open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fervojlinio Szczecin Gumieńce – Tantow

**Fervojlinio Szczecin Gumieńce – Tantow** estas unurela, neelektrizita fervojlinio, kiu kunigas pola fervojstacio Szczecin Gumieńce kun germana fervojhaltejo Tantow (limpasejo Gumieńce-Tantow). La linio funkcias sur teritorio de Okcidentpomeria Provinco (Pollando) kaj Meklenburgo-Antaŭpomerio (Germanio). Tiu linio estas unu el la plej malnovaj fervojaj linioj sur teritorio de nuntempa Pollando, kaj la unua fervojlinio en la pola urbo Szczecin. Ĝi estis konstruita en la jaro 1843.

Fervojlinio Szczecin Gumieńce – Tantow estas parto de la pola-germana fervojlinio Berlin – Szczecin.

## Maksimuma rapideco 
## Fervojaj konektoj 
La vojaĝtempo inter fervojstacioj Szczecin Gumieńce – Tantow (distanco 19 km) estas 12 minutoj. Nuntempe el Szczecin ĝis Tantow veturas 8 paroj de regionaj trajnoj, 6 paroj ĝis Angermünde kaj 2 paroj ĝis Berlin-Gesundbrunnen.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Szczecin
* Fervoja transporto en Szczecin
* Szczecin Gumieńce

## Eksteraj ligiloj 
* 

409
Helena Rasiowa

**Helena Rasiowa** (naskiĝis la 20-an de junio 1917 en Vieno, mortis la 9-an de aŭgusto 1994 en Varsovio) – pola matematikistino, profesorino de Varsovia Universitato kaj de Pola Scienca Akademio; okupiĝis pri logiko, algebro (en tio pri Bulea algebro), aroteorio kaj teoria informadiko. Aŭtorino de la libro *Wstęp do matematyki współczesnej* (Enkonduko al la nuntempa matematiko), priskribanta problemojn de la fundamentoj de logiko kaj aroteorio.

## Biografio
Helena Rasiowa naskiĝis en Vieno en la pola familio. Al Pollando venis nelonge post akiro de sendependeco en 1918. En 1938 komencis studi matematikon en Varsovia Universitato, kion devis rompi post germana kaj soveta invado en Pollandon. Post unu jaro pasigita kun la familio en Lvovo revenis al Varsovio, kie edukiĝis sekrete danke al lekciistoj de la universitato (interalie ĉe Karol Borsuk, Jan Łukasiewicz, Andrzej Mostowski). Ŝia unua magistraĵo, verkata sub la direkto de Jan Łukasiewicz kaj Bolesław Sobociński, bruliĝis dum la ribelo de Varsovio, ŝi mem travivis la ribelon kaŝante sin en subterejoj de la domoj. Post la dua mondmilito laboris kiel instruistino de matematiko, sed laŭ persvado de Mostowski ŝi rekomencis studojn. Verkis la duan magistran disertaĵon, ĉi foje sub la direkto de Andrzej Mostowski, kiun defendis en 1945. Sekvontjare komencis labori kiel asistantino en la Varsovia Universitato. En 1950 defendis doktorigan tezon, ankaŭ verkitan subdirekte de Andrzej Mostowski. La laboraĵo koncernis algebrajn metodojn en logiko.

En 1956 akiris la duan sciencan gradon de la doktoro de la sciencoj (ekvivalento de habilitiĝo). Jaron poste komencis labori en UV kiel eksterordinara profesoro kaj en 1967 Ŝtata Konsilio atribuis al ŝi sciencan titolon de ordinara profesoro. En sia scienca esplorado koncentriĝis pri algeraj aspektoj de logiko, logiko kaj algebro, en pli posta periodo pri informadikaj aspektoj de matematiko, algoritmiko kaj artefarita intelekto.

Helena Rasiowa agis en Pola Matematika Societo, en la jaroj 1955-1957 estis ĝia sekretario kaj en la jaroj 1958-1959 vicprezidanto.

## Publikaĵoj
* *Mathematics of metamathematics* (kune kun R. Sikorski), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1963, p. 519
* *Wstęp do matematyki współczesnej*. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2003. ISBN 83-01-13949-8
* *Algorithmic logic: lectures notes Simon Fraser University*, Canada. „Prace IPI PAN”, volumo 281. Instytut Podstaw Informatyki Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 1977
* *An algebraic approach to non-classical logics*. „Studies in Logic and the Foundations of Mathematics”, volumo 78. Wyd. Naukowe PWN – North-Holland, Warszawa – Amsterdam 1974

## Eksteraj ligiloj
* John J. O'Connor; Edmund F. Robertson: Helena Rasiowa en MacTutor History of Mathematics archive 
* Biografio de Helena Rasiowa en la angla lingvo
* Doktoriga disertaĵo de Helena Rasiowa en la angla

Kategorio:Polaj logikistoj
Kategorio:Polaj matematikistoj
Zsigmond Beöthy

**Zsigmond Beöthy** [ĵigmond bOti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beöthy Zsigmond** estis hungara poeto, verkisto, juristo. Lia nobela antaŭnomo estis *szlováni*. Lia frato estis László Beöthy (verkisto), lia filo estis Zsolt Beöthy, lia nepo estis László Beöthy (teatrestro).
eta|Zsigmond Beöthy
Zsigmond Beöthy http://www.ogyk.hu/e-konyvt/mpgy/alm/al892_97/140.htm naskiĝis la  1819 en Hungara reĝlando en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la  1896 en sia naskiĝurbo.

## Biografio 
Zsigmond Beöthy frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Pozsony, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Li debutis kiel poeto en 1834, li advokatiĝis en 1841. En 1846 li estis elektita luterana ĉefnotario. Dum la Hungara revolucio de 1848 li havis postenon en la ministerio. Post falo de la revolucio li estis advokato. En 1861 li estis elektita parlamentano, post mallonga funkciado de la parlamento li laboris plu kiel juĝisto. En 1888 li pensiuliĝis, sed samtempe li estis senatano. Liaj kontribuaĵoj aperis en la gazetoj, ekzemple en Koszorú. Li okupiĝis ankaŭ pri komponado. En 1882 li ricevis la titolon interna sekreta konsilisto, en 1871 kaj 1884 li ricevis premiojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Csáb* (1839) - dramo
* *Kóbor Istók* (1840) - muzika komedio
* *Követválasztás* (1844) - komedio
* *Elemi magyar közjog* (1846) - pionira jura verko
* *Összes költeményei* (1851) - ĉiuj poemoj
* *A magyarországi protestáns egyházra vonatkozó összes országos törvények, tört., közjogi és gyakorlati jegyzetekkel* (1876)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 6-a punkto)

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Amonia linoleato

**Amonia linoleato**, **linoleato de amonio** aŭ **H3C-(CH2)12(CH)4-COO-NH4** estas amonia salo de la natura "linoleata acido", trovata en pluraj nutraĵoj samkiel sunfloroleo kaj sojoleo. Amonia linoleato uzatas en organikaj sintezoj kiel surfaktanto kaj emulsianto.

## Sintezo 
Produktado de amonia linoleata ekde la linoleata acido kaj amoniako:

## Referencoj 
## Literaturo 
* Chemical Book
* GuideChem
* Van Nostrand’s Scientific Encyclopedia, Douglas M. Considine, Glenn D. Considine
* 2000 Formulas, Recipes and Trade Secrets, Harry Bennett
* Modern Methods of Plant Analysis
* Spanish Chemical & Pharmaceutical Glossary, Hilda M. Zayas

Kategorio:Nitrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Amoniaj kombinaĵoj
László Beöthy (verkisto)

**László Beöthy** [lAslO bOti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beöthy László** estis hungara verkisto. Lia nobela antaŭnomo estis *szlováni*. Lia frato estis Zsigmond Beöthy.

László Beöthy http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/012/pc001240.html#9 naskiĝis la  1826 en Hungara reĝlando en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la  1857 en Pest (urbo).

## Biografio 
László Beöthy frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Pozsony, poste li lernis juron en Pápa kaj Kecskemét. En 1847 li eklaboris en advokata kontoro en sia naskiĝurbo. Dum la Hungara revolucio de 1848 li komence havis taskon pri unuiĝo de Hungarlando kaj Transilvanion, poste li partoprenis en la bataladoj, krome li estis militjuĝisto. Dum falo de la revolucio li batalis en Komárom, tial li ricevis amnestion, poste li estis aktoro unu jaron. En 1850 li translokiĝis al urbo Pest, kie li okupiĝis nur pri verkado. Liaj kontribuoj aperis ekzemple en Hölgyfutár.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Hajnalka* (1846)
* *Natalie* (1852) - tradukita romano
* *A puszták fia* (1857)
* *Novellák* (1857) - noveloj
* *Válogatott művei* (1859) - elektitaj verkoj
* *Özvegy és proletár* - komedio (prezentita en Nacia Teatro (Budapeŝto) en (1856)

## Fontoj 
* Hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* Hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* Hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 3-a punkto)

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Black Spark

**Black Spark** (Sparko Nigra) estas anonima usona reĝisoro de filmoj kaj fotisto (naskita en la ), konata pro sia ege sekseciĝataj muzikvideoj kaj superreala stilo. Li ekpublikigis videojn en 2010; li asertis, ke ili temas pri lia seksa vivo kaj ke li estas inspirita de 1970-a pornografia arto. 

## Filmaro 
* **Black Spark** (Sparko Nigra). Muziko de Gayngs "Crystal Rope".
* **Black Spark Chapter 1** (Sparko Nigra Ĉapitro Unu). Muziko de Empire Of The Sun "Swordfish Hotkiss Night".
* **Black Spark Chapter 1.5** (Sparko Nigra Ĉapitro Unu punkto kvin). Muziko de Bon Iver "Woods".
* **Black Spark Chapter 2: Toxic** (Sparko Nigra Ĉapitro Du: Tokso). Muziko de Yael Naïm "Toxic".
* **Dance In My Heart Now** (Dancu en mia koro nun). Muziko de Groove Armada "Cards To Your Heart".
* **Not Over You** (Mi ankoraŭ amas vin). Muziko de Chester French "Not Over You".
* **Any Time You Like** (Kiam vi preferas). Muziko de Robyn "Any Time You Like".
* **Before The Kill** (Antaŭ la murdo). Muziko de Yeah Yeah Yeahs "Maps".
* **For The Kill** (Por la murdo). Muziko de La Roux "In For The Kill".
* **More The Kill** (Ankoraŭ la murdo). Muziko de Burial "Fostercare" & JT kaj The Clouds "Nobody Wants To Be Alone Nobody Wants To Die".
* **Merry Christmas** (Feliĉan Kristnaskon). Muziko de William Fitzsimmons "They’ll Never Take the Good Years".
* '''Sun's Gone Dim And Sky's Turned Black** (La suno paliĝis kaj la ĉielo nigriĝis). Muziko de Johann Johannsson "The Sun’s Gone Dim And The Sky’s Turned Black".
* **Famous** (Fama). Muziko de Jazmine Sullivan "Famous".
* **Boner R Cool** (Erektoj mojosas). Muziko de William Fitzsimmons "Fade And Then Return".
* **Sunday Faith** (Dimanĉa kredo). Muziko de Frou Frou "The Dumbing Down Of Love" kaj Lauryn Hill "Tell Him".
* **sKin]** (Haŭto). Muziko de James Blake "Wilhelm Scream".
* **Ask Me** (Petu min).
* **You're Wrong** (Vi eraras). Muziko de Groove Armada "History (Love Mix)" kaj Gudni Gudnason "All Aboard".
* **Kill The Boy** (Mortigu la knabon). Muziko de Emeli Sandé "Kill The Boy (Live From Angel Studios)", BD1982 "VHS Nite", Frank Ocean "Electric Feel" kaj Bright Eyes "Devil in the Details".
* **SparkNation Tour''' (Rondiro de Sparknacio). Muziko de David Ruffin "I Miss You Part 1".

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Kategorio:Usonaj kinproduktoroj
Kategorio:GLAT-artistoj
Kategorio:Artistnomoj
Kategorio:Pornografio
Prokno

**Prokno** aŭ **Prokna** (helene *Πρόκνη*, latine *Procne*) estis en la helena mitologio filino de la atena reĝo Pandiono.

La reĝo Pandiono edzinigis ŝin al trakia reĝo Tereo, sia ligano en milito. Prokno naskis ununuran filon Ition.

Kiam ŝi post kelkaj jaroj volis vidi sian fratinon Filomelon, Tereo forvojaĝis por ŝi en Atenon. Dum la reenvojaĝo li subiĝis al sia volupteco kaj belegan Filomelon seksperfortis. Pro timo ke ŝi na atestu kontraŭ li, ekscizis ŝian langon.
Sed Filomelo trovis vojon kiel akuzi lin: enteksis la raporton en bildon. Kiam pri la krimo eksciis Prokno, preparis teruran venĝon. Al sia edzo prezentis por solena manĝo pecojn de la korpo de ilia filo Itiso. Furiozanta Tereo volis ambaŭ fratinojn mortigi, sed tion malebligis dioj kaj ĉiujn tri transformis en birdojn. Prokno fariĝis hirundo, Filomelo najtingalo kaj Tereo turniĝis en upupon.

La reĝo Pandiono el tio mortis pro bedaŭro.

## Reflekto en arto 
Tiu ĉi okazaĵo estas komponita en Ovidiaj Metamorfozoj, *Libro la 6-a - Prokno kaj Filomelo*. Ĝi ankaŭ multe troviĝas sur vazaj pentraĵoj.

## Tradukfonto 
Kategorio:Princinoj en la helena mitologio
Kategorio:Reĝedzoj en la helena mitologio
Kategorio:Eriĥtoniidoj
Kategorio:Murdistoj en la helena mitologio
Kategorio:Metamorfozoj en la helena mitologio
Kategorio:Atika mitologio
Kategorio:Filomortigo en la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de Metamorfozoj de Ovidio
Amonia malikato

**Amonia malikato**, **malikato de amonio** aŭ **(NH4)2C4H4O5** estas organika kombinaĵo, kemia salo de amoniako kaj malikata acido uzata kiel nutroaldonaĵo per E nombro E349. Amonia malikato partoprenas en pluraj biologiaj reakcioj okazantaj en ĉela mitokondrio.

## Sintezo 
* Amonia malikato estiĝas pere de reakcio inter la amonia karbonato kaj malikata acido:

## Dua sintezo 
* Kalcia malikato kaj amonia oksalato reakcias per estigo da kalcia oksalato kaj amonia malikato:

\mathsf{\underset{(Kalcia \;malikato)} {CaC_4H_4O_5}  + \underset{(Amonia \;oksalato)} {(NH_4)_2C_2O_4}  \xrightarrow{} \underset{(Kalcia \;oksalato)}{CaC_2O_4 . H_2O}  \downarrow + \underset{(Amonia \;malikato)}{(NH_4)_2C_4H_6O_5}}

## Tria sintezo 
* Produktado de amonia malikato ekde la aspartata acido, la reakcio okazas en du etapoj:
* 1-e Reakcio de aspartata acido al malikata acido
* 2-e Neŭtraligo de malikata acido pere de amoniako, laŭ la jenaj ekvacioj:

## Literaturo 
* Membrane Biochemistry: A Laboratory Manual on Transport and Bioenergetics, E. Carafoli, Giorgio Semenza
* Inorganic Nitrogen in Plants and Microorganisms: Uptake and Metabolism, Wolfram R. Ullrich, Carmelo Rigano, Amodio Fuggi, Pedro J. Aparicio
* Bioenergetics, David G. Nicholls, Stuart Ferguson
* Emergency Planning and Community RightToKnow Act section 313 reporting ...
* The Prevention of Food Adulteration Act, 1954
* Plant Mitochondria: Structural, Functional, and Physiological Aspects, A. Moore

## Referencoj 
Kategorio:Nitrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Amoniaj kombinaĵoj
György Zsigmond Lakits

**György Zsigmond Lakits** [djordj ĵigmond lakiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lakits György Zsigmond** estis hungara juristo, bibliotekisto, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *nemesszakácsi* [nemeŝsakAĉi], lia familia nomo foje estis *Lakics* [lakiĉ].

György Zsigmond Lakits http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/l/l13357.htm naskiĝis la  1739 en Hungara reĝlando en Polanic (en proksimeco de Kőszeg). Li mortis la  1814 en Hungara reĝlando, en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio).

## Biografio 
György Zsigmond Lakits frekventis gimnazion en Kőszeg, poste li plulernis en Graz kaj Vieno. Komence li instruis juron en Vieno kaj Innsbruck, ekde 1770 eklezian juron en Reĝa Universitato de Nagyszombat. Li estis dekano en la studjaroj 1770, 1777, la unua sekulara rektoro en 1772. Samtempe li estis bibliotekestro de Universitata Biblioteko (ELTE). En 1773 la jezuita ordeno ĉesis plu funkcii, Lakits zorgis pri tio, ke la libroj senmanke apartenu plu al la universitata biblioteko. Poste ĝis 1780 li instruis en Buda, ĉar la universitato kun la biblioteko estis translokigita al Buda. En 1780 li pensiuliĝis, tamen li havis taskojn en la universitato. Ekde 1789 li gvidis la universitatan presejon. En 1794 li nobeliĝis. En 1797 li estis familia edukisto de Jozefo Antono Johano de Habsburgo-Loreno, li ricevis premion kaj li estis nomumita kortega konsilisto.
 
## Elektitaj publikaĵoj 
* *Juris publici ecclesiastici pars generalis, de ecclesia christiana, potestatisque sacrae cum civili nexu* (1774, 1781, 1790)
* *Institutio elementorum juris naturalis* (1778) - longe la unusola studenta jura lernolibro
* *Praelectiones canonicae de legitima episcoporum instituendorum...* (1783)
* *Vita comitis Suwarow Rymniskoy mp. russ. et caes. regii supremi campimareschalli* (1799)
* *De haereditario succedendi jure ducum primum, deinde regum Hungariae...*   (1809)
* *De potestate et juribus status in bona ecclesiae, et clericorum* (1811)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Stela Domo

***Stela Domo*** (**Stel-Domo**),  portugallingve *Casa Estrela* /ˈka.zɐjsˈtɾe.lɐ/ aŭ /ˈka.zɐjʃˈtɾe.lɐ/ (kelkfoje ankaŭ nomata *Casa da Estrela*  /ˈka.zɐ dɐjsˈtɾe.lɐ/ aŭ  /ˈka.zɐ dɐjʃˈtɾe.lɐ/), estas 178-kvadratmetra lignodomo konstruita en la 1930-aj jaroj de la esperantisto kaj teozofio-adepto Augusto Gonçalves de Castro. Stel-Domo estas monumento unika en la mondo. Ĝi spegulas la filozofiojn, kiujn Augusto Gonçalves defendis. La nomo estas referenco al ĝia formo, inspirita en la Esperanta kvinpinta stelo. Escepte de la fenestroj kaj pordoj, la domo ne havas ortangulojn. Por konstrui ĝin, Augusto Gonçalves, kies ĉefa laborokupo estis librotenado, dediĉis kvar jarojn de siaj postdeĵoraj horoj. Li uzis nur krudajn laborilojn de li mem faritajn kaj unu karbidlampon. Li konstruis la domon preskaŭ sola, kvankam ĝi estis lia unua kaj sola konstruaĵo.

La domo situis origine ĉe Rua Zamenhof (Zamenhof-strato), numero 56, kvartalo Alto da Glória, en la brazila urbo Kuritibo, ŝtato Paranao. La familio de Augusto Gonçalves loĝis en la domo ĝis la 1990-aj jaroj. Post tiam, ĝi restis neloĝata kaj suferis vandalismojn kaj estis celata de  konstruindustriaj spekulantoj. En 2006, la gefiloj de la konstruinto, Idalina, Carlos Augusto kaj Moysés
Azulay, decidis donaci la domon al PUCPR, Pontifika Katolika Universitato de Paranao.

En kunlaboro kun Fundação Cultural de Curitiba (Kultura Fondaĵo de Kuritibo) kaj subvenciita de Siemens, Kraft Foods, ALL kaj Banco do Brasil, la Universitato projektis la restaŭradon de la domo, kiu inkludis malmunton, transporton kaj rekonstruon ene de la tereno de PUCPR en kvartalo Prado Velho (Prado-Veljo). La restaŭro daŭris sep jarojn. 60 elcento de la domo estis konservita. La restaŭr-projekton faris Cláudio Forte Maiolino, docento pri arkitekturo kaj urboplanado de PUCPR. La efektivigo kostis 240 mil realojn. La 6-an de junio 2013, ceremonio markis la remalfermon de la restaŭrita domo. En la ceremonio okazis meso, prezento de universitataj muzikgrupoj kaj teatraĵo en Esperanto.

Nuntempe, la domo estas malferma al vizitantoj. Estas ekspoziciataj en ĝi informoj pri ĝia historio, la familio de la konstruinto, pri teozofio kaj Esperanto. Apud ĝi estas subĉiela amfiteatro Doktoro Zamenhof.

Augusto Gonçalves de Castro estas la fondinto de Paranaa Esperanto-Asocio, en la 1-a de Majo 1925.

## Vidu ankaŭ 
* ZEOj

## Eksteraj ligiloj 
* Arquittura e Design - Casa Estrela  - PUCPR (en la portugala)
* A história da casa que tem estrela - Gazeta do Povo (en la portugala)
* Esperanta konstruaĵo inaŭgurota en Kuritibo (en Esperanto)
* festa prezento de la kanto *Imagu* de John Lennon apud la domo en 2016 (en *Jutubo*)


Kategorio:Esperanto-kulturo
Eliades Ochoa

**Eliades OCHOA** (naskiĝinta la 22-an de junio 1946 en Alto Songo, Songo - La Maya, en la provinco Oriente) estas kuba gitaristo kaj kantisto.[eta|Eliades Ochoa dum festivalo en [Freiburg 2015]]Ochoa alkreskis kun la muziko de siaj gepatroj sur la kamparo. En 1958 li komencis ludi kuban gitaron nome tres, kiu konsistas el tri (hispane = *tres*) kordoĥoroj. Jam tre junaĝa li ludis kiel stratmuzikisto en Santjago, por subteni siajn gepatrojn finance. En 1978 li eniĝis en la muzikistaron *Cuarteto Patria*, kiu jam ekde la 1940-aj jaroj estis konata en Kubo.

Tutmonde li diskonatiĝis per la muzikalbumo „Buena Vista Social Club“ produktita de Ry Cooder kaj la samnoma kinofilmo de Wim Wenders. En 2012 Ochoa gajnis la premion Grammy por sia albumo „Un bolero para ti“.

## Diskaro 
**Muzikalbumoj**
* A una coqueta (1993, als Cuarteto Patria)
* *The Lion Is Loose* (Se soltó un león) (1996, kiel Cuarteto Patria)
* CubAfrica (1998. Kun Manu Dibango)
* Sublime ilusión (1999)
* Tributo al Cuarteto Patria (2000)
* Estoy como nunca (2002)
* Un bolero para ti (2012)
En la projekto AfroCubism:
* Afro-Cubism (2010)
**Unuopaĵoj**
* My Papacito (Son Montuno)
* Chan Chan (Eliades Ochoa & Compay Segundo) (1997)
* El carretero (1997)
* El cuarto de Tula (Eliades Ochoa & Ibrahim Ferrer) (1997)
* Qué lío, compay Andrés (2005)
* Hemingway (Bløf & Eliades Ochoa) (2006)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala germanlingva retpaĝo
* Eliades Ochoa en la oficiala kuba reta enciklopedio *EcuRed*

Kategorio:Kubaj komponistoj
Kategorio:Kubaj gitaristoj
Kategorio:Kubaj kantistoj
Artenay

**Artenay** [] estas komunumo en Francio. Ĝi troviĝas en la departemento Loiret. En  la komunumo havis  loĝantojn.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
La komunumo enhavas la vilaĝon Artenay kaj la vilaĝetojn Autroche, Auvilliers, Herblay kaj la Noue.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Loiret
* Artenay (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Loiret
Lidija Gomolickaitė-Grudzinskaitė

**Lidija Gomolickaitė-Grudzinskaitė** (naskiĝis la 15-an de oktobro en 1955, forpasis  en Kaunas) litova esperantistino, instruistino pri muziko, flutistino.

Studis en la Litovia Muzika Akademio, magistriĝis en la Universitato de Vytautas la Granda kaj doktoriĝis en la Teknologia Universitato de Kaunas. Lidija instruis en la unua muzika lernejo kaj la muzika gimnazio de J. Naujalis en Kaunas, multe koncertis en Litovio kaj eksterlande. Ŝi finis kurson de Esperanto en Kaunas. Partoprenis multajn esperantistajn aranĝojn: Universalajn Kongresojn de Esperanto, Baltiajn Esperanto - Tagojn en diversaj landoj. Dum ĉiuj tiuj aranĝoj ŝi koncertis al la partoprenantoj ĉu sola, ĉu kun siaj lernantoj. Ŝi estis iam bonvolema kaj volonte helpis al esperantista agado. Lastan fojon ŝi koncertis al la esperantistoj la  dum Zamenhofa Tago en Kaunas.

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Kolonsanktulo

**Stilito** (el la greka vorto στυλίτης, *stylites*, devenanta de στῦλος, *stylos* = kolono), eble esperantigebla ankaŭ kiel "kolonulo", estas homo loĝanta sur la pinto de kolono. La plej famaj stilitoj estis kristanaj ermitoj, do oni ankaŭ uzas la vorton **kolonsanktulo**.

## Famaj kolonsanktuloj 
Dum la 5-a jarcento kelkaj ermitoj en la Proksima Oriento elektis kolonojn kiel loĝado. Ili ne vivis ĝuste sur la pinto de la kolono mem, tamen sur platformo apogita sur ĝi. Ilian ekzemplon sekvis pluraj orientaj ermitoj kaj fratoj ĝis la 11-a jarcento.

ete|maldekstre|160px|eta|Danielo Stilito

Inter ili, menciindaj estas:
* Simeono la Maljuna, sanktulo, mortinta en 459 en Sirio;
* Danielo la Stilito, sanktulo, mortinta en 493 apud Konstantinopolo;
* Simeono la Juna, sanktulo, mortinta en 597 en Antioĥio;
* Alipio la Stilito, sanktulo, mortinta en 640 en Edirne;
* Luko la Nova Stilito, sanktulo laŭ la Ortodoksismo, mortinta en 979 en Kalcedono;
* Lazaro la Miraklisto, sanktulo laŭ la Ortodoksismo, mortinta en 1054.

### En Okcidento 
En Okcidento stilitoj estis tre maloftaj. Tamen almenaŭ unu estis, Vulfilaiko (Walfroy), kiu vivis apud Reims dum la 6-a jarcento.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* *Simón del desierto*

*
Ieva Švarcaitė

**Ieva Švarcaitė** (naskiĝis la  en Norkiai, distrikto Kelmė - mortis ) estis litova geografino kaj esperantistino.

Diplomiĝis pri geografio en la Vilna Universitato en 1962. Ekde 1966 laboris en geologia departamento pri serĉado de utilaj minaĵoj. Samtempe partoprenis la sciencajn ekspediciojn en Krimeo, Karpatoj, Kaŭkazo, Uralo, Pamiro, Tjanŝano, Altajo kaj la regiono apud la Balta maro. En 1973 doktoriĝis en la Vilna Universitato kiel geografo. En 1976 fariĝis membro de Internacia Komisiono pri Geografia Terminologio ĉe la Internacia Geografia Unuiĝo. Ekde 1979 laboras en la Vilna universitato. En pli ol 60 sciencaj publikaĵoj ŝi ĉefe okupiĝis pri la erozio de la tero kaj antropogenigo de montetmorenaj landŝaftoj. Ekde 1989 membro de Litova Scienca Unuiĝo. Ŝi membras ankaŭ en pluraj sciencaj asocioj kaj societoj.
Esperantistiĝis en 1959. En 1992 (Moskvo) fariĝis ISK-ano de AIS.

## Referencoj
Artikolo litove: Ieva Švarcaitė: *esperanto kalba man nebuvo ir nėra pomėgis, o viena iš kalbų*

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Preĝejo Hungaraj Sanktuloj (Budapeŝto)

**Kirko Hungaraj Sanktuloj (Budapeŝto)** estas moderna konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Újbuda.

## Historio 
Pro la nefarita Internacia ekspozicio en 1996 oni decidis konstrui kirkon, kiu estus estinta pavilono-kirko de la ekspozicio. La konstruadon apogis eĉ Vatikano. Kardinalo László Paskai en 1995 faris simbole la unuan paŝon de la konstruado. En la sekva jaro li jam konsekris la preĝejon. En 2001 la kirko ricevis la rangon paroĥa kirko. Ĝi estas spirita centro por la proksimaj universitataj studentoj.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas en korto. Ankaŭ monumento pri Kristo estas videbla en la korto. La konstruaĵo mem estas moderna. La ĉefa parto estas kupolo sur la teretaĝo. Estis konstruita ankaŭ keloj, kie estas aĉeteblaj lokoj por urnoj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
* fotoj 
* https://szakralis.wordpress.com/2010/02/02/budapest-lagymanyos-magyar-szentek-temploma-1994-1996-reload/

eta|maldekstre|Preĝejo Hungaraj Sanktuloj (Újbuda)
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Ĉefurbo de Japanio

[eta|230ra|Fronto de la japana [Dieto, en Tokio.]]
[eta|230ra|Imperia Palaco de [Kioto, antaŭa loĝejo de la Imperiestro de Japanio ĝis sia translokiĝo al Tokio. Ekzistas opinioj kiu diras ke la dekreto pri la translokiĝo ne estas laŭleĝa, kaj tial Kioto ankoraŭ estus la ĉefurbo de Japanio.]]

La ĉefurbo de Japanio estas Tokio, sidejo de la registaro kaj loĝejo de la Imperiestro. Tio ĉi, malgraŭ kutime ne estas disputata, ne estas difinita per ajna leĝo. La disputo fakte temas pri kiam Tokio iĝis ĉefurbo. Kelkaj diras ke tio okazis kiam la Prefektlando de Tokio estis starigita en 1868, sed aliaj diras ke kiam la Kastelo de Edo ŝanĝis sian nomon al Kastelo de Tokio dum tiu sama jaro. Historie, ekzistis imperia dekreto kiu translokis la ĉefurbon al Heiankyo de Kioto, kaj ne ekzistas dekreto kiu movis la ĉefurbon al Tokio. Do ekzistas opinioj kiuj asertas ke la translokiĝo al Kioto estas valida kaj tial ĝi ankoraŭ restas la ĉefurbo de Japanio.

## Ĉefurbeco dum la Reformo Mejĝi 
Dum la epoko de Edo, Japanio havis tri ĉefurbon (Japane: miyako "京" ) Edo estis la ĉefurbo de la Tokugawa-a ŝoguna reĝimo, Kioto estis la loĝejo de la Japana Imperiestro kaj Osako estis la neoficiala ĉefurbo de la komercantoj.

## Argumentoj poraj al Tokio kiel ĉefurbo 
### Sidejo de la Dieto 
Post la Dua Mondmilito, la nova japana konstitucio transdonis la regadon de la lando el la Imperiestro al la popolo, reprezentita per la Dieto de Japanio. Tio ĉi estas la plej forta bazo por rekoni al Tokio kiel la unusola ĉefurbo de la lando. Krome Tokio ankaŭ estas la sidejo de aliaj ŝtataj institucioj.

### La "areo de la ĉefurbo" en la japana leĝaro 
Ĉar ne ekzistas leĝo kiu difinas al Tokio kiel ĉefurbo, multaj japanaj leĝoj uzas la terminon "areo de la ĉefurbo" ("首都圏" shutoken) kiu enhavas Tokion. La 2a artikolo de la leĝo pri la Starigo de la Areo de la ĉefurbo el 1956 diras ke "En ĉi tiu leĝo, la termino "areo de la ĉefurbo" difinos grandan regionon kiu enhavas kaj la teritorion de la Metropolo de Tokio kaj la teritoriojn de la foraj regionoj elektitaj de la kabineto". Tio ĉi ŝajne montras ke la Registaro elektis al Tokio kiel ĉefurbon, malgraŭ tio ne estas eksplicite dirita kaj la difino de "areo de la ĉefurbo" estas limigita laŭ la kondiĉoj de tiu leĝo

## Laŭ la registaro 
En 1941, la Ministrejo pri Edukado publikigis la libron "Historio de la Reformo", kiu eĉ nuntempe estas uzata de la studantoj. La libro aludas al la "elekto de Tokio kiel ĉefurbo" ("東京奠都" Tōkyō-tento) sen mencii ion ajn pri la "translokado de la ĉefurbo al Tokio" ("東京遷都" Tōkyō-sento). Libro moderna pri historio diras ke la Mejĝi-a Registaro translokis la "ĉefurbon (shuto) el Kioto al Tokio" sen uzi la terminon "sento".

Lastatempe, ekzistas opinioj favore al transloki la ĉefurbon el Tokio al aliaj regionoj. Tio ĉi oficiale estas aludita kiel "translokado de la *funkcioj* de la ĉefurbo" anstataŭ "translokado de la ĉefurbo" aŭ "translokado de la Dieto kaj aliaj organizoj".

## Historiaj ĉefurboj de Japanio 

Kategorio:Historio de Japanio
Dialogo de la Katolika Eklezio kun la Orientaj ortodoksaj eklezioj

**Dialogo de la Katolika Eklezio kun la Orientaj ortodoksaj eklezioj** oficiale ekzistas ekde la 1960-aj iaroj kun la celo plibonigi siajn reciprokajn rilatojn kaj akordigi la malsamecajn doktrinojn.Tiu ekdialogo enkondukis, unuastarte, konsideri la Kristologion; temas pri trovo-kreo de komuna akorda vortaro de la formuladoj de la simboloj de la Koncilio de Kalcedono kaj de Cirilo de Aleksandrio. Tiu komenca dialogo konkludiĝis per la "kristologia formulo de Vieno".Sekve, la dialogo daŭris, por la Orientaj ortoksaj eklezioj, nivele de mixsa komisio (miksa internacia komisio por la teologia dialogo inter la katolika kaj ortodoksaj eklezioj estis starigita post prepara renkonto en Romo en la tagoj 27 kaj 29 de januaro 2003), aŭ nivele de unuopa eklezio.

## La kristologia formulo de Vieno de 1971 
Subegide de la fonduso "Pro Oriente", en Vieno, en 1971, estis organizita neoficiala kolokvo inter teologoj de la orientaj ortodoksaj eklezioj kaj de la katolika eklezio. La rezulto plej grava estis la interteologa kristologia difino unuanime adoptita la 12-an de septembro 1971, difino poste baptita kiel "kristologia formulo de Vieno":

*«Ni kredas ke nia Sinjoro kaj Savanto, Jesuo Kristo, estas Dio Filo enkarniĝinta; perfekta en sia dieco kaj perfekta en sia homeco. Lia dieco ne estis disigita, eĉ ne por unu momento aŭ okulbato, de lia homeco. Lia homeco igas unuecon kun lia dieco, sen miksiĝo, sen kunfandiĝo, sen divido, sen disigo".*****Ni, en nia komuna kredo en unusola Sinjoro Jesuo-Kristo, konsideras lian misteron nedifinebla kaj nedirebla kaj, por la homa intelekto, neniam tute komprenebla aŭ esprimebla».****Tiu formulo estis utiligita, sekve, en la komunaj deklaroj de la koncernaj eklezioj.

## Renkontoj de la koncernaj eklezioj 
* 27-30 januaro 2004, unua renkonto, en Kairo. Anglalingva raporto.
* 26-29 januaro 2005, dua renkonto, en Romo. (Temo: *La Eklezio kiel komunio*). Anglalingva raporto.
* 25-31 januaro 2006, tria renkonto en Eĉmiadzin. (Temo: *La aŭtoritato en la Eklezio*).Anglalingva raporto.
* 28 januaro-3 februaro 2007, kvara renkonto, en Romo. (Temo: *la misio en la kllzio*). Anglalingva raporto.
* 27 januaro-2 februaro 2008, kvina renkonto en Damasko. Anglalingva raporto.
* 24-31 januaro 2009, sesa renkonto, en Romo. Anglalingva raporto.
* 27-31 januaro 2010, sepa renkonto, en *Antélias*. Gazetara komuniko.
* 24-29 januaro 2011, oka renkonto, en Romo. Gazetara komuniko.
* 17-21 januaro, naŭa renkonto en Etiopio. Gazetara komuniko.
* 23-27 januaro 2013, deka renkonto, en Romo. Gazetara komuniko.

## Vidu ankaŭ 
* Ekumenismo
* Papaj konsilioj
* Papa konsilio por la progreso de la unuiĝo inter la kristanoj
* Komunumo de Taizé

Kategorio:Interkonfesia dialogo
Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Ortodoksismo
Ádám Brezanóczy

**Ádám Brezanóczy** [brezanOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Brezanóczy Ádám** estis hungara juristo, profesoro, instruisto, jezuita monaĥo.

Ádám Brezanóczy http://lexikon.katolikus.hu/B/Brezan%C3%B3czy.html naskiĝis la  1751 en Hungara reĝlando en Jolsva (nuntempa Jelšava en Slovakio). Li mortis la  1832 en Pest (urbo).

## Biografio 
Ádám Brezanóczy lernis en jezuita lernejo inter 1768-1773, sed poste la ordeno ne rajtis plu funkcii, tial li advokatiĝis, li doktoriĝis el juro en 1785. Komence li instruis en gimnazio en Pécs, ekde 1780 en Reĝa Jura Akademio (Kassa), post 4 jaroj en akademio en Pozsony, fine li instruis en Reĝa Universitato de Pest. Li estis rektoro en 1816 http://www.elte.hu/rektorok. En 1822 li nobeliĝis, en 1827 li pensiuliĝis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Explanatio juris naturae Posonii* (1795, 1824)
* *Vindiciae systematis philosophici de origine civitatis contra systema antiphilosophicum J. Adami* (1801)
* *Jus patriae* (1806–07) - tradukita el la hungara al latina lingvoj
* *Institutiones juris ecclesiastici* (1817–18)
* *Responsum datum Joanni Nep. Alber theol. prof. de nonnullis juris eccles. sententiis* (1821)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Antanas Račas

**Antanas Račas** (naskiĝis la  en Jurbarkas, mortis la  en Vilnius) pedagogo, signataro, aktiva politikisto, parlamentano de Litovio.

En 1962-1967 studis germanistikon en Universitato de Vilnius. Instruis germanan lingvon en mezlernejoj de distriktoj Zarasai, Jurbarkas, Kelmė. En 1988 komencis aktivan politikan agadon. En 1990 - 1992 kaj en 1996 - 2001 estis parlamentano de Litovio. Dum studjaroj li ellernis ankaŭ Esperanton. Estante parlamentano li multfoje helpis al Litova Esperanto-Asocio solvi diversajn demandojn. En 1996 li kune kun aliaj parlamentanoj-esperantistoj Vytenis Andriukaitis kaj Mečislovas Treinys en parlamentejo en Vilnius akceptis prezidanton de Universala Esperanto-Asocio prof. d-ro Lee Chong-Yeong.

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Kategorio:Litovaj politikistoj
Stanisław Miłaszewski

**Stanisław Miłaszewski** (naskiĝis la 28-an de aprilo 1886 en Varsovio, mortis la 10-an de aŭgusto 1944 samloke) – pola dramisto, publicisto, poeto kaj tradukisto, senatano de la Dua Pola Respubliko.

## Vivo 
Li studis polan lingvon en Jagelona Universitato kaj Universitato de Lvovo. Estis priteatra oficisto de Ministerio de Kulturo kaj Arto. En la jaroj 1923–1924 plenumis funkcion de literatura gvidanto de Varsoviaj Urbaj Teatroj, kaj en la 1924–1926 de Nacia Teatro, prezidanto de Unuiĝo de Polaj Katolikaj Verkistoj. Lia edzino estis verkistino Wanda Miłaszewska el domo Jentys (ŝia tuta verkaro estis cenzurita en 1951 kaj ŝiaj libroj estis tuj forigitaj de bibliotekoj).

Li apogis kreon de Urba Dram-Lernejo. En 1935 estis distingita per Akademia Laŭro de la Pola Akademio de Literaturo. Dum germana okupado agis konspire en literatura kaj artista vivo sub pseŭdonomo "Narcyz Kwiatek" (Narciso Floro).

Li pereis kune kun sia edzino en ruiniĝanta domo dum la ribelo de Varsovio. Ili ambaŭ estis entombigitaj en Tombejo Powązki en Varsovio (en antaŭa Militista Tombejo).

## Publikaĵoj 
* "Gest wewnętrzny" (Interna gesto, 1911) – poezio
* "Farys" (1927) (Rajdisto) – dramo
* "Don Kiszot" (1928) – dramo
* "Piękne Polki" (Belaj polinoj, 1931)
* "Bunt Absalona" (Ribelo de Abŝalom, 1937) – dramo
* "Antologia poezji współczesnej" (Antologio de la nuntempa poezio, kune kun: J. Janiczek, 1941)
* "Wspominamy" (Ni rememoras, kune kun: Wanda Miłaszewska, 1939) – rememoraĵoj
* "A Call from Warsaw. An Anthology of Underground Warsaw Poetry", Glasgow, nelonge post la 15-a de septembro 1944

## Elektitaj tradukoj 
* "Don Juan Tenorio" de José Zorrilla y Moral
* "Pieśń o Polsce" (Kanto pri Pollando) de Paul Claudel
* "Maria Stuart" de Friedrich Schiller

## Fonto 
Andrzej Krzysztof Kunert, Rzeczpospolita Walcząca. Powstanie Warszawskie 1944 (Respubliko Batalanta. Ribelo de Varsovio 1944), Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1994, p. 89

Kategorio:Pollingvaj verkistoj
Kategorio:Polaj poetoj
Église de Pantin (pariza metrostacio)

**Église de Pantin** [eɡliz də pɑ̃tɛ̃] () estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Parizo; ĝi situas en komunumo Pantin.

## Stacio 
[eta|maldekstra|250ra|paralele ankaŭ pluraj historiaj tramlinioj (jen la linio 32 al [Aubervilliers) havis sian finstacion ĉi-tie tersurface]]
La stacio estis malfermita en 1942. Ĝi estis la fina stacio de linio 5 ĝis la , kiam la plilongigo ĝis  estis malfermita.

Ĝia nomo devenas de ĝia apudeco kun preĝejo de Pantin.

La  matene, post forta fulmotondro okazinta la antaŭtagon, pluv-akvoj enfluis tra la konstru-laboroj de la plilongigo ĝis Bobigny kaj subakvigis la finan stacion *Église de Pantin*. 18 vagonaroj fariĝis neuzeblaj kaj linio 5 restis ekspluatita en malfacilaj kondiĉoj dum pluraj tagoj. Help-materialo estis havigita el aliaj linioj kaj materialoj Sprague-Thomson de linio 9 estis rapide reenservigitaj anstataŭe.

## Interkonektoj 
*  RATP 61 145 147 249
*  TVF 54.08
*  N45

## Proksime 
* Preĝejo Saint-Germain de Pantin
* Kanalo de Ourcq
eta|maldekstra|250ra|la samnoma preĝejo de Pantin

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* linio 5 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 5 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Pantin
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1942
Kategorio:1942 en Francio
Anafilaksio

**Anafilaksio** estas grava alergia reago kiu estas rapida komenciĝante kaj povas kaŭzi morton. Ĝi tipe kaŭzas multajn simptomojn, inkludante erupcion kaŭzante jukon, ŝveladon de la gorĝo kaj malaltan sangan premon. Oftaj kaŭzoj inkludas insektajn mordojn kaj pikojn, manĝaĵojn kaj kuracilojn.

La meĥanismo, kiu kaŭzas anafilaksion, estas la sekrecio de aktivigantoj el kelkaj tipoj de leŭkocitoj, kaŭzita de meĥanismoj, kiuj povas esti parto de la meĥanismoj de la imuna sistemo. La diagnozo de la malsano estas eble laŭ ĝiaj simptomoj. La plej uzita kuracado estas injekto de adrenalino, la administro de intravejnaj fluidaĵoj kaj kuŝigi la malsanulon sur la dorso, kun aliaj kompletigaj agoj.

Tutmonde, 0.05–2% el la loĝantaro spertis aŭ spertos anafilaksion kaj ŝajnas, ke la procento pliiĝas. La termino venas el la antikva greka:  *ana* "kontraŭ" kaj la antikva greka:  *phylaxis* "protekto".

## Referencoj 
Kategorio:Imunologio
Kategorio:Sindromoj en urĝeca medicino
Kategorio:Alergiologio
Prokriso

**Prokriso** (helene * Πρόκρις*, latine *Thassos*) estis en la helena mitologio nomo de du virinaj figuroj.

## Prokriso kaj Kefalo 
Tiu ĉi Prokriso estis filino de la atena reĝo Ereĥteo. Ŝi fariĝis edzino de Cefalo, filo de la reĝo Cekropso.

Prokriso kaj Kefalo interamis sin kaj kune vivis feliĉe, ĝis kiam Kefalon ekamis diino de matena ĉielruĝo Eoso kaj rabe forportis lin en randon de la mondo. Kefalo sian edzinon ne forgesis, petis la diinon pri liberigo. Tiu fine kontentigis lin, sed konsilis al li, ke li sian edzinon elprovu, ĉu ŝi dum lia foresto ne subiĝis al tentado de aliaj. Ŝi ŝanĝis Kefalan fiziognomion kaj li, kiel eksterlandano sian Prokrison persvadis, loginstigis per multekostaj donacoj kaj ŝi longe sukcese kontraŭstaris. Fine ŝi tamen ne rezistis kaj jam ne mankis multe kaj ŝi subiĝus. Sed lastmomente Eoso redonis al Kefalo lian fiziognomion kaj Prokriso pro honto forkuris en montaron.

Ŝi aliĝis al sekvantaro de la diino de ĉaso Artemiso, kiu donis al ŝi rarajn donacojn: sorĉan lancon, kiu neniam maltrafis sian celon kaj ankoraŭ revenis sin en manojn de la ĉasistino kaj aldonis ĉasistan hundon Lelapson, de kiu eskapis neniu kaptitaĵo. Tiujn ĉi rarajn donacojn post iu tempo Prokriso donis al Kefalo, kiam ili interpaciĝis.

Malkonfido inter ili jam neniam perdiĝis kaj foje Prokriso eksciis, ke ŝia Kefalo vokas iun virinon nomatan Nefelo. Sed tio estis nomo de la diino de nuboj kaj Kefalo petis ŝin alporti ombron por ripozo. Prokriso ĉion ĵaluze sekvis kaj pro malfeliĉo ekĝemis. Kiam Kefalo aŭdis proksime sonojn, supozis, ke tio estas ĉasaĵo, ĵetis en vepraron sian sorĉan ĵetlancon kaj Prokrison morte vundis. Ankoraŭ sufiĉis sian tragikan eraron al ŝi klarigi kaj ŝi mortis.

## Prokriso kaj Heraklo 
Tiu ĉi Prokriso estis ankaŭ filino de la reĝo, nome de Tespio. Lian reĝolandon dezertigadis furioza kaj vorema leono, nomata kitairona. Kiam juna heroo Heraklo pro kolero mortigis sian instruiston Linon kaj devis forlasi hejmon kaj foriris paŝti gregojn, okazis, ke kun la leono mezuris fortojn kaj mortigis lin.
La reĝo Tespio poste, kiel pruvo de sia gastemo (kaj ankaŭ pro sia intereso) sendis en Heraklan dormosalonon unu post la alia el siaj kvindek filinoj por akiri nepojn fortajn kaj bravajn. Tio okazis, post iu tempo li havis kvindek du nepojn, ĉar Prokriso kaj unu el ŝiaj fratinoj naskis ĝemelojn.

## Tradukfonto 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Ferenc Eckstein

**Ferenc Eckstein** [ekŝtejn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Eckstein Ferenc** estis hungara kuracisto, kirurgo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *ehrenbergi*. Lia pranepo estis Loránd Eötvös.

Ferenc Eckstein http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/029/pc002985.html#5 naskiĝis la  1769 en Hungara reĝlando en Alsókubin (nuntempa Dolný Kubín en Slovakio). Li mortis la  1833 en Pest (urbo).

## Biografio 
Ferenc Eckstein akiris kirurgian kaj akuŝistan diplomojn en 1795, kuracistan diplomon en 1797 en Reĝa Universitato de Pest, dume li helpis kuracadon de György Stáhly. Post siaj studoj li laboris en Kőszeg, poste en la armeo, kie li estis ĉefkuracisto. Inter 1799 kaj 1826 li instruis en la menciita universitato, en 1803 li atingis la instruan rangon ordinara profesoro, en la studjaro 1813 li estis rektoro http://www.elte.hu/rektorok. En la jaroj 1809 kaj 1810 dum la kontraŭ-Napoleonaj militadoj li kuracadis en la armea hospitalo. En 1812 li nobeliĝis, en 1825 li ricevis la titolon reĝa konsilisto. En 1826 li pensiuliĝis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Casus chirurgici tres, in publicum artis suae specimen descripti* (1803)
* *Relatio officiosa generalis de nosocomiis pro nobili insurgente militia hungarica anno 1809. erectis et administratis* (1810)
* *Tabellarische Darstellung der gebräuchlichsten chirurgischen Instrumente...* (1822)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero B, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Mark Everson

**Mark Whitty EVERSON** (naskita la  estas usona kontisto, imposta burokrato kaj politikisto. Li servis en fiskaj kaj administraj roloj en la usona registaro sub prezidentoj Ronald Reagan kaj George W. Bush, plej altrange sub ĉi tiu kiel direktoro de la IRS (Enlanda Enspeza Servo, ĉefa usona fiska instanco) de 2003 ĝis 2007. Poste li tenis oficojn en la Indiania registaro sub ŝtatestro Mitch Daniels (2009-2012). En 2007, post sia eksiĝo el IRS, Everson dungiĝis kiel estro de la Usona Ruĝa Kruco, sed devis demisii post ses monatoj pro akuzoj pri "engaĝiĝo en persona rilatado" kun subulino. Inter siaj registaraj servadoj sub Reagan kaj Bush, li laboris por la franca industria firmao Pechiney SA (1988-1998) kaj poste por la usona manĝoserva firmao SC International Services, Inc.eta|Mark Everson, estro de la IRS (2006)La  Everson anoncis sian kandidatecon por la respublikana nomumo por Prezidento de Usono en la voĉdonado de 2016. La , ne sukcesinte altiri multe da subtenado nek da rekoniĝo, li retiris sian kandidatecon.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj politikistoj
Erikas Laiconas

**Erikas Laiconas** (naskiĝis la  vilaĝo Bliūdžiai en distrikto Biržai, mortis la  en Kaunas) estis luterana pastro, esperantisto.
Estante 5-jara knabo li komencis viziti lernejon; poste li daǔrigis lernadon en Nemunėlis Radviliškis, ĝis kiu kaj reen ĉiutage marŝis piede po 4 km. Fininte la mezlernejon en Biržai, Erikas Laiconas forveturis al Kaunas studi en la 
Vytautas-Magnus-Universitato kaj post unu jaro li transiris al Litovia Agrikultura Akademio.

## En Esperanta movado 
En Kaunas tralegis la libron de Antanas Poška "De Baltio ĝis Bengalio" kaj trovis frazon "Bonan tagon sinjorino". Li eksciis, ke ĝi estas en internacia lingvo. Fininte Litovian Agrikulturan Akademion Laiconas restis labori en ĝia Hidromelioracia fakultato. Dum kunveturo de esperantistoj en la Akademio iu samideano pruntedonis al Erikas Laiconas lernolibron de Juozas Lazauskas. Li transskribis gramatikaĝojn kaj vortareton, tamen inverse: unue li skribis litoviajn signifojn de vorto kaj poste Esperantan vorton. Preskaǔ post duonjaro li eksciis, ke en Instruista domo okazas E-kurso, gvidata de Ignas Balčiūnas. Tamen la kurso jam estis finiĝanta. Sed Erikas Laiconas ne forkuris kaj kun aliaj aliĝis al E-movado. La Kaunan E-rondeton tiam estris Albinas Vebeliūnas. Post iu tempo la rondeto translokiĝis al la Universitato kaj iom poste - al Sindikata Kultura Palaco. Kiam la rondeto iĝis E-klubo, ĝin ekestris Erikas Laiconas. Kvankam li neniun E-kurson finis, sed li gvidis E-kurson. Kiam fondiĝis Litova ASE. Erikas ĉirkaǔ du jarojn laboris en ĝi kaj gvidis la sciencan fakon ĝis tion taskon transprenis vilnano. En 1988 Erikas Laiconas laboris en Esperanta turisma fako "Esperanto - tur", ankaŭ en 1989-a jaro pere de ĝi renkontis la prezidanton de KELI pastron Adolf Burkhardt kaj dank' al li eniris tiun ĉi movadon. En 1995 la Kongreso okazis en Kaunas. Erikas Laiconas eldonis kelkajn numerojn de revueto "Litovia Kristano" Ĝi aperis malmultnombre - nur por grupanoj de la "Biblia studo". En 1998 Erikas Laiconas estis ordinita kiel pastro luterana. (vidu "Litova Stelo" 1998/4, pĝ. 9). Tio okazis en la urbeto Žeimelis.

Erikas Laiconas parolis litove, latve, esperante, angle, ruse, ne tre bone germane, povis komunikiĝi - iom parolis polan lingvon

## Fonto
* Antanas Mekys, *Esperanto en Litovio*, parto kvara (1999), p. 33-34. 

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Nea Salamina Famagusta FC

**Nea Salamis Famagusta FC** aŭ **Nea Salamina Famagusta FC** (greke: *Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου*) estas profesia futbala klubo bazita en Famagusta, Kipro. Ĝi estas estinta rifuĝinta klubo ekde la 1974-a Turka invado de Kipro, kiam Turkio ekokupis la nordan parton de la insulo. La klubo estas portempe bazita en Larnaka. Ĝi estas membro de la Kipra Futbala Asocio.

La plej atentindaj elfaraĵoj de Nea Salamina estis ĝiaj venkoj en la Cypriot Cup (esperante: *Kipra Pokalo*) kaj la Cypriot Super Cup (esperante: *Kipra Supera Pokalo*) en 1990. Ĝia plej alta finiĝo en la Kipra Unua Fako estas la tria rango. La ludistaro partoprenis unuafoje en Eŭropa konkurso en 1990 ĉe la UEFA-pokalo de pokalvenkintoj, kaj ludis en la 1995-a, 1997-a kaj 2000-a UEFA Intertotaj Pokaloj. La ludistaro estas parto de la sporta klubo Nea Salamina Famagusta, kiu fondiĝis en 1948; la estra klubo ankaŭ enludigas viran flugpilkadan ludistaron. La klubo nomiĝis laŭ la antikva urbo de Kipro, Salamis aŭ Salamina, kiu situas apud moderna Famagusta ("Nea" signifas "nova" en la greka lingvo).

## Eksteraj ligiloj 
*  
* 
* 

Kategorio:Virina futbalo en Kipro
Kategorio:Kipraj futbalteamoj
Kategorio:Futbalteamoj fonditaj en 1948
Amonia maleato

**Amonia maleato**, **maleato de amonio** aŭ **H4N-OOCCHCHCOO-NH4** estas organika salo rezultanta el reakcio inter la maleata acido kaj amonia hidroksido. Amonia maleato aŭ amonia fumarato sub temperaturoj pli altaj ol  povas estigi amonian aspartaton.

## Sintezo 
* Amonia maleato estiĝas pere de reakcio inter la amonia karbonato kaj maleata acido:

* Sintezo de amonia maleato ekde amoniigo de la maleata acido:

## Sintezo de amonia aspartato 
* Amonia aspartato biologie estiĝas pere de reakcio inter la amonia maleato aŭ amonia fumarato kun amoniako:

## Literaturo 
* Chemical Book
* The Nitrile of Fumaric Acid, John Jacob Kessler
* Toxicology of the eye: Effects on the Eyes and Visual System from ..., Volume 1, W. Morton Grant, Joel S. Schuman]
* The Radiochemistry of the Rare Earths: Scandium, Yttrium, and ..., Issue 3020, Peter Cooper Stevenson, W. E. Nervik
* The Chemistry of Heterocyclic Compounds, Heterocyclic Systems with ..., W. L. Mosby
* Advances in Enzymology and Related Areas of Molecular Biology, Mechanism of ..., Daniel L. Purich

## Referencoj 
Kategorio:Nitrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Amoniaj kombinaĵoj