open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Patnao

**Patnao** [25.611°N 85.144°E] estas la ĉefurbo de la gubernio Biharo en Barato. La moderna urbo Patnao estas apud la suda bordo de la rivero Gango. Aliaj riveroj kiuj fluas tra la urbo estas Kosi, Sone kaj Gandak. Patnao estas ĉirkaŭ 25&nbsp;km longa kaj 10&nbsp;km larĝa. 

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
eta|maldekstre|Stacidomo

## Geografio 
La rivero Gango estas sankta rivero en Barato. La rivero fluas tra la urbo Patnao. La ponto trans la rivero nomiĝas Mahatma Gandhi Setu. Ĝi estas 5575 m longa kaj estas unu el la plej longaj pontoj en la mondo.

Patnao situas sur la nordhinda ebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 53 m super la marnivelo. Haĝipur troviĝas 10 (trans Gango), Danapur 15, Ĉapra 45, Arrah 48, Muzaffarpur 62, Samastipur 71, Lakhisaraj 108, Kolkata 472, tutlanda ĉefurbo Delhio 852, Mumbajo 1465 kilometrojn (aere) https://www.thedistancenow.com/hu/.

## Klimato 
De malfrua marto ĝis frua junio estas la somera sezono; de malfrua junio ĝis malfrua septembro estas musono; kaj de novembro ĝis februaro estas vintro. La plej alta temperaturo estas 47&nbsp;°C, la plej malalta estas 1&nbsp;°C.

## Komunikoj 
Patnao estas bone konektita per aero kaj per vojo. Patnao estas 1.015&nbsp;km de Delhio; 1.802&nbsp;km de Mumbajo; kaj 556&nbsp;km de Kolkato.

## Vizitindaj lokoj 
La temploj: Hanuman Mandir, Patan Devi, Birla Mandir, kaj Kali Mandir Takht Shri Harmandir Saheb estas unu el la kvin centroj de Sikhismo

Estas kvin Gurudvaroj - sikhaj preĝejoj - en Patnao: Gurdwara Pahila Bara, Gurdwara Gobind Ghat, Gurdwara Guru ka Bagh, Gurdwara Bal Leela kaj Gurdwara Handi Sahib.

Gravaj islamaj vizitindaĵoj estas: Phulwari Sharif, Maner Sharif, Sher Shah Suri Masjid, Pathar ki Masjid, Nagholkothi kaj Begu Hajjam.

Patnao estas ankaŭ la vojo al jenaj vizitindaj lokoj en Biharo:

* Bodgajo
* Gaja (Barato)
* Vajŝalio
* Pawapuri
* Nalando
* Raĝagriho
* Maner
* Vikramshila
* Muzaffarpur

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.patna.bih.nic.in

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Milionurboj
Kategorio:Urboj de Biharo
Moodswinger

eta|220px|Ekzemplo de Moodswinger, elektra citro
eta|220px|
eta|220px|
La **Moodswinger** estas muzikilo de la familio de la unukordilo aŭ citro, kies sono estas elektronike amplifikita. Estas kordinstrumento, do, la sono estas kaŭzita mane de la vibrado de la kordoj, kiel en la Moodswinger, sed estas transformita je elektraj signaloj per la ago de la magnetaj kaptiloj (en la plejparto de la modeloj).

## Referencoj 
* https://web.archive.org/web/20071011040921/http://www.pitchforkmedia.com/article/news/46003-meet-yuri-landman-maker-of-awesome-guitars-for-sonic-youth-liars-blonde-redhead-lightning-bolt Pitchfork Media, 28-09-07
* modernguitars.com 

## Eksteraj ligiloj 
* www.hypercustom.com
* Moodswinger Oddmusic.com

Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Elektronikaj muzikiloj
Kategorio:Gitaroj
Perkontrakta programado

**Perkontrakta programado** estas paradigmo kiu permesas fari komputilajn programojn pli sekuraj dank'al aldono de reguloj.

Plej kutime la reguloj estas aldonataj sur la signaturo de funkcio aŭ proceduro. Temas pri:
* prekondiĉoj : indikas ke la parametroj kaj la ĉirkaŭaĵo devas respekti regulojn *antaŭ* ol oni vokas la funkcion
* postkondiĉoj : indikas ke la funkcio garantias ke la regulo estos vera *post* la alvoko de la funkcio
* nevarianto : indikas ke io estas ĉiam vera, do antaŭ kaj post la voko de la funkcio.

Ekzemple, se oni volas skribi funkcion por kalkuli logaritmon oni povus diri ke
* prekondiĉo estas, ke la parametro estas pli granda ol 0
* postkondiĉo povus esti ekzemple ke Eksponenta funkcio aplikata al la rezulto redonas la parametron.

La tradukilo decidas, kion oni faras de tiuj kondiĉoj:
* kelkaj kapablas kontroli evidentajn kondiĉojn dum tradukado (ekzemple se vi skribas x = -1; y = log(x), evidentiĝas ke la prekondiĉo ne estas vera)
* plimulto da tradukiloj simple aldonas kontrolon en la komenco kaj fino de la funkcio, kiuj kontrolas dum la programo funkcias, kaj se kondiĉo ne veras, interrompas la programon (sed kiam la programado estas finita oni demandas al tradukilo forviŝi la testojn por ke la programo laboru pli rapide).

Eiffel estas el la plej unuaj programlingvoj kiuj denaske permesas perkontraktan programadon. Tamen ekzistas ankaŭ bibliotekoj permesante programi per kontrakto kun plej kutimaj programlingvoj, ekzemple en Java.
Programlingvoj kiel C kaj Java nun proponas la funkcion *assert* kun la sama celo, sed tio ne estas tute simila: *assert* povas aperi ie ajn en la funkcio. Tute male, kontraktoj estas deklarataj je la komenco de la funkcio, ili estas parto de ĝia signaturo kaj dank'al tio estas bonaj indikiloj por programistoj kiuj poste uzas la funkcion, por kompreni kiel uzi ĝin.

Kategorio:Programado
Ada (programlingvo)

**Ada** estas programlingvo kreita dum 1980aj jaroj (la unua oficiala versio pretiĝis en 1983) por la usona armeo. La versio *Ada 95* estis la unua objektema programlingvo, kiu estis oficiale normigita.

Ada uzas sintakson sufiĉe proksima al tiu de la programlingvo Pascal. Tute male al, ekzemple, programlingvo C, ĝi faras tre severajn kontrolojn dum tradukado, kiuj evitas multe da eraroj kaj do permesas programi tre sekure. Pro tio ĝi daŭre estas uzata por verki programojn uzatajn en kritikaj situacioj, kiel ekzemple en atomcentraloj aŭ en raketoj.

## Vidu ankaŭ 
* Ada Lovelace

Kategorio:Programlingvoj
Pomokso

***Pomokso***  (pomoxis) estas genro de  el la familio de la sunperkedoj (*centrarchidae*) de la ordo perkoformaj. 

alternative=Black crappie and white crappie fish.jpg|maldekstre|eta|Black crappie and white crappie fish
eta|maldekstra|200px|*P. annularis*
La du ĉefaj specioj estas *P. annularis,* kaj *P. nigromaculatus*.

La nomo *Pomoxis* venas el la greka *πώμα* (kovrilo, ŝtopilo) kaj *οξύς* (akra).

Ili troviĝas nur en Nordameriko.

Kategorio:Fiŝoj
Guthlac

**Guthlac** (n. ĉirkaŭ 673, m. la 11-an de aprilo 714) estis anglosaksa sanktulo.eta|150px|dekstra|Statuo de Guthlac en Abatejo Crowland

## Familio 
Guthlac estis filo de Penwalh aŭ Penwald kaj ties edzino Tette, kaj ano de la reĝa familio de Mercia. Lia fratino Pega estis ermitino en Cambridgeshire kaj ankaŭ ŝi estis venerata kiel sanktulino.

## Vivo 
Dum sia juneco li famis kiel batalisto sub Aethelred la 1-a, reĝo de Mercia. Tamen dum siaj dudekaj jaroj li spertis akran senson de la vaneco de militado, kaj eniris la monaĥejon de Repton. Post du jaroj li translokiĝis al Crowland (antaŭe nomita *Croyland*), Lincolnshire, kie li konstruis por si ermitejon. Laŭdire por vestoj li portis nur bestpeltojn, kaj manĝis nur iomete da hordea pano.

Lia famo disvastiĝis kaj multaj vizitis lin. Antaŭ ol sia altroniĝo, Aethelbald (kiu regis Mercia de 716 al 757) estis ekzilata kaj pasis iom da tempo kun Guthlac. Guthlac mortis en 714, kaj poste Aethelbald sonĝis ke Guthlac profetis ke li ĝuos bonegan estontecon. Post kiam li altroniĝis, Aethelbald fondis ĉe Crowland sanktejon kaj abatejon dediĉitajn al Guthlac.

## Verkoj pri Guthlac 
Dum la 8-a jarcento monaĥo nomita Felix verkis biografion de Guthlac. Estas du anglosaksaj poemoj - konataj kiel *Guthlac A* kaj *Guthlac B* - kiuj pritraktas Guthlac.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Mortintoj en 714
Mohamed Ali Raĝai

**Mohamed Ali RAĜAI** (; naskiĝis la 15-an de junio 1933, Kazvin, provinco Kazvin, Irano — mortigita la 30-an de aŭgusto 1981, Teherano, Irano) — estis la dua prezidanto de Irano, pli frue okupinta la postenon de la ĉefministro en la registaro de sia antaŭulo Abolhasan Banisadr.

Mohamed Ali Raĝai estis la ministro pri eksterlandaj aferoj de la 11-an de marto 1981 ĝis la 15-an de aŭgusto 1981. La 30-an de aŭgusto de 1981 li estis elektita la prezidanto de Irano. Mohamed Raĝai efektivigis la programon pri fermado de universitatoj kaj aliaj organizaĵoj, kiuj, laŭ opinio de iranaj revoluciuloj, helpis al disvastiĝo de la kultura influo de la Okcidento.

La 30-an de aŭgusto 1981 li estis mortigita rezulte de eksplodo dum lia renkontiĝo kun Mohammad Ĝavar Bahonar, la ĉefministro kaj sekretario de la Supera konsilio pri nacia sekureco. Krom Raĝai ankaŭ pereis la menciita ĉefministro kaj ankoraŭ tri homoj.

De tiu tempo la 30-a de aŭgusto en Irano estas la *Tago de lukto kontraŭ terorismo*.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1933
Kategorio:Mortintoj en 1981
Kategorio:Prezidantoj de Irano
Kategorio:Iranaj politikistoj
Kategorio:Iranaj ministroj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Irano
Kategorio:Ĉefministroj de Irano
Gajewniki-Kolonia

eta|maldekstre|Fervojo en Gajewniki-Kolonia
**Gajewniki-Kolonia** estas pola vilaĝo, kiu troviĝas en la Lodza Provinco, Distrikto Zduńskowolski. Pli precize ĝi situas en Komunumo Zduńska Wola en centro de ŝtato, ĉirkaŭ kvar kilometrojn oriente de Zduńska Wola kaj 38 kilometrojn sudoriente de la ĉefurbo de provinco - Lodzo. Kvazaŭe al Gajewniki-Kolonia estas ankaŭ vilaĝo Gajewniki. La vilaĝo havas 160 loĝantojn. Inter 1975 kaj 1998 Gajewniki-Kolonia apartenis al Sieradza Provinco.

Kategorio:Vilaĝoj de Pollando
Lucerno (distrikto)

La **distrikto Lucerno** (germane **Amt Luzern**) estas administra unuo de Kantono Lucerno. Ĝi havis 166307 loĝantojn la 31-an de decembro 2007. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo kaj kantonĉefurbo Lucerno.

## Geografio 
La distrikto Lucerno situas en la sudoriento de la Kantono ĉirkaŭ la suda parto de Kvarkantona Lago kaj la kantonĉefurbo.

## Trafiko 
En la centro de la distrikto Lucerno situas la trafiknodo Lucerno tra kiu pasas la fervojlinio de Bazelo al Tiĉino kaj ankaŭ pasas la nacia aŭtoŝoseo A2 al kiu sin unuigas en Lucerno A14.

## Historio 
En la 14-a jarcento oni distingis inter la distrikto Lucerno kaj la urbo mem, kiuj formis apartaj tribunaldistriktoj.
Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 oni atribuis al la distrikto Lucerno krom la malnova distrikto kaj la urbo la kamparvoktejojn Habsburgo, Kriens-Horw, Malters-Littau, Weggis kaj el la iama distrikto Rothenburg la komunumojn Buchrain, Dierikon kaj Emmen. Sen la komunumo Emmen en la jaro 1803 el tiu distrikto estiĝis la nuna distrikto Lucerno. En la jaro 1913 ĝi estis dividita en du tribunalajn distriktojn *Lucerno Kampara* kaj *Lucerno Urba*, kiuj ek de 1933 ankaŭ fariĝis elektodistriktoj por la Granda Konsilio de Lucerno. En la jaro 1995 oni reunuigis la du subdistriktojn.

## Komunumoj de la distrikto Lucerno 
La distrikto Lucerno konsistas el 18 komunumoj (stato 2010). Jen la aktuala listo de la komunumoj:

## Iamaj komunumoj 
Kun efiko de la 1-a de januaro 2010 la iama komunumo kaj urbo Littau estis integrita al la urbo Lucerno.

## Eksteraj ligiloj 
* La distrikto Lucerno en la Historia Leksikono de Svislando

!
Rigilaro

[300ra|eta|dekstra|[Masto kun stara rigilaro (nomoj franclingvaj)]]

La **rigilaro** de velŝipo estas la tutaĵo de la mastoj kaj aliaj stangoj,
ŝnuroj kaj ĉenoj, kiuj utilas por aranĝi, etendi kaj pozicii la velojn tiamaniere, ke .

Oni tiel nomas:

* La **stara rigilaro**:
: Ĉiuj senmovaj partoj de la riglilo:
::Masto, busprito ...
:: Stajoj, lateraj stajoj, frontstajo, ...

* La **kura rigilaro**:
: Ĉiuj movaj partoj de la riglilo:
::Bumo, jardo, anteno...
::Ŝkoto, halso, hisilo, raliko...

## Vidu ankaŭ 
* Biteto

## Eksteraj ligiloj 
* Provo de marista terminaro

Kategorio:Ŝipoj
Kategorio:Ŝiperoj
Ŝkoto

Sur velŝipo, **ŝkoto** estas ŝnuro kiu utilas por regi la angulon de velo rilate al la direkto de la vento. Ĝi estas parto de la kura rigilaro.

Estas po ŝkoto por ĉiu velo. La maristoj streĉas aŭ malstrĉas la ŝkoton por proksimigi aŭ malproksimigi la velon de la akso de la ŝipo.

La ŝkoto estas distingita de la halso per ĝia loko: la ŝkoto fiksas la malantaŭon de la velo, sed la halso (se ĝi ekzistas) fiksas la antaŭon.

400ra|eta|maldekstra|7 estas la ŝkoto

Kategorio:Velado
Kategorio:Ŝipoj
Kategorio:Ŝiperoj
Fernán-Núñez

**Fernán-Núñez** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 30 km2 kie loĝas 9555 geloĝantoj, do loĝdenso estas 318.5 loĝ./km2.
Fernán-Núñez situas je 31 km de la provinca ĉefurbo Córdoba. Kurioza fakto kiu okazis en la municipo estis la prezenco de hundo nomiĝanta Moro kiu restis apud domoj de mortiĝonta malsana personoj, kaj prezencis enterigoj kiu okazis en Fernán-Núñez.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 9555 geloĝantoj de la municipo **Fernán-Núñez** estas 4783 inoj kaj 4772 viroj. En la urbeto loĝas 9332 geloĝantoj, kaj aliaj 223 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 106, 55 inoj kaj 51 viroj, kaj mortis 72, 33 inoj kaj 39 viroj. Tiel la natura kresko estis 34 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 3908 homoj (40.9%).

## Eksteraj ligiloj 
* Fernán-Núñez - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Fuente la Lancha

**Fuente la Lancha** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 7 km2 kie loĝas 417 geloĝantoj, do loĝdenso estas 59.6 loĝ./km2.
Fuente la Lancha situas je 82 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Fuente la Lancha estis komunumo en la municipo Hinojosa del Duque ĝis 1820, kiam sendependiĝis kiel plenrajta municipo, kun titolo *villa*.

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 417 geloĝantoj de la municipo **Fuente la Lancha** estas 218 inoj kaj 199 viroj. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 2, 2 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 6, 4 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis -4 (-1.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 223 homoj (53.5%).
 
## Eksteraj ligiloj
*Fuente la Lancha - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Hinojosa del Duque

**Hinojosa del Duque** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 533&nbsp;km2 kie loĝas 7506 geloĝantoj, do loĝdenso estas 14.1 loĝ./km2.
Hinojosa del Duque situas je 94&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Córdoba.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 7506 geloĝantoj de la municipo **Hinojosa del Duque** estas 3865 inoj kaj 3641 viroj. En la 533-kvadratkilometra teritorio estas la urbeto, kie loĝas 7490 geloĝantoj, kaj aliaj 16 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 62, 22 inoj kaj 40 viroj, kaj mortis 97, 50 inoj kaj 47 viroj. Tiel la natura kresko estis -35 (-0.5%). La laborkapabla loĝantaro estis 2771 homoj (36.9%).

## Eksteraj ligiloj 
* Hinojosa del Duque  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Guadalcázar

**Guadalcázar** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 72 km2 kie loĝas 1331 geloĝantoj, do loĝdenso estas 18.5 loĝ./km2.
Guadalcázar situas je 28 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1331 geloĝantoj de la municipo **Guadalcázar** estas 671 inoj kaj 660 viroj. En la 72-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 1302 geloĝantoj, kaj aliaj 29 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 11, 5 inoj kaj 6 viroj, kaj mortis 6, 2 inoj kaj 4 viroj. Tiel la natura kresko estis 5 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 423 homoj (31.8%).
 
## Eksteraj ligiloj
*Guadalcázar - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
La Garganta

**La Garganta** (Kanjoneto) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *paporros*. La censita populacio en 2008 estis de 498 loĝantoj.

## Situo 
La Garganta estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Ambroz, je altitudo de 1,124 m. La surfaco de ties teritorio estas de 24,08&nbsp;km². Ĝi situas proksime de Hervás, sed iom pli norde kaj ĉefe sufiĉe pli supren en montara areo.

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Forstado. Turismo pro la belega pejzaĝo montara kaj natura ĉirkaŭaĵo.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Poznanovci

**Poznanovci,** hungare **Pálhegy,** estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Občina Puconci.
eta|dekstra|280px|Municipo Puconci en Slovenio, kie Poznanovci troviĝas

## Bazaj informoj 
* Areo: 4&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 258 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo: 9202
* Aŭtokodo: MS

## Situo 
Poznanovci situas deklivoj, laŭ flanka vojoj.

## Historio 
Dum la hungara regado oni nombris en Pálhegy 46 domojn kaj 260 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. En 1963 kaj en 1985 vilaĝaj festegoj okazis.

## Fontoj 
* slovena Vikipedio
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.ms.sik.si
* w.geopedia.si

Kategorio:Vilaĝoj de Slovenio
Sitodiplosis mosellana

***Sitodiplosis mosellana*** estas specio de insektoj el la familio *Cecidomyiidae*. Ĝi vivas precipe en la holarktiso. Ĝi parazitas tritikon, hordeon aŭ sekalon.

## Priskribo 
[eta|maldekstra|Du oranĝkoloraj larvoj sur [spiketoj.]]
La adolto estas ruĝoranĝkolora. La ovoj estas demetataj en spiketoj de *Pooideae* (ĉirkaŭ 80 ovoj per ino). La larvo estas oranĝkolora.
La vintra larvo grunde bezonas malvarmajn temperaturojn (proksimajn de 0&nbsp;°C) dum pluraj monatoj antaŭ tio vigliĝi printempe. Sekve ĝi devenas pupo poste adolto.

## Parazitoj 
*Macroglenes* parazitas la larvojn.

## Fontoj 
Jean Baptiste Géhin ''Notes pour servir à l'histoire des insectes nuisibles dans le département de la Moselle'' Soc. Sc. Nat. Metz 1860.

## Notoj 
Kategorio:Dipteroj
Kategorio:Holarktisa faŭno
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Palearktisa faŭno
Montalbán de Córdoba

**Montalbán de Córdoba** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 33 km2 kie loĝas 4646 geloĝantoj, do loĝdenso estas 140.8 loĝ./km2.
Montalbán de Córdoba situas je 44 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Ĝi situas sur kalkoŝtona blanka monto, kiu nomigas la vilaĝo, *Montem Albanum* signifas blankan monton latine.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 4646 geloĝantoj de la municipo **Montalbán de Córdoba** estas 2287 inoj kaj 2359 viroj. En la 33-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 4646 geloĝantoj, kaj aliaj 0 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 44, 16 inoj kaj 28 viroj, kaj mortis 38, 18 inoj kaj 20 viroj. Tiel la natura kresko estis 6 (0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 2370 homoj (51.0%).

## Eksteraj ligiloj 
* Montalbán de Córdoba - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Zábřeh (Ostrava)

eta|maldekstra|250ra|Domo ĉe ČEZ Areno
**Zábřeh** estas historia municipo kaj kiel **Zábřeh nad Odrou** ankaŭ katastra teritorio de la statuta urbo Ostrava en Ĉeĥio, kreanta la plej nordan parton de urboparto Ostrava-Jih. En la pasinteco apartenis al ĝi ankaŭ katastraj teritorioj Zábřeh-Hulváky kaj Zábřeh-VŽ, do ĝi estas hodiaŭ partoj de la teritorio de la origina historia municipo de du pluaj ostravaj urbaj partoj, kiuj estas Mariánské Hory kaj Hulváky kaj Vítkovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La skibindikoj notas vilaĝon Zábřeh unuafoje en la jaro 1288. Post vico de posedantoj en la unuaj jarcentoj de la ekzistado ĝi transiris en la posedaĵon de Kapitulo de Olomouc kaj kun kelkaj pluaj najbaraj municipoj ĝi restis - enkadre de petřvalda senjorujo - en ties tenado ĝis nuligo de patrimonala establo en la jaro 1848. Sur la katastro de la agrikultura vilaĝo estis ankaŭ kelke da fiŝlagoj. Al la evoluo de la municipo havis influon ne nur ferfabriko en la proksima Vítkovice, sed ankaŭ fabriko por malmola papero fondita en la jaro 1886, plu cementfabriko kaj ĉefe kemiaj uzinoj de Julius Rütgers, kiuj prilaboris apudajn produktojn estiĝantaj dum fabrikado de koakso. Ekde fino de la 19-a jarcento ĉi tie funkciis ankaŭ brikfabriko; krom kvalitaj brikfabrikistaj argiloj oni ĉi tie minis ankaŭ gisejajn sablojn. Sed la industria evoluo kaŭzis ankaŭ ŝanĝojn demografiajn kaj sidejajn. En la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento ĝi estis vilaa kvartalo de Moravia Ostrava (precipe loka areo Zábřeh-Družstvo). Malsanulejo estis ĉi tie konstruita en la jaro 1912, Zábřeh estis aligita al Moravia Ostrava en la jaro 1924. La municipo estis dum la dua mondmilito liberigita de Ruĝa Armeo la 30-an de aprilo 1945. Inter la plej signifaj historiaj konstruaĵoj apartenas Preĝejo de Vizito de Sankta Maria kaj Zábřeha kastelo.

## Loĝantaro 

Kategorio:Ostrava-Sudo
Kategorio:Partoj de Ostrava
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Kategorio:Setlejoj sur Odro
Ostrava-Jih

**Ostrava-Jih** estas ekde la 24-a de novembro 1990 urboparto meze de la moravia parto de la statuta urbo Ostrava kun areo 1631,35 ha. Preskaŭ la tuta teritorio de la urboparto etendiĝas inter riveroj Odra kaj Ostravice, eta parto etendiĝas ankaŭ sur la dekstra *(orienta)* bordo de Ostravice. Ĝi konsistas el tutaj katastraj teritorioj Dubina ĉe Ostrava, Hrabůvka, Výškovice ĉe Ostrava kaj Zábřeh nad Odrou, kiuj ensumigas lokajn partojn Bělský Les, Dubina, Hrabůvka, Výškovice kaj Zábřeh.

## Loĝantaro 
## Eksteraj ligiloj 
*Ostrava-Jih – fotografioj sur servero Ostravaci.cz

*
Kategorio:Urbaj partoj de Ostrava
Alboino

**Alboino** - reĝo de lombardoj, konkerinto de Italio, reganta en la jaroj 565-572. En 569 konkeris Milanon. Sub lia regado lombardoj ekmigris el ilia influzono en Panonio aŭ Orienta Noriko en Supran Italion en la jaro 568.[eta|dekstra|250px|*La mortigo de Alboino, reĝo de la Lombardoj* de Charles Landseer ([1856)]]Lombardoj estis unuaj ĝermanaj invadintoj, kiuj ne traktis romianojn kiel eventualaj aliancanoj, sed subuloj. Alboino baldaŭ post translokigo de la ĉefurbo al Pavio pereis murdita de sia varleto Helmiĥis, kiu agis rekomende de lia edzino. Li pagis per la vivo pro la devigado de ŝi trinki, konforme al la lombarda kutimo, el kranio de ŝia patro, kiun persone mortigis.

Kategorio:Longobardoj
Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:Mortintoj en 572
Kategorio:Naskiĝintoj en la 6-a jarcento
Eduard Albert

**Eduard ALBERT** (naskiĝis la 20-an de januaro 1841 en Senftenberg/Žamberk (Ĉeĥio) kaj mortis samloke la 25-an de septembro 1900) — estis profesie ĥirurgo, disĉiplo de Josef Hyrtl, kaj fariĝis universitata profesoro en Innsbruck kaj Vieno. Albert fondigis la kuracistaciojn de San Pellagio ĉe Rovinj (Kroatio) kaj de Lauffen (Supra Aŭstrio), enkondukinte unue en Aŭstrion la arton de la antisepso. Lia «Lehrbuch der Chirurgie» («Ĥirurga lernolibro»), aperinte kvarvolume dum 1877-80, jam basis sur la antisepsa vundkuracado.

Kategorio:Ĉeĥaj verkistoj
Kategorio:Ĝermoj pri ĉeĥoj
Kategorio:Kirurgoj
Kategorio:Ĉeĥaj kuracistoj
Kategorio:Ĉeĥaj poetoj
Kategorio:Aŭstraj pedagogoj
Kategorio:Ĉeĥaj tradukistoj
Kategorio:Tradukistoj el la ĉeĥa lingvo
Kategorio:Tradukistoj al la germana lingvo
Kategorio:Ĉeĥlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Rosa Albach-Retty

**Rosa ALBACH-RETTY** (naskiĝis la  en Hanau (Germanio) — mortis la  en Baden (Malsupra Aŭstrio) — estis aktorino kaj patrino de Wolf Albach-Retty. Dum 1895-1903 ŝi apartenis al la ensemblo de la Germana Popolteatro () en Vieno, kaj al tiu de la Kortega Teatro () poste ĝis 1958, precipe en la rolulkomika fako. Estas rimarkindaj ŝia engaĝiĝo en la filmarto kiel ankaŭ la distingo de la Josef-Kainz-Medalo ricevita en 1958.

Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Zuheros

**Zuheros** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 42 km2 kie loĝas 812 geloĝantoj, do loĝdenso estas 19.3 loĝ./km2.
Zuheros situas je 76 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 812 geloĝantoj de la municipo **Zuheros** estas 390 inoj kaj 422 viroj. En la 42-kvadratkilometra teritorio estas nur la vilaĝo, kie loĝas 812 geloĝantoj, kaj neniu loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 7, 2 inoj kaj 5 viroj, kaj mortis 8, 5 inoj kaj 3 viroj. Tiel la natura kresko estis -1 (-0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 313 homoj (38.5%).

## Eksteraj ligiloj 
* Zuheros - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Heliosfero

eta|dekstra|300px|Skemo de la heliosfero
La **heliosfero** (aŭ **sunsfero**) estas ovoforma kosma regiono, en kiu ĉefas la influo de la suna vento. Ĝia limo, tiel nomata *heliopaŭzo*, markas la lokon, kie la influo de la suna vento cedas antaŭ la fluo de plasmo, gaso aŭ partikloj de la interstela medio.

La suna vento, elĵeto de plasmaj partikloj (ĉefe protonoj kaj elektronoj) el Suno, forblovas la samtipajn partiklojn venintaj de la malproksima kosmo. Tiu limo situas al ĉirkaŭ 14 miliaroj da kilometroj (1,4 x 1010 kilometroj
aŭ 1,4 x 1013 metroj), aŭ 94 astronomia unuoj de Suno.

La formo de la tiel formata « bobelo » estas ankoraŭ temo de debato, sed oni pli malpli
bone difinis :
* Plilongigita formo, pro la movo de Suno rilat'al la interstela medio;
* Spirala formo, pro la rotacio de Suno;
* Diversaj perturboj ŝuldataj al influoj la planedaj magnetaj kampoj, aŭ la sunaj erupcioj.

La kosmosondilo **Voyager 1** estas la unua artefarita objekto, kiu transiris la limon de la heliosfero.

## Eksteraj ligiloj 
* Strukturo de la heliosfero (france)
* La heliosfero  

Kategorio:Suno
Kategorio:Sunsistemo
Kategorio:Astronomiaj objektoj
Kategorio:Kosmo
Revue des Deux Mondes

**Revue des Deux Mondes** (revuo de la du mondoj) estas dumonata revuo aperanta en Francio. Ĝi estis fondita la  de François Buloz kaj estas la plej malnova ankoraŭ aperanta revuo de Eŭropo.

Precipa celo de la fondinto estis prezenti ideojn de Francio rilate al aliaj eŭropaj landoj kaj precipe al Ameriko. De tiuj du "mondoj", Eŭropo kaj Ameriko, deriviĝas la nomo de la revuo.

Kelkaj el ĝiaj direktoroj aŭ prezidantoj estis:
* François Buloz, 1831–1877
* Charles Buloz, 1877–1893
* Ferdinand Brunetière, 1893–1906
* Francis Charmes,1907–1915
* René Doumic, 1916–1937
* André Chaumeix, 1937–1955
* Claude-Joseph Gignoux, 1955–1966
* Nun: Marc Ladreit de Lacharrière

En 2008 la revuo fondis premion de 10.000 € por eseistoj.

## Eksteraj ligiloj 
* La revua retejo

Kategorio:Francaj gazetoj
Rute

**Rute** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 131&nbsp;km2 kie loĝas 10269 geloĝantoj, do loĝdenso estas 78.4 loĝ./km2.
Rute situas je 94&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Córdoba.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 10269 geloĝantoj de la municipo **Rute** estas 5170 inoj kaj 5099 viroj. En la 131-kvadratkilometra teritorio estas 6 setlejoj, **Rute**, Zambra, Nacimiento de Zambra, La Hoz, Llanos de Don Juan kaj Las Piedras y Palomares, kie kune loĝas 9776 geloĝantoj, kaj aliaj 493 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 98, 48 inoj kaj 50 viroj, kaj mortis 95, 43 inoj kaj 52 viroj. Tiel la natura kresko estis 3 (0.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 4439 homoj (43.2%).

## Eksteraj ligiloj 
* Rute  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Zeihen

**Zeihen** estas komunumo en la distrikto Laufenburg de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 965 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La komunumo Zeihen situas en la Argovia Jŭraso en sudoriento de la tiel nomita Frikvalo. Tra la ĉefvilaĝo Unterzeihen fluas la rivereto *Zeiherbach*, kiu sur la teritorio de la komunumo alfluas al Sissle.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Zeihen limas en nordo al Bözen kaj Effingen, en nordoriento al Bözberg, en sudoriento al Schinznach-Dorf, kaj en sudo al Thalheim AG, en sudokcidento al Densbüren, en okcidento al Herznach kaj Ueken, kaj en nordokcidento al Hornussen.

## Trafiko 
La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per poŝtaŭtolinio al Effingen kaj Herznach.

La plej proksima aliro al la nacia aŭtoŝoseo A3 troviĝas ĉe la strato al Effingen en distanco de 2&nbsp;km, ĝi estas veturebla tamen nur al kaj el la direkto de Zuriko.

## Historio 
La unua skriba mencio de Zeihen datiĝas el la jaro 1289 kiel *Zeigen* en dokumento de la Monaĥejo St. Blasien.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Zeihen
Fiksismo

la **fiksismo** estas teorio laŭ kiu la vivaj estaĵoj (plantoj, fungoj, bestoj...) aperis kun difina formo, kiu nek ŝanĝas nek transformiĝas tra la geologiaj tempoj. Tiu teorio kontraŭstaras la teorion de evoluismo.

Ĝi estas ofte asociita kun la kreismo, kvankam eblas kredi je kreismo, kaj ne rifuzi la ideon pri evoluo.

Ĝi ankaŭ kuntrenas teorion pri katastrofismo, por klarigi la fosiliojn de formortaj estaĵoj malsimilaj al la nunaj.

Kategorio:Evolua biologio
Kategorio:Ismoj
Lipnice nad Sázavou

eta|maldekstra|250px|Burgo Lipnice nad Sázavou - sonorilturo kaj Thurnovský palaco
**Lipnice nad Sázavou** () estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas dek du kilometrojn okcidente de Havlíčkův Brod kaj apartenas al distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie  ().

## Geografio 
Lipnice nad Sázavou troviĝas sur altodorso de la montetaro de la supra Sázava, partopejzaĝo de la Bohemia-Moravia montetaro en la limregiono de Bohemio al Moravio. Norde leviĝas la monto Holý vrch (620 m). Alie ol la nomo diras, la loko situas ne ĝuste ĉe Sázava (rivero), la rivero pasas kvin kilometrojn nordoriente.

Najbaraj lokoj estas Radostovice en la nordo, Vilémovec en la nordoriento, Volichov kaj Vítonín en la oriento, Dolní Dvůr kaj Bratroňov en la sudoriento, Kejžlice kaj Řečice en la sudokcidento, Bystrá kaj Křepiny en la okcidento kaj Dolní Město en la nordokcidento.

## Historio 
La unua mencio de Lipnice okazinta en la jaro 1226 koncernas la lokon Dolní Město. La ĉepiede de la Kastelo Lipnice starigita Horní Lipnice ekestis nur komence de la 14-a jarcento lige kun la starigo de la kastelo. En 1370 imperiestro Karolo la 4-a donis al la setlejon la urboprivilegion kaj la bierfarorajton. Dum la tridekjara milito svedaj konkerintoj malkonstruaĉis la urbomuron kaj du trionojn de la domoj la 16-an de novembro 1639. Ekde la 17-a jarcento la urbo denove evoluis. En la 19-a jarcento okazis stagnado pro manka infrastrukturo. Brulego en 1869 detruis grandan parton de la mina kaj vitrofara urbo.

Dum la feriotempo kaj la semajnfinoj la loĝantarnombro konsinderinde kreskas pro la posedantoj de multaj feriodometoj. En la loko 130 entreprenoj estas anoncitaj. La plej granda parto de la loĝantaro vivtenas sin per terkultivado kaj laborado en la urboj de la ĉirkaŭaĵo.

400px|eta|maldekstra|Panoramo kun Kastelo Lipnice

## Vidindaĵoj 
* Mezepoka parte restaŭrita kastelruino kun muzeo kun ekspozicio de antikvaj fornokaheloj. En la natura amfiteatro apartena al la kastela areo okazas kulturaj eventoj.
* Preĝejo de Sankta Vejto, origine gotika preĝejo, estis alikonstruita en la 17-a jarcento laŭ la stilo de baroko.
* Statuoj de sanktulo Johano Nepomuko ĉe la foirejo, de Maria Imakulata el la jaro 1700 kaj de Sankta Floriano el la 19-a jarcento en la proksimeco
* Jaroslav-Hašek-monumento vidalvide de lia iama loĝdomo proksime de la kastelo
* Monumento "Bretschneiderovo ucho" en la ŝtonrompejo am Holý vrch, la du metrojn altajn ŝtonajn "Bretschneider-Orelojn" ĉe rokmuro en la ŝtonrompejo kreis en 2005 Radomír Dvořák kaj apartenas al ciklo da tri skulptaĵoj kontraŭ subaŭskultado kaj kaŝobservado. Ili estas nomita laŭ la kaŝobservanto el La travivaĵoj de la brava soldato Ŝvejk dum la mondmilito.

## Loĝantaro 
## Urbopartoj 
La urbo Lipnice nad Sázavou konsistas el la partoj Lipnice nad Sázavou (*Lipnitz ĉe Sázavou*) kaj Vilémovec () samkiel Dolní Dvůr.

## Gravaj personoj 
* Jaroslav Hašek, (1883-1923), verkisto; aŭtoro de brava soldato Ŝvejk pasigis en Lipnice sian lastajn tri vivojarojn.


Kategorio:Urboj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Municipoj en distrikto Havlíčkův Brod
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Vadarci

**Vadarci,** hungare **Tiborfa** estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Občina Puconci. La historia hungara loknomo estis **Tivadarc**.
eta|dekstra|280ra|Municipo Puconci en Slovenio, kie Vadarci troviĝas

## Bazaj informoj 
* Areo: 6&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 237 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 9265
* Aŭtokodo: MS

## Situo 
Vadarci situas inter monto 326 m-ojn alta kaj rojo, laŭ flanka vojoj.

## Historio 
Dum la hungara regado oni nombris en Tiborfa 103 domojn kaj 578 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. En 1984 vilaĝa festego okazis.

## Fontoj 
* slovena Vikipedio
* w.vasidigikonyvtar.hu
* w.ms.sik.si
* w.geopedia.si

Kategorio:Vilaĝoj de Slovenio
Fuente Palmera

**Fuente Palmera** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 75 km2 kie loĝas 10530 geloĝantoj, do loĝdenso estas 140.4 loĝ./km2.
Fuente Palmera situas je 45 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 10530 geloĝantoj de la municipo **Fuente Palmera** estas 5230 inoj kaj 5300 viroj. En la 75-kvadratkilometra teritorio estas 9 setlejoj, kie loĝas 9709 geloĝantoj, kaj aliaj 821 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 115, 51 inoj kaj 64 viroj, kaj mortis 90, 43 inoj kaj 47 viroj. Tiel la natura kresko estis 25 (0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 4977 homoj (47.3%).

## Eksteraj ligiloj 
* Fuente Palmera - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Fuente-Tójar

**Fuente-Tójar** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 24&nbsp;km² kie loĝas 799 geloĝantoj, do loĝdenso estas 33,3 loĝ./km².
Fuente-Tójar situas je 96&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Córdoba.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 799 geloĝantoj de la municipo **Fuente-Tójar** estas 423 inoj kaj 376 viroj. En la 24-kvadratkilometra teritorio estas 4 setlejoj, kie loĝas 797 geloĝantoj, kaj aliaj 2 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 6, 1 inoj kaj 5 viroj, kaj mortis 14, 8 inoj kaj 6 viroj. Tiel la natura kresko estis -8 (-1.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 349 homoj (43.7%).
 
## Eksteraj ligiloj 
* Fuente-Tójar - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Volapuka transskribo cirila

**Volapuka transskribo** (ruse: кодировка "волапюк", kâdirovka "vâlapjuk") estas slanga termino por metodo latinigi la literojn de la cirila alfabeto ne laŭ ilia sono, kiel en la metodo Translit, sed laŭ ilia grafika formo.

## Etimologio 
La nomo "volapuka transskribo" (aŭ "volapuka enkodigo") deriviĝas de la planlingvo Volapuko. Cirila teksto tiel skribita aspektas strange kaj ofte komike, kiel eble volapukaĵo. Krome la vorto "Volapük" (ruse: "Волапюк/Воляпюк" Volapjuk/Voljapjuk) sonas ridige al rusaj oreloj, do la nomo restis.

## Historio 
Volapuka transskribo kaj *Translit* ekuziĝis en la unua tempo de Interreto por skribi retmesaĝojn kaj aliajn tekstojn ruslingvajn per sistemoj, kiuj ne subtenis cirilajn signarojn: aŭ la sendanto ne havis cirilan klavaron aŭ la ricevanto ne havis cirilan tiparon por vidigi la tekston. Komence la situacion pli malfaciligis la ekzisto de pluraj ne-interkongruaj kodoj por la cirila alfabeto, tiel ke sendanto kaj ricevanto eble havis malsamajn. Plia obstaklo estis la fakto, ke multaj sistemoj kaj programoj subtenis nur 7-bitajn signojn.

Iuj rusaj provizantoj de retpoŝtaj servoj eĉ akceptis la volapukan transskribon en la liston de siaj disponeblaj kodoj por retmesaĝoj al eksterlando, ekzemple en jena formo:

:"MIME/BASE64, MIME/Quoted-Printable, *volapuk*, uuencode"

Fine de la 1990-aj jaroj la enkodigaj problemoj estis preskaŭ tute solvitaj pro kreska subteno de program-produktistoj kaj ret-servaj provizantoj havas proprajn kutimojn, kiuj diferencas de la rusa.

## Tabelo 
* А — A
* Б — 6, b
* В — B
* Г — F, r
* Д — D, g (minuskla)
* Е — E
* Ё — E, E", Ë (latina)
* Ж — *, }I{
* З — 3
* И — N, u (minuskla)
* Й — N', Ñ, u' aŭ ú (ambaŭ minusklaj)
* К — K
* Л — JI, /\
* М — M
* Н — H
* О — O
* П — II, n
* Р — P
* С — C
* Т — T, m (minuskla)
* У — y
* Ф — Ø, qp
* Х — X
* Ц — U,
* Ч — 4
* Ш — W, LLI
* Щ — "W," aŭ "W_" aŭ LLL
* Ъ — b aŭ 'b
* Ы — bl
* Ь — b
* Э — ~), € (eŭro-signo)
* Ю — IO, I-O
* Я — R, 91

## Ekzemploj 
Jen diversaj manieroj transskribi la rusan vorton por "soveta unio":
* СОВЕТСКИЙ СОЮЗ (cirila originalo)
* COBETCKNN COIO3 (volapuka transskribo)
* SOVETSKIY SOYUZ (angla fonetika transliterado)
* SOVJECKI SOJUZ (esperanta fonetika transliterado)

## Referencoj 
:Frolov, A.V. and Frolov, G.V. *Electronic Mail. Your Internet Companion* (А.В. Фролов, Г.В. Фролов, "Электронная почта. Ваш спутник в Интернете") *Русская Редакция*, (2000) ISBN 5-7502-0156-2, Ĉapitro 6 (ruse)

## Vidu ankaŭ 
* Vikipedio:Esperantigo de rusaj nomoj en Esperanta Vikipedio

Kategorio:Cirila alfabeto
Kategorio:Transliteruma sistemo
Fuente Obejuna

**Fuente Obejuna** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 591 km2 kie loĝas 5359 geloĝantoj, do loĝdenso estas 9,1 loĝ./km2.
Fuente Obejuna situas je 98 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.

Aliaj literumoj de la nomo estas Fuenteovejuna, Fuenteobejuna, kvankam la nune plej uzata estas **Fuente Obejuna**. Je 5 km de la urbocentro, troviĝis romia vilaĝo *Fons Mellaria* (fonto miela), tiel la loĝantoj nomiĝas *mellarienses*.

Ĉefa drama verko de Lope de Vega nomiĝas laŭ la urbo, kie la dramo okazas.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 5359 geloĝantoj de la municipo **Fuente Obejuna** estas 2653 inoj kaj 2706 viroj. En la 591-kvadratkilometra teritorio estas 15 setlejoj, kie loĝas 5316 geloĝantoj, kaj aliaj 43 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 33, 15 inoj kaj 18 viroj, kaj mortis 65, 37 inoj kaj 28 viroj. Tiel la natura kresko estis -32 (-0.6%). La laborkapabla loĝantaro estis 2123 homoj (39.6%).

## Eksteraj ligiloj 
* Fuente Obejuna  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Mohsen Rezai

**Mohsen REZAI** (, plena denaskita nomo — **Mohsen Sabzevar Rezaji Mirgaed**; naskiĝis la , Masĝed Solejman, Ĥuzestano, Irano) estas irana politikisto, la sekretario de la Konsilio pri laŭceleco, major-generalo, pli frue — militestro, la komandanto de la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio.

Post la fino de mezlernejo en 1974/1975 li lernis en Irana universitato de scienco kaj teknologio en la fakultato de maŝinkonstruado. En 1981 27-jaraĝa Rezai iĝis la komandanto de la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio, anstataŭiiginte 47-jaraĝan Mostafa Ĉamran, mortigitan la 21-an de septembro de la iraka kamikazo. Post la Iraka-Irana milito li daŭris lernadon en la Teherana universitato kaj en 2001 doktoriĝis pri ekonomio.

Li fondis la Universitaton honore imamo Hosejn, Universitaton de medicinaj sciencoj honore Bagijatula kaj la fakultato de la komandestraro de la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio. En 1988-1989 Rezai fondis milit-inĝenieran bazon «Ĥatam-ol-Anbija».

En 1997 li demisiis kaj estis elektita en la Konsilio pri laŭceleco, baldaŭ iĝinte la sekretario de tiu kaj la prezidanto de la komisiono pri ekonomio kaj komerco.

## La terora ago en Argentino 
En novembro 2006 potencoj de Argentino donis al Interpol la peticion pri la internacia serĉado de Rezai kune kun ses aliaj iranaj civitanoj, suspektitaj pri kompliceco al la eksplodo en Hebrea kultura centro en Bonaero la  1994. La filo de la politikisto, Ahmed Rezai, rifuĝinta al Usono, rakontis pri la kompliceco de lia patro al tiu terora ago. Tamen poste Argentino ne petis Iranon pri ekstradicio de Rezai.

## Partoprenado en prezidantaj balotadoj 
Mohsen Rezai partoprenis prezidantajn balotadojn en 2005 kaj 2009.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1954
Kategorio:Iranaj politikistoj
Kategorio:Iranaj militistoj
Kategorio:Iranaj generaloj
Kategorio:Iranaj prezidantaj kandidatoj
Kategorio:Pasdarano
Pareco

* Pareco de nombroj
* Pareco de funkcioj
* Ppareco de permutaĵo
* Pareco (kvantuma mekaniko)
** Pareco C
** Pareco P
** Pareco R
** Pareco T
Kaliště (distrikto Pelhřimov)

**Kaliště** () estas vilaĝo en Ĉeĥio. Ĝi situas sep kilometrojn nordokcidente de Humpolec en la Bohemia-Moravia montetaro kaj apartenas al Distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie  ().

## Geografio 
Kaliště troviĝas ĉe la ligoŝoseo de Humpolec al Ledeč nad Sázavou sur altebeno ĉe la akvodislimo inter la riveroj Želivka kaj Sázava. Najbaraj komunumoj estas Horní Paseka kaj Rejčkov en la nordo, Staré Hutě kaj Proseč en la nordoriento, Horní Rápotice en la sudoriento, Háj kaj Holušice en la sudo, Lohenice kaj Koberovice en la sudokcidento, Bělice, Bučí kaj Hojanovice en la okcidento samkiel Podivice kaj Hory en la nordokcidento.

## Historio 
Kaliště unuafoje estis dokumentita en 1318 en posedaĵregistro de la kapitulo Vyšehrad. Post detruado de Vyšehrad sekve de la husmovado en la jaro 1420, imperiestro Sigismondo fariĝis posedanto de la loko, kiu ĝin garantie donis en 1436 al Nikolao Trčka z Lípy. Kaliště fariĝis parto de la reglando Lipnice kaj iris en 1561 per vendado al la Regado de Světlá. En 1698 Johano Joaĥimo de Harrach akiris la lokon de Johano Bartolomeo de Vernier. Per tio Kaliště estis eligita el la regado de Světlá kaj formis propran bienan reglandon, en kiu Harrach konstruigis kastelon. En 1707 Johano Leopoldo Donato de Trautson kaj Falkenŝtejn aĉetis Kaliŝton kune kun Zahrádka kaj Horní Paseka kaj enigis la vilaĝojn en sian reglandon Dolní Kralovice. En 1787 oni tie instalis paroĥon kaj samjare ekfunkciis ankaŭ la unuklasa vilaĝa lernejo, kiu loĝis en propra domo apud la preĝejo. En 1880 la vinbrandfarejo sur la bieno, al kies antaŭaj posedantoj ankaŭ apartenis la avo de Gustav Mahler, Šimon Mahler, estis malfunkciigita kaj transkonstruita en alkoholbrulilo-farejon.

Dum la paso de la 18-a jarcento la kastelo estis rezidejo de la bienadministrado kaj pli kaj pli ruiniĝis, tiel ke en 1801 oni rezignis ĝin. Post forigo de la patrimoniaj regadoj Kalischt farigis en 1850 memstara komunumo kaj kune kun la apartenaj U Málků, Německo kaj Staré Hutě parto de la politika distrikto Humpolec. ekde tiu tempo la bienposedantoj plurvoje ŝanĝis, kaj en 1948 la posedaĵo de Kristýna Filípková, kiu akirintis la bienon en 1937, estis ŝtatigita.

En 1928 Kaliště estis aliformita kiel modelvilaĝo de la distrikto Humpolec kaj dum tio la tuta konstruaĵaro de la vilaĝoplaco malkonstruita kaj nove formita. En la 1930-aj jaroj la naskiĝdomo de Gustav Mahler, situanta ĉe la vilaĝorando, forbrulis. En 1957 okazis la fondado de terkultiva kooperativo, kiu dum la sekvaj jaroj malkonstruigis la malnovajn domojn de la bieno inkluzive la barokan kastelkapelon. En 1986 la lernejo malfunkciiĝis pro tro malgranda lernantonombro. En 1993 la kooperativo malfondiĝis.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Al la komunumo Kaliště apartenas la partoj Háj, Holušice (*Holuschitz*), Podivice (*Podiewitz*) kaj Staré Hutě (*Althütten*).

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Johano la Baptisto ĉe la vilaĝoplaco

## Naskiĝintoj 
* Gustav Mahler, komponisto

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Municipoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Unanimismo

**Unanimismo** estis franca literaturfilozofa movado, kies nomo havas sian originon en la poemo "Vie unanime" (1908) de Jules Romains. Ĝi fondiĝis ĉirkaŭ la jaro 1910 de J. Romains kaj de aliaj junaj poetoj - R. Arcos, G. Duhamel, Ch. Vildrac. Ĉiuj tiuj apartenis al la poeta grupo "Abbaye" en Créteil. Bazas iliaj verkoj sur la penso ke la grupa animo (france "âme unanime") superu la individuan vivon.

Kategorio:Literaturo laŭ skoloj
Kategorio:Ismoj
Fontanoj Wallace

**Fontanoj Wallace** - tiel oni nomas ĉirkaŭ cent fontanojn kun ĉiamfontanta trinkebla akvo, dissemitajn en tuta Parizo. Ili estas gisferaj kaj farbitaj per verda oleofarbo; ilin donacis en 1875 la angla siro Rikardo Wallace .

[eta|centra|200px|Fontano Wallace en la kvartalo [Montmartre.]]

## Pau 
1872
[eta|centra|200px|Fontano Wallace en la kvartalo [Pau.]]

Kategorio:Monumentoj de Parizo
Kategorio:Strataj mebloj
Armemuziko

[300ra|eta|[Muzikbando de la norvega reĝa gvardio]]
eta|300ra

La nocio **armemuziko** enprenas ĉiujn aspektojn de muzikaj prezentadoj de soldatoj. Krom la ofte kun tiu asociata marŝmuziko armemuziko tamen ankaŭ entenas solenan muzikon kun nepre religia karaktero (ĥoraloj), marŝkantoj samkiel distran kaj dancmuzikon. Ankaŭ la prezentado de klasikaj verkoj el ĉiuj epokoj nuntempe estas fiksa ero de armemuziko.

## Literaturo 
* Rudolf Absolon: *Die Wehrmacht im Dritten Reich*, Bd. I, S. 193f., in: Schriften des Bundesarchivs, Harald Boldt Verlag im Oldenbourg Verlag, 1969
* Bernhard Höfele: *Die deutsche Militärmusik. Ein Beitrag zu ihrer Geschichte*. Luthe, Köln 1999, ISBN 3-00-004884-7
* Hermann Schmidt: *Marschregister der Preußischen Armeemarschsammlung*. 3. Auflage. Waldmann, Niederstetten (Württemberg) 1999, ISBN 3-932040-89-9
* *Field Music. Technical Manual*. War Department, Washington D. C. 1940 (Digitalisat ) – Bestimmungen der US-Armee zur Militärmusik im Zweiten Weltkrieg

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.militaermusik.bundeswehr.de
* http://www.militaermusik-online.de
* http://www.oesterreichische-militaermusik.com 
* http://www.dgfmm.de 

!
Pareco de nombroj

eta|275x275ra
**Pareco de nombro** estas termino, kiu permesas esprimi, ĉu entjero estas **para nombro**, tio estas, ke ĝi estas dividebla per 2, aŭ ĉu, male, ĝi estas **nepara nombro**.

Por ĉiu entjero k:

* 2k estas para nombro
** aro de paraj nombroj
:: \left\{2k\colon\, k\in\mathbb{Z}\right\}=\left\{\dots, -6, -4, -2, 0, 2, 4, 6, \dots\right\};
* 2k+1 estas nepara nombro
** aro de neparaj nombroj
:: \left\{2k+1\colon\, k\in\mathbb{Z}\right\}=\left\{\dots, -5, -3, -1, 1, 3, 5, \dots\right\}

## Ecoj 
* Sumo kaj diferenco de du nombroj kun sama pareco estas para nombro:
** *para* ± *para* = *para*; ĉar 2k\pm2\ell=2(k\pm \ell),
** *nepara* ± *nepara* = *para*; ĉar (2k+1)+(2\ell+1)=2(k+\ell+1) kaj (2k+1)-(2\ell+1)=2(k-\ell).
* Sumo kaj diferenco de du nombroj kun diversaj parecoj estas nepara nombro:
** *para* ± *nepara* = *nepara*; ĉar 2k+(2\ell+1)=2(k+\ell)+1 kaj 2k-(2\ell+1)=2(k-\ell-1)+1,
** *nepara* ± *para* = *nepara*; ĉar (2k+1)\pm2l=2(k\pm \ell)+1.
* Produto de du neparaj nombroj estas nepara nombro:
** *nepara* · *nepara* = *nepara*; ĉar (2k+1)\cdot(2\ell+1)=2(2k\ell+k+\ell)+1.
* Produto de du entjeroj, el kiuj almenaŭ unu estas para, estas para nombro:
** *para* · *para* = *para*; ĉar 2k\cdot2\ell=2(2k\ell),
** *para* · *nepara* = *para*; ĉar 2k\cdot(2\ell+1)=2(2k\ell+k),
** *nepara* · *para* = *para*; ĉar 2(k+1)\cdot2\ell=2(2k\ell+\ell).

Kategorio:Aritmetiko
Kategorio:Entjeroj
Kategorio:Nombroj