open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Poluvsie (Rajecké Teplice)

**Poluvsie** estas urba parto de urbo Rajecké Teplice, 3 km de urba centro, en distrikto Žilina. Ĝi troviĝas en Rajecká kotlina, sur kunfluejo de Rajčanka kun Stránsky potok. Konstrue ĝi estas kunigita kun pli sude situanta municipo Stránske.

Apud la urbo, sur la maldekstra bordo de Rajčanka, troviĝas protektata natura kreaĵo Rok-kudrilo en Poluvsie.

## Naskoloko 
* Jozef Gabčík (1912-1942), kontraŭfaŝisma batalanto

Kategorio:Rajecké Teplice
Kategorio:Urbaj partoj en Slovakio
Coronel João Sá

**Coronel João Sá** [koro**neŭ** ĵoaun**sa**] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 17.066 loĝantojn en 2010 .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

Kategorio:Municipoj de Bahio
Cícero Dantas

''''* (oficiale ) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj en la mikroregiono *Ribeira do Pombal''. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Bahio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Bahio
Jazzhus Montmartre

eta|Jazzhus Montmartre, Store Regnegade 19
**Jazzhus Montmartre** estis ĵazklubejo en Kopenhago, Nørregade 41 (antaŭe de 1959 ĝis 1976 Store Regnegade 19). La mita ĵazklubejo estis en la 1960-aj jaroj ĝis sia fermado resp. translokiĝo en 1976 unu el la centroj de moderna ĵazo en Eŭropo. La klubejo fermiĝis en 1995; en 2010 denove ekestis samnoma klubejo en la Regnegade 19a. Legenda ĵazejo kun prezentoj de konataj usonaj kaj eŭropaj muzikistoj.

La malnova klubejo nomiĝis dumtempe ankaŭ Café Montmartre.

## Selekta listo de la tie prezentintaj muzikistoj 
### En la malnova Montmartre (ĝis 1976) 
### El la dana ĵazmonteto 
* Atli Bjørn, piano kun propra triopo en 1962
* Max Brüel (sopransaksofono, kvinopo regule prezenta lundovespere ekde septembro 1962, kun Niels Brøndsted piano,parte kun John Tchicai aŭ Ray Pitts)
* Torben Kjær (piano)
* Palle Mikkelborg (frapinstrumentaro, bandestro) (ekde novembro de 1964regule prezenta lundovespere, ekde 1972 okopo kun Riel)
* Niels-Henning Ørsted Pedersen (baso) (kioel bandestro komence kun sesopo en 1965)
* Alex Riel (frapinstrumentaro)
* Niels Jørgen Steen
* Jesper Thilo (tenorsaksofono)
* Mads Vinding (baso)
* Bo Stief (baso)

### En Jazzhouse Montmartre je Nørregade 
## Diskoj registritaj en Montmartre 
* Dollar Brand: *African Piano*
* Dollar Brand: *Ancient Africa*
* Don Byas: *30th Anniversary Album*
* Bill Evans: *Jazzhouse*
* Bill Evans: ''You're Gonna Hear from Me*
* Maffy Falay & Sevda: *Live at Jazzhus Montmartre*
* Dexter Gordon: *Body and Soul*
* Dexter Gordon: *Ladybird in Music*
* Dexter Gordon: *Live at the Montmartre Jazzhus*
* Dexter Gordon: *The Montmartre Collection vol. 1 & 2*
* Johnny Griffin: *Live at Jazzhus Montmartre*
* Roland Kirk: *Kirk in Copenhagen*
* Roland Kirk: *Live in Copenhagen 1963*
* Oscar Pettiford: *My Little Cello*
* Stuff Smith: *Live at the Montmartre*
* Stuff Smith Quartet: *Swingin' Stuff*
* Clark Terry & Ernie Wilkins: *Live at Montmartre Copenhagen 9 June 1975*
* Cecil Taylor: *Innovations*
* Cecil Taylor: *What's New*
* Ben Webster: *Live at the Jazzhus Montmartre*
* Ben Webster: *Saturday Night at the Montmartre*
* Ben Webster: *Stormy Weather*
* Ben Webster: *Sunday Morning at the Montmartre*
* Ben Webster: *Midnight at the Monmartre* 1965 (kun Drew, Ørsted Pedersen, Riel)

## Literaturo, filmoj 
* Frank Büchmann-Møller, Henrik Wolsgaard-Iversen: *Montmartre Jazzhuset i St.Regnegade 19, Kobenhavn 1959–1976.* Odense 2008 (bildlibro kun diskografio kaj listo de la koncertoj)
* Erik Wiedemann: *Montmartre 1959–76: Historien om et jazzhus i København.* 1997 (samkiel en Musik + Forskning Bd. 21, 1996, 274), Erik Wiedemann *The Montmartre*, pdf 
* Jens Jørn Gjedsted, Thorborg, Niels Christensen: *Montmartre gennem 10 år (1976–1986).* 1986, ISBN 87-980654-2-4 (Okaze de la dekjara ekzisto je nova loko, de ĵurnalisto Gjedsted kun la tiamaj estroj Thorborg kaj Christensen)
* *Between a Smile and a Tear'', kritika filmo el 2004 de Niels Lan Doky

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo pri ĵazo en Kopenhago 
* Retpaĝaro de la nova samnoma klubejo kun alineo pri la historio 

## Rimarkoj 
Kategorio:Eventejoj
Kategorio:Kopenhago
Panmunĵomo

eta|Panmunjom
**Panmunĝomo** (koree: 판문점) estas loko sur la limo inter Norda Koreio kaj Suda Koreio.
Ĝi situas proks. 70 km norde de Seulo.
Oni povas atingi tiun lokon per trajno el Seulo al Imjingang.

La limo inter la du koreaj ŝtatoj estas 240 km longa. Ĝi situas proks. je la 38a norda paralelo.
Norde kaj sude de ĝi estas 2 km da natura senhoma zono: senarmeigita zono. Do sume 4 km larĝa zono. Tie neniu persono rajtas iri.

Vartis pri tiu zono "Varta Komisiono el Neŭtralaj Nacioj". En 1953 por starigi tiun komisionon Nord-Koreio elektis du neŭtralajn ŝtatojn: Pollando kaj Ĉeĥoslovakio. Sud-Koreio elektis du aliajn: Svedio kaj Svislando.
En 1992 Nord-Koreio klopodis forigi Pollandon kaj Ĉeĥoslovakion, ĉar ili fariĝis demokrataj ŝtatoj. Plie Ĉeĥoslovakio disiĝis. Nord-Koreio sukcesis forpeli iaman amikon Ĉeĥio asertante, ke la kontrakto de 1953 estis kun Ĉeĥoslovakio. Do ĉeĥaj soldatoj devis forlasi Panmunjom. Por forpeli la polojn, Nord-Koreio ĉesis liveri akvon kaj elektron. Svisaj kaj svedaj soldatoj klopodis liveri tiujn varojn, tion ili faris dum 3 monatoj, tamen finfine poloj devis foriri.

Nuntempe estas en Panmunjom soldatoj de Svislando kaj Svedio. Ili atingas la limon el Seulo.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Koreio
Kategorio:Historio de Koreio
Serrinha (Bahio)

**Serrinha** [se**hin**nja] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 76.762 loĝantojn en 2010 .

*Serrinha* signifas en la portugala "montetaro".

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
3637 O'Meara

'*3637 *O'Meara''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en omaĝo al la usona astronomo kaj popularigisto Stephen James O'Meara.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Brian A. Skiff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Riedholz

**Riedholz** estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
La komunumo Riedholz situas en la Svisa Mezlando ĉe la suda flanko de la Ĵurasa Montaro norde de la rivero Aro, proksimume 4 kilometrojn sudoriente de la kantonĉefurbo Soloturno. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Riedholz, kiu situas sur teraso proksimume 100 metrojn super la ebenaĵo de Aro, kaj la industria vilaĝo Attisholz ĉe la norda bordo de Aro kelkcentmetrojn sub la alfluo de Emme. Al la komunumo apartenas krome la setlejoj Rüti, Wallierhof, Waldturm, Hinterriedholz, Viertel, Weiern, Bad kaj Vögelisholz, kaj ekde la 1-a de januaro 2011 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Niederwil. Norde de Riedholz la malalta montoĉeno Verena formas la nordan komunumlimon. Sur ties kresto troviĝas sur alteco de 604 m s.m. la plej alta punkto de la komunumo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,17 km², de kiuj 39,3 % estas kovritaj de arbaro, 42,1 % servas por agrikulturo kaj 16,3 % por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Riedholz limas en nordo al Günsberg, en oriento al Hubersdorf, en sudoriento al Flumenthal, en sudsudoriento al Deitingen, en sudo al Luterbach, en sudsudokcidento al Zuchwil, en sudokcidento al Feldbrunnen-Sankt-Niklaus, en okcidento al Rüttenen, kaj en nordokcidento al Balm ĉe Günsberg.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo nr-o 5 de Olten al Soloturno, kiu sur la komunuma teritorio kongruas kun la kantonaj ĉefvojoj n-ro 12 kaj 22. Al la publika transportreto la komunumo estas bone konektita per la etŝpura trama fervojlinio de Niederbipp al Soloturno, kiu disponas pri tri haltejoj sur la komunuma teritorio. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas proksimume 6 kilometrojn sudokcidente sude de Soloturno, dum la plej proksima alveturejeblo al la svisa aŭtovojo A1 situas dek kilometrojn okcidente inter Wiedlisbach kaj Wangen ĉe Aro.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Riedholz datiĝas el la jaro 1367 kiel *Rietholz*. Ekde la 15-a jarcento en Bad apud Attisholz estas dokumentita banejo. Dum mezepoko la teritorio de la hodiaŭa komunumo Riedholz apartenis al la Abatejo Sankt-Ursen. En la 14-a jarcento la urbo Soloturno akiris la protektovoktecon pri la abatejo kaj tiam Riedholz kaj Attisholz fariĝis setlocelolokoj de la urbocivitanaro de Soloturno. Ĉirkaŭ la jaro 1500 oni setligis en la regiono enmigrintojn el la Aosta Valo. En la jaro 1720 la teritorio de Riedholz estis atribuita al la Voktejo Flumenthal. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Niederwil estis integrita al Riedholz. Niederwil la unuan fojon menciiĝis en la jaro 1306 kiel *Niderwile*.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Riedholz (stacidomo)
* Bei den Weihern (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Riedholz
Israela lernejo de scienco kaj arto

eta|Israela Lernejo de Scienco kaj Arto
La **"Israela Lernejo de Scienco kaj Arto"** (), aŭ "IASA" (pro la angla nomo - "Israel Arts and Science Academy") estas gimnazio-internulejo ĉe Jerusalemo por talentplenaj studentoj de tuta Israelo. La gimnazio estis fondita en 1990 de la "Asocio de Plejboneco tra Edukado" de Israelo. Proksimume 200 studentoj loĝas kaj lernas tie.

Studentoj povas elekti unu elekton de la kvar subjektoj - naturscienco, arto, muziko kaj homa scienco.

Tamen, ĉiuj studantoj studas subjektojn kiuj ne interrilatas kun iliaj elektitaj subjektoj, ĉar oni devas studi tiujn subjektojn en Israelo devige.

La sciencaj studentoj devas studi du sciencojn en la unua duonjaro - la tri elektoj estas Fiziko, Ĥemio kaj Biologio. Plue, ili devas studi komputadon.
Poste, ili povas elekti studi ĉiujn de tiuj subjektoj, aŭ ĉesi lerni komputadon aŭ unu el la natursciencoj.
Ili devas elekti "ĉefan sciencon" - kiun ili lernos pli multe ol ĉiu ajn alia subjekto.

En 2011, la gimnazio estis unue malfermita por studentoj kiuj loĝas ekster la gimnazio.

Kategorio:Lernejoj en Israelo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1990
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1990-1999
Kategorio:Konstruaĵoj en Jerusalemo
Krnjeŝevci

**Krnjeŝevci,** serbe **Крњешевци,** kroate **Krnješevci** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Stara Pazova.
eta|230px|Loko de la municipo en Serbio

## Bazaj informoj 
* Areo: 25 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 44°53′07″N 20°08'04″E
* Supermara alteco: 61 m
* Loĝantaro: 1025 en 2002
* Poŝtkodo: 22314
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ST

## Geografio 
Krnjeŝevci situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Beogrado-Ruma.
eta|290px|Mapo pri municipo Ruma
eta|260px|Aerfoto de Krnjeŝevci

## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon la loko havis laŭvice hungaran, turkan kaj aŭstrian-hungaran kontrolojn, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio ĝi apartenis. En 2002 loĝis en Krnjeŝevci 943 serboj (92 %), 54 ciganoj, 4 kroatoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Krnjeŝevci

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Gilly-lès-Cîteaux

**Gilly-lès-Cîteaux** estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
### Industrio 
eta|maldekstra|Fromaĝejo Delin
Fromaĝejo fabrikas fromaĝon.

### Demografio 
### Najbaraj komunumoj 
## Historio 
eta|maldekstra|Preĝejo Sankta Germain de Parizo
La kastelo estis konstruita en 1565 por la abatejestroj de Cistercio.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nuits-Saint-Georges
* Vougeot - Gilly-lès-Cîteaux (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* La kastelo 
* La preĝejo 


Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Vojka

**Vojka** povas esti nomo por:

*Vojka (Stara Pazova) - parto de municipo Stara Pazova en Serbio
*Vojka (distrikto Trebišov) - municipo en distrikto Trebišov en Slovakio

**mallongigite:
*Vojka nad Dunajom - municipo en Slovakio
Hindia gipo

La **Hindia gipo** aŭ **Hindia vulturo** (*Gyps indicus*) estas granda taga rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu enhavas ankaŭ aliajn tagajn rabobirdojn kiel milvoj, agloj, cirkuoj kaj akcipitroj, el kiuj gipoj estas sufiĉe malsimilaj, sed ne tiom disde aliaj similaj rabobirdoj, nome malnovmondaj vulturoj. Ĝi estas proksime rilata al la Gipo, *G. fulvus*. Ĝi reproduktiĝas ĉefe en rokaj montetoj de centra kaj duoninsula Barato. La birdoj de la norda parto de ties teritorio kiuj estis iam konsiderataj subspecio estas nune konsiderataj separata specio, nome Fajnbeka gipo *Gyps tenuirostris*. Tiuj estis kunigitaj antaŭe laŭ la nomo **Longbeka vulturo**.

Tiu specio reproduktiĝas ĉefe en klifoj, sed oni konas ke ili uzas arbojn por nestumi en Raĝastano. Kiel ĉe aliaj vulturoj ankaŭ ĝi estas kadavromanĝanto, kiu manĝas ĉefe el kadavraĵoj de mortintaj animaloj kiujn ili trovas per ŝvebado super savano kaj ĉirkaŭ homaj setlejoj. Ili ofte moviĝas en aroj.

La Hindia gipo estas tipa vulturo, kun senpluma kapo, tre larĝaj flugiloj kaj mallongaj vostoplumoj. Ĝi estas pli malgranda kaj malpli fortika ol la Eŭrazia grifo, kutime peza inter 5.5 kaj 6.3&nbsp;kg kaj 80 – 103&nbsp;cm longa kaj kun enverguro de 1.96 al 2.38 m. Ĝi distingiĝas el tiu specio pro malpli sablokolora korpo kaj flugilkovriloj. Ĝi ne havas ankaŭ la blankecan mezan kovrilstrion montratan de la Grifo.

## Populacimalpliiĝoj 
eta|maldekstra|Longbeka vulturo dumfluge
La Hindia gipo kaj la Bengala gipo, *G. bengalensis*, suferis populacimalpliiĝon de 99%–97% en Pakistano kaj Barato. La kaŭzo de tio estis identigita kiel venenado pro la veterinara medikamento diklofenako. Diklofenako estas nesteroida kontraŭŝveliga medikamento (NSAID) kaj la laborantaj animaloj kiuj ricevas ĝin malpliigas sian penon kaj povas labori pli longe. Oni supozas, ke la medikamenton englutas la vulturoj kun la viando de la mortintaj brutaroj kiuj ricevis diklofenakon en la lastaj vivotagoj. Diklofenako kaŭzas renodifekton ĉe kelkaj specioj de vulturoj. Marte de 2005 la Barata Registaro anoncis sian subtenon por malpermeso de la veterinara uzado de diklofenako. Alia NSAID, nome meloksikamo, ŝajne estas nedamaĝa al vulturoj kaj povus esti akceptebla surogato por diklofenako. Kiam la produktado de meloksikamo pliiĝantos, oni esperu, ke ĝi estu tiom malkosta ol diklofenako. El aŭgusto de 2011 oni malpermesis la veterinaran uzadon por proksimume unu jaro sed la diklofenako estas ankoraŭ uzata por animaloj tra la tuta Barato .

## Kaptivbredaj programoj 
Kaptivbredaj programoj por kelkaj specioj de Hindia gipo komencis. La vulturoj estas longvivaj kaj malrapidaj por reproduktado, kaj tiele oni atendas, ke la programoj pluos dum jardekoj. Vulturoj atingas reproduktan aĝon kiam ili estas ĉirkaŭ 5-jaraĝaj. Oni esperas, ke la kaptivbredataj birdoj estu liberigitaj al naturo kiam la medio estu libera el diklofenako.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Aziaj endanĝeritaj vulturoj
* Vulturteritorioj kaj karakteroj: Longbeka grifo
* BirdLife Species Factsheet. 

Kategorio:Gipaetenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Preĝejo Emeriko de Hungario (Hajós)

**Preĝejo de Sankta Emeriko de Hungario** estas romkatolika kermesa preĝejo en Hungario, en urbo Hajós, kiu troviĝas en la urbocentro.

## Historio 
En 1726 lasta grupo de la germanoj kunportis skulptaĵon pri Sankta Maria, kiu jam tiam estis kvazaŭ sankta. La preĝejo konstruiĝis en 1728, sed la 2 flankonavoj poste en 1879. En 1752 pli nova ĉefaltaro konstruiĝis, kien oni metis la sanktan skulptaĵon. Dume ĉefepiskopo de Kalocsa dufoje kontrolis tiujn miraklojn, kiuj disetendiĝis inter la popolo, sekve papo Pio la 6-a permesis 2 kermesojn kun pilgrimadoj en 1794.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas po unu navon kaj turon. Ankaŭ la interna parto (freskoj, skulptaĵoj, mebloj) estas barokaj.

La proksima baroka paroĥo kaj kastelo de la ĉefepiskopo konstruiĝis en la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la 5-an de novembro, pli granda kermeso (pri Dipatrino) okazas en la sekva dimanĉo post 16-an de majo.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare
* hungare kun bildoj
eta|260ra|maldekstra|Aerfoto pri la preĝejo

Hajos
Hajos
Benedek Kováts

**KOVÁTS Benedek** estis hungara verkisto naskita en Uzon la 4-an de aprilo 1888 kaj mortinta en Târgu Mureș la 16-an de majo 1975. 

## Kariero
Kováts Benedek finis teologion en Koloĵvaro, post lingvistikaj kaj filozofiaj studoj en Germanio li instruis en la Reformita Kolegio de Kluĵo, de 1922 en reformita Kolegio de Târgu Mureș, kies li estis direktoro inter 1943 kaj 1947. De 1935 li estis ano de KZST, de 1943 ĝia afergvidanta prezidanto ĝis ties disigo.  

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj instruistoj
Gyula Kováts

**KOVÁTS Gyula** estis hungara teologo, eklezia verkisto naskita en Avasújváros la 17-an de septembro 1869 kaj mortinta en Satmaro la 16-an de septembro 1944. 
## Kariero
Kováts Gyula studis ankaŭ filozofion en la teologo  (1892), poste en Romo li doktoriĝis pri teologio (1896). Li estis instruisto kaj direktoro de la bazlerneja Porinstruista Instituto de Satmaro (1900-24), prodirektoro de la Teologia Altlernejo de 1931. Li estis sekretario de l Literatura Rondo de la diocezo. 
## Libroj
**Szentbeszédeinek gyűjteménye az Isten igéje*.
**Szentbeszédek*.  
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kovats, B.
Kovacs, Gy.
Gyula Kovács

**Gyula Kovács**

* Gyula Kovács (aktoro)
* Gyula Kovács (arkitekto)
* Gyula Kovács (bestokuracisto)
* Gyula Kovács (drumisto)
* Gyula Kovács (soldato)
Luterana katedralo (Sibiu)

**Luterana katedralo** estas impona religia monumento historia en Rumanio, la plej alta katedralo de Rumanio kaj la plej alta mezepoka konstruaĵo de Rumanio en urbo Sibiu, en la historia urbocentro. La proksima paroĥo estas ankaŭ monumento historia. Fama estas ĝia koruso, la *Bach-ĥoro sibia*.

## Historio 
En 1520 la preĝejo konstruiĝis, sed en tiu loko estis jam romkatolika kirko el la 12-a jarcento. Laŭ alia dokumento en 1371 impona baziliko de Sankta Maria troviĝis tie, kiu ofte trakonstruiĝis, ekzemple en la jaroj 1424, 1474, 1494 kaj en 1509.

## Konstruaĵo 
Krom la ĉefa turo estas ankaŭ turetoj en la 4 anguloj, kiuj simbolizas la iamajn historiajn rajtojn. Antaŭ la katedralo skulptaĵo pri episkopo Georg Daniel Teutsch konstruiĝis en 1899. Estas menciinda renesanca pordo kun blazono el 1595. Interne la plej menciinda fresko pretiĝis en 1445. Slovako faris la pli novan barokan orgenon en 1671, kiu renoviĝis en 1997. En la preĝejo estas lokoj por tomboj de iamaj gravaj urbanoj.

## Fontoj 
* Rumana Vikipedio

Dosiero:Sibiu, Pfarrkirche1.jpg|Vido al la katedralo
Dosiero:Altar SB.JPG|Altara skulptaĵo
Dosiero:Hermannstadt-Stadtpfarrkirche zur Orgel.jpg|La orgeno
Dosiero:Hermannstadt, Stadtpfarrkirche, Altar.jpg|La ĉefaltaro

Kategorio:Katedraloj en Rumanio
Sibiu
Sibiu
Kategorio:Konstruaĵoj en Sibiu
János M. Péter

**M. PÉTER János** estis hungara pentristo naskita en Odorheiu Secuiesc la 27-an de januaro 1941 kaj mortinta en [[]]? la 23-an de aprilo 2009. 
## Kariero
M. Péter diplomiĝis en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo kaj li laboris en Sovata, de 1973-tól Sfântu Gheorghe.
## Fonto
*Biografio 
## Eksteraj ligiloj
*Pentraĵoj 
*Persona retejo
M. Peter, J.
Yuncos

[eta|250ra|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250ra|Situo de Yuncos en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Yuncos** [jUnkos] (junkoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino "Yuncos" devenas el latina *iunkus*, junko. Laŭ informoj de 1788 ĝi nomiĝis dekomence "Las Ventas de Unco" (gastejoj), ĉar estis tero kie kreskis multaj junkoj. Tiaj plantoj videblas en la blazono de la vilaĝo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Yunqueros*. La censita populacio en 2010 estis de 9.700 loĝantoj kaj la denseco estas de 646,67 loĝ/km².

## Situo 
Yuncos estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la Provinco Toledo, je altitudo de 551 m; je 30 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 15 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°05′12″ N 3°52′20″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta en la komarko de La Sagra kaj limas kun la vilaĝoj de Illescas norde, Numancia de la Sagra oriente, Yuncler sude, kaj Cedillo del Condado okcidente, ĉiuj el la Provinco Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.

## Historio 
Aperas citata la unuan fojon la domaro de Yuncos en vendodokumento de mozaraboj de 1181, kie loĝis persono nomita Martín Raimundo, kiu havis vitejon en Cobisa.

La fondo de Yuncos estis posta al tiu de "Palomeque" aŭ "Palomequejo" nome apuda teritorio al Yuncos, kie setlis la unuaj loĝantoj, de fondo antauza al Yuncos kiu profitis el tio, sed poste ĝi malaperis laŭ la tiamaj dokumentoj.

Ĉirkaŭ 1488 la Katolikaj Gereĝoj vendis teron de Yuncos kaj Palomequejo al Pedro de Castilla kaj lia edzino Isabel Laso. En Yuncos pro reĝa privilegio oni ne pagis reĝajn impostojn. En 1634 Yuncos separiĝis el Toledo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
István Kováts

**KOVÁTS István** (kova:ĉ) estis hungara fotoartisto naskita en Marosújvár la 10-an de aprilo 1881 kaj mortinta en Odorheiu Secuiesc la 18-an de aŭgusto 1942.

## Kariero 
Kováts István post kvar gimnaziaj klasoj en Nagyenyed li fariĝis fotisto; de 1903 memstarulo, de 1906 en Székelyudvarhely. De la 1920-aj jaroj li trairis kun etnografo-desegninstruisto Ferenc Rezső Haáz la Sikullandon. En la jaroj 1930-aj li gajnis tri ormedalojn en tutlandaj ekspozicioj. En lia postrestaĵo troviĝas 40 000 foto-vitroplakoj kaj film-negativoj. Li faris plurajn fotojn pri verkistoj (Áron Tamási, József Nyírő, Zsigmond Móricz, Elek Benedek, Ferenc Szemlér, Lajos Áprily, László Tompa kaj Sándor Tomcsa.

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kovats, I.
Kovacs, I.
Zita Lepizsán Fékics

**LEPIZSÁN FÉKICS Zita** (lepiĵa:n fe:kiĉ) estis hungara pentristino, tekstilartistino naskita en Sfântu Gheorghe la 31-an de majo 1936. 

## Kariero
Lepizsán Fékics studis inter 1956-62 en la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. De 1962 ŝi vivas en Oradea.

## Fonto
* Biografio en artportal.hu 
* Priskribo 

Lepizsan Fekics, Z.
Lepizsan Fekics, Z.
Meloksikamo

**Meloksikamo** (*Meloxicam* origine) estas nesteroida kontraŭŝveliga medikamento (NSAID laŭ anglalingva komerca mallongiĝo) simila al diklofenako uzata por laborbestoj kaj precize por plibonigi ties laborkondiĉojn, ekzemple en Barato. Tiu produkto efikas kontraŭ doloro kaj febro kaj estas uzata amplekse por veterinaraj kazoj, ekzemple por hejmaj katoj kaj hundoj.

Ĝi estas produktata de la entrepreno Boehringer-Ingelheim.

Diklofenako ja estas venena al vulturoj, kaj kaŭzas al ili difektojn en la renoj, kaj estas pro tio anstataŭata per meloksikamo, kiu ne estas venena al vulturoj.

Kategorio:Benzotiazinoj
Kategorio:Karboksamidoj
Kategorio:Tiazoloj
Kategorio:Nesteroidaj kontraŭinflamaj medikamentoj
Kategorio:Veterinaraj drogoj
Mozaraba lingvo

La **mozaraba** estis aro de parolmanieroj latinidaj parolataj fare de la loĝantoj de la sudo de la Iberia Duoninsulo el la 8-a jarcento al la 15-a jarcento depende de la regiono. La mozarabaj parolmanieroj disvolviĝis en la teritorioj de la islamaj regnoj de Al-Andalus, kaj estis parolataj ĉefe de la kristanaj mozaraboj kiuj loĝis tie. Tiuj mozarabaj parolmanieroj malaperis ĉirkaŭ la 15-a jarcento pro ties anstataŭo per la lingvoj hegemoniaj en la kristanaj regnoj nordaj post la Reconquista (nome galega-portugala, leona, kastilia, navararagona, kataluna), kaj pluhavis kernetojn aŭ spurojn ĝis la 19-a jarcento. Por la skribado de la mozaraba lingvo (aŭ lingvoj) esti komuna la uzado de la aljamiado. 

## Montro de mozaraba lingvo de la 11-a jarcento 
## Vidu ankaŭ
* Ĥarĉo
3640 Gostin

'*3640 *Gostin''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la aŭstralian geologon Victor A. Gostin, de la Universitato de Adelajdo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Malkovrita de Eugene M. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
3641 Williams Bay

'*3641 *Williams Bay''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo George Van Biesbroeck, elde la Observatorio Yerkes.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la viskonsina vilaĝo Williams Bay ĉe la Ĝeneva Lago, kie troviĝas la Observatorio Yerkes.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de George Van Biesbroeck
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
Râu Sadului

**Râu Sadului** [rıu saduluj] estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en la distrikto Sibiu (Rumanio). Ĝi situas en la randregiono de Sibiu, tute sude en la distrikto, en la valo de *Râul Sadu* en Karpatoj. Pro sia iom izolita situo la komunumo konsistas nur el la sideja vilaĝo. La setlejo *Fundu Râului*, sudokcidente, ne estas konsiderata kiel aparta vilaĝo.

Tra Râu Sadului iras la distrikta vojo 105G, kiu transiras Karpatojn kaj ligas Tălmaciu kaj Sadu en la distrikto Sibiu kun Voineasa en la distrikto Vâlcea.

## Historio kaj loĝantaro 
La komunumo Râu Sadului estis fondita en 1850, do estas relative juna.

Ĝis 1919 Râu Sadului apartenis al Hungario, al *Szebeni járás* en departemento Szeben. Kiel loko en la randregiono ĝi tamen havis rumanan loĝantaron. De 1930, kiam estis 90,7 % da rumanoj, ilia parto kreskis.

En 2002 46 % de la loĝantaro estis inoj. El 206 laborkapablaj homoj 8 estis senlaboraj. En 2004 oni registris kreskon de la loĝantaro je 4,8 %, kvankam preskaŭ ĉiuj samregionaj vilaĝoj malkreskas. De 2002 al 2007 la loĝantaro tamen iom malkreskis de 636 al 620.

## Ekonomio 
Tradicie en Râu Sadului oni bredas ŝafojn kaj kaprojn, kiuj somere paŝtiĝas sur la montaj gresejoj kaj vintre estas nutrataj per fojno, eble eĉ estas transportitaj al pli malaltaj lokoj. La sem-taŭga tero estas la dua plej malmulta en la randregiono, antaŭ nur Poiana Sibiului.

La graveco de bestobredado malkreskis; multaj homoj nun ĉiutage iras ekster la valon por labori aliloke, precipe en Sibiu. Turismo ne estas tre signifa; tamen Râu Sadului estas konsiderata *sat de vacanţă* (feria vilaĝo), kun kelkaj turismaj pensionoj.

## Notoj 
Kategorio:Unuvilaĝaj komunumoj de Rumanio
Kategorio:Komunumoj de distrikto Sibiu
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Sibiu
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Benny Bailey

[eta|350px|Benny Bailey (dekstre) kun [Dexter Gordon (maldekstre)]]
**Ernst Harold „Benny“ BAILEY** (n. 13-an de aŭgusto 1925 en Klevlando, Ohio; m. 14-an de aprilo 2005 en Amsterdamo) estis usona ĵaztrumpetisto, flugilkornisto kaj kantisto.

## Vivo kaj verkado 
Bailey studis muzikon en sia hejmurbo Klevlando ĉe la konservatorio. Sian karieron li komencis ĉe Jay McShann, en 1947 li renkontis Dizion Gillespie kaj ludis en ties bandego. Ekde 1948 li laboris en la orkestro de Lionel Hampton. En 1953 li ekloĝis post koncertvojaĝo tra Eŭropo en Svedujo. Li muzikis en multaj bandegoj de diversaj radiostacioj en tuta Eŭropo kaj aliĝis en 1959 al la bandego de Quincy Jones. Post tio li laboris sub Werner Müller ĉe la dancorkestro de la usona radiostacio RIAS en Berlino, sed ankaŭ je propra nomo en pli grandaj bandoj, ekzemple kun Joe Haider kaj Kurt Bong. Ekde la komenco li apartenis ankaŭ al la soloistoj de la bandego Kenny Clarke/Francy Boland. Kun Les McCann kaj Eddie Harris li partoprenis en 1969 la ĵazfestivalo de Montreux. Ekde 1972 ĝis 1978 li apartenis al la bandego de George Gruntz.

En 1980 fisaskis provo labori denove en Usono. Ekde 1983 li vivis denove en Eŭropo kaj laboris por diversaj radio-orkestroj, sed ankaŭ kun propraj grupoj same kiel kun Phil Woods, Sarah Vaughan kaj Klaus Weiss, krome kun la *Paris Reunion Band*. Laste li vivtenis sin kiel liberprofesia muzikisto en Amsterdamo.

Bailey ankaŭ kunlaboris interalie je sonregistradoj de Eric Dolphy, Phil Woods, Stan Getz, Count Basie, Peter Herbolzheimer, Miles Davis, Benny Golson, Jon Eardley, Phineas Newborn kaj Roman Schwaller.

## Estimo 
La kariero de Benny Bailey reflektas ĵazhistorion: Quincy Jones esprimiĝis: „(...) grandioza spirkontrolo, rimarkinda tonamplekso, plej perfekta tekniko, kiun mi konas je la trumpeto.“ Lia varia frazigo kaj la rapidaj registroŝanĝoj ege influis multajn eŭropajn trumpetistojn kiel Bertil Löfgren.

## Diskoj 
* *Big Brass* (Candid, 1960) kun Julius Watkins, Phil Woods, Les Spann, Tommy Flanagan, Buddy Catlett, Art Taylor
* *Swiss Movement* (Rhino, 1969) kun Eddie Harris, Les McCann
* *Grand Slam* (Storyville, 1978) kun Charlie Rouse, Richard Wyands, Sam Jones, Billy Hart
* *Live at Grabenhalle, St. Gallen* (TCB, 1989) kun Peter Eigenmann, Carlo Schöb, Reggie Johnson, Peter Schmidlin
* *While My Lady Sleeps* (Gemini, 1990) kun Harald Gundhus, Emil Viklický
* *No Refill* (TCB, 1992) kun Carlo Schöb, Peter Eigenmann, Jesper Lundgaard

## Literaturo 
* Christian Broecking, Der Marsalis-Faktor, Oreos, 1995, ISBN 3-923657-48-X
* Leonard Feather kaj Ira Gitler: *The Biographical Encyclopedia of Jazz.* Oksfordo, Novjorko 1999, ISBN 978-0-19-532000-8.
* Wolf Kampmann: *Reclams Jazzlexikon.* Stutgarto 2003, ISBN 3-15-010528-5.
* Martin Kunzler: *Jazz-Lexikon.* Band 1. Reinbek 2002, ISBN 3-499-16512-0

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj ĵaztrumpetistoj
Randregiono de Sibiu

La **randregiono de Sibio**, rumane **Mărginimea Sibiului**,  (montar-rando de Sibio), estas regioneto en Transilvanio, kiu situas sude kaj sud-okcidente de Sibio. Ĝi estas etnografie grava kiel tradicia setlejo de rumanoj en regiono, kie vivis signifa kvanto da germanoj kaj hungaroj.

## Situo 
Kvankam la difino de la regioneto estas etnografia, ĝi havas sufiĉe klarajn geografiajn limojn. Ĝi situas inter la riveroj Sadu kaj Săcel kaj la Karpatoj (*Munții Cindrel*); parte ĝi etendiĝas en la karpatajn valojn. Tra la montaro la loĝantoj tradicie havis kontakton kun la rumanaj regionoj sude de la Karpatoj, en Valaĥio.

## Setlejoj 
Jenaj setlejoj estas konsiderataj partoj de la randregiono (komunumaj sidejoj estas markitaj per "K", urboj per "U"):

Kategorio:Distrikto Sibiu
3642 Frieden

'*3642 *Frieden'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomino Herta Gessner elde la Observatorio de Sonneberg.

## Nomo 
Ĝi estis nomita "*Frieden''", (germane "Paco"), ekvivalento de la nomo de la romia diino "Pakso", personigo de la Paco (tiu diino lasis jam sian nomon al la asteroido 679).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1953
François Asselineau

**François ASSELINEAU** ​[fʁɑ̃swa asəlino], franca alta ŝtatfunkciulo, kreis en 2007 la politikan partion Popola Respublika Unuiĝo (UPR), kies ĉefa programpunkto estas eliro de Francio el Eŭropa Unio kaj el Nord-Atlantika Traktat-Organizo. Li estas ankaŭ kontraŭ la ununuran valuton Eŭro. Tiu partio celas iĝi movado por apogo al Eŭroskeptikismo. Por ŝtatŝuldo, enmigrado kaj energia politiko li proponas organizi referendumojn. Por sia programo li inspiriĝas de tiu de la Nacia Konsilio de la Rezistado de 1944. 

La 3-an de decembro 2012, li kandidatiĝis al la prezidanta baloto, sed ne sukcesis kolekti la necesajn 500 subskribojn de urbestroj (li sukcesis nur 17 subskribojn).

En 2013, li kandidatiĝis en la speciala pordeputita baloto de Villeneuve-sur-Lot, kaŭzita pro la eksiĝo de Jérôme Cahuzac. Li ricevis 189 voĉojn (0,58 %).

En 2014, okaze de la eŭropaj balotoj, lia listo en Francilio ricevis  voĉojn (0,58 %).

François Asselineau estas edzo kaj havas du gefilojn. 

## Plendoj 
S-ro Asselineau, okaze de sia kandidatiĝo plendis, ke li suferis bojkotadon de la grandaj francaj amaskomunikiloj, kio malebligis lin disvastigi siajn ideojn sur same justa bazo kiel aliaj kandidatoj. Polemiko ankaŭ estiĝis pro la plurfoja forviŝado de artikolo lianoma en la franclingva Vikipedio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Prezidanta baloto de 2017 en Francio

## Eksteraj ligiloj 
*  persona ()
* Oficiala retejo de la partio
* Asselineau eldirante paroladon
* François Asselineau respondas pri Esperanto. Surprizite pro tiu neatendita demando, kaj videble sciante nenion pri la lingvo, naŭfoje li diras la vorton "eh" dum 50 sekundoj. Poste, la cetera parto konsistas nur el banalaĵoj.

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Lernintoj de HEC (Parizo)
Kategorio:Lernintoj de ENA (Francio)
Kategorio:Eŭropa Unio
Kategorio:Kandidatoj de franca prezidanta baloto
Ilona Kovátsné Perecz

**KOVÁTSNÉ PERECZ Ilona** (kova:ĉne: perec) estis hungara poetino, rakontistino naskita en Avasújváros la 16-an de junio 1901 kaj mortinta en Sfântu Gheorghe la 23-an de marto 1985. 
## Kariero
Kovátsné Perecz Ilona akiris bazlernejan porinstruistan diplomon de Satmaro (1920). Ŝi instruis en sia naskiĝurbo (1921), en Remetea Oaşului, poste en Sfântu Gheorghe. Ŝi gajnis la duan premion en la novelkonkurso de Dankó Pista Irodalmi Társaság de Máramarossziget (1943).
## Verkoj
**A tiszteletes asszony és egyéb elbeszélések*, Oradea (1937), 
**Üzen a föld*, poemoj, Satmaro, (1943). 
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon
Kovatsne Perecz, I.
3643 Tienchanglin

'*3643 *Tienchanglin''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉindevena usona instruisto pri inĝenierarto Chang-Lin Tien (ĉine: 田长霖, pinjine Tián Chánglín, 1935–2002), sepa kanceliero de la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Ĉako (kapvesto)

eta|Ĉako de franca marsoldato, 1829
La **ĉako** estas armea kapvesto kun cilindra aŭ konusa formo. Plejofte ĝi havas vizieron kaj kelkfoje nukŝirmilon. En la hungara lingvo la vorto *csákó* signifas „husarkaskon“.

Fine de la 18-a jarcento. La ĉako ekestis el la flugilĉapo de la hungaraj husaroj. El la ĉako evoluis, tra plimalgrandigo kaj materialŝparo, la kaskedo kaj la kepo.

## Materialo 
En la komenco la ĉako estis el felto, pliposte tute aŭ parte ankaŭ el ledo, por ŝirmi la portanton kontraŭ sabrobatoj. Ofte oni aldonis metalan submentonan ligilon, kiu donis ekstran protekton. Normale la koloro de uzita felto kaj ledo estis nigraj sed speciale ĉe la hungaraj husaroj oni uzis felton en diversaj koloroj.

Dosiero:GardeTschako.jpg|Ĉako de prusaj armeaj ĉasistoj kaj fusilistoj
Dosiero:Tschako der k.u.k. Husaren-Regimenter 4, 5, 8 und 14.png|Ĉako de K.u.k. Husaroj

Kategorio:Kapvestoj
Joe Harris (frapinstrumentisto)

**Joseph Allison „Joe“ HARRIS** (* 23-an de decembro 1926 en Pittsburgh, mortis la 27-a de januaro 2016) estIs usona frapinstrumentisto de moderna ĵazo.

Joe Harris estis ekde 1946 ĝis 1948 membro de la bandego de Dizzy Gillespie. En 1948 li muzikis kun Arnett Cobb, en 1950 kun Billy Eckstine, en 1952 kun Erroll Garner kaj en 1954 mallonge kun James Moody same kiel en la *Apollo Theater* en Harlemo. Ekde 1956 li vivis kaj muzikis en Stokholmo en Svedujo, kien li en 1956 iris dum koncertvojaĝo kun Rolf Ericson. En 1960 li koncertvojaĝis tra Eŭropo kun la bandego de Quincy Jones. Ekde 1961 ĝis 1966 li laboris en la bandego de SFB. Poste li reiris en Usonon, estis tamen ofte en Eŭropo kaj vojaĝis kun Betty Carter kaj Ella Fitzgerald same kiel la bandego de Kenny Clarke/Francy Boland. Ekde 1970 ĝis 1972 li muzikis en Germanujo ĉe Max Greger kaj Heinz von Hermann. En la 1970-aj jaroj li finfine revenis daŭre al Usono, por instrui ĉe la Universitato de Pittsburgh. Li ankaŭ ludis kun King Pleasure, Ray Brown, Milt Jackson, Sonny Rollins, Jimmy Cleveland, George Russell, Tommy Potter, Teddy Charles, la „Bebop Boys“ kaj Benny Bailey. Ne ekzistas sonregistraĵoj de li kiel bandestro.

## Literaturo 
* Noto *Joe Harris*. En: Scott Yanow: *Bebop*. Miller Freeman Books, San-Francisko 2000, ISBN 0-87930-608-4, p.&nbsp;169.
*Carlo Bohländer, Karl Heinz Holler, Christian Pfarr: *Reclams Jazzführer*. 3-a eldono. Reclam, Stutgarto 1989, ISBN 3-15-010355-X.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe *answers.com*
* Jazzicons-koncerto en 2006 

Kategorio:Ĵazaj frapinstrumentistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Himalaja gipo

La **Himalaja gipo** aŭ **Himalaja vulturo** (*Gyps himalayensis*) estas granda taga rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu enhavas ankaŭ aliajn tagajn rabobirdojn kiel milvoj, agloj, cirkuoj kaj akcipitroj, el kiuj gipoj estas sufiĉe malsimilaj, sed ne tiom disde aliaj similaj rabobirdoj, nome malnovmondaj vulturoj. Ĝi estas proksime rilata al la eŭropa Gipo, *G. fulvus*.

Plenkreskulo estas 103 – 150&nbsp;cm longa, havas enverguron de 260 – 310&nbsp;cm kaj pezon de 8 – 12&nbsp;kg.

Ili reproduktiĝas en rokaj montoj de Himalajo kaj Tibeto; la ino demetas ununuran ovon. La birdoj povas formi izolajn koloniojn. La populacio estas ĉefe de loĝantaj birdoj.

Kiel ĉe aliaj vulturoj, ankaŭ tiu ĉi estas kadavromanĝanto, kiu manĝas ĉefe el kadavraĵoj de mortintaj animaloj, kiujn ili trovas per ŝvebado super malfermaj areoj kaj montoj. Tiuj birdoj ofte moviĝas laŭ aroj.

La Himalaja gipo estas tipa vulturo, kun senpluma blanka kapo, tre larĝaj flugiloj kaj mallongaj vostoplumoj. Ĝi estas eĉ pli granda ol la Eŭropa grifo. Ĝi havas blankecan kolumon kaj flavan bekon. La blankecaj korpo kaj flugilkovriloj kontrastas kun la malhelaj flugoplumoj.

Tiu vulturo gruntas kaj fajfas ĉe ripozejoj aŭ dum manĝo ĉe kadavraĵo.

## Notoj 
## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Filmetoj de Himalaja grifo . The Internet Bird Collection

Kategorio:Gipaetenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Sombrero

dekstra|eta|Sombrero
La **sombrero** estas tipo de ĉapelo el Latin-Ameriko, speciale el Meksiko.

Plejofte la sombreroj estas faritaj el pajlo aŭ felto. La nomo devenas de la hispana vorto *sombra*, kio signifas ombron. Sombreroj origine estis portataj de latin-amerikanaj kampolaboristoj kiel protekto kontraŭ la suno. Nuntempe la sombrero estas konsiderata kiel parto de la tradiciaj vestoj de Meksiko. En la hispana lingvo ĉiu ĉapelo kun rando nomiĝas sombrero.

## Vidu ankaŭ 
* Mariaĉo

Kategorio:Kapvestoj
Kategorio:Vesteroj
Kategorio:Kulturo de Meksiko
3644 Kojitaku

'*3644 *Kojitaku'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Takuo Kojima (japane *Kojima Takuo'').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1931
Balm ĉe Günsberg

**Balm ĉe Günsberg** (en la germana lingvo: **Balm bei Günsberg**) estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 196 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Balm ĉe Günsberg situas sura la suda deklivo de la ĉefĉeno de la Soloturna Ĵuraso kun bela vido al la Svisa Mezlando. La komunumo Balm ĉe Günsberg konsistas el la vilaĝoj Balm, Balmberg kaj Balmweid, kaj diversaj izolitaj bienoj. La plej alta punkto de la komunumo estas kun alteco de 1395 m s.m. la monto *Röti* sur la ĵurasa kresto. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,48 km², de kiuj 62,0 % estas kovritaj de arbaro, 32,3 % servas por agrikulturo kaj 3,1 % por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Balm ĉe Günsberg limas en nordokcidento kaj nordo al Welschenrohr, en nordoriento al Herbetswil, en oriento al Günsberg, en sudoriento al Riedholz, kaj en sudokcidento al Rüttenen.

## Trafiko 
La komunumo Balm ĉe Günsberg situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra ĝi pasas konekta vojo de Rüttenen al Günsberg kaj alia vojo al Hubersdorf. Mallarĝa kaj kurboriĉa vojo kondukas tra la Balmberg-Pasejo al Welschenrohr. Per poŝtaŭtolinio al Soloturno la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
Dum mezepoko en Balm ĉe Günsberg ekzistis la grota burgo *Balm*, kiu estis la centro de la Senjorujo Balm. En la jaro 1308 la familio Balm perdis la burgon, kiu kiel imperia feŭdo estis donita al la Grafo Otto de Strassberg. La kavaliro Pantaleon de Gebstrass, urbestro de Soloturno akiris la vilaĝon Balm en la jaro 1320 kiel pando de la Grafo Rudolfo la 3-a de Nidau, ĝin solvis en la jaro 1327 kaj fine ĝin aĉetis en la jaro 1336 de la Grafo Imer de Strassberg por teritorie kompletigi siajn havaĵojn. En la jaro 1376 Soloturno de la heredantoj de la Grafoj de Nidau akiris ankaŭ la burgon Balm kaj la eklekziajn interezrajtojn pri Flumenthal. Ĝis 1447 Balm apartenis al la Voktejo Balm, ek de tiam ĝis la Helveta Revolucio al la Voktejo Flumenthal. En la jaro 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Lebern.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Balm

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Balm ĉe Günsberg
Afrika gipo

La **Afrika gipo**, **Afrika vulturo** aŭ **Blankadorsa vulturo** (***Gyps africanus***) estas granda taga rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu enhavas ankaŭ aliajn tagajn rabobirdojn kiel milvoj, agloj, cirkuoj kaj akcipitroj, el kiuj gipoj estas sufiĉe malsimilaj, sed ne tiom disde aliaj similaj rabobirdoj, nome malnovmondaj vulturoj. Ĝi estas proksime rilata al la eŭropa Gipo, *G. fulvus*. Foje ĝi estis nomata **Afrika blankadorsa vulturo** por distingi ĝin el la Orienta blankadorsa vulturo — nune kutime nomata Bengala gipo – al kiu ĝi estis iam rilatigata proksime.

## Aspekto 
[eta|maldekstre|Dekkvin en arbo en [Nacia Parko Serengeti, Tanzanio]]
eta|300px|Grupo sur kadavro.
La Afrika gipo estas tipa vulturo, kun nur lanugaj plumetoj sur kapo kaj kolo, tre larĝaj flugiloj kaj mallongaj vostoplumoj. Ĝi havas blankecan kolumon. La blankeca dorso de plenkreskulo kontrastas kun la resta malhela plumaro. Junuloj estas tre malhelaj. Tiu estas mezgranda vulturo; ties korpomaso (pezo) estas 4.2 al 7.2&nbsp;kg kaj ĝi estas 78 al 98&nbsp;cm longa kaj havas enverguron de 1.96 al 2.25 m.

La beko estas krom hokoforma, kiel ĉe ĉiuj vulturoj, tre larĝa ĉebaze kaj fortika. La vizaĝo estas malhelbruna iom kontrasta kun la blankaj krono kaj nuko. La kolo aspektas longega kaj adaptata al eniro en kadavraĵoj por depreni vianderojn. Sub la blankecaj kolumo kaj supra brusto la subaj partoj estas helbrunaj, dum la flugiloj aspektas multe pli malhelbrunaj. Interno de femuroj estas blankecaj.

eta|maldekstre|Blankadorsa vulturo, *Gyps africanus*
eta|Ovo de *Gyps africanus*

## Kutimoj 
Kiel ĉe aliaj vulturoj, ankaŭ tiu ĉi estas kadavromanĝanto, kiu manĝas precipe el kadavraĵoj de mortintaj animaloj, kiujn ili trovas per ŝvebado super malfermaj areoj (savano). Ili manĝas ankaŭ rubaĵojn el homaj setlejoj. Tiuj birdoj ofte moviĝas laŭ aroj.

Ili reproduktiĝas en arboj en savano de okcidenta kaj orienta Afriko. La ino demetas unu ovon. La populacio estas precipe de loĝantaj birdoj.

Ĉar ĝi estas pli rara ol antaŭsupozate, ties konservostatuso estis reklasata el Malplej Zorgiga al Preskaŭ Minacata en la IUCN Ruĝa Listo de 2007.

## Notoj 
## Referencoj 
* 
* BirdLife International (2007a): 2006-2007 Ruĝlistaj statusŝanĝoj . Konsultita la 2007-AŬG-26.
* BirdLife International (2007b): White-backed Vulture - BirdLife Species Factsheet. Konsultita la 2007-AŬG-26.

## Eksteraj ligiloj 
* Filmetoj de Afrika vulturo  ĉe Internet Bird Collection

Kategorio:Gipaetenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Casarrubios del Monte

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Casarrubios del Monte en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Casarrubios del Monte** [kasarUbjos] (Domoj de blonduloj de la Monto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino "Casarrubios" signifas "ruĝaj domoj" aŭ "ruĝa domaro" aŭ "domoj de blonduloj". Laŭ la historiisto Luis Moreno Nieto, la nomo ŝajne devenas el domoj de du fratoj kiuj, ĉar ili estas ruĝharuloj ili estas konataj en la komarko kiel la "Domoj de la Blonduloj". La aldono "del Monte" rilatus al makiso kaj kverkaro kiu ekzistis iam.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Casarrubieros*. La censita populacio en 2010 estis de 5.193 loĝantoj kaj la denseco estas de 54,09 loĝ/km². La populacio kreskis el ĉirkaŭ 2,000 loĝantoj komence de la 20a jarcento, iome malpliiĝis ĉirkaŭ la 1960-aj jaroj pro elmigrado al urboj, ĉefe Madrido, kaj poste denove pliiĝis pro ricevo de urbanoj ĝis preskaŭ 5,000 loĝantoj komence de la 21a jarcento.

## Situo 
Casarrubios del Monte estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 616 m; je 49&nbsp;km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 96&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 40°11′17″ N 4°2′22″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situa en la komarko de La Sagra kaj limas kun Navalcarnero, El Álamo kaj Batres, en la provinco de Madrido, kaj Carranque, El Viso de San Juan, Chozas de Canales, Camarena, Las Ventas de Retamosa, La Torre de Esteban Hambrán, Méntrida  kaj Valmojado, en la provinco de Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.

## Historio 
Post la konkero al islamanoj de la teritorio, tiu vilaĝo apartenis al la urbo de Segovio kaj poste al Alfonso de la Cerda. Dum la 15a jarcento la posedo ŝanĝis inter diversaj nobeloj ligataj al la kastilia monarkio.

En 1468 estis en tiu vilaĝo la reĝo Henriko la 4-a, el kie faris alvokon al nobeluloj kiuj ankoraŭ ne obeis al li, kaj por ke oni proklamu sian duonfratinon Isabel, futura reĝino, sian heredonto.

Ĝis fine de la 18a jarcento, apartenis al la senjorlando de Casarrubios la lokoj de Valmojado, Las Ventas de Retamosa kaj El Álamo.

Aktuale Casarrubios del Monte kunhavas urbanizaĵon kun Navalcarnero ĉe la lima zono inter Kastilio-Manĉo kaj la Regiono de Madrido. Ties nomo estas Calypo-Fado.

## Vidindaĵoj 
Estas preĝejo, kastelo, ermitejo kaj pilorio.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo