open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tefta Tashko-Koço

alternative=Tashko-Koço (2002). Albania poŝtmarko.|eta|Tashko-Koço (2002). Albania poŝtmarko.
**Tefta TASHKO-KOÇO** (naskiĝis en Fajumo, Egiptujon, la 2-an de novembro de 1910 kaj mortis en Tirano, ĉefurbo de Albanio, la 22-an de decembro de 1947) estis fama albana kantisto de la 1930-aj jaroj. Ŝi estis postmorte premiita kun la prestiĝa titolo Popola Artisto de Albanio.

## Vivo 
Tefta Tashko estis naskita en Faiyum kie ŝiaj gepatroj elmigris ĉe la fino de la 19-a jarcento. En 1921, la familio moviĝis reen al Korçë, Albanio, kaj en 1927 Tashko forlasis Francion por lerni kanti ĉe la Konservatorio de Montpellier. De 1932 ĝis 1936, ŝi studis kantadon en la Pariza Konservatorio sub André Gresse, lirikan deklamon kun Salignac kaj imitan arton kun G. Wague. Ŝi revenis permanente al Albanio en 1936 kie ŝi aperis en opereca kaj ĉambromuziko same kiel albanaj urbaj kantoj. Ŝi estis petita al ripeto de la kantoj plurajn fojojn en ĉiu koncerto kiun ŝi prezentis en Albanio.

Ŝi surbendigis albanajn urbajn lirikajn kantojn por la Columbia Socio en Italio en 1937 kaj 1942. Ŝi estis kantisto en Radio-Tirano ekde ĝia fondo la 28an de novembro 1938.

Tefta Tashko estis akompanita fare de Lola Gjoka kaj ŝi kantis kantojn skribitajn specife por ŝi de la albana komponisto Kristo Kono.

## Persona vivo 
Ŝi geedziĝis kun Kristaq Koço kaj havis filon, Eno Koçon, meritita artisto de Albanio, konatan albanan muzikakademiulon kaj muzikdirektoron. Tefta Tashko mortis neatendite en 1947, en la juna aĝo de 37.

## Portreto 
Pentraĵo de Myrteza Fushekrati, farita en 1976 (100x120 cm), estis dediĉita al tiu artisto kaj ĝis 1990 ĝi estis eksponita ĉe la Galerio de Arto en Tirano.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Eno Koço, *E vërteta e vdekjes së babait*, rozm. Blerina Goce, Tirana Observer 25 III 2005.
*Alma Mile, *Teuta Koço, jo thjesht një pinjolle*, Shekulli 28 IX 2007.
*Flori Slatina, *Portrete artistesh*, Tirana 1999.

## Eksteraj ligiloj
*Eno Koço - Tefta Tashko Koço Section
*
*
*
*

Kategorio:Albanaj kantistoj
Agnolo Bronzino

**Agnolo di Cosimo** (naskiĝis la 17-an de novembro 1503 - mortis la 23-an de novembro 1572), kutime nomata *Bronzino* ("Il Bronzino" en la itala), estis itala pentristo manierista, naskita en Florenco. Lia kromnomo, Bronzino, eble rilatas al lia relative malhela haŭto aŭ al ruĝeca hararo.

Li estis ĉefe portretisto sed ankaŭ pentris multajn religiajn temojn, kaj kelkajn alegoriajn temojn, kiuj inkluzivas tion, kio probable estas lia plej konata verko, *Alegorio al la venko de Venuso*, ĉ. 1544–45, nun en Londono. Multaj portretoj de la Mediĉoj ekzistas en pluraj versioj kun diversaj gradoj de partopreno de Bronzino mem, ĉar Cosimo estis pioniro de la kopia portreto sendita kiel diplomatia donaco.

Kategorio:Italaj portretistoj
Kategorio:Florencaj pentristoj
Kategorio:Manierismaj pentristoj
Kategorio:Kortegaj pentristoj
Kategorio:Nudaĵoj en arto
Radim (Brantice)

**Radim** (, ) estas vilaĝo, parto de municipo Brantice en distrikto Bruntál en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordokcidente de Brantice. Vivas ĉi tie  ().

Radim situas en katastra teritorio **Radim u Brantic** kun areo 13,05&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1377. La vilaĝo sinsekve nomiĝis: 1869 *Radún*, 1890 *Radúň*, ankaŭ *Radín*, , *Groß-Raden*, *Grossraden* (1900 Gross-Raden kiel domaro de municipo Raden). Ĝia domaro Radímek: 1869 *Radúněk* (, ).

## Loĝantaro
En Radim estas registritaj 136 adresoj : 113 daŭraj objektoj kaj 23 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 98 domoj, el tio 65 daŭre loĝigataj.

## Galerio 

Radim (Brantice), domy II.jpg|Domoj
Radim (Brantice), dům V.jpg|Domoj
Radim (Brantice), dům IV.jpg|Domo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Bruntál
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Brantice
Odalisko

[eta|335px|*[La granda odalisko* de Dominique Ingres (1814).]]
**Odalisko** (en la turka: odalık) estis sklavino de la serajlo en la Otomana Imperio. Ŝi estis metilernanto aŭ asistanto de la edzinoj kaj konkubinoj de la sultano, kaj poste povis akiri tiun statuson, t.e. konkubino aŭ, bonŝance, edzino. La plej multaj el la odaliskoj estis parto de la imperia haremo, t.e., el la domo de la sultano.

Odalisko ne estis harema konkubino, sed ŝi povus esti. La odaliskoj estis klasifikitaj en la malsupra parto de la socia tavolo de haremo, t.e ili ne servis la viron de la domo, sed prefere liajn konkubinojn kaj edzinojn kiel personaj servistoj. Odaliskoj antaŭe estis donacoj al la sultano, aŭ al riĉa viro. Ĝenerale, odalisko neniam estis kontrolita de la sultano, sed restis sub la rekta superrigardo de lia patrino. Se odalisko havis eksterordinaran belecon aŭ havis esceptajn talentojn en dancado aŭ kantado, ŝi havis la ŝancon esti konkubino. Se selektite, odalisko trejnita kiel konkubino de sultano servus sekse, kaj nur post seksa kontakto ŝi ŝanĝus sian statuson, iĝante konkubino poste. En la Otomana Imperio, la konkubinoj renkontis la sultanon nur unufoje, krom se ili estis speciale lertaj pri danco, kanto aŭ seksaj artoj, tiel gajnante la atenton de la sultano.

