open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Emilia Gastón Burillo

**Emilia Gastón Burillo** (naskiĝis la 2-an de junio 1904, mortis la 14-an de junio 1988) estis la unua konata denaska Esperanto-parolanto. 

Ŝi estas la filino de Emilio Gastón kaj Maria Carmen Burillo Auger el Hispanio. Ŝi kreskis kun Esperanto kiel denaska lingvo.  En 1906 naskiĝis ŝia fratino, Inés Gastón, kiu ankaŭ estas denaska parolanto de Esperanto kaj kiu fariĝis la sekretario de Hispana Esperanto-Federacio.

## Vidu ankaŭ 
Denaskaj Esperanto-parolantoj

## Eksteraj ligiloj 
* *Federación Española de Esperanto (Hispana Esperanto-Federacio)*

## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Kategorio:Denaskaj esperantistoj
7547 Martinnakata

'*7547 *Martinnakata'''* estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Martin Nakata*, profesoro kaj Adjunkta Vice-Kanceliero (Indiĝena Eduko kaj Strategio) ĉe la Universitato James Cook en Townsville, Aŭstralio. Li estas indiĝeno el la insulo *Naghir'' en la Toresa Markolo. Li gvidas esplorajn kaj edukajn kursarojn ĉe la interfaco inter Indiĝena astronomio kaj Okcidenta astrofiziko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
Unikso-tempo

**Unikso-tempo** (angle '**), tiel nomata pro sia origino en Unikso, aŭ **POSIX-tempo''', reprezentas tempopunktojn laŭ la nombro da sekundoj pasintaj de la 1-a de januaro 1970, noktomezo laŭ UTC.

Ekzemple, la Unikso-tempo je la punkto, kiam tiu ĉi paĝo estis ŝarĝita, estas , t.e.  sekundoj pasis de la 1-a de januaro 1970.

Kategorio:Komputiko
Kategorio:Kronologio
Kategorio:Unikso-similaj sistemoj
Edith Alleyne Sinnotte

**Edith Alleyne SINNOTTE** estis angla verkistino en Esperanto.

Ŝi naskiĝis en Liverpool, Anglio, en 1871. Post la forpaso de ŝia patro, la juna Edith transloĝiĝis al New Brighton, kie ŝia patrino gvidis modestan gastejon. Poste la tuta familio transloĝiĝis denove al Surrey, kaj de tie la familio migris al Aŭstralio ĉirkaŭ 1890. En Aŭstralio Edith, jam 59-jara, edziniĝis la unuan kaj solan fojon. Ŝi mortis en Balwyn, Viktorio, Aŭstralio, en 1947.

Ŝia romano «Lilio» (194-paĝa) eldoniĝis en Londono ĉe Brita Esperantista Asocio, en 1918. Temas pri la unua romano en Esperanto fare de virino.
## Recenzoj
Pri *Lilio*

## Eksteraj ligiloj 
* La romano *Lilio* en PDF-versio.

Kategorio:Esperanto-verkistoj
Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Aŭstraliaj esperantistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Feminismaj_verkistoj
7548 Engström

'*7548 *Engström''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la sveda desegnisto kaj verkisto Albert Engström (1869–1940). Li naskiĝis en Lönneberga (provinco Småland), kaj iris lerni en Upsalon en 1889, kie li studis la grekan kaj la latinan lingvojn, antaŭ iri lerni pri artoj en Gotenburgo. Verŝajne plej bona sveda karikaturisto, li estas plej konata pro siaj nigrablankaj desegnoj ilustrante tre mallongajn rakontojn. Li estis ankaŭ elstara verkisto, fakiĝinta en mallongaj rakontoj. Nomumita profesoro pri desegno en la Sveda Akademio de Arto, li iĝis membro de la prestiĝa Sveda Akademio en 1922.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Claes-Ingvar Lagerkvist
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
7551 Edstolper

'*7551 *Edstolper'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona geologo *Edward M. Stolper'', profesoro pri geologio ĉe la Kalifornia Instituto de Teknologio. Li estas pioniro en la uzo de eksperimentaj, analizaj, teoriaj, kaj komputaj studoj por kompreni la originon kaj evoluo de magmorokaĵoj sur la Tero kaj sur aliaj planedoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
László Csaba

**László CSABA** [lAslO ĉaba], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csaba László** estas hungara ekonomikisto, profesoro, membro korespondanta (2007), ordinara (2013) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea.

László Csaba http://mta.hu/oldmta/?pid=421&TID=110 naskiĝis la  1954 en Budapeŝto.

## Biografio 
László Csaba abiturientis en sia naskiĝurbo en 1972, poste li akiris diplomon en Ekonomia Universitato pri Marx Károly en 1976, fine post 2 jaroj li doktoriĝis. Li komencis sian karieron en instituta filio de MTA. En 1991 li ekinstruis en ĉeflernejo, poste en Universitato de Debrecen kaj Mez-Eŭropa Universitato. Li estis gastprofesoro ekzemple en Milano en 1991, en Helsinko en 1993, en Berlino en 1998. En 1996 li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. Li ofte partoprenas en redaktadoj de fakrevuoj. Li ricevis 4 premiojn inter 2003-2012. Li havas edzinon, kiu naskis filon kaj filinon.

## Verkaro (elekto) 
* *Kelet-Európa a világgazdaságban* (Orienta Eŭropo en la mondekonomio) 1984
* *Economic Mechanism in the GDR and Czechoslovakia: a Comparative Analysis* 1983
* *A fölemelkedő Európa* La ekprosperanta Eŭropo) 2006

## Fontoj 
* biografieto kun foto
* hompaĝo

Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Concord (Kalifornio)

**Concord** (antaŭe **Todos Santos**) estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Contra Costa. Ĝi estas la plej granda urbo de la kantono kaj ĝi estas antaŭurbo de San Francisco kaj Oakland.
eta|Situo de Concord en Kalifornio kaj en la kantono

## Bazaj informoj 
* Areo: 79&nbsp;km²
* Loĝantaro: 122.067 (en 2010)
* Supermara alteco: 26 m
* Horzono: UTC-8h (en somero UTC-7h ) 
* Poŝtkodoj: 94518-94521
* Telefonkodo: 928
eta|maldekstre|Urbomezo en Concord

## Geografio 
Concord situas ĉe golfo en la sudokcidenta landparto de Usono, en la meza parto de la subŝtato. Oakland troviĝas 35, San Francisco 47, San Jose 82, Sakramento 105 km.

## Historio 
En la nuna Concord komence indianoj vivis. En 1772 hispanoj komencis transiri la areon, sed ili ankoraŭ ne ekloĝis tie. *Todos Santos* ("ĉiuj sanktuloj") fondiĝis en 1869 (la nomo estis ŝanĝita al Concord post monatoj) kaj urbiĝis en 1905. La poŝtejo malfermiĝis en 1872. Komence Concord estis agrikultura urbeto, kie oni okupiĝis pri vinberoj, juglandoj, tritikoj, fojnoj kaj eĉ tomatoj. La urbeto Cowell (nun integrigita al Concord) produktis cementon.

## Trafiko 
eta|dekstre|Foto pri Concord
Concord havas flughavenon (Buchanan Field Airport) sen nuntempa pasaĝeroservo. El la urbego ĉefvojoj kaj fervojoj kuras al San Francisco kaj Stockton (Kalifornio), ĉefvojo kuras tra la golfo al Vallejo.

## Klimato 
Concord situas en mediteranea klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La temperaturo averaĝe varias inter 10-, en julio kun rekordo  , en decembro kun rekordo . Jare pluvas po 467&nbsp;mm. La pluvo kulminas en februaro, en julio praktike ne pluvas.

## Vidindaĵoj 
* koncertejo "Sleep Train Pavilion"
* arboreto
* teatro 
* diversaj parkoj

## Ĝemelurboj 
eta|dekstre|Mapo pri Kalifornio, kie estas trovebla Concord proksime de San Francisco
*  Kitakami, Japanio (1974)

## Fontoj 
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de WikiTrans, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio

Kategorio:Urboj de Kalifornio
Ferenc Cságoly

**Ferenc CSÁGOLY** [ĉAgoli], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Cságoly Ferenc** estas hungara arkitekto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (2007).

Ferenc Cságoly http://mta.hu/oldmta/?pid=421&no_cache=1&LANG=h&TID=1110&cHash=f0e794be94 naskiĝis la  1948 en Nagykanizsa.

## Biografio 
Ferenc Cságoly frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1967-1972, poste li komencis planadi diversajn konstruaĵojn en instituto. Inter 1974–1979 li laboris en Eger, poste li revenis al Budapeŝto. Profitanta la politikajn eblecojn li fondis privatan firmaon en 1991. Baldaŭe li instruis konstruteknikon. Li ricevis premion Kossuth en 2003, inter 1972-2007 ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* liaj skribaĵoj:
** *Középületek* – lernolibro por arkitektoj
** *Hatalom és építészet* (Potenco kaj arĥitekturo) 2006
** *Az építészet útjai és tévútjai* (Vojoj kaj misvojoj de la arĥitekturo) 2005
* liaj konstruaĵoj: diversaj loĝdomoj, pavilonoj, infanĝardenoj, lernejoj, hoteloj, kulturdomoj, oficejoj, urbaj kolonioj, urbocentroj
* liaj planoj aperis en ekspozicioj ankaŭ eksterlande

## Fontoj 
* hungare 
* biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
7546 Meriamo

**7546 Meriamo** estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Meriamoj, grupo da indiĝenaj aŭstralianoj en la insuloj de la orienta Toresa Markolo unuigitaj de komuna lingvo, kiuj disvolvis kompleksan sistemon de astronomiaj konoj, kiuj malfermis la vojon de la moderna etnografio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
Ignác Alpár

[eta|Palaco Anker en [Placo Deák Ferenc]]
eta|Memortabulo pri Ignác Alpár
**Ignác ALPÁR,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Alpár Ignác** estis elstara hungara arkitekto, profesoro.

Ignác Alpár naskiĝis kiel *Schöckl Ignác* la  1855 en Pest (urbo). Li mortis la  1928 en Zürich.

## Biografio 
Ignác Alpár iĝis masonisto en 1873, poste li lernis de Alajos Hauszmann, poste li plulernis en Berlino. Inter 1882–1889 li jam instruis en Budapeŝto en la universitato kune kun Alajos Hauszmann kaj Imre Steindl. En 1883 li edziĝis. En 1888 li forlasis la instruadon kaj li fondis firmaon, dume li ofte studvojaĝis en Eŭropo. En la 1890-aj jaroj li planis sian ĉefverkon: Fortikaĵo Vajdahunyad. Baldaŭe li okupiĝis precipe pri bankoj (Hungara Nacia Banko) kaj ministerioj. Liaj planaĵoj estas videblaj en la tiutempa Hungarujo, aktuale ankaŭ en Slovakio, Rumanio, ktp. En 1918 li vidviĝis kaj poste li denove edziĝis kaj poste li ne plu laboris.

## Verkaro (elekto) 
Li planadis ekzemple preĝejojn, departementajn domojn, lernejojn, kazernojn, kastelojn, impomajn loĝdomojn, fabrikojn, banejojn. Aparte menciindas Palaco Anker.

## Memorigiloj 
* memormedalo fondita en 1958
* skulptaĵo en Zugló antaŭ *Fortikaĵo Vajdahunyad* farita en 1931
* memortabulo en Budapeŝto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Filfla

eta|dekstre|250px|Insulo Filfla
**Filfla** (aŭ en Esperanto **Filflo**) estas malgranda, kruta, neloĝata insuleto je 5 km sude de Malto, kaj estas la plej suda punkto de la Malta Insularo kune kun *Filfoletta*, nome multe pli malgranda roka insuleto je 100 m sudokcidente de Filfla, fakte la plej suda punkto de Malto.

La nomo ŝajne devenas el *filfel*, araba vorto por nigra pipro.

Filflo havas areon de nur 6 ha kaj estas nestabila ebenpinta altebenaĵo el kalkoŝtono ĉirkaŭata de 60 metrojn altaj klifoj. La ununura konata konstanta strukturo dur ĝi estis kapelo konstruita ene de kavo en 1343, kiu estis detruita de tertremo en 1856, kiu daligis ankaŭ parton de la insulo.

Ĝis 1971 the Reĝa Mararmeo kaj la Reĝa Aerarmeo uzis tiun insulon por celpafa praktiko.

Ĝi iĝis birdorezervejo en 1980. Tri gravaj specioj de marbirdoj reproduktiĝas sur tiu insuleto: nome la Malgranda petrelo (ĉ. 5,000 paroj, nome plej granda kolonio en Mediteraneo), la Flavbeka pufino (ĉ. 200 paroj) kaj la Flavkrura mevo (ĉ. 130 paroj). Tipo de lacerto (nome *Podarcis filfolensis* ssp. *filfolensis*) kaj de heliko (*Lampedusa imitatrix gattoi*) estas endemiaj de Filflo. Estas ankaŭ granda natura tipo de poreo, kiu kreskiĝas ĝis 2 m alte.

Kategorio:Malto
Kategorio:Insuloj de Mediteranea Maro
Kategorio:Neloĝataj insuloj
Károly Vilhelm

**VILHELM Károly** estis rumania hungara, hungara pentristo, artkritikisto. Li naskiĝis en Arado la 21-an de junio 1943 kaj mortis en Pilisszántó la 1-an de decembro 2011. 

## Biografio
Károly Vilhelm diplomitiĝis en la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo (1967). Inter 1967–74 li instruis desegnon kaj arthistorion en la Porinstruista Altlernejo de Târgu Mureș. En 1974 li translokiĝis en Hungarion. Inter 1976–78 li estis Derkovits-stipendiulo.

## Libro
**Festett famennyezetek*. Buk. 1974.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon 
*Artportal.hu 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Stacio Wien Hauptbahnhof

eta|La kajoj de la stacio nokte
**Wien Hauptbahnhof** (*Hauptbahnhof* = ĉefstacio) estas trairebla fervoja stacio en Vieno, la ĉefurbo de Aŭstrujo.

Post ĝia parta malfermiĝo en decembro 2012, en ĝi haltas nur regionaj trajnoj. Post ĝia plena malfermiĝo en decembro 2014, tie haltos ankaŭ malproksimcelaj kaj internaciaj trajnoj.

## Historio 
Proksime al la nuna situo de la stacio Wien Hauptbahnhof, ĝis decembro 2009 troviĝis la stacio Wien Südbahnhof, kiu kombinis en unu konstruaĵo du kapstaciojn ortajn unu al la alia: unu por la Aŭstruja Suda Fervojo kaj unu por la Aŭstruja Orienta Fervojo.

[eta|Foto prenita el la provizora [belvedero *Bahnorama* dum la konstruado]]
En 2009 fermiĝis tiu stacio, krom la (tamen mallongigitaj) kajoj de la orient-fervoja parto, kaj la subtera S-Bahn-stacio. Ĝi estis parte malfermita la 9-an de decembro 2012, anstataŭante la ĝis-tiaman provizoraĵon por la regiona trafiko de la Aŭstruja Orienta Fervojo (la menciitajn mallongigitajn kajojn).

## Situo 
Ĝi situas en la 10a distrikto, Favoriten, ĉe la Viena Zono, kaj estas konektita per unu metroa, tri tramaj, du urbaj kaj pluraj regionaj aŭtobusaj linioj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Aŭstrio
Kategorio:Transporto en Vieno
Péter Rajka

**RAJKA Péter** estis hungara inĝeniero, entreprenisto. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 11-an de februaro 1807 kaj mortis en Koloĵvaro la 28-an de aprilo 1897.
eta|Péter Rajka

## Biografio 
Péter Rajka de 1837 li studis tri jarojn en la teknikuniversitato de Vieno, kaj poste reveninte en 1840, li fondis maŝinfarejon en Koloĵvaro. Li estis tiel la pioniro de maŝinfabrikado en Transilvanio.

## Fonto 
* SOMAI JÓZSEF: *Rajka Péter halálának 130. évfordulójára* Közgazdász Fórum - 4-a numero 2006.

Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
7560 Spudis

'*7560 *Spudis'''* estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usonaj geastronomoj kaj geedzoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona geologo Paul D. Spudis, fakulo pri luna geologio kaj pri la origino kaj evoluo de la luna krusto. Li estas en la scienca direktorato de la Luna kaj Planeda Instituto kaj estro de la scienca teamo por la luna misio *Clementine''. Li ankaŭ studis la geologion kaj la mekanismon de krateroj sur la .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Malkovrita de Eugene M. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Sinagogo de Bonn

La **sinagogo** en la kvartalo *Gronau* de Bonno, en la nordo de la "federacia kvartalo" tuj sude de la bonna konstruaĵo de la nacia ministerio de eksteraj rilatoj, estis starigita en 1959. Temas pri la nun sola sinagogo en Bonno; la konstruaĵo estas protektata monumento.

## Historio 
En la historia juda kvartalo de la urbo Bonno, instalita en 1715, meze de la 18-a jarcento estis starigita sinagogo; en 1879 estis inaŭgurita nova sinagoga konstruaĵo borde de la rivero Rejno. Ekde la jaro 1932 ankaŭ ekzistis "orienteŭropa juda preĝsalono" de ortodoksa judismo. En 1933 la urba juda komunumo havis proksimume 1200 membrojn.

eta|maldekstra|memorejo el ŝtonoj de la sinagogo de 1879 borde de la rivero Rejno
La sinagogo kadre de la pogromoj de novembro 1938 estis detruita kaj pli poste la ruinoj estis forigitaj. Post la Dua Mondmilito la teritorio, proksime de la urbocentro, estis aŭtoparkejo ĝis la mezo de la 1980-aj jaroj. Ĉe la apuda rejna promenejo estis starigita memoriga monumento pri la sinagogo. Tiam publikiĝis planoj ke en la sinagoga loko estu starigata luksa hotelo. Multaj bonnaj sociaj iniciatoj, inter ili ankaŭ la loka Esperanto-grupo, forte engaĝiĝis kontraŭ tiu plano kaj favore al juda kaj priholokaŭsta muzeo de la tiutempa germania ĉefurbo en la loko de la eksa sinagogo. La esperantlingva bulteno GEJ-gazeto raportis pri la lokaj protestoj. Tamen la planoj ne estis ŝanĝitaj kaj la nova hotelo konstruiĝis.maldekstre|eta|la nova bonna sinagogo en 2011Post la Dua Mondmilito la urba juda komunumo komence konsistis nur el malmultaj salonoj, kiuj ekde la jaro 1947 por preĝado uzis ĉambron en privata domo. Ekde la jaro 1949 la nova funkcio de Bonno kiel registara sidejo de la Federacia Respubliko de Germanio rezultis en ampleksa pligrandiĝo de la urba juda komunumo, tiel ke pliurĝiĝis la neceso de propra komunuma kunvenejo kaj preĝejo. Pri la planado taskiĝis la arkitekto *Helmut Goldschmidt*. Post ekkonstruo en aprilo 1958, la sinagogo ĉe la norda rando de la tiama parlamenta kaj registara kvartalo jam la 26-an de majo 1959 per solenaĵo povis esti inaŭgurita. La strato de la sinagogo ricevis la nomon "Tempelstraße", do "templa strato", reference al la juda templo.

## Arkitekturo 
La komplekso konsistas el duetaĝa sinagogo en la orienta parto (pli proksime de la rivero Rejno) kaj de origine same du-etaĝa (poste pliampleksigita al trietaĝa) komunuma centro en la okcidenta parto. Ambaŭ konstruaĵoj estas ligitaj per centra vitra enirejo.

## Eksteraj ligiloj 
* Ulrich Knufinke: *germanlingvaj informoj pri la sinagogo Tempelstraße en retejo de la *Zentralrat der Juden in Deutschland'' (la centra konsilio de judoj en Germanio)
* informoj pri la „Neue Synagoge Tempelstraße” en le retejo KuLaDig, Kultur.Landschaft.Digital. (kultura pejzaĝo cifereca, vidita en novembro 2012)

## Notoj 
Kategorio:Bonn
Bonn
Károly Ziegler (kuracisto)

**ZIEGLER Károly** [cigler] estis hungara kuracisto kaj verkisto. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 25-an de decembro 1872 kaj mortis en Budapeŝto en 1938. 

## Biografio
Károly Ziegler diplomitiĝis en Universitato Ferenc József de Koloĵvaro. Li estis du jarojn klinikasistanto, poste distrikta vickuracisto, poste ĉefkuracisto de departemento Maros-Torda. Dum la unua mondmilito li estis regimentkuracisto. Ĝis la jaroj 1930-aj li estis por jaroj distrikta kuracisto de Târgu Mureș. De 1919 li estis redakciano de revuo *Zord Idő* kaj li publikis tie novelojn, kritikojn, poemojn, tradukaĵojn el franca lingvo. Li estis komitatano de KZST. 

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Hidrobatenoj

**Hidrobatenoj**, *Hydrobatinae*, estas unu el du subfamilioj de ŝtormopetreloj. La distribuado de la subfamilio estas hegemonie en la norda hemisfero, dum la distribuado de la plej specioj el la frata subfamilio Oceanitenoj estas en la suda hemisfero. Tiu subfamilio Hidrobatenoj enhavas du (foje tri) genrojn en kiuj estas 14 specioj. Ili estis la unua grupo de ŝtormopetreloj kiuj disiĝis el la prapetrela aro, kaj pro tio kelkaj fakuloj sugestis, ke ili konstituu separatan familion disde el la ŝtormopetreloj de la Oceanitenoj.

* **Subfamilio Hidrobatenoj**
** Malgranda petrelo *Hydrobates pelagicus*
** Forkvosta petrelo *Oceanodroma leucorhea*
** Macudaira petrelo *Oceanodroma matsudairae*
** Eta petrelo, *Oceanodroma microsoma*
** Galapaga petrelo aŭ Kojnpuga petrelo, *Oceanodroma tethys*
** Madejra petrelo, *Oceanodroma castro*
** Kaboverda petrelo, *Oceanodroma jabejabe*
** Montejra petrelo, *Oceanodroma monteiroi*
** Svinhoa petrelo, *Oceanodroma monorhis*
** Guadalupa petrelo, *Oceanodroma macrodactyla* (eble formortinta)
** Tristrama petrelo, *Oceanodroma tristrami*
** Markhama petrelo, *Oceanodroma markhami*
** Nigra petrelo, *Oceanodroma melania*
** Cindropetrelo, *Oceanodroma homochroa*
** Ringopetrelo, *Oceanodroma hornbyi*
** Forkovosta petrelo, *Oceanodroma furcata*

## Referencoj 
Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Demokrácia

**Demokrácia** [demokra:cia] estis socia semajngazeto aperinta en 1925-26 en Rumanio hungare, rumane kaj germane.

## Redaktoroj
Demokrácia estis eldonita de Alfréd Renovich, ĝia respondecredaktoro estis Olivér Trauer. 

## Kunlaborantoj
Sándor Asztalos, Gyula Bach, Endre Kubán, Vilmos Stepper. 

## Fonto
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Hungarlingvaj gazetoj en Rumanio
Kategorio:Rumanaj gazetoj
Kategorio:Germanaj gazetoj en Rumanio
7553 Buie

'*7553 *Buie''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Marc W. Buie de la observatorio Lowell, kiu grave kontribuis al la planeda astronomio. Li identigis akvan glacion sur Karono, la satelito de Plutono, kalkulis limojn pri la albedo kaj disdono de frosto sur Plutono kaj Karono, kaj plibonigis niajn sciojn pri la orbito de Karono. Buie ankaŭ estas kunmalkovrinto de pluraj  kaj li disvolvis larĝan variaĵon da astronomiaj programaroj uzitaj en la observatorio Lowell kaj aliloke.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Sinagoga placo de Hajdelbergo

En la **sinagoga placo de Hajdelbergo** - germane *Heidelberger Synagogenplatz* - situis la urbocentra sinagogo de la historia rezideja kaj universitata urbo Hajdelbergo. Kiel multaj aliaj samspecaj historiaj konstruaĵoj, ĝi estis forbruligita la 10-an de novembro 1938 kadre de la pogromoj de novembro 1938. La preĝejo estis planita fare de la arkitekto *Hermann Behaghel* kaj starigita en 1877 kaj 1878, post kiam la antaŭe kiel urba juda centro uzita domo „Zur blauen Lilie“ iĝis tro malgranda por la urba juda komunumo.

maldekstre|eta|la sinagoga placo de Hajdelbergo
maldekstre|eta|memorŝtono
La memorejo de la en 2001 novdezajnita sinagoga placo nun en la pavimo per blanka marmoro montras la lokon de la fundamentaj muroj de la sinagogo. Griza granito montras la eksajn fenestrojn kaj la enirejan pordegon. Dek du sabloŝtonaj kuboj memorigas pri la dek du triboj de Izraelo kaj simboligas la eksajn sinagogajn sidlokojn.

Hajdelbergo
Kategorio:Hajdelbergo
7554 Johnspencer

'*7554 *Johnspencer'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo *John R. Spencer'' de la observatorio Lowell, pro lia pionira plurfaka laboro en planedoscienco. Li detale kaj precize studis la econ de la Galilejaj satelitoj kaj studis la vulkanismon de Iono per observadoj elde Tero.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Oceanodroma

***Oceanodroma*** estas genro de ŝtormopetreloj. La genro nune enhavas 15 speciojn. Unu specio, nome la Guadalupa petrelo (*Oceanodroma macrodactyla*), estas plej verŝajna formortinta.

En 2010 la IOK aldonis la specion de la Kaboverda petrelo (*Oceanodroma jabejabe*) al sia listo de disiĝoj el akceptitaj specioj, laŭ Bolton et al. 2007. Tiu specio estis disigita el la Madejra petrelo (*Oceanodroma castro*).

## Specioj 
* Forkvosta petrelo *Oceanodroma leucorhoa*
* Macudaira petrelo *Oceanodroma matsudairae*
* Eta petrelo, *Oceanodroma microsoma*
* Galapaga petrelo aŭ Kojnpuga petrelo, *Oceanodroma tethys*
* Madejra petrelo, *Oceanodroma castro*
* Kaboverda petrelo, *Oceanodroma jabejabe*
* Montejra petrelo, *Oceanodroma monteiroi*
* Svinhoa petrelo, *Oceanodroma monorhis*
* Guadalupa petrelo, *Oceanodroma macrodactyla* (eble formortinta)
* Tristrama petrelo, *Oceanodroma tristrami*
* Markhama petrelo, *Oceanodroma markhami*
* Nigra petrelo, *Oceanodroma melania*
* Cindropetrelo, *Oceanodroma homochroa*
* Ringopetrelo, *Oceanodroma hornbyi*
* Forkovosta petrelo, *Oceanodroma furcata*

Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
7561 Patrickmichel

'*7561 *Patrickmichel''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la franca ĉiel-mekanikisto kaj inĝeniero Patrick Michel, direktoro de esploro en la CNRS kaj fakulo pri la . Li estis la unua, kiu komputis la lokojn kaj fortojn de la  en la interna sunsistemo. Li ankaŭ enketis pri la diversaj efikoj, kiuj influas la evoluon de terrenkontaj kaj . Michel laboris pri la evoluo de 433 Eroso kaj montris, ke kvankam eblas, ke ĉi-tiu objekto alfrapus Teron en malproksima estonteco, la probablo de tia evento restas malgranda.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Hidraŭlika fendado

**Hidraŭlika fendado**, **hidraŭlika rompado** aŭ **hidraŭlika frakasado** ( aŭ , el kio **hidrofrakturado** aŭ **frakado**) estas metodo por ekspluati precipe tergason aŭ nafton el rokoj, per profunda borado kaj enpremado de kemiaĵoj. 

Ĉar oni uzas tre povegajn sistemojn atingi grandajn profundaĵojn, tuj post la apero de tiaj ekspluatadaj metodoj, aperis kritikaro, ke ĝi povas esti ege danĝera por la medio: nome poluado, okazigo de tertremetoj ekzemple en Hispanio (en Ĥaeno kaj Granado) aŭ teraj malstabilecoj ktp. En kelkaj regionoj jam ekis kontraŭstaroj por haltigi tiun nesufiĉe pruvitajn metodojn, ekzemple en  en norda Hispanio aŭ en Britio kie la Tribunalo de Preston verdiktis malliberigan punon kontraŭ manifestaciantoj, normale rezervita al la plej gravaj krimuloj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Premnafto
* Skistogaso
* Naftejo Vaca Muerta

## Eksteraj ligiloj 
* Frakasado igos Usonon energio-sendependa en Monato, julio 2013.

Kategorio:Tergaso
Kategorio:Nafto
Kategorio:Ekologio
Insulo Baccalieu

**Insulo Baccalieu** estas 5&nbsp;km² neloĝata insulo ĉe la norda parto de Golfo Koncipiĝo ĉe la komunumo Red Head Cove, Kanado. Ĝi estas separata el la insulo Novlando fare de Baccalieu Tickle, nome malgranda markolo kaj abunda fiŝkaptejo.

La nomo 'Baccalieu' derivas ĉu el la portugala *bacalhau*, ĉu el la hispana *bacalao* aŭ el la eŭska *baccalos*, ĉiuj signife moruo. Fruaj portugalaj mapoj datantaj antaŭ la Kolumbaj veturoj indikas insuloj oriente de Azoroj nome Terra do Bacalhau kiuj povus esti la tuta insulo Novlando. Moderna insulo Baccalieu estis konataj al eŭropanoj laŭ tiu nomo ekde almenaŭ 1556, kiam ĝi ekaperis en la mapo de Gastaldi kiel "Bacalaos".

## Lumturoj 
Estis du lumturoj en la insulo Baccalieu el kiuj ambaŭ estas nune aŭtomatigitaj. La lumturo de la norda pinto jam ne plu funkcias kaj estis malŝaltita komence de la 1990-aj jaroj. Tiu lumturo estis anstataŭigita kiel helpo al navigado per aŭtomatata lumo sur skeleta turo.

## Ekologia rezervejo 
## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Baccalieu Trail
* Historical Baccalieu Trail 
* Newfoundland Heritage Site
* Lighthouse Digest 
* Baccalieu Island Ecological Reserve homepage
* PDF mapo de la insulo kaj de la rezervejo 

Baccalieu
Kategorio:Novlando
Baccalieu
Nomenklaturo de Ĝeneralaj Ornamfloraj Vegetaĵoj

**Nomenklaturo de Ĝeneralaj Ornamfloraj Vegetaĵoj** estas libro eldonita de la Guanĝi-a Botanika Instituto kaj de la Guilin-a Esperanta Asocio okaze de la 71-a Universala Kongreso de Esperanto en Pekino, Ĉinujo, en 1986. La libro estas 101-paĝa kaj enhavas kvarlingvan liston de nomoj de ornamaj plantoj. La listo estas laŭalfabete ordigita surbaza de la latina scienca nomo. Tiu ĉi estas akompanata de la angla, Esperanta kaj ĉina nomoj. La libro mencias pli ol 500 plantospeciojn el ĉiuj kontinentoj.

La uzitaj Esperantaj nomoj estas ĉiam dunomaj, kaj sufiĉe ofte estas transskriboj de la latinaj nomoj.

Ekzemple : *Pelargonium graveolens* - Pelargonio graveola; *Papaver nudicaula* - Papavo nudkaula

## Vidu ankaŭ
*Fakverko:Botaniko

## Eksteraj ligiloj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Botaniko
Kategorio:Nomenklaturo
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Golfo Liverpool

[eta|300px|dekstra|Elsatelitaj bildoj de [NASA pri la Golfo Liverpool, montrante (laŭhorloĝe) la riverojn Ribble, Mersey, Dee kaj Clwyd.]]
**Golfo Liverpool**, aŭ en angla origine *Liverpool Bay*, estas golfo ĉe la Irlanda Maro inter nordorienta Kimrio, Cheshire, Lancashire kaj Merseyside oriente de la Irlanda Maro. La golfo estas klasika ekzemplo de regiono de nesalakva influo. La golfo Liverpool historie suferis pro malpliigita oksigenenhavo pro iama amasa elĵeto de rubaĵo, laŭ C.Michael Hogan.

La riveroj Alt, Clwyd, Dee, Ribble kaj Mersey elfluas en la golfo. Tiu estas plena el vrakoj kaj havas multajn subnaĝejojn. La golfo enhavas ankaŭ kuŝejojn el nafto kaj gaso kiaj la Douglas Komplekso, kun kombina ĉiutaga produkta kapablo (Januare 2008) de 60,000&nbsp;bareloj. La brita ĉefa ĉeborda ventocentralo, nome North Hoyle, situantas ĉe la sudo de la golfo, kiu estas aktiva ŝipovojo al la dokoj de Mersey.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Britio
Santo Cristo

**Santo Cristo**, prononco: /ˈsɜ̃.tʊ ˈkɾis.tʊ/, en Esperanto: **Santo-Kristo**, estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale *Noroeste Rio-grandense*), kaj apartenas al la mikroregiono *Santa Rosa*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 14 378 loĝantoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Das Liebesmahl der Apostel

**Das Liebesmahl der Apostel** (eo: **La amomanĝo de la apostoloj**) estas verko laŭforme komparebla kun kantato por virĥoro kaj orkestro de Richard Wagner. Ĝi baziĝas sur biblia sceno el la Agoj de la Apostoloj kaj estas inter la malmultaj ĥorkomponaĵoj de Wagner la ununura eklezia.

La komponadon de la verko antaŭis la transloĝiĝo de Wagner de Parizo al Dresdeno en 1842. La 2-an de februaro 1843 Wagner fariĝis Reĝa Saksa Kortego-Kapelmajstro kaj sin deklaris preta transpreni je la granda kantofestivalo planita por julio en Dresdeno la postenon de la ĉefdirektisto de la virkanta asocio *Dresdner Liedertafel*. Wagner ricevis la mendon de komponaĵo de nova verko, kiu daŭru preskaŭ duonhoron kaj kiun prezentu ĉiuj saksaj virĥoroj. Sekve de tio Wagner interrompis sian komponadon de la opero *Tannhäuser* kaj verkis tekston surbaze de pasaĵo el la Agoj de la Apostoloj, kiu rakontas la okazintaĵojn de pentekosto ĉirkaŭ la aperado de la Sankta Spirito. En printempo okazis la rapida muzikigo; kiel ensemblo Wagner destinis tri virĥorojn (pokaze TTBB), dek du apostolojn (12B), ĉieloĥoron (16T, 12Bar, 12B) same kiel grandan orkestron kun kvarobla lignoblovistaro, grandkvantan latunblovistaron inkluzive serpento, grandan arĉinstrumentistaron, kvar timbalojn kaj du harpojn. La 6-an de julio 1843 la verko estis unuafoje prezentata en la Frauenkirche en Dresdeno je kunagado de 1200 kantistoj kaj 100 orkestromuzikistoj.

La publiko entuziasme akceptis la verkon, kiun sekvatempe la eldonejoj Breitkopf & Härtel kaj Novello plurfoje eldonis. Kvankam la peco sin tenis en la repertuaro de multaj germanaj virkantaj asocioj, Wagner mem ne aparte ĝojis pri la unua prezentado de la verko, pli malfrue li parolis nur malestime pri la verko kaj ne plu prezentis ĝin mem. De la *Dresdner Liedertafel* li liberiĝis, fordonante la direktadon al sia amiko Ferdinand Hiller.

Menciindas kiel rimarkinda efekto la malfruiĝanta uzo de la orkestro. La unuajn 25 minutojn la ĥoroj fakte kantas senakompane (nur akompanate de la du harpoj), ĝis kiam la orkestro komencas je apero de la Sankta Spirito. La enigman efikon de la ĥoroj, lokitaj plurfoje en la alto de la preĝejo ĝis en la kupolo sur diversajn balkonojn kaj parte nevideble poziciitaj, Wagner pli malfrue provis celi denove en Parsifal.

## Eksteraj ligiloj 
* priskribo de la verko

Kategorio:Verkoj de Richard Wagner
Kategorio:Sakralaj ĥorkomponaĵoj
Kategorio:Kantatoj
Maria Ana de Aŭstrio (apartigilo)

Pluraj personoj havis la nomon **Maria Ana de Aŭstrio** aŭ **Maria Ana de Habsburgo**, inter ili:

* Maria Ana de Aŭstrio (1634 - 1696), edzino de reĝo Filipo la 4-a (Hispanio)
* Maria Ana de Aŭstrio (1683 - 1754), edzino de reĝo Johano la 5-a (Portugalio)

Kategorio:Apartigiloj
Norda Rono

**Norda Rono**, en angla **Rona** kaj en skotgaela **Rònaigh**, estas malproksima skota insulo en Norda Atlantiko. Rona estas ofte menciata kiel **North Rona** aŭ **Norda Rono** por distingi ĝin el Suda Rono (alia malgranda insulo, en la Proksimaj Hebridoj). Ĝi havas areon de 109 ha kaj maksimumam alton de 108 m.

La insulo kuŝas je 71&nbsp;km nordnordoriente de Butt of Lewis kaj je 18&nbsp;km oriente de Sula Sgeir. Pli izola ol Sankta Kildo, ĝi estas la plej malproksima insulo en la Brita Insularo kiu estis iam loĝata dum longdaŭra bazo. Ĝi estas ankaŭ la plej proksima najbaraĵo al la Ferooj. Pro ties malproksimeco kaj malgranda areo, ĝi ne aperas kutime en multaj mapoj de la Unuiĝinta Reĝlando.

## Historio 
## Notoj 
## Referencoj 
* Boyd, John Morton (1986) ''Fraser Darling's Islands*. Edinburgh University Press. ISBN 0-85224-514-9
* Fraser Darling, F. & Boyd, J.M. (1969) *Natural History in the Highlands and Islands.'' London. Bloomsbury.
* Nisbet, HC kaj Gailey, R A (1962) 'A survey of the antiquities of North Rona', Archaeological Journal Vol.117, p88-115.

## Plia legado 
* *Island Going* de Robert Atkinson (Collins, 1949)
* *A Naturalist on Rona: essays of a biologist in isolation* de Frank Fraser Darling (Clarendon Press: Oxford, 1939)
* *Island Years* by Frank Fraser Darling (G. Bell & Sons, 1940)
* *Rona, the Distant Island* de Michael Robson (Acair, 1991)

## Eksteraj ligiloj 
* North Rona - Special Area of Conservation 
* Rona and Sula Sgeir - Scotland's National Nature Reserves 
* Charles Tait Fotaro de Norda Rono 
* Scheduled Ancient Monuments
* Informaro pri la preĝejo ĉe RCAHMS 

Kategorio:Hebridoj
Kategorio:Neloĝataj insuloj
Kategorio:Geografio de Skotlando
Kategorio:Insuloj de Skotlando
Kategorio:Marbirdaj kolonioj
Kategorio:Arkeologio
7555 Venvolkov

'*7555 *Venvolkov'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (ekde 1992, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa sovetunia mondfama okulkuracisto Veniamin Vasiljeviĉ Volkov (cirile: *Вениамин Васильевич Волков ''). Li faris signifajn kontribuojn al la kuracado de la kancero, traŭmatoj kaj brulvundoj al la okulo. Heroo de Socialisma Laboro kaj Ordeno de Lenin en 1982, nomita "Homo de la Jaro 1998" de la Usona Biografia Instituto, kiu faris lin dumviva ano de la instituto de la Internacia Konsilantaro pri Esploro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Ŝima Okujev

**Ŝima OKUJEV** (cirile: *Шима Хамидович Окуев*; n. 1937, Ĉeĉenio, Sovetunio — m. 1986, Grozno, Ĉeĉenio, Sovetunio) estis konata ĉeĉena verkisto kaj poetisto, membro de Unioj de verkistoj de Ĉeĉena-Inguŝa ASSR kaj de USSR.

## Biografio 
Li naskiĝis en 1937. Lia patro Ĥamid Okujev laboris en loka komitato de Komunisma Partio kaj aktive partoprenis en ĝia agado. En 1937 li estis arestita kaj malliberigita kiel «malamiko de popolo». Li mortis en 1952 post reveno el prizono.

En la 23-an de februaro 1944 la tuta ĉeĉena popolo estis deportita. En 1954 Ŝima finis la sepan lernojaron. Li komencis labori en minejo kaj laboris tie ĝis la reveno al Ĉeĉenio.

Ŝima revenis al la domo en 1957. Tiam komenciĝis lia literatura agado. Li diplomiĝis en filologia fakultato de Ĉeĉena-Inguŝa ŝtata pedagogia Instituto. Antaŭ armea servo li estis redaktoro de la loka ĵurnalo «Leninisto».

Li diplomiĝis en la Partiaj laboristoj kursoj en Supera partia lernejo de la Centra Komitato de Komunista Partio de Sovetunio. Post reveno el armeo li laboris en ĵurnaloj kaj lernejoj. En 1973 grava malsano devigis lin forlasi laboron. Li tute koncentriĝis je sia literatura laboro kiu okupiĝis pri tio ĝis sia morto en 1986.

## Verkaro 
* «Сан Шуьйта» («Mia Ŝatoj») — 1962;
* «Честь, опозоренная местью» («Honoro hontita per venĝo») — 1964;
* kolekto de poemoj «Сан безам» («Mia amo») — 1968;
* «Чорин дийцарш» («Rakontoj pri Ĉora») — 1969;
* kolekto de poemoj «Лаьмнийн аз» («Voĉo de montoj») — 1972;
* romano en du partoj «Лай тIехь цIен зезагаш» («Ruĝaj floroj en neĝo») — 1978;
* «Лаьттан дай» («Majstroj de la lando») — 1981.
* romano en tri partoj:
** «Юьхь» («Komenco») — 1985;
** «ЦIий, латтий» («Sango kaj tero») — 1987;
** «ТIеххьара верас» («La lasta reganto») — 1993.

## Diskaro 
En 2013 estis produktita KD «Сан некъ» («Mia vojo») kun kantoj bazitaj sur versojn de Ŝima Okujev.

## Eksteraj ligiloj 
* Национальное своеобразие чеченской прозы 
* Певец горного края
* Шима Окуев. Преданный сын гор

Kategorio:Rusiaj verkistoj
Kategorio:Ĉeĉenaj poetoj
Kategorio:Ĉeĉenaj verkistoj
Esperanto snel assimileren

***Esperanto snel assimileren*** (Rapide asimili Esperanton) estas lernolibro por nederlandlingvanoj, verkita de Wim De Smet kaj kun antaŭparolo fare de Grégoire Maertens. La verko aperis en Antverpeno en la jaro 1982 kaj estas speciale destinita al tiuj kiuj jam estas studintaj aliajn lingvojn kaj kapablas per memstudado lerni Esperanton en relative malmulte da tempo.

## Enhavo 
La verkisto konsideris ke en tiuj cirkonstancoj estas eble en dek kvin paŝoj, eventuale eĉ en dek kvin tagoj akiri sufiĉan superrigardon de la lingvo Esperanto kaj komencantan scipovon. Kvin aspektoj de la lingvouzo estas priparolataj: ĉiutaga vivo, leteroj, sciencaj raportoj, prozo, poezio, kaj tri lernfazoj: kompreni, skribi, paroli.

*Unua paŝo: surbaze de Esperanta teksto montriĝas ke la vorttrezoro estas komprenebla je almenaŭ 60 procentoj por sufiĉe instruita homo, kiu neniam antaŭe studis Esperanton. Pri la formo de la verbo, substantivo, adjektivo, difina artikolo ne ekzistas grandaj duboj. Eĉ vortfarado, prononco, akuzativo jam ekklariĝas ekde la komenco.
*Dua paŝo: pli pri la prononco, vortfarado, pronomoj, origino de la Esperanto-vorttrezoro. La aŭtoro kredas ke post la dua paŝo oni povas kompreni 80 procentojn de iu ajn komunlingva Esperanta teksto. 
*Tria paŝo: la korelativoj, plia uzado de la akuzativo. La pasiva Esperanto-scipovo jam sumiĝus je 95 procentoj.
*Kvara paŝo: la verbo. Ĉiu paŝo estas akompanata de ĉiam pli kompleksa letero, scienca teksto, prozaĵo, kaj taskoj. La pasiva scipovo atingus jam la 99 procentojn post honesta plenumado de la kvar unuaj paŝoj.
*Kvina paŝo: la numeraloj. La aŭtoro konsideras ke nun la unua fazo estas atingita kaj finpretigita. La sekvontaj paŝoj koncernas ekzercadon kaj ĉiam pli aktivan lernadon. En dua fazo oni lernas skribi Esperanton.
*Sesa paŝo: Mem verki tekstojn. Pridiskuto de altnivela teksto. La 16 reguloj de la "Fundamento de Esperanto". Tradukado.
*Sepa paŝo: Ripetado de la prefiksoj kaj sufiksoj.
*Oka paŝo: Ripetado de la korelativoj kaj numeraloj.
*Naŭa paŝo: Ripetado de la konjugacio de la verbo. 
*Deka paŝo: Ankoraŭ la konjugacio. Jen la fino de la dua fazo kaj la komenco de la tria kiu estas: lerni paroli.
*Dek-unua paŝo: Esperanto en la ĉiutaga vivo. Konversacio.
*Dek-dua paŝo: Leteroj en Esperanto.
*Dek-tria paŝo: Esperanto kaj sciencoj.
*Dek-kvara paŝo: Prozaĵoj en Esperanto.
*Dek-kvina paŝo: Poeziaĵoj en Esperanto.

## Eksteraj ligiloj
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Esperanto-lernolibroj
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de la FEL-biblioteko
Agno

**Agno**  estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Agno TI** estas komunumo de la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino en Svislando.
** **Agno (stacidomo)** estas fervoja stacio en Agno TI.
* **Agno (komunumaro)** estas komunumaro de la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino en Svislando.
* La **Flughaveno Agno** estas la internacia flughaveno de Lugano, situanta en la komunumo Agno.
* **Agno (torento)** estas rivero en la provinco de Vicenza en Italio.
7556 Perinaldo

**7556 Perinaldo** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la itala urbeto Perinaldo en Ligurio, naskiĝa loko de Giovanni Domenico Cassini (1625–1712). Bone organizita grupo da amatoraj astronomoj de Perinaldo estas hodiaŭ tre aktiva en popularigo de astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Střekov (burgo)

**Střekov** (germane **Schreckenstein**) estas ruino de burgo troviĝanta en Ústí nad Labem (germane *Aussig a. d. Elbe*) en Bohemia mezmontaro en Ĉeĥio. Ĝi situas sur traĥita roko super la dekstra bordo de rivero Elbo en kvartala parto Střekov, proksimume 2,5 kilometro sudoriente de urbocentro. Střekov diskoniĝis precipe pro la pentraĵo *Überfahrt am Schreckenstein* de Ludwig Richter, kiu estas rigardebla en muzeo en Dresdeno. Rimarkinda estas la lokiĝo de la kastelo sur kruta unuŝtono leviĝanta 100 metrojn tuj super la Elbo, kiu estas distingilo de norda Bohemujo. Grandaj partoj de la kastelo ankaŭ nuntempe estas konserviĝintaj aŭ estis rekonstruitaj, ekzemple la turo, la palaco kaj la fortikaĵomuroj.

## Eksteraj ligiloj 
* Priskribo de Schreckenstein 
* priskribo de Střekov 

Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en Ústí nad Labem
Kategorio:Burgoruinoj en distrikto Ústí nad Labem
Kategorio:Burgoj en Ústí nad Labem
Kategorio:Burgoj en Bohemia mezmontaro
Kategorio:Burgoj fonditaj en la 14-a jarcento
Kategorio:Gotikaj burgoj en Ĉeĥio
Ponto Kaĉidoki

La **ponto Kaĉidoki** () estas unu el la pontoj de Tokio en Japanio.
Ĝi troviĝas super la rivero Sumida, inter Cukiŝima kaj Kaĉidoki. La plej proksima ponto estas Cukuda-Ohaŝi.

La ponto estis konstruita inter 1933 kaj 1940. Ĝi estis konstruita por Internacia ekspozicio en 1940, Tokio. Sed ĝi ne okaziĝis pro la Dua Mondmilito. La ponto estas movebla ponto, sed ekde 1970 ne moviĝis.

Kategorio:Pontoj en Japanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Tokio
Kategorio:Transporto en Tokio
Endre Zrínyi

**ZRÍNYI Endre** [zrinji] estis rumania hungara arkeologo. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 3-an de marto 1927 kaj mortis en Târgu Mureș la 26-an de marto 1998.

## Biografio 
Endre Zrínyi akiris diplomon en la loka Pedagogia Altlernejo (1971), poste en UBB de Kluĵo pri historio-filozofio (1981). De 1949 li estis memvola kunlaboranto de la loka muzeo, poste de 1956 ĝis sia pensiuliĝo (1989) ĝia dungito.

## Volumo 
* *Tezaure şi descoperiri monetare din Muzeul judeţean Mureş* (kunulaŭtoroj E. Chirilă, N. Gudea, V. Lazăr, Mv. 1980).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj muzeologoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkeologoj
Agno (komunumaro)

La **komunumaro Agno ** estas administra unuo de la kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Lugano. Ĝi havis 8452 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas la samnoma komunumo Agno.

## Geografio 
La distrikto Ango etendiĝas laŭlonge de la suba parto de la rivero Vedeggio ĝis ties alfluo al la Lago de Lugano.

## Trafiko 
Tra Agno pasas la svisa aŭtovojo A2 kaj la kantona vojo de Lugano al Ponte Tresa kaj la vojo de Manno al Ponte Tresa. En Agno situas la internacia flughaveno de Lugano. Tra la komunumaro pasas la trama etspura fervojo de Lugano al Ponte Tresa.

## Komunumoj de la komunumaro Agno 
La komunumaro Agno konsistas (stato en 2013) el 5 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Agno estas la plej granda. Jen la listo:

## Eksteraj ligiloj 

!
Vallejo

**Vallejo** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Solano. Ĝi estas la plej granda urbo de la kantono. Vallejo estas nomita pri generalo Mariano Guadalupe Vallejo (la najbara urbo Benicia estas nomita laŭ sia edzino). 
eta|Situo de Vallejo en Kalifornio kaj en la kantono

## Bazaj informoj 
* Areo: 128&nbsp;km²
* Loĝantaro: 115.942 (en 2010)
* Supermara alteco: 21 m
* Horzono: UTC-8h (en somero UTC-7h) 
* Poŝtkodoj: 94589-94592
* Telefonkodo: 707
eta|maldekstre|Urbodomo de Vallejo
 
## Geografio 
Vallejo situas laŭ golfo ĉe enfluejo de rivero *Napa* en la sudokcidenta landparto de Usono, en la meza (iom okcidenta) parto de la subŝtato. Fairfield (Kalifornio) troviĝas 23 km.

## Historio 
En la nuna Vallejo la plej frue indianoj vivis. En 1843 la kampoj apartenis al meksikano. Vallejo fondiĝis en 1851 kiel efemera ĉefurbo de Kalifornio (la vera fondinto de Vallejo estis John B. Frisbie). Post jaroj oni establis gravan militŝipfarejon. En 1867 Vallejo oficiale urbiĝis.

## Trafiko 
El Vallejo aŭtovojoj kuras al Sacramento kaj Concord (Kalifornio). Pramo trafikas al San Francisco.

## Klimato 
eta|dekstre|Generalo Mariano Guadalupe Vallejo
Vallejo situas en mediteranea klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La temperaturo averaĝe varias inter 6-. La varmo kulminas en julio averaĝe kun , la malvarmo kulminas en decembro kaj januaro averaĝe kun . Jare pluvas po 517&nbsp;mm. La pluvo kulminas en februaro, julie praktike ne pluvas.

## Vidindaĵoj 
* teatro
* historia muzeo
* urbodomo
* Historia Parko

## Ĝemelurboj 
*  Trondheim, Norvegio, 1960
*  Akaŝi, Japanio, 1968
*  La Spezia, Italio, 1987
*  Baguio, Filipinoj, 1993
*  Bagamoyo, Tanzanio, 1993
*  Distrikto Jincheon, Sud-Koreio, 2001

## Fontoj 
eta|dekstre|Mapo pri Kalifornio, kie estas trovebla Vallejo laŭ golfo en proksimeco de San Francisco
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Teksto aldoniĝis al tiu artikolo helpe de Guglo, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio

Kategorio:Urboj de Kalifornio