open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Partei des Fortschritts

La ***Partei des Fortschritts*** (PdF, "Partio de Progreso") estas malgranda politika partio en Germanio, fondita en 2020 en Kolonjo. Ĝiaj mondkonceptaj radikoj estas demokratiaj idealoj de la germana konstitucio kaj realisma pragmatismo. La PdF postulas bazdemokration, liberalismon kaj 
socialliberalismon for de la maldekstra-dekstra skemo. Ĝi batalas kontraŭ klientara politiko kaj lobiismo. La PdF organiziĝas per partiparlamentoj kaj laborgrupoj, kaj ĝi ĉefe financiĝas per donacoj. Ĝi partoprenis en balotoj komunumaj kaj federaci-landa kaj krome en la Eŭropaj balotoj 2024, kie la PdF gajnis unu eŭropdeputiton, Lukas Sieper. 

## Komuna lingvo por Eŭropo, Esperanto 
En sia balotprogramo por la Eŭropaj balotoj 2024 la PdF proponas interalie debaton, ĉu unueca oficiala lingvo havas sencon por la Eŭropa Komisiono. Laŭ tiu balotprogramo la ideo de komuna lingvo povus esti antaŭenpuŝata en EU, kaj tia lingvo povus esti lingvo ekzistanta aŭ planlingvo facile lernebla por ĉiuj, kiel Esperanto.

En sia balotprogramo por la balotoj al la germana Bundestag 2025 la PdF pledas por unu komuna lingvo por EU kaj ke neŭtrala lingvo, kiel Esperanto, estu konsiderata, por avantaĝigi neniujn membroŝtatojn kaj eviti konfliktojn.

## Ligiloj 
* Grundsatzprogramm der PdF (PDF; 82&nbsp;kB)
* PdF Wahlprogramm Europawahl 2024  (PDF; 1152&nbsp;kB)
* PdF Bundestagswahlprogramm 2025 (PDF; 972&nbsp;kB)

## Referencoj
Džbán (geomorfologia tutaĵo)

**Džbán** () estas geomorfologia tutaĵo en Berouna subprovinco. Ĝi etendiĝas parte en meza kaj parte en norda Bohemio proksimume inter urboj Louny, Slaný, Kladno, Rakovník kaj Žatec. Por Džbán estas karakterizaj ampleksaj montaraj ebenaĵoj apartigitaj per profundaj kaj larĝaj valoj.

## Naturo de Džbán 
Džbán situas en milda pluvombro kaj ĝi estas iom seka. Grandan parton kovras arbaroj kaj precipe sur la montaraj ebenaĵoj, sur terenaj rompoj kaj sur alventaj (pli humidaj) deklivoj. La arbaroj estas intense mastrume eluzataj, en la ebenaĵoj superas piceo kaj sur la deklivoj fago.

Naturrezervejoj troviĝas precipe en ĉirkaŭaĵo de Bílichov. En la jaro 1994 estis proklamita Naturparko Džbán asociiĝanta diversajn valorajn teritoriojn en grandan protektatan regionon kun la malpli alta grado de protekto.

En la regiono de Džbán oni kulturas precipe cerealoj, furaĝoj kaj lupolo.

## Literaturo 
* 

## Pluaj fotoj

Červené dolíky (002).jpg|Červené dolíky
PP Smecenska rokle Smecno KL CZ 161.jpg|Ravino ĉe Smečno


Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Geografio de Mezbohemia regiono
Kategorio:Geografio de distrikto Kladno
Kategorio:Geografio de distrikto Rakovník
Kategorio:Geografio de Regiono Ústí nad Labem
Kategorio:Geografio de distrikto Louny
Kategorio:Brda regiono
Kopitovo (kvartalo)

**Kopitovo** (, foje ankaŭ *Копытово*) estas mikrodistrikto (kvartalo) de Tjumeno, eksa vilaĝo en Tjumena distrikto (Tjumena provinco, Rusio).

## Geografio 
Norde kaj oriente Kopitovo limas al rivero Turo, sude al ĉirkaŭurba ŝoseo kaj sud-oriente al mikrodistrikto Antipino.

Ĝi situas ĉe lago de golfo de rivero Turo, kiu meze de la 19-a jarcento nomiĝis Kurja ().

## Loĝantaro 
En 2002 plejparto de la loĝantoj estis rusoj (91%). Lokanoj okupiĝis pri agrikulturo, kaptado de fiŝoj kaj birdoj, faris bastomatojn, brustorimenojn por ĉevalaj ĉirkaŭkoloj, vendadis fojnon, brullignon, arboŝelojn por pritraktado de ledoj, faris etskale jufton kaj komercis etskale.

La vilaĝo apartenis al la paroĥo de la preĝejo de la Savinto (Tjumeno).

## Vidu ankaŭ 
* Antipino (kvartalo)

## Referencoj 
Kategorio:Kvartaloj de Tjumeno
Kategorio:Eksaj vilaĝoj de Tjumena distrikto
Bikovo (apartigilo)

**Bikovo** (aŭ **Bikova**) havas diversajn signifojn:

* **Bikovo (stacio)** estas haltejo sur la Linio MCD-3 Leningradsko-Kazanskij de la Moskvaj centraj diametroj en Bikovo, Rusio
* **Bikovo (Ramenskoje)** estas laborista vilaĝo en la distrikto Ramenskoje de la Moskva provinco, Rusio
* **Bikovo (Dmitrov)** estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio
* **Bikovo (kvartalo)** estis kvartalo de Tjumeno, eksa vilaĝo en Tjumena distrikto (Tjumena provinco, Rusio)
* **Bikovo (Subotica)** estas vilaĝo en Serbio
Manzala

**Manzala** () estas urbego en nordorienta Egiptio, en Nildelto, en Provinco Dakahlija. La loknomo signifas: ekloĝi.

## Demografio 
En Manzala loĝis  en 2018 laŭ la Germanlingva Vikipedio.

## Geografio 
Manzala kuŝas 15 m super la marnivelo ĉe lago Manzala, laŭ kiu ĝi estas nomita. Damiato troviĝas 31, Port Saido 36, Abu Kebir kaj provinca sidejo Mansuro (Egiptio) po 54, Ismailio 70, Zagazigo 76, ĉefurbo Kairo 141, Aleksandrio 194, Asuano 792 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Ekonomio 
La loĝantoj havas ankaŭ nekutiman okupiĝon, oni fiŝkaptas en la lago.

## Klimato 
Manzala situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas ĉirkaŭ 50 mm. La averaĝa jara temperaturo estas proksimume .

## Trafiko 
Manzala havas trairan fervojan linion, krome kelkaj flankovojoj kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Port Saido.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Buková u Příbramě

**Buková u Příbramě** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 8 km nordokcidente de Příbram. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1336.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Baroka kastelo

## Pluaj fotoj 

Boží muka jižně od Bukové u Příbramě (Q66566196).jpg|Dia torturo
Památník padlých (1).jpg|Monumento al falintoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Staré

**Staré** estas nomo por setlejoj en Ĉeĥio kaj Slovakio.

;en Ĉeĥio
* Staré (Třebívlice) - parto de municipo Třebívlice en distrikto Litoměřice
;en Slovakio
* Staré (distrikto Michalovce) - municipo en distrikto Michalovce
Todos os nomes

***Todos os nomes*** (Ĉiuj nomoj) estas romano eldonita en 1997 de la portugala verkisto José Saramago, Nobel-premiito pri Literaturo en la jaro 1998. Ĝi estas unu el liaj plej konataj libroj inter tiuj lastaj kune kun *Ensaio sobre a cegueira* kaj *A caverna*.

## Intrigo
Tiu romano rakontas la historion de Sinjoro José, malaltkategoria oficisto de registra oficejo. La vivo de Sro. José estas monotona kaj neelstara, sed tiu rolulo havas kuriozan ŝatokupon: kolekti ĉion kion oni publikigas en la gazetaro pri famaj gravuloj aŭ konatuloj.

La vivo de Sro. José pluas senŝanĝe, kiel ĉiam, ĝis iam havante la slipon de registro de nekonata virino mane, venas al li demando: kial esplori la vivon de famuloj kiel episkopoj kaj futbalistoj, kaj ne ankaŭ la vivon de anonimulo? kaj tiam Sro. José senlace baraktas por trovi la nekonatan virinon, uzante rimedojn ĝis nun neimageblajn. Tial, la monotona vivo de la banala Sro. José ekhavas pli buntajn kolorojn kaj li malkovras, ke la vivo de nekonatulo povas esti pli interesa ol la simpla legado de datumoj de civila registro. 

## Referencoj
Kategorio:Libroj de José Saramago
Kategorio:Libroj aperintaj en 1997
Kategorio:Portugalaj romanoj
Kategorio:Portugallingvaj romanoj
Jules et Jim

***Jules kaj Jim*** ( [ʒyl e dʒim]) estas franca novonda drama amafera filmo de 1962, reĝisorita, produktorita kaj kunverkita de François Truffaut. Kun agado okazanta antaŭ kaj post la Unua Mondmilito, ĝi rakontas tragedian amtriangulon en kiu partoprenas franca bohemiisma Jim (Henri Serre), lia pli serioza aŭstria amiko Jules (Oskar Werner), kaj la fianĉino kaj poste edzino de Jules nome Catherine (Jeanne Moreau).

La filmo estas bazita sur duon-membiografia romano de la avangarda verkisto Henri-Pierre Roché de 1953 rakontanta sian rilaton kun la juna verkisto Franz Hessel kaj lia edzino Helen Grund. Truffaut trafis la libron meze de la 1950-aj jaroj ĉe la librovendistoj laŭlonge de la Sejno en Parizo. Li poste amikiĝis kun la maljuna Roché, kiu estis publikiginta sian unuan romanon estante 74-jaraĝa. La aŭtoro aprobis la intereson de la juna reĝisoro por adapti la verkon al alia komunikilo.

La filmo ricevis plurajn premiojn kaj nun estas konsiderata kulta filmo.

## Intrigo
Jules kaj Jim estas du amikoj jam en la komenco de la filmo. Kiam ili ferias kun Catherine, ambaŭ roluloj iom distanciĝas kaj ilia amikeco duopa iĝas triopo, en kiu ambaŭ viroj enamiĝas de Catherine. Jules avertas Jim, ke Catherine estos lia edzino kaj sekve li ne devas seksallogi ŝin. Oni antaŭmetas averton pri eventuala konscio pri la tragedia flanko de la filmo. Catherine elektas finfine Jules kaj edziniĝas al li. Sed la amikeco inter ambaŭ viroj pluas. Sekvas tumulta periodo dum la Unua Mondmilito en kiu ambaŭ pro sia nacieco luktas en malaj flankoj, konstante timante, ke ili povus intermortigi sin unu la alian batale. 

eta|maldekstre|210ra|Ĉe tiu ponto finiĝas la historio.
Post la batalĉeso, Jim rekuniĝas kun siaj geamikoj en ilia kampara germana ĉaledo kaj li komprenas, ke la amparo ne bone funkcias kaj ekscias, ke Catherine havis / havas amantojn. Ili loĝas tute kunaj kaj kompliceco inter Jim kaj Catherine kreskas, kaj ili eĉ deziras havi filon. Ilia nova amparo ne ĝenas Jules, eĉ se ili kunloĝas en la sama domo, kaj Jules promesas ami Catherine ĉiuokaze. Tamen ankaŭ la ligo inter Jim kaj Catherine malvarmiĝas kaj ŝi minacas pafi Jim, kiu fuĝas sukcese. Tamen la triopo denove promenas kampare kune; ŝi veturigas Jim per sia aŭto kaj sekvas nebremsante el rompita ponto al rivero, kie ambaŭ dronas dum Jules demalproksime rigardas nepovante eviti la katastrofon. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Jeanne Moreau: Catherine
* Oskar Werner: Jules, la aŭstro
* Henri Serre: Jim, la franco
* Marie Dubois: Thérèse
* Cyrus Bassiak (Serge Rezvani): Albert, la gitaristo, amanto de Catherine
* Sabine Haudepin: Sabine
* Annie Nelsen: Lucie
* Vanna Urbino: Gilberte, fianĉino de Jim
* Bernard Largemains: Merlin
* Dominique Lacarrière : 
* Jean-Louis Richard :kafeja kliento
* Michel Varesano:kafeja kliento
* Elen Bober: Mathilde
* Christiane Wagner
* Michel Subor: voĉo de la rakontisto

## Referencoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1962
Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Francaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Rankin Inlet

**Rankin Inlet** (  inuktituta silabaro:  ᑲᖏᕿᓂᖅ  aŭ  *Kangirliniq*, ᑲᖏᖅᖠᓂᖅ, signifanta profundan golfeton) estas inuita vilaĝeto sur la Kudlulik Duoninsulo en Nunavuto, Kanado. Ĝi estas la plej granda vilaĝeto kaj dua-plej granda setlejo en Nunavuto, post la teritoria ĉefurbo, Ikaluito. 

Ĝi situas ĉe la okcidenta marbordo de Hudsona Golfo, inter Chesterfield Inlet kaj Arviat, kaj estas la regiona centro por la regiono Kivalliq.

Kun proksimume 2,580 loĝantoj (78% el kiuj estas inuitoj) ĝi estas la centro de la Kivalliq regiono. Ĉi tiu urbo estas servata de la Flughaveno Rankin Inlet.

En la referendumo de 1995, Ikaluito venkis Rankin Inlet por fariĝi teritoria ĉefurbo de Nunavuto.

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Marbordaj urboj en Kanado
Kategorio:Geografio de Nunavuto
Balázs Hankó

'*** [balAĵ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hankó Balázs*' estis hungara farmaciisto, altlerneja instruisto, ministro.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Gödöllő en 1996, poste li akiris farmacian diplomon en Universitato Semmelweis en 2001, sciencan gradon Ph.D. post 4 jaroj, fine en 2004, 2008 kaj 2014 li kompletigis sian diplomon. Post la diplomo li instruis en la universitato. En 2001 li laboris en la universitata apoteko, samtempe li instruis en la universitato, post jaro li jam akiris postenon. En 2005 li estis asistanto, ekde 2006 lektoro, ekde 2011 docento. Ekde 2010 li estis ankaŭ ministeria konsilisto, ekde 2020 li havis altajn postenojn en la koncerna ministrio, post 2 jaroj li estis subministro, ekde 2024 ministro. Lia habilitiĝo okazis en 2022, ekde la sekva jaro lia rango estis profesoro. Lia edzino naskis kvarfoje.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Antidiabetic drug utilization in Hungary* (kunaŭtoro, 2005)
* *The need for community pharmacists in oncology outpatient care: A systematic review* (kunaŭtoro, 2016)
* *The Effect of Interventions Led by Community Pharmacists in Primary Care for Adults with Type 2 Diabetes Mellitus on Therapeutic Adherence and HbA1c Levels: A Systematic Review* (kunaŭtoro, 2022)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* intervjuo kun foto
* biografio hungare kun foto 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj farmaciistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Seiça-Ourém (stacidomo)

**Seiça-Ourém** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbojn Seiça kaj Ourém, en la Distrikto Santarém, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Seiça-Ourém halt.jpg|Ekstero
Track 1 at Seiça-Ourém.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Ourém

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ourém
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Ŝosea Preĝejo (Mönchpfiffel)

**Ŝosea preĝejo** (germane: *Chausseekirche Mönchpfiffel*) troviĝas en Mönchpfiffel, Germanujo, estiĝinte inter 1833 kaj 1837 laŭ la planoj de la saksi-vajmara ĉefkonstruisto Clemens Wenzeslaus Coudray.

 

Temas pri unu el la plej interesaj sakralejoj de Turingujo. Je Mönchpfiffel troviĝis mezepoka prepostujo kies kirko konserviĝis. Alia vilaĝa kirko datumas de 1100. La tuto estis sub la ŝirmo de la cistercia abatejo de Walkenried kaj iĝis, post Reformacio kaj neniigo klostra, duka bieno. Ĝi pli kaj pli neglektiĝis. Grandduko Karlo Frederiko (Saksio-Vajmaro-Eisenach) ekinteresiĝis kaj komisiis sian arĥitekton Coudray elfari planojn kaj por la bieno kaj por kapelo. Ĉar ĉi-lasta devis stariĝi laŭ stratego al Kalbsrieth, ĝi nomiĝis *ŝosea kirko*. Meto de la fundamenta ŝtono estis en 1835 kaj jam en 1837 oni povis konsekri la ejon.  De tiam ĝi apartenis al Allstedt (sed ĉirkaŭ 1928 al Heygendorf). 

Temas pri transversen lokita hala kirko kun groptegmento. Sur historia foto de 1935 videblas ankaŭ kampanile utiligita firstotureto kiun oni forigis, pro danĝera ruiniĝo, post tegmentonovfaro en 1977. Post rekonstruo en 2010 ĝi ne nur remetiĝis sed ankaŭ regastas sonorilon (mulditan antaŭ 1356). La orgenon kaj la kompletan meblaron pagis en 1837 granddukino Maria Pavlovna Romanova.

Amikara societo tre engaĝiĝas por konservado de ĉi juvelaĵo arkitektura. Administrado faratas fare de la superintendanto de Bad Frankenhausen kaj la kirko apartenas al la komunumunio de Allstedt-Wolferstedt. Estas intencitaj, krom liturgia uzo, ankaŭ utiligoj koncerthala kaj pinakoteka.

## Eksteraj ligiloj
*ekleziadministra hejmpaĝo
## Notoj 
Monchpfiffel
Monchpfiffel
Monchpfiffel
Caxarias (stacidomo)

**Caxarias** (), foje nomita **Caxarias-Fátima**, estas fervoja stacio sur la Linio de Nordo, kiu priservas la fregezion Caxarias, en la municipo Ourém, en Portugalio. Regionaj, Interregionaj kaj Intercidades servoj estas haveblaj ĉe tiu stacio, same kiel la internaciaj trajnoj Sud Expresso kaj Lusitânia Comboio Hotel.

## Bildgalerio 

Front view of Caxarias train station.jpg|Ekstero
General view of the Caxarias train station.jpg|Kajoj kaj trakoj
Sign on the building's door "Caxarias-Fátima".jpg|Nomo

## Vidu ankaŭ 
* Ourém

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ourém
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Vendas Novas (stacidomo)

**Vendas Novas** () estas fervoja stacio sur la Linio de Alentejo, kiu funkcias kiel krucvojo kun la Linio de Vendas Novas, kaj kiu priservas la urbon Vendas Novas, en la distrikto Évora, en Portugalio. Ĝi estis malfermita en 1861, kiel provizora finstacio por la Fervojo de Sudo, kaj estis ligita al  la .

## Bildgalerio 

Flickr - nmorao - Bifurcação Alentejo - Vendas Novas, 2009.11.11.jpg|Trakoj
11.11.93 Vendas Novas 0112 (50605117658).jpg|Motortrajno

## Vidu ankaŭ 
* Vendas Novas

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vendas Novas
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Vlaŝima montetaro

Geomorfologia tutaĵo **Vlaŝima montetaro** () estas nordorienta parto de  Mezbohemia montetaro kaj ĝi etendiĝas sur areo 1&nbsp;240,39&nbsp;km² sur dislimejo de meza kaj suda Bohemio. Temas pri proporcie membrigita montetaro kun meza alteco 492,1 metroj en akvokolekta areo de Vultavo kaj Sázava.

La montetaro ricevis sian nomon laŭ urbo Vlašim.

## Membrigo 
Vlaŝima montetaro plu dividiĝas en du subtutaĵojn:
* Mladovožická pahorkatina (la plej alta punkto Velký Blaník, 638 metrojn)
* Votická vrchovina (la plej alta punkto Javorová skála, 723 metrojn)

## Vidu ankaŭ
* Bohemia Siberio

## Pluaj fotoj

Mozolov (Nadějkov) (7.).jpg|Vlaŝima montetaro ĉe vilaĝo Mozolov
Heřmaničky, Peklo,house No 1.jpg| Monteto Čihanice malantaŭ Peklo en Vlaŝima montetaro
Ješetice, Hlaváčkova Lhota, south view.jpg|Hlaváčkova Lhota
Cesta k Červenému Újezdu.jpg|Vojo el Dolní Dobřejov al Červený Újezd dum Marŝado Prago–Prčice tra Vlaŝima montetaro

## Referencoj

Kategorio:Montetaroj en Ĉeĥio
Kategorio:Geografio de Mezbohemia regiono
Kategorio:Geografio de distrikto Benešov
Kategorio:Geografio de distrikto Příbram
Kategorio:Geografio de Sudbohemia regiono
Kategorio:Geografio de distrikto Tábor
Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Mezbohemia montetaro
História do cerco de Lisboa

***História do cerco de Lisboa*** (Historio de la sieĝo de Lisbono) estas romano eldonita en 1989 de la portugala verkisto José Saramago, Nobel-premiito pri Literaturo en la jaro 1998. Ĝi estas unu el liaj plej konataj libroj kune kun *A Jangada de Pedra* kaj *Memorial do Convento*. Temas pri historia romano pri la sieĝo al islama Lisbono (1147), kiu interplektiĝas kun aktuala epoko.

## Intrigo
La unua historia temas revizianto de libroj, nome Raimundo Silva, kiu devas korekti verkon titolitan "História do Cerco de Lisboa". Li planas ŝanĝi la tekston aldonante la vorton "ne" ĉe la akcepto fare de eksterlandaj krucmilitistoj helpi la portugalan reĝon konkeri la urbon. Tial oni ŝanĝus la historion, ĉar la krucmilitistoj ne helpus la reĝon ekhavi la urbon el la islamanoj.

La alia historia estas la propra rakonto de la konkero de Lisbono, en la 12-a jarcento. Tiukadre, dum oni paraleligas ambaŭ historiojn, montras Saramago sian profundan konon de la mezepokaj islamaj kaj kristanaj etosoj. En tiu paraleleco, paralelas ankaŭ du amparoj, po unu en ĉiu epoko, nome la korektisto Raimundo Silva kaj lia kunordigistino Maria Sara, dum en la mezepoko soldato Mogueime kaj kamparanino Ouroana.

## Referencoj
Kategorio:Libroj de José Saramago
Kategorio:Libroj aperintaj en 1989
Kategorio:Portugalaj romanoj
Kategorio:Portugallingvaj romanoj
Kategorio:Historiaj romanoj
Paraimo (stacidomo)

**Paraimo** (), ankaŭ konata kiel **Paraimo-Sangalhos**, estas fervoja haltejo sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbojn Paraimo kaj Sangalhos, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Anadia (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Anadia (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Mogofores (stacidomo)

**Mogofores** () estas fervoja stacio sur la Linio de Nordo, kiu priservas la fregezion Mogofores, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Estação de Mogofores.jpg|Stacio
Mogofores, Anadia, Portugal.jpg|Mogofores
Atacadeira da Fergrupo, estacionada na estação de Mogofores.jpg|Fervoj-konstrua maŝino

## Vidu ankaŭ 
* Anadia (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Anadia (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Ede Hertelendi

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Hertelendi Ede György** estis hungara fizikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Debrecen.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1969, poste li akiris fizikistan diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1974. Post la diplomo li estis asistanto jaron samloke, poste li laboris en la akademia instituto en Debrecen ĝis sia tragika morto. Li ankaŭ instruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös inter 1988–1992 kaj en Scienca Universitato Lajos Kossuth (1990–1999). Intertempe li doktoriĝis en universitato en 1981 kaj kandidatiĝis en 1992 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li okupiĝis pri mezuraj teknikoj de mediaj kaj radioaktivaj izotopoj, ties hidrologio kaj geologio. Li establis la laboratorion per mezuriloj, eĉ li partoprenis propramene en planadoj kaj kreoj de la iloj, tial li atingis signifajn rezultojn en geologiaj, arkeologiaj kaj mediprotektaj aplikoj de la radiokarbona metodo. Bedaŭrinde li estis viktimo de aŭtoakcidento. Li ricevis premiojn inter 1986-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Új irányzatok a C-14-es kormeghatározás területén.* (1978)
* *Légköri nukleáris fegyverkísérletek által termelt radiokarbon beépülése a fák évgyűrűibe.* (disertaĵo, 1980)
* *Low Level Counting Facility for 14C Dating.* (kunaŭtoro, 1986)
* *Izotópanalitikai célú műszer és módszerfejlesztések és azok alkalmazásának eredményei.* (disertaĵo, 1990)
* *Változások a bakonyi eocéntengerben foraminiferák izotóp-összetétele tükrében.* (kunaŭtoro, 1997)
* *Flexura jellegű előtéri deformációhoz köthető karsztbauxitszintek a Dunántúli-középhegységben.* (kunaŭtoro, 2001).

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto 
* biografio angle kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Listo de famuloj mortintaj en Székesfehérvár

Jen listo de famuloj, kiuj mortis en Székesfehérvár:

## B 
* Ödön Szabolcs Barlay, pastro 
* Jenő Bory, arkitekto

## D 
* Gáspár György Dornis

## F 
* Ádám Fejes, pastro
* János Fekete (notario)

## G 
* Ferenc Galla, prelato
* Leó Grész, monaĥo
* István Györffy (botanikisto)

## H 
* Júlia Terézia Horváth, instruisto

## J 
* Béla Tibor Jeszenszky, gitaristo

## K 
* Béla Kelemen (instruisto)
* **Kolomano (Hungario),** reĝo
* Zsuzsanna Kötél, agronomo

## M 
* Miklós Bertalan Milassin, episkopo 
* Károly Moenich, arkivisto
* István Mustos, piaristo

## N 
* Lajos Áron Nagy, pentristo
* Pál Nagy (kanoniko)
* kalvinana episkopo István Németh
* Sándor Novák, aktoro

## P 
* János Pauer (episkopo) 
* Bonifác Ferenc Platz, monaĥo

## R 
* Jenő Radetzky, ornitologo
* Ernő Rozgonyi, oficisto

## S 
* Jakab Steinherz, rabeno
* László Szőgyény-Marich (1806), reĝa juĝisto

## T 
* Jusztin Nándor Takács, episkopo

## V 
* Károly Váradi, piaristo
* László Bertalan Vass, cisterciano

## Z 
* András Zakar (pastro)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de famuloj naskiĝintaj en Székesfehérvár

Kategorio:Listoj de homoj
Kategorio:Székesfehérvár
Hugo Kauffmann

**Hugo Wilhelm KAUFFMANN** (naskiĝinta la  en Hamburgo, mortinta la  en Prien am Chiemsee) estis germana pentristo kaj desegnisto. Lia patro estis la litografo Hermann Kauffmann. Filo lia estis la pentristo Hermann Kauffmann la Juna.

## Vivo 
Iris en 1861 Kauffmann al Frankfurto ĉe Majno studante sub la gvidado de Jakob Becker, Edward Jakob von Steinle kaj Johann Nepomuk Zwerger. Inter liaj samklasanoj ĉe *Städelsches Institut* estis Johann Georg Mohr, Fritz Rumpf, Robert Forell kaj Oscar Goebel.

Inter 1863 kaj 1871 loĝis Kauffmann en Kronberg im Taunus. Intertempe pasigis li vintron en Hamburgo kaj en 1867 kvin monatojn da provotempo en Duseldorfo. Krome estis li jaron kaj duonan en Parizo, de kie forpelis lin la eksplodo de la Francia-Prusia Milito. 

En 1871 li ekloĝis en Munkeno.

## Graveco
La dezajnkapablo de Kauffmann, kion subtenis subtila observemo, bona humuro kaj fajna koloristado, igis liajn laboraĵojn freŝaj kaj vivaj. Siajn temojn li trovis en malaltaj sociaj tavoloj urbe kaj malurbe. Ilin li observis dum multaj ekskursoj kaj vojaĝoj kaj porĉiamigis ilin reale kaj artege. 

## Verkoj (elekto)
* *Der ungebetene Gast*
* *Wirtshausszenen*
* *Walzer für die Alten* (1870)
* *Aufbruch zum Treibjagen*
* *Erzählungen aus dem Krieg*
* *Zeitungsleser mit langer Gesteckpfeife*
* *Rückkehr von der Jagd* (1871)
* *Auf der Kegelbahn*
* *Bauern beim Kartenspiel*
* *Savoyardenjunge*
* *Karnevalszene in Paris*
* *Violinspieler in der Theaterschenke* (1872)
* *Hundedressur*
* *Jagdszene*
* *Sonnenschein*
* *Die täglichen Nachrichten*
* *Kinder am Bach, Wortwechsel* (1873)
* *Die Versteigerung* (1874)
* *Lesender Alter* (1879)
* *Streit beim Kartenspiel* (1883)
* *Abgestürzt* (1886)

Krome kreis li altvalorajn desegnaĵojn per ĉina inko kaj plumo el kiuj kelkaj cikloj estis publikigitaj per fototipio: 
* *Hochzeitsleute und Musikanten*
* *Biedermänner und Konsorten*
* *Spießbürger und Vagabunden*

## Literaturo 
* "Kauffmann, Hugo". Ĉe: Friedrich von Boetticher: *Malerwerke des neunzehnten Jahrhunderts. Beitrag zur Kunstgeschichte*. Band I, Dresden 1891, p. 652 ss.
*"Kauffmann, Hugo" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 10. Leipzig 1907, p. 768 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* informoj ĉe *Galerie Fischer Kunstauktionen*
* "Hugo Kauffmann" - ĉe: Hermann Alexander Müller: *Biographisches Künstlerlexikon*, Leipzig, 1882
* Kauffmann ĉe *HeidICON* (ilustraĵoj de *Fliegende Blätter*)
* Kauffmann ĉe *Heslanda Biografio*

## Notoj 
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Hamburgo 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1844
Kategorio:Mortintoj en 1915
Santa Eulália-A (stacidomo)

**Santa Eulália-A** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Oriento, kiu priservas la urbon Santa Eulália, en la Distrikto Portalegre, en Portugalio.

centra|280ra|eta|Haltejo

## Vidu ankaŭ 
* Elvas

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Elvas
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Chão de Maçãs-Fátima (stacidomo)

**Chão de Maçãs-Fátima** (), poste ankaŭ nur **Fátima**, estas fervoja stacio sur la Linio de Nordo, situanta en la fregezio Sabacheira, en la municipo Tomar, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Right side of the Chão de Maçãs-Fátima train station.jpg|Dekstra flanko
Front view of the Chão de Maçãs-Fátima train station.jpg|Fasado
Panorama of the Chão de Maçãs-Fátima train station.jpg|Kajo kaj ponteto

## Vidu ankaŭ 
* Tomar

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tomar
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
São João das Craveiras (stacidomo)

**São João das Craveiras** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Alentejo, kiu priservas la urbon São João das Craveiras, en la Montijo, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Apeadeiro de São João das Craveiras, 2011.04.26 (7840316970).jpg|Haltejo
Apeadeiro de São João das Craveiras, 2011.04.26 (7840308450).jpg|Trako
Apeadeiro de São João das Craveiras, 2011.04.26 (7840315532).jpg|Traknivela pasejo

## Vidu ankaŭ 
* Montijo (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Montijo (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Preĝejo Sankta Mikaelo (Beremend)

La **preĝejo Sankta Mikaelo** estas sakrala historia monumento en grandvilaĝo Beremend (Hungario).

## Historio 
En Beremend jam en la 14-a jarcento kirko funkciis kun patroneco de Sankta Mikaelo. Pro batalperdo en 1526 turka dominado okazis, pri tiu erao mankas informoj. Laŭ eklezia fonto jam dum la kontraŭreformacio en 1713 jam estis loke katolika pastro, kiu faris la diservojn en privataj loĝejoj. Intertempe la didomo estis preta en 1719. Aliaj fontoj mencias aliajn datenojn: 1754 kaj 1808. La orgeno estis kreita ĉirkaŭ 1850, trakonstruita en 1925.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto laŭ placo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turpinto estas barokeca cepoforma. Antaŭ la kirko ŝtona kruco estas videbla. La enirejo funkcias tra la turo. La reliefanta turo havas fenestron super la enirejo, la navo havas dekstre sakristion. La absido estas iomete pli mallarĝa, sed same alta, ol la navo. Interne la baroka ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Mikaelon. La predikejo jam estas klasikisma.

Kermeso okazas en la 29-an de septembro.
eta|

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* leksikono

Beremend
Beremend
Tortosendo (stacidomo)

**Tortosendo** () estas fervoja stacio sur la Linio de Beira Baixa, kiu priservas la urbon Tortosendo, apartenanta al la municipo Covilhã kaj la Distrikto Castelo Branco, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Covilhã

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Covilhã
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Mato Miranda (stacidomo)

**Mato Miranda** (), ankaŭ nomita **Mato de Miranda**, estas fervoja stacio sur la  Linio de Nordo, kiu priservas la fregeziojn Azinhaga kaj Pombalinho, en la municipo Golegã, en Portugalio.

centra|280ra|eta|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Golegã

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Golegã
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Fungalvaz (stacidomo)

**Fungalvaz** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbon Fungalvaz, en la municipo Torres Novas, en Portugalio. Ĝi estis malfermita la .

## Bildgalerio 

Fencing and sign for Fungalvaz halt.jpg|Nomo
Fungalvaz Halt.jpg|Haltejo
Fungalvaz halt in 2019.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Torres Novas

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Torres Novas
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Štětkovice

**Štětkovice** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio, proksimume 7 km oriente de urbo Sedlčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1521.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1944 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Bořená Hora
* Chrastava
* Sedlečko
* Štětkovice

## Memorindaĵoj
* Sur la nordokcidenta rando de vilaĝo troviĝas memorige protektata areo de kastelo fondita en la 17-a jarcento
* Duopo de statuoj de sankta Johano Nepomuka kaj santa Antonio de Padovo
* Ŝtona sonoriejo
* Vilaĝplaca kapelo

## Pluaj fotoj 

Štětkovice, obecní úřad (2019) (1).jpg|Municipa ofico
Štětkovice - okres Příbram. (009).jpg|Kastelo
Štětkovice, kaplička (2019) (2).jpg|Vilaĝplaca kapelo


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Riachos - Torres Novas - Golegã (stacidomo)

**Riachos - Torres Novas - Golegã** () estas fervoja stacio sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbojn Riachos, Torres Novas, kaj Golegã, en la Distrikto Santarém, en Portugalio. Ĝi ankaŭ funkciis kiel startstacio de la Linio de Torres Novas al Alcanena, kiu funkciis inter 1889 kaj 1893.

## Bildgalerio 

RiachosCP(2014).jpg|Stacio
Riachos - Torres Novas - Golega Train Station.jpg|Trakoj
CP 5609 (13964449009).jpg|Pasaĝera trajno

## Vidu ankaŭ 
* Torres Novas

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Torres Novas
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Antipino (kvartalo)

**Antipino** (, antaŭe *Антипина*) estas mikrodistrikto (kvartalo) de Tjumeno, eksa vilaĝo en Tjumena distrikto (Tjumena provinco, Rusio).

## Geografio 
Antipino situas ĉe rivero Turo sur altaĵo, kaj limas norde al Turo, sude al arbaro, sud-okcidente al kvartalo Lesnoj, okcidente al kvartalo Kopitovo kaj oriente al vilaĝo Parenkino. Tra la kvartalo sekvas la Malnova Tobolska landvojo.

## Loĝantaro 
En 2002 plejparto de la loĝantoj estis rusoj (83%). Lokanoj okupiĝis pri agrokulturo, kaptado de fiŝoj kaj birdoj, faris bastomatojn, vendadis fojnon, brullignon, arboŝelojn por pritraktado de ledoj,  kaj komercis etskale dum la Irbita foiro.

## Vidu ankaŭ 
* Antipina naftorafinejo
* Kopitovo (kvartalo)
* Parenkino

## Referencoj 
Kategorio:Kvartaloj de Tjumeno
Kategorio:Eksaj vilaĝoj de Tjumena distrikto
Oiã (stacidomo)

**Oiã** () estas fervoja stacio sur la Linio de Nordo, kiu priservas la fregezion Oiã, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Oliveira do Bairro

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Oliveira do Bairro
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Třtí (Dolní Hbity)

**Třtí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Dolní Hbity en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 3,5&nbsp;km oriente de Dolní Hbity. Estas ĉi tie registritaj 18 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

**Třtí** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,30&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1572.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Třtí (Dolní Hbity) - okres Příbram (1).jpg|Kapelo en la vilaĝo
Horní Třtí (Dolní Hbity) (1.).jpg|Paŝtanta sin brutaro
Horní Třtí (Dolní Hbity) (5.).jpg|Komunikilo en la vilaĝo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Dolní Hbity
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Géza Groma

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Groma Géza** estis hungara fizikisto.

 naskiĝis  en Kocsér, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en armea gimnazio en Pécs en 1944, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1950. Post la diplomo li praktikadis jaron en la universitata instituto, poste li estis asistanto. Inter 1959–1971 li estis laboratoriestro en signifa fabriko, poste ĝis sia morto li havis postenon en esplora instituto. Intertempe li kandidatiĝis en 1969, li doktoriĝis en 1981 antaŭ la Hungara Scienca Akademio (postmorte). Li esploris la alojojn. Li edziĝis en 1951, lia edzino naskis 4 gefilojn inter 1952–1963. Li ricevis 3 premiojn inter 1976-1979.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Reflex Oscillators.* (kunaŭtoro, 1954)
* *Fejezetek a kísérleti fizikából.* (studenta lernolibro, 1958)
* *Fázisátalakulások 60 at.% Cu – 20 at.% Ni – 20 at.% Mn ötvözetekben.* (disertaĵo, 1968)
* *Anderungen der Spannungsrisskorrosionsfäligkeit und des Bruchverhaltens in den verschiedenen Wärmeeinflusszonen einer AlZnMg-Legierung mitlerer Festigkeit.* (kunaŭtoro, 1976)
* *Fázisátalakulások nemesíthető Al–Zn–Mg-ötvözetekben.* Monográfia és doktori értek. is. (monografio kaj disertaĵo, 1980)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Reinhard Möller

**Reinhard G. MÖLLER** (naskiĝinta la  en Ruhla, mortinta la  en Sonneberg) estis germana skulptisto kaj artopedagogo. 

## Vivo 
Estante filo de sepiolita pretigisto li trejniĝis inter 1869 kaj 1874 ĉe la skulptistoj Tobias Weiß kaj Georg Kugel je Ruhla. Poste Möller studis, inter 1874 kaj 1877, ĉe la arta altlernejo de Nurenbergo. Sekvis ĝis 1887 deĵorado kiel modelisto de bustoj en la porcelanfabriko *Hertwig & Co.* en Katzhütte, poste kiel estro de modelado en la porcelanmanufakturo *A. W. F. Kister* en Scheibe-Alsbach. Ĉi-tie li kreis imponajn artplastikojn. Inter liaj plej konataj ekzempleroj nombriĝis la figuroparo *Ora ŝaffelo*

Entreprenis li plurajn vojaĝojn pluklerigajn kaj ekspozicirilatajn: i.a. al Parizo (1878), tra Belgujo kaj Francujo (1884), Bohemujo (1889), al Vieno, Triesto, tra Supra Italujo kaj Svisujo (1891). Du fojojn estis li en Usono (1893 je Ĉikago, 1904 je Sankta Luiso). En 1900 vizitis li Antverpenon, Bruselon kaj Parizon. En la 1.7.1887 li nomumiĝis, por honori la ĝistiamajn atingojn, direktoro de Industria Lernejo de Sonneberg (el kio evoluis faklernejo pri aplikataj artoj kaj de 1901 li rajtis titoliĝi *profesoro*. Li instruadis modeladon kaj anatomion kaj ege meritis en la tutmonda konatigo de la ludila fabrikaro de Sonneberg.

Gajnis orajn medalojn liaj prezentotaĵoj por la internaciaj ekspozicioj je Parizo (1900), Sankta Luiso (1904) kaj Bruselo (1910). La duko de Saksio-Altenburg dekoraciis lin en 1894 per medalo pri elstaraj sukcesoj en artoj/sciencoj; en 1900 li teme similan meritkrucon ricevis de Reuß kaj la prusoj donis al li en 1904 la ordenon *Roter Adlerorden* (de kvara klaso). Lia sekvanto kiel estro de  *Industrieschule Sonneberg* fariĝis Karl Staudinger.

## Familiaĵoj 
Edzigis lin en 1877 Babette Pellot (kvar filoj: Max, Eduard, Fritz, Hans) kaj en 1893 Wilhelmine Frese (unu filo: Kurt). 
## Literaturo 
Herrmann August Ludwig Degener: "Möller, Reinhard G." - ĉe: ''Wer ist's?'', kvara eldono, Verlag Herrmann Degener, Berlin 1909, p. 941 
## Weblinks 
* festolibro okaze de la 125-a datreveno lernejfonda (PDF)
* Porzellanmanufaktur Scheibe-Alsbach   (biografio)

## Notoj 
Kategorio:Germanaj skulptistoj
Kategorio:Porcelano
Kategorio:Distrikto Sonneberg 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1855
Kategorio:Mortintoj en 1912
Kategorio:Lernejestroj
Tibor Hoffmann

**Tibor Hoffmann,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Hoffmann Tibor András** estis hungara fizikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1940, poste li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1946. Jam inter 1945-1947 li estis asistanto en Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József, poste same 2 jarojn lektoro. En fabrika laboratorio li estis konsilisto (1949–1952), poste en esplora instituto li laboris ĝis 1965, pli poste ĝis la pensiuliĝo li estis en laborejo de teknika komisiono. Intertempe li kandidatiĝis en 1952, li doktoriĝis en 1956 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li multe strebis por disvastiĝo de komputiloj. Li ricevis premiojn inter 1950-1979.

## Elektitaj kontribuoj 
* *On the Dynamics of the Rb I Crystal.* (parte disertaĵo, 1946 kaj 1947)
* *Fémelmélet. – Félvezetők és dielektrikumok elmélete.* (1953)
* *A reverzibilis mágnesezés elmélete.* (monografio, 1955)
* *Egyvegyértékű fémek olvadásának elmélete.* (disertaĵo, 1956)
* *A fototron, egy új molekuláris erősítő.* (1959)
* *Kvantumkémia a fizikában, a kémiában, a biológiában és az iparban. 1–2.* (1966)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
São Mamede de Infesta (stacidomo)

**São Mamede de Infesta** () estas fervoja stacio sur la Linio de Leixões, kiu priservas la urbon São Mamede de Infesta, en la Municipo Matosinhos, en Portugalio. Estas neniuj pasaĝerservoj ekde la .

centra|280ra|eta|Konstruo

## Vidu ankaŭ 
* Matosinhos

Kategorio:Matosinhos
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
São Gemil (stacidomo)

**São Gemil** () estas fervoja stacio sur la Linio de Leixões, kiu priservis la areon de Sangemil, inter la municipoj Maia kaj Porto, en Portugalio. Ĝi havis pasaĝerservon ĝis la fino de la 20-a jarcento kaj mallonge en 2009-2011.

## Bildgalerio 

CP 4714 (8521310746).jpg|Vartrajno
CP 1904 (8520198053).jpg|Vartrajno

## Vidu ankaŭ 
* Maia (Portugalio)

Kategorio:Maia (Portugalio)
Kategorio:Transporto en Porto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Mihály Jánossy

**Mihály Jánossy** [mihAj jAnoŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jánossy Mihály** estis hungara fizikisto. Lia patro estis Lajos Jánossy, liaj gefratoj estis András Jánossy, :en:István Jánossy kaj :en:Anna Jánossy.

 naskiĝis  en Manĉestro (Anglio, Britio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris fizikistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1965. Inter 1966–1992 li laboris en akademia esplora instituto, poste li estis konsilisto samloke. Intertempe li kandidatiĝis en 1975, li doktoriĝis en 1992 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia esplora ĉeftemo estis la gasaj laseroj. Li edziĝis en 1967, post 3 jaroj filino naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1969-1987.

## Elektitaj kontribuoj 
* *The Spatial Coherence of a He–Ne Laser Operating at 1,5 u, Measured with a Mach–Zender Interferometer.* (kunaŭtoro, 1965)
* *Vizsgálatok a két komponensű ion gázlaserek területéről.* (disertaĵo, 1974)
* *Pulsed Laser Oscillation at 488,0 nm and 514,5 nm in an Ar–He Pseudospark Discharge.* (kunaŭtoro, 1985)
* *Üreges katódú ion gázlézerek.* (disertaĵo, 1990)
* *Optogalvanic Effect Sign Change in a Hollow Cathode Discharge Plasma.* (kunaŭtoro, 2000).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lhota u Příbramě

**Lhota u Příbramě** (ĝis la jaro 1947 **Německá Lhota**) estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 4 km nordokcidente de Příbram. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1292.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Čepkovský potok.JPG|Tra la municipo trafluas rojo Čepkovský potok, alfluanto de rivero Litavka

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Trhové Dušníky

**Trhové Dušníky** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 4 km norde de Příbram. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1321, en la pasinteco minado de arĝento.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de La plej sankta Triunuo
* Niĉa kapeleto de sankta Johano Nepomuka
* Erca minejo – hereda ŝtolo de imperiesto Jozeso la 2-a
* Baroka kastelo post la jaro 1950 damaĝigita kaj en la jaro 1973 detruita
* Baroka triflanka dia torturo

## Pluaj fotoj 

Litavka TD.JPG|Rivero Litavka en Trhové Dušníky
Sv.Trojice.JPG|Preĝejo de sankta Triunuo
Kaple TD.JPG|Kapelo de sankta Johano Nepomuka

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Zsolt Kajcsos

'*** [ĵolt kajĉoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kajcsos Zsolt*' estis hungara fizikisto.

 naskiĝis  en Szombathely, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1965, poste li akiris fizikistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1970. Post la diplomo li laboris en akademia instituto ĝis 1995, poste li restis tie kiel konsilisto ĝis sia morto. Intertempe li akiris sciencan gradon Ph.D. en la universitato kaj kandidatiĝis en 1984, li doktoriĝis en 1995 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Tamen interrompe li esploris plurfoje kelkajn jarojn en Germanio kaj en 2002 li prelegis en Universitato de Koimbro. Liaj ĉeftemoj estis la pozitronoj kaj amorfaj alojoj. Li edziĝis en 1972, post 7 jaroj filino naskiĝis. Li ricevis 2 premiojn en 1990 kaj 2011, ankaŭ germanan stipendion en 1993.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Pozitron-annihiláció kondenzált rendszerekben.* (disertaĵo, 1983)
* *Lehetőségek és korlátok az eseményszámláláson alapuló spektroszkópiai módszerekben: a pozitron- annihiláció és a Mössbauer-effektus nemkonvencionális alkalmazásai.* (disertaĵo, 1994)
* *Competitive Positron and Positronium Trapping in Porous Media.* (kunaŭtoro, 2007)
* *Preliminary Positron Lifetime Results on Free-Volumes in Cyclodextrins.* (kunaŭtoro, 2011)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Smolotely

**Smolotely** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio, proksimume 5 km okcidente de valbaraĵo Orlík. Ĝia konsisto estas ankaŭ vilaĝoj Smolotely, Smolotelky, Draha kaj Dalskabáty kaj vico da solejoj. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1336.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Oficiale la municipo ne membriĝas en partojn. Estas en ĝi registritaj kvar bazaj setlejunuoj:
* **Smolotely**
* Smolotelky
* Draha
* Dalskabáty

Al la municipo apartenas ankaŭ kelke da solejoj laŭlonge laŭ rojo Líšnický potok: Hamr, Parník kaj Panský Mlýn.

En la jaroj 1869–1890 apartenis al la municipo Bohostice kaj Cetyně.

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto kaj Virgulino Maria Karmela sur monto Maková hora
* Kastelo Smolotely
* Muelejo Panský mlýn situas proksimume 0,5 km norde de Smolotelky
* Bierfarejo
* Distilfarejo

## Pluaj fotoj 

Kostel na Makové hoře.JPG|Preĝejo sur Maková hora
Smolotely and church on Maková hora (1).JPG|Maková hora kaj Smolotely de ŝoseo en direkto al Pečičky
Smolotely - samota Pila (čp. 87) (2).jpg|Smolotely, solejo Pila
Smolotely - Panský mlýn (čp. 32).jpg|Smolotely, Panský mlýn
Skalní útvar Ďáblovo lože při cestě z Makové hory do Smolotel (1).jpg|Rokformacio Lito de diablo survoje el Maková hora al Smolotely


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Sing for Hope

'''*Sing for Hope* (Kantu por Espero)'* estas ne-profitcela organizaĵo fondita de la operkantistinoj Monica Yunus kaj Camille Zamora. La du kantistinoj el Novjorko kune kun iamaj studentoj de la lernejo Juilliard fondis *Sing for Hope* kiel rimedo por novjorkaj artistoj dezirantaj uzi ilian arton por redoni ion al ilia komunumo.

La *Sing for Hope'' estas piana projekto kaj unu el plej grandaj projektoj de publika arto en Novjorko. Okazas koncertoj per artpentritaj pianoj en la parkoj kaj publikaj spacoj de la urbo. Estis ankaŭ foje prezentita artpentrita piano kun teksto en Esperanto. 

## Referencoj 
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2003
Humoraĵoj

**Humoraĵoj** estas titolo de kelkaj verkoj, inter ili: 
*Humoraĵoj de Baucon (1919);
*Humoraĵoj de Petr Tomašovský (2002);
Orlica tabulo

**Orlica tabulo** () estas geomorfologia tutaĵo en nordorienta parto de Orientbohemia tabulo. Ĝi situas en&nbsp;Regiono Hradec Králové (distriktoj Trutnov, Náchod, Hradec Králové kaj Rychnov nad Kněžnou) kaj en&nbsp;Regiono Pardubice (distriktoj Pardubice kaj Ústí nad Orlicí).

## Situo kaj setlejoj 
thumb|left|250px|Rivero Úpa ĉe Jaroměř
[thumb|left|250px|Orlice inter [Svinary kaj Svinárky]]
[thumb|left|250px|Aviadila vido al parto de [akva rezervujo Rozkoš|valbaraĵo Rozkoš]]
[thumb|left|250px|Naturrezervejo [Hemže-Mýtkov]]
La teritorio de tutaĵo etendiĝas proksimume inter setlejoj Dvůr Králové nad Labem (sur nordokcidento), Náchod (sur nordoriento), Žamberk (sur oriento), Vysoké Mýto (sur sudo), Holice (sur sudokcidento) kaj Opatovice nad Labem (sur okcidento). Interne de la tutaĵo situas urboj Choceň, Dobruška, Kostelec nad Orlicí, Týniště nad Orlicí, Třebechovice pod Orebem, Česká Skalice, parte la regiona urbo Hradec Králové kaj distrikta urbo Rychnov nad Kněžnou, plu urboj Nové Město nad Metují kaj Jaroměř.

## Karaktero de la teritorio 
Tio estas plata montetaro plejparte en akvejo de riveroj Orlice, Úpa kaj Metuje, situanta sur sloboj, argilŝtonoj kaj spongilitoj de kretaceo, kun&nbsp;pleistocenaj riveraj kaj  eolikaj (ventaj) sedimentoj. Estas ĉi tie malforta dismembrigita akumula, erozie akumula kaj erozie denuda surfaco de pleistocenaj riveraj terasoj kaj apudriveraj ebenaĵoj de Úpa, Metuje, Orlice kaj alfluantoj, strukture denudaj plataĵoj kaj plataj montodorsoj en regiono de kretaceaj antiklinialoj kaj sinklinaloj.

## Rilataj artikoloj
* Orlica montaro

## Referencoj

Kategorio:Orientbohemia tabulo
Kategorio:Tabuloj en Ĉeĥio
Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Geografio de Regiono Hradec Králové
Kategorio:Geografio de Regiono Pardubice
Kategorio:Geografio de distrikto Trutnov
Kategorio:Geografio de distrikto Náchod
Kategorio:Geografio de distrikto Hradec Králové
Kategorio:Geografio de distrikto Rychnov nad Kněžnou
Kategorio:Geografio de distrikto Pardubice
Kategorio:Geografio de distrikto Ústí nad Orlicí