open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Inman Line

**Inman & International Steamship Company**, malpli formale konata kiel **Inman Line**, estis brita navigacia kompanio fondita de William Inman en 1850. Kune kun White Star Line kaj Cunard Line, ĝi estis unu el la tri plej gravaj britaj, pasaĝerŝipaj kompanioj de la dua duono de la 19-a jarcento. La kompanio estis famkonita pro sia uzado de novaj tekninoj. Pro financaj problemoj, la kompanio estis likvidita en 1886, kaj ĝiaj bienoj estis reaĉetitaj de la usona, filadelfia kompanio American Line.

La du plej bonaj ŝipoj de Inman estis la *SS City of New York* kaj la *SS City of Paris*.

Kategorio:Navigaciaj kompanioj
Kategorio:Britaj firmaoj
Universala voĉdonrajto

dekstra|eta|250ra|Universala voĉdonrajto implicas, ke ĉiu civitano rajtu voĉdoni.
dekstra|eta|250ra|
**Universala voĉdonrajto**, aŭ **ĝenerala voĉdonrajto**, estas la rajto, laŭ kiu ĉiu plenkreska civitano de iu ŝtato rajtas voĉdoni, sendepende de raso, sekso, kredoj aŭ socia statuso.

Historie, en la unuaj modernaj demokratioj rajtis nur malmultaj homoj esprimi sin pri la elektado de parlamentanoj - ekzemple, en Britio rajtis voĉdoni nur virseksaj landproprietuloj kun sufiĉe vastaj terenoj. En ĉiuj modernaj demokratioj, oni progrese konsentis al kreskanta nombro da homoj la voĉdonrajton. En la 19-a jarcento aperis movadoj rilate al "universala virseksa voĉdonrajto", tio estas voĉdonrajto por ĉiuj viroj, sendepende de socia statuto. Universala voĉdonrajto poste etendiĝis al virinoj en la 20-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Sekreta voĉdonado
* Deviga voĉdonado
* Balotsistemo
* Vira voĉdonado
* Virina balotrajto

Kategorio:Homaj rajtoj
Kategorio:Baloto
Karel Bendl

**Karel Bendl** (naskiĝis la 16-an de aprilo 1838 - mortis la 20-an de septembro 1897) estis ĉeĥa komponisto kaj korusestro.

Li agis en Bruselo, Amsterdamo kaj Parizo, post reveno al Prago li fariĝis direktoro de la fama koruso Hlahol.

Li verkis entute 9 operojn (*Lejla*, *Břetislav a Jitka*, *Starý ženich* k.a.), 12 grandajn komponaĵojn por koruso kaj orkestro, pianokomponaĵojn, kantojn, baleton *Česká svatba* kaj la unuan ĉeĥlingvan opereton *Indiánská princezna*.

eta|160px|maldekstra|Monumento de Karel Bendl en Prago

Kategorio:Ĉeĥaj muzikpedagogoj
Kategorio:Ĉeĥaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Ĉeĥaj operkomponistoj
Kategorio:Romantikaj komponistoj
Kategorio:Ĉeĥaj dirigentoj
János Sylvester

**SYLVESTER János**, *Erdősi Sylvester* (silvester) estis hungara humanista sciencisto, Biblio-tradukisto naskita en Szinérváralja ĉirkaŭ en 1504 kaj mortinta en ? antaŭ 6-a de majo 1552. eta|La titolpaĝo de la Nova Testamento, tradukita al la hungara de János Sylvester

## Biografio 
En 1526–27 Sylvester studis en Krakovo, kie li ekkonis la ideojn de Erasmo. En 1529 li studis en Universitato Wittenberg. En 1534 li ekservis ĉe Tamás Nádasdy kaj translokiĝis en Újszigeton . Tie li instruis kaj gvidis la presejon. Tie li restis ĝis 1543 kaj de aŭtuno 1534 ĝis 1536 li denove studis en Wittenberg. De la fino de 1543 aŭ komenco de 1544 li instruis en la universitato de Vieno unue hebrean, poste grekan lingvojn. En sia gramatiklibro aperinta en 1539 li estis tiu, kiu unue esploris sciencbaze la hungaran lingvon. La plej grava lia verko estas la traduko de Nova Testamento laŭ la teksto de Erasmo, sed li surbazis sin ankaŭ al originalan grekan tekston. Tiu ĉi prepariĝis en la unua hungara presejo (Újsziget, 1541) kiu estis la unua hungarlingva libro presita en Hungario.

## Verkoj ĉefaj 
* Grammatica Hungarolatina (Sárvár-Újsziget, 1539);
* Új Testamentum (faksimila eldonaĵa de Béla Varjas Bp., 1960).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Sylvester, J
Sylvester, J
Haleluja

[250px|eta|250px|eta|[hebree: *halleluja*]]
[eta|Eltiraĵo de la [Pesaĥo|pesaĥa Hagado sur paĝo konservita en la Kairo Genizah, kun la vorto "Halelujah" elstarigita en la centro]]
[eta|„Haleluja!“ el *[Mesio (oratorio)|Mesio* de Händel]]
**Haleluja** estas la esperanta transskribo de la hebrea *halelu-Jáh*, kiu kunmetiĝas el la imperativo plurala de *halal* (hebrea por "glori, laŭdi") kaj *Jah*, la mallongigo de la Di-nomo Javeo (יהוה = JHVH). Laŭvorta traduko: *Gloru Jah!*

La latina formo **Alleluia** reiras al la greka transskribo (la Greka alfabeto ne havas "h", sed nur skribas la diakritan signon).

La elvoko troviĝas 24-foje en la Psalmaro de la hebreaj skriboj (104,35; 105,45; 106,148; 111,1; 112,1; 113,1.9; 115,18; 116,19; 117,2; 135,1.3.21; 146,1.10; 147,1.20; 148,1.14; 149,1.9; 150,1.6). La Psalmoj 113-118 krome estas konatoj kiel halel-psalmoj.

Halelu-Jáh troviĝas en greka formo pluajn 4 fojojn en la Nova Testamento en la Apokalipso de Johano (19,1-6).

La *haleluja* precipe estas intense uzata en la karismaj eklezioj samkiel la pentekostaj komunumoj je la gloraltigaj diservoj, popularaj precipe en Usono kaj Afriko. (Vd. ankaŭ Javeo).

En la evangela-lutera liturgio la *haleluja* estas uzata kiel kantado de la komunumo post la epistolo.

En la katolika Liturgio la *haleluja* kun enmetita psalmo- aŭ Kristo-eldiro estas ero de la proprio: la solena salutado de la evangelio, laŭokaze krome ties finaĵo.

En la karesmotempo mutiĝas la *haleluja* en la rito romana kaj estas anstataŭata per trakto, ĝis kiam ĝi unuan fojon solene eksonas antaŭ la evangelio de la paskonokto. Je speciale solenaj okazoj kiel ekz. pasko ĝi estas kompletigata per sekvenco. En la bizanca rito de la orientaj eklezioj tamen oni daŭre kantas ĝin.

## Vidu ankaŭ 
* ordinariumo, introito
* gradualo, ofertorio, komunio

* Hallelujah de Leonard Cohen
* Halel
* psalmo 150

Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Judismo
Kategorio:Liturgio
Kategorio:Hebreismo
Kategorio:Salutado
Kategorio:Gregoria ĉanto
Kategorio:Biblia temo
Tápiószecső

**Tápiószecső** (tApiOseĉO) estas grandvilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Nagykáta. **Tápió** estas rojo, alfluanto de rivero Zagyva.

## Bazaj informoj 
* Areo:39&nbsp;km²
* Loĝantaro: 6370
* Poŝtkodo: 2251
* Telefonprefikso: 29
eta|Preĝejo de Tápiószecső
## Situo 
Tápiószecső situas sur ebenaĵo, laŭ la ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Nagykáta-Szolnok, inter urboj Gyömrő kaj Nagykáta. La ĉefurbo estas 48 km-ojn for.

## Historio 
El la bronzepoko oni trovis tie terfortikaĵon. La unua skriba mencio devenis el 1263. En la 15-a jarcento Tápiószecső iĝis kampurbo. Dum la turka erao la vilaĝo ne senhomiĝis. La katolika preĝejo en la 17-a j.c. konstruiĝis. En 1874 la fervojo ekfunkciis. En 1914 vilaĝdomo konstruiĝis.

Apartenas al Tápiószecső ankaŭ domaro **Magdolnatelep** havanta apartan fervojan haltejon.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo Sankta Nikolao (Tápiószecső)
* fiŝista lago 

Kategorio:Grandvilaĝoj en Hungario
Malpura bombo

La **malpura bombo** (ankaŭ nomata **radioaktiva bombo**) konsistas el tradicia eksplodaĵo kaj radioaktivaĵo. Ĝi disŝprucas radioaktivan materialon en la ĉirkaŭon dum la eksplodo.

Eblaj radioaktivaj izotopoj povas esti americio 241, kaliforniumo 252, cezio 137, kobalto 60, iridio 192, plutonio 238, stroncio 90. Tiujn izotopojn oni uzas jam en laboratorioj aŭ havas iun medicinan uzon, tiel ili estas relative facile akireblaj.

Fakte eksplodigo de tia malpura bombo fare de teroristoj ankoraŭ ne okazis, kvankam ili jam sukcesis ŝteli kelkfoje radioaktivan materialon.

la atentigo, timigo pri uzo de malpura bombo multfoje servas celojn de la politikistoj (akceptigo de pli da kontrolo en la privata sfero).

## Vidu ankaŭ 
* improvizita eksploda aparato
* eksploda zono

Kategorio:Bomboj
Kategorio:Nuklea armilo
Prefaco (diservo)

La **prefaco** (latine: praefatio - "enkondukvortoj", "antaŭpreĝo") estas parto de la katolika kaj lutera liturgio de meso (kun komunio), tuj antaŭ la Sanctus. La prefaco apartenas al la proprio, la ŝanĝebla parto de la liturgio, ĝi varias laŭ festoj kaj festotempoj. Ekz. ekzistas prefacoj por la kristnasktempo, por Epifanio, por rekviemoj, la prefaco de la Sankta Triunuo, la ordinara prefaco por mesoj sen propra prefaco kaj aliaj.

La prefaco komencas per la alterna kanto:
Sacerdoto: *La Sinjoro estu kun vi.*
Komunumo: *Kaj kun via spirito.*
Sacerdoto: *Leviĝu viaj koroj!*
Komunumo: *Ni havas ilin ĉe la Sinjoro. / Ni lvas ilin al la Sinjoro.*
Sacerdoto: *Ni danku al la Sinjoro, nia Dio.*
Komunumo: *Tio estas inda kaj justa.*

Poste sekvas la vera prefaco, komencante per la frazo *Vere estas inde kaj juste, ke ni danku al vi, ĉiopova Patro, ĉiam kaj en ĉiu loko, per Kristo, nia Sinjoro...*. Sekve de la liturgireformo oni enigis aliajn, similajn enkodukfrazojn.

Kategorio:Diservo
Kategorio:Liturgia preĝo
Epistolo

eta|225px|Epistolo al la Galatoj
**Epistolo** (greke ἡ ἐπιστολή *hē epistolē*, latine *epistula*, "letero") estas vorto pruntita el la latina por "letero", uzata por letertekstoj altrangaj, speciale por la apostololeteroj de la biblio, samkiel por liturgia mallongigo por konkretaj bibliaj tekstalineoj legendaj en la diservo.

La elekto de la alineoj por la legado je la unuopaj dimanĉoj kaj festotagoj sekvas en la evangeliaj eklezioj la "perikopan ordon", en katolikaj diservoj la "legordo".

## Epistolo en la liturgio 
Kiel epistoloj en la liturgia senco oni nomas ekde la 12-a jarcento tiujn ĉi bibliajn tekstalineojn (perikopojn), kiujn oni elprenis je la dimanĉoj kaj festotagoj escepte de la pentekosta dimanĉo pokaze el la apostolaj leteroj de l‘ Nova Testamento, je la semajntagoj tamen ankaŭ el la skriboj de la Malnova Testamento escepte la psalmojn (komparu gradualo) kaj deklamis dum la diservo en la t.n. Unua Legado, dum kiam tekstoj el la Evangelio (evangeliaj perikopoj) estis rezervitaj por la Dua Legado.

Registroj de la epistoloj kaj evangeliaj perikopoj laŭ la ordono de la eklezia jaro komence estis aldonitaj la bibliajn plentekstojn kaj ekde la 6-a/7-a jarcento ellaboritaj kiel apartaj legaĵaroj kun prezentado de la legendaj alineoj. Tie la epistoloj estis enprenitaj en la epistolaro kaj la evangeliaj alineoj en la evangeliaro, kiuj ekzistis ankaŭ kiel apartaj libroj. Tiaj kompletaj aŭ partaj legaĵaroj pli kaj pli anstataŭis la bibliajn plentekstojn kiel propono por la diserva legado, tamen dum la paso de la malfrua mezepoko ili siaflanke pleje estis forpuŝitaj per la meslibro, en kiu la legaĵaro estis unuigita kun pluaj liturgiaj libroj kiel la sakramentaro kaj la gradualo vereint wurde.

La legado de la epistolo en la katolika mescelebrado havas ĝis nuntempe malpli altan rangon ol la evangelio, en kiu "la Sinjor‘ mem parolas". Tio ĉi estas rezervata al diakono, anstataŭe presbitero. Ĝi estas honorita per kandeloj kaj incenso kaj enkondukata aŭ finita per haleluja kiel saluto por Kristo, kies ĉeesto dum la evangelio oni kredas. Por la festaj kaj dimanĉaj evangelioj ofte ekzistas altvalora evangeliaro, ankaŭ la mezepokaj evangeliaroj ofte estis pli pompe ornamitaj kompare kun la epistolaroj. La epistolojn tamen kutime deklamis lektoroj el la ordinara legaĵaro aŭ meslibro, aparta epistolaro ne plu estas kutima.

## Epistolo kiel poezia speco 
La versepistolo spertis ekde la antikvo diversajn formadojn kiel literatura speco de instruema, satira aŭ erotika enhavo kaj ŝatata formo de laŭokaza poetado. Al la verkoj de la sveda nacia literaturo apartenas la kantokolekto *Fredmans epistlar* („Epistoloj de Fredman“) de la sveda poeto kaj komponisto Carl Michael Bellman († 1795), kiu per ĉi tiu kolekto parodie ekligas al la epistoloj de la apostolo Paŭlo.

## Epistolaj verkoj
* *Heroides* de Ovidio

Kategorio:Nova Testamento
Kategorio:Liturgio
Aftonbladet

***Aftonbladet*** (esperante: "vespera folio") estas sveda, populara gazeto fondita de *Lars Johan Hierta* en 1830 dum la modernigo de Svedio. Hodiaŭ, la gazeto difinas sin kiel socialdemokrata, kaj estas la plej grava ĉiutaga gazeto en la tutaj skandinavaj landoj (laŭ Tidningsstatistik AB, sveda statistikagentejo). En 2006, la gazeto havis averaĝe 1 425 000 ĉiutagajn legantojn.

## Historio 
Kiam ĝi aperis en 1830, la gazeto celis fariĝis populara kaj precipe kritikis la novan svedan reĝon Karlon la 14-an Johanon. La reĝo ĉesigis la presadon de la gazeto, kaj malpermesis ĝin. Rapide aperis dua gazeto titolita *Det andra Aftonbladet* ("La dua Aftonbladet"), kiu estis same malpermesita. La gazeto renomiĝis entute je 26 fojoj, antaŭ ol esti akceptita de la reĝo.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()

Kategorio:Svedaj gazetoj
Kategorio:Svedlingvaj gazetoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1830
Gáspár Károlyi

**KÁROLYI Gáspár**; *Károli* hungara verkisto, tradukisto (Nagykároly, ĉirkaŭ 1529 – Vizsoly, 1591).

## Biografio 
Lia familinomo estis *Radics*. Post studoj en Wittenberg kaj Svislando li revenis hejmen en 1556. Ekde 1559 ĝis sia morto li estis pastro en Gönc. Por mallonga tempo en 1584 li translokiĝis al Tállya. Sian ĉefverkon, la unuan kompletan hungarlingvan Biblion li faris helpe de kunlaborantoj. Ili komencis la laboron en 1586. La presadon faris Bálint Mantskovits, kiun oni koloniigis kune kun sia presejo al Vizsoly. La verko - kune la apokrifaj bibliaj libroj - eliĝis el presejo en julio 1590 nur en 7-8000 ekzempleroj. Ĝian duan kaj trian eldonaĵojn prizorgis Albert Szenczi Molnár (Hanau, 1608; Oppenheim, 1612). La 1661-an eldonaĵon oni finis en Koloĵvaro kaj tiu aperis sen la apokrifaj libroj. Post tiu faris lingvajn kaj stilajn korektojn ankaŭ Miklós Tótfalusi Kis. Ĝi aperis en pli ol 100 eldonaĵoj kaj havis grandan influon ne nur al eklezia, sed ankaŭ al la laika poezio kaj prozo.

## Novaj eldonaĵoj 
* *Két könyv* (Magyar irodalmi ritkaságok V. Bp., 1931);
* * A vizsolyi biblia elöljáró beszéde* (Az Ajánlás teljes szövege Ineze Gábor előszavával). Bp., 1940);
* K. válogatott művei (Vargha Balázs gondozásában Magyar könyvtár, Bp., 1958).
* *Szent Biblia Azaz Istennek Ó és Új Testamentomában foglaltatott egész Szent Irás* http://mek.oszk.hu/00100/00161
* ''Szent Biblia Azaz Istennec O ÉS Uy Testamentomanac prophetac és apostoloc által megíratott szent könyvei http://mek.oszk.hu/06500/06546

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

K
Kategorio:Tradukistoj de la Biblio
Tápiószele

**Tápiószele** [tApiOsele] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Nagykáta. **Tápió** estas rojo, alfluanto de rivero Zagyva, la tuta loknomo signifas: vento de Tápió.
eta|maldekstre|Aerpanoramo pri Tápiószele

## Situo 
Tápiószele situas sur ebenaĵo, laŭ la ĉefvojo Budapeŝto-Nagykáta-Cegléd, laŭ la fervojo Budapeŝto-Nagykáta-Szolnok inter Újszász kaj Nagykáta. Tiu lasta urbo troviĝas 15, Cegléd 20, Újszász 23, Szolnok 34, Budapeŝto 77 km.

## Historio 
Oni trovis restaĵojn el la neolitiko kaj de skitoj. La unua skriba mencio devenis el 1219. Pro la tataroj kaj turkoj la vilaĝo senhomiĝis, en 1723 refondiĝis. En 1914 vilaĝdomo konstruiĝis. La iama grandvilaĝo urbiĝis en 2009.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika (parte gotika) Preĝejo Naskiĝo de Maria (Tápiószele), en la 18-a jarcento barokiĝis, baldaŭe pligrandiĝis
* Kalvinana preĝejo (Tápiószele) de 1900
* klasikisma luterana preĝejo (Tápiószele) de 1825
* Kastelo de Tápiószele

## Famuloj 
* en Tápiószele naskiĝis:
** aktoroj Marcsa Simon kaj Ferenc Táray
** biokemiisto Mihály Gerendás
** László Tóth (historiisto)
** Albert Miller (inĝeniero)

## Fontoj 
* distancoj
eta|maldekstre|Domo en Tápiószele
eta|Muzeo en Tápiószele

Tapioszele
Kategorio:Vinvilaĝoj
Nova Nederlando

[maldekstra|eta|250px|Mapo de Nova Nederlando ([1650)]]
**Nova Nederlando** (, ) estis kolonia teritorio ĉe la orienta bordo de Nord-Ameriko en la 17-a jarcento. La teritorio teorie etendiĝis el la 38-a ĝis la 45-a latitudaj gradoj, kaj estis malkovrita de la Nederlanda Okcidenthinda Kompanio kaj de la ŝipestro Henry Hudson en 1609. Ĝi estis sekve esplorita de Adriaen Block kaj Hendrick Christiaensz ekde 1611 ĝis 1614. La rezultinta mapo ellaborita en 1614, prezentita en Eŭropo, proklamis Novan Nederlandon kiel novan terenon de la Nederlanda Respubliko.

Ĝi estis unue privata proprietaĵo, kaj oficiale fariĝis provinco de Nederlando en 1624. La norda landlimo estis tiam reviziita al la 42-a latituda grado, pro la ĉeesto de Anglio pli norde. En 1674, post pluraj militoj, la traktato de Westminster definitive cedis Novan Nederlandon al Anglio.

Kategorio:Eksaj landoj de Nordameriko
Kategorio:Eksaj kolonioj de Nederlando
Kategorio:Historio de Usono
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1600-1609
Kategorio:Aperis en 1609
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1660-1669
Kategorio:Malaperis en 1667
Mulholland Drive (muzikalbumo)

**Mulholland Drive** estas disko (Milan/Universal/ULM CD 198 500-2) aperinta en 2001, sur kiu estas registrita la filmomuziko de la filmo Mulholland Drive de David Lynch. Muzikon plejparte komponis **Angelo Badalamenti**, **David Lynch** kaj **John Neff**.

## Enhavo 
dekstra|250px|Mulholland Dr. (KD)

## Muziko 

* Specialaj dankoj al: Barbara Orbison, Stepan Konicek, Jiri Zobac
* Kunmetita kaj miksita ĉe Asymmetrical Studio, Hollywood, de David Lynch kaj John Neff
* Ekzekutivaj Album-Produktoroj de Milan: Keoth Walner kaj Emmanuel Chamboredon
* Arta direktado de albumo: Ianthe Zevos
* Inĝenierita de: John Neff (A.E.S.)
* Mastrizita de Tom Baker ĉe Precision Mastering, Hollywood, CA
* Cifereca son-registristo, John Neff (A.E.S.)

## Internaj ligiloj 
* Angelo Badalamenti
* David Lynch
* Filmomuziko
* Mulholland Drive

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de David Lynch
* Eldonejo Milan Music

Kategorio:Filmmuziko
Kategorio:Muzikalbumoj aperintaj en 2001
Malferma haveno

**Malferma haveno** aŭ **malfermita haveno** aŭ **traktata haveno** estas tia haveno, kiujn la aziaj landoj – ĉefe Ĉinio – devis malfermi por la libera komerco kaj setliĝo de la eksterlandanoj (Grand-Britio, Francio, Germanio, Usono kaj Japanio). En Ĉinio, tio okazis laŭ la Traktato de Nankino (1842), post la ĉina malvenko en la unua opia milito (1839–42). 

Japanio cedis en 1854, kiam veselkapitano Matthew C. Perry alhaveniĝis en Edo kun kanonboata ŝiparo de Usono kaj trudis la japanojn, permesi eniron de la usonaj komercistoj. Aliaj okcidentaj landoj rapide sekvis la britan kaj usonan ekzemplon kaj akiris privilegiojn pri malfermaj havenoj por siaj ŝtatanoj en nur en Ĉinio kaj Japanio, sed ankaŭ en Vjetnamio, Koreo kaj Siamo. 

Fine de la 19-a jarcento, la nombro de la malfermaj havenoj kreskis de 5 (1842) al pli ol 50 (1911). Japanio havis pli fortan armeon, tiel ĝi malfermis nur 6 havenojn.  En la pli malgrandaj landoj oni malfermis maksimume 2-3 havenojn. 

En la malfermaj havenoj, la okcidentaj ŝtatanoj ĝuis ekster-teritorian staton, tiel ili en respondecis al la lokaj leĝoj. Baldaŭ en ĉiu haveno estiĝis memstara jura, juĝista, polica kaj impostada sistemo. La setliĝo de okcidentanoj alportis la okcidentan kulturon, pensmanieron kaj azianoj ofte tie renkontiĝis unufoje tie la okcidentan vivmanieron. En la 19-20 jc., la centroj de la industriigo de Ĉinio estis la malfermaj havenoj (Ŝanhajo kaj Kantono). 

Japanio ĉesigis la malfermajn havenojn en 1899 danke al la rapida industriigo kaj fortiĝanta militista forto. En Ĉinio kaj aliaj landoj, la privilegioj de la okcidentanoj restis ĝis fino de la dua mondmilito. 

La Aŭstra-Hungara Monarĥio havis ekde 1902 apud Tienĉin luitan komerca areon en grando de 0,75 km2, kun similaj komercaj rajtoj.

## Vidu ankaŭ
* Politiko de la malferma pordo

Kategorio:Historio de Japanio
Kategorio:Historio de Koreio
Kategorio:Koloniismo
Kategorio:Internaciaj rilatoj
Thomas Lodge

[eta|maldekstre|250ra|Titolpaĝo de la verko "La spegulo" eldonita en [1598 far Robert Greene (1558-1592) kaj Thomas Lodge.]]
**Thomas LODGE**, angla dramisto kaj romanisto (ĉ.1558-1625).

Li naskiĝis ĉ. 1558 en West Ham, nun distrikto de Londono, kaj estis filo de Kavaliro Thomas Lodge, urbestro de Londono de 1562 al 1563 antaŭ ol malliberiĝi pro ŝuldoj. Li edukiĝis ĉe Merchant Taylor's School, kie inter la aliaj lernantoj estis Thomas Kyd kaj Edmund Spenser, kaj poste studis ĉe Trinity Colley, Universitato de Oksfordo, kie li diplomiĝis en 1577 kaj magostriĝis en 1581.

En 1578 li eniris Lincoln's Inn (Londona ĵurista kolegio), tamen kontraŭ la deziroj de sia familio li dediĉis sin al la literaturo. Ŝajnas ke ekde 1587 li verkis dramojn. Li vojaĝis kun du ekspidicioj - al la Kanarioj (1588) kaj al Sudameriko (1591), kaj post 1600 iĝis kuracisto, eldonante libron pri la kuracon de la pesto en 1603. Li eniris la romkatolikan eklezion kaj, aparte post la Pulva konspiro, devis loĝi de tempo al tempo alilande. Li fine revenis al Britio en 1611, post helpa interveno de la angla ambasadoro al Parizo.

Dum la vojaĝo al la Kanarioj li verkis *Rosalynde*, romanon eldonitan en 1590 kiu estis la bazo de Kiel plaĉas al vi de William Shakespeare. En 1591 kaj 1592 eldoniĝis tri pluaj romanoj - *Robert the Divell* (*Roberto la Diablo*) pri la dua duko de Normandio; *Catharos Diogenes in his Singularity*; kaj *Euphues Shadow, the Battaile of the Sences*.

Liaj dramoj estas malmultaj - oni certas nur pri *The Wounds of Civil War* (*La Vundoj de Enlanda Milito*), kaj *A Looking Glass for London and England* (*Spegulo por Londono kaj Anglio*). Eble li estis aŭtoro de parto de *King Leir* (kiu estis unu el la fontoj de la Ŝekspira La Tragedio de Reĝo Lear) kaj de kelkaj aliaj dramoj. Li ankaŭ tradukis la verkojn de Josephus kaj de Seneko la Juna.

Kategorio:Anglaj dramistoj
Kategorio:Anglaj verkistoj
Network

***Network*** estas 1976-a satira usona filmo pri fikcia televida reto, kaj ĝia lukto kun bona rangado. Ĝi estis verkita de Paddy Chayefsky kaj reĝisorita de Sidney Lumet. Aktoris en la filmo Faye Dunaway, William Holden, Peter Finch, Robert Duvall, Wesley Addy, Ned Beatty, kaj Beatrice Straight. La filmo gajnis kvar Akademiajn Premiojn, inkluzivante premiojn por plej bonkvalita aktoro kaj plej bonkvalita aktorino.

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1976
Kategorio:Dramoj
Gáspár Heltai

**HELTAI Gáspár** estis hungara, germana protestanta predikisto, presisto, verkisto naskita en Nagydisznód aŭ en Sibio en 1490 aŭ 1510 kaj mortinta en Koloĵvaro en 1574.
eta|Kovrilpaĝo de verko de Gáspár Heltai

## Biografio 
Gáspár Heltai devenis el saksa familio. Ĉirkaŭ 1531 li venis kontakton kun episkopo István Brodarics. En 1536 li komencis lerni hungare en Koloĵvaro. Komence de la 1540-aj jaroj revenis al kredo de Luther, enskribiĝis en 1543 la universitaton de Wittenberg. Venis hejmen en 1544 kaj ĝis sia morto estis la pastro de reformita ekleziejo en Koloĵvaro. En 1550 kun György Hoffgreff fondis presejon. Kelkaj malgrandajn verkojn kreis latine kaj germane, sed la plej gravajn en hungara lingvo.

## Ĉefverkoj 
* Catechismus Minor… (Kolozsvár, 1550);
* A Biblianac első része… (Kolozsvár, 1551);
* A reszegsegnek és tobzódásnac veszedelmes voltáról való Dialogus (Kolozsvár, 1552, hasonmás kiadása Stoll Bélától, Bp., 1951);
* Száz Fabula… (Kolozsvár, 1566, kritikai kiadása Imre Lajostól a Régi Magy. Kvtárban, 1897);
* Háló… (Kolozsvár, 1570, és Régi Magy. Kvtár, 36. sz.);
* Cancionale (Kolozsvár, 1574; újabb kiadás: Béla Varjas 1962);
* Chronica az Magyaroknac dolgairúl… (Kolozsvár, 1575, kiadásai: Toldy Ferenc 1854, Varjas Béla 1943);
* Válogatott írások (Nemeskürty István válogatása, Bp., 1957);
* H. G. válogatott művei (válogatta és a bevezetőt írta Székely Erzsébet, Bukarest, 1957).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

## Eksteraj ligiloj 
* Heltai Gáspár művei 

H
Kategorio:Hungaraj predikistoj
Heřmaň

Heřmaň estas nomo por pluraj municipoj en Ĉeĥio.

*Heřmaň (distrikto České Budějovice) - municipo situanta en distrikto České Budějovice
*Heřmaň (distrikto Písek) - municipo situanta en distrikto Písek
Heřmaň (distrikto Písek)

eta|maldekstra|250px|Naskodomo de poeto Jan Čarek
**Heřmaň** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono. 9&nbsp;km sude de Písek. La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro 1227. En  ĝi havis .

## Vidindaĵoj 
* gotika preĝejo de Sankta Georgo, barokigita en 1717–1719 kaj rekonstruita post incendio en 1814
* bienoj kun ŝildoj en stilo de kampula baroko

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo 
* Benešovský Mlýn (Muelejo de Benešov) kaj apuda najbaro Hůrka kun densa reto de biciklovojoj
* urbo Písek
* Budičovice - protektata vilaĝa monumentzono kun fermita aro da bienoj en stilo de kampula baroko
* Sudoměř - Monumento al husana armeestro Jan Žižka el Trocnov
* Řežabinec - unika ornitologia rezervejo
* Klokočín - renesanca fortikaĵo kun Infana bildgalerio

## Personecoj 
* Jan Čarek (1898–1966), poeto
* Václav Krška (1900-1969), konata filmreĝisoro

## Eksteraj ligiloj 
* Benešovský Mlýn 

Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Kampula baroko
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Ražice

**Ražice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek. Vivas ĉi tie  (). Grava fervojnodo inter urboj Písek, České Budějovice kaj Plzeň.

La municipo estas konata pro sia vigla kultura vivo, akirinto de la prestiĝa titolo **Sudbohemia vilaĝo de la jaro 2007**, famas i.a. el la libro Aventuroj de brava soldato Ŝvejk.

En la proksima ĉirkaŭaĵo, tre bone esplorebla ankaŭ perbicile, troviĝas ornitologia rezervejo Řežabinec, unikaj mezepokaj fortikaĵoj en Kestřany kaj monumento de husana batalo ĉe Sudoměř.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Ražice konsistas el du partoj kaj du samnomataj katastraj teritorioj.
* **Ražice**
* Štětice

Al la municipo apartenas ankaŭ domaro Humňany.

## Memorindaĵoj
* Niĉa kapeleto

## Pluaj fotoj 

Ražice.JPG|Domo en stilo de kampula baroko
Štětice.JPG|Štětice, ŝoseo al Ražice
Humňany statek 02.JPG|Bieno en Humňany
Ražice nádraží 02.JPG|Stacidomo
Ražice náves 01.JPG|Vilaĝplaco
Ražický rybník in 2010 (1).JPG|Fiŝlago en Ražice
Ražice (Okres Písek) (1.).jpg|Kapeleto
Ražice war victims memorial.JPG|Monumento


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Vrcovice

[eta|maldekstra|250ra|Muelejo de Hering kaj [vejro sur rivero Otavo]]
eta|maldekstra|250ra|Domo en Vrcovice
**Vrcovice** estas municipo en distrikto Písek de Ĉeĥio, ĝi troviĝas 4&nbsp;km norde de urbo Písek. La municipo prenas areon 5,52&nbsp;km² kaj nombras  (). Poŝtkodo estas 398&nbsp;18, poŝto en Záhoří. La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1542.

En la municipo estas fervoja haltejo, kapelo, kelke da konstruaĵoj, fajroestingistejo kaj vendejo kun nutraĵoj. Sudokcidente de Vrcovice super la dekstra bordo de rivero Otava troviĝas restaĵoj de burgejo de Kulturo de Únětice el dislimiĝo pli maljuna kaj meza bronza epoko. Proksimume 2&nbsp;km okcidente de la rivero situas refreŝigeja kabana regiono kaj gasponteto trans la rivero.

## Loĝantaro 
## Signifaj personecoj kaj naskiĝintoj 
Msgre. Josef Hessoun (1830 - 1906), katolika pastro, misiisto inter ĉeĥoj en Usono

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Otava
Un long dimanche de fiançailles (muzikalbumo)

**Un long dimanche de fiançailles** estas disko (Nonesuch/WEA 75597988055) aperinta en 2004, sur kiu estas registrita la originala filmomuziko de la filmo Un long dimanche de fiançailles de Jean-Pierre Jeunet. Muzikon komponis **Angelo Badalamenti**.

## Enhavo 
dekstra|250ra|Un long dimanche de fiançailles (KD)

## Muziko 
* Muzikon komponis: ANGELO BADALAMENTI
* Orkestradoj: PHIL MARSHALL kaj ANGELO BADALAMENTI
* Orkestrestro: PHIL MARSHALL
* Asistanto de S-ro Badalamenti: PHIL MANN
* Muzika preparo: ROSS DEROCHE
* Muzika kontraktanto: SANDY DECRESCENT
* Registrita la , ĉe Sony Recording Studios, Los Angeles CA
* Registrado kaj miksado: Dennis Sands
* Help-inĝeniero: Bryan Jackson
* Mastrizado: Joe Lambert ĉe Classic Sound, New York City
* Produkta kompanio de Angelo Badalamenti: Argonaise
* Muziko publikigita de
:©2004 WARNER OLIVE MUSIC LLC

Muziko produktita de
:2003 PRODUCTIONS-WARNER BROS. FRANCE
:TAPIOCA FILMS - TF1 FILMS PRODUCTION

* Muzik-ŝarĝitaj ekzekutivoj por Warner Bros. Pictures: Doug Frank kaj Suzi Civita
:Album Business Affairs: Keith Zajic, Susan Genco kaj Marc Cimino.

* Specialaj dankoj al: Jean-Pierre Jeunet, Herve Schneid, Phil Marshall, Laura Engel, Christy Medrano, Bubbi, Richard Fox, Mark Gill, Andrew Kramer, Margo Meyer, Dirk Hebert kaj Carla Holt.
* MOTION PICTURE ARTWORK/PHOTOGRAPHY
:©2004 - 2003 PRODUCTIONS AND WARNER BROS FRANCE

* Afiŝa koncepto: Laurent Lufroy / Foto: Bruno Calvo

## Internaj ligiloj 
* Angelo Badalamenti
* Filmomuziko
* Jean-Pierre Jeunet
* Un long dimanche de fiançailles (filmo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la filmo: Un long dimanche de fiançailles
* [mailto:Argonaise@aol.com Retpoŝta adreso de Argonaise]

Kategorio:Filmmuziko
Kategorio:Muzikalbumoj aperintaj en 2004
Sülysáp

**Sülysáp** [ŝujŝAp] estas urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Nagykáta.
eta|maldekstre|Panoramo de Sülysáp

## Geografio 
Sülysáp situas laŭ la ĉefvojo Budapeŝto-Nagykáta-Cegléd, laŭ la fervojo Budapeŝto-Nagykáta-Szolnok inter urboj Gyömrő kaj Nagykáta.

## Historio 
**Tápiósáp** estis skribe menciita en 1219. En 1498 en **Tápiósüly** (alia vilaĝo) gotika preĝejo omaĝe al *Virgulina* Maria konstruiĝis. Post la turka erao slovakoj kaj judoj alvenis. En Tápiósáp en 1716 preĝejo, en 1880 kazerno konstruiĝis. En 1944 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. En 1960 kolĥozo formiĝis. En 1970 la du menciitaj vilaĝoj unuiĝis sub la nomo Sülysáp, en 2013 urbiĝo okazis.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo Naskiĝo de Maria (Tápiósüly)
* Preĝejo Stefano la 1-a (Sülysáp)
* ĉasdomo de Grassalkovich (graŝalkoviĉ)
* astronomia observatorio

## Famuloj 
* en Tápiósáp naskiĝis aktoro Ádám Szirtes
* en Tápiósüly naskiĝis:
** arkivisto Lajos Gecsényi
** oficisto Béla Erődi-Harrach

## Referencoj 
Sulysáp
eta|maldekstre|Astronomia observatorio en Sülysáp
eta|maldekstre|Strato en Sülysáp
Tápióbicske

**Tápióbicske** (tApiObiĉke) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Nagykáta. **Tápió** estas rojo, alfluanto de rivero Zagyva.
eta|maldekstre|Pentraĵo pri la batalo en Tápióbicske
## Bazaj informoj 
* Areo:49&nbsp;km²
* Loĝantaro: 3410
* Poŝtkodo: 2764
* Telefonprefikso: 29

## Geografio 
Tápióbicske situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Budapeŝto estas je 60 km-oj.

## Historio 
Dum la bronzepoko terfortikaĵo defendis la loĝantojn. La unua skriba mencio devenas el 1275. Pro la turkoj la vilaĝo senhomiĝis, poste alvenis slovakoj kaj ankaŭ hungaroj. En 1834 incendio okazis. En 1849 la hungara armeo venkis la aŭstrojn.

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵo estas nobeldomo de Zsille el la 19-a jarcento. Apud la vilaĝo fiŝkaptista lago troviĝas. En 1737 baroka romkatolika preĝejo Senmakula Koncipiĝo (Tápióbicske) konstruiĝis, la turo estas 38 m-ojn alta.

## Ĝemelkomunumo 
*  Ňárad, Slovakio

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Tápiószentmárton

**Tápiószentmárton** [tApiOsentmArton] estas grandvilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Nagykáta. **Tápió** estas rojo, alfluanto de rivero Zagyva, la fina parto de la loknomo signifas: Sankta Marteno.

## Bazaj informoj 
* Areo:105&nbsp;km²
* Loĝantaro:  (2018)
* Poŝtkodo: 2711
* Telefonprefikso: 29

## Situo 
Tápiószentmárton situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, la fervojo Budapeŝto-Nagykáta-Szolnok preteriras. Nagykáta troviĝas 13, Jászberény 30, Újszász 35, Szolnok 44, Budapeŝto 66 km.

## Historio 
Pli frue skitoj loĝis tie. La unua skriba mencio devenis el 1459. Pro la turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En 1764 baroka kapelo omaĝe al **Ĉieliro** de Maria konstruiĝis.

## Menciindaĵoj 
* Apud la grandvilaĝo troviĝas holmo Attila, havanta onidire sanigajn efektojn. Onidire malsana ĉevalo tie resaniĝis, poste malsanaj homoj troviĝas sur la holmo.
* Tie naskiĝis en 1874 ĉevalo nomata **Kincsem** [kinĉem], kiu estis la plej sukcesa hungara besto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo Marteno de Tours (Tápiószentmárton), la turo estas 24 m-ojn alta
* kalvinana preĝejo (Tápiószentmárton)
* luterana preĝejo (Tápiószentmárton)
* termala banejo

## Famuloj 
* en Tápiószentmárton naskiĝis János Szabó (agrikultura ministro)
* en Tápiószentmárton mortis:
** bredisto Ernő Blaskovich
** muzeologo Ágoston Kubinyi
** pentristo Márta Ilyés

## Komunumoj de Sankta Marteno en Hungara reĝlando 
(Pro longeco en Transilvanio vidu ilin aparte: Csíkszentmárton!)

Kategorio:Grandvilaĝoj en Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
Kategorio:Banlokoj
Bill of Rights

**Bill of Rights** (leĝpropono pri rajtoj) signifas en la angle-parolanta areo leĝon, kiu certigas la bazajn civitanajn rajtojn. Precipe gravas, kiu estis akceptita en:

* Anglio, la 23-an de oktobro 1689, kiu difinis rajtojn de la angla parlamento: legu Bill of Rights (Anglio).
* Usono, la t.n. Virginia Declaration of Rights, ofte nomata kiel ''Virginia Bill of Rights', en la sendependiĝa jaro 1776.
* Usono kaj entenas la unuajn dek amendojn al la konstitucio de Usono, en 1789: vidu Bill of Rights (Usono).
Honkonga Insulo

**Hongkonga Insulo** () estas insulo en la suda parto de Honkongo, Ĉinio. Sur Honkonga Insulo loĝis en 2008  da homoj. La loĝdenseco estas . La insulo estis konkerita en la 1840-aj jaroj de la britoj, kiuj fondis la urbon Victoria City. La nuntempa centra Honkongo estas la historia, politika, ekonomia centro de Honkongo. La norda marbordo de la insulo estas la suda bordo de Victoria Harbour. Sudokcidente de la insulo situas la najnara insulo Ap Lei Chau.

## Administracio 
Administraciaj distriktoj de Hongkonga Insulo estas:
* Central and Western District
* Eastern District
* Southern District
* Wan Chai District

## Eksteraj ligiloj 
* [Mapo de Hongkongo el la jaro 1932(https://eo.wikipedia.org/wiki/1932)]

Kategorio:Insuloj en Azio
Kategorio:Insuloj en Ĉinio
Kategorio:Honkongo
Inárcs

**Inárcs** (inArĉ) estas grandvilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Dabas.eta|Centra parto de Inárcs
eta|Kirko de Inárcs

## Bazaj informoj 
* Areo:23&nbsp;km²
* Loĝantaro: 4170
* Poŝtkodo: 2365
* Telefonprefikso: 29

## Situo 
Inárcs situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Budapeŝto-Lajosmizse-Kecskemét. Aŭtoŝoseo M5 Budapeŝto-Szeged preteriras, havanta aliĝon. Urboj Dabas kaj Ócsa estas proksime. Budapeŝto troviĝas je 35 km-oj.

## Historio 
Dum la bronzepoko la komunumo jam estis loĝata. La unua skriba mencio pri la preĝejo devenas el 1263. Dum erao de la turkoj la loĝantoj rifuĝis al la proksimaj urboj. En 1889 la fervojo ekfunkciis, en 1897 Lajos Tolnay (inĝeniero) konstruigis lernejon kaj kastelon. En 1945 la komunumo memstariĝis, sed poste iĝis kunvilaĝo de Kakucs. Ekde 1990 Inárcs estas memstara vilaĝo (municipo).

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵoj estas 2 preĝejoj. La romkatolika Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Inárcs) en 1962 konstruiĝis, sed la turo 17 m-ojn alta nur poste en 1980.

## Famuloj 
En ekstra parto de Inárcs naskiĝis arkitekto Dezső Zrumeczky.

Kategorio:Grandvilaĝoj en Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
Dobříš (kastelo)

eta|250px|maldekstra|Elaviadila vido
eta|250px|maldekstra|La kastelo vintre
**Kastelo Dobříš** situas en Ĉeĥio, Mezbohemia regiono, 15 km nordoriente de la distrikta urbo Příbram (35 000 loĝantoj), rande de la samnoma urbeto Dobříš, 50 km sude de la ĉefurbo Prago, kun alloga arbarriĉa ĉirkaŭo.

## Historio 
La kastelo estis konstruita en la j. 1745–1765 en stilo de rokoko.
Nobela familio Colloredo-Mansfeld posedis la kastelon ĝis la dua mondmilito. En la jaroj 1942–1945 okupis ĝin nazioj, nome reganto de la tiama Protektorato Bohemio kaj Moravio. Poste ĝi estis konfiskita de la ĉeĥoslovaka ŝtato kaj funkciis dum preskaŭ 50 jaroj kiel Hejmo de verkistoj. En 1998 oni redonis la kastelon kaj la francan kaj anglan parkojn en privatan posedon.

## Vidindaĵoj kaj praktikaj informoj 
* La kastelo estas seninterope alirebla por larĝa publiko inkluzive ekspoziciaĵojn.
* En la kastelo eblas vidi dum unuhora vizito 11 ĉambrojn riĉe ekipitajn en stilo de rokoko kaj klasikismo, malgrandajn muzeojn pri horloĝoj kaj pri historiaj motorcikloj.
* Krom la ĉeĥa la vizitoj estas ĉiĉeronataj ankaŭ en la angla kaj la germana lingvoj.
* La konstruaĵo estas ĉirkaŭita de prizorgata franca parko memoriganta per sia etoso pri la viena Schönbrunn.
* Perbuse la loko estas facile kaj rapide atingebla el la ĉefurbo Prago, tial ĝi estas bona celo por nepostulema duontaga ekskurso.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de la kastelo (en la ĉeĥa, germana, angla rusa)
* Fotografaĵoj kaj praktikaj turismaj informoj en la angla 

Kategorio:Konstruaĵoj en Dobříš
Kategorio:Kasteloj en Mezbohemia regiono
Kategorio:Rokoko
Kategorio:Muzeoj en Mezbohemia regiono
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en Mezbohemia regiono
*
Somera Olimpiko 1984

eta|maldekstra|300ra|

Ĉar Usono kune kun iuj aliaj nacioj pro la armea invado de Sovetunio en Afganion bojkotis la antaŭan Someran Olimpikon 1980, ĉi-foje reage Sovetunio kaj la aliaj ŝtatoj de la Varsovia Kontrakto krom Rumanio bojkotis la Someran Olimpikon.

Bonŝance dum la postaj olimpikoj oni ne plu tiom ligis partoprenon aŭ bojkoton de la ludoj al politika protesto kontraŭ la gastiganta lando, kaj nur dum tiuj du jaroj la nombro de partoprenantaj nacioj estis tiom amplekse limigita.

## Sportaj disciplinoj 
* *akvopilko*
* *akvosaltoj*
* *akvosportoj*
* *arkpafado*
* *atletiko*
* *biciklado*
* *bokso*
* *flugpilko*
* *futbalo*
* *gimnastiko*
* *halterlevo*
* *hokeo*
* *ĵudo*
* *kanuado*
* *lukto*
* *manpilko*
* moderna pentatlono
* *pafado*
* *rajdado*
* *remado*
* *sinkrona naĝo*
* *skermo*
* *velado*

etamaldekstra|350ra|Partoprenantaj nacioj

## Partoprenantaj nacioj 
*  '**
*  **'
*  '**
*  
*  
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  '**
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  
*  
*  
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  
*  '**
*  **'
*  '**
*  
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  '**
*  
*  **'
*  
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  
*  **'
*  
*  '**
*  **'
*  '**
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  '**
*  **'
*  
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  '**
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  ''*

Klarigo: Teamoj kun *klinitaj literoj'' havas kolektan subpaĝon por la partopreno en kelkaj jaroj kaj teamoj kun rektaj literoj eĉ havas apartan subpaĝon nur pri tiu-ĉi jaro.

## Medala klasifiko 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

----
----

----
----

Kategorio:1984 en Usono
Kategorio:Sporto en Los-Anĝeleso
Kakucs

**Kakucs** (kakuĉ) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Dabas.
eta|maldekstre|

## Bazaj informoj 
* Areo:22&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2570
* Poŝtkodo: 2366
* Telefonprefikso: 29

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Lajosmizse-Kecskemét. Aŭtoŝoseo M5 Budapeŝto-Szeged preteriras. Urbo Dabas estas proksime.

## Historio 
Dum la bronzepoko la komunumo estis loĝata. La unua skriba mencio devenas el 1456. Pro la turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En 1889 la fervojo ekfunkciis. En 1927 novgotika katolika preĝejo konstruiĝis. En 1945 la komunumo memstariĝis, sed poste estis kunvilaĝo de Inárcs. Ekde 1990 ĝi estas memstara municipo.

Vidindaĵoj estas 2 preĝejoj. El ili estas la paroĥa preĝejo Sankta Kruco (Kakucs) de 1928.

Ĝemelkomunumo estas  Magyarkakucs, Rumanio

## Famuloj 
En Kakucs naskiĝis hungara politikisto Iván Darabos.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
Ribeirão Preto

**Ribeirão Preto** (nomo, kiu signifas "nigra rivereto"), prononco: /hi.bejˈɾɜ̃w̃ ˈpɾe.tʊ/, en Esperanto: **Ribejran-Preto**, estas municipo kaj urbo de ŝtato (aŭ federaciero) San-Paŭlo, Brazilo. En la urbo situas unu el la sep terenoj de Universitato de San-Paŭlo.

## Esperanto en Ribeirão Preto 
maldekstre|eta|Prédios en Ribeirão Preto SP
La Esperanto-movado en Ribeirão Preto komenciĝis en 1960-aj jaroj. En lernejo *Ginásio Apóstolo Paulo*, ekde 1963, Elisabeth Suassuna faris Esperanto-kursojn. En 1964 municipa leĝo kreis oficialan kurson de Esperanto. Dum tiu jaro, lokaj ĵurnaloj “A Cidade”, “Diário da Manhã”, “Diário de Notícias” kaj “O Diário”, publikigis 108 artikoloj pri Esperanto kaj lokaj radiostacioj "PRA-7", "Cultura", "Brasiliense", "ZYR-79" kaj "Colorado" faris po unu programon pri Esperanto. En la 6-a de aŭgusto 1966 oni faris unuan urban renkontiĝon de Esperantistoj kaj en la 15-a de decembro de tiu jaro, oni fondis Esperanto-klubon de Ribejran-Preto kun 107 anoj. En 1967, José Pedro Miranda iĝis la unua delegito de UEA en la urbo. En 1968 estas fondita la Esperanta Junulara Organizo de Ribeirão Preto. En 1969, loka leĝo deklaris publikan utilecon de la Esperanto-Klubo.

Dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj la movado iom malvigliĝis en la urbo. En 1990-aj jaroj oni kreis novan lokan asocion: Esperanto-Laborgrupo Verda Sukerkano. En 1991 okazis en Ribeirão Preto la 15-a San-Paŭlia Esperanto-renkontiĝo. En 1992 la "Instituto Homeopático François Lamasson" (Homeopatia Instituto François Lamasson) proponis Esperanto-kurson kaj publikigis libron kaj revuon dulingvajn, portugalan-Esperantan, en 1993. En 1996 okazas en la urbo la 32-a Brazila Kongreso de Esperanto. En 1999 kaj 2000 lokaj leĝoj enkondukis Esperanton kiel lernobjektojn en municipaj publikaj lernejoj.

En 2003 estas fondita la Associação Pró-Esperanto de Ribeirão Preto (Pro-Esperanta Asocio de Ribeirão Preto) por disvastigi la lingvon en la urbo kaj najbaraj municipoj. En Ribeirão Preto okazis en 2006 la unua Brazila Renkontiĝo de Esperantistaj Spiritistoj.

### ZEOj en Ribeirão Preto 
En Ribeirão Preto estas du ZEOj:

* Strateto Travessa Esperanto en kvartalo Campos Elíseos; 
* Strateto Travessa Doutor Zamenhof en kvartalo Ipiranga;

## Konataj lokanoj 
* Monica Iozzi, aktorino
* Neusa Priscotin Mendes (1949-2021), esperantistino

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlo
Gabrielo Báthori

dekstra|eta
**Gabrielo BÁTHORI**, hungare **BÁTHORI Gábor**   estis princo de Transilvanio.
Li naskiĝis en Nagyvárad la 15-an de aŭgusto 1589 kaj mortis samloke la 27-an de oktobro 1613.

## Biografio 
Gabrielo Báthori la tronon de Transilvanio akiris helpe de hajdukoj la 5-an de marto 1608. Kun sia perforta regado li instigis kontraŭ si la transilvanian aristokrataron kaj saksan burĝaron, kies memregadon ĉesigis kaj li okupis Sibion. Per sia senmorala privatvivo li fremdigis de si ankaŭ siajn plej fidelajn adeptojn. Pro sia konkera militmarŝo en Valaĥujo elvokis la koleron de turkoj. En 1610 la aristokrataro komplotis kontraŭ li, sed la organizado malsukcesis. En 1611 la saksoj envokis la valaĥan vojvodon, Radul, sed Báthori elbatis lin. Tiam la viena kortego sendis Zsigmond Forgách kun militaro kontraŭ li, sed ankaŭ tiu malsukcesis. Poste kun imperiestro li interkonsentiĝis, sed la turkoj sendis militaron en 1613. Por savi sian tronon li inklinis transdoni Nagyvárad al ili, sed pro tiu la hajdukoj mortigis lin.

### Bibliografio 
* Szilágyi Sándor: B. G. fejedelem története (Bp., 1882);
* Erdész Sándor: B. G. a néphagyományokban (Nyíregyháza, 1965).

### Beletraj verkoj 
* Jósika Miklós: Az utolsó Bátori (romano., Pest, 1837);
* Makkai Sándor: Ördögszekér (r., Bp., 1928);
* Móricz Zsigmond: Erdély (I–III., Bp., 1935).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Gabrielo
Kategorio:Princoj de Transilvanio
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Bruno Schulz

**Bruno Schulz** (naskiĝis la 12-an de julio 1892 en Drohobycz (tiam en Aŭstrio-Hungario); mortis la 19-an de novembro 1942 en Drohobycz, Ĝenerala Gubernio, Pollando okupita de Nazia Germanio). Li estis juddevena verkisto, desegnisto kaj literaturkritikisto.

## Biografio 
eta|maldekstra|*Spotkanie* (*La renkontiĝo*), 1920
Bruno Schulz naskiĝis en 1892 en la galicia Drohobiĉ (tiam en Aŭstrio-Hungario). Li estis la tria infano de Jakub kaj Henrietta Schulz. La juddevena familio orientiĝis laŭ pola kulturo. Bruno parolis hejme la polan lingvon, sed pro sia patrino li ankaŭ frue eklernis la germanan.

Inter 1902 kaj 1910 li vizitis la liceon de Drohobiĉ kaj poste ekstudis arkitekturon en la universitato de Lvivo. Sed en 1911 li decidis fariĝi verkisto kaj en 1913 revenis hejmen pro patra malsanego. De 1914 ĝis 1915 li studis belarton en Vieno.

Inter 1924 kaj 1941, Bruno Schulz laboris kiel licea desegninstruisto, sed tiu laboro tute ne plaĉis al li.

En 1933 li en la pola publikigis sian unuan verkon *Sklepy cynamonowe* (La cinamobutikoj). En 1936, li publikigis *Sanatorium pod klepsydrą* (La sanatorio je la klepsidro).

[eta|upright=1.2|La memortabulo pri Bruno Schulz sur la domo en kiu li loĝis en [Drohobiĉ (en la lingvoj: ukraina, pola kaj hebrea)]]
En 1942 Schulz estis surstrate mortpafita de germana SS-ano, ŝajne pro venĝo al alia SS-ano, por kiu Schulz laboris.

## Bagatela informo 
En trairejo de la varsovia domo *Nowolipki 4* estas murpentraĵo kun la kapo de Schulz kaj lia aforismo „esenco de evidenteco estas senco“, en la pola kaj en Esperanto.
Pretere, la pola originalo estas „Istotą rzeczywistości jest sens“, do ĝi ne portas la rimon esenco-senco de la traduko; ĝi laŭvorte signifas „la esenco de *realeco* estas senco.“

Varsovio, Nowolipki 4, trairejo, okcidenta flanko, 2.jpeg|Murpentraĵo pri Schulz
Varsovio, Nowolipki 4, trairejo, Schulz, 1.jpeg|Schulz en la murpentraĵo

## Eksteraj ligiloj 
* reta informejo Bruno Schulz, pola
* retejo "La arto de Bruno Schulz", anglalingva, profesiece dezajnita 

* artikolo pri li de la Fondaĵo "La Poste" 
* Nomadaj spiritoj 
* Pola kulturo: Bruno Schulz (france) 

Kategorio:Viroj
Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Pollingvaj verkistoj
Kategorio:Polaj pentristoj
Krasnie Ĉetai

**Krasnie Ĉetai** (ĉuvaŝe Хӗрлӗ Чутай) — vilaĝo, administra centro de la samnoma distrikto de Ĉuvaŝio. Ĝi troviĝas je 98&nbsp;km sude de Ĉeboksari. La loĝantaro de la vilaĝo estis ĉirkaŭ 3,1 mil homoj (2000).

## Ekomomio
La ĉefaj entreprenoj de la vilaĝo estas konstrua entrepreno "Krasnoĉetajskij gaz", konstrua firmao  "Krasnkoĉetajskoje", filio de la konstrua kompanio No 4, lakta uzino "Krasnoĉetajskij" k.a.

## Kulturo
En la vilaĝo estas gimnazia mezlernejo, muzika lernejo, kultura centro, biblioteko, regiona muzeo. Aperas distrikta ĵurnalo en la ĉuvaŝa lingvo «Пирĕн пурнӑҫ» (Nia vivo).

Kategorio:Vilaĝoj de Ĉuvaŝio
Berounka

**Berounka** () estas signifa ĉeĥa rivero en la okcidenta parto de la respubliko (Regiono Plzeň, Mezbohemia regiono kaj Prago) kaj la plej granda maldekstraflanka alfluanto de Vultavo. Ĝi estiĝas en Plzeň per kunfluiĝo de riveroj Mže kaj Radbuza, ĝi estas longa 139,1&nbsp;km, kun la plej longa fontrivero (Radbuza-Úhlava) 252&nbsp;km. La akvokolekta areo havas areon 8&nbsp;855,47&nbsp;km², el kio 35,96&nbsp;km² (29,23&nbsp;km² Mže kaj&nbsp;6,73&nbsp;km² Úhlava) troviĝas sur la teritorio de Bavario. La fontoj de la fontriveroj troviĝas en montaroj Bohemia arbaro kaj&nbsp;Šumava. La rivero atingas la plej altajn trafluojn printempe. Ĝi enfluiĝas ĝis Vultavo sur la teritorio de Prago ĉe Lahovice.

En la regiono Bohemia karsto la rivero kreas en kalkoj kanjonojn kun rokmuroj. Por Berounka estas tipaj malekvilibraj akvostatoj, dum la tuta jaro ĝi estas utiligebla ankaŭ por malfermitaj sportŝipoj kaj ĝi estas uzata por banado.


Kategorio:Riveroj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Riveroj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Riveroj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Riveroj en distrikto Rokycany
Kategorio:Riveroj en distrikto Rakovník
Kategorio:Riveroj en distrikto Beroun
Kategorio:Riveroj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Riveroj en Prago
Kategorio:Akvokolekta areo de Vultavo
Kategorio:Akvaro en Křivoklata montetaro
Kategorio:Akvaro en Hořovica montetaro
Asuana Baraĵo

La **Asuana Baraĵo** () estas baraĵo kaj hidroelektra centralo apud Asuano en Egiptio. Ĝi estis konstruita en 1970 trans la rivero Nilo. La celo de la projekto estis preventi la riveran inundon, fari elektron, kaj ebligi akvumadon por agrikulturo.
600px
## Vidu ankaŭ 
* Asuana Malalta Baraĵo

Kategorio:Konstruaĵoj en Egiptio‎
Asuano, barajo
Kategorio:Hidroelektraj centraloj
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1970