open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Esperance-Distrikto

**Esperance-Distrikto** aŭ **Distrikto Esperance** () estas loka registara areo en Okcidenta Aŭstralio en la regiono Esperance-Orkampoj (angle : *Goldfields-Esperance*), ĉirkaŭ 400 kilometrojn sude de la urbo Kalgoorlie kaj ĉirkaŭ 720 kilometrojn oriente-sudoriente de la subŝtatregistara urbo, Perto. La distrikto kovras areon de  kvadrataj kilometroj, kaj ties registarsidejo estas Esperance-Urbo, kie proksimume tri kvaronoj de la distriktoloĝantaro vivas.

## Eksteraj ligiloj 
*  Esperance-Distrikto.
*  Statistikoj pri Esperance-Distrikto. 

Kategorio:Okcidenta Aŭstralio
Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Ursula Niesert

**Ursula Niesert** estas germana doktoriĝinta biologino kaj esperantistino, vivanta en Freiburg. Ekde la fondiĝo de la regiona Esperanto-organizaĵo BAVELO en la sudokcidenta federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio en 1982 ŝi estas ties estrarano (stato de junio 2014). Krome, ekde 1995 ŝi dum pluraj jaroj estis salajrita ĝenerala sekretario de Germana Esperanto-Asocio, kiu pro tio translokigis sian centran oficejon de Bonn al Freiburg. En 1999 ŝi estis membro de la Loka Kongresa Komitato de la tiujara Universala Kongreso de Esperanto, okazinta en Berlino. Ursula Niesert aktivas kiel . 

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Germanaj komputikistoj
Asociación Amigos del Tranvía

eta|275px|Vido de la fervojo sur la strato Emilio Mitre ekde la budo-kajuto de la .
La ***Asociación Amigos del Tranvía y Biblioteca Popular Federico Lacroze*** (asocio de tram-amikoj) estas ne-registara organizaĵo argentina, sen enspeza celo kaj financata tra kontribuoj de volontuloj, kiu celas konservi, rekuperi kaj refunkciigi malnovajn veturilojn de tramo kaj subterajn trajnojn kiuj alimanieree perdiĝos.

Same, la AAT dediĉas sin al studo de la aktualo de tramoj, pro la refunkciigo de tiu tipo de transporto tutmonde, profite ties nepoluajn kvalitojn, ties maluzo de fosiliaj brulaĵoj, ties racia uzado de la urba spaco kaj la komforto kiun ĝi proponas al pasaĝeroj de ĉiu kondiĉo.

La AAT kunigas hobiulojn kaj studulojn tiulande, kiuj dediĉas sin tiom al aspektoj de priserĉado kaj kompilado de dokumentaro, kiom al la restaŭrado kaj ekfunkciigo de historiaj unuoj.

La Asocio estis fondita en Bonaero la 16an de julio de 1976 kaj ekde tiam ĝi estas prezidita de la arkitekto Aquilino González Podestá. Realigas serion de kultura kaj distra agado cele al disvastigo inter la publiko de la historia gravo kaj la aktualaj avantaĝoj de la tramoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Asociación Amigos del Tranvía
* Grupo Facebook de la Historia Tramo de Bonaero

Kategorio:Transporto en Argentino
11936 Tremolizzo

'*11936 *Tremolizzo'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Elena Tremolizzo'', inĝenierinon por sistemoj de orbita regado ĉe la Eŭropa Kosma Agentejo. Ŝi partoprenas al la luna misio SMART-1 kaj al la Eŭropa tutmonda loktrova sistemo Galileo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Obelisko de Bonaero

eta|maldekstre|250px|Obelisko kaj Avenuo 9a de Julio
La **Obelisko de Bonaero** estas monumento konsiderata simbolo de la urbo Bonaero, Argentino, konstruita en 1936 kun motivo de la kvara centjariĝo de la fondo de la urbo. Ĝi situantas ĉe la Placo de la Respubliko, en la interkuniĝo de la avenuoj Corrientes kaj 9a de Julio. Ĝi estis deklarita Historia Nacia Monumento.

## Bibliografio 
* Elisa Casella de Calderón (1986). Calle Corrientes, su historia en cinco barrios. Revuo *Buenos Aires nos cuenta* n° 7, dua eldono. ISBN 987-9473-00-0.

Kategorio:Konstruaĵoj en Bonaero
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1936
Avenuo 9-a de Julio

[eta|dekstre|250px|[Obelisko de Bonaero kaj Avenuo 9-a de Julio]]
eta|dekstre|250px|Avenuo 9-a de Julio
La **Avenuo 9-a de Julio** estas unu de la avenuoj plej larĝaj kaj gravaj de la mondo, nome ĉefa avenuo en Bonaero, ĉefurbo de Argentino. En la kuniĝo kun la Avenuo Corrientes situantas la Placo de la Respubliko kie troviĝas la fama obelisko en la loko kie estis levita unuafoje la nacia flago en Bonaero, en 1812. Tio estas rememorata de unu el la surskriboj de la norda flanko de la Obelisko.

Ĝi havas sian nomon honore al la tago de la deklaro de sendependeco de la lando, farita la 9-a de julio de 1816.

Ties larĝo estas de 140 metroj.

## Historio 
Kvankam la konstruado de la Avenuo 9-a de Julio aprobiĝis en 1912, la laboro komenciĝis en aprilo de 1936, kun plia larĝo ol dekomence planite ĉar dum la 1930-aj jaroj la etendo metropola de Bonaero neprigis plian larĝon, fakte de avenuo-parko samtempe. La unua ero inaŭguriĝis en oktobro de 1937 inter la stratoj Bartolomé Mitre kaj Viamonte. La venontaj fariĝos laŭ eroj, tiele ke la plej suda aktuala pinto atingiĝis en 1972 kaj ties plej norda pinto en 1979.

La laboro pluis fine de la 1980-aj kaj meze de la 1990-aj jaroj, tiele ke la Avenuo 9-a de Julio fine atingis sian ekan celon iĝis metropolita vojakso ligita norde (Aŭtoŝoseo Arturo Illia) kaj sude (Aŭtoŝoseo Arturo Frondizi) kun la reto de urbaj aŭtoŝoseoj de la urbo Bonaero.

## Aktualo 
Ĉe kuniĝo kun la Avenuo Corrientes troviĝas aktuale la Placo de la Respubliko, kie estas la Obelisko de Bonaero, historia monumento de la urbo.

[eta|center|800px|[Panorama bildo de la Avenuo 9-a de Julio.]]

## Bibliografio 
* Municipalidad de la Ciudad de Buenos Aires (1938). Avenida 9 de Julio. Leyes, ordenanzas, decretos, estudios, datos, informes, referentes a su construcción.

Kategorio:Geografio de Bonaero
Kategorio:Stratoj en Argentino
Martin Markarian

**Martin MARKARIAN** (naskiĝis , do nun -jara, antaŭ sia edziĝo al armena esperantistino en la 1990-aj jaroj *Martin Burkert*) estas germana esperantisto, verkisto kaj kuracisto pri infana kaj adoleskula psikiatrio kaj psikoterapio, nun vivanta apud Ĝenevo. Li en la 1990-aj jaroj plurajn jarojn estis membro de la komisiono de Germana Esperanto-Junularo pri renkontiĝoj. Pli konata li tamen estas kiel verkisto de la dulingve japan- kaj esperantlingva porinfana bildlibro *La arbo kiu forkuris*, kiu ekestis en Japanio dum mondvojaĝo inter la abitura ekzameno kaj la komenciĝo de medicina studado, kaj en 1990 en kunlaboro kun Kitagawa Hisasi, kiu verkis la japanan tekston, publikiĝis fare de la eldonejo Libroteko Tokio.

## Eksteraj ligiloj 
* la libro *La arbo kiu forkuris* en esperantlingva prezenteto de la libroservo de UEA (),
* arkivigite en marto 2013 jen ankaŭ angle en retejo *esperanto-usa* ()
* kaj germanlingva prezento de la libro en retejo pri esperantlingva infana kaj ĝenerala literaturo de la junulara Esperanto-grupo de Bonno, arkivigita en julio 2024 ()

## Referencoj

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Libroteko Tokio

**Libroteko Tokio** estas eldonejo de esperantlingva literaturo. Sian adreson la eldonejo, kiel klare indikite en la nomo, havas en Tokio, la ĉefurbo de Japanio. Dekomence la eldonejo celis eldonaĵojn en grafike aparte alta preskvalito; el ekonomia vidpunkto tial sencis eldoni plurajn publikaĵojn dulingve kaj en la japana kaj en Esperanto, por atingi pli grandajn aĉetantaron kaj legantaron ol nur la esperantlingvan publikon. Aldone, manpleno da eldonaĵoj estas nur en la japana.

Inter la publikaĵoj de la eldonejo estas interalie:
[eta|kovrilpaĝo de Japana Esearo n-ro 1 ([ITÔ Kanzi kaj aliaj, 1994)]]
* Mikronoveloj de Sin'iti Hosi (MATUBA Kikunobu, 1983)
* Praavo kaj la kotokukoj (bildlibro dulingva: en Esperanto kaj la japana, verkis islande Sigrún ELDJÁRN, tradukis Ragnar Baldursson, OOYAMA Sari, 1988)
* Kvin Virinoj de Amoro (verk. IHARA Saikaku, traduko MIYAMOTO Masao, dua reviziita eldono 1989. Unua eldono 1966)
* Divenu do, kion mi faras! (komp. MATUOKA Kyôko, traduko IZUMI Yukio, 1990)
* La arbo... kiu forkuris (dulingve: en Esperanto kaj la japana, verkinto Martin BURKERT, KITAGAWA Hisasi, 1990)
* Etimologia Vortareto Pragmata de Esperanto (YAMASAKI Seikô, 1991)
* Neĝa Lando (verkinto KAWABATA Yasunari, traduko KONISI Gaku, dua reviziita eldono 1992. Unua eldono 1971 de Japana Esperanto-Instituto)
* Fabeloj de Andersen (traduko L.L. ZAMENHOF, kompono Ludovikito, 1992)
* Leteroj el Japanio (Reza KHEIR-KHAH, 1993)
* Japana Esearo n-ro 1 (ITÔ Kanzi kaj aliaj, 1994)
* Japana Esearo n-ro 2 (YAMASAKI Seikô kaj aliaj, 1995)
* Taglibro de Anne Frank (trad. Nora BARTELS, 1997)
* Historieto de Esperanto (ITÔ Kanzi, 1998)
* Japana Esearo n-ro 3 (DOI Ĉieko, ŜIMIZU Koiĉi kaj aliaj, 2003)

Krome ekde la jaro 1998 aperas la libroserio *Raportoj el Japanio* - de 1998 ĉiujare eldoniĝas volumo de eseoj kaj mallongaj raportoj pri diversaj aspektoj de la japana vivo el la antaŭa jaro, ĉiuj verkitaj de HORI Jasuo. En 2011, la numero atingis 14. La eldonejo Libroteko Tokio tamen eldonis nur la unuajn 11 volumojn, ĝis la jaro 2008, kaj tiam transdonis la pluan publikadon de la serio al la eldonejo *Horizonto*:
* Raportoj el Japanio 1 (1998)
* Raportoj el Japanio 2 (1999)
* Raportoj el Japanio 3 (2000)
* Raportoj el Japanio 4 (2001)
* Raportoj el Japanio 5 (2002)
* Raportoj el Japanio 6 (2003)
* Raportoj el Japanio 7 (2004)
* Raportoj el Japanio 8 (2005)
* Raportoj el Japanio 9 (2006)
* Raportoj el Japanio 10 (2007)
* Raportoj el Japanio 11 (2008)

## Eksteraj ligiloj 
* retpaĝo pri listo de eldonaĵoj de Libroteko Tokio ĉe Geocities (tamen laŭ stato de 2004) kiu ne plu ekzistas

Kategorio:Japanaj eldonejoj
Kategorio:Esperanto-eldonejoj
Universitato de Islando

La **Universitato de Islando** () estas publika universitato en Rejkjaviko, Islando, kaj la landa plej malnova kaj plej granda institucio de supera edukado. Ĝi estis fondita en 1911, kaj unua rektoro estis la filologo , kiu krom gvidi la universitaton forte luktis plisimpligi la ortografion de la islanda lingvo al pli da simileco inter prononcado kaj skribado. Post la fondo la universitato kreskis senhalte de malgranda funkciula lernejo al moderna multampleksa universitato, provizante instruon por proksimume  studentoj en dudek kvin fakultatoj. La fakultatoj inkluzivas la branĉojn sociaj sciencoj, homscienco, medicino, natursciencoj, inĝenierio kaj edukado de instruistoj. Centra universitata teritorio koncentriĝas ĉirkaŭ la strato  en centra Rejkjaviko, kaj aldoniĝas pliaj universitataj instalaĵoj kaj en la urba teritorio kaj en la kampara ĉirkaŭaĵo.

eta|maldekstra|300ra|

Islando
Kategorio:Rejkjaviko
Guglo Stratvidaĵo

**Guglo Stratvidaĵo** (angle ***Google Street View***) estas aldona servo de la mondmapa servo de la interreta serĉilo Guglo (*Google*), kiu provizas panoramajn bildojn de la stratoj kiuj fotiĝis per apartaj fotiloj fiksitaj sur strate veturantaj aŭtomobiloj. Ekestas tridimensia virtuala panoramo de la vizitata loko, tra kiu la spektanto povas mem navigi kvazaŭ promenante aŭ veturante tra la vizitata strato. En pluraj landoj estis fortaj protestoj de posedantoj de unuopaj domoj aŭ loĝejoj, kiuj volis jure malpermesi tutmondan bildigon de sia loĝloko; la firmao reagis al tiuj protestoj per ebligo laŭ aparta peto al la reta servo malfokusigi unuopajn domojn en la strata prezento, tiel ke detaloj de tiuj domoj ne spekteblas.

## Esperantujo 
La servo kompreneble ankaŭ fokusigas multajn konatajn lokojn de la Esperanto-movado. Tio ne nur koncernas daŭrajn esperantistajn konstruaĵojn kiel la Centra Oficejo de Universala Esperanto-Asocio en Roterdamo: En julio 2013 ekzemple ankaŭ la kongresejo Harpa de la tiujara Universala Kongreso de Esperanto en Rejkjaviko per la stratvida servo fotiĝis kun flago de Esperanto, ne dum la kongresa semajno mem, sed malmultajn tagojn antaŭ ĝi. La flagaj bildoj ankoraŭ videblis komence de 2024, pli ol jardekon post fotiĝo.

[eta|maldekstra|firmaa aŭtomobilo kun tegmente fiksita panorama fotilo dum produktado de bilda materialo sur strato de [Honoluluo, Havajo]]

Kategorio:Google
Distrikto Karcag

La **Distrikto Karcag** (hungare * Karcagi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok. Ĝi situas sur ebenaĵo en la orienta parto de la departemento (en la meza (iomete orienta) partoj de la lando).
eta|Distrikto Karcag en Hungario
eta|300px|dekstra|Urbodomo de Karcag
La distrikta ĉefurbo estas Karcag, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ aliaj du urboj kaj grandvilaĝo, la restinta unu estas vilaĝo.

La areo estas 857,26&nbsp;km², kie loĝas 42 299 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto neniam ekzistis en la historio. Menciindas, ke en la regiono vivis kumanoj havantaj longe aŭtonomion. La distrikto kreiĝis en 2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: ** Karcag**
* aliaj urboj:
** Kenderes
** Kisújszállás
* grandvilaĝo:  Kunmadaras
* vilaĝo: Berekfürdő

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Plano de Urbaj Aŭtoŝoseoj

eta|300px|maldekstra|La kompleta reto de aŭtoŝoseoj planita en 1976.
La **Plano de Urbaj Aŭtoŝoseoj** aŭ en hispana **Plan de autopistas urbanas** estis projekto kiu planis reton de pagaj aŭtoŝoseoj por trapasi la urbon Bonaero, Argentino, sume 74 kilometrojn de rapidaj vojoj. Ĝi estis planita ĉirkaŭ 1976 fare de la militista diktaturo memnomita Proceso de Reorganización Nacional kiu regis la landon kaj plenumita dum la *intendenteco* *de facto* de la brigadjero Osvaldo Cacciatore.

Fine nur du el naŭ planitaj aŭtoŝoseoj estis inaŭguritaj: nome la 25-a de Majo (Urba Aŭtoŝoseo1) kaj la Perito Moreno (Urba Aŭtoŝoseo 6). Oni faris centojn da eksproprietigojn de terenoj, kaj multaj el tiuj poste estis abandonitaj ĉar ne realiĝis la planitaj verkoj.

Kategorio:Bonaero
Kategorio:Aŭtoŝoseoj
Aŭtoŝoseo 25-a de Majo

La **Aŭtoŝoseo 25-a de Majo** estas unu de la ĉefaj aŭtoŝoseoj kiuj formas la reton de urbaj aŭtoŝoseoj de la urbo Bonaero, Argentino. Ĝi estis inaŭgurita la 6an de decembro de 1980 de la *intendente* *de facto* Osvaldo Cacciatore. Ĝi estas 9.5 kilometrojn longa. Ĝi estas konstruita sur pli alta nivelo ol la grundo (viadukto), por kio ĝi estas konsiderata kiel pejzaĝrompilo. Okazis ankaŭ kritikoj pro fraŭdoj en la manipulado de la financoj.

Kategorio:Geografio de Bonaero
Distrikto Kunszentmárton

La **Distrikto Kunszentmárton** [kunsentmArton] (hungare *Kunszentmártoni járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ riveroj Tiso kaj Körös en la plej suda parto de la departemento (en la meza parto de la lando).
eta|Distrikto Kunszentmárton en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Kunszentmárton, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj 2 grandvilaĝoj, la ceteraj 7 estas vilaĝoj.
 
La areo estas 576,49 km², kie loĝas 35 176 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj. La senlaboreco estas granda.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝis 1950 laŭ nomo „Malsupra Tiso” kun la distrikta ĉefurbo Tiszaföldvár. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Kunszentmárton**
* alia urbo kaj malnova distrikta ĉefurbo: **Tiszaföldvár**
* grandvilaĝoj:
** Cibakháza
** Öcsöd
* vilaĝoj:
** Csépa
** Cserkeszőlő
** Nagyrév
** Szelevény
** Tiszainoka
** Tiszakürt
** Tiszasas

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Sigrún Eldjárn

**Sigrún Eldjárn** (foje ankaŭ literumata *Sigrùn Eldjàrn*, naskiĝis , do nun -jara) estas islanda verkistino, aparte de porinfana literaturo. En Esperantujo ŝi aparte konatiĝis pro la porinfana bildlibro *Praavo kaj la kotokukoj* (islanda titolo *Langafi drullumallar - Langafi prakkari*) dulingve en Esperanto kaj la japana publikigita fare de la eldonejo Libroteko Tokio en 1988. De la islanda al Esperanto la tekston tradukis Baldur Ragnarsson, de Esperanto al la japana *Ooyama Sari*, tiel ke ĝi fariĝis unu el la unuaj verkoj, kiuj trovis sian vojon de la islanda kulturo al la japana.

## Vivo 
Sigrún Eldjárn estas la filino de Kristján Eldjárn, kiu inter 1968 kaj 1980 estis la tria prezidanto de Islando, kaj fratino de la verkisto Þórarinn Eldjárn, el kies noveloj du tradukiĝis al Esperanto. En 1977 ŝi diplomiĝis en la islanda altlernejo pri artoj kaj metioj *(Myndlistar- og handíðaskóla Íslands)*. De tiam, ŝi verkis kaj ilustris pli ol 40 porinfanajn librojn. Unua defio en 1980 estis la bildlibro *Allt í plati*, kie ŝi sukcesis kombini la tradician stilon de islandlingva porinfana rakonto kun la tiam en Islando ankoraŭ relative nova ĝenro de bildliteraturo kaj prezento de teksteroj en "vezikoj" enplektitaj en serio de desegnaĵoj. Ekde tiam ŝi en ĉiu maniero kaj ofte tre inventeme intermiksis tekstojn kaj bildojn kune en siaj libroj.

En 1987 kaj 1992, ŝi ricevis la infanlibran premion de la urbo Rejkjaviko kaj ties lerneja departemento, kaj en la sekvaj jaroj aldoniĝis multaj pliaj premiigoj. Interalie, en 1998 ŝi estis nomumita por la Hans-Christian-Andersen-Premio pri verkado kaj ilustrado, jaron poste ŝi ricevis la kulturan premion VISA pri arto kaj infana kulturo, kaj en 2008 ŝi nomumiĝis Kavaliro de la islanda "Ordeno de la Falko" pro sia kontribuo proksimigi la islandan kulturon al infanoj.

Kiel desegnistino kaj pentristino, ŝi prezentis sian bildan verkaron en multaj unuopaj kaj grupaj ekspozicioj nacie kaj eksterlande.

## Eksteraj ligiloj 
* biografio de ŝi en la retejo *forlagid.is*  ()
* informoj pri la libro *Praavo kaj la kotokukoj* en la libroservo de UEA 

Kategorio:Islandaj verkistoj
MI 2N Altéo

La **MI 2N Altéo**, plej ofte simple nomita **MI 2N**, kaj kelkfoje **Z 1500** reference al ties gamo de teĥnika nomado, estas materialo de interkonekto kun du etaĝoj uzata sur linio A de RER de Francilio.

Apartenanta al RATP, ĝi ekipas la linion A depost 1997. Ĝuanta pli grandan transport-kapaciton ol materialoj MS 61 kaj MI 84 kaj pli komforta dank' al malvarmigita ventolado kaj pli larĝaj platformoj, la MI 2N Altéo rapide renkontis sukceson apud vojaĝantoj de linio A, ofte troŝarĝita.

Fabrikita de konsorcio konsistanta el Alstom kaj Bombardier, la 43 vagonaroj kiuj ekipas la parkon estis liveritaj en tri etapoj inter 1997 kaj 2005.

## MI 2N Eole 
La MI 2N Eole aŭ **Z 22500** estas la versio SNCF de **MI 2N**, kiu veturas sur linio E de RER de Francilio.

## Bildaro 

MI2N plateforme 2+2 par Cramos.JPG|Interno, ŝtuparo
Alteo interieur5.jpg|Interno, malsupra etaĝo
MI2N salle haute 2+2 par Cramos.JPG|Interno, supra etaĝo
Alteo interieur.jpg|Interno, pordoj

## Bibliografio 
* 

## Vidu ankaŭ 
* MI 2N Eole
* RATP
* Société nationale des chemins de fer français
* RER de Francilio
* RER de Francilio A
* RER de Francilio E
* Transilien
* Z 1500 (SNCF)

Kategorio:Fervojaj veturiloj de Alstom
Kategorio:RER de Francilio
Osvaldo Cacciatore

**Osvaldo Andrés CACCIATORE** (Bonaero, 1924 - Bonaero, 28-a de julio de 2007) estis militisto argentina apartenanta al la Argentina Aerarmeo kiu atingis rangon de brigadero.

Li partoprenis en la masakra agado de la Bombardado de la Placo de Majo (16-a de junio de 1955). 

Li estis guberniestro de la urbo Bonaero inter 1976 kaj 1982, nomumita de la militista diktaturo nomita Proceso de Reorganización Nacional kaj dum tiuj jaroj okazis modernigo de la urbanizado de la urbo.

Kategorio:Argentinaj militistoj
Kategorio:Argentinaj politikistoj
Kategorio:Militistaj diktaturoj
Kategorio:Puĉoj
Aŭtoŝoseo Perito Moreno

La **Aŭtoŝoseo Perito Moreno** estas aŭtoŝoseo de la urbo Bonaero kiu ekas ĉe la Avenuo General Paz kiel pluigo de la Okcidenta Aliro kaj finas ĉe la Aŭtoŝoseo 25-a de Majo **AU 1** kun la Avenuo Dellepiane kaj la **AU 7**.

Ĝi trapasas la kvartalojn Versalles, Villa Luro kaj Parque Avellaneda.

Ĝi suriras iaman vojon de fervojo.

Kategorio:Geografio de Bonaero
Distrikto Kunhegyes

La **Distrikto Kunhegyes** [kunhedjeŝ] (hungare *Kunhegyesi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Tiso en la norda parto de la departemento.
eta|Distrikto en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Kunhegyes, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 5 estas vilaĝoj.

La areo estas 464,58&nbsp;km², kie loĝas 19 352 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam en la malfrua 19-a jarcento, sed laŭ nomo „Supra Tiso”. En 1950 ĝi prenis la nunan nomon. Tiu distrikto ĉesis en 1965, poste la komunumoj apartenis parte al Distrikto Tiszafüred, parte al Distrikto Törökszentmiklós. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Kunhegyes**
* alia urbo: Abádszalók
* vilaĝoj:
** Tiszabő
** Tiszabura
** Tiszagyenda
** Tiszaroff
** Tomajmonostora

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Ken Keyes

**Ken Keyes Jr.** - Jr., latine "junior", signifas "la malpli aĝa", naskiĝis la 19-an de januaro 1921 en Atlanta (Georgio), mortis la 20-an de decembro 1995 en Coos Bay (Oregono) - estis verkisto de psikologiaj libroj konsilaj pri persona kresko, docento pri la sama temo kaj la kreinto de la metodo *Living Love* ("Vivanta Amo"), sistemo de psikologia mem-helpo. Keyes verkis 15 librojn pri temoj persona kresko kaj socia konscio, el kiuj entute distribuiĝis proksimume kvar milionoj da ekzempleroj.

## Esperanto 
Inter esperantistoj li plej estas konata pro la libro *La Centa Simio*, kiun li en la originala anglalingva eldono publikigis en januaro 1982 kaj kiu aperis en esperantlingva traduko, en septembro 1984, fare de Internacia Esperanto-Instituto en Hago, Nederlando. En la libro li en pseŭdo-ne-serioza formo, sed fakte tute serioza intenco, klarigas kial nuklea armado estas sensencaĵo kaj kiel ĝi estu haltigata per persona engaĝiĝo de laŭeble multaj individuoj.

Kategorio:Usonaj verkistoj
Semmering

eta|Semmering fotita de la montopinto *Hirschenkogel*. **Semmering** estas alpa transpasejo en la oriento de Aŭstrio, proksime de Vieno.

Ĝi situas je 985 m super la marnivelo. Hirschenkogel kaj Stuhleck estas la plej gravaj skiregionoj de sur Semmering, ege ŝatataj fare de Vienanoj.

## Fervojkonstrua pionireco 
eta|Aŭstra trajno ĉe fervojo de Semmering.
La Semmering-fervojlinio inaŭguritis en 1854 kiel unua enmonta linio de la mondo (kies plej longa tunelo havas 1,4&nbsp;km). Ĉefkonstruinto estis Carl Ritter von Ghega. En 1998 la fervoja linio deklaritis monda heredaĵo de Unesko.

## Vidu ankaŭ 
Hotelo Südbahn

## Literaturo 
* Michael Hackenberg: "Bergbau im Semmeringgebiet", en: *Archiv für Lagerstättenforschung der Geologischen Bundesanstalt*, vol. 24, Wien 2003, p.&nbsp;5-97, ISSN 0253-097X
* Steffan Bruns:* Alpenpässe – vom Saumpfad zum Basistunnel*, vol.4

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la transpasejo kaj ĝia historio. 
* Informoj sur interreta Aŭstrio-leksikono.

Kategorio:Montpasejoj de Aŭstrio
Kategorio:Alpoj
Kategorio:Stirio
Kategorio:Malsupra Aŭstrio
11945 Amsterdamo

**11945 Amsterdamo** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al Amsterdamo, financa kaj kaj profitcela ĉefurbo de Nederlando, kiu komencis en 1275 kiel malgranda fiŝkaptista vilaĝo ĉe la rivero Amstel. Ja la 17-a jarcento, la urbo konis sian "ora aĝo" kiel komerca centro kaj je la 18-a jarcento, kiel tolerema centro por la eldono de malpermesitaj libroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
András Szabó (episkopo)

**András Szabó** [andrAŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó András** estis hungara pastro, episkopo, teologo, preposto, kanoniko.

András Szabó http://lexikon.katolikus.hu/S/Szab%C3%B3.html naskiĝis la  1738 en Hungara reĝlando en Nemesnyék (nuntempa Vinica en Slovakio). Li mortis la  1819 en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio).

## Biografio 
András Szabó lernis en pastra lernejo en Eger, poste li plulernis en pastra altlernejo en Vieno, kie li doktoriĝis en 1760. En la sekva jaro ji pastriĝis. Komence li ricevis taskojn en la eklezia edukado. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* ĉefepiskopa sekretario en 1762
* vicrektoro en seminario en 1763
* kanoniko en 1768
* altlerneja direktoro en Vieno en 1770
* kanoniko en Esztergom en 1773
* rektoro en Vieno en 1775
* katedrestro en Nagyszombat en 1776
* preposto en Buda en 1778
* episkopo en 1787
* la unua episkopo de Kassa en 1804.
Li strebis multe pri la ĝenerala edukado de la hungaroj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Ébresztő beszéd’’ (1814)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)
* {http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)}

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
11947 Kimclijsters

'*11947 *Kimclijsters'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern'' en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

Por la epoko de la , ĝia orbita granda duonakso estas 3,19966404  : ĝi orbitas ĉ. 50&nbsp;300&nbsp;km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la belgan tenisistinon Kim Clijsters.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Azianoj

**Azianoj** en *geografia* senco estas ĉiuj homaj loĝantoj de la kontinento Azio. En *etna* senco, ekzemple en censoj kalkulantaj kiom da ŝtatanoj de difinita censa regiono etne devenas el kiuj lingvoregionoj, oni ofte kalkulas ne laŭ nuna loĝloko, sed laŭ deveno de la prapatroj, kaj subtrahas de la tuta sumo de azianoj la homojn de familie alikontinenta deveno (ekzemple la multajn eŭropdevenajn loĝantojn de Siberio, de aliaj regionoj de Rusio kaj de aliaj aziaj ŝtatoj de eksa Sovetunio, sed ankaŭ la britojn de Honkongo kaj aliajn en Azio vivantajn individuojn de familie alikontinenta deveno). 

Foje aldone ankaŭ subtrahiĝas la homoj de turkia kaj kaŭkazia deveno, ĉar la limo inter Eŭropo kaj Azio kaj geografie kaj kulturhistorie restas pridisputata kaj la turkianoj kaj kaŭkazianoj etne proksime rilatas al la eŭropanoj, kaj de araba deveno, ĉar la araboj konsistigas relative proksime parencan etnan kontinuon en vasta teritorio de tri kontinentoj, nome okcidenta Azio, norda Afriko kaj je signifaj lokaj malplimultoj en suda, okcidenta kaj norda Eŭropo, kiun malfacilus nomi "nur azia". Kvankam la termino etne do tute ne estas unuece difinita, klaras ke la laŭ nombro de homoj plej granda azia etno ĉiukaze estas la han-ĉinoj. Nuntempe, en epoko de oftaj translokiĝoj inter la kontinentoj, azianoj kompreneble troveblas en ĉiuj regionoj de la tero.  

La usona censo cetere pro simpligo nun nur konsideras la homojn de familia deveno el Orienta (helblua regiono en la apuda mapo) kaj Sud-Orienta Azio (helverda regiono) plus de la Hindia subkontinento (helruĝa regiono) "azianoj" en etna signifo de tiu censo - tiu difino do estas ankoraŭ pli limiga ol la aliaj prezentitaj supre.


Kategorio:Etnoj en Afriko
Kategorio:Etnoj en Eŭropo
Kategorio:Etnoj en Nordameriko
Kategorio:Etnoj en Oceanio
Kategorio:Etnoj en Sudameriko
11950 Morellet

'*11950 *Morellet'''* estas asteroido de
la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca abato André Morellet (1727–1819), kiu lasis al ni sian *Mémoirs sur le XVIIIe siècle et la Révolution* (1821), valora dokumento pri la 18-a jarcento. Krom pluraj artikoloj por la *Encyclopédie* de Denis Diderot, li refutis, en 1770 la *Dialogues sur le commerce des blés'' de Ferdinando Galiani.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
La Centa Simio

**La Centa Simio** (: *The Hundredth Monkey*) estas libro de la usona verkisto de psiĥologiaj konsililoj Ken Keyes, kiun li en la origina anglalingva eldono publikigis en januaro 1982 kaj kiu aperis en esperantlingva traduko, en septembro 1984, fare de Internacia Esperanto-Instituto en Hago, Nederlando.

## Enhavo 
En la libro la aŭtoro en pseŭdo-ne-serioza formo, sed fakte tute serioza intenco, klarigas kial nuklea armado estas sensencaĵo kaj kiel ĝi estu haltigata per persona engaĝiĝo de laŭeble multaj individuoj. Dekomence Ken Keyes rezignis pri ĉia kopirajto, tiel ke la tuta teksta kaj grafika enhavo de la libro libere restu republikigeblaj kaj tradukeblaj al pliaj lingvoj.

Science, biologoj malsamopinie disputis kaj disputas ĉu la aserto popularigita en la libro — ke populacio (ekzemple grupo da simioj) povas draste ŝanĝi la grupan konduton en la momento kiam sufiĉe granda nombro da grupanoj akiris novan konscion pri la konduto — konsideriĝu mito aŭ biologia fakto. Sendepende de tiu biologia disputo pri la tiel nomata "centa-simio-fenomeno", la libro estas pasia pledo kontraŭ nuklea armado, ankaŭ se oni konsideras la libre cititan historion de kondutoŝanĝo de populacio de japanaj makakoj nur fikcia metaforo.

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Centa Simio
Kategorio:Verkoj el la esperantigita anglalingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de la FEL-biblioteko
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Bombaŭto

[eta|250px|Aŭtobombo en Irako, konsistigita de kelkaj artileriaj [granatoj kaŝitaj en la malantaŭo de platkamiono.]]
[eta|upright=1.1|La sekvo de aŭtobombagado en [Irako.]]

## Priskribo 
**Bombaŭto**, **aŭtobombo**, aŭ **kamionbombo**, estas preskaŭ improvizita eksploda aparato metita ene de aŭto aŭ alia simila veturilo kaj tiele ĝi estas detonaciigita. Ĝi estas ofte utiligita kiel armilo por atenco, terorismo aŭ gerilo, por mortigi la uzantojn de la veturilo, homojn proksime de la eksplodejo, aŭ por difekti konstruaĵojn aŭ alian posedaĵon. Aŭtobomboj funkcias per siaj propraj mekanismoj kaj povas porti relative grandan kvanton de eksplodaĵoj sen altirado de suspekto; en pli grandaj veturiloj kaj kamionoj, masoj ĝis 3200&nbsp;Kg estis jam uzitaj. Aŭtobomboj povas esti aktivigitaj je gamo de manieroj :
* far la atakanto kiu mem stiras la aŭton (suicidatako)
* defore far la atakanto (ekzemple per poŝtelefono)
* per iaspeca tempigaparato (ekzemple vekhorloĝo)
* nevole far la uzanto, ekzemple kiam ri malfermas la pordon de la veturilo, startigas la motoron, premas la akcelpedalon aŭ bremspedalon aŭ simile
La brulaĵo (plej ofte benzino) en la benzinujo de la veturilo povas fari la eksplodon de la bombo pli potenca per ties disiĝo kaj ekbruligo.

## Vidu ankaŭ 
* Terorismo
* Bombo
* Improvizita eksploda aparato

## Notoj 
## Referencoj 
* Mike Davis, ''Buda's Wagon: A Brief History of the Car Bomb* (Verso: New York, 2007).

## Eksteraj ligiloj 
* Filmero de detektita Bombaŭto (VBIED) 
* Historio de Bombaŭto  (Asia Time)
* "Explosive reading", revizio de Daniel Swift por *Financial Times''
* Car Bomb - manyriverfilms' Premiita dokumenta historio de Bombaŭto

Kategorio:Terorismo
Kategorio:Aŭtomobiloj
Coos Bay (Oregono)

**Coos Bay** estas urbo en la usona subŝtato Oregono. Ĝi situas ĉe samnoma golfeto *Coos Bay* borde de la Pacifika Oceano, kie la loka rivero *Coos* enfluas la golfeton. Fine de la jaro 2010 la urbo havis 15 967 loĝantojn. 

En Coos Bay multajn jarojn vivis kaj en 1995 mortis la verkisto de psikologiaj libroj Ken Keyes, kiu en Esperantujo konatiĝis per sia libro "La Centa Simio" - en la libro li en pseŭdo-ne-serioza formo, sed fakte tute serioza intenco, klarigas kial nuklea armado estas sensencaĵo kaj kiel ĝi estu haltigata per persona engaĝiĝo de laŭeble multaj individuoj.

Kategorio:Urboj de Oregono
Asociación Mutual Israelita Argentina

La **Asociación Mutual Israelita Argentina (AMIA)** (Argentina Israela Helpasocio) estas centro de la juda komunumo situanta en la urbo Bonaero, Argentino. Ties ĉefaj celoj estas helpi la bonfarton kaj disvolvigon de la argentina juda komunumo kaj pluteni vivaj la tradiciojn kaj principojn de tiu komunumo.

La Helpasocio organizas aŭ helpas bonkvalitajn espertojn pere de granda nombro de judaj aktivaĵoj kaj formalaj kaj neformalaj, kaj distraj kaj kulturaj aŭ edukaj. Ĉiuaĝaj personoj estas invititaj partopreni en siaj interestemoj kaj instigitaj al plej altaj niveloj de interveno en la juda vivo ĝenerale kaj en la komunumo partikulare.

## Vidu ankaŭ 
* Atenco kontraŭ la AMIA
* Pasteur - Amia (metroo de Bonaero)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Filmeto de Jorge Lanata pri Amia
* pri la atenco
* La AMIA renace de las cenizas  clarin.com, 26.05.1999
* Cinco años después, resurge la AMIA  lanacion.com, 12.05.1999

Kategorio:Judaj asocioj
Kategorio:Argentino
Atenco kontraŭ la ambasado de Israelo en Argentino

**Atenco kontraŭ la ambasado de Israelo en Argentino** okazis la 17-a de marto de 1992 kaj okazigis 29 mortojn kaj 242 vunditojn. La atako detruis komplete la sidejon de la ambasado. En Argentino loĝas la junda komunumo plej multnombra de Latinameriko kaj la kvina de la mondo.

La atenco estis farita per bombaŭto Ford F-100 ŝtirita de sinmortiganta teroristo kiu lanĉis sian veturilon ŝarĝitan el eksplodiloj kontraŭ la fasado de la ambasadejo ĉe la angulo de stratoj Arroyo kaj Suipacha,, kiun ĝi tute detruis, krom damaĝi apudajn preĝejojn kaj lernejon. En la loko de la atenc nune estas monumento al la memoro de la mortintoj, plej parte argentinanoj kaj israelanoj. La aŭtorecon oni rilatis al la milito inter Israelo kaj Hizbulaho en Libano; kaj fakte la juda ŝtatoreagis tie kontraŭ la supozataj partianoj de la atencistoj, kiuj siaflanke mortiĝis dum la atenco mem.

## Notoj 
Kategorio:Islama terorismo
Kategorio:Historio de Bonaero
Kategorio:Ambasadejoj
Kategorio:Rilatoj de Argentino kaj Israelo
Kategorio:Antisemitismo en Argentino
Kategorio:Terorismo en Argentino
Kategorio:Juda historio en Argentino‎
Kategorio:Nesolvitaj murdoj
Kategorio:1992
11946 Bayle

'*11946 *Bayle'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca protestantisma verkisto Pierre Bayle, (1647–1706), aŭtoro de la *Dictionnaire historique et critique''. Ĉar li intence provis detrui la ortodoksan kristanan kredon, li vekis la koleron de multaj el siaj kolegoj. En 1682 li eldonis pripensojn pri la kometo de 1680, kritikante la superstiĉon, laŭ kiu kometoj aŭguras katastrofojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Misio sen alveno

***Misio sen Alveno*** estas altnivela sciencfikcia esperantlingva romano, verkita de John Islay Francis. Ĝin en 1982 produktis la Eldonejo TK/Stafeto en Schoten norde de Antverpeno, kiu daŭrigis la laboron de Eldonejo Stafeto ekde 1975.
## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
* koncizaj informoj pri la romano en katalogo de la libroservo de UEA, kun recenzo fare de Sten Johansson 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 

Kategorio:Sciencfikcia literaturo
Kategorio:Esperantlingvaj romanoj
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
11949 Kagayayutaka

'*11949 *Kagayayutaka''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan kosman artiston Kagaya Yutaka, kiu ricevis la Ormedalon de la usona Konkurso de Cifereca Arto en 2000.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Atenco kontraŭ la AMIA

eta|Manifestacio, okazanta ĉiujare, antaŭ la konstruaĵo AMIA, memore al la viktimoj kaj postulante justecon. La signo sur la fronto legas la nomojn de tiuj, kiuj pereis
La **Atenco kontraŭ la AMIA** estis atenco ŝajne pere de bombaŭto aŭ de eksplodaĵo ene de kontenero, kiun suferis la Asociación Mutual Israelita Argentina (AMIA) de Bonaero, Argentino, la 18-a de julio de 1994. Temas pri unu el ĉefaj terorismaj atakoj okazintaj en Argentino, kun rezulto de 85 personoj mortintaj kaj 300 vunditaj. La juda-argentina komunumo estas la plej multnombra de Latinameriko kaj la kvina de la mondo. El la viktimoj 67 troviĝis ene de la AMIA en la momento de la eksplodo kaj aliaj 18 en apudaj diversaj lokoj. Pli ol 1000 loĝejoj kaj vendejoj en la areo rezultis tuŝitaj.

Oni kulpigis la registaron de Irano kaj pli precize la politikan partion de Libano nome Hizbulaho esti respondeculoj pri la atako. Tamen venis multaj diversaj hipotezoj, kritikoj al la dekomencaj kulpigoj kaj postaj interkonsentoj inter la registaroj de Cristina Kirchner kaj tiu de Irano.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Pasteur - Amia (metroo de Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* Artikolo kiu disvolvigas la hipotezon Sirio-Menem
* Retejo de la asocio de viktimoj *Memoria Activa*
* loka hipotezo
* AMIA: destituyeron a Galeano ; 3-a de aŭgusto de 2005
* "Argentina: Absolvieron a todos los imputados del atentado a la AMIA" ; 2-a de septembro de 2004
* Intervjuo al la argentina akuzisto Alberto Nisman pro la afero AMIA la 15an de novembro de 2007 
* *Matar sin que se note* (2009) de Gustavo Perednik. Romanigita kroniko pri la afero AMIA, baze sur la akuzo de la akŭisto Nisman

Kategorio:1994 en Argentino
Kategorio:Historio de Bonaero
Kategorio:Terorismo en Argentino
Kategorio:Historio de Irano
Kategorio:Politikaj partioj
Kategorio:Kontraŭjudismo
Kategorio:Judismo
Kategorio:Hizbulaho
República Cromañón

**República Cromañón**, nome Respubliko Kromanjono, estis dancejo de la kvartalo Balvanera en la urbo Bonaero (Argentino), tragedie konata pro incendio kiu ekis la nokton de la 30a de decembro de 2004.

En 2004 la urbo Bonaero suferis unu el ĉefaj tragedioj kiam ĉe koncerto de rok-muziko de la grupo *Callejeros* [kajeĤEros] (surstratuloj) la 30an de decembro okazis brulego en dancejo República Cromañón kiam parto de la ĉeestantoj uzis centojn da fajrbastonoj kio okazigis 193 aŭ 194 mortintojn kaj 1432 vunditojn.
Tio okazigis priserĉadon en politika juĝo por difini la politikan responson de la Ĉefministro Aníbal Ibarra; post kio, la Bonaera Parlamento decidis senfunkciigi lin kaj poste elpostenigi lin kaj anstataŭigi lin definitive de la Vicĉefministro Jorge Telerman la 7an de marto de 2006.. En la posta juĝo oni konstatis ke Aníbal Ibarra ne estis kulpa kaj rezultis senkulpigita.

Alia socia rezulto estis, ke la aŭtoritatoj plie kontrolis la sekurecon de dancejoj kaj publikaj renkontiĝejoj, kio rezultis en la oficiala fermo de kelkaj el ili.

## Notoj 
Kategorio:Bonaero
Kategorio:Incendioj en Sudameriko
Kategorio:Katastrofoj
Ludmila Novikova

**Ludmila NOVIKOVA** () estas rusia kaj sovetunia esperantistino. Laŭ la kroniko de la Esperantista klubo "Revo" en Tjumeno, en kiu raportiĝas ekde la jaro 1975 aparte bonaj kontaktoj al la esperantistoj de urbo *Miass*, ŝi kun *Tatjana Aleksandrovna Koptjagina* meze de la dua duono de la 20-a jarcento aparte aktivis en la loka esperantista asocio *Mahalita Stelo* de la urbo Miass en la Ĉeljabinska regiono.

Ludmila Novikova estis inter la organizaj motoroj de la Sovetia Esperantista Junulara Movado, kaj abunde tradukis el la rusa al Esperanto, iom ankaŭ el la franca, tiel ke ŝi akceptiĝis kiel membro de la Moskva skolo de esperantlingvaj verkistoj. Inter ŝiaj tradukoj interalie estas la bildrakonta trilogio "1825: Komploto", "1905: Prologo" kaj "Rusia revolucio de 1917: Kiel tio okazis?" pri la historia vojo de la monarkia Rusia Imperio al Sovetunio. Krome ŝi tradukis poezion de poetinoj kiel ekzemple Anna Aĥmatova kaj Marina Cvetajeva, kaj en 1999 estis inter la tri rusaj verkistoj kiuj tradukis la esperantlingvan verkon La danĝera lingvo de Ulrich Lins pri la persekutoj de kaj stalinismo kaj naziismo kontraŭ la esperantistoj al la rusa, je librotitolo "Opasnij jazik".

El la franca ŝi interalie poezie tradukis al Esperanto la kanzonon "La anasa forpaso" (france *La cane de Jeanne*) de la kantaŭtoro Georges Brassens.

## Verkoj 
* Ludmila Novikova: *Neĝboruloj*. Rusino kiu suferas malfacilaĵon revenante hejmen tra Germanio, partikulare ĉe Essen, kie policano detektas eksterleĝan funkciadon de la veturiganta buso, memoras kiel dum la Unua Mondmilito ŝia avo, militprizonulo, ricevis iel helpon de germanoj, por reveni hejmen. Beletra Almanako (26), junio 2016. pp. 32-41.

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kategorio:Tradukistoj al Esperanto
Mezuro (apartigilo)

**Mezuro** povas esti:
***Mezuro** -  ago de tiu, kiu unu fojon mezuras.
***Mezuro (matematiko)**
***Mezuro (muziko)** - aŭ metriko.
***Mezuro (muzikinstrumento)**
***Mezurnotacio**
* Laŭ figura senco, **mezuro** signifas mezuratecon, reteniĝemon, moderecon.

## Vidu ankaŭ 
* Metriko (apartigilo)
Agordo

**Agordo** estas  fiksado de ĝusta harmonia rilato inter la diversaj sonoj produktataj de unu aŭ pluraj muzikiloj kaj ankaŭ povas esti pri:

## Muziko 
***Agordo** - akordo, t.e. konsonanco de pluraj sonoj samtempe. 
***Agordo** - tonsistemo
**Pura agordo
**Pitagora agordo
**Meztona agordo
**Bontemperata agordo
***Werckmeister-agordoj
***Kirnberger-agordo
***Vallotti-agordo
**Egalŝtupa agordo
***Agordiloj** 
****Agordofajfilo**
****Agordforko** (diapazono)
****Agordotubo**

## Figura senco 
Inklinigo de iu al ia agmaniero, emigo de iu al io, taŭge humorigo de iu.

## Aliaj 
*Agordo (Italio)

## Vidu ankaŭ 
*Akordo (apartigilo)

## Referencoj 
}
Kategorio:Muziko
Distrikto Szolnok

La **Distrikto Szolnok** [solnok] (hungare *Szolnoki járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok. Ĝi situas sur ebenaĵo la Tiso en la okcidenta parto de la departemento (en la meza parto de la lando).
eta|Distrikto Szolnok en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Szolnok, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia 4 urboj, la ceteraj 13 estas vilaĝoj.
 
La areo estas 914,48 km², kie loĝas 119 380 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj, krome en Szolnok oni laboras en la industrio kaj diversaj servoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam ankaŭ pli frue, sed ĝis 1950 laŭ nomo „Centra Distrikto”. Dum la historio ankaŭ la limoj ŝanĝiĝis. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Szolnok**
* aliaj urboj:
** Besenyszög
** Martfű
** Rákóczifalva
** Újszász
* vilaĝoj:
** Csataszög
** Hunyadfalva
** Kőtelek
** Nagykörű
** Rákócziújfalu
** Szajol
** Szászberek
** Tiszajenő
** Tiszasüly
** Tiszavárkony
** Tószeg
** Vezseny
** Zagyvarékas

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Distrikto Tiszafüred

La **Distrikto Tiszafüred** [tisafured] (hungare *Tiszafüredi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Tiso en la nordorienta parto de la departemento (en la meza parto de la lando).
eta|Distrikto Tiszafüred en Hungario
eta|Urbodomo de Tiszafüred
La distrikta ĉefurbo estas Tiszafüred, kiu estas urbo,  la ceteraj 6 komunumoj  estas vilaĝoj.
 
La areo estas 417,05&nbsp;km², kie loĝas 18 988 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝis 1950 ĝi apartenis al Heves (historia departemento). La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Tiszafüred**
* vilaĝoj:
** Nagyiván
** Tiszaderzs
** Tiszaigar
** Tiszaörs
** Tiszaszentimre
** Tiszaszőlős

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
La Lingva Defio (Claude Piron)

***Le Défi des Langues*** subtitolita ***Du gâchis au bon sens*** (en Esperanto: *La Lingva Defio - El ĥaoso al sana prudento*) estas franclingva eseo de la belgdevena svisa psikologo Claude Piron pri la internacia komunikado kaj aparte pri la rolo de Esperanto en ĝi. Temas pri speco de psikoanaliza studo de la internacia komunikado. La verkon en 1994 publikigis la eldonejo ''L'Harmattan* en Parizo, Francio. Portugala versio, *O desafio das linguas*, aperis en 2002 (Campinas, SP, Brazilo: eldonejo *Pontes*).

## Eksteraj ligiloj 
* "Le Défi des Langues", resumo de la libra esenco 
* koncizaj informoj pri la origina, franca versio en katalogo de la libroservo de UEA 
* koncizaj informoj pri la portuagla versio en la libroservo de UEA 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing''

Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Vere aŭ fantazie

***Vere aŭ Fantazie*** estas esperantlingva legolibro, verkita de Claude Piron, taŭga kaj por plua lernado de la lingvo post komenca stadio kaj por "normalaj" legantoj regantaj la lingvon. Temas pri rakontoj el diversaj partoj de la mondo, aranĝitaj por laŭgrade vastigi la vortprovizon. Ĝin produktis la eldonejo Fonto en Ŝapekoo, Brazilo, ekde la 1-a eldono en 1989. En 1997 aperis la nun aktuala, 4-a eldono - la informkesta bildo maldekstre bildigas la librokovrilon de la unua eldono de 1989, la nuna kovrilpaĝa aspekto vidiĝas en la priskribo de la rakontaro en la reta katalogo de la libroservo de UEA, videbla kiel ekstera ligilo.
## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
*  koncizaj informoj pri la romano en katalogo de la libroservo de UEA 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience : entajpu la vortojn "vere au fantazie".
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Legu la verkon ĉe Verkoj.com

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Distrikto Mezőtúr

La **Distrikto Mezőtúr** (hungare *Mezőtúri járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok. Ĝi situas sur ebenaĵo en la sudorienta parto de la departemento (en la meza parto de la lando).
eta|Distrikto Mezőtúr en Hungario
eta|Urbodomo de Mezótúr
La distrikta ĉefurbo estas Mezőtúr, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 3 estas vilaĝoj.
 
La areo estas 725,74 km², kie loĝas 27 768 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto estis kreita en 2013. Pli frue ĝi neniam ekzistis, la komunumoj apartenis al la najbaraj distriktoj.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Mezőtúr**
* alia urbo: Túrkeve
* vilaĝoj:
** Kétpó
** Mesterszállás
** Mezőhék

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario