open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bunkro

[eta|bunkro de la [nazia Germanujo|nazi-germana armeo *Wehrmacht* el la Dua Mondmilito en Søndervig, Danujo]]
[eta|bunkro de la sama armeo kaj tempo kun kanono en [Longues-sur-Mer, Normandio, Francujo]]
**Bunkro** estas armea esprimo por fortikitaj, protektitaj konstruaĵoj, kiuj ŝirmu interne troviĝantajn homojn de danĝero, kaj de rekta atako per armiloj kiel bomboj aŭ misiloj, kaj de nerekta minaco per danĝeraj substancoj kiel ĥemiaĵoj aŭ radiaktiveco. Bunkroj aparte konstruiĝis kaj uziĝis dum la 20-a jarcento, plej intence antaŭ, dum kaj post la Dua Mondmilito, kaj unuavice havis la celon protekti la soldatojn defendantajn certan teritorion de kontraŭaj, konkerantaj armeaj unuoj, kaj aliflanke ankaŭ havi iujn truojn por permesi al la enbunkraj soldatoj pafadon eksteren al la atakanta armeo. Duavice bunkroj ankaŭ konstruiĝis kiel protektejoj por armeaj veturiloj kiel submarŝipoj aŭ ĉasaviadiloj, kiel armeaj komandejoj aŭ kiel protektejoj por nearmeaj, civilaj civitanoj. Kutime bunkroj estas konstruitaj el betono kaj ŝtalo, multfoje parte subtere aŭ parte en rokoj, sed ankaŭ armeaj konstruaĵoj plene boritajn en naturajn rokojn estas nomataj bunkroj.

Kadre de la Dua Mondmilito, aparte la nazi-germana armeo *Wehrmacht* konstruis multajn bunkrojn, precipe kadre de la tiel nomata "Atlantikwall" aŭ "atlantika digo", konstruita inter la jaroj 1942 kaj 1944 laŭlonge de la okcidentaj respektive nordaj marbordoj de Nazia Germanujo kaj la nazie okupitaj ŝtatoj Francujo, Belgujo, Nederlando, Danujo kaj Norvegujo. Sed ankaŭ kadre de la (nur parte realigita) "Vallo Alpino" aŭ "alpa digo" de Faŝisma Italujo, konstruita inter la 1920-aj jaroj kaj 1942, la Maginot-linio de Francujo konstruita inter 1930 kaj 1934, kaj la ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj, planitaj kaj konstruitaj inter 1934 kaj 1938, troveblas multaj bunkroj. La armedefenda sistemo de Svisujo ĝis la nuntempo grandparte baziĝas je bunkraj konstruaĵoj.

## Vidu ankaŭ 
* Fortikaĵoj en Eŭropo
* Arbaro Mastenbos

## Eksteraj ligiloj 
* Roland ROTSAERT: BELGIO: Bunkro remalkovrita Monato (gazeto) (2010/3 p.16)


Kategorio:Armeo
Kategorio:Konstruaĵoj
Kategorio:Dua Mondmilito
Kategorio:Elementoj de militarkitekturo
San Vittore

**San Vittore** en Esperanto Sankta Viktoro estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

## Italio 
* **San Vittore del Lazio** estas komunumo de la provinco de Frozinono en Latio en Italio.

* **San Vittore Olona** estas komunumo de la provinco Milano en Lombardio en Italio.

## Svislando 
* **San Vittore GR** estas komunumo de la komunumaro Roveredo en la distrikto Moësa en Kantono Grizono en Svislando.

## Aliaj signifoj 
* **Observatorio San Vittore** estas observatorio en Bolonjo en Italio.

## Vidu ankaŭ 
* **Sankta Viktoro**
3220 Murayama

'*3220 *Murayama''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la franca astronomino Marguerite Laugier elde la Observatorio de Nico.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Sadao Murayama.

## Ecoj 
La analizo de ĝia luma kurbo (inter la 17-a de novembro kaj la ) lasas suspekti ke ĝi estus kelkopa asteroido.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marguerite Laugier
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1951
3221 Changshi

'*3221 *Changshi''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉina urbo Changshu (ĉine: 常熟, pinjine Chángshú) en la provinco Ĝjangsuo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Sankta Viktoro

**Sankta Viktoro** havas la sekvantajn signifojn:

## Sanktuloj 
* Katolikaj sanktuloj:
** Viktoro la Maŭro, memortago je la 8-a de majo
** Viktoro de Marsejlo, memortago je la 21-a de julio
** Viktoro de Pettau, memortago je la 2-a de novembro
** Viktoro de Ksanteno, memortago je la 10-a de oktobro
** Viktoro de Cezareo, memortago je la 21-a de majo
** Sankta Viktoro de Damasko, martiro de la 2-a jarcento (murdiĝis inter 161 kaj 177, sub rego de Marko Aŭrelio), li estas ligita al Sankta Korona, kiu subtenis lin dum lia martiriĝo.
** Sankta Viktoro, memortago je la 28-a de julio, estis papo de 189 ĝis 199 kiel Viktoro la 1-a. La nombro jam indikas ke sekvis pliaj papoj je nomo Viktoro.

## Noma aldono de la sekvantaj personecoj 
* **Hugo el Sankta Viktoro**

* **Andreo el Sankta Viktoro**

* **Rikardo el Sankta Viktoro**

## Vidu ankaŭ 
* Abatejo Sankta Viktoro de Parizo
* Apartigiloj
** Saint-Victor (franca formo de Sankta Viktoro)
** San Vittore (itala formo de Sankta Viktoro)
** Viktoro
Interna orelo

eta|180ra|dekstra|Interna orelo: vestibula sistemo kaj koĥleo dekstre
La **interna orelo** estas la plej interna parto de la orelo de vertebruloj. Ĉe mamuloj, ĝi konsistas el osta labirinto, nome sistemo de pasejoj enhavanta la du ĉefajn funkciajn partojn:

* La kokleo, dediĉata al aŭdo
* La vestibula sistemo, dediĉata al sento de ekvilibro

La **interna orelo** troviĝas en ĉiuj vertebruloj, kun esencaj variaĵoj laŭ formo kaj funkcio. 

La aŭda nervo estas intervenata de la oka cerba nervo en ĉiuj vertebruloj.

## Vidu ankaŭ
* Orelŝtopiloj
* Otolito
* Otorinolaringologio

Kategorio:Orelo
Kategorio:Aŭda sistemo
Duokula vidkapablo

[eta|Detalo de okulo de [Bubo (genro)|bubo.]]
eta|maldekstre|Aglo.
eta|Ĉevala okulo|alt=Close up of a horse eye, with is dark brown with lashes on the top eyelid
**Duokula vidkapablo** estas vidtipo kie ambaŭ okuloj estas uzataj kune. La vorto duokula aŭ "binocular" devenas el du latinaj radikoj, nome *bini* por duobla, kaj *oculus* por okulo. Havi du okulojn havigas almenaŭ kvar avantaĝojn super havi nur unu. Unue, ĝi havigas al animalo kroman okulon kaze ke unu estus damaĝata. Due, ĝi havigas pli ampleksan vidaĵon. Ekzemple homoj havas maksimuman horizontalan vidanglon de proksimume 200 gradoj per du okuloj, proksimume 120 gradoj el kion faras la duokula vidkampo (vidata per ambaŭ okuloj) flanke de du unuokulaj kampoj (vidata per ununura okulo) de proksimume 40 gradoj 
Trie ĝi havigas duokulan sumadon per kio la kapablo detekti svagajn objektojn pliboniĝas.
Kvare ĝi povas havigi stereopzon per kio paralakso akirita per la diversaj postenoj de la du okuloj donas precizan profundoperceptadon. Tia duokula vidkapablo estas kutime akompanata de ununureco vidkapablo aŭ duokula fuzio, per kio ununura bildo estas vidata spite la fakton ke ĉiu okulo havas sian propran bildon de iu ajn objekto.

## Kazoj 
* Ĉevaloj

## Vidu ankaŭ 
* Stereoskopio
* Unuokula vidkapablo

## Notoj 
Kategorio:Vidado
Pitohujoj

**Pitohujoj** (genro *Pitohui* el orioledoj) estas birdoj endemiaj de Novgvineo.

## Specioj 
* Pitohujo varia, *Pitohui kirhocephalus*
* Pitohujo dukolora, *Pitohui dichrous*
* Pitohujo brunventra, *Pitohui cervinventris*
* Pitohujo vosta, *Pitohui uropygialis*

Kelkaj aliaj specioj tradicie nomataj pitohujoj estas nun klasataj en aliaj genroj:
* Pitohujo kresta, *Pitohui cristatus*, apartenas al la genro *Ornorectes* en familio Oreojkedoj (*Oreoicidae*).
* Pitohujo blankventra, *Pitohui incertus*, kaj
* Pitohujo rusta, *Pitohui ferrugineus*, apartenas al la genro *Melanorectes* en familio Pakicefaledoj (*Pachycephalidae*).
* Pitohujo nigra, *Pitohui nigrescens*, apartenas al la genro *Pseudoorectes* en familio Pakicefaledoj (*Pachycephalidae*).
Stomakoleo

**Stomakoleo** estas hela oleo komponata de neŭtralaj dietaj lipidoj troviĝantaj en la proventrikulo (antaŭ-maĉstomako) de birdoj de la ordo de Procelarioformaj. Ĉiuj albatrosoj, procelariedoj (petreloj kaj fulmaroj) kaj hidrobatedojs uzas tiun oleon. La ununuraj Procelarioformaj kiuj ne uzas ĝin estas la pelekanoidedoj.

## Referencoj 
* Roby, Daniel D, Taylor, Jan R E, Place, Allen R (1997) "Significance of stomach oil for reproduction in seabirds: An interspecies cross-fostering experiment." *The Auk* **114** (4) 725-736. http://www.findarticles.com/p/articles/mi_qa3793/is_199710/ai_n8765697 
* Warham, J. (1976) "The Incidence, Function and ecological significance of petrel stomach oils." *Proceedings of the New Zealand Ecological Society* **24** 84-93 http://www.nzes.org.nz/nzje/free_issues/ProNZES24_84.pdf 

Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Ornitologio
Kategorio:Oleoj
Neŭrotoksino

**Neŭrotoksino** (*nervoveneno*) estas toksino kiu funkcias specife sur la nervaj ĉeloj (neŭronoj), kutime per interagado kun membrana proteino kiaj jonaj kanaloj. Kelkaj fontoj estas pli ĝeneralaj, kaj difinas la efikon de la neŭrotoksinoj kiel funkciantaj ĉe la nerva histo. Bungarotoksino, kio estas konsiderata neŭrotoksino, havas efikon ĉe la neŭromuskola ligilo.

## Vidu ankaŭ 
* Bida melio

## Notoj 

Kategorio:Neŭroscienco
Kategorio:Proteinoj
San Vittore GR

## Pri la komunumo 
**San Vittore** (en Esperanto ankaŭ **Sankta Viktoro**) estas komunumo de la komunumaro Roveredo kaj la distrikto Moësa en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 731 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
San Vittore estas la plej malsupra grizona komunumo de la Valo de Mesoko ĉe la bordo de la suba Moësa. Al la komunumo apartenas kiel eksklavo alpopaŝtejo nomita Alpe di Rescignaga en la sudo de la komunumo Roveredo, kiu de tri flankoj estas ĉirkaŭigita de Roveredo kaj en sudo limas al Italio. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo San Vittore ankaŭ parto de la vilaĝeto Monticello rekte apud la kantona limo al Tiĉino.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo San Vittore limas en nordo al Cresciano (TI), en nordoriento al Arvigo, en oriento al Buseno, en sudoriento al Roveredo, en sudokcidento al Lumino (TI), kaj en okcidento al Claro (TI).

La eksklavo Alpe di Rescignaga limas en okcidento, nordo kaj oriento al Roveredo kaj en sudo krome al Germasino (Italio).

## Trafiko 
Tra San Vittore pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 kaj la svisa aŭtovojo A13 kiuj trans San-Bernardino-Pasejo konektas Grizonon kun Tiĉino. De la iama fervojlinio de Belinzono al Mesoko ekzistas ek de 1978 nur ankoraŭ la plej subaj kilometroj, kie trafikas muzea fervojlinio. Por la konekto al la publika transportreto zorgas la poŝtaŭtolinio de Biasca al Disentis.

## Lingvoj 
La ĉefa kaj sola oficiala lingvo de San Vittore estas la itala.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de San Vittore datiĝas el la jaro 1168 kiel *sancto Victore*. Ĝis la administracia reformo de Kantono Grizono de la jaro 1851 San Vittore apartenis al la flago de la tribunalkomunumo Roveredo de la supera tribunalo Mesoko. Ĝis la jaro 1646 ĝi formis utiligokomunumon por la alpopaŝtejoj, arbaroj kaj paŝtejoj kun Roveredo. Tiam la bienoj estis dividitaj. La abata preĝejo se la sanktuloj Johnao kaj Viktoro estis de 1219 ĝis 1885 la sidejo de la Kapitulo Sankta Viktoro, kiun fondis siatempe la barono Heinrich de Sax. Ek de 1851 San Vittore estas politika komunumo de la komunumaro Roveredo en la distrikto Moësa.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de San Vittore

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo San Vittore
Flores de Goiás

**Flores de Goiás** estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 12.058 loĝantojn en 2010 .

eta|dekstra|300px|Subŝtate

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Gojaso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Gojaso
Dick Wilson

[eta|dekstra|250px|Dick Wilson kun gitaristo Floyd Smith, Howard Theater, Vaŝingtono, antaŭ 1941. Foto de [William P. Gottlieb.]]
**Richard "Dick" Wilson** (* 11-an de novembro 1911 en Vernon, Ilinojso; † 24-an de novembro 1941 en Novjorko) estis usona ĵaza-tenorsaksofonisto de svingo. Li konatiĝis per sia ludado en la bando *Twelve Clouds of Joy* de Andy Kirk.

## Vivo kaj verkado 
Wilson sekvis lecionojn de Joe Davensbourg kaj ludis komence en lokaj bandoj en Vernon kaj Portland, laboris poste ĉe la okcidenta marbordo de Usono kaj en Denvero, ekz. ĉe Eugene Coy kaj ĉe Zach Whyte. Ekde 1936 ĝis sia frua morto li ludis en la ensemblo *Twelve Clouds of Joy* de bandestro Andy Kirk kaj estis unu el la plej elstaraj soloistoj de ĉi tiu svingobando. Li brilis en sonregistraĵoj kiel ''Steppin' Pretty, Christopher Columbus, Froggy Bottom, Lotta Sax Appeal, Bearcat Shuffle* kaj *Walkin' and Swingin', In the Groove, Wednesday Night Hop* (ĉiuj el la jaro 1937) samkiel *The Count* kaj *Twelfth Street Rag* (1940). Wilson kunlaboris ankaŭ en la jaro 1940 je sonregistradoj de pianistino Mary Lou Williams (*Harmony Blues* kaj *Zonky*).

La ludmaniero de Wilson orientiĝis je tiu de Herschel Evans kaj Chu Berry; li restos en la memoro precipe per la mitaj improvizad-kunsidoj en la ora epoko de kansasurba ĵazo, en kiuj li muzike konkuris kun saksofonistoj kiel Lester Young, Herschel Evans, Ben Webster, Buster Smith kaj laste Charlie Parker.

## Diskoj 
* Andy Kirk: *1936-1937, 1937-1938* (Classics)
* Mary Lou Williams: *1927-1940* (Classics)

## Literaturo 
* Martin Kunzler: *Jazz-Lexikon*, Reinbek, Rowohlt 1988
* Richard Cook & Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD'', 6-a eldono, Londono, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.
* Bielefelder Katalog Jazz, 2001

Kategorio:Usonaj ĵaztenorsaksofonistoj
Hôrky

**Hôrky** (hungare *Zsolnaberkes* [ĵolnaberkeŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Hôrky situas laŭ traira flankovojo apud Žilina, kiu troviĝas 3 km de ĉi tie.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1393 en formo *"Crasnahorka"*. En 1598 oni komputis tie 6 domojn. En 1784 159 vilaĝanoj (27 familioj) loĝis en 24 domoj, en 1828 243 vilaĝanoj loĝis en 11 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Huorki*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zsolnaberkes 190 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Žilina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hôrky 600 homoj, (593 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Žilina
Kamenná Poruba (distrikto Žilina)

**Kamenná Poruba** (hungare *Kővágás* [kOvAgAŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. 

## Situo 
Kamenná Poruba situas laŭ traira flankovojo. Rajecké Teplice troviĝas je 4, Žilina je 16 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1368 en formo *"Stephanburbaya"*. La pli nova, parte hungara loknomo *"Kewporuba"* aperis en 1511. En 1784 652 vilaĝanoj (105 familioj) loĝis en 81 domoj, en 1828 709 vilaĝanoj loĝis en 102 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kőporuba*, poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kővágás 677 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kysucké Nové Mesto, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kamenná Poruba 1780 homoj, (1775 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1870, sed la gotika turo konstruiĝis dum la mezepoko
* romkatolikaj kapeloj omaĝe al Johano Nepomuko kaj omaĝe al Ĉieliro de Maria de 1875

Kategorio:Municipoj en distrikto Žilina
Gbeľany

**Gbeľany** (hungare *Egbelény* [egbelEnj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Gbeľany situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Vrútky-Žilina. La lasta urbo troviĝas je 11 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1362. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Gbellan*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Egbelény 477 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Žilina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Gbeľany 1233 homoj, (1223 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* baroka kastelo de Zichy [ziĉi] el la 18-a jarcento
* klasikisma nobeldomo

Kategorio:Municipoj en distrikto Žilina
Baziliko de Pannonhalma

90px|Tiu ĉi Malgranda baziliko kun la ĉefabatejo apartenas al Monda Kulturheredaĵo
*Tiu ĉi artikolo temas precipe pri la baziliko, kaj ne pri la Ĉefabatejo!*

**Benediktana Baziliko Sankta Marteno en Pannonhalma** estas Malgranda baziliko, kiu troviĝas en Hungario, en Pannonhalma, kie la baziliko estas parto de Benediktana Ĉefabatejo, kiu estas Monda Heredaĵo ekde 1996. Pilgrimvojo pri Sankta Jakobo tuŝas la bazilikon kaj la ĉefabatejon.

## Historio 
Benediktanoj komencis konstrui sur montopinto romanikan kapelon ekde 996, kiu pretiĝis en 1001. En la 12-a jarcento incendio okazis, en 1137 la preĝejeto rekonstruiĝis, eĉ pligrandiĝis. Apude ankaŭ diversaj religiaj konstruaĵoj etendiĝis. En 1224 grava renoviĝo finiĝis. En 1242 la tataroj ne povis okupi ĝin. Baldaŭe oni konstruis ankaŭ defendan muron kontraŭ la konstruaĵoj. Inter 1594-1606 foje hungaroj, foje turkoj posedis ĝin. La loko perdis la religian vizaĝon kaj estis precipe fortikaĵo. Post la turka erao la preĝejo kaj la abatejo rekonstruiĝis, sed iom da partoj restis el la mezepoko. Inter 1786-1802 kaj 1950-1990 funkciado de benediktanoj estis malpermesitaj. En 1942 la preĝejo iĝis *malgranda baziliko*. En 1996 Johano Paŭlo la 2-a vizitis la bazilikon kune kun la ĉefabatejo.

La baziliko havas supran kaj malsupran preĝejojn. La malsupra preĝejo gardis konstrustilojn de la fruaj tempoj, la supra preĝejo prezentas barokon kaj klasikismon. Ĉe la enirejo kampanilo konstruita en 1832 altiĝas, 55 m-ojn alta de la malsupra preĝejo.

En la ĉefabateja komplekso ankaŭ biblioteko, gimnazio, kapelo kaj vinkelo, proksime arboreto funkcias. Ili estas viziteblaj.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare pri la plej gravaj hungaraj preĝejoj 
* hungare pri hungaraj preĝejoj

Kategorio:Bazilikoj en Hungario
Kategorio:Benediktanaj preĝejoj
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Pannonhalma
William Mundy (Markeaton)

**William MUNDY** (naskiĝis la , mortis la ) estis la filo de Francis Mundy, parlamentano por Derby kaj Sarah. Li estis juĝisto de la paco, parlamentano kaj, en 1844, Supera Ŝerifo de Derbyshire.

## Biografio 
William Mundy estis la filo de Francis Mundy parlamentano por Derby. Lia fratino, Constance, edziniĝis kun William Henry Fox Talbot, fotisto.

Lia fratino, Laura, mortis la  en Londono.

Lia edzino estis Harriett Georgiana Frampton kaj ili havis filon Francis Noel Mundy. Lia loĝloko estis Markeaton Hall.

En 1856 li estis Prezidanto de Provinca kaj urba Muzeo de Derby kaj Societo de Natura Historio. La kolektoj de la societo kreskis kaj en 1856 ili estis unue ofertitaj al la urbo fare de Mundy, sed la oferto estis malakceptita.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Muzeo kaj artgalerio de Derby

Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Muzeo kaj artgalerio de Derby
Joe Thomas (tenorsaksofonisto)

[eta|250ra|Joe Thomas kaj [Eddie Wilcox (en la fono), proks. Oktobron de 1947. Foto de William P. Gottlieb.]]
**Joseph Vankert „Joe“ Thomas** (* 19-an de junio 1909 en Uniontown (Pensilvanio); † 3-an de aŭgusto 1986 en Kansasurbo) estis usona ĵaza kaj ritmenblusa tenorsaksofonisto, kantisto kaj bandestro.

## Vivo 
Thomas konatiĝis kiel aldosaksofonisto en la orkestro de Horace Henderson (1929/1930), transiris poste dum sia membreco en la bando de Stuff Smith en 1930/31 al tenorsaksofono. Ekde 1932 li laboris ĉe Jimmie Lunceford kaj apartenis al la bando ĝis la morto de Lunceford en la jaro 1947, en kiu li ofte soloois kaj foje ankaŭ kantis. Joe Thomas kaj Ed Wilcox direktis poste dum unu jaro la Lunceford-Band kiel *fantombando*.

Fine de la 1940-aj kaj en la fruaj 1950-aj jaroj li direktis ritmenbluso-sesopon, en kiu ludis i.a. Emmett Berry kaj George Duvivier; li poste tamen forlasis la muziknegocon, por labori meze de la 1950-aj jaroj en la familia entrepreno. En la 1960-aj jaroj li denove komencis foje prezenti, ekz. en 1970 je la *New York Jazz Festival* kaj en 1968 je la Newport Jazz Festival, kie li sub Count Basie ludis aranĝaĵojn de Lunceford. Ekde fine de la 1970-aj kaj komence de la 1980-aj jaroj ekestis ankaŭ sonregistraĵoj je propra nomo, i.a. kun Jimmy Rowles (1979) kaj Jay McShann (1982).

La tenorsaksofonisto ne estas intermiksenda kun la samnoma svingotrumpetisto Joe Thomas, kiu i.a. ludis en la orkestro de Fletcher Henderson.

## Diskoj 
* *Giants of Small-Band Swing Vol. 2* (OJC, 1946)
* *Jumpin´ with Joe* (Swingtime, 1949-52)
* *Speak You Piece* (Sue, 1964
* *Raw Meat* (Uptown, 1982)
* *Blowin’ in from K.C.* (Uptown, 1984)

## Literaturo 
* Richard Cook, Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz Recordings.* 8-a eldono. Penguin, Londono 2006, ISBN 0-141-02327-9.
* Leonard Feather, Ira Gitler: *The Biographical Encyclopedia of Jazz.* Oksfordo, Novjorko 1999, ISBN 978-0-19-532000-8.
* Carlo Bohländer u.a.: *Reclams Jazzführer.* 1989.

Kategorio:Ritmenblusaj saksofonistoj
Kategorio:Usonaj ĵazsaksofonistoj
Barejli

**Barejli** (hinde **बरेली**, urdue **بریلی**, ankaŭ latinliterigata *Bareilli* kaj *Bareli*) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo.

En la urbo vivas  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Geografio 
 etendiĝas sur ebenaĵo laŭ rivero en norda parto de la lando. Laknaŭo kaj Nov-Delhio troviĝas po 250 km-ojn.

## Historio 
 jam dum antaŭ Kristo estis administrejo de historia regiono. Laŭ la kredo Sidarto Gotamo vizitis tiun maljunegan fortikaĵurbon. En la 13-a jarcento firma sultanlando formiĝis sub gvido de Delhio. En 1537 la Mogola Imperio refondis la urbon. La britoj akiris la urbon por ŝuldaĵo en 1801, kiu poste estis grava centro dum La Hinda Ribelo en 1857. Ĝis la sendependeco en 1947 ofte okazis diversaj ribeloj.

## Ekonomio 
 estas centro por la fabrikado de meblaro kaj por komerco pri kotonoj, grenoj kaj sukeroj. La loka industrio produktas ankaŭ diversajn vestaĵojn kaj feraĵojn.

## Trafiko 
En  6 stacidomoj funkcias. Ankaŭ aŭtovojo tuŝas la urbon, sed flughaveno ne funkcias. En la urbo aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn.

## Klimato 
 havas subtropikan klimaton, kie la someroj estas longaj (inter aprilo-oktobro), sed dume estas ankaŭ musono. Dum vintro neniam frostas. La jara averaĝa temperaturo estas 25&nbsp;°C. Jare pluvas 1714&nbsp;mm.

## Vidindaĵoj 
* hinduaj temploj, aparte menciinda 4: Alakha Nath, Trivati Nath, Madhi Nath kaj Dhopeshvar Nath-temploj
* hinduaj temploj
* katedralo kaj diversaj katolikaj preĝejoj
* moskeoj
* 2 muzeoj
* 2 amuzparkoj
* parko de infanoj kaj ankaŭ aliaj diversaj parkoj

eta|250px|Mapo pri aŭtovojo, kiu tuŝas Bareilli-n
eta|250px|Alia katolika preĝejo en Bareilli
eta|250px|maldekstra|Katolika preĝejo en Bareilli

Kategorio:Urboj de Utar-Pradeŝo
Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Metropoloj
3222 Liller

'*3222 *Liller''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo William Liller.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
William Goate

**William GOATE** (alternative **GOAT**), VC (naskiĝis la  en Fritton, Norfolk, mortis la  en Southsea, Portsmouth) estis angla ricevinto de la Viktoria kruco (VC), la plej grava kaj plej prestiĝa rekompenco pro kuraĝeco kontraŭ la malamiko kiu povas esti atribuita al fortoj de Unuiĝinta Reĝlando kaj Brita Regnaro.

## Detaloj 
Goate estis 22-jaraĝa, sub-kaporalo en la "9-a Reĝinaj Lancisto", Brita Armeo, dum la Hinda ribelo kiam la sekvanta faro okazis la  en Laknaŭo, Hindujo pro kio al li estis atribuita la VC:

Li poste atingis la rangon de Kaporalo.

## Posta vivo 
Goate translokiĝis al Southsea en Majo 1900 vivinte en Jarrow-on-Tyne kaj laborinte dum 22 jaroj en Ŝipfarejo Palmers kaj dum 18 jaroj li estis membro de La Kompanio de Volontuloj de Jarrow en kiu li havis la saman rangon kiun li havis ĉe Lancistoj. Li mortis 64-jaraĝa ĉe n-ro 22 Leopold Street, Southsea, pro kancero.

## Entombigo 
Goat estis entombigita en Tombejo de Highland Road, Portsmouth, kaj la tombo estis reuzita depost tiam. Neniu tomboŝtono signis lian tombon kiu estis lokita en Bloko E, Linio 5, Tombo 20, sed memorŝtono estis starigita en oktobro 2003

## Viktoria kruco 
Lia Viktoria kruco (VC) estas ekspoziciita en la Regimenta Muzeo de la 9-a/12-a Reĝaj Lancistoj ĉe Muzeo de Derby, Anglio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Location of grave and VC medal  *(Hampshire)*
* The VC Its Heroes and their Valor 
* Auction details
* Oficiala retejo de Muzeo kaj artgalerio de Derby

Kategorio:Britaj militistoj
Kategorio:Ricevintoj de la Viktoria Kruco
Kategorio:Muzeo kaj artgalerio de Derby
3223 Forsius

'*3223 *Forsius''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la finnan filozofon kaj astronomon Sigfrid Aronus Forsius (ĉ. 1550 – 1624).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1942
Julia (rivero)

**Julio** (en la germana lingvo **Julia**, en la romanĉa lingvo **Gelgia**, kaj en la itala lingvo **Giuglia**) estas rivero en Kantono Grizono, alfluanto de Albulo, kiu apartenas al la akvokolekta regiono de Rejno.

## Fonto 
La rivero Julio fontas en la Valo de Agnel sur alteco de 2830 m s.m. okcidente de la monto *Piz Agnel* (alteco 3205 m s.m.) kaj oriente de la kulmino de Juliopasejo ĉe la koordinatoj  sur la teritorio de la komunumo Bivio. La akvo de Julio kolektiĝas en pluraj morenolagetoj kaj tiam kolektiĝas en malgrandaj rojoj.

## Fluvojo 
Julio unue fluas suden tra la Valo de Agnel kaj tiam okcidente de la kulmino de Juliopasejo turniĝas okcidenten. Antaŭ la vilaĝo Bivio alfluas al ĝi de sudo ĝia ĉefa alfluanto la rivero de Bivio (en la itala *Beiva*). Julio nun turniĝas norden kaj atingas en Marmorera la Baraĵalagon de Marmorera, kiun ĝi trafluas. Sude de la lago en Mulegns alfluas al Julio de okcidento la rivero *Ava de Faller*. La rivero fluas nun tra Rona, Tinizong, Savognin, Cunter, kaj Tiefencastel.

## Alfluo 
Apud Tiefencastel sur alteco de 840 m s.m. Julio alfluas al Albulo, kies ĉefa alfluanto ĝi estas.

## Datumoj 
La averaĝa akvofluo de Julio apud Tiefenkastel estas 0,82 m³/sek. Plej alta estas la akvofluo dum somero (junio 2010 averaĝe 5,11 m³/sek), kaj plej malalta en vintro (februaro 2010 averaĝe 0,22 m³/sek). La akvokolekta baseno de Julio estas 325&nbsp;km², de kiu surfaco 0,89% estas kovrita de glaĉeroj.

## Ekonomio 
Laŭlonge de Julio troviĝas pluraj akvoelektrejoj, nome en Tinizong kaj Tiefencastel, kiu utiligas la akvon de Julio, kiu estas retenita en la Lago de Marmorera.

## Aliaj signifoj de Julio 
Por aliaj signifoj de Julio vidu sub **Julio (apartigilo)**.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Riveroj en Svislando
Kategorio:Kantono Grizono
Kategorio:Riveroj de la Alpoj
Kategorio:Akvokolekta areo de Rejno
Lago de Marmorera

**Lago de Marmorera** (, ) estas baraĵlago en kantono Grizono en Svislando.

## Geografio 
La Lago de Marmorera situas en la valo de la rivero Julio sur alteco de 1680 m s.m. Laŭlonge de la orienta lagobordo kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 3, kiu kondukas trans Juliopasejo de Koiro al Engadino. La nova vilaĝo Marmorera situas ĉe la orienta bordo de la lago. Sube de la digo en la sudo de la lago troviĝas la setlejo Scalotta respektive Castiletto. Oriente de la lago etendiĝas la naturparko Ela.

## Historio 
La 17-an de oktobro 1948 la komunuma asembleo per 24 kontraŭ 2 voĉoj akceptis la koncedon de koncesio por la utiligado de la akvoenergio kaj konstruo de baraĵlago. En la jaro 1954 la malnova vilaĝo estis detruita kaj komenciĝis la plenigo de la lago per akvo. La domoj de la iama vilaĝo estis eksplodigitaj. 

En 2000-aj jaroj la svisa reĝisoro *Markus Fischer* produktis la filmon *Marmorera*, filmdramo pri niksino el la lago de Marmorera.

## Teknikaj informoj 
eta|Supreniru plonĝisto en la lago Lago de Marmorera.
La digo estis finkonstruita en la jaro 1954. La digo estis konstruito per surŝutado de tero. Temas pri la unua per tersurŝutado konstruita baraĵolagodigo en Eŭropo. La alteco de la digo estas 91 m, la digokrono havas longecon de 400 m, la baraĵvolumeno de la lago estas 0,060 km³, kaj la elflua kapacito 200 m³/sek. La lagon ekspluatas la Elektrejo de la urbo Zuriko. La elektrejo, kiu utiligas la energion de la lago situas en Tinizong sur alteco de 1232 m s.m. kaj en Tiefencastel sur alteco de 859 m s.m.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Marmorera
Marmorera
Kategorio:Kantono Grizono
Kategorio:Akvokolekta areo de Rejno
Provinco Inhambane

dekstra|Map of Mozambique with the province highlighted
**Provinco Inhambane**, Esperantigite **Inhambano**, estas provinco de Mozambiko situanta sur la marbordo en la suda parto de la lando. Ĝi havas areon de  kaj loĝantaron de  (en 2006) . La provinca ĉefurbo ankaŭ estas nomita Inhambane, Esperantigite Inhamban-urbo.

La klimato estas tropika ĝenerale, pli humida laŭlonge de la marbordo kaj pli seka landinternen. La marbordo havas kelkajn mangrovmarĉojn.

Inhamban-urbo ekzistis en la 10-a jarcento, kaj estis la plej suda haveno uzita fare de araboj por sklavkomerco. La regiono estis vizitita fare de Vasco da Gama en 1498, kiu rekviziciis Inhamban-golfo por la Portugala kolonia imperio. La portugaloj starigis faktorion en Inhambano en 1534.

## Ekonomio 
La provinco estas la dua plej granda kultivisto de akaĵuoj (post Nampula), kaj ankaŭ produktas kokosojn kaj citrusfruktojn ( inspirante la plej faman poeton de Mozambiko Craveirinha por skribi de "La Bongustaj Mandarinoj de Inhambano" ). La longa marbordolinio subtenas multe da fiŝkaptado. La inhambana golfo-areo estas de iu intereso por turismo, kun kelkaj strandoj, kaj por unu el la lastaj postrestantaj populacioj de dugongo en Mozambiko.

## Distriktoj de Inhambano 
[eta|220ra|[Vilaĝo en Inhambano apud Inhamban-urbo.]]
* Funhaluro ( Funhalouro )
* Govuro
* Homojno ( Homoine )
* Jangamo
* Inharimo ( Inharrime )
* Inhasoro ( Inhassoro )
* Maboto ( Mabote )
* Masingo ( Massinga )
* Morumbeno ( Morrumbene )
* Pandao ( Panda )
* Vilankulo
* Zavalao ( Zavala )

## Urboj en Inhambano 
* Inhamban-urbo
* Maxixe: kun la plej multa loĝantaro, kaj la ekonomia ĉefurbo.

## Poŝtmarkoj kaj poŝta historio de Inhambano 
Kun pluraj aliaj distriktoj de kolonia Mozambiko, la portugala registaro presis poŝtmarkojn specife por Inhambano dum pluraj jaroj. La unua seriero estis por la 700-a datreveno de Sankta Antonio de Padovo en 1895, la poŝtmarkoj estante tiuj de Mozambiko superstampitaj " CENTENARIO/DE/S. ANTONIO/Inhambane/MDCCĈCV". Tio estis daŭrigita en 1903 per regula serio havanta portreton de reĝo Karlo kaj subskribita " IMHAMBANE". Inter 1911 kaj 1917, revolucio en Portugalujo gvidis al serio de " REPUBLICA" superpremoj. Poste Inhambano revenis al la uzo de la poŝtmarkoj de Mozambiko.

## Kulturo 
Inhambano estas fama por sia muziko, speciale por la *timbila* ( ksilofona ensemblo ) de la Ĉopi-etno.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Suda zanzibara-inhambana marborda arbarmozaiko

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala inhambana retejo.  

Kategorio:Provincoj de Mozambiko
3225 Hoag

'*3225 *Hoag''''' estas malgranda asteroido de la interna asteroida zono, ano, laŭ ĝia orbito, de la hungaria familio.

## Malkovro 
Malkovris ĝin, la , la usonaj geastronomoj kaj geedzoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Arthur Allen Hoag (1921–1999).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Malkovrita de Eugene M. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Claude Dejoux

**Klaŭdo DEJOUX** (naskiĝis la 17-an de januaro 1732 en Vadans (Jura), mortis la 18-an de oktobro 1816 en Parizo) estis franca skulptisto.

Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Belartoj
Prince Robinson

**Prince Robinson** (* 7-an de junio 1902 en Portsmouth, Virginio; † 23-an de julio 1960) estis usona ĵaza tenorsaksofonisto kaj klarnetisto de svingo.

## Vivo 
Robinson iris en 1924 al Novjorko kaj ludis tie kun Elmer Snowden, Duke Ellington kaj koncertvojaĝis en 1927 kun Leon Abbey tra Sudameriko. Poste li estis membro de la McKinney’s Cotton Pickers, je kiuj li soloiste brilis per la titoloj *Crying and Sighting, Rainbow Round My Shoulder* (1928) kaj *I Found a New Baby* (1929). Post malfondado de la bando en 1934 li kunlaboris kun Blanche Calloway, Willie Byant 1937/38, Roy Eldridge, Lucky Millinder kaj ekde 1940 ĝis 1944 kun Louis Armstrong (aŭdebla en la titoloj ''Yes Suh, I'll Get Mine Bye and Bye* 1941 kaj *Coquette* 1942). Tiutempe li ankaŭ surdiskigis titolojn kun Teddy Wilson (*You Showd Me the Way, The Mood That I'm In*, 1937) kaj Lil Hardin Armstrong (*When I Went Back Home*, 1937). Ekde 1947 ĝis 1953 li kunlaboris kun Claude Hopkins, en 1953 kun Dickie Wells kaj ekde 1954 kun Freddie Washington.

## Literaturo 
* Martin Kunzler: *Jazzlexikon*, Reinbek, Rowohlt, 1993
* Richard Cook & Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD'', 6-a eldono, Londono, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.

Kategorio:Usonaj ĵaztenorsaksofonistoj‎
Kategorio:Usonaj ĵazklarnetistoj
3226 Plinio

**3226 Plinio** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 1960 per la kunlabora esploro de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.

Tom Gehrels eksponis 130  en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122&nbsp;cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego).
Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras ambaŭ romiajn verkistojn: Plinio la Maljuna (23–79), kaj ties nevo Plinio la Juna (61–113).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Malkovrita de Palomar–Leiden survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
3227 Hasegawa

'*3227 *Hasegawa''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Ichiro Hasegawa.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1928
Ponto Okryu

[250px|eta|dekstra|Vido de [Ĉuĉe-turo al Ponto Okryu]]
250px|eta|dekstra|Ponto Okryu kun Ĉuĉe-turo
La **Ponto Okryu** estas ponto en Pjongjango, Nord-Koreio, kiu situas tra kaj super la rivero Taedong.
La ponto estis konstruita inter 1958 kaj 1960. Ĝia tuta longeco estas 680 aŭ 700 metroj.

Okryu
3228 Pire

'*3228 *Pire'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la belgan sacerdoton dominikanon Dominique Pire (1910–1969), nobel-premiitan pri paco en 1958.

*Oni ne konfuzu ĝin kun:- 632 Piro- 5283 Pirho''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sylvain Arend
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
3229 Solnhofen

'*3229 *Solnhofen''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la dana astronomo Holger Thiele elde la Observatorio de Hamburgo, en Hamburg-Bergedorf (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana komunumo Solnhofen, fama pro ĝia ekstraktejo de litografia kalkoŝtono en kiu estis trovita fosilio de arkeopterigo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1916
Terminologio de Humphrey-Parkes

**Terminologio de Humphrey-Parkes** estas sistemo de nomenklaturo laŭ la plumaro de birdoj. Antaŭ la enkonduko de la terminologia sistemo de Humphrey-Parkes, la birda plumaro estis nomata konforme al la kredo, ĉu plumaro estas reprodukta aŭ ne. Tamen, ĉar tia sistemo ne ĉiam bone funkciis, por korekti malkongruaĵojn oni ekuzis la novan terminologion nomatan omaĝe al P.S. Humphrey kaj K.C. Parkes.

Laŭ la Terminologio de Humphrey-Parkes, la ĉefa plumaro de plenkreskuloj, ĉefe kiam ĝi estis produktata per kompleta plumoŝanĝado, estas nomata baza plumaro. Ĉe plejparto de birdoj, la ne-reprodukta plumaro, kiu daŭras pli longe, ol la reprodukta plumaro, estas konata kiel baza plumaro. Ĉe birdoj kiuj plumoŝanĝas nur unufoje jare, la regula kaj nura plumaro estas konata kiel baza plumaro.

Ĉe kelkaj birdoj, parta plumoŝanĝo okazas antaŭ kiam la birdo reproduktiĝas. Tiu plumaro estas konata kiel la alternativa plumaro kaj estas ĝenerale kio estis iam konata kiel birda reprodukta plumaro. Se birdo produktas trian plumaron aldone al la baza kaj alternativa, ĝi estas konata kiel suplementa plumaro. Tiu plumaro troviĝas plej ofte ĉe birdoj de la genro *Lagopus*. La unika plumaro de junulo estas konata kiel junula plumaro.

Kiam la birdo estas plumoŝanĝanta, la ŝanĝoj estas konataj kiel antaŭjunula, antaŭbaza, antaŭalternativa, aŭ antaŭsuplementa plumoŝanĝoj, depende el tipo laŭ kiu okazas la ŝanĝo.

Ĉe birdoj kiuj ne komplete plumoŝanĝas al plena plenkreskula plumaro la unuan fojon, oni uzas nombrajn sistemojn por signifi je kiu plumaro oni estas. Ekzemple, por la unua fojo kiam birdo eniras en bazan plumaron, tiu estas konata kiel unua baza plumaro; la dus, dua baza plumaro. La nombroj falas post kiam la birdo akiras sian plenan plenkreskan plumaron.

## Referencoj
* 

Humphrey-Parkes
Socia statuso

En sociologio, **socia rango** aŭ **socia statuso** preskribas la socian pozicion kiun individuo okupas ene de socio aŭ en socia grupo de personoj.

## Tipoj 
La socia statuso dividiĝas en kvar tipoj:

### Atribuita statuso 
Estas tiu kiu rezultas pere de antaŭestaj sociaj faktoroj tiaj kiaj raso, sekso, aĝo, ciklo de vivo, klaso, kasto, ktp.

### Akirita statuso 
Rezultas de la atribuo al la persono baze sur valoroj aŭ agoj. Ekzemploj estas la muziksteluloj, la aktoroj, atletoj aŭ sportistoj, scienculoj, ktp. Sed ankaŭ povus inkludi tiuj de patro, patrino, estro, licenciulo, estas ĉiuj tiuj pozicioj kiujn la individuo akiras laŭlonge de sia vivo; ili ne estas ligitaj al ties naskiĝo. La rango estas determinitaj de la socio, sekve ili povas varii pro la tempo aŭ la karakterizaĵoj kiel la kulturo aŭ valoroj kaj normoj kiuj socio donita determinas kiel propra.

Al la rango ankaŭ estas asociita grado aŭ nivelo de prestiĝo determinita. En la socioj la prestiĝo estas distribuita en formo diferenca konsentite al la socia rango kiun la persono havas. Ekzemple kuracisto havas pli da prestiĝo ol stratbalaisto. Tamen, ili povas produkti *nekonsiston de socia rango* kiam ne ekzistas interkonsento inter kiel la rango estas taksita je areo en rilato al alia. Tipa ekzemplo estas tiu de instruistoj, se tiuj estas tre bone taksitaj kiel edukistoj kaj sociaj agentoj grava en la lernejo kaj antaŭ la komunumo eduka en terminoj de la rekompencoj kiujn la socio al ili donas, komprenu salajron kaj laborkondiĉojn, ili ebl estas tre malalte taksataj en rilato al koncerna socia taksado.

### Objektiva statuso 
Rango atribuita de la socio, la kulturo aŭ pro la aparta grupo en kiu disvolviĝas la persono kaj kiu estas akirita plenumante iun aŭ plurajn de la kriterioj kiuj lin determinas (riĉeco, kion faras en la socio, la trafo kaj la povo de la kono, la okupacio aŭ aktiveco, karakterizaj fizikoj, ktp.). Aŭ aliaj determinitaj por ĉiu grupo.

### Subjektiva statuso 
Rango kiun persono kredas havi sen posedi neniu aprobon ĉu socian aŭ kulturan kaj sen plenumi iun kriterion kiu subportas la rangon pri kiu tiu faras elmontron.

## Inter animaloj 
Ĉe zoologio kaj etologio la koncepto havas aliajn signifojn specifajn inter diversaj specioj aŭ taksonoj, ekzemple abeloj, simioj, birdoj ktp.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
*Socia klaso
*Socia medio
*Socia moviĝeblo
*Socia tavoligo
*Prospero

Kategorio:Socia rango
Kategorio:Sociologio
Kategorio:Antropologio
Ipiranga de Goiás

**Ipiranga de Goiás** estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 2.844 loĝantojn en 2010 .

eta|dekstra|300px|Subŝtate

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Gojaso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Gojaso
Afrika malgranda orelstrigo

La **Afrika malgranda orelstrigo** (*Otus senegalensis*) estas malgranda strigo endemia de subsahara Afriko. Ĝi havas distingan alvokon "prrrp" kiun elsendas ĉiun kvinan sekundon. La plumaro de la Afrika malgranda orelstrigo, helgriza al grizbruna kun nigrecaj strioj, simila al seka kaj ruĝa arboŝelo, permesas ĝin kamufli en sia ĉirkaŭo.

## Taksonomio
William Swainson kiel unua priskribis la specion en 1837 el specimeno kolektita en Senegalo, kaj dekomence asignis ĝin al la nun malaperinta genro *Scops*.

**O. s. senegalensis*: Disvastiĝinta en sub-Sahara Afriko
**O. s. nivosus*: Trovebla en sudorienta Kenjo el malsupra rivero Tana ĝis la montetoj Lali 
**O. s. feae*: Endemia de la insulo Anobono en la Gvinea Golfo (konsiderita de Birdlife International kiel aparta specio, nome Anobona orelstrigo)

La afrika orelstrigo antaŭe estis konsiderata kiel la afrika subspecio de la eŭropa Malgranda orelstrigo. Ĝi estis grupigita kun la Araba orelstrigo, la Sokotra orelstrigo, kaj la Anobona orelstrigo en *O. senegalensis*; tamen, ĉi tiuj specioj nun estas konsiderataj apartaj.

## Aspekto
La afrika orelstrigo estas malgranda strigo, 17 cm longa. Ĝi estas tipe grizbruna, kvankam foje pale ruĝbruna aŭ pli bruna, kaj estas kamufle markata per strioj kaj makuloj. Ĝia griza vizaĝdisko havas mallarĝan nigran randon, kaj ĝiaj okuloj estas flavaj. Ĝi havas oreltufojn, kiuj ĝenerale estas tenataj malaltigitaj krom se la birdo estas ĝenata.

### Simila specio
La migranta eŭrazia malgranda orelstrigo estas tre simila al la afrika malgranda orelstrigo; kvankam ĝi estas tipe iomete pli granda, ĝi eble ne estas distingebla en naturo.

## Teritorio kaj habitato
La afrika malgranda orelstrigo estas endemia de subsahara Afriko.

## Kutimaro
La afrika malgranda orelstrigo estas strikte noktula. Dumtage, ĝi ripozas proksime al la arbotrunko.

La masklo kaj ino povas dueti, kriante la tutan nokton kaj antaŭ kaj post forlaso de la ripozejo. La afrika malgranda orelstrigo demetas kvar ĝis ses ovojn rekte sur la plankon de arba kavaĵo, kaj la demetado okazas dum aprilo kaj junio. La kovado daŭras ĉirkaŭ 27 tagojn, dum kiuj la ino kovas la ovojn kaj estas nutrata de la masklo. Post kiam okazas eloviĝo, la idoj estas nutrataj de la ino per manĝaĵo alportita de la masklo.

La predo de la afrika malgranda orelstrigo estas ĉefe insektoj kiel akridoj, skaraboj, griloj, tineoj ktp., sed ankaŭ araneoj, skorpioj kaj malgrandaj vertebruloj. Ili normale ĉasas per skanado aŭ aŭskultado de ripozejo kaj plonĝado malsupren por kapti predon sur la tero, sed ankaŭ akcipitras flugantajn insektojn.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* African Scops-Owl (Otus senegalensis) Filmetoj kaj fotoj ĉe Internet Bird Collection
* Afrika malgranda orelstrigo - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*.

Kategorio:Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj
Kategorio:Otus
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Strigoformaj
Valparaíso de Goiás

**Valparaíso de Goiás** estas brazila municipo kaj urbego de la subŝtato Gojaso. La loknomo devenas de ĉiliano veninta el Valparaíso.

## Bazaj informoj 
eta|Valparaíso de Goiás en la subŝtato (ruĝe, apenaŭ videbla)
* Loĝantaro: 146,694 (en 2013)
* Supermara alteco: 1088 m
* Areo: 608&nbsp;km²
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo: 72870-000
* Horzono: UTC -3 (somere UTC -2)
* 

## Geografio 
Valparaíso de Goiás situas sur altebenaĵo en meza parto de la lando. La distanco al la subŝtata ĉefurbo Goiânia estas 35 km. La najbaraj municipoj estas okcidente Novo Gama, norde Santa Maria (Federacia Distrikto), oriente Cidade Ocidental kaj sude Luziânia.

## Historio 
eta|maldekstre|Panoramo de Valparaíso de Goiás
En Valparaíso de Goiás komencis loĝadi en 1979. La oficiala fondo okazis en 1995. Ĉiuj loĝantoj vivas en la urba areo, ĉar ekzistas neniu kampara areo.

## Ekonomio 
En Valparaíso de Goiás la ĉefa industrio estas produktado de mebloj.

## Klimato 
La vetero en Valparaíso de Goiás estas tropika kun alteca influo. La seka sezono daŭras de aprilo ĝis aŭgusto, la ceteraj monatoj apartenas al la pluva sezono.

## Trafiko 
La grandurbo estas tranĉita per aŭtovojo BR 040 kaj fervoja linio.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Gojaso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Gojaso
Kategorio:Urboj de Brazilo
Kotrčiná Lúčka

**Kotrčiná Lúčka,** hungare **Kaszásrét** [kasAŝrEt] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Kotrčiná Lúčka situas laŭ traira flankovojo. Žilina troviĝas je 13 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1439 en formo *"Kothorchyna Luchka"*. En 1787 186 vilaĝanoj (35 familioj) loĝis en 11 domoj, en 1828 271 vilaĝanoj loĝis en 38 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kotrcs-Lucska*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kaszásrét 304 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kiszucaújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kotrčiná Lúčka 405 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Žilina
Konská (distrikto Žilina)

**Konská** (hungare *Kunfalva* germane *Rossdorf*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Konská situas laŭ flankovojoj, sed ĉefvojo kaj fervojo estas proksime. Rajecké Teplice troviĝas je 2, Žilina je 14 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1350 en latina formo *"villa Kunzka"*. En 1598 oni komputis tie 27 domojn kaj muelejon. En 1784 553 vilaĝanoj (90 familioj) loĝis en 77 domoj, en 1828 725 vilaĝanoj loĝis en 40 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kunfalva 1038 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto Žilina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Konská 1300 homoj, (1297 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Sankta Katerino el Aleksandrio de 1840, turo alkonstruiĝis en 1948

## Eksteraj ligiloj 
* sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara kaj franca Vikipedioj

Kategorio:Municipoj en distrikto Žilina