open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pablo Urbanyi

**Pablo URBANYI** (1939  en Hungario - la 27-an de aprilo 2024) estis argentina verkisto.

## Vivo 
Sekve de la Dua Mondmilito, Šahy (Ipolyság), la urbo kie loĝis la familio fariĝis parto de Ĉeĥoslovakio kaj ili decidis elmigri al Argentino. Dum liaj studadoj iĝis proksima al la argentina poeto Roberto Juarroz, kiu estis lia gvidisto kaj mentoro dum multaj jaroj. Juarroz prezentis Urbanyi al la historio de literaturo kaj ĝiaj grandaj reprezentantoj, de la greka klasikaĵo ĝis Dante Alighieri kaj Cervantes, kies satiro poste havus grandan influon sur lia stilo. Aliaj verkintoj kiuj influis la verkojn de Urbanyi inkludas Swift, Joyce, Proust, kaj la romanon "*La travivaĵoj de la brava soldato Ŝvejk dum la mondmilito*" de Jaroslav Hašek, fondreferenco en la satira laboro de Urbanyi. Sed eble la plej klara influo venas de la aŭstra verkisto Robert Musil.

Argentino estas la lando kie Pablo Urbanyi asimilis sian duan gepatran lingvon, la hispanan. Post akirado de bakalaŭro, Urbanyi serĉis sian alvokiĝon en pluraj universitataj disciplinoj, sen kompletigado de iu ajn el ili. Lia obsedo pri legado kaj lia ambicio iĝi verkisto forprenis lin de ili.

En Bonaero, li laboris en la plej diversaj profesioj: librovendisto, tapiŝvendisto, kelnero, ĵurnalisto, aktoro kaj reĝisoro. Lia debuta publikigita verko estis kolekto de noveloj kunigitaj sub la titolo "La Nokto de la Revoluciuloj" (1972), kaj sekve "Pistolo por Mack" (1975).

En 1975, Urbanyi laboris kiel redaktoro en la kultura sekcio de la ĵurnalo *La Opinión*, sed en 1977 li devis forlasi Argentinon pro la teruro kaj perforto estigitaj de la puĉo kaj la milita diktaturo, kaj baldaŭ li elmigris al Kanado, kie li vivis de tiam ĝis sia morto. Li iĝis hispana instruisto, posteno por kiu li neniam studis. Urbanyi prelegis ĉe la Universitato de Otavo kaj ĉe la kanada Ministerejo de Eksterŝtataĵoj kaj Internacia Komerco (fr).

Dum siaj ekziljaroj, li publikigis la librojn "Nenie" (1981), " Iom da ĉio kaj multe da nenio " (1988), " Renaskiĝi " (1992), " Arĝento " (1994) kaj " Sunsubiro " (1997). Multaj el liaj libroj estis tradukitaj en la anglan, la francan kaj la hungaran.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* France: http://www.quebec-amerique.com/auteurs/pablo-urbanyi.html
* Hispane: http://www.biografiasyvidas.com/biografia/u/urbanyi.htm
* Angle:  http://www.hungarianpresence.ca/Culture/Literature/p-urbanyi.cfm.html 

Kategorio:Argentinaj ĵurnalistoj
Kategorio:Argentinaj verkistoj
Jake Bugg

**Jake BUGG**, artistnomo de **Jake Edwin Charles Kennedy** (naskiĝis  en Nottingham, Anglio) estas angla kantaŭtoro kaj muzikisto.

Lia mem-titolita debutalbumo, *Jake Bugg*, parto de kiu estis kunverkita kun kantverkisto Iain Archer, estis publikigita en oktobro 2012 kaj atingis numeron unuan ĉe la UK Albums Chart. Lia dua albumo, *Shangri La*, estis publikigita en novembro 2013 kaj lia plejparte memproduktita tria albumo, *On My One*, en junio 2016. Lia kvara albumo *Hearts That Strain*, plejparte akustika fortostreĉo, produktita fare de Dan Auerbach, estis publikigita en septembro 2017. Post kvarjara paŭzo, en aŭgusto 2021, Bugg publikigis la kvinan, pli popmuzikan albumon, *Saturday Night, Sunday Morning*.

## Vivo 
Jake Bugg estis naskita Jake Edwin Charles Kennedy en Nottingham al muzikaj gepatroj kiuj disiĝis kiam li estis juna. Lia patro, David Bugg, estis flegistino kaj lia patrino laboris en vendejo, kie ambaŭ gepatroj antaŭe faris registradojn. Li kreskis sur la Clifton-konsilia biendomo en Nottingham kaj ekludis gitaron en la aĝo de 12, prezentita al la instrumento fare de sia onklo Marko. Li studis en la Farnborough School Technology College en Clifton. Li priskribis forman muzikan momenton kiam, en la aĝo de 12, li aŭdis "Vincent (Stela, Stelnokto)" de Don McLean en epizodo de Simpsonoj. Li estis rekrutita en muzikteknologia kurso sed, antaŭ la aĝo de 16, elfalis kaj skribis kaj prezentis siajn proprajn kantojn.

## Diskaro 
### Muzikalbumoj 
* 2012 : *Jake Bugg*
* 2013 : *Shangri La*
* 2016 : *On My One*
* 2017 : *Hearts That Strain*
* 2021 : *Saturday Night, Sunday Morning*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

* 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1994
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 28-an de februaro
Kategorio:Naskiĝintoj en Britio
Kategorio:Anglaj kantaŭtoroj
Kategorio:Anglaj muzikistoj
Kategorio:Anglaj gitaristoj
Dan Smith

**Dan Smith**, artistnomo de **Daniel Campbell Smith** (naskiĝis  en Londono, Anglio) estas angla kantaŭtoro kaj muzikisto.

Plej konata kiel la fondinto, kantisto kaj ĉefa kantverkisto de la angla poprok grupo Bastille. La grupo formiĝis en 2010 kaj akiris popularecon en 2013 kiam la kanto *Pompeii* estis publikigita kun ilia albumo *Bad Blood*. La grupo tiam publikigis sian duan albumon, *Wild World*, en septembro 2016. En junio 2019, la grupo publikigis sian trian albumon *Doom Days*. En februaro 2022, ili publikigis sian kvaran albumon *Give Me the Future*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

* 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1986
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 14-an de julio
Kategorio:Naskiĝintoj en Britio
Kategorio:Anglaj kantaŭtoroj
Kategorio:Anglaj muzikistoj
Kategorio:Anglaj gitaristoj
Kategorio:Anglaj pianistoj
Regueral (stacidomo)

**Regueral** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Carreño en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigita fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias kiel parto de linio C-4 (iama F-4) inter  kaj .

## Vidu ankaŭ 
* Carreño

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Carreño
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Roberto Juarroz

**Roberto JUARROZ** (la 5an de oktobro 1925 – la 31an de marto 1995) estis argentina poeto fama por lia "*Poesía vertikala*" (Vertikala poezio).

## Vivo 
La filo de la estro de fervoja stacidomo en provinca urbo. Li studis kaj diplomiĝis pri bibliotekscienco ĉe la Fakultato de Filozofio ĉe la Universitato de Bonaero kaj kompletigis liajn studojn en 1958. Sekvis pluaj studoj kun stipendio ĉe Sorbono de 1961 ĝis 1962.

Kun la veno al potenco de generalo Peron, li elmigris de Argentino. Laboris ĉe Unesko kaj OAŜ (1958 - 1965). Li kunlaboris kun argentinaj publikaĵoj kaj tradukis fremdlingvan poezion. De 1962 ĝis 1991 li estis profesoro ĉe la Universitato de Bonaero, daŭre estis direktoro de la Sekcio pri Bibliotekscienco (neniu jaro precizigita), kaj redaktoro de la revuo *Poesía = Poesía* (1958–1965).

Liaj verkaĵoj estis tradukitaj en plurajn lingvojn, inkluzive de la tamila. En 1977 aperis dulingva angla-hispana verkaĵo.

Pro siaj verkado, Roberto Juarez gajnis plurajn literaturajn premiojn en Argentino kaj ĉirkaŭ la mondo. Li estis elektita membro de la Argentina Akademio de Literaturo.

Andreas Dorschel nomas la "filozofian poezion" de Roberto Juarroz "kristale klara kaj malhela" samtempe kaj laŭdas ĝian "leĝeron kaj metafizikan spritecon" .

## Stilo 
Li estis influita fare de Mallarmé kaj Huidobro, la germanaj romantikuloj (ĉefe Novalis). La verkinto de dek kvar numeritaj poemaroj sub la ĝenerala titolo *Vertikalaj Poemoj* ( 1958 - 1997, eldonita 13-fojoj dum lia vivo, la lasta estis publikigita postmorte), en siaj respondoj al kritikistoj Juarros aludis la penson de Bachelard : "La tempo de poezio estas vertikala tempo." Tradukisto de fremdlingva poezio, inkluzive de la verkoj de Artaud.

Liaj metafizikaj, neindividualismaj kantotekstoj estis alte aprezitaj fare de Octavio Paz, Julio Cortázar, Antonio Porchia, Vicente Aleixandre, René Char, Philippe Jacotet.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La poezio de Juarroz en la hispana
* Du poemoj  de Roberto Juarroz

Kategorio:Argentinaj poetoj
Kategorio:Argentinaj tradukistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1925
Kategorio:Mortintoj en 1995
Nava (Asturio)

**Nava** estas konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio, same kiel paroĥo de la konsilio, kaj urbo de koncerna paroĥo. La urbo Nava estas la ĉefurbo de la konsilio. Ĝiaj ĉefaj centroj estas laŭ nombro de loĝantoj: Nava, ĝia ĉefurbo, Llames, Ceceda, El Remedio, Piloñeta, Quintana, Pruneda kaj Castañera. Ĝi havis populacion de  loĝantoj en 2023.

## Gravuloj 
* Marta Portal

## Vidu ankaŭ 
* Nava (stacidomo)
* Carancos (stacidomo)
* Ceceda (stacidomo)
* El Remedio (stacidomo)
* Fuente Santa de Nava (stacidomo)
* Llames (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  


Kategorio:Municipoj de Asturio
László Madas

**László Madas** [andrAŝ madaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Madas László** estis hungara inĝeniero pri arbaroj. Lia origina familia nomo estis *Muck* [muk], lia frato estis András Madas.

 naskiĝis  en Sopron, li mortis  en Visegrád.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Sopron en 1938, poste li akiris arbarinĝenieran diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József (la aktuala fakultata kampuso tamen estis en Sopron) en 1942. Post la diplomo li estis asistanto samloke jaron, poste li estis soldato, respektive militkaptito en Sovetunio. Liberiĝinta en 1949 li havis plurajn postenojn en ŝtataj arbaraj firmaoj, ekde 1954 li estis estro en arbaro ĉe Visegrád, inter 1969–1983 ĉe Pilis, pli poste li pensiuliĝis. Li impone trakonstruis la arbarojn tiel, ke ili servis kaj la turistojn kaj la industrion, kaj la medioprotektadon. Intertempe li kandidatiĝis en 1969 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1949, lia edzino naskis 4 gefilojn inter 1949-1955. Li ricevis premiojn inter 1973-2007.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A fakitermelés folyamatos módszere.* (1952)
* *Bükkmakktermésünk jó felhasználásáért.* (1958)
* *Különös teória a faállomány folyónövedékéről.* (1967)
* *A törzsszámváltozás hatása a visegrádi bükkösök állományszerkezetére és fatermésére.* (disertaĵo, 1968)
* *A pilisi táj fejlesztési programjáról.* (kunaŭtoro, 1975)
* *Harminc év a fakitermelésben – lenn és fenn.* (1983)
* *Erdészeti politika a piacgazdaság viszonyai között.* (studo, 1999)
* *A vágásos erdőből a szálalóerdőbe.* (kunaŭtoro, 2005)

## Memorigiloj 
* memorŝtono en arbaro de Visegrád

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Islamisma insurekcio en Sahelo

Islamisma insurekcio daŭras en la Sahela regiono de Okcidentafriko ekde la Araba Printempo de 2011. Aparte, la intensa konflikto en la tri landoj de Malio, Niĝero kaj Burkino estis referita kiel la Sahela Milito.

La konflikto estas ĝenerale vidita esti komencita dum la fruaj stadioj de la Malia Milito, kiu mem estis vidita kiel transflua konflikto de la Ribelo en Magrebo. Ĉar islamismaj tuaregaj ribelantoj venkis Malion en 2012, samtempa ribelo en Niĝerio, gvidita fare de Boko Haram, komencis disvastiĝi al proksimaj landoj. Antaŭ 2015, la Malia milito disvastiĝis al Burkino kaj Niĝero, kio kaŭzis pezajn bataladon kaj humanitarajn krizojn en ambaŭ landoj. La konflikto en Niĝerio ankaŭ atingis kulminon antaŭ ol koalicia ofensivo devigis ribelantojn en moderigon. Antaŭ 2019, la efikoj de la tutregiona konflikto komencis akceli pro indigno ene de la loĝantaro kaj pro kvazaŭa malkapablo pritrakti la konflikton. Tiuj vidoj kaŭzis serion de puĉoj en Malio, Burkino, Niĝero, Sudano, Ĉadio kaj Gvineo, kiuj kondukis al la regiono estanta etikedita "puĉo-zono".

Kategorio:Sahelo
Kategorio:Kontraŭterorisma milito
Kategorio:Militoj partoprenataj de afrikaj ŝtatoj aŭ popoloj
Kategorio:Konfliktoj en 2010-2019
Kategorio:Konfliktoj en 2020-2029
Ĝihadisma ribelo en Niĝero

Ekde 2015, la landlima regiono inter Burkino, Malio kaj Niĝero estas grundo por ĝihadismaj fortoj devenantaj de Malio. La ribelo okazis en du apartaj regionoj de Niĝero. En la sudokcidento, la Islama Ŝtato en la Granda Saharo kaj la Nusrat al-Islamo faris atakojn en la trilima areo kun Burkino kaj Malio. Dume, en la sudoriento, la Islama Ŝtato en la Okcidenta Afrika Provinco establis kontrolon en partoj de suda Niĝero.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Historio de Niĝero
Kategorio:Militoj partoprenataj de afrikaj ŝtatoj aŭ popoloj
Rikoltado de pluvakvo en Sahelo

, Passoré Provinco, Burkino]]
**Rikoltado de pluvakvo en Sahelo** estas kombinaĵo de "indiĝenaj kaj novigaj" agrikulturaj strategioj kiuj "plantas la pluvon" kaj reduktas vaporiĝon, tiel ke kultivaĵoj havas aliron al grundhumido por la plej longa ebla tempodaŭro. En la senrimedaj sekaj teroj de la Sahela regiono de Afriko, irigaciaj sistemoj kaj kemiaj sterkaĵoj ofte estas prohibe multekostaj kaj tiel maloftaj: do pliigi aŭ konservi kultivaĵojn spite al klimata ŝanĝo dependas de pligrandigo de la pluvkultivaj agrikultursistemoj de la regiono por "pliigi akvostokadon ene de la grundo kaj replenigi grundnutraĵojn. Pluvakvorikoltlaboro estas formo de agrikultura akvoadministrado. Pluvakvo-rikoltlaboro estas plej efika kiam kombinite kun sistemoj por grunda regenerado kaj organika materio-administrado.

## Vidu ankaŭ
* Pluvakvo

Kategorio:Mediprotekta edukado
Kategorio:Nutra sekureco
Kategorio:Irigacio
Kategorio:Sahelo
Kategorio:Ekologia agrikulturo
Kategorio:Akvo en Afriko
Kategorio:Akvoliverado
István Abonyi (maŝininĝeniero)

**István Abonyi** [iŝtvAn abonji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Abonyi István** estis hungara maŝininĝeniero, altlerneja instruisto.

István Abonyi naskiĝis  en Baja, li mortis  en Baja.

## Biografio 
István Abonyi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1966, poste li akiris maŝininĝenieran diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1972. Post la diplomo li instruis en Altlernejo Eötvös József kiel asistanto (1972-1978), lektoro (1978-1987), poste docento ĝis la emeritiĝo en 2012. Li estis ankaŭ katedrestro aŭ fakultatestro. Intertempe li doktoriĝis en 1984.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Folyamatos vízállás-előrejelző rendszer a Duna magyarországi szakaszára* (1984)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto (legebla en la lasta parto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kondrač

:*Eble vi serĉas: Kondrac.*

**Kondrač** (antaŭe ankaŭ Kondrac, ) estas vilaĝo de Ĉeĥio, parto de municipo Kamenná. La vilaĝo situas 1,5 kilometrojn okcidente de Kamenná. Estas ĉi tie registritaj 53 adresoj. Laŭ la stato de  en la vilaĝo vivis .

**Kondrač** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,23&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1367. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la vilaĝo estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Monumento de ĉeĥa loĝigo 1945
* Krucoj

## Pluaj fotoj

Kondrač, Church of the Holy Trinity 01.jpg|Preĝejo de La plej sankta Triunuo
Kondrač No 28 (01).jpg|Domo n-ro 28
Kondrač, wayside cross west 01.jpg|Kruco okcidente de la vilaĝo
Klažary+Kondrač, wayside cross 01.jpg|Kruco ĉe Granda fiŝlago de Kondrač
Krajinou humanity 01.jpg|Infotabulo NS Krajinou humanity
Kondračská hora 03.jpg|Kondrača monto
Kondračský potok 02.jpg|Rojo Kondračský potok

Kategorio:Kamenná (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Insurekcio en Magrebo (2002-nune)

Islamisma insurekcio okazas en la Magreba regiono de Nordafriko, sekvita de la fino de la Alĝeria Enlanda Milito en 2002. La alĝeria batalema grupo Salafist Group for Preaching and Combat (GSPC) alianciĝis kun Al-Kaida por eventuale iĝi Al-Kaida en la Islama Magrebo (AKIM). La alĝeria kaj aliaj magrebaj registaroj batalantaj kontraŭ la ekstremistoj laboris kun Usono kaj Britio ekde 2007, kiam komenciĝis Operacio Elteni Liberecon – Trans Saharo.

Dum la araba printempo de 2011 influis subtenon por la ribelo, ĝi ankaŭ prezentis armeajn ŝancojn por la ĝihadistoj. En 2012, AQIM kaj islamismaj aliancanoj kaptis la nordan duonon de Malio. Ili tenis la teritorion dum preskaŭ jaro, ĝis esti devigitaj el la urbaj areoj dum Franc-gvidita eksterlanda interveno, kiu estis sukcedita fare de la Sahel-kovranta Operacio Barkhane

## Referencoj 
Kategorio:Magrebo
Kategorio:Kontraŭterorisma milito
Kategorio:Militoj de Alĝerio
Kategorio:Militoj partoprenataj de afrikaj ŝtatoj aŭ popoloj
Kategorio:Konfliktoj en 2000-2009
Kategorio:Konfliktoj en 2010-2019
Kategorio:2000-2009 en Afriko
Kategorio:2010-2019 en Afriko
Kategorio:Konfliktoj en 2020-2029
Kategorio:2020-2029 en Afriko
Kategorio:Konfliktoj en 2018
Kategorio:Militoj de Maŭritanio
Kategorio:Militoj de Maroko
Kategorio:Militoj de Francio
Kategorio:Militoj de Turkio
András Madas

**András Madas** [andrAŝ madaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Madas András** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, ŝtatoficisto. Lia origina familia nomo estis *Muck* [muk], lia frato estis László Madas.

 naskiĝis  en Újszentes (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Dumbrăvița (Timiș) en Rumanio), li mortis  en Sopron aŭ  Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Sopron en 1935, poste li akiris arbarinĝenieran diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József (la aktuala fakultata kampuso tamen estis en Sopron) en 1940. Inter 1940-1944 li havis postenon en arbaroj de Bustyaháza kaj Felsőszinevér (ĝuste tiam aŭtonomio de Hungario), poste li estis militkaptito en Sovetunio. Liberiĝinta en 1947 li laboris en pluraj arbaroj en restHungario, poste li havis altajn postenojn en la ŝtata administracio, eĉ li estis subministro (1972–1975). Intertempe li akiris plian diplomon en Agroscienca Universitato en 1958, li kandidatiĝis en 1961 kaj doktoriĝis en 1971 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1947, lia edzino naskis 4 filinojn inter 1948-1955. Li ricevis premiojn inter 1943-2002.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Szovjetunió erdőgazdasága* (1948)
* *Az erdőgazdaság távlati terve* (1952)
* *A hazai faellátás és faipar főbb kérdései* (1958)
* *A faimport viszonylagos csökkentését biztosító feladatok és azok megoldása a népgazdaság legfontosabb ágazataiban a távlati fejlesztési terv időszakában. 1960–1975.* (disertaĵo, 1960)
* *Az erdő- és fagazdasági politika időszerű kérdései* (1968)
* *Erdészeti politika* (1978)
* *Az erdészeti politika két időszerű kérdése. Erdészeti politika a piacgazdaság viszonyai között* (1999)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Raíces (stacidomo)

**Raíces** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Castrillón en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigita fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias kiel parto de linio C-4 (iama F-4) inter  kaj .

## Bildgalerio 

Raíces (Castrillón, Asturias) station 5.jpg|Haltejo
Raíces (Castrillón, Asturias) station 6.jpg|Trako kaj kajo
Raíces (Castrillón, Asturias) station 9.jpg|Nomo

## Vidu ankaŭ 
* Castrillón

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Castrillón
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kalvinana preĝejo (Pécsvárad)

La **kalvinana  preĝejo** estas sakrala historia monumento en urbo Pécsvárad (Hungario).

## Historio 
Dum dominado de turkoj la kalvinismo disetendiĝis ankaŭ en Pécsvárad. La regantaj turkoj iomete favoris la kalvinanojn, ĉar ili ne uzis skulptaĵojn kaj bildojn en la kirkoj. Alvenis kalvinanaj predikistoj supozeble ankaŭ en Pécsvárad. Depost dominado de turkoj la Habsburgoj komence malpermesis la kalvinanajn preĝejojn, ja tiam estis kontraŭreformacio. Ekde la jaro 1681 jam laŭleĝe venis permesoj pri konstruadoj de protestantaj kirkoj. La nun videbla kirko en Pécsvárad estis konstruita en 1783. Ĝi estis renovigita en 1986 kaj 2023.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La turo havas violonforman fenestron (pli supre kvadratan fenestron por la sonoriloj).

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

Kategorio:Pécsvárad
Pecsvarad
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Pécsvárad
Nava (stacidomo)

**Nava** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo, en la Princlando Asturio. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias ĉar ĝi apartenas al linio C-6 (iama F-6) kiu ligas n kun . Ĝi ankaŭ havas regionajn servojn.

centra|280ra|eta|Kajo

## Vidu ankaŭ 
* Nava (Asturio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Nava (Asturio)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Konrad Kratzsch

**Konrad KRATZSCH** (naskiĝinta la  en Plauen-Unterlosa, mortinta la ) estis germana literaturhistoriisto kaj bibliotekisto.

Li doktoriĝis en Jena en 1968 defendinte disertacion pri Ludwig Achim von Arnim, *Untersuchungen zur Genese und Struktur der Erzählungen Ludwig Achim von Arnims*. Deĵoris li ĉiam Vajmare. Lia verkaro estis dediĉita al la historio vajmara. Ĝis 1995 estris li la sekcion de novakirado ĉe Biblioteko Dukino Anna Amalia. 
Tombo lia troviĝas sur la Ĉeftombejo vajmara.
## Verkoj (elekto) 
* *Untersuchungen zur Genese und Struktur der Erzählungen Ludwig Achim von Arnims*, disertacio, Jena 1968.
* *Literatur: Sprachwissenschaft, Literaturwissenschaft, Literaturgeschichte, Literaturkritik ; Ein Auswahlverzeichnis*, prilaboris Konrad Kratzsch, Städtische Volksbüchereien, Erfurt 1954.
* *Die Faust-Puppenspiele der Herzogin Anna Amalia Bibliothek in Weimar*, tredition, Hamburg 2021.
* *Goethes tatkräftige Helfer: Vulpius – Riemer – Eckermann*, tredition, Hamburg 2020.
* *Von Büchern und Menschen : Arbeiten aus drei Jahrzehnten als Bibliothekar an der Herzogin Anna Amalia Bibliothek in Weimar*, tredition, Hamburg 2017.
* *Klatschnest Weimar: Ernstes und Heiteres, Menschlich-Allzumenschliches aus dem Alltag der Klassiker / aus den Quellen dargestellt von Konrad Kratzsch*, Königshausen & Neumann, Würzburg 2002.

## Eksteraj ligiloj 
* Kratzsch sur la paĝaro de *Thüringer Literaturrat*

## Notoj 

Kategorio:Literaturhistoriistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Naskiĝintoj en 1931
Kategorio:Mortintoj en 2024
Kategorio:Bibliotekistoj
Anton Bettelheim

**Anton BETTELHEIM** (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta samloke la ) estis aŭstra juristo, literaturhistoriisto, tradukisto kaj verkisto. Lin edzigis la literatursalonistino Helene Gabillon naskonte du filojn kaj filinon. 
## Vivo
Estante filo de hungardevena komercisto, li ekstudis en 1869 ĉe la universitato de Vieno kaj doktoriĝis pri jursciencoj en 1873. Post longa restado en Munkeno (kun altlerneja okupiĝo pri historio, literaturhistorio kaj filozofio) li vojaĝis tra Franclando, Anglujo kaj Hispanujo. De 1880 Bettelheim estis felietonisto ĉe Neue Freie Presse (Vieno), Deutsche Zeitung (Vieno; grandgermania orientiĝo) kaj Münchner Allgemeinen Zeitung (Munkeno). En 1917 li estis nomumita profesoro.

Frue li forlasis juraĵojn kaj tute dediĉis sin al historiĵoj. Lia esplortalento kaj multaj konoj igis, ke per la eldonado de *Biographisĉe Blättern* (2 volumoj, 1895/96) kaj de la kolekto *Führende Geister* (1890 ĝis 1897) li malhelpis la mankon de biografileksikonoj. 

Post ol li estis vokita ĉefredaktisti ĉe *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB; 1907-09) li iĝis la plej grava reprezentanto en la kampo de leksikografibiografio post Rochus von Liliencron. Inter 1897 kaj 1917 li kontinuigis la komunutilan agadon per la faro de *Biographisches Jahrbuch und Deutscher Nekrolog*. En 1923 li ekigis laborojn ĉe nova fakkolektaro titolita *Neue österreichische Biographie* en kies estigkomisiono li ĉefis ĝismorte.

Krome li kreis fundamentajn biografiojn (i. a. Ludwig Anzengruber, 1891; Marie von Ebner-Eschenbach, 1900/1920; Ferdinand von Saar, 1908; Karl Schönherr, 1928) kaj brile eldonis aĵojn de Ludwig Anzengruber (1920, en 14 volumoj) kaj leterinterŝanĝojn (Anzengruber, 1901; Louise von François kaj Conrad Ferdinand Meyer, 1905; princino Marie zu Hohenlohe kaj F. von Saar, 1910).

## Aliaj verkoj
*Beaumarchais, 1886
*Volkstheater und Lokalbühne, 1887
*Die Zukunft unseres Volkstheaters, 1892
*Acta Diurna, Wien 1899
*Biographenwege, 1913
*R. v. Liliencron, 1917
*Neue Gänge mit Anzengruber, Wien 1919
## Fonto
*Vancsa, Kurt: "Bettelheim, Anton".  Ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 2 (1955), p. 194-195 (tie ĉi interrete)
## Eksteraj ligiloj
*Vikifontaro
*ligiloj che DDB
*verkoj ĉe Projekt-Gutenberg
## Notoj
Gualtiero Galmanini

**Gualtiero GALMANINI** (naskiĝis la , mortis la ) estis itala arkitekto kaj desegnisto. Li aktive partoprenis en la rekomenco de la itala desegnado post la Dua Mondmilito, kaj ricevis ormedalon de la Itala Arkitekturo. 

## Biografio 
Naskita en Monza, Italio, en 1909, Galmanini montris intereson pri arkitekturo kaj desegno ekde junaĝo. Li estis influita de la modernisma movado kaj laboris kun diversaj arkitektoj en Italio. Post la Dua Mondmilito, li ludis gravan rolon en la revivigo de la itala desegnado kiel parto de la postmilita rekonstruo.

### Kontribuoj 
Galmanini estis konata pro siaj novaj dezajnoj, kiuj ofte kombinis funkcion kaj belecon. Lia laboro en arkitekturo kaj desegno havis profundan influon sur la italan stilon kaj ĝin kontribuis al la internacia reputacio de itala desegno.

### Rekonoj 
Pro siaj signifaj kontribuoj al la arkitekturo kaj desegno, Galmanini ricevis multajn honoraĵojn, inkluzive de la ormedalo de la Itala Arkitekturo.

## Verkoj 
### Arkitekturo kaj Internoj 
* 1935-1939 Studio Galmanini, en Corso Matteotti, Milano
* 1939-1941 Kantino, biblioteko kaj loĝejoj por dungitoj de tekstila fabriko, kune kun inĝeniero Bruno Sirtori, en Sondrio.
* 1943-1948 Pinakoteko de Brera restaŭro kun Piero Portaluppi komisiinto Fernanda Wittigens kaj Amedeo Modigliani
* 1953-1956 Palazzo Galmanini Portaluppi, en Viale Beatrice d'Este 23, Milano
* 1955-1956 Villa La Vescogna (restarigo), en Calco, Lago de Como
* 1953-1956 Villa Plinii kaj internaj spacoj kun Piero Portaluppi en Lierna Lago de Como.
* 1960-1966 Projekto por Banco Ambrosiano en Milano, Piazza Ferrari 10, kune kun Piero Portaluppi kaj Bruno Sirtori.
* 1939-1941 Habitat, Biblioteko de la groto por lignoparteto, kune kun Bruno Sirtori, en Sondrio.
* 1955-1958 Palazzo degli Arredi, Lissone, ETH-Bibliothek, Zuriko, Svislando
* 1958 Eksa benzin-stacio, Piazzale Antonio Gramsci 17 - Mantova

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Galmanini, Gualtiero. *Arkitekturo kaj Moderna Vivo*. Mondeco, 1965.
* Bianchi, Antonio. *La Dezajno de Galmanini: Estetiko kaj Funkcio*. Arkitektura Studo, 1978.

Kategorio:Italaj arkitektoj
Kategorio:Italaj desegnistoj
Helene Bettelheim

**Helene BETTELHEIM** (fraŭline: *Helene Gabillon*; naskiĝinta la  en Vieno, mortinta samloke la ) estis aŭstra verkistino.

## Vivo 
Estante filino de la aktora paro Ludwig kaj Zerline Gabillon, ŝi frue havis kontaktojn kun la viena kulturvivo. Post ol ŝi edzigis en 1881 la literaturhistoriiston Anton Bettelheim, ŝi estis en la loĝejo je Döbling (Weimarer Straße 71) literatursalonistino.

Verkis ŝi eseojn, felietonojn, kritikajn artikolojn kaj anekdotajn rememorojn: en ili ŝi rakontis la oran epokon de la vienaj teatroj. Krome verkis ŝi biografiajn kaj bibliografiajn aĵojn pri sia patrro kaj la en 1930 forpasinta edzo. Du infanoj de ŝi, Ludwig Bettelheim-Gabillon kaj Friederike estis murditaj en la koncentrejo de Terezín.

## Verkoj 
* *Amalie Haizinger, Gräfin Louise Schönfeld-Neumann. Biographische Blätter.* Konegen, Wien 1906.
* *Lilith und Eva und andere unmoderne Betrachtungen.* Konegen, Wien 1907.
* *Hans im Glück. Ein kleines Märchen in Schattenbildern.* Volckmar, Wien k.a. 1921.
* *Im Zeichen des alten Burgtheaters.* Wiener Literarische Anstalt, Wien 1921.
* *Bibliographie Anton Bettelheim.* Wien 1932.

eldonistece:
* *Ludwig Gabillon. Tagebuchblätter – Briefe – Erinnerungen.* Kolektis kaj eldonis Helene Bettelheim-Gabillon. Hartleben, Leipzig 1900.
* *Betty Paolis gesammelte Aufsätze.* Kun enkonduko fare de la eldonintino Helene Bettelheim-Gabillon. Literarischer Verein, Wien 1908.
* *Bilder aus Alt-Österreich. Fürst Friedrich zu Schwarzenberg „der Landsknecht“.* Elektis kaj komentis enkondduke Helene Bettelheim-Gabillon. Insel, Leipzig 1916 (=Österreichische Bibliothek, 17)

ilustrantece:
* Gebr. Grimm: *Schwarze Märchen: Das Märchen von der Unke. Hansel und Grethel. Das Märchen vom gestiefelten Kater.* Gerold, Wien 1880.
* Ludwig Hevesi: *Zerline Gabillon.* Mit 18 Zeichnungen von Helene Bettelheim-Gabillon. Bonz, Stuttgart 1894.

## Literaturo 
* biografio ĉe ÖBL
* Felix Czeike: *Historisches Lexikon Wien.* Kremayr & Scheriau, Wien 1992 ss.
* *Kürschners Deutscher Literatur-Kalender. Nekrolog 1937–1970.* Eldono en 1973.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* historia leksikono viena *GeschichteWiki*
* *Helene Bettelheim-Gabillon*, biografio ĉe agso.uni-graz.at 

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Vieno
Kategorio:Mortintoj en Vieno
Kategorio:Aŭstraj judoj
Kategorio:Virinoj
San Pedro Nora (stacidomo)

**San Pedro Nora** () estas fervoja stacio en la Princlando Asturio, situanta en la municipo Oviedo. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn sur linio R-1f inter  kaj .

## Vidu ankaŭ 
* Oviedo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Oviedo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Candamo

**Candamo** (, ) estas konsilio de la Princlando Asturio, situanta en la nordo de Hispanio. Ĝi limas oriente kun Las Regueras, sude kun Grado, norde kun Illas, Castrillón kaj Soto del Barco kaj okcidente kun Pravia kaj Salas. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023). Ĝia ĉefurbo estas la urbo Grullos.

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Aces (stacidomo)
* San Román (stacidomo)
* Sandiche (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Asturio
Unua Imperio de Haitio

La **Unua Imperio de Haitio**, oficiale konata kiel la **Empiro de Haitio** (; ), estis elekta monarkio, kiel unika, en Karibio. Haitio estis kontrolita de Francio antaŭ deklarado de sendependeco la 1an de januaro 1804. La Ĝenerala Guberniestro de Haitio, nome Jean-Jacques Dessalines, kreis la imperion la 22an de septembro 1804. Proklamita imperiestro fare de la Generaloj de la Haitia Revolucia Armeo, li okazigis sian kronadon, per ceremonio la 6an de oktobro kaj prenis la nomon Jacques la 1-a. La konstitucio de 20a de majo 1805, fiksis la manieron kiel la imperio estis regota, kun la lando dividita en ses armeajn sekciojn. La konstitucio ankaŭ fiksis la tronosukcedon, laŭ kio la krono estas elektebla kaj la reganta imperiestro havas la potencon nomumi sian posteulon. La konstitucio ankaŭ malpermesis al blankaj homoj, kun la escepto de ŝtatigitaj germanoj kaj poloj, posedi posedaĵon ene de la imperio.

Jacques la 1-a estis murdita la 17an de oktobro 1806. Du membroj de lia administracio, nome Alexandre Pétion kaj Henri Christophe, tiam prenis potencon, kiu kaŭzis disigon en la lando - kie Pétion gvidis la sudan Respublikon Haitio kaj Christophe gvidis la nordan Ŝtaton Haitio (poste Haitia reĝlando). Proksimume 43 jarojn poste, la 26an de aŭgusto 1849, prezidanto Faustin Soulouque reestablis Imperion en Haitio kiu daŭris ĝis 15a de januaro 1859.

## Referencoj 
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1804
Kategorio:Historio de Haitio
Károly Mészáros (dendrologo)

**Károly Mészáros** [kAroj mEsAroŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Mészáros Károly** estis hungara dendrologo, inĝeniero pri arbaroj, altlerneja instruisto.

Károly Mészáros naskiĝis  en Csór, li mortis  en Sopron.

## Biografio 
Károly Mészáros maturiĝis en gimnazio en Székesfehérvár en 1972, poste li akiris an diplomon en Arbarkultura kaj Lignaĵindustria Universitato en 1978. Post la diplomo li laboris 3 jarojn en vojkonstrua firmao, poste li havis postenon en la universitato. En tiu periodo li akiris vojkonstruan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1984 kaj medioprotektan diplomon en la Lignaĵindustria Universitato post 2 jaroj. En tiu lasta universitato li estis lektoro (1993–1994), docento (1994–2000), profesoro (2000–2007), ankaŭ katedrestro (1994–1998), institutestro (1998–2007), fakultatestro (2001–2006), vicrektoro (2006–2007). Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1992, lia habilitiĝo okazis en 2000, li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1994. Li estis aktiva en teoriaj zorgoj de privataj kaj ŝtataj arbaroj. Li ricevis stipendion inter 1998–2002, premiojn inter 1992-2005.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A gazdasági érték kifejezhetőségének módszere, különös tekintettel az erdőgazdálkodásra.* (1986)
* *Az erdőérték-számítási, erdővagyon-értékelési eljárások felhasználása az erdőtervezésben.* (disertaĵo, 1992)
* *Erdőérték-számítás. Az erdőértékelés alapjai.* (kunaŭtoro, 1997 kaj 2000)
* *Az erdei és a mezőgazdasági vadkár értékelése.* (kunredaktoro, 2007)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto (legebla pli malsupre)
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dendrologoj
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Grado (Asturio)

**Grado** (, , populare **Grao**) estas konsilio de la aŭtonoma komunumo de la Princlando Asturio, Hispanio, paroĥo de koncerna konsilio kaj urbo de koncerna paroĥo, ĉefurbo de la konsilio. La oficiala loknomo de la paroĥo kaj la urbo estas dulingva, en la asturia kaj la kastilia, Grau/Grado.​

La konsilio estas limigita en la nordo de Candamo kaj Las Regueras, en la oriento de Proaza, Santo Adriano kaj Oviedo, en la sudo de Teverga kaj Yernes y Tameza kaj en la okcidento de Belmonte de Miranda kaj Salas. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Grado (stacidomo)
* Peñaflor de Grado (stacidomo)
* Santa María de Grado (stacidomo)
* Vega de Anzo (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)


Kategorio:Municipoj de Asturio
Peñaflor de Grado (stacidomo)

**Peñaflor de Grado** () estas fervoja stacio sur la metroŝpura reto de Adif, situanta en la samnoma urbo Peñaflor (Asturio, Hispanio). Ĝi havas  metrojn larĝan kajon, aliron por homoj kun reduktita moviĝeblo, parkumejon proksime kaj fermitan markezon kun vitraj fenestroj.​ Ĝia dezajno, realigita de arkitekto Félix Gordillo, elstaras pro la integriĝo de pionira infrastrukturo en la natura medio kaj en la ĉirkaŭaĵo de la urbo. Adif nomas la stacion *Peñaflor de Grado* por distingi ĝin de la samnoma stacidomo en Sevilo.​

Ĝi situas sur la linio San Esteban de Pravia-Collanzo, inter la stacioj  kaj . Ĝi havas servojn de Cercanías Asturias sur linio C-7  kaj regionajn servojn inter  kaj , ĉiuj funkciigataj fare de Renfe Cercanías AM.

centra|280ra|eta|Fervojo apud Peñaflor

## Vidu ankaŭ 
* Grado (Asturio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Grado (Asturio)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Aerspaca fabrikisto

sur Airbus A321 sur fina muntaĵĉeno 3 en la Airbus-fabriko ĉe Hamburgo Finkenwerder Flughaveno.]]
 (Aeronomio de Glacio en la Mezosfero) satelito, kunvenita en pura ĉambro.]]
**Aerspaca fabrikisto** estas firmao aŭ individuo implikita en la diversaj aspektoj de dezajnado, konstruado, testado, vendado kaj prizorgado de aviadiloj, aviadilaj partoj, misiloj, raketoj, aŭ kosmoŝipoj. Aerspaco estas altteknologia industrio.

La **aviadindustrio** estas la branĉo subtenanta aviadon konstruante aviadilojn kaj fabrikante aviadilpartojn por ilia prizorgado. Ĉi tio inkluzivas aviadilojn kaj partojn uzatajn por civila aviado kaj militaviado. Plej multe de la produktado estas farita laŭ tipa atestilo kaj Armeaj Normoj eldonitaj de registara korpo. Ĉi tiu termino estis plejparte inkludita per la pli ampleksa termino: "aerspaca industrio".

Kategorio:Aerokosma flugadika inĝenierado
Kategorio:Aerospacaj kompanioj
Kategorio:Aviadindustrio
Kategorio:Aerokosmo
Emil Sali

**Emil Sali** [ŝali], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Sali Emil** estis hungara inĝeniero pri arbaroj, dendrologo.

 naskiĝis  en Jennersdorf, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 frekventis bazlernejon en Jánosháza, li maturiĝis en gimnazio en Kőszeg en 1939, poste li akiris arbarinĝenieran diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József (la aktuala fakultata kampuso tamen estis en Sopron) en 1943. Post la diplomo li estis praktikanto en la fakultato, inter 1944-1950 li estis inĝeniero en pluraj hungaraj arbaroj, poste li havis postenojn en ministerio aŭ oficejoj. Jam kiel emerito li laboris en instituto inter 1981–1985. Pli frue li kandidatiĝis en 1959, li doktoriĝis en 1974 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1946, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1947–1954. Li ricevis premiojn inter 1955-1970.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Erdészeti földméréstan* ("Arbara enketado", mezlerneja lernolibro, kunaŭtoro, 1950, 5-a eldono: 1958)
* *A magyar erdőkből kitermelhető fatömeg* ("La kvanto de ligno, kiun oni povas ĉerpi el hungaraj arbaroj", 1957)
* *A magyarországi erdők főbb jellemzői* ("La ĉefaj karakterizaĵoj de hungaraj arbaroj", disertaĵo, 1958)
* *Mennyi fánk van?* ("Kiom da benkoj estas?", 1966)
* *Az erdőgazdasági termelés bővítésének néhány feltétele* ("Kelkaj kondiĉoj por la ekspansio de arbarproduktado", 1969)
* *A magyarországi erdők élőfakészletének vizsgálata* ("Ekzameno de la stoko de viva ligno en hungaraj arbaroj", disertaĵo, 1973)
* *Erdőrendezésünk fejlődése és további feladatai* ("La evoluo kaj pluaj taskoj de nia arbara administrado", 1975)
* *A fatermelési táblák megbízhatóságáról* ("Pri la fidindeco de lignoproduktaj tabuloj", 1986)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dendrologoj
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
István Szodfridt

**István Szodfridt** [iŝtvAn sodfrid], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szodfridt István** estis dendrologo, hungara inĝeniero pri arbaroj, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Győr, li mortis  en Sopron.
 
## Biografio 
 maturiĝis en benediktana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1949, poste li akiris arbarinĝenieran diplomon en Arbarkultura Altlernejo (Sopron) en 1953. Inter 1954-1958 li havis postenojn en arbara bieno ĉe Keszthely, poste 25 jarojn en instituto. Inter 1965–1983 li laboris en arbaroj ĉe Kecskemét, tiutempe li estis signifa subtenanto de profesia dialogo inter arbaristoj, botanikistoj kaj ekologiistoj, krome li faris gravajn dendrologiajn esplorojn. Intertempe li doktoriĝis en 1964, post 3 jaroj li kandidatiĝis. Inter 1983–1995 li instruis en Arbarkultura kaj Lignaĵindustria Universitato. Li edziĝis en 1960, lia edzino naskis 2 filojn en 1961 kaj 1964. Li ricevis premiojn inter 1986-2006.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A táji erdőművelés kérdéséhez.* (1958)
* *Die Vegetation und die ökologischen Verhältnisse des Naturschutzareals bei Kunbaracs.* (kunaŭtoro, 1967)
* *Vízgazdálkodási vizsgálatok homoki talajokban.* (1974)
* *A fafajok elegyítése.* (1987)
* *Erdészeti termőhelyismeret-tan.* (longtempe studenta lernolibro, 1994)
* *Az ásotthalmi tanulmányi erdő.* (2007)
* *Tölgyes erdő Kecskemét határán. – Az őshonosság kérdéséről.* (2011)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dendrologoj
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Vega de Anzo (stacidomo)

**Vega de Anzo** () estas fervoja stacio en la Princlando Asturio, situanta en la municipo Grado. Ĝi estas parto de la mallarĝŝpura reto funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn sur linio R-1f inter  kaj .

## Vidu ankaŭ 
* Grado (Asturio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Grado (Asturio)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kanina (distrikto Mělník)

**Kanina** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi etendiĝas proksimume dek du kilometrojn nordoriente de urbo Mělník. La municipo situas en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1207.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kamparanaj bienoj n-ro 9, 17 kaj 18

## Pluaj fotoj 

Kanina, usedlost čp.17.jpg|Bieno n-ro 17
Kaninská hospoda, Kanina 22, Kanina, okr. Mělník, Středočeský kraj.jpg|Gastejo en Kanina
Kanina zastávka 2020.jpg|Fervoja haltejo *Kanina*

Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Peñaflor (stacidomo)

**Peñaflor** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Peñaflor en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco. Malnova industria fabriko dediĉita al la fabrikado de faruno situas en la sama fervojinstalaĵo.

centra|280ra|eta|Malnova fabriko

## Vidu ankaŭ 
* Peñaflor

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Peñaflor
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
San Ranón (stacidomo)

**San Ranón** () estas fervoja haltejo en la konsilio Pravia, Asturio. Ĝi situas sur la linio Oviedo-San Esteban de Pravia konstruita de "Sociedad General de Ferrocarriles Vasco Asturiana". Ĝi estas nuntempe parto de la metroŝpura reto de Adif. Ĝi estas integrita en la reto de Cercanías Asturias kiel parto de linio C-7 (iama F-7) inter  kaj , tra  kaj .

## Vidu ankaŭ 
* Pravia

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Pravia
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Ratměřice

**Ratměřice** () estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov proksimume 8 km oriente de Votice. Vivas ĉi tie  (). La municipo situas en regiono nomata Bohemia Siberio. 

**Ratměřice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,54 km², sur kiu situas partoj de municipo Ratměřice kaj Skrýšov, sur la alia katastra teritorio situas parto Hrzín.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1220.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Ratměřice
* Preĝejo de sankta Galo
* Kamparana bieneto n-ro 5 kun grenejo kaj keleto

## Pluaj fotoj 

Kříž na křižovatce v Ratměřicích (Q66566325).jpg|Kruco sur vojkruciĝo 
Ratměřice, usedlost čp.5.jpg|Domo n-ro 5 en Ratměřice


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Sarolta Pécsiné Ács

'*** [ŝarolta pEĉinE Aĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pécsiné Ács Sarolta*' estis hungara instruisto, muzeestro. Ŝia plena geedziĝa nomo estis *Pécsi Ferencné Ács Sarolta*.

 naskiĝis  en Köbölkút (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Gbelce en Slovakio), ŝi mortis  en Baja.

## Biografio 
 maturiĝis kaj akiris pedagogian licencon en 1922, poste ŝi instruis en diversaj bazlernejoj de Kalocsa, sed inter 1945–1963 en muzika lernejo en la sama urbo. Ekde 1963 ĝis la emeritiĝo en 1970 ŝi estis muzeestro de la loka muzeo. Tamen kiel pensiulo ŝi faris laborojn por la muzeo. Intertempe kun sia edzo fondis popoldancistan ensemblon en 1967. En la muzeo ŝi okupiĝis pri popolaj kulturo kaj arto, ankaŭ pri infanludoj. Ŝi edziniĝis en 1928. Ŝi ricevis premiojn en 1974 kaj postmorte en 1997.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az alapkészségek tanításának korszerű – pavlovi – metodikai lehetőségéről.* (kunaŭtoro, 1962)
* *Kalocsa népművészete.* (1970; 3-a eldono: 1978)
* *Népi gyermekjátékok Kalocsa környékén.* (1978; 2-a eldono: 1981; tralaborita: 2002)

## Memorigiloj 
* premio "Ács Sarolta" estis fondita en 1996
* memortabulo (2000)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Ostředek

**Ostředek** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov, kiu situas inter urboj Sázava (de Ostředek nordoriente) kaj Benešov (de Ostředek sudokcidente) tre proksime de aŭtostrado D1 (elirejo 34). Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unuaj skribmencioj pri la municipo devenas el la 14-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
La municipo estas dividita en kvin partojn, kiuj situas sur tri katastraj teritorioj:
* *Ostředek* – partoj Ostředek kaj Mžižovice
* *Bělčice u Ostředka* – partoj Bělčice kaj Vráž
* *Třemošnice* – parto Třemošnice

## Memorindaĵoj 
* Kastelo Ostředek

## Naskiĝintoj 
* Josef Kavalier (1831–1903), ĉeĥa vitrofaristo, posedanto de vitrofarejoj Kavalier 
* Svatopluk Čech (1846–1908), poeto, prozisto, ĵurnalisto kaj vojaĝisto
* Jaroslav Červinka (1848–1933), generalo de rusa armeo, pli poste organizinto de la ĉeĥoslovakaj ligioj en Rusio
* Gusta Fučíková (1903–1987), verkistino kaj tradukistino, la edzino de ĵurnalisto Julius Fučík, naskonome Augustina Kodeřičová

## Pluaj fotoj 

Ostředek, road to Čakov.jpg|Domoj en la suda parto de municipo
Ostředek, memorial.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Ostředek, soocer field.jpg|Futballudejo
Ostředek Castle 2.jpg|Kastelo kun kapelo
Ostředek, restautant.jpg|Restoracio


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Aeropuerto (stacidomo)

**Aeropuerto** () estas subtera fervoja stacio situanta apud la interŝanĝejo de Terminalo 3 de la Flughaveno Málaga-Costa del Sol. Ĝi haltas por trajnoj sur la linio C-1 de Cercanías Málaga.

## Bildgalerio 

Estación de Aeropuerto, Cercanías Málaga2.jpg|Ekstero
Estación de Aeropuerto, Cercanías Málaga 09.JPG|Subtera stacio
Málaga Cercanías Airport-Guadalhorce tunnel.jpg|Tunelo

## Vidu ankaŭ 
* Malago

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Malago
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Malago
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Victoria Kent (stacidomo)

**Victoria Kent** () estas subtera haltejo situanta apud la kvartalo Nuevo San Andrés 1, en la distrikto Carretera de Cádiz de la hispana urbo Malago, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi disponigas servon sur linioj C-1 kaj C-2, faciligante translokigojn inter tiuj linioj venantaj de  kaj , respektive.

Ĝi ŝuldas sian nomon al la malaga advokato kaj politikisto Victoria Kent.

## Bildgalerio 

Estación de Victoria Kent 003.jpg|Stacio
Estación de Victoria Kent 004.jpg|Enirejo
Estación de Victoria Kent 002.jpg|Ekstero

## Vidu ankaŭ 
* Malago
* Victoria Kent

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Malago
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Malago
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
El Chorro-Caminito del Rey (stacidomo)

**El Chorro-Caminito del Rey** () estas fervoja stacio situanta en la vilaĝo El Chorro en la hispana municipo Álora en la provinco Malago, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco kaj proksimaĵoj funkciigatajn fare de Renfe.

Tiu stacio kaj linio estas taŭgaj por veni viziti la naturan lokon *Caminito del Rey* ĉefe el urbo Malago kaj ĝiaj urbaj kaj turismaj areoj, aparte konsiderante, ke la alveno laŭ ŝoseo, ekzemple el Antekero, estas terura laŭ tro mallarĝaj kaj kurbabundegaj ŝoseetoj. 

## Bildgalerio 

El Chorro - train station.jpg|Stacio
El Chorro train station.jpg|Alvenanta trajno
El Chorro.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Álora
* El Chorro
* Caminito del Rey

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Álora
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Malago
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Santa Cruz (stacidomo)

**Santa Cruz** () estas fervoja stacio en la Princlando Asturio, situanta en la municipo Mieres.

## Vidu ankaŭ 
* Mieres

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Mieres
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Psáře

**Psáře** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo  Dubovka. En distanco 8&nbsp;km sudokcidente situas urbo Vlašim, 20&nbsp;km okcidente urbo Benešov, 31&nbsp;km nordoriente urbo Kutná Hora kaj&nbsp;32&nbsp;km oriente urbo Světlá nad Sázavou.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo

## Pluaj fotoj 

Municipal office in Psáře, Benešov District.jpg|Municipa ofico en Psáře
Dálnice, OPMD3 (page 1 crop).jpg|Aŭtostrado D1 tra Psáře


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro