open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stacio Gamō-Yonchōme

**Stacio Gamō-Yonchōme** (japane: 蒲生四丁目駅 [Gamō-Jonĉōme-eki], angle: *Gamō-Yonchōme Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Ĝoto, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi, Linio Imazatosuji.

## Linioj 
* **Metroo:**
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi
*** Linio Imazatosuji

## Historio 
* 20-a de marto 1990: malfermiĝis la stacio de la Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi.
* 24-a de decembro 2006: malfermiĝis la stacio de la Linio Imazatosuji.

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi
Kategorio:Stacioj de Linio Imazatosuji
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1990
Kategorio:1990 en Japanio
Dierbach (apartigilo)

**Dierbach** estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj: 
* Dierbach, komunumo en la distrikto Südliche Weinstraße, Rejnlando Palatinato, Germanio 
* Dierbach (Otterbach) alfluanto de la rivereto Otterbach (Rejno) en la distrikto Südliche Weinstraße, Rejnlando Palatinato, Germanio

**Dierbach** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Alexander Dierbach (* 1979), germana televizia reĝisoro
* Johann Heinrich Dierbach (1788–1845), germana botanikisto
13748 Radaly

'*13748 *Radaly'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la projekto *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono,
Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada geologo Reginald Aldworth Daly (1871–1957) kiu estis prezidento de la *Geological Society of America'' en 1932. Li verkis pri subjektoj kiel la glacia regado de la  kaj la mekanismoj de la rokaĵoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (13745) Mikecosta, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Stacio Kadoma-minami

**Stacio Kadoma-minami** (japane: 門真南駅 [Kadoma-minami-eki], angle: *Kadoma-minami Station*) estas fervoja stacio en Kadoma, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi.

## Linioj 
* **Metroo:**
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi

## Historio 
* 29a de aŭgusto 1997: malfermiĝis la stacio de la Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi.

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Namihaya Dome

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1997
Kategorio:1997 en Japanio
Stacio Settsu-Tonda

**Stacio Settsu-Tonda** (japane: 摂津富田駅 [Settsu-Tonda-eki], angle: *Settsu-Tonda Station*) estas fervoja stacio en Takacuki, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Tōkaidō (ĉefa) (Linio JR Kyōto)

## Historio 
* 25a de julio 1924: malfermiĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Ĉefa sidejo de Sunstar

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Osaka
Fuchsbach (Queich)

La rojo **Fuchsbach**, kiu dividiĝis en sia malsupra parto en *Druslach* kaj *Hofgraben* estas 10&nbsp;km longa defluigejo de la rivero Queich en la suda Palatinato, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi servis dum jarcentoj al la irigacio de la legomkampoj.

## Rivervojo 
La Fuchsbach estis devojigita en la sudo de la teritorio de la komunumo Hochstadt de la rivereto Queich. Post la trafluo de Zeiskam estas unu triono de la akvokvanto denove devojigita maldekstren en la *Hofgraben*, du trionoj fluas kiel *Druslach* orienten. Ĝi estas barita sude de Lingenfeld; per la baraĵakvo oni funkciigis en antaŭaj tempoj la muelejon *Lochmühle*. Unu kilometro pli oriente ĝi enfluas vid al vide de la rejninsulo Grün en la Malnovrejno* de Lingenfeld.

La 8 km longa Hofgraben atingas nordoriente de Zeiskam la komunumon Lustadt kaj fluas poste paralele al la Druslach tra Westheim kaj Lingenfeld. Tie ĝi enfluas 1 km pli norde de la Druslach en la sama malnovrejna meandro

## Historio 
En la regiono oni nomas la Fuchsbach ankaŭ *„Gnadenwasser“* (t.e. graco-akvo). Rakonto raportas, ke maljuna patrino el Zeiskam donacis en la jaro 1428 al la palatingrafo Ludwig la 3a korbon de karotoj. Kiel danko ŝi rajtas peti *„gracon“*. La patrinjo petis por ŝia loĝloko akvotruon de la rivereto Queich *„en grandeco de vulpotruo“* geäußert haben. Tiu ĉi vulpotruo estis ĉizita en ŝtono kaj starigita ĉe la maldekstra bordo de la Queich. Tiel la rivereto Fuchsbach (vulpo-rojo) ricevis sian nomon.

La irigacia sistemo de Fuchsbach/Druslach/Hofgraben funkciis ĝis 1954, kiam la moderna irigacio de la agroj komenciĝis. Kopio de la vulpotrua troviĝas en la kantista hejmo *Alter Bauernhof* de Zeiskam.

## Eksteraj ligiloj 
* Die Queichwiesen – Historische Entwicklung (Menüpunkt *Seit über 500 Jahren: Wasserrechte am Fuchsbach'')

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Universitato de Douai

250ra|eta|dekstra|La Nova Testamento de Douai,eldonita en la jaro 1582.

Laŭ instigo de la Episkopo de Arras, Antoine Perrenot de Granvelle (1517-1586) kaj de la Episkopo de Lille, Jean Vendeville (1527-1592), kaj en la kadro de ia ĝenerala programo por plifortigo de katolikismo ene de la Malaltaj Landoj, Filipo la 2-a starigis la fondon de iu universitato inter 1559 kaj 1562. Kelkamaniere ĝi estis fratino-universitato de tiu fondita en Loveno en la jaro 1426. La fondo konfirmiĝis de papa buleo de Paŭlo la 4-a datida je la 31-a de julio 1559 kaj konfirmita de la papo Pio la 4-a en la 6-a de januaro 1560. La patentaj leteroj de Filipo la 2-a, datitaj je la 19-a de januaro 1561 rajtigis la starigon de kvin fakultatoj: teologio, kanonika juro, civila juro, medicino kaj artoj. La solena inaŭguro okazis en la 5-a de oktobro 1562, akompanata de iu procesio de la **Sankta Sakramento** kaj iu prediko farita en la Placo de la Merkato de François Richardot, tiama episkopo de Arras. La unua kanceliero de la universitato estis Richard Smyth, reĝa profesoro el la Universitato de Oksfordo.

D
Michael Knab

**Michael Knab** (ankaŭ *Majstro Miĥaelo*; naskiĝinta proksimume 1340/50; mortinta post 1399) estis aŭstra konstruestro fine de la 14-a jarcento por duko Albreĥto la 3-a de Aŭstrujo.eta|„Ŝpinistino ĉe la kruco“, bildkolono de Michael Knab

## Verkoj 
Michael Knab starigis ekde 1382 ĝis 1384 la bildokolonon „Ŝpinistino ĉe la kruco“ (vidu apudan bildon) en Wiener Neustadt. Pro tio oni supozas ankaŭ lian aŭtorecon por simila „Ŝpinistino ĉe la kruco“ starigita en 1375 en Vieno, tamen tio ne estas pruvebla.

Por Albreĥto la 3-a li kreis la iaman akvokastelon en Laxenburg (Malsupra Aŭstrujo, kiu poste estis barokigata. Krom tio li starigis laŭ komisio de duko Leopoldo la 3-a la kastelon en Wiener Neustadt. Unu el liaj lastaj verkoj estus la planado de la la laŭlonga domo de la preĝejo Maria ĉe la Riverbordo (antaŭ 1397).

Ĝis proksimume 1395 iu *Majstro Miĥaelo* direktis la konstruadon de la katedralo Sankta Stefano en Vieno, kiun oni tradicie identigis kun li, tamen pri tio ne ekzistas certaj fontoj. Precipe la supozon de plano devenanta de li por la malsupraj etaĝoj de la suda turo ekestintaj inter 1379 kaj 1395 oni nun konsideras kiel malaktualiĝintan..

## Literaturo 
* Elisabeth Hassmann: *Meister Michael. Baumeister der Herzoge von Österreich.* Doktortezo ĉe la Universitato de Vieno 1996, Böhlau Verlag Vieno 2002, ISBN 3-205-99354-3.

## Referencoj 
## Ligoj 
* 

Kategorio:Konstruestroj
Kategorio:Arkitektoj de gotiko
Kategorio:Naskiĝintoj en la 14-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 14-a aŭ 15-a jarcento
Bangio

**Bangio** (science: *Bangia*) estas genro kosmopolita de multaj filamentaj ruĝalgoj. Ĝi apartenas al la familio *bangiacoj*. La genro prosperas kaj en mara kaj en nesala akvo. La specioj de la genro havas malgrandajn talojn kun rapida kresko kaj alta reprodukta eligo, kaj elmetas konduton karakterizan de r/K-strategio.

## Referencoj 
Kategorio:Algoj
Campo de' Fiori

[eta|dekstra|220px|La monumento al filozofo [Giordano Bruno ĉe la centro de la placo.]]
eta|La ĉiutaga merkato kun la statuo de Giordano Bruno fone.
[eta|maldekstra|Detalo de la [statuo de Giordano Bruno.]]

'''Campo de' Fiori'* (nome *Florkampo* aŭ *Kampo de la Floroj*) estas rektangula placo sude de Placo Navona en Romo, Italio, ĉe la limo inter la distriktoj (*rione*) Parione kaj Regola. Ĝi estas ĝuste diagonale sudoriente de la Palazzo della Cancelleria kaj je unu dombloko nordoriente de la Palazzo Farnese. *Campo de' Fiori'', tradukita laŭvorte el la itala, signifas "kampo de floroj". La namo aperis unue dum la Mezepoko kiam la areo estis vere herbejo.

## Notoj 
Kategorio:Placoj en Romo
Ruĝaj algoj

[eta|ekzemplero de specio *Laurencia* de apud [Havajo]]
alternative=Chondrus crispus - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-034.jpg|eta|Chondrus crispus - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-034
[eta|Ruĝaj algoj (Florideae) en [Kunstformen der Natur (1904) de Ernst Haeckel.]]
La **ruĝalgoj** aŭ *rodofitoj* (latine *rhodophyta* de la antikva greka ῥόδον *rodon*, "rozo" kaj φυτόν *fitón*, "planto") estas unu el la plej malnovaj grupoj de eŭkariotaj algoj, kaj ankaŭ unu el la plej granda, kun ĉirkaŭ 5 000 ĝis 6 000 specioj de plejparte multĉelaj, maraj algoj. La grupo inkluzivas multaj konsiderindajn makroalgojn. Ekzempla genro, inter multaj aliaj, estas bangio en la biologia familio *bangiacoj*.

## Vidu ankaŭ 
* verdalgoj
* brunalgoj

Kategorio:Algoj
Itala Parlamento

eta|Palaco *Montecitorio* en Romo, sidejo de la Ĉambro de Deputitoj
[eta|[Palazzo Madama (Romo)|Palazzo Madama, sidejo de la Senato de la Respubliko.]]
La **Itala Parlamento** (en itala *Parlamento Italiano*) estas la nacia parlamento de la Italia Respubliko. Ĝi estas duĉambra parlamento kun 945 elektitaj membroj (*parlamentari*). Ĝi konsistas el la Ĉambro de Deputitoj, kun 630 membroj (*deputati*), kaj la Senato de la Respubliko, kun 315 membroj (*senatori*). Ambaŭ ĉambroj havas samajn devojn kaj povojn, kaj la Konstitucio ne faras distingojn inter ili. Sed, ĉar la Prezidento de la Senato plenumas rolon de Ŝtatestro kiam estas neceso anstataŭi la Prezidenton de la Respubliko, la Senato estas tradicie konsiderata Supra Ĉambro.

## Notoj 
## Referencoj 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Balotadoj ĉe Parlamento

Parlamento
Ettore Ferrari

**Ettore Ferrari** (1848–1929) estis itala skulptisto.
[eta|Monumento al [Giuseppe Garibaldi en Rovigo de Ettore Ferrari.]]
Naskiĝinta en Romo el artista familio (ankaŭ lia patro estis pentristo), Ferrari estis unu el la membroj de la arta renasliĝo de la laika ŝtato naskiĝinta post la Unuiĝo de Italio. Dumlonge, li estis profesoro ĉe la Akademio de Sankta Luko, diputato en la Itala Parlamento kaj Granda Mastro framasona ĉe la loĝio ''Grande Oriente d'Italia'',. nome ĉefa loĝio en Italio.

En 1887, li kreis statuon de Ovidio por la urbo Constanţa, Rumanio (la antikva Tomis, kien la romia poeto estis ekzilita) kaj tiu statui estis duobligita en 1925 por Sulmona, nome la naskoloko de Ovidio. Alia grava verko estas la bronza statuo de Giuseppe Garibaldi, kreita en 1892, situanta en Pisa sur la samnoma placo.

Ferrari skulptis ankaŭ la statuon d Giordano Bruno ĉe la placo Campo de' Fiori en Romo.

## Notoj 
Kategorio:Italaj artistoj
Italia Senato

[upright=1.4|eta|[Palazzo Madama (Romo)|Palazzo Madama, sidejo del Senato della Repubblica.]]

La **Senato de la Respubliko** (en itala *Senato della Repubblica*) estas hejmo de la duĉambra Itala Parlamento. Ĝi estis establita en sia nuna formo en la 8a de majo de 1948, sed antaŭe ĝi ekzistis dum la Regno de Italio kiel *Senato del Regno* (Senato de la Regno), kiel pluaĵo de la *Senato Subalpino* (Subalpa Senato) de Sardinio-Piedemonto establita en la 8a de majo de 1848. Ĝi havas sidejon en la Palazzo Madama en Romo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Politiko de Italio
Kategorio:Romo
Gotika arto

*Vidu por aliaj uzoj ankaŭ artikolon Gotiko.*
----

[eta|300ra|Gotika [volbo. Sankta Johano (Świętej Janów), Toruń, Polujo.]]
[eta|dekstra|200ra|[Gotika arkitekturo|Gotika statuaro bildiganta la Adoradon fare de la Magiistoj en la Katedralo de Strasburgo.]]
**Gotika arto** estas arto kiu disvolviĝis el Okcidenta Eŭropo fine de la Mezepoko, ekde la mezo de la 12-a jarcento ĝis la apero de la Renesanco (15-a jarcento por Italujo), kaj ĝis la 16-a jarcento en la lokoj kie la gotiko pluvivis. Temas pri ampleksa arta periodo, kiu ekis en la nordo de Francio kaj etendiĝis tra la tuta Okcidento. Laŭ la landoj kaj la regionoj ĝi disvolviĝis laŭ momentoj kronologie diversaj, montrante fortajn diferencojn: pli pura en Francio (kie distingiĝas la gotiko el Parizo disde tiu de Provenco), pli horizontala kaj proksima al la klasika tradicio en Italio (kvankam norde estas unu el la plej modelaj ekzemploj, kvankam malfruega, la Katedralo de Milano), kaj aparte estas lokaj specialaĵoj en Flandrujo, Germanujo, Anglujo kaj Hispanujo.

La ĉefa montriĝo de la gotiko estas la Gotika arĥitekturo, sed estas ankaŭ Gotika pentrarto kaj Gotika skulptarto.

Laŭ Francisko Azorín **gotika arto** estas *Arto disvolviĝinta dum 12-16 jc. en Eŭropo. La arkitekturo estis elvolba, karakterizata de akrepintaj arkaĵoj.* Li indikas etimologion el antikva germana *guthans* kaj de tie la latina *gothicus*.

## Vidu ankaŭ 
* Internacia gotika stilo
* Gotikaj literoj

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* GothicMed. Virtuala muzeo de mediteranea gotika arkitekturo 

Kategorio:Mezepoko
Kategorio:Arto
Kategorio:Artaj movadoj
13682 Pressberger

'*13682 *Pressberger''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstraj astronomoj Erich Meyer kaj Herbert Raab elde la Privata observatorio Meyer/Obermair, apud Kirchschlag bei Linz en Aŭstrio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra astronomo kaj inĝeniero Rudolf Pressberger (1942–2001),
kiu inventis plibonigitan muntaĵon, tiel nomata "Aŭstra Montaĵo". Unue publikigita en 1986, tiu sistemo montras akson de rektascensio ene de la forko, kiu funkcias sen glob-rullagro kaj uzas frotantajn diskojn. Uzante tiun fasonon, Pressberger konstruis li mem Ritchey-Chrétien-teleskopon de 1,0 m.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Erich Meyer
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Birnbach (apartigilo)

**Birnbach** estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj:
* Bad Birnbach, urbeto de la distrikto Rottal-Inn, Bavario, Germanio
* Birnbach, komunumo en la distrikto Altenkirchen, Rejnlando-Palatinato, Germanio

*komunumpartoj*:
* Birnbach (Erlbach), parto de la komunumo Erlbach, Distrikto Altötting, Bavario, Germanio
* Birnbach (Hausen), parto de la komunumo Hausen, distrikto Kelheim, Bavario, Germanio
* Birnbach (Reit im Winkl), parto de la komunumo Reit im Winkl, distrikto Traunstein, Bavario, Germanio
* Birnbach (Sankt Wolfgang), parto de la komunumo Sankt Wolfgang, distrikto Erding, Bavario, Germanio
* Birnbach (Schierling), parto de la urbeto Schierling, distrikto Regensburg, Bavario, Germanio

*kaj akvejo*:
* Birnbach (Menach), dekstra Menach en Bavario, Germanio 
* Birnbach (Queich), dekstra flankrivero de la Queich en Rejnlando-Palatinato, Germanio
* Birnbach (Rott), maldekstra flankrivero de la Rott en Bavario, Germanio

**Birnbach** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Richard Birnbach, eldonisto kaj fondinto de muzika eldonejo
Hans Puchsbaum

eta|Plano de la urbopreĝejo de Steyr
eta|Enskribaĵo pri "Hanns Bŭböm" (Hans Puchsbaum)
**Hans Puchsbaum** (naskiĝinta antaŭ 1390; mortinta en 1454) estis arĥitekto kaj konstruestro de gotika arĥitekturo. Inter proksimume 1446 kaj 1454 li estis la estro de la katedralkonstrua metiejo por la Sankta Stefano en Vieno.

Ekde 1432 li estis pruveble en Vieno. Antaŭe li kunlaboris je la konstruado de la katedralo de Ulm. En la 1440-aj jaroj li fariĝis estro de la katedralkonstrua metiejo de Sankta Stefano. La pli malnova esploro atribuas al li multajn verkojn, por kiuj aŭtoras Laurenz Spenning, kiu komencis labori sub li kiel submajstro kaj post lia morto transprenis en 1454 la estradon de la konstrumetiejo. Tio koncernas precipe la survolbado de la laŭlonga domo kaj la planojn por la norda turo ekestintaj proksimume 1450. Krom tio Puchsbaum direktis la transkonstruadon de la bildkolono „Spinistino ĉe la Kruco“ en Vieno. Krom tio estas dokumentebla lia kunlaboron je la urba paroĥa preĝejo de Steyr kaj de la preĝejo en Spišský Štvrtok (Slovakujo).

Oni honoris lin en 1872 per nomado de strateto (*Puchsbaumgasse*) kaj en 1875 de placo (*Puchsbaumplatz*) en Vieno laŭ li.

## Literaturo 
* Hans Josef Böker: Laurenz Spenning und die Entwicklung des Architektenberufs im späten Mittelalter. En: Bürger, Stefan; Klein, Bruno (eldoninto): Werkmeister der Spätgotik. Personen, Amt und Image. Darmstadt 2010, pj. 162–170.
* Hans Josef Böker: Architektur der Gotik. Bestandskatalog der weltgrössten Sammlung an gotischen Baurissen (Legat Franz Jäger) im Kupferstichkabinett der Akademie der bildenden Künste Wien; mit einem Anhang über die mittelalterlichen Bauzeichnungen im Wien Museum Karlsplatz. Salcburgo [k.a] 2005.
* Hans Josef Böker: Der Wiener Stephansdom. Architektur als Sinnbild für das Haus Österreich. Salcburgo 2007.
* Jörg Deuter: Puchsbaum, Hans. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Volumo 20, Duncker & Humblot, Berlino 2001, ISBN 3-428-00201-6, p. 756
* Karl Weiß: Puchsbaum, Heinz. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Volumo 26, Duncker & Humblot, Lepsiko 1888, p. 685.

Kategorio:Arkitektoj de gotiko
Kategorio:Mezepokaj skulptistoj
Kategorio:Konstruestroj
(13687) 1997 RB7

**(13687) 1997 RB7** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la brita amatora astronomo Stephen P. Laurie elde Church Stretton (Shropshire, Unuiĝinta Reĝlando).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Stephen P. Laurie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
13787 Nagaishi

'*13787 *Nagaishi''''' estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).

Kalkulata por la epoko de la  , la granda duonakso de ĝia orbito estas 3,2021007  : ĝi do orbitas je nur ĉ. 314&nbsp;300&nbsp;km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Nagai (japane : (長井市, *Nagai-shi*), en la sudo de la gubernio Jamagata. Kun 30 000 loĝantoj, la urbo estas fama pro la Parko de la Blankaj Azaleoj kaj la Parko de la Iridoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tomimaru Okuni
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
13686 Kongozan

'*13686 *Kongozan''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Kongo (japane : (金剛山, *Kongōsan*), alta de 583 m. oriente de la urbo Ŝirataka (gubernio Jamagata). Tiu monto estas en la naskiĝa ubo de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tomimaru Okuni
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Gari Melchers

[eta|450px|[Gari Melchers, Murpentraĵo pri Paco, 1896.]]
**Julius Garibaldi MELCHERS** (11-an de aŭgusto 1860 - 30-an de novembro 1932) estis usona artisto. Li estis unu el la ĉefaj usonaj proponantoj de naturalismo. Li ricevis en 1932 la oran medalon de la Usona Akademio de Artoj kaj Beletro.

## Elektita verkaro 

File:Gari Melchers - Marriage.jpg|*Nupto*, 1893
File:Gari Melchers - Joan of Arc.jpg|Johanino de Arko
Image:Gari-Melchers-War-Highsmith.jpeg|Murpentraĵo pri Milito, 1896.
Image:Gari-Melchers-Peace-Highsmith.jpeg|Murpentraĵo pri Paco, 1896.

La prediko, 1886

La novedzino, ĉ. 1907

Aranĝante tulipojn, antaŭ 1928

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
Duseldorfa Pentradoskolo

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Gari Melchers Home and Studio

Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Usonaj pentristoj
Sámuel Decsy

**Sámuel DECSY** [ŝAmuel deĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Decsy Sámuel** estis hungara historiisto, redaktoro. Lia nobela antaŭnomo estis *deĉi*. Lia familia nomo foje aperis en formo Decsi.

Sámuel Decsy http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/d/d03818.htm naskiĝis la  1742 en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio). Li mortis la  1816 en Vieno.

## Biografio 
Sámuel Decsy frekventis lernejojn en Pozsony kaj Sárospatak, poste li plulernis en Germanio kaj Nederlando. Fine li doktoriĝis el filozofio kaj medicino. Post lernado li vivis en Vieno, kie li strebis multe pri hungaraj lingvo kaj literaturo. Li redaktis ekde 1792 27 jarojn hungarlingvan gazeton.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Dissertatio inauguralis historico physica de successivo telluris incremento.* (1776)
* *Osmanografia, az az: A Oszmán birodalom természeti, erkölcsi, egyházi, polgári s hadi állapottyának…* (1788–1789)
* *A magyar szent koronának és az ahoz tartozó tárgyaknak historiája.* (1792)
* *A mezei gazdaságot tárgyazó jegyzések.* (1800–1801)
* *Egyiptom historiája.* (Historio de Egipto), (1811)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Wouter van Goudhoeven

**Wouter van Goudhoeven** (1577–1636) estis nederlanda historiisto, antikvaĵisto, genealogiisto, kronikisto, kaj filo de Arend Bartouts (m. en la 10-a de aprilo 1622) kaj ties edzino Machteld Schrevel, filino de Schrevel Ockers (1512-1559). En la 9-a de majo 1614 li edziĝis al Maria van Bemont, 21-jara, kun kiu li havis kvin gefilojn.

En 1620, kune kun la eldonisto Peter Verhaghen, li publikigis la kronikon pri la historio de Nederlando sub la titolo '''D'oude Chronijcke ende Historien van Holland''', kiun li plenigis per genealogio de la noblaj familioj el Nederlando. El liaj leteroj kun la historiisto Arnoldus Buchelius oni lernas ke liaj unuaj studjaroj estis tre malfacilaj. En 1618, li skribis al Buchelius parolante pri la malfacila tasko je korektado de lia Kroniko pri Nederlando.

## Elektitaj publikaĵoj 
* D'oude chronijke en de historien von Holland, (Malnova kroniko kaj historio de Nederlando) 1620, 1636
* Batavia Illustrata, Ofte Verhandelinge vanden Oorspronk ..., Volume 1, Issue 2, Simon van Leeuwen, Wouter van Gouthoeven, 1685

## Literaturo 
* Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis in beknopte ..., Jacobus Wilhelmus Regt
* The Embarrassment of Riches: An Interpretation of Dutch Culture in the ..., Simon Schama
* Index batavicus, of, Naamrol van de Batavise en Hollandse schrijvers: Van ..., Adriaan Pars
* Bibliotheek der Nederlandsche geschiedschrijvers, Samuel de Wind
* Hedendaagsche Historie, of tegenwoordige staat van alle volkeren: In opzigte ..., Thomas Salmon, Matthias van Goch
* The Nation Made Real: Art and National Identity in Western Europe, 1600-1850
* Vaderlandsch woordenboek, Volume 17, Jacobus Kok, Jan Fokke
* Beknopte geschiedenis der Nederlandsche letterkunde, Volume 2, Lodewijk Gerard Visscher
* Algemeen noodwendig woordenboek der zamenleving ..., Pieter Gerardus Witsen Geysbeek

## Vidu ankaŭ 

Guicciardini_M_Francesco_La_Historia_dItalia.jpg|Francesco Guicciardini(1483-1540)
Michiel Jansz van Mierevelt (atelier) - Johan van Oldenbarnevelt.jpg|Johan van Oldenbarnevelt(1547-1619)
Paulus-Merula-.jpg|Paulus Merula(1558-1607)
Arnoldus_Buchelius_(1614).jpg|Arnoldus Buchelius(1565-1641)
Petrus_Scriverius_1576-1660.png|Petrus Scriverius(1576-1660)
Johan_van_Beverwijck_-_Tobacco_Smoking_-_WGA02128.jpg|Johannes Beverovicius(1594-1647)

Kategorio:Nederlandaj historiistoj
Kategorio:Nederlandaj kronikistoj
Kategorio:Antikvaĵistoj
Anton Pilgram

eta|maldekstre|120px|Atribuita memportreto ĉe la predikejo de la viena katedralo

**Anton Pilgram** (naskiĝinta proksimume 1460 en Brno; mortinta en 1515 en Vieno) estis arĥitekto resp. konstruestro kaj skulptisto en Moravio kaj Aŭstrujo.

[eta|Portreto en la [katedralo Sankta Stefano (Vieno)|viena katedralo sub la orgenradiko]]Post sia edukiĝo li faris laborojn en la ŝvaba regiono, ekzemple ĉe la preĝejoj Sankta Kiliano en Heilbronn aŭ Sankta Georgo en Schwieberdingen. En la kapelo Sankta Laŭrenco en Rottweil staras supozeble frua memportreto de Pilgram.

En la jaroj 1510 ĝis 1511 li laboris ĉe la konstrumetiejo de la malfrugotika preĝejo *Sankta Jakobo* en Brno.

Ekde 1511 ĝis 1515 Pilgram direktis la katedralkonstruan metiejon de Sankta Stefano en Vieno. Ofte oni ankaŭ atribuis la katedralan predikejon al Pilgram, des pli ĉar sur ĝi brilas ĝia ŝtontajlista marko – li do ja kunlaboris je ĝia realigo. Nun oni tamen pli atribuas la planon al la metiejo de Niclas Gerhaert van Leyden, des pli ĉar la plastika portreto ĉe la predikejo tre malsimilas al tiu de Pilgram malsupre de la orgenradiko.

Li tamen sukcesis per sia tre moderna plano por la orgenbalkono forŝovi la antaŭan katedralan konstruestron Jörg Öchsl de lia posteno kaj fariĝi ties posteulo.
La pordegohalo en la viena laŭlonga domo ekestis en simila tempo kiel la orgenradiko en la katedralo. Ofte ankaŭ tiun ĉi verkon oni atribuas al Anton Pilgram. Kompareblaj estas la maŝoformoj de la ripoj kun tiuj de la paroĥopreĝejo de Weistrach (Malsupra Aŭstrujo).

Ankaŭ en lia naskiĝurbo Brno kelkaj konstruaĵoj estas pruveble liaj verkoj, ekzemple ankaŭ la kurioza portalo de la Malnova Urbodomo kun la tordita pinaklo.

dosiero:Stephansdom Orgelfuss.JPG|Orgenradiko de la viena katedralo
dosiero:Brno City Center 163.JPG|Portalo de la Malnova Urbodomo en Brünn

## Literaturo 
* Constantin von Wurzbach: Pilgram, Anton. En: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. Volumo 22, Verlag L. C. Zamarski, Vieno 1870, p. 290 s.
* Eduard Seis: Pilgram, Anton. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Volumo 26, Duncker & Humblot, Lepsiko 1888, p. 128 s.
* Jörg Deuter: Pilgram, Anton. En: Neue Deutsche Biographie (NDB). Volumo 20, Duncker & Humblot, Berlino 2001, ISBN 3-428-00201-6, p. 439 s.

## Referencoj 
Kategorio:Mezepokaj skulptistoj
Kategorio:Konstruestroj
Kategorio:Ŝtontajlistoj
Kategorio:Arkitektoj de gotiko
Kategorio:Naskiĝintoj en la 15-a jarcento
U (kanao)

**う** (hiragana) aŭ **ウ** (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [u] (IFA:ɯ~u). Tiu litero estas 3-a litero de Goĵūon, 24-a litero de Iroha.

## Variantoj 
Tiu litero estas uzata por konsonanto [ŭ-] antaŭ malgrandaj vokalaj kanaoj.

### Malgranda U 
Tio estas uzata por kombinaĵoj "[tu]/[du]". Skribata kiel トゥ/ドゥ.

### Vu 
Katakana vu (ヴ) estas uzata por sono [vu, v].

## Origino 
* Hiragana:宇.
* Katakana: Supro de 宇.

## Transliterumoj 
* Latinigo
** Esperanto: u/ ŭ (post vokalo)
** Transskribado Hepburn: u
** Kunrei-siki: u
** Ĉeĥa/ Slovaka: u (longa: ú)
** Hungara: u (longa: ú)
* Ciriligo
** Rusa: у
** Ukraina: у

## Aliaj informoj 
* Brajlo:Dosiero:Braille_C3.svg
* Morsa kodo: • • -
* Literuma alfabeto: 上野のウ [ueno no u] (U en Ueno)

## Komputilaj kodoj 
### Hiragana 
* Unikodo: U+3046, U+3045(malgranda)
* JIS X 0213: 1-04-06, 1-04-05(malgranda)

### Katakana 
* Unikodo: U+30A6, U+30A5(malgranda)
* JIS X 0213: 1-05-06, 1-05-05(malgranda)

Kategorio:Kanaoj
13688 Oklahomo

**13688 Oklahomo** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Stafford elde la Observatorio Zeno en Edmond (Oklahomo, Usono)

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la usona ŝtato Oklahomo, kaj ĝi estis la unua asteroido malkovrita elde observatorio en tiu ŝtato.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tom Stafford
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Monda.eu

**Monda.eu** (labornomo *Global E-learning*) estis senpaga retejo por tutmonda edukado. Kiel sian prioritaton ĝi konsideris „doni ekscitan enkondukon al diversaj kompleksaj kaj polemikaj temoj por daŭre konsciigi la homojn pri mondaj problemoj”.

La retejo ofertis 11 edukajn modulojn pri diversaj temoj (tutmondiĝo, tutmonda ekonomio, homaj rajtoj, kritika pensado, malriĉeco, migrado, genra egaleco, civitana socio, medio kaj klimataj ŝanĝoj Ĝi enhavis forumon, rekomendatan literaturon kaj aliaj aldonajn informofontojn kaj rilatan poŝaparatan aplikaĵon. Por edukado ĝi uzis kvizojn kaj videojn.

## Lingvoj 
La retejo estis havebla en la angla, la bulgara, la ĉeĥa, Esperanto, la germana, la hungara, la pola, la slovaka kaj la slovena lingvoj. Eblas aldoni ankaŭ aliajn lingvojn.

## En komunikiloj 
* Teachersnews.net 07.10.2014 (en la germana): "Globalisierung verstehen lernen"

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tutmonda edukado

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Edukado
Kategorio:Interreto
Kategorio:Interretaj projektoj de E@I
Lukiana skolo

[eta|[Lukiano el Antioĥio, la fondinto de la Lukiana skolo.]]
La **Lukiana skolo**, estis unu el la plej elstaraj kristanaj mezorientaj teologiaj skoloj.

## Historia skizo 
Tiu skolo estis iniciatita de Lukiano el Antioĥio, martiro dum la persekuto de Maksimino Daia. Laŭ la Suida enciklopedio, Lukiano estus naskiĝinta en Samosata kaj, membriĝinte en la antioĥia klerularo, tie estus kreinta la faman skolon en 312. Certas ke estas liaj ellaboraĵoj sur la teksto de la greka biblio, konkretiĝinta en la *lukiana* aŭ *antioĥia*  recenzo, kaj sur la Nova Testamento; li estis majstro de Ario kaj aliaj de la sama doktrino, kiel de Eŭsebio el Nikomedio. Tiom veras ke al li oni atribuis unu el la formuloj aprobitaj de la "arianiĝinta" Ancira koncilio; ke la la "Passio Luciani" (rakonto pri lia morto) hodoras arinisme kaj ke la venerado por li, aparte flanke de Flavia Jiulia Helena, patrino de Konstantino la 1-a koincidas kun la restaŭrado de la  Drepanon (Helenopolo), kaj kun la renaskiĝo de la arianisma partio, jam venkita en Unua koncilio de Niceo... Tiuj duboj pri la kredo de Lukiano estas generitaj de letero de la patriarko de Alaksandrio, Aleksandro, kiu parolas pri iu Lukiano senigita je la komuineco kun la eklezio iniciate de tri aleksandriaj sinsekvaj episkopoj. Eble, diras historiistoj, tems pri la sama Lukiano. .

Dekomence influa kaj disĉiploaltira, la lukiana skolo ĉesis ekzisti tuj post la unua koncilio de Niceo (325).

## Sekvuloj 
Inter la sekvantaro de tiu skolo, (dirita ankaŭ *lukianista*), menciitaj en la eklezia historio de Filostorgio. estas la plej famaj kiel Eŭsebio el Nikomedio, Leoncio el Antioĥio, Maris el Kalcedonio kaj Ario..

## Penso kaj kritiko 
Laŭ Bardy kaj aliaj, temas pri  simpla *teologia *orientado'' ; laŭ Hastings, male, ĝi estis la antaŭĉambro de la aria doktrino.".

## Referencoj 
Kategorio:Herezo
Kategorio:Antikva kristanismo
Tunicelo

La **tunicelo** (aŭ *tuniketo*) estas unu el la liturgiaj ornatoj en uzo en la kristana Liturgio, nome en la Katolika Eklezio kaj Eklezio de Anglio. (Latine: “tunicella”.
[eta|250ra|Tunicela, iama **tunicelo** uzata kiel ekstera liturgia vesto de la [subdiakono.]]

Hodiaŭ la tunicelo prezentiĝas precize kiel la dalmatiko: ĝin konstituas ŝtofa retangulo, kun truo en la centro, tra kiu pasas la kapo, kiu refalas antaŭe kaj malantaŭe. Ĝia kvadrata formo estas adherigita al la korpo pere de ligiloj.
Kiam tiu ornato estas vestita de diakono oni ĝin nomas dalmatiko, kiam estas vestita de subdiakono estas nomata *tunicelo*. Origine ili estis malsamformaj: la dalmatiko ĝin vestis la altaj moŝtuloj, la tunicelo (laŭlitere *eta tuniko*) estis malpli riĉornata: kaj tiuj diversaj formoj pasigis en la liturgian uzon Nun ili estas egalaj.

En solenaj mesoj (katolikaj) la pastro vestas kazublon (gotikan aŭ modernan), la diaskono la dalmatikon, la ĉefdiakono (nur en la *pontifikaj mesoj) la pluvialon. La episkopo (por evidentigi la sacerdotan plenecon) dum la pontifikaj ceremoniaj submetas jen kazublon jen dalmatikon jen tunicelon.

Tunicelo kutime estas konfekciita per altvalora ŝtofo, kaj ornamita per brodadoj kaj/aŭ galonoj, kaj kiel la aliaj ornatoj povas esti diverskolora (viola, ruĝa, verda, blankaj, nigra aŭ roza).

## Bibliografio 
* Theodor Bogler, Art. *Tunicella*, in: *Lexikon für Theologie und Kirche*, Bd. 10, Herder, Freiburg (Breisgau) 2., völlig neu bearbeitete Auflage 1965, Sp. 404.
* Walter von Arx, Art. *Dalmatik u. Tunicella*, in: *Lexikon für Theologie und Kirche'', Bd. 2, Herder, Freiburg (Breisgau) 3. Auflage 1994, Sp. 1380f .

## Vidu ankaŭ 
* Dalmatiko
* Kazublo
* Diakono
* Eklezio de Anglio
* Kapuĉmantelo

Kategorio:Liturgio
Kategorio:Katolika liturgio
E (kanao)

**え** (hiragana) aŭ **エ** (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononncata kiel [e]. Tiu litero estas 4-a litero de Goĵūon, 34-a litero de Iroha.

## Variantoj 
**Malgranda E (ぇ,ェ)** estas uzata por krei [-ŭe] sonon post vokalo [u]. (ekzemplo: クェ [kŭe]), poste フ [fu] havas "ファ [fe]" sonon.
Ankaŭ, post vokalo [i], legata kiel [-je]. (ekzemplo: シェ [sje=ŝe])

## Origino 
* Hiragana: 衣.
* Katakana: Dekstro de 江.

## Transliterumoj 
* Latinigo
** Esperanto: e
** Transskribado Hepburn: e
** Kunrei-siki: e
** Ĉeĥa/ Slovaka: e (longa: é)
** Hungara: e (longa: é)
* Ciriligo
** Rusa: э, е
** Ukraina: е

## Aliaj informoj 
* Brajlo:Dosiero:Braille_F6.svg
* Morsa kodo: - • - - -
* Literuma alfabeto: 英語のエ [ejgo no e] (E en Angla lingvo)

## Komputilaj kodoj 
### Hiragana 
* Unikodo: U+3048, U+3047(malgranda)
* JIS X 0213: 1-04-08, 1-04-07(malgranda)

### Katakana 
* Unikodo: U+30A8, U+30A7(malgranda)
* JIS X 0213: 1-05-08, 1-05-07(malgranda)

Kategorio:Kanaoj
Kategorio:Japana lingvo
O (kanao)

**お** (hiragana) aŭ **オ** (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [o]. Tiu litero estas 5-a litero de Goĵūon, 27-a litero de Iroha.

## Variantoj 
**Malgranda O (ぉ,ォ)** estas uzata por krei [-ŭo] sonon post vokalo [u]. (ekzemplo: クォ [kŭo]), Poste フ [fu] havas "フォ [fo]" sonon.

## Origino 
* Hiragana: 於.
* Katakana: Maldekstro de 扵(於).

## Transliterumoj 
* Latinigo
** Esperanto: o
** Transskribado Hepburn: o
** Kunrei-siki: o
** Ĉeĥa/ Slovaka: o (longa: ó)
** Hungara: o (longa: ó)
* Ciriligo
** Rusa: о
** Ukraina: о

## Aliaj informoj 
* Brajlo:Dosiero:Braille_I9.svg
* Morsa kodo: • - • • •
* Literuma alfabeto: 大阪のオ [ōsaka no o] (O en Osako)

## Komputilaj kodoj 
### Hiragana 
* Unikodo: U+304A, U+3049(malgranda)
* JIS X 0213: 1-04-10, 1-04-09(malgranda)

### Katakana 
* Unikodo: U+30AA, U+30A9(malgranda)
* JIS X 0213: 1-05-10, 1-05-09(malgranda)

Kategorio:Kanaoj
Kategorio:Japana lingvo
Schreiter

**Schreiter** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Beate Schreiter-Radel (* 1974), aŭstra pentristino kaj vitroartistino
* Benjamin Schreiter (* vor 1752), bavara skulptisto kaj stukisto
* Bernd Schreiter (* 1962), germana hejmregiona esploristo
* Charlotte Schreiter, germana klasika arĥeologino
* Friedemann Schreiter (* 1951), germana aŭtoro 
* Fritz Schreiter (1892–1944), germana komunista politikisto kaj kontraŭfaŝisto
* Gerhart Schreiter (1909–1974), germana artisto
* Heinz Schreiter (1915–2006), germana komponisto kaj pentristo
* Helfried Schreiter (* 1935), germana krim-aŭtoro
* Irmingard Schreiter (* 1919), germana filmaktorino
* Johann Christoph Schreiter (1770–1821), germana evangelia-luterana teologo 
* Johannes Schreiter (* 1930), germana artisto
* Katrin Schreiter (* 1969), germana atletino
* Stefan Schreiter (* 1964), germana entreprenisto

**Vidu ankaŭ:**
* Schreider
Jutta Krüger

**Jutta Krüger** estas la nomo de jenaj personoj:

* *Jutta Krüger*, naskiĝnomo de  Jutta Neumann (* 1932), germana lancĵetistino
* *Jutta Krüger*, naskiĝnomo de  Jutta Trapp (* 1948), germana tablotenisistino 
* Jutta Krüger-Jacob (* 1963), germana politikistino (Bündnis 90/Die Grünen)
* Jutta Dümpe-Krüger (* 1962), germana politikistino (Bündnis 90/Die Grünen)
Manfredini

**Manfredini** estas la familia noomo de jenaj personoj:
* Christian Manfredini (* 1975), eburborda piedpilkito
* Elisabetta Manfredini (1790–?), itala sopranistino, filino de Vincenzo
* Enrico Manfredini (1922–1983), itala rom-katolika klerikulo, ĉefepiskopo de Bolonjo
* Francesco Manfredini (1684–1762), itala komponisto kaj violinisto
* Giovanni Manfredini (* 1963), itala pentristo
* Giuseppe Manfredini (ĉ 1710–ĉ 1780), itala komponisto, filo de Francesco
* Giuseppe Manfredini (Maler) (ĉ 1740–ĉ 1815), itala pentristo
* Harry Manfredini (* 1943), usona komponisto
* Pedro Manfredini (1935–2019), argentina piedpilkisto
* Renato Manfredini jr. aŭ Renato Russo jr. (1960–1996), brazila muzikisto
* Thomas Manfredini (*1980), itala piedpilkisto
* Vincenzo Manfredini (1737–1799), itala komponisto kaj muzika teoriisto, filo de  Francesco

**Manfredini** estas itala nobela gento kun jenaj membroj:
* Federigo Manfredini (1743–1829)
* Marco Manfredini
* Lodovico Manfredini
* Rinaldo Manfredini
13689 Succi

'*13689 *Succi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Valter Giuliani elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de la itala fizikisto *Carlo Succi* (1919–2000) profesoro pri fiziko ĉe la Universitato de Milano kaj direktoro de la loka sekcio de la *Istituto Nazionale di Fisica Nucleare''. Liaj interesoj iris de pionira studo pri  al la disvolvo de la ciklotrono de 50 MeV de Milano.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Valter Giuliani
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
János Szombathy

**János Szombathy** [jAnoŝ sombati], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szombathy János** estis hungara profesoro, bibliotekisto.

János Szombathy http://www.patakarchiv.hu/wa_files/szombathy.pdf  naskiĝis en 1749 en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio). Li mortis la  1823 en Sárospatak.

## Biografio 
János Szombathy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste altlernejon en Sárospatak, fine universitatojn en Zuriko kaj Utrecht. Hejmenveninta li estis ĉefamilia instruisto 3 jarojn. En 1782 li ekinstruis en Sárospatak. En la sekva jaro li okupiĝis pri la biblioteko, sekve nombro de la libroj triobliĝis. En 1785 li estis elektita rektoro. 

## Elektitaj publikaĵoj 
* *ABC könyvecske* (ABZ- libreto), (1797)
* *A sárospataki református kollégiumnak rövid históriája* (Mallonga historio de kalvinana kolegio en Sárospatak), 1809)
* *Historia scholae seu collegii ref. Sárospatakiensis* (1860)

## Memorigiloj 
* strato en Sárospatak

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
13777 Cielobuio

'*13777 *Cielobuio'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj astronomoj Marco Cavagna kaj Augusto Testa elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de *CieloBuio*, itala asocio kontraŭ la luma poluo. *Cielobuio* ludis fundamentan rolon en Lombardio por apogi la adopton de regiona leĝo, unu el la plej progresema en la mondo. Per ĝia reta dissendolisto, *Cielobuio'' konektas kaj amatorajn kaj profesiajn astronomojn.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Augusto Testa
Kategorio:Malkovrita de Marco Cavagna
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
13691 Akie

'*13691 *Akie'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Atsuo Asami elde la observatorio de Hadano en gubernio Kanagaŭa, Japanio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Akie Asami'', edzinon de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Atsuo Asami
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Jörg Öchsl

**Jörg Öchsl**, laŭ alia skribmaniero *Öxl*, estis verŝajne ekde 1506 katedrala konstruestro en Vieno ĉe la Sankta Stefano, ĝis kiam lin en 1510 la magistrato depostenigis.eta|Baldakeno de Öchsl kun madona bildoÖchsl vivis ĉefe en Vieno, kie li ĉe la katedralo starigis plurajn konatajn verkojn. Li validas aparte kiel konstruinto de la laŭ li nomata *Öchsl-Baldakeno*. Tradicie oni atribuas al lia posteulo Anton Pilgram la predikejon de la Sankta Stefano; nun oni supozas, ke Öchsl konstruis grandajn partojn de ĉi tiu seslatera konstruaĵo. Tiu ankaŭ komenciĝis per la orgenradiko, sub kiu troveblas la busto de Pilgram. La elformado de la orgenradiko ankaŭ estis objekto de disputo kun la magistrato de Vieno, kiu konsekvencis la anstataŭadon de Öchsl per Pilgram.

## Literaturo 
* Öxl, Georg. En: Ulrich Thieme, Felix Becker u. a.: Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. Volumo 25, E. A. Seemann, Lepsiko 1931, p. 577.

## Referencoj 
Kategorio:Konstruestroj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 15-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 16-a jarcento
Leugny (Yonne)

**Leugny** estas franca komunumo, kiu situas en departemento Yonne kaj en regiono Burgonjo. Ĝi havis &#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.

## Geografio 
Leugny etendiĝas sur 13,34&#160;km² kaj havis &#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 29&#160;homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.

## Historio 
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.

## Administrado 
Leugny apartenas al la kantono Toucy, kies ĉefurbo estas Toucy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Yonne
*Kantono Toucy

### Eksteraj ligiloj 
*Paĝaro de la paroĥo

Kategorio:Komunumoj de Yonne
Casparus Barlaeus

**Caspar van Baerle** (1584-1648) estis nederlanda humanisto, teologo, historiisto kaj poeto. Li estis aŭtoro de pluraj latinaj poetikaj verkoj, panegiroj, kartografio kaj historio. En 1622, li tradukis latinen la verkon **Priskribo de la Okcidentaj Hindioj** kaj en 1627 li komponis la tekston por la atlaso de Italio, organizita de Jodocus Hondius. Li verkis raporton pri la nederlanda kolonia imperio en Brazilo, instigita de la administrado fare de Maŭrico de Nasaŭ, en Recife.

## Elektitaj publikaĵoj 
* Manes Auriaci (1625)
* Hymnus ad Christum (1628)
* Poemata (1628)
* Mercator Sapiens, sive Oratio de conjungendis Mercaturæ & Philosophiæ studiis, 1632
* Rheno-Berca Capta, 1633
* Dissertatio De bono principe, 1633
* Medicea hospes (1638)
* Faces augustae (1643)
* Rerum in Brasilia et alibi gestarum (1647)
* Verscheyde Nederduytsche gedichten (1651)

## Literaturo 
* Personensuche
* WorldCat Identities
* Allgemeine Deutsche Biographie
* HEIDI Katalog für die Bibliotheken der Universität Heidelberg
* Bibliothèque Nationale de France
* Biblioteca Nacional de España
* DBNL
* Biblioteko de la Universitato de Utrecht
* Universitato de Lejdeno

## Vidu ankaŭ 

Philip Marnix de St Aldegonde.png|Philips van Marnix(1540-1598)
AntonioHerreraCuellar.jpg|Antonio de Herrera(1549-1626)
Jodocus_Hondius.jpg|Jodocus Hondius(1563-1612)
Arnoldus_Buchelius_(1614).jpg|Arnoldus Buchelius(1565-1641)
Portrait of Willem Jansz. Blaeu (cropped).jpg|Willem Blaeu(1571-1638)
Gerardus_Johannes_Vossius_(1577-1649),_by_Anonymous.jpg|Gerhard Vossius(1577-1649)
P_C_Hooft_by_Sandrart_pinxit-Perzijn_sculp-Dankerts_exc.JPG|Pieter Corneliszoon Hooft(1581-1647)
J_vondel.jpg|Joost van den Vondel(1587-1679)
Franco Petri Burgersdijk.jpg|Franco Petri Burgersdijk(1590-1635)
Thomas_de_Keyser_-_Portret_van_Constantijn_Huygens_en_zijn_secretaris.jpg|Constantijn Huygens(1596-1687)
Frans_Hals_-_Portret_van_Ren%C3%A9_Descartes.jpg|René Descartes(1596-1650)
Encyclopédie méthodique T1 1782.png|Johannes Bodaeus(1602-1636)
Portrait_of_Johan_Maurits_(1604-1679),_Count_of_Nassau-Siegen.jpg|Maŭrico de Nassau(1604-1679)
Menasseh ben Israel 1642.jpg|Menasse ben Israel(1604-1657)
Delft1.jpg|Martin van den Hove(1605-1639)
Joachim-Sandrart-1.jpg|Joachim von Sandrart(1606-1688)
IJsbrand-van-Diemerbroeck.jpg|I. van Diemerbroeck(1609-1674)
Arnoldus Senguerdius.jpg|Arnoldus Senguerdius(1610-1668)
Frans_Post_001.jpg|Frans Post(1612-1680)
Franciscus Plante (1613-1690).jpg|Franciscus Plante(1613-1690)
Zacharias_Wagner_-_Insetos.jpg|Zacharias Wagner(1614-1668)
CasparSchmalkalden Ara.jpg|Caspar Schmalkalden(1616-1673)
EinzugdesGesandten_AdriaenPauw.jpg|Gerard ter Borch(1617-1681)
Philippus van Limborch.jpg|Philippus van Limborck(1633-1712)

## Referencoj 
Kategorio:Kalvinismaj teologoj‎
Kategorio:Nederlandaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Nederlandaj kalvinistoj
Kategorio:Nederlandaj kuracistoj
Kategorio:Nederlandaj teologoj
Kategorio:Nederlandaj historiistoj
Kategorio:Nederlandaj poetoj
Kategorio:Nederlandaj natursciencistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
13690 Lesleymartin

'*13690 *Lesleymartin'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Thierry Pauwels elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Lesley* kaj *Martin Goldsmith'', kiuj prizorgis la malkovrinton, post ke, li suferis akcidenton en Savernake-arbaro en Wiltshire (Britio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Thierry Pauwels
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Ma Jian

Ma Jian (马建) estas ĉina romanverkisto, poeto, fotografisto, pentristo naskiĝinta en Qingdao (Ĉinio) la 18an de aŭgusto 1953.

## Biografio 
Li komencis sian karieron kiel ĵurnalisto je la servo de la propagando de la ĉinaj sindikatoj ĝis 1983.
En 1986, li foriris el Pekino por Honkongo ĉar liaj satiraj verkoj estis tre malmulte aprezitaj de la ĉina registaro. En 1997 li foriris de Ĉinio al Germanio. De 1999 li ekloĝis en Londono. Laŭ Gao Xingjian Nobel-premio, Ma Jian estas « unu el la plej kuraĝaj kaj gravaj voĉoj de la nuna ĉina literaturo. »

* La rakonto de la libro « La almozulino de Ŝigatze » okazas en Tibeto. Ma Jian ne idealigas la tibetan kulturon en tiuj kruelaj kaj kelkfoje ŝokantaj noveloj, en tiuj ĉi li elvokas la inceston. La libro estas malpermesita en Ĉinio, oficiale pro sia trivialeco kaj pro la de li prezentita bildo de la tibeta popolo.

* En « Ĉinaj Nudeloj », romano, ties ago okazas en Pekino, Ma Jian rakontas la dialogon inter skribisto pagata de la Partio kaj profesia sangodonanto, kune vespermanĝantaj. Ilia amikeco tamen estas neprobabla, la skribisto havas nur revon : eniri en la « Grandan Vortaron de la Ĉinaj Aŭtoroj », kiam la alia riĉiĝas per sia laboro : helpi al la ĉinaj firmaoj por liveri siajn kvotojn da sango. Dum vespermanĝo la skribisto sciigas al sia amiko la freŝdatan mendon de la Partio : rakonti la historion de ordinara soldato oferanta sian vivon al la revolucia idealo, sed li ne sentas sin tre skribema pri tio, ĉar li pripensas tute alian libron pri la ĉiutage renkontataj homoj, ties vivo ŝajnas al li multe pli reprezentiva de Ĉinio, kiel li konas ĝin.

* La ago de « Vojoj el ruĝa polvo » okazas je la komenco de la 1980-aj jaroj, kiam Ma Jian fuĝis pro riskoj de enkarceriĝo ligitaj al la kampanjo kontraŭ la « spirita polueco » (tio signifas kontraŭ la « burĝa liberalismo » de Deng Xiaoping). Ma Jian rakontas sian propran odiseadon tra Tibeto, la dezertoj aŭ la sudaj marbordoj de Ĉinio, laŭ li ne tolerema lando, kie la aŭtoritato estas « subprema kaj hipokrita ». En tiu longa periplo, ĉarete, buse kaj ofte piedire, li daŭrigas sian internan serĉadon, ligitan al la budhismo. Li skribas poemon en la urbo Golmud : rakonto de ĉino fremdigita al sia propra lando, rakonto de la pitoreska kultur-riĉa vojaĝo, la libro ebligas enprofundiĝi en profundan Ĉinion, ekkoni ĝiajn popolojn kaj ĝiajn minoritatojn.

* La heroo de « Beijing Coma » vundita en junio 1989 dum la subpremado al la studenta movado, povas nur percepti la bruojn kaj la odorojn, kaj memori… La romano de Ma Jian priskribas tagon post tago la ribelon en la printempo 1989 sur la placo Tiananmen. Ĝi ankaŭ montras la evoluon de patrino fronte al la cinismo de la regantoj.

## VERKOJ 
* 1987 La almozulino de Ŝigatze
* 1990 Ĉinaj Nudeloj
* 1999 Vojoj el ruĝa polvo
* 2008 Beijing Coma
* 2012 La ombra vojo

Tiu paĝo devenas de traduko de : https://fr.wikipedia.org/wiki/Ma_Jian

Kategorio:Ĉinaj verkistoj
(13692) 1997 SW30

**(13692) 1997 SW30** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la astronomo Herman Mikuž
elde la Observatorio de Črni Vrh, apud Idrija (Slovenio)

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997