En la okcidento de la 19-a jarcento, odaliskoj estis oftaj temoj en pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la arta movado nomita "Orientalismo", kaj troviĝas en granda nombro de erotikaj pentraĵoj de tiu tempo. Ekzemploj estas la Granda Odalisko aŭ La Turka Banujo de Ingres aŭ ĝia influo sur Olympia de Manet. Inter aliaj, Matisse reprezentis odaliskojn en siaj verkoj.

Kategorio:Haremo
Kategorio:Sklavoj
Kategorio:Sklaveco en la Otomana Imperio
Kategorio:Sekseco kaj socio
La granda odalisko

thumb |right  |300px
**La granda odalisko** estas pentraĵo de Dominique Ingres. Ĉi tiu orientalisma verko farita en 1814 reprezentas nudan virinon. Ĝi estas oleo-pentrado kun pejzaĝo, je 91 centimetrojn alta kaj 162 cm larĝa. Ĝi estas nuntempe konservita en la Muzeo Luvro en Parizo, Francio.

Ĉi tiu pentraĵo estis elmontrita en la Pariza Salono de 1819. Ĝi estis komisiita de Carolina, fratino de Napoleono kaj Reĝino de Napolo, kiel pendaĵo.

La vorto odalisko, el la turka odalik, nomas virinon de la haremo. Ŝi kuŝas volupte sur sofo, kun pozo memoriganta Madame Récamier, de Jacques-Louis David, de kiu Ingres pentris la akcesoraĵojn. Ĝi portretas la virinon turnante sin sur sia dorso, sed turnante sian kapon al la spektanto.

Ili aperas en la laboraj akcesoraĵoj, kiuj donas ĝian orientan tuŝon: la ventumilo, la turbano kaj la pipo. Kun granda precizeco ĝi reflektas la teksturon de la ŝtofoj.

Kritikistoj de la tempo reliefigis certajn mankojn, kiel ekzemple aparte longaj korpopartoj. Fakte ĉi tiu odalisko estas ekipita per tri aldonaj vertebroj. La pentristo tute konscias pri ĝi. 

Kategorio:Renesanco

Kategorio:Verkoj de 1814
43283 Robinbock

'*43283 *Robinbock'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey* elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la miĉigana amatora astronomino *Robin Bock*, kiu servis kiel trezoristino de la Astronomia Societo *Warren'' de 1979–1980 kaj poste vicprezidentino kaj sekretariino de la Regiono de la Grandaj Lagoj de la Astronomia Ligo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Charles Montagu Doughty

**Charles Montagu Doughty** (19a de aŭgusto 1843 – 20a de januaro 1926) estis angla poeto, verkisto, esploristo, aventuristo kaj veturisto naskiĝintaj en Theberton Hall ĉe Saxmundham, Suffolk, kaj edukita en privataj lernejoj de Laleham kaj Elstree, kaj en lernejo por la *Royal Navy*, Portsmouth. He was a student at King's College London, eventually graduating from Gonville and Caius College, Cambridge in 1864.[2]

Li estis la patro de Freda kaj Dorothy Doughty.

Li estas plej bone konata pro sia veturlibro de 1888 nome *Travels in Arabia Deserta*, verko en du volumoj kiu, kvankam ĝi havis malmultan tujan influon pri ties publikigo, malrapide iĝante tipo de mejloŝtono de ambicia veturverkado. T. E. Lawrence remalkovris la libron kaj kaŭzis ke ĝi estu republikigita en la 1920-aj jaroj, kontribuante al admiranta enkonduko. Ekde tiam, la libro estis represita kaj eligita el presado.

## Verkoj 
* *Travels in Arabia Deserta* (1888)
* *The Dawn in Britain* (1906)
* *Adam Cast Forth* (1908)
* *The Cliffs* (1909)
* *The Clouds* (1912)
* *The Titans* (1916)
* *Mansoul or The Riddle of the World* (1920)

## Notoj 
## Bibliografio 
* Taylor, Andrew (1999). God's Fugitive: The Life of Charles Montagu Doughty. Hammersmith; London: HarperCollins Publishers. ISBN 978-0-00-255815-0.
* Hogarth, D.G. The Life Of Charles M. Doughty. 1928
* Kirk, John Foster A Supplement to Allibone's Critical Dictionary of English Literature and British and American authors 1891
* Wanderings In Arabia arranged & introduced by Edward Garnett. Duckworth & Co 1908.
* Passages From Arabia Deserta selected by Edward Garnett. Jonathan Cape 1931.

## Eksteraj ligiloj 
* *The Penetration of Arabia: A Record of the Development of Western Knowledge Concerning the Arabian Peninsula* from 1904 features Charles Montagu Doughty

Kategorio:Anglaj veturverkistoj
Kategorio:Esploristoj de Arabio
Kategorio:Esploristoj de Azio
Kategorio:Anglaj poetoj
Internacia Jaro de Indiĝenaj Lingvoj

alternative=Vikimediaj projektoj en indiĝenaj lingvoj. - defioj kaj bezonoj.|eta|500x500px|Vikimediaj projektoj en indiĝenaj lingvoj. - defioj kaj bezonoj.
La **Internacia Jaro de la Indiĝenaj Lingvoj** estas en 2019 observejo de la Unuiĝintaj Nacioj (Unesko), kiu celas altigi la konscion de la sekvoj de la endanĝerigo de indiĝenaj lingvoj tra la mondo, kun la celo interligi lingvon, disvolviĝon, pacon kaj repacigon. La rezolucio de la Ĝenerala Asembleo petis al la Unuiĝintaj Nacioj Instrua, Scienca kaj Kultura Organizaĵo (UNESKO) esti la gvida UN-agentejo por la kunordigo de la jaro.

## Celoj 
La Internacia Jaro de Indiĝenaj Lingvoj celas enfokusigi atenton sur la riskoj kiujn alfrontas la indiĝenaj lingvoj, precipe tiuj kiuj estas signifoplenaj por la evoluo, repaciĝo, bona administrado kaj pacokonstruado. Ĝi celas plibonigi la kvaliton de la vivo, pli larĝa internacia kunlaboro kaj videbleco kaj plifortigita interkultura dialogo por reafirmi la kontinuecon de la indiĝenaj lingvoj kaj kulturoj.

La planoj por efektivigi agadojn, ekestos en la sekvaj tri temaj areoj, ampleksanta ambaŭ la 2010-tagordo por daŭripova evoluigo kaj la 17 celoj por daŭripova evoluigo. Implikiĝas en la jaro ne nur indiĝenaj popoloj, sed ankaŭ organizaĵoj el la UN-sistemo, landoj, universitatoj, publikaj kaj privataj institucioj kaj la amaskomunikilaro..

### Tri temaj areoj 
* Apogi la revivigon kaj daŭrigadon de la indiĝenaj lingvoj tra: la kreado de pli da materialoj kaj enhavoj kaj pli vasta oferto de servoj, uzante lingvon, informajn kaj komunikajn teknikaĵojn (Subteno)
* Konservi indiĝenajn lingvojn, krei aliron al edukado, informoj kaj scioj en kaj pri indiĝenaj lingvoj por indiĝenaj infanoj, junuloj kaj plenkreskuloj, plibonigante la kolektadon de datumoj kaj interŝanĝon de informoj (Aliro)
* Zorgi ke kampoj de scioj pri kaj valoroj de indiĝenaj popoloj kaj kulturoj eniru la ĉeffluon ene de pli larĝa socikultura, ekonomia, kaj politika domajnoj, same kiel la kulturaj praktikoj kiel tradiciaj sportoj kaj ludoj (promociado).

### Kvin ĉefajn kampoj de interveno 
La jaro intervenos en kvin ĉefkampoj :

# Kreskigi interkompreniĝon, repaciĝon kaj internacian kunlaboron
# Kreo de favoraj kondiĉoj por scio-interŝanĝo kaj disvastigo de bonaj praktikoj en rilato al indiĝenaj lingvoj
# Integriĝo de indiĝenaj lingvoj en normo-opcio
# Aŭtonomigo pere de helpo al sinhelpo
# Kresko kaj disvolviĝo per la konstruado de nova scio.

## Vidu ankaŭ 
Deklaracio pri la rajtoj de indiĝenaj popoloj

Internacia Jaro de la Perioda Tabelo

Internacia Tago de la Gepatra Lingvo

Internacia tago de indiĝenaj popoloj

Lingva revivigo

Endanĝeraj lingvoj

UNESKO-mondatlaso de minacataj lingvoj

## Eksteraj ligiloj 
(en) Oficiala retejo de la Internacia Jaro de Indiĝenaj Lingvoj

*(eo) Global Voices - Tutmondaj Voĉoj partnero en la Internacia Jaro de Indiĝenaj LIngvoj*

(en) Indigenous Languages Decade (2022-2032), Unekso

(en) UNESKO Indiĝenaj popoloj

## Referencoj 
Kategorio:Endanĝerigataj lingvoj
Kategorio:Indiĝenaj lingvoj
Kategorio:Unuiĝintaj Nacioj
Stage Fright (filmo, 1950)

***Stage Fright*** estas brita nigra filmo de 1950 reĝisorita kaj produktorita de Alfred Hitchcock kaj stelulita de Jane Wyman, Marlene Dietrich, Michael Wilding kaj Richard Todd. Aliaj en la geaktoraro estas Alastair Sim, Sybil Thorndike, Kay Walsh, la filino de Hitchcock nome Pat Hitchcock en sia filma debuto, kaj Joyce Grenfell en humura sceno. 

La historio estis adaptita por la kinarto fare de Whitfield Cook, Ranald MacDougall kaj Alma Reville (nome la edzino de la reĝisoro), kun aldona dialogo fare de James Bridie, bazita sur la romano *Man Running* de Selwyn Jepson. 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Britaj dramaj filmoj
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Alfred Hitchcock
Kategorio:Filmoj pri aktoroj
Schöneberg (Berlino)

**Schöneberg** estas urboparto de Berlino, Germanio, do difinita parto de berlina urbodistrikto sen propra administrado. Ĝis la administracia reformo de Berlino de 2001 ĝi estis aparta urbodistrikto kiu inkludis ankaŭ la kvartalon kaj eksan urbon Friedenau, kaj ankoraŭ pli frue, ĝis la jaro 1920 Schöneberg estis sendependa urbo. Kun la iama urboparto Tempelhof ĝi estas nune parto de la nova urbodistrikto Tempelhof-Schöneberg.

eta|maldekstra|260ra|
La Nollendorfplatz (placo Nollendorf) estas centro por gejoj kaj lesboj ekde la tempoj de la Vajmara Respubliko, kaj eĉ pli hodiaŭ.

Gravaj konstruaĵoj estas preĝejo de 1766 kaj la urbodomo de 1914 ĉe la Placo John-F.-Kennedy-, kie la 26an de junio 1963 la Usona Prezidento John F. Kennedy faris sian faman diskurson "Ich bin ein Berliner" (Mi estas berlinano). Fakte post la Dua Mondmilito tiu urbodomo funkciis kiel la urbodomo de Okcidenta Berlino ĝis 1991 kiam la administracio de la reunuigita urbo Berlino estis relokigita en la Ruĝa Urbodomo en la urbocentra kvartalo Mitte.

Proksime de la metroa stacidomo *Kleistpark* troviĝas parko portanta la nomon de la verkisto Kurt Hiller.
## Vidu ankaŭ
* Schöneberg

## Eksteraj ligiloj 
**
*
*

Kategorio:Okcidenta Berlino
Kategorio:Kvartaloj de Berlino
Kategorio:Tempelhof-Schöneberg
Heptanolo

Heptanolo aŭ **C6H14O** estas primara alkoholo kun sep karbonatomoj kaj unu el la izomeroj konataj kiel heptanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, malmulte solvebla en akvo sed tre solvebla en eteroj, acetono kaj etanolo. Ĝi estas rektoĉena, ne aromata, uzata kiel solvaĵo kaj en la produktado de farmaciaĵoj kaj kosmetikaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per hidrogenigo de la *heptanalo*:

### Sintezo 2 
* Preparado per hidrolizo de la heptila formiato:

### Sintezo 3 
* Preparado per agado de la *heptila klorido *kaj natria hidroksido:

### Sintezo 4 
* Preparado per kataliza reduktigo de ketonoj:

### Sintezo 5 
* Preparado per traktado de la heptilamino kaj kalia hidroksido:

### Sintezo 6 
* Preparado per traktado de la *hekseno* kaj karbona unuoksido:

### Sintezo 7 
* Preparado per hidroformiligo de la *hekseno* kaj formaldehido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Reakcio kun PCl3:

### Reakcio 2 
* Oksidigo de *heptanolo*:

### Reakcio 3 
* Acida esterigo de alkoholoj:

### Reakcio 4 
* Anhidrida esterigo de alkoholoj:

### Reakcio 5 
* Reakcio kun acetila klorido en acida medio:

### Reakcio 6 
* Intramolekula senhidratigo de la *heptanolo*:

### Reakcio 7 
* Senhidratigo de *heptanolo* en ĉeesto de etanolo:

## Literaturo 
* NIST National Institute of Standards and Technology
* The Good Scents Company
* Patty's toxicology
* Human Metabolome Database
* Fisher Scientific
* Chemical Book
* Toxic substances control act
* Fenaroli's Handbook of Flavor Ingredients

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoloj
Heksila formiato

**Heksila formiato** aŭ **C7H14O2** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la formiata acido kaj heksanolo. Heksila formiato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Heksila formiato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heksila formiato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de formiata acido kaj heksila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *formiata anhidrido* kaj heksila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de formiata acido kaj *heksila klorido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria formiato kaj *heksila klorido*:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de fenetila formiato kaj heksila acetato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter formiata acido kaj heksila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila formiato kaj heksila alkoholo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *heksila formiato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *heksila formiato*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun metila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *heksila formiato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Literaturo 
* FooDB
* World Health Organization
* Fenaroli's Handbook of Flavor Ingredients
* Encyclopedia of Food and Color Additives
* Chemicals Used in Food Processing
* The Complete Technology Book on Herbal Beauty Products with Formulations and Processes
* Organic Chemistry: Aliphatic Compounds
* Monographs on Fragrance Raw Materials

## Referencoj 
Kategorio:Formiatoj
formiato
Uwe George

**Uwe GEORGE** (1a de aprilo, 1940, Kiel, Germanio) estas germana premi-ricevinto kaj faranto de dokumentaj filmoj, scienca eldonisto kaj verkisto.

En la 1960-aj jaroj, li studis birdojn en la Sahara Dezerto kaj verkis kelkajn artikolojn pri ornitologio, pri nestokutimaro kaj pri reprodukta biologio de dezertaj birdoj.

Lia unua libro estis publikigita en 1976 kun 114 ilustraĵoj, nome *In den Wüsten dieser Erde* (En la dezertoj de tiu Tero, Hoffmann kaj Campe, 1976).

## Notoj 
Kategorio:Germanaj kinistoj
Kategorio:Germanaj ornitologoj
Zoltán Göncz

**Zoltán Göncz** [gonc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Göncz Zoltán** estis hungara komponisto, altlerneja instruisto.

Zoltán Göncz  naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Zoltán Göncz akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1980. Li estis muzika redaktoro ĉe la Nacia Filharmonia Agentejo inter 1983 kaj 1997. Li laboris ankaŭ en la Hungara Radio de 1997 ĝis 2008, poste li instruas en teologia kolegio John Wesley en Budapeŝto. Krom la menciitaj laboroj li intense okupiĝas pri muzikologio. Li ofte uzas arkaikajn formojn (kanono (muziko), pasakaljo) kaj kompleksajn strukturojn en siaj komponaĵoj. Li ricevis premiojn inter 1994 - 2009.

## Elektitaj komponaĵoj 
* *„…a fekete űr rinocéroszai…”* („…i rinoceronti del nero cosmo…” – omaggio a Dino Buzzati) – por 5 blovinstrumentoj (1985–86)
* *Nagy kánon* (Canon perpetuus per tonos et semitonium in contrario motu) – por orkestro (1987–88)
* *Örvény, Palimpszeszt, Pentium – Három (algo)ritmikus tanulmány* – por 2 pianoj (1996)

## Elektitaj muzikologiaj publikaĵoj 
* „Bach kontrapunktikus labirintusa.” (1990)
* „Gottfried Wilhelm Leibniz: Dissertatio de arte combinatoria.” (2008)
* *Bach testamentuma – A fúga művészete filozófiai-teológiai hátteréről.* (2009)
* „»Fenséges« vagy »túlértékelt«? – A hatszólamú ricercar stációi.” (2014)
* „»Ékítsd magad, kedves lélek« – J. S. Bach dallamainak ornamentikájáról.” (2017)

## Fontoj 
* https://everything.explained.today/Zolt%C3%A1n_G%C3%B6ncz/
* https://upclosed.com/people/zoltan-goencz/ 
* aŭdebla muziko de Göncz

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Miklós Grabócz

**Miklós Grabócz** [miklOŝ grabOc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Grabócz Miklós** estis hungara komponisto, muzika redaktoro, popolkantokolektanto. Lia dua edzino estis ekde 1964 Apollónia Kovács, lia filino estis Márta Grabócz.

Miklós Grabócz  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Grabócz akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1951. Liaj plej gravaj instruistoj estis Rezső Kókai (komponisto) kaj Tibor Wehner. Jam dum la studentaj jaroj li kolektis popolkantojn kaj ekde 1949 li faris laborojn por la Hungara Radio. Post la diplomo li estis redaktoro de la Radio. Baldaŭ li ricevis pli altan postenon. Krom la hungaraj li kolektis ankaŭ ciganajn popolkantojn. Li edziĝis dufoje, li havis 2 gefilojn.

## Elektitaj komponaĵoj 
* *Együtt menetelünk* (movada (komunisma) kanto, 1950)
* *Egy szó* (valso, 1955)
* *Cigánydalok és -táncok* (ciganaj muzikoj, 1956)
* *Világok mozgatója* (kantato, 1958)
* *Musica Leggiera per Orchestra* (1958)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* aŭdebla muziko de Grabócz

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj kolektistoj pri popolaj muzikoj
Freya Stark

**Dame Freya Madeline STARK** OBI (31a de januaro 1893 – 9a de majo 1993), estis angl-itala esploristo kaj veturverkisto. Ŝi verkis pli ol du dekduoj da libroj pri siaj veturoj en Mezoriento kaj Afganio same kiel kelkajn membiografiajn verkojn kaj eseojn. Ŝi estis unu el la unuaj ne-araboj kiuj veturis tra la sudo de la Araba Dezerto.

## Verkoj
* Baghdad Sketches. (1932)
* The Valleys of the Assassins and Other Persian Travels. (1934)
* The Southern Gates of Arabia A Journey in the Hadhramaut. (1936)
* Seen in the Hadhramaut (1938)
* A Winter in Arabia. (1940)
* Letters from Syria. (1942)
* East is West.(1945), publikigita en Usono kiel Arab Island: The Middle East, 1939–1943.
* Perseus in the Wind. (1948)
* Traveller's Prelude: Autobiography 1893–1927. (1950)
* Beyond Euphrates: Autobiography 1928–1933. (1951)
* The Coast of Incense: Autobiography 1933–1939. (1953)
* Ionia, A Quest. (1954)
* The Lycian Shore. (1956)

## Bibliografio
* J. F. Geniesse, Passionate Nomad: The Life of Freya Stark (2001. Random House)
* P. H. Hansen, 'Stark, Dame Freya Madeline (1893–1993)', in Oxford Dictionary of National Biography (2004. Oxford University Press)
* M. Izzard 'A Marvellous Bright Eye: Freya Stark', in Cornucopia Issue 2 (1992)
* M. Izzard, Freya Stark: A Biography (1993)
* C. Moorehead, Freya Stark (1985. Penguin) ISBN 0-14-008108-9
* R. Knott, 'Posted in Wartime' (2017, Pen & Sword) – features inter alia the wartime correspondence of Freya Stark.
* Duncan, Joyce (2010). Ahead of Their Time : a Biographical Dictionary of Risk-Taking Women. Portsmouth: Greenwood Publishing Group. ISBN 9781280908699.

## Eksteraj ligiloj
* The Great Ones – Freya Stark, History's Greatest Explorers on iExplore.com. Retrieved 2009-08-25
* Arabian Phoenix 

Kategorio:Homoj de Parizo
Kategorio:Britaj veturverkistoj
Kategorio:Britaj centjaruloj
Kategorio:Damoj Komandoroj de la Ordeno de Brita Imperio
Kategorio:Esploristoj de Arabio
Kategorio:Esploristoj de Azio
Kategorio:Germandevenaj britoj
Kategorio:Poldevenaj britoj
Kategorio:Britaj esploristoj
Kategorio:Virinoj
Shanghai Express

***Shanghai Express*** estas usona antaŭkoda filmo de 1932 reĝisorita de Josef von Sternberg kaj stelulita de Marlene Dietrich, Clive Brook, Anna May Wong, kaj Warner Oland. Ĝi estis verkita de Jules Furthman, baze sur rakonto de 1931 fare de Harry Hervey.

## Historio 
*Shanghai Express* estis la kvara el sep filmoj kiujn von Sternberg kaj Dietrich faris kune.

*Shanghai Express* estis publikigita dum la mezo de la Granda Depresio. La filmo estis granda sukceso de publiko, kaj enspezis 3.7 milionojn da dolaroj en sia dekomenca prezentado nur en Usono, iĝante la plej granda financa sukceso de la kunlaborado inter Dietrich kaj von Sternberg, kaj estis la plej enspeziga filmo de 1932, surpasante la multstelulitan *Grand Hotel*.

*Shanghai Express* estis refarita kiel *Night Plane from Chungking* (1943) kaj *Peking Express* (1951).

eta|maldekstra|Marlene Dietrich en *Shanghai Express*.

## Geaktoraro kaj gerolularo 
* Clive Brook kiel kapitano Donald "Doc" Harvey
* Marlene Dietrich kiel Shanghai Lily / Madeline
* Anna May Wong kiel Hui Fei
* Warner Oland kiel Henry Chang
* Lawrence Grant kiel Pastro Carmichael
* Eugene Pallette kiel Sam Salt
* Gustav von Seyffertitz kiel Eric Baum
* Louise Closser Hale kiel S-rino. Haggerty
* Emile Chautard kiel Maĵoro Lenard

## Vidu ankaŭ 
* Ŝanhajo

## Bibliografio 
* Dixon, Wheeler Winston (2012). "Shanghai Express". Senses of Cinema (62).
* French, Paul. Carl Crow, a Tough Old China Hand: The Life, Times, and Adventures of an American in Shanghai. Hong Kong: Hong Kong University Press, 2006. ISBN 962-209-802-9.
* Leong, Karen J. The China Mystique: Pearl S. Buck, Anna May Wong, Mayling Soong, and the Transformation of American Orientalism. Berkeley, California: University of California Press, 2005. ISBN 0-520-24422-2.
* Liu, Cynthia W. "When Dragon Ladies Die, Do They Come Back as Butterflies? Re-imagining Anna May Wong." Countervisions: Asian American Film Criticism. Hamamoto, Darrel and Sandra Liu, (eldonistoj). Philadelphia: Temple University Press, 2000, pp. 23–39. ISBN 1-56639-776-6.
* Nozinski, Michael J. Outrage at Lincheng: China Enters the Twentieth Century. Centennial, Colorado: Glenbridge Publishing Ltd., 1990. ISBN 978-0-9444-3507-6.
* Spence, Jonathan, "Shanghai Express", in Carnes, Mark C. (eld.), Past Imperfect: History According to the Movies, New York: Holt, 1996, pp. 208–211

## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Shanghai Express* en Virtual History

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Usonaj dramaj filmoj
Kategorio:Usonaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Ĉinio en fikcio
Lucia Ripamonti

**Fratino Lucia dell’Immacolata RIPAMONTI** (ordena nomo, laŭ civitana nomo **Maria Ripamonti**, naskiĝis la 26-an de majo 1909 en Acquate; mortis la 4-an de julio 1954 en Breŝo) estis itala katolika monaĥino.

La kialo de la beatigo de fratino Lucia ekiras la 1-an de decembro 1992 en Brescia. La dioceza enketado, kiu kolektas atestojn pri sia vivo finiĝas la 10an de novembro 1995.

En majo 2019 la Katolika Eklezio, kun papa Francisko, ŝin beatproklamis.

## Referencoj 
Kategorio:Italaj beatuloj
Kategorio:Italaj romkatolikoj
Kategorio:Italaj monaĥinoj‎
Kategorio:Katolikaj monaĥinoj
Občina Moravske Toplice

**Občina Moravske Toplice** estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 28 komunumojn kaj ĝia areo estas 144,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 5826 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Moravske Toplice.
## Loko, priskribo 
eta|280x280ra|Občina Moravske Toplice
La apudaj municipoj estas:
Občina Kobilje oriente, Občina Dobrovnik  sudoriente , Občina Turnišče kaj občina Občina Beltinci en la sudo, Urba  municipo Murska Sobota en la sudokcidento, Občina Puconci okcidento, Občina Gornji Petrovci en la nordokcidento, Občina Šalovci norde . En la nordoriento estas la ŝtata limo kun Hungario.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 28 vilaĝoj:

Andrejci, Berkovci, Bogojina, Bukovnica, Čikečka vas, Filovci, Fokovci, Ivanci, Ivanjševci, Ivanovci, Kančevci, Krnci, Lončarovci, Lukačevci, Martjanci, Mlajtinci, **Moravske Toplice**, Motvarjevci, Noršinci, Pordašinci, Prosenjakovci, Ratkovci, Sebeborci, Selo, Središče, Suhi Vrh, Tešanovci, Vučja Gomila
## Tradukfonto 
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-pomurska.php

Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:78_x597825.8435_y174931.7965_s12_b4 

Moravske Toplice
Moravske Toplice
Občina Lendava

**Občina Lendava** estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 23 komunumojn kaj ĝia areo estas 122,9 km². Komence de 2018 tie loĝis 10406 homoj. La administra centro estas la urbo Lendava.
## Loko, priskribo 
eta|279x279ra|**Občina Lendava**
La apudaj municipoj estas:
## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 23 vilaĝoj:

Banuta, Benica, Brezovec, Dolga vas, Dolgovaške Gorice, Dolina pri Lendavi, Dolnji Lakoš, Čentiba, Gaberje, Genterovci, Gornji Lakoš, Hotiza, Kamovci, Kapca, Kot, Lendava, Lendavske Gorice, Mostje, Petišovci, Pince, Pince-Marof, Radmožanci, Trimlini
## Tradukfonto 
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-pomurska.php

Geografia loko:  http://www.geopedia.si/#T1257_F408:59_x613257.3435_y156772.06199999998_s12_b4 

Lendava
Lendava
Islamŝahr

**Islamŝahr,** perse **اسلامشهر** estas urbego, ĉefurbo de la samnoma distrikto en Provinco Teherano en norda Irano. La loknomo signifas proksimume: Islamourbo.
eta|maldekstre|220px|Ĉefvojo en Islamŝahr

## Bazaj informoj 
* Areo: 45&nbsp;km²
* Supermara alteco: 1,456 m
* Loĝantaro: 448,129 en 2016
* Horzono: UTC + 3:30; somere UTC + 4:30
* Telefonkodo: (+98) 21

## Geografio 
Islamŝahr situas laŭ ĉefvojo inter suda Teherano kaj Saleh sur altebenaĵo. Teherano troviĝas nur 12&nbsp;km, krome najbara urbego estas Gods.

## Historio 
La malnova, historia loknomo *Bahramabad* nun estas aplikita nur en malgranda proksima vilaĝo.

## Klimato 
En Islamŝahr la plej alta registrita temperaturo estis  en la 10-an de julio 1990, la plej malalta registrita temperaturo estis  en la 2-an de januaro 1973. La tutjara averaĝa temperaturo varias inter 12-.
eta|220px|

## Trafiko 
Islamŝahr havas internacian flughavenon ene de siaj urbocentrolimoj.

## Fontoj 
* interalie WikiTrans

## Eksteraj ligiloj 
*  (

Kategorio:Urboj de Irano
Dániel Gryllus

**Dániel Gryllus** [grilus], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gryllus Dániel** estas hungara muzikisto (komponisto, klarnetisto, blekfutisto, violonĉelisto, gitaristo). Lia edzino estas Katalin Kőváry, lia frato estas Vilmos Gryllus, lia filino estas Dorka Gryllus.
eta|Dániel Gryllus en 2012
Dániel Gryllus  naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Dániel Gryllus frekventis muzikan bazlernejon, kie li lernis pianon kaj klarneton. Li maturiĝis en gimnazio, en 1969 li fondis kune kun István Mikó establis Kaláka (muzikgrupo)-n. Li ankaŭ lernis blekfutadon kaj citradon. Li akiris arkitektan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto. En 1972 li edziĝis, poste 2 gefiloj naskiĝis. En 1980 li aliĝis al teatra trupeto, kie li komponis kantojn por infanoj. En 1996 li denove muzikas en Kaláka. Li ricevis premion Kossuth en 2000 kiel membro de Kaláka, poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Elektitaj memstaraj komponaĵoj 
* A teljesség felé (laŭ verko de Sándor Weöres, 1988)
* Volt egyszer volt egy kis zsidó (judaj popolkantoj, 1991)
* Tizenöt zsoltár (15 psalmoj, 1997)

## Elektitaj komponaĵoj en Hungara Televizio 
* Az út (mallonga filmo, 1992)
* A víz tündére (2006)
* Magyar népmesék (serio, 5 epizodoj, 2006-2012)
* Az elveszett európai (Dokumenta filmo, 2015)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto kaj video
* hungarlingva intervjuo
* aŭdebla muziko de Gryllus

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj klarnetistoj
Kategorio:Hungaraj bekflutistoj
Kategorio:Hungaraj violonĉelistoj
Kategorio:Hungaraj gitaristoj
Kategorio:Hungaraj citristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Heptila benzoato

**Heptila benzoato** aŭ **C14H20O2** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la benzoata acido kaj heptanolo. Heptila benzoato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Heptila benzoato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heptila benzoato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de benzoata acido kaj heptila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *benzoata anhidrido* kaj heptila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de benzoata acido kaj heptila klorido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria benzoato kaj heptila klorido:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de fenetila benzoato kaj heptila acetato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter benzoata acido kaj heptila acetato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila benzoato kaj heptila alkoholo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *heptila benzoato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *heptila benzoato*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun metila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *heptila benzoato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Vidu ankaŭ 
* Benzoatoj

## Literaturo 
* Cheméo
* Perfume & Flavor Chemicals
* Vapour–Liquid Equilibrium
* Catalyzed Carbon-Heteroatom Bond Formation
* Directory of World Chemical Producers
* Journal of the Chemical Society
* CRC Handbook of Chemistry and Physics
* Greene's Protective Groups in Organic Synthesis

## Referencoj 
Kategorio:Benzoatoj
benzoato
Červenohorské sedlo

[eta|maldekstra|Ruĝmonta selo fine de somero - vido al nordokcidento el deglitejo sur deklivo [Velký Klínovec. Tute en fono montopinto de monto Červená hora]]
[thumb|left|Červenohorské sedlo (Ruĝmonta selo) kaj [Dlouhé stráně (supra rezervujo)|Dlouhé stráně (en fono)]]
**Červenohorské sedlo** (esperante: *Ruĝmonta selo*) estas ŝatata skiada centro de norda Moravio kaj de Ĉeĥa Silezio en montaro Hrubý Jeseník. Ĝi troviĝas en alteco 1013&nbsp;m sur vojo de signifa ŝosea pasejo (ŝoseo I/44) kaj ĝi situas sur historia moravia-silezia limo.

Ĝi situas proksimume ok kilometroj node de municipo Kouty nad Desnou, fina fervojlinio 293, de kie estas establita pendoltransporto al montoselo.

La areo Ruĝmonta selo estas signifa centro de degliteja skiado sur limo de Moravio kaj Silezio. Estas ĉi tie sume sep skitreniloj kaj kvar deglitejoj, kiuj havas supermaran altecon de 862 ĝis 1164&nbsp;m. Estas ĉi tie bonegaj neĝkondiĉoj, la vintra sezono daŭras ekde duono de decembro ĝis fino de marto. La areo kun la deglitejoj estas dividita en nordan (pli abruptaj) kaj sudan (pli mildaj) deklivojn.

El Ruĝmonta selo kondukas reguligata skikura vojo al Praděd – tra Petrovka kaj kabano Švýcárna. La alia skikura vojo kondukas al eksa kabano Vřesová studánka, de kie eblas jam sen reguligita spuro daŭrigi tra Červená hora (esperante: *Ruĝa monto*) al Keprník kaj Šerák. Tiu ĉi vojo estas markita en senarbaraj sektoroj per stanga markigo, sed kiu ne estas tro kvalita.

Jam en la dua duono de la 19-a jarcento situis en la selo ekskursa gastejo, hodiaŭ estas ĉi tie hotelo (la landa limo de Moravio kaj Silezio kondukas rekte tra ĝi), restoracio kaj kelke da kabanoj donantaj loĝigon en apartmanoj.

Ĉar la ŝoseo I/44 superas de Domašov kaj ankaŭ de Kouty nad Desnou supren al la selo grandan superigon, ĝi estas dum vintraj monatoj ofte neveturebla aŭ veturebla nur kun neĝoĉenoj. En la jaroj 2006-2008 (sur la jesenika flanko) kaj en 2014-2017 (sur la ŝumperka flanko) okazis rekonstruo de la ŝoseo I/44.

## Eksteraj ligiloj 
* Odchyty na Červenohorském sedle

Kategorio:Skiareoj en Ĉeĥio
Kategorio:Montpasejoj kaj seloj en Hrubý Jeseník
Kategorio:Bělá pod Pradědem
Kategorio:Loučná nad Desnou
Ruben Sevak

[alternative=Ruben Sevak prezentita sur 2011 armena Stampo|eta|Ruben Sevak prezentita sur 2011 armena [poŝtmarko.]]
**Rupen ÇILINGIRYAN (SEVAG)** aŭ **Ruben SEVAK** (armene: *Ռուբէն Հովհաննեսի Չիլինկիրյան −Սեւակ*; naskiĝis en Silivri, Otomana Imperio, la 15-an de februaro 1885 kaj mortis en Çankırı, Otomana Imperio, la 26-an de aŭgusto 1915) estis armena poeto, prozisto kaj kuracisto.

## Biografio 
Rupen Sevak ricevis sian edukon en sia naskiĝloko en la Askanaza-lernejo. Li tiam translokiĝis al Konstantinopolo kaj studis ĉe la prestiĝa Berberia Lernejo. Post finado de siaj studoj en 1905, li iris al Laŭzano, Svislando, por studi en la medicina fakultato. Li renkontis tie sian estontan edzinon, Helene Apell. Post kompletigo de lia trejnado en Eŭropo en 1911, li decidis iri reen al Konstantinopolo en 1914 kun sia familio. Ĉi tiu decido kostus al li lian vivon. Li estis arestita je la komenco de la armena genocido la 24-an de aprilo 1915 kaj mortigita la 26-an de aŭgusto 1915.

### Kreiva poeto 
La unua poemo de Sevag estis presita en 1905. Sevag plejparte estas konata kiel lirikisto kiu skribis en la stilo de armena lirika ampoezio. Li ankaŭ komponis multajn amkantojn, kiuj estis tre aklamitaj por sia sento kaj profundo. La freŝeco kaj precizeco de la lingvo estas karakterizaĵo de lia poezio. Krome, la poezio estas konata pro sia ŝanĝiĝanta metriko kaj pro lia muziktalento.

Sevak estas nombrita inter la patriotaj kaj humanismaj poetoj, kaj hodiaŭ li estas honorita kiel armena heroo. Lia poezio kaptas la historion kaj esencon de okcidenta armena literaturo kreante komplete novan ĝenron.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*Armena literaturo

## Eksteraj ligiloj 
* Roupen Sevag Officiel 

Kategorio:Otomanaj armenoj
Kategorio:Poetoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Armenaj kuracistoj
Kategorio:Armenaj medicinaj verkistoj
Kategorio:Armenaj poetoj
Kategorio:Mortintoj dum la armena genocido
Heksilamino

**Heksilamino** aŭ **C6H15N** estas kemia kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la aminoj, senkolora likvaĵo kun iom da fiŝodoro uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la produktado de heksilaj kaj aminaj derivaĵoj. Ĝi estas malmulte solvebla en akvo sed pli solvebla en la plejmulto el la organikaj solvantoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per interagado de heksanalo kaj amoniako:

### Sintezo 2 
* Preparado per interagado de heksanolo kaj amoniako:

### Sintezo 3 
* Preparado per interagado de *heksila klorido* kaj amoniako:

### Sintezo 4 
* Preparado per reduktigo de la heksanamido:

### Sintezo 5 
* Preparado per reduktigo de la *heksanonitrilo*:

### Sintezo 6 
* Preparado per interagado de la heksano kaj ureo en alkala medio:

### Sintezo 7 
* Preparado per rearanĝo de Curtius:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la heksilamino:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la heksilamino:

### Reakcio 3 
* Oksidiva reakcio kun HCN:

### Reakcio 4 
* Reakcio kun HCl en ĉeesto de NaNO2:

### Reakcio 5 
* Reakcio kun HNO2:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun HNCO:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun acetila klorido:

## Literaturo 
* Human Metabolome Database
* The Good Scents Company
* LobaChemie
* Fisher Scientific
* Toxic substances control act
* Chemistry of Zeolites and Related Porous Materials: Synthesis and Structure
* Journal of the Chemical Society
* Fenaroli's Handbook of Flavor Ingredients

## Referencoj 
Kategorio:Aminoj
amino
Sev Berd

**Sev Berd** aŭ **Nigra Fortikaĵo** (en la armena Սև բերդ; , *Ĉornaja Krepost*) estas forlasita rusa imperia fortikaĵo en Gjumri, provinco Ŝirako, Armenio. La fortikaĵo, kiu situas 8 kilometrojn for de la turka limo, estis konstruita kiel reago al la rusa-turka milito de 1828-1829. Ĝi estas nacia kultura heredaĵo en Armenio.

La fortikaĵo estis konstruita sur la pinto de monteto, kaj la plena fortikaĵo postulis tutan jardekon post kiam la unuaj ŝtonoj estis metitaj en 1834. La fortikaĵo estas ĉirkaŭ 360-gradaj ronda strukturo el nigra ŝtono, de kiu ĝi ricevas sian nomon. Post la malvenko de Rusio en la Krimea Milito, Sev Berd estis ĝisdatigita kaj nomumita "bonega" fortikaĵo. Ĝi neniam suferis sieĝon, sed ĝi havis strategian gravecon en venkoj super la turkoj en postaj militoj, kiuj daŭris ĝis 1878. La fortikaĵo estis elrangigita en 1887, post la fino de la rusa-turka milito de 1877-1878. Rusio gajnis fortikaĵojn en Kars kaj Batumi.

La Rusa 102-a Milita Bazo estis konstruita en la 1940-aj jaroj apud Sev Berd. La bazo restas aktiva hodiaŭ por la rusa militistaro, kiu disponigas nacian defendan subtenon al Armenio. La fortikaĵo estis aĉetita de la familio Balasanjan en 2012. Posedanto Misak Balasanjan igis el ĝi turisman allogaĵon.

Kategorio:Monumentoj en Armenio
Kategorio:Konstruaĵoj en Gjumri
Kategorio:Konstruaĵoj aperintaj en 1834
Linalila klorido

**Linalila klorido** aŭ **C10H17Cl** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la klorida acido kaj linalolo. Linalila klorido estas kemia reakciaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Linalila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Linalila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de klorida acido kaj linalolo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *linalila acetato* kaj HCl:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de klorida acido kaj *linalila formiato*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de *linalila alkoholo* kaj tionila klorido:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de etila klorido kaj linalila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter klorida acido kaj linalila acetato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter metila klorido kaj linalolo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *linalila klorido*:

### Reakcio 2 
* Reakcio kun *arĝenta (I) hidroksido*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun metila formiato:

### Reakcio 5 
* Reakcio kun *zinka hidroksido*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun *zinka jodido*:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun natria bisulfido:

## Literaturo 
* Toxic substances control act
* Grasses: Benefits, Diversities and Functional Roles
* Common Fragrance and Flavor Materials: Preparation, Properties and Uses
* Technical Association of the Pulp and Paper Industry
* Perfumery and Flavoring Synthetics
* Canterbury Engineering Journal
* Journal of Organic Chemistry of the USSR.
* Encyclopedia of chemical technology

Kategorio:Kloridoj
Kloridoj
Filipovice (Bělá pod Pradědem)

**Filipovice** () estas domaro (loka parto) de municipo Bělá pod Pradědem, en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). Temas pri malgranda domaro (en la jaro 2001 ĝi havis 10 domojn kaj 21 loĝantojn) sur norda deklivo de monto Točník, sude de mezo de la municipo.

## Historio 
Filipovice estis fondita en la jaro 1779 kiel domaro sur katastro de municipo Domašov, en kiu ĝi estis ekde la komenco ties parto. La loĝantoj de la vilaĝo vivtenis sin precipe per laboroj en arbaroj. Nun la vilaĝo servas precipe por refreŝigado, precipe por la vintra (skiareo).

## Loĝantaro 
En Filipovice estas registritaj 49 adresoj: 15 daŭre loĝigitaj domoj kaj 32 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado el la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 10 domoj, el tio 7 daŭre loĝigitaj.

## Interesaĵoj 
* naturrezervejo Filipovické louky – torfaj herbejoj, riĉa floro kaj faŭno (amfibioj)

## Fotaro 

Filipovice_(Bělá_pod_Pradědem)_B._Stará_pošta_(hotel).jpg|Detalo de hotelo Stará&nbsp;pošta
Filipovice_(Bělá_pod_Pradědem)_D._Dům.jpg|Domo ĉe ŝoseo
Filipovice_(Bělá_pod_Pradědem)_F._Autobusová_zastávka.jpg|Aŭtobusa haltejo
Silnice_I-44_km063_Filipovice.jpg|Ŝoseo I/44, direkte al Domašov
Filipovice_(Bělá_pod_Pradědem)_G._Rozcestník.jpg|Vojmontrilo de turismaj vojoj

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jeseník
Kategorio:Setlejoj en Hrubý Jeseník
Kategorio:Bělá pod Pradědem
Hartwig Löger

**Hartwig LÖGER** (naskiĝinta la  en Selzthal estas aŭstra manaĝero kaj politikisto. Inter 2011 kaj 2017 li estis estrarano de la asekurkompanio UNIQA Österreich. Ekde la 18.12.2017 li estis ministerio pri financoj. Inter la 22.5. kaj la 28.5.2019 li estis vickanceliero en la registaro de Sebastian Kurz. En la 28.5.2019 li komisiitis fare de prezidanto Alexander Van der Bellen pri la kontinuigo de la aŭstria federacia registaro kiel provizora kanceliero post la demisio de Kurz. Jam en la 3.6.2019 li posteulitis fare de la juristino Brigitte Bierlein.

## Vivo 
Hartwig Löger pasigis la junulajn jarojn en Selzthal en Stirio kaj trapasis la abiturientan ekzamenon en la konventa gimnazio de Admont. Lia unua profesideziro estis pilotado pro ke li interesiĝis pri kariero oficira; tio ne plu povis estis kontinuigata pro problemoj genuaj. Sekve li ekfrekventis universitatan trejniĝon pri asekurekonomio ĉe la fakultato ekonomia de la Universitato de Vieno. Inter 1999 kaj 2001 li krome faris internacian manaĝeradtrejniĝon en Sankt-Galo. Inter 1985 kaj 1989 li konsilis klientojn ĉe asekurperisto; poste ĝis 1996 li deĵoris ĉe *Allianz Versicherungs AG* kiel ĉefvendisto por Stirio, poste - ĝis 1997 - li asistantis afergvidonte ĉe *Grazer Wechselseitige* kaj afergvidis ĝis 2002 ĉe *Donau Versicherung AG*. Inter 2002 kaj 2017 li laboris por *UNIQA Insurance Group* diversfunkcie kaj lia posteulo iĝis en decembro 2017 Kurt Svoboda.

Inter 2014 kaj februaro 2018 Löger posteulis al Peter Haubner ĉe *Sportunion*, kion transprenis poste Michaela Steinacker. Ekde septembro 2011 li estas membro de Aŭstria Popola Partio. Li ankaŭ membras al Österreichischer Cartellverband.

## Verkoj 
* Löger, Hartwig, Die Feuer-Betriebsunterbrechungs-Versicherung: lebensnotwendig zur Erhaltung der Liquidität im Brandschadenfall, 1989

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BMF: Bundeskanzler und Finanzminister Hartwig Löger 
* Hartwig Löger ĉe *www.meineabgeordneten.at*

Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Aŭstraj ministroj pri financoj‎
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Kancelieroj de Aŭstrio