open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kanamara Matsuri

eta|dekstra|225px|Homoj dum la festivalo portantaj grandan penison.
La  aŭ Kanamara Macuri estas ĉiujara ŝintoa fekunda festivalo okazanta en Kaŭasaki, Japanio dum printempo en la *Kanayama* templo (金山神社). La ekzakta tago varias: la ĉefa festivalfarado okazas la unuan aprilan dimanĉon. La peniso iĝas la ĉefa eventa temo kaj estas reprezentita ĉie ajn — en desegnoj, dolĉaĵoj, tajlitaj legomoj, dekorado kaj en la festivala parado.

La Kanamara Festivalo okazas ĉirkaŭ loka penis-kultanta templo iam populara inter prostituitinoj kiuj preĝis pro protektado kontraŭ venereaj malsanoj. Laŭ la onidiro, ankaŭ ekzistas dia protektado por negoca prospero, klana prospero, facila naskado, edziĝado kaj geedza harmonio. Ankaŭ ekzistas legendo pri akradenta dajmono kiu kaŝis en la vagino de juna virino kaj kastris du junajn virojn dum siaj edziĝnoktoj. Tial, la juna virino serĉis helpon el forĝisto, kiu kreis ŝtalan penison por rompi la dentojn de la dajmono.

Nuntempe, la festivalo iĝis iom turisma atrakcio kaj estas uzita por gajni monon por HIV-esplorado.

## Eksteraj ligiloj 
* La retpaĝaro de la festivalo (japane) 
* Bildo de la adorita objekto
* Filmeto de la Kanamara Matsuri 

Kategorio:Festivaloj en Japanio
Kategorio:Ŝintoismo
Kategorio:Sekso
Kategorio:Peniso
Mihály Szentkuthy

**SZENTKUTHY Mihály** (sentkuti) estis hungara aktoro naskita en Satmaro en 1813 kaj mortinta en Satmaro la 16-an de aprilo 1897.

## Kariero
Szentkuthy estis apoteko. Li debutis en 1844 en Rozsnyó. Li partoprenis en la hungara liberecbatalo de 1848-1849 kiel leŭtenantao. Post 1849 li daŭrigis sian aktoran karieron ĉe Gusztáv Hubai, pli poste li ludis en Segedo kaj Debreceno. En 1871 li dungiĝis al Arado. Por sia maljunaĝo li retiriĝis al sia naskiĝurbo. 

## Verkoj
**Színházi emlény* (Debrecen, 1862); 
**Visszaemlékezések* (Kolozsvár, 1883). 

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Szentkuthy, M.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Jenő Szentkláray

**SZENTKLÁRAY Jenő** (sentkla:rai) estis hungara historiisto, romia katolika pastro, ano korespondanta de la MTA (1882) naskiĝinta en Aracs (Varnjevo) la 21-an de januaro 1843 kaj mortinta en Temeŝvaro la 12-an de oktobro 1925.

## Kariero
Szentkláray ekde 1869 estis instruisto gimnazia en Temeŝvaro, poste kanoniko de Csanád, pli poste grandpreposto. En 1883 li iĝis privatprofesoro de la plej nova historio de Hungario en la Universitato de Budapeŝto. Li redaktis la *Történelmi Adattár* (Historia Dataro) (1871-1873. Li priokupiĝis precipe la historion de sudaj departementoj de Hungario.   

## Verko
**Száz év Dél-Magyarország újabb történetéből* (Temesvár, 1882);
**A dunai hajóhadak története* (Bp., 1886);
**A becskereki vár* (Bp., 1886); 
**A csanád-egyházmegyei plébániák története* (Temesvár, 1898); 
**Temes vármegye története* (Bp., 1912); 
**Ortvay Tivadar emlékezete* (Bp., 1922). 

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Szentklaray, J.
Szentklaray, J.
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Flago de Pollando

La **flago de Pollando** konsistas el du horizontalaj strioj de egala larĝo; la supra strio estas blanka, kaj la malsupra strio estas ruĝa. Artikolo 28-a de la pola konstitucio difinas la du kolorojn, blankan kaj ruĝan, kiel la naciaj koloroj. Oni laŭleĝe rezervas varianton de la flago kun la nacia blazono en la mezo de la blanka strio por oficiala uzo eksterlande kaj surmare. Oni uzas similan flagon en hirundvosta varianto kiel la mararmea standardo de Pollando.

Pollando oficiale adoptis blankan kaj ruĝan kiel naciaj koloroj jam en 1831. La elektitaj koloroj devenas de la heraldikaj koloroj de la blazonoj de la du konsistantaj landoj de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj, tio estas la Blanka Aglo de Pollando kaj la Postkuranto (litova: *Vytis*, pola: *Pogoń*) de Litovio, blanka kavaliro rajdanta blankan ĉevalon, ambaŭ sur ruĝa ŝildo. Antaŭe, la polaj soldatoj portis kokardojn de diversaj kolorkombinaĵoj. Pollando oficiale akceptis la nacian flagon en 1919. Ekde 2004 oni festas la Tagon de la Flago de Pola Respubliko la 2-an de majo.

## Heraldika signifo de la koloroj de pola flago 
La koloroj laŭ simboliko uzata en heraldiko havas jenan signifon:

La blankan koloron oni uzas en heraldiko kiel ekvivalenton de arĝento. Ĝi signifas ankaŭ akvon kaj ene de spiritaj valoroj - purecon kaj senmakulecon.

Ruĝa koloro estas simbolo de fajro, kaj rilate al virtoj ĝi signifas kuraĝon kaj batalemon.

## Similaj flagoj 
**Flagoj identaj kun la pola**
* Bohemio
* Ĉeĥa kaj Slovaka federacia respubliko
* Supra Aŭstrio
* Kantabrio
* Turingio
* Tirolo

**Flagoj inversaj al la pola**
* Hesio
* Kerkrade
* Monako
* Salcburgio
* Vorarlbergo

## Vidu ankaŭ 
* Blazono de Pollando

Pollando
Kategorio:Naciaj simboloj de Pollando
Kategorio:Pollando
Ixtlán del Río

**Ixtlán del Río** estas unu el la 20 komunumoj de la meksika subŝtato Nayarit, kiu situas en la okcidenta, centra parto de Meksiko, ĉe la pacifika oceano. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas **Ixtlán del Río**. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 18006.

## Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI)  25713 loĝantojn. El tiuj estis 12321 viroj kaj 13392 virinoj. La komunumo havas surfacon de 581&nbsp;km².  La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1040 metroj super la marnivelo.

## Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 860&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 22883 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 206 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,9 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Ixtlán del Río  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Nayarit
István Szigeti-Gyula

**SZIGETI-GYULA István** (sigeti-djula) estis hungara reformita episkopo, eklezia verkisto naskita en Visk en 1678 kaj mortinta en Nagyenyed la 1-an de julio 1740.
## Kariero
István Szigeti-Gyula studis en Nagyenyed poste li estis rektoro en Nagybánya. De 1705 li studis en Frankfurto ĉe Odro kaj Franeker. Reveninte li denove instruis en Nagybánya, poste en 1712 oni elektis lin pastro de Szinérváralja. En 1714 li denove fariĝis instruisto en Nagybánya. De 1737 li estis episkopo de la eklezidistrikto de Transilvanio. En 1738 je famo ke la filo József de Francisko Rákóczi la 2-a deziras enpenetri el Turkio Transilvanion li estis arestita kune kun pluraj reformitaj eklezigvidintoj, kaj nur post unu jaro li liberiĝis. 
## Verko
**Tractatus Theologici…* (Frankfurt, 1707); 
**Vénségnek ékes koronája 1733* (h, n, és é. n.); 
**Halotti oratio…* (Kolozsvár, 1743).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Kategorio:Hungaraj ekleziaj verkistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Viktor Szigligeti

**SZIGLIGETI Viktor** (sigligeti) estis hungara juristo naskita en Érszeg la 24-an de oktobro 1909 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de oktobro 1970.

## Kariero
Szigligeti ekde 1932 estis advokatkandidato, ekde 1934 tribunala redaktisto, poste ekde 1939 li estis juĝisto distrikta en Vác, poste tribunala juĝisto en Kalocsa, pli poste en Budapeŝto. Ekde 1949 li iĝis prezidanto de la Pesta Distrikttribunalo, ekde 1951 primara gvidanto de la Departementa tribunalo de Esztergom. Ekde oktobro de 1951 li estis ĉefreferanto en ministerio justicafera, ekde 1958 sekciestro, ekde 1965 ĉefsekciestro en la civila jursekcio.

## Verkoj
**A családjogi törvény* (kun Jenő Bacsó, Géza Rády, Bp., 1955); 
**Házassági vagyonjog* (Bp., 1959).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Blankapuga eŭfonjo

La **Blankapuga eŭfonjo** (***Euphonia minuta***)  estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.

## Disvastiĝo 
Tiu neotropisa birdo troviĝas el Meksiko tra Centrameriko nome en Belizo, Kostariko, Gvatemalo, Honduro, Nikaragvo, Panamo kaj granda parto de norda Sudameriko nome pacifika marbordo de Kolombio kaj Ekvadoro, al amazonia Brazilo, Venezuelo kaj Gujanoj, krom en Peruo kaj Bolivio. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj, arbarbordoj, ĉe kultivejoj kaj duaranga vegetaĵaro.

## Aspekto 
Estas malgranda fringedo 9 al 10 cm longa. La masklo estas ĉefe flavanigra, simila al *E. affinis* kaj al *E. hirundinacea*. Li havas kiel distingilo la **blankan plumaron en  suba ventro kaj pugo**. Krome la supraj partoj (vizaĝo, krono, nuko, dorso, flugiloj kaj vosto) estas nigrecaj kun iom da malhelblua nuanco, kun flava makulo en la frunto. La gorĝareo estas eĉ pli nigra, kaj la subaj partoj ĉefe flavaj. La ino estas olivverdeca en supraj partoj kaj flaveca en subaj partoj; la gorĝo kaj la centra ventro estas grizaj.

## Subspecioj 
* *Euphonia minuta humilis* (Cabanis, 1861)
* *Euphonia minuta minuta* Cabanis, 1848

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Euphonia minuta.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
1011 Laodamia

'*1011 *Laodamia''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Laodamia filino de Belerofono, patrino de Sarpedono; aŭ de alia Laodamia, filino de Akasto kaj edzino de Protesilao, en la helena mitologio.

## Orbito 
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso. Tiu marsrenkonta asteroido povas proksimiĝi al 0,1 UA (15 Gm) de Marso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Fotometrio kaj modelo de formo de la marsrenkonta asteroido (1011) Laodamia, de G. Apostolovska kaj aliaj

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
Ruĝeckrona eŭfonjo

La **Ruĝeckrona eŭfonjo** (***Euphonia anneae***) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.

maldekstra|eta|Euphonia anneae masklo kaj ino.
Ĝi troviĝas en malgranda teritorio de pleja nordokcidenta Kolombio, kaj en Kostariko kaj Panamo ĉefe en ties deklivaro al Pacifiko. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, montararbaroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.

Estas specio kun tre markata seksa duformismo. La masklo havas blunigrecajn kapon kaj suprajn partojn kaj tre flavajn subajn partojn, kiel ĉe aliaj eufonjoj, sed pli precize la kapo estas blunigreca kun purpura nuanco kaj tre markata **brikruĝecaj frunto kaj krono**, kio nomigas la specion per komuna nomo. La flugiloj kaj ĉefe la ŝultroj estas pli malhelbluaj. La ino estas olivverdeca supre kun simila brikruĝeca fruntomakulo nek tiom markata nek tiom etenda kiom ĉe la masklo; la nuko kaj gorĝo estas helgrizaj kaj la resto de subaj partoj el helgriza al blankeca krom pli olivflavecaj flankoj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Euphonia anneae. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Panamo
Kategorio:Birdoj de Kostariko
1012 Sarema

'*1012 *Sarema'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de "*Sarema*", rolulo de unu poemo de Aleksandr Puŝkin el kiu Alexander von Zemlinsky faris operon.

*Oni ne konfuzu kun la asteroido 4163 Saaremaa.''

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
Ruĝecventra eŭfonjo

La **Ruĝecventra eŭfonjo** (***Euphonia rufiventris***) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.

Ĝi troviĝas en Sudameriko en norda kaj centra Bolivio, okcidenta Brazilo, sudorienta Kolombio, orienta Ekvadoro, orienta Peruo kaj suda Venezuelo kaj pli precize en la tuta Amazona Baseno escepte norde de la rivero Amazono oriente de la rivero Negro. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj en kanopeo kaj arbarbordoj ĉefe ĉe epifitoj.

La masklo estas tre brile malhelblua en supraj partoj, kapo, gorĝo kaj supra brusto kaj ne havas flavan fruntomakulon, malkiel plej parto de eŭfonjoj. La suba brusto kaj ventro estas oranĝecaj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Euphonia rufiventris . 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Orŝultra eŭfonjo

La **Orŝultra eŭfonjo** (***Euphonia cayennensis***) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.

Ĝi troviĝas en Brazilo, Gujanoj, (de kie devenas la latina scienca nomo) kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

Ĝi estas tre malkutima eŭfonjo, ĉar ĝi estas tute malhelbluega (preskaŭ nigreca) kun ununura kolora marko en **flavoranĝaj ŝultroj** kio nomigas la specion laŭ komuna nomo. La kruroj estas grizecaj kaj ankaŭ la fortika beko estas nigreca en supra makzelo kaj griza en suba makzelo kaj en baza duono de suba bordo de supra makzelo.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Euphonia cayennensis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Río Negro (Amazonio)

eta|dekstra|250ra|Mapo montranta la Riveron Negro en la Amazona Baseno.

**Rio Negro** (portugale: *Rio Negro*, hispane: *Río Negro*, esperante Nigra Rivero) estas la plej granda maldekstra alfluanto de la Amazono kaj la plej granda **nigrakva rivero** de la mondo. Ĝi estas la sepa plej granda rivero en la tuta mondo laŭ la akvokvanto (Vidu ĉe Listo de riveroj laŭ akvoŝarĝo)

Ĝi naskiĝas inter Orinoko kaj la Amazona Baseno, kaj konektas ankaŭ kun la Orinoko pere de kanalo Kasikiare. En Kolombio, kie situas ties fontoj, ĝi estas nomata **Rivero Guainía**. Ties ĉefa alfluanto estas la Vaupés, kiu kunhavas akvon kun la Guaviare, branĉo de la Orinoko, nome la baseno de la orienta deklivaro de Andoj en Kolombio. La Rivero Negro fluas en la Rivero Solimões por formi la Amazonan Riveron ĉe Manaus, Brazilo.

La rivero Branco estas la ĉefa alfluanto ĉe la norda bordo de la rivero Negro, kiu fluas integre tra la ŝtato Roraima.

Kategorio:Amazonio
Kategorio:Riveroj en Brazilo
Kategorio:Riveroj en Venezuelo
Kategorio:Riveroj en Kolombio
Kategorio:Landlimaj riveroj
Elektrona mapo de la Muzeo de la Imperiestra Palaco

eta|250px|aŭtomata klarigilo en esperanto
**Elektrona mapo de la Muzeo de la Imperiestra Palaco** estas multlingva aŭtomata klarigilo de Malpermesita Urbo de Pekino.

La lingvoj inkluzivas tiujn: Araba, Bangladeŝa, Bulgara, Kantona, Nederlanda, Angla, Persa, Franca, Germana, Indonezia, Itala, Japana, Korea, Ĉina, Mongola, Birma, Pola, Portugala, Rumana, Rusa, Hispana, Taja, Vjetnama, Minnana kaj Esperanto.

## Eksteraj ligiloj 
Picasa Web Albums

Kategorio:Pekino
Kategorio:Muzeoj en Ĉinio
Kategorio:Esperanto-movado en Ĉinio
Kategorio:Mapoj
Coeuve

**Coeuve** estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 682 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Coeuve situas norde de la distriktĉefurbo Porrentruy en valkaldrono de la rivereto *Coeuvatte*, kiu fontas sur la komunuma teritorio kaj post 16 kilometroj en Francio alfluas al Allaine. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,59 km², de kiuj 38% estas kovritaj de arbaro, 58% servas por agrikulturo kaj 4% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Coeuve limas en nordo al Damphreux, en oriento al Vendlincourt, en sudoriento al Alle, en sudokcidento al Porrentruy, en okcidento al Courchavon, kaj en nordokcidento al Basse-Allaine.

## Trafiko 
Coeve situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio de Porrentruy al Beurnevésin.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Coeuve datiĝas el la jaro 1136 kiel *Cova*. Dum mezepoko Coueve apartenis al la voktejo Ajoie, kiu estis en la 13-a jarcento integrita al la Princepiskopejo Bazelo. En la 16-a jarcento Coeuve fariĝis ĉefloko de unu de la kvin majorejoj de la voktejo. Post la franca revolucio de 1792 ĝi dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departamento *Mont Terrible* estis aligita al Francio. De 1800 ĝis 1815 Coeuve apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 Coeuve apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Coeuve
* Coeuve en la Historia Leksikono de Svislando
Brunventra eŭfonjo

La **Brunventra eŭfonjo** (***Euphonia pectoralis***) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn. Tiu specio estas membro de la superspecio kiu inkludas la speciojn de la Ruĝecventra eŭfonjo, *E. rufiventris*, okcidente kaj la Orŝultra eŭfonjo, *E. cayennensis*, norde.

Ĝi troviĝas en norda Argentino, sudorienta Brazilo kaj Paragvajo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.

La Nigragorĝa eŭfonjo ("*Euphonia vittata*") estas nune konsiderata hibrido inter la Oranĝaventra eŭfonjo kaj la Brunventra eŭfonjo.

eta|maldekstra|250px|Masklo

La masklo estas brile malhelblua en supraj partoj (pli blue en ŝultroflugiloj kaj nigrece en flugilplumoj), kapo kaj brusto, kun **bruna ventro** (malkutima ĉe eŭfonjoj) kaj tre rimarkinda flava ŝultromakulo (simila al tiu de la proksime parenca Orŝultra eŭfonjo). La ino estas tre diferenca ĝenerale oliveca en dorso kaj flankoj kun griza nuko kaj grizaj centraj subaj partoj. Ŝi havas distingan ruĝecbrunan subvoston. La beko estas fortika ĉebaze kaj griza kaj same la kruroj estas grizaj.

Ili ĝenerale moviĝas en paroj, foje en miksitaj kunmanĝantaroj kaj plej ofte en kanopeo. Ili manĝas malgrandajn fruktojn kies semoj pasas rapide tra ties intestinoj. Tio ŝajne helpas semoĝermon sed ili ne disigas ilin tre for. Ili manĝas ankaŭ nektaron kaj insektojn.

## Referencoj
* BirdLife International 2004. Euphonia pectoralis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Ruiz

**Ruiz** estas unu el la 20 komunumoj de la meksika subŝtato Nayarit, kiu situas en la okcidenta, centra parto de Meksiko, ĉe la pacifika oceano. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas **Ruiz**. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 18011.

## Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI)  20996 loĝantojn. El tiuj estis 10489 viroj kaj 10507 virinoj. La komunumo havas surfacon de 900&nbsp;km².  La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 30 metroj super la marnivelo.

## Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1029&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 19045 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1866 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 9,8 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Ruíz en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Nayarit
Šípkov

**Šípkov,** hungare **Báncsipkés** [bAnĉipkEŝ] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Šípkov situas en la plej griza parto

## Situo 
Šípkov situas laŭ rojo, meze de sakovojoj. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 19&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1295 en formo *"Sonko"*. En 1784 loĝis tie 354 vilaĝanoj (54 familioj) en 38 domoj, en 1828 456 vilaĝanoj en 37 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Sipkó,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1905 pro incendio la tuta vilaĝo cindriĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Báncsipkés 862 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 pro apogado de partizanoj la faŝistoj murdis 23 vilaĝanojn. En 2001 vivis en Šípkov 176 homoj, (174 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika moderna preĝejo de 1992

## Eksteraj ligiloj 
* Šípkov sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Bánovce nad Bebravou
Arbarostepo

**Arbarostepo** estas moderklimata habitata tipo komponita el herbejoj kun disaj areoj de arbaro.eta|Arbarostepo en montaro Altajo.Sur norda limo kun geobiomo de decidua arbaro kreiĝis transira **arbarostepo**. En hodiaŭa tempo arbarostepoj estas ŝanĝataj en kampojn. La teritorio estas en Eŭrazio nome el orienta Eŭropo al orienta Siberio.

Kategorio:Mezvarmaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj
Kategorio:Palearktisaj ekoregionoj
Kategorio:Nearktisaj ekoregionoj
Trebichava

**Trebichava,** hungare **Terbók** estas tre malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Trebichava situas en la plej griza parto

## Situo 
Trebichava situas sub monto 637 m-ojn alta, fine de sakovojo el Slatina nad Bebravou. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
Germanoj fondis la vilaĝon en la 14-a jarcento. La unua mencio okazis en 1396 en formo *"Trebichava"*. En 1784 loĝis tie 340 vilaĝanoj (64 familioj) en 35 domoj, en 1828 461 vilaĝanoj en 35 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Trebichava,* poste ĝi ricevis pli konforman nomon al la hungara lingvo pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Terbók 530 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Trebichava 44 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* klasikisma sonorilostablo el la 19-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Trebichava sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Bánovce nad Bebravou
Béla Szilágyi (aktoro)

**SZILÁGYI Béla** [sila:dji] estis aktoro, teatrestro naskita en ? la 15-an de februaro 1836 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de aŭgusto 1889. Lia nobela antaŭnomo estis *szilágysomlyói*. Li estis la filo de Pál Szilágyi kaj patro de Aladár Szilágyi. Lia unua edzino estis Ida Harmath.

## Kariero 
Béla Szilágyi ekde 1857 estis membro de la Nacia Teatro (de Pest), ekde 1861 li dungiĝis al Népszínház de Buda de György Molnár. En 1864 kiam falis Molnár, li mallongtempe gvidis la teatron. Post fermado de la teatro, li iĝis vagantaktoro (Arado, Marosvásárhely, Székesfehérvár). En 1881 post je sia 30-a jubileo li malfermis drinkejon.

## Elektitaj trupanoj 
* Gusztáv Eőry Pordán
* Antónia Hetényi

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/sz/sz26601.htm

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Medifavora

**Medifavora**, **ekologiema**, **eko-ema**, **naturema** aŭ **verda** (angle: *environmentally friendly*, *eco-friendly*, *nature friendly* aŭ *green*) estas sinonimaj adjektivoj rilataj al varoj kaj servoj, leĝoj, gvidlinioj kaj politikoj taksataj sentigi minimuman aŭ nenian damaĝon al la medio.
Por konsciigi konsumantoj mediemaj varoj kaj servoj ofte estas markitaj de ekologiaj atestiloj. Sed ne ekzistas ununura internacia normo por tia koncepto. La Internacia Organizaĵo por Normigado taksas tiujn atestilojn tro malprecizaj por esti signifaj.

## Regionaj variantoj 
### Eŭropo 
[eta|dekstra|250px|[Akvopurigejo, kiu uzas medieman sunenergion, ĉe la monaĥejo Santuari de Lluc sur Majorko.]]
Produktoj de la membroŝtatoj de la Eŭropa Unio rajtas uzi la eko-atestilon de la EU laŭaprobe. *EMAS* estas alia EU-atestilo, kiu indikas, ĉu produktorganizado estas ekologiema rilate al la produkto. Germanujo uzas ankaŭ la atestilon de la blua anĝelo bazinta je germanaj normoj.

En Kanado unu el la atestiloj estas tiu de la *Environmental Choice Program*, kreita en 1988 nur produktoj aprobitaj de la programo estas permesataj montri la etikedon.

### Internacie 
Energy Star estas programo, kies ĉefa celo estas la redukto de forcejogasaj elsendoj. *Energy Star* havas diversajn sekciojn por diversaj nacioj aŭ regionoj, inkluzive de Usono, Eŭropa Unio  kaj Aŭstralio.
La programo, kiu estiĝis en Usono, ekzistas ankaŭ en Kanado, Japanujo, Novzelando kaj Tajvano.

## Vidu ankaŭ 
* Naturprotektismo
* Naturo
* Blua flago
* La verda ŝlosilo
* Verdlavado

## Eksteraj ligiloj 
* *No Impact*: konsiloj pri mediemaj praktikoj

## Referencoj 
Kategorio:Mediprotektado
Erzsébet Szilágyi

**Elizabeta SZILÁGYI**,   (naskiĝis ĉirkaŭ 1410, mortis post la  en Buda) estis hungara nobelino el la reĝa departemento Szilágy, edzino de Johano Hunyadi kaj patrino de Matiaso la 1-a, reĝo de Hungario.

## Kariero 
Elizabeto Szilágyi post la morto de sia edzo (11-a de aŭgusto 1456) administris la bienegojn de Hunyadi. Post la ekzekuto de sia filo pli aĝa Ladislao Hunyadi kaj post la morto de la reĝo Ladislao la 5-a ŝi kreis ankaŭ la ekonomian fonduson por elektado kiel reĝo de sia dua filo. Ŝi ligis kontrakton kun Ladislao Garai en Segedo (12-a de junio 1458). Post la elekto de sia filo ŝi direktis plue la bienegon, sed ŝi loĝis en la fortikaĵo reĝina de Óbuda kaj portis la titolon de patrino de reĝo. En 1465 ŝi fondis franciskanan monaĥejon en Vajdahunyad. En 1483 en sia testamento ŝi faris Johanon Korvinon sian heredanton.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj nobeloj
⚭Erzsebet Szilagyi
Krentjebrij

**Krentjebrij** (sekvinbera kaĉo) estas nord-nederlanda nomo de deserto kiu nomiĝas en la nederlanda lingvo **watergruwel**: ĝi enhavas multe da ribosuko, kaj estas manĝata varme kaj malvarme.

La ingrediencoj estas:
*Akvo
*(Hordea) grio
*Ruĝa ribosuko
*(Korintaj) sekvinberoj
*Rosinoj
*Sukero
*Ŝelo kaj suko de citrono
*Salo
*Cinamo (ne ĉiam estas aldonata)

## Eksteraj ligiloj
* foto

Kategorio:Nederlanda kuirarto
Kategorio:Nederlandaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Groningo (provinco)
Kategorio:Desertoj
1013 Tombecka

'*1013 *Tombecka'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Benjamin Jekhowsky elde la observatorio de Alĝero.

## Nomo 
Ĝi estis nomita "*Tombecka*", en honoro al la franca kemiisto *Daniel Tombeck'', verkinto de pluraj gvidlibroj pri kemio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Benjamin Jekhowsky
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
1014 Semphyra

'*1014 *Semphyra'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de "*Semphyra''", rolulo de unu poemo de Aleksandr Puŝkin.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
Pacifika franko

La **pacifika franko** aŭ **CFP-franko** - france *franc pacifique*, pri la mallongigo vidu sube - estas la valuto uzata en la francia teritorio Nov-Kaledonio kaj en la franciaj transmaraj kolektivoj Franca Polinezio plus Valiso kaj Futuno.

[eta|250px|maldekstra|La jena mapo montras ĉiujn [transmaraj kolektivoj (Francio)|transmarajn kolektivojn de Francio,
inter alie Francan Polinezion tute okcidente, Valison kaj Futunon kaj Nov-Kaledonion tute oriente.]]

La mallongigo **CFP** origine reprezentis la nomon *Colonies Françaises du Pacifique* ("Francaj kolonioj de la Pacifiko"). La signifo poste estis ŝanĝigita al *Communauté Financière du Pacifique* ("Komunumo Financa de la Pacifiko") kaj fine estis ŝanĝigita al la nuntempa oficiala signifo *Comptoirs Français du Pacifique* ("Bankaj interkonsentoj francaj de la pacifiko").

eta|maldekstra|250px|monbileto de 10&nbsp;000 pacifikaj frankoj
Unu franko estas dividita je cent *centimoj*. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas XPF. La pacifika franko estas fikse ligata al la Eŭro je kurzo de 1 XPF = 0,00838 EUR respektive 1000 XPF = 8,38 EUR. La registaro de Francio laŭnecese povas ŝanĝigi la kurzon. Antaŭ la enkonduko de la Eŭro la pacifika franko estis ligita al la franca franko, je kurzo de 1000 XPF = 55 FRF. 2022ko otsailaren 26an indarrean sartu zen 2021eko irailaren 15eko ordenantza batek CFP franko izena "Pazifikoko frantziar komunitateen franko" gisa definitzen du.https://www.legifrance.gouv.fr/jorf/id/JORFTEXT000044060532.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la centra banko pri la transmaraj kolektivoj de Francio, france ''Institut d'émission d'Outre-Mer'' (IEOM)
* franclingva reta konvertilo inter eŭro kaj pacifika franko

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Nov-Kaledonio
Kategorio:Franca Polinezio
Kategorio:Valiso kaj Futuno
Ete Szilágyi

**SZILÁGYI Ete** (sila:dji) estis hungara kuracisto, universitata profesoro naskita en Nagyvárad en 1844 kaj mortinta en Koloĵvaro 16-an de aprilo 1894.

## Kariero 
Ete Szilágyi havigis diplomon en 1869 en Vieno. En 1874 li estis privatprofesoro pri okulkuracado en la Universitato de Budapeŝto. Ekde 1875 li prelegis en la Universitato de Koloĵvaro.

## Verkoj 
* *Microméter – Ophtalmoscop* (A szemtükör által adott kép méréséről; Kolozsvár, 1893).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Gyula Szilágyi

**SZILÁGYI Gyula** (sila:dji) estis hungara instruisto naskita en Koloĵvaro la 15-an de aprilo 1887 kaj mortinta en Budapeŝto 17-an de januaro 1960. 
## Kariero
Gyula Szilágyi havigis diplomon de instruisto en Koloĵvaro en 1905. Li instruis en reformitaj lernejoj de Transilvanio, ekde 1910 en Dejo. Liaj unuaj artikoloj aperis en la gazeto *Az Új Korszak*. Li enpaŝis en la Socialdemokratan Partion. Ekde la fino de 1918 li estis kunlaboranto de la gazeto * Néptanítók Lapja*. Li estis unu el fondintoj de la Sindikato de Pedagogoj. Ekde 1920 li estis sekretario de neleĝa sindikato. Li envolviĝis en la laboron de Ruĝa Helpo. En la 1920-aj jaroj oni arestis lin. Post 1945 li instruis, poste estis kunlaboranto de verko *Szocialista tanítómozgalom Magyarországon* (Bp., 1958).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Szilagyi, Gy.
Tuvala dolaro

La **tuvala dolaro** kaj la aŭstralia dolaro estas la du valutoj oficiale uzataj en la oceania ŝtato Tuvalo. Unu tuvala dolaro estas dividita je cent *cendoj*. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas TVD. La valuto estas ligata al la aŭstralia dolaro je kurzo 1=1. Moneroj de la tuvala dolaro estis produktitaj inter la jaroj 1976 kaj 1994, kaj daŭre cirkulas kiel oficiala pagilo en Tuvalo, paralele al moneroj kaj monbiletoj de la aŭstralia dolaro. La valuton administras kaj eldonas la centra banko de Aŭstralio. Kvankam ĝi do ne vere estas sendependa valuto, simile al la kiribata dolaro, ĝi tamen ricevis kodon laŭ la normo ISO 4217 por substreki la internacian rekonon de la ŝtata sendependeco de Tuvalo.

[eta|maldekstra|240ra|monero de 1 tuvala dolaro, kun bildo de la brita reĝino [Elizabeto la 2-a (Britio)|Elizabeto la 2-a unuflanke kaj de martestudo aliflanke]]
Regule cirkulas moneroj de 1, 2, 5, 10, 20 kaj 50 cendoj, kaj de 1 dolaro. Ĉiuj moneroj unuflanke bildigas portreton de la brita reĝino Elizabeto la 2-a kaj aliflanke prezentas bildojn el la loka flaŭro kaj faŭno.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la centra banko de Aŭstralio

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Tuvalo
Kiribata dolaro

La **kiribata dolaro** kaj la aŭstralia dolaro estas la du valutoj oficiale uzataj en la oceania ŝtato Kiribato. Unu kiribata dolaro estas dividita je cent *cendoj*. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas KID. La valuto estas ligata al la aŭstralia dolaro je kurzo 1=1. Moneroj de la kiribata dolaro cirkulas ekde la jaro 1979, paralele al moneroj kaj monbiletoj de la aŭstralia dolaro. La valuton administras kaj eldonas la centra banko de Aŭstralio. Kvankam ĝi do ne vere estas sendependa valuto, simile al la tuvala dolaro, ĝi tamen ricevis kodon laŭ la normo ISO 4217 por substreki la internacian rekonon de la ŝtata sendependeco de Kiribato.

eta|maldekstra|300px|specialaj moneroj de 5, 10 kaj 20 kiribataj dolaroj el la jaro 2000 (vidu tekste)
Regule cirkulas moneroj de 1, 2, 5, 10, 20 kaj 50 cendoj, kaj de 1 kaj 2 dolaroj. Okaze de la komenciĝo de la 3-a jarmilo ankaŭ produktiĝis specialaj moneroj de 5, 10 kaj 20 dolaroj (vidu la bildon sube), kiuj tamen pli estas gardataj de kolektistoj ol ke ili estus praktikaj pagiloj. Ĉiuj moneroj unuflanke bildigas la blazonon de Kiribato kaj aliflanke prezentas bildojn el la loka flaŭro kaj faŭno.
  
## Eksteraj ligiloj 
*retejo de la centra banko de Aŭstralio

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Kiribato
Zugló

eta|778x778px|centre|

**Zugló,** germane *Lerchenfeld*, estas la 14-a distrikto de Budapeŝto.
eta|maldekstre|Sporta halo en Zugló
eta|Geodezia Instituto en Zugló

## Bazaj informoj 
* poŝtkodoj: 1141-1149
* areo: 18 km²
* loĝantaro: 120 100 en 2009

## Situo 
Distrikto Zugló situas en urboparto de Pest.

## Historio 
Dum la mezepoko ĝi havis la nomon "kampo de rojo Rákos" kaj oni profitis ĝin foje fari parlamentadojn. Por la ĉevaloj estis tie herbejoj, la rojo donis akvon, Pest estis proksime, do la loko konvenis. Leopoldo la 1-a donacis la lokon al Pest, sekve oni komencis plantadi arbojn. En 1842 memorkapelo konstruiĝis. Tio estas komenco de historio de Zugló. Poste ankaŭ loĝdomoj konstruiĝis. En 1930 memstara distrikto Zugló formiĝis. Dum la socialismo novaj betonaj loĝkvartaloj konstruiĝis.

## Trafiko 
* metrooj, aŭtobusoj, tramoj, troleoj, interurba tramo.

## Eduko 
* Luterana Teologia Universitato
* Universitato Metropolitan

## Vidindaĵoj 
* en Urba bosko (Budapeŝto)
** Placo de Herooj
** Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto)
** Arthalo Budapeŝto kaj aliaj muzeoj
** Kuracbanejo Széchenyi
** Lago de Városliget
* preĝejoj:
** Preĝejo de Sankta Spirito (Zugló)
** Kirko Reĝino de Rozario (Zugló)
** Preĝejo de Sankta Antonio (Zugló)
** Kirko Stefano la 1-a (Zugló)
** Kapelo Naskiĝo de Maria (Zugló)
** Kirko Senmakula Koncipiĝo (Zugló)
* kuracbanejoj
* Palaco Stefánia
* Geologia Muzeo (Budapeŝto)

## Ĝemelurboj 
*  Alsórákos, Rumanio
*  distrikto Steglitz-Zehlendorf en Berlino, Germanio
*  Racibórz, Pollando

## Fontoj 
* parte traduko el Hungara Vikipedio
eta|maldekstre|Kuracbanejo en Zugló

Kategorio:Distriktoj de Budapeŝto
Lafleur (marioneto)

**Lafleur** ( *La floro*) estas heroo kaj ĉefrolulo de la amiena teatro de marionetoj ekde la 19-a jarcento. Estis tiam pli ol sesdek teatroj en Amiens. Multaj malaperis pro la Unua mondmilito kaj la inventaĵo de la kinematografo. Tiu rolulo reviviĝis kun forta populara sukceso de 1930 ĝis 1960 danke al la teatro de Amikoj de Lafleur en 1930 kaj la teatro de « Ches cabotans d’Amiens » (Tiuj marionetoj de Amiens) en 1933. Danke al Maurice Domon, kreinto de « Ches Cabotans d’Amiens » la repertuaro iĝis vera socia kritiko. Oni ne forgesu André Huska kiu, de 1925 ĝis 1962, prezentis tra la regiono de Abbeville sian teatron de « Ches cabotans d’Abbeville ». Tiu pasiulo de la tradicio estis akirinta kontraŭ dek soldoj sian unuan teatropupon en 1908.

## La ĉefrolulo 
Lafleur estas marioneto je stangetoj kaj fadenoj, en la pikarda « cabotan », vestita per kostumo el ruĝa veluro kiel la lakeoj en la 18-a jarcento, ĉemizo je ĵaboto, ŝtrumpoj strekitaj ruĝe kaj blanke. Li surmetas trikornan ĉapelon. Oni ne precize scias kiam li aperis en la amiena marioneta teatro, la plej malnova en la kolekto de la muzeo de Picardie datumas de 1811. Krom sia lingvo la pikarda, li estas karakterizata de :
* sia libera parolmaniero kaj sia ribelema kaj mokema menso,
* siaj kvereloj kaj siaj kutimaĉoj (trinki, manĝi kaj nenion-faradi),
* la regulaj riproĉoj de lia edzino Sandrine,
* siaj disputoj kun la aŭtoritato, enpersonigita de ĝendarmoj, ofte ridindigitaj, kiujn li molestas per grandaj piedbatoj de sia streĉita kruro. Liaj sturmoj kiel hufobatoj antaŭen trapasas la scenaron kiel rekantaĵo.

## La kunvivantoj de Lafleur 
* Sandrine, lia edzino
* lia fidelulo, adoleskanto « Tchot Blaise »
* la granda Popaul Calicot
* la avara kaj monavida burĝo Papa Tchu Tchu
* la urba policano (pikarde nomita : cadoreux de ville)
* la kampogardisto (pikarde nomita : cadoreux des champs)

## Evoluo de la pupteatroj 
En Amiens multaj pupteatroj malaperis ĉirkaŭ la jaroj 1900. Povas klarigi tion la kinematografa konkurenco, sed estis alia kaŭzo. La plejmulto de pupistoj estis profesie dungitaj ĉe la teksa industrio (fama amiena veluro inter aliaj). Kiam ili ne plentempe laboris pro teknika sendungeco, iliaj agadoj kiel pupistoj alportis al ili komplementan enspezon. Oni konstatis ligon inter la malapero relative rapida de pupteatroj kaj paralele la malapero de la teksa industrio en Amiens.

Tamen de 1925 ĝis 1970 estis kreintaj tiaj teatraj kompanioj pri Lafleur. Nuntempe la animada teatro « Ches cabotans d’Amiens » prezentas spektaklojn por la infanoj.

## Fonto 
Tiu traduko plejparte devenas de la franca paĝo :
http://fr.wikipedia.org/wiki/Lafleur_(marionnette)

Kategorio:Franca teatro
Kategorio:Pupoj
Ferenc Járai-Szabó

**Járai-Szabó Ferenc** (jarai-sabo:) estas rumania hungara fizikisto naskita en Odorheiu Secuiesc la 11-an de oktobro 1979. 

## Kariero
Li studis inter 1994–1998 en la mezlernejo Tamási Áron en Odorheiu Secuiesc, poste inter 1998-2002 en la UBB de Kluĵo. Li doktoriĝis en la sama universitato en 2007 per disertacio *Calculation of total and differential ionization cross sections for fast ion impact* ĉe doktoro profesoro László Nagy. Li estas ekde 2007 esploristo same tie.

## Libroj
**Néda, Á., Sárközi, Zs., Járai-Szabó, F., Deák, R. (2006): *Mechanika és hőtan* laboratoria lernolibro*. Kolozsvári Egyetemi Kiadó / Presa Universitară Clujeană / University Press of Cluj, Kolozsvár, Románia.

## Fonto
* Adatbank 

Jarai-Szabo, F.
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
László Nagy (fizikisto)

**NAGY László** (nadj lAslO) estas rumania hungara fizikisto naskita en Kluĵo la 10-an de junio 1961.

## Kariero
Li studis inter 1976-1980 en mezlernejo en Kluĵo, poste inter 1981-1985 en la UBB de Kluĵo. Li doktoriĝis en la Atommagkutató Intézet (ATOMKI) (Atomkernesplora Instituto)  de Debrecen en 1992 per disertaĵo *Ionizációs hatáskeresztmetszetek számítása* ĉe doktoro profesoro László Végh. Li estas ekde 2001 profesoro en la UBB. Inter 2004-2007 li estis rektoranstataŭanto, ekde 2008 prezidanto de la akademia konsilantaro. En 2019 li estis nomumita ekstera membro de Hungara Scienca Akademio.

## Verkoj
**Nagy, L. (2002): *Közelítő és numerikus módszerek az atomfizikában* [Approximate and Numerical Methods in Atomic Physics]. Scientia, Kolozsvár (2002) 140 p. (in Hungarian) [pdf, 612.7k] 
*Nagy, L. (1999): *Atomfizika* [Atomic Physics]. második kiadás [second edition] Polis Könyvkiadó, Kolozsvár, 150 p. (in Hungarian)
*Nagy, L. (1997): *Atomfizika* [Atomic Physics]. első kiadás [first edition] Erdély Tankönyvtanács, Kolozsvár (1997), 150 p. (in Hungarian) [pdf, 680.4k]

## Libroj kaj volumoj redaktitaj
*Nagy, L. (szerk.): *Korszerű kísérleti és elméleti fizikatanulmányok''. Scientia Kiadó, Sapientia könyvek 20., Természettudományi sorozat, Kolozsvár, pp.&nbsp;159–182.

## Fonto
* Adatbank 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kukinsula dolaro

La **kukinsula dolaro** - angle *Cook Islands dollar* - estas la nacia valuto de la Kukinsuloj. Unu dolaro estas dividita je cent *cendoj* (angle *cent* respektive plurale *cents*), kvankam iuj 50-cendaj moneroj ankaŭ havas la skribaĵon "50 tene". La valuto konsideratas variaĵo de la novzelanda dolaro kaj tial ne havas apartan internacian valutan kodon laŭ la normo ISO 4217.

## Historio 
Ĝis la jaro 1967, la novzelanda pundo (angle *New Zealand pound*, ISO-kodo NZP, valida de 1840 ĝis 1967) estis uzata krom en Novzelando ankaŭ estis la valuto de la Kukinsuloj - sekve ĝi estis interŝanĝata per la novzelanda dolaro. En 1972, moneroj estis produktataj aparte por la Kukinsuloj, kaj apartaj monbiletoj sekvis en 1987. La kukinsula dolaro estas fikse ligata al la novzelanda dolaro je kurzo 1=1.

eta|maldekstra|240px|monbileto de 3 kukinsulaj dolaroj
Regule cirkulas moneroj de 5, 10, 20 kaj 50 cendoj, de 1, 2 kaj 5 dolaroj (principe ekzistas ankoraŭ moneroj de 1 kaj 2 cendoj, sed ili ne plu produktatas ekde la jaro 1983 kaj ne plu estas oficiala pagilo). Ĉiuj moneroj unuflanke bildigas portreton de la brita reĝino Elizabeto la 2-a, la cendaj moneroj aliflanke prezentas bildojn el la loka flaŭro kaj faŭno, dum la dolaraj moneroj havas aliajn lande tipajn bildojn: la 1-dolara montras la kukinsulan dion *Tangaroa*, respondeca pri vira fekundeco, la 2-dolara tipan akvujon sur tablo kaj la 5-dolara konkan trumpetosimilan muzikilon. Krom la moneroj, cirkulas monbiletoj de 3, 10, 20 kaj 50 dolaroj: ili ĉiuj unuflanke havas bildon de kristana preĝejo sub palmoj kaj apud ĝi pluraj promenantaj civitanoj, kaj aliflanke bildigas kulturajn kaj naturajn specifaĵojn de la kvar geografiaj regionoj de la insularo. Ekde la jaro 1995 la monbiletoj ne plu estas produktataj, kvankam ili en la insularo daŭre cirkulas paralele al la novzelandaj monbiletoj kaj estas oficiala pagilo.

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Kukinsuloj
1018 Arnolda

'*1018 *Arnolda'''* estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro al la germana fizikisto Arnold Berliner, eldonisto de la scienca revuo *Naturwissenschaften''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
1019 Strackea

'*1019 *Strackea''''' estas malgranda hela asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Gustav Stracke (kvankam tiu-ĉi ne deziris tian honoron).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
1017 Jacqueline

'*1017 *Jacqueline'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Benjamin Jekhowsky elde la observatorio de Alĝero.

## Nomo 
Ĝi esti nomita en honoro al *Jacqueline Zadoc-Kahn'', disĉiplino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Benjamin Jekhowsky
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
Balancán

**Balancán** estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasco, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Balancán. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27001.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI)  53038 loĝantojn. El tiuj estis 26190 viroj kaj 26848 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3237,9&nbsp;km².  La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 30 metroj super la marnivelo.

En la komunumo ekzistas 451 tiel nomataj loĝlokoj (laŭ INEGI statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj).

Estas ankaŭ la arkeologia kuŝejo de Moral Reforma, malkovrita en 1907 de Teoberto Maler.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 1865,8&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. Kiel en la tuta subŝtato en la komunumo relative ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 47159 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 437 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,93 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Balancán  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Tabasco
Cornol

**Cornol** estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 893 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Cornol situas 7 kilometrojn oriente de la distriktoĉefurbo Porrentruy, ĉe la suda flanko de la valkaldrone de la rivero Allaine, norde de la monto *Mont Terri* kun alteco de 804 m s.m., kiu apartenas al ĉeno de la Ĵurasa Montaro. Tra la vilaĝo fluas de sudoriento al nordokcidento la rivereto *Cornoline*, kiu en Alle alfluas al Allaine.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Cornol limas en nordoriento kaj oriento al la komunumo La Baroche, en sudo al Clos du Doubs, en oriento al Courgenay, kaj en nordokcidento al Alle.

## Trafiko 
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Porrentruy al Asuel. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 16 de Delemonto al Porrentruy kaj okcidente de la vilaĝo sur la komunuma teritorio pasas ankaŭ la svisa aŭtovojo A16, kies 4-kilometra tunelo sub Mont-Terri situas sur la komunuma areo. Unu kilometron oriente de la vilaĝocentro la komunumo disponas pri propra alveturejo al la aŭtovojo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Cornol datiĝas el la jaro 1136 kiel *Coronotum*. Ekde la 13-a jarcento Cornol estis posedaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. En la 16-a jarcento ĝi estis atribuita al la majorejo Alle de la princepiskopa voktejo Ajoie. Post la franca revolucio de 1792 ĝi dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departamento *Mont Terrible* estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 Cornol apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 Cornol apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Cornol
* Cornol en la Historia Leksikono de Svislando