open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ida Benczúr

**Ida Benczúr** [bencUr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Benczúr Ida** estis hungara pentristino. Ŝia patro estis Gyula Benczúr, ŝiaj gefratoj estis Gyula Benczúr (kuracisto) kaj Olga Benczúr.

Ida Benczúr https://budapestaukcio.hu/dolanyi-benczur-ida/festo  naskiĝis la  en Munkeno (Bavario, Germanio), ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ida Benczúr studis en sia naskiĝurbo en la akademio (ĝis 1883), kie ŝi lernis de sia patro. Inter 1907 kaj 1914 ŝi daŭris la lernadon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto de Imre Révész (pentristo), István Bosznay, Viktor Tardos Krenner, István Réti. Ŝi ekspoziciis ekde 1912. Ŝi studvojaĝis en Italio kaj Germana Regno en 1914.

## Ekspozicioj 
* ekde 1912
* komuna ekspozicio kun Ida Benczúr - 1930
* 1949 - ateliera ekspozicio

## Elektitaj pentraĵoj 
* 1904 Hölgy virágcsokorral
* 1932 Interior with roses in bowl
* 1938 Virágcsendélet
* 1941 Pipacsok
* 1948 Pünkösdirózsás csendélet
* 1951 Still life

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pirofilio

La **pirofilio** estas la ekologia termino. Oni parolas pri pirofilio, se besto aŭ planto profitas de fajro, kaj alkutimiĝas al fajro kiel media faktoro. Pirofilio ekzistas ĉe fungoj, plantoj kaj bestoj, kie natura fajro ludas gravan rolon en la ekosistemo.

Inter la plej konataj organismoj, kiuj estas **pirafiliaj** estas la sekvojo, kies fruktaj strobiloj, ne malfermiĝas sen incendio. Ankaŭ ĉe eŭkaliptoj kaj diversaj pino-specioj ekzistas tio. Ankaŭ *Lilium pyrophilum*, genro de lilio (*Lilium*) de la amerika sekcio.

La sudeŭropa makiso apartenas al la pirofilaj plantkomunumoj, kiuj en la mediteranea regiono superkreskas la restaĵojn de alta arbaro post arbara incendio.

Inter la bestoj konataj reprezentantoj estas la blado *Aradus lugubris*, la skarabo *Melanophila acuminata* aŭ la aŭstralia skarabo *Merimna atrata*. Tiu skaraboj renkontiĝas sur freŝe forbrulitaj arbaraj regionoj, kie la ina skarabo metas siajn ovojn en karbigitaj trunkoj. La utileco de la pirofila vivmaniero estas, ke la insektoj, kiuj antaŭ la incendio manĝas la minejon en la planto ne plu povas defendi iliajn minojn. 

Kategorio:Fajro
Kategorio:Ekologio
Kajang

**Kajang** () estas universitata urbego en Malajzio, en subŝtato Selangor. Ĝi estas antaŭurbo de Kuala-Lumpuro.

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro:  (en 2010)
* Areo: 
* Supermara alteco: m
* Horzono: UTC + 8 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo:
* Aŭtokodo:

## Geografio 
Kajang situas en meza-okcidenta parto de Malaja Duoninsulo. Kuala-Lumpuro troviĝas 20 km https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
eta|maldekstre|
Kajang estis establita en 1709, poste en 1807. Kajang estis kafobieno en la 1890-aj jaroj. Pro ĝia centra loko, ĝi fariĝis distriktoĉefurbo. En 1997 Kajang ricevis municipan statuson.

## Loĝantaro 
La populacio de Kajang estas  malaja,  ĉina,  hinda, kaj  aliaj etnoj.

## Trafiko 
Kajang havas federaciajn aŭtovojojn. En la urbego fervoja stacidomo funkcias.

## Vidindaĵoj 
* stadiono
* moskeo

## Fontoj 
* WikiTrans

## Bildaro 

Dosiero:Kajang 2014-02-22 19-41.jpg|eta|maldekstre|
Dosiero:Econsave Kajang.jpg|eta|Vojo en Kajang
Kajang Town Main Junction.jpg|Urboparto en Kajang
Masjid Kajang.jpg|Moskeo
Shopoffices, Bandar Sungai Long.jpg|Vendejaro
Tunku Abdul Rahman University.JPG|Universitato
Kajang Station 1.jpg|Stacidomo

Kategorio:Urboj de Malajzio
Funebra florkrono

[eta|funebraj florkronoj ĉe la tombo de [Jaser Arafat en Ramalaho 2004.]]
La **funebra florkrono** (ankaŭ: **mortokrono**) estas elemento de la funebra kulturo. Kiel simbolo de la mortotradicio ĝia cirkloformo esprimas la eternecon simbolante nek komencon nek finon.
(Vidu ankaŭ artikolon uroboro). Ĝi staras kiel signo por la eterneco. Tiu tradicio komencis je la antikvo (laŭrokronoj) kaj la kristanaj martiro-kronoj. Ekde la baroko florkronoj por funebraj ceremonioj apartenis al la sepultadkulturo.

## Historio 
Ĝis la fino de la 19a jarcento la funebra florkrono estis uzata nur ĉe entombigoj de gefraŭloj. Ĉirkaŭ 1870 oni komencis uzi perlo-kronojn kaj kronobanderolon el sateno, tafto aŭ papero kun la nomo kaj la lastaj salutoj de la donacantoj de la krono. Samtempe ekis la kutimo pri krono- aŭ flor-ĉaro dum la entombiga ceremonio ĉe la burĝaj entombigoj. Hodiaŭ ofte la familianoj de la mortinto petas donacojn al komunutilaj organizoj anstataŭ funebra florkrono.

## Simbolo 
Kiel cirklo sen komenco kaj fino la funebra florkrono staras por la eterneco.

## Formado de la funebra florkrono 
Hodiaŭ kutimas funebraj florkronoj el floroj kaj koniferaj branĉetoj kun aŭ sen funebra banderolo. La banderolo surhavas la lastan saluton de la postvivantoj de la mortinto. La krono granda kutime estas inter 60 kaj 90&nbsp;cm. La bazo de la florkrono konsistas el ĉiamverdaj branĉetoj, kiel abio, piceoj kaj bukso. Ili simbolas kiel la cirkloformo la eternecon. Ĝia verda koloro staras por la espero je nova vivo kiun la mortinto atendas. La floroj estas ofte zantedesĥioj, lilioj, krizantemoj, rozoj, diantoj kaj gerberoj, ofte en blanka aŭ helaj koloroj.

## Literaturo 
* Marion Widmann: *„De Coronis“. Zum Bedeutungswandel und zur Bedeutungsvielfalt eines Zeichens im religiösen und säkularen Volksleben.* Lang, Frankfurt am Main u. a. 1987, ISBN 3-8204-8839-1 (*Artes Populares. Studia Ethnographica et Folkloristica* 12).

Kategorio:Funebroj
Kategorio:Floristiko
Kategorio:Ornamaĵoj
Maria Leitner

**Maria LEITNER** (naskiĝinta la  en Varaždin, mortinta la  en Marsejlo) estis hungarlanda germanlingva verkistino kaj ĵurnalistino. Pasiginte la junajn jarojn en burĝa kaj juda familio ŝi iĝis komunistino. Famis ŝiaj per kaŝesploro faritaj reportaĵoj per kiuj ŝi malkovris socialajn cirkonstancojn (kion kopios poste la germana ĵurnalisto Günter Wallraff).

## Vivo 
En 1896 la familio translokiĝis al Budapeŝto, kie Maria frekventis inter 1902 kaj 1910 superan porknabinan lernejon. Ĝis 1913 ŝi studis en Svislando arthistorion kaj sanskriton. Poste ŝi laboris ĉe la budapeŝta distra gazeto "Az Est". Ŝi ankaŭ tradukadis, i.a. la romanon *The Iron Heel* de Jack London en la hungaran. Dum la Unua mondmilito ŝi deĵoris kiel eksterlanda korespondistino por socialismaj gazetoj, sed en 1920 ŝi devis forlasi la landon pro politikaj kialoj kaj ekĵurnalistinis en Berlino en 1921. Tie ŝi konatiĝis i.a. kun Willi Münzenberg.

En 1925 Leitner laboris por la magazino "Uhu" de la germana Ullstein-eldonejo en Usono kaj faris reserĉadon ankaŭ en Meza kaj Suda Ameriko. Ŝiaj socikritikaj reportaĵoj priamerikaj aperis en multaj maldekstraj gazetoj, ekz. ĉe "Vorwärts", "Arbeiter-Illustrierten-Zeitung", "Weg der Frau" kaj "Welt am Abend". En 1930, reveninte el Ameriko, ŝi publikigis la ĉefverkon *Hotel Amerika*; sekve ŝi membriĝis al la porverkista ligo "Schutzverband deutscher Schriftsteller".

En 1932 editoritis la kolekto reportaĵa *Eine Frau reist durch die Welt*. La gazeto "Arbeiter-Illustrierte-Zeitung" komencis la preson de la romano felietona *Wehr dich, Akato!* pri gujanaj lokaluloj defendantaj sin kontraŭ la premado de usona alumina firmao.

Post la potencakiro de la nazioj malpermesitis la verko *Hotel Amerika* kaj Leitner fuĝis al Prago kie estis ĵurnalisto daŭre, poste ŝi iris al Vieno, kie ŝiaj libroj tre ŝatatis. En 1934 ŝi ekziliĝis pro Aŭstrofaŝismo al Parizo kie ŝi estis sekretariino kaj domservistino. Ekde 1935 ŝi plurfoje vojaĝis sub malvera identeco al Germanio por raporti pri la veraj kondiĉoj subdiktaturaj. En 1937 aperis serie la romano *Elisabeth, ein Hitlermädchen* en la germanlingva taggazeto pariza "Pariser Tageszeitung".

En 1940 ŝi vivis sub tra malfacilaj kondiĉoj kaj financaj kaj sanaj. Ŝi intencis akiri vizon pere de American Guild for German Cultural Freedom sed arestitis kaj senditis en la virinan prizonon Camp de Gurs (Suda Franclando) de kie ŝi povis fuĝi. En printempo 1941 ŝi viditis en Marsejlo fare de Anna Seghers kaj Alexander Abusch.

## Verkoj (elekto) 
* 1930, *Hotel Amerika*, romana dokumentado
* 1932, *Eine Frau reist durch die Welt*, dokumentado
* 2013, *Mädchen mit drei Namen. Reportagen aus Deutschland und ein Berliner Roman, 1928-1933*, Berlin, eldonejo AvivA
* 2014, *Elisabeth, ein Hitlermädchen. Ein Roman und Reportagen (1934-1939)*, Berlin, eldonejo AvivA

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB
* Verkoj interrete legeblaj

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj socialistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Mortintoj en Marsejlo
Hey, Vern, It's Ernest!

'''''Hey, Vern, It's Ernest!''''' estas usona desegnofilma serio. Ĝin kreis, verkis John R. Cherry III, kiu ankaŭ kontribuas la programon ofte per sia voĉo. La serion ekelsendis la televida kanalo CBS en 1988.

Kategorio:Usonaj animaciaj televidserioj
Kategorio:Aperis en 1988
Kategorio:Televidaj serioj aperintaj en 1980-1989
Ŝaŭmsukeraĵo

**Ŝaŭmsukeraĵo** estas estas nutraĵindustria produktgrupo. La pli aŭ malpli molaj aŭ vizkozaj ŝaŭmoj estas dreseblaj sur vafloj aŭ aliaj submetaĵoj. Ofte la ŝaŭmoj estas kovrataj de ĉokolado aŭ kakaohava glazuro. Al la ŝaŭmsukeraĵoj apartenas ŝokokisoj (aŭ ŝaŭmkisoj), tekukoj kaj ŝaŭmflavoj. Al la duone firmaj, elastaj produktoj, kiuj parte produktiĝas per mogulteĥniko en formo gisata, apartenas marŝmaloj, kaj tiel nomataj „lardaĵoj“ (dolĉaj, fruktaj aŭ sukeraj) kaj ‘‘musolardon‘‘ kaj simile. Ankoraŭ iom pli viskozaj estas bonbonoj kaj orientaj specialaĵoj el rostitaj ŝaŭmaĵoj, kiel turka nugato kaj halvao. La plej malmolaj specioj nomiĝas „alabastro“. Ilin oni uzas por tortodekoraĵoj.

## Ŝaŭmsukeraĵoj en superrigardo 
### Marŝmalo-tekukaĵo 
eta|tekuko
En la Unuiĝinta Reĝlando tiuj konfektaĵoj nomiĝas *Marshmallow Teacake*

### Çokomel 
En Turkujo la ŝaŭmkiisoj aŭ simila bakaĵoj nomiĝas „Cokomel‘'.

### „Flødebolle / Negerbolle / Negerkys“ 
eta|Flødebolle
En Danlando ili intertempe nomiĝas krembulkoj.

### „Krembo“ 
eta|Krembo
Krembo („Creme-in-it“= kremo enestas) estas la nomo de ŝaŭmsukeraĵo en Israelo

### “Mallomars” 
Estas la nomo de sukeraĵo, kiu similas al marŝmaloj.

### “ Mohrenkopf / Negerkuss / Schokokuss“ 
Jen la ŝaŭmsukeraĵo en Germanujo.

### “Negerinnetetten” aŭ “Negerzoenen” 
La nomo en Belgio kaj Nederlando.

### “Whippets” 
„Whippet Cookies“ estas ŝaŭmsukeraĵo en Kanado.

### “Choco Mallows” 
Sur la Filipinoj produktataj ŝaŭmsukeraĵoj.

### “Beso de Moza” 
Jen la nomo en Peruo. Ĝi signifas kison de fraŭlino.

### „Bombocas“ 
La portugala nomo.

### „MallowPuffs“ 
La ŝaŭmsukeraĵo en Nov-Zelando.

### „MunchMallow“ 
Tiun nomon uzas la firmao Jaffa en Kroatujo kaj Serbujo.

### „Zefir“ 
eta|Zefir
Zefir estas produkto el frukt- kaj ber-kompoto.
31956 Wald

'*31956 *Wald''''' estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona statistikisto Ábrahám Wald (1902 – 1950), kies plej grava laboro estis la teorio pri sekvenca testo de hipotezoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
István Bosznay

**István Bosznay** [iŝtvAn bosnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bosznay István** estis hungara pentristo, grafikisto, altlerneja (kaj mezlerneja) instruisto.
eta|Pentraĵo de István Bosznay
István Bosznay http://www.kieselbach.hu/muvesz/bosznay-istvan_347 naskiĝis la  en Csurgó, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Bosznay akiris diplomon en Reĝa Modela Desegna Lernejo en 1891. Liaj plej gravaj instruistoj estis Bertalan Székely, János Greguss, Róbert Nádler, Gusztáv Kelety. Inter 1891 kaj 1907 li instruis desegnadon en pedagogia instituto de Debrecen. Intertempe ekde 1902 li studvojaĝis helpe de stipendioj en Germanio, Italio, Anglio, Nederlando. Inter 1907-1933 li instruis en la Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Dum la 1-a mondmilito li estis armea pentristo. Li pentris plej ofte pejzaĝojn kaj kreis grafikaĵojn. Li ricevis 5 premiojn inter 1913-1923. Li havis edzinon.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (ekde 1893)
* Berlino, Sankt-Peterburgo (1899)
* Parizo (mondekspozicio, 1900)
* Saint Louis (mondekspozicio, 1904)
* Parizo (internacia ekspozicio, 1905)
* Londono (mondekspozicio, 1908)
* Pittsburgh, Vaŝingtono (1914)
* Venecio (1934)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Somogyi lakodalmas menet (1896)
* Erdőben (1898)
* Író öregúr (1902)
* A radványi pusztán (1909)
* Szamos partja (1910)
* Poprádi tó (1913)
* Óbuda télen (1913)
* November (premiita, 1915)
* Öreg malom (1920)
* Alkonyat (1923)
* Önarckép (1928)
* Faluvége
* Park
* Aratás
* Ősszel

## Elektitaj disĉiploj 
* Lili Árkayné Sztehló
* Ida Benczúr
* Ferenc Bokros
* Antónia Csíkos
* Adrienn Henczné Deák
* János Martinszky
* József Nemes-Lampérth
* Ferenc Zajti
* Zoltán Závory

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* http://www.mke.hu/lyka/09/235-241-bosznay.htm

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
László Bényi

**László Bényi** [lAslO bEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bényi László** estis hungara pentristo, arthistoriisto. Lia edzino estis Magdolna Supka, kiu naskis filinon.
eta|Memortabulo pri László Bényi
László Bényi http://www.kieselbach.hu/muvesz/benyi-laszlo_10521 naskiĝis la  en Rákosliget (nuntempa urboparto de Budapeŝto), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Bényi frekventis gimnazion en Kőbánya, poste li akiris juran diplomon, fine li lernis en pentrista lernejo de Vilmos Aba-Novák (1931–1933). En la jaro 1933 li debutis kiel ekspoziciisto. Li akiris ankaŭ pentristan diplomon helpe de stipendio en Belarta Altlernejo. Lia plej grava instruisto estis István Réti. Komence li pentradis en Artistkolonio (Szolnok), en la 1940-aj jaroj en Zebegény kaj Nagymaros. Li studvojaĝis ekzemple en Italio kaj Libio en 1935, en Jugoslavio en 1939. Dum la 2-a mondmilito li estis laboristo, poste li reorganizis la Artistkolonion en Kecskemét. Ekde 1948 li havis postenon en la ministerio, li aranĝis ekspoziciojn kaj muzeojn. Inter 1957-1970 li laboris en Hungara Nacia Galerio. Ekde la 1960-aj jaroj li pentradis apud Balatono. Li ricevis plurajn premiojn inter 1936-2002.

## Elektitaj ekspozicioj 
* 1933 Budapeŝto (debuta)
* 1939 Murska Sobota
* 1955, 1960, 1963, 1965, 1967, 1978, 1981, 1987, 1990 Budapeŝto
* 1961 Sofio
* 1966 Kecskemét
* 1968, 1979, 1983, 1988 Szolnok
* 1973 Miskolc
* 1975 Kolonjo
* 1982 Szeged
* 1991 Tajpeo

## Elektitaj pentraĵoj 
* Alföldi táj
* Anya gyermekével
* Hófödte falu
* Kikötő
* Melankólikus Tulipánok
* Szüret
* Virágcsendélet

## Elektitaj kontribuoj 
* *Látogatás Koszta Józsefnél* 1948
* *Mihály Zichy* 1953, kun Magdolna Supka
* *Szentes* 1976
* *Gyula Rudnay* 1961
* ''László Paál 1977, 1979, 1983

## Memorigiloj 
* memortabulo en Újbuda (2005)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Marŝmalo

**Marŝmalo** estas ŝaŭmsukeraĵo el sukero (ĉ.  75 %), ovoblanko, ĵeleo, aromoj kaj farbaĵoj. Origine la sukeraĵo estis farita el la radiko el la oficina alteo (*Althaea officinalis*). La nomo venas de la anglalingva nomo *marshmallow* (marĉa  malvo) por la planto. Hodiaŭ oni uzas ofte la pli malmultekostan gelatenon kiel ĵeleo, sed ankaŭ marŝmaloj kun  koŝera aŭ planta ĵeleo (agaragaro, karageno). Aĉeteblas ankaŭ produktoj entute sen gelateno (ekzemple:*marŝmalo-flufo*). En la germanlingvaj regionoj tiaj dolĉaĵoj havas la nomon **Mausespeck** aŭ **Mäusespeck**, kiu signifas ”musolardo”.

## Farado de marŝmalo 
Marŝmaloj estas tre ŝatataj en Usono, kie ili estas uzataj por ornami batatojn dum la dankotago. La dolĉaĵoj estas rostitaj sur kradrostilo. La origino de la usonaj marŝmaloj estas la franca *Pâte de guimauve*.

## Historia evoluo 
La oficina alteo estas kuracplanto, kiu estis uzata jam longtempe. La radikoj de la alteo eligas gluan substancon, kiu estas uzata en norda Eŭropo antaŭ la uzo de araba gumo kaj similaj gluaj substancoj. Kandigitaj pecoj de la altea radiko estis uzataj kontraŭ malvarmumo.

## Literaturo 
* Tim Richardson: *Sweets:  a history of temptation*. 2002.

Kategorio:Desertoj
Kategorio:Dolĉaĵoj
Tawau

**Tawau,** ĉine **斗湖**, tamile **தவாவ்** (pli frue Tawao) estas marhavena kaj universitata urbego en Malajzio, en subŝtato Sabaho. La urbego estas ankaŭ distrikta ĉefurbo.
eta|160ra|maldekstre|Emblemo de Tawau

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 113,809 (en 2010)
* Areo: 56 km²
* Supermara alteco: 8 m
* Horzono: UTC + 8 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo: 089
* Poŝtkodo: 91000
* Aŭtokodo: St

eta|420ra|Mapo pri Malajzio, kie Tawau estas trovebla en la orienta landparto

## Geografio 
Tawau situas en orienta parto de la lando laŭ la maro. Kinabalu (urbo) troviĝas 279, Kuala-Lumpuro 1804 km https://www.distancefromto.net/. Preskaŭ 70% de la areo ĉirkaŭanta Tawau estas aŭ montetoj aŭ montoj.
eta|maldekstre|Tawau en 1947
eta|maldekstre|Vendejoj en Tawau

## Historio 
Antaŭ fondo de Tawau la regiono estis temo de disputo inter la britoj kaj nederlandanoj. En 1893 la unua brita komerca ŝipo velis en Tawau, markante la malfermon de la havenurbo. En 1898 la britoj fondis havenurbeton en Tawau. En 1944 Usono bombardis Tawau detruante ĝin al la grundo. La urbego estis rekonstruita post la milito. La loko estis konflikto inter Indonezio kaj Malajzio de 1963 ĝis 1966, eĉ Tawau estis bombita dufoje fare de Indonezio. En junio 1965 la indonezia invado estis forpuŝita per bombado fare de Aŭstralio. En 1982 Tawau ricevis municipan statuson.

## Ekonomio 
Aktuale en 1993 ekzistis kelkaj segejoj kaj similaj uzinoj. Post jaroj la haveno estis motoro de la evoluo. La ĉefa krusmaterialo estas la ligno. En la ĉirkaŭaĵo oni okupiĝas ankaŭ pri spicoj, kakaoj, kokosoj, kaŭĉukoj kaj tabakoj. En la urbego oni prilaboraj kakaojn, palmoleojn. Gravas ankaŭ la fiŝkaptado.

## Trafiko 
Tawau havas flughavenon, maran havenon kaj trairan ĉefvojon. Interne aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

## Klimato 
Tawau havas tropikan klimaton. La jara averaĝa temperaturo estas 26,5 °C. Jare pluvas 1763 mm.

## Vidindaĵoj 
eta|Moskeo en Tawau
* kirkoj, moskeoj, temploj
* muzeo
* nacia parko

## Ĝemelurboj 
*  Parepare, Indonezio

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://www.britannica.com/place/Tawau

Tawau Sabah Courthouse-03.jpg|Juĝejo
Tawau Sabah St-Patricks-Anglican-Church-01.jpg|Kirko
Tawau Sabah Holy-Trinity-Catholic-Church-03.jpg|Katolika kirko
Tawau Sabah ThirumuruganTemple-01.jpg|Templo
Tawau Sabah Regional-Library-Tawau-02.jpg|Biblioteko
Tawau Sabah UITM-Tawau-03.jpg|Universitato
Tawau Sabah TownViews-07.jpg|Domoj en Tawau

Kategorio:Urboj de Malajzio
Kategorio:Marhavenaj urboj
31957 Braunstein

'*31957 *Braunstein'''* estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Simone Braunstein*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2015 pro sia projekto pri robotiko kaj inteligentaj maŝinoj. Ŝi estis lernantino ĉe la *Dalton School'' en Novjorko (Novjorkio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Jenő Benedek (1939)

**Jenő Benedek,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun distinga vorteto **ifj. Benedek Jenő** estas hungara pentristo, instruisto. Lia patro estis Jenő Benedek, lia edzino estas Katalin Jánosi, lia filo estas Imre Benedek.

Jenő Benedek https://artportal.hu/lexikon-muvesz/benedek-jeno--ifj--4003/ naskiĝis la  en Csongrád (urbo).
eta|maldekstre|Jenő Benedek en 2009

## Biografio 
Jenő Benedek frekventis artan gimnazion en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1963. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Pap kaj Aurél Bernáth. Inter 1966 kaj 1977 li instruis en la menciita arta gimnazio, intertempe inter 1970-1976 li havis stipendion. En 1998 li translokiĝis Piliscsaba. Depost vasta uzo de la komputiloj ankaŭ li kreis komputilajn grafikaĵojn. Li ricevis kelkajn premiojn. Li havas edzinon, kiu naskis filon.
eta|Pentraĵo de Jenő Benedek: Ősszel a folyónál

## El solaj ekspozicioj 
* 1974 Szolnok
* 1976, 1981, 1987, 1997 Budapeŝto
* 1977, 1997 Szeged
* 1979 Kolonjo
* 1982 Hamburgo
* 1983 Pécs
* 1984 Békéscsaba
* 1985 Okcidenta Berlino
* 2001, 2004 Wiesbaden

## El grupaj ekspozicioj 
* 1965, 1968, 1975, 1977, 1988 Arthalo Budapeŝto
* 1966 Keszthely
* ekde 1970- ofte en Budapeŝto
* 1978 Debrecen, Parizo
* 1979 Napolo
* 1980 Amsterdamo
* 1982 Hamburgo
* 1985 Moskvo
* 1994 Szombathely
* 1999 Sopron
* 2005 Székesfehérvár
* 1996-2004, 2006, 2007, 2008 Hódmezővásárhely

## Elektitaj pentraĵoj 
* Örök pillanat, 1988
* Elhagyott műterem
* Torony, 2002
* Teknős-írás, 2002
* Két bárka, 2004
* Kora reggel, 2004
* Szekrény, 2004
* Őszi kert, 2004
* Repülő csendélet, 2005
* Kerti éj, 2005

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva membiografio kun foto 

Barka-2002.jpg|Bárka, 2002
Oreg hajo.jpg|Öreg hajó
Csend-1979.jpg|Csend, 1979
Oreg targyak-1995.jpg|Öreg tárgyak
Tavolodas-1998.jpg|Távolodás, 1998
Babel-2000.jpg|Bábel, 2000
Madarkak-2001.jpg|Madárkák, 2001
Kiseret1998.jpg|Kíséret, 1998
Emlékezés egy délutánra1978.jpg|Emlékezés egy délutánra, 1978
A festo-1987.jpg|A festő, 1987
Almodo ora computergrafika.jpg|Álmodó óra
Aalomban-computergrafika2004.jpg|Álomban, 2004
Kepek es gorbek computergr.jpg|Képek és görbék

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Araba gumo

eta|Araba gumo pecoj kaj pulvoro
**Araba gumo** (*gummi arabicum*) estas produkto de arboj el la genro akacio, speciale la *Acacia senegal* (ankaŭ *A. arabica* aŭ *A. verek*) kaj la *Acacia seyal*. Araba gumo estas rezineca gumo kiu liberiĝas kiam la ŝelo de la arbo estas difektita. Aliaj nomoj por araba gumo estas akacia gumo, hasbab-gumo aŭ kordofangumo. La arbo kreskas en regiono kiu etendiĝas de Okcidenta Afriko ĝis inkluzive la Araba duoninsulo. Gravaj produktolandoj estas Sudano, Ĉado, Niĝerio kaj Senegalo.

Kategorio:Materialoj
Kategorio:Ingrediencoj
Kategorio:Agrokultivaĵoj
Kategorio:Rezinoj
Dezső Bér

**Dezső Bér** [deĵO bEr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bér Dezső** estis hungara karikaturisto, grafikisto. Lia familia nomo estis *Behr* ĝis 1904.
eta|Afiŝo fare de Dezső Bér
Dezső Behr http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC00523/01576.htm naskiĝis la  en Kalocsa, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Dezső Bér studis juron 2 jarojn, poste li lernis en Reĝa Modela Desegna Lernejo inter 1898-1901. Liaj plej gravaj instruistoj estis Bertalan Székely, Ede Balló kaj László Hegedűs (pentristo). Li studvojaĝis al Munkeno, Parizo kaj Romo. Hejmenveninta li estis elstara karikaturisto, liaj kreaĵoj (ĉefe afiŝoj) estis popularaj. Li ankaŭ redaktis gazetojn, ekde 1910 li estis artista gvidanto de gazeto. Li havis edzinon. Li frue mortis pro kormalsano.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto 1903, 1906, 1911

## Elektitaj desegnaĵoj 
* *Önarckép* (1900-aj jaroj, vidu la plej supran bildon!)
* *Őszi szántás a Naphegyen* (1911, premiita kun arĝenta medalo)
* *Jobb mint otthon* (1900-aj jaroj, vidu la apudan afiŝon!)
* ilustraĵoj de fabellibro: *Kis emberekről, kis embereknek*
* Karácsony
* Fedák mint Bobherceg
* Molnár Ferenc karikatúra
* vidu la subajn 4 bildojn!

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* anglalingva biografio 
* https://budapestaukcio.hu/ber-dezso/festo

Bér Karikatura 1912.jpg|Karikatúra
Bér Hadikölcsön.jpg|Hadikölcsön
Bér Az üzlet.jpg|Az üzlet
Bér A magyar őrszem 1914.jpg|A magyar őrszem 1914

Kategorio:Hungaraj karikaturistoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Siebe Jan Bouma

[eta|262ra|La konstruaĵo (1928) kiu Bouma formplanis kiel officejo de la municipolaboroj je la [Gedempte Zuiderdiep en Groningen (2010)]]
[eta|262ra|La [Grafika Muzeo en Groningen, kiu en 1928/1929 estis konstruita kiel elementa lernejo (2009)]]

**Siebe Jan (Siep) Bouma** (Groningen, 23-an de marto 1899 - Hago, 10-an de decembro 1959) estis nederlanda arkitekto kaj urboplanisto.

## Vivo kaj laboro 
Post laboro kiel ĉarpentisto (1919) kaj konstrua desegnisto (1920) por la municipo Groningen, li fariĝis por la sama urbo urba arkitekto. Li formplanis tie multajn konstruaĵ(et)ojn (de transformilstacioj ĝis lernejoj, de lanternofostoj ĝis policejo) kaj stratmeblaro. En lia verkoj rimarkeblas klaran preferon en la direkto de la Amsterdama skolo kaj kubismo. Nombro de liaj formplanoj estas ornamitaj per verkoj de la skulptisto Willem Valk (1898-1977) ankaŭ el Groningen.

Bouma foriris en 1942 el Groningen kaj fariĝis direktoro de la nederlanda subĉiela muzeo en Arnhemo. En 1948 li fariĝis la unua direktoro de la suda maromuzeo en Enkhuizen. En 1951 li faris la arkitektan formplanon de Madurodam.

Bouma estis la patro de televida prezentisto Bob Bouma, aktorino Maya Bouma kaj kabaredistino Annelies Bouma.

## Fotaro 

111128 Brugwachtershuisje Abrug Groningen NL.jpg|Pontgardistejo ĉe la A-ponto (ĉ. 1925) en Groningen (2011)
100602 Heesterpoort 1 (Simon van Hasseltschool) Groningen NL.jpg|Van Hasseltlernejo (1926-'28) en Groningen (2010)
100523 Vensterschool Stadspark Groningen NL.jpg|Vensterschool Stadspark (Urboparko) (1927) en Groningen (2010)
100516 Gedempte Zuiderdiep 96 Groningen NL (detail).jpg|Oficejo municipolaboroj (1928) (detajlo) en Groningen (2010)
20090608 Muziekkoepel Sterrebos Groningen NL.jpg|Muzikkupolo (1928) en Sterrenbos (Stelojarbaro) en Groningen (2009)
20090321 Transformatorhuisje Esserhaag Groningen NL.jpg|Transformilejo (Groningen, Esserhaag) (1931) en Groningen (2009)
100521 Oliemuldersweg 47 (Siebe Jan Boumaschool) Groningen NL.jpg|La **Siebe Jan Bouma**lernejo (ĝis 2001: *Van Houtenlernejo* (Elementa lernejo Oosterpark) (Orienta parko) (1931-'32) en Groningen (2010)
100904 Turfsingel 64-74b Groningen NL.jpg|Domaro en la stilo de la Delfta Skolo (1937) en Groningen (2010)
Groningen Hooge der A Urinoir.jpg|Publika (porvira) urinejo (1925) je la Hooge der A en Groningen (2013).
Groningen - Nassauschool (7).jpg|Nassauschool aan de Graaf Adolfstraat (1931)
Eerste verdieping, trappenhuis met glas-in-lood ramen - Groningen - 20409104 - RCE.jpg|Vitralo en la officejo de la municipolaboroj je la Gedempte Zuiderdiep en Groningen (1928)

Kategorio:Nederlandaj arkitektoj
Jacob Maurer

**Johann Jacob Maurer**, esperante *Johano Jakobo Maŭrer* (naskiĝis la 15-an de januaro en Ŝafhaŭzo, kiel civitano de la Kantono Ŝafhaŭzo, mortis la 30/31-an de aŭgusto en Utreĥto), estis pentristo kaj grafikisto nederlanda svisdevena.

Maurer naskiĝis en Svislando kaj translokiĝis en 1753 al Nederlando per ŝipo. Li setlis en Amsterdamo kiel stukisto. Li registriĝis ĉe Urba Desegna Akademio kaj faris grandajn progresojn. Li fariĝis amiko de Cornelis Ploos van Amstel (kiu estas ĉe portreto de Jakobo Maurer), kiu favoris lin, kaj fariĝis instruisto ĉe Akademio Desegna en Utreĥto; li loĝos tie ankaŭ. Ekde 1770 ĝis sia morto en 1780 li estis direktoro ĉe tiu akademio.

Laŭ tradicio nederlanda li kolorigis multajn pejzaĝojn, kiel oni povas vidi en Hotelo Waldorf-Astoria en Amsterdamo. La pentraĵoj, ofte portretoj, estas nomitaj en referencverkoj kiel ‘realismaj’; lia stilo kolori estas ‘plata, tamen laŭdinda koloraĵo’ kaj la karaktero de la pentristo estas dirata kiel ‘afabla’.

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj pentristoj
Kategorio:Svisaj pentristoj
Antezo

**Antezo** estas botanika esprimo kiu priskribas la evolupaŝojn de la flororganoj ekde la fino de la burĝonado ĝis la komenco de la forflorado. 

## Vidu ankaŭ
* Plantmovado
* Floro

Kategorio:Botaniko
Kategorio:Planta fiziologio
Sibu

**Sibu,** ĉine (moderna) **诗巫**, ĉine (tradicia) **詩巫** estas riverhavena urbego en Malajzio, en Borneo, en subŝtato Saravako. La urbego estas ankaŭ departementa distrikta ĉefurboj. Antaŭ 1873 Sibu estis nomita "Maling".
eta|420ra|Mapo pri Malajzio, kie Sibu estas trovebla en la nordokcidenta Borneo
eta|Unu el la riveroj en Sibu

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 162,676 (en 2010)
* Areo: 129.5 km²
* Supermara alteco: 0-59 m
* Horzono: UTC + 8 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo: 084
* Poŝtkodo: 96xxx
* Aŭtokodo: QS

## Geografio 
eta|maldekstre|Butikoj en Sibu
eta|maldekstre|Haveno en Sibu
eta|maldekstre|Urba trafiko en Sibu
Sibu situas sur marĉa ebenaĵo en orienta Malajzio, en nordokcidenta Borneo ĉe kunfluejoj de 2 riveroj. Sudĉina Maro troviĝas 60-80, Kuching 191, Kuala-Lumpuro 1132 km https://www.distancefromto.net/. Loko de Sibu estas marĉa, oftaj inundoj okazis, jare po 1-3.

## Historio 
En tiu loko antaŭ alveno de eŭropanoj okazis oftaj militadoj inter diversaj etnoj. Maling estis fondita fare de James Brooke en 1862, kiam li konstruis fortikaĵon por defendi atakojn de indiĝenoj. Al la fortikaĵo ĉinoj alvenis, kiuj komercadis jam en sekuro. En 1901 amase alvenis enmigrantaj ĉinoj. La urbo estis bruligita al la grundo dufoje en 1889 kaj 1928, sed ĝi estis rekonstruita post tio. Japana okupo okazis en 1941. Post la japana dominado en 1945 Saravako estis cedita al la britoj kiel kronkolonio. Sibu iĝis centro de la komunistaj agadoj inter 1950 - 1963. La komunista ribelo finiĝis nur en 1990. Sibu ricevis municipan statuson en 1981.

## Ekonomio 
Komence la ĉinoj provis kultivi rizojn, sed tio ne sukcesis. En 1909 ili okupiĝis pri kaŭĉukoj. La lignoindustrio prosperis dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, ĝia ekonomia graveco superis la kaŭĉukplantejojn en la 1960-aj jaroj. La ligna ŝipkonstruado komenciĝis en la 1930-aj jaroj por rivera kaj marborda uzoj. Ĝi prosperis en 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, poste ĝi ŝanĝiĝis al ŝtalŝipkonstruado. Ekzistas sume 40 ŝipkonstruejoj en la urbego, sed estas ankaŭ produktejo de veturiloj.

## Trafiko 
Sibu havas flughavenon kaj 2 riverajn havenojn (la malgrandaj maraj ŝipoj povas atingi Sibu-n). La urbego estas ligita voje ĉefe al Kuching. Pluraj pontoj helpas la trafikon. Interne aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

## Klimato 
eta|Hotelo en Sibu
Sibu havas tropikan klimaton. La jara averaĝa temperaturo varias inter 22-32 °C. Jare pluvas po 3229 mm, en ĉiuj monatoj pluvas.

## Vidindaĵoj 
* la plej alta domo en Saravako (Wisma Sanyan)
* kirkoj, moskeoj, temploj
* muzeo
eta|centre|555ra|Larĝa foto pri muzeo en Sibu

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://www.britannica.com/place/Sibu

Al-Qadim Mosque, Sibu.JPG|Moskeo
Islamic Complex at Sibu, Sarawak.JPG|Domego por islamanoj
Masland Methodist Church, Sibu - panoramio.jpg|Metodista kirko
Chinese style temple at Jade Dragon Temple.jpg|Ĉina templo

Kategorio:Urboj de Malajzio
Kategorio:Havenurboj
Igor Ŝafareviĉ

**Igor Ŝafareviĉ** (ruse: Игорь Ростиславович Шафаревич; naskiĝis la 3-an de junio 1923 en Żytomierz, mortis la 19-an de februaro 2017 en Moskvo) – rusa matematikisto okupiĝanta pri algebro, algebra geometrio kaj algebra nombroteorio.

En 1940 finis Moskvan Universitaton, kie lekciis en la jaroj 1944–1975. De 1953 kiel profesoro. De 1943 laboris en Matematika Instituto je la nomo al Steklov ĉe Soveta Akademio de Sciencoj, kie de 1960 estis gvidanto de la fako. En la jaroj 1970–1974 estis prezidanto de Moskva Matematika Instituto. Li estis membro de la germana Leopoldina (1960), Londona Matematika Societo (1974), Usona Nacia Akademio de Sciencoj (1974), Reĝa Societo de Londono (1981). En 1978 ricevis honoran doktorecon de Pariza Universitato.

De la 60-aj jaroj engaĝiĝis en apogo de la viktimoj de komunistaj reprezalioj, Rusa Ortodoksa Eklezio kaj defendmovado pri la homrajtoj kreita de Andrej Saĥarov. Kun la tempo transiris al kritiko de la komunista sistemo laŭ pozicio de la rusa naciismo, ne evitante elementojn kontraŭjudistajn, per kio alproksimiĝis al Aleksandr Solĵenicin, sed malproksimiĝis de demokratiaj medioj.

## Publikaĵoj 
* *Nombroteorio* (1985, kunaŭtoro Z. Boreviĉ)
* *Fundamentoj de algebra geometrio* (1972)
* *Geometrioj kaj grupoj* (1983, kunaŭtoro V. Nikulin) – monografio dediĉita al esploro de diversaj geometrioj ligitaj kun la erlangena programo de Felix Klein: kvin geometrioj loke identaj kun la surfaco (ebeno, cilindra surfaco, tordita cilindra surfaco, toro, botelo de Klein), geometroj loke identaj kun la tri-dimensia spaco, kristalaj grupoj, hiperbola geometrio.
* *Fundamentaj nocioj de algebro* (1999) – lernolibro de la moderna algebro ampleksanta laŭvice: kampoj, komutaj ringoj, homomorfioj kaj idealoj, moduloj, algebra dimensio, algebra aspekto de infinitimezaj nocioj, kategorioj, homologia algebro, K-teorio.
* *Lineara algebro kaj geometrio* (2009, kunaŭtoro A. Remizov)

Kategorio:Algebraj geometroj
Kategorio:Sovetiaj matematikistoj
Kategorio:Rusiaj matematikistoj
Kategorio:Nombroteoriistoj
Kategorio:Sovetiaj disidentoj
Kategorio:Sovetiaj publicistoj
Kategorio:Rusiaj publicistoj
Kategorio:Rusiaj aktivuloj
Kategorio:Sovetiaj filozofoj
Kategorio:Rusiaj filozofoj
Kategorio:Membroj de Rusia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Rusaj naciistoj
31977 Devalapurkar

'*31977 *Devalapurkar'''* estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Sanath Kumar Devalapurkar*, rekompensitan kiel plej bona en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2015 pro sia projekto pri matematiko. Li ankaŭ ricevis la Premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Li estis lernanto ĉe la *West High School'' de Torrance (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Károly Plesnivy

**Károly Plesnivy** [kAroj plesnivi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Plesnivy Károly** estis hungara gobelinisto, pentristo, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Plesznivy* [plesnivi].
eta|Károly Plesnivy en 1973
eta|Komuna memortabulo pri Károly Plesnivy
Károly Plesnivy http://www.kieselbach.hu/muvesz/plesnivy-karoly_5348 naskiĝis la  en Žihárec, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Plesnivy apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1953. Post la diplomo li planadis artajn tekstilojn en uzino de Kistarcsa ĝis 1957, poste li ricevis stipendion. En 1960 li ekinstris en la menciita altlernejo kiel docento. Ekde la sama jaro li ankaŭ pentradis kaj kreis grafikaĵojn, iom poste ankaŭ tapiŝojn, gobelinojn. En 1980 li estis nomumita katedrestro, en la sekva jaro profesoro. Li ricevis premiojn en 1960 kaj 1980.

## El solaj ekspozicioj 
* 1958, 1961, 1973, 1983 Budapeŝto
* 1961 Sofio
* 1975 Szombathely
* 1977 Arthalo Budapeŝto
* 1982 Sopron

## El grupaj ekspozicioj 
* 1966 Venecia Bienalo
* 1968, 1985 Arthalo Budapeŝto
* 1969 Tokio
* 1992, 1998 Budapeŝto (postmortaj)

## Elektitaj artaj kreaĵoj 
* Budapest (gobelino, 1966)
* Tengerpart (desegnaĵo)
* Emberpár (gobelino, 1970)
* Kék-vörös (gobelino, 1972)
* Barna hegy (1974. akvarelo)
* Lány vázával (1978, pentraĵo)
* Tenger (tekstilo)
* A repülés története (gobelino, 1982)
* Gyár (gobelino, 1984)

## Elektitaj disĉiploj 
* Ibolya Hegyi
* Lujza Gecser
* Katalin Jánosi

## Memorigiloj 
* komuna memortabulo (1967)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj gobelinistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Rudolf Bér

**Rudolf Bér,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bér Rudolf** estis hungara pentristo.
eta|Memortabulo pri Rudolf Bér
Rudolf Bér http://www.kieselbach.hu/muvesz/ber-rudolf_10532 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Rudolf Bér frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1949. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Rudnay kaj Aurél Bernáth. Inter 1957 kaj 1959 li havis stipendion, en la jaroj 1957 kaj 1958 li vivis en Francio. Baldaŭ li longe estis en Italio. Li ofte pentradis freskojn, sekpentraĵojn, grandajn pentraĵojn sur lignolamenojn. Li ricevis 3 hungarajn premiojn inter 1948-1974, italan premion en 1980.

## El solaj ekspozicioj 
* 1959 (debuta), 1965, 1971, 1979, 1986 Budapeŝto
* 1964 Veszprém (urbo)
* 1972 Napolo, Bologna
* 1987 Bruselo
* 1991 Zuriko
* 1997, 2001 Munkeno

## El grupaj ekspozicioj 
* 1958 Antverpeno
* 1969 Szczecin
* 1997 Arthalo Budapeŝto

## Elektitaj pentraĵoj 
* Látogatók a tszcs gyümölcsösében (1952)
* Depositio (1984)
* Égetett önarckép (1988)
* Magányos tanya
* Balatonpart festmény
* Visegrád
* Várhegy
* Vízpart
* Csendélet
* Ábránd
* Ballada
* Halászok

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (2011)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Komandlinia interfaco

[eta|KLI en [Linukso: Baŝo en GNOME-terminalo]]
**Komandlinia interfaco**, mallonge **KLI**, estas speco de homa-komputila interfaco per pure teksta enigo en la *komanda linio*.

**Komanda linio** estas ordono de dialoga sistemo aŭ de laboradministra lingvo, enigita per klavaro (kaj eĥita sur la ekrano) aŭ legita el komanda dosiero; ĝi entenas la nomon de la plenumota programo kaj ties faktajn parametrojn.

Kutime la komandliniaj interfacoj disponigas ĉiujn eblojn de la programa produkto, kaj klavara enigo estas pli rapida kaj oportuna por la profesia uzanto. Male, GUI kutime disponigas nur kelkajn tipajn uzmanierojn, elekteblajn per menuoj kaj dialogujoj — tio oportunas por novulo kaj incitas la spertulon.

## Uzindo 
Por malnova komputila terminalo, kiu konsistis el klavaro kaj printilo, komandlinia interfaco estis la sola ebla. Nuntempe, kiam disponeblas ekranaj vidigiloj kaj inteligentaj terminaloj, KLI plu estas uzata, interalie pro la sekvaj kialoj:

* Komandlinian interfacon oni povas tre facile realigi kaj funkciteni. Tio precipe gravas dum projektado kaj evoluigo de programaro.
* Programo povas disponigi tre multe da komandoj, granda parto da kiuj estas malofte uzata. Tial ankaŭ por GUI-havaj sistemoj sperta uzanto povas pli rapide klavi komandon, ol navigi al bezonata menuero; ankaŭ la okulojn tio malpli lacigas.
* Oni povas verki tutajn programojn el tiaj komandoj, laŭ la bezonoj de la uzanto (la ŝel-skriptoj uniksaj, la .bat-dosieroj vindozaj).
* KLI estas tre memorŝpara kompare kun GUI.

## Vidu ankaŭ 
* Komando (komputa)
* interpretilo
* bash
* Grafika uzantinterfaco

## Fontindikoj 
* Komandlinia interfaco en Komputada Leksikono

Kategorio:Komputiko
Kategorio:Operaciumoj
Kategorio:Uzant-interfaco
31982 Johnwallis

'*31982 *Johnwallis''''' estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

Pro ĝia granda duonakso de 3,1986 , ĝi orbitas ĉirkaŭ 200&nbsp;000&nbsp;km cis la arbitra limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la angla matematikisto John Wallis (1616–1703), profesoro pri geometrio en Oksfordo. Li estas fama pro la formulo, kiu reprezentas pi per senfina produto kaj la invento de la simbolo \infty por la senfineco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Katalin Jánosi

**Katalin Jánosi** [jAnoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jánosi Katalin** estas hungara pentristo, gobelinisto. Ŝi estas nepino de Imre Nagy (politikisto), ŝia patro estis Ferenc Jánosi (politikisto), ŝia edzo estas Jenő Benedek (1939), ŝia filo estas Imre Benedek.

Katalin Jánosi https://artportal.hu/lexikon-muvesz/janosi-katalin-4910/  naskiĝis la  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|Rebbenés pentrita de Katalin Jánosi

## Biografio 
Katalin Jánosi estis deportita al Rumanio en la jaroj 1957 kaj 1958 (kiel familiano de Imre Nagy). Ŝi frue lernis muzikon 10 jarojn. Tamen ŝi abiturientis en arta gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris gobelinistan diplomon en Industriarta Altlernejo en 1976. Ŝia plej grava instruisto estis Károly Plesnivy. Post siaj studoj ŝi kreis propramane gobelinojn. Ekde la 1980-aj jaroj ŝi interesiĝis pri pentrado, ŝi ofte pentradis sur lignolamenoj. Depost fino de la socialismo ŝi estis aktiva ankaŭ en la politiko. En 1997 ŝi akiris kulturistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, en la sekva jaro ŝi translokiĝis al Piliscsaba. Ŝi ricevis premion en 2006. Ŝi havas edzon kaj naskis filon en 1972.

## El solaj ekspozicioj 
eta|Aĵpentraĵo de Katalin Jánosi en 2002
* 1987 • Győr
* 1992, 1995, 1997, 2005 • Budapeŝto
* 1998, 2000 • Kaposvár
* 2008 • Vieno

## El grupaj ekspozicioj 
* 1980 • Frankfurto ĉe Majno
* 1989 • Neuchâtel
* 1994 • Tokio
* 1981, 1996, 1999, 2005, 2009 • Budapeŝto

## Elektitaj pentraĵoj 
* Reggel (1986)
* Bizánc (1999)
* Repülő formák (2004)
* Őszi táj (2005)
* Napraforgó (sen eldonjaro)
* vidu la bildojn!

## Elektitaj literaturaj kontribuoj 
* *Képektől elbűvölve az új berlini Európai Kultúrák Múzeumában* (1999)
* *A Sors időzít. Riportkönyv.* (2001)

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva membiografio
* hungarlingva biografio 

Tavol a vilagtol 1996.jpg|Távol a világtól (1996)
Muzeum 1998.jpg|Múzeum (1998)
Retegek 2000.jpg|Rétegek (2000)
Csend 2003.jpg|Csend (2003)
Almomban repultem 2005.jpg|Álmomban repültem (2005)
Kulonos ej 2005.jpg|Különös éj (2005)
Gondolatok Bartokrol 2006.jpg|Gondolatok Bartókról (2006)
Jatekos rajz 2004.jpg|Játékos rajz (2004)

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj gobelinistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
31984 Unger

'*31984 *Unger'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la germanaj amatoraj astronomoj Matthias Busch, Peter Geffert, Rainer Kresken kaj Reiner Stoss elde la Observatorio Starkenburg, proksime de Heppenheim (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Adam Unger'', profesie fariston de korboj, kiu grave partoprenis je la konstruo de la Observatorio de Starkenburg. Lia treege akurata laboro indigis lin je la kromnomo " Majstro de la milimetro ". Lia entuziasmo por astronomio restis kun li dumvive.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Starkenburg
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Ferenc Berényi

**Ferenc Berényi** [berEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Berényi Ferenc** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto.

Ferenc Berényi http://www.kieselbach.hu/muvesz/berenyi-ferenc_10550 naskiĝis la  en Dévaványa, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Berényi akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1953. Liaj plej gravaj instruistoj estis Jenő Barcsay, Endre Domanovszky, Gyula Hincz, Béla Bán kaj Géza Fónyi. Ekde 1954 li ekspoziciis, ekde 1956 li apartenis al Artistkolonio (Szolnok) ĝismorte. Inter 1961 kaj 1964 li ricevis stipendion, inter 1975-1982 li instruis en Hungara Industriarta Altlernejo. Li ricevis plurajn premiojn inter 1966-1978.

## El solaj ekspozicioj 
* 1964, 1967, 1983, 1984, 2003, 2007 Szolnok
* 1966 Hungara Nacia Galerio
* 1967, 1968 Hódmezővásárhely
* 1981 Sofio

## El grupaj ekspozicioj 
* krom Hungario Prago, Moskvo, Varsovio, Sofio, Essen, Lausanne, Bombay, Teherano, Oslo
 
## Elektitaj pentraĵoj 
* Író nő
* Földmunkások

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 
* anglalingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
José Miaja

**José Miaja Menant** [mjAĥa] (Oviedo, 20-a de aprilo 1878 - Meksikurbo, 14-a de januaro 1958) estis hispana militisto, konata pro sia ŝlosila rolo dum la Hispana Enlanda Milito kaj, partikulare, en la defendo de la sieĝata ĉefurbo Madrido.

Li partoprenis en la Rif-milito, dum kiu li atingis diversajn ascendojn kaj estris diversajn unuojn. Dum la okazigo de la enlanda milito Miaja ludis gravan rolon en la defendo de Madrido inter novembro kaj decembro 1936, dum li plenumis la postenon de estro de la Defendojunto. Poste li estris la Armeon de la Centro kaj partoprenis en konataj bataloj kiel tiuj de Jarama, Guadalajara aŭ Brunete, kaj poste la Grupon de Armeoj de la Centra Regiono. Tio igis lin la respublika militestro de la zono sudcentra. Dum la trairado de la milito li koncentris plian militan povon ol iu ajn alia respublika generalo.​

Li kritikis la efikon de la milito por la Respubliko, kaj en marto 1939 li apogis la nomitan puĉo de Casado kaj akceptis prezidi la Nacian Defendokonsilantaron kiu klopodis negocadi, sed malsukcese, la finon de la milito. En la lastaj tagoj de la milito li forlasis Hispanion kaj foriris al ekzilo, unue en Francion kaj, poste, en Meksikon, kie li mortis.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Engel, Carlos (1999). Historia de las Brigadas Mixtas del Ejército Popular de la República. Madrid, Almena. 84-922644-7-0.
* Thomas, Hugh (1976). Historia de la Guerra Civil Española. Barcelona: Círculo de Lectores. ISBN 84-226-0874-X.

Kategorio:Hispanaj generaloj
Kategorio:Skoltismo en Hispanio
Kategorio:Dua Hispana Respubliko
Kategorio:Homoj de la Hispana Enlanda Milito
Kategorio:Homoj de la Rif-milito
Willem Valk

**Willem Johannes Valk** (Zoeterwoude, 22-an de oktobro 1898 – Bennebroek, 6-an de novembro 1977) estis nederlanda plastik-artisto, antaŭ ĉio li konatiĝis kiel skulptisto. Li ankaŭ nomiĝis la ne-oficiala urba skulptisto de la komunumo Groningen.

## Vivo kaj laboro 
Willem Valk estis la kvina infano kaj plej juna filo de Hendrik Valk, formplanisto ĉe la pliposta manufakturo *Van Kempen en Begeer*. Li ne fariĝis la nura artisto de la familio, lia frato Hendrik Valk (filo), fariĝis konata pentristo.
Je konsilo de la patro li trapasis edukadon kiel arĝentaĵisto je la Reĝa Akademio pri Vidaj Artoj (*Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten*, d:Q511291) en Hago, por kiu li en 1919 sukcesis. Post tio li sekvis kurson por modlado kaj laboris dum kelka tempo kiel ĉizisto en Amsterdamo kaj kiel lignaĵisto en Hago.
eta|maldekstra|La unua verko en Groningen, la urboblazono ĉe la "Malseka ponto"
[eta|meza|Busto de [Rabenhaupt ĉe la urbo domo Groningen. (Lia lasta verko)]]

## Fotaro 

Appingedam - Oorlogsmonument (1954) van Willem Valk - 3.jpg|Militmonumento (Appingedam)
Assen - Provinciaal gedenkteken (1951) van Willem Valk - 2.jpg|Provinca memoraĵo (Assen)
Delfzijl - De Zee (1939) van Willem Valk - 2.jpg|Virina figuro (Delfzijl)
Groningen - De Faun - 17.jpg|De Faun (Groningen)
20090421 Graf Jan Schaper Esserveld Groningen NL (voorzijde).jpg|Tombomonumento por Jan Schaper (Groningen)
Groningen_-_Willem_Valk_-_Bevrijdingsplaquette.jpg|Liberiĝoplaketo (Groningen)
Politieagent door Willem Valk Groningen.jpg|Fasadoŝtono *Policano* (Groningen)
Groningen_Valk_grafmonument_Blaauw.jpg|Tombomonumento Blaauw (Groningen)
Wim_Haver_%26_Willem_Valk_-_Behoudenis_der_Kranken.jpg|Fasadoŝtono kune kun Wim Haver (Groningen)
Willem_Valk_-_De_oude_man.jpg|*La maljunulo* (Groningen)
Willem_Valk_-_Stern_op_bol.jpg|*Ŝterno* (Groningen)
Harlingen - Sint-Joris en de draak (1950) van Willem Valk.jpg|Sankta Georgo kaj la drako (Harlingen)
Hoogezand - Heideschaap (1958) van Willem Valk.jpg|*Erikeja ŝafo* (Hoogezand)
Hoogeveen_-_Willem_Valk_-_Veenmol.jpg|*Talpa grilo* (Hoogeveen)
Bijenkorf_Willem_Valk_Westerplantage_Leeuwarden.JPG|*Abelujo* (Leeuwarden)
Boer_Willem_Valk_Friesland_Bank_Zaailand_leeuwarden.JPG|*Terkultivisto* (Leeuwarden)
De_ziener_door_Willem_Valk_Sleen.jpg|*La vidanto* (Sleen)
Parkheem_Willem_Valk_Stadskanaal.jpg|*Parkheem* (Stadskanaal)
Warffum - Het inwendige oor (1962) van Willem Valk.jpg|Interno de orelo (Warffum)

Kategorio:Nederlandaj skulptistoj
Kategorio:Arĝentaĵistoj