Juan Diego (aktoro)

**Juan Diego Ruiz Moreno** (Bormujos, 14a de decembro 1942 - Madrido, 28a de aprilo 2022)​ estis hispana aktoro​. En sia longa kariero en la scenaj artoj, elstaras Goja-premio al plej bona aktoro kaj la Arĝenta Konko en la Donostia Internacia Filmfestivalo pro la filmo *Vete de mí*.

## Biografio kaj kariero 
Li debutis en teatro en 1957, kaj post tri jaroj li ludis en Sevilo por Atendante Godot, de Samuel Beckett. Poste li eklaboris por Televisión Española (TVE). Li partoprenis en granda kvanto de programoj de la ŝtata televido pri teatro kaj ĉefe en la populara programo de la 1960-aj jaroj nome *Estudio 1*.

En la 1970-aj jaroj li iĝis aktivulo de la Komunista Partio de Hispanio (PCE) tiam eksterleĝa. En 1975 li estis unu de la organizantoj de striko de aktoroj kiuj postulis malpliigon de la laborhoroj de la aktoroj. Ankaŭ en 1975 Juan Diego aperis kun Ana Belén en la filmo *La criatura*, de Eloy de la Iglesia, kun kiu li jam kunlaboris en *Algo amargo en la boca* (1969), kaj partoprenis en la unua filmo de Francisco Rodríguez, nome *La casa grande*, filmo kiu partoprenis en la Berlinale.​ Tiam Juan Diego jam estis konata eksterlande, ĉar en 1970 li estis partoprenanta en la filmo de Ettore Scola *Dramma della Gelosia*, en kiu ludis Marcello Mastroianni kaj Monica Vitti.

En la sekva jardeko li partoprenis en *Los santos inocentes* (Mario Camus, 1984) ludante la rolon de kacikeca kamparanestro malhumana kiu fitraktas familion de kampogardistoj. Tiu estis unu el liaj plej famaj roloj. En 1986 li partoprenis en *El viaje a ninguna parte*, kroniko de Fernando Fernán Gómez pri la vaganta vivo de la iamaj geaktoroj, kaj en *Dragon Rapide*, en kiu Juan Diego ludis la rolon de Francisco Franco kiam tiu estis aliĝonta al la partio de la insurekciuloj. Pro sia ludado en tiu filmo li ricevis la unuan el naŭ nomumojn por la Goja-premioj, sekvita de liaj roloj pri sankta Juan de la Cruz en la filmo de Carlos Saura *La noche oscura* (1989) kaj pri la bigota kaj komplotema kapuceno de *El rey pasmado* (1991), kiu havigis al li sian unuan premion.

En 1999 laborinta en teatro, li revenis al kino per *París-Tombuctú*, en kiu Juan Diego ludis la rolon de anarkiisto kiu vagadis nuda sur la stratoj de la vilaĝo. En 2002, Juan Diego revenis al televido kun Benito Zambrano por *Padre coraje*, rolo per kiu li ricevis la premion de la *Unión de Actores* en kies ceremonio la kandidatoj unuanime kriis "Ne al milito", kontraŭ la decido de George W. Bush startigi la militon de Irako. Fakte Juan Diego mem legis manifestojn en la madrida Sunpordo akompanata de María Barranco kaj Juan Diego Botto.

Poste la aktoro partoprenis en la filmo *El séptimo día* (2003), en kiu li ludis la rolon de unu de la murdistoj de la masakro de Puerto Hurraco, reala okazaĵo en vilaĝeto de Ekstremaduro, kiu nun estas parto de la municipo Benquerencia de la Serena. Poste li videblis en la filmo *La vida que te espera*, reĝisorita de Manuel Gutiérrez Aragón. En 2005 li intervenis en la sukcesa kaj populara televida serio *Los hombres de Paco* (kiu elsendiĝis ĝis 2010), kun la aktoroj Paco Tous, Pepón Nieto, Hugo Silva kaj Adriana Ozores, inter aliaj. Lia rolulo, la komisaro don Lorenzo, estis unu de la plej popularaj de tiu komedia serio de Antena 3.

Li ricevis la Ormedalon de la Kinakademio de Hispanio en 2015.

## Kelkaj filmoj 
## Referencoj 
## Literaturo 
* TEBAR, Juan: *Juan sin miedo*. Cádiz, Editorial Dalya, 2015, ISBN 978-84-944095-9-2.16​
* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj