open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jacques Tits

**Jacques TITS** (Uccle, Belgio, 12-an de aŭgusto 1930 - 5-an de decembro 2021) estis franca matematikisto de franca ŝtatigita belga origino en 1974. Li verkis grandajn nombrojn de dokumentoj pri serio de temoj, ĉefe pri la teorio de grupoj en abstrakta algebro.

## Premioj 
* Wolf-Premio pri Matematiko en 1993. 
* Medalo Cantor de la Matematika Socio de Germanio en 1996.
* En 2008 estis premiita per la Premio Abel, kune kun John Griggs Thompson, pro siaj atingoj en profunda algebro kaj, aparte, ĉar donis formon al la moderna teorio de la grupo. Li estis membro de pluraj Akademioj de Sciencoj.

## Referencoj 
Kategorio:Membroj de la Nacia Akademio de la Sciencoj Leopoldina
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Grupoteoriistoj
Kategorio:Valonoj
Kategorio:Belgaj matematikistoj
Haveno de Roterdamo

eta|Haveno de Roterdamo.
eta|dekstre|Waalhaven
La **Haveno de Roterdamo** estas la plej granda haveno de Eŭropo. Ĝi estas ĉe la urbo Roterdamo en Nederlando. Ekde 1962 ĝis 2004 ĝi estis la plej aktiva haveno de la mondo, aktuale superita nur de la Haveno de Singapuro kaj sekve de la Haveno de Ŝanhajo. En 2011, Roterdamo estis la dekunua haveno de konteneroj plej granda laŭ kvanto de manipulataj TEU​ (2009: deka; 2008: naŭa, 2006: sesa). En 2012, Roterdamo estis la sesa haveno plej granda laŭ nombro de kargotunoj.​

Kovrante areon de ĉirkaŭ 105 km², la Haveno de Roterdamo etendiĝas sur longo de 40 kilometroj. Ĝi estas komponita de la havena zono apartenanta al la historia urbokerno, inklude Delfshaven; la komplekso Maashaven-Rijnhaven-Feijenoord; la havenoj ĉirkaŭ Nieuw-Mathenesse; Waalhaven; Vondelingenplaat; Eemhaven; Botlek; Europoort, trans la Calandkanaal, Nieuwe Waterweg kaj Scheur (tiuj du laste menciitaj estas fakte pluigoj de Nova Mozo); kaj la rekuperita zono de Maasvlakte, kiu etendiĝas al la Norda maro.

Roterdamo estas en tre grava strategia areo, kunfluejo de la riveroj Rejno kaj Mozo. Tiu situo faris la urbon historia komuniknodo kiu veturigas la interŝanĝon de varoj inter Eŭropo kaj la cetero de la mondo, pere de riveraj, ŝoseaj kaj fervojaj ligiloj, kaj ĉefe transmare.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Haveno de Roterdamo
* Roterdamo estas la sesa plej granda haveno

Kategorio:Havenoj en Eŭropo
Kategorio:Roterdamo
Kategorio:Geografio de Nederlando
Meblofabriko Scheidemantel

eta|Scheidemantel-fabriko
eta|Loĝdomo de Scheidemantel ĉe Brucknerstraße 29
eta|Tombo de Hermann Scheidemantel
**Meblofabriko Hermann Scheidemantel** (germane: *Möbelfabrik Hermann Scheidemantel* aŭ simple *Scheidemantelsche Fabrik*) je Schwansee-strato 41 en Vajmaro, Germanujo, estas historia fabrika grundaro de la grandduka kortegĉefĉarpentisto Hermann Scheidemantel (1833-1910).

## Fabriksorto 
Ne temis pri la unua kortega ĉefĉarpentisto en Vajmaro ĉar jam meze de la 19-a jarcento tenadis Andreas Scheidemantel (ĉ. 1802–ĉ. 1870) atelieron je Wagner-strateto transprenotan fare de filo. En la 1894-a jaro malfermis la artista lignaĵisto Friedrich Scheidemantel (1867–1933), filo de Hermann Scheidemantel, vendejon kun daŭra ekspozicio je Schiller-strato 14. Post translokigo fabrika je Schwansee-strato 41 ankaŭ la ateliero ĝuis etendiĝon. Tio faritis en la 1899-a jaro.

Hermann Scheidemantel faris ankaŭ la internan modernigon de Nietzsche-arkivo laŭ planoj de Henry Van de Velde. Ĝenerale estis tiu ĉi kunlaboro fruktodona al ambaŭ partoj kaj interna arĥitekturpluigo altkvalita evoluis. La firmaon ŝajdemantelan sekve Van de Velde plurfoje menciis laŭde en siaj rememoroj. Konkludeblas ke Scheidemantel fabrikis la plejmulton de la far Van de Velde vajmare kreitaj mebloj!

Eksportis la firmaon ankaŭ Brition kaj Nederlandon. Ĉirkaŭ la jaro 1900-a lia fabriko estas la ununura siaspece en Vajmaro kiu postvivis. Lia bofrato Karl Schneider, arĥitekto pri internaĵoj, transprenis la firmaon en 1908 plubenigante la modelojn kune kun la Velde-disĉiplon Thilo Schoder. Ties filo Karl Friedrich Schneider firmaestris en 1950, kiu ŝanĝiĝis inter 1958 kaj 1972 je kooperativo *Produktionsgenossenschaft des Handwerks (PGH) Raumgestaltung* antaŭ iĝi popolproprieta entrepreno. Poste kaj antaŭ Turniĝo *WIA Weimarer Innenausstatter GmbH* ekgastis tie.

Hermann Scheidemantel estis patro de la goeta esploristo Eduard Scheidemantel kaj de la opera kantisto Karl Scheidemantel. La loĝdomo de la fabriko estis je Bruckner-strato 29. Lia tomo troviĝas sur la Historia tombejo vajmara.

La konstruaĵo ĉe Schwansee-strato 41 figuras sur la listo de la monumentprotektotaĵoj vajmaraj. Tio samas por la loĝdomo de ĉe Bruckner-strato29.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* https://onlinestreet.de/strassen/Schwanseestraße.Weimar.199215.html
* https://www.radiomuseum.org/forumdata/users/5100/file/Funktechnik_Nr1_1944.pdf

Kategorio:Vajmaro
Kategorio:Mebloj
Kategorio:Fabriko
Internacia tribunalo

**Internacia tribunalo** aŭ **internacia kortumo** estas ĉiu juĝa institucio kreita pere de multflankaj traktatoj inter ŝtatoj, aŭ pere de interkonsentoj aŭ rezolucioj de mondoregionaj aŭ internaciaj organizaĵoj, kiu havas juĝan kompetentecon por solvi jurajn konfliktojn inter diversaj partoj.

La Internacia Kortumo estas organo de la Unuiĝintaj Nacioj, kies statuto formas parton de ĝia konstitucia ĉarto. Ties kompetenteco *ratinae personae* estas universala (ĉiuj membroŝtatoj de UN estas aŭtomate parto de la IK, kaj ankaŭ ŝtato nemembro povas esti parto).

La Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj, kreita en 1950, pritraktas aferojn rilatajn al la interpretado kaj aplikado de la Eŭropa Konvencio pri Homaj Rajtoj kaj Fundamentaj Liberecoj de 1950. La Justica Kortumo de Eŭropaj Komunumoj, kreita en 1957, kun kompetenteco *ratione materiae* deviga en la majoritato de kazoj kaj pli diversa ol aliaj internaciaj kortumoj. 

La Interamerika Kortumo pri Homaj Rajtoj, kreita de la Amerika Konvencio pri Homaj Rajtoj de 1969. Ties materia kompetenteco estas specializita kaj estas aplikebla nu al la ŝtatoj kiuj estas parto de la Konvencio kaj de la Interamerika Komisiono pri Homaj Rajtoj.

## Aliaj internaciaj tribunaloj
* Internacia Puna Kortumo
* Internacia Pun-Tribunalo por Eksa Jugoslavio
* Nurenbergaj tribunaloj

## Vidu ankaŭ
*Internacia arbitracio

## Bibliografio
* Fernandes, Jean Marcel, *La Corte Penal Internacional. Soberanía versus justicia universal*. Madrid, 2008, Reus. ISBN 84-290-1524-8.

Kategorio:Internacia juro
Kategorio:Tribunaloj
Taoufik Jelassi

**Taoufik Jelassi** (elp. Tawfik Jelassi ,araba: **توفيق الجلاصي**, naskiĝis la 17-an de oktobro 1957 en Monastir) estas tunizia universitata profesoro kaj politikisto, kiu en 2021 fariĝis vic-ĝenerala direktoro ĉe Unesko, respondeca pri la sektoro komunikado kaj informado. Kiel akademiano liaj esploroj temas pri cifereca komerca transformado kaj gvidado en turbulaj tempoj. Li publikigis multajn librojn kaj esplorartikolojn, kaj instruis grandskale pri Majstro pri Komerca Administrado kaj administraj edukprogramoj ĉirkaŭ la mondo.

## Akademia kariero 
Tawfik Jelassi diplomiĝis ĉe ISG Tunizo. Li obtenis magistrecon en Komputado-sciencoj aplikata al administrado (MIAGE) ĉe la Universitato de Parizo-Dauphine kaj en la sama universitato ankaŭ Diplomon de Superaj Studoj (DEA) en Komputado por organizoj (1978-1982). Tawfik Jelassi ankaŭ ricevis doktorecon pri Management Information Systems (MIS) ĉe la Universitato de Novjorko (1982-1985). Ekde 2015 Tawfik Jelassi estas Profesoro pri Strategio kaj Teknologia Administrado kaj Programa Direktoro ĉe la IMD-Komerca Lernejo en Laŭzano (Svislando) kaj ekde 2020 ankaŭ vizitanta profesoro ĉe aivanticity.ai., franca privata altlernejo.

### Ministro 
Inter 2014-2015 li estis ministro de supera edukado, scienca esplorado kaj informteknologioj kaj informato en la registaro Jomaa (la registaro de demokrata transiro en Tunizio.de la 29-a de januaro 2014 ĝis la 6-a de februaro 2015).

### Unesko 
En aprilo 2021, fariĝinta vic-ĝenerala direktoro de Unesko li respondecas pri sektoro kiu kovras la ciferecan transformadon, la ciferecan novigon, la socion de la scio, la parolliberecon kaj la rolon de la informteknologioj kaj de la komunikado en la estonteco de la edukado.

#### Esperanto 
Taoufik Jelassi sendis salutleteron al la 2-a Virtuala Kongreso de Esperanto, en kiu li menciis, ke "Unesko estas feliĉa kaj fiera labori flanke de UEA ekde jardekoj por antaŭenigi la kulturan kaj lingvan diversecojn [...] por konstrui kaj fortigi pacon".

### Honoroj 
D-ro Jelassi ricevis multajn akademiajn premiojn en Usono kaj Eŭropo kaj ankaŭ du naciajn ordonojn de la tunizia prezidento: '''Commandeur de l'Ordre de la République''' kaj 'Chevalier de l'Ordre du Mérite dans le domaine de l'éducation et des sciences'. Krome li riecvis dek kvin internaciajn honorajn distingojn.

En 1990 kaj en 2010, li estas invitita profesoro ĉe la *Harvard Business School* kaj, de 2004 al 2006, honora profesoro de la barata Instituto de teknologio de Delhi.

## Notoj kaj referencoj 
Tiu ĉi traduko estas parta aŭ tuta traduko de la samtitola artikolo en la franclingva vikipedio, listo de aŭtoroj.

## Eksteraj ligiloj 
(en) Dr. Tawfik Jelassi, UNESCO Assistant Director-General for Communication and Information, YouTube

Julien Clémençot, «Tawfik Jelassi», jeuneafrique.com, la 19-an de majo 2009

Kategorio:Tunizio
Kategorio:Ministroj laŭ landoj
Mbini

**Mbinio** (***Mbini*** en la fanga lingvo) povas esti:
* Loka nomo de la Kontinenta regiono de Ekvatora Gvineo, ankaŭ konata kiel **Río Muni**
* Rivero Mbini, ĉefa rivero de Ekvatora Gvineo
* Mbini, urbo en la kontinenta parto de Ekvatora Gvineo, en la buŝo de la rivero Mbini

Kategorio:Ekvatora Gvineo
JA21

**JA21** (retroakronimo de *Juiste Antwoord* 2021, 'Ĝusta Respondo 2021') estas politika partio en Nederlando. Ĝi estis fondita en Decembro 2020 de Joost Eerdmans kaj Annabel Nanninga post forlasi sian ĝistiaman partion Forumo por Demokratio la 26an de Novembro 2020.

La partio priskribas sin kiel partio de dekstro kaj havas kiel ĉefan celon plenigi la truon inter la Popola Partio por Libereco kaj Demokratio (VVD) de centro-dekstro kaj la plej ekstremdekstra Partio por la Libereco (PVV).

En la ĝenerala balotado de 2021 la partio atingis 2,4% de la voĉdonoj kaj tri sidlokojn en la Ĉambro de Deputitoj.

## Notoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Nederlando
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2020
Kategorio:Naciismaj partioj de Nederlando
Kategorio:Konservativaj partioj de Nederlando
Kategorio:Eŭroskeptikaj politikaj partioj
Teodorín Nguema Obiang

**Teodoro Nguema Obiang Mangue** (Acoacán, la 25-an de junio 1968 aŭ 1969), pli konata kiel **Teodorín** (*Teodoreto*), estas la filo de Teodoro Obiang Nguema Mbasogo, la prezidanto de Ekvatora Gvineo, kun sia unua edzino, Constancia Mangue Nsue Okomo. Li estis dua vicprezidanto de Ekvatora Gvineo de majo 2012 ĝis junio 2016, kiam li fariĝis unua vicprezidanto; inter 1997 kaj 2012 li ankaŭ agadis kiel Ministro de Agrikulturo kaj Forsto en la registaro de sia patro.  Li estis la fondinto de la televidreto Asonga TV . Krome, li estis nomumita en 2018 kiel generalmajoro de la teraj Armitaj Fortoj de la lando. 

Li estas konsiderata kiel la ebla posteulo de sia patro kiel Prezidanto de la Respubliko de Ekvatora Gvineo .
## Koruptado kaj polemiko
Li estis enmerĝita en sennombraj financaj skandaloj. Oni supozas ke la plej granda parto de lia riĉeco venas el korupto rilata al nafto- kaj gasrezervoj en Ekvatora Gvineo. 

En 2016 la svisa justico lanĉis enketon pri supozata monlavado. La ĝenevaj prokuroroj tiam ordigis la forkapton de dek unu luksaj aŭtoj apartenantaj al Nguema Obiang, same kiel jaĥton en Nederlando.  La enketo estis fermita tri jarojn poste post kiam la ekvatorgvinea registaro konsentis pagi al la ĝenevaj aŭtoritatoj 1,3 milionojn da eŭroj.  La proceso komenciĝis en januaro 2017. 

La 27-an de oktobro 2017, Nguema Obiang estis kondamnita al tri jaroj da mallibereco kaj monpuno de 30 milionoj da eŭroj , sed li ne devus servi ĉi tiujn punojn se li ne ripetas monlavadon. Ĉi-lasta estis konsiderita triumfo fare de la ekvatorgvinea registaro. Tamen, liaj posedaĵoj en Francio (inkluzive de lia domego en Parizo) kaj 17 luksaj aŭtoj estis konfiskitaj. Nguema Obiang apelaciis la sentencon, kaj estis anoncite ke li estos juĝita apelacie en Francio de la 9-a ĝis la 18-a de decembro 2019. 

La 10-an de februaro, la Apelacia Kortumo de Parizo konfirmis la konservadon de la punoj truditaj en 2017 sed ĉi-foje ĝi postulis la pagon de la monpuno de 30 milionoj da eŭroj.  La Ekvatoguinea registaro kondamnis la verdikton de la Kortumo, akuzante la francajn tribunalojn je "enmiksiĝo". Nguema Obiang konigis sian decidon apelacii la sentencon, kaj la ekvatorgvinea registaro postulis la revokon de la verdikto antaŭ la Internacia Kortumo (ICJ). La 11-an de decembro, la ICJ decidis, ke la pariza domego kaptita de francaj aŭtoritatoj de Nguema Obiang ne estu redonata. 

## Referencoj 
Kategorio:Vicprezidantoj
Kategorio:Ekvatorgvineaj politikistoj
DENK

**DENK** (en nederlanda: [dɛŋk]; nederlanda vorto por "pensu" kaj turka por "egaleco") estas politika partio de Nederlando.​

Ĝi estis fondita de Tunahan Kuzu kaj Selçuk Öztürk, du membroj turk-nederlandaj de la Ĉambro de Deputitoj de Nederlando, post foriri el la Partio de la Laboro la 13an de Novembro 2014.

En la parlamentaj balotadoj de 2017 kaj 2021, Denk atingis tri sidlokojn, sekurigante, ke Kuzu kaj Öztürk restu en la parlamento kun la novalveninto Farid Azarkan, kiu estas fakte la aktuala estro de la partio. Oni konsideras, ke la partio reprezentas la rajtojn de la enmigrinta loĝantaro, speciale de tiu de turka deveno en Nederlando.

## Notoj 
Kategorio:Politiko de Nederlando
Kategorio:Politikaj partioj de Nederlando
Kategorio:Socialdemokratiaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2014
50PLUS

**50PLUS**, mallongigita kiel **50+**, estas politika partio en Nederlando kiu defendas la interesojn de la emerituloj. La partio estis fondita en 2009 de Maurice Koopman, Alexander Münninghoff kaj Jan Nagel, politikisto antaŭe rilata al la Partio de la Laboro kaj al la partio Loĝebla Nederlando. Nagel estis prezidanto de la partio el 2020.

La partio havis sian unuan politikan partoprenon dum la nederlandaj provincaj balotado de 2011; dum tiuj balotadoj la partio akiris 9 sidlokojn en la Provincaj Konsilioj. En la balotado al la Nederlanda Senato de 2011, la membroj de la Provincaj Konsilioj elektis la membrojn de la menciita ento, rezultante elektita unu sidloko por la partio en la Senato. Dum la ĝenerala balotado de 2012, la partio akiris du sidlokojn. En 2017 ili akiris kvar kaj en 2021 nur unu.

## Notoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Nederlando
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2009
Kategorio:Eŭroskeptikaj politikaj partioj
Partio por la Bestoj

La **Partio por la Bestoj** (en nederlanda *Partij voor de Dieren*, PvdD, prononco , "Partio por la bestoj") estas nederlanda politika partio fondita en 2002, kiu celas protektadon de bestaj rajtoj kaj plibonigon de la bestoprotektado.​. Ĝi estas fondomembro de la eŭropa partio Besta Politiko en EU, naskiĝinta en 2002. Kaj en la Eŭropaj balotoj 2014 kaj kvin jarojn pli poste en la Eŭropaj balotoj 2019 la malgranda partio sukcesis akiri po unu sidlokon en la Eŭropa Parlamento.)

Ili memdeklaras sin kiel partio centrita ne nur al unusola afero. Dekomence la partio konsideriĝis kiel atesta partio, kiu ne intencis akiri politikan povon, sed defendi siajn kredojn,​ sed en 2010 ĝi akiris du sidlokojn en la ĝenerala balotado kaj ekde tiam ĝi klopodis akiri pliajn por etendi sian lukton por la rajtoj de bestoj. En la ĝenerala balotado de 2017 ili atingis kvin sidlokojn kaj en 2021 ses.

El partio ricevis la balotan apogon por la parlamenta balotado de la 22-a de novembro 2006 de nombraj nederlandaj famuloj, kiel la verkistoj Maarten 't Hart kaj Jan Wolkers. Ekde la 30-a de novembro 2006, Marianne Thieme kaj Esther Ouwehand estas membroj de la parlamento de tiu partio.

## Notoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Nederlando
Kategorio:Ekologiaj partioj
Kategorio:Bestprotektaj organizaĵoj
Kategorio:Bestaj rajtoj
Animalisma
ING Grupo

eta|dekstre|270px|Sidejo de ING en Amsterdamo.
La **Grupo ING** () estas nederlanda multnacia banka kaj financserva korporacio en Amsterdamo. Kun totala havaĵo de 1.1 mil bilionoj da usonaj dolaroj, ĝi estas unu el la plej grandaj bankoj en la mondo, kaj rangas inter la 30 plej grandaj bankoj tutmonde. Ĝi estas inter la dekkvin pintaj en la listo de plej grandaj eŭropaj kompanioj laŭ enspezo.

ING estas la nederlanda membro de la Inter-Alfa Grupo de Bankoj, kooperativa konsorcio de 11 elstaraj eŭropaj bankoj. Ekde la kreado en 2012, ING Banko estas membro en la listo de tutmondaj gravaj bankoj.

En 2020, ING havis 53.2 milionojn da klientoj en pli ol 40 landoj. La kompanio estas komponanto de la borsa indico Euro Stoxx 50. La longdaŭra ŝuldo de la kompanio en Decembro 2019 estis de 150 mil milionoj da eŭroj.

ING estas mallongigo de '''' (Internacia Nederlanda Grupo). La oranĝa leono en la logoo de ING aludas al la nederlanda deveno de la grupo.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Bankoj en Eŭropo
Kategorio:Nederlandaj varomarkoj
Kategorio:Amsterdamo
Volt

***Volt Nederland***, konata ĉefe per la mallongiga nomo **Volt**) estas social-liberala politika partio en Nederlando. Ĝi estas la nederlanda branĉo de Volt Europa, politika movado kiu funkcias je tuteŭropa nivelo.

*Volt Nederland* estis fondita en Utreĥto la 23an de Junio 2018, kun Reinier van Lanschot kiel ties unua proparolanto. La partio povis starti kaj fondiĝi parte pere de donacoj de amasfinancado.

En la ĝenerala balotado de 2021 la partio atingis tri sidlokojn en la parlamento, nome por Laurens Dassen, Nilüfer Gündoğan, kaj Marieke Koekkoek.

## Referencoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Nederlando
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2018
BoerBurgerBeweging

***BoerBurgerBeweging***, BBB, Kamparan-Civitana Movado) estas agrara politika partio en Nederlando. Ĝi havas sidejon en Deventer, Overijssel. La nuntempa partiestro estas Caroline van der Plas, kiu fondis ĝin en 2019. La fondo estis reago al protestoj de agrikulturistoj kiuj okazis iom pli frue tiumonate. En la ĝenerala balotado de 2021 la partio atingis unu sidlokon en la parlamento.

## Notoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Nederlando
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2019
Kategorio:Kamparanaj partioj
Tibor Urbán

**Tibor Urbán,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Urbán Tibor** estas hungara aktoro.

Tibor Urbán naskiĝis en 1974 en Pécs.

## Biografio 
Tibor Urbán maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis aktoradon de Levente Moravetz. Ekde 1994 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs) (escepte la jarojn 2010-2011). Kiel provinca aktoro, li malfacile ricevis filmajn rolojn. Li ricevis premiojn en 2003 kaj 2010. Lia edzino (same aktoro) naskis filon en 2013.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo - Vackor
* József Katona *Bánk bán* - Biberach
* Molière:
** Tartufo - lojalulo
** La Nobela Burĝo: - Covielle
* Ferenc Molnár: *Ludo en la kastelo* - Gál
* Henrik Ibsen: *Nora* - Krogstad
* Anton Ĉeĥov: Ĉeriza ĝardeno - Simeonov Piŝĉik
* Sándor Petőfi-Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - Bartolo (kapogardisto)
* Bertolt Brecht: La Bonulo de Siĉŭano - Lin To

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Nekem lámpást adott kezembe az Úr Pesten* (1998)
* *Kalandorok* (2008) - Trajan
* *Piszkos munka* (mallonga filmo, 2015)

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Kisváros* (serio, 1995-1996) - policoficiro
* *Csaó bambínó* (2005) - prizongardisto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/urban-tibor/person-107781

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Křeč

**Křeč** () estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1358. En la jaro 1435 okazis proksime batalo ĉe Křeč, la lasta batalo de husanaj militoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Jakobo pli Granda
* Dia torturo
* Paroĥo
* Monumento de taborita batalo en la jaro 1435 – la 19-an de aŭgusto 1435 ĉe Křeč kunpuŝiĝis soldataroj de taboritoj, kiuj rapidis por helpi al Lomnice nad Lužnicí, kaj soldataroj de Oldřich II. z Rožmberka kaj Menharto la 2-a el Hradec. La duelo estadas markata kiel la lasta batalo de husanaj militoj. Husanoj ĉi tie estis malvenkitaj kaj sekve ili perdis eĉ Lomnicon, kio signifis karakterizan potencon de radikaloj. La monumento havas aspekton de kaliko.

## Pluaj fotoj 

Křeč, kostel svatého Jakuba Většího.jpg|Preĝejo de sankta Jakobo pli Granda
Křeč, fara.jpg|Paroĥo
Křeč, památník táborské bitvy roku 1435.jpg|Monumento de taborita batalo

Kategorio:Municipoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Partio por la Libereco

La **Partio por la Libereco** (, mallongigite **PVV**) estas politika partio de Nederlando de tendenco kaj naciisma, kontraŭislama kaj ekstremdekstre popolisma. Ĝi estis fondita en 2006 post la foriro en 2004 de ties estro, nome Geert Wilders disde la Popola Partio por Libereco kaj Demokratio pro lia malkonsento kun la ebla eniro de Turkio en la Eŭropan Union, kio kondukis lin konstitui sin kiel soleca deputito. En 2005 li petis voĉdonon kontraŭ la Eŭropa Konstitucio, kiu en Nederlando estis malakceptita de ĉirkaŭ 62% de la voĉdonoj.

En la balotado de 2017, la Partio por la Libereco akiris 20 sidlokojn, kio faris ĝin la dua plej granda partio en la Ĉambro de Deputitoj de Nederlando. En la balotado de 2021, la PVV descendis al tria loko kun 17 sidlokoj. ​

LA PPV kontraŭas la favoran akcepton al enmigrintoj, kaj proponis malpermesi la Koranon kaj fermi la moskeojn de Nederlando.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Mudde, Cas (2013). «Three decades of populist radical right parties in Western Europe: So what?». European Journal of Political Research 52 (1): 1-19. ISSN 1475-6765. doi:10.1111/j.1475-6765.2012.02065.x.
* Vossen, Koen (2011). «Classifying Wilders: The Ideological Development of Geert Wilders and His Party for Freedom». Politicis (Political Studies Association) 31 (3): 179-189.

Kategorio:Politikaj partioj de Nederlando
Kategorio:Naciismaj partioj
Kategorio:Dekstre ekstremismaj partioj
Střítež pod Křemešníkem

**Střítež pod Křemešníkem** (antaŭe **Střítež u Branišova**, ) estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie  (). Oriente de la municipo trafluas rojo Kladinský potok, kiu estas maldekstraflanka alfluanto de rojo Jankovský potok.

## Historio 
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1379.

## Loĝantaro
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Střítež pod Křemešníkem, old farm.jpg|Střítež pod Křemešníkem
Střítež pod Křemešníkem, pond.jpg|Střítež pod Křemešníkem
Střítež-pod-Křemešníkem--Kamenicko2014b.jpg|Střítež pod Křemešníkem

Kategorio:Municipoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
László Ujlaky

**László Ujlaky** [lAslO ujlaki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ujlaky László** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
eta|
László Ujlaky naskiĝis la  en Lendvahosszúfalu (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Dolga vas (Lendava) en Slovenio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Ujlaky akiris aktoran diplomon en Reĝa Akademio Teatroarta en 1936. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ekde 1949 li estis membro de Teatro Madách, sed li ricevis ofte ankaŭ filmajn rolojn. Li ricevis premiojn en 1944 kaj 1971. Lia edzino naskis 2 filojn en 1942 kaj 1944.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto - Polonius; aktorreĝo
** Othello -
** Rikardo la 3-a - Robert Brakenbury
** La ventego - reĝo Alonso
** Henriko la 6-a - titolrolo
* Arthur Miller:
** *Morto de vojaĝa komizo* - Charley
** *A salemi boszorkányok* - Francis Nurse
* Lajos Zilahy: *Süt a nap* - Mihály Sámson
* Ferenc Molnár: *A hattyú* pastro Jácint
* Endre Illés: *Spanyol Izabella* - kardinalo Mendoza

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Álomsárkány* (1939) – Pista
* *Estélyi ruha kötelező* (1942) – princo
* *Beszterce ostroma* (1948)
* *Gyarmat a föld alatt* (1951) – kapitano Guszev
* Dolarpaĉjo (1956) – ministeria sekretario
* *Karambol* (1964)
* *Zongora a levegőben* (1976) – deputito
* *Mata Hari* (1985) – Pastor
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Boris Babochkin, Svatopluk Benes, Nikolaj Komissarov

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *A vak* (1962) - maljunulo
* Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo (1972) – patro de Zsuzsanna
* *A fantasztikus nagynéni* (1986) – lernejestro
* *Szomszédok* (serio, 1992-1994) – emerita arbarestro

## Memorigiloj 
* reliefo en (2006, vidu la foton!)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/ujlaky-laszlo/person-26558
* http://gabormiklos.blogspot.com/2012/06/szinesztars-es-foldi-ujlaky-laszlo.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Izokinolino

**Izokinolino** estas heterocikla aromata organika kombinaĵo, izomero de la kinolino, apartenanta al la familio de la kinolinaj alkaloidoj. Ĝi estas komponata je unu fenila ringo ligita al alia piridina ringo konsistante je unu benzopiridina ringo. La benzilaj izokinolinoj estas struktura karbonĉeno kiu nature okazas en diversaj alkaloidoj inklude de la papaverino. La izokinolinaj ringoj estas derivataj el la aromata aminoacido tirozino.

Izokinolino estas senkolora higroskopa likvaĵo sub temperaturoj pli altaj ol ĝia fandopunkto kun penetranta malagrabla odoro. Malpuraj specimenoj povas iĝi brunecaj kiel estas tipaj por la nitrogenaj heterociklaĵoj. Ĝi kristaliziĝas en lamenetoj kiuj havas malaltan solveblecon en akvo sed dissolviĝas bone en etanolo, acetono, duetila etero, karbondusulfido, kaj aliaj ordinaraj organikaj solvantoj. Ĝi ankaŭ estas solvebla en diluitaj acidoj tiel kiel la protonitaj derivaĵoj. Estante analogo de la piridino, izokinolino estas malforta bazo, kun pKa de 5.14. Ĝi protoniĝas por formi salojn post traktado kun fortaj acidoj, kiel ekzemple klorida acido. Ĝi formas aduktojn kun Lewis-acidoj, kiel ekzemple kun bora trifluorido.

## Historio 
Izokinolino unue estis izolita de "karbogudro" en 1885 fare de Hoogewerf kaj Willem Anne van Dorp (1847-1914). Ili izolis ĝin per frakcia kristaliĝo de la acida sulfato. Weissgerber disvolvis pli rapidan produktovojon en 1914 per selektema ekstraktado de "karbogudro", ekspluatante la fakton ke izokinolino estas pli baza ol kinolino. Izokinolino tiam povas esti izolita elde la miksaĵo per frakcia kristaliĝo de la acida sulfato.

Kvankam izokinolinaj derivaĵoj povas esti sintezitaj per pluraj metodoj, relative malmultaj rektaj metodoj liveras la neanstataŭigitan izokinolinon. La Pomeranz-Fritsch-reakcio disponigas efikan metodon por la preparado de izokinolino. Tiu ĉi reakcio uzas benzaldehidon kaj aminoacetoaldehidan duetila acetalon, kiuj en acida medio reagas por formi izokinolinon. Alternative, benzilamino kaj glioksal-acetalo povas esti uzataj, por produkti la saman rezulton uzante la Schlittler-Müller-an modifon.
eta|800px|center|Reakcio de Pomeranz-Fritsch.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *izokinolinosulfonata acido* per interagado de *izokinolino* kun *sulfura trioksido*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *izokinolino*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *5-izokinolina klorido* per interagado de *izokinolino* kun *kloro*:

### Reakcio 4 
* Per sulfatigo la izokinolino produktas *izokinolinan 3-hidrogenasulfaton*.:

### Reakcio 5 
* Preparado de **izokinolino-5-sulfinila klorido** per interagado de **izokinolino** kaj tionila klorido:

### Reakcio 6 
* Preparado de *izokinolino-5-sulfonila klorido* per interagado de *izokinolino* kun *sulfurila klorido*:

### Reakcio 7 
* Kun klorometano izokinolino donas kloridojn:

### Reakcio 8 
* Kun kloramino en acida medio izokinolino donas aminokinolinon:

### Reakcio 9 
* Produktado de **1-kloro-izokinolino** per klorigo de la *izokinolino* en alkala medio:

## Referencoj
I, Robot (romano)

***Mi, roboto*** () estas libro de Isaac Asimov kiu unue estis publikigita fare de eldonejo Gnome en 1950. La libro enhavas kolekton de naŭ noveloj, ligitaj en unu kadrorakonto. La rakontoj unue aperis en la usonaj revuoj *Super science stories*, kaj *Astounding science fiction*, inter la jaroj 1940-1950. Ĉiuj rakontoj traktas robotojn kun artefarita cerbo, kiuj estas kondiĉigitaj de la robotleĝoj de Asimov - la leĝoj kiuj malhelpas ilin damaĝi homojn aŭ sin. La rakontoj en la libro estas rilatitaj al la serio de robotoj fare de Asimov.

La rakontoj disvolvas la vidpunkton de Asimov pri robotoj. Asimov viziis robotojn unue kaj ĉefe kiel ilon dezajnitan por plibonigi la vivokvaliton de homoj, kaj li provas trakti la danĝerojn kiuj povas ekestiĝi de uzado de ĉi tiu ilo. Male al rakontoj kiel ekzemple "Frankenŝtejno" en kiu la golemo leviĝas kontraŭ sia kreinto, la robotoj de Asimov, eĉ kiam ne funkciantaj ĝuste pro sia malbona dezajno, ne provas detrui siajn kreintojn. La plej multaj el la rakontoj rondiras ĉirkaŭ la tri leĝoj de robotiko, la malsamaj interpretoj kiujn robotoj povas doni al ili, la konfliktoj kiujn ili renkontas en provado obei ĉiujn tri, kaj la konstanta evoluo tra kiu robotoj trairas. Interalie, la libro priskribas roboton kiu servas kiel vartisto, roboton kiu legas pensojn kaj religian roboton.

## Vidu ankaŭ 
* Mi, roboto (filmo)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Sciencfikciaj romanoj
Kategorio:Fikciaj robotoj
Izokinolino-sulfonata acido

**Izokinolino-sulfonata acido** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la organosulfonataj acidoj. Izokinolino-sulfonata acido estas senkolora, flaveca aŭ bruna likvaĵo kun karakteriza odoro, uzata kiel organika reakciaĵo en la kemia industrio kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj kaj pesticidoj. Izokinolino-sulfonata acido estas solvebla en akvo (reakcias), alkoholo, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izokinolino-sulfonata acido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de *izokinolino-sulfonata acido* per interagado de *izokinolino* kun *sulfura trioksido*:

### Reakcio 2
* Preparado per traktado de **izokinolino** kun sulfata acido:

### Reakcio 3
* Preparado de *izokinolino-sulfonata acido* per interagado de *izokinolino-sulfonila klorido* kun *akvo*:

### Reakcio 4
* Per sapigo izokinolino-sulfonata acido produktas *natrian izokinolino-sulfonaton*:

### Reakcio 5
* Preparado de **metila izokinolino-sulfonato** per esterigo de la **izokinolino-sulfonata acido** kaj metanolo en ĉeesto de sulfata acido:

### Reakcio 6
* Sensulfurigo de la **izokinolino-sulfonata acido**:

### Reakcio 7
* Kun alkoholoj sulfonilaj kloridoj donas esterojn:

### Reakcio 8
* **izokinolino-sulfonata acido** reakcias kun **kloramino** donante **izokinolino-sulfonamidon** (CAS numero:109547-31-1):

## Referencoj
Interreta memeo

**Interreta memeo** (angle: *Internet meme*) estas esprimo uzata por priskribi koncepton kiu rapide disvastiĝas de persono al persono tra la Interreto per socia retejo. La esprimo rilatas al la koncepto de *memeo*, kvankam tiu esprimo indikas multe pli larĝan kategorion da kulturaj informoj. En la praktiko, interreta memeo kutime rilatas al iu formo de interreta humuro aŭ ŝerco kiu originas ene de aŭ ekster la interreto. Interretaj memeoj ofte enhavas altan gradon da memreferencado, do la humuro de memeoj foje povas esti stranga aŭ malfacile komprenebla. Uzantoj de malnova memeo aŭ homoj, kiuj ne scias, kio estas memeoj aŭ ne uzas kaj ne komprenas ĝin, estas nomataj "*normies*" (angla por personoj kiuj montras mankon de intereso en ideoj ne facile alireblaj aŭ kiuj estas ekster la nuna gamo de akceptado de sia socio. Ili estas sekvantoj de popularaj ideoj).

## Karakterizaĵoj de interreta memeo 
En la lastaj jaroj, la termino *memeo* fariĝis pli kaj pli elasta. Ripeto tamen restas grava elemento: io estas nur memeo, se ĝi estas ofte ripetita.

## Ekzemploj de memeoj 
* urbaj legendoj, fantomrakontoj kaj mistifikoj (*hoax*)
* bildoj kaj prilaboritaj bildoj (ekz. bildmakroj)
* referencoj al populara kulturo (muziko, televidserio, filmoj, videoludoj)
* varbado kaj anoncoj
* nedezirataj famuloj
* senhonta mempromocio

## Ekstera ligilo 
* (en) knowyourmeme.com, retejo pro interretaj memeoj kaj rilataj temoj.


Kategorio:Interreta kulturo
Kategorio:Folkloro
Friedrich Louis Dobermann

**Karl Friedrich Louis DOBERMANN** (naskiĝinta *Tobermann* la  en Apolda, mortinta la  samloke) estis germana justica oficulo en sia naskiĝurbo kaj krome tekstilfaranto, kadavroforigisto, impostokolektanto kaj hundokaptisto por la Administradujo Niederroßla. [eta|Monumento por dobermann-oj en Apolda antaŭ translokiĝo al nova situo antaŭ [Preĝejo Sankta Marteno (Apolda)|Marteno-kirko]]

## Bredado hunda 
Danke al krucado de variaj hundoj (ekz. de la specoj Pinscher, Weimaraner, Pointer kaj ĉasbesttrovemaj ĉashundoj) li metis la fundamenton por la posta laŭ li nomita speco Dobermano. Li estis laborinta ankaŭ kiel nokta policano bezonante mordeman ĉiutagan hundon por personoprotektado. Do li okupiĝis pri hundobredado eksperimentante kun diversaj hazarde ĉemanaj specoj. La ekzakta konsisto de la unuaj Dobermann-hundoj tial ne plu en ĉiuj detaloj postspureblas. La sinjoroj Göller, Tischler kaj Krumbholz perfektigis la bredadon i.a. fondante Dobermann-klubon.

## Honoroj 
Por li kaj liaj hundoj starigitis en Apolda monumento *Dobermann-Denkmal* en la 11.9 1999. Dua inaŭguro okazis advente de 2019 post translokiĝo al Marteno-kvartalo. Por li ankaŭ nomitis asteroido 3022 Dobermann.

## Eksteraj ligiloj 
* ĉi-prie ĉe Brita Enciklopedio

## Notoj 
Kategorio:Hundoj
Kategorio:Oficistoj
Kategorio:Apolda
Kategorio:Germanoj
Abraham Jacobi

**Abraham Jacobi** (prononco , naskiĝis la 6-an de majo 1830 en vilaĝo *Hartum*, komunumo Hille en Vestfalio (Germanio); mortis la 10-an de julio 1919 en *Bolton Landing*, Novjorkio) estis germana kuracisto, kiu konsideriĝas la fondinto de pediatrio en Usono. Li malfermis la unuan usonan infanklinikon.

## Vivo 
Abraham Jacobi frekventis bazlernejon en Minden kaj, post diplomiĝo de mezlernejo, studis medicinon en la universitatoj Greifswald, Göttingen kaj Bonn, kie li doktoriĝis en 1851.

Baldaŭ post diplomiĝo, li aliĝis al la revolucia movado en Germanio. Li estis arestita pro akuzo de esti membro de la Komunista Ligo. La Kolonja Komunista Proceso finiĝis la 12-an de novembro 1852 kun lia malkondamno, kaj Jacobi elmigris en 1853 tra Anglio al Usono.

En 1860 Jacobi ricevis la unuan usonan katedron pri infanaj malsanoj en la medicina kolegio de Novjorko *(New York Medical College)* kiel profesoro pri infanaj malsanoj, kiu inkludis laboron en la hospitalo Mount Sinai rande de la Centra Parko en Novjorko.

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Usonaj kuracistoj
Marie Urfus

**Marie URFUS** (postnupte *Marie Moissi* aŭ *Maria Moissi*; naskiĝinta *Maria Anna Franziska* la  en Teplice *Maria Anna Franziska Urfus*; mortinte la  en Berlino) estis aŭstra teatra aktorino.

## Vivo 
Estante filino de financkonsilisto kaj landfinancinspektisto ŝi havis unu fratinon.

Post ekzameniĝo antaŭ direktoro Angelo Neumann ŝi anis, sen iu dramaktora trejniĝo antaŭa, ĉe la societo de la Landa teatro de Prago kie ŝi scenejpremierulis kiel Raphael ĉe la Goethe-a *Faust*. Apogite de la estraro ŝi plurfoje furoris. Post du jaroj da deĵoro ŝi iris Vienon al "Kaiser-Jubiläumsstadttheater". En septembro 1901 ŝi ekdungitis ĉe Burgteatrejo de kie ŝi foriris post nur unu jaro. En 1906 ŝi retiriĝis disde la scenejoj. En 1910 ŝi edzigitis la aktoron Alexander Moissi. Ŝi fondis la trejnigejon "Schauspielschule Maria Moissi Berlin" kie instruis ankaŭ ŝia edzo. Divorco estis en 1918. Ankaŭ poste ŝi subtenitis fare de la eksa edzo kion li ankaŭ malvare faris ĉe la fratino de Maria, kiu post la morto de Alfred Breiderhoff eksuferis financajn problemojn.

Inter ŝiaj disĉiplinoj estis Olga Wojan. Kontaktoj troveblas ankaŭ al Elisabeth Bergner und Else Lasker-Schüler, por kiu ŝi telefonis en majo 1933 kun Gottfried Benn. Ŝia filino estis Beate von Molo, teatrejestrino kaj resiĝorino.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Ludwig Eisenberg: *Großes biographisches Lexikon der Deutschen Bühne im XIX. Jahrhundert*. Verlag von Paul List, Leipzig 1903, p.&nbsp;1061

## Eksteraj ligiloj 
* Urfus ĉe Ibsenstage

Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Kategorio:Lernejestroj
Kálmán Ujj

**Kálmán Ujj,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Ujj Kálmán Lajos Ferenc** estis hungara aktoro.

Kálmán Ujj naskiĝis la  en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara reĝlando).

## Biografio 
Kálmán Ujj devenis el aktora dinastio. Ekde 1901 li estis teatra korusano. Post 4 jaroj li ricevis jam rolojn en teatroj de Arad, Kecskemét, Pécs kaj Sopron. Ĝis 1919 li apartenis al teatra trupo de Géza Sebestyén (aktoro), poste li ricevis rolojn en ĉefurbaj teatrejoj (Teatro Magyar, Teatro Belvárosi), same en mutaj filmoj. Li edziĝis en 1917. Li frue mortis pro kormalsano.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* István Fazekas (poeto)-Gyula Csortos: *Silvio kapitány* - prezidanto de militkortumo
* Edmond Rostand: L'Aiglon - Frigyes Gentz
* Ferenc Molnár: *Marsall* - barono San Friano

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Az anyaszív* (1917)
* *Az utolsó hajnal* (1917) Edward / Dr. Hyttara Sahib
* *Jeruzsálem* (1918)
* *Das Spiel mit dem Tode* (1918)
* *A lélek órása* (1923)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Neŭropediatrio

La **neŭropediatrio** (ankaŭ nomata *infana neŭrologio*) estas la medicina fako kiu traktas la nervajn malsanojn de infanoj.

## Specialaj trajtoj 
Dum la neŭrologio de plenkreskuloj traktas malsanojn de la anatomie kaj funkcie matura nerva sistemo, la spektro de neŭropediatrio inkluzivas la malsanojn de homoj, kies nerva sistemo estas en tre malsamaj stadioj de evoluo aŭ matureco depende de sia aĝo. Depende de la nivelo de matureco de la cerbo, la sama damaĝo povas havi malsamajn sekvojn. La kontakto de la kuracisto kun la paciento kaj la ekzamenteknikoj uzataj devas esti adaptitaj al la diversaj aĝoj kaj evoluniveloj. La normalaj intervaloj aplikeblaj al la diversaj aĝoklasoj (trefrue naskitaj kaj novnaskitaj beboj, beboj, infanetoj, lernejanoj, adoleskantoj) devas esti konsiderataj en la ekzamenado kaj diagnozado. Nenormala neŭrologia trovo povas aŭ ne esti akompanita de evolua prokrasto. Aliflanke, multaj infanoj montras evoluajn prokrastojn sen montri neŭrologie nenormalajn trovojn samtempe.

Neŭropediatro bone konas la kampon de neŭrometabolaj malordoj (ekz. la *Refsum*-sindromo), heredodegeneraj malordoj de la neŭromuskola aparato (ekz. spina muskola atrofio), misformiĝoj de la nerva sistemo (ekz. *Chiari*-misformiĝo), la epilepsion de infanaĝo kaj adoleskeco same kiel tumoroj kaj vaskula, inflama kaj traŭmata damaĝo al la nerva sistemo.

## Vidu ankaŭ 
* neŭroscienco, neŭrologio kaj pediatrio
* infana kaj adoleskula psikiatrio kaj psikoterapio

## Referencoj 
Kategorio:Neŭroscienco
Kategorio:Pediatrio
Kategorio:Infana kaj junula psikiatrio
Kategorio:Kuracado
Farzad Farzin

**Farzad FARZIN** (naskita la 24-an de junio 1981 en Teherano) estas irana kantisto, komponisto, organizanto, aktoro kaj kantverkisto. Li oficiale komencis sian muzikkarieron en 1999 kaj havas sep oficialajn albumojn.

## Referencoj 
Kategorio:Iranaj kantistoj
Telekinezo

[dekstra|eta| Manifestacio de telekinezo pruvita esti [fraŭdo kreita de franca fotisto en 1875]]
**Telekinezo** (el la greka : "Tele" - for, kaj "Kinezo" - movado) estas fako en parapsikologio kiu traktas la mensan influon sur la konduto de la materio, kaj kutime rilatas al la kapablo movi objektojn de malproksime, sen tuŝi ilin, t.e. nek tiri nek puŝi kun la korpo. La moderna esprimo en parapsikologio por telekinezo estas psikokinezo (aŭ PK mallonge).

Laŭ la klasika difino, tiu kiu posedis telekinezan kapablon kapablas movi objektojn per la potenco de sia penso sole. En la lastaj jaroj ankaŭ **malproksima efiko** al biologiaj sistemoj (homoj, bestoj, plantoj kaj ĉeloj) estis inkluzivita en la difino de la termino. La persono kun la telekineza kapablo povas **ŝajne** kaŭzi ŝanĝon, pozitivan aŭ negativan, sur la sistemo pri kiu li ekzercas sian kapablon. Ekzemple, persono kun telekineza kapablo povas ŝajne influi la sentojn de alia persono koncentriĝante nur sur la ago mem de ŝanĝigo.

Malgraŭ multaj asertoj, la ekzisto de telekinezo neniam estis science pruvita, kaj la kampo estas konsiderita pseŭdo-scienco. Multaj el la ŝajnaj telekinezaj efikoj povas esti faritaj per konvenciaj rimedoj, kiel ekzemple magiistaj riskagoj. En bone organizitaj sciencaj testoj, asertoj pri telekinezo malsukcesis. 

## Vidu ankaŭ 
* Telepatio
* Homa magnetismo
* Supersensa percepto

## Referencoj
Ekseption

**Ekseption** estis nederlanda rok-bando aktiva el 1967 ĝis 1989, kiu ludis ĉefe instrumentan progresivan rokon kaj *crossover* revizion de klasika muziko. La centra komponanto en la ŝanĝanta komponantaro, kaj la nura bandano ĉeestanta en ĉiu albumo, estis la konservatori-trejinita trumpetisto Rein van den Broek (10a de Septembro 1945 - 11a de Majo 2015). La bando atingis kelkajn komercajn sukcesojn en la 1970-aj jaroj, atingante nederlandajn listopintojn per unuopaĵoj kun siaj adaptaĵoj de la "Kvina" de Beethoven kaj "Air" de Bach. La dua albumo, ''Beggar Julia's Time Trip'' (1969), ricevis la nederlandan premion Edison por albumo de la jaro, kaj la unuaj kvin albumoj estis ĉiuj oraj.

## Diskaro 
* Ekseption (1969)
* Beggar Julia's time trip (1970)
* Ekseption 3 (1970)
* Ekseption 00.04 (1971)
* Ekseption 5 (1972)
* Trinity (1973)
* Bingo (1974)
* Mindmirror (1975)
* Back to the Classics (1976)
* Spin (kiel Spin, 1976)
* Whirlwind (kiel Spin, 1977)
* Ekseption '78 (1978)
* Dance Macabre (1981)
* Ekseption '89 (1989)

## Anaro 
eta|Ekseption 5 (1972)
* **Rein van den Broek** - trumpeto, *flugelhorn* (1967-1989)
* **Rick van der Linden** - klavaroj (1969–1973, 1978–1981)
* **Cor Dekker** - basgitaro (1969–1975)
* **Peter de Leeuwe** - tamburoj, voĉo (1969, 1971–1972)
* **Rob Kruisman** - saksofonoj, fluto, voĉo (1969)
* **Huib van Kampen** - soloa gitaro, tenora saksofono (1969)
* **Dennis Whitbread** (ankaŭ Withbread - realnome Dennis Witbraad) - tamburoj (1970)
* **Dick Remelink** - saksofonoj, flutoj (1970–1972)
* **Michel van Dijk** - voĉo (1970)
* **Linda van Dyck** - voĉo (1970)
* **Erik van Lier** - trombono, tubjo (1970)
* **Tony Vos** - saksofonoj, produktorado (1969–1971)
* **Steve Allet** (realnome Koen Merkelbach) - voĉo (1970)
* **Jan Vennik** - saksofonoj, fluto (1973–1979)
* **Pieter Voogt** - tamburoj (1973–1975)
* **Hans Jansen** (realnome Johannes J. Jansen) - klavaroj (1974–1977)
* **Hans Hollestelle** - gitaro (1974–1976)
* **Max Werner** - tamburoj (1981)
* **Johan Slager** - basgitaro, gitaro (1981)
* **Jan Hollestelle** - basgitaro, sinteziloj, violonĉelo (1976)
* **Frans Muys van de Moer** - basgitaro (1989–1993)
* **Cees Kranenburg** - tamburoj, perkutado (1976)
* **Inez van der Linden** - voĉo (2003)
* **Mark Inneo** - tamburoj (2003)
* **Bob Shields** - gitaro (2003)
* **Meredith Nelson** - basgitaro (2003)
* **Peter Tong** - klavaroj (2003)

;Spin (1976-1977)
* **Rein van den Broek** - trumpeto
* **Jan Vennik** - sakso, fluto
* **Hans Jansen** - klavaroj
* **Hans Hollestelle** - gitaro
* **Kees Kranenburg** - tamburoj
* **Jan Hollestelle** - baso

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Duonoficiala retejo
* Ĝenerala informaro
* 

Kategorio:Nederlandaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Progresiva roko
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1967
Kategorio:Muzikaj grupoj malfonditaj en 1989
Izokinolino-sulfinila klorido

**Izokinolino-5-sulfinila klorido** estas organika-sulfura funkcia grupo apartenanta al la familio de la sulfinilaj derivaĵoj. Ĝi estas senkolora substanco tre sensebla al akvo, bazoj, aminoj, fortaj oksidigagentoj. La sulfuro de la molekulo okupas la centron de la strukturo ĉirkaŭita de la kloro, unu oksigenatomo kaj la izokinolino. Sulfonilaj kloridoj hidroliziĝas al la ekvivalenta sulfonata acido. Kun amoniako ĝi donas sulfinamidon kaj kun hidroksidoj ĝi produktas la  respektivan salon. Derivaĵoj de la izokinolino estas uzataj en la produktado de antihelmintaj drogoj kaj aliaj farmaciaĵoj.
## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **izokinolino-5-sulfinila klorido** per interagado de **izokinolino** kaj tionila klorido:

### Reakcio 2
* Preparado de *izokinolino-sulfinila klorido* per interagado de *izokinolino-5-sulfinata acido* kun klorida acido:

### Reakcio 3
* Preparado de *izokinolino-5-sulfinamido* per interagado de *izokinolino-sulfinila klorido* kun *amoniako*:

### Reakcio 4
* Preparado de *izokinolino-5-sulfinata acido* per interagado de *izokinolino-sulfinila klorido* kun *natria hidroksido*:

## Vidu ankaŭ
* Izokinolino-sulfonila klorido
* Sulfonila klorido
* Izokinolino-sulfonila klorido

## Referencoj
Walter Steiner

**Walter STEINER** (naskiĝinta la  en Česká Lípa, mortinta la  en Jena) estis germana geologo, paleontologo kaj muzea direktoro.

## Vivo 
Post forpeliĝo elpatruja li frekventis ekde 1949 la gimnazion en Halle (Saale). Post trapasigo de la maturiĝekzameno li studis geologion kaj paleontologion ĉe Universitato Marteno Lutero de Halle-Wittenberg. Ekde 1958 Steiner laboris kiel geologo ĉe la Ŝtata geologia komisiono en Halle, Blankenburg kaj Stendal. Ekde 1960 li asistentis ĉe Walter Hoppe ĉe la Altlernejo pri arĥitekturo kaj konstruado en Vajmaro kie li doktoriĝis en 1964. Poste Steiner estis supera helpanto kaj scienca kunlaboranto. Sekvis la habilitiĝo en 1972.

Inter 1991 kaj 2000 Steiner estris la Urbomuzeon de Vajmaro, la vajmaran Muzeon pri abeloj kaj Artohalon ĉe Goethe-placo. Ekster tio Steiner honorarprofesoris pri geologio ĉe Bauhaus-Universitato Vajmaro.

Krom geologiaj laboraĵoj Steiner publikigis aferojn pri regiona historio kaj artohistorio rilataj al Vajmaro.

## Verkoj 
### Aŭtorece 
#### eseoj 
* kun Paul Brosin: *Siles und Rotliegendes nördlich des Thüringer Waldes.* Ĉe: Walter Hoppe, Gerd Seidel (eld.): *Geologie von Thüringen.* Gotha, Leipzig 1974, p.&nbsp;449–515.
* kun Uta Kühn-Stillmark: *Friedrich Justin Bertuch. Ein Leben im klassischen Weimar zwischen Kultur und Kommerz.* Ĉe: *Goethe-Jahrbuch.* Bd. 120, 2003, p.&nbsp;398–400.

#### monografioj 
* kun Otfried Wagenbreth: *Geologische Streifzüge. Landschaft und Erdgeschichte zwischen Kap Arkona und Fichtelberg.* 4-a eldono. Deutscher Verlag für Grundstoffindustrie, Leipzig 1990, ISBN 3-342-00227-1. (EA Leipzig 1982).
* *Der Travertin von Ehringsdorf und seine Fossilien.* (= *Die neue Brehm-Bücherei.* 522). 2-a eldono. Ziemsen Verlag, Wittenberg 1981, ISBN 3-342-00227-1. (EA Leipzig 1979)
* *Auf den Gletschern des Pamir. Ein geologisches Abenteuer.* 2-a eldono. Brockhaus Verlag, Leipzig 1988, ISBN 3-325-00166-1. (EA Leipzig 1982)
* *Die große Zeit der Saurier. 250 Millionen Jahre Erd- und Lebensgeschichte vom Karbon bis zur Kreidezeit.* 2-a eldono. Urania-Verlag, Leipzig 1990, ISBN 3-332-00029-2. (EA Leipzig 1986)
* *Europa in der Urzeit. Erdgeschichtliche Entwicklung unseres Kontinents von der Urzeit bis heute*. Mosaik-Verlag, München 1993, ISBN 3-572-00801-8.
* mit Gundula Michalski: *Die Weimar-Halle. Bau- und Wirkungsgeschichte*. (= *Weimarer Schriften.* 50). Stadtmuseum, Weimar 1994, ISBN 3-910053-26-2.
* *Die „Parkhöhle“ zu Weimar. Abwasserstollen, Luftschutzkeller, Untertagemuseum*. Stiftung Weimarer Klassik, Weimar 1996, ISBN 3-7443-0118-4.
* mit anderen: *Weimar 1945. Ein historisches Protokoll.* (= *Weimarer Schriften.* 53). Stadtmuseum, Weimar 1997, ISBN 3-910053-29-7.

### Eldonistece 
* kun Gitta Günther kaj Wolfram Huschke: *Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte*. Böhlau Verlag, Weimar 1993, ISBN 3-7400-0807-5.

## Eksteraj ligiloj 
* Etbiografio
* Zum 70. Geburtstag. Ĉe: *Thüringer Landeszeitung.* 11.6.2005.
* 

Kategorio:Germanaj geologoj
Kategorio:Paleontologoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Muzeestroj
Kategorio:Akademianoj