open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Almonacid del Marquesado

[eta|dekstra|250px|Situo de la [Provinco Kvenko en Hispanio]]
**Almonacid del Marquesado** [almonazId del markesAdo] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *almonacideño* aŭ fipopulare *gangorro*. La censita loĝantaro en 2013 estis de 455 loĝantoj kaj la denseco estas de 9,62 loĝ/km².

## Situo 
Almonacid del Marquesado estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la nordo de la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la okcidenta parto de la Provinco Kvenko, je averaĝa altitudo de 892 m (maksimume je 946 m kaj minimume ĉe 790 m; je 70 km el Kvenko, provinca ĉefurbo, kaj je 115 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 47,3 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°49′24″N 2°46′1″O.

Ĝi estas je ses kilometroj de Puebla de Almenara kaj je sep de Villarejo de Fuentes kaj El Hito. Proksime estas la ruinoj de la romia urbo Segóbriga, kaj je 11 km laŭ la regiona ŝoseo CM-3009 de (Saelices - San Clemente), estas la nacia ŝoseo Aŭtovojo de Levanto Madrido-Valencio.

## Historio 
Troviĝis en la areo restoj de la Bronzepoko. Dum la Romia Imperio la areo dependis de la urbo Segobrigo, kun nomo antaŭromia.
La nomo Almonacid estas de araba deveno nome de la termino Al-Monaster, kiu signifas "La Monaĥejo".

Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis de dekstraj partioj ĝis 2003 kiam komencis estis de la socialisma partio PSOE.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Religiaj festivaloj 
* Festivaloj omaĝe al San Blas: *La Endiablada*, kun la famaj diabloj, kiuj portas grandajn bovsonorilojn pendantajn de la dorso, kaj la Virgen de la Candelaria, estis deklaritaj de nacia turisma intereso.
* Festivaloj en la lasta semajnfino de aŭgusto: nomita Aŭgusta Foiro, de ĵaŭdo ĝis dimanĉo (la lasta de aŭgusto).

Prenante la Sanktan Kriston de Mirakloj en procesio, kun ĝia nigra koloro.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Kvenko

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Provinco Kvenko
Kategorio:Provinco Kvenko
Kastelo Sayn

eta|hochkant=1.3|kastelo Sayn
**Kastelo Sayn** estas kastelo piede de la burgmonto kaj ĉe la enirejo de Sayn,urboparto de Bendorf en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La komenco estis mezepoka burgdomo el la 14a jarcento, kiun la baronoj de Reiffenberg, la ministerianoj de la grafoj, konstruiĝis. Supre de la kastelo staras sur montsprono la burgo Sayn, la devenburgo de la grafoj de Sayn.

## Historio 
[eta|kastelo Sayn 1860, kolekto [Alexander Duncker]]

## Literaturo 
* Heiderose Engelhardt: *Schloss und Burg Sayn* Deutscher Kunstverlag, München 2006, ISBN 3-422-02031-4 (= DKV-Kunstführer, Heft Nr. 637)
* 
* Udo Liessem: *Bemerkungen zur Bau-, Kunst- und Geistesgeschichte des Schlosses in Sayn*. In: Alexander Fürst zu Sayn-Wittgenstein-Sayn (Hrsg.): *Sayn - Ort und Fürstenhaus*. o.O., o.J. (Bendorf-Sayn 1979), S. 149–168.

## Eksteraj ligiloj 
* Schloss Sayn in der Sammlung Alexander Duncker  (PDF-Datei; 295&nbsp;kB)

Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Petrus van Oeckelen

**Petrus van Oeckelen** (Breda, 15-an de aŭgusto 1792 - Harendermolen, 13-an de aŭgusto 1878), estis nederlanda orgenkonstruisto.

[eta|Orgeno de la kirko en [Beerta konstruita en 1861]]

## Vivo kaj laboro 
Van Oeckelen naskiĝis en 1792 kiel filo de instrumentfaristo kaj orgenkonstruisto Cornelis van Oeckelen kaj de Elisabeth Coenen. Ĉirkaŭ 1808 li estis enoficigita kiel urba kariljonisto de Breda. En 1810 li transloĝiĝis al Groningen (urbo) kie li fariĝis kariljonisto de la Martinituro. En 1837 li ekloĝis kiel orgenkonstruisto en Harendermolen, apud Glimmen. En tiu jaro li transprenis la firmaon de la mortinta orgenkonstuisto Johannes Wilhelmus Timpe. La rom-katolika Van Oeckelen antaŭ ĉio konstruis orgenojn por protestantaj kirkoj en norda Nederlando. Li tamen ankaŭ konstruis orgenon por la rom-katolika Broerkerk (Fratokirko) de Groningen.

Li edziĝis je la 30-a de junio 1825 en Groningen kun la pli ol sep jaroj pli juna Joanna Maria Theresia Auwerda, filino de Christianus Auwerda kaj Margarita Elizabetha Paping. El tiu geedziĝo naskiĝis ses infanoj, el kiuj tri samkiel ilia patro fariĝis orgenkonstruisto. Van Oeckelen mortis en 1878 en Harendermolen en aĝo de preskaŭ 86 jaroj. Du el liaj filoj, Cornelis Aldegundis kaj Antonius, daŭrigis la firmaon de ilia patro.

Kategorio:Orgenkonstruistoj
Burgo Thurant

eta|maldekstre|upright=1.2|burgo Thurant rigardata de nordokcidento
eta|upright=1.2|elaera foto el orienta direkteo
La ruino de la **burgo Thurant** (ankaŭ *Thurandt*) staras sur larĝa montkresto el ardezo supre de la loko Alken ĉe la Mozelo. Ĝi situas en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

eta|Rigardo al la burgo de la monto Oberfeller Bleidenberg
eta|okcidenta flanko de la burgo Thurant
eta|400px|skema plano de la burgo dum mezepoko
eta|links|la konstruaĵo kun la burga kapelo, fone la r *Trevira Turo*
eta|la ruino de la *kolonja palaso* kun fenestroj en la malfruromanika stilo
eta|maldekstre|Ĉasdomo kun ekspozicio

## Referencoj 
## Literaturo 
* Klaus Freckmann: *Einführung in die Geschichte der Burgen und Schlösser an der Mosel*. In: Wartburg-Gesellschaft zur Erforschung von Burgen und Schlössern (Hrsg.): *Forschungen zu Burgen und Schlössern*. Band 2. Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 1996, ISBN 3-422-06187-8, S.&nbsp;9–30.
* Martina Holdorf: *Burgen und Schlösser am Mittelrhein* (= *Wegweiser Mittelrhein*. Band 5). Görres, Koblenz 1999, ISBN 3-920388-71-2, S.&nbsp;69–72.
* Gustav Schellack, Willi Wagner: *Burgen und Schlösser in Hunsrück-, Nahe- und Moselland*. Henn, Kastellaun 1976, ISBN 3-450-19912-9, S.&nbsp;240–243.
* Gunther Seifert: *Die Moselburgen - Zwischen Trier und Koblenz*. Seifert, Overath 1999, S.&nbsp;4–5.
* Stefan Ulrich: *Arras, Beilstein, Bernkastel, Cochem und Thurandt. Beobachtungen an einigen Moselburgen*. In: *Burgen und Schlösser. Zeitschrift für Burgenforschung und Denkmalpflege.* Jg. 49, 2008, Nr. 3, , S. 154-160.
* *Burg Thurant und Umgebung*. Allmers, Varel 1994.
* Quellensammlung: http://www.regionalgeschichte.net/fileadmin/Superportal/Bibliothek/sammlungen/Ortslexikon/ThurandtHOL.pdf

## Eksteraj ligiloj 
* Offizielle Website der Burg Thurant
* Infos und Bilder zur Burg 
* Eintrag zur Burg in der wissenschaftlichen Burgendatenbank des Europäischen Burgeninstituts (EBIDAT)
* Rekonstruktionszeichnung  von Wolfgang Braun

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Maria Grodecka

**Maria GRODECKA** (naskiĝis la 31-an de januaro 1926, mortis la 5-an de novembro 2005) – pola verkistino, popularigantino de vegetarismo.

## Vivo
Ŝia patrino estis kuracistino kaj la patro juristo. Kiel la 15-jara knabino komencis labori konspire, estis ankaŭ membrino de Pola Enlanda Armeo. Ŝi partoprenis en la ribelo de Varsovio. Post fino de studoj ĉe Varsovia Universitato kaj defendo de magistra tezo ŝi en 1972 doktoriĝis kaj eklaboris en lernejoj instruante la anglan kaj filozofion. En la 80-aj jaroj fascinis ŝin ideo pri vegetarismo, kiun ŝi komencis popularigi en Pollando verkante artikolojn kaj librojn.

## Publikaĵoj
**Vegetarismo**:
* *Wegetarianizm - Zmierzch Świadomości Łowcy* (Vegetarismo - Krepusko de la Konscio de Ĉasanto)
* *Siewcy dobrego jutra* (Semantoj de bona morgaŭo)
* *Zaufać Ziemi* (Ekfidi al la Tero)
* *Ścieżki Jogi* (Padoj de jogo)
* *Abyśmy zdrowi byli* (Por ke ni estu sanaj)

**Filozofio**:
* *Hipoteza optymistyczna* (Optimisma hipotezo)
* *Między obawą a nadzieją* (Inter timo kaj espero)

**Tradukoj**:
* Vasand Lad, *Ayurveda* (Ajurvedo)
* Renae Taylor, *Sekrety zdrowia plemienia Hunzów* (San-sekretoj de gento hunzoj)

Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Vegetarismo
Olivares de Júcar

[eta|250px|Situo de la [Provinco Kvenko en Hispanio]]
Preĝejo de Olivares de Júcar|eta

**Olivares de Júcar** [olibAres deĥUkar] (Olivarbaroj de la rivero Júcar, ambaŭ konceptoj aperas en la blazono) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *olivareño*. La censita loĝantaro en 2013 estis de 371 loĝantoj kaj la denseco estas de 7,42 loĝ/km².

## Situo 
Olivares de Júcar estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la centra parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 900 m; je 65 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 50 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°45′37″N 2°21′12″O.

## Historio 
Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Olivares de Júcar, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio ĉefe pro la ruinigo kiun okazigis la konstruado de la Akvorezervejo de Alarkono, kaj ĉe Olivares de Júcar oni falis al la nunaj 371.

## Ekonomio 
Agrikulturo (hordeo, sunfloro kaj malpli olivarboj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Kvenko

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Provinco Kvenko
Kategorio:Provinco Kvenko
10481 Esipov

'*10481 *Esipov'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomoNikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Valentin Fjodoroviĉ Esipov* (cirile : *Валентин Федорович Єсипов''), estro de la departemento pri radioastronomio de la Astronomia Instituto Ŝternberg de la Moskva Ŝtata Universitato. Fakulo pri farado de astronomiaj instrumentoj kaj elstara observanto, li estas ĉefe konata pro sia spektroskopaj esploroj pri galaksioj kaj malstabilaj steloj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Zarza de Tajo

[eta|250ra|Situo de la [Provinco Kvenko en Hispanio]]
**Zarza de Tajo** estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *zarceño*. La censita loĝantaro en 2013 estis de 302 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,4 loĝ/km².

## Situo 
Zarza de Tajo estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la sudokcidenta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 813 m; je 93 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 45.70 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°1′4″N 3°7′50″O.

## Historio 
En 1171 ĝi estis posedo de la Ordeno de Santiago, kiu reloĝis ĝin, sed en 1223, pro konflikto inter la Arkiepiskopo de Toledo kaj la Episkopo de Kvenko, don García, tiu lasta akiris la lokon La Zarza. Komence de la 16a jarcento ĝis iĝis reĝa posedo, kaj antaŭ 1575 formis parton de la herdo de la Duklando Infantado.

Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Zarza de Tajo, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Zarza de Tajo kie oni falis al la nunaj 300.

## Demografio 
## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Kvenko

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Provinco Kvenko
Kategorio:Provinco Kvenko
Casas de los Pinos

[eta|250px|Situo de la [Provinco Kvenko en Hispanio]]
**Casas de los Pinos** [kAsas delos pInos] (Domoj de la Pinoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *Pinero*. La censita loĝantaro en 2013 estis de 539 loĝantoj kaj la denseco estas de 7,9 loĝ/km².

## Situo 
Casas de los Pinos estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la suda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 725 m; je 120 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 68.21 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°20′2″N 2°22′18″O.

## Geografio 
La municipa teritorio de Casas de los Pinos norde kaj oriente limas kun tiuj de San Clemente je 9 km); oriente kun Casas de Fernando Alonso je 5 km kaj kun Casas de Haro; sudokcidente kun Villarrobledo kaj sudoriente kun Minaya, tiuj lastaj vilaĝoj de la provinco Albacete.

Krom la urbokerno ene de la municipa teritorio, estas la jenaj domaroj kaj kvartaloj: Casas de Roldán (aŭ "Casas de Gachas"), Los Estesos, Los Luises, Monte Orenes, Ventas de Alcolea, Casa del Angel, Casa Grande, Venta Nueva, Cuarto del Escape, Casilla de Chapé, Los Torres, Los Girones, Los Galindos, Casa Pacheco, ktp. Ĉiuj estis iam loĝataj sed lastatempe multaj pro dependi de tradicia kaj malriĉa agrikulturo, estas jam neloĝataj.

## Historio 
Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ĉe Casas de los Pinos super 1,100 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Casas de los Pinos kie oni falis al la nunaj 500.

Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis preskaŭ ĉiam de dekstra partio, escepte nur unu okazo kiam estis el la PSOE. Ekde 1995 regas la PP.

## Ekonomio 
Agrikulturo (vitejoj kaj vinproduktado) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Kvenko

## Eksteraj ligiloj 
* 30 aniversario de las elecciones a la alcaldía en 1979
* Retejo de la municipo de Casas de Los Pinos
* En *Pueblos de España* 
* Lista de correo para todos los pineros
* Casas de los Pinos(Cuenca), Cooperativa del Campo Nª Sª de la Candelaria, Nª Sª la Virgen de las Candelas 

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Provinco Kvenko
Kategorio:Provinco Kvenko
10483 Tomburns

'*10483 *Tomburns'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Tom Burns'', sub kies gvidado la Observatorio Perkins komencis ekde 1993 novan vivon kiel la unua publika astronomia instalaĵo en centra Ohio. Kun sia ĉiusemajna kolumno en gazeto kaj vizitoj al lernejoj de la regiono, Burns inspiris kaj edukis milojn da homoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Belinchón

[eta|250px|Situo de la [Provinco Kvenko en Hispanio]]

eta|Preĝejo San Miguel Arcángel.
**Belinchón** estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *Belinchonero*. La censita loĝantaro en 2013 estis de 3333 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,4 loĝ/km².

## Situo 
Belinchón estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la okcidenta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 693 m. La areo de ties teritorio estas de 79.73 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°03′N 3°03′Ok. Ĝi limas norde kun la teritorio de Estremera (provinco Madrido) kaj kun Barajas de Melo, oriente kun Huelves, sude kun Tarancón kaj okcidente kun Fuentidueña de Tajo (ankaŭ en la provinco Madrido) kaj Zarza de Tajo.

## Historio 
Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Belinchón, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Belinchón kie oni falis al la nunaj 372.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Kvenko

## Eksteraj ligiloj 
* Referencoj pri geografio.
* Pri la vilaĝo kaj la lernejo 
* Ĉe la provinca institucio de Kvenko

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Provinco Kvenko
Kategorio:Provinco Kvenko
10489 Keinonen

'*10489 *Keinonen'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Juhani Keinonen'', emeritan profesoron kaj longtempan direktoron de la Departemento pri Fiziko de la Universitato de Helsinko. Fakulo en fiziko de la materialoj, li estis aktiva subtenanto de eksperimentoj de spektroskopio en laboratorio kaj de la disvolvo de programoj de planedoscienco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
Pinarejo

[eta|dekstra|250px|Situo de la [Provinco Kvenko en Hispanio]]
eta|dekstra|250px|Pejzaĝo kaj supre la vilaĝo
eta|Pinarejo, antikva muelejo
eta|Rekonstruita antikva muelejo, nune kulturdomo
**Pinarejo** [pinarEĥo] (pinareto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas *pinarejero*. La censita loĝantaro en 2013 estis de 239 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,87 loĝ/km².

## Situo 
Pinarejo estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la suda parto de la Provinco Kvenko, je averaĝa altitudo de 882 m kaj minimume 798 m kaj maksimume 959 m; je 71,4&nbsp;km el Kvenko, provinca ĉefurbo, je 106&nbsp;km el Albacete, je 164&nbsp;km el Madrido, ŝtata ĉefurbo, je 207&nbsp;km el Valencio, kaj je 546&nbsp;km el Barcelono. La areo de ties teritorio estas de 61.82&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 39°36′56″N 2°25′24″O.

## Historio
Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ĉe Pinarejo super 1,200 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Pinarejo kie oni falis al la nunaj 239. Iam la senlaboraj kamparanoj elmigris al Andaluzio vintre por labori en la rikolto de olivoj. Nune ili elmigras al Valencio kaj al la insulo Ibiza por labori ĉefe en gastejaro.

Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis pli el maldekstraj partioj ol el dekstraj. Ekde 1995 estas urbestrino María del Carmen Navarro Requena de la socialisma partio PSOE.

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Notoj
## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Provinco Kvenko

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Provinco Kvenko
Kategorio:Provinco Kvenko
Tresjuncos

[eta|250ra|Situo de la [Provinco Kvenko en Hispanio]]
**Tresjuncos** [Tresjuncos] (Tri Junkoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *tresjunqueño*. La censita loĝantaro en 2013 estis de 346 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,92 loĝ/km².

### Demografio 
## Situo 
Tresjuncos estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la sudokcidenta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 800 m; je 104 km el Kvenko, provinca ĉefurbo, kaj je 120 el Madrido, ŝtata ĉefurbo, je 18 km norde de Belmonte laŭ la regiona ŝoseo CM-3011 kaj je 42 km sude de Tarancón. La areo de ties teritorio estas de 70.29 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°42′5″N 2°45′21″Ok.

## Historio 
Estas en la areo multaj restoj el Neolitiko kaj el la epoko de la Romia Imperio survoje el la mino de kristala ŝtono (nunaj Osa kaj Belmonte al la urbo Segobriga. La kristanoj konkeris la areon el la islamanoj fine de la 12a jarcento kun Alarkono. Multaj feŭdaj konfliktoj okazis en la areo eĉ ekzekuto de du partianoj de la rivaloj de la reĝino Isabel la 1-a (Kastilio).

Komence de la 20a jarcento loĝanto de Tresjuncos kromnome "El Cepa", malaperis, kio okazigis unu el plej dramaj eraroj de la historio de la hispana juĝsistemo, konata kiel La murdo de Kvenko, kiu siavice inspiris romanon de Ramón J. Sender kaj filmon *El crimen de Cuenca* de Pilar Miró.

Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Tresjuncos, sed poste okazis elmigrado (ĉefe al Barcelono, nome al la komarko Malsupra Jobregato, je 600 km kaj al Valencio je 300 km), senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Tresjuncos kie oni falis al la nunaj 346.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Ĉasado.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Kvenko

## Eksteraj ligiloj 
* Pri Tresjuncos 
* Blogo pri Tresjuncos 

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Provinco Kvenko
Kategorio:Provinco Kvenko
Sennaziigo

eta|Elŝutante la stratnomŝildon "Adolf Hitler strato".
**Sennaziigo** nomiĝas la politiko de la Kvar Potencoj realigita ekde 1945, kiu celis liberigi la germanajn kaj aŭstrajn sociojn, kulturojn, gazetarojn, ekonomiojn, judikativojn kaj politikojn el ĉiuj influoj de la naziismo. Esenca fundamento por la sennaziigo estis la interkonsento de Pocdamo de aŭgusto de 1945. La leĝo devis realigi la celojn de sennaziigo per rimedaro, kiu konsistis interalie el vasta demokratiigo kaj senarmeigo.

Al la sennaziigo apartenis la persekuto de krimoj faritaj dum la nazia regado. Krom ebla kriminala persekuto la koncernaj personoj estis grupigitaj laŭ la n-ro 104 de la Alianca Kontrol-Konsilantaro pri la liberigo de naziismo kaj militismo de la 5-a de marto 1946 laŭ kvin kategorioj:
# ĉefaj kulpuloj (militkrimuloj)
# kulpatoj (aktivuloj, militistoj kaj fruktuzantoj)
# malpli kulpatoj
# oportunistoj
# senkulpigataj.
Por Germanujo la Alianca Kontrol-Konsilantaro en Berlino survojigis ekde januaro de 1946 multnombron da sennaziigaj ordonoj, per kiuj oni difinis kaj poste enigis en juĝan enketon certajn persono-grupojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Literaturo pri la temo „sennaziigo“ en la katalogo de la Germana Nacia Biblioteko
* Sennaziigo en Aŭstrujo
* Ekzemplo pri sennaziigo en Wasserburg ĉe Inn

Kategorio:1946
Kategorio:Kontraŭfaŝismo
Kategorio:Historio de Aŭstrio
Kategorio:Historio de Germanio
Burgo Trutzeltz

[eta|400ra|[burgo Eltz kaj la ruino de la burgo Trutzeltz]]
La ruino de la **burgo Trutzeltz**, ankaŭ nomata *Balduineltz*, *Baldeneltz* aŭ *Neueltz* , estas ruino de montburgo en la valo de la rivero Elz, kiu dividas la regiono Maifeld de la mezmontaro Vordereifel. Ĝi troviĝas sur la teritorio de la vilaĝo Wierschem proksime de la urbo Münstermaifeld. en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Dosiero:Burg Trutzeltz Front.jpg|frontala aspekto
Dosiero:Burg Trutzeltz Eingang.jpg|enirejo
Dosiero:Burg Trutzeltz Rueckseite.jpg|dorsflanko

## Literaturo 
* Wilfrid Tittmann: *Die Eltzer Büchsenpfeile von 1331–1333.* In: *Waffen- und Kostümkunde.* Band 36, 1994, S. 117–128.
* Wilfrid Tittmann: *Die Eltzer Büchsenpfeile von 1331–1333 (Teil 2).* In: *Waffen- und Kostümkunde.* Band 37, 1995, S. 53–64.
* Alexander Thon/Stefan Ulrich: *Von den Schauern der Vorwelt umweht...*. Burgen und Schlösser an der Mosel. Schnell & Steiner, Regensburg 2007, ISBN 978-3-7954-1926-4, S. 144–147.
* Friedrich Wilhelm Emil Roth: *Geschichte der Herren und Grafen zu Eltz, unter besonderer Berücksichtigung der Linie vom Goldenen Löwen zu Eltz.* Band 1. Mainz 1889 (online)
* Friedrich Wilhelm Emil Roth: *Geschichte der Herren und Grafen zu Eltz, unter besonderer Berücksichtigung der Linie vom Goldenen Löwen zu Eltz.* Band 2. Mainz 1890 (online)

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Crotus Rubeanus

**Crotus Rubeanus** (ankaŭ **Rubianus**), vere *Johannes Jäger*, (naskiĝinta ĉirkaŭ en 1480 en Dornheim, mortinta ĉirkaŭ en 1545 en Halberstadt) estis germana humanisto kaj katolika teologo.

## Vivo teologista 
Rubianus estis en Erfurto studamiko de Martin Luther kaj Ulrich von Hutten. En 1510 li ekestris la monaĥejan lernejon en Fulda kaj restis de 1517-20 en Italujo. En 1521 li iĝis rektoro de la Universitato de Erfurto.

Post la reveno el Italujo li simpatiis kun la reformaciaj ideoj sed revenis en la sinon de la Romkatolikaj eklezio naŭzita pro popolamasiĝoj protestantaj kaj la malgrandanimeco de pluraj protestantoj predikistoj. Li tamen ne malfermis la okulojn antaŭ la eklezian krizon. En 1531 la luteruloj akrege atakis lin, kiam li akceptis iĝi kanoniko en Halle.

## Kiel filologo 
Rubianus mallongan tempon estis sekretario de la duka administradejo en Kenigsbergo. Li verkis kun aliaj la kritikajn fikciajn leterojn *obscurorum virorum* (unua parto).

## Literaturo 
* Wolfgang Breul, Die "Dunkelmännerbriefe" in Fulda verfasst? En: Geschichte der Stadt Fulda Band I, p. 253, Fulda 2009

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB.
* Biografio en sveda leksikono.

Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Universitato de Erfurto
Virneburg (burgo)

eta|ruino Virneburg
La **burgruino Virneburg** estas ruino de montburgo en alteco de 430 m s.m. sur ardeza kupolo ĉirkaufluanta de la rivero Nitzbach super la samnoma komunumo en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Priskribo 
[eta|dekstra|150ra|ruino de la burgo Virneburg – parto de la [ŝildmuro]]

## Literaturo 
* Klaus Markowitz: *Zur Geschichte des Hauses und der Burg Virneburg*. In: *Rheinische Heimatpfleg*. 42. Jg., Nr. 4, 2005, , S. 263–273.
* Horst Schmidt: *Ruine Virneburg, Landkreis Mayen-Koblenz. Baugeschichtliche Beobachtungen an einer Eifelburg*. In: *Abenteuer Archäologie*. Nr. 8, 2006/2007, , S. 8–15.

## Eksteraj ligiloj 
* EBIDAT-Eintrag Virneburg Stand: 4. Dezember 2010
* Karte der Grafschaft Virneburg 
* Rekonstruktionszeichnung  von Wolfgang Braun

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Zoltán Vámossy

**Zoltán Vámossy** [vAmoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vámossy Zoltán** estis hungara kuracisto, farmaciisto, profesoro, membro (korespondanta en 1920) de Hungara Scienca Akademio.

Zoltán Vámossy http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1868 en Pest (urbo). Li mortis la  1953 en Leányfalu.

## Biografio 
Zoltán Vámossy akiris medicinan diplomon en Universitato de Budapeŝto. Komence li estis akuŝisto, ekde 1893 li laboris en farmacia instituto. En 1898 li iĝis privata profesoro en la universitato, en 1908 jam titulara eksterordinara profesoro, fine en 1914 publika eksterordinara profesoro. Li akiris PhD-n en 1952. Inter 1923-1944 li redaktis gazeton *Orvosi Hetilap* (=Medicina Gazeto), kie li ofte kontribuis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Cloetta Filehne gyógyszertani tankönyve* (1894) - tradukaĵo  
* *A mérgezésekről* (1907)
* *Gyógyszertan* (1912)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero V kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografieto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero V kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

 
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj farmaciistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Gyula Vancsó

**Gyula Vancsó** [djula vanĉO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vancsó Gyula** estis hungara kemiisto, profesoro, membro (ekstera en 2010) de Hungara Scienca Akademio.

Gyula Vancsó http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=22396 naskiĝis la  1954 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Vancsó lernis en sia naskiĝurbo en Universitato Eötvös Loránd, kie li akiris diplomon en 1979, PhD-n en 1982, poste li plulernis en Zuriko. Li estis gastoprofesoro en Barcelona, Enschede, Santa Barbara, Toronto, Zuriko. Kaze de li ne estas eksterlande, li instruas en Universitato de Budapeŝto en rango publika ordinara profesoro, krome li estas ankaŭ katedrestro. Li okupiĝis precipe pri fizika kemio de la surfacoj. Li ricevis premiojn inter 1979-2002, inter ili aparte menciindas 3 kanadaj premioj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Die Makromolekulare Chemie* (1989)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* biografio kun foto 

 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Prozelitismo

[eta|Kruco sur [Evangeliismo|evangelisma eklezio en Usono kun la subskribo "Jesuo savas"]]
**Prozelitismo** estas varbado per religia propagando kiu celas agado de tiu kiu povas fari prozelitojn, nome intrigas por konverti aŭ kuntreni aliajn homojn al certa religio aŭ doktrino (ekzemple Esperantismo). La termino devenas el la antikva greka *προσ* (pros = direkto) *έρχομαι* (erchomai = veni).

## Prozelitismo jud-kristana 
En la Malnova Testamento la vorto "prozelito" indikas personon konvertiĝintan al Judismo. Tiun prozelitismon judoj praktikadis ankaŭ en epoko de Jesuo kiel estas dirate en Mateo 23, 15: “15 Ve al vi, skribistoj kaj Fariseoj, hipokrituloj! ĉar vi ĉirkaŭiras maron kaj teron, por varbi unu prozeliton; kaj kiam li tia fariĝis, vi lin faras filo de Gehena, duoble kiom vi mem.”

Kristanoj kiuj konsideras ia anoncon kaj proponon de la Evangelio al ĉiuj ĉiutempe morala devo propra de la baptito distingas prozelitismon, aspekton ruzan kaj malpli respekteman pri la propagando, ĝuste el la anonco kiu favoras samtempe la kreskiĝo de la libera elekto de la volo. Elekstere de la kristanaj eklezioj, kaj ene de la samaj, foje leviĝis kritikoj kontraŭ evangelizantaj metodoj kiuj ŝajnis ne respekti la supran principon. Kristanoj intencas obei al ordono de Kristo kiu en la Evangelio laŭ Mateo sonas: “19 Iru do kaj disĉipligu ĉiujn naciojn, baptante ilin en la nomon de la Patro kaj de la Filo kaj de la Sankta Spirito; 20 instruante ilin observi ĉion, kion mi ordonis al vi. Kaj jen mi estas kun vi ĉiujn tagojn, ĝis la maturiĝo de la mondaĝo (28, 19-20).

La aktiveco de kristana prozelitismo estas ankaŭ nomata evangelizado, kvankam ne ĉiuj akordas pri la efektiva egalvaloreco de la terminoj ĉar en la nocio “prozelitismo” superregas la negativajn aspektojn. Sur tiu distingo kunvenas ankaŭ papo Francisko kiu citas sian antaŭulon Benedikto la 16-a kiu diris ke la Eklezio “ne kreskas per prozelitismo sed per “altiro kaj atesto”

## Evangelizado kaj prozelitismo 
La terminoj evangelizado kaj prozelitismo, kiuj se konsideritaj laŭ la evangelia spirito, povus aperi sinonimoj, kiel supredirite, trovas ekzemplojn de unu kaj alia en la historio de la koloniismo, kiu foje ruze altrudis la kristanan kredon, al kies agado, foje, partoprenis ankaŭ misiistoj.

Laŭ iuj, la morala rajto prozeliti descendas el la rajto de la parollibereco; aliaj ĝin vidas kiel senrajtan interferon kaj ĝin kondamnas. Kulturaj antropologoj kiel Nathan Lerner rimarkigas ke la juĝo pri prozelitismo kuntrenas konflikton inter du rajtoj: rajto libere esprimi sian opiniaron kaj rajto ne ricevi instruaĵojn nedemanditajn.

## Prozelita aktiveco en la historio de diversaj religioj 
### En Islamo 
### En Hinduismo 
## Notoj 
Kategorio:Judismo
Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Religio
Kategorio:Homaj rajtoj
András Vandrák

**András Vandrák** [andrAŝ vandrAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vandrák András** estis hungara instruisto, profesoro, juĝisto, membro (korespondanta en 1847) de Hungara Scienca Akademio.

András Vandrák http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/104/pc010480.html#2 naskiĝis la  1807 en Hungara reĝlando en Csetnek (nuntempa Štítnik en Slovakio). Li mortis la  1884 en Eperjes (nuntempa Prešov en Slovakio).

## Biografio 
András Vandrák frekventis lernejojn ĝis 1828 laŭvice en sia naskiĝurbeto, Kassa, Rozsnyó, Eperjes, fine li plulernis en universitato en Jena. Hejmenveninta en 1831 li komencis instrui, baldaŭe en la Luterana Jura Akademio (Eperjes). Ekde 1845 li estis juĝisto en diversaj lokoj de Supra Hungarujo. En 1870 li komencis okupiĝi pri sistemo de luteranaj gimnazioj. Liaj kontribuoj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo). Li ricevis premion en 1881, krome János Arany verkis al li salutpoemon.

## Elektitaj disĉiploj 
* Ödön Horváth (juĝisto)

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Lelkileges embertan, vagyis physicai anthropologia, kézikönyvül oskolák számára* (1841, 1847, 1863)
* *Bölcseleti jogtan. (Észjog), Vezérfonalul a nyilvános leczkékben* (1864)
* *Magyarhoni ev. gymnasiumok szervezése* (1870)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero V kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero V kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Noisy-le-Sec

**Noisy-le-Sec** [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Noisy-le-Sec en la ĉirkaŭparizaj departementoj
Noisy-le-Sec situas  nordoriente de la centro de Parizo.

## Transporto 
La stacidomo de  apartenas al la regiona linio RER E. Ĝi estas ankaŭ finhaltejo de la tramlinio T1. Estas du aliaj tramhaltejoj, nome  kaj .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Saint-Denis
* Listo de urboj de Francio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 


Kategorio:Komunumoj de Seine-Saint-Denis
Kategorio:Urboj de Francio
Burgo Wernerseck

eta|burgo Wernerseck
**Burgo Wernerseck**, ankaŭ nomata *Kelterhausburg*, estas malfrumezepoka burgo sur la teritorio de la komunumo Ochtendung en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La nomo venis de ĝia konstruinto, la ĉefepiskopo de Treviro Werner von Falkenstein (1388–1418).

## Situo 
eta|upright|maldekstra|pejzaĝo de la Ejelo
eta|elaera foto, septembro 2012

## Historio 
 eta| maldekstre|ruino de la burgo

## Malnovaj burgrestaĵoj 
eta|burgo Wernerseck

## Literaturo 
* Günther Gries, Annette Lehnigk-Emden: *Die Burg Wernerseck*. In: *Ochtendunger Heimatblätter*. Hrsg. vom Heimatverein Ochtendung. Heft 4 (1993), S. 3-18, Heft 5, (1994), S. 19-30; Heft 6 (1995), S. 19-21.
* Dieter Schmidt, Günther Gries, Annette Lehnigk-Emden: *Burg Wernerseck, der Burgberg in prähistorischer, spätrömischer und mittelalterlicher Zeit*. Ochtendunger Heimatblätter. Hrsg. vom Heimatverein Ochtendung. Heft 11 (2001), .
* Bernhard Gondorf, Die Burgen der Eifel, 1984
* Alexander Thon, Stefan Ulrich: *„... wie ein Monarch mitten in seinem Hofstaate thront“. Burgen am unteren Mittelrhein*. Schnell & Steiner, Regensburg 2010, ISBN 978-3-7954-2210-3, S. 156-161.

## Eksteraj ligiloj 
* Heimatverein Ochtendung: Burg Wernerseck 
* *Burg Wernerseck* auf der Seite burgenwelt.de
* ebidat, 253, Wernerseck

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
10485 Sarahyeomans

'*10485 *Sarahyeomans'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la 21-an de septembro 1984 de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan arkeologinon *Sarah Katherine Yeomans'', kiu ricevis sian PhD ĉe la Universitato de Suda Kalifornio en 2021 kun disertaĵo pri la civita romia medicino. Ŝi studis la antikvan romian medicinajn instalaĵojn, praktikistojn kaj instrumentojn en Italio, kaj nuntempe en Bulgario kaj Turkio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
10486 Teron

'*10486 *Teron'''* estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio. Ĝi ne estas malproksima de la orbita resonanco 3:7 kun la Tero.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la kanadan  kaj arĥitekton *Chris Teron*, longtempan sekretarion kaj aŭdvida helpanton ĉe la Centro de Otavo de la RASC, kaj aktivan popularigiston. Chris estis direktoro kaj instalaĵa planisto de la Otava Centra projekto *SmartScope'' por la Jarmilo 2001, kaj provizis kernan teknikan apogon al la RASK-aj  de 2006 kaj 2017.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
Andrea Doria

**Andrea Doria** (naskiĝis la 30-an de novembro 1466 en Imperia, Ligurio; mortis la 25-an de novembro 1560 en Ĝenovo), estis itala nobelo, admiralo de la respubliko Ĝenovo kaj princo de Melfi.

Andrea Doria estis ido de tradicia ĝenova nobela familio, el kiu jam ekde jarcentoj venis multaj elstaraj mararmeestroj. Li kreskis sen patro, kaj poste servis unue al papo Inocento la 8-a, poste ankaŭ al aliaj italaj nobeloj, precipe al la familioj *Montefeltro* kaj *Senigallia*. En 1503 li en mararmeo de lia hejmurba respubliko apud la insulo Korsiko batalis kontraŭ franca armeo kaj kun la kunarmeanoj devigis la francan armeon retiriĝi el Ligurio. Poste li iĝis admiralo kaj fronte de la ĝenova mararmeo batalis kontraŭ la armeo de la otomana imperio kaj kontraŭ nordafrikaj piratoj ekzemple dum la Batalo de Lepanto kaj la Batalo de Prevezo.

Kategorio:Italaj admiraloj
Kategorio:Italaj nobeloj
Kategorio:Ĝenovo
10491 Chou

'*10491 *Chou'''* estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun Marso.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *B. Ralph Chou'', profersoron pri optometrio ĉe la Universitato de Waterloo kaj aŭtoritaton pri okula protekto dum suneklipso. En pli ol 50 jaroj kiel volontulo ĉe la RASC, li servis tri mandatperiodojn kiel Prezidento de RASC-a centro de Toronto kaj kiel Nacia Trezoristo, Eldonisto de la Nacia Bulteno, Helpanto Eldonisto de la Gazeto de la RASC kaj Ano de la Nacia Koncilantaro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Josef Herink

.

Omaĝe al li, oni nomas fungan specion *Ceriporia herinkii*.

## Vivo 
Li estis *medicinae universae doctor* MUDr..

## Notoj kaj referencoj 
*  Czech Mycology (Ceska Mykologie) Kotlaba F., Pouzar Z.: The decease of Dr. Josef Herink - 52(1), 2000 89-92
*  Herink, Josef, 1915-1999
10492 Mizzi

'*10492 *Mizzi'''* estas malgranda, meze hela kaj nerapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

Ĝi estas en orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la kanadan emeriĝintan instruiston kaj  *Edward Michael Mizzi*, kiu servis kiel prezidento de la Centro de Hamiltono de la RASC, administris programon de prunto de kluba aparataro kaj disvolvis enkondukan kurson nomita *NOVA''. Mizzi ankaŭ kontribuis al la publika popularigo en Ontario, inklude kvartalajn eventojn, porinfanajn tendarojn, bibliotekojn kaj lernejajn klasojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Kastelo Haardt

eta|kastelo Haardt
La **kastelo Haardter ** aŭ – laŭ ties konstruiganto – **Villa Clemm** estas kastelsimila vilao sur la teritorio de la urboparto Haardt de la urbo Neustadt ĉe la Vinstrato, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Preĝejo Sankta Anna (Leányfalu)

**preĝejo Sankta Anna** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Leányfalu. Ĝi estas la plej malnova publika konstruaĵo de la komunumo.

## Historio 
Antaŭ konstruado de la preĝejo Leányfalu estis nur ekstera parto de Pócsmegyer, sed la katolikoj apartenis al paroĥo de Szigetmonostor, tial ili vizitis preĝan ĉambron trans la Danubo. En 1890 la preĝa ĉambro cindriĝis pro incendio. Estis necese konstrui propran preĝejon en Leányfalu, kiu konstruiĝis en 1898. La katolika grupo memstariĝis en 1937, la paroĥo fondiĝis en 1946. La orgeno estis farita nur en 1987.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola. La turo (kaj same la enirejo) estas videbla en mezo de la fasado. Super la enirejo estas videbla mozaiko, kiu prezentas Sanktan Anna-n, Sanktan Maria-n kaj Jesuon. Interne la ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Anna-n, kiu instruas legi Sanktan Maria-n. Ĉe la ŝtuparejo estas bildo pri Johano Baptisto. Miksa Róth pentris la fenestrajn vitrajn bildojn.

Kermeso okazas en la 26-an de julio.

## Fontoj 
* (hungare kun fotoj)
* (hungare)
* hungare kun foto 
* hungare
* (belega globfoto)
* hungare kun malnovaj fotoj 

Leanyfalu
Leanyfalu
10487 Danpeterson

'*10487 *Danpeterson'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la 
de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Dan Peterson'', direktoro de junula provado, kiu laboras kun junuloj en malfacilaĵo por helpi ilin resti en lernejo kaj trovi direkton al iliaj vivoj. Antaŭ li estis fajroestingisto paraŝutisto en Alasko
kaj li estas eksterordinara pianisto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Malkovrita de Eugene M. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
Haus Zum Großen Paradies und Esel (Erfurt)

[eta|La doma komplekso (je la dekstra) de malantaŭe, kiam oni venas el la direkto de la [Sinagogo malgranda de Erfurto|Malgranda sinagogo: fone estas la malantaŭa muro de la Urbodomo de Erfurto; transirinte la tutan komplekson oni venus ĝis la Benedikt-placo.]] eta|Trapasejo. eta|Aspekto de la domo disde la Benedikt-placo, kun porturisma informcentro; maldekstre videblas parto de la urbodomo.

La domo **Zum Großen Paradies und Esel** estas unu el la multnombraj patriciaj domoj en la urbokerno de Erfurto. En ĝi troviĝas i.a. la porturisma informadcentro kaj burooj administradaj. Parto de ĝi estas de 2023 monda heredaĵo de Unesko nomiĝante Ŝtona Domo.

## Priskribo 
La domo estas superkonstruaĵo parcelita kun pluraj loĝejoj kaj du internaj kortoj. La antaŭa parto en la direkto de la Fiŝbazar-placo estas trabfakaĵo de la malfrua 18-a jarcento sur gotikstilaj restoj de kelo kun trapasejo al la korta zono. La plej malnova parto en la flanka alo ĉe la urbodoma strateto estas masiva, similante al loĝturo, kun etaj fenestroj (de 1243). Pli sude troviĝas alia teretaĝe voluma konstruaĵero kun framskeletaĵo je la unua etaĝo (14-a jc.) kaj deponeja alkonstruaĵo el la 19-a jc.

Super la keloj de la 14-a jc. estas la teretaĝo de 1469 kun la blazono de la Kellner-klano. En la korta zono estas konstruaĵeroj por neprivata uzo (16-a jc.) kun pli novaj enmetitaĵoj. Menciindas la stukitaj plafonoj el la 17-a jc.en la orienta flanka alo.

## Eksteraj ligiloj 
* Blazonoj, sur retpaĝaro arkitekta. 
* Novaj detaloj pri la domo, ankaŭ en kunteksto kun ĝia situo ene de la juda kvartalo de Erfurto. 

Grossen Paradies
Heidenburg (Pfälzerwald)

eta|Heidenburg
La **Heidenburg**, *Heidenschlösschen* aŭ *Heidenschloss*, estas la ruino de ringremparo je la orienta deklivo de la Palatinata Arbaro en la urbo Neustadt ĉe la Vinstrato, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Literaturo 
* Keddigkeit, J. (2002) Heidenschlösschen, Sammelwerk Pfälzisches Burgenlexikon. Bd. 2. F−H |Reihe, Beiträge zur pfälzischen Geschichte Bd. 12.2, Kaiserslautern, p. 324–326

## Eksteraj ligiloj 
* Die Heidenburg auf burgenarchiv.de

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Brulilo de Teclu

eta|dekstra|Brulilo de Teclu
eta|maldekstra|Brulilo de Teclu kun flamkontrolilo
La **brulilo de Teclu** (nomita laŭ ĝia inventisto Nicolae Teclu) estas malgranda gasbrulilo, uzata por varmigi en laboratorio. Kiel la brulilo de Bunsen ĝi ensuĉas la necesan aeron per la principo de la pumpilo de Venturi, sed la formo de ĝia brultubo (kameno) estas alia. La brulilo de Teclu ensuĉas la aeron de malsupre. La suba ekstremaĵo de la tubo estas konusa, ĝia diametro pligrandiĝas. Tiamaniere la brulgaso kaj la aero pli bone miksiĝas kaj la temperaturo de la flamo iĝas pli alta. La larĝo de la fendo, tra kiu eniras la aero en la tubo, povas esti ŝanĝata per turnebla rado.

## Referencoj 
Kategorio:Laboratoriaj iloj
Kategorio:Fiziko
Kategorio:Kemio
Burgo Spangenberg

[eta|burgo Spangenberg, vidata de la nordo kaj [burgo Erfenstein]]
La **burgo Spangenberg** estas la parte rekonstruita ruino de rokburgo apud la urbo Neustadt ĉe la Vinstrato, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi situas en la Palatinata Arbaro super la valo Elmsteiner Tal proksime al la komunumo Esthal Ĝi estas ligita kun la najbara burgo Erfenstein per la legendo de la ledra ponto.

## Literaturo 
* Jürgen Keddigkeit, Ulrich Burkhart, Rolf Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon, Band 4.1: O-Sp*. Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde Kaiserslautern, Kaiserslautern 2007, ISBN 978-3-927754-56-0, S. 505-519.
* Alexander Thon (Hrsg.): *Wie Schwalbennester an den Felsen geklebt. Burgen in der Nordpfalz*. Schnell und Steiner, Regensburg 2005, ISBN 3-7954-1674-4, S.&nbsp;146–151.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Verein Burg Spangenberg
* Auszug aus dem pfälzischen Burgenlexikon: Burg Spangenberg
* Burg Spangenberg bei *alleburgen.de*

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Kastelo Hambach

eta|la kastelo Hambach el la sudorienta direkto
La **kastelo Hambach** (pli frua ankaŭ *Kestenburg* aŭ *Maxburg*) apud la urboparto *Hambach* de la urbo Neustadt ĉe la Vinstrato, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, estis konstruita en mezepoko kiel burgo kaj poste alikonstruita kiel kastelo. Ĝi estas pro la "festo de Hambach", kiu okazis en 1832 tie, simbolo de la movado por demokratio en Germanlingvio.

## Situo 
eta|maldekstre|rigardo sur la kastela monto de Hambach

2012 07 21 016 Hambacher Schloss Ostseite.jpg|kastelo el nordoriento
Hambacher Schloss mit Fahnen.jpg|kastelo el oriento
Hambacher Schloss bei Nacht, Detailansicht Südostecke.jpg|la sudorienta angulo nokte
Hambacher Schloss, Detail während Nachtbeleuchtung.jpg|detalo de la sudorienta angulo
Hambacher Schloss, Blick nach Süden.jpg|rigardo de la kastelo trans la Malaltebenaĵo de Supra Rejno

## *Hambacher Fest* (festo de Hambach) 
 eta|la procesio al la kastelo de Hambach 1832

## Novtempo 
### Rekonstruprojekto de Maksimiliano de Bavario 
eta|maldekstre|150ra|skizo de la ruino el la jaro 1842
eta|150ra|plano por rekonstruo de August von Voit, ĉ. 1844

## Signifo 
La „Maxburg“ estas por membroj de studentaj ligoj nacia monumento kaj simbolo por libereco kaj frateco. La kastelo estas unu stacio sur la en la jaro 2007 inaŭgurita "ŝoseo de la demokratio", kiu iras de Frankfurt ĉe Majno ĝis Lörrach .

## Literaturo 
* Thon, A. (2005) Burgen in der Südpfalz. Schnell und Steiner, Regensburg, p.&nbsp;68–73
* Thon, A. (2005) Kästenburg.Pfälzisches Burgenlexikon. Beiträge zur pfälzischen Geschichte, Bd. 12/3, Institut für Pfälzische Geschichte und Volkskunde, Kaiserslautern, p.&nbsp;83–100
* Thon, A.(2005) Hambacher Schloss. Kästenburg – Maxburg, Verlag Schnell und Steiner, Regensburg
* Thon, A. (2002) Trushard von Kästenburg (vor 1178 – nach 1201). Legat, Podestà, Kämmerer und kaiserlicher Stellvertreter in Italien, Sammelwerk=Pfälzische Geschichte Band=Bd. 1 Verlag Institut für Pfälzische Geschichte und Volkskunde, Kaiserslautern, p.&nbsp;208–210

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* portalo de la konstanta ekspozicio en la kastelo

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato