open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kvartalo Kita (Osako)

**Kvartalo Kita-ku** aŭ **Kita** (北区 [kita-ku], Hepburn: *Kita*, Kunrej: *Kita*) estas kvartalo en la urbo Osako de Japanio. Kiel la tuta urbo ĝi situas en la samnoma gubernio Osaka kaj en la administra regiono Kansajo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon interalie kun . 

Intencita incendio en mensmalsanulejo en Kita-ku mortigis 24 personojn en la 17-a de decembro 2021.

## Industrio 
* Asahi Kasei
* Daikin
* Daiwa House
* Fervojo Hankyū
* FM802
* Hankyu Hanshin Holdings
* Itochu
* JR Okcidenta, pasaĝera fervoja kompanio, centra oficejo
* Kansai Electric Power Company
* Kansai Telecasting Corporation
* Kuraray
* Mainichi Broadcasting System
* Nihon Bussan
* Nipro
* Oh-Ebashi LPC & Partners
* Santen farmacia firmao
* Suntory, trinkaĵa firmao, distilejo kaj bierfarejo
* Toyobo
* West Nippon Expressway Company
* Yanmar
* Zojirushi

## Transporto 
### Fervojoj 
* JR Okcidenta:
** Ringlinio de Osaka: Stacio Temma - Stacio Ōsaka
** Linio JR Tōzai: Stacio Ōsakatemmangū - Stacio Kitashinchi
* Fervojo Hankyū:
** Linio Hankyū-Kōbe (ĉefa), Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa): Stacio Umeda - Stacio Nakatsu
** Linio Hankyū-Senri: Stacio Tenjimbashisuji-Rokuchōme
* Elektra Fervojo Hanshin
** Linio Hanshin (ĉefa): Stacio Umeda
* Osaka Urba Subtera Fervojo:
** Linio Midōsuji: Stacio Nakatsu - Stacio Umeda
** Linio Tanimachi: Stacio Tenjimbashisuji-Rokuchōme - Stacio Nakazakichō - Stacio Higashi-Umeda - Stacio Minami-morimachi
** Linio Yotsubashi: Stacio Nishi-Umeda
** Linio Sakaisuji: Stacio Tenjimbashisuji-Rokuchōme - Stacio Ōgimachi - Stacio Minami-morimachi
* Elektra Fervojo Keihan
** Linio Keihan-Nakanoshima: Stacio Nakanoshima - Stacio Watanabebashi - Stacio Ōebashi - Stacio Naniwabashi

### Vojoj 
* Aŭtovojoj
** Aŭtovojo de Hanshin
* Naciaj vojoj:
** Nacia vojo 1
** Nacia vojo 2
** Nacia vojo 25
** Nacia vojo 26
** Nacia vojo 163
** Nacia vojo 165
** Nacia vojo 176
** Nacia vojo 423

## Turismo 
### Fama ejoj 
* Grand Front Osaka
* Nakanoshima (Osako)
** Nacia Muzeo de Arto (Osako)
** Osaka Scienca Muzeo
* Sanktejo Osaka Temmangu
* Umeda Sky Building

### Festoj 
* Tenjin-Festo

image:Grand_Front_Osaka_in_201409.JPG|Grand Front Osaka
image:Osaka city view 02.jpg|Nishi-Umeda
image:2018_Umeda_Sky_Building.jpg|Umeda Sky Building
image:Nakanoshima Skyscrapers in 201407 001.jpg|Nakanoshima
image:120725 Osaka Tenjinmatsuri Japan02bs5.jpg|Tenjin-Festo

Kitaosako
Kita
Kategorio:Municipoj de Japanio
Teatro de Dionizo

La **Teatro de Dionizo** estis la plej granda teatro de la antikva Grekio, situanta ĉe la orienta flanko de la suda deklivo de la Akropolo de Ateno formante parton de la terenoj de Dionizo. Dediĉita, kiel indikas ties nomo, al Dionizo, dio de la vitoj kaj ankaŭ de la teatro; dekomence oni preĝis liahonore ĉirkaŭ la altaro de la templo kaj la spektantoj sidis flanke. Poste tiuj ritaroj konvertiĝis en la klasikaj tragedioj Scilo, Sofoklo, Eŭripido kaj Aristofano. Ĉirkaŭ la jaro 407 a.K. la kutimo estis ke post la ludado oni faru satiron. La daŭro de la totalaludo povus atingi ĝis ĉirkaŭ ses horojn kaj la enirrajto estis multekosta.

## La Teatro de Dionizo kaj Esperanto 
[maldekstre|eta|Teatro de Dionizo, ĉe la [Akropolo de Ateno.]]
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Teatron de Dionizo kiel unu el ĉefaj mirindaĵoj de Ateno:

:Ili spirfluge venas super multhoman Atenon,
:kie la Partenono en Akropolo sublimas
:kun di-statuoj flankaj kaj la frontonoj aludaj.
:Jen Atenea Templo, jen Dioniza Teatro,
:sur roko elĉizita, l'Erektejono voluta
:kun nobla kolonaro de l'Kariatida Portiko.
:Muregoj, monumentaj pordoj, triumfaj arkaĵoj
:kaj temploj ĉirkaŭstaras la Telesterjon unikan.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Maquettes Historiques: *Theatre of Dionysus*, kun kopio de la konstruaĵo, en angla.

Kategorio:Klasika arkitekturo
Kategorio:Historio de Grekio
Kategorio:Konstruaĵoj en Ateno
Kategorio:Teatroj en Grekio
Kategorio:Antikva Grekio
Kategorio:Kulturo de Ateno
13933 Charleville

'*13933 *Charleville'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Charleville, plej granda urbo en la *outback'' de Kvinslando en Aŭstralio. Tiu urbo gastigas la Kosman Centron de Charleville, kiu, benita pro tre malluma ĉielo, enkondukas la publikon al la astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Teotitlán

**Teotitlán** estas naŭatla por "lando de la dioj". Ĝi povas aludi al:
*Teotitlán de Flores Magón, Oaxaca, Meksiko
*Teotitlán del Valle, Oaxaca, Meksiko
14012 Amédée

'*14012 *Amédée''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la insulo Amédée, malgranda neloĝata insuleto je 30&nbsp;km okcidente de Numeo (Nov-Kaledonio, Francio). La grandega lumturo, onidire konstruita de Napoleono la 3-a, estas la simbolo de tiu insulo. La malkovrinto observis la  elde tiu insulo en aprilo 1986.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
13978 Hiwasa

'*13978 *Hiwasa'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al Hiwasa, iama marborda urbo en gubernio Tokuŝima (nun kunfandita en Minami). La tiea strando *Homaha'' estas konata pro la martestudoj, kiuj albordiĝas por meti ovojn, kaj tie estas akvario fakigita pri martestudoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Pietato

[eta|300px|*Pietà* en la [Baziliko de Sankta Petro]]
La ***Pietato*** aŭ *Pietà* estas skulpta grupo el marmoro fare de Mikelanĝelo el 1498 al 1499. Ties dimensioj estas de 174 por 195 cm. Ĝi troviĝas en la Baziliko de Sankta Petro de Vatikanurbo en Romo. Ĝi reprezentas la Dipatrinon kompata de mortinta Jesuo post lia elkrucigo.

## La *Pietato* kaj Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Pietaton kiel unu el ĉefaj mirindaĵoj de Romo:

:Ambaŭ vojaĝas plue al Roma urbo riĉlaŭra:
:-Jen l'alta Koloseo kun marmorŝtono polura,
:la Konstantena arko kaj statuego de Febo,
:nobela Panteono kaj civitana Forumo.
:Tie la Katedralo de Sankta Petro videblas
:kun la skulptaĵo fajna de l'Pietato Sidanta
:kaj freskoj surplafonaj en la Finjuĝa Kapelo.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Filmeto de la atako al la *Pietato* kaj ties posta restaŭrado, en Youtube.
* Paĝo 21 de la revuo Adios Cultural

Kategorio:Vatikano
Kategorio:Kulturo de Romo
Kategorio:Mikelanĝelo
Kategorio:Skulptaĵoj
Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Renesanco
Kategorio:Kristana arto
Kategorio:Jesuo en arto
Kategorio:Maria en arto
13989 Murikabushi

'*13989 *Murikabushi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

*Murikabushi'' ("svarmo da steloj" en okinava dialekto) estas la nomo de la infraruĝa - optika teleskopo de 1,05 m ĉe la Astronomia Observatorio de Iŝigaki-ĵima. Tiu teleskopo estis nomita sekve al populara sugesto de la civitanoj de Okinavo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Telesterjo

**Telesterjo** aŭ **Telesterion** estis granda salono por la inico-ceremonio en la Eleŭzisaj Misteroj, Ateno.

Ĉe la ceremonioj de Eleŭziso, la inicontoj eniris al Telesterio, oni montris al ili la sanktajn relivojn de Demetra kaj la sacerdotinoj elmontris la viziojn akiritajn dum la "sankta nokto". Tiu estis la plej sekreta parto de la Misteroj kaj estis al la inicitoj malpermesita paroli pri tio.

Ĝi estis detruita de la persoj kaj rekonstruita poste fare de Periklo.

Situanta en Grekio, je ĉirkaŭ 20 km el Ateno, ĝi estis unu el plej grandiozaj ekzemploj de helena hipostila ĉambro. En ties lasta fazo iĝis kvadrangula konstruaĵo ĉirkaŭ 21 m longa. Ĝi havis 42 kolonojn distribuitajn en linioj. Ĝi estis ĉirkaŭata de sidlokaro kie sidis la inicitoj. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke en la 5a jarcento a.K. povus enhavi 3.000 personojn sur siaj sidlokoj. En la Telesterio okazis la kerno de la ĉefaj misteroj de Eleŭziso, kvankam oni konas malmulte el tio kio tie okazis reale, nur hipotezojn baze sur aludoj fare de postaj kristanoj aŭ metaforoj de filozofoj.

## La Telesterjo kaj Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Telesterjon:

:Ili spirfluge venas super multhoman Atenon,
:kie la Partenono en Akropolo sublimas
:kun di-statuoj flankaj kaj la frontonoj aludaj.
:Jen Atenea Templo, jen Dioniza Teatro,
:sur roko elĉizita, l'Erektejono voluta
:kun nobla kolonaro de l'Kariatida Portiko.
:Muregoj, monumentaj pordoj, triumfaj arkaĵoj
:kaj temploj ĉirkaŭstaras la Telesterjon unikan.

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Ateno
Monumento al Malkovroj

eta|250ra|Monumento al Malkovroj, Lisbono.
eta|250ra|Detalo de la monumento en la okcidenta flanko.
La **Monumento al Malkovroj** (en portugala *Monumento aos Descobrimentos*), populare konata kiel *Padrão dos Descobrimentos* (aŭ simple *padrão*), estas monumento konstruita en 1960, ĉe la bordo de la rivero, en Belém, Lisbono, Portugalio, por omaĝi la memoron de la 500-jariĝo de la morto de Henriko la Navigisto.

Ĝi estis mendita de la faŝismeca reĝimo de Salazar ema omaĝi la koloniisman historion de Portugalio, havas 52 metrojn de alto kaj omaĝas la maristojn, reĝajn mecenatojn kaj ĉiujn partoprenintojn en la disvolvigo de la Epoko de Malkovroj. La aŭtoroj de la verko estis la arkitekto José Ângelo Cottinelli Telmo kaj la skulptisto Leopoldo de Almeida.

## La Monumento al Malkovroj kaj Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Monumenton al Malkovroj kiel unu el du ĉefaj vidindaĵoj el Lisbono, enkalkulante la ĉeurban palaco de Keluzo:

:Nun al Lisbono flugas la vojaĝantoj Ibere.
:Ĝiaj bulvardoj, placoj kun skulptoj lukse patosaj
:mirigas Uttu Noan. -Jen la Palaco Somera
:de Keluz, ekstermure, kun ruĝeblanka fasado,
:kaj ĉe l'haveno vasta, la Monumento Naviga.

## Bildaro 

Dosiero:Sireno en la Monumento al Malkovroj.jpg|Sireno sur kahelo en la Monumento al Malkovroj
Dosiero:Neptuno sur kahelo.jpg|Neptuno sur kahelo en la Monumento al la Malkovroj
Dosiero:Malkovroj kaj ponto.jpg|Monumento al Malkovroj, rivero Taĵo kaj ponto 25a de Aprilo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Monumento al Malkovroj 

Malkovroj
Kategorio:Artdekora stilo
Kategorio:Betonaj skulptaĵoj
Kategorio:Verkoj de 1940
Kategorio:Epoko de Malkovroj
Eugen Böhm von Bawerk

**Eugen BÖHM VON BAWERK** (naskiĝinta la 12-an de februaro 1851 en Brno, mortinta la 27-an de aŭgusto 1914 en Kramsach) estis aŭstra ekonomikisto kaj fakverkisto.

## Biografio 
Post la nobeligo de la patro en 1854 ankaŭ lia nomo ŝanĝiĝis en Eugen Böhm Ritter (=sinjoro) von Bawerk - kiun honoron li apenaŭ uzis. Post la abiturienta ekzameno li studis de 1868-72 en Wien jurajn kaj politikajn sciencojn kaj ekdeĵoris en 1872 en la financa prokurorejo de Malsupra Aŭstrio.

En 1875 li doktoriĝis kaj post la habilitiĝo en 1880 li transprenis en 1881 instruadon ĉe la Universitato de Innsbruck: tien ĉi li vokitis en 1884 kiel ordinara profesoro.

## Ekonomiaj teorioj kaj politika kariero 
eta|*Karl Marx and the close of his system*
Ekde 1889 li laboris unue kiel ministra konsilisto, poste kiel sekciestro en la aŭstria ministerio pri financoj por reformi la rektan impostadon. Li teoriadis pri la alpago je interezoj. Kune kun Carl Menger kaj de sia bofrato Friedrich von Wieser li konsideratas fondinto de la Aŭstria skolo de ekonomiko. Ekzemple jenas la teorio pri la limigita utileco *(Grenznutzentheorie)*: la valoro de havaĵo/varo difinus sin per la laste disponebla utilecparto - la utileco difinus sin per la urĝeco de postulo kaj la ekzistanta kvanto de la koncernita varo.

En 1895 Böhm von Bawerk fariĝis ministro pri financoj. Li intencis realigi la celon de ŝtata buĝeto ekvilibrita kaj de daŭra kovro de la aŭstria monsistemo per la sama kvanto da oro. Krome li enkondukis la progresivan imposton de la salajroj. Post ofico en tri kabinetoj (1895, 1897-1898, 1900-1904) li propravole demisiis kaj iĝis profesoro pri politika ekonomiko ĉe la Universitato de Vieno kie li instruis ĝismorte en 1914.

## Honoroj 
En 1907 li iĝis membro de la Akademio de la sciencoj kies prezidento li estis de 1911-14. Li enterigitis en honora tombo ĉe la Centra Tombejo de Vieno (nr 032A/52). En la arkada korto de la viena universitato troviĝas lia portretreliefo (farita de E. Delug); ĝis la fino de 2001 lia portreto ornamis la monbileton de 100 ŝilingoj.

## Verkoj (elekto) 
* *Kapital und Kapitalzins*, 2 volumoj, 1889
* *Gesammelte Schriften*, eldonite fare de F. X. Weiß, 2 volumoj, 1926

## Literaturo 
* S. Tomo: *Eugen von Böhm-Bawerk*, 1994
* B. Schefold: *Eugen von Böhm-Bawerk. Entdeckungen und Irrtümer in der Geschichte der Zinstheorien*, 1994

## Eksteraj ligiloj 
* Eugen von Böhm-Bawerk: Zum Abschluss des Marxschen Systems (1896)
* Nekrologo en *Wiener Zeitung*.
* 
* 31. prelego de Böhm-Bawerk ĉe la insbruka universitato. 

Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Aŭstraj ekonomikistoj
Kategorio:Aŭstraj ministroj pri financoj
Kategorio:Aŭstraj profesoroj
Kategorio:Aŭstriaj nobeloj
Kategorio:Universitato de Innsbruck
Wenceslas Bojer

**Wenceslas BOJER** (naskiĝinta la 23-an de septembro 1795 en Řesanice, mortinta la 4-an de junio 1856 en Port-Luiso) estis aŭstria naturscienculo.

## Biografio 
La filo de Simon Bojer kaj de Barbara Staub unue fariĝis kiel la patro ĝardenisto. Dum trejnado ĉe la botanikisto Kaspar Maria von Sternberg li sukcesis atentigi pri si Franz Wilhelm Sieber kiu peris por li postenon ĉe la Imperiestra muzeo de Vieno.

Laŭ komisie de la aŭstria registaro li vojaĝis kun Carl Hilsenberg en la 1821-a jaro al la insuloj de ĉe la orienta marbordo de Afriko vizitante la Maskarenojn, Madagaskaron, la Sejŝelojn kaj la insularon de la Amirantoj.

Li sendis ampleksajn kaj altvalorajn kolektojn reen al la botanika kortega kabineto Vienon kaj honorigitis per pensio kaj meritmedalo. En 1822 sendis lin la maŭricia guberniestro Robert Townsend Farquhar al Madagaskaro kie li akompanis princon Rafaria kaj James Hastie, la legaton de reĝo Radama la 1-a de Madagaskaro.

## Domicilo en Afriko 
Poste li setlis sur la insulo Maŭricio, esploris ĝian flaŭron detalege kaj hejmigis tie multajn fremdajn ekspluateblajn botanikaĵojn.

Li fondis en 1829 (poste li fariĝis ankaŭ ties vicprezidento) kun Charles Telfair, Jacques Delisse kaj Julien Desjardins la Naturhistorian societon de Maŭricio ''(Société royale des Arts et des Sciences de l'île Maurice)*, la unua siaspece de Maŭricio.

Ekde 1824 Bojer laboris ankaŭ kiel interpretisto en Afriko. En 1842 li fariĝis kuratoro ĉe la Muzeo Desjardins kaj en 1848 direktoro de la botanika ĝardeno *Jardin des Pamplemousses*. En 1849 li elektitis membro de la fakula akademio Leopoldina.

Lia ĉefverko estis "Hortus Mauritianus" (1837), kiu enhavas liston de ĉiuj plantoj sovaĝaj kaj kultivataj de Maŭricio. Lia lasta verko *Rapport sur le Taraudeur des cannes* (1856) traktis la damaĝbeston *Diatraea saccharalis*, kiu detruis en la 1850-aj jaroj du trionojn de la sukerkano en Maŭricio. Por ties ekstermo la guberniestro estis promesinta monpremion de 50.000 frankoj.

## Verkoj (elekto) 
* *Hortus Mauritianus : ou énumération des plantes, exotiques et indigènes, qui croissent a l'Ile Maurice, disposées d'aprés la méthode naturelle*, 1837.
* *Espèces nouvelles de plantes à Madagascar et îles Comores*, 1841.
* *Planches relatives au genre Gærtnera Lam.*, 1847.
* *Vahea madagascariensis et Cassia filipendula*, 1847.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe *NDB*.
* Artikolo pri la sciencisto en la franca gazeto *L'express'' en 2006.
* Listo de la fare de Bojer priskribitaj kreskaĵoj.
* Biografio anglalingva.

Kategorio:Aŭstraj sciencistoj
Kategorio:Aŭstraj botanikistoj
Kategorio:Maŭricio
Amirantoj

La **Amirantoj** (ankaŭ: *Almirantoj*, *Admirantoj* aŭ *Joan-Marins-insuloj*) estas eostafrika insularo inter la gradoj 5 kaj 7° de suda latitudo.

Ili estas 83 kvadratkilomtetrojn grandaj kaj konsistas el 11 malmontaj insuloj riĉaj je arbaroj, kiujn ĉirkaŭas koraloj. La insuloj troviĝas sude de la Sejŝeloj.

## Historio 
La angloj okupis la insularon en 1814. Ili estis dependaj de Maŭricio. En 1906 enloĝis ilin ĉ. 100 franclingvanoj kaj oni eksportis kokosoleon, maizon, bubalojn, ŝafojn, testudojn kaj fiŝojn.

Kategorio:Atoloj en la Sejŝeloj
Kategorio:Insularoj en la Hinda Oceano
Sporta gimnazio de Ludvík Daněk

**Sporta gimnazio Ludvík Daněk** estas ĝenerala gimnazio kun kvarjara kaj sesjara formo de studado kun sidejo en Brno.

Apud ordinara gimnazio ĝi ofertas studadon kun sporta preparo, por kiu oni jam en januaro okazigas ekzamenon pri talento kaj prezentas dokumentojn pri la sportaj sukcesoj de la lernanto. La studado poste estas orientita al iu sporto - atletiko, korbopilkado de knabinoj, retpilkado (por la kvarjara gimnazio); gimnastiko, triatlono, naĝado, teniso (por la sesjara studado).

## Famaj studintoj 
* Tereza Fajksová – Ĉeĥa *Miss Earth* 2012 kaj *Miss Earth* 2012
* Kristýna Ječmenová – finalisto de Ĉeĥa *Miss* 2011
* Zuzana Štěpanovská – 1-a ĉeĥa vic*miss* 2005

## Ligiloj 
* Oficiala retejo de Sporta gimnazio Ludvík Daněk 

Kategorio:Gimnazioj en Brno
Daněk, Ludvík
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1980-1989
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1983
Stacio Sekime-Takadono

**Stacio Sekime-Takadono** (japane: 関目高殿駅 [Sekime-Takadono-eki], angle: *Sekime-Takadono Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Asahi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Tanimachi.

## Linioj 
* **Metroo:**
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Tanimachi

## Historio 
* 6-a de aprilo 1977: malfermiĝis la metroa stacio (de la Linio Tanimachi).

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Sekime:
** 50ra Linio Keihan (ĉefa) (Elektra Fervojo Keihan): **KH06**
* Stacio Sekime-Seiiku:
** 25ra Linio Imazatosuji (Osaka Urba Subtera Fervojo): **I17**

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Tanimachi
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1977
Kategorio:1977 en Japanio
Vilmos Böhm

**Vilmos BÖHM** [vilmoŝ bom], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Böhm Vilmos** estis hungara politikisto, ministro.
eta|Memortabulo pri Vilmos Böhm

Vilmos Böhm http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC00523/02240.htm naskiĝis la  1880 en Budapeŝto . Li mortis la  1949 en Stokholmo.

## Biografio 
Vilmos Böhm devenis el juda familio. Li laboris komence en oficejo, dume li edziĝis en 1905. Post jaroj li estris elektita gvidanto de sindikato, krome li politikadis inter socialdemokratoj. Dum la 1-a mondmilito li atingis la rangon ĉefleŭtenanto. Li partoprenis en la revolucio en 1918, en la sekva jaro li iĝis ministro pri defendo, kie lia kunulo estis Aurél Stromfeld . Ili estris la Hungaran Ruĝan Armeon. Post falo de Hungara Sovetrespubliko li rifuĝis al Vieno, baldaŭe al Svedio. Post la 2-a mondmilito li hejmenvenis unu jaron, sed li ne povis kunlabori kun la komunistoj. Li rifuĝis al Stokholmo.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Két forradalom tüzében* (En fajro de ambaŭ revolucioj), (1923, 1946)
* *Másodszor emigrációban* (1990)
* *Böhm Vilmos válogatott politikai levelei, 1914-1949* (Elektitaj politikaj leteroj de Vilmos Böhm 1914-1949), (1997)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1919
Kategorio:Hungaraj judoj
Stefan Fadinger

eta|En la Stefan-Fadinger-muzeo en St. Agatha, Supra Aŭstrio. **Stefan FADINGER** (naskiĝinta ĉ. 1585 en St. Agatha-Parz, mortinta la 5-an de julio 1626 en Linz-Ebelsberg) estis gvidanto de kamparanaj ribeloj en Supra Aŭstrio.

## Biografio 
La kamparano Fadinger premitis per monŝuldoj. Kontraŭ la bavara okupo sub la guberniestro Adam von Herberstein kaj kontraŭ la de li antaŭenpusita kontraŭreformacio li instigis ribelon. La kamparanoj evangeliaj konvertiĝu ĝis pentekosto de 1626. Oni konspiris sur la bieno de Fadinger kaj la ribelo eksplodis la 17-an de majo.

Fadinger kaj lia bofrato Christoph Zeller, gastejestro en Sankt Agatha, iĝis la estroj kaj elektitis, post la unuaj sukcesoj proksime de Peuerbach, ĉefkapitanoj. Fadinger gvidis la taĉmentojn de la distriktoj Hausruckviertel kaj Traunviertel kaj okupis la urbojn Eferding, Wels, Kremsmünster kaj Steyr. Dum la sieĝo de Linz li vunditis (28-a de junio). Unu el la subkapiranoj estis Christoph Zeller.

## Graveco 
Pri la karaktero de Fadinger malmulto konatas. Ŝajne li havis kvaliton persvadi kaj gvidi sed ankaŭ deteni la kamparanojn de troa brutaleco. Tuj post lia morto la ribelo eklamis. Post la fino lia kadavro eksentombigitis kaj enterigitis sub pendumilo; lia familio devis forlasi la landon.

Sendubo Fadinger estis de bona volo sentante sin vokita gvidanto sed li ankaŭ akceptis la konsilojn de aliaj. Kiel la kamparanoj en 1525 li volis restarigi malnovajn leĝojn kaj kredis servi al la imperiestro Ferdinando la 2-a.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la Fadinger-muzeo.
* Biografio ĉe *NDB*.
* Pri la t.n. *Frankenburger Würfelspiel*, kiam kaptitaj ribeloj povis duope ludi per ĵetkuboj pro sia vivo.

Kategorio:Reformacio

Kategorio:Personoj de tridekjara milito
Kategorio:Historio de Bavario
Kategorio:Supra Aŭstrio
Kategorio:Historio de Aŭstrio
Kategorio:Revolucioj
Solena voto

Per **solena voto**, en la Katolika Eklezio, oni intencas la porĉiaman ligilon al la religiaj ordeno aŭ kongregacio pere de votoj de malriĉeco, ĉasteco kaj obeo.

La solena voto distingiĝas el la portempa voto, kiu estas ligilo neporĉiama sed kutime nur por unu aŭ tri jaroj. Fakte la kanona kodo antaŭvidas ke kiu eniras instituton de konsekrita vivo dekomence vote ligiĝu per difinita nombro da jaroj, de tri ĝis naŭ, kaj poste, eventuale, definitive per solena voto.

## Ĉu voto "solena" aŭ "porĉiama"? 
Kutime, oni preferas rezervi la esprimon ‘’solena voto’’ al la definitiva aliĝo de persono al ‘’religia ordeno’’, dum la definitiva aliĝo al religia kongregacio aŭ al sekulara instituto estas prefere difinita ’’porĉiama voto’’ (latine ’’perpetuus’’).

## Notoj 
Kategorio:Kristana monaĥismo
Kategorio:Katolikaj institutoj de konsekrita vivo
Kategorio:Kristanaj terminoj
Sankta Maria Glorplena de la Fratoj

eta|Sankta Maria Glorplena de la Fratoj
**Sankta Maria Glorplena de la Fratoj** (), estas preĝejo en Venecio. Ĝi estas krom Sanktaj Johano kaj Paŭlo la plej granda kaj eminenta preĝejo laŭ gotika arĥitekturo en Venecio. La preĝejo estas konsekrita laŭ Ĉielenpreno de Maria. En ĝia ekipaĵo troviĝas multaj elstaraj artverkoj, inter ili du ĉefverkoj de Ticiano. En 1926 la papo rangaltigis ĝin al “malgranda“ baziliko.

Krom tio en la du iamaj monaĥejoj, kiuj apartenas al la preĝejo, troviĝas ekde 1817 la ŝtata arĥivo de Venecio.

## Arĥitekturo 
La preĝejo Sankta Maria Glorplena estas trinava pilastrobaziliko kun granda transversa domo kaj aro de ses pli malgrandaj kaj centra granda ĥorkapeloj, kiuj ĉiuj havas plurlateran finaĵon. Ĉiuj spaceroj havas krucripovolbojn. La treege alta transversa domo estas ununava.

La fasado de la brikokonstruaĵo estas pli modesta, ĝin tamen distingas abunde ŝtupigita kaj onduma gablo. Ornamaĵoj ĉe la ekstera konstruaĵo kiel la kadroj de la rondfenestroj („bovokuloj“), la frisoj, la koronecaj kornicoj kaj la altaj tabernaklo sur la fasado same kiel la portalo estas el istriaj minŝtonoj. La volbon oni konstruis el kanoplektaĵo, por redukti la pezon pro la problema subgrundo de Venecio. Tiun ĉi oni stukis, tiel ke ĝi aspektas kiel ŝtona volbo. Tirankroj establigas la konstruaĵon, kiaj ankaŭ establigas aliajn veneciajn preĝejojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de Santa Maria Gloriosa dei Frari

Kategorio:Gotikaj preĝejoj en Italio
Kategorio:Bazilikoj en Italio
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Maria
Sándor Festetics

**Grafo Sándor Festetics** [ŝAndor feŝtetiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun la ceteraj nomoj **Festetics Sándor Ágost Dénes** estis hungara politikisto, ministro, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *tolnai*. Lia patro estis Andor Festetics (politikisto).

Sándor Festetics http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC03975/04427.htm naskiĝis la  1882 en Dég. Li mortis la  1956 en Balatonrendes.

## Biografio 
Sándor Festetics lernis juron, poste li estis diplomato. Dum la 1-a mondmilito li atingis la rangon kapitano. Lia edzino estis fratino de Mihály Károlyi, nemirinde post la revolucio en 1918 li iĝis ministro pri defendo. Li ne kunlaboris kun la komunistoj, tial dum la Hungara Sovetrespubliko li ne plu estis ministro. Post jaroj li estis unu el la fondintoj de hungaraj nazioj. En 1931 li estis elektita parlamenta deputito. Post la 2-a mondmilito la tribunalo kondamnis lin 5 jarojn, fakte li liberiĝis en 1953.

Lia edzino naskis 4 gefilojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Stacio Sembayashi

**Stacio Sembayashi** (japane: 千林駅 [Sembajaŝi-eki], angle: *Sembayashi Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Asahi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan (ĉefa).

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Keihan**:
*** Linio Keihan (ĉefa)

## Historio 
* 15-a de aprilo 1910: la stacio malfermiĝis kiel **Stacio Morishōji** (森小路停留所) de Elektra Fervojo Keihan.
* 28-a de decembro 1931: estis renomita al **Stacio Morishōji-Sembayashi** (森小路千林駅).
* 1-a de aprilo 1941: estis renomita al **Stacio Sembayashi**.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Keihan 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Sembayashi-Ōmiya:
** 25ra Linio Tanimachi (Osaka Urba Subtera Fervojo): **T14**

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Keihan
Abu Hanifa al-Dinaŭari

**Abu Hanifa ad-Dinaŭari** (أبو حنيفة الدينوري, ankaŭ skribita *Abū Ḥanīfa al-Dīnawarī*) estis mezorienta sciencisto kaj historiisto de la 9-a jarcento.

## Vivo 
Li naskis en 815 apud Dinaŭar, urbo hodiaŭ ruiniĝita inter Hamadan kaj Kermanŝaho. Do, oni debatas ĉu li estis:
* persa, ĉar la regiono de Dinaŭar hodiaŭ apartenas al Irano;
* kurda, ĉar plejparte la loĝantoj de tiu regiono parolas kurde;
* araba, ĉar li verkis nur en la araba.

Li mortis en 896.

## Verkoj 
Lia plej fama verko estas *Kitāb an-nabāt* (‏كتاب النبات‎), "Libro de la Plantoj".

Li skribis multajn aliajn verkojn pli pluraj fakoj:

Pri matematiko kaj logiko:
* *Kitāb al-jabr wa l-muqābala* ("Libro de la Algebro")
* *Kitāb al-ḥisāb* ("Libro de la Aritmetiko")
* *Baḥth fi ḥisāb al-Hind* ("Analizo de la Hinda Aritmetiko")
* *Kitāb al-jamʿ wa t-tafrīq* ("Libro de la Aritmetika Kalkulado")
* *Iṣlāḥ al-manṭiq* ("Reformo de la Logiko")

Pri naturaj sciencoj kaj astronomio:
* *Kitāb an-nabāt* ("Libro de la Plantoj")
* *Kitāb al-kusuf* ("Libro de la Suneklipsoj")
* *Kitāb al-radd ʿalā rasad al-Iṣfahānī* ("Refuto de la astraj observoj de al-Iṣfahānī")
* *Kitāb al-qibla wa l-ziwāl* ("Libro de la astra orientado")
* *Kitāb al-anwāʾ* ("Libro de la vetero")

Pri geografio:
* *Kitāb al-buldān* ("Libro de la Landoj")

Pri historio:
* *Kitāb al-akhbār al-ṭiwāl* ("Historio de la Daŭrantaj Novaĵoj")
* *Kitāb al-kabīr* ("La Granda Libro", pli ĝuste Historio de la Sciencoj)
* *Ansāb al-Akrād* ("Genealogioj de la Kurdoj").

Pri literaturo:
* *Kitāb al-fisāḥa* ("Libro de la Retoriko")
* *Kitāb aŝ-ŝiʿr wa ŝ-ŝuʿarāʾ* ("Libro de la Poezio kaj de la Poetoj")

Kategorio:Persaj astronomoj
Kategorio:Persaj geografoj
Kategorio:Persaj botanikistoj
Kategorio:Persaj historiistoj
Kategorio:Persaj matematikistoj
Kategorio:Persaj filozofoj
Kategorio:Arabaj astronomoj
Kategorio:Arabaj geografoj
Kategorio:Arabaj botanikistoj
Kategorio:Arabaj historiistoj
Kategorio:Arabaj matematikistoj
Kategorio:Arabaj filozofoj
Kategorio:Arabaj verkistoj
Kategorio:Irakaj lingvistoj
Kategorio:Mezepokaj arabistoj
Bitlibroprezentilo

**Bitlibroprezentilo**, aŭ malpli formale, **libroprezentilo**, estas komputila programo ebliganta legi bitlibrojn. Ekz-e FBReader, *Adobe Reader*.

Oni ankaŭ nomas tiajn programojn **legilo**, kvankam pli ofte tia termino rilatas al aparato, elektronika librolegilo.

Libroprezentilo aranĝas, kompostas bitlibron konforme al la apartaĵoj de la uzata aparato (interalie, la formato de la ekrano aŭ de la ekrana fenestro), kaj laŭ la preferoj de la leganto. Tamen iuj libroformoj estas tre rigidaj, kaj malfaciile adapteblas al la aparataj kapabloj de la elektronika legilo aŭ al la uzanto-preferoj (ekz-e PDF estas tre rigida, kaj la uzanto povas influi preskaŭ nenion krom skaligi la paĝojn).

Ofte unu sama libroprezentilo disponeblas por diversaj komputilaj platformoj, ekde granda komputilo Linuksa ĝis poŝa legilo elektronika.

Ofte unu librolegilo taŭgas por legi bitlibrojn en diversaj internaj formoj (EPUB kaj FictionBook kaj txt ...).

Librolegilo disponigas ankaŭ kromajn funkciojn, kiuj oportunigas legadon: legosignojn, notojn, administradon de biblioteko, konsultadon de vortaroj ktp.

## Notacio 
La ĉi-subaj tabeloj jene indikas la apogon de diversaj trajtoj kaj ebloj en la libroprezentiloj:

### Disponeblo de dosierformoj 
### Prezentilaj kapabloj 
Kategorio:Bitlibroj
Katedralo de Sankta Bazilo

**Katedralo de Sankta Bazilo** estas la nomo de:

* Katedralo Sankta Bazilio, katedralo situanta sur Ruĝa Placo centre de Moskvo, Rusio.
* Katedralo de Sankta Bazilo (Bukareŝto), grekokatolika katedralo en Rumanio, en la ĉefurbo Bukareŝto.
Kalvinana nova preĝejo (Pécs)

**Kalvinana nova kirko** estas religia moderna konstruaĵo en Hungario, en urbo Pécs, en la ekstera urbozono.

## Historio 
Depost dominado de turkoj la Habsburgoj komence malpermesis la kalvinanajn preĝejojn. La unua kalvinana grupo formiĝis nur en 1902, post 5 jaroj estis konstruita la unua kirko. Pli nova kalvina grupo formiĝis en 1983, ili havis provizoran preĝdomon post 4 jaroj. La stabilo kirko estis konstruita inter 1989-1994. Orgeno alvenis en 2014.

Oni aranĝas ankaŭ koncertojn en la preĝejo.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola. La fasado formas larĝan kuŝantan triangulon, kies supra pinto malalta kaj malgranda turo altiĝas. Malsupre meze estas la ĉefenirejo en niĉo. Interne la baldakeno havas 159 pentritajn kasetojn.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare
* hungare kun foto 

Kategorio:Pécs
Pecs
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Pécs
Faceta Palaco

eta|230px|dekstra|Ekstero de la Faceta Palaco
eta|230px|dekstra|Piliero de la Faceta Palaco
La **Faceta Palaco** () estas konstruaĵo en la Moskva Kremlo, Rusio, kiu enhavas la iaman bankedejon de la Moskvaj Caroj. Ĝi estas la plej malnova konservita nereligia konstruaĵo en Moskvo, ĝi estis finkonstruata en 1492. Situanta sur Kremla Katedrala Placo, inter la Katedralo de la Anunciacio kaj la Katedralo de la Dormado. Nuntempe, ĝi estas oficiala ceremoniejo en la rezidejo de la Prezidento de la Rusia Federacio kaj tiele enirrajto estas limigita nur al antaŭmenda vizito.

## La Faceta Palaco en Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el suda kaj centra Eŭropo kaj la venonta ĉiĉerono estas Maria Sklodovska, kiu montros al Utnoa la mirindaĵojn de centra kaj orienta Eŭropo. Jen kiel ŝi prezentas Moskvon kun kvin grandaj vidindaĵoj nome la Kremlo, la Ĉielporto, la Facetita Palaco, la Placo Ruĝa kaj la Katedralo de Sankta Bazilo:

:-Jen Katedraloj bulbaj sur ora holmo ĉe Kremlo,
:tiu de l'Ĉielporto kun kupolaro majesta.
:Ene de la muregoj, la Facetita Palaco
:kun inkrustaĵoj gemaj kaj diamante rebrilaj,
:kaj en la Placo Ruĝa, la Katedralo de Sankta
:Bazilo, buntkupola, kun fantazia dekoro.

## Referencoj 
* Klein, Mina. *The Kremlin: Citadel of History*. MacMillan Publishing Company (1973). ISBN 0-02-750830-7
* Tropkin, Alexander. ''The Moscow Kremlin: history of Russia's unique monument''. Publishing House "Russkaya Zhizn" (1980). ASIN: B0010XM7BQ

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo  (ruse, angle)

Kategorio:Moskva Kremlo
Kategorio:Palacoj
Lütschine

La **Lütschine** estas rivero en la berna regiono Oberland de Svislando. La Lütschine fluas de Zweilütschinen, kie ĝiaj du alfluantoj aliĝas, al Brienz ĉe Bönigen. La *Schwarze Lütschine*, aŭ Nigra Lütschine, fluas de Grindelwald al Zweilütschinen. La *Weisse Lütschine*, aŭ Blanka Lütschine, fluas el Lauterbrunnen al Zweilütschinen. La komuna fako de la rivero havas longecon de 8.6 kilometroj (5.3&nbsp;mi), dum la *Schwarze Lütschine* estas 12.3 kilometrojn (7.6&nbsp;mi) longa kaj la *Weisse Lütschine* estas 13.1 kilometrojn (8.1&nbsp;mi) longa.

La montopasejo Kleine Scheidegg estas akvodivido inter la du branĉoj de la rivero Lütschine.

Rakonto preterpasis buŝe montrante vilaĝan amikeman ŝercon inter kiuj loĝis ĉe la du riveroj, laŭ kiu la popolo ĉe la *Weisse Lütschine* diras, ke la aliaj estas tiel malpuraj ke igis la riveron nigra kaj la vilaĝanoj en la *Schwarze Lütschine* asertas, ke la aliaj neniam eĉ laviĝis tiele ke la alia alfluanto restas tiel perfekte blanka.

Kategorio:Riveroj en Svislando
Stacio Shigino

**Stacio Shigino** (japane: 鴫野駅 [Ŝigino-eki], angle: *Shigino Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Ĝoto, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Katamachi kaj 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Imazatosuji.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Katamachi (Linio Gakkentoshi)
* **Metroo**:
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Imazatosuji

## Historio 
* 1-a de septembro 1933: malfermiĝis la stacio de JR.
* 24-a de decembro 2006: malfermiĝis la metroa stacio (de la Linio Imazatosuji).

## Kajoj 
### JR 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Imazatosuji
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Osaka
Kvartalo Ĵoto

***Jōtō-ku*** (laŭ sistemo Hepburn), en Esperanto imageblas nomo **kvartalo Ĵoto** aŭ **Ĵoto-ku** (; prononco [ĵoto- aŭ ĝōtō-ku]; Kunrej: *Zyôtô*) estas kvartalo en la urbo Osako de Japanio. Kiel la tuta urbo ĝi situas en la samnoma gubernio Osaka kaj en la administra regiono Kansajo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon interalie kun . 

## Transporto 
### Fervojoj 
* JR Okcidenta:
** Ringlinio de Osaka: Stacio Kyōbashi - Stacio Ōsakajōkōen
** Linio Katamachi: Stacio Kyōbashi - Stacio Shigino
* Osaka Urba Subtera Fervojo:
** Linio Tanimachi: Stacio Noe-Uchindai - Stacio Sekime-Takadono
** Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi: Stacio Gamō-Yonchōme - Stacio Imafuku-Tsurumi
** Linio Imazatosuji: Stacio Midoribashi - Stacio Shigino - Stacio Gamō-Yonchōme - Stacio Sekime-Seiiku - Stacio Shimmori-Furuichi
** Linio Chūō: Stacio Fukaebashi
* Elektra Fervojo Keihan:
** Linio Keihan (ĉefa): Stacio Noe - Stacio Sekime

### Vojoj 
* Aŭtovojoj
** Aŭtovojo de Hanshin
* Naciaj vojoj
** Nacia vojo 1
** Nacia vojo 163
** Nacia vojo 479

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Joto
Joto
Kategorio:Municipoj de Japanio
Human Action

eta|Pola eldono
***Human Action*** estas libro de Ludwig von Mises. Ĝi estis unuafoje publikigita en 1949.

Verko estas pri prakseologio, merkata ekonomio, socialismo, intervenado de ŝtato en merkato kaj ekonomiko.

## Fonto 
Kategorio:Ekonomikaj libroj
(13919) 1984 SO4

**(13919) 1984 SO4** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Blazono de Gronlando

La **blazono** de **Gronlando** konsistas el blanka urso aŭ *glaciurso* sur blazonŝildo de blua fono. Ĝi enkondukiĝis kiel oficiala blazono de Gronlando la 1-an de majo 1989. Antaŭe tamen jam en 1666 la reĝo Frederiko la 3-a de Danio-Norvegio uzis ĝin.

En la plej fruaj versioj de la blazono la blanka urso levis la dekstran brakon, kiel kutime heraldikaj bestoj gestas per sia dekstra brako. Ĉar la gronlandanoj tamen observis kaj kredas, ke blankaj ursoj kutime atakas per sia maldekstra brako, oni ŝanĝis la flankon kaj nun la blazona blanka urso levas sian maldekstran brakon. Ĉar en la oficiala blazona priskribo ne estas mencio, pri kiu brako temu, la ŝanĝo ne estis problema.

Kategorio:Naciaj simboloj de Gronlando
Kategorio:Historio de Gronlando
Gronlando
Gronlando
Stacio Osaka Business Park

**Stacio Osaka Business Park** (japane: 大阪ビジネスパーク駅 [Ōsaka-Biĝinesu-Pāku-eki], angle: *Osaka Business Park Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Ĉuo, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi.

## Linioj 
* **Metroo**:
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi

## Historio 
* 11-a de decembro 1996: malfermiĝis la stacio de la Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi.

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Osaka Business Park
** Theater BRAVA!
* Parko Osaka burgo
** Osaka-jō Hall
** Osaka burgo

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1996
Kategorio:1996 en Japanio
Stacio Midoribashi

**Stacio Midoribashi** ( [Midoribaŝi-eki], ) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝinari, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Chūō, Linio Imazatosuji.

## Linioj 
* **Metroo**:
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Chūō
*** Linio Imazatosuji

## Historio 
* 29-a de julio 1968: malfermiĝis la stacio de la Linio Chūō.
* 24-a de decembro 2006: malfermiĝis la stacio de la Linio Imazatosuji.

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Chūō (Osaka)
Kategorio:Stacioj de Linio Imazatosuji
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1968
Kategorio:1968 en Japanio
Radio Rossii

**Radio Rossii** ("Radio de Rusio", ) estas ruslingva ŝtata radiostacio de Rusio. Ĝi faras elsendadon el Moskvo por teritorio de Rusio kaj kelkaj aliaj landoj.

Ĝi komencis elsendadon la .

Kategorio:Rusiaj radiostacioj
Kategorio:Ruslingvaj radiostacioj
Kategorio:Aperis en 1990
Kategorio:1990 en Moskvo
Placo de Sankta Marko

[eta|upright=1.3|Placo de Sankta Marko inter 1890 kaj 1900, dekstre la [Baziliko Sankta Marko kaj maldekstre la Venecia Horloĝturo.]]
[eta|dekstre|250px|Placo de Sankta Marko kun la [Baziliko Sankta Marko kaj la samnoma sonorilturo *campanile*.]]
eta|dekstre|Placeto Sankta Marko vidita el la Baziliko
La **Placo de Sankta Marko** aŭ **Placo Sankta Marko** () situanta en Venecio, estas unu el plej gravaj placoj en Italio, fame rekonata tutmonde pro sia belo kaj arkitektura integreco, kaj la plej granda placo de Venecio. Ĝi estas la ununura loko urba de Venecio kiu plenumas la nomon de placo, ĉar la aliaj lokoj kun formo de placo estas propre difinitaj kiel *campi*. Ties ĉefa kerno havas trapezoidan formon kaj estas 170 metrojn longa: krome estas aliaj areoj. Ĝi estas nomata ankaŭ antonomazie kiel "la Piazza" aŭ kromnome kiel "il salotto d'Europa".

Ĝi divideblas en tri areoj nome la propra Placo Sankta Marko, la Placeto Sankta Marko (*Piazzetta San Marco*) pli suda antaŭ la Doĝo-palaco kaj la Placeto de la Leonetoj (*Piazzetta dei Leoncini*) nordoriente kun oficiala nomo dediĉita al la papo Johano la 23-a.

## La Placo de Sankta Marko en Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el suda kaj centra Eŭropo kaj la venonta ĉiĉerono estas Maria Sklodovska, kiu montros al Utnoa la mirindaĵojn de centra kaj orienta Eŭropo. Jen kiel ŝi prezentas Venecion kun kvin grandaj vidindaĵoj el kiuj aludoj al Baziliko de Sankta Marko, la Horloĝturo, la Ĉefa Placo, la Granda Kanalo kaj la Ponto Rialto:

## Notoj 
## Bibliografio 
* Giulio Lorenzetti, Venezia e il suo estuario, Trieste, Edizioni Lint, 1996.
* Franca Semi, Gli "Ospizi" di Venezia, Venezia, Helvetia, 1983.
* Giuseppe Tassini, Edifici di Venezia distrutti o volti ad uso diverso da quello a cui furono in origine assegnati, Venezia, Libreria Editrice Filippi.
* Alvise Zorzi, Venezia Scomparsa, Milano, Arnoldo Mondadori Editore, 2001, ISBN 88-04-49545-6.
* Michela Agazzi, Platea Sancti Marci, i luoghi marciani dall'XI al XIII secolo e la formazione della piazza, Venezia, Comune di Venezia, 1991.
* Manuela Morresi, Piazza San Marco, istituzioni, poteri e architettura a Venezia nel primo Cinquecento, Milano, Electa, 1999.

## Vidu ankaŭ 
* Baziliko Sankta Marko
* Kampanilo de Sankta Marko

## Eksteraj ligiloj 
* Virtual Tour di Piazza San Marco ad alta definizione  I monumenti, i caffè, le gioiellerie. Tour virtuale e fotografia a 360° di Hans von Weissenfluh.

Kategorio:Venecio
Kategorio:Placoj en Italio
Blazono de Kartvelio

La **ŝtata blazono** de **Kartvelio** (kartvele საქართველოს გერბი) konsistas en pli granda kaj pli malgranda eldonoj. Ambaŭ konsistas el ruĝa blazonŝildo, kiu en heraldike arĝenta, fakte blanka, koloro montras la kristanan sanktulon Sankta Georgo sur ĉevalo, en la fama sceno en kiu li mortigas serpento. La kapon de la sanktulo ĉirkaŭas heraldike ora, fakte flava, aŭreolo. En simila formo tiu blazona bildo jam estis la simbolo de la mezepoka dinastio Bagrationi. Sur ambaŭ blazonoj estas ora krono, la pli granda versio ambaŭflanke estas tenata per po unu leono, kaj sub ĝi pendas banderolo de la teksto ძალა ერთობაშია [dzala ertobaŝia], en traduko "forto per unueco". Ambaŭ versioj de la blazono oficialiĝis la 1-an de oktobro 2004.

eta|maldekstra|300px|la pli granda blazono

Kategorio:Naciaj simboloj de Kartvelio
Kategorio:Historio de Kartvelio
Kartvelio
Portempa voto

Estas dirita **portempa voto** la voto de ĉasteco aŭ de malriĉeco aŭ de obeo kiun la novico/novicino elmetas ĉe la fino de la novicada kanona periodo, en la Katolika Eklezio.

Tiuj votoj, elmetitaj por sin ligi laŭlonge de unu aŭ tri jaroj laŭ la institutaj konstitucioj

Ankaŭ tiu aspekto de la vota ligiĝo en la Katolika Eklezio estas normata en la kanona juro, kiel por la solena voto.

Same la portempa votinto povas estis demisiita pro gravaj misfaroj kontraŭ la institutaj konstitucioj aŭ kontraŭ la moralo (kanonoj 695 kaj 696).

## Vidu ankaŭ 
Religia voto

## Eksteraj ligiloj 
*Voto laŭ *Kathopedia*.

Kategorio:Kristana monaĥismo
Kategorio:Katolikaj institutoj de konsekrita vivo
Kategorio:Kristanaj terminoj
Neustadtl an der Donau

**Neustadtl an der Donau** estas bazara komunumo en distrikto Amstetten en Malsupra Aŭstrio. Komence de 2014 ĝi havis 2.100 loĝantojn.

La komunumo situas sur la alt-ebenaĵo *Neustadtler Platte*, kiun Danubo parte trarompas, parte ĉirkaŭfluas laŭ duoncirklo kun radiuso de kvar kilometroj. Neustadtl situas proksimume en la centro de tiu duoncirklo. La komunumaj partoj Freyenstein kaj Hößgang situas ĉe Danubo, do nur 230 ĝis 240 metrojn super marnivelo, malpli ol la duonon de la komunuma centro.

Al la komunumo apartenas la neloĝata danuba insulo *Wörth* ĉe Hößgang; ĝi longas ĉirkaŭ 750 metrojn kaj dividas la Danubon al du proksimume samlarĝaj brakoj.

Neustadtl an der Donau membras en la urbo-partnereca laborgrupo Novurbo en Eŭropo.

## Setla strukturo 
Neustadtl konsistas el jenaj setlejoj (parenteze la loĝantaro je 2011-10-31):

*   Berghof (206)
*   Freyenstein (106)
*   Hößgang (144)
*   Kleinwolfstein (287)
*   Nabegg (264)
*   Neustadtl-Markt (492)
*   Neustadtl-Umgebung (180)
*   Schaltberg (154)
*   Windpassing (251)

Neustadtl-Markt kaj Neustadtl-Umgebung kune formas unu katastrejon, la aliaj partoj estas apartaj katastrejoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Malsupra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Amstetten
Stacio Shin-Fukae

**Stacio Shin-Fukae** (japane: 新深江駅 [Ŝin-Fukae-eki], angle: *Shin-Fukae Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝinari, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Sennichimae.

## Linioj 
* **Metroo**:
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Sennichimae

## Historio 
* 10-a de septembro 1969: malfermiĝis la stacio de la Linio Sennichimae.

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Ĉefa sidejo de Kokuyo
* Ĉefa sidejo de Doggyman

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Sennichimae
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo