open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Labège Madron (metroo de Tuluzo)

**Labège Madron** estas estonta stacio sur la linioj **B** kaj **C** de la metroo de Tuluzo, situanta en Labège en la franca departemento Haute-Garonne en la regiono Okcitanio.

Ĝi estos malfermita en 2027 (**B**) kaj 2028 (**C**).

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Tuluzo
* Tramtransporto en Tuluzo
* Téléo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Labège
Kategorio:Metroo de Tuluzo

Kategorio:Transporto en Tuluzo
Vimperk II

**Vimperk II** estas la plej granda loka parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Estas ĉi tie registritaj 581 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vimperk II situas en katastra teritorio **Vimperk** kun areo 13,81&nbsp;km².

Troviĝas ĉit Urba biblioteko, aŭtobusa stacidomo, superbazaroj Penny kaj Lidl, Infanĝardeno I., arboreto, tombejo, cindrujejo, futbala kaj vintra stadionoj kaj baniĝejo. En strato Sklářská estas funkcianta vitrofarejo, kiu estis ĝis la dua mondmilito posedaĵo de familio von Meyerswald.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Vimperk

## Pluaj fotoj 

1. máje Vimperk 2022 (7).jpg|Strato 1. máje
Hotel Vltava, Vimperk (01).jpg|Hotelo Vltava
Vimperk, zámek, od křižovatky Pivovarská-Kostelní.jpg|Kastelo Vimperk
Vimperk1.jpg|Kastelo Vimperk
Kostelní Vimperk 2022 (3).jpg|Strato Kostelní

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Vimperk III

**Vimperk III** estas loka parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas oriente en la urbo. Estas ĉi tie registritaj 99 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vimperk III situas en katastra teritorio **Vimperk** kun areo 13,81&nbsp;km² kaj ĝi trafas ankaŭ en katastrajn teritoriojn  Vimperk, Boubská kaj Pravětín.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1840.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Vimperk

## Ĉirkaŭaĵo
* Trhonín

## Pluaj fotoj 

 Špidrova street, house No 3, Vimperk.jpg| Hotelo Růže
 Špidrova street, fire house, Vimperk.jpg| Fajroestingista armilejo
 Družstevní street, middle part II, Vimperk.jpg| Strato Družstevní
 Špidrova street, house No 1, Vimperk.jpg|Strato Špidrova

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Pravětín

**Pravětín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudoriente de Vimperk. Estas ĉi tie registritaj 30 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Pravětín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,75&nbsp;km². En la katastran teritorion Pravětín trafas ankaŭ parto de  Vimperk III.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Gansau-2015-08-12-DumCislo19.JPG|Pravětín
Gansau-2015-08-12-Domy1a2.JPG|Pravětín

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Boubín (apartigilo)

**Boubín** povas esti:

* Boubín – monto en Boubína montetaro
* Boubín (belvedero) – belvedero sur la samnomata monto en Šumava
* Praarbaro Boubín – nacia naturrezervejo en distrikto Prachatice
* Boubín (Horažďovice) – vilaĝo, parto de urbo Horažďovice en distrikto Klatovy
Rastruma tiparo

**Rastruma tiparo** estas komputila tiparo en kiu ĉiu signobildo estas prezentita tabelo da rastrumeroj (do, per rastruma bildo).

Por ĉiu variaĵo de rastruma tiparo oni bezonas apartan aron da signobildaj tabeloj (bitbildoj). Ekz‑e por tipara familio havanta 3 grandojn kaj 4 fasonojn (rekta magra, rekta grasa, kursiva, kursiva grasa) necesas havi 12 plenajn kolektojn da signaj bitbildoj.

Inter la avantaĝoj de rastrumaj tiparoj menciindas:
# tre rapida kaj simpla bildigo (surekranigo, printo);
# facila dizajnado;
# bela aspekto sekve de speciala adapto al la donitaj rastrumaj parametroj.

La ĉefa malavantaĝo estas aĉiĝo ĉe aliskaligo aŭ alia geometria transformado.

AmigaOS 3.1 bitmap fonts.png|Rastrumaj tiparoj de AmigaOS 3.1
Original Mac fonts.png|Sortimento da rastrumaj tiparoj de la «klasika Mac OS»
MDA Codepage 437.png|Signaro de la kodpaĝo MDA-437 en rastruma tiparo
Citadis 2039.jpg|La nomo de la finstacio «des Sports» en rastruma tiparo
Casio FX-9860G3.jpg|Rastrumtipara «Hello, Wikipedia» sur la ekrano de kalkulilo

## Vidu ankaŭ 
* Bitbildo
* Rastruma bildo
* Nadlara printilo

Kategorio:Tipografio
Kategorio:Komputila grafiko
Jeanne d'Arc (metroo de Tuluzo)

'''Jeanne d'Arc** ("Johana de Arko") estas stacio sur la linio **B''' de la metroo de Tuluzo, situanta ĉe la limo de la kvartaloj Les Chalets, Matabiau kaj Arnaud Bernard en la urbocentro de Tuluzo en la franca departemento Haute-Garonne en la regiono Okcitanio.

Ĝi estis malfermita en 2007.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Tuluzo
* Tramtransporto en Tuluzo
* Téléo
* Johana de Arko

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Metroo de Tuluzo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2007
Kategorio:2007 en Francio
Kategorio:Transporto en Tuluzo
Tram-metroo de Krasnojarsko

La **Tram-metroo de Krasnojarsko** estas linio de tram-metroo konstruata en Krasnojarsko. Estas planita gvidata altrapida elektra veturilo de publika transporto. Ĝi estis origine planita kiel metroo kaj foje plu estas referita kiel tia en la amaskomunikilaro.

centra|400ra|eta|Mapo

__TOC__

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Krasnojarsko
* Tram-metroo
* Tramtransporto en Krasnojarsko
* Trolebusa transporto en Krasnojarsko

## Eksteraj ligiloj 
* Skemo de Metroo de Krasnojarsko
* Mapo: UrbanRail.Net

## Tradukfonto 
Kategorio:Krasnojarsko
Krasnojarsko
Krasnojarsko
Výškovice (Vimperk)

**Výškovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km norde de Vimperk. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Výškovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio **Výškovice u Vimperka** kun areo 6,22&nbsp;km². En la katastra teritorio Výškovice u&nbsp;Vimperka situas ankaŭ&nbsp;Sudslavice, Vnarovy kaj Paříž.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1314.

## Loĝantaro
## Naturrilatoj 
En la nordorienta parto de la katastra teritorio trafas naturrezervejo Opolenec.

## Pluaj fotoj 

Výškovice, 2020 (02).jpg|Enveturejo en la vilaĝon de Sudslavice
Výškovice, 2020 (01).jpg|Monumento de falintoj
Výškovice, 2020 (05).jpg|Kapelo en la vilaĝo
Výškovice, 2020 (07).jpg|Kapelo en la vilaĝo
Výškovice, 2020 (08).jpg|Domoj en la vilaĝo
Výškovice, 2020 (09).jpg|Domoj en la vilaĝo
Výškovice, 2020 (11).jpg|Domoj en la vilaĝo
Výškovice, 2020 (12).jpg|Domoj en la vilaĝo
Výškovice, 2020 (14).jpg|Domoj en la vilaĝo
Výškovice, 2020 (16).jpg|Domoj en la vilaĝo
Výškovice, 2020 (10).jpg|Fajroestingista armilejo
Výškovice, 2020 (13).jpg|Kruco en la vilaĝplaco
Výhled na Boubín od Výškovic, 2020.jpg|Vido al Boubín de Výškovice
Paříž (Výškovice), 2020 (03).jpg|Paříž
Paříž (Výškovice), 2020 (05).jpg|Paříž
Paříž (Výškovice), 2020 (06).jpg|Paříž

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
U Sloupů

**U Sloupů** estas domaro en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Vimperk. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

U Sloupů situas en katastra teritorio **Vimperk** kun areo 13,81&nbsp;km². 

La domaron kreas eksa kazerno, hodiaŭ la areo estas uzata por komercaj celoj. Oni komencis konstrui la kazernon en la jaro 1953, estis ĉi tie dislokita krom alia la 2-a esplorista bataliono kaj la 2-a kontraŭaviadila taĉmento. Enkadre de reorganizo de la ĉeĥa armeo la soldatoj de formacioj el Vimperk estis transkomanditaj en garnizonojn en Strašice kaj Písek.

## Loĝantaro
## Referencoj
Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Limayrac - Cité de l'Espace (metroo de Tuluzo)

**Limayrac - Cité de l’Espace** estas estonta stacio sur la linio **C** de la metroo de Tuluzo, situanta en la kvartalo Côte Pavée, en Tuluzo en la franca departemento Haute-Garonne en la regiono Okcitanio.

Ĝi estos malfermita en 2028.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Tuluzo
* Tramtransporto en Tuluzo
* Téléo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Metroo de Tuluzo

Kategorio:Transporto en Tuluzo
Labège-La Cadène (stacidomo)

**Labège-La Cadène** estas estonta franca stacidomo sur linio  - Sète-Ville, situanta en  Labège, en departemento Haute-Garonne, regiono .

Temos pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  .

## Interkonektoj 
*   '''' (estonte)

## Vidu ankaŭ 
* Labège
* Labège-Innopole (stacidomo)
* Labège-Village (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Labège-La Cadène - SNCF

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Haute-Garonne
Kategorio:Labège
Křesanov

**Křesanov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Vimperk. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Křesanov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,42&nbsp;km². En la katastra teritorio Křesanov situas ankaŭ Cejsice kaj Modlenice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Křesanov, 2020 (02).jpg|Kapelo en la vilaĝplaco
Křesanov, 2020 (01).jpg|Domoj en la vilaĝplaco
Křesanov, 2020 (04).jpg|Domoj en la vilaĝplaco
Křesanov, 2020 (03).jpg|Kapelo en la vilaĝplaco
Křesanov, 2020 (08).jpg|Kapelo en la vilaĝplaco
Křesanov, 2020 (07).jpg|Domoj en la vilaĝplaco
Křesanov, 2020 (05).jpg|Statuo de arbaristo en la vilaĝplaco

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Lajos Márton (arkeologo)

**Lajos Márton** [lajoŝ mArton], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Márton Lajos,** estis hungara arkeologo, muzeologo, oficisto. Lia nobela antaŭnomo estis *zsarolyáni* [ĵarojAni], lia patro estis Lajos Abonyi.

Lajos Márton naskiĝis  en Abony, li mortis  en Madrido.

## Biografio 
Lajos Márton maturiĝis en kalvinana gimnazio en 1894 en Nagykőrös, poste li akiris ŝtatsciencan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1899. Jam ekde 1898 li estis subnotario 2 jarojn en Pest-Pilis-Solt-Kiskun, poste ministeria oficisto same 2 jarojn, pli poste li estis subinspektoro en Temes (1900–1902). Li ŝanĝis profesion eklaborinta en Hungara Nacia Muzeo, kie li estis muzeologo paŝo post paŝo en pli alta rango. Li pensiuliĝis pro sanproblemo en 1915, tamen li estis interpretisto en la armeo (1917–1918), poste li estis agrikulturisto en sia bieno. En 1929 li revenis al la muzeo kun alta posteno ĝis sia morto. Laste li estis muzeestro, sed ĝuste tiam li ankaŭ instruis lernojaron en Scienca Universitato Ferenc József. Li vojaĝis al kongreso en Madrido, kie li mortis, sed li estis entombigita en Abony. Lia esplortemo estis la bronzepoko. Lia edzino neniam naskis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Gömör vármegye őskora.* (1904)
* *A magyarhoni fibulák osztályozása.* (1913)
* *Múltunk emlékeinek védelme.* (1926)
* *A korai La Tène-sírok leletanyaga.* (1934)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Anda vanelo

La **Anda vanelo**, *Vanellus resplendens*, estas granda birdo de la genro *Vanellus*, grupo de grandaj vadbirdoj de la familio ĥaradriedoj. Ĝi troviĝas en Argentino, Bolivio, Ĉilio, Kolombio, Ekvadoro, kaj Peruo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Anda vanelo estis origine priskribita kiel *Charadrius resplendens* kaj estis foje metita en la genron *Ptiloscelys*. Ĝi estas monotipa.

## Distribuado kaj habitato
La Anda vanelo troviĝas en Andoj de sudokcidenta Kolombio suden tra Ekvadoro, Peruo, kaj Bolivio en nordan Ĉilion kaj nordokcidentan Argentinon. Ĝi enloĝas gamon da malfermaj pejzaĝoj inkluzive de *páramo* kaj punao, akvobordaj herbejoj, kaj malfermaj partoj de marĉoj. Ĝi kutime troviĝas proksime de lagoj aŭ riveroj sed evitas salajn akvojn. Ĝenerale ĝi varias inter 2,700 kaj 4,600 m de alteco sed estas trovita same alte kiel ĉe 5,000 m en Ĉilio kaj same malalte kiel ĉe 1,500 m en la sudaj partoj de sia teritorio. Ĝi foje atingas la marbordon dum la aŭstrala vintro.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater ISBN 0-395-60237-8

Kategorio:Vanellus
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Skláře

Nomon **Skláře** havas pluraj setlejoj:

* Skláře (Hořice na Šumavě), parto de municipo Hořice na Šumavě en distrikto Český Krumlov
* Skláře (Vimperk), parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice
* Skláře (Mariánské Lázně), konsisto de urbo Mariánské Lázně en distrikto Cheb
* Skláře (Lesná), pereinta domaro sur teritorio de municipo Lesná en Bohemia arbaro en distrikto Tachov
* Skláře (Mnichov), pereinta vilaĝo sur teritorio de municipo Mnichov en Bohemia arbaro en distrikto Domažlice
Preĝejo Sankta Spirito (Győr)

La **paroĥa preĝejo Sankta Spirito** estas eklezia konstruaĵo en Győr (Hungario).

## Historio 
Dum la socialismo novaj loĝkvartaloj konstruiĝis, tamen sen kirkoj. Tamen apud la loĝkvartalo moderna didomo estis konstruita inter 1985-1987. Primaso László Paskai konsekris ĝin en 1987. Tiam malgranda orgeno muzikadis, kiu donace alvenis el Okcidenta Germanio. Loke pli granda orgeno estis kreita en 1989. 2 sonoriloj estis faritaj en 1987, la tria en la sekva jaro. Attila Mohay kreis la vitralojn. Interne menciindas mozaikaj bildoj kaj bronzaj statuoj pri Sankta Maria kaj Rita de Cascia.

En la didomo foje-foje oni aranĝas orgenkoncertojn. En la subpreĝejo estas entombigita Ferenc Jenei.

## Konstruaĵo 
La preĝejo formas unuon kun la paroĥejo, ilin koridoro kunligas. La kirko estas malsimetria kaj ties areo estas 504 m². Proksime de la enirejo altiĝas la cilindra turo, la turpinto estas duonsfero. Aldoniĝas liturgia korto, kiu povas pliigi la spacon de la preĝejo per malfermo de vitra muro kun 120 m². Interne la galerio estas 280 m². La interliga koridoro kun oficejo, sakristio kaj konfesejo estas 78 m².

La paroĥo estas trietaĝa konstruaĵo, kie ĉiu etaĝo kovras 450 m². En la kelo ses  edukĉambroj kaj granda kunvenejo servas religian edukadon kaj paroĥan vivon. La teretaĝo havas lokon al la pastraj loĝejoj kun granda manĝoĉambro. La subtegmento funkcias kiel religia eduka centro por la junularo.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun fotoj
* hungare kun fotoj 

Gyor
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Győr
Pluvivanelo

La **Pluvivanelo**, *Hoploxypterus cayanus* laŭ kio ankaŭ *Kajena hoploksiptero* aŭ simple **Hoploksiptero**, estas mezgranda birdo de la genro ***Hoploxypterus*** en la subfamilio Vanelenoj, grupo de grandaj vadbirdoj de la familio ĥaradriedoj. Ĝi estas birdo Malplej Zorgiga klaŭ la taksoj de la IUCN kaj povas troviĝi en norda Sudameriko. La specinomo *cayanus* referencas al Kajeno, ĉefurbo de Franca Gujano, kie troviĝas la specio.

Estis konfuzo pri tiu specio kaj ties nomo. Historie la pluvivanelo estis konsiderita pluvio, kiel parto de la subfamilio  *Charadriinae*. Pli ĵuse, ĝi estis ŝanĝita al la subfamilio *Vanellinae*, kiu estas la vaneloj. La pluvivanelo estas ankoraŭ referencata kiel pluvio, ĉar ĝi fizike similas al tiu grupo de birdoj laŭ formo kaj grando. Tamen, baze sur taksonomio, estas pli ĝuste referenci ĝin kiel vanelo.

## Taksonomio 
La pluvivanelo apartenas al la ordo *Charadriiformes* konataj kiel karadrioj. Ĝi estis metita en la familion *Charadriidae* kaj estas la nura specio metita en la genron *Hoploxypterus*, kiu estis kreita en 1856 de la franca natursciencisto Charles Lucien Bonaparte. La pluvivanelo estis iam metita en la genron *Vanellus* sed studoj pere de molekula filogenetiko pruvis, ke ĝi ne estas tiom rilata al la aliaj vaneloj.

## Aspekto 
La Pluvivanelo estas forte markita birdo kun nigrablanka bildo, sablokolora sur siaj dorso kaj flugiloj, kaj blanka sur sia abdomeno. Ĝiaj okuloj estas ĉirkaŭitaj per helruĝaj okulringoj. Ĝi havas elstaran nigran V sur la supra dorso kaj havas longajn, ruĝajn krurojn. Ĝi estas mezgranda birdo kiel la plimulto de la specioj en la familio de *Charadriidae*, je ĉirkaŭ 22 centimetroj. Dum flugado en memmontrado, ilia alvoko similas al ripetitaj “klii”.

## Distribuado kaj habitato
Pluvivaneloj vivas ĉe bordoj de lagoj kaj riveroj kie estas sablo kaj koto. Ili loĝas en la norda parto de Sudameriko kaj ilia teritorio estas en Brazilo, Bolivio, Paragvajo, Peruo, Kolombio, Ekvadoro, Venezuelo, Gujano, Surinamo, kaj Franca Gujano.

Ne multe estas konata pri ĝiaj movoj, sed la pluvivanelo ŝajne ŝanĝas vivejon dum malsamaj partoj de la jaro. Ĝi estis observita ĝis 2600 metrojn en alteco en Bolivio, eble ĉar la pluvsezono puŝas ĝin al pli altaj teroj.

## Reproduktado
Iliaj memmontradoj konsistas el flugado en la aero laŭ ondula ŝablono dum ili vokas. Surtere, ili staras unu kontraŭ la alia kun siaj flugiloj malfermitaj. Ĝenerale, pluvivaneloj pariĝas inter majo kaj julio kaj demetas siajn ovojn en julio, kvankam tio varias laŭ regiono.

Pluvivaneloj nestumas surtere, fosante malprofundan truon. La nesto estas nekovrita kaj iliaj ovoj rekte tuŝas la grundon. Kiam ili forlasas la neston, ili kovras la ovojn per sablo por protekto.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater ISBN 0-395-60237-8

## External links 
* Species account - Cornell Lab of Ornithology
* Flight call
* Call on shore
* Collection of drawings and images

Kategorio:Vanellus
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
La Serĉado de la Vivo

***La Serĉado de la Vivo*** estas libro de Fujio Egami (江上 不二夫, 1910-1982), en traduko el la japana al Esperanto de Kikunobu Matuba eldonita en 1971 per la eldonejo de Japana Esperanto-Instituto. Konforme al sia titolo, la popularscienca verko intencas popularigi kaj en facila lingvaĵo klarigi kiel funkcias la bioĥemiaj bazaj mekanismoj, enzimoj, digesto kaj fermentado, vitaminoj kaj hormonoj, adenozina trifosfato, universala energiotransportilo en vivantaj organismoj, deoksiribonuklea acido (DNA) kaj la bazaj mekanismoj de genetiko. Tiel do, temas pri baza bioĥemia lernolibro esperantlingva. La libro origine en Japanio eldoniĝis sub la titolo  «生命を探る» ("esplorante la vivon") kaj eldoniĝis kadre de popularscienca serio de la eldonejo Ivanami Ŝoten (岩波書店), en pluraj eldonoj, la lasta en 1980 - la esperanta versio publikiĝis kun eksplicita permeso kaj subteno de la origina eldonejo.

## Vidu ankaŭ
* Nia Korpo. Anatomio kaj fiziologio de la homo por laikoj, de Nishi Seiho en 1961
* Fakverko:Biologio
* Fakverko:Medicino

## Eksteraj ligiloj 
* noto pri la libro en la libroservo de UEA
* noto pri la libro en la brazila Biblioteko Carlos Domingues

Kategorio:Scienca literaturo
Kategorio:Sciencaj libroj
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1971
Kategorio:Japana lingvo
Eritrogono

La **Eritrogono**, *Erythrogonys cinctus*, kaj ankaŭ *Ruĝgenua pluvivanelo*, estas birdospecio en monotipa genro de subfamilio *Vanellinae*. Ĝi estas ofte sociema kaj asociiĝas kun aliaj vadbirdoj de diversaj specioj, eĉ dum nestumado. Ĝi estas nomada kaj foje enrompaj.

## Aspekto
Plenkreskuloj estas karakterize markitaj: nigra ĉapo aŭ kapuĉo el beko, etendiĝanta sub la okulojn, kunfandiĝanta ĉe nuko al grizbruna dorso. Blankaj mentono kaj gorĝo. Larĝa nigra bendo sur brusto kuniĝanta al nuko kaj ankaŭ etendiĝanta al flankoj kiel kaŝtankolora strio. Ventro kaj pugo blanka. Dorso kaj mantelo grizbrunaj, ĉefe nigra supraflugilo kun blanka malantaŭa bordo. Supra kruro, inkluzive de tarsa ​​artiko aŭ "genuo" ruĝa, kio nomigas kaj la genron kaj la specion. Beko ruĝa kun malhela pinto.

## Distribuado
La Eritrogono estas indiĝena de ĉeftera Aŭstralio kaj Nov-Gvineo, kaj estis vaganta en Tasmanio, Palaŭo kaj Nov-Zelando.

## Habitato
Ĉefe bordoj de neprofundaj nedaŭraj nesalakvaj malsekejoj, foje salakvaj malsekejoj, sed rare en intertajdaj malsekejoj.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater ISBN 0-395-60237-8
* Marchant, S.; Higgins, P.J.; & Davies, J.N. (eld). (1994). *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds.  Volume 2: Raptors to Lapwings*. Oxford University Press: Melbourne.  
* National Photographic Index of Australian Wildlife. (1987). *The Shorebirds of Australia*. Angus & Robertson: Sydney. 

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Ĥaradriedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Sudslavice

**Sudslavice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km norde de Vimperk en valo de rivero Volyňka. Estas ĉi tie registritaj 27 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Sudslavice situas en katastra teritorio **Výškovice u Vimperka** kun areo 6,22&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
En la orienta rando de la municipo situas naturrezervejo Opolenec, kie troviĝas ankaŭ Kaverno en Sudslavice. 

## Pluaj fotoj 

Sudslavice, 2020 (03).jpg|Municipa domo
Sudslavice in winter (1).JPG|Vido al parto de Sudslavice el naturrezervejo Opolenec
Sudslavice in winter (4).JPG|Domo en Sudslavice
Sudslavice, 2020 (04).jpg|Tilio en la vilaĝplaco
Sudslavice, 2020 (01).jpg|Domoj ĉe vojo al Výškovice
Sudslavice, 2020 (02).jpg|Domoj ĉe vojo al Výškovice
Sudslavice, 2020 (05).jpg|Domoj ĉe vojo al Výškovice
Sudslavice, 2020 (06).jpg|Domoj ĉe vojo al Výškovice
Sudslavicka lipa in 2011 (3).JPG|Sudslavica rilio
Sudslavice, 2018 (02).jpg|Fervojlinio Strakonice–Vimperk–Volary en Sudslavice
Vimperk, Sudslavice.jpg|Ŝoseo I/4 en la vilaĝo
Sudslavicka cave in nature reserve Opolenec in winter (6).JPG|Kaverno en Sudslavice
Sudslavice, 2018 (03).jpg|Kaverno en Sudslavice
Volyňka in Sudslavice village in winter (1).jpg|Volyňka en Sudslavice

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Fujio Egami

**Fujio EGAMI** (jen en la angleca Hepburn-transskribo, , , en kutima japana vortordo unue la familia nomo, do *Egami Fuijo*) estis japana bioĥemiisto. Li naskiĝis la 21-an de novembro 1910 en Tokio kaj mortis la 17-an de julio 1982. Fujio Egami lernis Esperanton en juna aĝo kaj ankaŭ funkciis kiel prezidanto kaj direktoro de Japana Esperanto-Instituto, la landa asocio de UEA.

## Eduko 
Li studis ĉe la sekcio de ĥemio, fakultato de scienco, de la Imperia Universitato de Tokio, kaj diplomiĝis en 1933. De 1934, li studis ĉe la universitato de Strasburgo kaj la universitato de Parizo kiel franca registare sponsorita studento.

## Esploristo pri organika ĥemio 
En 1941, li estis dungita kiel asistanto ĉe la Fakultato de Scienco en Imperia Universitato de Tokio. En 1943, li estis promociita al lektoro en la sekcio de ĥemio, fakultato de scienco, de la Imperia Universitato de Nagojo, kaj estis respondeca pri la tria kurso (organika kemio). Li prezentis siajn esplorojn pri modeloj kaj doktoriĝis pri scienco. En 1943, li estis promociita al profesoro ĉe la fakultato de scienco, de la imperia Universitato de Nagojo. En 1958, li iĝis profesoro ĉe la fakultato de scienco ĉe la universitato de Tokio, lia studa universitato. En 1968, samtempe tenis profesorecon en la universitato de Sajtama, fakultato de scienco kaj inĝenieristiko. Post retiriĝo de la universitato de Tokio en 1968, li laboris kiel profesoro en la universitato de Sajtama ankoraŭ ĝis 1971. En 1971, li iĝis la unua direktoro de la instituto pri vivscienco de la firmao *Mitsubishi*. Li demisiis en 1980 kaj iĝis la emerita direktoro. Inter 1953 kaj 1971, li honoriĝis per kvin premioj.

## Membrecoj 
Fujio Egami estis elektita membro de la Japana Scienca Konsilantaro en 1949, kaj estis ĝia prezidanto de 1969 ĝis 1972. Same li elektiĝis prezidanto de la Japana Bioĥemia Societo en 1969. Li ricevis la titolon de honora membro de Usona Societo de Biologiaj Kemiistoj en 1961 kaj estis membro de la Konsilantaro de la Internacia Unio de Bioĥemio inter 1961 kaj 1970. Esperantisto ekde la fruaj studentaj jaroj, ekde 1928, li estis membro de Japana Esperanto-Instituto ekde tiam kaj en 1967 iĝis ĝia prezidanto.

## En Esperanto aperis 
En la Esperanto-literaturo, li precipe konatiĝis per la bioĥemia popularscienca verko La Serĉado de la Vivo, kiun li tamen verkis en japana manuskripto kaj la kolega esperantisto *Kikunobu Matuba* tradukis en Esperanton, kvankam Fujio Egami mem tute parolis kaj skribis en Esperanto.

## Referencoj 

Kategorio:Japanaj biokemiistoj
Kategorio:Japanaj esperantistoj
Lipka (Vimperk)

**Lipka** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km okcidente de Vimperk. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Lipka situas en katastra teritorio **Lipka u Vimperka** kun areo 4,05&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1542.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Lipka, train station.jpg|alt=Nádraží|Fervoja stacio
Lipka, underpass.jpg|Subveturejo sub la fervojo
Rýžoviště Lipka 2022 (5).jpg|alt=|Historia ortrovejo
Volyňka v Lipce (1).jpg|alt=|Ponto trans Volyňka
Lipka, hermitage.jpg|alt=|Penziono Na Hájovně

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Internacia Tago de Homa Frateco

eta|Internacia Tago de Homa Frateco

La **internacia tago** de  **homa frateco** estas tago kiu promocias  intereligian kaj interkulturan dialogojn . Ĝi estis proklamita de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj la 21an de decembro 2020 laù la  rezolucio 75/200. Per tiu rezolucio, kiu estis unue proponita de Egiptio kaj la unuiĝintaj arabaj Emirlandoj, la unuiĝintaj Nacioj invitis ĉiujn membroŝtatojn kaj aliajn internaciajn organizojn  memorfesti ĉiujn jarojn la Tago de la Homa Frateco la 4an de februaro. Ekde tiu unua evento  la 4-a de februaro 2021, la Internacia Tago de la Homa Frateco ricevis la apogon de pluraj gravaj personoj de  la mondo. La Papo Francisko, la granda imamo de Al-Azhar, Cheikh Ahmed el-Tayeb, same kiel la prezidanto de Usono Joe Biden, apogis la iniciaton.

Oni celebris tiun tagon  por la unua fojo la 4an de februaro 2021. Tiu unua ceremonio estis virtuala ĉar ĝi okazis dum la pandemio de Kovimo 19 . Dum tiu virtuala renkonto kiu kunigis la imamon, la papo, la princo Cheikh Mohammed ben Zayed kaj de aliaj personoj, la Premio *Zayed Award for Human Fraternity* kiu ekzistas por kuraĝigi kaj rekoni tiujn kiuj inspiras al pli komprenema kaj pacema mondo estis aljuĝita al António Guterres kaj Latifah Ibn Ziaten.

## Kunteksto 
Ĉio komencis la 4an de  februaron 2019 en Abudabio kiam renkontiĝis  la papo Francisko kaj la granda imamo de Al-Azhar, Ahmed el-Tayeb. Fine de tiu intervjuo, la papo kaj la imamo subskribis komunan dokumenton por senmortigi tiun historian renkonton . La dokumento subskribita estis tiam nomita : Dokumento pri la homa frateco por la paco en la mondo kaj la komuna kunekzisto ankaŭ konita sub la nomo de Deklaro de Abou Dhabi. En tiu deklaro, la du subskribintoj nomas la popolojn kaj la internaciajn estrojn al *«* engaĝi sin serioze por vastigi la kulturon de la tolero, de la kunekzisto kaj de la paco ; interveni, apenaŭ ebla, por haltigi la elverŝon de senkulpa sango, kaj meti finon al la militoj, al la konfliktoj, al la media difektado kaj al la kultura kaj morala dekadenco kiun la mondo vidis nuntempe 

Ekde tiam, Unuiĝintaj Nacioj faris de tiu tago internacian tagon de la homan fratecon proklamante :*«* La tolero, la plurismo , la reciproka respekto kaj la diverseco de la religioj kaj de la konvinkoj faras efektive prosperi la homan fratecon. *»*. Tiel, la dato de la 4a de februaro estas dekretita «internacia tago de la homa frateco».

Kategorio:Internaciaj tagoj
Solná Lhota

**Solná Lhota** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sude de Vimperk. Estas ĉi tie registritaj 13 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Solná Lhota** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,42&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Vimperk, Solná Lhota, house No 1.jpg| Domo n-ro 1
 Vimperk, Solná Lhota, Arnoštský creek valley.jpg| Valo de rojo Arnoštský potok
 Solná Lhota 2022 (1).jpg| Vojo al Alejo de repaciĝo

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Substrato (bioĥemio)

En bioĥemio, **substrato** estas substanco, kiu estas konvertita en enzime-regata reago, do substanco, sur kiun enzimo agas, ŝanĝante ĝin al produkto.
En tia reago, la enzimo rompas aŭ ŝanĝas unu aŭ plurajn aliajn substancojn - la substratojn - en kataliza reago.

En ĥemio, substrato estas la deirmaterialo por katalizo, en la plej larĝa signifo portanto de certaj fizikaj, ĥemiaj aŭ biologiaj ecoj, kiuj kutime ŝanĝiĝas per la reago (aŭ dum kaskado de reagoj). En mikrobiologiaj eksperimentoj, la nutra medio (ekzemple agaragaro en Petri-plado) ankaŭ estas referencata kiel substrato.

Enzimoj "havas diversajn karakterojn vivecajn. En ĥemia reakcio, la reakcia rapideco ĝenerale viglas paralele al la temperatura altiĝo. La enzimreakcio estas plej rapida ĉe la temperaturoj inter 35° kaj 40° C, kio koincidas kun la temperaturaj limoj, en kiuj plej vigle aktivas la vivaĵoj". Krome, en enzimaj reakcioj samkiel en vivaĵoj ĝenerale, gravas relativa neŭtraleco rilate la elektra ŝarĝo kaj rilate al la acideco-alkaleco-bilanco. Ĝuste tiel la reagoj inter substrato kaj enzimo konsideriĝas en lima zono inter ĥemio kaj biologio, do bioĥemio.

## Enzimaj analizoj 
En enzimaj analizoj, la komenca materialo de bioĥemia reago katalizita de enzimo estas referita kiel 'substrato'.

Simpla priskribo de enzima reago kutime aspektas jene:
:
\mathrm{ enzimo + S \rightleftharpoons enzimo-S-komplekso \rightleftharpoons enzimo + P }

S estas la substrato de la enzimo en la reakcia ekvacio, meze estas enzima-substrata komplekso. La produkto P foje ne havas novan nomon, sed ankaŭ nomiĝas 'konvertita substrato' aŭ 'transformita substrato'.

Kromogenaj kaj fluorogenaj substratoj estas precipe gravaj por la detekto de enzimoj en mikroorganismoj kaj por determini la agadon de enzimoj. Tiuj substratoj estas fenditaj kaj kromogeno (farbo) aŭ fluorogeno (fluoreska farbo) estas liberigitaj. Enzima aktiveco povas esti detektita per alikoloriĝo aŭ per fluoresko. La enzima agado (enzima kinetiko) povas esti determinita uzante la intenseco de la makulado aŭ fluoreskeco.

## Referencoj 
## Fonto 
* baze la germanlingva vikipedia teksto, nomata "substrato (bioĥemio)", tial la titolo transprenita ĉi tie

Kategorio:biokemio
Raisin (metroo de Tuluzo)

**Raisin** estas estonta stacio sur la linio **C** de la metroo de Tuluzo, situanta en la kvartalo Le Raisin, en Tuluzo en la franca departemento Haute-Garonne en la regiono Okcitanio.

Ĝi estos malfermita en 2028.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Tuluzo
* Tramtransporto en Tuluzo
* Téléo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Metroo de Tuluzo

Kategorio:Transporto en Tuluzo
Instituto pri Politiko de la Juda Popolo

La **Instituto pri Politiko de la Juda Popolo** (, akronime **JPPI**, ) estas pensfabriko kaj neprofitcela organizaĵo kies celo estas disvolvi kaj certigi la prosperon de la juda popolo kaj Israelo kiel ĝia koro. La instituto traktas strategian pensadon kaj planadon de profesia politiko surbaze de la juda popolo. Kelkaj eminentaj personecoj de la kampoj de registaro, akademiularo, la privata sektoro kaj reprezentantaj la judajn komunumojn servas en la instituto   .

Fondita de la Juda Agentejo en 2002, ĝi fariĝis sendependa de 2013.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de JPPI

## Referencoj 
Kategorio:Juda Agentejo por Israelo
Intervizia Kantfestivalo

La **Intervizia Kantfestivalo** aŭ **Intervido-Kantokonkurso** () estis verŝajne organizita kiel respondo al la Eŭrovizia kantfestivalo fare de Intervision, la programinterŝanĝreto de Internacia Organizaĵo de Radio kaj Televido, la tegmenta organizaĵo de la televidstacioj de la socialismaj landoj de Centra kaj Orienta Eŭropo, Mongolio, Aŭstrio kaj Finnlando, kaj okazis de 1977 ĝis 1980. La ejo ĉiam estis la Opero Leśna en Sopot, Pollando.

De 1977 ĝis 1980, la Intervido-Kantokonkurso anstataŭigis la Internacian Sopot Festivalon, kiu estis okazigita en Sopot ekde 1961. De 1984, la pola televidstacio TVP daŭrigis la konkurson sub sia malnova nomo, la Internacia Sopot Festivalo.

En 2008 okazis unua provo en Rusio reestabli kantokonkurson sub la nomo Intervision. La eliminrondo okazis en Soĉi. En 2014, ekzistis ankaŭ laboroj por okazigi konkurson kun la tradicia nomo en Soĉi, Rusio, por kiu rusa prepara rondo ankaŭ estis okazigita. Tamen, la konkurado estis nuligita pro "politikaj kialoj" . Nova provo por 2015 ankaŭ estis prokrastita . La majoritata ŝtata rusa televidstacio First Channel estis respondeca. Krom la iamaj sovetiaj respublikoj Kazaĥio, Taĝikio, Kirgizio kaj Uzbekio, ankaŭ la Ĉina Popola Respubliko devis partopreni en la konkurso. Ŝajne, ĉiuj KSŜ-membroŝtatoj kaj aliaj membroj de la Ŝanhaja Kunlabora Organizo rajtas partopreni. Tamen, tiuj konkuradoj havis nenion farendaĵo kun la jam ne ekzistanta televidprogramo-interŝanĝorganizo Intervision.

En 2023, en la Internacia Kultura Forumo en Sankt-Peterburgo, estis anoncita la rekomenco de la internacia populara kantkonkurso "Intervido" .. Estas planite okazigi festivalon en Moskvo kun la partopreno de BRICS -landoj en 2025  .

Rusa prezidento Vladimir Putin subskribis dekreton pri okazigo de la internacia muzikkonkurso Intervision en Moskvo kaj la Moskva regiono en 2025. La responda dokumento estis afiŝita la 3-an de februaro en la oficiala interreta portalo de juraj informoj “Por pluevoluigi la internacian kulturan kaj humanan kunlaboron, mi dekretas: 1. Okazigi la Internacian Muzikan Konkurson “Intervido” en la urbo Moskvo  en 2025".

## Venkintoj 
* 1-a Intervida Kantkonkurso 1977 (=17-a Internacia Sopot-Festivalo) - Helena Vondráčková (Ĉeĥoslovakio) - 
* 2-a Intervida Kantkonkurso 1978 (=18-a Internacia Sopot-Festivalo) - Alla Pugacheva (Sovetunio) -  (Ĉiuj Majaj Reĝinoj)
* 3-a Intervida Kantkonkurso 1979 (=19-a Internacia Sopot-Festivalo) - Czesław Niemen (Pollando) - 
* 4-a Intervida Kantkonkurso 1980 (=20-a Internacia Sopot-Festivalo) - Marion Rung (Finnlando) -  "Kie estas la amo"

* 5-a Intervida Kantkonkurso 2008 (= I Kvinstela Intervision) - Tahmina Nijozova (Taĝikio) -  "Heroo".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*
Kategorio:Orienta Bloko
Kategorio:Kantkonkursoj
Vnarovy

:*Eble vi serĉas Vnorovy.*

**Vnarovy** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km norde de Vimperk. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vnarovy estas ankaŭ nomo de katastra teritorio **Výškovice u Vimperka** kun areo 6,22&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1314.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Vnarovy, 2020 (03).jpg|Vilaĝplaco
Vnarovy, 2020 (05).jpg|Domo en la vilaĝo
Vnarovy, 2020 (06).jpg|Vilaĝplaco
Vnarovy, 2020 (07).jpg|Kruco en la vilaĝplaco
Vnarovy, 2020 (08).jpg|Domoj en la vilaĝo
Vnarovy, 2020 (01).jpg|Vido al monto Mařský vrch

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
La noche que mi madre mató a mi padre

***La noche que mi madre mató a mi padre*** (La nokto en kiu mia patrino murdis mian patron) estas hispana komedia filmo premierita la 29an de aprilo 2016. Ĝi estis verkita kaj reĝisorita de Inés París kaj ĉefrolulita de Belén Rueda, Eduard Fernández, María Pujalte, Diego Peretti, Fele Martínez kaj Patricia Montero.​ La filmo estis presentita en la 19a Festivalo de Malago en la oficiala fako de longaj filmoj.

## Intrigo
​ 
La agado okazas dum unu nokto, en kiu grupo de profesiuloj de la kina etoso kunvenas en kampara domego. Isabel (Belén Rueda) deziras ricevi rolon en nova filmo de sia edzo Ángel (Eduard Fernández) kiu estas scenaristo, kaj de lia eksedzino Susana (María Pujalte) kiu estas kinreĝisorino. Ĉiuj klopodos konvinki la argentinan aktoron Diego Peretti por ke li iĝus protagonisto de la nova filmo. Ĉio ekkomplikiĝas kiam al la vespermanĝo alvenas neatendite Carlos, eksedzo de Isabel, kun sia nova koramikino. Post diversaj tensaj escenoj, li grave malsaniĝis kaj finfine mortas, ŝajne venenigita de Isabel. Tamen oni malkovras, ke vere ĉio estas ŝajnigo por konvinki Ángel, ke Isabel estas bona aktorino. Sed Ángel estas konvinkita, ke Isabel vere estas murdistino. La forigo de la supozita kadavro komplikiĝas.
​ 

## Geaktoraro kaj roluloj 
## Eksteraj ligiloj 
* La filmo en Filmaffinity
* La filmo en IMDb
* La filmo en eCartelera

Kategorio:Hispanaj komediaj filmoj
Kategorio:Nigra humuro
Granda Bazaro (Istanbulo)

La **Granda Bazaro de Istanbulo** (; , signifante 'kovrita merkato'), simple nomita "Granda Bazaro" aŭ "Granda Kovrita Bazaro", estas komerca distrikto en la malnova Istanbula distrikto de Eminönü en la distrikto Bejazid. Hodiaŭ ĝi apartenas al la distrikto de Fatih, Istanbulo.

[maldekstre|eta|La [Granda Bazaro en Istanbulo, unu el la plej malnovaj kontinue funkciigaj merkatkonstruaĵoj en ekzisto; ĝi enhavas ĉirkaŭ 3600 podetalbutikojn]]
La Granda Bazaro kovras areon de  kvadrataj metroj  kaj enhavas ĉirkaŭ  butikojn kun ampleksa vario de produktoj . Alloganta inter  ĝis  vizitantoj ĉiutage , en 2014, ĝi estis enlistigita numero 1 inter la vizitita turismaj allogoj kun  vizitantoj ĉiujare . La Granda Bazaro en Istanbulo estas ofte rigardita kiel unu el la unuaj butikumadaj centroj (multvendejo) de la mondo.

## Historio 
Ĝi estis konstruita en la 15-a jarcento sub sultano Mehmet Fatih post la konkero de Konstantinopolo. La centro estas la *Eski Bedesten* (tradukite: malnova ŝtofhalo) – origine planita kiel trezorejo – sub kies kupoloj troviĝas ankoraŭ hodiaŭ la butikoj de la oraj kaj arĝentkomercistoj. La Eski Bedesten kutimis esti malloze ŝlosita kaj enhavis la aparte multekostajn varojn. Poste, la halo eĉ prenis la funkcion de banko - riĉaj privatuloj uzis ĝin kiel monŝrankon por siaj privataj havaĵoj. Sulejmano la Granda poste konstruis la *Yeni Bedesten* (tradukita: Nova ŝtofhalo) kiu nun estas nomita *Sandal Bedesten*. La tuta bazaro estis origine konstruita el ligno. Post pluraj gravaj fajroj, sultano Mustafa la 3-a rekonstrui la konstruaĵojn parte el ŝtono.

Kiel estas kutime kun bazaroj, la butikoj en la Granda Bazaro estas ordigitaj laŭ sektoro, kiu ofte povas esti rekonita sub la stratnomoj (ekz. *Halıcı Sokağı*, la strato de la tapiŝokomercistoj, kaj *Sahaflar caddesi*, la strato de la antikvaĵkomercistoj). Ekster la komercaj horoj, ne nur la butikoj sed ankaŭ la multaj enirejoj al la kovritaj stratetoj estas fermitaj.

## Galerio 

dosiero:Grand Bazaar 01 (7704860974).jpg|Kafejo, tradicistile
dosiero:Grand Bazaar Istanbul 2007 013.jpg|Kiosko de la 17-a jarcento
dosiero:Grand Bazaar Istanbul 2007 007.jpg|Unu el la kvar marmoraj trinkfontanoj
dosiero:Grand_Bazaar_Istanbul_02.jpg|La bazaro post malfermo 
dosiero:Grand_Bazaar_04.jpg|Lanternoj pendigitaj en vendejo
dosiero:Lanterns_in_the_Grand_Bazaar_01.jpg|Adoleskanto ĉe pordo de lanternvendejo
dosiero:Faucets Grand Bazaar Istanbul.jpg|Krano de fontano ĉe la bazaro.
dosiero:Bazaar Kapalıçarşı in Istanbul, 15.jpg|Ornamita plafono 
dosiero:Grand-Bazaar Shop.jpg|Alia interna vido de la bazaro
dosiero:Turkish Flag inside the Grand Bazaar.JPG|Turka flago en la bazaro

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo en la turka
* Turka Ministerio de Kulturo: Granda Bazaro
* Havecamerawilltravel.com: Fotoj de la Granda Bazaro

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Konstruaĵoj en la Otomana imperio
Kategorio:Ekonomio de Turkio
Kategorio:Konstruaĵoj en Istanbulo
Michlova Huť

**Michlova Huť** (, ankaŭ *Helmbach*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 6&nbsp;km sudokcidente de Vimperk. Estas ĉi tie registritaj 16 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Michlova Huť** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,99&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1552. Estis ĉi tie vitrofarejo, kiu finis sian agadon en diono de la 18-a jarcento. Kelkaj fontoj indikas, ke ĉi tie estis jam en la 17-a jarcento produktata ĉeĥa kristalo.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Vimperk, Michlova Huť, south view.jpg| Vido de sudo
 Michlova Huť 2022 (5).jpg|Michlova Huť
 Michlova Huť 2022 (2).jpg| Penziono Michlovka
 Vimperk, Michlova Huť, small pond.jpg| Fiŝlageto sub la vilaĝo

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Pereintaj vitrofarejoj en Ĉeĥio
Nigrakapa pluvio

La **Nigrakapa pluvio** (*Charadrius cucullatus*) estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Charadrius* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi estas endemio de suda Aŭstralio, en kiu ĝi loĝas en oceanaj strandoj kaj ĉemarbordaj lagunoj.

## Taksonomio
La Nigrakapa pluvio estis formale priskribita en 1818 fare de la franca ornitologo Louis Pierre Vieillot laŭ la nuntempa dunoma nomo *Charadrius cucullatus*. La duvorta nomo *Charadrius cucullatus* estis iam traktita kiel juna sinonimo de *Charadrius rubricollis*, Gmelin, 1789, sed en 1998 la usona ornitologo Storrs L. Olson atribuis lektotipon por *C. rubricollis* kaj faris ĝin juna sinonimo de *Tringa lobata*, Linnaeus, 1758, nuntempa Ruĝkola falaropo, *Phalaropus lobatus*. Komence de la 2000-aj jaroj s La Nigrakapa pluvio estis movita el la origina genro *Charadrius* al la genron *Thinornis*, kun la Strandopluvio. Tion konfirmis alia studo publikigita en 2022, kaj kiel rezulto la Nigrakapa pluvio estis reenmetita en *Charadrius*. La specio estas monotipa: oni ne agnoskis subspecion.

## Aspekto
La Nigrakapa pluvio estas mezgranda pluvio, fortika, kaj palkolora. Ĝia longo estas 190 ĝis 230 mm kaj ĝia enverguro estas de 230 ĝis 440 mm. Ĝi havas nigrajn kapon kaj gorĝon tre kontrastajn kun blanka nukokolumo. Ĝia ruĝa beko havas nigran pinton. Ĝi havas rimarkindan ruĝan okulringon kaj flavoranĝajn krurojn. Malsupraj partoj estas blankaj. Maskloj kaj inoj estas similaj. Plenkreskuloj kaj junuloj estas similaj, krom ke la junuloj ne havas la nigrajn kapon kaj kolon, kiuj estas anstataŭe sablobrunaj.

## Distribuado kaj habitato
Ĝiaj naturaj habitatoj esras nesalakvaj lagoj, nesalakvaj marĉoj, marbordaj salakvaj lagunoj, kaj sablostrandoj. Plej multnombraj populacioj troviĝas en strandoj kun algoj kaj dunoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo, pro sia malgranda populacio kaj limigita indiĝena teritorio. Ĝi estas nemigranta loĝanto de marborda kaj ĉeborda Okcidenta Aŭstralio, Suda Aŭstralio, Nov-Sud-Kimrio, Viktorio kaj Tasmanio, kaj estas vaganto en Kvinslando.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj
* Minacoj kaj rekuperoj

Kategorio:Ĥaradriedoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Endemismoj ĉe birdoj
Ilona Csepreghyné Meznerics

**Ilona Csepreghyné Meznerics** [ĉepreginE mezneriĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Csepreghyné Meznerics Ilona,** estis hungara geologo, paleontologo, muzeologo, instruisto. Ŝia origina nomo estis (ambaŭ nomoj laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Meznerics Ilona,* ŝia geedziĝa nomvarianto estis *Csepreghy Béláné*.
 
 naskiĝis  en Szabadka (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Subotica en Serbio), ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1924, poste ŝi akiris pedagogian (1929) kaj filozofian (1930) diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány. Post la diplomoj ŝi ricevis stipendion en Naturhistoria Muzeo (Vieno), poste ŝi instruis en mezlernejoj en Budapeŝto (1935–1939), respektive ŝi laboris en la Hungara Nacia Muzeo ekde 1940 ĝis sia morto. En 1948 ŝi ricevis statusojn muzeologo, en 1951 postenulo, en 1971 pensiulito kaj konsilisto. La muzea paleontologia kolekto neniiĝis dum Sieĝo de Hungara Radio, poste ŝi partoprenis en la reorganizado de la kolekto, krome ŝi ekzamenis la hungarajn karbonajn nivelojn. Intertempe ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1952, ŝi doktoriĝis en 1957 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi edziniĝis en 1945 kaj ŝi ricevis premiojn inter 1951-1972.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az Uny-Tinnye vidéki fiatal harmadkorú üledékek földtani és őslénytani viszonyai.* (disertaĵo, 1930)
* *Die Schlierbildungen des mittelsteirischen Beckens.* (1936)
* *Magyarországi harmadkori Brachipodák.* (1943, 1944)
* *A szentgáli 8. és 9. fúrás faunája.* (1948)
* *A salgótarján-vidéki középső-miocén képződmények őslénytani vizsgálata.* (1952)
* *Magyarországi miocén tanulmányok.* (disertaĵo, 1956)
* *Die Fauna von Devecser und ihr Alter.* (1958)
* *A „katti”-akvitáni kérdés tudománytörténeti megvilágításban.* (1962)
* *Les mollusques des sédiments miocènes marins de la Montagne de Tokaj, N-E Hongrie.* (1966)
* *La faune tortonienne-inferieure des gisement tufiques de la Montagne Bükk.* (1973)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj paleontologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Klášterec (Vimperk)

**Klášterec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudokcidente de Vimperk. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Klášterec situas en katastra teritorio **Klášterec u Vimperka** kun areo 3,52&nbsp;km² kaj **Huťský Dvůr** kun areo 1,75&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359. En duono de la 19-a jarcento Klášterec estis domaro de municipo Korkusova Huť, ekde la jaro 1880 ĝi estis memstara municipo. En la jaroj 1938 ĝis 1945 ĝi estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio. En la jaroj 1961 ĝis 1971 apartenis al municipo Arnoštka kaj Korkusova Huť.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo de Avanco de sankta Kruco
* Fervoja viadukto Velký Klášterák, per kiu fervojlinio Strakonice–Volary superas valon de rojo Arnoštský potok
* Renovigita ĉasista kasteleto en loko de eksa soldata pafekzercejo

## Pluaj fotoj 

Klášterec u Vimperka 01.JPG|Klášterec
Klášterec u Vimperka 02.JPG|Klášterec
Klášterec u Vimperka 06.JPG|Klášterec
Klášterec, Vimperk – lovecký zámeček.jpg|Ĉasista kasteleto

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Brdo (Svatá Maří)

**Brdo** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svatá Maří en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas sur nordokcidenta deklivo de Mařský vrch proksimume 1,5&nbsp;km nordoriente de Svatá Maří. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Brdo situas en katastra teritorio **Štítkov** kun areo 3,14&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1840.

## Loĝantaro
## Memorindaĵo
* Naturmemorindaĵo Mařský vrch – ŝtona maro, estiĝinta per frosta eroziado

## Pluaj fotoj 

Brdo u Svaté Maří, 2020 (02).jpg|Brdo
Brdo u Svaté Maří, 2020 (01).jpg|Alveturo de Štítkov

Kategorio:Svatá Maří
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Štítkov

**Štítkov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svatá Maří en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km norde de Svatá Maří. Estas ĉi tie registritaj 49 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Štítkov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,14&nbsp;km². En la katastra teritorio Štítkov situas ankaŭ Brdo.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1554.

## Loĝantaro
## Memorindaĵo
* Kapelo de sankta Paŭlo en la vilaĝplaco
* Oriente de la vilaĝo troviĝas naturmemorindaĵo Mařský vrch; estas ĉi tie ŝtonega kampo kreanta ĉi tie ŝtonan maron

## Pluaj fotoj 

Pohled na Štítkov (2).jpg|Vido al Štítkov
Štítkov chalupy 2.jpg|Domoj
Štítkov hospoda.jpg|Gastejo

Kategorio:Svatá Maří
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
CHU - Eurasanté (metroo de Lillo)

**CHU - Eurasanté** estas stacio sur la linio **1** de la metroo de Lillo, situanta en la kvartalo Lille-Sud, en Lillo en la franca departemento Nord en la regiono Hauts-de-France.

Ĝi estis malfermita en 1984.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Lillo
* Tramtransporto en Lillo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Ilévia) (///)

Kategorio:Metroo de Lillo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1984
Kategorio:1984 en Francio
Kategorio:Transporto en Lille