open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ferenc Schafarzik

**Ferenc Schafarzik** [ŝafarzik], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schafarzik Ferenc** estis hungara geologo, hidrologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1916).

Ferenc Schafarzik http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/090/pc009059.html#7 naskiĝis la  1854 en Debrecen. Li mortis la  1927 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Schafarzik frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li ricevis diplomon pri edukado en 1877, pri filozofio en 1881. Inter 1876-1882 li helpis laborojn de geologoj, poste li jam apartenis al geologia instituto. Ekde 1891 li instruis en teknikuniversitato en Budapeŝto. En 1886 li faris esplorvojaĝon al Kaŭkazo, en 1889 al Italio, en 1891 al Norvegio, post 2 jaroj al Grekio. En 1895 li geologie esploris ĉirkaŭaĵon de Budapeŝto.

## Verkaro (elekto) 
* *A Cserhát délnyugati részének eruptív kőzetei (1881)
* *A Cserhát piroxénandezitjei* (1892)
* *A magyar korona országai területén létező kőbányák részletes ismertetése* (Detala priskribo de ŝtonminejoj ekzistantaj en la plena Hungara reĝlando*, (1904)
* *A Budapesti Duna paleohidrografiája* (1918)
* *Geológiai kirándulások Budapest környékén* (Geologiaj ekskursoj en ĉirkaŭaĵo de Budapeŝto), (1929)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Auvillars-sur-Saône

**Auvillars-sur-Saône** estas unu el la komunumoj de la kantono Seurre de departemento Kostodorio (Francio).
La komunumo kovras la areon de 3,65&nbsp;km². Ĝia loĝantaro laŭ la censo de la jaro 2010 estis 308 homoj. Auvillars-sur-Saône situas en la ebenaĵo de la  Saono.

eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

## Historio 
eta|maldekstra|Kastelo
En 1636 la armeo de Ferdinando la 2-a imperiestro de la Sankta Romia Imperio sub la komando de la generalo Matthias di Gallasso detruis la kastelon. La nuna kastelo datitiĝas de 1650 ĝis la 19-a jarcento.

## Ekonomio 
Tie estas restoracio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Ligiloj  
*Echo des communes

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
9964 Hideyonoguchi

'*9964 *Hideyonoguchi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la japana bakteriologiisto Noguĉi Hidejo (japane : 野口 英世, 1876–1928) de Inaŭaŝiro (gubernio Fukuŝima). Brulvundita en sia infanaĝo, li turnis sin al la medicino kaj faris gravajn realigojn en la Instituto Rockefeller por la Medicina Esplorado (nun, Universitato Rockefeller). Li mortis pro flava febro en Afriko, dum li esploris pri ĉi-tiu malsano.

La asteroido estis unue erare nomita *9964 Hideonoguchi'' antaŭ, ke ĝia nomo estis korektita.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Pinto de Grouin

**Pinto de Grouin** estas kabo plej norde de Cancale. Plilongige al ĝi estas Lumturo de Pierre-de-Herpin. Tiu kabo utilas por konkretigi la deirlinio de la ŝipkonkurso Rumvojo.
Sur tiu kabo estas semaforo konstruita en 1861, kiu utilis por prigardi la pason de la ŝipoj bordfore. Ĝi estis aĉetita en 2000 de la departementa konsilio por akcepti publikon kaj certigi la konservadon de la naturaj lokoj de côte d’Émeraude, per senpaga konstanta ekspozicio.
Ĝi ofertas belan vidon al la suda parto de Monteto Sankta-Mikaelo.

Tiu roka kaj sovaĝa pinto superas la maron je 40 metroj. La panoramo etendiĝas de kabo Fréhel al Granville tra golfo de monteto Sankta-Mikaelo, kun bordforaj insuloj Chausey. Pado ebligas iri, je malalta tajdo esplori groton kavigitan en la klifo. 
Insulo des Landes, kiu frontas ĝin, estas ornitologia kaj botanika rezervejo.

## Vegetala restaŭrado kaj konservado de marbordo 
Ekde ties restaŭro, pinto de Grouin estis denove koloniita per trea varia kaj riĉa vegetalaro. Sesdeko da vegetalaj specioj estis censita en julio 2007. Inter la specioj estis Crithmum maritimum, Inula ŝtonbora, Spergularia marina, centaŭreo mara, Armeria, …

Salvento, ondoŝprucaĵoj, tretado, grundmalriĉeco profitas al iuj plantoj. Halofitaj (adaptiĝintaj al salmedio) plantoj tie kreskas tre bone.

Tiu flaŭro interplektita kun faŭno (insektoj, reptilioj, birdoj, ktp.) estas unu el la riĉaĵoj de pinto de Grouin kaj, ankaŭ tie, konservado kaj protektado de la loko trudiĝas.

## Ornitologia rezervejo de insulo des Landes 
Fronte al pinto de Grouin staras **insulo des Landes**, ornitologia rezervejo

## Geologio 
La plutonitaj rokoj, kiuj konsistigas pinton de Grouin, ĉefe estas granitoidoj el tipo granodiorito (trondhjemite ?) starigitan en ĉirkaŭ - 555 ± 16 Milionoj da jaroj.

Ili suferis grandan tranĉrompojn (tektonika akcidento de Plouer-Cancale), kio klarigas la aspekton de la rokoj ĉe la pinto, kun ties longaj paralelaj feneoj, kiuj estas elemento konsistiganta pli kompleksajn strukturojn; al kiuj aldoniĝas pli maldikaj tavoloj el skisto videblaj je pli malgranda skalo inter la mineraloj, kaj laŭ direkto iomete malsama ol tiu de la grandaj fendoj; sufiĉe karakterizaj, nomitaj "strukturoj C/S".

## Restaĵoj de la dua mondmilito 
Pro la strategia pozicio de la pinto, la germana armeo tie starigis grandan reton de bunkroj, en la dua mondmilito, ĉiam videbla.

Grouin
Kategorio:Côte d'Émeraude
Kategorio:Klasitaj naturaj lokoj de Ille-et-Vilaine
Kategorio:Naturaj lokoj de Ille-et-Vilaine
Kategorio:Protektitaj areoj de Ille-et-Vilaine
Tünde Fülöp

**Tünde FÜLÖP** [tynde fyloep] rumania hungardevena sveda fizikistino, universitata profesorino. Ŝi naskiĝis en Cârța la 10-an de julio 1970.

## Kariero
La familio de Tünde Fülöp loĝis en vilaĝo Lunca de Jos, kie siaj gepatroj estis instruistoj. Ili elmigris en Svedujon je la fino de la 1980-aj jaroj. Ŝi maturdiplomitiĝis en Ĉefgimnazio de Miercurea Ciuc en 1988.  En 1994 ŝi akiris diplomon pri fiziko en la Teknologia Universitato Chalmers de Gotenburgo. Ŝi doktoriĝis en 1999 en la sama universitato, kaj de 2010 ŝi estas universitata profesorino de la sama universitato.

## Studaĵoj
*Listo de fakrevuaj publikaĵoj

## Libro
**Vägar till vetenskapen* (Vojoj kondukantaj al scienco), kunulaŭtorino kun ĉapitro, Santérus Förlag, Stokholmo, 2013.http://www.santerus.se/1100/1100.asp?id=4222

## Fonto
*Kariertabelo 

 
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
Kategorio:Svedaj fizikistoj
Kategorio:Virinoj
9870 Maehata

'*9870 *Maehata'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la japana naĝistino Maehata Hideko (japane : 前畑 秀子, 1914–1995, naskita *Hjodo Hideko'') de Haŝimoto (gubernio Ŭakajama). Ŝi gajnis la ormedalon de 200 metra brustonaĝo dum la Somera Olimpiko 1936 de Berlino ; ŝi estis la unua japana virino, kiu gajnis olimpian ormedalon.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
9879 Mammuthus

'*9879 *Mammuthus'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la genro *Mammuthus'' (Mamuto) ; formortintaj elefantedoj alta je ĉirkaŭ 4 metroj, protektita kontraŭ la malvarmo per densa hararo kaj tavolo da graso dika de 8&nbsp;cm. Ili pastiĝis en la tundra herbejoj kaj estis la ĉasbestoj de la paleolitikaj homoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Trukarto

[eta|500ra|80-kolumna trukarto de la tipo plej uzata dum la [20-a jarcento]]
**Trukarto** estas datumporta karto. Ĝi enhavas informojn en la formo de truoj, kiuj estas en precizaj lokoj sur la karto. Dum la 19-a jarcento, trukartoj estas vaste uzataj por regi maŝinojn, kiel teksiloj.

Indas uzi ankaŭ la formon *tru-karto* aŭ *truigita karto* por eviti la konfuzon kun truk-arto aŭ trukado, nome tekniko aranĝi pecon de kineja dekoracio, filmi ion per artifika procedo ktp. por doni al la projekciotaj scenoj ŝajnon de realaĵo.

## Bildaro 

Dosiero:Jacquard.loom.cards.jpg|Trukarto uzata en Jacquard teksilo
Dosiero:Punch card for room of hotel.jpg|Kiel ŝlosilo de hotelĉambro, 1983
Dosiero:Lochkarte-Parkschein-cut-gray.gif|Kiel parkadbileto, 2000.

## Vidu ankaŭ 
* Trubendo
* Telekso
* Komputilo

Kategorio:Komputila aparataro
9936 Al-Biruni

'*9936 *Al-Biruni''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la bulgara astronomino Violeta G. Ivanova kaj de la belga astronomo Eric Walter Elst
elde la Observatorio Roĵen, norde de Smoljan en Bulgario.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la persa astronomo kaj matematikisto Abu Rajhan Al-Biruni (973 – 1048), kiu faris gravajn kontribuojn al antropologio, matematiko kaj astronomio. Li disvolvis metodojn por la sumado de serioj, solvi algebrajn ekvaciojn mezuri distancojn sur la tera surfaco per triangulado.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Malkovrita de Violeta G. Ivanova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
9883 Veecas

'*9883 *Veecas''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la astronomo John E. Rogers elde Camarillo (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la Astronomia Societo de la Kantono Ventura () okaze de ties 50-jara jubileo. La malkovrinto estas fondinta membro de VCAS kaj agnoskas la influon de aliaj membroj sur la disvolvo de ideoj, iloj kaj teknikoj, kiuj finfine gvidis al la establo de la Observatorio de Camarillo kaj ties programo de sekvado de la ATO-j.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
9878 Sostero

**9878 Sostero** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Giovanni Sostero (1964–2012) amatora astronomo ekde la aĝo de 10 jaroj. Li laboris en la observatorio de Remanzacco pri la kataklismaj variantaj steloj kaj la kometoj. aerospaca inĝeniero, li laboris ĉe la Italia Fonto de sinkrotrona radiado kaj, somere, ĉe la Lernejo de Astronomio de Višnjan.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Zsuzsa Schaff

**Zsuzsa Schaff** [ĵuĵa ŝaf], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schaff Zsuzsa** estis hungara kuracisto, patologo, onkologo, profesoro, membro (korespondanta de 2010, ordinara de 2016) de Hungara Scienca Akademio.

Zsuzsa Schaff https://hu.wikipedia.org/wiki/Schaff_Zsuzsa naskiĝis la  1943 en Budapeŝto kaj mortis la 16-an de novembro 2023.

## Biografio 
Zsuzsa Schaff ricevis diplomon en medicina universitato en Budapeŝto en 1967. Komence ŝi laboris en ambulanco, poste en hospitalo por infanoj, fine en patologia instituto. Baldaŭe ŝi ankaŭ instruis. En la 1970-aj jaroj ŝi ofte studvojaĝis al Francio kaj Usono. Ŝi doktoriĝis antaŭ la akademio en 1987, en la sekva jaro ŝi profesoriĝis. En 1991 ŝi plulernis en Usono. Ŝi esploris plej ofte la kanceron. Ŝi ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1968-2007.

## Verkaro (elekto) 
* *Histopathological Examination of Liver Biopsies* (1976)
* *Patológia 1-2.* (2004)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun foto

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj onkologoj
Kategorio:Hungaraj patologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Károly Schaffer

**Károly Schaffer** [kAroj ŝefer], laŭ germaneca ortografio *Károly Schäffer*, laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schaffer Károly** estis hungara kuracisto, histologo, psikiatro, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio (korespondanta en 1914, ordinara en 1926, honora en 1938).
eta|Károly Schaffer
Károly Schaffer http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC13280/13486.htm naskiĝis la  1864 en Vieno. Li mortis la  1939 en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Schaffer frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li estis medicina vicprofesoro en 1890. En la sekva jaro li eklaboris en Frankfurt am Main. Li estis nomita privata profesoro en 1893 en Budapeŝto. Post 2 jaroj li kuracadis en hospitalo, en 1901 li atingis la rangon titulara profesoro en Universitato de Budapeŝto. Li daŭris esplorojn de Károly Laufenauer pri la cerbo, krome li okupiĝis pri la hipnoto.

## Memorigiloj 
* fondaĵo de 2006

## Verkaro (elekto) 
* *Über das morphologische Wesen und die Histopathologie der hereditär-systematischen Nervenkrankheiten* (1926)
* *Az elmebetegségek és a kapcsolatos idegbetegségek kórtana* (1927)
* *Histopathologie des Neurons* (1938)

## Vidu ankaŭ 
* Károly Schäffer (ekde 1945 Károly Szittya, 1918-1983), hungara akvopilkisto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj histologoj
Kategorio:Hungaraj psikiatroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj neŭrologoj
József Schandl

**József Schandl** [jOĵef ŝandl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schandl József** estis hungara agronomo, bestkuracisto, altlerneja instruisto, membro de Hungara Scienca Akademio (korespondanta en 1953, ordinara en 1960).

József Schandl http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC13280/13492.htm naskiĝis la  1885 en Bakonybél. Li mortis la  1973 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Schandl maturiĝis en gimnazio en Győr, poste li akiris diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1906, alian diplomon post 3 jaroj en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. Li komence estis asistanto en la altlernejo, ekde 1911 en la akademio. Li ankaŭ studvojaĝis al okcidenta Eŭropo por studi la bredadon. Post 2 jaroj li estis nomita katedrestro en akademio en Kolozsvár. Li doktoriĝis en Budapeŝto en 1914, poste li finbatalis la 1-an mondmiliton. Li profesoriĝis en 1918. En 1920 li instruis en Universitato Corvinus de Budapeŝto, baldaŭe en la teknikuniversitato. Post la 2-a mondmilito li tuj estis nomita katedrestro, poste dekano. Li pensiuliĝis en 1948, tamen poste li okupiĝis pri bredado de ŝafoj. Li ricevis premion Kossuth en 1954, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
**Gyapjúismeret* (1924)
**Általános állattenyésztéstan* (Ĝenerala bredado), (1933, 1948) 
**Juhtenyésztés* (Ŝafobredado), (1943, 1951, 1955, 1966)
**Szarvasmarha-tenyésztés* (1955, 1962)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre

Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Géza Schay

**Géza Schay** [ŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schay Géza** estis hungara fizikisto, kemiisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio (korespondanta en 1946, ordinara en 1954).

Géza Schay http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=schay naskiĝis la  1900 en Vieno. Li mortis la  1991 en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Schay frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li eklaboris en kemia instituto en 1922. En Berlino li estis stipendia kunlaboranto de Mihály Polányi. En 1929 li ekinstruis en universitato en Budapeŝto kiel privata profesoro. Inter 1948-1965 li instruis en teknikuniversitato en Budapeŝto, krome li ankaŭ gvidis kemian esploran instituton inter 1954-1968. Li doktoriĝis antaŭ la akademio en 1952. Li okupiĝis ekzemple pri la kaŭĉuko. Li ricevis 2 premiojn Kossuth.

## Memorigiloj 
* premio Schay fondita en 1992

## Verkaro (elekto) 
* *Fizikai kémia* - studenta lernolibro (kunlaboranto)
* *Elméleti fizikai-kémia* (Teoria fizika kemio), - studenta lernolibro (kun Tibor Erdey-Grúz kaj István Náray-Szabó)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hokeo

**Hokeo** estas sporto, pilka ludo, ĉe kiu la pilko (ĉu dura ĉu kaŭĉuka disko) estas puŝata kaj batata per specialaj kurbaj bastonoj t.n. hokeiloj. La regularo de hokeoludoj similas tiun de la piedpilka ludo (futbalo).

## Tipoj 
Estas diversaj tipoj distingaj ĉefe pro la karaktero de la ludejo. Inter ili la ĉefaj kaj plej konataj estas la jenaj:
* Herbohokeo
* Glacihokeo
* Unihokeo
* Radhokeo
* Glitpilkado

Kategorio:Sporto
Oamaru

**Oamaru** (), estas la plej granda urbo en Norda Otago, en la Suda Insulo de Novzelando, kaj la ĉefa urbo en la Distrikto Vaitaki. Ĝi estas je 80 kilometrojn sude de Timaru kaj je 120 kilometroj norde de Dunedin, ĉe la marbordo de Pacifiko, kaj xze la ŝtata aŭtoŝoseo 1 kaj la fervojo *Main South Line* kiu ligas ĝin al ambaŭ. La historia statuso de Oamaru kiel la dua centro en la regiono Otago (post Dunedin) estis lastatempe prenita de Reĝinurbo en Centra Otago. Oamaru estas nune la tria plej granda.

La nomo *Oamaru* derivas el la maoriaj vortoj signife *la loko de Maru* (kompare kun Timaru). La identeco de Maru restas malferma al teorioj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oamaru Whitestone Civic Trust 
* Waitaki District Council
* *Oamaru Harbour* from NZ History online, with Media Gallery 
* Tourism Waitaki 
* Information on Oamaru historical buildings 
* Eric Stubbs 

Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
The Catlins

eta|dekstre|250ra|Mapo de the Catlins
**The Catlins** aŭ *Katlinio* (foje aluditaj kiel **The Catlins Coast** aŭ **Katlina Marbordo**) enhavas areon en la sudorienta angulo de la Suda Insulo de Novzelando. La areo kuŝas inter Balkluto kaj Invercargill, ĉevalrajde sur la limo inter la regionoj Otago kaj Sudlando. Ĝi enhavas la plej sudan pinton de la Suda Insulo nome Slope Point.

## Notoj 
## Referencoj 
* Bishop, D. G. kaj Turnbull, I. M. (kompilistoj) (1996). *Geology of the Dunedin Area*. Lower Hutt, NZ: Institute of Geological & Nuclear Sciences. ISBN 0-478-09521-X.
* Buckingham, R. kaj Hall-Jones, J. (1985). *The Catlins*. Invercargill: Department of Conservation. ISBN 0-477-05758-6.
* *Catlins Walks kaj Tracks Information* (1993). Owaka: Department of Conservation/Te Papa Atawhai.
* Dann, C. kaj Peat, N. (1989). *Dunedin, North and South Otago*. Wellington: GP Books. ISBN 0-477-01438-0.
* Hogan, C. M. (2009) Yellow-eyed Penguin: Megadyptes antipodes . In N. Stromberg (ed.), *GlobalTwitcher.com*. Retrieved 30 September 2010.
* Kirkpatrick, R. (1999). *Bateman Contemporary Atlas of New Zealand: The Shapes of Our Nation*. Auckland: David Bateman Ltd. ISBN 1-86953-408-5.
* Peat, N. (1998). *The Catlins and the Southern Scenic Route*. Dunedin: University of Otago Press. ISBN 1-877133-42-6.
* Tyrrell, A. R. (1989). *Catlins Pioneering*. Dunedin: Otago Heritage Books. ISBN 0-473-07935-6.

## Eksteraj ligiloj 
* Catlins Promotions Association website
* Southern Scenic Route guide  and map  (Department of Conservation)
* Guide to the Hocken Collection's holdings on the Catlins
* Vrako de *Surat*

Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
Norda Otago

[eta|dekstra|350px|La urbo [Oamaru, nord-otaga ĉefa setlejo]]
**Norda Otago** () estas distrikto en Novzelando, kiu kovras la areon de Otago inter Shag Point (kormoranloko) kaj la rivero Vaitaki, kaj etendas interne okcidente tiom for kiom ĝis la vilaĝo Omarama (kiu espertis rapidan kreskon kiel centro por astronomio kaj por glisflugo). La granda orientmarborda urbo Oamaru servas kiel nord-otaga ĉefa centro. La Montoj Kakanui formas la ĉefan montaron kaj plej elstaraj riveroj estas Shag, Waianakarua, Kakanui kaj Vaitaki.

Aliaj urboj kaj setlejoj en la regiono estas Alma, Maheno, Kakanui, Herbert (konata ankaŭ kiel *Otepopo*), Vaianakarua, Hampden, kaj Moeraki, ĉiuj ĉe la suda marbordo de Oamaru.

La ebena marbordo norde de Oamaru havas la setlejojn Hilderthorpe kaj Pukeuri.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Benmore Peak Observatory website 
* retejo de Omarama Glisklubo
* World Altitude Record Attempt 
* Environment Canterbury
* Otago Regional Council
* Waitaki District Council

Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
Aranyosszék (revuo)

**Aranyosszék** [aranjoŝsEk] estis hungarlingva politika, socio kaj ekonomika semajngazeto aperinta en Turda.

## Historio
Ĝia unua numero aperis la 30-an de julio 1932 kaj ĝi ĉesis en decembro 1940.

## Redaktoroj
Respondeca redaktoro estis Ervin Heltmann, ĉefredaktoro Mór Várfalvi (1934–36), kunredaktoro György Dávid (1937-38). De 1935 li ekigis memstaran literaturan suplimenton kun titolo *Irodalmi Melléklet*.

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de gazetoj en hungara lingvo en Rumanio

Kategorio:Hungarlingvaj gazetoj en Rumanio
Golfo Kurio

eta|300px|dekstra|Golfo Kurio
Ĉe la suda pinto de la Suda Insulo de Novzelando, **Golfo Kurio**, en angla *Curio Bay*, estas marborda golfo plej konata kiel loko de ŝtonigita arbaro de antaŭ ĉirkaŭ 180 milionoj da jaroj. Ĝi estas hejmo ankaŭ de kolonio de Flavokula pingveno, eble la plej rara el la pingvenaj specioj, kun proksimume 1600 reproduktaj paroj en la nuna populacio. La areo estas hejmo ankaŭ de la endemia Hektora delfeno, kaj ankaŭ oni observis ĉe la marbordo la aŭstralan balenon. **Golfo Kurio** estas unu el ĉefa allogoj de the Catlins.

eta|maldekstra|upright|ŝtonigita arbaro ĉe Golfo Kurio.

## Bibliografio 
* R. Buckingham kaj J. Hall-Jones. 1985. *The Catlins*. Invercargill: Department of Conservation. ISBN 0-477-05758-6.
* N. Peat . 1998. *The Catlins and the Southern Scenic Route*. Dunedin: University of Otago Press. ISBN 1-877133-42-6.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
Moeraki

**Moeraki** estas malgranda fiŝkaptista vilaĝo ĉe la orienta marbordo de la Suda Insulo de Novzelando. Ĝi estis iam la loko de balenkaptista stacio. En la 1870-aj jaroj, lokaj interesoj deziris, ke ĝi iĝu la ĉefa heveno por Norda Otago kaj oni konstruis fervojan linion, nome Moeraki Branĉo, al la setlejoj kiu malfermiĝis en 1877. Tamen la haveno ne povis konkurenci kun Oamaru kaj manko de trafiko same kiel stabilproblemoj pro malfacila tereno kondukis al la fermo de la fervojo en 1879 post nur du jaroj de operacagado.

## Referencoj 
* Anderson, A. (1983) *When All the Moa-Ovens Grew Cold* Dunedin, NZ: Otago Heritage Books.
* Anderson, A., Allingham, B., & Smith, I. W. G. (1996). * Shag River Mouth: the archaeology of an early southern Maori village*, Canberra, Australia: The Australian National University. .
* Anderson, A. (1998) *The Welcome of Strangers* Dunedin, NZ: Otago University Press. ISBN 1-877133-41-8pb.
* Entwisle, P. (2005) *Taka A Vignette Life of William Tucker 1784-1817* Dunedin, NZ: Port Daniel Press. ISBN 0-473-10098-3.
* Hamel, J. (2001) *The Archaeology of Otago* Wellington, NZ: Department of Conservation. ISBN 0-478-22016-2.
* McLean, G. (1986) *Moeraki* Dunedin, NZ: Otago Heritage Books. ISBN 0-9597723-3-2.

Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
9884 Příbram

'*9884 *Příbram''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Příbram en centra Bohemio, kie okazis, la , la unua fotado de meteorita falo. La analizo de la trajektorio de la meteoro fare de Zdeněk Ceplecha gvidis al la malkovron de kvar meteorŝtonoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Příbram
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Zdeněk Moravec
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Vaitaha pingveno

La **Vaitaha pingveno** (*Megadyptes waitaha*) estas formortinta specio de pingveno el Novzelando malkovrita en novembro 2008.

## Malkovro 
La nova specio estis malkovrita de sciencistoj el la Universitato de Otago kaj el la Universitato de Adelajdo komparante la piedajn ostojn de 500-jaraĝaj, 100-jaraĝaj kaj modernaj specimenoj de pingvenoj. Ili dekomence supozis, ke ĉiuj apartenis al la Flavokula pingveno (*Megadyptes antipodes*), specio kiu estis minacata ekde la homa setlado. Tamen la 500-jaraĝaj ostoj de subfosilioj montris diferencan DNA. Laŭ la enketistestro Sanne Boessenkool, la Vaitahaj pingvenoj estis "ĉirkaŭ 10 % pli malgrandaj ol la Flavokula pingveno. Ambaŭ specioj estas tre proksime rilataj, sed oni ne povas diri ĉu ili havis flavan kronon." "Niaj trovoj demonstris, ke la Flavokulaj pingvenoj de ĉeftera Novzelando ne estas malpliiĝanta resto de iama abunda populacio, sed venis el Ĉeantarkto relative ĵuse kaj anstataŭis la formortintan Vaitahan pingvenon," diris teammembro Dro Jeremy Austin, deputita direktoro de la Aŭstralazia Centro por Antikva DNA.

## Vivejo 
Ĉar lokaj Maorioj ne havas registrojn de tiu diferenca specio, Kvankam estas nune neklare precize kiel la specio iĝis formortinta, Boessenkool diras, ke ili probable estis manĝitaj de setlantoj. "La fakto ke ni trovis tiujn ostojn en arkeologiaj lokoj, vilaĝoj aŭ setlejoj, sugestas, ke ĉasado ludis gravan rolon. La birdoj estis facila celo, facile kapteblaj kaj neniam estis tre multaj el ili." Tiu informo estis publikigita en la scienca gazeto *Proceedings of the Royal Society B*.

## Etimologio 
Tiu pingveno estis nomita laŭ la maoria klano de la Vaitahoj, kies tribaj teroj inkludis la areojn kie oni supozas, ke loĝis la Vaitaha pingveno.

## Referencoj
Kategorio:Sfeniskedoj
Kategorio:Pingvenoj
Kategorio:Sfeniskoformaj
Kategorio:Formortintaj birdoj
Kategorio:Birdoj de Antarkto
Kategorio:Birdoj de Nov-Zelando
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Listo de asteroidoj (15001–16000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 15 001 al 16 000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbitoj estas konfirmitaj; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.

Krom numeron, pluraj el la asteroidoj ricevis nomon.

## Plena listo (15001-16000) 
### 15001-15050 
### 15051-15100 
### 15101-15150 
### 15151-15200 
### 15201-15250 
### 15251-15300 
### 15301-15350 
### 15351-15400 
### 15401-15450 
### 15451-15500 
### 15501-15550 
### 15551-15600 
### 15601-15650 
### 15651-15700 
### 15701-15750 
### 15751-15800 
### 15801-15850 
### 15851-15900 
### 15901-15950 
### 15951-16000 
## Eksteraj ligiloj 
*  *Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (15 001)-(20 000)* – Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 15 001 - 20 000
9991 Anežka

'*9991 *Anežka'''* estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en Ĉeĥa Respubliko.

## Orbito 
Ĝia orbita granda duonakso de 3,2029243 , (kaklulata je la epoko de la ) metas ĝin ĉ.  trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Anežka Moravcová'', avino de la malkovrinto, okaze de ŝia 75-a naskodato.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Zdeněk Moravec
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Assens

**Assens** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Assens (Fueno)** estas komunumo kaj urbo sur la insulo Fueno en Danio.
* **Assens VD** estas komunumo de la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo en Svislando.
** **Assens (stacidomo)** estas fervoja stacio en Assens VD.
Assens VD

**Assens** estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Assens situas en la koro de la regiono nomita Centro de Vaŭdo (france *Gros-de-Vaud*) rekte sude de la distriktĉefurbo Echallens kaj 10 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Laŭzano. La okrienten komunumolimon formas la rivero Talent. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Assens kaj Malapalud, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,35 km², de kiuj 10,7% estas kovritaj de arbaro, 79,1% servas por agrikulturo kaj 9,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Assens limas en nordo al Echallens, en nordoriento al Bottens, en oriento al Bretigny-sur-Morrens, en sudoriento al Morrens, en sudokcidento al Etagnières, en okcidento al Bioley-Orjulaz, kaj en nordokcidento al Saint-Barthélemy.

## Trafiko 
Tra Assens pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 5 de Yverdon-les-Bains al Laŭzano. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 8 kilometrojn sudsudoriente de la komunumo apud Laŭzano. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la mallarĝspura trama fervojlinio de Laŭzano tra Echallens al Bercher.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Assens datiĝas el la jaro 1228 kiel *Ascens*. Dum mezepoko Assens estis senjorujo, kies posedanto plurfoje ŝanĝiĝis. De 1476 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Assens apartenis al la komunuma berna kaj friburga Orbe-Echallens. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Echallens, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo. Kun efiko de la 1-a de januaro 2009, la lima komunumo Malapalud estis integrita al la komunumo Assens.

## Vidu ankaŭ 
* Assens (stacidomo)
* Aliaj lokoj kun la nomo Assens

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Assens

## Bildoj 

Dosiero:Assens - admin.JPG|Komunuma domo de Assens
Dosiero:Assens - village.JPG|Panorama rigardo al la vilaĝo Assens
Dosiero:LEB-Gare-Assens-20.03.2011.jpg|Stacidomo de
9893 Sagano

**9893 Sagano** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kvartalo Sagano (嵯峨野), nord-okcidente de Kioto, kie estas multenombraj famaj temploj, sanktejoj kaj historiaj lokoj. De la 9-a jarcento, vilaoj estis konstruitaj en Sagano far'de la imperiestra familio, aristokratoj kaj kleruloj. Hodiaŭ, estas fama loko por observi ĉerizarbajn florojn kaj acerojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Assens (Fueno)

eta|300px|maldekstra|
eta|300px|maldekstra|
**Assens** estas havenurbo sur la insulo Fueno en la administra regiono Regiono Suda Danio en Danio. Ĝi estas la ĉefloko de samnoma komunumo Assens. Je la 1-a de januaro 2013 ĝi havis 6017 loĝantojn.

## Geografio 
Assens situas ĉe la okcidenta bordo de la dana insulo Fueno ĉe la Eta Belto.

## Trafiko 
La urbo estas atingebla pere de la aŭtovoja ponto trans la Eta Belto de la dana aŭtovojo E20, kiu pasas proksimume 15 kilometrojn nordoriente de la urbo. De la haveno de Assens pramŝipa konekto kondukas al la insulo Bågø.

## Historio 
La urbeto Assens estis fondita en la jaro 1231.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Assens

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo kaj urbo Assens ()

Kategorio:Urboj de Danio
9977 Kentakunimoto

'*9977 *Kentakunimoto'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana nervoĥirurgiisto *Kenta Kunimoto*, fakulo pri urĝeca medicino. Li estas medicina direktoro de la malsanulejo *Kitamurayama'' en gubernio Jamagata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Rhizopus stolonifer

***Rhizopus stolonifer*** estas specio de fungo, kiu formas ŝimon sur pano, sur Radiklegomo aŭ sur frukto. Ĝi estas tutmonda saprofito. Ĝi estas ankaŭ parazita kaj formas molan ŝimon.

*Rhizopus nigricans* estas sinonimo de *Rizopus stolonifer* var *stolonifer*

## Priskribo 
La fungo vivas ĉefe en anamorfa formo. Teleomofo okazas nur en malfacila situacio.

### Anamorfo 
[eta|maldekstra|Micelio [Sporangio, stolono kaj rizoido]]
Sporangiosporoj grandas ĉirkaŭ 8 X 10 µm kaj sporangio grandas 100 X 350 µm.

### Teleomorfo 
eta|maldekstra|Ĝermado de la zigosporo kaj formado de sporangio
Ĝi estas heterotala. Zigosporo grandas 103 X 180 µm. En zigosporo okazas dukerna fazo kaj poste mejozo por formi novajn sporangiojn.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Fungospecioj
Kategorio:Mukoraloj
9898 Yoshiro

'*9898 *Yoshiro'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Yoshiro Yamada'', eminentan popularigiston de astronomio en Japanio. Li laboris ĉe la Nacia Astronomia Observatorio de Japanio kiel oficisto pri publika komuniko, kaj ankaŭ en muzeoj en Sagamihara, Jokohamo kaj Tokio. Li tradukis al japana lingvo la libron de Donald K. Yeomans pri la .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Bercher

**Bercher** estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Bercher situas sur molasa altebenaĵo en nordoriento de Centro de Vaŭdo en la Vaŭda Mezlando. Ĝian orientan komunumolimon formas la rivero Mentue. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bercher kun la kvartalo Jalet en sudo kaj la vilaĝeto Le Martinet en nordoriento apud la bordo de Mentue.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,25 km², de kiuj 24,5% estas kovritaj de arbaro, 58,1% servas por agrikulturo kaj 16,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bercher limas en nordo al Oppens, en nordoriento al Ogens, en oriento al Montanaire, en sudoriento al Boulens, en sudokcidento al Fey, kaj en okcidento al Rueyres.

## Trafiko 
La komunumo Bercher situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj trafikvojoj. Tra al komunumo pasas konekta vojo de Echallens al Ogens kaj vojoj al Bioley-Magnoux kaj Rueyres. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de proksimume 15 kilometroj nordokcidente de la komunumo apud Yverdon-les-Bains. En Bercher situas la finhaltejo de la mallarĝspura trama fervojlinio de Laŭzano tra Echallens al Bercher.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bercher datiĝas el la jaro 1154 kiel *Berchiaco*. Dum mezepoko Bercher estis la centro de senjorujo, al kiu apartenis la vilaĝoj Rueyres, Fey kaj Saint-Cierges. La senjorujo apartenis al la senjoroj de Cossonay, kiuj ĝis submetis en la jaro 1299 al la episkopo de Laŭzano. Post la formorto de la familio de Cossonaj estiĝis konflikto pri la senjorujo inter Jean de Chalon-Arlay kaj Aymon de La Sarraz. Surbaze de juĝo de la Duko Amadeo la 8-a de Savojo la senjorujo estis koncedita al La Sarraz. Ekde la jaro 1420 la senjorujo estis rekte submetita al la dukoj de Savojok, kiuj ĝis koncedis kiel feŭdo alo Humberto de Glérens. Surbaze de edziĝo la havaĵo transiris al Claude Dortans, kies idoj ĝin herdigis en la jaro 1683 al Georges de Saussure. En la jaro 1712 la senjorujo sub la berna regado estis levita al la rango de baronlando favore al Jean-Louis de Saussure. La loko ricevis subvoktan tribunalon kaj apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la Voktejo Yverdon. Poste ĝi apartenis ĝis 1803 al la Distrikto Moudon kaj tiam ĝis 1960 al la Distrikto Echallens, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bercher (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bercher 

## Bildoj 

Dosiero:LEB-Hangar-Bercher-20.03.2011.jpg|Finhaltejo de la mallarĝspura fervojlinio Laŭzano-Echallens-Bercher
Dosiero:Bercher ecole.jpg|Malnova lernejo de Bercher
(9896) 1996 BL17

**(9896) 1996 BL17** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita  elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Vitroharmoniko

[eta|Vitroharmoniko en la Unterlinden-Muzeo je [Colmar]]
**Vitroharmoniko** estas frotidiofono, kiun en 1761 evoluigis Benjamin Franklin. Ĝi okupis en la historio de la muziko elstaran pozicion, estas tamen nuntempe plejparte forgesita. Por la tongenerado servas diversgrandaj vitrosonoriloj enŝovita unu en la alian, kiuj troviĝas sur komuna horizontala akso, kiun muzikisto rotaciigas per pedalo. Li ludas la vitroharmonikon per tuŝado de la sonorilaj randoj per malseka fingro. La tonamplekso de la kromate agordita vitroharmoniko estas du kaj duono ĝis kvar oktoj. Variaĵo estas klava vitroharmoniko kun klavaro kaj meĥaniko por arĉado de la vitroj.

## Eksteraj ligiloj 
* Notoj kaj aŭddosieroj por la verkoj deMozart por vitroharmoniko Adaĝo en c-minoro KV 617 kaj Adagio in C-Dur KV 617a(KV356) ĉe IMSLP
* YouTube, Mozart: Adaĝo kaj rondelo c-minoraj por vitroharmoniko (KV 617) – filmeto, 10:27&nbsp;min.
* Vitroharmoniko Benjamin Franklin
* http://www.glasharmonika.at/
* http://www.glasharmonika.de/ Glasharmonika von Sascha Reckert
* Historio de la vitroharmoniko .

Kategorio:Idiofonoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Miksitaj pikloj

[eta|Miksitaj pikloj: [papriko, arĝentcepetoj, florbrasiko, karotoj kaj kukumetoj]]
**Miksitaj pikloj** estas acideta almanĝaĵo el diversaj fruktoj kaj legomoj kiuj estas marinitaj kun kapsikoj kaj aliaj spicoj en akregusta vinagro.

La angloj ofte uzas tiun de origine orienthindian manĝaĵon kaj preparis ĝin por forkomerci, kiel ankaŭ la nordamerikanoj. La ingrediencoj estas diversaj, kiel kukumetoj kaj cepetoj, verdaj fazeoloj, junaj maiz-spadikoj, florbrasiko kaj similaĵoj.

Kategorio:Kuirarto
Kategorio:Brita kuirarto
Kategorio:Legomoj
Kategorio:Manĝaĵoj
9897 Malerba

'*9897 *Malerba''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la stacio Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la unuan italan kosmonaŭton Franco Malerba, anon de la kosma misio STS-46 en la kosmopramo Atlantis inter la 31-a de julio kaj la . Li poste laboris en la disvolvo de novaj kosmaj agadoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Ulisse Munari
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Universitato de Otago

La **Universitato de Otago** (; ) estas universitato en Dunedin, Novzelando, nome la plej aĝa en la lando. Ĝi havis ĉirkaŭ 21,000 studentojn dum 2011.

La universitato havas la plej altan averaĝe enketokvaliton en Novzelando kaj estas dua nur post la Universitato de Auckland laŭ nombro de akademiaj sciencistoj dungitaj. Ĝi estis pinte en la taksado fare de la ŝtata evaluado en 2006.

Fondita en 1869 de komitato inkludanta Thomas Burns, la universitato malfermiĝis en julio de 1871. Ties moto estas "Sapere aude" ("Kuraĝi saĝuli"). (La Universitato de Novzelando sekve adoptis la saman moton.) El 1874 al 1961 la Universitato de Otago estis parto de la Universitato de Novzelando, kaj faris gradojn je ties nomo.

Otago estas konata pro sia studenta vivo, partikulare de kunloĝantoj en etaĝoj, kiuj estas ofte en malnovaj sub-standardaj hejmoj. La kromnomo *scarfie* derivas el kutimo vesti skarpoj dum la malvarmaj sudaj vintroj.

## Referencoj 
* Boutell's Heraldry, 1970 Eldono UK.

## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Otago, retejo
* Otago University Students' Association
* OUSA Clubs and Societies Centre 
* General outline of Burns, Hodgkins, and Mozart Fellowships
* Pri Bose–Einstein Condensate
* Otago University, disĉiplaj profiloj 

Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
Kategorio:Novzelandaj universitatoj
9892 Meigetsuki

'*9892 *Meigetsuki''''' estas malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

Ĝi estas proksima de la  5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ la taglibro « Meigecuki » (japane : 明月記) verkita en la 13-a jarcento de la fama japana poeto Fujiwara-no-Teika (1162–1241), kiu entenas detalojn pri multenombraj astronomiaj eventoj, inklude la supernovao SN 1054.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
9900 Llull

'*9900 *Llull'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la hispana astronomo Manolo Blasco elde la Astronomia Observatorio de Majorko en Costitx (Majorko, Balearoj, Hispanio)

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Ramon Llull (1232 — 1316), verkisto, filozofo, mistikisto, misiisto kaj scienculo naskiĝinta en Majorko. Inter liaj pli ol 265 verkojn kaj traktatoj, lia *Tractatus Novus de Astronomia'', skribita en Parizo ĉirkaŭ 1297, adoptas la ideojn de Ptolemeo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Novzelandaj ĉeantarktaj insuloj

La **Novzelandaj ĉeantarktaj insuloj** () estas kvin plej sudaj grupoj de la Novzelandaj eksteraj insuloj. Ili estas kolektive konsiderataj kiel Monda heredaĵo de Unesko. Plej el la insuloj kuŝas ĉe la suda bordo de la tre submerĝa kontinento centre en Novzelando nome Zelandio, kiu separiĝis el Aŭstralio antaŭ 60-85 milionoj da jaroj kaj el Antarkto antaŭ inter 130 kaj 85 milionoj da jaroj.

Ĝis 1995, sciencaj enketistoj estis setlitaj konstante ĉe meteorologia stacio en Kampbelinsulo. Ekde tiam, la insuloj estis neloĝataj, sed ili estas regule vizitataj de sciencistoj kaj turistoj. La insuloj estas la jenaj:

* Antipodaj Insuloj: ĉefa insulo, plus Boloninsulo, Windward-jnsuloj, insuloj Orde Lees, Leeward kaj Suda Insuleto, plus minoraj rokoj
* Aŭklandoj: Aŭklanda Insulo, Adams, Insulo Disappointment, Insulo Enderby, Insulo Ewing kaj Insulo Rose, plus minoraj rokoj
* Baŭnti-Insularo: du malgrandaj grupoj de insuletoj, nome Okcidenta Grupo kaj Orienta Grupo, plus minoraj rokoj
* Kampbela Insularo: Kampbelinsulo, nome ĉefa insulo, plus kelkaj minoraj rokoj kaj malgrandaj insuletoj ĉirkaŭ Kampbelinsulo, inklude la plej sudan pinton de Novzelando, nome Insulo Jacquemart
* Insuloj Snares / Tini Heke: Nordorienta Insulo, Alta Insulo, Insulo Broughton, Alert Stack, Tahi, Rua, Toru, Wha, kaj Rima, plus minoraj rokoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Subantarctic islands, Department of Conservation
* UNESCO classification for the sub-antarctic islands
* Castaways: Wrecked on a subantarctic island , Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand

Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
Megadipto

Megadipto estas fonetika adapto de la latina scienca nomo de birdogenro. ***Megadyptes*** (etimologie "granda plonĝanto") estas genro de pingveno kiu konsistas el du specioj, *Megadyptes antipodes* (Flavokula pingveno) kaj la formortinta *Megadyptes waitaha* (Vaitaha pingveno). Ambaŭ specioj havis aŭ havas teritoriojn sude de Novzelando. Kiam la Vaitaha pingveno iĝis formortinta tuj post la alveno de la homoj (maorioj) al Novzelando, la Flavokula pingveno okupis partojn de ties iama teritorio.

## Specioj
* Megadiptoj *(Megadyptes)* 
** Antipoda megadipto *(Megadyptes antipodes)*, Flavokula pingveno
** Vaitaha megadipto, *Megadyptes waitaha* (formortinta)

Kategorio:Sfeniskedoj
Kategorio:Pingvenoj
Kategorio:Sfeniskoformaj
Kategorio:Formortintaj birdoj
Kategorio:Birdoj de Antarkto
Kategorio:Birdoj de Nov-Zelando
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Hermeneŭtika cirklo

[300px|eta|Hermenutika cirklo laŭ
[Hans-Georg Gadamer kiu sentencis: *"Kion oni celas kompreni estas jam parte komprenita"*.]]

La **hermeneŭtika cirklo** difinas la cirklan procedon kiu fundas la interpretan agon. La esprimo referencas al la hermeneŭtiko, kiu en filozofio pritraktas la teorion de la interpreto (el la antikva greka: "ἑρμηνευτική τέχνη" - *hermeneutikè tèchne*, arto aŭ tekniko de la interpreto).

## El la partoj al la tuto kaj el la tuto al la partoj 
La cirkla movado de la interpreto konsistas en *“starti el la partoj kiuj konstituas la tekston interpretotan al la tuto kaj, inverse, el la tuto al la partoj."*

Kiam studulo alproksimiĝas al teksto por ĝin interpreti, lia menso ne estas tute vakua kaj libera je historia kaj kultura medio kiu ĝin formis laŭlonge de la jarcentoj. Tiu "ideala tuto", tial, intervenas eĉ en la komenco de la analizo kaj lin kondiĉas, ĉar tio jam lin stampis je si. La kritiko, do, estas influata de la historia kaj psikologia medio en kiu ĝi disvolviĝas, tiel ke ĝi estas la produkto de la cirkla surmetiĝo de nocioj.

Aliflanke okazas senpaŭza interŝanĝo inter la sciaĵoj ĵus konataj kaj tiuj ankoraŭ nekonataj, nome "la partoj", kiuj siavice intervenas por modifi la amplekson de la scio, nome "la tuto".

## Historio de la koncepto pri hermeneŭtika cirklo 
Friedrich Schleiermacher estis la unua, en la nuna epoko, kiu okupiĝis pri la konsisto kaj cirkla naturo de la kompreno de teksto.

La sama koncepto, sed per aliaj vortoj kaj apenaŭ aludata, jam aperis en la helenisma filologio.

Aparta intereso pro la hermeneŭtika cirklo, sed per aliaj vortoj, estis esprimita de la bibliaj ekzegezistoj ekde la epoko de la Katolika reformo

La termino estis forĝita de Wilhelm Dilthey en *Origino de la hermeneŭtiko* (Die Entstehung der Hermeneutik 1900) kaj estis reprenita en la 20-a jarcento de diversaj filozofoj kaj kritikistoj inter kiuj Martin Heidegger (1927) kaj Hans-Georg Gadamer (1960).

## Notoj 
## Bibliografio 
* Nicola Abbagnano, *Dizionario di filosofia,* UTET, Torino 1971 (dua eldono).
* F. Brezzi, *Dizionario dei termini e dei concetti filosofici,* Newton Compton, Romo, 1995.
* Centro Studi Filosofici di Gallarate, '*Dizionario dei filosofi,* Sansoni, Firenze, 1976.
* *Enciclopedia Garzanti di Filosofia,* Garzanti, Milano 1981.
* E.P. Lamanna / F. Adorno, *Dizionario dei termini filosofici*, Le Monnier, Firenze, (represo 1982).
* Pablo Rico Gallegos, *La Praxis Posible: Teoría e Investigación para la Práctica Docente* (2001), México.
* Schön, Donald Alan (1983). The Reflective Practitioner: How Professionals Think In Action. New York: Basic Books. ISBN 0-465-06874-X.

## Vidu ankaŭ 
* interpreto
* Semiotiko
* Hermeneŭtiko
* Ekzegezo
* Metodo historia-kritika
* Rilatoj inter scienco kaj religio

Kategorio:Kristanaj terminoj
Kategorio:Literatura kritiko
Kategorio:Filozofia metodiko