open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Roches BE

**Roches** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 225 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Roches situas en vallarĝiĝo de Birs sub la ravino de Moutier inter Moutier kaj Delemonto. La rivero Birs trafluas la komunumo de nordo al sudo oriente kaj okcidente de ĝi leviĝas la rokoj de la ĵurasaj montoĉenoj, kiujn la ravino de Birs distransĉas. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Roches mem ankaŭ la vilaĝeto Hautes-Roches, kiu situas proksimume unu kilometron okcidente de Roches sur alteco de 733 m s.m. sur teraso de la Monto de Moutier.

## Trafiko 
Tra Roches pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Moutier al Delemonto. La stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bielo al Bazelo ne plu estas servata ja de kelkaj jaroj. Nuntempe la komunumo Roches estas konektita al la publika transportreto per la buslinio de Moutier al Delemonto. Norde de Roches ekzistas alveturejo al la svisa aŭtovojo A16.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Roches datiĝas el la jaro 1308 kiel *Roschers*. Dum mezepoko ĝis la Franca Revolucio Roches apartenis al la paroĥaro Moutier-Grandval, kiu siavice apartenis al la Princepiskopejo Bazelo. De 1798 ĝis 1813 Roches apartenis al Francio, unue al la departemento Mont-Terrible kaj poste al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 Roches per la Viena Kongreso estis atribuita al la Kantono Berno kaj fariĝis parto de la distrikto Moutier, kiu je la 1-a de januaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Berna Ĵuraso.

## Bildaro 

Dosiero:Roches BE 220.JPG
Dosiero:Roches 224.JPG
Dosiero:Roches BE 226.JPG
Dosiero:Roches BE 217.JPG

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Roches

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Roches
Kaskad-montaraj leaj arbaroj

eta|220px|Got-Pinto en Brita Kolumbio.
La **kaskad-montaraj leaj arbaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la okcident-nordamerika ekoprovinco de la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj koniferarbaroj de Nordameriko.

## Priskribo 
La ekoregiono konstituas montaran biotopon kiu trairas norden-suden la lean flankon de Kaskada Montaro en Brita Kolumbio ( Kanado ) kaj Vaŝingtonio ( Usono ), kun Okanagan-Altaĵo en la sudo je la usona-kanada limo kaj Ĉilkotin-Montaro en la nordo . Tiu estas varia montara pejzaĝo de krudaj, neĝaj pintoj, glaĉeroj kaj alt-montaraj herbejoj. En la sudaj montaroj la temperaturo varias inter
 somere kaj  vintre; la nordaj montaroj estas 2- pli malvarmaj.

## Flaŭro 
La alt-montara deklivaro gastigas Engelman-piceon (*Picea engelmannii*), rokmontaran abion kaj tordopinon (*Pinus contorta*) dum la montarbaroj de malpli altaj altitudoj konsistas el tordopinoj, ŝajntremolaj poploj, glaŭkaj piceoj (*Picea glauca*) kaj glaŭkaj duglasoj.

## Faŭno 
La ekoregiono gastigas 187 birdospeciojn kaj 81 mamulspeciojn .

La bestiaro de la ekoregiono inkluzivas kanadan ŝafon (*Ovis canadensis*), oreamnon (*Oreamnos americanus*), grizan urson (*Ursus arctos*) kaj amerikan nigran urson (*Ursus americanus*), nigravostan cervon (*Odocoileus hemionus*), kojoton (*Canis latrans*) kaj pumon (*Puma concolor*) kun pli malgrandaj mamuloj kiel norda glaŭkomuso (*Glaucomys sabrinus*). La birdoj inkluzivas okcidentan strigon (*Strix occidentalis*), bluan dendragapon (*Dendragapus obscurus*) kaj iom da rabobirdoj. La rivero Frejzero estas speciale grava por la salmonedoj kaj ankaŭ kiel obstaklo por la moviĝo de la bestiaro ene de la regiono.

## Minacoj kaj konservado 
Plimulto de tiuj arbaroj ankoraŭ estas sendifektaj kvankam ili estas endanĝerigitaj pro arbarekspluatado, minado kaj aliaj homaj agadoj. Vastaj areoj de sendifekta arbaro inkluzivas Nord-Kaskadan Nacian Parkon en Vaŝingtonio kaj la jenajn areojn de Brita Kolumbio : Provincia Parko Big Creek kaj Protektejo Spruce Lake, Parko Stein Valley Nlaka'pamŭ, Provinca Parko E. C. Manning, Provinca Parko Ts'il?os, Provinca Parko kaj Protektejo Cathedral Park, Skagit-Vala Provinca Parko, Provinca Parko Marble Range, Kaskada Distra Areo kaj Provinca Parko Edge Hills apud Frejzer-Kanjono.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kolumbia Montaro
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj 
*  Ekoregiono NA0507 : Kaskad-montaraj leaj arbaroj (WWF)
*  Kaskad-montaraj leaj arbaroj (*WWF-Wildworld*)
*  Kaskad-montaraj leaj arbaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Kaskad-montaraj leaj arbaroj (*Bioimages*)
*  Kaskad-montaraj leaj arbaroj (*Globalspecies*) 
*  Mapo de la ekoregiono : tajpu *Cascade Mountains leeward forests* 

Kategorio:Nearktisaj ekoregionoj
Kategorio:Mezvarmaj koniferarbaroj
Kategorio:Arbaroj de Kanado
Kategorio:Arbaroj de Usono
Kategorio:Geografio de Brita Kolumbio
Kategorio:Geografio de Vaŝingtonio
1644 Rafita

'*1644 *Rafita''''' estas malgranda, meze hela asteroido, de ŝtona konstituo de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la hispana astronomo Rafael Carrasco Garrorena elde Madrido.

## Nomo 
Ĝia nomo omaĝas al mortinta filo de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Loranto

eta
**Loranto** (*Loranthus*) estas genro de parazitaj, plejparte tropikaj plantoj el familio lorantacoj (*Loranthaceae*). Laŭ plej nova klasifiko, ĝia sola specio estas la eŭropa (flava) loranto (*Loranthus europeus*), kiu estas ofte nomata flava visko, kontraste al blanka visko. Sed loranto estas falfolia planto, kun nigroverda tigo kaj kun flavaj beroj, starantaj en grapoloj. Ĝi vivas ofte sur kverko. Ĝiaj beroj entenas unu grajnon, kiun disvastigas la birdoj.

La strikte traktita *Loranthus europaeus* disvastiĝis en Mez-Eŭropo kaj Okcidenta Azio, sed pli larĝe traktite, la reprezentantoj de la specio indiĝenaj ankaŭ en Afriko kaj Azio.

## Ekonomia damaĝo 
En Barato ĝi damaĝas la mangujojn *(Mangifera indica)*, en Afriko la kakaujajn plantejojn.

Kategorio:Santalaloj
Kategorio:Parazitaj plantoj
Armena Oblasto

La **Armena Oblasto** aŭ **Armena Provinco** (, ) estis oblasto (provinco) de la Rusa Imperio kiu ekzistis de 1828 al 1840. Ĝi proporciis al la plej granda parto de la nuna centra Armenio, provinco Iğdır de nuna Turkio, kaj la eksklavo Naĥiĉevano de nuna Azerbajĝano. Ĝi estis kreita en la teritorioj de la antaŭaj Ĥanato de Erevano kaj Ĥanato de Naĥiĉevano, kiu estis cedita al Rusio de la Persa Imperio sub la Traktato de Turkmenĉajo post la Rusa-Persa Milito de 1826-1828. Ivan Paskeviĉ, la ukraina armea gvidanto, estis farita grafo de la oblasto en la jaro de ĝia kreado.

En 1840 la oblasto estis disigita kaj ĝia teritorio integrita en pli granda nova provinco, la Kartvela-Imeretia Gubernio ("Gruzia-Imeretia"). Tiu nova dividado ne daŭris longe. En 1845 vasta nova teritorio nomita la Kaŭkaza Teritorio estis kreita, en kiu la antaŭa armena oblasto formiĝis kiel apartaĵo ene de la Tiflisa Gubernio. En 1849 la Erevana Gubernio estis establita, sendependa de la Tiflisa Gubernio. Ĝi inkludis la teritorion de la antaŭa ĥanatoj Erevano kaj Naĥiĉevano.

La rusaj aŭtoritatoj permesis kaj instigis armenojn vivantajn en turka kaj persa teritorio enmigri en rusan teritorion. Proksimume 49,000 poste ekloĝis en la armena oblasto. Armenaj kaptitoj kiuj estis translokigitaj kaj enloĝigitaj en Irano ekde 1804 aŭ eĉ ekde 1795 estis permesitaj reveni, por reakiri la armenan plimulton. Tiuj politikoj komparitaj al aliaj trudis de la rusoj, kiel ekzemple ilia provo anstataŭigi la Katolikoson ĉe Eĉmiadzin, la oferton por transloĝigi ganĝevajn armenojn en Kartvelio, aŭ la forigon de 250 armenaj familioj de Karabaĥo de rusa taĉmento baldaŭ post falo de Ganjeh. Azeraj tataroj konstituis plimulton de la loĝantaro de la oblasto. Armenoj havis ĉefan malplimulton en ĝi. Ĝi ankaŭ havis signifan kartvelan kaj kurdan malplimulton.

Kategorio:Rusia Imperio
Kategorio:Historiaj regionoj en Rusio
Kategorio:Historio de Armenio
Ĥoto

eta|dekstra|300ra|Dancantoj de aragona ĥoto
La **ĥoto** (hispane ***jota***) estas tipo de danco kaj muziko tre disvastigata kun diversaj variantoj en Hispanio, el kiuj la plej konata estas tiu de Aragono. Aliaj variantoj estas tiuj de Valencio, Kastilio, Navaro, Kantabrio, Asturio, Galegio kaj Murcio. Ekzistas parencaj formoj ankaŭ en Kolombio kaj Filipinoj.

La ĥota emas havi ritmon 3/4, kvankam kelkaj aŭtoroj asertas ke la 6/8 estas pli bone adaptita al la poezia kaj danca strukturo. Por ilia interpreto, gitaroj, bandurioj, liutoj, dulzajnoj kaj tamburoj estas uzataj en la kastilia stilo, dum la galegoj uzas sakŝalmojn kaj tamburojn. Teatraj versioj estas kantataj kaj dancataj kun regionaj kostumoj kaj kastanjetoj, sed ili ne estas uzataj kiam oni dancas en malpli formalaj okazoj.

La enhavo de la kantoj estas tre diversa, de patriotismo aŭ religio al seksaj aludoj. Krom tio ĉi, la kantoj ankaŭ havi la efikon helpi produkti senton de loka identeco kaj kohero. La kantoteksto emas esti skribita en ok-silabaj kvartetoj, kun asonanco en la unuaj kaj triaj versoj.

La paŝoj havas aspekton ne tre diferenca de la Valso, tamen en la kazo de la ĥoto, ĝi estas multe pli varia.

Kelkaj ne-hispanaj muzikistoj faris uzon de la ĥoto en diversaj verkoj:
* Georges Bizet, franca komponisto (1838-1875), en la opero Carmen kiu estas lokata en Hispanio, havas pecon (*Aragonaise*) kiu estas ĥoto.
* Miĥail Glinka, rusa komponisto (1804-1857), post vojaĝo tra Hispanio, uzis stilon derivitan de la ĥoto en sia verko *La Aragona ĥoto*.
* Franz Liszt, hungara pianisto kaj komponisto (1811-1886), skribis ĥoton por piano.
* Camille Saint-Saëns, franca komponisto (1835-1921), komponis orkestran ĥoton, same kiel faris la rusa komponisto Balakirev (1837-1910).
* Raoul Laparra, franca komponisto (1876-1943), verkis operon titolitan *La ĥoto*.

## Eksteraj ligiloj 
* Historio de la ĥoto (hispane) 

Kategorio:Hispana muziko
Ganĝa ĥanlando

La **Ganĝa Ĥanlando** () estis islama princlando plejparte sub la regno de Irano kiu ekzistis en la teritorio de nuna Azerbajĝano en 1747-1805. La princlando estis regita de la dinastio de Ziadoglo, kiu regis Ganĝon kiel guberniestroj sub Nadir Ŝaho kaj estis de kaĝara deveno. Ŝaĥverdi-ĥano (1740-1761) iĝis ĥano de Ganĝa en 1747.

En 1781-84, Ganĝa estis regita de la karabaĥa ĥano Ibrahim-Ĥalil-ĥano. Dum la regado de Javad-Ĥano (1785-1804), la Ganĝa ĥanato kreskis en ekonomia kaj politika graveco kaj aranĝis sendependan eksteran politikon, foje kontraŭ la persa imperio. La ĥanoj havis sian propran menton en Ganĝa.

Dum la unua Ruso-Persa Milito (1804-1813) Ganĝa estis konsiderita de la rusoj kiel urbo de plej antaŭa graveco. Generalo Pavel Cicianov plurajn fojojn kontaktis Javad-ĥanon petanta al li submetiĝi al rusa regado, sed ĉiam estis rifuzita. La 20-an de novembro 1803, la rusa armeo moviĝis de Tiflis kaj en decembro, Cicianov komencis la sieĝajn preparojn. Post peza artileria bombardado, la 3-an de januaro 1804 je la 5-a horo en la mateno, Cicianov ordonis ataki la fortikaĵon. Post furioza batalado la rusoj povis kapti la fortikaĵon. Javad-ĥano estis mortigita, kune kun siaj filoj.

Oni renomis Ganĝan en honoro de la edzino de Aleksandro Elizaveta. En 1805 la imperia registaro oficiale aboliciis la ĥanaton kaj armea distrikto Elizavetpolo estis kreita.

Kategorio:Ĥanlandoj
Kategorio:Historio de Irano
Kategorio:Historio de la Rusia Imperio
Kategorio:Moderna historio de Azerbajĝano
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Eksaj landoj de Azio
Kategorio:Aperis en 1747
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1740-1749
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1805
Kategorio:Ganĝo
Sonprenilo

[eta|Sonprenilo-sistemo de [diskludilo]]
**Sonprenilo** estas elektroakustika sonŝanĝilo (sentilo), kiu ŝanĝas mekanikajn osciladojn en resonkorpo aŭ de pinglo en sondisko-sulketo en elektran tension (la sonsignalon). La sonsignalo estas sonteknike prilaborata kaj/aŭ farata aŭdebla ekzemple trans aŭdamplifikilo per laŭtparolilo.

Tio distingigas la sonprenilon de aersonoŝanĝiloj (mikrofono) kaj livaĵosono-ŝanĝilo (akvosono-ŝanĝilo).

## Literaturo 
* Helmuth Lemme: *Elektrogitarren - Technik und Sound.* Elektor-Verlag, Aachen 2003, ISBN 3-895-76111-7
* Bernhard Walter Panek: *Tonabnehmersysteme für Saiteninstrumente: Übersichten Akustische und E-Gitarren, E-Baßgitarren, elektromagnetische, elektrodynamische, hexaphonische und Piezotonabnehmer, Mikrofonabnahme.* Wiener Universitätsverlag Facultas ISBN 978-3-7089-0323-1

## Eksteraj ligiloj 
* Pickup Technology by some popular stereo Pickups & Cartridges ()
* artikolo Wie funktioniert eigentlich ein Tonabnehmer? (germane: "Kiel efektive funkcias sonprenilo?", arkivigita je la stato de februaro 2007)
* Mathematische Grundlagen der Schallplattenentzerrung ()
* Theorie der Schallplattenentzerrung - pdf (49&nbsp;kB) ()
* Erklärung der Begriffe AbtastfähigkeitAuflagekraft ()und Compliance für Schallplatten-Tonabnehmer ()
* Gitarren-Tonabnehmer ()
* Elektronik für E-Gitarren und E-Bässe ()
* E-Gitarre, E-Bass - Know-how, Tipps und Tricks ()
* **Pickup***ology*  ()
* OSAWA Tonabnehmer - die Shelter Vorgänger ()

Kategorio:Signal-prilaborado
Kategorio:Elektraj komponantoj
Kategorio:Sono
Kategorio:Aparatoj
Jota

:*Pri la litero de greka alfabeto vidu en joto.*
**Jota-** estas prefikso uzata antaŭ unuoj kaj signifanta "kvariliono" (1024), ĝia simbolo estas: Y (el *Yotta*).

La prefiksa nomo estas derivita de la greka  (*októ*), signifanta *ok*, ĉar ĝi estas egala al 10008. Ĝi estis aldonita al la internacia sistemo de unuoj en 1991.

## Vidu ankaŭ 
* Metra sistemo
* Duumaj prefiksoj

## Aliaj signifoj 
* joto (greka litero)
* ĥoto (hispana danco)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BIPMa retejo

Kategorio:Mezurunuaj prefiksoj
Friedrich Parrot

**Johann Jacob Friedrich Wilhelm PARROT** (14-an de oktobro 1792 - 15-an de januaro 1841, Tartu) estis balt-germana naturisto kaj vojaĝanto.

## Biografio 
Parrot estis naskita en Karlsruhe. Li studis medicinon kaj natursciencon ĉe la Universitato de Dorpat kaj, en 1811, realigis ekspedicion al Krimeo kaj Kaŭkazo kun Maurice Engelhardt. Tie li uzis barometron por mezuri la diferencon en marnivelo inter la Kaspia Maro kaj Nigra Maro.

En lia reveno li estis nomumita asista doktoro kaj, en 1815, kirurgo en la rusa armeo. En 1816 kaj 1817, li vizitis la Alpojn kaj Pireneojn. En 1821, li estis profesoro pri fiziologio kaj patologio, tiam profesoro ekde 1826 pri fiziko ĉe la Universitato de Dorpat, kaj en 1828 Parrot realigis alian vojaĝon al Kaĥeti kaj Armenio. En 1837 li iris al Tornio en pli norda Finnlando por observi osciladojn de pendolo kaj tera magnetismo. Li inventis gasujon kaj baro-termometron. En Livonio li popularigis la katalunan sunhorloĝon, malgranda, cilindra, poŝ-granda instrumento, ĉirkaŭ 8 cm longe kaj 1.5 cm en diametro.

La 27-an de septembro 1829, Parrot, pioniro de scienca montogrimpado, dum profesoro pri fiziko de la Universitato de Dorpat, atingis la montpinton de Ararato (5165 m) kun Ĥaĉatur Abovjan (la armena verkisto kaj nacia publika figuro) kaj tri aliaj studentoj.

Parrot mortis en Dorpat (Tartu). Li estis postvivita de lia filino, Anna Magaretha Parrot, kiu geedziĝis kun Conrad Jacob Strauch. Iliaj posteuloj nun ekzistas en Aŭstralio.

Kategorio:Rusaj esploristoj
Kategorio:Estonaj esploristoj
Kategorio:Germanaj natursciencistoj
Kategorio:Germanaj baltoj
Ujezdo

**Ujezdo** () estis administra subdivido de Rusio, Granda Duklando de Moskvo, la Rusia Imperio kaj la frua Rusia SFSR uzita ekde la 13-a jarcento, originale priskribante grupojn de pluraj volostoj formitaj ĉirkaŭ la plej gravaj urboj. Ujezdoj estis regitaj de la reprezentantoj (namestnikoj) de princoj kaj, komenco de la 17-a jarcento, de vojevodoj.

En 1708, administra reformo estis aranĝita de Petro la Granda, kiu dividis Rusion en gubernioj. La subdivido en ujezdoj estis aboliciita en tiu tempo kaj estis nur reestigita en 1727, kiel rezulto de administra reformo de Katerina la 1-a (Rusio). De la sovetia administra reformo de 1923-1929, ujezdoj estis transformitaj en rajonoj (distriktoj).

Kategorio:Rusia Imperio
Kategorio:Rusaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Administraj unuoj de la Rusia Imperio
InterCity

[eta|140px|maldekstra|Emblemo de InterCity uzata en [Aŭstrio]][eta|InterCity trajno en [Germanio en Bremeno|200px|dekstra]]
**InterCity** mallongigite IC, estas kategorio de internaciaj kaj ennaciaj trajnoj en Eŭropo.

Kutime tiuj ĉi trajnoj ofertas similan kvaliton kiel EuroCity trajnoj, sed kompare kun ili, la kvalito ne estas deviga kaj ne estas iuj komunaj reguloj.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Intercity (Renfe)
* EuroCity
* Express InterCity
* InterCityExpress

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Fervojo_en_Eŭropo
Kategorio:Trajnoj
Sapucaí-Mirim

**Sapucaí-Mirim** (prononco: *sapukaji mirjm*) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Sul e Sudoeste de Minas* kaj en la mikroregiono *Pouso Alegre*. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1877. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 450 km. Relative pli proksimas la urbego San-Paŭlo, sudokcidente de Sapucaí-Mirim: inter la kernoj de ambaŭ urbocentroj estas distanco de 170 km.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Kružno

**Kružno** [kruĵno], hungare **Kruzsnó** [kruĵnO] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Kružno situas en la plej griza parto

## Geografio 
Kružno situas meze de sakovojo. Rimavská Sobota troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La vilaĝo formiĝis en 1923. Lernejo ekfunkciis en 1929. La komunumo apartenis de la fondiĝo al Ĉeĥoslovakio, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kružno 344 homoj, (339 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* sonorilostablo de 1927

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Horné Zahorany

**Horné Zahorany,** hungare **Tóthegymeg** [tOthedjmeg], germane **Windisch-Heiligenkreuz** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Horné Zahorany situas en la plej griza parto

## Geografio 
Horné Zahorany situas laŭ traira flankovojo. Rimavská Sobota troviĝas je 9&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1323 laŭ tiama hungara ortografio *"Hegmeg"*. En 1566 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. Baldaŭe la refondiĝo okazis ĉe apuda loko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tóthegymeg 178 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimaszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vidindaĵoj 
* luterana klasikisma preĝejo de 1814
* sonorilostablo de 1790

## Famulo 
* slovaka poeto Ľudovít Kubáni tie naskiĝis en 1830

## Eksteraj ligiloj 
* Horné Zahorany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara kaj itala Vikipedioj

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Yamaha CP-Serio

eta|CP-30 malfermita
eta|CP-30 ludopreta

**Yamaha CP-Serio** ampleksas diversajn elektromekanikajn kaj elektronikajn klavarinstrumentojn de la japana firmao Yamaha. Oni povas distingi tri konstruseriojn:

* Analoga elektronika songenerado (CP-20, CP-30, CP-25, CP-35)
* Mekanika, duonakustika songenerado (CP-60, CP-70, CP-80)
* Diĝita elektronika songenerado (CP-33, CP-300)

## Eksteraj ligiloj 
* Detala priskribo kaj bildoj (an) 
* Arĥivo kun uzinstrukcioj de Yamaha 

Kategorio:Elektronikaj muzikiloj
Kategorio:Klavarinstrumentoj
Strakov

Municipo **Strakov** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 4&nbsp;km oriente de urbo Litomyšl. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Nomo de la vilaĝo unue aperiĝas en akto de vroclava episkopo Przedslav el Pogorelo el la jaro 1347, kiu kadre de havaĵa egaligo inter episkopo de Litomyšl kaj la kanonikaro alordonis Strakov al la episkopo. Episkopo Jan Železný el Litomyšl mencias Strakov kiel parton de sia havaĵo en la jaro 1398. En la jaro 1547 alfalis Strakov al la kastela sinjorejo en Litomyšl. De sia ekesto estis Strakov ĉeĥa vilaĝo kaj la germana nomo Strokele aŭ Strockele aperas unue nur en la jaro 1789.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
### Kapelo 
Sur vilaĝplaco troviĝas baroka kapelo de Sankta Maria el la jaro 1734, centra, kvadrata kun rondigitaj anguloj kaj duoncirkla fermo. La kapelon kronas malgranda tureto, svelta kun eminenta kupolo. La enirejo kaj fenestroj estas oblongaj, duoncirkle finitaj, fasadoj nemembrigitaj. La volbo estas kruca, en la fermo konĥo kun segmentoj. Altareto estas pseŭdogotika el la 19-a jarcento.

### Statuoj 
* Statuaro de la Plejsankta Triunuo el la jaro 1894 staras antaŭ la domo n-ro 20,
* Kruco el la jaro 1864, ŝtona kun prisma soklo kun reliefoj.

## Turismo 
En la vilaĝo estas du areoj de somerfinaj kabanoj. 4&nbsp;km okcidente troviĝas fontejo Zlatá studánka, al kiu gvidas el Litomyšl kaj el Česká Třebová ruĝe signita, alternative verde signita, turismaj padoj.

## Literaturo 
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

## Pluaj fotoj

Strakov - náves s kaplí Panny Marie.jpg|Vilaĝplaco kun kapelo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de mikroregiono Litomyšlsko  

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Zsolt Kölönte

**KÖLÖNTE Zsolt** (koeloente ĵolt) estis rumania hungara/hungara/germana internofasonisto, scenejdekoraciisto naskita en Mediaș la 7-an de septembro 1937 kaj mortinta en Münster la 9-an de novembro 1985.
 
## Biografio
Zolt Kölönte finis siajn studojn en Bukareŝto en 1967. Inter 1968-73 li estis kunlaboranto de reĝisoro György Harag en Târgu Mureș. Li translokiĝis Hungarion, poste elmigris Germanion.

## Elektitaj grupaj ekspozicioj
*1968 • Expo '68, Târgu Mureș • Országos Rajz és Metszetgrafikai Szalon, Bukareŝto
*1976 • Târgu Mureș
*1970 • Epspozicio de artistoj de Târgu Mureș [kune kun Sándor Szilágyi], Dalles Ĉambro, Bukareŝto.

## Fonto
*artportal.hu 

*

Kategorio:Hungaraj internofasonistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj scenejdekoraciistoj
Mátyás Huszár

**HUSZÁR Mátyás** (husa:r ma:tja:ŝ) estis hungara inĝeniero naskita en Kisherestyén en 1778 kaj mortinta en Nadjvarado la 10-an de marto 1843.

## Biografio 
Mátyás Huszár diplomitiĝis en Institutum Geometricum en Pest (urbo). En 1802 li laboris en la bieno de grafoj Esterházy en Tata (Hungario), de 1806 ĝis 1808 li estis aŭtentiga inĝeniero de Satmaro. En 1818 li estis direktoro-inĝeniero de la reguligo de Körös en Nagyvárad. Li preparis la planon por reguligado de Transtisa Tiszántúl. Li estis la unua, kiu kartografiis la Danubon, Maroson, Tisaon kaj riverojn Körös.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Hibridpiano

**Hibridpiano** estas laŭteknike akustika piano (konstruita kiel pianeto aŭ pianego), kiu disponas pri aldonaj enigitaj elektrikaj sonpreniloj (kun antaŭamplifiko) (1970-aj/1980-aj jaroj) aŭ enigita diĝita tekniko (ekde la 1990-aj jaroj). Temas je tio pri la kompromiso, kombini la avantaĝojn de akustika piano (ekz. senlima polifonio, nuancoriĉa sono kaj vera ludsento, senlima dinamiko-ekzakteco) kun tiuj de elektronika piano.

## Historio
Jam komence de la 1930-aj jaroj profesoro Walther Nernst evoluigis kune kun la firmaoj Bechstein (mekaniko) kaj Siemens (elektroniko) elektroakustikan pianon nome Neo-Bechstein aŭ Bechstein-Siemens-Nernst-pianego, kies kordojn frapis etmarteletoj; la oscilojn indukte deprenis sonpreniloj, la oscilojn estis amplifikataj per valvo-amplifikilo (kaj rilate sonkoloron influata) kaj reproduktata per laŭtparolilo.

Ĉar la fruaj elektronikaj pianoj ne havis pianosimilan sonon, oni enkonstruis dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj la klasikan akustikan pianomekanikon en pli modernajn, pli malpezajn kaj tamen pli stabilajn kestojn pli taŭgajn por la vojaĝmuzikado. La ingoj de ĉi tiuj aparatoj konsistis el malmola plasto kaj metalo. Oni rezignis pri grandaj resonkestoj. Oni merkatigis ĉi tiujn aparatojn kiel stabilaj, transporteblaj elektronikaj pianoj kun vera pianosono. Celpersonoj estis profesiaj muzikantoj de roko, popo kaj ĵazo.

Kategorio:Piano
Kategorio:Elektrofonoj
Ratkovská Lehota

**Ratkovská Lehota,** hungare **Ratkószabadi** [ratkOsabadi], germane **Neusachsa** estas tre malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Ratkovská Lehota situas en la plej griza parto

## Geografio 
Ratkovská Lehota situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Revúca troviĝas je 20&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1413 en formo *"Zazlehota"*. En la 16-a jarcento ne tro longe ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En 1773 loĝis tie 30 familioj, en 1828 416 vilaĝanoj en 49 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Ratkó-Lehota,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ratkószabadi 237 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratkó, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ratkovská Lehota 65 homoj, (61 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao de 1909
* luterana preĝejo de 1787

## Eksteraj ligiloj 
* Ratkovská Lehota sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Pragmata Sankcio de 1830

En 1713, la reĝo de Hispanio Filipo la 5-a aprobis la *Ley Sálica* aŭ Salikfrankan leĝon, laŭ kiu la virinoj povus heredi la tronon nur se ne estis viraj heredantoj en la ĉefa linio (filoj) aŭ flanka (fratoj kaj nevoj). De ĉi tiu formo, ĝi pretendis eviti ke la Habsburgoj rekuperu la tronon tra linioj dinastia inaj. 
    
Unu jarcenton poste, en marto de 1830, Ferdinando la 7-a de Hispanio havis problemon: li ne havis filojn, nur du filinojn, Izabela (poste konita kiel Izabela la 2-a de Hispanio) kaj Luisa Fernanda de Burbono. La patro de Ferdinando la 7-a, Karolo la 4-a de Hispanio, estis farinta timeman provon forigi la Salikfrankan leĝon, kaj Ferdinando decidis efektivigi ĝin proklamante la **Pragmatan Sankcion**, por ke lia plej aĝa filino povu heredi la tronon kaj esti proklamita reĝino post lia morto, sekvante la hispanan tradicion. 
    
Ĉi tio malutilis al lia frato, Karlo Maria Isidro de Burbono (leĝa heredanto de la krono laŭ la Salikfranka leĝo), tiel ke liaj partianoj (inter ili, la ministro Calomarde) premis Ferdinandon la 7-an por ke li ŝanĝu kriterion kaj aboliciu la *Pragmatan Sankcion de 1830*. Tamen, Ferdinando, suferinte gravan atakon de podagro, plutenis sian sintenon kaj kiam li mortis la 29-a de septembro de 1833, Izabela estis proklamita reĝino; sed pro ŝia neplenaĝo, la reĝlando restis sub la regado de ŝia patrino, Maria Cristina de Borbón-Dos Sicilias.

## Vidu ankaŭ 
*Salikfranka leĝo
*Absolutisma restaŭrado en Hispanio
*Unua Karlisma Milito

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Historio de Hispanio
*
Kategorio:Absolutismo
Kategorio:Hispana juro
Kategorio:Aperis en 1830
Kategorio:Karlismo
Mormonsciencoj

**Mormonsciencoj** estas la interfaka akademia studo de la kredaro, praktikoj, historio kaj kulturo de la termino Mormono kaj konfesioj aŭ eklezioj kiuj apartenas al la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kies membroj ĝenerale kongruas kun la termino "Mormono". La Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj inkluzivas ne nur la komunumon de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj sed ankaŭ tiujn de la Komunumo de Kristo kaj aliajn grupojn, kaj ankaŭ tiujn grupojn sub la ombrelo de mormona fundamentismo.

Kategorio:Mormonsciencoj
Kategorio:Kultursciencoj
1646 Rosseland

'*1646 *Rosseland''''' estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la norvegan astrofizikiston Svein Rosseland.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1939
József Orbán

**ORBÁN József** [orba:n jo:ĵef] estis hungara skulptisto naskita en Csíkszentmiklós la 13-a de oktobro 1901 kaj mortinta en Eger en 1974.
eta|Monumento fare de Orbán en Eger

## Biografio 
Orbán iĝis metilernanto pri ŝtonskulptado en 1926 en la Artistkolonio (Budapeŝto), en jaroj 1926-29 studis en la vesperaj kursoj de la Industria desegnolernejo. Ekde 1947 li vivis en Eger, kie li faris ankaŭ simplajn laborojn. En 1951 li partoprenis la konkursojn Kossuth kaj Hunyadi.

Liaj majstroj estis: Derzsy Gergely, Béla Ohmann, Kováts József, Moldován Béla, Manó Vesztróczy.

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
De 1932 li partoprenis en la ekspoziciojn de Arthalo Budapeŝto.

## Publikplacaj skulptaĵoj 
* Petőfi Sándor (ŝtono, 1953, Eger).

## Eksteraj ligiloj 
* Arto en Hungario http://www.hung-art.hu/index-hu.html
* artportal.hu 

Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
1645 Waterfield

'*1645 *Waterfield''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras du britajn astronomojn, William Francis Herschel Waterfield (1886 - 1933) kaj Reginald Lawson Waterfield (1900 - 1986).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1933
Ožďany

**Ožďany** [oĵdjani], (hungare *Osgyán* [oŝdjAn]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Ožďany situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Lučenec-Rimavská Sobota, fervojo preteriras. Rimavská Sobota troviĝas je 10, Lučenec je 20&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1265, poste en 1332 en formo *"Osyan"*. Tiutempe ankaŭ fortikaĵo konstruiĝis, kiun la husanoj okupis en la 15-a jarcento. En 1460 Matiaso la 1-a reokupis ĝin. En 1604 la Habsburgoj venkis la hajdukojn, la vilaĝo cindriĝis. En la 17-a jarcento gimnazio ekfunkciis kaj en nekonata tempo la komunumo iĝis kampurbo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Osgyán 1429 homoj, (1358 hungaroj, 65 slovakoj, 4 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimavská Sobota, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Ožďany rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Ožďany apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 1577 homoj, (1049 slovakoj, 411 hungaroj).     

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1774
* klasikisma luterana preĝejo de 1825
* renesanca burgo el la 17-a jarcento, dum la 2-a mondomilito ruiniĝis
* klasikisma nobeldomo proksimume en 1800
* novgotika nobeldomo el la 19-a jarcento
* lago

Kategorio:Municipoj en distrikto Rimavská Sobota
Karapapakoj

eta|Karapapak-falkistoj en
Naghadeh (Sulduz), Irano ( 1913)
La **Karapapakoj** (Karapapaĥoj, Garapapagoj, Terekemeoj) (nomataj Nigra Ĉapelo) estas malgranda etno de tjurklingv-parolantaj homoj kiuj plejparte loĝas en Azerbajĝano, Armenio, Kartvelio, en la nordoriento de Turkio proksime de la limo kun Kartvelio kaj Armenio, ĉefe en la provincoj Ardahan (ĉirkaŭ Lagoçıldır), Kars kaj Iğdır, kaj en Irano. La preciza nombro de la karapapakoj tutmonde estas nekonata sed estas kalkulata je cent miloj. Karapapakoj ne estu konfuzita kun karakalpakoj.

Foje referitaj kiel terekemeoj aŭ tarakamaoj (derivado de la vortoj "Turkoman" aŭ "Turkmen", signifanta Oghuzaj tjurkoj), karapapakoj ofte estas identigitaj kiel sub-etna grupo de azeroj, eĉ se en la Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary ili foje estas listigitaj kiel aparta etno. Teorioj de karapapakoj descendantaj de kumikoj (tujrklingv-parolanta etno en Dagestano) ankaŭ estis prezentitaj de esploristoj kiel Fahrettin Kırzıoğlu kaj Zeki Velidi Togan. La terekemeoj originale loĝis en teritorioj en kio nun estas suda Kartvelio, nordokcidenta Armenio, suda Dagestano, kaj centra kaj nordokcidenta Azerbajĝano, sed preskaŭ ĉiuj migris al la Otomana Imperio kaj Irano post la konkero de Rusio de Suda Kaŭkazio inter 1813 kaj 1828. Ĉi tie oni donis al ili nomon karapapaĥoj ("nigra ĉapelo") fare de la anatolianoj reflektanta la elementon de la terekeme-etna kostumo kiu distingis ilin de la loka loĝantaro.

La vastiĝo de Rusio al Kars (en Orienta Turkio) en 1878 kiel rezulto de la rusa-turka milito (1877-1878) kondukis al kelkaj karapapakaj setlejoj iĝi parto de Rusio denove. Kun la Rusia revolucio de 1917 kaj soveta vastiĝo sude en la 1910-aj kaj 1920-aj jaroj, karapapakoj iĝis nova naciecogrupo en Sovetunio. Malfrue en 1930-aj jaroj, Sovetunio ne plu klasifikis karapapakojn kiel apartajn homojn kaj en 1944, ili estis inkluditaj en la amasdeportado de mesĥetaj turkoj de Kartvelio al Centra Azio.

Eĉ se la karapapakoj restintaj en Kaŭkazio plejparte alprenis por si la identecon de mesĥetaj turkoj aŭ azeroj, antaŭ la duono de la 20-a jarcento kaj malgraŭ manko de registrado de karapapakoj en modernaj censoj de la ŝtatoj de Suda Kaŭkazio, nuntempe grupetoj daŭre identigas sin kiel karapapakoj aŭ terekemeoj en la regionoj originale loĝitaj de ili. Karapapakoj ankaŭ estas trovitaj en Centra Azio kie multaj el ili estis deportitaj kune kun la mesĥetaj turkoj en 1944 dum la stalinista translokigo de loĝantaroj. La lasta censo kie karapapakoj estas konsiderataj kiel aparta etno estis la soveta censo de 1926, laŭ kiu ekzistis 6,311 el ili ĝenerale en Suda Kaŭkazio.

Karapapakoj parolas dialekton de la azera lingvo, kiu havas signifan influon de la orientaj anatolaj dialektoj de la turka. La plejmulto de karapapakoj estas sunaismaj islamanoj de la branĉo Hanafismo. Ekzistas ankaŭ dekduimamismo kaj alevoj.

Karapapakoj evoluigis riĉajn tradiciojn de buŝa literaturo konsistante plejparte el aŝikaj kantoj, legendoj kaj popolaj fabeloj. Karapapakaj dancoj estas tre similaj al tiuj de kartveloj kaj azeroj.

Kategorio:Tjurklingvaj etnoj
Kategorio:Etnoj en Turkio
Kategorio:Etnoj en Irano
Kategorio:Kaŭkazio
Association for Mormon Letters

'*** (Angle: **The Association for Mormon Letters*') estas neprofitocela organizaĵo fondita en 1976 por antaŭenigi altkvalitan skribadon "de, por, kaj pri Mormonoj". La larĝo de tiu difino de Mormona literaturo kaŭzis tion, ke la AML traktas vastan gamon de laboro kiu foje estis neglektita en la Mormona komunumo. La AML sponsoras ĉiujaran sciencan simpozion kaj publikigas la artikolojn prezentitajn tie. La AML ankaŭ subvencias konferencojn de verkistoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Association for Mormon Letters website 

Kategorio:Mormonsciencoj
Impulskodigo-modulado

[250px|eta|dekstra|Samplo kaj cifereca modulado de analoga signalo (ruĝa) per IKM je 4 [bitoj.]]
La **impulskodigo-modulado** (**IKM**) (aŭ pli simple **pulskoda modulado**, i.e **PKM**, aŭ ***PCM*** laŭ la angla mallongigo *Pulse Code Modulation*) estas procedo de modulado uzata por transformi signalon analogan en sekvencon de bitoj (ciferecaj). Ĉi tiun metodon inventis Alec Reeves en 1937. Datumstria IKM estas reprezentaĵo cifereca de analoga signo, en kiu la grando de la ondo estas prenata en samformaj intervaloj (specimenoj), ĉiu specimeno povas preni limigitan kvanton da valoroj, kiuj estas kodigitaj.

Kategorio:Radio
Kategorio:Komputiko
Kategorio:Komunikado
Kumandinoj

La **Kumandinoj** (memnomoj: *къуманды, къубанды, къуўанды, къувандыг*) estas etno, loĝanta en Altaja Regiono, Respubliko Altaj kaj Kemerova provinco (suda Siberio, Rusio). Ilia lingvo estas rilata al la ujgura lingvo, kaj estas tjurka popolo. Laŭ la censo de 1926 ekzistis 6,335 kumandinoj en Rusio. En la censo de 2002, la nombro estis nur 3,114, sed eventuale la nombro de la censo de 1926 ankaŭ inkludis parencajn homojn.

Kategorio:Tjurklingvaj etnoj
Kategorio:Etnoj en Rusio
Kategorio:Etnoj en Siberio
Kategorio:Nomadoj
1648 Shajna

'*1648 *Shajna''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Pelageja Fjodorovna Ŝajn elde la Simeiza observatorio en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).

## Nomo 
Ĝi estis tiel nomita en honoro de Grigorij Abramoviĉ Ŝajn, edzo de la malkovrintino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Pelageja Fjodorovna Ŝajn
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Roland (muzikiloj)

**Roland** (, ) estas japana produktanto de elektronikaj muzikinstrumentoj, studiotekniko kaj programaroj. La *muzikinstrumenta sekcio* respondecas 58,6 % de la tutaj enspezoj. La entreprenon fondis Ikutarō Kakehashi en Ōsaka la 18-an de aprilo 1972 per 33 milionoj da enoj. Nun Roland tenas fabrikojn en Japanujo, Usono, Italujo kaj Tajvano. La 31-an de marto 2009 Roland havis tutmonde 2708 dungitojn kaj atingis kompletspezon da pli ol 1 miliardoj usonaj dolaroj. La germana filialo troviĝas en Norderstedt.

## Eksteraj ligiloj 
* *Roland-Website* 
* *Liste älterer Roland-Instrumente*
* *Roland-Museum – Listen nahezu aller Roland- und Boss-Geräte*

Kategorio:Muzikinstrumenta konstruado
Kategorio:Japanaj firmaoj
Specimenilo (songenerilo)

eta|Specimenilo AKAI MPC2000
**Specimenilo** estas elektronika, plejofte per MIDI stirebla muzikinstrumento, kiu povas registri ĉiuspecajn tonojn kaj reprodukti ilin per klavopremo en malsamaj tonaltoj.

## Literaturo 
* Roland Enders: *Das Homerecording Handbuch.* 3. Auflage, Carstensen Verlag, München, 2003, ISBN 3-910098-25-8
* Thomas Görne: *Tontechnik.* 1. Auflage, Carl Hanser Verlag, Leipzig, 2006, ISBN 3-446-40198-9

## Eksteraj ligiloj 
* LinuxSampler – Open-Source-Sampler mit disk-streaming für Windows, Linux Mac OS X 
* Sample Player  – HTML-5-Sample-Player (läuft unter Firefox ab Version 3.5, nutzt das HTML-5--Element) 
* ShortCircuit - sehr umfangreicher Freeware Sampler im VST-Format

Kategorio:Signal-prilaborado
Kategorio:Elektronikaj muzikiloj
1647 Menelao

**1647 Menelao** estas mezgranda, ne tre hela troja asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Seth Barnes Nicholson, de la observatorio de Monto Wilson.

Li malkovris ĝin serĉante nekonatan sateliton de Saturno sur fotoj prenita elde la observatorio de la Monto Palomar far'de la astronomon Donald Edward Osterbrock.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Menelao, mita reĝo de Sparto, edzo de Helena kaj greka batalanto de la Troja milito.

## Orbito 
Ĝi estas troja asteroido orbitante proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno - Jupitero (aŭ "Greka Tendaro").

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1957
1649 Fabre

'*1649 *Fabre'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan astronomon *Hervé Fabre''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Louis Boyer
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1951
Mulegns

**Mulegns** (malnova germanlingva nomo **Mühlen**, ĝis 1943 oficiala nomo de la komunumo) estas komunumo de la komunumaro Surses kaj la distrikto Albulo en Kantono Grizono, Svislando. Kun nur 28 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009 Mulegns estas unu el la plej malgrandaj komunumoj de Svislando.

## Geografio 
Mulegns situas ĉe la orienta flanko de la Valo de Surses ĉe la orienta bordo de la rivero Julio. Al la komunumo apartenas la Valo Val Faller, kie situas la tri origine valzaj vilaĝetoj Tga, Plang kaj Arnoz.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Mulegns limas en nordo al Savognin, en nordnororiento al Tinizong-Rona, en nordoriento al Sur, en oriento al Marmorera, en sudoriento al Bivio, en sudokcidento al Ferrera, kaj en nordokcidento al Riom-Parsonz.

## Trafiko 
Tra Mulegns pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 3, kiu kondukas de Koiro tra Lenzerheide, Tiefencastel kaj la Juliopasejo al Engadino. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Tiefencastel al Bivio kaj pluen tra la Juliopasejo al Sankt-Maŭrico.

## Lingvoj 
Kiel valza fondaĵo Mulegns origine estis germanlingva. Sed de la 16-a ĝis 18-a jarcento la komunumo estis romanĉigita. En la jaro 1980 92% de la loĝantaro parolis la romanĉan lingvon. Pro formigrado la parto de la romanĉlingvanoj ĝis la popolnombrado en la jaro 2000 malkreskis al 57,58%, dum 42,42% parolis la germanan.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Mulegns datiĝas el la jaro 1521. La vilaĝo Mulegns estis fondita de valzoj, kiuj ekde la jaro 1200 setlis en la valo Val Faller. En la jaro 1315 menciiĝis la unuan fojon la alppaŝtejo Faller kiel feŭdo de la episkopo de Koiro. Ekde la 15-a jarcento en Val Faller oni ekspluatis kupron kaj ekzistis fandofornoj. Malgraŭ la romanĉigo de la komunumo la valza nomo de la valo Faller restis. La komunumo ĝis 1943, kiam la romanĉa oficiale fariĝis nacia lingvo de Svislando, portis la germanlingvan nomon Mühlen. Dum malfrua mezepoko en Mulegns ekzistis preĝejo de Sankta Gaŭdencio, kiu en la jaro 1643 estis anstataŭigita per la baroka preĝejo konsekrita al Sankta Francisko. En la 19-a jarcento en Mulegns troviĝis poŝtstacio, kie oni ŝanĝis la poŝtkaleŝajn ĉevalojn. En la jaro 1850 la komunumo havis ankoraŭ 120 loĝantojn. Per la malfermo de la Albulofervojo komence de la 20-a jarcento komenciĝis la malkresko de la komunumo. Ĝis la jaro 2005, la nombro de la loĝantaro falis al 25. En la lastaj jaroj la nombro de nove modeste kreskis. Dum baloto la 10-an de marto 2006 la loĝantoj de Mulegns subtenis kunfandiĝon de ĉiuj komunumoj de Valo de Surses al nova komunumo Sureses. Sed ĉar en aliaj komunumoj la popolo nee verdiktis, la kunfandiĝo fiaskis. Nuntempe oni enketas aliĝon al la komunumo Sur.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo pri Mulegns en la retejo de la turisma regiono Savognin
Klub-Mateo

**Klub-Mateo** (Originala nomo: *Club-Mate*) estas kafeinaldonita gasita trinkaĵo farita el herbo *Mateo* de la firmao *Brauerei Loscher* apud Münchsteinach, en Germanio. Ĝi estas tre populara en la Eŭropa Germanparolanta kodrompistmovado. Klub-Mateo estas populara por ĝia relative alta kafeinenhavo (20 mg en 100 ml) kaj malalta sukerenhavo kompare kun aliaj trinkaĵoj, kiel Koka-kolao, aŭ aliaj Energitrinkaĵoj. Klub-Mateo haveblas en 0.33-litraj kaj 0.5-litraj boteloj.

Kategorio:Trinkaĵoj
Liberace

eta|Liberace en 1974
**Wladziu Valentino LIBERACE** (16-a de majo, 1919 – 4-a de februaro, 1987), kutima konata kiel "Liberace", estis fama usona distristo kaj pianisto. El la 1950-aj jaroj ĝis la 1970-aj jaroj, li estis la plej multekosta distristo en la mondo.

## Notoj 
Kategorio:Usonaj pianistoj
Kategorio:Poldevenaj usonanoj
Kategorio:Italaj usonanoj
Miŝno

La **Miŝno** aŭ **Miŝnao** estas la unua ĉefa halaĥa verkaĵo de la judaj parolaj tradicioj, aŭ "Parola Torao." La Miŝnao registras la debatojn inter la rabenoj konitaj kiel La Tanaim. La ĉefredaktoro de tiu ĉi verkaro estis rabeno Jehuda Ha-Nasi la estro de ĉiuj judaj komunumoj en Judeo-Palestino el fino de la 2-a jarcento.

La nomo "Mishnah" originas de la hebrea radiko S.N.H. (En la aramea T.N.A) kaj estas derivita de la vortoj: "memorigo" (t.e.: ripeto - kutime buŝe) kaj "du" (ĉar ĝi estas dua kaj malĉefa al la Biblio).

**Tosefta** aŭ **Tosefto** (en Judbabilona aramea תוספתא "suplemento, aldono") estas kompilaĵo de la juda parola tradicio (Torao) el la fino de la 2a jarcento, nome la periodo de la Miŝno. 

La Mishnah estas dividita en ses ordojn (en la hebrea, Seder) laŭ malsamaj areoj de la tiama vivo. 

Ĉar la Mishnah estas parkerigita, ĝi foje estas kondukita en la formo de dialogo, aŭ demandoj kaj respondoj, kaj ofte kondukas al malkonsentoj sen halaĥaj verdiktoj. La subteksto ankaŭ ne prezentas fonmaterialon por la temoj pridiskutataj en ĝi, Ĉar ĉio ĉi estas supozataj esti memkompreneblaj kaj por la redaktintoj kaj por la legantoj.  
## En Esperanto
*Patroj (Abot). El la antikva hebrea literaturo „Miŝna’o“ antaŭ 2000 jaroj. IV. parto, IX. volumo. Tradukis: Josef Rabinovic-(Tajc). Jerusalemo, 1931 (?), 32 pĝ.

## Vidu ankaŭ
* Miŝne Tora


Kategorio:Talmudo
Kategorio:Juda terminaro
Eschert

**Eschert** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 378 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Eschert situas en la tiel nomita Granda Valo (france *Grand Val*) oriente de la iama distriktĉefurbo Moutier, ĉe la suda bordo de la rivero Rause, kiu trafluas la Grandan Valon de okcidento al oriento kaj en Moutier alfluas al Birs. Al la komunumo apartenas krom la kerna vilaĝo mem la setlejoj Champ Leuchu, Neufs Prés kaj tute en la sudo sur la kresto de la plej suda ĵurasa montĉeno Bergerie d'Eschert.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Eschert limas en nordo al Belprahon, en oriento al Grandval, en sudoriento al Gänsbrunnen (SO), en sudokcidento al Court, kaj en okcidento al Moutier.

## Trafiko 
Tra Eschert pasas la kantona ĉefvojo n-ro 30 de Balsthal al Moutier. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinio, kiu cirkulas inter Belprahon kaj Moutier. Okcidente de Eschert pasas la svisa aŭtovojo A16, al kiu rekte ĉe la komunuma limo ekzistas alveturejo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Eschert datiĝas el la jaro 1179 kiel *Escert*. Dum mezepoko ĝis la Franca Revolucio Eschert apartenis al la paroĥaro Moutier-Grandval, kiu siavice apartenis al la princepiskopejo Bazelo. De 1798 ĝis 1813 Eschert apartenis al Francio, unue al la departemento Mont-Terrible kaj poste al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 Eschert per la Viena Kongreso estis atribuita al la Kantono Berno kaj fariĝis parto de la distrikto Moutier, kiu je la 1-a de januaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Berna Ĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Eschert

## Bildoj 

Dosiero:Eschert 201.JPG|Vilaĝeniro ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 30
Dosiero:Eschert komunuma domo 204.JPG|Komunuma domo
Dosiero:Svisa autovojo A16 inter Eschert kaj Moutier 213.JPG|Rigardo de Eschert al Moutier kaj al la ponto de la svisa aŭtovojo A16
Dosiero:Eschert 212.JPG|Vojindikilo en la vilaĝocentro