open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Minahasa pito

La **minahasa pito** () estas unutipa birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi estas endemia de la Minahasa Duoninsulo en norda Sulaveso.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *forsteni* estis donita omaĝe al la nederlanda zoologo D-ro Eltio Alegondas Forsten kiu kolektis la holotipan specimenon uzitan de Müller kaj Schlegel por priskribi tiun specion en 1845.

## Priskribo
Ĝi estas verda birdo kun nigra kapo kaj kaŝtankolora krono. Ĝi manĝas sur la tero insektojn kaj iliajn larvojn, kaj ankaŭ manĝas berojn. Ĝi reproduktiĝas inter februaro kaj aŭgusto, la paro estas forte teritoriema kaj konstruas sian neston sur la tero. Kovadon kaj prizorgadon de la birdidoj faras ambaŭ gepatroj.

## Disvastiĝo kaj habitato
La minahasa pito estas endemia de la Minahasa Duoninsulo en norda Sulaveso. Ĝi supozeble vivas ene de ebenaĵaj kaj montetaj pluvarbaroj, inkluzive de altaj duarangaj arbaroj kun densa subvegetaĵaro, kiel la aliaj membroj de la *Pitta sordida* komplekso.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Dolánky u Turnova

**Dolánky u Turnova** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Turnov. Ĝi situas sur la norda rando de la urbo apud dekstra bordo de rivero Jizera antaŭ ĝia kunfluejo kun rojo Vazovecký potok. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Okcidente Dolánky najbaras kun valo Vazovecké údolí kaj Vazovec, sur dorso norde super Dolánky situas Bukovina kaj Kobylka. 

Dolánky u Turnova situas en katastra teritorio **Bukovina u Turnova** kun areo 2,79&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Turnov, Dolánky.jpg|Dolánky u Turnova
Turnov Dolánky leden 2020 (3).jpg|Dolánky u Turnova
Turnov Dolánky leden 2020 (2).jpg|Dolánky u Turnova

Kategorio:Turnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia paradizo
Kategorio:Setlejoj sur Jizera
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Bruema pito

La **bruema pito** () estas birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi havas 3 subspeciojn troviĝantajn en suda Nov-Gvineo kaj eosta Aŭstralio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *versicolor* estas latina vorto signifanta "varikolora", pro la bunta plumaro de tiu specio

Junaj birdoj similis plenkreskulojn sed estas pli senkoloraj, kun olivecverda koloro sur la flugiloj kaj la sablokolora brusto grizkolora, same kiel la gorĝo kaj mentono. La kaŝtanbrunaj plumoj de la krono estas nigre pintohavaj kaj la pli malgrandaj flugilkovriloj ne havas bluon.

## Disvastiĝo kaj habitato
La bruema pito troviĝas en  en suda Nov-Gvineo kaj eosta Aŭstralio.
*La subspecio *P. v. simillima* estas parte migranta. Ĝi troviĝas en insuloj de la Toresa Markolo, kaj nordeosta Kvinslando (de la Kabjorka Duoninsulo suden ĝis la regiono de Cairns). Kelkaj migras por vintri al suda Nov-Gvineo.
*La subspecio *P. v. intermedia* troviĝas en nordeosta Kvinslando (Cooktown ĝis Cairns kaj Atherton, Eungella).
*La nomiga subspecio *P. v. versicolor* troviĝas de la regiono de Cairns suden ĝis eosta Novsudkimrio.

Tiu specio vivas ĉefe en pluvarbaroj kun densa ĝis maldensa subkreskaĵaro, plejparte en malsekaj ravinoj kaj rivervaloj de marnivelo ĝis 1500 m. Ĝi ankaŭ troveblas en mangrovoj kaj marbordaj arbustaroj ekster la reprodukta sezono, kaj en Nov-Gvineo troveblas en musonaj arbaroj.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Ornamita pito

La **ornamita pito** () estas unutipa birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi estas endemia de la Etaj Sundaj Insuloj en Indonezio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *concinna* venas el latino *concinnus* (= "bonproporcia, regula, bela"), termino proksima al "eleganta" pro ĝia proksimeco al la eleganta pito (*Pitta elegans*).

## Priskribo
Ĝi estas tre bunta birdo, kun nigraj kapo, gorĝareo kaj nukareo, flavaj kolflankoj kaj malsupraj partoj, escepte ruĝa pugareo, kaj malhelverdaj supraj partoj kun hele turkisbluaj ŝultraj bendoj. Estas oranĝecbruna kronostrio, nigra beko kaj helaj kornokoloraj kruroj.

## Disvastiĝo kaj habitato
La ornamita pito estas endemia de la Etaj Sundaj Insuloj, en Lomboko, Sumbavo, Floreso, Adonara, Lomblen, kaj Alor.

Tiu specio vivas en subtropikaj aŭ tropikaj humidaj ebenaĵaj arbaroj.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Vazovec

**Vazovec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Turnov, strio de la teritorio Malý Rohozec en profunda valo de rojo Vazovecký potok, kiel baza setlejunuo markita per nomo Malý Rohozec díl&nbsp;2. Ĝi situas nordokcidente de Dolánky, okcidente sub Kobylka kaj oriente sub Malý Rohozec. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vazovec situas en katastra teritorio **Malý Rohozec** kun areo 2,82&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
Al naturaj interesaĵoj apartenas reelfluejoj de Bartošova pec (en Slapy) kaj la tn. Bezednice (ĉe n-ro 28), en kiu laŭ mito pereis kaj por ĉiam malaperis rajdisto (husaro) eĉ kun la ĉevalo. Estas verŝajne, ke la ĉirkaŭao de la fonto tiam senĉese kreis ampleksan marĉon.

## Vidu ankaŭ
* Kaverno Forno de Bartoš

## Pluaj fotoj 

Turnov, Vazovec, Bezednice.jpg|Fonto de Bezednice
Turnov, Vazovec, Pond.jpg|Truta fiŝlago
Turnov, Vazovec 2.jpg|Meze de la vilaĝo
Turnov, Vazovec.jpg|Vazovec

Kategorio:Turnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia paradizo
András József Szennay

**András József Szennay** [andrAŝ jOĵef senai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szennay András József** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, ĉefabato, bibliotekisto, sekreta informisto. Lia origina persona nomo estis József, lia monaĥa nomo estis András.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Pannonhalma.

## Biografio 
 maturiĝis en benediktana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1939, poste li aliĝis al la benediktanoj. En 1944 li monaĥiĝis kaj pastriĝis, poste li estis pastro ĉe princa familio en Oroszvár. En 1946 li doktoriĝis en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste li estis abateja sekretario en Pannonhalma. Inter 1947-1950 li instruis en benediktana gimnazio en Budapeŝto, poste en ŝtata gimnazio same en la ĉefurbo. Li estis bibliotekisto en Teologia Akademio (1950-1965), poste li instruis en la akademio, en la lernojaro 1975 li estis ankaŭ fakultatestro. Ĉirkaŭ ekde 1969 li iĝis sekreta informisto, inter 1972-1991 li estis ĉefabato en Pannonhalma, dum li instruis en la akademio ĝis 1987. En siaj lastaj jaroj li povis partopreni en la preĝejaj ceremonioj en rulseĝo. Li ricevis 3 premiojn inter 1981-2003.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Teológia és élet* (1966)
* *Hitünk sodrában*. (1974)
* *Teológiai évkönyv 1982*. (redaktoro, 1983)
* *A kereszt titka. Nagyheti elmélkedések*. (1992; 2-a pligrandigita eldono: 2006)
* *Visszatekintés. Válogatás az elmúlt negyedszázad interjúiból, előadásaiból, írásaiból*. (kompilaĵo, 2001)
* *Kiáltás a mélyből* (2011)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* katolika leksikono
* aprezo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj sekretaj informistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Rashid al-Din Hamadani

**Raŝid ad-Din Fazlullah ibn Abu al-Ĥajr Ali Hamadani** (; ankaŭ nomata **Raŝid ad-Dowlā** kaj  - signifante "Kuracisto Raŝid"; naskiĝis ĉ. 1247 en Hamadan - mortis 18-a de julio 1318 en Tabrizo) estis persa diplomato, kuracisto kaj historiisto, konsiderata unu el la plej grandaj historiistoj de la Mezepoko; Li servis kiel oficiala administra gvidanto de kelkaj mongolaj regantoj de Irano en la malfruaj 13-a kaj frua 14-a jarcentoj. Granda ministro de la Ilĥanlando (1298-1317).

Li eniris la registaran servon dum la regado de Abaqa Ĥano (1265-1282 ). Sub Ghazan (1295-1304) li atingis gvidan rolon, efike okupante la postenon de veziro, kaj efektivigis gravajn ekonomiajn reformojn. Sub Ĥano Oljeitu (1304-1316), li estis efike la unua persono en la registaro. Komence de la regado de Abu Said (1316–1335), li perdis potencon pro la intrigoj de politikaj kontraŭuloj, kaj poste estis ekzekutita pro malveraj akuzoj.

Li kompilis la perslingvan historian verkon ''Jami' al-Tawarikh'' (Kolekto de Kronikoj kiu tradukiĝas kiel "Universala Historio"), kiu estas esenca historia fonto, precipe pri la historio de la Mongola Imperio kaj Ilhaqi Irano. La korespondado de Raŝid al-Din ankaŭ estas tre valora por fontstudoj.
[eta|Ilustraĵo de la [Budho Gotamo|Budho el la libro "Jama'a al-Tawarih"]]
Kiel aliaj grandaj akademiuloj de sia tempo, Raŝid al-Din okupiĝis pri multaj kampoj de homa scio dum sia vivo, inkluzive de medicino, historio, teologio, botaniko kaj zoologio. Li verkis artikolojn kaj librojn pri diversaj temoj, kaj speciale klopodis konservi ilin kreante kopiojn de ili en kaj la persa kaj la araba lingvoj.

Lia libro *Šuʿab-i panǧgāna* (“La Kvin Genealogioj”) pri la araboj, judoj, mongoloj, frankoj (kristanoj) kaj ĉinoj estas konservita en manuskripta kolekto en Istanbulo. La plej valora parto de la historio de Raŝid, tamen, estas *la Tarich-e mobarak-e Ghazani* — la plej grava ekzistanta fonto pri la historio ne nur de la Ilĥanidoj sed de la tuta Mongola Imperio, malgraŭ certa subjektiveco en ĝia takso de eventoj en kiuj la aŭtoro mem estis implikita. La verko de Raŝid-al-Din estis tre ampleksa, kaj bedaŭrinde, ne ĉiuj ĝiaj partoj konserviĝis. Ĝi enhavas belajn ilustraĵojn, verŝajne kreitajn sub la propra superrigardo de la historiisto. Koncerne la kristanojn, la ĉefa fonto, kiun Raŝid uzis, estis *la Chronicon pontificum et imperatorum* (*Kroniko de Papoj kaj Imperiestroj*) de Martino de Opava.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Tjurkologoj
Kategorio:Hamadanoj
Kategorio:Mongolistoj
Kategorio:Iranaj inventistoj
Kategorio:Islamaj historiistoj
Kategorio:Ekzekutitaj personoj de Irano
Pseŭdokarsta sistemo Ondříkovice

**Pseŭdokarsta sistemo Ondříkovice** () estas naturmemorindaĵo en distrikto Jablonec nad Nisou en Regiono Liberec sur teritorio de municipo Frýdštejn inter vilaĝoj Roudný kaj Ondříkovice sur nordokcidenta limo de PPR Bohemia paradizo proksimume 5&nbsp;km&nbsp;norde de Turnov. La regionon administras APNP ČR&nbsp;- regiona laborejo Liberecko.

La naturmemorindaĵo estis proklamita pro kaŭzo de protekto de pseŭdokarsta kaverno, ponoro kaj reelfluejo en dolino en Odříkovice – flanka ponoro, finita per grandega dolino kun funda ponoro. La pseŭdokarsta sistemo Ondříkovice konsistas el kvar partoj. Tio estas: kaverno Bartošova pec, Ondříkovica ponoro, Ponoro ĉe Roudný kaj Ondříkovica dolino. La tuta loko kun suma areo proksimume 3,5&nbsp;km². Sur la supraĵo kreas memorindaĵon kelke da izoitaj lokoj, sur kiu la akvo malaperas kaj denove reelfluas, el kuj la plej konata estas kaverno Bartošova pec. Sub la surfaco troviĝas sistemo de reciproke kunigitaj kavernoj. La arbara kreskaĵaro estas kutima, kreas ĝin precipe piceoj, pinoj, fagoj kaj kverkoj. El pli raraj specioj de kreskaĵaro aperas en la loko *Listera ovata*. Rare ĉi tie aperas salamandro.

## Pseŭdokarsta sistemo 
Troviĝas ĉi tie la tuta ampleksa kaverna sistemo. La akvo el tri rojo malaperas sub la tero – en unika ponoro de rojo Voděradský potok, la ponoro de rojeto sub bieno Cidlinský statek en Ondříkovice kaj en dolino sub vilaĝo Roudný.

## Bartošova pec 
thumb|left|Bartošova pec
Bartošova pec estas proksimume 30 metroj longa malfermita kaverno, kiu plu daŭrigas tra ĝis nun tute nemapigita subakva labirinto. Ĝi nomiĝas laŭ loka vitrofaristo Bartoš. Ĉe la fonto situadis antaŭe vitrofarista gisejo. Post la pereo de gisejo estis proksime konstruita muelejo, pli poste reguligita en vitromuelejon eluzanta nefrostiĝantan akvon reelfluantan el la subterejo. Hodiaŭ la objekto de iama muelejo servas por refreŝigado. Bartošova pec troviĝas sur blue markita turisma vojo kaj ankaŭ sur biciklovojo 3051 inter Turnov kaj Sychrov.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Naturmemorindaĵoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Protektitaj areoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Rokformacioj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Geologiaj lokoj en Regiono Liberec
Kategorio:Kavernoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Akvokolekta areo de Jizera
Kategorio:PPR Bohemia paradizo
Kategorio:Geoparko Bohemia paradizo
Kategorio:Frýdštejn
Eleganta pito

La **eleganta pito** () estas birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi havas 3 subspeciojn endemiajn de la Etaj Sundaj Insuloj en Indonezio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *elegans* signifas en latino "eleganta"

## Disvastiĝo kaj habitato
La eleganta pito estas endemia de la Etaj Sundaj Insuloj.
* La subspecio *P. e. virginalis* troviĝas la insuloj Kalao, Kalaotoa kaj Tanahjampea, en la Floresa maro.
* La subspecio *P. e. maria* estas endemia de Sumbo.
* La nomiga subspecio *P. e. elegans* reproduktiĝas en Timoro kaj la apudaj insuloj Semau, Kisar kaj Rote, sed povas vitre migri ĝis Sulaveso kaj Molukoj.

Tiu specio vivas en sekaj kaj humidaj tropikaj ebenaĵaj arbaroj.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Rufnuka pito

La **rufnuka pito** () estas birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi havas 4 subspeciojn troviĝantajn en sudorienta Azio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj. Tiu nomo estis elektita rilate al la ekologio de ĉi tiuj birdoj, kiuj ofte vivas en humidaj arbaroj, proksime al riveretoj kaj bone akvumitaj areoj, kvankam ili ne estas strikte akvaj.

La specia epiteto *oatesi* estis donita omaĝe al la angla natursciencisto Eugene William Oates, kiu kolektis la holotipajn specimenojn

## Disvastiĝo kaj habitato
La rufnuka pito troviĝas en eosta Mjanmao, Tajlando, suda Ĉinio, Laoso, Vjetnamio kaj duoninsula Malajzio. Ĝi preferas densajn praajn kaj duarangajn montajn arbarojn, ofte kun ravinoj kaj rompita grundo, de 380 m ĝis 2600 m.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Batesapuso

La **Batesapuso**, **Batesa apuso** aŭ **Batesa apodo** aŭ **Kameruna apodo** (*Apus batesi*) estas malgranda birdo, laŭ aspekto simila al hirundo aŭ murhirundo. Ĝi estas, tamen, tute nerilata al tiuj paseroformaj specioj, ĉar la apusoj estas en la ordo Apodoformaj. La simileco inter tiuj grupoj estas konsekvenco de konverĝa evoluo respegulante similajn vivmanierojn. Apusoj havas tre mallongajn krurojn, kiujn ili uzas nur por alkroĉiĝi al vertikalaj surfacoj. Ili neniam sidiĝas libervole sur la tero, kaj pasigas la plejparton de sia vivo en la aero, manĝante insektojn, kiujn ili kaptas per siaj bekoj. Ili eĉ trinkas, pariĝas kaj eĉ dormas dumfluge. La genronomo devenas el la greka απους, *apous*, signife "sen piedoj". 

Tiu ĉi specio vivas en Okcidenta Afriko.

## Aspekto
La apuso de Bates estas malgranda, svelta apuso kun tre forkoforma vosto, kiu ofte estas tenata fermita por formi pinton. Ĝi havas brile nigran plumaron kun neklara pala makulo sur la gorĝo. Ĝi estas normale silentema, sed faras altatonan trilon proksime al la nesto. Ili longas 14 cm.

## Distribuado
La apuso de Bates troviĝas el Liberio kaj Gvineo, poste dise orienten ĝis Ganao, Niĝerio kaj Kameruno, suden al Gabono kaj norda Kongo. Ĝia ĉeesto en Sieraleono estas nekonfirmita, same kiel raportoj el la oriento de la Demokratia Respubliko Kongo.

## Habitato
La apuso de Bates estas specio de pluvarbaro kaj troviĝas en areoj proksimaj al klifoj kaj rokoj.

## Referencoj 
* *Swifts* de Chantler kaj Driessens, 
* 
* 
* 
* Sinclair, Hockey kaj Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa*, 

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Apusedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Bandamara pito

La **bandamara pito** () estas unutipa birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi estas endemia de pluraj insuloj en la Banda maro en Indonezio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *vigorsii* estis donita omaĝe al la irlanda zoologo Nicholas Aylward Vigors.

## Aspekto
Ĝi estas bunta birdo, kun nigra kapo, blankaj superokula strio kaj gorĝo, flavaj brusto kaj flankoj, ruĝa pugareo kun nigreca centra ventra zono, kaj malhelverdaj supraj partoj kun hele turkisbluaj ŝultraj bendoj kaj grizeca supra vosto. Estas nigra beko kaj helaj kornokoloraj kruroj. 

## Disvastiĝo kaj habitato
La bandamara pito reproduktiĝas sur kelkaj etaj kaj sufiĉe disaj insularoj tra la Banda maro, precipe Tukangbesi, Banda, Watubela, Tayandu, Kai, Babar, Damar, kaj Tanimbaroj.

Tiu specio vivas en subtropikaj aŭ tropikaj humidaj ebenaĵaj arbaroj.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Herbartismo

eta|240ra|

**Herbartismo** - aŭ tre dubinde "herbartianismo" laŭ la origina germanlingva termino *Herbartianismus* - estas frua pedagogia teorio, kiu fontas el la instruoj de Johann Friedrich Herbart (1776–1841).

Kun sia scienca ligo al asocia psikologio, Herbartismo establis pedagogion kiel temon de esplorado kaj instruado en la universitatoj unue de Mezeŭropo, poste tutmonde.

## Historia signifo 
En la dua duono de la 19-a jarcento, Herbartismo estis la domina pedagogia teorio en Germanlingvio, ekde la jaro 1971 en la Germana Regno, la habsburga monarkio Aŭstrio-Hungario kaj Svislando, kaj daŭre disvastiĝis preter Germanlingvio ĝis la 1920-aj jaroj.

Kategorio:Pedagogio
Kategorio:Ismoj
Mokřiny

Nomon **Mokřiny** havas pluraj setlejoj:

* Mokřiny (Aš) – arto de urbo Aš en distrikto Cheb
* Mokřiny (Turnov) – parto de urbo Turnov en distrikto Semily

## Simila nomo 
* Mokřina
Mokřiny (Turnov)

**Mokřiny** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Turnov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km norde de Turnov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Mokřiny situas en katastra teritorio **Malý Rohozec** kun areo 2,82&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Mokriny 2.jpg|Domo en Mokřiny
Mokriny studanka.jpg|Fontejo

Kategorio:Turnov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia paradizo
Mašov (Turnov)

**Mašov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Turnov. Ĝi troviĝas sude de Turnov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Mašov situas en katastra teritorio **Mašov u Turnova** kun areo 6,7&nbsp;km² kaj ĝi ensumigas registrajn partojn Mašov, Kadeřavec, Pelešany kaj díl&nbsp;3 de baza setlejunuo Kyselov el registra parto Turnov (tiu ensumigas kortojn en Kyselovsko, Valdštejnsko kaj Nová Ves).

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1405.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kolono kun statuo de Virgulino Maria
* Kapelo de Vizito de Virgulino Maria
* Krucifikso ĉe n-ro 165
* Roka belvidejo Hlavatice
* Naturrezervejo Hruboskalsko, grejsa rokurbo

## Pluaj fotoj 

Mašov (u Turnova) - hostinec a penzion Pod Hlavaticí čp. 95.jpg|Mašov
Mašov (u Turnova) - čp. 76.jpg|Mašov
Mašov (u Turnova) - čp. 91.jpg|Mašov

Kategorio:Turnov
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia paradizo
Heĉi

**Heĉi,** per simpligita ĉina skribo **河池,** per pinjino *Héchí,* laŭ Ĝuanga lingvo: *Hozciz*, laŭ ortografio de 1957: *Hoƨciƨ* estas prefektujnivela milionurbo en provinco Gvanŝio en suda parto de Ĉina Popola Respubliko. La loknomo signifas laŭvorte: "rivera naĝejo".	
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2024 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La prefektujnivela milionurbo kuŝas sur altebenaĵo, kie la areo estas tre monta kun ĉenoj. Ĝi kovras  km² laŭ la marnivelo 195 m kaj administras 11 distriktojn, inkluzive de 5 aŭtonomiajn distriktojn. La plej alta monto estas "Sennoma Pinto" kun alteco de 1 693 m. Provinca sidejo Naningo troviĝas 136, Ŝanhajo 1476, ĉefurbo Pekino 1977 km aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
eta|maldekstre|
En 630 p.K. komenciĝis la konata historio de Heĉi. En mineja katastrofo en 2001 81 homoj mortis. Post administraciaj ŝanĝoj la administracia areo estis deklarita prefektujnivela urbego en 2002.

## Ekonomio 
La teritorio estas riĉa en mineralresursoj, inkluzive stano, antimono, oro, arĝento, kupro, fero, mangano, zinko, indio, kaj arseno. Kalkŝtono kaj marmoro ankaŭ estas minataj, krome akvoenergiaj centraloj produktas kurenton. La tropika klimato igas ĝin grava produktanto de sukerkano, pli ol 100 malsamaj specoj de rizo, oranĝoj, ananaso, maizo, lotusradiko, kasavo, tabako, legomoj, melono, moruso, fungoj arakidoj, sezamo kaj vinberoj.

## Edukado 
La plej altnivela edukado okazas en la loka universitato.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Heĉi akceptas 3 fervojajn liniojn. Vojringo ĉirkaŭas la urbegon, krome ekzistas flughaveno ekde 2014.

## Klimato 
La klimato estas humida subtropika laŭ klimata klasifiko de Köppen (Cwa) kun influo de musono. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 1533 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ol 65% falas de majo ĝis aŭgusto.
eta|

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Nigramaska pito

La **nigramaska pito** () estas birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi havas 3 subspeciojn endemiajn de la Bugenvila insulo en Papuo-Nov-Gvineo kaj de la insuloj Choiseul kaj Sankta Izabela en la Salomonoj.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *anerythra* venas el la antikva greka *ἄν*- (*an*- ) kiu estas nega prefikso, kun *ἐρυθρός* (*erutros* = "ruĝa"), pro tio ke le subpugo de tiu specio ne estas ruĝa kiel tio kutimas ĉe aliaj pitoj.

## Disvastiĝo kaj habitato
La nigramaska pito estas endemia de la Salomona insularo.
* La subspecio *P. a. pallida* troviĝas norde ĉe Bugenvilo en Papuo-Nov-Gvineo.
* La subspecio *P. a. nigrifrons* troviĝas sur la insulo Choiseul en centraj Salomonoj.
* La nomiga subspecio *P. a. anerythra* troviĝas sur la insulo Sankta Izabela en centraj Salomonoj.

Tiu specio vivas en subtropikaj kaj tropikaj humidaj ebenaĵaj arbaroj.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Superba pito

La **superba pito** () estas unutipa birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi estas endemia de la insulo Manuso en Papuo-Nov-Gvineo.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *superba* signifas en latino "superba, belega".

## Priskribo
La Superba pito estas ĉirkaŭ 22 cm longa. Ĝi havas nigran plumaron kun turkisbluaj flugiloj, skarlatan ventron kaj verdpintajn duarangajn flugilojn. Ambaŭ seksoj estas tre similaj, sed la ino estas iomete pli malgranda kaj pli senbrila ol la masklo. Kiel ĉe aliaj pitoj, ĝi estas sekretema kaj malofte vidata surtera birdo. La dieto konsistas ĉefe el helikoj.

## Disvastiĝo kaj habitato
La superba pito estas endemia de la insulo Manuso en Papuo-Nov-Gvineo. Ĝi troviĝas en praaj kaj duarangaj montetaj pluvarbaroj, samkiel arbustaroj ĉirkaŭ vilaĝaj ĝardenoj kaj bambuaj arbustaroj, nur ĝis 100 m, sed probable ankaŭ loĝas en pli altaj altitudoj.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
August Böck

''''* estas germana biokemiisto kaj mikrobiologo. Li naskiĝis la 23-an de aprilo 1937 en Geltendorf, distrikto Landsberg, Bavario, do nuntempe estas -jaraĝa. Kompreneble li delonge estis pensiulo, sed en sia aktiva kariero li aparte agis en la Munkena universitato, kie li jam estis en la studentaj jaroj. Post la finstudo, en 1971 li fariĝis profesoro pri mikrobiologio ĉe la universitato de Regensburg, kaj ekde 1978, profesoro ĉe la instituto de genetiko (ekde 1991, ĉe la instituto de mikrobiologio) de la Munkena universitato *Ludwig-Maximilian*, kie li emeritiĝis en 2002.

Li estas membro de la Bavara Akademio de Sciencoj, la Scienca Akademio de Malsupra Saksio en Gotingeno (Göttingen) kaj de la akademio *Leopoldina''.

Kategorio:Germanaj biokemiistoj
Kategorio:Germanaj mikrobiologoj
Glen De Boeck

''''* aŭ *Glen de Boeck* estas belga futbalisto kaj futbala trejnisto. Li naskiĝis la 22-an de aŭgusto 1971 en Boom en la Provinco Antverpeno de la Flandra Regiono kaj mortis la 7-an de decembro 2025 en Antverpeno - la relative fruan morton en aĝo de 54 jaroj kaŭzis cerba sangado. 

## Kariero 
Li komencis konkuri en knabaj futbalaj teamoj en 1979, estinte 8-jara, kaj ĝis la plenkreskiĝo en 1990 ĉiam ludis en la futbala teamo de sia hejmurbeto Boom. Poste li 16 jarojn estis profesia futbalisto, de 1990 ĝis 2005. Interalie, li ankaŭ de 1993 ĝis 2002 estis membro de la belga nacia teamo de futbalo. Sekve li iĝis futbala trejnisto. La unua stacio inter 2007 ĝis 2010 estis la unua vira teamo de la klubo *Cercle Brugge*,sekvis stacioj en 2010 ĉe *Germinal Beerschot*, en 2011 ĉe *VVV-Venlo* en Nederlando, en 2012–2013 ĉe *Waasland-Beveren*, 2016 ĉe *Royal Excel Mouscron en la franclingva belga provinco Henegovio, en 2017–2018 ĉe *KV Kortrijk*, 2019 ĉe *Sporting Lokeren kaj en 2023 ankoraŭfoje ĉe *KV Kortrijk''.

Kategorio:Belgaj futbalistoj
Annikki Tähti

**Annikki TÄHTI** (1929 - 2017) estis finna kantistino. Tähti estis vere multflanka. Al ŝia programaro apartenis ekzemple valsoj, latin-amerika muziko kaj svingoj. George de Godzinsky instruis Tähtin. Tähti iĝis vere admirata laŭ sia diskado ''Muistatkos Monrepos'n* (ĉu vi memoras Monrepos). Ĝi aperis en 1955. Aliaj konataj diskadoj de Tähti estas ekzemple *Balladi Olavinlinnasta* (balado pri Olavinlinna), *Kuningaskobra* (reĝa kobro), *Laulu kahdesta pennistä* (kanto pri du pencoj) kaj *Pieni sydän* (eta koro). En la filmo *Kaksi hauskaa vekkulia* ŝi kantis la kanton *Onnen sävel''. Tähti diskigis ankaŭ pecojn de Toivo Kärki. Tähti kreskis en Kallio en Helsinko, poste loĝis en Meza Finnlando kaj Martinlaakso en Vantaa proksime de Helsinko.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Kategorio:Mortintoj en 2017
Kategorio:Mortintoj la 19-an de junio
Mangrova pito

La **mangrova pito** () estas unutipa birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi troviĝas en suda en sudorienta Azio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *megarhyncha* estas vortokunfando de la antikvaj grekaj *μέγας* (*megas* = "granda") kaj *ῥύγχος* (*runkos* = "beko"), pro la distinga granda beko de tiu specio rilate al aliaj pitoj

## Disvastiĝo kaj habitato
La mangrova pito troviĝas en marbordaj mangrovoj de la Sundarbans de suda Bangladeŝo kaj apuda Barato, malkontinue suden ĉe la marbordo al uesta Birmo, uesta Malaja duoninsulo, Singapuro, eosta Sumatro, la Riaŭ-Insuloj kaj la Insulo Bangka.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Tachymarptis

***Tachymarptis*** estas genro de birdoj en la apusa familio Apodedoj. Ĝi enhavas du speciojn, nome la Alpa apuso (*Tachymarptis melba*) de Eŭrazio kaj Afriko kaj la Makula apuso (*Tachymarptis aequatorialis*) de Afriko. Ili estas grandaj apusoj kun relative larĝaj flugiloj, granda kapo, mezlonga forkoforma vosto kaj blanko en la subaj partoj.

## Taksonomio
La genron *Tachymarptis* enkondukis en 1922 la sudafrika zoologo Austin Roberts kun *Hirundo melba* Linnaeus, 1758, nome Alpa apuso, kiel la tipa specio. La nomo *Tachymarptis* devenas el la greka *taĥus* ("rapida") kaj *marptis* ("kaptisto").

La genro enhavas jenajn du speciojn:
* Alpa apuso aŭ Alpa apodo, *Tachymarptis melba*
* Makula apuso, Punktapuso aŭ Makula apodo, *Tachymarptis aequatorialis*

Ili ofte estas inkluditaj en la genro *Apus*, sed ili estas pli grandaj ol aliaj membroj de tiu genro, iliaj nestidoj havas malsaman piedstrukturon kaj ili gastigas malsamajn speciojn de birdopedikoj. sed konstituas monofiletikan fratan stirpon al ĉi tiu genro, tiel ke ili povas esti aŭ rigardataj kiel aparta genro aŭ kunigitaj en genron *Apus* kun pli larĝa difino. Ĉi tiu lasta vidpunkto estas tiu retenita de la *Clements Checklist* (2022).

## Referencoj 
* **Chantler**, Phil & **Driessens**, Gerald (2000): *Swifts : a guide to the swifts and treeswifts of the world*. Pica Press, Mountfield, East Sussex. ISBN 1-873403-83-6

Kategorio:Apusedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Ĉielarka pito

La **ĉielarka pito** () estas birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi havas 2 subspeciojn endemiajn de norda Aŭstralio.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *iris* venas el la antikva greka *ἶρις* (*iris*), kiu signifas "ĉielarko", aŭ ankaŭ estas la nomo de la diino de ĉielarko, Iriso, pro la bunta plumaro de tiu specio kaj la irizeca ora rebrilo de ĝiaj verdaj flugilo.

## Disvastiĝo kaj habitato
La ĉielarka pito troviĝas en norduesta Aŭstralio kaj norda Norda Teritorio. Ĝi vivas en musonaj pluvarbaroj, vinberarbustejoj, ankaŭ eŭkalipto-arbaroj, kaj foje en bambuaj densejoj kaj mangrovaj randoj, de marnivelo ĝis 380 m.

## Referencoj
Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Makula apuso

La **Makula apuso**, **Makulapuso**, **Makula apodo** aŭ **Punktapuso** (*Tachymarptis aequatorialis*, laŭ kiu *Ekvatora apuso*) estas unu el la plej grandaj apusedoj. Ĝi estas tre dise distribuata en Sub-Sahara Afriko, kaj pli ofte tra Orienta Afriko.

Kiel aliaj apusoj, ankaŭ tiuj ĉi birdoj havas mallongan kaj mallarĝan forkoforman voston (ne tiom forkoforma kiom tiu de la Ordinara apuso) kaj tre longajn reenkurbajn flugilojn kiuj aspektas kvazaŭ duonluno, pafarko aŭ bumerango.

Jali Makawa notis, ke popolo Alomwe ĉasis tiujn apusojn per bambuaj bastonoj. Makawa kaj C.W. Benson gustumis tiujn birdojn kaj trovis ilin bongustaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Makula apuso - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*.

Kategorio:Apusedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Madagaskara palmapuso

La **Madagaskara palmapuso** (*Cypsiurus gracilis*) estas eta apuso. Ĝi estas tre simila al la Afrika palmapuso, *Cypsiurus parvus*, kun kiu ĝi estis iam konsiderata samspecia. Ĝi estis apartigita baze sur diferencoj en voĉo kaj plumarkoloraro.

Ĝi havas longajn reenkurbajn flugilojn kiuj aspektas kvazaŭ duonluno aŭ bumerango. La korpo estas svelta, kaj la vosto estas longa kaj tre forkoforma, kvankam ĝi estas kutime tre fermita. 

## Distribuado
La Madagaskara palmapuso estas indiĝena de Madagaskaro kaj Komoroj.

## Referencoj 
Kategorio:Apusedoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Frederiko Ferdinando Konstantino de Saksio-Vajmaro-Eisenach

(1769)]]
**Frederiko Ferdinando Konstanteno** aŭ **Friedrich Ferdinand Constantin von Sachsen-Weimar-Eisenach** (naskiĝinta la  en Vajmaro, mortinta la  je Neunkirchen-Wiebelskirchen) estis germana princo de Saksio-Vajmaro-Eisenach kaj elektoprinclanda saksia generalmajoro.

Konstantino naskiĝis tri monatoj malantaŭ la forpaso de la patro Ernesto Aŭgusto la 2-a; tiam lia patrino Anna Amalia de Saksio-Vajmaro-Eisenach suverenis anstataŭ la plej maljuna frato Karlo Aŭgusto. Edukis ambaŭ, do Konstantinon kiel ankaŭ Karlon Aŭguston, grafo Johann Eustach von Görtz, poste Christoph Martin Wieland. Post la adoltiĝo de Karlo Aŭgusto, Karl Ludwig von Knebel finis la edukadon de Konstantino. Kun Görtz kaj Knebel la princoj vojaĝis al Parizo: survoje ili estis prezentata en Frankfurto ĉe Majno al Johann Wolfgang von Goethe. Post la reveno Vajmaron, Konstantino ekloĝis en 1775 je Kastelo Tiefurt. Jam antaŭe li fremdiĝis emocie kun la frato pro introvertiteco. Ankaŭ nodi normalan rilaton kun la bofratino kaj kun Goethe malfacilis. Sed li ekamis la muzikon kaj la nenobelan Caroline von Ilten (1757–1789). Tian nekonvencian amon finis interveno de familianoj kaj de Goethe mem.

En 1784 Konstantino fariĝis servanto saksia, danke al la perinta frato. Li fariĝis generalleŭtenanto ricevonte regimenton je Naumburg. Dum la Unua Koalicio-Milito li troviĝis kun la prusoj borde de la Rejno. Apud Pirmasens, kie bivakis la saksiaj trupoj, li malsaniĝis pro disenterio. Mortinte senedzina li tamen havis plurajn infanojn naskitajn de diveraj virinoj. Unu lia amatino estis ebla ankaŭ Johanna Rosine Wagner, la patrino de Richard Wagner. Konstantino estis entombigita en la Georga Kirko je Eisenach. 

## Literaturo 
* Wolfgang Huschke: "Das klassische Weimar im Lichte neuerer genealogischer Forschungen." III. "Zur Nachkommenschaft des Prinzen Constantin von Sachsen-Weimar-Eisenach." - ĉe: *Genealogie. Deutsche Zeitschrift für Familienkunde,* 17/1985, p. 601–622
* Konrad Kratzsch: *Klatschnest Weimar,* Würzburg 2002, p. 47 ss.

## Eksteraj ligiloj 
*Art. "Constantin Friedrich Ferdinand" - de Carl August Hugo Burkhardt, je: *Allgemeine Deutsche Biographie,* vol. 4 (1876), p. 451–452   

## Notoj 
Kategorio:Germanaj nobeloj 
Kategorio:Germanaj oficiroj
Kategorio:Dinastio Wettin 
Kategorio:Iluminatoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Granda palmapuso

La **Granda palmapuso**  aŭ **Granda palmapodo** (*Panyptila sanctihieronymi*) estas eta apuso en la subfamilio *Apodinae* (Apodenoj) de la apusa familio Apodedoj (*Apodidae*). Ĝi troviĝas en Kostariko, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, kaj Nikaragvo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Granda palmapuso kunhavas la genron *Panyptila* kun la Malgranda palmapuso (*P. cayennensis*). Ĝi estas monotipa.

## Distribuado kaj habitato
La granda palmapuso troviĝas ekde Nayarit en okcidenta Meksiko suden tra Gvatemalo kaj Honduro ĝis norda Nikaragvo. Ekzistas ankaŭ kelkaj registroj en Kostariko. Kelkaj aŭtoroj kredas, ke ĝi estas unu el la pli maloftaj apusoj, sed ĝi ŝajnas esti ofta en almenaŭ Honduro.

## Referencoj 
Kategorio:Apusedoj
Kategorio:Birdoj de Meksiko
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Panyptila

***Panyptila*** estas genro de apusoj en la familio Apodedoj. Ĝiaj du specioj troviĝas en Centra kaj Suda Ameriko. Ordinaraj nomoj estas **palmapusoj**, *palmapodoj* kaj *hirundovostaj apusoj*.

## Taksonomio
La genron *Panyptila* enkondukis en 1847 la germana ornitologo Jean Cabanis kun la Malgranda palmapuso kiel la tipa specio. La genronomo kombinas la grekajn vortojn *panu* signife "tre" aŭ "tro" kun *ptilon* signife "flugilo".

La genro enhavas jenajn du speciojn:

* Granda palmapuso aŭ Granda palmapodo (*Panyptila sanctihieronymi*)
* Malgranda palmapuso aŭ Eta palmapodo (*Panyptila cayennensis*)

## Referencoj
* Chantler kaj Driessens, *Swifts* ISBN 1-873403-83-6
Trnovany (Žatec)

**Trnovany** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Žatec. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km oriente de Žatec. Ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo estas karakteriza pro longjara tradicio de kulturado kaj prilaborado de lupolo, dank al kiu en la jaro 2023 Trnovany fariĝis konsisto de regiono Pejzaĝo de lupolo de Žatec enskribita en liston de monda heredaĵo. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Trnovany situas en katastra teritorio **Trnovany u Žatce** kun areo 0,92&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1088.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Statuo de sankta Johano Nepomuka ĉe domo n-ro 23
* Sekigejo de lupolo Hassmann
* En la ĉirkaŭaĵo troviĝas objektoj de ĉeĥoslovakaj malpezaj fortikaĵoj

## Transporto
Tra la vilaĝo kondukas ŝoseo II/225, el kiu deflankiĝas ŝoseo de la III-a klaso al ponto trans Ohře ĉe&nbsp;Zálužice, kaj fervojlinio Lužná u&nbsp;Rakovníka – Chomutov kun fervoja haltejo Trnovany.

## Pluaj fotoj 

C14 53 A-180Z light pillbox 2024-04-06 Trnovany.jpg|Malpeza fortikaĵo en Trnovany
Trnovany (u Žatce) - bunkr C-14 54A-160 Z.jpg|Malpeza fortikaĵo en Trnovany
Trnovany 2022-04-23 Sušárna.jpg|Sekigejo de lupolo
Trnovany 2007-11-01 Nádraží.jpg|Trajna stacidomo

Kategorio:Žatec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Ĉeĥio
Subskribilo

[eta|[Ĉeko|Ĉeksubskriba maŝino por la Usona Financministerio. La maŝinon funkciigis J.L. Summers en 1918.]]
[eta|Portreto de la prezidanto de Usono [Richard Nixon kun subskribo farita per aŭtomata subskribomaŝino]]
**Aŭtomata subskribo** (ankaŭ **nomata subskribomaŝino**, **subskribogenerilo**, **manskribosistemo** aŭ **aŭtoskribilo**) estas maŝino por generi subskribojn, evoluigita komence de la 20-a jarcento. Male al presado, aŭtomata subskribo uzas plumon, kiu estas gvidata sur la paperon fare de la maŝino.

La antaŭulo de la subskribomaŝino estis la mensogdetektilo uzita de Thomas Jefferson.

Ĉi tiuj mekanikaj subskribomaŝinoj estas desegnitaj por registri la angulon, laŭ kiu la skribilo estas tenata dum subskribado, same kiel la premon aplikitan, dum "trejna fazo" kaj por reprodukti ĉi tiujn datumojn dum la subskriba procezo. Dum la trejna fazo, sensiloj mezuras premon kaj angulon. Ĉi tiuj datumoj estas konservitaj kaj poste uzataj por reproduktado. 

La subskribomaŝino estas ofte uzata por la amasa reproduktado de aŭtografoj de famaj personecoj sur aŭtografkartoj. Ĝin ankaŭ uzas politikistoj kaj homoj, kiuj bezonas akiri multajn subskribojn.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Pantografo (desegnilo)

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo kun informoj pri aŭtomataj subskriboj ()

Kategorio:Plumo (skribilo)
Kategorio:Usonaj inventoj
Kategorio:Maŝinoj
Lednice (Kozojedy)

:*Estas ankaŭ Lednice.*

**Lednice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kozojedy, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km sudoriente de Kralovice. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Lednice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,76&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1339.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Lednice, hasičská zbrojnice vedle kaple.jpg|Fajroestingista armilejo

Kategorio:Kozojedy (distrikto Plzeň-nordo)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Monaĥejo Plasy
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Izidor Sándor Szinek

**Izidor Sándor Szinek** [ŝAndor sinek], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szinek Izidor Sándor** estis hungara pastro, benediktana (fine vincentana) monaĥo, altlerneja instruisto. Liaj originaj personaj nomoj estis *Sándor Adalbert*, lia monaĥa nomo estis Izidor.

 naskiĝis  en Tárkány, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en benediktana gimnazio en Esztergom en 1885, poste li aliĝis al la benediktanoj. Post la novicado li studis en Pannonhalma, sed li doktoriĝis en Innsbruck. En 1890 li monaĥiĝis, jaron poste pastriĝis. Post siaj studoj li instruis jaron en benediktana gimnazio de Komárom, en 1892 li estis predikisto en Pannonhalma, poste 3 jarojn monaĥeja notario. Inter 1896-1905 li instruis en Monaĥa Altlernejo de Pannonhalma, poste li estis pastro en Celldömölk. En 1909 li ŝanĝis kun permeso monaĥan ordenon de la benediktanoj al la vincentanoj.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *A szentírási teremtéstörténet vizionarius magyarázata.* (1898)
* *Szt Pál ap. levele a galatákhoz.* (1905)
* *Jézus Krisztus az út, igazság, élet.* (1924) 

## Fontoj 
* biografieto hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj vincentanaj monaĥoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bernát Antal Takács

**Bernát Antal Takács** [takAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Takács Bernát Antal** estis hungara benediktana monaĥo, instruisto. Lia persona nomo Bernát ofte estis *Bernardin*.

 naskiĝis  en Esztergom, li mortis  en Pannonhalma.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, en 1812 li aliĝis al la benediktanoj. Post la novicado li monaĥiĝis en 1817, poste li instruis po 2 jarojn en Komárom kaj Sopron. Li finis siajn teologiajn studojn en Pannonhalma, poste li pastriĝis en 1823. Li instruis en benediktanaj gimnazioj en Győr (1823-1927) kaj Pozono (1827–1846), poste li estis monaĥejestro kaj gimnaziestro en Esztergom (1846–1851), fine ĝis sia morto li instruis la novicojn en Pannonhalma.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Értekezés nyilvános tanintézetek hasznáról.* (1851)
* *Carmina selecta. Recognovit ac adnotationibus illustravit Caesarius Vagács.* (1866)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Tyranneutes

***Tyranneutes*** estas genro de birdoj el la familio de pipredoj. Ĝi enhavas 2 speciojn, troviĝantajn en Sudameriko, en la humidaj arbaraoj de Amazonio kaj Gujanoj.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu genro, kaj ties Esperantaj nomoj:

*Passeriformes - paseroformaj
**Pipridae - pipredoj
****Tyranneutes* Sclater, PL; Salvin, O, 1881
*****Tyranneutes virescens* (Pelzeln, A, 1868) - pigmea manako
*****Tyranneutes stolzmanni* (Hellmayr, CE, 1906) - nana manako

## Etimologio
La scienca genra nomo *Tyranneutes* venas de la antikva greka *τυραννεύω* (*turaneŭo* = "esti tirano") pro la simileco de tiuj birdoj kun tiranedoj.

## Referencoj
Kategorio:Pipredoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Faŭno de Sudameriko
Donát Bálint Szívós

**Donát Bálint Szívós** [sIvOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szívós Donát Bálint** estis hungara pastro, benediktana monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, skolto. Lia origina familia nomo estis *Szivós* [sivOŝ].

 naskiĝis  (laŭ Vikidatumoj en la 7-an) en Kiskeszthely (nuntempa parto de Keszthely), li mortis  en Pannonhalma.

## Biografio 
 aliĝis al la benediktanoj en 1915, post siaj studoj li monaĥiĝis, pastriĝis kaj diplomiĝis en  1922, 3 jarojn poste li doktoriĝis en Scienca Universitato Ferenc József. Inter 1922-1925 li instruis en benediktana gimnazio de Komárno, inter 1925-1929 en monaĥa altlernejo de Pannonhalma, poste en gimnazio en Budapeŝto ĝis 1944. Tiutempe li havis postenon inter la skoltoj. Li estis monaĥejestro kaj gimnaziestro en Esztergom (1944–1946), poste li estis subpastro en Budapeŝto ĝis la pensiuliĝo en 1951.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Euripides viszonya a képzőművészethez.* (disertaĵo, 1925)
* *A ma diákja. Ifjúsági szentbeszédek* (1936)
* *Világáramlatok sodrában. Diákexhortációk* (1940)
* *Szerelmes vagy?* (1942; 2-a eldono: 1944) 
* *Szülők, tanárok négyszemközt* (1944)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto (legebla en la 7-a paĝo)
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj skoltoj
Video Collection International

***Video Collection International*** (**VCI**) estis Britia hejmvideo-firmao, fondita en 1984 kiel The Video Collection.

## Historio 
Origine parto de Prestwich Group, bazita en New Southgate, Londono, ĝi estis la temo de transpreno de estraro gvidata de Steve Ayres kiel ĉefoficisto kaj Paddy Toomey (antaŭe Woolworths) kiel ĝenerala direktoro. La vizio por *Sell Through Video* naskiĝis kun la potenca kompanio Woolworths gvidanta podetalajn vendojn. Post fariĝi sendependa kompanio en 1985, The Video Collection fariĝis la plej granda hejmvidea distribuisto en Britio. Ĝi ankaŭ havis du eŭropajn dividojn: Vídeo Colección, SA en Hispanio, Vidéo Collection France en Francio, kaj ankaŭ Strand VCI Entertainment (renomita Strand Home Video en 1992) en Nordameriko (vendita en 1994 al The Handleman Company). The Video Collection ofte partneriĝis kun britaj televidkanaloj ITV kaj Channel 4, kaj distribuis multajn el iliaj titoloj de iliaj franĉizoj, kiel ekzemple *Thomas kaj amikoj*. The Video Collection ankaŭ administris la buĝetan etikedon Cinema Club. Pro financaj malfacilaĵoj en 1995 ĝi estis renomita al VCI. En 1999 la kompanio estis vendita al la Kingfisher-grupo. Kingfisher dividis la kompanion en Woolworths Group en julio 2001. En 2004 ĝi kuniĝis kun 2 Entertain, kune kun BBC Video, kio klarigas kial VCI fermiĝis en 2005..

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Video
Robčice

Nomon **Robčice** portas pluraj setlejoj:

* Robčice (Kozojedy) – parto de municipo Kozojedy en&nbsp;distrikto Plzeň-nordo
* Robčice (Útušice) – parto de municipo Útušice en&nbsp;distrikto Plzeň-sudo
Robčice (Útušice)

**Robčice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Útušice, en distrikto Plzeň-sudo. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente de Útušice. Estas ĉi tie registritaj 115 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Robčice situas en katastra teritorio **Robčice u Štěnovic** kun areo 12,06&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1283.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Útušice, Robčice, pond.jpg|Robčice
Útušice, Robčice, fire house.jpg|Robčice
Útušice, Robčice, house No 20.jpg|Robčice

Kategorio:Útušice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Nejdek (Lednice)

**Nejdek** () estas parto de municipo Lednice en distrikto Břeclav en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimumw 2 km de la centro de Lednice. Ĝi situas sur plata teraso super apurivera ebenaĵo de rivero Dijo, apud ĝia brako Zámecká Dyje. La tuta katastro troviĝas en Areo de Lednice-Valtice. Vivas ĉi tie  ().

Nejdek situas en katastra teritorio **Nejdek u Lednice** kun areo 5,48&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1244.

Ĝis la jaro 1945 ĉi tie naciece superis germanoj, kuj estis sekve forloĝigitaj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Akva muelejo el la 18-a jarcento

## Ekonomio 
Sur la dija vejro Bulhary troviĝas Malgranda akva elektrejo Bulhary.

## Ĉirkaŭaĵo
* Bulhary

## Pluaj fotoj 

Nejdek (Lednice) - MVE Bulhary, 2022-06, obr01.jpg|Nejdek
Bulhary - jez na Dyji, 2022-06, obr02.jpg|Bulhary, vejro sur Dijo

Kategorio:Lednice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Setlejoj en Malsupramoravia valego
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Kategorio:Areo de Lednice-Valtice
Borek (Kozojedy)

**Borek** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kozojedy, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Borek situas en katastra teritorio **Borek u Kozojed** kun areo 1,18&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1529.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kamparana bieneto n-ro 5 
* Sesflanka garbejo ĉe n-ro 4 – nekutma poligona garbejo

## Pluaj fotoj 

Borek, nádrž.jpg|Borek
Borek, zastávka.jpg|Borek
Borek, zatáčka.jpg|Borek

Kategorio:Kozojedy (distrikto Plzeň-nordo)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Velichov (Žatec)

:*Estas ankaŭ Velichov.*

**Velichov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Žatec en distrikto Louny. Ĝi troviĝas norde de Žatec. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Prago – Chomutov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Velichov situas en katastra teritorio **Velichov u Žatce** kun areo 4,45&nbsp;km². En la katastra teritorio Velichov u Žatce situas ankaŭ Záhoří.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Velichov náves.JPG|Vilaĝplaco en Velichov

Kategorio:Žatec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Paul Greengrass

**Paul Greengrass** CBE (naskiĝis la 13-a de aŭgusto 1955 en Cheam, Londona Urbeto de Sutton, Anglio) estas brita reĝisoro, scenaristo kaj verkisto. Li gajnis la Oran Urson ĉe la Berlina Filmfestivalo en 2002 pro sia filmo *Bloody Sunday*.

Liaj plej konataj verkoj inkluzivas la filmojn *Bloody Sunday*, *Flight 93* (pri United Airlines Flight 93 la 11-an de septembro), *Captain Phillips*, kaj la dua, tria kaj kvina partoj de la Bourne-serio: *The Bourne Supremacy, The Bourne Ultimatum*, kaj *Jason Bourne.*

.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* BAFTA Interview with Paul Greengras, Latitude Festival, 2010

Kategorio:Anglaj scenaristoj
Kategorio:Anglaj reĝisoroj
Kategorio:Anglaj malfikciaj verkistoj
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de la Brita imperio