open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Queensrÿche

**Queensrÿche**  (prononco: *Kŭinzrajŝ*) estas usona progresiv-metalroka bando el Bellevue, Vaŝingtonio. Formita en 1982, la bando estas konsiderata unu el la pioniroj de progresiva metalroko: miksaĵo de tradicia ŝtonroko kaj progresiva roko.
## Biografio 
Queensrÿche estis la plej grandsukcesa bando en la progresiva metalroko, kun pli ol 20 milionoj da ekzempleroj venditaj tutmonde, aŭ 6 milionoj da albumoj nur en Usono. La grupo estis tre bonfavorita pro sia albumo *Operation: Mindcrime* (1988), ofte konsiderata kiel unu el la plej bonaj konceptalbumoj de ĉiuj tempoj. Ilia sekvanta albumo, *Empire*, publikigita en 1990, ankaŭ fariĝis sukceso, inkluzivante la ŝlagran unuopaĵon *Silent Lucency*. La grupo estis nomumita trifoje ĉe la Grammy Awards por la kantoj de ĉi tiuj du albumoj; Scott Rockenfield (la drumisto ankaŭ estis nomumita al la Grammy de siaj komponaĵoj ekster Queensrÿche.
En 1997, la gitaristo kaj ĉefkantisto Chis DeGarmo forlasis la grupon pro personaj kialoj. Tra la jaroj, li estas anstataŭigita de Kelly Gray, Mike Stone kaj Parker Lundgren respektive. Post publika engazetarigita konflikto en São Paulo, Brazilo, en aprilo de 2012, la kantisto Geoff Tate estis eksigita el la bando kaj anstataŭita de Todd La Torre de Crimson Glory. Rezulte, Tate kaj sia edzino Susan (iama impresario de la grupo inter 2005 kaj 2012) procesas la bandon en Vaŝingtonio. Interkonsento estis trovita, kaj ambaŭ flankoj rajtas uzi la nomon Queensrÿche; Tate tiam fondis sian propran grupon kun la iama gitaristo de la grupo Kelly Gray, kaj membroj de aliaj grupoj kiel Blue Oyster Cult, Ozzy Osbourne, Whitesnake, Dio, AC / DC kaj Quiet Riot. Ĉi-tiu versio de Queensrÿche kun Geoff Tate publikigis albumon, *Frequency Unknown* la 23an de aprilo 2013, dum la versio de Queensrÿche kun Todd La Torre publikigis sian eponiman albumon la 24an kaj 25an de junio (eŭropa kaj usona datoj respektive). Ambaŭ flankoj travojaĝis turnee samjare en 2013.
## Diskaro 
*1983 : Queensrÿche 
*1984 : The Warning
*1986 : Rage for Order
*1988 : Operation: Mindcrime
*1990 : Empire
*1994 : Promised Land
*1997 : Hear in the Now Frontier
*1999 : Q2K
*2003 : Tribe
*2006 : Operation: Mindcrime II
*2007 : Take Cover (album de reprises)
*2009 : American Soldier
*2011 : Dedicated to Chaos
*2013 : Queensrÿche
*2015 : Condition Human
*2019 : The Verdict

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj progresivmetalrokaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1980
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1982
Joseph Angerer

eta|Aŭgusteno-statuo en Freising/Neustift, de Angerer
**Joseph ANGERER** (naskiĝinta en 1735 en Saalfelden, mortinta en 1779 en Bavario) estis salcburgia skulptisto de Rokoko.

De Angerer estis faritaj multaj kirkaj internoj en Supra Bavario. El la tuto konserviĝas ĝis hodiaj la jeno:
* en la jaro 1772 kreita flanka altaro de la Jakobo-kirko paroĥuja en Rohrdorf (apud Inn)
* flanka altaro en la Georgo-kirko en kun la statuoj de la sanktuloj Johano la Baptisto, Sebastiano, Petro kaj Paŭlo kiel ankaŭ kvar tabernaklaj anĝeloj de 1776
* kvar figuroj el du flankaj altaroj en la klostra Kirko Sanktaj Petro kaj Paŭlo en Freising el la surloka Monakejo Neustift el la jaro 1778

Angerer edzinigis en 1775 en Freising Theresia Salier. Kvar jarojn pli malfrue li mortis 44-jaraĝa. En Freising nomitis strato por li.

## Eksteraj ligiloj 
* Listo de skulptistoj aktivaj en Amperland ĝis la jaro 1800 

Kategorio:Bibliotekoj

Kategorio:Homoj rilataj al Saalfelden
Kategorio:Germanaj skulptistoj
Ritzensee

**Ritzensee** estas artefarita lago en Saalfelden, Aŭstrio je alteco de 753 metroj. Ĝia longeco estas de 350 metroj, la larĝeco de 300 metroj kaj la maksimuma profundeco estas de 4 metroj. Temas pri de junuloj kaj olduloj ege ŝatata naĝejo liberaera.

## Historio 
Torfeja pejzaĝo kaj acidaj herbaroj karakterizis iam tiun ĉi teritorion antaŭ ol en 1954 oni komencis alŝuti digon por la kreado de lago. La nomon ĝi ricevis de la apuda Kastelo Ritzen, unu el la kvar nun ekzistantaj kasteloj saalfelden-aj kiu tronas ĝis nun - nur de strato interrompite - je la laga bordo.

## Alfluoj kaj akva kvalito 
Danke al la malgranda profundeco la akvo dum la someraj monatoj rapidege varmiĝas atingante facile temperaturojn ĝis 27 gradoj; ankaŭ tio helpis pligrandigi la renomon ĝian de agrabla naĝadlago.

Alfluas Ritzensee-lago kelkaj grundaj fontoj kaj du ne tro efikaj torentoj. Kiam en la jaroj 1979/80 konstruitis najbare resanighelpa centro de la Porlaborista pensi-asekuriginstituto (Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter - la nomo hodiaŭa estas: *Sonderkrankenanstalt der Pensionsversicherung*) dumlabore trafitis ankaŭ kelkaj artezaj fontoj. Timo estis ke pro tio la nivelo de grundakvo kaj implicite ankaŭ la akvokvalito de Ritzensee-lago povus suferi. Tial partoj de tiuj fontoj kolektitis kaj kondukigatas ĝis hodiaŭ tra tuboj je la lago. Nuntempe tio estas ja la ĉefa alflusistemo por la naĝejo kaj fiŝlago. Pro ke la lago fariĝis el torfejo ĉiam denove estiĝis kaj estiĝas insuletoj. Ekde la komenco de la 1990-aj jaroj oni plurfoje provis forigi ilin sed la rezultoj ne estas kontentigaj ĝis nun.

## Ripozumzonego 
La tuta medio de Ritzensee-lago kun najbara Kollingwald-arbaro kaj Kübühel-monteto estas preferata ripozuma kaj rekreada zono por multo da lokuloj kaj turistoj. Pluraj belegaj promenejoj ĉirkaŭas la lagon krome.

## Eksteraj ligiloj 
* Ritzensee, porturisma paĝaro i.a. por biciklistoj

Kategorio:Naĝejoj en Aŭstrio
Kategorio:Saalfelden
Kategorio:Lagoj en Aŭstrio
71539 VanZandt

'*71539 *VanZandt'''* estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la *Catalina Sky Survey* : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Rollin P. Van Zandt* (1911–1994), konata de plejmultaj kiel *"Van"''. Li estis tre aktiva en la Astronomia Ligo kiel advokato de la kunlaboro inter profesiaj kaj  dum la 1970-aj jaroj. Li servis kiel Direktoro de Publikaĵo kaj deĵoranto de 1975 ĝis 1977.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Tamás Somló

**Tamás Somló** [tamAŝ ŝomlO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Somló Iván Tamás** estis hungara ŝlagromuzikisto (kantisto, gitaristo, komponisto, saksofonisto, klarnetisto), cirkisto.

Tamás Somló naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|180ra|Tamás Somló en 1971
eta|Tamás Somló
eta|Tamás Somló
eta|Tombo
## Biografio 
Tamás Somló devenis el juda familio. Li studis violonadon en muziklernejo, poste en gimnazio, kie li ankaŭ konatiĝis kun pluraj instrumentoj. Li finis la lernadon en lernejo por cirkistoj, poste li estis muzikklaŭno kaj akrobatisto. Pere de la cirko li travojaĝis la mondon, poste pro sanproblemoj li forlasis la cirkon. Li iĝis plejparte konata pro membreco de hungaraj rokmuzikaj grupoj Omega (rokgrupo) (1964–1967) kaj Locomotiv GT (1973–2016). Li longe estis muzikisto en Danio, ekde 1992 solisto en Hungario. En 2004 li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Li ricevis premiojn en 2004 kaj 2014. Li mortis pro kancero kaj postlasis 3 filojn kaj filinon.

## Liaj elektitaj filmaj komponaĵoj 
* *A Kenguru* (1976)
* *Könnyű testi sértés* (1983)
* *Ámbár tanár úr* (1998)

## Liaj elektitaj filmaj roloj 
* *Ugye mi jó barátok vagyunk* (1978, televizia filmo)
* *Patika* (1995, televizia serio, 7 epizodoj)
* *Zsiguli* (2004)

## Elektitaj ŝlagrokomponaĵoj http://www.zeneszoveg.hu/egyuttes/164/somlo-tamas-dalszovegei.html 
* Ha a csend beszélni tudna
* Nagy bohóc
* Altass el

## Aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=V2lOEn9x5V0

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto kaj video
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokantistoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrogitaristoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokomponistoj
Kategorio:Hungaraj saksofonistoj
Kategorio:Hungaraj klarnetistoj
Kategorio:Hungaraj cirkistoj
Kategorio:Hungaraj klaŭnoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mihály Ráduly

**Mihály Ráduly,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ráduly Mihály** estas hungara saksofonisto, flutisto, kelnero. Lia patro estis cigana muzikisto.
eta|Mihály Ráduly (maldekstre)
Mihály Ráduly naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Mihály Ráduly komencis violonadi en aĝo 8, sed post 7 jaroj kiel gimnaziano li forlasis la lernadon kaj interesiĝis pri saksofono. Post la deviga soldatservo li akiris permesilon pri saksofonisto, poste li muzikadis en amuzejo. Li aliĝis ankaŭ al pluraj muzikgrupoj, ekzemple orkestro de Aladár Pege kaj Syrius. Ili muzikadis ĉefe ĵazojn. Tiu muziko furoris en turneo en Aŭstralio. En 1970 li akiris stipendion, li studis en Bostono ekde 1973. Li tiel decidis, ke li restas en Usono. Li parte estis kelnero, parte muzikisto, sed en la fruaj 1980-aj jaroj li forlasis la muzikon. En 2007 li pensiuliĝis, poste li hejmenvenis. Li ricevis hungaran premion en 2015.

## Lia filma rolo 
* *Dolina* (2007)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵazsaksofonistoj
Kategorio:Hungaraj flutistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Spáleniště (Dobruška)

**Spáleniště** () estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Dobruška en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi situas proksimume 5,5&nbsp;km oriente de Dobruška. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 67 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Spáleniště** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,93&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Kamenice

## Fotogalerio 

Dobruška, Spáleniště, house No 7.jpg|Domo n-ro 7
Dobruška, Dolní Spáleniště.jpg|Ŝoseo al la municipo Dobré
Dobruška, Dolní Spáleniště, crucifix.jpg|Kruco en Dolní Spáleniště
Dobruška, Horní Spáleniště.jpg|Horní Spáleniště

Kategorio:Dobruška
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Chudobín u Dalečína

**Chudobín** (germane: *Chudobin*) estis vilaĝo en Ĉeĥio en nuna distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. En la jaro 1950 ĉi tie vivis 143 loĝantoj. La municipo situis sur maldekstra bordo de rivero Svratka, proksimume tri kilometroj laŭ fluo de municipo Dalečín, kun kiu Chudobín estis en du periodoj kunigita.

## Historio 
La plej malnova dokumento konservita pri Chudobín estas el la 14-a jarcento, konkrete el la jaro 1384, kiam ĝi estas indikita ties nomo en aspekto Chudowin. La nomo devenas el persona nomo Chudoba.

La 15-an de aprilo 1920 okazis forŝiro de Dalečín kaj Chudobín akiris statuson de memstara politika municipo. La unua urbestro fariĝis Rudolf Trapl, kiu agadis en tiu ĉi funkcio ok jarojn. Ekde la jaro 1947 komencis iom post ioma transloĝiĝado de la unuaj familioj en konekso kun finkonstruo de akva rezervujo Vír. En la jaro 1955 pereis ekzistado de mem-administrado en Chudobín kaj por mallonga tempo okazis al kunigo kun loka nacia komitato en Dalečín.
eta|264x264px|maldekstra|Vido al pino de Chudobín el roko Kobylí skála dum maksimuma leviĝo de la akvo de valbaraĵo

## Pereo de la municipo 
Regiona nacia komitato en Brno per decido el la 20-a de septembro 1957 nuligis la municipon Chudobín kun efikeco ekde la 1-a de majo 1957, kiam okazis ankaŭ ties fakta inundigo per akvoj de akva rezervujo Vír.

Du kabanoj, kiuj estis relative alte suoper la inundiga zono de la rezervujo, ne devis esti likviditaj kun la ceteraj konstruaĵoj de la municipo. Ili ĝisvivis ĝis la jaro 1993, kiam ili devis esti detruitaj en konekso kun ŝanĝo de uzado de la rezervujo kaj kun limigo de zonoj de higiena protekto de la akva rezervujo.

## Kulturaj mesaĝoj 
En la tempoj de la plena evoluo la municipo fariĝis inspira fonto por Václav Svoboda Plumlovský (poemo *Chudubín* el kolektaro *Básně, povídky, cesty*).

## Rilataj artikoloj 
* Akva rezervujo Vír I

## Eksteraj ligiloj 
* Chudobín en neoficiala reto pri Akva rezervujo Vír
* Chudobín en reto Zaniklé obce
* Zatopené osudy – Vír, dokument ČT, ebleco de ret-reludo
* Chudobín - mujnicipo pereinta antaŭ 50 jaroj 
* Chudobín sur historia mapo

Kategorio:Dalečín
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Svratka
Kategorio:Inundigitaj setlejoj en Ĉeĥio
Kastelo Wenckheim (Tarhos)

La **Kastelo Wenckheim** estas signifa konstruaĵo de Tarhos.
eta|maldekstre|Kastelo Wenckheim en Tarhos 
## Historio 
La familio Wenckheim akiris tiun teritorion en 1775, sed la kastelo mem estis konstruita nur en mezo de la 19-a jarcento kune kun la parko (nun arboreto). Post la 2-a mondmilito en la kastelo muziklernejo ekfunkciis, kiu faris la kastelon kaj la vilaĝon tutlande konata. En la parko oni konstruis muzikpavilonon kun tre bona akustiko en 1952. En la sekva jaro dum la inaŭguro eĉ Zoltán Kodály partoprenis. Spite tion en 1954 la ministerio ŝanĝis la funkcion al edukejo por kuracpedagogia instituto, kiu funkciis ĝis nekonata tempo. En 1976 oni denove aranĝis signifan someran muzikan renkontiĝon. Supozeble en fino de la socialismo (1988) la kastelo forlasiĝis kaj en 2013 riĉulo aĉetis ĝin kaj la necesaj restaŭraj laboroj estis faritaj. En la parko ankaŭ gastronomia centro ekfunkciis. 

## Konstruaĵo 
La kastelo situas sola en granda parko. La aranĝaĵo estas komplika, ĝi iomete similas al H-majusklo. La fasado estas simetria kaj duetaĝa. Meze larĝaj ŝtupoj kuras al 3 grandaj pordoj. En la unua kaj dua etaĝoj unuigita teraso etendiĝas kun 6 kolonoj. La malantaŭaj aloj estas teretaĝaj.

## Parko 
La parko estas protektata. La arboj (ofte centjaraj) estas precipe kverkoj, karpenoj kaj ĉiamverdaj arboj.

## Fontoj 
* https://www.kastelyok.com/adatlap.php?details=132
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Tarhos
Tarhos
Akva rezervujo Vír I

**Vír I** estas akvobaraĵo kun digo kun alteco 76,5&nbsp;m sur rivero Svratka super municipo Vír. Ĝi estis konstruita en la jaroj 1947 ĝis 1957. Ties konstruado kaŭzis pereon de municipo Chudobín ĉe Dalečín kaj pereon de parto de municipo Korouhvice.

## Indikoj 
La konstruado de la akva rezervujo estis komencita en la jaro 1947 kaj en la jaro 1958 ĝi estis donita en plenan trafikon. Per konstruo de 71 metroj alta digo estiĝis lago, kies maksimuma areo atingas 223,5 ha.

Al la akva rezervujo apartenas hidroelektra centralo kun du turbinoj kaj stacio por reguligo de trinkakvo. Mezproksima produkto de la trinkakvo moviĝas inter 50 – 60 litroj dum sekundo, maksimume ĝis 200 litroj dum sekundo. Dum normala potaga trafiko do eblas doni pli ol 5000 metroj da kubaj metroj de trinkakvo.

## Uzo 
eta|maldekstra|Akvobaraĵa digo
Dank' al tiu ĉi konstruaĵo estas provizataj de trinkakvo regionoj de Nové Město na Moravě, Bystřice nad Pernštejnem kaj parto de regiono de Žďár nad Sázavou, kaj plu ankaŭ Brno kaj ties ĉirkaŭaĵo (Víra regiona akvokondukilo). Pro tio la loko estas nealirebla al refreŝigado kaj por fiŝkaptado, ĉar por ties ĉirkaŭaĵo validas proklamilo de la I-a zono de higiena protekto. Tamen entrepreno Povodí Moravy faris malpli grandan cedon kaj sur la maldekstra bordo estis konstruita asfalta vojo servanta kiel biciklovojo, kiu kondukas ĝis Dalečín. Plu estis malfermita akvomastruma instruiga vojo.

La akva rezervujo ankaŭ servas por kapti inundojn.

## Rilataj artikoloj 
* Vír
* Akva rezervujo Vír II
* Chudobín u Dalečína

Vír I
Kategorio:Svratka (rivero)
Kategorio:Natura parko Svratecká hornatina
Kategorio:Vír
Kategorio:Teknikaj memorindaĵoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Akvaro en Suprasvratka montetaro
Ladislav Klíma

**Ladislav KLÍMA** (naskiĝis la 22-an de aŭgusto 1878 en Domažlice; mortis la 19-an de aprilo 1928 en Prago) estis ĉeĥa filozofo kaj verkisto.

## Vivo 
Klíma ĝis la aĝo de 17 jaroj estis lernanto de la hejmurba gimnazio, ĝis li estis eksigita el la lernejo pro malrespekto al la aŭstria-hungaria monarkio: li estis nominta la Habsburgojn "porka dinastio". Sekve li translokiĝis al Zagrebo kaj tie provis plulerni en gimnazio, sed ankaŭ tie ne finis per ekzameno kaj sekve en 1904 translokiĝis al Prago. Tie li vivis socie izolite kaj verkis artikolojn por diversaj ĉeĥlingvaj gazetoj, i.a. *Tribuna* kaj *Práva lidu* ("Popolaj rajtoj"). Li grandparte vivteniĝis per heredaĵoj de parencoj kaj per donacoj de amikoj, i.a. de la verkisto Otokar Březina. Pro sia ekscesa vivmaniero de amasa konsumado de nikotino (kaj de alkoholo) li mortis je tuberkulozo kaj entombiĝis en la praga tombejo *Malvazinky*.

## Verkaro 
El lia verkaro, aparte konata estas la horora rakonto *Suferado de princo Sternenhoch* , publikigita en lia mortojaro 1928. Temas pri malbela germanlingva nobelo, kiu edzinigis al si same malbelan knabinon *Helga*, kiu lin malamas (al nupto ŝin devigis ŝia patro, avidanta monon). Ŝi mortigas ilian infanon, Sternenhoch mortigas ŝin, sed amante ŝin senĉese li suferas halucinojn, ke ŝi vivas kaj amas lin. Provante amori ŝian kadavron li malsaniĝas kaj ankaŭ mortas.

En 2017 la komponisto Ivan Acher el la rakonto faris modernan operon, kantata komplete en Esperanto: La komponisto deziris komponi la operon en Esperanto, por ke la aŭskultantoj ĝuu la muzikon kaj ne provu deĉifri la vortojn, kio forlogus ilian atenton de la melodio. Li alparolis esperantiston Miroslav Malovec, kiu esperantigis por li la tekston kaj nur poste la Esperanta versio estis muzikigita. Do la Esperanta versio estas originalo de la opero. La 7-an de aprilo 2018  en la Nova Scenejo de la Nacia Teatro en Prago okazis la premiero kaj la opero estis envicigita en normalan programon de la teatro por la vasta publiko. 

Krom multajn rakontojn kaj filozofiajn eseojn, li ankaŭ (kune kun la kolego *Arnošt Dvořák*) verkis unu dramon: *Matěj Poctivý: Fantastická lidová veselohra o třech dějstvích* ("Matiaso la justa: fantasta popola komedio en tri aktoj"). En la Nacia Teatro de Prago ĝia prezentiĝo devis esti ĉesigita rapide post la premiero en 1922 pro tro multaj kaj tro fortaj protestoj de la publiko.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĥaj verkistoj
Kategorio:Ĉeĥaj filozofoj
Kategorio:Filozofoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Ekzistadistoj
Kategorio:Ideistoj
71783 Izeryna

'*71783 *Izeryna'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 30-an de septembro 2000 de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov (distrikto Prago-oriento, Ĉeĥio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Parko de Malluma Ĉielo *Izera*, establita en 2009 en la areo de protektita pejzaĝo de la Jizera montaro (ĉeĥe : *Jizerská oblast tmavé oblohy*) ĉirkaŭ la landlimo inter Ĉeĥio kaj Pollando. La nomo devenas de tiu de la oreado *Izerina'', patronino de la Jizera montaro, kaj de tiu de la mineralo izerino, lokala tipo de ilmenito kies koloro similas la nigrecon de la ĉielo en la parko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Malkovrita de Peter Kušnirák
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Viktor Tóth

**Viktor Tóth** [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóth Viktor** estas hungara ĵazmuzikisto, saksofonisto, orkestrestro.

Viktor Tóth naskiĝis la  en Kiskunhalas.
 
## Biografio 
Viktor Tóth komencis siajn muzikajn studojn en la aĝo de 14-a en muziklernejo de Paks, iom poste en Szekszárd. En la malfruaj 1990-aj jaroj li estis membro de pluraj hungaraj ŝlagraj kaj ĵazaj muzikgrupoj. Li akiris diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 2003. Lia ĉefinstruisto estis Gyula Csepregi. Dum la studentaj jaroj li establis triopon, poste kvarteton. Iom poste li aliĝis al pluraj konataj ĵazmuzikistoj, post jaroj jam ankaŭ en Eŭropo kaj Usono. Li registris la unuan sondiskon en 2005. Li ricevis premiojn inter 2006-2017.

## Vidu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=xkEX5krENu0

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj saksofonistoj
Kategorio:Hungaraj ĵazmuzikistoj
Kategorio:Hungaraj orkestrestroj
Antonio Luis Baena Tocón

**Antonio Luis BAENA Tocón** (1915-1998) estis hispana militisto kaj funkciulo kiu, en la jaroj post la Hispana Enlanda Milito, formis parton de diversaj milittribunaloj de la diktaturo de Francisco Franco, elstare speciale pro sia partopreno en la tribunalo kiu kondamnis je morto la poeton Miguel Hernández en 1940.

## Biografio 
Inter 1939 kaj 1943, havante rangon de habiligita subleŭtenanto, Baena Tocón estis destinita al la Speciala Tribunalo por Gazetaro, kiu zorgis pri la persekutado kaj puno al tiuj personoj kiuj estis verkintaj en amaskomunikiloj dum la Dua Hispana Respubliko. Sub la ordonoj de la juĝisto Manuel Martínez Margallo li okupiĝis pri la esplorado de la Municipa Gazetoteko de Madrido, kie li notis la nomojn de verkistoj kaj ĵurnalistoj, kun komentario pri la karaktero de la supozeblaj deliktoj kiujn tiuj estis farintaj en siaj literaturaj publikaĵoj.

Krome, li estis membro de kelkaj militjuĝoj rilataj kun la Speciala Tribunalo por Gazetaro, rimarkinde tiu kontraŭ la poeto Miguel Hernández, kiu estis kondamnita je morto en marto 1940 – tiu kondamno estis poste ŝanĝita al 30 jaroj de prizono, kie la poeto baldaŭ mortis –. Baena Tocón estis sekretario de tiu juĝo, spite la fakton, ke li ne posedis la necesan titolon por tio ĉar li trapasis ekzamenon nur de kelkaj malmultaj fakoj en la studoj pri juro. En tiu epoko tiu estis normala proceduro en diktaturo kiam mankis multaj profesiuloj pro la milito kaj posta subpremado.

En junio 1966 Antonio Luis Baena Tocón estis nomumita kontokontrolisto de la Municipo de Kordovo, posteno kiun li plenumis ĝis sia emeritiĝo. Antaŭe li estis habilitita kiel vickontrolisto de la Provinca Deputitaro. Ambaŭ postenoj, kiel estis kutime dum la diktaturo, estis atribuitaj pro liaj meritoj je la servo de la reĝimo.

## Polemiko 
En junio 2019 la Universitato de Alikanto, pro peto de lia filo, forigis el siaj ciferecaj arkivoj ĉiun referencon al la partopreno de Antonio Luis Baena Tocón en la juĝo al Miguel Hernández, cele al tio ke lia nomo ne estu ligita al la kondamno kaj posta morto de la poeto. Rapide okazis Streisand-efiko, kiu faris el Baena Tocón rolulo de gazetara aktualo, kio malhelpis la dezirojn de lia filo kaj helpis la prestiĝon de la esprimlibero kaj de la rekonstruo de la vero ĉirkaŭ la historio de la Hispana Enlanda Milito kaj ties diktatura postmilito. Kiam la afero estis disvastigita, la Universitato restarigis la antaŭe nuligitan informaron, kaj finfine la justica sistemo malakceptis la deziron de la filo de Baena forviŝi la informaron pro ties ĝenerala intereso.

## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj oficiroj
Kategorio:Hispanaj juristoj
Kategorio:Homoj de la Hispana Enlanda Milito
Kategorio:Frankismaj reprezalioj
Zr. Ms. Schorpioen (1868)

'*Zr. Ms. *Schorpioen'''* (Lia moŝta Skorpio) estas nederlanda kirasŝipo konstruita en 1868 en Toulon Francio. La *Schorpioen* formis kune kun la en Skotlando konstruita ĝemela ŝipo *Buffel* la kernon de la noviĝinta Koninklijke Marine (Reĝa Mararmeo), ankoraŭ ĝis 1905 nomata Koninklijke Nederlandse Zeemacht.

Ili anstataŭis la malmoderniĝintajn lignajn ŝipojn kiuj uzis vaporon kaj velojn por la propulso kaj havis glattubajn kanonojn. La novaj ŝipoj estis ekipitaj per pezaj kaneligitaj kanonoj kun kalibro de 23&nbsp;cm kun peza kiraso ĉirkaŭe. La kareno havis zonkirason de 15&nbsp;cm kaj la pafilarturo, kun du kanonoj, havis kirason de preskaŭ 30&nbsp;cm.

Dum la konstruado la ŝipo estis ekipita per du tripiedaj mastoj kaj povis hisi proksimume 600&nbsp;m² da veloj. Ĉar montriĝis ke la ŝipo estas malfacile velebla, la mastoj kaj la rigilaro post kelkaj jaroj estis forigitaj. La grandaj vapormaŝinoj zorgis por rapideco de proksimume 13&nbsp;knotoj. La plej okulfrapa armilo estis la rampruo, iom alie ol tiu de la *Buffel*, sed tiu trotaksita armilo neniam estis uzata.

La kariertabelo estas, same kiel tiu de la *Buffel*, ne tre impresa. En 1886 la *Schorpioen* estis tuŝita en la pobo de padelvaportrenŝipo en la haveno de Den Helder kaj sinkis en du horoj. Post tio la ŝipo estis reflosigita kaj riparita. En 1908 la ŝipo estis elservigita kaj alikonstruita al loĝiga ŝipo. Ĝi gastigis la torpedoservon, la matrosedukadon kaj la submarŝipservon.
eta|maldekstra|De *Schorpioen* en 1948
Je la komenciĝo de la Dua Mondmilito la ŝipo estis transportita al Germanio fare de la okupantoj por tie servi kiel loĝejo. Post la milito, en 1947, la *Schorpioen* retroviĝis en Hamburgo kaj estis retrenita al Den Helder, kie ĝi denove estis uzata kiel tranoktejo, unue en Amsterdamo kaj poste, de 1951 ĝis 1971, por la mararmeaninoj (MARVA) en Den Helder. Lernantoj de la marveturlernejo en Den Helder, Internulejo Prinses Margriet, ankaŭ uzis la ŝipon.

Dum mallonga tempo sur la ŝipo loĝis domokupantoj, sed en 1982 la fondaĵo *Ramschip Schorpioen'' aĉetis la ramŝipon kaj metis ĝin je la kajo en Middelburg por la publiko. Post longdaŭra restaŭrado je la 3-a de julio 1989 la pordoj malfermiĝis por la publiko. En decembro 1998 la Koninklijke Marine (Reĝa Mararmeo) reaĉetis la ŝipon de la fondaĵo. Post tio la ramŝipo estis transportita al la mararmea muzeo en Den Helder. En majo 2000, post restaŭrado de dekok monatoj, ĝi estis malfermita kiel muzeoŝipo por la publiko.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Schorpioen 

Kategorio:Nederlandaj ŝipoj
Kategorio:Militŝipoj
Kategorio:Muzeaj ŝipoj en Nederlando
Kategorio:Nederlando en la Dua Mondmilito
Kategorio:Aperis en 1868
Listo de tinkturaj plantoj

La **listo de la tinkturaj plantoj** inkludas plantojn, kiuj havas substancojn, kiuj taŭgas por kolorigado de tekstiloj, nutraĵoj, kometikaĵoj, papero ktp.

## Listo 
Konataj tinkturaj plantoj estas:

## Vidu ankaŭ 
* listo de utilplantoj
* listo de kuirherboj kaj spicherboj
* listo de kuracplantoj
* listo de plantoj kun psiĥotropaj substancoj
* listo de kultivaraj kulturplantoj

## Literaturo 
* Lutz Roth, Kurt Kormann, Helmut Schweppe: *Färbepflanzen, Pflanzenfarben.* ecomed, Landsberg/Lech 1992, ISBN 978-3-609-65490-4.
* Helmut Schweppe: *Handbuch der Naturfarbstoffe.* ecomed, 1993, ISBN 978-3-609-65130-9.
* Eberhard Prinz: *Färberpflanzen; Anleitung zum Färben Verwendung in Kultur und Medizin.* 2. durchgesehene und korrigierte Auflage, Verlag Schweizerbart Stuttgart (2014), ISBN 978-3-510-65291-4.
* Renate Kaiser-Alexnat: *Farbstoffe aus der Natur. Eine Übersicht mit Rückblick und Perspektiven.* epubli, 2012, ISBN 978-3-8442-2095-7, online (kurze Vorschau). (PDF; 1 MB), auf dyeplants.de, abgerufen am 7. Januar 2017.
* David Maarsen: *Färberpflanzen der Schweiz.* Bachelorarbeit, ZHAW, 2009, online  (PDF; 1,19 MB), auf prospecierara.ch, abgerufen am 7. Januar 2017.

## Retligiloj 
* *Lexikon Nachwachsende Rohstoffe* von Michael Pankratius 
* *Kleines Lexikon der Färberpflanzen* von Thomas Seilnacht
* *Nutzpflanzen-Datenbank (Uni Marburg): Färberpflanzen*

## Referencoj 

tinkturaj plantoj
Megachile pluto

***Megachile pluto***, konata ankaŭ kiel *giganta abelo de Wallace* kaj *raĝa ofu/rotu ofu* (gereĝo de abeloj en Indonezio), estas tre granda rezinabelo de la familio de Megakiledoj en Indonezio. Ĝi estas la plej granda konata vivanta abelspecio. Oni supozis, ke ĝi estas formortinta ĝis kelkaj specimenoj estis malkovritaj en 1981. Ne estis pliaj konfirmitaj vidaĵoj ĝis du estis kolektitaj kaj venditaj per eBay en 2018. Vivanta ino estis trovita kaj filmita por la unua fojo en 2019.

## Priskribo 
eta|maldekstra|Ino.
La giganta abelo de Wallace estas nigra rezinabelo kun tre disvolvigitaj kaj grandaj makzeloj. La specio montras fortan seksan dimorfismon: inoj povas atingi longon de 38 mm, kun enverguro de 63.5 mm, sed maskloj kreskas nur ĝis ĉirkaŭ 23 mm. Nur inoj havas grandajn makzelojn. Oni supozas, ke *M. pluto* estas la plej granda vivanta abelspecio, kaj restas la plej granda vivanta abelspecio iam priskribita. Ĝi estas "tiom longa kiel plenkreska burdo". La giganta abelo de Wallace estas facile distingebla el aliaj abeloj pro siaj grandaj grando kaj makzeloj, sed ankaŭ pro rimarkinda blanka bendo sur la abdomeno.

## Vidu ankaŭ 
* Abelo

## Notoj 
Pluto
Kategorio:Himenopteroj de Azio
Kategorio:Lazara taksono
Kategorio:Faŭno de Indonezio
Kategorio:Vundeblaj specioj
Megakiledoj

**Megakiledoj** aŭ **Megaĥiledoj**, *Megachilidae*, estas kosmopolita familio de ĉefe solemaj abeloj kies polen-porta strukturo (nomita *skopo*, el la latina scienca *scopa*) estas limigita al la ventra surfaco de la abdomeno (anstataŭ ĉefe aŭ ekskluzive en la malantaŭaj kruroj kiel en aliaj abelfamilioj). La genroj de Megakiledoj estas plej komune konata kiel **masonabeloj** kaj *Megachile* aŭ **folitranĉaj abeloj**, nomoj kiuj aludas la materialojn el kiuj ili konstruas siajn nestojn (grundo aŭ folioj, respektive); kelkaj kolektas plantajn aŭ animalajn harojn kaj fibrojn, kaj estas nomitaj **kardistaj abeloj**, dum aliaj uzas plantorezinojn en nestokonstruo kaj pro tio ili estas nomitaj **rezinabeloj**. Ĉiuj specioj manĝas nektaron kaj polenon, sed kelkaj estas kleptoparazitaj (neformale nomitaj "kukolabeloj"), kiuj manĝas la polenon kolektitan de aliaj megakiledaj abeloj. Parazitaj specioj ne posedas skopojn. La movado de megakiledaj abeloj en la reproduktaj strukturoj de floroj estas energia kaj naĝeca; tiu agitado liberigas grandajn kvantojn de poleno.

## Diverseco 
Tutmonde la nombro de specioj estas tre granda; identigitaj specioj estas ĉirkaŭ 4 000. Tiel Megakiledoj estas 15% al 20% de nomitaj specioj de abeloj.

## Taksonoj 
* *Megachile*
** *Megachile pluto*

## Vidu ankaŭ 
* Abelo

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Palaearctic Osmiine Bees
* Leafcutting bees on the UF / Institute of Food and Agricultural Sciences IFAS Featured Creatures retejo
* Online Guides to all the eastern North American Megachilidae
* Bugguide. Information and photos of Megachilidae of North America
*
Apokrito

**Apokritoj**, *Apocrita*, estas subordo de insektoj en la ordo de Himenopteroj. Ĝi inkludas vespojn, abelojn kaj formikojn, kaj konsistas el multaj familioj. Ĝi enhavas la plej antaŭenirajn himenopterojn kaj estas distingitaj el la Simfitoj pro la mallarĝa "talio" (petiolo) formita inter la unuaj du segmentoj de la fakta abdomeno; la unua abdomena segmento estas kunigita kun la torako, kaj estas nomita propodeo. Tamen, estas ĝenerala praktiko, kiam oni studas la korpon de apokrito en teknika senco, referenci al la mezozomo kaj al la metazomo (aŭ "gaster") pli ol al la "torako" kaj al la "abdomeno", respektive. La evoluo de kunpremita talio estas grava adapto por la paraziteca vivostilo de praula apokrito, ĉar permesas plian manovreblon de la ovodemetilo de la ino. La ovodemetilo aŭ etendiĝas libere aŭ estas kuntirita, kaj povas esti disvolvigita en pikilo kaj por defendo kaj por paralizado de predo. Larvoj estas senkruraj kaj blindaj, kaj manĝas aŭ ene de gasto (planto aŭ animalo) aŭ en nestoĉelo provizita de la patrinoj.

## Familioj 
* Vespedoj

## Notoj
Apoido

La superfamilio *Apoidea* estas grava grupo ene de la Himenopteroj, kiu inkludas du tradicie agnoskitajn stirpojn, nome la "sfecidaj" vespoj kaj la abeloj. Molekula filogeniko montras, ke la abeloj devenas el eno de Krabronedoj, kaj tiele la grupigo estas parafiletika, kaj kondukis al reklasigo por produkti monofiletikajn familiojn.

## Bibliografio 
* Grimaldi, D.; Engel, M.S. (2005). Evolution of the Insects. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-82149-0.
* Michener, C.D. (2000). The Bees of the World. Johns Hopkins University Press.

## Notoj 
Kategorio:Apokritoj
János Ónozó

**János Ónozó** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ónozó János** estis hungara kornisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto.

János Ónozó naskiĝis la  en Dalj, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Ónozó komence studis en Szeged, poste ekde 1933 en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, kie li akiris diplomon en 1938. Lia ĉefinstruisto estis Ferenc Romagnoli. Jam dum la studentaj jaroj li estis kornisto en orkestro de policanoj. Inter 1943 kaj 1977 li apartenis al orkestro de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ekde 1946 li instruis en la nacia muzikejo, ĝis 1983 en la Muzikarta Altlernejo. Li estis fondinta membro de blovista kvinopo, kun kiu li turneis ankaŭ eksterlande inter 1947-1963. Li ricevis premion en 1954.

## Lia muziklibro 
* *Kürtiskola I–II.* (1954, ankaŭ germane, reeldonita almenaŭ 20-foje)

## Elektitaj disĉiploj 
* Ferenc Tarjáni

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://opac-nevter.pim.hu/ro/record/-/record/display/manifestation/PIM77692/aabcbac2-5caf-41ca-8370-6ddd1b44f9e5/solr/0/24/0/1/authorOrder/ASC

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kornistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vír

**Vír** () estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie  (). La municipo situas sur kunfluejo de rivero Svratka kaj rivereto Bystřice.

## Historio 
La unuaj skribaj mencioj pri la municipo falas al la jaro 1047, pli poste ĝi estas menciata nur en la jaro 1243 kaj sekve en la jaro 1364. Tiutempe ĝi apartenis al familio Pernštejnidoj, respektive al Vojtěch z Pernštejna. Ekde la 16-a jarcento proprumis ĝin daŭre senjoroj el Kunštát.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Burgo Pyšolec, ruino
* akva rezervujo Vír I
* akva rezervujo Vír II
* Domo n-ro 7
* Domo n-ro 15
* Domo n-ro 25
* Domo n-ro 29
* belvederoj Hraběcí stolek, Horymírka, Klubačice

## Fotogalerio 

Vír 1..jpg|Digo de akva rezervujo Vír I
Vír 01.jpg|En la municipo
Bystřice nad ústím do Svratky 01.jpg|Rivereto Bystřice super enfluejo ĝis Svratka
Navrátilova lípa (2).jpg|Tilio de Navrátil

## Interesaĵoj 
* En Vír oni filmis televidan serion *Četnické humoresky*.

## Rilataj artikoloj 
* Chudobín u Dalečína


Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Svratka
Akva rezervujo Vír II

**Vír II** estas malgranda valbaraĵo sur rivero Svratka konstruita en la jaro 1954 sub municipo Vír en distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. Ĉe korpo de la digo situas domaro Hamry u Víru. Sur monteto super la rezervujo troviĝas ruino de burgo Pyšolec. Hidroelektra centralo estas lokigita malantaŭ meandro de la rivero kaj kun la valbaraĵa lago ĝi estas kunigita per tunelo.

## Uzo 
La ĉefa tasko de la konstruaĵo estas egaligado de la fluo el la ĉefa rezervujo Vír I.

## Hidroelektra centralo 
En la komplekso estas instalita unu turbino de Kaplan kun plenumo 0,730 MW.

## Rilataj artikoloj
* Vír
* Akva rezervujo Vír I

## Fotogalerio

Vír II.JPG|Vír II
Vodní nádrž Vír II 01.jpg|Vír II
592 66 Vír, Czech Republic - panoramio (5).jpg|Vír II

Vír I
Kategorio:Svratka (rivero)
Kategorio:Vír
Kategorio:Teknikaj memorindaĵoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Akvaro en Suprasvratka montetaro
Kodagu

**Coorg** (aŭ **Kodagu**) estas montara distrikto en la suda barata subŝtato Karnatako.

Ĝi altiras multajn turistojn ĉiujare. Ĝi havas multe da vidindaĵoj kiel akvofaloj, arbaroj, temploj, riveroj ktp.

Ĝia ĉefurbo nomiĝas Madikeri. En la distrikto estas ankaŭ aliaj urboj kiel Viraĝpet.

Kategorio:Distriktoj de Barato
Kategorio:Geografio de Karnatako
Granda mioto

**Granda mioto** (latine: *Myotis myotis*) estas unu el la plej abundaj kaj la plej grandaj kiropteroj vivantaj en Ĉeĥio kaj kiu estas samtempe ankaŭ abunde disvastiĝinta en Eŭropo krom Skandinavio.

## Karakteristiko 
La kapo kun la korpo mezuras 6,5–8&nbsp;cm; la vosto 4,8–6&nbsp;cm; alteco 1,2–1,6&nbsp;cm; antaŭkubuto 5,5–6,8&nbsp;cm; maso 18–45&nbsp;g, kio estas por komparo je iom pli granda alteco ol havas kamphirundo. Enverguro estas preskaŭ 37&nbsp;cm. El la supra flanko la granda mioto estas plejparte grizbruna kaj el la suba flanko poste grizblanka. Ĝia hararo atingas nur mallongajn dimensiojn.

## Trovo 
La granda mioto vivas en la naturo en kavernoj, sed ĝi kapablas akomodiĝi al kunvivo kun homo, kiam ĝi serĉas kaŝlokojn en subtegmentejoj de malnovaj domoj, en keloj kaj galerioj. En tempo de someraj monatoj femalo kreas kun la idoj multnombrajn koloniojn en lokoj, kie ne estas trablovo. Kelkaj kolonioj nombras preskaŭ 4000 unuopuloj. Ĝi travintrumas en subteraj spacoj unuope aŭ ankaŭ en multnombraj grupoj.

Kategorio:Kiropteroj
József Román (sakŝalmisto)

*La informkesto prezentas falsajn informojn!*

**József Román** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Román József** estis hungara sakŝalmisto, soldato.

József Román naskiĝis en 1781 en Supra Hungarujo, pri la morto plene mankas informoj.

## Biografio 
Pri vivo de József Román mankas informoj, sed estas sciata, ke li estis la plej fama sakŝalmisto de sia tempo. Iam li apartenis al orkestro de János Bihari. Lia plej grava posteno estis en taĉmento, kie li estis varbisto de novaj soldatoj helpe de muziko. (Tion prezentas la bildo!) Baldaŭ li estis civila muzikisto ekzemple en Teatro Magyar, krome li muzikadis en baloj.

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun bildo](https://hu.wikipedia.org/wiki/Rom%C3%A1n_J%C3%B3zsef_(dud%C3%A1s))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj sakŝalmistoj
Kategorio:Hungaraj soldatoj
Nové Zámky (Mladeč)

:*Estas ankaŭ Nové Zámky.*

**Nové Zámky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mladeč en distrikto Olomouc. Ĝi havas  (). Ĝi troviĝas ĉe arbaro Doubrava sur malnova vojo el Litovel ĝis Loštice.

Nové Zámky situas en katastra teritorio **Mladeč**.

## Historio 
Unuafoje ĝi estas menciata nur en la jaro 1690. Troviĝas ĉi tie kasteleto de familio Boskovicidoj, la tn. Nové Zámky u Litovle. Ekde la jaro 1850 la vilaĝo estas parto de municipo Mladeč.

Kontraŭ la kasteleto troviĝas eksa soldata areo, kie hodiaŭ troviĝas ĉevaloj kaj loĝigkapacitoj.

## Loĝantaro 
Kategorio:Mladeč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Nagymaros)

La **preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** (origine hungare *Szent Kereszt felmagasztalása*) estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Nagymaros.

## Historio 
Sur la pordopinto de la kirko estas legebla 1509, kion multaj akceptas kiel konstrujaron. Tamen la unua mencio okazis jam en 1324 (tiam dediĉita al Marteno de Tours). Arkeologoj trovis restaĵojn el la unua kirko, kiu plurfoje estis trakonstruita kaj pligrandigita en la 14-a kaj 15-a jarcentoj. Nur la turo estis konstruita en 1509. Dum dominado de turkoj en 1587 la loĝantoj prenis la kalvinismon kune kun la kirko, kiu intertempe ruiniĝis. La katolika paroĥo estis refondita en 1728. La preĝejo mem barokiĝis en 1771. La orgeno estis farita en 1902. En 1965 la restaŭristoj faris mezepoka la aspekton.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ la trotuaro de strikta vojo. Apud la kirko troviĝas statuoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Gizela de Bavario. Kontraŭ la preĝejo funkcias la paroĥejo konstruita en la 1770-aj jaroj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas, plej meze situas la enirejo. La turo ĉe la anguloj havas pilierojn. La turo super la navotegmento transformiĝas al pli mallarĝa oklatero. La navo finiĝas en absido kun sakristio. Interne la instalaĵoj devenas el la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

Visegrád, Hungary - panoramio (50).jpg|Inter domoj kaŝiĝas la kirko
Roman Catholic Church from Dózsa György street, 2010 Nagymaros, 2626 Hungary - panoramio (2).jpg|Turo
Szent Kereszt felmagasztalása templom a Monsberger tér felől, 2018 Nagymaros.jpg|Parto de navo
Római katolikus templom (7182. számú műemlék) 4.jpg|Parto de turo
Nagymaros church 2.JPG|Pordo
Nagymaros pulpit 01.jpg|Predikejo

Nagymaros
Nagymaros
Haliktedoj

**Haliktedoj** (*Halictidae*) estas la dua plej granda familio de "Apoidea" abeloj. Haliktedaj specioj estas tra la tuta mondo kaj estas kutime malhel-koloraj kaj ofte metalecaj laŭ aspekto. Kelkaj specioj estas tute aŭ parte verdaj kaj kelkaj estas ruĝaj; nombraj el ili havas flavajn markilojn, speciale la maskloj, kiuj ofte havas flavajn vizaĝojn, modelo tre disvastigita inter la variaj familioj de abeloj. Tiu familio estas distingebla pro la arkeca (tre kurba) baza vejno trovebla en la flugilo.

[eta|maldekstre|*Systropha planidens*, specialisma polenisto de la genro *[Convolvulus*.]]
Ili estas ofte nomitaj "**ŝvitabeloj**" (speciale la plej malgrandaj specioj), ĉar ili estas ofte altiritaj al la ŝvito. Ili ŝajne pikas nur okaze de ĝenado; iliaj pikiloj estas minoraj.

La plej oftaj abeloj en la Norda Hemisfero estas la Haliktedoj aŭ ŝvitabeloj, sed ili estas tre malgrandaj kaj ofte estas erare miskomprenitaj kiel vespoj aŭ muŝoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Family Halictidae Large format diagnostic photos, information.
* Everything About the Sweat Bee
* Image Gallery el Gembloux 
* BugGuide – Search: Halictidae (North American species only).
* Online identification guides for eastern North American Halictidae
* Halictidae  en UF / Institute of Food and Agricultural Sciences, IFAS, retejo de Featured Creatures


Kategorio:Abelaj familioj
71556 Page

'*71556 *Page'''* estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona amatora astronomo David S. Dixon elde la Observatorio de Jornada en Las Cruces (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la usona fizikisto kaj astrofizikisto *Gary L. Page'' de la Universitato George Mason (Fairfax, Virginio), kiu esploras pri la ĉeesto kaj la efikoj de ne-bariona materio en la sunsistemo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de David S. Dixon
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Domašín (Dobruška)

**Domašín** () estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Dobruška en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi situas proksimume 2,5&nbsp;km oriente de Dobruška. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 96 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Domašín situas en katastra teritorio **Domašín u Dobrušky** kun areo 3,72&nbsp;km².

Nomo de la municipo verŝajne devenas de ties fondinto aŭ ĉefulo de koloniistoj de nomo Domacha. La vilaĝo apartenis en pli malnovaj tempoj al senjorujo Litice, en la jaro 1495 aĉetis ĝin Vilemo el Pernštejn.

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Dobruška, Domašín, house No 24.jpg|Ŝoseo al Dobruška
Dobruška, Domašín, chapel in Studánka.jpg|Kapelo en Studánka
Dobruška, Domašín, fire house.jpg|Fajroestigistejo en vilaĝplaco
Dobruška, Domašín, old shop.jpg|Eksa vendejo

Kategorio:Dobruška
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Haplodiploidio

**Haplodiploidio** estas la nomo uzebla por la sistemo de seksodeterminigo de la himenopteroj (formikoj, abeloj kaj vespoj), de tizanopteroj, kelkaj skaraboj (skolitinoj) kaj rotiferoj; tio okazas ankaŭ en kelkaj akaroj de la familio tetranikedoj, en kelkaj kokkoideoj kaj en kelkaj hemipteroj. En tiu sistemo la sekso estas determinita de la nombro de kromosomaroj kiun individuo ricevas. La individuo kiu naskiĝas el la kombino de unu spermo kaj ovulo estas ino, male ovo nefekundita rezultas en unu masklo. Tiele la masklo havas la duonon de la nombro de kromosomoj kiujn havas la ino, estas haploida. La ino estas diploida, li havas du arojn de kromosomoj. Tiu sistemo kreas serion da pekuliareco: masklo ne havas patron kaj ne povas havi masklajn filojn, sed ja havas avon kaj povas havi nepojn. Ties heredo estas pasigita nur al filinoj kaj pere de ili al la postaj generacioj. La sistemo de haplodiploidio kreis la eblojn de bonsociemo en la himenopteroj.

## Notoj 
Kategorio:Himenopteroj
Kategorio:Besta reproduktado
Kategorio:Insekta genetiko
Kategorio:Abelkulturo
Volárna (Roudno)

:*Estas ankaŭ Volárna.*

**Volárna** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Roudno en distrikto Bruntál. Ĝi situas proksimume 3&nbsp;km de Roudno. Vivas ĉi tie  ().

Volárna situas en katastra teritorio **Roudno** kun areo 22,14&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Roudno, Volárna (2019-08-15; 05).jpg|Eksa domo de arbaristo
Roudno, Volárna (2019-08-15; 06).jpg|Moderna konstruareo
Roudno, Volárna (2019-08-15; 07).jpg|Domoj el la 20-a jarcento
Roudno, Volárna (2019-08-15; 08).jpg|Vojmontrilo
Roudno, Volárna (2019-08-15; 11).jpg|Sonorilo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Bruntál
Kategorio:Roudno
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
William Donald Hamilton

**William Donald HAMILTON**, RS (1a de aŭgusto 1936 – 7a de marto 2000) estis angla evoluisma biologo, amplekse agnoskita kiel unu el la plej gravaj teoriuloj pri evoluismo de la 20a jarcento.

Hamilton famiĝis pro sia teoria verkaro eksponanta rigore genetikan bazon por la ekzisto de altruismo, nome rigardo al tio kio estis ŝlosila parto de la disvolvigo de geno-centra vido de evoluismo. Li estas konsiderata unu el la pioniroj de la sociobiologio. Hamilton publikigis ankaŭ gravan verkaron pri seksaj proporcioj kaj la evolucio de sekso. El 1984 ĝis sia morto en 2000, li estis Esplorprofesoro de la Reĝa Societo en la Universitato de Oksfordo.

## Verkoj 
* Hamilton, W. (1964). "The genetical evolution of social behaviour. I". Journal of Theoretical Biology. 7 (1): 1–16. doi:10.1016/0022-5193(64)90038-4. PMID 5875341.
* Hamilton, W. (1964). "The genetical evolution of social behaviour. II". Journal of Theoretical Biology. 7 (1): 17–52. doi:10.1016/0022-5193(64)90039-6. PMID 5875340.
* Hamilton, W. (1966). "The moulding of senescence by natural selection". Journal of Theoretical Biology. 12 (1): 12–45. doi:10.1016/0022-5193(66)90184-6. PMID 6015424.
* Hamilton, W. (1967). "Extraordinary sex ratios. A sex-ratio theory for sex linkage and inbreeding has new implications in cytogenetics and entomology". Science. 156 (774): 477–488. doi:10.1126/science.156.3774.477. PMID 6021675.
* Hamilton, W. (1971). "Geometry for the selfish herd". Journal of Theoretical Biology. 31 (2): 295–311. doi:10.1016/0022-5193(71)90189-5. PMID 5104951.
* Hamilton W. D. (1975). Innate social aptitudes of man: an approach from evolutionary genetics. in R. Fox (ed.), Biosocial Anthropology, Malaby Press, London, 133-53.
* Axelrod, R.; Hamilton, W. (1981). "The evolution of cooperation". Science. 211 (4489): 1390–1396. doi:10.1126/science.7466396. PMID 7466396.
* Hamilton, W.; Zuk, M. (1982). "Heritable true fitness and bright birds: A role for parasites?". Science. 218 (4570): 384–387. doi:10.1126/science.7123238. PMID 7123238.
* Hamilton W.D. (1996) Narrow Roads of Gene Land vol. 1: Evolution of Social Behaviour Oxford University Press, Oxford. ISBN 0-7167-4530-5
* Hamilton W.D. (2002) Narrow Roads of Gene Land vol. 2: Evolution of Sex Oxford University Press, Oxford. ISBN 0-19-850336-9
* Hamilton W.D. (2005) Narrow roads of Gene Land, vol. 3: Last Words (with essays by coauthors, ed. M. Ridley). Oxford University Press, Oxford. ISBN 0-19-856690-5

## Notoj 
Kategorio:Britaj zoologoj
Kategorio:Evoluistoj
Kategorio:Evoluaj psikologoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Loĝantaraj genetikistoj