open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Triangulo de la Litio

[eta|300ra|Punaa herbejo en la ĉilia [altebenaĵo.]]
**Triangulo de la Litio** estas la zono geografia situanta en Sudameriko, ĉe la limo de Argentino, Bolivio kaj Ĉilio, kiu koncentras pli ol 85&nbsp;% de la rezervoj de tiu alkala metalo konataj en la planedo.

## Ekspluatado kaj eventuala komerco 
La Triangulo, kies aksoj aŭ anguloj formas kaj inkludas la areojn de Salejo de la Mortinto (Argentino), Salejo de Ujuni (Bolivio) kaj Salejo de Atakamo (Ĉilio), sume al salebenoj kiuj situantas ene de la areo, ĉiu laŭ alteco, pli precize en la regiono de la Punao de Atakamo.

Ĉar en la zono ne estas industrioj kiuj laboras propre la materialon, la tasko realigita en la zono limiĝas al la elfosado de la mineralo fare de eksterlandaj minentreprenoj kiuj eksportad la materialon al landoj kiaj Germanio, Ĉinio, Usono, Nederlando, Britio kaj Rusio, inter aliaj, aŭ al entreprenoj kiaj LG Group, Toyota, Mitsubishi kaj baterioj Magna, inter multaj aliaj; tamen malmulta iniciato ekpreciziĝis, kiaj tiuj de kunlaborado inter kelkaj landoj de la Triangulo de Litio kaj disvolvigitaj landoj kiuj posedas la teknologion por la integra profito de la litio.

Laŭ fakuloj, la zono de la Triangulo enhavas resursojn el litio ekvivalentoj al petrolo ekzistanta en Saŭdarabio kaj estas konsiderata kiel «strategia resurso» pro sia projekciado al la futuro ĉar la litio estas nepra ero por la alporto de energio ĉe poŝtelefonoj, komputiloj, modernaj aŭtoj (kaj hibridaj kaj elektraj) kaj al ampleksa gamo de teknologioj kiaj vitro, ceramiko, lubrikaj grasoj, en industrio farmacia inter aliaj, pro kio lastajn jarojn la zono estas ege aprezata kaj de eksterlandaj landoj kaj de lokanoj kaj de minentreprenoj kaj de privataj kaj de multnaciaj entreprenoj, studita de la surlokaj landoj cele koni ties veran eventualan eblon industrian.

## Uzoj 
Industrie la profito de elfosita litio dividiĝas en:
* 29&nbsp;% al fabrikado de baterioj por aŭtoj kaj elektronikaj produktoj de amasa konsumado
* 20&nbsp;% al produktado de aluminio
* 20&nbsp;% al produktado de vitro kaj ceramiko
* 18&nbsp;% al multdiversaj industrioj
* 13&nbsp;% al la fabrikado de lubrikaĵoj

## Vidu ankaŭ 
* Litia-jona akumulatoro
* Klorido de litio
* Punao de Atakamo

## Notoj 
Kategorio:Litio
Kategorio:Minado en Sudameriko
Pontoj Besedi (Moskvo)

**Pontoj Besedi** () estas du apudaj aŭtomobilaj pontoj trans rivero Moskva. Ili apartenas al Moskva ĉirkaŭiganta aŭtovojo kaj situas ĉe sud-orienta limo de Moskvo, kie rivero Moskva forfluas en la urbo. La pontoj estis nomitaj de la proksime situanta malnova vilaĝo Besedi.

La unua el la du pontoj estis konstruita en 1960. La duan oni malfermis post 37 jaroj, en 1997; ĝi estas je 40 metroj malpli alta. La pontoj havas po 5 trafiklinioj.

Ĉi tiu loko estas la plej malalta punkto de Moskvo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Spas-pontoj (Moskvo)

## Eksteraj ligiloj 
* Бесединские мосты (ruse)
* Fotoj de sur la konstruaĵo kun priskribo (ruse)

Kategorio:Pontoj de Moskvo
Kategorio:Distrikto Bratejevo (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Kapotnja (Moskvo)
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1960
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1997
Kategorio:1960 en Moskvo
Kategorio:1997 en Moskvo
Vom Bier zur Bratwurst

eta|Ŝildo kun interesaj padetoj. eta|Pejzaĝo dumvoje. eta|Giganta lupolstango survoje.

**Vom Bier zur Bratwurst** (tradukite: *De la biero ĝis la fritkolbaso*) estas kulinara-geologia aventurpado longa je 16 km (rondirite) inter Arnstadt kaj Holzhausen (Germanujo).

## Priskribo 
La rondirada migradopado unuigas la hotelan kaj bierfarejan komplekson *Hotelpark Stadtbrauerei* en Arnstadt kun la muzeo pri la kradrostita kolbaso en Holzhausen (malaperis en 2019 pro alienlokiĝo).

Laŭlonge de la rondvojeto tra idiliecaj pejzaĝoj - kiuj inspiris jam la pentriston Otto Knöpfer - videblas grandaj plastikaĵoj de Christoph Hodgson. Ili montras la intimecon inter natura medio kaj kuirarto. Ĉe sep stacioj oni estas informita pri la historio kaj la fertileco de hejmregionaj kultiveblaj teroj, kio estas fundamento de ĉiu kulinara tradicio. La milda klimato kune kun riĉaj kampoj respondecis pri frua setlo de homoj en Turingio.

Migrante oni konatiĝis ankaŭ kun la geografio de la lando danke al ravaj belvidoj en ĉiujn ĉielajn direktojn (Kasteloj Tri Gleichen, Turingia Arbaro, Arnstadt, Erfurto. La multspecaj flaŭro kaj faŭno ĉe la vojrandoj ankoraŭ pligrandigas la ĝuadon.

De aprilo ĝis aŭgusto estas ofertataj gvidataj iradoj kun fakuloj.

## La stacioj 
Dumvoje rekomendatas halti ĉe jenaj sep stacioj kun belaj skulptaĵoj apud informtabuloj:
# *Giganta biero* ĉe la bierfarejo de Arnstadt
# *Giganta kulero* (el sabloŝtono)
# *Giganta lupolstango* (sur eksa lupolkultivada kampo)
# *Giganta furaĝbeto*
# *Giganta kradrosto* ĉe la Kupra vojo
# *Giganta fritkolbaso* (en kiun eblas eniri), apud la kolbasmuzeo
# *Giganta abata bastono* (ĉe malnova abatejo, kie unue menciitis la turingia kradrostita kolbaso

Por kulturemuloj ekzistas ankoraŭ aliaj defioj, kiel la vizito de:
* la historia urbokerno de Arnstadt
* arkeologia eksperimentada areo en Haarhausen
* Wachsenburg en Holzhausen
* Otto-Knöpfer-domo en Holzhausen
* la Zoologia ĝardeno de Arnstadt
* la elfositaĵoj de la Monaĥejo de Sankta Valpurgo surmonte en Arnstadt

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la aventura pado sur fremdultrafika retpaĝaro pri Turingio. 
* Prezentado de la pado en la sezono 2012: feliĉa kombino inter turisma reklamado kaj geologia informado.
* La pado surmape. 
* Faldfolio deŝutebla. 

Kategorio:Distrikto Ilm
Kategorio:Aventurpadoj
Kategorio:Turismo en Turingio
Kategorio:Arnstadt
Kategorio:Turingia kuirarto
Kategorio:Kultura turismo
Imre Madách (ĉambelano)

**Imre Madách** [nadAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Madách Imre** estis hungara bienulo, ĉambelano, juristo. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *sztregovai* kaj *kiskelecsényi*. Lia patro estis Sándor Madách, lia filo estis la samnoma dramisto Imre Madách.

Imre Madách http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm naskiĝis la  1781 en Hungara reĝlando en Alsósztregova (nuntempa Dolná Strehová en Slovakio). Li mortis la  1834 en Alsósztregova.

## Biografio 
Imre Madách frekventis universitatojn komence en Pest (urbo), poste en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Post la diplomo li havis juristajn taskojn. En nekonata tempo li ricevis la dignon ĉambelano.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Tentamen publicum ex historia universali primi semestris, quod in universitate Pestiensi anno 1799. mense martio subivit*
* *Tentamen publicum ex univ. Metaphysica ...* (1800)
* *Tentamen ex Mathesi* (1800)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj ĉambelanoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Mägdleinschule (Arnstadt)

eta|Foje la lernejo por knabinoj. [eta|Figuro de la instruisto kaj muzikisto Lämpel ĉe la domo; ĝi troviĝas en la libro *[Maks kaj Moric* kaj aludas kaj al la iama uzo kiel lernejo kaj al la eksa nomo de la restoracio *Ĉe la muzikisto/Zum Musikus*.]] La **Alte Mägdleinschule** (tradukite: *Malnova knabina lernejo*) troviĝas inter la Bach-kirko kaj la urbodomo en la urbocentro de Arnstadt.

Ĝi funkciis de 1582 ĝis la komenco de la 19-a jc. Poste troviĝis surloke butiko por kio ajn, dum la GDR-tempo ĝi estis *Konsum*-aĉethaleto.

## Gastejoj
Dum kelkaj jaroj post la restaŭrado eblis ĝui originalan turingian kuirarton en la surloka restoracio (ankaŭ kun hejmenliveradservo); ĉar la domo estis estinta eksa gastejo-bierfarejo tia uzo kontinuigis la antaŭlernejan uzon. Ĝis 2012 ĝi estis malaltrangigita al simpla koktelejo. Ekde marto 2015 novmalfermitis restoracio fare de kanadanino. La menukarto de la gastejo ''Tanya's'' estas intencite internaciega kun ŝanĝantaj ofertoj (japanaj, hindaj, sudafrikaj, sudamerikaj vesperoj ktp.).

## Fonto 
*Eta informo pri la gastejo. 
*Gazeta artikolo pri la domo el 2009, kosta deŝutado. 
*Gazetartikolo pri la nova transpreno de post februaro 2015

Arnstadt
Kategorio:Konstruaĵoj en Arnstadt
Listo de francaj ministroj pri loĝado

eta|Laborĉambro de la ministro pri loĝado, en palaco Castries. Iuj delegitaj ministroj havas sian laborĉambron en palaco Le Play.
La sekvanta tabelo enhavas la nomojn de la membroj de la franca registaro, titoluloj de la posteno respondeca pri loĝado.

## 3-a respubliko 
## 4-a Respubliko 
## 5-a Respubliko 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Ministerio pri loĝado
* Listo de francaj ministroj pri urbo
* Listo de francaj ministroj pri infrastrukturoj
* Listo de francaj ministroj pri konstruado
* Listo de francaj ministroj pri rekonstruado kaj urboplanado
* :Kategorio:Francaj ministroj pri loĝado

### Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

loĝado
Kategorio:Francaj ministroj pri loĝado
*
Ivan Kukuljević Sakcinski

**Ivan Kukuljević Sakcinski** estis kroata politikisto, historiisto, verkisto. dramisto. Li estis korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1860), membro de kroata, rusa, aŭstra kaj pola akademioj.
eta|Busto pri Ivan Kukuljević Sakcinski
Ivan Kukuljević Sakcinski http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/k/k13055.htm naskiĝis la  1816 en Varasd (nuntempa Varaždin en Kroatio) en Hungario sed tiam tute apud Kroatio. Li mortis la  1889 en Sveti Križ en Kroatio.

## Biografio 
Ivan Kukuljević Sakcinski apartenis al la kroata minoritato en Hungara reĝlando. Li frekventis mezlernejon en Zagrebo, poste li estis soldato inter 1838-1842. En 1839 li verkis la unuan modernan kroatan dramon. Ekde la 1840-aj jaroj li strebis por la kroataj interesoj. Li estis parlamenta deputito en la kroata parlamento, kie li estis la unua, kiu parolis tie kroate, baldaŭe la kroata lingvo oficialiĝis anstataŭ la latina. Dum la hungara revolucio de 1848 li apogis politikon de Josip Jelačić, de kiu li ricevis postenon. Post falo de la hungara liberecbatalo li ne konsentis kun la politiko de Habsburgoj, tial li rezignis kaj li okupiĝis pri la kroata historio. Inter 1861-1867 li estis departementestro, dume li ankaŭ aktivadis en la politika vivo. Li ricevis rusan premiojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Različita djela I–IV.* (1842–1847)
* *Slovnik umjetnikah jugoslavenskih.* (1858–1860)
* *Conspectus monumentorum historicorum in manuscripto existentium, quae ad illustrandam historiam ecclesiasticam ac civilem slavorum meridionalium typis vulgari possent.* (1859)
* *Bibliografija hrvatska I–II.* (1860–1863)
* *Codex diplomaticus I–II.* (1874–1875)
* *Glasoviti Hrvati proslih vjekova.* (1886)
* *Regesta documentorum regni Croatiae, Dalmatiae et Slavoniae saeculi XIII.* (1896)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Kroataj politikistoj
Kategorio:Kroataj historiistoj
Kategorio:Kroataj verkistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
John Whitelocke

Siro **John Whitelocke** (Anglio, 1757- Buckinghamshire (Anglujo), 23-a de oktobro de 1833) estis oficiro de la brita armeo, descenda de siro James Whitelocke. Li plenumis funkciojn en Hindujo, Egiptujo, kaj la Kabo de Bona Espero. Poste li konkeris Montevideon la 1an de februaro de 1807 en la epoko de la Britaj Invadoj al Rivero Plata.

## Bibliografio 
* *Crónica Histórica Argentina* (1968), Tomo I, paĝo 66, Eld. CODEX.
* *Proceedings of the General Court-Martial and Defence of General John Whitelocke*, Londono, 1808.
* *Narrative of the British Expedition to La Plata under Gem Crawford*, 1808.
* "El Delicado Umbral de la Tempestad", historia romano. Jorge Castelli

Kategorio:Britaj militistoj
Komerca fiŝkaptado

eta|300px|Ekzemplo de komerca fiŝkaptado.
[eta|300px|Reveno de fiŝkaptistoj al [Roses, Provinco Ĝirono, Katalunio.]]
[eta|300px|[Spadofiŝo en fiŝakciejo de la Haveno de Vigo.]]
**Komerca fiŝkaptado** estas la agado de kaptado de fiŝoj kaj alia marmanĝaĵo por komerca profito, plejparte farita ĉe naturaj fiŝejoj. Ĝi disponigas grandan kvanton de manĝaĵo al multaj landoj ĉirkaŭ la mondo, sed tiuj kiuj praktikas ĝin kiel industrio ofte devas persekuti fiŝojn longe en la oceanon sub malfacilaj kondiĉoj. Grandskala komerca fiŝkaptado ankaŭ estas konata kiel industria fiŝkaptado. Tiu profesio akiris popularecon kun la prezentado de televidaj programoj kiaj *Deadliest Catch*, *Swords*, kaj *Wicked Tuna*. La plej gravaj fiŝaj industrioj ne estas posedataj nur de gravaj entreprenoj sed ankaŭ de malgrandaj familioj. La industrio devis adaptiĝi tra la jaroj por daŭre gajni profiton. Studo fare ĉe kelkaj komercaj fiŝkaptadaj firmaoj posedataj de malgrandaj familioj montris, ke ili adaptiĝis por daŭre gajni porvivaĵon sed ne nepre faris grandan profiton. Komerca fiŝkaptado povas oferti abundon de laborlokoj, sed la salajro varias de boato al boato, de sezono al sezono. Krabfiŝkaptisto Cade Smith estis citita en artikolo fare de *Business Week* dirante, "There was always a top boat where the crew members raked in $50,000 during the three- to five-day king crab season--or $100,000 for the longer snow crab season" tio estas "Estas ĉiam pinto-boato kie la skipo-membroj ricevas 50,000 USD dum la tri- ĝis kvintaga reĝkraba sezono - aŭ 100,000 USD por la pli longa neĝokraba sezono". Tio povas esti vera, sed ekzistas ankaŭ la boatoj kie oni ne faras bone; Smith poste diris en la sama artikolo ke lia plej malbona sezono forlasis al li kun perdo de 500 dolaroj.

Artikolo de 2009 en gazeto *Science* taksis, por la unua fojo, la totalan mondan fiŝan biomason ie inter 0,8 kaj 2,0 miliardoj da tunoj.

## Vidu ankaŭ 
* Fiŝoŝipo
* Vivtena fiŝkaptado

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* World Fishing magazine Information about the global fishing industry
* 
* WorldFishingToday.com Retejo pri Komerca fiŝkaptado 
* Trawler Photos estas fotaro pri Komerca fiŝkaptado 
* FiskerForum.dk Retejo pri Komerca fiŝkaptado, en dana
* Medieval Origins of Commercial Sea Fishing Project
* Blue Planet Society
* National Fisherman magazine
* Trawler Pictures - A Forum and Gallery Dedicated to Commercial Trawlers 
* The Sunken Billions: The Economic Justification for Fisheries Reform 
* Sciencaj artikoloj pri Komerca fiŝkaptado 

Kategorio:Fiŝkaptado
Listo de francaj ministroj pri konsumado

Tiu artikolo listigas **francajn ministrojn kaj subministrojn**, kiuj respondecis aŭ respondecas pri ''"konsumado".

## 5-a Respubliko 
*  -  : Christiane Scrivener
*  -  : Catherine Lalumière
*  -  : Henri Emmanuelli
*  -  : Jean Arthuis
*  -  : Véronique Neiertz
*  -  : François Doubin
*  -  : Véronique Neiertz
*  -  : Marylise Lebranchu
*  -  : François Patriat
*  -  : Christian Pierret
*  -  : Renaud Dutreil
*  -  : Christian Jacob
*  -  : Luc Chatel
*  -  : Hervé Novelli
*  -  : Frédéric Lefebvre
*  -  : Benoît Hamon
* de la  : Valérie Fourneyron , subministro komisiita pri komerco, manmetiaro, konsumado kaj sociala kaj solidara ekonomio ĉe la ministro pri ekonomio, produkta reprogreso kaj cifereca ekonomio.

## vidu ankaŭ 
* Ministerio pri industrio

Konsumado
*
Pál Festetics (ĉambelano)

**Grafo Pál Festetics** [festetiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Festetics Pál** estis hungara politikisto, ĉefĉambelano, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *tolnai*.

Pál Festetics http://www.ogyk.hu/e-konyvt/mpgy/alm/al910_15/99.htm naskiĝis la  1841. Li mortis la  1924 en Budapeŝto.

## Biografio 
Pál Festetics komence okupiĝis pri financa kaj ekonomia problemoj de la nova urbo Budapeŝto. Li estis ankaŭ ŝafobredisto, ĉasisto kaj sportisto. Ekde 1882 li transprenis taskojn de sia bieno. En la sekva jaro li edziĝis sed neniam li havis idon. En 1908 li ricevis la titolon "interna sekreta konsilisto", en 1913 ĉefĉambelano. Li estis ankaŭ senatano.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 13-a punkto)
 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ĉambelanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Berazategui (Argentina urbo)

**Berazategui** estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero.
eta|Lanús Buenos Aires.jpg|Strato en Berazategui

## Bazaj informoj 
* Areo: 23&nbsp;km²
* Loĝantaro: 167 498 en 2001 https://de.wikipedia.org/wiki/Berazategui
* Supermara alteco: 22 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1880, B 1884
* Telefonkodo: +54 11

## Geografio 
eta|maldekstre|Kirko Sankta Familio en Berazategui
Berazategui situas sudoriente de Bonaero tute apud Quilmes sur la marborda ebenaĵo.

## Historio 
La nuna loko de Berazategui estis bieno de familio Barragán en la 19-a jarcento, kiuj establis farmon por brutoj. En 1906 alia entreprenisto establis uzinon pri vitroj. Ekde 1936 oni okupiĝis ankaŭ pri teksaĵoj. En 1960 formiĝis laŭjure Berazategui el ekstera parto de Quilmes.

Berazategui estas la sola urbo en la regiono, kie oni malpermesis la fumadon.

## Klimato 
Berazategui situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1100&nbsp;mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26&nbsp;, en julio kun 31&nbsp;. La rekordo de varmo estis 40&nbsp;, de malvarmo  -2&nbsp;. Dum cent jaroj nur en 2007 neĝis en julio.

## Vidindaĵoj 
* kirko Sankta Familio

## Vidu ankaŭ 
* Berazategui (stacidomo)

## Fontoj 
* hispana Vikipedio helpe de Guglo
* hompaĝo 
* mapo 
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/61464/Berazategui 


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
William Carr Beresford

**William Carr BERESFORD** /ˈwɪlɪəm kɑː ˈberɪsfəd/ (2-a de oktobro de 1768 - 8-a de januaro de 1854) militisto kaj politikisto brita kaj alta oficiro (marŝalo) en la armeo portugala.

Li estris unu de du brigadoj kiuj formis parton de la armeo per kiu la generalo Baird faris la konkeron de la Kabo de Bona Espero en januaro de 1806, ĝis tiam kolonio nederlanda.

Dum tri monatoj li estis guberniestro de la efemera kolonio brita de Bonaero en la epoko de la Britaj Invadoj al Rivero Plata (1806-1807). Li estis poste venkita kaj kapitulacis, sed poste konsilis al la generalo John Whitelocke por nova invadoklopodo, kie li ne partoprenis laŭ la terminoj de la kapitulaco. Poste li partoprenis en la Napoleonaj Militoj, kaptis la insulon Madejro kaj venkis en la batalo de La Albuera kontraŭ la francoj.

## Bibliografio 
* Roberts, Carlos, Las invasiones inglesas, Ed. Emecé, Bs. As., 1999.
* Scenna, Miguel Ángel, Las brevas maduras. Memorial de la Patria, tomo I, Ed. La Bastilla, Bs. As., 1984.
* Juárez, Roberto, Un golpe maestro: la evasión de Beresford en 1807, Todo es Historia, nro. 11.
* Sierra, Vicente D., Historia de la Argentina, Ed. Garriga, Bs. As., 1973.
* Ruiz Moreno, Isidoro J., Campañas militares argentinas, Tomos I y II, Ed. Emecé, Bs. As., 2004-2006.
* Lozier Almazán, Bernardo, Martín de Álzaga, Ed. Ciudad Argentina, Bs. As., 1998.
* Best, Félix: “Historia de las Guerras Argentinas“, Ed. Peuser, Bs. As., 1980.
* López, Vicente Fidel, Historia de la República Argentina, Ed. Sopena. Bs. As., 1954.
* Garzón, Rafael, Sobremonte, Córdoba y las invasiones inglesas, Ed. Corregidor Austral, Córdoba, 2000.
* Arteaga, Juan José y Coolighan, María Luisa, Historia del Uruguay, Ed. Barreiro y Ramos, Montevideo, 1992.
* Carrera. Héctor J. I. Caudillos en las invasiones inglesas, Todo es Historia, nro. 34.
* Castello, Antonio E., Sobremonte, ¿culpable o inocente?, Todo es Historia, nro. 201.

Kategorio:Britaj militistoj
(11479) 1986 EP5

**(11479) 1986 EP5** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Giovanni de Sanctis
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
(11478) 1985 CD

**(11478) 1985 CD** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Takeŝi Urata elde Tojota (gubernio Aiĉi, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Kenzo Suzuki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
Hans Hollein

**Hans HOLLEIN** (naskiĝinta la 30-a de marto 1934 en Vieno, mortinta samloke la 24-a de aprilo 2014) estis tre konata aŭstra arkitekto kaj dezajnisto.

## Vivo 
Ĝis 1956 li studis i.a. ĉe Clemens Holzmeister en Vieno, poste en Usono. En 1964 li malfermis propran arkitekturburoon en la aŭstra ĉefurbo.

Per sia plano pri la aŭstra pavilono por la ekspoziciego *Triennale di Milano* (1968) li ekfamiĝis internacie.

De 1967-76 li estis profesoro pri arkitekturo ĉe la Ŝtata artakademio en Düsseldorf, ekde 1976 estro de la Instituto pri dezajno ĉe la Altlernejo pri dekoraj artoj en Vieno.

## Karakteroj stilaj 
Propra miksaĵo de stilelementoj, kiun li konservis ankaŭ dum pli grandaj plankomisioj, karakterizis Hollein kiel reprezentanto de la arkitekturo postmodernisma.

Liaj konstruaĵoj komercaj kaj muzeaj imponas per pompa fasado kaj la uzo de altvaloraj materialoj por la internaĵoj. En tiu ĉi kunteksto povas esti menciata i.a. la vendejo pri juveloj Schullin en Vieno (1972), la Siemens-ĉefkomandejo en Munkeno (1970-75) kaj la Haas-domo proksime de la Katedralo Sankta Stefano (Vieno). (1987-90).

Krome konatigis la arkitekton verkoj en la kadro de muzea arkitekturo: ekz. La Urba muzeo Abteiberg en Mönchengladbach (1972-82), la Muzeo pri modernaj artoj en Florenco (1973) kaj la Muzeo pri modernaj artoj en Frankfurto ĉe Majno (1985-1990). Por salcburga filio de la Guggenheim-muzeo li faris planojn, kiu finfine ne realiĝis.

## Premioj (elekto) 
En 1985 li ricevis la Pritzker-premion pri arkitekturo.

## Literaturo 
* Hans Hollein, Walter Pichler: *Architektur.* Katalog zur Ausstellung, Galerie St. Stephan, 1963
* *Hans Hollein – Alles ist Architektur.* Eine Ausstellung zum Thema Tod, Katalog zur Ausstellung, 1970
* *MANtransFORMS*, Katalog zur Ausstellung, Cooper Hewitt Museum, New York, 1976
* *Hans Hollein.* a+u architecture and urbanism, 1985
* Wolfgang Pehnt: *Hans Hollein.* Museum in Mönchengladbach, Frankfurt 1986, ISBN 3-596-23934-6
* *Hans Hollein – Metaphern u. Metamorphosen.*Ekspozicia katalogo, Centre Georges Pompidou, Paris, 1987
* Gianni Pettena: *Hans Hollein – Opere 1960–1988.* Idea Books Editioni, Milano, 1988
* Museum Moderner Kunst, Frankfurt/Main, (=Schriftenreihe des Hochbauamtes zu Bauaufgaben der Stadt), 1991
* *Hans Hollein.* Katalog zur Ausstellung, Historisches Museum der Stadt Wien, 1995
* *Hans Hollein – Schriften und Manifeste.* Eldonis François Burkhardt kaj Paulus Manker, Wien 2002

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo.
* Anonco de la forpaso ĉe *orf.at*.

Kategorio:Gajnintoj de la Pritzker-premio
Kategorio:Aŭstraj arkitektoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Vienanoj
Kategorio:Dezajnistoj
Carlos María de Alvear

[eta|250px|Monumento al Alvear en Bonaero, verko de la franca [skulptisto Antoine Bourdelle]]

**Carlos María de Alvear** (Santo Ângelo, Misiones Orientales, 25-a de oktobro de 1789 - Novjorko, 3-a de novembro de 1852) estis militisto kaj politikisto kaj hispana kaj argentina de longa itinero kiu plenumis postenon kiel *Director Supremo* de la Unuiĝintaj Provincoj de la Rivero Plata en 1815.

En 1808 li partoprenis en la Milito de Hispana Sendependiĝo en la bataloj de Tudela, Tarancón, Uclés kaj Talavera de la Reina kaj en la lukto ĉe Los Yébenes, Mora kaj Consuegra. Li alvenis al Kadizo fine de 1809 kaj post monatoj li fondis societon de framasonoj, kie poste aliĝos José de San Martín. Li foriris al Bonaero en marto de 1812 kun aliaj revoluciaj militistoj. Poste li partoprenis en la politikaj komplotoj por kontroli la novajn estrarojn. Poste la framasonoj dividiĝis inter la partianoj de Alvear kaj tiuj de San Martín. Ĉirkaŭ 1814 li partoprenis en militoperacoj ĉe Montevideo. Poste li plenumis postenon kiel *Director Supremo* de la Unuiĝintaj Provincoj de la Rivero Plata en 1815. Fine de 1819 Alvear alianciĝis al generalo ĉilia José Miguel Carrera -klara malamiko de San Martín kaj de Bernardo O'Higgins- kaj al aliaj opoziciantoj al la grupoj kiuj regis en Bonaero kaj Santiago. Alvear kaj Carrera unuiĝis al la federaloj.

## Bibliografio 
* ALVEAR, Carlos Maria de, El general Alvear a propósito de las memorias del general Iriarte, Emecé Editores, Buenos Aires, 1986.
* CARRANZA, Ángel J., Biografía del General don Carlos María de Alvear, Documento manuscrito, Colección Alvear, AGN, Buenos Aires.
* COMISIÓN DEL SEGUNDO CENTENARIO DEL GENERAL CARLOS MARÍA DE ALVEAR, Emecé Editores, Buenos Aires, 1989.
* Corona Fúnebre dedicada al Brigadier General Carlos de Alvear en el día de su centenario, Cia. Sud-Americana de Billetes de Banco, Buenos Aires, 1890.
* FERNANDEZ LALANNE, Pedro, Los Alvear, Emecé Editores, Buenos Aires, 1980.
* OCAMPO, Emilio, Alvear en la Guerra con el Imperio de Brasil, Editorial Claridad, Buenos Aires, 2003.
* RODRÍGUEZ, Gregorio F., Historia de Alvear, Cía. Sudamericana de Billetes de Banco, 2 tomos, Buenos Aires, 1909
* RODRÍGUEZ, Gregorio F., Contribución Histórica y Documental, Buenos Aires, 3 tomos, Talleres “Casa Jacobo Peuser”, 1921.

## Vidu ankaŭ 
* General Alvear (Bonaero)
* General Alvear (stacidomo)

Kategorio:Argentinaj militistoj
Kategorio:Framasonoj
Kategorio:Argentinaj ambasadoroj
Klerikaj vestoj

En la kristanaj eklezioj, la **klerikaj vestoj** estas tiuj vestoj ĝenerale surmetitaj de ekleziuloj, kiam ili ne celebras la liturgiajn ritojn.

La fenomeno estas komuna ankaŭ rilate multajn nekristanajn religiojn.

## Katolikaj vestoj 
En la Katolika Eklezio veestoj de Presbiteroj (pastroj) estas:
* Sutano
* Clergyman
* Zono
* Bireto
* Ferraiolo (Cereminia mantelo)
* Tabaro

Krom tiuj, kanonikoj, episkopoj, kardinaloj kaj papo rajtas vesti ankaŭ:
* Pelerino
* Manteleto
* Saturno
* Galero
* Brustpelrino
* Surpliseto
* Vertoĉapo

NB. La papo tamen rajtas elekti la klerikan veston laŭvole.

## Orientaj vestoj (ortodoksaj kaj katolikaj) 
* Sutano
* Skufio
* Kamilavkion
* Apostolnik
* Epanokamelavkion
* Kobluk

### Orientaj klerikaj vestoj 
## Anglikanaj vestoj 
L'abito talare anglicano|eta|Anglikana klerika vesto.
En la Eklezio de Anglio la vestoj de pastroj estas preskaŭ identaj al tiuj katolikaj, kun apenaŭ kelkaj modifoj. Ekzemple, la anglikanaj pastroj preferas surmeti la pastran kolumon kiu envolvas la tutan kolon kaj estas tre mallarĝa kaj preferas surmeti la Clergyman. Alia ilia apartaĵo, kompare kun la katolika pastraro, estas ke ili vestas la sutanon tute violan. Krome la episkopoj kaj Arkidiakono rajtas ankaŭ vesti sutanon pli kurtan, apenaŭ ĝis la genuoj, kiun la popolo nomas "apron" (kiu signifas “antaŭtukon").

## Luteranaj vestoj 
La nereligiaj vestoj de luteranoj kutime imitas tiujn katolikajn: sutano aŭ klerika ĉemizo kaj kolringo malfiksebla kaj episkopo, laŭvole, rajtas surmeti brustan krucon.
Stadtbrauerei Arnstadt

eta|La ĉefa ejo.
eta|Emblemo de Stadtbrauerei.
eta|Urba spektakla halo malantaŭ la bierfarejo.
**Stadtbrauerei Arnstadt** estas modernega bierfarejo kun malnova tradicio situante oriente de la urbocentro de Arnstadt, Germanujo.

## Biero en Arnstadt 
La unua mencio pri bierfarado en Arnstadt estis en 1404 sur fakturo de la benediktaninoj de la Supra monaĥejo. Jam 22 jarojn poste estis dokumentite pri 11 homoj kun rajto je bierfarado.

Post la akiro de la unua urba bierfarejo en 1438 tiu metio senbride kreskis. En la 17-a jc oni nombris ne malpli ol 130 bierfarejoj-gastejoj kun la rajto de enverŝado. La produktato de tritika biero - kiun laŭdire inventis urbestro Nicolas Fischer en la 1617-a jaro - igis Arnstadt bierfarada centro en Meza Germanujo.

## Unuiĝintaj bierfarejoj kaj modernigo 
Per la unuiĝo de bierfarejo-gastejoj estiĝis en la 1866-a jaro la Bierfarejo *Felsenkeller* ekzakte tie, kie nun estas *Stadtbrauerei*. Ĝis 1992 do faritis la bongustaj Felsenkeller- bieroj, kiujn ŝatis ne nur la arnstadt-anoj.

Post ampleksaj renogivoj oni remalfermis en 1997 la bierfarejon en Arnstadt. Ekde tiam faritis i.a. nefiltrataj bieroj laŭ tradicioj metiaj. Por la bierfarado oni uzas bonegan akvon el propra fonto. Nuntempe faratas jenaj kvin bierspecoj: Arnstädter UrStoff, Arnstädter UrTyp, Arnstädter UrBock, Arnstädter Schwarzbier (ne en boteloj havebla), Arnstädter UrWeizen.

## La domo 
Sur la moderna komplekso troviĝas krom la bierfarejo ankaŭ moderna hotelo kaj restoracio. Eblas partopreni rondgvidadon kaj admiri la historiajn bierkaldronojn. Malantaŭ la bierfarejo troviĝas la **Urba halo** *(Stadthalle)*.

## Vidu ankaŭ 
* Vom Bier zur Bratwurst
* Bierfarejo Bahlsen

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la bierfarejo-hotelo.

Kategorio:Alkoholaĵoj
Kategorio:Biero
Kategorio:Arnstadt
Kategorio:Germana biero
Arnstadt
Listo de francaj ministroj pri eksterlanda komerco

Tiu paĝo listigas ministrojn kaj subministrojn, kiuj respondecis aŭ respondecas pri eksterlanda komerco en franvaj registaroj.
## 5-a Respubliko 
*  -  : Gilbert Grandval
*  -  : Charles de Chambrun
*  -  : Norbert Segard
*  -  : Raymond Barre
*  -  : André Rossi
*  -  : Jean-François Deniau
*  -  : Michel Cointat
*  -  : Michel Jobert
*  -  : Édith Cresson
*  -  : Michel Noir
*  -  : Roger Fauroŭ
*  -  : Jean-Marie Rausch
*  -  : Dominique Strauss-Kahn
*  -  : Bruno Durieux
*  -  : Gérard Longuet
*  -  : José Rossi
*  -  : Christine Chauvet (subministro)
*  -  : Yves Galland (delegita ministro)
*  -  : Jacques Dondoŭ (subministro)
*  -  : François Huwart (subministro)
*  -  : François Loos (delegita ministro)
*  -  : Christine Lagarde (delegita ministro)
*  -  : Hervé Novelli (subministro), (tiu kampo estis deprenita de li)
*  -  : Anne-Marie Idrac (subministro)
*  -  : Pierre Lellouche (subministro)
*  -  : Pierre Moscovici
*  -  : Nicole Bricq
* de la  : Fleur Pellerin (subministro pri ekstera komerco, turisma reklamo kaj eksterlandaj francoj ĉe la ministro pri eksteraj aferoj kaj internacia evoluigo)

## Vidu ankaŭ 
* Ministerio pri eksterlanda komerco
* Ministerio pri ekonomio, financoj kaj dungado
* Ministerio pri eksteraj aferoj kaj internacia evoluigo
* Listo de francaj ministroj pri financoj

eksterlanda komerco
Kategorio:Francaj ministroj pri eksterlanda komerco
Kategorio:Ministerio pri eksterlandaj aferoj (Francio)
Kategorio:Ministerio pri financoj (Francio)
Listo de francaj ministroj pri komunikado

La sekvanta tabelo listigas la membrojn de francaj registaroj kiuj respondecis pri komunikado kaj amasinformiloj. De 1986, kaj escepte de la periodo 1993-1995, la ministerio pri kulturo ĉiam estis komisiita ankaŭ pri komunikado, tio estas pri la politiko de la registaro direckte al la amasinformiloj (gazetaro, televido kaj, parte, interreto).

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de francaj ministroj pri kulturo
* Listo de francaj ministroj pri informado
* :Kategorio:Francaj ministroj pri komunikado
* Ministerio pri kulturo kaj komunikado

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Komunikado
*
Naĝohalo de Arnstadt

eta|Historia ejo.
eta|Nova ejo; maldekstre apudas la liberaera herbejo. La **Naĝejo de Arnstadt** (germane: *Schwimmhalle Arnstadt* respektive *Arnstädter Sport- und Freizeitbad*) estas moderna sportloko en la centro de Arnstadt (Wollmarkt 19).

## Historio 
Jam dum la 18-a jc naĝis arnstadt-aj junuloj en lagetoj antaŭ la Wachsenburg-pordego, kio malpermestis far la polico. La lagetojn oni surŝutis je la komenco de la 19-a jc.

Intertempe kuracistoj postulis la permeson naĝigi klientojn pri sanigaj kialoj. Unu el ili estis filo de la urbo, Valerius Wilhelm Neubeck, kies doktoriĝa tezo temis pri malvarmaj lavadoj kiel ĉefa protektilo por la saneco. Sekve oni duonlegale komencis naĝi en Mühl-foso aŭ en la rivero Gera: naĝado ene de la urbo tamen daŭre restis malpermesite!

En 1838 malfermis doktoro Friedrich Hartmann en sia ĝardeno de ĉe Mühl-foso etan vapornaĝejon, kiu funkciis ĝis 1842. En 1840 oni inaŭguris etan naĝejon (kun malvarma akvo) en Mühl-fosejo (proksime de Öl-muelejo); post 12 jaroj tiu naĝejo makonstruitis pro kaŭzoj sekurecaj.

Ĉe la Pollmann-muelejo starigis en 1849 la societo *Herrenbadverein* naĝejon konsistantan el tri sekcioj. La padelradoj de du muelejoj faris belajn ondojn kaj akvokirlojn: per la el la kluzo enen fluanta akvo iĝis tiom da ŝaŭmo ke oni nomis la naĝejon ŝerce *ŝampanjobano*. En 1853 oni faris naĝejon por virinoj ĉe la Loh-muelejo.

## Konstruado de la Wollmarkt-naĝejo 
En 1886 fonditis naĝeja societo laŭ la iniciato de Carl Gloeckner kies ĉefa tasko estis havigi al ĉiuj naĝejon kun enirprezoj malaltaj kaj daŭra dispono dum ĉiuj sezonoj. La urba administracio cedis en 1893 grundon ĉe Woll-bazarplaco kaj la urba ĉefarkitekto Johannes Roggenkamp planis la naĝejon. En 1895 malfermitis la hala naĝejo kiu estis el la unuaj de tia speco. Du kromaj ĉeloj por banoj en kuvo faritis en 1901.

En 1902 kunvenis por la unua fojo la *Naĝoklubo de Arnstadt*. Novaj kuvoj, vaporbanoj, elektra lumbano kaj masagoĉambro fariĝis en 1913. En la 1-a de aprilo 1923 ekposedis la naĝejon la urbo. En 1926 sekvis la konstruo de naĝejo sub libera aero kaj samtempe la pligrandigo de la hala parto. En 1965 aldonitis saŭno.

## Restaŭradoj post 1990 
Post la plurajn jarojn daŭranta fermo en 1997 sekvis la reinaŭguro de modernega sporta kaj libertempa naĝejo en 1999. En 2003 alikonstruitis la duŝejoj adaptote al la deziroj de la naĝantoj, en 2005/06 oni modernigis ankaŭ la saŭnojn.

## Nunaj ofertoj (superrigardo) 
* Sportnaĝbaseno kun 6 lanoj (po 25 m)
* lerniga baseno kun akvoprofundo de 0,60 ĝis 1,30 m
* ĝojiga baseno kun akvoatrakcioj
* du porinfanaj basenoj kun glitejo
* hidromasaĝaj basenoj
* diversaj saŭnoj (de varma aero; biologia; vapora)
* solarioj
* granda herbaro subĉiela kun loko por plaĝa flugpilkado kaj tabloteniso

## Eksteraj ligiloj 
Hejmpaĝo.

Kategorio:Konstruaĵoj en Arnstadt
Kategorio:Naĝejoj en Germanio
Kategorio:Sporto en Turingio
Listo de francaj ministroj pri transportoj

[eta|[Granda Arko de La Défense, sidejo de la ministerio pri transportoj]]
La sekvanta tabelo listigas la ministrojn kaj subministrojn de francaj registaroj respondecaj pri transportoj.

## Listo de ministroj kaj subministroj respondecaj pri transportoj 
### 5-a Respubliko 
### 4-a Respubliko 
### 3-a Respubliko 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Listo de francaj ministroj pri infrastrukturoj
* Listo de francaj ministroj pri publikaj laboroj
* Ministerio pri ekologio, energio, daŭriva evoluigo kaj maro

### Fontoj 
* 
* 
* 
* 
* 

transportoj
*
Ministroj
Malgranda Ĥingan-Montaro

[eta|220px|La ĉina sekcio de Malgranda Ĥingan-Montaro, signita kun ĝia [Manĉuroj|manĉura nomo (germane transskribita), *Iljehari-Alin* sur mapo el 1891.]]
**Malgranda Ĥingan-Montaro** (; ) estas montaro en la ĉina provinco Hejlongĝjango kaj en la najbaraj partoj de la rusaj Amura provinco kaj Hebrea Aŭtonomio.
En Ĉina Popola Respubliko, Ĥingan-Montaro estas dividita en Grandan kaj Malgrandan Ĥingan-Montaron. Malgranda Ĥingan-Montaro iras proksimume ekde la nordokcidento al la sudoriento kaj disigas la valon de Amuro de tiu de Nen-Rivero. Tiam la montaro turniĝas orienten kaj nordorienten, entrante Rusujon. Amuro, kiu estas landlimo-rivero, konstituas kanjonon kiam ĝi renkontas la montaron.

## Vidu ankaŭ 
* Amura herbeja stepo

Kategorio:Terformoj en Hejlongĝjango
Kategorio:Montaroj en Rusio
Kategorio:Terformoj en Amura provinco
Kategorio:Terformoj en Hebrea aŭtonomio‎
Arakia lingvo

La **arakia lingvo** (propra nomo *Raki* ) estas lingvo parolata en Vanuatuo, pli precize en la insulo Araki. Ĝi estas en danĝero pro sia malgranda parolantaro.

## Parolantaro 
La arakia lingvo estas en danĝero: ĝi ne plu estas parolata publike kaj nur kelkaj familioj plu uzas ĝin. La nombro da parolantoj rapide malkreskas: oni taksis 15 en 1999, kaj en 2010 nur 8 homoj scipovis paroli ĝin flue, kaj eble dudeko da homoj havas pasivan konon. La arakian iom post iom anstataŭas la tangoa lingvo de la najbara insulo Tangoa.

## Skribo 
La arakia ne havas tradician skribsistemon, sed lingvistoj kreis alfabeton surbaze de la latina alfabeto kun supersignoj.

Pli frua ortografio uzis ‹c› por /t͡ʃ/, ‹d› por /ɾ/, ‹r› por /r/ kaj ‹g› por /ŋ/.

## Elparolo 
### Konsonantoj 
La arakia lingvo estas unu el la tre malmultaj lingvoj en la mondo, kiuj havas lang-lipajn konsonantojn.

Nur vere fluaj parolantoj daŭre distingas /r/ kaj /ɾ/ kaj la lang-lipajn konsonantojn.

### Vokaloj 
La arakia lingvo konservis la kvin praoceaniajn vokalojn.

La arakia ne havas diftongojn; du sinsekvaj vokaloj kutime apartenas al du malsamaj silaboj.

## Notoj kaj referencoj 
## Bibliografio 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Lingvoj de Vanuatuo

Kategorio:Endanĝerigataj lingvoj
Kategorio:Lingvoj de Vanuatuo
Kategorio:Lingvoj laŭ alfabeto
Kategorio:Oceania lingvaro
11496 Grass

'*11496 *Grass''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan verkiston kaj skulptiston Günter Grass, kritikiston kaj de la jaroj de la tuja postmilito kaj de la nuntempo. Lia pasia skribo ricevis nur partan agnoskon en Germanio sed grandan laŭdon aliloke. Li ricevis la Nobel-Premion pri Literaturo 1999.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
37-a SAT-Kongreso 1964

dekstra|200px|emblemo de SAT
eta|Emblemo de la Narbona SAT-kongreso, 1964
La **37-a Kongreso** de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) en somero 1964 okazis en la urbo Narbono de Francio kun 300 partoprenintoj.

50 jarojn poste, en 2014, denove kongresas SAT en Francio (post Parizo en 1971 kaj 2007, Lekturo en 1978, Bordozo en 1984 kaj Bulonjo-ĉe-Maro en 1987), ĉi foje pli norde, en Bretonia Dinano.

## Vidu ankaŭ 
* SAT-Kongreso
* Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT)

64
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Francio
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 1964
Kategorio:Narbonne
Kategorio:1964 en Francio
Vikara taksono

[220ra|eta|La nigra (malantaŭe) kaj la griza [kornikoj (antaŭe) estas konsiderataj kiel vikarajn taksonojn.]]
**Vikara taksono**  estas taksono pri kiu la reprezentantoj (individuoj, populacioj) sekve de geofizika okazaĵo (ekzemple kontinenta drivo, orogenezo) space, reproduktade kaj genetike estas apartigitaj de la reprezentantoj de iu antaŭe komuna taksono.

Tiu procezo de disigo estas nomata **geografia vikareco** kaj la apartigitaj taksonoj estas **geografiaj vikaruloj**. Geografia vikareco povas kaŭzi alopatrian speciiĝon .

## Ekologiaj vikaruloj 
Kelkfoje temas pri ekologiaj vikaruloj. Tiuj estas parencaj taksonoj kiu estas apartigitaj pro la adaptado al diferencaj biotopoj.

## Referencoj 
Kategorio:Biogeografio
Stirorgano

La **stirorgano** (, *CU*) estas la parto de la procesoro de komputilo, kiu stiras la sinsekvon de la prilaborado de la komandoj. Ĝi ŝarĝas la komandojn, se necese dekodas ilin kaj interpretas ilin. Samtempe la stirorgano sendas signalojn al aliaj partoj de la procesoro, aparte al la kalkulorgano. La tuta aktiveco de la stirorgano dependas del la procesora ciklo.

## Taskoj de la stirorgano 
La stirorgano estas kune kun la kalkulorgano la plej grava komponanto de la procesoro. En la stirorgano troviĝas la komandokalkulilo, la registro de komandoj kaj la komandodekodilo. La tasko de la stirorgano estas ruli la programon, efektivigante unu komandon post la alia.

Stirorganoj de komputiloj kun von Neumannn-arkitekturo laboras sekvante la fazojn FETCH, DECODE, FETCH OPERANDS, EXECUTE kaj UPDATE INSTRUCTION POINTER.
Tio signifas, ke une la stirorgano venigas la komandon kaj dekodas ĝin. Poste estas ŝargataj la operandoj kaj la komando estas ekzekuciata. Eventualaj rezultoj estas konservataj. Fine la komandokalkulilo estas aktualigata kaj la ciklo denove komencas.

Kategorio:Komputilo
11485 Zinzendorf

'*11485 *Zinzendorf'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana protestantisma teologo Nikolaus Ludwig von Zinzendorf (1700–1600), konsilisto ĉe la tribunalo de sia naskiĝa urbo Dresdeno (1721 - 1727). Li gastigis ekzilitojn el Bohemio en sia bieno en Saksio kaj fondis tie la "*Herrnhuter Brüdergemeine''". Li estas konata pro siaj pedagogiaj verkoj kaj siaj himnojn, kaj li aktivis por la toleremo kaj la misiula laboro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
11547 Griesser

'*11547 *Griesser''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la svisa amatora astronomo Markus Griesser kunfondinto de la Observatorio Eschenberg en Vinterturo. Fervora scienca verkisto kaj popularigisto de la astronomio, li ankaŭ estas diligenta observanto de . Tiu-ĉi asteroido estis numerotita kiel rezulto de observoj fare de li en septembro 1999.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Universitato de Tuluzo

La **Universitato de Tuluzo** lokiĝas en urbo Tuluzo, Francio, kaj estas unu el la plej antikvaj de la mondo, ĉar ĝi fondiĝis en la 12-a de aprilo 1229.

## Historio 
La kreado de la Universitato de Tuluzo estis altrudita al la grafo Rajmondo la 7-a (1197-1249) kiel parto de la Traktato de Parizo en 1229, kiu finigis la krucmiliton kontraŭ la kataroj. Ĉar oni suspektis ke li simpatiis kun la heretikuloj, Rajmondo devis financi la instruadon pri teologio. La episkopo Fulko de Tuluzo (1150-1231) estis inter la fondintoj de la universitato. Ĝiaj unuaj profesoroj estis: Johano de Garlando (Jean de Garlande, 1195-1272) kaj Rolando de Kremono (1178–1259). Aliaj fakultatoj estis poste aldonitaj, kiel juro kaj medicino. Komence la universitato estis lokigita en la urbocentro, kune kun la praaj rezidejoj de la studentoj, la kolegioj.

Per restrukturigo en 1969 la institucio dividiĝis al tri altlernejoj: "''L'Arsenal", Universitato de Tuluzo 1* estas hejmo de juro kaj ekonomiko. *"Le Mirail, Universitato de Tuluzo 2* enhavas la homsciencon. La natursciencoj estas loĝigitaj ĉe la *Universitato de Tuluzo 3, "Paul Sabatier"''.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Mirail - Université (metroo de Tuluzo)
* Université Paul Sabatier (metroo de Tuluzo)

Tuluzo
Kategorio:Konstruaĵoj en Tuluzo
Kategorio:Supera instruado en Tuluzo
11537 Guericke

'*11537 *Guericke''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana fizikisto Otto von Guericke, (1602–1686). Li studis en Jeno kaj estis urbestro de Magdeburgo. Li inventis la aerpumpilon,  ekvidis la substancan econ de aero kaj determinis ties pezon. Lia pruvo de la atmosfera premo per la Magdeburgaj duongloboj estas bone konata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Universitato de Bourges

La **Universitato de Bourges** estis universitato kiu lokiĝas en urbo Bourges, Francio, kaj estis fondita en 1463 laŭ ordonoj de la reĝo Ludoviko la 11-a kiel postulo de lia frato Karlo, Duko de Berry. La kreado de la universitato estis rajtigita de la papo Paŭlo la 2-a en la 12-a de decembro 1464.

## Famaj eksaj universitatanoj 

dosiero:Marguerite d'Angoulême.jpg|Margerita de Navaro(1492-1549)
dosiero:Charles_de_Berry-Normandie.png|Karlos, Duko de Berry(1446-1472)
dosiero:Louis XI préside le chapitre de Saint-Michel.jpg|Ludoviko la 11-a(1423-1483)
dosiero:Papa_Paulus_II.jpg|Papo Paŭlo la 2-a
dosiero:Andrea Alciato (1492-1550).jpg|Andrea Alciati(1492-1550)
dosiero:Michel-Hospital.jpg|Michel de L'Hospital(1506-1573)

* Ludoviko la 11-a
* Karlos, Duko de Berry (1446-1472)
* Konrad Peutinger (1465-1547)
* Geoffroy Tory (1480-1533) presisto, gravuristo kaj verkisto
* Andrea Alciati (1492-1550) itala juristo
* Margerita de Navaro (1492-1549)
* Michel de L'Hospital (1506-1573) franca juristo
* Johano Kalvino (1509–1564) franca reformisto
* François Douaren (1509-1559) juristo kaj profesoro de Juro
* Jacques Amyot (1513-1593) franca humanisto kaj Episkopo de Auxerre
* Conrad Gesner {1516-1565} kuracisto, naturalisto kaj klasika filologo
* Pierre Bouquin (1518-1582) teologo kaj reformisto
* Jacques Cujas (1522-1590) franca juristo
* Franciscus Hotomanus (1524-1590)
* Hugues Doneau (1527–1591)
* Philippus Apianus (1531-1589) kuracisto, matematikisto kaj geografo
* Obertus Giphanius (1534-1604) filologo kaj juristo
* Caspar Olevian (1536-1587) teologo kaj reformisto
* Patrick Adamson (1543-1591) skota ĉefepiskopo
* François du Jon (1545-1602) teologo kaj hebreisto
* Anton von Ortenburg (1550-1573)
* Denis Pétau (1583-1652) profesoro de teologio
* François-Joseph Terrasse Desbillons (1711-1789) jesuito, fabelverkisto kaj novlatina verkisto
* Paul Janet (1823-1899) franca filozofo
* George Henry Mackenzie (1837-1891)
* Édouard Branly (1844-1940) franca fizikisto

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Encyclopaedia Universalis


Bourges
Kategorio:Bourges
*
Himno Nacional de Chile

eta|dekstra|320px|Ĉilia Nacia Himno
**Himno nacional de Chile** (esperante, *Ĉilia Nacia Himno*) estas la nacia himno de Ĉilio. La tekston verkis *Eusebio Lillo*; la muzikon komponis *Ramón Carnicer*.

## Hispana teksto  

:**Dulce Patria, recibe los votos**
:**con que Chile en tus aras juró**
:**que o la tumba serás de los libres**
:**o el asilo contra la opresión.**

I
:Ha cesado la lucha sangrienta;
:ya es hermano el que ayer invasor;
:de tres siglos lavamos la afrenta
:combatiendo en el campo de honor.
:El que ayer doblegábase esclavo
:hoy ya libre y triunfante se ve;
:libertad es la herencia del bravo,
:la Victoria se humilla a su pie.

II
:Alza, Chile, sin mancha la frente;
:conquistaste tu nombre en la lid;
:siempre noble, constante y valiente
:te encontraron los hijos del Cid.
:Que tus libres tranquilos coronen
:a las artes, la industria y la paz,
:y de triunfos cantares entonen
:que amedrenten al déspota audaz.

III
:Vuestros nombres, valientes soldados,
:que habéis sido de Chile el sostén,
:nuestros pechos los llevan grabados;
:los sabrán nuestros hijos también.
:Sean ellos el grito de muerte
:que lancemos marchando a lidiar,
:y sonando en la boca del fuerte
:hagan siempre al tirano temblar.

IV
:Si pretende el cañón extranjero
:nuestros pueblos, osado, invadir;
:desnudemos al punto el acero
:y sepamos vencer o morir.
:Con su sangre el altivo araucano
:nos legó, por herencia, el valor;
:y no tiembla la espada en la mano
:defendiendo, de Chile, el honor.

**V**
:**Puro, Chile, es tu cielo azulado,**
:**puras brisas te cruzan también,**
:**y tu campo de flores bordado**
:**es la copia feliz del Edén.**
:**Majestuosa es la blanca montaña**
:**que te dio por baluarte el Señor,**
:**y ese mar que tranquilo te baña**
:**te promete futuro esplendor.**

VI
:Esas galas, ¡oh, Patria!, esas flores
:que tapizan tu suelo feraz,
:no las pisen jamás invasores;
:con su sombra las cubra la paz.
:Nuestros pechos serán tu baluarte,
:con tu nombre sabremos vencer,
:o tu noble, glorioso estandarte,
:nos verá, combatiendo, caer.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ĉilio

## Eksteraj ligiloj 
* Ĉilia Nacia Himno (MIDI) 

Ĉilio
Kategorio:Naciaj simboloj de Ĉilio