open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cigeľ

eta|maldekstra|250px|Supra fino de Cigeľ
250px|maldekstra|eta|Preĝejo de Cigeľ
**Cigeľ** (hungare *Cégely* [cEgej], germane *Ziegel*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Cigeľ situas en valo de rojo sub monto 971 m alta, fine de sakovojo. Prievidza troviĝas je 6&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1362 en formo *"Luchka"*, baldaŭe en 1461 kiel *"Cyglen"*. En 1787 loĝis tie 310 vilaĝanoj en 42 domoj, en 1828 369 vilaĝanoj en 52 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Cégely 762 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Prievidza, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 la loĝantoj helpis la partizanojn, sekve la faŝistoj murdis kaj deportis vilaĝanojn. En 2001 vivis en Cigeľ 1003 homoj, (996 slovakoj).

Spite al diversaj provoj pri hungarigo aŭ germanigo, Cigeľ restis pure slovaka.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apostolo Sankta Matiaso de 1762, en 1912 renoviĝis
* monumento
* apudvoja kruco

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Čereňany

link title
eta|250ra|maldekstra|Fronta vido de kastelo en Čereňany
**Čereňany** (hungare *Cserenye* [ĉerenje], germane *Tscherenein*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Čereňany situas laŭ maldekstra bordo de Nitra (rivero), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Partizánske-Nováky. Prievidza troviĝas je 20&nbsp;km.

## Historio 
En la 5-a jarcento estis tie malgranda fortikaĵo. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1329 en formo *"Cherine"*. En 1828 loĝis tie 583 vilaĝanoj en 84. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Cserenye 900 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Oslany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1920 pro incendio duono de la vilaĝo cindriĝis. En 2001 vivis en Čereňany 1702 homoj, (1676 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Maria Magdalena de 1440, en 1651, 1710 kaj en 1876 renoviĝis
* renesanca kastelo de familio Majtényi [majtEnji] de 1640, en la 18-a jarcento barokiĝis

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Ararat-ebenaĵo

La **Ararat-ebenaĵo** (armene: Արարատյան դաշտ) estas unu el la plej grandaj regionoj de la Armena Altebenaĵo, ĝi etendiĝas okcidente de la Sevan-lago, ĉe la promontoroj de la Gegham-montoj. En la nordo la limoj estas la monto Aragaco, kaj en la sudo, Ararato. La rivero Arakso dividas ĝin en du: la norda parto kuŝas en Armenio, dum la suda parto restas en Turkio.

La Ararat-ebenaĵo kaj la Sevan-lago travivas riĉan sunbrilon - proksimume 2,700 horojn jare. Aleksandrio en Egiptio ne havas multajn pli; la plej mallonga tempodaŭro de sunbrilo estas en mez-montareoj de la arbarozono (proksimume 2,000 horojn).

Kategorio:Geografio de Armenio
Kategorio:Geografio de Turkio
Čavoj

**Čavoj** (hungare *Csavajó* [ĉavajO], germane *Sauershau*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Čavoj situas fine de sakovojo. Prievidza troviĝas je 25&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1364 en formo *"Chawoy"*. Inter 1431-1434 la husanoj okupis la vilaĝon. Ĝis la 17-a jarcento oni minadis tie oron kaj arĝenton, dume en 1541, 1578 kaj en 1598 oni rabis la oron. En 1787 loĝis tie 650 vilaĝanoj en 82 domoj, en 1828 772 vilaĝanoj en 110 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csavajó 1238 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Prievidza, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Čavoj 630 homoj, (628 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Dorotea de 1611, en 1789 renoviĝis

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Diviacka Nová Ves

**Diviacka Nová Ves** (hungare *Divékújfalu* germane *Diweggneudorf*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ĝis 1927 la oficiala slovaka loknomo estis *Novejsa*. 

## Situo 
Diviacka Nová Ves situas laŭ traira flankovojo. Prievidza troviĝas je 16&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1270 en formo *"Deueche"*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Divékújfalu 587 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Prievidza, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Diviacka Nová Ves 1794 homoj, (1783 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika renesanca preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo el la 16-a jarcento
* 3 burgoj el la 15-a jarcento, de 1610 kaj de 1685

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Mitsou

**Mitsou ou Comment l’esprit vient aux filles** (***Mitsou aŭ Kiel spirito venas al knabinoj***) estas komedio de Colette, publikigita en 1919. Ĝi estis adaptita al kino de Jacqueline Audry en 1956.

## Rakonto 
Mitsou estas juna 24-jara virino, kiu havas kvardekkelk-jaran amikon: Pierre. Deveninta de malriĉa familio, ŝi sukcesis fariĝi renoma en muzik-halo, kies stelulino ŝi estas. Tamen, kvankam ŝi disponas pli multe pli da mono ol dum infanaĝo, ŝi havas neniun bonguston; tial, ŝia loĝejo estas tre malbone plenigita je mebloj kaj ŝi nur amasigis objektojn pri kiuj ŝi revis dum infaneco, sen meti ian ajn harmonion. Ŝi travivas tre simplan vivon, sen pasio nek impeto, ŝia amrilato kun Pierrre neniam estis minacita de disputo dum tri jaroj, kaj ŝi asertas: «&nbsp;lin mi ne serĉas: kia trankvilo!&nbsp;».

Tamen, iun tagon, Petite Chose, alia dungitino de muzik-halo, kaŝas du soldatojn en la loĝion de Mitsou, sola sekura ĉambro en la loko. Mitsou plene ignoras ambaŭ virojn kaŝitajn en sia ŝranko, antaŭ kiuj ŝi senĝene senvestiĝas, samtempe havante superfluan kaj tute seninteresan konversacion. Subite, Pierre eniras kaj fariĝas ĵaluza vidante ambaŭ belajn junajn virojn, pri kio Mitsou ridas. Kelkajn tagojn poste, Mitsou ricevas pakaĵon senditan de Leŭtenanto Blu, unu el la du soldatoj, dankante ŝin pro ŝia gastameco kaj donacante al ŝi pudron kaj flakonojn. Mitsou, surprizita, kaj denove malkovrita de Pierre, ekinteresiĝas pri la Leŭtenanto. Sciante ke Petite Chose havas iliajn adresojn, ŝi invitas ŝin hejme al manĝo por akiri tiun de ŝia admiranto. Tie ŝi amikiĝas kun Petite Chose, kiu riproĉas al ŝi ŝian pasivecon kaj konstantecon, ŝi mem daŭre serĉante novajn predojn. Fine Petite Chose donas al ŝi la adreson, fiera vidi sian lernantinon progresi. Poste ekiĝos perletera rilato inter ambaŭ personoj, kiu daŭros du monatojn, kaj dum kiu ili konfesos al si reciproke siajn sentimentojn.

Fine, la Leŭtenanto, revokita al Parizo, iras viziti Mitsou. Sed tie, li malkovras iun Mitsou tute malsaman al ŝiaj leteroj, kaj ne ĉiam trovas ŝin dezirinda. Kvankam li fieras pri ŝia beleco, brila dum ŝi estas malĝoja, la Leŭtenanto trovas ŝin simpla, sengusta, kaj estas mallogita de ŝia loĝejo. Li tamen trapasas nokton ĉe ŝi kaj forlasas ŝin la morgaŭon, elreviĝinta. Li poste sendas al ŝi leteron en kiu li pretekstas mision kun sia Komandanto por nuligi ilian rendevuon fiksitan dum posttagmezo, kaj Mitsou, klarvida, respondas al li klarigante, ke ŝi komprenas, ke ŝi ne korespondas al lia atendo, ke tamen ŝi amas lin kaj provos ŝanĝiĝi laŭ liaj deziroj. Kaj, eĉ se ŝi ne revidus lin, ŝi dankas lin, ke li vekis ŝin el la inerteco en kiun ŝi sinkis, kaj danke tiun rilaton, ŝi ekkonsciis pri la monotoneco de la vivo kiun ŝi travivis.

## Vidu ankaŭ 
* Colette
* Mitsou (filmo)

Kategorio:Francaj noveloj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1919
Kategorio:Verkoj el la franclingva literaturo
Erevana Internacia Filmfestivalo

**Erevana Internacia Filmfestivalo** (; , GAIFF), kromnomata «**Ora Aprikoto**» de la nomo de sia ĉefa premio, estas ĉiujara filmfestivalo ekde la jaro 2004 okazanta en julio en Erevano, ĉefurbo de Armenio.

La celoj de la festivalo estas "prezenti novajn verkojn de la kinoreĝisoroj kaj produktantoj en Armenio kaj eksterlandaj kinoartistoj de armena deveno kaj antaŭenigi kreemon kaj originalecon en la areo de kinearto kaj videarto". Ĉefaj okazaĵoj de la festivalo estas kutime aranĝitaj en kinejo Moskvo.
[alternative=Atom Egoyan, prezidanto de la festivalo ekde 2005.|eta|[Atom Egoyan, prezidanto de la festivalo ekde 2005.]]
La ĉiujara filmfestivalo "Ora Aprikoto" estis establita en 2004 en Erevano, fare de la fonduso "Ora Aprikoto" por kina disvolviĝo, la armena Unuiĝo de Film-kritikistoj kaj Film-ĵurnalistoj, apogita de la Ministerio de Eksteraj Aferoj de la Respubliko Armenio, la Ministerio de Kulturo de Armenio kaj Bonfara fonduso por Kulturevoluo. Kanad-armena direktoro Atom Egoyan estis nomita prezidanto de la festivalo ekde 2005.

## Funkciado 
La plej gravaj premioj ĉe la festivalo estas la premioj Ora Abrikoto kaj Arĝenta Abrikoto por trajto, dokumentario kaj armenaj panoramofilmoj.

Tri kategorioj estas reprezentataj en la oficiala konkuro : la filmoj de internacia fikcio, la internaciaj dokumentofilmoj kaj la armenaj filmoj. Ĉiu kategorio premias la plej bonan filmon de la Ora Abrikoto kaj la duan por la arĝentan Abrikoton. La filmoj retenitaj por la konkuro devas esti produktitajn malpli ol du jaroj antaŭ la malfermo de la festivalo.

La Festivalo fokusiĝas la temon de *Vojkruciĝo de Kulturoj kaj Civilizoj*, kaj havas amason da filmoj reprezentante diversajn naciojn kaj religiojn, kolektive prezentante la riĉecon de la homa travivaĵo.

## Vidu ankaŭ 
Gjumri:filmoj

Armena kino

Listo de festivaloj de kino

## Eksteraj ligiloj 
(angla) Oficiala retejo de 'Ora Aprikoto'  (Erevana Internacia Filmfestivalo)

(angla) Ora Aprikoto en Internet Movie Database

## Noto 
1 Aprikoto (Prunus armeniaca) rilatas al naica frukto.

## Referencoj 
Kategorio:Armena kulturo
Kategorio:Filmfestivaloj
Kategorio:Erevano
Diviaky nad Nitricou

**Diviaky nad Nitricou** (hungare *Nyitradivék* [mjitradivEk], germane *Diwegg* aŭ *Divick*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ĝis 1927 la slovaka oficiala loknomo estis la pli mallonga *Diviaky*, la hungara estis ĝis 1888 *Divék*. Ankoraŭ 6 vilaĝetoj apartenas al la municipo.

## Situo 
Diviaky nad Nitricou situas en valo de rojo sub monto 1070 m alta, laŭ traira flankovojo. Prievidza troviĝas je 17&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Ekde la 10-a jarcento slavoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la templo en 1232, pri la vilaĝo en 1246 laŭ tiama hungara ortografio *"Dywek"*, pri la fortikaĵo en 1302. En 1778 loĝis tie 171 vilaĝanoj en 26 domoj, en 1828 305 vilaĝanoj en 43 domoj. En 1787 pro incendio precipe la preĝejo difektiĝis. En 1866 kaj en 1875 pro ĥoleroj resume 33 vilaĝanoj mortis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nyitradivék 458 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Prievidza, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Diviaky nad Nitricou 1811 homoj, (1798 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj el la 12-a jarcento, en la 15-a jarcento gotikiĝis, en la 18-a jarcento barokiĝis, en 1936 renoviĝis 

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Ali Hassan Mwinyi

**Ali Hassan MWINYI** (slanga pseŭdonomo: *mzee ruksa*) (naskiĝis la  en Zanzibaro - mortis la ) estis la dua prezidento de Unuiĝinta Respubliko de Tanzanio de 1985 ĝis 1995.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de prezidantoj de Tanzanio
* Politiko de Tanzanio

Kategorio:Prezidantoj de Tanzanio
Kategorio:Politikistoj de Chama Cha Mapinduzi
Port Grimaud

**Port Grimaud** [pOr grimO] estas vilaĝo en suda Francio, ĉe la Mediteraneo. La svisa arkitekto *François Spörry* fondis ĝin dum la 1960-aj jaroj. Ĝi estas planita vilaĝo, uzanta tradician mediteranian arkitekturon.

Ĝi havas multajn kanalojn. Preskaŭ ĉiu domo havas ejon por boato. La vilaĝo aspektas kiel malgranda Venecio. En ĝia mezo estas preĝejo, oficejoj, vendejoj, restoracioj. Parto de la stratetoj estas fermitaj por neloĝantoj por gardi la privatan atmosferon de la loĝantoj. Por turistoj estas ebleco lui domon aŭ loĝejon, la posedanto profitas de tio.

La vilaĝo fariĝis modelo por aliaj similaj projektoj kiel *Puerto de Mogan* en Gran Canaria kaj Palm Islands en Dubajo.

## Literaturo 
* Charles Jencks: *The Language of Post-Modern Architecture* (angle: la lingvo de postmoderna arkitekturo), eldonejo Rizzoli, 1984, ISBN 0847805719, aparte p. 106

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Urbaj studoj kaj planado
Kategorio:Var
Kategorio:Vilaĝoj de Francio
Avenida Directorio

eta|situo de la Avenida Directorio en Bonaero
eta|maldekstra|la parko Alberdi

La **Avenida Directorio** estas unu de la ĉefaj stratoj de la ĉefurbo de Argentino Bonaero. Ĝi kondukas de oriento al okcidento kaj transiĝas la sekvantajn urbopartojn: Caballito, Parko Chacabuco, Flores, Floresta, Parko Avellaneda, Mataderos.

Grava loko je tiu strato estas la parko Alberdi, ĉe domo n-ro 6200.

Kategorio:Geografio de Bonaero
Kategorio:Stratoj en Argentino
Nezara

**Nezaro** estas genro de pentatomedoj. *Nezara viridula* estas specio kiu eble originis en Etiopio, sed nun estas disvastiĝanta tutmonden.

Kategorio:Pentatomedoj
Artibonite (rivero)

**Artibonite** estas la plej longa rivero de Hispaniolo. Ĝi fontas en la centra ĉenmontaro en Domingo kaj fluas tra Haitio al la Golfo de Gonavo. Laŭ ĝi nomiĝas la haitia departemento Artibonite.

La rivero estas utiligata por akvumado kaj por produktado de elektro. Ĝi gravas por fiŝkaptado, nelaste ĉar la aliaj riveroj de Haitio sekiĝas en iuj sezonoj. Negrandaj boatoj povas uzi la malsuprajn 150&nbsp;km de la rivero.

Kategorio:Riveroj en Domingo
Kategorio:Riveroj en Haitio
Benjamin Mkapa

**Benjamin William MKAPA** (naskiĝis la  en Mtwara - mortis la  en Daresalamo) estis la tria prezidento de Unuiĝinta Respubliko de Tanzanio de 1995 ĝis 2005.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de prezidantoj de Tanzanio
* Politiko de Tanzanio

Kategorio:Prezidantoj de Tanzanio
Kategorio:Politikistoj de Chama Cha Mapinduzi
Ĝibutia franko

La **Ĝibutia franko** - france *franc djibouti*, arabe الفرنك الجيبوتي - estas la nacia valuto de Ĝibutio. Unu franko estas dividita je cent *centimoj*. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas DJF.

La ĝibutia franko estas fikse ligita al la usona dolaro (USD) per kurzo 1 USD = 177,721 DJF.

eta|maldekstra|140ra|ambaŭ flankoj de monero de 100 ĝibutiaj frankoj (el 1977)

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la centra banko de Ĝibutio (france)

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Ekonomio de Ĝibutio
Kaboverda eskudo

{{Informkesto valuto
|Valuto = Kaboverda eskudo
|Ŝtato = Kabo-Verdo
|Subdivido = 100 centavoj
|ISO-kodo = CVE
|Mallongigo = CVEsc, CV Esc., Cifrão (\mathrm{S}\!\!\!\Vert )
|Kurzo = 1 eŭro = 110,265 CVE (fikse)
|Kurza dato = fikse ekde la 1-a de januaro 1999
|Bildo =
|Bildo-grandeco=
|Bildo-priskribo=
}}
La **Kaboverda eskudo** estas la nacia valuto de Kabo-Verdo. Unu eskudo estas dividita je cent *centavoj*. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas CVE.

Post la ŝtata sendependiĝo en la jaro 1975 la ŝtato Kabo-Verdo tenis la valutan nomon "Eskudo" de la eksa kolonia potenco Portugalio por la nova valuto. En 1998 la valuto estis fikse ligita al la portugala eskudo (PTE) kaj en 1999 al la Eŭro. 1 Eŭro de tiam fikse egalvaloras al 110,265 kaboverdaj eskudoj, antaŭe 100 portugalaj eskudoj egalis al 55 kaboverdaj.

Ties oficiala signo estas la Cifrão, ofta en portugallingvaj landoj.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la centra banko de Kabo-Verdo 
* bildoj de la monbiletoj 
* bildoj de la moneroj

eta|maldekstra|300px|monbileto de 1000 kaboverdaj eskudoj el 1992

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Ekonomio de Kabo-Verdo
Diamanda Galás

**Diamanda GALÁS** (Greke: Ντιαμάντα Γκαλάς, naskiĝis la ) estas Usona komponistino de avangarda muziko, kantistino, pianistino, prezentistino kaj pentristino de Greka deveno.

Konata pro sia kontrastema opera voĉo havanta 3.5-oktavan gamon, Galás estas priskribata kiel "havanta la plej senarmigantan voĉan teroron". En siaj artaĵoj ŝi forte koncentras en temo de sufero, malespero, mallaŭdo, maljusteco, senigo de digno. Ŝi kunlaboris kun multaj muzikistoj de variaj ĝenroj kiel John Paul Jones, John Zorn, Iannis Xenakis.

## Diskaro 
* 1982 - *The Litanies of Satan*
* 1984 - *Diamanda Galás*, reeldonita sub la nomo "*Panoptikon*"
* 1986 - *The Divine Punishment*
* 1986 - *Saint of the Pit*
* 1988 - *You Must Be Certain of the Devil*
* 1989 - La trilogio *Masque of the Red Death*: *The Divine Punishment*, *Saint of the Pit*, kaj *You Must Be Certain of the Devil*
* 1991 - *Plague Mass* (Live)
* 1992 - *The Singer*
* 1993 - *Vena Cava* (Live)
* 1994 - *The Sporting Life*, kun John Paul Jones
* 1996 - *Schrei X* (Live)
* 1998 - *Malediction & Prayer* (Live)
* 2003 - *La Serpenta Canta* (Live)
* 2003 - *Defixiones, Will and Testament* (Live)
* 2008 - *Guilty Guilty Guilty* (Live)
* 2009-10 - *The Cleopatra Set* (Live)
* 2010 - ''You're My Thrill*
* 2017 – *All the Way*
* 2017 – *At Saint Thomas the Apostle Harlem'' (Live)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de Diamanda Galás
* Diamanda Galás en myspace.com
* 

Kategorio:Usonaj blusaj muzikistoj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj pentristoj
Kategorio:Usonaj pianistoj
Kategorio:Usonaj aktivuloj
Kategorio:Grekdevenaj usonanoj
Feng-Hao ejo

**Feng-Hao-ejo** (en ĉina 丰镐遗址 豐鎬遺址 nome Feng-Hao yizhi, Fēng Hào Yízhǐ) estas la ruinoj de du ĉefurboj el la tempo de la okcidenta Zhou-Dinastio - **Fengjing** 丰邑 kaj **Haojing** 镐京 - en Chang'an, Xi'an en la provinco Shaanxi en Ĉinio.

La urbo **Fengyi** estis konstruita de la reĝo Zhou Wen wang, ĝi troviĝas okcidente de la rivero Feng He (沣河), en la regiono Anyang, provinco Shaanxi.

La urbo **Haojing** estis konstruita de la reĝo Zhou Wu wang ĝi troviĝas oriente de la rivero Feng He (沣河), je la norda rando de la valo Kunmingchi 昆明池 (Kūnmíng Chí 昆明池).

La arkeologoj elfosis fundamentojn de ĉambroj, restojn de metiejoj, tombojn kaj ĉaro-tombojn (en ĉina 车马坑 chēmǎkēng).

La ejo estas tre grava por la esplorado de la tempo de la okcidenta Zhou-dinastio.

## Literaturo 
* *Cihai* („Maro de la vortoj“), Shanghai cishu chubanshe, Shanghai 2002, ISBN 7-5326-0839-5

## Eksteraj ligiloj 
* Fenghao Site 
* Feng-Hao yizhi yu mudi 

## Referencoj 
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Ĉinio
Kategorio:Naciaj historiaj ejoj
Kategorio:Zhou-Dinastio
Kategorio:Historio de Ĉinio
887 Alinda

'*887 *Alinda''''' estas tre malgranda, tre hela kaj malrapide rotacianta amora asteroido, ĉefa ano de la Alinda familio, ankaŭ klasifikata en la subgrupo "Amora III".

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝia nomo estas ĉu tiu de la antikva urbo Alinda en Anatolio, ĉu de unu diaĵo de la aŭstralia mitologio.

## Orbito 
La amoraj asteroidoj trairas la orbiton de Marso kaj tanĝas tiun de Tero, sed ne trairas ĝin. Ili estas en orbita resonanco 3: 1 kun Jupitero, tio, kiu perturbas iliajn orbitojn (jen estas la kialo de la malpleno de Kirkwood ĉe 2,5 AU). La orbita discentreco de tiaj planedetoj iom post iom grandiĝas, ĝis ili venas je resonanco kun unu interna planedo. 887 Alinda estas proksima de la resonanco 1: 4 kun Tero.

887 Alinda proksimiĝos al Tero je 12,3 milionoj da kilometroj la , ĝia videbla magnitudo tiam atingos 9,8.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1918
888 Parisatido

**888 Parisatido** estas mezgranda, meze hela asteroido de la ĉefa zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf la  elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al Parisatido, filino de Artakserkso, edzino de sia duonfrato Dario la 2-a kaj patrino de Artakserkso la 2-a de Persio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1918
Basse-Allaine

**Basse-Allaine** estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 1324 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Basse-Allaine situas en la norda parto de Kantono Ĵuraso, proksimume 3 kilometrojn de la distriktĉefurbo Porrentruy, ĉe la suba parto de la rivero Allaine, kiel dedukteblas de la komunuma nomo. La komunumo konsistas el la iamaj komunumoj Buix, Courtemaîche kaj Montignez.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Basse-Allaine limas en nordokcidento al Courcelles (Francio), en okcidentonordokcidento al Lugnez, en okcidento al Damphreux, en sudokcidento al Coeuve, en sudo al Courchavon, en sudokcidento al Bure, en okcidento al Villars-le-Sec (Francio), kaj en nordokcidento al Boncourt.

## Trafiko 
Basse-Allaine situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Porrentruy al Belfort. En la jaro 2012 estos malfermita la longigo de la svisa aŭtovojo A16 tra la komunuma teritorio. En  kaj  Basse-Allaine disponas pri stacidomoj ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de  al Porrentruy kaj Delemonto. La komunuma parto Montignez atingeblas per buslinio ek de la du stacidomoj.

## Historio 
La komunumo Basse-Allaine estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 2009 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Buix, Courtemaîche kaj Montignez. Origine ankaŭ la komunumo Courchavon intencis aliĝi al la nova komunumo, sed en la jaro 2007 Courchavon rezignis pro impostaj kialoj.

La unua dokumenta mencio de la komunumparto Montignez datiĝas el la jaro 731 kiel *Montaniaco*.

La unua dokumenta mencio de la komunumparto Buix datiĝas el la jaro 1136 kiel *Bus*. La malnova germanlingva nomo de Buix estas Buchs.

La unua dokumenta mencio de la komunumparto Courtemaîche datiĝas el la jaro 1139 kiel *Cordomasge*.

Dum mezepoko la tri vilaĝoj, kiuj formas la hodiaŭan komunumon Basse-Allaine apartenis al la Princepiskopejo Bazelo. Post la franca revolucio de 1792 ili dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departemento *Mont Terrible* estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 ili apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ili per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 la tri vilaĝoj apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Buix (stacidomo)
* Courtemaîche (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Basse-Allaine
* Buix en la Historia Leksikono de Svislando
* Courtemaîche en la Historia Leksikono de Svislando
* Montignez en la Historia Leksikono de Svislando
Kanakoj

eta|eta|Kultura flago de la kanakoj
[eta|domo en stilo de Kanakoj kun *flèche faîtière*. Fotita en la Tjibaou kultura centro, [Numeo, Nov-Kaledonio.]]
**Kanakoj** estas indiĝenoj de Melanezio en Nov-Kaledonio en la sudokcidenta Pacifiko.

Ili estas 45 % de la loĝantoj de Nov-Kaledonio. La vorto devenas de *kanaka maoli*, havaja indiko por homo (*kanaka*),
Ĝis nun ĉ. 25 kanakaj lingvoj estas uzataj en diversaj regionoj.

Ankaŭ en Francio, la kolonia reginto de tiuj regionoj, la enmigrintoj de tie sin nomas *Kanak* aŭ en franca lingvo *canaque*.

## Konataj kanakaj gravuloj 
* Ataï (gvidanto de la kanakoj, militis kontraŭ la francaj okupantoj)
* Jean-Marie Tjibaou (franca politikisto, gvidis Nov-Kaledonion al sendependeco)
* Eloi Machoro
* Christian Karembeu (franca futbalisto)

## Tradicioj 

Femmes_kanak2.jpg|kunveno de kanakaj virinoj
Femme kanak.jpg|kanaka virino kun tradicia festmanĝaĵo *Bougna*

## Arto de kanakoj 

Collier en poil de roussette et barillet de jade MHNT ETH AC NC 234 Nouvelle Calédonie Savès.jpg|
Cachalot MHNT ETH AC NC 172 Saves.jpg|
2 gourdes MHNT ETH AC NC 85 Nouvelle Calédonie Savès.jpg|
Casse tête MHNT ETH AC NC 33 Nouvelle Calédonie.jpg|
Coiffe TIDI MHNT ETH AC NC 181.jpg|
Montant de Porte Kanak MHNT ETH AC 50.jpg
Art canaque - Statuette masculine MHNT ETH AC NC 242.jpg|

## Plua legaĵo 
Bernard Golden, *Kiuj estas la kanakoj?,* Monato*,* 1986/08-09, p. 20.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kaldoŝoj

Kategorio:Etnoj en Oceanio
Kategorio:Nov-Kaledonio
Kategorio:Melanezianoj
Malabar-marbordaj humidaj arbaroj

eta|220px|Malabara marbordo apud Kollam.
[eta|220px|La malabara giganta [sciuro estas hejma en la ekoregiono.]]
La **malabar-marbordaj humidaj arbaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la hinda ekoprovinco de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de sudokcidenta Barato. Ĝi troviĝas laŭlonge de Konkan-Marbordo kaj Malabar-Marbordo, en mallarĝa strio inter Araba Maro kaj Okcidentaj Ghatoj, kiuj paralelas la marbordon. Ĝi kovras areon de 35 500 kvadrataj kilometroj, kaj etendiĝas ekde norda Maharaŝtro tra Goao, Karnatako kaj Keralao al Kanjakumari-Distrikto en ekstrem-suda Tamilnado.

La ekoregiono etendiĝas ekde marnivelo ĝis la perimetro kiu ĉirkaŭas Okcidentajn Ghatojn je altitudo de 250 metroj. Ĝi estas limigita oriente de la Nordokcident-ghataj humidaj deciduaj arbaroj  en Maharaŝtro kaj Karnatako, kaj de la Sudokcident-ghataj humidaj deciduaj arbaroj en Keralao.

Tre malmulto de la natura vegetaĵaro de la ekoregiono postrestas; ĝi estas grandparte senarbarigita por agrikulturo, paŝtado, kaj tektonaj plantejoj.

## Vidu ankaŭ
*Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
*Konservada stato de ekoregiono
*Malabara sturno
*Malabara vanelo
*Sudokcident-ghataj montaraj pluvarbaroj

## Eksteraj ligiloj
* Ekoregiono IM0124 : Malabar-marbordaj humidaj arbaroj (WWF)
* Malabar-marbordaj humidaj arbaroj (*WWF-Wildworld*)
* Malabar-marbordaj humidaj arbaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo 
* Malabar-marbordaj humidaj arbaroj (*The Encyclopedia of Earth*)
* Malabar-marbordaj humidaj arbaroj (*Globalspecies*) 
* Situo de la ekoregiono : tajpu *Malabar Coast moist forests*.  

Kategorio:Orientalisaj ekoregionoj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
Kategorio:Geografio de Barato
Kategorio:Karnatako
890 Waltraut

'*890 *Waltraut'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eosa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Waltraut*", tiu de rolulino en la opero de Richard Wagner *Götterdämmerung'' ("Krepusko de la dioj").

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1918
Heroono

[eta|Heroono en [Sagalassos, nun Turkio.]]
**Heroono**, ἡρῷον, estas nomigita en la greka-romia arkitekturo sankta konstruaĵo aŭ tombejo de Heroo, kiu meritis specialan honorigon, plej ofte homo kiu fondis la tiean urbon Polis.

Se la konstruo fariĝis nur longe post la morto de la honorigita persono, ĝi estas memor-monumento, en greka lingvo *kenotafos*, tio estas cenotafo. Dum la Helenismo heroonoj ofte estis konstruitaj kiel urbaj kultejoj. Ili estis plej ofte lokigitaj je elstaraj lokoj sur aŭ proksime de Agoro aŭ rekte antaŭ la urbo-pordego.

[eta|maldekstra|Heroono en [Agrigento, Sicilio.]]
Bone konataj *Heroonoj* estas:
* la Heroono por Diodoros Pasparos en Pergamo
* la Heroono de Kalidono
* la Heroono de Limira
* la Heroono de Trisa (nuntempe en Vieno)
* la Temenos en Pergamo
* la t.n. tombo de Theron en Agrigento
* la Heroono de Atilia Pomptilla en Cagliari je Sardinio
* elfosita konstruaĵo en Lefkandi estas supozata esti *Heroono*.
* Heroono en Pompejo sur la Forum Triangolare por Heraklo.

## Literaturo 
* Christoph Höcker: *Metzler Lexikon antiker Architektur.* 2. Aufl. Metzler, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-476-02294-3. S. 130
* 

Kategorio:Arkeologio
Kategorio:Antikvaj konstruaĵoj
Dlžín

**Dlžín** [dlĵIn], hungare **Delzsény** [delĵEnj], germane **Delschein** [delŝejn] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Dlžín situas en la plej griza parto

## Situo 
Dlžín situas sub monto 935 m-ojn alta, laŭ traira flankovojo. Prievidza troviĝas je 12&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1272. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Dlzsin,* poste ĝi ricevis pli bone prononceblan nomon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Delzsény 285 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Privigye, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dlžín 202 homoj, (199 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Dlžín sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Dolné Vestenice

**Dolné Vestenice,** hungare **Alsóvesztény** [alŝOvestEnj], germane **Nieder-Westenitz** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Dolné, alsó kaj nieder signifas: suba.
300px|eta|Dolné Vestenice situas en la plej griza parto

## Situo 
Dolné Vestenice situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Bánovce nad Bebravou-Prievidza. La lasta urbo troviĝas je 20&nbsp;km-oj.

## Historio 
La setlejo fondiĝis en la 11-a jarcento, sed la unua mencio okazis nur en 1349 en latina formo *"Wezthenicz Inferior"*. En 1815 loĝis tie 524 vilaĝanoj, en 1828 638 vilaĝanoj en 92 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsóvesztény 792 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la vilaĝanoj formis partizanan trupon. En 2001 vivis en Dolné Vestenice 2699 homoj, (2654 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo el la 19-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Dolné Vestenice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Horná Ves (distrikto Prievidza)

**Horná Ves,** hungare **Ófelfalu,** germane **Windischdorf bei Priwitz** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Horná Ves situas en la plej griza parto

## Situo 
Horná Ves situas en valo de rojo sub monto 440 m-ojn alta, laŭ traira flankovojo. Prievidza troviĝas je 24&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1293 en latina formo *"Superior Hozlem"*, en 1329 en hungara formo *„Felfalu”*. Tiu vilaĝo iĝis doganprena loko en 1388. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ófelfalu 641 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Oszlány, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horná Ves 1086 homoj, (1082 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo de 1837
* baroka kapelo omaĝe al Vincento de Zaragozo de 1780

## Eksteraj ligiloj 
* Horná Ves sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Vaŭda Nordĵuraso (distrikto)

La **distrikto Vaŭda Nordĵuraso** (france **district du Jura-Nord vaudois**) estas administra unuo de Kantono Vaŭdo. Ĝi havis 79834 loĝantojn la 31-an de decembro 2009, kiu nombro kreskis al 83845 ĝis la 31-a de decembro 2012. Ĝia ĉefurbo estas Yverdon-les-Bains.

## Geografio 
La distrikto Vaŭda Nordĵuraso etendiĝas ĉe la suda flanko de la Ĵurasa Montaro laŭlonge de la limo al Francio. La teritorio de la distrikto kongruas pli-malpli kun la akvokolektaj basenoj de la riveroj Orbe kaj L'Arnon. En oriento de la distrikto situas la Lago de Joux, kaj en okcidento la Lago de Neŭŝatelo.

## Historio 
La distrikto Vaŭda Nordĵuraso estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 2006 el la antaŭaj distriktoj *Grandson*, *Orbe*, *La Vallée (Vallée de Joux)* kaj *Yverdon* (kun escepto de la komunumo Oppens, kiu estis integrita al la distrikto Gros-de-Vaud. Pro komunumaj kunigoj inter la jaroj 2011 kaj 2013 la nombro de komunumoj malkreskis de 83 en 2009 al 75 en 2013. Pro la transiro de la iama komunumo Chanéaz al la Distrikto Gros-de-Vaud la areo de la distrikto malkreskis kun efiko de la 1-a de januaro 2013 de 702,59&nbsp;km² al 701,20&nbsp;km².

## Komunumoj de la distrikto Vaŭda Nordĵuraso 
La distrikto Vaŭda Nordĵuraso konsistas (stato en 2013) el 75 komunumoj, el kiuj ĝia ĉefurbo Yverdon-les-Bains estas la plej granda. Jen la listo:

### Iamaj komunumo malaperintaj post komunumaj kunigoj 

## Eksteraj ligiloj 
* La distrikto Vaŭda Nordĵuraso en la Historia Leksikono de Svislando

!
Sándor Szana

**SZANA Sándor** (sana) estis hungara pediatro naskita en Temeŝvaro la 18-an de aŭgusto 1868 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de majo 1926.

## Kariero 
Szana organizis en Temeŝvaro hejmon por trovitaj infanoj, akuŝinstituton, infanpoliklinikon. Li ekigis la unuan kurson de infanvartado, de 1909 ĝis 1921 li estis direktoro de la ŝtata infanteriovitejo de Budapeŝto. En 1898 li aperigis monatrevuon titolitan *Unsere Gesundheit* (Nia sano) en Temeŝvaro.

## Verkoj 
* *Az elhagyott csecsemők magyar állami védelmének rendszere és eredményei* (Bp., 1911);
* *Die Bewertung der Säuglingssterblichkeitsziffern* (Berlin, 1916).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Szana, S.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Chama Cha Mapinduzi

**Chama Cha Mapinduzi** (mallonge: **CCM**) (la Partio de la Revolucio) estas la ĉefa politika partio de Tanzanio. Ĝi estis fondita en 1977 de Julius Nyerere, unua prezidanto kaj "patro de la patrio" Tanzanio, kiel daŭrigo de TANU (Tanganyika African National Union) post la kunfandiĝo de Tanganjikio kaj Zanzibaro kaj la naskiĝo de la moderna Tanzanio. De tiam, la partio daŭre restis la reganto de la lando, unue en unupartia reĝimo kaj, ekde 1992, tra la sistema venko en ĉiuj multpartiaj balotoj.

## Historio 
CCM naskiĝis la , kiel kunfandiĝo de TANU (Tanganyika African National Union), tiama partio de la registaro de Tanganjikio, kaj ASP (Afro-Shirazi Party), partio de la registaro de Zanzibaro. De ĝia fondiĝo ĝis la fino de 1992 CCM estis la sola laŭleĝa politika partio de Tanzanio. La  la konstitucio de Tanzanio estis ŝanĝita por ebligi la formiĝon de aliaj partioj kaj konsekvence multpartiajn balotojn. Opozicio neniel sukcesis forpeli CCM de la regado de la lando nek en la prezidantaj balotoj nek en la parlamentaj (okazintaj en 1995, 2000 kaj 2005). La balota interkonsento atingita dum la balotoj de 2005 atingis 70%. Fakte, la sola partio, kiu povus kontroli la potencon de CCM estas Chama Cha Wananchi (Civic United Front), kiu sur naciskala nivelo atingis 11%, sed kiu en Zanzibaro montriĝis 38/40% de la voĉdonoj.

La partio estis gvidata de Julius Nyerere ĝis la fino de 1990; de Ali Hassan Mwinyi ĝis la fino de 1996; de Benjamin Mkapa ĝis la fino de 2005. Ekde 2006 ĝi estas gvidata de Jakaya Kikwete, la nuna prezidanto de Tanzanio.

## Politiko 
La CCM de Julius Nyerere estas konsiderata inter la movadoj kiuj plej multe kontribuis al difino de Afrika socialismo. Interalie, la politiko de Nyerere estis bazita sur modelo de kolektiva agrikulturo konata sub la nomo "Ujamaa". Tra la jaroj, CCM iom post iom modifis siajn proprajn poziciojn, interalie akceptante kelkajn principojn de liberala merkato kaj kelkajn formojn de privatiziĝo kiel rimedojn por malgrandigi malriĉecon en la lando. Nuntempe, la ĉefaj objektivoj de CCM koncernas la kreskon de produktiveco de la lando, la kreskon de dungado, la akiron de teĥnologio, la plivastiĝon sur internaciaj merkatoj, kaj la plifortigon de privataj entreprenoj kiel motorojn de ekonomio.

## Anoj 
* Abdallah Kigoda
* Samia Suluhu Hassan

## Vidu ankaŭ 
* Listo de prezidentoj de Tanzanio
* Politiko de Tanzanio

## Eksteraj ligiloj 
*  (blogo)
* Neoficiala retejo en la angla 
* Konstitucio de CCM  (PDF)
* Kisa cha Mzee Meko Tanzania bildstrio kun esperanto-traduko - mencio pri CCM sur pĝ.&nbsp;3


Kategorio:Politikaj partioj en Tanzanio
Kategorio:Afrika Socialismo
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1977
Béla Szász (patro)

**SZÁSZ Béla** (sa:s) estis hungara poeto, tradukisto, universitata profesoro, ano korespondanta de MTA (1883) naskita en Nagyenyed la 23-an de aprilo 1840 kaj mortinta en Koloĵvaro la 7-an de julio 1898. Li estis la filo de juristo, natursciencisto Károly Szász (1798 – 1853), la pli juna frato de verkisto, episkopo Károly Szász (1829 – 1905), la patro de Béla Szász (1872 – 1944).

## Kariero 
Szász post longa vojaĝo en eksterlando instruis en Marosvásárhely, poste de 1870 en reformita ĉeflernejo de Koloĵvaro, de 1872 en la Universitato de Koloĵvaro. Li redaktis en jaroj 1869 – 70 la ĵurnalon *Székely Hírlap*, poste la gazeton *Kelet*. Li estis ano de la Societo Kisfaludy (1868). Li tradukis la *Esmond Henrik* (kun sia pli aĝa frato, Károly Szász, Pest, 1862 – 63) kaj *A négy György* (La kvar Georgoj) (Pest, 1867) de William Makepeace Thackeray, la poemojn de Henry Wadsworth Longfellow kaj *Anglia története korunkban* (Historio de Anglio en nia tempo en 5 volumoj) de MacCarthy.

## Verkoj 
* *A kandalló előtt (elb. költemény*, Kolozsvár, 1874);
* *Szász Béla költeményei* (Kolozsvár, 1883).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Horné Vestenice

**Horné Vestenice,** hungare **Felsővesztény** [felŝOvestEnj], germane **Ober-Westenitz** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Horné, felső kaj ober signifas: supra.
300px|eta|Horné Vestenice situas en la plej griza parto

## Situo 
Horné Vestenice situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Bánovce nad Bebravou-Prievidza. La lasta urbo troviĝas je 17&nbsp;km-oj.

## Historio 
En la 10-a jarcento estis en tiu loko fortikaĵo de slavoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo (kaj ankaŭ pri la templo) en 1332 en formo *"Vestinic"*. En 1778 loĝis tie 403 vilaĝanoj en 62 domoj, en 1828 564 vilaĝanoj en 81 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsővesztény 511 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de [[]], poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horné Vestenice 615 homoj, (606 slovakoj). Apud la vilaĝo ŝtonominejo funkcias.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika malfrugotika preĝejo omaĝe al Apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo proksimume en 1500, en la 17-a jarcento pligrandiĝis, post jarcento barokiĝis kaj denove pligrandiĝis
* apudvoja kruco de 1798 fare de kroatoj

## Eksteraj ligiloj 
* Horné Vestenice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Károly Szász (verkisto)

**SZÁSZ Károly**  estis hungara poeto, verkisto, tradukisto kaj reformita episkopo naskita la  en Nagyenyed kaj mortinta la  en Budapeŝto. Li estis la edzino de poetino Paulina Szász, filo de Károly Szász, la pli aĝa frato de poeto Béla Szász.

## Kariero 
Ekde 1845 Károly Szász lernis en Kolozsvár; en 1848 li studis matematikon en universitato de Pest (urbo). En 1849 li partoprenis la liberecbatalon. En 1850–51 li estis guvernisto en Beje, en somero de 1851 donis reformitan pastran ekzamenon. Ekde 1851 li instruis en Nagykőrös, kaj en 1853–54 en Kecskemét. Ekde 1867 li estis konsilanto en ministerio por religiaj kaj instruaj aferoj, ekde 1869 distrikta lernejinspektoro de departementoj Pest kaj ekde 1872 de Jászkun. Inter 1884 – 1903 li estis reformita episkopo de Dunamellék. Ekde 1860 li estis membro de Societo Kisfaludy, inter 1883 – 1900 ĝia sekundarprezidanto, inter 1892 – 1895 sekundarprezidanto de la MTA.

## Ĉefaj verkoj 
* *Szász Károly költeményei* (Pest, 1861)
* *Trencséni Csák* (eposz, Pest, 1861)
* *Herodes* (Pest, 1867)
* *Álmos* (dráma, Pest, 1870)
* *Salamon* (Budapeŝto, 1878)
* *A világirodalom nagy eposzai* (I – II., Budapeŝto, 1881–82)
* *Szász Károly kisebb költeményei* (Budapeŝto, 1883)
* *Schiller* (élet-és jellemrajz, Budapeŝto, 1887)
* *Attila halála* (dráma, Budapeŝto, 1893)
* *Szász Károly műei* (válogatta és sajtó alá rendezte László Ravasz, Budapeŝto, 1930)

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Chrenovec-Brusno

**Chrenovec-Brusno,** hungare **Tormásborosznó** [tormAŝborosnO], germane **Chrenowetz-Brusna** estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Chrenovec-Brusno situas en la plej griza parto

## Situo 
Chrenovec-Brusno situas laŭ ĉefvojo kaj fervojoN-ro 145 Handlová-Prievidza. La lasta urbo troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
Chrenovec-Brusno naskiĝis en 1960. Tiam unuiĝis Chrenovec kaj Brusno. La plej frue   ambaŭ komunumoj  apartenis al  Princo Pribina de Nitra, post estingo de  Granda Moravio al Hungara reĝlando, al (Nyitra-a reĝa departemento, al distrikto de Privigye), poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio (Trenčín-a departamento, distrikto Prievidza). Inter 1976-1990 apuda vilaĝo Lipník ) unuiĝis kun Chrenovec-Brusno.  Post la j.1993 Lipník denove apartig̑is. En 2001 vivis tie 1281 homoj, (1264 slovakoj).
### Nyitratormás/Chrenovec 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1243 en formo *"Hyrenouch"*. En 1778 loĝis tie 181 vilaĝanoj, en 1828 186 vilaĝanoj en 27 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nyitratormás 374 homoj, (plejparte slovakoj).
 
### Nyitraborosznó/Brusno 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1430 en formo *"Brus"*. En 1778 loĝis tie 246 vilaĝanoj, en 1828 232 vilaĝanoj en 33 domoj. En 1735 pro incendio la tuta vilaĝo cindriĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nyitraborosznó 536 homoj, (plejparte slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo de Sankta  Mih̑aelo Arh̑ang̑elo el la 14-a jarcento, en 1947 pligrandiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Chrenovec-Brusno sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Kategorio:Municipoj en Slovakio kun kunmetita nomo
Songnam

**Songnam** estas antaŭurbo de Seulo en Sud-Koreio.
300ra|eta|Metrostacio en Seongnam
300ra|eta|Nubskrapuloj en Seongnam
300ra|eta|Panoramo de Seongnam

## Bazaj informoj 
* Areo: 142 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 1&nbsp;023&nbsp;000 en 2005
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo: +82 31
* Aŭtokodo:
* 

## Situo 
Seongnam situas sur deklivoj apud Seoulo, apartenanta al urbaro Seoulo.

## Historio 
La unua mencio okazis en -18. Dum la historio la komunumo havis diversajn rangojn, sed oficiale urbiĝis nur en 1976, kiel memstara urbo ekde 1991. Seongnam estas la unua planita urbo de la lando. La celo estis fari bonan kaj efikan industrian urbon. Nuntempe la urbo produktas diversajn varojn, precipe en elektroniko kaj en ĥemiaĵoj.

## Klimato 
Songnam havas la saman klimaton, ol de Seulo.

## Vidindaĵoj 
* templo el la 11-a jarcento, en la 14-a kaj 18-a j.c.-oj trakonstruiĝis
* fortikaĵo, interne abatejoj kaj tomboj, ekstere subĉiela muzeo; la fortikaĵa muro estas 7.5 m-ojn alta kaj 9 km-ojn longa

## Ĝemelurboj 
*  Piracicaba, Brazilo
*  Aurora (Koloradio), Usono
*  Ŝenjango, Ĉinio
*  Cairns, Aŭstralio

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Milionurboj
Béla Szász (filo)

**SZÁSZ Béla** (sa:s) estis hungara verkisto naskita en Koloĵvaro la 30-an de oktobro 1872 kaj mortinta en Budapeŝto la 30-an de septembro 1944. Li estis la filo de poeto Béla Szász.
## Kariero
Szász finis teologion en Budapeŝto kaj plustudis en jaroj 1895 – 96 en Edinburgo. De 1896 ĝis 1904 li estis episkopa sekretario en Budapeŝto kaj Koloĵvaro. Li havigis diplomon de mezlerneja instruisto en Koloĵvaro. Inter 1904 – 1910 li estis pastro en Magyardécse. Intertempe oni habilitis lin privatprofesoro. De 1910 ĝis 1940 li estis instruisto de la Mikó-kollégium de Sepsiszentgyörgy. Liaj teologiaj filozofiaj kaj estetikaj studoj aperis en la revuo *Erdélyi Protestáns Lap* kaj *Protestáns Egyházi és Iskolai Lap*. Li ankaŭ tradukis (Ion Creangă, R. L. Stevenson).
## Verkoj
**Az egyházi éneklés ereje* (Szamosújvár, 1906);
**Az öreg zsoltár titka* (romano, Brassó, 1934)
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon
Domokos Szász (episkopo)

**SZÁSZ Domokos** (sa:s) estis reformita episkopo de Transilvanio, eklezia oratoro naskita en Nagyenyed la 25-an de majo 1838 kaj mortinta en Koloĵvaro la 8-an de januaro 1899. Li estis la filo de juristo, natursciencisto Károly Szász, frato de verkisto, episkopo Károly Szász, frato de poeto Béla Szász.

## Kariero 
Domokos Szász studis teologion en Kolozsvár kaj de 1859 kiel pastro partoprenis en la vivo de la eklezia vivo de Transilvanio, de 1885 li estis episkopo. Li fondis la reformitan teologian akademion de Koloĵvaro, al kiu li heredigis sian bibliotekon. Li estis vicprezidanto de la Erdélyi Múzeum Egyesület, kunlaboranto, poste en jaroj 1876 – 84 redaktoro de la *Erdélyi Protestáns Közlöny*. Li tradukis multe hungaren.

## Verkoj 
* *Szász Domokos hátrahagyott negyven egyházi beszéde* (I – II., Kiadta Szász Károly és Molnár Lőrinc, Bp., 1901 – 03).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
891 Gunhild

'*891 *Gunhild'''* estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Gunhild*", tiu de unu rolulino en la opero de Richard Wagner *Götterdämmerung'' ("Krepusko de la dioj").

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1918
Alan Woods

eta|dekstra|Alan Woods
**Alan WOODS**, naskiĝinta en 1944 en Swansea, Kimrio, estas brita marksista teoriulo kaj aktivulo.

Li estas konata kiel unu el la ĉefaj gvidantoj de la Internacia Marksisma Tendenco, kiu instigas siajn membrojn membriĝi en amasorganizaj laboristaj sindikatoj kaj partioj por tie diskonigi marksismajn ideojn. Li plie estas unu el la inspirofontoj de la venezuela prezidento Hugo Chavez.

## Eksteraj ligiloj 
* Saluto al la 83-a SAT-Kongreso en Braŝovo nome de la Internacia Marksisma Tendenco 

Kategorio:Britaj marksistoj
Nigrakrona kardelo

La **Nigrakrona kardelo** (***Spinus atriceps***, iam *Carduelis atriceps*) estas malgranda paserina birdo, membro de la familio de Fringedoj.

La **Nigrakrona kardelo** estas kardelo kiu karakteras pro **nigreca krono** (kaj frunto), kiu aperas kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie *atriceps* signifas precize “nigra kapo”. Krome ĝi estas ĝenerale grizoliveca birdo kun pli hela vizaĝo, pli malhela dorso, nigrecaj flugiloj kun la kutimaj kardelecaj flavaj flugilstrioj, flaveca pugo kaj nigreca forkoforma vosto. La beko estas hela, kontrasta kun la nigra frunto kaj konusforma. La masklo estas iom simila al ino de Kapuĉa kardelo.

Ĝi troviĝas en montaraj regionoj de Gvatemalo kaj sudokcidenta kaj suda Meksiko. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.

La Verda kardelo, *S. spinus* estas praulo de la Pinkardelo, Dominga kardelo, *S. dominicensis,* kaj de la Nigrakrona kardelo, *S. atriceps*. La subspecio *S. pinus perplexus* povus esti pli proksima al la *S. atriceps*; ili ambaŭ loĝas en la altebenaĵo de Gvatemalo kaj Meksiko.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Spinus atriceps.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

## Notoj 
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Rusulacoj

**Rusulacoj** () estas familio de fungoj de la ordo Rusulaloj (), nomita laŭ la genro Rusulo ().

## Listo de genroj 
* *Boidinia*  Stalpers & Hjortstam 1982
* *Cystangium*  Singer & A.H. Sm. 1960
* *Lactarius*  Pers. 1797
* *Macowanites*  Kalchbr. ex Berk. 1876
* *Multifurca*  Buyck & V. Hofstetter 2008
* *Pseudoxenasma*  K.H. Larss. & Hjortstam 1976
* *Russula*  Pers. 1796
* *Zelleromyces*  Singer & A.H. Sm. 1960

Kategorio:Bazidiofungoj