open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Homer (Alasko)

**Homer** [ˈhoʊmər] (Dena'ina: *Tuggeght*) estas urbo en la usona subŝtato Alasko, situanta en la golfo Kachemak ĉe la fjordo Cook. 

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La urbo ĉe la okcidenta marbordo de la Kenai-duoninsulo, ĉirkaŭ cent kilometrojn sude de Kenai, estas la plej okcidenta marborda urbo atingebla per la Alaska Highway System. Alaska Route 1 (AK-1, ankaŭ konata kiel la Stirling Highway) finiĝas proksime al la pramterminalo de Homer ĉe la Homer Spit. Aliflanke, Homer estas grava prama haveno sur la Alaska Marine Highway. La urbo havas pramajn konektojn al Kodiak kaj Port Lions sur Kodiak, Seldovia, King Cove, kaj Bellingham, Vaŝingtonio, inter aliaj. La Flughaveno Homer situas ĉe la periferio de la urbo. 

Homero allogas fiŝkaptantojn el la tuta mondo pro la tre grandaj hipoglosoj kaptitaj tie. Lokaj ostrobredistoj kultivas ostrojn en la nutraĵriĉaj akvoj de la golfo Kachemak uzante la metodon de flosa kultivado.  

Kiel plejparto de Sud-centra Alasko, Homer havas moderan subpolusan klimaton laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Vintroj estas neĝaj kaj longaj, sed ne aparte malvarmaj konsiderante la latitudon.  

## Historio 
La urbo fondiĝis en la 1890-aj jaroj kiam oni malkovris karbominejojn en la regiono. En 1896, Homer Pennock, la samnomulo de la urbo, konstruis loĝejojn por 50 karboministoj ĉi tie. Tamen, karbominado ne estis sufiĉe profita, do minado baldaŭ ĉesis. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Alaska Mara Nacia Naturrezervejo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Homer Chamber of Commerce Webpage

Kategorio:Urboj de Alasko
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Alasko
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Sudcentra Alasko

**Sudcentra Alasko** (, ) estas regiono en la usona subŝtato Alasko, situanta inter la Aleutaj insuloj kaj la Patotenilo kaj limigita norde de la Alaska montaro. Ĝi konsistas el la marbordo kaj altebenaĵoj de la centra Golfo de Alasko. 

La regiono ampleksas la Alaskan duoninsulon, la insulon Kodiak, la Kenai-duoninsulon, la fjordon Cook, kaj la fjordon Prince William, same kiel la Kenai-fjordojn kaj la naciajn parkojn Wrangell-St. Elias

Granda parto de la loĝantaro de Alasko vivas en ĉi tiu regiono, ĉefe en kaj ĉirkaŭ Anchorage. Krom Anchorage, sudcentra Alasko inkluzivas la urbojn Kenai, Valdez, Homer, kaj Seward. Fiŝkaptado kaj naftoprilaborado estas la ĉefaj industrioj.

La klimato de suda Alasko estas subarkta. Temperaturoj varias de averaĝa maksimumo de 18 &nbsp;°C (65 °F) en julio ĝis averaĝa minimumo de −12 &nbsp;°C (14 °F) en decembro. Taglumaj horoj varias de 20 horoj en junio kaj julio ĝis 6 horoj en decembro kaj januaro. La marbordaj regionoj konsistas el moderklimataj pluvarbaroj kaj alnoj. La internaj areoj estas kovritaj de borealaj arbaroj.

Sudcentra Alasko enhavas plurajn dormantajn kaj aktivajn vulkanojn. La vulkanoj Wrangell estas pli malnovaj, situantaj oriente, kaj inkluzivas Monton Blackburn, Monton Bona, Monton Churchill, Monton Drum, Monton Gordon, Monton Jarvis, Monton Sanford, kaj Monton Wrangell. La vulkanoj Cook Inlet, situantaj en la Tordrillo-Montaro kaj ĉe la norda fino de la Aleuta Montaro, estas pli novaj, situantaj okcidente, kaj inkluzivas Monton Redubit, Monton Iliamna, Vulkanon Hayes, Monton Augustine, Monton Fourpeaked, kaj Monton Spurr. La plej lastatempaj erupcioj estis Augustine kaj Fourpeaked en 2006, kaj Monto Redubit en marto 2009, kio kaŭzis flugnuligojn. 

## Fotogalerio 

Dosiero:Anchorage_and_Chugach_Mountains.jpg|Anchorage antaŭ la Ĉugaĉaj Montoj (d:Q1089367)
Dosiero:Wrangell_St._Elias_National_Park.jpg|Nacia Parko Wrangell-St. Elias
Dosiero:By_ovedc_-_Kenai_Fjords_National_Park_-_3.jpg|Nacia Parko de la Kenai-Fjordoj
Dosiero:Kenai5.jpg|Ursa Glacieja Lago kaj la Pacifika Oceano en la Kenai Fjords

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nacia Parko kaj Rezervejo Wrangell–Saint Elias

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Regionoj de Alasko
Esperanto en Ĉinio

**Esperanto en Ĉinio** datiĝas de la malfrua dinastio Qing, kaj restas aktiva en Ĉinio. Dum la frua Ĉina Popola Respubliko, politikistoj rigardis Esperanton kiel rimedon por engaĝi legantojn kaj intelektulojn en la ne-socialismaj landoj kaj, post la ĉin-soveta disiĝo, en landoj aliancitaj kun USSR.
[eta|*Esperanto-Muzeo en [Zaozhuang-a Universitato*]]

## Historio
Esperanto estis importita al la dinastio Qing kune kun aliaj okcidentaj inventaĵoj, kaj ĉefe de rusaj komercistoj en Ĥarbino. Ĝi estis alportita de ĉinaj studentoj, kiuj studis eksterlande, en Japanio, Francio kaj Britio. La unuaj atestitaj Esperanto-kursoj en Ĉinio okazis en Ŝanhajo en 1906. Ŝanhajo poste fariĝis la naskiĝloko de la Ĉina Esperanto-Asocio en 1909. La asocio aktivis dum la Xinhai-revolucio, kaj la edukministro de la Respubliko Ĉinio, Cai Yuanpei, ordonis, ke Esperanto estu instruata en ĉinaj lernejoj kiel laŭvola kurso. Cai poste invitis Vasili Eroŝenko'n esti instruisto de esperanto ĉe la Universitato de Pekino. En 1923 la Pekina Esperanto-Kolegio estis fondita. Esperanto ankaŭ ludis pivotan rolon en naciaj liberigaj movadoj en Ĉinio dum la ĉin-japana milito de 1937, kun la slogano " per Esperanto por la liberigo de Ĉinio". La Esperanto-movado ankaŭ estis populara inter ĉinaj anarkiistoj kiel Ba Jin, Li Shizeng kaj Liu Shifu. Post la transpreno de la Ĉina Popola Respubliko, la Ĉina Esperanta Ligo estis fondita en 1951, sed la subteno de la komunista registaro komence malkreskis. La unua nacia Esperanta kunveno okazis en 1963. Tio kondukis al la malfermo de multaj Esperantaj kursoj en 1964. La movado alfrontis alian defion dum la kultura revolucio pro la aresto de esperantistoj.

La Ĉina Popola Respubliko eldonas sian oficialan revuon El Popola Ĉinio, kiu komencis sian publikigon en 1950. La rolo de El Popola Ĉinio kaj aliaj publikaĵoj en Esperanto pliiĝis post la Ĉin-Sovetia Disiĝo, kun la pravigo, ke eldonoj en Esperanto povus pli facile eniri la landojn konsideratajn reviziismaj ol eldonoj en la rusa, franca aŭ angla lingvoj. 

En 1962, ĉinaj politikaj diskutoj emfazis Esperanton kiel manieron atingi ne-socialismajn eksterlandajn intelektulojn. 

La pinto de lernado de Esperanto en Ĉinio okazis en la 1980-aj jaroj, sed ĝia graveco malpliiĝis kiam pliiĝis la emfazo pri la instruado de la angla en Ĉinio.

En 2018, la Universitato Zaozhuang komencis permesi al studentoj studi Esperanton. En 2023, en la tuta Ĉinio, nur la Universitato Zaozhuang ankoraŭ havis fakon dediĉitan al la instruado de Esperanto. En januaro 2023, tiu fako havis 24 studentojn. Tiu nombro de studentoj malpliiĝis post kiam influanto en sociaj retoj mokis la programon la sekvan monaton.

## Nuna kulturo
En 2012, en Zaozhuang Universitato estis establita muzeo al Esperanto.

## Vidu ankaŭ
* Ĉina Esperanto-Ligo
** *Informilo de ĈEL*
* Esperanto-movado en Ĉinio
* Ĉina Junulara Esperanto-Asocio
* El Popola Ĉinio
* Ba Jin
* La Idealo kaj la Realo de Internacia Lingvo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* 

Kategorio:Esperanto-movado en Ĉinio
Soldotna

**Soldotna** estas urbo kaj kantona ĉefsidejo de la Kenai Peninsula Borough (d:Q512713) de la usona subŝtato Alasko. 

Ĝi situas sur la okcidenta flanko de la Kenai Peninsula , kelkajn kilometrojn de la marbordo de Cook Inlet. La Sterling Highway transiras la Kenai Riveron ĉe Soldotna.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

En 1957, nafto estis malkovrita en la regiono Soldotna, kio alportis malgrandan ekonomian ekprosperon al la urbo.

Nuntempe la urbo dependas de sporta fiŝkaptado kaj turismo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nacia Naturrezervejo Kenai

## Eksteraj ligiloj 
*  
* Soldotna Ĉambro de Komerco

Kategorio:Urboj de Alasko
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Cordova (Alasko)

**Cordova** (/kɔːrˈdoʊvə, ˈkɔːrdəvə/ *kor-DOH-və, KOR-də-və*) estas malgranda urbo en Alasko situanta ĉe la enfluejo de la rivero Copper en la golfon de Alasko proksime de Orca Inlet, oriente de Prince William Sound.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La nomo devenas de la hispana admiralo Luis de Córdova. La lokon nomis Salvador Fidalgo en 1790. Ĝi estis la ĉefurbo de la Ejakoj, kies lingvon poste parolis nur Marie Smith Jones.

La setlejo estis fondita kiel rezulto de la malkovro de altkvalita erco en ĝia nordo. La plej gravaj ekonomiaj sektoroj estas naftoproduktado, fiŝkaptado kaj turismo. La loko estas atingebla per aviadilo aŭ akvo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Marie Smith Jones (1918–2008), ĉefo de la Ejakoj, lasta parolanto de ilia lingvo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Alasko
Sudokcidenta Alasko

**Sudokcidenta Alasko** () estas regiono de la usona subŝtato Alasko. La areo ne estas precize difinita de iu ajn ŝtata(j) administra(j) regiono(j), nek ĝi ĉiam havas klaran geografian limon.

La maldense loĝata areo inkluzivas la Kodiak-arkipelagon, la Pribilof-insulojn, Nunivak, la vastan Jukonio-Kuskokvim-delton, kaj plejparton de la Alasko-duoninsulo. Ĝi estas limigita okcidente de la Beringa Maro kaj sude de la Golfo de Alasko. Sudokcidenta Alasko estas hejmo al multaj lagoj kaj vulkanoj, precipe en la Aleuta montaro. La originaj loĝantoj de la areo estas plejparte eskimoj, pli precize centralaskaj jupikoj kaj aleutoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
## Eksteraj ligiloj 
* Laga k. Duoninsula Komunumo
* Rulŝtoneta Mino ekologia informo kaj fotoj
* Ugashik Area retejo
* Sudokcidenta Alasko Urba Konferenco
* Universitato de Alasko Fairbank Bristol Golfeta Universitatejo

Kategorio:Regionoj de Alasko
Seward (Alasko)

**Seward** (Alutiiq (d:Q27992): ; Dena'ina: ''Tl'ubugh*) estas urbo ĉe la golfo Resurrection en la usona subŝtato Alasko. Ĝi situas en la distrikto duoninsulo Kenai (d:Q512713).  

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². sed estas vizitata de multaj turistoj somere. 

Ĝi estis nomita laŭ William H. Seward, frua membro de la Respublikana Partio kaj Usona Sekretario de Ŝtato sub la prezidantoj Abraham Lincoln kaj Andrew Johnson. Kiel Sekretario de Ŝtato, li pledis por la akiro de tio, kio tiam estis rusaj teritorioj en Nordameriko, kio fine finiĝis la 30-an de marto 1867, por sumo de 7.2 milionoj da dolaroj.

Ĉiujare la 4-an de julio okazas la tradicia vetkuro sur la Monto Maratono, kiu ĉirkaŭiras la urbon je 1 257 metroj. 

Seward markas la komencon de la historia Iditarod-Migrovojo. La historia Alaska Fervojo ankaŭ komenciĝas en Seward. La granda tertremo de 1964 signife detruis la marhaveno. Ĉirkaŭ 30 metroj de la marbordo estis subakvigitaj.  

La mara biologia esplorcentro *Alaska SeaLife Center'' kun sia apuda ekspozicia akvario troviĝas en Seward.

## Galerio 

Dosiero:St_Peters_church_Seward_2013.JPG|La preĝejo Sankta Petro en Seward estas deklarita heredaĵejo
Dosiero:Seward_before_quake_damage_aeq00054.jpg|Seward antaŭ la tertremo de 1964
Dosiero:AlaskaQuake-Seward.jpg|Seward post la tertremo de 1964
Dosiero:TsunamiHazardZone.jpg|Seward riskas cunamojn
Dosiero:Threatened_spectacled_eider_male_(Somateria_fischeri),_Alaska_SeaLife_Center,_Seward,_Alaska_(6750347735).jpg|Okulvitra molanaso ĉe la Alasko Mara Vivo-Centro en Seward

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Urbo de Seward oficiala retejo
* Seward Ĉambro de Komerco kaj Konferenca kaj vizitanta centro

Kategorio:Urboj de Alasko
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Daĝou

**Daĝou,** per simpligita ĉina skribo **达州,** per tradicia ĉina skribo **達州,** per pinjino *Dázhōu,* laŭ Wade-Giles *Ta-chou* estas prefektujnivela milionurbo en provinco Siĉuano, en Ĉina Popola Respubliko. 
eta|maldekstre|

## Demografio 
Komence de 2025 en la prefektejnivela urbo vivis  homoj.

## Geografio 
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
Daĝou estas la plej orienta prefektuja divido de la provinco, ĝi estas centre situanta inter Ĉongĉingo kaj Ŝjiano laŭ rivero sur areo  km². La tereno estas plejparte montara kaj konsistas el 7 administraj dividoj. Baĝun troviĝas 100, Ĉongĉingo 205, provinca sidejo Ĉengduo 334, ĉefurbo Pekino 1256, Ŝanhajo 1329, km aere laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/dazhou_china/beijing_china.

## Historio 
En la jaro 90 post Kristo la areo fariĝis distrikto nomata Livejĝou (历为州), sed poste la loknomo plurfoje ŝanĝiĝis (Zaidi (在地), Tongĝou (通州) kaj tiel plu). Fine, dum la Dinastio Song ĝi ricevis sian nunan nomon.

## Ekonomio 
La prefektuja milionurbo estas unu el la gravaj komercaj centroj de Siĉuano. Ĝi havas multajn naturajn rimedojn, inkluzive de grandaj tergasaj kampoj kaj mineralaj rimedoj kiel salo, karbo, mangano, litio kaj kalkŝtono. Gravaj agrikulturaj produktoj inkluzivas rizon, teon, porkaĵon kaj bovaĵon. Aliaj industrioj estas kemiaĵoj, karboenergio, metalurgio, tekstiloj, konstrumaterialoj kaj prilaboritaj manĝaĵoj.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Multaj naciaj aŭtovojoj, rapidvojoj kaj fervojaj linioj pasas tra Daĝou konektante ĝin rekte kun gravaj urboj en Ĉinio. Ekzistas regiona flughaveno kaj grava rivera haveno. La nova flughaveno ekfunkciis en 2022.

## Klimato 
La klimato estas humida subtropika klimato kun musona influo laŭ klimata klasifiko de Köppen: Cwa kun kvar apartaj sezonoj. La vintro estas mallonga, milda kaj nebula, kvankam la efektiva precipitaĵo estas malalta, kvankam frosto povas okazi, la neĝo estas malofta. La someroj estas longaj, varmaj kaj humidaj.  La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 1199 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ol 70% de la jara totalo okazas de aprilo ĝis oktobro. La jara senfrosta periodo daŭras ĉirkaŭ 300 tagojn.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* parte konservita maŭzoleo-komplekso

## Ĝemelurboj 
*  Ĵitomir, Ukrainio

## Fontoj 
* WikiTrans

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Holosiivskij distrikto

La distrikto **Holosiivskij** () estas urba distrikto de la urbo Kijivo, la ĉefurbo de Ukrainio.

La distrikto Holosiivskij estis kreita dum la ŝanĝo de la administraj dividoj de la ĉefurbo de Ukrainio, kiu okazis en septembro 2001, laŭ decido de la Urba Konsilio de Kijivo la 1-an de januaro 2001.

La distrikto Holosiivskij situas en la sudokcidenta parto de Kijivo, limante al la distriktoj Ŝevĉenkivskij, Solomjanskij, Peĉerskij kaj Darnitskij de Kijivo, kaj la rajonoj Buĉa, Obuĥiv kaj Borispil de la Kieva provinco.

Ĝia teritorio komenciĝas de la fama strato Ĥreŝĉatik kaj etendiĝas sudokcidente de Kijivo. Konsiderante tion, la distrikto estas iamaniere la sudokcidenta enirejo en la urbon.

## Bildaro 

VelykaVasylkivska.jpg|Strato Velika Vasilkivska
Kiev Pirogiv windmills 060927.jpg|Mueliloj en la Muzeo de Popola Arkitekturo kaj Etnografio en Pirohiv
Gosteev.gif|Flago de la distrikto

Kategorio:Distriktoj de Kievo
Wrangell (Alasko)

**Wrangell** (Tlingite : *Ḵaachx̱aana.áakʼw*, ) estas urbo kaj, ekde la 1-a de junio 2008, sendependa *borough* (Q5195043) en la usona subŝtato Alasko.  

Laŭ la stato de  en la urbo vivis . 

## Historio 
Wrangell estas unu el la plej malnovaj setlejoj en Alasko ne fonditaj de la indiĝena loĝantaro, la Tlingitoj. En 1811, la rusoj unue komencis komerci kun la Tlingitoj en la areo de la nuna Wrangell. En 1834, Ferdinand von Wrangel, tiam guberniestro de rusa Ameriko, establis magazenon 20 km norde de la granda Tlingita setlejo Kasítłáan. Ĉi tiu magazeno nomiĝis Redoubt Saint Dionysius kaj staris ĝuste kie la urbo Wrangell estas nuntempe. En 1840, la brita Kompanio de la Hudsona Golfo (HBC) luis la konstruaĵon kaj renomis ĝin Fort Stikine. 

La indiĝenaj Tlingitaj indianoj ĉiam uzis la riveron Stikine kiel komercvojon en la internon kaj protestis kiam la Ĥambo-British Columbia komencis uzi ilian komercvojon. Tamen, du variolepidemioj inter 1836 kaj 1840 reduktis la Tlingitan loĝantaron je duono, tiel subpremante la ribelojn. 

La fortikaĵo estis forlasita en 1849 post kiam la mar-lutroj kaj kastoroj jam ne estis haveblaj por komerco. Tamen, ĝi restis sub brita lizkontrakto ĝis 1867, kiam Alasko estis vendita al Usono.

La setlejo ĉirkaŭ la fortikaĵo komencis kreski pro la orimpetego en 1861, kaj eĉ pli en 1874–1877 kaj 1897. En 1868, Fort Wrangell, antaŭposteno de la Usona Milita Poŝto, estis konstruita. Simile al Skagway, multaj kazinoj kaj dancejoj ekestis ĉi tie. Miloj da orserĉantoj vojaĝis de ĉi tie en 1874 trans la riveron Stikine al la distrikto Cassiar de Brita Kolumbio, kaj en 1897 al la Klondike.

Wrangell tenas la ekskluzivan statuson esti la sola urbo en Alasko kiu flugis sub kvar malsamaj flagoj: Rusio, Anglio, Usono, kaj la Tlingitoj.

En 1895, totemfosto estis starigita sur la insulo fare de ĉefo Shake.

Nuntempe, multaj homoj en Wrangell laboras kiel arbohakistoj, fiŝkaptistoj, aŭ gajnas monon per turismo. Unu el la du plej gravaj segejoj en Sudorienta Alasko estas funkciigata de la *Silver Bay Company* tuj sude de la urblimoj.

La *Domo de la Klano Ĉefo Shakes* estis detruita en 1938/39 kaj anstataŭigita per la nuna domo, rekonstruo de 1940 konstruita de la *Civilian Conservation Corps*. La totemfostoj sur la insulo, nun konata kiel *Insulo Ĉefo Shakes*, restis starantaj ĝis 1982 kaj estis anstataŭigitaj per kopioj ekde 1984. La 2-an de julio 1987, la insulo, inkluzive de liaj domoj kaj fostoj, estis deklarita protektita areo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Urboj de Alasko
Kategorio:Kantonoj de Alasko
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Blankvanga turako

**Blankvanga turako** (*Menelikornis leucotis*, laŭ kio ankaŭ *Blankorela turako* (fakte ĝi havas du blankajn areojn, kaj en vango kaj en orelo)) estas specio de birdoj de la familio de Musofagedoj. Ĝi troviĝas en Eritreo, Etiopio, kaj Suda Sudano. 

## Aspekto
Temas pri mezgranda specio, ĝi estas ĉirkaŭ 43 cm longa, inkluzive de vosto de 19 cm, kaj pezas ĉirkaŭ 200–315 g. 

Temas pri ĝenerale verda turaco kun malhelbluaj kresto, vosto kaj flugilkovriloj. Ĝi montras en la kapo du blankajn areojn, unu pli granda el orealreo suben ĝis vango, kaj alia rondoforma en brido (inter beko kaj okulo). La beko estas briloranĝa, dum la irisoj estas malhelbrunaj, kun ruĝa okulringo kaj oranĝaj karunkletoj supre. La piedoj estas malhelgrizaj kaj estas rimarkindaj karmezinaj flugoplumoj.

## Distribuado kaj habitato
La Blankvanga turako estas indiĝena de Sudano, Suda Sudano, Etiopio kaj Eritreo, kie ĝi troviĝas en arbaroj de *Podocarpus* kaj junipero en regionoj de altaj teroj.

Ĉi tiu specio estas la plej ofte bredata turako en kaptiteco.

## Subspecioj
Estas du subspecioj, nome la nomiga subspecio *M. l. leucotis* troviĝanta en arbaroj de *Podocarpus* en Eritreo, Etiopio kaj plej sudorienta Suda Sudano kaj *M. l. donaldsoni* troviĝanta en sud-centra Etiopio sude de la Granda Rifto kaj en la plej okcidenta Somalio. Tiu lasta estas tre aparta laŭ plumagro - la orienta populacio estas apartigita el la pli granda populacio pere de la montoj.

Ŝajne la Blankvanga turako povis hibridiĝi kun la simpatria Ruspolia turako (*Menelikornis ruspolii*), kio komplikis la stato de la Ruspolia turako, kiu estas konsiderata endanĝerita.

## Bildaro

Image:Tauraco leucotis (Weißohrturako - White-cheeked Turaco) - Weltvogelpark Walsrode 2013-03.jpg
Image:Tauraco leucotis (Weißohrturako - White-cheeked Turaco) - Weltvogelpark Walsrode 2013-01.jpg
Image:TuracusDonaldsoniKeulemans.jpg
Image:Tauraco leucotis-20031005.jpg
Image:White-cheeked Turaco RWD3.jpg
Image:White-cheeked Turaco RWD2.jpg

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Musofagedoj
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko
Avi Maoz

**Avigdor "Avi" MAOZ** (; n. la 6-a de julio 1956 en Kirjat Ŝmuel) estas israela politikisto kaj ŝtatoficisto. 

## Kariero 
Ŝtatoficisto, nomumita direktoro de la Ministerio pri Internaj Aferoj en 1999 kaj poste direktoro de la Ministerio pri Konstruado kaj Loĝado en 2001. Li eniris politikon en 2019 kaj helpis krei la partion Noam, li estis elektita al la Kneset en 2021 kaj reelektita en 2022.

Li estas la prezidanto kaj kunfondinto de la religia dekstra konservativa partio Noam kaj membro de la Kneset ekde 2021. De decembro 2022 ĝis marto 2025, li estis vicministro pri juda nacia identeco en la registaro sub ĉefministro Benjamin Netanjahu en lia 6-a kabineto. Li apartenas al la movado Chardal.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj politikistoj
Ron Dermer

**Ronald "Ron" DERMER** (; naskiĝis en 1971 en Miami Beach, Florido, Usono) estas la israela Ministro pri Strategia Planado. De 2009 ĝis 2013, li funkciis kiel konsilisto de la israela ĉefministro Benjamin Netanjahu pri eksterpolitikaj aferoj, kaj de 2013 ĝis 2021, li estis la ambasadoro de Israelo en Usono.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Herb, Keinon *La plena teksto de la intervjuo kun Ron Dermer*. *The Jerusalem Post* la 2-an de julio 2009
* *Diplomatie Neĝusta* podkasto ĉe  Spotify

Kategorio:Israelaj ministroj
Kategorio:Israelaj ĵurnalistoj
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Usonaj politikaj verkistoj
David Wolffsohn

**David Wolfsohn** (; ; n. la 9-a de oktobro 1855  aŭ 1856, Dorbjanio (d:Q2248234), Kovna gubernio, Rusia Imperio – m. la 15-a de septembro 1914, Bad Homburg, Germana Imperio) estis frua cionisma figuro kaj kunulo de Theodor Herzl. Post la morto de Herzl, li funkciis kiel la dua prezidanto de la Monda Cionista Organizaĵo (1905–1911) kaj ankaŭ estris la Judan Kolonian Bankon (ankoraŭ funkcianta kiel Bank Leumi).

## Kariero 
Wolffsohn estis pioniro en la Amantoj de Ciono, cionisma organizaĵo. Kun la publikigo de la libro de Herzl " *Der Judenstaat"* , Wolffsohn iris al Vieno kaj fariĝis admiranto kaj plej proksima amiko de la cionisma viziulo. Ĝis 1904, li estis membro de la interna kabineto de la Cionista Laborista Konsilio. Li akompanis Herzl dum lia vojaĝo al Palestino. Wolffsohn ankaŭ estas unu el la iniciatintoj de la Juda Setleja Fonduso, kies unua prezidanto li fariĝis. Post la morto de Herzl, li estis elektita prezidanto de la Cionista Kongreso en 1905, kiun li vidis ĉefe kiel unuigan forton. Multaj el liaj vizitoj al mondgvidantoj donis al li la ŝancon klarigi Cionismon kaj prezenti la problemojn, kiujn alfrontas judoj.  

La personeco kaj verko de Wolffsohn profunde influis la disvolviĝon de la tuta cionisma movado. Eĉ liaj malamikoj poste agnoskis, ke liaj longaj jaroj da laborego alportis multajn avantaĝojn al la juda popolo. Li simbolis la sintezon de orienteŭropa kaj okcidenteŭropa judaro, kapabla unuigi la plej bonajn kvalitojn de ambaŭ komunumoj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La personaj paperoj de David Wolffsohn ĉe la Centraj Cionistaj Arkivoj en Jerusalemo

Kategorio:Germanoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Litovaj judoj
Juda Muzeo de Svislando

La **Juda Muzeo de Svislando** en Bazelo estas la nacia muzeo por juda religia kaj sekulara-komunuma historio en Svislando. Fondita en 1966, ĝi estis la unua juda muzeo en la germanlingva regiono post la Dua Mondmilito.

La ekspoziciejoj de la muzeo kunigas objektojn de rito, arto kaj ĉiutaga kulturo de judismo ekde la Mezepoko ĝis la nuntempo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Juda Muzeo de Svislando retejo
* JewishEurope.org
* Juda-Heredaĵo-Eŭropo.eu
* Israela Scienca kaj Teknologia Adresaro.com
* MerianVerlag.ch

Kategorio:Judismo en Svislando
Kategorio:Muzeoj en Svislando
Kategorio:Judaj muzeoj
Leon Pinsker

**Leono (Jehuda Leib) PINSKER** aŭ **Leo Pinsker**, **Lev Semenoviĉ Pinsker** (; ‎; n. la 13-an de 21-an [25] de decembro 1821, Tomaszów, Lublina provinco, Rusia Imperio - 9-an [22] de decembro 1891, Odeso, Rusia Imperio) estis rus-juda kuracisto kaj filozofo, ideologo kaj figuro de cionismo, kaj la gvidanto de la cionisma movado "Hovevei Zion".   

fondinto kaj gvidanto de la movado "Amantoj de Ciono" (rusa movado kiu elmigris al Palestino en la 1880-aj jaroj). 

Pinsker kredis, ke la juda problemo povus esti solvita kun egalaj rajtoj. 

La pogromo de Odeso de 1881 igis Pinsker aktivan publikan figuron. La pensado de Pinsker radikale ŝanĝiĝis, ŝanĝante de kredo je humanismo kaj la klerismo al venkado de antisemitismo. 

Lia vizito al Okcidenta Eŭropo igis lin krei sian faman pamfleton *Auto-Emancipiĝo* (*Memliberigo*, d:Q786440), kiun li publikigis anonime en la germana lingvo la 1-an de januaro 1882; en kiu li instigis judojn batali por sendependeco kaj nacia konscio por reakiri sian patrujon en Eretz Israel.  La libro generis multan polemikon kaj servis kiel inspiro por Theodor Herzl verki sian libron *Der Judenstaat* (La Juda Ŝtato), kiu formus la ideologian bazon de la cionisma movado.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Rimedoj kaj artikoloj de Pinsker WZO

Kategorio:Polaj judoj
Kategorio:Polaj cionistoj
Kategorio:Homoj de Odeso
Kategorio:Mortintoj en 1891
Arthur Ruppin

**Arthur RUPPIN** (; naskita la 1-an de marto 1876 en Rawicz, Germana Imperio ; mortis la 1-an de januaro 1943 en Jerusalemo) estis juda sociologo, cionisto, kaj unu el la pioniroj de la fondo de la urbo Tel-Avivo (Achusat Bayit). 

Li estris la setlejan departementon de la Cionisma Ekzekutivo en la Jiŝuv kaj estis prezidanto de la Juda Agentejo. Ruppin verkis plurajn librojn pri la socia, ekonomia kaj demografia situacio de judoj en la mondo kaj en Palestino en la unua triono de la 20-a jarcento.

## Kariero 
Nomumita direktoro de la Buroo por Juda Statistiko de Berlino (*Büro für Statistik der Juden*) en 1904, li translokiĝis al Palestino en 1907, kaj ekde 1908 li estis la direktoro de la Palestina Oficejo de la Cionista Organizo en Jafo, organizante cionisman enmigradon al Palestino. En 1926, Ruppin aliĝis al la fakultato de la Hebrea Universitato de Jerusalemo kaj fondis la Departementon por la Sociologio  Priskribita postmorte kiel la "fondinto de german-juda demografio" kaj "patro de israela sociologio",  lia plej konata sociologia verko estis *La Judoj en la Moderna Mondo* (1934). Li ankaŭ estis subtenanto de pseŭdoscienca rasteorio.

Ruppin estis unu el la fondintoj de la movado Brit Shalom (hebree: ברית שלום , laŭvorte "Packontrakto") en 1925, kiu pledis por la establado de dunacia ŝtato en Palestino; tamen, post la arabaj tumultoj en Hebron en 1929, Ruppin forlasis Brit Shalom. De tiam, li pledis por la kreado de sendependa juda ŝtato, kaj vidis la vojon al ĝia atingo kiel la kontinuan setladon de judoj en novaj teroj.

Kiel esploristo pri novaj formoj de socia organizado, Ruppin subtenis la  kaj partoprenis en la establado de la unua kibuco en Eretz Israel (Deganja, 1910), kie li poste estis entombigita.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Germanaj judoj
Kategorio:Sociologoj
Universitato de Kalifornio en Riverside

La **Universitato de Kalifornio en Riverside** (; en ĝiaj inicialoj : **UCR**) estas publika esploruniversitato en Kalifornio. La nomo jam indikas ke temas pri   unu el la dek kampusoj de la Universitato de Kalifornio. Ĝi situas en la kantono Riverside en la suda parto de Kalifornio: la ĉefa kampuso troviĝas en la urbo Palm Desert, 196 km oriente de Los-Anĝeleso.

La universitato fondiĝis en . Laŭ la stato de  ĝi havis  studentojn.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Universitato de Kalifornio
Kategorio:Asocio de Usonaj Universitatoj
Ketchikan

**Ketĉikan** (/ˈkɛtʃɪkæn/ *KETCH-ih-kan*; Tlingita: *Kichx̱áan*) estas urbo en sudorienta Alasko, Usono, la plej suda urbo en tiu subŝtato.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Tiel ĝi estas la kvina plej urbo en subŝtato.

La ekonomio de la urbo baziĝas sur turismo kaj fiŝkaptado — Ketchikan estas konata kiel la "Salma Ĉefurbo de la Mondo". La plej grava turisma allogaĵo estas la Nacia Monumento *Misty Fjords*.

Ketchikan situas sur la insulo Revillagigedo, 145 km norde de Prince Rupert, Kanado, kaj 378 km sude de Juneau, la ĉefurbo de la subŝtato Alasko.

En 1957, la urbo ricevis la Tut-Amerikan Urbopremion de la Nacia Civitana Ligo, kiu estas neformale nomata la " Nobelpremio por helpema civitaneco " kaj kiu agnoskas aktivan civitanecon en loka administrado fare de loĝantoj de neagnoskitaj komunumoj en Usono. 

La klimato de Ketchikan estas milda mara (klimata klasifiko de Köppen) kaj estas karakterizita per densa nubokovro kaj alta humideco tutjare, same kiel abunda precipitaĵo, inkluzive en la plej seka monato. Pro ĉi tiu kialo, Ketchikan estas foje nomata la "pluvĉefurbo de Alasko".

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Insulo Gravina

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Ketchikan centro de vizitantoj

Kategorio:Urboj de Alasko
Otto Warburg (botanikisto)

**Otto WARBURG** (n. la 20-a de julio 1859 - m. la 10-a de februaro 1938) estis german-juda botanikisto kaj profesoro pri tropika agrikulturo. Li ankaŭ estis aktiva partoprenanto en la cionisma movado; de 1911 ĝis 1920, li estris la Mondan Cionisman Organizaĵon.

## Kariero 
En 1885 li komencis kvarjaran ekspedicion al Suda kaj Sudorienta Azio, finiĝante en Aŭstralio en 1889. Li publikigis siajn trovojn inter 1913 ĝis 1922 en tri volumoj, *Die Pflanzenwelt*. Alveninte en Berlinon, li kunfondis *Der Tropen Pflanzer*, revuon specialiĝantan pri tropika agrikulturo, redaktante ĝin dum 24 jaroj. Kiel judo, li neniam rajtis je plena profesoreco, do li dediĉis sian vivon al aplikata botaniko kaj fondis plurajn tropikajn kaj industriajn plantejajn kompaniojn en la germanaj kolonioj.

Li nomis plurajn speciojn : *Dovyalis caffra*, *Nepenthes treubiana*, *Virola peruviana*, *Cephalosphaera usambarensis*.

## Fontoj 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe la Universitato de Berlino 
* Biografio ĉe Centro Otto Warburg 
* Otto Warburg Minerva Centro por Agrikultura Biotechnology
* La personaj paperoj de Otto Warburg ĉe la  Centraj Cionistaj Arkivoj en Jerusalemo. La signaro de la registra grupo estas A12.

Kategorio:Studentoj de la universitato de Strasburgo
Kategorio:Germanaj judoj
Kategorio:Cionistoj
Kategorio:Germanaj biologoj
Kategorio:Germanaj botanikistoj
Yardena Arazi

**Jardena Shulamit ARAZI** (‎; La 25-an de septembro 1951, en kibuco Kabri, Israelo) estas israela kantisto, prezentisto, aktorino kaj televida programestro.

## Kariero 
Ŝi servis en la israela armeo kiel membro de la armea ensemblo *Lahakat HaNahal*.  En la 1970-aj jaroj, ŝi estis membro de la triopo "Ĉokolado, Menta, Mastiko, kaj en 1976, kune kun tiu ĉi bando, ŝi reprezentis Israelon en la 21-a Eŭrovido-Kantokonkurso. Kun la kanto "Emor szalom", ili finis 6-aj en la finalo. En 1979, kune kun Daniel Pe'er, ŝi gastigis la finalon de la 24-a Eŭrovido-Kantokonkurso en Jerusalemo. En 1988, ŝi reprezentis la kontrean soloon en la 33-a Eŭrovido-Kantokonkurso, kun la kanto "Ben Adam", finante 7-a.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj kantistoj
Hans F. K. Günther

**Hans Friedrich Karl GÜNTHER** (n. la 16-a de februaro 1891 en Freiburg im Breisgau ; m. la 25-a de septembro 1968 samloke) estis germana eŭgenikisto kaj aŭtoro de pseŭdosciencaj verkoj pri la rasa teorio de la supereco de la "nordia raso" dum la Vajmara Respubliko kaj la nazia epoko. Li kreis la aspekton de scienca bazo por la ideologio de naziismo kaj havis signifan influon sur la germanan nazian politikon de rasa diskriminacio kaj genocido.

Günther skribis ke raso povus esti identigita en la sekva maniero.Raso estas homa grupo, kiu distingas sin de iu ajn alia homa grupo per sia propra ĝusta kombinaĵo de korpaj kaj mensaj karakterizaĵoj, kaj siavice produktas nur sian similan.Ĉi tiu difino de "raso" estis uzita en nazia propagando.

Kun siaj proksimume 30 rasideologiaj verkaĵoj publikigitaj inter 1920 ĝis 1944, kaj rezulte de sia laboro, Günther ricevis la kromnomojn "Rassengünther" (Rasa Günther) kaj *Rassenpapst* - Rasa Papo.

Kune kun Houston Stewart Chamberlain, li estas konsiderata unu el la kreintoj de la nacisocialisma rasa ideologio.

## Kariero 
Filologo laŭ edukado. Membro de la NSDAP ekde 1932. Li instruis ĉe la universitatoj de Vieno, Berlino kaj Freiburg. En 1929 li publikigis "Mallonga Rasologio de la Germana Popolo", kiu akiris grandan popularecon. Membro de la Konsilio pri Eŭgeniko. 

Günther estis subtenanto de la tiel nomata "nordia movado".  Ekde 1930 li estis la ĉefredaktoro de la revuo *Rasse*, kiun eldonis ĉi tiu movado.   

Post la Dua Mondmilito, Günther estis tenata en internigejoj dum tri jaroj ĝis oni konkludis, ke kvankam li estis parto de la nacisocialisma sistemo, li ne estis instiganto de ĝiaj krimaj agoj, kio igis lin malpli respondeca pri la sekvoj de siaj agoj. La Universitato de Freiburg defendis lin ĉe lia postmilita proceso. Tamen, eĉ post la falo de Nazia Germanio, li ne reviziis sian pensmanieron, neante la Holokaŭston ĝis sia morto. En 1951, li publikigis la libron *"Kiel Elekti Edzon",* en kiu li listigis bonajn biologiajn kvalitojn serĉendajn en geedzoj. Li daŭre argumentis, ke steriligo devus resti laŭleĝa opcio, kaj malgravigis la devigan steriligon uzatan en Nazia Germanio. En 1959, alia libro pri eŭgeniko estis publikigita, en kiu li argumentis, ke neinteligentaj homoj tro reproduktas en Eŭropo, kaj la sola solvo estis ŝtate subtenata familiplanado.
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Germanaj antropologoj
Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj rifuzantoj de Holokaŭsto
Maya Rudolph

**Maya Khabira RUDOLPH** (naskita la 27-an de julio 1972) estas usona  aktorino, komikistino kaj kantistino. Rudolph komence famiĝis kiel membro de la alternativroka bando *The Rentals* antaŭ ol aliĝi al la improviza trupo The Groundlings. En 2000, Rudolph aliĝis al la rolantaro de *Saturday Night Live* kaj poste aperis en subtenaj roloj en filmoj kiel 50 First Dates (2004) kaj Companions (2006).

Post forlaso de SNL en 2007, Rudolph aperis en la filmoj On the Road (2009), Grown Ups (2010), kaj Bridesmaids (2011). Ŝi ankaŭ voĉigis rolulojn en la animaciaj filmoj Shrek the Third (2007) kaj Big Hero 6 (2014). En 2018, Rudolph aperis en The Good Place, pro kiu ŝi estis nomumita por Premio Emmy por Elstara Gastaktorino en Komediserio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Rakontantoj de sonlibroj
Kategorio:Usonaj klavarinstrumentistoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Paul Thomas Anderson

**Paul Thomas ANDERSON** (ankaŭ konata akronime **PTA**; naskita en 1970) estas usona kinoreĝisoro, scenaristo kaj produktoro.

## Kariero 
En la aĝo de 26 jaroj, PT Anderson debutis en plenlonga filmo, *Sydney* (la titolo estis renomita Hard Eight fare de la filmkompanio). La sekvan jaron, lia granda sukceso venis kun *Boogie Nights*, lokita en la Los-Anĝelesa pornindustrio de la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj.

Lia sekva filmo, *Magnolia*, estis publikigita en 1999 kaj estis grandega sukceso. Ĝi ricevis plurajn Oskar -nomumojn, kaj Anderson ricevis la Oran Urson ĉe la Berlina Filmfestivalo pro la filmo.

En 2002, sekvis *Punch* *Drunk Love*, ĉefrolante Adam Sandler. La filmo ricevis bonajn recenzojn sed ne estis granda sukceso ĉe la publiko.

La sekva filmprojekto de Anderson estis *There Will Be Blood* en 2007. La scenaro estis parte bazita sur la romano *Oil* *!* de Upton Sinclair el 1927. La filmo ricevis kritikistaplaŭdon, gajnante du Akademiajn Premiojn kaj kelkajn aliajn internaciajn premiojn. 

## Stilo 
Anderson estas konata pro sia granda nombro da roluloj kaj la uzo de kompleksaj kaj komplikaj rakontfadenoj (plej rimarkinde en *Boogie Nights* kaj *Magnolia*). Li estas parto de la generacio de filmistoj, kiuj kreskis per video (simile al Quentin Tarantino), reĝisoroj, kiuj lernis la arton de filmkreado per spektado de miloj da videoj en sia junaĝo, anstataŭ per studado en universitatoj.

Liaj filmoj traktas la gravecon de rilatoj ene de la familio, precipe inter patroj kaj filoj. Anderson traktas temojn pri kredo, destino, kaj la rolo de amaskomunikiloj en moderna vivo.

La stilo de Anderson karakteriziĝas per senmovaj filmoprenoj, longaj filmadoj, kaj agresema uzo de muziko.

## Filmaro 
* *Hard Eight* (1996)
* *Boogie Nights* (1997)
* *Magnolia* (1999)
* *Punch Drunk Love* (2002)
* *There Will Be Blood* (2007)
* *The Master* (2012)
* *Inherent Vice* (2014)
* *Phantom Thread* (2017)
* *Licorice Pizza* (2021)
* *One Battle After Another* (2025)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Cigaredoj & Ruĝaj Vinberujoj – La Definitiva Paul Thomas Anderson Rimedo
* *Esquire* revua profilo

Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Eugenio Ruspoli

Princo **Eugenio RUSPOLI** (Țigănești, Rumanio, 6a de Januaro 1866 – ĉe Burgi, Somalio, 4a de Decembro 1893) estis itala esploristo kaj natursciencisto. Li estis la aŭtoro de la libro *Nel Paese della Mirra*, publikigita en 1892.

## Biografio
Princo Eugenio Ruspoli inspiriĝis esplori Afrikon renkontiĝante kun la pola grafo Frackenstein. Liajn ekspediciojn financis lia patro. Li unue esploris Etiopion kaj Somalion ekde 1891. Vojaĝante suden de Berbera, li transiris la Ogadenon al la rivero Ŝabele. Li alportis gravajn zoologiajn, botanikajn, mineralogiajn kaj etnografiajn materialojn reen al Italio. Ĉi tiuj kolektoj inkluzivis 183 birdojn, inkluzive de specimenoj de kvar nove malkovritaj specioj. Lia dua ekspedicio okazis de 1892 ĝis 1893, kiam li trapasis Bardiron la 3-an de aprilo 1892, por konfirmi konvencion, kiu kondiĉis la protektoraton de la Regno Italio super la regiono. Li poste malsupreniris la riveron Juba ĝis Dolo kaj esploris la internon de la lando, malkovrante la lagon Ĉamo, kiun li nomis "Lago Umberto" honore al reĝo Umberto la 1-a de Italio. Li ankaŭ atingis Lugh de la nordo. Dum siaj ekspedicioj, Ruspoli kaj liaj indiĝenaj kunuloj masakris indiĝenojn kaj prirabis vilaĝojn.

Ruspoli mortis en ĉasakcidento proksime de Burgi, en Somalio. Kune kun Vittorio Bottego, li provis vojaĝi supren laŭ la rivero Jubba al Lago Rudolph. Ruspoli estis mortigita 240 km de sia celloko la 4-an de decembro 1893. Laŭ la rakonto, kiun la usona esploristo Arthur Donaldson Smith aŭdis de unu el la amharoj, Ruspoli pafis al elefanto, kiu kaptis lin per sia rostro, svingis lin en la aero kaj poste piedpremis lin ĝis morto. Li estis entombigita inter la tomboj de amharaj ĉefoj. La lago, kiun li malkovris, estis poste renomita Ruspoli fare de Bottego.

En 1896, la ornitologo Tommaso Salvadori nomis la turakon de Ruspoli laŭ li. Ĉi tiu birdo estis kolektita de Ruspoli en 1892 aŭ 1893, sed la preciza loko kaj dato de ĝia kolektado estas nekonataj pro la trofrua morto de Ruspoli kaj malsukceso lasi notojn. Kune kun sia vojaĝkunulo, Domenico Riva, Ruspoli ankaŭ malkovris la orkideon *Aerangis somalensis*. Multajn jarojn poste, lia nevo Marescotti Ruspoli (kiu mortis ĉe El Alamein en 1942) trovis la tombon de Ruspoli en Somalio kaj alportis liajn restaĵojn, kiuj estis entombigitaj en majo 1928 en la Baziliko de Santa Maria *in Ara Coeli* en Romo.

## Referencoj
Kategorio:Italaj esploristoj
Kategorio:Italaj natursciencistoj
Ruspolia turako

**Ruspolia turako** (*Menelikornis ruspolii*, laŭ kio ankaŭ *Ruspolia menelikornito*) estas specio de birdoj de la familio de Musofagedoj. Ĝi troviĝas kiel endemio en suda Etiopio. Ĝi estas konata ankaŭ kiel *turako de la Princo Ruspoli*, kaj iliaj naturaj habitatoj estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

## Taksonomio
La specio estis por unua fojo kolektita de Eugenio Ruspoli ĉu en 1892 aŭ 1893, sed pro lia tuja morto, la loko kaj dato de tiu trovaĵo restas nekonata. Tamen, lia kolekto estis ekzamenita de T. Salvadori, kiu nomis la birdon liahonore.

## Aspekto
Temas pri ĝenerale verda turaco kun rimarkinda erekta kresto de blankaj plumoj kun ruĝaj bazoj kaj ruĝa en la nuko, malhelbluaj vosto kaj flugilkovriloj. La beko estas mallonga kaj briloranĝa, dum la irisoj estas malhelbrunaj, kun ruĝa okulringo kaj oranĝaj karunkletoj supre. La piedoj estas malhelgrizaj kaj estas rimarkindaj karmezinaj flugoplumoj.

## Habitato 
La Turako de Princo Ruspoli, ankaŭ konata kiel *Tauraco ruspolii*, troviĝas ĉefe en juniperaj (*Juniperus*) arbaroj akompanataj de densa ĉiamverda subkreskaĵaro proksime de Arero kaj Wadera. Tamen, oni kredas, ke ĉi tiu timema birdospecio preferas pli sekajn arbarajn randojn, akacio-pinglarbaretojn, kaj miksitajn foliarbojn. Ĝi tipe loĝas en altitudoj variantaj de 1250 ĝis 1860 metroj super marnivelo.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 
* BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Musofagedoj
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko
Tauraco

***Tauraco*** estas genro de birdoj en la familio Musofagedoj. Ili estas specioj de Subsahara Afriko. Ili estas la "tipaj" aŭ *verdaj turakoj*'; kvankam ilia plumaro ne ĉiam estas verdaj, la ĉeesto de gravaj kvantoj de turakoverdin-kolora plumaro ĝenerale apartigas la speciojn de *Tauraco* disde aliaj Musofagedoj. La specioj de la genro *Tauraco* estas la nuraj vivantaj birdaj taksonoj kiuj havas gravajn verdan pigmenton, ĉar la verda koloro de multaj papagoj ktp., devenas el la struktura koloro, ne de pigmento. Ilia genronomo devenas el indiĝena nomo en okcidentafrika lingvo.

## Taksonomio
La genro *Tauraco* estis enkondukita en 1779 fare de la pola natursciencisto Jan Krzysztof Kluk. La tipa specio estis poste elektita kiel Gvinea turako.

## Specioj
Ĝi enhavas la jenajn 13 speciojn:
[eta|dekstre|220ra|[Rosa turako, *Tauraco rossae*]]
* Gvinea turako, *Tauraco persa* (Linnaeus 1758) Okcidenta kaj Centra Afriko, kun teritorio el Senegalo orienten ĝis DRKongo kaj suden ĝis norda Angolo. LC
** *T. p. buffoni* (Vieillot, 1819)
** *T. p. persa* (Linnaeus, 1758)
** *T. p. zenkeri* (Reichenow, 1896)
* Livingstona turako, *Tauraco livingstonii* (Gray 1864) Sudorienta Afriko: Burundo, kaj el suda Tanzanio ĝis orienta kaj suda Malanio, orienta Zimbabvo, vaste en Mozambiko kaj laŭlone la marbordo de Sudafriko. LC
* Ŝaloŭa turako, *Tauraco schalowi* (Reichenow 1891) Zambio, centra Angolo, suda DRK, kaj altaj teroj de suda Kenjo, norda kaj okcidenta Tanzanio kaj okcidenta Malavio. LC
* Knysna turako, *Tauraco corythaix* (Wagler 1827) Sudafriko. LC
* Nigrabeka turako, *Tauraco schuettii* (Cabanis 1879) DRKongo, Ugando, Okcidenta Kenjo, Burundo, Ruando kaj Suda Sudano. LC
* Rosa turako, *Tauraco rossae* (Gould 1852) Kameruno ĝis Suda Sudano kaj okcident Kenjo suden ĝis Angolo kaj Bocvano. LC
* Fiŝera turako, *Tauraco fischeri* (Reichenow 1878) Kenjo, Somalio, kaj Tanzanio. NT
* Flavbeka turako, *Tauraco macrorhynchus* (Fraser 1839) Angolo, Kameruno, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Ganao, Gvineo, Liberio, Niĝerio, kaj Sieraleono. LC
* Hartlauba turako, *Tauraco hartlaubi* (Fischer & Reichenow 1884) Kenjo, Tanzanio, kaj Ugando. LC
* Viola turako, *Tauraco violaceus* (Isert 1788) Senegalo kaj Gambio ĝis Ĉado kaj Centrafrika Respubliko. LC 
* Blankakresta turako, *Tauraco leucolophus* (Heuglin 1855) orienta Niĝerio kaj okcidenta Kenjo. LC
* Ruĝkresta turako, *Tauraco erythrolophus* (Vieillot 1819) Angolo. LC
* Banermana turako, *Tauraco bannermani* (Bates 1923) Kameruno. EN

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Musofagedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Karmiel

**Karmiel** () estas urbo en Israelo. Ĝi situas en Okcidenta Galileo, 35 km de Tiberiado, 22 km de Akko, kaj 45 km de Ĥajfo. 

La urbo estis fondita en 1964 kaj ricevis urban statuson en 1986.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

Karmiel estas la komerca, kultura kaj industria centro de sia regiono. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Karmiel Publika Biblioteko
* Loka Portalo
* Karmiel Fota albumo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Israelo
René Spitz

'*** [spic], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Spitz Árpád René*' estis hungardevena aŭstra usonana psikanalizisto, altlerneja instruisto. Li famiĝis pro enkonduko kaj priskribado de la simptomoj de hospitalismo kiam, en 1945 li ekzamenis la simptomojn de socia kaj emocia malriĉiĝo post disiĝo de sia patrino ĉe infanoj, kiuj estis en longtempa hospitala prizorgo.

 naskiĝis  en Vieno (Aŭstrio-Hungario), li mortis  en Denver (Kolorado, Usono).

## Biografio 
 devenis el riĉa juda-hungara familio. Lia familio poste translokiĝis al Budapeŝto, kie li pasigis sian infanaĝon. Li studis en Scienca Universitato de Budapeŝto, Laŭzano kaj Berlino. Li alte taksis la laboron de Sigmund Freud kaj en 1910 li persone vizitis la psikanaliziston en Vieno. Jaron poste laŭ rekomendo de Sándor Ferenczi (psikiatro) li komencis studi la verkojn de Freud kaj ricevis psikanalizan trejnadon. Spitz partoprenis en la unua mondmilito kiel milita kuracisto. Li loĝis en Vieno de 1924 ĝis 1928, kaj en 1926 li fariĝis membro de la Viena Psikanaliza Societo. En 1932 li iris al Berlino, kaj du jarojn poste li translokiĝis al Parizo pro la naziismo, kie li estis profesoro pri psikanalizo ĉe la École Normale Supérieure. Liaj interesoj fokusiĝis al infaneca neŭrozo kaj ekde 1935 li komencis esplori la evoluon de neplenaĝuloj. En 1938 denove pro la naziismo li rifuĝis al Usono. Li instruis en Universitato de Novjorko en 1939 kaj poste en la Universitato de Koloradio en Boulder. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Hospitalism* (1945-1946)
* *Psychiatric Therapy in Infancy* (1950)
* *Übertragung und Gegenübertragung* (1956)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikoanalizistoj
Kategorio:Aŭstraj psikoanalizistoj
Kategorio:Usonaj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
András Stark (psikiatro)

**András Stark** [andrAŝ ŝtark], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Stark András** estis hungara psikiatro, altlerneja instruisto.

András Stark naskiĝis  en Pécs, li mortis  en Pécs.

## Biografio 
András Stark devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, li akiris medicinan diplomon en Medicinscienca Universitato de Pécs en 1972 licencojn pri plura psikiatrio en 1976, 1981, 1985 kaj 1993, adiktologian en 1992. Oni ne povis allogi lin al la ĉefurbo, li laboris daŭre en sia naskiĝurbo. Li estis levita ĉefkuracisto en 1977 en hospitala instituto, en 1984 institutestro. Ekde 1987 li instruis en Scienca Universitato Janus Pannonius. Libertempe li okupiĝis pri filmoj kaj pianadis ĵazon. Li havis edzinon kaj ricevis premion en 1999.

## Elektitaj kontribuoj 
* "Köztetek lettem én bolond..." (kunaŭtoro, 1982)
* *Öngyilkossági krízisben induló rövid-intenzív pszichoterápia medicina.* (1987)
* *Agresszió és szeretet - a szenvedély kötelékei a párkapcsolatokban - filmművészeti alkotások tükrében.* (1996)
* *A DREAM-terápiás folyamat szakaszai.* (kunaŭtoro, 2008)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* membiografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikiatroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Bari Weiss

**Bari WEISS** /ˈbæri waɪs/ *BARR-ee WYSS* (naskita la 25-an de marto 1984 en Pittsburgh, Pensilvanio) estas usona ĵurnalistino kaj aŭtorino. Weiss estas ĉefredaktorino de *CBS News* ekde oktobro 2025*.* ''* De 2013 ĝis 2017, ŝi verkis opiniartikolojn kaj librorecenzojn por la *Wall Street Journal*, kaj de 2017 ĝis 2020, ŝi estis la redaktorino pri kulturo kaj politiko ĉe *The New York Times*.  De marto 2021 ĝis januaro 2025, ŝi estis regula kolumnisto por la germana gazeto *Die Welt*. 

Weiss fondis la amaskomunikilan kompanion *The Free Press* kaj havas sian propran podkaston *Honestly*. Ŝi estis en la centro de pluraj konfliktoj en la pasinteco kaj, kiel ĵurnalistino, kreis la terminon " Intelekta malluma reto " (d:Q65090919). 

## Verkaro 
* *How to Fight Anti-Semitism*, 2019. Crown. .
* *The New Seven Dirty Words*. 2020.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Artikoloj de Bari Weiss ĉe *Tablet*
* Artikoloj de Bari Weiss ĉe *The New York Times''
* Artikoloj de Bari Weiss ĉe Substack

Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Usonaj cionistoj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Kategorio:Verkistoj pri antisemitismo
Kategorio:Usonaj politikaj verkistoj