Dmitrij Razumovskij

**Dmitrij Razumovskij** (; naskiĝis la , Uljanovsko, RSFSR, Sovetunio — mortis la , Beslano, Nord-Osetio, Rusio) estis rusia militisto, estro de sekcio de la Administracio «V» («Vimpel») de la Centro de Speciala Destino de la Federacia Sekurecservo de Rusio, subkolonelo, pereinta dum liberigo de la ostaĝoj dum la terorisma atako en Beslano. Postmorte li estis honorigita kiel Heroo de Rusio.

## Biografio 
Dmitrij Razumovskij naskiĝis la  en Uljanovsko. Lia patro estis inĝeniero-konstruisto, la patrino instruis muzikon. En junaĝo li revis pri militservo, multe okupiĝis pri sporto, frekventis bokso-sekcion de sportklubo *Aŭtomobilisto* kaj eĉ iĝis ĉampiono de Sovetunio pri bokso inter junuloj.

Post fini mezlernejon N 1 Dmitrij provis enmatrikuliĝi en la Uljanovska Supera Militestra lernejo pri telekomunikado, sed malsukcesis. Dum sekva jaro li laboris tie kiel helpoficisto.

### Militservo ĉe la limo de Taĝikio kaj Afganio 
En 1986 li sukcese trapasis ekzamenon kaj iĝis kursanto de la Moskva Supera Limgardista Militestra Ruĝstandarda lernejo de KGB ĉe Mossoveto.

Ekde 1991 li partoprenis batalojn ĉe la limo de Taĝikio kaj Afganio. Li komandis la 1-an paraŝutista-sturman limgardan taĉmenton de la Paraŝutista-sturma manovra grupo de la Moskva limgarda taĉmento. Pro meritoj dum bataloperacoj li estis honorigita per ordeno «Pro persona kuraĝo» kaj medalo «Pro kuraĝo». Lia grupo grave damaĝis bandojn kaj narkotikistojn (foje ĝi kaptis tri tunojn da heroino). Banditoj laŭdire promesis grandan premion por lia kapo.

En 1994 post publikigo en ĵurnalo Komsomolskaja Pravda de sia letero pri korupto de estraro kaj sensenca pereo de rusiaj militistoj kaj limgardistoj en Taĝikio li devis eksiĝi. Ĝi verkis la leteron dum ferio en Uljanovsko, kie li eksciis pri la pereo de siaj kamaradoj. Lia patrino rimarkigas, ke fama frazo «La Kremlo malpermesas al mi venĝi pereintajn kamaradojn, sed mi ne plenumas la ordonon» mankis en la origina teksto kaj estis aldonita de la ĵurnalo mem, sed ĝi trafe respegulas la sencon. Sed en supozeble pli fidinda grupo memore al Dmitrij Razumovskij en socia reto VKontakte oni diras, ke tiutempe li partoprenis operacojn en Ĉeĉenio kaj nur telefonis al kamaradoj por ekscii pri disvolviĝo de la eventoj.

### La lasta batalo en Beslano 
La  en Beslano (Nord-Osetio) teroristoj kaptis mezlernejon, ostaĝiginte pli ol 1100 homoj. La  en lerneja sporthalo, kie troviĝis plejparto de ili, okazis eksplodo. Postvivintaj ostaĝoj ekfuĝis, sed la teroristoj pafis post forkurantaj infanoj per mitraletoj kaj bombokanonoj. La grupo de Razumovskij ricevis ordonon komenci la sturmon.

Jam en la unuaj minutoj li sub forta pafado malkaŝis du teroristojn, kiuj pafis post la forkurantaj ostaĝoj. Poste li enkuris la lernejon, kie trovis pafejon de la teroristoj kaj la unua trarompiĝis en tiun ejon. Li altiris atenton de la teroristoj kaj pereis. Tiun version apogas ankaŭ atestoj de la memorgrupo en socia reto VKontakte, laŭ kiuj la sturmogrupo de Dmitrij Razumovskij kaŝis sin malantaŭ barilo dekstre de la lernejo de kie li gvidis pafsubtenon de la sturmantoj. Kiam oni ordonis la sturmon li unua stariĝis kaj plu gvidis la pafadon. Du kugloj de bandita celpafisto trafis lian bruston super kirasveŝto.

Episkopo Stavropola kaj Vladikavkaza *Feofano*, kiu ĉeestis la eventojn, rememoras, ke antaŭ la sturmo Dmitrij alvenis lin kaj petis lian benon. 15 minutojn post la komenco de la sturmo oni alportis la mortigitan grupestron en apudan garaĝon, kie la episkopo propramane fermis liajn okulojn kaj faris funebroservon. 
* Sur lia gimnazio N 1 en 2005 estis surmurigita memortabulo.
* En Uljanovsko sur domo N 14 laŭ strato Karl Liebknecht, kie li pasigis sian infanaĝon, la  estis inaŭgurita memortabulo.
* Li estas aprobita kiel honora civitano de Uljanovska provinco.
* En 2011 en Beslano, surloke de la pereo de Dmitrij estas starigita la memorplato. Oni faris tion laŭ iniciato de lokano, kiu loĝas apude, partoprenis la savadon de la ostaĝoj kaj plurfoje vidis kiel specfortuloj vizitas la lokon de la pereo de Dmitrij kaj metas tie florojn.
* Aleksandr Sladkov faris dokumentan filmon pri Dmitrij Razumovskij sub titolo «Nekonata soldato. La lasta afervojaĝo» ( *Неизвестный солдат. Последняя командировка*)
* Okazas konkurso pri tranĉilĵetado «Memore al Dmitrij Razumovskij»
* En Zelenogrado okazas turniro pri paraŝutado (pri laŭcela surteriĝo) je premio de la prefekto de Zelenograda administra distrikto, memore al Dmitrij Razumovskij.

## Citaĵoj 
## En kulturo 
Dmitrij Razumovskij estis prototipo de komandestro de skolta taĉmento Bobrovskij en rusia filmo Trankvila limgardejo (2011).

En 2014 aperis biografia libro «Morti en batalo estas feliĉo» ( *Умереть в бою — счастье*) fare de Aleksandr Ŝepel, dediĉita al lia vivovojo.

## Familio 
Patrino — Valentina Aleksandrovna. La patro Aleksandr Aleksejeviĉ grave malsaniĝis post perdi la filon kaj mortis la . Li estis entombigita apud sia filo. Edzino — Erika. Filoj — Miĥail kaj Aleksej. Pli juna (je sep jaroj) frato Maksim estis oficiro de «Vimpel», kromnomita de retumantoj *Rusa tanko* ( *Русский танк*) post kiam en Interreto aperis lia foto kun kamerao enmane, kaptita de mortigita teroristo kaj enhavanta gravajn registraĵojn.

Li aniĝis al «Vimpel» unu jaron post la frato. Ekde 1997 ili kune partoprenis operacojn en Ĉeĉenio, Inguŝio, Dagestano. Dufoje li estis vundita, kontuzita. En la operaco en Beslano li partoprenis samtempe kiel Dmitrij kaj estis vundita. Poste li eksiĝis.

La familio eksciis pri la pereo de Dmitrij meznokte, kiam ilin vizitis estro de la provinca FSB-administracio.

## Personeco 
Laŭ lia patrino, en infanaĝo li ŝatis sovetiajn militfilmojn kaj librojn. Li legis romanojn de Vasil Bikov pri la Granda patriota milito: «En aŭgusto de la 44-a», «Ĝisvivi mateniĝon», «Obelisko». Ŝatis li romanon «Vivaj kaj mortaj» de Konstantin Simonov. Li ŝatis spekti filmojn «La ŝtata limo» kaj «En aparte atentata zono». Poemon «Vasilij Tjorkin» de Aleksandro Tvardovskij li parkeris. En la fina ekzameno en la gimnazio por ekzamena verko li elektis temon «En vivo ĉiam estas loko por heroaĵo».

Proksimuloj rememoras liajn ekstremajn fidelecon al amikoj kaj malamon al malamikoj. Dum lerni en la limgarda lernejo, li foje vidis surstrate junulon kun ŝultrobendo kun svastiko kaj forte batis lin kiel perfidulon de la memoro de siaj avoj, kiuj batalis kontraŭ faŝismo.

La edzino rememoras, ke la tutan vivon li estis rigora ateisto, diris ke havas propran kredon kiu estas: «familio, amikoj, gepatroj». Li eĉ ne sciis fari krucosignon, do la geedziĝa ceremonio en ortodoksa preĝejo okazis nur laŭ ŝia postulo. La patrino konfirmas tion. Tamen episkopo Stavropola kaj Vladikavkaza *Feofano*, kiu ĉeestis la beslanajn eventojn, rememoras, ke antaŭ la sturmo Dmitrij alvenis lin kaj petis lian benon. 15 minutojn post komenco de la sturmo oni alportis la mortigitan grupestron en apudan garaĝon, kie la episkopo propramane fermis liajn okulojn kaj faris funebroservon.

## Literaturo 
* 
* 

## Referencoj
Kategorio:Terorisma atako en Beslano
Kategorio:Herooj de Rusia Federacio
Kategorio:Rusiaj militistoj