open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cirila-Metoda gimnazio kaj pedagogia mezlernejo Brno

**Cirila-Metoda gimnazio kaj pedagogia mezlernejo Brno** (ĝis 2006 **Cirila-Metoda mezlernejo pedagogia kaj gimnazio**) estas eklezia gimnazio kaj pedagogia mezlernejo. Establinto estas Kongregacio de fratinoj de sanktaj Cirilo kaj Metodo. Ĝi troviĝas en Brno, Ĉeĥio, Masaryk-kvartalo, strato Lerchova 343/63.

## Historio 
La konstruaĵo de la lernejo estis konstruita en 1935 laŭ projekto de Vladimír Fischer. Laŭ stilo ĝi adaptiĝis al la najbara konstruaĵo de Cirila-Metoda elementa lernejo (Lerchova 65), kiu tiam servis por mensmalsanaj infanoj kun triklasa lernejo, knabina pensiono kaj ĉefe kiel ĉefa domo de la Kongregacio de fratinoj de sanktaj Cirilo kaj Metodo. La kongregacio malfermis en la lernojaro 1933/1934 ankaŭ Ordenan knabinan gimnazion, kiu ekde 1934/1935 uzis la novkonstruitan najbaran konstruaĵon. Ĝia unua direktoro estis Metoděj Marvan. La gimnazia domo havas iom levitan teretaĝon kaj du suprajn etaĝojn, en la korton estas teretaĝa alo. La pensiono kaj la gimnazio estis konektitaj per nelonga teretaĝa objekto, kie troviĝis ankaŭ la loĝejo de la direktoro.

En la lernejo oni instruis ĝis oktobro 1940, kiam ĝin konfiskis la trupoj de SS.
La gimnazio tiam transiris al la nuntempa avenuo de kapitano Jaroš, sed en aŭgusto ĝi estis nuligita. Fine de la dua mondmilito funkciis en la konstruaĵo sovetia armea lazareto; instruado rekomenciĝis post riparoj aŭtune 1945, kiam la knabina gimnazio estis renovigita. En februaro 1949 la lernejo estis alŝtatigita kaj transdonita al sekreta polico, kiu intencis fondi sian propran lernejon.

Je la lernojaro 1961/1962 rezidis en la konstruaĵo nove fondita ĝenerale kleriga lernejo, kiuj post kelkaj jaroj transformiĝis al gimnazio de Matyáš Lerch.

## Nuntempo 
Gimnazio de Matyáš Lerch estis transigita en alian lokon kaj en la konstruaĵo estis establita Cirila-Metoda pedagogia mezlernejo, kiu komencis instruadon en 1996/1997. En 1997 en la supra etaĝo estis fondita kapelo de Virgulino Maria, kies internon ornamis skulptistoj Jan Šimek kaj Petr Francán, artista fandisto Pavel Hřebíček kaj pentristoj Milivoj Husák kaj Karel Rechlík.

En 2006 la lernejo ricevis la nunan nomon.

En la lernejo estas 16 klasoj kun 499 lernantoj. Ĝi havas tri fakojn, la kvara (Eduka kaj humanisma agado) finigis en la lernojaro 2012/2013. Laboruloj estas 68.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Lernejoj en Brno
Kategorio:Mezlernejoj en Brno
Kategorio:Gimnazioj en Brno
Kategorio:Kristanaj lernejoj
Franz Michael Felder

eta|Memorigtabulo ĉe la naskiĝdomo en Schoppernau. **Franz Michael FELDER** (naskiĝinta en Schoppernau la 13-an de majo 1839, mortinta samloke la 26-an de aprilo 1869) estis aŭstra verkisto, kamparano, ŝindofabrikanto kaj brodisto.

## Biografio 
La filo de kamparano iĝis liberpensulo kaj instruis sin mem je tre alta nivelo. Pasiginte la junulajn jarojn en la mallarĝeco de vilaĝo en la valo de la rivero Bregenzer Ach kaj estante blinda je unu okulo li volis montri al la samvilaĝanoj siajn aliajn vidpunktojn kaj la batalon kontraŭ antaŭjuĝoj. Al lia unua verko sekvis baldaŭ pli grandaj, en kiuj li prezentis sin kiel kritika rakontisto. Li inventis rolojn kaj intrigojn kiuj evoluis en la mondo de poezia realismo logike kaj sekure. Tiel li baldaŭ okupis la unuan rangon kiel reprezentanto de la aŭstria vilaĝopriskribo.

Li estas samtempulo de Jeremias Gotthelf kaj pioniro de la aŭstra patruja literaturo, longe antaŭ la apero de tiu ĉi ĝenronomo. Krome li provis malakrigi la sorton de la kamparanoj per la fondo de kooperativoj.

## Verkoj 
* *Nümmamüllers und das Schwarzokaspale*. Lindau: Stettner 1863
* *Sonderlinge*, 2 volumoj. Leipzig: Hirzel 1867
* *Reich und arm*. Leipzig: Hirzel 1868
* *Aus meinem Leben*, 1869 (publikigite. nur en 1904)

## Literaturo 
* Walter Methlagl: *Franz Michael Felder und Kaspar Moosbrugger im Kampf der politischen Parteien Vorarlbergs: 1864–1868*. Bregenz: Fink's Verlag 1978. ISBN 3-900438-10-2
* Walter Methlagl: *Der Traum des Bauern. Franz Michael Felder*. Bregenz: Fink's Verlag 1984. ISBN 3-900438-10-2
* Ruthilde Frischenschlager: *Franz Michael Felder (1839-1869). Bildungsweg und Persönlichkeit. Zur Entstehung des literarischen Realismus in Österreich*. Ludwig, München 1991. (= Literatur aus Bayern und Österreich; 3) ISBN 3-7787-2113-5
* Ernst Wirthensohn, Arnulf Benzer, Walter Lingenhöle (Red.): *F. M. Felder, Sämtliche Werke – eine Edition in 25 Jahren (1970–1995)*. Beihefte des Franz-Michael-Felder-Vereins, 9, Bregenz 1996
* Michaela Neumann: *Franz Michael Felder als Volkserzieher. Eine Analyse der Schriften des Bauerndichters unter pädagogischen Gesichtspunkten*. Lang, Frankfurt am Main u. a. 2001. (= Europäische Hochschulschriften; Reihe 11; Pädagogik; 838) ISBN 3-631-38240-5
* Elmar Bereuter: *Felders Traum – die kaum glaubliche Geschichte eines Bergbauernbuben*. Langen-Müller, München 2007. ISBN 978-3-7844-3102-4 (Felders Biografie in Romanform)
* Ulrike Längle, Jürgen Thaler (eld.): *Franz Michael Felder (1839–1869) Aspekte des literarischen Werkes*. Böhlau, Wien/Köln/Weimar 2011
* *Ich, Felder. Dichter und Rebell.* (Ekspozicia katalogo de Vorarlberg-Museum) Lengwil 2014. ISBN 978-3-905707-57-1

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Verkoj surrete.
* Franz-Michael-Felder-Arkivo de la Vorarlberga Landa Biblioteko. 
* Hejmpaĝo de la Felder-societo.
* Leteroj de Franz Michael Felder
* Biografio ĉe *NDB*.

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Vorarlbergo
Kategorio:Agrikulturistoj
Olimpika Stadiono de Munkeno

La **Olimpika Stadiono** ( estas stadiono situanta en Munkeno, Germanio. Situanta ĉe la kerno de la Olimpika Parko en norda Munkeno, la stadiono estis konstruita kiel ĉefa ejo por la Somera Olimpiko 1972.

Kun origina enhavokapablo de 80 000 spektantoj, la stadiono gastigis ankaŭ aliajn ĉefajn futbalajn matĉojn kiaj tiujn de Finalo de la Futbala Mondpokalo 1974 kaj la Finalo de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1988. Ĝi gastigis ankaŭ la Finalojn de la Ligo de Ĉampionoj de UEFA de 1979, 1993 kaj 1997. La nuntempa enhavokapablo estas de 69 250 personoj.

Ĝis la konstruo de Allianz Arena por la Futbala Mondpokalo 2006, la stadiono estis hejmo al la futbalaj kluboj FC Bayern München kaj TSV 1860 München.

## La Olimpika Stadiono de Munkeno en Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el suda kaj centra Eŭropo kaj la venonta ĉiĉerono estas Maria Sklodovska, kiu montros al Utnoa la mirindaĵojn de centra kaj orienta Eŭropo. Jen kiel ŝi prezentas Munkenon kun nura intereso al la Olimpika Stadiono:

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo  ( kaj )
* Arkitekturo de la stadiono ()

eta|centra|775px|
eta|800px|centra|

Kategorio:Konstruaĵoj en Munkeno
Kategorio:Somera Olimpiko 1972
Kategorio:Stadionoj en Germanio
Kategorio:Sporto en Munkeno
(13981) 1992 OT9

**(13981) 1992 OT9** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la hispana astronomo Álvaro López-García elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Malkovrita de Álvaro López-García
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Stacio Imazato (Osaka Urba Subtera Fervojo)

**Stacio Imazato** ( [Imazato-eki], ) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝinari, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Sennichimae, Linio Imazatosuji.

## Linioj 
* **Metroo**:
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Sennichimae
*** Linio Imazatosuji

## Historio 
* 25-a de julio 1969: malfermiĝis la stacio de la Linio Sennichimae.
* 24-a de decembro 2006: malfermiĝis la stacio de la Linio Imazatosuji.

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Sennichimae
Kategorio:Stacioj de Linio Imazatosuji
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1969
Kategorio:1969 en Japanio
13923 Peterhof

'*13923 * Peterhof'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova kaj elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo (en tiama Sovetunio, nun
en Rusio).

Ĝi ricevis la nomo de la palaco Peterhofo, kiu festis sian 300-jaran jubileon en 2005. Tiu domego estis fondita proksime de Sankt-Peterburgo kiel reĝa marborda somera restadejo ; ĝi poste akiris mondan famon por sia fundamenta unueco de arkitekturo, ĝardenoj kaj inĝenierarto. Nuntempe, la vilaĝo de Peterhof (cirile : *Петергоф'') estas disvolviĝanta scienca kaj eduka centro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
Stacio Ōsakakō

**Stacio Ōsakakō** ( [Ōsakakō-eki], ) estas fervoja stacio en Kvartalo Minato, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Chūō.

## Linioj 
* **Metroo**:
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Chūō

## Historio 
* 11-a de decembro 1961: malfermiĝis la stacio de la Linio Chūō.

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Osaka Aquarium Kaiyukan
* Monto Tenpō

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Chūō (Osaka)
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1961
Kategorio:1961 en Japanio
(13924) 1986 PE1

**(13924) 1986 PE1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Kvartalo Niŝi (Osako)

**Kvartalo Niŝi-ku** aŭ **Niŝi** (西区 [niŝi-ku], Hepburn: *Nishi*, Kunrej: *Nisi*) estas kvartalo en urbo Osako en Gubernio Osaka en Japanio. Laŭ la stato de  en la kvartalo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Transporto 
### Fervojoj 
* Osaka Urba Subtera Fervojo:
** Linio Yotsubashi: Stacio Higobashi - Stacio Hommachi - Stacio Yotsubashi
** Linio Chūō: Stacio Kujō - Stacio Awaza
** Linio Sennichimae: Stacio Awaza - Stacio Nishi-Nagahori
** Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi: Stacio Dome-mae Chiyozaki - Stacio Nishi-Nagahori - Stacio Nishiōhashi
* Elektra Fervojo Keihan
** Linio Keihan-Nakanoshima: Stacio Nakanoshima - Stacio Watanabebashi - Stacio Ōebashi - Stacio Naniwabashi
* Elektra Fervojo Hanshin
** Linio Hanshin-Namba: Stacio Kujō - Stacio Dome-mae

### Vojoj 
* Aŭtovojoj
** Aŭtovojo de Hanshin
* Naciaj vojoj:
** Nacia vojo 172

## Turismo 
### Fama ejoj 
* Parko Utsubo
** Utsubo Tennis Centre
* Kyocera Dome

image:UtsuboPark-RoseGarden02.jpg|Parko Utsubo
image:UtsuboPark-Tennis-20080726.jpg|Utsubo Tennis Centre
image:OsakaDome.jpg|Kyocera Dome

Niŝiosako
Niŝi
Kategorio:Municipoj de Japanio
Stacio Hanaten

**Stacio Hanaten** (japane: 放出駅 [Hanaten-eki], angle: *Hanaten Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Curumi, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de JR Okcidenta: Linio Katamachi, Linio Ōsaka-Higashi.

## Linioj 
* **Fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Katamachi (Linio Gakkentoshi)
*** Linio Ōsaka-Higashi

## Historio 
* 22-a de aŭgusto 1895: malfermiĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Osaka
Stacio Takaida-Chūō

**Stacio Takaida-Chūō** (japane: 高井田中央駅 [Takajda-Ĉūō-eki], angle: *Takaida-Chūō Station*) estas fervoja stacio en Higaŝiosaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Ōsaka-Higashi.

## Linioj 
* **Fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Ōsaka-Higashi

## Historio 
* 15-a de marto 2008: malfermiĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Takaida:
** 25ra Chūō (Osaka Urba Subtera Fervojo): **C22**

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Osaka
Teknika mekaniko

**Teknika mekaniko** aŭ **aplikata mekaniko** estas branĉo de la fizikaj sciencoj kaj la praktika apliko de mekaniko. La teknika mekaniko ekzamenas, kiel korpoj (solidoj kaj fluidoj) aŭ sistemoj de korpoj reagas al ago de eksteraj fortoj. Kelkaj ekzemploj de mekanikaj sistemoj estas la fluo de likvo sub premo, la rompo de solido per aplikata forto, aŭ la vibrado de kordo kaŭze de sono.

Kiel ĝia nomo sugestas, aplikata mekaniko konektas la fizikan teorion kun ĝia apliko al teknologio.

## Vidu ankaŭ 
* Akustiko
* Dinamiko
* Elasteco (meĥaniko)
* Grundmekaniko
* Kontinuaĵa mekaniko
* Laciĝo (materialo)
* Mekaniko de materialoj
* Petromekaniko
* Statiko

Kategorio:Mekaniko
Kategorio:Inĝenierarto
Mekaniko de materialoj

**Mekaniko de materialoj**, estas branĉo de teknika mekaniko, kiu pritraktas la konduton de solidaj korpoj (elementoj de konstruaĵoj aŭ maŝinoj) submetataj al ŝarĝoj.
Ĝi ekzamenas la kondiĉojn, kiujn la strukturoj devas plenumi por rezisti al la aplikataj fortoj, sen rompi kaj sen permanente deformi aŭ iel difekti.

Mekaniko de materialoj pritraktas elastan kaj plastikan deformiĝon kaj rompon de materialoj.

Helpe de scioj el teknika mekaniko, matematiko kaj materialscienco estas determinataj la streĉoj en la diversaj sekcoj de konstruelementoj kaj ĝia rezisto.

## Vidu ankaŭ 
* Flekso
* Kunpremo
* Ŝera ŝarĝado (tonda tensio)
* Streĉo
* Tordo
* Leĝo de Hooke

Kategorio:Mekaniko
Kategorio:Statiko
Kategorio:Inĝenierarto
Listo de senatanoj de Aube

## Senatanoj de Aube en la 3-a Respubliko 
* Amédée Gayot de 1876 ĝis 1880
* Jean Masson de Mortefontaine de 1876 ĝis 1885
* Émile Gayot de 1880 ĝis 1909
* Antoine Tezenas de 1885 ĝis 1896
* Eugène Rambourgt de 1896 ĝis 1914
* Alphonse Renaudat de 1897 ĝis 1930
* Henri Castillard de 1909 ĝis 1927
* Louis Mony de 1920 ĝis 1926
* Alexandre Israël de 1927 ĝis 1937
* Raymond Armbruster de 1927 ĝis 1945
* Victor Lesaché de 1930 ĝis 1938
* René Converset de 1937 ĝis 1945
* Fernand Monsacré de 1939 ĝis 1944

## Senatanoj de Aube en la 4-a Respubliko 
* Gustave Alric de 1946 ĝis 1959
* François Patenôtre de 1948 ĝis 1959

## Senatanoj de Aube en la 5-a Respubliko 
* Gustave Alric de 1959 ĝis 1967
* François Patenôtre de 1959 ĝis 1971
* Henri Terré de 1968 ĝis 1978
* Pierre Labonde de 1971 ĝis 1981
* Jean David de 1978 ĝis 1980
* Robert Galley de septembro en novembro 1980
* Henri Portier de 1980 ĝis 1989
* Bernard Laurent de 1981 ĝis 1994
* Philippe Adnot ekde 1989


Aube
Senatanoj
Listo de senatanoj de Aude

## Senatanoj de Aude en la 3-a Respubliko 
* Pierre-Louis Beraldi (1876-1885)
* Charles Lambert de Sainte-Croix (1876-1885)
* Émile Lades-Gout (1885-1893)
* Théophile Marcou (1885-1893)
* Armand Gauthier (1894-1926)
* Jules Rivals (elektita la 7-an de januaro 1894, nuligita la 26-an de januaro)
* Eugène Mir (1894-1921)
* Auguste Barbaza (1904-1912)
* Étienne Dujardin-Beaumetz (1912-1913)
* Maurice Sarraut (1913-1932)
* Jean Durand (1921-1936)
* Albert Sarraut (1926-1940)
* Clément Raynaud (1932-1940)
* Jacques Guilhem (1937-1940)

## Senatanoj de Aude en la 4-a Respubliko 
* Antoine Courrière de 1946 ĝis 1959
* Baptiste Roudel de 1946 ĝis 1948
* Émile Roux de 1948 ĝis 1959

## Senatanoj de Aude en la 5-a Respubliko 
* Georges Guille de 1959 ĝis aprilo 1967
* Antoine Courrière de 1959 ĝis 1974
* Jules Fil de junio 1967 ĝis septembro 1968
* Marcel Souquet de septembro 1968 ĝis 1980
* Raymond Courrière de 1974 ĝis 1981, poste de 1986 ĝis 2006 (PS)
* Pierre Bastié de 1981 ĝis 1986
* Marcel Rainaud de 2006 ĝis 2008 post morto de Raymond Courrière, elektita en 2008

#
Aude
Senatanoj
(13929) 1988 PL

**(13929) 1988 PL** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Listo de senatanoj de Aveyron

Aveyron, ĉiam havis du seĝojn de senatano en la Palaco Luksemburgo. Nun, **Anne-Marie Escoffier** kaj **Alain Fauconnier** estas la du senatanoj de Aveyron en la Senato.

## Senatanoj de Aveyron en la 3-a Respubliko 
* Adolphe Boisse de 1876 ĝis 1885
* Jean Delsol de 1876 ĝis 1894
* Pierre Lacombe de 1885 ĝis 1894
* Émile Monsservin de 1892 ĝis 1911
* Joseph Fabre de 1894 ĝis 1903
* Antoine Ouvrier de 1894 ĝis 1912
* Gabriel Vidal de Saint-Urbain de 1903 ĝis 1921
* Paul Cannac de 1912 ĝis 1921
* Joseph Monsservin de 1912 ĝis 1944
* Joseph Massabuau de 1921 ĝis 1930
* Amédée Vidal de 1921 ĝis 1930
* Eugène Raynaldy de 1930 ĝis 1938
* Joseph Coucoureux de 1930 ĝis 1945
* Jean Maroger de 1939 ĝis 1945

## Senatanoj de Aveyron en la 4-a Respubliko 
* René Jayr de 1946 ĝis 1948
* Raymond Bonnefous de 1946 ĝis 1959
* Jean Maroger de 1948 ĝis 1956
* Robert Laurens de 1956 ĝis 1959

## Senatanoj de Aveyron en la 5-a Respubliko 
* Raymond Bonnefous de 1959 ĝis 1971
* Robert Laurens de 1959 ĝis 1971
* Roland Boscary-Monsservin de 1971 ĝis 1980
* Albert Sirgue de 1971 ĝis novembro 1980
* Louis Lazuech de  novembro 1980 ĝis 1989
* Raymond Cayrel de majo 1993 ĝis novembro 1995
* Jean Puech de 1980 ĝis la 1-a oktobro 2008
* Bernard Seillier de 1989 ĝis la 1-a oktobro 2008
* **Alain Fauconnier** ekde la 1-a oktobro 2008 (en ofico)
* **Anne-Marie Escoffier** ekde la 1-a oktobro 2008 (Ministro en la 2-a registaro de Jean-Marc Ayrault, anstataŭita de Stéphane Mazars, de la 22-a de junio 2012 ĝis la 2-a de majo 2014).

## Notoj kaj referencoj

Aveyron
Senatanoj
Listo de senatanoj de Ariège

## Senatanoj de Ariège en la 3-a Respubliko
* Frédéric Arnaud de 1876 ĝis 1878
* Jean-Baptiste Vigarosy de 1876 ĝis 1890
* Charles-Louis de Laborde de 1879 ĝis 1880
* Clément Anglade de 1880 ĝis 1881
* Paul Frezoul de 1882 ĝis 1912
* Jacques Bordes-Pages de 1890 ĝis 1894
* Auguste Delpech de 1894 ĝis 1912
* Henri Bernère de 1912 ĝis 1914
* Georges Reynald de 1912 ĝis 1930
* Eugène Peres de 1914 ĝis 1930
* Paul Laffont de 1930 ĝis 1944
* Joseph Rambaud de 1930 ĝis 1945

## Senatanoj de Ariège en la 4-a Respubliko
* Aimé Molinié de 1945 ĝis la  (PCF)
* Henri Assaillit de la  ĝis la  (SFIO)
* Jean Nayrou de la  ĝis 1959 (PS)

## Senatanoj de Ariège en la 5-a Respubliko
* Jean Nayrou de 1959 ĝis la  (PS)
* Germain Authié de la  ĝis la  (PS)
* Jean-Pierre Bel socialisto ekde la 

#
Ariege
Senatanoj
Giovanni Pisano

**Giovanni Pisano** (naskiĝinta proksimume 1250 en Pizo; mortinta post 1314 en Sieno) estis itala oraĵisto, bildgisisto, skulptisto kaj arĥitekto.

## Vivo 
Pisano, filo kaj lerninto de Niccolò Pisano, kiu komence laboris sub sia patro pri la predikejo de la katedralo je Sieno kaj pri la *Fontane Maggiore* en Perugia, kunverkis ekde 1290 la skulpturojn de la fasado de la katedralo je Orvieto, en kiu sin unuan fojon manifestas la subjektiva elemento strebanta al individuigo de itala plastiko. Ŝajnas, ke je ĉi tiu verko germanaj skulptistoj influis lin kaj kondukis lin al pli profunda elformado de la sentomomento. Proksimume 1300 Pisano produktis en Pistojo la predikejon de Sankta Andreo same kiel la pelvon por benita akvo en Sankta Johano. Inter 1302 kaj 1311 ekestis la predikejo en la katedralo de Pizo.
eta|rekta|Fasado de la katedralo de Sieno
Por la preĝejo Sankta Dominiko en Perugia Pisano verkis en 1305 la monumenton de papo Benedikto la 11-a (pintgabla niĉo kun ŝtonĉerko). Lia lasta grava verko estis la tombomonumento de iu Scrovegno en la Kapelo de la Skrovenjoj je Padovo. El liaj madonostatuoj la plej eminenta estas *Madonna del Fiore* ĉe la dua suda portalo de la katedralo de Florenco. Kiel arĥitekto li konstruis de 1278 ĝis 1283 la tombejon de Pizo same kiel la preĝejojn Sankta Maria de la Dorno; la baptopreĝejon li ekipis per gotikaj gabloj kaj tabernakloj.

Ekde 1286 ĝis 1289 li konceptis la fasadon de la katedralo de Sieno, kiu fariĝis modelo por tiu de Orvieto de lia lerninto Lorenzo di Maitano. Ankaŭ oni atribuas al li la alikonstruon de la katedralo de Prato, aparte la Kapelo de la Ĉintolo devus esti lia verko. Lia kunlaboro je la finkonstruado de la preĝejo Sankta Paŭlo ĉe la Bordo de l’Arno estas verŝajna. En skulptarto kiel en arĥitekturo li malfermis novan tendencon, kiu disvastiĝis en tuta Italujo. Siajn figurojn, kiuj montras plej fortan esprimon, li faris portantoj de vere religiaj sentoj. Liaj bildotemoj sekvis esence la tradicion, sed li estis la unua, kiu enkondukis virinajn alegoriojn same kiel starantajn madonojn en la italan skulptarton. Ankaŭ li fariĝis konata pro sia marmorteĥniko. Kiel arĥitekto li aliĝis al gotika arĥitekturo. Ankaŭ kiel oraĵisto kaj medalisto li elstaris. In den des Giorgio Vasari mencias lin kune kun lia patro en sia verko *Vite*.

## Literaturo 
* Joachim Poeschke: *Die Skulptur des Mittelalters in Italien, Band 2: Gotik.* Hirmer Verlag, Munkeno 1998, ISBN 3-7774-8400-8.
* Valerio Ascani: GIOVANNI Pisano. En: Mario Caravale (eldoninto): Dizionario Biografico degli Italiani (DBI). volumo 56 (Giovanni di Crescenzio–Giulietti), Istituto della Enciclopedia Italiana, Romo 2001.
* G. Jászai: [GIOVANNI PISANO.](http://www.treccani.it/enciclopedia/giovanni-pisano_(Enciclopedia-dell'-Arte-Medievale)/) En: Enciclopedia dell’Arte Medievale (1995)

## Eksteraj ligiloj 
* Selekta listo de verkoj de *Pisano Giovanni* de Fondazione Zeri de la universitato de Bolonjo

## Referencoj 
Kategorio:Italaj skulptistoj
Kategorio:Italaj arkitektoj
Kategorio:Pizo
Kategorio:Naskiĝintoj en la 13-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 14-a jarcento
13930 Tashko

'*13930 *Tashko'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la bulgara astronomino Violeta G. Ivanova elde la Observatorio Roĵen proksime de Smoljan (Bulgario).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Tashko Vulchev'' (1970–1999), tre talenta juna astronomo sciencisto ĉe la Nacia Bulgara Astronomia Observatorio Roĵen. Li tragike mortis nelonge antaŭ la prezento de sia disertaĵo de Ph. D pri la varieco kaj strukturo de la stela vento en la lumaj mashavaj steloj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Violeta G. Ivanova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
(13931) 1988 RF13

**(13931) 1988 RF13** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
13932 Rupprecht

'*13932 *Rupprecht'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la Germanan astronomon *Gero Rupprecht*, ĉe la Eŭropa Suda Observatorio de 1988 ĝis 2019. Li estis plena parto de la astronomiaj projektoj de instrumentaron (*FORS*, *HARPS* kaj *MUSE'') kiuj permesis fari multenombrajn malkovrojn.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Gimnazio Křenová en Brno

eta|Gimnazio Křenová

**Gimnazio Křenová 36, Brno** estas gimnazio en Brno, Ĉeĥio. Establinto estas Sudmoravia regiono. La lernejo ofertas tagan kvarjaran kaj tagan sesjaran studadon. Ekde la lernojaro 2007/2008 la okjara studado estis nuligita kaj anstataŭigita per sesjara.

## Historio 
En 2007 la lernejo festis 100 jarojn de sia fondiĝo, kiu okazis en 1907, do ankoraŭ en Aŭstrio-Hungario. Oni rapide akiris 7 instruistojn, sed pli akuta estis bezono de nova edifico. Post traktado en Vieno kaj kun interveno de ĉeĥaj deputitoj la lernejo ricevis novan konstruaĵon en 1912. La lernejo jam havis 400 lernantojn kaj 16 instruistojn, plie la saman nombron de helpaj instruistoj. Dum la unua mondmilito la lernejo parte servis kiel lazareto, junaj instruistoj kaj la plejaĝaj lernantoj devis rekrutiĝi kaj iri al la fronto, do la instruado tre suferis.

Regula instruado revenis dum la unua Ĉeĥoslovaka respubliko (1918-1939), sed venis la dua mondmilito, ankoraŭ pli terura ol la unua. Kelkaj provincaj lernantoj en unu nokto fariĝis civitanoj de la 3-a regno kaj ĉesis alveturi. Poste devis foriri lernantoj de nearja deveno, kelkaj instruistoj estis arestitaj kaj transportitaj al Mauthausen. En la urbo okazis ĉiutage ekzekutoj, kiuj teruris la loĝantojn. Post tri teruraj jaroj venis tri jaroj de libereco kaj en 1948 sekvis la komunisma diktaturo. Ĉiuj lernejoj fariĝis ŝtataj, en 1953 gimnazioj estas nuligitaj. La gimnazio en Křenová fariĝas ĝenerala mezlernejo ĝis 1989, poste la gimnazio revenis.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la lernejo

Kategorio:Lernejoj en Brno
Kategorio:Mezlernejoj en Brno
Brno
Tatara radio

**Tatara radio** (**Tatar radiosi**, tatare: Татар радиосы́) estas tatarlingva radiostacio de Rusio. Ĝi faras elsendadon el Kazano por Tatario, Tjumena provinco kaj Uljanovska provinco, plejparte muzikon.

Ĝi komencis elsendadon la .

Kategorio:Rusiaj radiostacioj
Kategorio:Tatarlingvaj radiostacioj
Kategorio:Aperis en 2001
Kategorio:Amaskomunikiloj en Tatarstano
13934 Kannami

'*13934 *Kannami''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).

Ĝi ricevis la nomon de la urbo Kannami, kie troviĝas la Observatorio Gekko. Kannami signifas "la sudo de Hakone". Kannami festis la 50-jaran jubileon de sia enoficiĝo kiel urbo en 2013.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yoshiaki Oshima
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Stacio Itakano

**Stacio Itakano** (japane: 井高野駅 [Itakano-eki], angle: *Itakano Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝi-Jodogaŭa, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Imazatosuji.

## Linioj 
* **Metroo**:
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Imazatosuji

## Historio 
* 24-a de decembro 2006: malfermiĝis la metroa stacio (de la Linio Imazatosuji).

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Universitato Ōsaka-Seikei

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Imazatosuji
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2006
Kategorio:2006 en Japanio
Stacio Nagata (Osaka)

**Stacio Nagata** (japane: 長田駅 [Nagata-eki], angle: *Nagata Station*) estas fervoja stacio en Higaŝiosaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Keihanna kaj 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Chūō.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Keihanna
* **Metroo**:
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Chūō

## Historio 
* 5-a de aorilo 1985: malfermiĝis la metroa stacio (de la Linio Chūō).
* 1-a de oktobro 1986: malfermiĝis la stacio de Kintetsu.

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo kaj Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Chūō (Osaka)
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Placo de la Tri Kulturoj

eta|Plaza de las Tres Culturas
La **Placo de la Tri Kulturoj** ( estas placo situanta en la centro de Meksik-urbo, en la distrikto Cuauhtémoc.

## La tri kulturoj 
Ties nomo devenas el la fakto ke la arkitekturaj aroj ĉirkaŭaj devenas el tri historiaj epokoj diferencaj:

* Kulturo de Tenoĉtitlano, antaŭa al la Konkero de Meksiko fare de la hispanoj kaj estas reprezentata per serio de antaŭhispanaj piramidoj kaj ruinoj, de la popolo meŝika nome Tlatelolkoj. Tiam kaj tie ekzistis fama merkato kiu liveris ĉian tipon de varoj devenaj el Mezameriko al la loĝantoj de la Valo de Meksiko. Tiu estas la epoko de la *Unua Kulturo*.
* Kulturo hispana, ekde la Konkero de Meksiko ĝis ties sendependigo, reprezentata de konvento kaj katolika templo de Sankta Jakobo, de la kolonia periodo. En la zono fondiĝis la Lernejo de Sankta Kruco de Tlatelolko, zorge de la hispanaj kristanigistoj Bernardino de Sahagún kaj Juan de Zumárraga. La konkistadoroj havis kutimon konstrui siajn kristanajn templojn ĝuste sur la antaŭhispanaj temploj ĉar ili profitis la ŝtonojn por la konstruo kaj krome aliflanke oni faris sanktigon de la spaco (sanktaĵo sur sanktaĵo). Tiu estas la epoko de la *Dua Kulturo*.
* Kulturo de la moderna Meksiko, reprezentata de la Turo de Tlatelolko, sidejo ĝis 2005 de la Sekretario de Eksteraj Rilatoj (SRE) kaj aktuale sidejo de la *Centro Cultural Universitario* kaj de *Memorial del 68* de la UNAM, same kiel la loĝejoj, konata kiel *Conjunto Urbano Nonoalco Tlatelolco*. Kelkaj el tiuj konstruaĵoj estas verkaro de la elstara arkitekto Mario Pani Darqui. Tiu estas la epoko de la kriola sinkretismo kaj korespondas al la *Tria Kulturo*.

## Bildaro 
center|600px|eta|Panoramo de la Placo

Image:PLAZA DE LAS TRES CULTURAS-1.jpg|Placo de la Tri Kulturoj
Image:PLAZA DE LAS TRES CULTURAS-2.jpg|Placo de la Tri Kulturoj

## La Placo de la Tri Kulturoj en Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome *Poemo de Utnoa* okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo *anoŭdo*. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, unue en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venontaj ĉiĉeronoj estas ankaŭ laŭvice unue Akenatono kaj poste Sunĝata Kejta kiuj omaĝas la historian gravon de Afriko. En Ameriko estas unue Nezaŭhtezoma kaj poste Neil Armstrong la ĉiĉerono kiu vidigas la kulturajn atingojn de Meksik-urbo:

## Vidu ankaŭ 
* Azteka arto

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Centro Cultural Universitario Tlatelolco 
* Fotaro 
* En la mapo 

Kategorio:Meksiko
Lajos Jekelfalussy

**Lajos Jekelfalussy** [lajoŝ jekelfaluŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jekelfalussy Lajos** estis hungara oficiro, ministro, profesoro.

Lajos Jekelfalussy http://www.ogyk.hu/e-konyvt/mpgy/alm/al906_11/402.htm naskiĝis la  1848 en Hungara reĝlando en Szacsúr (nuntempa Sačurov en Slovakio). Li mortis en 1911 en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Jekelfalussy post lernado li ricevis la rangon leŭtenanto en 1869. Inter 1876 kaj 1878 li plulernis en oficira lernejo, poste li instruis en la oficira akademio, fine li ricevis postenon en la ministerio. En 1890 li atingis la rangon kolonelo. Tiutempe li gvidis diversajn armeetojn. Li estis elektita parlamenta deputito en 1906, baldaŭe li estis ministro. Li ricevis premiojn en 1892 kaj 1901.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Christian Hagans

**Christian HAGANS** (naskiĝinta la 27-an de septembro 1829 en Erfurto, mortinta samloke la 26-an de aŭgusto 1908) estis germana lokomotivfabrikanto.

## Biografio 
La filo de forĝisto trejnitis kiel seruristo kaj frekventis la lernejon *Gewerbeinstitut* en Berlino antaŭ ol plukleriĝe vojaĝi. Li laboris en Szeczin ĉe la posta *Vulcan*-ŝipfarejo kaj en Hagen kie li unuafoje estis en kontakto kun fervoja tekniko. Post la morto de la patro li transprenis en 1854 lian atelieron, al kiu apartenis ankaŭ vendejo por feraĵoj. Tri jarojn poste Hagans fondis sur propra grundo fergisejon, kie li paŝon post paŝo faris agrikulturajn maŝinojn kaj ekipaĵojn por muelejoj, sukerfabrikoj kaj salfarejoj.

En la jaro 1864-a li ekigis la fabrikadon de duonlokomotivoj *(Lokomobil)* (1864) kaj de lokomotivoj (1872). Pro la malgrandeco de la uzino Hagans limigis sin je etŝpuraj maŝinoj. Nur multe pli malfrue li ankaŭ produktis grandajn tendrolokomotivojn normalŝpurajn. En la nova uzino en Erfurt-Ilversgehoven (norde de Erfurto, hodiaŭ parto de la turingia ĉefurbo), kiu transiris en 1916 en la posedon de la maŝinfabriko Wolf el Magdeburg-Buckau, li farigis ankaŭ grandajn lokomotivojn, eĉ tiajn kun trentendroj. Fino de surloka lokomotivfabrikado estis en 1928.

## Graveco 
La nomo de Hagans ĉiam estos en konekto kun speciala lokomotivspeco taŭga por kurbozaj linioj. Ili inter 1890 kaj 1910 grandnombre ankaŭ eksportitis. La malfacilaj kondiĉoj de la turingiaj pejzaĝoj (i.a. kun ĝiaj montoj) inspiris lin plani la t.n. *Hagans-lokomotivon*. Lin centprocente subtenis Locher, la tiama komisiito pri lokomotivoj de la prusia fervoja direkcio en Erfurto. Sur tiu reto veturis ne tute 100 specoj T 13 respektive T 15 kun kvar respektive kvin aksoj. Ankaŭ kavaksa versio liveritis, aparte por etŝpuraj maŝinoj.

## Eksteraj ligiloj 
Biografio ĉe *NDB*.

Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Kategorio:Lokomotivoj
Kategorio:Seruristoj
Molsheim

**Molsheim** [prononco germane , francigite ] - origine en la germana, sed transprenita ankaŭ al la franca lingvoj, alzace *Molse* - estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Bas-Rhin, en la regiono Alzaco. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
eta|maldekstra|Metzig, malnova buĉejo en Molsheim
Molsheim situas  okcidente de Strasburgo, ĉe la rivero Bruche.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Bas-Rhin
* Molsheim (stacidomo)
* Dachstein (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()


Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
Kategorio:Subprefektejoj de Francio
Linio Kintetsu-Keihanna

**Linio Kintetsu-Keihanna** ( [Kintecu-Kejhanna-sen], ) estas linio de la fervojo reto Kintetsu en Kinki-regiono, Japanio. La okcidenta parto de linio situas en oriento de Gubernio Osaka kaj ĝia orienta parto situas en nordo de Gubernio Nara.

## Stacioj
*Ĉiuj trajnoj haltas ĉe ĉiu stacio.

Kintetsukeihanna
Kintetsukeihanna
Keihanna
Stacio Shiraniwadai

**Stacio Shiraniwadai** (japane: 白庭台駅 [Ŝiraniŭadaj-eki], angle: *Shiraniwadai Station*) estas fervoja stacio en Ikoma, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Keihanna.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Keihanna

## Historio 
* 27-a de marto 2006: malfermiĝis la stacio de Kintetsu.

## Kajoj 
### Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Nara
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Linio Ōsaka-Higashi

**Linio Ōsaka-Higashi** ( [Ōsaka-Higaŝi-sen], ) estas linio de la fervojo reto JR. La linio apartenas al JR Okcidenta.

## Tipoj de trajnoj 
Estas 2 tipoj de trajnoj:
* (L) **Loka trajno** (普通 [fucū]):
* (RR) **Rekta rapida** (直通快速 [ĉokucū-kajsoku])

## Stacioj 
; Markoj por la rapidaj linioj:
* ●: haltas ĉiuj trajnoj
* ｜: preterpasas ĉiuj trajnoj

Kategorio:Linioj de JR en Gubernio Osaka
Kategorio:CAP-ŝpuro
Károly Janza

**Károly JANZA** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Janza Károly** estis hungara ministro, laboristo, oficiro.

Károly Janza http://www.rev.hu/sulinet56/online/szerviz/kislex/biograf/janza.htm naskiĝis la  1914 en Újpest (nuntempa distrikto en Budapeŝto). Li mortis la  2001 en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Janza frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste li eklaboris en fabriko. En 1949 li aliĝis al la armeo, kie li komencis sian karieron kiel laboristo (tiam tio estis ege grava). Post jaroj li havis altajn generalajn rangojn. Inter 1951 kaj 1956 li estis vicministro (dum mallonga tempo ministro pri defendo). Dum Hungara revolucio de 1956 lia politiko restis sola. Post falo de la revolucio János Kádár emeritigis lin, post 2 jaroj ankaŭ lia rango estis forprenita, sed en 1990 la rango estis redonita.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj laboristoj
Kokimbo

**Coquimbo** [kokimbo] - kaj hispane, esperante **Kokimbo** - estas urbego, havenurbo,  universitata urbo en Ĉilio, en regiono Kokimbio. Ĝi estas ĉefurbo de la provinco Elqui kaj apartenas al urbaro de La Serena (Ĉilio), kiu konsideriĝas la regiona ĉefurbo.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

[eta|Mapo pri Ĉilio, kie estas trovebla Coquimbo en la norda landparto laŭ la [oceano]]

## Bazaj informoj 
* Supermara alteco: 15 m
* Telefonkodo: 56 + 51
* Poŝtkodo: 1780000
* Horzono: UTC – 4 (somere UTC – 3)
* 
  
## Geografio 
Coquimbo situas laŭ  Pacifiko. La Serena (Ĉilio) troviĝas 10, Viña del Mar 340, Valparaiso 345,  ’’’Santiago de Ĉilio’’’ 394, Rancagua (Ĉilio) 472, Antofagasta (urbo) 707, Talcahuano 770, Koncepciono 781, Temuco 983, Iquique 1089, Arica 1280, Puerto Montt 1289, Punta Arenas 2580 km.

## Historio 
La unua hispano alvenis en 1550 kaj li trovis tie . La oro kaj kupro en la regiono kondukis al la graveco de la grandurbo kiel haveno ĉirkaŭ 1840 kaj multaj eŭropanoj precipe de Anglio ekloĝis en Coquimbo. En 1867 ĝi estis deklarita urbo.

## Ekonomio 
Motoro de ekonomio de Coquimbo estas la haveno, ĝi estas ankaŭ vintra rifuĝejo por la ĉilia mararmeo. Ankaŭ turismo komencas formiĝi.

## Trafiko 
La Tut-Amerika Ŝoseo kaj la ĉefa norda-suda fervojo pasas tra la urbo. En Coquimbo tri komercaj firmaoj liveras la pasaĝerojn per aŭtobusoj. Al La Serena estas oftaj trafikiloj. La urbego estas la ĉefa haveno de la areo.

## Klimato 
Coquimbo havas oceanan aŭ marbordan klimaton kun malabunda pluvokvanto (nur vintre pluvas). La perceptebla humideco por individuoj estas relative alta. La averaĝa temperaturo estas , tio varias somere inter 17-, malofte eĉ . Vintre la temperaturo neniam falas sub frostopunkto.

## Vidindaĵoj 
* moskeo

eta|maldekstre|280ra|
eta|maldekstre|280ra|
eta|maldekstre|280ra|

## Ĝemelurboj 
*  Elbląg (Elblongo), Pollando 
*  San Juan (Argentina urbo), Argentino (2004) 
*  Guadalupe (Zacatecas), Meksiko (1993)
center|750px|Larĝa panoramo en Coquimbo
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.municoquimbo.cl/ciudad/  
* Oficiala retejo de Coquimbo  
* Angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* Hispana Vikipedio helpe de Guglo
* mapo, distancoj 
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/136993/Coquimbo 

Kategorio:Urboj de Ĉilio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Stacio Daidō-Toyosato

**Stacio Daidō-Toyosato** (japane: だいどう豊里駅 [Dajdō-Tojosato-eki], angle: *Daidō-Toyosato Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝi-Jodogaŭa, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Imazatosuji.

## Linioj 
* **Metroo:**
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Imazatosuji

## Historio 
* 24-a de decembro 2006: malfermiĝis la metroa stacio (de la Linio Imazatosuji).

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Imazatosuji
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2006
Kategorio:2006 en Japanio
13980 Neuhauser

'*13980 *Neuhauser'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras * Philipp D. Neuhauser*, kiu dum pli ol 30 jaroj estis grava ano de la Oficejo pri Publika Aferoj ĉe la *Jet Propulsion Laboratory'', kaj per sia adaptiĝemo en publika informo, fariĝis efika advokato de la centra rolo de JPL en la kosma programo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Valbaraĵo Čierny Váh

eta|Rigardo al valbaraĵo el aviadilo.
**Čierny Váh** estas akvoĉerpa valbaraĵo respektive akvorezervejo en regiono Liptov, Slovakio, konstruita en meza parto de rivero Čierny Váh, apud setlejo Svarín, en dua duono de 20a jarcento. Variado de akvonivelo de supra valbaraĵo estas 25m. Ĝi apartenas al sistemo de valbaraĵoj ĉe rivero Váh. Ĝi enhavas 3,7 mil. m³ da akvo kaj ties akvoĉerpa rezervejo estas la plej granda elektrejo de ĉi tiu tipo en Slovakio. Estis finkonstruita en la jaro 1981 kaj instalita povumo estas 735 MW. Jare ĝi produktas 370,8 kWh.

Hidrocentralo konsistas el du rezervejoj, supra rezervejo, konstruita sur plataĵo Vyšné Sokoly en alteco 1160 m, kaj malsupra rezervejo estas normala valbaraĵo en alteco 733 m. Akvon oni ĉerpas el malsupra rezervejo al la supra kaj per subteraj tuboj venas al sep turbinoj. Unu el turbinoj estas de tipo Kaplan, kaj ceteraj de tipo Francis.

## Bildaro 

Dosiero:Hladina nadrze cierny vah.JPG|Rigardo al Altaj Tatroj trans supra valbaraĵo.
Dosiero:Cierny Vah Dam2.JPG|Čierny Váh, rigardo el valbaraĵa muro.
Dosiero:Cierny Vah Dam1.JPG|Čierny Váh, valbaraĵa muro.
Dosiero:Power station of Cierny Vah2.JPG|Čierny Váh, hidroelektrejo.
Dosiero:Čierny Váh Staumauer und Wasserkraftwerk.JPG|Čierny Váh, komplekso de hidroelektrejo.
Dosiero:Cierny Vah Dam7.JPG|Rigardo al valbaraĵo de oriento.
Dosiero:PVE Čierny Váh 2.JPG|Ambaŭ valbaraĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* VE Čierny Váh 

Kategorio:Akvaĵoj en Regiono Žilina
Kategorio:Akvorezervejoj
Kategorio:Artefaritaj lagoj
Kategorio:Hidroelektraj centraloj
Kategorio:Akvaj rezervujoj en Slovakio
Kategorio:Akvokolekta areo de Váh
Kategorio:Liptov
13937 Roberthargraves

'*13937 *Roberthargraves'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usonaj geastronomoj kaj geedzoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona geologo Robert B. Hargraves (1928–2003), profesoro pri geologio ĉe la Universitato Princeton konata pro lia esplorado pri paleomagnetismo. Li partoprenis al eksperimentoj pri magnetaj sur *Mars Pathfinder. Liaj studoj inkludas la de alfrapajn strukturojn en Afriko kaj Usono.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Malkovrita de Eugene M. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Blazono de Kazaĥio

La **ŝtata blazono** aŭ, oficiale, **emblemo** de **Kazaĥio** konsistas el blazonŝildo ornamita per la flago de Kazaĥio. Ĝi ekzistas ekde la disfalo de la Sovetunio kaj oficiale konfirmiĝis la 25-an de decembro 1991.

La aŭtoroj estas *Ŝandarbek Melibokov* kaj *Ŝota Ualiĥanov*, kies blazona propono venkis kontraŭ 67 aliaj temoj prezentitaj en 245 skizoj.

## Priskribo 
[eta|maldekstra|*Ŝangirak*, krono de kazaĥa [jurto (familia tendo de centraziaj nomadoj)]]
La blazono havas cirklan formon kaj desegniĝis en la koloroj helbluo kaj flavo, kiuj ankaŭ dominas la nacian flagon. La helbluo simboligu la ĉielon kaj la tjurkan etnaron, al kiuj apartenas la kazaĥoj, kaj laŭ la regiona simbologio ankaŭ estas la koloro de kuraĝo kaj donacemo. La flavo simboligu la agrikulturon, kiu dum la sovetunia epoko ekfloris en Kazaĥio, aparte ĝi memorigu pri la suno kaj pri tritiko. Ĉe la dekstra kaj maldekstra flankoj de la blazono videblas du legendaj unukornuloj kun flugiloj, kiuj rigardas dekstren kaj maldekstren kaj gardu la landon kontraŭ danĝeroj de ekstere. Ĉe la supra rando de la blazono poziciiĝis kvinpinta stelo, kiu memorigu pri la socialisma regado kiu senteblu ankoraŭ nun. Kaj en la suba parto de la bildo aldoniĝis tekstobanderolo kun la vorto „ҚАЗАҚСТАН“ ("Kazaĥstan") – la kazaĥlingva vortumo de Kazaĥio.

En la mezo videblas simbolo nomata *Ŝangirak*, kazaĥe en cirila alfabeto Шаңырақ, en latina alfabeto Şañıraq, la krono de kazaĥa jurto (familia tendo de centraziaj nomadoj). La simbolo reprezentu la historian heredaĵon de la lando kaj la rigardon en la estontecon.

Kategorio:Naciaj simboloj de Kazaĥio
Kategorio:Historio de Kazaĥio
Kazaĥio
Stacio Daimotsu

**Stacio Daimotsu** (japane: 大物駅 [Dajmocu-eki], angle: *Daimotsu Station*) estas fervoja stacio en Amagasaki, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa), Linio Hanshin-Namba.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Hanshin**:
*** Linio Hanshin (ĉefa)
*** Linio Hanshin-Namba

## Historio 
* 12-a de aprilo 1905: malfermiĝis la stacio de Elektra Fervojo Hanshin.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Hanshin 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Hjogo
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Hanshin
Stacio Himejima

**Stacio Himejima** (japane: 姫島駅 [Himeĝima-eki], angle: *Himejima Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Niŝi-Jodogaŭa, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa).

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Hanshin**:
*** Linio Hanshin (ĉefa)

## Historio 
* 12-a de aprilo 1905: la stacio malfermiĝis kiel **Stacio Hiejima** (稗島駅) de Elektra Fervojo Hanshin.
* 30-a de majo 1925: estis renomita al **Stacio Himejima**.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Hanshin 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Hanshin
Respubliko Ragusa

eta|maldekstra|Dubrovnik antaŭ la tertremo de 1667, fotogravuraĵo Kowalczyk 1909
eta|maldekstra|Pentraĵo de 1667, hodiaŭ en arĥivoj de Dubrovnik
La **Respubliko de Ragusa** aŭ **Respubliko de Dubrovnik** estis sendependa respubliko ĉe la orienta marbordo de la Adriatika Maro, regata de la urbo Dubrovnik ('''' en la latina kaj itala), kiu ekzistis de 1358 ĝis 1808. Ĝi estis unu el la Maraj Respublikoj, kiel ankaŭ la Venecia Respubliko aŭ la Ĝenova Respubliko. Ĝi atingis sian komercan pinton en la 15-a kaj 16-a jarcentoj, sed fine estis konkerita de la Unua Franca Imperio sub Napeoleono. Post Napoleono, ĝin akiris la Aŭstra imperio. Hodiaŭ ĝi situas en la plej suda parto de Kroatio.

La nacia motto estis  =  =  = "Libereco ne vendeblas por ĉiu oro en la mondo".

La patrono-sanktulo estis Sankta Blazio.

Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Dubrovnik
Kategorio:Historio de Kroatio
Kategorio:Historio de Jugoslavio
Kategorio:Urboŝtatoj
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1350-1359
Kategorio:Aperis en 1358
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1806