open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sanchorreja

**Sanchorreja** [sanĉoREĥa] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco.

220ra|eta|maldekstra|Sanchorreja en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220ra|eta|maldekstra|Preĝejo.
[220ra|eta|maldekstra|Bronza braĝujo el Castro de los Castillejos, nune en la [Nacia Arkeologia Muzeo de Hispanio.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 35,32 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 85 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 26 km de Avilo, provinca ĉefurbo. Ĝi estas en la Montaro de Avilo je 1310 m de altitudo.

Ĝi limas kun Gallegos de Altamiros, Bularros, Marlín, Narrillos del Rebollar, Casasola, Martiherrero, La Torre kaj Padiernos.

## Historio 
Estis loĝado en epoko de Vetonoj, el kio restis la setlejo kie estas nune arkeologia kuŝejo Castro de los Castillejos. Tie estas duobla murego 2250 m longa, kabanaj loĝejoj, vojoj ktp. Estis multaj restaĵoj, ĉefe ceramiko kaj objektoj el bronzo kaj fero.
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
La Serrada

**La Serrada** [laseRAda] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo en subkomarko Valo Amblés kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. 

220px|eta|maldekstra|La Serrada en la provinco Avilo.
[220px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
200px|eta|maldekstra|Sonorilturo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 7,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 134 loĝantojn. Ĝi perdis 200 loĝantojn el la 1960-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 14 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Casasola, Muñopepe, La Colilla, El Fresno kaj Salobral. Ĝi estas sur transirejo el Valo Amblés al la unuaj deklivaroj de la Montaro de Avilo. 

## Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio, kaj precize al la Katedralo de Avilo kaj al nobelaj familioj. Plej frua mencio estas de 1341. La tertremo de Lisbono de 1755 okazigis damaĝojn.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (vaganta). Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Solana de Rioalmar

**Solana de Rioalmar** [soLAna derjoalMAR] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. *Solana de Rioalmar* estas komprenebla kiel *Subsunejo de la rivero Almar*. Tio videblas simbole en la blazono.

220ra|eta|maldekstra|Solana de Rioalmar en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220ra|eta|maldekstra|Solana de Rioalmar (maldekstre sur la deklivo) kaj Muñico (dekstre super la konstrumaterialo) el Manjabálago.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 37,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 145 loĝantojn. Ĝi perdis 630 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 38 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun San García de Ingelmos, Herreros de Suso, El Parral, Mirueña de los Infanzones, Grandes y San Martín, Muñico, Cillán kaj Chamartín.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

Solana de Rioalmar iglesia.jpg|Preĝejo.
Cupae y verraco Solana de Rioalmar.jpg|Romia tombokupolo kaj antaŭromia "verraco" de Orihuelos.
Iglesia de Solana de Rioalmar.jpg|Preĝejo.
Solana de Rioalmar-frontón.jpg|Palmoludejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Myslovice

**Myslovice** (, ankaŭ *Mislowitz*) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto en vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

Myslovice (007).jpg|Restoracio
Myslovice (017).jpg|Ŝoseo
Myslovice (005).jpg|Kruco

Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
László Joós

**László JOÓS** [lAslO jOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Joós László** estis hungara aktoro.

László Joós naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la .

## Biografio 
László Joós maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1962. Li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1967. Lia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Petőfi (Veszprém). Inter 1977 kaj 1979 li estis membro de Teatro Radnóti, poste de Teatro de Kecskemét. Ekde 1981 ĝis la pensiuliĝo li denove apartenis al Teatro Petőfi. Li ricevis valoran aktoran premion en 1978 kaj li ekhavis la titolon eterna membro de la Teatro Petőfi en 2002. Lia edzino naskis 2 filinojn, en 2001 li vidviĝis.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Jean Racine: Fedro - Hyppolitos
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - vira titolrolo
* József Katona: *Bánk bán* - titolrolo
* Anton Ĉeĥov:
** La mevo - Trigorin
** Tri fratinoj - Aleksandr Ignatjeviĉ Verŝinjin; Tuzenbach
* Ferenc Molnár: *Olympia* - Albert
* Béla Balázs: Burgo de la Blubarbulo (la origina dramo) - titolrolo
* Nikolaj Gogol: La revizoro - Hlopov
* László Németh: *Galilei* - kardinalo Scaglia

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Fügefalevél* (1966)
* *Csillag a máglyán* (1979)
* *Vadászat angolokra* (2006) - barono Vén

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Máglyák Firenzében* (1967) - Cambio
* *Gyémántok* (1976)
* *Védtelen utazók* (1981)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kaj intervjuo kun fotoj
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/joos-laszlo/person-113121

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Merefa

**Merefa** () estas urbo en Ĥarkiva provinco, Ukrainio. Ĝi estas la dua urbo en Ĥarkiva regiono laŭ nombro de loĝantoj post la urbo Pisoĉin. Tie estas industriaj entreprenoj - vitro (nun Merefa vitrofirmao) kaj brikaj fabrikoj. La urbo havas televidan elsendigilon, kinejon, hospitalon.

## Bildgalerio 

Храм Введення пресвятої Богородиці м.Мерефа.jpg|Preĝejo de la Prezento de la plej sankta Virgulino de la Ukraina Ortodoksa Eklezio
Мерефа школа.jpg|Lernejo
Belgian House Merefa.jpg|Strata vido (belgaj domoj)

## Vidu ankaŭ 
* Merefa (stacidomo)
* Ĥarkiva provinco
* Listo de urboj en Ukrainio


Kategorio:Urboj en Ĥarkiva provinco
László Józan

**László Józan** [lAslO], ukraine **Ласло Юзан,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Józan László** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

László Józan naskiĝis la  en Vari (Sovetunio, Ukrainio).

## Biografio 
László Józan maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, sed li studis ankaŭ en aktorstudio de hungarlingva teatro en Berehove. Post la maturiĝo li ricevis statuson en la teatro. Li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2009. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Marton (reĝisoro) kaj Géza Hegedűs D. Li komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro. Li ricevis premiojn inter 2009-2011.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Rikardo la 2-a - Bagot
** La Venecia Komercisto - Lorenzo
** Othello - klaŭno
** Reĝo Lear - stultulo
** *Multa Bruo pri Nenio* - Benedetto
** *Julio Cezaro* – Cinna
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Hloporopov Oktonovskij (lernejestro)
* Ferenc Molnár:
** *A doktor úr* – Cseresnyés
** *Egy, kettő, három* – Michael (modvendisto)
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* – Jani
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* – vira titolrolo
* Stein–Bock: Violonisto sur la tegmento – Motel Kamzojl
* Bertolt Brecht: *Trigroŝa opero* – Peachum

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Bevezetés az általános nyelvészetbe* (mallonga filmo, 2008) - Jónás
* *Mariann eljegyzése* (mallonga filmo, 2013) - Alex
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Arthur Darvill, Hank Harris, Pierre Niney

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Társas játék* (serio, 2011) – Gromek
* *Keresztanyu* (serio, 2022) – Igor Tatarenko

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Chudenice

**Chudenice** (, ankaŭ *Chudienitz*) estas kampurbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Plzeň, distrikto Klatovy 11&nbsp;km nordokcidente de Klatovy. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1200. Ĝia historio estas tre mallarĝe kunigita kun nobela familio de Černínidoj, al kiuj la municipo seninterrompe apartenis ekde la unua duono de la 13-a jarcento ĝis la jaro 1945. Lasta posedanto de la chudenica senjorujo estis Evžen III. Černín z&nbsp;Chudenic (devenanta el branĉo de Vrchlabí, aŭ ankaŭ alie morzina), al kiu tiu ĉi senjorujo estis konfiskita en la jaro 1945 surbaze de la tn. dekretoj de Beneš, sed ne kiel al kunlaboranto kun germanoj, sed pro lia germana ŝtata civitaneco.

En la jaro 1592 la municipo estis pro merito de Humprecht Černín (li validigis sian influon al imperiestro Rudolfo la 2-a) avancita fare de imperiestro Rudolfo la 2-a al kampurbo kun&nbsp;rajto de blazono, sigelilo kaj foiro. Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo tiu ĉi statuso redonita.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* **Chudenice**
* Bezpravovice
* Býšov
* Lučice
* Slatina

## Personecoj de kampurbo 
### Naskiĝintoj 
* Josef Rejcha (1752–1795 en&nbsp;Bonn), ĉeĥa muzika komponisto kaj violonĉelisto
* Václav Rubeška (1854–1933 en&nbsp;Prago), akuŝisto kaj ginekologo, profesoro de Universitato de Karolo
* Jaroslav Kvapil (1868–1950 en&nbsp;Prago), poeto, dramisto kaj reĝisoro
* Jan Roubal (1880–1971 en&nbsp;Prago), entomologo de la monda signifo

### Pluaj personecoj 
* Josef Dobrovský, antaŭa lingvosciencisto kaj renaskiginto restadis en Chudenice en la jaroj 1817–1828 kiel edukisto kaj instruisto de grafo Eugen Černín kaj hodiaŭ li havas en ĉi tiea kastelo muzeon

## Memorindaĵoj 
* Malnova černína kastelo – municipa kastelo kun daŭra ekspozicio; la kastelo estas lulilo de familio de Černínidoj kaj en la pasinteco vizitadis ĝin personecoj kiel Božena Němcová, Josef Dobrovský, Karel Hašler ka., sed por vidi estas ne nur iliaj personaj aĵoj, sed ankaŭ konservita devena inventaro
* Muzeo de Josef Dobrovský – en la areo de Černína kastelo, por vidi estas naskoĉambro de Jaroslav Kvapil, ekspozicio de naskiĝinto el Chudenice kaj entomologo Jan Roubal kaj ĉambrego de metioj
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto
* Belvedero Bolfánek – turo de eksa pilgrima preĝejo de Sankta Wolfgang kun belega belvido al Šumava, Bohemia arbaro kaj ĉirkaŭaj municipoj
* Kastelo Lázeň – devene banloka domo en la 19-a jarcento alikonstruita en empiran kastelon

## Pluaj fotoj 

Chudenice v okrese Klatovy. (005).jpg|Chudenice
Chudenice Stary zamek.jpg|Chudenice - Malnova kastelo (Muzeo de Josef Dobrovský)
Chudenice Stary zamek vuz.jpg|Malnova kastelo - veturilo
Chudenice_hrbitovni_kaple_sv_Anny.jpg|Tombeja kapelo de sankta Anna


Kategorio:Kampurboj en distrikto Klatovy
Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Max Meckel

**Maximilian Emanuel Franz MECKEL** (naskiĝinta la  en Dahlen Mönchengladbach-Dahlen, mortinta la  en Freiburg im Breisgau) estis germana arĥitekto. En Frankfurto ĉe Majno li dezajnis la novan fasadon de la fama ejo *Römer*.

## Vivo 
De 1865 ĝis 1870 li estis masonisto kaj lernanto en Kolonjo. De 1871 ĝis 1873 li estis konstruestro en la rekonstruo de la katedralo sub katedralmastro Denzinger. Ekde 1874 li eksendependuliĝis en Frankfurto. De 1887 ĝis 1892 li aktivis kiel dioceza konstruestro de la Diocezo de Limburgo. Meckel pasigis la postajn jarojn de sia vivo en Freiburg, provizore (1894-1900) kiel ĉefepiskopa konstrudirektoro. Li estis unu el la plej elstaraj kaj plej okupataj gotikemuloj de sia tempo.

Meckel konstruis pli ol 50 preĝejojn, ĉiuj en novgotika stilo, ekz. la Mario-Helpantino-Preĝejo en Wiesbaden (1893-95) kaj la Rochus-kapelo proksime de Bingen (1893-95). Li kreis serion da novgotikaj preĝejaj konstruaĵoj en la antaŭurbaro de Frankfurto: en Bornheim (paroĥa preĝejo Sankta Jozefo, 1874/75-77, pligrandigo inter 1893-95), Oberrad (Koro de Jesuo, 1890-93), Fechenheim (Koro de Jesuo, 1892/95-96) kaj Eckenheim (Koro de Jesuo, 1897; navo malkonstruita en 1961, turo konservita). En 1883 li estis konfidita kun la renovigo de la la Preĝejo de germanaj kavalirordenanoj je Sachsenhausen. La plej grava arkitektura tasko de Meckel en Frankfurto ĉe Majno estis la restrukturado de la tri-gablofasado de Römer-domo (1896-1900), kiu ankaŭ inkludis renovigon de la Imperiestra salonego. Liaj dezajnoj por la konkurso de 1889 estis ekstreme pompaj kaj senprokraste plaĉis al lia imperiestra moŝto Vilhelmo la 2-a. Tamen la kostoj planitaj estus tro altaj kaj sekve Meckel tiam estis petita desegni pli simplan dezajnon, kiu estis havebla en 1894 kaj efektiviĝis ekde 1896. Lia plej grava struktura novigado sur la tri-gablofasado estis la aldono de la romia altano.

Alia konstruaĵo en Frankfurto: Jozefo-hospitao por la Dernbach-fratinoj ĉe Kosel-strato nr 15 (Koselburg, 1892; restaŭrita kiel protektita konstruaĵo 2012-13, ekde tiam "integra domo" de la Katolika eklezio kun infanvartejo kaj ĉambro por helpa loĝado). En Vajmaro li konstruitis laŭ liaj planoj Preĝejo Kristo kaj la Preĝejo Koro de Jesuo.

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* Biografio 

Kategorio:Germanaj arkitektoj
Kategorio:Frankfurto ĉe Majno
Solosancho

**Solosancho** [soloSANĉo] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *Solosancho* rilatas al Sanĉo, kiel iama reloĝanto.

220ra|eta|maldekstra|Solosancho en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220ra|eta|maldekstra|Rivero Adaja ĉe la Ponto *de los Cobos*.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de Solosancho, Baterna, Robledillo kaj Villaviciosa; ĝi okupas totalan areon de 54,4 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 815 loĝantojn. Ĝi perdis 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 25 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun La Torre, Muñogalindo, Santa María del Arroyo, Padiernos, Niharra, Sotalbo, La Hija de Dios kaj Sotalbo. Tra la teritorio fluas la rivero Adaja, precize laŭ la Valo Amblés norde, kaj la montaro Baldíos estas sude, antaŭ la montaro Paramera.

## Historio 
Estas restaĵoj de antaŭromia loĝado kiel la granitaj "verracos" (el kiuj unu aperas simbole en la blazono sur verda fono) kaj la kastrumo Ulaca [uLAka] de Vetonoj (Bronzepoko), kun ĉefa trajto la nomita "altaro", nome ŝtuparo en rokego, kaj varmobanejo, sanktejo kaj ŝtonminejoj.

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La preĝejo de Solosancho estas de la 16-a jarcento. La Kastelo de Villaviciosa estas de la 14-a al 15-a jarcentoj. Fama trajto estas la Ponto Kobos kiu ekzistis el romiaj tempoj, sed la aktuala estas de la 1970-aj jaroj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

AltarUlaca01.JPG|La "Altaro" de Ulaca.
Castro de Ulaca 10 by-dpc.jpg|Kastrumo de Ulaca.
Sauna.JPG|Varmobanejo de Ulaca.
Castillo de Villaviciosa 01 by-dpc.jpg|La Kastelo de Villaviciosa.
Castro de Ulaca 01 by-dpc.jpg|*Verraco* de Villaviciosa el Ulaca.
Verraco de Ulaca 1.jpg|*Verraco* de Solosancho el Ulaca.
Baterna.JPG|Baterna.
Robledillo 01 by-dpc.jpg|Robledillo.
Villaviciosa 03 by-dpc.jpg|Villaviciosa.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Mezihoří

Nomon **Mezihoří** havas pluraj setlejoj:
* Mezihoří (distrikto Klatovy) –&nbsp;municipo en distrikto Klatovy

* Mezihoří (Soběhrdy) –&nbsp;parto de municipo Soběhrdy en distrikto Benešov
* Mezihoří (Mlázovice) –&nbsp;parto de municipo Mlázovice en distrikto Jičín
* Mezihoří (Horka) –&nbsp;parto de municipo Horka en distrikto Chrudim
* Mezihoří (Blatno) –&nbsp;parto de municipo Blatno en distrikto Chomutov
* Mezihoří (Městečko Trnávka) –&nbsp;parto de municipo Městečko Trnávka en distrikto Svitavy
* Mezihoří (Petrovice) –&nbsp;parto de municipo Petrovice en distrikto Příbram
* Mezihoří (Vřesina) - monteto en distrikto Ostrava-urbo
* Dolní Mezihoří –&nbsp;parto de municipo Holovousy en distrikto Jičín
Sotalbo

**Sotalbo**, ankaŭ Sotalvo, [soTALbo] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *Sotalbo* estas komprenebla etimologie kiel Blanka Arbaro.

220ra|eta|maldekstra|Sotalbo en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Sotalvo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Riatas, Bandadas, Palacio kaj Sotalbo (tiuj du lastaj en la foto de la tabelo); ĝi okupas totalan areon de 90,46 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 230 loĝantojn. Ĝi perdis 530 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 34 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Solosancho, Padiernos, Niharra, Mironcillo, Mengamuñoz, La Hija de Dios, Riofrío, San Juan de la Nava, Cepeda la Mora, Navalacruz, San Juan del Molinillo kaj Navalmoral de la Sierra. Tra la teritorio fluas la rivero Picuezo. La altitudo gamas inter 2158 m sude (Pico Zapatero), en la Montaro Paramera, kaj 1090 m borde de la rivero Adaja.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, muelejoj, banejoj, apudaj arkeologiejoj).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Hosapete

**Hosapete,**  estas urbego, sidejo de la distrikto Viĝajanagara en subŝtato Karnatako en suda Barato.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Hosapete situas ĝuste ĉe riverenfluo al akvorezervujo en alteco 479 metrojn de la marnivelo. Ballari troviĝas 59, Davangere 104, Hubli-Dharwad 134, Rajĉur 146, Kurnul 187, Belagavi 212, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 285, Mumbajo 559, tutlanda ĉefurbo Delhio 1488, Kolkato 1497 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Demografio 
En 2011 populacio de Hosapete estis . 79.30% de la loĝantoj povas legi.

## Historio 
Hosapete estis konstruita en 1520 fare de eminenta reganto de Viĝajanagara imperio. La origina loknomo estis Naagalapura; tamen la populara loknomo estis Hosa Pete, kio signifas "Nova Urbo". Tiu urbo longe estis sidejo de la menciita imperio. La areo inter Hampi kaj Hosapete daŭre estas nomita Naagalapura. La anglisma nomo estis **Hospet,** kiu reŝanĝiĝis al la nuna formo en 2014.

## Ekonomio 
Hosapete estas bonkonata turista loko, ĉar en la najbareco estas multe de mondaj heredaĵoj (ĉefe temploj). Proksime akvoenergia centralo funkcias.

## Religio 
Laŭ la barata censo en 2001 la hinduismo estas la plimulta religio en Hosapete kun 71%. Islamo estas dua plej populara religio kun 20%, poste estas ĝajnistoj 5% kaj kristanoj 3%.

## Lingvoj 
Laŭ la censo en 2001 la ĉeflingvo estas en Hosapete kiel oficiala lingvo kaj gepatra lingvo la kanara lingvo.

## Trafiko 
Hosapete estas voja kaj fervoja nodoj. Tra la rivero ekzistas apartaj voja kaj fervoja pontoj. La plej proksima flughaveno funkcias ĉe Ballari.

## Klimato 
En Hosapete jare pluvas averaĝe ĉirkaŭ 500 mm. Inter aŭgusto-oktobro pli ofte pluvas, inter decembro kaj marto apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 20-34 °C.
eta|

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj 
* monumento

## Fontoj 
* WikiTrans

City bus stand.jpg|Aŭtobusa stacidomo
Hospet (6161551407).jpg|Monumento

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Karnatako
(143257) 2003 AE

**(143257) 2003 AE** estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas iom proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝia discentra klinata orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo  : ĝia marsa MOID estas 0,40663 astronomia unuo, tie estas 60,831 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Tornadizos de Ávila

**Tornadizos de Ávila** [tornaDIzos deAbila] estas municipo en la centroriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La termino *Tornadizos* povas esti komprenebla kiel aludo al reveno de transmigra brutobredado kiu iam trapasis la montaron de Centra Sistemo por vintrumi en Ekstremaduro; tiukadre ekzistas ankaŭ loknomo Tornavacas (revenantaj bovinoj) aliflanke de la montaro en Ekstremaduro.

220ra|eta|maldekstra|Tornadizos de Ávila en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 95,47 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 429 loĝantojn. Ĝi perdis 350 loĝantojn el la 1930-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 8 km de Avilo, provinca ĉefurbo, kaj 101 km de Madrido, ŝtata ĉefurbo.

Ĝi limas kun Ávila, Herradón de Pinares, Riofrío kaj El Barraco.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo
* Guimorcondo (stacidomo)

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Abisma gigantismo

eta|239x239ra|La giganta izopodo (*Bathynomus giganteus*) povas atingi ĝis 76 cm de longeco, dum aliaj izopodoj longas apenaŭ
En zoologio, la **abisma gigantismo** estas biologia fenomeno malbone komprenata, koncerne la specojn de krustuloj, senvertebruloj kaj aliaj vivaj bestoj en la abismoj, kiuj atingas plian grandecon ol siaj kuzoj en malpli profundaj vivmedioj. 

## Ekzemploj 
Inter la senvertebruloj troviĝas la gigantaj izopodoj, la gigantaj ampifodoj, la giganta arane-krabo de Japanio, la sep-braka polpo, kaj diversaj kalmaroj: la kolosa kalmaro (ĝis 14m de longeco), la alsaaj gigantaj kalmaroj (ĝis 13m), la fortika kalmaro (2.3m), '** (2.3m), la kakatua kalmaro (4m), **' (2.3m), ''* (5.5m) kaj la longbrakaj kalmaroj (ĝis 8m). Inter la vertebruloj, troviĝas la giganta rubandofiŝo (ĝis 11m), kaj la giganta rajo *Plesiobatis daviesi'' (ĝis 2.7m).

Aliaj fiŝoj de la abismoj, kiel la ŝarko de Gronlando (ĝis 7m ) kaj la Pacifa dormema ŝarko (ĝis 7.3m), atingas rekordajn grandecojn, sed ne estas inkluditaj  kiel ekzemploj ĉar ili fojfoje iras al la surfaco.

## Hipotezoj 
Oni ne scias ĝuste la kialojn de tiu fenomeno, sed pluraj hipotezoj estas proponitaj:

* Adaptiĝo al la tre vasta disiĝo de nutraĵoj. Organismoj kun pli grandaj korpoj havas pli efikan metabolon. 
* Pli da oksigeno en la marprofundoj
* La malofteco de predantoj en la abismoj
* Maldensaj populacioj
* Dikaj specimenoj estas pli bone adaptitaj al abisma medio pro la avantaĝoj pri la regulado de la korpa temperaturo kaj malpli da bezono de konstanta aktiveco, pli ol la organismoj de malpli granda volumo (regulo de Bergmann).

La sola ekzemplo pri kiu la sciencistoj trovis klarigon estas la giganta tubvermo, kiu atingas ĝis 2 metrojn de longeco. Tiuj bestoj loĝas proksime al la hidrotermaj fendetoj, kio provizas al ili multege da energio.

## Bildoj 

Dosiero:Macrocheira kaempferi.jpg|La giganta arane-krabo de Japanio atingas 3.5m de larĝeco kun kruroj etenditaj.
Dosiero:Giant Squid NASA.jpg|La gigantaj kalmaroj povas atingi 18m de longeco.
Dosiero:Giant Oarfish.jpg|La giganta rubandofiŝo povas atingi 7m de longeco
Dosiero:Colossal Squid A.jpg|La kolosa kalmaro atingas ĝis 14m de longeco, kaj pezo de 495kg.

## Vidu ankaŭ 
* Insula gigantismo
* Insula evoluo
* Mégafaune

Kategorio:Zoologio
Křenice

Nomon **Křenice** havas pluraj municipoj:
* Křenice (distrikto Klatovy) – municipo en&nbsp;distrikto Klatovy
* Křenice (distrikto Prago-oriento) – municipo en&nbsp;distrikto Prago-oriento
Svéradice

**Svéradice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1264.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Akva muelejo U Chaloupků
* Kapelo de sankta Bartolomeo
* Dia torturo

## Naskiĝintoj 
Naskiĝis ĉi tie misiisto Albrecht Chanovský z Dlouhé Vsi (1581 - 1643).

## Pluaj fotoj 

SVÉRADICE - Kostel A.JPG|Kapelo de sankta Bartolomeo
SVÉRADICE - základka a školka A.JPG|Baza lernejo kaj infanĝardeno
SVÉRADICE - Památník osvobození Americkou armádou B.JPG|Monumento de liberigo fare de usona armeo
SVÉRADICE - kaplička.JPG|Kapeleto en vilaĝplaco
SVÉRADICE - Coop.JPG|Vendejo Coop kaj gastejo U Turků

Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Praĥenio
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Velayos

**Velayos** [beLAĝos] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco.

220ra|eta|maldekstra|Velayos en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 212 loĝantojn. Ĝi perdis 800 loĝantojn el la 1930-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 23 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

La municipa teritorio de Velayos limas sude kun Santo Domingo de las Posadas, oriente kun Maello, norde kun Blascosancho kaj okcidente kun Vega de Santa María. La tereno estas ĝenerale ebena, sedimenta, sur ĉirkaŭ 900 metrojn de altitudo en pejzaĝo preskaŭ senarba. La kampoj de cerealoj kaj kelkaj pinaroj dominas la ebenaĵon. La fervojo de Madrido al Irún trapasas la municipan teritorion sude norden kaj iam disponigis de fervoja stacio (nun ne uzata) je 3 km de la domaro, ĉe la ŝoseo al Maello.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
La Torre (Ávila)

**La Torre** [laTOre] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *La Torre* estas komprenebla kiel *La Turo*.

220px|eta|maldekstra|La Torre en la provinco Avilo.
[220px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220px|eta|maldekstra|La Torre.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Blacha, Balbarda, Guareña, Oco, Sanchicorto kaj La Torre; ĝi okupas totalan areon de 58,41 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 219 loĝantojn. Ĝi perdis 200 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, sed akiris 350 en la 1980-a jaroj pro aligo de najbaraj loĝlokoj; tamen ekde tiam perdis saman kvanton pro elmigrado kaj maljuniĝo. Ĝi distas 27 km de Avilo, provinca ĉefurbo, sur la Valo Amblés kaj 1129 metrojn super marnivelo.

Ĝi limas kun San Juan del Olmo, Valdecasa, Narrillos del Rebollar, Sanchorreja, Padiernos, Muñana, Santa María del Arroyo, Muñogalindo, Muñotello, Narros del Puerto, La Hija de Dios kaj Solosancho. Tra la teritorio fluas la rivero Adaja kaj ĝiaj alfluantoj  Aulaque, Hija, Paradillo aŭ Blasco, Merdero kaj Pascuala. Trajtoj de klimato estas ŝtormoj somere (inundo en 1960-aj jaroj detruis la ponton) kaj granda neĝofalo vintre.

## Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. 

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, kuirarto). Nuntempe produktado de viando estas grava rimedo.

## Bildaro

Cerro Gorría-La Torre nieve.jpg|Neĝo ĉe la elirejo de La Torre en Januaro 2018, kaj Cerro de Gorría fone.
Serrota2.jpg|Serrota el La Torre.
Fuente de piedras.JPG|Granita fontano.
Mampostería 1.JPG|Muro el granito.
Muro adobe.JPG|Malnova muro el granito kaj adobo.
Casa rehabilitada.JPG|Granito en nova domo.
Casa tradicional.JPG|Tradicia domo.
Ventanuco.JPG|Fenestreto, enkadrita per granito.
Ventanuco 1.JPG|Fenestreto, enkadrita per granito.
Pozo pila.JPG|Rando de puto kaj bestotrinkujo de granito en bestokorto.
La Torre Casa tradicional.jpg|Tradicia domo.
Casa con flores.jpeg|Tradicia domo.
Blacha 1.JPG|Blacha.
Balbarda 1.jpg|Balbarda.
Iglasia de Balbarda 2.jpg|Preĝejo de Balbarda.
Iglesia de Balbarda.jpg|Sonorilmuro de Balbarda.
Ermita de Nuestra Señora del Campo.jpg|Ermitejo en Guareña.
Oco (La Torre) 09 by-dpc.jpg|Oco (La Torre).
Sanchicorto.jpg|Sanchicorto.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Róbert Ragnar Spanó

**Róbert Ragnar Spanó** (naskiĝis la ) estas islanda juristo. Li estis juĝisto kaj instruis en la Universitato de Islando. En 2013 li iĝis membro de la Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj, kiun li prezidis de 2020 ĝis 2022.
Sándor Csikos

**Sándor Csikos** [ŝAndor ĉikoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csikos Sándor** estas hungara aktoro, instruisto. Liaj maloftaj familiaj nomvariantoj estis *Csíkos; Csikós*.

Sándor Csikos naskiĝis la  en Karcag.

## Biografio 
Sándor Csikos maturiĝis en gimnazio en Debrecen, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1965. Lia ĉefinstruisto estis Zsuzsa Simon. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Miskolc). Inter 1969‒1972 li estis membro de malgranda teatro en Budapeŝto, poste de Teatro Csokonai (Debrecen), en la teatra jaro 1974 de Teatro Kisfaludy. Li revenis al Teatro Csokonai (1975–1984), poste li estis aktoro de Teatro de Nyíregyháza (1984–1993, en la lastaj jaroj li estis ankaŭ teatrestro), fine li denove revenis al Teatro Csokonai. En 2009 li akiris sciencan gradon DLA en la universitato (pli frue menciita kiel altlernejo). Inter 1979–1984 li instruis en aktorstudio de Debrecen, baldaŭ li instruis en la sama urbo en gimnazio. Li ricevis premiojn inter 1987-2017, eĉ premion Kossuth en 2022.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Makbeto - Macduff
** Hamleto - Rosencrantz
** Kiel Plaĉas al Vi - Jaques
** *Szeget szeggel* - Claudio
** La gajaj edzinoj de Windsor - Kevés
** Romeo kaj Julieta - Capulet; Escalus
** La komedio de eraroj - Antifolo el Sirakuzo
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - Cristian
* Anton Ĉeĥov:
** La mevo - Trepljov
** Tri fratinoj - Prozorov
** *Ivanov* - Ŝabelskij
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Lucifer (unu el la ĉefroloj)
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* - Ferkó Kerekes

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Sodrásban* (1964) - Laci
* *Plusz-mínusz egy nap* (1973)
* *És mégis...* (1991)
* ''Liberté '56* (2007) - Pál Maléter
* *Karácsonyi Fény* (mallonga filmo, 2018) - onklo Johano

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Fejezetek a Rákóczi-szabadságharcból* (serio, 1977)
* *Pénzt Marijának* (1980) - revizoro
* *A küszöbön* (1990) - Zoltán
* *Kisváros* (serio, 1999-2001) - kemiisto; Patkós
* *Ádvent a Hargitán'' (2017) - Vencel Bódi

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
(143381) 2003 BC21

**(143381) 2003 BC21** estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kun febla orbita klineco, kaj ekstere, malproksime, tanĝas tiun de la Tero.

* Ĝia marsa MOID estas 0,05365 astronomia unuo (8,026 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,2956 astronomia unuo (44,221 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,08814 astronomia unuo (13,186 milionoj da km) de Marso.
* La  ĝi pasos al 0,08192 astronomia unuo (12,255 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
* La  ĝi pasis al 0,30779 astronomia unuo (46,045 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasas al 0,29084 astronomia unuo (43,509 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,31164 astronomia unuo (46,621 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Tolbaños

**Tolbaños** [tolBAnjos] estas municipo en la centroriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco.

220ra|eta|maldekstra|Tolbaños en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220ra|eta|maldekstra|Rojo Mediana ĉe Tolbaños.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Tolbaños, Cortos, Venta de San Vicente, Gallegos de San Vicente, Escalonilla, Saornil de Voltoya, La Alameda de los Requenas kaj Aldealgordo; ĝi okupas totalan areon de 51,9 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 76 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 15 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Santo Domingo de las Posadas, Maello, San Esteban de los Patos, Santa María del Cubillo, Ávila, Berrocalejo de Aragona, Ojos Albos kaj Mediana de Voltoya. Tra la teritorio fluas la rojo Berrocalejo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

Cortos, Tolbaños 19.jpg|Cortos.
Laventa02.jpg|Venta de San Vicente.
Laventa03.jpg|Venta de San Vicente.
Escalonilla02.jpg|Tipa domo ĉe Escalonilla.
Sahornil21.jpg|Bovinoj ĉe Saornil de Voltoya.
070408sahornil02.jpg|Preĝejo ĉe Saornil de Voltoya.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
San Miguel de Serrezuela

**San Miguel de Serrezuela** [sanmiGEL desereZŬEla] estas municipo en la okcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la centro de la provinco. La loknomo *San Miguel de Serrezuela* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Mikaelo de Montareto*

220ra|eta|maldekstra|San Miguel de Serrezuela en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 34,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 112 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 63 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Alaraz (Salamanko), Cabezas del Villar, Diego del Carpio kaj Pascualcobo. Tra la teritorio fluas la rivero Gamo.

## Historio 
Estas restaĵoj de antaŭromia loĝado ("verraco" de vetonoj). En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio kaj precize apartenis al Senjorlando *de las Cinco Villas* (kvinurba) — kun Mancera, Salmoral, Naharros kaj Gallegos —, kies unua senjoro estis Pedro de Toledo, fine de la 15-a jarcento.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 
Verraco de la Romarina.jpeg|"Verraco" *Toro de la Romarina*, nun en la Turo Guzmanes en Ávila
San Miguel de Serrezuela-Verraco.JPG|Bronza kopio de la "Verraco" *Toro de la Romarina*
San Miguel de Serrezuela-portada iglesia.JPG|Pordego de la preĝejo de Sankta Mikaelo

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Villatoro

**Villatoro** [biljaTOro] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *Villatoro* estas komprenebla kiel *Vilaĝo de taŭro* alude al "verracos" de vetonoj trovitaj en la teritorio. Nun estas kelkaj en la placo kaj en la blazono kaj flago.

220ra|eta|maldekstra|Villatoro en la provinco Avilo.
[220ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Avilo; [Komarko de Avilo centre, rozkolore.]]
220ra|eta|maldekstra|Panoramo kun Montopasejo de Villatoro fone.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 56,02 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 159 loĝantojn. Ĝi perdis 800 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 42 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Villanueva del Campillo, Vadillo de la Sierra, Poveda, Casas del Puerto, Pradosegar, Muñotello, Villafranca de la Sierra (eksklavo), Cepeda la Mora kaj Mengamuñoz. Tra la teritorio fluas la rivero Adaja. La Montopasejo de Villatoro je 1386 m super la marnivelo estas ligilo de la Valo Amblés kun la Valo Corneja (Valdecorneja), laŭ la nacia ŝoseo 110 kiu estas komunikilo de Casas del Puerto kaj Villatoro, kaj jurisdikcia limo intar ambaŭ municipoj; temas pri la natura pasejo inter la masivo de La Serrota kaj la Montaro de Avilo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La preĝejo estas de la 16-a jarcento; la skulptaĵoj de la baroka retablo estas de la 18-a jarcento. El la kastelo de Villatoro restas nur unu turo, kaj cetere funkcias kiel centro de rura turismo nome Torre del Mayorazgo.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

VILLATORO.jpg|"Verraco" ĉe la placo.
Posada Torre del Mayorazgo 2.jpeg|Turo kaj rura turismo.
Villatoro-iglesia-cabecera.JPG|Suda pordego de la preĝejo.
Villatoro-iglesia portal sur.JPG|Suda pordego de la preĝejo.
Villatoro-iglesia-pared.JPG|Ornama detalo de la muro de la preĝejo.
Villatoro-campanario1.JPG|Sonorilturo kaj okcidenta pordego de la preĝejo.
Villatoro-iglesia-puerta norte.JPG|Norda pordego de la preĝejo.
Villatoro-iglesia-ventana.JPG|Bulornamado tipa de la regiona arkitekturo tial nomita *avila perlado*.
Villatoro-Escudo del Risco.JPG|Blazono de Aŭgustenanoj, devena de la Monaĥejo *del Risco* de Amavida.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Avilo
Mikola Azarov

**Mikola Janoviĉ AZAROV** (, ; naskonomo Пахло, Paĥlo) estis ĉefministro de Ukrainio de la 11-a de marto 2010 ĝis la 27-a de januaro 2014. Li estis la Unua Vicĉefministro kaj ministro pri financoj de 2002 ĝis 2005 kaj denove de 2006 ĝis 2007. Azarov ankaŭ funkciis laŭofice kiel portempa ĉefministro en la Unua Registaro Janukoviĉ kiam Viktor Janukoviĉ kandidatis por prezidanteco kaj tiam post eksiĝo de lia registaro.

Sekvante la venkon de Viktor Janukoviĉ en la prezidanta baloto en 2010, Azarov sukcedis Janukoviĉ kiel gvidanto de la Partio de Regionoj, kaj estis nomumita ĉefministro en marto 2010. En januaro 2014, post semajnoj da Eŭromajdano-protestoj kaj la tumultoj de la revolucio de digno, Azarov ofertis sian leteron de eksiĝo. Ekde julio 2014, Azarov estas en la internacia serĉata listo por misuzo de potenco. La 19-an de januaro 2015 ukraina juĝejo emisiis arestordonon kiel preventa iniciato por ebligi permeson postuli la transdonon ("ekstradicion") de Azarov de la Rusa Federacio. Azarov estas nuntempe la temo de internaciaj sankcioj de Usono, Eŭropa Unio, Norvegio, Kanado, kaj Svislando pro sia rolo en la Eŭromajdano-protestoj. En 2015, li starigis ekzilregistaron kiu estis vaste vidita kiel por-rusia pupo.

Kategorio:Ĉefministroj de Ukrainio
Kategorio:Ukrainaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Ukrainio
(143303) 2003 AF40

**(143303) 2003 AF40** estas tre malgranda, malhela marsrenkonta asteroido, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,4588 astronomia unuo, tie estas 68,636 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
El Barraco

**El Barraco** [elbaRAko] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Alberĉe kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo *El Barraco* deriviĝis fonetike el *El Verraco* alude al la tipa brutoskulptaĵo propra de vetonoj kiel praloĝantoj, kiu videblas en la blazono.

220px|eta|maldekstra|El Barraco en la provinco Avilo.
220px|eta|maldekstra|Akvorezervejo de El Burguillo.
200px|eta|maldekstra|Turisma emblemo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj El Barraco, Arroyo de la Parra, Las Cruceras kaj La Rinconada del Valle; ĝi okupas totalan areon de 153,9 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1973 loĝantojn (plie somere). 

Ĝi perdis 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 26 km de Avilo, provinca ĉefurbo.

Ĝi limas kun Riofrío, Tornadizos de Ávila, Santa Cruz de Pinares, San Bartolomé de Pinares, San Juan de la Nava, Cebreros, Navaluenga, La Adrada, Casillas, Sotillo de la Adrada kaj El Tiemblo. 

Tra la teritorio fluas la rivero Alberĉe kaj apude estas la Akvorezervejo de El Burguillo.  

## Historio
Estas restaĵoj de loĝado de antaŭromiaj vetonoj. 

En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La mezepokaj domaroj Avellaneda, Navalmulo kaj Navacarros, inter aliaj, nun senhomaj, estas ekzemploj de la historia pasinteco de la teritorio. Estas preĝejo de la 16-a jarcento, turo de la 13-a jarcento, malfruromanika ermitejo ktp.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro

EL BARRACO (Ayuntamineto · era - Romanico) - a+.jpg|Urbodomo
EL BARRACO (Berraco Rcuperacion Escultorica · era - Romanico Celta) - b.jpg|Kopio de originala "verraco"
Campanario El Barraco.jpeg|Sonorilturo

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Avilo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Avilo
Rafael Carrera y Turcios

**José Rafael Carrera y Turcios** (naskiĝis la 24-an de oktobro 1814, mortis la 14-an de aprilo 1865) estis la prezidanto de Gvatemalo de 1844 ĝis 1848 kaj de 1851 ĝis sia morto en 1865, post kiam li estis nomumita prezidanto porviva en 1854. Dum lia armea kariero kaj prezidanteco, novaj nacioj en Mezameriko renkontis multajn problemojn: la invadoj de William Walker, liberalaj provoj faligi la katolikan eklezion kaj la potencon de aristokratoj, la usona enlanda milito, majaa ribelo en la oriento, Beliza limdisputo kun Britio, kaj la meksik-usona milito sub Benito Juarez. Tio kaŭzis pliiĝon de  karismaj popularismaj gvidantoj inter la indiĝenoj.

## Vidu ankaŭ 
* Batalo de la Arada

Kategorio:Prezidantoj de Gvatemalo
Kyiv Post

La periodaĵo ***Kyiv Post*** estas la plej malnova anglalingva gazeto en Ukrainio, fondita en oktobro 1995 fare de la usonano Jed Sunden, tiam vivanta en Kievo. La 8-an de novembro 2021, la gazeto provizore estis fermita post la malkonsento de la redakcio kun laŭplanaj ŝanĝoj. Multaj el la raportistoj tiam aliĝis al la samtempe fondita nova projekto *Kyiv Independent*. La 11-an de novembro, Luc Chénier estis sciigita kiel la nova ĉefoficisto de la gazeto.

## Eksteraj rilatoj 
* kyivpost.com ()

Kategorio:Ukrainaj periodaĵoj
Kategorio:Anglalingvaj gazetoj
Kategorio:Kievo
Rūja

**Rūja** (, ) estas rivero en suda Estonio kaj norda Latvio kiu longas 77 kilometrojn. Ĝi komenciĝas de estona lago Ruhijärv proksime de vilaĝo Lilli. Fluas tra distriktoj Viljandimaa kaj Valmiera, enfluas la lagon Burtnieks. Riverdeklivo estas 38 m (0,5 m/km), ĉiujara drenaĵo 0,29 km³.

Rūja ricevis sian nomon de la lago Ruhijärv en Estonio, estas plej verŝajne nomita laŭ la estona vorto *ruhi* (trogo, unu-arba boato).

## Vojo 
La rivero komencas fluo en Haanja altebenaĵo, plu fluas tra la Norda Vidzeme malaltebenaĵo ().

En la baseno estas multaj arbaroj, marĉaj herbejoj kaj marĉoj. Laŭflue estas naturrezervejo Meza Burtnieks.

La plej granda setlejo sur la bordoj de la rivero estas urbo Rūjiena, vilaĝoj - Lode, Dīķeri, Naukšēni, Jeri. La aŭtovojoj P17 kaj P22 transiras la riveron.

La meza kurso de la rivero, de Naukšēni ĝis la Rūjas ŝkolo, estas rekomendita por boatado. La malsupraj atingoj estas marĉaj.

En la rivero troviĝas ezokoj, perkoj, plotoj, lojtoj, bramoj, brunaj trutoj.

## Alfluantoj 
* Maldekstra: Acupīte (22 km), Oļa (19 km).
* Dekstra: Sapraša (24 km).

## Bildoj 

Ruhja jõgi.JPG|En urbo Rūjiena.
Rūja pie Naukšēniem 2000-08-05.jpg|Meza fluo apud Naukšēni.
Dzirnavas Rūjienā - panoramio.jpg|Vido de Rūjiena kasteltumulo.
Jeru atsegums, 13.08.2011.jpg|Jeri nudroko.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Riveroj en Latvio
Fondation de France

**La Fondation de France (FDF)** estas privata, publike utila kaj sendependa institucio, kreita per dekreto en 1969, kiu instigas kaj transformas la deziron agi filantrope en utilajn kaj daŭrigeblajn agojn de ĝenerala intereso.

## Priskribo 
La fondaĵo estis establita en 1969. Ĝia fokuso estas la maljunuloj, la handikapuloj, infanoj, sano, medicina kaj scienca esplorado, kulturo kaj la medio. Famaj prezidantoj de la fundamento inkludas Maurice Schumann (1973-1974), Roger Seydoux de Clausonne (1975-1983) kaj Hubert Curien (1998-2000). Ĝi estas membro de la Reto de Eŭropaj Fondaĵoj por Noviga Kunlaboro (*Network of European Foundations for Innovative Cooperation*, NEF, france *Réseau des Fondations Européennes pour la Coopération Innovante*).

## Agadoj 
Interalie, la fondaĵo ankaŭ rekte financas bonfarajn organizaĵojn. Ekzemplo por tia financado estas la subteno de la asocio Raportistoj sen limoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* angla broŝuro pri la fondaĵo de 2010 en formato PDF (arkivigite)

Kategorio:Fondaĵoj