open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Michel Charasse

**Michel Charasse**, naskiĝinta la  en Chamalières (Puy-de-Dôme), mortis la 21-a de februaro 2020, estis franca politikisto. Senatano de Puy-de-Dôme de 1981 en 1988, li estis poste nomumita ministro pri buĝeto. Reelektita kiel senatano en 1992, li estis eksigita el la Socialista Partio en 2008 kaj fariĝis membro de la Konstitucia Konsilio la .

## Biografio 
Li estis elektita urbestro de Puy-Guillaume en 1977. En 1981, post la elekto kiel prezidanto de la Respubliko de François Mitterrand, li fariĝis senatano de Puy-de-Dôme, por anstataŭi Roger Quilliot, nomumita ministro. Michel Charasse kuniĝis al la Elizea Palaco kun la titolo de konsilanto, kumulanta tiun oficon kun tiuj de parlamentano kaj de urbestro.

En junio 1988, li estis nomumita delegita ministro ĉe la ŝtatministro, ministro pri ekonomio, financoj kaj buĝeto, komisiita pri buĝeto, en la 2-a registaro de Michel Rocard, posteno, kiun li plu havis en la ministraro de Édith Cresson. Li restarigis la imposton sur la grandaj riĉaĵoj (IGF), nun solidareca imposto pri riĉaĵoj (ISF). La , li fariĝis ministro pri buĝeto en la ministraro de Pierre Bérégovoy.
Reelektita senatano de Puy-de-Dôme per la balotoj de 1992, li forlasis la registaron kaj refariĝis konsilanto de la prezidanto Mitterrand.

Pro laikaj konvinkoj, Michel Charasse rifuzis eniri preĝejon. Tiel, okaze de la funebra ceremonio de François Mitterrand la , li restis ekster la preĝejo de Jarnac, tenante la hundinon de Mitterrand per kondukilo, Baltika.

La 28-an de majo 2008, post rifuzo de lasta kompromiso proponita de ma nacia estraro, Michel Charasse kaj dek sep departementaj konsilianoj de Puy-de-Dôme estis eksigitaj el PS.

La , Michel Charasse estis nomumita membro de la Konstitucia Konsilio de la prezidanto de la Respubliko, Nicolas Sarkozy.

## Sintezo de liaj mandatoj 
* 1977 - 2010 : urbestro de Puy-Guillaume
* 1979 - 1987 : regiona konsiliano de Aŭvernjo
* 1981 - 1988 : senatano de Puy-de-Dôme
* 1988 - 1992 ; 1998 - 2001 : vicprezidanto de la Departementa Konsilio de Puy-de-Dôme
* 1988 - 1992 : delegita ministro, poste ministro pri buĝeto
* 1992 - 2010 : senatano de Puy-de-Dôme
* 1988 - 2010 : Departementa konsiliano de Puy-de-Dôme, elektita en la kantono Châteldon
* ekde 2010 : membro de la Konstitucia Konsilio

## Premioj 
* Nomumita kavaliro de la Honora Legio per dekreto subskribita de la prezidanto de la Respubliko, Nicolas Sarkozy, por la promocio de la 1-a de januaro 2011.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Kantono Châteldon
* Puy-Guillaume
* Listo de senatanoj de Puy-de-Dôme

### Eksteraj ligiloj 
* Lia slipo en la interretejo de la Konstitucia Konsilio
* Lia slipo en la interretejo de la Senato

Kategorio:Lernintoj de IEP (Parizo)
Kategorio:Membroj de la Konstitucia Konsilio de Francio
Kategorio:Francaj ministroj pri buĝeto
Kategorio:Naskiĝintoj en Chamalières
Kategorio:Naskiĝintoj en julio 1941
Kategorio:Homoj de SFIO (Francio)
Kategorio:Homoj de PS (Francio)
Hurio

**Hurio** estas laŭ PIV nigrokula junulino, destinita al la plezuro de la savitoj en Paradizo, kaj por pli ampleksigita signifo ankaŭ volupte bela virino.
eta|220px|Hurioj en paradizo, laŭ persa manuskripto de la 15a jarcento
En islamo, **hurio** *ḥūr* aŭ *ḥūrīyah* (en araba حورية) estas unu de la eternaj virgulinoj kiuj esperas siajn promesitojn por havi seksan rilaton kaj al kredantoj en la Jannaho la tagon de la Jaum al-Kijamaho.

Tiuj virgulinoj, kiuj havas ĝuadon de la eterna junuleco kaj ĉiajn sortojn de ĉarmoj, estas simbolo por kelkaj islamanoj de la eterna bono. La virinoj trafos la *ghulam* aŭ plurale *ghilman*.

Laŭ Mahomedo, en la Paradizo promesita al la kredantoj ekzistas belegaj virgulinoj, kiujn ili ĝuos post sia morto. Laŭ la Korano, estas blankaj, verdaj, flavaj kaj ruĝaj hurioj; ties korpoj estas el safrano, mosko, sukceno kaj incenso eligantaj odoron ege aroman kaj portantaj survizaĝe konsolajn skribaĵojn. Tiuj kiuj plenumas la ordonojn de la Profeto kaj ĉefe la fastojn de la ramadano ĝuos la huriojn de nigraj brovoj en tendoj de blankaj perloj en kiuj estas sepdej pladoj el rubeno, kaj sur ĉiu el ili, sepdek matracoj kaj sur ĉiu matraco sepdek sklavinoj, ĉiu el kiuj ricevas servon de alia sklavino. La hurioj survestas belegajn vestaĵojn tiom travideblajn ke oni vidas tra ili la ostomedolon. Al ĉiu elektito prezentas anĝelo ĉu piron aŭ oranĝon sur arĝenta pleto. La feliĉa islamano malfermas la frukton kaj el ĝi eliras la hurio destinita al li, sur kies brakoj li restos mil jarojn, kaj ŝi neniam perdos sian virgecon.

## Notoj
## Vidu ankaŭ
* Islamaj terminoj

Kategorio:Islamo
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Islama terminaro
16157 Toastmasters

'*16157 *Toastmasters'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al *Toastmasters*, publika klubo de parolado starigita de Ralph C. Smedley en 1924 ĉe la KAJV en Santa Ana (Kalifornio). Hodiaŭ *Toastmasters'' estas internacia organizo kiu alportas praktikon kaj trejnadon por viroj kaj virinoj en la arto de la publika parolado kaj de la prezidado de kunvenoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Charles W. Juels
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Domotiko

eta|Hejma kinejo
[eta|Epizodo de [podkasto Kern.punkto pri domotiko.]]
eta|Sistemdiagramo de "inteligenta" konstruaĵo
**Domotiko** estas domajno de doma elektroniko. La vorto "domotiko" estas kuntiriĝo de la vorto *domo* kaj *tiko* kio venas de *informadiko*, *telematiko* kaj *robotiko*. La difino de domotiko estas: La integriĝo de teknologio kaj servoj, favore al pli bona kvalito de loĝado kaj vivado. Ĉe domotiko la nodo ne nur estas la integriĝo de tekniko kaj priservo en la domo, sed ankaŭ pri la servodono de ekstere al la domo.

Domotiko enhavas ke sensoroj garantias la funkciigon de aktuatoroj pere de procesoro, regilo aŭ komputilo. Domotiko estas la eblecoj de la industria kompani-aŭtomatigo aplikita je la domo.

## Vidu ankaŭ 
Interreto de aĵoj
16163 Suhanli

'*16163 *Suhanli'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Suhan Li*, kiu atingis en 2002 la finalon de la *Intel Science Talent Search*, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Suhan lernis ĉe la *Bronx High School of Science'' en Bronkso (Novjorko, Nov-Jorkio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
16158 Monty

'*16158 *Monty''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan ĉeval-trejniston Monty Roberts, veran flustriston. Li senlace instruis, ke la homaj-bestaj interagoj, kiel ekzemple la traŭma dreso de ĉevaloj, estas helpita per neperfortaj rimedoj. Liaj verkoj etendis tiujn ideojn kaj favoris pacemajn homajn-al-homajn interagojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Charles W. Juels
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Bajadero

eta|Du bajaderoj, 1920
**Bajadero** laŭ PIV estas hinda dancistino, ĝenerale alligita al templo. Alinome **devadasi** (en sanskrito, signifas *servanto de dio*) estas junulino de Suda Barato kiu estis dediĉita al servo kaj adorado de la diaĵo de templo por sia tuta vivo. Antaŭ la brita regado, ili havis altan statuson en la socio. Krom servir al la dio, ili distris la adorantojn per dancoj kiaj Baratanatjam.

Dum la epoko de la Brita Hindio la tradicio jam malpliiĝis. Nuntempe ili ne ekzistas ĉar ties ekzistado estis nuligita en Barato ekde 1988.

Kategorio:Barato
Kategorio:Dancistinoj
Kategorio:Hinduismo
Hetajro

eta|Hetajroj dum bankedo.
[eta|[Hiperido senvestigas Frinea-n. Pentraĵo de Jean-Léon Gérôme]]
**Hetajro** (en antikva greka ἑταίρα) estis la nomo kiun ricevis en la antikva Grekio iaj ĉiesulinoj, tio estas, ia formo de eleganta akompanantaro mikse kun prostituado.

En la socio de la antikva Grekio, la hetajroj estis sendependaj virinoj kaj foje de granda influpovo, devigitaj uzi vestaĵojn kiuj distingu ilin kaj kiuj pagis impostojn. Temis pri kolektivo formita ĉefe de antikvaj sklavinoj kaj de eksterlandaninoj, kaj estis agnoskitaj kiel bonkvalitaj dancistinoj kaj muzikistinoj, same kiel pro sia fizika allogeco. Estas dokumentaro pri la fakto ke male al plejaj virinoj en la Antikva Grekio, la hetajroj ricevis edukadon. Estas notinde ankaŭ ke la hetajroj ne nur estis la nuraj virinoj kiuj rajtis partopreni en la simpozioj, sed krome ties opinioj kaj kredoj estis tre respektataj de la viroj.

## Literaturo 
De la verkistino Eli Urbanová, aperis originala romano en Esperanto kies titolo estas *Hetajro Dancas.*

## Vidu ankaŭ 
* Tais

## Eksteraj ligiloj 
Eseo pri la vivo de la virinoj en Ateno 

James Grout: *Hetairai*, parto de la *Encyclopædia Romana*

Kategorio:Antikva Grekio
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Prostituado
Sukubo

Laŭ PIV **sukubo** estas diablo, kiu alprenis la formon de virino, por kuniĝi kun viro.

La **sukubo** (el latina *succŭbus*, de *succubare*, «kuŝi sube»), laŭ la okcidentaj mezepokaj legendoj, estas demono kiu prenas la formo de alloga virino kiu seksallogas virojn, ĉefe adoleskantojn kaj monaĥojn, enirante en ties sonĝoj kaj fantastoj. Ĝenerale temas pri belaj virinoj.[eta|Lignoskulptaĵo de flugilhava sukubo en la ekstero de angla trinkejo, kio sugestas, ke ene eble estis [bordelo.]]La mito de la sukubo eble aperis kiel klarigo de la fenomenoj de la noktaj polucioj kaj de la dormoparalizo.

## Vidu ankaŭ 
* Inkubo
* Lilit
* Diablo

Kategorio:Demonoj
La Benâte

**La Benâte** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 413 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
La Benâte situas en la nordoriento de Charente-Maritime,  oriente de Rochefort.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
István Soltész

**István Soltész** [iŝtvAn ŝoltEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Soltész István** estis hungara politikisto, ministro, fabrikestro.

István Soltész http://www.boon.hu/elhunyt-soltesz-istvan-egykori-koho-es-gepipari-miniszter/2091847  naskiĝis la  1927 en iama vilaĝo Hámor (nun urboparto de Miskolc). Li mortis en oktobro de 2012.
 
## Biografio 
István Soltész abiturientis en Miskolc en 1946, en la sekva jaro li aliĝis al la komunistoj. Li lernis metalurgion en Sopron, kie li akiris inĝeneran diplomon. Komence li instruis en la jam translokigita universitato al Miskolc, ekde 1954 li havis postenon en ministerio, poste li gvidis diversajn metalurgiajn fabrikojn. Inter 1960 kaj 1962 li frekventis partian altlernejon. En la 1970-aj jaroj li havis ankaŭ signifajn partiajn postenojn. Ekde 1978 li estis ministro pri metalurgio kaj maŝinindustrio, sed en 1981 tiu ministerio estis kuntirita, tial li estis plu subministro ĝis 1985.
 
## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Meretrico

225ra|eta|Moderna meretrico.
Laŭ PIV **meretrico** estas amoristino. Dume *meretrici* estas praktiki la profesion de meretrico.
 
**Meretrico** estas la romia nomo uzita en la aktualo kiel sinonimo de prostituitino. Pli proksime al la etimologio de la vorto kaj por pli ampleksigita senco, meretrico estas la virino kiu, sen amo, edziniĝas al viro pro ekonomia aŭ socia intereso.

La ŝanĝo de signifo de la vorto *meretrico* okazis jam dum la Romia Imperio. La vera prostitutino de bordelo estis nomita dekomence *Quastuosa*. Kaj tiuj, kaj ne la meretricoj, dediĉis sin profesie al prostituado.

Apud tiuj ekzistis ankaŭ pastrinoj de diversaj temploj kaj diversaj nomoj kiuj dediĉis sin al la praktikado de seksaj rilatoj pro religiemo (kiel la originaj bakĥantinoj) aŭ kiel rimedo por vivtenado de ties kulto, per kontribuo de siaj seksaj servoj ŝanĝe de mono kaj maskigante la komercatrakto pere de religia rito (unu el tiuj temploj estis precize de la adorantinoj de la egipta diino Iziso).

Estis precize la fraŭlinoj sen intenco prostituiĝi, sed kiuj provizore prostituiĝis, kiuj origine estis nomitaj *meretricoj*. Tiu distingo aperis klare en la juraj tekstoj de Pompejo. Eblas diri, adapte al la aktualo, ke meretrico estis ia prostitutino «amatora» en kies agado ne nepre ekzistis ekonomia trakto.
[eta|maldekstre|Kliento kaj prostituitino en bildo de *kilikso* de [antikva Grekio.]]

Precize la karaktero *amatora* de la meretrico permesis laŭ la tempopaso la malfermon de bordeloj kie ili proponis sin kiel falsaj meretricoj kiel sinonimo de neprofesiulinoj, kontribue al la konfuzo de la vorto.

Krome, la meretrico havis volontan karacteron kaj, almenaŭ teorie, ili ne vidiĝis pelitaj al la prostituado kiel formo de sklaveco aŭ pro ia kaŭzo malvolonta. Precize, la unuaj meretricoj estis simplaj virinoj kiuj volis lerni pri sekso, estis allogitaj de tiu kaj eniris en temploj por iniciatiĝi. Ankaŭ kelkaj imperiestrinoj romiaj estis meretricoj; Teodora aŭ Mesalina estis romiaj imperiestrinoj kiuj ne kaŝis sian emon meretriciĝi. Kaze de Mesalina, tiu eniris pli malpli regule en la templo/bordelo sub la pseŭdonimo de Liciska.

La alveno de la kristanismo kaj de ties nova seksa moralo finmetis en la sama konsidero ambaŭ tipojn de virinoj.

## Vidu ankaŭ 
* Bordelo
* Hetajro
* Prostituado
* Petronio (aŭtoro)
* Seksto Propercio

## Eksteraj ligiloj 
* Virinoj kiuj pagas por sekso 
* Las de vida alegre 
* Mujeres distintas 
* El mercado del placer 
* El pluriempleo sexual: actrices que son meretrices 

Kategorio:Prostituado
Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Historio de homa seksemo
Megero

[eta|dekstra|220px|*[La dresado de la megero*, de C. R. Leslie]]
Laŭ PIV Megero estis unu el la tri Erinioj. Kaj de tie **megero** estas ruza, malica virinaĉo. De tie *megeri* estus konduti kiel megero. Tiu termino aplikiĝas al virino konsiderita de proksimuloj kiel violenta, perfortema, grumblema, petolema kaj de malfacila traktado. Tiu tipo de rolulo havas plej popularan ekzemplon en la verko de Ŝekspiro nome La dresado de la megero.

Kategorio:Psikologio
Kategorio:Virinaj stereotipoj
Georg Eder

**Georg EDER** (naskiĝis la  en Mattsee, mortis samloke la ) estis salcburga ĉefepiskopo.

## Vivo 
La filo de kamparano frekventis ekde 1946 la gimnazion Kollegium Borromaeum Salzburg kie li trapasis la abiturientan ekzamenon. Poste li eniris la porpastran seminarion en Salcburgo. Li ordinitis sacerdoto en la 15.7.1956 fare de Andreas Rohracher en la Katedralo de Salcburgo kaj nomumitis episkopa sekretario post animzorgada tempeto en Zell am See. La sekvantajn jarojn Eder daŭrigis la teologiajn studojn kaj doktoriĝis en 1964 sub Josef Dillersberger pro disertacio bibliscienca pri la agado de la Sankta Spirito en la Johano-evangelio (ĉapitro 14).

En 1965 Eder iĝis paroĥestro en Lofer kaj estis paralele pormesknabina animzorganto de la diocezo. De 1968-70 li estis generalsekretario por la problemoj de la tirolanoj ene de la diocezo. En 1970 Eder iĝis paroĥestro en Altenmarkt im Pongau, en 1981 krome dekanejestro.

En la 21.12.1988 la katedralkapitulanoj elektis lin ĉefepiskopo de Salcburgo, 88-a posteulo de Sankta Ruperto kaj 77-a ĉefepiskopo. Nomumo papa estis en la 17.1.1989.

## Agadoj dum episkopeco 
Por subteni la interparoladnivelon de la lokaj eklezianoj kaj apogi la unuecon de la fideluloj Eder kunvokis la t.n. *Diocezan forumon* kiu kunsidis en 1994-96. Liaj taksoj pri ĝi estis pozitivaj sed tamen ne blinde entuziasmaj. Fokuson li metis je la plimultigo de kandidatoj por pastreco kaj je la pliŝato de geedzeco kaj familia vivo. Pro konservemaj vidpunktoj koncerne moralon kaj ekumenismon li ofte kritikitis. La Sacerdotan Fration Sankta Petro li bonvenigis en Salcburgo kaj metis la Sebastiano-kirkon je dispono de la ŝatantoj de la Trenta meso.

En la 23.11.2002 papo Johano Paŭlo la 2-a akceptis la intencon de Eder demisii pro maljuneco.

## Honoroj 
* 1997: Großes Goldenes Ehrenzeichen mit dem Stern für Verdienste um die Republik Österreich
* Großkreuz des Ehrenzeichens des Landes Salzburg
* 2003: Ring der Stadt Salzburg

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Artikolo okaze de la demisio, kun fotoj 
* Eder ene de la katolika hierarkio
* Artikolo de Eder pri la gimnazio Borromaeum 

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo
Kategorio:Katolikaj teologoj
Lajos Méhes

**Lajos Méhes** [lajoŝ mEheŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Méhes Lajos** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, ferlaboristo.

Lajos Méhes http://allamszocializmus.lapunk.hu/?modul=oldal&tartalom=718671  naskiĝis la  1927 en Budapeŝto. Li mortis la  2002 en Budapeŝto aŭ en Szeged (?).

## Biografio 
Lajos Méhes frekventis bazlernejon, poste metilernejon. Li estis ferlaboristo (komence lernanto) en fabriko en 1941. Li aliĝis al la komunistoj en 1945. Post 3 jaroj li havis jam diversajn partiajn postenojn. Inter 1950 kaj 1952 li frekventis partian lernejon, poste paŝo post paŝo li ricevis pli signifajn partiajn kaj sindikatajn postenojn. Li estis parlamenta deputito inter 1967 kaj 1990. Li estis ministro pri industrio inter 1980 kaj 1983. En 1985 li pensiuliĝis.

## Elektitaj libroj 
* *Munka hadának a lépése dobog* (1977)
* *Iparpolitikánk időszerű kérdései* (1983)
* *A négyszög mind a négy oldalán* (1987)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* http://www.munzinger.de/search/portrait/Lajos+Mehes/0/16047.html 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri industrio
Kategorio:Hungaraj laboristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Batuko

[eta|Batuko-tamburoj: [Iluoj, ludataj kiel mantamburoj (fone) kaj ŝekereoj.]]
**Batuko** (aŭ ***batuque*** laŭ brazila portugala) signifas diversaj aperaĵoj de afrikobrazila kulturo. La termino havas afrikajn radikojn.
## Batuko – afrikobrazila religio 
Unualinie oni komprenas kiel  *batuque* afrikobrazilan religion, kiu estas disvastiĝinta ĉefe en la sudo de Brazilo, aparte en Suda Rio-Grando. Ĝiaj radikoj troviĝas en Angolo kaj en la regiono de Kongo. Origine Bahio estis la centro de la disvastiĝo. Elementa ero de la ceremonioj estas muziko, simile al kandombleo.
## Batuko – danco 
*Batuque* estas ankaŭ la nomo por ritme vigla, sinkopa danco, kiun en Brazilo sklavoj dancis je akompano de perkutinstrumentoj. Ĝi apartenas al la plej malnovaj dancoj kaj stiloj de brazila muziko. Nun ĝi estas plejparte forŝovita de sambo. La *samba-batucada* tamen ankaŭ termine estus deduktebla de la batuko. Ankaŭ en Kaboverdo ekzistas muzikstilo nome *batuque*.

## Batuko – brazila luktoarto 
*Batuque* estas krom tio pli malnova brazila luktoarto. Variaĵo konsistis en tio, ke luktanto staris en la mezo de *La kapoejra rondo*, dum kiam lia kontraŭulo provis, malekvilibrigi kaj ĵeti lin surplanken.  Je alia variaĵo la luktantoj provas, malkapabligi la kontraŭulon per gambaj kaj brakaj batoj. Tiu ĉi luktospeco treege similas al Regiona Kapoejro. La patro de Mestre Bimba, kunfondinto de Regiona Kapoejro estis renoma majstro de batuko. Batuko havis ioman influon sur la brazila kapoejromovado.

Kategorio:Afrikobrazilaj religioj
Kategorio:Suda Rio-Grando
Kategorio:Stiloj de brazila muziko
Kategorio:Dancoj de Brazilo
Kategorio:Luktoarto
Iluo

[eta|[Batuko-tamburoj: Iluoj, ludataj kiel mantamburoj (fone) kaj ŝekereoj.]]
[eta|Ensemblo ludante iluojn dum ŝanĝo-ceremonio en [Pernambuko.]]
**Iluo** (portugale: ***ilú***) estas mantamburo en brazila muziko, uzataj en la muziko de afrikobrazilaj religioj. Aparte en batuko en la sudo de Brazilo (precipe Suda Rio-Grando) kaj en la kulto de ŝanĝo en la nordoriento ili estas ludataj. Ĝi ekzistas laŭ tri malsamaj tonaltoj kaj havas samajn funkciojn kiel la atabakoj en kandombleo.

Iluoj estas diference al barelformaj atabakoj cilindraj tamburo.

Kategorio:Brazilaj muzikinstrumentoj
Kategorio:Fraptamburoj
Sigismund Waitz

**Sigismund WAITZ**  (naskiĝis la 29-an de majo 1864 en Brixen, mortis la 30-an de oktobro 1941 en Salcburgo) estis aŭstra teologo kaj salcburga ĉefepiskopo.

## Biografio 
Waitz ordinitis sacerdoto en la 29.6.1886 en sia naskiĝurbo. En la 9.5.1913 li iĝis helpepiskopo en la episkopujo Brixen (generalvikaro por Feldkirch) kaj en la 8.6. de la sama jaro la titulara episkopo de Cybira (Turkio). Li konsekritis fare de Franz Egger (episkopo de Brixen) kaj Celestino Endrici (episkopo de Trento).

Post la kolapso de Aŭstrio-Hungario en 1918 Waitz prezentis sin kiel politika episkopo kaj favoris la faradon de kristana ŝtato (kp. Aŭstrofaŝismo). Li kondamnis ateismon kaj apogis la Heimwehr-taĉmentojn por haltigi la influon nazian en Aŭstrio.

Li konsideratas kiel prapatro de la sociala encikliko *Quadragesimo anno* verkita de lia papa moŝto Pio la 12-a. Jam en 1925 Waitz skribis socialan cirkuleron titole *Lehren und Weisungen der österreichischen Bischöfe über soziale Fragen der Gegenwart*.

En 1921 li nomiĝis administranto apostola de la diocezo *Innsbruck-Feldkirch*.  Pri tiu posteno li rezignis nur en 1938 post la t.n. Anschluss. En la 10.12.1934 Waitz iĝis arkiepiskopo en Salcburgo kaj konfrontiĝis kun multaj problemoj ligitaj al senlaboruleco de multaj. En 1941 li estis entombigita en la kripto de la Katedralo de Salcburgo.

## Literaturo 
* Hans Jablonka: *Waitz, Bischof unter Kaiser und Hitler*. Wiener Dom-Verlag, Wien 1971.
* Helmut Alexander (eld.): *Sigismund Waitz - Seelsorger, Theologe und Kirchenfürst*, Innsbruck, Tyrolia, 2010. ISBN 978-88-8266-704-7

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Spuroj de Waitz en sia naskiĝregiono
* Waitz ene de la katolika hierarkio

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo
Kategorio:Episkopoj de Innsbruck
Kategorio:Tirolanoj
Stacio Meihō

**Stacio Meihō** (japane: 明峰駅 [Mejho-eki], angle: *Meihō Station*) estas fervoja stacio en Komacu, Gubernio Iŝikaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo IR Ishikawa: Linio IR Ishikawa.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Fervojo IR Ishikawa**:
*** Linio IR Ishikawa

## Historio 
* 1-a de oktobro 1988: Malfermiĝis la stacio de JR.
* 16-a de Marto 2024: Iĝis la stacio de Fervojo IR Ishikawa.

## Kajoj 
### IR 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Iŝikaŭa
Ernesto Nazareth

**Ernesto Júlio Nazareth** (naskiĝinta la 20-an de marto 1863 en Rio-de-Ĵanejro; mortinta la 4-an de februaro 1934 je Jacarepaguá] en Rio-de-Ĵanejrio) estis brazila komponisto kaj pianisto.

Li estis aparte konata pro siaj brazilaj tangoj (tangos brasileiros). Heitor Villa-Lobos nomis lin la „la vera enkarniĝo de la brazila animo“.

Ernesto Nazareth verkis 88 tangojn, 41 valsojn kaj 28 polkojn, krom tio kelkajn aliĝenrajn komponaĵojn - entute 212 komponaĵojn, preskaŭ ĉiujn por piano.

Al liaj plej famaj pecoj apartenas la ĉoro *Apanhei-te, Cavaquinho!* (*Mi kaptis vin, Kavakinjo!*). Estis omaĝo al la kavakinjo, kordinstrumento uzita kaj ankoraŭ uzata en la ĉoro-ensembloj de Brazilo. Aliaj famaj pecoj de li estas la *maxixe* *Odeon* kaj la dancoj *Brejeiro* kaj *Dengozo*.

## Eksteraj ligiloj 
* Ernesto Nazareth 
* Vortaro portugallingva pri Muziko Populara Brazila
* Du pianopecoj de Nazareth: Fon-Fon kaj Odeon, ludata de pianistino Maria Teresa Madeira

Kategorio:Brazilaj komponistoj
Kategorio:Brazilaj pianistoj
Kategorio:Ĉoro
Kategorio:Brazilanoj
Árpád Pullai

**Árpád Pullai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pullai Árpád** estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, laboristo.

Árpád Pullai http://www.tortenelmitar.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=5602&catid=84:p&Itemid=67&lang=de naskiĝis la  1925 en Kecskemét.

## Biografio 
Árpád Pullai frekventis bazlernejon, poste agrikulturan faklernejon, kiun li finis en 1945. Li aliĝis al la komunistoj jam pli frue en 1944. En 1946 li iĝis profesia laboristo pri oleominado kaj li laboris en Füzesgyarmat. En 1947 li frekventis dusemajnan partian lernejon, poste li ricevis partiajn taskojn kun postenoj. Inter 1952 kaj 1955 li estis katedrestro de partia lernejo, en 1956 li estis partiestro de Debrecen, poste paŝo post paŝo li ricevis pli signifajn partiajn postenojn. Li estis parlamenta deputito inter 1963 kaj 1980. Li apartenis al tiuj politikistoj, kiuj kontraŭis la novan ekonomian mekanismon. Li estis ministro pri transporto kaj poŝto inter 1976 kaj 1984, poste li pensiuliĝis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Die politische, wirtschaftliche und soziale Lage der Frauen* (1970)
* *A Magyar Szocialista Munkáspárt ifjúságpolitikájának néhány kérdéséről* (1971)
* *Gazdaságpolitikai eredmények, célkitűzések a nemzetközi áruszállítás tükrében* (1982)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* nur foto
* http://www.munzinger.de/search/portrait/Arpad+Pullai/0/13022.html 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri transporto
Kategorio:Hungaraj laboristoj
Ŝimeĵo

eta|*Hon-shimeji*, tipa ŝimeĵo.
**Ŝimeĵo** (***Lyophyllum shimeji***; japane シメジ, 占地 *shimeji*) estas manĝebla fungo en Orientazio. Ŝimeĵo estas riĉa en umamo. Estas japana frazo "*Kaori matsutake, aji shimeji*" ("macutako por aromo, ŝimeĵo por gusto"). Ŝimeĵo kaj ŝitako estas ofte kuirataj kun viando en kaserolo en vintra Japanio. Oni ne manĝas tion sen kuiro same kiel aliajn fungojn.

## Vidu ankaŭ
* Japana kuirarto

## Referencoj 
Kategorio:Japana kuirarto
Kategorio:Fungoj
Anacleto de Medeiros

**Anacleto Augusto de Medeiros** (naskiĝinta la 13-an de julio 1866 en Paquetá; mortinta la 14-an de aŭgusto 1907 samloke) estis brazila muzikisto kaj unu el la plej gravaj komponistoj de ĉoro.

## Vivo 
Anacleto Augusto de Medeiros estis filo de liberigita sklavino. En la aĝo de 9 jaroj li komenciĝis okupiĝi intense pri muziko. Li lernis ĉe Majstro *Antônio dos Santos Bocot* en la *Banda do Arsenal de Guerra do Rio de Janeiro*.
[eta|maldekstre|Blovmuzika bando [ĉoro *Banda de Bombeiros* kun Anacleto de Medeiros, Rio-de-Ĵaneiro, proksimume 1896.]]
Paralele al sia laboro kiel presisto li lernis ĉe konservatorio. Li ludis diversajn blovinstrumentojn, komponis kaj direktis instrumentajn ensemblojn kiel ekzemple *Clube Musical Guttemberg* aŭ *Banda da Sociedade Recreio Musical Paquetaense*.

En la aĝo de 30 jaroj li jam estis konata kiel orkestrestro kaj komponisto. Sub lia direktado *Banda do Corpo de Bombeiros* (orkestro de la fajrobrigado) tiel famiĝis, ke ĝi apartenis al la ensembloj, kiuj en 1902 partoprenis la unuan surdiskigon por sondiska eldonejo *Casa Edison*. La nombro de sonregistraĵoj, ekzemple ankaŭ por *Odeon*, kreskis dumpase de la tempo al imponaj ducent.

La muziko de Anacleto Augusto de Medeiros inspiris ankaŭ diversajn aliajn komponistoj je ilia verkado, ekzemple Heitor Villa-Lobos en siaj ĉoroj aŭ Radamés Gnattali en la tria movimento de lia suito *Retratos*. Tio bone karakterizas lian gravecon por la brazila muziko.

## Eksteraj ligiloj 
* Anacleto de Medeiros 
* Vortaro portugallingva pri Muziko Populara Brazila
* http://bases.fundaj.gov.br/disco.html 

Kategorio:Brazilaj komponistoj
Kategorio:Brazilaj muzikistoj
Kategorio:Brazilaj saksofonistoj
Kategorio:Ĉoro
Kategorio:Brazilanoj
Preĝejo Sankta Ladislao (Győrzámoly)

La **preĝejo Sankta Ladislao**, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas romkatolika monumento historia en Hungario, en vilaĝo Győrzámoly.

## Historio 
La unua preĝejo estis konstruita jam pli frue, ol 1271, ĝi kadukiĝis post jarcentoj. La vilaĝanoj prenis la luteranismon en la 1550-aj jaroj kaj ili profitis plu la preĝejon. La katolika grupo rekreiĝis en 1649 kaj la preĝejo estis reprenita kaj en 1714 estis renovigita, fine en 1736 turo estis konstruita. La nun videbla baroka preĝejo estis konstruita en 1779, kiu bruldetruiĝis en 1869, sed en la sekva jaro oni rekonstruis ĝin. En 1903 la orgeno ekfunkciis. En 1919 fulmo trafis la turon. En 1950 la plafono estis pentrita. Post 4 jaroj la inundo kaŭzis damaĝojn.

## Konstruaĵo 
La fasado havas unusolan turon super la enirejo. Interne la altaroj, predikejo kaj la b apta vazo estis farita en 1780.
 
Kermeso okazas la 27-an de junio.

## Fontoj 
* hungare 
* hungare kun foto  
* hungare

 
Gyorzamoly
Gyorzamoly
Ksantipo

[eta|maldekstre|Ksantipo el la verko de [Guillaume Rouillé nome *Promptuarii Iconum Insigniorum*]]
**Ksantipo** (en greka *Ξανθίππη* Xanthíppē, 5a jarcento – 4a jarcento a.K.) estis grekino de Antikva Ateno nome la edzino de Sokrato kaj la patrino de liaj tri filoj nome Lamproklo, Sofronisko, kaj Menekseno. *Ksantipo* signifas en greka «blonda ĉevalo», de ξανθός *ksanthós* («blonda») kaj ἵππος *híppos* («ĉevalo»).

Ksantipo estis probable multe pli juna ol la fama filozofo, eble ĉirkaŭ kvardek jarojn. Ĉiukaze oni rakontas pli da aferoj pri ŝi ol estas veraj historioj. Pro sia malbona karaktero kaj malhumana traktado al sia edzo ŝi pasis al la historio kiel insolenta kaj feroca.

Same oni ampleksigis la nomon por aludi al iu ajn netraktebla virino, kvazaŭ sinonimo de megero kiel aperinta en la fama verko de Ŝekspiro nome La dresado de la megero.

## Notoj 
Kategorio:Sokrato
Kategorio:Virinaj stereotipoj
Courpignac

**Courpignac** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 413 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Courpignac situas en la sudo de Charente-Maritime,  norde de Bordeaux.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Honorado de sanktuloj

**Honorado de sanktuloj** aŭ **kultado de sanktuloj** estas la ago montri specialan honoron aŭ respekton al persono (forpasinta, plej ofte sanktulo aŭ beatulo, kaj multe pli malofte, vivanta) aŭ al sankta objekto (ekzemple, al relikvo).

La latina vorto por tiu koncepto, *veneratio*, simile en la itala, *venerazione*, kaj en aliaj eŭropaj lingvoj, devenas el la latina verbo *venerare*, kiu signifas montri riverencon kaj respekton. Tiu vorto devenas el la sama radiko de la nomo *Venuso*, la diino de la amo de la antikva roma panteono.

Honorado de sanktuloj estas praktikata en kristanismo, sed ankaŭ aliaj gravaj religioj praktikas ĝin en iuj branĉoj.

## Honorado de sanktuloj en kristanismo 
eta|

En kristanismo, speciale en romkatolikismo kaj ortodoksismo, oni honoras sanktulojn, sed oni ne adoras ilin – sole Dio estas adorata, do objekto de adorado, *latria* (). Kredantoj povas peti sanktulon pri porpeto ĉe Dio. La sanktuloj estas konsiderataj troviĝi, post sia morto, proksime de Dio, kie ili povas peti por la kredantoj. Ili estas objekto de honorado, *dulia* ().

Maria havas elstaran pozicion inter kristanaj sanktuloj kaj estas objekto de speciala honorado, *hyperdulia* () laŭ la katolika doktrino  de "Dipatrino". La distingoj inter *latria*, *hyperdulia* kaj *dulia* ekestis dum la 3-a kaj 4-a jarcento kaj estis precizigitaj ĉe la Dua koncilio de Niceo en 787.

La romkatolika eklezio, la ortodoksaj kaj la orientaj katolikaj eklezioj ĉiuj havas ian proceduron, la kanonizon, por formale agnoski ke iu persono estas sanktulo kaj inda je honorado. Kredantoj povas, ekz-e, kliniĝi au krucosigni antaŭ bildo au relikvo de la sanktulo por montri sian respekton. Ili povas fari pilgrimadon al ties dediĉita sanktejo kaj festi dum ties tago de festo, kaj povas direkti siajn porpetojn al la sanktulo.

Kelkaj protestantaj eklezioj praktikas honoradon de sanktuloj, sed multaj ne faras tion.

## Vidu ankaŭ 
* sankteco
* sanktulo
* adorado
* porpeto
* patroneco
* kanonizo
* beatulo
* relikvo
* *latria*
* *dulia*

## Referencoj 
*
Kategorio:Religio
Kategorio:Kristana teologio
Kategorio:Religiaj konceptoj
Theotmar

**Theotmar** (mortis la 4-an de julio 907 en la Batalo de Presburgo), ofte ankaŭ nomita **Teodemaro/Dietmar la 1-a** (por eviti konfuzon kun Thiemo kies latina nomo estis simila nomo de  Theodemarus II.), estis salcburga ĉefepiskopo kaj abato en la Arkiabatejo Sankta Petro.

## Vivo 
Originante el la familio de la Aribonidoj li estis verŝajne bavara nobelo kaj apartenis al la kortega kapelo de Ludoviko la Germano. Reĝo Karlomannus de la Orientfranka imperio persone engaĝiĝis ke aljuĝatu al Theotmar la paliumo fare de la papo. Theotmar poste havu perantan rolon inter la papo kaj Karlomannus. Sub Karlomannus kaj Arnulf de Karintio  Theotmar estis arkikapelano kaj arkikanceliero de la Sankta Romia Regno. Tamen Theotmar faris politikon laŭ la propraj interesoj kaj favoris nek la unuan nek la alian flankon.

La bavara misio en la Balatona Princolando pro la maltrankvileco politika ĝenerale ĉesis. Sub reĝo Ludwig das Kind Theotmar estis kun siaj kolegoj Hatto (Mainz) kaj Salomo la 3-a (Konstanz) li havis la rolon de reĝa konsilisto. Kontraŭ la pli kaj pli fortiĝantaj hungaroj margrafo Luitpold de Bavario decidis soldati kaj marŝis kun granda armeo, al kiu ankaŭ la salcburga arkiepiskopo anigis soldatojn, en Hungarlandon. La malvenko de la bavaraj trupoj havis malbonajn konsekvencojn politikajn por la propra lando.

## Eksteraj ligiloj 
*Pri Theotmar ĉe *Geschichtsquellen*
*
Albuino

[eta|Kirko en Saubach/[Barbian, sub patroneco de Sanktaj Albuino kaj Ingenuino, kiel multaj aliaj kirkoj en la regiono]]
**Sankta Albuino** (naskiĝis en Karintio, mortis la 5-an de februaro 1006 en Brixen) estas - kune kun Sankta Ingenuino - la patrono de la katolika diocezo Bozen-Brixen.

## Vivo 
Li originas el la karintia branĉo de la Aribonidoj kaj estis parenco de imperiestro Henriko la 2-a. Lia patrino estis Hildegardis. Albuino iĝis episkopo de Säben ĉ. la jaro 975 proksime de Klausen kaj translokigis en 991 la sidejon episkopan al Brixen kiu intertempe estis pli granda ol Säben.

Kiel konsilisto por imperiestro Oto la 2-a li riĉiĝis, kiam donacitis al li bienoj i.a. en la Markio Krain. Li ankaŭ zorgis por la bonstato de la eklezio.

Jam dum la 11-a jarcento komencis la kulto ĉirkaŭ Albuino. En 1141 liaj ostoj venis en la katedralon de Brixen kie konservatas (eble) ankaŭ kazublo de li. Lia festotago estas la 5-a de februaro. En la 13-a de majo la brixenanoj festas la translokon de liaj ostoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Etbiografio de Albuino

Kategorio:Episkopoj de Brixen
Kategorio:Sudtirolo
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Mortintoj en 1006
Kategorio:Italaj sanktuloj
Linio Hokuriku (ĉefa)

**Linio Hokuriku** ( [Hokuriku Hon-sen], ) estas linio de la fervojo reto JR. La linio apartenas al JR Okcidenta.

## Tipoj de trajnoj 
Estas 3 tipoj de trajnoj kaj super-ekspreso:
* (L) **Loka trajno** (普通 [fucū]):
* (R) **Rapida trajno** (快速 [kajsoku])
* (SR) **Speciala rapida trajno** (新快速 [ŝin-kajsoku])

## Stacioj 
* Loka, rapida kaj spreciala rapida trajnoj haltas ĉe ĉiu stacio.

Kategorio:Linioj de JR en Gubernio Ŝiga
Kategorio:Linioj de JR en Gubernio Fukui
Kategorio:CAP-ŝpuro
16165 Licht

'*16165 *Licht'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Jacob Licht*, finaliston en 2002 de *Intel Science Talent Search*, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estis lernanto ĉe la *William Hall High School'' de West Hartford (Konektikuto, Usono)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Stacio Mattō

**Stacio Mattō** (japane: 松任駅 [Mattō-eki], angle: *Mattō Station*) estas fervoja stacio en Hakusan, Gubernio Iŝikaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo IR Ishikawa: Linio IR Ishikawa.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Fervojo IR Ishikawa**:
*** Linio IR Ishikawa

## Historio 
* 1-a de aprilo 1898: Malfermiĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 1-a de aprilo 1987: Iĝis la stacio de JR.
* 16-a de Marto 2024: Iĝis la stacio de Fervojo IR Ishikawa.

## Kajoj 
### IR 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Iŝikaŭa
Arthur Evans

Siro **Arthur John Evans** (8-a de julio 1851 en Nash Mills, Hertfordshire – 11-a de julio 1941 en Youlbury, Oxfordshire) estis brita arĥeologo, kiu estas konata prefere pro siaj elfosaĵoj de palaco en Knossos sur la greka insulo Kreto. Studis li ĉe Harrow School kaj Brasenose College.eta|dekstra|200px|Bronza brustbildo de siro Arthur Evans ĉe palaco Knossos

Antaŭ kiam Evans komencis siajn esplorojn de la palaco en Knossos, la arĥeologo Minos Kalokairinos malkovris en la jaro 1894 du deponejojn, sed la turka registaro ĉesigis liajn laborojn pli frue ol li povis fini ilin. Evans en tiu tempo penis solvi skribon sur sigelŝtonoj. Kiam la insulo Kreto en la jaro 1900 proklamis sian sendependecon, komencis Evans siajn esplorojn de la palaco. Dum ili li malkovris pli ol 3000 argilajn tabuletojn kaj samtempe ekprovis deĉifri ilin. Pli poste li trovis, ke la kreta lingvo uzis du skribotipojn (lineara skribo de la tipo A kaj lineara skribo de la tipo B) kaj venis al konkludo, ke sur Kreto ekzistis matura civilizacio longe pli frue ol - sur greka firmtero - la Homereca respektive Mikena civilizo.

Marte 1900 li aĉetis la tutan trovejon kaj komencis vastan malkovradon de la palaco kun spaco de 2 hektaroj. Karaktero de la palaco kun multaj ejoj kaj koridoroj rememorigis al li grekan miton pri la reĝo Minoo. Tiukaŭze li nomis la trovitan civilizon, sekvante la studojn de Arthur Milchhoefer, Minoa. La esploroj finiĝis en la jaro 1903.

En la jaro 1911 Evans estis pro siaj servoj al arĥeologio armita kavaliro. Krom elfosaĵoj en Knossos li ĉeestis en signifoplena plivastigo de arĥeologiaj kolektoj de Ashmolea muzeo en Oksfordo pri greka kaj minoa ceramikoj kaj fondis la Antikvaĵistan societon (*Society of Antiquaries*).

Malgraŭ siaj meritoj li estas kritikata pro siaj necedemaj kretocentraj opinioj, kiuj gvidis al liaj kvereloj kun arĥeologoj kiuj okupas sin per la greka firmtero, kiel Carl Blegen aŭ Alan Wace. Evans persistis pri unu tempa linio de evoluo, pri supro kaj bankroto de bronzepoko, kio poste montriĝis malĝusta.

## Tradukfonto 
## Literaturo 
* Sylvia L. Horwitz: *Knossos. Sir Arthur Evans auf den Spuren des Königs Minos*. Lübbe Verlag, Bergisch-Gladbach 1983, ISBN 3-7857-0342-2.
* Joseph A. MacGillivray: *Minotaur. Sir Arthur Evans and the Archaeology of the Minoan Myth*. Hill&Wang, New York 2000, ISBN 0-8090-3035-7.
* Surretaj tekstoj pri la minoa kulturo (precipe la elfosadpriskriboj de Evans): http://www.ub.uni-heidelberg.de/helios/fachinfo/www/arch/digilit/minoischemykenische.html 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Surretaj versioj de la verkoj de Evans

Kategorio:Britaj arkeologoj
Stacio Ōfuna

**Stacio Ōfuna** (japane: 大船駅 [Ōfuna-eki], angle: *Ōfuna Station*) estas fervoja stacio en Kamakura, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 3 liniojn de JR Orienta: Linio Tōkaidō (ĉefa), Linio Yokosuka, Linio Negishi kaj 1 linion de la unurelvoja reto Shōnan Unurelvojo: Linio Shōnan Unurelvojo-Enoshima.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Orienta**:
*** Linio Tōkaidō (ĉefa)
*** Linio Yokosuka
*** Linio Negishi
* **Unurelvojo**:
** Shōnan Unurelvojo
*** Linio Shōnan Unurelvojo-Enoshima

## Historio 
* 1-a de novembro 1888: Malfermiĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 7-a de marto 1970: Malfermiĝis la unurelvoja stacio de Shōnan Unurelvojo.
* 1-a de aprilo 1987: Stacio de Japana Nacia Fervojo iĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
### Shōnan Unurelvojo 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Ōfuna Kannon

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kanagaŭa
Kategorio:Stacioj de Shōnan Unurelvojo
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Kanagaŭa
Saint-Palais-de-Négrignac

**Saint-Palais-de-Négrignac** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 413 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|Preĝejo en Saint-Palais-de-Négrignac
Saint-Palais-de-Négrignac situas en la sudo de Charente-Maritime,  sudokcidente de Angoulême.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Stacio Totsuka

**Stacio Totsuka** (japane: 戸塚駅 [Tocuka-eki], angle: *Totsuka Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Tocuka, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Tōkaidō (ĉefa) kaj 1 linion de la metroa reto Jokohama Urba Subtera Fervojo: Linio Blua.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Orienta**:
*** Linio Tōkaidō (ĉefa)
* **Metroo**:
** Jokohama Urba Subtera Fervojo
*** Linio Blua

## Historio 
* 11-a de julio 1887: Malfermiĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 1-a de aprilo 1987: Iĝis la stacio de JR.
* 24-a de majo 1987: Malfermiĝis la stacio de la Linio Blua.

## Kajoj 
### JR 
## Jokohama Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Farmacia Kolegio de Jokohamo
* Universitato Meiji Gakuin

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kanagaŭa
Kategorio:Stacioj de Linio Blua (Jokohamo)
Kategorio:Stacioj de Jokohama Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Kanagaŭa
16169 Janapaty

'*16169 *Janapaty'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Shloka V. Janapaty*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2019 pro sia projekto pri media inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la *Presentation High School'', San-Joseo (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Ŝaktio

[eta|Statuo el bronzo de la diino Adi Ŝakti (la ĉefa Ŝaktio) dum la tago de sia ĉiujara festo en la templo Mundkur, ĉe Udupi ([Barato).]]

En la kadro de hinduismo, **ŝaktio** aludas al la «energio» de *deva* (nome vira dio en hinduismo), personigita kiel lia edzino.

En origino, ĉiu ina diaĵo de hinduismo estis nomita Devī kaj estis asocia kun fekundeco, poste ĉiu *devi* kaj ties potenco estis komprenita kiel *ŝakti*. Tiele ĉiu *ŝaktio* estas komprenita kiel aspekto de la Granda Diino (*Durgao* aŭ Kalio). Oni supozas tiam ke ĉiu *ŝakti* kiel *deví* (diino), estas komplementa al *deva* (eĉ oni supozas ke ĝi estas la energio de ĉiu *deva*).

Ŝaktismo (en Sanskrito: Śāktaḥ, laŭvorte "doktrino de energio, povo, eterna diino") estas grava sekto de Hinduismo, en kiu la metafizika realo estas konsiderata metafore virino kaj ŝaktio estas konsiderata kiel suprema dio.

## Vidu ankaŭ 
* Samayapuram Mariamman Templo

Kategorio:Hinduismo
Hartwig (Salzburg)

La bavaro **Hartwig** (mortis la 5-an de decembro 1023 en Salcburgo) estis ĉefepiskopo de Salcburgo de 991 ĝismorte. Li estis pli juna filo de la bavara palatina grafo Hartwig de la Aribonidoj. La libro *Gesta archiepiscoporum Salisburgensium* nomas lin "amiko de dia laŭdo".

## Vivo 
La 23-an de decembro 970, Hartwig iĝis subdiakono en la Katedralo de Salcburgo. La 19-an de septembro 973 li estis promociita al diakono, kaj la 18-an de septembro 985 li estis ordinita pastro. La 12-an de aŭgusto 991 li estis konsekrita kiel posteulo al ĉefepiskopo Friedrich. Li partoprenis en la pli orienta sinodo ĉe Ingelheim kiu neis la validecon de la elekto de Gerbert de Aurillac al la vaka arkidiocezo de Reims.

En 996, Hartwig akompanis la junan reĝon, Oto la 3-a, al Romo por imperia kronado en majo. Tie li partoprenis la elekton de papo Gregorio la 5-a (Bruno, dukido el Karintio) kiu faru la kronadon. Por lia rolo en la kronado, Oto donis al Hartwig la rajton organizi bazarojn en Salzburg pregi monerojn. Notoj pri la diversaj donacoj kaj transakcioj en konekto kun Hartwig troviĝas en la t.n. "Traditionsbuch".

Post la morto de Oto, Hartwig estis kontraŭ arkikanceliero Heribert von Köln apogante la elekton de Henriko la 2-a. Lin li akompanis al Majenco por kronado en 1002. Poste la reĝo superŝutis lin per donacegoj kaj privilegioj. En 1007, Hartwig ĉeestis kiam Henriko fondis la diocezon de Bamberg. En 1012, li ĉeestis ĉe la konsekro de la nova katedralo. En 1014, li ĉeestis ĉe la kronado de Henriko kiel imperiestro de la Sankta Romia Imperio en Romo.

Dum la lastaj vivojaroj Hartwig etendigis la korusejon de la katedralo. En 1020 li ricevis ses reĝajn hubojn da tereno ĉe Bamberg por financi tiun ĉi alikonstruon. Li kunlaboris ankaŭ kun Anastasius Aschericus, ĉefepiskopo de Esztergom, por establi efikan hungaran misiokampon.

## Eksteraj ligiloj 
* Uhlirz, Mathilde: "Hartwig"  - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 8 (1969), p. 14 

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo
Kategorio:Salcburgo
Kategorio:Bavaroj
Stacio Kawasaki

**Stacio Kawasaki** (japane: 川崎駅 [Kaŭasaki-eki], angle: *Kawasaki Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Kaŭasaki, Kaŭasaki, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de JR Orienta: Linio Tōkaidō (ĉefa), Linio Nambu.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Orienta**:
*** Linio Tōkaidō (ĉefa)
*** Linio Nambu

## Historio 
* 10-a de julio 1872: Malfermiĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 9-a de marto 1927: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Nambu.
* 1-a de aprilo 1944: Stacio de Fervojo Nambu iĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 1-a de aprilo 1987: Stacio de Japana Nacia Fervojo iĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Keikyū-Kawasaki:
** 50ra Linio Keikyū (ĉefa) (Korporacio Keikyū): **KK20**

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kanagaŭa
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Kanagaŭa
Almeo

**Almeo** laŭ PIV estas egipta dancistino k kantistino.
eta|dekstra|*The Almeh* by Jean-Léon Gérôme, 1873
**Almeo** aŭ **Almeho** (en egipt-araba عالمة , plurale عوالم el araba علم "koni, instruiĝi") estis la nomo de klaso de ĉiesulinoj aŭ inaj distristinoj en araba Egiptio, nome virinoj edukitaj por kanti kaj deklami klasikajn poezion kaj inteligente babiladi, konektitaj laŭ la muzikisto Alain Weber (1997) kun la *qayna* nome sklavaj kantistinoj de antaŭislama Arabio.
Ili estis edukitaj virinoj de bona socia etoso, trejnitaj por dancado, kantado kaj poezio, oftaj ĉe festivaloj kaj distrejoj, kaj ankaŭ dungitaj kiel funebristinoj ĉe funebroj.

En la 19a jarcento, la termino *almeo* estis uzata kiel sinonimo de *ghawazi*, nome la erotaj dancistinoj de la etno *Dom* kies prezentadoj estis malpermesitaj en 1834 fare de Muhammad Ali de Egipto. Kiel rezulto de la malpermeso, la dancistinoj *ghawazi* estis devigitaj ŝajnigi ke ili estas fakte *awalim*. Tradukita al la franca kiel *almée*, la termino iĝis kvazaŭ sinonima kun "ventrodancistino" en eŭropa orientismo de la 19a jarcento.

## Notoj 
Kategorio:Araba kulturo
Kategorio:Dancoj
Kategorio:Egiptio
Stacio Kawasaki-Shimmachi

**Stacio Kawasaki-Shimmachi** (japane: 川崎新町駅 [Kaŭasaki-Ŝimmaĉi-eki], angle: *Hatchōnawate Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Kaŭasaki, Kaŭasaki, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Nambu.
## Linioj
***La fervoja reto**:
** **JR Orienta**:
*** Linio Nambu (branĉa)
## Historio
*10-a de aprilo 1930: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Nambu.
*1-a de aprilo 1944: Iĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
*1-a de aprilo 1987: Iĝis la stacio de JR.

## Kajoj
### JR
## Sekvaj stacioj
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kanagaŭa
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Kanagaŭa
16174 Parihar

'*16174 *Parihar'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Raminder Kaur Parihar*, kiu atingis en 2002 la finalon de la *Intel Science Talent Search*, scienca konkurso por lernantoj de lasta jaro de mezlernejo. Raminder lernis ĉe la *Bronx High School of Science'' en Bronkso (Novjorko, Nov-Jorkio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000