open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bulvardo

eta|La *Boulevard Saint Denis*, Parizo - pentraĵo de *Jean Béraud*
**Bulvardo** (de la franca vorto "boulevard", origine de la mezepoke nederlanda vorto *bulwerke*, "remparo") laŭ PIV estas
# cirkla promenejo sur la loko de detruitaj remparoj, kaj
# larĝa strato, orderita de arboj, en vivoplena, komerca parto de urbo.

## Priskribo 
Bulvardoj origine ekestis en la Reĝlando kaj posta Respubliko Francio, kiam fine de la mezepoko pli kaj pli da urbaj remparoj estis forigitaj kaj en ties lokoj ekestis unue cirklaj promenejoj, kaj poste cirklaj stratoj. La originaj bulvardoj de francaj urboj do ĉirkaŭis la kernan urbon ringoforme. Plej konata ekzemplo estas la "Grandaj Bulvardoj" (*Grands Boulevards*) de Parizo.

La larĝaj cirklaj stratoj havis kaj parton por veturiloj (komence ĉevalaj ĉaroj, ekde la fino de la 19-a jarcento ankaŭ motoraj veturiloj) kaj parton por piedirantoj, kaj plurajn vicojn da arboj. En multaj urboj ili iĝis favorataj promenejoj kaj renkontejoj por la loĝantoj, en kiuj eblis promene prezenti al la samurbanoj la novajn luksajn vestaĵojn, juvelojn, amikojn aŭ gefianĉojn. Laŭ la ĉirklaj stratoj ekestis novaj metiejoj, komercejoj kaj ankaŭ kulturejoj. En Parizo ekzemple laŭ la "Templa Bulvardo" (*Boulevard du Temple*) ekestis tute novspecaj popularaj teatrejoj. La vorto dum la dua duono de la 19-a jarcento ampleksiĝis al iuj el la larĝaj rektaj reprezentaj avenuoj, kiun la prefekto *Georges-Eugène Haussmann* konstruigis kadre de la novstrukturigo de Parizo laŭ la volo de la reĝo Napoleono la 3-a. Ekzemploj estas la stratoj *Boulevard Saint-Michel* kaj *Boulevard de Sébastopol*. Ekde la jaro 1860 tamen termina komisiono decidis, ke estonte ree la vorto nur rajtu esti la nomo por cirklaj grandaj stratoj. Tial ekzemple la nomo de la stratoj *Boulevards des Maréchaŭ* (baptitaj antaŭ 1860) unuflanke kaj ''Avenue de l'Opéra* (nomigita post 1860) aliflanke.

Pli kaj pli la vorto ankaŭ aplikiĝis al grandaj, arbe borderitaj reprezentaj stratoj en aliaj urbegoj, kiuj samtempe estis trafikaj vojoj kaj renkontigaj urbocentraj promenejoj. Ekzemplo en Berlino ekzemple estas la urbocentra bulvardo Unter den Linden ("Sub la Tilioj").

Laŭ Francisko Azorín **Bulvardo** estas *Ĉirkaŭrempara promenejo. Larĝa strato borderita per arboj*. Li indikas etimologion el germana *burg + ward'' (urbo gvardio).

## Vidu ankaŭ 
* la artikolojn pri aleo, avenuo kaj korso, aliaj specoj de arbe borderitaj grandaj stratoj, kaj
* la tekstojn pri la Bulvardo Saint-Germain en Parizo kaj Bulvardo de la Pireneoj en Paŭo

## Notoj 
Kategorio:Stratoj
Városlőd

**Városlőd** [vAroŝlOd], germane **Waschludt** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Ajka. En la loknomo város signifas: urbo.
eta|Preĝejo de Városlőd
eta|Rando de Városlőd
eta|Panoramo de Városlőd 

## Bazaj informoj
* Areo: 22&nbsp;km²
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.1465/17.6542
* Loĝantaro: 1460
* Poŝtkodo: 8445
* Telefonprefikso: 88

## Situo
Városlőd situas sur malebenaĵo sub monto 536 m-ojn alta, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Graz. Ajka troviĝas 14, Devecser 21, Veszprém 24, Zirc 26, Pápa 30 km-ojn.

## Historio
Post la turka erao germanoj alvenis. Iliaj posteuloj parte deportiĝis al Germanio en 1948. Vilaĝservoj estas kulturdomo, poŝto.

## Vidindaĵoj
* romkatolika Preĝejo Sankta Mikaelo (Városlőd) de 1750 
* kapelo omaĝe al Sankta Anna
* golgoto
* muzeeto
* fiŝkaptista lago

## Famuloj 
En Városlőd naskiĝis:
* ministro Károly Peyer
* János Magyar (kanoniko)
* verkisto Vilmos Ircsik.
Ruĝbeka pigo

La **Ruĝbeka pigo**, *Urocissa erythrorhyncha* estas specio de birdo de la familio de korvoj kaj pigoj aŭ *Korvedoj*. Ĝi estas ĉirkaŭ samgranda kiel la Eŭropa pigo sed havas multe pli longan voston.

La kapo, kolo kaj brusto estas nigraj kun helblua punktaro krone kiu fariĝas makulo al nuko. La ŝultroj kaj pugo estas bluaj sed ne tiom markite (iom grizblua) kaj la subaj partoj estas grizkremaj. La longa vosto estas brilblua (kiel la flugilplumoj) kun blankaj markoj kaj larĝa blanka vostopinto. La beko estas mallonga proporcie kaj fortika, tre brile oranĝruĝa kaj rimarkinda kontraste kun la nigra kapo, kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la scienca nomo kie la latinigitaj grekaj radikoj “eritro” signifas “ruĝa” kaj “rin” “nazo”; fakte tian bekon havas ankaŭ la tre parenca Formosa blua pigo kiu vere estas pli blua sen helaj subaj partoj aŭ helaj markoj en krono. Ankaŭ gamboj kaj piedoj estas ruĝaj, dum la ĉirkaŭokula ringo estas oranĝeca. Tiu ruĝo povas varii tra la teritorio al preskaŭ flava en kelkaj birdoj.

La Ruĝbeka pigo loĝas en larĝa zono el okcidenta Himalajo, orienten al Ĉinio kaj Vjetnamo en ĉiamverdaj arbaroj kaj arbustejoj en ĉefe monteta aŭ monta lando.

maldekstra|230ra|eta|Ruĝbeka pigo

Manĝon serĉas kaj en arboj kaj surgrunde. Ili manĝas ampleksan gamon de manĝo, kiel senvertebruloj, aliaj etaj animaloj kaj frukto kaj semoj. Ili rabas el nestoj ovojn kaj idojn.

La Ruĝbeka pigo nestumas en arboj kaj grandaj arbustoj en relative profunda nesto. La ino demetas kutime 3 al 5 ovojn.

Voĉa imitado estas rimarkinda en tiu specio kaj ties alvokoj estas tre variaj, sed la plej kutimaj estas ĉirpanta sonorilado kaj altatona fajfado kvazaŭ de fluto.

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Specidatumbazo 

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Guelmim-Es Semara

eta|250px|Guelmim-Es Semara
**Guelmim-Es Semara** () estas unu el la 16 regionoj de Maroko. Ĝi havas la areon de  kaj  loĝantojn (censo de 2004). La ĉefurbo estas Guelmim. Suda duono de la regiono estas parto de Okcidenta Saharo.

La regiono estas dividita al la sekvaj provincoj :

* Provinco Assa-Zag
* Provinco Es Semara (*situanta en Okcidenta Saharo*)
* Provinco Guelmim
* Provinco Tan-Tan
* Provinco Tata

Kategorio:Regionoj de Maroko
Kategorio:Okcidenta Saharo
Kategorio:Disputeblaj teritorioj
Kategorio:Maroko
Smara

eta|280ra|Situo de Semara

**Smara** (ankaŭ **Semara**) estas urbo en norda parto de Okcidenta Saharo. Ĝi estas ĉefurbo de la provinco Es Semara. Kiel aliaj partoj de Okcidenta Saharo, ankaŭ Smara estas okupita de Maroko. En Smara vivas 40.347 loĝantoj (2004).

Smara estis fondita en 1869 kiel ripozejo por karavano inter la oazoj en suda Maroko kaj Maŭritanio.

En la urbocentro troviĝas ŝtonaj restaĵoj de fortikaĵo Zaoula Maalainin, kiun ĉirkaŭis moskeo. En la fortikaĵo vivis la tribestro Maalainin (1830 - 1910) kiu gvidis la nomadajn tribojn en batalo kontraŭ la koloniaj regantoj.

La unua eŭropano, kiu povis viziti la la urbon estis Michel Vieuchange. Li vizitis Smara en 1930. La urbo longtempe malpermesis eniron al kristanoj.

Kategorio:Komunumoj de Okcidenta Saharo
Guelta Zemmur

eta|Situo en Okcidenta Saharo

**Guelta Zemmur** (aŭ *Guelta Zemour*, tamazigte „olivarba lageto“) estas malgranda komunumo en Okcidenta Saharo.

La loko situas ĉirkaŭ gelto, kiun plenigas pluvakvo kaj kiu restas en la basenoj longtempe. La loko estis uzata kiel ripozejo por karavanoj de saharaj nomadoj.

Post kiam Maroko kaj Maŭritanio ricevis la regrajton pri Okcidenta Saharo - laŭ Madrida Traktato de 1975- rifuĝintoj el la iama hispana kolonio inundis la lokon Zemmur kaj tra la urbo plu al sahara rifuĝejo en la Alĝeria Tindouf. Krom tio, ekzistis tie grava apogpunkto por Polisario.

Dum la bataloj de 1975–1991 inter Polisario kaj Maroko, okazis ankaŭ militiroj eĉ el Guelta Zemmur. La plej akraj bataloj okazis de la 24-a  ĝis la 27-a de marto kaj la 13-an de oktobro 1981. Nuntempe regas la urbon Maroko kaj havas tie militistan apogpunkton.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.aliquot.de/sahara/w-sahara.htm

Kategorio:Komunumoj de Okcidenta Saharo
Gelto

Malio-Alĝerio]]
**Gelto** estas specifa formo de natura akvejo en Saharo.
Ĉikaze temas pri akvoplenigita natura cisterno en roka formo aŭ pri relative rapide vaporiĝanta pli granda lageto en cetere sekega uedo, kiu formiĝas post pluvado. La konstante plenigitaj geltoj, kiel Gelto d'Archei en Ĉado, estiĝas plej ofte el grundakvo, kiu atingas surfacon el la ĉirkaŭsituanta malalt-ebenaĵo, tiel ĝi ĉiam postpleniĝas kaj formas daŭre akvoplenigitajn basenojn. Ĉe la akvo abundas nombro de specioj kaj en tiu vivantaj bestoj. 

## vidu ankaŭ 
* Guelta Zemmur en Okcidenta Saharo

Kategorio:Hidrologio
Kategorio:Geomorfologio
Kategorio:Oazoj
Flako

eta|Flako sur vojo
**Flako** estas provizora kunkolektaĵo de akvo sur la tera surfaco, ekz. post pluvado. Ĝi plej ofte forvaporiĝas aŭ enfiltras la grundon ene de tagoj. Ĝi estas pli malgranda ol lageto, gelto.

En diversaj landoj estas tradicie, ke infanoj ŝatas piediri sur la flakoj, kio estas kialo por rakontetoj, anekdotoj, bildoj ktp.

Kategorio:Akvo
Kategorio:Hidrologio
Gelto d'Archei

eta|Dromedaroj en Gelto d'Archei

La '''Gelto d'Archei''' estas akvejo, plej verŝajne la plej fama gelto en la Saharo. Ĝi situas sur la Altebenaĵo Ennedi en nordorienta Ĉado, sudoriente de komunumo Fada. La gelton uzas diversaj bestoj kaj oni vidis en 2001 eĉ kvin nilajn krokodilojn. Restaĵoj el la meza holoceno, kavernaj desegnaĵoj montras, ke tiu specio estis abunde disvastiĝinta en la dezerto (tiam eble marĉa regiono).

La ĉirkaŭo de Gelto d'Archei estas senfrukta, malfacile alirebla loko. Por atingi la gelton, oni bezonas kelkhoran piediradon aŭ uzon de dromedaroj, terena veturilo. El la ĉefurbo de Ĉado, el N’Djamena, oni bezonas kvar tagojn por atingi la gelton, per ajngrunda aŭtomobilo.

Kategorio:Hidrologio
Sabloŝprucigo

eta|dekstra|200ra|Sabloŝprucigo je muro.
eta|dekstra|200ra|Aparato por sabloŝprucigo
**Sabloŝprucigo** estas metodo, en kiu oni ŝprucigas sablon aŭ alian grajnan aĵon per grandpremo sur surfacon, por purigi tion de rusto, farbaĵoj, aliaj poluaĵoj. Ĉar oni komence uzis nur sablon por tiu tekniko, la nomo ne ŝanĝiĝis, post kiam oni ekuzis ankaŭ aliajn grajnajn materialojn.

Ĉar multaj ŝprucaĵoj estas higroskopaj (akvo-, humidabsorbaj), oni bezonas por la ŝprucado sekan aeron. Tiu tipo de la metodo kaŭzas gravan estiĝon de polvo.

Oni evoluigis ankaŭ metodon (patentigita en 1994), dum kiu oni uzas ŝprucaĵon el grajnetoj kaj akvo (ŝlimo). Tiam oni evitas estiĝon de polvo.

La sabloŝprucigon elpensis en 1870 la usona Benjamin C. Tilghman, kiu estis oficiro en la usona enlanda milito. Li rimarkis domon, kies fenestroj estis senbrilaj. Je lia demando oni respondis, ke ofta forta vento kunportas fajnan kvarcan sablon, kiu damaĝis la vitron. Tio donis al li ideon pri sabloŝprucigo. La unua apliko estis senbrilaj figuroj, pretigitaj sur brila grundo, fono.

Kategorio:Teknologio
Josef Mašín (apartigilo)

**Josef Mašín** nomiĝas aŭ nomiĝis pli da personoj: 

* Josef Mašín (1896 ĝis 1942) – ĉeĥa brigada generalo, membro de kontraŭnazia rezistmovada organizo Tri reĝoj
* Josef Mašín malpli aĝa (* 1932) – lia filo, unu el fratoj Mašín, membroj de armita kontraŭkomunisma rezistmovado  
* Josef Mašín (1921 ĝis 2000) – prezidanto de Urba Nacia Komitato en Varnsdorf kaj pli poste politika arestito de la komunisma reĝimo
Kabo Bojador

**Kabo Bojador** estas antaŭmonto ĉe la nordokcidenta bordo de Afriko, sude de la Kanariaj insuloj ĉe norda latitudo de 26° 7' kaj okcidenta longitudo de 14° 30'. Ĝi apartenas al hodiaŭa Okcidenta Saharo.
Kabo Bojador formas la okcidentan finon de montara ĉeno Ĝebel el Asvad en Saharo kaj utilis dum la mezepoko longtempe kiel supozata okcidenta fino de la mondo. Tie troviĝas la plej altaj sablodunoj (ĝis 130 m) sur la tre malekonomia bordo.

