŭ la mondofino kiam la nuna ĉielo kaj tero malaperos. Kelkaj kredas ke inter la miljara paca regno kaj la mondofino ekzistos mallonga periodo kiam fina batalo kontraŭ Satano okazos. Post tio venos la lasta juĝo.

Jarmilismo ankaŭ estas doktrino de mezepoka zaratuŝtrismo koncernante sinsekvajn jarmilperiodojn, kiuj finiĝos per naturaj katastrofoj kaj detruo, ĝis la fina detruo de la malbono kaj de la spirito de malbono kaj venkanta reĝo de paco venos ĉe la fino de la jarmila epoko.

Diversaj aliaj sociaj kaj politikaj movadoj, kaj religiaj kaj sekularaj, estis ankaŭ ligitaj al jarmilismaj metaforoj fare de akademiuloj.

## Vidu ankaŭ
* Jarmilo

Kategorio:Religio
Kategorio:Kristana eskatologio
Kategorio:Kristanaj terminoj
Kategorio:Apokalipsismo
1457 Ankaro

**1457 Ankaro** estas malgranda asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Ankaro, ĉefurbo de Turkio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Ankaro
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1937
1458 Mineura

'*1458 *Mineura''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Fernand Rigaux elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la belgan matematikiston Adolphe Mineur (1867 - 1950).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Fernand Rigaux
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1937
Emil Grósz

**GRÓSZ Emil** [gro:s] estis hungara okulkuracisto, universitata profesoro naskita en Nadjvarado la 30-an de septembro 1856 kaj mortinta en Budapeŝto la 8-an de decembro 1941. Li estis la filo de kuracisto Frigyes Grósz.

## Biografio 
Emil Grósz havigis diplomon en 1887 en la Universitato de Budapeŝto kaj de 1888 li laboris en la okulkliniko de Budapeŝto kiel asistanto, poste adjunkto. En studjaro 1893–94 li estis vicestro de la katedro. En 1894 li iĝis privatprofesoro, en 1900 publika eksterordinara profesoro. En jaroj 1900–04 li estis ĉefkuracisto unue en la malsanulejo János, poste en la malsanulejo István. En 1903 li estis komisaro pri trahomafero. De 1905 ĝis 1936 li estis publika ordinara universitata profesoro en Budapeŝto kaj direktoro de okulkliniko numero 1-a. Li redaktis la revuon *Szemészet*, kaj kunulredaktis la revuon *Orvosképzés*.

## Verkoj 
* *Szemészeti diagnosztika* (Bp., 1893)
* *Előadások a szemtükrözésről* (Bp., 1897)
* *A szembajok összefüggése a szervezet egyéb betegségeivel* (kun Károly Hoór Bp., 1900)
* *A szemészet kézikönyve* (I–III. kun Hoór Károly, Bp., 1909–10)
* *A szem tuberculosisa* (Orvos képzés, 1913)
* *A trachomaellenes védekezés* (Orv. Hetil. 1924)
* *Indikation der Zyklodyalise* (Heidelberg, 1924)
* *Operative treatment of glaucoma* (Arch. Ophth. 1931)
* *Extraction of senile cataract* (1931)
* *Postgraduate medical work in Hungary* (1931)

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj okulkuracistoj
Steinerberg

**Steinerberg** (prononcu *ŝtajnrberk*) estas komunumo en la distrikto Ŝvico en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 863 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Steinerberg situas sura la suda deklivo de la monto Rossberg proksimume 150 metrojn super la Lago de Laŭerco. De la vilaĝo oni havas belan vidon al la Lago de Laŭerco, la urbo Ŝvico kaj al la montoj Rigi en sudo kaj Mythen en oriento.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Steinerberg limas en nordo al Unterägeri (ZG), , en nordoriento al Sattel, en sudoriento al Steinen, en sudo al Laŭerco, en okcidento al Arth, kaj en nordokcidento al la eksklavo Alpli (ZG) de la urbo Zugo.

## Trafiko 
Tra Steinerberg pasas la kantona ĉefvojo n-ro 371, kiu konektas la kantonan ĉefvojon 2 en Arth kun la kantona ĉefvojo n-ro 8 en Sattel. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de la Svisa Sudorienta Fervojo de Sankt-Galo tra Rapperswil kaj Pfäffikon al  kaj Lucerno.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Steinerberg datiĝas el la jaro 1404 kiel *an steiner berg*. Steinerberg estiĝis kiel ripozejo apud la pilgrima vojo al Einsiedeln. En la jaro 1478 estis menciita *Heiligenhüsli* (en Esperanto *sanktula dometo*). Por la gracobildo de Sankta Anna en kapelo konsekrita en la jaro 1501 Steinerberg fariĝis mem pilgrima loko. En la jaro 1570 ĝis 1572 estis konstruita la hodiaŭa preĝejo de Steinenberg, kiu estis grandigita en la jaroj 1785 ĝis 1786. En la jaro 1632 Steinenberg ricevis la rajton por babto kaj entombigo. En la jaro 1646 Steinerberg fariĝis memstara paroĥo. En la jaroj 1870 ĝis 1876 estis konstruita la konektovojo inter Oberarth kaj la Sattel-Passejvojo en Sattel, per kiu Steierberg fariĝis transirloko. En la jaro 1891 estis malfermita la stacidomo ĉe la Svisa Sudorienta Fervojo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Steinerberg (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Steinerberg
Frigyes Grósz

**GRÓSZ Frigyes** [gro:s] estis hungara kuracisto naskita en Nadjvarado la 16-an de novembro 1798 kaj mortinta en Nadjvarado la 3-an de januaro 1856. Li estis la patro de okulkuracisto Emil Grósz.

## Biografio 
Frigyes Grósz doktoriĝis pri filozofio en 1816 en la universitato de Peŝto, poste studis medicinon en Vieno kaj en 1825 oni habilitis lin kuracisto kaj kirurgo. Ĝis 1829 li laboris en Teltsch kie li estigis malsanulejon. En 1830 li fondis en Nadjvarado okulmalsanulejon per propra elspezo por malriĉaj blinduloj, kie oni kuracis senpage la malsanulojn. Li praktikis sukcese ankaŭ la okulkuracadon. En la vagantkunsido de Kassa en 1846 li iniciatis la establon de sekcioj pri okulkuracado.

## Verkoj 
* *Die Augenkrankheiten der grossen Ebenen Ungarns* (Nagyvárad, 1857).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
1459 Magnya

'*1459 *Magnya''''' estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la rusa astronomo Grigorij Neujmin la  elde la Simeiza observatorio.

Ĝi estis sendepende remalkovrita la 6-an de novembro elde la Observatorio de Nico de la franca astronomo André Patry, kiu anoncis pli malfrue la malkovron.

## Nomo 
La deveno de ĝia nomo (proponita de tiu, kiu kalkulis ĝian orbiton) estas nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Grigorij Neujmin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1937
1460 Haltia

'*1460 *Haltia'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝia nomo devenas, ĉu el la finna vorto *haltia* kiu signifas "elfo", ĉu al la monto Halti (*Haltitunturi''), kulmino de Finnlando (1324 metroj).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1937
Elektronika papero

[eta|[Elektronika librolegilo «iLiad» kies ekrano uzas elektronikan paperon.]]
**Elektronika papero** aŭ **e-papero** estas ekranteknologio fasonita por imiti la aspekton de ordinara inko je papero. Male al konvencia plata panelo-ekrano, kiu uzas kontraŭlumon por prilumi siajn pikselojn, elektronika papero reflektas lumon kiel ordinara papero kaj estas kapabla teni tekston kaj bildojn senfine sen uzi elektron, permesante al la bildo esti ŝanĝita poste.

Por konstrui e-paperon, pluraj malsamaj teknologioj ekzistas. E-papero ebligas pli komfortan legadon ol konvenciaj ekranoj pro la stabila bildo, kiu ne devas esti refreŝigata konstante, la pli larĝa spektado-angulo, kaj la fakto ke ĝi reflektas ĉirkaŭan lumon prefere ol elsendi propran lumon. E-paperekrano povas esti legata en rekta sunlumo sen ke la bildo malintensiĝas. La kontrasto-racio en haveblaj ekranoj ekde 2008 estas priskribita kiel simila al tiu de gazeto, kvankam lastatempe-evoluintaj efektivigoj estas iomete pli bonaj. Ekzistas daŭranta konkurado inter produktantoj disponigi plen-kolorokapablecon.

Elektronikan paperon oni ĉefe uzas en elektronikaj legiloj por legi bitlibrojn, ankaŭ nomtaj inklibroj. Amazon Kindle estas ekzemplo de tia aparato. 

Bitlibroj estas foje nomataj *inklibroj* en Esperanto Ilin eblas ankaŭ legi helpe de e-inkaj aŭ e-paperaj aparatoj, nomataj bitlegiloj (angle e-readers).

## Referencoj 
Kategorio:Bitlibroj
Kategorio:Elektronika inĝenierarto
Kategorio:Paperoj
Kategorio:Videbliga teknologio
Malsupreniro de la kruco (Roger van der Weyden)

eta|220px
La **Malsupreniro de la kruco** estas panelo pentrita de la flandra artisto Rogier van der Weyden kreita ĉ. 1435-1438, nun en la Prado-Muzeo, Madrido. La laboro montras la krucumitan Kriston estante malsuprenirigita de la kruco, lia senviva korpo tenita de Jozefo de Arimateo kaj Nikodemo.

En 1936, kiam la Hispana Enlanda Milito ekiĝis, multaj religiaj artaĵoj estis detruitaj. La Hispana Respubliko ekagis por protekti siajn artajn majstraĵojn. La "Malrupreniro de la kruco" estis evakuita de El Escorial ĝis Valencio. En la somero de 1939, ĝi estis portita al Svislando per trajno, kie la Hispana Respubliko diskonigis siajn malfacilaĵojn per ekspozicio: " Majstraĵoj de la Prado-Muzeo", aranĝita en la Muzeo de Arto kaj Historio en Ĝenevo. En septembro, la pentraĵo revenis al la Prado-Muzeo en Madrido, kie ĝi restis. Antaŭ 1992, la pentraĵo estis en stato de kadukiĝo kun fendetoj en la panelo minacanta disfendi la pentraĵon kun konsiderinda malplibonigo de la surfaco. Grava restarigo de la pentraĵo estis aranĝita de muzeo, sub la gvidado de George Bisacca de la (Metropolita Muzeo de Arto), Nov-Jorko.

Kategorio:Pentraĵoj
Kategorio:Prado-Muzeo
Ĵokeo

dekstra|eta|270ra|Ĵokeo rajdante surĉevale.
**Ĵokeo**, aŭ **vetkura (ĉeval)rajdisto**, estas homo kiu rajdas kaj gvidas ĉevalon dum ĉevalvetkuro. Tiuj estas konsiderataj atletoj. Oni uzas la terminon ankaŭ por la rajdantoj de kameloj por konkurencoj.

## Vidu ankaŭ 
* Diskĵokeo
* Videoĵokeo

## Referencoj 
Kategorio:Ĉevalvetkuroj