open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Laurent Fabius

**Laurent FABIUS** (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1946 en Parizo) estas franca socialista politikisto, eksa ĉefministro de Francio (1984-1986) kaj la ministro pri eksteraj aferoj en la ministraro unua de Jean-Marc Ayrault inter la 16-a de majo 2012 kaj la 11-a de februaro 2016, sub la prezidenteco de François Hollande. Li estis la prezidanto de la konstitucia konsilio de Francio de la 8-a de marto 2016 ĝis la 8-a de marto 2025.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Ĉefministroj de Francio
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ministroj pri industrio
Kategorio:Francaj ministroj pri esplorado
Kategorio:Ministroj pri eksterlandaj aferoj de Francio
Kategorio:Grandaj krucoj de la franca nacia Ordeno de Merito
Kategorio:Naskiĝintoj en departemento Seine
Kategorio:Naskiĝintoj en la 16-a arondismento de Parizo
Kategorio:Homoj de PS (Francio)
Kategorio:Urbestroj de Seine-Maritime
Kategorio:Ŝtatokonsilianoj (Francio)
Kategorio:Deputitoj de Seine-Maritime
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 1989-1994
Kategorio:Francaj ministroj pri financoj
Kategorio:Francaj ministroj pri buĝeto
Kategorio:Ĉefsekretarioj de la franca socialista partio
Kategorio:Prezidantoj de franca aglomera komunumaro
Kategorio:Prezidantoj de la franca Nacia Asembleo
Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Kavaliroj de la nacia Ordeno de Kebekio
Kategorio:Oficiroj de la nacia Ordeno de Kebekio
Kategorio:Lernintoj de ENA (Francio)
Kategorio:Lernintoj de École Normale Supérieure (strato Ulm, Parizo)
Kategorio:Lernintoj de IEP (Parizo)
Kategorio:Lernintoj de liceo Janson-de-Sailly
Kategorio:Lernintoj de liceo Louis-le-Grand
Kategorio:Agregaciuloj pri moderna literaturo
Kategorio:Kavaliroj grandaj krucoj de la Ordeno de Merito de la Itala Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 6-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 7-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 8-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 9-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 10-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 12-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 13-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 14-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Grandaj krucoj de la norvega reĝa Ordeno de Merito
Kategorio:Le Grand-Quevilly
Vincent Peillon

**Vincent PEILLON** (naskiĝis la 7-an de julio 1960 en Suresnes) estas franca politikisto, eksa membro de la Eŭropa Parlamento kaj estrarmembro de la Socialista Partio de Francio.

Li estis nomumita kiel ministro pri nacia edukado en la ministraro unua de Jean-Marc Ayrault la 16-an de majo 2012.

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ministroj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 2009-2014
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 2014-2019
Nicole Bricq

**Nicole BRICQ** (naskiĝis la 10-an de junio 1947 en La Rochefoucauld, Charente kaj mortis la 6-a de aŭgusto 2017) estis franca socialista politikistino kaj ministro pri ekologio, daŭripova evoluigo kaj energio en la ministraro unua de Jean-Marc Ayrault ekde la 16-a de majo 2012 ĝis junio 2012.

Ŝi cetere oficis kiel membro de la Franca Senato de 2004 ĝis 2012.

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ministroj pri medio
Kategorio:Eksaj senatanoj de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Homoj de PS (Francio)
Kategorio:Studentoj de Universitato de Bordeaux
Arnaud Montebourg

**Arnaud MONTEBOURG** (naskiĝis la 30-an de oktobro 1962 en Clamecy) estas franca socialista politikisto kaj nuna ministro pri "produktada rektifo" (*ministre du redressement productif*) en la ministraro unua de Jean-Marc Ayrault ekde la 16-a de majo 2012.

Montebourg aniĝis al la Socialista Partio en 1985. Li oficiis interalie kiel asemblea deputito (elektita en Saône-et-Loire) kaj prezidento de la Ĝenerala Konsilio de Saône-et-Loire.

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ministroj
Manuel Valls

**Manuel Carlos VALLS** (naskiĝis la 13-an de aŭgusto 1962 en Barcelono, Katalunio, Hispanio) estas franca socialista politikisto de kataluna altburĝa deveno.

Manuels Valls oficis kiel urbestro de Évry (Essonne) inter 2001 kaj 2012. Li ankaŭ estis elektita deputito de Essonne en 2002. Valls estis grava, speciala konsilanto de François Hollande dum la prezidenta kampanjo de 2012.

La 16-an de majo 2012 li fariĝis ministro pri enlandaj aferoj en la ministraro unua de Jean-Marc Ayrault kaj la 31-an de marto 2014 Valls fariĝis ĉefministro.

## Notoj kaj referencoj 
### Notoj 
### Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Bibliografio 
#### Verkoj de Manuel Valls 
* *La Laïcité en face*, diskutoj kun Virginie Malabard, eld. "éditions Desclée de Brouwer", 2005, ISBN 978-2-220-05645-6 
* *Les Habits neufs de la gauche*, eld. "éditions Robert Laffont", 2006
* *Pour en finir avec le vieux socialisme… et être enfin de gauche*, diskuto kun Claude Askolovitch, eld. "Robert Laffont", 2008
* *Pouvoir*, eld. "éditions Stock", 2010
* *Sécurité : la gauche peut tout changer*, eld. "éditions du Moment", 2011
* ''L'énergie du changement - Abécédaire optimiste*, eld. "éditions Eyrolles", 2011, detalas laŭ alfabeta formo lian programon en la kampanjo por la elekto de prezidentkandidato (Kindle-Edition: ASIN B0063DEQBM. extrait). 

* *La Laïcité en France*, eld. "éditions Desclée De Brouwer", 2013

#### Verkoj pri Manuel Valls 
* Jacques Hennen et Gilles Verdez, *Manuel Valls, les secrets d’un destin'', eld. «éditions du Moment», 2013
* David Revault d'Allonnes et Laurent Borredon, ''Valls à l'intérieur'', eld. «éditions Robert Laffont»», 2014, ISBN 978-2-221-13725-3
* 

### Eksteraj ligiloj 
* Slipo kaj agado de ministro sur la interretejo "gouvernement.fr"
* Manuel Valls, sur la interretejo "assemblee-nationale.fr"

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Francio
Kategorio:Francaj ministroj
Kategorio:Homoj de PS (Francio)
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj de Francio
Kategorio:Deputitoj de Essonne

Kategorio:Studentoj de universitato Parizo 1 Panthéon Sorbonne
Kategorio:Deputitoj de la 12-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 13-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 14-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Prekariato

La **prekariato** estas socia klaso, kiu malfacile vivtenas sin farante diversajn laborojn sen sekureco ke ili restos laborontoj. Kvankam ĉiuj membroj de tiu ĉi klaso ne estas malriĉaj, ofte, iliaj distingaj trajtoj estas manko de iu ajn socia asekuro, malalta mona kompenso pro laborado kaj ĉiama danĝero perdi laboron.

## Vidu ankaŭ 
* Proleto
* Salajra sklaveco
* Leĝera dungado

Kategorio:Antropologio
Kategorio:Ekonomio
Kategorio:Komunismo
Kategorio:Marksismo
Kategorio:Socialismo
Kategorio:Sociologio
Cut Nyak Dhien

eta|240px|Cut Nyak Dhien
**Cut Nyak Dhien** (nederlande: **Tjoet Nja Dinh**) (Lampadang, 1848 - Sumedang, 9-an de novembro 1908) estis la edzino de la gvidanto Teuku Umar kiu estis fifama inter la nederlandanoj. Laŭdire ŝi ludis gravan rolon dum la decido ne plu subteni la nederlandan aŭtoritaton kontraŭ la ribelantaj loĝantoj de Aceh.

## Batalpreta 
Cut Nyak Dhien devenis el nobela familio. Ŝia patro Nanta Setia estis uléëbalang (islama imamo) kaj ankaŭ ŝi estis kredanta adepto de la islamo. Post la morto de ŝia edzo en 1899 ŝi rifuzis kapitulaci por la Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). Kune kun la komandanto de ŝia edzo Prang Laot Ali kaj armeeto de tricent fideluloj ŝi restadis dum ses jaroj en la ĝangalo. Ili batalis kontraŭ la nederlandaj *kaphees* (kristanhundoj), kiuj sub la gvido de Van Heutz batalis senkompatan kontraŭgerilon, kie kaj kiam ili povis.

## Aresto 
eta|240px|Grupfoto kun Cut Nyak Dhien (frontmeze) post ŝia aresto

En 1905 la situacio de Dhien kaj ŝia batalgrupo fariĝis tre zorgiga. Ŝiaj fideluloj devis daŭre uzi pli da tempo por viziti la setlejojn por rekruti volontulojn kaj kolekti monon por la *Prang sabil*, la granda batalo kontraŭ la nederlandanoj. Dhien jam elspezis sian tutan privatan kapitalon kaj ŝia armeeto ĉiutage ŝrumpis. Ŝi maljuniĝis kaj ŝia korpo ege suferis pro la malhavoj en la ĝangalo, daŭre fuĝante pro la "flugantaj kolonoj" de la *Korps Marechaussee* (ĝendarmaro). Ŝi suferis pro reŭmatismo kaj hereda malsano pro kiu ŝi fariĝis preskaŭ blinda. Ŝia suferado finfine fariĝis tiel korŝira ke *Prang Laot Ali* ne plu povis elteni ĝin. Li opiniis ke ŝi devus rezigni la batalon sed kiam li diris tion ŝi furioziĝis. Plensekrete Pang Laot Ali sendis mesaĝiston la la nederlanda leŭtenanto Van Vuuren kiu kampadis en Meulaboh. Laot estis preta por malkaŝi la restadejon de Dhien kondiĉe ke la aresto okazos sen perforto. Van Vuuren konsentis kaj je la 4-a de novembro 1905 Dhien estis surprizita de nederlanda patrolo. Dhien furiozis je *Prang Laot Ali* kaj ekkaptis rencongon por mortigi sin sed leŭtenanto van Vuuren preventis tion. En palankeno Dhien estis transportita al Meulaboh de kie oni portis ŝin al Kota Radja.

## Ekzilo al Javo 
Post unu jaro ŝi kaj ŝia kuzo Teuku Nana, kiu samtempe kun ŝi estis arestita, estis ekzilitaj al Sumedang en okcidenta Javo. Antaŭ ŝia deviga foriro ĉiuj uléëbalangoj el Aceh vizitis ŝin por lastfoje honori ŝin. Post operacio la saneco de Dhien pliboniĝis. Ŝi vivis, en domo pagata de la registaro, kiel reĝino kun servantoj konvena al ŝia altranga deveno. Ŝi mortis je la 9-a de novembro 1908.

## Memoro 
dekstra|200px
Pro prezidenta decido Cut Nyak Dhien, je la 2-a de majo 1965, estis de Soekarno proklamita al nacia heroino de la sendependeco de Indonezio. En ŝia naskiĝloko Lampisang en Aceh nuntempe estas la Dhien Muzeo, replikaĵo de la domo en kiu ŝi loĝis kun Teuku Umar. Post la perfido de Teuku Umar en 1896 la nederlandanoj tute detruis la domon. En Indonezio oni faris filmon pri ŝia vivo.

## Vidu ankaŭ 
* Madelon Székely-Lulofs, nederlandanino kiu verkis romanon pri Cut Nyak Dhien en 1948.

Kategorio:Historio de Indonezio
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1960

La fina parto de la **1-a Eŭropa Futbal-Ĉampionado** (oficiala nomo "UEFA EURO" 1960 aŭ origine "Eŭropa Pokalo de Nacioj") okazis inter la 6-a kaj la 10-a de junio 1960 en du urboj de Francio, nome en Parizo kaj Marseille. La lando de la lastaj kvar matĉoj nur fiksiĝis kiam restis nur kvar konkursantaj teamoj el la komence 17 teamoj de la kvalifikiga fazo. 

En du paroj la teamoj interbatalis en la **duonfinalo**, la malgajnantoj de tiuj matĉoj konkuris pri la turnira tria pozicio, kaj la du gajnintaj teamoj de la duonfinalaj matĉoj, do la teamoj de Jugoslavio kaj Sovetunio, komparis siajn fortojn en la **finalo**, kiu okazis je la 10-a de junio 1960 en Parizo. 

Kategorio:Eŭropa Futbal-Ĉampionado
Kategorio:Futbalo en Eŭropo
Kategorio:Futbalo en Francio
Kategorio:Futbalo en 1960
Kategorio:1960 en Eŭropo
Orpund

**Orpund** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Bielo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2671 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Orpund situas ĉe la norda bordo de Nidau-Bühren-Kanalo, en kiu estis kunigitaj la riveroj Aro kaj Zihl, oriente de la urbo Bielo, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas. Al la komunumo apartenas la vilaĝo Orpund, la iama Monaĥejo Gottstatt kaj la vilaĝeto Zihlwil.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,96 km², de kiuj 37,4% estas kovritaj de arbaro, 39,1% servas por agrikulturo kaj 20,7% por setlado.

## Najbara komunumo 
La komunumo Orpund limas en nordoriento al Safnern, en sudoriento al Scheuren, en sudo al Schwadernau, en sudokcidento al Brügg, kaj en nordokcidento al Bielo.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 235.1 de Bielo al Büren ĉe Aro. Nordokcidente de la komunumo troviĝas la vojnodo de la svisa aŭtovojo A5 kun la svisa aŭtovojo A16 kaj la nuntempe konstruata konekto al la svisa aŭtovojo A6. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la loka buslinio n-ro 72 de la stacidomo de Bielo al Meinisberg.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Orpund datiĝas el la jaro 1255 kiel *Orpunt*. Dum la konstruado de Nidau-Bühren-Kanalo estis trovitaj diversaj objektoj el la bronzepoko kaj la La-Tène-epoko. Dum mezepoko Orpund apartenis al la Grafoj de Nidau, kiuj ĝin transdonis al sia Monaĥejo Gottstatt konservante la jurisdikcion. En la jaro 1398 Orpund fariĝis kun la tuta grafejo havaĵo de la urbo Berno. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Orpund apartenis al la Voktejo Nidau. Dum la tempo de la Helveta Respubliko ĝis 1803 ĝi apartenis al la distrikto Büren. En 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Nidau kaj fariĝis en la jaro 2010 parto de la administra distrikto Bielo.

## Komunuma partnereco 
Orpund ek de 1991 havas komunuman partnerecon kun la urbo Brtnice en Ĉeĥio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Orpund

## Bildoj 

Dosiero:Kloster Gottstatt.JPG|Monaĥejo Gottstatt en Orpund
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 177.JPG|Monaĥeja preĝejo Gottstatt
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 180.JPG|Preĝejo Gottstatt de interne
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 175.JPG|Grenejo Gottstatt, Sidejo de la komunuma administracio Orpund
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 200.JPG|Ponto trans Nidau-Büren-Kanalo inter Scheuren kaj Orpund
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 196.JPG|Komunumenira ŝildo, kiu indikas la komunuman partnerecon kun Brtnice
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Dunaszentpál)

**Preĝejo de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Dunaszentpál.

## Historio 
Vilaĝo "Zenthpal" (=Sankta Paŭlo) estis unue menciita en 1391, do jam tiam estis tie kirko. En 1594 la turkoj bruldetruis kaj la preĝejon, kaj la vilaĝon. En 1821 jam estis pretaj planoj de la nova preĝejo, kiu estis konstruita nur en la 1840-aj jaroj. La kruco kaj la bapta ujo venis el la malnova preĝejo. En 1876 la inundo parte detruis la konstruaĵon. La orgeno estas aŭdebla ekde 1906.

## Konstruaĵo 
Antaŭ la preĝejo kruco situas. La konstruaĵo havas po unu turon kaj navon. Bildo de la ĉefaltaro estis pentrita en 1849.

## Fontoj 
* hungare
* hungare
* hungare

Dunaszentpal
Dunaszentpal
Dunaszentpal
Dunaszentpal
Jugoslavia nacia teamo de futbalo

La **Jugoslavia nacia teamo de futbalo** estis la nacia teamo el viaj futbalistoj de la Reĝlando Jugoslavio, la Reĝlando de Serboj, Kroatoj kaj Slovenoj antaŭ la Dua Mondmilito kaj la komunisma ŝtato Socialisma Federacia Respubliko Jugoslavio ĝis ties disfalo en 1991. En pluraj Eŭropaj Ĉampionadoj ĝi estis inter la plej fortaj kvar teamoj, kaj en 1960 kaj 1968 iĝis vica eŭropa ĉampiono. Krome en la Someraj Olimpikoj ĝi kvinfoje gajnis medalojn: arĝentan medalon en 1948, 1952 kaj 1956, oran en 1960 kaj bronzan en 1984.

Iuj ekzemplaj futbalistoj de la eksa nacia teamo:
* Boban Babunski (n. la  5-an de majo 1968) 
* Ivica Barbarić (n. la  23-an de februaro 1962)
* Dragiša Binić (n. la  21-an de oktobro 1961)
* Dragiša Binić (n. la  21-an de oktobro 1961)
* Anto Drobnjak (n. la  21-an de septembro 1968) 
* Slobodan Dubajić (n. la  19-an de februaro 1966)
* Boško Gjurovski (n. la  28-an de decembro 1961)
* Vahid Halilhodžić (n. la  15-an de majo 1952)
* Goran Jurić (n. la  5-an de februaro 1963)
* Petar Nadoveza (n. la  9-an de aprilo 1942) 
* Radivoje Manić (n. la  16-an de januaro 1972) 
* Nenad Maslovar (n. la  20-an de februaro 1967) 
* Ivica Osim (n. la  6-an de majo 1941) 
* Andrej Panadić (n. la  9-an de marto 1969)
* Mihailo Petrović (n. la  18-an de oktobro 1957
* Željko Petrović (n. la  13-an de novembro 1965)
* Dragan Stojković (n. la  3-an de marto 1965)
* Budimir Vujačić (n. la  4-an de januaro 1964) 
* Aleksandar Živković (n. la  28-an de julio 1977)

Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Kategorio:Futbalo en Jugoslavio
Saadat Hasan Manto

**Saadat Hasan MANTO** (urdue** سعادت حسن منٹو**) (naskiĝis la 11-an de majo 1912) en Ludhiana, la ĉefa komerca urbo de Barata Panĝabo — mortis la 18-an de januaro 1955 en Lahoro, la ĉefa urbo de Pakistana Panĝabo) estis pakistana verkisto, ĵurnalisto. Li estis novelisto kaj verkis en la urdua lingvo, tamen en ĉiutaga vivo li paroladis la Panĝaban lingvon. Li estas plej konata pro siaj noveloj 'Bu' (Fiodoro), 'Khol Do' (Malfermu ĝin), 'Thanda Gosht' (Malvarma viando) kaj sia elstara verko 'Toba Tek Singh'. Manto ankaŭ verkis por filmoj kaj radio. Krome li laboris kiel ĵurnalisto. Dum sia mallonga, 42-jara vivo, li publikigis 22 kolektojn de noveloj, unu romanon, kvin kolektojn de radio-teatraĵoj, tri kolektojn de eseoj, kaj du kolektojn de personaj skizoj. Tre senteme kaj sentime li traktis la psikajn kaj emociajn konfliktojn ĉirkaŭ la disduigo de la Hinda subkontinento. Tiom malkaŝe li parolis pri la seksa perforto de tiu periodo, ke en Pakistano oni procesis kontraŭ Manto pro obsceneco, tri fojojn antaŭ kaj tri fojojn post 1947. Sed neniam li estis kondamnita. Lia plumo estis ege akra, ĉar li neniam kompromisis kun iu, eĉ ne kun si mem.

## Verkoj 
* Aatiŝpare (Fajreroj), 1936
* Chugaad Ĉugaad
* Manto ke afsaane (Noveloj de Manto), 1940
* Dhuaan (Fumo), 1941
* Afsaane aŭr draame (Noveloj kaj dramoj), 1943
* Laz-zat-e-sang (La gusto de ŝtono), 1948
* Sijaah haaŝije (Nigraj marĝenoj), 1948
* Baadŝaahat kaa khatiimaa (La fino de reĝeco), 1950
* Khalii botele (Malplenaj boteloj), 1950
* Laŭd spiikar (Laŭtparolilo)
* Nimrud kii khudaai (La dieco de Nimrod), 1950
* Thanda goŝt (Malvarma viando), 1950
* Jazid, 1951
* Ganĝe fariŝte (Kalvaj anĝeloj), 1952 (?)
* Parde ke piiĉhe (Malantaŭ la kurtenoj), 1953
* Sadak ke kinaare (Stratflanke), 1953
* Bagejr unvaan ke (Sentitole), 1954
* Bagejr iĝaazat (Senpermese), 1955
* Burke (Burĥoj), 1955
* Phundane (Kvastoj), 1955
* Sarkando ke piiĉhe (Malantaŭ la junkoj), 1955
* Ŝejtaan (La satano), 1955
* Ŝikaarii aŭrate (La ĉasistinoj), 1955
* Ratti, Masha, Tolah, 1956
* Kaalii ŝalvaar (Nigra ina-pantalono), 1961
* Manto kii behatariin kahaaniyaa (La plej bonaj noveloj de Manto), 1963
* Tahiraa se Taahir (De Tahira al Tahir), 1971

## Eksteraj ligiloj 
* 
* El "Shyam"
* El *Nigraj marĝenoj* (PDF) el Beletra Almanako, n-ro 15, oktobro 2012.

Kategorio:Pakistanaj verkistoj
Kategorio:Pakistanaj ĵurnalistoj
Ildikó Bánsági

**Ildikó BÁNSÁGI** [bAnŝAgi], hungare **Bánsági Ildikó** estas hungara aktoro. Ŝia edzo estas Sándor Gáspár (aktoro), ŝia filino Kata Gáspár.
[eta|dekstre|220px|Ildikó Bánsági en [2010]]
Ildikó Bánsági naskiĝis la  1947 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ildikó Bánsági frekventis gimnazion inter 1958-1962 en Budapeŝto, poste ŝi eklaboris en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi lernis ankaŭ en teatra akademio, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen), poste en Teatro József Attila. Baldaŭe ŝi aliĝis al diversaj teatroj, ekzemple al Teatro Thália (Budapeŝto). Ŝi naskis 2 gefilojn. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1996, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Ŝiaj roloj (elekto) 
* 55 kinejaj filmoj inter 1971-2010, ekzemple *Fekete gyémántok* (Nigraj diamantoj), 1976; Mephisto, 1981
* 46 televiziaj filmoj (ankaŭ serioj) inter 1971-2010, ekzemple *Rózsa Sándor* (Sándor Rózsa), 1971
* diversaj teatraj roloj, ekzemple Ferenc Molnár: *A hattyú* (La cigno) - Beatrix; Endre Fejes: *Jó estét nyár, jó estét szerelem* (Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo) - Zsuzsanna; Imre Madách: *Az ember tragédiája* (La tragedio de l' homo) - Éva (ĉefrolo)

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Éva Almási

**Éva ALMÁSI,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Almási Éva** estas hungara aktorino, voĉoaktoro kaj reĝisoro. Ŝia edzo estas Lajos Balázsovits, same aktoro, ŝia filino estas Edit Balázsovits.

Éva Almási naskiĝis la  1942 en Budapeŝto.

## Biografio 
Éva Almási frekventis aktoran ĉeflernejon inter 1961-1965 en Budapeŝto, sed jam en 1960 ŝi ricevis rolojn en teatro. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro József Attila, poste inter 1968–1987 en Teatro Madách. Baldaŭe ŝi aliĝis al diversaj teatroj, ekzemple al Teatro Szigligeti (Szolnok). Ŝi ricevis premion Kossuth en 1997, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Ŝi apartenas al Aktoro de la nacio de 2016.

## Ŝiaj roloj (elekto) 
* 16 kinejaj filmoj inter 1966-2003
* 42 televiziaj filmoj (ankaŭ serioj) inter 1965-2010, ekzemple *A fekete város* (La nigra urbo), 1971; *Bánk bán* (Banuso Bánk), 1987
* diversaj teatraj roloj, ekzemple William Shakespeare: Othello - Emilia; József Katona: *Bánk bán* (Banuso Bánk) - Gertrudis; Imre Madách: *Az ember tragédiája* (La tragedio de l' homo) - Hippia kaj Éva
* trifoje ŝi reĝisoradis
* en eksterlandaj filmoj voĉo de Greta Garbo, Sophia Loren, Marlene Dietrich, Barbra Streisand, Jane Fonda, Monica Vitti, Gina Lollobrigida, Claudia Cardinale kaj aliaj

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Deschampsia

***Deschampsia*** (esperante **deŝampsio**, aŭ **deskampsio**, aŭ kelkfoje hargreso laŭ la angla nomo "*hair grass*") estas genro de herboj el la familio poacoj kaj la subfamilio pooideoj.
La nomo *Deschampsia* estas omaĝo al la franca botanikisto Louis Auguste Deschamps (elparolu ) (1765-1842).

## Priskribo 
Ĝenerale ili estas herbotufkonstituantaj staŭdoj.
La spiketoj enhavas ĝenerale du florojn (kelkfoje unu aŭ tri). Dum matureco grajnoj falas grunden kaj glumoj daŭras sur la planto.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Poeoj
Valérie Trierweiler

**Valérie TRIERWEILER** ((naskonome: Valérie Massonneau) ; naskiĝis la 16-an de februaro 1965 en Angers) estas franca ĵurnalisto kaj Unua damo de Francio.

Ŝi estas la kunulino de François Hollande, kiu estis elektita Prezidento de Francio la .

## Biografio 
Valérie Trierweiler naskiĝis **Valérie Massonneau** en Angers kaj estis la kvina el ses infanoj. Ŝia patro, Jean-Noël Massonneau, perdis kruron pro mino dum la Dua mondmilito kiam li estis 13-jaraĝa, kaj mortis kiam li estis 53-jaraĝa dum lia filino estis 21-jaraĝa. kaj ankaŭ verkisto kaj profesoro, naskiĝis 3 infanoj. Divorc-proceso kun Denis Trierweiler ne ankoraŭ estas finita.

Ŝi ekkonis François Hollande dum la Parlamentaj balotoj de 1988 kiam lia kunulino estis Ségolène Royal. Ili komencis rilaton en 2006, sed ĝi fariĝis publika nur en 2010..

## Verkoj 
* 
* 
* 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Unuaj damoj de Francio
Juli Básti

**Juli BÁSTI** [bAŝti], hungare **Básti Juli,** estas hungara aktorino. Ŝia patro Lajos Básti estis elstara aktoro, ŝia patrino estis (same aktoro) Zsuzsa Zolnay.

Juli Básti naskiĝis la  1957 en Budapeŝto.

## Biografio 
Juli Básti frekventis aktoran altlernejon inter 1976-1980, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), poste en Teatro Katona József. Ekde 2003 ŝi apartenas al Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi havas edzon kaj ŝi naskis 2 filojn. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1993, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Ŝiaj roloj (elekto) 
* 30 kinejaj filmoj inter 1980-2009
* 9 televiziaj filmoj (ankaŭ serioj) inter 1980-2006, ekzemple *Tudós nők* (Sciencaj virinoj) (altlerneja ekzamena filmo), 1980
* en eksterlandaj filmoj voĉo de diversaj aktorinoj
* diversaj teatraj roloj, ekzemple Ŝekspiro: Hamleto - Ophélia; Molière: *Tartufo* - Elmira; Ibsen: *Hedda Gabler* - titolrolo

## Fontoj 
*Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Manto (apartigilo)

**Manto** povas esti:

* **La insekto Manto**
* **La verkisto Saadat Hasan Manto**
* **Manto** : nomo de pluraj virinoj de la helena mitologio
* **870 Manto** : asteroido

## Vidu ankaŭ 
* Mant
Eszter Csákányi

**Eszter CSÁKÁNYI** [ester ĉAkAnji], hungare **Csákányi Eszter,** Esperante **Ester Csákányi** estas hungara aktorino. Ŝia patro estis elstara aktoro László Csákányi.

Eszter Csákányi naskiĝis la  1953 en Budapeŝto.

## Biografio 
Eszter Csákányi devenis el juda familio. Kiel infanino, ŝi komencis sian aktoran karieron en 1963. Baldaŭe ŝi frekventis aktoran lernejon de Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1973 ŝi aliĝis al Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), inter 1992–2002 al Teatro Katona József. Ŝi neniam edziniĝis. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2006, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Ŝiaj roloj (elekto) 
* 25 kinejaj filmoj inter 1974-2008
* 15 televiziaj filmoj (ankaŭ serioj) ekde 1980, ekzemple *Kisváros* (Urbeto), 2000
* diversaj teatraj roloj, ekzemple Imre Kálmán: *A csárdáskirálynő* (Reĝino de la ĉardaŝo) - Stázi; Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Kamilla

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Paidika: The Journal of Paedophilia

***Paidika: The Journal of Paedophilia*** estis akademia revuo publikigita en Nederlando inter 1987 kaj 1995, dediĉita al la studado de pedofilio el favora kaj normaliga vidpunkto. Inter la membroj de ĝia redaktistaro, kelkaj senvuale favoraj al la pedofilia aktivismo, estis fakuloj kiaj Frits Bernard, Edward Brongersma, Vern L. Bullough, Donald H. Mader kaj John DeDecco.

Dum ĝiaj naŭ jaroj da ekzistado, *Paidika* publikigis pli ol tridek artikolojn de akademia reserĉo (pri historio, antropologio, psikologio kaj aliaj), poezion, recenzojn de libroj kaj kritiko pri arto kaj kino. La studo de D. H. Mader pri pederastio en la Biblio kaj la transkultura studo de Robert Bauserman pri la vira pedofilio estas ĝiaj plej citataj laboraĵoj. Aliflanke, ĉio sciata pri la pedofilio de gravuloj kiaj Karol Szymanowski kaj Jacques d'Adelswärd-Fersen estas pere de *Paidika*. Unu el la plej interesaj kaj pioniraj aspektoj de la revuo estis ĝiaj intervjuoj kun elstaraj fakuloj pri la studado de  sekseco (inter ili Gunter Schmidt, Kenneth Plummer, John Money kaj Gilbert Herdt).

Pro ĝia aktivista karaktero, la revuo estis ofte atakita kaj diskreditigita kiel "pedofilia revuo" kaj multaj minimumigis la gravecon de la esploroj publikigitaj. Bullough kaj aliaj estis atakitaj pro aparteni al ĝia eldona estraro kaj aliaj oponantoj provis diskreditigi la akademiistojn, kiuj donis intervjuojn al *Paidika* aŭ publikigis artikolojn (kiaj Bruce Rind, Robert Bauserman kaj Ralph Underwager).
 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Arkivo de enhavoj.

Kategorio:Pedofilio
5064 Tanchozuru

'*5064 *Tanchozuru'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masanori Matsuyama kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la ruĝverta gruo (japane *Tancho-zuru''), specio kiu loĝas en la Nacia Parko de Kuŝido Ŝicugen, oriente de Hokajdo. Tiuj birdoj estas rigarditaj in Japanio kiel simbolon de ŝanco kaj longvivdaŭro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Masanori Matsuyama
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Chambœuf

**Chambœuf** estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Historio 
La preĝejo datiĝas el la 19-a jarcento.

## Geografio 
Ĝi estas dormeja urbo. Estas du bienoj kaj turistejoj.

### Demografio 
## Najbaraj komunumoj 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de la paroĥo 
* Paĝaro écho des communes

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
International Journal of Greek Love

***International Journal of Greek Love*** ("Internacia Revuo pri Greka Amo", IJGL) estis usona akademia revuo dediĉita al studado de la pederastiaj rilatoj, eldonita en du volumoj inter januaro 1965 kaj novembro 1966 de la fama numismato Walter Breen sub la pseŭdonimo J. Z. Eglinton. Malgraŭ ĝia efemereco kaj limigita cirkulado, la publikaĵo havis konsiderindan influon sur la samseksemaj akademiistoj. IJGL signifis pioniran provon publikigi sciencan revuon dediĉitan al studado de pederastio kaj faciligis la vojon al aliaj gravaj aktivistaj aŭ akademiaj revuoj pri la temo.

La artikolo de Jonathan Drake pri la prostituado en Turkio restas ankoraŭ unu el plej citataj fontoj pri la samseksemo en tiu lando. Aliaj kunlaboraĵoj kiuj servis por debato estas la artikolo de Toby Hammond pri *Paidikion*, pederastia manuskripto 570-paĝa verkita de Kenneth Searight, kreinto de la planlingvo sona, ĉirkaŭ 1917, kaj la studo de Marion Z. Bradley pri la ina «Greka amo» en moderna literaturo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Pedofilia gazetaro

## Eksteraj ligiloj 
*  *International Journal of Greek Love*, ciferigita eldono de la du volumoj de la revuo, sur la persona retejo de Gerald Jones
* Inaj ekvivalentoj de la Greka amo en moderna literaturo, traduko en Esperanton de la artikolo de Marion Z. Bradley, sur Vikifontaro

Kategorio:Pedofilio
Martirigo de Fatima

Ŝijaismo funebras pri la martirigo de Fatima bint Muhamad dum 20 tagoj ĉiujare. Ŝi estis filino de profeto Mohammad kaj edzino de imamo Ali.

## Eksteraj ligiloj 
* Vivo de Fatima 
* Fatimah al-Ma`sumah (as): a role model for men and women  de Mohammad Hussejn Fadlallah
* The world’s most outstanding Lady: Fatima az-Zahra’  de Naser Makarem Shirazi
* Fatima is Fatima de Ali Shariati
* Fatima (S.A) The Gracious  de Abu Muhammad Ordoni

Kategorio:Araboj
Kategorio:Islamanoj
Kategorio:Mortintoj en 632
Kategorio:Naskiĝintoj en 606
Sole nudo

***Sole nudo*** (***Nuda suno***) estas itala-brazila filmo de Tonino Cervi aperinta en 1944.

## Temo 
Luca Adami, persekutata de financaj problemoj, forfuĝas el Romo danke al la helpo de amiko kiu alvenas al Rio-de-Ĵanejro, kie lin trafos pluraj misaventuroj.

Senespera, li volas sinmortigi, sed li renkontas belan junulinon el la faveloj kiu fariĝos lia gvidantino tra la urbo kaj malkovrigos al li la plej nekonatajn stratetojn kaj lokojn. Tiel, kaj ankaŭ danke al la helpo de la mistera kelnero de la hotelo, li renaskiĝos.

La filmo finiĝas frumatene sur la plaĝo de Copacabana per sensuala danco ĉe la marbordo.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Sole nudo*
* Lingvoj: itala - portugala
* Reĝisoro: Tonino Cervi
* Scenaro: Tonino Cervi, Riccardo Aragno
* Muziko:
* Devenlando: Italio, Brazilo
* Filmado: en Romo kaj Rio-de-Ĵanejro
* Formato: Kolora
* Ĝenro: Romantika komedio
* Daŭro: 107 minutoj
* Aperdato: 

## Rolularo 
* Bebeto Alves
* Tânia Alves: Regina
* Eliana Araujo: mulatino
* Isaura De Assis
* Paolo Bonacelli: kelnero

* David Brandon: Luca Adami
* Carlos de Carvalho: direktoro
* Dennis De Carvalho: De Bernardi
* Antonio Maimone: Giovanni
* Girolamo Marzano: Fabio

## Eksteraj ligiloj 
* Sole nudo en IMDb
*  *Sole nudo* en Movie Player
*  *Sole nudo* en My Movies
*  *Sole nudo* en Corriere TV

Kategorio:Brazilaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1944
Kategorio:Amaferaj filmoj
5069 Tokeidai

'*5069 *Tokeidai'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Kazuro Watanabe elde la observatorio de Sapporo en Hokajdo.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Sappora Horloĝa Turo (japane: 札幌時計台 *Sapporo Tokeidai'') konstruita en 1878 en usona stilo sur la ekzercejo de la iama Agrikultura Kolegio de Sapporo. Tiu legna turo estas unu el plej famaj monumentoj de Saporo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Fergana valo

eta|400px|topografia mapo de la fergana valo

eta|pejzaĝo en la uzbeka parto de la valo, okcidente de la urbo Fergana/Fargona

La **fergana valo** aŭ en pli uzbeka formo "Fargona-valo" () estas dense loĝata malaltaĵo inter la montaroj Tjanŝano (konkrete ties plej okcidenta parto Talas-Alatoo) kaj Alajo en Centra Azio. La valegon trafluas la rivero Sirdarjo. Pli ol dek milionoj da homoj kaj do kvinono de la loĝantaro de tuta Centra Azio vivas en la valo, kiu longas 300 kilometrojn kaj larĝas ĝis 110 kilometrojn, kompare al la granda loĝantaro do kovras relative malgrandan teritorion. Sekve oni kutime konsideras la valon la kultura centro de Centra Azio. La vala areo inkluzivas partojn de la ŝtataj teritorioj de Uzbekio, Taĝikio kaj Kirgizio.

## Loĝantaro 
La loĝantaro de la valo estas kulture multfaceta. Krom uzbekoj, kirgizio, taĝikoj kaj tataroj tie vivas anoj de granda parto de la  de Centra Azio. Ripete dum la lastaj jardekoj en la regiono okazis armitaj konfliktoj, kiel fine de la 1980-aj/komence de la 1990-aj jaroj, kaj en printempo 2010 (vidu konflikto de 2010 en suda Kirgizio).

## Historio 
[eta|tombo de [Ali en la urbo Ŝohimardon/Ŝaĥimardan de la valo]]
La fergana valo havas longan historion. La arkeologie dokumentitaj spuroj de setlado estas el la meza bronza epoko. Precipe en la nordokcidenta parto troviĝis multaj spuroj de setlado kaj nekropoloj. La homoj de tiuj loĝlokoj bredis brutojn kaj prilaboris metalojn. Ĉirkaŭ la jaro 1500 antaŭ nia erao la mezbronzepoka Andronovo-Tazabagĝab-kulturo estis anstataŭigita pere de la malfrubronzepoka Ĉust-kulturo, kies anoj kultivis grenojn kaj legomojn. Ĉirkaŭ la jaro 900 antaŭ nia erao ekestis la Eĝlatan-kulturo, baptita laŭ samnoma fortikita urbo.

En la frua ferepoko en la valo ekestis la regno *Dajuan*, konata pro altevoluigitaj agrikulturo kaj bredado de ĉevaloj. Ĉirkaŭ la jaro 329 antaŭ nia erao Aleksandro la Granda konkeris la valon, en la 3-a jarcento antaŭ nia erao ĝi iĝis parto de la helenisma regno Baktrio. En sekvaj jarcentoj ĝi regiĝis fare de diversaj etnoj, ĝis en la 6-a jarcento la armeo de la Bluturka Regno (Göktürk) konkeris ĝin.

De la valo la armeo de Babur, posteulo de Timur, ekvojis al konkero de Barato kaj la fondo de la Mogola Imperio.

Ekde la 18-a jarcento la valo estis la centro de la Ĥanlando Kokando kun rezidejo en la samnoma urbo Kokando. La Ĥanlando en la 19-a jarcento iĝis signifa teritoria ŝtato, kiu situis en rekta najbareco al la Emirlando Buĥaro kaj iĝis ties plej forta konkuranto.

## Ekonomio 
Precipaj ekonomiaj branĉoj estas akvuma agrikulturo (granda, suda kaj norda fergana kanalo, la kultivo de kotono, fruktoj, rizo, vinberoj, minado, kaj en la moderna epoko malpesa kaj peza industrioj). Pro la kaprica fiksado de respublikaj limoj en la stalinisma Sovetunio en la valo ekde tiam gravaj trafikaj vojo estas interrompataj fare de ŝtataj limoj.

## Literaturo 
* Ivanov P.P.: *Istorija kokandskogo Ĥanata* [do: "Historio de la kokanda Ĥanlando"]. En: Oĉerki po istorii srednej azii (XVI - seredina XIX v.) Moskvo 1959.

Kategorio:Valoj en Azio
Kategorio:Geografio de Uzbekio
Kategorio:Geografio de Kirgizio
Kategorio:Geografio de Taĝikio
5215 Tsurui

'*5215 *Tsurui''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masanori Matsuyama kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Curui, en la distrikto Alkan de la subgubernio de Kuŝiro. La regiono de Curui estas la reproduktejo de la ruĝvertaj gruoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Masanori Matsuyama
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
5072 Hioki

'*5072 *Hioki'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Tsutomu Hioki, kunmalkovrinton en 1998 de la asteroido 1988 VG2, kiu estis identigita kun la perdita asteroido *724 Hapag''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1931
Georgij Uŝakov

**Georgij Aleksejeviĉ UŜAKOV** ()  naskiĝis la 17-an de septembro 1901 en vilaĝo *Lazarevo*,  Fora Oriento de Rusia imperio  (nun Hebrea Aŭtonomio de Rusio), mortis la 3-an de decembro 1963 en Moskvo.

Li estis fama sovetia arkta esploristo, doktoro pri geografio, aŭtoro de 50 sciencaj eltrovaĵoj.

## Biografio 
Georgij estis filo de kozako el urbo  Ĥabarovsko. La unuan ekspedicion li efektivigis kune kun esploristo Vladimir Arsenjev, kiam li aĝis ankoraŭ 15 jarojn.

En 1926-1929 li estis la unua reprezentanto de la rusia registaro en Wrangel kaj Herald insuloj.

En 1930-1932 kune kun siaj kolegoj post detalaj esploroj okazintaj en tre malfavoraj kondiĉoj li faris la unuan mapon de la Norda Lando arkipelago, kie kromalie malkovris la mallarĝan *Ŝokalskij* markolon.

En 1935 li estris la ekspedicion en la glacirompilo *"Sadko"*, kiu celis malkovri ion novan en tiea areo. La ŝipo atingis 82 ° latitudon, kio estis la monda rekordo por la libera navigado de la Arkta Cirklo. Malkovritan insulon oni eknomis *Uŝakov*.

En 1936-1938 li laboris kiel unua estro de la Hidrometeorologia Departamento de Sovetunio.

Kune kun ceteraj sciencistoj li fondis Instituton de Oceanografio en Moskvo.

Pri siaj esploroj li verkis libron *"По нехоженой земле" (Laŭlonge de la virga tero)*, kiun oni eldonis en 1974.

Uŝakov testamentis post morto kremacii lin kaj la cindron konservi en la Norda Lando.   Lia lasta deziro estis plenumita: la urnon kun la cindro de la eminenta esploristo oni enigis en betonan piramidon situantan en *Domaŝnij* insulo konsistiganta la arkipelagon Norda Lando.

## Memoro 
Nomon de Uŝakov portas:

* loĝloko kaj kabo en Wrangel insulo;
* rivero en Norda Lando;
* insulo en Karaa Maro;
* monto en Antarktio;
* esplora ŝipo;

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.slovoart.ru/node/985 biografio kun fotoj  ;
* http://www.vvv.ru/papers/textview.php3?paper=70 solenado okaze de lia 100-jara jubileo   ;
* http://no-land.ru/video.php  Norda Lando video, teksto, fotoj ktp;

Kategorio:Esploristoj de Arkto
Kategorio:Rusiaj sciencistoj
Kategorio:Sovetiaj sciencistoj
Kategorio:Oceanografoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rusio
Kategorio:Mortintoj en Moskvo
Safnern

**Safnern** (malnova franclingva nomo **Savagnier**) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Bielo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1873 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Safnern situas en oriento de la urbo Bielo ĉe la sudorienta flanko de la monto de Bütten. En sudoriento de la komunumo la Nidau-Büren-Kanalo tranĉas la malnovan fluvojon de Aro, kiu formas la sudorientan limon de la komunumo. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Safnern la setlejoj Underi Ey, Blämund, kaj Berhardsguet.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,62&nbsp;km², de kiuj 33,7% estas kovritaj de arbaro, 43,5% servas por agrikulturo kaj 17,8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Safnern limas en nordo al Pieterlen, en oriento al Meinisberg, en sudoriento al Büren ĉe Aro, en sudo al Scheuren, en sudokcidento al Orpund, kaj en nordokcidento al Bielo.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 235.1 de Bielo al Büren ĉe Aro.
Proksimume 3 kilometrojn nordokcidente de la komunumo troviĝas la vojnodo de la svisa aŭtovojo A5 kun la svisa aŭtovojo A16 kaj la nuntempe konstruata konekto al la svisa aŭtovojo A6. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la loka buslinio n-ro 72 de la stacidomo de Bielo al Meinisberg.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Safnern datiĝas el la jaro 1251 kiel *Savenieres*. Dum mezepoko al la komunumo apartenis pliaj setlejoj kiel Büttenberg, la kastelo sur la monteto Schlösslihubel kaj Stadholz, kiuj dezertiĝis. Bienposedantoj estis la Grafoj de Nidau, kiuj faris donacojn al la Monaĥejo Gottstatt. En la jaro 1398 Safnern fariĝis kun la tuta grafejo havaĵo de la urbo Berno. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Safnern apartenis al la Voktejo Nidau. Dum la tempo de la Helveta Respubliko ĝis 1803 ĝi apartenis al la distrikto Büren. En 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Nidau kaj fariĝis en la jaro 2010 parto de la administra distrikto Bielo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Safnern

## Bildoj 

Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 119.JPG|Vilaĝeniro de Safnern
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 148.JPG|Komunuma administracio de Safnern
Dosiero:2012-05-26-Seeland (Foto Dietrich Michael Weidmann) 129.JPG|Gastejo Sternen en Safnern
Deepstaria enigmatica

***Deepstaria enigmatica*** estas meduzo el familio Ulmaridae, kiu nur tre malofte estis observita. Ĝi estis malkovrita en 1966 dum subakviĝo al 723&nbsp;m. La specia nomo „enigmatica“ signifas „enigma“ (el la greka *αἴνιγμα*, „la enigmo“). La kloŝo de tiu meduzo estas tre maldika kaj larĝa ĝis ĉ. 60 cm. Oni trovis ĝin en antarctaj aŭ proksim-antarktaj maroj, en profundo de 829 ĝis 1830 metroj.

Unu ekzempleron filmis en 2012 subakvada roboto, en profundo de 1590&nbsp;m.

Kategorio:Veraj meduzoj
Kategorio:Scyphozoa
Nacala

'''''' estas grandurbo, diocezo kaj grava havenurbo en Mozambiko. Ĝi estas pli precize konata, kiel "Cidade de Nacala", ĉar ekzistas alia urbo en Mozambiko nomita Nacala.

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 230.229 en 2012
* Supermara alteco: 0-130 m
* Horzono: UTC + 2

## Geografio 
 situas en la nordorienta sekcio de la lando laŭ Hinda Oceano.

## Historio 
 estis fondita en la 1970-aj jaroj. Ĝi estis urbeto por la haveno, ankaŭ agrikultura kaj komerca centro.

## Ekonomio 
Tie estas la plej profunda natura haveno sur la orienta marbordo de Afriko. Nacala estas loko de unu el tri cementofabrikoj en Mozambiko. En la agrikultura branĉo gravas la sisaloj kaj akaĵuoj.

## Trafiko 
 havas flughavenon. Tie finiĝas ĉefvojo kaj fervojo el Malavio.

## Klimato 
En  la averaĝa temperaturo varias inter 15-32 °C. Jare pluvas po 810 mm. En ĉiuj monatoj pluvas-pluvetas, tamen plej ofte inter decembro-marto.

## Vidindaĵoj 
* plaĝo

## Fontoj 
* Angla Vikipedio
* https://web.archive.org/web/20110522122528/http://world-gazetteer.com/wg.php?x=&men=gcis&lng=en&des=wg&srt=npan&col=abcdefghinoq&msz=1500&geo=-153
* mapo

Kategorio:Urboj de Mozambiko
Kategorio:Marhavenaj urboj
Kategorio:Banlokoj
5153 Gierasch

'*5153 *Gierasch'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la profesoron pri astronomio *Peter J. Gierasch'', kiu solvis fundamentajn problemojn pri atmosfera dinamiko por Marso, Jupitero kaj, per la "mekanismo de Gierasch", Venuso. Li kunfondis la Centron por Radiofiziko kaj Kosma Esploro de la Universitato Cornell kaj ricevis la Premion Gerard P. Kuiper 2014 pro siaj kontribuoj al la planedoscienco.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1940
Rieseneck

La baroka **ĉasadensemblo de Rieseneck** estas protektita monumento koncerne teĥnikon kaj historion de ĉasado en la 18-a kaj 19-a jarcentoj situanta inter Hummelshain kaj Kleineutersdorf en la Distrikto Saale-Holzland.
eta|900ra|centre|Panoramo

## Priskribo 
Ĝi fariĝis por kontentigi la ĉasadpasion de la dukoj de Saksio-Gotao-Altenburg kaj funkciis ĝis la fino de la Unua Mondmilito. En 1987 ekis la restaŭraj laboroj. Simila areo duone elfosita troviĝis sur la Kickelhahn apud Ilmenau.

Krom la ĉasadareo propradire kun ankoraŭ hodiaŭ traireblaj galerioj kaj subterenaj gangoj apartenas al la areo ankaŭ la t.n. Verda Domo *(Grünes Haus)* kaj la Duka Trono *(Herzogsstuhl)*. La lasta estis ripozrifuĝejo dum ĉasado, la unua gastigis invititajn nobelajn hobiĉasistojn. Ĉe *Blasehaus* (laŭvorte: blovdomo) la vartisto allogis la bestaron al la nutrado per kornosignaloj.

Pri la historio de la ensemblo ekzistas ekspozicieto je Kastelo Leuchtenburg. Ne tro for troviĝas la Nova ĉaskastelo Hummelshain; proksimas ankaŭ Ĉaskastelo Fröhliche Wiederkunft.

## Literaturo 
* Claudia kaj Rainer Hohberg: *Die Hummelshainer Jagdschlösser und die Jagdanlege Rieseneck*, eld. de Förderverein Schloß Hummelshain 2007, ISBN 978-3-00-022763-9
* Wilhelm von Kügelgen: *Jugenderinnerungen eines alten Mannes*, Lepsiko 1959 (represita).
* Christa Reißig: *Historische Jagdanlage auf dem Kickelhahn (Ilmenau)*, en: Thüringer Monatsblätter 29/2009, p.&nbsp;297
* Hubert Engmann, Ralf Irmer, Manfred Thron: *Untersuchungen an einer neuzeitlichen Jagdanlage auf dem Kickelhahn bei Ilmenau, Ilm-Kreis*, en: Neue Ausgrabungen und Funde in Thüringen. Kajero 4, Vajmaro 2008

## Eksteraj ligiloj 
* Rakontoj pri la baroka ĉasadensembo. 
* Informoj fremdultrafikaj.

File:Blasehaus - Jagdanlage Rieseneck.jpg|La Blovdomo
File:Das Grüne Haus - Jagdanlage Rieseneck.jpg|La Verda Domo
File:Rieseneck Jagdanlage.jpg|Embuskaj gangoj por atendi la ĉasbestojn
Dosiero:Herzogsstuhl - Jagdanlage Rieseneck.jpg|La Duka Trono

Kategorio:Distrikto Saale-Holzland
Kategorio:Ĉasado
Kategorio:Barokaj konstruaĵoj en Turingio
Rencong

eta|dekstra|250ra|Rencong kun ligna ingo
**Rencong** (acehe: *reuncong*) estas tradicia armilo el Aceh, Indonezio. Ĝi iomete similas al la kriso. Kiel kun krisoj, homoj atribuas mistikajn fortojn al la rencong. La rencong ankoraŭ estas portata dum tradiciaj ceremonioj.

La klingo de la rencong povas havi longon de 10 ĝis 50&nbsp;cm. La klingo povas esti kiel la kriso sed kelkfoje ĝi estas rekta. Ĝi estas metata en ingo farita el ligno, eburo, korno, aŭ kelkfoje eĉ el arĝento aŭ oro. La rencong estas portata al la zono sur la stomako.

Aceh ankaŭ estas konata kiel "Lando de la Rencong" (*Tanah Rencong*).

Kategorio:Indonezio
Kategorio:Klingaj armiloj
Nesebar

eta|Vido de la malnova urbocentro
**Nesebar** (bulgare : *Несебър* Nesebǎr) estas antikva urbo en Bulgario sur bordoj de Nigra Maro estiĝinta en antikva epoko. Estas en ĝi granda kvanto de bone konservitaj memorindaĵoj el trakaj tempoj kaj antikva epoko, kaj multe da preĝejoj estiĝintaj en periodoj de fino la antikva epoko ĝis novepoko. Rilate al la avantaĝa pozicio hodiaŭ urbo Nesebar kreas ofte vizitatan turistan lokon. Ekde la jaro 1983 ĝi estas parto de monda heredaĵo de UNESCO.

## Bildaro
 
Image:Bulgaria-Nesebar-01.JPG
Image:Bulgaria-Nesebar-02.JPG
Image:Bulgaria-Nesebar-03.JPG
Image:Bulgaria-Nesebar-04.JPG
Image:Bulgaria-Nesebar-05.JPG
Image:Bulgaria-Nesebar-06.JPG
Image:Bulgaria-Nesebar-07.JPG
Image:Bulgaria-Nesebar-08.JPG
Image:Bulgaria-Nesebar-09.JPG
Image:Bulgaria-Nesebar-10.JPG

## Vidu ankaŭ
* Emona (Burgas)

Kategorio:Monda heredaĵoj (Bulgario)
Kategorio:Antikvaj grekaj sidejoj
Kategorio:Antikvaj grekaj urbaj ŝtatoj
Kategorio:Urboj sur marbordo de Nigra maro
Kategorio:Urboj en Bulgario
Mari Csomós

**Mari CSOMÓS** [ĉomOŝ], **Csomós Mari** hungare (Vajdácska,  1943 - 18-an de novembro 2023)  estis hungara aktorino.

## Biografio 
Mari Csomós frekventis aktoran ĉeflernejon inter 1961-1965, poste ŝi aliĝis al Teatro Petőfi (Veszprém). Inter 1968–1971 ŝi apartenis al Teatro de Kecskemét, poste ĝis 1978 al Teatro Szigligeti (Szolnok). Ekde 1978 ŝi aktoradas en Budapeŝto, komence en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi apartenas al fondinta grupo de Teatro Katona József. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1996, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Ŝiaj roloj (elekto) 
* 28 kinejaj filmoj inter 1964-2009, ekzemple *Sorstalanság* (Sensorteco), 2005
* 28 televiziaj filmoj (ankaŭ serioj) inter 1965-2010, ekzemple *Egy óra múlva itt vagyok* (Mi estos ĉi tie post unu horo), 1971; *Kisváros* (Urbeto), 1994
* diversaj teatraj roloj, ekzemple William Shakespeare: Hamleto - Gertrud; Gyula Illyés: *Dózsa György* (György Dózsa) - Anna

## Fontoj 
*Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj