open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
2-Metilbenzoata acido

**2-Metilbenzoata acido** aŭ **2-metilfenilmetanata acido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj acidoj, rezultantaj el oksidado de la **2-metilbenzila alkolo** aŭ hidrolizo de la **2-metilbenzoila klorido**. 2-Metilbenzoata acido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Metilbenzoata acido prezentas 2-metilbenzoata acido grupon ligitan al 2-metilbenzoata grupo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 8 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2-Metilbenzoata acido** per hidrolizo de la **2-toluenoila klorido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **2-Metilbenzoata acido** per oksidado de la **2-metilbenzila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **2-Metilbenzoata acido** per oksidado de la **2-metilbenzaldehido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **2-Metilbenzoata acido** per traktado de **2-toluenoila klorido** kun **natria hidroksido**:

## Vidu ankaŭ 
* Benzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Benzoatoj
József Mukk

**József Mukk** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mukk József** estis hungara operkantisto (tenoro).

József Mukk naskiĝis la  en Gödöllő.

## Biografio 
József Mukk frekventis muzikan bazlernejon en Aszód, poste li maturiĝis en muzika mezlernejo en Szombathely, pli poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo de Budapeŝto en 1991. Lia ĉefinstruisto estis Sándor Sólyom-Nagy. Post la diplomo li ricevis stipendion en Budapeŝta Ŝtata Operejo, post jaro kantistan statuson. Li havis pliajn trejnadojn en Vieno kaj li koncertis en plena Eŭropo. Li ricevis premiojn inter 1990–2009.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Georges Bizet: Carmen (opero) — Remendado
* Gaetano Donizetti: *L’elisir d’amore* — Nemorino
** Ferenc Erkel: *Hunyadi László* — reĝo László
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** Don Giovanni — Don Ottavio
** Die Zauberflöte — Tamino
** Die Entführung aus dem Serail — Belmonte
** *Titus kegyelme* — titolrolo
** Idomeneo, re di Creta — Idomeneo
* Giacomo Puccini: Manon Lescaut — Edmund
* Gioachino Rossini: La barbiro de Sevilo — grafo Almaviva
* Giuseppe Verdi: Falstaff – Fenton
* Richard Wagner: Die Meistersinger von Nürnberg – David

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* oficiala paĝo kun foto 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Preĝejo de Naskiĝo de Maria (Tjumeno)

La **preĝejo de Naskiĝo de Maria** () estas la preĝejo de la Rusa Ortodoksa Eklezio konstruita en urboparto Mis en Tjumeno (Rusio) en 2000. Origine ĝi estis konstruita kiel kapelo, sed poste transformita je preĝejo.

## Situo 
La preĝejo situas en nord-orienta parto de Tjumeno, en la eksa vilaĝo Mis, kiu nun estas urboparto kaj aktive evoluas. La konstruaĵo situas rande de la parko de Jurij Gagarin, apud domo de kulturo, ĉe kruciĝo de la stratoj Sudoremontnaja kaj Makarov. Plej proksimaj bushaltejoj estas *Mis* kaj *Ulica Ĵukovskogo*.

## Historio 
maldekstre|eta|Sonorilturo, 2024.
Aŭtune 1999 (laŭ aliaj datumoj — en 1998) rande de la parko Jurij Gagarin en urboparto Mis (Tjumeno) komenciĝis konstruado de ligna kapelo de Naskiĝo de Maria. La konstruadon financis lokaj komercistoj, fratoj Viktor, Aleksej kaj Vladimir Salmin, kiuj naskiĝis kaj kreskis en tiu ĉi urboparto. La  la kapelo estis konsekrita de metropolito de Tobolsko kaj Tjumeno Dimitrij (Kapalin).

En 2003 kiel paroĥestro estis nomumita kleriko de la Oranta katedralo Aleksandr Pavloviĉ. Li aranĝis dimanĉan lernejon, krucomarŝojn.

## Vidu ankaŭ 
* Mis (kvartalo)
* Preĝejo de Endormiĝo de la Dipatrino (Tjumeno)

## Referencoj 
Tjumeno
Naskiĝo de Maria
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 2000-2009
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2000
Volsunga sagao

La **Volsunga sagao** aŭ **Völsunga sagao** estas sagao verkita en malnovnordlanda lingvo en Islando en la 13-a jarcento pri la klano Völsung (inklude la historion de Sigurd kaj Brunhilda kaj la detruo de la Burgundoj). Ĝi estas unu el plej famaj legendaj sagaoj, kaj ekzemplo de "heroa sagao" kiu temas pri ĝermana heroa legendo. La heroo estas Sigurd, kiu mortigas la drakon Fafnir en la erikejo Gnita, kaj tial li kaptas magian trezoron, kiu poste iĝos La Rejnoro. Ĝi korespondas al frua versio de la temo kiu aperas en la La Kanto de la Nibelungoj.

Ĝi estas bazita sur tradiciaj antaŭaj poemoj, kelkaj el kiuj estas kolektitaj en la Poezia Edda. Pro tio la fakuloj grupigas tiun sagaon ene de la nomitaj «sagaoj de la antikvaj tempoj» (*fornaldarsögur*), karakterizitaj pro la miksa enhavo de mitologiaj kaj fantastaj elementoj.

Kategorio:Sagaoj
Kategorio:Ĝermana mitologio
Kategorio:Fontoj de la ĝermana mitologio
Ferenc Farkas (operetkantisto)

**Ferenc Farkas** [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkas Ferenc** estis hungara operetkantisto (tenoro), bonvivanto, teatrestro, instruisto. Lia origina familia nomo estis *Fort*, lia edzino estis Ferike Szalontay.

Ferenc Fort naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Farkas finis privatan aktorlernejon de Szidi Rákosi en sia naskiĝurbo en 1899, poste li debutis en Teatro Magyar. En la sekva jaro li havis rolojn ankaŭ en teatrejo de Szabadka ĉe Lajos Pesti Ihász. Intertempe li akiris diplomon kun doktoriĝo en Universitato Francisko Jozefo (Kolozsvár) kaj ankaŭ studvojaĝis en Eŭropo. Li estis teatrestro de ĉiuj teatrejoj de Supra Hungarujo en 1905 poste de ĉiuj teatrejoj ĉirkaŭ Szabadka. Inter 1911-1914 li reĝisoris en revuo en Budapeŝto, sed ankaŭ filmon, poste li finbatalis la mondmiliton. Pli poste li denove reĝisoris kaj instruis en la menciita lernejo de Szidi Rákosi. Li edziĝis en 1907.

## Liaj roloj (elekto) 
* Charles Lecocq: *Le coeur et la main* (opereto)

## Liaj kontribuoj 
* *Magyar színészet közigazgatásáról* (disertaĵo)
* kolekto de hungaraj kantoj (1928)

## Liaj filmaj reĝisoraĵoj 
* *Aranyhajú szfinksz* (1914)
* *Iglói diákok* (1918)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj bonvivantoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nehalenio

**Nehalenio** (literumita ankaŭ *Nehalennia* kaj pli varie) estas diino de neklara origino, eble ĝermana aŭ kelta. Ŝi aperas kaj estis priskribita sur nombraj altaroj malkovrita ĉe areo kiu nun estas la provinco Zelando, Nederlando, kie la rivero Skeldo enfluas en la Norda Maro. Adorado de Nehalenio datas reen el almenaŭ la 2-a jarcento a.n.e., kaj la adorado al la diino pluis ĝis flori en norda Eŭropo en la 2-a kaj 3-a jarcentoj n.e.
dekstre|eta|260px|Reliefo de sidita Nehalenio inter hundo kaj kesto de panbuloj.
Nehalenio estas preskaŭ ĉiam priskribita kun marsimboloj kaj bonvolema hundo je siaj piedoj. Kiel kelta aŭ ĝermana diaĵo, ŝi ricevis povon el komerco, ŝipnavigado, kaj eble hortikulturo kaj fekundeco. En skulptaĵoj kaj reliefoj, ŝi estas priskribita kiel juna virino, ĝenerale sidita. Tipe ŝi vestas mallongan mantelon sur siaj ŝultroj kaj brusto. Tiu vestaĵo estas unika al ŝi kaj eble estis parto de la vestaĵoj kutimaj tiam kaj tie. Ofte ŝi estas akompanata de hundo; ŝi havas kiel atributojn kesto de pomoj aŭ de pantranĉaĵoj kaj ŝippartoj (ĉefe pruo).
Hilda Ellis Davidson detaligas pri kelkaj el la detaloj; laŭ ŝi, la hundo estas en 13 el la 21 altaroj registritaj de Ada Hondius-Crone (1955:103), kiu priskribas la hundon kiel tipo de leporhundo. Davidson krome ligas la temon de la ŝipo asociante Nehalenion kun la ĝermana paro de Vanir formita de Frejo kaj Freja.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Davidson, H. R. Ellis (1990). *Gods and Myths of Northern Europe*. *Penguin Books*. .
* Davidson, Hilda Ellis (1998). *Roles of the Northern Goddess*. Londono: eldonejo *Routledge*. 
* Green, Miranda (1992). *Symbol and Image in Celtic Religious Art*. Londono: eldonejo *Routledge*.
* Green, Miranda (1998). *Animals in Celtic Life and Myth.* Londono: eldonejo *Routledge*.
* Simek, Rudolf (2007) tradukita de Angela Hall. *Dictionary of Northern Mythology*. D.S. Brewer. 
* Van der Velde, Koert (August 13, 2005). "Zeeuwse godin weer thuis", *Trouw* (nederlanda gazeto).

Kategorio:Roluloj de la nord-ĝermana mitologio
Kategorio:Dioj pri fekundeco
Kategorio:Ĝermanaj dioj
Kategorio:Keltaj dioj
Kategorio:Diinoj
Tanzanio en la Somera Olimpiko 2020

eta|maldekstra|200ra|
La sportista teamo de **Tanzanio** konkurencis en la **Somera Olimpiko 2020**, kiu pro la kronvirusa pandemio estis fakte prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021, sed tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020", en Tokio, Japanio. Ĝin organizis la Tanzania Olimpika Komitato. Temis pri la entute 14-a partopreno en Someraj Olimpikoj. Medaloj ne atingiĝis. La tanzania teamo estis aparte eta, kompare kun aliaj landoj, sed ankaŭ kompare kun la tanzaniaj teamoj en aliaj jaroj: en 2024 partoprenis sume 2 viraj kaj 1 virina maratonaj kuristoj, neniuj aliaj sportistoj, do estis nur 3 aktivaj partoprenantoj el Tanzanio. La maratonisto *Alphonce Simbu* estis la teama flagoportanto fine de la olimpiko.

## Vidu ankaŭ 
* Tanzanio en la Olimpikoj

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ( kaj )
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

200ra|centre

Kategorio:Landoj en la Somera Olimpiko 2020
#
Somera Olimpiko
Unuiĝinta Araba Respubliko en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|

La **Unuiĝinta Araba Respubliko** (**UAR**) () estis unuiĝo de la arabaj ŝtatoj Egiptio kaj Sirio en la jaroj 1958 ĝis 1961.

La unio estis fondita la . Al ĝi aliĝis je la  ankaŭ la reĝlando Jemeno (Norda Jemeno) en loza federacio, kiu portis la nomon *Unuiĝintaj Arabaj Ŝtatoj*. La unio disfalis pro la hegemonia politiko de Egiptio per la eksiĝo de Sirio la  kaj de Nordjemeno en decembro 1961. Egiptio plu uzis la nomon Unuiĝinta Araba Respubliko post ties fino ekster la kadro de la someraj olimpikoj ĝis la jaro 1972.

Kadre de la someraj olimpikoj, en la somera Olimpiko 1960 de Romo kaj la somera Olimpiko 1964 de Tokio aperis teamoj je la nomo de Unuiĝinta Araba Respubliko (laŭ iuj dokumentoj ankoraŭ en 1968), kvankam en 1964 (kaj en 1968) ĉiuj sportistoj de la teamo kompreneble estis egiptoj, kaj ankaŭ en 1960, kiam anonciĝis 79 sportistoj egiptaj kaj unu el Damasko, tiu lasta kaj 8 aliaj egiptaj anoncitoj fakte ne partoprenis la konkursojn. Tiel fakte eblas konkludi, ke la teamo de Unuiĝinta Araba Respubliko en la olimpikoj estis fakte egipta teamo, kiu simple du fojojn pro politikaj motivoj uzis alian nomon.

La termino ne konfuziĝu kun la posta Federacio de Arabaj Respublikoj, unuiĝo de la arabaj ŝtatoj Egiptio, Libio kaj Sirio de 1972 ĝis 1977, kiu tamen ne rezultis en nova olimpika teamo.

## Vidu ankaŭ 
* Egiptio en la Olimpikoj
* Sirio en la Olimpikoj
* Jemeno en la Olimpikoj
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo pri la nuna egipta komitato
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

Kategorio:Egiptio en Olimpikoj
Kategorio:Sirio en Olimpikoj
Kategorio:Jemeno en Olimpikoj
Éva Mohos Nagy

**Éva Mohos Nagy** [mohoŝ nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mohos Nagy Éva** estis hungara operkantisto (tenoro), muziklerneja kaj altlerneja instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis *Szűcs Lajosné*.

Éva Mohos Nagy naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Éva Mohos Nagy aĝis 7, kiam ŝi komencis lerni pianadon. Ŝi akiris pianistan-pedagogian diplomon en Muzikarta Altlernejo de Szeged, ŝia ĉefinstruisto estis György Sinkó.  Post la diplomo ŝi instruis pianadon 4 jarojn en Jászberény, poste ŝia edzo ekhavis statuson en Debrecen, tial ili translokiĝis al tiu urbo en 1974. Ŝi ricevis instigojn pri kantado, en la sekva jaro ŝi debutis en la Teatro Csokonai (Debrecen). Ŝi instruis en muziklernejo en Debrecen inter 1983-1997, sed en 1984 ŝi ricevis kantistan trejnadon en Vieno helpe de ŝtata stipendio. Ŝi akiris operkantistan-pedagogian diplomon en Muzikarta Altlernejo de Debrecen en 1992, ŝia ĉefinstruisto estis Endre Zádor. Post la dua diplomo ŝi ekinstruis ankaŭ en la altlernejo. En 2004 ŝi akiris sciencan gradon DLA en la sama loko, tamen jam en rango universitato. Ekde 2005 ŝi estis katedrestro ĝis la emeritiĝo en 2018. Dum instruado ŝi kontinue kantis en la Teatro Csokonai, eĉ ŝi kantis en aliaj provincaj teatrejoj, ankaŭ eksterlande. Ŝi ricevis premiojn inter 1987-2019 kaj havis la titolon "eterna membro de la teatro" (1996). Ŝi edziniĝis kaj naskis.

## Ŝia opera repertuaro (elekto) 
* Ludwig van Beethoven: Fidelio — Leonora
* Georges Bizet: Carmen (opero) — Mercedes
* Ferenc Erkel: *Hunyadi László* — Erzsébet Szilágyi; Mátyás Hunyadi
* Zoltán Kodály: *Háry János* — Mária Lujza
* Ferenc Lehár: *A mosoly országa* — Lisa
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** Don Giovanni — Donna Elvira
** Die Zauberflöte — Pamina; Papagena; unua damo; dua damo
** La geedziĝo de Figaro — Marcellina
* Giacomo Puccini:
** Tosca — titolrolo
** Madama Butterfly — Co-Ĉo-San
** La Bohème — Musette
** Gianni Schicchi — Lauretta; Ciesca 
* Emil Petrovics: *C’est la guerre* — virino
* Giuseppe Verdi:
** Il trovatore – Leonora
** *Un balo in Maschera* – Amelia
** Aida — titolrolo
** *Don Carlo* – reĝino Elizabeta
** La Forto de la Destino — Doña Leonora di Vargas
** Rigoletto — Gilda
** Nabucco — Abigaille

## Ŝia oratoria repertuaro (elekto) 
* Ludwig van Beethoven: 9-a simfonio
* Wolfgang Amadeus Mozart: Requiem
* Zoltán Kodály: Budavári Tedeum

## Ŝia publikaĵo 
* *A Debreceni Operatársulat születése és fejlődése* (2012)

## Ŝiaj disĉiploj 
* Péter Balczó
* Andrea Brassói-Jőrös
* Viktor Massányi
* André Vásáry

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=el-fOMTatGs

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva intervjuo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj oratorikantistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Provinco Cienfuegos

***Cienfuegos*** estas provinco de la centra regiono de Kubo. Ĝi estis fondita en la jaro 1976 pere de dekreto de la kuba registaro kiu redistribuis la limojn de la antaŭaj ses provincoj formante 14 kaj specialan municipon Isla de la Juventud. La provinco estas inter Sancti Spíritus kaj Camagüey kaj sude estas Karibio.
La ĉefurbo de la provinco ankaŭ same nomiĝas.

Laŭ la stato de  en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

*Cienfuegos* signifas en la hispana *Cent fajroj*.

Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1976
Kategorio:Provincoj de Kubo
Karin Bergöö Larsson

**Karin Larsson**, denaske **Bergöö**, (3-a de Oktobro 1859 – 18-a de Februaro 1928) estis sveda artistino kaj dezajnistino, kiu ege kunlaboris kun sia edzo, la artisto Carl Larsson, kaj estis ofte modelo de liaj pentraĵoj.

Ŝi studis en Stokholmo kaj poste translokiĝis al kolonio de artistoj en Grez-sur-Loing, je 70 km de Parizo, kaj tie konis tiun kiu estos ŝia edzo kaj artista kunlaboranto, nome Carl Larsson; ili enamiĝis kaj en 1883 revenis al Stokholmo kie geedziĝis, poste revenas al Grez-sur-Loing, kie naskiĝis ilia unua filo, Suzanne, en 1884. La venontan jaron ili revenis en Svedion.

eta|maldekstre|250px|Aĵpentraĵo kun fruktoj kaj vazaro, 1877, pentraĵo de Karin Bergöö.
Post diversaj translokiĝoj, en 1888 la patro de Karin donacis al ili Lilla Hyttnäs, domo en Sundborn ĉe Falun, nune dom-muzeo de Larsson, kiun li montris ofte en multnombraj akvareloj, kiel simbolo de la familia feliĉo kaj prospero. Karin estis kunlaboristino kaj kaj kritikistino de la verkoj de Carl, krom lia ĉefa modelo. Ŝi zorgis pri la gefiloj kaj la granda domo, kie ŝi kanaligis siajn proprajn artajn sentojn dezajnante elementojn por sia hejmo. Ŝi ekzemple dezajnis kaj produktis grandan kvanton de tekstiloj uzitaj hejme, brodaĵojn, kaj vestaĵojn por ŝi kaj la gefiloj, kaj meblojn kiuj estis konstruitaj de la loka ĉarpentisto.​ Ŝia stilo montriĝis en la pentraĵoj de Carl, kreante modernan svedan stilon:​ Kontraste kun la tiama stilo de pezaj malhelaj mebloj, ŝiaj lumplenaj internoj miksas svedan folklorecan dezajnon kun influoj *fin de siècle*, japanaj kaj britaj. Ankaŭ ŝiaj tekstilaj dezajnoj kaj koloroj estis novigaj, kun abstraktaj modeloj, vivaj koloroj, brodaĵoj kun stiligitaj plantobildoj, blanknigraj japanaj temoj ktp.​

## Galerio 
Tri pentraĵoj montrantaj Karin Larsson fare de lia edzo, Carl Larsson:

Getting Ready for a Game (Carl Larsson) - Nationalmuseum - 18965.tif|Kuireje kun la filoj, 1901.
Atelje-idyll Konstnärens hustru med dottern Suzanne av Carl Larsson 1885.jpg|Kun filino Suzanne en Grez-sur-Loing, 1885.
When the Children have Gone to Bed. From A Home (26 watercolours) (Carl Larsson) - Nationalmuseum - 24207.tif|Kiam la filoj jam dormas.
Karin larsson schommelstoel.jpg|Lul-fotelo desegnita de Karin Bergöö Larsson.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Axel Frieberg. *Karin. En bok om Carl Larssons hustru*. Stockholm: Bonnier, 1967. 
* Ingrid Andersson. *Karin Larsson: Konstnär och konstnärshustru*. Stockholm: Gidlunds, 1986. 
* Michael Snodin kaj Elisabet Stavenow-Hidemark. *Carl and Karin Larsson: Creators of the Swedish Style*. Ekspozicia katalogo. London: V & A, 1997. 

Kategorio:Svedaj pentristoj
Kategorio:Svedaj artistoj
Hipomeno

[eta|*[Fontano Cibeles* en Madrido, kun la ĉaro trenita de Atalanta kaj Hipomeno, jam konvertitaj en leonoj.]]
En la helena mitologio, **Hipomeno**, literumita ankaŭ *Hipomenes* (Ἰππομένης), konata ankaŭ kiel *Melanion* (Μελανίων), aŭ *Meilanion* (Μειλανίων), estis filo de arkadia Anfidamante, aŭ de Megareo  kaj edzo de la heroino Atalanta. Li estas konata kiel unu el la disĉiploj de Ĥirono kiu superis la ceterajn per malfacilaj defioj.

Atalanta, ankaŭ de greka mitologio, estis belulino kaj havis multajn admirantojn. Sed ŝi pri viroj ne multe sopiris kaj pri edziniĝo ankaŭ ne. Kiam ŝia patro promesis trovi al ŝi taŭgan fianĉon, ŝi kondiĉis edziniĝi al tiu, kiu venkos ŝin en kurado. Kiu malvenkos, mortos. Kaj estis vico da ili. Nur Hipomeno, (konata ankaŭ kiel Melanio, nomo eble derivita el *melon*, greka vorto kaj por "pomo" kaj por frukto ĝenerale), filo de greka reĝo, helpe de la diino Afrodito venkis. Li ricevis de la diino tri orajn pomojn, kiujn dumvoje forĵetadis kaj Atalanta detenis sin kolektante ilin. Sed Atalanta tamen ne edziniĝis al Hipomeno. Kiam ili ĉirkaŭbrakis unu la alian en arbara templo, dioj punis ilin pro profano de la sanktejo kaj ŝanĝigis ilin en sovaĝajn bestojn, verŝajne en leonojn. Laŭ aliaj versioj la venko de Hipomeno estis premiita per pariĝo.

Laŭ diversaj versioj, Atalanta kaj Hipomeno vivis feliĉaj dum ioma tempo, ĝis ilia konverto en leonoj fare de Cibelo kiel puno pro seksumado en unu de ŝiaj temploj kiam ili eniris tien survoje ĉe Hipomeno (la antikvaj grekoj miskredis, ke la leonoj ne povis pariĝi kun leonoj, sed nur kun leopardoj). Ovidio kaj Servio sugestis, ke Hipomeno estis forgesinta pagi la omaĝon kiun li estis promesinta al Afrodito pro ŝia helpo kaj, kiel konsekvenco, dum ilia estado en la templo de Cibelo, Afrodito sendis al ili volupton, kiu rezultis en seksumado, kio certe kolerigos Cibelo-n. Pro tio ĉu Cibelo (ĉu Zeŭso mem, laŭ Higino) transformis ilin en leonoj. Post la konverto, ŝi ligis ilin al sia propra ĉaro por ke ili tiru. Servio egaligas tiun ĉaron de Cibelo al la propra Tero mem.

El tiu rakontaro, aperas la du amantoj reprezentataj kiel leonoj en la Fontano Cibelo de la Placo Cibelo, en Madrido, kaj en la Fontano Cibelo de Meksikurbo.

## Notoj 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Kategorio:Metamorfozoj en la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de Metamorfozoj de Ovidio
Preĝejo Sankta Tomaso (Martfű)

La **preĝejo Apostolo Sankta Tomaso** estas sakrala konstruaĵo en urbo Martfű (Hungario).

## Historio 
Martfű longe estis nur vilaĝeto sen sakrala konstruaĵo. La katolikoj apartenis al paroĥo de Tiszaföldvár. Jam antaŭ la socialismo venis industrio, sed komence la laboristoj venis el la proksimaj komunumoj. Baldaŭ jam oni komencis loĝi ankaŭ apud la fabriko. En 1989 Martfű urbiĝis. Pli frue en 1987 oni kreis tombejan sonorilon, kiel la unua sakrala konstruaĵo.  La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1993-1996. La unuaj diservoj jam okazis dum konstruado de la kirko inter la konstruataj muroj. La impona orgeno estis farita en 2001.

## Konstruaĵo 
La preĝejo konsistas el centra parto, interliga konstruaĵo kaj ĉe ties fino plurlatera turo. En la turo 3 sonoriloj loĝas. La turo estas ankaŭ elvidejo ekde 2016. Interne ekzistas ankaŭ lernoĉambro por 40 homoj. La vitraloj estis faritaj de Attila Mohay, la skulptaĵoj de János Meszlényi.

Kermeso okazas en la 3-an de julio.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* http://lexikon.katolikus.hu/M/Martf%C5%B1.html

Martfű
Martfű
Volodimir Antonoviĉ

**Volodimir Bonifatijoviĉ ANTONOVIĈ** (; 18-a [6-a] de januaro 1834, Maĥnivko, Kieva gubernio, Rusia Imperio ― 8-a [21-a] de marto 1908, Kievo, Rusia Imperio) estis ukraina historiisto, arĥivisto, arĥeologo kaj rimarkebla figuro de la ukraina nacia revivigo-movado.

Antonoviĉ naskiĝis en la urbeto Maĥnivko () de Maĥnivka distrikto, Kieva gubernio (nun Kozjatina Distrikto, Vinica provinco), lia familio havis polajn nobelarajn radikojn. Li studentiĝis ĉe la medicina (1855, kiun li eniris laŭ la insisto de sia patrino) kaj historia (1860) fakultatoj de Kieva Universitato. Dum studenteco, Antonoviĉ legis kozakajn manuskriptojn, verkojn de Taras Ŝevĉenko kaj Pantelejmon Kuliŝ, etnografiajn kolektojn kiuj influis lian vivon kaj sciencan orientiĝon. En la universitato, estante ano de sekreta organizo de pola junularo, Antonoviĉ esprimis la opinion, ke estas strange vivi en regiono kaj ne koni ĝian historion aŭ popolon. Li vojaĝis kun siaj amikoj en Volinio, Podolio, Ĥelmo, Kievo, Katerinoslavo kaj Ĥersono, studante ukrainan vivmanieron. Post diplomiĝo, li laboris dum iom da tempo kiel kuracisto en Ĉornobilo kaj Berdiĉivo.

En 1861 Antonoviĉ aliĝis al la „ĥlopomaniuloj” () ― junaj reprezentantoj de popolisma-kultura fluo en la ukraina intelektularo en Dekstra Bordo de Ukrainio enmigrintoj el polaj aŭ poligitaj familioj.

Antonoviĉ estas la verkinto de pli ol 300 verkoj pri la historio, arkeologio kaj etnografio de Ukrainio. Sian unuan historian laboron Antonoviĉ skribis en 1863. Tio estis la enkonduka esploro „Pri la origino de la kozakoj”. Antonoviĉ estis reprezentanto de la popolisma skolo en ukraina historiografio. Li kreis ukrainajn arĥeologion kiel sciencon, evoluigante novan metodon de farado de elfosadoj. Li studis lokojn de la Paleolitika kaj Neolitika periodoj, elfosis setlejojn de la Tripil-kulturo, Drevlanoj kaj evoluigis ilian klasifikon.

## Referencoj 
Kategorio:Ukrainaj historiistoj
Kategorio:Ukrainaj etnologoj
Kategorio:Ukrainaj arkeologoj
(155110) 2005 TB

**(155110) 2005 TB** estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido. 

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey* elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 4:3 kun Marso.

Ĝia discentra, klinata orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero, kaj tanĝas tiun de Venuso, ĝia granda klinata tenas ĝia malproksima de Venuso, kompense, ĝia malsuprenira nodo estas tre proksima de la marsa orbito.

* Ĝia marsa MOID estas 0,00922 astronomia unuo (1,379 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,110798 astronomia unuo (16,575 milionoj da km).
* Ĝia venusa MOID estas 0,1465 astronomia unuo (21,916 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,01535 astronomia unuo (2,296 milionoj da km) de Marso.
* La  ĝi pasos al 0,03695 astronomia unuo (5,528 miliono da kilometroj) de la ruĝa planedo.
* La  ĝi pasis al 0,11955 astronomia unuo (17,884 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,11729 astronomia unuo (17,546 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,11885 astronomia unuo (17,780 milionoj da km) de nia planedo.
* La  ĝi pasos al 0,14683 astronomia unuo (21,965 milionoj da km) de Venuso.
* La  ĝi pasos al 0,14914 astronomia unuo (22,311 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Metila 2-metilbenzoato

**Metila 2-metilbenzoato** aŭ **metila 2-metilfenilmetanato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 2-Metilbenzoata acido kaj metanolo. Metila 2-metilbenzoato estas senkolora likvaĵo kun oranĝoflora odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 2-metilbenzoato prezentas 2-metilbenzoata acido grupon ligitan al metila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **metila 2-metilbenzoato** per traktado de **2-metilbenzoata acido** kun **metanolo**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **metila 2-metilbenzoato** per traktado de **2-metilbenzoata anhidrido** kun **metanolo**:

 
### Reakcio 3
* Preparado de **metila 2-metilbenzoato** per traktado de **metila klorido** kun **2-metilbenzoata acido**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **metila 3-metilbenzoato** per traktado de **metila klorido** kun 2-Metilbenzoata acido:

## Vidu ankaŭ
* Metilbenzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Metilbenzoatoj
2-Metilbenzoata anhidrido

**2-Metilbenzoata anhidrido** aŭ **o-metilfenilmetanata anhidrido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj anhidridoj, rezultantaj el senhidratigado de la 2-Metilbenzoata acido aŭ hidrolizo de la **2-metilbenzoila klorido**. 2-Metilbenzoata anhidrido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Metilbenzoata anhidrido prezentas anhidridan grupon ligitan al 2-metilbenzoata grupo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2-Metilbenzoata anhidrido** per senhidratigo de la **2-Metilbenzoata acido** kun **fosfora pentoksido** :

### Reakcio 2 
* Preparado de **2-Metilbenzoata anhidrido** per traktado de **2-Metilbenzoata klorido** kun **2-Metilbenzoata acido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **metila 2-metilbenzoato** per traktado de **metanolo** kun **2-metilbenzoata anhidrido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **2-metilbenzamido** per traktado de **amonia klorido** kun **2-metilbenzoata anhidrido** en ĉeesto de zinka oksido:

## Vidu ankaŭ 
* Benzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Benzoatoj
(155125) 2005 TN107

**(155125) 2005 TN107** estas asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Planá (distrikto České Budějovice)

**Planá** estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio sur maldekstra bordo de rivero Vultavo proksimume 4&nbsp;km sudokcidente de České Budějovice. Vivas ĉi tie  (). En la nordokcidenta najbareco de Planá (parte ankaŭ sur katastro de la najbara municipo Homole) etendiĝas Sudbohemia flughaveno České Budějovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1259.

## Loĝantaro 
## Flughaveno 
En la jaro 1932 estis en la spaco de Planá komencita konstruado de flughaveno por bezonoj de Aeroklubo České Budějovice kaj ĉeĥoslovaka aerarmeo; solena inaŭguro okazis la 27-an de junio 1937. Dum nazia okupado la flughaveno servis kiel rezerva kaj erzerca bazo de la germana Luftwaffe. Post liberigo la flughavenon denove prenis ĉeĥoslovaka armeo, krom alia ĉi tie okazis instruado de soldataj pilotoj por nove estiĝinta Ŝtato Israelo. En la jaroj 1950 ĝis 1952 la flughaveno estis sume modernigita. Ekde mezo de la 1990-aj jaroj la ĉeesto de la soldata aerarmeo komencis esti dampita, finita ĝi estis fine de la jaro 2005. Hodiaŭ civilan ekipaĵon kiel publikan enlandan kaj nepublikan internacian flughavenon trafikigas kompanio *Sudbohemia flughaveno České Budějovice a. k.*, proprumata de Sudbohemia regiono.

## Memorindaĵoj 
* Kruco el la dua duono de la 18-a jarcento
* Kapelo de La plej sankta Triunuo el la jaro 1908
* Konstruaĵo n-ro 7
* Eksa muelejo

### Memorindaĵoj en flughaveno 
* Monumento al falintaj aviadistoj
* Memortabulo al la 312-a ĉeĥoslovaka persekuta skvadrono de RAF
* Memortabulo rememoriganta ekzercadon de israelaj pilotoj

## Personecoj 
Ferdinand Kowarz (1838–1914), ĉeĥo-aŭstra entomologo

## Pluaj fotoj 

Plana (CB), cp36 (01).jpg|Planá
Plana (CB), mlyn 01.jpg|Muelejo en Planá
Plana (CB), obecni urad 01.jpg|Municipa ofico en Planá
Plana (CB), cp8 (01).jpg|Planá

Kategorio:Municipoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
155138 Pucinskas

'*155138 *Pucinskas'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la litovaj astronomoj Kazimieras Černis kaj Justas Zdanavičius elde la Observatorio de Molėtai (Molėtai, Litovio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Aloyzas Pučinskas'', asociatan profesoron ĉe la Observatorio de la Universitato Vilno. Fakulo pri Galaksia strukturo, interstela estingo kaj , li estas aŭtoro de pli ol 15 sciencaj artikoloj, kunverkisto de ses libroj pri astronomio kaj aŭtoro de multenombraj popularaj sciencaj artikoloj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazimieras Černis
Kategorio:Malkovrita de Justas Zdanavičius
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Assistance publique – Hôpitaux de Paris

**Assistance Publique–Hôpitaux de Paris** (**AP-HP**) () estas la universitata hospitaltrusto funkcianta en Parizo kaj ĝia ĉirkaŭaĵo. Ĝi estas la plej granda hospitalsistemo en Eŭropo kaj unu el la plej grandaj en la mondo, kun 100 000 dungitojn kaj 10 milionoj da pacientoj jare.

Kategorio:Malsanulejoj de Parizo
155116 Verkhivnya

'*155116 *Verkhivnya'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de Andruŝivka en Andruŝivka (Ukrainio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda ukraina vilaĝo Verkhivnya,  kie la elstara franca verkisto Honoré de Balzac (1799 – 1850) pasis la lastajn jarojn de sia vivo apud sia edzino, la grafino Ewelina Hańska. Tie li verkis *La Marâtre, Les Paysans* kaj parton de la nefinita *La comédie humaine''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Andruŝivka
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2005
Flago de Honkongo

eta|250px| 
maldekstre|eta|250px|
La flago de Honkongo, eldiskutita komence de la 1990-aj jaroj kaj oficiala ekde 1997, montras stiligitan floron de honkonga orkidea arbo de kvin blankaj petaloj sur "ĉina" ruĝa fono. La ruĝo laŭ la nuna komunisma interpreto reprezentas revolucion, kiel ĉe soveta flago. La planto tradicie simboligas Honkongon, kaj la regula kvinpinta aranĝo de la floro ebligas dedukton, ke ĝi povus aludi al la kvinpinta stelo sur ruĝa fono, kiu ekde la unua duono de la 20-a jarcento - inter aliaj komunismaj interpretoj ekzemple en la flago de Sovetunio - konsideriĝas simbolo de la Komunista Partio de Ĉinio. Por plifaciligi tiun dedukton, ene de la blankaj petaloj bildiĝas ankoraŭ malgrandaj ruĝaj steloj, la simbolo de internacia komunismo.

Ĉinio
Kategorio:Naciaj simboloj de Ĉinio
Natria 3-metilbenzoato

**Natria 3-metilbenzoato** aŭ **natria 3-toluenato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Metilbenzoata acido kaj natria hidroksido. Natria 3-metilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Natria 3-metilbenzoato prezentas 3-Metilbenzoatan grupon ligitan al natria katjono. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 7 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.  08.08.2022

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **natria 3-metilbenzoato** per traktado de **natria hidroksido** kun **3-metilbenzoata acido**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **natria 3-metilbenzoato** per traktado de **3-metilbenzoata anhidrido** kun **natria hidroksido**:

 
### Reakcio 3
* Preparado de **natria 3-metilbenzoato** per traktado de **natria formiato** kun **metila 3-metilbenzoato**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **natria 3-metilbenzoato** per traktado de **natria karbonato** kun **3-metilbenzoata acido**:

 
## Vidu ankaŭ
* Metilbenzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Metilbenzoatoj
Poezia prozo

La **poezia prozo** estas aparta tipo de lirikaj verkoj. En ili troveblas elementoj kiuj estas ankaŭ en poemo: lirika parolanto, lirika sinteno, celo kaj temo, sed ne estas formalaj elementoj normale ekzistantaj en poezio (nome metriko, rimo ktp) kiuj estas gravaj trajtoj de verso. Ĝi estas distingebla de la poemo ĉar estas verkita en prozo kaj de la rakonto, ĉar ĝia celo ne estas specife la rakonto de faktoj, sed la priskribo de sentoj, emocioj kaj impresoj.

Ties iniciatinto estis la franca Aloysius Bertrand, kiu en sia libro *Gaspard de la nuit* enkodukis la unuajn prozajn poemojn en la literaturo. Tamen, la stilo de Bertrand ne sukcesis siaepoke inter romantismaj poetoj, pro kio ĝi restis neatentite. Poste la poeto Charles Baudelaire, per sia libro *La Spleno de Parizo*, revivigis la ideon de Bertrand kaj famigis tiun tipon de poezio, ege influanta poste kelkajn simbolistajn poetojn, inter kiuj Arthur Rimbaud, precipe en la libro *Les Illuminations*.

Multaj mikrorakontoj estas rimarkindaj pro sia poezia ŝarĝo kaj tial ofte la limo inter la poezio kaj la prozo estas malfacile determinebla. Tio okazas ĉe multaj tekstoj de Julio Cortázar (por ekzemplo en *Historias de cronopios y de famas*), Antonin Artaud, Oliverio Girondo, Giannina Braschi kaj Rafael Chaparro Madiedo en kies verkoj la poezia valoro de la verkoj hegemonias sur la intenco rakonti.

## Vidu ankaŭ
* Proza poemo
* Poezio

Kategorio:Literatura teorio
Kategorio:Poezio
Kategorio:Ĝenroj de poezio
Ernst A. Schmidt

**Ernst August SCHMIDT** (naskiĝinta la  en Groß-Born-Pielburg, ekde 1946 Borne Sulinowo-Piława) estas germana klasika filologo kaj disĉiplo de Viktor Pöschl. Lia patro estis evangelia pastro; li estas edzigita ekde 1967 havante tri infanojn.

## Vivo 
Post forpelo la familio venis en 1946 al Büdingen, kie Schmidt frekventis inter 1947 kaj 1957 la nehumanisman gimnazion. Post deviga soldata servado li komencis en 1958 studon pri klasika filologio en Tübingen, Munkeno kaj Hajdelbergo. Post trapaso de la ŝtata ekzameniĝo en 1963 sukcesis lia doktoriĝo en 1964 post defendo skribo kaj defendo de la komenta laboraĵo pri la pseŭdaristotela verko *De virtute*.

Inter 1964 kaj 1969 estis Schmidt scienca helpulo en Hajdelbergo ĉe la Seminario pri klasika filologio. En 1966/67 li ĝuis stipendion de British Council je Kembriĝo. En 1969 habilitiĝis li per la verko *Poetische Reflexion. Vergils Bukolik* nomumote en 1970 universitata docento. Inter 1970 kaj 1971 li anstataŭis la hajdelbergan katedrestron *Franz Dirlmeier* (helena lingvo) antaŭ ol iri ĝis 1972 al Pittsburgh plukleriĝe (danke al la programo *Andrew Mellon Postdoctoral Research Fellow*). En 1973 li nomumitis eksterorda profesoro kaj inter 1975 kaj 1988 li ĉefresponsis pri la eldono de la fakgazeto "Antike und Abendland".

Post gastprofesorado ĉe la Universitato de Vieno en 1977/78 li rifuzis resti en la ĉefurbo de Aŭstrujo preferante la altlernejon Tübingen kie li posteulu sian instruiston *Ernst Zinn*. Tie Schmidt ekde 1979 orde profesoris. En 1982 li iĝis orda membro de la hajdelberga akademio estonte inter 1987 kaj 1989 unua estro de Mommsen-societo. Inter 1989 kaj 1990 Schmidt tri semestrojn docentis ĉe Universitato Brown en la departemento pri klasikaĵoj kaj kompara literaturscienco. En 1995 li iĝis koresponda membro de la Aŭstria akademio de la sciencoj en Vieno; ekde 1996 li membras ĉe *Comité Scientifique* de Hardt-fondaĵo en Vandœuvres. Post gastdocentado ĉe la Universitato de Graz (2001) li emeritiĝis. Tamen li en la vintra semestro de 2002/03 troviĝis en Vieno kaj ekde la somera semestro 2004 ĝis la somera semestro 2005 en Zuriko.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Renesanca magio

eta|330ra|
**Renesanca magio** estis revigliĝo en Hermetikismo kaj variaĵoj de Novplatonismo de la magia arto kiuj estiĝis kune kun renesanca humanismo en la 15-a kaj 16-a jarcentoj de nia erao. Tiuj magiaj artoj (latine nomitaj *artes magicae*) estis dividitaj en sep tipojn: *nekromancio* aŭ nigra magio, geomancio, *hidromancio, aeromancio, piromancio*, kiromancio kaj *skapulomancio*.

Ekzistis granda necerteco en distingado de praktikoj de superstiĉo, okultismo, kaj perfekte saĝe scienca scio aŭ pia rito. La intelektaj kaj spiritaj streĉitecoj erupciis en la ĉasado de sorĉistinoj komence de la frua moderna epoko, plue plifortigita per la tumulto de la Protestanta Reformacio, precipe en Germanio, Anglio, kaj Skotlando.

Kategorio:Magio
Kategorio:Esoterismo
Kategorio:Okultismo
Karl Meister

**Karl Max Richard MEISTER** (naskiĝinta la  en Lepsiko, mortinta la  en Hajdelbergo) estis germana klasika filologo. Estante filo de gimnaziinstruisto li nuptis en 1911 Margarete Boyens kun kiu li havis unu filon kaj tri filinojn.

## Vivo 
Liaj interesoj pri lingviko ŝuldis al la patro Richard Meister kiu furoris esplorante pri malnovgrekaj dialektoj. En 1899 Karl ekstudentis ĉe la Universitato de Lepsiko pri klasika filologio, hindeŭropologio kaj arkeologio kaj trapasis la ŝtatan ekzamenon en 1905. Samjare sukcesis lia doktoriĝo per la tezo *Der syntaktische Gebrauch des Genitivs in den kretischen Dialektinschriften* (=Indogermanische Forschungen 18, 1905/06, p. 133-204). Post jaro de gimnazia instruado li habilitiĝis en 1909 Lepsike. Samjare li venis kun eksterorda profesoreco Berlinon, en 1914 ordprofesoreco Kenigsbergon kaj en 1921 Hajdelbergon. Tie li restis ĝis 1949 estante dekano en 1926/27 kaj rektoro en 1930/31.

Lia habilitiĝa skribaĵo *De itinerario Aetheriae abbatissae perperam nomini S. Silviae addicto* (1909) eksmodas nun pro malkorekta datumigo. Koncerne aliajn faktojn ĝi konfirmitis de moderna esplorado. Krome, Meister interesiĝis pri ĉiuj epokoj de romia literaturo: ĉar li verkis ankaŭ pri Plaŭto, Horaco, Tacito kaj eldonis antologiojn Julio Cezaro, Cicerono, Neposo, Vergilio, Ovidio kaj Tacito en la ŝatata serio "Hęidelberger Texte". Lia graveta kontribuaĵo *Altes Vulgärlatein* (=Indogermanische Forschungen 26/1910, p. 69-98) kaj la esploro nomscienca *Altitalische und römische Eigennamen* (1916) ankaŭ menciindas.

Poste Meister specialiĝis pri kredo kaj etiko de la romianoj. En 1925 aperis *Die Hausschwelle in Sprache und Religion der Römer* kaj en 1930 li temigis en sia rektora prelego la virtojn de la romianoj *Die Tugenden der Römer*. Grava atingo de Meister, kiu kuneldonis inter 1925 kaj 1933 la gazeton "Gnomon", estis prezentado kaj ekspliko de gravaj problemoj de helena lingvohistorio, antaŭ ĉio gravis liaj ideoj ĉe *Die homerische Kunstsprache* (1921). Kelkaj de la tieaj asertoj intertempe devancitis de pli modernaj esploroj kaj evidentigitis nekorektaj; tamen restis sukcesa lia strebo ekspliki la artefarita lingvo en la homeraj epopeoj en ĝia lingvohistoria unikeco.

## Honoroj 
* membreco ĉe la Hajdelberga akademio, 1924

## Eksteraj ligiloj 
* 
* prelegoj Lepsike

## Fonto 
Petersmann, Hubert, "Meister, Karl" ĉe: Neue Deutsche Biographie 16 (1990), p. 727-728 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Hindeŭropologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Ŝlosilo de Salomono

La ***Ŝlosilo de Salomono*** (;  [Mafteah Ŝelomoh] ) estas pseŭdoepigrafia grimorio (ankaŭ konata kiel libro de sorĉoj) atribuita al Reĝo Salomono. Ĝi verŝajne devenas de la 14-a aŭ 15-a jarcento, el la Itala Renesanco. Ĝi prezentas tipan ekzemplon de Renesanca magio.eta|250ra|Eblas ke la *Ŝlosilo de Salomono* inspiris pli postajn verkojn, precipe la 17-jarcentan grimorion ankaŭ konatan kiel *Clavicula Salomonis Regis*, *Malgranda Ŝlosilo de Salomono*, aŭ *Lemegeton*, kvankam estas multaj diferencoj inter la libroj.

## Referencoj 
Kategorio:Magio
Poetiko (Aristotelo)

La **Poetiko** aŭ **Pri Poetiko** (Περὶ Ποιητικῆς) estas verko de Aristotelo verkita en la 4-a jarcento a.n.e., inter la fondo de lia lernejo en Ateno, en la jaro 335 a.n.e., kaj lia definitiva foriro de la urbo, en la 323 a.n.e. Ĝia ĉefa temo estas la stetika meditado tra la karakterizado kaj priskribo de la tragedio. Aristotelo proponis sin paroli «pri la poezia arto en si mem kaj pri ĝiaj formoj, de la potenceblo kiun havas ĉiu el ili, kaj kiel oni devas komponi la intrigojn por ke la poezia komponaĵo estu bela».​
eta|dekstre|240px|Kovrilpaĝo de eldono de 1780.
Ŝajne, la verko estis komponita origine per du partoj:​ unu unua libro pri tragedio kaj epopeo, kaj ebla dua libro pri komedio kaj jambo, kiu ŝajne perdiĝis, eble dum la Mezepoko, kaj pri kiu oni scias nenion.

Esence, la Poetiko konsistas je laboro difini kaj karakterizi tragedion kaj aliajn imitartojn. Kun tiuj konsideroj aperas aliaj, malpli disvolvigitaj, pri historio kaj komparo kun poezio (nome artoj ĝenerale), prilingvaj konsideroj kaj aliaj pri "mimezo".

La Poetiko estas unu de la aristotelaj verkoj tradicie konataj kiel esoteraj aŭ akromataj. Tio signifas, ke ĝi ne estus estante publikigita, sed kiu konstituis nur aron de kajeroj de notoj dediĉitaj al instruado kiuj utilis kiel gvidilo aŭ indikiloj por la instruiato. Ili estis celitaj al aŭdoj kaj ne al legado.

La plej antikva de la kodeksoj kiuj enhavas la tekston de la Poetiko (jam sen la parto pri Komedio) estas la *Codex Parisinus 1141*, verkita fine de la 10-a jarcento aŭ komence de la 11-a jarcento.

## Notoj 
Kategorio:Aristotelo
Kategorio:Tragedioj
Proza poemo

**Proza poemo** estas formo de hibrida teksto kiu estas nek rakonto nek poemo en la tradicia senco, kio komplikas ĝian difinon. Oni konsideras, tamen, je ĝi konstituas unuon en literaturo. Tiu proza poemo povas havi elementojn de rakonto aŭ de aliaj prozaj , ĉefe ĉe la strukturo, kaj de poezio, ĉefe ĉe la enhavo.
La ĉefaj fontoj de konfuzo ŝajne estas jenaj:
# La identigo de tiu ĝenro kun la formo de la libera verso, vidu ĉe Walt Whitman;
# La identigo de tiu ĝenro kun la antikva lirika ĝenro (diferenca de dramo kaj epopeo), vidu ĉe Hölderlin kaj Novalis;
# La identigo de tiu ĝenro kun la traduko aŭ transskribado de verkoj de folkloro aŭ arkaikaj (ekzemple ĉe partoj de la Biblio, pseŭdo Ossian) kiuj por la leganto partoprenas de la elvokiva kaj pitoreska forto de la poezia lingvaĵo, vidu Macpherson kaj Christian Andersen;
# La identigo de tiu ĝenro kun la reveno al temoj de la ĉiutageco en poezio kaj ties vortotrezoro, vidu Heine kaj Baudelaire.

La proza poemo havas sian devenon en la poezia prozo. La poezia prozo tamen plue estas prozo, nome suplementa rimedo de la verkisto aŭ stila markilo, sen formi tamen vera poemo.

## Verkoj
* *Une saison en enfer*

## Eksteraj ligiloj 
* "Poems and prose poems" de Charles Baudelaire en angla en Projekto Gutenberg
* "Le Spleen de Paris ou les 50 petits poèmes en prose" de Charles Baudelaire en franca en Open Library
* "Journal, lettres, poèmes et fragments" de Maurice de Guérin en franca en Open Library
* "Les chants de Maldoror" de la grafo de Lautréamont en franca en la Projekto Gutenberg

Kategorio:Literatura teorio
Kategorio:Poezio
Kategorio:Ĝenroj de poezio
Golden Dawn

La **Hermetika Ordeno de la Ora Tagiĝo** (, ), pli ofte la *Ora Tagiĝo* (, ), estis sekreta societo dediĉita al la studo kaj praktiko de la agadoj de okulto, metafiziko kaj paranormaleco dum la malfruaj 19-a kaj fruaj 20-a jarcentoj. Konata kiel magia ordeno, la Hermetika Ordeno de la Ora Tagiĝo estis aktiva en Britio kaj enfokusigis siajn praktikojn sur teŭrgio kaj spirita evoluo. Multaj aktualaj konceptoj de rito kaj magio kiuj estas en la centro de nuntempaj tradicioj, kiel ekzemple Viko kaj Thelema (/θəˈliːmə/), estis inspiritaj de la Ora Tagiĝo, kiu iĝis unu el la plej grandaj ununuraj influoj sur la okcidenta okultismo de la 20-a jarcento.

maldekstre|150ra
La tri fondintoj, William Robert Woodman, William Wynn Westcott kaj Samuel Liddell Mathers, estis Framasonoj. Westcott ŝajnas estinti la komenca mova forto malantaŭ la establado de la Ora Tagiĝo.

La Ora Tagiĝo-sistemo estis bazita sur hierarkio kaj inico, simila al framasona loĝio; tamen, virinoj estis allasitaj sur egala bazo kun viroj. La "Golden Dawn" estis la unua el tri ordoj, kvankam ĉiuj tri ofte estas kolektive referitaj kiel la "Golden Dawn". La Unua Ordo instruis esoteran filozofion bazitan sur la Hermetika Kabalo kaj persona evoluo per studo kaj konscio pri la kvar klasikaj elementoj, same kiel la fundamentoj de astrologio, aŭgurado, kaj geomancio. La Dua aŭ Interna Ordo, la '''', instruis magion, inkluzive de "astra vojaĝado" kaj alĥemio. La Tria Ordo estis tiu de la sekretaj ĉefoj, kiuj laŭdire estis tre lertaj; ili supozeble direktis la agadojn de la pli malaltaj du ordoj per spirita komunikado kun la ĉefoj de la Dua Ordo.

## Vidu ankaŭ 
* Ceremonia magio

Kategorio:Magio
Margit Nagy

**Margit Nagy** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Nagy Emilia Margit** estis hungara operkantisto, oratorikantisto (soprano). Ŝia nobela antaŭnomo estis *sarkadi* [ŝarkadi].

Margit Nagy naskiĝis la  en Hódmezővásárhely (la leksikonoj fiksis eraran naskiĝdaton!), ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Margit Nagy lernis muzikon en Nagyvárad, poste ŝi akiris diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 1923. Ŝia ĉefinstruisto estis Laura Hilgermann. Post la diplomo ŝi estis membro de Reĝa Operejo de Budapeŝto ĝis sia morto. Tamen ŝi estis gastkantisto en Barcelono, Vieno, Nurenbergo, Prago kaj Italio. Ŝi kantis ankaŭ oratoriojn.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Georges Bizet: Carmen (opero) — Micaëla
* Ernő Dohnányi:
** *A tenor* — Thekla
** *A vajda tornya* — Iva
* Gaetano Donizetti: *Il campanello* — Serafina
* Christoph Willibald Gluck: *Május királynője* — Helena
* Károly Goldmark: *Sába királynője* — Asztarot
* Charles Gounod: Faŭsto (opero) – Margit
* Georg Friedrich Händel: *Xerxes* – Romilda
* Jenő Hubay: *Az álarc* — Éva
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* — Iluska (ina ĉefrolo)
* Zoltán Kodály: *Székelyfonó* — knabino
* Ferenc Lehár: *A mosoly országa* — Liza
* Pietro Mascagni: *Cavalleria Rusticana* — Lola
* Giacomo Meyerbeer: *Die Hugenotten* — Urbain
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** Don Giovanni — Donna Elvira
** Die Zauberflöte — Pamina
** La geedziĝo de Figaro — grafino Almaviva
* Giacomo Puccini:
** Gianni Schicchi — Nella
** Turandot — Liù
** La Bohème — Mimi
* Giuseppe Verdi: Otelo (opero) – Desdemona
* Richard Wagner:
** Tannhäuser (opero) – paŝtisto
** Parsifalo (opero) – unua florvendistino
** La ringo de la Nibelungo – Ortlinde; Freia

## Fontoj 
* [ hungarlingva biografieto kun foto kaj roloj]
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj oj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj