Verdabrusta mangokolibro

La **Verdabrusta mangokolibro** aŭ *Kolibro de Prevost* (*Anthracothorax prevostii*) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj kaj unu el la ok specioj de la genro *Anthracothorax*. Ĝi troviĝas el orienta Meksiko suden tra plimulto de Centrameriko, en Kolombio kaj Venezuelo, kaj kiel vaganto en Usono.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Verdabrusta mangokolibro estis dekomence priskribita kiel *Anthracothorax prevostii*, poste metita en genroj *Polytmus* kaj *Lampornis*, kaj en 1854 ĝi revenis al la genro *Anthracothorax*. Komence de 2023, tutmondaj taksonomiaj sistemoj atribuas jenajn kvar subspeciojn:

**A. p. prevostii* (Lesson, 1832)
**A. p. gracilirostris* Ridgway, 1910
**A. p. hendersoni* (Cory, 1887)
**A. p. viridicordatus* Cory, 1913

Kvina subspecio iam atribuita al la Verdabrusta mangokolibro, *iridescens*, estas nun subspecio de la Nigragorĝa mangokolibro (*A. nigricollis*).

## Aspekto
La Verdabrusta mangokolibro estas 10,3 ĝis 12,1 cm longa kaj pezas 5,7 ĝis 7,0 g. Ambaŭ seksoj de ĉiuj subspecioj havas iomete kurban, obtuze nigran bekon. Plenkreskaj maskloj de la nomiga subspecio *A. p. prevostii* havas metalece bronzverdajn kronon, nukon kaj suprajn partojn. Ilia plej interna paro de vostoplumoj estas obtuze malhelbronze verda ĝis obtuze kuprobronza, kaj la eksteraj kvar paroj estas kun nuancoj de viola kun metala brilo. Iliaj flugiloj estas malhelbrunaj ardezkoloraj. Ili havas veluran nigran strion laŭ siaj mentono, gorĝo kaj brusto kun metalecblueta verdo apud ĝi. Iliaj flankoj estas bronzverdaj kaj iliaj subvostaj kovriloj estas malhele purpuraj.

Inoj de la nomiga subspecio havas malpli da bronzmetala verdo sur la krono, nuko kaj supraj partoj ol maskloj. Ilia plej interna paro de vostoplumoj estas obtuze malhelbronza verdo ĝis obtuze kuprobronza kiel tiuj de la masklo, sed la eksteraj kvar paroj estas blunigraj kun larĝa purpura bazo kaj blankecaj pintoj. Ili havas la saman veluran nigran mentonon kaj gorĝostrion kiel maskloj, sed ĝi fariĝas blueta verdo sur la brusto, malhela sur la ventro kaj havas blankan randon. La cetero de iliaj subaj partoj estas metalecverda, escepte de malhelaj subvostaj kovriloj kun larĝaj blankaj randoj. Junuloj similas al plenkreskaj inoj, sed havas blankajn mentonon, gorĝon kaj centron de la brusto kun iom da kaŝtankoloro apud ĝi. Solaj birdoj venis al Kantono Cabarrus, Norda Karolino, en 2000; Kantono Rock, Viskonsino, en 2007, Kantono Laurens, Georgio, en 2007 kaj 2008; kaj Caddo Parish, Luiziano, en 2009. Ĉar la specio estas ofta en hom-modifitaj pejzaĝoj kiel agrikulturaj kampoj, parkoj kaj loĝkvartaloj, kaj eĉ favoras ilin en iuj lokoj, "mallongtempe, ĉi tiu specio povus profiti de senarbarigo kaj la pejzaĝoj, kiuj rezultas de antropogena interveno."

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
* Temeles, E.J.; Linhart, Y.B.; Masonjones, M. & Masonjones, H.D. (2002): The role of flower width in hummingbird bill length-flower length relationships. *Biotropica* **34**(1): 68–80.  PDF kompleta teksto
* Restall, R., C. Rodner, & M. Lentin. 2006. *Birds of Northern South America*. Vol. 1 & 2. Helm, London.  (vol. 1);  (vol. 2)
* Skutch, Alexander F. *The Life of the Hummingbird.* New York: Crown, 1973
* Hilty, Steven L. (2003): *Birds of Venezuela*. Christopher Helm, London. 
* Ridgely, Robert S. (1976): *A Guide to the Birds of Panama*. Princeton University Press, Princeton, New Jersey. 
* Williamson, Sheri L. (2001): *A Field Guide to Hummingbirds of North America*. Peterson Field Guide Series, Houghton Mifflin Co., Boston. 

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Kategorio:Birdoj de Meksiko
Kategorio:Birdoj de Venezuelo