open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mämmi

**Mämmi** estas tradicia finna deserto, kiu estas manĝata speciale paske. Ĝi estas origine el la okcidenta marborda regiono de Finnlando. Ofte oni aldonas al ĝi sukeron, lakton aŭ kremon. Mämmi supozeble estas la finna ekvivalento de juda maca pano.

Sekalfaruno kaj sekalmalto estas aldonitaj al varmigita sed ne bolanta akvo. Tavolo de faruno kaj malto estas aldonita al la rezulta kaĉo, kaj la miksaĵo rajtas dolĉigi en varma loko. La miksaĵo estas vipita, akvo, faruno kaj malto estas aldonitaj al ĝi, kaj oni dolĉigas denove. Ĉi tio daŭrigas ĝis ĉiuj ingrediencoj estas aldonitaj. La *mami* estas kuirita movante, kaj samtempe ĝi estas spicita per, ekzemple, salo kaj oranĝa ŝelo. Tiam la *mami* estas vipita ĝis malvarmiĝas kaj estas verŝita en pladojn. Aspergu sukeron kaj malvarman akvon super ĝi. *Mämmi* estas bakita je malalta varmo dum kelkaj horoj.

Kategorio:Desertoj
Kategorio:Finna kuirarto
Marjaana Virta

**Marjaana VIRTA** (naskiĝis la  en Lahti) estas finna grafikisto, kiu estas precipe konata pro sia premiita libroenpaĝigo kaj tipografia dezajnlaboro, same kiel la presaĵdezajnoj kiujn ŝi dizajnis por Marimekko.

Virta kompletigis sian mezlernejan finan ekzamenon en 1977 kaj diplomiĝis kiel grafikisto ĉe la Lahti Desegninstituto en 1981. Ŝi laboris por longa tempo kiel librodezajnisto ĉe WSOY-eldonejo kaj post tio ŝi daŭre laboris en sia propra firmao. *Graphic Design Marjaana Virta Oy* estis fondita en 1993.

Al Marjaana Virta estis premiita la arĝenta pinto en la Vuoden huiput konkurado (1988) pro la grafika dezajno de la libro *Kuningas Rastasnokka* kaj en 1994 la arĝenta pinto pro la aro de presitaj produktoj kaj tekstiloj dezajnitaj por Marimekko kaj Routledge. Virta ricevis la jaran premion por grafika artisto en 1993.

Kategorio:Finnaj artistoj
Kalle Könkkölä

**Kalle KÖNKKÖLÄ** (1950–2018) estis finna politikisto el Verda Ligo. Li kreskis en Helsinko, Äänekoski kaj Kerava. Jam frue en lia vivo lian movadon malfaciligis muskola malsaneco. Li studis en Universitato de Helsinko. Li ankaŭ faris studajn vojaĝojn al Nederlando, Svedio kaj Usono. En studtempo de Könkkölä li kaj liaj amikoj fondis Movadon Helsinko. Ĝi fariĝis junulara kunigo de Verda Ligo. En 1983–1987 Kalle Könkkölä estis unu el la du unuaj parlamentanoj de Verda Ligo. Li apartenis al socia komitato. Li havis parlamente personan asistanton. Ĵus tio, ke li postulis tian asistanton, peris tion, ke en lia lando fariĝis regula egaleco ricevi tian parlamente pro iuj malsanecoj. En 1987 Könkkölä estis prezidanto de Verda Ligo. Könkkölä estis geedzece.

Kategorio:Finnaj politikistoj
Contraataque

***Contraataque*** (Kontraŭatako) estas unu el la fruaj libroj de la hispana verkisto Ramón J. Sender publikigita en 1937 kaj 1938, en sia epoko antaŭ 1939, tio estas la fino de la Hispana Enlanda Milito, kiam fakte startis la ekzilo de la aŭtoro en Amerikon. 

Ĝi estas kun *Míster Witt en el Cantón* kaj *Crónica del pueblo en armas* (1936) kaj *Primera de Acero* (1937) unu el kvar verkoj inspiritaj de kaj verkitaj dum la Hispana Enlanda Milito (el kiuj *Míster Witt en el Cantón* verkita ĵus antaŭe sed tute montranta similan internan konflikton). 

*Contraataque* estis publikigita en 1937 en tri eldonoj, nome angla, usona kaj franca, kaj nur en 1938 en hispana, ĉar ĝi estis planita kiel broŝuro de propagando cele al atingo de eksterlanda apogo por la registaro de la Dua Hispana Respubliko kies atakanto fakte ĝuis la apogon de Nazia Germanio, Faŝisma Italio kaj marokaj trupoj. 

## Intrigo
La enhavo de la verko estas la historio de la antaŭaĵoj de la milito kaj la konvinkoklopodoj al eksterlandaj ŝtatoj, ke ili apogu la tendaron de la respubliko, ĉar:
* La milito defendas la demokration kaj ne la revolucion.
* La proletaro kaj malalta burĝaro apogas la respublikan reĝimon.
* La insurekcian tendaron helpas la nazi-faŝisma apogo, do endas interrompi la politikon de ne-interveno.

Parto de la rakontaro estas membiografia, kaj rakontas la militan agadon de Sender en la montaro ĉe Madrido, kritikas erarojn de la respublika tendaro kaj havigas iom da klarigoj por la posta retiriĝo de Sender for el la militanta flanko.

## Analizo
La ĉapitroj sekvas sendependan strukturon, kaj eposan stilon.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ
* Hispana Enlanda Milito

## Bibliografio
* Elizabeth Espadas, *A lo largo de una escritura. Ramón J. Sender. Guía bibliográfica*. Instituto de Estudios Altoaragoneses, Huesca, 2002. ISBN = 84-8127-126-8

## Eksteraj ligiloj
* Verkoj de Ramón J. Sender en Instituto de Estudios Altoaragoneses

Kategorio:Verkoj de Ramón J. Sender
Kategorio:Libroj aperintaj en 1936
Kategorio:Hispana Enlanda Milito
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Cronus y la señora con rabo

***Cronus y la señora con rabo*** (Cronus kaj la vostulino) estas unu el la malfruaj libroj de la hispana verkisto Ramón J. Sender publikigita en 1975, kiam la aŭtoro estis jam 73-jaraĝa. 

## Intrigo
La enhavo de la verko estas diskursaro pri temoj jam traktitaj de Sender kiel jenaj:
* La Atlantido.
* La teorio de Erich von Daniken.
* La arketipo de ĉiuj religioj.
* Kaj nova temo: lia teorio pri tio vegetativa aŭ neracia enradikita sur la hinduisma kredaro pri la vertebraro.

Tiu lasta ideara elemento estas tialo por havigi voston al Susan, kiu tial iĝas ĉefrolulo; en ŝia vosto kuŝas ŝia supereco, nome la alloga neracio. Susan pro sia atavisma sadismo intervenas en la krudela murdo de sia edzo. Preskaŭ la tuto de la verko estas okupita per la babilado inter Susan kaj Cronus dum flugo el Ĉikago al Recife en kiu ŝi estas stevardino kaj li estas kuracisto kiu iras al kongreso. Finfine Cromus ekkonas la murdon de la edzo de la milionula stevardino; Cronus fuĝas kaj ne ĉeestas en la celita kongreso.

## Analizo
La romano fakte sekvas malfortan intrigon kaj utilas ĉefe kiel hejmo de la diskursaro de la aŭtoro mem.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ
* Vertebraro

## Bibliografio
* Elizabeth Espadas, *A lo largo de una escritura. Ramón J. Sender. Guía bibliográfica*. Instituto de Estudios Altoaragoneses, Huesca, 2002. ISBN = 84-8127-126-8

## Eksteraj ligiloj
* Verkoj de Ramón J. Sender en Instituto de Estudios Altoaragoneses

Kategorio:Verkoj de Ramón J. Sender
Kategorio:Libroj aperintaj en 1974
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
La tesis de Nancy

***La tesis de Nancy*** (La disertacio de Nancy) estas romano verkita de Ramón J. Sender. Ĝi estis publikigita en 1962.

En la verko oni rakontas la ĉeeston de Nancy, usona studentino, en Sevilo, cele al dokumentado por doktoriga disertacio pri la hispana folkloro. La strukturo konsistas el serio de dek leteroj kiujn Nacy sendas al sia kuzino Betsy, kaj la enhavo fokusas al humuro okazigita pro la malkono fare de Nancy de la kutimoj, trompoj, popolaj diraĵoj, vortoludoj, eraraj tradukoj, ekzoteco, kaj miskomprenoj pri la vivo konservisma kaj tradicia de la Andaluzio de la mezo de la 20-a jarcento.

## Ĉapitroj 
* *Nancy descubre Sevilla* 
* *Nancy entra en el mundo gitano*
* *Nancy y la aventura en el cine*
* *Las excursiones de Nancy y la tertulia del café*
* *Nancy y la venadita habladora*
* *Nancy y el abejorrito rubio*
* *El patio, la rivalidad y el pozo encantado*
* *Nancy y la flor*
* *Velorio en los Gazules*
* *El acabóse en los Gazules*

## Roluloj 
* **Nancy**: Estas usona studentino pri Antropologio kaj Literaturo, de ĉirkaŭ 20 jaroj. Ŝi loĝas en Alcalá de Guadaíra. Parolas la hispanan, sed havas problemojn pri la andaluzaj parolmaniero kaj prononcado. Lia moderna vivostilo kontrastas kun la konservismo de la medio. Ŝiajn miskomprenojn povis elĉerpi la verkisto el sia sperto kiel instruisto de hispana en usonaj universitatoj.
* **Curro**: Gitana koramiko de Nancy. Ĵaluzo, malferma kaj trompema.
* **Mrs. Dawson**: Skotlandanino, samloĝano de Nancy, konvencia kaj socie neadaptita al la populara medio.
* **Mrs. Adams**: Iama profesorino de Nancy, aktuale retiriĝinta.
* **Soleá**: 35-jaraĝa najbarino, kiu amikiĝas kun Nancy.
* **Betsy**: usonanino, kuzino de Nancy al kiu oni destinad la leterojn.
* **Richard**: usonano, la unua koramiko de Nancy kiu legas parton de la leteroj kaj decidas proponi al Nancy geedziĝon.

## Sekvo 
La humoro el la miskomprenoj kaj naiveco de Nancy estis la ĉefa tialo de la populara sukceso de la novelo en epoko, kiam startis la kultura reveno de la ekzilita verkisto. Tial li verkis ankaŭ sekvaĵojn en *Nancy, doctora en gitanería* (1974), *Nancy y el Bato loco* (1974), *Gloria y vejamen de Nancy* (1977) kaj *Epílogo a Nancy: bajo el signo de Taurus*, (1979), en serio kiu montris elĉerpigon de la humorfonto kaj trudadon de diskursema kaj eseeca aparta materialo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Taberna literaria
* Wikiteka
* Gvidilo

* 

Kategorio:Verkoj de Ramón J. Sender
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1962
Alice and Sparkle

***Alice and Sparkle*** (esperante: *Alico kaj Sparklo*) estas ilustrita porinfana libro eldonita de usona produktdezajnisto Ammaar Reshi en 2022. Reshi kreis la libron per ChatGPT kaj Midjourney, du programoj de artefarita intelekto, dum unu semajnfino. Tio ekigis polemikon inter artistoj pri la aŭtorrajta statuso de la libro kaj pri ĝia teksta kaj ilustra kvalito.

## Agado 
Knabino nomata Alico malkovras grupon da magiaj kaj bonfaraj estaĵoj de artefarita intelekto. Ŝi scias, ke artefarita intelekto estas potenca kaj ĝi povas igi bono aŭ malbono depende de kiel ĝi estas uzata. Ŝi iam kreas sian propran AI-roboteton kaj nomas ĝin Sparklo. Dum Sparklo helpas Alicon fari sian hejmtaskon kaj amuziĝas kun ŝi, ili amikiĝas. Tamen, Sparklo ankaŭ iĝas pli potenca kaj ekfaras siajn proprajn decidojn, fierigante kaj timigante Alicon, kiu scias, ke estas ŝia responso gvidi Sparklon fari bonon anstataŭ malbonon. Alico kaj Sparklo kunuzas ilian scion por plibonigi la mondon kaj instrui homojn pri la potenco de artefarita intelekto. La duopo vivas eterne feliĉe, disvastigante la magion de artefarita intelekto.

## Strukturo 
Inkluzive de la dediĉo kaj postskribo, la libro enhavas dudek kvar paĝojn. Duono de la enhavo estas ilustraĵoj faritaj de Midjourney. La tre mallonga rakonto, enhavanta 343 vortojn, estis verkita de ChatGPT. Kelkaj ilustraĵoj kunhavas priskribojn, el kiuj minimume unu estis verkita de Reshi. La aspektoj de kaj Alico kaj Sparklo ŝanĝas signife inter la ilustraĵoj, sed tiuj de Alico estas pli kongruaj. Reshi menciis, ke Midjourney ne povis generi kongruajn bildojn de Sparklo, do li devis inkludi frazon en la libro dirante, ke la roboto povus transformiĝi en "ĉiaj robotformoj".

## Kreado 
eta|Bildo de la libro
Kiam li legis porinfanan libron por la filino de sia amiko, Ammaar Reshi "decidis, ke li volis verki sian propran rakonton". Li ne havis sperton pri kreema verkado aŭ ilustrado, do li decidis uzi babilroboton ChatGPT por skribi la rakonton kaj bildogeneranton Midjourney por ilustri ĝin. La 4-an de decembro 2022, 72 horojn post kiam li havis la ideon, li eldonis la libron en la virtuala librovendejo de Amazon kaj eldonis fizikan version en la sekvan tagon.

## Polemiko 
La 9-an de decembro 2022, Reshi publikigis afiŝon en Tvitero pri sia sperto eldonante la libron, kiu rapide disvastiĝis. Li ricevis severan kritikon de artistoj maltrankviliĝintaj pri la etiko de arto farita de AI. Kelkaj uzantoj eĉ mortminacis lin kaj sugestis sindamaĝon. Pluraj skribistoj kaj ilustristoj kritikis la kreadprocezon kaj la produktadon mem, argumentante, ke se AI-programoj kiel Midjourney estas trejnintaj kun ekzistantaj ilustraĵoj, la originalaj artistoj devus ricevi monan kompenson pro devenataj verkoj kiel *Alice and Sparkle*. La libro estis iame fortirita de Amazon en januaro 2023 ĉar "suspekta recenza aktiveco" kaŭzita de alta kvanto de kaj kvin-staraj kaj unu-staraj recenzoj.

## Referencoj 
Kategorio:Libroj aperintaj en 2022
Kategorio:Porinfanaj libroj
Kategorio:Artefarita intelekto
Kategorio:Plagiataj disputoj
San Cristóbal Industrial (stacidomo)

**San Cristóbal Industrial** () antaŭe nomita **San Cristóbal**, estas fervoja stacio situanta en la industria kvartalo de la madrida distrikto Villaverde, apud Colonia Marconi. Ĝi estas parto de la reto de Adif.

## Vidu ankaŭ 
* Madrido
* Vilaverdo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Transporto en Madrido
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Getafe Industrial (stacidomo)

**Getafe Industrial** () estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Getafe, en la Madrida Regiono. Ĝi estas parto de linio C-3 de la reto de Madrid Cercanías.

## Bildgalerio 

Getafe - Estación de Getafe Industrial 1.jpg|Kajo
Getafe - Estación de Getafe Industrial 2.jpg|Nomo
Getafe Industrial - 2010-05-19 - Ricardo Ricote Rodríguez.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Getafe
* Getafe Sector 3 (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Getafe
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Cantoblanco Universidad (stacidomo)

**Cantoblanco Universidad** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Madrido, specife en la areo de Kantoblanko. La fervojaj instalaĵoj, inaŭguritaj en 1975, estas parto de la linio C-4 de Cercanías Madrid kaj ĉefe priservas la universitatan kampuson Cantoblanco de la Aŭtonoma Universitato de Madrido.

La stacio situas en la tarifzono B1 de la Regiona Konsorcio de Transportoj, kvankam ĝi troviĝas ene de la municipa areo de Madrido (distrikto Fuenkaralo-Pardo).

## Bildgalerio 

Cantoblanco Universidad.jpg|Ekstero
Madrid - Estación de Cantoblanco Universidad 2.JPG|Atendejo
Madrid - Estación de Cantoblanco Universidad 3.JPG|Interno
Cantoblancouniversidad3.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Madrido
* Fuenkaralo-Pardo
* Kantoblanko
* Aŭtonoma Universitato de Madrido

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Transporto en Madrido
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Valdemoro (stacidomo)

**Valdemoro** () estas fervoja stacio sur linio C-3 de Cercanías Madrid, situanta en la samnoma municipo sude de Madrido. Ĝi situas en la oriento de la urba areo, kaj situas sur Paseo de la Estación, en la samnoma kvartalo.

## Bildgalerio 

Valdemoro - Estación de tren 2.jpg|Ekstero
Valdemoro - Estación de tren 3.jpg|Fasado
Valdemoro - Estación de tren 1.jpg|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Valdemoro

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Valdemoro
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Ciempozuelos (stacidomo)

**Ciempozuelos** () estas fervoja stacio apartenanta al la linio C-3 de Cercanías Madrid, situanta en la samnoma urbo apud la avenuo San Juan de Dios, oriente de la urba areo proksime de la ŝoseo M-404.

## Vidu ankaŭ 
* Ciempozuelos

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Ciempozuelos
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
San Cristóbal de los Ángeles (stacidomo)

**San Cristóbal de los Ángeles** () estas fervoja haltejo situanta en la samnoma kvartalo en la sudo de Madrido. Ĝi estas parto de linio C-3 de la reto de Madrid Cercanías. Antaŭe tiu stacio estis nomita *Los Ángeles*.

## Bildgalerio 

Madrid - Estación de San Cristóbal de los Ángeles (Villaverde) 1.jpg|Ekstero
Madrid - Estación de San Cristóbal de los Ángeles (Villaverde) 3.jpg|Nomo

## Vidu ankaŭ 
* Madrido
* Sankta Kristoforo de la Anĝeloj
* Vilaverdo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Transporto en Madrido
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
El problema religioso en México; católicos y cristianos

***El problema religioso en México; católicos y cristianos*** (La religia problemo en Meksiko; katolikoj kaj kristanoj) estas la unua libro (fakte kompilaĵo de ĵurnalismaj artikoloj jam publikigitaj ĉefe en "La Libertad") de la hispana verkisto Ramón J. Sender, publikigita en 1928, en sia epoko antaŭ 1939, tio estas la fino de la Hispana Enlanda Milito, kiam fakte startis la ekzilo de la aŭtoro en Amerikon. 

Ĝi estas unu el du eseoj de la aragona verkisto (kun *América antes de Colón*), kiuj temas pri hispanamerikaj aferoj, fako pri kiu li laboris ĵurnalisme ĉefe por "La Libertad". Krome tiel oni evitis la cenzuron de la diktatura monarkio.   

## Intrigo
La esearo estas kompilaĵo de artikoloj, jam publikigitaj, pri la konflikto inter la katolika eklezio kaj la revolucia ŝtata ento en Meksiko. 

## Analizo
Sender sekvas detale referencojn de verkoj, ĉefe rilate al la meksik-registara sinteno.

La subtitolo aludas al la fakto, ke la demarŝoj insurekcia fare de la hierarkio de la katolika eklezio ne estas tiom kristana, ĉar ili celas nur la ekonomian povon, dum la politiko de la registaro ja sekvas kristanajn celojn.

## Referencoj
## Bibliografio
* Elizabeth Espadas, *A lo largo de una escritura. Ramón J. Sender. Guía bibliográfica*. Instituto de Estudios Altoaragoneses, Huesca, 2002. ISBN = 84-8127-126-8

## Eksteraj ligiloj
* Verkoj de Ramón J. Sender en Instituto de Estudios Altoaragoneses

Kategorio:Verkoj de Ramón J. Sender
Kategorio:Eseoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1928
Bálint Tóth (matematikisto)

**Bálint Tóth** [tOt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Tóth Bálint András** estas rumania hungara matematikisto, altlerneja instruisto, membro de Academia Europaea kaj korespondanta membro de la Hungara Scienca Akademio (2020).

Bálint Tóth naskiĝis  en Cluj.
 
## Biografio 
Bálint Tóth apartenis al la hungara minoritato de Rumanio. Li akiris diplomon en Bukareŝta universitato en 1980. Li kandidatiĝis (CSc) en 1988, li doktoriĝis (DSc) en 1999 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li laboris en matematika esplorinstituto en Budapeŝto (de 1982 ĝis 1998 kaj depost 2017) kaj Universitato de Bristolo (2012-2017 kiel katedrestro), sed li establis ankaŭ katedron de Teknikuniversitato de Budapeŝto (1998-2017), kie poste li estis katedrestro. Lia habilitiĝo okazis en 1999 en Budapeŝto. Liaj ĉeftemoj estis probabloteorio kaj mikroskopaj modeloj de moviĝo laŭ Brown. Li ricevis premiojn inter 1987-2010.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Contributions to the Dynamical Theory of Brownian Motion - Mechanical and Probabilistic Models* (disertaĵo, 1988)
* *Generalized Ray-Knight theory and limit theorems for self-interacting random walks* (1996)
* *No more than three favourite sites for simple random walk* (2001)

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* informoj kun foto
* aprezo kun foto
* datenoj kun foto
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj matematikistoj
Kapelo Sankta Anno (St. Johann im Pongau)

La gotika **Anna kapelo** (germane: *Annakapelle*), situante norde apud la preĝejo dekanuja kaj paroĥa, en St. Johann im Pongau (Aŭstrujo) ,estis iam ostejo por restaĵoj el neniigitaj tomboj. 
## Historio
Temas pri duetaĝa preĝejo. La unua konstruaĵo datas de la 9-a jarcento kiu en la kuro de la tempo kovriĝis per fluganta tero. Pro tiu ĉ. en 1340 estiĝis dua etaĝo, la nuna kirka ĉambro. Laŭ konsekrada registro de episkopo Berthold Pürstinger, solenaĵo konsekra de du altaroj okazis fine de julio 1520 por la supra kaj malsupra ostejo *(carnarium superius et inferius)*. En gvidlibro de 1856 legeblas: *Der Altarstein enthält die Jahreszahl 1301. Sie hat einen schönen Altar von Wolf Flockhammer im Jahre 1623 gestiftet und zwei Glöcklein von 1627 und 1729.*

De 1623 ĝi estis sidejo de la Kristokorpa Fratio. Ĝis la fajrego de 1855 troviĝis en la malsupra kirkero altaro dediĉita al la 14 helpantoj en mizero. En 1855 detruiĝis krome eta firstotureto, kamparoj, freskoj. Pro ke ankaŭ la granda paroĥa kirko pro brulkonsumiĝo jam ne ekzistis, la kapelo devis servi kiel provizora paroĥa kirko. En la malsupra parto oni instalis la konstruejan forĝejon. En 1877 kelkaj fiuloj eĉ planis malkonstruon por havigi konstrumaterialon pri la septaro ĉirkaŭonta la preĝejon kaj la tombejon. Sed en 1882 okazis nova konsekro kaj ankaŭ nova kalvaria vojo estis prezentita.

## Interno
La malsupran kirkon apogas frugotika krucripa volbo, dume en la supra kirko estas pli simpla reta ripvolbo el la 16-a jarcento. Ĝis la 1950-aj jaroj estis alkonstruita, tuj norde al la kapelo, legomvendkiosko kaj la malsupra kirko sevis kiel stokejo legoma. De 1962 la tuto restaŭriĝis laŭ monumentprotektadaj reguloj. La vitraloj estas de Ludwine Wildner-Eltz; la ronda vitralo okcidenta rakontas la forpelon de Zeĥarja el la templo de Jeruzalemo, la orienta havas motivon de Anno Triopa, sude oni vidas la geedziĝon inter Mario kaj la Sankta Spirito. 

Kreis la altaron la salcburgano Heinrich Mayer el ŝtono de la ensalcburga *Rainberg*, dume la altartavolo estas el marmoro de Untersberg. Dekstre kaj maldekstre de la altaro estas statuoj de Domingo de Guzmán kaj de Katerino. Kirke estas ankaŭ skulptaĵo de la tempo de ĉ. 1530 sur kiu oni spektas imperiestron Henriko la 2-a kaj ties edzinon Kunigunda de Luksemburgo. 

Ekde 1980 la restaŭradkostoj estis dividitaj inter la komunumoj romkatolika kaj luterana: sekve la kapelo ekpretis por utiligo fare de ambaŭ konfesioj. Tiam alvenis nova tegmento kaj iĝis remalfermo de malnova enirejo kaj refaro de la planko. Inter 1999 kaj 2000 la malsupra kirko kaj la ekstera fasado ĝuis renoviĝon. Tiam oni forigis la legomdeponejon, sekigis la internon, instalis plankan hejtadon kaj riparis la volbon. Ĉe la ekstera fasado estis muntita fresko de la karintia artisto Switbert Lobisser. La malsupra etaĝo ne uzatas por liturgiaĵoj sed ekz. por ekspozicioj.

## Literaturo 
* Gerhard Moser (eld.): *Das Stadtbuch St.&nbsp;Johann im Pongau.* Salzburger Druckerei: Stadt St. Johann, 2005, ISBN 3-200-00481-9.

## Eksteraj ligiloj
*informoj sur la municipa retpaĝaro

## Notoj
Johann
Mirasierra-Paco de Lucía (stacidomo)

**Mirasierra-Paco de Lucía** estas fervoja stacio de la reto de Cercanías Madrid, situanta en Madrido. Ĝi situas en la kvartalo Mirasierra de la distrikto Fuencarral-El Pardo, en la tuja proksimeco de la metrostacio , konstruita en 2015.

La stacio servas liniojn C-7, C-8 kaj C-8a de Cercanías. Ĝi estis malfermita la .

## Bildgalerio 

Estación de Cercanías de Mirasierra-Paco de Lucía 02.jpg|Kajoj kaj trakoj
Paco de Lucía 2602.jpg|Stacio ''''

## Vidu ankaŭ 
* Madrido
* Mirasiero
* Fuenkaralo-Pardo
* Paco de Lucía (metroo de Madrido)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Transporto en Madrido
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Unisfero

La **Unisfero** () estas skulptaĵo en la formo de la Tero situanta en Flushing Meadows Park en la komunumo Kvinzo. Ĝi estas la plej rekonebla simbolo de Kvinzo . 

## Skulptaĵo 
maldekstre|eta|219x219px|La *Unisfero*
alternative=Aerial view of paths during the 1964–1965 World's Fair, with the Unisphere at the end of one path on the left|maldekstre|eta|La tiam-lastatempe-konstruita Unisfero dum la moda foiro de la 1964 - 1965
maldekstre|alternative=Close-up of the Unisphere, with a steel landmass representing Africa|maldekstra|eta|Fokuso pri la parto de  Afriko
La Unisfero estis konstruita kiel temsimbolo por la Novjorka Monda Ekspozicio de 1964 por simboli la komencon de la spaca epoko . La statuo estis konstruita kaj donacita fare de la United States Metals Corporation (Usona Korporacio pri Metaloj). La Unisfero estis dezajnita fare de la amerika inĝeniero kaj pejzaĝa arkitekto Gilmore David Clarke. La globo estas farita el ŝtalo, altas 42 metrojn kaj pezas 350 tunojn. La diametro estas 37 metroj.

Ĝi staras en la centro de granda, ronda naĝejo kun fontanoj ĉirkaŭ ĝi. La celo estis igi la unisferon ŝajni flosi ĉar la fontanoj iomete obskuras la bazon sur kiu la statuo staras . Ĉirkaŭ la Unisfero estas tri arkoj faritaj el neoksidebla ŝtalo, kiuj ĉirkaŭas ĝin, ĉiu de malsama angulo. La arkoj simbolas la vojon trairitaj de Jurij Gagarin, la unua homo kiu flugis en la eksterteron, John Glenn, la tria homo kaj la unua usona astronaŭto kiu flugis en la eksterteron, kaj *Telstar* - la unua komunika satelito lanĉita en la kosmon.

Dum la foiro, post mallumo, okazis lumspektaklo kiu simulis la sunleviĝon super la surfaco de la tero. Krome, dekoj da lumoj estis ŝaltitaj sur la Unisfero, kiuj simbolis la ĉefurbojn ĉirkaŭ Tero .

Dum la 70-aj kaj 80-aj jaroj de la 20-a jarcento, la ejo kaj la Unisfero estis neglektitaj. La rustorezista ŝtalo estis kovrita per malpuraĵo kiu ne estis purigita dum jaroj kaj la fontanoj ĉesis funkcii jam la fruaj 1970-aj jaroj. En 1989, la grandurbo de Novjorko decidis renovigi la ejon. La renovigo komenciĝis nur en 1993 kaj direkte al la fino de 1994, la renovigadoj estis kompletigitaj dum kiuj la Unisfero estis purigita kaj la fontanoj ĉirkaŭ ĝi estis anstataŭigitaj.

## En kulturo 
La Unisfero aperas en multaj filmoj, muzikfilmetoj kaj televidserioj, inkluzive de *Men in Black ; Juro & Ordo: Krima Intenco* ; *Black Rain aŭ Reĝo de Kvinzo*. Jam en 1964, la jaro kiam ĝi estis kreita, la usona ĵazosaksofonisto Ben Webster uzis la Unisfero kiel motivon por la kovrilo de sia albumo *See You at the Fair* . La grupo Depeche Mode uzis la skulptaĵon por fonbildoj por sia albumo *Sounds of the Universe*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* , filmo pri la kreo de la Unisfero

Kategorio:Globusoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Furfurila alila etero

**Furfurila alila etero** aŭ **alila furfurila etero** estas organika kombinaĵo rezultanta per hidratigado de **alila furfurila sulfido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Furfurila alila etero posedas 8 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Furfurila alila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **alila furfurila etero** per hidratigado de **alila furfurila sulfido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **alila furfurila etero** per traktado de **alila bromido** kaj **furfurila alkoholo**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **alila furfurila etero** per traktado de **alila alkoholo** kaj **furfurila alkoholo**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **alila furfurila etero** per traktado de **alila klorido** kaj **furfurila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **alila furfurila etero** per traktado de **furfurila alkoholo** kaj **alila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Alphonse de Beauchamp

**Alphonse de BEAUCHAMP** (naskiĝinta en 1767 en Monako, mortinta la  pro ĥolero en Parizo) estis franca soldato kaj historiisto.

Servinte de 1784 por la armeo de Sardio li revenis en 1793 al Franclando kie la direktoraro komisiis al li la mediataran kontroladon. Lia historiaĵo »Histoire de la Vendée et des Chouans« (1806) rakontis pri la kruelaĵoj de la iama kolego Joseph Fouché tiom detale ke la registaro koleriĝis ĉi-prie kaj arestigis lin en 1809. Poste De Beauchamp devis ekzili sin al Reims.

Inter 1811 kaj 1814 li laboris en la imposta administrato kaj povis ekĝui pri pensio danke al la perado de reĝo Ludoviko.

Inter aliaj liaj neneŭtralaj skribaĵoj menciindas ankoraŭ la jenaj: »Le faux Dauphin« (1803); »Histoire de la conquête et des révolutions du Pérou« (1808); »Histoire de la captivité de Pie VII« (1814); »Vie du général Moreau« (1814); »Histoire du Brésil 1500–1810« (1815); »Catastrophe de Murat« (1815); »Histoire de la campagne de 1814 et 1815« (1816); »Histoire des deux faux dauphins« (1818); »Histoire de la révolution de Piémont« (1821–23); »De la révolution d 'Espagne et de son dix août« (dua eldono, 1822); »Vie de Louis XVIII, roi de France« (dua eldono, 1824).

## Fonto 
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 2. Leipzig 1905, p. 522 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Soldatoj
Kategorio:Historiografoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1767
Kategorio:Mortintoj en 1832
Kategorio:Mortintoj en Parizo
Universidad Pontificia de Comillas (stacidomo)

**Universidad Pontificia de Comillas** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Madrido, en la Madrida Regiono, kies instalaĵoj servas al la Kampuso de Cantoblanco de la Pontifika Universitato Comillas (distrikto Fuencarral-El Pardo). La stacio mem situas apud la aŭtovojo M-616 (El Goloso-Alcobendas) sur la kontraŭa flanko de tiu rilate al la konstruaĵoj de tiu ĉi universitato.

La haltejo estas servata de linio C-4 de Cercanías Madrid kaj ĝia tarifo respondas al zono B1 laŭ la Regiona Konsorcio de Transportoj.

## Vidu ankaŭ 
* Madrido
* Pontifika Universitato Comillas
* Fuenkaralo-Pardo
* Kantoblanko

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Transporto en Madrido
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
József Gerevich

**József Gerevich** [jOĵef gereviĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gerevich József** estis hungara psikiatro, psikologo, adiktologo. Lia patro estis László Gerevich, liaj parencoj estis Tibor Gerevich, Aladár Gerevich kaj András Gerevich.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Universitato Semmelweis. Post la diplomo li eklaboris en la psikiatria kliniko, kie li akiris pliajn diplomojn meŭrologian (1977), psikiatrian (1979), psikologian (1980), adiktologian (1994) kaj psikoterapian (1998). Krom tiuj faklaboroj li okupiĝis pri psikologiaj faktoroj de pentristoj. Li akiris sciencan gradon Ph.D. en 1994, lia habilitiĝo okazis en 2007 en Scienca Universitato Loránd Eötvös, li iĝis titulara universitata instruisto en 2013. Lia kunulino naskis kvarfoje. Li ricevis premiojn inter 1983-2019.

## Elektitaj libroj 
* *Terápiák társadalma, társadalmak terápiája. Változatok a kakukkfészekre.* (1983)
* *A drogkutatások terminológiai kézikönyve.* (manlibro, 1991)
* *Az addiktív drogfogyasztás kialakulásának strukturális modellje.* (disertaĵo, 1993)
* *Lány a szekrényben. Patográfiai és klinikai esettanulmányok.* (2005)
* *Ágyban dől el? Az intimitás útvesztői.* (2015)
* *Szerelmek, múzsák, szeretők – Teremtő vágyak 3.* (2018)
* *Szemfényvesztő művészet – utazás szerzők és művek körhintáján* (2021)

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* datenoj kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikiatroj
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj adiktologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
El Goloso (stacidomo)

**El Goloso** () estas fervoja haltejo sur linio C-4 de Cercanías Madrid situanta norde de la urbo Madrido (distrikto Fuencarral-El Pardo) apud la aŭtoŝoseo M-607 kaj la militaj instalaĵoj El Goloso. Ĝia tarifo respondas al zono "B1" laŭ la Regiona Konsorcio de Transportoj.

## Bildgalerio 

Madrid - Estación de El Goloso 2.JPG|Alirejo
Madrid - Estación de El Goloso 3.JPG|Ekstero
Madrid - Estación de El Goloso 4.JPG|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Madrido
* Fuenkaralo-Pardo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Transporto en Madrido
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Valdelasfuentes (stacidomo)

**Valdelasfuentes** () estas subtera fervoja haltejo de la linio C-4 de Cercanías Madrid situanta ĉe la intersekciĝo de Calle del Marqués de la Valdavia kaj Paseo de Valdelasfuentes, en la nova kvartalo kiu donas sian nomon al la stacidomo, situanta en Alcobendas.

Ĝia tarifo respondas al zono B1 laŭ la Regiona Konsorcio de Transportoj.

## Bildgalerio 

Valdelasfuentes1.jpg|Ekstero
Valdelasfuentes train station 2.jpg|Subtera stacio

## Vidu ankaŭ 
* Alcobendas

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Alcobendas
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Principo de kuniklo

eta|Kunikloj en ujoj. Jen n=10 kunikloj en m=9
 ujoj. Ĉar 10>9, la principo de kunikloj diras ke almenaŭ unu ujo havas pli ol da unu kuniklon. (La maldekstra supra ujo havas 2 kuniklojn.)
En matematiko, la **kunikloprincipo** konata ankaŭ kiel **principo de  Dirichlet** estas la aserto, ke se n objektoj estas metitaj en m ujojn, kaj n>m, tiam almenaŭ unu ujo devas enhavi pli ol unu objekton.  Ekzemple, el tri gantoj (neniu el kiuj estas ambidekstra/reversebla), almenaŭ du devas esti dekstramanaj aŭ almenaŭ du devas esti maldekstramanaj, ĉar estas tri objektoj sed nur du kategorioj de maneco por meti ilin. Ĉi tiu ŝajne evidenta aserto, speco de kalkula argumento, povas esti uzata por montri eble neatenditajn rezultojn. Ekzemple, konsiderante ke la loĝantaro de Londono estas pli granda ol la maksimuma nombro da haroj, kiuj povas esti sur la kapo de homo, la principo postulas, ke devas ekzisti almenaŭ du homoj en Londono, kiuj havas la saman nombron da haroj sur siaj kapoj.

## Referencoj
## Bibliografio
* Herstein, I. N. (1964), *Topics In Algebra*, Waltham: Blaisdell Publishing Company, ISBN 978-1114541016

Kategorio:Matematikaj principoj
Kategorio:Kombinatoriko
Sándor Faragó (arbarinĝeniero)

**Sándor Faragó** [ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Faragó Sándor** estis hungara arbarinĝeniero, altlerneja instruisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (2022).

Sándor Faragó naskiĝis  en Pécs.

## Biografio 
Sándor Faragó maturiĝis en gimnazio en Kapuvár, poste li akiris arbarinĝenieran diplomon en Universitato de Okcidenta Hungario en 1977. Post la diplomo li laboris 3 jarojn en Újkér, ekde 1980 li instruis en la universitato kiel asistanto, ekde 1985 lektoro, ekde 1994 docento, ekde 1999 profesoro, dum li doktoriĝis en 1983. Inter 2001-2018 li estis ankaŭ institutestro. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1993, li doktoriĝis (DSc) kun Ph.D. en 2007 antaŭ la Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 1998. Li estis ankaŭ fakultatestro (1997–2001) kaj rektoro (2002–2017). Lia ĉefintereso estis la enlandaj sovaĝaj birdoj. Lia edzino naskis filon en 1980. Li ricevis premiojn inter 1986-2015.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A hansági túzoknépesség vizsgálata* (disertaĵo, 1977)
* *A túzok ökológiája a szaporodás időszakában Magyarországon* (disertaĵo, 1983)
* *A túzok (Otis tarda) állomány fennmaradásának ökológiai alapjai Magyarországon* (disertaĵo, 1993)
* *Vadászati állattan* (libro, 2002, 4-a eldono en 2015)
* *A vonuló vízivad populációk fenntartásának alapjai Magyarországon.* (2019)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* aprezo kun foto
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Tres Cantos (stacidomo)

**Tres Cantos** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Tres Cantos, en la Madrida Regiono. La fervojinstalaĵoj situas inter strato de El Granizo kaj la Ronda de Europa. Ĝi ankaŭ situas proksime de Avenida de los Labradores, unu el la ĉefaj ŝoseoj. Tres Cantos estas parto de la linio C-4 de Cercanías Madrid.

## Bildgalerio 

Tres Cantos - Estación de tren.JPG|Ekstero
Madrid Tres Cantos station 2022 2.jpg|Kajo  kaj trajno

## Vidu ankaŭ 
* Tres Cantos

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Tres Cantos
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Zaruma

eta|IglesiaZARUMA 1
**Zaruma** (oficiale "Villa del Cerro de Oro de San Antonio de Zaruma") estas malgranda urbo situanta je alteco de proksimume 1 200 m en la kruda tereno de la Biskaja Kordilero, okcidenta etendaĵo de la Andoj en suda Ekvadoro. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma kantono en la sudoriento de la provinco El Oro.  

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Pliaj 13,500 homoj vivas en la naŭ kamparaj paroĥoj de la rilata kantono. 
alternative=Blick auf Zaruma|eta|Vido de Zaruma

Ĝiaj kulturaj, arkitekturaj kaj naturaj atributoj, same kiel ĝia riĉa historio, gajnis al ĝi titolojn kaj rekonojn: "Urbo de Nacia Turisma Intereso" (1977), "Kultura Heredaĵo de la Ekvadora Ŝtato" (1990), "Magia Urbo de Ekvadoro" (2019) . Ekde 1998, Zaruma estas en la indika listo de Unesko  por esti deklarita Kultura Heredaĵo de la Homaro, ĝi ankaŭ estas nomita "Sultana de El Oro".
eta|Petroglifoj
Ĝi estas unu el la plej malnovaj urboj de Ekvadoro, definitive fondita de la hispanoj en 1549, tiam ĝi fariĝis tre grava pro esti riĉa ordeponejo. Nuntempe ĝi estas tre grava turisma centro en Ekvadoro.

La tereno ĉirkaŭ Zaruma estas monteta en la sudoriento, sed monta en la nordokcidento. La tereno ĉirkaŭ Zaruma deklivas suden.  La plej alta punkto proksime estas 1,545 metroj super marnivelo, 1,3 km norde de Zaruma.  Ĉirkaŭ Zaruma ĝi estas maldense loĝata, kun 9 loĝantoj po kvadrata kilometro.  La plej proksima pli granda komunumo estas Piñas, 7.7 km okcidente de Zaruma. La medio ĉirkaŭ Zaruma estas ĉefe savano. 

La meza jara temperaturo en la areo estas 18  °C. La plej varma monato estas septembro, kiam la averaĝa temperaturo estas 22 °C, kaj la plej malvarma estas februaro, kun 14 °C.  Meza jarpluvo estas 996 milimetroj. La plej malseka monato estas februaro, kun averaĝe 193 mm da precipitaĵo, kaj la plej seka estas julio, kun 16 mm da precipitaĵo. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Portalo Turístico, comercial de Zaruma 
* Portalo del Gobierno Urba de Zaruma

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Ekvadoro
Kaakamojoki

**Kaakamojoki** aŭ **Kaakamajoki** (rivero *Kaakamo* aŭ *Kaakama*) estas rivero en norda Finnlando en la komunumoj Keminmaa kaj Tornio. Ĝi situas en la Laponia provinco de Finnlando, do en finna Laponio, kaj fluas iom pli okcidente ol la rivero Kemi. En la rivero estis la okcidenta limo de Finnlando, kiam Finnlando ĝis la jaro 1809 apartenis al Svedio - fakte jam ekde 1374 ĝi estis la limo inter la kristana (ĉef)diocezo Upsalo okcidente kaj la diocezo Turku respektive Åbo oriente, kaj la limo plu daŭris kiam ambaŭ diocezoj en 1527 iĝis luteranaj. La rivero fluas el la lago Kaakamojärvi (aŭ lago Kaakamajärvi) iom orienten kaj ĉefe suden al la maro: apud Kemi ĝi fluas en la nordan botnian golfon. En Kaakamojoki estas rapidfluoj kiel Kuusimaankoski, Ylijoenkoski, Kalkkikoski kaj Juvankoski. La akvo de Kaakamojoki estas huma. Tion kaŭzas la fakto, ke grandparte la akvo fluas el marĉoj.

Kategorio:Riveroj en Finnlando
Furfurila propargila etero

**Furfurila propargila etero** aŭ **furfurilpropargiletero** estas organika kombinaĵo rezultanta per hidratigado de **propargila furfurila sulfido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Furfurila propargila etero posedas 8 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Furfurila propargila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **propargila furfurila etero** per hidratigado de **propargila furfurila sulfido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **propargila furfurila etero** per traktado de **propargila bromido** kaj **furfurila alkoholo**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **propargila furfurila etero** per traktado de **propargila alkoholo** kaj **furfurila alkoholo**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **propargila furfurila etero** per traktado de **propargila klorido** kaj **furfurila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **propargila furfurila etero** per traktado de **furfurila alkoholo** kaj **propargila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Premio Robert Schumann (Zwickau)

La **Premio Robert Schumann** de la urbo Zwickau, Germanio, estas premio pri klasika muziko. Ekde 1964 ĝi estas donacita de la urbestro de Zwickau, la naskiĝurbo de Robert Schumann. Inter 1964 kaj 2002 la premio estis donata ĉiujare, kaj de 2003 ĉiun duan jaron. La premio estas donita al eminentaj kantistoj, muzikistoj, kaj grupoj, same kiel al muzikologoj kaj muzikaj institucioj, kiuj prezentis specialan servon al la aprezado kaj prezentado de la muzika kaj literatura heredaĵo de Schumann, kaj al la konado de liaj vivo kaj verkoj. La premio estas dotita per 10 000 €. La gajnintoj ricevas ateston kaj broncan medalon kun la portreto de Schumann, kreita de la skulptisto Gerhard Lichtenfeld.

## ĵurio 
La ĵurio konsistas de:

* la urbestro de Zwickau.
* la urba konsilano pri sociaj kaj kulturaj aferoj.
* la konsilano de la Kultura kaj Edukado Komitato de la urbo Zwickau.
* la prezidanto de la Societo Robert Schumann Zwickau e. V.
* la direktoro de la Domo Robert Schumann.

## Ricevantoj 
* Georg Eismann, Hans Storck, Annerose Schmidt (1964)
* Karl Laux, Lore Fischer (1965)
* Daniel Zhitomirsky, Dieter Zechlin (1966)
* Olivier Alain (1967)
* Sviatoslav Richter (1968)
* Peter Schreier, Herbert Schulze (1969)
* Dmitri Bashkirov, Martin Schoppe (1970)
* Günther Leib, Tatiana Nikolayeva (1971)
* Ekkehard Otto, Maria Maxakowa (1972)
* Emil Gilels, Elisabeth Breul (1973)
* Amadeus Webersinke, Nelly Akopian-Tamarina (1974)
* Zara Dolukhanova, Hélène Boschi (1975)
* Sigrid Kehl, Eliso Virsaladze (1976)
* Rudolf Kehrer, Herbert Kaliga (1977)
* Gertraud Geißler, Hans Joachim Köhler (1978)
* Hanne-Lore Kuhse, František Rauch (1979)
* Theo Adam, Miklós Forrai (1980)
* Kurt Masur, Halina Czerny-Stefańska (1981)
* Mitsuko Shirai, Peter Rösel (1982)
* Rudolf Fischer, Eva Fleischer (1983)
* Gustáv Papp, Dezső Ránki (1984)
* Pavel Lisitsian, Jacob Lateiner (1985)
* Jörg Demus, Gerd Nauhaus (1986)
* Dietrich Fischer-Dieskau (1987)
* Albrecht Hofmann (1988)
* Pavel Egorov, Bernard Ringeissen (1989)
* Hartmut Höll, Günther Müller (1990)
* Joan Chissell (1991)
* Abegg Trio, Gisela Schäfer (1992)
* Jozef De Beenhouwer (1993)
* Wolfgang Sawallisch (1994)
* Hansheinz Schneeberger, Dieter-Gerhardt Worm (1995)
* Nancy B. Reich, Bernhard R. Appel (1996)
* Nikolaus Harnoncourt (1997)
* Linda Correll Roesner, Olaf Bär (1998)
* Altenberg Trio, Ernst Burger (1999)
* Olga Loseva, Steven Isserlis (2000)
* John Eliot Gardiner (2001)
* Alfred Brendel (2002)
* Joachim Draheim, Juliane Banse (2003)
* Daniel Barenboim (2005)
* Margit L. McCorkle, Anton Kuerti (2007)
* Reinhard Kapp, Michael Struck (2009)
* András Schiff (2011)
* Jon W. Finson, Ulf Wallin (2013)
* Robert-Schumann-Forschungsstelle Düsseldorf (2015)
* Heinz Holliger (2017)
* Ragna Schirmer, Janina Klassen (2019)
* Thomas Synofzik (2021)

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Muzikaj premioj en Germanio
Kategorio:Robert Schumann
Pinto (stacidomo)

**Pinto** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Pinto, sude de Madrido. Ĝi estas parto de linio C-3 de la reto de Madrid Cercanías. Nuntempe ĝi estas unu el la plej malnovaj stacidomoj en la hispana fervoja reto. Ĝi ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn.

## Bildgalerio 

Pinto - Estación de Adif 3.JPG|Ekstero
En Pinto (Comunidad de Madrid).jpg|Stacidomo
Andenes y vías - estación de Pinto.jpg|Insula kajo

## Vidu ankaŭ 
* Pinto (urbo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Pinto (Madrido)
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Sol (stacidomo)

**Sol** () estas fervoja stacio en Madrido, Hispanio, servata de antaŭurbaj trajnoj de la reto Cercanías Madrid. Ĝi situas, sub Puerta del Sol, en la distrikto Centro.

Ĝi estas konektita kun la metrostacio .

## Bildgalerio 

Estacion de Sol - 01 - IngolfBLN.jpg|Komuna enirejo
Madrid - Cercanías - Estación de Sol (7191404420).jpg|Interne
Madrid - Cercanías - Estación de Sol (7191487982).jpg|Bilet-aŭtomatoj
Madrid - Cercanías - Estación de Sol (7191378674).jpg|Kajo

## Vidu ankaŭ 
* Madrido
* Sol (metroo de Madrido)
* Pordo de la Suno (Madrido)
* Centro (Madrido)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Transporto en Madrido
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Durg

**Durg**, () estas urbego en Barato, en subŝtato Ĉatisgaro, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La urbego estas parto de aglomeraĵo Durg-Bhilai.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Durg havis populacion de  kun legoscio de 88%, pli alta ol la landa averaĝo.

## Geografio 
 situas laŭ rivero en centra parto de la subŝtato en alteco 289 m laŭ la marnivelo. Praktike la urbego kontaktiĝas kun Bhilai. Rajpuro troviĝas 25 km-ojn. La menciita Bhilai troviĝas 10, Rajnandgaon 29, Rajnandgaon 29, subŝtata sidejo Rajpuro 37, Gondija 117, Nagpur 229, Kolkato 746, Mumbajo 918, tutlanda ĉefurbo Delhio 923 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
 estis fondita ĉirkaŭ en la deka jarcento. La origina nomo estis "Ŝiva Durg" kun la signifo fortikaĵo ĉe la rivero Ŝivnath. La fortikaĵo estis ankaŭ sidejo de reĝoj foje kun distrikta sidejo. Nagpur invadis Ĉatisgaron en 1741. La nuna distrikto estis formita en 1908 dum dominado de britoj.

## Ekonomio 
La ĉefaj industriaj lokoj de  situas en la najbara Bhilai. La unua cementfabriko kaj bierfabriko de la ŝtato situas en Durg. En la apudaĵo kalkŝtono estas la ĉefa mineralo.

## Lingvoj 
la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj :en:Chhattisgarhi language. 

## Eduko 
En Durg pluraj universitatoj kaj altlernejoj certigas la altnivelan edukon.

## Klimato 
En  tropika arida klimato regas kun influo de musonoj inter julio kaj septembro. Jare pluvas ĉirkaŭ 1000&nbsp;mm.
eta|

## Trafiko 
Al  kuras 3 fervojaj linioj kaj 4 ĉefvojoj. Inter ili elstaras nacia aŭtovojo n-ro 6 inter Mumbajo - Kolkato. La plej proksima flughaveno funkcias en Rajpuro. 2 pontoj (fervoja kaj voja) helpas la trafikon.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Ĉatisgaro
Kategorio:Urboj de Barato
Bohdaneč

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Kutná Hora. Pri urbo en distrikto Pardubice temas artikolo Lázně Bohdaneč.*

**Bohdaneč** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kutná Hora proksimume 20&nbsp;km sude de Kutná Hora kaj 9 km nordoriente de Zruč nad Sázavou. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Dvorecko, Kotoučov, Prostřední Ves, Řeplice kaj Šlechtín. Tra la municipo trafluas rojo Ostrovský potok, kiu estas dekstraflanka alfluanto de rivero Sázava.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1233. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Anunciacio
* Baroka paroĥestrejo
* Triflanka niĉa kapeleto

## Pluaj fotoj 

Bohdaneč, Pilský Pond.jpg|Fiŝlago Pilský
Bohdaneč, presbytery.jpg|Paroĥestrejo
Bohdaneč - Výklenková kaple.jpg|Triflanka niĉa kapeleto
Bohdaneč, East.jpg|Distilejo
Mramor Geologická zahrada DP Praha 2017 1.jpg|Marmoro minita en loka minejo
Bohdaneč as seen from Bohdanka 01.jpg|Vido al la vilaĝo el belvedero Bohdanka


Kategorio:Municipoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Bratčice (distrikto Kutná Hora)

**Bratčice** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kutná Hora proksimume 7&nbsp;km sudoriente de Čáslav. Vivas ĉi tie  (). Tra la municipo trafluas rivereto Brslenka, sur supra fluo nomata ankaŭ Čáslavka, kiu estas maldekstraflanka alfluanto de rivero Doubrava.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1126. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Venceslao
* Niĉa kapeleto de Virgulino Maria
* Akva muelejo (naskoloko de inĝeniero Jan Perner)

## Pluaj fotoj 

Image:Bratcice_(okres_KH)_A._VodniMlynCelne.jpg|Muelejo: naskoloko de Jan Perner
Image:Bratcice_(okres_KH)_D._NavesSV.jpg|Vilaĝplaco
Image:Bratcice_(okres_KH)_E._ObecniUrad.jpg|Municipa ofico
Image:Bratcice_(okres_KH)_1._KaplickaPannyMarie.jpg|Kapeleto de Virgulino Maria 
Image:Bratcice_(okres_KH)_H._KrizekDetail.jpg|Kruco en vilaĝplaco

Kategorio:Municipoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo