open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Makruredoj

La **grenadiroj** (aliaj nomoj: **ŝufiŝoj**, **ratvostoj** aŭ **makruredoj**), science Macrouridae, estas familio de marfiŝoj, el la ordo de gadoformaj.
Ili vivas en profundegaj maroj de arkto ĝis antarkto.

La nomo makruredoj aŭ makruroj venas el la greka: *makros* (granda) + *oura* (vosto) , pro ties enorma longeco rilate al la resto de la korpo.

## Genroj 
Ekzistas ĉirkaŭ 400 specioj, grupigitaj en la sekvaj genroj:

* Subfamilio Bathygadinae:
** Genro Bathygadus (Günther, 1878)
** Genro Gadomus (Regan, 1903)
* Subfamilio Macrourinae:
** Genro Albatrossia (Jordan kaj Gilbert en Jordan kaj Evermann, 1898)
** Genro Asthenomacrurus (Sazonov kaj Shcherbachev, 1982)
** Genro Caelorinchus (Giorna, 1809)
** Genro Cetonurichthys (Sazonov kaj Shcherbachev, 1982)
** Genro Cetonurus (Günther, 1887)
** Genro Coryphaenoides (Gunner, 1765)
** Genro Cynomacrurus (Dollo, 1909)
** Genro Echinomacrurus (Roule, 1916)
** Genro Haplomacrourus (Trunov, 1980)
** Genro Hymenocephalus (Giglioli en Giglioli kaj Issel, 1884)
** Genro Kumba (Marshall, 1973)
** Genro Kuronezumia (Iwamoto, 1974)
** Genro Lepidorhynchus (Richardson, 1846)
** Genro Lucigadus (Gilbert kaj Hubbs, 1920)
** Genro Macrosmia (Merrett, Sazonov kaj Shcherbachev, 1983)
** Genro Macrourus (Bloch, 1786)
** Genro Malacocephalus (Günther, 1862)
** Genro Mataeocephalus (Berg, 1898)
** Genro Mesobius (Hubbs kaj Iwamoto, 1977)
** Genro Nezumia (Jordan en Jordan kaj Starks, 1904)
** Genro Odontomacrurus (Norman, 1939)
** Genro Pseudocetonurus (Sazonov kaj Shcherbachev, 1982)
** Genro Pseudonezumia (Okamura, 1970)
** Genro Sphagemacrurus (Fowler, 1925)
** Genro Trachonurus (Günther, 1887)
** Genro Ventrifossa (Gilbert kaj Hubbs, 1920 )
* Subfamilio Macrouroidinae:
** Genro Macrouroides (Smith kaj Radcliffe en Radcliffe, 1912)
** Genro Squalogadus (Gilbert kaj Hubbs, 1916)
* Subfamilio Trachyrincinae:
** Genro Idiolophorhynchus (Sazonov, 1981)
** Genro Trachyrincus (Giorna, 1809)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Fishbase*: Grenadiroj  

Kategorio:Gadoformaj
Inversa pola notacio

**Inversa pola notacio** estas notacio de la matematikaj operacioj, kreita de Charles Hamblin. Ĉi tiu sistemo estas inverso de la pola notacio - la operatoro lokiĝas malantaŭ argumentoj (postmeta notacio), per ekzemplo:
 6 3 + 2 *
signifas
 (6 + 3) * 2
en klasika notacio aŭ
 + 6 3 * 2
en pola notacio.

Inversa pola notacio estas uzata inter aliaj en HP programeblaj kalkuliloj kaj en Forth programlingvo.

Kategorio:Matematika notacio
Mariazell (apartigilo)

**Mariazell** signifas en la germana lingvo *ĉelo de Maria* kaj estas nomo de diversaj komunumoj kaj pilgrimejoj en germanlingvaj regionoj:
 
* **Mariazell (Aŭstrio)** estas komunumo kaj pilgrimejo en Stirio en Aŭstrio.
* **Mariazell (Sursee)** estas kvartalo de la urbo Sursee, ĉefurbo de la samnoma distrikto en Kantono Lucerno, Svislando.
Keĝerio

eta|dekstra|290px|Keĝerio
**Keĝerio** estas manĝaĵo de la angla-hinda kuirarto kaj populara precipe en Britio. Ĝin inventis la britaj koloniistoj en Hindio.

Keĝerio konsistas el fiŝo, kuirita rizo, firme boligitaj ovoj kaj butero.

Keĝerion oni komence precipe manĝis kiel matenmanĝo, por ke la frumatene kaptita fiŝo estu laŭeble freŝa. En la viktoria epoko ĝi ankaŭ fariĝis ĝenerale konata en Britio. Hodiaŭ ĝi estas pli malofta kaj oni manĝas ĝin precipe kiel tagmanĝo.

Kategorio:Brita kuirarto
Kategorio:Brita Hindio
Ruĝecbruna najtingalturdo

La **Ruĝecbruna najtingalturdo** (***Catharus occidentalis***) estas specio de birdo de la familio de Turdedoj. Ĝi estas endemia de Meksiko. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.

Kiel plej granda parto de turdoj, ankaŭ tiu estas ĉefe **bruna en supraj partoj kaj grizecaj en subaj partoj**, pli blankeca ĉe ventro kaj kun bruneca punktado en brusto. La okulo estas nigra kaj estas blanka ĉirkaŭokula ringo. La kruroj estas helaj kaj la beko malhela. La nomo de la specio devenas de la **ruĝeca nuanco** de la bruna koloro de supraj partoj ĉefe en krono, nuko kaj flugiloj.

Ili manĝas ĉefe insektojn kaj berojn.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Catharus occidentalis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Sándor Kisfaludy

**Sándor KISFALUDY** [kiŝfaludi], hungare **Kisfaludy Sándor** estis hungara poeto, pli maljuna frato de Károly Kisfaludy, membro de Societo Kisfaludy.

## Biografio 
Li naskiĝis en Sümeg, la 27-an de septembro 1772. La patro estis departementa ĉefjuĝisto, vivanta en Tét. Li frekventis la lernejon en la proksima Győr kun bonaj rezultoj, poste li lernis filologon kaj juron en Pozsony. En 1790 li interesiĝis pri parlamentado kaj iĝis patrioto. Aleksandro ankaŭ frekventis la germanlingvan teatron, fine li lernis violonadon. Post 2 jaroj lia patro hejmenvokis lin por komenci jurajn laborojn. Tiu laboro ne plaĉis al li, tial li soldatiĝis en Transilvanio, poste li trovis sin en Vieno, kiel gvardiano. Tie li lernis france kaj itale, dume li aliĝis al literatura rondo. Pro konflikto li devis servi plu en Mailand, kie la Habsburga Imperio malvenkis kaj li mem iĝis militkaptito de francoj en Francujo. Tie li verkis poemojn. Post la reveno li denove servadis en la armeo.

En 1800 li forlasis la armeon, iĝis edzo kaj unue en Kám, poste en Sümeg li iĝis bienulo kaj oferis sian vivon al la literaturo. Tie li mortis en Sümeg, la 28-an de oktobro 1844.

## Ĉefverkoj 
* *Himfy szerelmei* (=Amatinoj de Himfy) poemaro
* poemoj en diversaj revuoj, ankaŭ en *Aurora*, kiun lia pli juna frato redaktadis
* diversaj teatraĵoj

## Memoraĵoj 
* Skulptaĵo pri Sándor Kisfaludy en Balatonfüred 1860
* skulptaĵo kaj memortabulo en Sümeg

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Pactrupoj de Unuiĝintaj Nacioj

[eta|250px|Norvega blukaskulo en flughaveno uzita de la pacprotektaj trupoj de UNPROFOR dum la sieĝo de Sarajevo en la [Bosnia Milito|bosnia milito (1992-1993)]]
[eta|dekstra|250px|UN-pacgardantoj en [Eritreo.]]
eta|Mapo de pacmisioj ekde 2008. Marista Bluo - Aktualaj Taskoj, Helblua - Pasintaj Taskoj
**Pactrupoj de Unuiĝintaj Nacioj** aŭ **UN-pactrupoj**, familiare **blukaskuloj** estas nomataj trupoj sub la komando de Unuiĝintaj Nacioj (UN), kiujn la ŝtato-membroj de UN metis je dispono de UN por pacon kreantaj aŭ gardantaj misioj (angle *peacekeeping*). 

Tiu korpuso estas milita, polica kaj civila korpo apartenanta al Unuiĝintaj Nacioj kaj ĝia rolo estas helpi landojn en konflikto atingi pacon. Ĝi helpas, inspektas kaj kontrolas areojn, en kiuj finiĝis konflikto, por certigi, ke la partioj plenumu la kondiĉojn por fini la konflikton, aŭ en iuj kazoj, en areoj, kie UN petis ĉesigi la konflikton.

Por la armitaj misioj de Unuiĝintaj Nacioj necesas decido de la Konsilio de Sekureco de UN. Oni distingas observan mision, pac-gardantan mision kaj pacigan mision laŭ ĉapitro VII de la UN-ĉarto.

Ekde 1948 ili luktas en diversaj konflikt-regionoj de la mondo. La blukaskuloj ricevis la Nobel-premion pri paco en 1988 por sia engaĝiĝo por gardi mondan pacon. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* UNRIC: Was sind Friedenssicherungseinsätze?
* *UN-Friedensmission. UN-Basisinformationen 39.* Deutsche Gesellschaft für die Vereinten Nationen, Berlin, August 2008 (PDF-Datei; 360 kB)
* Deutsche Seite der UN zum Thema „Frieden und Sicherheit“
* Andreas Bummel: *Zukunft der Blauhelme. Auf dem Weg zu einer ständigen Eingreiftruppe.* Telepolis, 15. Mai 2003 
* Bericht des Expertengremiums über UN-Friedenseinsätze (Brahimi Report) (PDF-Datei; 378 kB)
* *United Nations Peacekeeping.* Website der Abteilung Friedenseinsätze der UN
* Regeln zum Einsatz „klassischer“ Blauhelme aus: „Österreichs blaue Barette“, Graz 1979

Kategorio:Unuiĝintaj Nacioj
Oranĝabeka najtingalturdo

La **Oranĝabeka najtingalturdo** (***Catharus aurantiirostris***) estas specio de birdo de la familio de Turdedoj. Ĝi troviĝas en Centrameriko kaj plej norda Sudameriko nome en Kolombio, Kostariko, Salvadoro, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, Trinidado kaj Tobago, kaj Venezuelo.

Ties natura vivejo estas ampleksa gamo de diversaj arbaroj nome subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj, kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.

Kiel plej parto de turdoj estas **bruneca birdo**, kun elstara karaktero nome la **flavoranĝa beko** kio nomigas tiun neotropisan specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *aurantiirostris* signifas pli malpli “kun oreca buŝo aŭ beko”.

## Vidu ankaŭ 
*Sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Catharus aurantiirostris. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Punkteca najtingalturdo

La **Punkteca najtingalturdo** (***Catharus dryas***) estas specio de birdo de la familio de Turdedoj. Ĝi troviĝas en Centrameriko kaj granda parto de Sudameriko nome en Argentino, Bolivio, Kolombio, Ekvadoro, Salvadoro, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Peruo kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.

Estas specio simila al la tre parenca Nigrakapa najtingalturdo, ĉar kiel tiu ĝi havas **nigran kapon kie kontrastas ruĝecaj beko kaj ĉirkaŭokula ringo**, sed ne tiom ruĝaj. Ankaŭ tiu havas brunecajn suprajn partojn kaj flavoranĝajn krurojn, sed la subaj partoj estas ne blankecaj sed flavecaj kaj en tia brusto ege rimarkindas nigrecaj punktoj, kio nomigas la specion.

## Literaturo 
* BirdLife International 2004. Catharus dryas. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Mincataj Specioj. Elŝutita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Nigrakapa najtingalturdo

La **Nigrakapa najtingalturdo** (*Catharus mexicanus*) estas specio de birdo de la familio de Turdedoj. Ĝi troviĝas en Centrameriko nome en Kostariko, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo kaj Panamo.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.

Estas kurioza turdo kun **brunecaj dorso, flugiloj kaj vosto**, kaj grizecaj kolo kaj subaj partoj. La plej rimarkinda karaktero estas la **nigra kapo** (iom kresteca) kio nomigas la specion kaj kie ege kontrastas tre **ruĝaj beko kaj ĉirkaŭokula ringo**. Ankaŭ la kruroj estas ruĝoranĝaj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Catharus mexicanus. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Mocochá

**Mocochá** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Mocochá. La komunumo situas en la norda, centra parto de Yucatán en la regiono 3 "Litoral Centro". La regiono "Litoral Centro" limas norde al la Meksika Golfo. Sude estas la regiono 4 "Centro". Oriente troviĝas la regiono 1 "Litoral Oriente" kaj okcidente situas la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31051.
maldekstra|eta|300px|La situo de la regiono 3 en Yucatán

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2915 loĝantojn. El tiuj estis 1457 viroj kaj 1458 virinoj. La komunumo havas surfacon de 57,5&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 9 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 55,7&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas . Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1908 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1742 scipovis legi kaj skribi kaj 165 personoj estis analfabetoj. Do 8,65% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2684 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 530 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 19,7% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Mocochá  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()
* Mocochá  en ''Nuestros municipios” (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) ()

Kategorio:Komunumoj de Yucatán
Dividsigno

**Dividsigno** aŭ **÷**, (iame nomata ***obeluso***) estas signo indikanta dividon. Ĝia unikoda numero estas U+00F7. Oni povas ankaŭ tajpi ĝin per la klavokombino *Alt 0247* aŭ *Alt 246*.

Oni ankaŭ indikas la dividon per la signoj « :  » , aŭ «  ⁄  » (baro de fracio).

La simbolo ponardo (« † ») estas evoluo de **÷**. 

En la malnovaj skribaĵoj, la signo **÷**, 
komence uzata de Aristarko,
utilis por marki la partojn de libroj, kiuj ŝajnis dubindaj 
(aldonaĵoj, mistradukoj, mislokado de versoj...), ĉefe en la verko de
Homero. La fino de la dubinda parto estis markita de **:**.

Kategorio:Interpunkcio
Kategorio:Matematikaj simboloj
Kategorio:Tipografio
XEPET-AM

**XEPET-AM** (*La Voz de los Mayas* – "La voĉo de la majaoj) estas indiĝena komunuma radio, kiu elsendas en la hispana lingvo kaj en la jukatana majaa lingvo. La stacio troviĝas en Peto, kiu estas la ĉefurbo de la komunumo Peto, ĉirkaŭ 130 km for de la ĉefurbo de Jukatanio Mérida. La financaj rimedoj venas de nacia komisiono por la evoluigo de indiĝenaj popoloj SRIC. La stacio komencis elsendi je la 29a de novembro 1982 je la frekvenco 740 kHz. Nun ĝi elsendas laŭ la frekvenco 730 kHz. Ĝi ankaŭ estas aŭskultebla rete.

## Referencoj
* (SRCI) 

## Eksteraj ligiloj 
* XEVFS-AM  sur la retpaĝo de CDI'' ()

Kategorio:Meksikaj radiostacioj
Kategorio:Jukatanio
Peto

**Peto** estas ĉefurbo de la komunumo Peto. Ĝi situas en la meksika subŝtato Yucatán, ĉ. 135 km en la sudoriento de la ĉefurbo de Mérida, kiu estas la ĉefurbo de Yucatán. 

En Peto ekzistas ŝtata radio, kiu elsendas en la jukatana majaa lingvo. La stacio nomiĝas: XEPET-AM (La Voz de los Mayas – "La voĉo de la majaoj") .

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado). 

Kategorio:Urboj de Meksiko
Universitato Pablo de Olavide

**Universitato Pablo de Olavide** estas ŝtata universitato ĉe la urba aglomeraĵo de Sevilo, Andaluzio, Hispanio. La kampuso etendiĝas sur 140 ha, grandparte en la municipo Dos Hermanas, kaj etaj partoj en Alcalá de Guadaíra kaj Sevilo.

## Historio 
Ĝi estis fondita en 1997. Ĝia nomo omaĝas hispanan-peruanan politikiston Pablo de Olavide (1725-1803), kiu elstaris en Sevilo kiel urbplanisto de la urbo kaj reforminto de la Universitato de Sevilo.

## Datumoj 
Ĝi estas unu el la plej novaj hispanaj universitatoj. La nombro de studentoj dum la akademia jaro 2008-2009 estis 8.088 Plimulto el tiuj studentoj studas soci-jurajn fakojn (6.045). Malplimulto studas sciencajn (1.133), homajn (733) kaj teknikajn (174) fakojn.

## Vidu ankaŭ 
Aliaj universitatoj kun sidejo en Sevilo estas:
* Andaluzia Internacia Universitato, *UIA*, Sevilo
* Universitato de Sevilo, *USE*, Sevilo

## Eksteraj ligiloj 
* Universitata oficiala TTT-ejo: www.upo.es

## Referencoj 
PablodeOlavide
Alianco de Libertarianaj Maldekstruloj

**Alianco de Libertarianaj Maldekstruloj** () estas sencentra alianco de anarki-individuistoj, agoristoj, promerkataj anarkiistoj, mutualistoj, socialistoj-voluntaristoj kaj aliaj liberecanoj. La Alianco celas organizi diversajn lokajn grupojn por lukti por individua libero, paco kaj socia justeco en la mondo per edukado, senperforta rekta agado kaj kreo de kooperativaj "paralelaj socioj", alternativaj al tiuj de ŝtato. La Alianco malapogas agadon per petleteroj, simbolaj protestoj aŭ partia lobiado.

Plejparte la Alianco estas aktiva en Usono. La plej aktivaj grupoj estas en Ĉikago , Las Vegas, New Jersey kaj Richmond (Virginio). Ankaŭ organiziĝas grupoj en Atlanta, Baltimore, Denver, Dallas, Indianapolis, Lawrence, Los Angeles, Novjorko, Philadelphia, Vaŝingtono, Norda Karolino, Omaha (Nebraska), Tulsa (Oklahoma), Walla Walla (Vaŝingtonio), Pensacola (Florida) kaj ekster Usono en London kaj Wexford (Irlando).

En la interreto la Alianco estas reprezentita per unuita paĝaro de la Alianco, paĝaro de gazeto "On ALLiance", komunumo en MySpace, blogaro  kaj retpoŝta dissendlisto .

Kiel samideanojn, la Alianco listas jenajn organizaĵojn: Alianco de Agorista Agado (*Agorist Action Alliance*), Instituto de Molinari (*Molinari Institute*), Centro por Senŝtata Socio (*Center for a Stateless Society*), Asocio de Liberecanaj Feministoj (*Association of Libertarian Feminists*), Blogosfero de Libertarianaj Maldekstruloj  (*Blogosphere of the Libertarian Left*) kaj retpaĝaro "Karnivalo de Anarkio" (*Carnival of Anarchy*).

Pro sencentra naturo de la Alianco, novaj lokaj grupoj estas facile kreeblaj. Ĉiu loka grupo de anarkiistoj povas proklami sin grupo de la Alianco kaj komenci la agadon. En Alianco estas speciala grupo, kiu respondecas pri kontaktoj kun novaj grupoj: la Monda Komitato de *Ad Hoc* Organizado (*ad hoc global organizing committee*). Ĝi estas, fakte, kontakta reto por serĉi samideanojn, interŝanĝi spertojn kaj informi kamaradojn pri sia agado. Se novkreita grupo kontaktas la Komitaton, ĝi ricevas subtenon kaj informon pri aliaj samideanoj en sama areo. Ankaŭ la interretaj kontaktoj de la grupo estos publikataj per retinformiloj de la Alianco. Tamen, la Komitato ne estas iu centrala strukturo, kaj kontakto kun ĝi ne estas nepra kondiĉo por ago en la Alianco.

## Referencoj 
## Ligoj 
* Alliance of the Libertarian Left 
* LeftLibertarian.org  
* Mutualist.org - paĝaro pri mutualismo 

Kategorio:Anarkiistaj organizaĵoj
Kategorio:Anarki-kapitalismo
Premreduktilo

eta|dekstra|200ra|Gasboteloj kun premreduktiloj

**Premreduktilo** estas aparato por redukti la premon de la gaso aŭ gasa miksaĵo troviĝanta en iu ajn ujo (ekz. en gasbotelo aŭ gaskondukilo), ĝis la necesa kaj por memregante teni tiun premon konstanta, sendepende de ŝanĝiĝado de la gaspremo en gasbotelo aŭ gaskondukilo.

Entute la premreduktiloj dividiĝas je tiuj de bruligeblaj kaj nebruligeblaj gasoj. La premreduktiloj por bruligeblaj gasoj (metano, hidrogeno ktp) havas maldekstran ŝraŭbaĵon por preventi senatentan kunigon de premreduktilo funkciinta kun bruligeblaj gasoj al oksigena gasbotelo. La gasboteloj kun noblaj gasoj (heliumo, azoto, argono ktp) havas dekstran ŝraŭbaĵon, same kiel la gasboteloj kun oksigeno. Do, por la noblaj gasoj oni povas uzi la oksigenajn gasreduktilojn.

Kategorio:Aparatoj
Anapesto

**Anapesto** estas trisilaba versero, en kiu post du mallongaj aŭ senakcentaj silaboj sekvas unu longa aŭ akcenta silabo. Oni kutime notas ĝin per ∪ ∪ —. Ekzemploj: "ana**pest**'" (unu anapesto), "Ne ri**proĉ** | u la **sor** | ton, ho **ju** | na a**ni** | mo" (kvar anapestoj plus kroma silabo).

## Vidu ankaŭ 
* Piedo (poetiko)
* Metriko (poetiko)
* Poetiko

## Bibliografio 
* Kalocsay, Kálmán; Waringhien, Gaston; Bernard, Roger 1984 : *Parnasa Gvidlibro*, reviziita kaj kompletigita de G. Waringhien, kun skizo de Esperanta metriko; la arto poetika, esperanta rimaro, 3-a eld., Edistudio, Pizo, 207 p.  ISBN 88-7036-018-0
* Clark, Brendon 1957 : *Kien la Poezio?*, Rickmansworth, Esperanto Publ. Co., 156 p.
  
Kategorio:Metrikaj piedoj
Čermany

**Čermany,** hungare **Csermend** [ĉermend], germane **Tscherman** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
eta|dekstra|330ra|Čermany troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 11&nbsp;km²
* Supermara alteco: 190 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 956 08
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Čermany situas laŭ rojo, fine de mallonga sakovojo. Topoľčany troviĝas 16&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1257 en formo *"Chermen"*. En 1828 vivis tie 315 homoj en 45 domoj. En 1910 loĝis en Csermend 620 homoj, (347 slovakoj, 241 germanoj, 27 hungaroj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Čermany 394 homoj, (382 slovakoj, 11 germanoj, ĉeĥoj, 1 polo).

## Vidindaĵoj 
* klasikisma preĝejo omaĝe al Dipatrino (Eta) de 1796
* memorkruco por la iamaj germanaj vilaĝanoj de 2005

## Famuloj 
En la iama Csermend naskiĝis hungara detektivestro Ödön Splényi.

## Eksteraj ligiloj 
* Čermany sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Tristelo

**Tristelo** aŭ **asterismo** (**⁂**) estas malofta signo komponiga el tri asteriskoj aranĝitaj laŭ izocela triangulo.

Ĝia unikoda numero estas U+2042.

Ĝi estas uzata por indiki gravan parton aŭ disigi la sub-ĉapitrojn de libro.

Pro ĝia malofteco, oni anstataŭas tristelon per vico da asteriskoj :*** * ***

Kategorio:Interpunkcio
Kategorio:Tipografiaj simboloj
Rajčany

**Rajčany,** hungare **Rajcsány** [rajĉAnj] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
eta|dekstra|330ra|Rajčany troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 6km²
* Supermara alteco: 177 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 540
* Poŝtkodo: 956 32
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Rajčany situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Topoľčany-Partizanske. Nur rojo dividas la vilaĝon de Horné Chlebany. Topoľčany troviĝas 8 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1244. Tiam la kampoj apartenis al familio *Rajcsányi*. En 1828 vivis tie 405 homoj en 58 domoj. En 1910 loĝis en Rajcsány 476 homoj, (433 slovakoj, 22 hungaroj, 21 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Rajčany 586 homoj, (581 slovakoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika renesanca preĝejo, en la 18-a jarcento turo alkonstruiĝis
* renesanca nobeldomo de 1638, en 1822 trakonstruiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Rajčany sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Horné Chlebany

**Horné Chlebany,** hungare **Felsőhelbény** [felŝOhelbEnj], germane **Tscherman** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
eta|dekstra|330px|Horné Chlebany troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 4km²
* Supermara alteco: 178 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 350
* Poŝtkodo: 956 31
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Horné Chlebany situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Topoľčany-Partizanske. Nur rojo dividas la vilaĝon de Rajčany. Topoľčany troviĝas 7 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1328 en formo *"Halban"*. En 1828 vivis tie 120 homoj en 17 domoj. En 1910 loĝis en Felsőhelbény 230 homoj, (208 slovakoj, 20 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1950 kolĥozo formiĝis. En 2001 loĝis en Horné Chlebany 352 homoj, (escepte 6 ĉiuj 382 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de 1671, en 1734 trakonstruiĝis
* baroka kastelo el la 18-a jarcento, post jarcento trakonstruiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Horné Chlebany sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Hrušovany (distrikto Topoľčany)

**Hrušovany,** hungare **Nyitrakörtvélyes** [njitrakortvEjeŝ] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Pro peto de la poŝto al la origina hungara loknomo aldoniĝis ankaŭ Nyitra por fari diferencon de la similaj komunumoj.
eta|dekstra|330px|Hrušovany troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 6km²
* Supermara alteco: 158 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 1130
* Poŝtkodo: 956 13
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Hrušovany situas en valo, laŭ dekstra bordo de Nitra (rivero), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Topoľčany-Nitra. La vilaĝo kontaktiĝas kun Koniarovce kaj Preseľany. Topoľčany troviĝas 15 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Antaŭ la hungaroj ĝi apartenis al la Grandmoravia Regno. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1318 laŭ tiama hungara ortografio *"Kurtveles"*. Tiam la kampoj apartenis al episkopejo de Nyitra. En 1787 vivis tie 412 homoj en 43 domoj, en 1828 484 homoj en 69 domoj. En 1825, 1835 kaj en 1889 incendioj okazis. En 1910 loĝis en Nyitrakörtvélyes 565 homoj, (538 slovakoj, 8 germanoj, 6 hungaroj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Hrušovany 1155 homoj, (1130 slovakoj, 3 hungaroj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo el la 17-a jarcento, en 1736 kaj en la 19-a jarcento trakonstruiĝis
* sonorilostablo el la 19-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Hrušovany sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
L kun nombro

Litero **L kun nombro** havas plurajn signifojn:

***L1** ... **L5** estas la kvin *lumbaj vertebroj* el la vertebraro
***L1** ... **L5** estas la kvin Punktoj de Lagrange
***L1**, **L2**, **L3** estas francaj universitata gradoj.
Amfibrako

**Amfibrako** (de malnova greka, "ambaŭflanke mallonga") estas trisilaba versero, konsistanta el unu longa aŭ akcenta silabo inter du mallongaj aŭ senakcentaj silaboj. Oni kutime notas ĝin per ∪—∪. Ekzemploj: "do**lo**ro" (unu amfibrako), "Tra **den**sa | mal**lu**mo | bri**le**tas | la **ce**lo" (kvar amfibrakoj).

## Famaj ekzemploj 
Seriozaj "movadaj" poemoj de Zamenhof ofte estis amfibrakaj, ekz-e kaj *La Vojo* kaj la *Preĝo sub la Verda Standardo* konsistas el po kvin ok-versaj strofoj alternantaj kvaramfibrakajn kaj triamfibrakajn versojn laŭ la skemo 4-3-4-3 4-4-4-3.

## Vidu ankaŭ
* Piedo (poetiko)
* Metriko (poetiko)
* poetiko

## Literaturo
* **1984**: Kalocsay, Kálmán. Parnasa Gvidlibro  / Kálmán Kalocsay; Gaston Waringhien; Roger Bernard. Reviziita kaj kompletigita de G. Waringhien. 3-a eld. Pizo: Edistudio 1984, 207 p. kun Skizo de Esperanta metriko. La arto poetika. Esperanta rimaro. ISBN 88-7036-018-0
* **1957**: Clark, Brendon. Kien la poezio?  / de Brendon Clark. Rickmansworth: Esperanto Publ. Co.  1957, 156 p.

Kategorio:Metrikaj piedoj
Centmil miliardoj da poemoj

***Centmil miliardoj da poemoj*** estas verko de
kombinatorika poezio de Raymond Queneau eldonita en 1961 ĉe la eldonejo Gallimard.

En la antaŭparolo Queneau diras, ke tiu libro permesas, ke iu ajn laŭvole komponu centmil miliardojn da sonetoj, ĉiuj regulaj: ĝi estas maŝino por fabriki poemojn.

Tiu libro komponiĝas el dek folioj el dika papero, ĉiu estas dividata en dekkvar bendoj sur
kiuj estas printataj la aleksandroj de regula soneto
(tie estas: du strofoj de po kvar aleksandroj, du strofoj de po tri aleksandroj).

La leganto, turnigante la bendojn, povas do elekti la unuan verson inter dek,
la dua verson inter dek, ktp. Ĉar la versoj havas samajn
metrikon kaj rimon, tio sekurigas ke ĉiuj soneto
estu regula.

Estas do 1014, aŭ 100&nbsp;000&nbsp;000&nbsp;000&nbsp;000 kreeblaj poemoj.
Se oni legas po unu poemo en 15 sekundoj, (plus 15 sekundoj por turnigi la bendojn)
dum po 8 horoj ĉiutage po 200 tagoj ĉiujare, oni havas unu milionon da jarcentoj
da legado.

Adapto (aŭ rekreo) en la germana lingvo fare de Ludwig Harig aperis en la jaro 1984. Du adaptoj ekzistas en la angla lingvo: unu fare de John Crombie kaj Stanley Chapman, la alia fare de Beverley Charles Rowe.

La surretigo de *Centmil miliardoj da poemoj*, la 5-an de majo 1997 okazigis
juĝadon en refero, kiu establis la francan jurisprudencon pri la surreta aŭtorrajto,
retenante la kompetenton de falsigo pri poemoj protektataj de la aŭtorrajto kaj metita
sur interreta paĝaro.

## Eksteraj ligiloj 
*  Juĝado kontraŭ la surretigo de la verko 
*  La verko (france, kvankam sur germana retejo) 
*  Adapto fare de Beverley Charles Rowe.
*  Adapto fare de Tatiana Bonch. 

Kategorio:Franclingva literaturo
Kategorio:Libroj aperintaj en 1961
Sonata Arctica

**Sonata Arctica**  estas finnlanda potencmetalroka muzikgrupo fondita en 1996 en Kemi.

## Historio 
Komence nomigita Tricky Beans, ŝanĝita poste en Tricky Means, la muzikgrupo publikigis tri demojn: ''Friend 'till The End* kaj *Agre Pamppers* en 1996, kaj *PeaceMaker* en 1997. En 1999, post kelkaj ŝanĝoj de membroj, la grupo registris la kvaran demon *FullMoon*. La ĝia famo altiris la atenton de la metalroka muzikfirmao Spinefarm, kaj la nomo de la grupo ŝanĝis en Sonata Arctica.

La unua albumo, *Ecliptica*, estis publikigita en la aŭtuno de la sama jaro, post la unuopaĵo *UnOpened*. Poste, la kantisto Tony Kakko, aŭtoro de ĉiuj kanzonoj, forlasis al Mikko Härkin la klavarinstrumentojn, kaj la grupo estas elektita de Stratovarius kiel subtengrupo al turneo kune kun Rhapsody. Sonata Arctica registris muzikalbumeton, *Successor*, kun kanzonoj vive el turneo kaj kelkaj omaĝkazonoj.

## Anaro 
* Tony Kakko - kantisto
* Elias Viljanen - gitaristo
* Tommy Portimo - frapinstrumentisto
* Marko Paasikoski - basisto
* Henrik Klingenberg - klavarinstrumentisto

### Eksanoj 
* Pentti Peura - basisto (1996 - 1999)
* Janne Kivilahti - basisto (1999 - 2000)
* Mikko Härkin - klavarinstrumentisto (2000 - 2002)
* Jani Liimatainen - gitaristo (1996 - 2007)

### Helpuloj 
* Raisa Aine − fluto (en *Letter to Dana*)
* Nik Van-Eckmann − voĉo (en *...of Silence*, *The End of This Chapter*, *Last Drop Falls*, *The Power of One*, *Don't Say a Word*, *White Pearl, Black Oceans...* kaj *Wildfire*)
* Timo Kotipelto − voĉo (en *False News Travel Fast*)
* Renay Gonzalez − ina voĉo (in *The End of This Chapter*)
* Jens Johansson − klavarinstrumento (en *The Cage*, *Silver Tongue*, *Victoria's Secret* kaj *Champagne Bath*)
* Peter Engberg − gitaro, bouzouki, kavaquinho kaj Q-chord (en *They Follow*, *Under Your Tree*, *The Harvest*, *It Won't Fade* kaj *Fly With the Black Swan*)

## Diskaro 
* 1999 - *Ecliptica*
* 2001 - *Silence*
* 2003 - *Winterheart's Guild*
* 2004 - *Reckoning Night*
* 2007 - *Unia*
* 2009 - *The Days of Grays*
* 2012 - *Stones Grow Her Name*
* 2014 - *Pariah’s Child*
* 2014 - *Ecliptica – Revisited: 15th Anniversary Edition*
* 2016 - *The Ninth Hour*
* 2019 - *Talviyö*
* 2022 - *Acoustic Adventures – Volume One*
* 2022 - *Acoustic Adventures – Volume Two*
* 2024 - *Clear Cold Beyond''

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Potencmetalrokaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1996
Preĝejo de sankta Johano Nepomuka (Ostrava)

**Preĝejo de sankta Johano Nepomuka** troviĝas en ostrava urba parto Stará Bělá.

Ĝi situas proksime de loko de eksa preĝejo de sankta Mikolao, sur kiu nun troviĝas tombejo. Tiu estis en la jaro 1790 deŝirita. La nova ununava preĝejo estis konstruata de la 60-aj jaroj de la 18-a jarcento ĝis la jaro 1779. Sed baldaŭ post la finkonstruo aperis breĉoj kaj ĉirkaŭaĵo de la preĝejo devis esti deakvigita. Komune kun la deakvigo kaj riparoj estis konstruita paroĥejo kaj establita tombejo. La preĝejo ĝisatendis solenan konsekron nur en la jaro 1801, konkrete la 13-an kaj la 14-an de julio. Dum la konsekrado estis en la altaro lokigitaj korprestaĵoj de sankta Urbano, sankta Vitaliso kaj sankta Korona. Oftaj ventegoj en la jaroj 1833-1834 deklinigis la turon tiom, ke estis necesa ties riparo. En la jaro 1862 estis en la turon instalita horloĝo kaj en la jaro 1899 estis alkonstruita kapelo.

## Vidu ankaŭ 
* Johano Nepomuka

## Fontoj 
* JUŘICA, Martin. Ostravské svatostánky. Ostrava : Repronis, 2006. ISBN 80-7329-116-9. p.&nbsp;17–18

Johano
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Ostrava-urbo
Ostrava
Astronomia horloĝo

[eta|Astronomia horloĝo en sudgermana [Heilbronn]]
**Astronomia horloĝo** (el la latina *horologium*) estas mekanika horloĝo kun aparta mekanismo, kiu krom la tempo montras ankaŭ situon de kelkaj ĉielaj astroj sur firmamento. Ĉi sence la astronomian horloĝon eblas konsideri kiel antaŭulo de planetario.

La aparatoj de simila celo ekzistis jam en tempoj de antikvo (Meĥanismo de Antikithera), sed ties konstrukcio estis pli poste forgesita. Denove ili aperis en la 14-a jarcento. La astronomiaj horloĝoj apartenis en interŝanĝo de mezepoko kaj novepoko al kulminaj produktoj de tiutempa astronomio, matematiko kaj mekaniko. Sed plimulte ili montris nur situon de Suno kaj Luno. Bildigo de la pluaj planedoj dum mekanika realigo kondukus al heliocentra konstrukcio, kio ne estis ideologie dezirata. Ununura heliocentra astronomia horloĝo en Ĉeĥio estas Astronomia horloĝo en Olomouc, konstruita en 50-aj jaroj en spirito de socialisma realismo. La astronomian horloĝon eblas trovi en multaj mezeŭropaj urboj.

[eta|256px|maldekstra|[Astronomia horloĝo de Prago - La astronomia ciferplato]]

## Astronomiaj horloĝoj en eŭropaj urboj 
Unu el la plej konataj astronomiaj horloĝoj situas en Prago en Malnovurba placo (Astronomia horloĝo de Prago). Pluaj signifajn astronomiajn horloĝojn ni trovos precipe en Germanio kaj en Francio (ekz. Rouen, Besançon, Strasburgo, Bern, Heilbronn, Rostock). Konata estas ankaŭ Astronomia horloĝo en Kremlo, kiu donis titulon ankaŭ al samnomata teatra ludo.

## Vidu ankaŭ 
* Astrolabo
* Astronomia horloĝo de Prago
* Planetario

Kategorio:Horloĝoj

Kategorio:Italaj inventoj
Heinrich Louis d'Arrest

'''Heinrich Louis D'ARREST'* (naskiĝis la 13-an de julio 1822 en Berlino, mortis la 14-an de junio 1875 en Kopenhago) estis germana astronomo (*Pli precize, li estis prusa'').

## Vivo 
Liaj prapatroj estis francaj hugenotoj, kiuj fuĝis la persekuton kontraŭ la Protestantismo post la nuligo de la nanta edikto.

Kiam li estas lernanto, li partoprenis je la malkovro de Neptuno fare de Johann Gottfried Galle laŭ la kalkuloj de Urbain Le Verrier, la 23-an de septembro 1846.

En 1848 li eniras en la observatorio de la Universitato de Leipzig, kie li komencis katalogi nebulozajn objektojn kaj malkovris la kometon 6P/d'Arrest.

La 4-an de novembro 1851 li edziĝis al Auguste Emilie Möbius, filino de la matematikisto kaj astronomo August Ferdinand Möbius.

En septembro 1857, li iris labori en la Universitato de Kopenhago kaj per la refraktora teleskopo de la observatorio de Kopenhago li malkovris centojn da galaksioj, nebulozoj kaj stelamasoj.

La 21-an de oktobro 1862 li malkovris la asteroidon 76 Freia.

Li mortis en Kopenhago pro kora nesufiĉo, kelkaj monatoj post kiam li ricevis la Oran Medalon de la Royal Astronomical Society (februaro 1875).

## Eksteraj ligiloj 
*  Heinrich Louis d'Arrest ricevis la Oran Medalon de RAS

Kategorio:Germanaj astronomoj
Santorio Santorio

Ankaŭ nomata ***Santorio Santorii***, ***Sanctorius de Padovo***, ***Santorre Santario*** aŭ laŭ diversaj kombinoj de tiuj nomoj, li estas fama pro siaj esploroj pri metabolo.

De 1661 ĝis 1624, li estis kuracisto en Padovo. Tie li eksperimentis pri la temperaturo, la spirado kaj la pezo. Li elmontras la ekziston de "*nevidebla ŝvito*" tra la haŭto kaj la pulmoj.

Li konstruis aparaton, kiun li nomas "*pulsilogium*" por mezuri la batojn de la koro.

Li ankaŭ eltrovis la akvoliton.

## Eksteraj ligiloj 
*  pri Santorio Sanctorius

Kategorio:Kuracistoj de la 17-a jarcento
Kalijugo

[eta|200px|dekstra|La ciklo de la *jugo* (Kalijugo estas [viola)]]

**Kalijugo** (), la *erao de Kali* estas la kvara (kaj la nuna) erao de Mahajugo, daŭranta 432,000 jarojn. Ĝi estas difinata kiel la fera aĝo kaj kiel *aĝo de kverelo kaj hipokriteco*. La tri aliaj estas kritajugo, tretajugo kaj dvaparajugo.

## Tempa daŭreco 
Kali Juga estas aĝo, kiu nun daŭras (de ĉirkaŭ 5 100 jaroj - plejparte oni akceptas la jaron 3102 a. K. kiel la komenco, precize la 17-an/18-an de februaro). Tiu estas la aĝo de la pleja sufero, sub influo de la demono Kali ( कलि ), (kiun oni ne konfuzu kun la diino Kalio ( काली ))

Laŭ la *Mahabarato*, tiu aĝo komenciĝis kiam Kriŝno estis mortigita fare de ĉasisto. Tiu dato estas origino de la Hinda kalendaro.

Ĝi finiĝos, laŭ la hinduisma kredo, kiam nova avataro de Viŝnuo revenos kaj komencos la novan ciklon de *juga*, kun Krita Juga, la ora epoko de ordo (darmo) kaj feliĉo sur la Tero.

## Ecoj 
Konforme al *puranoj* ĝi karakterizas per abundo da konfliktoj, ignoro, nereligiemo kaj alta krimeco. La pozitivaj ecoj, kiuj karakterizis homojn en la antaŭaj aĝoj, estas en rudimentaj formoj aŭ tute perdiĝis.

Laŭ viŝnuismo, en ĉiu Juga aperas difinita formo de Viŝnuo, ekzemple la flavkolora avataro por Kalijugo estas Śrī Kṛṣṇa Caitanya Mahāprabhu, vivanta en la 16-a jarcento mistikulo, filozofo, religia reformisto kaj granda adepto de baktijogo.

Tamen la Dio, fine de la aĝo, descendos kiel Kalkin – batalanto sur la blanka ĉevalo, detruonta demonojn kaj savonta siajn adorantojn, kaj komenciĝos la venonta Satja Juga (t.e. la nova Maha Juga).

## Simptomoj 
Longeco de la vivo en Kalijugo malofte trapasas 100 jarojn kaj tial memrealigon ne servas temporabaj praktikoj de la aliaj. Oni rekomendas kantadon, ankaŭ de la nomoj de Dio kun diskutoj pri liaj aventuroj en pluraj reenkarniĝoj.

Antaŭ alveno de Kalkin en la mondo regos manko de virto, vero, sankteco, pardono kaj boneco. Disvastiĝos krimagoj. En komerco enestos trompo, sciencistoj lekcios pri nenio. Korpoĉarmo, hararanĝo kaj manĝego estos agnoskitaj plej alta vivocelo. Troe kreskos impostoj, alvenos malsanoj, kuraciloj estos senefikaj.

Fundamenta eco de la aĝo estos tio, ke reprezentantoj de la plej malalta varno - ŝudroj, la homoj sen brahmana kulturo kaj spiriteca inico, ekstere ŝajnos esti administrantoj aŭ reĝoj. La plej grava intereso de tiaj regantoj, ne-kŝatrijoj, estos mortigo de senkulpaj bestoj, precipe de bovinoj kaj taŭroj, kiuj estos sen protekto de siaj sinjoroj, t.e. de vajŝjoj, la socio de komercistoj, metiistoj kaj agrikulturistoj.

## Vidu ankaŭ 
* Bagavata Purano
* Juktesvar Giri
* Mitologio

Kategorio:Hinduismo
Kategorio:Apokalipsismo
Kategorio:Profeteco
Kategorio:Kalendaro
Quintana Roo (Yucatán)

**Quintana Roo** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Quintana Roo. La komunumo situas en la centra parto de Yucatán en la regiono 4 "Centro". La regiono "Centro" limas norde al la regiono 3 "Litoral Centro", oriente al la regiono 1 "Litoral Oriente", sude al la regiono 5 "Centro Sur" kaj okcidente al la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31060.
maldekstra|eta|300ra|La situo de la regiono 4 en Yucatán

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 965 loĝantojn. El tiuj estis 485 viroj kaj 480 virinoj. La komunumo havas surfacon de 139,2&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 18 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 152,6&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas . Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 644 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 506 scipovis legi kaj skribi kaj 138 personoj estis analfabetoj. Do 21,43% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 993 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 476 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 47,9% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Quintana Roo  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()
* Quintana Roo  en ''Nuestros municipios” (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) ()

Kategorio:Komunumoj de Yucatán
Ensiferum

**Ensiferum** estas finnlanda popola metalroka muzikgrupo el Helsinko fondita de Markus Toivonen en 1995. Ilia muziko konsistas el epopeaj etosoj kun variaĵoj de ritmoj kaj alternado de klara kantado kaj grumblego. La nomo ''* estas latina vorto kiu signifas laŭvorte "spada portisto".

## Honoraĵoj 
La 19-an de marto 2007 stelo de Granda Ursino estis nomita kiel la muzikgrupo el *Russian International Star Catalogue Space Earth* post peto de rusa *Ensiferum fan club*.

## Anaro 
### Nuntempaj membroj 
* Markus Toivonen - gitaristo, ĥoroj (ekde 1995)
* Petri Lindroos - kantisto, gitaristo (ekde 2004)
* Sami Hinkka - basisto, ĥoroj (ekde 2004)
* Janne Parviainen - frapinstrumentisto (ekde 2005)
* Pekka Montin - klavarinstrumentisto, kantisto (ekde 2020)

### Eksanoj 
* Sauli Savolainen - basisto (1995-1998)
* Kimmo Miettinen - frapinstrumentisto (1995-1998)
* Jari Mäenpää - kantisto, gitaristo (1996-2004)
* Jukka-Pekka Miettinen - basisto (1998-2004)
* Oliver Fokin - frapinstrumentisto (1998-2005)
* Meiju Enho - klavarinstrumentisto (2001-2007)
* Emmi Silvennoinen - klavarinstrumenisto (2007-2016)
* Netta Skog - akordiono (2016-2017)

### Kronologio 
## Diskaro 
* 2001 - *Ensiferum*
* 2004 - *Iron*
* 2007 - *Victory Songs*
* 2009 - *From Afar*
* 2012 - *Unsung Heroes*
* 2015 - *One Man Army*
* 2017 - *Two Paths*
* 2020 - *Thalassic*
* 2024 - *Winter Storm''

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Wintersun
* Norther

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo


Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1995
Čeľadince

**Čeľadince,** hungare **Családka** [ĉalAdka] estas malgranda vilaĝo kaj banloko en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. La hungaraj historiaj loknomoj estis *Csaladnitze* kaj *Cseladincz*.
eta|dekstra|330ra|Čeľadince troviĝas en la plej griza parto
eta|300ra|Strato en Čeľadince

## Bazaj informoj 
* Areo: 3km²
* Supermara alteco: 165 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 440
* Poŝtkodo: 956 16
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Čeľadince situas laŭ maldekstra bordo de Nitra (rivero) (sen trapasejo), laŭ traira flankovojo, kontaktiĝanta kun Nitrianska Streda. Topoľčany troviĝas 7 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1113 en formo *"Sulad"*, poste en 1278 *"Chalad"*. En 1828 vivis tie 242 homoj en 35 domoj. En 1910 loĝis en Családka 438 homoj, (425 slovakoj, 2 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Čeľadince 432 homoj, (424 slovakoj, 6 ĉeĥoj, po 1 germano kaj hungaro).

## Vidindaĵoj 
* banejo
* subĉiela teatro

## Eksteraj ligiloj 
* Čeľadince sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Kategorio:Banlokoj en Slovakio
Eich LU

**Eich** (prononcu: *ajĥ*) estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1613 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
La komunumo Eich situas ĉe la orienta bordo de la Lago de Sempach norde de la urbo Sempach.

La teritorio de la komunumo de la komunumo etendiĝas sen la lago sur areo de 5,89 km², de kiuj 19,5% estas kovritaj de arbaro, 67,9% servas por agrikulturo kaj 12,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Eich limas en nordo al Beromünster, en nordoriento al Neudorf, en sudoriento al Sempach, en okcidento (aliflanke de la Lago de Sempach al Nottwil kaj Oberkirch, kaj en nordokcidento al Schenkon.

## Trafiko 
Eich situas ĉe la kantona ĉefvojo de Sursee al Sempach. La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per poŝtaŭtolino de Sursee al Sempach-Station. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A2 troviĝas en distanco de proksimume 5 kilometroj en Sursee kaj Sempach.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Eich datiĝas el la jaro 1045 kiel *Heiche*.
En mezepoko Eich apartenis al la habsburga distrikto Sempach. En 1415 ĝi estis integrita al la *Mikaela distrikto*, kiu unue estis administrita de la urbo Sursee kaj ek de 1420 rekte de Lucerno. Dum la tempo de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 la komunumo apartenis al la helveta distrikto Sempach kaj ek de 1803 al la distrikto Sursee.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Eich

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Eich
* Profilo de la komunumo sur la retejo de la kantono
* Eich en la Historia Leksikono de Svislando
Solenoido

eta|300ra|En blua: la linioj de la magneta kampo produktita de la solenoido
**Solenoido** (el la greka "*solen*" = tubo kaj "*eidos*" = aspekto) estas elektra aparato konsistanta el elektra drato regule volvita laŭ helico por formi longan rektan induktilon (aŭ elektran bobenon). Kiam elektra kurento trairas la draton, magneta kampo aperas en la ĉirkaŭaĵo de la solenoido, kaj ĉefe ene de la helico, kie la kampo estas proksimume unuforma.

La unuforma kampo estas oportuna por iuj eksperimentoj, sed solenoido ne povas generi alvalorajn magnetajn kampojn, almenaŭ ke la kurento estu forta, kaj do neprigas sistemon de malvarmigo.

## Magneta kampo en la akso 
**Solenoido** estas vico da *N* bukloj de sama radiuso *R* kun sama akso, trairataj de la sama kurento *i* kaj regule ordigataj sur la longo *2a*. Ni notu *O* la centron de la solenoido, kas *A* kaj *B* ĝiajn finojn. De la kono de la magneta kampo kreata de kurenta buklo , oni deduktas la magnetan kampon kreita de la solenoido en ĝia akso.

:B(z)=\mu_0 nI \frac {\Omega_B-\Omega_A}{4 \pi}  ,

kie *n* = N /(2a) estas la nombro da bukloj en unuo de longo, \Omega_A  kaj \Omega_B  estas la solidaj anguloj sub kiuj oni vidas la edrojn *A* kaj *B* al la distanco *z* rilate al *O*, kaj \mu_0 estas la magneta konstanto.

Ĉe la centro de la solenoido, tio estas en *z=0*, tiu formulo iĝas :
:B(0) =\mu_0 nI \frac{a}{\sqrt{a^2+ R^2}}=\mu_0 \frac {N}{2a} I \frac{a}{\sqrt{a^2+ R^2}}

La magneta kampo grandiĝas se oni pligrandigas la nombron da bukloj, sed malgrandiĝas se oni pligrandigas la radiuson de la solenoido.

## Magneta kampo ekster la akso 
Oni povas determini la magnetan kampon en ajna punkto de la spaco (\vec B (r,z)=B_z(r,z)\vec u_z+B_r(r,z)\vec u_r), konante la magnetan kampon en la akso (B (0,z) notita F (z)), per la jenaj rilatoj:
:B_z(r,z)= F(z) - \frac{1}{4} r^2 F''(z) kaj
:B_r(r,z) = -\frac{1}{2}r F '(z) + \frac{1}{16} r^3 F'''(z).
Kaj oni konstatas, ke la magneta kampo estas praktike unuforma en la solenoido, kaj ke la linioj de kampo estas preskaŭ paralelaj.

Ekster la solenoido, la kampo similas tiun de magneto kun suda kaj norda poluso.

Kategorio:Elektraj komponantoj
Leonmontara leporo

La **Leonmontara leporo** aŭ **Kastrovieĥa leporo** (***Lepus castroviejoi***) estas specio de mamulo de la ordo de lagomorfoj de la familio de Leporedoj endemia de orienta Galegio, suda Asturio kaj montoj de Leono, en Hispanio.

## Karakteroj 
La Leonmontara leporo havas grandon intermezan inter tiu de la eŭropa leporo (*Lepus europaeus*), pli fortika, kaj la iberia leporo (*Lepus granatensis*), pli malgranda. Tiu estas el 49 al 52 cm longa, al kio sumiĝas ĉirkaŭ 8 de vosto kaj pezas inter 2,6 kaj 3,2 k. La plej parto de la hararo estas helbruna, pli malhela dorse, kvankam kun blanka bazo; en ventro, malantaŭa vosto, "kolumo" kaj parto de la vizaĝo ĝis la okuloj estas komplete blanka. La pinto de la oreloj estas nigra, same kiel la dorsa parto de la vosto.

## Habitato 
Ĝi loĝas en malferma arbaro de kverkoj kaj fagoj, krom ĉe makiso kun eriko, cisto, genisto, junipero ktp kaj montarbaroj situaj inter 1000 kaj 1900 m de altitudo. Kvankam relative abunda en la plej parto de ĝia areo de distribuado, aktuale ĝi estas je stato de malpliiĝo en la orienta pato de tiu areo, en la limoj kun la provinco de provincoj de Kantabrio kaj Palencio. Ĝi estas konsiderata kiel specio vundebla pro tiom limigita etendoteritorio.

## Fontoj 
* *The Atlas of European Mammals*. A. J. Mitchell Jones *et al*., Poyser Natural History, 1999.
* *Guía de los Mamíferos de España: Península, Baleares y Canarias* de Francisco Purroy kaj Juan M. Varela. *Lynx Edicions*, (2003), ISBN 84-87334-49-0.

## Eksteraj ligiloj 
* Brose, A. and C. Yahnke. 2007. "Lepus castroviejoi" (rete), Animal Diversity Web. Elŝutita la 6an de septembro de 2008 -en angla-

Kategorio:Leporedoj
Kategorio:Mamuloj de Hispanio
Kategorio:Mamuloj de Eŭropo