open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adolf Röbling

eta|Grabmal des Fabrikanten Adolf Röbling am Hauptfriedhof in Arnstadt. eta|Cigaredopintoj - ekzemplo el la riĉa sortimento de la marko Röbling.
**Hermann Adolf RÖBLING** (naskiĝinta la 28-a de marto 1835 en Mühlhausen, mortinta la 19-a de junio 1908 en Arnstadt) estis germana entreprenisto.

## Vivo 
Edziĝinte al Mathilde Falke (1838-1938) li loĝis ekde 1865 en Arnstadt en la Rosen-strato, ekde 1881 en la Ritter-strato nr. 12. Tie ĉi li malfermis kornaraĵfabrikon. Ĝis 1879 li pluse havis vendejon por tapetoj kaj bordaĵoj en la Rosen-strato.

En la 28-a de aprilo 1880 la fabriko registriĝis en la komerca registro. La inter 5 kaj 10 dungitoj faris - ĉefe manlabore - ujojn, pesilojn, diversformajn kulerojn, medicinajn instrumentojn, forkojn, skatolojn kaj kribrilojn. Ege ŝatatis la restintaj korneroj fare de ĝardenistoj, kiuj estis bona sterko.

## Transprenoj de la firmaa estrado 
Jam en la 1894-a jaro la filo Oskar ekestris kaj aĉetis la firmaon disde la patro en 1900. Ĉar la ejoj de ĉe Ritter-strato space ne plu sufiĉis oni konstruis de 1901-02 fabrikejoj en la Blumenthal-strato (hodiaŭ: Karl-Liebknecht-strato nr. 9a).

Ekde 1952 la nepo Karl (1903-77) ekentreprenistis, dume la pranepo Günter dum la 1960-aj jaroj dungitis kiel teknikisto. Intertempe la entrepreno jam ne estis en privata posedo. Ekde 1960 iĝis nova sekcio por pintoj de pipoj, cigardedoj kaj cigaroj kaj teniloj por razopenikoj.

En 1972 la tuto iĝis VEB, cetere unika en la tuta GDR siaspece. Tamen la prilaboro de korno baldaŭ reduktiĝis pro malabunda oferto de krudmaterialo, kiu anstataŭigitis parte per plastiko.

Ĝis la 1992-a jaro la entrepreno ekzistis sub la nomo *ALL Arnstädter Lampenschirm und Leuchen s.r.l.*. Günter Röbling estis afergvidanto.

## Fonto 
Heidrun Fröhlich: *Historische Grabstätten auf dem Neuen Friedhof Arnstadt*, Arnstadt 2009, p. 61.

## Eksteraj ligiloj 
* http://books.google.de/books?id=H5zG91j6eNcC&pg=PA109&lpg=PA109&dq="adolf+röbling"+arnstadt&source=bl&ots=KoYddpJ5Zk&sig=mmIm7DcV5s5UkTEBKtIilofMZaQ&hl=de&sa=X&ei=U6c1U-X4HĉItQahqoGADw&ved=0CC4Q6AEwAA#v=onepage&q=%22adolf%20r%C3%B6bling%22%20arnstadt&f=false Fotoj historiaj de la entrepreno kaj de la dungitaro.

Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Segrois

**Segrois** estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
eta|maldekstra|Ĉevaleto
Tie ne estas preĝejo.

Tie estas ĉevalejo kaj oni ĉevaliras.

## Vidindaĵoj 
La lavejo-urbodomo.

## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj en 2009, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (3.45 % de voĉoj).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Confédération Générale du Travail

La **Confédération Générale du Travail** (CGT), kio en Esperanto signifas **Konfederacio Ĝenerala de la Laboro** (KĜL), estas sindikata alianco en Francujo, kiu subtenas la politikon de la Franca Komunista Partio.

## Historio 
La sindikato estis kreata kadre de la laborista movado fine de Septembro 1895 sekve de kongreso, en kiu kunfandiĝis du socioj reprezentantaj laborantojn. En la jaroj de fin de siècle ĝis la komenco de la Unua Mondmilito la CGT estis la ununura sindikata federacio organizata en la franca respubliko. Ĝi havis reformeman, pli dekstran kaj revolucieman, pli maldekstran flankoj. En 1921 la sindikato partiĝis: La moderaj sindikatistoj restis en la CGT kaj la ĝistiamaj maldekstruloj de CGT kreis novan sindikaton nomitan *Confédération Générale du Travail Unitaire* (CGTU), en Esperanto: Konfederacio Ĝenerala de Unueca Laboro (KĜUL). Sed en 1934 CGTU realiĝis al CGT pro la komuna batalo kontraŭ la ekstremaj dekstruloj. En la tempo de la Reĝimo de Vichy ĉiuj sindikatoj estis malpermesataj, sed CGT sekrete reformiĝis subtenante la rezistencon kontraŭ la diktatoreco.

Ankaŭ post la Dua Mondmilito CGT estas unu de la plej gravaj sindikatoj en Francujo, kvankam ĝi ne plu havas monopolon similan al tiu, kiun ĝi havis dum la komenca tempo de ĝia ekzisto. En 1950 ĝi ankoraŭ estis elektata de 56,5% da voĉoj en la socia baloto, sed ĝi pli kaj pli perdis potencon, kaj en 1980/1 ĝiaj voĉoj nur estis 34,6% de la tuta voĉaro.

## Hodiaŭa Signifo 
En la sociaj elektoj de la francaj sindikatoj de 2008, CGT akiris 34,0% da voĉoj kaj do estas la plej forta sindikato laŭ voĉoj. Laŭ la nombro da membroj, ĝi estas la unua federacio, sed tre proksima de la dua :

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sophie Binet

Kategorio:Francaj sindikatoj
Salika dinastio

La **salikoj**, germane *Salier*, estis orientfranka nobela dinastio ene de la Sankta Romia Imperio de la 10-a ĝis la 12-a jarcento. Ilia devenregiono estis la apudrejnaj regionoj Speyergau, Wormsgau kaj Nahegau. Pli malfrue ili estis parte dukoj de Loreno kaj Frankonio. De 1027 ĝis 1125 el la gento venis la romi-germana imperiestro. Ne intermiksu la genton kun la **salikfrankoj** de la 3-a ĝis 4-a jarcento, germane *Salier* aŭ *Salikfranken*, kiuj estis parto de la frankoj kaj setlis ĉe la malsupra Rejno ĝis la hodiaŭa Salland en Nederlando.

Supozeble la nomo venas de la merovida reĝo Klodvigo la 1-a, kiu enkondukis la leĝaron kun la nomo Lex Salica (en esperanto: “salikfranka leĝo” aŭ “salika leĝo”). *salikcus* baldaŭ staris por la tuta franka popolo. En la malfrua mezepoko la esprimo „salika“ estas ĝenerale akceptita por la dinastio. Poste „salika“ nur staras por Konrado la 2-a kaj liaj idoj. 

## Eksteraj ligiloj 
* Historisches Museum der Pfalz Speyer - Die Salier – Macht im Wandel 10. April bis 30. Oktober 2011 

## Literaturo 
* Egon Boshof: *Die Salier*. Kohlhammer Verlag, 5., aktualisierte Aufl., Stuttgart 2008, ISBN 3-17-020183-2.
* Martin Clauss: *Die Salier*. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2011, ISBN 978-3-534-24482-9.
* Louis Grodecki: *Die Zeit der Ottonen und Salier*. (La siècle de l’an mil). Verlag C. H. Beck, München 1973, ISBN 3-406-03020-3.
* Johannes Laudage: *Die Salier. Das erste deutsche Königshaus*. München 2006, ISBN 3-406-53597-6. (Knappe Einführung)
* Stefan Weinfurter: *Das Jahrhundert der Salier 1024–1125. Kaiser oder Papst?*. Ostfildern 2004.
* Stefan Weinfurter: *Herrschaft und Reich der Salier. Grundlinien einer Umbruchzeit*. Sigmaringen 1991.
* Stefan Weinfurter: *Die Salier und das Reich*. Ausstellungskatalog 1. Band, Sigmaringen 1991.

## Referencoj 

Kategorio:Dinastioj
Kategorio:Historio de Eŭropo
Kategorio:Sankta Romia Imperio
*Salioj
*Salioj
Skvamfolia selaginelo

La **skvamfolia selaginelo** (*Selaginella lepidophylla*) estas planteto kiu povas tute malsekiĝi kaj resti dumjarojn en tiu stato, kaj tamen ĝi povas post aldono de akvo ene de kelkaj horoj tute malfaldiĝi kaj denove verdiĝi. Ĝis 20% de la seka maso de ĝi konsistas el sukero trehalozo kiu povas stabiligi makromolekulojn kaj ŝirmas ĝin kontraŭ la sekvoj de sekiĝo.

## Vidu ankaŭ 
* Rultigaro
* Jerikorozo

Dosiero:Rose of Jericho.gif|Malfaldiĝanta *Selaginella lepidophylla* (periodo de tri horoj)
Dosiero:Unechte rose von jericho animation.gif|La malfaldiĝo de skvamfolia selaginelo.
Dosiero:Selaginella_lepidophylla_gruen.jpeg|skvamfolia selaginelo en malfaldiĝinta stato

Kategorio:Kriptogamoj
Kategorio:Plantoj
(11114) 1995 WV5

**(11114) 1995 WV5** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Naoto Sato kaj Takeŝi Urata elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Sajtama, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Naoto Sato
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Hénin-Beaumont

**Hénin-Beaumont** [] estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais, en la regiono Hauts-de-France. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Hénin-Beaumont en la orienta parto de Pas-de-Calais
Hénin-Beaumont situas en la orienta parto de Pas-de-Calais,  sude de Lille.

## Konataj lokuloj 
* Louane (1996-), kantistino

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Pas-de-Calais
* Listo de urboj de Francio
* Hénin-Beaumont (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo


Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Kategorio:Urboj de Francio
Balotaj distriktoj (Francio)

**La francaj balotaj distriktoj** estas teritorioj en kiuj estas organizataj diversaj balotoj.

## La diversaj balotaj distriktoj 
* la municipaj konsilianoj estas elektitaj kadre de municipo (aŭ de arondismento por Parizo, Liono kaj Marsejlo)
* la departementaj konsilianoj estas elektitaj kadre de kantono
* la regionaj konsilianoj estas elektitaj kadre de regiono
* la deputitoj al la nacia Asembleo (la malsupera ĉambro de la parlamento) estas elektitaj en deputitaj distriktoj

* la senatanoj al la Senato (la supera ĉambro de la parlamento) estas elektitaj kadre de senatanaj distriktoj
* la deputitoj al la eŭropa Parlamento estas elektitaj kadre de ok grandaj distriktoj arigantaj unu aŭ plurajn regionojn.

La subdivido de la balotaj distriktoj en Francio estas temo por debato.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Municipa konsilio
* Departementa konsilio
* Regiona konsilio
* Nacia Asembleo (malsupera ĉambro de la parlamento)
* Senato (supera ĉambro de la parlamento)
Sudtirola Alpa Klubo

eta|dekstra|240ra|Signalaro de AVS sur la monto Tschögglberg
La **Sudtirola Alpa Klubo** (germane:*Alpenverein Südtirol*), mallongigita **AVS**, estas asocio de la germane kaj ladine parolantaj montogrimpistoj de Sudtirolo, norda Italio. Fondinta en 1946, ĝi konsistas el 32 sekcioj kaj havas pli ol 60.000 membrojn.  La ĉefa sidejo troviĝas en Bolzano-Bozen.

## Historio 
Komence la sudtirolaj sekcioj de Alpa Klubo estis anoj de la Germana kaj Aŭstra Alpa Klubo (*Deutscher und Österreichischer Alpenverein*). En la jaro 1869 la unuaj sekcioj estis fonditaj en Bozen kaj en Niederdorf (Puster-Valo). En 1910, 15 pliaj sekcioj estis funkciantaj en Sudtirolo . Ili komencis la konstruadon de 19 ĉaletoj kaj de vasta reto da padoj tra la montoj. Cetere oni komencis taŭgan instruadon de la montgvidistoj. Post la Unua Mondmilito Sudtirolo estis aneksita fare de Italio kaj sekve la faŝisma registaro en 1923 eksproprietigis la sekciojn kaj malpermesis la asocion.

Post la fino de la Dua Mondmilito, en decembro 1945, estis fondita la Sudtirola Alpa Klubo. Ĝiaj membroj unue renkontiĝis en Bolzano- Bozen en junio 1946.

La asocio nuntempe kondukas multajn ĉaletojn en la sudtirolaj montoj. Ĝi okupiĝas ankaŭ pri la bontenado de la padoj kaj de ilia signalaro. Cetere ĝi havas sekcion kiu okupiĝas pri savado de viktimoj de montaj akcidentoj.

La AVS estas membro de UIAA kaj ek de 2009 estas kunorganizanto de la internacia monta festivalo *International Mountain Summit*, kiu ĉiujare okazas en Brixen.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* retpaĝo de la Sudtirola Alpa Klubo  

Kategorio:Sportaj asocioj
Kategorio:Montogrimpado
Kategorio:Sudtirolo
Kategorio:Alpoj
11115 Kariya

'*11115 *Kariya'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime).

Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Karija, (japane 刈谷市 *Kariya-shi'') en gubernio Ajĉi, kie la malkovrinto vivis dum unu jaro kaj duono. Kvankam la centro de la urbo estas dominata de la aŭtomobila industrio, la norda parto estas benita de abunda naturo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
11117 Giuseppeolongo

'*11117 *Giuseppeolongo''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Giuseppe O. Longo, sciencan direktoron de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo. Li tenas katedron pri Informteorio ĉe la Departemento de Inĝenierarto de la Universitato de Triesto, kaj li estas konata pro multenombraj libroj pri matematiko, lingvistiko kaj komunikado ; li estas fakulo pri artefarita intelekto.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Termopiloj

eta|Hodiaŭa aspekto post la ensabliĝo. La **Termopiloj** (laŭvorte: *Pordego de la varmaj fontoj*; greke: Θερμοπυλαι ) estas interkrutejo, mallarĝa trapasejo ĉe la landlimo de la grekaj distriktoj Lokris kaj Malisa (poste: Oitaia), inter la de marĉlando ĉirkaŭata Malisa markolo kaj randero de la montaro Kallidromos, kies nomo ŝuldiĝas al la varmaj sulfurozaj fontoj surloke.

## Priskribo 
Estante longa pli ol horo ĝia larĝeco estis nur de 50-60 paŝoj, ĉe kelkaj partoj eĉ ankoraŭ multe pli mallarĝa. Kiel ĉefa enirejo al Tesalio disde la helenaj teritorioj de antikveco jam la regiono gravis strategie.

La de la Sperĥejo-rivero kunportita aluvio ege ŝanĝis la marbordon kaj antaŭenlokis ĝin je 3,5 km.

## Batalloko 
Famiĝis la trapasejo post la heroa sinofero de la taĉmentoj de la spartano Leonido en julio de la 480-a jaro a.K. por ĝeni la marŝadon de la persa armeo sub la estrado de Kserkso la 1-a (Persio). Dum tio la greka batalŝiparo haltigu la malamikan ĉe la promonotorio de Artemisio. La nombro de la soldatoj sub Leonida estis de ne tute 6000 viroj (inter kiuj nur 300 spartanoj). Leonido fortigis la trapasejajn murojn kaj starigis 1000 anojn el la tribo de la Fokoj tie.

Kiam la persanoj finfine post kvartaga atendo ekŝturmis la grekoj kontraŭstaris du tagojn kaj venkis eĉ la personan gardistaron de la reĝo. Tiam Efialto gvidis 20000 persanojn kune kun Hidarno tra piedmarŝpado kiun la fokoj ne aŭdacis defendi por ataki la grekojn de dorsflanke. Leonido decidis obei kaj defendi la interkrutejon kun siaj spartanoj. La aliaj rajtis retiriĝi; tamen 700 viroj el la tribo de la Tespoj restis libervole. Ili ne atendis la venon de la malamikoj sed aktive ĵetis sin batalen kaj retiriĝis nur post la ekrigardo de Hidaspo monteton de malantaŭ la muroj. Tie ĉi ili ĉiuj mortis unu post la alia batalante.

La grekoj dediĉis al ilia memoro monumenton kun la enskribo de Simonido, kiu tekstas Inschrift des Simonides: "Se vi, preterpasanto, estos alveninta hejme anoncu al la spartanoj ke ni restis surloke mortinto, ĉar la leĝo ordonis tion." Ankaŭ pli malfrue okazis tie ĉi bataloj ekz. en 279 a.K., kiam la grekoj batalis kontraŭ la keltoj sub la atenano Kalipo aŭ en 191 a.K., kiam la romia konsulo Manius Acilius Glabrio venkis Antiokon la grandan. Sen paroli pri la novgreka liberiĝbatalo kontraŭturka en 1821 kaj 1822 kaj pri bataleto en 1941 (inter Wehrmacht kaj aliancanoj) dum la Dua mondmilito.

Kategorio:Geografio de Grekio
Szilárd Donhoffer

**Szilárd Donhoffer** [silArd], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Donhoffer Szilárd** estis hungara internisto, profesoro, membro (korespondanta en 1964, ordinara en 1973) de Hungara Scienca Akademio.

Szilárd Donhoffer http://www.tudosportal.hu/egy.php?id=4551 naskiĝis la  1902 en Budapeŝto. Li mortis la  1999 en Pécs.

## Biografio 
Szilárd Donhoffer frekventis gimnazion, poste universitaton en sia naskiĝurbo. Post la diplomo li laboris en kliniko en Pécs inter 1926–1931, poste en instituto en Aberdeen. Hejmenveninta li laboris en la medicina instituto en Pécs, kie li ankaŭ instruis. Li atingis la instruan gradon publika eksterordinara profesoro en 1943. Li estis katedrestro inter 1950-1974, vicrektoro en 1961, rektoro inter 1964-1967. Li instruis ankaŭ en Usono kaj Kanado. Li estis parlamenta deputito inter 1963–1971. Li doktoriĝis en 1952. Li havas edzinon, kiu naskis filinon. Li ricevis premion Kossuth en 1961, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A vér bizonyos kolloidjainak szerepe a vércukorszint meghatározásában* (kun sia edzino), (1929, ankaŭ germane)
* *A diabetes klinikája* (1937)
* *A belgyógyászati kórfelismerés alapelemei* (1944)
* *The Effect of Thyroxine on Food Intake and Selection* (1947)
* *Általános kórélettan* (1949) - studenta lernolibro
* *A “második” chemiai hőszabályozásról* (1952)
* *A lipoidanyagcsere zavarai* (1957)
* *A thermoregulációs hőtermelésről* (1965)
* *Az agy hemothermiája* (1974)
* *The Haemothermia of the Brain* (1980)

## Memorigiloj 
* memormedalo "Donhoffer Szilárd"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Péter Tamás Dóczi

**Péter Tamás DÓCZI** [tamAŝ dOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dóczi Péter Tamás** estis hungara kuracisto, kirurgo pri nervoj, profesoro, membro (korespondanta en 2007, ordinara en 2013) de Hungara Scienca Akademio.

Péter Tamás Dóczi http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19606 naskiĝis la  1949 en Szeged.

## Biografio 
Péter Tamás Dóczi frekventis universitaton en sia naskiĝurbo. Ekde 1992 li laboras en universitato-kliniko en Pécs. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1994. Li okupiĝis ekzemple pri la cerbo. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandan) inter 1984-2010.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Gerincvelőtályog gyermekkorban* (1978)
* ''Therapy of trigeminal neuralgia with glycerin injected into Meckel's ganglion* (1985)
* *Az agyi vérátáramlási sebesség mérése cisternális infúzióval létrehozott koponyaűri nyomásfokozódásban* (1993)
* *Rare sellar region tumors* (2003)
* *A Miniature Optical Neuronavigation System for CT-Guided Stereotaxy'' (2014)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* [hungarlingva intervjuo(https://eo.wikipedia.org/wiki/intervjuo) kun foto]

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Salsolo

**Salsolo** (*Salsola*), estas genro de plantoj el la familio de la amarantacoj (*Amaranthaceae*). La genro enhavas plantojn, arbustojn kaj arbetojn. La planto de nature troviĝas en Eŭrazio kaj Afriko. La biotopo de la plantoj ofte konsistas el ebena, malseka iom salhava grundo. Kelkaj specioj kreskas en salmarĉoj kaj estas halofitoj.

## Specioj 
eta|maldekstra|Floroj de Salsola tragus

## Vidu ankaŭ 
* Rultigaro
* Jerikorozo

Kategorio:Palearktisaj ekoregionoj
Kategorio:Amarantacoj
Joseph Oller

**Joseph Oller**, naskonome **Josep Oller i Roca** (naskiĝis  en Terrassa, mortis  en Parizo) estis hispana entreprenisto kiu loĝis en Parizo la plejparton de sia vivo. Li fondis la faman kabaredon Moulin Rouge kaj estis la inventisto de la mutuala vetado.

## Biografio 
Naskiĝinta en Terrassa, Josep Oller elmigris al Francio kun sia familio, ankoraŭ infano. Poste, li revenis al Hispanio por studi en la universitato de Bilbao. Tie, li pasiiĝis pri koko-bataloj kaj komencis sian karieron de vet-peranto.

Denove en Parizo, en 1867, Joseph Oller inventis novan metodon de vetado, kiun li nomis *Pari Mutuel* (franca vorto por mutuala vetado). Li sukcese enkondukis sian sistemon en francajn ĉeval-vetkurojn. Tamen, en 1874, Joseph Oller estis kondamnita al dek kvin tagoj en malliberejo kaj estis monpunita pro kontraŭleĝa praktiko de hazarludo. Poste, en 1891, francaj aŭtoritatoj laŭleĝigis lian sistemon kaj malpermesis vetadon per antaŭfiksitaj ŝancoj. Rapide, la *Pari Mutuel* de Oller disvastiĝis tra plej multaj kurejoj ĉirkaŭ la mondo, sed la metodo estis operaciita per inĝenieraj sistemoj kiel tiu de la aŭtomata sumigilo (*Totalisator*), inventita de George Alfred Julius.

en 1870, li momente translokiĝis al Londono por eviti la Francian-Prusian Militon. Tie li renkontis la mondon de la scenejo.

Ekde 1876, Joseph Oller fokusigis sian atenton al la spektakla industrio. Unue li malfermis plurajn aŭditoriojn kaj spektaklejojn: Fantaisies Oller (Fantazioj Oller), La Bombonnière (La Bombonujo), Théâtre des Nouveautés (Teatrejo de Novaĵoj), Nouveau Cirque (Nova Cirko) kaj la Montagnes Russes (onda fervojo "Rusaj Montoj"). Sed estis en 1889, kiam li inaŭguris la faman kabaredon Moulin Rouge. Kvar jarojn poste, li malfermis la unuan parizan muzik-halon: "Olympia".

Li estis entombigita en Tombejo Père-Lachaise.

## Bibliografio 
* CANYAMERES, Ferran, ''Josep Oller i la seva època. L'home del Moulin Rouge*, Editorial Aedos, Barcelono, 1959.
* SOLDEVILA, Carles, *Figures de Catalunya*, Editorial Aedos, Barcelono, 1955.
* ROMAGUERA i RAMIÓ, Joaquim, *Josep Oller i Roca, un emprenedor de l'espectacle tot terreny'', Revista de Catalunya, núm. 157, Barcelono, 2000.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Hispanaj entreprenistoj
Kategorio:Francaj distristoj
Kategorio:Katalunoj
Kategorio:Impresarioj
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
Kategorio:Hispandevenaj francoj
Kategorio:Moulin Rouge
Koraa lingvo

La ***koraa lingvo***, sialingve *Naáyarite*, hispane *Cora*, apartenas al la jut-azteka lingvaro kaj ĝin parolas la koraoj. Ili vivas en la meksikaj subŝtatoj Nayarit, Jalisco kaj Durango. La koraa estas rekonata kiel "nacia lingvo" de Meksiko. Similaj estas la pima lingvo, la majoa lingvo kaj naŭatla lingvo. Plej similas tamen la viĉola lingvo kun kiu la koraa lingvo formas la tiel nomatan koraĉolan subgrupon.

## Referencoj
Kategorio:Jut-azteka lingvaro
Beloruslingva Vikipedio

**Beloruslingva Vikipedio** aŭ **belorusa Vikipedio** (, ) estas versio de la libera reta enciklopedio Vikipedio, skribata en belorusa lingvo, kaj fondita 27-an de marto 2007.

Beloruslingva vikipedio en oficiala ortografio ekzistas de fino de aŭgusto 2006, kaj estas kreada per volontuloj de enciklopedia agado kaj kolektas materialoj en belorusa literatura lingvo. Dum unuaj 7 monatoj de sia ekzistado en la projekto estis kreitaj pli ol 3.5 miloj de artikoloj, dum la jaro 2007 - pli ol 6.5 miloj de artikoloj en diversaj fakoj de homa scio.

Krom Vikipedio en moderna ortografio ekzistas Vikipedio en belorusa klasika ortografio, aperadas proponoj pri unuigo de ambaŭ beloruslingvaj vikipedioj, sed kompromison pri tio nuntempe ne estas atingita.

**Kronologio de evoluo de belorusa vikipedio:**

## Vidu ankaŭ 
* Beloruslingva Vikipedio (Taraŝkevica)

## Eksteraj ligiloj 
* Ĉefpaĝo de belorusa Vikipedio
* Ĉefpaĝo de belorusa Vikipedio en tradicia ortografio

Kategorio:Vikipedioj laŭ lingvoj
Vikipedio
Vikipedio
Kategorio:Retejoj aperintaj en 2007
Koraĉola lingvaro

La **koraĉola lingvaro** (neologismo laŭ la hispana formo *Corachol*, alternative ankaŭ uzatas la formo *Cora-Huichol*) - aŭ en esperantlingve pli simpla, iom pli longa variaĵo **koraviĉola lingvaro** - estas subgrupo de la jut-azteka lingvaro, parolata en centra Meksiko. Ĝi konsistas el la koraa lingvo (sialingve *Naáyarite*, hispane *Cora*) kaj la viĉola lingvo (sialingve *Wixárika Niukiyari*, hispane *Huichol*). La koraa parolatas precipe en la meksikaj subŝtatoj Nayarit, Jalisco kaj Durango, kaj laŭ la retejo ethnologue (17-a eldono de 2013) en 2000 havis 13 000 parolantojn; la viĉola parolatas precipe en la meksikaj subŝtatoj Nayarit, Jalisco kaj Zacatecas, kaj laŭ la retejo ethnologue (sama eldono) en 2000 havis 18 000 parolantojn.

Kategorio:Jut-azteka lingvaro
Majoa lingvo

La **majoa lingvo**, hispane *Mayo*, apartenas al la jut-azteka lingvaro. Ĝi estas la tradicia lingvo de la majooj, kiuj vivas en la sudo de la subŝtato Sonora kaj en la nordo de la najbara subŝtato Sinaloa de Meksiko. Tamen laŭ la retejo ethnologue (vidu la referencon) nun nur 33 000 el la sume proksimume 100 000 etnanoj plu parolas la majoan lingvon. Sub la "Leĝo de Lingvaj Rajtoj," la majoa estas agnoskita kiel "nacia lingvo" kune kun 62 aliaj indiĝenaj lingvoj kaj la hispana, kiuj ĉiuj havas la saman validecon en Meksiko.

## Morfologio 
Mayo estas aglutina lingvo, en kiu vortoj uzas sistemon de sufiksoj por diversaj celoj kun pluraj morfemoj "kungluataj".

## Referencoj
Kategorio:Jut-azteka lingvaro
Juraj Drašković

**Juraj DRAŠKOVIĆ** [draŝkovitj], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio **Draskovich György** [draŝkoviĉ djordj] estis kroata-hungara pastro, kardinalo, primaso, ĉefepiskopo, banuso. Lia nobela antaŭnomo estis *trakostyáni*.

Juraj Drašković http://lexikon.katolikus.hu/D/Draskovich.html naskiĝis la  1525 en Kroatio en Bilina. Li mortis la  1587 en Vieno, sed li estis entombigita en Győr.

## Biografio 
Juraj Drašković vivis en sia naskiĝloko ĝis 1527, poste pro la proksimiĝantaj turkoj li lernis laŭvice en Krakovo, Vieno, Bologna, Romo. En 1539 li pastriĝis. Hejmenveninta li atingis la rangon kanoniko, poste preposto. En 1553 li ricevis postenon en kortego de Ferdinando la 1-a (Sankta Romia Imperio). Inter 1557-1563 li estis episkopo de Pécs. Li partoprenis en Koncilio de Trento inter 1561-1563, poste li iĝis episkopo de Zagrebo kaj banuso pri Kroatio kaj Dalmatio, tial li partoprenis en defendado kontraŭ la turkaj atakoj. En 1573 li ricevis seĝon de ĉefepiskopo de Kalocsa. En la sama jaro li sukcese batalis kontraŭ kamparana ribelo. En 1585 li iĝis kardinalo. Li multe strebis por la jezuitoj, kiuj fondis en Hungarujo diversajn organizaĵojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Epistola Paraenetica, quam Georgius Drascovitius electus Episcopus Quinque Ecclesiarum, ac laudatissimi Caeseris Ferdinandi in Ungaria Consiliarius ad Diaecasonos suos dedit* (1559)
* *Igen Zep Kenyw, az Kezenseges Igaz keresztyen hytnek regysege, es Igassaga mellet, mynden Eretnesegnek wysaghy ellen…* (1561) - lia tradukaĵo hungaren
* *Acta et constitutiones Dioecesani synodi Jaurinensis,… ad 2. diem Aug. indictae, et per Triduum Sabariae… habitae* (1579)
* *Andreas Dudith Orationes quinque in concilio Tridentino habitae… Cum appendice orationum duarum quas G. Draskowith… in eodem concilio habuit…* (1743)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Kroataj pastroj
Kategorio:Banusoj de Kroatio
Kategorio:Hungaraj kardinaloj
Kategorio:Kroataj kardinaloj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Kroataj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Egon Diczfalusy

**Egon Diczfalusy** [dicfaluŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Diczfalusy Egon** estas hungara-sveda kuracisto, profesoro, membro (ekstera en 1998) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea.

Egon Diczfalusy http://patikapedia.hu/diczfalusy-egon naskiĝis la  1920 en Miskolc, li mortis en 2016.

## Biografio 
Egon Diczfalusy akiris medicinan diplomon en universitato en Szeged en 1944. Lia medicina kariero komenciĝis samloke en Szeged, ekde 1947 jam en universitato-hospitalo Karolinska en Stokholmo. Baldaŭe li estis fakulo de WHO, tial li ofte vojaĝis, dume li kolektis arkaikaĵojn. En 1986 li pensiuliĝis. Dum la jardekoj la kontaktoj ne ĉesis kun urbo Szeged, en 2007 li donacis sian kolektaĵon al la urbo. Li ricevis ĝis tiam nur nehungarajn premiojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Endocrine Mechanisms in Fertility Regulation: Comprehensive Endocrinology* (1983)
* *The demographic revolution* (1999)
* *Generalized LM tests for functional form and heteroscedasticity* (2008)
* *Oestrogene Beim Menschen* (2012)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* biografio 
* hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Svedaj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
11119 Taro

**11119 Taro** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo en gubernio Jamagata (Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Soutaro Ito*, kiu multe kontribuis al la popularigo de la astronomio kaj establis la Klubon de la Amantoj de Astronomio de Nan'jo en 1983. Li estis kerna por la kreo de la Observatorio de la societo: la Civita Observatorio de Nan'jo, en 1986.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tomimaru Okuni
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Francesca Bonnemaison i Farriols

**Francesca Bonnemaison i Farriols** (naskiĝis  en Barcelono, mortis  en Barcelono) estis hispana kataluna edukistino kaj propagandistino de virina edukado en Katalunio. Ŝi establis *Biblioteca Popular de la Dona* (Popularan Bibliotekon de la Virino), la unuan bibliotekon ekskluzive por virinoj en Eŭropo, en Barcelono en 1909.

## Frua vivo 
Francesca Bonnemaison naskiĝis  en Barcelono de francdevena patro kaj kataluna patrino. Ŝia patro estis riĉa aferisto. Ŝi ĝuis fortan religian edukadon kaj lernis plurajn lingvojn, pentradon kaj muzikon dum sia frua vivo.

En 1893, kiam ŝi estis 21-jara, ŝi edziniĝis kun Narcís Verdaguer i Callís, juristo kaj politikisto. Ŝi kunlaboris kun li en lia jura oficejo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rosa Sensat

## Tradukfonto 
Kategorio:Hispanaj feministoj
Listo de senatanoj de Côtes-d'Armor

Tiu artikolo listigas la '''senatanojn de la franca departemento Côtes-d'Armor'''.

## Kvina Respubliko 
## Senatanoj de Côtes-d'Armor en la kvina Respubliko 
* Jean Dérian de 1997 ĝis 1998
* Pierre-Yvon Trémel de 1998 ĝis  2006
* Gérard Le Cam de 1998
* Claude Saunier de 1989 ĝis  2008
* Charles Josselin de 2006 ĝis  2008
* Jacqueline Chevé de 2008 ĝis  2010
* Yannick Botrel de 2008
* Ronan Kerdraon de 2010

## Senatanoj de Côtes-du-Nord en la kvina Respubliko  
* André Cornu de 1959 ĝis 1971
* Jean de Bagneux de 1959 ĝis 1980
* Yves Le Cozannet de 1980 ĝis 1989
* Bernard Lemarié de 1959 ĝis 1989
* Pierre Marzin de 1971 ĝis 1980
* René Régnault de 1980 ĝis 1998
* Félix Leyzour de 1989 ĝis 1997
* Claude Saunier de 1989 ĝis 2008

## Senatanoj de Côtes-du-Nord en la kvara Respubliko 
* Yves Henry de 1946 ĝis 1948
* Auguste Le Coënt de 1946 ĝis 1948
* Ferdinand Siabas de 1948 ĝis 1959
* Henri Cordier de 1948 ĝis 1959
* André Cornu de 1948 ĝis 1959
* Yves Jézequel de 1948 ĝis 1959

## Senatanoj de  Côtes-du-Nord en la tria Respubliko 
* Jean-Marie Allenou de 1876 ĝis 1880
* Jules de Monjaret de Kerjegu de 1876 ĝis 1880
* Henri de Champagny de 1876 ĝis 1885
* Henri de Treveneuc de 1876 ĝis 1893
* Silvain Duval de 1880 ĝis 1883
* Henri de Carné de 1880 ĝis 1912
* Auguste Le Provost de Launay de 1885 ĝis 1886
* Tristan de L'Angle Beaumanoir de 1885 ĝis 1895
* Charles Huon de Penanster de 1886 ĝis 1901
* Auguste Ollivier de 1889 ĝis 1912
* Charles Haugoumar des Portes de 1893 ĝis 1911
* Louis Le Provost de Launay de 1896 ĝis 1912
* Robert de Treveneuc de 1921 ĝis 1931
* Guillaume Limon de 1912 ĝis 1920
* Hervé de Keranflec'h de 1912 ĝis 1921
* Frédéric de Kerouartz de 1912 ĝis 1921
* Louis Larère de 1912 ĝis 1921
* Paul Le Troadec de 1920 ĝis 1930
* Charles Baudet de 1921 ĝis 1930
* Henri Servain de 1921 ĝis 1931
* Gustave de Kerguezec de 1921 ĝis 1939
* Eugène Mando de 1921 ĝis 1939
* Yves Le Trocquer de 1930 ĝis 1938
* Pierre Even de 1930 ĝis 1941
* Charles Meunier-Surcouf de 1931 ĝis 1939
* Pierre Betfert de 1938 ĝis 1945
* Edgar de Kergariou de 1939 ĝis 1941
* Yves Bouguen de 1939 ĝis 1945
* Pierre Michel de 1939 ĝis 1945

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la deputitoj de Côtes-d'Armor

## Notoj kaj referencoj 
Cotes-d'Armor
Jerikorozo

**Jerikorozo** povas signifi
***Vera jerikorozo** (Anastatiko)
***Malvera jerikorozo** (Skvamfolia selaginelo)

Kategorio:Plantoj
Listo de senatanoj de Finistère

Tiu artikolo listigas la **senatanojn de la franca departemento Finistère**.

## Kvina Respubliko 
## Senatanoj de Finistère en la kvina Respubliko 
## Senatanoj de Finistère en la kvara Respubliko 
* Albert Jaouen de 1946 ĝis 1948
* Jules Hippolyte Masson de 1946 ĝis 1955
* Antoine Vourc'h de 1946 ĝis 1955
* Yves Jaouen de 1946 ĝis 1959
* Joseph Pinvidic de 1948 ĝis 1951
* Yves Le Bot de 1951 ĝis 1959
* Jean-Louis Rolland de 1955 ĝis 1959
* Xavier Trellu de 1955 ĝis 1959

## Senatanoj de Finistère en la tria Respubliko 
* Émile Forsanz de 1876 ĝis 1882
* François Marie Monjaret de Kerjégu de 1876 ĝis 1882
* Arnold de Raismes de 1876 ĝis 1894
* François Soubigou de 1876 ĝis 1894
* Hippolyte Halna du Fretay de 1882 ĝis 1893
* Édouard Le Guen de 1882 ĝis 1894
* Joseph Astor de 1890 ĝis 1894
* Louis Delobeau de 1893 à 1912
* Pierre Drouillard de 1894 ĝis 1895
* Corentin Halléguen de 1894 ĝis 1899
* Alexis Savary de 1894 ĝis 1899
* Armand Rousseau de 1895 ĝis 1896
* Henri Ponthier de Chamaillard de 1897 ĝis 1908
* Arsène Lambert de 1900 ĝis 1901
* Louis Pichon de 1900 ĝis 1916
* Adolphe Porquier de 1901 ĝis 1903
* Jules de Cuverville de 1901 ĝis 1912
* Armand Gassis de 1903 ĝis 1912
* Jules Fortin de 1908 ĝis 1930
* Louis Hémon de 1912 ĝis 1914
* Émile Villiers de 1912 ĝis 1921
* Maurice Fenoŭ de 1912 ĝis 1930
* Louis Le Guillou de Penanros de 1914 ĝis 1920
* Théodore Le Hars de 1920 ĝis 1928
* Albert Louppe de 1921 ĝis 1927
* Ferdinand Lancien de 1921 ĝis 1945
* Yves Guillemot de 1927 ĝis 1939
* Georges Le Bail de 1928 ĝis 1937
* Jules Le Louédec de 1930 ĝis 1931
* Yves Tanguy de 1931 ĝis 1939
* Victor Le Gorgeu de 1931 ĝis 1945
* Jacques Queinnec de 1937 ĝis 1945
* François Halna du Fretay de 1939 ĝis 1945
* Olivier Le Jeune de 1939 ĝis 1945

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la deputitoj de Finistère

## Notoj kaj referencoj 
Finistere

Senatanoj
11121 Malpighi

'*11121 *Malpighi''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Vittorio Goretti elde la Observatorio de Pianoro, ĉ. 17&nbsp;km sude de Bolonjo en Emilio-Romanjo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala kuracisto Marcello Malpighi (1628–1694), kiu tenis gravan pozicion en la historio de la medicino kaj biologio. Li laboris en Pizo, Bolonjo, Mesino kaj Romo. Pioniro en la uzo de la mikroskopo en anatomio, li faris fundamentajn studojn de la pulmoj kaj kontribuojn en hematologio kaj embriologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Vittorio Goretti
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Korktirilo

eta|Korktirilo kun levilo.
**Korktirilo** estas ilo konsista el metala helico kun tenilo aŭ levilo kiu inventiĝis por povi tiri aŭ elpreni la ŝtopilojn el korko al boteloj de vino aŭ boteletoj de parfumoj. La korktiriloj fabrikiĝas el materialoj tiom diversaj kiaj plasto, metalo aŭ ligno sed la spiralo ĉiam estas el ŝtalo.

## Tipoj 
Estas diversaj tipoj de korktiriloj. Ĉirkaŭ 50 000 diferencaj.

## Historio de la korktiriloj 
eta|Du korktiriloj.
La unua montro de korktiriloj datiĝas el la 17a jarcento en Anglio. Kvankam nune tiu ilo asociiĝas kun la vinindustrio, tiam ĝi rilatis al la komerco de parfumoj, ĉar sinjorinoj portis ilin kaj uzis ilin por malfermi boteletojn de parfumoj aŭ de kosmetikaĵoj. Dum la 19a jarcento la ilo etendiĝis tra Francio, Kanado kaj Usono; aperis diversaj modeloj (400 nur en Anglio) El modelo kun levilo Joseph Haynes dezajnas en 1844 modelon por trinkejoj, kie malfermado de boteloj oftas kaj necesas rapida uzado de la korktiriloj.

## Vidu ankaŭ 
* Botelmalfermilo

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* elsacacorchosperfecto

Kategorio:Iloj
Kategorio:Kuiriloj
Anastatiko

La ***anastatiko*** estas genro el la brasikacoj (*Brassicaceae*). La genro havas nur unu specion.

## Troviĝo 
La jerikorozo (*Anastatica hierochuntica*) aŭ resurektoplanto estas la sola specio. La grizeca herbeca planto de nature troviĝas en okcidenta Azio. La specio antaŭ ĉio multe troviĝas en Sirio, sed ankaŭ la okcidenta Saharo apartenas al la regiono de disvastiĝo. La planto malofte kreskas pli alten ol 15 cm.

## Karakterizaĵo 
La nomo resurektoplanto indikas la econ de la planto ke ĝi tre longe povas elteni sen pluvo. Kiam tamen iufoje pluvas, ĝi ene de unu tago denove ekverdiĝas.

En la rom-katolika tradicio Maria benintus la planton survoje al Egiptio. 

La planto estas ĉirkauita de mitaj sagaoj, tiel ĝi alportus feliĉon kaj benon al la posedantoj.

La portugala esploristo Gil Eannes alportintus la planton de sia marvojaĝo ĉirkaŭ Kabo Bojador en la mezo de la 15-a jarcento al Eŭropo.

Oni ne konfuzu ĝin kun la (malvera) Jerikorozo (*Skvamfolia selaginelo*), kiu antaŭ ĉio ĉirkaŭ Kristnasko estas vendata en butikoj.

## Prizorgo
Oni devas konservi la planton en seka kaj varma loko.
Tuj kiam oni donas akvobanon al ĝi, la planto ekverdiĝas. Post maksimume unu semajno oni devas elbanigi la planton, ĉar la planto ne povas sekiĝmorti, sed tamen droni.

Kategorio:Brasikacoj
Rivero Deva

**Deva**  estas rivero en la nordo de Hispanio. Ĝi fluas tra la aŭtonomaj komunumoj Kantabrio kaj Asturio. Ĝi elfluas en la vilaĝo Fuente Dé (Kantabrio) kaj enfluas en la Kantabran Maron (Atlantiko).

Ĝia plej granda alfluanto estas la rivero Cares, kiu elfluas en Asturio kaj alfluas al Deva en la vilaĝo Panes, ĉe Puente Llés. Kaj Deva kaj Cares estas popularaj por fiŝkaptistoj pro tio, ke en ili abundas salmoj.

## Nomo 
Oni pensas, ke la nomo devenas de diino Deva de la kantabroj. En la monto Cildá oni trovis altarŝtonon dediĉitan al tiu diino, kiu estas konata en la kelta landaro pro ties rilato al akvo. La vorto Deva estas kelta kaj ĝi eble estas rilata al radiko *di-* (de la hindeŭropa *deiwos, en la latina *divus*, *diva*, tio estas *dio* en Esperanto). Tiun ĉi nomon oni uzas ankaŭ en Galegio, en la samnomaj riveroj (Deva) en la provincoj Pontevedra kaj Oŭrenso, kiuj enfluas en la riveron Minjo; estas ankoraŭ alia rivero Deva en Gipusko.

Deva
Deva
11118 Modra

'*11118 *Modra''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la slovakaj astronomoj Adrián Galád kaj Dušan Kalmančok elde la Observatorio de Modra en Slovakio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Observatorio de Modra (kies IAU kodo estas pro hazardo 118) elde kiu ĝi estis malkovrita. La observatorio situiĝas en la malgranda historia urbo Modra, 30&nbsp;km nordoriente de Bratislavo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Adrián Galád
Kategorio:Malkovrita de Dušan Kalmančok
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
(11125) 1996 TL10

**(11125) 1996 TL10** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Revolucio de 1943

[eta|300ra|[Arturo Rawson, Pedro Pablo Ramírez kaj Edelmiro Farrell, la tri generaloj prezidentoj de la Revolucio de 1943 (Puĉo de 1943).]]

En Argentino oni konas kiel **Revolucio de 1943**, aŭ en hispana *Revolución del 43*, la militistan puĉon okazinta la 4-a de junio de 1943, kiu elpostenigis la registaron de Ramón Castillo [kasTIjo] (akuzita ofte kiel fraŭda same kiel tiuj de la resto de la nomita *Década Infame*) kaj de la militista diktaturo kiu rezultis el tiu, ĝis la enpovigo de la registaro de la elektita Juan Domingo Perón la 4-a de junio de 1946. Dum ties daŭro aperis la figuro de la tiama kolonelo Perón kaj originiĝis la noava politika movado nome peronismo. Tri diktatoroj kun titolo de presidento sukcediĝis en la regado dum la tiel nomita Revolucio de 1943: nome la generaloj Arturo Rawson, Pedro Pablo Ramírez kaj Edelmiro Farrell.

## Bibliografio 
* Ferrero, Roberto A. (1976). Del fraude a la soberanía popular. Buenos Aires: La Bastilla.
* Luna, Félix (1971). El 45. Buenos Aires: Sudamericana. ISBN 84-499-7474-7.
* Rouquié, Alain. Poder Militar y Sociedad Política en la Argentina - 1943/1973. Emecé. ISBN 950-04-0119-3.
* Potash, Robert A. (1981). El ejército y la política en la Argentina; 1928-1945. Buenos Aires: Sudamericana.
* Rosa, José María (1979). Historia Argentina. Orígenes de la Argentina Contemporánea. T. 13. La Soberanía (1943-1946).. Buenos Aires: Oriente.
* Senkam, Leonardo (s.a.). «El nacionalismo y el campo liberal argentinos ante el neutralismo: 1939-1943». Estudios Interdisciplinarios de América Latina y el Caribe VI (I). (teksto en reto) konsultita la 4an de majo 2007.
* Troncoso, Oscar A. (1976). «La revolución del 4 de junio de 1943». Historia integral argentina; El peronismo en el poder. Buenos Aires: Centro Editor de América Latina.

Kategorio:1943 en Argentino
Kategorio:Politiko en 1943
Kategorio:Revolucioj en la 20-a jarcento
1943
Registaro ''de facto''

'*Registaro *de facto'''* (do fakte aŭ *ne de iure*) estas tiu kiu funkcias kiel registaro sed ne estas agnoskita oficiale fare de iu ajn jura regularo. Povas okazi diversaj tialoj por la ekzisto de registaro *de facto*:

* La registaro kiu formiĝas post nenormala enpovigo kaŭze de puĉo. En tiu kazo, dum ioma tiempo, kaj ĝis oni aprobas novan konstitucion, la registaro formata estas ofica, kaj *neoficiala*.

* Pro okupado de povovakuo. Tiukaze, la *oficiala registaro* ne funkcias pro iu ajn tialo (deviga ekzilo, makompetenteco, ktp.) kaj, pro praktika neceso, aperas iu sistemo de regado neoficiala kiu enpoviĝas.

Alia signifo de la termino estus tiu kiu aludas al persono kiu fakte plenumas la povon kvankam oficiale ne havas regadan titolon formale.

## Eksteraj ligiloj 
*Ekspliko pri registaro *de facto''. Instituto Interamericano de Derechos Humanos  hispane

Kategorio:Reĝimoj
Rivero Pisueña

**Pisueña**  estas rivero en la nordo de Hispanio. Ĝi fluas tra la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi elfluas en la vilaĝo La Garma, en la municipo Selaya kaj enfluas en la riveron Pas (fine enfluantan en Atlantikon).

Fiŝkaptado estas populara en la rivero kaj estas permesata inter la akvo-rezervujo de Villacarriedo ĝis ponto en Santa María de Cayón, inter majo kaj julio.

Pisueña
Pisueña
Laborista Partio (Argentino)

La **Laborista Partio**, aŭ en hispana *Partido Laborista*, de Argentino estis politika partio kreita en 1945 kiu kontribuis al fondo de la movado peronismo. Ĝi estis nuligita en 1947 por integriĝi al *Partido Peronista* (poste Partido Justicialista) kaj refondita post la elpostenigo de Perón.

## Politika agado 
La **Laborista Partio** estis unu el la tri partioj kiuj apogis la kandidatiĝon al prezidento de Perón en la elektoj de 24-a de februaro de 1946, kun la Sendependa Partio organizita de la konservativuloj, kaj la *Unión Cívica Radical Junta Renovadora*, nome disiĝaĵo de la Unión Cívica Radical. En tiuj elektoj la menciitaj partioj atingis la 56% de la voĉdonoj, kaj venkis en la prezidenta elektado kaj en ĉiuj la provincoj escepte ĉe Corrientes, kiu poste estos intervenita.

La **Laborista Partio** kontribuis per la 80% el la tingitaj voĉdonoj kiuj donis la venkon al Perón kaj tiele ties membroj plenumis gravajn postenojn dm la unua peronisma regado. Ties ĉefa reprezenteco okazis en la provincoj Bonaero, Santa Fe kaj Tukumano.

## Konflikto 
La 23-a de majo de 1946 Perón ordonis nuligi la tri partiojn kiuj estis apoginta lin, sen havi tiun rajton, por fandigi ilin en la nove Peronista Partio.

Post la Liberiga Revolucio kiu elpostenigis Perón en 1955, la Laborista Partio estis refondita de Cipriano Reyes, kaj starigis politikon de kritiko kontraŭ la militista puĉo, la malpermeso de la peronismo kaj la nuligo de la Konstitucio de 1949.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Ferrero, Roberto A. (1976). Del fraude a la soberanía popular. Buenos Aires: La Bastilla.
* Pont, Susana Elena (1984). Partido Laborista: Estado y Sindicatos. Buenos Aires: Centro Editor de América Latina (Biblioteca Política Argentina).
* Rouquié, Alain. Poder Militar y Sociedad Política en la Argentina, 1943-1973. Emecé. ISBN 950-04-0119-3.

Kategorio:Historio de Argentino
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1945
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 1947
Edelmiro Farrell

**Edelmiro Julián Farrell** (Avellaneda (Bonaero), 12-a de februaro de 1887 – Bonaero, 31-a de oktobro de 1980) estis militisto, Prezidento, nome la kvara *de facto*, de Argentino el 1944 al 1946.[eta|200 px|Farrell kaj Perón, du de la figuroj de la [Revolucio de 1943 en la Placo Majo, 1945.]]

## Politika agado 
### Dum la puĉo de 1943 
En 1943 li partoprenis en la puĉo nomita *Revolucio de 1943* kaj plenumis la postenojn de Militministro kaj Vicprezidento ĉe la registaro *de facto* fare de la generalo Pedro Pablo Ramírez ĝis kiam tiu estis elpostenigita, kaj li enposteniĝis (*de facto*) kiel Prezidento. Li prezidentis provizore el la 25a de februaro de 1944, kaj definitive pro rezigno de Ramírez, el la 9a de marto tiujare al la 4a de junio de 1946.

### Prezidento *de facto* 
En julio de 1945 Farrell anoncis prezidentajn elektojn, en kiuj elektiĝis demokratie kiel nova ŝtatestro Juan Domingo Perón, la 24an de februaro de la venonta jaro.

## Eksteraj ligiloj 
* Todo-Argentina.net (biografieto).

Kategorio:Naskiĝintoj en Argentino
Kategorio:Argentinaj militistoj
Kategorio:Argentinaj politikistoj
Kategorio:Diktatoroj
Kategorio:Ŝtatestroj aŭ registarestroj en la Dua Mondmilito
Fondaĵo Eva Perón

eta|Evita labori en la Fondaĵo
[eta|Ĉefsidejo de la Fondaĵo Eva Perón en 1950, kiu hodiaŭ estas la Fakultato de Inĝenierio de la [Universitato de Bonaero]]
La **Fondaĵo Eva Perón** () estis institucio kreita de Eva Perón, edzino de la prezidento de Argentino, Juan Domingo Perón cele havigi socialan helpon, kiu funkciis el 1948 al 1955. Dekomence nomiĝis "Fundación María Eva Duarte de Perón" kaj en 1950 iĝis la "Fundación Eva Perón".

Dum ŝi vivis, ties fondintino okupiĝis persone de multaj ties aspektoj kaj eĉ priatentis dum horoj homojn kiuj estis alvenintaj el la tuta lando por peti helpon. Post ŝia morto en 1952, la agado de la ento malpliiĝis kaj post la elpostenigo de Perón la registaro dekretis ties nuligon.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Fondaĵoj
Kategorio:Historio de Argentino
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1948
Kategorio:Organizaĵoj malfonditaj en 1955
Juliobriga

**Juliobriga** (latine, *Iuliobriga*, laŭ nomo de imperiestro Gajo Julio Cezaro Aŭgusto) estis la plej grava urbo el 9 romiaj urboj fonditaj en Kantabrio. Ĝi apartenis al romia provinco Hispania Tarraconensis.

La urbo konsistis el pli ol 20 hektaroj, sur monteto alta je 917 metroj, en la vilaĝo Retortillo (municipo Campoo de Enmedio). La loko situas en la valo Campoo, en la ena parto de Kantabrio, inter la marbordo de la Kantabra Maro kaj la Norda Altebenaĵo. De ĝi oni povis enŝipiĝi en la mara haveno Portus Victoriae Iuliobrigensium, fondita en la jaro -19, je la fino de la Kantabraj militoj. Kelkaj spertuloj opinias, ke tiu haveno estis en la nuna Golfo de Santandero, sed aliaj konsideras, ke ĝi estis en la nuna Santoña.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Juliobriga en la portalo de turismo de Kantabrio

Kategorio:Historio de Kantabrio
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Hispanio
Antal Egyed

**Antal Egyed** [edjed], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Egyed Antal** estis hungara pastro, abato, poeto, tradukisto, membro (korespondanta en 1833) de Hungara Scienca Akademio.

Antal Egyed http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/030/pc003022.html#2 naskiĝis la  1779 en Székesfehérvár. Li mortis la  1862 en Dunaföldvár.

## Biografio 
Antal Egyed frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, kie li ricevis helpon pri poemoj de Benedek Virág. Ekde 1799 li plulernis en Pécs. Li pastriĝis en 1803, poste li estis pastro laŭvice en Bükkösd, Bátaszék, Závod, Kocsola, Bonyhád. En tiu lasta urbo li interkonatiĝis kun la juna Mihály Vörösmarty. Ekde 1829 li estis en Dunaföldvár, kie li okupiĝis ankaŭ pri lokhistorio. En 1832 li ricevis la rangon abato. En 1862 li estis viktimo de rabomurdo. Liaj poemoj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo). Liajn havaĵojn heredis ekzemple Nacia Teatro (Budapeŝto).

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Nagymélt. Szányi Ferencz ő nagyságának rozsnyói püspöknek, a pécsi megyebeli növendék-papság örök hálaadásul* (1801) - poemo
* *T. Kajdatsi Antal úrnak örök emlékezetére némely jó barátjai ajánlják…* (1812) - poemo
* *P. Ovidius Naso bús verseinek (levelei vagy pontusi elegiái) negyedik könyve* (1845) - tradukaĵoj de Ovidio
* *Kis énekes könyv. hiveim számára* (1834, 6-a eldono en 1856)
* ''Egyed Antal elegiái három könyvben' (Elegioj de Antal Egyed en 3 volumenoj, (1848)
* *Átváltozások* (1851) - tradukaĵoj de Ovodio

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj E, É kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj