open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
12634 LOFAR

'*12634 *LOFAR'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la radioteleskopo LOFAR (angla akronimo por *LOw-Frequency ARray''), proponita de George K. Miley, astronomo de Leiden, kaj inaŭgurita en 2010. Tiu radioteleskopo konsistas el dekoj da miloj da unuopaj malaltfrekvencaj antenoj, disdonitaj tra la nord-okcidenta Eŭropo, kun kerna regiono en Nederlando .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Preĝejo Bruna Skapulario (Győr)

La **Karmelana kirko Bruna Skapulario** estas katolika signifa historia monumento en Hungario, en Győr.

## Historio 
En 1697 alvenis la unuaj karmelanoj en Győr, kiuj tiuj konstruis kapelon. En 1700 ĝi jam estis pligrandigita, dume en la antaŭlasta jaro ankaŭ provizora monaĥejo konstruiĝis. La ordeno estis malriĉa, tial la kirko mem estis konstruita nur inter 1716-1725. Apude monaĥejo estis finkonstruita en 1732.

## Konstruaĵo 
La kirko situas preskaŭ bordo de Rába laŭ la trotuaro, tamhavas unusolan navon en la konstruaĵo havas korton. En mezo de la ornamriĉa fasado funkcias la enirejo, interalie en niĉoj estas videblaj skulptaĵoj pri Tereza el Avilo kaj Johano Baptisto. La navo estas elipso, kiun kupolo kovras. En la du pli grandaj flankoj de la elipso po 2 kapeloj algluiĝis. La sanktejo estas brikoforma. La turo situas en la kontraŭa flanko de la fasado kaj ĝi formas trapason al la monaĥejo.

Eniranta ĉe la vestiblo tuj situas 2 kapeletoj. La unua prezentas Padovan Sanktan Antonion helpe de skulptaĵo kaj fresko (pentrita en 1908), la alia prezentas skulptaĵon pri la Bruna Skapulario. Ĝi alvenis el Romo en 1932. Tie la fresko prezentas la junan Jesuon. La bildo ĉe la sanktejo prezentas la Lastan Vespermanĝon. Sur la ĉefaltara bildo ĉefe Sankta Maria, Stefano la 1-a (Hungario) kaj Emeriko de Hungario estas videblaj.

La 4 kapeloj estas dediĉitaj al Sankta Jozefo, Johano Nepomuko, Tereza el Avilo kaj Johano Baptisto. El la navo tra koridoro malnova kapelo (pli malnova, ol mem la kirko) estas atingebla. Ĝi konstruiĝis en 1718.
eta|La fasado
Sub la kirko kripto situas kun 3 enirejoj.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio, kie estas videblaj ankaŭ fotoj
* hungare kun fotoj
eta|maldekstre|Aerfoto pri la monaĥejo
eta|maldekstre|Interno de la preĝejo

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Győr
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Bruna Skapulario
Kategorio:Karmelanaj preĝejoj
Gyor
Katedrala kapitulo

[eta|Kapitulo de la katedralo je [Bruĝo]]
**Katedrala kapitulo** (de lat.: *capitulo* = kapeto) estas en la romkatolika eklezio la direktanta korporacio de episkopa preĝejo pri administraj kaj liturgiaj problemoj. Laŭ moderna kanona juro ili estas la klerikoj, al kies taskaro apartenas la administra kaj liturgia direktado de katedralo. La klerikoj elektitaj en kapitulon nomiĝas kanonikoj, kapitulanoj aŭ katedralestroj. Se la katedralo samtempe estas metropolitejo, la nomo estas *metropolita kapitulo*, ĉe kolegiata preĝejo la ekvivalento estas kolegiata kapitulo.

## Eksteraj ligiloj 
* Historio de la katedrala kapitulo je Treviro 
* La metropolita kapitulo de Kolonjo 

Kategorio:Katolika eklezioscienco
Kategorio:Kanona juro
Ernő Bartha

**Ernő BARTHA** [barta], ankaŭ *Bartha C(iupe)* rumania hungara skulptisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 9-an de majo 1958.  
## Kariero
Ernő Bartha akiris diplomon en Arta Altlernejo de Kluĵo. Li vivas en vilaĝo Vlaha, kie li kreis skulptaĵparkon. De 1997 li kreas ankaŭ fojnoskulptaĵojn.

## Fontoj
*Pri ekspozicio
*Persona blogo
*Fejsbukpaĝo
*Skulptaĵparko
*Fotokunmetaĵo okaze de 50-a jariĝo de la skulptisto

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Reunia kreola lingvo

350x350px|eta|La homa korpo en la reunia
La **Reunia kreola lingvo** estas kreola lingvo surbaze de la franca lingvo parolata de reunianoj, en Reunio kaj en la reunia diasporo.

## Leksika ekzemplo 
La Patro nia en la reunia:

:Aou, nout Papa dann syèl
:Amont vréman kisa ou lé
:Fé kler bard'zout out royom
:Fé viv out volonté,

:Partou toultan parèy dann syèl
:Donn anou zordi zourpouzour
:Nout manzé pou la vi.

:Pardonn anou le tor nou la fé
:Kom nou osi ni pardonn lézot.

:Lès pa nou anmay anou dann tantasyon
:Mé tir anou dann malizé.

## Bibliografio 
* Alain Armand: Dictionnaire Kréol Rénioné/Français, Ocean Editions, 1987. ISBN 2-907064-01-0
* Daniel Baggioni: Dictionnaire Creole Reunionnais/Français, Azalées Éditions, 1990. ISBN 2-908127-00-9
* Gillette Staudacher-Valliamee: Créole Réunionnais de poche, Assimil, 2010. ISBN 978-2-7005-0488-0

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Franc-kreolaj lingvoj
* Kreolaj lingvoj
* Nombroj en diversaj lingvoj
* Pat'Jaune

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Reunio
Kategorio:Kreolaj lingvoj
Nikolajs Lapiņš

**Nikolajs Lapiņš** (naskiĝis la 22-an de decembro 1911, mortis la 22-an de marto 1989) - latva esperantisto, instruisto, filologo, lektoro de Latvia Universitato. Li aktive partoprenis Esperanto-movadon post la dua mondmilito, interalie estis ĉeforganizanto de la 1-a BET en 1959, longjara membro de Riga Esperanto-Klubo. 

Filo: Andis Lapiņš 

Edzino: Antoņina (Lapiņa)  

Kategorio:Latvaj esperantistoj
12636 Padrielli

'*12636 *Padrielli'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala radioastronomino * Lucia Padrielli* (1943–2003), kiu proksime partoprenis al la radioteleskopo *"Northern Cross"'' kaj al observoj per
TLBI. Dum sia kariero, ŝi aktive partoprenas al la politiko de itala sciencesploro kaj estis prezidentino de la Komisiono 40 (Radioastronomio) de IAU.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Roman Żuliński

**Roman Żuliński** (naskiĝis la 28-an de januaro 1837, ekzekutita la 5-an de aŭgusto 1864 en Varsovio) – pola instruisto de matematiko, kunlaboranto de Romuald Traugutt, pendumita sur deklivoj de Varsovia citadelo. Frato de Tadeusz, Józef Anzelm kaj Kazimierz.

En 1862 estis membro de la direkcio de Blanka Partio. Dum la Januara ribelo estis direktoro de ribela poŝto ĉe Nacia Registaro. Arestita la 6-an de marto 1864, enprizonigita en la X-a Pavilono de Varsovia Citadelo. La 30-an de julio samjare kondamnita al mortpuno. La 5-an de aŭgusto 1864 estis pendumita kune kun Romuald Traugutt, Józef Toczyski, Rafał Krajewski kaj Jan Jeziorański.

Li verkis *Zasady rachunku różniczkowego i całkowego* (Principoj de la infinitezima kalkulo (1859).

## Fratoj 
Tadeusz - kuracisto, diplomito de Jagelona Universitato. En Prago publikigis artikolon "Lech Czechowi" (Polo al ĉeĥo). Kunkreinto de subtera revuo "Wolność" (Libereco). Fine de 1864 formigras al Parizo, kie famiĝis kiel kuracisto-filantropo. En 1871 setlas en Lvovo, kie vivtenas kiel kemiisto-patologo en loka malsanulejo. Entombigita sur Liĉakiva tombejo.

Józef Anzelm - socia aganto, finis filozofion ĉe Jagelona Universitato, kunredaktoro de "Wolność", kun la fratoj kreis Towarzystwo Słowiańskie (Slava Societo). Entombigita sur Liĉakiva tombejo.

Kazimierz - pastro, fondinto de la Pola Asocio de Sacerdotoj en Ekzilo, en Lvovo pro patriota prediko en Stanisławów lige al funebra ceremonio de sia amiko estis persekutata - forigita ekster Aŭstrio-Hungario, kaj post sia reveno en 1893 sub premo de aŭstriaj regopovoj sendata al periferiaj paroĥejoj.

## Bibliografio 
* Stefan Król, *Cytadela Warszawska* (Varsovia Citadelo), Książka i Wiedza, Warszawa 1978, p. 144
* Piotr Marek Stański, *Bracia Żulińscy: Tadeusz i Józef Anzelm* (Fratoj Żuliński: Tadeo kaj Jozefo Anzelmo), "Semper Fidelis" 3/2002.

Kategorio:Partoprenantoj de la Januara Ribelo
Kategorio:Polaj matematikistoj
Jakob Hannibal la 1-a, Grafo de Hohenems

**Jakobo Hanibalo la 1-a, Grafo de Hohenems** estis aŭstria kondotiero, diplomato kaj soldulo. Li estis frato de Marko Sitiko el Hohenems kaj patro de Kaspar von Hohenems kaj Markus Sitikus el Hohenems (1574-1619). Li batalis en la trupoj de Karlo la 5-a kaj Filipo la 2-a. Li estis nevo de la papo Pio la 4-a, kaj estriĝis de la vatikanaj trupoj kaj papa legato en Hispanio. En 1567, li elkoĝis en Altems, kiu dum lia regado, signifoplene ekspandis siajn bordojn, kaj kie li kolektis grandskalan artaĵaron.

## Biografio 
Li estis filo de Wolf Dietrich von Ems (1507–1538) kaj Chiara de Medici (1510–1560), fratino de la papo Pio la 4-a, filino de Bernardino de' Medici kaj Cecilia Serbelloni. Do, li estis nevo de la papo Pio la 4-a kaj frato de Marco Sittico Altemps (1533-1595). Ambaŭ vivis je la servo de la eklezio.

En Hispanio li estis pontifika legato kaj sin dediĉis al la preferata familia aktiveco, tio estas, la varbado kaj komando de solduloj, kiuj batalis nome de la Sankta Katolika Eklezio. Baldaŭ li fariĝis soldulara entreprenisto kaj kolonelo de la hispana krono en la Imperio. Serve de Hispanio, li komandis siajn kondotierojn kontraŭ la turkaj, nederlandaj kaj magrebaj malfideluloj.

Liaj lertecoj kiel milita komandanto altiris la atenton de sia onklo, la papo, kiu nomumis lin Gonfaloniere de la Sankta Romia Eklezio, tio estas, ĉefkomandanto de ĉiuj armitaj fortoj de la pontifiko kaj kastelestro de ĉiuj fortikaĵoj, kasteloj, kaj fortreso de la eklezia ŝtato.

Post nemulte, li edziĝis al milana nobela virino, Ortensia Borromea, fratino de Karlo Borromeo, kaj dank'al la edziĝo li fariĝis Senjoro de Tossigano, en Romagna kaj Grafo de Galarato. Ĉi tiuj senjoraj teritorioj aldoniĝis al tiu antikvega kastelo el Hohenems, levita al graflando de la Imperiestro Ferdinando la 1-a. Do, li estis Grafo de Hohenems kaj Galarato.

## Vidu ankaŭ 
* Jakob Hannibal la 2-a, Grafo de Hohenems (1595-1646)
* Marco Sittico Altemps (1533-1595)
* Marcus Sittikus von Hohenems (1574-1619)

## Literaturo 
* Allgemeine Deutsche Biographie
* Österreich Lexikon
* CERL Thesaurus

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:Kondotieroj
Kapitulano

**Kapitulano** estas laŭ la juro de la romkatolika eklezio pastro, al kiu oni konfidas sola aŭ en komuneco kun aliaj pastroj – la kapitulo – la taskon celebri ĉe katedrala aŭ kolegiata preĝejo solenajn mesojn kaj plenumi ĉiujn taskojn transdonitajn de la episkopo.

Foje ankaŭ institucioj de la protestantismo tenis kapitulanojn. Ekzemple la Kolegiato Bonifaco en Hameln, kiu en la epoko de la reformacio aliĝis al la protestantismo, tenis proksimume 1825 ne nur kanonikojn, sed ankaŭ kapitulanojn.

En fruaj epokoj la kapitulo funkciis kiel la "senato" de episkopo. Katedralaj kapituloj estas aparte institucioj de la t.n. "Malnova Mondo" kaj jen en la teritorioj de la iama Sankta Romia Imperio, en Ameriko ne ekzistas ekzemple katedralaj kapituloj.

Multaj ŝtatoj sur la teritorio de la iama Sankta Romia Imperio intertraktis kun la katolika eklezio konkordatojn, kiuj devigas la ŝtatojn salajri la katedralajn kapitulanojn kompense la konfiskadojn sekve la sekularigon de ekleziaj bienoj; ĉar la salajroj estas financataj per impostoj, do ankaŭ ne- aŭ malkatolikoj nerekte devas pagi ilin.

## Eksteraj ligiloj 
* Normoj de la kanona juro pri la kanonika kapitulo

## Referencoj 
Kategorio:Profesioj
Kategorio:Eklezio
Giovanni Antonio Serbelloni

**Giovanni Antonio SERBELLONI** (naskiĝis en Milano, 1519 - mortis en Romo, en la 18-a de marto 1591) estis itala kardinalo kaj Episkopo de Foligno, Novara kaj Ostia.

## Biografio
Li estis nevo de la papo Pio la 4-a. Li alprenis la eklezian karieron dank'al la forta ĉeesto de sia onklo, fariĝinte Episkopo de Foligno en la 7-a de majo 1557 kaj, en la 31-a de januaro 1560, la papo Pio la 4-a lin levis al la rango kiel kardinalo, kune kun lia onklo Karlo Borromeo, dum la Konsistorio okazinta tiudate.

En la sama jaro, li nomumiĝis Episkopo de Novara, kvankam li estris la diocezon plejparte farante uzon el la vikarioj ĝis 1568. En tiu jaro, okazis episkopa sinodo, kaj tiam li profitis por enkonduki el la diocezo de Novara la principojn absorbitajn dum la Koncilio de Trento. Ekde 1565 li jam konstruigis seminarion por klerikuloj kaj elde 1562 li jam estis farinta serion da pastoralaj vizitoj. En 1574, li estis devigata rezigni al la episkopeco favore al alia en Ostio, kies bridilojn li prenis ekde 1589.

## Vidu ankaŭ
* Marco Sittico Altemps (1533-1595)
* Karlo Borromeo (1538-1584)
* Jakobo Hanibalo la 1-a, Grafo de Hohenems (1530-1587)

## Literaturo 
* Catholic Hierarchy

## Referencoj 
Kategorio:Italio
Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:Italaj kardinaloj
Janusz Zeyland

**Janusz Zeyland** (naskiĝis la 22-an de novembro 1897 en Poznano, murdita la 5-an de aŭgusto 1944 en Varsovio) – pola kuracisto kaj profesoro.

## Vivo 
Li finis Altlernejon al Sankta Mario Magdaleno en Poznano kaj en 1917 komencis studi medicinon en Berlin, sed post kelkaj monatoj devis soldatiĝi al germana armeo. Post fino de la unua mondmilito de 1918 ĝis 1921 soldatservis en Pola Soldataro. Post malmobilizo li daŭrigis studadon en Universitato de Varsovio. En 1922 translokiĝis al Universitato Adam Mickiewicz en Poznano, kie en 1924 finis studojn iĝante doktoro kaj tie eklaboris en Fako de Patologia Homa Anatomio. De 1927 ĝis 1940 laboris en pediatrio de universitata malsanulejo. En 1925 kaj 1928 laboris science en Parizo, kie esploris efikecon kaj sendanĝerecon de vakcino BCG. En 1928 habilitiĝis pri pediatrio, kaj en 1939 iĝis profesoro. En 1940 estis translokigita al Varsovio, kie aprile 1941 organizis Centran Laboratorion de Tuberkulozo, kaj decembre malfermis la unuan en Pollando filion de kuracado de infana tuberkulozo de pulmoj sur la nivelo de universitata malsanulejo. Samtempe li gvidis kurson pri bakteriologio ĉe Sekreta Universitato de Okcidentaj Teroj. Janusz Zeyland estis pafmortigita de germanoj en Wola Malsanulejo dum la masakro de Wola.

Li publikigis pli ol 70 laboraĵojn, interalie aktualan ĝis hodiaŭ lernolibron *Gruźlica płuc u dzieci* (Pulmotuberkulozo ĉe infanoj) kaj estas konsiderata unu el la plej granda aŭtoritatoj ĉi-kampe. En 1930 li ricevis de Akademio de Nacia Medicino en Parizo premion je la nomo de Pannetier pro pruvo de sekureco kaj efikeco kontraŭtuberkulozaj vakcinoj, kio permesis ilian vastan aplikon. Li estis pioniro en Pollando. Kiel la unua prilaboris statistike oftecon de apero de tuberkulozo ĉe infanoj.

## Literaturo 
* Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski (redakto), *Wielkopolski słownik biograficzny* (Biografia vortaro de Grandpolujo), Warszawa–Poznań 1983, PWN ISBN 83-01-02722-3

Kategorio:Polaj kuracistoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Naskiĝintoj en 1897
Kategorio:Mortintoj en 1944
Filipo Neri

**Filippo Neri** (naskiĝis en Florenco, en la 21-a de julio 1515 - mortis en Romo, en la 26-a de majo 1595) pli konata kiel la "Apostolo de Romo", estis itala sacerdoto kiu famiĝis dank'al la fondado de societo por la sekulara klerikularo nomata "Kongregacio de la Oratorio".

## Biografio 
Li estis filo de Francesco kaj Lucrezia Neri, kiu mortis kiam Filipo ankoraŭ estis infano. Li havis du pli junajn fratinojn, Katerina kaj Elizabeta, kaj fraton kiu mortis kiam li estis tre eta. Lia patro, kiu alternis sian liberan profesion kun tiu de notario, estis tre amika al la dominikanoj, kaj la fratoj de la Monaĥejo de Sankta Marko bonvenigis Filipon Neri, instruis lin pri religiaj aferoj.

Filipo studis Homan Sciencon kaj post la 16-jariĝo foriris por helpi en la komerco de kuzo de sia patro, al la urbo Sankta Ĝermano, proksime de Monto Kasino. Ne malofte, li retiriĝadis por preĝi en eta surmonta kapelo, kiun posedis la benediktanoj de la Monto Kasino. Tie ĉi li difinis sian religian alvokiĝon, kaj en 1533 li decidis iri al Romo. Tre gaja kaj ludema homo, li famiĝis kiel la Sanktulo de la Ĝojo, danke al sia fama devizo: "For de mi la pekon kaj la malĝojon".

## Beatigo kaj kanonizado 
La lastaj jaroj de lia vivo estis markitaj alterne malsaniĝo kaj resaniĝo. En la 12-a de majo 1595, la kardinalo Cesare Baronio (1538-1607), kiu lin sukcedis kiel sian superulon, preskribris al li la lastajn sakramentojn. Li mortis 80-jara, la . En la 25-a de majo 1615 li estis beatigita de la papo Paŭlo la 5-a kaj kanonizita de la papo Gregorio la 15-a en la 12-a de marto 1622.

## Memoro 
En la preĝejo Sankta Roĥo en Vieno (Aŭstrio) troviĝas dediĉita al li altaro, kiu bildigas la “personan Pentekoston”.

## Vidu ankaŭ 
* Federiko Borromeo (1564-1631)

## Literaturo 
* Kongregacio de la Oratorianoj 

## Referencoj 

Kategorio:Florencanoj
Kategorio:Italaj romkatolikaj sanktuloj
Kategorio:Oratoriaj sanktuloj
Kategorio:Kristanaj mistikuloj
Kategorio:Kristanaj sanktuloj de la 16-a jarcento
Kategorio:Fondintoj de katolikaj ordenoj
12639 Tonkoopman

'*12639 *Tonkoopman'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Ton Koopman, nederlandan ludanton de klaviceno kaj dirigenton, fakulon pri baroka muziko. Li fondis la Amsterdaman Barokan Orkestron en 1979, kaj la Amsterdaman Barokan Koruson en 1993. Kun tiuj ensembloj, li donis famajn seancojn de la *Matthäuspassion'' de Johann Sebastian Bach.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Wolf Dietrich von Raitenau

**Wolf Dietrich von RAITENAU** (naskiĝis en Bregenz la 25-an de marto 1559; mortis en Salcburgo la 16-an de januaro 1617) estis princ-ĉefepiskopo de Salcburgo inter 1587 kaj 1617.

Li estis filo de Hans Werner von Raitenau kaj Helene von Hohenems, nevino de la papo Pio la 4-a, fratino de Marco Sittico Altemps (1533-1595) kaj bofratino de la kardinalo Karlo Borromeo.

## Biografio 
Wolf Dietrich ricevis eklezian edukadon en la Germana Kolegio de Romo, kaj fariĝis membro de la kanonikaro de Salcburgo en 1578. Post sia elekto, en 1587, li daŭrigis la malfacilan taskon rilate la Kontraŭ-reformacio, komencita de siaj antaŭuloj, kaj, en 1588, li forpelis ĉiujn protestantojn el la urbo Salcburgo. Tamen, dum la sekvantaj jaroj, Raitenau elvolvis pli mildan sintenon kaj famiĝis kiel artokolektisto, kiu signifoplene promociis la disvastigon de la baroka arkitekturo norde de la Alpoj.

La ordeno de Raitenau disbatiĝis post kiam li havis konflikton kun sia povohava najbarulo, Maksimiliano la 1-a, Duko de Bavario. En 1609, la princo-episkopo rifuzis aliĝi la Katolikan Ligon de Maksimiliano, kaj, en 1611, la duko invadis la Prepostejon de Berchtesgaden, kiu same deziris rehavigi al si la Vitelsbaĥajn teritoriojn en Bavario. En la sekvantaj kunfrontoj da armiloj, Raitenau kaptiĝis dum fuĝo al Karintio, estis detronigita kaj arestita en Burg Hohenwerfe, fare de sia nevo kaj sukcedinto Marko Sitiko de Hohenems.

En Salcburgo Marcus Sitticus alikonstruigis la Malnovan rezidejon.

## Vidu ankaŭ 
* Katedralo de Salcburgo
* Rezidejo nova (Salzburg) - kompleta novstarigo sub la regado de Wolf Dietrich
* Salome Alt, lia konkubino

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Aŭstrio
Kategorio:Princĉefepiskopoj de Salcburgo
Montbazon

''''* [] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre-et-Loire*, prononco [] kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro, , prononco [], borde de la rivero Luaro. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Tours* kaj al la kantono *''. Ĝis la departementaj balotoj de 2015, Montbazon situis en la kantono Montbazon, kiu malaperis.

## Geografio 
La areo de la komunumo estas granda je 6,50 km² kaj ĝia altitudo varias inter 52 kaj 92 msm.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

### Ĉirkaŭaj lokoj 
Jen estas la samlimaj komunumoj de Montbazon :

## Blazono 
eta|maldekstra|100px|Blazono

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre-et-Loire
* Montbazon (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo
*retejo de la ĉefturo de Montbazon 


Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
István Fejérkövy

**István FEJÉRKÖVY** [iŝtvAn fejErkovi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fejérkövy István** estis hungara ĉefepiskopo, episkopo, kanoniko, abato.
eta|Tomboŝtono de István Fejérkövy
eta|Blazono de István Fejérkövy
István Fejérkövy http://lexikon.katolikus.hu/F/Fej%C3%A9rk%C3%B6vy.html naskiĝis en 1522 en Kóny. Li mortis la  1596.

## Biografio 
István Fejérkövy estis kanoniko de Győr inter 1559 kaj 1563, kie li strebis multe pri la edukado. Inter 1567–1593 li estis vxefabato de Győrszentmárton. baldaŭe abato de Bakonybél, poste de Dömölk. Liaj baldaŭaj postenoj kaj titoloj estis:
* titulara episkopo inter 1571-1573
* episkopo de Veszprém (urbo) en 1672
* reĝa subkanceliero en 1579
* episkopo de Nyitra inter 1587-1595, samtempe departementestro
* ĉefepiskopo de Esztergom en 1596.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Imádságoskönyv’’ (1594) - perdiĝis

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero F kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Esztergom
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Episkopoj de Nitro
Ehrenfried von Kuenburg

**Ehrenfried von Kuenburg** (naskiĝis en 1573 - mortis en Salzburgo, en la 9-a de novembro 1618) estis Episkopo de Chiemsee inter 1610 kaj 1618.

## Biografio
Li estis filo de *Balthasar von Kuenburg*, servisto de la ĉefepiskopo de Salzburgo, kaj lia patrino nomiĝis Barbara. El siaj 13 gefratoj, la plejmulto mortis ankoraŭinfane, tamen, lia fratino Margareta estis abatino en la Abatejo de Göß, en Stirio, Aŭstrio.

Kvankam liaj gepatroj estis protestantoj, Ehrenfried konvertiĝis al katolikismo en junaĝo. En 1596, li studis kelkatempe en Sieno kaj poste fariĝis studanto ĉe la Germana Kolegio, en Romo. En la sama jaro, li fariĝis kanoniko en Regensburgo, kaj en 1598, en Salzburgo. En 1603, li aktivis kiel sacerdoto en Laufen sur la Salzach.

Post la morto de Sebastiano Cattaneo (1545-1609), Episkopo de Chiemsee, Wolf Dietrich von Raitenau nomumis lin por la episkopeco en la 14-a de septembro 1610, kies konsekriĝo okazis en la 27-a de novembro de tiu sama jaro. En tiu okazo li omaĝiĝis kun la titolo de barono. En 1616, li invitiĝis kiel rektoro far la kanonikaro de la Katedralo de Salzburgo, tamen, li rezignis al la kandidateco.

Li multe klopodis por plibonigi la financan situacion de sia episkopejo, tamen, kiam li mortis, konsiderinda ŝuldo ankoraŭ restis. Li sepultiĝis  en la franciskana preĝejo de Salzburgo.

## Vidu ankaŭ
* Johann Sigmund von Kuenburg (1659-1711)
* Wolf Dietrich von Raitenau (1559-1617)

## Literaturo 
* CERL Thesaurus
* Personensuche

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj baronoj
Kategorio:Episkopoj de Chiemsee
Kategorio:Konvertitoj de protestantismo al katolikismo
Ferenc Forgách (episkopo)

Grafo **Ferenc FORGÁCH** , laŭ hungarlingve kutima nomordo **Forgách Ferenc** estis hungara episkopo, kanceliero, kanoniko, preposto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *ghymesi* kaj *gácsi*, lia frato estis Imre Forgách.

Ferenc Forgách http://lexikon.katolikus.hu/F/Forg%C3%A1ch.html naskiĝis en 1530? en Buda. Li mortis la  1577 en Italio en Padovo.

## Biografio 
Ferenc Forgách lernis, eĉ doktoriĝis en Padovo. Hejmenveninta li tuj iĝis kanoniko en Eger. En 1566 li estis simbola episkopo de Várad. Tiutempe li strebis por konstata batalado kontraŭ la turkoj. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:

* reĝa sekreta konsilisto en 1559
* subkanceliero kaj barono en 1560
* preposto de Pozsony en 1563
En 1569 li forlasis la Habsburgojn kaj vojaĝis al Transilvanio, kie post 2 jaroj li estis elektita kanceliero. Baldaŭe li ricevis diplomatiajn taskojn en Krakovo. En 1575 li vojaĝis al Padovo por resaniĝi, kie li mortis.

## Liaj elektitaj publikaĵoj 
* ’’Oratio in funere Augustiss. Potentis. Felicis. Pacifici, Pientiss…’’ (1565)
* ’’Zigethi, Hungariae claustri praestantissimi vera Descriptio et Obsidionis Epitome…’’ (1587)
* ’’Francisci Forgachii de Ghymes Pannonii…’’ (1788)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero F kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Episkopoj de Oradea
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Kategorio:Kancelieroj de Transilvanujo
Regionhistoria muzeo Ellrich

La **Regionhistoria muzeo Ellrich** () troviĝas en la harca urbeto Ellrich, Germanujo (Hospitalstraße nr 40).

## Priskribo de la loko 
La urbo menciitis unuafoje en dokumentoj en la 876-a jaro jam. La muzeo troviĝas en trabfakaĵo, kiu estis parto de hospitalo fondita en la 12-a jarcento kiel maljunulejo. Tiu komplekso situas ekster la iama urbomuro en la sudoriento de la urbo kaj konsistas el supra domo, malsupra domo kaj la kirko Sankta Spirito.

En 1961 historiemuloj aranĝis en la malsupra domo muzeon, kun inaŭguro unu jaron poste.Danke al pluraj mondonacoj ĝi malfermiĝis al la publiko en 1976 entute.

## Kolektoj 
En la etaj salonoj oni vidas atelierojn de frizisto, teksisto, artforĝisto kaj ŝuflikisto. Aliaj ĉambroj permesas enrigardon en la geologion kaj la faŭnon de la regiono kaj liveras informojn pri la historio de la urbo.

Aparta salono rakontas la vivon ĉiutagan en la hospitalo. En la antaŭĉambro videblas malfermaj fornoj *(Grunde*).

Elfositaĵoj el la ŝtona epoko atestas tre fruan setlon en la regiono. Krome estas en la muzeo muzika salono kun kolekto de instrumentoj kaj la reproduktita iama urba apoteko. Nedaŭraj ekspozicioj aranĝatas de tempo al tempo kun temo ofte en rilato kun la historiaj detaloj de la urbo.

## Kirko 
La kirko (unua mencio en 1506 sub la nomo *Capella infirmorum Sancti Spiritus*) konserviĝis ĝis hodiaŭ. Temas pri modesta preĝoloko longa 13 metrojn kaj larĝa 7 metrojn.

Dediĉa ŝtono el muŝelkalko (kun skulptaĵo de la Dolorplena Virgulino), el ligno skulptita altaro el la malfrugotika epoko kaj tre malnova romanika krucifikso troviĝas en la interno. La piedoj de la krucumita Jesuo staras sur breto kun vizaĝo de la diablo. Ĝi bildigas la bibliajn vortojn pri la pieda dispremo de la Malbono per la morto de Kristo.

La preĝejo ofte servas por ceremonioj geedzaj.

## Eksteraj ligiloj 
* informoj sur la urba paĝaro

Ellrich
Kategorio:Distrikto Nordhausen
Ellrich
Ellrich
Ellrich
Ágoston Forgách

**Grafo Ágoston Forgách** [Agoŝton forgAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Forgách Ágoston** estis hungara pastro, episkopo, preposto, kanoniko, abato. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *ghymesi’’ kaj ’’gácsi*.
eta|Blazono de Ágoston Forgách

Ágoston Forgách http://lexikon.katolikus.hu/F/Forg%C3%A1ch.html naskiĝis la  1813 en Pest (urbo). Li mortis la  1888 en Italio en Esztergom.

## Biografio 
Ágoston Forgách komence lernis en sia naskiĝurbo kaj Pozsony, poste li lernis filozofion en Nagyszombat, teologion en Vieno. Post la pastriĝo en 1836 li laboris laŭvice en kirkoj de Soltvadkert kaj Ipolyvisk. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* kanoniko de Pozsony en 1845
* kanoniko de Esztergom en 1850, samtempe abato
* titulara episkopo en 1860
* ĉefpreposto en 1874.
Inter 1871–1881 li estis ankaŭ departementestro de Esztergom (historia departemento).

## Liaj elektitaj publikaĵoj 
* ’’Egyházi beszéd, melyet nmélt. és ft. Palugyay Imr,,.’’ (1854)
* ’’Észrevételek a megyék átalakulása körül’’ (1868)
* ’’Közgyűlési megnyitó beszéd’’ (1871)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero F kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Pierre Savorgnan de Brazza

**Pierre Savorgnan de Brazza** (naskiĝis la  en Castel Gandolfo, mortis la  en Dakaro) estis italdevena franca oficiro de mararmeo kaj esploristo, pioniro de franca koloniigado en Centra Afriko.

Honore al li la ĉefurbo de la Respubliko Kongo nomiĝas Brazavilo.

## Eksteraj ligiloj
* Biografio de Savorgnan de Brazza

Kategorio:Francaj esploristoj
Kategorio:Esploristoj de Afriko
Kategorio:Koloniado de Afriko
Kategorio:Framasonoj
Szabolcs Cseh

**Szabolcs CSEH** [ĉe], intime rumane *Soby Cseh*, rumania hungara riskaktoro. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 11-an de decembro 1942 kaj mortis en Bukareŝto la 1-an de aŭgusto 2014 pro ostkancero.  
## Kariero
Szabolcs Cseh havis rolon aŭ partoprenis en la kreado de pli ol 150 agfilmoj rumanaj kaj internaciaj. Li estis la fondinto de la rumana riskaktorskolo. Li instruis scenejmovadon en la Dram- kaj Filmakademio de Bukareŝto.

## Fonto
*Hungara vikipedio
*Hargita Népe

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Édouard Balladur

**Édouard Balladur**, naskiĝinta la  en İzmir en Turkio (tial la unuajn 3 vivjarojn li havhis turkan ŝtatanecon kaj nure en 1932 oficiale iĝis francia ŝtatano), estas franca politikisto. Li havas altlernejajn diplomojn de la Instituto pri Politikaj Studoj de Parizo kaj Nacia Lernejo pri Administrado.

Ŝtatkonsiliano, li oficis kiel ĉefsekretario de la prezidejo de la Franca Respubliko de 1973 ĝis la morto de prezidanto Georges Pompidou, en 1974. Poste li estis ŝtatministro, ministro pri ekonomio, financoj kaj privatigo en la unua registaro de la kunregado (la dua ministraro gvidata de Jacques Chirac), de 1986 ĝis 1988.

La , Édouard Balladur estis nomumita ĉefministro, post la venko de la tiutempa partio *Unuiĝo por Francio* en la deputitaj balotoj, tiel inaŭgurante la duan kunregadon. Kandidato en la prezidanta baloto de 1995, subtenata de Unuiĝo por la Franca Demokratio (UDF) kaj parto de Kuniĝo por la Respubliko (RPR), li fine rangis en tria pozicio kun 18,58 % da voĉoj.

Post eksiĝo de ofico de ĉefministro, Édouard Balladur reprenis sian seĝon de deputito de Parizo, poste li prezidis la komisionon pri eksterlandaj aferoj de la Nacia Asembleo de 2002 ĝis 2007.

## Verkoj pri Édouard Balladur 
* Claire Chazal, *Balladur*, eld. "Flammarion", 1993 
* Éric Zemmour, *Balladur, immobile à grands pas*, eld. "Grasset", 1995 

## Vidu ankaŭ 
* Registaro de Édouard Balladur

### Eksteraj ligiloj 
* Lia slipo sur la interretejo de la Nacia Asembleo ()

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Naskiĝintoj en Izmiro
Kategorio:Naskiĝintoj en 1929
Kategorio:Kandidatoj de franca prezidanta baloto
Kategorio:Ŝtatokonsilianoj (Francio)
Kategorio:Lernintoj de liceo Thiers (Marsejlo)
Kategorio:Lernintoj de ENA (Francio)
Kategorio:Lernintoj de IEP (Parizo)
Kategorio:Degaŭlistoj
Kategorio:Grandaj krucoj de la franca nacia Ordeno de Merito
Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Premiitoj per premio Aujourd'hui
Kategorio:Francaj ŝtatministroj
Kategorio:Francaj ministroj pri financoj
Kategorio:Homoj de UMP (Francio)
Kategorio:Homoj de RPR (Francio)
Kategorio:Ĉefministroj de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Ĉefsekretarioj de la prezido de la Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 9-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 10-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 11-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 12-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Markus Sittikus von Hohenems

**Marko Sitiko de Hohenems** (naskiĝis en Hohenems la 24-an de junio 1574; mortis en Salcburgo la 6-an de oktobro 1619) estis Princĉefepiskopo de Salcburgo inter 1612 kaj 1619.

## Biografio 
Sekvinte al la malvenko kaj aresto de sia kuzo Wolf Dietrich von Raitenau, la kanonikaro de la katedralo elektis lin kiel nova princo kaj ĉefepiskopo de Salcburgo, en la 8-a de marto 1612. Li estis konsekrita kiel episkopo de Ehrenfried von Kuenburg (1573-1618), Episkopo de Chiemsee, en la 7-a de oktobro 1612.

Kiel ĉefepiskopo, li ne estis marioneto en la manoj de Maksimiliano la 1-a, Elektisto de Bavario, kaj rifuzis partopreni en la Katolika Ligo. Tamen, li ne sukcesis konservi la Ĉefepiskopecon de Salcburgo ekster la Tridekjara Milito.

Li faris uzon el la arkitekto Vincenzo Scamozzi (1548-1616) por la rekonstruo de la nova katedralo de Salzburgo, kies fondoŝtono okazis en 1614. Li ankaŭ komisiis al Santino Solari (1576-1646) la konstruadon de Kastelo Hellbrunn inkluzivante ties famajn fontojn. Tiamaniere ke li estis fariĝis la plej elstara figuro en la disvastigado de la baroka arkitekturo en la nordo de la Alpoj. Pluse la Kniepaß-fortreso ĉe la limo de Pinzgau estiĝis en 1614 laŭ la volo de Markus Sittikus kaj planoj de Solari.

## Vidu ankaŭ 
* Marco Sittico Altemps (1533-1595)
* Jakob Hannibal la 1-a, Grafo de Hohenems (1530-1587)
* Wolf Dietrich von Raitenau (1559-1617)
* Princĉefepiskoplando Salcburgo

## Literaturo 
* Catholic Hierarchy

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Aŭstrio
Kategorio:Aŭstriaj kardinaloj
Kategorio:Princĉefepiskopoj de Salcburgo
Lualaba

eta|La rivero Lualaba (markita ruĝe)
**Lualaba** estas rivero fluanta en orienta parto de la Demokratia Respubliko Kongo. Laŭ la volumeno de akvo, ĝi estas la plej granda fonto de la rivero Kongo. Lualaba estas longa je 1800 kilometroj. La rivero komenciĝas en la provinco Katanga en la tiea altaĵo Katanga, je la alteco de 1400 metroj super la marnivelo. Ĝi fluas norden ĝis la urbo Kisangani, kie oficiale komenciĝas la rivero Kongo.

La rivero Lualaba estis supozata kiel la fonto de Nilo. Ekspedicio de Henry Morton Stanley pruvis tamen, ke ĝi fluas al Atlantiko. La riveron esploris ankaŭ franca koloniisto Pierre Savorgnan de Brazza.

**Lukugo** aŭ **Lukuga** estas alfluanto de la rivero Lualabo en la Demokratia Respubliko Kongo (DRK) kiu drenas el la Lago Tanganjiko. Ĝi montras maloftan karakteron ĉar ties fluo varias ne ĝuste laŭsezone sed ankaŭ pro pli longdaŭraj klimataj fluktuoj. Tipe la rivero respondecas por 18% el la akvo perdita el la lago, dum la resto perdiĝas pro vaporiĝo. La rivero estas hejmo de hipopotamoj kaj krokodiloj.

La rivero nomigas la nove kreitan provincon Lualabo.

## Referencoj 
Kategorio:Lago Tanganjiko
Kategorio:Riveroj en la Demokratia Respubliko Kongo
Zsuzsanna Bíró

**Zsuzsanna BÍRÓ** [bIrO] rumania hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Miercurea Ciuc la 10-an de majo 1982. 

## Kariero
Zsuzsanna Bíró diplomitiĝis en Temeŝvaro en 2004. Ŝi estis fotisto, ceramikdizajnisto kaj -dekoraciisto, poste scenejdekoraciisto kaj kostumisto de Csíki Játékszín de Miercurea Ciuc (2004–2007), instruisto pri pentrado en sia iama Muzika kaj Arta Liceo István Nagy de Miercurea Ciuc (2007–2011).

## Fonto
*Kariertabelo
*Raportaĵo pri ekspozicio kaj kelke da siaj pentraĵoj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Ferenc Fuchs

**Ferenc FUCHS** [fuĥs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fuchs Ferenc** (pli komplete Fuchs Xavér Ferenc) estis hungara pastro, ĉefepiskopo, episkopo, kanoniko, profesoro.

eta|Blazono de Ferenc Fuchs
Ferenc Fuchs http://lexikon.katolikus.hu/F/Fuchs.html naskiĝis la  1744 en Hungara reĝlando en Parndorf (nuntempe en Aŭstrio). Li mortis la  1807 en Eger.

## Biografio 
Ferenc Fuchs frekventis ekleziajn lernejon en Győrszentmárton, Nagyszombat kaj Buda, fine li doktoriĝis el teologio. Li pastriĝis en 1768. Komence li estis pastro en Esztergom, poste li instruis ĉe grafa familio. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* profesoro en 1773 en universitato en Buda
* sekretario de József Batthyány en 1780
* kanoniko en 1783 en Pozsony, en la sekva jaro en Esztergom
* episkopo de Nyitra en 1787
* unua ĉefepiskopo de Eger en 1804, samtempe departementestro.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Adplausus Serenissimo Regni Hung. Palatino Archiduci Petropoli feliciter reduci concinnatus’’ (1803)
* ’’Statuta Peculiaria pro archi-dioecesi Agriensi’’ (1805)
* ’’Vetni való jó mag jó földbe’’ (1806)
* ’’Három beszéd, melynek egyike…’’ (1807)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Eger
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Episkopoj de Nitro
12641 Hubertushenrichs

'*12641 *Hubertushenrichs'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando)
en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la nederlanda astronomo *Hubertus Frederik Henrichs'', kiu studis la super-mashavajn stelojn. Li estas ankaŭ komponisto kaj pianisto, konata pro sia kompono por piano "La Nanaj Planedoj" (por Cereso, Iksiono, Sedno, Orko, Eriso, Kvavaro kaj Plutono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Sebastiano Cattaneo

**Sebastiano CATTANEO** (naskiĝis en Milano, 1545 - mortis en Milano, en la 28-a de aprilo 1609) estis episkopo de Chiemsee ekde la 16-a de aŭgusto 1589 ĝis 1609. Li apartenis al la dominikana ordeno kaj famiĝis danke al siaj teologiaj manuskriptoj.

## Biografio
Li estis filo de Gotardo Cattaneo kaj kiam li eniris en la dominikanan monaĥejon de Sankta Eŭstorgio, en Milano, li jam posedis la akademian diplomon je Doktoreco pri Teologio. En la monaĥejo, li estis Profesoro pri teologiaj studoj kaj same li aktivis kiel prioro. Li ankaŭ deĵoris kiel apostola penitenciaro en la Katedralo de Milano, same kiel populara predikanto, kaj konfesanto en la plej altaj rangoj de la societo. Krom tio, li estis intima kunlaboranto de Karlo Borromeo.

Oni ne scias kial Cattaneo forlasis Milanon. Li aktivis kiel Provincialo de la Dominikana Ordeno en Hungario, kaj eble en Bohemio, krom esti ekloĝinta en Bozen, en 1579. En 1582, li translokiĝis al Salcburgo, kie li estis teologia konsilisto por la ĉefepiskopo Johann Jakob von Kuen-Belasy, kaj tie li verkis siajn dogmajn kaj moralajn traktatojn.

Post la morto de Christoph Schlattl (1589), la ĉefepiskopo Raitenau nomumis lin kiel episkopo de Chiemsee. Okaze de la konfirmado, en la 25-a de aŭgusto, li devis signaturi dokumenton, kie 17 artikoloj pri siaj rajtoj kaj devoj estis difinitaj, krom speciala obeo al la ĉefepiskopo. La kostoj rilatantaj al la akirado de la episkopeco konfirmiĝis skribe en la 22-a de septembro 1589.

## Verkoj 
* Tractatus brevis de Sanctissimorum Sacramentorum legis Evangelic[a]e doctrina. Verona (1582)
* Enchiridion de Sacramentis novae Legis. Passau (1584)
* Summula Doctoris Cattanei Ordinis Praedicatorum, Casus Conscientiae, summa brevitate atque facilitate complectens. Passau (1586)
* Tractatus brevis de censuris ecclesiasticis. Graz (1588)
* Tractatus brevis de censuris ecclesiasticis. Passau (1589)
* Tractatus de Censuris ecclesiasticis. Passau (1589)
* Enchiridion, eorum quae in controversiam vocantur. Ingolstadt (1589)
* Summula Reverendissimi Domini Episcopi Chiemensis casus conscientiae ... complectens. Salzburg (1592)
* Ordinationes ... pro reformatione cleri suae Diocoesis. Salzburg (1594)
* Enchiridion de Sacramentis novae Legis. Salzburg (1594)
* Censura Promovendorum Ad Sacros Ordines, Nec Non Officia & beneficia ecclesiastica. Salzburg (1603)
## Literaturo 
* Post-reformation Digital Library
* Catholic Hierarchy

## Referencoj 
Kategorio:Episkopoj de Chiemsee
Les Pavillons-sous-Bois

**Les Pavillons-sous-Bois** [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2011 kaj  en .

## Geografio 
eta|maldekstre|Situo de Les Pavillons-sous-Bois rilate al Parizo kaj la ĉirkaŭaj departementoj
Les Pavillons-sous-Bois situas en la mezo de Seine-Saint-Denis,  nordoriente de la centro de Parizo.

## Partneraj urboj 
Inter la partneraj urboj de  estas (en alfabeta ordigo)
*  Brackley en Oksfordio, Anglio, Britio
*  Bragança en Portugalio
*  Écija en Hispanio
*  Eichenau en Germanio
*  Münstermaifeld en Germanio

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Saint-Denis
* Listo de urboj de Francio
* Gargan (Tramtransporto en Parizo)
* Les Pavillons-sous-Bois (Tramtransporto en Parizo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()


Kategorio:Komunumoj de Seine-Saint-Denis
Kategorio:Urboj de Francio
Balázs Jaklin

**Balázs JAKLIN** [balAjn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jaklin Balázs** estis hungara pastro, episkopo, preposto, kanoniko, abato. Lia nobela antaŭnomo estis *elefánti*.
eta|Blazono de Balázs Jaklin
Balázs Jaklin http://lexikon.katolikus.hu/J/Jaklin.html naskiĝis la  1644 en Hungara reĝlando en Muraszombat (nuntempa Murska Sobota en Slovenio). Li mortis la  1695 en Habsburga Imperio en Vieno.

## Biografio 
Balázs Jaklin lernis en Pázmáneum, poste en Romo. Li pastriĝis en 1667, poste li hejmenvenis. En la sekva jaro li estis pastro en Senec. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* kanoniko de Pozsony en 1673, en la sekva jaro de Esztergom
* preposto kaj abato en 1679
* kanoniko en 1684
* ĉefpreposto en 1687
* episkopo en 1688, en la sama jaro ankaŭ titulara episkopo
* abato, ankaŭ reĝa kanceliero en 1690
* episkopo kaj departementestro en 1691.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Regulai, avagy rend-tartási, Tek. es Nemes Nagy-Szombath Városában lévő…’’ (1684)
* ’’Keserves Gyasz, Mellyet A Nemes Mayar Orszag Posonyi Gyáleseben…’’ (1687)
* ’’Az Örök Dücsőségre nyugosztoló álom által…’’ (1692)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero J kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Yu Wenxia

**Yu Wenxia**, ĉine: 于文霞; Hanyu Pinyin: Yú Wénxiá (naskiĝis la 6-an de aŭgusto 1989 en Ĥarbin) - ĉina modelino, gajnintino de la beleco-konkurso Mond-Belulino 2012.

Finalo de la 62-a konkurso okazis en Ordos (urbo), rande de la dezerto Gobio, norde de Ĉinio. La nova belulino venkis 115 kandidatinojn. Ŝi studas muzikon kaj estas la dua ĉinino kiu gajnis la titolon Miss World 2012. La unua estis Zhang Zilin en 2007

## Eksteraj ligiloj 
* Yu Wenxia — fotogalerio

Kategorio:Manekenoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 6-an de aŭgusto
Amaniŝaĥeto

**Amaniŝaĥeto** (fino de 1-a jc. a.K.- komenco de la 1-a jc. p.K.) estas nubia kuŝa reĝino, regantino de la Kuŝa regno.

Ŝi ekregis verŝajne dum regado de imperiestro Augustus, kiam la regnoj de Romio kaj Kuŝ intermilitis en la 20-aj jaroj en la 1-a jarcento a.K., por posedo de Suba Nubio. Tiujn militojn finis la pactraktato de Samos en 22. a.K. Tiu paco alportis kulturan ekfloradon en la Kuŝa regno.

## Ŝia tombo kaj juveloj 
eta|Piramido de la reĝino.
[eta|[kolĉeno]]
[eta|[brakringo]]
Reĝino Amanisakheto iĝis konata ĉefe pro ŝiaj juveloj, trovitaj en ŝia piramido. Ŝian tombon kun la valoregaj juveloj trovis la itala tombo-rabisto *Giuseppe Ferlini* en 1832. La oraj kaj juvelŝtonaj kolĉenoj, manringoj, orelornamaĵoj, ringoj kaj aliaj juveloj pruvas la altan nivelon de la metal-metiado en la Kuŝa regno.
Ferlini la juvelojn vendis al eŭropaj artkolektistoj, muzeoj, ĝia plej granda parto troveblas en la berlina Egipta Muzeo (*Ägyptisches Museum und Papyrussammlung*).

La juveloj plej verŝajne venas ne el la piramido, sed el la tombeja ĉambro sub la piramido. La sciigo pri la juveloj kondukis al tiu malĝoja evento, ke preskaŭ ĉiujn piramidojn de Meroe damaĝis la postaj rabistoj.

## Literaturo 
* Angelika Lohwasser: *Die Pyramide der Königin Amanishakheto*, In *Sokar* 3 (2001), S. 43-45
* Laszlo Török, in: *Fontes Historiae Nubiorum, Vol. II*, Bergen 1996, S. 723-725, ISBN 82-91626-01-4

Kategorio:Reĝoj de Kuŝ
Domo de Okcitanio

La **Domo de Okcitanio** (okcitane ''Ostal d'Occitània*) estas kulturcentro okcitana de Tuluzo, situanta en la lokaloj renovigitaj de la domo de Boisson de la strato Malcosinat numero 11. Ĝi estis inaŭgurita la 16-an de decembro 2006. La centro gastigas, vere, du sendependajn domojn en la historia centro de Tuluzo apartenintaj al gravuloj de la urbo Boisson kaj Cheverrí, de 1468 kaj 1535 respektive.

La restaŭrado estis financita de la tuluza urbodomo (63%), la ĝenerala konsilio de Alta Garono (23%) kaj la regiona konsilio de Sudo-Pireneoj (14%).

Ĝin mastrumas la federacio de asocioj *Convergéncia occitana'', kiu uzas ĝin kun tri celoj:
* Kiel asocia laborloko.
* Kiel diskonigejo; librovendejo kaj biblioteko.
* Kiel kulturcentro malfermita al la publiko; ekspozicioj, prelegoj, spektakloj, inter aliaj.

Alia parto de la "Ostal d'Occitània" troviĝas en la malnova aneksaĵo de la kolegio Clamença Isaura, de la strato Pont de Tonís, numero 5, kie instaliĝis la okcitana konservatorio, la dulingva okcitan-franca lernejo *Sent Çubran* kaj la sportejo mastrumata de *Convergéncia occitana*.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Domo de Okcitanio 

Kategorio:Konstruaĵoj en Tuluzo
Kategorio:Okcitana kulturo
Barna Éltes

**Barna ÉLTES** [Elteŝ] rumania hungara skulptisto. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 9-an de marto 1981.

## Kariero
Barna Éltes akiris diplomon en Budapeŝto en Hungara Arta Universitato en 2005.
## Ekspozicioj
*2002 – Részletek – Friz-terem, MKE, Budapest (HU)
*2003 – Kálvária – Friz-terem, MKE, Budapest (HU)
*2005 – Pincegaléria, Pécs (HU)
*2008 – Stúdió Galéria, Budapest (HU)
*2008 – Gyárfás Jenő Képtár, Sfântu Gheorghe
## Fonto
*Kariertabelo

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Santino Solari

**Santino Solari (1576-1646)** (naskiĝis en Verna, proksima de Lanzo d'Intelvi, 1576 - mortis en Salzburgo, en la 10-a de aprilo 1646) estis Itala arkitekto kaj skulptisto.

## Biografio 
Li disvolvis sian karieron ĉefe en Aŭstrio. Komisiita de la ĉefepiskopo de Salzburgo Marko Sitiko el Hohenems (1574-1619), li konstruis Kastelon Hellbrunn, bazita sur la modelo de la italaj vilaoj, kun ties ĝardenoj plena je porakvoĵetaj mekanismoj kaj laboris sur la dezajno por la konstruado de la Katedralo de Sankta Ruperto kaj Virgilio, en Salzburgo. Kontentigante la volon de Paris de Lodron (1586-1653), li konstruis la Preĝejon Ĉieliro de Mario, en Villa Lagarina, kies regiono tiuepoke apartenis al la Graflando de Tirolo.

Solari mortis en Salzburgo kaj sepultiĝis en la Tombejo de Sankta Petro en tiu urbo.

## Vidu ankaŭ 
* Marko Sitiko el Hohenems (1574-1619)
* Vincenzo Scamozzi (1548-1616)
* Wolf Dietrich von Raitenau (1559-1617)
* Leonhard von Keutschach (1442-1519)

## Literaturo 
* CERL Thesaurus
* Enciclopedia Italiana
* Answers

## Referencoj 
S
S
Kategorio:Italaj skulptistoj de la 17-a jarcento