open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La Ercina

**La Ercina** [laerZIna] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco. *La Ercina* estus komprenebla etimologie kiel *La kverko*. En ties montara teritorio fluas la rivero Esla.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.]]
250px|eta|maldekstra|Santa Colomba de las Arrimadas.
250px|eta|maldekstra|Preĝejo de Yugueros.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Acisa de las Arrimadas, Barrillos de las Arrimadas, Corral de las Arrimadas, La Ercina, Fresnedo de Valdellorma, Laiz de las Arrimadas, Oceja de Valdellorma, Palacio de Valdellorma, San Pedro de Foncollada, Santa Colomba de las Arrimadas, La Serna, Sobrepeña, Valporquero de Rueda kaj Yugueros, okupas totalan areon de 105,02 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 450 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 50 km de Leono, provinca ĉefurbo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj), poste minado, kaj tial aperas minlampo en la blazono sur verda fono. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, etnografia muzeo). Estas fervoja stacio.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* La Ercina (stacidomo)
* Barrillos (stacidomo)
* Yugueros (stacidomo)
* Municipoj de Provinco Leono


Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Maraña

**Maraña** [maRAnja] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco. En ties montara teritorio fluas la rivero Esla.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝlokoj, okupas totalan areon de 33,73 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 113 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 420 loĝantojn el la 1020-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 100 km de Leono, provinca ĉefurbo, dum Oviedo, en Asturio, estas je 96 km, kaj Gijón je 109 km.

Maraña estas malgranda municipo de alta montaro en la masivo Mampodre, sur du valoj. En la suda valo estas la domaro de Maraña. La norda valo, nome Valle de Riosol pro la samnoma rivero estas limigita per du montopasejoj, nome Tarna kaj Señales. La rivero Esla ricevas la nomon Riosol antaŭ ricevi la akvon de aliaj alfluantoj.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Adam-lès-Passavant

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Doubs*, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Besançon* (france *arrondissement de Besançon*), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono *''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Doubs

Kategorio:Komunumoj de Doubs
Matallana de Torío

**Matallana de Torío** [mataLJAna detoRIo] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco. *Matallana de Torío* estas komprenebla etimologie kiel *Ebena Arbaro de rivero Torío*.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.]]
250px|eta|maldekstra|Ponto Serrilla.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Matallana de Torío, Naredo de Fenar, Orzonaga, Pardavé, Robledo de Fenar, Robles de la Valcueva, Serrilla, La Valcueva kaj Villalfeide, okupas totalan areon de 73,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 278 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 32 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Maraña, Burón, Puebla de Lillo, Riaño kaj Crémenes.

Ĉefa rivero estas Torío, alfluanto de la rivero Bernesga. Estas du interesaj pontoj super tiu rivero. La Ponto San Feliz, mezepoka kaj tre abandonita postulas rehabilitigon, kaj la Ponto Serrilla, de la 19-a jarcento, iam ŝosea nune por piedirado. Alia interesa strukturo estas la metala ponto konstruita kiel fervoja linio.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildoj 

Matallana de Torio 03 Pardave by-dpc.jpg|Pardavé.
Puente de Pardavé-LE sobre el río Torio (3).jpg|Ponto de Pardavé.
Matallana de Torio 07 paisaje by-dpc.jpg|Serrilla.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Matallana (stacidomo)
* La Valcueva (stacidomo)
* Naredo (stacidomo)
* Pardavé (stacidomo)
* Robles (stacidomo)
* Municipoj de Provinco Leono


Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
(141988) 2002 PB139

**(141988) 2002 PB139** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝia iom discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso kun marsa MOID de 0,16375 astronomia unuo, tie estas 24,497 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Oseja de Sajambre

**Oseja de Sajambre** [oSEĥa desaĤAMbre] (en leona, Useya Sayambre) estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco. En ties montara teritorio fluas la rivero Esla kiu enfluas en la Akvorezervejo de Riaño.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.]]
250px|eta|maldekstra|Preĝejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Oseja de Sajambre, Pío de Sajambre, Ribota de Sajambre, Soto de Sajambre kaj Vierdes, okupas totalan areon de 73,31 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 231 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la 1930-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 124 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas norde kun Asturio kaj sude kun Riaño. Kaj pli precize kun Ponga (Asturio), Amieva (Asturio), Posada de Valdeón kaj Burón.

La municipo posedas la apartecon ke, spite apartenon al la provinco Leono, ĝi estas norde de la Kantabra Montaro kaj drenas norden al Asturio, male al cetero de la provinco kiu drenas suden. En ties municipa teritorio —nome en la «Fuente del infierno»— ekfluas la rivero Sella, kiu trapasas Asturion ĝis enfluo en la Kantabran Maron, ĉe Ribadesella. Oseja estas ene de la Nacia Parko Picos de Europa.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. La preĝejo de Santa María de Oseja dependis dum la Mezepoko de la monaĥejo de Sanktaj Fakundo kaj Primitivo de Sahagún.​ La foresto de industria disvolvigo en la 20-a jarcento ebligis la konservadon de unu el plej gravaj kaj valoraj arbaroj de indiĝenaj specioj el Hispanio, kiu servas kiel habitato de granda biodiverseco.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildoj 

Ribota de Sajambre (Barrio de Abajo).JPG|Ribota de Sajambre.
SotoDeSajambreEnLoAlto.jpg|Soto de Sajambre.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Aizpute

**Aizpute** - jen latve, historie ankaŭ  - estas urbo en Latvia historia regiono Kuronio, en la okcidento de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Dienvidkurzeme kaj situas en orienta parto de la distrikto. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 39 km de Grobiņa, 51 km de Liepāja kaj 176 km de Rigo. Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La historia centro de Aizpute estas historia monumento de nacia signifo.

## Historio 
Ĝis la 13-a jarcento, la kasteltumulo Aizpute apud la vojo al Prusion apartenis al la Kuronia ŝtato Bandava. Unue estis menciita en skribaĵoj en Livonia periodo kiel *Hasepotten*, en la traktato de 1253.

En 1521, post la kolapso de la ŝtato de la Teŭtona ordeno, la episkopujo de Kuronio kun Aizpute fakte sendependiĝis. En 1617 Aizpute iĝis la ĉefurbo de la aŭtonoma regiono Piltene.

En 1795 la Piltene regiono, kune kun Aizpute, estis aneksita al la Rusia Imperio, kaj en 1797 ĝi integriĝis en la Kuronian provincon. Ĉiam en la regiono plu vivis germanaj baltoj, ne nur kiel bienaj posedantoj, sed plejparte kiel normalaj civitanoj (ĝis ili estis devige deportitaj okcidenten pro la sekreta aldona protokolo de la pakto Ribbentrop-Molotov).

En 1900, la etŝpura fervojo Aizpute-Liepāja estis malfermita (fermita en 1964). Dum la revolucio de 1905, batalado okazis proksime de Aizpute (la tielnomita Aizpute Milito).

Post la Sendependiĝo Milito (1918-1920), Aizpute estis inkludita en la lastatempe establita Respubliko de Latvio.

## Geografio 
La urbo situas en la Okcidenta Kuronia altebenaĵo sur la bordoj de la rivero Tebra.

Averaĝa temperaturo estas -4,5°C en januaro kaj +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 800-850 mm jare.

### Transporto 
La ĉefa aŭtovojoj de urbo estas P112 (Kuldīga-Liepāja), P117 (Skrunda-Aizpute) kaj P115 (Aizpute-Kalvene), lokaj vojoj estas V1199 (Aizpute-Saka) kaj V1197 (Aizpute-Ilmāja).

## Loĝantaro 
### Ŝanĝo de loĝantaro 
### Etna strukturo 
## Vidindaĵoj 
* Ordena kastelruinoj
* Muzeo en iama grandbieno
* Ŝtona ponto super Tebra
* Akvomuelejo kun akvofalo
* Lutera preĝejo
* Historia centro

## Bildoj 

Aizpute castle walls 2.jpg|Kastelruinoj.
Mill waterfall - panoramio.jpg|Akvofalo.
Largest beech in Latvia, Aizpute.jpg|La plej granda fago en Latvio.
Atmodas iela 31 Aizpute.jpg|Atmodas strato.
Aizpute water mill.jpg|Iama akvomuelejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Latvio
Boca de Huérgano

**Boca de Huérgano** [BOka deŬERgano] estas municipo en la plej nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.]]
[250px|eta|maldekstra|Ponto de Boca de Huérgano super la rivero Yuso-[Esla.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Barniedo de la Reina, Besande, Boca de Huérgano, Los Espejos de la Reina, Llánaves de la Reina, Portilla de la Reina, Siero de la Reina, Valverde de la Sierra kaj Villafrea de la Reina, okupas totalan areon de 291,84 km²,

Laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 444 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 106 km de Leono, provinca ĉefurbo, fine de la Akvorezervejo de Riaño, je ok km de tiu, sur 1111 metroj de averaĝa alteco super la marnivelo.

Ĝi estas unu de la du enirejoj el la provinco Leono al Picos de Europa, tra la valo de Valdeón. Ĝi estas fakte en la areo de la Regiona Parko Picos de Europa. Ĝi limas kun Burón, Posada de Valdeón, Camaleño, Vega de Liébana, Riaño, Velilla del Río Carrión, Prioro kaj Valderrueda.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildoj 

Barniedo de la Reina.jpg|Barniedo de la Reina.
Besande desde Peñas blancas 2005.jpg|Besande.
Llánaves (León), o primeiro curato de J.A.Posse.JPG|Llánaves de la Reina.
Siero de la Reina 05 iglesia by-dpc.jpg|Siero de la Reina.
Valverde de la Sierra.jpg|Valverde de la Sierra.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Posada de Valdeón

**Posada de Valdeón** [poSAda debaldeON] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco kaj tradicia areo Valdeón. *Posada de Valdeón* estas komprenebla etimologie kiel *Gastejo de la Valo de Leono*. Ĝi estas en la kerno de la Nacia Parko Picos de Europa.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.]]
250px|eta|maldekstra|Posada de Valdeón en la provinco.
250px|eta|maldekstra|Picos de Europa el Posada de Valdeón.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Caín de Valdeón, Santa Marina de Valdeón, Caldevilla de Valdeón, Cordiñanes de Valdeón, Los Llanos de Valdeón, Posada de Valdeón, Prada de Valdeón kaj Soto de Valdeón, okupas totalan areon de 164,60 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 424 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 102 km de Leono, provinca ĉefurbo.

En tiu municipo estas la plej alta punkto de Picos de Europa, nome Torre Cerredo, kunhavata kun Asturio. En la mateniĝo de la 7a de Januaro 2021, en la Vega de Liordes, sur la leona deklivaro de Picos de Europa, oni registris 35,8 gradojn sub nulo, nome la plej malvarma temperaturo iam registrita en Hispanio ĝis tiam.​

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. Posada estis centro de mezepoka domararo Valdeón, kies nomo aperas en la nunaj loĝloknomoj. La preĝejo estas dokumentita ekde 1098 kaj la baptujo estis datita en 1158. La preĝejo de Barrejo estas dokumentita ekde 1098 kaj 1113 kaj la monaĥejo de Sankta Stefano estas dokumentita ekde 1093 kaj 1189. La monaĥejo de Sankta Isidoro estis konstruita de la monaĥoj de Sankta Marina de Valdeón en Corona ĉirkaŭ 1093.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, kuirarto).

Posada de Valdeón estis ĝemeligita kun Annoix, Francio.

## Bildoj 

Caín iglesia.JPG|Caín de Valdeón.
Cordiñanes al pie del Macizo Central de los Picos de Europa. Posada de Valdeón (León). Parque Nacional Picos de Europa. ES000003. ROSUROB.JPG|Cordiñanes de Valdeón.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Burón

**Burón** [buRON] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco kaj en la tradicia areo Valdeburón, en la Regiona Parko Montaña de Riaño kaj Mampodre.

Burón estas sude de la municipo, inter la municipoj Acebedo kaj Riaño, borde de la Akvorezervejo de Riaño. La vilaĝo estas de aspekto komplete rura; inter ties plej elstaraj konstruaĵoj estas la preĝejo kaj la iama bazlernejo, kiu estas la aktuala urbodomo. Ambaŭ konstruaĵoj estis savitaj el la akvo de la Akvorezervejo de Riaño en 1987 kaj rekonstruitaj en ties aktuala loko. La cetero de la vilaĝo estis preskaŭ tute detruita somere de 1987 kun la najbaraj loĝlokoj Huelde, Éscaro, La Puerta, Anciles, Riaño, Salio, Pedrosa del Rey kaj Vegacerneja almenaŭ parte. Ties ekonomio estas bazata preskaŭ komplete ĉefe sur turismo kaj gastado.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.]]
250px|eta|maldekstra|Vegacerneja.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Burón, Casasuertes, Cuénabres, Lario, Polvoredo, Retuerto kaj Vegacerneja, okupas totalan areon de 157,71 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 294 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 109 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun la valoj Mirva, Rabanal kaj San Pelayo kaj fluas la rivero Esla. Ĝi estas ĉe la fino de la Akvorezervejo de Riaño, nur malmultajn metrojn super 1100 msm, kio savis ĝin parte de la inundo, dum la plej parto de la tradicia domaro estis detruita pro la decidoj de la socialista registaro de 1987.

Estas grava montara faŭno, inter kiu menciindas ursoj, lupoj, urogaloj. lutroj, trutoj, same kiel pri la flaŭro.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. En la 15-a jarcento disvolviĝis komuna asocio inter la brutobredistaj loĝlokoj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildoj 

Polvoredo panoramica.JPG|Polvoredo.
Lario-Leon.JPG|Lario.
Virgendeponton.jpg|Virgulino de Pontón, patronino de Burón.
Vegacerneja leon.jpg|Panoramo de Vegacerneja en 1972, antaŭ la inundo fare de la akvo de la Akvorezervejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Bonnay

La nomo **Bonnay** povas interalie aludi al la francaj komunumoj

* Bonnay (Doubs),
* Bonnay (Saône-et-Loire) kaj
* Bonnay (Somme).

Krome, kiel ofte ĉe loknomoj, ankaŭ temas pri familia nomo.
Puebla de Lillo

**Puebla de Lillo** [PŬEbla deLIljo] (aŭ Pola de Lillo en leona) estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco. *Puebla de Lillo* estas komprenebla etimologie kiel *Vilaĝo de Lilio*, kaj tial aperas lilifloroj en la blazono.

[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.]]
250ra|eta|maldekstra|Pinaro.
250ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Puebla de Lillo en 2013.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cofiñal, Isoba, Puebla de Lillo, Redipollos, San Cibrián, San Isidro kaj Solle, okupas totalan areon de 171,40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 672 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 70 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Aller, Caso, Maraña, Valdelugueros, Acebedo, Boñar, Reyero kaj Crémenes kaj estas sur la valo de la rivero Porma kaj sude de la municipo estas la Akvorezervejo de Porma. Estas ankaŭ lagoj Isoba, Ausente kaj Lagüezo.

## Historio 
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado. En Mezepoko okazis reloĝado rilata al monaĥejoj kaj al reĝa atribuo de la montopasejoj al la monaĥejoj jam en la 10-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono. En la 12-a jarcento oni fondis hospitalon ĉefe por zorgado de pilgrimantoj kaj veturantoj. La diversaj loĝlokoj apartenis al ekleziaj instancoj kaj nobeloj. La areo suferis pro la Hispana Milito de Sendependigo kaj ĉefe pro la Hispana Enlanda Milito el Julio 1936 ĝis Oktobro 1937: en tiuj tagoj Francisco Franco vizitis Pola kaj najbarajn lokojn. Poste parto de la venkitaj maldekstruloj pluigis sian agadon en la montaro.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (transmigra brutobredado, ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj) kaj poste minado (karbo, talko,. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado tra montara naturo, preĝejoj, ermitejoj). En la municipa teritorio estas jarmila pinaro de Puebla de Lillo, vintra sportejo de San Isidro kaj ĉasaj kaj fiŝkaptaj rezervejoj. La municipa teritorio estas en la Regiona Parko Montaña de Riaño y Mampodre, ĝis Oktobro 2019 nomita Regiona Parko Picos de Europa.

## Bildoj 

2011Al redor d Puebla de Lillo (10).JPG|Lago Ausente.
Lago de Isoba.jpg|Lago Isoba.
Respina. Huella de explotación.jpg|Restaĵo de minado.
Ermita Pegaruas.jpg|Ermitejo de Pegaruas.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Edvin Laine

**Edvin Laine** (13-a de julio 1905 en Iisalmi – 18-a de novembro 1989 en Helsinko) estis finna reĝisoro kaj aktoro. Li estas nomita nacia reĝisoro de sia lando. Lia filmoversio de *Nekonata soldato* estas la plej vidita filmo en Finnlando. Li faris ankaŭ aliajn filmoversiojn el finnaj klasikaj libraj verkoj kiel filmoversiojn el *Täällä Pohjantähden alla* kaj trilogion *Niskavuori*. Unua filmo, kie li aktoris, estis *Sano se suomeksi* (1930). En filmoversio de *Sep fratoj* li ludis la rolon de Johano.

Kategorio:Finnaj reĝisoroj
Kategorio:Finnaj aktoroj
Rauni Mollberg

**Rauni Antero ”Molle” MOLLBERG** (15-a de aprilo 1929 Hämeenlinna – 11-a de oktobro 2007 Loimaa) estis finna reĝisoro. Lia plej konata filmo estas en 1973 farita filmoversio de romano *Maa on syntinen laulu*, kiun skribis Timo K. Mukka. Filmoversio de *Tuntematon sotilas* estas alia grava lia filmo. Mollberg reĝisoris ankaŭ televidajn programojn.

Kategorio:Finnaj reĝisoroj
Mikko Niskanen

**Mikko Johannes NISKANEN** (n. la 31-an de januaro 1929 en Äänekoski, m. la 25-an de novembro 1990 en Helsinko) estis finna kinreĝisoro, aktoro kaj profesoro. Liaj plej konataj filmoj estas *Pojat*, *Käpy selän alla* kaj *Kahdeksan surmanluotia*, kiuj apartenas al la plej gravaj verkoj en finna kinhistorio. Li ricevis ses naciajn kin-premiojn *Jussi*, plej ol iu ajn alia. Li reĝisoris entute 14 longajn filmojn. Estante 26-jara li ludis la rolon de Mielonen en filmoversio de *Tuntematon sotilas*. Aliaj filmoj, kie li aktoris sed ne reĝisoris, estis almenaŭ *Tanssi yli hautojen* (1950), *Pekka ja Pätkä sammakkomiehinä* (1957), *Verta käsissämme* (1958), *Täällä Pohjantähden alla* (1968). Li aktoris ankaŭ en siaj propraj filmoj *Lapualaismorsian* (1967), *Kahdeksan surmanluotia* (1972), *Pulakapina* (1976), *Syksyllä kaikki on toisin* (1978), *Ajolähtö* (1982), *Mona ja palavan rakkauden aika* (1983), *Elämän vonkamies* (1986) kaj *Nuoruuteni savotat* (1988). Niskanen mortis je kancero estante 61-jara. Li estis entombigita en Helsinko en Tombejo de Malmi.

Kategorio:Finnaj reĝisoroj
Kategorio:Finnaj aktoroj
Cendrey

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Doubs*, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Besançon* (france *arrondissement de Besançon*), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono *''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Doubs

Kategorio:Komunumoj de Doubs
János Komjáthy

**János Komjáthy** [jAnoŝ komjAti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Komjáthy János** estis hungara aktoro, teatrestro.

János Komjáthy naskiĝis la  en Pázmánd, li mortis la  en Kistarcsa.

## Biografio 
János Komjáthy komencis sian aktoran karieron en teatra kompanio de Béla Mándoky en 1884. Post 2 jaroj li aliĝis al kompanio de Károly Bács (filo). Inter 1889 kaj 1891 li estis membro de kompanio de Ignác Krecsányi. Li estis sukcesa teatrestro en urboj Győr, Debrecen, Miskolc, Brassó, eĉ en 1913 li transprenis kompanion de Ignác Krecsányi. En 1918 kaj 1919 li estis estro de Hungara Teatro en Kassa, poste li estris en Budapeŝto, en 1920 kaj 1921 en Miskolc. Ekde 1926 li vivis en Kistarcsa. Li edziĝis en 1893, lia edzino naskis filon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto - titolrolo
** Othello - titolrolo
* Ferenc Herczeg:
** *Ocskay brigadéros* - Bernardo Montilla
** *Gyurkovics lányok* - kolonelo Radványi

## Liaj mutaj filmaj roloj (elekto) 
* *Toprini nász* (1917) - Lindenau
* *Az obsitos* (1917) - onklo Mózsi Buzogány
* *A szerencse fia* (1917) - ministro

## Elektitaj aktoroj en kompanio de Komjáthy 
* Margit Csernyánszky
* Sándor Dobó
* Júlia Dormán
* Gabi Kerényi
* Dénes Makray
* Margit Menszáros
* Jenő Nagy (aktoro)
* Kálmán Szentiványi
* Kornél Sziklay

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kieva kokaĵo

eta|Kieva kokaĵo.
La **kieva kokaĵo** aŭ **kijiva kokaĵo** estas ukraina recepto de brusta kokaĵo premita kaj rulita ĉirkaŭ ajla butero aldone kun herboj, poste panerumita kaj fritita. Tiu koka blankaĵo povas esti ankaŭ papilote kuirita.

## Origino 
Tiu recepto estas atribuita ĉefe al Ukrainio kaj ĝia ĉefurbo Kievo .
Buŝa tradicio en Kievo atribuas tiun inventan recepton al la restoracio de la hotelo Continental en la komenco de la 20-a jarcento. Tiu luksa hotelo konstruita en 1897 enhavis en sia menukarto la "Kievan kokaĵon". La konstruaĵo estis detruita dum la dua mondmilito, poste rekonstruita kaj iĝis la Kieva Konservatorio. Tamen tiu recepto estis reprenita de multaj restoracioj kaj disvastiĝis en la tuta mondo.

Frua referenco de "Kievaj kotletoj el kokido aŭ bovido" estas trovita en la kuirarta libreto: Кулинарный сборник (1915) , kolekto de receptoj kiuj estis publikigitaj en la Moskva Ĵurnalo por dommastrumantoj en 1913-1914.

## Ingrediencoj 
* Brusta kokinaĵo
* Mola butero
* Ajlo
* Kariofilo
* Aneto
* Petroselo
* Ovoj
* Faruno
* Raspaĵo
* Salo, pipro, kapsiketo
* Fritoleo

## Fontoj 
Kategorio:Kokaĵoj
Kategorio:Ukraina kuirarto
József Konrád

**József Konrád** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Konrád József** estis ĉeĥoslovakia/slovakia hungara aktoro, reĝisoro, tradukisto.

József Konrád naskiĝis la  en Šamorín, li mortis la  en Komárno.
 
## Biografio 
József Konrád frekventis bazlernejon en sia naskiĝloko, gimnazion en Bratislavo, sed depost 1938 jam en Dunaszerdahely, ĉar la hungarloĝataj areoj estis redonitaj al Hungario inter 1938-1945. Li maturiĝis en 1943, poste li estis soldato. Li estis unu el la fondintoj de la hungarlingva teatro en Komárno, poste li estis ties aktoro ĝis 1960, poste reĝisoro ĝis la emeritiĝo en 1987. Intertempe li tradukis slovakajn verkojn hungaren. Li ricevis premiojn inter 1973-1980 kaj ricevis la titolon "eterna membro de la teatro" en 2008.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Mór Jókai: *Az aranyember* (teatra adapto) - Mihály Tímár (ĉefrolo)
* Imre Dobozy: *Vihar* - Imre Csendes
* Anton Ĉeĥov: Onklo Vanja - D-ro Astrov
* Ernő Urbán: *Tűzkeresztség* - Ignác Ható
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* - von Walter

## Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* József Gaál: *A peleskei nótárius*
* Mór Jókai:
** *Szeretve mind a vérpadig*
** *Fácia negra*
* Mihály Csokonai Vitéz: *Az özvegy Karnyóné s a két szeleburdiak*
* Mihály Vörösmarty: *Czillei és a Hunyadiak*
* Kálmán Mikszáth:
** *A Noszty fiú esete Tóth Marival* (teatra adapto)
** Ombrelo de Sankta Petro (romano) (teatra adapto)
* Zsigmond Móricz: *Nem élhetek muzsikaszó nélkül*

## Elektitaj tradukitaj teatraĵoj 
* Lahola: *A bosszú* (1968, 1994)
* Strahl: *Éva és Ádám* (1974)
* Bukovcan: *Fata morgana* (1982)
* Otcenáaek: *Kiruccanás a hét közepén* (1987)

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Szakadék* (1956)
* *A koppányi aga testamentuma* (1967) - Rimbás
* *Érik a fény* (1970) - aŭstra kliento

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Princ, a katona* (serio, 1967)
* *Bors* (serio, 1971)

## Lia libro 
* *Hogyan kell rendezni?* (kunaŭtoro)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Elbphilharmonie

[eta|300ra|la silueto de la "[filharmonio ĉe la rivero Elbo"]]
La **Elbphilharmonie** (prononcu , do "filharmonio ĉe la rivero Elbo") estas filharmonia koncertejo en Hamburgo. Ĝi malfermiĝis la 11-an de januaro 2017 kaj havas facile rememorigeblan modernecan fasadon.

*Christoph Lieben-Seutter* estas ĝenerala direktoro de la filharmonio ekde la malfermiĝo. Li ankaŭ jam ekde 2007 respondecas pri la pli tradicia urba koncertejo *Laeiszhalle*. La simfonia orkestro *Symphoniker Hamburg* estas la orkestro de ambaŭ konstruaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kulturo de Hamburgo
Kategorio:Muzikejoj en Germanio
Kategorio:Koncertejoj en Germanio
Laeiszhalle

eta|360px|
La **Laeiszhalle** (prononcu ), antaŭe *Musikhalle Hamburg*, do **Muzika Halo Hamburgo**, estas tradicia koncertejo ĉe la placo *Johannes Brahms* en Hamburgo. Ĝi estis konstruita en novbaroka stilo kaj inaŭgurita en 1908. Ĝia granda salono ofertas 2025 sidlokojn kaj orgenon. La malgranda salono havas 640 sidlokojn.

*Christoph Lieben-Seutter* estas ĝenerala direktoro de la koncertejo ekde 2007. Li ankaŭ respondecas pri la Elbphilharmonie, kiu malfermiĝis la 11-an de januaro 2017. La simfonia orkestro *Symphoniker Hamburg* estas la orkestro de la Laeiszhalle.

## Historio 
maldekstra|eta|280px|
La *Laeiszhalle* estas ekzemplo de mecenata burĝa-hansa patroneco de la malnova urbo-respubliko. La Hamburga komercisto *Carl Laeisz*, estro de granda ŝipveturiga kompanio testamentis 1,2 milionojn da markoj al la grandurbo en sia testamento por la konstruado de "inda loko por la praktiko kaj ĝuado de nobla kaj serioza muziko". Lia vidvino Sophie Laeisz poste pliigis la kvanton al 2 milionoj da markoj. La muzikejo estis konstruita de 1904 ĝis 1908 sub la direkto de la arkitektoj *Martin Haller* kaj *Emil Meerwein* sur posedaĵo disponigita fare de la grandurbo. La stilo estis "novbaroka", furora dum tiu epoko (vidu ankaŭ la paĝon pri historiismo). La inaŭguro okazis la 4-an de junio 1908. Dum ĝia malfermo, la halo estis la plej granda kaj plej moderna koncertejo en Germanio.

La placo antaŭ la konstruaĵo estis komence nomita *Holstenplatz* ("holstinia placo"), estis renomita *Karl-Muck-Platz* en 1934 kaj nomatas *Johannes-Brahms-Platz* ekde 1997.

Post la Dua mondmilito, kiun la koncertejo travivis nedifektita, la britaj okupaciaj trupoj provizore utiligis ĝin kiel dissendan centron por sia armea radiostacio BFN. La popkantisto *Chris Howland* komencis sian radiokarieron ĉi tie kaj la furorkantisto Freddy Quinn same ofte koncertis tie.

En junio 2008, la koncertejo festis sian centan naskiĝtagon kun multaj koncertoj.

## Referencoj 
Kategorio:Kulturo de Hamburgo
Kategorio:Muzikejoj en Germanio
141995 Rossbeyer

'*141995 *Rossbeyer'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika Observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Ross A. Beyer*, scienca esploristo ĉe la *Ames Research Center* de la NASA, kiu servis kiel ano de la geologia teamo de la misio *New Horizons'' al Plutono.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Péter Korbuly

**Péter Korbuly** [korbuj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Korbuly Péter** estas hungara radioparolisto, voĉoaktoro, aktoro.

Péter Korbuly naskiĝis la  en Újpest.

## Biografio 
Péter Korbuly akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1969. Lia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Li estis aktoro en teatro, sed ekde 1976 li estis radioparolisto en la Hungara Radio ĝis la emeritiĝo en 2007. Li konstante havis ankaŭ voĉaktorajn rolojn. Li ricevis aktorajn kaj ŝtatajn premiojn. Li havis edzinon.

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* La atestanto (1969) – persona gardisto
* Imre Madách: La tragedio de l' homo (2011) - voĉo de aŭtomato
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Samuel L. Jackson, John de Lancie, Martin Sheen, Kiefer Sutherland

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Rózsa Sándor* (serio, 1969)
* *Sztrogoff Mihály* (serio, 1975) – Taizis
* *Kisváros* (serio, 1997) – Lendvai (polickapitano)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=ZqF9vD0PRLg

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj radioparolistoj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Tumakuru

**Tumakuru,** laŭ kanara lingvo **ತುಮಕೂರು** estas urbego, sidejo de la samnoma distrikto Tumakuru en subŝtato Karnatako en sudokcidenta Barato. La loknomo estis **Tumkur** ĝis 2014.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Tumakuru situas sur altebenaĵo en alteco 835 metrojn de la marnivelo. Subŝtata ĉefurbo Bengaluro troviĝas 66, Majsuro 125, Davangere 177, Ŝivamogga 178, Mangaloro kun la marbordo 250, Mumbajo 774, Kolkato 1571, tutlanda ĉefurbo Delhio 1700 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Demografio 
En 2011 populacio de Tumakuru estis . La legopovo estas 75%.

## Historio 
En Tumakuru pluraj dinastioj regis dum la historio. La urba municipo estis establita en 1916 kaj la urbokorporacio en 2010 aldonante 22 vilaĝojn.

## Ekonomio 
La ekonomio de Tumkur estas industria, sed ĝia ĉirkaŭaĵo estas agrikultura. Oni kultivas nuksojn, rizojn, kokosojn. La industrio konsistas el signifa nutraĵprilaborado kaj produktado de helikopteroj.

## Eduko kaj lingvoj 
En Tumakuru la plej altnivela eduko okazas en la universitato, teknologia instituto kaj medicina altlernejo.

La plej ofta lingvo en 2011 estis la kanara lingvo (kiel oficiala lingvo).

## Trafiko 
Tumakuru fervoje estas atingebla laŭ linio inter Ŝivamogga kaj Bengaluro. Ala la urbego 5 vojoj kuras el ĉiuj direktoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Bengaluro.

## Klimato 
En Tumakuru jare pluvas averaĝe po 810 mm. Inter junio-oktobro pli ofte pluvas, inter januaro kaj marto apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 30 °C.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Mahesh School, Tumkuru.jpg|Lernejo
Syed Momin Badsha Qadri Al Bagdadi Dargah, Kesarmadu, Tumkur 4.jpg|Moskeo
Tumkur university science block.jpg|Scienca kampuso
Library 123.JPG|Universitata biblioteko

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Karnatako
Busy

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Doubs*, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Besançon* (france *arrondissement de Besançon*), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono *''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Doubs

Kategorio:Komunumoj de Doubs
Mru (popolo)

[eta|Tradicia Mru-vilaĝo en la birma subŝtato [Ĉin (subŝtato)|Ĉin.|280x280ra]]
La popolo **Mru** aŭ **mrua popolo** ankaŭ konata kiel **Murong, Mrun.** La popolo Mru de Bangladeŝo kaj Mjanmaro estas konata kiel **Mro**, **Mrucha** kaj **Taung-Mro**, respektive. Ĉiuj tiuj nomoj referencas al la triboj kiuj vivas en la landlimaj regionoj inter Mjanmaro (Birmo), Bangladeŝo kaj Barato.

## Geografio 
La mroa popolo estas subgrupo de la popolo ĉin, de kiuj kelkaj vivas en okcidenta Mjanmaro. Ili ankaŭ troviĝas en la norda birma ŝtato Raĥine.

En Bangladeŝo, ili loĝas en la Ĉitagongaj Montetareoj en la sudorienta parto de Bangladeŝo, unuavice en la sudorienta distrikto Bandarban kaj en la monteta distrikto Rangamati. Laŭ la censo de 1991 en la lando estis  mruoj.

En Barato, ili loĝas en Okcidenta Bengalio.eta|Mru virinoj laborantaj en vilaĝo en Bangladeŝo. Unu el ili surhavas tradician vestaĵon.|280x280ra
eta|Mru-knabo ludanta la ploong.|280x280ra

La mru-popolo estas disigita en kvin klare distingeblaj lingvaj kaj kulturaj subgrupoj: la anok, ĉüngma, dömrong, dopteng kaj rümma.

## Lingvo 
La Mru-homoj parolas precipe la mroan lingvon (lingvon 'mru'), konsideritan "Severe endanĝerigita" de UNESKO.

Tradicie, la popolo Mru ne havis skribitan alfabeton por ilia parolata lingvo, kvankam kelkaj Mru-homoj scipovas legi kaj skribi la birman lingvon aŭ la bengalan lingvon (Bangla). La Mru lingvo estas skribata en ambaŭ la latina kaj la mroa alfabetoj, kreita en la 1980-aj jaroj de Man Ley Mru.eta|Mru-virinoj faranta la dancon *Chiasotpoi* (videaĵo)|280x280raLa plimulto de la Mru sekvas teravadan budaismon
La Mru-homoj tenas nombron de tradiciaj kredoj pri kosmologio.

En 1982 Kramadi Menle evoluigis la mruan alfabeton. Poste aperis Unikoda bloko por la mrua lingvo. La  verkisto kaj esploristo de la mrua komunumo en la Ĉitagongaj Montetareoj Younguang Mro prezentis sian libron "Totong", kiu iĝis la unua gramatiko de la mroa lingvo. Kreante ĝin li sekvis la stilon de la bengala kaj angla gramatikoj.

## Referencoj 
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la artikolo *Mru people* en la angla vikipedio, listo de aŭtoroj.

Kategorio:Bangladeŝo
Kategorio:Birmo
Kategorio:Barato
Chodský Újezd

**Chodský Újezd** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Tachov en Regiono Plzeň troviĝanta proksimume 8&nbsp;km okcidente de urbo Tachov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1359.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Chodský Újezd**
* Dolní Jadruž
* Horní Jadruž
* Nahý Újezdec
* Neblažov
* Štokov
* Žďár

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Avanco de sankta Kruco
* Paroĥestrejo
* Bienetoj n-ro 12, 3 kaj 4
* Garbejo de bieneto n-ro 38
* Du diaj torturoj
* Ŝtona kruco
* Forĝita kruco

## Pluaj fotografioj 

Chodský Újezd 3.jpg|Chodský Újezd
348 15 Chodský Újezd, Czech Republic - panoramio (5).jpg|Chodský Újezd
Kaple u Horní Jadruži (Q66052551) 01.jpg|Kapelo en Chodský Újezd


Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
142014 Neirinck

'*142014 *Neirinck'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca astronomo *Pierre Neirinck* (1926 - 2016), estro de la Grupo pri Satelitaj Orbitoj ĉe *Appleton Laboratory'' (Britio) dum la 1970-aj jaroj. Post emeritiĝo, li daŭre kunordigis la tutmondajn amatorajn observojn de satelitoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Studánka (apartigilo)

**Studánka** estas nomo por kelke da setlejoj:

* Studánka –&nbsp;municipo en distrikto Tachov
* Anenská Studánka –&nbsp;municipo en distrikto Ústí nad Orlicí
* Karlova Studánka –&nbsp;municipo en distrikto Bruntál
* Krásná Studánka (Liberec XXXI-Krásná Studánka) –&nbsp;parto de urbo Liberec en distrikto Liberec
* Studánka (Varnsdorf) –&nbsp;parto de urbo Varnsdorf en distrikto Děčín
* Studánka (Hranice) –&nbsp;parto de urbo Hranice en distrikto Cheb
* Studánka (Pardubice) –&nbsp;parto de urbo Pardubice en distrikto Pardubice
* Studánka (Březová) –&nbsp;pereinta municipo en Slavkova arbaro en distrikto Sokolov

;aliaj signifoj
* Šutyrova studánka –&nbsp;arkeologia trovejo
* Vřesová studánka –&nbsp;fonto en Jeseníky
* Parko Studánka – urba parko en Brno

;similaj esprimoj
* Studénka – urbo en Moraviasilezia regiono en distrikto Nový Jičín 
* Studánky
Studánka

**Studánka** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Tachov en Regiono Plzeň en montaro Bohemia arbaro proksimume 2&nbsp;km okcidente de urbo Tachov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1407. Ekde la 1-a de julio 1980 ĝis la 23-a de novembro 1990 la municipo estis konsisto de urbo Tachov. Ekde la jaro 1990 ĝi estas denove memstara.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Statuaro de sankta Familio
* Statuo de sankta Georgo
* Dia torturo

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Bohemia arbaro
142020 Xinghaishiyan

'*142020 *Xinghaishiyan'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 7:3 kun Jupitero kaj proksima de la resonanco 1:5 kun la Tero.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la eksperimenta duagrada lernejo *Xinghai* de la industria parko de Suĝoŭo, kies moto estas « Ĉiuj steloj brile lumas ; Ĉiuj riveroj fluas al la Maro », kaj eduka filozofio « fari de ĉiu stelon ». *Xing* signifas "stelo", *hai* signifas "maro", kaj *shiyan'' signifas "eksperimenta". La lernejo faras grandan strebon por popularigi astronomion.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
(142030) 2002 QG6

**(142030) 2002 QG6** estas tre malgranda, treege hela marsrenkonta asteroido, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝia iom discentra kaj klinata orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,40566 astronomia unuo, tie estas 60,686 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Valdepiélago

**Valdepiélago** [baldePJElago] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco.

[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.]]
250ra|eta|maldekstra|Mezepoka ponto de Valdepiélago super la rivero Curueño.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aviados, Correcillas, La Mata de Bérbula, Montuerto, Nocedo de Curueño, Otero de Curueño, Ranedo de Curueño, Valdepiélago y Valdorria, okupas totalan areon de 56,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 309 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 100 loĝantojn el la 1920-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 39 km de Leono, provinca ĉefurbo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. En Aviados estis kastelo kun historia gravo el la 13-a ĝis la 15-a jarcentoj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildoj 

Aviados.jpg|Aviados.
20180901 115815 Aviados, pueblo y Castillo de los Guzmanes.jpg|Aviados kaj restaĵoj de la kastelo.
Montuerto.jpg|Montuerto.
Nocedo de Curueño.jpg|Nocedo de Curueño.
Viejo Camino Santiago 16 - Otero de Curueño, Palacio-fortaleza de los Álvarez de Acevedo.jpg|Otero de Curueño, Palac-fortikaĵo de Álvarez de Acevedo.
Vistas desde Peña Galicia (3).JPG|Valdorria.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Valdepiélago (stacidomo)
* Aviados (stacidomo)
* Otero (stacidomo)
* Municipoj de Provinco Leono


Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Valderrueda (León)

**Valderrueda** [baldeRŬEda] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montaña de Riaño*, en la nordoriento de la provinco. *Acebedo* estas komprenebla kiel *Valo de la rado*, kaj tial aperas flava rado en la blazono sur verda fono. La municipaj oficejoj kaj la ĉefaj servoj estas en Puente Almuhey.

[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Montaña de Riaño* nordoriente, helverde.]]
250ra|eta|maldekstra|Caminayo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Caminayo, Carrizal, Cegoñal, La Espina, Ferreras del Puerto, La Mata de Monteagudo, Morgovejo, Las Muñecas, El Otero de Valdetuéjar, Puente Almuhey, La Red de Valdetuéjar, Renedo de Valdetuéjar, San Martín de Valdetuéjar, La Sota de Valderrueda, Soto de Valderrueda, Taranilla, Valcuende, Valderrueda, Villacorta, Villalmonte kaj Villamorisca kaj okupas totalan areon de 160,78 km².

Laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 836 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 600 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 78 km de Leono, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas norde kun Prioro, Boca de Huérgano kaj Crémenes, okcidente kun Cistierna kaj Prado de la Guzpeña, oriente kun la provinco Palencio kaj ene de tiu kun la municipoj Guardo kaj Velilla del Río Carrión, kaj sude kun Almanza kaj Cebanico.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildoj 

Vista de Morgovejo.JPG|Morgovejo.
Viejo Camino Santiago 21 - Puente Almuhey.jpg|Ponto ĉe Puente Almuhey.
Iglesia de San Martín de Valdetuéjar, Valderrueda, León (1).jpg|Preĝejo de San Martín de Valdetuéjar.
Villalmonte S-N.jpg|Villalmonte.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* La Espina (stacidomo)
* Puente Almuhey (stacidomo)
* Valcuende (stacidomo)
* Municipoj de Provinco Leono


Kategorio:Municipoj de Provinco Leono