open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
4721 Atahualpa

'*4721 *Atahualpa*** (aŭ **4721 Ataŭalpo‎*') estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 29-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "*Second Trojan Survey*" ("Dua Enketo pri Trojanoj").

Tom Gehrels fotis la ĉielon elde la Observatorio de la Monto Palomar, (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono). La , senditaj en Leiden (Nederlandon), estis poste ekzamenitaj per lumpulsa komparilo de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.

## Nomo 
Okaze de la 500-jara jubileo de la malkovro de Ameriko, ĝi estis nomita en memoro de la lasta inkaa imperiestro Ataŭalpo (~1502–1533). Kvankam li elaĉetiĝis per plena ĉambro da oro kaj juveloj, li estis mortigita de la konkistadoro Pizarro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
4722 Agelao

**4722 Agelao** estas troja asteroido de Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "*Third Trojan Survey*" ("Tria Enketo pri Trojanoj").

## Nomo 
Agelao (greke: Ἀγέλαος) estis la nomo de pluraj viroj de la helena mitologio. Laŭ la Iliado, tri el ili estis trojaj batalintoj de la Troja milito:
* Agelao, filo de Maiono; mortigita de Ajakso la granda,
* Agelao, filo de Hipaso; mortigita de Megeso,
* Agelao, filo de Fradraono; mortigita de Diomedo.

## Orbito 
Ĝi estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tiel nomata "Troja Tendaro".

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Kunfluejo

eta
**Kunfluejo**, **kunfluo** estas tiu loko, kie du aŭ pli akvokorpoj renkontiĝas, kunfluas, unu alfluas la alian. Ĝi estas plej ofte referata al rivero, kiu alfluas pli grandan kaj formas kunfluejon. Malofte du samgrandaj riveroj kunfluas kaj formas unu riveron sub nova nomo. Ekzistas ankaŭ kazoj, en kiuj fakte la rivero post la kunfluo ne nomiĝas laŭ la pli akvoriĉa el la du kunfluantoj sed laŭ la malpligranda, signifa ekzemplo por tia kazo estas Aro (rivero), kiu estas laŭ la nomo konsiderate kiel alfluanto de Rejno, kvankam efektive la akvokolekta areo de Aro (akvokolekta areo de Aro antaŭ la kunfluo kun Rejno: 17601 km², averaĝa akvofluo: 397,00 m³/Sek.) kaj ĝis akvokvanto en la loko de la kunfluo estas konsiderinde pli granda ol tiu de Rejno (akvokolekta areo de Rejno antaŭ la kunfluo kun Aro: 15902 km², averaĝa akvofluo: 311,81 m³/Sek.).

## Kelkaj ekzemploj de gravaj kunfluejoj 
* La rivero Ohio estas formata per kunfluo de Rivero Monongahela kaj Rivero Allegheny, lokitaj en Pittsburgh, Pennsylvania.
* Kuala Lumpur, ĉefurbo de Malajzio, situas ĉe la kunfluo de Rivero Gombak kaj la Rivero Klang.
* Passau estas konata kiel tririvera urbo, ĉar tiu kunfluas la riverjoj Danubo, Eno kaj Ilz.
* Belgrado, ĉefurbo de Serbio situas ĉe kunfluo de Sava kaj Danubo.

## Vidu ankaŭ 
* Doab
* Riverdelto
* Kunfluejo de Odro kaj Olše

## Notoj kaj referencoj 

Kategorio:Geografio
Vytautas Mažiulis

**Vytautas Mažiulis** (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1926 en Rokėnai, mortis la 12-an de aprilo 2009 en Vilno) – litova lingvisto, fakulo pri praprusa lingvo.

En la jaroj 1947–1952 studis klasikan filologion ĉe Vilna Ŝtata Universitato. En 1956 magistriĝis ĉe Moskva Universitato pri nombrovortoj en la litova lingvo. Enposteniĝis ĉe Vilna Universitato, kie gvidis Katedron de Litova Lingvo. Post 1973 gvidis Katedron de Balta Lingvaro.

En 1965 kune kun Jonas Kazlauskas fondis internacian revuon "Baltistica" dediĉita al filologio de baltaj lingvoj.

En 1970 iĝis membro de Litovia Akademio de Sciencoj post publikigo de doktoriĝa tezo pri ligoj inter balta lingvaro kaj hindeŭropa lingvaro. Dum la lastaj jaroj okupiĝis ĉefe pri praprusa lingvo.

## Pli gravaj verkoj
* *Relations of Baltic and other Indoeuropean languages*, Vilnius 1970
* *Prūsų kalbos etimologijos žodynas*, Vilnius 1988-1997
* *Prūsų kalbos istorinė gramatika*, Vilnius 2004

## Eksteraj ligiloj
* Vytautas Mažiulis

Kategorio:Litovaj lingvistoj
Manzaneque

[eta|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250px|Situo de Manzaneque en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Manzaneque** estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino "Manzaneque" devenas el la hispana vorto *manzana* (pomo) rilate al abundo de pomarboj kiuj estus tie en la momento de ties fondo aŭ nomigo, nune neekzistantaj. En la 13a jarcento ĝi nomiĝis *Manzanech* kaj en la 16a jarcento aperas skribita kiel *mançaneque*. La finaĵo "-que" [ke] aperas ankaŭ en aliaj lokoj de la provinco, kiaj Tembleque, Palomeque, Turleque ktp.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *Manzanequeño*. La censita populacio en 2011 estis de 463 loĝantoj kaj la denseco estas de 38,58 loĝ/km².

## Situo 
Manzaneque situas en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 715 m; je 37 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 666 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°38′08″ N 3°47′30″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta «en llanura» (sur ebenaĵo) lime sude kun kelkaj deklivaroj de la Montoj de Toledo. Ĝi apartenas al la komarko Montoj de Toledo kaj limas kun la municipaj teritorioj de Mora norde kaj oriente, Los Yébenes sude kaj Orgaz okcidente, ĉiuj de la provinco Toledo.

De okcidente al sudoriente ĝi estas trafluata de la rojo Riánsares kiu devenas de Orgaz, seka plejparte de la jaro, kiu enfluas en la rivero Algodor.

## Historio 
Estas probable ke la municipo ekzistis jam en epoko visigota, kaj plue estis loĝataj de mozaraboj ĝis la reconquista.

La reĝo Ferdinando la 3-a donis ĝin en 1220 al la senjoro Fernando Ibáñez de Alfarilla kun aliaj vilaĝoj. Meze de la 15a jarcento, Iñigo de Avalos, kiu estis posedanto de la senjorlando de Manzaneque, konstruigis la kastelon de Manzaneque, kiun ekposedis poste don Álvarez de Toledo, sekretario de la Katolikaj Gereĝoj, kaj poste al la grafoj de Cedillo, kiu finfine abandonos ĝin.

Meze de la 19a jarcento estis 75 domoj kaj la municipa buĝeto estis de 6.845 "reales" el kiuj 1.460 estis por pago al la sekretario.

Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj same ĉe Manzaneque kun pli da milo da loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj la populacio falis al la nunaj 463, tio estas sub 500, nome ĝi pli ol duoniĝis.

Dum la 1980-aj jaroj kaj unua duono de la 1990-aj jaroj la urbestro estis ĉiam de dekstraj partioj. De tiam estas urbestrino María Salomé Manzano Rodríguez de la socialisma partio PSOE.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj pro proksimeco de ĉefurbo Toledo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Layos

[eta|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250px|Situo de Layos en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Layos** [lAjos] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
Ne estas interkonsento pri la origino de la termino "Layos". Por kelkaj povus deveni el greka "ljajos" kiu signifas kruteco aŭ profundeco kaj estus la nomo epoke de la romianoj. Por aliaj ĝi devenus el eŭska "lai" aŭ "laja", kiu estas ilo kun formo de ŝovelilo uzata por labori kaj moviĝadi la teron. Plej probable devenas el "lajator" kiu signifas agrikulturisto uzanta tiun ilon. Laŭ García Sánchez la nomo estus rilata kun aliaj kiaj *Pelayos* aŭ *Velayos*, kun kiuj ĝi estus perdinta pro erodo fonetika la unuan silabon.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *Layero*. La censita populacio en 2011 estis de 558 loĝantoj kaj la denseco estas de 29,37 loĝ/km².

## Situo 
Layos estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 651 m; je 13 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 19 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°46′38″ N 4°03′53″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta «en terreno llano» (sur ebena tereno). Ĝi apartenas al la komarko Montoj de Toledo kaj limas kun la municipaj teritorioj de Argés, Cobisa, Ajofrín, Mazarambroz kaj Casasbuenas, ĉiuj de la provinco Toledo.

La municipa teritorio havas terenon «en parte llano y parte escabroso con una elevada sierra y algún monte bajo, todo de buena calidad» (parte ebena kaj parte kruta kun alta montareto kaj ioma makiso, ĉio bonkvalita).

## Historio 
Estas arkeologiaj restoj de la romia epoko, kiam estis la vilaĝo ĉe la vojo kiu ligis la urbojn *Emérita Augusta* kaj *Toletum*.

El 1278 ĝi aperas en dokumentoj mozarabaj, jam inkludita en la komarko Sisla. Ĝi apartenis al Toledo ĝis 1445, kiam Johano la 2-a donas ĝin al Johano Carrillo de Toledo, Adelantado de Cazorla. Posteo heredos ĝin la familio López de Ayala, grafoj de Fuensalida.

En 1509 akiris ĝin don Francisco de Rojas, kiu faris ĝin senjorlandan vilaĝon, kiu pasis poste al grafoj de Teba kaj de Mora.

Meze de la 19a jarcento estis 63 domoj kaj oni dediĉis sin al la produktado de hordeo, tritiko kaj oleo.

Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, ankaŭ ĉe Layos, sed poste, danke al efiko alvoko el proksima ĉefurbo, la populacio rekuperiĝis super la 300 loĝantoj kaj ĉefe el la 1980-aj jaroj, post kiam Toledo iĝis regiona ĉefurbo, ĝis atingi la nunajn 500, tio estas ĝi duobliĝis.

Ekde la Hispana transiro al la demokratio, escepte pro du jaroj, la resto de la tempo estis ĉiam urbestro de dekstraj partioj.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj pro proksimeco de ĉefurbo Toledo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Eriz

**Eriz** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Thun kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Thun en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 500 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Eriz situas la fontregiono de la rivero Zulg, en la tiel nomita Valo de Eriz, en montara regiono de la Svisaj Antaŭalpoj kaj la Emme-Valaj Alpoj en Berna Oberlando, sude de la akvodislimo al Emme-Valo, proksimume 18 kilometrojn orientnordoriente de la urbo Thun. La plej alta punkto de la komunumo estas sur alteco de 2197 m s.m. la kulmino de *Furggengütsch*, la plej alta pinto de la monto Hohgant, kiu situas en nordo de la komunumo proksime de la trilima punkto inter la komunumoj Eriz, Habkern kaj Schangnau.
La komunumo konsistas el la du partoj Aussereriz kun la vilaĝetoj Aeppenschwendi, Bühl, Kapfern kaj Losenegg unuflanke, kaj Innereriz kun la vilaĝetoj Bieten, Halten, Linden, Niedermatt kaj Scheidzaun aliflanke. 

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 21,77 km², de kiuj 44,9% estas kovritaj de arbaro, 45,3% servas por agrikulturo kaj 2,8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Eriz limas en nordo al Röthenbach en Emme-Valo, en nordoriento al Schangnau, en oriento al Habkern, en sudoriento al Beatenberg, en sudo al la komunumo parto Horrenbach de la komunumo Horrenbach-Buchen, en okcidentsudokcidento al Teuffenthal, en okcidento en unu punkto al la komunumparto Buchen de la komunumo Horrenbach-Buchen, kaj en nordokcidento al Oberlangenegg.

## Trafiko 
Eriz situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. La unika vojo, kiu kondukas la Eriz estas la flanka vojo n-ro 1103 de Oberlangenegg. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 troviĝas proksimume 16 kilometrojn okcidente en Heimberg norde de Thun. Per la buslinio 41 de la regiona trafikentrepreno de Thun kaj Interlaken al la stacidomo de Thun la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Eriz datiĝas el la jaro 1320 kiam iu nobela Walther an der Matten vendis okonon de siaj enspezoj de la arbaroj kaj akcipitroj en Eriz al iu Konrado de Teuffenthal.
Dum mezepoko Eriz apartenis al la kiburga Senjorujo Heimberg, kun kiu ĝi en la jaro 1384 fariĝis havaĵo de la urbo Berno kaj estis atribuita al la libera tribunalo de Steffisburg. Post la fino de la Helveta Respubliko Eriz estis atribuita al la distrikto Thun. Kiam Eriz en la jaro 1834 fariĝis propra politika komunumo la teritorio Eriz-Schattseits sude de Zulg aliĝis al la komunumo Horrenbach-Buchen. En la jaro 2010 la antaŭa distrikto Thun estis integrita al la nova administra distrikto Thun.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Eriz
4753 Fidio

**4753 Fidio** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "*Third Trojan Survey*" ("Tria Enketo pri la Trojanoj").

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la antikva greka skulptisto Fidio (greke: Φειδίας, *Feidias*, -490 – -431).

*Oni ne konfuzu ĝin kun 37 Fido.*

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
4757 Liselotte

'*4757 *Liselotte'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar (San-Diego Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Elizabeto Ĉarloto de Palatinato (1652–1722), kromnomita *Liselotte''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Preĝejo Sankta Mikaelo (Érd)

**Preĝejo de Arkianĝelo Sankta Mikaelo** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Érd, en la iama vilaĝoparto.

## Historio 
Laŭ dokumento en Érd preĝdomo funkciis jam en la 15-a jarcento. Baldaŭe la turkoj profitis ĝin stokejo de eksplodaĵoj. Nature ĝi eksplodiĝis, sed en la 18-a jarcento la loka bienulo rekonstruis ĝin. Poste kelkfoje incendioj okazis, sed la preĝejo ĉiam estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas unusolan turon. La interna nivelo estas 2 metrojn malalta, ol la ekstera ternivelo. La ĉefaltaro restis origina. Skulptaĵo pri Sankta Mikaelo estas videbla en aparta niĉo.

Kermeso okazas en la 29-an de septembro aŭ en la sekva dimanĉo.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Erd
Erd
Valens-akvedukto

eta|300ra|Valens-akvedukto
La **Valens-akvedukto** (, „Arkoj de la grizaj falkoj“) estis parto de malnova akvokonduka sistemo en la Istanbulaj urbopartoj *Saraçhane* kaj *Zeyrek*, kio prizorgis la urbon per akvo. Ĝi etendiĝis originale tra unu kilometro inter la montetoj de distriktoj Fatih kaj Eminönü en la eŭropa urboparto. Hodiaŭ postrestis el ĝi ankoraŭ ĉ. 800 metroj, kiuj traarkas *Atatürk Bulvarı*. La ne plu ekzistantaj partoj estis detruitaj fare de atakoj aŭ tertremo, sed oni ĉiam rekonstruis ĝin, lastfoje en 1697.

La konstruo de akvedukto komenciĝis dum regado de imperiestro Konstantino la 1-a de la Romia Imperio, de 306 ĝis 337 kaj finiĝis en 378 sub regado de Valento (imperiestro). Tiel la nomo Valens-akvedukto. En 766, ĝi estis renovigita fare de imperiestro Konstantino la 5-a per multnombra laboristaro.

La trinkakvo fontis de Alibeyköy kaj estis distribuita tra la akvedukto al ĉiu parto de la urbo. La konstruaĵo estas duetaĝa kaj konsistas el masonitaj arkoj, unu super/apud la alia, kies altoj varias de 18,5 ĝis 26,5 metroj.

Kategorio:Akveduktoj
Ruiru

'''''' estas grandurbo en Kenjo. Ĝi estas dormurbo aŭ antaŭurbo de Najrobio.

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 292&nbsp;km²
* Loĝantaro: 167.128 en 2010
* Supermara alteco: 1500 m
* Horzono: UTC + 3

## Geografio 
 situas sur altebenaĵo en la meza sekcio de la lando apud Najrobio, kies urbolimoj estas nur 3 km.

## Ekonomio 
 estas ĉirkaŭitaj per kafokreskaĵoj, kiuj estas la unusola laborebleco. Aliaj laboras en la ĉefurbo.

## Trafiko 
 havas fervojan kaj vojan kontaktojn kun Najrobio.

## Klimato 
 situas tre proksime al la ekvatoro, tamen pro sia konsiderinda alto ĝi havas ne vere tropikan, sed preskaŭ subtropikan klimaton. La averaĝa jara temperaturo estas ĉ. 19&nbsp;°C, la meza jara kvanto de precipitaĵoj estas 889 mm.

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

Kategorio:Urboj de Kenjo
Marjaliza

[eta|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250px|Situo de Marjaliza en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Marjaliza** estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino "Marjaliza" povus deveni el araba hispana *marŷo* plus la sufikso -*al*, signife 'tereno marĉa'. Laŭ Jiménez de Gregorio, tiu toponimo estus rilata al la vorto *marjal* kiu estas agra mezurunuo samvalora al 5,25 aroj. La finaĵo "-iza" estus aĉa diminutivo. Laŭ tio estas probable ke al la antikvaj reloĝantoj oni donis kelkajn "marjales" aŭ "almarjales" (ĉu marĉaj ĉu mezuritaj terenoj) por ties kultivo, kaj de tio venus la nomo de la loko. En la *Censo de la Corona de Castilla* de 1591 aperas kiel *Marxaliça*.

## Loĝantoj 
La censita populacio en 2011 estis de 311 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,71 loĝ/km².

## Situo 
Marjaliza estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 853 m; je 39 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 66 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°33′41″ N 3°56′3″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta «á la falda S. del cerro de San Cristobal» (ĉe la suda deklivaro de la monteto de Sankta Kristoforo). Ĝi apartenas al la komarko Montoj de Toledo kaj limas kun la municipaj teritorioj de Retuerta del Bullaque sude kaj okcidente en la provinco de Ciudad Real kaj Mazarambroz kaj Orgaz norde kaj Los Yébenes oriente en la provinco Toledo.

Sude de la municipa teritorio troviĝas la anzinarbaro Puerto Albarda ĉe la rivero Algodor al kiu enfluas la rojoj Labor de Largo, Patillas, Silos kaj Orgaz.

## Historio 
Estis loĝata jam el la epoko romia kaj dum hegemonio de visigotoj. Tito Livio supozas tie setlejon nome "Markolika". La tradicio rakontas ke Sankta Kiterio suferis tie martirecon komence de la 2a jarcento, kaj estis entombigita je la eksteraĵoj de la loko kie aktuale estas ermitejo samnoma. Tiu toponimio pensigas ke ĝi estis loĝta ankaŭ dum la islama hegemonio.

En 1246, kiam Ferdinando la 3-a vendis La Montojn al la urbo de Toledo, Marjaliza estis domaro. Laŭlonge de la historio ĝi suferis konfliktojn kontraŭ la ĉefurbo pro la espluatado de la montoj. En 1644 oni rajtigis la lokanojn de la municipo al la ampleksigo de teroj de kultivo kaj por haki lignojn el la montoj.

Meze de la 19a jarcento estis 73 domoj kaj la municipa buĝeto estis de "reales". En tiu epoko la urbodomo kaj la preĝejo estis incendiitaj de la karlistoj.

Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ĉe Marjaliza oni falis el 744 loĝantoj al 300 fine de la jarcento.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Valaĥia juro

**Valaĥia juro**, malĝuste *Valaĥia koloniigo*, estas kolekto de juraj normoj kaj kutimoj, per kiuj devene - plej malfrue ekde kulmina mezepoko - gvidis sin rumana loĝantaro (do valaĥoj en pli malvasta, devena signifo), pli malfrue - ĝis la 18-a/19-a jarcentoj - preskaŭ ĉiu ĉi loĝantaro de Mez-Eŭropo kaj Balkano (do precipe valaĥoj en pli vasta, metafora senco), kies maniero de la vivo kaj ekonomiko estis fondita laŭ migra brutobredado (paŝtiste nemigranta loĝantaro kun alterno de paŝtejoj inter montoj somere kaj ebenaĵoj vintre). 

Ni renkontiĝas kun la termino precipe ĉe rumanoj (Valaĥio, Moldavio, Transilvanio, Karpata Rutenio, Pollando, Slovakio), makedoniaj arumunoj, rutenoj (Karpata Rutenio, Pollando, Slovakio), poloj, slovakoj, moravanoj (Moravia Valaĥio), serboj kaj kroatoj.

## Valaĥia juro en Slovakio 
Valaĥia juro estas kolekto de juraj normoj kaj kutimoj de la valaĥia loĝantaro en Slovakio en la 14-a jarcento ĝis la 17-a jarcento, ofte konfirmita de reganto (la plej konata privilegio por oraviaj kaj liptovaj valaĥoj el la jaro 1474 eldonita de Matiaso la 1-a). Laŭ li la valaĥoj estis por certa tempo (6-20 jaroj) liberigitaj de ĉiuj servutulaj devoj, pli poste de pagado de eklezia dekonaĵo kaj korveo, pro kio ili devis gardi vojojn, limojn kaj militservi. Ekde la 2-a duono de la 16-a jarcento pro firmigado de servuteco iliaj rajtoj iom post iom pereis.

## Eksteraj ligiloj 
*www.elib.hu

Kategorio:Historio de juro
Kategorio:Valaĥio
Martirlibro

**Martirlibro** estas listo aŭ biografiaro pri martiroj. Martirlibroj dekomence celis konservi rakontojn rilatajn al kristanaj martiroj de la unuaj jarcentoj de la nuna epoko. Plimalfrue la lokaj eklezioj konsciiĝis pri la neceso registri, sinteze, datojn kaj signifajn eventojn rilate siajn martirojn en specifa kalendaro, kiu iom post iom alrangiĝis al la funkcio de preskaŭ liturgia teksto.

## En la okcidenta Eklezio 
La plej antikvaj ekzemploj de kalendaro reiras al 354, kiam estis fiksita kaj oficialigita la Roma Martirologio, kaj al 505 ĉirkaŭ, kiam la samon faris la vastega diocezo de Kartago en prokonsula Afriko.

La kresko de la kontaktoj inter la kristanaj komunumoj favoris la redakton de kolektoj ĉiam pli riĉaj, spite de konstanta skiza strukturo, kiu antaŭvidis kronologian liston de la Sanktuloj, provizitan per informoj pri la lokoj en kiuj okazis la martiriĝo; en iuj kazoj estis enŝovitaj ankaŭ referencoj koncernantaj la transporton de la relikvoj kaj/aŭ la konsekron de la preĝejo al ili dediĉitaj. 
La ekzemplo plej signifa de tiu ekkutimo estas reprezentata de la “Martirlibro hieronima” redaktita eble en Nikomedio en la 4-a jarcento. Sekve de traduko al la latina lingvo (eble en Milano aŭ en Aquileia), ĝi estis integrigita per aldono de informoj pri similaj eventoj de okcidentaj eklezioj. Hieronimo iomete helpis pri plibona adaptiĝo al la okcidentaj kutimoj.

Laŭlonge de la sinsekvo de la jarcentoj al tiu kalendaro estis aldonitaj la martiroj de Francio ĝis kiam, ĉirkaŭ la 600, oni alvenis al relative definitiva redakto. Ĝi konstituas fundamentan dokumenton por la hagiografio, kaj plue la bazo por la sekvanta “martirlibro de Bede de 730 ĉirkaŭ, kiu estas konsiderita la unua el la “martirlibroj historiaj”. Aparteco de tiuj lastaj estis la malpliiĝo de la nombro de la nomoj cititaj kaj la kreskigo de la informoj pri la nomoj cititaj.

La periodo de la pli intensa redaktado de martirlibroj okazis en la 9-a jarcento inter kiu elstaras la verkoj de Floro el Liono, Adono el Vienne, Hrabano Maŭro kaj Usuardo, ĉiuj ŝuldantaj al la verko de la venerinda Bede.

La evoluo de la ĝenro kristaliĝis kiam en 1574 papo, reformisto de la kalendaro, Gregorio la 13-a, publikigis la “Roman Martirologion” kiel universalan kalendaron validan por la tuta latina eklezio, kiu konfiguriĝis kiel vera liturgia libro; sed ankaŭ tiu laŭlonge de la tempofluo bezonis reviziojn.

## En la Orienta Eklezio 
En la Orienta Kristanismo okazis simila evoluo rilate formiĝon de martirlibroj sed en malsamaj formoj kiel videblas en la “sinaksarioj” kaj “menologoj” kiuj entenas ankaŭ la specifajn liturgiajn preĝojn por apartaj martiroj.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ 
* Ĝenerala Roma Kalendaro
* Liturgia kalendaro
* Roma martirologio

Kategorio:Hagiografio
Kategorio:Historio de kristanismo
Mária Mezey

**Mária Mezey** [Mezei], hungare **Mezey Mária** estis hungara aktorino.

Mária Mezey naskiĝis la  1909, Kecskemét - mortis la  1983, Budakeszi.

## Biografio 
Mária Mezey frekventis universitaton en Szeged, kiun interrompis por lerni en aktora lernejo de Kálmán Rózsahegyi en Budapeŝto. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Miskolc en 1931. Poste ŝi aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Pécs), ekde 1935 ŝi ludis en diversaj teatroj de Budapeŝto. En la 2-a mondmilito ŝi estis sekreta amatino de Sándor Márai, dum la nazia erao ŝi rifuzis la roladon. En 1968 ŝi rolis en Kanado. Post 2 jaroj ŝi malsaniĝis kaj ne plu roladis. Ŝi ricevis trifoje premiojn. Ŝi edziniĝis dufoje.

## Memorigiloj 
* strato en Budakeszi de 1988

## Roloj (elekto) 
* 32 filmoj inter 1936-1969, ekzemple Mór Jókai: *Az Aranyember* (La orohomo), 1936; *Erdélyi kastély* (Transilvania kastelo), 1940; *Egy éjszaka Erdélyben* (Nokto en Transilvanio), 1941; Budapeŝta printempo (filmo), 1955; Ambaŭ vivoj de onklino Mici), 1962
* 9 televiziaj filmoj inter 1960-1970
* diversaj teatraĵoj, ekzemple Ferenc Molnár: *Liliom* (Lilio)

## Ŝiaj libroj 
* *Névjegy* (1941)
* *Vallomástöredékek* (1981)
* *Levelek apámhoz, 1931-1938* (1998)
* *Kedves Hatalom!* (2001)

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Lili Neményi

**Lili Neményi** [nemEnji], hungare **Neményi Lili** estis hungara aktorino kaj soprana operkantisto.

Lili Neményi naskiĝis la  1902 en tiam hungara urbo *Igló* (nuntempa Spišská Nová Ves en Slovakio) - mortis la  1988, Budapeŝto.

## Biografio 
Lili Neményi lernis krom la kantado ankaŭ pianon. Ŝi komencis sian karieron en Transilvanio. Poste ŝi roladis en diversaj provincaj teatroj, ekde 1928 en Budapeŝto. Inter 1922-1931 ŝi revenis al Cluj, sed ofte ŝi estis gastaktoro en aliaj teatroj. En 1933 ŝi edziniĝis al Árpád Horváth. En 1939 post kantado en Hungara Radio ŝi ricevis rolon en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Baldaŭe ŝi ofte havis rolojn ankaŭ eksterlande, enlande ŝi kantis ankaŭ operetojn kaj komponitajn kantojn de poemoj. Ŝi ricevis 3 premiojn.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto

## Roloj (elekto) 
* diversaj teatraĵoj, ekzemple Gergely Csiky: *A nagymama* (La avino)
* diversaj operoj kaj operetoj

## Elektitaj disĉiploj 
* József Csák

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Nemenyi
Nemenyi
Ŝoltiso

eta|Ŝoltiso el la 16-a jarcento, kiu nomiĝis Enderle kaj pri kiu ekzistas plurstrofa kanto kaj dramo surscenigata ekde 1950 ĉiujn dek jarojn.**Ŝoltiso** aŭ **lokumisto** () estas fondinto aŭ peranto de loĝigo de municipo surbaze de germana kaj valaĥia juroj. Dum koloniigado laŭ la valaĥia juro li nomiĝis ankaŭ **kenezo**.

Surbaze de skriba kontrakto kun landestro la ŝoltiso akiris por fondi la novan aŭ loĝigi la malnovan, dezertiĝintan vilaĝon privilegiojn, kiuj sekurigis al li avantaĝajn posedantajn rilatojn kaj heredan vilaĝestrecon kun certa jura kaj administra leĝrajto. Li invitis domaranojn, li dividis grundon kaj li estis plenumisto inter landestro kaj servutuloj. Fine de la 17-a jarcento la nocio ŝoltiso markis ankaŭ vilaĝestron, kiu havis neniajn privilegiojn.

La vorto *ŝoltiso* devenas el la germana *Schultheiß* (en meza supra germana lingvo "ordonisto por egaligi ŝuldecon" < *Schuld* - ŝuldeco, ŝulda plenumo + *heißen* - ordoni, aldevigi) kaj ĝi markis juĝ-plenuman leĝrajton de la ŝoltiso. En la slovaka, germana aŭ latina aspektoj ĝi estas bazo de multaj familiaj nomoj - *Šoltýs*, *Šulc*, *Schulz(e)*, *Škultéty*, *Škult* kaj simile.

Post urblibra reguligo dum Maria Terezia la instituto de la ŝoltiso tute pereis.

## Notoj 
Kategorio:Historio de juro
Kategorio:Teritoria administrado
Kategorio:Hungara reĝlando
Oregona lando

eta|Oregona Lando = Kolumbia Distrikto

**Oregona Lando** (angle, **Oregon Country**) estas usona nomo por regiono, kies brita nomo estis *Kolumbia Distrikto* (*Columbia District*). Temas pri parto de okcidenta Norda Ameriko nun konsistiganta, pli-malpli, la sudajn du trionojn de la kanada provinco Brita Kolumbio kaj la usonajn subŝtatojn Vaŝingtonio, Oregono, Idaho, kaj parton de Montano. La plej ekstrema usona pretendo en la nordo atingis latitudon de nordaj 54 gradoj, 40 minutoj, kaj la plej suda brita pretendo atingis 42 gradojn (nordajn). Per la Oregona Traktato de 1846, la landlimo inter Usono kaj Brita Kolumbio fiksiĝis, sur la ĉeftero, ĉe la 49-a grado de latitudo.

## Vidu ankaŭ 
* Nova Kaledonio (Nordameriko)

Kategorio:Brita Kolumbio
Kategorio:Historio de Kanado
Kategorio:Historio de Usono
Kategorio:Oregono
Marika Németh

**Marika Németh** [nEmet], hungare **Németh Marika** estis hungara aktorino, primadono kaj kantisto. Ŝia edzo estis Péter Marik.

Marika Németh naskiĝis la  1926, Pécs - mortis la  1996, Budapeŝto.

## Biografio 
Marika Németh komencis sian karieron en 1946 en Budapeŝto, sed post unu jaro ŝi finis la teatran lernejon. Plej ofte ŝi kantis operetojn, ankaŭ en Hungara Radio. Ŝi ofte ludis en Germanio, Aŭstrio, Italio, Aŭstralio, Kanado, Usono kaj en Nederlando. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1955-1985.

## Roloj (elekto) 
* 5 filmoj inter 1949-1988
* diversaj operetoj, ekzemple *Csárdáskirálynő* (Reĝino de ĉardaŝo); *Marica grófnő* (Grafino Marica); *A cirkuszhercegnő* (La cirkoprincino); *A Mosoly országa* (Lando de la rideto)

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj primadonoj
4723 Wolfgangmattig

'*4723 *Wolfgangmattig'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la germana astrofizikisto *Wolfgang Mattig'', fizikisto pri Suno en la Kiepenheuer-Instituto pri suna fiziko, okaze de lia emeritiĝo. En 1957, Wolfgang Mattig malkovris rilaton inter la ruĝenŝoviĝo kaj la ŝajna magnitudo de la galaksioj. Li partoprenis al la malvolviĝo de la Observatorio de Tejdo en la insulo Tenerifo. De 1980 li estis germana reprezentento en la komisiono pri suna esploro ĉe la COSPAR.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1937
Goldendale (Vaŝingtonio)

[eta|622-mm teleskopo Cassegrain ĉe ŝtata parko [Observatorio Goldendale]]
eta|Situo de Goldendale en Kantono Klickitat

**Goldendale** estas malgranda agrikultura urbo en Kantono Klickitat, Vaŝingtonio, Usono; ĝi estas la administra sidejo de la kantono. La loĝantaro estis  homoj en 2010, 9,4%-e malpli ol en 2000. Ĝia poŝtkodo (ZIP) estas 98620. Goldendale situas ĉe  (45.821117, -120.821380). Laŭ la Usona Buroo de la Censo, Goldendale enhavas 6,1 km2 da areo, ĉiom sektera. La alteco estas 499 m super marnivelo. Ĝiaj kodoj laŭ la landaj normoj FIPS kaj GNIS estas 53-27435 kaj 1505168 respektive.

## Historio 
Frua setlinto John Golden donis sian nomon al la urbo en 1872, kaj ĝi oficiale municipiĝis en 1879. Kvankam la urbo restas la ekonomia centro de sia valo, ĝi multe suferis je financo kaj dungado pro la fermiĝo de aluminia fabriko, kiu antaŭe estis la ĉefa motoro de la loka ekonomio.

La 9-an de junio, 1918, William Wallace Campbell, estro de la Observatorio Lick en Kalifornio, kaj astronomo Heber Curtis vojaĝis al Goldendale por observi plenan eklipson, provante per fotoj pri la korono de la suno konfirmi ke la suna gravito ŝanĝas la ŝajnan lokon de steloj, flankentirante ilian lumon dum ĝi preterpasas la sunon. Iliaj fotiloj ne sufiĉis por la tasko, do la Teorio de Relativeco de Einstein restis nekonfirmita tiurilate ĝis novembro 1919.

En 1973 dediĉiĝis la Observatorio Goldendale, nun la ĉefa turisma allogaĵo de la urbo. Depost 1980 la observatorio apartenas al la Vaŝingtonia parka sistemo.

## Industrio 
## Kulturo 
## Turismo 
## Geografio 
La rivero Little Klickitat fluas tra Goldendale.

## Demografio 
## Klimato 
## Citaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* City of Goldendale - oficiala retejo

Kategorio:Urboj en Vaŝingtonio
Kategorio:Kantono Klickitat (Vaŝingtonio)
Narmado

eta|220px|Bildo de Narmadobordo apud Jabalpur.
eta|220px|Situo de Narmado.
**Narmado** aŭ **Narmada-Rivero** ( nagarie : नर्मदा, Guĝarate : નર્મદા ), ankaŭ nomata **Reva** estas rivero en centra Barato kaj la kvina plej granda rivero en la hinda subkontinento.

## Priskribo 
Ĝi konstituas la tradician limon inter Norda kaj Suda Barato kaj fluas okcidenten tra longo de 1 312&nbsp;km antaŭ sia enfluado en Kambej-Golfon de Araba Maro okcidente de Bharuch, urbo en Guĝarato . Estas unu el nur tri gravaj hind-subkontinentaj riveroj kiuj fluas de oriente ĝis okcidente kune kun Tapti-Rivero kaj Mahi-Rivero. Estas la sola rivero en Barato kiu troviĝas en riftaj valoj fluante okcidenten inter Satpura-Montaro kaj Vindhya-Montaro. Tapti-Rivero kaj Mahi-Rivero ankaŭ fluas tra riftaj valoj sed inter malsamaj montaroj. Ĝi fluas tra la subŝtatoj de Madhja-Pradeŝo ( 1 077&nbsp;km ), Maharaŝtro, ( 74&nbsp;km ), tiam 35&nbsp;km je la limo inter Madhja-Pradeŝo kaj Maharaŝtro kaj ( 39&nbsp;km ) je la limo inter Madhja-Pradeŝo kaj Guĝarato kaj en tiu ĉi ( 161&nbsp;km ) .

La *Periplus Maris Erythraei* ( ĉirkaŭ 80 Komuna Erao ) nomis ĝin *Nammadus* , kaj la brit-hinda nomo estis *Nerbudda* aŭ *Narbada* . Narmadā estas sanskrita vorto kiu signifas "la Donanton de Plezuro" .

Ninai (hinda lingvo: नीनाई; elparolata kiel ninai, ne ninaj) aŭ Ninaighat estas akvofaloj en la taluka Dediapada (administra ento inter distrikto kaj municipo) de distrikto Narmado en la barata ŝtato Guĝarato. La akvofaloj estas partetoj de Narmada-Rivero.

## Bibliografio 
Weir, Shelagh. *The Gonds of Central India: The Material Culture of the Gonds of Chhindwara District, Madhya Pradesh*. London: British Museum, 1973

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Barataj orient-altaĵaj humidaj deciduaj arbaroj

## Eksteraj ligiloj 
* Narmada Parikrama  Important places on the banks of Narmada river
* http://www.DiscoverNarmada.info 
* http://www.narmada.org 
* http://www.nvda.in 

Kategorio:Narmado
Kategorio:Riveroj en Barato
Listo de distriktoj de Istanbulo

Tiu ĉi estas **listo de distriktoj de Istanbulo** en Turkio (turke İstanbul ilçeleri) laŭ stato de 2009. La nombro de la distriktoj kreskis de 32 al 39 rekte antaŭ la lokaj elektoj de 2009.

Kategorio:Geografio de Turkio
4979 Otawara

'*4979 *Otawara'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan fotiston kaj verkiston *Akira Otawara*.

## Esploro 
Ĝi estis antaŭvidita kiel celo de la kosmosondilo *Rosetta'', sed malfruo en la lanĉo trudis forlasi tiun preterpason.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1949
Singaraja

eta|300p|Palaco
**Singaraja** (indonezie por "Leonreĝo"), malnova ortografio **Singaradja**, estas urbo sur la indonezia insulo Balio. La urbo situas je la norda marbordo, iom oriente de la banloko Pantai Lovina. La urbo havis 111 969 loĝantojn en la jaro 2000, ĝi estas la dua plej granda urbo de la insulo post Denpasar.

## Vizitindaĵoj 
eta|maldekstra|250ra| Monumento je la okcidenta alirvojo de la urbo
* En la urbo troviĝas la antaŭa reĝopalaco (*Puri*), kie ankoraŭ loĝas unu el la kvar edzinoj de la lasta raĝo. Tiu raĝo, nomata A.A. Panji Tisna, ankaŭ estis unu el la plej gravaj verkistoj de Balio.
* La plej granda kaj plej grava templo de norda Balio, la Pura Jagat Natha, situas en la centro de Singaraja.
* La biblioteko Gedong Kirtya situas iom sude de la urbocentro kaj estas la ununura biblioteko en la mondo kie troviĝas palmfoliomanskriboj (antikvaj kaj sanktaj tekstoj en malnov-balia lingvo sur folioj de la lontarpalmo; *Borassus flabellifer*). En la bibliotheek bevinden zich ook vele Nederlandstalige boeken over het toenmalige Indië.
* Apud Kubutambahan situas la templo Pura Meduwe Karang.

## Demografio 
## Partnerurboj 
* 21ra Bacalod, Filipinoj
* 21ra Andong, Sud-Koreio,

Kategorio:Urboj de Indonezio
4724 Brocken

'*4724 *Brocken''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germanaj astronomoj Cuno Hoffmeister kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Brocken, kulmino de la montaro Harco, en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cuno Hoffmeister
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1961
4808 Ballaero

**4808 Ballaero** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la usona firmao *Ball Aerospace & Technologies Corp.* (ofte mallongigita en "*Ball Aerospace*"), konstruisto de kosmonaŭtikaj aparatoj, kiu laboras por la Usona Departemento de Defendo. Tiu firmao kunlaboris al la scienca esploro pri la asteroidoj kaj kometoj per provizadoj al la kosmoteleskopoj Hubble kaj Spitzer, la *Wide-Field Infrared Survey Explorer* (WISE) kaj la kosmosondilo Deep Impact.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
Forst-Längenbühl

**Forst-Längenbühl** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Thun kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Thun en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 730 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Forst-Längenbühl situas en Berna Oberlando sur marĉa tavolo inter la valoj de Gürbe en oriento kaj de Aro en okcidento. En Längenbühl situas tri lagetoj, nome la lago Dittligsee, la Lago de Geist kaj la Arbara Lageto. En oriento la komunuma teritorio etendiĝas ĝis al la rivero Gürbe. La komunumo konsistas el la du partoj Forst kaj Längenbühl. Kiuj siavice konsistas el la setlejoj Dörfli, Allmend, Chromen, Längmoos kaj Riedhubel (Forst), respektive Dittlige, Bim Wald, Clinismad, Hattige, kaj Weiermatt (Längenbühl).

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,49 km², de kiuj 20,9% estas kovritaj de arbaro, 68,2% servas por agrikulturo kaj 8,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Forst-Längenbühl limas en nordo al Gurzelen, en nordoriento al Uetendorf, en oriento al Thierachern, en sudoriento al Uebeschi, en sudo al Blumenstein, kaj en okcidento al Wattenwil.

## Trafiko 
Forst kaj Längenbühl situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per diversaj flankaj vojoj de la najbaraj komunumoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas proksimume 6 kilometrojn oriente norde de Thun. Per la buslinio n-ro 51 de la regiona transportentrepreno Thun-Interlaken de Blumenstein al Thun la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La komunumo Forst-Längenbühl estiĝis la 1-an de januaro 2007 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Forst kaj Längenbühl. Unuaj setlejoj ja ekzistis en la La-Tène-epoko, ekzemple estis trovita skeleto kun du broncaj brakringoj. En la marĉo Seihenried estis malkovrita restaĵoj de romia bieno. En mezepoko Forst kaj Längenbühl apartenis al la Baronoj de Strättlige, tiam al la Grafoj de Kiburgo por en la jaro 1384 fariĝi havaĵo de la urbo Berno. La unua dokumenta mencio de Forst datiĝas el la jaro 1344. La unua dokumenta mencio de Längenbühl datiĝas el la jaro 1493 kiel *Lengenbuel*. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Forst kaj Längenbühl apartenis al la Voktejo Thun. Dum la tempo de la Helveta Respubliko la du komunumoj estis parto de la tiama distrikto Oberseftigen. En la jaro 1803 ili estis atribuitaj al la distrikto Thun, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la nova administra distrikto Thun. 

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Forst-Längenbühl

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Forst-Längenbühl
Kvantodifinaj adjektivpronomoj

**Kvantodifinaj adjektivpronomoj** estas klasitaj pronomoj, kiuj en pli-malpli difina maniero esprimas la kvanton.

## Klasigo 
En Esperanto, kvantodifinaj adjektivpronomoj estas pronomoj klasitaj apud la kolektiv- kaj sumig-pronomoj kiel *ĉiu* kaj *ambaŭ*; ili estas: **alia, kelkaj, malmultaj, multaj, pluraj**. Tiuj vortoj estas pronomigitaj adjektivoj, kaj
sekve deklinaciiĝas kiel adjektivoj.

## Uzo 
Uzataj kiel kvazaŭnomoj, ili montras nur homojn:
:Iuj parolas, **aliaj** silentas.
:**Kelkaj** supozas, ke...
:La verko de Chaptal, kiu instruas al **multaj** la misterojn de la franca lingvo (L.L. Zamenhof);
:**Malmultaj** opinias tiamaniere.
:**Pluraj** furioze demandis.

Kiel reprezentantoj, ili povas indiferente montri homojn, bestojn, aĵojn:
:Inter tiuj juveloj, **malmultaj** estas el arĝento, **kelkaj** el onikso kaj **pluraj** el oro.

Oni rimarkos, ke, krom **alia**, la ceteraj pronomoj estas, pro sia signifo, nur plurale uzataj.

## Almeto de la finaĵo -u 
Rilate tiun nefundamentan uzon, Plena Analiza Gramatiko (PAG) klarigas jene.

Tiel nun, pli-malpli ofte, uzadas la deklinacio (genitivo nur pri personoj):

:

Ekzemploj:
* Iuj alvenis, ***aliuj*** foriris. (Plena Analiza Gramatiko, 1980)
* Ies gajno, ***alies*** perdo. (Harold Bolingbroke Mudie, 1906)
* Tio kaj ***alio***. (L.L. Zamenhof)
* Eble tiu priskribo povas esti interesa ankaŭ por ***aliuj***. (Boris Kolker, 2005)
* ***Kelkiuj*** estis alirantaj la tablon. (Vladimir Varankin, 1933)

Kaj aldonas la PAG:

## Notoj 
Kategorio:Gramatiko
Kategorio:Vortoj
4914 Pardina

'*4914 *Pardina'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la argentina astronomino *Elsa Gutierrez Rodriguez-Pardina'', kiu laboris de 1952 ĝis 1956 en la Observatorio de La Plata en la departemento pri ĉiela mekaniko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Félix Aguilar
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1969
Chueca (apartigilo)

El hispana termino **Chueca** [ĉŭEka] povas aludi al:

## Lokoj
* Chueca, kvartalo de Madrido, Hispanio, konata pro sia lastatempa samseksema etoso;
** Chueca (metroo de Madrido), metrostacio de la Metroo de Madrido;
* Chueca (Toledo), hispana vilaĝo de la provinco Toledo, en Kastilio-Manĉo;

## Gravuloj
* Federico Chueca, hispana komponisto;
* Fernando Chueca Goitia, hispana arkitekto;

## Sportoj
* Chueca (ludo), popola ludo praktikata ekzemple en Villanueva de Alcorón kaj Armallones, en Hispanio;
* Chueca, aŭ palín, sporto praktikata de mapuĉoj en Ĉilio.
Chueca (Toledo)

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Chueca en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Chueca ** [ĉŭEka] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino «Chueca» povas esti de origini ibera aŭ eŭska. En dokumentoj de mozaraboj aperas laŭ la nomo de *Choca* [ĉOka], kiu povas signifi 'ludo, burĝono aŭ tipo de arboj aŭ tereno maldekstra'. En la 12a jarcento oni nomis ĝin *Assueca*.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *Chuecano* aŭ *Chocano*. La censita populacio en 2011 estis de 264 loĝantoj kaj la denseco estas de 26,4 loĝ/km².

## Situo 
Chueca estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 738 m; je 21 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 10 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°43′57″ N 3°56′36″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta sur ebenaĵo de la komarko Montoj de Toledo kaj limas kun la municipaj teritorioj de Nambroca, Villaminaya, Orgaz kaj Ajofrín, ĉiuj de la provinco Toledo.

## Historio 
Antikve, Chueca estis domaro kiun mozaraboj de Toledo loĝis en epoko de rikolto.

Meze de la 19a jarcento estis 78 domoj kaj la municipa buĝeto estis de 5.179 "reales", el kiuj 1.664 estis por pago al la sekretario. Ties paroĥa preĝejo estis ĉefa de la preĝejo de Ajofrín, kiun ĝi havis kiel aldonaĵo.

Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ĉe Chueca super 400 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Chueca kie oni falis al la nunaj 200.

Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis ĉiam la sama el 1979 al 2003, nome Ángel de Mora Fermín, dum 24 jaroj sinsekve laŭ tri diversaj partioj dekstraj; poste sekvis denove ĉiam la sama Santiago Sánchez Galán de maldekstra partio PSOE.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj pro proksimeco de ĉefurbo Toledo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
4752 Mirono

**4752 Mirono** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 29-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar, (San-Diego Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "*Second Trojan Survey*" ("Dua Enketo pri la Trojanoj").

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka skulptisto Mirono (greke: Μύρων , *Múrôn*, ~-485 – ~-420), kreinto de la famkonata Diskobolo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973