open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kristo-preĝejo (Erfurto)

La evangelia-luterana **Kristo-preĝejo** (germane: *Christuskirche*) estas preĝejo en la urbokvartalo *Brühlervorstadt* en Erfurto (Tettaustraße nr.3). Ĝi servas al la komunumo de la Eklezio memstara evangelia-lutera.

## Historio 
eta|La preĝejo post la lasta restaŭrado.
Post la fondiĝo de komunumo de praluteranoj (germane: *Altlutheraner*), la anoj uzis ekde 1844 por la preĝadoj salonon en la urbokerno de Erfurt (Große Arche nr. 14; en la hodiaŭa Naturhistoria Muzeo). Sed jam en 1836 estis grupiĝinta kontraŭleĝe la unua grupo ĉirkaŭ la paroĥestro Johann Andreas August Grabau: li estis maldungita kiel estro de la komunumo de la Preĝejo Sankta Andreo en 1837 kaj devis elmigri Usonon kun aliaj 108 praluteranoj.

En 1913 konsekritis la nova preĝejo. Ĝi estas de novklasicisma stilo, halopreĝejo kun mansarda tegmento. Ĉe la turo (oriente) estas ĉefenirejo kun kolona portiko. Inter 1973 kaj 1976 la interno restaŭritis (parto jam en 1958). La preĝejon kaj la duetaĝan paroĥan domon oni elfunde denove restaŭris en 2009.

## Vidu ankaŭ 
Kapelo Sankta Georgo (Arnstadt)

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la komunumo paroĥa.
* Informoj ĉe *erfurt-web*.
* Detala rakonto de la okazaĵoj de la 14-a de septembro 1913 en la paroĥa cirkulero de septembro 2013, okaze de la 100-a datreveno de la konsekro de la preĝejo. 

Christuskirche
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Kristo
Kategorio:Novklasikismaj konstruaĵoj en Erfurto
Saint-Césaire (Francio)

**Saint-Césaire** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 924 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Saint-Césaire situas en la oriento de Charente-Maritime,  oriente de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Saint-Césaire

**Saint-Césaire** povas esti:
* Saint-Césaire, urbo en Kebekio, en Kanado,
* Saint-Césaire, komunumo en Charente-Maritime, en Francio,
* Saint-Césaire-lès-Nîmes, kvartalo de Nimo, en Francio.
Unio por la Progreso de Kantabrio

La **Unio por la Progreso de Kantabrio** (hispane *Unión para el Progreso de Cantabria* aŭ mallongige **UPCA**) estis politika partio en Kantabrio (Hispanio), plej aktiva inter 1991 kaj 1999.
Ĝi estis fondita de Juan Hormaechea en la fino de la jaro 1990. 

Pli antaŭe, Juan Hormaechea estis aktiva en la partio  Popola Alianco (1987-1990) kaj iĝis prezidento de Kantabrio ĝis mocio pri deklaro de nekonfido kontraŭ li. Tamen, en la regiona baloto de 1991 li estris la ĵus-kreitan propran partion UPCA. En tiu baloto la partio ricevis 15 parlamentajn seĝojn, nur 1 malpli ol PSOE. Tiam la Popola Partio (kiu apogis mocion pri deklaro de nekonfido en 1990) faris koalicion kun UPCA kaj cedis la predizentecon de la Registaro de Kantabrio. Tial Juan Hormaechea iĝis dufoje prezidento, sed unuafoje kiel partiestro de UPCA.

En la jaro 1994, Juan Hormaechea kaj ĉiuj membroj de lia unua ofic-periodo en la Registaro de Kantabrio (inter 1987 kaj 1990, ne reprezente de UPCA, sed Popola Alianco) estis juĝitaj pro diversaj akuzoj je korupto. Juan Hormaechea estis kondamnita je 6 jaroj en prizono, sed finfine li ne eniris prizonon pro forpardono je 5 jaroj.

Tiu ĉi polemiko nocis la reputacion de la partio kaj la postaj balotaj rezultoj estis tre malbonaj. En 1995, sen Juan Hormaechea, la partio atingis 7 parlamentajn seĝojn (iĝis la trie plej forta partio, tuj super la Regionisma Partio de Kantabrio, kies rezulto iĝis de 2 al 6). Post tiu ĉi rezulto, la partio iĝis pli kaj pli malforta kaj iom post iom malaperis el lokaj registaroj ankaŭ. En la regiona baloto de 1999 UPCA akiris neniun seĝon en la Parlamento de Kantabrio kaj ne plu havis partianojn en ĝi.

Kvankam la partio ne anoncis oficialan rezolucion pri malfondiĝo, ĝi estas kvazaŭ morta. En la municipa baloto de 2003, ĝi ricevis nur 101 voĉdonojn, tio estas 0.03% el la tuta voĉdonoj, kaj de 2003 la partio ne plu partoprenas en neniu baloto.

Kategorio:Politikaj partioj de Kantabrio
Kategorio:Regionaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1991
Apostolaj konstitucioj

***Apostolaj konstitucioj*** (latinlingve: *Constitutiones Apostolorum*, grekalingve: *Διαταγαὶ τ˜ων ἂγίων ἀποστόλων διὰ Κλήμεντος*) estas granda *oklibra* verko temanta pri Kanona juro kaj liturgio, datebla inter la jaroj 375 kaj 380. Ili estas konceptataj kiel instrua manlibro por klerikaro, kaj ankaŭ parte por la laikaro, kiu estus diktita rekte de la dekdu apostoloj.

La lingvo estas tiu greka ankaŭ se eroj aperas nur en latinlingvaj kodeksoj.

Ĝenerale oni opinias ke ili devenas al Sirio, el Antiokio,  kaj en la teksto eblas rimarki spurojn de arianismo. Ĵuse iuj studuloj konfirmis ke la aŭtoro estas la sama kiu verkis la apokrifajn leterojn de Ignaco, nome la anomea (= malsimila: ariana ne akceptanta la kompromisojn de Ario)
episkopo Juliano el Kilikio.

## Enhavo 
La *Apostolaj konstitucioj* entenas ok traktatojn pri prakristanaj disciplino, doktrino kaj kulto; ilia pensostrukturo povas esti resumita tiele:
* la unuaj ses libroj estas libera reformulado de la *Didaskalia Apostolorum* (Instruaĵoj de la apostoloj) kaj havas kiel temojn:
# la konduton de kristanoj,
# la eklezia hierarkio,
# la vidvinoj,
# la orfoj,
# la martiroj,
# la skismoj;
* la sepa libro, dediĉita al la moralo kaj al la kristana inico, enhavas pliampleksan reellaboradon de la Didakeo (ĉapitroj 1-32), kvin laŭdajn preĝojn similajn al tiuj uzitajn en la sinagogoj (ĉapitroj 33-45), ritan preĝon inicigan al kristanismo, la nomojn de iuj episkopoj ordinitaj de la apostoloj kaj preĝojn;
* la 8-a libro baziĝas, krom sur la lasta ĉapitro, sur la "Apostola Tradicio", tre ampleksigita kun aliaj temoj; dediĉita al karismoj, al Eŭkaristio kaj al la ordinado, ĝi entenas perditan eltiraĵon pri karismoj similan al tiu kiu antaŭis la Apostolan Tradicion (ĉapitroj 1 kaj 2); la tieldiritan Klementan liturgion, Eŭkaristian liturgion (de la 6-a ĝis 15-a ĉapitroj); kolekton de 85 juraj kanonoj eltiritaj el la Koncilioj de la 4-a jarcento, konataj kiel “Apostolaj Kanonaj”, ili havis pli granda disvastiĝon ol la aliaj eroj de la “Apostolaj konstitucioj”.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Apostola konstitucio

## Bibliografio 
* Franciscus Xavier Funk, Didascalia et Constitutiones Apostolorum (latine kaj greke), Paderbornae, 1905.
* "Le Costituzioni apostoliche (IV sec.)", in Georges Gharib, Ermanno Maria Toniolo, Luigi Gambero e Gerardo Di Nola (a cura di), Testi mariani del primo millennio. 1. Padri e altri autori greci, Roma, Città Nuova, 1988, pp. 370-371. ISBN 88-311-9215-9.
* Franclingven traduko: *Les Constitutions apostoliques*, Introduction, traduction et notes par Marcel Metzger, professeur à la faculté de théologie catholique de Strasbourg, Éditions du Cerf, 1992.

## Eksteraj ligiloj 
http://archive.org/details/didascaliaetcon00funkgoog

Kategorio:Kristana literaturo
Kategorio:Kristana literaturo de la 4-a jarcento
Kategorio:Historio de kristanismo
Kategorio:Antikva kristanismo
Kantabra Unio

**Kantabra Unio** (hispane, *Unidad Cántabra* aŭ mallongige **UCn**) estas politika partio en Kantabrio (Hispanio).

Ĝi fondiĝis en 2002 en Torrelavega kaj ne havas difinitan propran ideologion. La fondintoj estas eksmembroj de la Regionisma Partio de Kantabrio kaj la malaperinta Unio por la Progreso de Kantabrio. Ĝi aktivas nur en la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi apogis oficialiĝon de la kantabra labaro.

La partio unuafoje partoprenis la voĉdonojn kaj komunumajn kaj municipajn en la jaro 2003. Tiam ĝi ricevis 7000 voĉdonojn por la Parlamento de Kantabrio (tio estas, ne havis anojn en la parlamento) kaj diversaj partianoj iĝis membroj de lokaj registaroj en kelkaj malgrandaj municipoj. La elreviga rezulto de tiu ĉi baloto (post grava balotkampanjo, oni esperis pli grandan nombron de voĉdonoj) okazigis skismon en la partia estraro. 

En municipa voĉdono de 2007 ĝi renovigis ties anon, Emilio Zubizarreta, en la municipa registaro de Reinosa, kiu estas la plej granda municipo kun partiano en politika ofico. Tamen, tuj antaŭ la voĉdono de 2011, la proparolanto Emilio Zubizarreta anoncis demision kaj la partio tial ne konkuris.

Kategorio:Politikaj partioj de Kantabrio
Kategorio:Regionaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2002
(9057) 1992 HA5

**(9057) 1992 HA5** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Movebla domo

[eta|dekstra|250px|Moveblaj domoj en Nitzan, [Israelo, 2005.]]
eta|Tipa movebla domo el la fino de 1960 kaj la komenco de 1970.
eta|Foto de ruldomo Zimmer en ruldomejo en Tampa, Florido, 1958.

**Movebla domo** estas domo, kiun oni povas movi. Ĝi estas konstruita en fabriko el malpezaj materialoj por servi kiel portempa aŭ porĉiama loĝejo. Konstruita sur movebla ĉasio, ne sur elfosita fundamento, ĝi devas esti enloĝebla la tutan jaron, esti konektebla al la publikaj servoj, kaj ĉiam resti transportebla per aŭto, kamiono aŭ traktoro, depende de ties pezo.

## Historio 
En Usono, ĉi tiaj domoj komencis aperi kiam komencis la erao de aŭtoj kaj vojaĝado per ŝoseoj. Ili venas de la ruldomoj uzitaj por kampado aŭ longaj vojaĝoj.

La unuaj moveblaj domoj estis merkatitaj ĉefe al homoj kies vivstilo bezonis moveblecon, sed en la komenco de 1950 la domoj komencis esti merkatitaj kiel malmultekostaj domoj dizajnitaj por esti fiksitaj en unu loko por longa tempo, aŭ eĉ porĉiame instalitaj kun masonita fundamento. Antaŭe, la domoj estis du metrojn kaj duono larĝaj aŭ pli malgrandaj, sed en 1956, la domoj de tri metroj larĝaj estis enkondukitajn kune kun la nova termino *mobile home*.

## Galerio 

Dosiero:Pine Grove Homes Home Is Built From The Frame Up.jpg|Oni komencas konstruante la fundamentan kadron.
Dosiero:Pine Grove Homes Interior Side Walls Are Attached.jpg|La enaj muroj estas fiksitaj.
Dosiero:Manufactured Home Roof Is Built And Lifted In Place.jpg|La tegmento estas metita sur la domon.
Dosiero:Pine Grove Homes Ready For Drywall.jpg|La gipsoplatoj estas pretaj.
Dosiero:Manufactured Home Ready For Shippment To Your Site.jpg|Domoj pretaj por liverado.
Dosiero:Modern desert mobile home - manufactured house.jpg|Moderna domo dizajnita por aspekti kiel adoba domo.
Dosiero:FEMA - 33715 - A mobile home being moved in California.jpg|Movante moveblan domon en Kalifornio.
Dosiero:Mobilehome transport.jpg|Movebla domo preta por movado.

## Legu ankaŭ 
Ruldomo

## Referencoj 
* Bréville, Benoît. La ordinaruloj de la moveblaj domoj. 'Le Monde Diplomatique' februaro 2016.

Kategorio:Domoj
English-Esperanto Dictionary

***English-Esperanto Dictionary*** estas vortaro, verkita de Fleming Fulcher kaj Bernard Long. Ĝi aperis en 1921, sed estas plurfoje reeldonita kaj represita de la "The Esperanto Publishing Company Limited" el Heronsgate, Anglujo. 
## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por  Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing* 

Kategorio:Esperanto-vortaroj
Kategorio:Angla lingvo
Kategorio:Libroj aperintaj en 1925
Kategorio:Libroj aperintaj en 1949
Kategorio:Libroj aperintaj en 1962
Kategorio:Libroj aperintaj en 1985
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por  Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Centro Botín

**Centro Botín** estas kultura centro en Santandero (Kantabrio), en Hispanio, inaŭgurita en 2017. Ĝi celas iĝi unua-ranga arto-centro en Hispanio por konkuri internacie kun aliaj gravaj centroj kaj muzeoj.

Ĝi estas projekto lanĉita de Fondaĵo Marcelino Botín. La konstruaĵo havas du apartajn ejojn, parte super maro en la Golfo de Santandero, kaj estis dezajnita de la itala Pritzker-premia arkitekto Renzo Piano. 
Ĝi staras ĉe la marbordo, tuj antaŭ la sidejo de la Banko Santandero, kies ĉefa akciulo estis la samnoma bankisto Emilio Botín.

La okcidenta ejo estas cela al arto kaj havas ekspoziciejon larĝan je 2.500 m². Sub ĝi estas komerca kaj restoracia areo. La orienta ejo, pli malgranda, estas edukejo kun teraso kun paronamo de la Golfo de Santandero. Sub ĝi ankaŭ estas ŝirmita placo granda je 950 m².
Laŭ la bankisto Emilio Botín, forpasinta estro de la Fondaĵo Marcelino Botín, la konstruado kostis je 77 milionoj de eŭroj.  Plie, la fondaĵo promesis ĉiujaran buĝeton je 12,5 milionoj de eŭroj por subtenado kaj progreso de la centro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Centro Botín

Kategorio:Muzeoj en Kantabrio
Kategorio:Konstruaĵoj en Kantabrio
Kategorio:Muzeoj pri arto
Kategorio:Santandero
Aleksandro Leopoldo de Habsburgo-Loreno

Arkiduko **Aleksandro Leopoldo de Aŭstrio**, germane ***Erzherzog Alexander Leopold von Österreich*** hungare ***Habsburg–Lotaringiai Sándor Lipót*** (naskiĝis la  en Florenco; mortis la  en Laxenburg) estis hungara palatino kaj aŭstra arkiduko.

## Kariero 
Aleksandro Leopoldo estis edukita en kortego de Florenco. Li interesiĝis precipe pri matematiko kaj kemio. En 1790 la hungara parlamento elektis lin palatino, poste Aleksandro Leopoldo politikadis kompromise. Li strebis ankaŭ por la hungaraj interesoj. En 1795 Ignác Martinovics estis kondamnita je morto pro komploto, tial Aleksandro Leopoldo timis pro la revoluciaj ideoj, tial li komencis fari polican teroron. Post monatoj li mortis en akcidento. La sekva palatino faris finon al la teroro kaj sekvis saĝa politikado inter Habsburga Imperio kaj Hungara reĝlando.

Kategorio:Hungaraj palatinoj
Aleksandro Leopoldo
Aleksandro Leopoldo
Baziliko Notre-Dame de Alençon

**Baziliko Notre-Dame de Alençon** estas preĝejo de Gotika arkitekturo situanta en la centro de Alençon en piedira zono. Ĝia konstruo estis komencita de Karlo la 3-a dum la Centjara milito en  1356 kaj finiĝis en la 19-a jarcento. Ĝi estas baziliko ekde de la .

## Familio Martin 
Louis kaj Zélie Martin, gepatroj de sankta Tereza de Lisieux, geedziĝis la  en Notre-Dame de Alençon.

Sankta Tereza de Lisieux ricevis tie sakramenton de bapto la , du tagojn post sia naskiĝo. La robo de tiu ceremonio estas ekspoziciita en la preĝejo. Oni ankaŭ povas ekvidi nuntempan vitralon kiu reprezentas la ceremonion.

Post la beatigo de geedzoj Martin la  en Lisieux kaj pilgrimoj faritaj al Alençon, Notre-Dame de Alençon estis oficiale altrangigita al baziliko fare de papo Benedikto la 16-a la .

## Arĥitekturo 
Tiu konstruaĵo posedas navon kun kvin spanoj de gotika stilo, de la 15-a jarcento, frua 16-a jarcento. Sekve al incendio, la ĥorejo kaj sonorilturo estis rekonstruitaj meze de la 18-a jarcento. La lanterno (arĥitektura termino) (ĉirkaŭ 1736) estas verko de arĥitekturisto-inĝeniero Jean-Rodolphe Perronet. Ĝia triobla pordego ŝuldiĝas al Jean Lemoine.

## Bibliografio 
* *Huit siècles d’art sacré dans l’Orne : huitième centenaire de Notre-Dame de Paris, art sacré contemporain*, Caen, J. Pougheol, 1964.
* Éléonore-Aglaé-Marie Despierres, *Les Orgues de Notre-Dame d’Alençon*, Argentan, impr. du *Journal de l’Orne*, 1888.
* Éléonore-Aglaé-Marie Despierres, *Portail et vitraux de l’Eglise Notre-Dame d’Alençon*, Paris, E. Plon, Nourrit et cie, 1891.
* Jacques Dubois, *Notre-Dame d’Alençon : financement et reconstruction, 1350-1540*, Rennes, Presses universitaires de Rennes, 2000. ISBN 978-2-86847-488-9
* L. V. Dumaine, *Notre-Dame d’Alençon, ses parties remarquables, ses curés, ses récentes restaurations*, Mamers, G. Fleury, 1885.
* Louis Grodecki, *Notre-Dame d’Alençon*, Extrait de *Société française d’archéologie*, S.l.s.n., 1955.
* Robert Mowat, *Les inscriptions des trésors d’argenterie de Bernay et de Notre-Dame d’Alençon*, S.l.s.d., 35 p.&nbsp;27 x .
* L. Tabourier, *Aux visiteurs de Notre-Dame d’Alençon. I. Son Histoire. II. Ses richesses artistiques*, Alençon, Imp. alençonnaise, S.d., 22 p.&nbsp;4 pl. h.t., couv. ill. 18 x .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Alençon

## Eksteraj ligiloj 
* Mecenato por la orgeno de Notre-Dame de Alençon
* Baziliko Notre-Dame de Alençon

Kategorio:Alençon
Kategorio:Bazilikoj en Francio
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Maria
Elminiga difekto

[eta|Avertoŝildo pri elminigaj difektoj en la suda [Ruhr-Regiono]]
[eta|Romiĝo ĝis la tersurfaco en rivereta valo ĉe [Wetter. La rivereto plene forsinkas en la malnovaj minoj.]]
[eta|La bastonoj montras la termalleviĝoj en la [Emscher-Marĉejo ĉe Herten (proksime de Minejo Ewald 1/2/7 dum la lastaj 25 jaroj (1980: -7,8 m; 1985: - 3,8 m; 1990: - 1,3 m; 2000: eksfunkciigo)]]
**Elminiga difekto** estas difekto kaŭzita per minekspluataj aktivecoj plejparte je konstruaĵoj kaj terposedaĵoj. Elminigajn difektojn ne nur kaŭzas subtera ekspluato. Ankaŭ sinkanta grundakvo-nivel aŭ horizontaj termovoj en la influsferoj de subĉielaj minejoj povas rezultigi elminigajan difektojn.

## Principoj 
La subtera ekspluato de kuŝejoj iom post iom malkovras la surkuŝantan ŝtontavolon. Tiu ĉi rompiĝas pro manko de apogo. Tio ekmovigas la suprajn ŝtontavolojn. Tiuj ĉi movadoj estas rimarkeblaj ĝis la tersurfaco. Depende de la profundeco kaj la ŝtontavoloj tiam okazas diversaj efikoj sur la tersurfacon. Je grandaj profundecoj (> 60 metroj) la tersurfaco iom post iom sinkas. Je tersurfacaj sinkadoj kutime okazas ŝtonmovadoj kiel sinkadoj, oblikvigoj, tiradoj kaj premadoj. Je la ekspluato en profundeco inter 30 kaj 100 metroj povas okazi, aparte pro la ekspluato de dikaj kuŝejoj, kompleta trarompiĝo de la surkuŝantaj ŝtontavoloj ĝis la tersurfaco. Se pro kaŭzo de ŝanĝiĝoj de la tersurfaco, elvokitaj per la elminigo, personoj estas vunditaj aŭ mortitaj respektive aĵoj difektitaj, temas pri elminigaj difektoj.

## Referencoj 
eta|maldekstre|Pro elminigaj difektoj necesiĝinta kanaligo de la rivereto Seseke (Ruhr-Regiono)

## Literaturo 
* Wolfgang Heller: *Bundesberggesetz : (BBergG) ; vom 13. August 1980 (BGBl. I S. 1310) - zuletzt geändert durch Gesetz vom 21. August 2002 (BGBl. I S. 3322)*. 10-a eldono. Glückauf Verlag, Essen 2002, ISBN 3-7739-1248-X.
* Helmut Kratzsch: *Bergschadenkunde*. 4-a eldono. Deutscher Markscheider-Verein e.V., Bochum 1997, ISBN 3-00-001661-9.
* Johannes Schürken, Detlev Finke: *Bewertung von Bergschäden*. 3-a eldono. Theodor Oppermann Verlag, Isernhagen 2008, ISBN 978-3-87604-025-7.
* Dietmar Placzek: *Gründungen in Bergbaugebieten*. en: Grundbau-Taschenbuch, Teil 3. 7-a eldono. Verlag Ernst & Sohn, Berlino 2009, ISBN ISBN 978-3-433-01846-0.

## Eksteraj ligiloj 
* Elminigaj difektoj en la Ruhr-Regiono 

Kategorio:Minado
Dorénaz

**Dorénaz** estas komunumo en la distrikto Saint-Maurice en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 766 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Dorénaz situas en la franclingva Suba Valezo, norde de Martigny kaj sudsudoriente de Saint-Maurice, ĉe la orienta bordo de la rivero Rodano, kiu en tiu parto de Valezo fluas de sudo al nordo. Sur la komunuma teritorio situas la natura rezervejo *Les Follatères*. La komunumo konsistas el la vilaĝo Dorénaz kaj la vilaĝetoj Alesse kaj Champex sur alteco de 900 respektive 1000 m s.m.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,57 km², de kiuj 54,7% estas kovritaj de arbaro, 27,3% servas por agrikulturo kaj 4,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Dorénaz limas en nordo al Collonges, en oriento al Fully, en sudo al Martigny, en okcidento al Vernayaz, kaj en nordokcidento al Evionnaz.

## Trafiko 
Rekte okcidente de la komunuma limo de Collonges aliflanke de Rodano pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9, kiu sur peco kongruas kun la kantona ĉefvojo n-ro 21, kaj la svisa aŭtovojo A9. Al Dorénaz kondukas ponto de Vernayaz kaj flanka vojo de Martigny al Collonge. Pere de la loka buslinio n-ro 1 al Martigny kaj la buslinio n-ro 2 al Evionnaz la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De la centro de Dorénaz aertelfero kondukas al Champex.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Dorénaz datiĝas el la 11-a jarcento per la vortoj *usque ad frontem Dorone*. En la 13-a jarcento Dorénaz apartenis al la burĝa familio Wychardy. En la jaro 1300 la loko estis akirita de la Hospitalo Jakobo, kiu apartenis al la Abatejo de Saint-Maurice. Sub la regado de la Valezaj Dekonoj de 1476 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la loko apartenis al la Voktejo Saint-Maurice, el kiu poste fariĝis la Distrikto Saint-Maurice. De 1802 ĝis 1816 Dorénaz formis kune kun Collonges la komunumon Outre-Rhône [Transrodanio].

## Vidindaĵoj 
Ekde la jaro 2000 en Dorénaz ekzistas la *Domo de fabeloj kaj legendoj* (Maison des contes et légendes).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Dorénaz
* Retejo de la Domo de fabeloj kaj legendoj
Nacia Parko Lagoj Nelson

**Nacia Parko Lagoj Nelson**, , situas en la Tasmana Regiono de Suda Insulo de Novzelando.

Ĝi estis formita en 1956 kaj kovras ĉirkaŭ 1,020 km². Ĝi centriĝas je du grandaj lagoj, nome Rotoiti kaj Rotoroa. La parko inkludas ankaŭ ĉirkaŭajn valojn (kiaj tiuj de la Travers, Sabine, kaj D'Urville, suprajn areojn de la Matakitaki) kaj montarojn (Montaro Saint Arnaud, Monto Robert). La parko estas populara areo por tendumo, marŝado and fiŝkaptado.

La parko estas administrata de la Novzelanda Departamento de Konservado kiu funkciigas Vizitantan Centron en Saint Arnaud kiu havigas ĝisdatigitan kaj fidindan informaron pri ĉiuj aspektoj de la Nacia Parko.

Kategorio:Naciaj parkoj en Nov-Zelando
Benito Juárez (apartigilo)

**Benito Juárez** povas esti:

* Benito Juárez (Guerrero)
* Benito Juárez (Sonora)
* Benito Juárez (Veracruz)
* Benito Juárez (Zacatecas)
* Benito Juárez (Quintana Roo)
* Benito Juárez (Tlaxcala)
* Benito Juárez (Michoacán) ĉefurbo de komunumo Juárez, Michoacán
* Chiquihuitlán de Benito Juárez
* Tlacotepec de Benito Juárez
* Flughaveno Benito Juárez flughaveno en Meksik-urbo

## Vidu ankaŭ 
* Juárez (apartigilo)
Aguascalientes (apartigilo)

***Aguascalientes*** (ankaŭ **Agvaskaljento**, ***Agua Caliente*** ktp., signife "varmaj akvoj") povas esti:

* Aguascalientes - subŝtato de Meksiko
* Aguascalientes (komunumo) - komunumo de la subŝtato Aguascalientes
* Aguascalientes (Aguascalientes) - ĉefurbo de la subŝtato
(9400) 1994 TW1

**(9400) 1994 TW1** estas tre malgranda amora asteroido malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Kenneth J. Lawrence elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

En la nuna epoko (2013), la tre discentra orbito de tiu terrenkonta asteroido pasas je 0,292665 astronomia unuo de tiu de Tero (MOID), tie estas 43,78206 milionoj da km.

* La , ĝi pasis al 0,44220 AU (66,1516 milionoj da km) de Tero.
* La , ĝi pasos al 0,35144 AU (52,5744 milionoj da km) de Tero 
* La , ĝi pasos al 0,38611 AU (57,7616 milionoj da km) de nia planedo.

Ĝi estas pli proksime pasanta marsrenkonta asteroido : la  ĝi pasos al 0,05292 AU (7,9170 milionoj da km) de Marso.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Malkovrita de Kenneth J. Lawrence
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Csaba Mátyás

**Csaba Mátyás** [ĉaba mAtjAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mátyás Csaba** estas hungara inĝeniero, ekologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).

Csaba Mátyás http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19279 naskiĝis la  1943 en Hungario en Marosvásárhely (nuntempa Târgu Mureș en Rumanio).

## Biografio 
Csaba Mátyás frekventis universitaton en Sopron kaj Dresdeno. Post la diplomo en 1967 komence li estis arbaristo, baldaŭe li gvidis arboreton de Szombathely. En 1986 li ekinstruis en la universitato kiel katedrestro. Li estis ankaŭ vicrektoro dum 5 jaroj. Li doktoriĝis en 1987 antaŭ la akademio. Li instruis ankaŭ eksterlande en Toronto kaj Kalifornio. Li okupiĝas pri arbaroj. Li havas edzinon, kiu naskis 2 filinojn. Li ricevis 3 medalojn kaj premion inter 1967-2012.

## Verkaro (elekto) 
* *A fenyők termesztése és a fenyőgazdálkodás* (1978)
* *An Introduction to Forest Tree Improvement* (1983)
* *Genetics of Scots Pine* (1991)
* *Erdészeti-természetvédelmi genetika* (2002)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
(9058) 1992 JB

**(9058) 1992 JB** estas tre malgranda apolona asteroido malkovrita la  de la usonaj astronomoj Kenneth J. Lawrence kaj Jeff T. Alu elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

Laŭ ĝia asoluta magnitudo, ĝia diametro estas taksata inter 1 kaj 2,1&nbsp;km. En la nuna epoko (2013), la orbito de tiu terrenkonta asteroido pasas je 0,08379 astronomia unuo de tiu de Tero, tie estas 12,5353 milionoj da km.

* La , ĝi pasis al 0,09325 AU (13,9496 milionoj da km) de Tero.
* La , ĝi pasos al 0,08285 AU (12,3943 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Kenneth J. Lawrence
Kategorio:Malkovrita de Jeff T. Alu
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Miklós Mattyasovszky

**Miklós Mattyasovszky** [miklOŝ matjaŝovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mattyasovszky Miklós** estis hungara juristo, politikisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1931).

Miklós Mattyasovszky http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1875 en Budapeŝto. Li mortis la  1939 en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Mattyasovszky studis juron en l universitato, poste li havis postenon en la ministerio pri agrario ekde 1900. En 1911 li iĝis privata profesoro en la universitato. En 1920 li partoprenis en kodigo pri bienoj. Li strebis kontraŭ dispeciĝoj de la bienoj, krome li daŭre instruis en Universitato de Budapeŝto.

## Verkaro (elekto) 
* *Törzsöröklési jog és törzsöröklési szokás* (1894)
* *Telepítés, földöröklés* (1907)
* *A vízjog* (Rajto pri la akvo), (1914)
* *Adórendszerünk agrárpolitikai bírálata* (1929)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

 

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nándor Mauthner

**Nándor Mauthner** [maŭtner], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mauthner Nándor** estis hungara kemiisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1934).

Nándor Mauthner http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09732/10245.htm naskiĝis la  1879 en Budapeŝto. Li mortis la  1943 en Budapeŝto (Laŭ http://www.matud.iif.hu/2013/09/02.htm li sinmortis en la 21-an de majo 1944) pro la kontraŭjudaj kruelaj agaoj.

## Biografio 
Nándor Mauthner devenis el juda familio. Li frekventis universitaton en Zuriko, sed li doktoriĝis en 1903 en universitato de Ĝenevo. Poste kelkajn jarojn li esploris en Berlino. En 1911 li ekinstruis organikan kemion kiel privata profesoro en universitato en Budapeŝto. Li interrompis la instruadon en 1917 kaj li estis soldata kemiisto en Vieno. Li okupiĝis precipe pri glukozoj. Li iĝis martiro de la 2-a mondmilito.

## Verkaro 
Liaj verkoj aperis en enlandaj kaj eksterlandaj fakrevuoj.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* (la teksto estas legebla maldekstre iom pli malsupre) 

 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Béla Mauritz

**Béla Mauritz** [maŭric], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mauritz Béla** estis hungara mineralogo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1923).

Béla Mauritz http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=mauritz&nev5=Mauritz+B%E9la naskiĝis la  1881 en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la  1971 en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Mauritz frekventis universitaton en Budapeŝto, poste en 1902 li eklaboris samloke en la universitato. Inter 1905-1910 helpe de stipendio li plulernis en Heidelberg, Lejpcigo, Dresdeno, Vieno. Hejmenveninta li pluinstruis, en 1911 li ricevis la rangon privata profesoro. En 1943 li estis rektoro. Li doktoriĝis en 1957. Li okupiĝis precipe pri vulkanaj mineraloj.

## Verkaro (elekto) 
* *A Mátra hegység eruptív kőzetei* (1909)
* *A kristálytan története* (1911) - kunaŭtoro
* *A Föld. A Természet Világa* (La Tero. Mondo de Naturo), (1939)
* *Ásványtan (I–II.)* (Mineralogio), (1942) - kunaŭtoro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj mineralogoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj petrologoj
Nacia Parko Artura Montopasejo

eta|200px|urbo Artura Montopasejo.
eta|200px|Floro de *Ranunculus lyallii* ĉe Artura Montopasejo.
eta|200px|Artura Montopasejo vidita el la deklivoj de Avalanche Peak.
200px|eta|*Ranunculus lyallii* ĉe Artura Montopasejo.
**Nacia Parko Artura Montopasejo** , situantas en la Suda Insulo de Novzelando.

Ĝi estis fondita en 1929, kaj iĝis la unua nacia parko en la Suda Insulo kaj la tria en Novzelando. Ĝi estas trapasata de la Ŝtata Aŭtoŝoseo 73a. Tiu ŝoseo pasas tra la urbo Artura Montopasejo kaj tra la propra montopasejo samnoma ĉe la Sudaj Alpoj je alto de 920 metroj super marnivelo. La parko estas administrata de la Novzelanda Departamento de Konservado kaj funkcias la koncernaj servoj ĉe la urbo Artura Montopasejo.

Kategorio:Naciaj parkoj en Nov-Zelando
Saint-Maden

**Saint-Maden** - jen france, prononco ,  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lannion kaj al la kantono *''. La teritorio havas komunan limon kun . 

## Historio 
Saint-Maden ŝuldas sian nomon al sankta Maden, kompano de sankta Goulven.

## Lokoj kaj monumentoj 
eta|maldekstra|Paroĥa preĝejo Saint-Jean.
* Preĝejo Saint-Jean (12-a, 15-a, 18-a kaj 19-a jarcentoj) kaj ties ligna retablo imitanta marmoron.

## Elstaruloj ligitaj al Saint-Maden 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Le Quiou

**Le Quiou** (jen france, prononco , bretone ''Ar C'haeoù'') estas franca komunumo, en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio.

## Geografio 
La komunumo donis sian nomon al kalka deponejo sur kies centro ĝi situas: la kalko de Le Quiou. Ĝi estis eltirata el pluraj minoj sur la komunumo, kaj de la *Kalkfornoj Bougeard* de 1892 ĝis 1975.

## Heraldiko 
## Administrado 
## Lokoj kaj monumentoj 
* Kastelo de Hac, starigita en la 14-a, 15-a - 16-a jc, preskaŭ tute el loka kalko.
* Paroĥa preĝejo Notre-Dame, 19-a jc.
* Kapelo de Tréveleuc, 16-a jc, el kalkaj konstruŝtonoj.
* Gaŭla-romia vilao situanta apud la malnova stacidomo.

## Galerio 

Dosiero:Chateau-du-hac.jpg|Kastelo de Hac.
Dosiero:Le Quiou (22) Église Notre-Dame 01.JPG|Paroĥa preĝejo Notre-Dame.

## Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Le Quiou sur la retpaĝoj de la Nacia Geografia Instituto

Quiou
Asnières-la-Giraud

**Asnières-la-Giraud** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 922 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Asnières-la-Giraud situas en la oriento de Charente-Maritime,  nordoriente de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
9059 Dumas

'*9059 *Dumas'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca verkisto Alexandre Dumas (1802–1870), nepo de franca markizo kaj filo de generalo de la armeo de Napoleono ; famkonata pro liaj verkoj el kiuj *La grafo de Montekristo* kaj *Les trois Mousquetaires''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Aluche (apartigilo)

**Aluche** (elparolu *aluĉe*) havas plurajn signifojn:

***Aluche (sporto)**, luktosporto tipa al Kantabrio (Hispanio).
*Kromnomo de **Leona luktosporto**, tipa al Leono (Hispanio).
***Aluche**, administra kvartalo de Madrido (Hispanio).
***Aluche (metroo de Madrido)**, metrostacio de la Metroo de Madrido.
***Aluche (stacidomo)**, fervoja stacio en Madrido.
Aluche (sporto)

[dekstra|eta|200px|Du luktistoj en municipo [Valdáliga, en Kantabrio.]]
**Aluche** (prononcu *aluĉe*) estas hispana nomo por speco de luktosporto uzata en la nordo de Hispanio, ĉefe en kamparaj areoj de Kantabrio, Asturio, Palencio kaj Leono.

Oni ne tre certas pri la deveno de tiu ĉi sporto. Laŭ unu teorio, ĝi estas antaŭromia, tio estas, tipa al keltaj popoloj vivantaj en la nordo de Iberio antaŭ la konkero de Romio. Ĝi estas atestita en Mezepoko en Kantabrio. Oni trovis en pluraj romanikaj konstruaĵoj, gravuraĵojn reprezentantajn scenojn de luktantoj, ekzemple en kirkoj Santa Cruz de Castañeda, San Martín de Elines, Santa María de Yermo, en Perrozo, ktp.

Kvankam aktiveco de tiu ĉi sporto ne estis atestita pli frue ol Mezepoko, oni povas ekvidi en atesto de Strabono, ke la popoloj en la nordo de Iberio jam kutime praktikis senarmilan lukto-sporton jam en la 1-a jarcento post Kristo. Aparte de ties origino, ĝi estis tre ligita al kamparaj vilaĝoj, paŝtista kulturo kaj folkloro de la montaj areoj de Leono, Palencio, Asturio kaj Kantabrio.

Oni ne certas pri la moderna versio de tiu ĉi sporto, sed oni pensas, ke ĝi estas rezulto de tra-jarcenta evoluo de praktikado. Kvankam en diversaj valoj de Kantabrio oni uzas la saman nomon *aluche*, ne ekzistas komuna regulado kaj tial estas malsamaj reguloj depende de ĉiu valo, ekzemple en Liébana, la Pasaj Valoj kaj Campoo.

Kategorio:Kantabrio
Kategorio:Luktosporto
La Chapelle-Blanche (Côtes-d'Armor)

**La Chapelle-Blanche** (prononco , jen france, bretone *Ar Chapel-Wenn*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor'' (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lannion kaj al la kantono '**. La teritorio havas komunan limon kun . 

## Heraldiko 
## Lokoj kaj monumentoj 
**La legendo de La Chapelle-Blanche'''

La unua konstruaĵo de la komunumo staris en « La Croix Joubeau ». Tiuepoke, la loĝantoj de la komunumo diskutis pri ĝia rekonstruo, pro ĝia eluzo, sen konsenti pri ĝia nova loko, tiam aperis kolombo, blanka kiel neĝo, kiu prenis ŝtoneton per sia beko kaj transportis ĝin al la loko, kie nun estas la tombejo. La birdo ripetis plurfoje sian geston en ĉeesto de la mirigitaj paroĥanoj, kiuj ne dubis ke la Ĉielo sendis al ili tiun mesaĝanton por solvi la demandon, kiu okupis ilin. Tia estas la legendo de La Chapelle-Blanche.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* La Chapelle-Blanche sur la retpaĝoj de la Nacia Geografia Instituto
* Oficiala retpaĝo de La Chapelle-Blanche

Chapelle-Blanche
9079 Gesner

'*9079 *Gesner'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la Conrad Gesner, konata pro lia esploroj pri bestoj kaj plantoj. Inter 1551 kaj 1558, lia monumenta *Historiae animalium'', kiu diferencigis la faktojn el mitoj, estis eldonita. Simila enketo pri la vivo de la plantoj (1500 lignogravuradoj de plantoj, semoj kaj floroj) estis neniam finita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
9130 Galois

'*9130 *Galois''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto Évariste Galois (1811–1832), grava kontribuinto al la teorio de grupoj. Li mortis pro duelo en Parizo en cirkonstancoj, kiuj neniam estis klarigitaj, kvankam liaj respublikaj simpatioj kaj agadoj estis bone konataj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Abatejo Notre-Dame du Tronchet

**Abatejo Notre-Dame du Tronchet** estis monaĥejo de benediktanaj monaĥoj sur la komunumo Tronchet, en departemento Ille-et-Vilaine en regiono Bretonio, kiu dependis de la diocezo de Dol. Tamen ĝi dependis de la paroĥo de Plerguer, kiam Le Tronchet ankoraŭ ne estis altigita al paroĥo kaj komunumo.

Ne plu restas io de la malnova abatejo de la 12-a jc, situinta borde de la rivereto. La materioj estis reuzitaj de la monaĥoj de la Kongregacio de Saint-Maur por konstrui la duan abatejon en la 17-a jc.

La restaĵoj de la abatejo estis registritaj en la inventaro de la Monumentoj Historiaj la .

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
## Bibliografio 
* Dom Lobineau, *Histoire de Bretagne et vies des Saints de Bretagne*, Parizo, 1707.
* Dom Germain, ''L'Histoire du Tronchet*, mss, (BnF, Blancs-Manteaŭ)
* Dom H. Morice, *Mémoires pour servir de preuves à l'histoire ecclésiastique et civile de Bretagne'', ordigita de Dom Hyacinthe Morice, (t. I-II kaj tabuloj). Parizo, presejo de Charles Osmont, rue Jacques, à l'Olivier, kun reĝa privilegio, 1742. T.1 & 1744 T.2.
* Dom Taillandier, *Histoire de Bretagne*.
* Michel Pelé, *Les établissements religieŭ dolois, les Bénédictins du Tronchet*, Combourg, somere 1975, Rennes decembre 2005, reviziita en septembro 2009.
* Jean Allenou, *Histoire féodale des marais, territoire et église de Dol*. Enketo de Tourbe, mendita de Henriko la 2-a, reĝo de Anglio. Latina teksto publikigita kun bibliografio, traduko kaj notoj de J. Allenou. Enkonduko de F. Duine, Parizo, Champion, 1917, 102 paĝoj, 4 mapoj kaj gravuraĵoj
* Abbé E. Brebel, *Essai historique sur Pleudihen*, éd. Simon, Rennes, 1916, paĝoj : 292-305.
* Jean Lecrubier, *Petite histoire du Tronchet*, s.d.
* Eric Malo, *Le Tronchet et son abbaye, son rayonnement et ses habitants*, eldoninto : Atimco, Combourg, Paramé, 1987, 385 paĝoj.
* Toussaint Gautier, ''Monographie de l'Abbaye du Tronchet*, jarlibro de Dinan, 1854.
* Abbé Rocher (pastro de Du Tronchet), *Le Tronchet*, gvida broŝuro de la abatejo, 1971.
* Marc Deceneŭ, *Le Tronchet. L'Abbaye et l'abbatiale*, eldoninto Atimco, Combourg, 1987, 32 paĝoj.
* François Duine, *La métropole de Bretagne, Chronique de Dol*, skribita en la 11-a jc kaj katalogo de la eminentuloj ĝis la franca Revolucio, Parizo, 1916, in-8°, 220 paĝoj.
* Amédée Guillotin de Corson, *Pouillé historique de l'archevêché de Rennes*, eldoninto René Haton & Fougeray, Rennes & Parizo, 1880-1886, 6 vol. gd in-8°, tomo 1-a, paĝoj : |219-252.
* François-Marie Tresvaŭ, *L'Église de Bretagne depuis les commencements jusqu'à nos jours ou...'', Parizo, 1839, in-16°.

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj kaj plano de la abatejo Notre-Dame du Tronchet
* Fotoj de la fasado de la preĝejo, de la navo, de la la malnova pordo kaj de la blazono de la abatejo

## Arkivoj 
* Departementaj arkivoj de Ille-et-Vilaine, 5.H 31, Bénédictins du Tronchet, 1 seule liasse
* BnF fonds des Blancs-Manteaŭ. F. 22-335.

Tronchet, Abatejo Notre-Dame du
Tronchet, Abatejo Notre-Dame du
Tronchet, Abatejo Notre-Dame du
Tronchet, Abatejo Notre-Dame du
Tronchet, Abatejo Notre-Dame du
Tronchet, Abatejo Notre-Dame du
9071 Coudenberghe

'*9071 *Coudenberghe'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Peeter van Coudenberghe (1520–1594), fama flandra apotekisto, konata pro lia botanika ĝardeno vizitita de multaj eŭropaj sciencistoj pro ĝiaj 600 ekzotaj plantoj. Tiu ĝardeno, kun kompleta listo de ĉiuj plantoj, estis priskribita de la svisa natursciencisto Conrad Gesner en *Horti Germaniae'' (1561).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Landrock

**Landrock** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Horst Landrock (1904–1990), germana horloĝisto
* Maria Landrock (1923–1992), germana aktorino kaj sinkronigistino
Habermeier

**Habermeier** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Julius Habermeier (1905–1986), germana politikisto (FDP/DVP)
* Konrad Habermeier (1907–1992), germana vitrodezajnisto
* Stefan Habermeier (* 1960), germana jurosciencisto
Pictorius

**Pictorius** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Georg Pictorius (ĉirkaŭ 1500–1569), kuracisto kaj aŭtoro de la renesanco
* Josua Maaler, latinigita Pictorius (1529–1599), svisa pastro kaj leksikonologo
* Peter Pictorius la pli maljuna (1626–1685)
* Gottfried Laurenz Pictorius, filo de Peter Pictorius (1663–1729)
*Peter Pictorius, filo de Peter Pictorius l.p.m  (1673–1735)
Lotzbeck

**Lotzbeck** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Eugen von Lotzbeck (1882–1942), germana saltrajdisto
* Karl von Lotzbeck (1832–1907), kuracisto de la ĉefa stabo de la bavara armeo
Benedikto la 6-a

**Benedikto la 6-a** estis papo de januaro 973 ĝis junio 974.

Li estis monaĥo kun ĝermanaj originoj kaj kiam li estis elektita papo, Oto la 1-a patronis lin.

Kategorio:Papoj
Le Kremlin-Bicêtre (pariza metrostacio)

**Le Kremlin-Bicêtre** [lə kʁɛmlɛ̃ bisɛtʁ] estas stacio de la linio 7 de la Metroo de Parizo, situanta en samnoma komunumo Le Kremlin-Bicêtre.

## La stacio 
Unua stacio de la nova branĉo de la linio al Villejuif, ĝi estis malfermita la .

## Interkonektoj 
*  RATP 47 131 185 323 v1 v6

## Proksime 
* La metrostacio situas en la unua kilometro de la "RN7" (nacia aŭtovojo n-ro 7).
* La "CHU" (Centro Hospitala Universitata) de Kremlin-Bicêtre situas proksime al la metrostacio.
* Komerca centro Okabé, estis malfermita en marto 2010

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 7 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 7 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Le Kremlin-Bicêtre
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1982
Kategorio:1982 en Francio
Alberg

**Alberg**' estas familia nomo de jenaj personoj:

* Petur Alberg (1885–1940), feroa komponisto 
* Peter Alberg Holm (1823–1892), feroa pastro
* Robertt Alberg (1912-199), israelo esperantisto
* Roland Alberg (* 1990), nederlanda futbalisto

**Vidu ankaŭ:**
* Aalberg
* Ahlberg
Dry (apartigilo)

**Dry** estas la nomo de kelkaj geografiaj objektoj:

* Dry (Loiret), franca komunumo en la departemento  Loiret
* Dry Tortugas, grupo de insuloj en la Meksika Golfo
Samuel Fischer

**Samuel Fischer** estas la nomo de jenaj personoj:

* Samuel Fischer (pastro) (1547–1600), germana evangelia teologo
* Samuel Fischer (eldonisto) (1859–1934), germana eldonisto
Bünz (apartigilo)

**Bünz** staras por:

* Bünz, rivero en la svisa kantono  Aargau

**Bünz** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Carl Gottlieb Bünz (1843–1918), germana diplomato
* Enno Bünz (* 1961), germana historiisto
9060 Toyokawa

'*9060 *Toyokawa'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Hideji Toyokawa'' (1926–1995), konservisto de la Planetario kaj Astronomia Muzeo Gotoh en Tokio dum 29 jaroj ekde 1957.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Glori

**Glori** povas esti

* **familia nomo** de jenaj personoj:
** Enrico Glori (1901–1966), itala aktoro
** Lori Glori (* 1962), usona kantistino, komponistino kaj muzika producentino

* La verbo **glori** signifas laŭdegi, honori ktp. vidu: Honoro
9064 Johndavies

'*9064 *Johndavies'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch''.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita astronomo John K. Davies, kies laboro helpis la malkovron kaj la sekvadon de 3200 Faetono kaj de pluraj kometoj per la satelito IRAS en 1983. Li ankaŭ studis la Infraruĝajn ecojn de malproksimaj asteroidoj kaj verkis kelkajn popularajn librojn kaj artikolojn.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Delle (apartigilo)

**Delle** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Alexander Delle (* 1974), germana politikisto (NPD)
* Carlo Delle Piane (* 1936), itala aktoro
* Dellé (*Frank Allessa Dellé*; * 1970), germana regemuzikisto
* Joris Delle (* 1990), franca futbalisto
* Marie Eugenie Delle Grazie (1864–1931), aŭstra aŭtorino
* Moana Delle (* 1989), germana surfistino
* Nicole Delle (* 1977), germana tablotenisistino
* Stefano Delle Chiaie (* 1936), itala teroristo

**vidu ankaŭ:**

* Delle Karth

* Delle, urbo en Territoire de Belfort, Francio
** Delle (stacidomo), fervoja stacio en Delle
* Delle (Belgio), municipo apartenanta al Herent, Belgio
Corseul

**Corseul** (prononco , jen france, bretone *Kersaout*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Geografio 
## Historio 
Corseul - latinlingve *Fanum Martis* (« templo de Marso ») - estis la gaŭla-romia ĉefurbo de la Koriozolitoj, kreita en ĉ. 10 antaŭ Kristo. En la 3-a kaj 4-a jc, kiel multaj regionaj metropoloj, *Fanum Martis* ŝanĝis sian nomon kaj prenis tiun de la popolo, kies ĉefurbo ĝi estis. Tiuj toponimiaj ŝanĝoj okazis kiam la firmecon de la Romia Imperio disfalis. Tiam, oni observis, inter aliaj signifikaj elementoj, renaskiĝon de la antikvaj gaŭlaj diaĵoj en la religiaj skulptaĵoj kaj la dediĉaj skriboj.

En 2005, arkeologiaj fosadoj ebligis malkovri *antikvan vilaon de Alleux* en Taden, situanta proksime de la malnova *vicus* voja kaj havena de Taden. Tiu domgrupo estis, dum la romia supereco, unu el la havenoj de la ĉefurbo de la civito de la 
Koriozolitoj, **Fanum Martis**, fariĝinta **Corseul**.

## Lokoj kaj monumentoj 
maldekstra|eta|Gaŭlaj-romiaj restaĵoj
maldekstra|eta|Kastelo de Montafilan
* Kastelo de Montafilan, 12-a jc. La kastelo east parte detruita, sed parto restas libere vizitebla.
* Gaŭlaj-romiaj restaĵoj, el kiuj :
::la Templo de Marso, en Haut-Bécherel,
::la arkeologia rezervejo de Monterfil,
::la komunuma parcelo de Champ-Mulon.

## Bibliografio 
*  Loïc Langouet, « La voie romaine Corseul-Avranches et son insertion dans le paysage », en *Les dossiers du Centre Régional Archéologique d'Alet'', vol. 22, 1994, paĝoj : 47-70

## Notoj kaj referencoj 
### Notoj 
### Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor
* Corseul - Languenan (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Historio de Corseul
* Corseul sur retpaĝo de la Nacia Geografia Instituto
* Panoramo al la Templo de Marso
* Oficiala retpaĝo de Corseul

Corseul
Kategorio:Koriozolitoj
Corseul
Corseul