open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jean-Jacques Lefranc de Pompignan

**Jean-Jacques Lefranc** (aŭ Le Franc), markizo de Pompignan, kromnomita **Lefranc de Pompignan**, naskiĝinta en Montauban la 10an de aŭgusto 1709 kaj mortinta same en Pompignan la 1a de novembro 1784, estis franca poeto.

El familio de talara nobelaro, kaj frato de la episkopo Jean-Georges Lefranc de Pompignan, studis en Parizo ĉe la Gimnazio Louis-le-Grand kaj dediĉis sin al la kariero de juro.

Lia unua tragedio, *Didon* (1734) — ŝajne inspirita el *Didon abandonnée* (1724) de Metastasio — estis ludita en la Franca Komedio sukcese male al *Adieux de Mars* (1735) kaj kelkaj libretoj de opero kiuj venontis. Lefranc de Pompignan estis ĉefe lirika poeto. Lia *Ode sur la mort de Jean-Baptiste Rousseau* estas verko de granda nobeleco de inspiro. Krome kiel religiema homo, li serĉis la inspiron en la religiaj tekstoj, kiaj tiuj de sia amiko Louis Racine, kaj publikigis en 1751 kaj 1755 la du partojn de *Poésies sacrées*, inspiritaj de la Biblio. Li komponis ankaŭ pli malpezajn verkojn kiaj sia veturverko *Voyage en Languedoc et en Provence*, mikso de prozo kaj verso laŭ maniero de Chapelle kaj Bachaumont.

En 1759 li estis elektito por la Franca Akademio, sed li eraris en la akcepta diskurso ĉar ĉikanis al tiutempaj verkistoj kaj ĉefe al filozofoj multaj el kiuj estis voĉdoninta por li. Tiele okazis kampanjo kontraŭ li, ekzemple fare de Voltaire, tiele ke li retiriĝis al siaj bienoj por koncentriĝi en klasikaĵoj.

## Verkoj 
* *Didon* (1734)
* *Les Adieux de Mars* (1735)
* *Le Triomphe de l’harmonie* (1737)
* *La Prière universelle*, traduko de la angla de Pope (1740)
* *Voyage de Languedoc et de Provence* (1745)
* *De Antiquitatibus Cadurcorum ad Academiam Cortonensem epistola* (1746)
* *Amphion* (1748), baleto
* *Léandre et Héro* (1759), tragedio
* *Poésies sacrées* (1751 kaj 1754)
* *Dissertation sur les biens nobles* (1758)
* *Réponses aux ″quand″, aux ″si″, et aux ″pourquoi″* (1760)
* *Éloge historique de Mgr le duc de Bourgogne* (1761)
* *Tragédies d’Eschyle* (1770)
* *Discours philosophiques tirés des livres saints, avec des odes chrétiennes et philosophiques* (1771)
* *Mélange de traductions de différents ouvrages grecs, latins et anglois sur des matières de politique, de littérature et d’histoire* (1779)
* *Œuvres*, 1784

## Bbiliografio 
* Theodore Edward Daniel Braun, *Un ennemi de Voltaire, Le Franc de Pompignan*, Paris, Minard, 1972.
* Guillaume Robichez, *J.-J. Lefranc de Pompignan, un humaniste chrétien au siècle des Lumières*, Paris, SEDES, 1987.
* *Lumières voilées*, tekstoj de Le Franc de Pompignan prezentitaj de T.E.D. Braun kaj G. Robichez, Publications de l'Université de Saint-Étienne, 2007.

### Eksteraj ligiloj 
* Ses œuvres scéniques et leurs représentations ĉe retejo CÉSAR
* Cths : Académie de Montauban, Jean-Jacques Le Franc de Pompignan

Kategorio:Francaj verkistoj de la 18-a jarcento
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Kategorio:Francaj tradukistoj
Kategorio:Francaj poetoj
Blaubach (apartigilo)

**Blaubach** estas la nomo de jenaj lokoj:

* Blaubach, komunumo en la distrikto Kusel, Rejnlando-Palatinato, Germanio
* Blaubach (Blaufelden), domaro en la komunumo Blaufelden, distrikto Schwäbisch Hall, Baden-Virtembergo, Germanio
* Blaubach (Brettach), alfluanto de la rivereto Brettach (Jagst) apud la Weiler Bemberg, komunumo Rot am See, distrikto Schwäbisch Hall, Baden-Virtembergo
* Blaubach (Ecker), alfluanto de la rivereto Ecker apud Abbenrode, distrikto Goslar en Malsupra Saksio kaj Saksio-Anhaltio, Germanio
Élie Fréron

**Élie Catherine Fréron**, naskiĝinta en Quimper la 20-an de januaro 1718 kaj mortinta en Montrouge la 10-an de marto 1776, estis franca ĵurnalisto, literatura kritikisto kaj polemikisto.

## Verkoj 
* *Histoire de Marie Stuart*, kun François-Marie de Marsy, abato de Marsy, 1742.
* *Ode sur la bataille de Fontenoy*, 1745.
* *Lettres de la comtesse de ****, 1746.
* *Lettres sur quelques écrits de ce temps*, kun la abato de La Porte, 1749-1750 kaj 1752-1754, 13 vol.
* *Opuscules*, 1753, 3 vol.
* ''L'Année littéraire*, 1754-1790, 290 vol.
* *Histoire de l’empire d’Allemagne*, 1771, 8 vol.

## Bibliografio 
* Jean Balcou, *Fréron contre les philosophes*, Genève, Droz, 1975.
* Jean Balcou, *Le Dossier Fréron. Correspondances et documents*, Genève, Droz, 1975.
* Jean Balcou, Sophie Barthélemy kaj André Cariou (dir.), *Fréron, polémiste et critique d’art*, Collection Interférences, 2001 .
* François Cornou, *Elie Fréron* (1718-1775), *Trente années de luttes contre Voltaire et les philosophes du XVIIIe siècle*, Paris (Champion) kaj Quimper (Le Goazion), 1922. Recenzo de Louis Marcel en la *Revue d'histoire de l'Église de France*, 1922, vol. 8, n° 41, p. 476-479, ĉe Persée.
* Charles Monselet, *Fréron ou l’illustre critique*, Paris, R. Pincebourde, 1864.
* Julien Trévédy, *Fréron et sa famille d’après des documents authentiques & inédits rectifiant toutes les biographies'', Saint-Brieuc, L. & R. Prud’homme, 1889.

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj satiristoj
Kategorio:Francaj kritikistoj
Kategorio:Francaj ĵurnalistoj
Hanson

**Hanson** estas anglalingva familia nomo. La etimologia signifo estas "filo de Hans" (Hans estas ĝermana mallongigo de la persona nomo Johano), kaj la skandinavia familiaj nomoj **Hansson** en la sveda lingvo respektive *Hansen* en la dana, norvega kaj sveda lingvoj havas ekzakte la saman etimologian signifon. 

Ofte la vorto sen aldona mencio de persona nomo aludas al la usona popmuzika grupo Hanson (muzikgrupo) fondita en 1992.

## Vidu ankaŭ 
* Boato el trunko de Hanson
Hansen

**Hansen** estas familia nomo kutima en la dana, norvega kaj sveda lingvoj. La etimologia signifo estas "filo de Hans" (Hans estas ĝermana mallongigo de la persona nomo Johano), kaj la familiaj nomoj *Hansson* en la sveda respektive *Hanson* en la angla lingvo havas ekzakte la saman etimologian signifon.

Interalie povas temi pri
* Ejnar Hansen, 1907-1992, dana esperantisto
* Friðrik Hansen, 1891-1952, islanda poeto, el kies verkaĵoj pluraj en traduko de Baldur Ragnarsson aperis ankaŭ en Esperanto
* Gerhard Armauer Hansen, 1841-1912, norvega mikrobiologo
* Poul Stensgaard Hansen, 1918-1994, dana esperantisto
* Anton Hansen Tammsaare, 1978-1940, estona verkisto
* Peter Andreas Hansen, 1795-1876, dana-germana astronomo
* Rasmus Malling-Hansen, 1835-1890, dana inventisto, ministro kaj direktoro de la dana Reĝa Instituto por Surduloj
* Wilhelm Hansen, 1868-1936, dana volapukisto
* Hans Emil Hansen, 1867-1956, kiu ekde 1902 nomis sin Emil Nolde, germana-dana pentristo

Atentu ke la malsano Lepro ofte kromnomatas "malsano de Hansen".
Tanzac

**Tanzac** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 311 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|altdekstre|Situo de Tanzac en ĝia departemento
Tanzac situas en la centro de Charente-Maritime,  sude de Saintes

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Rotbach

**Rotbach** estas nomo de riveroj en Svislando kaj Germanio:

* Rotbach (Appenzell), alfluanto de la rivero Sitter kaj limo inter la kantonoj Inner- kaj Ausserrhoden, kantono Appenzell
* Rotbach (Bobach), dekstra supra parto de la rivereto Bobach apud Oberfischach en la komunumo Obersontheim, distrikto Schwäbisch Hall, Baden-Virtembergo, Germanio
* Rotbach (Buchenbach), maldekstra alfluanto de la rivereto Buchenbach en la samnoma vilaĝo Leutenbach en la distrikto Rems-Murr, Baden-Virtembergo, Germanio
* Rotbach (Dreisam), maldekstra fontrivereto de la rivereto Dreisam en la Nigra Arbaro, Baden-Virtembergo, Germanio
* Rotbach (Erft), alfluanto de la rivereto Erft en Rejnlando, Nordrejn-Vestfalio, Germanio
* Rotbach (Langete), alfluanto de la rivereto Langete, kantono Bern, Svislando
* *Rotbach* aŭ Rechenberger Rot, alfluanto de la rivereto Jagst en la distrikto Schwäbisch Hall kaj distrikto Ostalb, Baden-Virtembergo, Germanio
* Rotbach (Lein), maldekstra alfluanto de la rivereto  Lein (Neckar) en la urboparto  Frankenbach de Heilbronn, Baden-Virtembergo, Germanio
* Rotbach (Rejno), alfluanto de la Rejno en la norda Ruhr-regiono, Nordrejn-Vestfalio, Germanio
* Rotbach (Riß, Biberach), maldekstra alfluanto de la rivero Riß en Biberach an der Riß en Oberschwaben, Baden-Virtembergo, Germanio
* Rotbach (Riß, Obersulmetingen), ankaŭ nomata *Ingerkinger Rotbach*, maldekstra alfluanto de la rivero Riß en Obersulmetingen en Oberschwaben, Baden-Wirtembergo, Germanio
* Rotbach (Rotach), fontrivereto de la rivero Rotach (Wörnitz) en la komunumo Fichtenau en distrikto Schwäbisch Hall, Baden-Virtembergo, Germanio
* *Rotbach* aŭ Hellbühler Rotbach, alfluanto de la Reuss, Kantono Lucerno
* Rotbach (Sempach), alfluanto de la lago Sempachersee en la Kantono Lucerno, Svislando
* Rotbach (Wieseth), maldekstra alfluanto de la rivero Wieseth en la loko Forndorf de la komunumo Wieseth en la distrikto Ansbach, Bavario, Germanio

## Vidu ankaŭ
* Rothbach
* Rot (Apfelstädt), 
* Roter Bach
* Rottbach
* Rottebach
* Rottenbach
Marcella Fasani

**Marcella FASANI** (Vittoria, Sicilio 3-a de oktobro 1956), artista nomo *Marĉela*, estas itala kuracistino kaj esperantlingva kantaŭtorino. Kiel studento pri medicino en la 1970-aj jaroj en Romo, ŝi estis membro de la intelekte fekunda Roma Esperanto-movado kaj de la tiel nomata roma skolo de Esperanto-muziko, en kiu je gvido de la kantisto kaj gitaristo Gianfranco Molle en artisma simbiozo partoprenis ankaŭ interalie Giulio Cappa, Renato Corsetti, Susanna Castelviva, *Mario Milan* kaj *Paolo Piccirilli*. La eldonejo Edistudio en Pizo publikigis du Esperanto-muzikalbumojn de ŝi:
* Venos liber' en 1979 kaj
* Baf! en 1985.
Ĉiuj kantoj de ŝi havas socikritikajn tekstojn, kaj multaj temas pri la lukto de malgrandaj etnoj kaj lingvokomunumoj pri libera disvolviĝo de sia kulturo.

De la 1980-aj jaroj ŝi laboras kiel faka kuracistino pri reŭmatologio kaj Medicina fiziko kaj rehabilito kiel specialisto pri la prevento de ostoporozo en hospitalo de Romo.

Marĉela sukcese koncertis kun Gianfranco Molle dum la Universala Kongreso okazinta en Florenco en 2006. Ilia lasta esperantista koncerto kune okazis enkadre de la itala kongreso en Grosseto en 2008. Nuntempe, ŝi kantas en roma koruso "Amazing Grace Gospel Choir", kaj en aliaj korusoj de la ĉefurbo.

Marĉela edziniĝis en 1989 kun psikiatriisto Antonio Onofri, kiun ŝi ekkonis dum la universitataj jaroj. La paro naskis tri infanojn: Riccardo kaj Margherita, en 1993, kaj Alessandro, en 1994. Riccardo estas esperantisto.

## Eksteraj ligiloj 
* nigrablanka foto de ŝi kaj Gianfranco Molle dum turneo tra norda Italio en novembro 1978, en la katalogo de la aŭstria nacia biblioteko ()
*sonekzemplo de la kanto *Rimini*, en interpreto de ŝi kaj Gianfranco Molle
*Baf'! tuta disko en youtube

## Vidu ankaŭ 
* Historio de Esperanto-muziko

Kategorio:Italaj kantistoj
Kategorio:Italaj kuracistoj
Kategorio:Italaj esperantistoj
(16446) 1989 MH

**(16446) 1989 MH** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Giulio Cappa

**Giulio Cappa** (naskiĝis en 1951 en Romo, Italio) estas itala literaturisto, kiu ankaŭ aktivas kiel esperantlingva verkisto kaj aparte kiel tradukisto de la itala al Esperanto. Kiel studento pri literaturo en la 1970-aj jaroj en Romo, li estis membro de la intelekte fekunda Roma Esperanto-movado kaj de la tiel nomata roma skolo de Esperanto-muziko, en kiu je gvido de la kantisto kaj gitaristo Gianfranco Molle en artisma simbiozo partoprenis ankaŭ interalie Renato Corsetti, Marcella Fasani, Paolo Piccirilli, Susanna Castelviva kaj *Mario Milan*. Tiam li aparte tradukis tekstojn de socikritikaj kantoj al Esperanto - multajn el tiuj kantaj tradukoj muzike prezentis Gianfranco Molle, Marcella Fasani, Guido Brandenburg kaj *Susanna Castelviva*. Fine de la 1970-aj jaroj li estis redaktoro de la revuo Kontakto. Poste sekvis pli ampleksaj literaturaj tradukoj, interalie en 1995 la baladoj de la unuaj tri tagoj el la verkego Dekamerono de Giovanni Boccaccio.

Nun li loĝas en la aosta valo. Eksplicite li menciiĝas kiel "fama aostano" en aktuala itallingva libro de 2013, *Valdostani. Guida ai migliori difetti e alle peggiori virtù*, kaj en ties recenzoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* prezenteto de li kun aktuala foto en la retejo de la 81-a Itala Kongreso de Esperanto de aŭgusto 2014 

Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj tradukistoj
Kategorio:Italaj esperantistoj
Orville (Kostodorio)

**Orville** estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo

## Historio kaj vidindaĵoj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Interna ligilo 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro écho des communes

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
(16448) 1989 RV2

**(16448) 1989 RV2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Hanson (muzikgrupo)

**Hanson** estas usona popmuzika grupo el Tulsa, Oklahomo, kiun konsistigas la tri fratoj *Isaac* (gitaro, baso, piano kaj kantado), *Taylor* (klavaroj, piano, gitaro, tamburoj kaj kantado) kaj *Zac* (tamburoj, piano, gitaro kaj kantado). Kiel apogaj membroj menciindas *Dimetres Collins* (klavaroj, gitaro) kaj *William Birkhead* (baso), kiuj ekde 2007 prezentiĝas kiel aldonaj grupanoj. La muzikgrupo plej konatas pro la kanto *"MMMBop"* de 1997 el ilia debuta muzikalbumo *"Middle of Nowhere"*, kiu trifoje estis nominita por premio *Grammy*. Aldone, interalie tiu produktaĵo en 1997 honoriĝis kiel "plej bona kanto" per Eŭropa Muzika Premio de MTV, kaj samjare la grupo ankaŭ premiiĝis en la kategorio de "plej bona nova artisto".

La fratoj, kiuj naskiĝis en 1980, 1983 kaj 1985, koncertas kiel profesia triopo ekde majo 1992, kiam ili do estis nur 11-, 9- kaj 6-jaraĝaj infanoj. Tamen ili ne klasifikeblas "knaba popmuzikgrupo", en kiu laŭ la muziktermina difino la membroj ĉiuj kantas kaj, ofte per samaj movoj, dancas sur la scenejo - kvankam unu- ĝis trivoĉa kantado estas la ĉefa elemento en la popmuzika stilo de la fratoj Hanson, tamen preskaŭ ĉiam ili mem akompanas la kantadon per muzikiloj, dum scenejaj prezentiĝoj samkiel en muzikstudia registro de muzikaĵoj. Ĉiuj tri ankaŭ estas kantaŭtoroj.

Intertempe, kompreneble, la membroj jam ne plu estas en "knaba" aĝo: *Isaac*, naskiĝinta  nun estas -jara, *Taylor*, naskiĝinta , nun -jara, kaj *Zac*, naskiĝinta , nun -jara.

Clarke Isaac Hanson (7991670522).jpg|
Taylor Hanson (7991661997).jpg|
ZacHanson.jpg|

## Diskaro 
* Boomerang (1995)
* MMMBop (1996)
* Middle of Nowhere (1997)
* Snowed In (1997)
* This Time Around (2000)
* Underneath (2004)
* The Walk (2007)
* Shout It Out (2010)
* Anthem (2013)
* Middle of Everywhere: The Greatest Hits (2017)
* Finally It's Christmas (2017)
* String Theory (2018)

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

Kategorio:Usonaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1992
Metaprogramado

**Metaprogramado** estas skribado de komputilaj programoj kiuj kapablas pritrakti programojn kiel datenoj. La programoj povas esti desegnataj por legi, generi, analizi kaj/aŭ konverti aliajn programojn aŭ eĉ por evoluigi sin mem dum ili rulas.

En kelkaj kazoj metaprogramado permesas al la programistoj uzi malpli da fontkodo ol kutime, kaj tiel malpliiĝas ankaŭ la tempo bezonata por skribi programon. La programlingvo en kiu metaprogramo estas skribita nomiĝas metalingvo. Ekzemploj de metalingvoj estas Lisp, Julia kaj Rust.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* En la filmo ek de minuto 41:00 la prof. Federico Gobbo parolas pri metaprogramado

Kategorio:Programado
Kategorio:Programaro
16449 Kigoyama

'*16449 *Kigoyama'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Tetsuya Fujii kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto *Kigojama'', en la sud-oriento de Kanazaŭa en gubernio Iŝikaŭa, ĉe kies kulmmino planetario kaj observatorio estas malfermitaj al la publiko, kaj estas montritaj la historioj de japana kosma disvolviĝo kaj de la Internacia Kosmostacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Tetsuya Fujii
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Berbești

**Berbești** estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
* Berbești (urbo), urbo en la distrikto Vâlcea
* Berbești (Laloșu, Vâlcea), vilaĝo en la distrikto Vâlcea
* Berbești (Maramureș), vilaĝo en la distrikto Maramureș
Ferești

**Ferești** estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:

* Ferești (Alba) estas vilaĝo en la distrikto Alba.
* Ferești (Maramureș) estas vilaĝo en la distrikto Maramureș.
16447 Vauban

'*16447 *Vauban''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomata en memoro de la franca militarkitekto Sébastien Le Prestre de Vauban (1633–1707), marŝalo de Francio kaj genia strategiisto, konstruinto de multenombraj fortikaĵoj por la defendo de sia lando. Fama pro sia granda humaneco, li enketis pri la kialoj de la malriĉeco en Francio, faris proponojn por justa sistemo de takso kaj pledis por la religia toleremo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Stacio Shinodayama

**Stacio Shinodayama** (japane: 信太山駅 [Ŝinodajama-eki], angle: *Shinodayama Station*) estas fervoja stacio en Izumi, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hanwa.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Hanwa

## Historio 
* 18-a de julio 1929: Malfermiĝis la stacio de Elektra Fervojo Hanwa.
* 1-a de decembro 1940: Iĝis la stacio de Fervojo Nankai.
* 1-a de majo 1944: Iĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 1-a de aprilo 1987: Iĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Osaka
Preĝejo Saint-Sulpice de Parizo

eta|dekstre|280ra|La aktuala fasado (2011)
La **Preĝejo Saint-Sulpice** estas granda preĝejo de Parizo, situanta ĉe la Placo Saint-Sulpice, trapasata de la strato Bonaparte kiu havas adreson 2, rue Palatine, en la 6-a arondismento. Ĝi estis dediĉita al Sulpicio la Pia, arkiepiskopo de Bourges en la 7a jarcento.

La preĝejo estis celo de klasigo kun la titolo de historia monumento ekde la 20a de majo 1915. Oni povas alveni tien pere de la metrostacioj Saint-Sulpice, Saint-Germain-des-Prés, Odéon kaj Mabillon.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de religiaj konstruaĵoj de Parizo
* Sulpicio la Pia
* Saint-Sulpice

## Bibliografio 
* Charles Hamel, ''Histoire de l'Église de Saint-Sulpice*, Nabu Press, , eldono de 1919 konsultebla kaj elŝutebla el la retejo de la BNF.
* Mathieu Lours, *Saint-Sulpice, l'église du grand siècle*, Paris, Picard, 2014, 272 p.
* Direktoro Jean-Marie Pérouse de Montclos, *Le guide du patrimoine Paris*, pp.&nbsp;494–496, Hachette, Paris, 1995  ; p.&nbsp;587
* Dominique Leborgne, *Saint-Germain des Prés et son faubourg. Évolution d'un paysage urbain*, pp.&nbsp;316–334, Parigramme, Paris, 2005  ; p.&nbsp;640
* Agnès Bos, *Les églises flamboyantes de Paris*, pp.&nbsp;268–276, Éditions A. et J. Picard, Paris, 2003  ; p.&nbsp;366
* Jacques-François Blondel, *Architecture françoise, ou Recueil des plans, élévations, coupes et profils des églises, maisons royales, palais, hôtels & édifices les plus considérables de Paris*, tome 2, pp.&nbsp;37–42 + planches, chez Charles-Antoine Jombert, Paris, 1752-1756 (*rete'')

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la paroĥo
* La orgeno de la preĝejo Saint-Sulpice
* Méridienne de Saint-Sulpice
* Vizito de Saint-Sulpice 
* Union régionales des CAUE d'Île-de-France: preĝejo Saint-Sulpice

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Parizo
Frans de Grebber

eta|Schutterij (civilgvardio), Haarlem, 1619
**Frans Pietersz de Grebber** (1573–ĉ.1649) estis nederlanda pentristo el la ora jarcento.

[eta|Blazono de Trou Moet Blycken pentrita laŭ fasono de [Hendrick Goltzius]]
De Grebber naskiĝis kaj mortis en Harlemo. Li estis bona pentristo de pejzaĝoj kaj portretoj, kiu formplanis murtapiŝojn kaj estis lernanto de Jacob Savery. Laŭ Houbraken li havis du infanojn kiuj estis menciindaj pentristoj; Pieter de Grebber, kiu superis sian patron, kaj Maria de Grebber, kiu estis sperta en konstruaĵoj kaj perspektivo.

## Referencoj 
* Frans Pietersz de Grebber je Artnet

Kategorio:Nederlandaj pentristoj
Sulpicio la Pia

[eta|dekstra|250ra|Busto de Sankta Sulpicio en la preĝejo de Sankta Sulpicio de Favières ([Essonne)]]
**Sulpicio la Pia** aŭ en franca *Sulpice le Pieux* (576 - 647), nomita ankaŭ *le bon* aŭ la *débonnaire*, estis episkopo de Bourges kaj kapelano de la reĝo Klotaro la 2-a. Li estas festata de katolikoj en la 17-a de januaro.

## Bibliografio 
*  Pierre Leroy - *Histoire de Saint Sulpice le Pieux, archevêque de Bourges, et de son pèlerinage à Saint-Sulpice-de-Favières*, Société Saint-Augustin, Desclée, De Brouwer & Cie, Paris, 1913.

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Sulpice
* Preĝejo Saint-Sulpice de Parizo
* Saint-Sulpice (pariza metrostacio)

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la diocezo de Bourges 
* Textes dans Wikisource

## Fontoj 
* *Acta Sanctorum Ordinis Sanctis Benedicti* - Jean Mabillon - Paris - 1669

Kategorio:Francaj religiuloj
Kategorio:Episkopoj
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Gago

**Gago** estas efekta komika artifiko, parola aŭ gesta, uzata en farso, skeĉo, kinofilmo ktp, sen strikta rilato kun la ĉirkaŭteksto; unu el la ĉefaj komikaj elementoj de la muta kino. Moderna ekzemplo de tiu rimedo estus la rolulo Mr. Bean ludita de la brita aktoro Rowan Atkinson. Iel li sekvas la fadenon markitan de aktoroj el muta kino, kiaj Charles Chaplin, Harold Lloyd, Buster Keaton aŭ Harpo kaj Groucho Marx.

Kategorio:Humuro
16450 Messerschmidt

'*16450 *Messerschmidt''''' estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana natursciencisto Daniel Gottlieb Messerschmidt (1885–1735). Dum 1719–1728, li estis sendita en ekspedicio fare de Petro la Granda en Siberion. Unua homo, kiu sisteme studis la "rumorojn" pri frostigitaj mamutoj, li enketis pri la faŭno kaj flaŭro de Siberio, kaj pri ties mineralogio kaj geografio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
János Szabó (defenda ministro)

**János Szabó** [jAnoŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó János** estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, advokato.
eta|János Szabó
János Szabó http://www.hhrf.org/transsylvania/t980426.htm  naskiĝis la  1941 en Füzesabony.

## Biografio 
János Szabó lernis juron en Universitato Eötvös Loránd, kie li akiris diplomon en 1965. Post lernado li estis prokuroro 4 jarojn. Ekde 1971 li estis jura konsilisto en diversaj kolĥozoj. En 1993 li aliĝis al Etbienula Partio. Li estis parlamenta deputito inter 1997 kaj 2002, dume li estis ministro pri defendo inter 1998 kaj 2002 en Unua Kabineto Orbán. Menciindas, ke li neniam estis soldato. Li plene forlasis la politikon depost 2002.

## Fontoj 
* hungarlingva intervjuo 
* https://hu.wikipedia.org/wiki/Szab%C3%B3_J%C3%A1nos_(honv%C3%A9delmi_miniszter) 
* https://en.wikipedia.org/wiki/J%C3%A1nos_Szab%C3%B3_(Minister_of_Defence) 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Kategorio:Hungaraj advokatoj
János Szabó (kanoniko)

**János Szabó** [jAnoŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó János** estis hungara pastro, profesoro, kanoniko.

János Szabó http://lexikon.katolikus.hu/S/Szab%C3%B3.html naskiĝis la  1800 en Esztergom. Li mortis la  1857 en Gödöllő.

## Biografio 
János Szabó frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo inter 1811-1816, poste 2 jarojn en pripastra lernejo en Pozsony, poste li lernis filozofion 2 jarojn en liceo de Nagyszombat, fine li lernis teologion inter 1819-1824 en Pest (urbo). En 1824 li pastriĝis, en la sekva jaro li estis prefekto en Pest en centra pripastra lernejo. Ekde 1830 li instruis en Universitato de Pest. Li estis nomumita trifoje dekano, en 1847 rektoro. En 1857 li ricevis la eklezian postenon kanoniko de Nagyvárad.

## Liaj kontribuoj 
* *Status Praesens reg. lit. Universitatis Ungaricae* (1830)
* *Írói orzásnak szemtelen tagadása az az cáfolata az írói rágalmazásnak*
* *Oldallapok ns. Zala vm. fölírásához...* (1841)

## Fontoj 
* (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Delarto

eta|Kolombino kaj Arlekeno en moderna teatro.**Delarto** (, t.e. «teatro de profesiaj aktoroj») estas speco de improvizema teatro de baroka Italio. Sian pinton ĝi atingis inter la jaroj 1570 kaj 1650. De la 18a jc ĝia influo iom post iom malfortiĝas, kvankam multajn delartajn komediojn oni prezentas ankaŭ nuntempe. Delartaj trupoj forte influis aktorojn kaj dramverkistojn en ĉiuj eŭropaj landoj, kiujn ili atingis; interalie, ili rimarkeble influis la francan teatron per Moliero.

Reapero de la samaj drampersonoj en ĉiuj teatraĵoj kondukis al estiĝo de certaj teatraj tipoj, kun karaktera aspekto kaj konduto, nomataj *maskoj* (kaj en maskoj ofte aktorantaj).

Delarto evoluis paralele kaj konkure kun la elita dramarto humanisma, kiun oni nomis *klera* (itale *«erudita»*); apartaĵo de delarto estis improvizado. La aktoroj havis nur skizan scenaron, kaj farĉis ĝin per aktualaĵoj kaj gagoj (kiujn itale oni nomis *lazzi*). Nova apartaĵo estis apero de virinoj sur la sceno.

La ĉefaj maskoj estis du mastroj: Pantaleono kaj Doktoro (*Pantalone* kaj *Dottore*); du servistoj: Arlekeno kaj Brigelo (*Brighella*); ĉambristino Kolombino; Pulĉinelo kaj Kapitano. Aldoniĝis ankaŭ Pieroto.

## Vidu ankaŭ 
* Baroka teatro

## Fontoj 
* Callery, Dymphna. Through the Body: A Practical Guide to Physical Theatre. London: Nickalis Hernt Books (2001). ISBN 1-85459-630-6
* Castagno, Paul C. The Early Commedia dell'Arte (1550–1621): The Mannerist Context. Bern, New York: Peter Lang Publishing (1994).
* Cecchini, Pier Maria (1628) Frutti delle moderne comedie et avvisi a chi le recita, Padua: Guareschi
* Green, Martin and John Swan. The Triumph of Pierrot: The Commedia dell'Arte and the Modern Imagination. University Park, PA: Pennsylvania State University (1993). ISBN 0-271-00928-4
* Katritzky, M.A.The Art of Commedia: A Study in the Commedia dell'Arte 1560–1620 with Special Reference to the Visual Records. New York: Editions Rodopi (2006). ISBN 90-420-1798-8
* Palleschi, Marino. The Commedia dell'Arte: Its Origins, Development & Influence on the Ballet. Auguste Vestris (2005)
* Perrucci, Andrea (1699) Dell'arte rappresentativa premeditata, ed all'improviso
* Rudlin,John. Commedia dell'Arte: An Actor's Handbook. Ebook Corporation.
* Rudlin, John, and Oliver Crick. Commedia dell'arte: A Handbook for Troupes. London: Routledge (2001). ISBN 041-520-408-9
* Scala, Flaminio (1611) *Il Teatro Delle Favole Rappresentative*, F.Mariotti (1976).
* Taviani, Ferdinando kaj Marotti, Ferruccio, kaj Romei, Giovanna. La Commedia dell'arte e la societa barocca M. Bulzoni, Roma : 1969
* Taviani, Ferdinando and M. Schino (1982) Il segreto della commedia dell'arte.
* Tessari, R. (1969) La commedia dell'arte nel seicento
* Tessari, R. (1981) Commedia dell'arte: la maschera e l'ombra


Kategorio:Klaŭnoj
Paolo Piccirilli

**Paolo Piccirilli** (naskiĝis en 1960 en Roccasecca, Italio) estas itala gitaristo. Kiel gimnaziano en la 1970-aj jaroj en Romo, kiu pasis la abituran ekzamenon en 1979, li estis membro de la intelekte fekunda Roma Esperanto-movado kaj de la tiel nomata roma skolo de Esperanto-muziko, en kiu je gvido de la kantisto kaj gitaristo Gianfranco Molle (kiu same devenas el Roccasecca) en artisma simbiozo partoprenis ankaŭ interalie Renato Corsetti, Marcella Fasani, Giulio Cappa, *Susanna Castelviva* kaj *Mario Milan*. Jam tiam bone reganta la akustikan gitaron, li studie akompanis plurajn el la muzikaj produktaĵoj, kiuj eliris el la roma skolo, kaj kiujn publikigis la eldonejo Edistudio en Pizo. Poste li malpli kaj malpli aktive uzis la internacian lingvon, sed ankoraŭ nun tenas personajn amikajn kontaktojn kun la tiamaj kolegoj: tion respegulas la fakto, de en la gitarista retejo de Paolo en la angla kaj itala lingvoj presiĝas ampleksa kaj poezie apreza letero de Gianfranco Molle honore al la kolego.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* persona gitarista retejo, kun ekzempla filmeto pri lia muzikado (,  kaj )
* privata gitara, komence klasikeca, pli kaj pli variema, fine iom ĵaza, prezento de tri kristnaskaj kantoj en la retejo *YouTube*
* subĉiela ses-minuta gitara koncerteto de li en Roccasecca, kun partoj de la muzikaĵoj *Oblivion* de Astor Piazzolla, *Estate* de la ĵazmuzikisto kaj kantisto *Bruno Martino* kaj *Pensiero stupendo* de la popkantistino *Patty Pravo*, same en la retejo *YouTube*

Kategorio:Italaj muzikistoj
Kategorio:Italaj esperantistoj
János Szabó (episkopo)

**János SZABÓ** [jAnoŝ sabO] (kereszteleki), laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó János** estis hungara grekokatolika pastro, kanoniko, episkopo.

János Szabó http://lexikon.katolikus.hu/S/Szab%C3%B3.html naskiĝis la  1836 en Habsburga Imperio en Transilvanio en vilaĝo Dengeleg (nuntempa Dindești en Rumanio). Li mortis la  1911 en Hungara reĝlando en Szamosújvár (nuntempa Gherla en Rumanio).

## Biografio 
János Szabó frekventis gimnazion en Nagyvárad, poste li lernis teologion en Romo ekde 1853. Li doktoriĝis en 1859, en la sama jaro  li pastriĝis en Nagyvárad. En 1867 li iĝis kanoniko, en 1879 episkopo de Szamosújvár. En 1882 li aranĝis sinodon. En 1885 li estis nomumita „vera interna sekreta konsilisto”. Lia tombo kuŝas en katedralo de Gherla.

## Fontoj 
* (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj grekokatolikaj episkopoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Christophe de Beaumont

Christophe de Beaumont, arkiepiskopo de Parizo|eta|180px|dekstre

**Christophe de Beaumont du Repaire**, naskiĝinta en la kastelo de la Roque en Meyrals (Périgord) la 26an de julio 1703 kaj mortinta la 12an de decembro 1781, estis franca episkopo.

Li estis nomumita episkopo de Bajono en 1741, de Vienne en 1745 kaj finfine arkiepiskopo de Parizo en 1746.

Li ĉefe luktis kontraŭ la Jansenistoj tiom akre ke eĉ intervenis parlamentanoj kaj la reĝo. Finfine li devis iri al ekzilo. Li atakis ankaŭ filozofojn kiaj Jean-Jacques Rousseau.

Kategorio:Francaj episkopoj
Kategorio:Episkopoj de Vienne
János Szabó (abato)

**János Szabó** [jAnoŝ sabO] (Kászon-ujfalvi), laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó János** estis hungara pastro, abato, kanoniko.

János Szabó http://lexikon.katolikus.hu/S/Szab%C3%B3.html naskiĝis la  1767 en Habsburga Imperio en Transilvanio en Köszvényes (nuntempa Cusuiuș en Rumanio). Li mortis la  1858 en Kolozsvár (nuntempa Cluj en Rumanio).

## Biografio 
János Szabó frekventis gimnazion en Marosvásárhely, poste li lernis filozofion en Kolozsvár, teologion en Pest (urbo). En 1791 li pastriĝis, poste li servis en diversaj lokoj de Transilvanio. En la jaroj 1796 kaj 1797 li instruis ekleziajn juron kaj historion en Gyulafehérvár, poste li estis hejma edukisto ĉe grafa familio, krome li estis ankaŭ pastro en Kolozsvár. En 1809 li estis nomumita kanoniko, en 1819 abato, reĝa konsilisto kaj lerneja inspektoro. En 1847 li pensiuliĝis, en la sama jaro li ricevis premion.

## Liaj kontribuoj 
* *A Szent Írás és a természet szava a földnek és az emberi nemnek némely főbb változásairól* (1803, 1804)
* *Egy pár elmélkedés nagymélt. gróf Bethleni Bethlen József urnak koporsójánál* (1815)
* *Halotti elmélkedés, mellyet mélt. gróf Bethleni Bethlen Rosalia...* (1826)
* *Szabó János... egyházi beszédei* (1848)
* *Vasárnapi homiliák* (1863)

## Fontoj 
* (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero Sz, poste serĉu la nomon)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Hermann Baumeister

**Hermann BAUMEISTER** (naskiĝinta la 4-a de januaro 1806 en Hamburgo, mortinta la 16-a de aprilo 1877 samloke) estis germana politikisto, membro kaj prezidanto de la Hamburga parlamento kaj juristo.eta|Busto de Baumeister en la hamburga urbodomo

## Vivo 
Hermann Baumeister originas el hamburga komercista familio. Li studis juron en Tübingen. Unue li estis advokato. En 1835 li iĝis juĝisto ĉe la Malsupra tribunalo, kie li deĵoris ĝis 1859. Tiu paŝo estis necesa ĉar li intencis pli kaj pli okupiĝi pri sciencaj kaj politikaj temoj, kaj tio ja pli bone eblis kiel juĝisto. En 1848/49 li estis prezidanto de la Konstitucia asembleo en Hamburgo kaj akre engaĝiĝis pri moderna konstitucio. Krome li estis membro de la kontrolgremio de la urbo.

De 1859-77 li estis juĝisto ĉe la Supera tribunalo kaj iĝis en 1876 ties prezidanto. Li apartenis al la hamburga parlamento en la jaroj 1863-65 kaj 1868-77; ekde 1869 li estis parlamentestro. Ekde 1833 li estis membro de la framasona loĝio *Ferdinand zum Felsen* kaj simpatiis kun la Patriota Societo de 1765.

## Skribaĵoj 
* *Blicke auf einzelne Gegenstände des Hamburgischen Rechts.* Perthes-Besser & Mauke, Hamburg 1852.
* *Das Privatrecht der Freien und Hansestadt Hamburg.* 2 Bände. Hoffmann und Campe, Hamburg 1856; La sub la nomo "Baumeisters Lehrbuch" konata libro estis standarda fakverko pri la hamburga privata juro: ĝi legeblas ĉe Max-Planck-Institut für europäische Rechtsgeschichte .
** Band 1: *Allgemeiner Theil. Sachenrecht. Obligationenrecht.* 1856;
** Band 2: *Familienrecht. Erbrecht.* 1856.
* *Die halb-öffentlichen milden Stiftungen in Hamburg.* Hoffmann & Campe, Hamburg 1869.

## Literaturo 
* Wilhelm Heyden: *Die Mitglieder der Hamburger Bürgerschaft 1859–1862. Festschrift zum 6. Dezember 1909.* Herold, Hamburg 1909, S. 8–14.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Informoj ĉe richterverein.de

Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Hamburgo
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj framasonoj
Kategorio:Germanaj advokatoj
Kategorio:Germanaj juĝistoj
Willi Brandenburg

**Willi Brandenburg** (naskiĝinta en 1932, mortinta 83-jara en 2005) estis germana esperantisto en Telgte (pli ekzakte en la komunumoparto *Westbevern*) apud Münster *(Monastero)* en Vestfalio. Li estis membro de plurgeneracia esperantlingva familio, edzo de Margret Brandenburg, kaj kun ŝi patro de la du filoj Ulrich kaj Guido Brandenburg, kiuj poe ankaŭ havas esperantlingvajn familiojn. 

Kroniko de la loka Esperanto-movado el 2007 pri li informas jene:

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Nacia Altlernejo de Belartoj

La **Nacia Altlernejo de Belartoj** (), de Parizo (ENSBA), ofte nomita simple «» estas artolernejo prestiĝa en la tuta mondo. Temas pri publika nacia institucio de administracia karaktero ligita rekte al la ŝtato pere de la ministerio kiu zorgas pri la kulturo.

Tiuj belartoj estis kvar: nome pentrarto, skulptarto, gravuro, kun arkitekturo ĝis 1968, kiam la ministro pri kulturo André Malraux, kreis ok pedagogiajn unuojn pri arkitekturo (UPA) dise tra la tuta teritorio, reage al la krizo de la akademiismo komplikita de politikaj konfliktoj.

## Elektitaj studentoj de la altlernejo 
* Gyula Basch
* Gábor Breznay
* William Adolphe Bouguereau
* Lajos Csiszár
* Lajos Dargay
* Aladár Farkas (skulptisto)
* Jenő Farkasházy
* József Fischer (1873)
* Móric Gábor
* Ernő Goldfinger
* György Goldmann
* Friedrich Johann Gottlieb Lieder
* József Kauser
* János Árpád Kazinczy
* György Kornis
* Albert Kálmán Kőrössy
* Endre Révész
* István Sándorfi
* Miklós Schöffer
* Amrita Sérgil
* László Szabó (skulptisto)
* Alfréd Wellisch
* István Zádor

## Elektitaj instruistoj de la altlernejo 
* István Beöthy (skulptisto)

## Bibliografio 
* Frédéric Chappey, ''Les Professeurs de l'École des Beaux-Arts*, dans *Romantisme*, 1996. numéro 93. pp.&nbsp;95–101.
* Annie Jacques & Emmanuel Schwartz, *Les Beaux-arts, de l'Académie aux Quat'z'arts'', coll. Beaux arts Histoire, Ensba, 2001 

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
* «Les professeurs de l'École des Beaux-Arts (1794-1873)», fare de Frédéric Chappey ĉe la retejo persee.fr

Kategorio:Belartaj lernejoj en Francio
Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj de Parizo
Jacob Savery

**Jacob Maertensz Savery** (Kortrijk, ĉirkaŭ 1565 - entombigita Amsterdamo, 23-an de aprilo 1603) estis flandra-nederlanda pentristo.

[eta|[Ĝardeno de Edeno (1601)]]
Jacob, ankaŭ Jacques, venis el la pentristofamilio Savery. Verŝajne li sekvis lecionojn ĉe la flandra, manierisma pentristo Hans Bol. Savery ekloĝis ĉirkaŭ 1584 en Haarlem kaj poste ĉirkaŭ 1589 en Amsterdamo. Li pentris florscenojn, bestojn kaj pejzaĝojn. Li ankaŭ instruis, i.a. sian pli junan fraton Roelant Savery.
Jacob Savery estis la patro de Hans Savery la pli juna kaj Jacob Jacobsz Savery.

Kategorio:Nederlandaj pentristoj
Margret Brandenburg

**Margret Brandenburg** (naskiĝinta la 6-an de aŭgusto 1932, mortinta la 21-an de septembro 2012 en Telgte) estis germana esperantistino en Telgte (pli ekzakte en la komunumoparto *Westbevern*) apud Münster *(Monastero)* en Vestfalio. Ŝi estis membro de plurgeneracia esperantlingva familio, edzino de Willi Brandenburg, kaj kun li patrino de la du filoj Ulrich kaj Guido Brandenburg, kiuj poe ankaŭ havas esperantlingvajn familiojn, kaj de la filino Judith Brandenburg.

Krom esti motoro en la loka Esperanto-movado de la urbo Münster, kaj dum multaj jaroj funkcii kiel trankviliga ekvilibranto en la foje tre emociaj kaj koleriĝemaj debatoj en naciaj kunvenoj de Germana Esperanto-Asocio, aparte elstarigindas ŝia engaĝiĝo kiel motoro de germania Asocio por la
Prospero de la esperantlingva infanejo kaj farmejo Bona Espero en Brazilo. Ŝi helpis aĉeti pere de katolika germania helporganizo *Misereor* la unuan traktoreton por la terkultivado, konstrui la grandegan tegmenton sur la infandomo kaj fine organizis la fondon de la subtena asocio en marto 1981. Krome, ekde ties fondiĝo en 1980 ŝi multajn jarojn estis aktiva redaktoro kaj redakciano de la esperantlingva socipolitika revuo Monato. La revuo *Esperanto aktuell* 4/2013 indikas, ke la jarkunveno de GEA la 19-an de majo 2013 kadre de la Germana Esperanto-Kongreso aparte memorigis pri ŝi.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Saint-Sulpice (pariza metrostacio)

**Saint-Sulpice** [sɛ̃ sylpis] () estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 4, en la 6-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita la .

Ĝia nomo devenas de Strato Saint-Sulpice. Tiu ĉi situas en la nuna kvartalo Saint-Germain-des-Prés. Ĝi trapasas norde de Preĝejo Saint-Sulpice, dediĉita al Sulpicio la Pia (576 - 647), episkopo de Bourges de 621 ĝis 624 kaj almozula pastro de Klotaro la 2-a; la nuna preĝejo anstataŭas unuan preĝejon de 1211 fariĝintan tro malgranda. Komencita de Gamard en 1646, ĝia konstruado estis longa kaj iom post ioma kaj daŭris ĝis 1788.

## Alirejoj 
La stacio disponas pri 3 alirejoj:
* Strato de Rennes, flanko Strato du Four antaŭ n-ro 65, Strato de Rennes  
* Antaŭ n-ro 69, Strato de Rennes  
* Strato de Rennes, flanko Strato de Mézières, rulŝtuparo

## Interkonektoj 
*  RATP 39 63 70 84 87 95 96
*  N01 N02 N12 N13

## Proksime 
* Preĝejo Saint-Sulpice
* Urbodomo de la 6-a arondismento
* Palaco Luksemburgo
* Kvartalo Saint-Germain-des-Prés
* Institut de management et de communication interculturels (ISIT)

## Bildgalerio 

Paris Saint Sulpice Metro 280109.jpg|Strato de Rennes, kun Turo Montparnasse en la fono
Saint-Sulpice metro 03.jpg|Kajoj de la stacio, viditaj en direkto al .

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 4 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 4 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 6-a arondismento de Parizo
Sonĝo de Platono

*Songe de Platon* ("Sonĝo de Platono") estas filozofia fabelo de Voltaire aperinta en 1756 sed komponita ĉirkaŭ 1737. Tiam li studis matematikon (Newton) kun Émilie du Châtelet, sed dediĉis sin ankaŭ al historio (Johanino de Arko) aŭ al filozofio (Platono) montrante sian multaspektan verkemon kaj agademon. Krome la intereso por filozofio faris ke la intelektuloj tiamaj estis nomitaj ĝenerale *filozofoj*.

Kategorio:Verkoj de Voltaire
Kategorio:Verkoj el la franclingva literaturo
Kategorio:Filozofio
Kategorio:Platono
Kategorio:Verkoj de 1756
Kategorio:Sonĝoj en fikcio
Guido Brandenburg

**Guido Brandenburg** estas denaska germana esperantisto kaj esperantlingva kantaŭtoro.

eta|maldekstra|120px|kovrilpaĝo de la sonkaseda tekstaro "baf!"
Filo de la aktivaj Esperanto-movadanoj Willi kaj Margret Brandenburg en Telgte (pli ekzakte en la komunumoparto *Westbevern*) apud Münster (Vestfalio) (Monastero) kaj pli juna frato de la same denaske esperantlingva diplomato Ulrich Brandenburg, Guido estis aparte aktiva en la Esperanto-movado dum la studaj jaroj en la Universitato de Münster en la 1970-aj jaroj kaj laŭgrade iom malpli en la sekva jardeko. En 1974 li kun sia frato kaj kun Helmut Klünder gvidis la organizadon de la Internacia Junulara Kongreso de TEJO en Münster, kaj dum pluraj jaroj li esence kunorganizis la Internacian Seminarion de GEJ, ekzemple la 21-an de 1977-78, 22-an de 1978-79 kaj 23-an de 1979-80.

Flua parolanto de la itala, li ofte gastis en Romo, kaj kiel bona gitaristo kaj kantisto iĝis internacia membro de la tiel nomata roma skolo de Esperanto-muziko ĉirkaŭ la gitaristo kaj kantisto Gianfranco Molle. En 1985 en la eldonejo Edistudio en Pizo aperis la esperantlingva muzikalbumo **baf!** (laŭ la interjekcio "Baf!" - "Kia ĝenaĵo!", "Min tio ne (plu) interesas!"), kiun komune realigis la kanzonistoj Gianfranco Molle, Marcella Fasani kaj Guido Brandenburg.

Laŭ la stato de 2018 li estis la gvidanto de la Esperanto-Societo Monastera. Ekde jardekoj li kun sia familio vivas en Drensteinfurt, 22 kilometrojn sude de Monastero.

## Referencoj 
Kategorio:Denaskaj esperantistoj
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Libereco, Egaleco, Frateco

[eta|La moto de la [Francio|Franca Respubliko.]]
[eta|La [majstroverko de Eugène Delacroix nome *La Liberté guidant le peuple*, laŭ la stilo de la romantikismo, bildigas la historian epizodon de la Franca revolucio de 1830, kaj iĝis simbolo de la Franca Respubliko asociante sian kulturon al unu de la ideoj de ĝia moto: «Liberté, Égalité, Fraternité».]]

***Libereco, Egaleco, Frateco*** estas la moto de la Franca Respubliko, de la Haitia Respubliko kaj de asocioj kiaj la framasonaj Granda Loĝio de France kaj *Grand Orient de France*. Ĝi figuras en la artikolo 2a de la Franca konstitucio de 1958. Ĝi trovas sian fundamenton en tio kio koncernas la liberecon kaj la egalecon, en la artikolo 1a de la Deklaracio pri Homaj kaj Civitanaj Rajtoj de 1789, kiu estas parto de la konstitucia bloko de Francio, dum frateco estas valoro tradicia de kristanismo kaj de framasonismo.

Tiu triobla moto aperis dum la Franca Revolucio kaj en la ribelo de la sklavoj de Haitio. Ĝi estis originale proponita de Robespiero kiel nur unu formulo inter aliaj, kaj uzita dum la periodo revolucia laŭ la formo: *Liberté, Égalité, Fraternité ou la Mort* (L, E, F aŭ la morto). Ĝi estis adoptita oficiale en Francio la unuan fojon en 1848 de la Dua Respubliko, kaj ekde 1879 de la Tria Respubliko kaze de la konstitucia revizio.

La devizo servis pliajn revoluciojn de la "Printempo de la Popoloj", inkluzive de la Hungara Revolucio de 1848.

Ekde la komenco de la 20a jarcento francaj moneroj portas la devizon kaj eĉ post kiam Francio aliĝis al la eŭrozono la devizo daŭre reprezentas Francion en ĉi tiu valuto, la eŭro. Dum kelka tempo la devizo estis uzata por marki preĝejojn posedatajn de la franca ŝtato, male al preĝejoj posedataj de la katolika eklezio.

Pluraj aliaj nacioj adoptis tiun devizon kiel valoran esprimon: Haitio, Ĉado, Niĝero kaj Gabono, kiuj estas eksaj francaj kolonioj. La tri valoroj ankaŭ aperas en la antaŭparolo de la Barata Konstitucio adoptita en 1950.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Franca Respubliko
* Deklaracio pri Homaj kaj Civitanaj Rajtoj

### Bibliografio 
* Borgetto, Michel. *La Devise : « Liberté, Égalité, Fraternité »*. Paris : PUF, 1997, 128 p. (Que sais-je ?; n° 3196). 
* David, Marcel. ''Le Peuple, les droits de l'homme et la république démocratique''. Paris : l'Harmattan, 2002, 275 p. 

### Eksteraj ligiloj 
* Documents révolutionnaires avec différentes devises, République française et Cisalpine.
* Un exemple d'emploi, *Annales historiques de la Révolution française*, n° 322
* Proposition de loi tendant à rendre obligatoire la mention : « Liberté, Égalité, Fraternité » sur les édifices publics n° 2819, prezentita de Jean-Pierre Nicolas en 2006.
* Retejo de la Prezidenteco de la Respubliko.

Kategorio:Franca Revolucio
Kategorio:Konstitucioj
Kategorio:Motoj
Kategorio:Francaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Libereco
Kategorio:Jura egaleco
Kategorio:Frateco
Kategorio:19-a jarcento
Kategorio:18-a jarcento
Histoire d'un bon bramin

'''''Histoire d'un bon bramin''''' (Historio de bona bramano) estas filozofia fabelo verkita de Voltaire kaj publikigita en 1761, kies temo estas tiu de la feliĉa stultulo.

## Resumo 
Unu bramano, saĝulo, plena je spirito kaj riĉa estas malfeliĉa ĉar li estas konscia pri sia malklero pri la naturo de la animo, de la pensaro, de la tempo, de la dioj ktp. Lia najbarino, nome religiema baratanino, stulta kaj malriĉa, nenion demandas al si kaj estas feliĉa se ŝi havas akvon de la rivero Gango por lavi sin.

La bramano konstatas tiam ke li estus feliĉa se li estus stulta, sed tiam li ne volus tian feliĉon.

Kategorio:Verkoj de Voltaire
Kategorio:Filozofio
Kategorio:Platono
Kategorio:Klerismo
Kategorio:18-a jarcento
Kategorio:Verkoj el la franclingva literaturo
Kategorio:Verkoj de 1761
Kategorio:Fikciaj baratanoj
Les Deux Consolés

***Les Deux Consolés*** (La du konsolitaj ) estas filozofia fabelo de Voltaire aperinta en 1756, ĉe la volumo IV de la kompleta verkaro *Collection complète des œuvres de M. Voltaire* publikigita de la fratoj Cramer.

Tiu rakonto, tre mallonga, rakontas kiel la du ĉefroluloj, nome la filozofo Citamulo kaj la trista virino konsoliĝas reciproke. La filozofo Citamulo klopodas sensukcese konsoli la virinon rakontante pri grandaj damoj kiuj estis tiom malfeliĉaj ke la sorto de la virino aspektu malpli malbona. La celo de tiu rakonto estas ke ŝi ne pensu plu pri sia propra sorto.

La tagon sekvantan, la filozofo perdis sian solan filon. La sinjorino skribigis la nomaron de ĉiuj reĝoj kiuj perdis siajn idojn, sed la filozofo, kvankam vidis ĉion tre ĝusta, ne ĉesis plori.

Tri monatojn poste, ili renkontiĝis kaj, vidante ke ili ambaŭ estas tre kontentaj, decidis starigi statuon kun la jena skribaĵo: *Al tiu kiu konsolas*.

## Referencoj 
Kategorio:Verkoj de Voltaire
Kategorio:Verkoj el la franclingva literaturo
Kategorio:Filozofio
Kategorio:Platono
Kategorio:Verkoj de 1756