open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Superkroso

**Superkroso** ( *supercross*) estas varianto de motokroso origine aperinta en Usono. Superkrosistoj konkuras sur artefaritaj trakoj interne de sportejoj, sed ankaŭ en stadionoj aŭ eĉ en grandaj ekspoziciejoj. Ekzistas ankaŭ tipo de konkurso, kiu okazas en malgranda areno. Tiu konkurso tiam ricevas la nomon de « arenkroso ». Ekzistas pluraj profesiaj ĉampionecoj tutmonde, kiel ekzemple la AMA-ĉampioneco de superkroso en Usono, la « SX Tour » en Francio kaj la aŭstralia superkrosa ĉampioneco.

## Famaj superkrosistoj 
Gravaj usonaj pilotoj inkludas :
*Jeremy McGrath, la plej fama specialisto de superkroso, retiriĝis en 2003. Li daŭre havas la rekordon de la nombro da titoloj, sep en la ĉefa kategorio kaj du en 125 cm³.
*Ricky Carmichael, ofte rigardata kiel la plej bona piloto en la historio de motokroso, retiriĝis fine de 2006. Li kolektis ses titolojn de usona superkrosa ĉampiono kaj dek titolojn de usona motokrosa ĉampiono.
*James Stewart revoluciigis la modernan pilotadon, precipe per la "Scrub"-metodo. Tiu amortiza tekniko direktas la motorciklon horizontale dum salto. Li retiriĝis fine de 2019 kun tri titoloj de usona superkrosa ĉampiono kaj du titolojn de usona motokrosa ĉampiono.
*Jeff Stanton, Ricky Johnson, Bob Hannah...

Kategorio:Motosporto
Fervoja Muzeo de Azerbajĝano

La **Fervoja Muzeo de Azerbajĝano** ( *Azərbaycan Dəmiryol Muzeyi*) estas fervoja muzeo en Bakuo, Azerbajĝano. La muzeo estis malfermita en 2019.

Ĝi situas en la konstruaĵo de la historia fervoja stacio Sabunĉu en la urbocentro de Bakuo, proksime al la placo Jafar Jabbarli.

## Historio
La malfermo de la Azerbajĝana Fervoja Muzeo okazis la 19-an de novembro 2019, kun la partopreno de la prezidento Ilham Alijev.

Renovigo estis sekve plenumita en la muzeo, kiu estis fermita dum la pandemio de KOVIM-19. Ĝia kolekto estis pliriĉigita per novaj ekspoziciaĵoj, kaj ĝi ree malfermis la 28-an de decembro 2023.

La historia fervoja stacio Sabunĉu, proksime al la metroa stacio 28-a de Majo, estas hejmo de la Azerbajĝana Fervoja Muzeo. Ĉi tiu konstruaĵo estis komisiita la 6-an de julio 1926, je la tago de malfermo de la unua elektrigita fervojo en Azerbajĝano. Sabunchu en Bakuo estis la unua stacio, kiu ricevis elektrajn trajnojn.

La konstruaĵo estis desegnita laŭ la nacia arkitektura tradicio de Azerbajĝano. Ĝia stilo similas al tiu de la Palaco de Ŝirvanŝahoj pro sia aspekto kaj multaj konstruelementoj. La fenestroj de la konstruaĵo estas faritaj laŭ la stilo de la nacia "ŝabaka" arto. La dekoracio de la ŝirvanŝaha periodo ĉe la supra parto de la fasado ĉe la enirejo, sed ankaŭ la ŝtonaj ĉizadoj de leonoj ĉe la horloĝturo estas rimarkindaj.

## Muzeo 
La muzeo havas du ekspoziciejojn, kinejon, kaj plurajn ĉambrojn por organizi kulturajn kaj korporaciajn eventojn. Eventoj kiel subskribo de libroj, legohoroj, libro- kaj artekspozicioj, kaj renkontiĝoj kun publikaj figuroj okazas ĉi tie. En la ĉambroj okazas diversaj ekspozicioj rilate al la disvolvado de la fervojoj de Azerbajĝano, inkluzive de fotoj kaj videoj pri ilia historio ekde la 19-a jarcento, kaj modeloj de trajnoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo  () () ()
* Oficiala Fejsbuka Paĝo ()
* Oficiala Instagrama Paĝo ()

Kategorio:Fervojaj muzeoj en Azerbajĝano‎
Kategorio:Naciaj muzeoj en Azerbajĝano‎
Kategorio:Muzeoj en Bakuo
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 2010-2019
Helga Hajdu

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena **Hajdu Anna Helga,** estis hungara bibliotekisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, literaturhistoriisto. Ŝia malofta familia nomvarianto estis *Hajdú*, ŝiaj ambaŭ geedziĝaj nomoj estis *Hantos Gyuláné* kaj *Juhász Lászlóné*.

 naskiĝis  en Kamenica (kiu povas esti :es:Kamenica (Lepoglava) aŭ iama Nagykemence en la reĝlando), ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 apartenis al la germana minoritato de la lando. Ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Erzsébet en 1931, poste ŝi estis stipendiulo en universitatoj de Vieno kaj Berlino, pli poste ŝi finis kurson en École nationale des chartes. Ŝi instruis en gimnazioj de Budapeŝto (1934–1941) kaj Kolozsvár (1941–1944), poste ŝi estis bibliotekisto en Tutlanda Biblioteko Széchényi (1945–1962). Intertempe ŝi akiris licencon pri privata instruisto en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste ŝi instruis en la universitato (inter 1952-1968 kiel docento). Ŝi kandidatiĝis en 1953 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Pro divorco ŝi edziĝis dufoje, en 1971, ŝiaj ambaŭ edzoj estis Gyula Hantos kaj László Juhász. Unufoje ŝi ricevis premion en 1954. Ŝia ĉefa laboro estis la mezepoka germana literaturo. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Lesen und Schreiben im Spätmittelalter.* (disertaĵo, 1931)
* *Das mnemotechnische Schriftum des Mittelalters.* (1936, 1967)
* *Német olvasó- és gyakorlókönyv. Leánygimnáziumok 1–5. osztálya számára.* (5 volumoj, lernolibro, 1938–1942; 3-a eldono: 1945–1946)
* *Geschichte der deutschen Sprache und Literatur von den Anfängen bis zum Ende des XVII. Jahrhunderts.* (2 volumoj, studenta lernolibro, 1951)
* *Régi német irodalom.* (1958> 6-a eldono: 1964)
* *A német irodalom történetének áttekintése kezdeteitől a XV. század végéig.*  (studenta lernolibro, 1966> 17-a eldono: 2002)
* *Zwei Handschriften aus dem Bodenseeraum in Ungarn.* (kunaŭtoro, 1968)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografieto hungare legebla pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungariaj germanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ian Holm

Siro **Ian HOLM CUTHBERT**, KBE (naskiĝis la 12-an de septembro 1931 en Goodmayes, Essex - mortis la 19-an de junio 2020, en Londono), estis brita aktoro kiu komence gajnis larĝan rekonon kiel teatra aktoro. Li poste iĝis konata pro roluloj en filmoj kiel *Alien* (*Eksterterano*), *Chariots of Fire*, *Brazil* kaj *The Sweet Hereafter*. En la ''Mastro de l' Ringoj* kaj *La Hobito* filmtrilogio (en) li prenis la rolon de Bilbo Baggins .

## Vivo 
Post studado en RADA, Holm prezentis plurajn fojojn ĉe la Royal Shakespeare Company antaŭ komenci en televido kaj filmo. En 1977, Holm aperis en la televidmini-serie *Jesus from Nazareth*, kaj la sekvan jaron li havis rolon en la premiita televidserio *The Lost Boys*. Por lia portretado de trejnisto Sam Mussabini en la filmo *Chariots of Fire* (1981), Holm ricevis premion dum la Festivalo de Cannes, krom nomumo al la Oskaro en la kategorio de plej bona dua aktoro. En la 1980-aj jaroj, Holm havis plurajn rolojn en filmoj kiel ekzemple *Time Bandits* (1981), *Greystoke - The Legend of Tarzan*, *Lord of the Apes* (1984) kaj *Brazil* (1985).

Holm vere iĝis konata en 1997 kun du elstaraj roloj, unue kiel la pastro Vito Cornelius en *La Kvina Elemento* kaj poste kiel advokato en *The Sweet Hereafter*. En 2001, Holm ĉefrolis en la filmo *From Hell*, kiel la kuracisto William Withey Gull. En la sama jaro, li prezentiĝis kiel Bilbo Baggins en *La Mastro de l' Ringoj: La Kunularo de la Ringo*. Holm reaperis en la trilogio kun apero en *La Mastro de l' Ringoj: La Reveno de la Reĝo* (2003). Li revenis en la rolo de Bilbo Baginzo en la filmo *La Hobito: Neatendita Vojaĝo*.

Holm estis nomumita por Premio Emmy dum du okazoj, respektive en 1999 por ŝia efikeco en *King Lear*, kaj por apoga rolo en la HBO- filmo *The Last of the Blond Bombshells* en kiu li aktoris kune kun Judi Dench, en 2001. Holm ankaŭ dublis al multaj britaj televiddokumentarioj kaj reklamvideoj. Holm estis ankaŭ en du el la filmoj de reĝisoro David Cronenberg, respektive *Naked Lunch* (1991) kaj *eXistenZ* (1999). Al Holm estis premiita la Ordeno de la Brita Imperio en 1990 por sia kontribuo al brita dramo kaj filmo. Li ricevis la honortitolon Siro en 1998 .

## Filmoj
* *Robin and Marian* (1975)
* *Time Bandits* (1981), 
* *Greystoke - The Legend of Tarzan*, 
* *Lord of the Apes* (1984) 
* *Brazil* (1985)
* *Naked Lunch* (1991) 
* *eXistenZ* (1999)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Nekrologo: Ian Holm de BBC Novaĵo. Eldonita la 19an de junio 2020.
* Siro Ian Holm nekrologo de *La Gardanto''. Aŭtoroj – Mikaelo Billington kaj Ryan Gilbey. Eldonita la 19an de junio 2020.

Kategorio:Anglaj aktoroj
Kategorio:Tony-premiitoj
Kategorio:Skotdevenaj angloj
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de la Brita imperio
Kategorio:Rakontantoj de sonlibroj
Kategorio:Mortintoj en 2020
Kategorio:Naskiĝintoj en 1931
Tramtransporto en Spiez

La **Tramtransporto en Spiez** () estis  kilometrojn longa elektra tramo en Svislando. Ĝi estis malfermita la  kaj kunligis la stacidomon de Spiez de BLS kun la ĝeto sur la maldekstra bordo de la lago de Thun 34 ĝis 41 fojojn tage. Tie estis la elirpunkto por la BLS-ŝipoj, kaj en 1913 la firmao ankaŭ akiris la majoritatakcian havon en la tramo.

La relative kruta itinero kun maksimuma deklivo de  procentoj estis unutraka, metroŝpura kaj sekvis la vojon sur dentorela fervojo. La plej malgranda radiuso estis 30 metroj. La SVB posedis kvar motorveturilojn kiuj estis funkciigitaj far 550&nbsp;V kontinua kurento. Funkciado ĉesis la , kaj la trakoj kaj aerlineoj estis disfaligitaj en 1961. Ekde tiam, busoj funkciis kiel anstataŭaĵo.

Por eviti konfuzon kun "Städtische Verkehrsbetriebe Bern" (SVB), kio nun estas "Bundesamt für Verkehr" (BAV) donis al la Spiez kunliga fervojo la oficialan mallongigon SV en postaj jaroj. Tamen, ĉi tio estis nur sporade uzata.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Spiez
* BLS AG
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Spiezer Verbindungsbahn / S V B

Kategorio:Spiez
Spiez
Spiez
Spiez
Bernward de Hildesheim

**Bernward** (naskiĝinta ĉ. 950 aŭ 960; mortinta la  en Hildesheim) estis romkatolika episkopo de Hildesheim inter 993 kaj 1022 kaj germana sanktulo; nomo lia aperis eĉ en la Evangelia nomkalendaro.

eta|maldekstre|statuo en la katedrala korto de Hildesheim
Estante filo de la palatinata grafo Teodoriko de Haldensleben, li ĝuis elstaran edukadon ĉe la katedrala lernejo je Hildesheim. En 987 estis li mem edukisto kaj kortega kapelano por imperiestro Oto la 3-a. Elektite episkopo en 993, li ege pligravigis Hildesheim-on kion ebligis ampleksaj familiaj havaĵoj kaj subtenado fare de la reĝoj Oto la 3-a kaj Henriko la 2-a. Akompanis li Oton en 1001 al Italujo por kontraŭbatali ribelemajn romanojn. Post reveno li fondis la Miĥaelan Monaĥejon je Hildesheim en 1019 kaj komencigis la konstruon de Miĥaelo-preĝejo. Li ordonis ĉirkaŭfortikadon de la urbo, antaŭenigis la sciencojn kaj plibonigis la enklostran lernigadon. Li mem estis artisto kaj interesiĝis persone pri vidaj artoj kaj arkitekturo.

Por la ĵus novkonstruita katedralo li farigis grandan (ĝis nun konserviĝintan) bronzan portalon kun 16 ekstrakvalitaj bildoj el scenoj de la Biblio (1015). La el Miĥaelo-kirko originanta bronza Kristo-Kolono (1002) kun reliefoj el la vivhistorio de Jesuo Kristo ankaŭ estis komisiaĵo lia. 

En 1193 li estis sanktigata fare de papo Celestino la 3-a. Ferdinand Hartzer kreis en 1893 monumenton por li kiu spekteblas en Hildesheim.

## Fontoj 
* "Bernward" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 2. Leipzig 1905, p. 726-727

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
* Berges, Wilhelm: "Bernward" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 2 (1955), p. 143-144
* Walter Liedtke: "Todestag von Bernward von Hildesheim" - ĉe: *WDR*, 20.11.2017 (podkasto de radielsendo) 

Kategorio:Episkopoj de Hildesheim
Jeremy McGrath

**Jeremy McGrath** (naskiĝis la 19-an de novembro 1971) estas eksa usona motokrosa piloto. Li estas unu el la plej popularaj usonaj ĉampionoj en la historio de motokroso kaj superkroso, venkinte sep AMA-ĉampionecojn  en la superkrosa kategorio 250cc kaj unu en la motokrosa kategorio 250cc. Li estis plej aktiva en la 1990-aj jaroj kaj kromnomita "Reĝo de Superkroso". Li retiriĝis el profesiaj konkursoj en 2003.

McGrath ne komencis rajdi motokroson antaŭ la aĝo de 14 jaroj, ĉar li pasigis siajn pli junajn jarojn rajdante BMX-biciklojn. Tiu ĉi sperto tamen helpis lin revolucii la manieron kiel oni rajdas superkroson, uzante teknikon, kiun li lernis en BMX. Tio permesis al li resti unu aŭ du piedojn pli malalte dum saltoj. Li akiris pli grandan rapidecon kaj absorbis la skuon de surteriĝo per sia korpo, simile al la maniero kiel oni rajdas BMX. Unu el liaj BMX-"trikoj" dum saltoj sur superkrosa vojo, plej fame konata kiel "Nac Nac", kontribuis al la naskiĝo de liberstila motokroso.

Serio de kvar vetkuraj videoludoj nomataj *Jeremy McGrath Supercross*, publikigitaj de Acclaim Entertainment dum la 1990-aj kaj 2000-aj jaroj, uzis lian nomon kaj ŝajnon.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj motorciklistoj
Tramtransporto en Zug

La **Tramtransporto en Zug** estas fermita tramsistemo en Kantono Zugo en Svislando, funkciinta en la jaroj 1907-1959. 

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Zug
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Zuger Berg- und Strassenbahn

Kategorio:Zug
Zug
Zug
Zug
Dividita ekrano

thumb|right|250px|Variaj afiŝmetodoj de dividita ekrano : 1+3, 3+1 (1:1), 2×2, 3×3, 4×4 (4:3), 1+1 (2:3 vertikale, 8:3 horizontale), 4×3 (1:1), 1/12 (4:3).
**Dividita ekrano** ( *split screen*) estas afiŝa tekniko en komputila grafiko, kiu konsistas el la divido de grafikaĵoj kaj/aŭ teksto en ne-interkovrantaj apudaj partoj, tipe du aŭ kvar rektangulaj areoj. Tio permesas samtempan prezentadon de (kutime) rilataj grafikaj kaj tekstaj informoj sur komputila ekrano. Televidaj sportoj adoptis ĉi tiun prezentmetodaron en la 1960-aj jaroj por tujaj ripetoj.

Origine, ne-dinamika dividita ekrano diferencis de kahelaj fenestraj sistemoj kiel la operaciumo Vindozo, ĉar ĉi-lastaj permesis interkovrantajn kaj libere moveblajn partojn de la ekrano por prezenti kaj rilatajn kaj nerilatajn datumojn de aplikaĵoj al la uzanto. Kontraste, la antaŭaj estis strikte limigitaj al fiksaj pozicioj.

Ekrana divido ankaŭ povas esti uzata por funkciigi du instancojn de aplikaĵo, permesante al alia uzanto interagi kun la dua instanco.

## En videoludoj 
Dividita ekrano estas ofte uzata en ne-retaj, ankaŭ kromnomataj « kanapo-kooperativaj » videoludoj kun multludantaj opcioj.

En sia plej kutima formo, dividita ekrano por multludanta videoludo estas aŭdvida eliga aparato kie la ekrano estas dividita en 2 ĝis 4 egale grandajn areojn (depende de la nombro da ludantoj) tiel ke la ludantoj povas esplori malsamajn areojn samtempe sen esti proksimaj unu al la alia. Historie, tio estis tre populara por videoludiloj, kiuj ĝis la 2000-aj jaroj ne havis aliron al Interreto aŭ iu ajn alia reto. Ĝi estas malpli ofta hodiaŭ pro la subteno de retaj, inter-videoludilaj ludoj.

## Referencoj 
Kategorio:Komputila grafiko
Ignác Horváth (bibliografo)

**Ignác Horváth** [horvAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Horváth Ignác,** estis hungara bibliografo, bibliotekisto.

 naskiĝis  en Tata (Hungario), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en benediktana gimnazio en Győrszentmárton, kie li estis nelonge monaĥo-kandidato kun nomo Villebald en 1873. Li studis teologion en seminario de Esztergom, poste civile li estis oficisto en 1875. Inter 1876–1879 li laboris en Universitata Biblioteko (Budapeŝto), poste ĝis sia morto en Biblioteko de Nacia Muzeo, sed li akiris ankaŭ diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1881. En tiu longa periodo li faris laborojn ankaŭ en aliaj bibliotekoj. Lia edzino naskis du filinojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar irodalom 1882-ben. 1–3.* (1882)
* *Magyar irodalom. – Hazai nem magyar irodalom. – Egyházi névtárak és directoriumok.* (1886–1894)
* *A budapesti kir. m. tudományegyetem bölcsészeti karának irodalmi munkássága. 1780–1895.* (1896)
* *A magyar bibliográfiai irodalom az 1904–1911. évben.* (1904–1911)
* *Revisnyei Reviczky János Ferenc könyvtára 1742-ből.* (1905)

## Fontoj 
* biografio hungare
* [
https://www.arcanum.com/en/online-kiadvanyok/Lexikonok-magyar-eletrajzi-lexikon-7428D/h-75B54/horvath-ignac-75E75/ biografio hungare]
* biografio hungare
* [chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://epa.oszk.hu/03900/03971/00234/pdf/EPA03971_konyvtaros_1979_08_491-492.pdf biografio hungare]

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliografoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Lokarno

La **Tramtransporto en Lokarno** () konsistis el ununura mallonga elektra tramlinio kiu ligis la urbon Lokarno al Muralto kaj Minusio, ankaŭ pasante tra la stacidomo. Ĝi funkciis de 1908 ĝis 1960. Ĝi estis komence administrita de "Tramvie Elettriche Locarnesi" (TLo), poste la servo estis konfidita al "Ferrovie regionali ticinesi" (FRT, hodiaŭ FART).

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Lokarno
* Minusio
* Muralto
* Ferrovie Autolinee Regionali Ticinesi
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Straßenbahn Locarno (TLo)

Kategorio:Lokarno
Lokarno
Lokarno
Lokarno
La flaqueza del bolchevique (filmo)

***La flaqueza del bolchevique*** (La malforteco de la bolŝevisto) estas hispana filmo de 2003 reĝisorita de Manuel Martín Cuenca. Ĝi estas bazita sur la *samnoma libro*, de Lorenzo Silva, publikigita en 1997, finalista de la Premio Nadal.​

## Intrigo
La vivo de Pablo (Luis Tosar) seniluziiĝinta kaj enua viro kiu laboras en financa banko tute ŝanĝiĝas post trafikakcidento. La protagonisto dum trafikŝtopiĝo frapas per sia aŭto tiun antaŭan, kiu apartenas al histeria altnivela oficistino, Sonsoles (Mar Regueras), kiu ege insultas lin; li faras grandan decidon: dediĉos sian vivon al la morala nuligo de tiu virino. Kio startis kiel revenĝo per konstanta telefonalvokado iĝas obsedo de maturulo por la bela adoleskulino, María (María Valverde en ŝia unua filmo), kiu estas fratino de la histeriulino. Li arde enamiĝas de tiu junulino, speite la grandan aĝodiferencon. Tio ne povas glate finiĝi, tragedio alproksimiĝis.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Luis Tosar, 	Pablo López
* María Valverde, 	María
* Mar Regueras, 	Sonsoles
* Nathalie Poza, 	Eva
* Manolo Solo, 	Francisco
* Rubén Ochandiano, 	Manu
* Jordi Dauder, 	Alfredo
* Enriqueta Carballeira, 	Dolores
* Yolanda Serrano, 	Alba 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* La flaqueza del bolchevique (en imdb)

* 
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2003
Kategorio:Madrido en filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Why Nations Fail: The Origins of Power, Prosperity, and Poverty

***Why Nations Fail: The Origins of Power, Prosperity, and Poverty***, unue publikigita en 2012, estas libro de ekonomikistoj Daron Acemoglu kaj James A. Robinson. La libro aplikas komprenojn de institucia ekonomiko, evoluekonomiko, kaj ekonomia historio por kompreni kial nacioj evoluas alimaniere, el kiuj kelkaj sukcesas pri la amasiĝo de potenco kaj prospero kaj aliaj malsukcesas, laŭ larĝa gamo de historiaj kazesploroj.

La aŭtoroj ankaŭ konservas retejon (kun blogo neaktiva ekde 2014) pri la daŭra diskuto de la libro.

Kategorio:Anglalingvaj libroj
Kategorio:Ekonomiko
Tramvojo Altdorf-Flüelen

La **Tramvojo Altdorf-Flüelen** () estis tramo en la svisa Kantono Urio kiu ligis Altdorf-on kun Flüelen. "Auto AG Uri" eliris el la tramkompanio post kiam funkciado finiĝis.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Altdorf (Urio)
* Flüelen
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Strassenbahn Altdorf – Flüelen (AF)
* Das Tram von Flüelen nach Altdorf (1906-1951)

Kategorio:Altdorf (Urio)
Altdorf (Urio)
Altdorf (Urio)
Altdorf (Urio)
Sasebo

**Sasebo,** () estas urbego kaj marhaveno en Japanio, en insulo kaj regiono Kiuŝuo, en Gubernio Nagasaki.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2024 Sasebo havis populacion de .

## Geografio 
Sasebo situas en la nordokcidenta parto de Kiuŝuo en ties duoninsulo laŭ la maro sur malebenaĵo (ofte sur montetoj), tial bicikloj ne estas vaste uzitaj. La urbego inkludas la insulon Ukujima. Nacia Parko estas proksime. Gubernia sidejo Nagasako troviĝas 48, Fukuoka 82, Kumamoto (urbo) 104, ĉefurbo Tokio 946 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/kakogawa_japan/tokyo_japan .
eta|400px|

## Historio 
Sasebo estis malgranda fiŝkaptista vilaĝo en la paseo. La japana admiralo elektis tiu ĉi lokon mararmea bazo pro profundakva haveno kaj geografia proksimeco al Ĉinio kaj Koreio, eĉ karbominejoj ne estis tro for. La bazo estis fondita en 1886, kiu iĝis la plej grava haveno por la japana mararmeo en ĝiaj operacioj en la Unua Ĉin-Japana Milito kaj Rusa-Japana Milito. En 1889 Sasebo estis kreita moderna municipo, poste estis levita rekte al urbostatuso en 1902. Sasebo aneksis la najbarajn vilaĝojn en 1927, urbon en 1938, municipojn en 1942. La urbo travivis damaĝon pro usona bombado en 1945, 48% de la urbo estis detruita. La grava mararmea bazo kune kun ŝipkonstruejo ĝis fino de la 2-a mondmilito restis japana, poste parte ĝi iĝis usona. La urbo daŭre kreskis per  municipoj inter 1954-1958, Sasebo estis nomumita speciala urbo kun pliigita loka aŭtonomio, pli poste kernurbo en 2016. Pliaj kunfandoj okazis 2005, 2006 kaj 2010.

## Ekonomio 
Ŝipkonstruado kaj rilataj pezaj industrioj daŭre dominas la ekonomion. La haveno havas aktivan fiŝkaptistan floton. En la maro oni kreskigas ostrojn kaj perlojn.
eta|maldekstre|

## Eduko 
En Sasebo universitato kaj altlernejo reprezentas la plej altan edukon.

## Trafiko 
Sasebo havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn.

## Klimato 
Sasebo situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . La jarpluvo averaĝas 1527 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, januare iomete neĝas.

## Vidindaĵoj 
* katolika novgotika kirko konstruita en 1930, ĝi estas simbolo de Sasebo
* aliaj preĝejoj
* muzeoj
* bestoĝardeno

## Famuloj 
* Ryū Murakami

## Ĝemelurboj 
*  Albuquerque, Usono, Nov-Meksiko
*  Coffs Harbour, Aŭstralio, Novsudkimrio
*  Sjamen, Ĉinio, Fuĝjano
*  Ŝenjango, Ĉinio, Ljaŭningo
*  Paĝu, Sud-Koreio

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Marhavenoj
La flaqueza del bolchevique

***La flaqueza del bolchevique*** (La malforteco de la bolŝevisto) estas la tria romano de la verkisto Lorenzo Silva. Publikigita en 1997, ĝi estis finalista de la Premio Nadal tiun jaron.

## Intrigo
La vivo de seniluziiĝinta kaj enua viro tute ŝanĝiĝas post trafikakcidento. La protagonisto frapas per sia aŭto tiun antaŭan, kiu apartenas al histeria altnivela oficistino, kiu ege insultas lin; li faras grandan decidon: dediĉi sian vivon al la morala nuligo de tiu virino. Kio startis kiel venĝo, iĝas obsedo de la maturulo al la bela adoleskulino, kiu estas fratino de la histeriulino. Li arde enamiĝas de tiu junulino, spite la grandan aĝodiferencon. Tio ne povas glate finiĝi, tragedio alproksimiĝis.

eta|maldekstre|230ra|La caro kun siaj belaj filinoj kaj edzino.
La titolo estas metaforo kiun klarigas la protagonisto pro fotografio, de la komenco de la 20-a jarcento en kiu aperas la caro kun siaj gefiloj. La protagonisto identigas sin kun la sentoj de bolŝevisto kiu enirante en la ĉambroj de la caro, enamiĝas de bela dukino, filino de Nikolao la 2-a. Tiu sentas grandan malaprezon por la simplaj viroj kiel li mem. La bolŝevisto perfortas la dukinon, kiu tuj poste estos ekzekutata. Tiu estas la malforteco de la bolŝevisto: utopia kaj nepraktikebla amo.​ 

## La verko
*La flaqueza del bolchevique* (1997, Destino), estas la unua romano de la "Trilogio de la nostalgio", kies dua romano estas *El ángel oculto* (1999, Destino), kaj la tria romano estas *El urinario* (1999, Pre-Textos). La rolulo de la protagonisto montriĝas kiel evoluo de la temo de maljunulo kun junulino al romano pri malfrua maturiĝo kaj malkovro de amo, resume solulo malsukcesa, same kiel la protagonistoj de la du antaŭaj romanoj de Silva, nome *Noviembre sin violetas* (1995, Ediciones Libertarias) kaj *La sustancia interior* (1996, Huerga & Fierro).

En 2003 la romano estis kinigita fare de Manuel Martín Cuenca, protagonistigita de Luis Tosar kaj la juna María Valverde per la samnoma filmo.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Lorenzo Silva, *La flaqueza del bolchevique* (1997, Destino)

Kategorio:Romanoj de 1997
Kategorio:Hispanaj libroj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Psikologiaj romanoj
Kategorio:Rusiaj grandprincoj
Kategorio:Verkoj pri la Rusia imperio
Kategorio:Verkoj pri la Oktobra revolucio
Kategorio:Sovetunio en fikcio
Kategorio:Verkoj pri perforto kontraŭ virinoj
Kategorio:Seksperforto en fikcio
Kategorio:Verkoj pri princinoj
Kategorio:Amhistorioj
Kategorio:Bolŝevikoj
Tramvojo Altstätten-Berneck

La **Tramvojo Altstätten-Berneck** () estis tramkompanio en la Rejnvalo de Sankt-Galo en Svislando, kiu ekzistis de 1897 ĝis 1975. La metroŝpura interurba tramo estis parte anstataŭigita per la Altstätten-Berneck trolebuso, kiu ekzistis de 1940 ĝis 1977. La respondeca transportentrepreno en ambaŭ kazoj estis "Elektrische Strassenbahn Altstätten–Berneck", kiu de 1915 estis "Rheintalische Strassenbahnen" (RhSt) kaj ekde 1958 nomiĝis "Rheintalische Verkehrsbetriebe" (RhV). La fervojo ankaŭ estis konata kiel "Altstätten–Berneck-Bahn" (ABB).

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Altstätten SG
* Berneck
* Trolebusa linio Altstätten-Berneck
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Altstätten
Altstätten
Altstätten
Altstätten
Komisiono von der Leyen 2

eta|Ursula von der Leyen
La **Komisiono von der Leyen 2** estas la Eŭropa Komisiono kiu ekoficis la 1-an de decembro 2024. Ĝi sekvas post la unua Komisiono von der Leyen. Same kiel tiu, ĝi estas prezidata de la germana Ursula von der Leyen , ano de la Eŭropa Popola Partio.

En septembro de 2024, von der Leyen prezentis la proponitajn kandidatojn.

## Komisionanoj laŭ partioj 
Jen la listo de Komisionanoj, kun aparteno al la parlamentaj frakcioj en la Eŭropa Parlamento.

|}

PpE = Patriotoj por Eŭropo, 

### Referencoj 
Leyen 2
Kategorio:Aperis en 2024
Tramtransporto en Ŝvico

La **Tramtransporto en Ŝvico** () estis  kilometrojn longa metroŝpura tramo en la Kantono Ŝvico en Svislando. Ĝi kondukis de Ŝvico tra Ingenbohl al Brunnen. La respondeca transportentrepreno estis "Schwyzer Strassenbahnen" (SStB).

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Ŝvico (komunumo)
* Ingenbohl
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Die Schwyzer Strassenbahn

Kategorio:Ŝvico
Sxvico
Sxvico
Sxvico
Jacqueline Woodson

**Jacqueline Amanda WOODSON** (naskiĝis la 12-an de februaro 1963 en Columbus, Ohio) estas usona verkistino, aŭtoro de libroj por infanoj kaj junularoj. Gajninto de multaj usonaj kaj internaciaj literaturaj premioj; en 2020 al ŝi estis premiita ĝin  En 2018 ŝi ricevis la Memorpremion Astrid Lindgren, la plej valora premio por infanlibroj en la mondo je ĉirkaŭ  eŭroj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Jacqueline Woodson ĉe glbtq.Com
* '''' ĉe Wikiquote
* Jacqueline Woodson Paperoj ĉe la Universitato de Suda Florido
* Jacqueline Woodson ĉe Biblioteko de Kongresaj Aŭtoritatoj — kun 43 katalogaj registraĵoj

Kategorio:Usonaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:ALMA-premiitoj
Kategorio:GLAT-verkistoj
Monaĥejo Căpriana

La **Monaĥejo Căpriana** (rumane: *Mănăstirea Căpriana*) estas klostro je Distrikto Strășeni en Moldavio. Ĝi troviĝas ĉ. 40 nordokcidente de Kiŝinevo.

## Historio 
]]
Ĝia unua mencio estis en la jaro 1429-a en dokumento de la moldava princo Aleksandro la Bona. Iam estinte el ligno, li kelkajn jardekojn pli malfrue ĝi ricevis - sub la regado de Stefano la Granda - ŝonecon. La sekvantajn jarojn ĉi monaĥejo kadukis tree, ĝis la vojevodo Petro al 4-a Rareș ordonis ties rean estigon  inter 1542 kaj 1545. 

Dum la rusa okupado de Besarabio etendiĝis en 1903 la ejaro danke al la konstruo de la vintra kirko. Fermite dum la tempo de Sovetunio la monaĥejo estis restaŭrita inter 2003 kaj 2005. 

Pro ĝia granda kultura graveco por tuta Moldavio la klostro servis kiel motivo por la malantaŭo de la monbiletoj. 

]]

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Monaĥejoj 
Kategorio:Aperis en 1429
Kategorio:Moldavio
Impulso (elektroniko)

[eta|Ekzemploj de impulformoj: (a) [ortangula funkcio|ortangula, (b) sinusduona, (c) diraka, (d) sinc-a, (e) gaŭsa]]
En elektroniko, **impulso** estas rapida, pasema ŝanĝo en la amplitudo de signalo de bazlinia valoro al pli alta aŭ pli malalta valoro, sekvita per rapida reveno al la bazlinia valoro.

La termino **pulso** rilatas al periode ripetanta impulso aŭ ŝok-simila okazaĵo. Ĝi estas sinonima kun la esprimo impulssekvenco (Vd ankaŭ kora pulso kaj muzika pulso). 

## Formoj de impulso 
Impulsformoj povas ekesti el procezo nomita impulsformado. Optimuma impulsformo dependas de la apliko. 

## Ortangula impulso 
Ortangula pulso povas esti trovitaj en pulsaj ondoj, ortangulaj ondoj, unuformaj funkcioj kaj ortangulaj funkcioj. En ciferecaj signaloj la supren kaj malsupren transiroj inter altaj kaj malaltaj niveloj estas nomitaj la kreskanta rando kaj la malkreskanta rando. En ciferecaj sistemoj la detekto de tiuj flankoj (suprenranta aŭ falanta depende de kiu flanko de ortangula impulso) estas uzita por iniciati agon. 

## Nyquist-impulso 
Nyquist-impulso estas tiu, kiu repondas al la Nyquist ISI-kriterion kaj estas grava en datumtranssendo. Ekzemplo de impulso kiu sekvas ĉi tiun kondiĉon estas la sinc funkcio. La sinc-pulso havas certan gravecon en signal-prilabora teorio.  Ĉi tiu estas impulso, kiu ne povas esti kreita ekzakte en realaj sistemoj.

En 2013, Nyquist-impulsoj estis produktitaj por redukti la grandecon de pulsoj en optikaj fibroj, kio ebligas ilin esti pakitaj 10 fojojn pli proksime kune, donante ekvivalentan 10-oblan pliiĝon en bendolarĝo. 

## Diraka impulso 
Diraka impulso havas la formon de la diraka delta funkcio. Ĝi havas la ecojn de senfina amplitudo kaj ĝia integralo estas la Heaviside-ŝtupa funkcio. Ekvivalente, ĝi havas nul larĝon kaj areon sub la kurbo de unuo. Ĉi tio estas alia impulso, kiu ne povas esti kreita ekzakte en realaj sistemoj, sed praktikaj aproksimajoj povas esti atingitaj. Ĝi estas uzita en testado, aŭ teorie antaŭdiro, de la impulsrespondo de aparatoj kaj sistemoj, precipe elektronikaj filtriloj. Tiaj respondoj donas multajn informojn pri la sistemo. 

## Gaŭsa impulso 
Gaŭsa impulso en formo de gaŭsa funkcio kaj estas produktita per gaŭsa filtrilo. Ĝi havas maksimuman transirdeklivon sen superfluo same kiel minimuman grupan malfruon kaj fazan malfruon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Impulso (telefonio)

## Fonto 
Kategorio:Signal-prilaborado
Kategorio: Elektroniko
Lingvoj de Aŭstralio

La **lingvoj de Aŭstralio** estas la plej gravaj historiaj kaj nunaj lingvoj uzataj en Aŭstralio kaj ĝiaj enmaraj insuloj. Pli ol 250 aŭstraliaj indiĝenaj lingvoj supozeble ekzistis kiam estis la unua eŭropa kontakto. La angla estas la plej multe parolata lingvo de Aŭstralio hodiaŭ. Kvankam la angla havas neniun oficialan juran statuson, ĝi estas la fakta oficiala kaj nacia lingvo. La aŭstralia angla estas grava variaĵo de la lingvo kun karakteriza akĉento kaj leksiko, kaj iomete diferencas de aliaj specoj de la angla en gramatiko kaj ortografio.

Ĉirkaŭ 120 ĝis 170 indiĝenaj lingvoj kaj dialektoj estas parolataj hodiaŭ, sed multaj el tiuj estas endanĝerigitaj. Kreolaj lingvoj kiel "*Kriol*", la aŭstralia kreola lingvo d) kaj *Yumplatok*, la Toresa kreola lingvo estas la plej vaste parolataj indiĝenaj lingvoj. Aliaj karakterize aŭstraliaj lingvoj inkludas la aŭstralian signolingvon *Auslan*, indiĝenajn signolingvojn, kaj la norfolkan lingvon, parolatan plejparte sur Norfolkinsulo.

Gravaj ondoj de enmigrado post la Dua Mondmilito kaj en la 21-a jarcento konsiderinde pliigis la nombron da komunumaj lingvoj parolataj en Aŭstralio. En 2021, 5,8 milionoj da homoj uzis lingvon krom la angla hejme. La plej oftaj el tiuj lingvoj estis la mandarena, araba, vjetnama, kantona, panĝaba, greka, itala kaj hinda.

## Fonto 
Kiel unua versio de tiu paĝo uziĝis la tri komencaj enkondukaj alineoj de la koncerna anglalingva teksto laŭ stato de la 18-a de septembro, tradukita al Esperanto, tute sen traduko de la anglalingvaj eksteraj referencoj, kiuj por tiom eta esperantlingva teksteto ankoraŭ ne bezonatas kaj ĉiukaze relegeblas en la angla versio.
Zoltán Havasi

**Zoltán Havasi** [havaŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Havasi Zoltán,** estis hungara bibliotekisto.

 naskiĝis  en Mezőkomárom, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1944. Ekde la sekva jaro li laboris en la Tutlanda Biblioteko Széchényi ĝis 1950, poste 3 jarojn en la ministerio, inter 1953–1958 li estis vicrektoro de Scienca Universitato Lajos Kossuth, dum en 1955 li akiris bibliotekistan diplomon en pedagogia altlernejo en Budapeŝto. Inter 1958–1973 li estis bibliotekestro en Scienca Universitato Attila József, poste vicbibliotekestro en Biblioteko Széchényi inter 1973–1984, pli poste 2 jarojn jam bibliotekestro. Intertempe li kandidatiĝis en 1968 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1949, lia edzino naskis 2 filojn en 1950 kaj 1953. Li ricevis 2 premiojn en 1970 kaj 1979, 2 memormedalojn en 1985.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A második ötéves terv irányelvei és egyetemeink színvonalas munkájának anyagi feltételei.* (1956)
* *A könyvtár és a tudomány szerepe a társadalmi tudat alakulásában. Tudománypolitikai és könyvtárpolitikai irányzatok Magyarországon a XX. században. 1890–1962.* (monografio kaj disertaĵo, 1965)
* *A modern filológiai kutatás és a könyvtári információs tevékenység.* (1974)
* *Könyvtári kutatások és a Magyar Könyvszemle felszabadulás utáni harminc éve.* (1975)
* *Könyvtári kutatás és fejlesztés.* (1985)
* *Tiszatájon’70–72-ben.* (1996)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografieto hungare legebla pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Recording Industry Association of America

La **Registra Industria Asocio de Usono** (**RIAU**, ), ankaŭ akronime konata kiel **RIAA**) estas komerca organizaĵo (sindikato) kiu reprezentas la registradindustrion en Usono . Registradkompanioj kaj distribuistoj estas membroj de la sindikato. La ĉefsidejo de la RIAU estas en Vaŝingtono .

RIAU estis establita en 1952 . Ĝia origina misio estis trakti la kopirajtoproblemon, labori kun sindikatoj kaj fari esploradon pri la registradindustrio kaj registaraj regularoj . RIAU partoprenas en la administrado de kolektivaj rajtoj de sonregistraĵoj, krome la asocio respondecas pri kronado de albumoj/unuopaĵoj kiel oro aŭ plateno en Usono .

Origie la asocio administris teknikan specifon por frekvencdinamiko en gramofonreproduktado de vinildiskoj. Ili daŭre estis implikitaj en teknikaj normoj por pli postaj sistemoj, inkluzive de magneta bendo, muzikkasedoj, ciferecaj muzikoj, KDoj kaj softvaro. La asocio ankaŭ partoprenas en la kolekto, administrado kaj distribuado de muziklicencoj kaj tantiemo.

La celoj de la RIAU estas la jenaj :

* protekti la rajton je intelekta proprieto kaj la unuajn amendajn rajtojn de artistoj
* fari esploradon pri la muzika industrio
* monitori kaj reviziu la gravecon de leĝoj, regularoj kaj politikoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1952
Kategorio:Usonaj sindikatoj
Tramvojo de Bellavista

La **Tramvojo de Bellavista** () estis mallonga ĉevaltira tramo kiu ligis la stacion Bellavista de Ferrovia Monte Generoso al la Hotelo Monte Generoso.

Ĝi funkciis de 1891 ĝis 1938.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Bellavista (Svislando) (stacidomo)
* Mendrisio
* Ferrovia Monte Generoso
* Tramvojo de Mendrisio
* Listo de urboj kun tramtransporto

Kategorio:Mendrisio
Mendrisio
Mendrisio
Mendrisio
Historio de kvantuma mekaniko

La **historio de kvantuma mekaniko** estas fundamenta parto de la historio de moderna fiziko. La ĉefaj ĉapitroj de ĉi tiu historio komenciĝas kun la apero de kvantumaj ideoj por klarigi individuajn fenomenojn - radiado de nigrakorpo, la fotoelektra efiko, suna emisio-spektroj - epoko nomita la Malnova aŭ Pli Malnova kvantuma teorio. Konstruante sur la teknologio evoluigita en klasika mekaniko, la invento de onda mekaniko de Erwin Schrödinger kaj vastiĝo de multaj aliaj ekigas la "modernan" epokon komenciĝantan ĉirkaŭ 1925. La relativisma kvantuma teorio laboro de Paŭlo Dirako igis lin esplori kvantumteoriojn de radiado, kulminante per kvantuma elektrodinamiko, la unua kvantuma kampa teorio. La historio de kvantuma mekaniko daŭras en la historio de kvantuma kampa teorio. La historio de kvantuma kemio, teoria bazo de kemia strukturo, reakcio, kaj ligo, interplektiĝas kun la okazaĵoj diskutitaj en tiu artikolo.

La frazo "kvantuma mekaniko" estis kreita (en la germana, *Quantenmechanik*) fare de la grupo de fizikistoj inkluzive de Max Born, Werner Heisenberg, kaj Wolfgang Pauli, ĉe la Universitato de Göttingen en la fruaj 1920-aj jaroj, kaj unue estis uzita en la 1925 artikolo de Born "*Zur Quantenmechanik*".

La vorto *kvantumo* venas de la latina vorto por "kiom" (kiel *kvanto*, nome *cuantum*). Io kio estas *kvantigita*, kiel la energio de la harmoniaj oscilatoroj de Planck, povas nur preni specifajn valorojn. Ekzemple, en la plej multaj landoj, mono estas efike kvantigita, kie la *kvantumo de mono* estas la plej malalt-valora monero en cirkulado. Mekaniko estas la branĉo de scienco, kiu traktas la agadon de fortoj sur objektoj. Do, kvantuma mekaniko estas la parto de mekaniko kiu traktas objektojn por kiuj apartaj ecoj estas kvantigitaj.

## Notoj 
Kategorio:Historio de kemio
Kategorio:Historio de fiziko
Tramvojo de Sankta Maŭrico

La **Tramvojo de Sankta Maŭrico** () estis tramkompanio en la kuracloko Sankta Maŭrico en Supra Engadino en Kantono Grizono. Ĝi estis malfermita la , funkciigita elektre de la komenco kaj fermita la . La nura linio tiam estis anstataŭigita per buslinio. La respondeca transportentrepreno estis la kompanio "Strassenbahn St. Moritz" (Str.St.M.).

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Sankta Maŭrico
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Die Strassenbahn von St. Moritz

Kategorio:Sankta Maŭrico
Sankta Maŭrico
Sankta Maŭrico
Sankta Maŭrico
Hluboká (Milhostov)

**Hluboká** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Milhostov, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km nordoriente de Milhostov. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Hluboká situas en katastra teritorio **Hluboká u Milhostova** kun areo 2,42&nbsp;km². Hluboká situas ankaŭ en la katastra teritorio **Dolní Částkov** kun areo 3,39&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1305.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Burgodomo

## Rilataj artikoloj
* Soos

## Pluaj fotografioj 

Hluboká čp. 1 hrázděná stodola.jpg|Trabfaka garbejo
Libocký potok v Hluboké.jpg|Rojo Libocký potok

Kategorio:Milhostov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Vackovec

**Vackovec** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Milhostov, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudoriente de Milhostov. Estas ĉi tie registritaj 5 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Vackovec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,35&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1304.

Apud sudorienta rando troviĝas kelke da kilometroj longa korpo de nefinkonstruita Sudetia aŭtostrado. La konstruaĵo estis komencita komence de la dua mondmilito. La ŝoseo devis post la aligo de la ĉeĥa limregiono al Nazia Germanio certigi pli bonan transportan kunigon en la tn. Sudetia govio. La konstruadon komencis solena ekfoso la 7-an de decembro 1938, kiun partoprenis Rudolf Hess kaj Konrad Henlein. Fine de aprilo de 1942 la konstruado estis pro financaj kaŭzoj haltigita. En la postmilita tempo la nefinkonstruita korpo estis lasita al sia sorto.

Kategorio:Milhostov
Kategorio:Domaroj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Silabmezuraj versoj

La **silabmezuraj versoj** estas versoj verkitaj en **silabmezura metriko**, t.e. metriko bazita sur alternado de *pezaj* kaj *malpezaj* silaboj laŭ certa skemo. La pezo de silabo dependas je la longeco de ĝia vokalo kaj je la ĉirkaŭa konsonantaro, kiel priskribite en la moraa teorio.

La silabmezura metriko konvenas al la lingvoj kun moraopulsa parolritmo, tiuj havantaj longajn kaj mallongajn vokalojn, ekz-e la malnovgreka, la klasika Latino, Sanskrito, la klasika persa, araba kaj parte la hungara. Ĝi ne taŭgas por la alitipaj lingvoj, ekz‑e por la rusa, pola aŭ Esperanto.

La prestiĝo de la antikvaj mediteraneaj literaturoj inspiris al la poetoj de preskaŭ ĉiuj modernaj eŭropaj lingvoj la deziron transponi en sian lingvon la famajn versojn el la greklatina metriko. Ankaŭ en Esperanto tio okazis. Sed tia transpono estis principe kondamnita al fiasko; ĉar, eĉ kiam la modernuloj konservis la antikvajn skemojn, la anstataŭigo de longa silabo per akcenta, kaj de mallonga per senakcenta nuligis la bazan ekvivalentecon de unu peza kaj de du malpezaj, sen kiu la strukturo de heksametro aŭ pentametro iĝas nekomprenebla; krome, spondeo, kiu konsistis el du egallongaj silaboj, ne povis ekzisti en akcenta metriko, kie unu akcento estas necese pli forta ol la najbara (se ne paroli pri la lingvoj, en kiuj du akcentoj ne povas sin sekvi). Tia transpono nepre sonis tute alie ol la originala metriko.

La unuaj Esperantaj poetoj provintaj tian transponon, kiel A. Kofman, anstataŭigis la spondeojn per troĥeoj, tiel falsante la tutan ekvilibron de la daktilaj versoj; aliaj, kiel Vallienne, tute forpelis la spondeon el la metriko, kio kondamnis ilin al la amfibraĥado. Ambaŭ solvoj estas difektaj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Akcentonombra verso
* Heksametro
* Parolritmo
* Pentametro
* Silabnombraj versoj

Kategorio: Poezio
Kategorio: Metriko
Tramvojo Steffisburg-Thun-Interlaken

La **Tramvojo Steffisburg-Thun-Interlaken** () estis tramo funkciigita en la svisa Kantono Berno kiu ekzistis de 1914 ĝis 1958. Ĝi konsistis el du itineroj komencantaj de Thun, kiuj kondukis al Steffisburg kaj laŭ la norda bordo de Lago de Thun trans Beatenbucht al Interlaken. La funkciigisto de la fervojo estis "Elektrische Bahn Steffisburg–Thun–Interlaken", de 1916 kiel "Rechtsufrige Thunerseebahn, elektrische Bahn Steffisburg–Thun–Interlaken (STI), la hodiaŭa "Verkehrsbetriebe STI".

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Steffisburg
* Thun
* Interlaken
* Trolebusa linio Thun-Beatenbucht
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* STEFFISBURG – THUN-INTERLAKEN

Kategorio:Interlaken
Kategorio:Steffisburg
Kategorio:Thun
Steffisburg
Steffisburg
Steffisburg
Tramvojo de Mendrisio

La **Tramvojo de Mendrisio** () estis interurba tramvojo kiu ligis la plej gravajn loĝcentrojn de Mendrisiotto, de Chiasso ĝis Riva San Vitale.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Chiasso
* Mendrisio
* Riva San Vitale
* Tramvojo de Bellavista
* Listo de urboj kun tramtransporto

Kategorio:Mendrisio
Mendrisio
Mendrisio
Mendrisio
József Hunyady (librobindisto)

**József Hunyady** [jOĵef hunjadi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Hunyady József Antal,** estis hungara librobindisto, bibliotekisto.

József Hunyady naskiĝis en 1907 en Arad (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Rumanio), li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
József Hunyady akiris agronomian licencon en 1928, poste li lernis la bindadon en librobindejo du jarojn. Inter 1931–1934 li laboris en oficejo, poste li estis bibliotekisto en Tutlanda Biblioteko Széchényi, dum en 1938 li doktoriĝis en Scienca Universitato Péter Pázmány. Post jaroj li estis deportita al provinco, sed post la rehabilitiĝo li ne rajtis reiri al Budapeŝto. Inter 1965–1974 li laboris en biblioteko en Miskolc. Tamen dum sia aktiva vivo li estis ankaŭ librobindisto. Li havis edzinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szép könyv. 1473–1933.* (katalogo, 1933)
* *A magyar könyvkötés művészete a mohácsi vészig.* (ankaŭ disertaĵo, 1937)
* *A Vitéz- és Corvin-kódexek és ősnyomtatványok kötéseinek bibliográfiája 1938-ig.* (1939)
* *A miniaturfestészet kezdete. Mutatvány a könyvfestészet történetéből.* (1944)
* *A Miskolci Kódex.* (1971)

## Ekspozicioj 
* *A szép könyv.* (1934)
* *Ötvös- és középkori könyvkötések.* (1935)
* *A magyar könyvkötés négyszáz éve.* (1936)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj legeblaj pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj librobindistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Rapido de vento

[eta|240x240ra|[Anemometro estas ofte uzita mezuri ventan rapidecon.]]
eta|Tutmonda disdonado de venta rapideco ĉe 10m super tereno averaĝe tra la jaroj 1981–2010 de la CHELSA-BIOCLIM+ datuma aro**Ventrapideco** (noformala **ventoforto**) estas la rapido de aero en moviĝo relative al fiksa loko sur la grundo. Kiam la aero moviĝas de unu loko al alia, oni tamen parolas pri vento .

Ventoforto estas grava en multaj lokoj, kiel veterprognozo, aviado, maraj operacioj, konstruaĵoj kaj konstrua inĝenierado. Altaj ventoj povas havi gravajn sekvojn, kaj fortaj ventoj ofte havas specialajn nomojn kiel ŝtormo, uragano aŭ tropika ciklono.

La SI-unuo por ventoforto estas metroj je sekundo (m/s), kaj estas uzita, ekzemple, en veterraportoj . En kelkaj kuntekstoj, aliaj unuoj estas uzitaj kiel ekzemple mejloj je horo (mph), kilometroj je horo (km/h), nodoj (kn) aŭ eĉ nomoj de la Beaufort-skalo  .

Ventforto povas esti mezurita per pluraj instrumentoj. Anemometro havas helico kun tasoj kiuj turniĝas kiam la vento blovas sur ilin. La rapideco je kiu la helico rotacias estas proporcia al la ventoforto. Tiu ĉi aparato estis inventita en 1846 de la irlandano John Thomas Romney Robinson. 

Notindas ke la ventrapideco estas direkta kvanto, difinita kiel vektoro kun horizontala kaj vertikala komponento. Tamen, en praktiko tio estas kutime limigita al la horizontala komponento kaj kategoriigita en ventoforton per certaj rapidecintervaloj. Tio ebligas prepari la rapidecvektoron en aplikaĵ-orientita maniero tiel ke la koncernaj elementoj tiam povas esti enigitaj en vetermapojn, ekzemple. Tamen, por certaj aplikoj kiel ekzemple aviado, la vertikala komponento de ventorapideco ankaŭ estas grava, ekzemple por taksi suprenskizojn por glisiloj kaj glisparaŝutoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Veteraj ekstremejoj de Tero
Kategorio:Meteologiaj kvantoj
Kategorio:Vento
Las afueras

***Las afueras*** (La urboĉirkaŭoj) estas la unua verko de la hispana verkisto Luis Goytisolo, publikigita en 1958 kaj ricevinto de la *premio Biblioteca Breve*. Temas pri novelaro enhavanta sep interplektitajn rakontojn.

## Enhavo 
# Apartigo de Víctor al la paco de la familia kampardomo kaj lia trankvila vivo memorante; foje li promenas al ĉirkaŭoj de la loĝloko, same kiel faris Patalino, kiu memmortiĝis.
# Historio de maljunaj kaj nereamikigeblaj geedzoj (don Augusto kaj doña Magdalena) en kiu silenta lukto ĉeestas ilia nepo, Bernardo, ĉiam enmetita en atlaso. Ili loĝas en kvartalo de la urboĉirkaŭo. Don Augusto bedaŭregas, ke oni elradikigis liajn geraniojn.
# Neeltenebla babilado de ŝupurigisto Ciriaco al sia iama oficiro Víctor kaj al lia amiko Nacho; finfine ili decidas foriri al trinkejo de la urboĉirkaŭo.
# Domingo, maljunulo kiu zorgas florĝardenon de burĝa familio (Augusto, Magdalena, Víctor kaj Álvaro) en la urboĉirkaŭo, kiu estas ĉiam sama, sed ne sama samtempe, bedaŭregas, ke oni konstruis en la fruktoĝardeno. Poste, iam, oni surveturigas sian maljunan edzinon sur ŝoseo de la urboĉirkaŭo.
# Mingo Cabot baraktas por kultivi teron de la Vidvino. Ili loĝas en kamparo kun Nap kaj Dineta, al kiu li grumblas ĉar ŝi venas malfrue, kaj kiu foriras kun la fianĉo, kun kiu Mingo ne volis aĉeti traktoron.
# Ciriaco, enmigrinta murciano, konstrulaboristo, estas arestita ĉar li ŝtelis tubojn. Li lasis edzinon Claudina kaj filon Bernardo. 
# Alvarito, filo de don Víctor, apartiĝas de siaj amikoj kaj de la vivo de la loĝloko por definitive integriĝi en la vivo de Barcelono.

## La verko
Temas pri sep noveloj pri diferencaj roluloj, sed kiuj estas ĉiuj realaĵoj de nur du tipaj roluloj: nome el burĝaro kaj el proletaro, kaj kiuj ripetiĝas en la diversaj rakontoj. Same la oftuloj ĉe la trinkejo (Roig), kiel la maljunuloj Domingo kaj Amelia kaj aliaj evidentigas la klasdiferencojn.

Kiel centra temo de la verko estas malsukceso: ĉiuj roluloj estas malsukcesuloj super la klasdiferenco kaj pro tia malsukcespercepto, ili iel ligiĝas al la urboĉirkaŭo, elpelitaj per ia formo de centrifuga forto al la periferio de la urbo, kie teorie ne devus esti konfliktaro, sed kie fakte estas inframondo.

## Referencoj
## Bibliografio 
* Luis Goytisolo, *Las afueras*, Argos Vergara, Barcelono, 1979. ISBN = 84-7017-699-4

Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Libroj aperintaj en 1958