open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Balázs Szokolay Dongó

*Datenoj de la informkesto estas erara!*

**Balázs Szokolay Dongó** [balAĵ sokolai dongO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szokolay Dongó Balázs** estas hungara popolmuzikisto (sakŝalmisto, bekflutisto, saksofonisto, komponisto, instruisto). En lia nomo *Dongó* estas distinga nomo por distingi de Balázs Szokolay, kun kiu li ofte muzikas kune.

Balázs Szokolay Dongó naskiĝis en la 20-a jarcento en Tótkomlós.
eta|maldekstre|Balázs Szokolay Dongó
eta|Balázs Szokolay Dongó

## Biografio 
Balázs Szokolay Dongó estis edukita en sia naskiĝurbo, li lernis agrikulturon kaj desegnadon, poste li estis memlernanto pri muziko. Li konatiĝis kun Mátyás Bolya en la malfruaj 1980-aj jaroj kaj en 1999 li komencis muzikadi kune. Intertempe ekde 1990 li estis muzikisto en pluraj orkestroj popolmuzikaj, fine li fondis propran muzikgrupon. Inter 2003-2007 li instruis sakŝalmadon en Budapeŝto. Li ricevis 3 premiojn inter 1994-2016.

## Elektitaj koncertoj 
* Glasgow (2001)

## Aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/channel/UCGM9MaDJYP9QCUv4-98V2gQ

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva intervjuo 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj sakŝalmistoj‎
Kategorio:Hungaraj bekflutistoj‎
Kategorio:Hungaraj saksofonistoj‎
Kategorio:Hungaraj instruistoj‎
Kategorio:Hungaraj komponistoj‎
Muzeo Picasso (Parizo)

**Muzeo Picasso**, plennome **Muzeo nacia Picasso-Parizo** () situas en la tiel nomata *Hôtel Salé* situanta sur strato *Thorigny* en Parizo, Francio.

Ĝi enhavas verkojn de Picasso el ĉiuj epokoj kaj ĉiuj teĥnikoj, kvankam ĝia kolekto de skulptaĵoj estas aparte riĉa. La verkoj estis elektitaj en 1979 el tiuj posedataj de la familio Picasso kiel maniero pagi la heredaĵan imposton al la franca ŝtato kaj laŭ leĝo de 1968, kiu permesis pagi ĉi tiun imposton per artaĵoj anstataŭ mono (en la formo de donaĵo, ). Post la morto de lia vidvino Jacqueline Picasso en 1990, okazis nova donaĵo. Kun la tempopaso, la kolekto pligrandiĝis ankaŭ per akiroj kaj donacoj.

Pro longaj renovigaj laboroj jam en 2008-2009, ĉi tiu muzeo cedis grandajn grupojn da verkoj por portempa ekspozicio al eksterlandaj centroj, ekzemple la Muzeo Reĝino Sofia de Madrido. Tiamaniere oni kolektis financojn por la muzeo, oni diskonigis ĝian famon kaj oni evitis, ke tiaj gravaj verkoj restu konservataj neekspoziciataj dum jaroj.

En junio 2009, kaj koincidante kun parta malfermo de la muzeo, okazis ŝtelo de skizlibro de Picasso, taksita je 9 milionoj da eŭroj.

La muzeo jam renovigita estis denove malfermita en oktobro 2014, kun la ĉeesto de prezidanto François Hollande. Tiel finiĝis serio da polemikoj pri kosto kaj prokrastoj en la laboroj same kiel ŝanĝo en la estraro de la muzeo pridemandita de familianoj de Picasso. En 2016 Laurent Le Bon estis nomita prezidanto de la muzeo.

## Kolekto 
La kolekto de la muzeo konsistas el 300 pentraĵoj, 100 skulptaĵoj kaj ceramikaĵoj kaj pli ol  desegnaĵoj kaj gravuraĵoj kovrantaj ĉiujn periodojn de Picasso: la blua, rozkolora kaj kubisma periodoj, la Rusaj Baletoj, lia novklasika epoko, lia pikasa stilo kaj la persona kolekto de la pentristo, kiu inkluzivis verkojn de Paul Cézanne aŭ Henri Rousseau. La muzeo posedas 50 meblojn dezajnitajn de Diego Giacometti por Hôtel Salé kaj ĝardenon de skulptaĵoj kun verkoj de la 1930-aj ĝis la 1950-aj jaroj.

La artaĵoj de Picasso estas akompanataj de multaj informoj pri la periodo kaj la rilato de la periodo al la verkoj - ekzemple, kune kun bildoj de Picasso de la 1950-aj jaroj, bildstrioj de la periodo estas montritaj montrante la sintenon de la homoj de la periodo (kutime negativa) al la verkoj. La verkoj estas prezentitaj laŭ kronologia sinsekvo, kune kun bildoj de Picasso mem kaj la procezo de kreado de la verkoj. La muzeo ankaŭ provas montri la rilaton inter la persona vivo kaj verkoj de Picasso. Ekzemple, la muzeo montras kiel la naskiĝo de la nepo de Picasso influis liajn verkojn, kiuj fariĝis malpli abstraktaj post la naskiĝo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Pablo Picasso
* Museu Picasso

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Pablo Picasso
Kategorio:Artmuzeoj en Parizo
Kategorio:Naciaj muzeoj en Francio
Kategorio:1985 en Francio
Kategorio:Konstruaĵoj en la 3-a arondismento de Parizo
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1980-1989
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1985
Dorottya Behumi

*Dateno de la informkesto estas nepruvita!*

**Dorottya Behumi** [dorotja], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Behumi Dorottya** (plej ofte laŭ karesnomo *Behumi Dóra*) estas hungara flutisto, muzikinstruisto, kantisto (mezosoprano).

Dorottya Behumi naskiĝis en 1975.

## Biografio 
Dorottya Behumi akiris diplomon pri transversa fluto kaj ĵazo en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1998. Post siaj studoj ŝi ekinstruis en muziklernejo en Budapeŝto, samtempe ŝi ekkantis en muzikgrupo, eĉ ŝi fondis propran muzikgrupon. En la sekvaj jaroj ŝi krom la instruado kantadas distran kaj ĵazan muzikojn en pluraj orkestroj kaj recitas muzikon per transversa fluto. Ŝi registris plurajn orajn sondiskojn. Ŝi havas edzon kaj naskis filinon.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun foto kaj video 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj flutistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj kantistoj
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Acsa)

La **preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Acsa.

## Historio 
En tiu loko estis kirko jam dum la mezepoko, kiu ruiniĝis aŭ detruiĝis dum dominado de turkoj. Christoph Anton von Migazzi konstruis novan kirkon en 1780, sed oni profitis la restintajn murojn. La altaro kaj la mebloj estis faritaj en la 18-a jarcento).

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola sur montetopinto en mezo de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, pli supre estas granda ronda fenestro, la plej supre la malalta kvadrata turo altiĝas. Kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo. La absido estas kvadrata kaj pli mallarĝa, ol la navo, sed la alteco estas sama kun la navo.

Kermesoj okazas en la 15-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

Acsa
Acsa
Vítovka

**Vítovka** (ĝis la jaro 1949 **Vítberk**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Odry en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km norde de Odry. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 94 adresoj.

Vítovka situas en katastra teritorio **Odry** kun areo 14,17&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Fotografioj 

Vítovka, zastávka.JPG|Vítovka, haltejo
Vítovka, č.p. 4.JPG|Vítovka, domo n-ro 4
Vítovka, kříž.JPG|Vítovka, kruco

Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Odry
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nový Jičín
Charlie and the Chocolate Factory (apartigilo)

La artikolo povas esti:

***Charlie and the Chocolate Factory (filmo)**, 2005 usona filmo per Tim Burton.
***Charlie and the Chocolate Factory (romano)**, 1964 infana libro verkita per Roald Dahl.
***Willy Wonka & the Chocolate Factory (1971)**, 1971 usona filmo per Mel Stuart.
Ondrášovka

eta|Areo de plenigejo en Ondrášov
**Ondrášovka** estas mineralakvo de hidrokemia tipo HCO3 - Ca, kiu fontas ĉe vilaĝo Ondrášov proksime de Moravský Beroun. Tiu ĉi meze mineraligita karbonata malvarma mineralakvo apartenas inter mineralakvojn, kies estiĝo koneksas kun plejstocena vulkana agado en regiono de Nízký Jeseník.

## Historio kaj banloko 
Ondrášovka estas konata ekde la 13-a jarcento. La unuaj kuracigaj eksperimentoj devenas el la 17-a jarcento. Pro meritoj de princo von Lichtenstein ĉi tie estis en la 18-a kaj la 19-a jarcentŝanĝo fondita banloko. Estis ĉi tie kuracataj sangaj, koraj kaj stomakaj malsanoj, kataroj de spirvojoj kaj galvezikaj renaj ŝtonoj. En la jaro 1929 estis por banlokaj gastoj je dispozicio 29 ĉambroj kun sume 40 litoj. La banloko pereis kun ellandigo de germana loĝantaro post la dua mondmilito.

## Kranita mineralakvo 
La loka mineralakvo estis enkranata en botelojn jam de komence de la 20-a jarcento kaj oni vendis ĝin sub diversaj nomoj - Šternberská kyselka, Andersdorfská kyselka, Elitis. La nuntempa Ondrášovka estas je dispozicio kaj kranita en boteloj kaj senpage por publiko proksime de fervoja transveturejo ĉe plenigeja uzino. Ĝi devenas el proksimume 100 metroj profundaj boroj, kiuj etendiĝas sude de vilaĝo Sedm Dvorů, de kie ĝi estas forkondukata en la plenigejon.

## Kemia konsisto 
Boteligonte Ondrášovka estas deferigita kaj en versio "neŝaŭmiga" ankoraŭ dekarboniita. Dank' al alta enhavo de kalcio kaj tre malalta enhavo de natrio eblas validigi ĝin kiel plenigaĵfonto de kalcio. Ĝi taŭgas por plenkreskiĝantaj personoj, gravedaj virinoj kaj mamnutrantaj patrinoj aŭ kiel prevento de osteoporozo. Laŭ banlokologia klasifikado Ondrášovka viciĝas inter meze mineraligitaj.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĥaj mineralakvoj
Kategorio:Fontoj en Regiono Olomouc
Kategorio:Akvaro en distrikto Olomouc
Kategorio:Moravský Beroun
Kategorio:Naturparko Valo de Bystřice
Kategorio:Akvokolekta areo de Moravo
Kategorio:Akvaro en Nízký Jeseník
Loučky (Odry)

**Loučky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Odry en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Odry. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/441. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 200 adresoj.

Loučky situas en katastra teritorio **Loučky nad Odrou** kun areo 5,84&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Fotografioj 

Loučky - vodní mlýn Wesselsky FR02.JPG|Akva muelejo Wesselsky en municipo Loučky

Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Odry
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nový Jičín
Kategorio:Setlejoj sur Odro
Abudabio (urbo)

eta|Publika parko en Abudabio
**Abudabio** (*Imarat Abu-Dabi* aŭ *Imarat Abu-Zabi*; ) estas la ĉefurbo kaj la dua plej loĝata urbo de Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE). Ĝi ankaŭ estas la ĉefurbo de Emirlando Abudabio. Abudabio situas ĉe la Persa Golfo kaj estas grava transporta, komerca kaj naftoprilabora centro. En 2001 la lando festis sian 30-jariĝon, en tiu periodo Abudabio, estinta vilaĝo kun malaltaj kaj malnovaj dometoj, fariĝis moderna urbo, kie abundas altegaj metal-vitraj nubskrapuloj de bankoj, hoteloj, komercaj kaj kulturaj institucioj. Urba centro estas bulvardo, kiu etendiĝas laŭlonge de la Persa Golfo je 7&nbsp;km-oj.

La ĉefaj fontoj de enspezoj estas financa aktivado, transporto kaj komunikado, kaj ĉio ĉi estas ligita al la elputigo de nafto. Abudabio havas internacian flughavenon kaj profundan marhavenon.

## Kulturo
Trajto de la kulturo estas sana vivstilo per publikaj sporteblecoj. Vivo tie estas multsekura kaj multkultura, ĉar 90% de la loĝantaro estas eksterlandanoj . La vivo tie ankaŭ estas sukcescela kaj multlaborema. 

## Vidindaĵoj 
* Domo de la Abrahama Familio
* Louvre Abu Dhabi

## Bildaro 

|Publika biblioteko en Abudabio
Dosiero:AbuDhabi02.JPG|Abudabio

## Eksteraj ligiloj 
* http://earth-info.nga.mil/gns/html/cntry_files.html 
* https://web.archive.org/web/20120214003956/http://www.jl.sl.btinternet.co.uk/stampsite/alpha/a/abudhabi.html 
* http://www.thepersiangulf.org/cities/abudhabi.html  
* http://www.adcci-uae.com  
* Abu Dhabi Aquarium 

Kategorio:Ĉefurboj de Azio
Kategorio:Urboj de Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
Kategorio:Marhavenaj urboj
Adem Demaçi

**Adem DEMACI** (naskiĝis la 26-an de februaro 1936 en Priŝtino, Regno de Jugoslavio, mortis la 26-an de julio 2018 en Pristina, Kosovo ) estis sendependeco-aktivisto kaj albanlingva verkisto de Kosovo. En 2010, li ricevis la titolon Hero of Kosovo (*Hero i Kosovës*).

## Biografio 
Li kampanjis por la egalrajteco de Kosovo kun la aliaj respublikoj de Jugoslavio. Li estis arestita de jugoslavaj sekurecaj taĉmentoj pro sia politika agado kaj estis politika malliberulo dum entute 28 jaroj: 1958-1961, 1964-1974 kaj 1975-1990. Tial iuj konsideras lin kiel la "Nelson Mandela de Kosovo" aŭ Balkanio  respektive. Li estis arestita ĉar li partoprenintus malamikan agadon kontraŭ la jugoslava ŝtataparato kaj ke li estis engaĝita en la lukto por la sendependeco de Kosovo de Jugoslavio kaj ĝia unuiĝo kun Albanio.

De 1991 ĝis 1993 li estis ĉefredaktoro de Zëri, revuo kun sidejo en Priŝtino.

De 1991 ĝis 1995, li estis prezidanto de la Komisiono por la Defendo de Homaj Rajtoj kaj Liberecoj (CDHRF) en Kosovo.

De 1996 ĝis 1998 li estis prezidanto de la Parlamenta Partio de Kosovo.

Post la Kosovo-milito (1998-1999) li prezidis la Komitaton por Interkompreno, Toleremo kaj Socio, en kiu partoprenis reprezentantoj de ĉiuj etnoj en Kosovo, kiuj strebas al libera, demokrata kaj pluretna socio.

## Premioj 
Demaĉi estas laŭreato de kelkaj internaciaj premioj:

Pro sia laboro li estis honorita en 1991 per la Saĥarov-premio pro la libereco de pensado de la Eŭropa Parlamento, Britio, 2019, 117 paĝoj.

* “*Patrino Shega kaj kvin junulinoj*" (albana originalo '''Nënë Shega dhe Pesë gocat'*), romano kiu aperis post la Kosovo-milito (1999), Ars Libri, Lublin (Pollando), 2022, 106 paĝoj, ISBN 9788363698744. La kosova aŭtoro priskribas epizodon el la milito por sendependiĝo de Kosovo kaj virinojn, kiuj suferas malliberigon kaj turmentojn, sed batalas pri sia homa digno.
* "*Adem Demaçi en 34 lingvoj"* (albana originalo *'Adem Demaçi në 34 gjuhësprovë'''), eseaĵoj, eldonejo SHPPK,  Shoqata e te burgosurve politike, Priŝtina, Kosovo,  2021, 120 p

### Verkoj en la albana (elekto) 
* *Gjarprinjtë e gjakut* (romano). Jeta e Re, 1958
* *Popu* (dramo), 1969
* *Kur Zoti harron* (romano kun rakontoj). Zëri i Rinisë, Priŝtina, 1990
* *Libër për vetmohimin* (romano), Priŝtina, 1994
* *Tung, vargu im*. Rilindja, Pristina, 2002
* *Heli dhe Mimoza,* Pristina, 2006
* *Dashuria kuantike e Filanit,* Infopress & Buzuku, Pristina, 2007
* *Alb Prometeu,* Qendra Ndërkombëtare kaj Kulturës Arbnori, Tirano, 2008

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Albanlingva literaturo

Kategorio:Kosovaj politikistoj
Kategorio:Romanoj
Kategorio:Literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Albanlingva literaturo
Kategorio:Jugoslavaj malliberuloj
Kategorio:Kosovaj malliberuloj
Kategorio:Herooj de Kosovo
Kategorio:Albanaj disidentoj
Kategorio:Kosovaj disidentoj
Kategorio:Jugoslavaj disidentoj
Kategorio:Kosovaj kritikistoj
Kategorio:Albanaj naciistoj
Kategorio:Saĥarov-Premio gajnintoj
Naĥmanides

eta|Letero de Ramban al sia filo montrita sur tabulo en la Ramban-sinagogo en Jerusalemo.
**Moses ben Nahman** (en hebrea מֹשֶׁה בֶּן־נָחְמָן *Mōšeh ben-Nāḥmān*, "Moseo filo de Nahman"; 1194–1270), komune konata kiel **Naĥmanides** ( *Naĥmanídēs*), kaj ankaŭ referencata per la akronimo **Ramban** (en hebrea רמב״ן) kaj laŭ la tiutempa kromnomo **Bonastruc ça Porta** (laŭvorte "Mazel Tov ĉe la Pordo", vidu ), estis grava mezepoka juda fakulo, sefarda rabeno, filozofo, kuracisto, kabalisto, kaj biblia komentisto. Li estis edukita, studis kaj loĝis dum plej el sia vivo en Girona, Katalunio. Li estas konsiderata ankaŭ grava figuro en la re-establado de la juda komunumo en Jerusalemo post ties detruado fare de Krucmilitistoj en 1099.

## Verkoj 
Naĥmanides verkis glosojn pri la tuta Talmudo, faris kompendiojn de partoj de Juda juro, post la modelo de Isaac Alfasi.
* *Miŝpetei ha-Ĥerem*, nome leĝoj pri ekskomuniko, reproduktitaj en *Kol Bo*
* *Hilĥot Bedikkah*, pri ekzamenado de pulmoj de buĉitaj animaloj, cititaj de Ŝimŝon ben Tzemaĥ Duran en sia ''Ĝavin Ŝemu'ah*
* *Torat ha-Adam*, pri la leĝoj de bedaŭroj kaj funebroj, en dektri ĉapitroj, el kiuj la lasta, titolita *Ŝa'ar ha-Gemul'', temas pri eskatologio (Konstantinopolo, 1519, kaj ofte represita).

La verkoj de Naĥmanides por defendo de Simeon Kajara kaj Isaak Alfasi apartenas al la kategorio de liaj Talmudaj kaj halaĥaj verkoj. Tiuj verkoj estas la jenaj:

## Bibliografio
* Caputo, Nina, Nahmanides in Medieval Catalonia: History, Community and Messianism. Notre Dame, IN: University of Notre Dame Press, 2008. Pp.&nbsp;384.
* Joseph E. David, Dwelling within the Law: Nahmanides' Legal Theology, Oxford Journal of Law and Religion (2013), pp.&nbsp;1–21.

## Referencoj
Kategorio:Katalunoj
Kategorio:Hispanaj judoj
Kategorio:Rabenoj
Kategorio:Bibliaj komentistoj
Kategorio:Katalunaj filozofoj
Kategorio:Juda juro
Kategorio:Judaj filozofoj
Kategorio:Judaj rifuĝintoj
Kategorio:Kabalistoj
Kategorio:Filozofoj de judismo
Kategorio:Hispanaj rabenoj
Kategorio:Hispanaj rifuĝintoj
Tahitia gardenio

**Tahitia gardenio** (tahitie: *Tiare tahiti*, latine: *Gardenia taitensis*) estas planto el la familio de la  rubiacoj (*Rubiaceae*). Ĝi estas eta florhava arbedo kiu nur troviĝas en  la arkipelago de Franca Polinezio. La floro de la Tiare estas la nacia emblemo de la insulo Tahitio kaj Franca Polinezio. El la floro oni faras la oleon ''mono'i'', kio estas uzata por har- kaj haŭtprizorgo. El la floroj oni faras la famajn girlandojn kiujn novalvenintoj kaj turistoj ricevas ĉirkaŭ la kolo. Ekestis nombro da tipaj kutimoj pro la signifo de la floro sur la insuloj. La floro tre bonodoras kaj estas protektata sur la insuloj.

eta|maldekstra|Tahitiaj gardenioj
eta|meza|Girlandoj el tahitiaj gardenioj
eta|maldekstra|Knabino kun florkrono el tahitiaj gardenioj

Kategorio:Plantoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Rubiacoj
Ketubah

eta|maldekstre|250px|Iluminaciita *ketubah*.
250px|eta|maldekstre|Subskribo de la *ketubah*.
**Ketubah** (en hebrea: כְּתוּבָּה, "verkita aĵo"; pl. *ketubot*) estas judisma antaŭnupta interkonsento. Ĝi estas konsiderata integra parto de tradicia juda geedziĝo, kaj skizas la rajtojn kaj respondecojn de la fianĉo, en rilato al la fianĉino. En moderna praktiko, la *ketubah* ne havas konsentan monvaloron, kaj estas rare plifortigita fare de civilaj tribunaloj, escepte en Israelo.

En tradicia juda geedziĝa ceremonio, la *ketubah* estas subskribita de du atestantoj kaj tradicie legita laŭte sub la ĥupah. Amikoj aŭ distantaj parencoj estas invitataj por atesti la *ketubah*, kio estas konsiderata honora; estas malpermesite, ke proksimaj parencoj estas atestantoj. La atestantoj devas esti *halaĥe* validaj atestantoj, kaj ne povas esti sanga parenco de la paro. En Ortodoksa Judismo, ankaŭ virinoj ne estas konsiderataj validaj atestantoj. La *ketubah* estas donita al la fianĉino por ke ŝi konservu ĝin.

## Notoj 
Kategorio:Judismo
Kategorio:Geedzeco
Kategorio:Hebreaj vortoj kaj esprimoj
Ĥazan

[eta|maldekstre|[Kantoro en la sinagogo *Stadttempel* de Vieno.|250ra]]
**Ĥazan**, literumita ankaŭ ***hazzan*** kaj ***chazzan*** (en hebrea חַזָּן ḥazzān, plurale ḥazzānim; en jida *ĥazn*; en Ladino *hassan*) estas juda muzikisto aŭ adorestro trejnita en voĉaj artoj kiu helpas estri la kongregacion en kantata preĝado. Tiu preĝestro estas ofte referencata kiel ĉantisto aŭ kantoro, terminoj foje uzataj ankaŭ en kristanismo.

Eĉ en la plej fruaj tempoj la ĉefaj postuloj por *ĥazan*, aldone al sciaro pri Biblia kaj liturgia literaturoj same kiel pri preĝaj motivoj (konata kiel *steiger*), estis agrabla voĉo kaj arta dispono. La *ĥazan* devis posedi agrablan aspekton, esti edziĝinta, kaj havi longan barbon.

## Referencoj 
Kategorio:Religiaj profesioj en judismo
Kategorio:Ortodoksa judismo
Kategorio:Religia muziko
Bet din

**Bet din**, **Bejt din**, **beth din** (en hebrea בית דין *Bet Din*, "juĝejo" [bet ˈdin],  inter Aŝkenazoj: ***beis din***) estas rabena tribunalo de Judismo. En antikvaj tempoj, ĝi estis la dombloko de la jura sistemo en la Biblia Izraela Lando. Nuntempe, ĝi disponas pri jura povo en nombro da religiaj aferoj (***din Torah***, "afero de procesado", plurale ***dinei Torah***) kaj en Israelo kaj en judaj komunumoj en la Diasporo, kie ties juĝoj tenas variajn gradojn de aŭtoritato (depende el la jurisdikcio kaj la afero) sed ĉefe por aferoj specife rilataj al la juda religia vivo.

## Vidu ankaŭ 
Halaĥo

Rabeno

## Referencoj 
Kategorio:Juda juro
Kategorio:Religiaj juraj sistemoj
Kategorio:Tribunaloj
Gaon

**Gaon** estas en hebrea singularo de **Geonim**. *Geonim* (en hebrea: גאונים; [ɡeʔoˈnim]; transliterumita ankaŭ kiel *Gaonim* - singulare *Gaon*) estis la prezidantoj de du grandaj Babilonaj Talmudaj Akademioj de Sura kaj Pumbedita, en la Abasida Kaliflando, kaj estis ĝenerale akceptitaj kiel spiritaj estroj de la judaj komunumoj tutmonde en la komenco de la Mezepoko, kontraste kun la *Reŝ Galuta* (Eksilarko) kiu tenis la nereligian aŭtoritaton super la judoj en islamaj landoj.

*Geonim* estas la pluralo de גאון (Gaon') [ɡaˈʔon], kiu signifas "fiero" aŭ "splendo" en Biblia hebrea kaj ekde la 19a jarcento "genio" kiel en moderna hebrea. Kiel la titolo de Babilonia lernejestro ĝi signifas ion kiel "Supera Moŝto".

La *Geonim* ludis elstaran kaj decidigan rolon en la transmito kaj instruado de Torao kaj juda juro. Ili instruis Talmudon kaj decidis pri temoj sur kiuj ne estis reguloj dum la periodo de la Talmudo. La *Geonim* estis ankaŭ spiritaj estroj de la juda komunumo en sia epoko.

Gaono de Vilno (jide דער װילנער גאון) estis matematikisto, rabeno, eminenta interpretisto de Talmudo kaj konanto de kabalo.

## Notoj 
*
Kategorio:Judismo
Maŝgiaĥ

**Maŝgiaĥ** (en hebrea: משגיח, tr. "inspektisto"; pl. משגיחים, maŝgiĥim) estas judo kiu superrigardas la statuson koŝeran de la koŝeraj instalaĵoj. *Maŝgiaĥ* povas inspekti ajnan tipon de nutr-instalaĵoj, kiel buĉejoj, nutraĵfabrikoj, hoteloj, nutraĵliveristoj, maljunulejoj, restoracioj, buĉistoj, nutraĵvendejoj kaj kooperativoj. *Maŝgiaĥ* kutime funkcias kiel surloka superrigardanto kaj inspektisto, reprezentanta koŝeran atestilan agentejon aŭ lokan rabenon, kiu fakte faras la politikajn decidojn por tio kio estas aŭ ne estas akcepteble koŝera. Foje la atestanta rabeno (רב המכשיר, rav hamaĥŝir) funkcias kiel sia propra *Maŝgiaĥ*; kiel okazas en multaj malgrandaj komunumoj. 

Kategorio:Judismo
Kategorio:Religiaj profesioj en judismo
Kategorio:Ortodoksa judismo
Gabaj

**Gabaj** (en hebrea: גבאי), konata ankaŭ kiel ***ŝamaŝ*** שמש (foje literumita *ŝamas*) estas pedelo aŭ preĝejlaboristo kiu helpas en la funkciado de la servoj de sinagogoj laŭ ia maniero. La rolo povas esti entreprenita laŭ volonta (senpaga) aŭ pagita bazo. **Ŝamaŝ** (laŭvorte 'servisto') aŭ **gabaj** povas ankaŭ signifi helpanton de rabeno (partikulare la sekretario aŭ persona helpanto de ĥasidisma *rebbe*).

[eta|maldekstre|Gabaj en [Biała Podlaska (Pollando, 1926).]]
La funkcioj de *gabaj* povas varii el sinagogo al sinagogo. Kelkaj alvokas la partoprenontojn al la legado de la Torao. En kelkaj sinagogoj, la *gabaj* staras ĉe la leganto de la Torao, tenante version de la teksto kun vokaloj kaj kantomarkoj (kiuj ne estas en la kutima Sefer Tora), sekvante la ordon por korekti la leganton se tiu eraras. En aliaj sinagogoj, tiu respondeco estas de la sgan (סגן). En aliaj sinagogoj la *gabaj* zorgas pri la ekonomia administrado.

## Bibliografio 
* Yad LaTorah: Laws and Customs of the Torah Service - A Guide for Gabba'im and Torah Readers by Kenneth Goldrich, publikigita de United Synagogue of Conservative Judaism kaj la Rabbinical Assembly.

Kategorio:Judismo
Kategorio:Religiaj profesioj en judismo
Kategorio:Titoloj
Mohel

**Mohel** (en hebrea: מוֹהֵל [moˈhel], inter Aŝkenazoj [ˈmɔɪ.əl], plurale: מוֹהֲלִים mohalim [mo.haˈlim], en aramea: מוֹהֲלָא‎ mohala, "cirkumcidisto") estas judo trejnita en la praktiko de Brit mila, la "interkonsento de cirkumcido."

Biblie, estas la patro de la infano mem (*avi haben*) kiu devas plenumi la cirkumcidon. Tamen, ĉar plej patroj ne estas komfortaj aŭ ne havas la trejnadon, ili nomumas mohelon. La mohelo estas speciale trejnita en cirkumcido kaj en la ritoj ĉirkaŭ la proceduron. Multaj *mohalim* estas doktoroj aŭ rabenoj (kaj kelkaj estas ambaŭoj) aŭ kantoroj kaj estas postulata ke ili ricevu taŭgan trejnadon el kaj religia kaj medicina kampoj.

Tradicie, la mohelo uzas tranĉilon por cirkumcidi la ĵus naskitojn.

Kategorio:Religiaj profesioj en judismo
Ketura

**Ketura** aŭ **Keturah** (en hebrea קְטוּרָה, *Ktura*, eble kun signifo "incenso") estis konkubino kaj edzino de la Biblia patriarko Abraham. Laŭ la Libro de Genezo, Abraham edziĝis al Keturah post la morto de sia unua edzino, Sarah. Abraham kaj Keturah havis ses filojn.

La bibliaj tradicioj pri Abraham kaj rilataj roluloj estas konsiderataj kiel ne-historiaj fare de kelkaj fakuloj.

## Notoj 
Kategorio:Abrahamo
Kategorio:Bibliaj personoj
Kategorio:Homoj de la Genezo
Kategorio:Virinoj de la Biblio
Muzeo Marmottan Monet

La **Muzeo Marmottan Monet** () estas belarta muzeo situanta en Parizo. Ĝi enhavas kolekton de artverkoj kaj pentraĵoj de la , same kiel verkojn de Impresionismaj pentristoj inkluzive de la plej granda kolekto de verkoj de Claude Monet en la mondo.

## Publikaj transportoj 
*  ''*
*  RATP 32

## Bildgalerio 

Monet paris marmottan strand trouville.jpg|*Sur strando en Trouville*, Claude Monet, 1870-1871
Claude Monet, Impression, soleil levant.jpg|*Impreso, sunleviĝo*, Claude Monet, 1872
Pierre August Renoir, Claude Monet Reading.jpg|*Portreto de Claude Monet* fare de Pierre-Auguste Renoir, 1872
Manet - Berthe Morisot ruhend.jpg|*Berthe Morisot* fare de Édouard Manet, 1873
Morisot Rose Trémière.jpg|*Malvoj*, Berthe Morisot, 1884
Monet-Sasso-Marmottan.jpg|*Valo de Sasso. Sunefiko*, Claude Monet, 1884
Claude Monet - Rouen Cathedral, Facade (Sunset).JPG|*Katedralo de Rouen, sunefiko, tagfino*, Claude Monet, 1892-1894
Pierre Auguste Renoir - Portrait de Julie Manet.jpg|*Portreto de Julie Manet*, Pierre-Auguste Renoir, 1894
Claude Monet Nympheas 1915 Musee Marmottan Paris.jpg|*Nimfeoj*, Claude Monet, 1915
Monet- Der Rosenweg in Giverny.jpeg|*Rozpado en Giverny'', Claude Monet, 1920-1922

## Vidu ankaŭ 
* Musée d'Orsay

## Eksteraj ligiloj 
* 

Marmottan Monet
Kategorio:Claude Monet
Kategorio:Konstruaĵoj en la 16-a arondismento de Parizo
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1930-1939
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1934
Noémi Győri

*La informkesto prezentas falsan naskiĝdaton!*

**Noémi Győri** [djOri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Győri Noémi** estis hungara klasika flutisto.
eta|Noémi Győri
Noémi Győri naskiĝis en 1983 en Budapeŝto.

## Biografio 
Noémi Győri komencis lerni muzikon en aĝo de 3. En la studjaro 1996 ŝi studis en Japanio, en la sekva jaro en muzika instituto de Universitato Stanford de :en:Frances Blaisdell. Inter 1998-2002 ŝi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, samtempe muzikartan mezlernejon, kie ŝia instruisto estis Zoltán Gyöngyössy. Ŝi akiris diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 2007. Ŝia ĉefinstruisto estis Henrik Prőhle. Post la diplomo ŝi plustudis en simila universitato en Vieno de :de:Barbara Gisler-Haase, poste en muzika altlernejo en Munkeno, fine en Reĝa Muzikakademio de Londono. Győri debutis en Carnegie Hall en 2011, kie ŝi akiris la unuan lokon inter flutistoj. En la sekvaj jaroj ŝi ofte recitalis. Ŝi ricevis jam kelkajn premiojn. Ŝi havas edzon.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj flutistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Johann Nepomuk von Tschiderer

**Johann Nepomuk von TSCHIDERER ZU GLEIFHEIM** (naskiĝis en Bozen la , mortis en Trento la ) estis aŭstra teologo kaj episkopo de Trento inter 1835 kaj 1860. Rekte post lia morto li estis honorita kiel sanktulo; lia beatigo okazis en 1995 fare de papo Johano Paŭlo la 2-a.

## Vivo
Lia familio elmigris de Grizono ĝis Tirolo en 1529; imperiestro Ferdinando la 3-a (Sankta Romia Imperio) donis al ĝi nobelecateston en 1620. Johann Nepomuk frekventis la Gimnazion franciskanan en Bozen kaj estis ordinita pastro en la 27.7.1800 fare de la trenta episkopo Emanuel Maria grafo de Thun und Hohenstein. Post pasigado de du jaroj kiel helppastro, li iris por plia trejnado al Romo, kie li estis nomumita publika sekretario apostola (notarius apostolicus).

Post lia reveno li daŭrigis pastorecan laboron en la germana parto de la episkopujo de Trento antaŭ iĝi profesoro pri morala kaj pastoreca teologioj en la episkopa seminario je Trento. En 1810 li iĝis parokestro ĉe Sarntal, kaj en 1819 ĉe Merano.

En 1826 princepiskopo Franc Ksaver Lušin nomumis lin katedralkanoniko kaj ĝenerala vikario (provicarius) de la trenta episkopo; en 1832 princepiskopo Galura el Brixen faris lin titulara episkopo de *Heliopolis in Augustamnica* kaj ĉefvikario por Vorarlbergo (kaj tiel aŭtomate helpepiskopo en Brixen). En 1834 imperiestro Francisko la 1-a nomumis lin episkopo por Trento kaj la 5-an de majo 1835 li ekoficis.

Li dediĉis konsiderindan parton de siaj enspezoj al la konstruado de preĝejoj, kaj al la aĉeto de bonaj libroj por la pastroloĝejoj kaj la domoj de armeaj pastroj. Lia bonfarado al la senhavuloj kaj malsanuloj estis tiom granda ke li intertempe mem restis sen pencoj. Li heredigis sian posedaĵon al la institucio por la surduloj kaj mutuloj en Trento kaj al la seminario por studentoj kiun li estis fondinta. Tio estis nomita laŭ li *Joanneum*.

## Fonto
## Literaturo
*Josef Grisar S.J.: *De historia ecclesiae catholicae Austriacae saeculi XIX. et de vita Principis-Episcopi Tridentini, venerabilis servi Dei Ioannis Nepomuceni de Tschiderer, quaestiones selectae*, Romo 1936
*Johann Mayr: *Bischof Johann Nepomuk von Tschiderer, 1777–1860. Ein Zeit- und Lebensbild*, Athesia, Bozen 1998, ISBN 88-7014-974-9.
*Tait: *Leben des ehrwürdigen Dieners Gottes Johann Nepomuk von Tschiderer. Nach den Prozessakten und beglaubigten Urkunden* (2 vol., Venecio, 1904), impresite Trento, 1908

## Eksteraj ligiloj
*Biografio ĉe BLKÖ
*Prediko papa okaze de la beatigo de Tschiderer, 1995 

Kategorio:Princepiskopoj de Trento
Kategorio:Aŭstroj de la 18-a jarcento
Kategorio:Aŭstroj de la 19-a jarcento
Kategorio:Aŭstriaj nobeloj
Kategorio:Aŭstraj romkatolikaj episkopoj
Cicito

[eta|250px|maldekstre|Serio de cicitoj kun bluaj *[Teĥelet|teĥeletaj* fadenoj.]]
**Cicitoj** estas judaj ceremoniaj ligiloj. Literumitaj ankaŭ kiel **tzitzit** en hebrea [tsiˈtsit] צִיצִית [tsitsit]; plurale ***tsitsijot***) estas speciale ligitaj ritaj franĝoj, aŭ kvastoj, vestitaj en antikveco de Izraelidoj kaj nuntempe de praktikantaj Judoj kaj Samarianoj. *Cicitoj* estas ligitaj al la kvar anguloj de la *tallit gadol,* (preĝoŝalo) kutime referencata simple kiel *tallit* aŭ *tallis*; kaj *tallit katan* (ĉiutaga subvestaĵaro).

Aliaj prononcoj estas inter Sefardoj: *ṣiṣit*; inter Aŝkenazoj: *tzitzis*; inter Jemenanoj (Temani): *[ṣiṣith]*; kaj inter Samaritanoj: *[ṣeṣet]*.

## Eksteraj ligiloj 
* AskMoses.com klarigas tzizit 
* Tzitzith - The Laws of Fringes. Explores the significance of the ritually fringed four-cornered garment. Complete with basic laws, blessings and diagrams. chabad.org
* JewFAQ.org on tzitzit
* Instructions how to make Karaite Tzitzit
* The Laws of Tzitzit according to mainstream Ashkenazic and Sephardic opinions

Kategorio:Judaj religiaj vestoj
Kategorio:Judaj ritaj objektoj
Kategorio:Hebreaj vortoj kaj esprimoj
Andreas Jakob von Dietrichstein

**Andreas Jakob Graf von Dietrichstein** (naskiĝinta la  en Moravio, eble en Jihlava, mortinta la  en Salzburg) estis aŭstra teologo kaj princĉefepiskopo salcburga inter 1747 kaj 1753, do ĝis mallonge antaŭ la naskiĝo de Wolfgang Amadeus Mozart. Li originis el la Mikulov-a linio de la dinastio Dietrichstein kies radikoj fontis el Karintio. Patro lia estis Maximilian Andreas (1638–1692) grafo de Dietrichstein, patrino lia Maria Justina (1647–1696), filino de Edmondo la 2-a grafo de Schwarzenberg Seigneur de Bierset.

## Vivo 
Andreas Jakob studis ekde 1707 en Salzburg, kie li iĝis en 1713 voĉdonrajtigita katedralano, en 1729 kapelano de la Katedralo de Salcburgo kaj en 1730 katedralpreposto.
En la 10.7.1747 li elektitis ĉefepiskopo estante kompromiskandidato: ĉar la salcburganoj sendube preferis tiam princon salcburgan. La konsekro faritis en la 1.6.1749 fare de Joseph Maria von Thun, tiama episkopo de Gurk. Laŭ enskribaĵo sur la monumento por Dietrichstein en la salcburga katedralo li estis la unua salcburga arkiepiskopo kiu formale titoliĝis *Primas Germaniae*, do *unuarangulo inter la episkoparo de Germanlingvio*. Andreas Jakob estis tre digna kaj kontraŭe al sia antaŭulo tre enpopole ŝatata ekleziulo. Li tre bone konis la cirkonstancojn salcburgajn estante laborema kaj festema persono. Ankaŭ la teatron kaj la maskobalojn li ne malŝatis.
eta|Tombo de Dietrichstein
eta|Cenotafo en la katedralo
Ankaŭ Andreas Jakob Graf von Dietrichstein suferis pro la malbona financa situacio de Salcburgio kion kaŭzis ankaŭ la antaŭa forpelo de la protestantoj. Ekzemple li devis pagi mem ĉion koncernan la elspezojn dumkonsekrajn. Jes ja li sukcesis poste plimalgrandigi la fare de la papo postulitan imposton kaj pagigis parte imperiestrinon Maria Tereza de Aŭstrio. Sekve Dietrichstein ordonis ŝparemon ĝeneralen en la administrado kaj rezignis pri konstruaĵoj novaj. Aliflanke li ja provis modernigi kaj pliefikigi la ekonomion de sia teritorio. Ankaŭ la t.n. Akvaj ludoj en Kastelo Hellbrunn tre provizore nur renovigitis, kio validas ankaŭ por la t.n. Forĝista groto. Novfaritis almenaŭ la t.n. Mekanika teatro de la Akvaj Ludoj. Lorenz Rosenegger promesis, kontraŭ la pago de 343 guldenoj, krei centon da novaj figuroj kaj removigi la verkon. Fine la rimedoj monaj proponitaj ne sufiĉis. Dietrichstein restaŭrigis krome la kadukan Andreo-preĝejon en la strateto Linzer Gasse. Lia moto estis "amore et justitia" (per amo kaj justeco), al kiu li ĉiam restis fidela. Malgraŭ malelspezemo la posteulo princĉefepiskopa heredis monajn ŝuldojn altajn. Dietrichstein entombigitis en la katedrala kripto.

## Eksteraj ligiloj 
* Dietrichstein ene de la katolika hierarkio
* Biografio de Andreas Jakob von Dietrichstein 

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo
Kategorio:Katolikaj teologoj
Kategorio:Aŭstraj teologoj
Kategorio:Moraviaj nobeloj
Andreas Jakob
Éva Hibay

**Éva Hibay** [Hibai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hibay Éva** estas hungara-finna flutisto, altlerneja instruisto. Ŝia edzo estas Zoltán Popovits, ŝia avo estis Károly Hibay. Ŝi prenis la finnan ŝtatanecon pere de la edzo.
[eta|Éva Hibay recitas en [Tiso memore al
 mortintoj dum la inundo]]
Éva Hibay naskiĝis la  en Eger.

## Biografio 
Éva Hibay aĝis 9, kiam ŝi komencis studi en muziklernejo en sia naskiĝurbo, poste ŝi daŭris la studojn en konservatorio en Budapeŝto (1969-1972), pli poste ŝi akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1977. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Lóránt Kovács kaj Henrik Prőhle. Ŝi instruis en Sibelius Akademio inter 1977-2001, ankaŭ en konservatorio de Helsinko (1977 - 1983). Intertempe en 1987 ŝi akiris plian diplomon pri ĉiĉeronado kaj tradukado. Ŝi plulernis en Francio kaj Aŭstrio, hejmenveninta inter 2004-2006 ŝi studis psikologion en Scienca Universitato Loránd Eötvös, poste en Londono kaj Usono. Post siaj studoj ŝi recitalis en pluraj landoj. En 1996 ŝi ekinstruis en Altlernejo Károly Eszterházy, sed en 1997 ŝi havis aŭto-akcidenton. Ŝi povis labori kiel ĉiĉerono, ekde 2009 ŝi daŭris la instruadon en Hungario kaj Suomio. Ŝi ricevis hungaran premion en 1986. Ŝi naskis filon, kiu vivas en Suomio.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj flutistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Finnaj flutistoj
Episkopujo Innsbruck

La **episkopujo Innsbruck** estas romkatolika episkopujo en Aŭstrio, kun sidejo Innsbruck.

Ĝis la Dua Mondmilito la teritorio apartenis plejparte al la episkopujo Brixen. Post la apartigo de Sudtirolo disde Aŭstrio, la dioceza parto restinta en Aŭstrio fariĝis "apostola administrujo Innsbruck-Feldkirch", kies episkopuja administranto ekde 1921 estis helpepiskopo Sigismund Waitz, pli poste Paulus Rusch. En aŭgusto 1964
ĝi iĝis **episkopujo Innsbruck-Feldkirch** sub episkopo Paulus Rusch. La nomo iĝis nura **episkopujo Innsbruck** kiam en 1968 la teritorio en Vorarlberg apartiĝis kiel propra episkopujo Feldkirch.

## 1921-1964 Apostola administrujo Innsbruck-Feldkirch 
Episkopuja administranto:
* 1921-1938 Sigismund Waitz
* 1938-1964 Paulus Rusch

## 1964-1968 Episkopujo Innsbruck-Feldkirch 
Episkopo:
* 1964-1968 Paulus Rusch

## 1968-nun Episkopujo Innsbruck 
Episkopo:
* 1968-1980 Paulus Rusch
* 1981-1997 Reinhold Stecher
* 1997-2002 Alois Kothgasser


Innsbruck
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1925
Muzeo Guimet

La **Muzeo Guimet**, plennome **Muzeo Nacia de Artoj Aziaj - Guimet** () (MNAAG) estas arta muzeo dediĉita al Orienta Azio situanta en la 16-a arondismento de Parizo. Dezajnita dum ĝia renovigo, en 1997, kiel granda centro de scio pri aziaj civilizacioj en la koro de Eŭropo, ĝi prezentas hodiaŭ, kolektitan en spaco dediĉita al ili, unu el la plej kompletaj kolektoj de Aziaj artoj en la mondo.

## Publikaj transportoj 
*  ''*

## Bildgalerio 

Linteau Musée Guimet 25972.jpg|*Viŝnuo rajdanta sur Garudo*, kamboĝa bareliefo, 9-a jc.
Kinnara Chine Guimet 21107.jpg|*Kinnara*, Ĉinio, 15-a jc.
Great Departure.JPG|*La granda adiaŭo*, grekbudhisma kulturo de Gandaro, 1-a/2-a jc.
Hayagriva Tibet Guimet 21107.jpg|*Hayagriva*, Tibeto, 15-a/16-a jc.
Masque de No Guimet 271171.jpg|*Noo-masko*, Japanio, Epoko de Edo
Porcelaine chinoise Guimet 271102.jpg|Ĉina porcelano, dinastio Qing, 17-a jc.
Zw2.jpg|Diaĵo, Koreio, dinastio Goryeo, 10-a/11-a jc.
Vishnou Népal Guimet 21107.jpg|*Viŝnuo*, Nepalo, 14-a jc.
Guimet IMG 6009 Jayavarman7.JPG|*Kapo de Jajavarman la 7-a*, Kamboĝo, 12-a jc.
Guimet shitao monts jinting.jpg|Shitao: *Montoj Jinting en aŭtuno*, Japanio, 17-a jc.
Dame Han Guimet 2910.jpg|*Sidanta virino*, Dinastio Han, Ĉinio, 1-a/2-a jc.
Bodhisattva Musée Guimet 27971.jpg|*Bodisatvo'', Kamboĝo, 10-a/11-a jc.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Guimet
Guimet
Kategorio:Kulturaj heredaĵoj de la 19-a jarcento
Kategorio:16-a arondismento de Parizo
Kategorio:Muzeoj fonditaj en la 19-a jarcento
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1889
Betmidraŝo

[eta|maldekstre|250px|Tipa Betmidraŝo *Yeshivas Ner Yisroel*, [Baltimore.]]
**Betmidraŝo**, **bet midraŝ** (en hebrea בית מדרש, aŭ **bejs medraŝ**, **bejt midraŝ**, pl. *batej midraŝ* "Lernejo") estas juda studejo situa en sinagogo, jeŝivo, *kolel* aŭ alitipa konstruaĵo. Ĝi estas distinga el sinagogo, kvankam multaj sinagogoj estas uzataj ankaŭ kiel *batej midraŝ* kaj inverse.

"Bejs medraŝ" estas ankaŭ la nomo de programo super la gimnazia nivelo por junaj viroj en usonaj ortodoksaj jeŝivoj.

La araba termino madraso derivas el la sama ŝemida radiko kaj referencas al ia tipo de eduka institucio.

En Israelo ĉiu malliberejo havas specialan sekcion por la ortodoksaj judoj inkluzivantan betmidraŝon kaj sen aliro al amaskomunikiloj.

## Notoj 
Kategorio:Ortodoksa judismo
Kategorio:Judaj lernejoj
Ádám Török (muzikisto)

**Ádám TÖRÖK** [torok], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Török Ádám** estis hungara ŝlagro-, bluso- kaj ĵazomuzikisto (kantisto, flutisto, komponisto, tekstopoeto, orkestrestro).

Ádám Török naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la .
eta|Ádám Török en 2014
eta|Ádám Török en 2016

## Biografio 
Ádám Török jam frue komencis flutadi. Li frekventis gimnazio, ankaŭ kurson en muzikarta mezlernejo. En 1965 (kiel gimnaziano) li aliĝis al ŝlagrorkestro. Post 3 jaroj li fondis muzikgrupon, kiu kombinis la ŝlagron kun ĵazo. Inter la orkestranoj menciindas János Závodi, poste Tibor Tátrai. Ekde 1976 ili muzikadis en junulara amuzejo. Inter 1987–1990 Török estis solisto kaj koncertis en Usono kaj Eŭropo, poste li faris kun la orkestro nostalgiajn koncertojn. Li ricevis premiojn inter 1999–2019.

## Elektitaj koncertoj 
* Budapeŝto (nostalgiaj, 1993, 1998, 2003, 2005)
* Budapeŝto (Tabán) (2013, 2014)

## Elektitaj ŝlagrotekstoj http://www.zeneszoveg.hu/szemely/35533/adatlap.html 
* Asztalhoz leültem
* Gőzhajó
* Indul a koncert
* Kereszteslovag

## Elektitaj ŝlagroj 
* Bem Rockpart 6 (komponisto kun aliaj)
* Vissza a városba (muzikteksto kaj komponisto)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto kaj video

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj flutistoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokantistoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokomponistoj
Kategorio:Hungaraj tekstopoetoj
Kategorio:Hungaraj orkestrestroj
Kategorio:Hungaraj ĵazmuzikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
The Orb

**The Orb** estas brita elektronik-muzika bando agnoskita kiel pioniro de la ĝenro de la etoshaŭzo. Fondita en 1988 de Alex Paterson kaj Jimmy Cauty de KLF, la duopo komenciĝas kiel etosmuzika kaj dubmuzika DJ en Londono. La unuaj prezentadoj de The Orb estis inspirataj de komponistoj kaj bandoj de etosa kaj elektronika muziko de la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj, inkluzive de Brian Eno kaj Kraftwerk. Pro siaj psikedelaj sonoroj, The Orb kreas veran kulton inter klubanoj, kiuj "malsupreniras" el siaj "altecoj" de amfetaminoj. Malgraŭ multaj ŝanĝoj de personaro (Kris Weston, Andy Falconer, Simon Phillips, Nick Burton kaj Andy Hughes ĉiuj iame estis parto de la bando), The Orb ĉiam konservis ĉi-tiujn sonojn kaj temojn pri sciencfikcio. Paterson estas la nura konstanta membro kaj daŭre laboras sub la nomo "The Orb" kun svis-naskita germana muzikproduktisto Thomas Fehlmann, kaj poste kun Martin "Youth" Glover de Killing Joke kaj Tim Bran de Dreadzone.

## Diskaro 
*The Orb's Adventures Beyond the Ultraworld (1991)
*Aubrey Mixes: The Ultraworld Excursions (1991)
*U.F.Orb (1992)
*Live '93 (1993)
*Pomme Fritz (1994)
*Orbus Terrarum (1995)
*Auntie Aubrey's Excursions Beyond the Call of Duty (1996)
*Orblivion (1997)
*U.F.Off: The Best of the Orb (1998)
*Cydonia (2001)
*Auntie Aubrey's Excursions Beyond the Call of Duty Pt 2 (2002)
*Bicycles and Tricycles (2004)
*Okie Dokie It's the Orb on Kompakt (2005)
*OrbSessions (collection de raretés) (2005)
*The Future Academy Of Noise, Rhythm And Gardening Presents The Dream (2008)
*The BBC Sessions 1979-2001 (2008)
*Metallic Spheres (2010) kun David Gilmour, de Pink Floyd
*C Batter C (2011)
*The Orbserver in the Star House (Featuring Lee Scratch Perry) (2012)
*Moonbuilding 2703 AD (2015)
*COW / Chill Out, World! (2016)
*No Sounds Are Out Of Bounds (2018)
*Abolition of the Royal Familia (2020)
*Prism (2023)

Kategorio:Anglaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1980-1989
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1990-1999
Kategorio:Muzikaj grupoj en 2000-2009
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1988
Kategorio:Elektronikaj muzikistoj
Zimran

**Zimran** (en hebrea זִמְרָן Zimrān "vitkultivisto; celebrata; kanto;"; , ), konata ankaŭ kiel **Zambran**. estis laŭ la Hebrea Biblio filo de Abraham, nome patriarko de Izraelidoj, kaj Keturah, kun kiu li estis edziĝinta post la morto de Sarah. Zimran havis kvin fratojn, Jokŝan, Medan, Midjan, Iŝbak, kaj Ŝuaĥ.

Abraham, plej probable, klopodis teni ilin aparte el Isaak por eviti konflikton pri la dia ordono etendi kaj loĝigi la tutan mondon. Pro tio Zimran estis ankaŭ provizore identigita de kelkaj kun la Arabia urbo Zabran, inter Mekko kaj Medino (tio estas, Ĝido).

Laŭ la Libro de Jaŝar, la filoj de Zimran estis Abihen, Molich kaj Narim.

Profesoro Jan Retso kaj William Hazlitt sugestis, ke la posteuloj de Zimran estas la sama popolo kiel tiu konata kiel "*Banizomenoj*" kiuj estas menciitaj en la registroj de la greka historiisto Diodoro Sicila.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*“Genezo 25:2”
*''Easton's Bible Dictionary'': Zimran

Kategorio:Toraaj personoj
Kategorio:Abrahamo
Vlado Goreski

**Vlado Goreski,** (en makedona Владо Ѓорески) estas makedona kaj slovena pentristo kaj grafika artisto.

## Biografio 
Li naskiĝis la 21-an de aprilo 1958 en Bitola, Makedonio.
Li kompletigis  arthistorion en Skopje kaj grafikaĵojn ĉe la Internacia Grafika Centro en Ljubljano, Slovenujo.
Li estas la aŭtoro de multaj grafikaj kaj pentraj verkoj.
Li laboras kiel Arta Direktoro de Internacia Grafika Trijaro en Bitolo.

## Ekspozicioj 
Li organizis pli ol 20 proprajn ekspoziciojn kaj pli ol 100 grupajn ekspoziciojn en: Makedonio, Slovenio,, Kroatio, Francujo, Britujo, Meksiko, Italujo, Pollando, Rumanio...

Li ricevis pli ol 20 profesiajn premiojn kaj rekonojn pro sia laboro.

## Bildaro

File:01 let tus.JPG
File:02 posleden ostrov,bakropis.jpg
File:Let,maslo.JPG
File:XVII,moliv.jpg

## Bibliografio 
* Vlado Goreski ,Drypoint I - Center for Contemporary ArtGalery Jan SENNY,  ISBN 978-608-245-279-2, 2019 

* Vlado Goreski ,Drypoint v, Cathedral - 1 -  Center for Contemporary Art De Niro, ISBN 978-608-245-279-7, 2019

* Vlado Goreski - Catalogue - nocturne, II -  Center for Contemporary Art, 2019

* Vlado Goreski Variations -  gallery VAN GIS, 2018

* Vlado Goreski Cathedral - 2 -  Center for Contemporary Art De Niro, 2019

## Fontoj 
* Academia.edu
* GORESKI tutte le informazioni
* MAM Multimedia Art Magazine
* Владо Ѓорески
* Grafiche divagazioni - Grafiche divagazioni - Incisori Contemporanei

## Referencoj 
Kategorio:Pentristoj
Kategorio:Desegnistoj
Kategorio:Makedonaj artkritikistoj
Kategorio:Scenejdekoraciistoj
North American X-15

eta|250px|X-15 alteriĝita en salebeno
**North American X-15** estis raketmotora testaviadilo de la usona aerarmeo kaj NASA kiu estis konstruita por supersonaj flugoj en grandaj altecoj en la jaro 1959. En 1963, X-15 pilotita far Joseph A. Walker (1921-1966) penetris la kosmon dum du suborbitaj flugoj kun maksimumaj altoj da 106 kaj 108 kilometroj respektive super la tero. Tiel li fariĝis unua nemilitisto en la kosmo. Entute 199 sukcesaj flugoj estis kondukitaj inter la komencigo de la programo ĝis ties ĉesigo en la jaro 1968, atinginte maksimuman rapidon da 7274 km/h aŭ maĥo 6,7. La testoj generis sperton pri aerodinamiko dum kosmoflugoj kaj tiel helpis disvolviĝi la kosmopramon.

Kategorio:Usonaj aviadiloj
Kategorio:Eksperimentaj aviadiloj
Kategorio:Famaj aviadiloj
Kategorio:Aperis en 1959
VAZ-1111E

**VAZ-1111E** estas la elektra aŭtomobilo forme de triporda kvarloka hatchback, eksperimente produktita de la konzerno VAZ en la urbo Toljatti (Rusio) en 1992–1997. Ĝi estis kreita surbaze de la aŭto Oka kaj apartenis al la klaso de tre malgrandaj aŭtoj.

## Kreado 
En 1991 la kompanio Deutsche Lada, partnero de AvtoVAZ en Germanio, mendis en AvtoVAZ elektran aŭton por partopreni en la foiro en Leipzig. Oni urĝe, en unu monato kreis la aŭton surbaze de la aŭto Oka kaj tiel aperis VAZ-1111E.

La aŭto estis sukcese testita, inkluzive de la kolizia testo (fronta kolizio) kaj en 1994 oni decidis lanĉi la fabrikadon en la eksperimenta sekcio de AvtoVAZ. Por altigi veturdistancon ĝis 110&nbsp;km sen reŝarĝo ĉe rapideco 40&nbsp;km/hore, oni altigis tension de 120 ĝis 132 vt kaj instalis la modernigitajn akumulilojn NKP-120 nepriserveblaj akumuliloj, kies suma kapacito estis 100 amperhoroj, tensio 135 vt. La rezerva rado troviĝis en la kofrujo, ĉar la kapotejo estis okupita de la baterio.

Anstataŭ la tiristora regsistemo venis la transistora, kio ebligis malpezigi la sistemon je 20&nbsp;kg kaj kompaktigi ĝin. La maksimuma rapideco atingis 90&nbsp;km/hore, la aŭto akceliĝis ĝis 60&nbsp;km/hore je 14 sekundoj. La baterioj estis kalkulitaj por 1500 cikloj da (mal)ŝarĝado kaj pezis 315&nbsp;kg, do oni instalis sur la fronta suspensio pliajn risortojn. La frontaj bremsoj estis diskaj, la postaj — tamburaj. La aŭto povis ekmoviĝi supren laŭ deklivo oblikva je 30 gradojn.

En 1994 estis fabrikitaj kvin aŭtoj, en kiuj A. Gajduk kaj V. Palĉevskij samjare venkis en la unua eldono de la konkuro de elektraj aŭtoj "Suno de Kubano" (). La menciitaj pilotoj okupis la unuan lokon, la duan gajnis skipo de S. Aglotkov kaj A. Fiŝĉev, ankaŭ en  VAZ-1111E. La organizintoj eĉ ekdubis, ke en la aŭto estis uzitaj ordinaraj, amase fabrikataj baterioj, sed la fabrikanto laŭpete konfirmis tion. Samjare la aŭtoj la duan fojon partoprenis en la Konkuro de Monte Carloen. Inter la amase fabrikataj modeloj la duan lokon okupis skipo de V. Palĉevskij kaj V. Bojko, la 3-an lokon — S. Ivlev kaj A. Fiŝĉev.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* VAZ-2152 Elfo
* Oka

Kategorio:Aperis en 1991
Kategorio:Elektraj aŭtomobiloj
Kategorio:Rusiaj aŭtomobiloj
1111E
Kategorio:Transporto en 1991
Jokŝan

**Jokŝan** (en hebrea יָקשָׁן yoqšān "ofendo; sensenta; frapo;";  yaqshaan), konata ankaŭ kiel **Jazar**. estis laŭ la Hebrea Biblio filo de Abraham, nome patriarko de Izraelidoj, kaj Keturah, kun kiu li estis edziĝinta post la morto de Sarah. Zimran havis kvin fratojn, nome Zimran, Medan, Midjan, Iŝbak, kaj Ŝuaĥ.

Abraham, plej probable, klopodis teni ilin aparte el Isaak por eviti konflikton pri la dia ordono etendi kaj loĝigi la tutan mondon.

Krome li havis du duonfratojn: nome Iŝmael kaj Isaak. Li estis la dua filo de Keturah kaj la kvara de Abraham.

Jokŝan iĝis la patro de Ŝeba kaj Dedan. Dedan havis tri filojn, nome Asŝurim, Letuŝim kaj Leummim.

## Referencoj 
* Calmet, Augustin (1837). Calmet's Dictionary of the Holy Bible. Boston: Crocker & Brewster. LCC BS440.C3.
* “Genezo 25:2”

## Eksteraj ligiloj 
* ''Easton's Bible Dictionary'': Zimran

Kategorio:Toraaj personoj
Kategorio:Abrahamo