open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Johann Andreas Cramer

**Johann Andreas CRAMER** (naskiĝis la 27-an de januaro 1723 en Jöhstadt, mortis la 12-an de junio 1788 en Kiel) estis germana teologo.

## Vivo 
Post la frekvento de la Princa lernejo en Grimma li iris Lepsikon en 1742 por studi teologion kaj la Belajn artojn, kie la baldaŭ engaĝiĝis kiel verkisto kunlaborante por pluraj gazetoj. La komenca proksimeco al Johann Christoph Gottsched baldaŭ perdiĝis. En la rondo de la redaktistoj de *Bremer Beiträge* Cramer baldaŭ iĝis unu el la plej diligentaj kaj laboremaj membroj. En 1745 li magistriĝis kaj iĝis parokestro en Cröllwitz apud Merseburg en 1748.

Tie ĉi li dediĉis sin precipe al eklezi- kaj dogmohistoriaj laboroj (traduko de Johano Krisostomo, komento kaj daŭrigo de la mondhistorio de Jacques Bénigne Bossuet). Kiel Supera kortega predikisto en Quedlinburg (1750-54) li famiĝis publike.

## Kariero en Danio 
Kiom reprezentema estis lia naturo montriĝis bone en Kopenhago kie li vokitis post perado de Klopstock. Per la tie fondita semajngazeto "Der Nordische Aufseher", kies akrega kritikanto estis Gotthold Ephraim Lessing, li subtenis en la senco de praktika moralo la politikajn ideojn de Andreas Peter von Bernstorff. Post ties malekpotenco ankaŭ Cramer maldungitis.

Li revenis Germanlandon, al Lübeck sed revokitis post la kondamno de Johann Friedrich Struensee. Cramer nun iĝis profesoro kaj vickanceliero de la Universitato de Kiel. Lia tiea agado (1784 kanceliereco/rektoreco) estis plejparte organiza. En 1781 li fondis la unuan Porinstruistan seminarion surloke kaj ege zorgis pri la trejnado de katekistoj.

## Graveco teologa kaj verkista 
Kiel teologo Cramer klopodis peri inter adeptoj de klerismo kaj tiuj de tradiciaj pozicioj. Racio por li estis lumiga servanto de senlima kredo je revelacio. Li ankaŭ simpatiis kun eŭdemonismo. Bazaj temoj de liaj predikoj estis virteco kaj dikonfido.

Li estis pioniro koncerne la ŝaton de la estetika flanko de la Biblio, aparte de la poezieco de la psalmoj. En la propra verkado gravis la retorikaj elementoj. Literaturhistorie li troviĝas inter Christian Fürchtegott Gellert (amiko el studengaj tagoj el Lepsiko) kaj Friedrich Gottlieb Klopstock de kiu Cramer lernis stilon trudiĝantan al ekstatiko. Sed ĉe li ĝi havas pli racian koloron.

Liaj edifaj kantoj kaj la prilaboro de la evangelia kantolibro por Ŝlesvigo-Holstinio havis krom transporton de religiaj sentoj ankaŭ popolklerigan aspekton.

Lia filo estis la eldonisto kaj filologo Carl Friedrich Cramer.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB
* 

Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj teologoj
András Gálszécsy

**András Gálszécsy** [andrAŝ gAlsEĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gálszécsy András** estis hungara politikisto, ministro, juristo.

András Gálszécsy http://epa.oszk.hu/01300/01326/00053/13korsos.htm naskiĝis la  1933 en Szekszárd kaj mortis la 7-an de oktobro 2021.

## Biografio 
András Gálszécsy estis deportita al Hortobágy inter 1950 kaj 1953 (ĉar la familianoj ne estis laboristoj), poste li estis soldato ĝis 1955. Ekde 1956 li laboris en diversaj laborejoj. Li frekventis gimnazion laŭ vespera instruado, li abiturientis en 1959. Li plulernis en universitato en Pécs (denove laŭ vespera instruado) inter 1964 kaj 1969, poste li havis postenojn ekde 1966 en Budapeŝto. Inter 1990 kaj 1992 li estis senpostena ministro pri sekretaj servoj en Kabineto Antall, poste li estis registara konsilisto. Li havas edzinon, kiu naskis filinon. Li ofte estas videbla en televizio kiel spertulo pri sekretaj servoj.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://hu.wikipedia.org/wiki/G%C3%A1lsz%C3%A9csy_Andr%C3%A1s 
* https://en.wikipedia.org/wiki/Andr%C3%A1s_G%C3%A1lsz%C3%A9csy 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj senpostenaj ministroj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Johann Adolf Schlegel

**Johann Adolf SCHLEGEL**  (pseŭdonimoj: *Nisus, Hanns Görge*; naskiĝis la 18-an de septembro 1721 en Meißen, mortis la 16-an de septembro 1793 en Hannover) estis germana verkisto.

## Vivo 
Schlegel instruiĝis hejme ĝis 1735, poste li frekventis (ĝis 1741) la Gimnazion Pforta. Poste li studis en Lepsiko teologion. Lia frato Elias peris kontaktojn al la Klopstock-amiko Johann Andreas Cramer kiel ankaŭ al Karl Christian Gärtner, Johann Arnold Ebert, Nikolaus Dietrich Giseke, Gottlieb Wilhelm Rabener kaj Christian Fürchtegott Gellert. Kun ili li kunlaboris por la gazeto *Bremer Beiträge*. Schlegel kontribuis per odoj, rakontoj, la epika instrupoemo *Der Unzufriedene* (1745) kaj fabloj. En ili li kontraŭenmetis la klarecon de morala enhavo kaj la alegoriajn nuancojn de La Fontaine kaj ebenigis tiel la vojojn al Gotthold Ephraim Lessing. Aliaj tekstoj aperis en aliaj semajngazetoj kiel "Vermischte Schriften von den Verfassern der Bremer Beyträge" (1748-51, kun *Totenklage für den Bruder Elias*, 1749) aŭ "Der Jüngling"(eldonite de J. A. Cramer, 1747/48). Dum la kandidata tempo (1746-51) Schlegel vivis unue kiel privata ĉefinstruisto en Strehla, poste en Leipzig, poste ĉe Cramer proksime de Merseburg.

## Graveco 
Plej gravis Schlegel per la tradukado kaj komentado de verko de Charles Batteux *Les beaux arts réduits à un même principe* (france, 1746). Al la eldonoj de 1751, 1759 kaj 1770 (nove eldonita en 1976) Schlegel aneksis traktaton pri literatura estetiko kaj pri la memŝatendo de poeziaĵoj kaj prozo.

En 1751 Schlegel iĝis Collega extraordinarius, Diaconus kaj posttagmeza predikisto en Pforta, en 1754 ĉefpastoro kaj gimnazia profesoro en Zerbst. Lia brileco retorika - dokumentita per 15 predikvolomoj - faris ke li estis nomumita paroĥestro de la hanovra Markt-kirko; poste li iĝis Pastor primarius kaj superintendanto ĉe la Kortega kaj Urba kirko de Neustadt (kie li ankaŭ estis nomumita konsiliano de la konsistorio). En 1782 li iĝis generalsuperintendanto de la Duklando Hoya, en 1787 de la Duklando Calenberg.

En la kolekto *Geistliche Lieder* (I-III, 1766–72) kun 49 propraj kaj 87 aliverkitaj kantoj senteblas - same kiel ĉe la kantoj de la amiko Gellert - ties sincera kredo je la Revelacio.

En 1787 li akiris honoran doktorecon en Göttingen (pri teologio). Liaj filoj August Wilhelm Schlegel kaj Friedrich Schlegel iĝis fondintoj de la germana romantikismo.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB
* 

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Superintendantoj
Karl Christian Gärtner

**Karl Christian GÄRTNER** (naskiĝis la 24-an de novembro 1712 en Freiberg, mortis la 14-an de februaro 1791 en Braunschweig) estis germana verkisto kaj eldonisto de *Bremer Beiträge*.

## Vivo 
Gärnter frekventis la Princan lernejon en Meißen kie li amikiĝis kun Gellert, G. W. Rabener (kun kiu li ankaŭ studis en Lepsiko) kaj Johann Andreas Cramer kaj iĝis en Lepsiko disĉiplo de Johann Christoph Gottsched. Gärtner helpis lin eldono (1741 sekvv.) la eldonon de *Dictionnaire historique et critique* de Pierre Bayle. Tie li prilaboris la ampleksan registron. Krome li tradukis kelkajn volumojn *Historio de malnovaj temoj kaj popoloj* de Charles Rollin kaj liveris serion da kontribuoj por la de Gottsched inspirita kaj de J. J. Schwabe eldonita gazeto *Belustigungen des Verstandes und Witzes*.

Ĉar Gottsched kverelis literature kun la svisaj Bodmer kaj Breitinger ankaŭ en la menciita *Belustigungen* pluraj liaj adeptoj intencis fondi propran organon sendependan. Plej meritis pri tio Gottsched. Kiel deldonisto de *Bremer Beiträge* li sukcesis garantii per bona direktorado altegan nivelon de ĉiuj numeroj.

En 1747 Gärtner iĝis edukisto de du junaj nobeloj kiujn li sekvis ĝis la novefondita lernejo Collegium Carolinum al Braunschweig. Abato J. F. W. Jerusalem, fondinto de la gimnazio, ekŝatis Gärtner pro lia nobleco kaj vivmanieroj kaj peris ties docentecon en 1748. Unu jaron poste Gärtner iĝis profesoro pri retoriko kaj bonaj kondutoj. Liaj prelegoj pri la teoriaj reguloj de bona oratorado alternis kun ekzercoj de eseofarado, parolado kaj disputado.

En 1775 Gärtner nomumitis kanoniko de la Konvento Sankta Blazio kaj en 1780, jaro de la surtroniĝo de lia lerninto Karl Wilhelm Ferdinands, Gärnter iĝis eĉ Duka kortegkonsilisto.

## Graveco 
La gazeto *Bremer Beiträger* ja komenciĝis per la teatraĵo *Die geprüfte Treue* de Gärtner, tamen direndas ke lia literatura agado ne estis tre ampleksa. Lia talento estis pli tiu de kritikisto kaj kopiisto, ne de fruktodona poeto. Liaj teoriaj konoj pri stilo, formoj, estetikoj elstaris. Tion li ankaŭ sukcese lernigis al aliaj, kaj en la menciita gazeto kaj en la Kolegio Carolinum.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB
* 
* Datenbanko pri personoj el Malsupra Saksio 

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Retorikistoj
Kategorio:Germanaj altlernejaj instruistoj
Prezentaparato

La  **prezentaparato** aŭ  **prezentadaparato**  estas ĉe florplanto la tutaĵo de la organoj (partoj), kiu fariĝas floro aŭ floraro por poleniganto optike alloga. 

La flora prezentaparato konsistas el organoj de la floro, plej ofte la  petaloj, sed kelkfoje ankaŭ la sepaloj aŭ  stamenoj. La eksterflora prezentaparato konsistas ofte el koloraj brakteoj.

Koloraj foliaj organoj en la flora regiono, kiuj servas por allogi poligantojn, nomiĝas **semafilo**.

Por allogi la polenigantojn servas ankaŭ la tiel nomataj **prezentadfloroj**, kiuj aperas kiel pligrandigitaj kaj ofte sterilaj ŝajnfloroj de la periferio de la floraro ĉe kelkaj specioj (ekzemple ĉe la genro *Viburnum*).
 

dosiero:Tulip Tulipa clusiana 'Lady Jane' Rock Ledge Flower 2000px.jpg|plej ofte la petaloj formas la prezentaparaton  (*Tulipa clusiana*)
dosiero:Eucalyptus macrocarpa.jpg|ĉe eŭkalipto la stamenoj formas la prezentaparaton
dosiero:Spathiphyllum floribundum1.jpg|ĉe *Spathiphyllum* la spato formas la prezentaparaton kaj estas la defono duonfilo.
dosiero:Viburnum furcatum0.jpg|floraro de *Viburnum furcatum* kun sterilaj, randaj prezentadfloroj

## Literaturo 
* Gerhard Wagenitz: *Wörterbuch der Botanik*. 2. Auflage, Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg, Berlin 2003. ISBN 3-8274-1398-2

Kategorio:Floro
Ferenc József Nagy

**Ferenc József NAGY** [jOĵef nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Ferenc József** estis hungara politikisto, ministro, agronomo.

Ferenc József Nagy http://bookline.hu/product/home.action;jsessionid=xvyNO-4-9xLhĤfvlHACgw**.Node1?_v=Nagy_Ferenc_Jozsef_Saros_kerek_visszemlekezesek&id=2101408675&type=10  naskiĝis la  1923 en Kisharsány kaj mortis la 14-a de majo 2019.
 
## Biografio 
Pri vivo de Ferenc József Nagy mankas informoj ĝis fino de la socialismo. Li estis ministro pri agrikulturo en la jaroj 1990 kaj 1991 en Kabineto Antall. Inter 1991 kaj 1994 li estis senpostena ministro pri kompensado. Tiun pozicion li tenis ankaŭ en Kabineto Boross. Tiutempe li estis partiestro de Etbienula Partio dum mallonga tempo. Depost 1995 li plene forlasis la politikon.

## Elektitaj libroj 
* *Sáros kerék* (Kota rado), (2005) - memuaro

## Fontoj 
* http://bookline.hu/product/home.action;jsessionid=xvyNO-4-9xLhĤfvlHACgw**.Node1?_v=Nagy_Ferenc_Jozsef_Saros_kerek_visszemlekezesek&id=2101408675&type=10 
* http://www.vipfaq.com/Ferenc%20J%C3%B3zsef%20Nagy.html 
* https://en.wikipedia.org/wiki/Ferenc_J%C3%B3zsef_Nagy 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri agrikulturo
Kategorio:Hungaraj senpostenaj ministroj
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Nikolaus Dietrich Giseke

**Nikolaus Dietrich GISEKE** (naskiĝis la 2-an de aprilo 1724 en Nemescsó apud Kőszeg, mortis la 23-an de februaro 1765 en Sondershausen) estis germana teologo kaj verkisto.

## Vivo 
Post la frua morto de la patro (paroĥestro) la patrino reiris Hamburgon kie Giseke frekventis la lernejon Johanneum kune kun Johann Arnold Ebert kaj Johann Bernhard Basedow. La unua sprono je poetado faritis de Brockes kaj Hagedorn. En 1745 Giseke iris Lepsikon por studi teologion kie li tuj iĝis membro de la rondoj ĉirkaŭ la gazeto *Bremer Beiträge*. De Gärtner li transprenis en 1747 la radaktadon. Samtempe li eldonis kun Johann Andreas Cramer kaj Johann Arnold Ebert la moralan semajngazeton "Der Jüngling" (eldonoj libraj en Leipzig 1764, 1775). En 1748 Giseke estis privata instruisto en Hannover, poste en danke al perado de abato Johann Friedrich Wilhelm Jerusalem.

Dum tiu tempo la karaktero de liaj poeziaĵoj ŝanĝiĝis laŭ la tiutempa tipa sinteno. Atesto de poeta proksimeco al Gärtner, Ebert kaj Zachariae en Braunschweig estas la kolekto *Sammlung vermischter Schriften, von den Verfassern der bremischen neuen Beiträge* (3 volumoj, Leipzig 1748–57).

## Kariero eklezia 
En 1753 Giseke iĝis paroĥestro en Trautenstein, kaj en 1754 kiel posteulo de Cramer Supera kortega predikisto en Quedlinburg. Princo Christian Günther vokis lin kiel superintendanton en 1760 al Sondershausen, kie li estis ankaŭ lernejestro.

Giseke estis bona amiko de Klopstock, kiu dediĉis al li ĉe la foriro el Lepsiko (1746) la adiaŭan odon *An Giseke*. En la printempo de 1751 Klopstock renkontis danke al Giseke Meta Moller. Ĉe la sekva leterinterŝanĝado Giseke tre partoprenis.

Giseke skribis didaktikajn poemojn pri estetikaj, moralaj kaj religiaj demandoj, fablojn kaj versajn rakontojn, edifajn kantojn, kantatojn kaj odojn amikajn/amajn. Kaj proze kaj neproze li elstaris en la ĝenro de epistolo. La elegia tono de la komenco de la 1750-aj jaroj pliheliĝis poste al idilieco delikata. La poetika forto de Giseke ne estis eminentega; tamen ĉe li bone sekveblas la kontinuon disde klerismo al la epoko de sensiveco *(Empfindsamkeit)*.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB
* 

Kategorio:Superintendantoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj teologoj
East 17

**East 17** estas tiel nomata "knaba popmuzikgrupo" el Britio. Ĝi fondiĝis en 1992 kaj aparte furoris en la 1990-aj jaroj. En 1999 ĝi malfondiĝis, sed en iom ŝanĝita kantista konsisto refondiĝis en 2006. Kiel en aliaj knabaj popmuzikgrupoj, la membroj ĉiuj kantas kaj, ofte per samaj movoj, dancas sur la scenejo - muzikiloj ne videblas dum scenejaj prezentiĝoj kaj la ne-voĉa muzika akompano estas antaŭe profesiece registrita en muzikstudio. Tiun akcenton de sceneja prezentado respegulas la fakto ke en 1995 ili honoriĝis per la Eŭropa Muzika Premio de MTV - ne pro la muziko, sed en la kategorio de "plej bonaj dancaj artistoj". Intertempe, kompreneble, la membroj jam ne plu estas en "knaba" aĝo: aktuale la grupo prezentiĝis en konsisto de *Terry (Terence Mark) Coldwell*, nun -jara, *John (Jonathan Darren) Hendy*, nun -jara, kaj *Robbie (Robert) Craig*, gravaj antaŭaj membroj estas *Brian Lee Harvey*, nun -jara, *Tony (Anthony Michael) Coldwell*, nun -jara, kaj *Blair Dreelan*.

La nomo *East 17* respektive pli mallonge *E 17* cetere aludas al la poŝtkodo de la kvartalo *Walthamstow* en la orienta parto de Londono. Ankaŭ la unua studia albumo de la grupo, registrita en 1993, nomiĝis laŭ la kvartalo.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

Kategorio:Knabaj muzikgrupoj
Neringa Gaus

**Neringa GAUS** (antaŭ 2008 *Neringa ZASAITĖ*) estas litovia komputikisto kaj esperantisto. Ŝi estas unu el la ĉefkreantoj de *lernu!*, por kiu ŝi prilaboras enhavon kaj programas. Enkadre de Studio Gaus ŝi laboras ankaŭ pri aliaj interretaj projektoj, kiel ekz. Slovake.eu, Deutsch.info, Lingvo.info kaj Monda.eu.

## Persona vivo 
Neringa estas edzino de Jevgenij Gaus kaj loĝas en Berlino.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Studio Gaus – firmao de ŝia edzo, kie ŝi laboras

Kategorio:Litovaj esperantistoj
La Jard

**La Jard** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 346 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
La Jard situas  sudoriente de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Colombiers

**Colombiers** - france, "kolombejoj" - estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

* Colombiers (Charente-Maritime) en Charente-Maritime,
* Colombiers (Cher) en Cher,
* Colombiers (Hérault) en Hérault,
** Colombiers (stacidomo), fervoja stacio en Colombiers (Hérault)
* Colombiers (Orne) en Orne,
* Colombiers (Vienne) en Vienne,

* Colombiers-du-Plessis en Mayenne,
* Colombiers-sur-Seulles en Calvados.
16418 Lortzing

'*16418 *Lortzing'''* estas asteroido de
la asteroida zono malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen
elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana komponisto, kantisto, aktoro kaj dirigento Albert Lortzing (1801–1851), naskiĝinta kaj mortinta en Berlino. Li ludis en Leipzig, Vieno kaj Berlino. Lia romantikaj operetoj ; *Zar und Zimmermann, Der Wildschütz, Undine, Der Waffenschmied'' ; iĝis tre popularaj kaj estas plenaj de humoro. Li ĉefe mem vekis la libretojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Mikrokomputila kaj mikroelektronika fakvortaro

La **Mikrokomputila kaj mikroelektronika fakvortaro** estas kvinlingva fakvortaro en la lingvoj angla, germana, hispana, Esperanto kaj la hungara.

La aŭtoro estis d-ro Magda Kovács [kova:ĉ], kunlabore interalie kune kun Iván Bujdosó, la libron eldonis la LSI Instrua Centro, , adreso *1033 Budapest, Hévizi úl 6/4*. Ĝi aperis en tri ampleksaj volumoj, je sume 840 paĝoj, en Budapeŝto, Hungario, en 1989. 

Kategorio:Multlingvaj vortaroj
Kategorio:Esperanto-fakvortaroj
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Oineo

**Oineo** (helene *Οἰνεύς*, latine *Oineus*) estis en la helena mitologio reĝo de la urbo Kalidono (ĉe nuna Mesolongi) en suda Etolio-Akarnanio, sur la norda bordo ĉe okcidenta fino de la Korinta Golfo, filo kaj sekvanto de la reĝo Portaono.

La reĝo Oineo pli ol per siaj agoj famiĝis pro siaj posteuloj. Kun sia edzino Altaia naskigis filinon Dejaniron, kiu pli malfrue fariĝis la dua edzino de la heroo Heraklo, kaj filon Meleagron. Kun la dua edzino Periboio li havis filon Tideon, kiu pli poste fariĝis patro de la heroo Diomedo.

Unu ago de li, pli bone dirite neglekto, influis sorton de multaj homoj. Okazis, ke en certa jaro ĉe oferoj al dioj forgesis la reĝo oferi al la diino Artemiso. Tiu grave ofendiĝis kaj sendis en la regionon grandegan apron, kiu detruadis pejzaĝon kaj priminacis ĉion vivan. La reĝo sendis ĉiuflanken mesaĝistojn kaj invitis la plej bravajn batalantojn ĉasi ĝin. Aliĝis multaj, inter ili:
* Dioskuroj Kastoro kaj Polideŭko el la urbo Sparto en Lakonio,
* Idaso kaj Linkeo el la urbo Meseno en Mesenio,
* Tezeo el la urbo Ateno sur duoninsulo Atiko,
* Piritoo el Lariso, la ĉefurbo de Tesalio,
* Jazono el la urbo Iolko (nun Volos), el areo Magnesio, sudorienta parto de la regiono Tesalio,
* Admeto el urbo Fero, el sudorienta parto de la regiono Tesalio,
* Nestoro el la urbo Pilo sur sudokcidenta bordo de Mesenio,
* Peleo kaj Eŭritiono el Ftio, la plej suda parto de la regiono Tesalio,
* Ifikleso el la urbo Tebo en Beotio,
* Amfiarao el urbo Argo ĉe Lariso en Tesalio,
* Telamono el Salamis, insulo okcidente de Ateno,
* Kaineo (origine virino, transformita en viron) Lapito de la monto Peliono el la regiono Magnesio, sudorienta parto de la regiono Tesalio,
* Ankaio kaj Kefeo el Arkadio meze de Peloponeso,
* kaj bela ĉasistino Atalanta, filino de iu reĝo en Beotio aŭ en Arkadio.

Partoprenantoj de la ĉaso unue naŭ tagojn festenis kaj jam tie komencis opinikontrastoj - kelkaj ne volis ĉasi kune kun la virino. Samtempe Atalanton ekamis reĝa filo Meleagro (malgraŭ li estis tiutempe jam edziĝinta kun Kleopatra), problemojn faris ankaŭ du Centaŭroj Hilaio kaj Eako, kiuj kune provis seksataki Atalanton, sed ŝi faligis ilin per sagoj. Pliaj kvereloj komenciĝis tuj post kiam oni timigis la apron. Furioziĝinta apro disŝiris ventron de Eako kaj ekscitiĝinta Peleo mortigis Eŭritionon per lanco, kiu mortigu la apron. La unuan trafon kontraŭ apro havis Atalanta, post pli longa batalo donis finan baton Meleagro.

Kaj kvereloj daŭrigis plu, ĉar Meleagro donacis apran haŭton al Atalanta pro la unua trafo, kio iritiĝis Meleagrajn onklojn, kiuj pretendis la haŭton al si okaze, ke ne volus ĝin Meleagro mem. Tio Meleagron tiel furiozigis, ke li en kolero ambaŭ mortigis. Kiam oni alportis la kadavrojn en domon kaj reĝino Althaia ekvidis, ke ŝia propra filo mortigis ŝiajn fratojn, ĵetis en fajron ŝtipon, kiun ĉe naskiĝo de Meleagro alportis sortfeinoj kaj destinis, ke li vivos tiel longe, ĝis kiam la ŝtipo forbrulos. En tiu ĉi momento eksentis Meleagro en internaĵo fajron kaj post momento mortis. Lia patrino kaj edzino onidire poste pendmortigis sin.

## Tradukfonto 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
16419 Kovalev

'*16419 *Kovalev'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasiljevna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio),

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia inĝeniero Sergej Nikitiĉ Kovaljov (cirile *Сергей Никитич Ковалёв'', 1919–2011 ; dufoje Heroo de Socialisma Laboro, kvarfoje Ordeno de Lenin, Ordeno de la Oktobra Revolucio, Ŝtata premio de Rusia Federacio ...), elstara ŝipkonstruisto kaj grava fakulo pri mekaniko kaj fluidodinamiko de la ŝipoj, kaj energio. Li estis larĝe konata ankaŭ pro siaj verkoj en pentrado kaj literaturo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
(16422) 1988 BT3

**(16422) 1988 BT3** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
(16420) 1987 UN1

**(16420) 1987 UN1** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
16421 Roadrunner

'*16421 *Roadrunner''''' estas malrapide rotacianta asteroido de la Hungaria familio (interna asteroida zono) malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).

"*Roadrunner*" estas la angla nomo de la granda vojkurulo (*Geococcyx californianus*). Tiu nomo
devenas de la kutimo de tiu birdo kuri antaŭ la rapidaj veturiloj.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Stacio Ikeda (Osaka)

**Stacio Ikeda** (japane: 池田駅 [Ikeda-eki], angle: *Ikeda Station*) estas fervoja stacio en Ikeda, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa).

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Fervojo Hankyū**:
*** Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa)

## Historio 
* 10-a de marto 1910: Malfermiĝis la stacio de Tramvojo Minoo-Arima (nune Fervojo Hankyū).

## Kajoj 
### Fervojo Hankyū 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Fervojo Hankyū
Dœuil-sur-le-Mignon

**Dœuil-sur-le-Mignon** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 341 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Dœuil-sur-le-Mignon situas en la nordoriento de Charente-Maritime,  sude de Niort.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Stacio Hibarigaoka-Hanayashiki

**Stacio Hibarigaoka-Hanayashiki** (japane: 雲雀丘花屋敷駅 [Hibarigaoka-Hanajaŝiki-eki], angle: *Hibarigaoka-Hanayashiki Station*) estas fervoja stacio en Takarazuka, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa).

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Fervojo Hankyū**:
*** Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa)

## Historio 
* 16-a de januaro 1961: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Hankyū.

## Kajoj 
### Fervojo Hankyū 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Universitato Takarazuka
* Toyo Kolegio de Manĝaĵa Teknologio

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Hjogo
Kategorio:Stacioj de Fervojo Hankyū
Linio Hankyū-Minoo

**Linio Hankyū-Minoo** ( [Hankjuu Minoo-sen], ) estas linio de la fervojo reto Fervojo Hankyū en Kinki-regiono, Japanio.

## Tipoj de trajnoj 
Estas 2 tipoj de trajnoj:
* (L) **Loka trajno** (普通 [fucuu]):
* (DE) **Duon-Ekspreso** (準急 [ĝunkjuu])

## Stacioj 
### Norda 
* Ĉiuj stacioj lokiĝas en Gubernio Osaka.
* Ĉiuj trajnoj haltas ĉe ĉiu stacio.

Minoo
Hankyuminoo
(16426) 1988 EC

**(16426) 1988 EC** estas asteroido de la interna asteroida zono (aŭ Hungaria familio) malkovrita la  de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yoshiaki Oshima
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
(16428) 1988 RD12

**(16428) 1988 RD12** estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la tiel nomata "Troja Tendaro".

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
(16430) 1988 VB1

**(16430) 1988 VB1** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk (Danio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Poul Jensen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
(16431) 1988 VH1

**(16431) 1988 VH1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Hiroshi Mori kaj Masaru Arai elde la Stacio Dodaira de la Nacia Observatorio de Japanio en Jorii (gubernio Sajtama, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Masaru Arai
Kategorio:Malkovrita de Hiroshi Mori
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
16425 Chuckyeager

'*16425 *Chuckyeager''''' estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Chuck Yeager, la unua piloto konfirmita esti trapasinte la sonbarieron en horizontala flugo en la aviadilo Bell X-1, unu mateno de 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
(16433) 1988 VX2

**(16433) 1988 VX2** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo
(Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Blanzac-lès-Matha

**Blanzac-lès-Matha** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 339 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Blanzac-lès-Matha situas en la okcidento de Charente-Maritime,  norde de Cognac.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Konsilio de la reĝo de Francio

La **Konsilio de la reĝo de Francio** aŭ en franca *Conseil du roi* estis fakte aro de kolektivaj organismoj, instituciigitaj kaj konstantaj respondecaj pri la preparado de la decidoj fare de la reĝo de Francio kaj de lia gvidado. 

Ŝajne Karlo la 5-a starigis la principon, respektata de ĉiuj liaj sukcedantoj, laŭ kiu la reĝo decidas nur post «bonne et mûre délibération» (bona kaj matura interkonsiliĝo). La organismo trapasis diversajn sistemojn de funkciado en la diversaj historiaj epokoj.

## Bibliografio 
* Michel Antoine, *Le Conseil du roi sous le règne de Louis XV*, Genève, Droz, «Titre courant», 2009 (1a eld. Paris-Genève, Droz, 1970).
* Bernard Barbiche, ''Les institutions françaises de la monarchie française à l'époque moderne*, Paris, Presses universitaires de France (PUF), 1999.
* Christophe Blanquie, *Les institutions de la France des Bourbons (1589-1789)*, Paris, Belin, «Belin sup histoire», 2003.
* François Bluche, *L'Ancien Régime. Institutions et société*, Paris, Le Livre de poche, «Références», 1993, .
* Pierre-Roger Gaussin, «Les conseillers de Charles VII (1418-1461). Essai de politologie historique», en *Francia*, n° 10, 1982, pp. 67-130, rete http://francia.digitale-sammlungen.de/Blatt_bsb00016285,00081.html.
* Jean-Louis Harouel, Jean Barbey, Éric Bournazel, Jacqueline Thibaut-Payen, *Histoire des institutions de l'époque franque à la Révolution*, Paris, Presses universitaires de France (PUF), «Droit fondamental», 7a eld., 1996.
* Roland Mousnier *et al.*, *Le Conseil du Roi de Louis XII à la Révolution'', Paris, Presses universitaires de France (PUF), 1970, 378 p., rete http://www.persee.fr/articleAsPDF/rbph_0035-0818_1972_num_50_3_2933_t1_0892_0000_1/article_rbph_0035-0818_1972_num_50_3_2933_t1_0892_0000_1.pdf  

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Antikva Reĝimo
Traité sur la tolérance

La ***Traité sur la tolérance*** (Traktaĵo pri toleremo) estas verko de Voltaire publikigita en 1763.

Tiu teksto pritraktas la rehabilitadon de Jean Calas, protestanto false akuzita kaj ekzekutita pro supozita murdo de sia filo por eviti ties konverton al la katolikismo.

En tiu *Traité sur la Tolérance*, Voltaire invitas al toleremo inter religioj kaj atakas la religian fanatikismon (ĉefe tiun de la jezuitoj ĉe kiuj li brile studis kiam junulo) kaj prezentas fortan kritikaron kontraŭ la superstiĉo gluita al la religioj.

*Traité sur la tolérance* estas vere ankoraŭ aktuala ĉe la 21a jarcento. En januaro 2015, je la sekvo de la atenco kontraŭ Charlie Hebdo, la verko de Voltaire iĝis tre vendata en librovendejoj iome ĉie tutmonde.

## Kunteksto 
La verko voltera sekvis la proceson, mortokondamnon kaj ekzekuton de Jean Calas, hugenoto, la 10an de marto 1762.

Jean Calas apartenis al familio protestanta, kiu sekve de la memmortigo de filo, troviĝis false akuzita je volonta murdo. La familio estis torturita kaj la patro, pro popola peto kaj ordono de 13 juĝistoj, estis mortokondamnita spite mankon
de pruvoj. La historia kunteksto estis tiam ankoraŭ tre forte markita de la francaj religiaj militoj de la pasintaj jarcentoj.

Post la ekzekuto de Jean Calas, kiu proklamis sian senkulpon ĝis sia morto, kaj post interveno de Voltaire, la proceso estis rejuĝita en Parizo kaj, la 9an de marto 1765, la familio Calas estis rehabilitita.

## Eldono 
* Traité sur la tolérance, Genève, s.n. (édition originale),‎ 1763 Faksimilo disponebla ĉe Wikisource

## Vidu ankaŭ 
* Afero Calas

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
* Teksto de Voltaire ĉe athena.unige.ch 

Kategorio:Verkoj de Voltaire
Kategorio:Juraj procesoj
Kategorio:Eseoj
Kategorio:Verkoj el la franclingva literaturo
Kategorio:Verkoj de 1763
Kontumaco

**Kondamno pro kontumaco** estas verdikto fare de juĝisto je la fino de proceso, kiu disvolviĝis dum foresto de la akuzito kaj poste kondamnito kiu estas fuĝinta. La termino «kontumaco» venas de la latina *contumacia* kiu signifas «fiero». Tamen pro la signifo rilate al foresto de akuzito tiaj procesoj estas nomitaj en kelkaj landoj per la latina esprimo *in absentia*. En la juro de diversaj landoj tiu figuro okupas diversajn traktadojn.

Kategorio:Juro
Kategorio:Verdiktoj
Kategorio:Latinaj esprimoj
Leonardus Lessius

**Leonardo Leso** (1554-1623) estis flandra moralteologo kaj jezuito, unu el la unuaj kiuj interesiĝis pri ia morala metodologio en la ekonomiaj kaj etikaj demandoj de la financaj negocoj. Li estis amiko de Justo Lipso (1547-1606), lernanto de Francisko Suarezo (1548-1617) kaj Roberto Bellarmino (1542-1621) kaj profesoro pri teologio en la Universitato de Loveno. Li estis kritikanto pri la ideoj de Mikaelo Bajo (1513-1589), antaŭanto de la Jansenismo, rilate al la antaŭdestiniĝo, kaj li, siavice, estis akuzita de Mikaelo Bajo je duonpelagianismo, ĉar ĉi tiu laŭŝajne tro multe emfazis la libervolon de la homo. En 1615, Paŭlo la 5-a (1552-1621) persone dankis al li pro la servoj faritaj.

## Elektita verkaro 
[250px|eta|maldekstra|De gratia efficaci, [1610]]
* De Justitia et jure caeterisque virtutibus cardinalibus libri quatuor, 1609
* De justitia et jure caeterisque virtutibus cardinalibus libri quatuor: Ad 2 ..., 1609
* De gratia efficaci decretis divinis libertate arbitrii... disputatio ..., 1610
* De Svmmo Bono Et Aeterna Beatitvdine Hominis: Libri Qvatvor, 1616
* De providentia numinis et animi immortalitate libri II., 1617
* Hygiasticon seu Vera ratio valetudinis bonae et vitae: vnà cum sensuum ..., 1623
* Splendor veritatis moralis: collatus cum tenebris mendacij & nubilo ..., 1627, Théophile Raynaud ((S.I.)), Leonardus Lessius
* Quinquaginta nomina Dei, sive divinarum perfectionum compendiaria expositio ..., 1641
* In Thomam ... commentarius, 1648

## Literaturo 
* WorldCat Identities
* [1913 New Advent](https://en.wikisource.org/wiki/Catholic_Encyclopedia_(1913)/Leonard_Lessius)
* Bibliothèque Nationale de France
* The Philosophy of Francisco Suárez, Benjamin Hill, Henrik Lagerlund
* A treatise of health and long life: with the sure means of attaining it, in ..., Leonardus Lessius, Luigi Cornaro
* Philosophical Foundations of Tort Law, David G. Owen
* A Treatise of Legal Philosophy and General Jurisprudence: Volume 6 A History ..., Michael Lobban
* Theologians and Contract Law: The Moral Transformation of the Ius Commune ..., Wim Decock
* (Un)masking the Realities of Power: Justus Lipsius and the Dynamics of ..., Erik Bom, Marijke Janssens, Toon van Houdt

## Vidu ankaŭ 

Louvain-la-Neuve01_1999-11-16.jpg|Universitato de Loveno
Pelagius.jpg|Pelagius(350-420)
St-thomas-aquinas.jpg|Tomaso de Akvino(1225-1274)
Michel_De_Bay.jpg|Mikaelo Bajo(1513-1589)
Molina - De Justitia et jure, 1759 - 272.tif|Luizo de Molina(1535-1600)
Thomas Preston (1537-1598).gif|Thomas Preston(1537-1598)
Saint_Robert_Bellarmine.png|Roberto Bellarmino(1542-1621)
Juste_Lipse.jpg|Justo Lipso(1547-1606)
Franciscus_Suarez,_S.I._(1548-1617).jpg|Francisko Suarezo(1548-1617)
Pope_Paul_V.jpg|Paŭlo la 5-a(1552-1621)
Robert_Southwell.JPG|Robert Southwell(1561-1595)
Apologia Cardinalis Bellarmini.png|Thomas Preston(1563-1640)
York_(Aerial_view).jpg|William Wright(1563-1639)
Nicholas_Ferrar_(1592-1637).jpeg|Nicholas Ferrar(1592-1637)
George_Herbert.jpg|George Herbert(1593-1633)

## Referencoj 
Kategorio:Teologoj
Kategorio:Jezuitoj

Kategorio:Belgaj teologoj
Kategorio:Belgaj jezuitoj
Johano Eudes

Sankta **Johano Eudes** (: **Jean Eudes**) (naskiĝis  en Ri, mortis  en Caen) estis franca oratoria pastro, fondinto de religia instituto dediĉita al instruo de katolikaj pastroj. Organizinte plurajn seminariojn en sia hejma Normandio, li estis unuaranga aktoro de "École française de spiritualité" (Franca skolo de spiritualeco). Li laboris por la disvastigado de la pieco rilate al la sankta koro de Jesuo kaj al la senmakula koro de Maria. Kanonizita de Pio la 11-a en 1925, li estas festata la .
## Vivo
Li estis frato de la franca historiisto François Eudes de Nézeray. Je la aĝo de dek kvar jaroj li faris promeson pri ĉasteco. Post brilaj studoj ĉe la jezuitoj en Caen, li frokuliĝis la 25-an de marto 1623. Liaj majstroj kaj modeloj en la spirita vivo estis la ordenanoj de Pierre de Bérulle kaj de ĉe Condren (dep. Aisne). Li estis ordinita pastro la 20-an de decembro 1625 kaj komencis sian pastran vivon per heroaj laboroj por la viktimoj de la pesto, kiu tiam teroris la homojn. Kiel misionisto li vere iĝis fama. Ekde la tempo de sankta Vincento Ferrer, Francio eble ne vidis pli grandan. En 1641 li fondis la Fration de Nia Sinjorino de Bonfaro de la Rifuĝo, por provizi rifuĝon por fifamaj virinoj kiuj deziris penti. La societo estis aprobita de Aleksandro la 7-a la 2-an de januaro 1666. Post la aprobo de kardinalo de Richelieu kaj multaj aliaj Eudes retiriĝis de sia oratorio por fondi la Societon de Jesuo kaj Mario por la edukado de pastroj kaj misiitoj. Tiu kongregacio estis fondita en Caen la 25-an de marto 1643 kaj estis konsiderita kiel tre grava kaj urĝa afero. 

Patro Eudes, dum lia longa vivo, predikis ne malpli ol dum cent dek misioj, trifoje en Parizo, unufoje en Versailles, unufoje en Saint-Germain-en-Laye kaj krome en diversaj partoj de Francio. Normandio estis la ĉefa scenejo de lia apostola laboro. En 1674 li ricevis de Klemento la 10-a ses buleojn de indulgencaj permesoj por la institutoj de la Sankta Koro, kiuj jam estis starigitaj aŭ estis starigotaj en la seminarioj. Li ankaŭ fondis la Societon de la Koro de la plej mirinda Dipatrino - kiu similis al la triaj ordenoj de la franciskanoj kaj dominikanoj. 

Patro Eudes dediĉis la kapelojn de la seminarioj en Caen kaj Coutances al la sanktaj koroj de Jesuo kaj ties patrino. La festo de la sankta koro de Mario estis unue festita en 1648, kaj tiu de la sankta koro de Jesuo en 1672. Festotagaj mestekstoj kaj propraj breviertekstoj por ili verkiĝis fare de Eudes. Li tiel havis la honoron antaŭiri la beatan Margaret Mary en la establo de la adorado de la sanktaj koroj. Ĉefpontifiko Leono la 13-a eĉ donis al li la titolon de iniciatoro de la liturgia kulto de la sankta koroj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Eŭdistoj
* Retejo de oratorio de Francio
## Notoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la provinco Normandio
Kategorio:Mortintoj en Caen
Kategorio:Fondintoj de katolikaj ordenoj
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Ikeda (Osaka)

**Ikeda** (池田市 [ikeda-ŝi], en rondaj kanaoj , laŭ transskribado Hepburn: **Ikeda-shi**, Kunrej: *Ikeda-si*) estas urbo de Japanio. Ĝi situas en la norda parto de la gubernio Osaka, en la regiono Kansajo, kaj geografie troveblas en la centro de la insulo Honŝuo, la plej granda el la insuloj de Japanio.  Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Industrio 
* Daihatsu

## Transporto 
### Fervojoj 
* Fervojo Hankyū
** Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa):  - 
** Linio Hankyū-Minoo: Ishibashi

### Vojoj 
* Aŭtovojoj
** Aŭtovojo Chūgoku
** Aŭtovojo de Hanshin
* Naciaj vojoj:
** Nacia vojo 171
** Nacia vojo 173
** Nacia vojo 176
** Nacia vojo 423
** Nacia vojo 477

### Flughaveno 
* Internacia Flughaveno Osaka

eta|maldekstra|360ra|

## Interamikaj urboj 
* 20px Suĝoŭo, Ĉinio
* 20px Launceston, Aŭstralio

## Lernejoj en la urbo 
* Elementaj lernejoj: 12 (publikaj: 12, privata: 0)
* Mezlernejoj: 6 (publikaj: 6, privata: 0)
* Supera mezlernejo: 6 (publikaj: 5, privata: 1)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Gubernio Osaka
Stacio Ōsakasayamashi

**Stacio Ōsakasayamashi** (japane: 大阪狭山市駅 [Oosakasajamaŝi-eki], angle: *Ōsakasayamashi Station*) estas fervoja stacio en Osakasajama, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Nankai**:
*** Linio Nankai-Kōya

## Historio 
* 5-a de julio 1917: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Ōsaka-Kōya kiel **Stacio Kawachihanda** (河内半田駅).
* 6-a de septembro 1922: Iĝis la stacio de Fervojo Nankai.
* 1-a de junio 1944: Iĝis la stacio de Kintetsu.
* 1-a de junio 1947: Iĝis la stacio de Elektra Fervojo Nankai.
* 1-a de aprilo 1950: Estis renomita al **Stacio Sayamayūenmae** (狭山遊園前駅).
* 23-a de decembro 2000: Estis renomita al **Stacio Ōsakasayamashi**.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Nankaj 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Kolegio Aino

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Nankai
Stacio Kawachinagano

**Stacio Kawachinagano** (japane: 河内長野駅 [Kaŭaĉinagano-eki], angle: *Kawachinagano Station*) estas fervoja stacio en Kaŭaĉinagano, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya kaj 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nagano.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Nankai**:
*** Linio Nankai-Kōya
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Nagano

## Historio 
* 29-a de marto 1898: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Kōya kiel **Stacio Nagano** (長野駅).
* 12-a de decembro 1902: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Kanan kiel **Stacio Nagano**.
* 15-a de novembro 1907: Stacio de Fervojo Kōya iĝis la stacio de Fervojo Kōya-Tozan.
* 30-a de aprilo 1915: Stacio de Fervojo Kōya-Tozan iĝis la stacio de Fervojo Ōsaka-Kōya.
* 8-a de marto 1919: Stacio de Fervojo Kanan iĝis la stacio de Fervojo Ōsaka.
* 6-a de septembro 1922: Stacio de Fervojo Ōsaka-Kōya iĝis la stacio de Fervojo Nankai.
* 1-a de februaro 1943: Stacio de Fervojo Ōsaka iĝis la stacio de Fervojo Kansai-Kyūkō.
* 1-a de junio 1944: Iĝis la stacio de Kintetsu pro unuiĝo de Fervojo Nankai kaj Fervojo Kansai-Kyūkō.
* 1-a de junio 1947: Linio Kōya iĝis la linio de Elektra Fervojo Nankai.
* 1-a de aprilo 1954: Estis renomita al **Stacio Kawachinagano**.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Nankaj 
### Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Nankai
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Elemér Gergátz

**Elemér Gergátz** [gergAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gergátz Elemér,** estis hungara politikisto, ministro, biologo, bestkuracisto kaj profesoro. Li naskiĝis la  1942 en Rábatamási, li mortis la  2019.

## Biografio 
Elemér Gergátz abiturientis en gimnazio en Győr en 1960, poste li studis en Veterinara Universitato de Budapeŝto inter 1961 kaj 1966. Li eklaboris en diversaj laborejoj en Transdanubio. Ekde 1973 li instruis en agrikultura akademio de Mosonmagyaróvár. En 1982 li fondis esploran laborejon. Li estis ministro pri agrikulturo inter 1991 kaj 1993 en Kabineto Antall. En 1995 li iĝis katedrestro, en la sekva jaro li kandidatiĝis (CSc).

Li ricevis premiojn en 1972 kaj 1993. Li estis la unua, kiu kreis artefaritan idon de genetikaj kodoj de ŝafo kaj kapro.

Gergátz estis ministro de agrikulturo inter 1991 kaj 1993. La kuniĝo de la partioj *Hungara demokrata forumo,* kaj la partio de Gergátz, *Sendependaj bienetula, agrarlaborista kaj civita partio* (FKgP) diseriĝis en 1992, sed Gergáts daŭris kiel ministro. Pro tio li estis eksigita de lia unua partio, kaj baldaŭ li aliĝis la *Partio de unuiĝintaj bienetuloj,* kiu estis formigita de membroj de FKgP kiuj subtenis la registaron.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A juhász dolga* – libro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Johann Georg Büsch

**Johann Georg BÜSCH** (naskiĝinta la 3-a de januaro 1728 en Altenmedingen, mortinta la 5-a de aŭgusto 1800 en Hamburgo) estis germana teologo, publicisto kaj nacia ekonomikisto.

## Vivo 
Büsch studis en Göttingen teologion kaj iĝis en la 1754-a jaro profesoro pri matematiko ĉe la hamburga Akademia gimnazio. Krome li deĵoris ekde 1667 ĉe la de Komerca konsilisto Wurmb fondita Hamburga Komercakademio. Ties estradon li plenumis (kune kun la geografo kaj amiko Christoph Daniel Ebeling) de 1772 ĝismorte.

Meritis Büsch pri la evoluo de bankoj kaj asekurkompaniado. Liaj skribaĵoj pri mona cirkulo kaj mona politiko donis siatempe gravajn instigojn al politikistoj. Sur tiuj ĉi kampoj Büsch estis kvazaŭ pioniro den Germanujo destinite de pensado memstara kaj praktika. Li pli lernis el spertoj ol el libroj.

Per siaj skribitaĵoj pri komercsciencoj Büsch preparis la instalon de moderna entreprenekonomiko kaj subtenis samtempe la leĝarojn komercan, tratan kaj maran. Li engaĝiĝis en la reformado de la hamburga subtenadsistemo de malsanuloj kaj malriĉuloj (*Armenordnung* de 1788).

Büsch kunfondis la klubon *Patriota Societo de 1765* estante amiko de Friedrich Gottlieb Klopstock kaj Johann Albert Heinrich Reimarus. Koncerne la nacian ekomonion Büsch konsentis kun la merkantilistoj. Tamen troviĝas en liaj eseoj jam ideetoj pri la postaj evoluoj, aparte pri la leĝo de David Ricardo pri la baza pensio kaj la leĝo de Johann Heinrich von Thünen pri la agrikulturaj sistemoj.

## Verkoj 
* Ges. Werke, 16 Bde., Wien 1813-18
* Abh. v. d. Geldumlauf, Hamburg 1780
* Handlungs-Bibl. (mit C. D. Ebeling), ebenda 1784-97
* Theoret.-prakt. Darst. d. Handlung in deren mannigfaltigen Geschäften, ebenda 1792
* Üb. d. Gang meines Geistes u. meiner Tätigkeit (Selbstbiogr.), ebenda 1794, = Erfahrungen, T. 4
* Schrr. hist., math. u. techn. Inhalts (Baukunst, Fortifikationslehre); ausführt Verz. b. Schröder I, 1851, S. 443-57.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Biografio ĉe NDB
* Vikifontaro

Kategorio:Hamburganoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj ekonomikistoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Germanaj statistikistoj
Kategorio:Germanaj aktivuloj
Kategorio:Akademianoj
Stacio Miyukitsuji

**Stacio Miyukitsuji** (japane: 御幸辻駅 [Mijukicuĝi-eki], angle: *Miyukitsuji Station*) estas fervoja stacio en Haŝimoto, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Nankai**:
*** Linio Nankai-Kōya

## Historio 
* 11-a de marto 1915: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Kōya-Tozan kiel **Stacio Kōyatsuji** (高野辻駅).
* 30-a de aprilo 1915: Iĝis la stacio de Fervojo Ōsaka-Kōya
* 6-a de septembro 1922: Iĝis la stacio de Fervojo Nankai.
* 21-a de aprilo 1923: Estis renomita al **Stacio Miyukitsuji**.
* 1-a de junio 1944: Iĝis la stacio de Kintetsu.
* 1-a de junio 1947: Iĝis la stacio de Elektra Fervojo Nankai.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Nankai 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Ŭakajama
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Nankai
János Gyurkó

**János Gyurkó** [jAnoŝ djurkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gyurkó János** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, arkitekto-inĝeniero.

János Gyurkó http://adatbank.transindex.ro/html/alcim_pdf5551.pdf  naskiĝis la  1952 en Budapeŝto. Li mortis la  1996 en Békéscsaba.

## Biografio 
János Gyurkó akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1976 (li ankaŭ doktoriĝis), poste li laboris en instituto ĝis 1985. En la sekva jaro li okupiĝis pri historiaj monumentoj. En 1988 li aliĝis al nove fondita nekomunista partio. Li estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 1994. Li estis ministro pri medio kaj akvo en la jaroj 1993 kaj 1994 en Kabineto Antall, same en Kabineto Boross, poste li havis postenon en oficejo pri historiaj monumentoj. Li havis edzinon, kiu naskis dufoje.

## Lia ĉefverko 
* *Árpád-kori templomok a Kárpát-medencében* - libro

## Memorigiloj 
* memortabulo en Jászjákóhalma de 1998

## Fontoj 
* hungarlingva nekrologo kun foto 
* hungarlingva biografieto kun foto

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj arkitekturhistoriistoj
Stacio Kōyashita

**Stacio Kōyashita** (japane: 高野下駅 [Koojaŝita-eki], angle: *Kōyashita Station*) estas fervoja stacio en Kudojama, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Nankai**:
*** Linio Nankai-Kōya

## Historio 
* 30-a de julio 1925: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Nankai kiel **Stacio Kōyasan** (高野山駅).
* 11-a de septembro 1925: Estis renomita al **Stacio Kōyashita**.
* 18-a de junio 1928: Malfermiĝis la stacio de Elektra Fervojo Kōyasan.
* 1-a de junio 1944: Stacio de Fervojo Nankai iĝis la stacio de Kintetsu.
* 15-a de marto 1947: Stacio de Elektra Fervojo Kōyasan iĝis la stacio de Elektra Fervojo Nankai.
* 1-a de junio 1947: Stacio de Kintetsu iĝis la stacio de Elektra Fervojo Nankai.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Nankai 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Ŭakajama
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Nankai