open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jan Smejkal

**Jan SMEJKAL** (naskiĝis la 25-an de aprilo 1962) estas ĉeĥa esperantisto.

Profesie instruisto de la germana lingvo.

Iama aktivulo en junulara sekcio.

Li tradukis humuron de Miroslav Skála, poemojn de Jiří Žáček kaj turisman broŝuron pri Olomouc.

## Tradukoj
*Miroslav Skála: **Kredeblaj aventuroj de doktoro Papul** (neeldonita, sed manuskripto arkivita en IEM.
*Bohumil Smejkal: **Olomouc, urba rezervejo de monumentoj** (1989)
*Jiří Žáček (poemoj en manuskripto)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Erich Spitz

**Erich SPITZ** [eriĥ ŝpic] (naskiĝis la 31-an de julio 1920 – ) estis ĉeĥia-germana esperantisto, doktoro-lingvisto, recenzis lernolibron de Barandovská kaj komencis verki sciencan lernolibron de Esperanto.

## Verkoj 
Por Altlernejo mineja - Teknika universitato Ostrava li verkis lernolibrojn de la germana lingvo:
* **Němčina na vědeckých základech** (La germana lingvo sur scienca fundamento)
* **Geografie zemí s německých státním jazykem** (Geografio de germanlingvaj landoj)
* **Německá antologie** (Germana antologio)
* **Portugalština** (La portugala lingvo)
* **Das deutsche substantivische Deklinationssystem und seine Realisirung** (Germana substantiva sistemo kaj ĝia realigo)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Marie Strejčková-Šamlová

**Marie STREJČKOVÁ-ŠAMLOVÁ** (naskiĝis la 9-an de februaro 1891 en Pohořelice - mortis la 30-an de aprilo 1970 en Brno) estis ĉeĥa esperantistino.

Esperantisto de 1927. Precipe aktiva en radio, ofte parolis en Radio-Brno, unuan fojon en aprilo 1931, de kiam Esperanto-disaŭdigoj el Brno restis oftaj sub la nomo Verda Stacio.
Ŝi gvidis kurson por polico (1929-1930) en Brno. 

Ŝi estis patrino de Jiří Vítězslav Šamla.

## Ŝiaj prelegoj en Verda Stacio
*24.VI. 1931 Marie Strejčková: La Napoleona ekspozicio en Slavkov.
*17.4.1932 Marie Strejčková: IX-a tutsokola kongreso en Praha.
*31.5. 1932 Prof. Dr. H. Traub (Strejčková): Ĉeĥoslovakio, historia skizo. 
*7.6. 1932 Dir. Antonín Humpolík (Strejčková): Ĉeĥoslovakio, geografia skizo.
*21.6. 1932 Prof. Dr. J. Staněk (Strejčková): La ĉeĥoslovaka literaturo. Evolua skizo.
*26.7. 1932 Marie Strejčková-Jiří V. Šamla: La ĉeĥoslovaka industrio kaj komerco.
*2.8. 1932 Božena Němcová: Avineto. Legaĵo el romano (Strejčková).
*13.9. 1932 Jan Welzl: Tridek jaroj en la ora nordo. Legado el samnoma libro (Strejčková).
*20. 3. 1933 Marie Strejčková: Internacia Esperanto-libertempejo en  Ĉeĥoslovakio.
*25. 3. 1933 Marie Strejčková: Jan Amos Komenský.
*9. 12. 1933 Marie Strejčková: La praktika uzo de Esperanto.
*28. 4. 1934 Marie Strejčková: Esperantaj aktualaĵoj.
*12. 5. 1934 Marie Strejčková: La internacia Esperanto-libertempejo en Lázně Bělohrad.
*15. 12. 1934 Marie Strejčková: Ni sekvu la verdan stelon.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Verda Stacio
Stanislav Stejskal

**Stanislav STEJSKAL** (1887 - mortis la 27-an de decembro 1929) estis ĉeĥa gimnazia instruisto kaj esperantisto, precipe aktiva inter blinduloj kaj skoltoj.

Stejskal estis depost la jaro 1915 instruisto ("profesoro") de la franca kaj germana lingvoj ĉe reallernejoj en Prago.

Krom instruista profesio li dediĉis sian grandan energion kaj laboremon por helpado al la blinduloj. Li estis fondinto de SOĈNE kaj redaktis la blindulan periodaĵon "Auroro" (1920-1929). Li instruis al blinduloj Esperanton, instruis ilin legi, klopodis doni al ili taŭgajn tekstojn legotajn, organizis ilin enlande kaj internacie. Per tio li fariĝis fakulo en blindula skribado, kian oni malofte renkontas.

En 1920 estis laŭ lia iniciato fondita esperanta dumonata gazeto por ĉeĥoslovakiaj blinduloj Aŭroro, presita en Brajla punktskribo, kiun li redaktis ĝis sia frua morto en la aĝo de nur 42 jaroj. En 1922 li fondis Societon de ĉeĥoslovakaj nevidantaj esperantistoj (SOĈNE). Kiel fakulo en blindula preso li ofte kontaktis kun ministerio de instruado. Per dekreto el la 31-an de aŭgusto 1922 li ricevis "laŭdan mencion pro fervora kaj senprofita porblindula zorgado, precipe pro plibonigado de la neviduloj per ebligo de nobla legado." Kiel fakula spertulo de la blindula preso li estis en 1922 nomita estro de kursoj pri edukado de blinduloj kaj reprezentanto de la ministerio en la II-a kongreso de blinduloj kaj 15-a Universala Kongreso en Helsinko, en 1923 en ambaŭ kongresoj en Nürnberg.

En 1925 li estis rekompencita pro sia partopreno en enketoj pri starigo de simboloj en ĉeĥoslovaka blindula skribado. En 1927 li reprezentis ministerion en la VI. blindula kongreso en Dancigo, en 1929 li kondukis ekskurson de ĉeĥoslovakaj blinduloj en Jugoslavion.

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo en Heroldo de Esperanto 1930, n-ro 4 (552), p. 3 (1930-01-24).

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Esperantistaj blinduloj
František Sviták

**František SVITÁK** (naskiĝis la 30-an de julio 1910 - mortis la 4-an de marto 1978 en Prago), inĝeniero, estis ĉeĥa esperantisto, prezidanto de Ĉeĥoslovaka Esperanto-Komitato antaŭ fondiĝo de ĈEA, ĉefdelegito de UEA por Ĉeĥio, vicprezidanto de CK ĈEA, visprezidanto de Porpaca sekcio de ĈEA.

Esperantisto ekde 1932, sekretario de EK en Praha, ekde 1958 sekretario de la unua Ĉeĥoslovaka Esperanto-Komitato, en la jaroj 1965-1968 la prezidanto de la dua ĈSEK. Aktive plenumante tiujn ĉi gvidajn postenojn, inĝ. Sviták grandparte meritas pri la renovigo de la memstara esperantista organizaĵo en Ĉeĥio (1969). Dum la lastaj 12 jaroj de sia vivo li estis membro de la redakciaj rondoj de Informoj de ĈSEK, Starto kaj Paco. Li verkis skizon pri la ĉeĥoslovaka Esperanto-movado inter 1952-1968. En 1973 la prezidanto de MEM transdonis al F. Sviták Honor-Insignon de MEM.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Jan Šebela

**Jan ŠEBELA** (naskiĝis en 1932) estis ĉeĥa esperantisto kaj instruanto en Set Lančov.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Jaromír Šikula

**Jaromír ŠIKULA** (naskiĝis la 29-an de majo 1924 - mortis la 29-an de majo 2000) estis ĉeĥa esperantisto, universitata docento, botanikisto, kiu ofte prelegis pri sia fako ankaŭ por esperantistoj.

## En la ĉeĥa lingvo li verkis jenajn librojn 
*Botanika veterinární (Botaniko veterinara, 1957, 1960)
*Rostlina a prostředí (Planto kaj medio, 1974)
*Veterinární botanika a pícninářství (Veterinara botaniko kaj furaĝistiko, 1964)
*Veterinární botanika a základy zemědělství (Veterinara botaniko kaj fundamentoj de agrikulturo, 1969)
*Zelenina, rostliny kořeninové a léčivé (Legomoj, plantoj radikaj kaj kuracaj, 1977)
*Zemědělská encyklopedie (Agrikultura enciklopedio, 1971)
*25 let brněnského zahrádkářství (25 jaroj de ĝardenistiko en Brno, 1982)

## En Esperanto
*Indekso de semoj (1958-1959)
*Indekso de semoj (1966)
*Botanika ĝardeno en Brno (1960)
*Nutraĵoj sen venenoj (Starto 3/1991)
*Kulto de la plantoj kaj floroj (Starto 2/1992)
*Kuracaj plantoj en la historio kaj nuntempe (Starto 1/1993)
*Tradicia kaj moderna medicinoj (Starto 1-2/1994)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Emilie Suchardová

**Emilie SUCHARDOVÁ**, post edziniĝo **Wildmannová** (naskiĝis la 28-an de februaro 1893 en Řeheč apud Jičín - mortis la 1-an de aŭgusto 1934) estis ĉeĥa esperantistino, blindulino, poetino, komitatanino de SOĈNE.

## Laboro en la blindula movado 
Ŝi naskiĝis en Řeheč kiel sepa el ok infanoj de muelisto. En frua infaneco ŝi perdis vidpovon kaj kiel 8-jarulino estis akceptita en instituto por nevidantaj infanoj en Hradčany (Prago). La instituton ŝi forlasis ne preparita por la praktika vivo kaj transiris al rifuĝejo de blindaj junulinoj sur la insulo Kampa. La vivo estis tie pasiva kaj monotona, sed ŝia aktiva intereso pri movadoj por blinduloj kaj por Esperanto helpis ŝin.

En 1926 ŝi iĝis sekretariino de Subtena Societo de Memstaraj Blinduloj en Prago kaj preparis sukcesan internacian kongreson de blinduloj, kiu akceptis rezoluciojn postulantajn, ke blinduloj estu liberigitaj de mizero kaj almozado kaj povu sin vivteni per memstara laboro. La societo poste fondis filiojn en Brno, Ústí nad Labem kaj en Slovakio.
Inter la jaroj 1914–1921 Suchardová verkis du ĉeĥlingvajn poemarojn: **Muzikaj etosoj** aperis nur en brajla skribo, dum **En ŝtormaj tagoj** en normala skribo (1920). La dua kolekto estis socialiste politika. En Kalendaro de Blindul-Amikoj ŝi publikigis eseon Ecce homo (1930).

En 1932 ŝi edziniĝis al blindulo Ferdinand Wildmann (1895-1980) kaj baldaŭ naskis filinon Světluše. Sed jam en 1934 ŝi mortis pro malsano de hepatoj.
Ŝia edzo estis instruisto de muziko kaj redaktoro de blindula gazeto Zora (Aŭroro). La filino Světla Solarová laboris kiel profesorino de speciala pedagogio en Dortmund, germane verkis *Historion de Speciala Pedagogio* (Geschichte der Sonderpädagogik, 1983) kaj ĉeĥe *Historion de la plej malnova lernejo por nevidantoj en Bohemio* (Dějiny nejstarší školy pro nevidomé v Čechách, 1966).
La Asocio de Invalidoj en Ĉeĥoslovakio en la 1970-jaroj lanĉis **Medalon Emilie Suchardová**, per kiu estis honorigataj aktivuloj de blindula movado la 12-an de novembro (Tago de Blinduloj). En 1972 ĝin ricevis Vuk Echtner, redaktoro de Aŭroro, la esperantlingva versio de la brajla gazeto Zora.

## Laboro en Esperanto-movado 
Emilia Suchardová-Wldmannová estis ankaŭ entuziasma esperantistino, laboris en SOĈNE (Slepecká organizace českých nevidomých esperantistů = Blindula organizo de ĉeĥaj nevidantaj esperantistoj) kiel komitatanino kaj mortis kiel ĝia prezidantino.

## Verkoj 
* **Hudební nálady** (Muzikaj etosoj, poemaro brajle skribita)
* **V dnech bouřlivých** (En ŝtormaj tagoj, 1920, politika poemaro)
* **Ecce homo** (Jen homo, 1930, en Kalendaro de Blindul-Amikoj)

## Fontoj 
* Tiflopedio, blinula enciklopedio reta
* Stanislav Kamarýt: *Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio* (Praha 1983, p. 75 kaj 249)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Helena Štruncová

**Helena ŠTRUNCOVÁ** (1925-) estas ĉeĥa esperantistino, aktivulino de pedagogia sekcio kaj en la 80aj jaroj prezidantino de Praga Esperanto-KLubo. Ŝi tradukis *Akre observataj trajnoj* (en manuskripto) de Bohumil Hrabal.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Zdeňka Švabíková-Kožíková

**Zdeňka ŠVABÍKOVÁ-KOŽÍKOVÁ** (naskiĝis la  en Uherský Brod; mortis la  en Prago) estis ĉeĥa aktorino, la unua edzino de la verkisto František Kožík, ŝi rolis en Verda Stacio.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Ĉeĥaj aktoroj
Kategorio:Verda Stacio
Vladimír Škoda

**Vladimír ŠKODA** (naskiĝis la 10-an de januaro 1953, mortis la 4-an de marto 2018) estis ĉeĥa esperantisto, kuracisto, eksa aktivulo en junulara kaj poste pedagogia sekcioj de ĈEA, instruanto en Set Lančov kaj korespondaj kursoj. Li estis ankaŭ komitatano de ĈEA. Membro de Esperantista klubo en Brno.

Li devenis el Žďár nad Sázavou, medicinon li studis en Brno, kuracistan praktikon li plenumis unue en Šlapanice, poste ĝis la vivofino en Bučovice. Dum lastaj jaroj li suferis pro malsanaj renoj, malbone moviĝis.

Kiel esperantisto li tre aktivis en junulara sekcio de Ĉeĥa Esperanto-Asocio kiel membro de la junulara komitato. En 1977 li preparis junularan renkontiĝon en Račín, en 1981 en Vyškov kaj en 1984 en hotelo Tálský mlýn en Žďár nad Sázavou.

En 1979 en la 3-a ĈEA-kongreso (Prago) li estis elektita kiel membro de Centra Komitato de ĈEA kaj en 1987 en la 5-a kongreso (Olomouc) reelektita.

Li laboris ankaŭ en pedagogia sekcio de ĈEA kiel sekretario, lektoris korespondajn kursojn kaj instruis en SET Lančov.

## Artikoloj 
* **Důraz na výchovu mladých pedagogů** (Emfazo pri edukado de junaj pedagogoj, Starto 4/1979)
* **O řeči zvané doufající** (Pri lingvo nomata „esperanta“)

Kun kolektivo de fakuloj li partoprenis pri jenaj medicinaj artikoloj:
* **Prevence makroangiopatií u diabetiků** (Prevento de makroangiopatioj ĉe diabetuloj)
* **Analýza rizika ischemických komplikací v časném stadiu po manifestaci diabetu 2. typu** (Analizo de risko de iskemiaj komplikaĵoj en frua stadio post manifestiĝo de diabeto de la 2a tipo)
* **Abdominální obezita a kardiovaskulární rizika diabetiků 2. typu** (Abdomena obezeco kaj kardiovaskulaj riskoj ĉe diabetuloj de la 2a tipo)
* **Detekce makroangiopatií u diabetiků 2. typu v primární péči** (Detekto de makroangiopatioj ĉe diabetuloj de la 2a tipo en la primara flego)

## Eksteraj ligiloj 
*Nekrologo en la kluba kroniko de Brno
*En Aŭtoritatoj de Nacia Biblioteko en Prago pro lia faka artikolo
* Medicina retejo informanta pri la partopreno de V. Škoda en la menciitaj artikoloj

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 10-an de januaro
Kategorio:Mortintoj la 4-an de marto
Anna Tarantíková

**Anna TARANTÍKOVÁ** (naskiĝis la 12-an de februaro 1899 en Nový Losimthal) estis ĉeĥa esperantistino, sekretariino kaj protokolistino de la Asocio (antaŭmilita).

E-isto de 1923. Aktive kunlaboris en komitatoj de ĈAE, kaj loka klubo, verkis en prop. gazetoj, multe vojaĝis.

## Artikoloj 
* **Prof. Calmette mortis** (Ligilo 1933, p. 100)
* **Miaj impresoj de la XXVII-a** (Ligilo 1935, p. 71)
* **La krozado post la XXVII-a** (Ligilo 1935, p. 83, 93ú
* **Nia kongreso** (Ligilo 1935, p. 81)
* **Universala kongreso de Esperanto 1935 en Roma** (Ligilo 1935, p. 3)
* **Muzikfestivalo en Praha** (Esperantista 1946, p. 52)

## Tradukoj 
* Edmondo de Amicis: **La monkolekto** (Ligilo 1935, p. 55)
* Bertolt Brecht: **La bestio** (Literatura mondo, 1938, 032-034, represe **La fiulo**, Norda Prismo 2/1958)

T
Josef Šilhart

Josef ŠILHART (naskiĝis la 4-an de julio 1876 - mortis la 17-an de septembro 1958) estis ĉeĥa esperantisto, trajn-revizoro, aŭtoro de frazlibro por fervojistoj kaj de lernolibroj.
En la antaŭparolo por la frazlibro li skribas, ke li laboris tri jarojn kaj provis solvi terminologiajn problemojn de fervojfaka terminaro, almenaŭ provizore por interkomprenigi la fervojistojn.

## Verkoj 
* **3300 bohem-Esperantaj fakaj frazoj por fervojistoj eĉ vojaĝantoj**, Nymburk 1923
* **Snadno a rychle německy - učte se cizím jazykům - česko-německá konversační příručka** (Facile kaj rapide la germanan - lernu fremdajn lingvojn - ĉeĥa-germana konversacia manlibro, Nymburk 1935)
* **Esperanto. Učte se cizím jazykům. Lernu fremdajn lingvojn.** (Nymburk 1936.
* **Učte se cizím jazykům - snadno a rychle německy, česko-německá konversační příručka** (Lernu fremdajn lingvojn - facile kaj rapide la germanan, ĉeĥa-germana konversacia manlibro, Nymburk 1936)

Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Karel Pelant

**Karel PELANT** (naskiĝis la  en Praha - mortis la  en Praha) estis ĉeĥa ĵurnalisto, pionira esperantisto, liberpensula polemikulo kontraŭ la katolika eklezio kaj kontraŭ la etburĝa vivmaniero, tradukanto el la angla literaturo en la ĉeĥan lingvon.

Li studis modeladon, sed transiris al ĵurnalismo, laboris en diversaj redaktejoj, eĉ eldonadis proprajn ĵurnalojn. Li engaĝis sin en la kontraŭklerika movado, ĉefe en Libera Penso, per prelegoj kaj publikaĵoj. Li traveturis la tutan Eŭropon kaj vizitis Amerikon, klopodis pri diversaj klerigaj programoj socialdemokratiaj, kritikis la katolikan eklezion, prezentis al la publiko eminentulojn el la historio. Multaj liaj tekstoj estis konfiskitaj kaj publikitaj nur post interpelacio. En la bonhumora rakonto **Mandle** (Migdaloj) kaj dramo **Redaktor** (Redaktoro) li sarkasme bildigis la et-urban elitularon. Li mortis pro trafik-akcidento, kiam li legante ĵurnalon enpaŝis ŝoseon antaŭ ruliĝanta aŭtomobilo.

Li estis populara inter liberpensuloj, skribis pri li ĉeĥaj verkistoj Jaroslav Hašek kaj Josef Svatopluk Machar.

Lia liberpensula kaj kleriga aktivado gvidis lin ankaŭ al la ideo de internacia lingvo.
Li estis kunfondinto de la unua asocio en Brno (1901), poste de la dua en Prago (1902), aŭtoro de "Idea řeči mezinárodní" (Ideo de la lingvo internacia).

## Verkoj 
* **Populární přednáška p. prof. dr. Brepty** (Populara prelego de s-ro prof. d-ro Blekulo, 1896)
* **Pranýř klerikalismu** (Pilorio de klerikalismo, 1899)
* **Idea řeči mezinárodní** (Ideo de la lingvo internacia, 1902)
* **Listy z kongresu Volné myšlenky v Římě** (Leteroj el la kongreso de Libera Penso en Romo, 1904)
* **Vatikán** (Vatikano, 1907)
* **Florián, bývalý svatý** (Floriano, eksa sanktulo, 1907)
* **Otcové Volné myšlenky** (Patroj de la Libera Penso, 1907)
* **Křesťanství a klerikalismus** (Kristaneco kaj klerikalismo, 1909)
* **Redaktor** (Redaktoro, 1909)
* **Plato** (Platono, 1909)
* **Králíci a lidé** (Kunikloj kaj homoj, 1909)
* **Pohřeb ohněm nebo hnitím?** (Sepulto per fajro aŭ per putrado? 1909)
* **Příští národ** (Futura nacio, 1909)
* **Sokolstvo a Volná myšlenka** (Sokolaro kaj Libera Penso, 1909)
* **Základ blahobytu** (Bazo de bonhavo, 1909)
* **Žena, muž a společnost** (Virino, viro kaj la socio, 1909)
* **Kopa kapiček. Napršely do života K. Pelanta** (Kvanto de akveroj. Ili pluvis en la vivon de K. Pelant, 1912)
* **Co vidí turista v Plzni?** (Kion vidas turisto en Pilzeno?, 1914)
* **Mandle** (Migdaloj, 1918)
* **Anglicky radostně** (Angle kun plezuro, 1919)
* **Amerika, jaká je vskutku** (Ameriko, kia ĝi estas efektive, 1919)
* **Klíč k architektuře** (Ŝlosilo de la arkitekturo, 1920)
* **Věř v seznam bludů** (Kredu liston de blufoj, 1920)
* **Knížka o našem Karlu Havlíčkovi** (Libro pri nia Karel Havlíček, 1921)
* **Čím nahraditi stará náboženství?** (Per kio anstataŭigi la malnovajn religiojn?, 1921)
* **Věřím ...** (Mi kredas ..., 1921)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Ĉeĥaj ĵurnalistoj
Kategorio:Ĉeĥaj verkistoj
Kategorio:Prezidantoj de la Esperantista klubo en Brno
Josef Taubmann

**Josef TAUBMANN** (1883-1961), ankaŭ konata kiel *Lehrer Taubmann* (t. e. *Instruisto Taubmann*), estis ĉeĥ-germana esperantisto. Li verkis lernolibrojn por germanaj gimnazioj (1913, 1920), kiu atingis pli ol 20 000 ekzemplerojn kaj multaj reedonojn, kaj Esperantan Krestomation (1921). Krome li estis redaktoro de la revuo „Marto“.

Post la 2-a Mondmilito li loĝis en la germana urbo Schriesheim, kie li aktivis en la restarigo de la germana Esperanto-movado, ekzemple kiel aŭtoro de informiloj kaj gazetartikoloj. En 1960 li ricevis honorinsignon de Germana Esperanto-Asocio.

Lia filo Horst Taubmann (1934-2017) estis ĵurnalisto kaj kompilis en 1987 okaze de la 100-jara jubileo de Esperanto tre favoran, kortuŝan 90-minutan radioelsendon, kiun dissendis multaj germanaj radiostacioj.
## Instrumetodo
El la dupaĝa germana antaŭparolo de lia instrulibro li sciigas, kiel li lernigis Esperanton: :„La lernanto devas depost la unua horo legi, skribi kaj paroli nur en la fremda lingvo ne pri ĝi". 

La lecionoj enkondukiĝis laŭ jena ordo: 
*Demandaj vortoj *ki-u, -o, -a, -e*, *kiom da*; *ĉu*, *jes*, *ne*;
*personaj pronomoj; 
*komplementoj; 
*En la 6-a leciono interparolado; 
*En la 7-a: kalkulprocedoj. 
*En la 9.a jam estas skribata letero pri la grupa vivo.

Tiel Taubmann per 15 tripaĝaj lecionoj havigas la lingvan materialon por la ĉiutaga vivo.
## Verkoj
*„Esperanto-Leitfaden mit Sprechübungen“, mit Erlaß d. Min. für Schulwesen und Volkskultur vom 7. XII. 1921 zum Unterrichtsgebrauch an Bürgerschulen mit deutscher Unterrichtssprache zulässig erklärt. 1. Aufl. 1920  120 pĝ.

*„Uebungsbuch zum Esperanto-Leitfaden mit Sprechübungen", 1924, 75 pĝ.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Vladimír Tobek

**Vladimír TOBEK** (naskiĝo la 6-an de julio 1922, mortodato nekonata) estis ĉeĥa esperantisto. Interalie li komencis traduki la verkaĵon *Avineto* de Božena Němcová, sed poste forlasis la movadon. La tradukon finis Karel Procházka.

## Liaj tradukoj 
* **Avineto** de Božena Němcová (Časopis českých esperantistů, 1909-1914, 1921, tr. Vladimír Tobek, Karel Procházka), 
***Nigraj kirasuloj** de Václav Beneš Třebízský, en vikifontaro.
***Vojaĝo al antipodoj** de Alois Svojsík
***Oranĝo** de Jakub Arbes

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Ĉeĥaj tradukistoj
Kategorio:Tradukistoj el la ĉeĥa lingvo
Kategorio:Tradukistoj al Esperanto
Jiří Tomeček

**Jiří TOMEČEK** (naskiĝis la 5-an de aprilo 1960) estas ĉeĥa esperantisto, laŭprofesie origine instruisto pri matematiko kaj geografio, nuntempe komerca firmaa reprezentanto. 

En E-movado komencis engaĝiĝi en 1976, en 1980 kiel studento verkis konkursan faklaboraĵon pri Esperanto. Aktivis kiel regiona reprezentanto de la Junulara Komisiono de ĈEA, kontribuis al la gazeto *La Progreso* (antaŭe eldonata de la samnoma E-klubo en České Budějovice, kie li loĝas).

Ekde 2002 estrarano de ĈEA en funkcio de vicprezidanto. Aktive partoprenis en fondo de Esperanto-Muzeo en Svitavy; membro de Muzea grupo de ĈEA.

Edzo de konata E-ilustristino Miroslava Tomečková kaj patro de du filoj denaske parolantaj Esperanton. Kun la pli juna filo Aleš li kunkreis kaj ĝis printempo 2010 prizorgis la unuan version de la ĈEA-retpaĝaro www.esperanto.cz.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Prezidantoj de Ĉeĥa Esperanto-Asocio
Miroslava Tomečková

**Miroslava Tomečková**, nomata **Mirka** (naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1960) estas ĉeĥa esperantistino kaj amatora ilustrantino de Esperanto-publikaĵoj.

Ŝia edzo Jiří Tomeček estas vicprezidanto de ĈEA. Ŝia filo Aleš aŭtoris la asocian portalon Portalo esperanto.cz.

## Libroj ilustritaj de Miroslava Tomečková
Dosiero:VULPO.JPG

*Cichová, Jana: *Signo de ekkrio* (1991)
*KANTU KUNE ĈE LA FAJRO. Tradukis Vladimír Türk.eldonls INFOSERVO, 1991
*Fabeloj (trad. Miroslav Malovec, 1986)
*Poemetoj por infanoj (trad. Miroslav Malovec, 1990)
*Polensky, Jaroslav: Ridetu, ridu, ridegu!!! (1984)
*Receptaro de senviandaj manĝoj (1989)
*Sudbohemiaj manĝoj
*Fabeloj (Haarlem: Libro Servo F.L.E., 1987)
*Melichárková, Jana: Esperanto por infanoj 1
*Melichárková, Jana: Esperanto por infanoj 2
*Ulrich, Hans: Paolo, la lernanto de Leonardo da Vinĉi (2008)
*Popova, Elena: Rimenigmoj (2009)
*Čapek, Karel: R.U.R. (2012)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Ĉeĥaj ilustristoj
Bedřich Tittl

**Bedřich TITTL** (naskiĝis 1885 - mortis la 25-an de septembro 1929 en la urbo Spálené Poříčí) estis ĉeĥa esperantisto.

Li estis laborejestro en la meblofabriko Heidelmayer en Pilzeno.

Li estis redaktoro de *La Progreso* eldonata de la Esperanto-Klubo en Pilzeno kaj administrata de František Kavan antaŭ ol ĝi transiris al Prago en 1924. Li zorgis, ke la organo sin turnu ne nur al la enlanda esperantistaro, sed informu ankaŭ la eksterlandon pri la agado de Ĉeĥoslovakio.

La gazeto havis grandajn meritojn pri la reviviĝo de la movado post la unua mondmilito. Ĝia redaktoro Bedřich Tittl dediĉis al ĝi multan zorgon. Li estis tre bona stilisto kaj verkadis multon por sia gazeto. En ĝi aperis kontribuaĵoj de ĉiuj ĉeĥaj kunlaborantoj el la movado. Tamen ŝajnas, ke Tittl estis iom izolita en sia urbo, havante ĉirkaŭ si tre malmultajn lokajn kunlaborantojn. La ĉefa estis František Kavan, kiu administris la gazeton. Formala eldonanto estis la Esperanto-Klubo en Pilzeno. Malgraŭ multa klopodo de la redaktanto la enhavo de la gazeto fariĝis iom griza. Organizajn celojn malutilis la cirkonstanco, ke la sidejo de la gazeto estis ekster la ĉefurbo.

Krom Esperanto li studis funde ankaŭ Idon.

## Artikolaro de Tittl 
* **„Amiki di la Linguo Internaciona“** (La Progreso 1.-2./1918)
* **Riproĉoj** (La Progreso 3.-4./1918)
* **Al nia liberiĝo** (La Progreso 9./1918)
* **Faru vian devon** (La Progreso 1-2./1919)
* **La necesa reformo** (La Progreso 1-2./1919)
* **Pri la geografiaj nomoj** (La Progreso 1-2./1919)
* **Esperanto en lernejojn** (La Progreso 5.-6./1919)
* **La sorto de bohema volapükisto** (La Progreso 5.-6./1919)
* **Por Slovakio** (La Progreso 7./1919)
* **Por Těšín** (La Progreso 8.-9./1919)
* **Atentu!** (La Progreso 8.-9./1919)
* **La unua baloto en Ĉeĥoslovakio** (La Progreso 4.-5./1920)
* **Kontraŭ la bolŝevismo** (La Progreso 8./1920)
* **Tri jarcentoj da sufero** (La Progreso 9./1920)
* **Mia deklaro** (La Progreso 10./1920)
* **Prefere silentu ...!** (La Progreso 1./1921)
* **Memoroj el la dummilita tempo** (La Progreso 1./1921)
* **21. junio 1621** (La Progreso 6./1921)
* **Nia XIII. kongreso** (La Progreso 8./1921)
* **Miss Annie** (La Progreso 5.-6./1922)
* **En Belgujo** (La Progreso 9./1922)

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Ĉeĥaj idistoj
Jindřich Tomíšek

**Jindřich TOMÍŠEK** (naskiĝis en 1939) estas ĉeĥa esperantisto kaj aktivulo de fervojista sekcio de ĈEA, kiu ofte artikolas por *Starto.*
Honora membro de ĈEA.

Membro de Esperanto-klubo de Přerov.  Esperantisto ekde la jaro 1952, de la jaro 1969 membro de ĈEA kaj ties  fervojista sekcio. De la jaro 1970 membro de IKUE kaj de la jaro 1982 komitatano de IFEF. Li ofte publicas en diversaj medioj Esperante kaj ankaŭ ĉeĥe. Li kunlaboras kun radio-redakcioj de Esperanto-elsendoj (Varsovio, Vatikano, Pekino). En la jaro 1980 li estis premiita de Fundacion Esperanto por origina eseo “Nia popolo kaj popola kanto” Li ricevis ankaŭ premion de la redakcio de Ĉina Radio Internacia. Li prelegas dum kongresoj de IFEF pri fakaj temoj kaj verkas por ties bulteno. Li multe vojaĝas eksterlanden, kaj pri siaj travivaĵoj kaj impresoj prelegas en la loka klubo. Estas interese mencii, ke li apartenas al sukcesaj pliaĝaj maratono-kurantoj.

## Artikoloj
*36-a IFEF-kongreso en Slanĉev Brjag (Starto 5/1985, p.&nbsp;11-13)
*IFEF-kongreso en Skopje (Starto 1/1987, p.&nbsp;8-11)
*41-a IFEF-kongreso en Salou (Starto 6/1989, p.&nbsp;24-26)
*150-a datreveno de la fervoja trafiko sur la teritorio de Ĉeĥoslovakio (AEST 1989, Strážnice, kun Jiří Černý)
*IFEF-kongreso (Starto 6/1990, p.&nbsp;17-20)
*Signaloj por sonorilo (Starto 3/1991, p.&nbsp;13)
*Societa kantareto reeldonita (Starto 3/1991, p.&nbsp;18)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Marie Turková

**Marie TURKOVÁ** (naskiĝis la 14-an de aŭgusto 1915 - mortis la 19-an de majo 2010 en pensiono por emeritoj en Pilzeno) estis ĉeĥa esperantistino, aktivulino en Plzeň, iama membrino de kontrola kaj revizia komisiono de ĈEA.

Marie Turková zorgis, gvidis la pilzenan klubon multajn jarojn. Ŝi ligis kontaktojn kun diversaj eksterlandaj kluboj en Bavario, Litovio kaj kun precipe socialismaj landoj, ĉar kontakti kun okcidentaj landoj tiutempe ne estis facile. Grava estas ankaŭ laboro de M. Turková por kultura E-vivo en Pilzeno. Danke al amikaj koraj kontaktoj kun nia elstara aktorino esperantistino Eva Seemannová ŝi sukcesis ofte inviti, venigi ŝin por ŝiaj kulturaj teatraj prezentadoj, ĉu en la ĉeĥa, ĉu en E-o. 

En la jaro 1967 s-ino M. Turková kun Jaroslav Klement kunorganizis en Pilzeno sukcesan E-aranĝon, kiun partoprenis pli ol 250 enlandaj kaj eksterlandaj esperantistoj. Tiam ankoraŭ ne ekzistis ĈEA, tiaj aranĝoj estis tiom pli gravaj por ĉeĥoslovaka esperantistaro.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Erhard Urban

**Erhard URBAN** (naskiĝis probable en 1887, mortis la 24-an de junio 1969 en Vlastějovice) estis ĉeĥa esperantisto, aŭtoro de Gastronomia terminaro esperanta-angla-franca-ĉeĥa (Jarlibro de UEA 1958).

Ellerninte la kelneran profesion en 1905 li kiel 18-jarulo vizitis siajn gepatrojn en Strmilov kaj tie li de s-ano Kupka eksciis pri ekzisto de Esperanto. Sed ne povante aĉeti en librovendejo lernolibron, li unue provis la francan, anglan kaj rusan, sed ĉiujn lernolibrojn li ĵetis en fajron, ĉar la lingvoj estis por li tro komplikaj. Poste li elpetis de s-ro Kupka adreson de Theodor Čejka, poŝtrevene li ricevis de li la sopiratan lernolibron kaj post 13 semajnoj li jam legis esperantlingvajn tekstojn.

Unue li kelneris en Luhačovice, sed poste en Parizo en Grand Hôtel du Globe, kies posedanto s-ro Leclerc kune kun sia edzino parolis Esperanton. Lia plua hotelo estis Koomans en Roterdamo, kies posedanto s-ro Allard estis esperantisto ankaŭ. Same en Londono en Strand Palace Hotelo li ricevis okupon dank‘ al sia scio de Esperanto. En sekvaj jaroj li vivis kaj kelneris en Italio, Hispanio, Francio, Belgio, Nederlando, Anglio, Germanio, Aŭstrio kaj Svislando, kie li persone konatiĝis kun Hector Hodler.

Kaj kiam okazis kongreso en Antverpeno (1911) li igis sin jungi kiel „ĉevalo“ en la kaleŝon de Zamenhof - li estis maldekstraflanke ĉe la pinto de la timono, dekstre iu angla esperantisto.

Li ĉiam klopodis esperantistigi siajn gastojn, kelkaj akceptis, kelkaj rikanis. Plej danĝere estis dum la milito, kiam li devis priservi gestapanoj, kiuj opiniis Esperanton „juda trompo“.

Post la milito li laboris kiel ĉefkelnero en Prago en hotelo Ruĝa Aglo.

Siajn travivaĵojn li rakontis en Heroldo de Esperanto, majo 1948.
## Recenzoj pri *Gastronomia Terminaro*
U
Josef Vávrovský

**Josef Vávrovský** (naskiĝis la 10-an de februaro 1879 en Dolní Bukovsko - mortis la 20-an de marto 1946 en Prago) estis ĉeĥa esperantisto, laŭ profesio ĝendarmo.

Li laboris persiste dum multaj jaroj inter policanoj kaj estis internacie konata vizitante ofte kongresojn kaj kunvenojn. Li studis helpe de Esperanto kriminologion precipe en Danujo, Polujo, Francujo, kaj havis en tiuj landoj multajn amikojn. 

Li estis tre aktiva membro de Polica Esperanto-Rondeto en Praha kaj gvidis multajn kursojn por policanoj en Praha, poste ankaŭ Neŭtralan Esperanto-Centron en Prago.

Pri Esperanto kaj UEA li verkis artikolojn por la ĉeĥlingva gazeto *Bratrství* (Frateco).

## Verkoj
***Krimuloj profesiaj** (kompendio (manlibro) por praktika bezono de sekurecaj organoj kaj parencaj branĉoj de sekureca servo, - Praha: aŭtoro, 1930. - 12 folioj)

*Paralela titolo: **Zločinci z povolání** (příručka pro praktickou potřebu bezpečnostních orgánů a příbuzná odvětví bezpečnostní služby, - Praha: nákl. autorovým, 1930. - 481 p.)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Josef Vaněček

**Josef VANĚČEK** (naskiĝis la 7-an de januaro 1923 en Devín apud Bratislava - mortis la 8-an de januaro 1998 en Pardubice) estis ĉeĥa esperantisto, fondinto, prezidanto kaj honora prezidanto de Asocio de Esperantistoj-Handikapuloj.

Post finstudo de gimnazio en Brno, tuj post la dua mondmilito, li soldatiĝis kaj post plua studado en armea lernejo li iĝis oficiro, ĝis la fino de sia kariero li atingis la rangon  de kolonelo. Post geedziĝo en 1950 lia edzino naskis infanojn Josef, Jan kaj Eva, pri kiuj ŝi eminente zorgis, sed bedaŭrinde en 1967 ŝi mortis.

En 1961 Josef Vaněček suferis grandan vundon de kruro post motorcikla akcidento. La postakcidenta stato estis senĉese malboniĝanta, pro kio li devis elteni dek operaciojn. Post nekonvena kuracado kaj nekonvenaj medikamentoj li subite dum du tagoj tute surdiĝis.

Ne ĉiu scipovas kompreni la tragedion, kiam homo, kies sensoj normale funkciis, subite estas ĉirkaŭita per totala silento. Li vidas, ke la homoj ion sciigas al li, ke ili volas ion demandi, sed li nenion aŭdas, nek komprenas. Kaj baldaŭ trafis lin alia plago, kiam forpasis lia edzino.

Dank‘ al tio Josef Vaněček ne kutimis rezigni, li lernis solvi ĉiujn problemojn, batali kontraŭ la malfavora sorto kaj trovi en si sufiĉajn fortojn por venki.

Li lernis Esperanton per koresponda kurso kaj trovis en ĝi sencon de sia vivo. Lia kursgvidanto doktoro Josef Hradil sugestis al li ideon helpi same al handikapitaj homoj.

En 1985 dum resaniga restado en Hrabyně li fondis kune kun dudek interesatoj Esperanto-grupon, kiu poste iĝis bazo de sekcio de invalidoj kadre de ĈEA. Dum pliaj kvin jaroj la sekcio atingis nombron de 800 anoj.

Dank‘ al kromordinara klopodo de Josef Vaněček en 1992 estiĝis memstara Asocio de Esperantistoj-Handikapuloj (AEH), kiun ankaŭ UEA agnoskis kiel fakan asocion.

Josef Vaněček sukcesis aranĝi tri internaciajn kongresojn de AEH, instali memortabulon omaĝe al L. L. Zamenhof en Františkovy Lázně, regule eldonadi bultenojn Informilo kaj Antaŭen,  lernotekstojn, bildvortarojn, kolekton de ludoj en Esperanto k.s. Dum lastaj kvar jaroj li kunlaboris kun sia amikino kaj poste edzino Jarmila Rýznarová.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Josef Vích

**Josef VÍCH** (naskiĝis la 11-an de majo 1932 - mortis la 17-an de marto 2015) estis ĉeĥa esperantisto, korusa operkantisto de Nacia teatro (Prago), kontribuis al artaj programoj de pluraj E-aranĝoj.

Li tradukis ankaŭ el la angla, franca, germana, itala, rusa en la ĉeĥan kaj male el la ĉeĥa en Esperanton, ekz. bibliajn kantojn.

Libroforme aperis lia ĉeĥlingva traduko el la angla:

* Enrico Caruso: Jak se má zpívat - několik praktických pokynů (Kiel bone kanti - kelkaj praktikaj konsiloj, Chronos 1999) (Originalo: How to sing: some practical hints)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
František Vaněk

**František VANĚK** (naskiĝis 1884, mortis 1957) estis ĉeĥa esperantisto, kuracisto en Nová Role, verkis plurajn tradukojn kaj eldonis ilin ciklostile, preparis muzikajn programojn por kluboj.

## Tradukoj de František Vaněk 
*L. du Garde Beach: **Sportŝanco** 
*George Bernard Shaw: **Homo de destino** (pri Napoleono la 1-a de Francio)
*George Bernard Shaw: **Kiel li mensogis al ŝia edzo**
*Karel Čapek: **Krakatit** (lastaj ĉapitroj)
*Georges Bizet: **Habanero** (el opero Carmen)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Božena Vlčková

**Božena VLČKOVÁ-METZNEROVÁ** (naskiĝis la 2-an de junio 1887 en Most - mortis la 27-an de aŭgusto 1978 en Dubí u Teplic) estis ĉeĥa esperantistino.

Ŝi instruis al blinduloj, kunlabore kun Vuk Echtner kaj faris unu tradukon por Ĉeĥoslovaka antologio kaj unu memstaran broŝure.

En Starto 4-5/1977 Jiří Kořínek priskribas solenadon de ŝia 90-jariĝo, al kiu li verkis omaĝan poemon:

*La 90-an naskiĝtagon de merit-hava laborantino sur la kampo de la Internacia Lingvo, s-ino Božena Vlčková - Metznerová omaĝis esperantistoj el Ústí nad Labem kaj Teplice kun pluraj gastoj ankaŭ el aliaj lokoj per kultura programo en la muziksalono de la Domo de Kulturo en Ústí n. L. La jubileantinon, kiun oni alveturigis aŭte el la Instituto de sociala sekurigo (Domo de maljunuloj) en Dubí apud Teplice, oni honoris per koncerto, en kiu per artisme altnivela prezento kantis solistoj de la Operejo de la Ŝtata teatro de Zd. Nejedlý en Ústí n. L., A. Farná, J. Scholzeová kaj M. Smyčka famajn ariojn kaj klasikajn kantojn en tradukoj de J. Kořínek kaj T. Pumpr ĉe pianakompano de d-ro V. Novobilský. Du poemojn recitis D. Novobilská. En la sekvinta kunestado en la klubejo de la Sindikata Domo de Kulturo de Laboruloj en sia alparolo aprezis d-ro V. Novobilský, CSc, la preskaŭ sesdekjaran meritan agadon de s‑anino S. Vlčková-Metznerová en la Esperanto-movado sur kampoj organiza kaj literatura kaj kiel gvidintinon de multaj kursoj en Kladno, en Prago kaj Teplice. Por la Esperanto-rondeto de la Sindikata klubo de la n.e. Bonex en Teplice transdonis al la solenatino honoran diplomon kaj flordonacojn d-ro Z. Rusín. J. Kořínek recitis versojn dediĉitajn por tiu ĉi okazo al la merithava kaj modesta virino. Poste oni legis montrojn el la tradukista kunlaboro de la jubileantino en la ĉeĥoslovaka Antologio kaj el la traduko el la verkaro de M. Majerová. En la intima interamuziĝo pasanta en la internacia lingvo kaj parte ĉeĥe kaj buntigita per komuna kantado ĉe gitaro, rememoris B. Metznerová en freŝa Esperanto sian multjaran agadon kaj kelkajn E-kongresojn (Prago, Helsinko, Romo), kiujn ŝi partoprenis. Glasoj da vino leviĝis toste je la honoro de la anime kaj korpe freŝa naŭdekjarulino.*

JUBILEO
(Al naŭdekjariĝo de Božena Vlčková-Metznerová)

En via aĝ' de naŭdek jaroj 
akceptu, kara sinjorino,
por fidelec' kaj multaj faroj 
kovrataj de merit-patino,
nian aprezon, nian dankon.

Tra via vivo ore glimas
labor' por lingvo tuthomara, 
pro ĝi ni amas kaj estimas
vin, jubileantino kara,
portanta hare aĝan blankon.

Kiam hodiaŭ rerigardas
vi tempon, kiun vi trairis, 
ekŝajnas eble, ke ne fartas
l' afero, kiel vi deziris,
sed malkontent' ne kovru vangon,

ĉar fruktojn portos la hormiloj 
al bona celo dediĉitaj
de la plej bravaj tergefiloj 
venontajn al sekvad' invitaj, 
donontajn korojn, ne la sangon.

En via aĝ' de naŭdek jaroj
kun Esperanto vi samaĝas
kaj ni ĉi-tage sen avaroj
al ambaŭ dankas kaj omaĝas.
Plu sanu! skandas nia lango.

Jiří Kořínek

## Tradukoj
*Marie Majerová: **Urbo sub signo de fajro** (Praha 1950)
*Matěj Anastáz Šimáček: **Onklino Rozi** (Ĉeĥoslovaka Antologio, Budapest 1935)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Jiří Vomáčka

**Jiří VOMÁČKA** (naskiĝis la 3-an de junio 1952 - mortis la 26-an de junio 2003) estis ĉeĥa esperantisto, entreprenisto en Plzeň (Pilzeno), prezidanto, sponsoro kaj motoro de la pilzena klubo, organizanto de E-ripozadoj en Nekvasovy.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Alois Václav Zedník

**Alois Václav ZEDNÍK** (naskiĝis 1894 – mortis 24.7.1969) estis ĉeĥa esperantisto, kiu per E-tradukoj peris kunlaboron inter la satiraj gazetoj Dikobraz en Prago kaj Manhua en Pekino.

Li estis prokuristo de Ŝtata Banko. Li estis membro de la Esperantista Klubo en Prago ekde la jaro 1914, dum kelkaj jaroj kunlaboris al la redakcio de "Dikobraz" kaj plenumis funkcion de la landa sekretario de TEĴA.

## Artikoloj
***Kristana Mondpaca Konferenco en Praha** (Paco-hungara, 1/1962, p. 4)

## Tradukoj
*Zdeněk Jirotka: **Stranga situacio** (Paco, 11/1961, p. 22)
*Miloslav Švandrlík: **Funebra monologo de Ĉefserĝento** (Paco-ĉina, 8/1962, p. 5)
*Karel Čapek-Josef Čapek: **El la vivo de insektoj** (Paco-bulgara, 1/1965, p. 6-8)

## Fontoj
*Bulteno de EK Prago, 3/1969

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Ivo Železný

**Ivo ŽELEZNÝ** (naskiĝis la 7-an de junio 1950) estas ĉeĥa eldonisto kaj tradukisto el la sveda, angla, esperanto, norvega, dana, pola, rusa, germana kaj slovaka.

Jam dum totalismo li laboris en Esperanto-junularo de ĈEA, eldonadis Starton kaj E-librojn (Čapek, Nesvadba), en 1991 li presis por UEA *Metodikon de E-instruado* de Rudolf Rakuša, antaŭe ankaŭ Paŝojn al Plena Posedo.

Li estis membro de sciencfikcia praga klubo Villoidus, aktivis kiel ĵuriano de literatura konkurso pri *Premio Karel Čapek*. 

En 1984 li akiris Premion Ludvík pro antologio *Experiment člověk* (Eksperimento homo) kaj en 1985 pro antologio *Stalo se zítra* (Okazis morgaŭ).  

Inter 1991 kaj 2007 li estis la plej granda libro-eldonisto en Ĉeĥio, posedanto de eldonejo Ivo Železný.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Jaromír Železný

**Jaromír ŽELEZNÝ**  (la 11-an de aprilo 1889 en Husinec – la 8-an de aprilo 1970 en Těchonice) estis ĉeĥa esperantisto, aŭtoro de projekto Esperanta kaj projekto Esperantisha, Idemaj (Ido-similaj) modifoj de Esperanto.

Profesie li estis pastro.

En 1921 li verkis ĉeĥlingve lernolibreton pri Esperantido kun F. Jelinek.

En 1924/1925 li elpaŝis kun la projekto Esperanta.

Sur lia tombo-tabulo estas teksto en lia "Esperantisha".

Mencio pri li aperis ankoraŭ en Pacdefendanto 42/1955, kie Rudolf Burda skribas:

*Ĉeĥoslov. Esperantistoj ricevis multobligitan prospekton pri nov-eldonita, fuŝita Esperanto, kiun la aŭtoro nomas „Esperantština“. Temas pri elpensaĵo de pastro J. Železný el Těchonice, pošta Nalžovské Hory (se vi volas kontakti kun li) kiun studie ordigis dipl. d-ro. de scienco politika, J. Tichý el Instituto „GLOBUS“ en Praha. K-do. pastro Železný estas ankaŭ nia abonanto, kaj ni rekomendas al li, ke li prefere sin okupu anstataŭ per „Esperantido“ kaj „Esperantština“, per aktiva partopreno en la esperantista pacbatalo, kie li certe trovos pli da simpatiuloj, kiuj ne ĵetos liajn verkojn en paperkorbon. La dipl.sc.pol.d-ro J. Tichý verŝajne ne povas trovi oportunan okupon, pro tio ni konsilas al li, ke li provu fari same.*

## Verkoj 
* **Mezinárodní řeč esperantidská** (Internacia lingvo Esperantido, Praha 1921, eldonita proprakoste kun F. Jelinek, lernejestro en Ždánice)
* **Int. L. Esperanta** (of. org. de univ. ligo esperantida, Jaro Železny, 1925-1928, Techonice, 4 p 30x19)

## Fontoj 
* Stanislav Kamarýt: **Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio**, ĈEA, Praha 1983 – sur la paĝo 15 estas mencio pri liaj kontaktoj kun F. V. Lorenz kaj sur p.&nbsp;251 lij vidatoj
* Jaroslav Mařík: **Kiu kiam? Ĉeĥoslovaka parto.** (Artur E. Iltis, Saarbrücken 1987) – menciitaj naskiĝdato, elpaŝo kun la projekto Esperanta kaj mortodato kun rimarko pri la surtomba surskribo en Esperantisha
* P. E. Stojan: **Bibliografio de la internacia lingvo** (Genève 1929) - sur p.467 pri la du verkoj de Železný sub n-roj 5671a kaj 5677

## Rimarkigo pri la persona nomo 
En la *Historio* de Kamarýt estas skribite Jaroslav, en *Kiu kiam?* de Mařík estas Jaromír. En la broŝureto pri Esperantido estas nur J. Železný, en la antaŭparolo Jaro Železný (familiara mallongigo por ambaŭ nomoj), sed  sur la tombo Jaromír.

## Eksteraj ligiloj
*Tombo de Jaromír Železný en Těchonice, fotis Michaela Martínková, lasta persono laŭ alfabeto

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Miloslav Šváček

**Miloslav Šváček** (naskiĝis la ) estas ĉeĥa esperantisto, gvida aktivulo de la Katolika Sekcio de ĈEA kaj eksprezidanto de IKUE (4-a de septembro 2003 ĝis 20-a de februaro 2012). Dum la komunisma epoko en Ĉeĥoslovakio (1948-1989), li estis persekutata pro la Katolikaj Esperanto-Tendaroj en la ĉeĥa vilaĝo Herbortice, kiujn li organizadis. Hodiaŭ li estas honora membro de ĈEA kaj ĈEJ, kaj redaktoro de la organo Dio Benu de la Ĉeĥa IKUE-Sekcio, organizinto de Katolikaj Esperanto-Tendaroj en Sebranice apud Litomyšl en Ĉeĥio kaj ankaŭ de kelkaj IKUE-Kongresoj okazintaj en Ĉeĥio.

Miloslav Šváček havas eksterordinarajn meritojn por la Esperanto-movado. Estimon de esperantistoj pruvas lia elektiĝo kiel prezidanto de IKUE. Li dediĉas sian tempon kaj siajn fortojn precipe al laboro por IKUE, organizis jam pli ol 20 Katolikajn Esperanto-Tendarojn kaj 2 IKUE-Kongresojn en Ĉeĥio kaj kunorganizas aliajn kongresojn en eksterlando. Li organizas karavanojn al la IKUE-Kongresoj kaj Ekumenaj Esperanto-Kongresoj. Li ankaŭ multe dediĉas sin al junaj esperantistoj. En la jaro 2006 li estis ĉeforganizanto de la 59-a IKUE-Kongreso, kiu okazis denove en Ĉeĥio – en la pilgrimloko Velehrad.
[eta|[Papo Johano Paŭlo la 2-a transprenas la Esperantajn Meslibron kaj Legaĵaron en septembro 1997]]

En oktobro 2008 li ricevis Medalon Komenio de la magistrato de la urbo Přerov pro sia propagando de la urbo per Esperanto. La medalon ricevis kvin personoj el 25 proponitaj. Plie, la 5-an de julio 2009, okaze de la nacia pilgrimo en Velehrad, estis al li pro lia katolik-esperantista agado atribuita memormedalo de la Ĉeĥa episkopara konferenco.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝaro de la ĉeĥa IKUE-sekcio prizorgata de M. Šváček
* Retejo de Esperanto-klubo Přerov kun la medalo
*politikaj procesoj kontraŭ Šváček - ĉe: *memoryofnations.eu*

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEJ
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Kategorio:Prezidantoj de IKUE
Heraklaj Kolonoj

eta|Monumento pri Heraklaj Kolonoj en Ĝibraltaro.
**Heraklaj Kolonoj** aŭ **Kolonoj de Herkulo** estas la nomo uzita en la antikveco por la krutaĵoj kiuj bordas la ĝibraltaran markolon ambaŭflanke. Laŭ helena mitologio, ili markis la finejon de konata mondo, kaj baris al helenaj maristoj la transnavigon. Dioj ordonis *non plus ultra* (latine "ne pli transen"). Duondio Heraklo apartigis ilin per sia fortego, malfermante Atlantikon. De tiam la slogano ŝanĝis al *plus ultra* ("pli transen"). Ili estas Ĝibraltaro (*Calpe* latine) sur la norda eŭropa bordo kaj aŭ Monto Abyle (*Mons Abila*), nun aŭ *Djebel Musa* aŭ Monto Hacho en Ceŭto en Afriko.

Ŝajne, tiu mito devenas de fenicoj. En fenica kolonio *Gadir* (nun Kadizo en atlantika Hispanio), oni konstruis templon al *Melqart*, dio kiun helenoj identigis al Heraklo, kun du grandaj kolonoj kiel ĉe la templo de Tiro.

[eta|La kolonoj ambaŭflanke en la [blazono de Hispanio.]]

En heraldiko, du kolonoj kun teksto *Plus Ultra* (aŭ *PLVS VLTRA*) estas uzadataj de Hispanio simbolante kaj la bar-venkemon kaj la koloniigo de Ameriko el Eŭropo. La uzo de du kolonoj kaj du duonmondoj en monero *columnario* hipoteze estas la fonto de simbolo **$** por usona dolaro

eta|maldekstra|180px|
eta|maldekstra|180px

Kategorio:Hispanio
Kategorio:Montaroj
Kategorio:Geografio
Kategorio:Mitologio
Cibeto

[eta|[Afrika civeto]]
**Cibeto** (el la araba *Zabad* = mosko) estas ŝaŭma substanco kun moska odoro, kiun sekrecias anusaj glandoj de vivero. La bestoj ĝin uzas por allogi alian sekson por pariĝo kaj marki sian areon.

Oni uzas cibeton - post maldensigo - en la aromaĵa industrio por parfumoj kaj en la kafoproduktado (Civetkafo). Oni uzas hodiaŭ arte produktitan cibeton. La natura cibeto entenas interalie indolon kaj kemiaĵon.

## Vidu ankaŭ 
* Civetkafo

Kategorio:Bestaj produktoj
Kategorio:Gustigaĵoj
Kategorio:Parfumaj ingrediencoj
Margit Turková

**Margit TURKOVÁ** (naskiĝis la 26-an de septembro 1939 en Čierny Balog kiel **Margita Kvietková**) estas slovaka esperantistino, vivanta en Ĉeĥio, inĝenierino; ekskomitatanino de ĈEA, eksredaktorino de Paco (ĉeĥaj numeroj), honora membrino de ĈEA.

Ŝi naskiĝis en Slovakio, sed en 1946 transloĝis kun la familio al Bohemio al la nuna distrikto Tachov (antaŭe Horšovský Týn). En 1961 ŝi finis studadon en la Agronomia Fakultato de la Agrikultura Altlernejo en Prago kaj ekde tiam laboris kiel agronomino. En Esperantujo ŝi aktivas ekde 1971. Origine ŝi agis en la Esperanto-Klubo en Bor u Tachova kaj post transloĝiĝo en 1979 en la klubo en Příbram. En la jaroj 1976-1982 ŝi estis membrino de la Komitato de ĈEA. Honora membro en ĈEA ŝi fariĝis en 2011 okaze de la 13-a ĈEA-Kongreso en Šumperk.

Ŝi aktivas precipe en la sfero de kulturo, helpante al esperantistaj poetoj publikigi verkojn,  precipe al Čestmír Vidman. Por li ŝi enkomputiligis kaj helpis eldoni liajn lastajn verkojn: **Než padne mlha docela** (Antaŭ ol la nebulo plene falos, 2006), **S poutnickou holí - Kun pilgrimbastono** (tradukis Jaroslav Krolupper, 2008), **Sedmnáct slabik - Dek sep silaboj** (tr. J. Krolupper, 2009) kaj **Poutník K. H. M.** (Pilgrimanto K. H. M.).
Ŝi kunlaboris antaŭe ankaŭ kun Josef Rumler, Jiří Karen, kaj rusa poetino Ljubov Vondroušková kaj nuntempe kun Věra Ludíková.

En 2010 Ĉeĥa televido en la programo por emeritoj *Barvy života* (Koloroj de la vivo) prezentis ŝian esperantistan vivon.

Per siaj artikoloj ŝi kontribuas al esperantistaj gazetoj, ekz. Starto, Informilo de AEH, La Gazeto, Praga Bulteno.

Ŝi realigas prelegojn en la Esperantista Klubo en Prago, pluraj estis registritaj kaj disponeblas en interreto.

Ŝi estas ano de la organizo OSIEK, en kiu ŝi prelegis pri *Kei Kurisu kaj liaj tradukoj de la verkoj de Jaroslav Hašek* (OSIEK-konferenco en Banská Štiavnica, 2017) kaj *Respegulo de hungara historio en ĉeĥa literaturo* (OSIEK-konferenco en Kondoroŝ, 2019). En la konferenco de la Unio de tradukistoj kaj interpretistoj en 2011 ŝi prelegis pri tradukoj de Jaroslav Hašek en Esperanton.

## Verkoj 
RIBASOVÁ, Marie - TURKOVÁ, Margit. **Gastronomický slovník česko-esperantský - Gastronomia vortaro ĉeĥa-esperanta**. Eld. Margit Turková, presis Dvořák: Dobříš, 2015. 33 p. ISBN 978-80-87241-20-2.

## Tradukoj
***Laskavá fantazie - Karesa fantazio** de Čestmír Vidman. Trad. Jaroslav Krolupper, Jiří Patera, Margit Turková. Praha 2010, 117 p.
*Novobilský, Vlastimil: **Francisko Valdomiro Lorenz : atesto pri la vivo kaj verko de eksterordinara homo**. Trad. Margit Turková. Dobřichovice: KAVA-PECH, 2017. 159 p. ISBN 978-80-87169-80-3.
*Pitter, Přemysl: **Spirita revolucio en la koro de Eŭropo.** Trad. Margit Turková. Dobřichovice: KAVA-PECH, 2017. 127 p. ISBN 978-80-87169-78-0.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Kamila Bártlová

**Kamila BÁRTLOVÁ** (naskiĝis la 5-an de februaro 1931 – la 23-an de decembro 2025) estis ĉeĥa esperantistino.

Ŝi estas instruistino de elementa lernejo en la vilaĝo Okříšky apud Třebíč, kie ŝi gvidas infanan rondeton de Esperanto. Kun siaj infanoj ŝi partoprenas eksterlandajn ekskursojn kaj ankaŭ konkursojn de infanaj pentraĵoj (jam du internaciaj premioj). Ŝiaj artikoloj pri Esperanto aperis plurfoje en loka gazetaro. 

Sub sia fraŭlina nomo **Lampířová** ŝi publikigas siajn poemojn ĉeĥlingvajn.

## Poemoj
***Maminčina studánka** (Puteto de mia panjo)
***Mamince** (Al panjo)
***V mírových ulicích světa** (En pacaj stratoj de la mondo)
***Věčně mírové nebe věčným milencům** (Eterne pacan ĉielon por eternaj geamantoj)
***Hold polním květům** (Omaĝo al kampaj floroj)
***Pouta** (Katenoj)
***Náš čas** (Nia tempo)
***Já viděla jsem** (Mi vidis)
***Pohár vítězství míru** (Pokalo de pacvenko 1987)
***Úvaha filosofická** (Rezono filozofia)
***Přibyslavský čaroděj** (Sorĉisto de Přibyslav)
***Provolání matky** (Proklamo de patrino)
***Naše Vysočina** (Nia Montetaro)
***Zachraňme život - mír - planetu** (Ni savu la vivon - pacon - planedon)

Kelkaj ŝiaj poemoj aperis en Bulteno de EK Praha en esperantigo de Jaroslav Krolupper.

## Fabeloj
*Maminčina pohádková studánka /La fabelputeto de panjo''' (2011, fabeloj, spegule ĉeĥe kaj Esperante)

## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo de Okříšky en ŝia esperantigo 
*Kamila Bártlová publike prelegas 
*Kluba retejo pri ŝia agado
*Mortanonco de Kamila Bártlová
*Ŝia agado

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj