open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Monaĥejo Sankta Jakobo (Jerusalemo)

250px |eta|Interno de la monaĥejo.
La **Monaĥejo aŭ Katedralo Sankta Jakobo** ( [Srboc Hakobjanc vank]) estas armena preĝejo de la 12-a jarcento de la Armena kvartalo en Jerusalemo, proksime al la enirejo de la kvartalo tra la Pordego Ciono. La katedralo estas dediĉita al du kristanaj sanktuloj: Jakobo, filo de Zebedeo (Jakobo la Granda) (unu el la Dek du Apostoloj de Jesuo) kaj Jakobo la frato de Jesuo (Jakobo la Justa) . Ĝi situas proksime al la Preĝejo Sanktaj Ĉefanĝeloj.

Ĝi estas la ĉefa preĝejo de la Armena Patriarkejo de Jerusalemo, ankaŭ konata kiel la Armena Patriarkejo de Sankta Jakobo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Armena kvartalo en Jerusalemo

Kategorio:Armenaj monaĥejoj en Israelo
Kategorio:Monaĥejoj en Israelo
Ĵamanak

**Ĵamanak** (armene: **Ժամանակ**, kio signifas "tempo") estas la plej longa senĉese eldonata armenlingva ĉiutaga gazeto en la mondo. Ĝi estas publikigita en Istanbulo, Turkio.

## Historio 
La unua numero aperis la 28-an de oktobro 1908 kun Misak Koçunyan kiel redaktoro kaj estis iom familia establado, ĉar ĝi estas posedata de la familio Koçunyan ekde sia komenco. Post Misak Koçounyan, ĝi estis transdonita al Sarkis Koçunyan, kaj ekde 1992 al Ara Koçunyan.

Multaj gloraj nomoj en armena literaturo kontribuis al la gazeto, inkluzive de Krikor Zohrab, Daniel Varujan, Vahan Tekejan, Yerukhan, Komitas, Hovhannes Tumanjan, Teodik, Arŝakuhi Teodik, Ruben Sevak, Zabel Yesayan, Sibil, Nikoghos Sarafjan, Vazken Ŝuŝanjan, Zareh Vorpuni, Nŝan Beŝiktaŝljan, Hagop Mntsuri, Mŝo Kegham, Zahrad, Zaven Biberjan, Toros Azatjan, Minas Toleljan, inter aliaj.

La gazeto uzas la okcidentan armenan lingvon kaj tradician mesropan skribmanieron.

La redakcioj situas ĉe P.O. Box 22, Beyoğlu, Istanbulo, Turkio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Armenoj en Turkio.

## Eksteraj ligiloj 
* Anglalingva versio de *Ĵamanak*

Kategorio:Armenlingvaj gazetoj
Wiley-Blackwell

**Wiley-Blackwell** estas internacia scienca, teknika, medicina kaj esplora eldonado de John Wiley & Sons. Ĝi estis formita per la fuzio de *John Wiley & Sons Global Scientific, Technical, and Medical business* kun *Blackwell Publishing* en 2007.

Wiley-Blackwell nun estas premsigno, kiu publikigas diversan akademian kaj profesian kampojn, inkluzive de biologio, medicino, fizikaj sciencoj, teknologio, sociaj sciencoj kaj homaj sciencoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝaro

Kategorio:Britaj eldonejoj
Christianity Today

Revuo ***Christianity Today*** estas evangelia kristana periodaĵo fondita en 1956 de Billy Graham. Ĝi estas publikigita de *Christianity Today International* situanta en Carol Stream, Ilinojso. The Washington Post nomas Christianity Today "la ĉefa magazino de evangeliismo". The New York Times priskribas ĝin kiel "ĉefan evangelian revuon".

Revuo Christianity Today havas presitan eldonkvanton de ĉirkaŭ 130.000, el kiuj ĉirkaŭ 36.000 estas senpagaj, kaj legantaro de 260.000, kaj ankaŭ retejon ĉe ChristianityToday.com. La fondinto, Billy Graham, deklaris, ke li volas "planti la evangelian flagon meze de la vojo, prenante la konservativan teologian pozicion sed definitivan liberalan aliron al sociaj problemoj".

Graham komencis la revuon kiel kontrapunkto al *La Kristana Jarcento*, la superrega sendependa periodaĵo de ĉeftendenca protestantismo, kaj kiel maniero kunigi la evangelian kristanan komunumon.

## Eksteraj ligiloj 
* Christianity Today Ministry - oficiala retpaĝaro

## Referencoj 
Kategorio:Religiaj gazetoj
Kategorio:Usonaj gazetoj
Brill

La eldonejo **Brill** (Euronext: BRILL) (konata kiel **E. J. Brill, Koninklijke Brill, Brill Academic**) estas nederlanda internacia akademia eldonejo fondita en 1683 en Leiden, Nederlando. Kun oficejoj en Leiden, Boston, distrikto Paderborn kaj Singapuro, Brill hodiaŭ publikigas 275 ĵurnalojn kaj ĉirkaŭ 1200 novajn librojn kaj konsultverkojn ĉiujare. Krome, Brill provizas ĉe primaraj fontaj materialoj interrete kaj mikroforme por esploristoj pri homaj kaj sociaj sciencoj.

Brill publikigas plurajn liberalirajn ĵurnalojn kaj estas unu el dek tri eldonistoj partoprenantaj la pilotan programon *Knowledge Unlatched*, tutmonda biblioteka konsorcia aliro al financado de liberaj aliroj.

En 2013, Brill kreis la *IFLA / Brill Open Access Award * por iniciatoj en la areo de libera alira monografieldonado kune kun la Internacia Federacio de Bibliotekaj Asocioj kaj Institucioj. Brill estas membro de la Asocio de Akademiaj Publikigejoj Liberaliraj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo *oaspa.org*
* Oficiala retejo *brill.nl*
* Oficiala retejo *transnationalpubs.com*

Kategorio:Nederlandaj eldonejoj
William Collins

**William COLLINS** (12-an de oktobro 1789 - 2-an de januaro 1853) estis skota bazlerneja instruisto, redaktisto kaj eldonisto kiu fondis William Collins, Sons, nun parton de HarperCollins .

Collins naskiĝis ĉe Pollokshaws en Glasgovo la 12an de oktobro 1789. Li estis muelisto, kiu establis kompanion en 1819 por presado kaj eldonado. La kompanio fine eldonis broŝurojn, predikojn, himnojn kaj preĝolibrojn kaj ankaŭ vastan gamon de oficejaj produktoj. Antaŭ 1824 li produktis la unuan vortaron de la kompanio, la Greka kaj Angla Leksikono. Li ankaŭ akiris permesilon publikigi la Biblion en la 1840-aj jaroj. En 1856, la unua Collins-atlaso estis publikigita. Li mortis la 2an de januaro 1853 ĉe Rothesay, Buteshire.

## Referencoj 
Kategorio:Britaj eldonistoj
Agnato

**Agnato** () estas parenco parenca al oni nur per viraj (patraj–filaj) rilatoj.

## Priskribo 
La koncepto de agnatoj devenas de romia juro. En la romia juro, oni konsideras kiel agnatojn la filojn (sed ne filinojn), filojn de filoj (sed nek filinojn de filoj, nek filojn de filinoj) ktp. de unu viro (la *patro familia*, ). La juro de heredo distingis inter agnatoj kaj neagnataj parencoj (**kognato**j).

La termino estas uzata similasence en diversaj aliaj juraj sistemoj. Ekzemple, la Barata juro de heredoj por hinduoj (*Hindu Succession Act, 1956*) ĝis 2005 preferis agnatojn al kognatoj.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Genealogio
Kategorio:Heredorajto
Katolika Proksim-Orienta Bonfara Asocio

La **Katolika Proksim-Orienta Bonfara Asocio** (angle *Catholic Near East Welfare Association* mallongigita kiel CNEWA) estas papa agentejo fondita en 1926 kaj dediĉita al pastora kaj humanitara subteno en Nordorienta Afriko, Mezoriento, Orienta Eŭropo kaj Barato. Ĝi funkcias specife en areoj de koncentrita amasa malriĉeco, militoj kaj delokiĝoj, provizante homan dignon kaj traktante bazajn bezonojn por vundeblaj loĝantaroj. Kiel katolika organizo CNEWA uzas la reton de orientaj katolikaj eklezioj kaj sindonemaj religiemaj fratinoj por provizi la plej efikan kaj tutecan humanitaran subtenon sendepende de kredaro aŭ religia aparteno.

La regionaj oficejoj de CNEWA dungas lokanojn, kiuj kunlaboras kun lokaj eklezioj kaj kristanaj institucioj por identigi bezonojn kaj efektivigi solvojn kiel rimedon por "labori ekde la fundo." CNEWA ĉeestas en regionoj lastatempe malstabilaj, kiel Sirio, Irako kaj Palestino, kaj ĝiaj operacioj rapide respondas al la konstante ŝanĝiĝantaj bezonoj de la homoj. Kun rango de 95,43 en la Charity Navigator, CNEWA provizas 86,6% de ĝiaj financoj akiritaj por programa subteno.

## Referencoj 
Kategorio:Katolikaj organizaĵoj

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝaro
Flickr

**Flickr** estas usona servo pri bildigado kaj filmoj, kaj ankaŭ interreta komunumo. Ĝi estis kreita de Ludicorp en 2004 kaj estis populara ĉe gastigado de altaj distingivaj fotoj de amatoraj kaj profesiaj fotistoj. Ĝi ŝanĝis sian posedanton plurfoje kaj nune estas posedata de SmugMug ekde la 20-a de aprilo 2018 .

Ĝis la 20a de marto 2013, Flickr entute registris 87 milionojn da membroj kaj pli ol 3,5 milionojn da novaj bildoj alŝutitaj ĉiutage, kiel raportis The Verge. La 5-an de aŭgusto 2011, la retejo raportis, ke ĝi gastigas pli ol 6 miliardojn da bildoj. Fotoj kaj filmetoj estas alireblaj de Flickr sen la bezono registri konton, sed oni devas fari konton por alŝuti enhavon al la retejo. Registri konton ankaŭ permesas al uzantoj krei profilan paĝon enhavantan fotojn kaj filmetojn, kiujn la uzanto alŝutis, kaj ankaŭ donas la eblon aldoni alian Flickr-uzanton kiel kontakton. Por moveblaj uzantoj, Flickr havas oficialajn poŝtelefonajn programojn por iOS, Android, kaj optimumigita movebla retejo .

## Akcepto 
Flickr fariĝis tuja sukceso kaj estas vidata kiel sukcesa ekzemplo de "Reto 2.0", kaj jaron poste aĉetis Yahoo!. Komence la retejo estis pli populara ĉe profesiaj fotistoj kaj grafikistoj same kiel blogantoj, kiuj uzis ĝin kiel bildodeponejon. En 2007 ĝi estis la 19-a plej populara retejo. Tamen ĝia populareco malpliiĝis, ĉar ĝi perdis sociajn retojn kun kapabloj por kundividi bildojn kiel Facebook, kaj arkivaj retejoj kiel Dropbox.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝaro

## Referencoj 
Kategorio:Sociaj retejoj
Kategorio:Fotado
Monte Poggiolo

eta|dekstre|280px|La Kastelo de Monte Poggiolo en 1905.
La **Monte Poggiolo** (212 msm) estas monteto apartenanta al la Emiliaj Apeninoj. En la municipo Castrocaro Terme e Terra del Sole, je dek kilometroj de Forlì, orografie maldekstre de la rivero Montone, la altaĵo estas grava pro la antikva kastelo mezepoka, konata kiel *rocca di Monte Poggiolo*. La kastelo, aktuale privata posedaĵo, estos restaŭrata.

Proksime de la kastelo, en la loko de Ca' Belvedere, estis trovitaj el 1983 miloj de ŝtonaj restaĵoj, de antaŭ ok cent mil jaroj, konsiderataj ege gravaj por la studo de la Paleolitiko.

## Bibliografio 
* Don Enzo Donatini, *Terra del Sole. La città ideale*, 1998

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la Rocca di Montepoggiolo
* Esploristoj de la Universitato de Ferrara
* Foto de la kastelo

Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Italio
Kategorio:Montoj en Italio
Kategorio:Apeninoj
Ollioules

''''* (jen france, okcitane *Oliulas*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (, prononcata , okcitane *Provença-Aups-Còsta d'Azur''), kaj administre apartenas al la kunurba komunumo de Tulono, kreita en 2002. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* bazaj turismaj informoj ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Var
* Ollioules - Sanary-sur-Mer (stacidomo)

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj


Kategorio:Komunumoj de Var
Kaverno de la Adaŭro

**Kaverno de la Adaŭro** () estas komplekso de tri naturaj grotoj en la nordorienta flanko de la Monto Pellegrino en Palermo, Sicilio, suda Italio. La gravo de la komplekso rilatas al groto-muraj gravuraĵoj datitaj de la fina Epigraveto (samtempa kun la Magdalenio) kaj de Mezolitiko.

Sur la flanko de la Monto Pellegrino, rigarde al Palermo, sudoeirnte de la strando Mondello je 70 metroj usper marnivelo, estas kelkaj malfermaj grotoj kaj kavaĵoj kie oni trovis ostojn kaj ilojn uzitajn por ĉasado, kio atestis pri la iama ekzisto de homoj kiuj loĝis en ili ekde la Paleolitiko ĝis la Mezolitiko. La trovaĵoj estas nune konservataj en la Regiona Arkeologia Muzeo de Palermo. Ties gravo rilatas al la eksterordinara komplekso de rokaj gravuraĵoj kiuj ornamas la rokomurojn, konstituante unikan okazon en la panoramo de prahistoria grotarto. La loka nomo Addaura derives al la araba: الدورة‎ al-daŭrah, 'la cirkvito'.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Bernabò Brea, Luigi (1966). Sicily Before the Greeks (Rev. eld.). New York: Praeger.
* Mannino, Marcello A.; et al. (Novembro 2011). "Upper Palaeolithic hunter-gatherer subsistence in Mediterranean coastal environments: an isotopic study of the diets of the earliest directly-dated humans from Sicily". Journal of Archaeological Science. 38 (11): 3094–3100. doi:10.1016/j.jas.2011.07.009. hdl:10447/61514.
* Spoto, Salvatore (2002). Sicilia antica: usi, costumi e personaggi dalla preistoria alla società greca, nell'isola culla della civiltà europea (itale). Rome: Newton & Compton. ISBN 88-8289-750-8.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo (itale)
* Bildo de groto-muraj gravuraĵoj

Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Sicilio
Kategorio:Palermo
Kategorio:Malfrua Paleolitiko
Kategorio:Prahistoria arto
Kategorio:Roka arto
Kategorio:Kavernoj en Italio
Kategorio:Grotoj
Kategorio:Prahistoriaj lokoj en Eŭropo
Fondaĵo Jerusalemo

La **Jerusalema Fondaĵo** (; en araba: مؤسسة صندوق القدس) estas neprofitcela fondaĵo, kiu antaŭenigas la disvolviĝon de la urbo Jerusalemo, per kolektado de financoj por sociaj, kulturaj kaj beligaj projektoj. Establita en 1966 de okcident-jerusalema Majoro Teddy Kollek, ĝi kontribuis centojn da milionoj da dolaroj al la buĝeto de la urbo kaj establis parkojn, ĝardenojn, arbarojn, distrajn ejojn, teatrojn kaj muzeojn; restarigitaj praaj lokoj, sinagogoj, moskeoj kaj preĝejoj; financitaj komunumaj kaj sociaj centroj, antaŭlernejaj centroj kaj sansistemaj klinikoj; kaj sponsoris arkeologiajn elfosadojn, stipendiojn kaj kulturajn eventojn. La Jerusalema Fondaĵo estas unika en sia strukturo kaj misio, ĉar ĝi financas municipajn projektojn per privataj donacoj de internaciaj fontoj.

## Referencoj 
Jerusalemo
Oszkár Laubheimer

**Oszkár Laubheimer** [oskAr laŭbhejmer], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Laubhaimer Oszkár István** estis hungara notario.
 
Oszkár Laubheimer naskiĝis la  en Nagymarton (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Mattersburg en Aŭstrio), li mortis la  en Alsólendva (Hungara Popola Respubliko (1918-1919), nuntempa Lendava en Slovenio).
eta|maldekstre|Oszkár Laubheimer antaŭ sia domo
eta|Oszkár Laubheimer (maldekstre la 2-a) hejme en familia kaj amika rondo
## Biografio 
Oszkár Laubheimer akiris juran diplomon en 1880, poste li havis postenon en Sopron. Ekde 1885 li estis notario de Alsólendva ĝismorte. Li apartenis al kremo de la urbeto, lia vilao estis ofta kunvenejo de tiuj figuroj, kiuj strebis por evoluo de Alsólendva. Li edziĝis en 1887.

## Memorigiloj 
* lia vilao estas nun biblioteko kaj kulturcentro (*Knjižnica - Kulturni center Lendava*); sur la vilao estas memortabulo (2015) https://www.zaol.hu/kulfold/emlektablat-kapott-a-kozjegyzo-lendvan-1685222/ 

## Fontoj 
* https://opac-nevter.pim.hu/ro/record/-/record/display/manifestation/PIM2153726/1a57d05e-1f7a-4f7d-a91f-8f8aa54057e5/solr/0/24/0/1/authorOrder/ASC

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj notarioj
Cafebabel.com

**Cafebabel.com** estas publika interreta forumo Cafébabel estis fondita en 2001 fare de studentoj de la programo Erasmus, programo de la Eŭropa Unio por stimuli la interŝanĝon de studentoj. Ĝia sidejo estas en Parizo. La forumo baziĝas sur la principo de partoprena ĵurnalismo. En junio 2020 ĝi havis pli ol 15 000 junajn aŭtorojn, tradukistojn, fotistojn kaj filmistojn kiuj raportas pri kiel ili spertas la vivon en Eŭropo. Tiuj junaj volontuloj ankaŭ ricevas subtenon de teamo de profesiaj redaktistoj kaj ĵurnalistoj en Parizo, Bruselo, Romo, Madrido kaj Berlino. Volontuloj samtempe tradukas la forumon en la (nur) ses oficialaj lingvoj de Cafebabel - la francan, anglan, germanan, italan, hispanan kaj polan. CafeBabel.com ricevis plurajn premiojn i.a. de la Eŭropa Parlamento kaj la Eŭropa Movado.

## Celoj 
Cafebabel.Com celas "kontribui al la formado de eŭropa publika opinio"

: 

## Organizaĵo 
La revuo *Cafebabel* estas administrata de la senprofita organizaĵo *Babel International*, kiu estas financata de publikaj kaj privataj institucioj, kaj ĝia ĉefa partnero estas la programo "Europe for Citizens" (Eŭropo por Civitanoj):

* Germanio: Berlino
* Aŭstrio: Vieno
* Belgio: Bruselo
* Bulgario: Sofia
* Hispanio: Barcelono, Madrido, Sevilo
* Estonio: Talino
* Francio: Liono, Parizo, Strasbourg, Clermont-Ferrand
* Grekio: Ateno
* Hungario: Budapeŝto
* Italio: Napolo, Torino, Romo
* Kosovo: Pristina
* Litovio: Vilnius
* Nederlando: Amsterdamo
* Pollando: Cracovie, Varsovio
* Portugalio: Lisbono
* Ĉeĥio: Prago
* Rumanio: Bukareŝto
* Britio: Londono
* Svedio: Stokholmo
* Turkio: Istanbulo.

## Historio 
Cafebabel estas iniciato de la asocio *Babel International.*

La "nula numero" de Cafebabel estis lanĉita en la Interreto la 1-an de februaro 2001 en kvar lingvoj (angla, franca, itala kaj hispana). En januaro 2003 Cafebabel fariĝis semajna retrevuo. En oktobro 2003, *Babel International* akiris konsultan statuson ĉe la Konsilio de Eŭropo.

## Vidu ankaŭ 
Tutmondaj Voĉoj

## Eksteraj ligiloj 
*Europe for citizens* (Eŭropo por la civitanoj)

## Noto kaj referencoj 
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la franca artikolo CafeBabel en la franca vikipedio, listo de aŭtoroj.

Kategorio:Civitana ĵurnalismo
Kategorio:Kulturo en la Eŭropa Unio
Kategorio:Studenta kulturo
Kategorio:Web 2.0
Kategorio:Retejoj aperintaj en 2001
Loužnice

**Loužnice** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou. En la municipo vivas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri ĝi devenas el la jaro 1624.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* kapeleto sur roketo meze de la municipo
* kruco apudvoje al la kapeleto
* vico da konstruaĵoj de popola arkitekturo (ekz. n-ro 7)
* masonitaj konstruaĵoj el la 19-a kaj komenco de la 20-a jarcento

## Pluaj fotoj 

Loužnice - střed vsi od západu (1).JPG|Loužnice
Loužnice - celkový pohled na severní část vsi od západu.JPG|Loužnice
Loužnice - křížek pod kapličkou, nahoře chalupa če. 6.JPG|Loužnice

Kategorio:Municipoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Sabenoj

[eta|270ra|El la [oskoj la plej nordaj estis la sabenoj.]]
**Sabenoj**, kun etruskoj, latinoj, ekvoj, liguroj, samnitoj, sabelioj kaj ernikoj, inter aliaj, estis antikvaj popoloj kiuj loĝis en Italio antaŭ Romio. Ilia origino ne estas facile determinebla certece, sed oni supozas, ke ili estis en Latio el la prahistorio kaj post la starigo de la Roma Respubliko, asimiliĝis al ties kulturo kaj iĝis romiaj civitanoj. Oni ligis ilin al la legendo kiu konektas la trojan militon kun la fondo de Romo.

La sabenoj dediĉis sin al brutobredado sur montetoj proksimaj al Romo en Latio, okcidente de la Apeninoj, okupante la orientan bordon de la rivero Nera kaj ambaŭflanke de la Velino (Velinus), ĝis Tibero kaj Aniene (Annio) sude.
200ra|eta|maldekstre|La forkapto de la Sabeninoj (fragmento) de Giovanni Francesco Romanelli (1612–1660).

Aktuale la regiono kiu estis loĝata de la sabenoj estas nomata Sabenio (Sabinia). En la romia epoko la klasikaj verkistoj citis ĝin kiel “tero de sabenoj” (*Sabinorum ager*, aŭ *Sabinus ager*), dum al nomo Sabinia aŭ Sabina estis havigita de la grekkoj (Σαβινη).

## Notoj 
## Bibliografio 
* Donaldson, John William (1860). "Chapter IV: The Sabello-Oscan Language". Varronianus: a critical and historical introduction to the ethnography of ancient Italy and the philological study of the Latin language. London: John W. Parker and Son.
* Brown, Robert. "Livy's Sabine Women and the Ideal of Concordia." Transactions of the American Philological Association 125 (1995): 291-319. doi:10.2307/284357.
* MacLachlan, Bonnie. Women In Ancient Rome: A Sourcebook. London: Bloomsbury Academic, 2013.

Kategorio:Antikvaj etnoj
Kategorio:Etnoj
Kategorio:Historio de Italio
Italo (reĝo de la enotroj)

**Italo** (el la antikva greka: Ἰταλός) estis legenda reĝo de enotroj, kiuj estis inter la plej fruaj registritaj loĝantoj de Italio. En sia *Fabularum Liber* (aŭ *Fabulae*), Kajo Julio Higeno registris la miton ke Italo estis filo de Penelopo kaj Telegono (filo de Odiseo).

Laŭ Aristotelo (*Politiko*) kaj Tucidido (*Historio de la Peloponeza Milito*), Italo estis la eponimo de Italio (Italia). Aristotelo, verkante en la 4-a jarcento a.K., rakontas, ke, laŭ tradicio, Italo konvertis la enotrojn el paŝtista socio al agrikultura kaj havigis al ili variajn regulojn, estante la unua kiu instituis sistemon de komunaj manĝoj.

Verkante jarcentojn poste, la greka historiisto Dionizo de Halikarnaso (ĉ. 60 a.K. – post 7 a.K.) en sia "Rhomaike Archaiologia" ("Antiquitates romanae", "Romiaj Antikvaĵoj"), citis Antiokon de Sirakuzo (fl. 420 a.K.) pri la informo ke Italo estis enotra denaske kaj rakontas la tradicion ke Italio estis nomita laŭ li, same kiel alian rakonton kiu derivigas la nomon "Italia" el vorto por bovido, etimologio kiu estas havigita ankaŭ de Timeo, Varono, kaj Festo.

## Notoj 
Kategorio:Romia mitologio
Kategorio:Reĝoj de la helena mitologio
Kategorio:Romio
Faliskoj

eta|270px|Vido de "Falerii" al la Monto Soratte en la suda bordo, kie certe loĝis faliskoj..
**Faliskoj** (en latino *Falisci*, en antikva greka: Φαλίσκοι, Faliskoi) estas la antikva romia eksonimo de Italika popolo kiu loĝis en tio kio estas nune norda Latio, en la etruska flanko de la rivero Tibero. Ili parolis lingvon el la Italika lingvaro, nome la Faliska lingvo, tre proksima al la Latino. Origine suverena ŝtato, politike kaj socie ili subtenis la etruskojn, kaj aliĝis al la Etruska Ligo. Tiu konvinko kaj aliĝo kondukis ilin al fina preskaŭ detruado kaj totala submetigo fare de Romo.

Nur unu ekzemplo de ilia propra endonimo estis trovita ĝis nun: nome skribaĵo el Falerii Novi el la fino de la 2-a jarcento referencas al la *falesce quei in Sardinia sunt*, "la Faliskoj kiuj estas en Sardio", en kiu "falesce" estas la nominativa plurala kazo. Etruska skribaĵo nomas ilin "feluskeś". La Latino ne estis tre diferenca el la originala nomo. La -sc- (-sk-) sufikso estas "distingiga el la italikaj etnonimoj".

## Notoj 
## Bibliografio 
* Carlucci, Claudia. Villa Giulia Museum: The Antiquities of the Faliscans. Rome: L'Erma di Bretschneider, 1998.
* De Lucia Brolli, Maria Anna and Jacopo Tabolli. “The Faliscans and the Etruscans.” In The Etruscan World, edited by Jean MacIntosh Turfa, 259–280. London: Routledge, 2013.
* Holland, Louise Adams. The Faliscans in Prehistoric Times. Rome: American Academy in Rome, 1925.
* Potter, T. W. A Faliscan Town in South Etruria: Excavations at Narce 1966-71. London: British School at Rome, 1976.
* Bakkum, Gabriël CLM (2009). The Latin Dialect of the Ager Faliscus: 150 Years of Scholarship. Thesis, University of Amsterdam. Part I. Amsterdam: Amsterdam University Press.
* Conway, Robert Seymour (1911). "Falisci". En Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. 10 (11a eld.). Cambridge University Press. p. 148.

Kategorio:Antikvaj etnoj
Kategorio:Etnoj
Kategorio:Historio de Italio
Lukanoj

[eta|270px|El la [oskoj la plej sudaj estis la Lukanoj.]]
**Lukanoj** (en greka: Λευκανοί, translit. Leukanoí; en Latino: *Lucani*) estis popolo de la antikva Italio kiu okupis parton de la sudo de la duoninsulo kaj ludis gravan rolon en la historio de la Antikva Romo. Ili parolis Oskan lingvon, nome membro de la Italika lingvaro. Nuntempe, la loĝantoj de la regiono Basilikato estas ankoraŭ nomataj *Lucani*, kaj same ilia dialekto.

[eta|maldekstre|Rajdanta Lukania militisto, fresko el tombo de [Paestum, Italio, ĉ. 360 a.K.]]
Lukana arto ĉefe survivis en Lukania vaz-pentrarto el tomboj, kion la elito komisiis grandnombre, kiel faris etruskoj sed malkiel la najbaroj romiaj kaj grekaj. Estas bona montro en la muzeo de Paestum. Granda proporcio montras ĉevalojn, ofte en kurkonkurenco.

## Notoj 
Kategorio:Antikvaj etnoj
Kategorio:Etnoj
Kategorio:Historio de Italio
Puget-Ville

''''* (jen france, okcitane *Puget Vila*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (, prononcata , okcitane *Provença-Aups-Còsta d'Azur''). Fine de  en la komunumo vivis .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* bazaj turismaj informoj ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Var
* Puget-Ville (stacidomo)

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj


Kategorio:Komunumoj de Var
Volskoj

dekstra|300ra|eta|Volskaj setlejoj en ruĝa koloro.
La **volskoj** (en latino *volsci*) estis popolo de la antikva Italio, kiu okupis la centron de la duoninsulo kaj ludis gravan rolon en la historio de la Antikva Romo, speciale rilate al la komenco de la Romia Respubliko. En sia epoko ili loĝis en parte monteta, parte marĉeca distrikto de la sudo de Latio, limigita de *Aŭrunkoj* kaj Samnitoj sude, Hernikoj oriente kaj etende el Norba kaj Cora norde al Antium (moderna Anzio kaj Nettuno) sude. Rivaloj de Romo dum kelkaj centoj da jaroj, iliaj teritorioj estis kaptitaj de kaj asimilitaj en la kreskantan romian respublikon ĉirkaŭ 300 a.K. La unua imperiestro de Romo, nome Aŭgusto Cezaro, estis de volska deveno.

La Volskoj parolis Volskan, nome sabela lingvo de la italika lingvaro, kiu estis pli proksime rilata al la oska lingvo kaj al la umbra lingvo en la osk-umbra lingvaro, kaj pli dista for el la Latino, de la latin-faliska lingvaro.

Ĉefaj setlejoj estis Velitrae (moderna Velletri), hejmo de la prauloj de Aŭgusto Cezaro, Antium, la historia ĉefurbo (moderna Anzio, fondita legende de Antias, filo de la sorĉistino Circo kaj de Odiseo), Satriko, Ecetra, Arpino (patrio de Cicerono kaj de Gajo Mario), Fregelas, Sora, Anxur (moderna Terracina), Privernum (Príverno), Suessa Pometia, konkerita de Tarkvino la Superba kaj Apíola, detruita de Tarkvino Priskuso.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Coarelli, Filippo. "Roma, i Volsci e il Lazio antico". En: Crise et transformation des sociétés archaïques de l'Italie antique au Ve siècle av. JC. En: Actes de la table ronde de Rome (19-21 novembre 1987). Romo: École Française de Rome, 1990. pp. 135–154.

Kategorio:Antikvaj etnoj
Kategorio:Etnoj
Kategorio:Historio de Italio
Brutioj

alt=bronze coin issued by the brutti|eta|250x250px|Bronza monero stampita de Brutioj en 215-205 kun grekaj motivoj kaj la vorto ΒΡΕΤΤΙΩΝ (brettion).
**Brutioj** aŭ *Bretoj* (en greka: Βρέττιοι, latinigite: *Bréttioi*, en Latino: *Bruttii*) estis popolo de la antikva Italio kiu okupis parton de la sudo de la duoninsulo kaj ludis gravan rolon en la historio de Antikva Romo; tiu popolo estas de Lukania deveno. Ili loĝis en la suda pinto de Italio, el la limoj kun Lukanio ĝis la Mesina Markolo kaj la elstaraĵo de Leŭkopetra, en la aktualo nomita *Capo dell’Armi*. Tio pli malpli korespondas kun la nuntempa regiono de Kalabrio. Kelkaj fakuloj sugestas pragrekan devenon de sklavaj ribeluloj kontraŭ Lukanoj, sed certe ĉiuokaze ili kunfandiĝis kun la unuaj grekaj kolonoj.

## Bibliografio 
* Smith, William, eld. (1854–1857). "Bruttii". Dictionary of Greek and Roman Geography. London: John Murray.

Kategorio:Antikvaj etnoj
Kategorio:Etnoj
Kategorio:Historio de Italio
Ŝerdenoj

[eta|280ra|Membroj de la gardistaro de la faraono [Ramseso la 3-a en reliefo de Abu Simbel.]]
eta|200ra|Moderna desegno de la 19a jarcento surbaze de la antaŭa reliefo; ilia armilaro estas klare videbla.
**Ŝerdenoj** (ankaŭ Ŝirdana, Ŝerden, Serden aŭ Ŝardana) estis antikva popolo de piratoj kiu konstituis unu de la grupoj de la nomitaj Maraj popoloj, kiuj aperas en historiaj fragmentitaj registroj de skribaĵoj de Antikva Egipto pri la zono de la Mediteraneo de ĉirkaŭ la jaro 2000 a.K.; la informaro tamen pri ili estas tre malabunda. En la bildoj ili aperas vestante komplikan armaĵon de surmetitaj bendoj el ledo aŭ metalo, kaj kasko kun vertopinto. La armaĵo aspektas simila al tiu uzita de la filiŝtoj de Medinet Habu, kaj simila, sed ne identa al tiu kiu troviĝas en la tombo 12a de Dendra kie oni trovis ceramikon mikenan IIB-IIIA de la dua duono de la 15-a jarcento a.K. La glavo de Ŝerdenoj, laŭ la teorioj de James Henry Breasted, eble estis disvolvigita el plilongigo de eŭropaj tranĉiloj aŭ ponardoj kaj estis asociita kun la minindustrio de la stano en la regiono de la aktuala Bohemio. Robert Drews ĵus sugestis ke la uzado de tiu armilo inter la grupoj de pagsoldataj ŝerdenoj kaj filiŝtoj faris ilin kapablaj rezisti atakojn de kavalerio, kio faris ilin tre valora forto por la milito.

Oni ne malkovris mencion al la Ŝerdenoj en legendoj aŭ dokumentoj de hititoj aŭ grekoj, kio sugestas, ke ili ne aperis frue en siaj influesferoj. La ĉefa teorio subtenas, ke tiuj popoloj aperis en la okcidenta Mediteraneo, rigardante la konekton en etimologio inter Ŝirdana kaj "Sardinia" (Sardio), Ŝekeleŝ kun Sicilio kaj Trs-w (Teresh aŭ Tursci) kun Tirenanoj kaj Etruskoj, sed la arkeologiaj pruvoj ne estas kontentigaj kaj pro tio oni povas supozi, ke tiuj popoloj alvenis al Okcidenta Mediteraneo en klasikaj tempoj multe post la periodo de Ramseso la 2-a kaj ne antaŭe.

En Sardio la datado de la armiloj kaj armaĵoj de la Bronzepoko similaj al tiuj de la egiptaj bildoj de Ŝirdana havigas datojn tre postajn en kelkaj jarcentoj al la periodo de la Marpopoloj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* Mohamed Raafat Abbas, “A Survey of the Military Role of the Sherden Warriors in the Egyptian Army during the Ramesside Period”, Égypte Nilotique et Méditerranéenne 10 (2017), p.&nbsp;7–23.

Kategorio:Antikvaj etnoj
Kategorio:Etnoj
Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:Sardio
Kategorio:Piratoj
Petrovičky (distrikto Jičín)

**Petrovičky** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1393.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Petrovičky čp. 10.JPG|Petrovičky
Petrovičky čp. 17.JPG|Petrovičky
Petrovičky.JPG|Petrovičky

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Radim

Nomo **Radim** estas vira persona nomo kaj ankaŭ nomon **Radim** havas pluraj municipoj:
* Radim (distrikto Jičín) – municipo en distrikto Jičín
* Radim (distrikto Kolín) – municipo en distrikto Kolín

… aŭ partoj de municipoj:
* Radim (Brantice) – parto de municipo Brantice en distrikto Bruntál
* Radim (Luže) – parto de municipo Luže en distrikto Chrudim

… kaj ankaŭ protektata teritorio:
* Radim (naturrezervejo) – naturrezervejo en distrikto Bruntál
La Courneuve - Dugny (stacidomo)

**La Courneuve - Dugny** estas franca stacidomo sur Fervojo Grande Ceinture de Parizo situanta en komunumo La Courneuve, en departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Grande ceinture de Paris (990000).

## Vidu ankaŭ 
* Fervojo Grande Ceinture de Parizo
* La Courneuve
* Dugny - La Courneuve (Tramtrajno en Francilio)

## Eksteraj ligiloj 
* Station La Courneuve-Dugny - Atlas de l’architecture et du patrimoine ()
* Poŝtkartoj de la malnova stacidomo La Courneuve - Dugny (Grande Ceinture)

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojo Grande Ceinture de Parizo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Seine-Saint-Denis
Kategorio:La Courneuve
Kategorio:Fret SNCF
Miksa Léderer

**Miksa Léderer** [mikŝa lEderer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Léderer Miksa** estis hungara advokato, prokuroro.

Miksa Léderer naskiĝis la  en Szepesváralja (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Spišské Podhradie en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miksa Léderer devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li malfermis advokatan atelieron en Lőcse. Post jaroj li estis ĉefprokuroro de la urbo, ankaŭ honora prokuroro de Szepes. Li estis longe aktiva funkciulo de la juda eklezio, samtempe li estis figuro en la urba politika vivo kaj li redaktis lokajn gazetojn. Depost la 1-a mondmilito li translokiĝis al Budapeŝto. Li havis edzinon ekde 1897, kiu naskis 4 filojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A lőcsei polgári osztályfa privilégiuma*
* *A fórumról*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj prokuroroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kounov

Nomon **Kounov** havas pluraj municipoj:
* Kounov (distrikto Rakovník) – municipo en&nbsp;distrikto Rakovník
* Kounov (distrikto Rychnov nad Kněžnou) – municipo en&nbsp;distrikto Rychnov nad Kněžnou
Krakov

**Krakov** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Gastejo n-ro 41

Kategorio:Municipoj en distrikto Rakovník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rakovník
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Zsolt Legény

**Zsolt Legény** [ĵolt legEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Legény Zsolt** estis hungara oficisto, parlamenta deputito.

Zsolt Legény naskiĝis la  en Kisvárda.

## Biografio 
Zsolt Legény kreskiĝis en Tornyospálca, maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Universitato de Miskolc en 2002. Li lernis ankaŭ la germanan lingvon. Post siaj studoj li estis oficisto en Vásárosnamény. Inter 2006–2010 kaj 2014–2018 li estis parlamentano en frakcio de Hungara Socialista Partio. Inter 2 parlamentaj periodoj li laboris en municipa oficejo de Tornyospálca, krome li havis postenon en la menciita partio.

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Béla Locsmándi

**Béla Locsmándi** [loĉmAndi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Locsmándi Béla** estas hungara oficisto, advokato, subministro.

Béla Locsmándi naskiĝis la  en Sopron.

## Biografio 
Béla Locsmándi maturiĝis en benediktana gimnazio en Győr en 1967, poste li estis soldato du jarojn. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1975, post 4 jaroj denove en pli alta grado. Post la unua diplomo li estis ŝtata oficisto en Budapeŝto, ekde 1991 li laboris en ministerio. En la jaroj 1993 kaj 1994 li estis subministro, en 2012 kaj 2013 vicsubministro. Inter 1996 kaj 2011 li estis advokato, poste li havas postenetojn en fondaĵoj. Li havas edzinon, kiu naskis unufoje.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
(111231) 2001 WM60

**(111231) 2001 WM60** estas troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata «Troja Tendaro», tie estas, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Preĝejo Sankta Triunuo (Kács)

La **preĝejo Sankta Triunuo** estas katolika monumento historia, ankaŭ pilgrimloko  en vilaĝo Kács (Hungario).

## Historio 
Origine katolika tombeja kirko estis konstruita en la 12-a jarcento. Laŭ eklezia dokumento en 1335 la patrono estis Sankta Nikolao. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis, sed poste rehomiĝis. Dum disvastiĝo de la reformacio la loĝantoj restis katolikoj sed sen paroĥo. En 1724 la konstruaĵo plene barokiĝis kaj en 1882 la turo alkonstruiĝis. La paroĥa rango estis redonita en 1946. 

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sur monteto. La fasado estas malsimetria, ĉar maldekstre oni konstruis ŝtuparejon al la korusejo (galerio). En la fasado la kvadrata turo plene reliefas. La navo finiĝas en duonronda absido. Ĉe la navofino etaĝa alo aliĝas, la teretaĝo estas sakristio, la etaĝo estas moŝta kapelo. Interne la impona baroka ĉefaltaro estis farita en la 18-a jarcento.

## Legendo 
Laŭ la legendo fraŭlino vidis 3 ŝafojn sur tilio. Tio estis prezento de Sankta Triunuo. Kermeso okazas en la sekva dimanĉo de Pentekosto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* http://lexikon.katolikus.hu/K/K%C3%A1cs.html
* http://www.bucsujaras.hu/kacs/index.html

Kacs
Kacs
Rougiers

''''* (jen france, okcitane *Rotgiers*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (, prononcata , okcitane *Provença-Aups-Còsta d'Azur''). Fine de  en la komunumo vivis .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* bazaj turismaj informoj ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Var

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Var
Dobrá Voda (distrikto Žďár nad Sázavou)

**Dobrá Voda** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en&nbsp;distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1252.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* ŝtona kruco ĉe lernejo

## Fotogalerio 

Dobrá Voda (okres Žďár nad Sázavou) - obecní úřad.jpg|municipa ofico
Dobrá Voda (okres Žďár nad Sázavou) - kříž u školy.jpg|kruco ĉe lernejo
Dobrá Voda (okres Žďár nad Sázavou) - hasičská zbrojnice obr02.jpg|fajroestingista armilejo
Dobrá Voda (okres Žďár nad Sázavou) - rybník Obecník obr01.jpg|fiŝlago nomata Obecník

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kevin Hart

**Kevin Darnell HART** naskiĝis  estas usona komikisto, aktoro, verkisto kaj kinproduktoro.

Naskita en Filadelfio, Pensilvanio, Hart komencis sian karieron gajnante plurajn amatorajn komediokonkuradojn ĉe kluboj, kulminante per sia unua reala paŭzo en 2001 kiam li estis elektita de Judd Apatow por rolo sur la televidserio *Undeclared*. La serio daŭris nur unun sezonon, sed li baldaŭ akiris aliajn rolojn en filmoj kiel *Paper Soldiers* (2002), *Scary Movie 3* (2003), *Soul Plane* (2004), *In the Mix* (2005) kaj *Little Fockers* (2010).

Lia komedia reputacio daŭre kreskis per la publikigo de lia unua albumo, ''I'm a Grown Little Man* (2008) kaj prezentoj en la filmoj *Think Like a Man* (2012), *Grudge Match* (2013), *Ride Along* (2014) kaj ties daŭrigo *Ride Along 2* (2016), *About Last Night* (2014), *Get Hard* (2015), *Central Intelligence* (2015), *The Secret Life of Pets* (2016), *Captain Underpants: The First Epic Movie* (2017), *Jumanji: Welcome to the Jungle* (2017), *Night School* (2018), kaj *Jumanji: The Next Level'' (2019).

## Filmaro 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Naskiĝintoj en Usono
Kategorio:Filadelfianoj‎
Kategorio:Usonaj komikistoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj televidaktoroj
Kategorio:Usonaj voĉaktoroj
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Kategorio:Usonaj televidproduktoroj
Tobey Maguire

**Tobias Vincent "Tobey" MAGUIRE** (naskiĝis ) estas usona aktoro kaj kinproduktoro. Li komencis sian karieron en la malfruaj 1980-aj jaroj. Lia debuto en plenlonga filmo estis ne-parolanta parto en *The Wizard* (1989). Li estas konata pro pozado kiel Peter Parker en filmita serio Spider-man (2002, 2004 kaj 2007), same kiel por liaj roloj en *Pleasantville* (1998), *The Cider House Rules* (1999), *Wonder Boys* (2000), *Seabiscuit* (2003), *The Good German* (2006), *Brothers* (2009) kaj *The Great Gatsby* (2013).

Li estis nomumita por la *Screen Actors Guild* kaj *Golden Globe Awards*, li ricevis du Saturn premiojn, inkluzive de unu por plej bona aktoro. En 2012 li establis sian propran produktentreprenon, Material Pictures, kaj kun-produktis *Good People* tiun saman jaron. En 2014 li produktis kaj ĉefrolis kiel Bobby Fischer en *Pawn Sacrifice*.

Li estas vegano kaj en 2002 PETA (Homoj por la Etika Traktado de Bestoj) nomigis lin «la plej seksloga vegano el la mondo».

## Filmoj
* *Fear and Loathing in Las Vegas*, 1998
* *Spider-Man: No Way Home*, 2021

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Naskiĝintoj en Usono
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj televidaktoroj
Kategorio:Usonaj videoludaj aktoroj
Kategorio:Usonaj kinproduktoroj
Kategorio:Usonaj infanaj aktoroj
Kategorio:Veganoj
Alexis Dziena

**Alexis Gabrielle DZIENA** naskiĝis  estas usona aktorino. Dziena naskiĝis en Novjorko kaj estas de irlanda, itala kaj pola deveno. Ŝi pasigis multajn somerojn kreskante en la malgranda South Jersey marbordurbo de Sea Isle City. Ankaŭ dum mezlernejo ŝi trapasis klasojn ĉe la Usona Akademio de Drameca Arto.

## Filmaro 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Naskiĝintoj en Usono
Kategorio:Personoj de Nov-Jorkio‎
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj televidaktoroj
Kategorio:Italaj usonanoj‎
Kategorio:Irlandaj usonanoj‎
Kategorio:Poldevenaj usonanoj‎
Eugenio Derbez

**Eugenio GONZÁLEZ DERBEZ** naskiĝis  estas meksika aktoro, komikulo, scenaristo, verkisto, entreprenisto, kinproduktoro kaj reĝisoro. En 2014 li estis rekonita de *Variety* kiel la plej influa hispanlingva viro en la distra industrio.

Eugenio Derbez estas unu el la plej influaj aktoroj en Latin-Ameriko kaj estas unu el la plej agnoskitaj aktoroj inter la hispanparolantoj en Usono.

Lia plenlonga filmo *Instructions Not Included*, kiun li reĝisoris, kunverkis kaj ĉefrolis iĝis la plej sukcesa Hispanlingva filmo iam ajn en Usono kaj tutmonde, ĝi superis multajn biletvendajn rekordojn per gajno de 99 milionojn da dolaroj.

Sola aŭ kun Gus Rodríguez, Eugenio rolis, verkis, reĝisoris, produktis aŭ kreis plurajn popularajn hispanlingvajn televidajn spektaklojn kiel *Al Derecho y Al Derbez*, *Derbez en cuando*, XHDRBZ, *Vecinos y La familia P. Luche*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Naskiĝintoj en Meksiko
Kategorio:Meksikaj aktoroj
Kategorio:Meksikaj televidaktoroj
Kategorio:Meksikaj voĉaktoroj
Kategorio:Meksikaj komikistoj
Kategorio:Meksikaj reĝisoroj
Kategorio:Meksikaj televidproduktoroj
Kategorio:Trotuaro de famo en Holivudo
Ĝendarmo el Saint-Tropez

**Ĝendarmo el Saint-Tropez** (france *Le Gendarme de Saint-Tropez‎*) estas franca filmo reĝisorita de Jean Girault, aperinta en 1964 kaj originale filmita en la franca lingvo. Temis pri la unua el ses konataj filmoj, el kiuj sekvis Ĝendarmo en Novjorko, Ĝendarmo geedziĝas, Ĝendarmo en emeriteco, Ĝendarmo kaj eksterteranoj kaj Ĝendarmo kaj ĝendarminoj. En tiuj ĉi filmoj rolis Louis de Funes, Michel Galabru kaj multaj aliaj konataj francaj aktoroj.

Rilate sian ĝenron, ĉiuj ses filmoj rigardeblas kiel komedia filmo kaj ĉiuj lokiĝas en Saint-Tropez, fama somerrestadeja havenurbo borde de la Mediteranea Maro en la regiono Bordo Lazura aŭ Franca Riviero.

La filmo havas entutan daŭron de 89 minutoj.

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la la filmo en IMDb ()

[eta|maldekstra|500ra|filmado de la sekvaĵo [Ĝendarmo kaj eksterteranoj]]

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1964
Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Dobrá Voda u Hořic

**Dobrá Voda u Hořic** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  (). Ĝi havas du katastrajn teritoriojn: *Dolní Dobrá Voda* kaj *Horní Dobrá Voda*.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1395.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Dobrá voda u Hořic - dům Národního Vávry.JPG|Dobrá Voda u Hořic
Dobrá voda u Hořic zvonička s dřevěným zvonem.JPG|Dobrá Voda u Hořic
Dobrá voda u Hořic čp. 77.JPG|Dobrá Voda u Hořic

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
(111245) 2001 XE3

**(111245) 2001 XE3** estas malgranda, ne tre hela marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 5:11 kun Marso.

Ĝia tre discentra, tre klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,39206 astronomia unuo, tie estas 58,651 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Gianna Nannini

**Gianna Nannini** (itala prononco [ˈdʒanna nanˈniːni]; 14a de junio 1954) estas itala registra artisto, kantisto kaj kantoverkisto. Inter siaj kantoj, "Bello e impossibile" (1986) estis internacia sukceso en Aŭstrio, Germanio, Italio kaj Svisio.

## Kariero 
Nannini atingis sian unuan enlandan sukceson en 1979 per unuopaĵo "America" kaj la albumo *California*, kiu iĝis sukceso en kelkaj eŭropaj landoj. Ŝia internacia ekfamiĝo okazis en 1984 per la publikigo de sia sesa albumo, produktita ĉe Conny Plank nome *Puzzle*, kiu pintis inter la 10 plej altaj en pintolistoj de Aŭstrio, Germanio, Italio kaj Svisio. La unua unuopaĵo el la albumo, nome "Fotoromanza", estis subtenita de muzikfilmeto reĝisorita de Michelangelo Antonioni, kaj ricevis multajn muzikajn premiojn. Nannini faris longan turneon tra Eŭropo por subteni la albumon, kulmine en elstara ludado en la Montreux Jazz Festival.

## Diskaro 
eta|maldekstre|Nannini en 2017.
* Gianna Nannini (1976)
* Una radura (1977)
* California (1979)
* G. N. (1981)
* Sconcerto Rock (1981, filmomuziko)
* Latin Lover (1982)
* Puzzle (1984)
* Tutto Live (1985, koncerte)
* Profumo (1986)
* Maschi e Altri (1987, kompilo)
* Malafemmina (1988)
* Scandalo (1990)
* Giannissima (1991, koncerte)
* Maschi e altri / Chicos y otros (1992)
* X Forza e x amore (1993)
* Dispetto (1995) No. 1 Italio
* Bomboloni (1996, kompilo)
* Cuore (1998) No. 2 Italio (Platinum)
* Momo (2002, filmomuziko)
* Aria (2002) No. 7 Italio, No. 29 Svisio
* Perle (2004) No. 6 Italio, No. 22 Svisio
* Grazie (2006) No. 1 Italio (7× Plateno), No. 12 Svisio, No. 32 Germanio
* Pia come la canto io (2007) No. 5 Italio
* Giannabest (2007, kompilo) No. 1 Italio (7× Plateno), No. 15 Portugalio, No. 23 Svisio, No. 32 Germanio
* Giannadream – Solo I Sogni Sono Veri (2009) No. 2 Italio (4× Plateno)
* Extradream – Solo I Sogni Sono Veri (2010)
* Io e te (2011) No. 1 Italio (4× Plateno)
* Inno (2013) No. 1 Italio (Plateno)
* Hitalia (2014) No. 1 Italio (3× Plateno)
* Hitstory (2015) No. 5 Italio (Oro), No. 51 Svisio
* Amore gigante (2017) No. 2 Italio (Oro), No. 14 Svisio
* La differenza (2019) No. 4 Italio

## Notoj 
## Bibliografio 
* Gianni Brunelli; Christoph Mann; Giannana Nannini (prefaco) (1990). Osteria Le Logge [Die Küche der Toskana] (in Italian and German). Munich: Hugendubel. p.&nbsp;95. ISBN 9783880344679. OCLC 643636344 – via archive.is.

Kategorio:Italaj kantistoj
Listo de asteroidoj (112001–113000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 112001 ĝis 113000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (112001-113000) 
### 112001-112050 
### 112051-112100 
### 112101-112150 
### 112151-112200 
### 112201-112250 
### 112251-112300 
### 112301-112350 
### 112351-112400 
### 112401-112450 
### 112451-112500 
### 112501-112550 
### 112551-112600 
### 112601-112650 
### 112651-112700 
### 112701-112750 
### 112751-112800 
### 112801-112851 
### 112851-112900 
### 112901-112950 
### 112951-113000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 110 001 - 115 000
Steinalm

eta|Kühloch, kaverno survoje al Steinalm
**Steinalm** (laŭvorte: *Ŝtona alpo*) estas ŝatata ekskursocelo proksime de Saalfelden, Aŭstrio.

## Situo kaj priskribo 
La monta paŝtejo situas en alteco de 1268 metroj sur krutaĵo de la montoĉeno Steinernes Meer supre de Saalfelden. La aliro eblas disde la saalfelden-a urbokvartalo Bürgerau, kie ankaŭ abundas parkejoj, daŭras ĉ. unu horon. Ĝi kondukas preter Kühloch, historie interese kaverno kaj taŭgas por ĉiuj; sekve temas pri facila celo, por ĉiuj anoj de familioj. Krome Steinalm estas elirpunkto de montomigrado, ekz. ĝis la pinto de Persailhorn aŭ al Peter-Wiechenthaler-kabano. De tie eblas ankaŭ - tra danĝera pado nome *Fuchssteig* - iri ĝis la Ermitejo ĉe Palfen.

Steinalm situas majeste kaj alloge ĉe la suda deklivo de Steinernes Meer ofertante gastigadon; ĉiujare okazas en la kadro de la Ĵazfestivalo internacia de Saalfelden ankaŭ spektakloj tie ĉi.

## Historio 
La kabano starigitis en la 1869-a jaro estinte en la posedo de la Katolika Eklezio. Jarcenton poste ĝi venis en la manojn de kamparana kooperativo ŝanĝokomerce, al kiu apartenis 15 kamparanoj. Dume ĝis tiam la tuto ekskluzive uzitis ekonomie, tuj instalitis restoracieto por migremuloj. Ekde 1990 materialtelfereto tre plifaciligas la transporton de necesaĵoj supren.

En marto 2010, okaze de nova posedantoŝanĝo, oni mallonge timis ke la restoraciservoj povus ĉesi kio ne okazis.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo
* porturistaj celoj

Kategorio:Saalfelden
Kategorio:Montogrimpado
Kategorio:Turismo en Aŭstrio
Kategorio:Montaraj kabanoj