open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Maigret et la grande perche (1991)

***Maigret et la grande perche*** (***Maigret kaj longkrurulino***) estas franca-svisa seria telefilmo de Claude Goretta aperinta en 1991.

## Temo 
Maigret ekagas sekve al vizito de la edzino de ŝtelisto, kiun li bone konis jarojn antaŭe. Ŝi informas lin, ke kelkajn noktojn antaŭe, ŝia edzo estis priŝtelonta domon kiam li malkovris mortintan korpon sur la planko. Terurita, li forfuĝis el la loko kaj poste forlasis la landon - skribinte tiun leteron al sia edzino. Maigret emas prienketi faman dentkuraciston, kiu vivas kun dominanta patrino, kaj kies edzino ŝajne "iris en ferion" - kvankam Maigret scias ke li povas pruvi nenion ĝis li trovos la korpon.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Maigret et la grande perche*
* Reĝisoro: Claude Goretta
* Scenaro: Claude Goretta laŭ samnoma romano de Georges Simenon
* TV serio: "Maigret" (1991)
* Aperdato en Francio:  (Sezono 1, Epizodo 1)
* Ĝenro : Krimo, dramo

## Rolularo 
* Bruno Cremer: Komisaro Jules Maigret
* Michael Lonsdale: Sinjoro Serre
* Renée Faure: Sinjorino Serre
* Elisabeth Macocco: Ernestine
* Marie Collins: Eugénie
* Jean-Claude Frissung: Janvier
* Pierre Baillot: Moers
* Philippe Fretun: Boissier
* Serge Beauvois: Torrence
* Anne Bellec: Sinjorino Maigret
* Jean-Marie Bernicat: Komisaro Brand
* Francis Coffinet: Dambois
* Jean-Pierre Gos: Inspektoro Vannier
* Alain Stern: Inspektoro Garcin
* Fidesse Hunter: Tradukistino
* Julien Verdier: Mastro Orin
* André Bourges: Nokta pedelo
* Paul Vally: Polica persekutisto
* Jean Champion: Ladaĵejestro
* Olivier Pajot: Estro de 'Café de la Femme'
* Jacques Giraud: Kafejestro de 'L'Auvergnat'
* Hervé Rey: Le vendeur de la quincaillerie
* Philippe Seurin: Policano de Neuilly
* Yannick Evely: Deĵoranto

## Angla versio 
* Angla titolo: ''Maigret and the Burglar's Wife''
* Aperdato en Britio:  (Sezono 1, Epizodo 2)
* "Maigret" Maigret and the Burglar's Wife (1992) en IMDb

## Eksteraj ligiloj 
* "Maigret" Maigret et la grande perche (1991) en IMDb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1991
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Maigret
Zavbuĉ

**Zavbuĉ,** ukraine **Завбуч,** slovake **Saobuč,** hungare **Kistar** estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin, en municipo de Turja Pasika.
eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Velikij Bereznij en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 10&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 300
* Poŝtkodo: 89223
* Telefonprefikso: +380 53

## Situo 
## Historio 
## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Zariĉovo

**Zariĉovo** (, , ) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin.
eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Velikij Bereznij en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 33&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 216 m
* Loĝantaro: 2275
* Poŝtkodo: 89212
* Telefonprefikso:

## Situo 
## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis el la 14-a jarcento. En 1910 vivis tie 1993 loĝantoj, (1829 rutenoj, 127 hungaroj, 37 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Zariĉovo/Drugetháza. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* muzeo

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Lipovec (Pereĉin)

**Lipovec** ankaŭ slovake, ukraine **Липовець,** hungare **Hárs** [hArŝ] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin, en municipo Turiĉki.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Velikij Bereznij en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 13&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 130
* Poŝtkodo: 89222
* Telefonprefikso:

## Situo 
## Historio 
## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Barata rupio

eta|Simbolo de la rupio
La **barata rupio** (रुपया) estas la oficiala monunuo de Barato.

Unu rupio valoras 100 *paisâ* (पैसा) kaj ĉirkaŭ 0,015 € (aŭ 0,0215 usonaj dolaroj ) en januaro 2010 .

La nuntempa rupio devenas de la arĝenta *rupî* (11,50 g) kreita de Ŝer Ŝah Suri.

## Monsimbolo 
La , la barata registaro elektis la simbolon (10px), kiu estas de nun uzata por la rupio. Ĝi konsistas el kunmeto de la nagariaj literoj "र" ("Ra") kaj majuskla latina "R" sen la vertikala streko. La plej uzataj simboloj de la hinda rupio estis ĝis tiam: Rs., Re., रू, aŭ ரூ (en la tamila) aŭ రూ (telugue).

La simbolo influiĝis de aliaj nuntempaj monunusimboloj kun duobla horizontala streko, kiel ekzemple €, ₤ kaj ¥.

Tiu simbolo rapide aldoniĝis al Unikodo.

En januaro 2014 la nacia banko anoncis ke ĝi prenus el la trafiko ĉiun monbileton presitan antaŭ 2005 ĝis la 31-a de marto 2014. La limdato estis poste etendita ĝis la 1-a de januaro 2015 kaj poste ĝis la 30-a de junio 2016. Por altigi la kontrolon de la ekonomio kaj premi al ciferece dokumentataj bankaj ĝiroj de signifaj monsumoj, je noktomezo inter la 8-a kaj la 9-a de novembro 2016, ĉiuj monbiletoj de 500 kaj 1000 rupioj de ĉi tiu serio estis malvalidigitaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* barataj bankbiletoj, priskribo kaj leĝoj 
* Bildoj de malnovaj kaj modernaj barataj biletoj

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Ekonomio de Barato
Ekstrema vetero

center|775px
**Ekstrema vetero** estas ĉiu ajn danĝera meteorologia fenomeno kun eblo kaŭzi damaĝon, akran socian problemaron aŭ eĉ perdon de homa vivo. Tipoj de fenomenoj de aĉa vetero varias, depende de la latitudo, altitudo, topografio kaj atmosferaj kondiĉoj. Fortaj ventoj, hajlo kaj troa precipitaĵo estas formoj de aĉa vetero.

Aĉa vetero estas kaŭzata de fulmotondroj, fulmoj, tornadoj, tromboj, uraganoj kaj ciklonoj. Regionaj fenomenoj de aĉa vetero inkludas neĝoŝtormojn, froston kaj polvoŝtormojn.

## Referencoj
Kategorio:Vetero
Kategorio:Meteologio
Kategorio:Veteraj eventoj
Vintroŝtormo

[eta|250ra|Ŝirmite de glacio, elektro kaj telefon kabloj ofte rompiĝas, rezulte en [elektrorompo.]]
**Vintroŝtormo** estas meteorologia okazaĵo kie hegemoniaj varioj de precipitaĵo estas formoj kiuj okazas nur je tre malvarmaj temperaturoj, tiaj kiaj neĝo aŭ pluv-neĝo, aŭ pluvoŝtormo kie la grundotemperaturoj estas sufiĉe malvarmaj por permesi la formadon de frosto (ekzemple Frostiĝanta pluvo). En moderaj kontinentaj klimatoj, tiuj ŝtormoj estas ne necese limigitaj al vintra sezono, sed povas okazi fine de aŭtuno kaj komence de printempo. Tre rare ili povas formiĝi en somero, kvankam nur ĉe nenormale malvarmaj someroj, kiel ĉe la somero de 1816 en Nordorienta Usono. En multaj lokoj de la Norda Hemisfero la plej povaj vintroŝtormoj kutime okazas en marto (kiel en 1993) kaj, en regionoj kie la temperaturoj estas sufiĉe malvarmaj, en aprilo.

Ŝtormo
Kategorio:Klimato
Kategorio:Vetero
Mnemozino (apartigilo)

**Mnemozino**, en la helena mitologio, estis titanino.

Ŝian nomon oni donis al la asteroido 57 Mnemozino.
58 Concordia

'*58 *Concordia'''* estas mezgranda kaj malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Malkovris ĝin la germana astronomo Karl Theodor Robert Luther elde Duseldorfo (Germanio) la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de *Concordia'', romia diino de la interakordo.

## Ecoj 
Estas C-tipa asteroido, kies surfaco aperas karboneca. Ĝia orbito havas malgrandan discentrecon (0,043).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Theodor Robert Luther
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1860
59 Elpis

'*59 *Elpis'''* estas granda kaj malhela C-tipa asteroido de la asteroida zono, ĝia surfaco aperas karboneca.

## Malkovro 
Ĝi estas la lasta malkovrita de la Franca astronomo Jean Chacornac, la 12-an de septembro 1860.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Elpiso (greke *ἐλπίς''), personigo de la espero en la helena mitologio; ŝi estis priskribita kiel juna virino, portanta florojn kaj kornon de abundeco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Jean Chacornac
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1860
60 Eĥo

**60 Eĥo** estas mezgranda sed hela S-tipa asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo James Ferguson, la , elde la Mararmea Observatorio de Usono en Vaŝingtono (Usono).

## Nomo 
La malkovrinto intencis nomo ĝin "*Titania*, sed tiu nomon jam ricevis la satelito de Urano *Titania*, li tiam elektis la nomon de la nimfo Eĥo de la helena mitologio (tio ne malhelpis, ke la asteroido 593 Titanjo ricevos tian nomon).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1860
61 Danao

**61 Danao** estas mezgranda sed hela S-tipa asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana amatora astronomo Hermann Mayer Salomon Goldschmidt el sia pariza privata observejo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Danao, patrino de Perseo en la helena mitologio.

## Ecoj 
La analizo de ĝia luma kurbo, en 1985 sugstis ke Danao estus duopa asteroido. La ĉefa komponanto mezuratus 85 × 80 × 75&nbsp;km, la satelito 55 × 30 × 30&nbsp;km, kaj estus 101&nbsp;km for de la centra korpo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hermann Mayer Salomon Goldschmidt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1860
Mamed Ĥalidov

**Mamed Ĥalidov** (ĉeĉene: Мамед Халидов, ), naskiĝis la 17-an de julio 1980 en Grozno (Rusio) — pola-ĉeĉena vetbatalanto de miksa luktosporto.

## Biografio 
En 1997 kun grupo de ĉeĉenoj venis al Pollando. La polan lingvon lernis en Vroclavo. Post fino de kurso pri la pola lingvo komencis studi administradon ĉe Universitato de Varmio kaj Mazurio en Olsztyn. La 21-an de decembro 2010 ricevis la polan civitanecon. Estas islamano. Edziĝis al polino Ewa, kun kiu havas filon Kerim.

## Sporta kariero 
La unuan kontakton kun batalartoj havis en Grozno kiam 12-aĝa trejnis karateon. Post alveno al Olŝtino trejnis tekvondon, lukton kaj boksadon. En miksa luktosporto konkuras de 2004. Reprezentante klubon Arrachion MMA Olsztyn gajnis internacian ĉampionecon de Pollando en kategorioj ĝis 85 kaj 90 kilogramojn. En 2007 aliĝis al la organizaĵo *Konfrontacja Sztuk Walki* (Konfronto de Batal-Artoj).

En 2008 subskribis kontrakton kun usona organizaĵo EliteXC por 4 bataloj en duonpeza lukto. La 10-an de oktobro 2008, en sia usona debuto, venkis kontraŭ Jason Guida per teknika knokaŭto. Dum la batalo rompis sian fingron ĉe la dekstra mano. Laŭvicaj batalrenkontoj ne okazis pro financaj problemoj de la organizaĵo. Khalidov revenis al la pola organizaĵo. Post sanigo de la kontuzo la 15-an de majo 2009 en Varsovio knokaŭtis en 70-a sekundo brazilan sportiston Daniel Acacio iĝante la unua en la historio internacia majstro de la organizaĵo.

Januare 2009 subskribis kontrakton por 3 bataloj kun la japana organizaĵo "World Victory Road". Debutis la 7-an de novembro kontraŭ brazila majstro de la organizaĵo Jorge Santiago. Venkis en la unua etapo. La 7-an de marto 2010 malgajnis la revenĝan ludon por majstreca zono. Malvenkis per poentoj. Tio estis lia unua malvenko depost 2005. Poste, luktante kun japano Ryuta Sakurai kaj remisante plutenis majstrecon.

La 30-an de decembro 2010 en Tokio ludis sian trian batalon por WVR. Venkis japanon Yuki Sasaki per teknika knokaŭto.

La 19-an de marto 2011 en Varsovio venkis usonan konkuranton de Ultimate Fighting Championship - James Irvin, post 33 sekundoj rezulte de lia rezigno. Du monatojn poste rapide venkis kun Matt Lindland per gilotina sufoka preno.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo de Mamed Khalidov 
* The Times Polska: Pola-ĉeĉea fiero 
* *Veni, Vidi, Vici* (reportaĵo pri Mamed Khalidov, Refugee.pl)
* *Mamed Khalidov - kaŭkaza batalanto* (artikolo pri Mamed Khalidov, Onet.pl) 

Kategorio:Polaj luktosportistoj
Kategorio:Ĉeĉenaj sportistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Ĉeĉenio
57 Mnemozino

**57 Mnemozino** estas granda kaj hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Malkovris ĝin la germana astronomo Karl Theodor Robert Luther elde Duseldorfo (Germanio) la 15-an de septembro 1857.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Mnemozino (greke: Μνημοσύνη), titanino de helena mitologio personiganta la memoron, kaj patrino de la muzoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Theodor Robert Luther
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1859
Turja Pasika

**Turja Pasika,** ukraine **Турья Пасіка** aŭ ''Тур'я Пасіка,'' hungare **Turjavágás** [turjavAgAŝ] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin.
eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Velikij Bereznij en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 27&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 216 m
* Loĝantaro: 1550
* Poŝtkodo: 89223
* Telefonprefikso: 3145

## Situo 
## Historio 
En 1910 vivis tie 1603 loĝantoj, (1565 rutenoj, 38 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Turja Pasika/Turjavágás. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Pluvneĝo

eta|Pluvneĝo
**Pluvneĝo** aŭ **pluv-neĝo** estas precipitaĵo komponita el pluvo kaj parte fandita neĝo. Tia precipitaĵo povas okazi kie kaj kiam la temperaturo en la plej subaj partoj de la atmosfero estas iom sub la fandopunkto (, ).

Tia precipitaĵo estas milda (malkiel neĝoflokoj) kaj travidebla, sed ĝi povas enhavi iom da glacieroj, pro parte fanditaj neĝoflokoj. Ĝi estas kutime transira fazo el pluvo al neĝo aŭ inverse.

Kategorio:Vintro
Kategorio:Precipitaĵoj
Elektrorompo

eta|dekstra|300px|Arbobranĉoj kreas kurtan cirkviton en elektraj kabloj dum ŝtormo. Tio kaŭzas kutime Elektrorompon en la areo kie elektroliveradon oni faras per tiuj kabloj.
**Elektrorompo** (konata ankaŭ kiel **Elektrotranĉo**, **Elektropaneo**, **Elektroperdo**, aŭ **Elektromanko**) estas mallong- aŭ long-daŭra perdo de elektro en difinita areo.

Estas multaj kaŭzoj por Elektrorompo en elektra reto. Ekzemploj de tiuj kaŭzoj estas: paneoj ĉe la elektrostacioj, damaĝo ĉe la elektrolinioj, substacioj aŭ ĉe aliaj partoj de la sistemo de distribuado, kurta cirkvito, aŭ troa peto de elektro.

Kategorio:Elektro
Docteur Petiot (filmo)

***Docteur Petiot*** (***Doktoro Petiot***) estas franca filmo de Christian de Chalonge, aperinta en 1990. Temas pri kina adapto de unu el la plej grandaj postmilitaj krimaj aferoj okazintaj en Francio.

## Temo 
Tiu filmo rakontas la vivon de Doktoro Petiot, franca kuracisto akuzita pro murdoj post la malkovro en lia pariza loĝejo de restaĵoj de 27 personoj tuj post la dua mondmilito.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Docteur Petiot*
* Reĝisoro: Christian de Chalonge
* Scenaro: Dominique Garnier kaj Christian de Chalonge
* Produktado: Ciné Cinq, M.S. Productions, Sara Films
* Dekoroj: Yves Brover
* Muziko: Michel Portal
* Foto: Patrick Blossier
* Muntado: Anita Fernandez
* Devenlando: Francio
* Formato: Kolora - 1,85:1 - Dolby Digital - 35&nbsp;mm
* Ĝenro: Dramo
* Daŭro: 102 minutoj
* Aperdato: 

## Rolularo 
* Michel Serrault: Doktoro Marcel Petiot
* Pierre Romans: Drezner
* Zbigniew Horoks: Nathan Guzik
* Bérangère Bonvoisin: Georgette Petiot
* Olivier Saladin: La unua policano
* André Julien: Forestier
* Nini Crépon: Collard

## Eksteraj ligiloj 
* Docteur Petiot en IMDb 

Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1990
Kategorio:Biografiaj filmoj
Temisa familio

La **Temisa familio** estas asteroida familio kies anoj havas similajn orbitajn
elementojn.

Situante en la ekstera parto de la ĉefa zono, estas unu el plej
multenombraj asteroidaj familioj. Ĝi konsistiĝas, sur grafikaĵo
discentreco/granda duonakso/klinagulo, el centra bone difinita grupo da sufiĉe
grandaj asteroidoj kaj periferia regiono da plej malgrandaj korpoj.

Ĝiaj anoj estas C-tipaj asteroidoj kies ĥemia
komponiĝo estas supoze simila al tiu de la karbonecaj ĥondritoj.

La centra grupo entenas la asteroidon 24 Temison, kiu donis ĝian nomon al
la familio.

la orbitaj elementoj de la Temisa familio estas:
* Granda duonakso : inter 3,08 kaj 3,24 AU
* Discentreco : inter 0,09 kaj 0,22
* Klinangulo : pli malgranda ol 3°

Nun estas 535 identigitaj asteroidoj anoj de tiu familio. La
ĉefaj anoj estas:
* 24 Temiso
* 62 Erato
* 90 Antiopo
* 104 Klimeno
* 171 Ofelio
* 468 Lina
* 526 Jena
* 846 Liperto

## Notoj 
Kategorio:Grupoj kaj familioj de asteroidoj
62 Erato

**62 Erato** estas iom granda sed malhela asteroido, eble C-tipa. Ĝi estas la dua plej granda ano de la Temisa familio, post 24 Temiso mem.

## Malkovro 
Malkovris ĝin la 14-an de septembro 1860 la germanaj astronomoj Otto Lesser kaj Wilhelm Julius Förster de la Observatorio de Berlino (Germanio). Ĝi estas la unua asteroido, kiu havis du kun-malkovrintoj.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Erato, muzo pri la ampoezio kaj liriko en la helena mitologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1860
Blankavostuloj

La Mjoboroj aŭ Blankavostuloj estas birdoj de la familio de Paruliedoj en la  genro ***Myioborus***. La nomo de Blankavostuloj aludas al la blankaj eksteraj vostoplumoj kiuj estas elstara karaktero de la membroj de tiu genro. Konfuzige ili estas foje nomataj erare “ruĝvostuloj”, ĉefe en Centra kaj Nordameriko, dum Blankavostuloj uziĝas ĉefe en Sudameriko kaj estas la nomo rekomendita de la IOC.

Ĉiukaze la nomo ne estas centprocente ĝusta ĉar **nur la ekstera parto de la vosto estas blanka**, dum la centra estas nigra. Tiele la nomo povus taŭgi ankaŭ por aliaj genroj aŭ specioj kun tute blankaj vostoj.

 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paruliedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Soral

**Soral ** estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Geografio 
Soral situas en la sudo de la kantono ĉe la franca landlimo proksimume 10 kilometrojn sudokcidente de la kantona ĉefurbo Ĝenevo. La komunumo apartenas al la regiono de la Ĝeneva Ĉampanio. Ĉe la suda limo de Soral situa la rivero Laire kaj en oriento Aire. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Soral la setlejo Rougemont en la vitejoj en okcidento apud la landlimo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,93 km², de kiuj 4,1% estas kovritaj de arbaro, 83,3% servas por agrikulturo kaj 12,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Soral limas en nordo al Laconnex, en nordnordoriento al Bernex, en oriento al Perly-Certoux, en sudo al Saint-Julien-en-Genevois (Francio), en sudokcidento al Viry (Francio), kaj en okcidento al Avusy.

## Trafiko 
La komunumo estas konektita per la busolinio n-ro L al la loka transportreto de Ĝenevo. La kampara komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 6 kilometroj okcidente en Perly. 4 kilometrojn sudoriente en Saint-Julien-en-Genevois krome situas alveturejo al la franca aŭtovojo A41.

## Historio 
Dum mezepoko Soral apartenis al la Senjoroj de Rougemont, vasaloj de la Grafoj de Savojo. De 1536 ĝis 1564 Soral estis okupita de la Bernanoj. Per la kontrakto de Laŭzano en la jaro 1564 Soral estis submetita al komuna regado de Savojo kaj Ĝenevo.

Per la kontraktoj de Parizo kaj Torino de la jaroj 1749 kaj 1754 Soral estis atribuita al la reĝolando Sardinio. En la jaro 1816 per la kontrakto de Torino la Soral finfine estis atribuita al Kantono Ĝenevo kaj fariĝis svisa. Ĝis 1847 ĝi estis parto de la komunumo Avusy-Laconnex-Soral, de kiu tiam Avusy estis disigita. En 1850 ankaŭ Laconnex kaj Soral disiĝis kaj fariĝis memstaraj komunumoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Soral
63 Ausonia

'* 63 *Ausonia'''* estas granda kaj meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la itala astronomo Annibale de Gasparis.

## Nomo 
"*Ausonia''" estas poezia kaj arĥaika termino por "Italio".

## Ecoj 
Ĝia luma kurbo suspektigas pri la ĉeesto de satelito.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Annibale de Gasparis
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1861
Kategorio:Italio
64 Angelina

'*64 *Angelina''''' estas mezgranda asteroido de la asteroida zono, la tria en maso el la maloftaj E-tipaj asteroidoj, la du pli grandaj estas 44 Nysa kaj 55 Pandora.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Ernst Wilhelm Leberecht Tempel en la observatorio de Marsejlo (Francio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de astronomia stacio establita en Marsejlo de Franz Xaver von Zach.

## Ecoj 
Kiel E-tipaj asteroidoj, Anĝelino montras pli grandan lumecon kiam ĝi estas en opozicio kun Suno.
Tian fenomenon oni observas ankaŭ ĉe la Jupiteraj lunoj Ganimedo kaj Eŭropo, kaj ĉe la Saturna luno Japeto.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ernst Wilhelm Leberecht Tempel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1861
Pola griza saŭco

**Pola griza saŭco** estas tradicia saŭco de pola kuirarto. Sub tiu nomo () ĝi estas konata en tuta Eŭropo ekde la 17-a jarcento. Ĝiaj plej oftaj ingrediencoj estas faruno, butero, vinagro, sukero, sekvinberoj, vino, karamelo kaj pecoj da mielkuko. Foje oni aldonas aliajn ingrediencojn, kiel migdaloj kaj cepo. La saŭcon oni dekoras per tranĉaĵoj da citrono.

La saŭco havas dolĉetan-acidan guston. Ĝi estas uzata por fiŝaĵoj kaj boligitaj langoj.

## Ekzempla recepto 
### Ingrediencoj 
* 40 gramoj da butero aŭ margarino
* 40 gramoj da cepo
* 30 gramoj da faruno
* kvaronlitro aŭ trionlitro da buljono el ruĝa viando, fiŝo aŭ legomoj
* 1 glaso da ruĝa vino
* 30-40 gramoj da sekvinberoj
* 30-40 gramoj da migdaloj
* 50 gramoj da mielkuko
* salo
* sukero
* citrono
* karamelo

### Preparado 
1. Senŝeligitan cepon distranĉu je fajnaj pecoj, fritu en butero, aldonu farunon kaj fritu, ĝis kiam ĉio havos oran koloron.

2. Aldonu buljonon kaj mielkukon kaj ĉion boligu. La mielkuko devas dispecetiĝi. Se necesas, uzu kribrilon por fajnigi la saŭcon.

3. Enverŝu vinon, ĝustigu la guston per sukero kaj citron-suko, aldonu karamelon (karamelo estas unu kulereto da sukero fritita kun 2-3 kuleroj da akvo).

4. Aldonu brogitajn kaj dispecigitajn migdalojn kaj lavitajn sekvinberojn. Revarmigu la saŭcon miksante ĝin.

Kategorio:Pola kuirarto
Kategorio:Saŭcoj
Ardezparulio

alternative=Myioborus miniatus map.svg|eta|Arealo de *Myioborus miniatus*
**Ardezparulio** (*Myioborus miniatus*) estas birdospecio el la familio de Paruliedoj kaj genro de Mjoboroj. Ili havas blankajn eksterajn vostoplumojn. La supra plumoj estas malhelaj, la subaj kaj flavaj ĝis ruĝaj.

Ardezparulioj vivas dise en humidaj altaj arbaroj en Meksiko kaj Centrameriko, en la Andoj de okcidenta Venezuelo ĝis nordokcidenta Argentino, ĉe la Venezuela Marbordo, en Sierra Nevada de Santa Marta kaj Tepui. 

La plumaro estas ardezgriza kape kaj supre (kio nomigas la specion) kun bruneca makulo en supra malantaŭa krono (kion havas ankaŭ aliaj samgenranoj). La plej rimarkinda karaktero estas ke la subaj partoj estas tre flavaj en plej parto de ties granda teritorio dum estas **tre ruĝaj** en la plej norda parto de tiu teritorio. Kiel ĉe aliaj membroj de la genro, ankaŭ tiu montras blankajn eksterajn vostoplumojn. Beko kaj kruroj estas nigrecaj.

## Referencoj
* BirdLife International 2004. Myioborus miniatus. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paruliedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Venezuela Marborda Montaro

eta|dekstra|250ra|Marborda Teritorio de Venezuelaj Andoj el biologia stacio Rancho Grande
La **Venezuela Marbordo** aŭ Venezuela Marborda Teritorio () estas montara sistemo, kiu etendiĝas laŭlonge de centraj kaj orientaj partoj de norda marbordo de Venezuelo. La teritorio estas nordorienta etendo de la Andoj, kaj estas konata ankaŭ kiel la **Maraj Andoj**.

Tiu Marborda Teritorio konsistas el du paralelaj teritorioj, kiuj etendas oriente kaj okcidente ĉe la marbordo de la Kariba Maro. La Rivero Cojedes separas la okcidentan pinton de la Venezuela Marborda Teritorio el la Cordillera de Mérida sudoriente. La teritorio estas dividata en orienta kaj okcidenta sekcioj pro la larĝa golfeto inter Kabo Kodera kaj Cumaná.

## Eksteraj ligiloj 
* kseria arbustaro Araya kaj Paria (WWF)
* montararbaroj de Cordillera la Costa (WWF)
* kseria arbustaro La Costa (WWF)
* Venezuel-marbordaj montarbaroj ( Nacia Geografia Societo ) 

Kategorio:Montaroj en Venezuelo
Rivero Cojedes

La **Rivero Cojedes** [koĥEdes] aŭ [kohEdes] (en hispana *Río Cojedes*) estas alfluanto de la Rivero Orinoko en centra Venezuelo. La rivero Cojedes originiĝas en la subŝtato de Lara, kaj fluas sudorienten tra valo inter la Cordillera de Mérida kaj la Cordillera de la Costa kaj tra la herbejoj de Llanos de la Orinoka Baseno por enflui en la Rivero Apure, kiu fluas orienten por kuniĝi al Orinoko. Tiu rivero ricevas akvon el la subŝtatoj de Lara, Yaracuy, Portuguesa, Cojedes, Barinas kaj Guárico.

Tiu rivero hejmigas la ĉefan populacion de Orinoka krokodilo (*Crocodylus intermedius*) en Venezuelo kaj en la tuta mondo.

Kategorio:Riveroj en Venezuelo
Cordillera de Mérida

La **Cordillera de Mérida** [kordijEra] aŭ **Venezuelaj Andoj** estas serio de montaraj sistemoj en nordokcidenta Venezuelo. La Cordillera de Mérida estas nordorienta etendo de Andoj. La teritorio etendas sudokcidente-nordorienten inter la limoj de Venezuelo kaj Kolombio kaj la Venezuela Marborda Teritorio. La baseno de Táchira [tAĉira] separas la teritorion de la Cordillera de Mérida el la Cordillera Oriental, kiu formas la limon inter Kolombio kaj Venezuelo.

La Sierra Nevada de Mérida (Neĝokovrita Montaro) estas la plej alta montaro en la pli granda masivo, nome Cordillera de Mérida. Gravaj montoj estas ekzemple la Monto El Águila.

Kategorio:Montaroj en Venezuelo
Sierra Nevada de Sankta-Marta

La **Sierra Nevada de Santa Marta** (*Neĝomonta Teritorio de Sankta Marta* aŭ *Neĝmontaro de Sankta-Marta*) estas izolata montaro aparta el Andoj kiu etendas tra norda Kolombio. Atingante altitudon de 5,700 metroj super marnivelo ĝuste je nur 42 km el la Kariba Marbordo, la Sierra Nevada estas la plej alta marborda teritorio de la mondo. La Sierra Nevada enhavas ĉirkaŭ 17,000 km² kaj servas kiel fonto de 36 riveroj. Ekzemple la rivero Cesar [seSAR] estas rivero kiu elfluas en la montoj de la Sierra Nevada de Santa Marta, en la municipo San Juan del Cesar, Departemento La Guajira.

Ties teritorio kovras la areojn de Magdalena, Cezaro kaj La Guajira nome 383 000 hektaroj. Ĝi estas loĝata de diversaj indiĝenaj kulturoj kiaj Kággaba (Kogi), Ijka (Arhuaco), Wiwa (Arzarios) kaj Kankuamo.

## Montoj 
* Monto Cristóbal Colón

## Referencoj 
Kategorio:Montaroj en Kolombio
Kategorio:Glaĉeroj en Kolombio
Tepui

**Tepui** (aŭ **tepujo**) [ˈtɛpwi] estas tablopinta monto (Tablomonto) troviĝanta en la Gujanaj Altaj Teroj de norda Sudameriko, ĉefe en Venezuelo. La vorto tepui signifas "dihejmo" en la indiĝena lingvo de la pemonoj, la indiĝena popolo kiu loĝas en Gran Sabana. 

maldekstre|eta|Tepui de Kukenano.
Tepujoj tendencas esti izolataj entoj pli ol konektataj teritorioj, kio faras ilin hejmo de unika biodiverseco de endemiaj plantaj kaj animalaj specioj. Kelkaj el la plej elstaraj tepujoj estas Aŭtana, Aŭjantepujo kaj Monto Rorajmo (la plej alta kaj fama, ĉe la triobla limo de Venezuelo, Brazilo kaj Gujano).

## Vidu ankaŭ
*Ĉielinsulo
*Gujana Ŝildo

Kategorio:Montoj en Sudameriko
Kategorio:Montoj en Brazilo
Brunkrona parulio

La **Brunkrona parulio** (*Myioborus castaneocapilla*), estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj genro de Mjoboroj kiuj karakteras pro montrado de blankaj eksteraj vostoplumoj kaj havo de malhelaj supraj partoj kaj flavaj al ruĝaj subaj partoj.

Ĝi troviĝas en humidaj arbaroj kaj arbustaroj de altaj teroj en Tepui en suda Venezuelo, okcidenta Gujano kaj norda Brazilo. Ĝi foje inkludas kiel  subspecio la taksonon de la Ruĝeckrona parulio.

Kiel aliaj samgenranoj ĝi havas malhelgrizajn kapon kaj suprajn partojn kun bruna makulo en la kronopinto, kio nomas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Myioborus castaneocapilla.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paruliedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
65 Cibelo

**65 Cibelo** estas la 12-a plej granda asteroido de la asteroida zono, malhela pro ĝia karboneca surfaco. Ĝi estas ĉefa ano de la Cibela grupo, grupo da asteroidoj en orbita resonanco 2:1 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Ernst Wilhelm Leberecht Tempel en la observatorio de Marsejlo (Francio).

## Nomo 
Komence, la malkovrinto intencis nomi ĝin "Maximiliana" en honoro de la reĝo Maksimiliano la 2-a de Bavario; tiu nomo estigis polemikon, ĉar tiam la kutimo estis por la mitologiaj nomoj. Ĝi do ricevis la nomon de Cibelo, friga tera diino.

## Ecoj 
Kiel plejparto el la objekto de la ekstera sunsistemo, ĝi entenas glacion de akvo

Sekve al observoj de kaŝado en 1979, la asteroido ŝajnas havi neregulan formon kun longo de 245&nbsp;km. Dum tiu kaŝado, estis suspekto de ĉeesto de malgranda satelito.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ernst Wilhelm Leberecht Tempel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1861
Kategorio:Cibelo
Likicari

**Likicari,** ukraine **Лікіцари,** slovake *Likičar, Likicary*, hungare **Kurucvár** estas tre malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin, en municipo de Turiĉki.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Velikij Bereznij en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 14&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 54
* Poŝtkodo: 89222
* Telefonprefikso:

## Situo 
## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon Kurucvár apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Likicari/Kurucvár. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* ligna preĝejo de 1748

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Neĝoŝtormo

eta|Trupoj marŝantaj sub neĝoŝtormo.
**Neĝoŝtormo** (angle *blizzard*) estas ŝtormo de neĝo, glacio kaj hajlo kun precipitaĵoj de neĝo en forta intenseco, kiu okazas ĝenerale en zonoj de alta montaro aŭ altaj latitudoj, kie la temperaturoj estas multe pli subaj ol 0°C.

La neĝoŝtormoj estas tre danĝeraj por la montogrimpistoj, ĉar ili malhelpas videblon kaj pliigas la riskon de morto pro la malaltaj temperaturoj kiuj okazas en ili. La temperatura impreso dum neĝoŝtormo malpliiĝas facile sub −20°C kaj la videblo ege malpliiĝas.

Kategorio:Meteologio
Kategorio:Ŝtormoj
Kategorio:Neĝo
Flavvizaĝa parulio

La **Flavvizaĝa parulio** aŭ Paria parulio (***Myioborus pariae***), estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj genro de Mjoboroj kiuj karakteras pro montrado de blankaj eksteraj vostoplumoj kaj havo de malhelaj supraj partoj kaj flavaj al ruĝaj subaj partoj. Ĝi estas endemia de la Paria Duoninsulo en Sucre, nordorienta Venezuelo, kie ĝi loĝas en humidaj arbaroj, ĉefe ĉe la bordoj. Temas pri malgranda populacio de nur 2,500 al 10,000 individuoj minacata pro pliiĝanta habitatoperdo en sia malgranda teritorio de 270 km².

Tiu malgranda parulio 13 cm longa havas kiel plej parto de samgenranoj malhelgrizajn suprajn partojn kaj blankajn eksterajn vostoplumoj. Ĉe tiu malhela fono rimarkindas tre **ruĝecoranĝa (brikruĝeca) krono** kaj sub ĝi videblas **flavaj bridoj kaj okulringoj** kiuj formas kvazaŭ okulvitrojn tute ĉirkaŭate de malhelgriza fajna strio; tiu flava bildo en vizaĝo nomigas la specion. La gorĝo kaj la resto de subaj partoj estas tre flavaj. La voĉo estas milda “ĉip”.

Tre simila estas la Ardezparulio, sed tiu ne havas la flavan vizaĝobildon kaj havas malhelan gorĝareon.

## Referencoj 
* Konsultita la 13a de julio de 2010 
* BirdLife International 2004.  Myioborus pariae.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paruliedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
66 Maja

'*66 *Maja'''* estas mezgranda kaj malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Horace Parnell Tuttle en Kembriĝo (Masaĉuseco, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Maja, unu el al Plejadoj, patrino de Hermeso.

*Ne konfuzu kun 127936 Maia''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1861
Maja (apartigilo)

La vorto **Maja** havas plurajn signifojn:
***Maja**, en la helena mitologio estis unu el la Plejadoj, kiu fariĝis, en la romia mitologio, diino de la fekundeco. Oni donis ŝian nomon al:
**la monato de majo;
**la asteroido 66 Majo;
** Maja (stelo) – stelo en la konstelacio de Taŭro

;Hindia nomo
* Maja (माया) en sanskrito kaj palio signifas "iluzion".
** Reĝino Maja - patrino de Sidarto Gotamo.
* Maja (मय), aŭ Majasuro en la barata mitologio estis reĝo de la Asuroj aŭ demonoj.

;Geografia nomo
* Maja (Kroatio) - vilaĝo en Glina.
* Maja (rivero) (Мая) - rivero en Rusio.

;Persona nomo
* Maja Sarihodžić (Maya Sar) (naskiĝis 1981) - Bosnia kantistino.
* Maja Gregl (naskiĝis 1957) - kroata aktorino kaj verkistino.
* Maja Lidia Kossakowska (naskiĝis 1972) - pola fantasta verkistino.

;Aliaj nomoj
* Maja - abelo de *la abelo Maja*.
* *La Maja nuda* - oleopentraĵo de Francisco de Goya.

## Vidu ankaŭ 
* Majaoj
* Maia (apartigilo)
Amadeo Aba

eta|300px|Teritorioj de diversaj lokaj regantoj en 1301/1310
**Amade ABA** (hungare *Aba Amadé*) (1240? – 5-an de septembro 1311, Kassa) estis hungara reĝa juĝisto, plurfoja palatino en la Hungara reĝlando. Li estas filo de vokto Davido el la Amade-branĉo. Oni scias pri lia familio, ke li havis ses filojn kaj unu filinon.

Li estis grava reganto de nordorienta parto de la hungara reĝlando, li elstaris en 1278 en la batalo de Dürnkrut ĉe la tiama hungara reĝo, Ladislao la 4-a. Li batalis ekde 1280 kontraŭ la kumanoj, en 1285 kontraŭ la tataroj. Pro liaj servoj, li ricevis en 1288 la fortikaĵan departementon Ung. Li estis en 1283–1285 landa juĝisto, en 1285–1301 sesfoje palatino. Inter 1301 kaj 1310, li estis palatino krom aliaj personoj. Li apogis la lastan hungaran reĝon el la Árpád-dinastio, Andreo la 3-a, ĝis ties morto en 1301.

Post morto de la reĝo, li elformis sendependan regionon por si, kie li havis propran kortegon kaj uzis reĝajn privilegiojn. La centro de lia regiono estis en Gönc kaj Vizsoly. Ekde 1304, li estis fidelulo al Karlo la 1-a, kiu vizitis lin en ĉ. 1304-06 en la fortikaĵo de Gönc.

Aba Amade enmiksis sin en la batalojn por la pola trono. Lin murdis saksoj de Kassa/Košice dum tumulto en 1311. Post lia morto, liaj filoj malfidelis al la reganta Karlo la 1-a kaj aliancis kun Mateo Csák, reganto de la Supra Hungarujo, sed ili estis venkitaj en la batalo de Rozgony en 1312. Post la batalo travivis 4 filoj, kiuj denove ribelis en 1318, post tio, la familianoj ne plu aperas en la hungara historio.

Lian filinon Beata edzinigis Móric Csák.

Kategorio:Historio de Transilvanio
Kategorio:Historio de Hungario
Kategorio:Hungaraj nobeloj
Kategorio:Hungaraj palatinoj
Kategorio:Reĝaj juĝistoj
Károly Abancourt

**Károly ABANCOURT** ([ka:roj …] (1811-1849) estis franc-pol-devena patrujdefenda kapitano, martiro de la hungara liberecbatalo de 1848-49. 
## Biografio
Oni juĝis lin je 20-jara fortikaĵa prizono en 1841 pro politika organizado. Dum printempo de 1848, li liberiĝis je propono de la hungara registaro, el la fortikaĵa prizono de Temesvár. Li estis husara oficiro, poste komand-protekta oficiro de general-leŭtenanto Dembinski. La 2-an de aŭgusto 1849, li estis militkaptita fare de aŭstraj imperiestraj taĉmentoj. Onu juĝis lin je morto kaj ekzekutis lin.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaroj kondamnitaj al mortpuno
Kategorio:Hungara revolucio de 1848
67 Azio

**67 Azio** estas mezgranda sed hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la brita astronomo Norman Robert Pogson, en la tiama observatorio de Madraso (Ĉenajo, Barato).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la oceanidino Azio, nomo elektita ĉar estis la unua asteroido malkovrita elde la kontinento Azio.

*Oni ne konfuzu kun 11554 Asio.*

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Azio
Kategorio:Malkovrita de Norman Robert Pogson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1861
Azio (apartigilo)

**Azio**, en la helena mitologio, estis oceanidino, patrino de Prometeo.

Ŝian nomon oni donis al:
* la kontinento Azio;
* la asteroido 67 Azio.

## Vidu ankaŭ 
* Asio
* Azio-Pacifiko
Samuel Aba

**Samuel ABA**, hungare *ABA Sámuel*  (naskiĝis ĉirkaŭ 990; mortis la 5-an de julio 1044) estis tria reĝo de la Hungara reĝlando de 1041 ĝis sia morto en 1044. Li estas la praulo de la pli posta Aba-dinastio.

## Vivo 
### Nomo, deveno 
La samepokaj fontoj neniam nomas lin Samuel Aba, sed aŭ Aba aŭ Samuel. Li mem nomis sin sur moneroj Samuel, dum verkintoj Aba. Laŭ fontoj, *Aba* estis estima nomo kaj signifis en la turka kaj hebrea same patron (patra, bonvola, pia). El tiu estima nomo formiĝis la dinastia nomo *Aba*, kies plej lasta elstara reprezentanto estis Amadeo Aba.

La nomo Samuel mem estas hebredevena, tiel oni supozas, ke li estis membro de la ĥazaroj, popolo kun akceptita juda religio. La unua hungara reĝo Stefano la 1-a edzinigis al li sian fratinon, tiel evitante internan batalon kaj firmigante sian pozicion. Samuel devis alpreni por tio la kristanismon. Krom tio la hungara reĝo donis al li titolon de kortega vokto.

## Regado 
Li surtroniĝis danke al tio, ke la hungaraj grandsenjoroj ribelis kontraŭ regado de Petro Orseolo, kiu reĝo favoris la fremdulojn. Ĉar Samuel ne sukcesis interpaciĝi kun la germana reganto Henriko la 3-a kaj eĉ plurfoje perdis batalojn, teritoriojn al li, la iam apogintaj grandsenjoroj jam malapogis lin. La reĝo eksciis pri la komploto kaj dum pasko de 1044, murdigis ilin ĉe Marosvár (Csanád).

Lia plej granda politika eraro estis, ke volis redoni liberecon de la kamparanoj kaj impostigi la nobelojn kaj eĉ la eklezion. Li ne ŝatis la nobelojn, sed ofte ĉevale manĝis kun simplaj homoj. Tiel li perdis apogon de la ĉefa gvidanta tavolo kaj precipe apogon de la ĉanada episkopo, Sankta Gelerto.

Henriko la 3-a eluzis malfortiĝon de la reĝo kaj en 1044 atakis la Hungaran reĝlandon. La decida batalo okazis ĉe Ménfő la 5-an de julio 1044. La batalon forlasis grandsenjoroj, la sorto de Samuel Aba sigeliĝis. Li devis fuĝi, li eskapis al landinterno al rivero Tibisko. La batalo de Ménfő signis ankaŭ finon de lia regado.

Dum la fuĝo, lin atingis malamikoj kaj murdis lin. Li estis entombigita en Abatejo de Feldebrő.

Kategorio:Hungaraj reĝoj
Kategorio:Hungaraj palatinoj
Kategorio:Ekzekutitoj per senkapigo
68 Leto

**68 Leto** estas granda hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Theodor Robert Luther, en la observatorio de Duseldorfo (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la helena diino Leto, filino de la titano Kojo, patrino de Apolono kaj Artemiso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Theodor Robert Luther
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1861
Dianthus barbatus

**Barba dianto** (*Dianthus barbatus*) estas dujara planto el la genro dianto (*Dianthus*).

La tigo kaj la kaliko estas senharaj. La petaloj longas 5 ĝis 7 milimetrojn, kun la koloroj ruĝa, roza, violblua, viola, blanka, aŭ nuntempe ofte dukolora, kiel blanka kun ruĝa, viola kun blanka aŭ blanka kun viola.
[eta|mldekstra|[Dianto (*Dianthus barbatus*)]]
[eta|mldekstra|[Dianto (*Dianthus barbatus*)]]
[eta|mldekstra|[Dianto (*Dianthus barbatus* `Sweet William`)]]

Kategorio:Kariofilacoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Kategorio:Ĝardenplantoj
Kategorio:Kuracplantoj
Ruĝeckrona parulio

La **Ruĝeckrona parulio** (***Myioborus brunniceps***), estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj genro de Mjoboroj kiuj karakteras pro montrado de blankaj eksteraj vostoplumoj kaj havo de malhelaj supraj partoj kaj flavaj al ruĝaj subaj partoj.

Ĝi troviĝas en humidaj arbaroj de Andoj en Bolivio kaj nordokcidenta Argentino, kutime ĉe akvo. Ĝi foje inkludas la taksonojn de la Brunkrona parulio kiel subspecio.

Ĝi estas facile rekonebla specio ĉar, kiel ĉe aliaj samgenranoj, havas grizajn suprajn partojn, sed kun olivverdeca supra dorso, nigra vosto kaj kapo montranta tre **brunruĝecan kronon, duonigitan blankan okulringon kaj flavan gorĝon**, dum la resto de la subaj partoj estas same flavaj.

Ĝi estas tre fidema kaj moviĝema, dum ĝi moviĝas inter diferencaj niveloj de la vegetaĵaro. Ĝi nutras sin el insektoj kaj aliaj malgrandaj senvertebruloj. En sia malgranda nesto konstruita el vegetala materialo, la ino demetas tri blankajn ovojn kun malhelaj aŭ violecaj makuletoj. La kanto estas melodiecaj. Kontraŭ entruduloj ĝi montras sintenon kun levita vosto kaj duonmalfermaj flugiloj suben.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Myioborus brunniceps.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paruliedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kazimierz Sabbat

**Kazimierz Aleksander SABBAT** (naskiĝis la 27-an de februaro 1913 en Bieliny Kapitulne, proksime al Kielce, mortis la 19-an de julio 1989 en Londono) – pola juristo, elmigrinta aktivisto, ĉefministro kaj prezidento de Pollando en Ekzilo.

Naskiĝis en Bieliny Kapitulne ĉe la piedoj de Łysa Góra (Kalva Monto). Estis filo de Ignacy (orgenisto) kaj Franciszka Wiącek. Mezlernejon finis en Mielec kaj jurosciencon ĉe Varsovia Universitato en 1939. Estis skolto intermilite kaj dum sia elmigra periodo. Mallonge servis en milita ŝiparo kaj poste en la brigado de generalo Stanisław Maczek, kun kiu atingis Brition. Vundita dum militservo. Fine de la 2-a mondmilito laboris kiel sekciestro pri junularo ĉe Ĝenerala Stabo.

En 1948 fariĝis rezerva oficiro kaj establis propran entreprenon pri plastaĵoj. En 1949 edziĝis al Anna Sulikówna, la filino de generalo Nikodem Sulik-Sarnowski. Ili havis tri filinojn kaj filon. Ekstersalajre laboris por skoltismo kaj en Asocio de Polaj Militintoj. Gvidis fiskon en Ekzekutivo de Nacia Unuiĝo. De 1967 ĝis 1972 estis prezidanto de tiu organo, al kiu membriĝis en 1954. En la jaroj 1976-1986 estis la ĉefministro de la registaro de Pola Respubliko en Ekzilo. Poste ekplenumis oficon de la Prezidento de Pola Respubliko en Ekzilo (1986-1989), iĝante pro la posteno kavaliro de la Ordeno de Blanka Aglo. Strebis kunigi politikajn centrojn de enmigrintaro.

Kunkreinto (1949) kaj prezidanto (1960-86) de Sendependa Socia Grupo; de 1973 membro de la Nacia Konsilantaro. En 1976 iniciatis Fonduson de Helpo al Laboristoj; en 1979 prezidanto de la Land-Helpa Fonduso.

Mortis subite en Londono la tagon de la elekto, fare de kontrakta sejmo en Varsovio, de generalo Wojciech Jaruzelski al la posteno de prezidento de Pollando. Lia sekvanto fariĝis, dekrete de prezidentaj sekvigoj, Ryszard Kaczorowski – tiutempa ministro pri enlandaj aferoj en la kabineto de profesoro Edward Szczepanik. La tombo de la prezidento troviĝas en tombaro Gunnersbury en Londono.

## Vidu ankaŭ 
* Prezidanto de Pollando
* Listo de prezidantoj de Pollando

## Eksteraj ligiloj 
* Skoltisma agado 

Kategorio:Prezidantoj de Pollando
Kategorio:Ĉefministroj de Pollando
Kategorio:Poldevenaj britoj
Giovanni Schiaparelli

**Giovanni Virginio SCHIAPARELLI** (naskiĝis la 14-an de marto 1835 en Savigliano, mortis la 4-an de julio 1910 en Milano) estis itala astronomo, politikisto kaj historiisto pri sciencoj. Li estis onklo de la altmodistino Elsa Schiaparelli.

## Vivo 
Li studis en la universitato de Torino kaj en la observatorio de Berlino, sub
la estrado de Johann Franz Encke. Inter 1859 kaj 1860, li laboris en la
observatorio Pulkovo (apud Sankt-Peterburgo), sub la estrado de
Otto Wilhelm von Struve kaj dum 40 jaroj en la
observatorio de Brero en Milano.

Li estis senatano de la Itala reĝlando, kaj ano de la Akademio de la Linkoj
kaj de la Akademio de la Sciencoj de Torino kaj de la
Reĝa instituto de Lombardujo. Li fariĝis eksterlanda ano de la
Reĝa Societo de Londono la .

## Malkovroj 
eta|300px|maldekstra|La marsa mapo de Giovanni Schiaparelli
Li observis la sunsistemajn objektojn kaj ĉefe
Marson, kies « marojn » kaj « kontinentojn » li nomis dum la
opozicio de 1887. Li kredis esti observinta liniojn, kiujn li
nomis "*canali*" (brako de maro), tio kion oni mistradukis per
"kanalo" ; tio, kiu implicus konstruaĵon far de pensentaj estaĵoj.
Necesis atendi la superflugon de Marso far de kosmosondiloj por konstati ke, krom
tute naturaj kanjonoj, ekzistas nenio kiu similus artefaritajn kanalojn.

Li studis la duopajn stelojn malkovris la asteroidon
69 Hesperion kaj trovis rilaton inter la meteorfluoj kaj la kometoj ; li
montris interalie ke la metoroida fluo de leonidoj kongruas kun la
orbito de la kometo Tempel-Tuttle.

## Honoroj 
Li ricevis:
* la Premion Lalande en 1868,
* la oran medalon de la Royal Astronomical Society en 1872,
* la Bruce Medalon en 1902.

Oni donis lian nomon al:
* La luna kratero Schiaparelli,
* La marsa kratero Schiaparelli
* La asteroido 4062 Schiaparelli,
* La Observatorio G.V. Schiaparelli

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Giovanni Virginio Schiaparelli, observanto de Marso 
*  Datoj de la vivo de Giovanni Schiaparelli

;Nekrologioj:
*  El" Harvard-Smithsonian Center for Astrofisics"
*  el "Usona Astronomia Societo"
*  el "Royal Astronomical Society"
Kardona parulio

La **Kardona parulio** (***Myioborus cardonai***) estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj genro de Mjoboroj kiuj karakteras pro montrado de blankaj eksteraj vostoplumoj kaj havo de malhelaj supraj partoj kaj flavaj al ruĝaj subaj partoj. Ĝi estas endemia de humidaj arbaroj de altaj teroj de Cerro Guaiquinima en sudorienta Venezuelo. Ĝi estas foje konata laŭ la nomoj de Gvaikinima parulio kaj Safranbrusta parulio. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Ĝi estas tre simila al la Kolumparulio, nome grizaj supraj partoj kaj flavaj subaj partoj kun griza kolumo kaj ruĝecbruna krono.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Myioborus cardonai.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paruliedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko