open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eugène Louis Bouvier

**Eugène Louis BOUVIER** (9a de Aprilo 1856 en Saint-Laurent-en-Grandvaux – 14a de Januaro 1944 en Parizo) estis franca entomologo kaj fakulo pri krustuloj. Bouvier estis profesoro en la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo. 

## Biografio
Li gradiĝis en Lons-le-Saunier, kaj el 1882 ĝis 1887, li laboris en la ''Muséum national d'histoire naturelle*, kie li studis kun Alphonse Milne-Edwards (1835–1900) kaj Edmond Perrier (1844–1921). Kun Milne-Edwards, li laboris pri kelkaj krustuloj el la ekspedicioj *Travailleur* kaj *Talisman* (1880–1883).

## Verkoj
**Recherches sur les affinités des Lithodes & des Lomis avec les Paguridés* (1895) – Studies on the closer relationships of the king crab *Lithodes* and *Lomis* with pagurid hermit crabs.
**Nouvelles observations sur les glaucothoés* (1905) – New Observations on Glaucothoe (larvae).
*[*Vie psychique des insectes*] (1918) – The Psychic Life of Insects (translated, 1922).
**Habitudes et Métamorphoses des insectes* (1919) – Behavior and Metamorphosis of Insects.
**Le Communisme chez les insectes* (1926) – Communism Among Insects.
**Monographie des lépidoptères saturnides* (1934) – Monograph of Lepidoptera, Saturniidae.  
**Décapodes marcheurs de la faune de France* (1940) – Decapoda of France.

## Heredo
Taksonoj nomitaj laŭ Bouvier estis jenaj:
* *Procambarus bouvieri*, fiŝo
* *Hemidactylus bouvieri*, folifingra geko
* *Rissoina bouvieri*, marheliko
* *Eumetula bouvieri*, marheliko
* *Procolobus bouvieri*, simio
* *Cyphocaris bouvieri*, amfipodo
* *Cinnyris bouvieri*, nektariniedo
* *Scotopelia bouvieri*, fiŝgufo
* *Procambarus bouvieri*, fiŝo
* *Messor bouvieri*, formiko
* *Peripatus bouvieri'', velurvermo

## Referencoj 
Kategorio:Francaj zoologoj
Kategorio:Entomologoj
Aleksandr Sokurov

**Aleksandr Nikolaeviĉ SOKUROV** (, naskita la 14-an de junio 1951, en Podorviĥa (d:Q58164506), Irkutska regiono) estas sovetia kaj rusa filmreĝisoro kaj scenaristo. Liaj filmoj posedas distingan stilon kaj altan estetikan atingon.

Sokurov estas konata pro siaj filozofiaj kaj eksperimentaj filmoj, kiuj esploras historiajn, sociajn kaj personajn temojn. Sokurov ofte kombinas dokumentajn elementojn kun fikcia filmkreado kaj estas konata pro sia uzo de longaj prenoj kaj novigaj filmteknikoj. Inter liaj plej signifaj verkoj estas Rusa Arko (*Russkij kovcheg*, 2002), filmita en ununura kontinua prenado, Faŭsto (2011), kiu gajnis la Oran Leonon ĉe la Venecia Filmfestivalo, kaj trilogio pri diktatoroj : *Moloĥo* (pri Hitlero), *Taŭruso* (pri Lenino), kaj La Suno (pri Hirohito).

De 1969 ĝis 1975 li estis vicreĝisoro en televido en Gorkij (Niĵnij Novgorod). Li studis historion ĉe la Gorkij Universitato (diplomiĝante en 1974) kaj poste en Moskvo ĉe la Ŝtata Instituto de Kinematografio (VGIK), kie li diplomiĝis en 1979. Ekde 1980, Sokurov loĝas en Sankt-Peterburgo (tiama Leningrado).

Liaj filmoj ofte koliziis kun la sovetia cenzuro, kvankam li ricevis subtenon de famaj reĝisoroj kiel Andrej Tarkovskij, kies ia posteulo li estas konsiderata de iuj.

Post la dissolvo de Sovetunio, li ricevis kelkajn internaciajn filmpremiojn. Sokurov faris kaj plenlongajn filmojn kaj dokumentariojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La hejmpaĝo de Sokurov
*   
* La Insulo de Sokurov Stephen M. Norris, Rusio Preter la Fraptitoloj, 23-a de decembro 2009

Kategorio:Oficiroj de la franca ordeno de Artoj kaj Literaturo
Kategorio:Rusiaj scenaristoj
Kategorio:Sovetiaj scenaristoj
Kategorio:Rusiaj filmoreĝisoroj
Kategorio:Sovetiaj reĝisoroj
Registara Konstruaĵo

La **Registara Konstruaĵo** () estas konstruaĵo situanta en la kvartalo Peĉersk de Kievo, Ukrainio.

Ĝi gastigas la Kabineton de Ministroj de la Registaro de Ukrainio kaj ankaŭ la Ministerion pri Financoj. Ĝi situas proksime de la Rada kaj la Marijinskij palaco.

## Priskribo 
La ĉefa duoncirkla fasado de la konstruaĵo malfermiĝas al la strato Hruŝevskij. Ĝin egale dividas altaj kolonoj de korinta ordo, kies kapiteloj kaj bazoj estas 2,5 metrojn altaj kaj faritaj el gisfero. La subaj etaĝoj de la konstruaĵo estas kovritaj per grandaj netranĉitaj blokoj de tulĉina labradorito, dum la soklo kaj portaloj estas poluritaj el granito. Flagstangoj kaj ornamitaj pordegoj estis faritaj en 1947.

## Historio 
La ĉefa arkitekto de la projekto estis Ivan Fomin. La konstruo, ekplanita en 1936, estas finita en 1938.

Ĝi funkciis kiel la sidejo de la Konsilio de Popolaj Komisaroj de la Ukraina Soveta Socialista Respubliko kaj poste kiel la sidejo de la Konsilio de Ministroj de la Ukraina SSR.

De 1941, post kiam NKVD-trupoj eksplodis la Nubskrapulon de Ginzburg, ĝis 1954, je 35 metroj, ĉi tiu konstruaĵo estis la plej alta en la urbo.

En la kunteksto de grandskala rusia invado de Ukrainio, la konstruaĵo estis difektita post amasa rusia aeratako en la nokto de la 6-a ĝis la 7-a de septembro 2025. Fajro disvastiĝis pli ol 800 kvadratajn metrojn kaj la tegmento kaj supraj etaĝoj de la konstruaĵo suferis gravajn damaĝojn.

Government Building in Kyiv after Russian attack, 2025-09-07 (02).jpg|Incendio en la Registara Konstruaĵo post la rusia aeratako
Government Building in Kyiv after Russian attack, 2025-09-07 (10).jpg|Difektoj ĉe la supraj etaĝoj
Destructions in Kyiv after Russian attack, 2025-09-07 (40).jpg|Detruoj el la interno de la konstruaĵo
Government Building in Kyiv after Russian attack, 2025-09-07 (11).png|La Ĉefministro Julija Sviridenko, en la konstruaĵo post la rusia aeratako

## Bildaro 

80-382-0104 Grushevskogo 12 2.jpg
Киев, 2020 (112).jpg
Київ, Будинок уряду України.jpg
Вид на садион Динамо и здание Кабинета министров Украины из Крещатого парка. - panoramio.jpg
1948 CPA 1230.jpg

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Palaco Klov

Kategorio:Konstruaĵoj en Kievo
Kategorio:Registaro de Ukrainio
Clupeocephala

***Clupeocephala*** estas superkohorto de teleosteoj konsistanta el du grandaj kohortoj, *Otomorpha* kaj *Euteleosteomorpha*. Ĝi inkludas la plejparton de la vivantaj specioj de fiŝoj.

## Karakteroj 
Laŭ Arratia (1997) *Clupeocephala* estas difinita de sep skeletaj sinapomorfioj:
# La malantaŭmakzelartika osto de la kranio ne kontaktas kun la artika faco de la kvadratosto.
# En la malsupra makzelo la makzelartika osto kaj makzelangula osto estas kunkreskintaj.
# Mankas plato de mezaj faringaj dentoj sur la unua ĝis tria branko brankobazaj ostoj (mezaj ostoj sur la bazo de la brankarko sub la subbrankaj ostoj) kaj sur la subbranka kartilago.
# Mankas faringaj dentoj asociitaj kun brankarkoj 1–3.
# La vertebra arko de la unua vertebro, kiu portas subvostan arkon (post la branĉiĝo de la vostnaĝila arterio) estas reduktita aŭ mankas.
# La du plej antaŭaj vostvertebraj bastonetoj estas longaj kaj apartaj de aliaj ostoj.
# La nombro de subvostaj arkoj estas ses aŭ malpli.

## Evoluo
*Clupeocephala* enhavas preskaŭ ĉiujn teleosteojn, krom kelkaj malmultaj kiuj klasifikiĝas en la kohortoj *Elopomorpha* kaj *Osteoglossomorpha*. La teorio ke ĉi-lastaj grupoj estas la plej frue disbranĉiĝintaj teleosteoj, kaj la nomo *Clupeocephala* por ĉiuj aliaj, estas agnoskataj ekde 1977.

Genetika esploro taksas, ke *Clupeocephala* originis antaŭ 210-240 milionoj da jaroj. La plej frua konata fosilio verŝajne estas *Tischlingerichthys* (antaŭ proksimume 145 milionoj da jaroj en Germanujo). Multaj fosilioj estas konataj ekde la Kretaceo.

Ĉi tiu kladogramo montras la filogenetikan pozicion de *Clupeocephala*:

## Literaturo 
* Gloria Arratia: *The Clupeocephala re-visited: Analysis of characters and homologies.* Revista de Biología Marina y Oceanografía, vol. 45, p. 635–657, 2010, PDF
* Joseph S. Nelson: *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, 2006, ISBN  0-471-25031-7.
* E. O. Wiley & G. David Johnson: *A teleost classification based on monophyletic groups.* En Joseph S. Nelson, Hans-Peter Schultze & Mark V. H. Wilson: *Origin and Phylogenetic Interrelationships of Teleosts.* 2010, Verlag Dr. Friedrich Pfeil, München, p. 134. ISBN 978-3-89937-107-9.

## Referencoj
Kategorio:Teleosteoj
Ariel Ramírez

**Ariel RAMÍREZ** (naskiĝis la 4-an de septembro 1921 en Santa Fe; mortis la 18-an de februaro 2010 en Monte Grande) estis argentina komponisto muzikisto (pianisto) kaj muzikesploristo pri popolmuziko kaj tradiciaj ritmoj de Sudameriko.

Li atingis tutmondan famon per sia *Misa Criolla* (Kreola meso) de 1964 - meso bazita sur latinamerikaj popoldancaj motivoj, kreita baldaŭ post la decido de la Dua Vatikana Koncilio permesi la celebradon de Meso en la gepatra lingvo.. La komponaĵo enkorpigas muzikajn motivojn el argentina folkloro en la tradician messtrukturon. 

Entute, la komponisto verkis pli ol 3 000 verkojn, muzika verkaro kiu gajnis tutmondan popularecon kiel la melodio "La Alaŭdo" prezentita de la Orkestro Paul Mauriat.

Ramírez estis estro de la *Sociedad Argentina de Autores y Compositores* kaj en 1988 estis elektita kiel la unua latinamerikana prezidanto de la Internacia Konfederacio de Aŭtoroj kaj Komponistoj (CISAC).

## Verkaro (elekto) 
* *La tristecita*, Samba, 1945
* *Agua y sol del Paraná*
* *Misa Criolla*, Chormesse, 1964
* *Navidad Nuestra*, 1964
* *Navidad en Verano*, 1964
* *Los caudillos*, Kantate, 1965
* *Mujeres argentinas*, Kantate, 1969
* *Cantata sudamericana*, Kantate, 1972
* *Tríptico mocoví*, 1980
* *La hermanita perdida*, 1980
* *Misa por la paz y la justicia* (laŭ la tekstoj de Johano Paŭlo la 2-a), 1980
* *Alfonsina y el mar*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Koncerto de muziko de latinamerikaj komponistoj
* Concerto Di Natale del 19 Diciembre 2002
* Konex-biografio
* Biografio de Coro Hispanio-Americano di Milano

Kategorio:Argentinaj komponistoj
Kategorio:Argentinaj muzikistoj
Félix Luna

**Félix LUNA** (naskiĝis la 30-an de septembro 1925 en Bonaero; mortis la 5-an de novembro 2009 samloke), konata ankaŭ sub la pseŭdonimo **Falucho**, estis argentina advokato, historiisto, verkisto kaj politikisto de la Unión Cívica Radical.
maldekstra|eta|210x210ra|Kantistino Mercedes Sosa, Luna, kaj komponisto Ariel Ramírez ĉe la laboro en 1972.
En 1967, li fondis la revuon pri sudamerika historio, *Todo es Historia*, kaj redaktis ĝin ĝis sia morto. Liaj plej konataj verkoj konsistas ĉefe el poezio kaj normverkoj pri historio. Pluraj el liaj kantoj estis muzikigitaj multfoje. La zambo " Alfonsina y el mar ", kiun li verkis kun Ariel Ramírez memore al la verkistino Alfonsina Storni, estas integrita parto de argentina folkloro.

Li estis membro de la grupo Aurora, pensfabriko kiu vidas sin kiel kontraŭulo al Kirchnerismo kaj aliaj grupoj, kiel ekzemple Carta Abierta.

En 1964, Luna kunlaboris kun pianisto kaj komponisto Ariel Ramírez pri la kantoteksto de " *Misa Criolla* " (Kreola Meso). Ĉi tiun komunan sukceson sekvis en 1969 *Mujeres Argentinas* (Argentinaj Virinoj), kiu inkluzivis temon kiu atingis apartan popularecon: "*Alfonsina y el mar"* (odo al latinamerika poetino Alfonsina Storni ). Tradicia popolkantistino Mercedes Sosa aliĝis al Ramírez kaj Luna por *Cantata Sudamericana, la albumo* de 1972 kiu establis ĉi-lastan kiel ikonecan figuron en la mondo de argentina muziko.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komandoroj de la franca nacia Ordeno de Merito
Kategorio:Argentinaj verkistoj
Kategorio:Argentinaj kantaŭtoroj
Filmfestivalo de Lokarno

La **Internacia Filmfestivalo de Lokarno** () estas filmfestivalo okazanta ĉiujare en aŭgusto en la urbo Lokarno (kantono Tiĉino, Svislando) ekde 1946. Ĝi estas konsiderata la kvara plej grava eŭropa filmfestivalo post Cannes, Venecio kaj Berlino.

La ĉefa premio por la plej bona filmo en la festivalo estas la Ora Leopardo (''Pardo d'oro*). La festivalo okazas en aŭgusto, ekstere en la *Piazza Grande*, kun sidlokoj por 8 000 homoj.

Dum dek unu tagoj, centoj da filmoj estas montrataj en diversaj serioj, retrospektivoj, kaj en konkurso por la Ora Leopardo kaj aliaj specialaj premioj. Ĉiun vesperon, subĉielaj montradoj okazas sur granda ekrano (26 x 14 m) en la *Piazza Grande'' en la malnova urbo de Locarno. La placo povas gastigi ĉirkaŭ 8 000 spektantojn. La Locarno Filmfestivalo havas longan tradicion de aŭtora kino. Ĝi estas unu el la artfilmaj festivaloj kun plenlonga filmkonkurso, kiu sekvas la gvidliniojn de la asocio de filmproduktantoj FIAPF (A-kategoria festivalo).

## Premiokategorioj 
* Pardo d'oro (Ora Leopardo), aljuĝita ekde 1946
* Premio speciale della giuria (Speciala Ĵurio-Premio), aljuĝita ekde 1949
* Miglior regia (Premio por Plej Bona Reĝisorado), aljuĝita ekde 1946
* Migliore attrice (Premio por Plej Bona Aktorino), aljuĝita ekde 1958
* Miglior attore (Premio por Plej Bona Aktoro), aljuĝita ekde 1958
* Pardo d'Onore (Honora Premio), aljuĝita ekde 1989

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la filmfestivalo Locarno (angla kaj itala)
* Festivalo de la filmo Locarno ĉe Interreta Filma Datumbazo

Kategorio:Filmfestivaloj en Svislando
Kategorio:Kantono Tiĉino
Kategorio:Kulturo de Svislando
Kategorio:Turismo en Svislando
Filmfestivalo de Sitges

La **Internacia Festivalo de** **fantasta kino de Katalunio** (), aŭ mallonge **Filmfestivalo** **de Sitges**, estas konsiderata mondfama internacia filmfestivalo de fantasta filmo (d:Q157394), dediĉita ekskluzive al ĉi tiu ĝenro.

Ĝi specialiĝas pri fantaziaj , hororaj kaj kultaj filmoj. Establita en 1968, la festivalo okazas ĉiujare, kutime komence de oktobro, kaj estas konsiderata unu el la 3 plej grandaj kaj plej prestiĝaj ĝenraj filmfestivaloj de la mondo, kune kun Fantasia (d:Q3066295) kaj Fantastic Fest (d:Q5434188). 

Ĉe ĉiu okazaĵo de la festivalo, la ĵurio aljuĝas apartan Grandpremion (*la Grandpremio de Eŭr opa Fantazia Filmo en Arĝento*), aparte de la oficialaj festivalaj premioj. Post la supre menciitaj festivaloj, ĉiuj filmoj aljuĝitaj per ĉi tiu premio konkuras en foresto pri la ĉefa premio, la  *Grandpremio de Eŭropa Fantazia Filmo en Ora*.

La historio de la festivalo datiĝas de la Internacia Horora kaj Sciencfikcia Filmsemajno (Semana Internacional de Cine Fantastico y de Terror), kiu okazis en la kataluna feriejo Sitges ekde 1968. Ekde 1971, pluraj filmpremioj estis aljuĝitaj de internacia ĵurio; la publika premio estas la *Gran Premi del Públic*.

Je hispana nivelo, ĝi estas unu el la plej gravaj filmfestivaloj kune kun la Internacia Donostia Internacia Filmfestivalo kaj la Internacia Filmsemajno de Valadolido.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Sitges
Kategorio:Filmfestivaloj en Katalunio
Filipina gufo

**Filipina gufo**, *Ketupa philippensis*, estas specio de azia gufo en la familio Strigedoj. Ĝi estas granda rabobirdo kun timiga aspekto. Ĝi estas arbarloĝanta specio trovebla en Filipinoj, kie ĝi troviĝas en arbaroj de malaltaj teroj de insuloj Katanduanoj, Samaro, Boholo, Mindanao, Luzono, Lejte kaj eble Sibujano. Kvankam ĝi estas la plej granda strigo en Filipinoj, ĝi estas relative malgranda kompare kun aliaj membroj de sia genro. Ĝi estas vundebla specio, kies populacio malpliiĝas. Ĝiaj ĉefaj minacoj estas vivejodetruo, ĉasado kaj ŝtelĉasado por komerco de dorlotbestoj.

## Aspekto
La filipina gufo havas totalan enverguron de ĉirkaŭ 48 coloj, kaj kun totala longo de 40–50 cm kaj flugillongo de ĉirkaŭ 35 cm (kaj tipe ino estus pli granda ol masklo) ĝi estas la plej granda strigo en Filipinoj, sed inter la plej malgrandaj membroj de la genro *Ketupa*. Ĝi estas ĝenerale ruĝecbruna kun pli hela ventro kaj flavaj okuloj. Ĝi havas fortan brunan koloron kun multaj markoj sur sia dorso, kun birdovoĉo de longa fajfo kiu leviĝas mallonge kaj malaltiĝas ĉe la fino. Ĝi ankaŭ estas priskribita kiel nekredeble dika kaj havanta tufecajn orelojn, tre simila al la sablokolora fiŝgufo (*Ketupa ketupu*). La subspecio *K. p. mindanensis* estas pli malhela kaj pli dense strieca ol la nomiga formo. 

La Filipina gufo estas nun metita en la genron *Ketupa*, kiun enkondukis en 1831 la franca natursciencisto René Lesson.

Oni agnoskis du subspeciojn nome la jenaj:

## Kutimaro 
Malmulto estas konata pri la konduto de ĉi tiu sekretema specio, sed la potencaj piedoj sugestas, ke ĝi manĝas malgrandajn mamulojn kaj birdojn.

### Ekvivo 
 de Filipinoj el 2008]]
Post eloviĝo, la filipinaj gufidoj bezonas intensan zorgadon de siaj gepatroj. Ĉi tiuj novaj birdidoj ne kapablas termoreguliĝi memstare, do ili bezonas la korpovarmon de gepatro por teni sin varmaj. Ĉi tiuj gufidoj ankaŭ ne kapablas nutri sin mem pro sia manko de kapablo flugi. La patro eliras por kapti la manĝaĵon, dum la patrino disŝiras ĝin en pli malgrandajn pecojn por ke la ido manĝu.

## Konservostatuso 
Ĉi tiu specio estis taksita kiel vundebla specio fare de la Internacia Unio por la Konservo de Naturo. Ĝia populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 2 500 ĝis 10 000 maturaj plenkreskuloj kaj ĝi malpliiĝas. Ĝiaj ĉefaj minacoj estas habitatperdo pro kontraŭleĝa arbohakado, terkonverto, minado. Ĉi tiu specio ankaŭ estas persekutata, ĉar gufoj supozeble estas malbonŝancaj. Ĝi ankaŭ estis registrita kiel komercata en kontraŭleĝa trafiko de dorlotbestoj.

## Referencoj 
* Mlíkovský, Jiří (2002): *Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe*. Ninox Press, Prague. ISBN 80-901105-3-8 PDF plena teksto
* Mourer-Chauviré, Cécile (2004): [Review of *Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe*]. *Auk* **121** (2): 623–627.  HTML plena teksto

## Eksteraj ligiloj 
* ARKive - images and movies of the Philippine Eagle-Owl *(Bubo philippensis)*
* Red Data Book

Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Cynthia Erivo

**Cynthia Chinasaokwu Onyedinmanasu Amarachukwu Owezuke Echimino ERIVO** / ə ˈ r iː v oʊ / *ə- REE -voh* (naskiĝis la 8-a de januaro 1987 en kvartalo Stockwell de Londono), konata kiel **Cynthia Erivo**, estas brita aktorino kaj kantistino-kantverkisto. Rekonita pro sia laboro en teatro kaj filmo, ŝi ricevis multajn premiojn kaj estas parto de la elektita grupo de artistoj nomumitaj por Emmy, Grammy, Oscar kaj Tony Awards (EGOT), gajninte ĉiujn krom la Oskaron.

Ŝi debutis en la West End en la muzikalo *The Umbrellas of Cherbourg* (*Les Parapluies de Cherbourg*, 2011) kaj poste sur Broadway kiel Celie en la revivigo de *The Color Purple* (2015–2017). Ŝia aktorado gajnis al ŝi Tony-premion por Plej Bona Aktorino en Muzikalo, Grammy-premion por Plej Bona Muzika Teatra Albumo, kaj Daytime Emmy-premion. En 2018, ŝi debutis en la krimaj *suspensfilmoj Widows* kaj *Bad Times at the El Royale*. En 2019, ŝi ricevis Oskar-premio-nomumon por Plej Bona Aktorino pro sia portretado de Harriet Tubman en la biografia filmo *Harriet*, kaj ankaŭ nomumon por Plej Bona Origina Kanto por " Stand Up ". En 2024, ŝi gajnis alian nomumon por Plej Bona Aktorino pro sia aktorado kiel Elphaba en la fantazia muzikalo *Wicked*.

En televido, ŝi portretis Holly Gibney en la HBO- miniserio *The Outsider* (2020) kaj Aretha Franklin en *Genius: Aretha* (2021) de National Geographic, rolo kiu gajnis al ŝi Emmy-nomumon por Elstara Ĉefa Aktorino en Limigita Serio aŭ Filmo. Kiel kantistino, ŝi publikigis plurajn unuopaĵojn kaj sian soloalbumon *Ch. 1 Vs. 1* (2021).

Erivo estas katolika. Ŝi identigas sin kiel geja kaj ambaŭseksema. 

En 2024, Erivo estis nomumita vicprezidanto de ŝia studuniversitato , la Reĝa Akademio de Drama Arto. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Tony-premiitoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Kategorio:Anglaj romkatolikoj
Kategorio:GLAT-aktoroj
Kategorio:Anglaj aktoroj
Kategorio:Anglaj kantistoj
Kategorio:Anglaj kantverkistoj
Internacia Kinfestivalo de Valadolido

La **Valadolida Internacia Kinfestivalo** (), mallongigita **Seminci**, estas ĉiujara kinfestivalo okazanta en la nordokcidenta hispana urbo Valadolido ekde 1956.

La Seminci regule okazas ĉiun oktobron, ĉirkaŭ unu monaton post la Donostia Internacia Kinfestivalo, la plej prestiĝa kinfestivalo en Hispanio. La ĉefa premio en la internacia konkurso estas la Ora Grenspiko (*Espiga de Oro*) ekde 1974. Multaj aliaj premioj ankaŭ estas aljuĝitaj, inkluzive de FIPRESCI-Premio ekde 1996.

## Historio 
La festivalo fondiĝis la 20-an de marto 1956 sub la nomo *Semana de Cine Religioso de Valladolid*, dum la Sanktasemajnaj festadoj, konsiderante kinon kiel rimedon por transdoni katolikajn moralajn valorojn. Konsiderante la limigitan nombron da disponeblaj religi-temaj filmoj, en 1960 la evento ŝanĝis sian nomon al *Semana Internacional de Cine Religioso y de Valores Humanos (Internacia Semajno de Kino Religia kaj de Homaj Valoroj)* kaj malfermis la programon al seriozaj filmoj kun sociaj temoj. En 1973, la religia aspekto de la festivalo estis forlasita, adoptante la definitivan nomon *Semana Internacional de Cine de Valladolid (Internacia Semajno de Kino de Valadolido)*. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Oktobro
Kategorio:Valadolido
Kategorio:Filmfestivaloj en Hispanio
László Nógrády

**László Nógrády** [lAslO nOgrAdi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Nógrády László** estis hungara instruisto, psikologo, piarista monaĥo. Lia familia nomo estis *Ruik* ĝis 1898, lia posta nomvarianto estis *Nógrádi*, lia pseŭdonimo estis *Rixa Lex*.

 naskiĝis  en Baglyasalja, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 frekventis gimnaziojn en Losonc kaj Rimaszombat, poste li aliĝis al la piaristoj kaj akiris pedagogian kaj filozofian diplomojn en Scienca Universitato de Budapeŝto, eĉ li doktoriĝis en 1897. Post siaj studoj li instruis en piarista lernejo en Kisszeben, sed en la sama jaro li forlasis la monaĥan ordenon. Li instruis plu civile en Szolnok, ekde 1897 ĝis sia emeritiĝo en 1920 en gimnazio en Budapeŝto. Precipe dum la emeritaj jaroj li verkis novelojn, krome li okupiĝis pri psikologio de la infano kaj redaktis periodaĵojn ĉi teme.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Bajza József kritikai működése* (1896)
* *Jókai Mór élete és költészete*. (1902) 
* *Elbeszélések*. (novelaro, 1907) 
* *A mese hatása a gyermekre*. (1912)
* *Esztike szökése*. (romano, 1913) 
* *Légy résen! Kalandos cserkészregény* (romano por skoltoj, 1923)
* *Jómadarak. Egy diák emlékiratai*, Budapest, 1926. 
* *A gyermekszeretet iskolája*. (kunredaktoro, 1930)
* *Egy ágról szakadt diák élete* (1932)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografieto hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Jerry Seinfeld

**Jerome Allen "Jerry" SEINFELD** /ˈsaɪnfɛld/ *SYNE-feld* (naskita la 29-an de aprilo 1954, en Broklino, Novjorko) estas usona satiristo kaj kabaredaktoro (tiel nomata *tujkomediisto*) de juda deveno. Li ankaŭ laboras kiel scenaristo, produktanto kaj aŭtoro. 

Kiel komikisto, Seinfeld specialiĝas pri observa komedio; en 2005, Comedy Central nomis Seinfeld la "12-a plej granda komikisto de ĉiuj tempoj". 

Li estas plej konata pro la sukcesa situacia komedio *Seinfeld*, kiun li kreis kaj verkis kun Larry David, kaj kiu elsendiĝis ĉe NBC de 1989 ĝis 1998. Li ĉefrolis en la serio, verkis la scenaron kaj funkciis kiel administra produktanto.

Comedy Central vicigis Seinfeld 12-an en sia listo de la plej grandaj tujkomediistoj de ĉiuj tempoj. Seinfeld estas gajninto de la Premio Ora Globo por Plej Bona Aktoro en Televidserio - Komedio aŭ Muzikalo kaj la Premio Primetime Emmy por Elstara Komediserio.

Seinfeld produktis, kunaŭtoris, kaj ĉefrolis en la filmo de 2007 *Bee Movie*. En 2010, li premieris realecan spektaklon nomitan *The Marriage Ref*, kiu elsendiĝis dum du sezonoj ĉe NBC. Li estas la kreinto kaj gastiganto de la retserio *Comidians in Cars Getting Coffee*, nuntempe haveblas ĉe Netflix.

Seinfeld estas maldekstramana, kaj la unua ŝerco, kiun li verkis, temis pri tio.Li estas vegetarano. Li posedas la plej grandan privatan kolekton de Porsche- aŭtoj en la mondo, nombrante 46 ekzemplerojn.

## *Seinfeld* 
La serio, kiu post kelkaj jaroj fariĝis grandega sukceso kaj unu el la plej popularaj situaciaj komedioj en televida historio, komenciĝis per la nomo *The Seinfeld Chronicles*, sed rapide ŝanĝis sian nomon al *Seinfeld*.

Post la fino de la serio, Seinfeld, ankoraŭ fraŭla, translokiĝis reen al Novjorko, kie li aĉetis novan kaj konsiderinde pli multekostan loĝejon sur Centra Parko Okcidenta, ĝuste sub sia antaŭa fraŭloĉambro sur Okcidenta 81-a Strato.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Usonaj memoraĵistoj
Kategorio:Usonaj cionistoj
Kategorio:Usonaj televidaj verkistoj
Kategorio:Usonaj filantropoj
Kategorio:Usonaj miliarduloj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj komikistoj
Karl Hörmann

**Karl HÖRMANN** (naskiĝinta la  en Hevlín, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra teologo. 

Post trapaso de la abiturienta ekzamen ĉe la Supera reala lernejo de Laa an der Thaya en 1933 kaj lernado de la lingvoj latina kaj helena li studis inter 1934 kaj 1939 ĉe la universitato de Vieno. En julio 1939 estis lia ordinacio kaj ĝis 1945 estis li kapelano je Hollabrunn. En 1942 li doktoriĝis kaj en 1944 li eniris la grupon de la *Oratorium Sanctissimae Trinitatis* kiun fondis Friedrich Wessely. Post la milito estis Hörmann instruisto gimnazia antaŭ ekdocenti Viene. En 1953 li fariĝis profesoro pri morala teologio.

En 1966 li iĝis eĉ rektoro altlerneja kaj en 1969 papo Paŭlo la 6-a nomumis lin honora prelato. Ĝis pensiiĝo li aktivis en la esporado kaj docentado eldonante ne malmultajn aferojn moralteologiajn. Dum la lastaj jaroj li ankaŭ interesiĝis pri la regionhistorio de Suda Moravio, por kio li ricevis en la 1989-a jaro la *Sudmoravan kulturpremion*. Anoj de la tradiciflegaj grupoj da forpelitaj germanlingvanoj el Suda Moravio deklaris lin oficiala kutima animzorganto.

## Skribaĵoj (elekto) 
* *Leben In Christus – Zusammenhänge zwischen Dogma und Sitte bei den Apostolischen Vätern,* Herold, Wien 1952
* *Lexikon der christlichen Moral,* Tyrolia, Innsbruck/Wien/München 1969. Dua eldono 1976 (interreta eldono miskita el ambaŭ eldonoj).
* *Höflein an der Thaya in Vergangenheit und Gegenwart,* Laa an der Thaya 1982

## Eksteraj ligiloj 
* 
* honoro sur klubaro da moravianoj en Aŭstrujo 
*"Karl Hörmann zum 70. Geburtstag" - ĉe: *Sudetenpost,* marto 1985, p. 5

Kategorio:Aŭstraj teologoj
Kategorio:Aŭstraj profesoroj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio
Kategorio:Rektoroj
Kategorio:Universitato de Vieno
Kategorio:Mortintoj en Vieno 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1915
Kategorio:Mortintoj en 2004
Kategorio:Moravio
Brita Psikoanaliza Societo

La **Brita Psikanaliza Societo** -  - estis fondita de Ernest Jones kiel la **Londona Psikanaliza Societo** la 30-an de oktobro 1913. Ĝi nuntempe estas unu el pluraj organizaĵoj en Britio trejnantaj psikoanalizistojn.

En la societo membris pluraj elstaraj psikanalizistoj, inkluzive de Wilfred Bion, Donald Winnicott, Anna Freud kaj Melanie Klein. Hodiaŭ ĝi havas pli ol 400 membrojn kaj estas membroorganizo de la Internacia Psikoanaliza Asocio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Psikoterapiaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj en Britio
Kategorio:Historio de psikiatrio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1913
Seria seksperfortanto

**Seria seksperfortanto** estas persono, kiu faras plurajn seksperfortojn aŭ plurajn seksajn atakojn, ĉu kontraŭ malsamaj homoj aŭ kontraŭ la sama viktimo dum longa tempodaŭro. Kelkaj seriaj seksperfortantoj celas neplenaĝulojn. La termino **seksa predanto** ankaŭ ekzistas, kiu povas esti uzata por priskribi la agadojn de tiuj, kiuj faras serion de sinsekvaj seksperfortoj sed ne estas procesigitaj kiam ili mem-raportas dum enketo.

Estas konate, ke en iuj kazoj ĉi tiuj individuoj kunlaboras, aliaj eĉ faras siajn atakojn en malliberejoj. Ili povas havi kondutpadronon, kiu foje estas uzata por antaŭdiri iliajn agadojn, malfaciligante ilian lokalizon kaj poste areston. Seriaj seksperfortantoj plej ofte implikis kidnapon, vortajn kaj fizikajn minacojn, kaj ankaŭ la uzon de armiloj por timigi siajn eblajn viktimojn.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* seria murdisto

Kategorio:Seks-perforto
Kategorio:Seksaj krimoj
Kategorio:Seks-perfortuloj
Kategorio:Krimoj
Franz Kamprath

**Franz KAMPRATH** (naskiĝinta la  en Nový Jičín, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra arkiepiskopo. 

Lia ordinacio estis en julio 1894; li doktoriĝis pri teologio kaj estis sekreta sekretario kaj ceremoniestro ĉe kardinalo Anton Josef Gruscha. En februaro 1929 lia papa moŝto Pio la 11-a nomumis lin titulara episkopo de Stadia. La ordinado episkopo okazis en la 31-a de marto samjare, de la manoj de kardinalo Friedrich Gustav Piffl. Post ties forpaso iĝis Kamprath kapitula vikario, ĝis la alsamoficeja nomumiĝo de Theodor Innitzer. De 1939, Kamprath estis ĝenerala vikario kaj katedralpreposto en Vieno. En majo 1844, Pio la 12-a lin nomumis titulara arkiepiskopo de Karpathos.

Kamprath estis honora membro de du katolikaj studentaj korporacioj ene de ÖCV, nome de *Franco-Bavaria Wien* (de 1930) kaj de *Nordgau* (de 1934). 

## Eksteraj ligiloj 
* Kamprath ene de la katolika hierarkio 
*Kamprath sur *Kulturstiftung der deutschen Vertriebenen* 

## Notoj 
Kategorio:Romkatolikaj episkopoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1871
Kategorio:Mortintoj en 1952
Kategorio:Mortintoj en Vieno
Svisa Psikoanaliza Societo

La **Svisa Psikanaliza Societo** - , ,  - estis fondita en marto 1919. Ĝi nuntempe havas sian centran oficejon en la komunumo Granges-Paccot en la kantono Friburgo, kaj baze funkciigas trejnadocentrojn en la urboj Bazelo, Berno, Ĝenevo, Laŭzano, Lugano kaj Zuriko. La Psikanaliza Seminario Zuriko disiĝis de ĝi en 1977.

La societo estas membroorganizo de la Internacia Psikoanaliza Asocio, fondita jam en marto 1910. En tiu kadro ĝi ankaŭ membras en la Eŭropa Psikoanaliza Federacio, fondita en 1966.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (,  kaj )

Kategorio:Psikoterapiaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj en Svislando
Kategorio:Historio de psikiatrio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1919
Attila Oláh (psikologo)

**Attila Oláh** [olA], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Oláh Attila** estas hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Miskolc.

## Biografio 
 akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1973, 2 jarojn poste li doktoriĝis. Post siaj studoj li daŭre restis en la universitato kiel asistanto (1975–1979), poste lektoro, baldaŭ docento, ekde 1999 ankaŭ katedrestro, ekde 2006 profesoro. Intertempe li kandidatiĝis (CSc kun Ph.D) en 1994, li doktoriĝis en 2005 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2003. Lia ĉefa esplorkampo estas la Fluo (psikologio). Li ricevis premiojn inter 2006-2019.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Konformizmus és személyiség* (disertaĵo, 1975)
* *A konformizmus-kutatás pszichológiai kérdéseiről* (1977)
* *Kérdőíves módszerek a külső-belső kontroll attitűd vizsgálatára* (1982)
* *Pszichológiai immunitás: konstruktumok és mérési eljárások.* (disertaĵo, 1994)
* *Coping strategies among adolescents: a cross cultural study.* (1995)
* *Az optimális élmény mérésének lehetőségei: egy új szituáció-specifikus Flow kérdőív tesztkönyve* (2005)
* *Flow, emotional intelligence and psychological immunity. Empirical studies in positive psychological perspective.* (kunredaktoro, 2014)

## Fontoj 
* datenoj hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto
* akademia paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Internacia Filmfestivalo de Roterdamo

La **Internacia Filmfestivalo de Roterdamo** (, akronime **IFFR**) estas la plej granda filmfestivalo en Nederlando kaj unu el la plej gravaj en Eŭropo. Ĝi okazas ĉiujare fine de januaro en Roterdamo. La maskoto de la festivalo tigro, kaj ĝia emblemo estas tigra kapo. Ĝi estas unu el la pli grandaj filmeventoj en Eŭropo, sed ĝi ne estas A-lista festivalo kiel la Berlinale aŭ la Cannes kaj Venecia Filmfestivaloj. 

La festivalo subtenas sendependajn kreintojn el la tuta mondo.

## Priskribo 
La Roterdama Filmfestivalo unue okazis en junio 1972 sub la direkto de Hubert Bals. La festivalo fokusiĝas al alternativaj kaj nekomercaj filmoj, kun prefero donita al kino el Orienta Azio kaj evolulandoj. Meze de la 1980-aj jaroj, la festivalo spertis financajn malfacilaĵojn, kiujn poste superis. En 2007, la festivalo altiris 367 000 vizitantojn.

Komence, Roterdamo ne havis konkurencon. En 1995, la *Tigraj Premioj,* prezentitaj de la nederlanda televida kaj radio-dissendanto VPRO, estis aljuĝitaj por la unua fojo al la unuaj aŭ duaj filmoj de junaj filmistoj. Aliaj filmpremioj aljuĝitaj ĉe la festivalo inkluzivas FIPRESCI-Premion kaj la Premion de la Nederlandaj Filmkritikistoj.

Memore al la fondinto de la festivalo, la *Fondaĵo Hubert Bals*, fondaĵo por subteni filmistojn el evolulandoj, estis kreita en 1988.

Nuntempe, la plej grava subtrako estas *IFFR Exploding Cinema*. Ĉi tie, ciferecaj filmoj kaj filmetoj estas prezentitaj, inkluzive de eksperimentaj animaciaj filmoj , interretaj distraj formatoj kaj muzikfilmetoj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Epiloog IFFR 2014 (Indebioskoop)

Kategorio:Filmfestivaloj en Nederlando
Kategorio:Roterdamo
Filmfestivalo de Gento

eta|Film Fest Gent (2024)

**Film Fest Gent**, antaŭe *Flandra Internacia Filmfestivalo Gento* () estas unu el la plej gravaj filmofestivaloj en la mondo. Dum la jaroj, ĝi fariĝis unu el la plej gravaj aŭtunaj filmeventoj en Eŭropo kaj la plej granda filmevento en la Benelukso. Tra la jaroj, ne nur la prestiĝo de la Genta Filmfestivalo, sed ankaŭ ĝia influo sur la disvolviĝo de monda kino kreskis grandege. Elstaraj majstroj de la monda kino ricevis premiojn ĉi tie. Ĉiujare, ĝia programo inkluzivas pli ol 150 mallongajn filmojn kaj dokumentajn filmojn. La Genta Filmfestivalo aparte emfazas muzikon kaj ĝian rolon en filmo. 

Ĝi unue okazis en Gento, Belgio, en 1974 kiel studenta festivalo kaj ĝi okazas ĉiujare en oktobro. La filmofestivalo estas konata pro sia fokuso sur filmomuziko. La Premio Georges Delerue por Plej Bona Muziko estas donata ekde 1992, kaj la Monda Muzika Premio (*Grand Prix* por plej bona filmo) estas donata ekde 2001 kiel la kulminaĵo de la festivalo. 

Ĉiujare okazas koncertoj prezentantaj filmmuzikon dum la festivalo. Komponistoj kiel Craig Armstrong, Elmer Bernstein, Carter Burwell, Michael Danna, Georges Delerue, Patrick Doyle, Harry Gregson-Williams, Maurice Jarre, Michael Kamen, Cliff Martinez, Ennio Morricone, Gustavo Santaolalla, Howard Shore, Gabriel Yared kaj Hans Zimmer prezentis en Gento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Ghent International Film Festival (IMDb)

Kategorio:Filmfestivaloj en Belgio
Kategorio:Gento (urbo)
Internacia Filmfestivalo de Tokio

La **Tokia Internacia Filmfestivalo**, aŭ mallonge **TIFF** () estas filmfestivalo okazanta en Tokio, Japanio, ekde 1985. Ĝi estas konsiderata la dua plej granda filmfestivalo en Azio (post la Ŝanhaja Internacia Filmfestivalo). Ĝi ankaŭ estas la sola japana filmfestivalo akreditita de FIAPF.

En la lastaj jaroj, la evento okazis fine de oktobro ĉe la komplekso Roppongi Hills de Tokio.

## Historio kaj Organizo 
La unua festivalo okazis en Tokio en 1985 kaj la ĵuriprezidanto tiutempe estis la brita filmproduktanto David Puttnam. La evento okazis dujare de 1985 ĝis 1991 kaj ĉiujare poste.

Nuntempe, la pli ol 300 filmoj partoprenantaj ĉiujare estas montrataj en la internacia konkurso, en specialaj programoj por popularaj distraj filmoj ankoraŭ ne montritaj en Japanio, kaj en la filmserioj *Ventoj de Azio* (por aziaj filmoj) kaj *Japanaj Okuloj* (por novaj japanaj filmoj).

La Internacia Filmfestivalo de Tokio estas organizata de la *Japana Asocio por la Internacia Promocio de Moviĝantaj Bildoj (UniJapan)*. La nuna prezidanto de la festivalo estas *Tsuguhiko Kadokawa*.

La premioj aljuĝataj dum la festivalo ŝanĝiĝis dum ĝia ekzisto, sed la Granda Premio de Tokio, donata al la plej bona filmo, restis kiel la ĉefa premio (en 2023, la gajninto ricevis 3 milionojn da enoj). Aliaj premioj, kiuj estis regule aljuĝataj, inkluzivas la Specialan Ĵurian Premion kaj premiojn por plej bona aktoro, plej bona aktorino kaj plej bona reĝisoro. 

Aktuale de la komenco de la 2020-aj jaroj, la plej multaj filmoj premiitaj per la Granda Premio en Tokio venis el Francio kaj Ĉinio (po 4 titoloj). La sola reĝisoro kiu dufoje gajnis la ĉefan festivalan trofeon estas la israela Nir Bergman. Tri fojojn la reĝisoroj de la premiitaj filmoj estis virinoj: Caroline Link, Lorraine Lévy kaj Kaltrina Krasniqi .

Kune kun la konkursprogramo, la festivalo havas plurajn ĉefajn sekciojn:

* Monda Kino
* Elektitaj Verkoj
* Spirito de Azio
* "Japana Kino. Mia Vidpunkto."

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Internacia Dokumenta Filma Festivalo de Jamagata (d:Q834387)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Internacia Filmfestivalo de Tokio
* Anglalingva retejo de la Internacia Filmfestivalo de Tokio 
* Internacia Filmfestivalo de Tokio ĉe la Interreta Filma Datumbazo

Kategorio:Filmfestivaloj en Japanio
Kategorio:Oktobro
Internacia Filmfestivalo de Ŝanhajo

La **Ŝanhaja Internacia Filmfestivalo** (,  akronime **SIFF**, ) estas la plej granda filmfestivalo en Ĉinio, kaj unu el la plej grandaj internaciaj filmfestivaloj en la mondo.

Ĝi estas akreditita de FIAPF, tiel fariĝante A-lista festivalo. Formale, tio metas ĝin sur la saman nivelon kun la gravaj festivaloj en Cannes, Venecio kaj Berlino, sed ĝi estas unu el la pli malgrandaj kaj relative junaj A-listaj festivaloj. 

La festivalo fondiĝis en Ŝanhajo en 1993. La plej unua okazaĵo altiris 300 000 vizitantojn, inkluzive de 200 ĵurnalistoj. Entute, 167 filmoj el 33 landoj estis montritaj en la konkursa kaj panorama sekcioj. De tiam ĝi okazis dujare ĝis 2001, kaj ĉiujare en junio ekde tiam. 

La festivalon organizas la Ŝanhaja Municipa Administracio pri Kulturo, Radio, Filmo kaj Televido. 

La festivalo estas dividita en kvar ĉefajn partojn:

* internacia konkurado kun la "Ora Pokalo" (, ) en pluraj kategorioj
* internacia panoramo
* seminario pri filmakademio
* internacia filmmerkato

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Internacia Filmfestivalo de Ŝanhajo
* IMDb-eniro
* Stato de la Ŝanhaja Internacia Filmfestivalo de Casey Hall, CNN International, 8-a de junio 2011
* 13-a Ŝanhaja Internacia Filmfestivalo CRI

Kategorio:Filmfestivaloj en Ĉinio
Kategorio:Ŝanhajo
Kategorio:Kulturo de Ĉinio
Filmfestivalo de Tajpeo

La **Tajpea Filmfestivalo** () estas filmfestivalo promociita de la urbo Tajpeo, Tajvano, kaj subtenata de la Urba Registaro de Tajpeo. Ĝi estis inaŭgurita la 28-an de septembro 1998.

La Festivalo ĉiujare programas ĉirkaŭ 200 filmojn el ĉirkaŭ 30 landoj, fariĝante unu el la ĉefaj festivaloj en la ĉina mondo.

Ĝi konsistas el du ĉefaj konkursoj: la Internacia Konkurso pri Novaj Talentoj, inkluzive de filmoj el la tuta mondo, kaj la Konkurso pri Filmpremioj de Tajpeo, rezervita por tajvanaj filmoj. Ĝian programon kompletigas diversaj aliaj temoj kaj filmoj same kiel filmrilataj agadoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Tajpea Filmfestivalo

Kategorio:Filmfestivaloj
Kategorio:Kulturo de Tajvano
Károly Ballagi

**Károly Ballagi** [kAroj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ballagi Károly** estis hungara instruisto, inspektoro. Lia origina familia nomo estis *Bloch* [bloĥ], lia frato estis Mór Ballagi.

 naskiĝis  en Buj (vilaĝo), li mortis  en Miskolc.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en Pápa, poste li studis juron en Debrecen, sed li akiris poste pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Post siaj studoj li estis ĉefamilia edukisto en Arad. Li batalis por la Hungara revolucio de 1848 ĝis sia vundiĝo dum sieĝo de Budao (urbo), poste li estis edukisto, ankaŭ instruisto en la luterana gimnazio. Inter 1852-1856 li instruis en Kecskemét, inter 1856-1869 en Nagykőrös. Ekde 1870 li estis jam inspektoro en Sopron kaj Miskolc kun la titolo reĝa konsilisto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Praktischer Lehrgang zur Erlernung der ungarischen Sprache*. (1847; 2-a eldono: 1851)
* *Német nyelvtan*. (1848, 13-a eldono: 1887)
* *Német olvasókönyv; közép- és alreáliskolák számára*. (1853; 5-a eldono: 1875)
* *Egyetemes földrajz.* (kunaŭtoro, 3 volumoj, 1871, 1874, 1878)
* *Borsodmegye földrajza*. (1886)

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj inspektoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Gábor Orosz

**Gábor Orosz** [oros], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Orosz Gábor ** estis hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Szentes.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2000, poste li akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 2006, sed en la studjaro 2004 li studis en Universitato de Provenco helpe de stipendio. Post la diplomo li studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös kaj :fr:Université de Reims Champagne-Ardenne, en la lasta li akiris sciencan gradon Ph.D. en 2010. Post la diplomo li havis statuson en psikologia instituto en Szeged ĝis 2013, poste en simila instituto en Budapeŝto. Li ankaŭ esploris en akademia instituto ekde 2012, krome li instruis en la menciitaj universitatoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *The Perception of Economic Competition and the Competitive Strategies of Hungarian Business People* (kunaŭtoro, 2006)
* *Social representation of competition, fraud and cheating of French and Hungarian citizens* (disertaĵo, 2010)
* *Csalás és versengés a felsőoktatásban* (kunaŭtoro, 2012)

## Fontoj 
* video hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Robert Rodriguez

**Robert Anthony RODRIGUEZ** (naskita la 20-an de junio 1968 en San Antonio, Teksaso) estas usona filmreĝisoro, scenaristo, komponisto kaj produktoro de meksika deveno. Li ankaŭ laboris kiel kinoartisto kaj redaktisto por kelkaj el siaj filmoj. 

Li estas konata pro kreado de profitodonaj kaj popularaj filmoj kun relative malaltaj buĝetoj kaj mallongaj produktadhoraroj laŭ Holivudaj normoj. Li estas de meksika deveno kaj ofte uzas Teksason kaj Meksikon en siaj filmoj. Li ĉefe filmas kaj produktas siajn filmojn ĉe *Troublemaker Studios*, kiun li posedas, en Aŭstino, Teksaso.

Li estas plej konata pro sia laboro en la ĝenro de krimaj agfilmoj, ofte kun nigra humuro kaj hororaj elementoj, kiel ekzemple *Sin City*, *Desperado*, *From Dusk Till Dawn*, *Machete*, kaj la porinfana filmserio *Spy Kids*. Rodriguez ofte kunlaboras kun Quentin Tarantino, lia proksima amiko. Krome, en 2013, Rodriguez fondis sian propran televidkanalon nomatan El Rey Network.

Li estis nomumita por la Saturna Premio por Plej Bona Reĝisoro.

Kritikistoj malkovris lin ĉe la Sundance Filmfestivalo, kie li prezentis sian memfinancitan filmon, *El Mariachi* (1992), kun buĝeto de proksimume 7 000 dolaroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Meksikaj usonanoj
Kategorio:Meksikaj reĝisoroj
Kategorio:Usonaj komponistoj de filmomuziko
Kategorio:Usonaj kameraistoj
Kategorio:Usonaj kinproduktoroj
Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Krásný Les (Petrovice)

**Krásný Les**, ĝis la jaro 1948 konata sub la germana nomo *Schönwald*, estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Petrovice en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi troviĝas en Ercmontaro, proksime de ĉeĥa-germana ŝtatlimo, proksimume 15&nbsp;kilometrojn de la regiona urbo Ústí nad Labem. Kreas ĝin domaroj (bazaj setlejunuoj) Krásný Les, Nakléřov kaj Větrov kun propraj katastraj teritorioj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Krásný Les situas en katastraj teritorioj **Krásný Les v Krušných horách, Nakléřov** kaj **Větrov u Krásného Lesa** kun areo 23,68&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Krásný Les (Petrovice) - dům čp. 180, 2024-06, obr01.jpg|Krásný Les
1. Jaro u Krásného lesa (Frühling) (Spring time) 02.05.2004 - panoramio.jpg|Printempo en Krásný Les
Schönwald (Krásný Les), beginning of 1900s.jpg|Krásný Les sur bildkarto, 1900
Zámek v Krásném Lese (Petrovice), 12-2012, 02.jpg|Kadukiĝinta kastelo

Kategorio:Petrovice (distrikto Ústí nad Labem)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Labem
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Gaspar Noé

**Gaspar NOÉ** (naskiĝis la 27-an de decembro 1963 en Bonaero, Argentino) estas franca kaj argentina filmreĝisoro kaj scenaristo. Li plurfoje partoprenis en la konkursprogramoj de ĉefaj internaciaj filmfestivaloj.

Li estas la aŭtoro de la aklamita suspensfilmo *Irreversible* (2002)  kun Monica Bellucci kaj Vincent Cassel, kaj ankaŭ *Enter the Void* (2009), *Love* (2015) kaj *Climax* (2018), *Lux Æterna* (2019) kaj *Vortex* (2021).

## Kariero 
Li komencis per mallongaj filmoj, inkluzive de *Carne* (1991), por kiu li gajnis premiojn ĉe la festivaloj de Avignon kaj Cannes. En 1998, li reĝisoris sian debutan plenlongan filmon, *Alone Against All*, daŭrigo de *Carne. Lia dua filmo, Irreversible* (2002), pruviĝis tre aklamita. Polemiko ekestis ĉefe pro brutala seksperfortsceno daŭranta plurajn minutojn kaj la bildigo de murdo per fajroestingilo.

Unu fonto de inspiro por Noé estis la filmo *2001: Kosma Odiseado* de Stanley Kubrick, kiun li foje referencis en siaj verkoj. 

En 2003, li reĝisoris la muzikfilmeton por "Protège Moi" de Placebo (d:Q484839). La filmeto ne estis oficiale publikigita pro siaj eksplicitaj erotikaj scenoj.

En 2013, li desegnis la kovrilon de la debuta albumo *Night Time, My Time* de la usona kantistino Sky Ferreira.

En 2015, li reĝisoris la 3D-filmon *Love*, kiu premieris ĉe la Internacia Filmfestivalo de Cannes. Tri jarojn poste, Noé ankaŭ montris la filmon *Climax* en la sekcio de la Filmfestivalo de Cannes, gajnante la Art Cinema Award.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Le Temps Détruit Tout : Neoficiala kaj Internacia retejo pri Gaspar Noé 
* Intervjuo kun Gaspar Noé pri "Eniru la Malplenon" parto 1 (hispane)
* Intervjuo kun Gaspar Noé pri "Eniru la Malplenon" parto 2 (hispane)
* 2014 *Bomb Magazine* diskuto inter Matthew Barney kaj Gaspar Noé

Kategorio:Italdevenaj argentinanoj
Kategorio:Argentinaj scenaristoj
Kategorio:Argentinaj filmoreĝisoroj
José María Heredia

**José María Heredia y Heredia**, ankaŭ konata kiel **José María Heredia y Campuzano** (naskiĝis la 31-an de decembro 1803 en Santiago de Kubo; mortis la 7-an de majo 1839 en Meksikurbo) estis kuba poeto. Kune kun Gertrudis Gómez de Avellaneda, li estis unu el la plej gravaj reprezentantoj de la 19-a-jarcenta kuba romantikismo.

Heredia estas konsiderata la fondinto de kuba romantikismo. Karakteriza trajto de lia poezio estas la seniluziiĝo de la lirika heroo pri la homaro, turnante sin al la naturo, prezentita kiel potenca kaj senlima forto (poemoj kiel "Odo al Niagaro", " Al la Oceano"), kaj patriota kaj civitana spirito ("Stelo de Kubo", "Libereco de Kubo", "Himno de la Ekzilo"). Heredia estis unu el la unuaj, kiuj artiste interpretis la unikan historion kaj kulturon de la emerĝantaj latinamerikaj nacioj (epopeo-filozofia poemo "Pri la Teocalli de Cholula", 1820).

## Verkado 
Heredia estas konsiderata la unua granda romantika poeto de la amerika kontinento kaj unu el la plej gravaj hispanlingvaj poetoj de la epoko. Li ofte estas rigardata kiel la nacia poeto de Kubo; lia signifo por Nordameriko estas komparata kun tiu de Walt Whitman. Liaj patriotaj versoj, kiel ekzemple *"La estrella de Cuba* " ("La Stelo de Kubo"), estas ofte citataj.

La plej malnovaj konserviĝintaj kaj datigeblaj poemoj de Heredia datiĝas de 1817. Inter liaj plej gravaj verkoj estas liaj odoj, kiuj estas kaj muzikaj kaj melankoliaj. La plej konataj estas *En el Teocali de Cholua* (1820), kiun li verkis post vizito al la aztekaj temploruinoj en Meksiko, kaj *Oda a Niágara* (1824), en kiu li priskribas siajn impresojn pri la Niagara Akvofalo.  Heredia ankaŭ verkis sonetojn kaj teatraĵojn, kelkaj el kiuj estis inspiritaj de eŭropaj verkoj. Dum sia tempo en Novjorko, li tradukis Ossian en la hispanan, kontribuante al la entuziasmo por la Mezepoko en Latinameriko. Li ankaŭ tradukis verkojn de Thomas Moore, Lord Byron, Walter Scott, Daniel Webster, Voltaire kaj Goethe.

La aŭtoreco foje atribuita al li de la historia romano *Jicoténcal,* publikigita anonime en 1826, estas tre dubinda; ĝia aŭtoro estis verŝajne la katolika pastro Félix Varela (1788–1853).

En sia romano *La novela de mi vida* Leonardo Padura traktas la vivon de Heredia en faktobazita, sed plejparte fikcia formo.

## Referencoj 
Kategorio:Kubaj framasonoj
Kategorio:Kubaj poetoj
Kategorio:Kubaj verkistoj
Kategorio:Kubaj tradukistoj