open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
László Kollonich

**Grafo László KOLLONICH** , laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kollonich László** estis hungara katolika pastro, ĉefepiskopo, episkopo, preposto, kanoniko. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *kollegrádi* kaj *zayugróczi*.

László Kollonich http://lexikon.katolikus.hu/K/Kollonich.html naskiĝis la  1736 en Vieno. Li mortis la  1817 en Kalocsa.

## Biografio 
László Kollonich lernis filozofion en Vieno, poste teologion en Romo. Inter 1760-1764 li estis kanoniko, poste preposto ĝis 1774. En la sekva jaro li ricevis episkopan seĝon de Transilvanio. En 1780 li iĝis episkopo en Nagyvárad, samtempe eterna departementestro de Bihar. En 1787 li estis altrangigita al ĉefepiskopo en Kalocsa, krome li estis reĝa interna sekreta konsilisto kaj ĉefjuĝisto. Li ne akceptis la dignon kardinalo kaj la titolon ĉefepiskopo de Esztergom.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Excelsi proceres et inclyti status. ac ordines regni Hungariae* (1790)
* *Sermo occasione introductionis ordinis S. Benedicti et installationis primi post restitutionem archi-abbatis* 1802
* *Sermo, quem … die 2. Junii 1788., quippe occasione solennis in metrop. suam sedem ingressus, et installationis ad clerum et populum archi-dioecesis suae habuit* (1823)

## Vidu ankaŭ 
* Leopold Karl von Kollonitsch, alia familiano, ankaŭ episkopo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero K kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Katolikaj episkopoj de Transilvanio
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Episkopoj de Oradea
Listo de francaj ministroj pri esplorado kaj teknologioj

La sekvanta tabelo listigas la **ministrojn kaj subministrojn** de francaj registaroj respondecajn pri esplorado, teknologio, spaco.
Ofte ili estis asociitaj al "supera instruado" (vidi : Listo de francaj ministroj pri supera instruado), aŭ al aliaj temoj.

La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.

## 4-a Respubliko
## 5-a Respubliko
## Notoj kaj referencoj 
esplorado kaj teknologioj
*
Burggrupo de Dahn

eta|burggrupo de Dahn
eta|rigardo de la burgoTanstein trans burgo Grafendahn al burgo Altdahn
eta|hochkant|burgo Altdahn, suda turo kaj grurado
La **burggrupo de Dahn** ĉe la urbeto Dahn en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, konsistas el jenaj tri rokburgoj:
* Altdahn
* Grafendahn
* Tanstein

## Geografio 
La tiel nomata Dahner Felsenland (esperante: roklando de Dahn) en Vasgovio, havas multajn burgojn kaj rokecaj montpintoj. Ekzemple 4&nbsp;km nordokcidente de la burggrupo staras la Burgo Neudahn, kaj tuj je la rando de la urbeto altiĝas rokoj kiel Jungfernsprung aŭ la formacio fianĉino kaj fianĉo.

## Historio 
La tri burgoj estis konstruita sur kvin apudaj rokoj unu apud la alia, sed ne samtempe. Tiu montdorso troviĝas apenaŭ 5&nbsp;km oriente de Dahn. Pluraj generacioj de la Dahn-a kavalira Gento konstruis dum preskaŭ du jarcentoj la burgojn: Tanstein estas el la komenco de la 12a jarcento, Altdahn de la komenco kaj Grafendahn de la fino de la 13a jarcento.

## Similaj burggrupoj 
Simila situacio troviĝas en la najbara regiono Alzaco: la Dreistein ĉe la monto Odilienberg apud Obernai, la tri burgoj sur la monto Schlossberg apud Reinhardsmunster, la Drei Exen apud Eguisheim kaj la burggrupo Haut-Kœnigsbourg/Oedenburg.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Stefan Grathoff: Die Dahner Burgen. Alt-Dahn – Grafendahn – Tanstein. Führungsheft 21. Edition Burgen, Schlösser, Altertümer Rheinland Pfalz. Schnell und Steiner, Regensburg 2003, ISBN 3-7954-1461-X.
* Walter Herrmann: Auf rotem Fels. Ein Führer zu den schönsten Burgen der Pfalz und des elsässischen Wasgau. DRW-Verlag Weinbrenner, Braun, Karlsruhe 2004, ISBN 3-7650-8286-4.
* Elena Rey: Burgenführer Pfalz. Verlag Superior, Kaiserslautern 2003, ISBN 3-936216-15-0.
* Günter Stein: Burgen und Schlösser in der Pfalz. Ein Handbuch. Verlag Weidlich, Frankfurt 1976, ISBN 3-8035-8356-X.
* Alexander Thon, Peter Pohlit: Grafendahn. In: Jürgen Keddigkeit (Hrsg.): Pfälzisches Burgenlexikon. Beiträge zur pfälzischen Geschichte Bd. 12/2, Institut für Pfälzische Geschichte und Volkskunde, Kaiserslautern 2002, ISBN 3-927754-48-X, S. 213–223.
* Alexander Thon (Hrsg.): ...wie eine gebannte, unnahbare Zauberburg. Burgen in der Südpfalz. 2., verbesserte Auflage. Schnell und Steiner, Regensburg 2005, ISBN 3-7954-1570-5, S. 18–25.
* Burgenverein Dahn e. V. (Hrsg.): Die Dahner Burgen. Alt-Dahn – Grafendahn – Tanstein – Neudahn. Geschichte und Burgenführer. 11., verbesserte Auflage. Busenberg 1989.

## Eksteraj ligiloj 
* Dahner Felsenland: *Altdahn–Grafendahn–Tanstein*
* Stefan Grathoff: *Die Dahner Burgen und ihre Besitzer* 

Kategorio:Burgoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Rejnlando-Palatinato
Martín de Aldehuela

[[Dosiero:Ronda. puente nuevo.JPG|eta|300px|dekstra]|Nova Ponto, verko de Martín de Aldehuela.]]
**José Martín de Aldehuela** (Manzanera (Teruel), 5-a de novembro de 1729 – Malago, 7-a de septembro de 1802) estis hispana arkitekto kaj amatora kuracisto.

Reklamita de Molina Larios, episkopo de Malago, li venis tien por konstruaj verkoj ĉe la katedralo en 1778 devena el Kvenko kie li estis verkinta ankaŭ ĉe ties katedralo. Li faris ankaŭ aliajn verkojn en Malago.

Krome en 1793 li finis la verkojn de la impona Nova Ponto de Arundo, kiu ekis en 1759 kaj kiu iĝis lia plej reprezenta, konata kaj impona verko. Oni atribuas al li en tiu sama urbo la finigon de la taŭrludejo, kvankam ne ekzistas dokumentaro pri lia partopreno en tiu konstruo.

Martín de Aldehuela mortiĝis en Malago en 1802, sed estas legendo laŭ kiu la arkitekto mortiĝis kiam li ĵetis sin al la Tranĉo de Arundo ekde sia plej simbola verko, nome la Nova Ponto, por eviti tiele, devi konstrui ponton kiu estus supera laŭ belo.

Li estis entombigita en preĝejo de Kvenko.

## Referencoj 
* La Opinión de Málaga: *La memoria de Aldehuela *, 17-a de februaro de 2008.

Kategorio:Hispanaj arkitektoj
Ádám Patachich

**Barono Ádám PATACHICH** [pataĉiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Patachich Ádám** estis kroata-hungara katolika pastro, ĉefepiskopo, episkopo, preposto, kanoniko, abato. Lia nobela antaŭnomo estis *zajezdai*. Lia frato estis Gábor Patachich.
eta|Ádám Patachich
Ádám Patachich http://mek.niif.hu/00300/00355/html/ABC11587/11878.htm naskiĝis la  1717 en Kroatio en Zajezda. Li mortis la  1784 en Kalocsa.

## Biografio 
Ádám Patachich lernis en Zagrebo, Graz, Vieno kaj Romo. En 1739 li doktoriĝis el teologio. Komence li estis pastro, sed en 1740 li atngis la titolon abato, en la sekva jaro li estis kanoniko en Zagrebo. Inter 1743-1751 li estis preposto en Kaposfő. En 1751 li estis elektita episkopo, samtempe eterna departementestro de Bihar. En 1766 li iĝis ĉefepiskopo en Kalocsa, kie li zorgis pri la altnivela ekleziaj edukado kaj muziko. Ekde 1777 li gvidis la edukadon en plena Hungara reĝlando. En 1780 li konstruis episkopan palacon, kie li establis bibliotekon.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Divi Ladislai Hungariae regis panegiricus...* (1734)
* *Divus Stephanus primus Hungariae rex...* (1764)
* *Rede an die adeliche Jugend* (1777)
* *Eucharisticon...* (1780)

## Memorigiloj 
* statuo en Kaloca de 2000

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Kroataj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Kroataj episkopoj
Abatejo Mettlach

eta|la iama bendiktana abatejo Mettlach (litografio de 1863)
[eta|[mozaiko en la preĝejo Sankta Lutwinus signas la konstrukomenco de la unua abateja domo]]
eta|links|hochkant|blazono de la abatejo de la 18-a jarcento
La **abatejo Sankta Petro kaj Maria** en la sarlanda urbeto Mettlach en Germanio estis Benediktana monaĥejo. Ĝi fondiĝis fine de la 7-a jarcento. Ĝis la 10-a jarcento, la ĉefepiskopo de Treviro estis ankaŭ abato de Mettlach en persona unio.

La monaĥejaj konstruaĵoj estis forlasitaj de la monaĥoj dum la Franca Revolucio. Hodiaŭ enestas la ĉefa administrejo de la firmao Villeroy & Boch.

Kategorio:Benediktanaj monaĥejoj en Germanio
Kategorio:Abatejoj en Germanio
Richard Ford

**Richard FORD** (Londono, 21-a de aprilo de 1796 - 1858) estis vojaĝisto kaj hispanisto angla.

Li loĝis en Hispanio, kien li venis por akompani sian malsanan edzinon, el 1830 al 1833. Reveninte en Anglion, li dediĉis sin al verkado pri sia sperto en Hispanio ĉefe kunlabore kun la eldonisto Murray. Kiel rezultaĵo de tiu partopreno, en 1844 aperis la verko *A Handbook for travellers in Spain and readers at home* (*Manlibro por veutrantoj al Hispanio kaj hejmaj legantoj*), nome kritiko kontraŭ la famo kaj mitoj kiun pri Hispanio enmodigis la Romantikismo.

En 1846, li publikigis materialojn neinkluditajn en sia *Gathering from Spain* (*Aĵoj el Hispanio*), pitoreska libro kun detaloj kaj anekdotoj ege interesaj pri Andaluzio kaj en 1852 *The Spanish bull fights* (*La taŭrludado*).

## Bibliografio 
* FORD, Brinsley (1963). Richard Ford en Sevilla. Notas a las láminas por Diego Angulo Íñiguez. Madrid: Instituto Diego Velázquez.
* FORD, Richard (2007). Richard Ford y Sevilla (1830-1833): una antología. Introducción y selección de textos Javier Rodríguez Barberán; traducción Jesús Pardo de Santayana; índices Inmaculada Franco Idígoras. Sevilla: Ayuntamiento de Sevilla, ICAS; Fundación El Monte. ISBN 978-84-96098-90-9.

Kategorio:Anglaj verkistoj
Kategorio:Kulturo de Hispanio
Kategorio:Hispanistoj
Flago de Andaluzio

[eta|La aktuala Flago de Andaluzio estis dezajnita en [1919 de Blas Infante, ĉefa defendanto de la andaluza naciismo, same kiel la blazono kaj la himno.]]
La **Flago de Andaluzio** konsistas el tri horizontalaj bendoj el kiuj la centra estas blanka kaj la aliaj du verdaj. Ambaŭflanke kaj centre aperas la Oficiala Blazono de Andaluzio kiu havas alton de du kvinonoj el la larĝo de la flago.

La unua skribita referenco konservita de flago de Andaluzio, kun strukturo vere simila al tiu kiun oni konas nune, estas la fama flago de la reĝado de Al Mutasim de la tajfo de Almerio de 1051 de onia erao, pro kio ŝajnas certa, ke temas pri la plej antikva flago de la tuta Eŭropo, kaj tiele, probable, el ĉiuj kiuj estas uzataj oficiale nuntempe en la mondo.

## Vidu ankaŭ 
* Naciistaj flagoj de Andaluzio
* Himno de Andaluzio
* Blazono de Andaluzio

## Bibliografio 
* Diversaj aŭtoroj (1979). «Bandera andaluza». Gran enciclopedia de Andalucía. Sevilla: Promociones Culturales Andaluzas. ISBN 84-85622-00-6.
* Erbez, José Manuel (1999). «Los colores de Andalucía: origen y significado de la bandera andaluza». Escaparate (junio).
* Ramos Romero, Marcos (1987). «Una bandera para Andalucía». XI Congreso Internacional de Vexilología (Madrid, 26-31 de mayo de 1985). Madrid: Sociedad Española de Vexilología. ISBN 84-404-0109-4.

Kategorio:Simboloj de Andaluzio
Kategorio:Flagoj
Pál Széchenyi (ĉefepiskopo)

**Grafo Pál SZÉCHENYI** [sEĉEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Széchenyi Pál** estis hungara katolika pastro, ĉefepiskopo, preposto, kanoniko, abato, monaĥo.

Pál Széchenyi http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/sz/sz25862.htm naskiĝis en 1645 ? en Gyöngyös. Li mortis la  1710 en Sopron.

## Biografio 
Pál Széchenyi aliĝis al la paŭlanoj en 1662, kiuj sendis lin por lerni al Romo. En 1673 li ekinstruis teologion en universitato en tiam hungara urbo Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio). Liaj ĉefaj karieraj stacioj estis:
* episkopo de Pécs en 1676, krome reĝa konsilisto kaj abato en Szentgotthárd
* kanoniko kaj preposto en Győr en 1677
* episkopo de Veszprém (urbo) en 1687
* ĉefepiskopo de Kalocsa en 1696, samtempe eterna departementestro en Bács
* grafo en 1697
En 1704 li sensukcese provis fari pacon inter Habsburgoj kaj Francisko Rákóczi la 2-a.

## Elektitaj publikaĵoj 
* korespondaĵo eldonita en (1807)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 14-a punkto)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj paŭlanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
11545 Hashimoto

'*11545 *Hashimoto'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Kunihiko Hashimoto*, japanan amatoran astronomon kaj longtempan anon de la Astronomia Societo de Fukuoka. Li estas la aŭtoro de *Messier Ĉiela Korpoj 1-110''

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Nerother Kopf

[eta|La monto dum vintro; ĉe la montpiedo meze maldekstre la vilaĝo [Neroth]]

La **Nerother Kopf** en la distrikto Vulkaneifel en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato estas 651.7 m alta konusmonto de estingita vulkano, apud la vilaĝo Neroth en la mezmontaro Ejfelo.

## Geografia situo 
La Nerother Kopf staras centre de la Naturparko Vulkaneifel ĉe la orienta rando de la regiono Gerolstein. Ĝi situas ĉ. 1 km orientsudoriente de Neroth, 2,5 km, okcidentsudokcidente de la vilaĝo Neunkirchen, 3,5 km okcidente de Pützborn – ambaŭ urbopartoj de Daun, kaj 2 km norde de Oberstadtfeld. Proksimume 450m norde de la pinto estas pli malalta suda pinto. Okcidente preter la monto fluas la rojo tra Neroth Kleine Kyll.

## Priskribo kaj historio 
Sur la norda pinto de la duobla vulkano situas la burga ruino Freudenkoppe (konstruita 1337–1340). Ĝi staras hodiaŭ sub monumentprotekto. Tie ankaŭ troviĝas muelejŝtona kaverno. En tiu kaverno, kies enirejo troviĝas ĉe alteco de 643,2m, dum la silvestra nokto 1919/1920 la junulara organizo Nerother Wandervogel estis fondata.

La naturprotektejo *Nerother Kopf* estas kovrata de fagoj. La je supra parto senarbara suda pinto estas uzata por rompi bazalton. La neĝokovrata rompeja eĝo dekstre en la foto estas videbla..

## Vidu ankaŭ 
* listo de montoj en Rejnlando-Palatinato
* Listo de la montoj en la Ejfelo
* listo de vulkanoj en Germanio

## Eksteraj ligiloj 
* *Nerother Kopf* , auf neroth.de

## Referencoj 
Kategorio:Montoj en Ejfelo
Kategorio:Montoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Geografio de Rejnlando-Palatinato
Kalvinana preĝejo (Fehérgyarmat)

La **Kalvinana kirko** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Fehérgyarmat.

## Historio 
En 1479 Stefano Báthori kaj Paŭlo Kinizsi venkis la turkojn. Tiu (komence katolika) preĝejo estis konstruita pro la granda venko. Ekde la 1560-aj jaroj la loĝantoj jam sekvis la kalvinismon, ili transprenis la konstruaĵon kaj trakonstruis ĝin. En 1672 la katolikoj reokupis la kirkon, sed en 1683 la kalvinanoj rericevis ĝin. Inter 1766-1794 la konstruaĵo estis pligrandigita, plejparto de la goziko malaperis. Ankaŭ la mebloj estis ŝanĝitaj al novaj. La orgeno ekfunkciis en 1869, sed en 1910 pli moderna muzikilo alvenis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. En la korto oni konstruis tre modernan kirkon havanta la nomon "Preĝejo de la 3-a jarmilo". Fasado de la malnova kirko konsistas preskaŭ el kvadrata turo. Malsupre kaj meze estas videbla la enirejo. La navo estas nur iomete pli larĝa, ol la fasado. La longa navo finiĝas en plurangula absido. Interne ligna galerio troviĝas. La predikejo estas baroko el la 18-a jarcento.

## Fontoj 
* hungare 
* hungare
* hungare kun fotoj

Fehérgyarmat
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Fehérgyarmat
Hans von Trotha

eta|hochkant|blazono de Hans von Trotha
Kavaliro **Hans von Trotha** (naskiĝis ĉ. 1450 supozeble en Krosigk, hodiaŭ en la germana federacia lando Saksio-Anhaltio), mortis en 1503 sur Burgo Berwartstein) estis marŝalo de princelektistoj de Palatinato.

Li estis portanto de la franca honortitolo *Chevalier d’Or* (= ora kavaliro). Kiel feŭdo li ricevis en 1480 de la princelektisto la du burgojn nome Burgo Berwartstein kaj Burgo Grafendahn. Populare oni nomas lin „Hans Trapp“ aŭ „Hans Trott“.

Kategorio:Historio de Rejnlando-Palatinato
William Walker

**William Walker** (Nashville, Tennessee, Usono, 8-a de majo de 1824 - Trujillo, Honduro, 12-a de septembro de 1860) estis usona kuracisto, advokato, ĵurnalisto, politikisto kaj armeestro. Li estis la plej konata el la filibustroj de la 19-a jarcento.

En Meksiko li klopodis konkeri Sonora-n kaj Baja California-n, fondante la *"Sonoran respublikon"* kiu frakasis. En 1855, kune kun grupo de rekrutoj nomataj "La senmortuloj", li vojaĝis al Nikaragvo, lando en kiu estis civila milito, kaj li batalis kun la demokratia flanko kiu celis puĉi la prezidanton Fruto Chamorro Pérez. Tamen li sukcesis atingi la registaron kiam li estis elektita prezidanto de la lando.

Pro tio ke lia ĉeesto en Centra Ameriko estis danĝera, la aliaj landoj de la regiono komencis militon por forigi lin de la teritorio, tio kaŭzis la > kaj la >.

La konflikto ankaŭ engaĝis Usonon, Unuiĝintan Reĝlandon kaj la entrepreniston Cornelius Vanderbilt.

**Walker** rezignis la 1-an de majo de 1857 kaj foriris de Centra Ameriko. Malgraŭ lia malvenko li planis novajn konkerajn vojaĝojn al Nikaragvo sed oni mortigis lin en Honduro.

Kategorio:Historio de Nikaragvo
Unicaja

**Unicaja Banco** [uniKAĥa BANko] estas financa ento de Hispanio. Ĝi havas socian sidejon en Malago kaj CPD (Centro de Proceso de Datos, Datumprocezejo) en Arundo. Ties klientokodo estas 2103 kaj ties BIC estas UCJAES2M. Ties prezidanto estas Braulio Medel Cámara. Lia estrado respondecas pri tri internaj organismoj: nome la Ĝenerala Asembleo, la Administra Konsilantaro kaj la Kontrolkonsilantaro . 

Unicaja Banco estis fondita de la *Monte de Piedad y Caja de Ahorros* de Arundo, Kadizo, Almerio, Malago, Antekero kaj Ĥaeno (Unicaja) por realigi nerekte la plenumon de sia financa agado. Pro tio, Unicaja Banco pluuzas la komercan firmaon Unicaja.

La 28an de marto 2014, Unicaja Banco finigis la aĉeton de Banco CEISS kaj igis ĝin sia filio.

## Kreado de Unicaja en 1991 
Ĝi estis kreita kiel ŝparkaso la 18-a de marto de 1991 pere de la fuzio de la jenaj ŝparkasoj:

* Caja de Ahorros y Monte de Piedad de Cádiz (1884).
* Monte de Piedad y Caja de Ahorros de Almería (1900).
* Caja de Ahorros y Préstamos de Antequera (1904).
* Monte de Piedad y Caja de Ahorros de Ronda (1909).
* Caja de Ahorros Provincial de Málaga (1949).

La 1a de januaro de 2010 aliĝis al la jam menciitaj:

* Caja Provincial de Ahorros de Jaén (1980).

## Poste 
* Liberbank

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Unicaja Banco
* Sociala Laboro de Unicaja 
* Diario de Cádiz: *Unicaja cumple 125 años*

Kategorio:Bankoj en Hispanio
Kategorio:Ekonomio de Hispanio
Kategorio:Malago
Ŝparkaso de Arundo

[250ra|eta|Sidejo de [Unicaja en Arundo.]]
**Monte de Piedad y Caja de Ahorros de Ronda** estis ŝparkaso fondita en Arundo en 1909. En 1991 ĝi unuiĝis kun la ŝparkasoj de Kadizo, Almerio, Malago kaj Antequera por konstitui la novan enton *Monte de Piedad y Caja de Ahorros de Ronda, Cádiz, Almería, Málaga y Antequera*, komerce konata kiel Unicaja.

La komenca fonduso de la societo estis de dek mil pesetoj, devenaj el havaĵo de María Teresa Holgado Vázquez de Mondragón, markizino de Moctezuma. Dekomence la funkcia horaro al publiko estis el 14'00 al 16'00 posttagmeze kaj nur dimanĉe.

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj bankoj
Azazelo

**Azazelo** (aramee: רמשנאל, hebree: עזאזל, Aze'ezel arabe: عزازل *Azazil*) estas enigma nomo ĉeesta kaj en la hebreaj sanktaj tekstoj kaj en tiutemaj apokrifaj; la nomo estas foje akompanata de vortoj *Rameel* kaj *Gadriel*. La unua alestiĝo de kiu nomo aperas en Levidoj 16,8, kie kapro estas indikata per “Azazelo”.[upright=1.4|eta|Moderna interpreto pri Azazelo kiel kapra demono. (El *[Dictionnaire Infernal*, Parizo 1825).]]

## Signifo 
La nomo Azazelo (sayan aŭ ‘ăzaz’ēl) signifus "Dio fariĝis forta", (el la hebrea ‘ăzaz’, tria pronomo de la preterita participo de ‘āzaz’ = "esti forta", kaj el, "Dio". Alia teorio farus el ĝi “malrespektulo al Dio”. Azazelo havas foje kiel variantojn "Azael", "Aziel" kaj "Asiel".

## Azazelo en la Juda Biblio kaj en la rabena literaturo 
La nomo aperas unue en la biblia libro de Levidoj 1(6, 8,) kiam Dio ordonis al la Ĉefa Sacerdoto Aaron ke en la tago de Jom Kippur estu propeke oferata al Javeo kapro por ke estu purigata la izraela popolo, kaj alia identa estu destinita al Azazelo en la dezerto (Lev 16, 8-9 kaj 21-22). 

Tiu nomo “Azazelo” aperas ankaŭ en la apokrifa Libro de Ĥanoĥ de la 1-a jarcento a.K.. La nomo ŝajnas indiki unu el la ribelaj anĝeloj kiuj instruis al viroj la konstruon de armiloj kaj la virinoj ornamojn kaj kosmetikon (8,1). Dio sendis, laŭ tiu mitologio, la Ĉefanĝelon Rafaelon ĝin kateni kaj enterigi en la dezerto de Dudael najbare de Jerusalemo (ĉap. 10), kie li volus ankaŭ penti sed ne povis.

La Talmudo ankaŭ parolas pri Azazelo, kun apartaĵoj de la religia ceremonio de la du kaproj: Talmudaj rakontaĵoj pri la jerusalema Templo.

La islama tradicio ankaŭ mitologigas Azazelon, laŭ kiu Azazelo estis la komenca nomo de tiu kiu fariĝis Ibliso (la diablo) pro lia ĵaluzo kontraŭ la nova kreito, Adamo.

Mezepokaj rabenoj verkis mitologiojn pri Azazelo en la kabala. 

### Literaturo 
* *Azazelo* estas unu el la personoj akompanantaj Voland (la Diablo) en la romano * La Majstro kaj Margarita* de Miĥail Bulgakov.
* *Azazelo* estas virina diablo kiu, kupliĝante kun anĝelo, naskis la homan idaron en la romano *Due candele per il Diavolo* de Laura Gallego Garcia.
* Azazelo estas la diablo kiu devigas la monaĥon Ipa rakonti sian historion en la romano *Azazel* de Youssef Ziedan.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Mitologio
* Diablo
* Demonologio
* Jom Kippur
* Propeka kapro
* La Majstro kaj Margarita

Kategorio:Judismo
Kategorio:Demonoj
Kategorio:Mitologio
Malnova Ponto (Arundo)

Ĝis la konstruado de la Nova Ponto, en Arundo, Hispanio, en la 18a jarcento ĝi estis nomita *La Puente Nueva* (Nova Ponto), el tiam ĝi eknomiĝis "Puente Viejo" (Malnova Ponto). Ĝi komunikigis la urbon kun la nova kvartalo Mercadillo [merkaDIjo].

Ne klaras ties deveno ĉu el epoko de la romianoj aŭ ĉu rekonstruita de la araboj, plej akceptita. Post la konkero fare de la kristanoj ŝajne ĝi detruiĝis kaj devis esti riparita. En 1616 denove detruiĝis pro inundo kiu forrompis ĝin.

La ponto estas de unusola arko de 10 m de diametro por 31 m de alto super la nivelo de la rivero.

Ĝi estis renovigita moderne por permesi la rigardon al la ravino.

Kategorio:Arundo
Kategorio:Pontoj en Hispanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Andaluzio
Ŝparkaso

eta|250ra|Centra sidejo de *Sparkasse Koblenz*, nome la Koblenza Ŝparkaso.
**Ŝparkaso** estas financa kaj pruntedona ento simila al banko, sed neprofitdonaj kaj kun diferenca karaktero laŭleĝe. Pli precize, banko estas anonima societo, dum ŝparkaso funkcias laŭ leĝoj de limigitaj societoj de karaktero fonda, pro kio ili devas dediĉi, ekzemple, parton de siaj havaĵoj al socialaj celoj aŭ havas registaran aŭ politikan reprezentadon (eĉ de sindikatoj aŭ aliaj similaj organizoj) en sia eno.

## Eksteraj ligiloj 
* Confederación Española de Cajas de Ahorro (C.E.C.A.) 
* World Savings Banks Institute
* European Savings Bank Group
* La situación actual de las Cajas de Ahorros en Qué Aprendemos Hoy 
* Federación Peruana de Cajas Municipales de Ahorros y Crédito
* Plataforma por la nacionalización de las Cajas de Ahorros

Kategorio:Financa sistemo
Kategorio:Bankoj
11548 Jerrylewis

'*11548 *Jerrylewis'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy , elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan aktoron kaj komikiston Jerry Lewis, kies sindonemo por la *Muscular Dystrophy Association'' (Asocio kontraŭ la Muskola Distrofio) helpis kolekti pli ol po 50 milionojn da dolaroj ĉiujare profit'al la streboj de ĉi-tiu asocio por kontraŭbatali la . La M.D.A. monhelpas medicinan esploron, terapiojn kaj programojn pri viv-kvalito kiel somerajn tendarojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Malkovrita de David H. Levy
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Listo de francaj ministroj pri sociala sekureco

La sekvanta tabelo listigas la **ministrojn kaj subministrojn** de franciaj registaroj respondecajn pri sociala sekureco, sociala protektado, antaŭzorgo kaj kontraŭmalsana asekuro.

La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.

## Listo de ministroj pri sociala sekureco 
## 2-a mondmilito 
## 4-a Respubliko 
## 5-a Respubliko 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Listo de francaj ministroj pri sociala ekonomio
* Listo de francaj ministroj pri sociala agado
* Listo de francaj ministroj pri sano
* Nuna registaro (Francio)

### Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Sociala sekureco
*
Domo de Sankta Johano Bosko

La **Domo de Sankta Johano Bosko** () estis konstruita en Arundo, Andaluzio, Hispanio, komence de la 20a jarcento; en tuta kerno de la historia kvartalo de la urbo, ĝi estas palaceto de modernista stilo kiu apartenis al la familio Granadinos kiu donacis ĝin poste al la ordeno de Salesianoj por ties uzado kiel ripozejo por pastraoj kaj malsamuloj de tiu religia ordeno.

Menciindas bela interna korto ornamita per planko de araba stilo kaj granda kolekto de ceramiko kaj de tapiŝoj el la 19a jarcento. Krome elstaras la bela meblaro el ligno de juglandarboj, la kameno de la ĉefa salono ktp.

Ties ĝardeno borde de la ravino ĉe la *Tajo* (Tranĉo), estas rigardejo el kiu videblas la Nova Ponto.

Kategorio:Arundo
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Kategorio:Turismo en Andaluzio
Kategorio:Palacoj
Preĝejo Sankta Sebastiano (Arundo)

La **Preĝejo Sankta Sebastiano** de Arundo (provinco Malago, Hispanio), estis unu el la fondaĵoj fare de la Katolikaj Gereĝoj, situanta sur islama moskeo kies minareto utilis kiel sonorilturo. La preĝejo malaperis tuje, kun tiu de Sankta Johano la Baptisto kaj Sankta Jakobo. La minareto estis konstruita en la 14a jarcento. Ĝi estis deklarita histori-arta monumento per Dekreto de la 3a de junio de 1931.

## Vidu ankaŭ
* Minareto de Sankta Sebastiano

Kategorio:Arundo
Kategorio:Islama arkitekturo
Kategorio:Al-Andalus
Anonima societo

**Anonima societo** estas komerca societo kies posedantoj estas tio laŭ sia partopreno en la fundamenta kapitalo pere de akcioj. Tiuj diferenceblas inter si pro sia diferenca valoro aŭ pro la diferencaj privilegioj ligitaj al tiuj, kiel por ekzemplo la riceveblo de minimuma enspezo. La akciposedantoj ne respondecas per sia persona havaĵo al la eventualaj ŝuldoj de la societo, sed nur ĝis la maksimuma kvanto de la kontribuita kapitalo.

## En diversaj landoj
S.A. povas esti mallongigo de:
*  en la galega kaj eŭropa portugala (uzata en Portugalio, Timor Leste, Makao, kaj portugallingva Afriko)
**  en la brazila portugala (uzita en Brazilo)
** Ekvivalento de  en la ĉina por Makao
*  en la asturia kaj leona lingvoj
*  en la kataluna lingvo
*  (SA) en la franca lingvo (kiel uzata en franclingvaj landoj kiel ekzemple Francio (inkluzive de Franca Polinezio, Nov-Kaledonio) kaj Monako; ankaŭ en parte franclingvaj landoj kaj/aŭ nacioj kun la franca kiel unu el siaj oficialaj lingvoj kiel Belgio (kie ĝi estas ekvivalenta al * naamloze vennootschap*), Luksemburgio (ankaŭ identigebla en la luksemburga kiel ), Haitio, Svislando ( kie ĝi estas ekvivalenta al  aŭ ), same kiel Libano, Egiptio, Tunizio, Maroko, Maŭritanio, Senegalo, Ebura Bordo, Alĝerio kaj aliaj afrikaj landoj)
**  en la kanada franca
*  en la svislanda itala (en Italio anstataŭigita per , S.p.A., ekde 1942)
*  aŭ  en la hispana lingvo
** Meksika leĝo ankaŭ enkalkulas la ŝanĝeblecon de la kompania akcio, rezultigante plej multajn S.A. iĝante  (S.A. de C.V.), aŭ  (S.A.B. de C.V.) por publike komercantaj kompanioj.
** Meksiko ankaŭ havas , kiu estas analoga al la societo kun limigita respondeco.
*  en la pola
*  en la rumana
* La greka termino  (, A.E.) estas kutime tradukita al mallongigo S.A. respektive ekvivalento de "anonima societo" en la angla kaj aliaj eŭropaj lingvoj.

Ĝi estas ekvivalenta en laŭvorta signifo kaj funkcio al:
*  (N.V.) en la nederlanda de Nederlando kaj Belgio
*  (P.T. Tbk.) en Indonezio
*  (Bhd.) en Malajzio
*  (A.Ş.) aŭ *Anonim Ortaklık* (A.O.) en la turka lingvo
*  (C.A.) en Ekvadoro kaj Venezuelo

### Akcia kompanio 
Ĝi estas ekvivalenta en funkcio al la koncepto de akcia kompanio:
*  en la albana lingvo
* ,  (Sharikah musāhamah dīḿātāh, laŭvorta traduko: Publika akcia kompanio kun limigita respondeco) en la araba lingvo
*  (d.d.) en la kroata kaj bosnia lingvoj
* ,  (АД) en la bulgara lingvo
* ,  (АД) en la makedona lingvo
*  (a.s.) en la ĉeĥa
*  (A/S) en la dana
*  (S.A.E.) aŭ  (latinliterigite Ŝerka mosahama Maṣ, laŭvorte Egipta akcia kompanio, mallongigita ) en Egiptio
*  (Oy) en la finna
*  (AS) en la estona
*  (AG) en la germana

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* akcia kompanio, preskaŭ samspeca modelo, ĉefe nomata tiel en la ne-romanidaj lingvoj (vidu supre)

* Kompanio kun limigita respondeco

## Eksteraj ligiloj
* Ley Nº 16.060 de *Sociedades comerciales* en Urugvajo, arkivigita en aŭgusto 2006 ()

Kategorio:Financa sistemo
Kategorio:Ekonomiko
11569 Virgilsmith

'*11569 *Virgilsmith'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras * Virgil Smith'', kies kapabloj en dezajno kaj konstruo permesis la sukcesan realigon de la Observatorio Jarnac, privata observatorio mastrumita la dua malkovrinto kaj de ties edzino.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Malkovrita de David H. Levy
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Aritmetika-logika unuaĵo

dekstra|eta|Skemo de aritmetika-logika unuaĵo: A akumulatoro, B registro de datumoj; R rezulto, F funkcio, D eldono de statuso

La **aritmetika-logika unuaĵo** ( kutime mallongigata **ALU**) estas elektronika kalkulorgano utiligata en procesoroj.

## Funkcioj 
La ALU kalkulas aritmetikaj kaj logikaj funkcioj. Minimume ĝi kapablas efektivigi la sekvajn operaciojn.

* aritmetika:
** adicio (ADD)
* logika:
** logika neo (NOT)
** Konjunkcio (logika kajo AND)

Al tiuj kutime aldoniĝas aliaj operacioj kiuj estas farataj en pluraj paŝoj helpe de la supraj tri.

Kategorio:Komputilo
Muzeono (parko)

Parko **Muzeono** () situas en centra parto de Moskvo ĉe Krimea riverbordo. Ĝi okupas areon 23,46 ha. La parko estas konata pro tio, ke ĝi enhavas multajn skulptaĵojn kaj monumentojn, dediĉitajn al sovetia epoko; pro tio ĝi estas konsiderata kiel subĉiela muzio.

**En la parko estas:**
* Muzeo de skulptaĵoj . Ĉi tien estis forprenitaj monumentoj, kiuj antaŭe staris sur diversaj stratoj kaj placoj de Moskvo. Monumentaj de Feliks Dzerĵinskij, Josif Stalin, Maksim Gorkij kaj aliaj (pli ol 700 skulptaĵoj). Dum la tuta jaro estas organizataj ekspozicioj. Oni organizas ekskursojn (ankaŭ por infanoj).
* "Lernejo"  — loko por liberaj lecionoj pri kulturo.
* Kinejo 
* Scenejo 
* Kafejo 

Dosiero:Centra domo de pentristoj.JPG|Centra domo de pentristoj
Lernejo en parko Muzeono(2).JPG|Pavilono "Lernejo"
Dosiero:Krimea ponto kaj rivero Moskva.JPG|Krimea ponto kaj rivero Moskva

## Vidu ankaŭ 
* Lingva lernejo en Muzeono

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Ĝardenoj kaj parkoj de Moskvo
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1992
Kategorio:1992 en Moskvo
Kategorio:Distrikto Jakimanka (Moskvo)
Kategorio:Muzeoj en Moskvo
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1990-1999
Domo de la Giganto

La **Domo de la Giganto** aŭ en hispana **Casa del Gigante** de Arundo (provinco Malago, Hispanio), konstruiĝis inter la 14a kaj 15a jarcentoj. Estas mezklasa loĝejo, simila al domoj de Granado aŭ de Magrebo. Estas konsiderata kiel malgranda palaceto el plej konservitaj el nazaria arkitekturo.

Ties nomo devenas el du reliefoj el ŝtono kiuj ornamis la angulojn de la konstruaĵo. Oni supozas, ke ties deveno estas fenica. Temas pri tipa araba domo kun interna korto kaj bildaj ornamoj.

Post rehabilitigo, la **Domo de la Giganto** malfermiĝis al la publiko decembre de 2004.

Ankaŭ ekzistas **Domo de la Gigantoj en Zamoro**

Kategorio:Arundo
Kategorio:Islama arkitekturo
Kategorio:Al-Andalus
Reĝlando Saksio

La **reĝlando Saksio** aŭ **reĝlando Saksujo**, germane: *Königreich Sachsen*, estis ŝtato en orienta Germanio kiu ekzistis de 1806 ĝis 1918. La princo-elektisto Frederiko Aŭgusto, de la dinastio Wettin, iĝis la unua reĝo de Saksio laŭ la traktato de Posen. Kiam en 1871 fondiĝis la Germana Regno, Saksio iĝis membroŝtato. La Wettin-oj regis Saksion ĝis la Novembra Revolucio en 1918, kiu detronigis la reĝon kaj igis la landon respubliko.

## Listo de reĝoj de Saksio 
* 1806–1827 Frederiko Aŭgusto la 1-a, "la Justa"
* 1827–1836 Anton, "la Bonvolema", frato de la antaŭa
* 1836–1854 Frederiko Aŭgusto la 2-a, nevo de la antaŭa
* 1854–1873 Johano, frato de la antaŭa
* 1873–1902 Alberto, filo de la antaŭa
* 1902–1904 Georgo, frato de la antaŭa
* 1904–1918 Frederiko Aŭgusto la 3-a, filo de la antaŭa, Alta Protektanto de la UK 1908 en Dresdeno

Kategorio:Historio de Saksio
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Historiaj germanaj teritorioj
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Napoleonaj ŝtatoj
Kategorio:Eksaj reĝlandoj en Eŭropo
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1806
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1918
11554 Asio

**11554 Asio** estas troja asteroido de Jupitero, ano de la grupo da asteroidoj orbitantaj proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tiel nomata "Troja Tendaro".

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la mita troja batalinto Asio, filo de Hirtako, Dum la troja milito, li gvidis la sturmon, kontraŭ la grekaj muregoj. Li defiis Idomeneon kaj estis mortigita de li.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Lea McGrath Goodman

**Lea McGrath Goodman** estas usona verkisto kaj liberlabora ĵurnalisto (*freelance*), kiuj laboris en Nov-Jorko kaj Londono.
Goodman diplomiĝis en Universitato Sankta Bonaventuro kun abiturienta grado en ĵurnalismo kaj politikaj sciencoj, kaj en 2010 estis la ricevonto de kunuleco de Scripps Howard Fondaĵo en media ĵurnalismo. *The Financial Times*, *The Wall Street Journal*, *Condé Nast Portfolio*, la Associated Press, *Forbes* kaj *The Guardian*. En 2011, ŝi eldonis unuan libron *La Azilo: La Renegadoj Kiuj forrabis la Mondan Petrolmerkaton*, pri la tutmonda oleo komerca merkato.

## Kariero 
### Ĵerzejo misuzo esploro 
En 2012, brita politikisto John Hemming proponita de Early day motion pri la retiro de McGrath Goodman de UK vizon, ĉar ŝi estis malhelpataj enirante la UK post deklari siajn intencojn esplori akuzojn de kovrilo-supren koncerne la Ĵerzejo misuzo esploro, spite havi puran enmigrado kaj vojaĝoj rekordo. En intervjuo kun RT Novaĵoj, McGrath Goodman statas ke ŝi estas konfuzita pri kial ŝi ne permesis eniron en la UK kaj estis sekve ne povis kapti konektanta flugo en Jersey. En 2013, Goodman malpermeso altiĝis kaj novan vizon permesite post kampanjo por la britaj politikistoj kaj ĵurnalistoj. Grava nova enketo pri la misuzo skandalo gvidata de altranga brita juĝisto anoncis ankaŭ.

### 2014 Bitcoin artikolo 
En marto 2014 Newsweek gazeto artikolon, Goodman eldonita kion ŝi asertis esti la idento kaj situo de Satoshi Nakamoto, la inventinto de Bitmono. Skribado en Forbes revuo, Andy Greenberg skribis ke "Kritiko de Newsweek la artikolo, kiu priskribas silenta izolado kiel raportisto Lea McGrath Goodman de staris ĉe la fino de Nakamoto la driveway kaj estis pridemandita de polico, enfokusigita precipe sur Goodman decidon nomumi Nakamoto la familianoj kaj publikigi foton de lia domo." Kelkaj horoj poste, Nakamoto la P2P Fondaĵo konto afiŝis mesaĝon indikante li ne estis la persono en Newsweek artikolo. La artikolo generis diskutadon por perceptis difektojn en lia metodiko kaj konkludon.

## libroj 
* ''The Asylum: The Renegades Who Hijacked the World's Oil Market''. William Morrow and Company. 2011. ISBN 0-061-76627-5.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*
Listo de francaj ministroj pri turismo

La sekvanta tabelo listigas la **ministrojn kaj subministrojn** de franciaj registaroj respondecajn pri turismo.

La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.

## Listo de ministroj pri turismo 
* 27-a de januaro 1931 - 20-a de februaro 1932 : Gaston Gérard
* 5-a de septembro 1948 - 11-a de septembro 1948 : Henri Queuille
* 11-a de septembro 1948 - 7-a de februaro 1950 : Christian Pineau
* 7-a de februaro 1950 - 2-a de julio 1950 : Jacques Chastellain
* 2-a de julio 1950 - 12-a de julio 1950 : Maurice Bourgès-Maunoury
* 12-a de julio 1950 - 8-a de marto 1952 : Antoine Pinay
* 8-a de marto 1952 - 28-a de junio 1953 : André Morice
* 28-a de junio 1953 - 19-a de junio 1954 : Jacques Chastellain
* 19-a de junio 1954 - 14-a de aŭgusto 1954 : Jacques Chaban-Delmas
* 14-a de aŭgusto 1954 - 3-a de septembro 1954 : Maurice Bourgès-Maunoury
* 3-a de septembro 1954 - 23-a de februaro 1955 : Jacques Chaban-Delmas
* 23-a de februaro 1955 - 1-a de februaro 1956 : Édouard Corniglion-Molinier
* 13-a de junio 1957 - 1-a de junio 1958 : Édouard Bonnefous
* 3-a de junio 1958 - 9-a de junio 1958 : Antoine Pinay
* 9-a de junio 1958 - 8-a de januaro 1959 : Robert Buron
* 20-a de marto 1963 - 31-a de majo 1968 : Pierre Dumas
* 31-a de majo 1968 - 10-a de julio 1968 : Henri Rey
* 20-a de junio 1969 - 5-a de julio 1972 : Marcel Anthonioz
* 6-a de julio 1972 - 5-a de aprilo 1973 : Christian Bonnet
* 26-a de aprilo 1973 - 28-a de majo 1974 : Aimé Paquet
* 28-a de majo 1974 - 12-a de januaro 1976 : Gérard Ducray
* 12-a de januaro 1976 - 31-a de marto 1978 : Jacques Médecin
* 22-a de majo 1981 - 24-a de marto 1983 : François Abadie
* 22-a de marto 1983 - 17-a de julio 1984 : Roland Carraz
* 17-a de julio 1984 - 19-a de februaro 1986 : Michel Crépeau
* 19-a de februaro 1986 - 20-a de marto 1986 : Jean-Marie Bockel
* 25-a de marto 1986 - 10-a de majo 1988 : Jean-Jacques Descamps
* 10-a de majo 1988 - 22-a de junio 1988 : François Doubin
* 23-a de junio 1988 - 5-a de julio 1990 : Olivier Stirn
* 5-a de julio 1990 - 17-a de julio 1990 : Jean-Marie Rausch
* 17-a de julio 1990 - 28-a de marto 1993 : Jean-Michel Baylet
* 29-a de marto 1993 - 18-a de majo 1995 : Bernard Bosson
* 18-a de majo 1995 - 7-a de novembro 1995 : Françoise de Panafieu
* 7-a de novembro 1995 - 4-a de junio 1997 : Bernard Pons
* 4-a de junio 1997 - 23-a de oktobro 2001 : Michelle Demessine
* 23-a de oktobro 2001 - 6-a de majo 2002 : Jacques Brunhes
* 6-a de majo 2002 - 17-a de junio 2002 : Gilles de Robien
* 17-a de junio 2002 - 15-a de majo 2007 : Léon Bertrand
* 19-a de junio 2007 - 18-a de marto 2008 : Luc Chatel
* 18-a de marto 2008 - 13-a de novembro 2010 : Hervé Novelli
* 14-a de novembro 2010 - 10-a de majo 2012 : Frédéric Lefebvre
* 16-a de majo 2012 - 31-a de marto 2014 : Sylvia Pinel
* de la 9-a de aprilo 2014 : Fleur Pellerin

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nuna registaro (Francio)

Turismo
*
Oscar Luigi Scalfaro

**Oscar Luigi SCALFARO** (naskiĝinta la 9-a de septembro 1918 en Novara, mortinta la 29-a de januaro 2012 en Romo) estis itala politikisto kaj prezidanto de la Respubliko Italio de 1992-99.

## Vivo politikista 
Li jam frue engaĝiĝis en diversaj kristanaj organizoj kaj aliĝis dum la Dua mondmilito al la nove fondita Itala kristan-demokrata partio (DC). En 1943 li ekdeĵoris kiel juĝisto. En 1946 la juristo unuafoje elektitis kiel deputito por la nacia asembleo kies membro li neinterrompite restis ĝis 1992.

Ekde de 1950-aj jaroj li plurfoje estis ŝtata sekretario kaj okupis diversajn ministrajn postenojn (i.a. tiun pri internaj aferoj de 1983-87 sub la socialdemokrato Bettino Craxi). Ekster tio li estris diversaj registaraj komisioj.

Post la demisio de Craxi li komisiitis formi novan registaron - sed ne sukcesis fari tion. Post la elektoj de aprilo 1992 li fariĝis prezidento de la Ĉambro de la deputitoj kaj jam la sekvintan monaton li iĝis finfine prezidanto de la Respubliko (antaŭulo estis Francesco Cossiga). Lia posteŭlo estis ekde majo 1999 Carlo Azeglio Ciampi.

Fare de multoj li estis konsiderata kiel modelo de politika integreco.

## Subnotoj 
## Eksteraj ligiloj 
Biografio sur la oficiala retpaĝaro de la itala prezidenta kancelario.

Kategorio:Prezidantoj de Italio
Kategorio:Italaj politikistoj
Kategorio:Konservativistoj
János Gubasóczy

**János GUBASÓCZY** [jAnoŝ gubaŝOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gubasóczy János** estis hungara pastro, ĉefepiskopo, episkopo, preposto, kanoniko, abato.

Pri la naskiĝo mankas informoj. János Gubasóczy http://lexikon.katolikus.hu/G/Gubasóczy.html mortis la  1686 en Vieno.

## Biografio 
János Gubasóczy lernis en Vieno, poste en Romo en la 1640-aj jaroj. Li hejmenvenis jam kiel pastro en 1648. Liaj ĉefaj posteno kaj titoloj estis:
* pastro en 1650 en Vágsellye [vAgŝeje]
* kanoniko en 1655 en Esztergom
* eklezia ĉefdekano en 1662 en Hont
* preposto en 1663
* abato en 1664 en Szekszárd
* titulara episkopo en Pécs en 1668
En 1670 li ricevis la taskon fari pacon en Supra Hungarujo. En la sekva jaro li estis unu el la juĝistoj, kiuj kondamnis Petar Zrinski kaj la ceterajn komplotulojn. En 1676 li estis elektita episkopo de Vác, inter  1680‑1686 li estis kanceliero. Li estis ĉefepiskopo de Kalocsa ekde 1685.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Pordo de Filipo la 5-a

La **Pordego** aŭ **Pordo de Filipo la 5-a** aŭ en hispana **puerta de Felipe V** estas historia arkitektura elemento de la municipo de Arundo, Andaluzio, Hispanio.

## Historio 
maldekstre|eta|Sub la pordo de Filipo la 5-a rigardo al la preĝejo Patro Jesuo.
Post la falo de la unua nova ponto en 1741, oni planis la neceson plibonigi tiun enirejon al la urbo pro la granda fluo de personoj kaj varoj kiuj denove devis uzi ĝin. La malnova Araba Pordego de *la Puente* estis anstataŭita kaj pligrandigita per tiu aktuala dum la regado de la unua burbuna hispana reĝo nome Filipo la 5-a, en 1742, laŭ indikita en la surskribo sur ŝtono ĉe la pordego.

## Priskribo 
Tiu simbola monumento de la urbo konsistas el duobla arko el ŝtono, kronita per tri pinakloj kaj ornamita per la konkoj de la familio Anjou kaj la reĝa blazono de la Burbonoj ekstere.

Kategorio:Arundo
Kategorio:Monumentoj en Andaluzio
Grenzauer Fehde

eta|300px|memorŝtono ĉe la iama paroĥa domo apud la preĝejo „Liebfrauenkirche“ en Koblenco.
La **Grenzauer Fehde** aŭ tradukita **kvereloj de Grenzau** estis la milita konflikto inter la trupoj de la kurtrier-a urbo Koblenco kaj la sinjoroj Philipp von Isenburg kaj Reinhard von Westerburg apud Grenzau je la 20-a de aprilo 1347. La koblencaj trupoj grave malvenkis.

## Literaturo 
* Hellmuth Gensicke: *Selbstbehauptung im Westerwald*, in: Balduin von Luxemburg. Erzbischof von Trier - Kurfürst des Reiches. Festschrift aus Anlass des 700. Geburtsjahres, hrsg. von Johannes Mötsch und Franz-Josef Heyen, Mainz 1985, S. 391-401

## Eksteraj ligiloj 
* Geschichte der Burg Grenzau 

## Referencoj 
Kategorio:Westerwald
Kategorio:Historio de Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Kurtrier
Giuseppe Saragat

**Giuseppe SARAGAT** (naskiĝinta la 12-a de septembro 1889 en Torino, mortinta la 11-a de junio 1988 en Romo) estis itala politikisto, prezidanto de la Respubliko Italio de 1964-71 kaj kunfondanto de la socialdemokratia partio PSDI.eta|La itala socialdemokrato.

## Vivo 
En sia naskiĝurbo li studis ekonomikon kaj aliĝis frue al la socialdemokratia partio PSI. Kiel unu el la ĉefoj de tiu partio li vivis, post la potencakiro de la faŝistoj en ekzilo (de 1926-43). Post la liberigo de Italujo li ekministris en 1944 sen ekzakte difinitaj taskoj sub la ĉefministro Ivanoe Bonomi. En 1945 li iĝis ambasadoro en Parizo kaj en 1946 prezidento de la Konstitucianta Asembleo de la Itala Respubliko. En 1947 li estis la plej eminenta batalanto kontraŭ alstrebita kunfando de PSI kun la komunistoj kaj antaŭenpuŝis la fondon de la *Partido Socialista Democratico Italiano* (PSDI) en 1951.

De 1951-54 kaj de 1957-64 (kaj denove en 1976) li estis partiestro. En la registaro de Alcide De Gasperi li estis de 1947-50 vicĉefministro kaj iĝis membro de la Ĉambro de la deputitoj en 1948. Ankaŭ dum la sekvintaj jaroj li havis diversajn postenojn kabinetajn. De 1954-57 li denove estis vicĉefministro kaj en 1959/60 kaj 1963/64 ministro pri eksteraj aferoj.

En 1964 li transprenis de Antonio Segni la oficon de prezidanto de la Respubliko.

## Libroj 
* U. Indrio, *La presidenza Saragat: cronaca politica di un settennio 1965-1971*, Milano, Mondadori, 1971.
* V. Statera, *Saragat: il coraggio delle idee*, Roma, Ital, 1984.
* N. Dell'Erba, *Democrazia e socialismo in Giuseppe Saragat*, in "Tempo Presente", Roma, dicembre 1985, n. 60, pp.&nbsp;39–45.
* V. Cirillo, *Giuseppe Saragat tra resistenza e centrosinistra*, in R. Bonuglia (a cura di), "Economia e politica da Camaldoli a Saragat (1941-1971)", Roma, Nuova Cultura, 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la Fondaĵo Saragat.
* Biografio oficiala.

Kategorio:Prezidantoj de Italio
Kategorio:Italaj politikistoj
Kategorio:Socialdemokratoj
Giovanni Gronchi

**Giovanni GRONCHI** (naskiĝinta la 10-a de septembro 1887 en Pontedera, mortinta la 17-a de oktobro 1978 en Romo) estis itala politikisto kaj prezidanto de la Respubliko Italio de 1955-62.eta|La maldekstra kristandemokrato el Italujo.

## Vivo 
Li studis ĉe la universitato de Pisa kaj estris ekde 1919 la katolikajn sindikatojn. En 1919 li iĝis deputito parlamenta por la Popola partio (PPI) kiun li estis kunfondinta.

De 1922/23 li estis vicŝtatsekretario en la unua registaro de Benito Mussolini, kies movadon li forlasis en 1923. Tiam li estis forpelita kaj el la registaro kaj el la asembleo nacia.

Dum la Dua mondmilito Gronĉi estis eminentulo en la kontraŭfaŝisma rezistado. En 1943/44 li apartenis al la Nacia liberigkomitato kiel reprezentanto de la Itala kristan-demokrata partio (DC).

De 1944-46 li estis ministro pri industrio kaj komerco, en 1946 deputito en la konstitucidonanta asembleo kaj poste ĝis 1955 membro de la Ĉambro de la deputitoj (kiun li estris de 1948-55). De 1955-62 li estis prezidanto de la Respubliko, ekde 1962 senatoro dumvive.

Ene de la kristandemokratoj italaj li apartenis al la maldekstra alo.

## Eksteraj ligiloj 
Biografio oficiala.

Kategorio:Prezidantoj de Italio
Kategorio:Italaj politikistoj
Kategorio:Konservativistoj
Gábor Patachich

**Barono Gábor PATACHICH** [pataĉiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Patachich Gábor** estis kroata-hungara katolika pastro, ĉefepiskopo, episkopo, kanoniko. Lia nobela antaŭnomo estis *zajezdai*. Lia plena nomo estis *Gábor Hermann Antal Patacsics*. Lia frato estis Ádám Patachich.

Gábor Patachich http://lexikon.katolikus.hu/P/Patachich.html naskiĝis la  1699 en Hungara reĝlando, en Kroatio en Varasd (nuntempa Varaždin en Kroatio). Li mortis la  1745 en Vieno.

## Biografio 
Gábor Patachich frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en Nagyszombat kaj Romo. En 1722 li hejmenvenis jam kiel pastrokaj komence li estis pastro en sia naskiĝurbo. En la sekva jaro li estis kanoniko en Zagrebo. Inter 1729-1733 li estis episkopo de Szerém, poste ĉefepiskopo en Kalocsa. En 1735 li komencis konstrui la katedralon, krome li establis 17 novajn paroĥojn kaj li konstruis kastelon en Hajós.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Rituale Romano Colocense...’’ (1738)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Kroataj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj baronoj