open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Templo de Vesta

eta|dekstre|250ra|Restaĵoj de la Templo de Vesta.
La **Templo de Vesta** (en Latino *Aedes Vestae*; en Itala: *Tempio di Vesta*) estas antikva konstruaĵo en Romo, Italio, situa en la Roma Forumo ĉe Regia kaj la Domo de la Vestaj Virgulinoj. La plej rekonebla trajto de la templo estas ĝia cirkla plano. Ĉar la adorado al Vesta ekis en privataj hejmoj, la arkitekturo ŝajnas rememoriga de tiu deveno. La nuna templo uzis Grekan arkitekturon kun Korintaj kolonoj, marmoro, kaj centra *cella*. La restanta strukturo indikas ke estis dudek Korintaj kolonoj konstruitaj sur podio dekkvin metroj en diametro. La tegmento probable havis aerelirejon ĉe la verto por ebligi la eliron de fumo.

## Konstruo 
La formo de la templo estas unika pro la deziro de la arkitektoj ke la strukturo de la templo similas la pajlo- kaj koto- kabanojn de la unuaj setlantoj en tiu areo. Origine rito de la diino Vesta estis farita en la centro de la familia hejmo, kaj la formo de la strukturo estis intencita mencii tion. La konstruaĵo estas konstruita en la stilo de greka arkitekturo, kun korintaj kolonoj faritaj el marmoro. En la centro de la ronda centra ĉambro estis dudek korintaj kolonoj, kaj la templo estis konstruita sur ronda podio 15 metrojn en diametro.

En la centro de la plafono de la konstruaĵo estis ellastruo kaj en la centro de la templo bruladis la sankta fajro de la diino. Ĉirkaŭ la eksteraj muroj de la konstruaĵo estis alia cirklo de kolonoj. Ĉiuj temploj de Vesta estis rondaj, kaj iliaj malfermaĵoj turniĝis orienten al la sunleviĝo simbolanta la fonton de vivo. En la centro de la templo ne estis statuo de la diino - sed nur la fajro sankta al ŝi.

## Bibliografio 
* Brockman, Norbert (2011), Encyclopedia of Sacred Places, 1, ABC-CLIO, ISBN 978-1-59884-654-6
* Gorski, Gilbert J.; Packer, James E. (2015), The Roman Forum: A Reconstruction and Architectural Guide, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-19244-6
* Howatson, M. C. (2011), The Oxford Companion to Classical Literature (Third ed.), Oxford University Press, ISBN 978-0-19-954855-2
* Middleton, John Henry (1886). "The Temple and Atrium of Vesta and the Regia". Archaeologia, Or, Miscellaneous Tracts Relating to Antiquity: 395. Alirita la 25an de Majo 2014.
* Middleton, John Henry (1892), The Remains of Ancient Rome, 1
* Stamper, John W. (2005), The Architecture of Roman Temples: The Republic to the Middle Empire, Cambridge University Press, ISBN 0 521 81068 X
* Wildfang, Robin Lorsch (2006), Rome's Vestal Virgins, Routledge, ISBN 0-415-39795-2

Kategorio:Monumentoj en Romo
Kategorio:Romiaj temploj
Kategorio:Hestia
Kentaur

**Kentaur** estas hungara pentristo, dekoraciisto, muzikisto. Lia origina nomo estis laŭ hungarlingve kutima nomordo **Erkel László** (komprenu: *László Erkel*). Lia patro estis Tibor Erkel, lia prapatro estis Ferenc Erkel.
eta|Kentaur en 2016
László Erkel http://www.kieselbach.hu/muvesz/kentaur-_erkel-laszlo__9883 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Kentaur frekventis industriartan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1988. Liaj plej gravaj instruistoj estis Pál Gerzson kaj Zoltán Tölg-Molnár. Dum la studentaj jaroj inter 1982 kaj 1988 li estis fondinta membro de ŝlagroorkestro, kie li estis kantisto kaj pianisto. Ekde fino de la 1980-aj jaroj liaj pentraĵoj aperas en ekspozicioj, ekde 1982 li kreis diversajn afiŝojn. Kiel plurmedia artisto, Kentaur interesis diversajn kampojn de arto de siaj fruaj aĝoj. Li havis stipendiojn en 1989 kaj 1993, en 1991 li studvojaĝis al Aachen. En 1990 li iĝis teatra dekoraciisto. En 2004 li fondis pli novan orkestron. Li ricevis plurajn premiojn inter 1991-2014. Li havis edzinon, kiu naskis trifoje.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1987, 1990, 1994)
* Kaposvár (1990)
* Vieno (1991)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1988, 1991,
* Arthalo Budapeŝto (1993)
* Zagrebo (1993)
* Varsovio (1996)

## Elektitaj teatraj dekoraciaj laboroj 
* Friedrich Schiller:
** *Kabale und Liebe*; Teatro Gárdonyi Géza, Eger, (1996)
** La Rabistoj, Budapeŝto, (1998)
* William Shakespeare:
** Makbeto; Gaja Teatro, Budapeŝto, (1995), Budapeŝto (2001)
** Kiel plaĉas al vi; Bratislavo, (1996)
** La venecia komercisto; Budapeŝto, (1998)
** La ventego; Gaja Teatro, (1999)
** Romeo kaj Julieta; Nacia Teatro (Szeged), (1999)
** Hamleto; Nitro
** Somermeznokta sonĝo, Szeged, (2001)
* pluraj operoj, operetoj, muzikaloj, baletoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* oficiala paĝo angle 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
35137 Meudon

'*35137 *Meudon''''' estas malgranda ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita laǔ la urbo Meudon proksima de Parizo, konata pro la tiea observatorio. La nord-okcidenta parto de Meudon superrigardas Sejnon.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Gábor Keményffy

**Gábor Keményffy** [kemEnjfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keményffy Gábor** estas hungara skulptisto, fasonisto, ceramikisto, instruisto.

Gábor Keményffy https://hu.wikipedia.org/wiki/Kem%C3%A9nyffy_G%C3%A1bor naskiĝis la  en Komádi.
 
## Biografio 
Gábor Keményffy frekventis artan gimnazion en Szeged, poste li akiris ceramikistan diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1983. Liaj plej gravaj instruistoj estis Imre Schrammel, Árpád Csekovszky kaj  József Litkei. Post 2 jaroj li akiris plian dizajnistan diplomon samloke, fine ankaŭ diplomon pri retoriko en 1989 en Universitato Janus Pannonius. Jam ekde la unua diplomo li estis ceramikisto en Pécs ĝis 1997. Inter 2001 kaj 2007 li instruis en industriarta mezlernejo de Kaposvár, ankaŭ en gimnazio en Pécs kelkajn jarojn, poste li estas profesie skulptisto, ceramikisto, dizajnisto.

## El solaj ekspozicioj 
* Pécs (1986, 2006)
* Budapeŝto (1987)
* Sopot (1991)  

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Pécs (1978, 1985, 1989)
* Budapeŝto (1983)
* Zagrebo (1984)
* Faenza (1985)

## Elektitaj skulptaĵoj 
* busto pri Mohandas Karamchand Gandhi https://www.behance.net/kemenyffygabor
* busto pri Miklós Zrínyi (heroo), antaŭ Fortikaĵo de Szigetvár
* ornama fontano Arany-ló-kút en Hajdúszoboszló (1997) https://www.kozterkep.hu/~/7509/Arany_lo_kut_Hajduszoboszlo_1997.html
* ornama puto Törley, Budapeŝto (1990)
* ornama puto Harka, Harkány (2000)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Kategorio:Hungaraj fasonistoj
35165 Kebeko

**35165 Kebeko** estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Kebeko, fondita en 1608 far'de Samuel de Champlain. Lulilo de la franca civilizo en Nordameriko, ĝia nomo venas de la algonkena *kebek* aŭ « mallarĝejo de la rivero ». Kebeko estis ĉefurbo de Kanado de 1849 ĝis 1865, kaj de 1867 ĉefurbo de la provinco Kebekio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Peza infanterio

[eta|upright=1.2|Pezinfanteriaj [hoplitoj de Antikva Grekio en falanga formaĵo.]]
La termino peza infanterio referencas al trupoj de infanterio tre forte armitaj kaj kun fortaj armaĵoj. La termino kontraŭas al malpeza infanterio, komponita ankaŭ de piedirantaj soldatoj sed kun armilaro relative pli malgranda. La atingoj de la peza infanterio havigis grandajn sukcesojn al la armeoj de la Antikva Grekio kaj de la Romia Imperio (vidu artikolon Legio).

La termino "peza infanterio" ne havas klaran uzon en la modernaj armeoj. Oni subkomprenas ke la peza infanterio havas pafarmilojn de pli granda kalibro kaj pli granda detrukapablo, por kio oni uzas pezajn armilojn kiaj haŭbizoj, maŝinpafiloj, rakedlanĉiloj aŭ grenadlanĉiloj. La termino *veturila infanterio* estas foje uzata por referenci al tiu infanterio kiu uzas ankaŭ blenditajn vehiklojn.

Male al la malpeza infanterio, kies ĉefa taktika forto kuŝas en ilia moveblo, ĉe la peza infanterio oni celas la profiton de forta armilaro en bataloj plej rekte eblaj kontraŭ la malamiko.

Kategorio:Infanterio
Kategorio:Historiaj profesioj
Kategorio:Milita historio de Antikva Grekio
Kategorio:Armitaj fortoj de Antikva Romio
Cezara Forumo

eta|Plano de la Cezara Forumo.
La **Cezara Forumo** (en itala: Foro di Cesare), konata ankaŭ kiel *Forum Iulium* aŭ *Forum Julium*, *Forum Caesaris*, estas forumo (aŭ placo) konstruigita de Julio Cezaro ĉe la Roma Forumo en Romo en la jaro 46 a.K. Kelkaj fakuloj supozas ke estis Aŭgusto Cezaro kiu konstruigis vendejojn kaj oficejojn en la okcidenta flanko de tio kio estis poste konsiderita parto de la Forumo de Cezaro, kaj tiele estis li kiu vidis ĝin kompletigita.

Kiel parto de la dediĉo, Julio Cezaro proponis kaj financis ludojn, indikante la altan koston kaj tiele la personan intereson kiun Cezaro estis investinta en la projekto. Cezaro metis ankaŭ statuon de sia favorita ĉevalo antaŭ la templo. Post lia murdo, oni aldonis statuon de Cesaro rajdanta tiun ĉevalon. La Templo de Venuso Genera estis kompletigita post la murdo de Cezaro fare de Romaj senatanoj, kio inkludis ludojn reference al la origina dediĉo de Cezaro al la Forumo.

eta|dekstra|La Forumo de Julio Cezaro vidata de nordo.

Malsame al la Roma Forumo, ĝi temis pri unueca projekto: longeca ortangula placo kaj ĉirkaŭe je tri flankoj arkaroj, je la kvara templo, dediĉita al la diino Venera, la generantino, kies praido Julio Cezaro pretendis esti pere de Julo, la praulo de la gento (*gens*) julia, kiu estis filo de Eneo, siavice filo de diino Venera.

Cezaro per propra mono aĉetis la terenon, sur kiu la nova monumento estis starigota. Krome li igis modifi la tradician sekularan stilon de la Kurio, sidejo de la Senato, kies rekonstruon oni taskis al Cezaro post ties detruo per incendio; li tiel adaptis ĝin al la stilo de la nova forumo, kiu portis lian nomon. La nova placo reaplikis la modelon de arkaroj konstruitaj ĉirkaŭ temploj, kiun elektis la plej gravaj kaj influaj politikistoj de la lasta jarcento de la Respubliko konstruante en la zono de la Cirko de Flaminio. Ankaŭ la celoj estis la samaj: persona propagando kaj strebo je konsento. Sed nature la proksimeco al la malnova politika centro forte grandigis ĝian efekton.

## Vidu ankaŭ 
* Imperiestraj Forumoj (Romo)
* Romia arkitekturo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Forum of Caesar (1995-2011): Archaeological Investigations, Related Studies, Exhibitions, Publications, & Digital Resources. Dr. Barbara Baldrati / F. of Caesar (Architectural Survey 2002-04).
* Forum of Caesar (1998-2011): Archaeological Investigations, Related Studies, Exhibitions, Publications, & Digital Resources. Archaeological Investigations and Restoration works (1930-33, 1998-2011).
* Forum of Caesar (1998-2011): Archaeological Investigations, Related Studies, Exhibitions, Publications, & Digital Resources. The Area before the Forums (12th-9th Century B.C., Ancient Burials and Artifacts).
* High-resolution 360° Panoramas and Images of Forum of Caesar | Art Atlas 

Kategorio:Forumoj en Romo
Kategorio:Aperis en la 1-a jarcento a.K.
Francesco La Cava

**Francesco La Cava** (Careri, 26a de majo 1877 – Roma, 25a de majo 1958) estis itala kuracisto kaj verkisto.
eta|420x420ra|Fasado de la naskiĝdomo de d-ro. Francesco La Cava

## Biografio 
Li naskiĝis en familio de malgrandaj terposedantoj en Careri de Giuseppe La Cava kaj Giuseppina Colacresi. Li estis la unua el ses infanoj, kaj estis edukita zorge de la patroflanka onklo, la ĉefpastro Rocco La Cava. Li montris rimarkindan kapablecoj por klasikaj studoj, kaj pro tio li povis ĉeesti la mezlernejon Francesco Maurolico de Messina, kiu kolektis la plej promesplenajn elementojn el la najbaraj provincoj. En 1895, li akiris diplomon en klasikaj studoj, kaj li enskribiĝis en la Fakultato de medicino de la universitato de Napolo.

Post la kvara jaro de universitato, li faris ofte prizorgo por la malsanoj en sia vilaĝo, helpante la kuracisto Francesco Perri, lia parenco kaj amiko. Malgraŭ la sciencaj studoj, lia intereso en arto kaj literaturo daŭriĝis.

### Post la universitato - militservo 
En 1902 , la juna La Cava diplomiĝis brile.

sekvis la milita servo en Florenco, kiel medicina oficiro de la korpuso de Bersaglieri, kaj, reen en 1904 en Calabria, li akceptis la posteno de baza kuracisto de la simplaj kamparanoj de Bovalino Marina. Ĉi tie la nova doktoro konis la junan Concettina Morisciano, apartenanta al nobla familio de la regiono. La du geedziĝis la 30-an de junio 1907, geedziĝo kiu rezultis esti el la plej feliĉaj.

### Studoj pri tropikaj malsanoj 
Dum li estis kuracisto en Bovalino li daŭrigis la studadon pri tropikaj malsanoj, kaj li sukcesis trovi la solvojn pri kelkaj lokaj kazoj neniam antaŭe konataj en Eŭropo. Li sciigis pri tio en revuoj kaj kongresoj.

La unua kazo aperis unue en la nº 21 de la Gazzetta Medica, "*Un caso di febbre Dengue"*, poste, en la sama dato aliaj artikoloj kunlabore kun profesoro Gabbi, de la Universitato de Romo: "''Nuovi esempi clinici di Bottone d' oriente"*, "*Il primo caso di Bottone d'Oriente"*, "*Studio istologico del bottone d'oriente e dell'adenite sintomatica"*

En 1911 La Cava publikigis studon "*Sulla presenza di Leishmanie en infano malsana pro Kala-azar"'', kie li klarigis gravajn detalojn pri la malsano.

## Notoj 
Kategorio:Italaj kuracistoj
Kategorio:Mortintoj en Romo
Daniele da Volterra

centra|eta|775px|Freskoj de Michelangelo super la altaro en Siksta Kapelo

**Daniele Ricciarelli**, konata kiel **Daniele da Volterra** (Volterra, 1509 — Romo, ), estis itala pentristo kaj skulptisto.[eta|Portreto en la libro "Le Vite", de [Giorgio Vasari, eldonaĵo el 1568]]Disĉiplo de Mikelanĝelo, post la morto de tiu fama artisto, Daniele da Volterra estis komisiita en 1564 "vesti" figurojn (pentritajn nudaj de la majstro) en la verko Lasta Juĝo en Siksta Kapelo de Vatikano. Volterra tiam ricevis la kromnomon *Il braghettone* (La kalsonisto).

## Specimenoj de la verkaro de Daniele da Volterra 

Dosiero:Daniele da Volterra - Disegno a sanguigna.jpg|Desegno per sangvino
Dosiero:Daniele da volterra, assunzione della vergine, 1548-50, 01.JPG|"Ĉieleniro de la Virgulino" (ĉ. 1548-50)
Dosiero:Daniele da volterra, presentazione della vergine al tempio, 03.JPG|"Prezentado de la Virgulino al la Templo"
Dosiero:Daniele da Volterra 002.jpg|"La deprenado", fresko el 1541
Dosiero:Daniele da Volterra 001.jpg|"La Profeto Elija" (ĉ. 1560)
Dosiero:MichelAngeLouvre.jpg|Bronza kapo de Mikelanĝelo, verko, kiun oni konsideras de Daniele Volterra.

Kategorio:Italaj pentristoj
Kategorio:Italaj skulptistoj
György Kepes

**György Kepes** [djordj kepeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kepes György** estis hungardevena-usona pentristo, fotisto.

György Kepes http://www.kieselbach.hu/muvesz/kepes-gyorgy_2204 naskiĝis la  en vilaĝo *Selyp* [ŝejp], kiu jam estas urboparto de Lőrinci (Hungario), li mortis la  en Kembriĝo (Masaĉuseco).

## Biografio 
György Kepes akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1929. Liaj signifaj instruistoj estis István Csók kaj János Vaszary (pentristo). Post la diplomo li apartenis al rondo de Lajos Kassák. En la sekva jaro li vojaĝis al Berlino, kie li konatiĝis kun László Moholy-Nagy kaj similaj artistoj sekvantaj Bauhaus (Walter Gropius, Luigi Nervi, Pietro Belluschi, Carl Koch). Li kreis grafikaĵojn, li estis dizajnisto, fotisto, teatra dekoraciisto, ĉiuspeca artisto, kolego de Moholy-Nagy. En 1936 Moholy translokiĝis sian dezajnostudion al Londono, ankaŭ Kepes sekvis lin. Li konatiĝis kun sia estonta edzino. Iom poste pro peto de Moholy li instruis en Ĉikago, kie li estis disvastiganto de Nova Bauhaus. Post la 2-a mondmilito li iĝis profesoro en Masaĉuseca Instituto de Teknologio. En 1967 Li fondis studion en Kembriĝo (Masaĉuseco), kie li instruis ĝis sia emeritiĝo en 1974. En 1978 li iĝis akademiano. En 1991 li donacis 200 proprajn pentraĵojn al Eger, ili estas videblaj en konstanta ekspozicio. Li ricevis precipe usonajn premiojn inter 1940-1986.

## El solaj ekspozicioj 
* Ĉikago (1939, 1944)
* San Francisco (1952, 1954)
* Amsterdamo (1955)
* Romo (1958, 1968, 1975)
* Bostono (1959, 1963, 1966)
* Novjorko (1960, 1863, 1968, 1972)
* Montrealo (1968, 1972, 1974)
* Arthalo Budapeŝto (1976)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1929)
* Novjorko (1940, 1947, 1951, 1956, 1960, 1973)
* San Francisco (1952, 1973)
* Leverkusen (1954)
* Vaŝingtono (1965, 1970)
* Tokio (1966, 1968)
* Arthalo Budapeŝto (1970, 1982)

## Elektitaj libroj 
* *Language of Vision* (1944, hungare en 1978)
* *The Visual Arts Today* (1960)
* *Vision and Value* (1965-1966, 6 volumoj, hungare en 1979)
* *Arts of Environment* (1972)

## Memorigiloj 
* arta centro kaj instituto kun konstanta ekspozicio en Eger
* kolegio de Universitato Károly Eszterházy (1991)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Usonaj pentristoj
Pontifex Maximus

[eta|200px|[Aŭgusto Cezaro kiel Pontifex Maximus* (Via Labicana Augustus)*.]]
La **Pontifex Maximus** aŭ **pontifex maximus** (en Latino, "plej granda pastro" aŭ *Pontifekso maksima*) estis la ĉefa alta pastro de la Kolegio de Pontifikoj (*Collegium Pontificum*) en antikva Romo. Tiu estis la plej grava posteno en la antikva Romia religio, malferma nur al patricioj ĝis 254 a.K., kiam plebano por la unua fojo okupis tiun postenon. Elstara religia posteno dum la komenco de la Romia Respubliko, ĝi laŭgrade iĝis pli kaj pli politikigita, komencante ĉe Aŭgusto Cezaro, ĝi poste iĝis subigita en la Imperian postenon. Ties lasta uzado kun referenco al imperiestroj estas en skribaĵoj de Graciano (regis en 375–383) kiu, tamen, poste decidis nuligi la vortojn "pontifex maximus" el ĝia titolo. Kvankam fakte la plej povega posteno de la Roma pastraro, la *pontifex maximus* estis oficiale rangigita la kvina en la rango de la plej altaj Romiaj pastroj (*ordo sacerdotum*), post la *rex sacrorum* kaj la *flamines maiores* (*Flamen Dialis*, *Flamen Martialis*, *Flamen Quirinalis*).

La vorto "pontifex" poste iĝis termino uzita por kristanaj episkopoj, inklude la episkopon de Romo, kaj la titolo "Pontifex Maximus" estis aplikita en la Katolika Eklezio por la Papo kiel ties ĉefa episkopo kaj aperas en konstruaĵoj, monumentoj kaj moneroj de papoj el la Renesanco kaj el modernaj tempoj. La oficiala listo de titoloj de la Papo havigita en la Annuario Pontificio inkludas "Suprema Pontifiko" (en Latino, *Summus Pontifex*) kiel la kvara titolo, la unua estas "Episkopo de Romo".

## Notoj 
Kategorio:Latinaj religiaj esprimoj
Kategorio:Kristanaj terminoj
Kategorio:Papaj titoloj
Kategorio:Pontifex Maximus
Cesson

**Cesson** estas franca  situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Cessonnais*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-et-Marne
* Cesson (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Seine-et-Marne
35087 von Sydow

'*35087 *von Sydow'''* estas nerapide rotacianta hungaria asteroido de la interna asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la svedan aktoron Max von Sydow, kiu ludis en pluraj filmoj sub la direkto de Ingmar Bergman. Plej konata estas lia rolo en *Det Sjunde Inseglet'' (la sepa sigelo) en kiu li ludas ŝakon kontraŭ la Mortulo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
György Leszkovszky

**György Leszkovszky** [djordj leskovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Leszkovszky György** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto, restaŭristo.
[eta|Pentraĵo de György Leszkovszky en [Katedralo Ĉieliro de Maria (Kaposvár)]]
György Leszkovszky http://biralat.hu/muveszek/leszkovszky_gyorgy_.3108.html  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
György Leszkovszky frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon pri freskopentro en Reĝa Industriarta Lernejo en 1911. Liaj plej gravaj instruistoj estis Aladár Körösfői-Kriesch kaj Ignác Ujváry. Ekde 1913 li estis samloke asistanto, baldaŭ li akiris pli altajn instruajn rangojn. Krom la instruado li kreis freskojn, vitralojn, afiŝojn. En 1930 li havis stipendion. Dum la nazia erao li helpis al la judoj, tial li ricevis postmortan premion **Justuloj inter la popoloj** en 2016. En 1946 li ne rajtis plu instrui (pro la oftaj preĝejaj laboroj), tial li estis restaŭristo. Li ricevis premiojn inter 1918-1943. Li havis edzinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A falfestésről* (1919)
* *A freskó* (1930)
* *A falfestés problémái* (1943)

## El pentraĵoj kaj similaj artaĵoj 
* freskoj en preĝejoj de Alap, Alsószentiván, Balassagyarmat, Bodajk, Boldog, Dunaföldvár, Dunapentele, Enying, Kóka, Mosdós, Nagybajom, Pilisvörösvár, Salgótarján, Siófok, Luterana preĝejo (Sopron), Soroksár, Sümegcsehi, Süttő, Taszár, Preĝejo Sankta Antonio (Pasarét), Preĝejo Koro de Jesuo (Rákospalota)
* kasona plafono en preĝejo de Alag
* vitraloj en preĝejo de Nagykáta kaj Budapeŝto

## Elektitaj disĉiploj 
* Mihály Csiby
* László Kékesi (grafikisto)

## Referencoj 
* hungarlingvaj datenoj kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj vitralistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj justuloj inter la popoloj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Werner Eck

**Werner ECK** (17a de Decembro 1939) estas Profesoro de Antikva Historio ĉe la Universitato de Kolonjo. Li estas fama kiel fakulo pri la historio de la Romia Imperio, kaj partikulare pri la epoko de Aŭgusto Cezaro.

## Publikaĵoj
Germanlingvaj publikaĵoj:
* *Senatoren von Vespasian bis Hadrian. Prosopographische Untersuchungen mit Einschluss der Jahres- u. Provinzialfasten der Statthalter*. Beck, München 1970,  (*Vestigia*, Band 13).
* *Die staatliche Organisation Italiens in der hohen Kaiserzeit*. Beck, München 1979,  (*Vestigia*, Band 28).
* *Die Statthalter der germanischen Provinzen vom 1. - 3. Jahrhundert*. Rheinland-Verlag, Köln 1985,  (*Epigraphische Studien*, Band 14).
* *Agrippina, die Stadtgründerin Kölns. Eine Frau in der frühkaiserzeitlichen Politik*. Greven, Köln 1993, .
* *Die Verwaltung des Römischen Reiches in der Hohen Kaiserzeit. Ausgewählte Beiträge*. 2 Bände, Reinhardt, Basel 1995, ; 1998, .
* (kun Antonio Caballos kaj Fernando Fernández) *Das Senatus consultum de Cn. Pisone patre*. Beck, München 1996,  (*Vestigia*, Band 48).
* *Augustus und seine Zeit*. Beck, München 1998, 4. Auflage 2006,  (auch englische, spanische, italienische und tschechische Übersetzung).
* *Cambridge Ancient History*. Band XI, Cap. IV–VII, 2000, S. 195-293.
* *Köln in römischer Zeit. Geschichte einer Stadt im Rahmen des Imperium Romanum*. Greven, Köln 2004,  (*Geschichte der Stadt Köln*, Band 1).
* *Rom und Judaea. Fünf Vorträge zur römischen Herrschaft in Palästina.* Mohr Siebeck, Tübingen 2007,  (*Tria Corda*, Band 2).

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* List of publications, ĉe academia.edu (laste vidita la 25an de Februaro 2018)

Kategorio:Historiistoj de Romio
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Universitato de Kolonjo
Jeca Tatu

**Jeca Tatu** , nomo kun signifo "stulta dazipo", estis simbolo de mallaborema kaj neiniciatema kamparano, analfabeta kaj senperspektiva civitano. Li estis elpensita komence de la 20-a jarcento de brazila verkisto Monteiro Lobato kiel rolulo en la verko *Urupês*. eta|Brazila restoracio en landinterno de San-Paŭlio je la nomo *Jeca Tatu*, kun logotipo, kiu memorigas simplaniman kamparanon.[eta|*Jeca Tatu*, de brazila karikaturisto [Belmonte (karikaturisto)|Belmonte (1896-1947)]]Kiel bienisto, Monteiro Lobato batalis kontraŭ kamparanoj, kiuj bruligis arbarojn por havigi al si grundojn por kultivado kaj verkis artikolojn por ĵurnaloj. Tiuj artikoloj famigis lin kiel verkiston kaj Jeca Tatu fariĝis simbolo populara dum multaj jardekoj. Longe poste, Lobato pentis pri tio, konsiderinte, ke kamparano ne estas stultulo, sed senpovulo forgesita de la landa registraro kaj de la socio.

"Jeca Tatu ne estas tia, li troviĝas tia", diris Lobato, kiu perturbis la tiaman intelektularon, kiu nutris romantikan vizion pri la kamparanoj. Jeca Tatu, je maldensa barbo kaj kalkanoj kun fendetoj (ĉar tiu ne ŝatis porti ŝuojn), estis malriĉa, malklera kaj malema al higienaj kutimoj. Li loĝis en la regiono Vale do Paraíba Paulista, konata pro tiama postresto.

En 1924, kreiĝis en radiprograma kampanjo, *Jeca Tatuzinho* (eta Jeca Tatu), kiu instruis konceptojn pri persona kaj hejma higieno al infanoj.

Kategorio:Literaturaj roluloj
Kategorio:Fikciaj brazilanoj
Kategorio:Literaturo de Brazilo
Kategorio:Monteiro Lobato
Hayalim Almonim

**Hayalim Almonim** (חיילים אלמונים, *Sennomaj Soldatoj*) estas kanto verkita en 1932 far Avraham (Yair) Stern, fondinto kaj ĉefulo el Leĥi, kune kun sia edzino Ronnie. Estis unu el liaj unuaj kantoj.

La kanto estis himno el la Irgun movado ĝis 1940, kiam ĝia aŭtoro, Avraham Stern, disiĝis el Irgun pro ideologiaj kaj taktikaj diferencoj, kaj fondis Leĥi, elprenante denove sian himnon kun si.

Kategorio:Verkoj de 1932
Kategorio:Israelaj kantoj
Kategorio:Hebrelingvaj kantoj
Julio (nomo)

**Julio** estas vira nomo. Ĝi devenas de la latina familia nomo (*nomen*) *Julius* (vira) aŭ *Julia* (ina), kiu signifis posteulon de la mita persono *Iulus*, filo de Eneo (en Latinaj versoj oni vidas ke ĝi estas trisilaba).

Vidu ankaŭ: Juliano, Juliana, Julieta, Juliino

## Nacilingvaj formoj 
* Giulio (itale)
* Gyula [djula] (hungare)
* Jules (france)
* Julio (hispane, portugale)
* Julius (angle, germane, latine)
* Juliusz (pole)

## Famaj nomportantoj 
* Julio Cezaro
* Jules Verne, verkisto
* Jules Barbey d'Aurevilly, verkisto
* Julia Roberts
* Gyula Benczúr, pentristo
* Gyula Csortos, aktoro
* Gyula Gózon, aktoro
* Gyula Hincz, pentristo
* Gyula Harangozó, baletisto
* Gyula Illyés, poeto
* Gyula Juhász, poeto
* Gyula Kállai, politikisto
* Gyula Krúdy, verkisto
* Gyula László (arkeologo)
* Gyula Ortutay, ministro
* Gyula Rudnay, pentristo
* Gyula Szapáry, ĉefministro
* Gyula Szekfű, historiisto

## Esperantistoj 
* Julio Baghy

## Aliaj signifoj de Julio 
Por aliaj signifoj de Julio vidu sub **Julio (apartigilo)**.

## Vidu ankaŭ 
* Julia (gens)

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Imperator

[eta|200px|dekstra|Germana Orientfrika Rupio, 1890. Moneroj de [Koloniismo|Eŭropaj koloniaj imperioj estis skribita en Latino, kiel tiu kolonia monero en kiu aperas Vilhelmo la 2-a.]]
La Latina vorto ***imperator*** derivas el la radiko de la verbo *imperare*, signifa ‘ordoni, estri’. Ĝi estis origine uzita kiel titolo iome ekvivalenta al komandanto dum la Roma Respubliko. Poste ĝi iĝis parto de la titolaro de la Romiaj imperiestroj kiel parto de ilia *cognomen* (tria nomo). La vorto imperiestro derivas el *imperium* (imperio) kaj *imperator* tra malnovfranca vorto *Empereür*. La Romiaj imperiestroj mem ĝenerale bazigis sian aŭtoritaton sur multaj titoloj kaj postenoj, pli ol preferi ajnan solan titolon. Tamen, *imperator* estis uzita relative konstante kiel elemento de titolo de Romia reganto tra la tuta princlando (derivita el *princeps*, el kiu derivas la vorto princo) kaj la regotempo. En Latino, la femenina formo de *imperator* estas *imperatrix*, uzatas por reganta virino.

Post la epoko de la Romia Imperio, ankaŭ en aliaj imperiaj epokoj oni uzis la vorton ĉur laŭ la origina latina maniero ĉu tradukita aŭ adaptita al aliaj modernaj lingvoj.

## Bibliografio 
* Combès, Robert (1966). Imperator: Recherches sur l’emploi et la signification du titre d’Imperator dans la Rome républicaine. Paris: Presses universitaires de France; Publications de la Faculté des Lettres et Sciences humaines de l’Université de Montpellier. Arkivita el la originalo en 2010-12-30. 489 p. Alirita la 25an de Majo 2018.
* Rivero, Pilar (2006). Imperator Populi Romani: una aproximación al poder republicano. Zaragoza: Institución Fernando el Católico. 514 p. (Biblioteca virtual ĉe http://ifc.dpz.es).

Kategorio:Romiaj titoloj
Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Latinlingvaj politikaj frazoj
Gliptoteko (Munkeno)

[eta|La [Gliptoteko en Munkeno, fine de la 19-a jarcento]]
La **Gliptoteko** () estas muzeo en Munkeno, Germanio, kiu estis komisiita de la reĝo de Bavario Ludoviko la 1-a por esti hejmo de sia kolekto de Grekaj kaj Romiaj skulptaĵoj (el tie γλυπτο- glypto- "skulptaĵo", el la Greka verbo γλύφειν glyphein "ĉizi"). Ĝi estis desegnita de Leo von Klenze en novklasika stilo, kaj konstruita el 1816 al 1830. Nuntempe la muzeo estas parto de la *Kunstareal*.

## Notoj 
Kategorio:Skulptado
Kategorio:Muzeoj en Bavario
Kategorio:Artmuzeoj en Germanio
Kategorio:Naciaj muzeoj en Germanio
Kategorio:Arkeologiaj muzeoj en Germanio
Kategorio:Muzeoj pri Antikva Grekio
Kategorio:Muzeoj pri Romio
Kategorio:Edukado en Munkeno
Kategorio:Aperis en 1830
Protektata seruro

**Protektata seruro** estas speco de seruro kiu uzas fiksajn metalajn pecojn  (la protektiloj aŭ ŝirmiloj) kies aranĝo devas kongrui kun la desegno de la bloketo de la ŝlosilo por ke ĉi tiu povu rotacii. La protektata seruro estas malkara kaj fortika, sed ĝi estas facile dirkebla  pere de dirko (aŭ paspartuo). En praktiko, ĝi rezistas nur kelkajn sekundojn al trejnita kaj ekipita ŝtelisto. Sekve ĝia uzo devas esti strikte rezervata al lokoj kie la nivelo de sekureco estas malalta.

warded locked.png|Protektata seruro ŝlosita
Warded_with_key.png|Protektata seruro kun ŝlosilo enmetita
Warded_unlocked.png|Protektata seruro malŝlosita
La protektata seruro estis disvolvita dum la Romia epoko. De tiam, multnombraj versioj estis produktataj, de la mezepoko ĝis la modernaj epokoj. 

La klavarseruro estas evoluo de la protektata seruro.
Kategorio:Seruroj
Memento mori

[eta|*Memento mori* super skeleta kranio. Tomboŝtona surskribaĵo (1746). [Edinburgo. Preĝejo de Sankta Cuthbert.]]
***Memento mori*** (en Latino: "memoru ke vi mortos") estas la mezepokaj latinkristanaj teorio kaj praktiko de meditado pri morteco, ĉefe kiel rimedo konsideri la *vanitas* (vanteco) de la surtera vivo kaj la transira naturo de ĉiuj surteraj havaĵoj kaj celoj. Ĝi estas rilata al *ars moriendi* ("Arto morti") kaj simila literaturo. *Memento mori* estis grava parto de asketaj fakoj kiel rimedo perfektigi la karakteron kultivante malintereson kaj aliajn virtojn, kaj turnante atenton al la nemorteco de la animo kaj al la postvivo.

En arto, *memento mori* estas artaj aŭ simbolaj rememorigiloj de morteco. En la arta kunteksto de Eŭropa Kristanismo, "la esprimo [...] disvolviĝis kun la kresko de Kristanismo, kiu emfazis Ĉielon, Inferon, kaj savon de la animo en la postvivo".

## Vidu ankaŭ 
* Makabro

## Notoj 
Kategorio:Kristana arto
Kategorio:Ikonografio
Kategorio:Artaj ĝenroj
Kategorio:Latinaj esprimoj
Kategorio:Morto en arto
35222 Delbarrio

**35222 Delbarrio** estas tre malgranda hela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la  de la itala astronomino Maura Tombelli elde la stacio de Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Bianca Del Barrio* (1943–2006) edzino de *Francesco Gallotti*, ano de la *Gruppo Astrofili di Montelupo*.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Vanitas

245ra|eta|dekstre|*Vanitas* de Harmen Steenwijck.
***Vanitas*** estas simbola artaĵo kiu montras la transecon de vivo, la vanecon de plezuro (vanteco), kaj la certecon de la morto, ofte kontrastante simbolojn de riĉo kaj simbolojn de efemereco kaj morto. Plej bone konataj estas la *vanitas*-aĵpentraĵoj, ofta ĝenro en Nederlanda arto de la 16a kaj 17a jarcentoj; Ili estis kreitaj ankaŭ en aliaj tempoj kaj ankaŭ laŭ aliaj rimedoj kaj ĝenroj.

*Vanitas* signifas 'vanecon' aŭ 'senmeritecon', tio estas, la senintereson de surteraj havaĵoj kaj celoj, alude al Kohelet 1:2; 12:8 *Vanitas vanitatum et omnia vanitas*, tradukebla kiel "Vanteco de vantecoj, ĉio estas vanteco" en diversaj versioj de la Biblio.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
*Andreas Gryphius
* *Memento mori*

Kategorio:Kristana arto
Kategorio:Ikonografio
Kategorio:Artaj ĝenroj
Kategorio:Latinaj esprimoj
Kategorio:Kranioj en arto
Civila krono

[eta|dekstre|Busto de Aŭgusto, portanta la **civilan kronon**. [Gliptoteko, Munkeno.]]

La **civila krono** () estas krono de folioj de komuna kverko interplektitaj por formi kronon. Dum la Romia Respubliko kaj la posta Princlando, estis konsiderita kiel la dua plej alta militista honoro al kio civitano povus aspiri. Ĝi estis rezervita por Romiaj civitanoj kiuj savis vivojn de aliaj civitanoj per mortigo de malamiko sur loko kaptita al malamiko la saman tagon. La civitano savita devis akcepti tion; neniu plie povus esti atestanto.

Post la konstituciaj reformoj fare de Sulao, ĉiu ricevanto de la civila krono ricevis ankaŭ enirpermeson en la Roma Senato. Krome, la ricevanto estis postulita laŭleĝe porti sian kronon je ajna publika ceremonio, kaj estis plaŭdita eĉ de homoj multe pli veteranaj ol li mem. La **civila krono** poste iĝis privilegio por romiaj imperiestroj (origine el Aŭgusto Cezaro, kiu ricevis ĝin ĉar savis la vivojn de civitanoj finingante la serion de enlandaj militoj).

## Bildaro 

File:Escudo nacional del Perú.svg|Blazono de Peruo
File:Coat of Arms of Spain-1868 Proposal with the Civic Crown.svg|Blazono de la Unua Hispana Respubliko. Versio de Civila krono
File:Coat_of_Arms_of_the_Basque_Country.svg|Blazono de Eŭskio, Hispanio

## Notoj 
Kategorio:Ornamaĵoj
Kategorio:Paganismo
Kategorio:Objektoj
Kategorio:Romia Imperio
Marconi Express

**Marconi Express** estas unurela fervojo en Bolonjo, Italio.

Ĝi ekfunkciis laŭplane la 18-an de novembro 2020, kaj rekte kunligas la trajnon el la stacidomo  kun la flughaveno de Bolonjo, kun mezvoja haltejo en la kvartalo Lazzaretto. La tuta itinero postulas vojaĝtempon de 7 minutoj.

centra|440ra|eta|Itinero

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Bolonjo
Kategorio:Unurelaj fervojoj en Italio
Arpajon (stacidomo)

**Arpajon** estas franca stacidomo sur linio C (branĉo **C4**) de RER, situanta en komunumo Arpajon, en departemento Essonne, regiono Francilio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Brétigny - La Membrolle-sur-Choisille (550000).

## Interkonektoj 
*  Keolis Meyer DM26 68.01S 68.05A 68.05B
*  Albatrans 91.04
*  SAVAC 39.18
*  Cœur d'Essonne 6 Cœur d'Essonne 7

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio C
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Arpajon

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio C
Kategorio:Fervojaj stacioj en Essonne
Kategorio:Arpajon
Urupês (verko)

***Urupês*** (plurala nomo por speco de fungo) estas kolekto de rakontoj verkitaj de brazilano Monteiro Lobato, konsiderata lia ĉefverko, originale publikigita en 1918. Per ĝi inaŭguriĝis pli realisma kaj kritika regiona literaturo kompare al la antaŭa romantikismo. La rakonto de la titolo faras malŝatan portreton pri la brazila kamparano, kiun la aŭtoro nomas "dezertfaranto", stereotipo, kiu kontraŭas la vizion de la brazilaj modernistaj verkistoj. De tiu libro populariĝis la figuro de *Jeca Tatu.*

Parto de la ĉapitroj, kiujn konsistigas rakontoj, artikolo kaj gazetletero, estis unue publikigita inter 1914 kaj 1918 en periodaĵoj kiel "O Estado de S. Paulo" kaj "Revista do Brasil".

La libro estis eldonita tra la jardekoj de eldonejoj Monteiro Lobato & Cia. (1918), Companhia Editora Nacional (1925), Livraria Martins Editora (1944), Editora Brasiliense (1944) kaj Editora Globo (2007).

## Referencoj 
## Bibliografio (en la portugala) 
GRANATO, Fernando. "Jeca Tatu sobrevive na terra de Monteiro Lobato". *O Estado de S. Paulo*, paĝoj A20-A21, 4-a de Marto 2018.

LOBATO, Monteiro (1919). . São Paulo: Editora da Revista do Brasil. 5-a eld.

PADOVANI, Daniel Medeiros. "Urupês (Monteiro Lobato, 1918)". Ĉe: Boa leitura para vocês!. 2010.

Kategorio:Libroj de Monteiro Lobato
Kategorio:Libroj aperintaj en 1918
Kategorio:Verkoj el la portugallingva literaturo
35197 Longmire

'*35197 *Longmire''''' estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la elektran inĝenieron *Matthew J. Longmire*, kun-fondinto de malgranda firmao de , kiu, en 1991, disvolvis ekipaĵon por stela sekvado, disvastigante la ŝargkuplitan revolucion en la mondon de la amatora astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Dóra Keresztes

**Dóra Keresztes** [keresteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keresztes Dóra** estas hungara grafikisto, ilustristo, afiŝisto, filmoreĝisoro. Ŝia edzo estas István Orosz.
eta|Dóra Keresztes: Adamo kaj Evo (grafikaĵo)
Dóra Keresztes https://artportal.hu/lexikon-muvesz/keresztes-dora-710/  naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Dóra Keresztes frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1977, fine ŝi plulernis 2 jarojn samloke. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis János Kass, Árpád Szabados (pentristo), Líviusz Gyulai, György Haiman. En 1984 ŝi ricevis stipendion en Romo. En ŝiaj artaĵoj oni rekonas elementojn de la hungara popolarto. Inter 1980 kaj 1990 ŝi estis arta redaktoro de revuo. Ŝi ricevis premiojn inter 1977-2010.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1975, 1985, 1997, 2002, 2006
* Miskolc (1981, 2011)
* Debrecen (1987, 2002)
* Zalaegerszeg (1996)
* Teherano (2001)
* Tatabánya (2009)
* Moskvo (2012)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Hamburgo (1990)
* Sofio (1995)
* Szeged (2002)
* Meksikurbo (2010)
* Bratislavo (2011)

## Elektitaj libroilustraĵoj 
* *Paraszt dekameron* (1977)
* Benedek Kiss: *Zene-bona* (1982)
* Zsigmond Móricz: *A nehéz kétgarasos* (1996)
* Sándor Weöres: *Ének a határtalanról* (2008)

## Elektitaj desegnofilmoj 
* Holdasfilm (1979)
* Aranymadár (1989)
* Arcok (1996)
* Álommalom (2009)

## Elektitaj grafikaĵoj 
* Lúdvérc (serigrafiaĵo)
* Dzsungel (afiŝo)
* Ádám és Éva (linoleumografio)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto kaj bildoj
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto 

Keresztes játékok.jpg|Ludiloj dum sekigado
Luzisztrate.jpg|Luzisztrate (afiŝo)
Plakatterv.jpg|afiŝo
Nyitokep.jpg|Holdasfilm (afiŝo)
Holdbeli csonakos.jpg|Holdbeli csónakos (afiŝo)

Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Hungaraj afiŝistoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pipro kaj Karoĉjo

***Pipro kaj Karoĉjo*** estas retrakonto de franca artisto David Revoy ke lia kunlaborado de malferma kodo eldonas en pligrandajn lingvojn. La serio estas konstituita de etaj epizodoj pri la adoleskaĝa sorĉistino Pipro kaj ŝia kato Karoĉjo. Revoy kreadas la serion entute pere de libera programaro, ekzemple Krita kaj Inkscape, eldonante la Krita-fontdosierojn de ĉiu bildo, pro ke oni povu elŝuti ilin.

## Permesilo kaj derivaĵoj 
dekstra|eta|David Revoy
Ĉiuj artaĵoj estas disponeblaj sub la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite 4.0 license. Aprile 2017, la dua parto de la libro, inkluzivante la epizodojn 12 all 21, estis eldonita de Glénat. Ankaŭ estas eldona versio en la bretona de la unuaj dek epizodoj de eldonisto Ar Gripi, kaj germanlingva versio eldonita de Popcom.

En 2016, la Morevna-teamo ekkreis amasfinancada kampanjo por filma versio de la sesa epizodo. La animaciaĵo estis farita surbaze de la originalaj fontdosieroj kun liberaj programoj kiel Krita, Blender, Papagayo-NG kaj RenderChan. La filmeto estis lanĉita en junio 2017 sub la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite 4.0. Revoy ne estis engaĝita en la produktado, tamen li ŝatis ĝin.

Estas almenaŭ kvar malsamaj videoludaj projektoj bazitaj sur Pripro kaj Karoĉjo produktataj.

## Listo de epizodoj 
Revoy celis eldoni novan epizodon proksimume unufoje monate, Tio estas multe malpli ol tradicia ĉeno, en kiu la eldonisto, distribuistoj kaj vendistoj devas profiti. Subtenantoj estas omaĝitaj pernome je la suba parto de la komiksoj kaj povas aliri al specialaĵoj. David Revoy ricevas sufiĉe da mono por labori plentempe en Pipro kaj Karoĉjo..

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Bildliteraturo en Esperanto
Kategorio:Retkomiksoj inspiritaj de mangao kaj animeo
Kategorio:Aperis en 2014
Kategorio:Fikciaj infanoj
Kategorio:Fikciaj sorĉistoj
Kategorio:Fikciaj paroj
Karoĉjo
35233 Krčín

'*35233 *Krčín'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj geedzastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Jakub Krčín de Jelčany (1535–1604), kiu fariĝis fama pro planado kaj kreo de stavoj en Sudbohemio. Notinde, li konstruis *Rožmberk'', plej grandan lageton en Bohemio; kaj sistemon de kanaloj kaj dreniloj. Multenombraj el liaj akvaj konstruoj estas ĉiam funkciantaj por fiŝbredado kaj protekto kontraŭ inundo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Jana Tichá
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Dinaĝpur

**Dinaĝpur** () estas universitata urbego en Bangladeŝo en Rangpuro (regiono). La urbego estas ĉefurbo de la samnoma distrikto.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
eta|maldekstre|
eta|

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 182,674 (en 2010)
* Areo: 20.7 km²
* Supermara alteco: 33 m
* Horzono: UTC + 6
* Telefonkodo:
* Poŝtkodoj:
* 

## Geografio 
Dinaĝpur situas en nordokcidenta parto de la lando sur ebenaĵo laŭ rivero. Rangpur troviĝas 66, Dako 271 km https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Dinaĝpur estas unu el la praaj urboj formitaj en Bangladeŝo, oni trovis restaĵojn el la 9-a jarcento. En la nova historio la urbo estis fondita en 1786, la municipo en 1856. La medicina kolegio ekfunkciis en 1992.

## Ekonomio 
Dinaĝpur situas en grava agrikultura zono pri rizoj, tritikoj, jutoj kaj sukeroj. En la urbego mem oni okupiĝas pri tekstiloj, nutraĵoj, medikamentoj.

## Trafiko 
Al Dinaĝpur kuras 3 ĉefvojoj kaj 3 lokaj vojoj. La urbego havas ponton.
eta|maldekstre|

## Klimato 
Dinaĝpur situas en la tropika klimato kun indluo de musonoj.

## Vidindaĵoj 
eta|
* monumento

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://www.britannica.com/place/Dinajpur
eta|maldekstre|
eta|

Kategorio:Urboj de Bangladeŝo
Tibor Gönczi-Gebhardt

**Tibor Gönczi-Gebhardt** [gonci-gebhart], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gönczi-Gebhardt Tibor** estis hungara grafikisto, unu el la plej signifaj afiŝistoj. Li kutime subskribis siajn verkojn kiel "Gönczi", foje kiel "Gebhardt".

Tibor Gönczi-Gebhardt http://www.kieselbach.hu/muvesz/gonczi-gebhardt-tibor_533 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Tibor Gönczi-Gebhardt akiris diplomon en Reĝa Hungara Industriarta Lernejo en 1922. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Helbing kaj Jenő Haranghy. Post la diplomo li tuj havis laborojn pri afiŝoj, ĉiuspecaj reklamoj. Baldaŭ li kreis ilustraĵojn, ekslibrisojn, eĉ poŝtmarkoplanojn. Inter 1930 kaj 1962 li estis grafikisto en presejo. Dum la 2-a mondmilito li kreis heroajn afiŝojn por la Ruĝa Kruco, poste lia stilo adaptiĝis al la socialisma realismo. En 1952 li ricevis premion.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1976, 1995, 2006)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1948, 1953, 1958, 1973, 1976)
* Arthalo Budapeŝto (1953, 1961, 1966, 1986)
* Székesfehérvár (1995)

## Liaj afiŝoj 
* vidu la malsuprajn bildojn

## Fontoj 
* anglalingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Poster, Tibor Gönczi-Gebhardt-graphics, transport Fortepan 72528.jpg
Poster, Antal Fery-grafika, Tibor Gönczi-Gebhardt-graphics Fortepan 72533.jpg
Poster, Antal Fery-grafika, Tibor Gönczi-Gebhardt-graphics Fortepan 72531.jpg
Hungary, Budapest Fortepan 71967.jpg
Hungary, Budapest Fortepan 71965.jpg
Hungary, Budapest Fortepan 71999.jpg
Hungary, Budapest Fortepan 71971.jpg
Hungary, Budapest Fortepan 71972.jpg
Hungary, Budapest Fortepan 72007.jpg
Hungary, Budapest Fortepan 71728.jpg
Hungary, Budapest Fortepan 71727.jpg

Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj afiŝistoj
Kategorio:Hungaraj poŝtmarkoplanistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
35237 Matzner

'*35237 *Matzner''''' estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa muziksciencisto, produktoro kaj ĵurnalisto pri muziko Antonín Matzner (1944–2017), organizinto en grandega nombro da fakoj. Li estis precipe agnoskita pro sia laboro en la kampo de la modernaj, ĵazaj, filmaj, popolaj kaj . Li estis tre grava figuro en la ĉeha muzika sceno de ajna ĝenro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Lenka Kotková
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Brazila striko de kamionistoj, 2018

300px|dekstra|eta|24-a de majo: Aŭta vico por akiri fuelon
La **striko de aŭtonomaj kamionistoj**, ankaŭ nomata **la krizo de la dizeloleo**, okazis tutparte en Brazilo ekde la 21-a de majo 2018. La protestantoj postulis malpliigon de la dizela prezo, nedevigon de certaj vojimpostoj kaj leĝan kaj taksan reformon pri kamiona veturado. La kosto de la petrolo pliiĝadas en Brazilo ekde 2017 kaj 45% de ĝi estas sekve de taksoj. La tutlanda paralizo de vojoj kaŭzis mankon de manĝo, kuraciloj kaj petrolo ĉie en Brazilo, kun longaj vicoj de aŭtoj por fueli.

## Referencoj 
Kategorio:Eventoj en Brazilo
Kategorio:Transporto en Brazilo
Kategorio:2018 en Brazilo
Kategorio:Strikoj
35229 Benckert

'*35229 *Benckert'''* estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

La germana skulptisto Johann Peter Benckert (1709–1765), en kies memoro tiu asteroido estis nomita, kreis ŝtonajn, stukajn kaj lignajn skulptaĵojn por la kortego de la princepiskopo de Bamberg. Post 1746, li precipe laboris por la prusaj restadejoj en Berlino kaj Potsdamo (Ĉina Tedomo en *Sanssouci''), evoluante elde la baroko ĝis la frederika rokoko.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Lerneja ŝipo

eta|Perua ŝiplernejo Unión.
[eta|Fregato *Libertad* en [Bonaero.]]

**Lerneja ŝipo**, aŭ **ŝiplernejo**, estas ŝipo uzata por la trejnado de studentoj kiel maristoj. La termino estas uzita speciale por ŝipoj kiuj estas funkciitaj de ŝiparoj por trejni estontajn mar-oficirojn. Esence estas du tipoj: nome malnovaj ŝipoj uzitaj kiel hejmo kaj klasejo kaj aliaj kiuj estas uzataj por trejnado en maro. Ĝenerale, temas pri modernaj velŝipoj, kiu havas pelon helpita per motoro, kio permesas al studento familiariĝi kun la studo de maro kaj profesio de navigado, ties terminaro, konceptoj kaj instrumentoj.

## Kelkaj ŝiplernejoj 
* ARA Libertad (Q-2) de Argentino
* Juan Sebastián Elcano (A-71) de Hispanio
* STS *Dar Młodzieży*

## Notoj 

Kategorio:Ŝipspecoj
Ŝipo