open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lázně Bělohrad

**Lázně Bělohrad** (antaŭe: Nová Ves; , antaŭe: *Neudorf*) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 16 kilometrojn oriente de urbo Jičín, en la samnoma distrikto Jičín kaj Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  (). La ĉeĥa urbonomo laŭvorte nomiĝas "blankburga banloko" pro blankmura kastelo tie starigita en 1556. 

## Historio 
Komence de la 17-a jarcento proprumis kelkajn partojn de tiu ĉi senjorujo Kryštof Harant z Polžic a&nbsp;Bezdružic. En la jaro 1626 akiris la senjorujon Bělohrad Albrecht von Wallenstein.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
* **Lázně Bělohrad**
* Brtev
* Dolní Javoří
* Dolní Nová Ves
* Horní Nová Ves
* Hřídelec
* Lány
* Prostřední Nová Ves
* Uhlíře

## Memorindaĵoj
* Baroka kastelo
* Banloka hotelo en la placo
* Naskodomo de Karel Václav Rais
* Banloka areo

## Esperanto
La urbeto havas la honoron esti menciita en la originala esperantlingva romano *Idoj de Orfeo*.

Elde 1931 okazis en la urbo "Internacia Libertempejo" por esperantistoj ĝis la komenco de la milito kaj post la milito oni renovigis ĝin, sed ne por longe. Prie vidu artikolon Internacia Libertempejo en Lázně Bělohrad.

## Pluaj fotoj

Bělohrad zámek 2014 1.jpg|Kastelo
Bělohrad K V Rais monument 2014 1.jpg|Kastela oranĝejo, monumento de K.&nbsp;V.&nbsp;Rais
Bělohrad Lázeňská třída 2014 1.jpg|Avenuo Lázeňská třída
Bělohrad Náměstí K V Raise 2014 1.jpg|Placo de K V Rais
Lázně Bělohrad - dům čp. 72.jpg|Domo n-ro 72

## Eksteraj ligiloj
* Oficiala retejo
* Spa 


Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Urboj en distrikto Jičín
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Campo Formoso

**Campo Formoso** estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 66.616 loĝantojn en 2010 .

*Campo Formoso* signifas en la portugala "belega kamparo".

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
Mala Pruga

**Mala Pruga,** serbe **Мала Пруга,** estas loĝata loko en Serbio, en distrikto Beogrado (sed geografie en Srem (regiono)), en municipo de Zemun. La loknomo signifas: malgranda fervojo.
eta|230px|Loko de la municipo en Serbio

## Bazaj informoj 
* Telefonprefikso: 011
* Aŭtokodo: BG

## Geografio 
Mala Pruga etendiĝas ĉe Zemun laŭ aŭtovojo kaj fervojo Beogrado-Novi Sad. La loko konsistas parte el loĝdomoj, parte el industria zono.
## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

Kategorio:Loĝataj lokoj de Serbio
Barreiras

**Barreiras**  estas municipo de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo kaj en la subŝtato Bahio, kaj pli detale apartenas al la mezoregiono Ekstrema okcidento de Bahio kaj al la mikroregiono Barreiras. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj. Tio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj municipoj .

*Barreiras* signifas en la portugala "baraĵoj".

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Bahio
Fantomtono

**Fantomtono** aŭ **interfrapoj** estas tre mallaŭtaj frapoj, kiuj estas klare ekkoneblaj nur por lertaj aŭskultantoj. Je la gitaro ĝi havas ne precize difinitan tonalton, sed similas pli al obtuza klakado. La plej multaj homoj tamen ja perceptas brueton, sed ili ne povas ekzakte difini ĝin.

## Uzado kaj efiko
Perkutinstrumentistoj kaj frapinstrumentistoj uzas fantomtonojn kun la celo, doni al la ritmo pli da profundeco kaj pleneco. Krom tio la fakto, ke la muzikisto jam antaŭe ludis la supernombrajn batojn, ofertas dumpase de la peco la eblecon, akcenti unuopajn batojn antaŭe neakcentitajn. Per tio li muzikisto povas sen multa elspezo doni al la ritmon tute novan turnon. Fantomnotoj eniris en preskaŭ ĉiujn konatajn muzikstilojn, kaj ankaŭ ke aliaj instrumentoj la interfrapoj plioftiĝas. Ankaŭ pianistoj kaj gitaristo uzas ĝin.

## Generado je gitaro kaj piano 
Fantomtono je la gitaro ekestas, kiam oni je la frapado de la kordo ĉi tiun ne premas sur la prentabulon de la instrumento, sed nur tuŝas per montrofingro, mezfingro aŭ per la manplato, dampante ĝin. Kutime oni ekfrapas la kordon per plukado, plektroludo aŭ ankaŭ per kordofrapado je la elektra basgitaro.

Je la piano oni generas fantomtonon per neglektema, malakcentita frapado de la klavo. En svinga muziko tio plifortigas la svingan efekton.

## Notado je la gitaro 
Fantomtonoj estas ekkoneblaj en la notacio per "x" sur la notlinioj resp. je tabulaturo kaj ofte staras ekz. je elektra basgitaro sur la linio, sur kiu normale starus la malferme ludata kordo.

Kategorio:Muzikaj teknikoj
Árpád Molnár

**MOLNÁR Árpád** (molna:r) estis hungara redaktoro, instruisto naskita la 31-an de januaro 1913 en Marosújvár kaj mortinta la 31-an de julio 1971 en Aiud.
## Kariero
Molnár Árpád studis en Romo, diplomiĝis pri filozofio en 1939. Li estis respondecredaktoro inter 1933-44 de la monatrevuo Havi Szemle, de 1946 li estis instruisto, direktoro de la porinstruista lernejo de Aiud ĝis sia morto.

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon
 Molnar, A.
Molnár, A.
Károly Molnár

**MOLNÁR Károly** (molna:r) estis hungara muzikpedagogo, komponisto, dirigento, kapelestro naskita la 19-an de januaro 1901 en Hosszúfalu kaj mortinta la 18-an de marto 1985 en Sfântu Gheorghe. 
## Kariero
Molnár Károly studis en Braŝovo kaj laboris en Sfântu Gheorghe. 
## Komponaĵoj
**A puszta rózsája* opereto, 
*Lope de Vega: *La hundo de ĝardenisto* akompanmuziko, 
**Havasi táncos*pantomimo,
**Száll a labda* muzikkomedio laŭ tekstlibro de Péter Antal kaj poemoj de  György Barkó.  
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon
 Molnar, K.
Mihály Molnár

**MOLNÁR Mihály** (molna:r) estis hungara verkisto, kredkonstruisto naskita la 19-an de januaro 1903 en Nagyszalonta kaj mortinta la 25-an de julio 1991 en Salonta.
## Verkoj
**Új ember – új élet* (1927), 
**Istennek az Ó és Új Szövetségében foglaltatott szent írásából a lelki élet és egyház törvényei* (1933). 
**Isten országa* (1970) manuskripte.
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon
 Molnar, K.
Andorinha (Bahio)

**Andorinha** estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 14.414 loĝantojn en 2010 .

*Andorinha* signifas en la portugala "hirundo", konata birdo, kiu estas videbla kaj abunda sur la ĉielo de Andorinha.

## Fonda Historio
Tiu ĉi municipo devenas de antikva bieno, kiu apartenis al *João Alves de Araujo* (Johano Alves de Arauĵo), unu el la unuaj loĝantoj kaj fondinto de la municipo. *João Alves* estis konata populare kiel João de la Kato, tiu ĉi estis lia kaŝnomo. Tio estis ĉirkaŭ 1885, plimalpli.
Antaŭ la bieno estis blanka ŝtonego, kiu estis de longe nomata *"morro das Andorinhas"*, aŭ monteto de la hirundoj, en Esperanto, ĉar tiu loko, ĝenerale  dum krepuskaj horoj, estis bona loko por ripozado de etaj birdoj, hirundoj. Tiam la Bieno de l'Kato, kiel estis nomata, fariĝis renkontiĝa punkto por ĵusvenintaj vojaĝantoj, kiuj venis el najbaraj vilaĝoj, kiel *Sítio do Açude* (Bieneto de la Akvujego), *Santa Rosa de Lima* (Sankta Rozo). Tiuj ĉi vojaĝantoj venis el tiuj lokoj kaj sekvis sur la vojo ĝis la urboj *Senhor do Bonfim* (S-ro de la Bonfino) kaj *Jaguarari* (Ĵaguarari). Ĉirkaŭ la bieno Monteto de la hirundoj ekformiĝis eta vilaĝo, kiu poste konsiderinde evoluis pro la konstruado de la vojo intense uzata ĝis *Senhor do Bonfim*.

Andorinha estas unu el la urboj plej malgrandaj de Bahio.
Ĝi estas trankvila kaj paca urbeto kun siaj malmultaj loĝantoj.
Konsiderinda parto el tiuj ĉi 14. 414 loĝantoj estas kamparanoj, ne loĝantaj en la urba medio.

:Aktuale, Andorinha estas konata precipe pro siaj kulturaj ecoj kaj pro multaj mineralaj riĉecoj, krom sia natura beleco, karaktero de speciala vegetado de nordorienta parto de Brazilo, kiu prezentas plurajn specojn de veproj.

## Man-metioj
La man-metia aktiveco en Andorinha estas laboro, kiu etendiĝas trans la jaroj kaj estas eble la ĉefa fonto de rendo por subteno de kelkaj kamparaj familioj ĉirkaŭe Andorinha. Estas mana laboraĵo farita ĝenerale de inoj kaj tia aktiveco havas naturajn produktojn, kiel precipajn krudajn materialojn. Tiuj ĉi produktoj estas trovataj en kampoj

Estas ili:

*Pajlo, rikoltita el palmarbo;

*Ledo, eltirita el kaproj;

*kaj argilo por fari ceramikon.

Estas vere kaj sendube kruda metio kun eleganta kaj mirinda streko, kiu plaĉas al homoj el pluraj partoj de Brazilo kaj de mondo. Ĝi estas instruita generacio post generacio sen perdi la originalan kvaliton.

### Kelkaj Produktoj
# Ceramiko, kiel kruĉoj, potoj, akvopotoj, tegmentoj, ktp. 
# Faraĵoj el:
* el ledo, kiel vestoj, ĉapeloj, vakeraj iloj, ŝuoj, sandaloj, ktp.  
* el pajlo, kiel tapiŝoj 
* laboraĵo de punto, kiel vestoj, roboj,trikaĵoj, ktp.

## Ekonomikaj Aktivecoj
La ĉefaj ekonomikaj aktivecoj de Andorinha estas agrokulturo kaj, eble la plej precipa la minerala esploro.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
André du Ryer

eta|L'*Alcoran de Mahomet*, André du Ryer, 1647.
**André DU RYER** (Marcigny, ~1580-1660) estis franca orientalisto.

Du Ryer laboris kiel konsulo de Francio en Konstantinopolo kaj Aleksandrio kaj laboris kiel reĝa interpretisto de orientaj lingvoj je sia reveno al Francio en 1630. Li eldonis turkan gramatikon en latino kaj tradukis poste al la franca lingvo librojn kiel la Korano en 1647 aŭ *Gulistan aŭ la Imperio de la Rozoj, de Saadi* en 1634..
## Vidi
* ''L'Alcoran de Mahomet'' de 1647 en Wikisource

Kategorio:Francaj diplomatoj
Kategorio:Francaj tradukistoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Franclingvaj verkistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Francaj iranologoj
Kategorio:Francaj arabistoj
Kategorio:Francaj lingvistoj
Kategorio:Tradukistoj el la araba lingvo
Kategorio:Tradukistoj el la persa lingvo
Kategorio:Tradukistoj al la franca lingvo
Kategorio:Tradukistoj al la latina lingvo
Antônio Gonçalves (Bahio)

**Antônio Gonçalves** estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 11.015 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
Julia Franck

eta|Julia Franck, 2007.
**Julia FRANCK** (Orienta Berlino, 20-a de februaro 1970) estas Germana verkistino.

En 1978, lia familio transloĝiĝis al Okcidenta Berlino kaj poste al Schleswig-Holstein. Ŝi studis germanan filologion kaj amerikajn studojn en la Libera Universitato de Berlino kaj vivis en Usono, Meksiko kaj Gvatemalo. Ŝi laboris kiel eldonistino de la Sender Freies Berlin kaj en pluraj eldonoj. Ŝi estas nepino de la skulptisto Ingeborg Hunzinger.

## Verkoj 
* *Der neue Koch* (1997)
* *Liebediener* (1999)
* *Bauchlandung* (2000)
* *Lagerfeuer* (2003)
* *Mir nichts, dir nichts* (2006)
* *Die Mittagsfrau* (2007)
* *Grenzübergänge* (2009)

## Premioj 
* *Deutscher Buchpreis * de 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* www.juliafranck.de
* 
*  http://www.perlentaucher.de/autoren/11/Julia_Franck.html

Kategorio:Germanaj verkistoj
Reginald Workman

[eta|Reggie Workman kun tenorsaksofonisto [Pharoah Sanders kaj frapinstrumentisto Idris Muhammad en 1978]]
**Reginald David Workman** (* 26-an de junio 1937 en Filadelfio) estas usona ĵaza basinstrumentisto kaj altlerneja instruisto.

## Vivo kaj verkado 
Workman ricevis infanaĝe pianolecionojn kaj lernis ĉe la mezgrada lernejo komence tubjon, antaŭ ol li turniĝis al kontrabaso. Li muzikis komence ĉe Al Grey, poste en ritmenblusaj bandoj. Poste li iris al Novjorko, kie li laboris ĉe Lee Morgan. Post tio li laboris por Jackie McLean, Kenny Dorham, Gigi Gryce (1958/59), Red Garland (1959), Roy Haynes kaj John Coltrane (*Africa/Brass*1960/61). Sekvatempe li estis membro de la bando de James Moody, antaŭ ol li ekde 1962 ĝis 1964 (*Free for All*) muzikis en la bando Jazz Messengers de Art Blakey kaj vojaĝis kun ĝi koncerte tra Japanujo kaj Eŭropo. Postsekve li membris en la grupoj de Al Heath, Yusef Lateef (1965) , Herbie Mann (1966) kaj Thelonious Monk (1967). Li krome surdiskigis kun muzikistoj kiel Eric Dolphy, Elvin Jones, Freddie Hubbard, Wayne Shorter (JuJu, 1964 kaj ''Adam's Apple*, 1966)), Bill Dixon, Roy Ayers, Archie Shepp, Andrew Hill, Gary Bartz, Pharoah Sanders (*Karma*, 1969) aŭ Bobby Hutcherson kaj aliĝis al la kvaropo *New York Jazz Quartet* kaj la bando *Jazz Composer’s Orchestra''. Komence de la 1970-aj jaroj li studis ĉe universitato kaj muzikis en la bandoj de Alice Coltrane, Charles Tolliver kaj Max Roach. Post tio li laboris por la Centro de Afrikaj Kulturoj de Babatunde Olatunji.

Ekde 1987 li estas profesoro de la Nova Lernejo por Socia Reserĉo. Krom tio li tenis plue muzikajn projektojn, kun kiuj li ankaŭ surdiskigis, ekz. “Duet” kun Dee Dee Bridgewater, “Super Jazz Trio” kun Tommy Flanagan kaj Joe Chambers kaj “Images” kun Marilyn Crispell, Don Byron, Gerry Hemingway kaj Jeanne Lee. El inter sonregistraĵoj de la 1990-aj jaroj menciendas aparte la lumdiskoj kun Mal Waldron, kiuj parte ekestis en Eŭropo. Krom tio Workman ludis kun muzikistoj de diversaj stiloj kiel Aki Takase, Marion Brown, Horace Tapscott, Hank Jones, Frank Wess, Edward Vesala, Derek Bailey aŭ Living Colour. Sub la nomo de Reginald Workman nur malmultaj diskoj aperis.

## Diskoj 
* Conversation (Denon)
* The Works of Workman (Denon)
* Synthesis (Leo Records, 1986)
* Images (Music & Arts, 1989)
* Live in San Francisco (Music & Arts CD 633)
* Altered Spaces (Leo, 1992)
* Summit Conference (Postcards, 1993)
* Cerebral Caverns (Postcards, 1995)

## Literaturo 
* Martin Kunzler, Jazz-Enzyklopädie Bd. 2. ISBN 3-499-16513-9, S. 1514f.

Kategorio:Ĵazaj basinstrumentistoj
Kategorio:Bandestroj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Sam Jones (muzikisto)

**Sam Jones** (vere *Samuel Jones*) (n. 12-an de novembro 1924 en Jacksonville; m. 15-an de decembro 1981 en Novjorko) estis usona ĵaza kontrabasisto, violonĉelisto kaj komponisto.

## Vivo kaj verkado 
Jones muzikis dum sia lerneja tempo en blovbando kaj transiris poste al kontrabaso. Li ludis komende en Filadelfio ĉe Tiny Bradshaw (1953-55) kaj ĉe *Les Jazz Modes*. Meze de la 1950-aj jaroj li transloĝiĝis al Novjorko. Li laboris nun ĉe Kenny Dorham, Illinois Jacquet, Cannonball Adderley (1957), Bill Evans (*Everybody Digs Bill Evans*), Dizzy Gillespie (1958-59), Thelonious Monk kaj Ike Quebec/Grant Green (*Blue and Sentimental*). Tutmonde li famiĝis ĉefe pro sia muzikado la kvinopo de Cannonball Adderley inter 1959 kaj 1965. Post tio li laboris en la triopo de Oscar Peterson (1966-70), sed ankaŭ prezentis kun Bill Evans, Wes Montgomery kaj Cedar Walton (ekde 1971). Kun Richard Davis, Lisle Atkinson, Milton Hinton, Ron Carter kaj Michael Fleming li apartenis ekde 1968 al la ensemblo *New York Bass Violin Choir* de Bill Lee. Dum siaj lastaj vivojaroj Jones estris duonprofesian dekdu-kapan bandon.

Jones estis lerta akompanmuzikisto, aparte en la kunmuzikado kun Louis Hayes (je la kvaropo-sonregistradoj kun Grant Green, je Cannonball Adderley kaj en 1966 je Peterson) kaj kun Billy Higgins (en la projektoj de Cedar Walton) montriĝis lia eksternorma povo en la ritmogrupo. Du el la komponaĵoj de Jones, kiuj apartenis al la repertuaro de Adderley, fariĝis ĵazaj normkantoj (*Unit 7* kaj *Del Sasser*). Li faris plurajn diskojn je propra nomo.

## Diskoj 
* *Somethin’ Else* (Blue Note; 1958) kun Cannonball Adderley, Miles Davis, Hank Jones, Art Blakey
* *The Soul Society* (OJC; 1960) kun Nat Adderley, Blue Mitchell, Jimmy Heath, Charles Davis, Bobby Timmons, Keter Betts, Louis Hayes
* *The Chant* (OJC, 1961) kun Melba Liston, Cannonball Adderley, Wynton Kelly, Victor Feldman, Les Spann
* *Down Home* (OJC, 1962) kun Snooky Young, Clark Terry, Frank Strozier, Joe Zawinul, Israel Crosby, Ron Carter, Ben Riley, Vernell Fournier
* *Nippon Soul* (Riverside Records) kun Cannonball Adderley, Nat Adderley, Joe Zawinul, Louis Hayes, Yusef Lateef
* *Changes and Things* (Xanadu, 1977) kun Blue Mitchell, Slide Hampton, Bob Berg, Cedar Walton, Louis Hayes
* *Visitation* (Steeplechase, 1978) kun Terumasa Hino, Bob Berg, Ronnie Mathews, Al Foster
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe allaboutjazz.com

Kategorio:Ĵazaj basinstrumentistoj
Kategorio:Usonaj ĵazaj violonĉelistoj
Leopold Andrian

eta|Leopold Andrian
**Leopold ANDRIAN** (naskita la  en Berlino, Germanio; mortinta la  en Friburgo, Svislando) estis aŭstra verkisto.

Post la Unua Mondmilito Andrian estis la unua direktoro de la Burgoteatrejo de Vieno, sed li lasis ĝin post la abdiko de la imperiestro de Aŭstrio. Inter la du militoj, Andrian evoluis al pli kristana kaj konservativa mensostato kaj li ekzilis sin al Brazilo dum la Dua Mondmilito.

Li volis esti enterigita en la aŭstraj Alpoj kie li pasis la plej feliĉajn momentojn el sia junaĝo. Andrian multege korespondis kun la aŭstra dramaturgo Hugo von Hofmannsthal.

## Verkoj 
* *Der Garten der Erkenntnis.* Erzählung. Schmidt-Dengler, Graz, 1895
* *Gedichte.* De Zilverdistel, Haarlem, 1913
* *Das Fest der Jugend. Des Gartens der Erkenntnis erster Teil und die Jugendgedichte.* Fischer, Berlin, 1919
* *Die Ständeordnung des Alls. Rationales Weltbild eines katholischen Dichters.* Kösel & Pustet, München, 1930
* *Österreich im Prisma der Idee. Katechismus der Führenden.* Schmidt-Dengler, Graz, 1937
* *Das Fest der Jugend. Die Jugendgedichte und ein Sonett.* Schmidt-Dengler, Graz, 1948
* *Leopold Andrian und die Blätter für die Kunst.* Gedichte, Briefwechsel mit Stefan George und anderes. Mit einer Einleitung hrsg. von Walter H. Perl. Hauswedell, Hamburg, 1960
* *Frühe Gedichte.* Hrsg. von Walter H. Perl. Hauswedell, Hamburg, 1972
* *Fragmente aus "Erwin und Elmire".* Mit einer Einleitung und Kommentar hrsg. von Joëlle Stoupy. Castrum-Peregrini, Amsterdam, 1993
* *Der Garten der Erkenntnis und andere Dichtungen.* Mit einem Nachwort hrsg. von Dieter Sudhoff. Igel, Oldenburg, 2003

## Eksteraj ligiloj 
 Biografio 

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj dramistoj
Malo Ratno Ostrvo

**Malo Ratno Ostrvo,** serbe **Mало Ратно Острво,** Esperante **Insulo Malgranda Milito** estas riverinsulo en Serbio, en distrikto Beogrado (sed geografie en Srem (regiono)), en municipo de Zemun.
eta|230px|Loko de la municipo en Serbio

## Bazaj informoj 
* Longo: 300 m
* Larĝo: 60 m
* Aŭtokodo: BG
* Koordinatoj: 44°49′24″N 20°26'16″E

## Geografio 
Malo Ratno Ostrvo etendiĝas ĉe kunfluejo de Danubo kaj Savo.

## Historio 
En 1948 Beogrado etendiĝis al la alia bordo de Savo, kiu estis marĉo. Oni transportis sablojn el la insulo sur la marĉan teron por kovri ĝin. La insulo estas plene kovrita per poploj, nuntempe la vizitado ne estas permesata.
eta|300px|Mapo pri municipo Zemun

## Vidindaĵoj 
## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino
* Veliko Ratno Ostrvo

## Fontoj 
* Angla Vikipedio
* Mapo pri Malo Ratno Ostrvo

## Noto 
eta|260px|Panoramo al la insulo

Kategorio:Insuloj en Danubo
Kategorio:Insuloj
Katedralo Sankta Kruco (Bratislavo)

**Katedralo de Apoteozo de Sankta Kruco** estas grekokatolika katedralo en Slovakio, en la ĉefurbo Bratislavo.

## Historio 
La preĝejo konstruiĝis inter 1859-1860 apud la tiama tombejo en la tiam nomata urbo Pozsony [poĵonj]. Komence ĝi estis romkatolika preĝejo. La konsekron faris ĉefepiskopo de Esztergom Johano Scitovszky [scitovski]. Kiam la tombejo ne plu funkciis, ankaŭ la preĝejo estis superflua. Ekde 1972 ĝi apartenas al la slovakaj grekokatolikaj kredantoj kaj tiam la preĝejo renoviĝis, kiun episkopo Vasil Hopko denove konsekris. En 1996 la interna parto ŝanĝiĝis laŭ rito de grekokatolikoj. Ekde 2008 oficiale ĝi estas katedralo.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo havas unu navon kaj super la enirejo sveltan turon, sed apude ankaŭ estas turetoj, kiel ornamaĵoj. Interne la novaj bildoj pretiĝis en 1996.

La mesoj okazas slovake kaj praslave.

## Fontoj 
* Angla kaj slovaka Vikipedioj

Kategorio:Konstruaĵoj en Bratislavo
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Kruco
Kategorio:Katedraloj en Slovakio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1860-1869
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1860
Sándor Molnár

**MOLNÁR Sándor** (molna:r) estis hungara laboristverkisto, redaktoro, tradukisto naskita la 12-an de junio 1895 en Szatmárcseke kaj mortinta la 17-an de marto 1960 en Arado.
## Kariero
Molnár Sándor estis memlerninto. Kiel politika fuĝinto li loksidiĝis en 1919 en Petrozsény, li estis ministo. Li redaktis kun kunulo la antologion *Erdélyi könyv* (1923), la socian kaj belestristikan revuon *Zsilvölgyi Napló* (1924-40). Li estis unu el redaktoroj de ĵurnalo Szabadság (1945-48). 
## Poemvolumoj
**Vágyak szigetén (1920); 
**Könnyes zsoltárok* (1921); 
**Ilyen a szívem* (1925); 
**Tisztaság himnuszai* (1926); 
**Erdély országútján* (1927); 
**Álarc nélkül* (Tîrgu Jiu 1929); 
**Új tavaszvárás* (1930); 
**Igaz balladák* (1934); 
**Szabadság lobogója alatt* (Arad 1946).
## Prozvolumoj
**Vallomások könyve* (aŭtobiografio, noveloj, Hátszeg 1941); 
**Az író naplója* (Arad 1945); 
**Két szív egy keringőben'' (romaneto, Arad 1945).
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon
 Molnar, S.
Miklós Molnár

**MOLNÁR Miklós** , naskonomo *Löwinger*, estis hungara ekonomikisto naskita la 4-an de januaro 1922 en Cehu Silvaniei (hungare Szilágycseh) kaj mortinta la 20-an de aprilo 1959 en Kluĵo.

## Kariero
Molnár Miklós estis laborservulo, lia familio estis deportita en 1944. Li diplomiĝis pri ekonomiko en la Universitato Bolyai de Kluĵo (1946), poste li doktoriĝis (Kv. 1947). Li prelegis en la Universitato Bolyai, estis kunlaboranto de revuoj Korunk kaj *Probleme Economice*. Okaze de la perforta unuigo de la hungarlingva kaj la rumana universitatoj de Kluĵo li memmortigis sekvinte sian kolegon László Szabédi.

## Verko
**Az iparfejlesztés kérdése Erdélyben 1848 előtt* (Gazdaságtörténeti Tanulmányok 5. 1957).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

 
Molnar, K.
Johann Georg von Hahn

**Johann Georg von HAHN** (naskiĝis en Frankfurto ĉe Majno en 1811, mortis en Jena en 1869) estis diplomato kaj filologo aŭstra. Li estis specialisto pri la kulturo kaj la historio de Albanio. eta|mapo de li pri la baseno de la rivero Suda Moravo (tiutempe nomata Bulgara Moravo), 1861.Li estis konsulo de la Aŭstra Imperio en Ioannina, la ciklada insulo Siros kaj en Ateno, kaj oni konsideras lin la fondinto de la albanaj studoj. Li lernis la albanan lingvon kaj elstarigis la apartenon de ĉi tiu lingvo al la hindeŭropa lingvaro.

## Verkoj 
* "Albanesische Studien", Bd. 1-3, Jena 1854, 
* "Reise von Belgrad nach Salonik. Von J. G. v. Hahn, K. K. Consul für das östliche Griechenland". Wien 1861, Mit 2 Karten
* "Griechische und albanesische Märchen", Bd. 1-2, Leipzig 1864, München/Berlin 1918
* "Reise durch die Gebiete von Drin und Wardar", Wien 1867

## Eksteraj ligiloj 
* Gerhard Grimm, "Johann Georg von Hahn (1811-1869) - Leben und Werk", Wiesbaden 1964

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj dramistoj
Ernst von Hesse-Wartegg

**Ernst VON HESSE-WARTEGG** (Vieno, 21-a de februaro 1854 Tribschen, 8-a de majo 1918) estis aŭstra diplomatia kaj verkisto

Granda vojaĝemulo, li estas konata pro siaj libroj de vojaĝoj kaj li estis ĝenerala konsulo en Venezuelo kaj en Svislando.

## Verkoj 
* *Die Werkzeugmaschinen zur Metall- und Holzbearbeitung*. Leipzig 1874
* *Der unterseeische Tunnel zwischen England und Frankreich*. Leipzig 1875
* *Atlantische Seebäder*. Wien 1878
* *Prairiefabriken*. Leipzig 1878
* *Mississippifahrten*. Leipzig 1881
* *Tunis, Land und Leute*. Wien 1882
* *Canada und Neufundland*. Freiburg im Breisgau 1888
* *Mexiko, Land und Leute*. Wien 1890
* *Tausend und ein Tag im Occident*. 3 Bde. Dresden 1896
* *Die Einheitszeit nach Studenzonen*. Dresden 1892
* *Chicago, eine Großstadt im amerikanischen Westen*. Stuttgart 1892
* *Curiosa aus der Neuen Welt*. Leipzig 1893
* *Andalusien*. Leipzig 1894
* *Korea*. Dresden 1895
* *China und Japan*. Leipzig 1897
* *Schan-tung und Deutsch-China*. Leipzig 1897
* *Siam, das Reich des weißen Elefanten*. Leipzig 1899
* *Samoa, Bismarck-Archipel und Neuguinea*. Leipzig 1902
* *Die Wunder der Welt*. 1912
* *Zwischen Anden und Amazonas*. Stuttgart 1915

## Eksteraj ligiloj 
* [http://www.biographien.ac.at/oebl_2/305.pdf ]

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1845
István Monoki

**MONOKI István** estis hungara bibliografo naskita la 11-an de decembro 1887 en Derestye-Dârste (parto de Braŝovo) kaj mortinta la 14-an de aŭgusto 1963 en Kluĵo.
## Kariero
Monoki István diplomiĝis pri matematiko-fiziko en Universitato Ferenc József  (1914). Li laboris en la Universitata Biblioteko de Kluĵo. Li pensiuliĝis kiel direktoro.
## Verkoj
**Romániában az 1935. évben megjelent román-magyar és magyar időszaki sajtótermékek címjegyzéke* (ETF 90. Kv. 1936); 
**A magyar időszaki sajtó a román uralom alatt. 1919-1940* (Országos Széchényi Könyvtár kiadása, Bp. 1941). 
**A magyar könyvtermelés Romániában. 1919-1940. manuskripte; 
**Romániai írók álnév-lexikon'', manuskripte.
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon
 Molnar, S.
Baianópolis

**Baianópolis** estas municipo de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo kaj en la subŝtato Bahio, kaj pli detale apartenas al la mezoregiono Ekstrema okcidento de Bahio kaj al la mikroregiono Barreiras. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj. Tio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj municipoj .

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Bahio
Cotegipe

**Cotegipe** estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 13.636 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
Ŝaŝi

**Ŝaŝi,** ĉine **沙市区** estas metropolo kaj distrikto en Ĉina Popola Respubliko.

## Geografio 
Ŝaŝi etendiĝas sur ebenaĵo laŭ maldekstra bordo de Jangzio en meza parto de la lando.

## Historio 
Ŝaŝi fondiĝis en la 18-a jarcento, poste kelkfoje plene detruiĝis pro la militadoj. La urbo aspektas, kiel tipa ĉina socialisma urbo sen historiaj domoj. Tamen ankaŭ en la 21-a jarcento oni konstruis modernajn domojn, precipe hotelojn.

## Ekonomio 
Ŝaŝi havas ekologiajn problemojn. La rivero estas poluita ĉe la haveno per diversaj metaloj kaj kemiaĵoj.

## Klimato 
Ŝaŝi havas subtropikan klimaton kun influo de musono. En la urbo la averaĝa jara temperaturo estas 20 °C, sed dum somero foje preskaŭ superas 40 °C. Jare pluvas po 800-1500 mm. Inter decembro kaj februaro foje-foje frostas kaj neĝas.
eta|300ra|Strato en Ŝaŝi

## Trafiko 
Ŝaŝi ne havas flughavenon kaj fervojon, sed havas riveran havenon.

## Famuloj 
* ĉina verkisto Deng Huijin, kiu de 1981 estis gvidanto de loka Esperanto-societo en Ŝaŝi

## Ĝemelurboj 
*  Majuro, Marŝaloj (1989)
*  Fukuoka, Japanio (1998)
*  Nantes, Francio (2003)
*  Pusano, Sud-Koreio (2005)

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo pri Ŝaŝi

Kategorio:Urboj de Hubejo
Kategorio:Metropoloj
Kategorio:Havenurboj
3748 Tatum

'*3748 *Tatum''''' estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada astronomo Jeremy B. Tatum, profesoro pri astronomio en la Universitato de Viktorio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Alberĉe

[eta|250px|Meza fluejo de Alberĉe, en la [Regiono de Madrido.]]
La rivero **Alberĉe**, literumita en la hispana origine **Alberche** estas rivero de Hispanio kiu fluas tra la regionoj de Kastilio-Leono, Madrido kaj Kastilio-Manĉo. Ĝi ekfluas ĉe la suda deklivaro de la montaro Sierra de Villafranca, apartenanta al la Centra Sistemo. Post trafluo de 177 km, enfluas dekstre en la riveron Taĵon, ĉe Talavera de la Reina (Toledo).

La akvenhavo estas regulata per la akvorezervujoj de Burguillo [burgIjo] kaj *Charco del Cura* [ĉArko del kUra] (faloko de la pastro) (Ávila); kaj de Sankta Johano kaj Picadas (Madrido); kaj Cazalegas (Toledo). Inter ties ĉefaj alfluantoj troviĝas la riveroj Cofio [kOfjo] kaj Perales (pirarboj).

La Alberĉe kies nomo povus deveni el la araba *al-birka*, kiu signifas «akvujo», prezentas grandan someran malaltigon, 

## Eksteraj ligiloj 
* Turismo ĉe Alberĉe 
* Turismo Etnologia 
* Turismo, Gastigado 
* Rurdooj ĉe la Valo Iruelas
* Junularkampadejo 
* Kultura retejo de Supra Alberĉe
Kategorio:Riveroj en Hispanio
Peter Warren

**Peter Warren** (* 21-an de novembro 1935 en Hempstead, Novjorkio) estas usona kontrabasisto kaj violonĉelisto de moderna ĵazo kaj de Nova Improvizad-Muziko.

## Vivo kaj verkado 
Warren devenis de muzikisto-familio, prezentis unuafoje en la aĝo de 17 jaroj en Carnegie Hall kaj studis ĉe *Adelphi College* kaj ĉe Lernejo Juilliard. Li laboris komence kiel violonĉelisto sur la kampo de klasika muziko, ekzemple kiel membro de la Simfoniorkestro de Atlanta. Poste li ŝanĝis la ĝenron kaj ludis kontrabason komence en la spektakloj de Las-Vegaso. En 1966 li koncertvojaĝis kun la orkestro de Tommy Dorsey, por sekve labori ĝis 1969 ĉe Dionne Warwick. Krom tio li studis ĉe Chuck Israels, muzikis ĉe Herbie Mann kaj formis kun David Izenzon kaj ok pluaj basistoj la *New York Bass Revolution*. En 1970 li transloĝiĝis al Eŭropo. Tie li sonregistris sian unuan albumon *Bass Is* kune kun tri pluaj kontrabasistoj. Krome li laboris kun Jean-Luc Ponty, kun Joachim Kühn, kun Terumasa Hino, kun John Tchicai kaj kun la svisa ensemblo „Wiebelfetzer“, kun Tomasz Stańko kaj Edward Vesala, kun Albert Mangelsdorff kaj Masahiko Satō same kiel kun Rolf Kühn, kun kiuj li ankaŭ surdiskigis por eŭropaj diskeldonejoj. Li prezentis ankaŭ kun Carla Bley, Michel Portal kaj Anthony Braxton. Post reveno al Novjorko en 1974 li apartenis al la bando de Jack DeJohnette, kun kiu li faris albumojn kiel „Special Edition“ (1979) aŭ „Tin Can Alley“ (1980) kaj ĝis 1983 koncertvojaĝis kaj ludis je festivaloj. En 1981 li produktis sian albumon „Solidarity“ dediĉitan al Stu Martin, kies instrumentistaro estas altkvalita. En 1982 li fondis kun John Scofield kaj Mike Stern propran kunfandomuzikan bandon. Poste li sin turnis al la Nova Improvizadmuziko kaj laboris en la regiono de Bostono kun multnombro da muzikistoj, inter ili ankaŭ kun Ken Vandermark. En 1994 li fondis du improvizadensemblojn, *Cheap Suit Serenaders* kaj *Elastic Consort*. Kun Matt Samolis, flutisto de *Elastic Consort*, li okupiĝis ĝisfunde kun la ŝtalviolonĉelo, sonskulptaĵo el agorditaj ŝtaldratojn kaj cimbaloj. Dum la lastaj jaroj lia intereso ĉefe direktiĝis al la ludo de cimbaloj per arĉo. Nuntempe (2008) li prezentas kun *Metal and Glass Ensemble* kaj *Glenn Dickson Acoustic Ambient Ensemble*.

Warren laboris kiel instruisto je diversaj eŭropaj kaj usonaj altlernejoj same kiel verkisto de la fakrevuo „Bass Player“.

## Diskoj 
* *Bass Is* (1970, Enja kun Dave Holland, Jaime Faunt, Glen Moore, Chick Corea, John Surman, Barry Altschul, Steve Hauss, Stu Martin)
* *Solidarity* (1981, Japo, kun John Purcell, John Scofield, Jack DeJohnette, Ray Anderson)
* *Bowed Metal Music* (2001, kun Matt Samolis)

;Kiel gastmuzikisto
* Albert Mangelsdorff *Spontaneous* (1971, Enja)
* Tomasz Stańko *TWET – Polish Jazz vol. 39* (1976)

Kategorio:Ĵazaj basinstrumentistoj
Kategorio:Violonĉelistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Amzacea

**Amzacea** [amzaĉa] (la malnova turka nomo estis *Hamzaça* aŭ *Amzaça*) estas vilaĝo en Rumanio, la sudorienta parto de la distrikto Constanța, kun 1.295 loĝantoj (2002). La administre apartenantaj komunumoj estas Casicea kaj General Scărișoreanu (entute 2.694 loĝantoj).

## Situo 
La vilaĝo situas en la sudorienta parto de la lando, 35 km sudokcidente de Konstanco, 24 km nordokcidente de la plej proksima urbo Mangalia.

## Eksteraj ligiloj 
* hejma paĝo

Kategorio:Komunumoj en distrikto Constanța
Aliman

**Aliman** estas vilaĝo en Rumanio, distrikto Constanța. Al ĝi apartenas administre la komunumoj Dunăreni, Floriile kaj Vlahii. Ili havis entute 3 083 loĝantojn en 2002.

## Situo 
Ĝi situas en la sudorienta parto de la lando, sur la dekstra bordo de Danubo, 89 km okcidente de Konstanco, 24 km norde de la plej proksima urbo Băneasa.

## Historio 
Sur la areo de Aliman oni elfosis ruinojn de fortikaĵoj el la romia epoko, el la 2-3-a jc.

## Famaj naskiĝintoj 
* Dan Spătaru (Aliman, 2-an de oktobro 1939 – Bukareŝto, 8-an de septembro 2004): rumana kantisto

## Vidindaĵoj 
* naturprotekta rezervejo en la Urluia-valo, sur areo de 14,62 hektaroj, kun la lagoj Sarpul kaj Vederoasa.
* Sacidava - ruinoj de la romia fortikaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* hejma paĝo

Kategorio:Komunumoj en distrikto Constanța
Centra Universitata Biblioteko Lucian Blaga de Kluĵo

**Centra Universitata Biblioteko Lucian Blaga de Kluĵo** () estas instituto de la UBB de Kluĵo. La nomon de la poeto, filozofo Lucian Blaga la biblioteko ricevis en majo 1990.

## Historio 
La biblioteko estis fondita en 1872 samtempe kun la Universitato de Koloĵvaro. Tiam la urbo apartenis al Hungario. La nun videbla konstruaĵo estis konstruita en la 1900-aj jaroj laŭ projektoj de Kálmán Giergl kaj Flóris Korb. La bazo de la librokolekto estis la biblioteko de la Erdélyi Múzeum-Egyesület (34 156 volumoj) plilarĝita de aliaj kolektoj kaj donacoj de privatpersonoj.

## La enhavo de biblioteko 
La biblioteko enhavis en 2009 proksimume tri kaj duono milionojn da volumoj. La plej malnova presita libro de la biblioteko estas la *Codex Iustinianus* (Nürnberg, 1475) kaj la plej malnova rumana libro *Tetraevangheliarul lui Coresi* (Braŝovo, 1561).

## Fonto 
* http://www.szabadsag.ro/szabadsag/servlet/szabadsag/template/article,PArticleScreen.vm/id/25800 

Kategorio:Bibliotekoj en Rumanio
Kategorio:Bibliotekoj en Hungario
3750 Ilizarov

'*3750 *Ilizarov'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan sovetan kuraciston Gavriil Abramoviĉ Ilizarov (cirile: *Гавриил Абрамович Илизаров'', 1921–1992), inventiston de aparato utiligata por kuraci frakturojn aŭ korekti ostajn deformiĝojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Angical

**Angical** estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 14.073 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
Nacia Teatro (Pécs)

**Nacia Teatro** estas grava kultura konstruaĵo en Pécs, en la urbocentro.
eta|maldekstre|Nacia Teatro en Pécs

## Historio 
En la 19-a jarcento vivis en Pécs hungaroj, germanoj, kroatoj kaj bosnoj. Komence nur migrantaj aktoroj ludis en gastejoj precipe por hungaroj kaj germanoj, sed iom komprenis la prezentadon ankaŭ aliaj nacimalplimultoj. La unua stabila teatro funkciis inter 1840-1890, kie aperis la pura literatura lingvo. La nuna teatrejo konstruiĝis en 1895 en proksimeco de la ĉefplaco. La debuta teatraĵo estis opero pri Bánk (banuso). Inter 1986-1991 la konstruaĵo plene renoviĝis kaj ricevis ankaŭ modernan teknikon.

Dum jarcento kremo de la hungaraj aktoroj rolis en tiu teatro. Nuntempe la teatro prezentas operojn, baletojn, dramojn kaj ankaŭ ĉiuspecajn teatraĵojn.

## Elektitaj teatrestroj 
* Béla Füredi (1910-1920)
* Oszkár Fodor (1927-1938)
* László Hlatky (1942-1943)
* György Székely (teatrohistoriisto) (1943-1948)
* József Szendrő (1949-1952)
* Róbert Nógrádi (1962-1988)
* György Lengyel (1988-1993)
* Tamás Balikó (1993-2011)
* Miklós Rázga (2011-2021)
* Zsolt Lipics (2021-)

## Eternaj membroj (elekto) 
* Irén Bódis
* Imre Eck
* Mihály Fülöp
* György Galambos
* Irén Harczos
* Gyula Illyés
* Dénes Kovács (aktoro)
* Borbála Labancz
* Demeter Marczis
* István Mester
* Sándor N. Szabó
* Alice Németh
* János Németh (aktoro)
* Róbert Nógrádi
* László Paál (aktoro)
* Ferenc Sík (reĝisoro)
* Katalin Sólyom
* Béla Stenczer
* Samu Szabó
* József Szivler
* Margit Takács
* Sándor Tóth (dancisto)
* Teodóra Uhrik
* Pálma Unger
* Éva Vári
* Emil Vata (dekoraciisto)

## Elektitaj aktoroj 
* István Avar
* András Bálint (aktoro)
* János Bán
* Anna Bárdos (operkantisto)
* **Ferenc Bessenyei**
* György Bajomi Nagy
* Barnabás Bergendi
* Gyula Buss
* Jenő Danis
* Mikold Darabont
* Cecília Esztergályos
* István Fillár (1965)
* Attila Götz
* Éva Füsti Molnár
* Anna Györfi
* Emil Győry
* **Péter Haumann**
* Richárd Józsa
* György Kézdy
* Ferenc Köles
* Róbert Koltai
* János Kulka
* József Láng
* **Kálmán Latabár**
* Ági Margitai
* András Márton
* Viktor Massányi
* Erzsi Máthé
* Antal Páger
* Erzsi Pásztor
* Ildikó Pécsi
* József Pilinczes
* Mária Ronyecz
* Miklós Sármássy
* Katalin Schultz
* Ferenc Somló (pli aĝa)
* Katalin Stubendek
* Menyhért Szegvári
* Lajos Széll Horváth
* Nándor Tomanek
* András Ernő Tóth
* Tibor Urbán
* Marianna Váradi
* Szláven Vidákovics
* Balázs Vincze
* Barbara Vlasits

## Aliaj teatranoj 
* Ildikó Móger, dancisto
* Zoltán Horváth (reĝisoro)
* Korinna Spala, dancisto
* Péter Streicher, dancisto

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* http://archiv.pnsz.hu/csoport.php?lang=HUN&datum=2011-06-01&ID=12

Kategorio:Pécs
Kategorio:Teatroj en Hungario
Pécs
3751 Kiang

'*3751 *Kiang''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina-irlanda astronomo Tao Kiang (1929–2009), de la Observatorio de Dunsink.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
3752 Camillo

'*3752 *Camillo'''* estas tre malgranda apolona asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin, de la itala astronomino Maria Antonella Barucci kaj de la franca astronomo Jean-Louis Heudier elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "*Camillo*" en honoro de la filo de Maria Barucci.

*Camillo* estas ankaŭ, en la romia mitologio, la filo de Turno, latina reĝo kiu batalis kontraŭ Eneo, en la Eneado.

*Oni ne konfuzu ĝin kun 107 Camilla.''

## Orbito 
Ĝi estas apolona asteroido; ĝi estas kaj marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido.

* La  ĝi pasis al 0,0801 AU (11,988 milionoj da km) de Tero.
* La  ĝi pasos al 0,0863 AU (12,913 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
Pál Morvay

**MORVAY Pál** (morvai) estis hungara reformita eklezia kaj etnografia verkisto naskita en Marosvásárhely, la 12-an de februaro 1914 kaj mortinta la 22-an de januaro 1990. Li estis la filo de redaktoro, verkisto Zoltán Morvay.

## Kariero
Morvay Pál diplomiĝis en Reformita Teologio de Kluĵo (1936), poste en Berlino (1936-38). Li estis pastro kaj religiinstruisto en Braŝovo (1938-40), religiinstruisto de Reformita Kolegio de Kluĵo (1940-44), poastro kaj religiinstruisto en Aiud ĝis 1948, instruisto de angla-hungara lingvoj lingvoj de la loka liceo.

## Fonto
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Morvay, P.
Morvay, P.
Morvay, P.
Blues in the Closet

**Blues in the Closet** (alinome "Collard Greens And Black-Eye Peas") estas ĵazkomponaĵo de Oscar Pettiford el la jaro 1953, kiu foje ankaŭ estas atribuata al Harry Babasin.

*Blues in the Closet* estas ripetfraze strukturita blustemo de modera tempo kaj kutima svingomelodio. La ripetfrazo eksonas sesfoje laŭ nur iomete ŝanĝita formo. Laŭ Hans-Jürgen Schaal ĝi memoras „al diversaj frazoj el komponaĵoj kaj solooj de Dexter Gordon, Charlie Parker kaj Lester Young.“

La peco validas kiel unu el la plej famaj komponaĵoj de Oscar Pettiford; ĝin unuafoje surdiskigis en 1953 kvinopo kun du violonĉeloj (Pettiford kaj Babasin), piano, kontrabaso kaj frapinstrumentaro.

Ĝi evoluis al ofte ludata ĵaza normkanto de la koncertvojaĝo-serio Jazz at the Philharmonic. Tie ĝin ludis ekzemple en 1957 Stan Getz kaj Jay Jay Johnson, sed ankaŭ  postmilitaj ĵazmuzikistoj kiel Peter Herbolzheimer kaj Hans Koller ludis ĝin. *Blues in the Closet* surdiskiĝis ankaŭ fare de Chet Baker, Jaki Byard, Kenny Drew, Tal Farlow, Red Garland, Duke Jordan, Howard McGhee/Teddy Edwards, Horace Parlan, Bud Powell, Toots Thielemans kaj Eddie „Cleanhead“ Vinson.

## Literaturo
* Carlo Bohländer, Karl-Heinz Holler & Christian Pfarr: *Reclams Jazzführer*; Reclam, Stutgarto, 1990
* Hans-Jürgen Schaal (Hrsg.) *Jazz-Standards. Das Lexikon*; Bärenreiter, Kassel, 2004 (3-a eldono); ISBN 9783761814147

## Eksteraj ligiloj 
* Transskribaĵo de soloo de Hein van de Geyn

Kategorio:Ĵazaj normkantoj
Marga Minco

**Sara MENCO** *alinome* **Marga MINCO** (Ginneken, 31-an de marto 1920; Amsterdamo, 10-an de julio 2023) estis nederlanda verkistino kaj ĵurnalistino.

Ŝi naskiĝis en la sino de ortodokse juda familio kaj, komence la Dua Mondmilito, ŝi loĝis en Breda, Amersfoort kaj Amsterdamo, krome pro malgrava atako de tuberkulozo ŝi estis enhospitaligita en Utreĥto kaj Amersfoort. En la aŭtuno de 1942, ŝi revenis al Amsterdamo kun siaj gepatroj por devigite vivi en la juda kvartalo.

Marga tenis sin kaŝita dum la milito dum oni deportis siajn gefratojn kaj siajn gepatrojn kaj ŝi restis kiel sola postvivantino. Poste, ŝi geedziĝis kun la tradukisto Bert Feet kun kiu ŝi havis du filinojn kaj laboris en pluraj eldonejoj.

## Bibliografio 
* *Het bittere kruid. Een kleine kroniek* (1957)
* *Het adres* (1957)
* *De andere kant* (1959)
* *Tegenvoeters* (kun Bert Voeten) (1961)
* ''Kijk 'ns in de la* (1963)
* *Het huis hiernaast* (1965)
* *Terugkeer* (1965)
* *Een leeg huis* (1966)
* *Het bittere kruid / Verhalen / Een leeg huis* (1968)
* *De trapeze 6* (kun Mies Bouhuys) (1968)
* *De dag dat mijn zuster trouwde* (1970)
* *Meneer Frits en andere verhalen uit de vijftiger jaren* (1974)
* *Je mag van geluk spreken* (Bulkboek nr. 46, 1975)
* *Het adres en andere verhalen* (1976)
* *Floroskoop – Maart* (1979)
* *Verzamelde verhalen* 1951-1981 (1982)*
* *De val* (1983)
* *De glazen brug* (Boekenweekgeschenk 1986)
* *De glazen brug* (kun L. de Jong: *De joodse onderduik*) (1988)
* *De zon is maar een zeepbel, twaalf droomverslagen* (1990)
* *De verdwenen bladzij. Verhalenbundel voor kinderen* (1994)
* *Nagelaten dagen* (1997)
* *De schrijver.* Een literaire estafette (kun Harry Mulisch, Gerrit Komrij, Adriaan van Dis, Maarten 't Hart, Remco Campert, Hugo Claus, Joost Zwagerman) (2000)
* *Decemberblues* (2003)
* *Storing* (2004)
* *Een sprong in de tijd* (2008)

## Premioj 
* 1957 - Novelle-prijsvraag van het Bureau voor Postreclame en Adressen De Mutator N.V., *Het adres*
* 1958 - Vijverbergprijs, *Het bittere kruid*
* 1999 - Annie Romein-prijs
* 2005 - Constantijn Huygensprijs

## Eksteraj ligiloj 
* www.dichteraanhuis.nl 

Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Kategorio:Nederlandlingvaj verkistoj
Kategorio:Pseŭdonimoj
Kategorio:Nederlandaj judoj
Kategorio:Nederlandaj centjaruloj
3753 Cruithne

'*3753 *Cruithne'''* estas malgranda atona asteroido kies orbita periodo estas preskaŭ egala al tiu de Tero. Ĝi estas marsrenkonta kaj venusrenkonta asteroido. Ĝi estus teknike terrenkonta asteroido, sed fakte, ĉar ĝi estas en orbita resonanco 1:1 kun Tero, ĝi sekvas, rilate al nia planedo, hufuman orbiton kaj neniam alproksimiĝas Teron al malpli de 13 milionoj da km.

Ĝi foje estis (mistrafe) nomita "dua luno de Tero". Prefere ĝi estas tiel dirita tera akompananto.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la skota astronomo Duncan Waldron elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

Antaŭe ĝi estis observita en 1983 de la belga astronomo Eric Walter Elst kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio, sub la provizora nomo 1983 UH.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la etno *Cruithne*, kiu enloĝis en Irlando en alta Mezepoko.

## Orbito 
Ĝia nekutima orbito estis determinita en 1997 de Paul Wiegert kaj Kimmo Innanen de la Universitato York de Toronto, kaj Seppo Mikkola de la Universitato de Turku en Finnlando.

Tiu orbito krucas tiujn de Marso kaj Venuso. Vidita de Tero, *Cruithne* sekvas kurbon kun formo de "fabo" ĉirkaŭ la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Tero.

Ĉar la orbita periodo de *Cruithne* estas iomete pli malgranda ol unu jaro, tiu "fabo" iom post iom malproksimiĝas de Tero, ĝis kiam ĝi atingos la alian punkton de Lagrange, L5, post ĉ. 385 jaroj.

En tiu momento, pro gravita altiro de Tero la orbita periodo de *Cruithne* iĝos iom pli granda ol tiu de Tero, kaj la asteroido refoje malproksimiĝos de nia planedo. La tuta ciklo daŭras ĉ. 770 jarojn.

Fine, vidita elde Tero *Cruithne* trairas hufuman orbiton. Ĝi pliproksimiĝis al Tero la  kun 13,654 milionoj da km (0,0913 AU) kaj revenos tiom proksime nur en 2292.

eta|maldekstra|300px|orbito, de *Cruithne* kaj de Tero
eta|maldekstra|300px|"Faboforma" orbito de *Cruithne*, vidita elde Tero

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Cruithne, asteroido kunulo de Tero; el la paĝaro de *Amalthée*
*  Asteroidoj "*NEA*"; el *astronomie-astronautique.com''
*  Bob Jenkins: « Cruithne »
*  asteroido 3753 Cruithne, stranga tera akompananto

Kategorio:Atonaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
A Móka

**A Móka** estis hungarlingva ilustrita semajna spritaĵgazeto aperinta en Lugoj. 

## Redaktoroj
En 1932 redaktis ĝin Ferenc Balázsi, en 1933 respondecaj redaktoroj estis Ida Molnár kaj Pál Keresztury, redaktoroj Mátyás Marianov kaj Ödön Matuska, la artkunlaboranto estis Ödön Trauer. Kelkaj numeroj aperis sub titolo Új Móka.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de gazetoj en hungara lingvo en Rumanio

Kategorio:Hungarlingvaj gazetoj en Rumanio
Serra Dourada

**Serra Dourada** estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 18.112 loĝantojn en 2010 .

*Serra Dourada* signifas en la portugala *Ora Montaro*.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
Pál Mózes

**MÓZES Pál** (mo:zeŝ) estis hungara agronomo naskita en Gyula la 13-an de februaro 1913 kaj mortinta la 9-an de majo 1982 en Kluĵo. Li estis la pli aĝa frato de kuracistino Magda Mózes.

## Kariero
Pál Mózes pristudis juron en Iaşi, agronomion en Chişinău, fine diplomiĝis en Budapeŝto (1941). Li estis profesoro de la Agrikultura Altlernejo Dr. Petru Groza (1949-73).

## Verkoj
**A burgonya gyakoribb betegsége és kártevői* (1952, 1955); 
**A textilnövények ismertebb betegségei és kártevői* (1952); 
**A napraforgó betegségei és kártevői* (1955, 1959); 
**A zöldségfélék betegségei és állati kártevői* (1955); 
**A kukorica betegségei és kártevői* (1956); 
**A répa betegségei és kártevői* (1956); 
**A burgonyarák* (1956); 
**A gabonafutrinka* (1956); 
**Az amerikai fehér szövőlepke* (1957).
**Növényvédelmi kézikönyv*, kunulaŭtoro (1960).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj agronomoj
Nova Galenika

**Nova Galenika,** aŭ **Galenika,** serbe **Нова Галеника** estas loĝata loko en Serbio, en distrikto Beogrado (sed geografie en Srem (regiono)), en municipo de Zemun.
eta|230px|Loko de la municipo en Serbio

## Bazaj informoj 
* Aŭtokodo: BG
* Loĝantaro: 12 533 en 2002

## Geografio 
Nova Galenika etendiĝas ĉe kunfluejo de Danubo kaj Savo laŭ dekstra bordo de Danubo, kie estas ponto al Borĉa.

## Historio 
En la 1960-aj jaroj oni fondis farmacian fabrikon. Poste ankaŭ laboristoj konstruis loĝdomojn, fine parkoj kaj grandvendejoj konstruiĝis. Nuntempe futbola klubo portas famon al la setlejo.
eta|300px|Mapo pri municipo Zemun

## Vidindaĵoj 
## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Angla Vikipedio
* Mapo pri Nova Galenika

Kategorio:Loĝataj lokoj de Serbio