open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hassan (Barato)

**Hassan,** laŭ  estas urbego, administra centro de la samnoma distrikto Hassan en subŝtato Karnatako en sudokcidenta Barato. La urbego ricevas sian nomon de la hindua diino Hassanamba. 
eta|maldekstre|

## Geografio 
Hassan situas en Dekkana Altebenaĵo en alteco 980 metrojn super la marnivelo. Ĉikkamagaluru troviĝas 52, Majsuro 95, Mandya 99, Tumakuru 115, Mangaloro kun marbordo 138, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 158, Mumbajo 753, Kolkato 1678, tutlanda ĉefurbo Delhio 1744 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Demografio 
En 2011 populacio de Hassan estis  sen la aglomeraĵo. La urbo atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en la 1990-aj jaroj. La legopovo estis 80.8%. 

## Historio 
Hassan longe apartenis al imperio Hojsala kiel signifa urbo ekde la 11-a jarcento, post jarcentoj al aliaj imperioj. Fine la britoj regis ĝis la sendependiĝo en 1947.

## Ekonomio 
Ĉirkaŭaĵo de Hassan estas agrikultura. Oni kultivas precipe tritikojn, sukerkanojn kaj piprojn. En la urbego mem metiistoj, komercistoj kaj aliaj laboras. Funkcias ankaŭ kontrolcentro por la hinda spaca agentejo.

## Eduko kaj lingvoj 
En Hassan la plej altnivela instruado okazas en la teknologia instituto.

La ĉefaj lingvoj en 2011 estis la kanara lingvo (kiel oficiala lingvo) (82%). Menciindas la hinda lingvo, la urdua estas ofta inter la islamanoj.

## Religioj 
Ĉirkaŭ 72% de la populacio estas hinduaj, 24% islamaj, kristanaj 2 %, ĝainistaj 1 %.

## Klimato 
Hassan situas en savanoklimato (Aw) laŭ klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas averaĝe po 764 mm. Inter majo-oktobro pli ofte pluvas (musonmonatoj), inter decembro kaj februaro apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 17-28 °C pro la altebenaĵo.

## Trafiko 
Al Hassan kuras 4 fervojaj linioj kaj 7 ĉefvojoj. Enlanda flughaveno funkcias en Mangaloro.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* statuo
* arkeologia muzeo

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_cities_in_Karnataka_by_population

Hassan.Maharaja park.jpg|Parko
Rajeev Institute of Technology.JPG|Instituto
Halmidi3.jpg|Monumento

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Karnatako
Villers-le-Sec

**Villers-le-Sec** estas la nomo de pluraj francaj komunumoj:

* Villers-le-Sec (Aisne)
* Villers-le-Sec (Marne)
* Villers-le-Sec (Meuse)
* Villers-le-Sec (Haute-Saône)

## Vidu ankaŭ 
* Villers (apartigilo)
* Villiers-le-Sec (Calvados)
* Villiers-le-Sec (Haute-Marne)
Glacisporthalo de Ilmenau

eta|moderna sketejo en Ilmenau
***Eishalle Ilmenau*** estas ejo por glacia sporto funkciigate fare de la municipo Ilmenau, Germanujo. Ĝi situas en la urbocentro ĉe fervoja ĉefa stacidomo sur la antaŭa loko de la fervoja hotelo kaj vitrofarejo kaj ĝuas pri la oferto de 1.200 sidlokoj; de tempo al tempo ĝi estas multfunkcia okazigejo sendepende de sporta karaktero.

## Historio 
En kunveno de la urbodelegitaro la 12-an de majo 2005 estis decidita la konstruado de glaciejo en Ilmenau. Antaŭ tio ekzistis ekde 2000 movebla sketejo, kiu estis starigita vintre kiel tendo kun glacisurfaco de 25 je 25 metroj kaj estis tre ŝatata de la loĝantaro. En la kurso de tio, glacihokea klubo estis fondita fare de studentoj de Teknika Universitato Ilmenau, kiuj tiel revivigis tradicion el la epoko antaŭ la Unua mondmilito.

Konstruado sur la sketejo komenciĝis en marto 2006, post kiam la poluita subgrundo jam estis purigita fine de 2005. La konstrulaboroj estis finitaj en la somero de 2007 kaj la halo estis inaŭgurita la 20-an de oktobro 2007. La konstrukostoj sumiĝis al ĉirkaŭ 5,2 milionoj da eŭroj. La administra arkitekto estis Norbert Ruge el Ilmenau. Li dizajnis la tegmenton de la halo en la tradicia stilo de la surloka vitrofarejaro: unu el ili troviĝis sur la grundo de la hodiaŭa sketejo. La fasada ardezo ankaŭ alprenis tipan arkitekturon de la regiono.

La sketejo havas sidigan spektantejon kaj areon por gravulegoj. Starantaj lokoj estas haveblaj ĉe ĉirkaŭ la glacisurfaco kaj sur malgranda spektantejo sur la longa flanko de la glacisurfaco. Entute, la sketejo ofertas spacon por ĉirkaŭ 1200 spektantoj. La glacia surfaco estas 60 metrojn longa kaj 30 metrojn larĝa.

## Uzo de la halo 
Dum la vintra sezono, la sketejo estas regule malfermita al publiko por sketado. La halo ankaŭ estas uzita fare de diversaj sportaj kluboj por trejnado kaj konkuradoj. Ĝi funkcias kiel ejo por *Kickelhahn Rangers* kaj ankaŭ estas foje uzita fare de la *Black Dragons Erfurt*. La klubo *Kickelhahn Rangers* nuntempe ludas en la Turingia ligo. Aliaj Ilmenau-kluboj ankaŭ trejnas sin en arta sketado, bukloŝtofo kaj glaciakciosporto.

En la somermonatoj, la halo estas uzita por diversaj okazaĵoj, kiel por la evento *Ilmenauer Guggenmusik Spektakel*, kiu okazis la trian fojon en 2012.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo

Kategorio:Ilmenau
Kategorio:Glacihokeo
Kategorio:Sketado
Ilmenau
Ilmenau
Vadans

**Vadans** estas la nomo de du komunumoj en Francio:

* Vadans (Jura) en la departemento Ĵuraso
* Vadans (Haute-Saône) en la departemento Haute-Saône
Piedralaves

**Piedralaves** [pjedraLAbes] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. 

200px|eta|maldekstra|Piedralaves en la provinco Avilo.
240px|eta|maldekstra|Panoramo de la medio.
230px|eta|maldekstra|Moderna skulptaĵo.
220px|eta|maldekstra|Urbodomo.
210px|eta|maldekstra|Iamaj urbestroj.
200px|eta|maldekstra|Sankta Roĥo, katolika patrono de Piedralaves.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 55,25 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 136 loĝantojn. Ĝi distas 78 km de Avilo, provinca ĉefurbo 95 km de Madrido, 90 km de Toledo kaj 54 km de Talavera de la Reina.

Ĝi limas kun Burgohondo, Navaluenga, Casavieja, La Adrada kaj La Iglesuela del Tiétar. Piedralaves estas en la suda parto de la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 717 msm.

## Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Piedralaves estis menciita por la unua fojo en la *Libro de la Montería* de Alfonso la 11-a kun la formo Pie de Labas. En la 15-a kaj 16-a jarcentoj oni dokumentis ankaŭ la transirajn literumajn formojn Piedelaves/Piedelabes kaj Piedalabes. En 1639 Piedralaves ricevis de la reĝo Filipo la 4-a la titolon de "villa" (urbo) kaj sendependigon de la markizlando de La Adrada.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj kaproj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado tra naturaj lokoj). 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Vantoux-et-Longevelle

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Saône* (prononco [], , arpitane *Hiôta-Sona*), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Vesoul* (france *arrondissement de Vesoul*), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono *''.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Saône

Kategorio:Komunumoj de Haute-Saône
Sornay

**Sornay** indikas:

* Sornay (Haute-Saône), komunumo en la franca departemento Haute-Saône
* Sornay (Saône-et-Loire), komunumo en la franca departemento Saône-et-Loire

* Krome, Sornay, Sornaj aŭ Zurnaj ankaŭ povas aludi blovinstrumenton, persa muzikilo
San Esteban del Valle

**San Esteban del Valle** [sanesTEban delBAlje] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *San Esteban del Valle* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Stefano de la Valo*, alude al la valo de Tiétar.

200ra|eta|maldekstra|San Esteban del Valle en la provinco Avilo.
200ra|eta|maldekstra|Preĝejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 39,35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 736 loĝantojn. Ĝi perdis 1 400 loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 71 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Navalosa, Serranillos, Pedro Bernardo, Mombeltrán, Santa Cruz del Valle kaj Villarejo del Valle. San Esteban del Valle estas en la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 806 msm.

## Historio 
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. San Esteban del Valle estis domaro de la senjorlando de Mombeltrán. La unua klopodoj sendepeniĝi fare de San Esteban del Valle okazis en 1434, kio estis malakceptita, sed Álvaro de Luna akceptis havigi al la loĝloko la rajton havi duarangan urbestron por nur malgrandaj deliktoj. En 1693 la loĝloko ja ricevis la titolon de *villa* el la reĝo Karolo la 2-a.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (olivarboj, vitejoj, fruktarboj ktp.) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaĵoj estas preĝejo de la 15-a jarcento, ermitejoj, parko, pilorio ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Benzila dukloroacetato

**Benzila dukloroacetato** aŭ **C9H8Cl2O2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun benzila alkoholo, senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Benzila dukloroacetato ne estas solvebla en akvo sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Benzila dukloroacetato estas uzata kiel peraĵo en la produktado de farmaciaĵoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **benzila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata acido** kun **benzila alkoholo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **benzila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata anhidrido** kun **benzila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **benzila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata acido** kun **benzila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **benzila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata anhidrido** kun **benzila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Dukloroacetatoj

Kategorio:Acetatoj
Strážov (apartigilo)

Nomon **Strážov** povas marki:

* Strážov – urbo en distrikto Klatovy, en Šumava cismontaro.
* Strážov (Kuřívody) – pereinta domaro en distrikto Česká Lípa, en la eksa armea spaco Ralsko.
* Strážov (Žilina) – urba parto de Žilina
* Strážov (Křivoklátská vrchovina) (511,3 m) – monto en Zbiroha montetaro en distrikto Rokycany, sude de Skryje
* Strážov (monto) (1213 m) – la plej alta monto de Strážovské vrchy en Slovakio
* Strážov (nacia naturrezervejo) – nacia naturrezervejo sur la samnomata monto
Santa María del Tiétar

**Santa María del Tiétar** [santamaRIa delTJEtar] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Santa María del Tiétar* estas etimologie komprenebla kiel *Sankta Maria de la rivero Tiétar* alude al ĉefa rivero de la valo, nome Tiétar. Iam la loko nomiĝis *Escarabajosa* [eskarabaĤOsa] (Skarabejo) ĝis 1955 kiam oni adoptis la aktualan nomon.

200ra|eta|maldekstra|Santa María del Tiétar en la provinco Avilo.
220ra|eta|maldekstra|Panoramo.
200ra|eta|maldekstra|Sonorilturo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,9 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 484 loĝantojn. Ĝi perdis 450 loĝantojn el la 1930-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, poste rekuperis pli ol 200, sed denove perdis 100. Ĝi distas 65 km de Avilo, provinca ĉefurbo, kaj 80 km de Madrido, ŝtata ĉefurbo.

Ĝi limas kun El Tiemblo, Rozas de Puerto Real (Madrido), San Martín de Valdeiglesias, Cadalso de los Vidrios (Madrido), Rozas de Puerto Real (Madrido). Santa María del Tiétar estas en la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 697 msm.

## Historio 
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Santa María del Tiétar apartenis en la 15-a jarcento al Escalona (Toledo). En 1833 ĝi ŝanĝis provincan apartenon, el Toledo al provinco Avilo. Ankaŭ en demokratia epoko la urbestro estis de la dekstra partio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj. lino, vitejoj), brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaj estas muelejoj, la preĝejo, kaj megalitecaj brutobredejoj nome

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Azov-bataliono

La **Sturmbrigado "Azov"** () ankaŭ konata kiel **Azov-regimento** (), estas nov-nazia iama milicia grupo kiu nun estas unuo de la Nacigvardio de Ukrainio, bazita en Mariupolo, en la Azov-marborda regiono.
Azov formiĝis kiel volontulmilico en majo 2014 kiel **Azov-bataliono** (), kaj poste batalis kontraŭ rusaj separismaj trupoj en la Donbasa Milito. Ĝi spertis sian unuan batalsperton dum la repreno de Mariupolo de por-rusaj separistoj en junio 2014. Ĝi estis komence organizita kiel volontula polickompanio, kaj poste, la 12an de novembro 2014, Azov estis integrigita en la Nacigvardio kiel **Specialaj Operaciaj Taĉmentoj "Azov"** ().

La bataliono estis akuzita pri torturo kaj militkrimoj, same kiel nov-naziaj simpatioj . Ĝi uzis polemikajn simbolojn, ilia emblemo reprezentas la *Wolfsangel*, nazian simbolon uzitan fare de la dua SS Panzer Division Das Reich. Azov-reprezentantoj asertis ke la emblemo estas mallongigo de "Nacia Ideo" (ukraine: *Ідея Нації*) kaj neas ligojn kun novnaziismo.[12] En marto 2015, batalionreprezentanto deklaris al USA Today ke proksimume 10-20% de la taĉmentanaro estis nazioj. La Usona Kongreso blokis armean helpon al Azov en 2018 pro ĝia blankul-supereca ideologio. Membroj de la bataliono venis el 22 landoj kaj estas de diversaj fonoj. En 2017, la grandeco de la regimento estis taksita je pli ol 2,500 membroj, sed antaŭ 2022, ĝi estis taksita je 900 membroj.

## Vidu ankaŭ 
* Batalo de Azovstal

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Paweł Terpiłowski, *Polska w doktrynie geopolitycznej Ruchu Azowskiego* (Pollando en geopolitika doktrino de Azova Movado). „Wschodnioznawstwo”, p. 193–203, 2017. Instytut Studiów Międzynarodowych (Universitato de Vroclavo), Oficyna Wydawnicza Arboretum. ISSN 2082-7695

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo de Regimento „Azow”

Kategorio:Dekstra ekstremismo en Eŭropo
Kategorio:Novnaziismo
Kategorio:Kvazaŭarmeaj organizaĵoj
Kategorio:Ukraina naciismo
Kategorio:Invado de Rusio en Ukrainion (2022)
Kategorio:Donbasa milito
(143991) 2003 YO179

**(143991) 2003 YO179** estas tre granda transneptuna objekto malkovrita la  elde la Observatorio de Mauna Kea en la insulo Mauna Kea (Hawaii, Usono).

Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de 308 km ; por Michael E. Brown, ĝi eble estas nanplanedo kun taksata diametro de 289 km.

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 3:5 kun Neptuno. Ĝi pasos ĉe sia perihelio la .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj ; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Kategorio:Malkovrita de Observatorioj de Mauna Kea
Švihov

**Švihov** () estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy proksimume 10&nbsp;km norde de Klatovy. Ĝi situas en valo de rivero Úhlava. Vivas ĉi tie  (). Laŭ la urbo nomiĝas montetaro Ŝvihova montetaro.

## Historio 
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1245.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Bezděkov
* Jíno
* Kaliště
* Kamýk
* Kokšín
* Lhovice
* Stropčice
* **Švihov**
* Těšnice
* Třebýcinka
* Vosí

## Personecoj 
* Jan Nepomuk František Desolda
* Martin Kolář
* František Cvetler
* Antonín Špelda
* Josef Žampach
* Jaroslav Piskáček

## Pluaj fotoj 

Svihov radnice.JPG|Urbodomo en Švihov
Švihov, Restaurace U Hradu (8485).jpg|Restoracio U Hradu
Švihov, prodejna COOP Tuty (8484).jpg|Loka vendejo
Švihov, náměstí a hrad (8483).jpg|Placo kaj burgo
Svihov nadrazi.JPG|Rapidtrajna fervoja stacio *Švihov u Klatov*


Kategorio:Urboj en distrikto Klatovy
Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Úhlava
27508 Johncompton

'*27508 *Johncompton'''* estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *John Compton*, kunordiganton de programoj kaj horaroj de la Observatorio Lowell, kiu kreis specialajn programojn por grupoj da vizitantoj. Kunlaborante kun la estraro de la Knabinoj-Skoltinoj *Arizona Cactus-Pine'', li disvolvis laborejon, kiu helpis la Knabinojn-Skoltinojn por gajni ilian ordenon de Kosma Scienco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Sotillo de la Adrada

**Sotillo de la Adrada** [soTIljo delaDRAda] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Sotillo de la Adrada* estas etimologie komprenebla kiel *Arbareto de La Adrada*, rilate al la loĝloko La Adrada kies dependaĵo Sotillo estis. Alude al *Arbaro* montriĝas kvin poploj en la malsupra duono de la blazono.

200ra|eta|maldekstra|Sotillo de la Adrada en la provinco Avilo.
220ra|eta|maldekstra|Ermitejo.
220ra|eta|maldekstra|La regiona ŝoseo CL-501 trapasas la loĝlokon de oriento okcidenten.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 43,96 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 4 721 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, sed male kiel alloga somerloko kaj komarma komerca centro kaj pro proksimeco al Madrido, ĝi akiris 2 500 el la komenco de la 20-a jarcento. Ĝi distas 67 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas oriente kun Santa María del Tiétar kaj Cenicientos, norde kun Casillas kaj El Barraco, okcidente kun La Adrada kaj sude kun Fresnedilla kaj Higuera de las Dueñas. Sotillo de la Adrada estas en la orienta parto de la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 635 msm.

## Historio 
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Sotillo de la Adrada en 1393 estis parto de la senjorlando de La Adrada, de Ruy López Dávalos.​ Sotillo estis ankaŭ parto de la iama stato La Adrada, kiu apartenis al Don Álvaro de Luna ĉirkaŭ 1423 kaj al la Markizo *de la Cueva y Portocarrero* en 1570. Sotillo estis jam estis en 1561 domaro kun propraj urbestroj sed ĉiam dependa de La Adrada. En 1571, en tempo de Filipo la 2-a ili jam havis propran konsilantaron kaj dum la 16-a jarcento, la loĝantaro kreskis ĝis ekesti la plej loĝata loko de Supra Tiétar, super eĉ La Adrada. La prospero venis el agrikulturo kaj komerco, krom brutobredado. Ĝi akiris la titolon de *villa* la 7an de Februaro 1642, dum la regado de Filipo la 4-a.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaj estas la preĝejo, ermitejo, balkonoj, kaj naturaj lokoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Villarejo del Valle

**Villarejo del Valle** [biljaREĥo delBAlje] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Villarejo del Valle* estas etimologie komprenebla kiel *Vilaĝo de la Valo* alude al la valo de la rivero Tiétar.

200ra|eta|maldekstra|Villarejo del Valle en la provinco Avilo.
200ra|eta|maldekstra|Montara panoramo.
200ra|eta|maldekstra|Popola arkitekturo.
200ra|eta|maldekstra|Teraskultivado.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 41,60 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 332 loĝantojn. Ĝi perdis 650 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 70 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun San Martín del Pimpollar, Hoyocasero, Navalosa, San Esteban del Valle, Cuevas del Valle kaj Mombeltrán. Villarejo del Valle estas en la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 822 msm.

## Historio 
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Villarejo del Valle formis parton de la antikva komarko Ferrerías de Ávila kiu dependis de Mombeltrán kaj de la duko de Alburquerque, kiel parto de la teritorio de la provinco Avilo, ĝis 1694, dum la regado de Karolo la 2-a, kiam ĝi ricevis la titolon de "villa" sendependa la 21an de Februaro 1694.​ En 1752 oni transigis Villarejo del Valle, kun multaj aliaj loĝlokoj de la provinco Avilo al Toledo, nome al la teritorio de Talavera de la Reina. En 1834 je la teritoria reorganizado fare de la ministro Javier de Burgos la tuto formis parton denove de la teritorio de Arenas de San Pedro kaj de la aktuala provinco Avilo.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vidindaĵoj estas la preĝejo de fino de la 15-a jarcento, ermitejoj, pilorio, monumento al la Hispana kapro, ponto, fontoj kaj popola arkitekturo.

## Bildaro 

Rollo Jurisdiccional de Villarejo del Valle.JPG|Pilorio.
Iglesia San Bartolomé - Villarejo del Valle.jpg|Preĝejo.
Ermita de Villarejo del Valle.jpg|Ermitejo.
Villarejo del Valle Arquitectura.jpg|Popola arkitekturo: lignaj balkonoj kaj tegmento-randoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Poyales del Hoyo

**Poyales del Hoyo** [poĜAles deLOĝo] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo *Poyales del Hoyo* estas etimologie komprenebla kiel *Monteto de la Malsupro*.

200px|eta|maldekstra|Poyales del Hoyo en la provinco Avilo.
200px|eta|maldekstra|Bonveniga ceramikaĵo.
200px|eta|maldekstra|Urbodomo.
200px|eta|maldekstra|Preĝejo.
## Toponimio
La loknomo Poyales estas derivaĵo de la latina pŏdiu, ≪monteto, altaĵo≫ (katalune *puig*, franca *puy* ktp.). Estas aliloke similaj loknomoj Poyales (La Rioja), Loma de los Poyales (Cádiz), Los Poyales (Ávila), El Poyo del Cid (Teruel), Poyotello (Santiago-Pontones, Jaén), Poyatos (Cuenca), Pujals dels Cavallers (Cornellá del Terri, Katalunio), ktp. 

## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de malgranda enklavo ene de la municipo Arenas de San Pedro, kun totala areo de 3,38 km², kio faras ĝin unu el plej malgrandaj municipaj teritorioj de la tuta lando; laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 428 loĝantojn. Ĝi perdis 1 200 loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 93 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas, kiel enklavo, nur kun Arenas de San Pedro. Poyales del Hoyo estas en la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 548 msm.

## Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Poyales del Hoyo en 1658 ricevis el la reĝo Filipo la 4-a la titolon de *Villa* (sendependa urbo) disde la jurisdikcio de Arenas de San Pedro. 

Komence de la Hispana Enlanda Milito okazis murdoj de dekstruloj fare de maldekstruloj, kaj reprezalie Decembre, roto de falangistoj arestis tri virinojn: Pilar Espinosa, kiel leganto de la ĵurnalo El Socialista; Virtudes de la Puente, kiel protestanto; kaj Valeriana Granada, denoncita de lokanino kiel edzo-"stelintino". La triopo estis murdita mateniĝe ĉeŝosee. Valeriana estis graveda, kaj ŝajne la falangistoj tranĉoprenis la feton. La tri kadavroj restis sur la voj-flanko la tutan tagon ĝis lokano enterigis ilin ĉi mem.​ Ankaŭ aliaj supozitaj maldekstruloj estis ekzekutitaj. Pri tiu afero oni kreis teatraĵon, filmon kaj ĉapitrojn por libroj.

Jam en la 21-a jarcento okazis polemiko kiam du sinsekvaj dekstrulaj geurbestroj kontraŭis la degnan rekuperon de kelkaj restaĵoj de mortintoj de 1936, kio fakte kontraŭis la leĝaron.  

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (lino, olivoleo, figoj) kaj brutobredado (abelbredado, bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado, ekzemple pri ceramiko. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaĵoj estas preĝejo, placo, muzeoj pri abelbredado kaj pri ludiloj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Tartécourt

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Saône* (prononco [], , arpitane *Hiôta-Sona*), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Vesoul* (france *arrondissement de Vesoul*), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono *''.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Saône

Kategorio:Komunumoj de Haute-Saône
Katja Schuurman

**Katja Schuurman** (pron.:/'kɑtjaː' sxyːrmɑn/; Bunnik, la 19-an de februaro 1975) estas nederlanda aktorino, televida prezentistino kaj - foje - kantistino.

En kino kaj televido ŝi aktoris ĝis nun, ekde la komenco de la 1990-aj jaroj en ĉirkaŭ tridek diversaj produktaĵoj.
Ŝiaj plej konataj roloj inkludas tiun de *Jessica Hamsen* en la sapserio *Goede tijden, slechte tijden* (Bonaj tempoj, malbonaj tempoj) (1998) kaj tiun de *Stella Deporter* en la televidserio *S1ngle* (2008-2010).

Ŝi estas la fratino de aktorino Birgit Schuurman kaj eksedzino de aktoro Thijs Römer kaj de ĉefkuiristo Freek van Noortwijk. Ŝi havas du filinojn, nome unu de Thijs kaj unu de Freek.

Ŝi estis elektita kiel la plej amorveka virino de Nederlando en 2001.

Kategorio:Nederlandaj aktoroj
27563 Staceychristen

'*27563 *Staceychristen'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Stacey Christen'', fakulinon pri la arkivo kaj muzeo de la Observatorio Lowell. Ŝi estas responsulino por la traktado kaj katalogado de la kolektoj da manuskriptoj kaj la kreo de publikaj ekspozicioj, kiuj substrekas la homojn kaj eventojn rilatajn al la historio de la Observatorio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Komarkoj de la provinco Valadolido

En la provinco Valadolido, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio, ne estas klara komarka divido firmigita je oficiala nivelo. Tamen, ja estas historiaj komarkoj pli malpli enradikigitaj kiuj enhavas municipojn, submunicipojn kaj loĝejajn areojn kiuj unuiĝas por la administrado de komunaj servoj kiel tiu de rubokolektado, purigado kaj sanservoj. Pro tio oni devas distingi inter komarkoj de administracia divido kaj komarkoj de historia kaj turisma nomado.

[dekstra|eta|295px|El nordo kaj maldekstro: viole, [Tierra de Campos; flave, Montes Torozos; helblue, Campiña del Pisuerga; ruĝe, Páramos del Esgueva; oranĝe, Tierra del Vino; verde, Tierra de Pinares; malhelblue, Campo de Peñafiel; blanke, Tierra de Medina.]]

La tradiciaj historiaj komarkoj estas jenaj:
* Tierra de Campos, en la nordo de la provinco
* Montes Torozos, en la centrokcidento
* Páramos del Esgueva, en oriento
* Tierra de Pinares, en sudo
* Campo de Peñafiel, en sudorienta pinto
* Campiña del Pisuerga, en centroriento
* Tierra del Vino, en sudokcidento
* Tierra de Medina, en sudo.

## Demografio 
## Vidu ankaŭ 
* Provinco Valadolido
* Municipoj de la provinco Valadolido

Kategorio:Provinco Valadolido
Klorometila dukloroacetato

**Klorometila dukloroacetato**  aŭ **C3H3Cl3O2** estas kemia kombinaĵo  rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun **klorometila alkoholo**, acidokaraktera organika klorido uzata en kemiaj sintezoj. Klorometila dukloroacetato ne estas solvebla en akvo sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Klorometila dukloroacetato estas uzata kiel peraĵo en la produktado de farmaciaĵoj.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **klorometila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata acido** kun **klorometila alkoholo**:

### Reakcio 2
* Preparado de **klorometila dukloroacetato** per traktado de **dukloroacetata anhidrido** kun **klorometila alkoholo**:

### Reakcio 3
* Preparado de **klorometila dukloroacetato** per traktado de **kloro-jodometano** kun **natria dukloroacetato**:

### Reakcio 4
* Preparado de **klorometila dukloroacetato** per traktado de **kloro-jodometano** kun **dukloro-acetata acido**:

## Vidu ankaŭ
* Dukloroacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj
Kārsava

**Kārsava**, en loka dialekto **Kuorsova**, estas urbo en Latvia historia regiono Latgalio, en la oriento de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Ludza kaj situas en norda parto de la distrikto, proksime de rivero Rītupe kaj Rusia landlimo. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 29 km de Ludza, 39 km de Rēzekne kaj 272 km de Rigo.

## Historio 
La nuna teritorio de Kārsava estis loĝita fare de latgaloj ekde proksimume la 8-a jarcento. En la 12-a jarcento kaj la komenco de la 13-a jarcento, la teritorio estis parto de la Abelene kasteldistrikto de la latgala ŝtato Atzele. Post la konkeroj de la krucistoj, la teritorio venis en la posedon de la Ĉefepiskopejo de Rigo.

Post la kolapso de Livonio en la 1560-aj jaroj, ĝi venis al la pola Duklando Pārdaugava, poste sub rekta pola rego. Kārsava komencis formiĝi en 1763, kiam katolika preĝejo estis konstruita tie. En 1772, pro diviĝo de Pollando, la regiono venis sub la kontrolon de Rusia Imperio kaj unue estis inkluzivita en la Pskova provinco, poste en la Polacka, Belorusia kaj ekde 1802 en la Vicebska provinco.

Situante sur trafikata poŝtovojo inter Rēzekne kaj Ostrov, poste sur la Peterburgo-Varsovio fervoja linio, Kārsava iĝis komerccentro. En 1928, al Kārsava estis koncedita urborajtoj.

Dum la Dua Mondmilito, proksimume 80% de la konstruaĵoj de la urbo estis detruitaj en bataloj.

## Geografio 
La urbo situas en la Mudava malaltebenaĵo.

Averaĝa temperaturo estas -7 - -7,5°C en januaro kaj +17°C - +17,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 600-650 mm jare.

### Transporto 
La ĉefa aŭtovojoj de urbo estas E262/A13 (Vilno-Peterburgo), P49 (Kārsava-Ludza-Ezernieki), P45 (Kārsava-Viļaka), P48 (Kārsava-Dubļukalns) kaj P50 (Kārsava-Aizgārša-Rusio), lokaj vojoj estas V501 (Kārsava-Zvirgzdene-Ludza) kaj V504 (Kaskāni-Bozova).

Kārsava estas situanta ĉe la fervoja linio Vilno-Peterburgo (stacio Malnava). Ne estis pasaĝera trafiko sur la linio.

## Loĝantaro 
Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

### Ŝanĝo de loĝantaro 
### Etna strukturo 
## Vidindaĵoj 
* Katolika kaj ortodoksa preĝejoj

## Bildoj 

Latgale. Karsava municipality - panoramio.jpg|Urbodomo.
Карсава - panoramio (3).jpg|Vienības strato.
Latgale. Karsava Churchyard "towers" - panoramio.jpg|Turoj de katolika preĝejo.
Карсавская православная церковь - panoramio.jpg|Ortodoksa preĝejo.
Автовокзал, Карсава - panoramio.jpg|Busstacio en 2012.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Latvio
Aguilar de Campos

**Aguilar de Campos** [agiLAR deKAMpos] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Aguilar de Campos* estas etimologie komprenebla kiel *Aglejo de Kamparo*.

200px|eta|maldekstra|Aguilar de Campos en la provinco Valadolido.
[eta|200px|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]
230px|eta|maldekstra|Mudeĥara preĝejo de Sankta Andreo en Aguilar de Campos.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 49,7 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 257 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la 1950-aj al la 1970-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 60 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj 20 km de Medina de Rioseco.

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Antikve ĝi nomiĝis Castro Mayor (reference al antikva kastelo jam malaperinta). En 1200, Aguilar de Campos pasis de la Regno Leono al la Admiraloj de Kastilio, kiuj plenumis jurisdikcion en la municipo ĝis la 17-a jarcento. En 1389 Johano la 1-a de Kastilio donis Aguilar de Campos al Alfonso Enríquez, Unua Admiralo de Kastilio, kaj edzo de Doña Juana de Mendoza. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la Placo kun la pilorio kaj la mudeĥara preĝejo de Sankta Andreo kun novklasika retablo, la ruinoj de iama kastelo, la kvartalo de kavodomoj aŭ keldomoj, la placo de Sankta Petro, la tuta historia kvartalo, la preĝejo de Sankta Maria, la Konvento *de Nuestra Señora de la Fuentes* de iamaj franciskanoj, iama ventomuelejo ktp. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
## Bibliografio
* Tomás Martínez Gema, Vázquez Fernández Marta, Blanco Simón Valeriano, eld (2020). *50+1 Relatos para el Recuerdo. Pequeñas y grandes historias de Aguilar de Campos*. ISBN 978-84-9092-105-0

Kategorio:Municipoj de Valadolido
Municipoj de la provinco Valadolido

eta|Mapo de municipoj de la provinco Valadolido.
La hispana provinco Valadolido, apartenanta al la aŭtonoma komunumo (nome regiono) Kastilio-Leono, estas dividita en 225 municipojn, laŭ la teritoria organizado kolektita en la artikolo 137 de la Hispana Konstitucio de 1978.

La administracio kaj regado de la municipo estas plenumita pere de plurpersona organismo nome urbestraro aŭ magistraro, estrita de urbestro helpita de skabenoj. Plej ofte la urbestro estas de la politika partio kiu venkis en la municipa balotado aŭ atingis koalicion.

Ĝenerale, la municipoj enhavas kelkajn loĝlokojn (domarojn), unu el kiuj estas la municipa ĉefurbo aŭ ĉefvilaĝo, kiu kutime estas hejmo de la urbodomo. Kelkaj municipoj havas la nomon de unu el siaj loĝlokoj — ĉu la municipa ĉefurbo aŭ ne— kaj aliaj ne havas la nomon de unu el ili.

## Listo de municipoj kaj informaro 

## Notoj 
## Bibliografio 
* Variaciones de los Municipios de España desde 1842,  Gobierno de España - Ministerio de Administraciones Públicas, 2008.
* Orden de 3 de junio de 1986 por la que se desarrolla el Real Decreto 382/1986, de 10 de febrero, por el que se crea, organiza y regula el funcionamiento del Registro de Entidades Locales. Gobierno de España. Boletín Oficial del Estado nº 168, .

## Eksteraj ligiloj 
* Instituto Nacional de Estadística
* Diputación Provincial de Valadolido 

Kategorio:Municipoj de Hispanio
Barcial de la Loma

**Barcial de la Loma** [barZJAL delaLOma] estas municipo en la nordoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Campos* en la nordo de la provinco. *Barcial de la Loma* estas etimologie komprenebla kiel *Draŝejo de la Monteto*.

200px|eta|maldekstra|Barcial de la Loma en la provinco Valadolido.
[eta|200px|maldekstra|La *Tierra de Campos* de la provinco [Provinco Valadolido|Valadolido, viole, norde.]]
230px|eta|maldekstra|Kolombejo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 27,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 86 loĝantojn. Ĝi perdis 650 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 66 km de Valadolido, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun la provinco Zamoro kaj estas proksime al la provinco Leono. La municipa teritorio limas ĉefe kun Castroverde de Campos (Zamoro) norde kaj Villafrechós (Valadolido) sude. 

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. La vilaĝo, kiu jam ekzistis en 1095 (Barceale de Lomba), profitis el la foruo kiun donis en 1197 la leona monarko Alfonso la 9-a al Castroverde de Campos (Zamoro). Johano la 1-a donis la vilaĝon al Gutiérrez González de Quijada, kaj poste al la grafo de Peñaflor; poste, kun Villacid de Campos, estis propraĵo de la markizo de Alcañices kaj, poste, de la grafo de Fuensaldaña. La kastelo ludis gravan rolon en la Milito de la Komunumoj de Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la ruinoj de la kastelo, la ruinoj de la preĝejo de Sankta Mikaelo, la preĝejo de San Pelayo de la unua duono de la 16-a jarcento de stilo mudeĥara kaj trinava kun belaj kasonaro kaj retablo, kolombejoj ktp.

## Bildaro

Iglesia de San Miguel, Barcial de la Loma 02.jpg|Ruinoj de la preĝejo de Sankta Mikaelo.
Castillo de Barcial de la Loma 03.jpg|Ruinoj de la kastelo.
Castillo de Barcial de la Loma 01.jpg|Ruinoj de la kastelo.
Retablo Barcial de la Loma.jpg|Retablo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Baĥmaĉ-Pasaĵirskij (stacidomo)

**Baĥmaĉ-Pasaĵirskij** () estas fervoja stacio en Baĥmaĉ (Ĉernihiva provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Baĥmaĉ-Kijivskij (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Baĥmaĉ-Pasaĵirskij en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Ĉernihiva provinco
Kategorio:Baĥmaĉ
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1922
Kategorio:1922 en Ukrainio
László Hetey

**László Hetey** [lAslO hetei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hetey László** estas hungara aktoro, pupisto. Lia familia nomvarianto estis *Hetei*.

László Hetey naskiĝis la  en Nyíregyháza.

## Biografio 
László Hetey studis en pupista lernejo de Pupteatro (Budapeŝto) inter 1963-1965, poste li membriĝis en la teatro. Ekde 1983 li apartenis al Teatro de Nyíregyháza, kie li ricevis la titolon "eterna membro de la teatro". Li ricevis premion en 1997. Ŝia vivkunulino estis Tünde Szabó (aktoro).

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Othello - Brabantio
** *Multa Bruo pri Nenio* - Boracchio
* Joseph Stein - Jerry Bockː Violonisto sur la tegmento - Tevje
* Zsigmond Móricz: *Rokonok* - urbestro
* István Zágon - Károly Nóti - Mihály Eisemann: Hyppolit, la lakeo (teatra adapto) - Mátyás Schneider (ĉefrolo)
* Nikolaj Gogol: La revizoro - urbestro
* Anton Ĉeĥov: *Platonov* - Vengeroviĉ (riĉa judo)
* Bertolt Brecht - Kurt Weill: *Trigroŝa opero* - Peacock

## Liaj filmaj roloj 
* *Kisváros* (televida serio, 2000-2001) - avo de Tamás
* *Mátyás, a sosemvolt királyfi* (televida serio, 2006) - gardisto

## Lia libro 
* *A deszka szálkái* (kunaŭtoro, 2002)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj pupteatristoj
Ukrainaj fervojoj

**Ukrainaj fervojoj**, **Ukrzaliznicja** () estas ŝtata kompanio de fervoja transporto en Ukrainio. Ĝi kontrolas la plimulton de la fervoja transportado en Ukrainio. Ĝia totala traklongo estas preskaŭ . Ukrainaj fervojoj estas la 13-a plej granda fervoja kompanio en la mondo. Ukrainaj fervojoj estas la 6-a plej granda fervoja pasaĝertransportisto en la mondo.

La kompanio dungas pli ol  homojn.

## Historio 
Ukrainaj fervojoj estas la posteulo de la fervoja kompanio fondita en 1861 en Rusia Imperio.

Depost la sendependeco de Ukrainio, la kompanio estas la plej grava fervojtransportisto kaj la sola posedanto de ĉiuj trakoj en Ukrainio.

Ĝia ĉefsidejo estas en Kievo, Ukrainio.

Glasingo 220124.webm|Glasingo kun tekulero de Ukrainaj fervojoj

## Mapo 
800ra|centra

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Transporto en Ukrainio
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Listo de fervojaj stacioj en Krimeo
* Urba elektrotrajno de Kievo

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Fervojaj kompanioj en Ukrainio
Kategorio:Fervojo en Ukrainio
Kategorio:Ukrainaj firmaoj
Kloaka kovrilo

[eta| Kloaka kovrilo en [Reutlingen (Germanio), 1901.]]
eta|Kloakkovrilo, kies formo faciligas la trairejon de homo.
eta|eta|Malfermita kloaka kovrilo.

La **kloaka kovrilo** aŭ **kloakkovrilo** estas la gisa kovrilo de kloaka luko aŭ kloaka aperturo . Ĝia celo estas uzebleco kaj sekureco, fakte nur kloakistoj povas aliri al subteraj kloakretoj kaj eviti akcidentojn sur publikaj vojoj. Ĝia pezo do estas alta: pli ol 50 kg.
Ĝi tiel ebligas konservi platecon kiam super ĝi pasas vojtrafiko. Ĝia konsisto estas ofte el gisfero, foje eĉ kun inkrustaĵoj el betono aŭ asfalto, por konservi la kontinuecon de la trotuara aŭ strata surfaco, kaj tiel eviti la perdon de adhero kiam veturiloj aŭ homoj preterpasas ĝin. Ofte estas truo en la mezo por levi ilin uzante ilon kiel ekzemple malpezan hokon, aŭ eĉ levstangon aŭ kloakan pioĉon.

## Dekoracioj 
[eta|eta|maldekstra|Eble la plej populara artaĵo ĉe kloaka kovrilo en [Bratislavo.]]
Kvankam tiuj kovriloj estas tro grandaj por kolektado, pro la multnombraj surskriboj, ilustraĵoj kelkaj decidis kolekti ilin per fotoj de kloak-kovriloj renkontitaj ĉie en la mondo. Kiel dekoracioj, oni ofte trovas geometriajn desegnojn aranĝitajn simetrie, sed foje blazonoj aŭ la lokon de ilia fabrikado aŭ la urbo kie ili estas metitaj, la nomon de la fandejo kiu faris ilin, ilian jaron de fabrikado, la normon. En Japanio, oni ornamas tiujn kovrilojn per artaj desegnoj, kaj iĝis arto kies nomo estas "manhôru japana vorto, kiu signifas kloakan lukon/kloakan aperturon.

## Formoj 
Ili ĝenerale estas rondoformaj, sed povas esti kvadrataj aŭ havi tre diversajn formojn (pli ergonomia por ke kloakisto bone povu eniri). La ronda formo estas ankaŭ pli sekura, ĉar la kovrilo neniam povas fali interne dum laboro de kloakistoj, kio povus rezulti en terura akcidento. En Eŭropo ili devas respekti la normojn EN124 laŭ la uzeblecoj kaj lokoj. Estas tipoj de A ĝis F. Por stratoj, ŝoseoj ĝenerale estas tipo D400, ĝi rezistas al 400KN averaĝe 40 tunoj.

## Produktado 
Nuntempe la plej grandaj produktistoj de gisaj kloakaj kovriloj estas en Barato. En Francio Saint-Gobain PAM (eks-Pont-à-Mousson SA), fabrikas kovrilojn por la kvin kontinentoj de pli ol unu jarcento.

En Usono estas East Jordan Iron Works EJCO, kiu fabrikas nun ankaŭ kompozitajn kloakajn kovrilojn.

## Bildaro 

Manhole-cover-matsumoto-colour.jpg| Japana kloakkovrilo
Schachtdeckel - Ochsenfurt.jpg|Kloaka kovrilo en Ochsenfurt, kun la blazono de la urbo.
AIMG 9711 HN Schachtdeckel 1887.jpg | Kloaka kovrilo kun la jaro 1887
Stylized Nagao Olympics manhole cover with tactile paving.jpg | Japana kloaka kovrilo por reklami Olimpikajn Ludojn de Nagano 1998
Manhole cover in Berlin.jpg | Kloaka kovrilo en Berlino kun desegno de direktoj de urbaj monumentoj.
ManholeSPQR.JPG| Kloaka kovrilo ĉe Romo, kun la surskribo SPQR ( Senatus Populusque Romanus,  senato kaj la roma popolo).

## Referencoj 
Kategorio:Salubrigo
Kategorio:Strataj mebloj
Béla Heves

**Béla Heves** [heveŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Heves Béla** estis hungara aktoro, teatrestro. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Herzfeld Bernát*, lia unua edzino estis Mariska Balla.

Bernát Herzfeld naskiĝis la  en Balassagyarmat, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Heves devenis el juda familio. Li akiris diplomon en aktorstudio de Gaja Teatro en 1902. Li komencis sian aktoran karieron en teatro de Kispest. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis teatroj de Miskolc kaj Pozono. En 1903 li estis levita teatrestro en Transilvanio. Dum la 1-a mondmilito li laboris en oficejo. En 1923 li malfermis teatron en Újpest kaj post 4 jaroj li pensiuliĝis. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis filinon.

## Lia muta filma rolo 
* *Ágyú és harang* (1915)

## Elektitaj membroj de teatra kompanio de Heves 
* Ferenc Szende

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Abelcourt

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haute-Saône* (prononco [], , arpitane *Hiôta-Sona*), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lure* (france *arrondissement de Lure*), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono *''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Saône

Kategorio:Komunumoj de Haute-Saône
Johannes Aurifaber (Vimariensis)

**Johannes AURIFABER** (naskiĝinta *Johannes Goldschmied* ĉ. 1519 en Vajmaro, mortinta la  en Erfurto) estis germana teologo de protestantismo kaj reformanto. Por distingo de la samnoma vroclava samtempulo Johannes Aurifaber (Vratislaviensis) oni aldonis al lia nomo *Vimariensis*, do *vajmarano*. [eta|Tomboŝtono de Aurifaber en la [Dominikana preĝejo (Erfurto)|Dominikana preĝejo de Erfurto]]

## Vivo 
Aurifaber studis inter 1537 kaj 1540 ĉe la Universitato de Wittenberg estonte instruisto de la junaj grafoj de Mansfeld. Deĵoron de milita predikisto li ankaŭ plenumis en 1544/45 kaj denove dum la Ŝmalkalda milito (1546/47). Ne antaŭ la 1540-aj jaroj li ekigis personan rilaton kun Marteno Lutero estante de 1545 ĝismorte ties asistanto. En 1551 li iĝis kortega predikisto en Vajmaro sed devis forlasi la urbon pro lia aktiva partopreno koncerne disputojn internpolitikajn. Ilin kaŭzis demando pri la necesa grado de luterana ortodokseco.

Azilon li ricevis tiam ĉe la grafoj de Mansfeld je Eisleben. En 1566 li nomumitis paroĥestro ĉe la Dominikana preĝejo erfurta kie li ekkverelis kun Andreas Poach pri adiaphora, do pli malpli neglektendaj aferoj en temoj pri eklezio kaj kredo.

## Graveco 
Eldoninte la grandan luterverkaran eldonon de Jena li publikigis neprestiajn germanlingvajn epistolojn kaj *Tischreden* (t.n. familiaraj kolokvoj ĉetable) de Lutero. Tiu ĉi verko, kiu baziĝis komplete pri tre arbitreca kunmeto aurifaber-a, influegis teologie (!) ankoraŭ ĝis la 20-a jarcento.

## Fonto 
Hammann, Gustav, "Aurifaber, Johann" ĉe: Neue Deutsche Biographie 1 (1953), p. 457 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Marteno Lutero
Kategorio:Germanaj reformistoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
37835 Darioconsigli

'*37835 *Darioconsigli'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar apud Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Dario Consigli'', instruiston en unugrada lernejo kaj nevon de la unua malkovristino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Ulisse Munari
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998