Dum la mezepoko precipe la portugaloj (Henriko la naviganto) havis la celon postŝipi la kabon. La preterŝipado de la kabo estis sekrete traktita aŭ baldaŭ forgesita, tiel ne estis konataj la ĉirkaŭkabaj veturoj de la ĝenovanoj *Ugolino* kaj *Vadino (Guido) Vivaldi* en 1291 aŭ de la kataluno *Jayme Ferrer*&nbsp; en 1346. Krome iuj ekspedicioj neniam revenis (fratoj Vivaldi). Henriko la maristo organizis en 1422 floton por preterŝipi la Kabon Bojador, sed la kapitanoj rezignis pro timo. Oni provis poste tiun ŝipadon ĉiujare.

Kiam la portugalo Gil Eanes en 1434 sukcesis preterŝipi la kabon, la portugaloj jam estis provintaj tion 15-foje ekde 1422.

Pro la malprofunda marakvo, la multaj rifoj kaj sablobenkoj, la fortaj marfluoj kaj oftaj veteraj ŝanĝiĝoj, la bordo estis danĝere ŝipebla.

La koordinatoj de la kabo estas proksimume .

Bojador
Kategorio:Terformoj en Okcidenta Saharo
Kategorio:Komunumoj de Okcidenta Saharo
Kategorio:Mara historio de Portugalio
Münsingen BE

**Münsingen** estas urbo kaj komunumo en Kantono Berno, Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi estis parto de la distrikto Konolfingen. Ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la nove fondita administra distrikto Berno-Mezlando. Ĝi havis 11046 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Münsigen situas en la sudo de la aglomeraĵo de la federacia urbo Berno. Ĝi situas ĉe la orienta bordo de la rivero Aro.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo limas en nordo al Rubigen kaj Trimstein, en oriento al Konolfingen kaj Tägertschi, en sudo al Wichtrach, kaj en okcidento al Gerzensee kaj Belp.

## Trafiko 
Münsingen estas tre bone integrita en la publika trafikreto. Ĝi disponas unuflanke pri stacidomo ĉe la linio de Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo de Berno al Thun kaj aliflanke pri propra loka busreto. Per la busentrepreno *Tangento* la urbo estas krome ligita kun la Flughaveno de Berno en la najbara komunumo Belp kaj kun la distriktĉefloko Konolfingen. Poŝtaŭtolinio funkcias inter Wichtrach kaj Münsingen.

Oriente de la urbo paralele al rivero Aro kondukas la nacia aŭtoŝoseo A6 de Berno al Thun kaj Spiez.

## Historio 
Münsingen estiĝis el kelta vilaĝo, kiu sur la tereno de la hodiaŭa urbo ekzistis ĉirkaŭ la jaro 400 antaŭ Kristo. Okaze de gruzminado oni malkovris en Münsigen en la jaro 1904 tombejkampo de la La-Tène-kulturo.

En mezepoko Münsingen apartenis al la regno Alta Burgonjo kaj poste al la Grafoj de Kiburgo, de kiuj la urbo Berno en la jaro 1406 akiris la kampargrafajn privilegiojn kaj tiel akiris la suverenecon pri la urbo.

La 10-an de januaro 1831 en la preĝejo de Münsingen okazis popola asembleo, kies sekvo estis la forigo de la aristokrata reĝimo de Berno kaj enkonduko de la liberala konstitucio.

## Psikiatria kliniko 
En la jaro 1895 en Münsingen estis malfermita la kantona psikiatra kliniko de Berno. Ĝi funkcias hodiaŭ sub la nomo *Psikiatria Centro Münsingen* (germane *Psychiatriezentrum Münsingen*) kaj disponigas 414 litojn por pacientoj el la 256 komunumoj de la regiono *Berno kamparo*.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Münsingen
* Münsingen (stacidomo)
* Tägertschi (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la urbo Münsingen
* Münsingen en la Historia Leksikono de Svislando
* Retejo pri la Projekto Loka Historio de Münsingen 

Kategorio:Urboj de Svislando
Bedaŭro

**Bedaŭro** (aŭ neologisme **rimorso**) laŭ PIV estas
# ĉagrena sento pri perdo de iu aŭ de io, kaj
# ĉagrena sento pro io, kion oni faris aŭ ne faris.
L. L. Zamenhof kaj laŭ lia ekzemplo ankaŭ pliaj parolantoj de Esperanto uzis la verbon *bedaŭri* (kaj koresponde ankaŭ la substantivon *bedaŭro*) krome ankaŭ en la senco de *kompati* respektive *kompato*: do kunsenti kun alia homo, kiu troviĝas en malagrabla situacio kaj eble mem sentas personan bedaŭron pri tio. Tian pli vastan difinon de la vorto subtenas la etimologio de la vorto: ĝi venas el la germana lingvo kaj tie la vorto *bedauern* (minuskle verbo, majuskle substantivo) signifas iusence tristan senton pri io, kiu en iu ajn senco okazis malfavore, malbonrezulte, sendepende ĉu la okazaĵo praktike rilatas al la propra persono aŭ ne. En Esperanto la mikso de la signifoj de *bedaŭro* kaj *kompato* tamen estas evitinda.
 
Temas do pri emocio esti trista aŭ ĉagrena pri persona perdo, aŭ pri penso kaj/aŭ emocio malŝati proprajn pasintajn agojn. En la dua senco la emocio ofte krom al tristo kaj ĉagreno ankaŭ ligiĝas al embaraso, deprimo aŭ al la sento de propra kulpo, kiam la persono malaprezas antaŭe farita[j]n ago[j]n kaj deziras ke ĝi ne estus farinta ĝin aŭ ilin. Aparte forta formo de bedaŭro pri propraj misfaroj, ligita al forta sento de propra kulpo, nomatas pento, kaj (aparte en religia kompreno) ofte gvidas al la deziro fari iun bonan agon, kiu povus iurilate rekompensi la antaŭan malbonan agon: tia provo de rekompenso nomatas pentofaro. Embaraso pli rilatas al la socia (ne tiom al la persona) aspekto de ago publike konsiderebla malbona, malsaĝa aŭ malmorala: embaraso do je granda parto estas la timo pri negativa socia reago al la propra ago, kiu povus malaltigi la personan kaj socian honoron de la persono sentanta la embarason.

Gravas emfazi ke bedaŭro ne nur povas priskribi la malŝaton de farita pasinta ago, pri kiu oni nun pensas, ke estintus pli bone ne ĝin fari, sed ankaŭ povas priskribi la malŝaton pri ne farita ago, pri pasiveco, dum oni nun pensas ke oni devintus agi en la antaŭa situacio. 

En ekonomiko, oni parolas pri bedaŭro rilate al antaŭaj komercaj decidoj, kiuj nun ŝajnas misdecidoj. El tiaj malŝataj emocioj, la plej klara estas la "aĉetanta bedaŭro" (angle ''buyer's remorse* aŭ  *buyer's regret*).  

## Referencoj 
* Hein, David. *"Regrets Only: A Theology of Remorse"* ("Nur bedaŭroj: Teologio de pento", angle). Ĵurnalo *The Anglican'' 33, n-ro 4 (oktobro 2004): 5-6. 

Kategorio:Emocioj
Pento

**Pento** estas aparte forta formo de bedaŭro pri propraj misfaroj aŭ alispecaj eraroj, ligita al forta sento de propra kulpo, kaj al la deziro ripari la mison kaj plu ne rekulpi. Tio ofte gvidas al la deziro fari iun bonan agon, kiu povus iurilate rekompensi la antaŭan malbonan agon: tia provo de rekompenso nomatas pentofaro. La emocio pento ofte ligiĝas al sentado de nekontento, de naŭzo kaj de psika doloro, de embaraso kaj deprimo.

## Unuopaj aspektoj 
La termino pento havas specifan signifon en multaj terenoj - interalie en psikologio, juro, filozofio kaj teologio.

### Juro 
En la lingvaĵon de juro la morala termino eniris per la nocio de "aktiva pento". Aktiva pentofaro en la jura sistemo de ekzemple Germanio permesas ne puni iujn misfarojn, kiuj sen tia aktiva paŝo estus punendaj.

### Psikologio 
En la lingvouzo de psikologio, pento unuavice estas la longtempa bedaŭro pri propra kulpo pro misa ago aŭ misa malago, kiun la pentanto postokaze juĝas malbona decido kaj mem akuzas sin pri tio. Senti penton pri iu faro ne aŭtomate signifas ankaŭ senti honton pri ĝi: honto ligiĝas al la emocio de embaraso kaj inkluzivas timon pri negativa socia reago al la propra misfaro, kio ofte gvidas al la provo kaŝi la misan agon pri kiu oni hontas - pento aliflanke estas la konscia kaj publika konfeso de la bedaŭro pri propra antaŭa misdecido.

Iuj homoj kun psikaj malsanoj el la grupo de personecoperturboj, interalie la psikaj malsanoj "sociopatio" kaj "kontraŭsocia personecoperturbo", ne aŭ apenaŭ kapablas penti.

### Religioj 
En multaj religioj la pentofaro estas ebleco, per ago (parte) rekompenci antaŭan malbonan agon, pri kiu oni pentas. En la katolika eklezio la pento estas la precipa elemento de la kristana sakramento konfeso. Ĝi estas "la anima doloro kaj la naŭzo pri farita peko, ligite al la deklaro plu ne plu penti" (Koncilio de Trento).

## Teme ligitaj citaĵoj el la Proverbaro Esperanta 
## Vidu ankaŭ 
* Penta kruco

Kategorio:Emocioj
Kategorio:Etiko
Klaus Wowereit

**Klaus WOWEREIT** (naskiĝis la  en Okcidenta Berlino) estas germana juristo kaj politikisto de la Socialdemokrata Partio de Germanio (SPD). Ekde la 16-a de junio 2001 ĝis la 11-a de decembro 2014 li oficis kiel ĉefurbestro (laŭvorte "reganta urbestro") de Berlino. Ĉar la urboŝtato samkiel Hamburgo kaj Bremeno konsideratas federacia lando de Germanio, li samkiel la ĉefurbestroj de Hamburgo kaj Bremeno havis rangon paralelan al tiu de ministroprezidanto, la titolo de ĉefministro de la aliaj federaciaj landoj.

Mallonge antaŭ balotoj al urbestro de Berlino en 2001, li diris ''* (*Mi estas samseksemulo kaj ankaü bonas tiel.*). Ĉi tio estis lia publika elŝrankiĝo, samtempe finiginta spekuladojn de berlina kolora gazetaro interesiĝinta pri lia privata vivo.

En 2008, li ricevis la premion de la jara lingvofraŭdanto pro siaj anglaj reklamoj en Berlino.

## Privataĵoj 
Klaus Wowereit kreskis kiel plej juna el kvin gefratoj (du fratoj kaj du fratinoj) en katolika familio sen patro. Ekde la jaro 1993 li estas partneriĝinta kun la neŭrokirurgo *Jörn Kubicki* (naskiĝis en 1965), ekde la jaro 2005 la paro vivas en komuna loĝejo.

La familia nomo *Wowereit* venas el la germana-litova lingvaĵo de Orienta Prusio/Eta Litovio kaj havas la signifon sciuro (en la moderna litova literumata *voveraitė*, tre kutima diminutivo de la vorto *voverė*; *voveraitė* krome ankaŭ aludas al la manĝebla fungogenro „kantarelo“).

## Rilato al Esperanto 
Por la *Jubilea Libro 1903 - 2003* de Esperanto-Ligo Berlin, eldonita en la jaro 2006, okaze de la jubileo *100 jaroj Esperanto en Berlino,* celebrita de ELB en 2003, la Reganta Urbestro de Berlino Klaus Wowereit sendis salutmesaĝon.

Li interalie eksplikas en sia mesaĝo: **„**Esperanto, tio signifas laŭvorte: lingvo serve al popola interkompreniĝo. Ĝi staras por la ideo de paca kunestado de la nacioj. Rerigardante, la **‚**invento**‘** de tiu ĉi planlingvo aperas kiel humanisma kontraŭprojekto al la malhelaj ĉapitroj de la historio de 20-a jarcento...

La mondo hodiaŭ parolas ja la anglan kaj francan anstataŭ Esperanto, sed la ideo de mondlingvo, bazanta sur reciproka estimo kaj tolero tute ne perdis sian fascinon. Tion ankaŭ pruvas la 100-a naskiĝtago de Esperanto-Ligo Berlin..."

Germanlingva originala teksto: 

**„**Esperanto, das meint ganz wörtlich: eine Sprache im Dienste der Völkerverständigung. Sie steht für die Idee eines friedlichen Miteinanders der Nationen. Im Rückblick erscheint die **‚**Erfindung**‘** dieser Plansprache wie ein humanistischer Gegenentwurf zu den dunklen Geschichtskapiteln des 20. Jahrhunderts...

Zwar spricht die Welt heute Englisch und Französisch statt Esperanto, aber die Idee einer auf gegenseitige Achtung und Toleranz beruhenden Weltsprache hat nichts von ihrer Faszination eingebüßt. Das beweist auch der 100. Geburtstag der Esperanto-Liga Berlin..."

## Verkaĵoj 
* 2007 – *...und das ist auch gut so. Mein Leben für die Politik'', eldonejo Blessing, Munkeno, ISBN 978-3-89667-334-3

## Piednotoj 
Kategorio:Berlino
Kategorio:GLAT-politikistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Ministroprezidantoj de germana federacia lando
Blankflugila pigo

La **Blankflugila pigo** (*Urocissa whiteheadi*) estas orientalisa specio de birdo de la familio de korvoj kaj pigoj aŭ *Korvedoj*. Ĝi estas ĉirkaŭ samgranda kiel la Eŭropa pigo sed havas multe pli longan voston.

Ĝi estas tre simila al la parenca samgenra Orbeka pigo, tio estas nigraj kapo, kolo kaj supra brusto kaj flavaj beko, iriso kaj gamboj, kvankam tiu flavo povas varii al ruĝeca ĉefe ĉe gamboj. La subaj partoj estas helgrizaj, sed ne tiom helaj kiel ĉe la Orbeka pigo kaj la supraj partoj estas grizbluaj, sed ne tiom bluaj sed pli grizaj kun nur bluaj nuancoj kaj tre markitaj blankaj partoj en flugiloj, de kie venas la nomo. Ankaŭ la vostofino estas blanka.

La scienca nomo rememoras la britan esploriston John Whitehead.

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Azio
Srilanka blua pigo

La **Srilanka blua pigo**, Srilanka pigo aŭ Cejlona pigo (*Urocissa ornata*) estas specio de birdo de la familio de korvoj kaj pigoj aŭ *Korvedoj*. Ĝi estas ĉirkaŭ samgranda kiel la Eŭropa pigo kaj loĝas en arbaraj montetoj de Srilanko, kie ĝi estas endemio.

## Aspekto 
Srilanka blua pigo estas ĉirkaŭ samgranda kiel la Eŭropa pigo, tio estas 42  al 47&nbsp;cm longa kaj 196 g peza. Plenkreskuloj estas **bluaj kun helbrunaj kapo, kolo, supra brusto kaj flugiloj** (ĉio kun ruĝeca nuanco kaj pli hele en flugiloj). La vosto estas longa kaj montras fine de la bluaj plumoj blankajn pintojn separitajn el bluo de nigra strio. La subaj partoj estas iom pli helaj, sed ankaŭ bluaj. Gamboj kaj beko estas ruĝaj, la iriso bruna kaj la ĉirkaŭokulo el ruĝa al flaveca. Ambaŭ seksoj estas similaj. Junuloj estas pli senkoloraj.

## Habitato kaj kutimaro 
Tiu estas specio de densa humida ĉiamverda pluvarbaro. Ĝi malpliiĝas pro perdo de tiu habitato. Ili loĝas ankaŭ ĉe plantejoj de teo kaj same en humidaj ebenaĵoj kiel ĉe montetoj ĉiam el 150 al 2100 m de altitudo. Ĝi estas endemio de Sri-Lanko, kie li loĝas nur en sudokcidento de la insulo (ĉefe provincoj de Uva kaj Centra).

Srilanka blua pigo troviĝas kutime en etaj grupoj de ĝis 6 aŭ 7 birdoj. Ĝi estas ege karnovora, kaj manĝas ranetojn, lacertojn, insektojn, kiel raŭpoj, kaj aliajn senvertebrulojn, sed ankaŭ frukton. Ili serĉas ĉefe inter alta branĉaro kie ili saltetas el branĉo al branĉo; foje ekflugas el ripozejo kvazaŭ ili iras surgrunden sed poste ili suprenflugas al alia ripozejo.

La tasforma nesto el bastonetoj, radiketoj kaj likenoj konstruiĝas en arbo aŭ arbusto el 5 al 13 m supergrunde; la ino demetas plej ofte 3 sed ankaŭ ĝis 5 blankajn ovojn tre punktitajn je bruno. Ambaŭ seksoj konstruas la neston kaj manĝigas la idojn, sed nur la ino kovas.

Srilanka blua pigo havas varion de alvokoj inklude imitadon, laŭtan *ĉink-ĉink* kaj akran *krak-krak-krak-krak*. Oni supozas, ke ili kantas ĉefe dum humida vetero.

## Referencoj 
*  Vundebla
* *Birds of India* de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, ISBN 0-691-04910-6
* *Crows and Jays* de Madge kaj Burn, ISBN 0-7136-3999-7
* En la franca

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Specidatumbazo 
* ARKive - Bildoj kaj filmetoj de Srilanka blua pigo *(Urocissa ornata)* 

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Tosto

[dekstra|eta|250ra|Tostado dum la [Oktobrofesto]]
[eta|333ra|*[Hip hip hura!* tosto dum artistofesto en Skagen (pentraĵo de la dana pentristo P.S. Krøyer, 1888)]]
**Tosti** oni kutime faras dum festa kunveno per glaso da alkoholaĵo. Dum la **tostado** oni, en malgranda rondo, intertuŝas kaj levas la glasojn kun la esprimo "je via sano". En rondo da esperantistoj oni diras ofte **"je via sano, samideano"**

## Tostoj en diversaj lingvoj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* ĉine:
** kantonie: 
** mandarene: 
* 
* en Esperanto: je via sano (samideano)
* 
* 
* 
* 
* frise:
** 
* gaele:
** 
** 
* 
*  [gia mas],  [stin igeia mas]
* 
* 
*  (kun vokalaj signoj: ) [leĥájim]
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  [za váŝe zdoróvje]
* 
* 
* 
* , , en ĉiutaga lingvo: 
* 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Elŝuteblaj dosieroj de Kajto kun i.a. la kanto "Tosto"
* Tosto (teksto kaj muziko)

Kategorio:Alkoholaĵoj
Anthony Robbins

**Anthony Robbins** aŭ malpli longe **Tony Robbins** (origina nomo **Anthony J. Mahavick**, naskiĝis la 29-an de februaro 1960) estas usona verkisto de memhelpa literaturo, profesia motivigisto kaj parolisto en memhelpaj eventoj, kiu aktivas tiuteme ekde pli ol 30 jaroj. Li konatiĝis per siaj memhelpaj libroj "Nelimigita forto: la nova scienco de persona atingado" (*"Unlimited Power: The New Science Of Personal Achievement"*, publikigita dum 1987) kaj "Vekante la internan giganton" (*"Awaken The Giant Within"*, publikigita dum 1992).

Anthony Robbins verkas pri sanceco kaj persona energio, supero de timoj, konvinka komunikado, kaj plibonigo de la personaj interhomaj rilatoj. Aldone al siaj libroj, li publikigis multajn sondosierojn kaj edukajn filmojn pri tiuj temoj, kaj aparte sukcese prezentas grandajn scenejajn eventojn en Norda Ameriko kaj Eŭropo (precipe en Londono kaj Frankfurto-ĉe-Majno), en kiu li komunikas siajn ideojn al miloj da partoprenantoj. Liaj verkoj kaj scenejaj prezentoj uzas multajn elementojn de Neŭro-lingvistika programado kaj psikoterapiajn teknikojn de Milton Erickson. La seminariegoj de Anthony Robbins ankaŭ utiligas fajrokuradon kiel metaforo por la supero de timoj kaj limigaj kredoj.

Liaj seminariegoj estas persone impresaj, kvankam sufiĉe multekostaj kaj tial aparte vizitataj de entreprenaj gvidistoj kaj aliaj ekonomie relative bonstataj personoj. Pluraj esperantistaj psikoterapiistoj dum la lastaj jaroj kunlaboris kun Anthony Robbins, kaj laboris kiel helpantoj en liaj seminariegoj, spertante ilin "malantaŭ la kulisoj": inter ili estis ekzemple la psikologino *Remi Rudaitytė* kaj ankaŭ la kuracisto *Thomas Pusch*, kiuj inter la jaroj 2001 kaj 2003 aktivis kiel helpistoj kaj tradukistoj en la eŭropaj seminariegoj de Anthony Robbins en Frankfurto-ĉe-Majno.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de Tony Robbins
* oficiala mesaĝejo de Tony Robbins 
* retejo de la "fondaĵo Anthony Robbins"
Pliaj retaj ligiloj anglalingvaj, kaj ampleksa listo pri liaj anglalingvaj publikaĵoj, troveblas en la anglalingva vikipedia artikolo pri li.

Kategorio:Neŭro-lingvistika programado
Kategorio:Usonanoj
Grandbuŝa ŝarko

**Grandbuŝa ŝarko** aŭ *grandegbuŝa, gigantbuŝa ŝarko* (*Megachasma pelagios*) estas unu el la tri konataj ŝarkospecioj, kiuj nutras sin per etaj organismoj. Oni malkovris la grandbuŝan ŝarkon en 1976 kaj oni sistematike lokigis ĝin en biologia familio, genro, en kiuj ĝi formas la solan specion. 

Oni vidis el tiu ŝarko **nur 41 ekzemplerojn** ĝis aprilo de 2009, tiel oni scias pri tiu specio malmulte. Oni donas propran numeron al ĉiu kaptita, vidita ŝarko. 

La plej longa ekzemplero longis 5,63&nbsp;m, estis ina ŝarko kaj ĝin pelis la marondoj mortinta al bordoj de Ichihara en golfo de Tokio, en 2004. Samjare oni kaptis la plej mallongan ekzempleron ĉe Sumatro, ĝi estis vira kaj longis 1,77&nbsp;m.

La grandbuŝa ŝarko aperis en la Atlantiko, Pacifiko, en orienta Hinda Oceano kaj en aliaj lokoj, kio pruvas, ke tiu ŝarko vivas vaste en la mondaj varmaj marakvoj. 

## Karakterizaĵoj 
Ĝi havas grandan, rondan kapon kun grandega buŝo, al kiu ĝi dankas sian nomon. La dorsa koloro estas nigrete bruna, la ventro estas pala. La grandbuŝa ŝarko havas du dorsajn naĝilojn, unu nesimetrian vostan naĝilon, du grandajn brustajn naĝilojn kaj same du parojn el ventraj naĝiloj, el kiuj la dua paro estas grave pli malgranda. 
## Nutrado, konduto 
La analizado de stomaka enteno montris, ke la grandbuŝa ŝarko nutras sin aktive per kriloj.

Oni sukcesis en 1990 kapti vivantan ekzempleron kaj oni sukcesis ĝin foti, filmi, alfiksi prilokan sendilon. Tio montris, ke la ŝarko moviĝas vertikale en la maro dum la tago, kun moviĝo de la kriloj. Oni trovis, ke ĝi nokte estis en profundo de 15 metroj, dum tage en profundo de 150 m.

Kategorio:Ŝarkoj
Cissa

***Cissa*** estas genro de mallongvostaj pigoj kiuj loĝas en arbaroj de tropika kaj subtropika Azio. Temas pri tre koloraj birdoj, kie hegemonias la verda, kaj pro tio foje ni nomas **verdaj pigoj**, sed tiu nomigo pleje kongruas kun unu el la specioj. Krome la tri specioj de la genro montras en la vizaĝo larĝan **nigran traokulan strion** el la beko al la nuko. La jenaj specioj estas agnoskataj:

* Verda pigo (*Cissa chinensis*)
* Flavbrusta pigo (*Cissa hypoleuca*)
* Mallongvosta pigo (*Cissa thalassina*)

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Militkortumo

eta|260px|La kampa milita kortumo de la Finna 15-a Brigado en julio de 1944.

**Militkortumo** estas la nomo de la institucio, kiu difinas punojn al Armeanoj, submetitaj al leĝoj de militjuro. Praktike ĉiuj armeoj en la mondo havas sistemon de militkortumo por okazoj de malrespekto al la disciplino, hierarkio aŭ militistaj reguloj. Ĝi estas uzata ankaŭ por juĝi malamikojn kaptitajn pro militkrimoj aŭ krimoj kontraŭ homeco.

La Ĝeneva Konvencio pri la rajtoj de militkaptitoj kaj pri reguloj, kiujn militantaj landoj devas submetiĝi, postulas, ke kaptitoj akuzitaj pr militkrimo estu submetitaj al la samaj proceduroj, kiujn la venkinta armeo uzas por siaj propraj militistoj.

## Vidu ankaŭ 
* Militleĝo
* Milittribunalo
Lyss

**Lyss** estas urbo en la iama distrikto Aarberg en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 11240 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Post la aliĝo de Busswil ĉe Büren la komunumo la 1-an de januaro 2011 nombris 13770 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 Lyss apartenas al la nove fondita administra distrikto Seeland.

## Geografio 
Lyss situas ĉe la orienta marĝeno de la regiono *Seeland* ĉe la bordo de la Malnova Aro. Ekde la 1-a de januaro 2011 al Lyss apartenas ankaŭ la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Busswil ĉe Büren.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo limas en nordo al Studen, en nordnororiento al Büetigen, en nordoriento al Diessbach ĉe Büren, en oriento al Grossaffoltern, kaj en sudo al Seedorf, en sudsudokcidento al Aarberg, en okcidento al Kappelen, kaj en nordnordokcidento al Worben.

## Trafiko 
En la urbocentro kruciĝas la kantonaj ĉefvojoj n-ro 6 kaj 22. La urbo havas aliron al la svisa aŭtovojo A6 de Thun tra Berno al Bielo, kiu pasas tra la komunuma teritorio. La stacidomo de  situas ĉe la fervojlinioj de Berno al Bielo kaj de Lyss al Morato. Krome ekzistas interurba buslinio n-ro 74 de Lyss al Bielo.

## Ĝemelurbo 
Ĝemelurbo de Lyss estas Monopoli en la Provinco Bari en la regiono Apulio.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Lyss datiĝas el la jaro 1009 kiel *Lissa*.

En mezepoko en Lyss regis la *Grafoj de Neuenburg-Aarberg*. En la jaroj 1377/79 Lyss fariĝis posedaĵo de Berno. Ĝis la korekto de la Malnova Aro per la konduko de la rivero al la Lago de Bielo la regiono de Lyss regule suferis pro gravaj inundoj.

En baloto de la 7-a de marto 2010 la loĝantoj de la komunumoj Lyss kaj Busswil ĉe Büren decidis, ke la du komunumoj estas kun efiko de la 1-a de januaro 2011 kunigitaj sub la nomo Lyss.

## Famulo 
* Ernst Gäumann (1893-1963)

## Vidu ankaŭ 
* Lyss (stacidomo)
* Lyss Grien (stacidomo)
* Busswil BE (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la urbo Lyss
* Lyss en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:Karte Gemeinde Lyss 2007.png|Mapo de la komunumo antaŭ la integriĝo de Busswil ĉe Büren
Dosiero:Busswil Luftaufnahme.jpg|Aerbildo de Busswil ĉe Büren

Kategorio:Urboj de Svislando
Puebla de la Reina

**Puebla de la Reina** (Vilaĝo de la Reĝino) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *jareños*. La censita populacio en 2008 estis de 864 loĝantoj.

## Situo 
Puebla de la Reina estas situa en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 376 m; je 94 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 131,7 km². 

Ĝi estas en la nordokcidenta parto de la komarko Tierra de Barros kaj proksime de Hornachos kaj de la samnoma montareto.

## Ekonomio 
Ĉefe agrikulturo (cerealoj kaj olivarboj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj porkoj)

## Vidindaĵo 
Sonorilturo de stilo mudeĥara en la preĝejo, simile al tiuj de la najbaraj vilaĝoj nome Palomas kaj Hornachos.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Puebla de Obando

**Puebla de Obando** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *obandinos*. Laŭ censo en 2008 la municipo havis 2000 loĝantojn.

## Situo 
Puebla de Obando situas en la centrokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 378 m; je 48 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 58 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas 23,6 km². 

Ĝi situas pli precize en la montara medio de la *sierra* de Loriana kaj de Vidrio, mezvoje inter Cáceres kaj Badajoz, ĉe la ŝoseo  **&nbsp;EX-100&nbsp;**, ĉe la Km 40, ĉe bela montara pejzaĝo super la montopasejo de El Zángano, ĉe la limo kun la Provinco de Cáceres.

## Priskribo 
La domaro de la vilaĝo konservas tradician arkitekturon karakteran de la zono, kun strukturo de kruco de la du ĉefaj vojoj kiuj kruciĝas en la centra placo, kie staras la preĝejo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tro tradicia. Lastatempe iom da kampara turismo, kiu povas kreski post la konstruado de aŭtoŝoseo de Cáceres al Badajoz.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Puebla de Sancho Pérez

[eta|dekstra|100ra|Blazono de la vilaĝo kie videblas supre maldekstre la kruco de la Ordeno de Santiago kiu rekonkeris la zonon kaj dekstre la leono de la [Regno de Leono kaj de la Provinco de Badajoz]]
**Puebla de Sancho Pérez** estas municipo de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli suda provinco Badaĥozo *(Badajoz)* kaj al la komarko *Zafra-Río Bodión*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *poblanchinos*. 

## Situo 
Puebla de Sancho Pérez situas en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 323 m; je 78 km de Badaĥozo, la provinca ĉefurbo. 

Ĝi estas ege proksima de la urbo Zafra, al kiu ĝi utilas kiel dormovilaĝo aŭ dormokvartalo.

## Ekonomio 
Agrikulturo, brutobredado, servoj, komerco kaj iom da industrio ekzemple rilate aŭtoj kaj produktado de vino.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Cirquent

**Cirquent** estis germana entrepreno pri inform-teknika (IT-a) konsilado. Ĝi ekestis en 2008 el la firmaaro *Softlab Group*; je la  ĝi estis nomita *NTT DATA Deutschland* kaj enigita en la eŭropan firmaaron de NTT DATA.

Cirquent ekestis el la firmaaro *Softlab Group*, kiu de 1992 apartenis al BMW. Per aĉeto kaj fondado de firmaoj ĝi iĝis unu el la pintaj konsilistaj firmaoj de Germanio; ĝi havis la 7-an lokon en la Lünendonk-Listo. Ekde la fino de septembro 2008 ĝi apartenis 72,9-elcente al NTT DATA, fila kompanio de japana NTT, kaj 25,1-elcente al BMW Group.

Cirquent havis sian centran sidejon en Munkeno kaj kvar pliajn sidejojn en Germanio; en Aŭstrio, Britio kaj Svislando ĝi havis filiojn. Cirquent ofertis konsiladon pri veturil-industrio, bankoj, asekuroj, telekomunikaj kaj manufakturaj entreprenoj, krome funkciigon kaj vartadon de IT-sistemoj.

## Deveno de la nomo Cirquent 
La nomo Cirquent estas artefarita vorto derivita de la angla vortoj ***cir**cle* (cirklo) kaj *conse**quent*** (konsekvenca). "Circle" reprezentu la tutecan komprenon de porklientaj solvoj, "consequent" la nepran kaj konsekvencan centrigon de la klientaj interesoj.

## Cirquent Aŭstrio 
En 1982 la tiama firmao Softlab malfermis filion en Vieno kun nur kvin dungitoj. Ĝia kerna negoco estis pri la integrita program-evoluigilaro Maestro. En la 1990-aj jaroj Softlab pliparte okupiĝis pri IT-serva organizado, tiutempe tre postulata precipe de telekomunikadaj provizistoj. En 2005 la aŭstria Softlab kunfandiĝis kun la IT-konsila entrepreno Anite kaj tiel duobligis la nombron de siaj dungitoj en la konsila kaj projekta negocoj. De januaro 2007 ekzistas partnereco kun SAP. Je la 1-a de januaro 2008 Softlab ŝanĝis sian nomon al Cirquent.

## Cirquent Svislando 
La svisa *Cirquent AG* estis memstara akcia societo, fondita en 1992 kiel Softlab AG kaj renomita Cirquent AG je la 1-a de januaro 2008. La centra sidejo de la societo estis en Opfikon-Glattbrugg ĉe Zuriko; krome ekzistis filio en Berno. Cirquent AG estis 100-elcenta fila kompanio de la germana Cirquent GmbH.
Ĝi konsilis al bankoj, asekuroj, publikaj servoj kaj administracioj, energiprovizistoj kaj telekomunikaj kaj servaj entreprenoj pri kernaj bankaj solvoj, klient-administrado kaj informteknika sekureco.

## Eksteraj ligiloj 
* Entreprena retejo (nun de NTT DATA Deutschland) 
* Aŭstra retejo 
* Svisa retejo 
* Retejeto pri veturilindustrio 

Kategorio:Firmaoj pri programaro
Kategorio:Firmaoj pri konsilado
Kategorio:Germanaj firmaoj
Kategorio:Svisaj firmaoj
John Grinder

**John Grinder** (naskiĝis dum 1940) estas usona anglisto kaj lingvisto. Li estas kunevoluinto de la psikologia konceptaro Neŭro-lingvistika programado (NLP).

Grinder studis lingvistikon kaj aparte anglistikon. Intense li esploris pri la koncepto de "Genera Transforma Gramatiko" de Noam Chomsky. Kiel profesoro en la Universitato de Kalifornio en Santa Cruz li konatiĝis kun la tiutempa studento de psikologio Richard Bandler. Richard Bandler, kiu tiam gvidis grupon de Gestalt-terapio, petis la lingviston partopreni la grupon kiel observanto. Pli poste la du sciencistoj interŝanĝis la rolojn de observanto kaj grupa gvidanto. Komune ili tiumaniere komencis esplori la (aparte senlingvajn) komunikajn mekanismojn en psikoterapio. Ekde la jaro 1974 ili modeligis propran terapian koncepton, kiu aparte enplektis sukcesajn psikoterapiajn teknikojn de la terapiistoj Fritz Perls, Virginia Satir, Milton Erickson kaj (pli poste) Gregory Bateson.

En la publikaĵoj *The Structure of Magic* (2 volumoj, kies unua aperis dum 1975) kaj *Patterns of the Hypnotic Techniques of Milton H. Erickson* (2 volumoj, 1975 kaj 1977) la duopo aparte analizis kaj adaptis la ekkonojn de Milton Erickson pri *hipnota terapio*. Per tiuj kaj sekvaj libroj John Grinder kaj Richard Bandler donis la fundamenton por la psikologia konceptaro Neŭro-lingvistika programado (NLP).

## Verkoj 
* *On Deletion Phenomena in English*; 1972
* kune kun Suzette Elgin, *Guide to Transformational Grammar*, eldonejo Holt 1973
* kune kun Richard Bandler, *The Structure of Magic: A Book about Language and Therapy*; 1997 (ISBN 0831400447)
* la samaj, *Structure of Magic *, volumo 2: *A Book about Communication and Change*; 1980 (ISBN 0831400498)
* la samaj, *Therapie in Trance. Hypnose: Kommunikation mit dem Unbewussten*; 6-a eldono, Stuttgart (eldonejo Klett-Cotta) 1992 (ISBN 3608951407)
* la samaj, *Metasprache und Psychotherapie. Die Struktur der Magie I*. Paderborn, eldonejo Junfermann, 11-a eldono 2005. ISBN 978-3-87387-186-1
* la samaj, *Kommunikation und Veränderung. Die Struktur der Magie II*. Paderborn, eldonejo Junfermann, 8-a eldono 2003. ISBN 978-3-87387-187-8
* la samaj, *Neue Wege der Kurzzeit-Therapie*. Paderborn, eldonejo Junfermann, 14-a eldono 2007. ISBN 978-3-87387-193-9
* la samaj, *Patterns. Muster der hypnotischen Techniken Milton Ericksons*. Paderborn, eldonejo Junfermann, 3-a eldono 2005. ISBN 978-3-87387-139-7
* la samaj, *Reframing*. Paderborn, eldonejo Junfermann, 8-a eldono 2005. ISBN 978-3-87387-228-8
* la samaj, *Patterns of the Hypnotic Techniques of Milton H. Erickson, M.D.*; 1997 (ISBN 1555520529)
* la samaj, * Frogs Into Princes*; 1979 (ISBN 187084503X)
* kune kun Michael McMasters, *Precision: A New Approach to Communication: How to Get the Information You Need to Get Results*; 1994 (ISBN 1555520499)
* kune kun Judith DeLozier, *Der Reigen der Daimonen*; eldonejo Junfermann, Paderborn 1995. (ISBN 978-3-87387-135-9)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj oficiroj
Kategorio:Usonaj psikologoj
Kategorio:Usonaj lingvistoj
Kategorio:Neŭro-lingvistika programado
Kategorio:Usonaj malfikciaj verkistoj
Kategorio:Sintaksistoj
Rena

**Rena** estas municipo de Hispanio, en la provinco Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *renenses* aŭ *reneros*. La censita populacio en 2008 estis 652 loĝantoj.

## Situo 
Rena situas en la centrorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 254 m; je 116 km de Badajoz, la provinca ĉefurbo kaj je 56 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas 10,8 km². 

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. La komarko Vegas Altas estas de irigacio.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Retamal de Llerena

300ra|eta|dekstra|Vidaĵo de la vilaĝo el la kamparo, tipa vidaĵo en la regiono
**Retamal de Llerena** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *retamalenses*. La censita populacio en 2008 estis de 497 loĝantoj.

## Situo 
Retamal de Llerena estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 467 m; je 138 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 66 km de Mérida, la regiona ĉefurbo; je 57 km estas Don Benito kaj je 56 km Llerena de kiu dependis historie laŭnome kaj je 159 km estas Cáceres, la ĉefurbo de la alia provinco de la regiono. La surfaco de ties teritorio estas de 96,1 km².

Ĝi situas ĉe la deklivoj de la *sierra* de Argallanes, norde de la komarko *Campiña*, sufiĉe malproksima de Llerena, kies nomon portas tamen pro la jura dependo de tiu. La plej grava proksima vilaĝo estas Zalamea de la Serena. La municipo estas ankaŭ proksime de aliaj vilaĝoj kiel Campillo de Llerena, Higuera de la Serena, Hornachos kaj Castuera.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado (ŝafo, bovo, porko kaj kapro. Ne estas grava irigacio de akvorezervejoj, sed nur tradicia el rojoj aŭ putoj. La tradiciaj plantoj enhavas arbojn kiel la anzino kaj la korkokverko, kun aliaj plantoj de makiso kiel la cisto, ruĝa lavendo, ulekso ktp. La kultivata tero estas nur 39,3 % de la teritorio, kie abundas ĉasejoj por kunikloj, perdrikoj kaj aproj.

## Demografio 
La populacio de Retamal regule kaj konstante kreskis ĝis meze de la 20a jarcento. Post 1950 la elmigradon suferegis tiu municipo tiele ke ĝi forportis ĝis 1981 preskaŭ 70 % de la iama populacio. Poste iome reekkreskis danke al la reveno de kelkaj elmigrintoj. Pro elmigrado okazis ankaŭ maljuniĝo de la populacio kaj pliiĝo de la mortindico kaj falo de la naskindico.

### Evoluo de la populacio 
1900 ------ 863
1950 ------2081

1910 -----1137
1960 ------1788

1920 -----1348
1970 ------ 917

1930 -----1685
1981 ------ 661

1940 -----1795
1986 ------ 747

## Eksteraj ligiloj 
* Municipo de Retamal de Llerena

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Reina

**Reina** [REJna] (Reĝino) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *reginos*. La censita populacio en 2008 estis nur de 196 loĝantoj.

## Situo 
Reina estas situa en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 705 m; je 126 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 64,7 km². 

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
La aktuala vilaĝeto de Reina devenas el la antikva romia urbo de Regina Turdolorum, vojkruce de la du ŝoseoj kiuj ligis la urbojn de Córdoba kaj Mérida. En tiu epoko estis pli loĝata vilaĝo, de preskaŭ 4.000 loĝantoj, kiuj disponis el trinkebla akvo pere de akvedukto. La stratoj estis ampleksaj kaj kunarkaj, kun subtera kloakaro kiu enfluis en la aktualaj rojoj de San Blas kaj San Pedro.

## Monumentoj 
* ***Alkazabo***
La murigita konstruaĵaro havis 14 turojn kaj defendis alian internan areon el kio restas malmulte. Estas ankaŭ cisternoj, similaj al tiuj de Cáceres kaj Medellín. La murego kiu konserviĝas estas de la epoko de almohadoj (12-a jarcento), kun diversaj postaj restaŭroj. Inter ili tiuj de la Superlo de la Ordeno de Santiago don Alonso Cárdenas (15-a jarcento) kaj aliaj en 1515 kaj 1575.

* ***Ermitejo***
En la antikva alkazabo konserviĝas ermitejo de la 15a jarcento kies deveno iras al la epoko de Visigotoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri iom da historio de kasteloj. 

* Fotoj de la Ermitejo kaj Alkazabo.

* Foto de la Alkazabo.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Ribera del Fresno

**Ribera del Fresno** [riBEra] (Riverbordo de la frakseno) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. 

La loĝantoj nomiĝas *ribereños*. La censita populacio en 2008 estis de 3.432 loĝantoj.

## Situo 
Ribera del Fresno estas situa en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 399 m; je 83 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 185,6 km². 

## Ekonomio
Agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafo). La malmulta industrio rilatas agrikulturon (vino, olivoleo kaj faruno).

## Vidindaĵoj
Tipa vilaĝa arkitekturo kun kelkaj nobeletaj domoj kun blazonoj el granito aŭ barokaj ornamaĵoj de la 18a jarcento. Estas ankaŭ preĝejo kaj du ermitejoj.

Estas grava arkeologia kuŝejo en *Cerro de Hornachuelos* de la Ĥalkolitiko (2.000-1.800 a.K.) kun muregoj, domoj, tombejoj, stratoj ktp. Estas ankaŭ interpretejo. Tio situas je 3 km laŭ la loka ŝoseo kiu ligas la vilaĝojn de Ribera del Fresno kaj Hinojosa del Valle.

## Gravuloj 
San Juan Macías, naskiĝis en 1585 kaj elmigris al Peruo, kie estis fama monaĥo kaj predikisto; li mortis en Lima en 1645.
 
Juan Meléndez Valdés estis poeto kaj politikisto naskiĝinta en 1754 kaj apartenanta al la movado de Klerismo.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo