open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Guy Vanderhaeghe

**Guy Clarence VANDERHAEGHE** OC SOM (naskita la 5-an de aprilo 1951 en Esterhazy, minurbo en sudorienta Saskaĉevano) estas kanada romanisto kaj novelisto, plej konata pro sia trilogio de vakeraj romanoj, ''The Englishman's Boy*, *The Last Crossing*, kaj *A Good Man*, kiuj okazas en la 19-a-jarcenta usona kaj kanada okcidento.

Vanderhaeghe gajnis tri Premiojn de la Ĝenerala Guberniestro pro sia fikcio, unu pro sia novelaro *Man Descending* en 1982, la duan pro sia romano *The Englishman's Boy* en 1996, kaj la trian pro sia novelaro *Daddy Lenin and Other Stories* en 2015.

La 30-an de oktobro 2003, la verkisto fariĝis Oficiro de la Ordeno de Kanado pro siaj servoj al kanada literaturo. En 2013, li ricevis la Artan Premion de la Vicguberniestro pro vivdaŭro en la artoj, la plej alta honoro de Saskaĉevano en la artoj.

## Verkaro 
### Memstaraj romanoj 
* My Present Age (1985)
* Homesick (1989)
* August into Winter (2021)

### Libroserio *Frontier'' 
# The Englishman's Boy (1996)
# The Last Crossing (2002)
# A Good Man (2011)

### Teatraĵoj 
* I had a job I liked. Once (1992)
* Dancock's Dance (1996)

### Rakontoj 
* Home Place (1987)
* The Jimi Hendrix Experience (2000)

### Kolektoj 
* Man Descending (1982)
* The Trouble With Heroes and Other Stories (1983)
* Things as They Are? (1992)
* Daddy Lenin and Other Stories (2015) 

### Ekranaj adaptiĝoj 
* 1985 Cages
* 1991 Man Descending
* 2001 Reunion
* 2008 The Englishman's Boy

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Guy Vanderhaeghe ĉe la The Encyclopedia of Saskatchewan

Kategorio:Oficiroj de la Ordeno Kanada
Kategorio:Kanadaj verkistoj
Norman Levine

**Norman LEVINE** (naskita la 22-an de oktobro 1923 en Otavo; mortis la 14-an de junio 2005 en Barnard Castle, Graflando Durham) estis kanada verkisto, novelisto, romanisto kaj poeto, kiu pasigis la plej grandan parton de sia plenkreskula vivo en Anglio. Li estas eble plej memorata pro sia konciza prozo. 

La reputacio de Levine estis alta en Britio kaj en Eŭropo, kvankam lia reputacio estis ombrita en Kanado pro liaj malfavoraj portretadoj de la malsupra flanko de la kanada vivo kaj socio. Heinrich Böll estis ĉampiono de la verkaro de Levine.

Li vidis lingvon kiel "frenezjakon", kiu malakrigas la eksciton, kaj volis, ke tio, kion li skribis, estu vidata kun la spontaneco de abstrakta pentrado, kiun li renkontis en la artista kolonio de St Ives en Kornvalo, kie li loĝis dum tridek jaroj. Sed lia verkada esprimo ne estis abstrakta, sed konkreta. "Ju pli svelta la lingvo, des pli sugestia," li skribis en sia eseo de 1993, *Sometimes It Works* (Foje ĝi funkcias).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Arkivoj de Universitato de Jorko
* Norman Levine-eniro ĉe La Kanada Enciklopedio

Kategorio:Kanadaj verkistoj
Abbas al-Musawi

**Abbas al-Musawi** - , prononco laŭ sistemo IFA [] - estis estis libana ŝijaisma kleriko kaj militema islamisto, kiu funkciis kiel la dua ĝenerala sekretario de la radikale islama ŝijaisma libana partio kaj milico Hizbulaho de 1991 ĝis lia murdo fare de la israela armeo. Li naskiĝis la 26-an de oktobro 1952 en vilaĝeto de la Valo Bekaa kaj en la distrikto Baalbek, la plej nordorienta parto de la lando, kaj mortis la 16-an de februaro 1992 en la gubernio Nabatieh, la plej sudorienta parto de la lando, proksime de la norda limo de Israelo kaj de la Golanaj Altaĵoj. Kiel gvidanto de la organizaĵo Hizbulaho lin sekvis Hassan Nasrallah.

Post lia morto kontruiĝis sanktejo honore al li en la nordorienta distrikto Baalbek, kvazaŭ li estintus islama profeto, kaj en la irana ĉefurbo Tehrano larĝa urbocentra strato portas lian nomon.

## Vidu ankaŭ 
* listo de ĝeneralaj sekretarioj de Hizbulaho

Kategorio:Arabaj islamistoj
Kategorio:Ŝijaistoj
Kategorio:Hizbulaho
Esi Edugyan

**Esi EDUGYAN** (naskita en 1978 en Kalgario, Alberto) estas kanada romanverkisto, kiu gajnis plurajn prestiĝajn literaturajn premiojn. Ekzemple, ŝi ricevis la Scotiabank Giller Premion en 2011 pro sia dua romano, *Half-Blood Blues*, kaj la Ethel Wilson Fiction Prize  kaj la Anisfield-Wolf Book Award en 2012, ambaŭ parto de la BC Book Prizes.

## Vivo 
Filino de ganaaj enmigrintoj, ŝia patro ekonomia analizisto kaj ŝia patrino flegistino, Edugyan studis la anglan kaj kreivan verkadon ĉe la Universitato de Viktorio (BA) kaj la Universitato Johns Hopkins (MA). Ŝia magistra disertacio estis libro de noveloj (2001). En 2004, ŝi publikigis sian unuan romanon, kiu ricevis favorajn recenzojn. Ŝi vojaĝis kaj loĝis en Islando, Hispanio kaj Germanio. La manuskripto de ŝia sekva romano ne sukcesis allogi eldonistojn, do Edugyan flankenmetis ĝin kaj komencis labori pri tute malsama ideo ĉe la *Akademie Schloss Solitude* en Stutgarto, kie ŝi loĝis per stipendio kiel loĝanta artistino. Tiel estis verkita ŝia dua romano, kiu ricevis altan kritikistan laŭdon kaj estis aljuĝita al pluraj gravaj premioj.

La tria romano de Edugyan, *Washington Black* (2018), rakontas la historion de dekunujara sklavo sur plantejo en Barbado en la 1830-aj jaroj, kiu servas la fraton de la plantejposedanto por eskapi norden en balono. La libro gajnis al la aŭtoro ŝian duan Giller-premion kaj alian nomumon por la Booker-premio. 

## Verkaro 
* *The Second Life of Samuel Tyne* (2004)
* *Half-Blood Blues* (2011)
* *Dreaming of Elsewhere: Observations on Home* (2014)
* *Washington Black* (2018)
* Out Of The Sun CBC Massey Lecture Series

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Esi Edugyan

Kategorio:Kanadaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Niels Krabbe

**Niels Kaare KRABBE** (1-an de julio 1951) estas dana ornitologo kaj birdokonservisto dum multaj jaroj, bazita ĉe la Vertebrula Sekcio de la Zoologia Muzeo, Universitato de Kopenhago, kaj tutorita de Jon Fjeldså. 

## Kariero 
Liaj esplorinteresoj estas diversaj aspektoj de ornitologio, precipe bioakustiko, konservado, kaj sistematiko kaj altecajn ŝanĝojn de *Scytalopus* Rinokriptedoj. Li laboris amplekse en Andoj, precipe Ekvadoro, kaj verkis la paserinan sekcion de *Birds of the High Andes* (1990) kaj la raportojn pri la plej multaj andaj specioj en *Threatened Birds of the Americas* (1992). Li helpis konstrui grandan histokolekton en la Zoologia Muzeo kaj verkis aŭ kunaŭtoris plurajn bioakustikajn publikaĵojn kaj kolege reviziitajn artikolojn en sciencaj revuoj.

Ekde 1998 li kunlaboris kun la *Fundación de Conservación Jocotoco* pri konservado de ekvadoraj birdoj, atentante speciale la palkapan brosfringelon (*Atlapetes pallidiceps*), kiun li serĉis dum pluraj jaroj. Oni timis, ke la specio estas formortinta, sed li finfine trovis malgrandan populacion en 1998. Nur 10–22 paroj restis, sed pro konservadaj klopodoj, ĝi nun resaniĝas, kun ĉirkaŭ 100 paroj kalkulitaj ekde 2009, kiam la rezervejo saturiĝis per teritorioj.

## Birdospecioj priskribitaj de aŭ kun Niels Krabbe
* Ĉokoa skitalopo (*Scytalopus chocoensis*) (1997)
* Ĉuskea skitalopo (*Scytalopus parkeri*) (1997)
* Ekvadora skitalopo aŭ El Oro skitalopo (*Scytalopus robbinsi*) (1997)
* Jokotoko (*Grallaria ridgelyi*) (1999)
* Brundorsa mirmoterulo (*Myrmotherula fjeldsaai*) (1999)
* Monteta elenio (*Myiopagis olallae*) (2001)
* Magdalena skitalopo (*Scytalopus rodriguezi*) (2005)
* Stilesa skitalopo (*Scytalopus stilesi*) (2005)
* Sanktamarta kriĉostrigo (*Megascops gilesi*) (2017)
* Blugorĝa oreotroĥilo (*Oreotrochilus cyanolaemus*) (2018)
* Ampaja skitalopo (*Scytalopus whitneyi*) (2020)
* Blankavosta cistikolo (*Cisticola anderseni*) (2021)
* Kilombera cistikolo (*Cisticola bakerorum*) (2021)

## Publikaĵoj de aŭ kun Niels Krabbe
**Libroj**:
* Fjeldså, J. & Krabbe, N. 1990. *Birds of the high Andes. Copenhagen*: Zoological Museum, University of Copenhagen, and Svendborg, Denmark: Apollo Books.
* Collar, N. J., Gonzaga, L. P., Krabbe, N., Madroño Nieto, A., Naranjo, L. G., Parker III, T. A. & Wege, D. C. 1992. *Threatened Birds of the Americas*. Cambridge, U.K.: International Council for Bird Preservation.
* Krabbe, N. K. & Schulenberg, T. S. 2003. Families Formicariidae (ground antbirds) and Rhinocryptidae (tapaculos). Pp.&nbsp;682 – 731 and 748 – 787 en J. del Hoyo, A. Elliott kaj D. Christie, eld. *Handbook of the Birds of the World*. Vol. 8. Barcelona, Spain: Lynx Edicions.

## Eksteraj ligiloj
* Birdovoĉoj registritaj de Niels Krabbe

Kategorio:Danaj ornitologoj
Thomas King

**Thomas KING** (naskita la 24-an de aprilo 1943 en Sakramento, Kalifornio) estas indiĝena aŭtoro. Kvankam naskita en Usono, li estas ĉefe konsiderata kanada aŭtoro ĉar li loĝis en Kanado dum multaj jaroj. Li deklaris, ke li sentas sin pli ligita al sia adoptita lando ol al Usono; li konsideras la limon inter Usono kaj Kanado arbitra. Li havas duoblan civitanecon. Li estas parte greka kaj parte germana deveno. Ĝis 2025, li kredis, ke li ankaŭ estas parte ĉerokea. 

Sub la pseŭdonimo **Hartley Goodweather,** la krimromano *DreadfulWater Shows Up* estis publikigita en 2003. Alia krimromano havanta la protagoniston Thumps DreadfulWater, titolita *The Red Power Murders*, estis publikigita en 2006.

La nefikcia libro de King *The Inconvenient Indian* (2013) gajnis la BC National Award por Kanada Nefikcio kaj la RBC Taylor Prize en 2014. Pro sia romano *The Back of the Turtle* de 2014, li ricevis la Premion de la Ĝenerala Guberniestro por Fikcio kaj la Premion Sunburst por Plejboneco en Kanada Literaturo de la Mirinda. 

## Verkaro 
* *Medicine River* (Viking Canada, 1990), novel
* *A Coyote Columbus Story* (Douglas & McIntyre, 1992), ilustrita de William Kent Monkman – Finalisto de la Premio de la Ĝenerala Guberniestro
* *Green Grass, Running Water* (Houghton Mifflin, 1993), novelo featuring Coyote,  – Finalisto de la Premio de la Ĝenerala Guberniestro
* *One Good Story, That One* (1993), stories
* *Borders* (1993)
* *Coyote Sings to the Moon* (1998), ilus. Johnny Wales
* *Truth and Bright Water* (HarperFlamingo Canada, 1999)
* *The Truth About Stories* (House of Anansi Press, 2003); US edition *The Truth About Stories: a native narrative* (U. of Minnesota Press, 2005) – Massey Lectures
* ''Coyote's New Suit* (2004), illus. Johnny Wales
* *A Short History of Indians in Canada* (HarperCollins, 2005), rakontoj – premio McNally Robinson 
* *A Coyote Solstice Tale* (Groundwood Books, 2009), illus. Gary Clement
* *The Inconvenient Indian: A Curious Account of Native People in North America* (Doubleday Canada, 2012)
* *The Back of the Turtle* (Doubleday, 2014) – Gajninto de la Premio de la Ĝenerala Guberniestro
* *77 Fragments of Familiar Ruin* (2019) - poemoj
* *Indians on Vacation* (2020)
* *Sufferance* (2021)
* *Aliens on the Moon* (2025)

### Misteroj *DreadfulWater* 
* *Dreadful Water Shows Up* (2002), publikigita sub la plumnomo Hartley GoodWeather (represita en 2017 kiel DreadfulWater, kiel aŭtoro Thomas King)
* *The Red Power Murders* (2006), kiel Hartley GoodWeather (represita 2017, kiel aŭtoro Thomas King)
* *Cold Skies* (2018)
* *A Matter of Malice* (2019)
* *Obsidian* (2020)
* *Deep House* (2022)
* *Double Eagle* (2023)
* *Black Ice'' (2024)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Grekdevenaj kanadanoj
Kategorio:Kamaradoj de la Ordeno Kanada
Kategorio:Kanadaj verkistoj
Caroline Adderson

**Caroline ADDERSON** (naskita la 9-an de septembro 1963 en Edmontono, Alberto, Kanado) estas kanada romanverkistino, kiu verkas romanojn kaj novelojn kaj gajnis la Ethel Wilson Fiction Prize dufoje.

Ŝia unua novelaro, *Bad Imaginings* (1993), estis en la fina listo por la Premio de la Ĝenerala Guberniestro por Fikcio kaj gajnis la Premion Ethel Wilson pri Fikcio en 1994. Ŝia dua romano, *Sitting Practice*, ankaŭ gajnis la Premion BC Book en 2004. Nur Audrey Thomas gajnis la premion tri fojojn. Adderson ankaŭ gajnis la Literaturan Konkurson de CBC tri fojojn. En 2006, ŝi estis honorita per la Premio Marian Engel, ĉiujare donata al aŭtoro mez-kariera por rekoni ŝian vivdaŭran atingon. 

En 2010, la du literaturkritikistoj de la National Post, Alex Good kaj Steven W. Beattie, inkluzivis Caroline Adderson inter la dek plej subtaksitaj verkistoj en Kanado, precipe laŭdante la lingvaĵon de ŝiaj romanoj, kiun ili diris esti proksima al poezio. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
*  por infanlibroj

Kategorio:Kanadaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Perua kriĉostrigo

La **Perua kriĉostrigo** aŭ **Okcidentperua kriĉostrigo** (*Megascops roboratus*) estas mezgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. Ĝi estas mezgranda kriĉostrigo loĝanta en areoj de nordokcidenta Peruo kaj sudokcidenta Ekvadoro.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Perua kriĉostrigo foje estis traktata kiel samspecia kun la Tropika kriĉostrigo (*M. choliba*) kvankam iliaj voĉoj estas apartaj. Du subspecioj estas agnoskitaj, la nomiga *M. r. roboratus* kaj *M. r. pacificus*. Ĉi-lasta estis proponita kiel specio en si mem.

## Aspekto
La nomiga subspecio de Perua kriĉostrigo estas 20 ĝis 22 cm longa kaj pezas 144 ĝis 162 g. Ĝi havas kaj grizajn kaj ruĝecbrunajn morfojn. La unua havas grizecan vizaĝdiskon kun nigra rando, blankajn brovojn super palaj ĝis orflavaj okuloj, kaj malgrandajn "orel-"tufojn. La krono estas nigrecbruna kaj la supraj partoj grizbrunaj kun iome pli malhelaj strioj. Ĝi havas palan nukan kolumon. Ĝiaj subaj partoj estas blankecaj kun malforta vermomakuleco. La ruĝecbruna morfo estas palruĝbruna ĉie kun malhelbrunaj markoj. Tamen, ĝi estas "ĝenerale rara kaj eble vundebla" kaj "multe da vivejo [estis] igita netaŭga" per paŝtado kaj arbohakado.

## Referencoj 
* "National Geographic"  *Field Guide to the Birds of North* *America* 
**Handbook of the Birds of the World Vol 5*, Josep del Hoyo editor, 
*"National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, de David Allen Sibley, 
* König, C., F. Weick & J.H. Becking (2008) *Owls of the World*. Christopher Helm, London, 
* "Owls: A Guide to the Owls of the World" de Claus Konig, Friedhelm Welck & Jan-Hendrik Becking. Yale University Press (1999), .

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Kategorio:Birdoj de Peruo
Amazonia kriĉostrigo

La **Amazonia kriĉostrigo** aŭ **Brunventra kriĉostrigo** (*Megascops watsonii*) estas mezgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. Ĝi estas mezgranda kriĉostrigo loĝanta en vastaj areoj de Amazonio nome en Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Franca Gujano, Gujano, Peruo, Surinamo, kaj Venezuelo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Amazonia kriĉostrigo estis priskribita de la usona ornitologo John Cassin en 1849 kiu havigis la duvortan nomon *Ephialtes watsonii*. Ĝi estis poste metita en la genron *Otus* kaj poste la amerikaj membroj de tiu genro estis translokigitaj al *Megascops*.

La Amazonia kriĉostrigo estas parto de komplekso de specioj, en kiuj estas la Sanktamarta kriĉostrigo (*M. gilesi*), la Perua kriĉostrigo (*M. roboratus*), la Nigraĉapa kriĉostrigo (*M. atricapilla*), kaj eble aliajn nepriskribitajn speciojn. Du subspecioj estas agnoskitaj, la nomiga *M. w. watsonii* kaj *M. w. usta*. Ĉi-lasta estis proponita kiel specio en si pro memstara rajto. Kvankam ĝi ŝajnas esti sufiĉe ofta kaj disvastigita, ĝi estas malbone konata, kaj ĉar ĝi postulas maturan arbaron, "la ĉefa minaco al ĝia supervivo certe estas la detruo de ĝia vivejo."

## Referencoj 
* "National Geographic"  *Field Guide to the Birds of North* *America* 
**Handbook of the Birds of the World Vol 5*, Josep del Hoyo editor, 
*"National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, de David Allen Sibley, 
* König, C., F. Weick & J.H. Becking (2008) *Owls of the World*. Christopher Helm, London, 
* "Owls: A Guide to the Owls of the World" de Claus Konig, Friedhelm Welck & Jan-Hendrik Becking. Yale University Press (1999), .

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Kategorio:Birdoj de Peruo
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Maxmo

**Maxmo** (finne *Maksamaa*) estas eksa komunumo de Finnlando en la provinco Ostrobotnio sur bordo de Botnia Golfo. Ĝi kaj Vörå estis unuiginta kiel komunumo Vörå-Maxmo (finne *Vöyri-Maksamaa*) en la komenco de la jaro 2007. La 31-an de decembro 2006 Maxmo havis 1035 loĝantojn. Ĝia areo estis 772 kvadrokilometroj, el kio estis 151,71 kvadrokilometroj tero, 618,3 kvadrokilometroj maro kaj 2,05 kvadrokilometroj alia akvo. La granda plejo el la loĝantaro estis svedlingva.

En Maxmo situas domego Tottesund, kiun reĝino Kristina donis al Claes Tottesund en 1652.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Lillian Rotter

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Rotter Lillian** estis hungara psikanalizisto. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Kertész Tivadarné* [kertEs] aŭ *Kertész-Rotter Lili*, ŝia persona nomvarianto estis *Lilian*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 devenis el juda familio. Ŝi akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1920, dum ŝi estis membro al Rondo Galilei. Post la diplomo ŝi komencis sian psikanalizan trejnadon de Imre Hermann, baldaŭ ŝi memstare laboris. Ŝi specialiĝis pri la ina sekseco kaj la patrino-infana rilato. En la internacia kaj hungara societoj ŝi estis aktiva membro. Dum la frua socialismo tiu medicina branĉo ne ekzistis, tial ŝi laboris en medicina laboratorio, nur post longaj jaroj ŝi povis esti denove psikanalizisto havanta privatan kuracejon. Ekde 1965 ŝi aranĝis kursojn en tiu ĉi temo.

En 1923 ŝi edziniĝis al kuracisto kaj en 1979 ŝi vidviniĝis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A női genitalitás pszichológiájáról.* (1933) 
* *Zur Psychologie der weiblichen Sexualität.* (1934, 1988, 1989)
* *Die Dynamik der Pubertät.* (1936, 1989)
* *Urethralerotik und Charakterbildung.* (1941)
* *A gyermek lelki fejlődése.* (1946)
* *Sex-Appeal und männliche Ohnmacht.* (1989)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio angle kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikoanalizistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Peter Matthiessen

**Peter MATTHIESSEN** (naskiĝis la 22-an de majo 1927 en Novjorko; mortis la 5-an de aprilo 2014 en Sagaponack sur Longinsulo, Novjorkio) estis usona aŭtoro, ekologiisto kaj konservisto.

Matthiessen gajnis la Nacian Libropremion kaj pro sia nefikcia libro *La Neĝleopardo* kaj pro sia romano *La Ombra Lando.* Li estis unu el la plej konataj aŭtoroj de la generacio, kiu estis formita de kaj ligita unu al la alia dum la Dua Mondmilito; ĉi tiu generacio inkluzivis William Styron, James Salter, James Jones, Kurt Vonnegut kaj E.L. Doctorow. 

## Verkado 
En 1953, kune kun pluraj amikoj, li fondis la literaturan revuon *Paris Review*, kiun Matthiessen - tiam juna CIA- agento - celis kiel kovrilon por siaj spionagadoj, sed kiu montriĝis esti la komenco de vera literatura kariero.

Lia unua libro, *Wildlife in America* (Faŭno en Ameriko), estis publikigita en 1959, en kiu li atentigis pri la malapero kaj endanĝerigo de flaŭro kaj faŭno fare de homoj kaj estis unu el la unuaj, kiuj atentigis pri klimata ŝanĝo. Lia romano de 1965, *At Play in the Fields of the Lord (Ludante en la Kampoj de la Sinjoro)*, kiu estis adaptita en filmon fare de Héctor Babenco en 1991, prezentas la renkonton inter grupo de usonaj misiistoj kaj sudamerikaj indiĝenaj popoloj. En 1968, li estis unu el la subskribintoj de la "Protesto kontraŭ Militimposto de Verkistoj kaj Redaktoroj", en kiu la aŭtoroj kaj redaktistoj promesis ne pagi federaciajn impostojn ĝis la fino de la Vjetnama milito.

En 1971, Matthiessen, kune kun la fotisto Peter A. Lake, dokumentis la kreadon de la dokumenta filmo *Blue Water, White Death (Blua Akvo, Blanka Morto)* de Peter Gimbel, pri la granda blanka ŝarko, en la fotolibro *Blue Meridian: The Search for the Great White Shark (Blua Meridiano: La Serĉo por la Granda Blanka Ŝarko*). Fine de 1973, li vojaĝis al Himalajo kun la biologo George Schaller, kiun li renkontis dum restado en Tanzanio. Li registris siajn spertojn en la libro *The Snow Leopard* (*La Neĝleopardo*) el 1978, kiu gajnis la Nacian Libropremion kaj en 1979 kaj en 1980.

Li partoprenis kiel scenaristo en la dokumenta filmo *Fighting for Our Lives,* publikigita en 1975.

En sia libro de 1983, *In the Spirit of Crazy Horse* (En la Spirito de Freneza Ĉevalo), Matthiessen traktis la historion kaj proceson de la aktivulo de la Usona Indiana Movado, Leonard Peltier, kiu estis dufoje kondamnita al ĝismorta malliberigo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Usonaj veturverkistoj
Kategorio:Usonaj naturverkistoj
Kategorio:Usonaj kontraŭimpostistoj
Audrey Thomas

**Audrey Grace THOMAS**, OC, (naskita la 17-an de novembro 1935 en Binghamton, Novjorkio kiel *Audrey Grace Callahan*) estas kanada romanverkisto de usona deveno, kiu ricevis la premion Marian Engel pro sia vivoverko en 1987 kaj estas la ununura aŭtoro, kiu tri fojojn gajnis la premion Ethel Wilson pri fikcio, pro *Intertidal Life* (1984), *Wild Blue Yonder* (1990) kaj *Coming Down from Wa* (1995). En 2008 ŝi estis nomumita Oficiro de la Ordeno de Kanado. 

Ŝiaj rakontoj ofte havas feminismajn temojn kaj inkluzivas ekzotikajn scenarojn. Kelkaj el ŝiaj verkaĵoj estas historiaj romanoj kaj tradukitaj en diversajn lingvojn.

Ŝia unua publikigita novelo, *"Se Unu Verda Botelo..."* , aperis en *Atlantic Monthly* en 1965 kaj gajnis la Atlantic First Award, kio kondukis al la publikigo de ŝia unua novelaro, *Dek Verdaj Boteloj* (1967). La rakonto traktas la temon de aborto, revenanta motivo en ŝia verkaro, kiu ofte traktas la perdon de infanoj. Aliaj oftaj temoj rondiras ĉirkaŭ la pozicio de la artistino en la realeco kaj iliaj iluzioj. Multaj el ŝiaj verkoj havas aŭtobiografian elementon. Kvankam la ĉefa rakonto en *Kantoj Kiujn Mia Patrino Instruis al Mi* (1973) estas fikcie sendependa, ekzistas paraleloj inter la ĉefrolulo kaj Tomaso: la memoro de la avo, pasigado de someroj ĉe lia lagdomo, kaj poste laboro en frenezulejo. *"Sinjorino Sango"* (1970) kaj *"Blovitaj Figuroj"* (1974) daŭrigas la rakonton de Isobel Cleary; ambaŭ rakontoj okazas en Afriko kaj ankaŭ esploras la temojn de kulpo kaj aborto. La stilo de ambaŭ romanoj estis tre noviga, ŝanĝante inter du niveloj de observado aŭ rakontaj voĉoj kaj uzante fragmentojn el gazetartikoloj, vortaraj difinoj kaj hospitalaj poemoj.

## Verkaro 
### Noveloj 
* *Mrs. Blood* – 1970
* *Munchmeyer and Prospero on the Island* – 1971
* *Songs My Mother Taught Me* – 1973
* *Blown Figures* – 1974
* *Latakia* – 1979
* *Intertidal Life* – 1984
* *Graven Images* – 1993
* *Coming Down from Wa* – 1995
* *Isobel Gunn* – 1999
* *Tattycoram*
* *Local Customs* – 2014

### MAllongaj rakontoj 
* *Ten Green Bottles* – 1967
* *ladies and escorts* – 1977
* *Real Mothers* – 1981
* *Two in the Bush and Other Stories* – 1981
* *Goodbye Harold, Good Luck* – 1986
* *The Wild Blue Yonder* – 1990
* *The Path of Totality* – 2001

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La arkivoj de Audrey Thomas (Thomas Audrey-fondaĵo, R11818) troviĝas ĉe Biblioteko kaj Arkivoj de Kanado

Kategorio:Oficiroj de la Ordeno Kanada
Kategorio:Kanadaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Lutera Komunuma Hospitalo (Kievo)

La **Lutera Komunuma Hospitalo** () (ankaŭ nomita *Hospitalo de boatistoj*) estas hospitalo en Kievo, fondita de la germana evangelia lutera komunumo en 1913. Ĝi situas ĉe la strato Volodimir Vinniĉenko 9. La konstruaĵo gastigas la Universitatan Klinikon de la Nacia Medicina Universitato O.O. Bogomolec (ĝis 2020, la Klinika Hospitalo de la Centra Baseno de Kievo).

Laŭ esploristoj, la konstruaĵo estas vigla ekzemplo de la naci-romantika tendenco de malfrua modernismo.

Per decidoj de la Plenuma Komitato de la Urba Konsilio de Popolaj Deputitoj de Kievo n-ro 159 de la 27-a de januaro 1970 kaj n-ro 49 de la 21-a de januaro 1986, la konstruaĵo estis enmetita en la registron de monumentoj de arkitekturo kaj historio de loka graveco.

## Vidu ankaŭ 
* Oĥmatdit
* Kieva Urba Psikiatria Hospitalo
* Klinika Hospitalo de Sankta Mikaelo

Kategorio:Kievo
Kategorio:Malsanulejoj en Ukrainio
Naim Kassim

**Naim KASSIM** - , laŭ latinliterigo de sistemo DMG *Naʿīm Qāsim* - estas libana ŝijaisma kleriko, politikisto, verkisto kaj militema islamisto, kiu funkcias kiel la kvara ĝenerala sekretario de la radikale islama ŝijaisma libana partio kaj milico Hizbulaho ekde la 29-a de oktobro 2024. Post studado en la Universitato Libana, li partoprenis en la fondo de Hizbulaho en 1982, kaj funkciis kiel la unua vicĝenerala sekretario de 1991 ĝis 2024. Naim Kassim naskiĝis en februaro 1953 en la komunumo Kfar Fila en la gubernio Nabatieh, la plej sudorienta parto de la lando. Kiel gvidanto de la organizaĵo Hizbulaho li sekvis la antaŭulon Hassan Nasrallah, kiu en oktobro 2024 estis mortigita fare de la israela armeo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* listo de ĝeneralaj sekretarioj de Hizbulaho

Kategorio:Arabaj islamistoj
Kategorio:Ŝijaistoj
Kategorio:Hizbulaho
James Salter

**James SALTER** (naskita kiel *James Arnold Horowitz*, la 10-a de junio 1925 en Nov-Ĵerzejo; mortis la 19-a de junio 2015 en Sag Harbor, Novjorkio) estis usona romanisto. Salter komence servis kiel oficiro kaj piloto en la Usona Aerarmeo. Kun la sukceso de sia unua romano, *The Hunters*, li forlasis la militistaron en 1957 kaj fariĝis verkisto. En 1961, li adoptis sian plumnomon kiel sian laŭleĝan nomon. Inter liaj plej gravaj verkoj estas la romanoj *A Sport and a Pastime* kaj *Light Years*. Lia lasta romano, *All That Is* , estis publikigita en 2013 post longa paŭzo de verkado.

Li estis kandidato por la Premio Princo de Asturio en 2014. Li gajnis multajn literaturajn premiojn pro siaj verkoj, inkluzive de malfrua rekono de verkoj origine kritikitaj en la tempo de ilia publikigo.

La Washington Post lokigis liajn verkojn sur saman nivelon kun Flannery O'Connor, Paul Bowles kaj Tennessee Williams.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Adam Begley, "Kelkaj Bone Elektitaj Vortoj", kun ampleksa biografio ĝis 1990
* Nekrologo en *The Guardian*
* Nekrologo en *The New York Times*
* Verkoj, de Respondoj.com
* Mallonga biografio kaj intervjuo ĉe Random House
*   
* Dokumentoj de James Salter kaj Pliaj Dokumentoj ĉe la Harry Ransom Centro

Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Leterverkistoj
National Congress of American Indians

La **Nacia Kongreso de Amerikaj Indianoj** (, akronime **NCAI**) estis fondita en 1944 kiel respondo al la politikoj de Usono rilate al indiĝenaj amerikanoj, kiuj tiutempe celis asimiliĝon kaj finigon. Ĝi reprezentas la traktatajn rajtojn de indiĝenaj amerikanoj en Usono kaj la Alaskaj Indiĝenoj, la indiĝenaj popoloj de Alasko. Krome, ĝi antaŭenigas publikan komprenon pri indiĝenaj kulturoj kaj traktas la efikon de registaraj decidoj sur indiĝenaj nacioj. Ĝi ankaŭ aktivas en la kampoj de junulara kaj maljunulara politiko — ĉi-lastaj nomiĝas *maljunuloj*, kiuj ludas signifan rolon en indiĝenaj amerikaj kulturoj — edukado kaj sano, mediprotektado, la konservado de indiĝenaj amerikaj lokoj kaj resursoj de kultura kaj historia graveco, la ekonomio kaj loĝado.

La organizaĵo estas asocio de federacie agnoskitaj amerikaj indianaj triboj. Ĝi estas la plej malnova plufunkcianta indiana organizaĵo. 

Ĝi estas tutlanda, tut-indiĝena amerika organizaĵo, kiu pledas por la ekzisto de tribaj registaroj regataj de federacia juro. Ili havas fortan ĉeeston en la rezervejoj Fort Hall, San Carlos, Flathead, Standing Rock, White Mountain, Pyramid Lake, kaj Hoopa Valley. Ĝin gvidis la dakotoj dum 14 jaroj kaj poste la nordokcidentaj triboj, inkluzive de Coeur d'Alene Joseph Garry, kiu en 1954 redaktis kvar-punktan programon por krei suverenajn indiĝenajn tribojn, kvankam lia peticio ne estis aŭskultita.

Kiel la prezidanto de Usono, la prezidanto de NCAI faras gravan *paroladon pri la stato de indiana lando* unufoje jare, skizante la prioritatojn de la organizo por la venonta jaro. 

## Historio 
Historie, la indiĝenaj komunumoj de la kontinento malofte kunigis fortojn por krei komunan fronton reprezentantan diversajn lingvajn kaj kulturajn grupojn. En la kazo de Usono, la Nacia Kongreso de Amerikaj Indianoj estis fondita kiel respondo al gravaj maljustecoj, regresaj politikoj kaj misprezentoj de indiĝenaj komunumoj. La ĉefaj celoj de la Kongreso estas:

* Atingi ĉiujn rajtojn laŭ la konstitucio kaj leĝoj en Usono.
* La vastiĝo kaj plibonigo de edukaj ŝancoj por indiĝenaj popoloj.
* Atingi pli bonajn vojojn al produktiva dungado kaj evoluigaj rimedoj.
* Pligrandigi sanasekuron.
* Justa solvo al la indiĝenaj postuloj.
* Konservado de indiĝena kulturo kaj valoroj.
La Omaha Kongreso de 1968 ne permesis al urbaj indiĝenaj amerikanoj partopreni. Ĝi nuntempe reprezentas 107 el la 315 triboj agnoskitaj tiutempe kaj provas establi reprezentan konsilion, similan al UN.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1944
Sanktamarta kriĉostrigo

La **Sanktamarta kriĉostrigo** aŭ **Kriĉostrigo de Santa Marta** (*Megascops gilesi*) estas mezgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. Ĝi estas mezgranda kriĉostrigo loĝanta kiel endemio en limigita areo de nordorienta Kolombio, nome Sierra Nevada de Sankta-Marta.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Kriĉostrigo de Santa Marta estis formale priskribita en 2017, kvankam specimeno kolektita en 1919 estis konsiderata tiutempe eble "fora formo". Relative lastatempaj ekvidoj de individuoj, kiuj estis retroaktive asignitaj al la specio, datas de antaŭ 2017. Oni supozas, ke ĝi estas plej proksime parenca al la Perua kriĉostrigo (*M. roboratus*), Amazonia kriĉostrigo (*M. watsonii*), kaj Nigraĉapa kriĉostrigo (*M. atricapilla*).

## Aspekto
La kriĉostrigo de Santa Marta estas mezgranda membro de la genro *Megascops*, kvankam la longo kaj maso de la specimeno de 1919 ne estis publikigitaj. La plumaro similas al tiu de aliaj de sia genro, havante ruĝecajn ĝis grizbrunajn kapon, dorson, bruston kaj flugilojn kaj palan ventron. La krono kaj dorso estas striecaj, la brusto havas pli malhelbrunajn striojn, kaj la ventro havas palbrunan strion. La tarsoj havas orflavajn plumojn. La specio havas limigitan teritorion, trovebla nur en la relative malgranda montaro Sierra Nevada de Santa Marta. Plejparto de la indiĝena arbarkovro estis anstataŭigita per pin- kaj eŭkalipto-plantejoj kaj brutpaŝtejoj. La laŭtaksa populacio de la specio estas 2300 ĝis 7500 maturaj individuoj kaj oni kredas, ke ĝia taŭga vivejo kaj populacio malpliiĝas.

## Referencoj 
* "National Geographic"  *Field Guide to the Birds of North* *America* 
**Handbook of the Birds of the World Vol 5*, Josep del Hoyo editor, 
*"National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, de David Allen Sibley, 
* König, C., F. Weick & J.H. Becking (2008) *Owls of the World*. Christopher Helm, London, 
* "Owls: A Guide to the Owls of the World" de Claus Konig, Friedhelm Welck & Jan-Hendrik Becking. Yale University Press (1999), .

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Klinika Hospitalo de Sankta Mikaelo (Kievo)

La municipa neprofitcela entrepreno **Klinika Hospitalo Sankta Mikaelo de Kievo** de la plenuma organo de la Urba Konsilio de Kievo (Ŝtata Administracio de la Urbo Kievo) estas sanserva institucio, monumento de arkitekturo, historio kaj kulturo de Kievo.

Fondita en 1875, la tiame nomita Aleksandra Hospitalo estis la tria plej granda terapia kliniko en la Rusia Imperio.

Ekde 2016, la hospitalo estas desegnita por 1225 litoj kaj inkluzivas 53 servejojn, 10 centrojn, surbaze de kiuj funkcias la jenaj fakoj de la Nacia Medicina Universitato Oleksandr Bogomolet:
* Fako de Interna Medicino N-ro 2
* Fako de Urologio
* Fako de Infektaj Malsanoj
* Fako de Neŭrologio
* Fako de Oftalmologio
* Fako de Dermatovenereologio
* Fako de Kirurgio N-ro 4
* Fako de Patologia Anatomio

## Bildaro 

Александровская больница.JPG|Aviadila vido
Клініка нервових хвороб.jpg|Neŭrologia servejo
Pechersk 28 09 13 758.JPG|Ginekologia servejo

## Vidu ankaŭ 
* Oĥmatdit
* Kieva Urba Psikiatria Hospitalo

Kategorio:Kievo
Kategorio:Malsanulejoj en Ukrainio
Krivi Kamen

**Krivi Kamen** (makedone: Криви Камен) estas vilaĝo en la municipo Rankovce. Ĝi situas en la regiono Slavište en la nordorienta parto de Makedonio. 

## Geografio kaj loko 
La vilaĝo situas en la norda parto de la municipo Rankovce kaj estas naŭ kilometrojn de la centro de la municipo Rankovce. La vilaĝo estas alirebla per loka vojo, kiu ne estas en bona stato. La konekto de la vilaĝo kun la ĉirkaŭaj municipoj en la municipo ne estas tre bona. La vilaĝo situas je alteco de 800 - 1400 m super marnivelo. La tuta areo de la vilaĝo estas proksimume 9.2 km². Plejparto de la teritorio de la vilaĝo estas kovrita de arbaro. 

## Historio 
La vilaĝo ricevis elektron nur en 1998 kaj estas la lasta elektrigita vilaĝo en la municipo.

## Ekonomio 
Surbaze de la areo de la municipo mem, la loĝantaro ĉefe okupiĝas pri forstado kaj agrikulturo. Ne estas komercaj aŭ servaj instalaĵoj en la vilaĝo.

## Loĝantaro 
Pro malbonaj kondiĉoj en la vilaĝo, la loĝantaro konstante malpliiĝas. En 1961, ĝi havis 237 loĝantojn, kaj laŭ la censo de 2002, nur 23 loĝantoj loĝis tie. Ĉiuj loĝantoj estas makedonoj kaj identigas sin kiel ortodoksaj kristanoj. Laŭ la plej nova censo en 2021, la vilaĝo havis 3 loĝantojn, ĉiuj makedonoj.

## Referenco 
*En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el vikipedia artikolo* *Криви Камен* (makedona).

Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Kategorio:Vilaĝoj de Nord-Makedonio
James Graham Cooper

**James Graham COOPER** (19a de Junio, 1830 – 19a de Julio, 1902) estas usona kuracisto kaj natursciencisto.

Li estis ĉefe zoologo, sed li ankaŭ faris signifajn botanikajn kolektojn de San-Diego ĝis Fort Mohave, Arizono, en 1861. Cooper aktivis en la Kalifornia Akademio de Sciencoj, kaj poste fariĝis Direktoro de la Muzeo.

En 1855 li vizitis San-Franciskon kaj la Panaman Istmon. Li kolektis multajn birdojn dum ĉi tiu ekspedicio. En 1860, li revenis okcidenten kaj aliĝis al la Blake-ekspedicio, kiu iris de Sankta Luiso ĝis la rivero Misurio kaj en Idahon kaj Vaŝingtonion. Kun Spencer Fullerton Baird li verkis libron pri la birdoj de Kalifornio "Ornithology, Volume I, Land Birds" en 1870.

## Specio kiun li priskribis
* Noktueto aŭ Elfostrigo (*Micrathene whitneyi*) 

## Bibliografio
* Coan, Eugene (1982). *James Graham Cooper: Pioneer Western Naturalist*. Moscow, Idaho: University of Idaho, Idaho Research Foundation. 255 pp. ISBN 978-0893010713.

## Eksteraj ligiloj
*Santa Clara Valley Audubon Society
*Ciferecigita taglibro, 1853 - 1854
*Ciferecigita taglibro, 1855 - 1856

Kategorio:Usonaj natursciencistoj
Teréz Virág

**Teréz Virág,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Virág Teréz** estis hungara infanpsikologo, psikanalizisto, psikoterapiisto. Ŝi estis la unua en Hungario, kiu esploris la holokaŭstan sindromon el desegnaĵoj kaj sonĝoj. 

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Travivanta la holokaŭston de 1949 ĝis 1953 ŝi studis ekonomikon kaj poste ŝi instruis ĝin. En 1967 ŝi akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, poste en 1972 ŝi doktoriĝis. Intertempe ŝi praktikadis ĉe Imre Hermann kaj laboris en infankliniko. Ekde la 1980-aj jaroj la analizo de holokaŭsta traŭmato kaj ĝia transgeneracia transdono formis la fokuson de ŝia laboro. Ĝis 1987 ŝi estis ĉefa psikoterapiisto en infanhospitalo. En 1990 Virág organizis la unuan hungaran diskutgrupon por hungaraj holokaŭsto-pluvivantoj kaj iliaj posteuloj.

Ŝi edziniĝis kaj naskis gefilojn en 1952 kaj 1957.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kinder des Holocaust und ihre Kindeskinder.* (1983)
* *Children of the Holocaust - and their children. Working through parent trauma in the psychotherapeutic process.* (1984)
* *A Holocaust-szindróma megjelenése a pszichoterápiás gyakorlatban.* (1994)
* *Emlékezés egy szederfára.* (1996, 2000)
* *örökbe fogadott... Gyermekanalitikus tanulmányok.* (studoj, 1996)
* *Eigenarten der seelischen Strukturen in Familien von ungarischen Holocaust-Überlebenden.* (1999)
* *Das Holocaust-Syndrom in der Praxis der Psychotherapie mit ungarischen Überlebenden.* (2000)

## Fontoj 
* biografieto kaj intervjuo kun video
* biografieto hungare kun foto
* biografio germane kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj psikoanalizistoj
Kategorio:Hungaraj psikoterapiistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Chlínky

**Chlínky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vrbice en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudokcidente de Vrbice. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Chlínky situas en katastra teritorio **Vrbice u Kostelce nad Orlicí** kun areo 2,43&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Vrbice, Chlínky, south part.jpg|Chlínky
Vrbice, Chlínky, bell tower.jpg|Chlínky, sonorilejo
Vrbice, Chlínky, north part.jpg|Chlínky

Kategorio:Vrbice (distrikto Rychnov nad Kněžnou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Ježkovice (Voděrady)

:*Estas ankaŭ Ježkovice.*

**Ježkovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Voděrady en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Voděrady. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Ježkovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,92&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Ježkovice u Voděrad - čp. 28.jpg|Ježkovice u Voděrad – n-ro 28
Ježkovice u Voděrad - kaple.jpg |Ježkovice u Voděrad – kapelo
Ježkovice u Voděrad - obecní domek.jpg|Ježkovice u Voděrad – domo
Ježkovice u Voděrad - čp. 18.jpg |Ježkovice u Voděrad – n-ro 18

Kategorio:Voděrady (distrikto Rychnov nad Kněžnou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Uhřínovice

Nomon **Uhřínovice** havas pluraj setlejoj:

* Uhřínovice (Brtnice), parto de urbo Brtnice en distrikto Jihlava
* Uhřínovice (Voděrady), parto de municipo Voděrady en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Uhřínovice (Voděrady)

**Uhřínovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Voděrady en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Voděrady. Estas ĉi tie registritaj 59 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Uhřínovice situas en katastra teritorio **Uhřínovice u Voděrad** kun areo 3,06&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1387.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Uhřínovice u Voděrad - čp. 54.jpg|Uhřínovice u Voděrad – n-ro 54
Uhřínovice u Voděrad - čp. 25.jpg |Uhřínovice u Voděrad – n-ro 25
Uhřínovice u Voděrad - kaple.jpg |Uhřínovice u Voděrad – kapelo
Uhřínovice u Voděrad - pomník padlých.jpg|Uhřínovice u Voděrad – monumento de falintoj

Kategorio:Voděrady (distrikto Rychnov nad Kněžnou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Ninox

***Ninox*** estas genro de veraj strigoj konsistanta el 36 specioj troviĝantaj en Azio kaj Aŭstralazio. Multaj specioj estas konataj kiel **akcipitrostrigoj** aŭ **bubukoj**, sed la norda akcipitrostrigo (*Surnia ulula*) ne estas membro de ĉi tiu genro.

## Taksonomio
La genro enkondukis la angla natursciencisto Brian Houghton Hodgson en 1837 kun la tipa specio kiel *Ninox nipalensis*, juna sinonimo de *Strix lugubris*, Tickell, 1833. *Strix lugubris* estas nun konsiderita subspecio de la Bruna bubuko (*Ninox scutulata lugubris*).

## Specioj
La genro enhavas 37 speciojn:
* Rufa strigo, *Ninox rufa*
* Forta strigo, *Ninox strenua*
* Bojanta strigo, *Ninox connivens*
* Sumba bubuko, *Ninox rudolfi*
* Aŭstralia bubuko, *Ninox boobook*
* Rote-insula bubuko, *Ninox rotiensis* 
* Timora bubuko, *Ninox fusca*
* Alor-insula bubuko, *Ninox plesseni*
* Tasmania bubuko, *Ninox leucopsis*
* Ruruo, *Ninox novaeseelandiae*
* Norda bubuko, *Ninox japonica*
* Bruna bubuko, *Ninox scutulata*
* Malhela bubuko, *Ninox obscura*
* Ĉokolada bubuko, *Ninox randi*
* Andamana bubuko, *Ninox affinis*
* Komplekso de Filipina bubuko
** Luzona bubuko, *Ninox philippensis*
** Mindanaa bubuko, *Ninox spilocephala*
** Kamigina bubuko, *Ninox leventisi*
** Sulua bubuko, *Ninox reyi*
** Cebua bubuko, *Ninox rumseyi*
** Romblona bubuko, *Ninox spilonotus*
** Mindora bubuko, *Ninox mindorensis*
* Sumba bubuketo, *Ninox sumbaensis*
* Togiana bubuko, *Ninox burhani*
* Oĥraventra bubuko, *Ninox ochracea*
* Cinabra bubuko, *Ninox ios*
* Komplekso de Moluka bubuko
** Halmahera bubuko, *Ninox hypogramma*
** Burua bubuko, *Ninox hantu*
** Serama bubuko, *Ninox squamipila*
** Tanimbara bubuko, *Ninox forbesi*
* Kristnaska bubuko, *Ninox natalis*
* Manusa bubuko, *Ninox meeki*
* Papua bubuko, *Ninox theomacha*
* Punktohava bubuko, *Ninox punctulata*
* Novbritia bubuko, *Ninox odiosa*
* Novirlanda bubuko, *Ninox variegata*

## Referencoj
*Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.

## Bibliografio
*

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Častolovické Horky

**Častolovické Horky** (antaŭe **Častolovická Horka**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čestice en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sude de Čestice. Estas ĉi tie registritaj 13 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Častolovické Horky situas en katastra teritorio **Čestice u Častolovic** kun areo 4,95&nbsp;km². 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Čestice, Častolovické Horky, house No 2.jpg|Častolovické Horky
Častolovické Horky - čp. 5.jpg|Častolovické Horky
Častolovické Horky - čp. 14 a 2.jpg|Častolovické Horky
Čestice, road to Častolovické Horky.jpg|Ŝoseo al Častolovické Horky

Kategorio:Čestice (distrikto Rychnov nad Kněžnou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Lilla Wagner

'*** [vagner], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Wagner Lilla Laura*' estis hungara-brita psikologo, psikanalizisto, bibliotekisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Vészi Mátyásné*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Londono.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Ŝi maturiĝis en sia naskiĝurbo, podzr ŝi studis filozofion, psikologion kaj estetikon en Scienca Universitato Ferenc József, kie ŝi doktoriĝis en 1926. Ŝi aktivis en la virina movado, psikologio kaj literaturo. En 1951 ŝi disidis al Britio kun sia edzo. Ŝi en Londono sub nomo Veszy-Wagner unue laboris kiel bibliotekisto, poste psikoanalizisto ĝis sia morto. Intertempe ŝi verkis jurajn, sociologiajn, psikologiajn, psikanalizajn studojn, same romanojn, poemojn kaj fabelojn. Ŝi edziniĝis en 1922, 4 jarojn poste ŝi naskis filinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A hit szerepe a lelki életben* (1926)
* *Az ügyvédi hivatás művészetéről* (kun sia edzo, 1929)
* *A kitagadott asszony* (romano, 1934)
* *Freud és Arany János* (1937)
* *Ürmös* (poemoj, 1940)
* *Alexandriai Szent Katalin* (romano, 1943)
* *A lélektani antropológia vázlata* (1946)
* ''An Irish legend as proof of Freud's theory of joint parricide.* (1957)
* *Zwangsneurose und latente Homosexualität.* (1967)
* *A negyedik Petöfi'' (1972)

## Fontoj 
* biografio germane kun foto
* biografio hungare
* biografieto itale
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Britaj psikoanalizistoj
Kategorio:Britaj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj dum la socialismo
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Skršice

**Skršice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo České Meziříčí en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de České Meziříčí. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Skršice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,29&nbsp;km². En la katastra teritorio Skršice situas ankaŭ&nbsp;Tošov.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Skršice čp. 1.JPG|Skršice
Skršice čp. 33.JPG|Skršice
Skršice čp..JPG|Skršice
Skršice čp. 47.JPG|Skršice

Kategorio:České Meziříčí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Rowohlt Verlag

La eldonejo **Rowohlt Verlag**  estas renoma germanlingva libroeldonejo pri beletraj, fikciaj verkaĵoj.

## Skiza eldoneja historio  
La eldonejon en 1908 en Lepsiko fondis Ernst Rowohlt (1887-1960). Ekde la fondiĝo en 1908 ĝis la jaro 1914 la eldonejo jam havis kontraktojn pri eldonado de la verkaĵoj interalie de Johannes R. Becher, Max Brod, Georg Heym, Franz Kafka, Herbert Eulenberg kaj Max Dauthendey. La Unua Mondmilito ĉesigis la eldonajon, en februaro 1919 la firmao reekaktivis, nun en Berlino. En la 1920-aj jaroj, plurvolumaj eldonoj de Honoré de Balzac kaj Giacomo Casanova en germanlingvaj literaturaj tradukoj estis publikigitaj. Emil Ludwig fariĝis aparte sukcesa eldoneja aŭtoro dum tiuj jaroj. La semajna revuo *«Die literarische Welt»* ("la literatura mondo") unue eldoniĝis en 1925, kaj Joachim Ringelnatz eldonis ĉiujn siajn poeziajn kaj prozajn volumojn ĉe Rowohlt ekde ĉ. 1925 ĝis sia morto en 1934. La eldonejo iom post iom malkovris usonajn aŭtorojn por sia eldonejo kaj komencis inkluzivi librojn de Sinclair Lewis kaj Ernest Hemingway en sian katalogon. Aliaj konataj eldonejaj aŭtoroj estis Kurt Tucholsky, Robert Musil kaj Leo Slezak.

Post la nazia potencopreno en Germanio en 1933, 50 procentaĵoj de la eldonejaj libroj estis konfiskitaj, bruligitaj kaj malpermesitaj. La publikigo de verkaĵo de la juda literatursciencisto Bruno Adler sub la pseŭdonimo Urban Roedl en 1938 kondukis al la malpermeso de Ernst Rowohlt praktiki sian profesion, ĉar li estis akuzita pri kaŝa laborigo kaj subteno de judaj aŭtoroj. Sekve, Rowohlt kaj lia familio elmigris al Brazilo en februaro 1939.

Post la fino de la Dua Mondmilito, la 9-an de novembro 1945 Heinrich Maria Ledig-Rowohlt, la plej aĝa filo de Rowohlt, ricevis eldonpermeson de la usonaj okupaciaj fortoj por remalfermi la firmaon en Stutgarto. La familio do revenis el Brazilo al la detruita Germanio. En siaj fruaj jaroj, la eldonejo publikigis la verkojn de Erich Kästner, Joachim Ringelnatz kaj Kurt Tucholsky. Jaron post la fondo de la firmao, Ernst Rowohlt ricevis permeson de la britaj okupaciaj fortoj por establi eldonejon en Hamburgo. En 1950, la redakcio fine translokiĝis tute de Stutgarto al Hamburgo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Hamburgo
Forumo Humboldt

La **Forumo Humboldt** () estas interfaka centro kaj muzeo en la nova urba kastelo de Berlino. La fokuso de la muzeo estas sur prezentado de kolektoj pri kulturoj el Afriko, Azio, Ameriko kaj Oceanio. La nomo rilatas al la fratoj Alexander kaj Wilhelm von Humboldt.

Kategorio:Alexander von Humboldt
Kategorio:Muzeoj en Berlino
Sándor Radó (psikoanalizisto)

**Sándor Radó** [ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Radó Sándor** estis hungara psikoanalizisto, kolego de Sigmund Freud, pioniro de psikoanalizo. Lia familia nomo estis *Rothmann* ĝis 1898, lia edzino estis Erzsébet Radó-Révész. Li naskiĝis  en Kisvárda, li mortis  en Novjorko.

## Biografio 
Sándor Radó devenis el juda familio. Li maturiĝis en Budapeŝto, poste li studis en la universitatoj de Berlino, Bonn kaj Vieno, fine li akiris ŝtatsciencan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1911, medicinan diplomon en 1915. Intertempe en 1913 li partoprenis en fondo de la Hungara Psikanaliza Societo. Dum la unua mondmilito li batalis kiel kuracisto. En 1920 li translokiĝis al Berlino, kie li estis motoro de la germana psikanaliza movado. Radó estis konata kiel elstara teoriulo. Pro la etendiĝanta naziismo li translokiĝis al Novjorko kaj ricevis altan postenon en kliniko, poste aperis malfacilaĵoj inter li kaj Freud. Radó emeritiĝis en 1955, dum li havis plurajn postenojn en la usona psikatria vivo.

Radó edziniĝis en 1919, sed lia edzino Erzsébet Radó-Révész mortis dum stato de sepmonata gravedeco.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Psychoanalysis of Behavior: Collected Papers 1-2.* (1956)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikoanalizistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj