Fédération Syndicale Unitaire

La ***Fédération Syndicale Unitaire*** (FSU, Unuecema Sindikata Federacio) estas Franca sindikata federacio fondita en 1993. Ĝi havas subsindikatojn nur en francaj ŝtataj, regionaj kaj parte-ŝtataj firmaoj kaj administracioj. Ĝi havas kiel celon la sindikatan unuecon, kaj laboras ĉefe kun la *Confédération Générale du Travail*, historie proksima de la Komunista Partio kaj la *Union Syndicale Solidaires*, pli maldekstrema, ene de alianco de socia transformado.

Ĝi eldonas la revuon *Pour les services publics* (*Por la ŝtataj servoj*).

Ĝi estas nekonfuzinda kun la *Fédération Syndicale Unifiée* (Unuiĝinta Sindikata Federacio, FSU ankaŭ), kiu estis unuiĝo de kvar sindikatoj en la Franca ŝtataj radi- kaj televid-kanaloj (ORTF), de 1960 ĝis 1974.

## Graveco 
Estas du rimedoj por taksi la gravecon de sindikato en Francio: la nombro de membroj kaj la rezultatoj dum la profesiaj elektoj.

### Laŭ la membroj 
La FSU proklamas havi 160 000 membrojn; ĝi do estas la sesa franca sindikato laŭ la nombro de aliĝintoj (sed estas notinde, ke ĝi estas la nura kiu ne havas membrojn en malŝtataj firmaoj):

### Laŭ la voĉdonoj 

Ŝtataj profesiaj elektoj 2014.png|Rezultoj de la francaj profesiaj elektoj en la ŝtataj administracioj (okazinta en 2014).
CTMÉN2014.png|Rezultoj de la francaj profesiaj elektoj en la ministrejo pri nacia edukado (okazinta en 2014).

Dum la balotoj, se oni konsideras nur la salajrulojn de la ŝtataj administracioj, la FSU estas depost la lasta elektado en 2014 kaj kun 15,6% la dua federacio malantaŭ *Force Ouvrière* (kiu ricevis 17%). Tamen, pro historiaj kialoj (vidu sube), la FSU estas aparte grava en la edukado kaj la kulturo; 83% el ĝiaj membroj estas instruistoj, ĝi estas la unua sindikata federacio por ili: dum la lasta elektado, la FSU ricevis 35,5% el la voĉoj, kaj 6 sieĝoj el 15, antaŭ la dua (UNSA), kiu ricevis 21,9% el la voĉoj kaj 4 sieĝoj.

Novaj elektoj okazos en la Francaj ŝtataj kaj regionaj servoj kaj administracioj je la fino de 2018 (ekzemple inter la 29-a de novembro kaj la 6-a de decembro en la nacia edukado), kiu povas ŝanĝi tiun ordon.

## Historio 
### Antaŭ la FSU: la FÉN 
eta|maldekstra|Unua paĝo de *Le Peuple*, organo de la CGT, festante en 1945 la 50-jariĝon de la federacio, du jaroj antaŭ la skismo

Ekde ĝia fondiĝo en 1895, la CGT estis dividita inter la revoluciistoj/komunistoj kaj la reformistoj, kaj konis kelkajn skismojn kaj reunuiĝojn. Se en 1939 la komunistoj estis eksigitaj pro la pakto Ribbentrop-Molotov, dummilite, en 1943, la mallaŭleĝa CGT denove unuiĝis, kaj post la dua mondmilito, la federacio denove estis ege proksima de la komunistoj, aŭreoligitaj de la rolo de la Partio kontraŭ la Nazia okupacio.

En 1947 estis gravaj kaj perfortaj sociaj movadoj en Francio, dum kiuj mortis pluraj personoj. Komunistaj membroj de la CGT eĉ sabotis fervojon kaj malreligis trajnon, ĉar ili pensis ke ĝi estis plena je militistoj kaj policanoj kiuj volis ataki la strikantajn minejojn. Ĝi fakte estis plena je civiluloj; 24 personoj mortis. Politike, Moskvo kritikis la planon Marshall, kaj la plimulto de la CGT sekvis tiun ordonon kritikante ĝin en la organoj de la sindikato, dum la nekomunistaj membroj estis silentigitaj.

Tamen, la federacio de la CGT en la nacia edukado (''Fédération de l'Éducation Nationale*, FÉN) decidis ne decidi, kaj elektis resti "dumtempe" sendependa, permesante al siaj membroj esti ankaŭ membroj de FO aŭ de la CGT (ĉar tuj post la skismo kaj la decido de la FÉN, kreiĝis FÉN-FO kaj FÉN-CGT). Sed la skismo inter la CGT kaj FO neniam solviĝis, kaj la FÉN iĝis fakte aparta sindikato. La Komunista Partio en 1954 decidis malpermesi al la komunistoj aliĝi al la FÉN, kaj FO sekvis tuj poste ;
* *Unité et action* (U&A, Unueco kaj agado), aŭ "la CGT-istoj", komunista ;
* *L'École émancipée* (ÉÉ, Emancipita lernejo), ekstremmaldekstra (trockiista, anarkiista,...).

Unue, krom la sindikato de le universitatuloj (SNESup, estrita unue de ekstremmaldekstruloj, kaj poste de U&A), ĉiuj sindikatoj estis estritaj de la federacia plimulto UID; same la federacia estraro estis ŝlosita de UID de 1949 kaj de la plej granda sindikato, la SNI (unuagradaj instruistoj), estrita de UID kaj kiu imponis siajn ideojn al la aliaj. En 1966, la ĝenerala sekretario Georges Lauré demisias por ŝanĝi la federacian vivon, sensukcese.

Tamen, rapide, la FÉN estos devigita akcepti tiun malpopularan politikon; la UID-regata SNI perdis membrojn, dum la U&A-regata SNES estis stabila. Jean-Pierre Chevènement, ministro pri nacia edukado, lanĉas politikon por ke 80% el la junuloj iras al liceo, plifortigante matematike la SNES-on:
* unue ĝi devas silentigi U&A-on ene de la FÉN, trudante la kreadon de Sindikato de la Instruistoj, kunfandante ĉiujn sindikatojn de neuniversitataj profesoroj, dum la unuagradaj profesoroj estas ankoraŭ plimultaj;
* la FÉN iĝinta plene reformisma, ĉiuj memstaraj reformistaj sindikatoj de la ŝtataj administracioj kunfandiĝus;
* fine, FO, la CFDT kaj la FÉN kunfandiĝus, kreante grandegan nacian reformisman sindikaton.

La unua paŝo okazis en la Nacia Federacia Kongreso de Clermont-Ferrand (1991), kiam la kongresanoj decidis reordigon de la diversaj sindikatoj. U&A malakceptis la malaperon de siaj bastionoj, kaj nur la sindikato de la unugradaj instruistoj kaj la eta sindikato de neprofesiaj instruistoj pri sporto (SNEEPS) kunfandis. La sindikatoj de la duagradaj profesoroj (SNES, U&A), de profesoroj pri sporto (SNEP, U&A), kaj de profesiigaj liceoj (SNETAA, Alie) malakceptis siajn malaperojn.

Je aprilo 1992, la eksterordinara nacia federacia kongreso de la FÉN en Perpinjano oficiale eksigas la sindikatojn kiuj malakceptis la kunfandon, kaj adoptas novajn statutojn kiuj donas pli da povon al la estraro de la federacio. Ĉiuj sindikatoj estritaj de U&A kaj Alie, kaj kvazaŭ ĉiuj membroj de la aliaj frakcioj krom UID, forlasas la FÉN. Unu jaron poste, la FÉN aliĝas al nova federacio, la Union Nationale des Syndicats Autonomes (*Nacia Unuiĝo de la Memstaraj Sindikatoj*), kaj malaperas kiel apartan federacion de sindikatoj, alprenante en 2000 la nomon "UNSA-Éducation" (UNSA-Edukado).

### La fondiĝo 
### Rapida disvolviĝo 
Tuj post ĝia fondiĝo, kaj eĉ antaŭ ol siaj statutoj estis oficiale agnoskitaj, la FSU ricevis multe da voĉojn en la profesiaj balotoj, superfortante la FÉN.

Sed tiuj "trarompoj" ne signifis ke la FSU ne havis internajn problemojn. Kiel la FÉN, ĝi estas tre ambigua: iuflanke, ĝi estas memstara organizo, kiu ekzistis tiam kvazaŭ nur en la Nacia Edukado, sed samtempe estas unuecema sindikato, do kiu altenas al la transprofesieco de la sindikatismo. Laŭ la frakcioj kaj la individuaj membroj, la akĉento povas esti pli pri la unuecemo, aŭ pri la profesiaj depostuladoj.

En la FÉN, la ĉefa lukto estis inter la UID-regata SNI (unuagradaj profesoroj) kaj la U&A-regata SNES (duagradaj profesoroj). Kiam la FSU estis kreita, kreiĝis ankaŭ sindikato por la unuagradaj profesoroj: la SNUipp, regata ankaŭ de U&A. Sed la rivaleco inter la unuagradaj kaj duagradaj profesoroj daŭris en la FSU inter la du plej grandaj sindikatoj de la nova federacio, la SNUipp estante pli radikala, kaj pli interesita de la novaj pedagogioj, dum la SNES estis pli konservema rilate al la hierarkioj kaj pedagogioj.

La FSU, en la jaroj 1990, estas inter la sindikatoj kiuj batalas kontraŭ la "modernigaj" politikoj (kun la CGT, FO, kaj la sindikatoj kiuj iĝos *Solidaires*, sed kontraŭ la CFDT, la CFTC, la CGC kaj la UNSA).

### Stagnado 
[eta|Gérard Aschieri (plejrekte), tiam ĝenerala sekretario de la FSU, en la Pariza [Geja Fiero de 2008]]

Nun, la FSU stagnas, kaj ĝenerale la instruistoj aliĝas malpli al sindikatoj, kaj ne multe aŭskultas ilin; en 2003 kaj 2010 ekzemple, la FSU ne estis ege sekvita kiam ĝi admonis la instruistojn al la striko. Por lukti kontraŭ tio, la FSU provas etendiĝi al aliaj branĉoj de la Ŝtato, sed tio ne havas multe da sukceson, kaj renkontas tie la aliajn sindikatojn.

Plie, la sindikatoj estas ege dividitaj en Francio ĝenerale, kaj en la ŝtataj servoj aparte. La FSU estas unu el tiuj "embrioj de federacioj" (kun *Solidaires* kaj la UNSA), kiuj partoprenas tiun disecon, malplifortigante la aliajn, sed ankaŭ sin.

Ĝenerale, la membroj de la sindikatoj estas pli ofte ol la aliaj membroj de partioj. Tio veras por la FSU: la membroj de la FSU estas duoble pli nombraj estante ankaŭ membroj de partio ol la cetero de la instruistoj; ĉirkaŭ 40% el la delegitoj al la Naciaj Federaciaj Kongresoj estas membroj de partio, tio estante dekoble pli ol la cetero de la instruistoj

### Kongresoj kaj sekretarioj 
#### Kongresoj 
# 28a-31a de marto 1994 en Mâcon (fondanta kongreso).
# 8a-12a de decembro 1997 en Tuluzo.
# 22a-26a de januaro 2001 en La Rochelle.
# 2a-6a de februaro 2004 en Perpinjano (la FSU malfermiĝas al ĉiuj ŝtataj, regionaj kaj parte-ŝtataj administracioj kaj firmaoj; antaŭ tiam, nur ŝtataj administracioj povis havi FSU-sindikaton).
# 29a de januaro-2a de februaro 2007 en Marsejlo.
# 1a-5a de februaro 2010 en Lillo.
# 11a-15a de februaro 2013 en Poitiers.
# 1a-5a de februaro 2016 en Le Mans.

Le venonta okazos en decembro 2019.

#### Ĝeneralaj sekretarioj 
eta|Monique Vuaillat, ĝenerala sekretariino de 1999 al 2001
* Michel Deschamps (1993-1999).
* Monique Vuaillat kaj Daniel Le Bret (1999-2000).
* Monique Vuaillat kaj Pierre Duharcourt (2000-2001).
* Gérard Aschieri (2001-2010).
* Bernadette Groison (depost 2010).

## Organizo 
Ĝia organizo asocias la naciajn sindikatojn, la lokajn grupojn (je la nivelo "*département*") kaj la frakciojn. Ĉio estas pensita por ke neniu sindikato kaj neniu frakcio povu ĉion kontroli (ekzemple, la decidoj bezonas 70% el la voĉdonantoj por esti validaj, kaj ĉio estas farita por ke neniu frakcio havu pli ol 50%+1 voĉo el la voĉoj).

### Federaciaj organoj 
#### Nacia Federacia Kongreso 
La ĉefa decidopova organo estas la Nacia Federacia Kongreso, kiu estas alvokita ĉiujn tri jarojn. La lasta okazis en 2016 je Le Mans.

Ĝi prenas siajn decidojn kun 70%-plimulto, kaj en ĝi estas reprezentataj la naciaj sindikatoj, la departamentaj grupoj kaj la frakcioj. Neniu sindikato povas havi pli ol 49% el la voĉoj asignitaj al la sindikatoj. Sindikatoj kaj departamentaj grupoj sendas reprezentantojn laŭ la fortoj de la frakcioj ene de ili.

La "simplaj" membroj sendas mandatojn pri demandoj kiuj estis petitaj al ili antaŭ la kongreso, sed estas la kongreso kiu oficialigas la rezultojn de tiuj voĉdonadoj.  Ankaŭ tiuj demandoj, por esti akceptataj, bezonas pli ol 70% el la mandatoj.

#### Nacia Federacia Decidopova Komitato kaj Nacia Federacia Decidopova Buroo 
Inter kongresoj, la FSU estas kondukita de Nacia Federacia Decidopova Komitato ("*Conseil Délibératif Fédéral National*", CDFN) kiu kunsidas normale ĉiun duan monaton kaj Nacia Federacia Decidopova Buroo ("*Bureau Délibératif Fédéral National*", BDFN), kiu kunsidas normale ĉiun duan semajnon. La CDFN povas plirapidigi la alvokon de la Nacia Federacia Kongreso, kaj almenaŭ unufoje jare, al la CDFN oni aldonas reprezentantojn de ĉiuj departamentaj sekcioj de la Federacio, sed ili ne havas decidan voĉon.

La sieĝoj de la CDFN, kiu havas centon da membroj, estas asignitaj tiel ke. La departamentaj grupoj ankaŭ devas respekti la fortojn de la frakcioj ene de ĝi.

Ĉiu federacia frakcio ricevas almenaŭ unu sieĝo, kaj neniu povas havi pli ol 50%+1 voĉon el la voĉoj asignitaj al la frakcioj, kaj neniu malplimulta frakcio povas sola bari decidon.

Ĝia nacia sekretario estas depost 2010 Bernadette Groison, unuagrada instruistino.

### Frakcioj 
Heredo de la FÉN, la FSU havas naciajn federaciajn frakciojn, al kiuj povas aliĝi individuaj membroj de la FSU, kaj kiuj proponas tekstojn por la Naciaj Federaciaj Kongresoj. Ĝi estas la nura franca sindikata federacio kiu havas rajton de frakciigo. Kelkaj frakcioj estas pli maljunaj ol la FSU mem, kaj estas ĝiaj kunfondintoj (vidu "Historio").

centre|eta|altdekstre=2|Graveco de la frakcioj laŭ la voĉoj ricevitaj de ili en la oka nacia federacia kongreso de Le Mans (2016).

La nunaj frakcioj agnoskitaj de la FSU estas :
* *Unité et Action* (Unueco kaj Agado), la reganta frakcio tiom de la Federacio kiom de la ĉefaj naciaj sindikatoj (SNES, SNUipp, SNESup, SNASUB, ..., vidu "Aliĝintaj sindikatoj").  Origine ĝi estis komunista organizo, sed eĉ se la plimulto el la komunistoj de la FSU daŭre membras en ĝi, ili nun estas malplimultaj. Ĝi ricevis 71% el la voĉoj dum la lasta Nacia Federacia Kongreso.
* *École Émancipée* (Emancipita Lernejo), la ĉefa malplimulto de la Federacio, kiu kunestras ĝin kun *Unité et Action*. Origine, ĝi estis anarki-sindikatisma kaj trockiisma organizo proksima de la mortinta *Ligue Communiste Révolutionnaire* (Revolucia Komunisma Ligo, nun fandita en la Nova Partio Kontraŭkapitalisma), sed nun havas pli larĝan bazon. Ĝi prezentas sin kiel "kontraŭklerikalisma, kontraŭkapitalisma, kontraŭhierarkia", kaj estis longtempe proksima de la pedagogio Freinet. Ĝi ricevis 19,9% el la voĉoj dum la lasta Nacia Federacia Kongreso (antaŭ tiam, nur ŝtataj administracioj povis havi FSU-sindikaton).

Tiu listo estas repreno de tiu videbla sur la retpaĝaro de la FSU.

#### Edukado, esplorado 
#### Kulturo 
#### Junaro kaj sportoj 
#### Justico 
#### Ekologio, transportado, loĝado kaj agrikulturo 
#### Aliaj 
### Ligoj al aliaj organizoj 
Je la federacia nivelo, la FSU estas ankaŭ ligita al pli-malpli sendependaj organizoj.

#### Centro de formado 
La FSU havas centron de formado, kiu tute ne estas sendependa. Ĝi proponas staĝojn pri diversaj temoj, por profesiigi la agadon de la membroj de la sindikatoj de la FSU.

#### Instituto de esplorado 
La Instituto de esplorado de la FSU (*Institut de recherche de la FSU*) estis kreita en 1994 kaj registrita kiel aparta asocio. Ĝi decidas sendepende de ĝiaj temoj kaj orientiĝo, helpita de Scienca Konsilistaro (*Conseil scientifique*).

Ĝia celo estas la kreado kaj la disvolvigo de scioj, interalie sed ne ununure de scioj utilaj por la sindikata agado, sed ĉefe pri edukado, esplorado kaj kulturo.

Ĝi publikigas trimonatan revuon, *Regards croisés* (*Interkrucigitaj rigardoj*).

#### ATTAC 
eta|Logotipo de ATTAC
La FSU rekte, sed ankaŭ tri el ĝiaj plej grandaj sindikatoj (SNUIPP, SNES, SNESup) estas inter la asocioj kiuj fondis la alimondisman asocion ATTAC (sed estis ankaŭ aliaj sindikatoj, el la CGT, el *Solidaires*, ...).

En la Centra Komitato de ATTAC sieĝas reprezentantoj de la membroj kaj de la fondintaj asocioj. La SNES kaj la SNESup, du sindikatoj membroj de la FSU, sieĝas en la Centra Komitato de ATTAC kiel fondintaj asocioj. La SNES kaj la SNESup vice dividas sieĝon en la Buroo. La FSU estas do ĉiam reprezentita en la Centra Komitato kaj en la Buroo.

## Fontoj 
* Geay 2005:  Bertrand Geay, *Le syndicalisme enseignant* [*La instruista sindikatismo*], Parizo: La Découverte (Repères), 2005.
* Mouriaux 2009:  René Mouriaux, *Le syndicalisme en France* [*La sindikatismo en Francio*], Parizo: Presses Universitaires de France (Que sais-je ?), 2009.
* Mouriaux 2013:  René Mouriaux, *Le syndicalisme en France depuis 1945* [*La sindikatismo en Francio depost 1945*], Parizo: La Découverte, (Repères), 2013.
* Statutoj:  *Statuts de la Fédération syndicale unitaire* [*Statutoj de la Unuecema Sindikata Federacio*], legeblaj rete .
* Szajnfeld 2008:  Raphaël Szajnfeld (eld.), *La naissance de la FSU*. *Actes du colloque des 14 et 15 décembre 2006* [*La naskiĝo de la FSU. Aktoj de la simpozio de la 14-a kaj 15-a de decembro 2006*], Parizo-Les Lilas: Syllepse-Nouveaux regards (Nouveaux regards), 2008.
* Szajnfeld 2009:  Raphaël Szajnfeld, *Histoire de la FSU*. *Tome 1 : Une Percée flamboyante (1993-1997)* [*Historio de la FSU. Unua tomo: Rapidega trarompo*], Parizo-Les Lilas: Syllepse-Institut de recherche de la FSU (Nouveaux regards), 2009.

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retpaĝaro
*  *Institut de recherche de la FSU''

## Notoj kaj referencoj 
### Notoj 
### Referencoj 
Kategorio:Francaj sindikatoj
Kategorio:Edukado en Francio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1993