open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
A Noite

**A Noite** (La Vespero) estis populara brazila gazeto en Rio-de-Ĵanejro. Ĝi aperis kun kelkaj interrompoj kaj pluraj posedantoj de la 18-a de julio 1911 ĝis la 27-a de decembro 1957 kaj de la 20-a de decembro 1960 ĝis la 31-a de aŭgusto 1964, kiam ĝi estis finfine ĉesigita. La redakcio situis ĉe Praça Mauá en la distrikto Saúde en la historia centro de la urbo.

La gazeto estis komencita fare de Irineu Marinho en 1911 kiel vespergazeto, ŝprucita kun policnovaĵoj, bildoj kaj granda cirkulado, post kiam li kaj dek tri aliaj dungitoj forlasis la gazeton *Gazeta de Notícias* pro politikaj malkonsentoj. La gazeto rapide iĝis la ŝatata legomaterialo de la urbanoj, nomataj *cariocas*.

*A Noite* difinis sin de la komenco kiel specon de politika opozicio kaj estis sin deklarita akra kritikisto de la tiam lastatempe formita registaro de Hermes Rodrigues da Fonseca (1910-1914). En tiu tempo, A Noite subtenis ĝentilan grupon ĉirkaŭ Ruy Barbosa kiel kandidato por Prezidanto de la Respubliko. En pli posta fazo, la papero forlasis la opozicion kaj ekde tiam subtenis la registaron de Washington Luís kaj postajn registarojn.

Tiutempe, A Noite estis konsiderita unu el la unuaj popularaj gazetoj de Rio-de-Ĵanejro kun malalta podetala prezo.

## Rilatoj al Esperanto 
De sia fondiĝo en 1911 la gazeto tre favore raportis pri la rapide disvolvanta Esperanto-movado de la urbego: Ekde la fino de 1906 sennombraj esperantaj kursoj funkciis en la urbo kaj en la najbararoj, sub la aŭspicioj de "Brazila Klubo". Tiu intensa instrua aktiveco rezultis, ankoraŭ en 1906, en la fondiĝo de tri pliaj urbaj esperantaj grupoj krom la menciita Brazila Klubo, tio estas: Grupo Verda Stelo, Laboristara Grupo Esperantista kaj la Societo Brazila Esperantista, krom klubo en la najbara urbo Niterói aliĝinta al Brazila Klubo Esperanto (Niteroja Grupo). La granda evento de la jaro 1907 estis la okazigo en Rio de Janeiro de la Unua Brazila Kongreso de Esperanto de la 12-a ĝis la 21-a de julio, kiu kulminis kun la fondiĝo de Brazila Ligo Esperantista. Do en la 1910-aj ĝis 1950-aj estis multaj okazoj raporti pri la loka Esperanto-movado, interalie okaze de la Brazila Kongreso de Esperanto de 1913, 1923, 1936 kaj 1945 en la urbego, aldone al ekstra *Metropola Konferenco de Esperanto* de 1946.

Kategorio:Brazilaj gazetoj
Las ratas

***Las ratas*** (La ratoj) estas romano de la hispana verkisto Miguel Delibes publikigita en 1962. La intrigo temas pri la vivo en malgranda vilaĝeto de Kastilio, for de ĉefurbo kaj notinde tre malprogresinta. 

## Intrigo
La protagonisto estas Nini, dekunujaraĝa knabo kiu vivas nur kun sia patro, el Tío Ratero (ratĉasisto) en kaverno for de la vilaĝo. Nini estas speco de saĝulo al kiu la kamparanoj venas por ke li solvu dubojn pri la rikolto, la pluvo, la animaloj, la kalendaro ktp., kaj kiu havas tiun sciaron per «ciencia infusa» (denaska sciaro). Lia patrino (duonfratino de lia patro) estis enfrenezulejigita kiam Nini estis ankoraŭ infano, kaj tial li havas emocian apogon en sia hundino kaj en la kamparo kiun li bone konas.  

La vilaĝestro volas elhejmigi la loĝantojn de la kavernoj pro la premo de la provincestro, sed Tío Ratero malakceptas tion. Doña Resu, riĉa bigotino, volas, ke Nini estu edukita por progresi en la vivo, neglektante la enorman saĝecon pri la vivo de la kamparo kiu estas trezoro de Nini (kaj de la kamparana kulturo). Ekzemple kiam ŝtelĉasisto predas animalojn ne konsiderinte la idojn, Nini klopodas por savi ilin, tiel ke ĉiam estu animaloj. Tragedio alvenas kiam alia ratĉasisto de najbara vilaĝo konkurencas por la sama ĉasteritorio kun Tío Ratero kaj la predoj ekmalabundiĝas. Tiu estas la nura resurso por Tío Ratero kaj Nini: ili vendas la ĉasitajn ratojn al la loka drinkejo, kiel manĝaĵeto. 

## Komentoj
Estas kontrasto inter la enorma boneco de Nini kaj la malico de la nova ratĉasisto unuflanke, kaj aliflanke inter la saĝeco de Nini kaj la nescio de la gravuloj de la vilaĝo kiu volas finigi la vivon de la kamparanoj tute ligitaj al ilia medio.

La romano estis adaptita al kino en la samnoma filmo "Las ratas" (1998) reĝisorita de Antonio Giménez Rico.

## Referencoj
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1962
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Socia literaturo
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Libroj de Miguel Delibes
Kategorio:Romanoj pri infanoj
El príncipe destronado

***El príncipe destronado*** (La eltronigita princo) estas novelo de la hispana verkisto Miguel Delibes publikigita en 1973. La intrigo temas pri la vivo de infano en kies familio ĵus naskiĝis alia filo, pro kio li jam ne ricevas tiom da atento. Temas pri agado okazanta en urbo, kontraste kun la fruaj noveloj de la aŭtoro de rura medio. 

## Intrigo
En la novelo aperas nur malgranda fragmento de la vivo de Quico [KIko] (Franĉjo), trijaraĝa infano kiu vivas en riĉa familio. La historio okazas tuj post la nasko de Cristina, pli juna fratino Quico. Tio rezultas en li tio kion oni konas en infana psikologio kiel "sindromo de la eltronigita princo", kio nomas la verkon. Perdinte unuarangecon, dorlotadon kaj zorgon, Quico sentas ĵaluzon, kiu pelas lin al fiagado por altiri la atenton de la plenkreskuloj; pere de tio la leganto ekkonas lian mondorigardon kaj kiajn timojn.

Krom la centra temo pri infana psikologio, la novelo temas ankaŭ pri la familiaj rilatoj (gepatroj-gefiloj, gefratoj, geedzoj) kaj de la rilatoj inter la burĝaro kaj la servistinoj, en epoko ankoraŭ markita per la diktatura reĝimo elirinta el la enlanda milito.  

## Analizo
La verko ne dividiĝas en ĉapitroj, sed en horoj, pli taŭge por la vivo de infano. Precize temas pri la dek du horoj el la deka matene ĝis la deka nokte. Ne estas fadena intrigo, sed izolaj epizodoj  unu post alia, el kiuj la plej grava estas la englutado de najlo fare de Quico.

Kvankam estas  ĉioscia rakontanto, tiu foje adoptas la perspektivon kaj la infanan rigardon de la protagonisto, kiel la referencoj al lia patrino kiel la fela mantelo aŭ la flora negliĝo. 

## Komentoj
La romano estis adaptita al kino en la filmo "La guerra de papá" (1977) reĝisorita de Antonio Mercero.

## Referencoj
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1973
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Socia literaturo
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Libroj de Miguel Delibes
Kategorio:Romanoj pri infanoj
Henrik Lévay

'*** [lEvai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lévay Henrik*' estis hungara asekuristo, mecenato. Lia nobela antaŭnomo estis *kisteleki* [kiŝteleki] ekde 1886.

 naskiĝis  en Jánoshalma (la tiama **Jankovác**), li mortis  en Budapeŝto.
eta|

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li frekventis komercan lernejon en Pest (urbo) en la 1840-aj jaroj, poste li estis komercisto en Szeged. Li batalis dum la hungara revolucio de 1848, poste li estis asekuristo en urbo Pest. En 1857 li partoprenis en fondo de la unua hungara asekura societo, post 6 jaroj li estis ĝin. En 1861 li fondis la unuan hungaran reciprokan asekuran societon, en 1882 alian societon en Vieno. Li estis levita senatano en 1886, barono en 1897. Li estis ankaŭ mecenato, ekzemple li fondis premion en 1878, li mem ricevis premion en 1868. Li edziĝis en 1852.

## Liaj kontribuoj 
* *Vélemény a mezőgazdasági hitelintézet létesítésének módjáról.* (1893)
* *Néhány szó közgazdasági bajaink orvoslásáról.* (1895)
* *A biztosítási ügy hazánkban.* (1896)

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj asekuristoj
Kategorio:Hungaraj mecenatoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Metilsulfamata acido

**Metilsulfamata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de klorosulfonata acido kaj metilamino. Ĝi estas blanka, senodora solidaĵo, solvebla en akvo. Metilsulfamata acido posedas 1 karbonatomon, 5 hidrogenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. 

Metilsulfamata acido (MSA) estas sulfur-enhava organika acido kiu estas vaste uzata en la kemia industrio por siaj multflankaj trajtoj kaj aplikoj. Ĝi estas senkolora, senodora solidaĵo, kiu estas hidrosolvebla kaj havas iomete malaltan fandopunkton. MSA havas larĝan gamon de uzoj, de industriaj aplikoj kiel ekzemple nutraĵprilaborado kaj farmaciaĵoj ĝis laboratoriaj eksperimentoj kaj scienca esplorado.

Metilsulfamata acido estas uzata en diversaj sciencaj esploroj. Ĝi estas uzata kiel reakciaĵo por determini la koncentriĝon de diversaj kombinaĵoj, kiel proteinoj kaj karbonhidratoj. Ĝi ankaŭ estas uzata por studi la strukturon kaj funkcion de enzimoj, same kiel la metabolon de diversaj kombinaĵoj. Metilsulfamata acido estas uzata por studi la efikojn de drogoj sur la korpo, kaj por studi la mekanismojn de ago de diversaj drogoj.

Metilsulfamata acido verŝajne funkcias kiel inhibicianto de enzimoj kaj aliaj proteinoj, kiuj povas konduki al ŝanĝoj en la agado de ĉi tiuj proteinoj. Ĝi supozeble interagas kun la aktiva loko de enzimoj, blokante ilian agadon aŭ ŝanĝante ilian agadon. Metilsulfamata acido ankaŭ supozeble interagas kun aliaj molekuloj, kiel ekzemple hormonoj kaj neŭrotransmisiiloj, kiuj povas konduki al ŝanĝoj en ilia agado.

Metilsulfamata acido havas larĝan gamon de biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj. Oni kredas, ke ĝi malhelpas la agadon de iuj enzimoj, kondukante al ŝanĝoj en ilia agado. Oni ankaŭ kredas, ke ĝi influas la metabolon de diversaj kombinaĵoj, kondukante al ŝanĝoj en iliaj koncentriĝoj en la korpo. Metilsulfamata acido ankaŭ povas influi la agadon de hormonoj kaj neŭrotransmisiiloj, kiuj povas konduki al ŝanĝoj en diversaj fiziologiaj procezoj.

Metilsulfamata acido havas kelkajn avantaĝojn por laboratorioeksperimentoj. Ĝi estas relative malmultekosta reakciaĵo, kaj ĝi estas facile uzebla. Ĝi ankaŭ estas relative sekura uzi, ĉar ĝi ne estas toksa aŭ brulema. Tamen, Metilsulfamata acido ankaŭ estas limigata en sia uzo en laboratorioeksperimentoj, ĉar ĝi ne estas tre solvebla en organikaj solvantoj kaj havas malaltan pH-n.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **metilsulfamata acido** per traktado de **dumetilureo** kaj **dusulfata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **metilsulfamata acido** per oksidado de **metilamino** kaj **sulfonata acido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **metilsulfamata acido** per traktado de **n-klorosulfamata acido** kaj **metano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **metilsulfamata acido** per traktado de **metilamino** kaj **sulfura trioksido**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **metilsulfamata acido** per traktado de **klorosulfonata acido** kaj **metilamino**:

## Vidu ankaŭ
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilata acidoj
Tramtransporto en Honkongo

[dekstra|280ra|eta|[Vikimanio|Wikimania 2013, Hongkongo]]
dekstra|280ra|eta|Blua tramo
[dekstra|280ra|eta|*[Maleficent: Mistress of Evil*, 2019]]
**Tramtransporto en Honkongo** (, , **HKT**) estas etŝpura () tramsistemo en Honkongo. Posedata kaj funkciigata fare de RATP Dev, la tramo veturas sur Honkonga Insulo inter *Kennedy Town* kaj *Shau Kei Wan*, kun branĉo cirkulanta tra *Happy Valley*.

La tramsistemo de Honkongo estas unu el la plej fruaj formoj de publika transporto en la metropolo, ĝi malfermiĝis en 1904 sub brita regado. Ĝi uzis elektrajn tramojn ekde sia inaŭguro, kaj neniam uzis ĉevalan aŭ vaporforton. Ĝi posedas la plej grandan funkciantan duetaĝan tramfloton en la mondo, kaj estas tre malofta ekzemplo de tramsistemo kiu uzas ilin ekskluzive. Krom esti uzata de navedantoj, la sistemo estas populara ĉe turistoj, kaj estas unu el la plej ekologiemaj manieroj vojaĝi en la urbo.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Honkongo
* Metroo de Honkongo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Honkongo
Honkongo
Honkongo
Honkongo
Únětice (distrikto Prago-okcidento)

**Únětice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, 8,5&nbsp;km nordokcidente de la centro de Prago. En  ĝi havis .

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1125. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria 
* Baroka paroĥestrejo el la jaro 1766, reguligita en 1905
* Tombeja kapelo de sankta Jozefo 
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1716
* Grenejo el la jaro 1752

## Ĉirkaŭaĵo
* Suchdol

## Pluaj fotoj

Image:Únětice, špejchar a kostel.jpg|Grenejo kaj preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria 
Image:Únětice, fara.jpg|Paroĥestrejo
Image:Únětice, staré označení obce (detail).jpg|Malnova signo de la municipo
Image:Únětice, kaplička poblíž sokolovny.jpg|Kapelo de sankta Johano Nepomuka
200215 Mspst Rztk foto Vit Svajcr 3356.jpg|Renkontiĝo de slava karnevalo el Roztoky kaj Únětice sur Holý vrch

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Statenice

**Statenice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, 11&nbsp;km nordokcidente de la centro de Prago. En  ĝi havis . Municipo Statenice konsistas el du partoj, Statenice kaj Černý Vůl, kiuj ambaŭ situas en la katastra teritorio *Statenice*.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kastelo Statenice

## Pluaj fotoj

Image:Statenice, nový rybník.JPG|Nova fiŝlago ĉe novaj domoj
Image:Statenice, U obecního úřadu.JPG|Ĉe municipa ofico
File:Statenice, budova zámku.JPG|La rekonstruota kastelo Statenice


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Lichoceves

**Lichoceves** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, 13&nbsp;km nordokcidente de la centro de Prago kaj 8 km okcidente de urbo Roztoky. En  ĝi havis . 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1088. 

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
Municipo Lichoceves konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj:
* **Lichoceves**
* Noutonice

## Pluaj fotoj

Lichoceves, hlavní ulice 01.JPG|Konstruareo apud ĉefa ŝoseo 
Lichoceves, vila.JPG|Vilao en Lichoceves
Lichoceves, kaplička.JPG|Kapeleto surrande de la municipo


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Jakab Lewin

**Jakab Lewin** [levin], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lewin Jakab** estis hungara akademia instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Levin*.

 naskiĝis en 1828 en Pest (urbo), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li studis en universitatoj de Pest kaj Vieno, dum en la aŭstra revolucio en 1848 li estis arestita en Vieno. Post siaj studoj li estis familia edukisto same en Vieno, pli poste li instruis matematikon en komerca akademio de Vieno. Ekde 1871 ĝismorte li estis rektoro de Komerca Akademio (Pest). Li ricevis 2 reĝajn premiojn en 1876 kaj post 2 jaroj. Lia edzino naskis dufoje.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Lexikographisch geordnete Uebersicht der im Weltverkehr wichtigsten Münzen, Maasse und Gewichte.* (sen eldonjaro)
* ''Neue Aflösung des Pothenot'schen Problems und Beweis des Lehmann’schen Satzes über dasselbe.* (1866)
* *A rokkantak nyugdíja és házassági hozományának biztosításáról.* (1872)
* *Az iskolai takarékpénztár és a paedagogia. Megtoldva az iskolai takarékpénztár legczélszerűbb kezeléséről szóló utasítással.'' (1876)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio germane

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Fred de Geus

**Arian Fred de GEUS** (naskiĝis en 1952, vivas en Amsterdamo) estas "duoble denaska esperantisto, ĉar ambaŭ gepatroj parolis al li nur esperante. "Malgraŭ tio" li enmovadiĝis, laŭ propra aserto, pro la junulara klubo en Groningen, kie li renkontas sian estontan edzinon. En 1985 li kvarobligis la komputilan kapaciton de la Grafika Centro Antverpena, respondeca interalie por kompostado de la magazino Monato - tiutempe li estis juna programisto de la malsanulejo en Groningeno. En la periodo 1995-1998 li apartenis al la estraro de UEA kiel respondeculo pri financoj. Krome li multajn jarojn estis membro de la financa komisiono de UEA. La programo de la Germana Esperanto-Kongreso 2022 ankoraŭ informas ke li studis matematikon kaj informatikon, kaj doktoriĝis en medicina fako. Dum la tuta plua profesia vivo li daŭre kiel datum-mastrumisto en la operacia centro de malsanulejo en Groningen. Krom esti edzo de esperantistino, li estas patro de filino Liesbeth (1987).

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Nederlandaj komputikistoj
Rusa Aerarmeo

La **Aera Forto de Rusio** () estas ekde 2015 filio de la Rusaj Aeraj kaj Spacaj Trupoj . 

La Rusa Mararmeo havas sian propran sendependan filion: la Rusa Maramea Aera Forto. La Rusa Aera Forto estas unu el la plej grandaj en la mondo laŭ armea ekipaĵo, sed malbona ekonomio kaj prizorgado signifis ke la forto ne estas same forta kiel sub la antaŭulo de Rusio, Sovetunio. Io ankoraŭ restas de la Malvarma Milito: Rusio, kune kun Usono, estas la nura kun dediĉitaj bombaviadiloj .

## Konsisto 
* 4-a Aero kaj Aerdefenda Armeo
* 6-a Aero kaj Aerdefenda Armeo
* 11-a Aero kaj Aerdefenda Armeo
* 14-a Aero kaj Aerdefenda Armeo
* 45-a Aero kaj Air Defence Army

* La transporta aerarmeo de Rusio
* Long Range Bomber Command (Parto de Nuklea Triopo)

## Historio 
VVS estis fondita kiam Sovetunio disiĝis en decembro 1991. Rusio tiam atingis konservi 40% de la materialo kaj 65% de la dungitaro en la organizo, kiu ĝis tiam apartenis al Sovetunio. Rusio ankaŭ devis konservi la plej multajn el la komandoj: *la Long Range Force* () kiu havis la bombistojn kaj nukleajn armilojn, *la Transporttrupon* kaj *la Front Force* kiu havis ĉasaviadilojn, bombĉasaviadilojn kaj aliajn plurrolajn batalaviadilojn.

VVS partoprenis en tri militoj - la Unua Ĉeĉenia milito (1994-96), la Dua Ĉeĉenia milito (1999-2002) kaj la milito en Sud-Osetio (2008) .

## Materialo 
VVS havas proksimume 2,400 batalaviadilojn kaj 3,365 aviadilojn entute. Indas rimarki ĉi tie, ke multaj el tiuj estas en tre malbona stato kaj tial ne funkcias. VVS havis deziron forigi multon da ĉi tiu malnova ekipaĵo, kaj aĉeti novan ekipaĵon kun pli bona teknologio anstataŭe. Malbonaj financoj, kiuj estis la kialo de la malbona prizorgado en la unua loko, malhelpis tian ekipaĵon renovigon. Ĝisdatigaĵoj tial estis aranĝitaj sur iuj el la ekzistantaj ekipaĵoj anstataŭe, same kiel kelkaj minimumaj investoj en novaj aviadiloj.

## Galerio 

Dosiero:Soviet_MiG-29_DF-ST-99-04977.JPG|MiG-29
Dosiero:Su-27_Russian_Knights_04.jpg|Su-27
Dosiero:Su-24_Fencer_left_side.jpg|Su-24
Dosiero:Tu-22M3_Monino.jpg|Tu-22M
Dosiero:Sudan_Nyala_Airport_Ilyushin-76.jpg|Iljusjin Il-76
Dosiero:Antonov_An-124_EFHK.jpg|An-124 'Condor' - (la plej granda amasproduktita transportaviadilo de la mondo)
Dosiero:Mi-24_4.jpg|Mil Mi-24
Dosiero:AF_Mil_Mi-28_Paris_Juni1997.jpg|Mil Mi-28
Dosiero:Kremlin_Tupolev_Tu-160.jpg|Tu-160 - La plej granda bombaviadilo de la monda
Dosiero:Tu-142MR-1990.jpg|Tu-95 *Bear* - La plej rapida helic-movita militaviadilo de la monda

Dosiero:RuAF_emblem.png|La Granda Emblemo de la Rusa Aera Forto
Dosiero:Medium_emblem_of_the_Военно-воздушные_силы_Российской_Федерации.svg|Mezgranda emblemo de la rusa aerarmeo
Dosiero:Малая_эмблема_Военно-воздушных_сил_России.png|Malgranda emblemo de la rusa aerarmeo
Dosiero:Flag_of_the_Air_Force_of_the_Russian_Federation.svg|Flago de la rusa aerarmeo
Dosiero:Roundel_of_Russia_(1991–2010).svg|Naciecinsigno de la rusa aerarmeo 1991-2010

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ilja Muromec (aviadilo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Rusia Aerarmeo (angle)
* Fotoj de la Rusa Aerarmeo
* Rusia militista aviado

Kategorio:Armitaj fortoj de Rusio
Tramtransporto en Vuhano

**Tramtransporto en Vuhano** povas rilati al iu ajn el la tramsistemoj nuntempe funkciantaj en la urbo Vuhano, Hubejo, Ĉinio. La unua tramo en Vuhano estis Auto-city linio T1, kiu komencis servon la . Poste, tramo Optics Valley komencis servon la .

centra|450px|eta|Auto-City T1

centra|450px|eta|Optics Valley L1-L2

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Vuhano
* Metroo de Vuhano
* Trolebusa itinero 1 en Vuhano
* Listo de urboj kun tramtransporto
* CRRC

## Eksteraj ligiloj 
*  (Wuhan Metro) ()
*  (Optics Valley) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Vuhano
Vuhano
Vuhano
Vuhano
Kantono Arras-1

La **kantono Arras-1** ( ''canton d'Arras-1'') estas franca balotdistrikto en la departemento Pas-de-Calais kaj en la regiono Hauts-de-France. La kantono konsistas el 12 komunumoj. Ĝi havas entute  loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en . Ĝia centraliza oficejo situas en Arras.

Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.

## Komunumoj 
Ekde administra reformo de marto 2015 apartenas al la kantono Arras-1 la jenaj 13 francaj komunumoj - de la urbo Arras nur parto:

* 

## Historio 
Nova kantona organizado de la departemento Pas-de-Calais validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. La departementaj konsilantoj estas, eke de tiu baloto, elektataj per duvica plurnoma majoritata balotsistemo.

La elektantoj de ĉiu kantono elektas du membrojn de malsama sekso, kiuj prezentas sin kiel binomon. La departementaj konsilantoj estas elektitaj por sesjara mandato.

En la departemento Pas-de-Calais, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 77 al 39. La nuna kantono Arras-1 estis kreita per aldono de komunumoj de la eksaj kantonoj Dainville (8 komunumoj), Beaumetz-lès-Loges (1 komunumo), Vimy (1 komunumo) kaj Arras-Sud (1 komunumo). La kantono plene situas ene de la arondismento Arras. 

## Vidu ankaŭ 
*Kantonoj de Pas-de-Calais
*Komunumoj de Pas-de-Calais

Arras-1
Tachlovice

**Tachlovice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, 16&nbsp;km sudokcidente de la centro de Prago. En  ĝi havis . Proksime troviĝas minejo Granda Ameriko.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1234. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Baroka preĝejo de sankta Jakobo pli Granda el la jaro 1742
* Tombeja kapelo el la jaro 1745
* Eksa paroĥestrejo

## Pluaj fotoj

Image:Tachlovice CZ St James the Great church 363.jpg|Preĝejo de sankta Jakobo
Bfara, Tachlovice.jpg|Eksa paroĥestrejo
Tachlovice, Karlštejnská 52, 113.jpg|Tachlovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Senvoĉa bilabiala frikativo

La **senvoĉa bilabiala frikativo** aŭ **senvoĉa bilabiala frikativo** estas konsonanta sono uzata en kelkaj parolaj lingvoj. La simbolo en la Internacia Fonetika Alfabeto, kiu reprezentas ĉi tiun sonon, estas ⟨⟩, kaj la ekvivalenta X-SAMPA simbolo estas `p\`. 

Kategorio:Frotsonoj
Nučice (distrikto Prago-oriento)

**Nučice** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 16 kilometroj oriente de urbo Říčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1422.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Krucifikso

## Pluaj fotoj 

Obecní úřad, Nučice.JPG|Municipa ofico
Nučice (003).JPG|Nučice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Senvoĉa dentala frikativo

La **senvoĉa dentala frikativo** estas konsonanta sono uzata en iuj parolataj lingvoj. Tiu sono ne povas esti trovita en Esperanto. Ekzemple en hispana ĝi povas estis reprezentata per literoj zo kaj co, kiel en "cereza" (ĉerizo). La karaktro θ estas prenita el la islanda lingvo, tre similan formon havas la litero Θ, teto, de la greka alfabeto, kiu signas la saman prononcon (kaj nur havas iom pli mallarĝan horizontalan strekon kiu ne tuŝas la ĉirkaŭan ovalon).

Por fari **/θ/**, metu la pinton de via lango inter viajn superajn kaj malsuperajn dentojn. Puŝu aeron el via buŝo inter via lango kaj viaj dentoj. Vibrigu viajn voĉkordojn.

Kompreneble, la sono proksime parencas al la voĉa dentala frikativo - pri klarigoj vidu tie. 

Kategorio:Frotsonoj
Voĉa alveolara plozivo

La **voĉa alveolara plozivo** estas konsonanta sono. Ĝi estas uzata en multaj lingvoj. Ĝi egalas al la litero do en Esperanto.

Kategorio:Plozivoj
Alpár Losoncz

'*** [loŝonc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Losoncz Alpár,** serbe **Алпар Лошонц*' estas serbia hungara altlerneja instruisto, koresponda membro de serba akademio (2018).

 naskiĝis  en Temerin (Jugoslavio, nun en Serbio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio, poste en Serbio. Li maturiĝis en gimnazio en Beĉej en 1977, poste li akiris juran diplomon en Universitato de Novi Sad en 1981. Post la diplomo li instruis en la universitato kiel praktikanto, ekde 1988 asistanto, ekde 1995 docento, ekde 2005 profesoro. Li estis katedrestro inter 1998 kaj 2002, pli frue en 1988 li akiris sciencan gradon Ph.D. kaj ekde 1991 li prelegis ankaŭ en Scienca Universitato de Szeged.

## Elektitaj libroj 
* *Hiányvonatkozások* (1988)
* *Moderna na Kolonu?* (1998)
* *Suverenitet, moć i kriza* (2006)
* *A hatalom(nélküliség) horizontja. Hommage à Új Symposion.* (2018)
* *A formakereső ellenállás* (2020)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto 
* biografio hungare kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Jugoslavaj hungaroj
Kategorio:Serbiaj hungaroj
Israela marborda ebenaĵo

La **israela marborda ebenaĵo** () estas mallarĝa marborda ebenaĵo situanta sur la israela mediteranea marbordo, etendiĝanta 187 km de la landlimo kun Libano ĝis la Gazaa Sektoro. Proksimume 70% de la loĝantaro de Israelo vivas sur tiu ebenaĵo, kaj la ebenaĵo mem estas dividita en multajn kulturajn kaj geografiajn areojn. La tuta longo de la ebenaĵo konsistas el sablaj strandoj kun mediteranea klimato.

## Fizika geografio 
La ebenaĵo estas sufiĉe fekunda, tial en bibliaj tempoj disvolviĝis agrikulturo en kelkaj el ĝiaj areoj, kvankam poste preskaŭ ĉiuj tiuj areoj estis forlasitaj kaj reestigitaj nur de cionismaj setlantoj. Ĝi nun estas hejmo de la agrikulturaj areoj de la lando, precipe citruskultivaj areoj. La grundoj estas karakterizitaj per du specoj de riversedimentoj: malhelaj kaj pezaj, taŭgaj por plugtero, kaj sablaj, idealaj por citrusfruktoj.

Laŭ sia tuta longo, la ebenaĵo estas transirita de nur du konstantaj riveroj: la Jarkon, kiu fluas en Mediteranean Maron proksime de Petaĥ Tikva, kaj la Kiŝon, kiu enfluas en Ĥajfa Golfo norde de la grandurbo de Ĥajfo .

## Homa geografio 
70 % de la loĝantaro de Israelo loĝas sur la marborda ebenaĵo, ĉefe en la aglomeraĵoj de Guŝ Dan (Tel-Avivo) kaj Ĥajfo-Krajot. Tiuj estas ĉefe judaj setlejoj; araboj konsistigas malpli ol 4% de la populacio de la ebenaĵo .

La ebenaĵo estis loĝita antaŭ pluraj miloj da jaroj; mencioj de tio restis kaj en la Biblio kaj en aliaj fontoj. Laŭ arkeologiaj elfosadoj, la areo jam estis loĝata antaŭ proksimume 5 500 jaroj dum la Bronzepoko, sed iuj el la loĝantaro verŝajne foriris en tiu tempo pro klimata ŝanĝiĝo kaj akvomalplenigo . Historiaj ruinaĵoj ekzistas tra la ebenaĵo, kaj grava egipta komercvojo pasis laŭlonge de ĝi .

## Vidu ankaŭ 
* HaSharon
* Valo de Zebulun
* Tel-Avivo
* Netanja
* Herzlija
* Hadera
* Aŝdod
* Aŝkelon
* Bat Jam
* Riŝon LeCiono
* Ŝefelah

## Referencoj 
Kategorio:Ebenaĵoj
Kategorio:Geografio de Israelo
Kategorio:Marbordoj
Babylonokia

eta|*Babylonokia*
**Babylonokia** (ankaŭ konata kiel ***Babylon-Nokia***, ***Ekstertera-Poŝtelefono*** kaj *Kojnoforma Movebla Telefono*) estas artaĵo kreita de Karl Weingärtner en 2012. Ĝi estas formita el argila tablojdo, kiu simulas moveblan telefonon, kun klavoj kaj ekrano, montranta skribon en kojnoformo. 

Weingärtner kreis la verkon por reprezenti la evoluon de informa transdono de la antikva mondo al la nuntempo. Franĝaj sciencistoj kaj pseudoarchaeology propagandantoj  poste misprezentis foton de la artefaritaĵo kiel montranta arkeologian trovaĵon de 800 jaroj malantaŭen  kaj kondukis al la objekto esti raportita de kelkaj gazetaraj fontoj kiel mistero.

## Artaĵo 
Weingärtner kreis la argilan tablo-similan poŝtelefonon kun kojnoformaj signoj kiel reago al ekspozicio ĉe la Muzeo por Komunikado en Berlino titolita "De la Kojnoforma al la SMS: Komunikado Unufoje kaj Hodiaŭ". Tiel kiel la ekspozicio montras, la argila tablo reprezentas la negativajn, tutmondajn influojn de informteknologio.Kojnoformaj signoj simbolas la komencan punkton de skribaj registraĵoj de informo.

La objekto estas unika kaj apartenas al Karl Weingärtner. Ĝi estas farita el argilo, pezas 91 gramojn, kaj mezuras proksimume 13.5 x 6.5 x 0.8 cm. 

## Misprezento 
Weingärtner afiŝis foton de la artaĵo sur Facebook kiel parto de la vendo de sia laboro, kaj komentantoj sur Facebook inventis la nomon "BabyloNokia". Tri jarojn poste, la bildo estis afiŝita sur la retpaĝo de la Konspira Klubo kun la fraplinio "800-Jaro-Malnova Movebla Telefono Trovita En Aŭstrio? Kontrolu tion ĉi." La Senhalta reafiŝis la foton de Weingärtner sen atribuado kaj asertis, ke la artefakto estas dataĉita al la 13-a jarcento a.n.e.

Parolante pri la uzado de la bildo de diversaj retejoj kaj la gazetaro, Weingärtner diris: "La foto estis uzita sen mia scio kaj sen mia konsento. [...] Ĝi ne estas tio, kion mi deziris. Mi ne kredas en Nifojn kaj mi ne kredas en eksterteranojn." 
## Referencoj 
Kategorio:Kojnoskribo
Kategorio:Interretaj memeoj
Kategorio:Pseŭdoarkeologio
Psáry

**Psáry** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, sudokcidente de la centro de Prago. En  ĝi havis .

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1088. 

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
Municipo Psáry konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj:
* **Psáry**
* Dolní Jirčany

## Pluaj fotoj

Psáry, Psárská str 2.jpg|Strato Psárská ulice de Prago
Psáry, Retirements homes.jpg|Hejmo de emerituloj Laguna
Psáry-kostel Sv. Václava 1.JPG|Dolní Jirčany - preĝejo de sankta Venceslao


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kantono Béthune

La **kantono Béthune** ( *canton de Béthune*) estas franca balotdistrikto en la departemento Pas-de-Calais kaj en la regiono Hauts-de-France. La kantono konsistas el 7 komunumoj. Ĝi havas entute  loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en . Ĝia centraliza oficejo situas en Béthune.

Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.

## Komunumoj 
Apartenas al la kantono Béthune la jenaj 7 francaj komunumoj :
#Annezin 
#Béthune
#Chocques
#Labeuvrière
#Lapugnoy
#Oblinghem
#Vendin-lès-Béthune

## Historio 
Nova kantona organizado de la departemento Pas-de-Calais validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. La departementaj konsilantoj estas, eke de tiu baloto, elektataj per duvica plurnoma majoritata balotsistemo.

La balotantoj de ĉiu kantono elektas du membrojn de malsama sekso, kiuj prezentas sin kiel binomon. La departementaj konsilantoj estas elektitaj por sesjara mandato.

En la departemento Pas-de-Calais, pro la reformo la nombro de kantonoj malgrandiĝis de 77 al 39. La nuna kantono Béthune estis kreita per aldono de komunumoj de la eksaj kantonoj Béthune-Nord (4 komunumoj), Sains-en-Gohelle (1 komunumo) kaj Béthune-Sud (2 komunumoj). La kantono plene situas ene de la arondismento Béthune. 

## Vidu ankaŭ 
*Kantonoj de Pas-de-Calais
*Komunumoj de Pas-de-Calais

Béthune
Komitato de UEA 1980-1983

Dum la oficperiodo 1980-1983 en la komitato de Universala Esperanto-Asocio membris la jenaj personoj:

* Märtha Andréasson, Svedio, A
* Preben Valdemar Bagger, Danio, A
* Endre Barát, Hungario, A
* Vilmos Benczik, Hungario, C
* Detlev Blanke, Germana DR, C
* Tjerk Boersma, Nederlando, A
* Werner Bormann, FR Germanio, A
* Bruĉjo Brunetto Casini, Italio, A por TEJO
* Sylla Chaves, Brazilo, A
* Florence Cool-Coté, Svislando, A
* Renato Corsetti, Italio, C
* Fernando Domingues Costa, Portugalio, A
* Carlos Cunha, Brazilo, A
* Wim De Smet, Belgio, B
* Amador Diaz, Britio, A
* Marian Dobrzyński, Alĝerio, A por Pollando
* Lambertine Drèze, Belgio (Lieĝo, Valonio), A
* Wallace George du Temple, Kanado, A
* Imre Ferenczy, Hungario, A por UMEA
* Felix García Blázquez, Venezuelo, B
* Augusto García Breque, Argentino, A
* Jeraĥmiel Giladi, Israelo, A
* Ĥristo Gorov, Bulgario, A
* Ursula Grattapaglia, Brazilo, B
* Andrzej Grzębowski, Pollando, A
* István Gulyás, Hungario, A por IFEF
* Jürgen Hamann, Germana DR, A
* Han Moo-hyup, Koreio, A
* Otto Haszpra, Hungario, B
* Richard Hirsch, FR Germanio, A
* Isobe Yukiko, Japanio, A
* Jaromir Jermář, Ĉeĥoslovakio, A
* Sin'Itirô Kawamura, Japanio, A por ISAE
* Eliza Kehlet, Belgio, C
* Hansjörg Kindler, Germanio, C
* Lech Kosieniak, Pollando, A
* Zdenko Křimský, Ĉeĥoslovakio, A
* Gustav Kühlmann, Danio, A
* Ewa Kuligowska-Siurawska, Pollando, A
* Grahame Leon-Smith, Britio, B
* Roland Lindblom, Svedio, A
* Ulrich Lins, Japanio, C
* Kenneth G. Linton, Aŭstralio, A
* Michela Lipari Sato, Italio, A
* François Lo Jacomo, Francio, B
* Franko Luin, Svedio, C
* Gregoire Maertens, Belgio, C
* Ernst Majtanić, Aŭstrio, A
* John Massey, Usono, A
* Georgios Miggas, Grekio, A
* Brian Moon, Luksemburgo, A
* Uwe-Joachim Moritz, Germanio, C
* Claude Nourmont-Moon, Luksemburgo, C
* Violin Oljanov, Bulgario, A
* Dimităr Papazov, Bulgario, A
* Jiří Patera, Ĉeĥoslovakio, A
* Imre Pethes, Hungario, A
* Andrzej Pettyn, Pollando, A
* Wouter Pilger, Nederlando, C
* Baldur Ragnarsson, Islando, C
* Hallgrímur Sæmundsson, Islando
* Bolesław Staszczak, Pollando, A
* Carl Støp-Bowitz, Norvegio, B
* Stanisław Świstak, Pollando, A
* Edward Symoens, Belgio, A
* Flóra Szabó-Felső, Hungario, A
* Zlatko Tišljar, Jugoslavio, C
* Angel Todorov, Bulgario, A
* Petâr Todorov, Bulgario, A
* Humphrey R. Tonkin, Usono, B
* Renée Triolle, Francio, A
* Terttu Tyynelä, Finnlando, A
* Umeda Yosimi, Japanio, A
* Nils Utne, Norvegio, A
* Kunĉo Valev, Bulgario, A
* Tibor Vaskó, Hungario, A
* Yvette Vierne, Francio, A
* Evert Woessink, Nederlando, C
* Ye Junjian, Ĉinio, A
* Zhang Qicheng, Ĉinio, A
* Milan Zvara, Ĉeĥoslovakio, A

## Observantoj
* Margaret Dickson, Sud-Afriko
* Carmel Mallia, Malto
* Jorge Mosonyi, Venezuelo
* Nduantoni-Bakidila Ngangu, Zairio (de 1980 ĝis 1986 kiel observanto, kaj plu de 1986 ĝis 2001, sed tiam jam kiel normala komitatano A)
* Patrick O'Reilly, Irlando
* Angel Segura-Peralta, Meksiko

(Laŭ la jarlibro de UEA 1982, paĝoj 15 ĝis 19)

Kategorio:Aperis en 1980
Kategorio:Malaperis en 1983
Kategorio:Esperanto en 1980
Kantonoj de Pas-de-Calais

eta|dekstra|300px|Komunumoj kaj kantonoj de la departemento Pas-de-Calais.
La jena artikolo prezentas kompletan **liston de la kantonoj de la departemento Pas-de-Calais** en Francio.

Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por elektado de membroj de departementaj konsilioj.

## Historio 
Ekzistis entute 85 kantonoj kiam la departemento estis kreita en 1790. La nombro estis malgrandigita al 43 post la kantona reformo de 1801, kaj sekve denove pligrandiĝis pro loĝantara evoluo.

Leĝo de la 17-a de majo 2013 (valida ekde la departementaj elektoj en marto de 2015) reformis la kantonojn : la nombro da kantonoj estis preskaŭ duonigita (39 anstataŭ 77). Antaŭe, kantonoj estis subdividoj de arondismentoj; nun kantono povas transiri arondismentan limon.

## Kantonoj laŭ arondismentoj 
La 893 komunumoj de la departemento Pas-de-Calais dependas de la jenaj 39 kantonoj, kiuj mem apartenas al la jenaj 7 arondismentoj : 

* Arrondissement d’Arras (8 kantonoj - 358 komunumoj) : Arras-1, Arras-2, Arras-3, Auxi-le-Château, Avesnes-le-Comte, Bapaume, Brebières kaj Saint-Pol-sur-Ternoise

* Arondismento Béthune (8 kantonoj - 100 komunumoj) : Aire-sur-la-Lys, Auchel, Béthune, Beuvry, Bruay-la-Buissière, Douvrin, Lillers kaj Nœux-les-Mines

* Arondismento Boulogne-sur-Mer (4 kantonoj - 75 komunumoj) : Boulogne-sur-Mer 1, Boulogne-sur-Mer 2, Desvres kaj Outreau

* Arondismento Calais (4 kantonoj - 28 komunumoj) : Calais-1, Calais-2, Calais-3 kaj Marck

* Arondismento Lens (9 kantonoj - 43 komunumoj) : Avion, Bully-les-Mines, Carvin, Harnes, Hénin-Beaumont 1, Hénin-Beaumont 2, Lens, Liévin, Nœux-les-Mines kaj Wingles

* Arondismento Montreuil (5 kantonoj - 164 komunumoj) : Auxi-le-Château, Berck (Montreuil), Étaples, Fruges kaj Lumbres

* Arondismento Saint-Omer (7 kantonoj - 116 komunumoj) : Aire-sur-la-Lys, Calais-2, Fruges, Longuenesse, Lumbres, Marck kaj Saint-Omer

## Listo 
## Referencoj
Valjevo

**Valjevo** (serbe cirile : **Ваљево** ) estas urbo kaj municipo en okcidenta Serbio. La komunumo havas 96 761 loĝantojn (2002) kaj la urbo havas 61 600 loĝantojn (2002). La areo de la municipo estas 905 km² .

La urbo estas la administra centro de la distrikto Kolubara. Valjevo situas proksime de la rivero Kolubara (alfluanto de la Sava rivero), kaj havas mildan kaj temperitan klimaton .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Valjevska posla novaĵa portalo ()
* U gradu novaĵa portalo ()

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Užice

:*Eble vi serĉas: Úžice.*

**Užice** () estas granda urbo situanta en Serbio. En 2002, la loĝantaro estis 102 463 . la urbo ankaŭ estas la ĉefurbo kaj administra centro de la Distrikto Zlatibor. Uzice situas ĉe la bordoj de la rivero Đetinja.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Užice

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Serbio
Měchenice

**Měchenice** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, 20&nbsp;km sude de la centro de Prago sur la maldekstra bordo de rivero Vultavo, 2&nbsp;km sub ĝia kunfluejo kun Sázava. En  ĝi havis .

Dank al proksimeco de la ĉefurbo kaj boa transporta atingebleco (en la municipo estas krom aliaj stacio de fervojlinio 210 Prago - Vrané nad Vltavou - Dobříš kaj varfo de vaporŝipoj) Měchenice estas elserĉata refreŝigeja loko kun kabana domaro, kampadejo, ebleco de akva skiado sur Vultavo kaj turisma elirpunkto en valon de rojo Bojovský potok.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 999. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Image:Mechenice-nadrazi.jpg|Stacidomo sur fervojo al Dobříš
Měchenice, Nad Nádražím 16.jpg|Měchenice
View of Mechenice.jpg|Vido al Měchenice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Vota kapelo (Érd)

La **vota kapelo Sankta Sebastiano, Sankta Roĥo kaj Sankta Rozalia** estas sakrala historia monumento en urbo Érd (Hungario).
eta|maldekstre|La navo

## Historio 
La kapelo estis konstruita en 1734 memore al epidemio pri pesto okazinta en 1722. Ĝi estis renovigita en 1984.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze malsupre estas la enirejo, pli supre en niĉo skulptaĵo pri Sankta Triunuo estas videbla. Tamen plia niĉo maldekstre de la enirejo rompas la simetrion. En tiu niĉo estas ujo por la benita akvo. La plej supre ligna firstotureto altiĝas, ene sonorilo. La navo havas flanke po unu simplajn fenestrojn. La absido estas arka. Interne la muroj estas rozkoloraj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj  
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

## Fotoj 

Votive Chapel. Relief. Niche. - Ófalu, Érd, Hungary.JPG|Reliefo en la niĉo
Fogadalmi kápolna (7018. számú műemlék).jpg|Altaro

Erd
Erd
Erd
Erd
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Érd
La hoja roja

***La hoja roja*** (La ruĝa folio) estas romano de la hispana verkisto Miguel Delibes publikigita en 1959. La intrigo temas pri la vivo de maljunulo, inter soleco kaj sento de baldaŭa morto. La titolo *La ruĝa folio* aludas al antaŭlasta folio en kajereto de fumpapero, kiu per ruĝa strio avertas la konsumanton, ke baldaŭ ĝi elĉerpiĝos: tio estas simbolo por la protagonisto, ke baldaŭ finiĝos ankaŭ lia propra vivo. Tiel la temoj de la verko estas la soleco kaj la morto.

## Intrigo
Don Eloy estas 70-jarulo, ĵus emerita, kiu laboris kiel municipa funkciulo en provinceca urbo. Lia edzino mortis kiam ŝi estis ankoraŭ juna. Lia nura filo vivas en Madrido kaj ili ne havas fortan rilaton. La rutino de Eloy konsistas en longaj promenadoj kun lia amiko Isaías kaj babiladi kun la juna servistino kiu laboras kaj loĝas en lia hejmo. La konversacioj de la du viroj temas ĉiam pri la pasinteco, dum tiuj de la servistino Desi pri lia vilaĝo, de kiu ŝi devis elmigri kaj kiu ege mankas al ŝi. Eloy ĉiam esperatendas leteron el sia filo priokupe pri li, sed tiu neniam alvenas. Kiam lia amiko Isaías mortas, Eloy decidas translokiĝi al Madrido kaj pasigas iom da tempo ĉe sia filo. Sed li sentas sin neamata kaj decidas reveni hejmen kun Desi, la nura persono por kiu li ne estas pezo. La junulino, kies nura deziro estis edziniĝi al fianĉo de ŝia vilaĝo, nome Picaza, seniluziiĝas kiam tiu fripono fifaras murdon kaj estas enkarcerigita. Vidante, ke ili havas nur unu la alian, Eloy le proponas al la junulino konvengeedziĝon kiu rezultus en la faktoj, ke ŝi heredos la havaĵon de Eloy je lia morto, kaj ricevos vidvinan pension. Ŝi akceptas.

## Komentoj
La romano estis adaptita al teatro fare de la propra Delibes mem kaj premierita en 1986 en la teatro Calderón de Valladolid. Ĝi estis reĝisorita de Manuel Collado kaj ĉefrolulita de Narciso lbañez Menta kaj María Fernanda D'Ocon.​ 

## Referencoj
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1959
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Socia literaturo
Kategorio:Romanoj adaptitaj al teatro
Kategorio:Literaturo pri morto
La sombra del ciprés es alargada

***La sombra del ciprés es alargada*** (La ombro de la cipreso estas longa) estas romano de la hispana verkisto Miguel Delibes publikigita en 1947. La intrigo temas pri la vivo de infano, en malvarma urbo Avilo. La titolo aludas al la cipresoj kiuj abundas en hispanaj (kaj alilandaj) tombejoj. La temoj de la verko estas la infaneco, la soleco kaj la morto.

La verko ricevis la Premion Nadal de 1947.​ La verko estis inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj hispanlingvaj de la 20-a jarcento fare de la ĵurnalo El Mundo.

## Intrigo
La unua parto priskribas la vivon de la protagonisto kaj rakontisto, Pedro, orfa infano, kiu estas en malfacila situacio, ĉar lia onklo lasas lin al la zorgo de instruisto, don Mateo Lesmes, kiu estas ege pesimista. Tio plifortigas la vivkomprenon de Pedro, kiu rigardas la vivon, kiel io en kiu subite oni povas perdi tion kion oni amas. Poste li konos Alfredo, unua kaj plej bona amiko, sed aperos komplikaĵoj. Ĉio okazas en la malvarma medio de la kastilia urbo Avilo.

En la dua parto, la protagonisto iĝis maristo, studinte en universitato. Li klopodas por eviti la pesimismon akiritan per la edukado el sia instruisto, kaj de la instruado de sia propra vivo. Iam li enamiĝas de virino, sed abandonas tiun eblon, ĉar li sekvas siajn internajn normojn kaj ne ŝanĝas ilin: li ne povas aspiri al feliĉo kun iu, ĉar venos la sorto kaj detruos ĝin. 

## Komentoj
La romano estis adaptita al kino per samnoma filmo premierita en 1990 reĝisorita de Luis Alcoriza.​

## Referencoj
## Bibliografio
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1950
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Socia literaturo
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Literaturo pri morto
Kategorio:Romanoj pri infanoj
Loznica

**Loznica** ( serbe cirile Лозница, prononcu lǒznit͡sa ) estas urbo en okcidenta Serbio, en distrikto Mačva, ne malproksime de la landlimo kun Bosnio-Hercegovino. Li kuŝas ĉe la dekstra flanko de la rivero Drina. En 2011, la urbo havis loĝantaron de 19,572, dum la tuta administra areo havis loĝantaron de 79,327.

## Historio 
La nomo Loznica estis origine Lozica kaj estas derivita de *loza*, "vinberreto". La Loznica areo estas loĝita ekde la Ŝtonepoko, sed la plej malnova mencio de la urbo datiĝas de 1317. Ĉi-jare, Katarina, la bofratino de la serba reĝo Stefan Milutin, fondis la Tronoša monaĥejon ĉi tie.

En 1533, Loznica estis konkerita fare de la Otomana Imperio, kaj la plimulto de la loĝantoj estis islamanoj. La impostregistro de tiu tempo montras ke el 37 domanaroj, 26 estis islamaj kaj 11 estis kristanaj. En 1600, Loznica estis oficiale islamana kun 55 domanaroj. Ĉe tiu tempo, Loznica kaj Jadar estis parto de regiono regita de Zvornik, kiu en victurno estis sub la paŝao en Bosnio.

La loĝantoj de Loznica partoprenis la ribelon kontraŭ otomana rego de la unua serba ribelo en 1804. En la periodo ĝis 1813, pluraj pezaj bataloj estis elluktitaj en la areo. En 1813, la serboj translokigis la otomanoj trans la riveron Drina, kaj Loznica iĝis otomana limurbo. En novembro 1833, Loznica kaj Jadar iĝis parto de la Princlando de Serbio sub Miloš Obrenović, kiam sultano Mahmudo la 2-a transcedis ses regionojn al la lando. La malnova feŭda sistemo estis abolita kaj la lando estis deklarita libera kamparana ŝtato.

Loznice iĝis parto de kaj la sidejo de la Podrinje-regiono, rolo kiu estis transdonita al šabac en la 19-a jarcento. En la 1830-aj jaroj, Loznica havis 295 domanarojn kun 1,203 loĝantoj. Lernejoj, fabrikoj kaj hospitalo estis konstruitaj (1882), dum komerco kaj financo formiĝis. Frue en la 20-a jarcento, konstruado de fervojo inter šabac, Loznica kaj Banja Koviljaca komenciĝis.

La unua balkana milito kaj la unua mondmilito haltigis ekonomian evoluon kaj multe reduktis la loĝantaron. Ĉe la fino de la mondmilito, Loznica estis regiona centro kun proksimume 5,000 loĝantoj. Mallonga periodo de reakiro kaj evoluo estis sekvita de la Granda Depresio. Germana industrio uzis antimoniajn minojn en la areo, kio fortigis la ekonomion ĝis la ekapero de la Dua Mondmilito.
En januaro 2008, Loznica ricevis la statuson de urbo sub serba leĝaro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Urbo de Loznica 
* Interreta portalo Loznica 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Geografio de Serbio
Trnová (distrikto Prago-okcidento)

**Trnová** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, 22&nbsp;km sude de la centro de Prago, 5&nbsp;km sudoriente de urbo Černošice. En  ĝi havis .

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1342. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Spirito
* Kastelo Trnová

## Pluaj fotoj

Zámek Trnová, hlavní vjezd.jpg|Kastelo Trnová
Trnová, ulice u zámku.jpg|Pli malnova parto de la municipo
Trnová, dům-hrad (01).jpg|Novaj domoj
Trnová, vchod kostela.jpg|Enirejo en la preĝejon
Zámek Trnová, od vedlejších vrat.jpg|Kastela hotelo
Trnovská krčma.jpg|Gastejo en Trnová

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Jíloviště

**Jíloviště** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, sur la norda finigo de brda Hřebeny. En  ĝi havis .

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1319. En la jaroj 1875–1920 municipo Jíloviště estis kunigita kun la najbara municipo Trnová.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Burgejo Kazín, arkeologia trovejo sur promontoro super Berounka
* Burgejo Pod Humenskou, arkeologia trovejo
* Aŭtomobila konkurso Zbraslav – Jíloviště (ekde la jaro 1908)

## Ĉirkaŭaĵo
* Lipence

## Pluaj fotoj

Jíloviště, Pražská - Na Blatech.jpg|Jíloviště: vojkruciĝo Pražská – Na Blatech
Kazín z přívozu.jpg|Kazín

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Jarlibro de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista

***Jarlibro de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista*** estas periodaĵo jare aperinta de 1926 ĝis 1963, eldonita de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista . 

Ties OCLC-numero estas: 72792109.

## Referencoj 
## Eksteraj Ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo *WorldCat*

Kategorio:Esperanto-movado en Nederlando
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience (Esperanto-gazetoj)