open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kingdom Force

***Kingdom Force*** (jen angle, ) estas kanada desegnofilma serio, kiu produkciĝis per komputil-generita bildaro kiel animaciaj filmoj. La serio temas pri la aventuroj de besta superheroa teamo: Alvokitaj el kvin malsamaj regnoj, la herooj pilotas kvin savveturilojn kiuj kombinas por formi gigantan roboton. Ĝin kreis, verkis *Matthew Fernandes*, kiu ankaŭ kontribuas la programon ofte per sia voĉo. Laŭ la Interreta filma datumbazo, la serio celiĝas unuavice por infanoj inter 3 kaj 6 jaroj, do antaŭ la lerneja aĝo. La serion ekelsendis la televidaj kanaloj angle nomataj *CBC Kids* kaj france *Zone Jeunesse*, partoj de la kanada elsenda korporacio angle nomata *Canadian Broadcasting Corporation* (CBC) aŭ france *Société Radio-Canada* per de siaj televidaj retoj angle *CBC Television* kaj france *ICI Radio-Canada Télé* en 2019 kaj 2020.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()
* 

Kategorio:Kanadaj animaciaj televidserioj
Kategorio:Anglalingvaj televidaj programoj
*Kingdom Force
Maratona naĝado

**Maratona naĝado** estas klaso de naĝado en maroj, lagoj aŭ riveroj, difinita per longdistancoj (almenaŭ 10 kilometroj) kaj tradiciaj reguloj bazitaj en naĝado tra la Manika Markolo. Male al maratonaj piedvetkuroj, kiuj havas specife difinitan distancon, maratonaj naĝadoj varias laŭ distanco. Tamen unu ofte uzita minimuma difino estas 10 kilometroj, la distanco de la maratona naĝokazaĵo ĉe Olimpikoj. 

Kiel en ĉiu naĝado tra naturaj akvejoj, tajdoj, surfacaj fluoj kaj vento estas ĉefaj determinantoj de finaj tempoj. Por difinita kurso, ĉi tiuj faktoroj povas varii draste de tago al tago, farante ĉiajn konkludojn pri atleta kapablo en malsamaj tagoj sensencaj.

Unu el la plej fruaj maratonaj naĝadoj estis plenumita en 1875 de la brita kapitano *Matthew Webb*, kiam li fariĝis la unua persono, kiu naĝis trans la Manika Markolo. Simile, eble la plej fama maratona naĝado de ĉiuj tempoj estis plenumita en 1926 de germandevena usonanino *Gertrude Ederle*, kiam ŝi fariĝis, je aĝo de 19 jaroj, la unua virino, kiu naĝis trans la Manika Markolo.

La "Trikrono de Malferma Akva Naĝado" inkluzivas tri el la plej konataj maratonaj naĝadoj: (1) 34 kilometroj trans la Manika Markolo, (2) 32,3 kilometroj inter Katalina Insulo kaj la ĉeftero de suda Kalifornio en Usono, kaj (3) 45,9 kilometroj ĉirkaŭ la Manhatana Insulo en Novjorko, Usono.

Kategorio:Naĝado
Parlamento de Regiono Kurdio

**Parlamento de Regiono Kurdio** () estas la parlamento de la Aŭtonoma Regiono Kurdistano de Irako. La parlamento konsistas el reprezentantoj de la malsamaj partioj aŭ listoj, kiuj estas elektitaj ĉiun kvaran jaron en la provincoj de Iraka Kurdio nuntempe sub la aŭtoritato de la regiona registaro de Kurdio. Estas 111 seĝoj en la parlamento kaj gvidas la Parolanto, kiu estas helpata de siaj vicoj de la vicprezidanto.

La parlamento estis fondita kiel "Kurdia Nacia Asembleo" en 1992 kaj okazigis siajn unuajn liberajn elektojn en tiu jaro, kiu estis jaro post la kurda ribelo kontraŭ la iraka registaro en marto 1991. Ĝis nun okazis kvin parlamentaj elektoj en Iraka Kurdio en 1992, 2005, 2009, 2013 kaj 2018. En 2009 la Kurdia Nacia Asembleo renomiĝis Parlamento de Regiono Kurdio.

La lasta elekto por la 111-sidloko okazis la 30-an de septembro 2018.

## Vidu ankaŭ 
Aŭtonoma Regiono Kurdistano

## Referencoj 
Kategorio:Kurdio
Kategorio:Politiko de Irako
Kategorio:Politiko de Kurdio
Kategorio:Parlamento
Douzillac (stacidomo)

**Douzillac** estas ne priservata franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Douzillac, en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Coutras - Tulle (621000).

## Vidu ankaŭ 
* Douzillac

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Dordogne
Kategorio:Douzillac
Douzillac

**Douzillac** estas franca  situanta en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Douzillacois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Dordogne
* Douzillac (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Dordogne
Réka Farkasházi

**Réka Farkasházi** [farkaŝhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkasházi Réka** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, prezentisto.

Réka Farkasházi naskiĝis la  en Cegléd.

## Biografio 
Réka Farkasházi jam dum la lernejaj jaroj muzikis kaj kantis. Ŝi aĝis 17, kiam ŝi ricevis filman rolon. Ŝi maturiĝis en gimnazio, poste ŝi frekventis privatan aktorstudion de Mária Gór Nagy. Ŝi akiris kulturistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2002, baldaŭ teatristan diplomon en Universitato de Panonio en 2013. Dum la studentaj jaroj ekde 1998 ŝi havis televiziajn rolojn, baldaŭ ankaŭ teatrajn rolojn. Iam ŝi fondis orkestron kaj ŝi kantas ĉefe al geinfanoj. Ŝi ricevis premiojn en 2017 kaj 2018. Ŝi edziniĝis en 2001, ŝi naskis 3 gefilojn en 2004, 2009 kaj 2018.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: La Ventego - Miranda
* Neil Simon: *Furcs pár* (tralaborita al ina versio) - Sylvie
* Ferenc Molnár: *Ibolya* - titolrolo
* Ede Szigligeti: *Fenn az ernyő nincsen kas* -
* Anna Jókai: *Fejünk felől a tetőt* - Eszter

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Az Ébredés* (1995) - lernantino
* *Hasutasok* (2007) - Ida
* *Barátok közt* (televizia serio, 1998-2008, 2021) - Mónika Kertész
* *A Tanár* (televizia serio, 2018) - patrino de Máté
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Selma Blair, Juliette Binoche, Sarah Carter, Mena Suvari

## Ŝia libro 
* *Csemetéink csemegéi* (2004, kunaŭtoro)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=svuvnF-beKM

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* oficiala paĝo
* https://starity.hu/sztarok/farkashazi-reka/eletrajz/
* https://ujszinhaz.hu/szineszek/farkashazi-reka/ 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj prezentistoj
Saint-Péray (stacidomo)

**Saint-Péray** estas franca stacidomo sur linio  - Grezan, situanta en  Saint-Péray, en departemento Ardèche, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Givors-Canal - Grezan (800000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Péray

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ardèche
Kategorio:Saint-Péray
Chrudichromy

**Chrudichromy** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1386.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kruco el la jaro 1848 omaĝe de nuligo de korveo

## Signifaj personecoj 
* František Loubal (1893–1950), verkisto, publicisto, historiisto
* Pavel Kolmačka (* 1962), poeto kaj prozisto

## Pluaj fotoj 

Chrudichromy.JPG|Chrudichromy

Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Setlejoj en Boskovica sulko
Popice

:*Tiu ĉi paĝo temas pri municipo en ĉirkaŭaĵo de Hustopeče. Pluaj signifoj estas indikitaj en paĝo Popice (apartigilo).*

**Popice** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. En ĉirkaŭaĵo de la municipo etendiĝas vitejoj kaj vino el tiuj ĉi vitejoj estis donita ankaŭ sur la ĉeĥa reĝa tablo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1291.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Ondro
* Kapelo de sanktaj Roĥo, Sebastiano kaj Rozalio
* Niĉa kapeleto
* Statuo de sankta Floriano
* Statuo de sankta Vendelino
* Statuaro de La plej sankta Triunuo

## Pluaj fotoj 

Popice (BV), tabule.jpg|Popice, komenco de la municipo
Popice (BV), vinohrady (3).jpg|Vitejoj en Popice
Popice church 01.JPG|Preĝejo de sankta Ondro
Trojice Popice.JPG|Statuaro de La plej sankta Triunuo
Popice chapel 02.JPG|Kapelo de sanktaj Roĥo, Sebastiano kaj Rozalio

Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mikulov
Kategorio:Setlejoj en Malsupramoravia valego
Popice (apartigilo)

Nomon **Popice** havas pluraj municipoj: 
* Popice – municipo en distrikto Břeclav

… aŭ partoj de municipoj:
* Popice (Znojmo), parto de urbo Znojmo en distrikto Znojmo
* Popice (Jihlava), parto de urbo Jihlava en distrikto Jihlava
Eszter Felkai

**Eszter Felkai** [ester felkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Felkai Eszter** estas hungara aktoro, dancisto, koreografo. Ŝia familia nomvarianto estis *Felkay* [felkai], ŝia edzo estis László Gálfy.
eta|
Eszter Felkai naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Eszter Felkai aĝis 15, kiam ŝi komencis danci en Teatro Madách, poste en malgranda teatro ŝi estis revua dancisto. Ŝi lernis private kantoteknikon kaj parolteknikon. En 1962 ŝi aliĝis al Teatro Szigligeti (Szolnok), en la sekva jaro ŝi akiris aktoran statuson. En la teatra jaro 1965 ŝi estis membro de Teatro Kisfaludy (Győr). Inter 1966 kaj 2008 ŝi apartenis al Teatro Jókai (Békéscsaba), poste ŝi pensiuliĝis kaj vivis en Budapeŝto. Ekde 1977 ŝi faris ankaŭ koreografiajn laborojn kaj ankaŭ instruis. Tamen en 2016 ŝi revenis kaj ricevis signifan rolon. Okaze de tio ŝi ricevis la titolon "eterna membro de Teatro Jókai". Ŝi ricevis premiojn inter 1985-2019. Ŝi naskis dufoje, ŝi vidviĝis en 2003.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Titania
** Hamleto - Gertrud
** Reĝo Lear - Goneril
* Anton Ĉeĥov:
** Ĉeriza ĝardeno - Ranjevskaja Ljubov Andrejevna
** Onklo Vanja - Vojnjickaja
* Carlo Goldoni: *Mirandolina* - titolrolo
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Kamilla
* Pál Ábrahám: *Bál a Savoyban* - Daisy Parker
* István Örkény: *Macskajáték* - S-ino Orbán

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Lopott boldogság* (1962)
* *Égető Eszter* (1989)
* *Valami szépet* (mallonga filmo, 2006)
* *Szájhősök* (televizia serio, 2012)

## Ŝiaj koreografiaĵoj (elekto) 
* Béla Zerkovitz: *Csókos asszony*
* Szírmai-Bakonyi: *Mágnás Miska*
* Molière: *Georgo Dandin*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/felkai-eszter/person-27652

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Josef Dürlinger

**Josef Stefan DÜRLINGER** (naskiĝinta la  en Zell-Bruckberg, mortinta la  en Salzburg) estis topografia-historia fakverkisto kaj romkatolika pastro je Hallwang. Laŭditis lia historiistaj akurateco kaj verecemo sentebla enverkare.

## Vivo 
Estante filo de la Limberg-bienfarmisto Johann Dürlinger kaj de Maria (Buchner) ordinitis sacerdoto en la 1.8.1830 ĉe la Kortega kapelo en Salzburg fare de arkiepiskopo Augustin Johann Joseph Gruber. Ordinacioj subdiakona estis en la 25.7.1830, diakona en la 26.7.1830; tonsuron kaj akolitecon li estis akceptinta en la 9.12.1827. Inter 1836 kaj 1837 li estis prefekto de Rupertinum-kolegio (hejmo porpastra) en Salzburg. Post kiam Sebastian Röhrl retiriĝis el la paroĥestra servo den Hallwang en 1848 Dürlinger iĝis nova surloka animzorganto. Li aktivis tie ĝis 1857. Dum la fare de Josef Dürlinger plenumita administrado de la komunumo de St. Johann im Pongau (1849-1855) deĵoris en Hallwang administracie Michael Seidl (1849), Bartholomäus Sommeregger (1849) kaj Joseph Matthias Dum (1853). Joseph Dum posteulis la hallwangan paroĥestron Dürlinger en 1857 (ĝis 1869).

Dürlinger dum 17 jaroj animzorgantis diversloke en Salcburgio antaŭ pro malsano necesa retiriĝo kaj koncentriĝo nura pri historiesplorado. Sekve li iris en la abatejon de Michaelbeuern kaj en 1861 al Arkiabatejo Sankta Petro: tie li bone flegitis kaj povis dediĉi sin senĉese kaj senĝenite al historiaĵoj kaj grava arkivlaborado.

## Verkoj 
Josef Dürlinger skribis vilaĝan kronikon de Hallwang kun multaj rakontoj kaj listoj. Li ankaŭ - ĉefe pri Pinzgau - verkadis. Tiel lia agado ege influis la junan Josef Lahnsteiner kiu poste iĝis grava historiisto.

Dürlinger eldonis la historian-statistikan manlibron de la Arkidiocezo Salzburg
Volumo A: 1. dekanujo Bergheim, 2. dekanujo St. Georgen, 3. dekanujo Köstendorf, 4. dekanujo Thalgau, 5. dekanujo Hallein; volumo B: 1. dekanujo Tamsweg

* "Historisch-statistisches Handbuch der Erzdiözese Salzburg"
* "Hausbuch des Pinzgaues"
* "Von Pinzgau. 1. Geschichtliche Übersichten, 2. Orte- und Kirchenmatrikel; mit chronologischer Tabelle." Selbstverlag: Salzburg; 1866
* "Historisch-statistisches Handbuch von Pongau" (ĝin noveldonis en 1867 Franz Valentin Zillner

## Honoroj 
En la salcburga urbokvartalo Riedenburg nomitis strato *Dürlingerstraße* por tiu ĉi grava historiisto.

## Fontoj 
* www.biographien.ac.at
* Josef Lahnsteiner: *Unterpinzgau - Zell am See, Taxenbach, Rauris*. Geschichtlich und heimatkundlich beschrieben. Hollersbach 1960, p. 81-82
* [Dürlinger, Josef (1805-1867) Regesta Ecclesiastica Salisburgensia](https://res.icar-us.eu/index.php/D%C3%BCrlinger,_Josef_(1805-1867)) (RES)
* Artikolo ĉe SalzburgWiki

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj historiistoj
Kategorio:Pinzgau
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Aŭstraj geografoj
Kategorio:Topografoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio
Kategorio:Aŭstraj teologoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1805
Kategorio:Mortintoj en 1867
La Voulte-sur-Rhône

**La Voulte-sur-Rhône** estas franca  situanta en departemento Ardèche, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Voultains*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ardèche
* La Voulte-sur-Rhône (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Ardèche
Les Eyzies (stacidomo)

**Les Eyzies** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Les Eyzies-de-Tayac-Sireuil, en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Niversac - Agen (631000).

## Vidu ankaŭ 
* Les Eyzies
* Les Eyzies-de-Tayac-Sireuil

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Dordogne
Kategorio:Les Eyzies
Vera Faragó

**Vera Faragó,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Faragó Vera** estis hungara aktoro, komikisto, voĉoaktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Feuerwerker Deborah*.

Vera Faragó naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Vera Faragó devenis el juda familio. Ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1955 (laŭ fontoj, sed ŝi ne estas trovita inter la diplomitoj). Ŝi komencis sian aktoran karieron en migra "vilaĝteatro" (1955-1962). Ŝi estis longe membro de "Gaja Scenejo" ekde 1962 jam kiel komikisto. Ŝi ricevis premiojn en 1979 kaj 1997.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Mór Jókai: *A kőszívű ember fiai* - Alfonsine Plankenhorst
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* - Lady Milford
* Andor Gábor: Dolarpaĉjo (teatra versio) - Sanzonett
* Poiret: Őrült nők ketrece....Simone
* Gábor Vaszary: *Bubus* - fraŭlino

## Ŝiaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Szegény gazdagok* (1959) - Mariora
* *Házasságból elégséges* (1962)
* *Itt járt Mátyás király* (1966)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Lauren Bacall, Whoopi Goldberg

## Ŝiaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo (1971) - fratino de Zsuzsanna
* *Nyolc évszak 1-8.* (serio, 1987)
* *Szomszédok* (serio, 1989-1997)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/farago-vera/person-16993

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj komikistoj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kalvinana preĝejo (Edelény-Finke)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en urbo Edelény (Hungario), en urboparto *Finke* (ĝis 1950 memstara vilaĝo).

## Historio 
La unua mencio pri katolika kirko de Finke okazis en 1300. La vilaĝo iĝis konata pilgrimloko en la 15-a jarcento. En 1580 la loĝantoj elektis la kalvinanan eklezion, samtempe la kirko iĝis kalvinana ĝis 1595, poste pro la kontraŭturkaj bataloj ĝi ruiniĝis. La kalvinanoj konstruis novan preĝejon inter 1846-1854.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas en korto. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, sed super la enirejo pluvŝirmilo reliefas. La plej supre ligna firstotureto troviĝas. La alia flanko de la simpla navo finiĝas en trapezo. La muroj estas blankaj laŭ la kutimoj. Interne post la enirejo ligna galerio estis konstruita por la orgeno. Same interne ligna ŝtuparo kuras al la galerio.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 

Edelény
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Edelény
Tombejo Petronilo Gonçalves da Silva

La **tombejo Petronilo Gonçalves da Silva** (portugale ĝi nomiĝas *Cemitério Municipal Petronilo Gonçalves da Silva*) estas tombejo en la brazila urbo Votuporango, posedata kaj administrata de la loka plenuma povo.

La tombejo ne plu havas spacon por konstrui novajn tombojn, tamen tie oni povas rearanĝi la tombon laŭ tri tirkestojn, kaj ĉiu tirkesto povas esti reuzata tri jarojn post la antaŭa entombigo en ĝi. Cetere la plenuma povo havas partnerecon kun la Tombejo Ĝardeno de Floroj, de privata kompanio, por plenumi la bezonojn de la urbo.

La municipa tombejo *Petronilo* situas en la avenuo Saudade, kaj en 2018 na nombro de entombigitoj tie estis pli ol 27.400.

 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango
* Tombejo Ĝardeno de Floroj

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la plenuma povo de Votuporango portugale

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Tombejoj
Kategorio:Tombejoj en Brazilo
Olimpika teamo de rifuĝintoj

eta|dekstra|
Sportistoj de la **Olimpika teamo de rifuĝintoj** sub flago de la IOK konkuris ĉe la somera olimpiko 2020 fine de julio kaj komence de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio, kiel sendependaj olimpiaj partoprenantoj.

La IOK-kodo estas la franca akronimo "EOR", kiu signifas *Équipe olympique des réfugiés*. La evento estis la dua apero de rifuĝinta teamo en la someraj olimpikoj, kun la teamo kreita antaŭ la ludoj de 2016 kiel "simbolo de espero por ĉiuj rifuĝintoj en la mondo" por "pli konsciigi la mondon pri la amplekso de ĉi tiu krizo". Por la Ludoj de 2020 la nombro de atletoj kreskis per 19 de 2016 al 29 por ĉi tiuj ludoj. La teamo konsistas el atletoj devenantaj de 11 nacioj, kiuj nuntempe loĝas kaj trejnas tra 13 gastigantaj nacioj, subtenataj de la programo Olimpikaj Stipendioj por Rifuĝintaj Atletoj de la IOK. Ĉe la defilado de nacioj, la IOK-Teamo, laŭ la japana skriba tradicia ordo kaj angla prononco *Ai Ō Shī* de IOK en la japana, estis la dua defilanta post Grekio, kiu tradicie defilas unue.

La duan fojon, la Olimpika teamo de rifuĝintoj ne sukcesis atingi medalon, samkiel 115 plejparte malgrandaj el la sume 208 naciaj teamoj, kio do ne konsidereblas malvenko. Daŭre validas la vortoj de 2016, ke la simbola starigo de tiu teamo estas "simbolo de espero" por "pli konsciigi la mondon pri la amplekso" de la tutmonda rifuĝinta krizo.

## Vidu ankaŭ 
* Sendependaj olimpiaj partoprenantoj

Kategorio:Internacia Olimpika Komitato
Pajakumbuh

**Pajakumbuh** (indonezie: Kota Pajakumbuh) estas urbego en Indonezio, en la insulo Sumatro, en provinco Okcidenta Sumatro. La urbego konsistas el kvin distriktoj. En loka lingvo la loknomo signifas herban marĉon.   
eta|maldekstre|

## Geografio 
Pajakumbuh situas ĉirkaŭ mezo de la insulo sur altebenaĵo, proksime estas vulkanoj kaj aliaj montoj. Provinca ĉefurbo Padango troviĝas 86, alia provinca ĉefurbo Pekanbaru 124, Batam 408, Medano 477, Palembang 552, Banda Aceh 873, ĉefurbo Ĝakarto 954, Bandungo 1073, Semarang 1321, Jogjakarto 1369, Surabajo 1554, Makassar 2157 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
iam malajoj alvenis al Pajakumbuh en granda kvanto. En la dua mondmilito la urbego estis okupita de japanaj trupoj. Aktuale en 2011, Pajakumbuh kreskis la plej rapide laŭ ekonomia kresko en Okcidenta Sumatro. La urbego ricevis la titolon plej pura urbo en 2013 jam la sepan fojon.

## Ekonomio 
Pajakumbuh produktas precipe rizojn, laktojn, brutojn kaj palmosukerojn.

## Klimato 
La klimato de Pajakumbuh estas klasifikita kiel ekvatora klimato. Jare pluvas pli ol 2000 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Trafiko 
Pajakumbuh havas vojkontaktojn al Padango kaj Pekanbaru, la tria vojo estas malpli grava. La fervojo jam ne funkcias. Enurbe historia trafikilo estas la ĉevala ĉaro.

## Religio 
La majoritata religio estas la islamo.
eta|

## Vidindaĵoj 
* moskeoj
* muzeo

## Fontoj 
* WikiTrans

Payakumbuh.JPG|Ĉefplaco
Kota Payakumbuh - panoramio.jpg|Ĉefvojo
Masjid Tuo Koto Nan Ampek 2020 02.jpg|Malnova moskeo

Kategorio:Urboj de Indonezio
(137295) 1999 RB216

**(137295) 1999 RB216** estas tre granda transneptuna objekto de la familio de la tvotinoj: objektoj de la ekstera Kujper-zono en orbita resonanco 1:2 kun Neptuno.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 8-an de septembro 1999 de la usonaj geastronomoj Jane X. Luu, Chadwick A. Trujillo kaj David C. Jewitt elde unu el la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).

## Ecoj 
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 154 km; por Michael E. Brown, ĝi eble estas nanplanedo kun taksata diametro de 202 km.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj; el la paĝaroj de Wm. Robert Johnston
*  Listo de Centaŭroj kaj Disdiskanoj, de *Minor Planet Center*

Kategorio:Tvotinoj
Kategorio:Malkovrita de Jane X. Luu
Kategorio:Malkovrita de David C. Jewitt
Kategorio:Malkovrita de Chad Trujillo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Keijo Korhonen (sportisto)

**Keijo Korhonen** (n. la 7-an de oktobro 1956 en Leppävirta) estas finna skisaltisto. Li ricevis bronzan medalon en la monda ĉampionado pri nordia skiado en Oslo en 1982. Korhonen estis la 4-a en la skisalta turniro de Oberstdorf (Germanio) en 1979. 

Kategorio:Skisaltistoj
Kategorio:Finnaj sportistoj
Federacia Instituto de San-Paŭlo (Votuporanga-SP)

**Federacia Instituto de San-Paŭlo**, portugala mallongigo **IFSP** (oficiale ĝi nomiĝas *Instituto Federal de Educação, Ciência e Tecnologia de São Paulo*), estas federacia eduka publika organizaĵo kun pluraj kampusoj funkciantaj en la subŝtato San-Paŭlo, Brazilo.

La 21-an de septembro, 2010, la Ministerio pri Edukado, pere de la ordono n-ro 1.170, rajtigis la funkciadon de la votuporanga kampuso de IFSP, kiu komencis sian agadon la 10-an de januaro 2011, kaj en junio de la sama jaro ĝi gajnis propran sidejon, konstruitan ĉe la avenuo *Jerônimo Figueira da Costa,* n-ro 3014*,* kvartalo *Pozzobon*, en la urbo Votuporango, sur areo donacita de la loka plenuma povo por la instalado de la lernejo.

La votuporanga kampuso celas kunlabori kun la ĉefaj ekonomiaj agadoj en la regiono: Industrioj pri meblo, sukerkano, ekipaĵoj kaj iloj por kortobirdoj kaj kamiona transporta segmento.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango
* Federacia Instituto de San-Paŭlo
* Votuporanga Universitata Centro

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la votuporanga kampuso de IFSP portugale

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Fakultatoj
Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj en Brazilo
Motohiko Saitō

**Motohiko Saitō** (, [ Saitō Motohiko]; naskiĝis la  en Kobe) estas japana politikisto kaj la 53-a guberniestro de Gubernio Hiogo. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Japanaj politikistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Tiina Lillak

**Tiina LILLAK** (naskiĝinta la  en Helsinko) estas finna lancoĵetistino. En 1983 ŝi venkis la mondĉampionon en Helsinko kaj en 1984 ricevis olimpikan arĝenton en Los-Anĝeleso. Ŝi ĵetis la finnan virinan rekordon dek unu fojojn. En 1982 ŝi ĵetis virinan mondrekordon per distanco de 72,40 m. Samjare Lillak en eŭropa ĉampioneco restis la 4-a kaj Sofia Sakoraja rompis la rekordon de Lillak ĵetante 74,20 m, sed en sekvanta jaro Lillak ĵetis denove virinan mondrekordon per distanco de 74,76 m. En unua duono de 1980-aj jaroj Tiina Lillak estis unu de plej bonaj virinaj lancoĵetistoj en la mondo.

Kategorio:Finnaj lancoĵetistoj
Ceditaj areoj (Finnlando)

dekstra|eta|170px|Ceditaj teritorioj
eta|300x300px|Ceditaj komunumoj de Karelio
**Ceditaj areoj** aŭ **ceditaj teritorioj** () estas areoj, kiujn Finnlando cedis al Sovetunio en la jaroj 1940, 1944 kaj 1947. Nun preskaŭ ĉiuj tiuj areoj apartenas al Rusa Federacio. La areoj estas ĉefa parto de finna Karelio (kun alia plejparto de Karelia istmo kaj iuj insuloj de Finna Golfo), orientaj partoj de Salla kaj Kuusamo, Petsamo kaj lu-areo de Porkkala. Finnlando cedis la menciitajn areojn krom ĉefparto de Petsamo en la Vintra milito kaj la samajn areojn denove kaj tutan Petsamon en daŭriga milito. Cetere en 1947 Sovetunio devigis Finnlandon vendi areon de Jäniskoski kaj Niskakoski en malokcidenta Inari. La loĝantaro de la ceditaj areoj devis translokiĝi en areojn, kiuj restis en Finnlando. La specialaj aranĝoj temis speciale por kamparanoj. Tamen ankaŭ ne-kamparanoj de la ceditaj areoj ricevis monan helpon por ricevi loĝejojn. Per leĝo oni devigis terposedantojn lasi siajn terojn al sovetuniaj kamparanoj de la ceditaj areoj. La kamparanoj de la ceditaj areoj ne povis mem decidi, kien transloĝiĝi. Per leĝo estis fiksite, kien transloĝiĝi. La projekto havis samajn ecojn kiel proksimume samtempa deviga transloĝigo de germanoj de Silezio kaj Orienta Prusio.

Kategorio:Historio de Finnlando
Kategorio:20-a jarcento en Finnlando
Hiroko Minami

**Hiroko Minami** (, [Minami Hiroko]; naskiĝis la  en Kobe) estas japana Flegistino kaj nuna Prezidanto de Kobe-Urba Kolegio pri Flegado, Gubernio Hiogo. Ŝi estis la prezidanto de Japana Flega Asocio de 1999-2005. Ŝi ankaŭ funkciis kiel la 25-a prezidanto de la Internacia Konsilio de Flegistinoj de 2005 - 2009. Ŝi ricevis la **Medalon Florence Nightingale** en 2011 pro sia esenca rolo en la flegistina industrio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 国際看護師協会
* 高知県立大学
* 高野山医療フォーラム 2014-09-23

Kategorio:Sanservo en Japanio
Kategorio:Vivantaj homoj
Razac-sur-l'Isle (stacidomo)

**Razac**, plennome '''Razac-sur-l'Isle''', estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Razac-sur-l'Isle, en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Coutras - Tulle (621000).

## Vidu ankaŭ 
* Razac-sur-l'Isle

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Dordogne
Kategorio:Razac-sur-l'Isle
Razac-sur-l'Isle

'''Razac-sur-l'Isle'* estas franca  situanta en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Razacois''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Dordogne
* Razac-sur-l'Isle (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Dordogne
Korhonen

**Korhonen** estas finna familinomo. Ĝi estas la plej ofta familinomo de Finnlando. En 2009 ĝi en Finnlando pasis en ordinareco nomon Virtanen. Kvankam du plej ordinaraj finnaj familiaj nomoj inkludas saman sufikson, ili havas vere diversajn historiojn. *Korho*(*i*)*nen* estas vere malnova nomo same kiel multaj aliaj orientfinnaj nomoj, kiuj inkludas sufikson -(*i*)*nen*. Ĝi herediĝas eble el 13-a aŭ 14-a jarcentoj, kiam en orienta Finnlando naskiĝis la unua forta familinoma sistemo de normala popolo en Eŭropo, eble unua en tuta mondo. Aliaj respondaj nomoj estas ekzemple *Leinonen*, *Heikkinen*, *Kinnunen*, *Turunen* kaj *Laitinen*. En lastaj jardekoj de 19-a jarcento en okcidenta Finnlando estis prenitaj familinomoj, kiu estis faritaj tiel, ke estis ligita orientfinna familinoma sufikso -nen al iu naturtema vorto, kaj tia nomo estas ekzemple Virtanen (*virta* signifas fluon). Etimologio de *Korhonen* ne estas certa. En kelkaj finnaj dialekto *korho* povas signifi la adjektivon "surda" aŭ "malsaĝa". En kelkaj aliaj finnaj dialektoj *korho* povas signifi ion rekte estanta, ekzemple *laiho* signifas ekkreskaĵon kaj en iuj dialektoj *korholaiho* rektan ekkreskaĵon. Korhonen estas vere ofta nomo speciale en norda parto de areo de savoniaj dialektoj en la provincoj Norda Savonio kaj Kainuu. El la loĝantoj de la nordsavonia komunumo Rautavaara pli ol okono portas ĝin. Aliflanke iom da radikoj de la nomo Korhonen estas ankaŭ en kaj norda kaj suda Karelio kaj kvankam la nomo estas pleje klare orientfinna, estas relative multe da ĝiaj parolantoj ankaŭ en iuj komunumoj de suda parto de finnlingva Ostrobotnio.

## Referencoj 
## Konataj portantoj 
* Joa Korhonen (n. 1980), kantisto
* Johanna Korhonen (n. 1968), redaktoro
* Keijo Korhonen (1934-2022), politikisto
* Keijo Korhonen (n. 1956), sportisto
* Martti Korhonen (n. 1953), politikisto
* Paavo Korhonen (1928-1919), skiisto

## Eksteraj ligiloj 
* Familia kunigo de Korhonen-oj.

Kategorio:Finnaj familinomoj
Villefranche-du-Périgord

''''* (jen france, okcitane *Vilafranca de Perigòrd*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Dordogne* (jen france, okcitane *Dordonha*), en la administra regiono Nova Akvitanio (, prononco [], do , , ), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Sarlat-la-Canéda* (france *arrondissement de Sarlat-la-Canéda*, okcitane *Arrondiment de Sarlat e La Canedat*) kaj al la kantono **. Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas *villefranchois''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Dordogne
* Villefranche-du-Périgord (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Dordogne
OSS 117: Rio ne répond plus

[dekstra|eta|[Jean Dujardin:Hubert Bonisseur de La Bath/OSS 117]]
***OSS 117: Rio ne répond plus*** (OSS 117: Rio ne plu respondas) estas franca filmo reĝisorita de Michel Hazanavicius, aperinta en 2009. Ĝi estas la dua filmo de trilogio, inter ''OSS 117: Le Caire, nid d'espions*, aperinta en 2006 kaj *OSS 117: Alerte rouge en Afrique noire*, aperinta en 2021.

## Temo 
Hubert Bonisseur de la Bath, ankaŭ konata kiel OSS 117, estas konsiderata de liaj superuloj kiel la plej bona franca spiono en la merkato. La jaro estas 1967 - li estis sendita al misio al Rio-de-Ĵanejro, por trovi iaman altrangan nazion, ekzilitan en Sudameriko post la milito. Lia eventoplena enketo kondukas lin tra Brazilo, de Rio al Braziljo kaj la Akvofaloj de Iguacuo, akompanata de ĉarma agento de Mossad, kiu ankaŭ serĉas la naziojn. La viro estas ĉarma, same la juna virino. Agordita al la ritmoj de bossa nova, ilia rakonto estas laŭvice aventuro kaj amrakonto.

## Rolularo 
* Jean Dujardin: Hubert Bonisseur de la Bath, alidire OSS 117
* Louise Monot: Dolorès Koulechov
* Rüdiger Vogler: Von Zimmel
* Alex Lutz: Heinrich
* Reem Kherici: Carlotta
* Pierre Bellemare: Lesignac
* Ken Samuels: Trumendous
* Serge Hazanavicius: Staman
* Laurent Capelluto: Kutner
* Cirillo Luna: Hipio *pomme d'amour*
* Moon Dailly: Grafino
* Walter Shnorkell: Fayolle
* Philippe Hérisson (kiel Philippe Herisson): Mayeux
* Nicky Marbot: Castaing
* Christelle Cornil: F-ino Ledentu
* Jean-Marie Paris: Zantrax
* Alexandre Porfirio: Zantrax
* Vincent Haquin: Blue Devil
* Alexandre Goncalves: Blue Devil
* Adriana Salles (kiel Adriana Sallès): Flegistino
* Joseph Chanet: Ĉino CIA
* Patrick Vo: Ĉino piloto
* Pascal Parmentier: Germano 1
* Franck Beckmann: Germano 2
* Jean-Claude Tran: Ĉino hotelo 1
* Bing Yin (kiel Yin Bing): Ĉino hotelo 2
* Chao Chen: Ĉino taksio
* Gérald Nguyen Ngoc: Ĉino ĉaledo 1
* Chen Yi-Rhe (kiel Yi-Rhe Chen): Ĉino ĉaledo 2
* Sabrine Vin: Hipia junulino *LSD''
* Alvaro Correia: Hipio 'pas en vacances'
* Emmanuel Pasqualini: Dungito ambasado FRG
* Sébastien Mingam: Silenta dungito ambasado FRG
* Jean-Louis Barcelona: Pichard franca spiono
* Gérard Couchet: Elizea ministro
* Donna Flandrin: Edzino de militisto Vaŝintono
* Guillaume Schiffman: Israela militisto
* Olé Erdmann (kiel Ole Erdmann): Germana ĉarmkantisto
* Ludovic Bource: Dirigento
* Arthur Bispo Coutinho: Knabeto Favelo
* Naiara Amorim Da Silva: Knabineto Favelo
* Yoda Bono: Katino kiu bruas
* Horst Tappert (kiel Horst Tapper): Birdo antaŭ (arkivaj bildoj)
* Fritz Wepper: Birdo malantaŭ (arkivaj bildoj)
* Laurent Larrieu: Dungosoldato Von Zimmel
* Robert Hoehn: Dungosoldato Von Zimmel
* Grégory Loffredo: Dungosoldato Von Zimmel
* Jan Oliver Schroeder: Dungosoldato Von Zimmel

## Vidu ankaŭ 
* OSS 117: Le Caire, nid d'espions
* OSS 117: Alerte rouge en Afrique noire

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Filmoj de Michel Hazanavicius
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2009
Kategorio:Spionadaj filmoj
Kategorio:Parodiaj filmoj
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Carl Heinrich Gentzsch

**Carl Heinrich GENTZSCH** (1735–1805) estis kortega ĝardenisto en Vajmaro. Kune kun Johann Wolfgang von Goethe li starigis la t.n. *Nadelöhr* je Ilm-parko kontraŭe al la loko kie oni trovis la kadavron de la juna pro amĉagreno sinmortiginta kortega damo Christiane Henriette Sophie von Laßberg. Goethe komence volis krei imponan memorlokon por ĝi kio ne realiĝis.eta|Felsentreppe/roka ŝtuparo aŭ Nadelöhr/kurdiltruo: aranĝo farita de Gentzsch kune kun Goethe en la vajmara Ilm-parko

De fakuloj Gentzsch ne taksatis kreiva kaj novigema pejzaĝarĥitekto havante ampleksam botanikan scion. Pro tio li ja ŝatatis de Goethe. Ekde 1769 Gentzsch laboris en Vajmaro kaj iĝis kortega hortikulturisto en 1781. Ĉe faro de Ilm-parko li ankaŭ tre engaĝiĝis. Li krome realigis la parkon ĉe Kastelo Tiefurt. En 1875 al lia moderigo submetitaj estis - laŭ Effi Biedrzynski - ĉirkaŭ 150 unutagaj laboristoj kaj metiistoj. Li mem devis obei, kiel la du aliaj kortegaj ĝardenistoj Johann Friedrich Reichert kaj Johann Gottlieb Bleidorn al la ĉefinspektisto Friedrich Justin Bertuch. Gentzsch ankaŭ aranĝis la verdigon de la malkonstruita vajmara ĉirkaŭfortikaĵo.

Ankaŭ lia filo Johann Christoph Carl Gentzsch laboris en Vajmaro: liaj taskoj (sekretariaj) estis speciale la observado de enparkaj konstruaĵoj kaj la manaĝeradoj informa kaj disponiga.

## Literaturo 
* Effi Biedrzynski: *Goethes Weimar: Das Lexikon der Personen und Schauplätze*, Artemis&Winkler Verlag, Mannheim 2010, p. 103-104

## Eksteraj ligiloj 
* *Friedrich Justin Bertuch (1747–1822): Verleger, Schriftsteller und Unternehmer im Klassischen Weimar*, herausgegeben von Gerhard R. Kaiser, Siegfried Seifert, Max Niemeyer Verlag, Tübingen 2000, p. 631
* Susanne Müller-Wolff: *Ein Landschaftsgarten im Ilmpark: Die Geschichte des herzoglichen Gartens in Weimar.* Köln-/Weimar/Wien 2007. ISBN 978-3-412-20057-2

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj ĝardenistoj
Krisztina Ferenczi

**Krisztina Ferenczi** [kristina ferenci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ferenczi Krisztina** estis hungara aktoro, voĉoaktoro, ĵurnalisto. Ŝia familia nomvarianto estis *Ferenczy*, ŝia unua edzo estis Béla Timár (reĝisoro).

Krisztina Ferenczi naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
eta|
eta|

## Biografio 
Krisztina Ferenczi studis en studio de Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1969, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1974. Ŝia ĉefinstruisto estis Zoltán Várkonyi. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen). Ŝiaj ĉefaj teatraj stacioj estis Teatro József Attila (1977–1981), Nacia Teatro (Pécs) (1984-1987), Nacia Teatro (Szeged) (1989-1991). Intertempe en 1979 ŝi akiris plian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Ekde 1991 ŝi ne ligiĝis al teatrejo, post jaroj ŝi frekventis kurson por ĵurnalistoj kaj ŝi forlasis la aktoran vivon. Ŝi specialiĝis pri esplorado pri ĉefministro Viktor Orbán. Ŝi ricevis premion en 2013 kaj postmortan en 2015. Ŝi edziniĝis dufoje, ŝi naskis resume kvinfoje.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Bertolt Brecht–Weill: *Die Dreigroschenoper* - Polly
* Carlo Goldoni: *A hazug* - Beatrice
* Sándor Weöres: *A kétfejű fenevad* - Susánna Báthory

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Lányarcok tükörben* (1973) - Zsuzsi
* *Széchenyi napjai* (televizia serio, 1985)
* *Angyalbőrben* (televizia serio, 1991)
* *Könyveskép* (televizia serio, 2007) - Szilvi
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Lia Tanzi, Ruzena Merunková

## Ŝiaj libroj (elekto) 
* *Neked írom naplóm* (1991)
* *Szüret. Az Orbán-vagyonok nyomában.* (2006)
* *Élni egészen* (2015)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (2017)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* nekrologo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Michael Richey

**Michael RICHEY** (naskiĝinta la  en Hamburgo, mortinta la  samloke) estis germana multflanka scienculo kaj poeto.

## Vivo 
Michael Richey studis teologion, natursciencoj, matematikon kaj historion ĉe Wittenberg. Je la fino de 1699 li iĝis magistro pri filozofio. En la 10.9.1704 li eklernejestris ĉe la Athenaeum-gimnazio en Stade. En julio 1712 li forlasis la urbon pro pestepidemio kaj ebla sieĝado fare de danaj trupoj. En majo 1713 li laŭforme abdikis. Ekde 1712 li aktivis kiel privata docento en Hamburgo. En la 26.1.1717 li iĝis profesoro pri la greka lingvo kaj historio ĉe la Akademia Gimnazio, kiun funkcion li plenumis ĝismorte.

Por li nomitis la strato *Richeystraße* en la hamburga kvartalo Barmbek-Nord kaj la strateto *Richeyweg* en Stade.

## Agadoj 
Richey anis ĉe la societo *Patriotische Gesellschaft*. Inter 1724 kaj 1726 li membris en la redaktistaro de la en Hamburgo aperinta morala semajngazeto "Der Patriot". kiu iĝis grava sontubo de malfrua klerismo en Germanujo kaj eĉ ekstere de la landlimoj germanaj. Tre gravis liaj meritoj koncerne la studojn de la hamburga dialekto (*Idioticon Hamburgense oder Wörter-Buch, zur Erklärung der eigenen, in und um Hamburg gebräuchlichen, Nieder-Sächsischen Mund-Art.* Hamburgo 1743, dua eldono en 1755). Richey per tio kreis la fakterminon *Idiotikon* kiu iĝis standardo en titoloj pri regionaj vortaroj.

Krome li ellaboris la kolekton *Hamburgische Bibliotheca Historica, Der Studierenden Jugend zum Besten zusammen getragen* (10 volumoj, Leipzig 1715–1729, kune kun Philipp Friedrich Hane, Johann Hübner, Johann Albert Fabricius).

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* Hans Schröder: *Lexikon der hamburgischen Schriftsteller bis zur Gegenwart*, Bd.&nbsp;6, Hamburg 1873, Nr.&nbsp;3190 (surrete ).
* Robert Naumann (eld.), Friedrich Lorenz Hoffmann: *Serapeum: Zeitschrift für Bibliothekwissenschaft, Handschriftenkunde und ältere Literatur,* Band 24, 1863, p.&nbsp;369–381 (surrete) und Band 25, 1864, S.&nbsp;13–27 (surrete).
* Johann Georg Meusel: *Über Privatbibliotheken und ihre Besitzer.* Ĉe: *Historisch-litterarisch-bibliographisches Magazin,* Bd.&nbsp;1, Johann Caspar Füesly, Zürich 1788, S.&nbsp;15&nbsp;ff. (surrete).
* Johann Otto Thieß: *Versuch einer Gelehrtengeschichte von Hamburg. Nach alphabetischer Ordnung.* Heroldsche Buchhandlung, Hamburg, 1783, Band&nbsp;2, p.&nbsp;134 (surrete).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Katalogo de Bavara Ŝtata Biblioteko
* Uwe Bahnsen: *Der Vorgänger von „Sprechen Sie Hamburgisch“?* DIE WELT, 6.10.2013

Kategorio:Germanaj lingvistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Leksikografoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Dialektologoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Anna Ferenczy

**Anna FERENCZY** [ferenci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ferenczy Anna** estis slovakia hungara-slovaka aktoro. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Sedilek Milánné*.

Anna Ferenczy naskiĝis la  en Nitrianske Hrnčiarovce, ŝi mortis la .

## Biografio 
Anna Ferenczy apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, respektive en Slovakio. Pri la lernojaroj mankas informoj. Inter 1950-1952 ŝi apartenis al hungara branĉo de migra teatro en Bratislavo, krome en la sama urbo ŝi helpis la hungarlingvan dissendon. En 1952 ŝi estis fondinta membro de hungara teatro en Komárno. Ŝi restis tie ĝis la emeritiĝo en 1989. Ŝi ricevis kelkajn premiojn. Ŝi havis edzon.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* - Lujza
* Lev Tolstoj: Anna Karenina - titolrolo
* Bertolt Brecht–Weill: *Die Dreigroschenoper* - Jenny
* Gergely Csiky: *Nagymama* - titolrolo
* George Bernard Shaw: My Fair Lady - S-ino Higgins
* Jenő Heltai: *A néma levente* - Zília
* Mór Jókai: *A kőszívű ember fiai* - S-ino Baradlay

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *O dve slabiky dozadu* (2003)
* *Két szótaggal lemaradva* (2005) - Erzsébet
* *Kriminálka Staré Mesto* (televizia serio, 2010) - Strasserová
* *Köszönöm, jól* (2013) - edzino

## Elektitaj kontribuoj 
* *Napraforgó* (1983-1984)
* *Pitypangkoszorú* (1991)
* *A furfangos kondás - Zoboralji pajkos mesék* (2002)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Slovakaj aktoroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Tombejo Ĝardeno de Floroj

La **tombejo ĝardeno de floroj** (portugale ĝi nomiĝas *Cemitério e Crematório Rosa Mística Jardim das Flores*) estas tombejo en la brazila urbo Votuporango, posedata kaj administrata de la firmao *CEMIPAR Cemitério Parque Ltda.*

La tombejo havas areon por familiaj tomboj en la parka sistemo kaj en la tradicia sistemo (kun tombokonstruaĵo).

En la tombejo Ĝardeno de Floroj funkcias ankaŭ kremaciejon, en kiu oni plenumas servojn pri kremacio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango
* Tombejo Petronilo Gonçalves da Silva

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de tombejo en la retejo Rosa Mística  portugale

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Tombejoj
Kategorio:Tombejoj en Brazilo
Koreia komputila centro

**Koreia komputila centro** ( — estas ĉefa esplorada centro pri komputilaj teknologioj en Nord-Koreio.

Ĝi estis fondita la 24-an de oktobro de 1990 jaro.

La centro estas okupata pri administrado de komputila retejo Kvanmjon, ankaŭ pri translokiĝo kaj filtrado de informacio el Interreto.

Koreia komputila centro havas oficejojn en Germanio, Ĉinio, Sirio kaj Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Korea Computer Centre

Kategorio:Scienco kaj teknologio en Nord-Koreio
Pál Kocsis (aktoro)

**Pál Kocsis** [koĉiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kocsis Pál** estas hungara aktoro, reĝisoro, altlerneja instruisto.

Pál Kocsis naskiĝis la  (laŭ alia dateno la naskiĝdato estas la 26-a) en Salgótarján.

## Biografio 
Pál Kocsis maturiĝis en konstruteknika mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1989, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1996. Lia ĉefinstruisto estis Imre Kerényi. Liaj teatraj stacioj estis Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (1996-2012), Nacia Teatro (Miskolc) (2012-2014), Teatro de Kecskemét (2014-). Li instruis en Universitato de Kaposvár ĝis 2015, krome li faras reĝisorajn laborojn. Li ricevis kelkajn premiojn inter 2007-2017. Li vivas kune kun aktorino, kiu naskis 2 filinojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Othello - Jago
** Hamleto - amiko de Hamleto; aktorreĝo; spirito
** Julio Cezaro - Marcus Antonius
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Tóbiás Böffen
* Moliére: La malsanulo pro imago - titolrolo
* Anton Ĉeĥov:
** Onklo Vanja - kuracisto
** Ĉeriza ĝardeno - poŝtisto
* Ferenc Molnár: *Az ördög* - titolrolo
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* - ministrestro

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Kisváros* (televizia serio, 1998-1999) - raportisto
* *Barátok közt* (televizia serio, 2008–2009, 2012, 2019) - Alex Illés
* *Nofilter* (2019) - András

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* Federico García Lorca: *Sanga Nupto*

## Elektitaj disĉiploj 
* Henrietta Edvi
* Petra Grisnik
* Petra Hartai

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Heli Rantanen

**Heli RANTANEN** (naskiĝis la ) estas iama finna lancoĵetisto. Ŝi atingis olimpikan oron en 1996 en Atlanta, Usono. Ŝi partoprenis ankaŭ en la Somera Olimpiko 1992 de Barcelono.

Kategorio:Finnaj lancoĵetistoj
Mauzac (stacidomo)

**Mauzac** () estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Mauzac-et-Grand-Castang, en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Libourne - Le Buisson (629000).

280px|centra|eta|Dulingva nomplato

## Vidu ankaŭ 
* Mauzac-et-Grand-Castang

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Dordogne
Kategorio:Mauzac-et-Grand-Castang
Mauzac-et-Grand-Castang

**Mauzac-et-Grand-Castang** estas franca  situanta en departemento , regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Mauzacois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Dordogne
* Mauzac (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Dordogne
György Krámer

**György Krámer** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Krámer György** estis hungara baletisto, koreografo, reĝisoro.

György Krámer naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Krámer estis edukita en Sajóbábony, ekde 1964 en Miskolc. Inter 1970-1979 li studis en Ŝtata Baleta Instituto. Post la diplomo en 1979 li aliĝis al baleta trupo de Győr (ĝuste tiam fondita). En 1984 li forlasis la trupon kaj iĝis sendependa baletisto kaj koreografo, li havis taskojn ekzemple en Nacia Teatro (Pécs), en 1987 li dancis en Greklando, en la sekva jaro en Israelo. En 1989 li estis nomumita baletestro en Szeged. Inter 1991-2001 li apartenis al Teatro Petőfi (Veszprém), kie li estis ĉefkoreografo, baletisto, eĉ reĝisoro. En la 2000-aj jaroj li havis taskojn en Nacia Teatro (Miskolc). Li ricevis premiojn inter 1992-2021.

## Liaj baletaj roloj (elekto) 
* Iván Markó:
** *Stációk* - magiisto
** *József és testvérei* - ĉefrolo

## Liaj koreografiaĵoj (elekto) 
* Tim Rice - Andrew Lloyd Webber: *Jesus Christ Superstar* (1986, Szeged)
* *Támad a szél* (1988)
* *Exodus* (1992)

## Liaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* László Dés: *A dzsungel könyve*
* Lev Tolstoj: *Legenda a lóról* (2001, Veszprém)
* Gábor Presser-Tibor Déry: *Képzelt riport egy amerikai popfesztiválról*

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Linda* (1986) - dancisto
* *Sakálok* (1988) - scenaristo
* *József és testvérei* (2000) - Putifar

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/kramer-gyorgy/person-25441

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Juda tombejo de Arnstadt

eta|Tombo sur la juda tombejo de Arnstadt
**Juda tombejo** (germane: *Jüdischer Friedhof Arnstadt*) troviĝas en Arnstadt, Germanujo, estante monumentprotektotaĵo. Ĝi funkciis inter 1924 kaj 1939.

## Situo 
La juda tombejo situas apud la municipa ĉeftombejo ĉe la strato Parkweg nr 32. Brikmuro inter la ĉeftombejo kaj la juda sekcio klare parceligas la tutan areon. Maldekstre troviĝas sekcio por mortintoj sovetianoj. Sur la 375 m² granda tombejo estas nuntempe 24 tomboŝtonoj (el kiuj du havas memorigan rolon). Por la dum la nazia tempo murdigitaj kaj mortintaj judoj ja ekzistas memorŝtono apud la Preĝejo de Ĉieliro, proksime de la situo de la brulkonsumiĝinta sinagogo.

## Historio 
Ĝis 1921 entombigitis la mortintoj en Plaue aŭ aliaj lokoj (foje ankaŭ en la naskiĝurboj). Grundaro por aranĝi judan tombejon akiritis fare de la juda komunumo en la jaro 1912-a. La unuaj entombigoj estis en 1924 (por Hedwig Stern, fraŭline: *Liebenthal*, kaj Herz Herzberg, kiuj forpasis en marto 1924); la lasta okazis en aŭtuno 1939 por Hermann Stern.

## Vidu ankaŭ 
* Sinagogo de Arnstadt

## Eksteraj ligiloj 
* Ĉi-prie ĉe Alemannia Judaica, kun multaj fotoj

Arnstadt
Kategorio:Arnstadt