open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alois Eckardt

eta|*Die Katzenmama*
**Alois ECKARDT** (naskiĝinta en 1845 en Lichte, mortinta en 1906 en Munkeno) estis germana oleaĵa kaj porcelana pentristo.

## Vivo 
Eckardt studis ekde la 20.10.1875 en la antikva klaso de la Akademio de vidaj artoj de Munkeno. ĉe Wilhelm von Lindenschmit la pli juna. Poststude li aktivis en Vieno, Dresdeno kaj Munkeno.

Alois Eckardt laboris i.a. por la gazeto "Die Gartenlaube" elmontrante siajn verkojn ankaŭ ĉe Glaspalast (Munkeno). Kiel porcelanpentristo li kreis miniaturojn, ankaŭ laŭ la verkoj de aliaj artistoj. Li interesiĝis krome pri ĝenropentraĵo kaj aĵpentraĵo.

## Literaturo 
* Hyacinth Holland: "Eckardt, Alois", ĉe Ulrich Thieme (eld.): *Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart*, volumo Band 10, E. A. Seemann, Leipzig 1914, p. 324–325

* Susanna Partsch: "Eckardt, Alois", ĉe *Allgemeines Künstlerlexikon. Die Bildenden Künstler aller Zeiten und Völker* (AKL). Volumo 32, Saur, München i.a. 2002, ISBN 3-598-22772-8, p. 62

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Eckardt-aĵoj sur artkomerca paĝaro

Kategorio:Germanaj pentristoj
Figueres-Vilafant (stacidomo)

**Figueres-Vilafant** (, ), estas fervoja stacio de la altrapida linio Madrido - Zaragozo - Barcelono - Franca landlimo situanta inter Vilafant kaj Figueres en la komarko Alt Empordà, Provinco Ĝirono.

## Bildgalerio 

Figueres Vilafante overstap.JPG|Insula kajo
TGV Duplex Figueres.jpg|Trajno TGV Duplex
L66 060DA COMSA - Figueres-Vilafant - Jordi Verdugo.jpg|Vartrajno

## Vidu ankaŭ 
* Figueres (stacidomo)
* Renfe-SNCF en Cooperación

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Figueres
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
József Szákfy

**József Szákfy** [jOĵef sAkfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szákfy József** estis hungara aktoro, teatrestro. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Szákfi, Szákffy,* lia edukita filino estis Amália Szákfy-Szabó, lia bofilo estis Miklós Feleky.

József Szákfy naskiĝis en 1798 en Arad (urbo)?, li mortis la  en Debrecen.

## Biografio 
József Szákfy komencis sian aktoran karieron en Gyöngyös en 1817. Li apartenis al diversaj migraj teatraj trupoj, en 1821 li rolis en Cegléd. Inter 1828 kaj 1831 li estis membro de Hungara Teatro en Kassa. Baldaŭe li ludis en Transdanubio. Li partoprenis en malfermo de teatrejo en Debrecen en 1834 kune kun Lajos Fáncsy kaj József László (aktoro), poste li estis ankaŭ estro de migra teatra trupo. Estis anoj de tiu trupo ekzemple János Arany kaj Sándor Petőfi. Inter 1843-1848 li apartenis al Nacia Teatro de Pest, poste li transprenis la estrecon de teatro de Kolozsvár. En la 1860-aj jaroj li estis aktoro en Debrecen, lastfoje en 1879.

## Liaj roloj (elekto) 
* Johann Baptist Hirschfeld: * Das Zauberschloss in Ungarn* (Tündérkastély Magyarországon) - Farkas
* Victor Hugo: *A Notre-dame toronyőre* - Phoebus
* Johann Wolfgang von Goethe: *Clavigo* - Beaumarchais
* Károly Kisfaludy: *A hűség próbája* - reĝo Mátyás
* Mihály Vörösmarty: *Vérnász* - instruisto
* Ferdinand Raimund: *Paraszt, mint dúsgazdag* - Wurzel Fortunatus

## Lia libro 
* *Egy agg színész naplójából* (1866)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Alila tiocianato

**Alila tiocianato** estas organika komponaĵo kies formulo estas **C3H5-S-C≡N** apartenanta al la familio aŭ funkcia grupo de la **tiocianatoj** kaj rezultanta el interagado de la tiocianata acido kaj alila alkoholo. Ĝi estas uzata en la preparado de farmaciaĵoj kaj organikaj sintezoj. En agrikulturo tiocianatoj uzatas kiel insekticidoj kaj en medicino en la fabrikado de farmaciaĵoj. Alila estero de la tiocianata acido estas senkolora brulema likvaĵo kun malagrabla odoro kaj estas preskaŭ nesolvebla en akvo sed estas solvebla en etanolo kaj duetila etero. Tiocianato de izopropilo estas alte toksa substanco.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *alila tiocianato* per interagado de *arĝenta (I) tiocianato* kun *alila bromido*:

### Reakcio 2 
* Preparado de *alila tiocianato* per interagado de *baria tiocianato* kun *dualila sulfato*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *alila tiocianato* per interagado de *tiocianata acido* kun *alila alkoholo*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *alila tiocianato* per interagado de *alila cianido* kun *tiosulfata acido*:
prop

### Reakcio 5 
* Preparado de *alila tiocianato* per interagado de *kalia tiocianato* kun *alila alkoholo*:

### Reakcio 6 
* Preparado de *alila tiocianato* per interagado de *alila klorido* kun *tiocianata acido*:

### Reakcio 7 
* Preparado de *alila tiocianato* per interagado de *propanotiolo* kun *cianogena klorido*:

### Reakcio 8 
* Preparado de *fera (III) tiocianato* per interagado de *alila tiocianato* kun *fera (III) klorido*:

## Vidu ankaŭ 
* Alila cianato
* Alila izocianato
* Alila izotiocianato
* Alila cianido
* Alila izocianido
* Metila izocianato
* Etila izocianato
* Propila izocianato
* Izopropila izocianato
* Fenila izocianato
* Benzila izocianato
* Fenetila izocianato

## Referencoj 
Kategorio:Tiocianatoj
Kategorio:Cianatoj
Kategorio:Alilaj derivaĵoj
Alila izocianato

**Alila izocianato** aŭ **C3H5-N=C=O** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izocianata acido kaj alila alkoholo. Alila izocianato estas kemia reakciaĵo, uzata en la produktado de izocianatoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Alila izocianato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Alila izocianato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *alila izocianato* per interagado de *dualila karbonato* kun *ureo*:

### Reakcio 2 
* Preparado de *alila izocianato* per interagado de *izocianata acido* kun *alila alkoholo*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *alila izocianato* per interagado de *kalia izocianato* kun *dualila karbonato*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *alila izocianato* per interagado de *alila alkoholo* kun *bromonitrilo*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *alila izocianato* per interagado de *2-alila klorido* kun *kalia izocianato*:

### Reakcio 6 
* Preparado de *alila izocianato* per interagado de *cianogena klorido* kun *alila alkoholo*:

## Vidu ankaŭ 
* Metila izocianato
* Etila izocianato
* Propila izocianato
* Izopropila izocianato
* Fenila izocianato
* Benzila izocianato
* Fenetila izocianato

## Referencoj 
Kategorio:Izocianatoj
Kategorio:Cianatoj
Kategorio:Alilaj derivaĵoj
Karbo (apartigilo)

**Karbo** povas esti:

* Karbo – natura mineralo kaj solida fosilia brulaĵo
** Nigra karbo (ankaŭ ŝtonkarbo aŭ minkarbo) – altkvalita karbo
*** Antracito (komparu pri nigra karbo ankaŭ en vikidatumoj la koncepton de Bitumhava karbo, d:Q732607)
** Brunkarbo – malpli kvalita karbo
*** Lignito
** Bestokarbo aŭ ostokarbo (en vikidatumoj d:Q1594238)  - materialo fabrikata el bestaj ostoj
** Plantokarbo aŭ biokarbo (en vikidatumoj d:Q905495) -  materialo fabrikata evidente el plantoj, per pirolizo de biomaso; la plej ofta ekzemplo estas:
** Lignokarbo – materialo fabrikata per artefarita karbigado de malmola ligno en karbigejoj
*** Rapidbrulema lignokarbo (vikidatuma ero ne trovata, ĉu tiu vortumo meritas propran artikolon, aŭ menciiĝu sub Lignokarbo??)
**La sekvaj kromaj aplikadoj estas de prilaborita lignokarbo, nomata aktivigita karbo (en vikidatumoj d:Q190878), produkto fabrikata el ligno aŭ el kokosaj nuksoj
*** En medicino kaj toksologio, adsorba karbo (en vikidatumoj d:Q2957662) – kuracilo kontraŭ lakso kaj flatulenco kaj por neŭtraligo de venenoj
*** En la kemia industrio kiel katalizilo kaj kiel konstanta portanto por aliaj kataliziloj.
*** En la tekniko kiel alsorbanto (adsorbaĵo) de la gasoj (en filtriloj, glaciŝrankoj kaj klimatiziloj).
*** En la elektrotekniko kaj elektroniko kiel materialo permesanta akiri grandajn kapacitanco (kapacito) en la kondensatoroj.
*** En la plibonigado de la akvo (ankaŭ en la hejmaj filtriloj) por forigi la malpuraĵ-substancoj eĉ en minimumaj kvantoj.
*** En **akvariistiko** kiel intern-enhavo de la filtrilo alsorbanta kemiaĵojn, ekz. medikamentojn, kemiajn sterkojn, ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Karbono
* Karbonio
* Karbobroso
* Karbodesegno 
* Karboarka lampo aŭ karba arkolampo, la unua praktika elektra lumo

## Notoj kaj referencoj
Renfe-SNCF en Cooperación

dekstra|eta|Logoo
**Renfe-SNCF en Cooperación** / **Renfe-SNCF en Coopération** estis la komerca nomo por altrapidaj fervojaj servoj inter Hispanio kaj Francio.

Pro manko de profito, kaj pro la malboniĝo de la rilatoj inter SNCF kaj Renfe, la alianco estis dissolvita en decembro 2022.

## Itineroj 
dekstra|eta|Reto
La oferto Renfe-SNCF en Cooperación havis 4 itinerojn, kiuj ebligis kunligi gravajn urbojn de ambaŭ landoj:

*  **Barcelono-Parizo** *(Euroduplex aŭ S-100) – 4 ĉiutagaj horaroj*  >  >  >  >  >  >  >  >  >  >  > Paris Gare de Lyon

* **Madrido-Marsejlo** *(S-100) – 1 ĉiutaga horaro* Madrid-Puerta de Atocha >  >  >  >  >  >  >  >  >  > Avignon >  > 

* **Barcelono-Liono** *(S-100) – 1 ĉiutaga horaro*  >  >  >  >  >  >  >  >  > 

* **Barcelono-Tuluzo** *(Euroduplex) – 1 ĉiutaga horaro*  >  >  >  >  > 

## Veturanta materialo 
[dekstra|eta|[TGV kaj Ave en ]]
La servo uzis du trajnomodelojn, modelon derivitan de la franca TGV-trajnfamilio konstruita fare de Alstom en Francio kaj la alian modelon de trajnofamilio Alta Velocidad Española, pli konata kiel AVE:

* **Euroduplex:** La "TGV 2N2", ankaŭ nomita Euroduplex, estas nova versio de la TGV-serio de altrapida trajno. Ĝi sukcedas la TGV Dasye. Nuntempe la plej granda parto de la serio estas konstruata en Belfort kaj La Rochelle.

* **S-100:** La trajnoj de "serio 100" estis la unuaj rapidtrajnoj kiuj komencis veturi en aprilo 1992 sur la ĵus inaŭgurita linio Madrido-Sevilo. Ĉi tiuj trajnoj estis evoluo de la Atlantika TGV kun multaj modifoj por adapti ilin al la operaciaj kondiĉoj kaj la hispana merkato, kiel nova sistemo por redukti la efikojn de premondoj en la tuneloj, la plifortigo de la potenco de la klimatizilo kaj la enmeto de kontrola kaj signala ekipaĵo LZB kaj Asfa. Post 15-jara aktivado, en la somero de 2009 finiĝis teĥnika kaj estetika renovigo por adapti ilin al la bezonoj de la klientoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Red Nacional de los Ferrocarriles Españoles
* Renfe Operadora
* Société nationale des chemins de fer français

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Renfe-SNCF en Cooperación 
* Oficiala retejo de Renfe
* Oficiala retejo de SNCF

## Tradukfonto 
Kategorio:Fervojaj kompanioj en Francio
Kategorio:Fervojaj kompanioj en Hispanio
Monda Tago de Aidoso

dekstra|eta|224x224ra| La ruĝa rubando simbolas identigon kun la batalo kontraŭ la aidosa epidemio
dekstra|eta|203x203ra
**Monda Tago de Aidoso** estas internacia tago markita por la 1-a de decembro ĉiujare kaj estas dediĉita al konsciigo de la mondo pri la aidosa epidemio kaŭzita de la disvastiĝo de la aidosa viruso. Oni taksas, ke 39,5 milionoj da homoj tutmonde estas HIV pozitivaj, kaj 26 milionoj da homoj tutmonde viktimiĝis ĝis nun de aidoso, igante ĉi tiun malsanon unu el la plej damaĝaj epidemioj en la homa historio. Kvankam la kuracado de la malsano nun estas donita al pli da pacientoj en la mondo kaj en pli da regionoj de la mondo, oni taksas, ke nur en 2005 ĉirkaŭ 3,1 milionoj da homoj mortis pro la malsano (taksoj varias de 2,8 ĝis 3,6 milionoj), el kiuj pli ol duonmiliono da infanoj.

La ideo de Monda Tago de Aidoso naskiĝis en 1988, ĉe la tutmonda pintkunveno de ministroj pri sano por promocii programojn pri prevento de aidoso. Ekde tiam, la Aidosa Tago estas markita de registaroj, internaciaj organizaĵoj kaj bonfaradoj en multaj landoj.

Ekde 1988 ĝis 2004 la tago estis organizita fare de la organizo UNAIDS (Komuna Programo de Unuiĝintaj Nacioj pri HIV kaj Aidoso), kiu estis aliĝinta al Unuiĝintaj Nacioj kaj kiu, post interkonsiliĝo kun aliaj organizaĵoj, elektas temon ĉiujare por marki la Mondan Tagon de Aidoso. En 2005, UNAIDS transigis respondecon pri Monda Aidoso-Tago al la Monda Aidosa Kampanjo (WAC), sendependa organizo. La temo elektita por marki la Mondan Tagon de Aidoso de 2005 ĝis 2010 estas: "Ĉesu Aidoson: Konservu la promeson". Tiu ĉi afero estas ne nur menciita en la Monda Tago de Aidoso sed en organiza laboro tutjare.

Dum la Monda Tago de Aidoso, la organizo instigas la publikon al kvar agadoj:

* Portante ruĝan rubandon
* Parolu kun aliaj pri aidoso
* Engaĝiĝo al sociaj agadoj pri la temo de aidoso
* Kontribuoj al la medicina kaj socia batalo kontraŭ la malsano

## Vidu ankaŭ 
* La memorkovrila projekto
*Aidosa orfo
*Aidoso-retaksado

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Aidoso
Kategorio:Aidoso-aktivismo
Kategorio:Monda Organizaĵo pri Sano
Kategorio:Internaciaj tagoj de Unuiĝintaj Nacioj
Nohant-en-Goût

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Cher*, en la regiono Centro-Valo de Luaro (, prononco [). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Bourges* kaj al la kantono *''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Cher

Kategorio:Komunumoj de Cher
Gyula Sárközi

**Gyula Sárközi** [djula ŝArkozi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sárközi Gyula** estis hungara baletisto, altlerneja instruisto.

Gyula Sárközi naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Sárközi devenis el cigana familio. Li akiris baletistan diplomon en Hungara Dancarta Altlernejo en 1982. Li komencis sian baletistan karieron en baleta trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo, kie li estis levita privata baletisto (1987), baletmajstro (1990), privata solisto (1991). Same en 1991 li estis ankaŭ koreografo-asistanto. Liaj plej gravaj majstroj estis László Seregi, Iván Markó kaj Viktor Fülöp. Ekde 1983 li dancis ankaŭ en Teatro Madách, li estis levita dancomajstro (1991), poste li gvidis la danctrupon (1992-2016). Li instruis ankaŭ en la Dancarta Altlernejo, kie li docentiĝis en 1999. En 2001 li fondis lernejon-gimnazion por muzikaldancistoj. En la 2000-aj jaroj li estis ankaŭ reĝisoro kaj koreografo. Li ricevis premiojn inter 1998-2011.

## Elektitaj disĉiploj 
* István P. Szabó

## Liaj teatraj roloj (ĉiuj baletaj versioj, elekto) 
* Ŝekspiro:
** Makbeto - Banquo
** Othello - titolrolo
** Somermeznokta sonĝo - Oberon
** Romeo kaj Julieta - Tybalt
* Béla Bartók: *A csodálatos mandarin* - titolrolo
* Anna Karenina - Karenin
* :en:Robert North: *A halál és a lányka* - Morto 
* T.S. Eliot-Andrew Lloyd Webber: *Macskák* (escepte muzikalo) - Mefisztulész (prezentita 500-foje)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ciganoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hraničná (Kraslice)

**Hraničná** (ĝis la jaro 1948 *Markhausen*) estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Kraslice, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas 3,5&nbsp;km nordokcidente de Kraslice. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Sokolov–Kraslice kaj ŝoseo II/210. Estas ĉi tie registritaj 5 adresoj. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu.

**Hraničná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,87&nbsp;km².

## Historio 
La domaro ekzistis verŝajne jam en la 13-a jarcento, kiam ĝi apartenis al monaĥejo en Waldsassen. La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348. Alia fonto indikas la unuan skribmencion nur el la jaro 1720.

El la historiaj fontoj la domaro malaperis, verŝajne ĝi pereis. Sed ĝi estis nove fondita kaj ĝi estas desegnita en mapo de regiono Loket el la jaro 1608. Ĝi enfalis sub la proksima Krásná. En la jaro 1610 Hraničná fariĝis memstara municipo. En la jaro 1934 estis en la municipo fondita tombejo. Ĝis tiu tempo oni sepultis en Kraslice. En la tempo de la estiĝo de tombejo Hraničná havis 1253 loĝantojn, el tio 1162 de la germana nacieco. En la tombejo estis sepultitaj nur proksimume 55 loĝantoj, ĉar la tombejo estis fondita nuraj 12 jaroj antaŭ forŝovo de la germana loĝantaro. Post fino de la dua mondmilito okazis la forŝovo de la germanaj loĝantoj kaj la municipo ĉesis ekzisti. Dum enloĝigado de la limregiono venis novaj loĝantoj kaj en la jaro 1948 vivs en&nbsp;Hraničná jam 220&nbsp;loĝantoj. Post proklamo de neenloĝigita limzono devis foriri ĉiuj novaj domaranoj. En la municipo estis konstruitaj baraĵoj el pikdrato kaj en la jaro 1955 la municipo estis egaligita kun la tero. Ĝis la jaro 1967 la aliro en la limzonon estis severe malpermesita.

Post la jaro 1989 ĉi tie estis en proksimeco de limpasejo proksime de saksia Klingenthal konstruitaj benziĉerpejoj, restoracioj kaj foirejo.

## Loĝantaro 
## Rilataj artikoloj
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio

## Pluaj fotoj 

Hraničná pomník zaniklé obce (1).jpg|Monumento de la pereinta municipo
Friedhof Markhausen 02.jpg|Infotabulo
Hraničná část obce Kraslice (2).jpg|Hraničná
Most přes Svatavu u Hraničné.jpg|Ponto trans Svatava ĉe Hraničná
Hraniční potok v Hraničné (4).jpg|Lima rojo en Hraničná

## Eksteraj ligiloj 
* Zaniklé obce – Hraničná (Markhausen)

Kategorio:Kraslice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Pereintaj setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Koichi Tanaka

estas japana elektra inĝeniero kiu kunricevis la Nobel-premion pri kemio en 2002 pro sia disvolvigo de nova metodo por amas-spektrometria analizo de biologiaj makromolekuloj kun John Bennett Fenn kaj Kurt Wüthrich (tiu lasta pro sia laboro en NMR spektroskopio).

La Nobel-premio ne agnoskis la atingojn de Franz Hillenkamp kaj Michael Karas de la Instituto por Fizika kaj Teoria Kemio de la Universitato de Frankfurto, kiuj estis sufiĉe gravaj por same meriti la premion. Tio rilatas al la fakto, ke ili informis jam en 1985 pri metodo, havanta altan sensivecon kiu uzis malgrandan organikan kombinaĵon kiel matrico (MALDI).

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nobel Prize Announcement (Shimadzu Corporation)
* Tanaka Nobel Prize lecture
* Biographical snapshots: Koichi Tanaka , *Journal of Chemical Education* web site.
* Koichi Tanaka

Kategorio:Japanaj inĝenieroj
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Japanio
Kategorio:Masspektrogramistoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri kemio
John B. Fenn

**John Bennett FENN** (15a de Junio, 1917 – 10a de Decembro, 2010) estis usona profesoro de analiza kemio kiu kunricevis la Nobel-premion pri kemio en 2002. Fenn kunhavis la duonon de la premio kun Koichi Tanaka kiu elstaris pro sia disvolvigo de nova metodo por amas-spektrometria analizo de biologiaj makromolekuloj. La alia duono de la premio de 2002 iris al Kurt Wüthrich. La kontribuo de Fenn specife rilatis al la disvolvigo de elektrospraja jonigo, nuntempe ofte uzata tekniko por grandaj molekuloj kaj rutina likvo-kromatografia mas-spektrometrio. Frue en sia kariero, Fenn esploris en la kampo de jeto-propulso en la Projekto SQUID, kaj fokusis al studo de molekularoj. Fenn finis sian karieron per pli ol 100 publikaĵoj, inklude unu libron.

Fenn naskiĝis en Novjorko, kaj translokiĝis al Kentukio kun sia familio dum la Granda Depresio. Fenn subgradiĝis ĉe Berea College, kaj doktoruĝis el Yale. Li laboris en industrio ĉe Monsanto kaj en privataj esplorlaboratorioj antaŭ transiri al akademiaj postenoj kiel ĉe Yale kaj ĉe Virginia Commonwealth University.

La esploroj de Fenn pri la disvolvigo de elektrospraja jonigo okazis en la centro de jura disputo kun la Universitato Yale. Li perdis la proceson, post ĝi determinis, ke li misfidis la universitaton pri la ebla utileco de la teknologio. Yale ricevis 500 000 dolaroj pro juraj pagoj kaj 545 000 dolarojn pro damaĝoj. La decido plaĉis al la universitato, sed okazigis diversajn reagojn el kelkaj personoj aliĝintaj al la institucio, kiuj estis seniluziigitaj pro tia traktado al Nobel-premiito kun tia delonga historio en la lernejo.

## Notoj 
Kategorio:Nobel-premiitoj pri kemio
Kategorio:Usonaj kemiistoj
Kategorio:Usonaj Nobel-premiitoj
Kategorio:Masspektrogramistoj
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Alila cianato

**Alila cianato** aŭ **C3H5-O-C≡N** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cianata acido kaj alila alkoholo. Alila cianato estas kemia reakciaĵo, uzata en la produktado de cianatoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Alila cianato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Alila cianato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *alila cianato* per interagado de *dualila karbonato* kun *ureo*:

### Reakcio 2 
* Preparado de *alila cianato* per interagado de *cianata acido* kun *alila alkoholo*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *alila cianato* per interagado de *kalia cianato* kun *dualila karbonato*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *alila cianato* per interagado de *alila alkoholo* kun *bromonitrilo*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *alila cianato* per interagado de *2-alila klorido* kun *kalia cianato*:

### Reakcio 6 
* Preparado de *alila cianato* per interagado de *cianogena klorido* kun *alila alkoholo*:

## Vidu ankaŭ 
* Metila cianato
* Etila cianato
* Propila cianato
* Izopropila cianato
* Fenila cianato
* Benzila cianato
* Fenetila cianato

## Referencoj 
Kategorio:Cianatoj
Kategorio:Alilaj derivaĵoj
Robert C. Merton

**Robert Cox MERTON** (31a de Julio, 1944) estas usona financa ekonomikisto, Nobel-premiito pri Ekonomiko, kaj profesoro en la *Sloan School of Management* de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, konata pro siaj pioniraj kontribuoj al kontinua financo, speciale al la unua kontina modelo por prezopcioj, nome modelo Black–Scholes–Merton. En 1993 Merton kunfondis heĝfonduson *Long-Term Capital Management*.

En 1997 Merton kun Myron Scholes ricevis la Nobel-premion pri Ekonomiko pro sia metodo determini la valoron de derivaĵoj.

La nuntempa esplorado de Merton fokusas al temoj pri vivodaŭra investado kaj financado de emeritigoj, mezurado kaj monitorado de sistemaj riskoj en makrofinanco, kaj financa kongruo kun ŝanĝodinamiko en financaj institucioj.

## Notoj 
Kategorio:Usonaj ekonomikistoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri ekonomiko
Kategorio:Usonaj Nobel-premiitoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Fritz Strassmann

**Friedrich Wilhelm STRASSMANN**  (naskiĝis la , mortis la ) estis germana kemiisto, kiu kun Otto Hahn komence de 1939 identigis la elementon bario kiel produkto de bombardado de uranio per neŭtronoj. Iliaj observoj estis la ŝlosila pruvo necesa por identigi la ĝis tiam nekonatan fenomenonon de nuklea fisio, kiel poste estis rekonita kaj publikigita de Lise Meitner kaj Otto Frisch.

## Dum Nazia Reĝimo 
En 1933 Strassmann rezignis el la Societo de Germanaj Kemiistoj, kiam ĝi iĝis parto de 
Nazi-kontrolita publika korporacio. Li estis metita en Nigran liston fare de la Nazia reĝimo. Kiel rezulto, li nek povis labori en la kemia industrio nek povis ricevi sian habilitigon kiel estis postulita por estis sendependa esploristo en Germanio tiam. Strassmann konsideris sin bonsorta, ĉar "spite mian inklinon al kemio, mi valoras mian personan liberon tiom ke por konservi ĝin mi rompus ŝtonojn por vivtenado."

La edzino de Strassman apogis lian malakcepton aliĝi al la Nazia Partio. Strassman pluigis sian esploron en radiokemio dum la Dua Mondmilito, kvankam ne cele al disvolvigo de armiloj. Li malamis la Naziisman reĝimon kaj oni diris, ke li diris, "Se mia laboro estus kondukanta al fakto, ke Hitler havu atombombon, mi mortigus min mem."

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* 19136 Strassmann, asteroido

Kategorio:Germanaj kemiistoj
Vajmara artsocieto de Cranach ĝis Rohlfs

eta|Mozaiko de Rohlfs, 1921
La societo ***Weimarer Kunstgesellschaft von Cranach bis Rohlfs e. V.*** estas artoklubo en Vajmaro, Germanujo.

Ĝiaj taskoj estas engaĝiĝo artoscene. Ĝi kolektigas artŝatantojn - laikulojn kaj fakulojn, kuratorojn, restaŭristojn, muzeologojn ktp. Inspiratas ĝi per la artaĵoj kaj la etoso de la Grandduka-saksia artolernejo vajmara por kio figuras la nomo de Christian Rohlfs: por la arto reen ĝis la 16-a jarcento tipas Lucas Cranach la Maljuna.

La klubo ankaŭ difinas sin bonvola kaj helpema subtenanto pligrandigante la kolektojn per daŭra aĉeto de novaj objektoj. Tiusencen kaj -celen okazas ade aranĝoj diversaj kaj ekspozicioj. La tuto staras sub la ŝirmo de Klassik Stiftung Weimar kun sidejo samloke. Fondiĝo estis en la 31.7.2012 laŭ privata iniciato kune kun la menciita fondaĵo. La numero en la komerca registro estas VR 1285 (ĉe la Tribunalo de unua instanco, Vajmaro).

Eldonatas de la klubanoj la interesa fakserio *Héritage* . Unua estrarano estas Gregor Seiffert.

## Partneroj 
Kunlaborado intensa flegatas kun aliaj (amikaraj) societoj, ekz:
* Freundeskreis des Goethe-Nationalmuseum (Goeto-muzeo)
* Freunde des Liebhabertheaters Schloss Kochberg (Muzeo Kastelo Kochberg)
* Bauhaus.Weimar.Moderne. Die Kunstfreunde e.V. (Bauhaus-muzeo)
* Gesellschaft Anna Amalia Bibliothek (Biblioteko Dukino Anna Amalia)
* Freundesgesellschaft des Goethe- und Schiller-Archivs (Goeto-Ŝilero-Arkivo)

## Eksteraj ligiloj 
* https://www.weimarer-kunstgesellschaft.de/start.html
* https://www.weimar.de/leben/weimarer-vereine/kulturvereine/weimarer-kunstgesellschaft-von-cranach-bis-rohlfs-ev/ 
* https://www.klassik-stiftung.de/ueber-uns/ihre-unterstuetzung/freundeskreise/weimarer-kunstgesellschaft-von-cranach-bis-rohlfs/

## Notoj 
Kategorio:Vajmaro
Kategorio:Artaj organizaĵoj
Cikloheksila klorido

**Cikloheksila klorido** estas organika kombinaĵo kies molekula formulo estas **C6H11-Cl** uzata en la produktado de insekticidoj kaj analizaj sintezoj. Ĝi estas derivata el interagado de cikloheksanolo kaj klorida acido kaj en normalaj kondiĉoj estas senkolora likvaĵo kun sufokiga odoro. Klorocikloheksano posedas anti-mikrobajn, anti-fungajn kaj anti-bakteriajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **cikloheksila klorido** per interagado de **cickloheksano** kun **fosfora pentoksido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de *cikloheksila klorido* per interagado de *cickloheksanolo* kun *tionila klorido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *cikloheksila klorido* per interagado de *cickloheksano* kun *sulfurila klorido*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *cikloheksila klorido* per interagado de *cickloheksanolo* kun *klorida acido*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *cikloheksila klorido* per interagado de *cickloheksano* kun *fosfora triklorido*:

## Vidu ankaŭ 
* Cikloheksanolo
* Cikloheksano
* Cikloheksilamino
* Cikloheksila izocianato
* Cikloheksila nitrato
* Cikloheksila acetato
* Cikloheksila benzoato
* Cikloheksila cinamato
* Ducikloheksila dusulfido

## Referencoj 
Kategorio:Organikaj kloridoj
Kategorio:Cikloheksilaj derivaĵoj
Éva Gálik

**Éva Gálik,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gálik Éva** estas hungara gimnastikisto, dancisto, instruisto. Ŝia mallonga nomo estis *Géva*.

Éva Gálik naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Éva Gálik estis gimnastikisto inter 1970-1982. Ŝi maturiĝis en 1982, poste ŝi okupiĝis pri danco kaj partoprenis en la dancinstruado. En la sekva jaro ŝi partoprenis en fondo de danca trupo kaj ŝi dancis tie ĝis 1993. Intertempe ŝi finis kursojn pri akrobata danco en 1985, pri moderna danco en 1990. Ŝia baleta instruisto estis Endre Jeszenszky. En 1993 ŝi estis levita profesia dancisto. Ekde 1995 ŝi estis aktiva longe en kultura asocio, en 1998 ŝi fondis propran dancstudion. Ŝi instruis dancteknikon kaj kelkfoje ŝi faris koreografiajn laborojn. Ŝi estis ankaŭ monda vagabondo, ŝi vivis en Aŭstralio, Peruo, Ekvadoro, ekde 2000 ŝi instruis ankaŭ jogon. Ŝi akiris diplomojn en Hungara Dancarta Universitato kaj Gimnastika Universitato de Budapeŝto. Ŝi ricevis premion en 1995.

## Ŝiaj teatra danco 
* *Palackposta* (2002)

## Ŝiaj koreografiaĵoj (elekto) 
* *Elemek* (2002)
* *Várakozás* (2003)
* *Hét nap* (2004)

## Elektitaj disĉiploj 
* István P. Szabó

## Vidu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=baVhkjQTn_w

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj gimnastikistoj
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ménétréol-sous-Sancerre

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Cher*, en la regiono Centro-Valo de Luaro (, prononco [). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Bourges* kaj al la kantono *''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Cher

Kategorio:Komunumoj de Cher
Myron Scholes

**Myron Samuel SCHOLES** ([ʃ|oʊ|l|z]; 1a de Julio, 1941) estas kanada-usona financa ekonomikisto. Scholes estas *Frank E. Buck Profesoro de Financo*, Emerita, en la *Stanford Graduate School of Business*, Nobel-premiito pri Ekonomiko, kaj kun-kreinto de la modelo pri prezopcioj Black–Scholes. Scholes estas nuntempe prezidanto de la Stabanaro de Ekonomikaj Konsilisoj de *Stamos Capital Partners*. Antaŭe li estis prezidanto de *Platinum Grove Asset Management* kaj servis ankaŭ en la stabanaroj de *Dimensional Fund Advisors* kaj de *American Century Mutual Fund* kaj en la konsilantaro de *Cutwater Advisory Board*. Li estis ĉefa kaj limigita partnero de *Long-Term Capital Management* kaj administra direktoro de Salomon Brothers. Aliaj postenoj kiujn Scholes tenis estas *Edward Eagle Brown Profesoro de Financo* en la Universitato de Ĉikago, veterana esploristo en la Hoover Institucio, direktoro de la Centro por Esplorado en Sekurecprezoj, kaj profesoro de financo en la *Sloan School of Management* de la MIT. Scholes doktoriĝis en la Universitato de Ĉikago.

En 1997, Scholes – kun Robert C. Merton – ricevis la Nobel-premion pri ekonomiko pro metodo determini la valoron de derivaĵoj. Tiu modelo havigas konceptigan kadron por valorigi opciojn, kiel aĉet-opcioj aŭ vend-opcioj, kaj estas referencata kiel modelo Black–Scholes.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nobel e-Museum retejo pri Nobel-premio pri ekonomiko de 1997
* Platinum Grove Asset Management
* Speaker ĉe Hedge Fund Conference
* PBS Nova – Trillion Dollar Bet (2000)
* IDEAS/RePEc
* "Findings and Opinion" *Long Term Capital Holdings vs. United States*

Kategorio:Usonaj ekonomikistoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri ekonomiko
Kategorio:Usonaj Nobel-premiitoj
Kategorio:Kanadaj Nobel-premiitoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Preĝejo Sankta Triunuo (Hajdúnánás)

La **preĝejo Sankta Triunuo** estas romkatolika monumento historia en Hungario, en urbo Hajdúnánás, en la urbocentro. Ĝi estas la unusola romkatolika preĝejo de la urbo.

## Historio 
La unua mencio pri kirko okazis en 1361. Dum dominado de turkoj kalvinanaj hajdukoj alvenis kaj akiris la kirkon. Poste katolikoj vivis ĉi tie nur sporade. En 1863 ili konstruis kapelon, kiu post jaroj jam ne sufiĉis. Laŭ volo de József Samassa estis konstruita nova preĝejo en 1895. La orgeno estis kreita en 1896. La sanktejo iomete estis trakonstruita en 1965. La kirko estis deklarita historia monumento en 1992.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto inter arboj. Antaŭ la kirko statuo pri Sankta Maria estas videbla. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La navo finiĝas en plurlatera absido, sed apude etendiĝas la larĝa sakristio. Interne sur la muroj kaj plafono freskoj estas videblaj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* http://lexikon.katolikus.hu/H/Hajd%C3%BAn%C3%A1n%C3%A1s.html

Hajdúnánás
Hajdúnánás

Szűz Mária-szobor, római katolikus templom, 2017 Hajdúnánás.jpg|Statuo pri Sankta Maria
Római katolikus templom kerítésfala, 2017 Hajdúnánás.jpg|Flanko de la kirko
A római katolikus templom bejárata, 2017 Hajdúnánás.jpg|Enirejo
Sankta Justo

La nomo **sankta Justo** povas aludi (inter alie) al la sekvaj sanktuloj kristanaj, ordigitaj laŭkronologie:

* *Jozefo Barsabaso*, nomita latine "Justus", do "la justulo", frua kristano de la 1-a jarcento. Post la morto de Judaso Iskariota, kandidato por posteulo devis esti elektita por plenigi la nombron de dek du apostoloj. Laŭ ĉapitro 1 de La Agoj de la Apostoloj, la kandidatoj por elekto estis *Jozefo Barsabaso* kaj sankta Matiaso. Matiaso estis finfine elektita per loto.
* Justo el Beauvais (m. ĉirkaŭ 287 aŭ 303), loĝanto de Auxerre en Burgonjo, infanmartiro en Beauvais en Pikardio sub Diokleciano; festita la 18-an de oktobro en la plej malnovaj martirologioj. Ofte konfuzita kun Justino, alia senkapigita infano martiro festita la 1-an de aŭgusto en Parizo
* Justo kaj Pastoro (m. ĉ. 304), martiroj en Alcalá de Henares, proksime de Madrido
* Justo de Liono (4-a jarcento), ĉefepiskopo de Liono, mortinta kiel monaĥo en la Sketa dezerto de Egiptio
* Justo de Urgell (m. ĉ. 546), unua episkopo de Urgell, en teritorio kio en 795 iĝos la graflando de Urgell
* Justo de Canterbury (n. en 599, m. en 627 ĝis 631), la kvara ĉefepiskopo de Canterbury, Kent, Anglio
Monaĥejo Waldsassen

**Monaĥejo Waldsassen** estas cisterciana monaĥejo en bavoria urbo Waldsassen. En mezepoko ĝi apartenis al tn. Ĥebio kaj tiu ĉi situo antaŭsignis ĝiaj pluaj sortoj. Duma sia agado la loka konvento fondis tri filiojn, el kiuj du situis en la najbara Ĉeĥa reĝlando kaj dum antaŭhusana periodo ĝi retenis kun ili multnombrajn kontaktojn.

Waldsassen
Waldsassen
Waldsassen
Waldsassen
Waldsassen
Saint-Just

**Saint-Just** - france por sankta Justo - povas rilati al la francaj komunumoj

* Saint-Just (Ain),
* Saint-Just (Cher),
* Saint-Just (Dordogne),
* Saint-Just (Eure),
* Saint-Just (Hérault),
* Saint-Just (Ille-et-Vilaine) kaj
* Saint-Just (Puy-de-Dôme).

## Vidu ankaŭ 
* Louis Antoine de Saint-Just
Cikloheksila acetato

**Cikloheksila acetato** estas organika kombinaĵo kies molekula formulo estas **C8H14O2** rezultanta el interagado de la acetata acido kaj cikloheksanolo. Ĝi apartenas al la familio de la esteroj kaj estas senkolora oleaspekta likvaĵo kun agrabla odoro je amila acetato, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholo kaj etero. En nutroindustrio ĝi uzatas kiel gustigagento kaj en medicino ĝi uzatas en la produktado de farmaciaĵoj kaj kuraciloj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de **cikloheksila acetato** per interagado de **cickloheksanolo** kun **acetata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de *cikloheksila acetato* per interagado de *cickloheksanolo* kun *acetata anhidrido*:

### Sintezo 3 
* Preparado de *cikloheksila acetato* per interagado de *cikloheksila klorido* kun *acetata acido*:

### Sintezo 4 
* Preparado de *cikloheksila acetato* per interagado de *natria acetato* kun *cikloheksila klorido*:

### Sintezo 5 
* Preparado de *cikloheksila acetato* per interagado de *cikloheksila karbonato* kun *metila acetato*:

### Sintezo 6 
* Preparado de **cikloheksila acetato** per traktado de **cikloheksanolo** kaj **metila acetato**:

### Sintezo 7 
* Preparado de **cikloheksila acetato** per traktado de cikloheksila izocianato kaj **acetata acido**:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **acetata acido** per interagado de **cikloheksila acetato** kun **akvo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de *cikloheksanolo* per interagado de *cikloheksila acetato* kun *natria hidroksido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *cikloheksila benzoato* per interagado de *cikloheksila acetato* kun *etila benzoato*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *acetata acido* per interagado de *cikloheksila acetato* kun *klorida acido*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *acetata acido* per interagado de *cikloheksila acetato* kun *amoniako*:

## Vidu ankaŭ 
* Cikloheksanolo
* Cikloheksano
* Cikloheksilamino
* Cikloheksila izocianato
* Cikloheksila nitrato
* Cikloheksila buterato
* Cikloheksila benzoato
* Cikloheksila cinamato

## Referencoj 
Kategorio:Cikloheksilaj derivaĵoj
Kategorio:Acetatoj
Kategorio:Ciklaj esteroj
Saint-Ambroix

La loknomo **Saint-Ambroix** povas interalie rilati al

* Saint-Ambroix (Cher) kaj
* Saint-Ambroix (Gard), ambaŭ en Francio.
Karl Böhm-Hennes

**Karl BÖHM-HENNES** (naskiĝinta la  en Lauscha, mortinta la  apud Łódź) estis germana sportisto en nordia skiado. Li pasigis la junulajn jarojn en Ernstthal (Lauscha). Li estis amiko kaj fianĉo al la populara verkistino Wally Eichhorn-Nelson.

## Vivo 
Böhm-Hennes gajnis kun la frato Emil Böhm-Hennes kaj siaj amikoj Eugen Böhm kaj Paul Löffler grandegajn sukcesojn je la komenco de la 20-a jarcento. Furoris lia skisalto pri 17 metroj en 1908 je Oberhof. En 1909 li venkis en Braunlage ĉe la germana ĉampionado de junuloj pri skiado. Poste li atingis la unuan rangon en Oberhof okaze de la Ĉampionado turingia. En 1910 li iĝis saksa venkanto en Altenberg-Geising kaj ĉe sur Feldberg de la germana titolo pri skikurado kaj arta skedado. Post kvar jaroj da senĉesa trejnado li faris skisaltadojn pri 29 kaj 31 metroj dum la Ĉampionadoj turingiaj. En 1911 li venkantis en Oberwiesenthal la germanan kaj en Bad Mitterndorf la aŭstrian skiĉampionadon. En Oberhof li atingis per 36 metroj novan germana rekordon. En 1912 Böhm-Hennes ĉe Holmenkollbakken atingis la kvaran rangon pri nordia kombino post la superregantaj norduloj kio famigis lin en Norvegujo. Kvarfoje li gajnis la premion *Ora neĝostelo*. En 1914 li ankoraŭfoje unuarangulo ĉe la Ĉampionado turingia. Tuj post la eksplodo de la Unua mondmilito li rekrutiĝis kaj falis dum bataloj ĉe la ruslanda fronto.

## Honoroj 
En 1968 inaŭguris en Ernstthal skisaltejo nomita por li.

## Literaturo 
* ekleziaj matrikuloj de Spechtsbrunn kaj Lauscha
* personaj notoj de Wally Eichhorn-Nelson

## Eksteraj ligiloj 
* Etbiografio

Kategorio:Skisaltistoj
Kategorio:Skikuradistoj
Kategorio:Germanaj sportistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1891
Kategorio:Mortintoj en 1914
Saint-Caprais

**Saint-Caprais** france aludas al du sanktuloj nomataj Caprais - origine latine *Caprasius*:
* ''Caprais d'Agen* († 303), martiro senkapigita en Agen; memorigita la 20-an de oktobro.
* *Caprais de Lérins'' († 430 aŭ 433), abato en unu el la insuloj de Lerino; memorigita la 1-an de junio. 

Toponime la nomo povas rilati al la francaj komunumoj

* Saint-Caprais (Allier),
* Saint-Caprais (Cher),
* Saint-Caprais (Gers) kaj
* Saint-Caprais (Lot).

Krome la sanktula nomo ankaŭ estas parto de pluraj pliaj komunumoj.
Joviniano

**Joviniano** (; mortis ĉ. 405), estis oponanto de kristana asketismo en la 4a jarcento kaj estis kondamnita kiel herezulo ĉe sinodoj kunvenigita en Romo sub Papo Siricio kaj en Milano de Ambrozio en 393. La informo pri li estas derivita ĉefe de la laboro de sankta Hieronimo en du libroj, *Adversus Jovinianum*. Hieronimo plu-gvidis al li kiel la "Epikuro de kristanismo". Li estis indiĝeno de Cordueno. John Henry Newman nomis Jovinianon kaj Vigilantion la antaŭuloj de Protestantismo, komparante ilin al la "Lutero, Kalvino kaj Zvinglo de la kvara jarcento". Ankaŭ aliaj protestantoj laŭdas Jovinianon kiel frua reformaciisto.

eta|maldekstre|*Kontraŭ Joviniano* (12a-jarcenta manuskripto)

## Instruadoj 
Li sentis, ke virgulinoj, vidvinoj kaj edziĝintaj virinoj, eĉ reedziĝintaj vidvinoj, estas de egala merito en la kristana komunumo.

## Referencoj 
Kategorio:Romianoj de la 4-a jarcento
Kategorio:Homoj ekskomunikitaj de romkatolika eklezio
Wollaston-medalo

eta|Wollaston-medalo.
La **Wollaston-medalo** estas scienca premio pri geologio, nome la plej alta atribuita de la Geologia Societo de Londono.

La medalo estas nomita laŭ William Hyde Wollaston, kaj estis donita por la unua fojo en 1831. Ĝi estis origine farita el oro (1831–1845), poste el paladio, metalo malkovrita de Wollaston (1846–1860). Poste denove el oro (1861–1929) kaj poste denove el paladio (1930–nuntempo).

## Kelkaj ricevintoj 
### Unuaj 
* 1831 William 'Strata' Smith
* 1835 Gideon Mantell
* 1836 Louis Agassiz
* 1837 Proby Thomas Cautley
* 1837 Hugh Falconer
* 1838 Richard Owen

### Lastaj 
* 2020 Barbara Romanowicz
* 2021 David D. Pollard

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Listo de Wollaston-medalistoj

Kategorio:Aperis en 1831
Kategorio:Geologio
Kategorio:Paladio
Kategorio:Terscienco
Kategorio:Premioj en scienco aŭ tekniko
Vignoux-sous-les-Aix

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Cher*, en la regiono Centro-Valo de Luaro (, prononco [). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Bourges* kaj al la kantono *''.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Cher

Kategorio:Komunumoj de Cher
Premio Enrico Fermi

La **Premio Enrico Fermi** () estas premio de la Prezidento de Usono honoranta sciencistojn de internacia prestiĝo pro siaj vivodaŭraj atingoj en la disvolvigo, uzado aŭ produktado de energio. Ĝi estis establita en 1956 fare de la Usona Departemento pri Energio memore al la ital-usona fizikisto Enrico Fermi kaj al lia laboro en la disvolvigo de la atomenergio. La ricevanto de la premio ricevas 100 000 usonajn dolarojn, atestilon subskribitan de la Prezidento kaj de la Sekretario de Energio, kaj ormedalon kun la portreto de Enrico Fermi.

Estas alia samnoma Premio Enrico Fermi de la *Società italiana di fisica*.

## Ricevintoj 
Fontoj: US Department of Energy

* 2024 – Héctor D. Abruña; Paul Alivisatos; John H. Nuckolls
* 2023 – Darleane C. Hoffman; Gabor A. Somorjai
* 2014 – Claudio Pellegrini; Charles V. Shank
* 2013 – Andrew Sessler; Allen J. Bard
* 2012 – Mildred Dresselhaus; Burton Richter
* 2009 – John B. Goodenough; Siegfried Hecker
* 2005 – Arthur H. Rosenfeld
* 2003 – John N. Bahcall; Raymond Davis, Jr.; Seymour Sack
* 2000 – Sheldon Datz; Sidney D. Drell; Herbert F. York
* 1998 – Maurice Goldhaber; Michael E. Phelps
* 1996 – Mortimer M. Elkind; H. Rodney Withers; Richard L. Garwin
* 1995 – Ugo Fano; Martin D. Kamen
* 1993 – Liane B. Russell; Freeman J. Dyson
* 1992 – Harold Brown; John S. Foster, Jr.; Leon M. Lederman
* 1990 – George A. Cowan; Robley D. Evans
* 1988 – Richard B. Setlow; Victor F. Weisskopf
* 1987 – Luis Alvarez; Gerald F. Tape
* 1986 – Ernest Courant; M. Stanley Livingston
* 1985 – Norman Rasmussen; Marshall Rosenbluth
* 1984 – Robert R. Wilson; Georges Vendryes
* 1983 – Alexander Hollaender; John H. Lawrence
* 1982 – Herbert L. Anderson; Seth Neddermeyer
* 1981 – W. Bennett Lewis
* 1980 – Rudolf E. Peierls; Alvin M. Weinberg
* 1978 – Wolfgang K. H. Panofsky; Harold M. Agnew
* 1976 – William L. Russell
* 1972 – Manson Benedict
* 1971 – Shields Warren; Stafford L. Warren
* 1970 – Norris E. Bradbury
* 1969 – Walter Zinn
* 1968 – John A. Wheeler
* 1966 – Lise Meitner; Otto Hahn; Fritz Strassmann
* 1964 – Hyman G. Rickover
* 1963 – J. Robert Oppenheimer
* 1962 – Edward Teller
* 1961 – Hans A. Bethe
* 1959 – Glenn T. Seaborg
* 1958 – Eugene P. Wigner
* 1957 – Ernest O. Lawrence
* 1956 – John von Neumann

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* DOE Retejo por la Premio Fermi

Kategorio:Aperis en 1956
Kategorio:Fizikaj premioj
Kategorio:Premioj en scienco aŭ tekniko
Étréchy (Marne)

**Étréchy** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Marne*, en la regiono Granda Oriento (). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Épernay* kaj al la kantono ''''.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Marne

Kategorio:Komunumoj de Marne
Arondismento Épernay

La **arondismento Épernay** (france *arrondissement de Épernay*) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Marne kaj en la regiono Granda Oriento (). La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Épernay. Komence de la jaro  en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Marne

Épernay
Agroekologio

**Agroekologio** estas aplikata scienco kiu studas ekologiajn procezojn aplikataj al agrikulturaj produktadaj sistemoj. Alportado de ekologiaj principoj povas konduki al novaj alproksimiĝoj de administrado en agrikulturaj ekosistemoj. La termino estas ofte uzata en nepreciza maniero ĉar ĝi povas signifi sciencon, movadon aŭ agrikulturan praktikon. Agroekologoj studas diversajn agrikulturajn ekosistemojn. 

## Agro-ekologia agrikulturo 
La kampo de agroekologio ne estas asociata kun iu ajn specifa metodo de agrikulturo, ĉu ĝi estas ekologia, agroforstuma, tradicia, intensa aŭ ampleksa, kvankam kelkaj uzas la nomon specife por alternativa agrikulturo.

## Vidu ankaŭ 
* Via Campesina
* Agroforstumado
* Permakulturo

## Ekstera ligilo 
* (angla) Kio estas agroekologio?
* 

## Referencoj
Cikloheksila cinamato

**Cikloheksila cinamato** estas organika kombinaĵo kies molekula formulo estas **C13H16O2** rezultanta el interagado de la cinamata acido kaj cikloheksanolo. Ĝi apartenas al la familio de la esteroj kaj estas senkolora oleaspekta likvaĵo kun agrabla odoro je amila cinamato, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholo kaj etero. En nutroindustrio ĝi uzatas kiel gustigagento kaj en medicino ĝi uzatas en la produktado de farmaciaĵoj kaj parfumaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de **cikloheksila cinamato** per interagado de **cickloheksanolo** kun **cinamata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de *cikloheksila cinamato* per interagado de *cickloheksanolo* kun *cinamata anhidrido*:

### Sintezo 3 
* Preparado de *cikloheksila cinamato* per interagado de *cikloheksila klorido* kun *cinamata acido*:

### Sintezo 4 
* Preparado de *cikloheksila cinamato* per interagado de *natria cinamato* kun *cikloheksila klorido*:

### Sintezo 5 
* Preparado de *cikloheksila cinamato* per interagado de *cikloheksila karbonato* kun *metila cinamato*:

### Sintezo 6 
* Preparado de **cikloheksila cinamato** per traktado de **cikloheksanolo** kaj **metila cinamato**:

### Sintezo 7 
* Preparado de **cikloheksila cinamato** per traktado de cikloheksila izocianato kaj **cinamata acido**:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **cinamata acido** per interagado de **cikloheksila cinamato** kun **akvo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de *cikloheksanolo* per interagado de *cikloheksila cinamato* kun *natria hidroksido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *cikloheksila cinamato* per interagado de *etila cinamato* kun *cikloheksila acetato*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *cinamata acido* per interagado de *cikloheksila cinamato* kun *klorida acido*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *cikloheksilamino* per interagado de *cikloheksila cinamato* kun *amoniako*:

## Vidu ankaŭ 
* Cikloheksanolo
* Cikloheksano
* Cikloheksilamino
* Cikloheksila izocianato
* Cikloheksila nitrato
* Cikloheksila acetato
* Cikloheksila benzoato
* Cikloheksila buterato
* Cikloheksila klorido

## Referencoj 
Kategorio:Cikloheksilaj derivaĵoj
Kategorio:Cinamatoj
Kategorio:Ciklaj esteroj
Girona (stacidomo)

**Girona** (, ), estas fervoja stacio  situanta en Ĝirono en la komarko Gironès, Provinco Ĝirono.

## Bildgalerio

Girona - Estación de ADIF 06.jpg|Ekstero
Girona - Estación de ADIF 07.jpg|Vestiblo
Girona - Estación de ADIF 08.jpg|Kajo kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Ĝirono
* Renfe-SNCF en Cooperación

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Ĝirono
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Alila merkaptano

**Alila merkaptano** estas organika kombinaĵo kies molekula formulo estas **C3H6S**. En normalaj kondiĉoj ĝi estas senkolora aŭ palflava likvaĵo kun ajlodoro, kaj posedas kompleksan akvamason kaj grassolveblajn organo-sulfurajn kombinaĵojn kiujn estas anti-karcinomogenaj. Tia kia la dualila dusulfido, ĉeestanta en la ajloj kaj ajloderivaĵoj, ĝi posedas inhibajn proprecojn en kelkaj karcinomogenaj ĉeloj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **alila merkaptano** per interagado de **alila alkoholo** kun **sulfida acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de *alila merkaptano* per interagado de *alila klorido* kun *natria bisulfido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *alila merkaptano* per interagado de *alila klorido* kun *fosfora kvinsulfido*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *alila merkaptano* per interagado de *alila alkoholo* kun *sulfuro*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *alila merkaptano* per interagado de *alila alkoholo* kun *karbona dusulfido*:

## Vidu ankaŭ 
* Alicino
* Aliino
* Alila klorido
* Alila bromido
* Alila jodido
* Alila alkoholo
* Dualila dusulfido
* Dufurfurila dusulfido
* Duamila dusulfido
* Dubenzila dusulfido

## Referencoj 
Kategorio:Merkaptanoj
Kategorio:Alilaj derivaĵoj