open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dražejov

Nomon **Dražejov** havas du setlejoj:
* Dražejov (Strakonice), parto de urbo Strakonice en distrikto Strakonice
* Dražejov (Dubá), parto de urbo Dubá en distrikto Česká Lípa
Dražejov (Dubá)

**Dražejov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Dubá. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sude de Dubá, norde de monto Nedvězí. Estas ĉi tie registritaj 23 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Dražejov situas en katastra teritorio **Dražejov u Dubé** kun areo 5,08&nbsp;km². En la katastra teritorio Dražejov u Dubé situas ankaŭ Kluk kaj Nedvězí. La regiono troviĝas en teritorio de PPR Kokořínsko.

## Historio 
La unua skribmencio estas el la jaro 1402, kiam Jindřich z&nbsp;Dubé nomata Unuokulo dividis sian posedaĵon inter siaj filoj. En duono de la 15-a jarcento Dražejov komune kun Střezivojice kaj Březinka akiris Jindřich ze Smiřic, senjoro el proksima burgo Houska.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
Estas ĉi tie konstruaĵoj kaj memorindaĵoj de popola arkitekturo kaj en vilaĝplaco restis konservita baroka kapelo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1767. En la jaro 1835 ĝi estis alikonstruita. Preskaŭ ĉiujn ceterajn malnovajn konstruaĵojn bruligis incendio en la jaro 1832. En la ĉirkaŭaj rokoj estas konservitaj multe da hakitaj kameroj kaj keloj.

## Pluaj fotoj 

Dražejov kaple.jpg|Riparita kapelo
Dražejov 3.jpg|Komenco de la vilaĝo de Nedvězí

Kategorio:Partoj de Dubá
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Pont-sur-Yonne (stacidomo)

**Pont-sur-Yonne** estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon - , situanta en  Pont-sur-Yonne, en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).

## Vidu ankaŭ 
* Pont-sur-Yonne

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Yonne
Kategorio:Pont-sur-Yonne
(131596) 2001 XK

**(131596) 2001 XK** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 2:1 kun Marso.

Ĝia discentra klinata orbito ekstere, malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,355498 astronomia unuo, tie estas 53,182 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Holtei-monumento

eta|Holtei-monumento, 1906
La **Holtei-monumento** (pole: *Pomnik Karla von Holteia*, germane: *Holtei-Denkmal*) sur la altaĵo *Bastion Ceglarski* (germane: *Holteihöhe* aŭ *Ziegelbastion*) en Vroclavo, Pollando, honoris la agadon de la grava germana verkisto kaj aktoro Karl von Holtei.

## Historio 
Monumento belega por Holtei, kiu verkis multon en la germana dialekto de Malsupra Silezio, havis inaŭguron solenegan. Temis pri busto sur ruĝa granitosoklo farite laŭ la modelo de la skulptisto Albert Rachner kies senvualigo okazis en la 24.1.1882. En 1945 ĝi detruitis verŝajne ne spontane sed laŭordone.

;Enskribitaĵo:

*CARL v. HOLTEI*

*Geb. 24. Januar 1798*
*Gest. 12. Februar 1880 *

*IN BRESLAU*

La bastionon faris la remparfakulo Hans Schneider (1544-1608) el Lindau (Bodenlago) kiu havis kazematojn, kaj poste ravelinon kaj propran kavalerion. Post malekfunkcio ordonita fare de la francaj okupantoj la tuto ŝanĝitis en 1807 je belvideja monteto kaj iĝis parto de promenejego. Ĉio milite uzebla forigitis. Poste la areo nomitis laŭ Karl von Holtei kaj post 1945 simple *Pola monteto*. La placon de la monumento tuŝis hodiaŭ la stratoj Garncarska, Purkyniego, Promenada Staromiejska kaj la bulvardo Xawery Dunikowski (kiu preterkondukas la Odro-bordon).

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Malnovaj bildkartoj
* Datenoj pri la altebenaĵo urba

Kategorio:Vroclavo
Kategorio:Pereintaj monumentoj
Vergigny

**Vergigny** estas franca  situanta en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Vergigniens*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yonne
* Saint-Florentin - Vergigny (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Yonne
György Bajomi Nagy

**György Bajomi Nagy** [djordj nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bajomi Nagy György** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

György BAJOMI Nagy naskiĝis la  en Szentes, li mortis la .

## Biografio 
György Bajomi Nagy akiris aktoran diplomon en Altlernejon pri Teatro kaj Filmo en 1992. Lia ĉefinstruisto estis Péter Huszti. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Nyíregyháza (1992-1994), poste Nacia Teatro (Pécs) (1994-2004), pli poste li estis en statuso gastoaktoro en pluraj teatroj. Baldaŭe li ludis en diversaj teatroj. Inter 2009-2020 li estis membro de Teatro Weöres Sándor, poste de Teatro István Örkény. Li ricevis premiojn inter 2013-2018.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto (2002, 2015)
** Rikardo la 3-a (2004, Nacia Teatro (Budapeŝto))
** Somermeznokta sonĝo (2012)
** *Titus Andronicus* (2018)
* Nikolaj Gogol: La Revizoro (2002, 2018)
* Jenő Heltai: *Naftalin* (2011)
* Molière: Tartufo (2017)

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Kisváros* (televizia serio, 1995-2000)
* *Tűzvonalban* (televizia serio, 2007-2010)
* *Csaó, Bambinó!* (2005)
* *A tökéletes gyilkos* (2017)
* hungaraj voĉoj ekzemple de Diedrich Bader, Sean Cameron Michael, Mitch Pileggi

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj 
* https://port.hu/adatlap/szemely/bajomi-nagy-gyorgy/person-107780
* https://www.jegy.hu/person/bajomi-nagy-gyorgy-1101?lang=en
* datenaro kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kluk (Dubá)

**Kluk** () estas solejo en Ĉeĥio, parto de urbo Dubá. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km sudoriente de Dubá. Estas ĉi tie registritaj 7 adresoj. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu loĝanto.

Kluk situas en katastra teritorio **Dražejov u Dubé** kun areo 5,08&nbsp;km². Ĝi estas konsisto de teritorio PPR Kokořínsko.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Restaĵoj de mezepoka burgeto de nekonata nomo sur promontoro super la ŝoseo oriente de la solejo.

## Pluaj fotoj 

Kluk, rokoj.jpg|Kluk, rokoj

Kategorio:Partoj de Dubá
Kategorio:Solejoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Bajbulat Mardanov

**Bajbulat MARDANOV** (; naskiĝis la 6-an de Februaro 2004) estas tatara aŭtoro , esperantisto kaj TEJO-ano. Bajbulat estas poligloto kaj flue parolas la tataran (denaske), la anglan, la turkan, la baŝkiran kaj Esperanton.

## Frua vivo 
Bajbulat naskiĝis la 6-an de Februaro de la jaro 2004 en tatara familio en Kazano, la ĉefurbo de Tatario.

## Eduko 
Bajbulat studas en Liceo-Internulejo №2 en Kazano. En la jaro 2021 Bajbulat prelegis pri la tatara en la Kazana Federala Universitato.

## Esperantista agado 
Bajbulat membras en TEJO kaj estas ano de la komisiono "Adoleska agado" de TEJO.

## Referencoj 
Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kategorio:Tataroj
## Referencoj
Pendumila muelejo

**Pendumila muelejo** (ĉeĥe: *Šibeniční mlýn*, germane: *Galgenmuehle*) troviĝas en Rozprechtice ĉe Dubá en distrikto Česká Lípa. Oni diras al ĝi ankaŭ  *Schiffnerův mlýn* (*Muelejo de Schiffner*), kaj ĝia historio havas konekson kun tragika evento, kiu inspiris Karolon Hynek Mácha, por ke li verku poemon Máj.

## Historio 
La muelejo ĉi tie verŝajne ekzistis jam en la 16-a jarcento. Kiel akva fonto estis uzita rivereto Liběchovka. Sur roko super la mueleja akvigilo estas hakita jaro 1528 kaj devas temi onidire pri la plej malnova konservita datigon de akva laboraĵo en Bohemio. En la jaro 1774, la 7-an de majo, okazis proksime de la muelejo, ĉe statuo de sankta Prokopio al patromurdo. Junulo el Dubá, Ignác Schiffner, mortobatis sian patron, kiu en tiuj ĉi lokoj havis tiam lupolejon, kaj lian mortan korpon li malsuprenĵetis en proksiman *Sviňský důl* (kiu kondukas tuj ĉe la muelejo). La tutan eventon proporcie detale priskribis en la paroĥa kroniko de duba paroĥejo tiama paroĥestro Ambrož Glaser. Tiu en raporto pri la krimo priskribas Ignácon Schiffner kiel *"junulon modestan, de bona konduto kaj de la vivo neriproĉebla "*, samtempe finante sian tekston li esprimas deziron, por ke oni rapide forgesu pri la evento.

Tiun ĉi eventon rakontis gastejestro el Doksy, Jan Nepomuk Kampe, al Karel Hynek Mácha. Tiu surbaze de la rakonto kreis agagon de sia plej fama poemo - Máj. La menciita tragedio poste verŝajne gvidis al nomigo de la muelejo: *Galgenmuehle* - do *Šibeniční mlýn*.

La muelejo, ensumiganta loĝkonstruaĵon, muelilĉambron kun mueleja akvigilo, segejon kaj propran fiŝlagon, servis al sia celo ankoraŭ en la 1930-aj jaroj, kiam estas indikata rado por supra akvo. Tiam ĉi tie funkciis ankaŭ por bezonoj de la muelejo malgranda akva elektrejo. Al la jaro 1930 kiel posedanto estas indikata J. Bunzmann. Post la jaro 1945 la areo ĉesis servi al sia devena celo kaj oni sole loĝis ĉi tie. Tiel estas tio ĝis hodiaŭ.

Kategorio:Akvaj muelejoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Konstruaĵoj en Dubá
Kategorio:Akvokolekta areo de Liběchovka
Zakšín

**Zakšín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Dubá. Ĝi troviĝas proksimume 16&nbsp;km sude de Česká Lípa. Estas ĉi tie registritaj 47 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Zakšín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,83&nbsp;km². Ĝi estas konsisto de teritorio PPR Kokořínsko. En la katastra teritorio Zakšín situas ankaŭ Bukovec.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1402. Tiam ĝi apartenis en senjorujon de jam pereinta burgo Čap, apartenanta dank' al heredaĵo al Václav Berka.

## Nuntempo 
En la vilaĝo troviĝas valoraj konstruaĵoj de popola arkitekturo.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo 
Proksime de Zakšín, sed jam sur la katastra teritorio de Deštná, estas restaĵoj de rokburgo Pustý zámek. Temas pri la restaĵoj de la rokburgo el la 14-a jarcento. La burgo estis loĝigita nur mallongtempe kaj ĝis hodiaŭaj tagoj konserviĝis sole en la roko hakitaj ĉambroj kaj restaĵoj de ponto. Ligas ĉi tie arbarigita rokdorso Rač.

## Pluaj fotoj 

Zakšín, usedlost čp.29.jpg|Domo en Zakšín
Zakšín, usedlost čp.42.jpg|Domo en Zakšín
Kokořínsko Pustý zámek (2).jpg|Restaĵoj de rokburgo Pustý zámek

Kategorio:Partoj de Dubá
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Rozprechtice

**Rozprechtice** (germane: *Rosspresse*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, restaĵo de malgranda municipo en arbaroj sur teritorio de urbo Dubá en distrikto Česká Lípa. Ĝi situas ĉe ŝoseo ŝoseo II/259 el Dubá ĝis Mšeno sur vojkruciĝo de turismaj vojoj en Protektita pejzaĝa regiono Kokořínsko – Regiono de Mácha.

## Priskribo de vilaĝo 
Troviĝas ĉi tie Pendumila muelejo, segejo, fiŝlageto. Antaŭe la vilaĝo estadis konsisto de Švihov, la pereinta Heřmánky aŭ municipo Dražejov. Trafluas tra ĉi tie rojo Liběchovka, proksime troviĝas devojiĝoj al Sviňský důl kaj Pramenný důl kaj ankaŭ du malpezaj fortikaĵoj.

## Fiŝlago en Rozprechtice 
Proksimume 100 m de ŝoseo 259 etendiĝas granda Rozpreĥtica fiŝlago, kiun fiŝkaptistoj markas per tabulo sur la bordo kiel ekstertruta akvo. Sur bordo de la fiŝlago estas kvina halto de Instruvojo Dubsko – Kokořínsko, kio estas ronda vojo komenciĝanta en Dubá.

## Pluaj fotoj

Rozprechtice 1.jpg|Rozprechtice sur devojiĝo al Pramenný důl
Rozprechtice 3.jpg|Rozprechtice
Rozprechtice 4.jpg|Rozprechtice
Rozprechtice 6.jpg|Rozprechtice
Fiŝlago Rozprechtický, fuorteto.jpg|Malpeza fortikaĵo ĉe Rozpreĥtica fiŝlago
Rozprechtický R2.jpg|Rozpreĥtica fiŝlago

Kategorio:Partoj de Dubá
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
László Bagó

**László Bagó** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bagó László** estis hungara aktoro, reĝisoro.

László Bagó naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Bagó akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1950. Lia ĉefinstruisto estis Zsuzsa Simon. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Honvéd, sed inter 1952-1954 li instruis en la altlernejo. Inter 1951–1963 li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (1963-1966), Nacia Teatro (Pécs) (1966-1969), Nacia Teatro (Szeged) (1969-1983), Teatro Hevesi Sándor (1983-1986). En Kaposvár kaj Pécs pli malofte li estis ankaŭ reĝisoro. Ekde 1988 jam kiel emerito li havis rolojn en teatro de Szeged.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Julio Cezaro - kvara burĝo (Nacia Teatro (Budapeŝto)) - Cinna (Nacia Teatro (Szeged))
** Othello - Rodrigo (Nacia Teatro (Budapeŝto); Teatro Hevesi Sándor)
** Antonio kaj Kleopatro - Seleucus (Nacia Teatro (Budapeŝto))
** Hamleto - Bernardo (Nacia Teatro (Budapeŝto))
** Rikardo la 3-a - policano de Wiltshire (Nacia Teatro (Budapeŝto))
** Henriko la 6-a - Cade (Nacia Teatro (Szeged))  
** La gajaj edzinoj de Windsor - Bardolph (Nacia Teatro (Budapeŝto))
** Romeo kaj Julieta - 1-a gardisto (Nacia Teatro (Szeged))
* Ferenc Molnár:
** *Liliom* - titolrolo (Nacia Teatro (Szeged))
** *A doktor úr* - D-ro Sárkány (Nacia Teatro (Szeged))
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - pluraj roloj (Nacia Teatro (Szeged) kaj Teatro Csiky Gergely (Kaposvár))

## Liaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Géza Gárdonyi: *Ida regénye*
* Albert Szirmai–Károly Bakonyi–Andor Gábor: *Mágnás Miska*
* Jenő Heltai: *Naftalin*

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Egy pikoló világos* (1955)
* *Álmatlan évek* (1958)
* *Kártyavár* (1967)
* *Egy óra múlva itt vagyok* (televizia serio, 1971)
* hungara voĉo de Tadeusz Janczar en filmo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva dateno kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/bago-laszlo/person-144653

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
László Bakai

**László Bakai** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bakai László** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

László Bakai naskiĝis la  en Paks.

## Biografio 
László Bakai studis en teatra studio en la lerneja jaro 1972, poste li estis membro de kvazaŭamatora trupo ĝis 1978. Li ricevis rolojn en Nacia Teatro (Miskolc) (1978-1981), Teatro de Kecskemét (1981-1983, 1986-1988), Teatro Petőfi (Veszprém) (1983-1986, 1992-2003), Teatro Hevesi Sándor (1988-1991), Operetoteatro (Budapeŝto) (1997-2001). Ekde 2003 li estis gastaktoro en Miskolc kaj Teatro Petőfi (Sopron). Li ricevis 3 premiojn inter 2002-2008.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Sándor Bródy: *A tanítónő* – Prímás
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo – Dudás, Thisbe
** Reĝo Lear – stultanto
** *Epifanio...* – Malvolio
* Imre Kálmán: *Marica grófnő* – Dragomir Populescu
* Molière: Tartufo – titolrolo
* Sándor Petőfi: *Tigris és hiéna* – Sülülü
* Ferenc Molnár:
** *Olympia* – Kregl
** *A testőr* – kritikisto

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Periférián* (televizia, 1978)
* *Árnyékszázad* (kineja, 1993)
* *Üvegtigris* (kineja, 2001) – Zsolti
* *Mula-tó* (televizia, 2014) – ĉefkelnero
* hungara voĉo de Ken Curtis, Steve Buscemi, Jeff Bennett

## Lia scenarlibro 
* *Szerencsés ember* (mallonga filmo, 2004)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/bakai-laszlo/person-144665
* http://iszdb.hu/?szemely=15135

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
(131635) 2001 XW71

**(131635) 2001 XW71** estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero., ĝi do estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Monéteau - Gurgy (stacidomo)

**Monéteau - Gurgy** estas franca stacidomo sur linio  - Cosne, situanta en  Monéteau, apud Gurgy, en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Laroche-Migennes - Cosne (753000).

## Vidu ankaŭ 
* Monéteau
* Gurgy

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Yonne
Kategorio:Monéteau
Gurgy

**Gurgy** estas franca  situanta en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Gurgyçois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yonne
* Monéteau - Gurgy (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Yonne
Ĵetsago

eta|Mezamerika indiĝeno ĵetanta sageton per pelilo nome "atlatl".
**Ĵetsago** aŭ *sageto* estas ĵetebla armilo, simila al malgranda kaj maldika ĵetlanco, ĵetebla permane kaj dezajnita por ke ĝi veturu laŭ regula flugo. Ili estas distingeblaj el la ĵetlanco, ĉar ofte ili enhavas plumojn en vosto aŭ similan ilon kiel stabiligiloj kaj ĉar ili havas pli fajnan kaj flekseblan akson, kun longo (ĉu tro malgranda -ĝenerale- ĉu tro granda) kiu ne permesas la ĵetadon per normala pafarko.

Ĉiuokaze tiu termino povas kongrui kun tre diversaj tipoj de ĵetarmilo, el pezaj lancoj ĝis malgrandaj sagetoj pafeblaj per kanpafiloj per blovado. Kelkaj el ili estis uzitaj el la prahistorio kaj en moderna epoko estas ludo kutima en britstilaj trinkejoj de permanaj ĵetsagetoj lanĉeblaj al kalkulebla celaro.
eta|maldekstre|Modernaj ludsagetoj al celaro.

## Vidu ankaŭ 
* Ĵetlanco
* Lanco
* Sago
* Sagoĵetado

Kategorio:Klingaj armiloj
Listo de mondaj heredaĵoj en Kirgizio

La **Listo de mondaj heredaĵoj en Kirgizio** – listo de lokoj en Kirgizio enskribitaj en la listo de Monda heredaĵo de Unesko.

Nun (Junio 2021), en la listo troviĝas tri objektoj: unu natura kaj du kulturaj. Estas du pliaj objektoj en la prova listo (listo de objektoj konsideritaj por aldono al la ĉefa listo).

## Objektoj en la listo de Monda heredaĵo de Unesko 
La suba tabelo montras kirgizajn objektojn en la listo de Monda heredaĵo de Unesko:

: **Ref. n-ro** – referenca numero;
: **Objekto** – esperanta traduko de nomo de la enskribo kaj ĝia angla originalo;
: **Loko** – urbo, provinco; geografiaj koordinatoj;
: **Tipo** – klasifiko de Monda heredaĵo de Unesko:
::* kultura (K),
::* natura (N),
::* miksita – kultura kaj natura (K,N);
: **Priskribo** – malgranda priskribo de la objekto;
: **Jaro** – jaro de enskribiĝo.

## Objektoj en la prova listo de Monda heredaĵo de Unesko 
La suba tabelo montras kirgizajn objektojn en la prova listo de Monda heredaĵo de Unesko:

: **Ref. n-ro** – referenca numero;
: **Objekto** – esperanta traduko de nomo de la enskribo kun kaj ĝia angla originalo;
: **Loko** – urbo, provinco; geografiaj koordinatoj;
: **Tipo** – klasifiko de Monda heredaĵo de Unesko:
::* kultura (K),
::* natura (N),
::* miksita – kultura kaj natura (K,N);
: **Priskribo** – malgranda priskribo de la objekto;
: **Jaro** – jaro de enskribiĝo.

## Referencoj 
Kategorio:Listoj
Kategorio:Mondaj heredaĵoj de UNESKO
Kategorio:Historio de Kirgizio
Mambajao

**Mambajao** -  - estas havenurbo en statuso municipo en Filipinoj, en insulo Kamigino en la regiono Norda Mindanao, kie estas ĉefurbo de la provinco Kamigino, ankaŭ la plej granda urbo en la insulo. La urbo havas 16 distriktojn.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Mambajao kuŝas en la norda parto de la insulo https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=9.217507414671726%2C124.70658299999998&z=8. Regiona ĉefurbo Cagayan de Oro troviĝas 91, Butuano 97, Tagbilaran 102, Cebuurbo 146, Davao 264, General Santos 353, ĉefurbo Manilo 718, Kvezono 722, Tuguegarao 985 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Mambajao estis fondita en 1565 kaj estis apartigita de Catarman en 1855. La proksima vulkano erupciis en 1871, loĝantoj rifuĝis al Mambajao. De la 1880-aj jaroj la urbeto fariĝis kosmopolita pro alvenintoj el multaj foraj lokoj. Inter 1942-1945 la japana armeo okupis la insulon. La provinco fondiĝis en 1966.
eta|

## Ekonomio 
La ĉefa kultivaĵo de la urbo en la 19-a jarcento estis tekstilmuzoj, dum kafoj kaj kakaoj estis plejparte produktitaj por loka konsumo.
 
## Trafiko 
Mambajao voje estas alirebla laŭ la marborda vojo ambaŭflanke.

## Klimato 
La klimato de Mambajao estas klasifikita kiel ekvatora klimato. Jare pluvas averaĝe po 1395 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 24-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* katolika kirko
* monumentoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
eta|maldekstre|
eta|
Konvencio pri la Protekto de la Submaraj Kulturaj Heredaĵoj

eta|350px|Partoprenantoj de la Konvencio de Unesko de 2001 pri la Protekto de la Submaraj Kulturaj Heredaĵoj je februaro 2015La **Konvencio pri la Protekto de la Submaraj Kulturaj Heredaĵoj** estas traktato adoptita la 2an de novembro 2001 de la Ĝenerala Konferenco de la Unesko. La konvencio celas protekti "ĉiujn spurojn de homa ekzisto kun kultura, historia, aŭ arkeologia eco" kiu estas sub akvo dum almenaŭ 100 jaroj. La konservo de submaraj kulturaj heredaĵoj estas grava ĉar ĝi permesas rerakonti multajn historiajn okazaĵojn. Pro tio, ke parto de sia devo estas konduki sciencan esploradon kaj havebligi daŭran edukadon pri la graveco de submaraj kulturaj heredaĵoj, Unesko strebas teni tiajn ejojn por la ĝojigo de estantaj kaj estontaj generacioj. La konvencio povas estigi kutiman kadron por helpi konsciigi kaj por batali kontraŭ la kontraŭleĝan prirabadon kaj piratadon, kiuj okazas tutmonde. Pro tio, ke ĝi estas internacia organizaĵo, membraj ŝtatoj de la konvencio konsentas labori por la konservo de sinkitaj kulturaj propraĵoj en siaj propraj landoj kaj en internaciaj maroj.

## Enhavo 
; Oficiala teksto

La oficiala teksto de la konvencio fiksas la devojn de la ŝtataj partoprenantoj pri la protekto de submaraj kulturaj heredaĵoj, difinitaj en Artikolo 1 kiel:

"ĉiuj spuroj de homa ekzisto kun kultura, historia, aŭ arkeologia eco kiuj estis parte aŭ tute sub akvo, foje aŭ daŭre, dum almenaŭ 100 jaroj" Britio samopiniis. La konvencion kelkaj ŝtatoj ankaŭ kritikis pro tio, ke ĝi ŝajne malpliigas la principon de suverena imuneco kaj pro tio, ke ĝi ne kongruas kun la Konvencio de la Unuiĝintaj Nacioj pri Marjuro, malgraŭ kontraŭaj pruvaĵoj.

## Partoprenantoj 
Je julio 2021, 69 ŝtatoj estas subskribintaj la traktaton.

## Referencoj 
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Ukrainio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Hispanio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Portugalio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Italio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Irano
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Francio
Kategorio:Artaj kaj kulturaj traktatoj
Kategorio:Unesko
Pafarko kaj sago

[eta|Pafarkisto el la [Paleolitiko.]]
**Pafarko kaj sago** komponas sistemon de pafarmilo (nome pafarko kaj sagoj) kiu estas antaŭa al la skriba historio kaj estas komuna al la plej parto de tutmondaj kulturoj. Tiu sistemo estis uzita kaj por ĉasado kaj por milito.

La pafarko estas fleksebla armilo kiu pafas aerodinamikajn pafaĵojn nomitaj sagoj. Ĝi konsistas el fleksebla bastoneto kun ŝnuro aŭ laco kiu ligas la du pintojn de la pafarko; kiam oni trenas la ŝnuron malantaŭen, la pintoj de la pafarko flekseblas kaj malantaŭenigas la metitan sagon. Kiam oni liberigas la ŝnuron, la potenciala energio generita de la flekseco de la pafarko estas transformata en la rapideco de la sago.​ La atingo al la celo dependos de la lerteco de la pafarkisto kaj de la taŭgeco de la teknikaj kondiĉoj de kaj pafarko kaj sago, nome forteco, pezo, materialo uzita ktp.

La sistemo komponita de pafarko kaj sago aperis ĉirkaŭ la transiro el la Malfrua Paleolitiko al la Mezolitiko. Post la fino de la lasta glaciepoko, la uzado de la pafarko ŝajne etendiĝis al ĉiuj kontinentoj, inklude Amerikon, sed ne en Aŭstralion.​

Nuntempe, pafarko kaj sago estas uzataj ĉefe por la ĉasado kaj por la sporto de arkpafado. Kvankam en tre apartaj civilizacioj pafarko kaj sago estas ankoraŭ uzataj foje kiel militarmiloj, la disvolvigo de la pulvo kaj de la pafiloj, kaj la kreskinta grando de la armeo jam delonge anstataŭis en milito ekde antaŭ kelkaj jarcentoj la sistemon de arkopafado en la plej granda parto de la mondo.

La arkpafisto estis soldato, kies ĉefa armilo estas la arko. Arkpafistoj estis armitaj per diversaj specoj de arkoj depende de la tipo de arko, kiu estis ofta en ilia devenlando. Iafoje, la plimulto de armeo konsistis el arkpafisoj (kiel la mongola armeo) aŭ la arkpafistoj estis unu el ĝiaj plej gravaj branĉoj (kiel en la angla armeo en la Mezepoko). 

## Notoj 
Kategorio:Arkpafado
Kategorio:Armiloj
Accolay (Yonne)

**Accolay** estas malaperinta franca  situanta en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Accolois*.

Ĝi nun formas parton de .

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yonne
* Accolay (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Deux Rivières (Yonne)
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Yonne
Monda Bicikla Tago

eta
eta
eta
**Monda Bicikla Tago** estas internacia tago kan okazas la 3-an de junio. Ĝi estis aprobita la 12-an de aprilo 2018 kiel UN-a oficiala Tago por konscii pri diversaj sociaj avantaĝoj de uzo de biciklo por transporto kaj libertempo.   Post anonco, ĝenerala sekretario de Eŭropa Bicikla Federacio Bernhard Ensink, deklaris: "biciklado estas fonto de sociaj, ekonomiaj kaj mediaj avantaĝoj - kaj tio kunigas homojn. WCA (*World Cycling Alliance*) kaj FEC ege ĝojas pri ĉi tiu deklaro. Ĉi tiu UN-deklaro estas agnosko de kontribuo de biciklado al la Daŭripovaj Celoj."

## Kampanjo 
Leszek Sibilski gvidis kampanjon antaŭenigi UN-Rezolucion por Monda Bicikla Tago, fine gajnante subtenon de Turkmenio kaj aliaj 56 landoj.  La emblemo de la Monda Bicikla Tago estis desegnita de Isaac Feld kaj la akompanan karikaturan filmeton faris profesoro John E. Swanson.    Ĝi prezentas biciklantojn diversspecajn pedalantajn ĉirkaŭ la mondo. Malsupre en la allogbildo estas la Kradvorto *# June3WorldBicycleDay* *.*  La ĉefa mesaĝo estas montri, ke biciklo apartenas kaj servas tutan homaron.

## Referencoj 
Kategorio:Internaciaj tagoj de Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Bicikloj
Ambasadoro de Bonvolo de Unesko

**Ambasadoro de Bonvolo de Unesko** estas oficiala honoriga titolo, titolo de aŭtoritato, de jura statuso, kaj laborpostena priskribo donita al tiuj ambasadoroj de bonvolo kaj porparolantoj kiujn elektas la Unuiĝintaj Nacioj. Ambasadoroj de Bonvolo de Unesko estas famulaj kaj fakulaj proparolantoj de Unesko (ne diplomatiaj ambasadoroj) kiuj uzas sian talenton aŭ famon por disvastigi la idealojn de Unesko, precipe por allogi la atenton de amaskomunikiloj. Aliaj specialaj kategorioj de proparolantoj inkluzivas Artisto por Paco de Unesko, Ĉampiono por Sporto de Unesko, kaj Speciala Sendito de Unesko.

## Nunaj ambasadoroj de bonvolo de Unesko 
Jen listo de ambasadoroj de bonvolo de Unesko ekde 2001 ĝis 2019 kune kun la projektoj kaj agadoj kiujn ili subtenas:

## Aliaj ambasadoroj 
* Montserrat Caballé – kolektado de financaj rimedoj por infanoj en malbonsorto kaj milit-viktimoj
* Claudia Cardinale – promocio de virinrajtoj, aparte en la kulturo de Mediteraneo
* Catherine Deneuve – protekto de filma kaj kultura heredo
* Cheick Modibo Diarra – promocio de edukado, precipe de ekzaktaj sciencoj; apogo de disvolvo en Afriko
* Vigdís Finnbogadóttir – promocio de lingva diverseco; virinrajtoj kaj edukado
* Jean Michel Jarre – junularo kaj toleremo; defendo de la monda heredaĵo kaj vivmedio

## Referencoj 
Kategorio:Unesko
Plešivec (Dubá)

**Plešivec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Dubá. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km oriente de Dubá. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Plešivec situas en katastra teritorio **Korce** kun areo 6,13&nbsp;km². La regiono troviĝas en teritorio de PPR Kokořínsko.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Dubá, Plešivec 1 a Horky E4.jpg|Ŝoseo inter partoj Plešivec (n-ro 1) kaj Horky (n-ro 4)
Dubá, Plešivec 1 (01).jpg|Plešivec n-ro 1
Dubá, Plešivec 20 a 24.jpg|Plešivec n-ro 20 kaj 24
Dubá, Plešivec E7, zdola.jpg|Plešivec
Dubá, Plešivec a Vlhošť, z Vysokého vrchu.jpg|Plešivec kaj Vlhošť el monto Vysoký vrch

Kategorio:Partoj de Dubá
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Korce

**Korce** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Dubá. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km oriente de Dubá. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Korce** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,13&nbsp;km². En la katastra teritorio Korce situas ankaŭ Plešivec. La regiono troviĝas en teritorio de PPR Kokořínsko.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de sankta Floriano
* Kapeleto de sankta Prokopio

## Pluaj fotoj 

Korce 2.jpg|Sonorilejo en Korce

Kategorio:Partoj de Dubá
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Deux Rivières (Yonne)

**Deux Rivières** estas nova franca  situanta en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Konsisto 
* Cravant (sidejo)
* Accolay

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yonne
* Accolay (stacidomo)
* Cravant - Bazarnes (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Novaj komunumoj de Yonne
Heinrich Berlin

**Heinrich BERLIN Neubart** aŭ **Enrique Berlin** (Fürth, Bavario, 13a de novembro 1915 - Meksikurbo, 6a de majo 1988) estis historiisto, antropologo kaj arkeologo. Kiel fakulo pri majaoj li faris esplorojn en la arkeoligiaj kuŝejoj de Meksiko kaj Gvatemalo.

En 1935, dum la reĝimo de Nazia Germanio, lia familio decidis migri al Meksiko. Li studis en la *Facultad de Filosofía y Letras* de la Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM), kie li gradiĝis en 1939, magistriĝis en 1942 kaj doktoriĝis en antropologio en 1947. Li estis disĉiplo de Pablo Martínez del Río kaj de Rafael García Granados. Li estis kolego de Ignacio Bernal kaj Alberto Ruz Lhuillier. Li instruis en la *Facultad de Humanidades* de la Universitato de San Carlos de Gvatemalo kaj finfine en la *Universidad Iberoamericana de México*, kie li konis Beatriz Ramírez de la Fuente kaj Marta Foncerrada de Molina, kun kiuj li kunhavis sciaron.

En 1940 li eklaboris en la arkeologia zono de Palenque sub la direktorado de Miguel Ángel Fernández. En 1946 li estis nomumita membro de la Akademio de Geografio kaj Historio de Gvatemalo, kaj li estis redaktoro de diversaj artikoloj de ties publikaĵoj. En 1949 li ekkunlaboris kun la Instituto de Antropologio kaj Historio de Gvatemalo kaj faris esplorojn en Peteno kaj Tikal. La 10an de januaro 1952 li edziĝis al la profesorino Gertrud Marianne Rutz Ree, sed ili baldaŭ divorcis.

En 1953 li ricevis stipendion de la Instituto Carnegie por fair esplorojn en la meksikaj statoj Chiapas, Campeche, Tabasco kaj Yucatán. Inter liaj laboroj elstaras la esploroj en Mayapán, en la komplekso de Centla kaj en la Kanjono de Sumidero. Inter liaj kontribuoj al epigrafio menciindas ke li malkovris kun Tatiana Proskouriakoff la signifon kaj uzadon de la glifo kiu uzis la urboj de majaoj kiel toponimo por distingi la regantan dinastion.

## Publikaĵoj 
* “Un templo olvidado en Palenque”, 1942.
* *Fragmentos desconocidos del Códice de Yanhuitlán y otras investigaciones mixtecas*, 1947.
* *Antropología e historia de Guatemala*, 1951.
* *Late Pottery Horizons of Tabasco (Contributions to American Anthropology and History)*, por la Instituto Carnegie en 1956.
* *Historia de la imaginería colonial en Guatemala*, 1952.
* “A New Inscription from the Templo of the Foliated Cross at Palenque”, 1957.
* “El glifo emblema en las inscripciones mayas”, 1958.
* *Nómina de artistas y artesanos coloniales de Guatemala*, 1965.
* “The Destruction of Structure 5D-33-1st at Tikal” para *American Antiquity*, 1967.
* *Signos y significados en las inscripciones mayas*, 1977.
* *Arte maya*, 1982.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Luján Muñoz, Luis (1991). «El doctor Heinrich Berlin en la arqueología maya: homenaje». II Simposio de Investigaciones Arqueológicas en Guatemala (Museo Nacional de Arqueología y Etnología, Guatemala): 119-128. Arkivita el la originalo la 14an de septembro 2011. Konsultita la 3an de Junio 2021.

Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Meksikaj historiistoj
Kategorio:Ekzilitoj
Kategorio:Germanaj arkeologoj
Kategorio:Meksikaj arkeologoj
UNESKO-premio Madanjeet Singh

[eta|Madanjeet Singh, [Ambasadoro de Bonvolo de Unesko.|330x330ra]]
La **UNESKO-premio Madanjeet Singh por la promocio de la toleremo kaj de la ne-perforto** estas premio aljuĝata ĉiun duan jaron de Unesko.  

La premio estis inaŭgurita en 1996, post la Jaro de la Unuiĝintaj Nacioj por la toleremo de 1995 kaj en rilato al la 125-a datreveno de la naskiĝo de Mohandas Karamchand Gandhi, financita kun donaco de Madanjeet Singh.

La premio anonciĝas ĉiun duan jaron je la Internacia Tago por Toleremo. La ricevintoj ankaŭ ricevas 100,000 usonajn dolarojn.

## Celo 
La celo de tiu premio estas honorigi kaj premii eksterordinarajn realigojn en la antaŭenigo de la toleremo, kiel gravaj modeloj por aliaj en la fako de la sekuriĝo de la paco. La efiko-analizo estas parto de la procezo de nomumo kaj taksado.

## Laŭreatoj de la Unesko-premio pri toleremo kaj neperforto 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Unesko-premio por pacedukado

Premio de Paco de Félix Houphouët-Boigny

## Eksteraj ligiloj 
(angla) Oficiala retejo de la UNESKO-premio Madanjeet Singh

(angla) Inspiraj modeloj por akceli toleremon en indiĝenaj komunumoj, debato  
Kategorio:Pacpremioj
Kategorio:Unesko
Kamerego de Orlamünde

La **Kamerego de Orlamünde** () estas la unusola restaĵo de burgo el la 11-a aŭ 12-a jarcento en Orlamünde, Germanujo, super la Saale-valo inter Jena kaj Rudolstadt. Temas pri la ununura turingia burgo kiu markitis sur la ĉ. 1300 farita t.n. Ebstorf-mondokarto.

## Historio 
eta|Situo super la Saale-rivero
La unua mencio estas en paroĥa akto el la 1194-a jaro referencante je eĉ pli malnova fonto de antaŭ 1067. Sekve estis ĝi en la posedado de grafo Oto la 1-a (Vajmaro).

Estis la kamerego la kerno de la burgo estante nun la lasta konstruaĵo de la rempara komplekso; ankoraŭ ĉeestas la ringomuro kaj pordegaĵoj. Temis pri unu el la plej imponaj loĝturoj de Turingio barante la tutan montodorson kaj sekve la supozitan ĉefan ataklinion. La giganta tura tuto havas etajn lumenlasantajn fendojn kun enirejon en alteco de 9,5 metroj. Modelo por tia kastelburga konstrusistemo estas suditala.. Poste estiĝis en Turingio ankoraŭ aliaj kameregoj. Similaj kameregoj troviĝas en Ziegenrück kaj Reinstädt, kiu ankaŭ estas super la Saale-rivero.

Venkis en la komplika heredkverelado pri al Graflando Vajmaro-Orlamünde la pranepo Hermano de la filino de la grafo Oto (Vajmaro), kiu eknomiĝis sin *grafo de Orlamünde*. Post la detruo de la Burgo de Vajmaro iĝis Orlamünde la ĉefa sidejo. Kaj konsekvence la grafoj de Orlamünde-Vajmaro intertempe iĝis la plej potencaj dinastianoj de tuta Turingio, kies dinastio poste separiĝis kaj malpligraviĝis. Post vendo kaŭzita per enŝuldiĝo en 1344 venis nenombreblaj novaj posedantoj. Kadukis la burgo servante kiel ŝtonrompejo publika. Fine restis nur la kamerego kiel la sola utiligebla konstruaĵo.

Ekzistas legendo pri iu blanka sinjorino de ĉeburge; modelo por tio estis Kunigunde von Orlamünde. Proksime de la turo troviĝas monumentoj por Friedrich Ludwig Jahn kaj la urbestroj Viktor Lommer kaj Hermann Julius Beyerlein.

## Savo kaj novaj utiligoj 
Kiam la burĝaro paŝon post paŝo emancipiĝis la kamerego restaŭritis. Sekvis uzo kiel grenejo kaj deponejo. En la 20-a jarcento ekis ĝiaj ripozuma kaj reklama uzoj. En la 1920-aj jaroj ĝi servis kiel teatrokuolisaro por legendaj surscenigoj laŭ la muro antaŭpordega, je kiuj oni venis eĉ el Lepsiko trajne. En la 1960-a jaroj enstalitis liberaera kinejo.

Hodiaŭ ĝi estas okazigejo kaj klubejo de la surloka Porburga societo; aranĝitis ene eĉ eta regionhistoria muzeo kaj alirejo de tempo al tempo allasatas.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de *Orlamünder Burgverein*
* Historia rekonstrudesegnaĵo 

Orlamunde
Kategorio:Orlamünde
Orlamunde
Orlamunde
Ernesto Guido

**Ernesto GUIDO** (naskiĝinta en 1977) estas itala amatora astronomo.

Laŭ Minor Planet Center, li malkovris 6 numerotitajn asteroidojn inter 2005 kaj 2009.

La asteroido 120361 Guido estis nomita en lia honoro.

En 2009, li ricevis la "Premion *Alan Young*" kun Giovanni Sostero.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Ernesto Guido, el *the Planetary Society*
*  Kometa serĉanto Ernesto Guido uzante *Telescope Live*, el la paĝaro de *Telescope Live*
*  *Comets & Asteroids - Small Bodies of the Solar System* : Blogo bontenata de Ernesto Guido

Kategorio:Italaj astronomoj
Nová Huť (Svor)

**Nová Huť** estas solejo en Ĉeĥio, situanta sur teritorio de municipo Svor en Regiono Liberec, distrikto Česká Lípa sur granda herbeja selo (552 m s. m.) inter Stožec kaj Velký Buk en Luzacia montaro, apud ŝoseo I/9 proksimume 1 km sude de Selo Stožec.

Nová Huť situas en katastra teritorio **Svor** kun areo 18,05&nbsp;km2.

## Historio 
Vitrofarejon ĉi tie fondis en la jaro 1750 Jan Václav Müller, konstruado de ĉevalejoj por koĉeroj kaj fastejoj estis al la posedanto en la jaro 1775 fare de superularo rifuzita. En la jaro 1799 aĉetia la vitrofarejon Anton Kittel el Falknov, kiu sukcesis konstrui en la jaro 1805 proksimume 300 metroj oriente de la vitrofarejo apud nova imperiestra ŝoseo ekskursan gastejon. Post sia fondinto ĝi portis la nomon **Antonihöhe** (*Altaĵo de Antonio*). Trafiko de la vitrofarejo estis ĉesigita en la jaro 1819 kaj poste definitive en la jaro 1870, detruita ĝi estis en la jaroj 1877–1881. Post incendio de la gastejo en la jaro 1896 estis konstruitaj novaj masonitaj konstruaĵoj, te. arbaristejo, gastejo kaj mastrumaj konstruaĵoj, ili servis ankaŭ kiel loĝigejoj por arbaristaj laboristoj.

Norde de la solejo estas malpezaj fortikaĵoj de ĉeĥoslovaka defenda linio el la jaroj 1936 ĝis 1938, en la arbaristejo estis ankaŭ soldata komandantejo. Aŭtune de 1938 okazis interpafado kontraŭ henleinanoj. Post la jaro 1945 la gastejo estis nuligita kaj la signifo de la ekskursa loko sinkis. Ekde la jaro 2002 la gastejo estis renovigita, kun paŭzoj ĝi funkcias ankaŭ nun (restoracio *U trempa*).

## Transporta komuniko 
La imperiestra ŝoseo, hodiaŭ ŝoseo I/9, ĉi tie estis konstruita en la jaroj 1794–1797 sur vojdirekto de malnova landa vojo. La ŝoseo de la 1-a klaso kondukas el Prago tra Mezbohemia regiono kaj Regiono Liberec ĝis Rumburk kaj plu tra limpasejo en Neugersdorf ĝis Saksio.

Sude de la solejo kondukas tra la selo perpendikle al la ŝoseo I/9 fervojlinio Bakov nad Jizerou – Jedlová el Česká Lípa ĝis stacio Jedlová kaj Rumburk. La fervojlinio estis malfermita en januaro de 1869, pli poste estis sur ĝi establita haltejo *Neuhütte-Lichtenwalde*, ĉeĥe pli poste *Nová Huť-Světlá*, kiu estis en la jaro 1961 alinomita je nomo *Jedlová zastávka* kaj fine de la jaro 2014 je ***Nová Huť v Lužických horách***, ligna tegmentejo estas el la jaro 1914. La haltejo estas de la domoj en distanco 400 metroj.

## Pluaj fotoj 

Nová Huť v Lužických horách, 2021-05-09 (29).jpg|Nová Huť
Nová Huť v Lužických horách, 2021-05-09 (34).jpg|Nová Huť
Nová Huť 1.JPG|Nová Huť
Nová Huť 3.JPG|Domoj en Nová Huť
Nová Huť v Lužických horách 2018 (2).jpg|Haltejo *Nová Huť v Lužických horách*

## Referencoj 
Kategorio:Svor
Kategorio:Solejoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Kategorio:Pereintaj vitrofarejoj en Ĉeĥio
Premio Konfuceo de Unesko pri Legoscio

eta|Konfuceo
La **Premio Konfuceo de Unesko pri Legoscio** aŭ **UNESKO-premio Konfuceo por alfabeteco** agnoskas la aktivecojn de elstaraj individuoj, registaroj aŭ registaraj agentejoj kaj ne-registaraj organizaĵoj (NRO-j) laborantaj en la kampo de legoscio, servantaj kamparajn plenkreskulojn kaj gejunulojn kiuj forlasis la lernejon, precipe virinojn kaj knabinojn. La premio estis establita en 2005 kun la subteno de la registaro de la Popola Respubliko de Ĉinio en honoro al la granda ĉina sciencisto Konfuceo. Ĝi estas parto de la internaciaj alfabetecaj premioj, kiujn UNESKO aljuĝas ĉiujare kiel agnosko de brilaj talentoj kaj inspiraj spertoj en la kampo de alfabeteco tra la mondo. La premio Konfuceo proponas du premiojn de po 20 000 usonaj dolaroj, medalo kaj diplomo, samkiel studvizito al alfabetigaj projektejoj en Ĉinio.

La elekto de laŭreatoj estas farata de internacia ĵurio nomumita de la ĝenerala direktoro de UNESKO, kiu renkontiĝas en Parizo unufoje en la jaro. La premio estas aljuĝata dum oficiala ceremonio okazanta tiucele ĉe la sidejo de UNESKO en Parizo okaze de la Internacia Tago de Alfabeteco (la 8-an de septembro). Laŭreato estis ekzemple la Asocio Svatobor en Slovakio estis honorita pro sia programo 'Romano Barardo', kiu helpas la romaojn venki socian ekskludon kaj ĝui siajn bazajn homajn rajtojn.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Internacia Tago de Alfabeteco
* Premio Reĝo Seĝong pri Legopovo de Unesko

## Eksteraj ligiloj
* (angla) 

Kategorio:Unesko
Kategorio:Legoscio
Kategorio:Unesko-premioj
Konče

**Konče** (makedone *Конче*) estas vilaĝo situanta sur la okcidenta rando de la Sudorienta regiono en Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Konče. En 2002 loĝis ĉi tie 967 loĝantoj.
## Loko, priskribo 
La vilaĝo situas ĉe la suda rando de la komunumo en la montoj Serta. La alteco estas ĉirkaŭ 450 - 1000 m.
La regiona vojo R2433 estas konstruita al la vilaĝo. Ĝi komenciĝas de la aŭtovojo D4 proksime al la urbo Radoviš kaj finiĝas ĉirkaŭ 3 km malantaŭ la vilaĝo Konče en la najbara vilaĝo Lubnica. La urbo Radoviš estas ĉirkaŭ 20 km de Konče.
### Loĝantaro, ekonomio 
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 967 homoj.

Ekzistis 444 makedonoj (45,92 %), 521 Turkoj (53,88 %) kaj aliaj.

Konče estas plejparte agrikultura.
## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf

Vilaĝoj de Nord-Makedonio‎
## Pluaj fotoj 

Конче во Општина Конче.svg|eta|La vilaĝo Konče en la komunumo
ЕкспедицијаЛакавичко 90.jpg|eta|Konče-La Preĝejo Sankta Stefano
ЕкспедицијаЛакавичко 86.jpg|eta|Konče - elementa lernejo

Kategorio:Urboj de Nord-Makedonio
Chelsea Rae Moses

**Chelsea Rae MOSES** (naskiĝis la 16-an de julio 1995 en Hollidaysburg, Pensilvanio) estas usona aktorino, dancistino, jutubistino kaj esperantistino.

Ŝi lernis Esperanton en julio 2020 per Duolingo. Jam kvar monatojn poste, la 7-an de novembro 2020, ŝi debutis kiel esperantista jutubistino per filmeto, en kiu ŝi prezentis sin dulingve en la angla kaj Esperanto. Ĝis majo 2021, ŝi publikigis pli ol 40 pliajn filmetojn en Esperanto en sia jutuba kanalo "Chat with Chelsea". Ŝiaj temoj estas i.a. la lernado de Esperanto kaj de aliaj lingvoj, la kronvirusa pandemio, politiko kaj intervjuoj kun famaj esperantistoj.

En januaro 2021, ŝi unuafoje prezentis kanton en Esperanto, nome sian tradukon de "Lavango" ("Landslide") de Fleetwood Mac. Ĝin sekvis en aprilo 2021 ŝia originala kanto "For". 

## Eksteraj ligiloj 
* YouTube‑kanalo "Chat with Chelsea"

Kategorio:Jutubaj kanaloj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Usonaj esperantistoj
Kategorio:Usonaj jutubistoj
Kategorio:Esperantlingvaj kantistoj
Premio Sultano Qabus por naturmedia konservado

[eta| Premio-donacanto Sultano [Qabus ibn Said (2013)|350x350ra]]
La **Premio Sultano Qabus por naturmedia konservado** estas dujara premio aljuĝata de UNESKO kun la financa subteno de Sultano Qabus ibn Said, la sultano de Omano. La celo de la premio estas garantii agnoskon de tiuj, kiuj distingiĝis per siaj elstaraj kontribuoj en la kampo de administrado aŭ konservado de la naturmedio. Premiitoj povas esti individuoj, grupoj, institutoj aŭ organizaĵoj.

La premio konsistas el diplomo kaj subvencio de 70 ĝis nun 70 000 usonaj dolaroj (ekde 2019 altigita ĝis 100 000 dolaroj) . La premio okazas kadre de la Monda Scienca Forumo.

## Laŭreatoj 
* 1991: *Instituto de Ekologio*, A.C.(Meksiko).
* 1993: Jan Jenik (Ĉeĥio).
* 1995: Nacia Parko-Lago Malavio (Malavio).
** 1997: *Fako pri Naturmediaj Sciencoj* ĉe la Aleksandria Universitato (Egiptio) kaj Arbarfako (Srilanko).
* 1999: *Fondumo Charles Darwin* (Ekvadoro)
* 2001: *Ĉada Asocio de Volontuloj por Naturmedia protektado* (Ĉadio).
* 2003: *Centro por Ekologio* (Venezuelo) kaj Peter Johan Schei (Norvegio).
* 2005: *Great Barrier Reef Marine Park Authority* (Aŭstralio) kaj Ernesto Enkerlin (Meksiko).
* 2007: *Instituto pri Konservado de Biodiverseco* (Etiopio) kaj Julius Oszlányi (Slovakio).
* 2009: *Aŭtonoma Aŭtoritato pri Naciaj Parkoj* (OAPN) (Hispanio).
* 2011: *Instituto por Forsta Esplorado de Niĝerio* (Niĝerio)
* 2013: *State Forests National Forest Holding of Poland* (Pollando) kaj *The Endangered Wildlife Trust* (Sudafriko)
* 2015: Fabio A. Kalesnik, Horacio Sirolli kaj Luciano Iribarren de la *Esplorgrupo pri Ekologia Malsekregiono de* la Universitato de Bonaero (Argentino)
* 2017: *La Estraro de la Nacia Parko de Singapuro* (Singapuro)
* 2019: *Ashoka Trust for Research in Ecology and the Environment (ATREE)* (Barato) 

## Ekstera ligilo 
Retejo de la naturmedia premio Sultan Qabus ĉe Unesko

## Referencoj 
Kategorio:Unesko
Kategorio:Naturkonservado
Kategorio:Premioj Unesko
Universitata katedro

**Universitata katedro** estas daŭra posteno de universitata instruado kaj esplorado atribuita al instruisto, kiu atingas tiam la titolon de profesoro. La deveno de la vorto venas el la eklezia katedro ekde kiu la episkopoj predikas.

La malfermo kaj la atribuo de katedro celas antaŭenigi iun disciplinon, kaj asignas al ĝi samkiel al ĝia tenanto gravan universitatan agnoskon.

Ejo de produktado kaj de transdono de scioj, katedro estas ankaŭ rimedo por akceli la ligon inter instruado, esplorado kaj aplikado, tio kio faciligas ĝian financadon helpe de entreprenoj aŭ de mecenatoj.

La katedroj estas nuntempe ofte financitaj de entreprenoj aŭ fondumoj kiuj povas profiti de malimpoŝtado de la donacoj, de kiuj ili profitas.

## La katedroj UNESKO 
Por atingi tiun markon, la katedroj devas asocii sin al la ĉefaj programoj de UNESKO : «edukado, ekzaktaj kaj naturaj sciencoj, homaj kaj sociaj sciencoj, kulturo, komunikado kaj informado». Ekzistas (en 2015) 739 Unesko-katedroj en la mondo. Ili estas ofte asociataj al la unu aŭ pluraj retoj UNITWIN subtenitaj de UNESKO en 134 landoj.

Ekde ilia kreado, la UNITWIN internaciaj regrupiĝoj de universitatoj, institucioj kaj organizaĵoj laborante samcele, evoluis. Iuj *UNITWIN UNESCO* havas la formon de «e. Laboratory». Tiuj e.laboratorioj arigas mem la klasikajn universitatajn laboratoriojn. La direktoroj de tiuj e.internaciaj laboratorioj estas asimilitaj al tenanto de universitataj katedroj.

Ekde la kreo de la Unitwin per UNESKO, 50 *UNITWIN Network* ricevis oficiale markon de UNESKO. Ili troviĝas en 23 gastigaj landoj, kiel tiu en Togo.

## Katedro UNESKO en Togo 
La celo de tiu katedro "Radiado de la afrika pensado - konservado de la afrika kultura heredaĵo", kreita en 2006 en la universitato de Lomé, estas doni la eblon al afrikaj gejunuloj iĝi etnologojn de ilia propra socio. Estas privilegiitaj fakoj kiel historio, antaŭhistorio, arkeologio, lingvistiko, buŝaj tradicioj, tradiciaj terapioj, antropologio, filozofio. La katedro substrekas la gravecon por la ŝtatoj de la afrika kontinento konservadi ilian kulturan heredaĵon.

## Vidu ankaŭ 
* Katedro interlingvistiko kaj Esperanto ĉe la universitato de Amsterdamo

## Tradukfonto 
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
Kategorio:Unesko
Kategorio:Universitatoj