open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Sankta Gotardo (Erfurto)

La **Preĝejo Sankta Gotardo** (germane: *Gotthardtkirche*) estis paroĥa preĝejo en la urbokerno de Erfurto. Ĝi troviĝis en la Gotthardt-strato (nr. 20), kontraŭe al la komenco de Hüter-strateto kaj estis sub patroneco de Sankta Gotardo de Hildesheim.

## Historio 
La unua dokumenta mencio estis en 1182; ĝi estis la paroĥa preĝejo por la ĉirkaŭantaj stratetoj. Post la enkonduko de Reformacio en 1525 oni ne plu uzis ĝin por diservoj. Ĝi disfalis malrapide sed kontinue la sekvontajn jarcentojn.

En 1740 oni malkonstruis la ruinon sed konservis la turon. Pro kadukiĝo finfine ankaŭ tiu restaĵo devis esti malkonstruita en 1858.

## Literaturo 
* Gerd Schöneburg: *Kirchen im Erfurter Gebiet*, Erfurt 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la kirko ĉe *erfurt-web* (kun bildo).

Gotardo
Erfurto
erfurto
Burgo Gaugrehweiler

Schloss Gaugrehweiler|eta| desegno de burgo
La **burgo Gaugrehweiler** estis burgo en la komunumo Gaugrehweiler en la distrikto Donnersberg, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Restaĵo de la iama burgo ne plu ekzistas. Ankaŭ ne certas, kie troviĝis la burgon. Eble ĝi estis kie hodiaŭ troviĝis la malfrubaroka kastelo el la jaroj 1749 kaj 1756. Posedantoj estis verŝajne la palatingrafo de Zweibrücken – Veldenz. La palatingrafo Ludwig la 1-a, nome la Nigra, transdonis la 27an de marto 1456 la burgon al la palatingrafa pedelo Dietrich. Tio estas la ununura mencio de la burgo en Gaugrehweiler.

## Literaturo 
* Jürgen Keddigkeit, Alexander Thon, Rolf Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon, Band 2: F-H*. Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde Kaiserslautern, Kaiserslautern 2002, p. 170–171.

## Referencoj 
Kategorio:Akvoburgoj Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Donnersberg
Preĝejo Sankta Servaco (Erfurto)

La **preĝejo Sankta Servaco** (germane: *Servatiuskirche*) estis protestantisma paroĥa preĝejo en la urbokerno de Erfurto. Ĝi troviĝis ĉe la angulo de Pergamenter-strateto kun Turnier-strateto. 

## Historio 
Jam en 1181 ĝi funkciis kiel paroĥa preĝejo: en 1234 la komunumo estis tre malgranda konsistante el nur 46 domoj. Sekve ĝi estis la plej eta de ĉiuj ankaŭ ne tro grandaj paroĥaj distriktoj de mezepoka Erfurto (sume ekzistis tiam ne malpli ol 25 distriktoj!). 

En 1416 incendio detruis la preĝejon, kiu poste rekonstruitis. Ties komunumo en 1530 protestantiĝis kaj jam ne tro ofte uzis sian preĝejon pro diservoj. En 1701 ĝi parte diseriĝis, tiel ke en la jaro 1716-a oni malkonstruis ĝin por sekurecaj kialoj. 

## Literaturo 
* Gerd Schöneburg: *Kirchen im Erfurter Gebiet*, Selbstverlag G. Schöneburg, Erfurt 2007. 

 
Servaco
Erfurto
erfurto
Preĝejo Sankta Leonardo (Erfurto)

eta|Elfosita fundamento de la kirko.
La **Preĝejo Sankta Leonardo** (germane: *Leonhardskirche*) estis paroĥa preĝejo sur la citadelo Petersberg en Erfurto.

## Historio 
Oni komencis konstrui ĝin en 1172 kaj la altaro konsekritis en 1185: pro tio oni supozas la finkonstruon fariĝinta samjare. En 1290 oni alikontruis en la romanikstila kirko la fenestrojn laŭ la nova gotika modo.

Kiam dum la 17-a jarcento la citadelo etendiĝis kaj fariĝis baroka urbofortreso, oni ne plu tre bezonis la kirkon. Sekve oni simple ŝanĝis ĝin en deponejon por armiloj; la grandajn gotikajn fenestrojn oni fermis per muro. La militara uzo restis eĉ ĝis 1945, kiam la ejo detruitis aŭ per bomboj respektive (laŭ alia fonto) per eksplodigo fare de usonaj soldatoj..

En 1996 oni elfosis la fundamentojn kaj ekmontris ilin al la vizitantoj de la citadelo, ege ŝatata ekskursocelo en monteto super la ĉefurbo turingia.

## Subnotoj 
## Literaturo 
* Gerd Schöneburg: *Kirchen im Erfurter Gebiet*, Erfurt 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri la kirko ĉe *erfurt.web*.

Leonardo
Erfurt
Kategorio:Petersberg (Erfurto)
erfurto
Sabine Devieilhe

**Sabine DEVIEILHE** (naskiĝis  en Ifs, Calvados) estas franca soprano-kantistino.

## Biografio 
Infanaĝe, ŝi komencis lerni muzikon en muzik-lernejo de Ifs.

Kiam ŝi estis 12-jaraĝa, ŝi eniris Konservatorion de Caen por lerni ludi violonĉelon.

Absolvinte sian bakalaŭron en Lycée Malherbe, Sabine Devieilhe iris al Rennes kie ŝi akiris licencion de muzikologio, kaj estis ano de ĥoroj de operejo de Rennes.

Ekde 2008, ŝi eniris Konservatorion de Parizo en klaso de kanto de Pierre Mervant.

En 2011, ŝi eliris unua nomumita de "Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris" (Nacia supera konservatorio de muziko kaj danco de Parizo).

La , Sabine Devieilhe gajnis Venkon de la lirika revelacio en "Victoires de la musique classique" (Venkoj de klasika muziko), tiel sukcedande al Julie Fuchs.

En 2013/14, ŝi estis la *Reĝino de la Nokto* en *Die Zauberflöte* en Nacia Operejo de Parizo.

En januaro 2014, ŝi triumfis en *Lakmé*, de Léo Delibes, en Opéra-Comique.

La  ŝi gajnis en "Victoires de la musique classique".

## Diskaro 
* ''Le Grand théâtre de l'amour'', registrado de pecoj de Jean-Philippe Rameau, (Erato), 2013.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo de Sabine Devieilhe 
* Intervjuo kun Sabine Devieilhe 
* «&nbsp;Sabine Devieilhe rekompencita en Victoires&nbsp;» en cotecaen.com
* Portreto de Sabine Devieilhe en retejo de France Inter
* Video: Sabine Devieilhe - Mozart - La Magia Fluto - La venĝo de la Infero bolas en mia koro

Kategorio:Sopranistoj
Kategorio:Francaj operkantistoj
Pál Szlemenics

**Pál Szlemenics** [slemeniĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szlemenics Pál** estis hungara juristo, advokato, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1830).
eta|Memortabulo pri Pál Szlemenics
Pál Szlemenics http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/097/pc009747.html#5 naskiĝis la  1783 en Kecskemét. Li mortis la  1856 en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio).

## Biografio 
Pál Szlemenics frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Pest (urbo), poste li lernis filozofion kaj teologion en Vác, juron en urbo Pest, kie li ricevis diplomon en 1804. Komence li estis ĉefamilia instruisto, poste en 1809 li ekinstruis en Reĝa Jura Akademio (Pozsony). En la sekva jaro li advokatiĝis. En 1838 li ricevis nobelecon.

## Verkaro (elekto) 
* *Ratio jurisprudentiae hungaricae…* (1817)
* *Elementa Juris hung. civilis privati* (1829)
* *Fenyítő törvényszéki magyar törvény* (1847)
* *Törvényeink története a dicső ausztriai ház országlása alatt* (Historio de niaj leĝoj dum dominado de la glora Habsburga dinastio), (1866)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
András Vályi

**András Vályi** [andrAŝ vAji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vályi András** aŭ *Vályi K. András* estis hungara statistikisto, geografo, profesoro.
eta|Kovrilpaĝo de ĉefverko de András Vályi
András Vályi http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/v/v29065.htm naskiĝis la  1764 en Miskolc. Li mortis la  1801 en Pest (urbo).

## Biografio 
András Vályi frekventis lernejojn en sia naskiĝurbo kaj Lőcse. Li konatiĝis kun Ferenc Kazinczy, kiu helpis lin en la literatura vivo. Li iĝis pedagogia inspektoro, sed post morto de Jozefo la 2-a li senposteniĝis, tial li katolikiĝis. Li rajtis instrui en universitato de Pest, kie li ĝismorte instruis, krome li vizitis ĉiujn tiamajn hungarajn urbojn kaj fortikaĵojn, pri kiuj li faris desegnaĵojn kaj notojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Beszéd a nemzeti nevelésről* (Parolo pri la nacia edukado), (1791)
* *Introductio in linguam hungaricam* (1793)
* *Magyar Országnak leírása* (Priskribo de Hungarujo), (1796-1799) - lia ĉefverko, kiu estas la unua hungarlingva geografia priskribo, kie estas legeblaj pli ol 12 500 komunumoj; reeldonita en 2003 en Slovakio
* *Magyar országnak földképe* (1798) - la unua hungarlingva mapo pri Hungarujo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj statistikistoj
Kategorio:Hungaraj geografoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
10193 Nishimoto

'*10193 *Nishimoto'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la usona aerarmea observatorio, *Air Force Maui Optical and Supercomputing observatory (AMOS)* sur la monto Haleakala, en la havaja insulo Maui.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la fizikisto *Daron L. Nishimoto*, kiu laboris ĉe AMOS de 1988. La bonhumora helpo de lia familio permesis, ke li oferis longajn horojn por subteni la programojn AMOS. Precipe, li estas la moviganta forto malantaŭ la tre sukcesa programo de aŭtonoma teleskopo "*Raven''".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de AMOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Bahnhof-strato (Erfurto)

La **Stacidoma strato** (germane: *Bahnhofstraße*) estas strato en la centro de Erfurto. Ĝi kondukas de Anger-placo suden al la Stacidomo de Erfurto kaj en la Schiller-straton de sur la suda ringobulvardo.

## Situo kaj trafiko 
eta|Vido de Juri-Gagarin-ringobulvardo en la direkto de Anger-placo.
eta|Vido de Anger-placo en la direkto de la stacidomo.
eta|Konduko en la Anger-placon en 1979.
Komenciĝis la Bahnhof-strato ĉe Anger; la unua parto ĝis la transversa Juri-Gagarin-ringobulvardo estas piedira zono. La pli suda parto estas zono sen tro da trafiko ĉefe servante por liverado de varoj aŭ al la apudloĝantoj por hejmenirado. Poste ĝi kondukas preter la Willy-Brandt-placo tra tunelo de sub la fervoja taluso kaj sur ponto de sur la fluegfoso en la Schiller-straton. Tie ĉi iam estis la Daberstedt-reduto de la Ĉirkaŭfortikaĵo de Erfurto, hodiaŭ la Urba parko.

Karakterizas la straton ankaŭ belaj arkadoj je la orienta flanko inter Juri-Gagarin-ringobulvardo kaj Willy-Brandt-placo. Ili estas longa 150 metrojn kaj etendiĝas de la Domo de la buroj norde ĝis la Erfurter Hof sude. Sub ili estas diversaj magazenoj, bakejoj kaj budoj.

Gravas hodiaŭ la strato precipe por la publika trafiko. Kvar tramlinioj cirkuladas tie ĉi, laŭkalkule po unu por 75 sekundoj. Krome ankaŭ pluraj buslinioj frekventas tie ĉi, sen paroli pri la multnombraj piedirantoj kaj biciklistoj, por kiuj la Bahnhof-strato estas la plej facila kaj rapida maniero forlasi la urbokernon suden.

## Historio 
La Stacidoma strato mem estas multe pli maljuna ol la stacidomo. Jam en la 1510-a jaro ĝi menciitis kiel *Agustus-strateto*: nomdonintoj estis kaj la Augustus-pordego de la iama ĉirkaŭfortikaĵo kaj la Preĝejo de la kanonikoj aŭgustenanaj. Ĝia orienta brako estas la Schmidtsteder-strato kondukinta ĝis la Schmidtstedter-pordego. Tra ĝi oni forlasis la urbon en la direkto de Weimar. Tiu pordego ankaŭ jam ne ekzistas.

En 1847 venis la fervojo al Erfurto. Post translokigo de la trakoj sur digo (= parto de la iama ĉirkaŭfortikaĵo) en 1873 kaj la konstruo de ponto sur la nova fluegfoso (= iama foso de la ĉirkaŭfortikaĵo) la strato eksterniĝis suden kaj ekkondukis en la Schiller-straton.

En la 1870-a jaro ĝi estis alinomita *Bahnhofstraße* kaj ekde 1883 ekzistas tramvoja cirkulado sur ĝi. Inter 1933 kaj 1945 ĝi portis la nomon *Adolf-Hitler-Straße*.

## Domoj kaj institucioj laŭlongaj 
La nun videbla surkonstruo estis farita grandparte inter 1880 und 1930 kaj konsistas el belaj magazenegoj konstruitaj dum la Periodo de spekulanto-kompanioj kaj en la Moderno.

Gravaj konstruaĵoj en la Bahnhof-strato estas respektive estis::
* Anger-muzeo
* Preĝejo de la kanonikoj aŭgustenanaj
* Erfurter Hof
* Fenikso-domo, eksa kinejo
* Thüringen Tourismus
* Stacidomo de Erfurto
* Preĝejo Sankta Gangulfo: pereinta
* Preĝejo Sankta Albano: pereinta
* Domo de la buroj
Károly Szladits

**Károly Szladits** [kAroj sladiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szladits Károly** estis hungara juristo, profesoro, membro (korespondanta en 1932, ordinara en 1943) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis *dunaszerdahelyi*, kiun li ricevis en 1917.

Károly Szladits http://dtt.ogyk.hu/hu/gyujtemenyismertetok/konyvek/szerzoi-eletrajzok/item/322-szladits-karoly naskiĝis la  1871 en Hungara reĝlando en Dunaszerdahely (nuntempa Dunajská Streda en Slovakio). Li mortis la  1956 en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Szladits frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li ricevis juran diplomon en 1895. Li eklaboris en la ministerio, kie li okupiĝis ekzemple pri la privata juro. Li instruis en Universitato de Budapeŝto inter 1908-1942, kie li profesoriĝis en 1917. Baldaŭe li redaktis gravajn jurajn periodaĵojn. Li pensiuliĝis en 1948. Li ricevis premion Kossuth en 1953, pli frue li ricevis 2 premiojn.

## Verkaro (elekto) 
**A magyar magánjog vázlata a bánya-, csőd-, kereskedelmi és váltójog alapelveivel I–II.* (1902)
**A magyar magánjogi bírói gyakorlat, 1901–27* (1928)
**Magyar magánjog I–VI.* (1938–1942)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Burakumin

**Burakumin** () estas plej granda socia malplimulto de Japanio, kun 3–4 milionoj da personoj, kiuj similas socie al la hindua kasto dalito ("netuŝeblaj homoj"). Ili havas malavantaĝojn en la socia vivo, kvankam, laŭ leĝo de 1871, estas malpermesita ilia nomumo kaj registro kiel *burakumin* (ekde tiam ili iĝis *sin heimin*, 'novaj civitanoj/publikanoj').

Ili aspektas kiel alia japana loĝanto, sed ilia praa historia disigo ne estas facile superebla. La burakumin-oj laboris kiel buĉistoj, tiel agis kontraŭ la bestomortiga malpermeso de la budhismo kaj la pureca sento de ŝintoismo. Tiu socia disiga daŭras ekde antaŭ 1500 jaroj. Ekde la Nara-epoko (710–794) al tiu socia grupo estis aldonita la *hinin*-oj kiuj estis almozpetantoj, vagabondoj (migrantaj aktoroj!), felistoj, tinkturistoj. Dum la Edo-epoko (1600–1867) al la socia klasdivido de *ŝi–nó–kó–ŝó* (militisto, kamparano, metiisto, komercisto) oni aldonis la „eta–hinin”-on, kies anoj havis la taskon kolekti la rubaĵojn kaj lavi, entombigi la kadavrojn. Ili rajtis vivi nur en apartaj difinitaj vilaĝoj *(buraku)*.

La burakuminoj ankaŭ hodiaŭ luktas kontraŭ la kaŝita diskriminado, ĉefe en okcidenta Japanio kaj ĉe la pli maljunaj japanoj. Ili do havas rajton ŝanĝi sian nomon por pli bone kaŝi la devenon, malfaciligante serĉon je iliaj prauloj.

Kategorio:Sociaj klasoj
Kategorio:Japanio
Meruelo

**Meruelo**  estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Laŭ censo de 2013, ĝia loĝantaro estas 1878 homoj en areo de 16.37 km². Ties limaj municipoj estas: norde, Bareyo kaj Arnuero; okcidente, Bareyo kaj Ribamontán al Mar; sude,  Hazas de Cesto; kaj oriente, Arnuero kaj Escalante.

Tra la municipo fluas la rivero Campiazo, kreanta valon, nomitan ankaŭ Valo de Meruelo. En la ekonomio de la municipo plej aktivas la unuaranga sektoro, sed ankaŭ konstruado, pro la amaso de turistoj vizitantaj la municipon dum somero kaj volantaj duan loĝejon. Plie, en aparta malgranda valo de la municipo estas la plej granda kontrolita rubodeponejo de Kantabrio.

La municipo situas en la historia komarko Trasmiera. Mezepoke, ĝi estis parto el la vilaĝaro Sep Vilaĝoj, kiu disiĝis en plurajn municipojn laŭ la nuna . De la municipo devenas pluraj artistoj, kiel ŝtontajlistoj, skulptistoj kaj sonorilistoj, inter aliaj, kiuj kreis konstruaĵojn kaj artaĵojn kaj en la municipo kaj en aliaj partoj de Iberio.

## Vilaĝoj 
200px|maldekstre|eta|Domego de Meruelo, en San Mamés de Meruelo.
* Vierna (popola kaj tradicia nomo, sed oficiale San Bartolomé de Meruelo)
* San Mamés de Meruelo
* San Miguel de Meruelo (sidejo de la municipa registaro)

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Verda elefanto (medikamento)

**verda elefanto** (en rusa зелёный слон) estas verda medikamenta oleo el Vjetnamio. Tiu etera oleo havas freŝan odoron. Ĝi estas ĝis nun ŝatata kuracilo en la landoj de la iama Sovetunio.

Ĝi konsistas i.a. el kamforo, natura mento kaj eŭkalipto. Ĝi havas kontraŭputran efikon.

Oni aplikas *verdan elefanton* kontraŭ malvarmumoj, konstipiĝita nazo, gripo (?), orela doloro, kola doloro, angino, 
doloro je kokso, artrozo, kor-doloro, muskola doloro, trostreĉo, mordoj de insektoj, doloroj en la vizaĝo kaj kronikaj haŭtmalsanoj. 

Ĝi estas enfrotita depende de la malsano je certaj akupunkturo-punktoj kaj regionoj.

Kategorio:Medikamentoj
Kategorio:Kulturo de Vjetnamio
(10194) 1996 QN1

**(10194) 1996 QN1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo George R. Viscome elde la Observatorio Rand (Nov-Jorkio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de George R. Viscome
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Erfurt-Roter Berg

eta|300px|La situo ene de Erfurto estas markita. 
eta|Novaj loĝdomblokoj ĉe Roter Berg, foto el la jaro 1981-a.
**Roter Berg** estas urbokvartalo en la nordo de Erfurto. Ĝi nomiĝas laŭ la apuda samnoma monteto kaj apartenas al la Erfurta Nordo.

## Loĝdomblokzono 
Same kiel la aliaj tri partoj de la Erfurta Nordo ĝi estas artefarita kvartalo. La tuto konsistas el 4 partoj kun po ringforme starigitaj turdomegoj. Sudokcidente estas la Karl-Reimann-ringostrato, nordokcidente la Julius-Leber-ringostrato, nordoriente la Jakob-Kaiser-ringostrato kaj sudoriente la Alfred-Delp-ringostrato. Simila domaro estas la Erfurta Sudoriento .

## Situo 
La kvartalo limas: norde la monteton *Roter Berg* (kie estas la bela Zooparko kaj kie troviĝis la unua flugkampo de Erfurto); oriente la Roter-Berg-setlejon (apartenantan al Hohenwinden); sude kaj okcidente metiajn/industriajn zonojn apartenantajn al Hohenwinden kaj Gispersleben.

Oni komencis la konstruon de la kompleksoj (por 15000 loĝantoj) en 1977. Nur en 1992 venis konekso al la publika trafiko tramvoje (unue la linio 6, nuntempe la linio 5 rekte ĝis la Stacidomo de Erfurto).

Hodiaŭ estas en la 0,77&nbsp;km² granda areo ankoraŭ 3909 loĝejoj en sume 234 konstruaĵoj. Kelkaj blokoj jam estis plimalgrandigitaj aŭ malkonstruitaj pro la en la tuta urbo ĝis 2010 observebla malkresko da loĝantoj.

Por allogi novajn homojn oni iniciatis socialajn projektojn. En 2008 la urbo havis la ideon instali *ĝardenon de diversaj generacioj* tie: en la ejo de la infanĝardeno kaj la poroldula klubo (Jakob-Kaiser-ringstrato) iĝu renkontiĝejo transgeneracia.

## Demografia evoluo kaj regresanta naskokvanto 
La nombro de la loĝantoj ĉe Roter Berg ŝrumpas. La averaĝa aĝo de 46,9 jaroj estas super la tuturba meznombra aĝo; la mortokvoto estas trioble pli alta ol la naskokvanto. En la kvartalo estas de 1978 la Heinrich-Hertz-gimnazio.

Datumoj de la urba administrado de Erfurt (ĉiun jaron je la 31-a de decembro).

## Elektoj 
## Literaturo 
Steffen Raßloff: Das Neubaugebiet Roter Berg. En: Stadt und Geschichte. Zeitschrift für Erfurt 37 (2008), p.&nbsp;16.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la historio de *Roter Berg* ĉe ''erfurt.web.
* Datenoj demografiaj de la urbo. 

Kategorio:Geografio de Erfurto
Kategorio:Kvartaloj en Germanio
Fixin

**Fixin** estas franca komunumo situanta en Departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo. La komunumo enhavas la vilaĝon Fixin kaj la vilaĝteton Fixey.

## Najbaraj komunumoj 
## Vidindaĵoj 
[eta|maldekstra|[Napoleono]]

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Rohatec

**Rohatec** estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Hodonín. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de Apostolo Bartolomeo
* Kapelo

## Transporto 
Tra vilaĝo kondukas grava elektrizita fervoja durela linio numero 330 de Břeclav al Přerov. Krome en vilaĝo finas linio unurela neelektrizita regiona linio de Veselí nad Moravou. Stacidomo ankaŭ estas komenco de apudrelvojo al Ratíškovice, kiu hodiaŭ estas parte uzata por turismaj drezinoj.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio
Kategorio:Setlejoj sur Moravo
Kategorio:Setlejoj trafantaj historian teritorion de Slovakio
Kategorio:Setlejoj en Malsupramoravia valego
Gujana Ŝildo

La **Gujana Ŝildo** estas unu el tri kratonoj el la Sudamerika plato. Ĝi estas 1.7 milojn da jarmilionoj aĝa geologia formaĵo de Antaŭkambrio en nordorienta Sudameriko kiu formas parton de ties norda marbordo. La plej altaj lokoj en la ŝildo nomiĝas **Gujanaj Altaj Teroj**, kie troviĝas la tabloformaj montoj nome tepui. La Gujanaj Altaj Teroj estas ankaŭ la fonto de kelkaj el la plej spektaklaj akvofaloj en la mondo kiaj Salto Ángel, Akvofalo Kaieteur kaj Akvofalo Kukenano.

La Gujana Ŝildo enhavas Gujanon (iam Brita Gujano), Surinamo (iam Nederlanda Gujano) kaj Franca Gujano (aŭ en franca *Guyane*), same kiel partoj de plej orienta Kolombio, la tuta sudorienta Venezuelo kaj plej norda Brazilo.

## Vidu ankaŭ 
* Brazila Altebenaĵo

## Notoj 
Kategorio:Gujano
Kategorio:Surinamo
Kategorio:Geografio de Sudameriko
Kategorio:Kratonoj
Hohenems

**Hohenems** estas urba komunumo de la respubliko Aŭstrio. Ĝi situas en la federacia lando Vorarlbergo, en la pleja okcidento de la respublika teritorio, sude de la orienta parto de la Bodenlago. La urba areo konsistas el 29,18 kvadrataj kilometroj, kaj laŭ la stato de januaro 2013 en ĝi vivis 15 350 homoj, kio signifas loĝdenson de 530 homoj/km². De la 17-a ĝis 19-a jarcentoj aparte multaj judaj familioj loĝis en la urbo.

## Historio 
eta|maldekstra|kastelo *Glopper*
La **graflando Hohenems** ricevis imperian senperecon en 1560 de Ferdinando la 1-a. La reganta **familio Hohenems** (origine **Ems**) estis altnobela kaj havis parencajn ligojn al familio Borromeo kaj la papo Pio la 4-a en Italio. En 1760 la familio formortis, kaj la graflando unuiĝis kun Aŭstrio.

## Partnera urbo 
* 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Vorarlbergo
Kategorio:Distrikto Dornbirn
Gita Gutawa

**Aluna Sagita Gutawa** - naskiĝis  estas kantistino kaj artistino de Indonezio. Ŝi estas la filino de la komponisto Erwin Gutawa.

Kvankam komence estis studinta piano, Gita poste ŝanĝis al voĉo. Ŝia talento estis malkovrita en 2004 kiam ŝi praktikis kantarton, tiam demandis al dueto kun "ADA Band". Post la publikigo de dueta albumo *Ĉielo Amo* en 2005, kiu vendis pli ol 800.000 ekzemplerojn, Gita estis proponita de "Sony Muziko Indonezio" por registri albumon kiel solisto. La sukceso de ŝia unua soloa albumo, titolita *Gita Gutawa (albumo )*, kaŭzais multajn proponojn al ŝi. Post la publikigo de sia unua albumo, ŝi naskis du albumojn, nome *Harmoni Cinta* en 2009 kaj religian albumon *Balado* sekve en 2010. Kiel aktorino, ŝi ĉefrolis en du sapoperoj, nome *Teach Me Amo* kaj *Teach Amo Again*. Gita ankaŭ kontribuis al la voĉo en la animacia filmo *Sonĝo*, kaj komencis sian filman agadon debutante en la filmo *Love in Perth* en 2010.

Kun personeco saĝa, Dian Kuswandini de *La Jakarta Post* bildigas Gita kiel knabino "dolĉa, kiel kotondolĉaĵoj kaj varma kiel kiso". Gita ricevis plurajn premiojn, inkluzive de Best Komencantoj en "Indonezio Music Award" 2008. Ŝi ankaŭ gajnis la 6an Internacian Nilinfanan Kantofestivalon ĉe Kairo.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (angle) 
* Agnes Monica en Twitter
* http://www.imdb.com/nm3601601 en IMDb

Kategorio:Indoneziaj kantistoj
Burgo Frauenstein (Palatinato)

La  **burgo Frauenstein** estas ne plu ekzistanta  rokburgo proksime de la vilaĝo  Ruppertsecken en la distrikto Donnersberg, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Situo 
## Historio 
## Priskribo 
## Eksteraj ligiloj
* Burg Frauenstein 

 Kategorio:Kulturdenkmal en la Donnersbergkreis
 Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
 Kategorio:Kulturmonumentoj en la  distrikto Donnersbergkreis
Nordorienta ortalo

La **Nordorienta ortalo** (*Ortalis araucuan*) estas specio de birdoj de la familio Kracedoj parenca de la aŭstralaziaj nestamasuloj. Ĝi troviĝantas en arbaroj kaj ĝangaloj de la areo de Atlantika Arbaro en nordorienta Brazilo. Ĝi estis iam konsiderata subspecio de la Punktortalo, sed laŭ studoj pri diferencoj kaj voĉaj kaj morfologiaj krom konsideroj pri biogeografio, ene de la genro (el kiu oni postulis, ke ĉiuj membroj povus esti konsiderataj ununura superspecio), oni agnoskis ĝian specian karakteron.

## Taksonomio kaj distribuado 
Tiu specio estis priskribita en 1825 fare de la zoologo kaj esploristo germana Johann Baptist von Spix. Ĝi loĝas en nordorienta Brazilo. Dum la 20a jarcento ĝi estis konsiderata de multaj fakuloj kiel vera specio, sed de aliaj kiel subspecio de la disa *Ortalis guttata*, kiu loĝas en la orientaj deklivaroj de Andoj kaj en la Amazona Baseno. En 2012 oni proponis denove ties specian rekonon , kio estis akceptita de plej taksonomiistoj.

### Karakteroj kiuj diferencas ilin el aliaj membroj de *Ortalis* 
; Plumaro
*O. araucuan* posedas plumaron iom diferencan kolore el tiu de *O. guttata*. La ventro estas blanka (nek bruna nek sablokolora kiel ĉe *O. guttata*); kaj krono kaj dorsa parto de la kolo estas okra kaj cinamokolora (ne malhelbruna kiel ĉe *O. guttata*). La vostokovriloj de la vostobazo estas fumkoloraj.

; Voĉo
La daŭro de la frazo kaj la ritmo ĝenerale sonas egale, sed estas klara diferenco en la frazaro de la kanto de ambaŭ specioj, ĉar diferencas la longo relativa de la tri notoj. Ĉe *Ortalis guttata* estas ripetata rekantaĵo de 3 aŭ 4&nbsp;notoj, kio povus esti transskribita kiel: "ĉaĉala" aŭ "ĉaĉalaka"; dum tiu de *O. araucuan* esras ĉiam nur 3&nbsp;notoj aŭ silaboj, transskribitaj kiel: "gua -ĉa- rak", kie la dua noto de la rekantaĵo estas pli mallonga. Tiu noto estas sekvata de pli granda silento ol tiu kiu sekvas al la dua noto en tiu de *O. guttata*.

; Biogeografio
La distribuado de la menciitaj specioj estas disa. *Ortalis guttata* loĝas en la regiono amazonia oriente de la deklivaro de Andoj, dum *O. araucuan* loĝas nur en plej nordorienta Brazilo, kaj tiele ili havas tre disan distribuadon, ĉar la plej proksimaj populacioj inter ambaŭ troviĝantas je 1300&nbsp;kilometrojn inter si, kaj intermeze estas la distribuado de alia specio de la genro: nome *Ortalis superciliaris*. Tiu tipo de modelo de disa distribuado, kun alia rilata specio intermetita kiel separilo, estas tre maltipa, ĉefe en la genro *Ortalis*.

Rilate al *O. squamata*, kiu distribuiĝas en la atlantika arbaro de sudorienta Brazilo, ankaŭ el tiu estas separata de 1300&nbsp;km, kvankam inter ambaŭ ne intermetiĝas alia specio de la genro *Ortalis*.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Burgo Falkenstein (Palatinato)

eta|Mezepoka foiro sur burgo Falkenstein
La **burgo Falkenstein** estas la ruino de mezepoka montburgo supre de la samnoma vilaĝo Falkenstein ĉe la monto Donnersberg en la distrikto Donnersberg, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis iama regna burgo.

## Situo 
## Historio 
## Priskribo 
## Galerio 

Falkenstein Burg Südseite 02.jpg|suda flanko
Falkenstein Burg Gedenkstein Jahrhundertfeier.jpg|memorŝtono 850 jaroj Falkenstein
Falkenstein Burg Amphitheater.jpg|amfiteatro
Falkenstein Burg heutiger Zugang.jpg| hodiaŭa alirejo
Falkenstein Burg Innenansicht 02.jpg|korto
Falkenstein Burg Zisterne.jpg|cisterno
Falkenstein Burg Innenansicht 01.jpg| interna aspekto
Falkenstein Burg Ritterhaus Südwestansicht.jpg|sudokcidenta aspekto de la kavalira domod
Falkenstein Burg Treppenanlage.jpg|ŝtupara al la kavalira domo
Falkenstein Burg Wachtturm 01.jpg|gvatturo
Falkenstein Burg Ringmauer.jpg|ringmuro

## Literaturo 
* Jens Stöcker, Alexander Thon: *Falkenstein/Donnersberg*. In: Jürgen Keddigkeit, Alexander Thon u. Rolf Übel (Hrsg.): *Pfälzisches Burgenlexikon*. Beiträge zur pfälzischen Geschichte Bd. 12/2, Institut für Pfälzische Geschichte und Volkskunde, Kaiserslautern 2002, p.46–59
* Alexander Thon: *Philipp I. von Falkenstein (1220/33 – 1270/71). Reichstruchsess und Reichskämmerer*. In: Karl-Heinz Rothenberger (Hrsg.): *Pfälzische Geschichte*. Bd. 1, 2., verb. Aufl. Institut für Pfälzische Geschichte und Volkskunde, Kaiserslautern 2002, p. 210−212
* Alexander Thon (Hrsg.): *Wie Schwalbennester an den Felsen geklebt. Burgen in der Nordpfalz*. 1. Aufl. Schnell + Steiner, Regensburg 2005, p.48–53

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Donnersbergkreis
Preĝejo Sankta Gangulfo (Erfurto)

La **Preĝejo Sankta Gangulfo** (germane: *Gangolfikirche*) estis preĝejo en la urbokerno de Erfurto. Ĝi troviĝis ĉe la suda angulo de la stratoj *Bahnhofstraße* kaj *Schmidtsteter Straße*.

## Historio 
Antaŭa konstruo anstataŭitis en 1350 per novkonstruita gotikstila halokirko. Dum la 15-a jarcento la loĝantaro ege kreskis, tiel ke la najbara Preĝejo de la kanonikoj aŭgustenanaj jam ne sufiĉis kaj la Gangulfo-kirko funkciis kiel ĝia aldona preĝejo.

Ĉ. en 1530 ĉesis la uzo por diservoj. Ekde 1673 oni uzis ĝin kiel lernejon. Post nova mallonga uzo liturgia de inter 1806-60 la konstruaĵo denove iĝis lernejo. En 1875 oni vendis ĝin kaj ĝi poste malkonstruitis.

## Literaturo 
* Gerd Schöneburg: *Kirchen im Erfurter Gebiet*. Erfurt 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la kirko ĉe ''erfurt-web.

Gangulfo
Erfurto
Kategorio:Gotikaj konstruaĵoj en Erfurto
Kategorio:Bahnhof-strato (Erfurto)
erfurto
Erfurto
Skvamortalo

La **Skvamortalo**, **Skvameca ortalo** aŭ **Skvameca ĉaĉalako** (*Ortalis squamata*) estas specio de birdoj de la familio Kracedoj parenca de la aŭstralaziaj nestamasuloj.

Ĝi troviĝantas en arbaroj de sudorienta Brazilo. Ĝi estis iam konsiderata subspecio de la Punktortalo, sed laŭ studoj pri diferencoj kaj voĉaj kaj morfologiaj krom konsideroj pri biogeografio, ene de la genro (el kiu oni postulis, ke ĉiuj membroj povus esti konsiderataj ununura superspecio), oni agnoskis ĝian specian karakteron.

## Taksonomio kaj distribuado 
Tiu specio estis priskribita en 1829 fare de la botanikisto kaj naturalisto franca René Primevère Lesson. Ĝi loĝas en sudorienta Brazilo al la subŝtato Suda Rio-Grando. Laŭ Nores la specio eble troviĝas ankaŭ en nordorienta Urugvajo, sed tio ne estis citita en publikaĵo pri la birdaro de la lando. Krome oni registris ĝin ankaŭ en la provinco Misiones, en nordorienta Argentino, kvankam tio estis konsiderita malmulte probabla fare de Juan Carlos Chébez. kio estas tialo kaj por la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo.

; Voĉo

En *O. squamata* la fina noto de la rekantaĵo “ĉa -ĉa- lak” estas pli malaltatona ol ĉe la du unuaj, dum ĉe *O. guttata* kaj *O. araucuan* ĉiu noto tendencas esti de simila frekvenco.

; Biogeografio
La distribuado de la menciitaj specioj estas disa. *O. squamata* distribuiĝas en la atlantika arbaro de sudorienta Brazilo. Dume *Ortalis guttata* loĝas en la regiono amazonia oriente de la deklivaro de Andoj, dum *O. araucuan* loĝas nur en plej nordorienta Brazilo, kaj tiele ili havas tre disan distribuadon, ĉar la plej proksimaj populacioj inter ambaŭ troviĝantas je 1300&nbsp;kilometrojn inter si, kaj intermeze estas la distribuado de alia specio de la genro: nome *Ortalis superciliaris*. Tiu tipo de modelo de disa distribuado, kun alia rilata specio intermetita kiel separilo, estas tre maltipa, ĉefe en la genro *Ortalis*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
10200 Quadri

'*10200 *Quadri''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Vittorio Goretti elde la Observatorio de Pianoro, ĉ. 17&nbsp;km sude de Bolonjo en Emilio-Romanjo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo kaj instruisto pri astronomio Ulisse Quadri, aŭtoro de artikoloj kaj tekstoj pri scienco kaj matematiko por infanoj. Li interesiĝas pri astrometrio kaj fotometrio de malgrandaj korpoj, sunhorloĝoj, kaj komputado. Li estas unu el la fondintoj de la Observatorio Bassano Bresciano, li planis kaj konstruis la mekanisman parton de ties aŭtomata robota teleskopo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Vittorio Goretti
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
10197 Senigalliesi

'*10197 *Senigalliesi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Vittorio Goretti elde la Observatorio de Pianoro en la eponima urbo Pianoro, ĉ. 17&nbsp;km sude de Bolonjo en Emilio-Romanjo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo *Paolo Senigalliesi'' (1936–1986). Fervora observanto, li dediĉis grandan parton de sia tempo kaj energio al la observado de la planedoj. En 1968, li estis fondinta ano de la Itala Grupo de Observantoj de Planedoj, kaj li partoprenis al la aktivecoj de la Teamo de la Divido Jupitero kun senlaca profesieco. Li ludis gravan rolon en la disvastigo de informoj pri astronomio kaj estis unu el la fondintoj de la Amatora Astronomoj Asocio de Markio. Li ankaŭ ludis gravan rolon en la konstruo de la Observatorio de Pietralacroce en Ankono, nun nomita "Observatorio Astronomia Paolo Senigalliesi".

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Vittorio Goretti
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Ortaleto

La **Ortaleto** aŭ **Malgranda ĉaĉalako** (*Ortalis motmot*) estas specio de malgrandaj birdoj de la familio Kracedoj parenca de la aŭstralaziaj nestamasuloj. Ĝi troviĝantas nur en la norda parto de Sudameriko.

## Aspekto 
Ĝi kreskiĝas ĉirkaŭ 38 al 53 cm longe kaj pezas 380 al 620 g. La plumaro estas ruĝecbruna en dorso; helgriza en kapo; pli malhela en brusto kun blanka punkteco kiu atingas ĝis la kolo.

## Distribuado kaj habitato 
eta|maldekstre|250px|Geografio distribuado de la Ortaleto
Tiu birdo loĝas ĉefe en arboj. Ĝi troviĝantas en norda Brazilo, Gujanoj, tuta Venezuelo escepte plej norda, kaj plej orienta Kolombio.

## Subspecioj 
Oni konoas du subspeciojn de *Ortalis motmot*:

* *Ortalis motmot motmot* - el Gujano al suda Venezuelo kaj nordo de Amazonio el Brazilo
* *Ortalis motmot ruficeps* - norda kaj centra Brazilo (sude de Amazono)

## Biologio 
Ili loĝas en humidaj arbaroj. Ili manĝas en malgrandaj grupoj. Pariĝas inter oktobro kaj novembro kaj konstruas nestojn el bastonetoj ĉe ĉirkaŭ 2 m supergrunde. Ĝi iĝis minacata pro troa ĉasado, sed nune pliiĝis ties populacio.

## Referencoj 
* Animal, Smithsonian Institution, 2005

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Konferenco de Messino

**Konferenco de Messino** okazis de la 1-a de junio ĝis la 3-a de junio 1955 en itala urbo Messina (Sicilio). Konferenco de ministroj pri eksteraj aferoj de ses membraj ŝtatoj de Eŭropa Komunumo pri Karbo kaj Ŝtalo rezultis al kreado de Eŭropa Ekonomia Komunumo je la 1-a de januaro 1958 kadre de traktatoj de Romo. Partoprenantoj de la konferenco estis Johan Willem Beyen (Nederlando), Gaetano Martino (Italio), Joseph Bech (Luksemburgo), kiu estis prezidanto de la konferenco, Antoine Pinay (Francio), Walter Hallstein (Germanio) kaj Paul-Henri Spaak (Belgio).

Kategorio:Historio de Eŭropa Unio
Brovortalo

La **Brovortalo** aŭ **Brova ĉaĉalako** (*Ortalis superciliaris*) estas specio de birdoj de la familio Kracedoj parenca de la aŭstralaziaj nestamasuloj.

Ĝi troviĝantas nur en areo de nordorienta Brazilo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, kaj humidaj arbaroj kaj arbustaroj de malaltaj teroj. La specio estas minacata pro habitatoperdo.

## Referencoj 
Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Trasmiera

**Trasmiera**  (kantabre kaj historie, **Tresmiera**) estas historia komarko en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi situas inter la riveroj Miera kaj Asón, tio estas, inter la Golfo de Santandero kaj la Golfo de Santoña, ĉe la Kantabra Maro. En la marbordo abundas klifoj kaj belaj sablaj strandoj, ekzemple tiuj en Langre, Loredo, Isla, Noja kaj Berria (Santoña). En la ena parto de la komarko estas vastaj herbejoj kaj abundaj hoteloj kaj kampadejoj.

En Kantabrio komarkoj ne havas propran sendependajn povojn nek estas oficiale agnoskitaj, tial administra komarko-divido estas nur kultura aŭ socia.

## Municipoj 
Jen listo de municipoj en la komarko:

* Arnuero
* Bárcena de Cicero
* Bareyo
* Entrambasaguas
* Escalante
* Hazas de Cesto
* Liérganes
* Marina de Cudeyo
* Medio Cudeyo
* Meruelo
* Miera
* Noja
* Ribamontán al Mar
* Ribamontán al Monte
* Riotuerto
* Santoña
* Solórzano
* Voto

## Bildaro 

Image:Molino de mareas en Argonos (Cantabria, Spain).JPG|Tajda muelejo en Argoños.
Image:Argonos.jpg|Argoños ekde norda vidpunkto. Maldekstre, marĉoj de Santoña.
Image:Convento_de_Montehano,_Escalante_(Spain).JPG|Monaĥejo de Montehano, ĉe la marĉoj de Santoña kaj la monto Montehano.
Image:Pza_Marques_de_Valdecilla_-_Lierganes.jpg|Placo Marqués de Valdecilla en Liérganes.
Image:Casona - Lierganes.jpg|Domo je kantabra stilo en Liérganes.
Image:Puente de Liérganes.jpg|Romia ponto en Liérganes.
Image:Peña_Cabarga1.JPG|Peña Cabarga vidita de la vilaĝo Pedreña (municipo Marina de Cudeyo).
Image:Playa_de_Pedreña.JPG|Plaĝo de Pedreña kaj fone Santandero.
Image:Rio_Miera_La_Cavada_Cantabria.jpg|Rivero Miera en la vilaĝo La Cavada.
Image:Iglesia_de_Rucandio.jpg|Kirko de Sankta Maria Magdalena en Riotuerto (18-a jarcento).
Image:Cantabria_Santoña_Berria_01_lou.JPG|Plaĝo Berria, vidita de oriento.
Image:Cantabria_Santoña_Chiloeches_lou.JPG|Palaco Chiloeches en Santoña (17-a jarcento).
Image:Manzanedosantona_lou.JPG|Palaco de Manzanedo, en Santoña.
Image:Cantabria_Santoña_fuerte_Sancarlos_02_lou.JPG|Fortikaĵo Sankta Karlo, ĉe la enirejo de la Golfo de Santoña.
Image:Santoña,Penal_de_el_Dueso.jpg|Prizono en El Dueso, en Santoña.
File:Tresmiera.JPG|Komarko Trasmiera (aviadila foto).

## Vidu ankaŭ 
* Administra divido de Kantabrio
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Komarkoj de Kantabrio
Duoninsulo La Magdalena

[eta|250px|dekstra|[Palaco de La Magdalena.]]
La **Duoninsulo La Magdalena** estas duoninsulo en Santandero, en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi situas ĉe la Kantabra Maro, en la Golfo de Santandero. Ties areo estas 24.5 hektaroj. Ties posedo estis prezento de la urbo Santandero al la reĝo Alfonso la 13-a, kiu uzis ĝin kiel someran feriejon inter 1912 kaj 1929. Ĝi nun estas publika parko vizitebla dum tago.

Dum multa tempo la duoninsulo estis la plej grava punkto laŭ strategia kaj milita valoro, ĉar de ĝi oni povas vide kontroli la aliron al la Golfo de Santandero kaj la urbo. Fakte, ekzistas romiaj arkeologiaj restaĵoj, kiuj datiĝas je post la 1-a jarcento. Dum longa tempo ĝi ankaŭ apartenis al armeo, kaj en ĝi estis artilerioj. En julio 1812, dum la Milito de Hispana Sendependiĝo, la angloj (apogite de Hispanio) invadis la insulon Moŭro, de kie ili fajre batalis kontraŭ la francoj.

En la jaro 1906 fondiĝas la Reĝa Societo de Teniso de La Magdalena, kiu iĝis alt-nivela klubo en Hispanio.

Poste, la duoninsulo ekapartenis al la loka registaro, kiu konstruis ferian palacon por la reĝo Alfonso la 13-a. La konstruo daŭris de la jaro 1909 al 1911. Nun, ĝi estas sidejo por la someraj kursoj de la Internacia Universitato Menéndez Pelayo (UIMP). La iamaj ĉeval-staloj estis renovigitaj kaj nun ili estas uzitaj kiel loĝejoj por la someraj kursanoj.

En la marbordo de la duoninsulo estas du strandoj: samnoma plaĝo La Magdalena kaj plaĝo Bikini. Apud la enirejo de la duoninsulo estas malgranda bestoĝardeno, kie vivas anasoj, pingvenoj kaj fokoj. Pli, en la parko estas monumento al Félix Rodríguez de la Fuente kaj tri karaveloj (apartenantaj al la Marmuzeo) uzitaj de la kantabra navigisto Vitar Alsar kiel rememorigilo de vojaĝo de Francisco de Orellana al Pacifiko.

Origine, la duoninsulo ne havis arbojn, sed kiam la reĝo Alfonso la 13-a ekhavis ĝin, li decidis planti grandan aron de pinastroj.

En la parko oni celebras diversajn festojn dum la tuta jaro, ekzemple, koncertojn, sportajn konkursojn (plej elstare, de rajdado) kaj la Infanan Tagon de Kantabrio (la unuan dimanĉon de junio). Ĝi estas tre populara loko inter turistoj vizitantan la urbon kaj ĝi estas rapide alirebla de apuda kvartalo El Sardinero.

## Bildaro 

Image:zoomagdalena.jpg|Foko en la bestoĝardeno.
Image:Santander.Playa.Magdalena.jpg|Strando La Magdalena.
Image:Santander.Palacio.de.la.Magdalena.2.jpg|Palaco de La Magdalena.
Image:Santander - Caballerizas.jpg|Ĉeval-staloj.
Image:Península de la Magdalena.jpg|Duoninsulo, vidita de la strando La Concha (la konko).

## Vidu ankaŭ 
* Palaco de La Magdalena
* El Sardinero
* Internacia Universitato Menéndez Pelayo

Kategorio:Santandero
Louis Fraser

**Louis FRASER** (1810–1866?) estis brita zoologo kaj kolektisto. Dekomence Fraser estis Zorgisto de la Muzeo de la Zoological Society of London.

Oni konas malmulte pri lia ekvivo. Li edziĝis al Mary Ann Harrison la 17an de februaro 1844. Lia filo Oscar L. Fraser laboris kiel helpanto ĉe la Hindia Muzeo de Kalkato ĉirkaŭ 1888. Li laboris 14 jarojn ĉe la muzeo de la Zoological Society of London. Li laboris kun la anatomiisto Richard Owen por studoj pri la emuo kaj la reaoj. Li partoprenis en ekspedicioj, ĉefe en Afrikon, sed ankaŭ en Amerikon.

Nombraj specioj estis nomigitaj en sia honoro, kiaj la Frasera gufo, *Bubo poensis*, la Frasera parulio, *Basileuterus fraseri* kaj la Frasera soriko, *Crocidura poensis*.

## Referencoj 
Kategorio:Britaj zoologoj
Kategorio:Taksonomio
Kategorio:Zoologio
Kategorio:Britaj ornitologoj
Blasius Merrem

**Blasius Merrem** (naskiĝis la 4-an de februaro 1761, mortis la 23-an de februaro 1824) estis germana naturalisto, zoologo, ornitologo, matematikisto, kaj herpetologo. En 1804, li iĝis profesoro de politika ekonomio kaj botaniko ĉe la Universitato de Marburgo.

## Ekkariero 
Merrem naskiĝis ĉe Bremeno, kaj studis ĉe la Universitato de Gotingeno ĉe Johann Friedrich Blumenbach. Li disvolvis intereson en zoologio, ĉefe en ornitologio.

## Ornitologio 
Li estas memorita ĉefe kiel la unua ornitologo kiu proponis dividon de birdoj en *Ratitae* (Strutoformaj birdoj aŭ kurbirdoj, kun ebena sternumo) kaj *Carinatae* (aŭ flugobirdoj, kun karina sternumo), kio formis parton de lia klasigo de birdoj en *Tentamen Systematis Naturalis Avium*, publikita en Berlino en 1816 (en *Abhandlugen Akad. Wiss. Berlin 1812–1813: Phys. Kl.*).

## Herpetologio 
Simile, en sia verko de 1820 nome *Versuch eines Systems der Amphibien*, li estis la unua sciencisto kiu akurate separis la amfibiojn el reptiliojn, kiu separis krokodilojn el lacertoj, kaj kiu kombinis lacertojn kaj serpentojn en unusola ordo.

## Verkoj 
* *De animalibus Scythicis apud Plinium* (1781)
* *Vermischte Abhandlungen aus der Thiergeschichte* (1781)
* *Beyträge zur besondern Geschichte der Vögel gesammelt* (1784-1786)
* *Avium rariorum et minus cognitarum icones et descriptiones* (1786)
* *Beitraege zur Naturgeschichte* (1790-1821)
* *Reise nach Paris im August und September, 1798* (1800)
* *Index plantarum horti academici Marburgensis* (1807)
* *Handbuch der Pflanzenkunde nach dem Linneischen System* (1809)
* *Versuch eines Systems der Amphibien* (1820)

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj zoologoj
Kategorio:Germanaj ornitologoj
10201 Korado

**10201 Korado** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la kroatan astronomon Korado Korlević.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
MDR Turingio

**MDR Turingio — La Radio** (; antaŭa nomo: '**) estas kiel **' kaj '** landspecifa radiokanalo de Mitteldeutscher Rundfunk por Turingio. La studioj troviĝas en Erfurto, direktoro de la landa studiaro estas Werner Dieste.

## Karaktero de la disaŭdigoj 
La radikanalo startis la 1-an de januaro 1992. Ĝi hodiaŭ ĉefe ludas internaciajn kaj germanajn modkantojn de la 1960-aj ĝis la 1990-aj jaroj. La internaciaj novaĵoj ĉiun ekzaktan horon kaj la regionaj ĉiun duonan horon formas kvazaŭ la skeleton de la programaro. Enhava fokuso fariĝas pri regionaj temoj.

Kromnomatas la radikanalo **' (*Onia radiofonia patrujo*) kaj ĝi celas akustike akompani sian aŭskultantaron dum la tuta tago. Por fari la radiemulojn kutimaj aŭskultantoj la diversaj elsendoj estas ligitaj al firmaj, neŝanĝiĝantaj moderigistoj.

Konataj moderigistoj estas jenaj:
Johannes Michael Noack, Sina Waage, Matthias Haase, Peter Rüberg, Matthias Karpe, Andreas Menzel, Willi Wild, Kathrin Schirmer. Ĉefresponsulo por la programoj estas Matthias Gehler, la novaĵsekcion estras Guido Fischer.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de MDR Turingio.

## Surreta aŭskultado 
* Rekta elsendado interrete.
* Saĝtelefonaj helpaplikiloj por aŭskultadi.

Kategorio:Amaskomunikiloj en Erfurto
Kategorio:Germaniaj radiostacioj
Ruĝa Monto (Erfurto)

**Ruĝa Monto** (germane: *Roter Berg*) estas 234 m alta monteto en la nordo de Erfurto.

## Nomo kaj situo 
Ĝia nomo originis el la tie oftanta ruĝa keŭpro-ŝtono, el kio oni dum jarcentoj faris brikojn. Ĝi elstaras el Turingia Baseno.

Sur la Ruĝa Monto estas ekde 1958 la Zoologia ĝardeno de Erfurto; dum la 1920-aj jaroj ekzistas tie la unua erfurta flugkampo. Ĉirkaŭas ĝin la kvartalo Erfurt-Roter Berg (sudoriente), la *Sulzer-setlejo* (oriente), etĝardenoj (norde) kaj brikofabriko de la firmao *Wienerberger* (nordokcidente).

## Ŝanĝo de rolo 
Dum multe da tempo la Ruĝa Monto servis kiel ŝutmonto de rubaĵoj, antaŭ ol esti rekultivita kaj ŝanĝita tiel en rifuĝan zonon por kreskaĵoj kaj bestoj kiel en ripozumlokon por homoj. En la 2005-a jaro granda parto de la iamaj argilominoj (ĉ. 5,5 hektaroj) estis alifarita kiel biotopo.

Aliaj protektindaj areoj estas planitaj. Jam en 1997 la urbo Erfurto estis deklarinta la tuton (inkluzive de la loĝataj areoj) pejzaĝo protektinda celante savgardi ankoraŭ ekzistantajn biotopojn kaj aliajn natursimilajn angulojn kontraŭ ebla perdo.

## Eksteraj ligiloj 
* Bildkartoj de la Ruĝa Monto, kiam tie estis flughaveneto (ekz. de la *Weinberghaus*, hodiaŭ ŝatata gastejo ene de la zooparko).

Kategorio:Montoj en Turingio
Kategorio:Montoj kun alteco inter 0 kaj 999 m
Kategorio:Arbaroj de Turingio
Muzika ranglisto

eta|Emblemo de *Gaon*, koreia muzikaĵrangigsistemo.
**Muzika ranglisto**, **muzikaĵa ranglisto**, **kanta ranglisto** aŭ **furorlisto** (angle plurale *charts*, germane: *Hitparade*, france: *Palmarès*) estas klasifiko pri furormuzikaĵoj farita fare de fakuloj, de gazetoj aŭ de televidkanaloj.

## Registradmetodoj 
La hierarkio dumtempa povas fariĝi i.a. laŭ la sekvontaj kriterioj:
* Kvanto da aŭskultantoj:
Venkas la dum certa periodo en certa(j) lando(j) (ekz. dumkoncerte) plej ofte aŭskultitaj kantoj/muzikaĵoj.
* Kvanto da elŝutitaĵoj:
Venkas la plej ofte surrete elŝutitaj kantoj.
* Diskografia kalkulo:
Venkas la kantoj plej ofte venditaj surdiske.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri falsitaj modkantrangigoj.
* Superrigardo tutmonda.
* Arkivo pri preferitaj muzikaĵoj.
* Listo farita fare de diversaj radielsendantoj kaj muzikservoj. 
* Listo starigita fare de la Eŭropa Societo por Muziko. 

Kategorio:Muzikaj konkursoj
János Szolcsányi

**János Szolcsányi** [jAnoŝ solĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szolcsányi János** estis hungara kuracisto, farmaciisto, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (2001).

János Szolcsányi http://www.jpte.hu/pab/index.php?ownid=610  naskiĝis la  1938 en Budapeŝto mortis la  2018 en Pécs.

## Biografio 
János Szolcsányi frekventis universitaton en Szeged inter 1956-1962, poste li eklaboris en la universitata farmacia instituto. En 1970 li eklaboris en simila  instituto en Pécs, kie li profesoriĝis en 1990. Li estis elektita katedrestro en 1994, vicrektoro en 1991. Li ofte estis gastoprofesoro aŭ gastesploristo eksterlande. Li doktoriĝis en 1987 antaŭ la akademio. Li okupiĝis ekzemple pri kontraŭdoloraj medikamentoj. Li ricevis premiojn kaj medalojn inter 1981-2008.

## Verkaro (elekto) 
**Direct Evidence for Neurogenic Inflammation and its Prevention by Denervation and by Pretreatment with Capsaicin* (1967)
**Sensory Effects of Capsaicin Congeners I.* (1978)
**Antidromic Vasodilatation and Neurogenic Inflammation* (1984)
**Capsaicin és az érző receptorok kettős működése* (1996)
**Új célmolekulák és idegi mechanizmusok a fájdalomcsillapító és gyulladásgátló gyógyszerek kutatásában* (2001)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj farmaciistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj