open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ryszard Legutko

**Ryszard Antoni LEGUTKO** (naskiĝis la 24-an de decembro 1949 en Krakovo) estas pola filozofo kaj politikisto, profesoro de la homa scienco, publicisto, aŭtoro de soci-politikaj libroj, tradukisto kaj komentisto de la verkoj de Platono.

En la jaroj 2005–2007 senatano kaj vicmarŝalo de Senato de la 6-a kadenco, en 2007 ministro pri nacia edukado, en la jaroj 2007–2009 ŝtatsekretario en la Kancelario de Prezidanto de Pollando, de 2009 eŭrodeputito al Eŭropa Parlamento de la 7-a kaj 8-a kadencoj. Kunprezidanto de Eŭropaj Konservativuloj kaj Reformemuloj.

## Elektitaj publikaĵoj 
### Tradukoj kaj komentoj de la dialogoj de Platono 
* *Fedono* (1995)
* *Eutifrono* (1998)
* Apologio de Sokrato (2003)
* Kritono (2017)

### Libraj publikaĵoj 
* *Bez gniewu i uprzedzenia* (Sen kolero kaj antaŭjuĝoj) (1989; Premio de PEN-klubo)
* *Platona krytyka demokracji* (Kritiko de demokratio laŭ Platono) (1990)
* *Traktat o wolności* (Traktato pri libereco) (2007)
* *Esej o duszy polskiej* (Eseo pri la pola animo) (2008, 2012)
* *Ošklivost demokracie a jiné eseje* (Turpo de demokratio kaj aliaj eseoj, 2009)
* *Triumf człowieka pospolitego* (Triumfo de ordinara homo) (2012; eldono en la angla: *The Demon in Democracy: Totalitarian Temptations in Free Societies*, Encounter Books, Nov-Jorko 2016, ​ISBN 9781594038631​; eldono en la germana: *Der Dämon der Demokratie – Totalitäre Strömungen in liberalen Gesellschaften, Karolinger*, Vieno 2017, ​ISBN 9783854181767​)
* *Antykaczyzm* (Kontraŭkaĉismo) (2013) - pri atakoj al fratoj Lech Kaczyński kaj Jarosław Kaczyński
* *Sokrates* (Sokrato) (2013; Literatura Premio je la nomo al Józef Mackiewicz)
* *Polska, Polacy i suwerenność* (Pollando, poloj kaj suvereneco) (2014) – kolekto de felietonoj

## Bibliografio 
* Biogram na stronie Senatu (VI kadencja)

## Eksteraj ligiloj 
* Ryszard Legutko – privata paĝo

Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Pollando
Kategorio:Polaj filozofoj
Kategorio:Polaj ministroj pri edukado‎
Kategorio:Krakovanoj
Kategorio:Polaj senatanoj
30857 Parseko

**30857 Parseko** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la astronomia unuo de longo « Parseko », kiu valoras 3,085 677 581 × 1016 metroj, tie estas 30856,77581 terametroj. **30857** estas plej proksima entjero.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Pierre Vincent Xambeu

**Pierre Joseph Vincent XAMBEU** (katalune *Pere Josep Vicenç Xambeu i Avillach*, naskiĝis la 10-an de februaro 1837 en Prado, Pyrénées-Orientales, mortis la 9-an de junio 1917 samloke) estis franca oficiro kaj entomologo, kiun aparte interesis la skaraboj kaj iliaj larvaj stadioj.

## Vivo
Pierre Vincent Xambeu naskiĝis en 1837 en la norda kataluna urbo de Prado, filo de Josep Xambeu kaj Elisabet Avillach. Dek-okjaraĝe li aliĝis al la franca armeo, kie li servis ĝis 1887 kaj atingis la rangon de kapitano.

Kategorio:Francaj oficiroj
Kategorio:Francaj entomologoj
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Ĥimero (arkitekturo)

[eta|dekstre|250ra|*[Notre Dame*, Parizo: *Galerie des Chimières* (*ĥimero*, ne gargojlo).]]
Uzita por priskribi elementon de arkitekturo, **ĥimero** estas figuro (ofte de besto) ĉu fantasta, mita aŭ groteska uzata cele al ornamo. La ĥimeroj estas foje iel erare priskribitaj kiel gargojloj. Ĝuste uzita, la termino "gargojlo" referencas specife al ĉizita rara figuro uzata kiel fino de akvokondukilo kiu forigas tion el la muroj de edificoj.

Laŭ Francisko Azorín **ĥimero** estas *Monstro de la greka mitologio kun leona kapo, kapra ventro k. draga vosto. Bildo reprezentanta tian aŭ similan monstron.* Li indikas etimologion el fenica *ŝamira* (fajraĵo) kaj de tie la greka *ksimaira* kaj la latina *chimaera*.

## Vidu ankaŭ 
* Gargojlo
* Ĥimero
* Maskarono

## Notoj 
Kategorio:Arkitekturaj eroj
Kategorio:Gotika arkitekturo
Kategorio:Antikva Grekio
Charles Hermite

**Charles HERMITE**  (naskiĝis la 24-an de decembro 1822, mortis la 14-an de januaro 1901) estis franca matematikisto.

En siaj laboraĵoj li okupiĝis pri nombroteorio, algebro kaj analitiko. Kiel la unua li pruvis, ke la nombro e estas transcenda nombro. Liajn atingojn poste utiligis Ferdinand Lindemann dum pruvo, ke la nombro *π* ankaŭ estas transcenda nombro. Tiaj matematikaj nocioj kiel polinomo de Hermite aŭ konjugita transpono estis nomataj omaĝe al li.

Lia disĉiplo estis alia konata matematikisto Henri Poincaré.

## Eksteraj ligiloj 
* John J. O'Connor, Edmund F. Robertson, Charles Hermite en MacTutor History of Mathematics archive

Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Homoj de Moselle
Kategorio:Lernintoj de liceo Henri-4
Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Francaj matematikistoj
Kategorio:Algebristoj
Kategorio:Francaj romkatolikoj
30879 Hiroshikanai

'*30879 *Hiroshikanai'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Hiroshi Kanai'', entuziasma en la uzo de miniatura fotilo. Bazita en Tokio, li estis prezidento de la Klubo Minox de Japanio de 1969 ĝis 2005, periodo, kiu vidis la produkton de multenombraj elstaraj fotistoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Sinagogo de Rákospalota

La **Sinagogo** en Rákospalota estas nuntempa deponejo, iam sinagogo.
## Historio 
Vivis judoj en Rákospalota, sed ili apartenis eklezie al Újpest. En Rákospalota memstara grupo formiĝis nur en 1902. Ili konstruis la sinagogon en la jaroj 1926 kaj 1927. Tio estis praktike la lasta konstruita sinagogo, ja post jaroj la holokaŭsto komenciĝis. Depost la 2-a mondmilito la sinagogo senhomiĝis. Ekde 1964 la Tutlanda Biblioteko Széchényi profitas la konstruaĵon, eĉ la Biblioteko aĉetis la sinagogon. Ĝi estas nun deponejo de libroj.

## Konstruaĵo 
maldekstre|eta|La iama sinagogo de Rákospalota
La konstruaĵo situas en korto. La fasado estas simetria, meze funkcias la triopa ĉefenirejo, ĉe la 2 flankaj anguloj sur la unua etaĝo estas po unu terasoj. Interne ĉiuj ornamaĵoj, ekleziaĵoj malaperis.

## Fontoj 
* hungare kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* angle kun foto

Rákospalota
Caroline Gomperz-Bettelheim

**Caroline Gomperz-Bettelheim** [karoline gomperc betelhejm] aŭ *Caroline von Gomperz-Bettelheim,* laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bettelheim-Gomperz Caroline** estis hungardevena-aŭstra operkantisto (aldo), pianisto. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Bettelheim Karoline*.
eta|Pentraĵo pri Caroline Gomperz-Bettelheim
Caroline Bettelheim http://mek-oszk.uz.ua/04000/04093/html/szocikk/10587.htm  naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando), ŝi mortis la  en Vieno.

## Biografio 
Caroline Gomperz-Bettelheim devenis el juda familio, kiu baldaŭ translokiĝis al Vieno. Caroline lernis pianludon de Károly Goldmark, kantadon de Moritz Laufer. Ŝi debutis kiel pianisto kiam ŝi havis dek kvar jarojn, post 2 jaroj kiel kantisto. Ŝi debutis en Viena Ŝtata Operejo en 1861. Krom la Operejo ŝi estis videbla-aŭdebla en koncertoj, ekster Vieno en Londono, Lejpcigo, Frankfurto ĉe Majno. En Aachen ŝi faris komunan koncerton kun Franz Liszt. En 1867 ŝi edziniĝis kaj prenis la edzan nomon **Gomperz**. Post ŝia geedzeco ŝi finis sian oficialan karieron, nur okazis hejmaj koncertoj. Ŝi neniam naskis. Ŝi havis la titolon "kortega kantisto".

## El ŝia repertuaro 
* Christoph Willibald von Gluck: *Iphigénie en Tauride* – pastrino (debuto)
* Giuseppe Verdi: *Il Trovatore* – Azucena
* Richard Wagner: *Der Fliegende Holländer* — Mary
* Gioachino Rossini: *Wilhelm Tell (opero)* — Hedwig
* Wolfgang Amadeus Mozart: *Die Zauberflöte* – la 3-a filo
* Giacomo Meyerbeer: *L’Africaine* – Selika

## Fontoj 
* anglalingva biografio
* hungarlingva biografio
* germanlingva biografio
* germanlingva biografio

Caroline von Gomperz-Bettelheim001.jpg|Caroline Gomperz-Bettelheim
Caroline von Gomperz-Bettelheim002.jpg|Caroline Gomperz-Bettelheim sur scenejo

Kategorio:Aŭstraj operkantistoj
Kategorio:Aŭstraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Isodomo

eta|300px|dekstra|Isodoma kaj pseŭdo-isodoma teknikoj (latinlingvaj nomoj).
En arkitekturo **Isodomo** (de la greka ισόδομος formita de ισός “sama” kaj δομος “konstruaĵo”), estas regula aŭ ortangula sistemo kaj tipo de kongruigo de murpecoj en kiu la ŝtonoj aŭ brikoj estas samaltaj kaj samlongaj. Tiele la muro akiras formon tute regula.

Temas pri antikva konstrutekniko, de greka deveno aŭ plej verŝajne eĉ antaŭa, tre uzita en la monumenta klasika arkitekturo.

Kiam la longo aŭ alto de la pecolinioj ne estas homogena, aŭ ne estas ligita per simpla aritmetika rilato, oni diras ke temas pri pseŭdo-isodomo.

Laŭ Francisko Azorín **Isodomo** estas *Plej regula pecordigo de blokoŝtona muro: paralelepipedaj egaldimensiaj blokoj laŭ tavoloj egaldikaj.* Li indikas etimologion el greka *isodomon* kaj de tie la latina *isodomun* [tiel, ĉu isodomum?].

## Notoj 
## Bibliografio 
* René Ginouvès kaj Roland Martin, *Dictionnaire méthodique de l’architecture grecque et romaine*, vol. I : Matériaux, techniques de construction, techniques et formes du décor, Collection de l’École française de Rome 84, EFR - EFA, 1985, ISBN 02235099, p. 99.

Kategorio:Masonarto
Kategorio:Ŝtontajlado
Kategorio:Muroj laŭ tipoj
Kategorio:Arkitekturaj eroj
Kategorio:Arkitekturo de Antikva Grekio
Kategorio:Romia arkitekturo
Lilian Birkás

**Lilian Birkás** [birkAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Birkás Lilian** estis hungara operkantisto, (soprano, komence mezosoprano). Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Hübner Lilianna*, ŝia dua edzo estis Kálmán Nádasdy, ŝia filo estis Ádám Nádasdy.

Lilianna Hübner http://www.momus.hu/article.php?artid=3943 naskiĝis la  en Prago (Ĉeĥio, Aŭstrio-Hungario), ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lilian Birkás devenis el germana-hungara-itala familio, ŝi havis la 3 lingvojn. La familio Hübner translokiĝis al Pécel en 1920. La juna Lilianna frekventis katolikan gimnazion en Budapeŝto, ŝi jam tiam kantadis en la lerneja koruso. Post la abituriento ŝi lernis muzikon, sed ŝi edziniĝis kaj naskis du idojn. La muziko iom retiriĝis, nur en 1944 ŝi akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto. Ŝia plej grava instruisto estis Margit Walter. Post siaj studoj ŝi aliĝis al Reĝa Operejo de Budapeŝto, kie ŝi restis ĝis 1975. Post la 2-a mondmilito ŝi denove edziniĝis, eĉ ŝi naskis filon. Dum la socialismo ŝi estis gastokantisto en sia naskiĝurbo, Bruselo, Vieno, Napolo, Milano, Skandinavio, ŝi ofte estis aŭdebla en Hungara Radio. Ŝi ricevis premiojn en 1960, 1967 kaj 2001.

## El ŝia repertuaro 
* Zoltán Kodály: *Háry János* – imperiestrino
* Wolfgang Amadeus Mozart: *La geedziĝo de Figaro* – Cherubino
* Giacomo Puccini:
** *Madama Butterfly* — titolrolo
** *Tosca* — titolrolo
** *Manon Lescaut* — titolrolo
** *Il tabarro* - Georgette
* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij: *Eŭgeno Onegin* – Tatjana
* Alban Berg: *Wozzeck* – Marie
* Benjamin Britten: *Peter Grimes* – Ellen Ormond
* Richard Strauss:
** *Der Rosenkavalier* – Octavian (debuta rolo)
** *Salome* — titolrolo
* Jacques Offenbach: ''Les contes d'Hoffmann* - Nikolao
* Engelbert Humperdinck: Hänsel und Gretel - Hänsel
* Benjamin Britten: *Albert Herring'' - Miss Wordsworth (instruistino)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Clamart (stacidomo)

**Clamart** estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en komunumo Clamart, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).

## Interkonektoj 
*  RATP 59 169 189 394 579 (Clamibus)
*  N62

## Projektoj 
*  '''' (en 2025)

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Transilien N
* Stacidomoj de Transilien
* Clamart

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Transilien N
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hauts-de-Seine
Kategorio:Clamart
Erika Sziklay

**Erika Sziklay** [siklai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sziklay Erika** estis hungara koncerta kantisto, (soprano), altlerneja instruisto, instruisto. Ŝia origina familia nomo estis *Silbernagel*.

Erika Silbernagel http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz24/346.html naskiĝis la  en Rákospalota (iama urbo) (nun distrikto de Budapeŝto), ŝi mortis la .

## Biografio 
Erika Sziklay frekventis muzikan mezlernejon en sia naskiĝurbo, ŝia plej grava instruisto estis Géza László. Ŝi akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1960. Ŝia plej grava instruisto estis Oszkár Maleczky. Jam dum la studentaj jaroj ŝi instruis en muziklernejo de Jászberény. Post siaj studoj ŝi aliĝis al Tutlanda Filharmonio, kie ŝi kantadis ĝis 1990. Ŝi instruis ankaŭ en la menciita altlernejo inter 1964 kaj 2004. Ŝi faris koncertojn en preskaŭ ĉiuj gravaj eŭropaj urboj.

Ŝi ricevis 6 premiojn inter 1969-2000. Ŝi edziniĝis en 1975.

## El ŝia repertuaro 
* kantoj de Mozart, Händel, Bartók, Bach, Schubert, Brahms

## Elektitaj disĉiploj de Sziklay 
* Sándor Bárdi
* Eszter Bellai
* Gábor Bretz
* Laura Faragó
* Gábor Jelinek
* Ingrid Kertesi
* Júlia Kukely
* Katalin Szendrényi
* Éva Szonda

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva membiografio kun foto 
* anglalingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj kantistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Vang Anŝi

**Wang Anshi** (Ĉine:王安石; Esperante: Ŭang Anŝi; 8an de decembro, 1021 – 21an de majo, 1086) estis ĉina ekonomikisto, politikisto, Kanceliero de Ĉinio, kaj poeto de la Dinastio Song, kiu favoris gravajn kaj disputitajn socioekonomiajn reformojn, nomatajn la Novaj Politikoj.

Li trapasis la Ĝinŝi-ekzamenon en la jaro 1042. Li estis nomumita al postenoj en la Jangzi-regiono, kaj estis vokita al la kortego de Imperiestro Ŝenzong en 1068. Li kreis kaj proponis siajn Novajn Politikojn por gravaj ŝanĝoj en regado kaj edukado. Li eksiĝis en 1074, post kiam oni kalumniis lin ĉe la kortego, kaj akuzis liajn politikojn pri kreo de grandaj ekonomiaj problemoj. Oni revokis lin al la kortego en 1075, tamen lia vivo malfaciliĝis pro la oftaj atakoj de liaj kontraŭantoj. Oni tradicie nomas lin unu el la *Ok Elstaraj Prozaj Majstroj de la Tang kaj Song*.

Inter liaj verkoj estas fama elogio pri Oŭjang Ŝju. Li ankaŭ verkis poezion laŭ la stilo de Du Fu.

## Notoj 
Kategorio:Ĉinaj poetoj
Kategorio:Ĉinaj ekonomikistoj
Kategorio:Ĉinaj politikistoj
Kategorio:Ĉinaj reformistoj
Iniéstola

**Iniéstola** [injEStola] estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *pinocheros* [pinoĈEros] respektive *pinocheras* [pinoĈEras]. 

## Situo 
Iniéstola situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1159 m super marnivelo; je 93 km el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°59′42″N 2°22′09″Ok. Najbaras la municipoj .

## Historio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 24 en 2016, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Iniéstola, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Iniéstola kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

Okazis jurprocesa separo de la municipo de Anguita (Guadalajara) kiu finiĝis nur per decido de la Supera Tribunalo de la 13-a de junio 1940, laŭ kiu oni atribuis al Iniéstola la duonon de la pinaro inter la du municipoj.

## Ekonomio 
Agrikulturo, forstado kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.

Iniéstola ĉiam estis vilaĝo tre ligita al la pinaro, grava enspezofonto, ĉar oni ekspluatis lignon kaj rezinon. Tio havigis gravajn enspezojn por la municipo. Per tio oni plibonigis la vivnivelon, ekzemple oni instalis la akvokondukadon kaj la elektrokonduktilojn al la domoj, same kiel la kloako-sistemon, tegmentohavan lavejon en la urba centro kaj ĉio tio multe antaŭ ol en aliaj pli loĝataj setlejoj. Krome oni faciligis la studadon de ĉiuj unuenaskitoj de ĉiu familio. Pro tio la gravo de la zorgado de la pinaro, kiu suferis kelkajn incendiojn en la lastaj 40 jaroj, ĉefe tiu okazigita en 2005, kie oni senarbarigis pli ol 13 000 hektarojn kaj oni okazigis la morton de 11 laboristoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Luzón

**Luzón** estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *luzonenses*. 

## Situo 
Luzón situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la norda parto de la provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1176 m super marnivelo; je 100 km el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 41°01′37″N 2°16′32″Ok.

La municipa teritorio limas kun tiuj de Anguita, Arcos de Jalón, Ciruelos del Pinar, Maranchón kaj Mazarete.

## Historio 
Oni proponis, same kiel por la toponimo Luzaga, ke la lokonomo de Luzón havu rilaton kun la keltibera tribo de lusonoj.​ En la municipa blazono montriĝas keltibera kavaliro.

Grava lokano estis Francisco Layna Serrano (1893-1971), kuracisto, historiisto kaj kronikisto de la Provinco Gvadalaĥaro, aŭtoro de nombraj libroj pri arto kaj historio de la provinco.

Dum la dua duono de la 19-a jarcento kaj dum la unua duono de la 20-a jarcento la loĝantaro preskaŭ atingis la milon da loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis. Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 985 loĝantoj en 1920 al 66 en 2016, tio estis oni perdis pli ol 900 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Luzón, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Luzón kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo, forstado kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Herrera Casado, Antonio (1989). «La obra médica de Francisco Layna Serrano». Wad-al-Hayara: Revista de estudios de Guadalajara (16): paĝoj 325-336. ISSN 0214-7092.
* Ranz Yubero, José Antonio; López de los Mozos, José Ramón (2004-2005). [biblioteca2.uclm.es/biblioteca/CECLM/ARTREVISTAS/Wad/wad33_34_Toponimia_Lopez.pdf Toponimia menor de Guadalajara: Luzaga (33-34)]. Diputación Provincial de Guadalajara. paĝoj 345-366. ISSN 0214-7092.

## Vidu ankaŭ 
* Luzono
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Marceli Godlewski

**Marceli GODLEWSKI** (naskiĝis la 15-an de januaro 1865 en Turczyn, apud Rajgród, mortis la 25-an de decembro 1945 en Anin, kvartalo de Varsovio) – pola katolika pastro, prelato, socia aganto, politikisto de Nacia Demokratio, membro de Pola Nacia Komitato (1914–1917) kaj Justulo inter la popoloj.

## Vivo 
Marceli Godlewski finis gimnazion en Suwałki, kaj poste animzorgan seminarion en Sejny. En 1888 ordiniĝis, kaj en Romo finis teologiajn studojn. En 1903 ricevis ordenon *Pro Ecclesia et Pontifice*. En 1905 fondis Asocion de Kristanaj Laboristoj, kies celo estis kontraŭstaro al mizero, kaj ankaŭ apogo de la disvolvo de laborista popolo pri religio, ekonomio kaj edukado. En 1909 malfermis Popolan Domon, kadre de kiu agis multe da memhelpaj institucioj: ŝpar-prunta kaso, malmultekosta manĝejo, klerigejo, kinejo. En 1913 celebris jubileon de la 25-jariĝo de sacerdoteco. Li estis membro de Nacia Ligo, membriganta polojn de la tri aneksaĵoj.

De 1915 estis paroĥestro en paroĥejo al Ĉiuj Sanktuloj en Varsovio. Dum la dua mondmilito la paroĥejo ektroviĝis lime de la Varsovia geto, kaj pastro prelato Godlewski engaĝiĝis al helpado de judoj. Li interalie helpis fuĝi de la geto al Wanda Zamenhof kaj Louis-Christophe Zaleski-Zamenhof. Julie 2009 Instituto Jad Vaŝem atribuis al li medalon Justulo inter la popoloj.

La pastro Marceli Godlewski estis entombigita en kolektiva tombo de pastroj pensiuloj en la Tombejo Powązki en Varsovio.

## Vidu ankaŭ 
* Muzeo al poloj savintaj judojn
* Kontraŭpolismo

## Bibliografio 
* Karol Madaj, Małgorzata Żuławnik, *Proboszcz getta* (Paroĥestro de la geto), Instituto pri Nacia Memoro, Varsovio 2010, ISBN 978-83-7629-135-2.

Kategorio:Polaj pastroj
Kategorio:Polaj justuloj inter la popoloj
Alkmaiono (arĥono)

**Alkmaiono**  (helene *Ἀλκμαίων*, latine *Alcmaeon*) estas en la helena mitologio filo kaj sekvanto de atena arĥono Aisĥilo (verŝajne mita).

Alkmaiono estis arĥono nur du jaroj. Laŭ la antikva aŭtoro Hieronimo li regis de la jaro 755 a.K. ĝis la jaro 753 a.K..
 
Antikva aŭtoro Eŭzebo de Cezareo prezentas, ke post lia regado atenanoj nuligis heredan kaj ĝismortan regadon de arĥonoj kaj sekvantaj arĥonoj estis jam elektataj kaj tempo de ilia regado estis limigita je dek jaroj. Per regado de Alkmaiono tiel finiĝis 315-jara regado de arĥonoj, kiuj estis posteuloj de la reĝo Nestoro de Pilo. Alkmaiono pli poste konsideris sin fondinto de nobela Atena familio Alkmaionoj, el kiu devenis krom aliaj Periklo kaj Klisteno.

## Tradukfonto 
Kategorio:Antikvaj atenanoj
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Kategorio:Homoj de la 8-a jarcento a.K.
Megina

**Megina** estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Situo 
Megina situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko Senjorlando de Molina-Alto Tajo (Molina-Alta Taĵo) en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1256 m super marnivelo; je 168 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°38′25″N 1°52′08″Ok. Najbaras la municipoj .

Megina estas malgranda vilaĝo en natura medio de la Natura Parko Alta Taĵo. La urba kerno estas situa en la okcidenta pinto de malgranda valo trafluata de la rojo Jándula aŭ Jandulilla kiu fluas el najbara Alcoroches, kvankam fluas nur en pluvaj jaroj. La vilaĝo kuŝas sur la deklivo de la monteto de Sankta Kristoforo, flankigita de la rokeca Majadilla kaj fronte al alta Picorozo. Laŭ la rivero estas La Hoz, kalkoŝtona ravino super kiu staras granda rokaĵo kun kolonio de gipoj, paro de kadavrogrifoj kaj kelkaj falkoj. Sude estas la rivero Cabrillas, enkajonigita en la pinaro de La Grajera, hejmo de aproj, cervoj, kapreoloj kaj kelkaj vulpoj. Norde de la municipa teritorio aperas la altebenaĵo de Montenegro, de malabunda kaj ŝtonega grundo, kun anzinoj kaj kverkoj.

## Historio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 39, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Megina, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Megina kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo, forstado kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Intajlo

[eta|Intajlo en egipta sigelo. [Luvro.]]
**Intajlo** estas ĉiu malmola ŝtono gravurita en vakuo, speciale tiu uzita kiel sigelo. La fajnaj ŝtonoj uzataj tiucele estas ofte agatoj, karneoloj, smeraldoj, ametistoj, grenatoj kaj lazuritoj.

La arto produkti kameojn kaj aliajn similajn objektojn kiaj intajloj estas nomata gliptiko (de la greka *glypho*, gravuri) kaj estas speciala fako de la skulptarto. La produktaĵoj de la gliptiko utilis el pratempoj de la Historio por fabriki sigelojn, ornamaĵojn kaj religiajn objektojn aŭ proprajn de superstiĉo.

Laŭ Francisko Azorín **intajlo** estas *Konkave gravurita gemo, uzata kiel sigelilo aŭ kiel ornamo.* Li indikas etimologion el la latina *intalio* el *en + talliare* (tajli).

## Vidu ankaŭ 
* Gliptiko
* Kameo

## Notoj 
Kategorio:Skulptado
Kategorio:Juveloj
Kategorio:Juvelarto
Milmarcos

**Milmarcos** [milMARkos] (Mil Kadroj) estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *milmarqueños* [milmarKEnjos] respektive *milmarqueñas* [milmarKEnjas]. 

## Situo 
Milmarcos situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko Senjorlando de Molina-Alto Tajo (Molina-Alta Taĵo) en la orienta parto de la provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1054 m super marnivelo; je 143 km el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 41°05′15″N 1°52′31″Ok. Najbaras la municipoj .

## Historio 
Milmarcos estas malgranda vilaĝo kun longa historio. Estis situa en teritorio de la keltiberoj. La nomo estas de latina deveno, pro kio ŝajnas evidenta ke ĝi estis fondita de la romianoj. Post la *reconquista* de la valoj de la rivero Ebro, Jalón kaj Jiloca, fare de Alfonso la 1-a la Batalema, reĝo de Aragono, komence de la 12-a jarcento, Milmarcos figuras kiel limo de la komunumo de domaroj de Calatayud, el kiu distas 35,3 km. Iom poste, post la *reconquista* de Molina fare de tiu sama reĝo, en 1129, kaj sekva donaco al Manrique de Lara, Milmarcos iĝis inkludita en tiu teritorio. Dum la Mezepoko ĝi apartenis al la senjorio de Molina, kaj akiris la titolon de *villa* jam en moderna epoko.

Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 85, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Milmarcos, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Milmarcos kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
30882 Tomhenning

'*30882 *Tomhenning''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la germana astrofizikisto Thomas Henning, administra direktoro de la Max-Planck Instituto pri astronomio de Hejdelbergo. Li estas gvidanta spertulo pri la formiĝo de la steloj kaj planedoj, kiel pri astrofiziko en laboratorio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
30883 de Broglie

'*30883 *de Broglie''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca fizikisto Louis-Victor de Broglie (1892–1987), kiu, malfrue decidinte sian karieron, elektis por sia disertaĵo en 1924 revolucian teorion pri elektronaj ondoj, elmontrante la
 kaj fondante la teorion pri la materiaj ondoj. Li ricevis en 1929 la Nobel-premion pri fiziko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
La Bona Renkontiĝo

eta|Emblemo de *La Bona Renkontiĝo*
**La Bona Renkontiĝo**, aŭ mallonge **LaBoRen**, estas esperantlingva podkasto de Stela Besenyei-Merger. Ĝi komenciĝis en julio 2017 kaj ĝi instruas kiel organizi Esperanto-renkontiĝojn. Ĝi estas disponebla laŭ permesilo Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 4.0.

## Epizodoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* La Bona Renkontiĝo ĉe Facebook
* La Bona Renkontiĝo ĉe Telegram

Kategorio:Aperis en 2017
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj
Kategorio:Podkastoj en Esperanto
Kategorio:Esperanto en 2017
Orea

**Orea** [oREa] estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *oreanos* respektive *oreanas*. 

## Situo kaj geografio 
Orea situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1.502 m super marnivelo; je 192 km el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°33′29″N 1°43′34″Ok.

Geografie ĝi situas en la Iberia Sistemo, pli precize ĉe la montaro de Tremedal, inter la montaro de Albarracín kaj la montaro de Kvenko. Ekde 1998 la municipo troviĝas ene de Natura Parko de Alto Tajo kaj, pro sia natura riĉo de flaŭro kaj faŭno, estas tre diversa kaj riĉa. La teritorio estas trafluata de la riveroj Cabrillas, Hoz Seca kaj Taĵo. La teritorio limas oriente kun Orihuela del Tremedal (Teruel), okcidente kun Checa, sude kun Griegos (Teruel) kaj norde kun Alcoroches.

## Historio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 189 en 2016, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Orea, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Orea kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Inter vidindaĵoj la turo de Orea.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
30881 Robertstevenson

'*30881 *Robertstevenson'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la skota romanisto, poeto kaj eseisto Robert Louis Stevenson (1850–1894). Lia verko *Travels with a Donkey in the Cévennes* (Vojaĝo kun azeno en Cevenoj, 1879) rakontis lian piediradon de 200&nbsp;km tra la montoj Cevenoj. La pado, kiun li sekvis, estis nomita " *Chemin de Stevenson'' " en lia honoro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
30888 Okitsumisaki

'*30888 *Okitsumisaki'''* estas tre malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda kabo *Okitsu Misaki'', en okcidento de la gubernio Koĉi, kiu pintas en Pacifiko. Tiu pitoreska loko havas banajn plaĝojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Ádám Nádasdy

**Ádám Nádasdy** [nAdaŝdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nádasdy Ádám** estas hungara lingvisto, tradukisto, altlerneja instruisto, poeto. Lia patro estis Kálmán Nádasdy, lia patrino Lilian Birkás. Lia pseŭdonimo estas (malofte) *Graff Miklós*.
eta|Ádám Nádasdy en 2015
Ádám Nádasdy http://www.imdb.com/name/nm1487729/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ádám Nádasdy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1970. Li instruas en la universitato ekde 1972, inter 1997-2003 li estis katedrestro. Li kandidatiĝis en 1994 (PhD), habilitiĝis en 2006. Li estis nomumita profesoro en 2012, post 5 jaroj emerita profesoro. Li parolas angle, germane, france, itale, li estas samseksemulo. Li ofte estas aŭdebla en televizioj, radioj kaj ofte kontribuas en gazetoj. Li ricevis premiojn inter 1990-2007.

## Elektitaj poemlibroj 
* *Komolyabb versek* (1984, )
* *A bőr és a napszakok. Nádasdy Ádám majdnem minden verse 1976–1995* (1995, )
* *Soványnak kéne lenni* (2005, )
* *Nyírj a hajamba* (2017, )

## Elektitaj lingvaj libroj 
* *Hárompercesek a nyelvről* (1999, )
* *Prédikál és szónokol* (2008, )

## Elektitaj lernolibroj 
* *Angol kiejtési gyakorlatok a gimnázium I–IV. osztálya számára* (1987, ; 1990, )
* *Background to English pronunciation* (2006, )

## Elektitaj tradukaĵoj de Ŝekspiro 
* *La komedio de eraroj*
* *Somermeznokta sonĝo* (1995; )
* *La dresado de la megero*
* *Hamleto*
* *Epifanio: aŭ kiel vi volas*
* *Romeo kaj Julieta*
* *La ventego*
* *Reĝo Lear*

## Fontoj 
* anglalingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo
* kolektaĵo pri la temo

Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ivry-sur-Seine (stacidomo)

**Ivry-sur-Seine** estas franca stacidomo sur linio C de RER, situanta en komunumo Ivry-sur-Seine, en departemento Val-de-Marne en regiono Francilio.

Ĝi komence nomiĝis «&nbsp;Chevaleret&nbsp;» kiam ĝi estis malfermita en 1900 de "Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans" (PO), kiu alinomis ĝin «&nbsp;Ivry-sur-Seine&nbsp;» en 1919.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).

## Interkonektoj 
*  RATP 125 323
*  N133

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio C
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Ivry-sur-Seine

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio C
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-de-Marne
Kategorio:Ivry-sur-Seine
Becerrillo

**Becerrillo** aŭ **Bezerrillo** [bezeRIĝo] (bovideto) estis la nomo de kastilia batalhundo, uzata en epoko de konkistadoroj, do de la hispana konkero de Ameriko.

Ĝi estis uzata por timigi, ataki, murdi la indianajn indiĝenojn. Becerrillo estis speciale konata pro la nombro da viktimoj, kiujn li mortigis. Post murdo de multaj indiĝenoj, ĝi mortis en 1514 dum naĝado tra rivero, kiam trafis ĝin sagoj kun veneno. Dum la naĝado ne protektis ĝin vestaĵo.
 

Kategorio:Unuopaj hundoj
Kategorio:Hispana koloniado de Ameriko
Kategorio:16-a jarcento
30917 Moehorgan

'*30917 *Moehorgan'''* estas tre malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo John L. Tonry elde la Observatorio MDM proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Maureen "Moe" A. Horgan*, trombonistino, dirigentino kaj instruistino, kiu inspiris multenombrajn generaciojn da muzikistoj kaj muzikamantoj. Ŝi instruas ĉe la *Georgia College & State University'' kaj ludas kun la Muzika Festivalo de Nov-Hampŝiro

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Vanves - Malakoff (stacidomo)

**Vanves - Malakoff** estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en komunumo Vanves apud Malakoff, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).

## Interkonektoj 
*  RATP 89, 126, 391, 506 (Navette de Vanves), 597 (L'Hirondelle)

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Transilien N
* Stacidomoj de Transilien
* Malakoff
* Vanves

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Transilien N
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hauts-de-Seine
Kategorio:Vanves
Ingrid Kertesi

**Ingrid Kertesi** [kerteŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kertesi Ingrid** estas hungara operkantisto, oratorikantisto, (soprano).

Ingrid Kertesi http://www.imdb.com/name/nm2749727/ naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ingrid Kertesi lernis 8 jarojn violonĉeladon, poste ŝi akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1986. Ŝia plej grava instruisto estis Erika Sziklay. Post siaj studoj ŝi aliĝis al Budapeŝta Ŝtata Operejo. En la sekva jaro ŝi kantadis en Popola Operejo de Vieno, inter 1988 kaj 1990 en Komika Operejo Berlino. Ŝi ofte partoprenis en kantokonkursoj kun bonaj rezultoj, ŝi ofte faras koncertojn en eŭropaj urboj. En la teatra jaro 1997 ŝi estis membro de Operejo de Düsseldorf. Ŝi ricevis premiojn inter 1984 - 2015.

## El ŝia repertuaro 
* Ferenc Erkel: *Bánk bán (opero)* — Melinda
* György Ránki: *Pomádé király új ruhája* – *Dzsufi*
* Giuseppe Verdi:
** *Rigoletto* – Gilda
** *Un balo in Maschera* – Oscar
* Gaetano Donizetti:
** *L’elisir d’amore* – Adina
** *Lucia di Lammermoor* – titolrolo
** *Don Pasquale* - Norina
* Georges Bizet: *Carmen* — titolrolo en 1916
* Wolfgang Amadeus Mozart: *Die Entführung aus dem Serail* – Blonde
* Charles Gounod: *Romeo kaj Julieta (opero)* – ina titolrolo
* Jacques Offenbach: ''Les contes d'Hoffmann* — Olympia
* Georg Friedrich Händel: *Kserkso la 1-a (opero)* – Romilda
* Richard Strauss: *Der Rosenkavalier'' - Sophie

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj oratorikantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mjiĉina

eta|maldekstre|250ra|
maldekstra|eta|250ra|
eta|maldekstra|250ra|
eta|maldekstra|250ra|
eta|160px|
**Mjiĉina** estas signifa universitata urbego kaj ĉefurbo de subŝtato Kaĉino en Birmo. Ĝi estas ankaŭ distrikta ĉefurbo kaj rivera haveno. La loknomo signifas: "proksime de la granda rivero". 

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 306 949 (2014)
* Horzono: UTC+6:30
* Telefonkodo: + 95 74

## Geografio 
Mjiĉina situas laŭ la okcidenta bordo de rivero Iravadio en nordorienta parto de la lando 1480 km de Jangono kaj 785 kilometrojn de Mandalay.

## Historio 
Mjiĉina estis grava komercurbo inter Ĉinio kaj Birmo dum la antikvaj tempoj.
Japanoj konkeris la urbon kaj la proksiman aerbazon dum la 2-a mondmilito en 1942. Post 2 jaroj la urbo estis rekaptita fare de la aliancaj fortoj post longdaŭra sieĝo kaj peza batalado. La urbo estis strategie grava ne nur pro sia fervojo kaj akvoligiloj al la resto de Birmo.

## Ekonomio 
Mjiĉina estas komerca nabo de subŝtato Kaĉino. La plej gravaj varoj estas jadoj, oroj kaj agrikulturaĵoj.

## Eduko 
En Mjiĉina 3 universitatoj kaj kolegio funkcias.

## Trafiko 
Flughaveno de Mjiĉina havas regulajn flugojn al pluraj urboj de Birmo. La fervojo ĉi tie havas finstacion, same tiel la rivera haveno. La urbego havas pramon.

## Klimato 
Mjiĉina havas humidan subtropikan klimaton. La jara averaĝa temperaturo varias inter 18-29 °C. Resume jare estas 2196 mm da precipitaĵoj. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter junio-septembro pli ofte, en monatoj decembro kaj januaro apenaŭ pluvas.
 
## Vidindaĵoj 
* romkatolika katedralo

## Fontoj 
* artikolo el la *Encyclopædia Britannica* ()

Kategorio:Urboj de Birmo
Kategorio:Havenurboj
30933 Grillparzer

'*30933 *Grillparzer'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstria dramisto kaj poeto Franz Grillparzer (1791–1872), fama figuro de la Aŭstria literaturo, fidelulo de la Habsburga Dinastio kaj amiko de Beethoven. Plej konataj el siaj verkoj estas la historia tragedio *König Ottokars Glück und Ende* kaj la lirika tragedio *Des Meeres und der Liebe Wellen''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Jan Peregryn Haczela

**Jan Peregryn Haczela** (naskiĝis la 26-an de decembro 1865 en Odrzykoń (distrikto Krosno), murdita la 26-an de julio 1942 en Stanisławów) – pola minoritano, monaĥestro, doktoro pri filozofio kaj teologio.

## Vivo
Jan Peregryn Haczela naskiĝis en kamparana familio. En Krosno frekventis lernejojn. Ordiniĝis en 1890. Doktoriĝis pri teologio kaj filozofio. De 1905 monaĥestro en Galicio. En 1908 iĝis nova helpokanonizanto de beatigita Kinga. En 1914 iĝis la unua anstataŭanto de la ordena generalo.

Dum misio, kiun plenumis en Pabianice, inspiris Rajmund Kolbe (la posta sanktulo), tiel ke li kun la frato Franciszek Kolbe trairis kordonon al la aŭstra aneksaĵo kaj anoncis sin al animzorga seminario de franciskanoj en Lvovo. Tie patro Haczela ne nur akceptis lin al la seminario, sed poste sendis al Romo por studoj.

Dum la dua mondmilito estis arestita en Halicz (la nuna Ivanofrankivska provinco) kun riproĉo kaŝi judojn kaj murdita de germanoj en Stanisławów (aŭ survoje de Halicz al Stanisławów) kune kun fratulo Stefan Kosiorek kaj patro Remigiusz Wójcik.

## Bibliografio
* Edward Eugeniusz Maciejewski, *O. Peregryn Haczela OFMConv (1865-1942)* en: *W nurcie franciszkańskim* (Laŭ franciskana spiriteco), 15-a volumo, Jarlibro 2006
* Ludwik Łach, *Odrzykoński słownik biograficzny* (Biografia vortaro de Odrzykoń), 1-a parto: *Odrzykoniacy w służbie Bożej* (Homoj de Odrzykoń en la dia servo), "Zeszyty Odrzykońskie", kajero 16, Odrzykoń 2009, p. 17-19 (kun la foto)

Kategorio:Polaj teologoj
Kategorio:Polaj filozofoj
Kategorio:Polaj franciskanoj
Kategorio:Katolikaj teologoj
Kabino

Laŭ Francisko Azorín **kabino** estas ĉ*ambro por ia speciala celo*  (ekzemple la **telefonkabinoj** ĝis la jaro 2000) dum **kabineto** estas *ĉambro destinita al spirita laboro*. Li indikas etimologion el kelta *kaban* (kabano).

Tiu termino aperas nek en NPIV nek en aliaj vortaroj, dum Reta Vortaro markas ĝin kiel evitinda kaj sinonima de kajuto. Tamen kabino aperas en la germana-esperantaj vortaroj de Onkelmann 1996, kaj Krause 1993.

## Vidu ankaŭ
* Kabineto

## Notoj 
Kategorio:Ĉambroj
Kategorio:Veturilopartoj
Ŝton-sferoj de Kostariko

**Ŝton-sferoj de Kostariko** estas pli ol 300 ŝton-sferoj en Kostariko, kiuj apartenas al la plej gravaj arĥeologiaj reliktoj sur la Amerika kontinento. Ili estis listigitaj en 2014 sur la listo de Mondaj kulturheredaĵoj de UNESKO.

## Priskribo 
La sferoj konsistas plej ofte el gabro, intruzipetro simila al granito, ĉ. dekduo estas el konkokalko kaj sabloŝtono. Inter la sferoj ekzistas kelkcentimetraj kaj dumetraj en diametro. La plej grandaj pezas 15 tunojn.

## Trovejoj 
Ekzistas multaj trovejoj, plimulto en la *Diquis-Delto* kaj sur la insulo *Isla del Caño*, pliaj ĉe Río Térraba kaj ĉe *Golfito*; ĉiuj en la Provinco Puntarenas, kiu okupas la sudan kaj mezan partojn de la Pacifika flanko de Kostariko. Kelkaj ekzempleroj estas troveblaj ĉ. 300&nbsp;km norde en *Papagayo* sur duoninsulo *Nicoya* en Provinco Guanacaste.

## Produktado kaj aĝo 
Kiel prilaboraj spuroj supozigas, la sferoj estis formitaj per batado kaj ŝlifo per ŝtonoj. Proksime de la sfero, oni trovis pruvojn el la Antaŭkolumba Ameriko: ceramikaĵojn el la Aguas-Buenas-kulturo (200-600 p.K.), ĉe aliaj skulptaĵoj de „Buenos-Aires-Poliĥroma tipo“ el la epoko de 1000–1500 p.K. La datadon malfaciligas, ke la sferojn oni movis el siaj originalaj lokoj dum la lastaj jarcentoj.

Produktintoj de la sferoj estis verŝajne antaŭuloj de la Boruca-indianoj.

Kategorio:Historio de Kostariko
Kategorio:Antaŭkolumba arto
Kategorio:Subĉielaj skulptaĵoj
Kategorio:Megalitoj
Kategorio:Mezamerikaj lokoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Kostariko
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Kostariko
Kategorio:Puntarenas
Igrim

**Igrim** () estas urbotipa setlejo en okcident-siberia Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto — Jugra (Rusio) kun 8.775 loĝantoj (2010).

## Geografio 
La setlejo situas en la Okcident-Siberia Malaltebenaĵo, ĉ. 342 km aerlinie nordokcidente de administra centro de la aŭtonoma distrikto Ĥanti-Mansijsk. La subdistrikta centro Berjozovo troviĝas ĉ. 88 km sude de Igrim.

La setlejo situas ĉe dekstra bordo de Norda Sosva, maldekstra alfluanto de Ob. Rekte ĉe la setlejo alfluas Eta Sosva al la Norda Sosva.

Kvankam indeĝenaj popoloj loĝis sur tiu teritorio, la oficiala dato de la urbofondo estas 1902, en kiu jaro la aĉetisto Beŝkilzev fondis setlejon sur la maldekstra bordo de la Norda Sosvo, kun nomo *Igrim-Lugovoj* 

La unuaj setlintoj vivtenis sin ĉefe el fiŝkaptado. Oni fondis tie en 1925 fiŝkaptan kooperatuivon. Ekde 1931 estiĝis sur la dekstra bordo la setlejo *Igrim-Lednik* (), en kiu vivis kulakoj, kiuj estis deportitaj el diversaj regionoj de la Sovetunio (vidu Senkulakigo). En *Igrim-Lednik* oni fondis fiŝ-fabrikon. Sur la dekstra riverbordo, sudoriente de *Igrim-Lednik* estiĝis la setlejo *Igrim-Gornij* () sur ebenaĵo. Pro la inundoj en 1941, *Igrim-Lugovoj* estis translokita al *Igrim-Gornij*. Ankaŭ *Igrim-Lednik* estis forlasita post ripetintaj inundoj fine de la 1950-aj jaroj kaj la fiŝfabriko nov-konstruita en *Igrim-Gornij*. 

En 1953, oni malkovris en distrikto de Berjozovo plurajn grandajn tergas-kampojn. Oni fondis en 1964 la entreprenon *Igrimgas* (). La ekspluatado de tergasejo *Nord-Igrim* () komenciĝis en 1966. Kelkajn jarojn poste, oni malfermis la gasejon *Süd-Igrim* (). Oni konstruis gas-tubojn al Punga kaj pli poste al Serov. Per alveno de la gas-industrio, la setlejo forte kreskis.

Igrim estas la urbotipa setlejo la 3-an de decembro 1964.

Kategorio:Urbotipaj loĝlokoj de Ĥanta-Mansio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1902
Umar Dimajev

**Umar Dimajev** ruse: *Умар Димаев* (naskiĝis la 1-an de oktobro 1908 en Urus-Martan, la Rusa imperio — mortis la 26-an de decembro 1972 en Grozno, Sovetunio) – ĉeĉena akordionisto kaj komponisto.

## Vivo
Umar Dimajev devenis de plurinfana kamparana familio, kiu de generacioj estis ligita kun muziko. De infaneco, simile al siaj fratoj kaj fratinoj lernis ludi akordionon. En la aĝo de 15 jaroj komencis ludi en nuptoj kaj familiaj solenaĵoj.

Kiam en 1924 en Urus-Martan oni funkciigis la unuan radiostacion, la 16-jara Umar ludis en radiaj disaŭdigaĵoj. En 1929 prezentis sin kune kun la orkestro de Nacia Teatro, kiel soloisto. Per sia ludo ekinteresis konatan rusan komponiston Aleksandr Aleksandrov, kiu instruis al Dimajev la arton de komponaĵoj. Kelkiuj el lia pli fruaj verkoj, kiel *Ĉeĉena valso* estas ludata en Ĉeĉenio ĝis hodiaŭ.

En la 30-aj jaroj Dimajev famiĝis kiel soloisto de popola ensemblo, aganta ĉe radiostacio de Ĉeĉena-Inguŝa ASSR.

La vivo de Dimajev drame ŝanĝiĝis februare 1944, kiam regopovoj de Sovetunio devige deportis ĉeĉenojn kaj inguŝojn. La familio de Dimajev trafis al Kazaĥio. 

## Diskaro
* 2002: *Чечено-Ингушская танцевальная музыка*

## Bibliografio
* *Хасан Туркаев*, *Культура Чечни: история и современные проблемы*, Moskvo 2002, ISBN 9785020088320

## Eksteraj ligiloj
* Умар Димаев — это гордость и величие нашего народа
* Umar Dimajev, YouTube

Kategorio:Naskiĝintoj en Ĉeĉenio
Kategorio:Ĉeĉenaj komponistoj
Kategorio:Ĉeĉenaj muzikistoj
Kategorio:Komponistoj de la 20-a jarcento