open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Casti-Wergenstein

**Casti-Wergenstein** estas komunumo de la komunumaro Schams kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 58 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Casti sur alteco de 1125 m s.m. kaj Wergenstein sur alteco de 1489 m s.m. sur la deklivo de la *Monto de Schams*.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Casti-Wergenstein limas en nordo al Mathon, en oriento al Donat, en sudoriento al Andeer, en sudo al Sufers, kaj en okcidento al Safien.

## Trafiko 
Casti-Wergenstein situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per mallarĝa kurba vojo de Donat al Mathon. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio al Andeer.

## Lingvoj 
La plimulto de la loĝantaro de Casti-Wergenstein parolas la romanĉan lingvon. La nombro de la romanĉlingva loĝantaro tamen dum la lastaj jaroj forte malkreskis. En la jaro 1980 ankoraŭ 80,56% parolis la romanĉan kaj nur 19,44% la germanan lingvon. Ĝis la jaro 2000 la nombro de la germanlingvanoj kreskis al 42,86%, dum nur ankoraŭ 55,36% estis romanĉlingvanoj.

## Historio 
La hodiaŭa komunumo estiĝis en la jaro 1923 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Casti kaj Wergenstein.

La unua dokumenta mencio de Casti datiĝas el la jaro 1204 kiel *ad Castellum*.
 La unua dokumenta mencio de Wergenstein datiĝas el la jaro 1219 kiel *Vergasteno*.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Casti-Wergenstein
Vanikoro

**Vanikoro** estas suda insulo de la insularo Santakruzaj insuloj, la plej orienta parto de  Salomonoj, en Pacifiko. 

## Geografio
Vanikoro konsistas el du insuloj :
* Banie, la ĉefa insulo
* Teanu aŭ *Tevai*, ties eta najbara insulo

La kulmina pinto, la monteto Banie estas malnova vulkano.

## Loĝantaro
La loĝantaro de Vanikoro konsistas el ĉirkaŭ 800 personoj. Ĝi konsistas plejparte el  melanezianoj (ĉirkaŭ 500), unuaj loĝantoj de la insulo, kaj el eta loĝantaro de polineziaj kolonianoj  (ĉirkaŭ 300), alvenintaj de la najbara insulo Tikopia dum la lastaj jarcentoj.

## Lingvoj
Dum la polinezianoj ekloĝintaj sur Vanikoro parolas polinezian lingvon (la tikopia lingvo), estas tri melaneziaj lingvoj sur Vanikoro. La teanua estas parolata de 500 personoj. La du aliaj praaj lingvoj de Vanikoro, la lovona kaj la tanema, estas malaperontaj: ili estas respektive konataj nur de kvar aŭ kvin personoj maljunaj kaj disaj sur la insulo, kaj kiu de nun parolas la teanuan. 
Tiuj tri lingvoj apartenas al la oceania branĉo de la aŭstronezia familio.

## Historio
Proksime de Vanikoro la ŝipoj de la ekspedicio de La Pérouse rompiĝis en 1788. Peter Dillon tie retrovis spurojn kaj atestojn de la ŝiprompiĝoj en 1826. En 2005, la ŝipruinoj de *la Boussole* kaj ''l'Astrolabe'', la du ŝipoj de La Pérouse tie estis nekontesteble identigitaj, same kiel la spuroj de surgrunda kampadejo loĝata dum pluraj jaroj.

## Ekonomio
La ĉefaj ekonomifontoj estas la eksportado de fiŝoj, konstruligno, kopro, palmoleo, kakao kaj konkoj.

## Eksteraj ligiloj
* Mapoj de Vanikoro (lingvoj, toponimio)

Kategorio:Insuloj en la Salomonoj
Kategorio:Insuloj en la Pacifiko
Germana virina nacia teamo de futbalo

La **germana virina nacia teamo de futbalo**, reprezentanta la eŭropan landon Germanion, estas inter la plej sukcesaj en historio de virina futbalo. Ĝi interalie dufoje gajnis la Virinan Futbalan Mondpokalon - en 2003 kaj 2007, kaj sepfoje iĝis Eŭropa Virina Futbal-Ĉampiono - en 1989, 1991, 1995, 1997, 2001, 2005 kaj 2009. 

Ĉeftrejnisto ekde  estas , kaj la teamestrino aŭ "kapitanino" ekde  elektiĝis .

eta|maldekstra|500ra|

## Teamo decembre de 2025 / komence de 2026 
Goluloj: 1 Ann-Katrin Berger, 12 Stina Johannes, 21 Ena Mahmutovic

Defenduloj: 2 Sarai Linder, 3 Kathrin Hendrich, 4 Rebecca Knaak, 5 Janina Minge, 7 Giulia Gwinn (teamestrino), 17 Franziska Kett, 23 Bibiane Schulze Solano kaj Camilla Küver

Mezkampuloj kaj avanuloj: 6 Lisanne Gräwe, Sjoeke Nüsken, 10 Laura Freigang, 11 Nicole Anyomi, 13 Alara Şehitler, 14 Cora Zicai, 15 Selina Cerci, 16 Linda Dallmann, 18 Shekiera Martinez, 19 Klara Bühl, 20 Elisa Senß, 22 Jule Brand kaj Sydney Lohmann

## Vidu ankaŭ 
* Germana nacia teamo de futbalo

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (germane)

Virina
Kategorio:Virina futbalo en Germanio
Kategorio:Virinaj futbalteamoj
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Usona virina nacia teamo de futbalo

La **usona virina nacia teamo de futbalo** reprezentas la nordamerikan landon Usonon. La teamo estas inter la plej sukcesaj en la historio de virina futbalo. Ĝi interalie dufoje gajnis la Virinan Futbalan Mondpokalon - en 1991, 1999, 2015 kaj 2019. Tion respegulas la aldono de kvara malhelblua stelo al la oficiala teama blazono.

## Vidu ankaŭ 
* Usona nacia teamo de futbalo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Kategorio:Virina futbalo en Usono
Kategorio:Virinaj futbalteamoj
Mezoregionoj de Bahio

La brazila subŝtato de Bahio estas dividata de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en 7 mezoregionoj, poste subdividataj en mikroregionoj:

dekstra|eta|400px

*
*
* 
* 
* 
*
*

Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ
*Mikroregionoj de Bahio
*Municipoj de Bahio

Kategorio:Bahio
Mezoregionoj de Bahio
Kategorio:Mezoregionoj de Brazilo
64-a SAT-Kongreso 1991

dekstra|200px|emblemo de SAT
dekstra|200px|Bruselo
**La 64-a Kongreso** de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) okazis de la 27-a de julio ĝis la 3-a de aŭgusto 1991 en Ottignies-Louvain-la-Neuve, Belgio. La kongreson partoprenis 165 homoj.

Kandidatiĝis por organizi la tiujaran kongreson Sarajevanoj, sed militaj okazintaĵoj en la regiono malhelpis tion.

## Referencoj 
91
Kategorio:Bruselo
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 1991
Kategorio:1991 en Belgio
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Belgio
Mendryka

**Mendryka** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Janov en distrikto Svitavy. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudoriente de Janov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 30 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Mendryka situas en katastra teritorio Janov u Litomyšle kun areo 24,71&nbsp;km².

## Historio 
Domaro Mendryka devenas la jaro 1575 kaj estis nomata laŭ edzino de konstruisto de kastelo en Litomyšl Vratislav el Pernštejn. La sinjorino nomiĝis Maria Manrigue de Lara. En la jaro 1775 ĉi tie grafo Jiří Valdštejn konstruigis ĉasistan kasteleton kun kapelo de Sankta Huberto. Nuntempe estas la kasteleto havaĵo de monaĥejaj fratinoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Mendryka
* Kapelo de sankta Huberto

## Pluaj fotoj

Menryka 2020 (2).jpg|Kastelo en Mendryka

Kategorio:Janov (distrikto Svitavy)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Granč-Petrovce

**Granč-Petrovce,** hungare **Garancspetróc** [garanĉpetrOc], germane **Grantsch-Petrowitz** [granĉ-petrovic] estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Granč-Petrovce situas laŭ flankovojoj. Spišské Podhradie troviĝas je 4 km.

## Historio 
Tiu loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri vilaĝo Petróc en 1292 en formo *"Petrouichsygra"*, pri vilaĝo Garancs en 1344 en formo *"Granch"*. En 1787 loĝis en Garancs 72 vilaĝanoj en 10 domoj, tiam en Petróc 173 vilaĝanoj en 21 domoj. En 1828 loĝis en Garancs 117 vilaĝanoj en 15 domoj, tiam en Petróc 118 vilaĝanoj en 15 domoj. Baldaŭe la vilaĝoj unuiĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Garancspetróc 204 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Szepesváralja, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Granč-Petrovce 590 homoj, (585 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Marteno de 1626, en 1815 renovigita
* nova romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Marteno de 1994
* kastelo de familio Petróczy [petrOci] de 1815

## Famuloj 
En la iama Garancspetróc naskiĝis hungara oficiro, kreinto de la hungara flugmaŝina floto István Petróczy

Kategorio:Municipoj en distrikto Levoča
Kategorio:Municipoj en Slovakio kun kunmetita nomo
Stašov

Nomon **Stašov** portas du municipoj:

* **Stašov (distrikto Beroun)**, proksimume 4&nbsp;km sudoriente de Zdice en distrikto Beroun
* **Stašov (distrikto Svitavy)**, proksimume 8&nbsp;km sudoriente de Polička en distrikto Svitavy
Balda (Stašov)

eta|maldekstra|250px|Balda - vido de kapelo al domoj de arbargardisto
**Balda**, konata ankaŭ kiel Zlatá Studně (germane *Gold Brunn*) estas domaro, kiu en la jaro 1930 apartenis sub municipon Jedlová (*Schönbrunn*). Ĝi situas netutan duonhoron de irado oriente de Jedlová, meze de profundaj arbaroj. Kelke da domoj dankas por sia ekzistado al kuraciga fonto. Nuntempe ĝi estas parto de municipo Stašov (*Dittersbach*), kiu situas oriente.

## Historio de banloko 
Por sia ekzistado la domaro dankas al la kuraciga fonto. En la jaro 1835 esploris la fonton praga universitata profesoro Pleischl. La banloko devene konsistis el du banlokaj domoj kaj unu baseno. En pasinteco la banloko Zlatá Studna havis kapaciton 180 homoj. Promenoj en la regiono: al la fonto, 2 ducent jaroj aĝaj tilioj (en unu el ili estas 14 metroj alta altaro).

### Pri malkovro de la banloko 
Mito rakontas, ke terkulturisto el Jedlová en lokoj, kie hodiaŭ estas la banloko, trovis oran rozon. Oni komencis fari fositaĵojn, sed pro kaŭzo de forta fluo de akvo, la laboroj estis ĉesigitaj. Laŭ la fosaĵoj la domaro ricevis ankaŭ sian nomon - Zlatá Studna. Ne estas seninterese, ke tra municipo Jedlová trafluas Zlatý potok (Ora rojo). La kuraciga fonto estis konata jam longe kaj en la jaro 1740 lasis Franz Rudolf Graf von Hohenembs konstruigi lignan banlokan domon kaj modestan penzionon. Ekde tiu tempo la banloko disvastiĝis.

## Memorindaĵoj 
* Arbara kapelo kun jaro 1747 super la enirpordo.
* Ŝtona kruco kun statuo de Kristo proksime de la kapelo el la jaro 1884.

## Referencoj 
Kategorio:Stašov (distrikto Svitavy)
Kategorio:Domaroj en distrikto Svitavy
Kategorio:Pereintaj banlokoj en Ĉeĥio
Dúbrava (distrikto Levoča)

**Dúbrava** (hungare *Szepestölgyes* [sepeŝtoldjeŝ], germane *Eichendorf, Dubrawetz, Brutowetz*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Dúbrava situas laŭ traira flankovojo. Spišské Podhradie troviĝas je 9 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1293 en formo *"Dubra"*. En 1605 oni komputis tie 5 domojn. En 1785 245 vilaĝanoj loĝis en 36 domoj, en 1828 422 vilaĝanoj en 56 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ekde 1813 lernejo funkcias en la vilaĝo. Tiutempe vitrofarejo ekfunkciis. En 1838 incendio okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Dubrava*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szepestölgyes 367 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišské Podhradie, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dúbrava 364 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1654, en 1926 la turo rekonstruiĝis, en 1968 la tuta preĝejo renoviĝis

Kategorio:Municipoj en distrikto Levoča
Apud-tera objekto

[eta|Asteroido *[4179 Tutatiso* estas eble danĝera objekto kiu pasis la teron en 2,3 lunaj distancoj.]]
[eta|la  de la tero formas [haloaj fenomenoj|haloan fenomenon de spaca rubaĵo]]
**Apud-Tera Objekto** - angle *Near-Earth object* (NEO), germane *Erdnahes Objekt* (ENO) aŭ ruse *Околоземный объект* - estas objekto de la sunsistemo kies orbito portas ĝin al (en astronomiaj dimensioj) proksimeco al la tero. Ĉiuj Apud-Teraj Objektoj havas apsidan distancon de malpli ol 1,3 .

Inter la objektoj estas plurmilo da apud-teraj asteroidoj, apud-teraj kometoj, iom da kosmoŝipoj orbitantaj la sunon, kaj meteoroidoj sufiĉe larĝaj por esti observataj en la kosmo antaŭ ol ili tuŝas la teran atmosferon. Estas nun ĝenerale akceptata la aserto ke kolizioj de tiaj apud-teraj objektoj kun la tero havis signifan rolon en la kreado de la geologia kaj biologia historioj de la tera planedo. Apud-teraj objektoj ekde la 1980-aj jaroj iĝis pli kaj pli publike atentataj ĉar la ebla danĝero de iuj asteroidoj aŭ kometoj tuŝantaj la teron estas pli atentata kaj aktivaj helpiloj kontraŭ tiaj danĝeroj estas serĉataj.

## Eksteraj ligiloj 
*  Fizikaj Ecoj de la Apud-Teraj Objektoj, de Richard P. Binzel, Dmitrij F. Lupishko, Mario Di Martino, Robert J. Whiteley, Gerhard J. Hahn

Kategorio:Malgrandaj korpoj de la sunsistemo
Bill Russo

**William Joseph „Bill“ Russo, Jr.** (* 25-an de junio 1928 en Ĉikago, Ilinojso; † 11-an de januaro 2003 samloke) estis usona ĵazmuzikisto (trombono, piano), komponisto kaj aranĝisto.

Inter 1943 ĝis 1947 li lernis muzikon ĉe Lennie Tristano. Komence li luis en ensembloj de Billie Rogers kaj Clyde McCoy, antaŭ ol li fondis en 1947 la ensemblon *Experiments in Jazz*. Inter 1950 kaj 1955 li laboris kiel trombonisto kaj aranĝisto por Stan Kenton, kies sonon li tiufaze decide kunstampis, ekz. je la disko *New Concepts of Artistry in Rhythm* el 1952. En 1955 li laboris en Eŭropo kun propra kvinopo, all iu apartenis Hans Koller kaj Kurt Edelhagen. Ekde meze de la 1950-aj jaroj Russo pli kaj pli laboris kiel muzikinstruisto, komence ĉe *Lenox School of Jazz*, ekde 1959 ĝis 1961 ĉe *Manhattan School of Music*. Krome li muzikis kun lokaj grupoj, antaŭ ol li en 1958 formis grandan orkestron.

Ekde la fruaj 1960-aj jaroj Russo koncentriĝis pri komponado de simfoniaj verkoj, operoj kaj baletmuzikoj. Je tio ekestis projektoj kun Leonard Bernstein, Yehudi Menuhin, Duke Ellington kaj Dizzy Gillespie. Kiel komponisto li uzis la eblecojn de la tria fluo kaj uzis klasikajn teknikojn (ekz. kontrapunkton, transprenadon de grandaj formmodeloj) kaj stilerojn de ĵazo en verkoj de klasika muziko. En 1965 li estris ĉe *Columbia College* je Ĉikago la *Programon de Nuntempa Usona Muziko*, fondante je tio la *Chicago Jazz Ensemble*, kiu ekzistis komence ĝis 1968 kaj revivis en 1991.

## Ligoj kaj fonto 
* Nekrologo (anglalingva)
* Martin Kunzler, Jazz-Lexikon, Bd. 2. 2002. ISBN 3-499-16513-9 Kapvorto „Bill Russo“

Kategorio:Komponistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Usonaj ĵaztrombonistoj
Kategorio:Usonaj ĵazpianistoj
Kategorio:Aranĝistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
2808 Belgrano

**2808 Belgrano** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la astronomoj de la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la argentinan politikiston kaj generalon Manuel Belgrano (1770–1820), gvidinton de la militoj por la argentina sendependeco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Félix Aguilar
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
Kveto

**Kveto** (, en aliaj lokaj lingvoj: کوټه, کویته kaj Koŧá) estas metropolo, provinca ĉefurbo kaj universitata urbo de Pakistano.
[maldekstre|eta|300px|[Quetta (stacidomo)|Stacidomo de Kveto, kie okazis memmortiga terorisma atako la 9an de novembro 2024, okaziganta pli ol 24 mortojn.]]

## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2017)
* horzono: UTC+ 5 (somere UTC + 6
* poŝtkodo: 87300
* telefonkodo: 081
* Supermara alteco: 1676–1900 m
* Areo: 

## Geografio 
Kveto situas proksime de Afganio inter montoj. La plej proksima urbo estas Kandahar.

## Historio 
Kveto menciiĝis nebule unuafoje en la 6-a jarcento apartenanta al Persa Imperio. Post jarcento pro konkero ĝi apartenis al kaliflando. En 1828 la unua eŭropano vizitis la urbon. En 1839 la britoj okupis Kveton, kiu aliĝis al Brita Imperio en 1876. En 1935 terura tertremo okazis, proksimume 40,000 homoj ankaŭ pereis. Poste la britoj rekonstruis la urbon dum 1 jaro pro la graveco. Dum la afgana militado rifuĝintoj alvenis. En 2008 denove tertremo okazis.

La 8an de aŭgusto 2016 atako de islamistoj kontraŭ hospitalo en Kveto okazigas preskaŭ centon da mortintoj ĉefe advokatoj.

## Klimato 
Kveto havas kontinentan kaj sekan klimatojn. La temperaturo inter majo-septembro estas pli, ol -ojn (averaĝe ), vintre foje frostas kaj neĝas. Jare pluvas po 213&nbsp;mm, en ĉiuj monatoj pluvas-neĝas, sed precipe inter decembro-aprilo.

## Trafiko 
Kveto havas internacian flughavenon. Fervoje Karaĉio estas 863, Lahore 1170, Peŝavaro 1587 km-ojn kaj estas kontakto ankaŭ al Irano. La menciitaj lokoj havas ankaŭ vojajn kontaktojn, krome estas vojo al Afganio.

## Vidindaĵoj 
* lago Hanna (ankaŭ feriejo) 10&nbsp;km-ojn for
* Nacia parko 20&nbsp;km-ojn for
* geologia kaj arkeologia muzeoj
* biblioteko

## Vidu ankaŭ 
* Quetta (stacidomo)

eta|center|600ra


Kategorio:Urboj de Pakistano
Kategorio:Milionurboj
Tři Sekery

Municipo **Tři Sekery** () troviĝas en distrikto Cheb, en Regiono Karlovy Vary, Ĉeĥio.
En  ĉi tie vivis .

## Partoj de la municipo 
* **Tři Sekery**
* Chodovská Huť
* Krásné
* Tachovská Huť

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1555.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Dek kvar sanktaj helpantoj

## Rilataj artikoloj 
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio


Kategorio:Municipoj en distrikto Cheb
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Bohemia arbaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Batalo de Beresteĉko

**Batalo de Beresteĉko**– unu el la plej grandaj teraj bataloj de la 17-jarcenta Eŭropo, kiu okazis en la tagoj 28-30 de junio 1651 dum ribelo de kozaka hetmano Bohdan Ĥmelnickij inter la pola armeo komandata de Johano la 2-a Kazimiro kaj la fortoj de tataroj kaj kozakoj.

La batalo estis granda venko de poloj. Johano Kazimiro aplikis efikan taktikon de ŝaktabulo, kiu konsistis en alterna starigo de infanteriaj taĉmentoj kun kavalerio. En la decida fazo de la batalo oni utiligis forton de la pafado de muskedoj kaj artilerio.

La 28-an de junio komenciĝis la unuaj bataloj, kiuj daŭris dum du tagoj. En tiu fazo malgrandan sukceson gajnis ribelintoj, kelkfoje venkante taĉmentoj de pola kavalerio. La 30-an de junio ekbatoj de ĉefaj fortoj komandataj persone de Johano la 2-a Kazimiro kaj de la kavalerio gvidata persone al la batalo fare de princo Jeremi Wiśniowiecki rezultigis plenan malvenkon de kontraŭuloj kaj fuĝon de ĥano Islamo Gerajo la 3-a kune kun Bohdan Ĥmelnickij. Finfinan malvenkon suferigis al kozakoj pola armeo la 10-an de julio, sur malsekejoj ĉe la rivero Płaszówka. De tie postrestaĵojn de militistoj forkondukis Ivan Bohun, anstataŭanta Bohdanon Ĥmelnickij.

Beresteĉko
Beresteĉko
Kategorio:1651
Beresteĉko
2809 Vernadskij

'*2809 *Vernadskij'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan mineralogon kaj biologon Vladimir Ivanoviĉ Vernadskij (cirile *Владимир Иванович Вернадский'', 1863–1945).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Abio de Vopařil

eta|Torso de Abio de Vopařil en septembro de 2005
**Abio de Vopařil** estis ĝis decembro de 2003 la plej granda memorinda abio en Ĉeĥio. Ĝi troviĝis apud limo de katastraj teritorioj de municipoj Široký Důl kaj Lubná, proksimume 1,6&nbsp;km sude de okcidenta rando de vilaĝo Lubná kaj 1,4&nbsp;km nordokcidente de municipo Široký Důl en distrikto Svitavy. Ĝi kreskis en maldekstreborda flanka valeto de rojo Lubenský potok.

Abio de Vopařil portis la nomon laŭ posedantoj de arbaro, ĝi estis proksimume 350 jaroj maljuna kaj alta 45&nbsp;m kun perimetro de trunko 460&nbsp;cm.

Surloke restis kuŝanta pli ol 12 metrojn longa parto de la trunko, kiu elradikiĝis. Eĉ torso de la falinta arbo estas senĉese vidinda.

## Eksteraj ligiloj 
Fotografioj:
*https://archive.is/20070928202449/stromy.cea.cz/jedle/Voparilova_jedle2.jpg la trunko antaŭ falo
*http://www.lubna.cz/fotogaler/kadidlo1.htm  la staranta abio
*https://archive.is/20070928202507/stromy.cea.cz/jedle/Voparilova_jedle_padla.jpg la arbo falinta

Vopařil
Kategorio:Pereintaj arboj
Kategorio:Distrikto Svitavy
Bílý potok

Nomon **Bílý Potok** havas pluraj geografiaĵoj: 

; municipo
* Bílý Potok (katastra teritorio Bílý Potok pod Smrkem) – municipo en distrikto Liberec.

… aŭ partoj de municipoj:
* Bílý Potok (Javorník) – parto de urbo Javorník en distrikto Jeseník.
* Bílý Potok (Vrbno pod Pradědem) – parto de urbo Vrbno pod Pradědem en distrikto Bruntál.

**Bílý Potok** ankaŭ povas esti nomo de libro:
* Bílý Potok (libro) – libro de Jaroslav Rudiš kun subtitolo *nigrablanka komikso el Sudetio*.

**Bílý potok** estas poste nomigo de vicoj de akvaj fluantoj, krom aliaj:
* Bílý potok (alfluanto de Bezdrevský potok) – alfluanto de Bezdrevský potok en akvokolektejo de Vultavo en distrikto České Budějovice.
* Bílý potok (alfluanto de Bílina) – alfluanto de Bílina en distrikto Most.
* Bílý potok (alfluanto de Kamenice) – dekstra alfluanto de Kamenice en distrikto Děčín.
* Bílý potok (alfluanto de Smědá) – maldekstra alfluanto de rivereto Smědá en municipo Bílý Potok.
* Bílý potok (maldekstra alfluanto de Svratka) – maldekstra alfluanto de Svratka apud Borovnice (distrikto Žďár nad Sázavou).
* Bílý potok (dekstra alfluanto de Svratka) – dekstra alfluanto de Svratka en Veverská Bítýška en distrikto Brno-provinco.
* Bílý potok (alfluanto de Třemošná) – maldekstra alfluanto de Třemošná
*Bílý potok (alfluanto de Kunčinský potok) - alfluanto de rojo Kunčinský potok
Harakovce

**Harakovce** (hungare *Harakóc* germane *Harachsdorf*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Harakovce situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Spišské Podhradie troviĝas je 7 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1270 en formo *"Sygra"*. En 1604 oni komputis tie 4 domojn. Ĝis la 19-a jarcento oni minadis feron. En 1787 195 vilaĝanoj loĝis en 25 domoj, en 1828 279 vilaĝanoj en 38 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Harakóc 89 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišské Podhradie, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Harakovce 70 homoj, (ĉiuj slovakoj). La malgranda vilaĝeto ne havas vendejon.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo el la 13-a jarcento, baldaŭe kelkfoje trakonstruita, la turo estas popola-renesanca
* etaĝaj grenejoj
* medioprotektata tereno nomata Rajtopiky

Kategorio:Municipoj en distrikto Levoča
Boĝio

[eta|Boĝio de jaro [1845 de Virtembergo]]

**Boĝio** estas speciala kvarrada veturaparato, kiu subportas ambaŭ  ekstremaĵojn de vagono aŭ lokomotivo.

## Fontoj 
Kategorio:Fervojo
Kategorio:Transportaj teknologioj
Trstěnice

Nomon **Trstěnice** portas pluraj municipoj:
* Trstěnice (distrikto Cheb) – municipo en distrikto Cheb
* Trstěnice (distrikto Svitavy) – municipo en distrikto Svitavy
* Trstěnice (distrikto Znojmo) – municipo en distrikto Znojmo
Jedlová (apartigilo)

Nomon **Jedlová** havas pluraj sidejoj:

* Jedlová – municipo en distrikto Svitavy
* Jedlová (Jiřetín pod Jedlovou) – parto de municipo Jiřetín pod Jedlovou en distrikto Děčín, en Luzacia montaro sur deklivo de monto Jedlová (774 m)
* Jedlová (Stará Voda) – domaro en municipo Stará Voda en distrikto Cheb

kaj stacidomo
* Jedlová (stacidomo) en Luzacia montaro sur deklivo de monto Jedlová (774 m)
… aŭ rojo:
* Jedlová (alfluanto de Kamenice) – alfluanto de Kamenice en akvokolekta areo de Jizera

… aŭ montoj:
* Jedlová hora (382 m) – monto apud Ústí nad Labem
* Jedlová (491 m) – monto sudoriente de Velká Veleň en distrikto Děčín
* Jedlová (530 m) – monto nordokcidente de Velká Veleň en distrikto Děčín
* Jedlová (774 m) – tria plej alta monto de Luzacia montaro, en distrikto Děčín, sur kies deklivo situas domaro Jedlová
* Jedlová (1088 m) – monto nordokcidente de Volary en distrikto Prachatice

… kaj aŭ vico de stratoj en multaj ĉeĥaj urboj.

Vorto **Jedlová** estas parto de nomo:
* Jedlová v Orlických horách – solejo en municipo Deštné v Orlických horách en distrikto Rychnov nad Kněžnou
Marshall Stearns

**Marshall Winslow Stearns** (* 18-an de oktobro 1908 en Kembriĝo (Masaĉuseco); † 18-an de decembro 1966 en Key West, Florido) estis usona ĵaz-historiisto kaj profesoro por anglalingva literaturo.

Stearns fakte estis profesoro pri mezepoka angla literaturo ĉe Hunter College, estas tamen ĉefe konata pro sia detala verko „The Story of Jazz“ [La historio de ĵazo] el 1956, kiu baziĝas sur multaj intervjuoj (kaj la aŭdado de ampleksega sondisko-kolekto) kaj en kiu li i.a. esploras la afrikajn radikojn de ĵazo. Jam en la 1940-aj jaroj li verkis artikolojn por la ĵazrevuo *Down Beat*. En 1952 li fondis la *Instituton por Ĵaz-Studoj*, kiu ekde 1966 loĝas ĉe Universitato Rutgers en Newark en Nov-Ĵerzejo. Stearns estis antaŭeniganto je la fondado de Newport Jazz Festival. Kune kun sia edzino Jean li entreprenis intensajn esplorojn kaj multajn intervjuojn, kiuj enfluis en la konsultlibron *Jazz Dance*, postmorte publikigita en 1969.

## Verkoj pri ĵazo 
* „The Story of Jazz“, Oxford University Press 1956, 1970
* (kun edzino Jean) „Jazz Dance – the story of american vernacular dance“, 1968, da Capo 1994

Kategorio:Verkistoj pri ĵazo
Kategorio:Usonaj muziksciencistoj
2812 Scaltriti

'*2812 *Scaltriti''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan astronomon Franco Scaltriti.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Ekkehard Jost

**Ekkehard JOST** (* 22-an de januaro 1938 en Breslau) estas germana muziksciencisto kaj bariton-saksofonisto.

## Lerneja kaj universitata kariero 
Ekde 1953 ĝis 1959 Ekkehard Jost lernis en mezgrada lernejo (reallernejo en Lauenburg, gimnazio en Lüneburg ĝis la abituro). En 1959 li komencis studi muziksciencon, fizikon kaj psikologion ĉe la universitato je Hamburgo, kion li finis en 1965 per doktoriĝo. (titolo de la doktortezo: *Akustische und psychometrische Untersuchungen an Klarinettenklängen*).

Ekde 1966 ĝis 1972 Jost laboris kiel scienca helpisto ĉe la Ŝtata Instituto por Muzik-Esploro je Berlino. En 1973 habilitiĝis per tezo pri libera ĵazo kaj estis vokita kiel profesoro por muzikscienco al la Justus-Liebig-Universitato je Gießen, kie li estris la instituton por muzikscienco kaj muzikpedagogio.

Ekde 1968 Jost estas membro de la Scienca Konsilantaro de la *Internacia Societo por Ĵazesploro*. Kune kun Albert Mangelsdorff li anis en la arta konsilantaro de la Ligo de Germanaj Ĵazmuzikistoj. Ekde 1980 ĝis 1990 li estis estrarano kaj ekde 1989 ĝis 1992 estro de la *Instituto por Nova Muziko kaj Muzika Edukado* (Darmstadt). En 2000 Jost estis distingita per la Heslanda Ĵazpremio.

Lia habilito-traktaĵo, ankaŭ tradukita en la anglan kaj la francan, validas kiel unua muzikscienca analizo de la libera ĵazo. Pluaj liaj libroj okupiĝas pri la socialhistorio de ĵazo. Jost estas scienca konsilanto en la Laborrondo pri la Studado de Populara Muziko.

## Agado kiel muzikisto 
Kiel muzikisto Jost ludis kun multaj aliaj muzikistoj de eŭropa ĵazo. Li estras proprajn grupojn, inter ili la formaĵo „Grumpff“, fondita kun studentoj kiel Herbert Hellhund, kiu lerte intermiksis humuran pioniran ĵazo kun populara muziko kaj muzikteatraj agadoj (sondisko „Wetterau“), same kiel la liberĵazan projekton „Amman Boutz“. Liaj sondiskoj kaj lumdiskoj ankaŭ aperas ĉe propra diskeldonejo *fish music*. Nuntempe li koncertvojaĝas kun sia triopo triopo, Joe Bonica (frapinstrumentaro) kaj Dieter Manderscheid (kontrabaso).

## Verkoj 
* *Europas Jazz 1960-80*, Fischer Verlag, Frankfurt 1987. ISBN 3-596-22974-X
* *Free Jazz. Stilkritische Untersuchungen zum Jazz der 60er Jahre*, Schott-Verlag, Mainz 1975. ISBN 3-7957-2221-7
* *Jazzmusiker. Materialien zur Soziologie der afro-amerikanischen Musik*, Ullstein Verlag, Berlin, 1982. ISBN 3-548-35129-8
* *Sozialgeschichte des Jazz in den USA*, Fischer Verlag, Frankfurt, 1982, Reprint Wolke Verlag, Hofheim 1991. ISBN 3-86150-472-3 (pliampleksigita noveldono 2001: Frankfurt 2003)
* *Sozialpsychologische Faktoren der Popmusik-Rezeption*, Schott Verlag, Mainz 1976. ISBN 3-7957-1710-8

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de Jost ĉe la Universitato je Gießen 

Kategorio:Germanaj ĵazsaksofonistoj
Kategorio:Germanaj muziksciencistoj
Gaetano Piccinini

**Gaetano Piccinini** (1904-1972) estis katolika sacerdoto de la kongregacio de don Luigi Orione vivinta ĉevale de la dua mondmilito religie engaĝiĝinta en Romo kaj Latio. Karakterizo de lia aktivado, la plej konata kaj nun (21/6/2011) publike rekonata, estis ekzaltita per la inskribo de lia nomo en la listo de Justuloj inter la popoloj de Jad Washem de Jerusalemo.

La rekona – kaj rekompenca – ceremonio okazis en Romo, dum kiu parolis Bruno Camerini por rakonti kiel la religiulo sukcesis savi lin, dekjaran knabon, kaj liajn fratinojn kaj lian patrinon ilin gastigante, kaj kaŝante, en diversaj religiaj domoj dum la nazia rastoperacio en la roma geto. Pastro Gaetano agadis tiel, aldonis la atestanto, ĉar li praktikadis la precepton de amo al la proksimularo skribitan en la Biblio. El sia kaŝejo, Bruno mense sekvis, la 18an de oktobro de 1943 la foriĝon de la trajno direktigita al Aŭŝvico  kun siaj kunreligianoj. Fine Bruno rimarkigis ke *“pastro Piccinini ĉiam respektis mian religian-hebrean kredon”.* En la ceremonio intervenis ankaŭ Mordechay Lewy, Israela ambasadoro ĉe la Sankta Seĝo, kiu substrekis la eventon per tiuj precizaj vortoj: *“Estus grava eraro pensi ke la helpo al la judoj (en kiu inskribiĝas ankaŭ la agado de Gaertano Piccinini) dum la milito, en Romo okupita de nazioj, alvenis de monaĥejoj kaj diversaj religiaj institucioj kvazaŭ ĝi estus ilia iniciato neapogita kaj sugestita de Vatikano".*

Gaetano Piccinini estas 61a itala pastro kies nomo estas skribe memorigita en la muzeo de Jad Vaŝem.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.zenit.org/article-27182?l=italian 
* http://gaetanovallini.blogspot.com/2011/06/don-gaetano-piccinini-un-altro.html
* https://archive.is/20121130084420/satiricus.wordpress.com/2011/07/30/ebrei-al-valico-tra-razzismo-e-ragione-don-piccinini/
* http://vaticaninsider.lastampa.it/homepage/nel-mondo/dettaglio-articolo/articolo/pio-xii-piu-xii-3463/ 
* http://www.debriefing.org/30720.html 
* http://www-maranatha-it.blogspot.com/2011/06/lo-ha-ricordato-lambasciatore-disraele.html
* http://www.yasni.it/don+gaetano/ricerca+persone/Piccinini
* http://www.riscossacristiana.it/index.php?option=com_content&view=article&id=981:rassegna-stampa-25-a-cura-di-rita-bettagli&catid=54:societa-civile-e-politica&Itemid=123
* http://vaticandiplomacy.wordpress.com/2008/01/18/don-gaetano-piccinini-sara-presto-%E2%80%9Cgiusto-fra-le-nazioni%E2%80%9D/
http://www.informazionecorretta.com/main.php?mediaId=29&sez=120&id=40314&print=preview
http://www.osservatoreromano.va/portal/dt?JSPTabContainer.setSelected=JSPTabContainer%2FDetail&last=false=&path=/news/cultura/2011/145q11-Pio-XII-aiut--gli-ebrei-di-Roma.html&title=Pio%20XII%20aiut%C3%B2%20gli%20ebrei%20di%20Roma&locale=it
* Listo de pastroj distingitaj per enskribo en Jad Wshem 

Kategorio:Italaj justuloj inter la popoloj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Italio
Rivero Gvadaramo

[eta|250ra|Angulo de la rivero Guadaramo en [Torrelodones (Madrido).]]
[250ra|eta|dekstra|La rivero Gvadaramo, en la municipo de [Galapagar (Madrido).]]
La rivero **Gvadaramo**, aŭ **Guadarrama** en la hispana origine, estas alfluanto de la rivero Taĵo, kiu elfluas en la Regiono de Madrido (Hispanio), kiun ĝi trapasas en sia alta kaj meza fluado. Per sia malalta fluokurso trpasas teritoriojn de la provinco de Toledo, kie ĝi alfluas al Taĵo post flui dum 131,8 kms. Ĝi pli precize elfluas el Valo de Fuenfría (Fridfonto), je ĉirkaŭ 1.900 m alte, ene de la municipa teritorio de Cercedilla (Madrido), en la suda flanko de la Gvadarama Montaro (Centra Sistemo). Tiu rivero trafluas ambaŭ provincojn per kursofluo ege simila al vertikalo nordo-suden.

La meza fluo troviĝas protektita ene de la Regiona Parko de la meza Gvadaramo, unu el la tri parkoj regionaj de Madrido. La areo de ties baseno estas de 1.708 km² kaj en ĝi troviĝas la rivero Aulencia —kiu fluas nur tra la provinco de Madrido—, ties ĉefa alfluanto, kiu provizas el akvo la diglago de Valmayor, la dua plej kvantokapabla de la madrida regiono. La aliaj alfluantoj estas rojoj kaj riveretoj mallongaj.

## Origino de la nomo 
La hispana termino *guadarrama*, laŭ kelkaj etimologiistoj, devenas el araba وادي الرّمل&nbsp;=&nbsp;*Wādī-r-Raml, guadiarrámel*, kiu tradukeblas esperanten kiel *rivero de la sablejo*. Ĉiukaze la rivero Gvadaramo nomigus aliajn geografiaĵojn kiel la samnomaj montaro kaj vilaĝo, kaj de tie, la samnoma montopasejo proksima al tiu municipo, kaj la fervoja tunelo tra kiu pasas la AVE. Krome de tio devenos la nomo de la mineralo konata kiel gvadaramito, varianto de la ilmenito.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Madrida Regiono
Gvadaramo
Florian Ast

**Florian Ast** (n. la 20-an de junio 1975 en Solothurn) estas svisa muzikisto kaj komponisto pri populara monda muziko.

## Muziko 
La kanto **Larmoj**, en germana lingvo *Träne*, el 2002 kun Francine Jordi estas ankaŭ hodiaŭ tre fama en Svisujo

## Diskografio 
### Albumoj 
* 1994 *General-Abonnement* (Maxi-CD)
* 1996 *Florenstein*
* 1998 *Gringo*
* 2000 *Spitz*
* 2002 *Bilderbuch*
* 2003 *Vollträffer*
* 2004 *Astrein*
* 2007 *Läbeszeiche*
* 2007 *Theater National*

### Unua kanto 
* 1996 *Daneli*
* 1996 *Grossvater*
* 1997 *S’Tröimli*
* 1997 *Eiger, Mönch u Jungfrou*
* 1998 *Meitschi*
* 1998 *Ueli*
* 1999 *Chumm, gib mir dini Hand*
* 2000 *Ängu*
* 2000 *Sex*
* 2000 *Troumfrou*
* 2000 *Härzchlopfe*
* 2001 *Bild*
* 2001 *Tanze*
* 2002 *Träne*
* 2003 *Schöni Meitschi*
* 2004 *Liebeslied*
* 2004 *Migros*
* 2004 *Radio*
* 2005 *Schmätterling*
* 2006 ''I mache d'Ouge zue*
* 2007 *Ohni di*
* 2007 *We d'Wält ungergeit*
* 2007 *Happy day*
* 2007 *Heidi*
* 2008 *I schribe dir*
* 2009 *Daneli 09*

## Produktoj / komponisto internacia por aliaj gekantistoj 
### DJ Ötzi 
Albumo:
"Hotel Engel"

Kantoj:
* Hotel Engel
* Tränen
* Ich schreibe dir
* Grossvater (ich danke dir)
* Ein Geschenk des Himmels
* Vogel der Nacht
* Häuptling
* Meine Heimat
* Das letzte Lied

### Kate Hall 
Una disko:
* Tränen

### Manuel Ortega 
Albumo:
*Angekommen* (2006)

Kantoj:
** Grenzenlos
* Radio*

### Katharina Michel 
Kantoj
* * Landei
* Alles eis Ding*

## Filmo kaj Teatro 
### Kino/Filmo/DVD 
* 1999 *Beresina* – Komponisto: Kanto: *Luegit vo Bärg und Tal*
* 2003 *Fremds Land* (de Luke Gasser) – rolo soldato *Sämi*) kaj komponisto: kanto *Zyt*
* 2003 *AbXang* (de Mirjam von Arx) – Gasto en filmo
* 2007 Teatro Nacia *Theater National* (Florian Ast *Entertainment / phonag records)* – direkta akta DVD *Theater National*

### Reklamo/Televido 
* 2005 *Schweiz Tourismus*-reklamo – komponisto : *Goldblume*
* 2006 *Golden Talents* (Swisscom) – komponisto: *Go, Golden Talents*

### Duonopero 
* 2007 *Ewigi Liebi* – komponisto

## Premioj 
* 1996 (Prix Walo) premio Walo en Pop
* 2002 kun Francine Jordi premio Walo (Prix Walo) pri publiko *Publikumsliebling''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo 
* Diskografio en hitparade.ch

Kategorio:Svisaj muzikistoj
Kategorio:Popmuzikistoj
Marianne Cathomen

**Marianne Cathomen** (n.  23-an de oktobro 1966) en Kantono Grizono estas svisa kantistino de populara muziko.

## Konataj kantoj 
**Hey Baby, küss mich nochmal* 2001
**Kommt Zeit, Kommt Rat* 2002
**Zwei Leben, eine Liebe * 2004
*''Fiesta D'Amore* 2005
**Barfuß durch den Sommer* 2005

## Diskaro 
**Marianne Cathomen
**Hey Baby küss mich nochmal* 2002
**Kommt Zeit, kommt Rat * 2003
**Zwei Leben, eine Liebe*  2004
**Mehr als Liebe*  2005
**Souvenir der Zärtlichkeit* 2006

## Eksteraj ligiloj 
*oficiala paĝo de kantistino

Kategorio: Svisaj kantistoj
2814 Vieira

'*2814 *Vieira''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la brazilan astronomon Gilson Vieira.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Samideano

**Samideano** en ĝenerala senco estas tiu, kiu havas komunan ideon, komunan celon kun aliaj.

Iuj esperantistoj alvokas unu la alian per la kunmetita vorto "samideano", ĉar ili konsideras sin anoj de la sama ideo, t.e. tutmondigo de la lingvo Esperanto kiel la monda komuna lingvo. Alivorte ili strebas al la Fina venko aktivante en la Esperanto-Movado.

Kategorio:Esperanto-movado
Donat

**Donat** estas komunumo de la komunumaro Schams kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 208 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
La komunumo Donat situas en la centro de Schams ĉe la okcidenta bordo de Malantaŭa Rejno. La komunumo konsistas el la tri vilaĝoj Donat, Pazen kaj Farden. La vilaĝoj situas sur terasoj iomete okcidente de la rivero. La vilaĝo Donat siaflanke konsistas el la tri kvartaloj Curscheglias, Tarvisch kaj Tscharvi.

## Trafiko 
La tri vilaĝoj de la komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj, kvankam en la valo tra ĝia teritorio pasas la svisa aŭtovojo A13. La komunumo atingeblas per kurboriĉa flanka vojo de Zillis-Reischen, sur kiu ankaŭ cirkulas poŝtaŭtolinio, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto. La plej proksima alveturejo al la aŭtovojo situas kvar kilometrojn nordoriente en Reischen.

## Lingvoj 
Donat estas unu el la malmultaj komunumoj de la distrikto Malantaŭa Rejno, kie ankoraŭ konserviĝis romanĉlingva plimulto. Tamen ankaŭ en Donat dum la lastaj jaroj rimarkeblas la kresko de la germana lingvo malfavore al la romanĉa, kaj verŝajne malgraŭ la penado pro savo de la romanĉa lingvo estas nur demando de tempo, ĝis ankaŭ en Donat la romanĉlingvanoj estas malplimulto. Dum okaze de la popolnombrado de 1980 ankoraŭ 80,57% de la loĝantaro de la vilaĝoj de la hodiaŭa komunumo parolis la romanĉan, tiu nombro ĝis la jaro 2000 malkreskis al 53,81%. En Pazen-Farden en la jaro 2000 la germanlingvanoj jam estis la plimulto kun 51,56% de la loĝantaro.

## Historio 
La hodiaŭa komunumo Donat kreiĝis la 1-an de januaro 2003 per kunigo de Donat (germana skribmaniero *Donath*) kaj Pazen-Farden (germana skribmaniero *Patzen-Fardün*).
 La malnova komunumo Pazen-Farden (respektive tiam en la germana lingvo Patzen-Fardün) siavice estiĝis en la jaro 1875 per kunigo de la tiamaj komunumoj Patzen kaj Farden.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Donat
Kabul Bank

La institucio **Kabul Bank** estas la plej granda banko de Afganio. Fondinto kaj bankestro estas *Ŝer Ĥan Farnud*.

## Produktaĵoj 
eta|varbaĵo pri la *Bakht-konto*
La plej sukcesa vendaĵo de la banko estas la "bakht"- aŭ pli esperantlingve *baĥt*-konto. *Bakht* (en angla latinliterigo, prononco *baĥt*, perse "riĉeco") estas islama financa produktaĵo: Po 5000 afganaj afganioj enkasigataj en baĥt-konton la enpaginto ricevas lotumilon - en lotuma ceremonio okazanta ĉiun trian monaton elektiĝas gajninto kiu ricevas ĉekon pri miliono da afganaj afganioj. La ŝtata afgana televido dissendigas ĉiun lotuman ceremonion. Ekde la enkonduko de la lotuma konto, la banko kvarobligis sian klientaron.

## Posedo 
*Mahmud Karzai*, la pli aĉa frato de la afgania prezidanto Hamid Karzai, ĝis banka kolapso en septembro 2010 estis unu el 16 kunposedantoj. Laŭ gazetaraj informoj ekzemple de la germana magazino *Der Spiegel*, la banko signife kunfinancis la balotan kampanjon favore al prezidanto Hamit Karzai. Pro siaj ofte pridubindaj politikaj kaj ekonomiaj interplektiĝoj pluraj internaciaj amaskomunikiloj akuzis la familion Karzai pri korupteco.

Komence de septembro 2010 klientoj amase sturmis la bankon. Ene de du tagoj ili prenis 155 milionojn da usonaj dolaroj el la bankaj kontoj. La fondinto kaj bankestro *Ŝer Ĥan Farnud* kaj la estrarestro *Ĉalilula Frosi* pro akuzo de mismanaĝerado kaj la suspekto de prirabo estis senpostenigitaj. En pluraj bankaj filioj laŭdire ŝteliĝis signifaj kvantoj da mono, kaj grandegaj kreditoj estis donitaj al bankaj kunposedantoj, kiuj investis tiun monon en riskegajn negocojn pri nemoveblaĵoj.. La 9-an de septembro, policaj unuoj perforte disigis la atendovicojn antaŭ la bankaj filioj. Meze de septembro la ŝtata centra banko transprenis kontrolon pri la banko kaj la ŝtataj institucioj komencis proceson kontraŭ du bankaj direktoroj kaj kunposedantoj.

La 27-an de junio 2011 la usona ministro pri eksteraj rilatoj informis, ke *Abdul Kadir Fitrat*, la tiama ĉefo de la centra banko, fuĝis al Usono. Li mem en intervjuo asertis ke li zorgiĝis pri sia sekureco kontraŭ atenco, kaj tial demisiis el sia bankestra pozicio kaj fuĝis eksterlanden.

## Eksteraj ligiloj 
* www.kabulbank.af 

## Notoj 
Kategorio:Ekonomio de Afganio
Kategorio:Bankoj
Álvaro de Carvalho

'''''' (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Marília kaj en la samnoma mikroregiono Marília. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

La loĝloko fondiĝis en 1948. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 433 kilometroj. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio
Kurimany

**Kurimany** (hungare *Kiskerény* [kiŝkerEnj], germane *Kirn*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Kurimany situas laŭ traira flankovojo. Levoča troviĝas je 5 km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la pratempoj. Slavoj vivis tie en la 8-a jarcento. La tataroj detruis la vilaĝon, poste en 1250 saksoj refondis ĝin. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1298 en latina formo *"Villa Quirínia"*. En 1605 hajdukoj de Stefano Bocskai bruldetruis la vilaĝon. En 1619 kaj en 1677 incendioj okazis. En 1784 81 vilaĝanoj loĝis en 11 domoj, en 1831 124, en 1870 173 vilaĝanoj loĝis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kurimján*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kiskerény 195 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Levoča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1939 epidemio pri tifo okazis. En 1957 kolĥozo formiĝis. En 2001 vivis en Kurimany 359 homoj, (356 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Sankta Kvirino el la 17-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Levoča
Lúčka (distrikto Levoča)

**Lúčka** (hungare *Szepesrét* [sepeŝrEt], germane *Wieschen*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Lúčka situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Levoča troviĝas je 15 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1273 en formo *"Lucska"*. La latina formo *"villa Luchka"* aperis en 1402, la hungara *"Retke"* (=herbejo) en 1513. En 1598 oni komputis tie 11 domojn. En 1787 190 vilaĝanoj loĝis en 28 domoj, en 1828 256 vilaĝanoj en 35 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Lúcska*, poste ĝi rericevis la mezepokan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szepesrét 175 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišské Podhradie, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lúčka 140 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Dipatrino (Reĝino de Rozario) de 1837

Kategorio:Municipoj en distrikto Levoča
Capitol Records

**Capitol Records** estas usona diskeldonejo. Ĝin fondis en 1942 kantverkisto Johnny Mercer. Al la plej famaj muzikistoj, kiujn *Capitol Records* sonregistris, apartenas Benny Carter, Stan Kenton, Billie Holiday, Paul Whiteman, Martha Tilton, Margaret Whiting kaj Ella Mae Morse, en la 1940-aj jaroj Les Baxter, Bing Crosby, Les Paul, Fats Domino, Peggy Lee kaj Les Brown. Poste alvenis muzikistoj kiel Miles Davis kaj Tadd Dameron same kiel la bibopbandoj de Benny Goodman kaj Charlie Barnet.

## Vidu ankaŭ 
* The Beach Boys

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de Capitol Records

Kategorio:Usonaj sondisko-eldonejoj
Kategorio:Ĵazaj sondisko-eldonejoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1942
Kategorio:Muziko en 1942
Nižné Repaše

**Nižné Repaše** (hungare *Alsórépás* [alŝOrEpAŝ], germane *Unter-Ripsch* [ripŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. 

## Situo 
Nižné Repaše situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Levoča troviĝas je 12 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1270 laŭ tiama hungara ortografio *"Repach"* (=karota). En 1787 512 vilaĝanoj loĝis en 71 domoj, en 1828 836 vilaĝanoj en 115 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsórépás 533 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Levoča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nižné Repaše 231 homoj, (229 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Anna el la 14-a jarcento, post 3 jarcentoj kaj en 1879 trakonstruita

Kategorio:Municipoj en distrikto Levoča
Randstad

eta|Skema mapo de Randstad
**Randstad** (Randurbo) estas kunurbejo kaj eŭropa metropola regiono en okcidenta Nederlando, ampleksanta kvar aglomeraĵojn: Amsterdamo, Roterdamo, Utrecht kaj Hago kaj ankaŭ aliajn urbojn. Ĝi havas 7,1 milionojn da loĝantoj, tio estas ĉirkaŭ 40% de la landa loĝantaro.

[eta|[Koncepta mapo kiu montras la populacian grandecon de pli grandaj urboj en la Randstad ĉ. 2012]]

Kategorio:Holando
Kategorio:Metropolaj regionoj de Nederlando
Kategorio:Geografio de Nederlando
Vyšné Repaše

**Vyšné Repaše** (hungare *Felsőrépás* [felŝOrEpAŝ], germane *Ober-Ripsch* [ripŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. 

## Situo 
Vyšné Repaše situas laŭ traira flankovojo. Levoča troviĝas je 10 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1323 laŭ tiama hungara nomo *"Keeth Repas"* (=ambaŭ karotoj). En 1787 441 vilaĝanoj loĝis en 71 domoj, en 1828 638 vilaĝanoj en 88 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőrépás 398 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Levoča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1961 incendio okazis. En 2001 vivis en Vyšné Repaše 128 homoj, (125 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo el la 15-a jarcento, en 1730 ĝi barokiĝis
* baroka golgoto el la 18-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Levoča
Krasíkov (apartigilo)

Nomo **Krasíkov** ne estas unusignifa:

* Krasíkov – municipo en distrikto Ústí nad Orlicí
* Krasíkov (Kokašice) – parto de municipo Kokašice en distrikto Tachov
* Krasíkov (636 m) – montopinto okcidente de Konstantinovy Lázně en distrikto Tachov
* Krasíkov (naturmemorindaĵo) - naturmemorindaĵo en distrikto Tachov

Kiel Krasíkov estas nomata ankaŭ burgo Švamberk sur monto Krasíkov ĉe mastrumkorto Krasíkov en municipo Kokašice en distrikto Tachov.