open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bektaŝismo

**Bektaŝismo** estas unu el la plej gravaj branĉoj de sufiismo. Ĝi havas adeptojn precipe en Balkanio kaj Orienta Trakio, la eŭropa parto de Turkio, sed ankaŭ en Albanio kaj Kosovo, en Nord Makedonio, Bosnio kaj Hercegovino kaj Bulgario.. Bektaŝi devenas de la 13-a jarcento. La fondinto estis Haji Bektash Veli. Ĝi estas tre proksima al Alevismo. Ĉiu persono povas esti membro..

La 21-an de septembro 2024, la ĉefministro de Albanio Edi Rama anoncis, ke estas planita la kreadon (ene de la teritorio de Tirano) de liberala islama mikroŝtato oficiale nomota "Suverena Ŝtato de la Bektaŝi Ordeno" kiu iĝus la plej malgranda nacio de la mondo, Vatikan-stila suverena enklavo kontrolanta teritorion proksimume kvarono de la grandeco de Vatikanurbo .

## Referencoj 
Kategorio:Sufiismo
Kategorio:Ismoj
Kakava

[eta|dekstra|250px|Dancantaj virinoj dum la Kakava de [2015 en Edirno.]]
**Kakava** estas antaŭislama printempa festeno, okazigita ĉiujare en Edirno la 5-6-an de majo.
En ĉi tiu tago, la Ĥoraĥanaj ciganoj en Turkio, festis ĝin per muziko, danco, manĝaĵo kaj fajro, kie la junuloj transsaltis. Post Fajrfajra Nokto, ili iris al la proksima Rivero Tunja, lavante piedojn, manojn kaj vizaĝon kaj prenis kandelojn tien, kaj sendas dezirojn. Ili kredas, ke Baba Fingo estas Diaĵo eliru el la rivero kaj protektu ilin.

## Referencoj 
Kategorio:Turkaj ciganoj
Kategorio:Cigana muziko
Claresholm

**Claresholm** estas urbo en Kanado. Ĝi situas en la suda parto de la provinco Alberto, en preria pejzaĝo, proksimume 120 kilometrojn norde de la limo inter Kanado kaj Usono. Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbo estas la administra centro de la censodistrikto 3 de Alberto.

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Urboj en Alberto
Imre Tóth (akvopilkisto)

**Imre Tóth,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóth Imre** estas hungara akvopilkisto, dufoja olimpiano, trejnisto.

Imre Tóth naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Imre Tóth inter 1976-2002 estis akvopilkisto en ĉefurbaj kaj italaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono trifoje en 1992, 2001 kaj 2002, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1984-1992 228-foje. En la hungara ĉampionumo de 1986 li estis golreĝo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1992 sen medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la tria en 1991. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1992, poste li estis trejnisto. Lia filo same estis akvopilkisto.

## Fontoj 
* hungarlingva datenaro
* hungarlingva intervjuo kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Márton Vámos

**Márton Vámos** [vAmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plena nomo **Vámos Márton György** [djordj] estas hungara akvopilkisto (avanulo, dekstrulo), olimpiano.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 akiris an diplomon en Altlernejo Edutus. Li ricevis premiojn en 2010 kaj 2021.

### Sporta kariero 
 inter 2002-2011 estis akvopilkisto de la centra sportlernejo, poste en pluraj enlandaj sportkluboj, ekde 2022 en Grekio. Lia teamo estis hungara ĉampiono sesfoje (2012-2019), krome li apartenis al la hungara nacia teamo ekde 2009 pli ol 134-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2020 kun bronza medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2013.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva intervjuo kun fotoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dániel Varga

**Dániel Varga,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Varga Dániel Rudolf** estas hungara akvopilkisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia edzino estis Éva Dobár, lia frato estis Dénes Varga.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en privata gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en Internacia Negoca Altlernejo. Li edziĝis en 2012, baldaŭ filo naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 2000-2008.

### Sporta kariero 
 inter 1997-2018 estis akvopilkisto enlande, escepte inter 2010-2014 en Kroatio. Li estis hungara ĉampiono sepfoje (2007-2018), kroata ĉampiono en 2014, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 2005-2016 278-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kun ora medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2013. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2018, poste li estis trejnisto.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Wilhelm von Hartel

[eta|Wilhelm von Hartel, portreto de [Kazimierz Pochwalski (1906)]]
**Wilhelm August von HARTEL** (latinigite: *Gulielmus de Hartel*; naskiĝinta la  en Dvorce u Bruntálu, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra klasika filologo kaj politikisto.

## Vivo 
Post studoj en Vieno inter 1859 kaj 1863 li doktoriĝis en 1864. Li kunfondis la studentan korporacion *Burschenschaft Silesia Wien*. En 1869 li iĝis eksterorda kaj ekde 1872 orda profesoro pri klasika filologio ĉe la Universitato de Vieno. En 1890/91 li eĉ rektoris. Ekde 1891 li direktoris ĉe la Kortega biblioteko kaj samjare li nomumitis honora civitano en sia naskiĝurbo. Inter 1900 kaj 1905 Hartel deĵoris kiel ministro pri edukado: merito lia daŭripova estis la novorganizo de edukado de knabinoj kreinte superajn porknabinajn liceojn kun ses klasoŝtupoj. Li taksitis de ne malmultaj liberalisma politikisto kiu ankaŭ engaĝiĝis por la ideoj de la secesianoj vienaj. Tamen la publicisto Karl Kraus kontraŭbatalis lin pamflete kun riproĉoj esti malmoderna filologo kaj universitatmalboniganto. En 1882 Hartel nobeliĝis.

## Graveco 
Filologie gravis liaj tekstkritiaj eldonoj de tekstoj el la grek-romia antikvo, i.a. en la kadro de la korpuspublikigo *Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum* (CSEL). En 1879 fondis li kune kun Karl Schenkl la fakgazeton "Wiener Studien".

## Honoroj 
* 1901: honora membreco ĉe Akademio de Göttingen
* 1893: koresponda membreco ĉe Prusia Akademio de Sciencoj
* 1896: medalo por tri jardekoj da servo por la viena altlernejo
* 1896: portretobusto kreita de Georg Leisek
* aljuĝo ĉiujara de *Wilhelm-Hartel-Preis* fare de la Viena akademio de sciencoj

## Verkoj 
* *Homerische Studien* (1871–1874; dua eldono 1873)
* *Demosthenische Studien* (1877–1878)
* *Studien über attisches Staatsrecht und Urkundenwesen* (1878)

### Eldonistece (por CSEL) 
* Eutropius: *Breviarium ab urbe condita* (1872)
* Cipriano: *Opera omnia* (3 Bde., 1868–1871)
* Magnus Felix Ennodius: *Opera omnia* (1882)
* Sankta Lucifero: *Opuscula* (1886)

## Referencoj 
## Literaturo 
* Helge Dvorak: *Biographisches Lexikon der Deutschen Burschenschaft.* Band I: *Politiker.* Teilband 2: *F–H.* Winter, Heidelberg 1999, ISBN 3-8253-0809-X, p.&nbsp;243–244.
* Baader, Gerhard, "Hartel, Wilhelm Ritter von" ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 7 (1966), p.&nbsp;707-709 (tie ĉi interrete)
* biografio ĉe ÖBL

## Eksteraj ligiloj 
* 
* ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Aŭstraj klasikaj filologoj
Kategorio:Aŭstraj profesoroj
Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Ĉeĥaj nobeloj
Kategorio:Mortintoj en Vieno
Kategorio:Ministroj pri edukado
Eutropius (historiisto)

**Eutropius** (mortis post 390 p.K.) estis romia historiisto de Malfrua Antikveco kiu verkis ĉ. la jaro 390 *Breviarium ab urbe condita* kie prezentatas la historio de la Romia Imperio disde la fondo de Romo ĝis la morto de imperiestro Joviano en 364.

## Vivo 
Li partoprenis sub imperiestro Juliano la Apostato en 363 kampanjon kontraŭ la persoj. Sub imperiestro Valento li deĵoris kiel sekretario sekreta *(magister memoriae)* kaj vickonsulo de Azio. Laŭ ties komisio li verkis en dek volumoj historion de la romanoj ĝis la morto de la antaŭulo de Valento. Ĝi estas en facila latina lingvo, bone komprenebla kaj laŭdinda pro objektivaj konkludoj kaj prijuĝoj enverkaj.

La laboraĵo evidentiĝis ĉiam tre utila ankaŭ pro ĝia relativa mallongeco kaj ofte legitis kaj relegitis. Faritis de ĝi eĉ traduko en la helenan fare de la samtempulo Peanjo el Sirio kaj de Capito Licio. La verkon plilongigis poste Paŭlo Diakono ene de sia verko *Historia Romana*. Novan pligrandigon kaj plurakonton ĝis Leono la 5-a la Armena ni ricevis je *Historia miscella* de Landolfus Sagax (ĉirkaŭ la jaro 1000; ĝin eldonis Eyssenhardt en Berlino 1869). La unua moderna tekstkritika eldono elfaritis de Hans Droysen ĉe *Monumenta Germanica historica* (Berlino 1878).

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 6. Leipzig 1906, p. 193 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* [Vikifontaro](https://de.wikisource.org/wiki/Eutropius_(Historiker))
* ligiloj ĉe DDB
* *Breviarium* en la latina originalo kun germana traduko

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 4-a jarcento
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Historiistoj
Dénes Varga

**Dénes Varga** [dEneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Varga Dénes Andor** estas hungara akvopilkisto (avanulo), dufoja olimpiano, olimpika ĉampiono. Lia frato estis Dániel Varga.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en privata gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en Internacia Negoca Altlernejo. Li edziĝis en 2012, lia edzino naskis 2 filojn. Li ricevis premiojn inter 2004-2021.

### Sporta kariero 
 ekde 1999 estis akvopilkisto enlande, escepte inter 2010-2014 en Kroatio. Li estis hungara ĉampiono naŭfoje (2007-2019), kroata ĉampiono en 2014, dum li apartenis al la hungara nacia teamo ekde 2004 almenaŭ 246-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 kun ora kaj bronza medaloj, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2013.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva datenaro kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bruderheim

**Bruderheim** estas urbeto en Kanado. Ĝi situas en la centra parto de la provinco Alberto, en preria pejzaĝo, proksimume 50 kilometrojn nordoriente de la urbego Edmontono. Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbeto apartenas al la censodistrikto 10 de Alberto. 

## Etimologio 
La loĝloko, origine vilaĝo, komence germane nomiĝis *Brüderheim* kaj estis setlejo de la moraviaj fratoj, kiuj de Bohemio estis fuĝintaj al Pollando, de tie al Volinio kaj en 1893 alvenis al Alberto. En 1894 dudek familioj aĉetis po terparcelon kaj fondis la novan loĝlokon, kiu jam en 1895 havis poŝtoficejon. Pro la en la angla lingvo ne ekzistanta litero ü la loĝloko jam dekomence kutime literumiĝis *Bruederheim*, kaj je nekonata dato la literumo "ankoraŭ pli faciliĝis" al *Bruderheim*. 

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

## Referencoj 
Kategorio:Urboj en Alberto
Lambach

**Lambach**  estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono *Hausruckviertel* kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

Lambach havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj . 

## Famuloj 
En Lambach mortis benediktana monaĥo Emilián János Mann.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Supra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Wels-Land
Citadelo de Budapeŝto

La **Citadelo de Budapeŝto** estas fortika citadelo en Budapeŝto.

## Historio 
eta|maldekstre|Citadelo de Budapeŝto
Ĝi estis konstruita sur montopinto apud la Danubo inter 1850-1854 kaj grandas 200mx52,5m; la muro altas 12-16 m kaj dikas 2,5m. El tiu loko oni povis kanoni la tutan internan parton de Budapeŝto. En la citadelo garnizonis aŭstra gardistaro inter 1854-1899, kiujn sekvis la hungaraj soldatoj ĝis 1945. Tiam la citadelo estis grava defendejo de la germanoj. Fine la Ruĝa Armeo okupis ĝin kaj tenis ĝin ĝis 1961. Ekde tiam ĝi servas la turismon (hotelo, muzeo, restoracio, vintrinkejo). Menciindas, ke la lastaj bataloj okazis tie en 1956. Fine de la 20-a jarcento ankaŭ loka radiostacio funkcias tie.

dekstra|eta|La Citadella al Gellért Monteto, Budapeŝto.
eta|Armiloj apud la Citadella.

Vido de la Citadelo de Budapeŝto apartenas al Monda Heredaĵo.

Kategorio:Konstruaĵoj en Budapeŝto
(159459) 2000 KB

**(159459) 2000 KB** estas tre malgranda, meze hela marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) la  elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝia rimarkinde discentra orbito krucas tiujn de Marso, la Tero, Venuso kaj Merkuro. Ĝia malsuprenira nodo estas proksima de la orbito de Merkuro, sed ĝia tre granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la orbitoj de la ceteraj planedoj.

* Ĝia marsa MOID estas 0,92187 astronomia unuo (137,910 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,5323 astronomia unuo (79,635 milionoj da km).
* Ĝia venusa MOID estas 0,25586 astronomia unuo (38,276 milionoj da km).
* Ĝia merkura MOID estas 0,12261 astronomia unuo (18,342 milionoj da km).

Ĝi pasis ĉe sia perihelio la .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Merkurrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kalvinana preĝejo (Őrbottyán)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Őrbottyán (Hungario), pli frue en vilaĝo *Őrszentmiklós*.

## Historio 
Dum dominado de turkoj la loĝantoj ĝenerale konvertiĝis al kalvinismo. Pri la tiama historio la dokumentoj malaperis. La unua mencio pri kalvinana pastro okazis en 1629. En 1691 la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Iom poste la loĝantoj reiris kaj konstruis kaj lernejon kaj kirkon (ambaŭ kalvinanan). Depost fino de liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a (1711) periodo de kontraŭreformacio sekvis kaj en 1719 la kirko estis forprenita. Nur en 1784 pro nova leĝo la kalvinanoj rericevis rajtojn. Ili partoprenis en kirkokonstruado en Váchartyán, fine loke en 1800. Ĝi ricevis paroĥan rajton en 1891. La nun videbla kirko estis konstruita en 1936. 

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, sed la plena enireja parto rekte estas alirebla el la strato. La fasado estas malsimetria, la kvadrata turo dekstre altiĝas. La turpinto estas piramida. La kirka enirejo troviĝas malantaŭ arkado (arkitekturo), kelkaj larĝaj ŝtupoj kuras al la arkadoj. La fasado havas ankaŭ 3 rondajn fenestrojn, el ili unu apartenas al la turo.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* sinprezento hungare 

Orbottyán
Orbottyán
Roberto el Reims

**Roberto el Reims** (, ; naskiĝis ĉirkaŭ 1055, mortis la ) estis franca kleriko benediktana, abato kaj kronikisto.
eta|preĝejo de Senuc kie Roberto prioris

## Vivo 
Robero abatis ĉe Abatejo Sankta Remiĝo apud Reims. Elpostenigonte lin ĉefepiskopo Manase la 2-a (Reims) faris apelacion ĉe papo Urbano la 2-a. La supera pontifiko juĝis en 1097 en favoro de Roberto. Poste Roberto iĝis prioro en Senuc (departemento Ardennes) kie li devis abdiki laŭ ordono de papo Kaliksto la 2-a.

Kelkajn jarojn post la kontentiga fino de la Unua krucmilito oni mendis ĉe li kompletigon de la verko *Gesta Francorum*. Ĉar tie, pri la voko de papo Urbano la 2-a eksoldati, legeblis tro malmulto. Dua kialo estis tro malbona lingva stilo. Roberto verkis *Historia Hierosolymitana* en 1106/07 ankaŭ kun la intenco apogi la klopodojn de la reĝa kortego de Franclando prepari novan krucmiliton. La verko iĝis ĉefa fonto por enhave simila epopeo en ne tute 5000 heksametroj de Metellus el Tegernsee.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Max Manitius, Iwan von Müller, Paul Joachim Georg Lehmann: *Geschichte der lateinischen Literatur des Mittelalters*. C.H.Beck, München 1973, ISBN 3406014046, p.&nbsp;424–426.
* Kristin Skottki: *"Was gibt es Größeres als die Reise nach Jerusalem?". Die lateinisch-christliche Geschichtsschreibung des Mittelalters am Beispiel der Kreuzzugschronik des Robert von Reims.* Ĉe: Stephan Conermann (eld.): *Wozu Geschichte? Historisches Denken in vormodernen historiographischen Texten: ein transkultureller Vergleich*. ebv, EB-Verlag 2017 (=Bonner Asienstudien; 18), ISBN 978-3-86893-262-1, p.&nbsp;67–110.

## Eksteraj ligiloj 
* raporto de Roberto pri la koncilio de Clermont; traduko angla

Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Abatoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 11-a jarcento
Kategorio:Reims
Kategorio:Kronikistoj
Kategorio:Francaj benediktanoj
Kamifurano (Hokajdo)

**Kamifurano** - , *Kamifurano-ĉō* - estas urbo en Japanio. Ĝi situas en la insulo kaj gubernio Hokajdo kaj apartenas al la subgubernio Kamikaŭa. Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Partneraj urboj 
Partnera urbo de Kamifurano estas
*  Camrose en la provinco Alberto de Kanado

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Urboj de Hokajdo
Kvirino el Tegernsee

[eta|Kvirino-kapelo en [Gmund am Tegernsee]]
**Kvirino el Tegernsee** respektive *Kvirino el Romo* (germane: *Quirinus von Rom* aŭ *Quirinus von Tegernsee*; mortinta en 269 en Romo) estas itala martiro kaj sanktulo. Lia festotago estas la 25-a de marto.

## Vivo (legendo) 
Kvirino fuĝis sep jarojn aĝa kun la patrino Severa pro persekutado de kristanoj; poste li estis arestita kaj senkapigita en 269 en Romo kiam regis imperiestro Klaŭdio la Gota. Lia kadavro estis ĵetita en Tiberon por esti trovota sur la Tibera insulo. Laŭ alia legendo li estis la filo de imperiestro Filipo la araba.

Aktoj pri martiroj mencias certan Quirinus/Cyrinus kiu estis entombigita en la katakombo de Pontiano. Sed la itiner-gvidiloj al la tomboj de la romaj martiroj ne enhavas lian nomon.

Poste li estis rilatigita kun la bavaria Monaĥejo Tegernsee kien bavaraj grafoj transportis liajn relikvojn en 746, dum la regado de Pipino la pli juna. Ili estis donaco de papo Zakario. La grafoj kiuj financis la konstruon de la Preĝejo Sankta Savinto de Tegernsee uzis ilin tie. Kelkaj asertas ke la relikvoj ne alvenis antaŭ la periodo de papo Paŭlo la 1-a.

## Kulto kaj odo 
eta|flakonoj kun saniga Kvirina oleo
Tiumaniere kaj pro sekvaj surlokaj mirakloj Tegernsee iĝis grava pilgrimejo. Kie la ĉaro kun la relikvoj haltis laŭdire tuj estiĝis fonto. La forte odoranta nafto kiun oni trovis en 1441 sur la kontraŭaj bordoj de lago en Bad Wiessee iĝis medikamento sub la nomo *Quirinusöl* ("Kvirina oleo"), uzata kontraŭ febro kaj ekzemoj. Surloke oni starigis en 1828 kapelon; la fonto hodiaŭ ne plu aktivas.

Metellus el Tegernsee, klera monaĥo, verkis ĉ. la jaro 1160 hagiografian poemon titole *Ode Quirinalium*. Meze de la 15-a jarcento oni konstruis en Tegernsee pli grandan ŝtonan preĝejon por pli digne gastigi la relikvojn. Ankaŭ en la alpaj posedaĵoj de Tegernsee floris lia kulto, ekz. en la bozen-a urbokvartalo Gries-Quirein.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Walter Troxler: biografio ĉe BBKL, volumo 7, kol. 1132-1133

## Eksteraj ligiloj 
* Kvirino en ekumenisma leksikono de sanktuloj
* Informoj de la munkena arkiepiskopujo

Kategorio:Italaj sanktuloj
Kategorio:Kristanaj martiroj
Kategorio:Distrikto Miesbach
Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento
Kategorio:Ekzekutitoj per senkapigo
Ora (I) hidroksido

**Ora (I) hidroksido** aŭ **monohidroksido de oro** estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratigado de la **ora (I) oksido** aŭ hidrolizo de **oraj (I) saloj**. Ora (I) hidroksido estas nesolvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj. Ora (I) hidroksido prezentas unu hidroksilan grupon ligitajn al oratomo. Ĝi konsistas je 1 oratomo kaj 1 hidroksila grupo.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **ora (I) hidroksido** per traktado de **ora (I) oksido** kun **akvo**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **ora (I) hidroksido** per hidrolizo de la **kupro**:

 
### Reakcio 3
* Preparado de **ora (I) hidroksido** per hidrolizo de la **ora (I) klorido**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **ora (I) oksido** per senhidratigado de **ora (I) hidroksido**:

 
### Reakcio 5
* Reakcio de **ora (I) hidroksido** kun **klorida acido** donante **oran (I) kloridon**:

 

## Vidu ankaŭ
* Hidroksidoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Hidroksidoj
Camrose (Kimrio)

**Camrose** - jen angle, kimre *Camros* (, prononco inter ) - estas vilaĝo kaj komunumo en Britio. Ĝi situas en la historia lando Kimrio kaj apartenas al la graflando Pembrokeshire. Laŭ la stato de la jaro 2011 en la censa distrikto Camrose vivis 2 565 homoj sur areo de 70,4 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Inter la loĝloko kaj la samnoma urbo
*  Camrose en la provinco Alberto de Kanado
ne estas oficialaj partneraj urboj, diversaj kulturaj iniciatoj el ambaŭ urboj tamen tenas regulajn rilatojn.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Kimrio
Wetaskiwin

**Wetaskiwin** estas urbo en Kanado. Ĝi situas en la centra parto de la provinco Alberto, en preria pejzaĝo, proksimume 70 kilometrojn sude de la urbego Edmontono. Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbo estas la administra centro de la censodistrikto 10 de Alberto.

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Urboj en Alberto
Kentville (Nov-Skotio)

**Kentville** estas urbeto en Kanado. Ĝi situas en la la provinco Nov-Skotio. Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Gravuloj
* Austin L. Rand, zoologo
## Partneraj urboj 
Inter la partneraj urboj de Kentville menciindas ekzemple
*  Camrose en la provinco Alberto de Kanado

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Urboj en Nov-Skotio
(159463) 2000 PM7

**(159463) 2000 PM7** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi ne estas malproksima de orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, ĝia marsa MOID estas 0,2 astronomia unuo, tie estas ĉirkaŭ 30 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Tigraja milito

**Tigraja milito** estis enlanda milito, kiu okazis inter la federacia registaro de Etiopio, la Fronto de Liberigo de Popolo de Tigrajo (FLPT) kaj la Fronto de Liberigo de la Oromoj (FLO) inter la  kaj la . Komencinte en Tigrajo, la konflikto disvastiĝis al Oromio, Amharo kaj Afaro.

La konflikton kaŭzis ribelo de FLPT kontraŭ la federacia registaro de ĉefministro Abiy Ahmed. Lia projekto, en 2019, ĉesigi la politikan sistemon bazita sur etnecoj, kiu daŭris ekde 1994, malplifortigus la politikan povon de tigrajanoj, regitaj de FLPT. Tial ĝi rifuzis alianci kun la partio de Abiy Ahmed, organizis sian propran baloton kaj fine ribeliĝis novembre de 2020.

Post du jaroj da bataloj, pafĉesigo estis aprobita en  Pretoria la , kaj sekvis pactraktado la .

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Militoj de Eritreo
Kategorio:Militoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Militoj de Etiopio
Distrikto Tomamae

**Tomamae** - , latinliterigo per la angla Hepburn-sistemo *Tomamae-gun* - estas administra distrikto en Japanio. Ĝi situas en la insulo kaj gubernio Hokajdo kaj apartenas al la subgubernio Rumoj. Laŭ la stato de la jaro  en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².  Al la distrikto apartenas la samnoma urbeto *Tomamae* kaj la vilaĝoj *Haboro* kaj *Ŝosanbecu*.

Kategorio:Municipoj de Hokajdo
Lutecia (III) hidroksido

**Lutecia (III) hidroksido** aŭ **trihidroksido de lutecio** estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratigado de la **lutecia (III) oksido** aŭ hidrolizo de **luteciaj saloj**. Lutecia (III) hidroksido estas nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Lutecia (III) hidroksido prezentas du hidroksilajn grupojn ligitajn al luteciatomo. Ĝi konsistas je 1 luteciatomo, 3 hidroksilaj grupoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **lutecia (III) hidroksido** per hidrolizo de la **lutecia (III) oksido**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **lutecia (III) hidroksido** per traktado de **lutecia (III) nitrato** kun **natria hidroksido**:

### Reakcio 3
* Preparado de **lutecia (III) hidroksido** per hidrolizo de la **lutecia (III) sulfato**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **lutecia (III) oksido** per senhidratigado de **lutecia (III) hidroksido**:

 
### Reakcio 5
* Reakcio de **lutecia (III) hidroksido** kun **klorida acido** donante **lutecia (III)n trikloridon**:

 
### Reakcio 6
* Preparado de **lutecia (III) hidroksido** per traktado de **lutecia (III) klorido** kun **kalia karbonato**:

 
### Reakcio 7
* Reakcio de **lutecia (III) hidroksido** kun **bromo** donante **lutecian (III) oksidon**:

## Vidu ankaŭ
* Hidroksidoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Hidroksidoj
La vikario de Wakefield

**La vikario de Wakefield** (en angla originale, *The Vicar of Wakefield*) – subtitoliat **Rakonto, supozite verkita de li mem** (*A Tale, Supposed to be written by Himself*) – estas romano de la irlanda verkisto Oliver Goldsmith (1728–1774). Ĝi estis verkita inter 1761 kaj 1762 kaj publikigita en 1766. Ĝi estis unu de la romanoj de la 18-a jarcento plej popularaj kaj amplekse legitaj fare de la legantoj de la Viktoriana epoko.

## Intrigo 
La vikario vivas pace en rura loko kun edzino kaj gefiloj; li helpas malriĉulojn. Kiam la filo George estas edziĝonta al riĉa Arabella, ŝia patro suspendas la aferon, kiam ekkonas, ke iu investisto ruinigis la vikarion kaj lian familion. Tiu devas translokiĝi al pli malriĉa posteno. Virindeloganto Thornhill allogas la filinon Olivia; kiam la vikario elaĉetas ŝin kaj revenas hejmen, li trovas sian hejmon incendie; spite ĉion, la domposedanto Thornhill insistas en pago de la luprezo, sed la vikario ne havas monon kaj estas enprizonigita. Sekvas aliaj malfacilaĵoj al la gefiloj. La malriĉa Burchell, kiu dekomence amikiĝis al filino Sophia, reale estas alia Thornhill, onklo de la maliculo Thornhill, kaj solvas ĉiujn problemojn. Krome solviĝas ankaŭ la financa ruino de la vikario.

## Strukturo kaj rakonta tekniko 
La libro estas formita per 32 ĉapitroj kiuj dividiĝas en tri jenaj partoj:
* Ĉapitroj 1a – 3a: eko
* Ĉapitroj 4a – 29a: ĉefa parto
* Ĉapitroj 30a – 32a: fino

En la ĉapitro 17a, kiam oni rakontas pri supozita fuĝo de Olivia, oni povas konsideri tion kiel pinto, same kiel la esenca klimakso de la romano. Ekde la ĉapitro 17a antaŭen, oni ŝanĝas de komedia rakonto pri la rura vivo de la 18-a jarcento al patosa melodramo kun didaktikaj trajtoj. Estas kelkaj malmultaj intermetaĵoj de diversaj literaturaj ĝenroj, kiel poemoj, rakontoj, predikoj, kiuj ampleksigas la vidpunkton ĝis tiam limigitan al la rakontisto en unua persono kaj krome utilas kiel didaktikaj fabloj. La romano povas esti konsiderata kiel *fikcia memoraĵo*, ĉar ĝi estas rakontita de la propra vikario pere de retrorigardo.

## Analizo 
En lernolibroj pri historio de la literaturo, *La vikario de Wakefield* estas ofte priskribita kiel sentimentala novelo, kiu montras la kredon en la denaska boneco de la homaj estaĵoj. Sed ĝi povas esti legata ankaŭ kiel satiro de la sentimentala novelo kaj ĝiaj valoroj, ĉar la valoroj de la vikario estas ŝajne nekongrueblaj kun la reala «peka» mondo. Nur pere de la helpo de Sir William Thornhill li sukcesas eliri el la malfacilaĵoj. Krome, oni povas establi paralelismon inter la sufero de la vikario sinjoro Primrose kaj la Libro de Ijob. Tio estas partikulare grava rilate al la afero de la ekzistado de malbono.

## Eksteraj ligiloj 
* *The Vicar of Wakefield* en Internet Archive kaj Google Books
* elektronika eldono en la Projekto Gutenberg (simpla teksto kaj en HTML)
* Aŭdilibro en LibriVox
*germana traduko ĉe Projekt-Gutenberg

Kategorio:Anglio en romanoj
Kategorio:Anglalingvaj romanoj
Kategorio:Literaturo de Irlando
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Skota terhundo

La **skota terhundo** estas unu el la plej maljunaj rasoj de terhundoj en Skotlando. La Skota Terhundo estas mallongkrura, mezgranda hundo. Mallongkruraj, malglataj terhundoj ekzistis en certaj regionoj de Skotlando dum centoj da jaroj. Ĝis antaŭ ĉirkaŭ cent jaroj, kelkaj partoj de Skotlando estis ankoraŭ tiel neatingeblaj, ke puraj, nemiksitaj tipoj ankoraŭ troveblas en multaj partoj. Ili poste estis breditaj kaj la diferencoj iĝis pli ŝajnaj. Tio estigis variaĵojn kiel la nunajn Cairn, Westie kaj Skye: la Aberdeen Terhundo laŭdire estas la prapatro de la Skota Terhundo, sed neniam estis pruvite ke la Aberdeen Terhundo estis fakte raso. Ĝi supozeble estis pli ol certa speco de skota terhundo, uzita en Aberdeen fare de J.A. Adamson, ĝi estis konservita kaj bredita. La naskiĝloko de la skota terhundo laŭdire estas en la Blackmount-areo de okcidenta Skotlando, proksime de Rannoch Moor/Perthshire.
La kapo de la Skota Terhundo estas longa. Ĝi havas preskaŭ platan kranion, fortan kaj altan muzelon. Ĝi ankaŭ havas bonevoluintan nazon. Ĝia vosto estas mezlonga kaj mallarĝiĝas al la fino. La skota terhundo estas rimarkinde muskola. La alteco ĉe la postkolo estas 25 ĝis 28 centimetroj kaj ili estas kutime nigraj, striitaj aŭ tritikaj. La pezo varias de 9 ĝis pli ol 12 kilogramoj. La Skota Terhundo estas temperamenta, obstina, tamen ama al sia familia rondo. Ĝi bezonas sufiĉe da ekzercado, ĉar ĝi estas plena de energio. Ĝi malofte bojas kaj povas esti uzata kiel ĉashundo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de hundorasoj

## Eksteraj ligiloj 
* FCI-Standard N°73 Scottish Terrier

Kategorio:Hundorasoj
Patrick Devedjian

**Patrick Devedjian** () (naskiĝis  en Fontainebleau, mortis  en Antony) estis franca politikisto. Li estis membro de la partio Union pour un mouvement populaire (UMP). Li estis proksima konsilisto de Nicolas Sarkozy, komencante en la 1990-aj jaroj. 

De 1983 ĝis 2002, li estis urbestro de Antony (Hauts-de-Seine). Li estis ministro ĉe la ĉefministro ŝarĝita pri plenumo de la relanĉa plano komencante en decembro 2008. En 2007, Devedjian fariĝis Prezidanto de la Ĝenerala Konsilio de Hauts-de-Seine.

Devedjian mortis  pro COVID-19, 75-jara.

## Vidu ankaŭ 
* Bulvardo Patrick Devedjian

## Referencoj 
Kategorio:Urbestroj de Francio
Kategorio:Homoj de RPR (Francio)
Kategorio:Deputitoj de Hauts-de-Seine
Tamás Varga (akvopilkisto)

**Tamás Varga** [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga Tamás** estis hungara akvopilkisto, trifoja olimpiano, dufoja olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia frato estis Zsolt Varga (1978).

 naskiĝis la  en Szolnok.
 
## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1993. Lia edzino naskis filinon. Li ricevis premiojn inter 1994-2012.

### Sporta kariero 
 ĝis 1994 estis akvopilkisto en la loka sportklubo, poste ĝis 2015 en aliaj provincaj, ĉefurbaj aŭ eksterlandaj sportkluboj. Li estis hungara golreĝo en 2001, 2006 kaj 2008, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1995-2004 72-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2004, Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kun 2 oraj medaloj, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2003. Ekde 2013 li estis trejnisto.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva datenaro kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Zsolt Varga (1978)

**Zsolt Varga** [ĵolt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga Zsolt** estas hungara akvopilkisto (meza avanulo), mondĉampiono. Lia nomo en la sporta vivo estis *Varga II.* (komprenu: Varga la 2-a), lia frato estis Tamás Varga (akvopilkisto).

Zsolt Varga naskiĝis la  en Szolnok.
 
## Biografio 
Zsolt Varga edziĝis en 2011.

### Sporta kariero 
Zsolt Varga estis akvopilkisto en la loka signifa sportklubo, poste en aliaj provincaj, ĉefurbaj aŭ eksterlandaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje inter 2001-2014, dum li apartenis al la hungara nacia teamo plurfoje. Li estis mondĉampiono en 2003.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva datenaro kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Zsolt Varga (1972)

**Zsolt Varga** [ĵolt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga Zsolt** estas hungara akvopilkisto (meza avanulo), trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia nomo en la sporta vivo estis *Varga I.* (komprenu: Varga la 1-a).

Zsolt Varga naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zsolt Varga maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1990. Li akiris historiistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1997. Li edziĝis dufoje, la dua itala edzino naskis 3 gefilojn. Li ricevis ankaŭ italan ŝtatanecon kaj li ricevis premiojn inter 2000-2019.

### Sporta kariero 
Zsolt Varga estis akvopilkisto de la centra sportlernejo inter 1980-1989, poste en ĉefurbaj aŭ eksterlandaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono trifoje (1996, 1997), kroata ĉampiono kaj golreĝo en 1999, dum li apartenis al la hungara nacia teamo ĝis 2003 295-foje. Li estis olimpiano en la Hungario en la Somera Olimpiko 1992, Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun ora medalo en la lasta olimpiko. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kaj biografio kun fotoj
* [hungarlingva biografio](https://www.electronica.hu/villamossagtan-alapfogalmak/index.php?pojem=Varga_Zsolt_(v%C3%ADzilabd%C3%A1z%C3%B3,_1972))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
(159465) 2000 QJ2

**(159465) 2000 QJ2** estas tre malgranda, treege hela kaj malrapide rotacianta marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de la marsa orbito : ĝia marsa MOID estas 0,2537 astronomia unuo, tie estas 37,953 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kronogramo

[eta|ekzemplo de kronogramo el [Burgenlando]]
**Kronogramo** (greke: *χρονόγραμμα*; laŭvorte *tempo-enskribo*) estas (ofte) latinlingva frazo en kiu aperantaj romiaj ciferoj sume malkaŝas gravan jardaton.

Tiudate io grava okazis. Ekzemple la jaro de la masakro de la Sankta-Bartolomea tago estas ene de la jenaj voroj: *LVtetIa Mater natos sVos De Vora VIt* = 1572 (nome M = 1000, D = 500, L = 50, kvarfoje V = 20, dufoje I = 2). Tia verso nomiĝas *kronostiĥo* (tempindika verso) aŭ *eteostiĥo* (jarindika verso). La termino *kronodistiĥo* aplikatas kiam distiĥo enhavas la jardaton, ekz. pri la Packontrakto de Hubertusburg por fini la Sepjaran militon (1763): *Aspera beLLa sILent: reDIIt bona gratIa paCIs. / O sI parta foret seMper In orbe qVIes!.*

Por plifaciligi memoron intertempe rimo uzatas aŭ la okazo facile kunligeblas al jam konataj esprimoj. Ekzemple la latina enskribo sur la kruco de Jesuo *Ies Vs nazaren Vs reX IVDaeor VM* havas en si la kombinon 1532; tiujare en Nurenbergo faritis interkonfesia religia paco.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 4. Leipzig 1906, p. 128 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Epigrafio
Kategorio:Ciferoj
Kategorio:Latina lingvo
Trolebusa transporto en Saint-Étienne

**Trolebusa transporto en Saint-Étienne** () formas parton de la reto de publika transporto de la aglomeraĵo de Saint-Étienne. La reto estis kreita en 1940, anstataŭante parton de la reto de tramo de Saint-Étienne. La reto de trolebusoj  spertis signifan evoluon ĝis la 1970-aj jaroj kaj poste travivis longan periodon de malkresko dum la sekvaj jardekoj.

Saint-Étienne estas unu el la lastaj francaj urboj kiuj konservis trolebusan transporton.

[centra|280ra|eta|Iama trolebuso Renault, nun en [Trolebusa transporto en Tula|Tula, Rusio]]

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Trolebusa transporto en la mondo
* Saint-Étienne
* Tramtransporto en Saint-Étienne

## Eksteraj ligiloj 
*  (STAS)

Kategorio:Transporto en Saint-Étienne
Saint-Étienne
Trolebusa transporto en Limoges

**Trolebusa transporto en Limoges** () estas sistemo de publika transporto de la aglomeraĵo de Limoges.

La reto de trolebusoj estis kreita ekde 1943 en Limoges, iom post iom forigante, ĝis 1951, la liniojn de la malnova tramo. La urbo ĉiam restis fidela al elektrotrakcio kaj la linioj plilongiĝis laŭ la tempopaso. Limoges estas unu el la lastaj francaj urboj kiuj konservis trolebusan transporton.

## Mapo 
centra|450ra

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Trolebusa transporto en la mondo
* Limoges

## Eksteraj ligiloj 
*  (STCL)

Kategorio:Transporto en Limoges
Limoges
Preĝejo Sankta Mario (Sallmannshausen)

**Preĝejo Sankta Mario** (germane: *Marienkirche*) troviĝas en Sallmannshausen, urbokvartalo de Gerstungen en Germanujo. La komunumo eklezijure apartenas al la Eisenaĉ-Gerstungen ene de la Evangelia Eklezio en Meza Germanujo.

## Arkitekturo 
La malsupra parto de la altareja turo datumas je la komenco de la 16-a jarcento. En 1717 la longa halo pligrandigitis kaj ricevis duonan groptegmenton. Kronogramo ĉe la suda vando de la ĥorejo trifoje montras en romiaj ciferoj la daton 1717. La ardeze tegmentita turo komence estas kvadrata antaŭ evoluo je okangula sparjo. Sur ĝi troviĝas lanterno kun globa finiĝo. Teretaĝe de la turo estas la altarejo kiun superas bela kruconervura volbo.

Ĉirkaŭ al 1760-a jaro oni pentris en la kirko navo la galeriaj parpetoj bildon de reĝo Davido kaj de la apostoloj. De la sama tempo datumas kvar grandaj pentraĵoj sur la ligna barelvolbo. Ili bildigas la anunciacion, la naskiĝon de Jesuo, la adoradon de la saĝuloj la bapton de Jesuo. La ambonaltaro el la 18-a jarcento staras sur du lignaj kolonoj. Tabernaklo kun romp-arko baratas per krado.

Ankoraŭ ĉeestas malnova lavujo. Ĉe la norda muro altareja estas skulptita retablo de ĉ. 1500. En la kesto de la triptiko montras sin madono kun nimbo. Ŝin flankas du sanktaj episkopoj. En la navoj estas reliefe la apostoloj en du vicoj. Ĉe ties eksteraj flankoj estas bildoj de sanktuloj. Ĝis la 20-a jarcento pendis la altaro supere supre de la triumfarko kaj ĝiaj supraj anguloj estis sege forigitaj.

La orgeno kun 13 registroj sur du klavaroj kun pedalo kreitis en 1857 fare de la Holland-orgenfaristoj.

## Literaturo 
* *Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Thüringen.* Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2003, ISBN 3-422-03095-6.

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Sallmannshausen
Kategorio:Gerstungen
Sallmannshausen
Preĝejo Sankta Jozefo (Oroszlány)

La **preĝejo Laboristo Sankta Jozefo** estas sakrala kompleksa konstruaĵo en urbo Oroszlány (Hungario).

## Historio 
En la iama malgranda vilaĝo vivis plejparte luteranoj. La katolikoj konstruis kapelon en 1876, kiu estis draste pligrandigita en 1958. Intertempe la paroĥa rajto alvenis en 1952, pli frue la katolikoj apartenis al Kecskéd. La nun videbla moderna kirko estis konstruita en 1995 kaj transprenis taskojn de la menciita kapelo, tamen la kapelo daŭre estas uzata.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola en la iama tombejo. La konstruaĵo konsistas el preĝejo, kampanilo, paroĥejo, edukĉambro kaj urnejo. La centra parto (komprenu navo) estas ronda, sed ties tegmento estas plurlatera piramido. Pluraj konstruaĵpartoj aliĝas al la centra parto. La kvadrata kampanilo staras per kvar kolonoj. Plej supre 2 sonoriloj sonoras.

Kermeso okazas en la 1-an de majo.

## Aŭdu, vidu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

Katolikus templom, 2018 Oroszlány.jpg
Oroszlány012.JPG
Catholic church bell tower, 2018 Oroszlány.jpg|Kampanilo
Munkás Szent József templom, urnatemető, 2018 Oroszlány.jpg|Urnejo

Oroszlány
Oroszlány
Lingua Latina sine molestia

eta|
***Lingua Latina sine molestia*** (france: *Le Latin sans peine*) estas libro lerniga de Clément Desessard kun la helpo de la monaĥo Basile Hypeau. Ĝi aperis en la furora lingvolerna kolekto Assimil en la 1966-a jaro. 

Ŝajne estis la unua fojo en Franclando ke prezentiĝis lernolibro de la latina lingvo laŭ modernaj metodoj de lingvolernado. Malgraŭ ties granda utileco novaj prilaboroj ne fariĝis. 

Tute nova libro samseria pli sobra kaj akademia de *Isabelle Ducos-Filippi* ne plu havis ion komunan kun la humura kaj (ĝuste pro tio?) didaktikte efikega verko de Desessard. Dua eldono ne plu venis, inverse la malnova aĵo de Desessard ĝuis novan eldonon kaj ŝaton. 

## Eksteraj ligiloj
* pri la Assimil-latinaĵo de Desessard
Orient-Aziaj studoj

**Orient-Aziaj studoj** estas multfaka kampo de esplorado kaj edukado pri Orientazio. La kampo inkludas la studon de la kulturo, lingvo, ekonomiko, historio kaj politiko de la regiono.

## Subkampoj 
* Sinologio
* Japanologio
* Koreologio

## Referencoj 
Kategorio:Orienta Azio
Héctor Jiménez Batista

**Héctor JIMÉNEZ BATISTA** (naskiĝis  kaj mortis 
en Havano) estis kuba elektroinĝeniero, esperantisto kaj gitaristo. Li eklernis Esperanton en 1986, samjare ekinstruis la lingvon, estrarano de Kuba Esperanto-Asocio pri Edukado (1991-2001) periodo dum kiu li organizis instruistajn seminariojn, redaktis bultenon pri instrua agado kaj gvidis la kuban ILEI-Sekcion. Héctor esperantigis plurajn bolerojn, kiujn li kantis akompanita de sia gitaro en kubaj kaj eksterlandaj eventoj el kiuj aperis KD-forme kompilitaj sub la titolo “Latinamerika mozaiko”. Li elektiĝis estrarano en la E-Grupo de Playa en Havano kie li dum multaj jaroj instruis Esperanton en la municipa kulturdomo. Li prelegis pri instruado en pluraj eventoj, kaj partoprenis aŭ kunorganizis landajn E-kongresojn (1987, 1996, 1999 kaj 2002).

## Esperanto-aranĝoj 
### Universalaj Kongresoj de Esperanto 
Héctor partoprenis en pluraj universalaj kongresoj de Esperanto:
* 75-a UK 1990 en Havano, Kubo 
* 79-a UK 1994 en Seulo, Sud-Koreio
* 86-a UK 2001 en Zagrebo, Kroatio
* 95-a UK 2010 en Havano, Kubo

### ILEI-konferenco 
* 1994 (Seulo, Korea Respubliko)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kanzono "Konversacio en tempo de bolero" ĉe Jutubo

Kategorio:Naskiĝintoj en Kubo
Kategorio:Kubaj esperantistoj‎
Kategorio:Kubaj instruistoj‎
Kategorio:Instruistoj de Esperanto
Kategorio:Kubaj muzikistoj
Hans von Arnim

**Hans von ARNIM** (naskiĝinta la  en Gerswalde, mortinta la  en Vieno) estis germana klasika filologo kiu profesoris ĉe la universitatoj de Rostock, Frankfurto ĉe Majno kaj Vieno. Nuptis li en 1884 Elisabeth Riese; ili havis du filojn. Bernd Dietrich von Arnim iĝis slavisto.

## Vivo 
Post jursciencajn studojn li aliorientiĝis pri klasika filologio en 1887 en Greifswald fascinite de la prelegoj de Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff. Post servo en lernejoj en Elberfeld kaj Bonn (1881–1888), kie li ekkontaktis Hermann Usener, li habilitiĝis en 1888 en Halle (Saale). En 1892 li iĝis eksterorda en Rostock kaj en 1893 orda samloke. En 1900 vokiĝis li Vienon por posteuli ĉe la katedro helena Hermann Bonitz kaj Theodor Gomperz.

Estante ekde 1914 profesoro en Frankfurto li revenis en 1921 Vienon.

## Graveco 
Esplorade li unuigis (danke el elstaraj lingvaj kapabloj kaj impona ekzakteco interpreta) filologion kun filozofio. Post fino de interesegaj laboroj pri greka filozofio kaj klerig-historio li reinteresiĝis en Vieno pri Platono. Dum la dua restado en Vieno li koncentriĝis pri Aristotelo. Liaj aĵoj pri Platono apogitis per lingvaj kaj vortuzaj statistikoj. Tio helpu ankaŭ por akurata kronologia ordigo de ĉiuj platonaj dialogoj kaj implicite por kompreno de la filozia evoluo de Platono mem. Poste Arnim interesiĝis pri enhavaj klarigoj, ĉefe de la unuaj dialogoj; danke al Arnim nun klaras ke la dialogo *Phaidros* estas pli malfrua verko. Simile priesploritis la verkaro de Aristotelo pri kiu li verkis multajn eseojn kaj artikolojn.

Arnim ankaŭ strebis konatigi la grek-romian antikvon al neakademiaj cirkloj verkante popularan filozofihistorion kaj tradukante dek du tragediojn de Eŭripido.

## Verkoj (elekto) 
* De prologorum Euripideorum arte et interpolatione, (disertacio) Greifswald 1882
* Qu.stud. z. Philo v. Alexandria, (habilitiĝlaboraĵo) 1888
* Dio v. Prusa, 2 Bde., 1893-98 (teksteldono)
* Leben u. Werke d. Dion v. Prusa, kun enkonduko
* Sophistik, Rhetorik, Philosophie in ihrem Kampf um d. Jugendbildung, 1898
* Stoicorum veterum fragmenta, 1903-05 (represo 1921–23), volumo 4, indekso de M. Adler, 1924
* Die europ. Philosophie d. Altertums, ĉe: Kultur d. Gegenwart, jarkolekto 15, 1909, p. 115-287, ²1913, represo 1923
* Sprachl. F z. Chronol. d. Platon. Dialoge, Wien 1911
* Platons Jugenddialoge u. d. Entstehungszeit d. Phaidros, 1914
* Xenophons Memorabilien u. d. Apologie d. Sokrates, Kopenhago 1923
* Die drei Aristotel. Ethiken, Wien 1924
* Eudem. Ethik u. Metaphysik, Wien 1928
* Zwölf Tragödien d. Euripides, traduko kun enkonduko: Das Leben d. Euripides, Wien 1931
* Die Entstehung d. Gotteslehre d. Aristoteles, Wien 1931

## Fonto 
Egermann, Franz, "Arnim, Hans von" ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 1 (1953), p. 372 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* ligiloj ĉe DDB
* katalogo de profesoroj en Rostock

Kategorio:Aŭstraj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Tradukistoj al la germana lingvo
Hermann Bonitz

**Hermann BONITZ** (naskiĝinta la  en Bad Langensalza, mortinta la  en Berlino) estis germana klasika filologo kaj pedagogo. En 1843 li edzinigis Bertha Semmel el Gera.

## Vivo 
Estante filo de superintendanto li eklernantis ĉe Landesschule Pforta en 1825. En Berlino li studis ĉe August Boeckh. Liaj publikigitaj skribaĵoj verkitaj paralele al gimnazidejoro en Dresdeno (1836), Berlino (1838) kaj Szczecin (1842) kaŭzigis vokiĝon al la Universitato de Vieno en 1849. Tie li meritis pri la novorganizo lernejsistema kaj la plialtigo de la nivelo de filologiaj studoj en la tuta lando. Organo por liaj ideoj iĝis "Zeitschrift für die österreichischen Gymnasien" (ekde 1850).

En 1867 li revenis patrujen kaj nomumiĝis lernejestro de Graues Kloster. Ekde 1875 li estis preleganta konsilisto en la Prusia ministerio pri edukado kaj kreis en 1882 novan ekzamenordon por la superaj lernejoj prusiaj.

## Graveco 
Krom siaj temporabaj publikaj deĵoroj Bonitz neniam ĉesigis sciencan aktivecon. Li taksitis unu el la plej bonaj fakuloj de Aristotelo kaj verkis eseojn pri Platono, Sofoklo kaj diversaj demandoj rilate al Homero. Tie ĉi li ne nur subtenis la teoriojn de Karl Lachmann pri komenca konsisto de la homeraj epopeoj el unuopaj kantoj sed eĉ inteligente kompletigis kaj kontinuigis ilin.

Li membris ĉe akademioj de Vieno, Munkeno kaj Berlino.

## Verkoj (elekto) 
* Disputationes Platonicae, 1837 (progr.)
* Ausg. d. Commentars d. Alex. Aphrodisias, 1847
* Aristotelis opera, du volumoj, 1848/49
* Btr. z. Erklärung d. Thukydides, ĉe: SB d. Ak. d. Wiss. Wien, 1854
* Btr. z. Erklärung d. Sophokles, samloke, 1856-67
* Specilegium criticum philologis et paedagogis Germaniae obtulerunt B., Exner, Hofmann, Linder, Wien 1858
* Aristoteles-Stud., 5 T., ĉe: SB d. Ak. d. Wiss. Wien, 1862–67
* Index Aristotelicus, 1870
* Üb. d. Ursprung d. homer. Gedichte, ³1872
* Zur Erklärung d. platon. Dialogs Phaidros, 1874
* Platon. Stud., ²1875

## Fonto 
Scharold, Hans, "Bonitz, Hermann" ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 2 (1955), p. 447 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
* biografio ĉe Teuchos/Hamburgo

Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Aŭstraj klasikaj filologoj
Kategorio:Bad Langensalza
Kategorio:Pedagogio