open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Donna Summer

**Donna SUMMER** (nasknome **LaDonna Adrian GAINES**, naskiĝis la , mortis la ) estis usona kantistino kaj simbolo de diskoteka erao. Ŝia kromnomo krom aliaj estis "Reĝino de Diskoteka muziko". Inter ŝiaj plej grandaj furorkantoj apartenas "I Feel Love" 1977, "Love to Love You Baby" 1975, "Hot Stuff" 1979, "Bad Girls" 1979 kaj novonda/post-diskaj "She Works Hard for the Money" 1983. Summer sur sia ttt-paĝo asertas, ke ŝi vendis pli ol 130 milionojn da surdiskigaĵoj tutmonde. Tio transŝovas ŝin en liston de la plej profitemaj artistoj de la mondo.

Summer naskiĝis en Bostono (Masaĉuseco), kiel unu el sep infanoj de kristana familio.

## Diskaro 
### Albumoj 
* 1974: *Lady of the Night*
* 1975: *Love to Love You Baby*
* 1976: *A Love Trilogy*
* 1976: *Four Seasons of Love*
* 1977: *I Remember Yesterday*
* 1977: *Once Upon a Time*
* 1979: *Bad Girls*
* 1980: *The Wanderer*
* 1981: ''I'm a Rainbow*
* 1982: *Donna Summer*
* 1983: *She Works Hard For The Money*
* 1984: *Cats Without Claws*
* 1987: *All Systems Go*
* 1989: *Another Place and Time*
* 1991: *Mistaken Identity*
* 1994: *Christmas Spirit*
* 2008: *Crayons''

### Unuopaj kantoj 
* 1974: "The Hostage"
* 1974: "Lady of the Night"
* 1975: "Love to Love You Baby"
* 1976: "Could It Be Magic"
* 1976: "Try Me, I Know We Can Make It"
* 1976: "Spring Affair"
* 1976: "Winter Melody"
* 1977: "Can't We Just Sit Down (And Talk It Over)"
* 1977: "I Feel Love"
* 1977: "I Remember Yesterday"
* 1977: "Love's Unkind"
* 1977: "I Love You"
* 1977: "Once Upon a Time"
* 1977: "Rumour Has It"
* 1978: "MacArthur Park"
* 1979: "Heaven Knows"
* 1979: "Hot Stuff"
* 1979: "Bad Girls"
* 1979: "Dim All The Lights"
* 1979: "No More Tears (Enough Is Enough)"
* 1980: "On the Radio"
* 1980: "Sunset People"
* 1980: "Our Love"
* 1980: "The Wanderer"
* 1981: "Cold Love"
* 1981: "Who Do You Think You're Foolin'"
* 1982: "Love Is in Control (Finger on the Trigger)"
* 1982: "State of Independence"
* 1983: "The Woman in Me"
* 1983: "Protection"
* 1983: "She Works Hard for the Money"
* 1983: "Unconditional Love"
* 1984: "Stop, Look and Listen"
* 1984: "Love Has a Mind of Its Own"
* 1984: "There Goes My Baby"
* 1984: "Supernatural Love"
* 1985: "Eyes"
* 1987: "Dinner with Gershwin"
* 1987: "Only the Fool Survives"
* 1988: "All Systems Go"
* 1989: "This Time I Know It's For Real"
* 1989: "I Don't Wanna Get Hurt"
* 1989: "Love's About to Change My Heart"
* 1989: "When Love Takes Over You"
* 1991: "When Love Cries"
* 1991: "Work That Magic"
* 1994: "Melody of Love (Wanna Be Loved)"
* 1994: "Any Way At All"
* 1999: "I Will Go with You (Con te partirò)"
* 1999: "Love Is the Healer"
* 2008: "I'm a Fire"
* 2008: "Stamp Your Feet"
* 2008: "Fame (The Game)"

## Eksteraj ligiloj 
* www.donnasummer.com — oficiala retejo
* 

Kategorio:Usonaj muzikistoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Popmuzikistoj
Kategorio:Ritmenblusaj kantistoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Höflein

**Höflein (Heflajn) ĉe la Danubo** estas katastrala komunumo (loko) de la urba komunumo Klostronovburgo, Urbo de la Interpopola Kompreniĝo (*germane* Klosterneuburg, Stadt der Völkerverständigung), en la federacia lando Malsupra Aŭstrio de Aŭstrio kun ĉ. 1 149 loĝantoj (en somera tempo loĝas ĉi tie pli da loĝantoj, plej parte vienanoj kun dua loĝloko). Vilaĝestrino Helga Furac (ÖVP) .

Poŝtkodo: 3421 Telefonkodo: 02243

Vilaĝestro: Inĝ. Manfred HOFFELNER (ÖVP)

## Geografio
Höflein limas en okcidento al Greifenstein (Grajfenstajn) de la katastrala komunumo St. Andrä-Wördern (St-a Andre-Werdern), en oriento al Kritzendorf (Kricendorf), en sudo al Hadersfeld (Haderzfeld) kaj en nordo trans la Danubo al Stockerau (Stokeraŭ) kaj Spillern. La areo estas 3,91&nbsp;km², 2&nbsp;km longa kaj 300 m larĝa.
Höflein situas inter montdeklivo kaj la suda bordo de Danubo. Inter la riveregaj kilometroj 1 945,7 kaj 1 949,9 fluas Danubo tra Höflein kaj tio signifas ke Höflein situas 1 946&nbsp;km for de la enfluejo Nigra Maro.

## Historio
La fondiĝo de la loko okazis en la jaro 996. En ĉi tiu jaro la unuan fojon estas menciita la komunumo "Houlin". Ĝis la jaro 1938 estis Höflein memstara komunumo. Kun konstruo de "Groß Wien" (Granda Vieno) en marto 1938 estis Höflein kune kun la urbo Klostronovburgo la 26-a distrikto de Vieno. Post "Groß Wien" la 1-an de septembro 1954 fariĝis el la iamaj komunumoj Klostronovburgo, Kritzendorf, Höflein a. d. Donau, Kierling, Maria Gugging, Weidling kaj Weidlingbach la nuna urba komunumo Klostronovburgo.

eta|maldekstra|Kirko Sankta Margareta en Höflein ĉe la Danubo

Kategorio:Komunumoj de Malsupra Aŭstrio
Kategorio:Klosterneuburg
Montoselo

thumb|Selo (la ruĝa punkto) sur pintejo inter du montoj. La verda kurblinio prezentas la plej mallongan vojon tra la selo.
En topografio, **selo** de montoj nomiĝas la ĉirkaŭejo de la plej alte situanta punkto de (optimuma) pasejo en masivoj, tio estas la plej malalte situanta vojo, super kiu oni povas transveni inter la du altaĵoj.

Tiu punkto samtempe estas la plej malalte situanta punkto de la akvodislimo inter la du montoj, do de la plej alte situanta liglinio inter ambaŭ montopintoj.

## Vidu ankaŭ 
* Breĉo
* Montpasejo
* Sinklinalo

Kategorio:Geografio
Kategorio:Geomorfologio
Libropentraĵo

[eta|200px|Ilustrata paĝo de "La milda [Apokalipso (ĝenro)|Apokalipso"]]

**Libropentraĵo**, foje nomata *miniaturo* (ĉar malgranda) aŭ per neologismo *enluminuro* / *iluminaĵo*, estas manfarita desegno aŭ pentrartaĵo, kiu ornamas aŭ ilustras manuskriptan tekston. La neologisma termino venas de la vorto "*lumo*": "enluminuri", do estas meti *lumon* (latine: *illuminare*) en la tekston.

Dosiero:Wilhelm Werner von Zimmern 575 231r.jpg|Ilustrata letero de Wilhelm Werner von Zimmern (1485 - 1575)
Dosiero:IRHT 149593-p.jpg|Satiruso, en hispana Biblio de la 14-a jarcento
Dosiero:Ibn Butlan Receuil de Sante Rhenanie 2nd half 15th century.jpg|*Tacuinum sanitatis* de Ibn Butlan (1001 - 1066) Muzeo de Cluny
Dosiero:ParcAbbeyBibleFolio20rVirginChild.jpg|sankta Maria el la Biblio de Parka Abatejo (12-a jarcento)

## Vidu ankaŭ 
* Horlibro
* Ilustraĵo
* Ilustrita manuskripto
* Kronografo de 354

Kategorio:Arto
Kategorio:Pentristaj teknikoj
Kategorio:Manuskriptoj
Alicia Keys

**Alicia KEYS**, naskonome: **Alicia J. Augello-Cook** , (naskiĝis  en Manhattan, Usono) estas usona kantistino kaj aktorino.

## Diskaro 
### Albumoj 
* 2001: *Songs in A Minor*
* 2003: *The Diary of Alicia Keys*
* 2005: *Unplugged*
* 2007: *As I Am*
* 2009: *The Element of Freedom*
* 2012: *Girl on Fire*
* 2016: *Here*
* 2020: *Alicia*

### Unuopaĵoj 
* 2001: ''Fallin' ''

## Filmaro 
### Kino 
### Televido 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Alicia Keys 
* Alicia Keys (IMDb)

Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Usono
Arkimeda ŝraŭbo

eta|Animita filmo de la Arkimeda ŝraŭbo (parto de la transportita kvanto
eta|Permane pelebla Arkimeda ŝraŭbo

**Arkimeda ŝraŭbo** aŭ **arkimeda helico** estas hidraŭlika invento de Arkimedo en la 3-a jarcento a.K., per kiu oni povas transporti likvojn aŭ pulvorojn. Spiralforma helico estas muntita en tubo. La transporto estas la rezulto de turna movado de la helico en la tubo.

Ĝi funkcias efike en likvo ĝis angulo de 20⁰. Ĝi estis uzata en la antikvo (Romia imperio) por senakvigo de minejoj.

La cilindra tubo kaj la ŝraŭbo ne devas esti perfekte izolaj, la konstruaĵo estas efike funkciigebla, se la reen-filtriĝa likvokvanto ne superas la elĉerpitan likvokvanton. La likvo el la pli supra ŝraŭboparto filtriĝas en la pli suban ŝraŭboparton kaj denove en direkton de la transporto. Dum la transporto estiĝas ekvilibro inter la elĉerpita, refiltriĝanta (reglisanta), transportita kvanto.

[eta|maldekstra|250px|Moderna Arkimeda ŝraŭbo ĉe la drenmaŝino de [Kinderdijk. Foto: M.A. Wijngaarden]]

Simila konstruaĵo estas uzebla por produkti turn-energion per malsuprenfluo, ekzemple de rivera akvo. En tiu okazo la aparato funkcias kiel centralo.

## Uzado 
* Por transporti (kaj/aŭ miksi) per ŝraŭba transportilo ŝuteblajn aŭ likvajn komponantojn.
* Por forigi boraĵojn disde borilo.
* En la viandomueliloj.
* En la ŝraŭbaj magazenoj de pafiloj.
* Kiel movilo de ajngrundaj aŭtoj (ŝraŭbaŭtoj).

* bona animado

Kategorio:Pumpiloj
Kategorio:Fluaĵa dinamiko
Kategorio:Hidraŭliko
Kategorio:Arkimedo
Jean-Bertrand Aristide

**Jean-Bertrand ARISTIDE** (naskita la  en Port-Salut, Haitio) estas eksa haitia sacerdoto kaj politikisto. Li estis la unua demokratie elektita prezidento de sia lando kaj enposteniĝis tri fojojn: en 1991, de 1994 ĝis 1996 kaj de 2001 ĝis 2004.

## Vivo 
[eta|Aristide (maldekstre) kun [Bill Clinton (dekstre)]]Post edukiĝo en seminario kaj ordino kiel salesiana sacerdoto li petis kaj ricevis liberigon de siaj votoj. En 1996 li edziĝis; kun sia edzino li havas tri gefilojn.

En decembro 1990 li kandidatis pri la ofico de prezidento kaj estis elektita per 67 % de la voĉoj. En 1991 li estis forpelita de armeanoj. Post interveno de Usono li povis en 1994 reveni en siajn landon kaj oficon. En 1996 li ne rajtis kandidati, ĉar la konstitucio malpermesas tujan reelekton. En 2000 li estis denove elektita.

Je la  li devis forlasi sian landon pro internaj kvereloj kaj post interveno de Usono. Li vivas en ekzilo (unue en la Centrafrika Respubliko kaj Jamajko, nun en Sudafriko), sed plu konsideras sin prezidanto, kvankam laŭ deklaro de Usono li oficiale demisiis.

Fine de marto 2004, estis publikigitaj en Santo-Domingo (Dominiko) la provizoraj rezultoj de Enketa Komisiono pri Haitio gvidata de la iama ĝenerala prokuroro de Usono, s-ro Ramsey Clark. La komisiono rivelas ke *« la registaroj de Usono kaj de Dominiko partoprenis en la armado kaj trejnado, en tiu lando, de haitiaj "ribeluloj" »*. Ĝi konstatas ke 200 soldatoj de la Usonaj Specialaj Fortoj alvenis en Dominiko por partopreni en militekzercoj, en februaro 2003. Kun permeso de la prezidanto Hipólito Mejía, tiuj okazas *« proksime de la landlimo, en zono kie, precize, la haitiaj eksmilitistoj regule lanĉis atakojn kontraŭ instalaĵoj de la haitia ŝtato ».*

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Historio de Haitio

Kategorio:Prezidantoj de Haitio
Kategorio:Haitiaj politikistoj
Abraham Ortelius

Kun Gerardus Mercator li estas rigardata kiel kreinto de la unua atlaso.

Li estis dek-du-jaraĝa kiam lia patro mortis. Li forlasis sian lernadon por labori
en ateliero de presarto de mapoj. En 1547 li aniĝis al la
*gildo de Sankta-Luko* (korporacio de artistoj kaj metiistoj) kun kvalito de
enluminuristo de mapoj. Li ankaŭ reprenis la komercon de
antikvaĵoj de sia patro kaj ĉiu-jare vojaĝis al Frankfurto ĉe Majno por aĉeti
malnovajn librojn, mapojn kaj aliaj raraĵojn.

En 1554 en Frankfurto li renkontis Gerardus Mercator, kiu ĵus eldonis
sian mapon de Eŭropo, kaj iĝis lia amiko. En 1560, kun Mercator,
Frans Hogenberg, Philip Galle kaj Jan Sadeler, li vizitis Treviron,
Lorenon, Poitiers. Reveninte en Antverpeno, li kolektis siajn observojn
kaj gravuris sian unuan mapon.

En 1575 li laboris kiel kartografo por la reĝo de Hispanio,
Filipo la 2-a. Tiel, li povis trovi informojn
pri la novaj teroj esploritaj de la hispanoj kaj portugaloj.

Abraham Ortelius estus la unua, kiu elpensis la nocion pri kontinenta drivo,
en sia "*Thesaurus geographicus*", pligrandigita eldono de 1596

## Atlasoj 
Lia unua maparo estas kolekto de ok mapoj, aperinta en 1564.

En 1570 li aperigis sian "*Theatrum Orbis Terrarum*", kolekton da 53 mapoj,
kaj ĝian suplementon "*Additamentum Theatri Orbis Terrarum*" de 17 kromaj mapoj
en 1573.

Kun informoj kolektitaj dum siaj vojaĝoj, li aperigis "*Itinerarium per nonnullas Galliæ Belgicæ partes*" en 1584 kaj "* Synonymia geographica*"" (1596): katalogo de nomoj cititaj de la antikvuloj, kun iliaj modernaj tradukoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  Analizo de la tekstoj ĉe la dorso de la mapoj 
*  La mapoj de Ortelius
*  Mapo de Utopio, far de Ortelius
[350px|eta|center|[Monda mapo el "Theatrum Orbis Terrarum"]]

Kategorio:Flandraj kartografoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1527
Kategorio:Mortintoj en 1598
Wiler

**Wiler** estas alemana vorto por setlejo kaj estas uzata ofte kiel nomo por vilaĝoj kaj setlejoj en la alemana lingvoregiono.

## Komunumo 
* **Wiler ĉe Utzenstorf** estas komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno en Svislando.
** **Wiler (stacidomo)** estas fervoja stacio en Wiler ĉe Utzenstorf.
* **Wiler (Lötschen)** estas komunumo de la Distrikto Okcidenta Rarono en Kantono Valezo en Svislando.
* **Wiler bei Matran** estas malnova germanlingva nomo de la komunumo Villars ĉe Glano de la distrikto Sarino en Kantono Friburgo en Svislando.

## Komunumparto 
* '*Wiler (Därstetten) estas vilaĝo (tiel nomita *Bäuerte*) de la komunumo Därstetten en la distrikto Suba Simme-Valo en Kantono Berno en Svislando.
* **Wiler (Buch ĉe Irchel) estas vilaĝo de la komunumo Buch ĉe Irchel en la distrikto Andelfingen en Kantono Zuriko en Svislando.
* **Wiler (Bärschwil)** estas vilaĝo de la komunumo Bärschwil de la distrikto Thierstein en Kantono Soloturno en Svislando.
* **Wiler (Blitzingen)** estas vilaĝo de la komunumo Blitzingen de la Distrikto Goms en Kantono Valezo en Svislando.
* **Wiler (Guttet-Feschel)** estas vilaĝo de la komunumo Guttet-Feschel de la Distrikto Leuk en Kantono Valezo en Svislando.
* **Wiler (Rüeggisberg)** estas vilaĝeto de la komunumo Rüeggisberg de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.
* **Wiler (Seedorf)** estas vilaĝo de la komunumo Seedorf de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno en Svislando.
* **Wiler (Sigriswil)** estas vilaĝo de la komunumo Sigriswil de la administra distrikto Thun en Kantono Berno en Svislando.
* **Wiler (Fiesch)** estas vilaĝo de la komunumo Fiesch de la Distrikto Goms en Kantono Valezo en Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* **Wilen*'
Jorge Rubinetti

**Jorge RUBINETTI** (Buenos Aires, la ) estas argentina ŝakludisto, kvarfoja nacia ĉampiono, en 1971, 1982, 1988 kaj en 1991. Li estas la nuna 69-a plej bona ŝakludisto de Argentino. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ,  Internacia Ŝakfederacio (FIDE)

Kategorio:Argentinaj ŝakistoj
Jaime Emma

**Jaime EMMA** (Buenos Aires, la  - Buenos Aires, la ) estis argentina ŝakludisto, nacia ĉampiono en 1978, kaj ankoraŭ la nuna 55-a plej bona ŝakludisto de Argentino, en FIDE-listo. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ,  Internacia Ŝakfederacio (FIDE)

Kategorio:Argentinaj ŝakistoj
Daniel Cámpora

**Daniel Hugo CÁMPORA** (San Nicolás, la ) estas argentina ŝakludisto, dufoja nacia ĉampiono, en 1986                                                                                                                                                               kaj en 1989 . Li estis dufoje dualokulo, en 1978 kaj  1987.

Cámpora fariĝis grandmajstro en 1986, estis en 8 ŝakolimpiadoj   kaj nun estas la 14-a plej bona ŝakludisto de Argentino. 

Kelkaj el la turniroj, kiujn gajnis:  Tuzla(1983), Niŝ(1985), Panĉevo(1985), Biel (1986), (1989) , Berna(1987), Elgoibar(1996), Vila Real de Santo António(1998), 2001 Dos Hermanas"B" , Andorra(2001), Ciudad Real(2004),  Sevilla(2004), (2005), (2007), Coria del Río(2007).  

                                                                                                        
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ,  Internacia Ŝakfederacio (FIDE)

Kategorio:Argentinaj ŝakistoj
Pablo Ricardi

**Pablo RICARDI** (Buenos Aires, la ) estas argentina ŝakludisto, kvinfoja nacia ĉampiono, en 1994, 1995, 1996, 1998 kaj en 1999. Li estas la nuna 12-a plej bona ŝakludisto de Argentino. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ,  Internacia Ŝakfederacio (FIDE)

Kategorio:Argentinaj ŝakistoj
Lao (rivero)

**Lao** estas rivero de la regiono Kalabrio en suda Italio.

Ĝi fluas de la montaro Pollino per profunda gorĝo al la maro Tireno.

La rivero alvenigas multajn turistojn kaj sportistojn kiuj malsupreniras laŭ ĝi per kajakoj, kanuoj aŭ aerboatoj.

Kategorio:Riveroj en Italio
Kategorio:Provinco Potenza
Kategorio:Provinco Cosenza
Madagaskara pigonajtingalo

La **Madagaskara pigonajtingalo** aŭ Madagaskara ŝamao (***Copsychus albospecularis***) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj (iam en Turdedoj) kaj genro Copsychus kiu enhavas speciojn kun longaj vostoj kaj nigraj supraj partoj. El tiu genro plej parto de la specioj loĝas en Azio, kelkaj en Afriko kaj multaj specioj estas endemioj en insuloj.

Tiu ĉi estas specio tre simila al la proksime parenca Orienta pigonajtingalo, kiu estas azia specio, dum tiu estas endemismo de Madagaskaro. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

La **Madagaskara pigonajtingalo** havas **nigrajn suprajn partojn kaj bruston** tre kontraste kun **blankaj subaj partoj kaj marko en flugiloj** ne tiom markata kiel ĉe la Orienta pigonajtingalo. La kruroj estas malhelgrizaj.

## Literaturo 
* BirdLife International 2004. Copsychus albospecularis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Reĝlando Hanovro

La **Reĝlando Hanovro** () estis establita en oktobro 1814 fare de la Kongreso de Vieno, kun la restaŭrado de Georgo la 3-a de Britio al siaj Hanovraj teritorioj post la Napoleona epoko. Ĝi sukcedis la iaman Elekto-Princlandon Hanovron. Hanovro (konata formale kiel Elekto-Princlando Brunsvigo-Luneburgo), kaj aliĝis al 38 aliaj suverenaj ŝtatoj en la Germana Konfederacio en junio 1815. La Reĝlando estis regata de la Hanovra dinastio, juna branĉo de la Velfoj, en persona unio kun Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando ekde 1814. Ĉar ties monarko loĝis en Londono, vicreĝo (kutime pli juna membro de la Brita Reĝa Familio) administris la Reĝlandon Hanovron.

La persona unio kun Unuiĝinta Reĝlando finis en 1837 pro la ascendo de la reĝino Viktoria ĉar inoj ne rajtis heredi la Hanovran tronon, kaj tiel ŝia onklo iĝis la reganto de Hanovro. Hanovro estis en la venkita flanko de la Prusia-Aŭstria milito kaj estis konkerita de Prusio en 1866, kaj tiel iĝante Prusia provinco. Kun la cetero de Prusio, Hanovro iĝis parto de la Germana Imperio post la unuigo en januaro 1871. Por mallonge revivigita kiel Ŝtato Hanovro en 1946, tiu ŝtato estis metita kun kelkaj pli malgrandaj ŝtatoj kiuj formas la nunan ŝtaton Malsupra Saksio en Okcidenta Germanio, poste Germanio.

## Reĝoj 
* 1815-1820 Georgo la 3-a, *"la Freneza Reĝo Georgo"*
* 1820-1830 Georgo la 4-a
* 1830-1837 Vilhelmo la 4-a, lasta reĝo en persona unio kun Britio. Post li, Viktoria heredis la britan tronon. En la lando Hanovro, laŭ la salfranka leĝo nur viro rajtis heredi la tronon. Tiel la persona unio inter la du reĝlandoj finiĝis.
* 1837-1851 Ernesto Aŭgusto la 1-a de Hanovro
* 1851-1866 **Georgo la 5-a** de Hanovro
En 1866 la reĝlando estis konkerita kaj aneksita de Prusio kaj ĉesis ekzisti kiel memstara lando.

## Vidu ankaŭ 
* Hanovro (lando)

Kategorio:Eksaj reĝlandoj en Eŭropo
Kategorio:Historio de Malsupra Saksio
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Germana monarkio
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Historiaj germanaj teritorioj
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1814
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1866
Ĉestereg

eta|dekstra|200ra|Ĉestereg troviĝas en (verda) Municipo Ĵitiŝte en Serbio
eta|285ra|Mapo pri municipo Ĵitiŝte
eta|290ra|Estonta ortodoksa preĝejo de Ĉestereg
eta|290ra|Iama katolika preĝejo de Ĉestereg, nun bazarejo
**Ĉestereg,** serbe **Честерег,** slave **Čestereg,** germane **Neuhatzfeld** aŭ **Tschesterek,** hungare **Csősztelek** estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Ĵitiŝte.

## Bazaj informoj 
* Areo: 12 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°33′29″N 20°31'33″E
* Alto super marnivelo: 83 m
* Loĝantaro: 1390
* Poŝtkodo: 23215
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

## Situo 
Ĉestereg situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Ĵitiŝte troviĝas 12 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1332 en formo *"Cherezek"*. Dum la turkoj la vilaĝo senhomiĝis, en la 18-a jarcento germanoj kaj hungaroj refondis ĝin. En 1831 kaj en 1855 ĥoleroj okazis. Fine de la 19-a jarcento fervojo Nagybecskerek-Zsombolya ekfunkciis. En 1910 loĝis en Csősztelek 2738 homoj (2001 germanoj, 673 hungaroj, 64 rumanoj). La vilaĝo apartenas ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Zsombolya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. Fine de la 2-a mondmilito la germanoj kaj hungaroj deportiĝis, serboj alvenis en la malplenajn domojn, fine oni malkonstruis la katolikan preĝejon. En 2002 loĝis en Ĉestereg 1391 homoj, (1294 serboj (93 %), 27 ciganoj, 15 kroatoj, 14 jugoslavianoj, 11 hungaroj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* ortodoksa preĝejo

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Agua Prieta

**Agua Prieta** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Agua Prieta. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26002.

## Geografio 
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 79138 loĝantojn. El tiuj estis 40117 viroj kaj 39021 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3631,6&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1220 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 335&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 39499 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 38366 scipovis legi kaj skribi kaj 1103 personoj estis analfabetoj. Do 2,79 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la komunumo vivis 550 personoj (pli aĝaj ol 5) kiuj sciis paroli indiĝenan lingvon. Entute en la jaro 2000 en la komunumo 53408 personoj estis pli aĝaj ol 5 jaroj. Tio signifas ke 1,03 % de la loĝantaro (pli aĝa ol 5) en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 kaj 2010 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Ekonomio 
Ekzistas sunenegia projekto kun la nomo "Agua Prieta II", kiu situos en la komunumo. Temas pri la unua tiuspeca projekto ene de Meksiko kaj Latinameriko.

## Eksteraj ligiloj 
*Agua Prieta  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Sonora
Miogo

**Miogo** (latine: *Zingiber mioga*) estas staŭdo en la familio Zingibracoj. Ĝi estas uzata kiel manĝmaterialo.

La originejo de miogo estas Orienta Azio (modera klimato). Indiĝenoj de miogo troviĝas en kamparo de Japanujo, sed nur en tie, kie homoj estis vivantaj; plie, sovaĝa speco ne troviĝas, kaj la kromosomo estas je kvinobla malboneco kun monoploida nombro x＝11, do diploida fazo 2n havas 5x=55 kromosomojn. Do estas konjektebla, ke miogo estis enportita el la kontinento, kaj kultivata en Japanujo. Spikoj kaj junaj ĝermoj de miogo estas uzataj kiel manĝmaterialo. Miogo estas hermafrodito. La floro havas stamenojn kaj pistilojn kune, sed preskaŭ sterila pro kvinobla malboneco de la kromosomo: eĉ se ĝi fekundiĝas, apenaŭ reproduktos semon je la sama nombro da kromosomoj ol la generinto. Konsekvence, miogo reproduktiĝas ĉefe per vegetativa reproduktado de subtera tigo.
Tre malofte reproduktas semon se la temperaturo estas alta dum somero kaj aŭtuno. La parto trovata sur tero, kio similas tigon kun folio, ne havos floron, nomiĝas falsa tigo.

## Miogo kiel manĝmaterialo 
La spiko de miogo, nomiĝas "flormiogo" (japane: *hanamjooga*, 花みょうが) aŭ "miogo" (japane: *mjooga*, みょうが) kiel manĝmaterialo, enhavas 3-12 burĝonojn antaŭ florado. Do tiu parto iam nomiĝas "florburĝono". Dume la juna germo blankigita, kaj sekve hel-ruĝita sub malforta lumo, nomiĝas "miogobambuo" (japane: *mjoogatake*, みょうがたけ). Flormiogo troviĝas dum malfrua somero kaj frua aŭtuno, do estas frandata kiel manĝmaterialo sciiganta alvenon de aŭtuno. Dume "miogobambuo" estas manĝmaterialo de printempo.

La unika aromo estas ŝatata, kaj la karakteriza ruĝo plezurigas manĝantojn. Sekve, miogo estas uzata kiel kondimento por fagopiraĵo, someno ktp. Ĉi-okaze, ĝi estas uzata kiel spica legomo. Krome, miogo estas uzata kiel sendependa manĝmaterialo por tempuro, sunomono, entenaĵo de misosupo ktp. Miogo estas laŭsezona legomo de somero. Ĉe agrikulturisto, miogo estas ĉiam kultivata, same ol zantoksilo kaj kriptotenio, en ombrejo de fruktoĝardeno, malantaŭa ĝardeno aŭ ĝardena arbareto, por uzi kiel kondimento.

La elemento de tiu unika aromo estas unu el α-pinenoj. La elemento de tiu ruĝo estas malvicino, unu el antocianino, pigmento solvebla en akvo. En la korpo de miogo, malvidino estas ligita kun unu molekulo de glukozo, do troviĝas kiel malvidino-unuglikosido.

Popoldire "miogo forgesemigas manĝintojn", sed miogo ne enhavas tian elementon laŭ dieta scienco. Kontraŭe, iuj konjektas, ke tiu aromelemento havas efikadon de fortigi koncentreblecon de homoj. Miogo enhavas multan azoton kaj multan kalion inter neorganikaj elementoj. Miogo enhavas ankaŭ multan manĝaĵofibron (kruda fibro).

## Referencaj bildoj 

image:Japanese crest daki Myouga.svg|Mon (brakuma miogo)
image:Zingiber_mioga1.jpg|Juna tigo (ĝermo)
image:Zingiber_mioga2.jpg
image:R0016749.JPG|Semo

Kategorio:Zingibracoj
Kategorio:Legomoj
Kategorio:Spicoj
Kategorio:Kondimentaj plantoj
Kategorio:Japanaj kondimentoj
Kategorio:Japana kuirarto
Rubén Felgaer

**Rubén FELGAER** (Buenos Aires, la ) estas argentina ŝakludisto, trifoja nacia ĉampiono, en 2001, 2007 kaj en 2008. Li estis en 2 ŝakolimpiadoj.

Felgaer estas grandmajstro kaj la nuna 3-a plej bona ŝakludisto de Argentino.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ,  Internacia Ŝakfederacio (FIDE)

Kategorio:Argentinaj ŝakistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Argentino
Hetin

eta|dekstra|200px|Hetin troviĝas en (verda) Municipo Ĵitiŝte en Serbio
eta|285px|Mapo pri municipo Ĵitiŝte
eta|290px|Preĝejo de Hetin
**Hetin,** serbe **Хетин,** germane **Hettin,** hungare **Hetény** [hetEnj] estas unuigita malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Ĵitiŝte.

## Bazaj informoj 
* Areo: 28 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°39′25″N 20°47'17″E
* Alto super marnivelo: 65 m
* Loĝantaro: 760
* Poŝtkodo: 23235
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

## Situo 
Hetin situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ la rumana landlimo.

## Historio 
Tabakokultivistoj fondis vilaĝon Hetény en 1841. En 1897 komunumo *Tamásfalva* aldoniĝis al Hetény. La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Csene, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Hetin 763 homoj, (406 hungaroj (53 %), 306 serboj (40 %), 10 ciganoj, 8 jugoslavianoj, 4 kroatoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Listo de urboj de la Filipinoj

Laŭ filipina klasifikado la malpli grandaj urboj estas (en loĝantoj):
* unuaklasa super  400 mil: Marikina, Iloilo (urbo), Pasay, Calamba, Angeles, Lapu-Lapu, Imus
* duaklasa inter   320 mil - 400 mil: Mandaluyong, Rodriguez (urbego), Malabon, Mandaue, Santa Rosa (Laguna), Baguio, Iligan, Tarlakurbo, Butuan, Biñan, Lipa (Filipinoj), Batangas, San Pedro (Filipinoj), Cainta 
* triaklasa inter  240 mil - 320 mil: Taytay (Rizalo), San Fernando (Filipinoj), Cabanatuan, Kotabato (urbo), Navotas, Binangonan, San Pablo (Filipinoj), Lucena (Filipinoj), San Mateo (Rizalo), Olongapo, Malolos, General Trias
* kvaraklasa inter 160 mil - 240 mil
* kvinaklasa inter  80 mil - 160 mil

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Ravni Topolovac

eta|dekstra|200ra|Ravni Topolovac troviĝas en (verda) Municipo Ĵitiŝte en Serbio
eta|285ra|Mapo pri municipo Ĵitiŝte
eta|290ra|Nova ortodoksa preĝejo de Ravni Topolovac
eta|290ra|Iama loko de katolika preĝejo de Ravni Topolovac
**Ravni Topolovac,** serbe **Равни Тополовац,** hungare **Katalinfalva** estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Ĵitiŝte.

## Bazaj informoj 
* Areo: 30 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°27′32″N 20°34'09″E
* Alto super marnivelo: 69 m
* Loĝantaro: 1350
* Poŝtkodo: 23212
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

## Oficialaj loknomoj 
* 1794-1853 Katarinafeld (Katharinafeld)
* 1854-1864 Katarinenfeld (Katharinenfeld)
* 1864-1878 Katarinfeld (Katharinfeld)
* 1878-1918 Katalinfalva (Katarinfalva)
* 1918-1920 Katarina
* 1920-1922 Katarinovac
* 1922-1941 Katarina
* 1941-1944 Kathereinfeld (Kathereinfeld)
* 1944-1947 Katarina (bilo je predloženo Tolbuhinovo)
* 1947-1948 Topolovac (kun 2454 loĝantoj)
* 1948-1949 Banatski Topolovac
* 1949- Ravni Topolovac

## Situo 
Ravni Topolovac situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj.

## Historio 
La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Nagybecskerek, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Ravni Topolovac 1352 homoj, (1191 serboj (88 %), 59 ciganoj, 17 kroatoj, po 5 hungaroj kaj rumanoj, ktp).

## Vidindaĵoj 
* nova ortodoksa preĝejo

## Famuloj 
En la vilaĝo naskiĝis hungara juristo kaj politikisto Imre Várady.

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Novjara deziro

[eta|Novjara deziro kreita per enmeto de teksto sur [fotografio (Sur la foto estas skribite: *Por ke ankaŭ vi la tutan jaron elstaru!*]]
[eta|dekstra|[Ceramiko|Ceramika neĝero kun deziro uzita kiel novjara deziro]]
**Novjara deziro** (**PF** – derivita de la franca *Pour féliciter* – „por feliĉo“) estas karteto kun deziro en la novan jaron. La pli supre menciita PF estas invento de grafo Chotek z Chotkova a Vojnína kaj en la franca ĝia "deveno" estas nur tia, ke estis uzita la francaj vortoj rilate al tiama kutimo de uzado de la franca lingvo kiel diplomatia lingvo. Sed la esprimo "Pour féliciter" en kunigo kun la deziro al novjaro estis nekonata kaj eĉ ne hodiaŭ tie tiu ĉi pure ĉeĥa fenomeno ne aperas. Devene temis pri specifa arta verko, per kiu deziris belartistoj al siaj konatoj kaj patronoj. Poste la artistajn novjarajn dezirojn komencis ĉe la belartistoj mendi artistoj el aliaj fakoj kaj riĉaj homoj. Malriĉuloj ekreagis al tio per forsendado de propraj kreitaĵoj, pli poste komencis seria produktado, kaj tiel la limoj iom malakriĝis.

En la socio kiel persona novjara deziro estas sendata kutime kiel klasika bildkarto aŭ la tiel nomata dismetiga deziro (kartona dufolio). Kontraŭe al tio firmaaj novjaraj deziroj klopodas esti originalaj, tial ili estadas de diversspecaj formoj, motivoj, grafikaj prilaboroj kaj funkcioj. La novjaraj deziroj eĉ de tempo al tempo ne estadas nek paperaj kaj plataj - reklama kaj marketa industrioj ĉiujare elsputos kvanton de objektoj difinitaj al la novjara deziro. Sed kun evoluo de elektronika komunikado la klasikaj korpaj novjaraj deziroj estis forpuŝitaj per virtualaj - oni sendas retpoŝtojn, kie ili abunde eluzas la t.n. elektronikajn bildkartojn - plimulte kurta sceno en formato de Flash aŭ SMS. Malgraŭ tio la tradicio de la klasikaj novjaraj deziroj daŭras kaj senĉese pli da homoj denove revenas al ili por ilia aparteco.

La novjaraj deziroj en la devena senco de vorto (t.e. faritaj per origina grafika tekniko kaj plejparte dissendataj fare de artistoj estas elserĉata kolektista varo.

## Vidu ankaŭ 
* Bildkarto
* Ekslibriso
* Grafiko
* Kristnaska karto

Kategorio:Belarto
Kategorio:Arto
Kategorio:Festoj
Moskeo Al-Aksa

La **moskeo Al-Aksa** ( *al-masĝid Al-Aksa*, "la fora kultejo")
estas moskeo sur la Templa Monto en la malnova urbocentro de Jerusalemo.
Ĝi estas la tria plej grava moskeo de Islamo post la moskeo Al-Haram en Mekko kaj la moskeo de la Profeto en Medino.

La moskeo Al-Aksa estiĝis verŝajne nur post la konstruo de la Kupolo de la Roko. Verŝajne konstruigis la tipan moskean kupolon la filo de Abd Al-Malik, Al-Ŭalid la 1-a (705 – 715 p.K.).

## Fotogalerio 

Dosiero:Al-Aqsa Mosque by David Shankbone.jpg|La moskeo Al-Aksa
Dosiero:Jerusalem Al Aqsa Moschee um 1900.jpg|La moskeo Al-Aksa, ĉirkaŭ 1900
Dosiero:Aqsa2.jpg|Eno de la moskeo, ĉirkaŭ 1920

eta|maldekstre|250ra|
eta|maldekstre|250ra|

## Eksteraj ligiloj 
* Noble Sanctuary: la moskeo Al-Aksa (angle) 
* La moskeo Al-Aksa (angle)
* la impona kupola sanktejo ofte bildiĝas sur titolpaĝoj, de nacilingvaj magazinoj kaj foje ankaŭ e-lingve, jen titolpaĝe antaŭ artikolo pri la IJK 1986 en "koncize" 5/1986 ()
* MuslimWiki: La moskeo Al-Aksa (angle)
* Historio de Palestino (mp3, angle) 
* Arkitekturo de la moskeo Al-Aksa (angle)
* Fotoj de la moskeo Al-Aksa
* Historio de la moskeo Al-Aksa (angle) 
* La moskeo Al-Aksa (angle) 

eta|750px|maldekstra|

Kategorio:Moskeoj en Jerusalemo
Torda (Serbio)

eta|dekstra|200ra|Torda troviĝas en (verda) Municipo Ĵitiŝte en Serbio
eta|285ra|Mapo pri municipo Ĵitiŝte
eta|290ra|Katolika preĝejo de Torda
**Torda,** serbe **Торда,** hungare **Torontáltorda** aŭ pli mallonge *Torda* estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Ĵitiŝte. La historia serba loknomo estis **Вујичево** [vujiĉevo].

## Bazaj informoj 
* Areo: 52 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°35′05″N 20°27'16″E
* Alto super marnivelo: 75-89 m
* Loĝantaro: 1770
* Poŝtkodo: 23214
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

## Situo 
Torda situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Zrenjanin troviĝas 30&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el la 13-a jarcento en formo *"Torda"*. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Hungaroj rehomigis ĝin ekde la 1770-aj jaroj. En 1910 loĝis tie 4289 homoj (4251 hungaroj). La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Törökbecse, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Torda 1771 homoj, (1533 hungaroj (87 %), 82 ciganoj, 46 serboj, 10 jugoslavianoj, 6 kroatoj kaj aliaj). Vilaĝservoj estas infanĝardeno, hungarlingva lernejo, kulturdomo, sportejo, kuracejo, vendejoj.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Nepomuka de 1803
* vilaĝdomo de 1893, nun fajrobrigadejo
* mezepoka preĝejo nomata Araĉ en la proksimeco

## Famuloj 
En la iama Torontáltorda naskiĝis:
* hungara aktoro Teri Fejes
* hungara inĝeniero János Bogárdi.

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Baldueno la 4-a (Jerusalemo)

**Baldueno la 4-a** aŭ **Baldueno la Leprulo** (naskiĝis en 1161; mortis en 1185) estis reĝo de Jerusalemo de 1174 ĝis 1183. Li mem kronis sian nevon Baldueno la 5-a sian posteulon.

## Bibliografio 
* Bernard Hamilton: *The Leper King and his Heirs: Baldwin IV and the Crusader Kingdom of Jerusalem*. Cambridge 2000.
* S. Schein: *Balduin IV*. En: *Lexikon des Mittelalters* (LexMA). Bd. 1, S. 1367–1368.

Kategorio:Reĝoj de Jerusalemo
Kategorio:Viroj
Inocento la 2-a

**Inocento la 2-a** (civile **Gregorio Papareschi di Guidoni**; naskiĝis antaŭ 1116; mortis la 24-an de septembro 1143 en Romo) estis papo de 1130 ĝis 1143. La nomo *Inocento* signifas latine *"la senkulpulo"*.

Post la morto de la papo Honorio la 2-a, la papa kanceliero, kardinalo Haimerich, deklaris la 14-an de februaro 1130 la kardinalvikaron de ''Sant'Angela* papon. Tamen ankoraŭ samtage la plimulto de la kardinaloj elektis la kontraŭpapon Anakleto la 2-a, tiel estigante ok-jaran skismon.

Inocento estis subtenita de Francujo kaj Anglujo, Anakleto tamen de la sicilaj normanoj, kio donis al li pli grandan potencon ene de Italujo.

La germana reĝo Lotaro la 3-a ne havis opinion en tiu afero. Laŭ postulo de la ĉefepiskopo de Magdeburg Norbert li tamen subtenis Inocenton kaj iris al Italujo. La 4-an de junio 1133, en Romo li estis kronita de Inocento imperiestro.

La 29-an de marto 1139 la papo Inocento konfirmis la fondiĝon de la Ordeno de la Templo per la buleo *Omne datum optimum''.

En 1139 okazis la dua Laterana Koncilio, kiu kondamnis Anakleton kaj ties disĉiploj, inter kiuj estis la reĝo de la normanoj, Roger la 2-a. Iom poste Inocento iris kun armeo kontraŭ Roger, sed estis kaptita kaj devis sin submeti al la postuloj de Roger.

Li mortis la 24-an de septembro 1143.

## Eksteraj ligiloj 
* genealogie-mittelalter.de: la papo Inocento la 2-a 

Kategorio:Papoj
Kategorio:Viroj
Srpski Itebej

eta|dekstra|200ra|Srpski Itebej troviĝas en (verda) Municipo Ĵitiŝte en Serbio
eta|285ra|Mapo pri municipo Ĵitiŝte
eta|290ra|Ortodoksa preĝejo de Srpski Itebej
**Srpski Itebej,** serbe **Српски Итебеј,** hungare **Szerbittabé** [serbitabE] aŭ *Felsőittabé* (=Supra-Ittabé) estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto **Meza** Banato, en municipo de Ĵitiŝte.

## Bazaj informoj 
* Areo: 113 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°34′07″N 20°42'29″E
* Alto super marnivelo: 70 m
* Loĝantaro: 2400
* Poŝtkodo: 23233
* Telefonprefikso: 23
* Aŭtokodo: ZR

## Situo 
Srpski Itebej situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, inter Bega kaj Kanalo Bega laŭ la rumana landlimo. Novi Itebej troviĝas nur 100 metrojn, Zrenjanin 37&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1219 laŭ tiama hungara ortografio *"Withubu"*. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Serboj rehomigis ĝin ekde 1780. La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Párdány, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Srpski Itebej 2405 homoj, (1881 serboj (78 %), 255 hungaroj, 119 ciganoj, 26 jugoslavianoj, 10 kroatoj, 6 rumanoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* ortodoksa serba preĝejo omaĝe al Sankta Sava
* katolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria)

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

maldekstra|eta|260ra|Katolika preĝejo de Srpski Itebej

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Regina Moraes

**Regina Fonseca de Moraes** (naskiĝis la 10-an de marto 1938 en Paraguaçu, Minas-Ĝerajso, Brazila, mortis la 12-an de septembro 2009 en Guarulhos, San-Paŭlo, Brazila) estis brazila evangeliisto.

## Referencoj
Kategorio:Brazilanoj
Velké Losiny

eta|maldekstra|250ra|Paperfabriko.
**Velké Losiny** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en norda Moravio, el la Regiono Olomouc, 9&nbsp;km nordoriente de Šumperk en cismontaro de Hrubý Jeseník. Velké Losiny estas konata kuracloko (kun varma mineralfonto) kaj feriloko, elirpunkto al la montaro Jeseníky. En  ĝi havis .

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* samnoma renesanca kastelo el 1580-1589, Nacia kultura memorindaĵo de Ĉeĥio, en kies parko kreskas Esperanto-arbo (Kanada cugo), kiun en 1967 plantis esperantistoj de Šumperk kaj ĉiujare ĉe ĝi renkontiĝas en majo. 
* manufakturo pri papero el 1550 (la plej malnova ĝis nun funkcianta tiuspeca entrepreno en la tuta Eŭropo; alirebla por publiko, ligita kun muzeo pri produktado de papero)

La loka kastelo estis okazloko de fifamaj juĝprocezoj kontraŭ sorĉistinoj en la 17-a jarcento.

## Rilataj artikoloj 
* Sorĉistinaj procesoj en senjorujo Velké Losiny

## Literaturo 
* MELZER, M.; SCHULZ, J. a kol.. Vlastivěda šumperského okresu. Šumperk : OÚ Šumperk a OVM Šumperk, 1993. ISBN 80-85083-02-7.

## Eksteraj ligiloj 
* Multmedia prezento de la kastelo *ĉeĥe, germane, angle, pole*
* Papermanufakturo kaj muzeo pri papero


Kategorio:Municipoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Šumperk
Kategorio:Setlejoj en Hanuŝovica montetaro
Kategorio:Banlokoj en Ĉeĥio
Kastelo Bodiam

250px|eta|dekstra|Kastelo Bodiam
**Kastelo Bodiam** estas mezepoka kastelo ĉe vilaĝo Bodiam, Sussex, Anglio.

Konstruado de la kastelo komencis en 1385, dum la regado de Rikardo la 2-a (Anglio), por plidefendi la ĉirkaŭan regionon kontraŭ la francoj. Tamen la kastelo neniam estis sufiĉe forta por rezisti grandan atakon: la muroj dikas nur du futojn (du trionojn de metro), kaj la ringofosaĵo (kiu tute ĉirkaŭas la kastelon) neprofundas.

Ĉar la kastelo estas pitoreska, ĝi estas uzita por filmoj kaj televidprogramoj, kiel *Monty Python and the Holy Grail* kaj epizodo de *Doctor Who*.

La kastelo viziteblas.

Kategorio:Kasteloj en Britio
Kategorio:East Sussex
Korpogardisto

[eta|Korpogardistoj de [Viktor Juŝĉenko.]]
[eta|Korpogardistoj sub [Ludoviko la 16-a (Francio)|Ludoviko la 16-a]]
**Korpogardisto** estas homo, kies profesio estas protekti la korpon, kaj do la vivon de alia homo.

## Famaj korpogardistoj 
* Sempronius Densus: membro de la Pretora gvardio kaj korpogardisto de Lucius Calpurnius Piso en la 1-a jarcento.
* Clint Hill: korpogardisto de Jacqueline Kennedy, kiu hejmenveturigis la edzinon de la prezidanto post la atenco kontraŭ John Fitzgerald Kennedy, en kiu li estis murdita.
* Trevor Rees-Jones: korpogardisto de Dodi Al-Fayed, kiu verkis libron pri la akcidento, kiu mortigis Dodi Al-Fayed kaj la princinon Diana.
* Walter H. Thompson: korpogardisto de Winston Churchill dum dek ok jaroj.
* Henry Petry: korpogardisto de François Mitterrand.
* Daniel Ducruet: ekskorpogardisto kaj eksedzo de Stéphanie de Monako.

## Literaturo 
* Gavril Bredean, *Garde Du Corps : Le Métier*, Officiel Médias, 1997
* Stéphane Valente, ''Confessions d'un garde du corps et agent secret*, France Europe Editions, 2006
* Gérard Desmaretz, *Le manuel du garde du corps*, Chiron, 1999
* Karine Tuzet et Luc, *Profession : garde du corps*, Editions du Rocher, 2004

## Vidu ankaŭ 
* Gvardio

## Eksteraj ligiloj 
* La profesio de korpogardisto (france) 
* Historia korpogardisto, *sergent d'armes'' (france)
Tartus

[eta|250ra|La [katedralo Notre-Dame de Tortosa]]
**Tartuso** aŭ **Tartosa** aŭ **Tortosa** () estas siria urbo ĉe la mediteranea marbordo.

Tartus situas fronte al la insulo Aruad kaj estas post Latakia la dua plej grava havenurbo de Sirio. La urbo estas la administra centro de samnoma gubernio.

Kategorio:Urboj de Sirio
Kategorio:Krucistaj burgoj
Kategorio:Historio de Sirio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Malta kruco

[eta|[Flago de la organizaĵoj de la Malta Ordeno]]
La **malta kruco** aŭ **kruco de Malto** aŭ **kruco de la Johanitoj** estas okpinta kruco kaj emblemo de diversaj kristanaj ordenoj.

La blanka kruco sur nigra aŭ ruĝa fono estas kaj la emblemo de la katolika Malta Ordeno kaj de la protestanta Ordeno de Johanitoj; la verda kruco sur griza aŭ blanka fono estas la emblemo de la ekumena Ordeno de Lazaro.

## Signifo 
La krucformo memorigas pri la ofermorto de Kristo kaj tiel atestas la kristanan mision de la ordenoj. La blanka kruco sur nigra fono aperas sur la ordenaj vestaĵoj de la kavaliroj, sur ruĝa fono sur blazonoj de ambaŭ ordenoj kaj de ties aliĝintaj organizaĵoj. Ambaŭ ordenoj disdonas ordenajn insignojn en formo de la malta kruco.

La ok pintoj reprezentas laŭ lastaj klarigoj la ok beatecoj de la surmonta parolado de Jesuo en la nova testamento de la biblio (Mt 5,1ff).

Alia klarigo de la ok pintoj estas la ok "langoj" de la Malta Ordeno:
* Provenco,
* Aŭvernjo,
* Francio,
* Italio,
* Aragono,
* Anglio,
* Germanio kaj
* Kastilio.

La kvar enendirektitajn pintojn oni aldonas jenajn kvar kardinalajn virtojn:

* saĝeco,
* justeco,
* kuraĝo,
* modereco.

## Fotogalerio 

dosiero:Lazarus cross.svg|Ordeno de Lazaro: verda kruco sur blanka fono
dosiero:Cross of order of mountjoy.svg|Ordeno de Montjoie: disigita kruco blanka kaj ruĝa
dosiero:Cross with red star.svg|Kavalira ordeno de krucanoj kun ruĝa stelo: ruĝa kruco sur nigra fono

## Eksteraj ligiloj 
* www.Johanniterorden.de - TTT-ejo de la protestanta johanitanoj
* TTT-ejo de la ordeno de Malto 
* Pri la malta kruco 
* La malta kruco: ŝatata simbolo 

Kategorio:Krucoj
Kategorio:Kristanaj simboloj
Kategorio:Ordenoj
Bildkarto

eta|250px|dekstra|Kolorita bildkarto el la jaro 1898.
[eta|[Novjaro|Novjara karto en Esperanto de Ludger Larose por la jaro 1909.]]
**Bildkarto** estas karto kun bildo kiu estas ofte uzata kiel formo de poŝta korespondado (sed ne nur), kiu havas el unu flanko bildigitan propagandan (ofte turisman) materialon kaj el la alia flanko lokon por skribita mesaĝo. Plejparte ĝi estas fabrikita el maldika malmola folio de papero de ortangula formo, sed ili aperas ankaŭ en formo de rondo, triangulo aŭ pli pretendemaj formoj.

Plimulte ili estas eluzataj kiel sendigo de formo de saluto kun akompana bilda materialo, kies tasko estas ilustri lokon aŭ alian motivon. El la malantaŭa flanko la sendinto plenigas kutime adreson de ricevonto plej ofte sur antaŭpresitaj linioj, en markitan ortangulon oni surgluas poŝtmarkon kaj en la maldekstra parto kutime estadas proksimume duono de la ebla areo de la bildkarto rezervita por skriba mesaĝo. Tiam temas pri poŝtkartoj.

Ekzistas landoj, kie oni skribas ĉion male aŭ en aliaj diversaj disponoj.

Lastatempe disvastiĝas eĉ moda tendenco de la t.n. elektronika bildkarto. Temas pri moderna koncepto en hodiaŭa tempo de jam malnovmodiĝinta papera formo. La elektronikaj bildkartoj funkcias en medio de interneto kaj plejparte ili ebligas sendadon de bildkartoj aŭ deziraĵoj kaj al retpoŝta adreso kaj enforme de bilda SMS.

**Bildkarto** kaj poŝtkarto estas vortoj kaj konceptoj tre similaj kaj proksimaj, sed ne tute identaj. Bildkarto povas esti gratulkarto kun bildo kiu povas esti transdonita mane okaze de celebro kaj tute ne sendita per poŝto. Poŝtkarto povas ne enhavi bildon se la flanko kie ofte aperas bildo estas nur frazo, poemo aŭ alitipa skribaĵo. Plej parto de poŝtkartoj estas bildkartoj, sed ne nepre inverse, ĉefe lastatempe.

## Esperanto Poŝtkruciĝo 
Esperanto Poŝtkruciĝo estas projekto de la 2010-aj jaroj iniciatita de moskvaj esperantistoj. Ĝi konsistas el sendo de po unu poŝtkarto al unu esperantisto monate. La rezulto de la ricevoj estas montrata en retejo de Fejsbuko aŭ vKontakte. Plej senditaj poŝtkartoj estas bildkartoj. La ĉefa celo estas turni sin al iom eksmodiĝinta kutimo por revivigi la rilatojn inter esperantistoj.

## Vidu ankaŭ 
* Novjara deziro

Kategorio:Poŝto
Kategorio:Fotado
Kategorio:Suveniroj
Kategorio:Dokumentoj
Aruad

[eta|250px|Satelita bildo de Aruad antaŭ [Tartus kaj Al Mina]]
eta|250px|Aruad
**Aruad** aŭ **Ruad**, iam **Arvad**, (, Arwād) estas senakva insulo, ĉirkaŭ 3 km antaŭ la siria havenurbo Tartus (nomita ankaŭ Tortosa aŭ Tartosa). Ĝi estas ĉirkaŭ 570 m longa kaj ĉirkaŭ 360 m larĝa kaj tute kovrita de la samnoma fiŝkaptista vilaĝo. Ĝi havas konstruitan haveneton por malgrandaj boatoj ĉe sia orienta flanko.

## Galerio 

 Dosiero:Cours de la forteresse d'Arouad.jpg|Osmana fortikaĵo de Aruad
 Dosiero:Arwad.jpg|La haveneto de Aruad
 Dosiero:PAB Ile de Rouad Aradus.jpg|Aruade kun haveno en 1932, vidita de supre
 Dosiero:Dihalks, Arados (198-138 BC).jpg|Bronzaj moneroj stampitaj en la Aruado en 198-138 A. k.

## Bildstrio 
En la 26-a volumo de Asterikso, *"La odiseo"*, Aruad estas menciita kiel fenica haveno, fermita al la gaŭloj, kiuj serĉas ŝtonoleon.

## Vidu ankaŭ 
* Templanoj
* Historio de la templanoj

Kategorio:Arkeologiaj lokoj
Kategorio:Geografio de Sirio
Kategorio:Insuloj en Azio
Kategorio:Mediteraneaj insuloj
Kategorio:Templanoj
Ĝenova Esperanto-Rondo Studenta

**Ĝenova Esperanto-Rondo Studenta** (ĜERS) estas organizaĵo, kreita en Ĝenovo (Italio) ĉirkaŭ 1986 fare de Monica Zambardi kaj Guido Ricci. Ties membroj estis inter aliaj Luca Rolandi, Guido Carravieri, Cristina Balzarini, Adolfo Conti, Maurizio Bertoli, Silya Aronova. ĜERS organizis dum kelkaj jaroj kursojn pri Esperanto ĉe la sekvaj institucioj: Centro Comunità di Albaro, Centro Giovanile Montebruno, Parrocchia N. S. della Consolazione. Danke al la subteno de la Ĝenova universitato kaj al donaco de la heredantoj de ĝenova esperantisto, ĜERS akiris bibliotekon kun kelkcent volumoj.

Post la elmigro de la aliaj ĉefaj aktivuloj, Cristina Balzarini daŭrigis la ekziston de la grupo transformante ĝin al la Ĝenova Esperanto-Grupo.

Kategorio:Italaj Esperanto-asocioj