open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bernard Paul

**Bernard Alexandre PAUL** (14a de marto 1930 – 6a de decembro 1980) estis franca kina reĝisoro, scenaristo kaj aktoro, amkunulo de la aktorino Françoise Arnoul. 

## Biografio
Bernard Paul studis matematikon kaj poste en la *Institut des hautes études cinématographiques*, li ekkarieris helpante reĝisorojn kiel Jean Giono (*Crésus*, 1960), René Clément (*Les Félins*, 1964) kaj ĉefe Costa-Gavras, kun kiu li amikiĝis. Kun tiu, li laboris en *Compartiment tueurs* (1965) kaj *Un homme de trop* (1967). En 1964, dum la filmado de *Compartiments tueurs*, Bernard Paul ekkonis la aktorinon Françoise Arnoul, kun kiu li havis amrilaton. 

Estante komunisto, Paul planis dokumentan filmon pri la situacio en Vjetnamio, ambicia projekto kiu ne plenumiĝis. Poste kaj dum tri jaroj, li laboregis por alia projekto kiu ja plenumiĝis en 1968 pere de institucia financa helpo kaj produktorado kooperativa: *Le temps de vivre* (Vivotempo, estas filmo pri laboristoj, realisma, nek favora nek malfavora, pri mondo kiun li bone konis. Tiu filmo iom sukcesis en 1969, kaj poste turneis tra Francio, Orienta Eŭropo kaj Sovetunio. 

Bernard Paul reĝisoris *Beau masque* en 1972, laŭ verko de Roger Vailland, kiel etnologo kaj humanisto pri la laborista kondiĉo, ties luktado kaj iliaj amaferoj, kion fakte valoris la publiko, kvankam la filmo mem ne multe sukcesis. Bernard Paul en sekva filmo en 1977, temigis la loĝejojn de publika protektado de Sarcelles kaj traktis la malbonfarton de la ĉeurboj kaj la malmulta espero en la estonteco de tieaj loĝantoj; estis *Dernière sortie avant Roissy*, kaj ankaŭ ne multe sukcesis. 

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kablotramo de Velingtono

La **Kablotramo de Velingtono** () estas funikularo en Velingtono, Nov-Zelando, inter Lambton Quay, la ĉefa butikstrato, kaj Kelburn, antaŭurbo en la montetoj prezentanta vidojn super la centra urbo, altiĝante de 120&nbsp;m laŭ longo de 609&nbsp;m.

La unudirekta vojaĝo daŭras proksimume kvin minutojn. La kablotramo de Velingtono estas vaste agnoskata kiel ĉefa vizita allogo en Velingtono.

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Velingtono
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Velingtono
Velingtono
Velingtono
Bob Swaim

**Bob SWAIM** (Evanston, Ilinojso, 2a de novembro 1943) estas usona kina reĝisoro kaj scenaristo, kaj porokaza aktoro.

## Biografio
En 1965, li instaliĝis en Parizo kaj ekstudis etnologion en la Sorbono. Li oftis en la *Cinémathèque*, kaj ekdediĉis sin al kino, studis en *École Louis Lumière* kaj ĝis kameraisto antaŭ dediĉi sin al reĝisorado. Li faris en 1971 sian unuan kurton, nome ''Autoportrait d'un pornographe*, kaj en 1977 sian unuan longan filmon, nome *La nuit de Saint-Germain-des-Prés*, adaptaĵo de la aventuroj de la detektivo Nestor Burma, kreita de Léo Malet.

Pro sia dua filmo, *La Balance*, kun Nathalie Baye kaj Philippe Léotard, li famiĝis por la granda publiko. Tiu filmo havigis al li tri premiojn César en 1983. Pro tiu sukceso, li estis dungita de la MGM por filmi en sia naskolando: li filmis *Escort Girl* kun Sigourney Weaver kaj la trileron *Masquerade*.

Poste li filmis en naturaj lokoj en Maroko *L'Atlantide* laŭ la romano de Pierre Benoit. Bob Swaim tuj filmis en 1997 *Le défi*, premiita en Berlino. Li revenis al longa filmo per *Nos amis les flics'', publikigita en 2004.

## Filmoj
* 1971 : L'Autoportrait d'un pornographe
* 1972 : Vive les Jacques
* 1977 : La nuit de Saint-Germain-des-Prés
* 1982 : La Balance
* 1986 : Half Moon Street
* 1988 : Masquerade
* 1992 : L'Atlantide
* 1994 : Parfum de meurtre (TV Canal+)
* 1995 : Femme de passions (TV Canal+ kaj TF1)
* 1997 : Maître Da Costa (France 2 serio) (epizodo: "Le Doigt de Dieu") kun Roger Hanin, laŭ romano de Frédéric Dard
* 1998 : The Climb (premio UNICEF en la Berlina Festivalo)
* 2004 : Nos amis les flics
* 2006 : Lumières noires (mez-longa dokumenta filmo)

## Eksteraj ligiloj
* 
* en iMDb

Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Yannick Bellon

**Marie-Annick Bellon** konata kiel **Yannick BELLON** (Biarritz, 6 de majo 1924 - Parizo, 2a de junio 2019) estis franca kina reĝisorino.

## Biografio
Ŝi devenis de familio de artistoj proksimaj al la superrealismo. Ŝi estis filino de la fotistino Denise Bellon kaj nevino de la kinisto kaj aktoro Jacques Brunius. Ŝiaj filmoj aliris temojn polemikigajn en la socio: kiel ekzemple la perfortoj, la kancero, la duseksemo ktp., kio rezultis en diversajn polemikojn.​ 

## Filmoj
**Goémons* (1947)
**Colette* (1951)
**Varsovie, quand même...* (1954)
**Un matin comme les autres* (1956)
**Le second souffle* (1959)
**Le bureau des mariages* (1962)
*''Quelque part quelqu'un* (1972)
**La femme de Jean* (1974)
**Jamais plus toujours* (1976)
**L'amour violé* (1978)
**L'amour nu* (1981)
**La triche* (1984)
**Les enfants du désordre* (1989)
**L'affût* (1992)
**Le souvenir d'un avenir'' (2001), kun Chris Marker pri ŝia patrino Denise Bellon

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Michael Erich Franck

**Michael Erich FRANCK**, pseŭdonime *Melisso* (baptita la  en Schalkau, mortinta la  en Ahorn estis germana verkisto.

Estante filo de pastoro li venis, post alienpostenigo patra, en la ĉirkaŭaĵojn koburgajn. Inter 1709 kaj 1713, Franck lernantis ĉe Gymnasium Casimirianum. Post enmatrikuliĝo ĉe la universitato de Jena li jam en 1714 foriris al la altlernejo de Altdorf por studoj pri jursciencoj. Ŝajne neniam finiĝis studoj liaj. Tamen eblis dungiĝi en Oldisleben kiel oficeja advokato. En la aĝo de 29 jaroj li forpasis en la gepatra paroĥa domo. 

Liaj ama kaj studenta romanoj sekvis la modelojn de galantaj romanoj, eĉ ties ŝlosilan trajton. Oni riproĉis al li, post la apero de *Adelphico* ke subaĉetite li evitis skandalon preferante flati. Tion li mem duone konfesis je *Fleurie* parolante pri propra malriĉeco.  

## Verkoj
* *Die Rachgierige Fleurie.*  Bern 1975 (represo de 1715)
* *Des glückseeligen Ritters Adelphico Lebens- und Glücks-Fälle.* Erlangen 1715 (Digitalisat - represo Frankfurto 1970)
* *Die in dem Grabe erlangte Vermählung der beeden Verliebten Rapymo und Sithbe.* Leipzig 1717. (Digitalsat)
* *Die Galante und Liebens-würdige Salinde, oder Academischer Liebes-Roman, Der galanten Welt zu erlaubten Zeitvertreib.*  Frankfurto kaj Leipzig 1718. (Digitalisat)
* *Der Unglücklich-Glückselige Epirotische Graf Rifano.* Wolfab, Nürnberg 1720. (Digitalisat)

## Literaturo  
* Josef Erhard kaj Adolf Haslinger: "Wer ist Melisso, der Autor des Adelphico?" - Ĉe: *Europäische Tradition und deutscher Literaturbarock*, Bern 1973, p. 449–469
* Josef Erhard: "Michael Erich Franck, ein Coburgischer Romanautor zwischen Barock und Rokoko". Ĉe: *Jahrbuch der Coburger Landesstiftung*. 1975, p. 27–66
* Alan Menhennet: "The Galant Novel as School for Lovers". Ĉe: *German Life and Letters*, nova serio, volumo 36, 1983, p. 266–276.
* Olaf Simons: "Marteaus Europa oder der Roman, bevor er Literatur wurde: eine Untersuchung des deutschen und englischen Buchangebots der Jahre 1710-1720" (Amsterdamo 2001), ISBN 90-420-1226-9, p. 318–325.

## Eksteraj ligiloj 
* 
*ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Germanaj verkistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1691
Kategorio:Mortintoj en 1721
Kategorio:Oficistoj
Funikularo de Odeso

La **Funikularo de Odeso** (, ) priservas la ukrainan urbon Odeso. Irante apud Potjomkina ŝtuparo, ĝi ligas Primorskij Bulvardon kun la Haveno de Odeso.

Malgraŭ tio, kion ĝia nomo sugestas, en sia moderna formo la funikularo de Odeso ne estas teknike funikularo sed prefere duoble klinita lifto.

## Bildgalerio 

Украина, Одесса - Потемкинская лестница 10 (cropped).jpg|La malsupra stacio kaj la Potjomkina ŝtuparo
Украина, Одесса - Потемкинская лестница 13.jpg|La supra stacio
Odessa funicular.JPG|La haveno vidita de la funikularo
Одесса. Фуникулёр..JPG|Vido de veturilo
Potjomkin Funicular 2.JPG|Vido de veturilo

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo de Montmartre
* Transporto en Ukrainio
* Tramtransporto en Odeso
* Trolebusa transporto en Odeso
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
* Odesa City Guide
* UrbanRail.Net

Odeso
Kategorio:Transporto en Odeso
Odeso
Dalešice (Neveklov)

**Dalešice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Neveklov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 5,5 km nordokcidente de Neveklov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Dalešice situas en katastra teritorio **Dalešice nad Vltavou** kun areo 2,84&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1388.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 15-an de septembro 1942 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Dalešice, dům II.jpg|Dalešice
Dalešice (Neveklov), kontajnery.jpg|Dalešice
Dalešice, cesta.jpg|Dalešice

Kategorio:Neveklov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Michael Heinrich Krause

**Michael Heinrich KRAUSE** (naskiĝinta la  en Torgau, mortinta la  en Schalkau) estis germana teologo.

Estante filo de juĝisto li ekstudentis en 1672 ĉe la universitato de Jena; post nur unu jaro li fariĝis studento ekde aŭgusto 1673 ĉe la universitato de Wittenberg. Tie li en aprilo 1674 magistriĝis nomumiĝonta en januaro  1681 adjunkto de la fakultato pri filozofio. Post esti ricevinta, en oktobro 1683, licencion pri li vokiĝis kiel helpparoĥestro en Schalkau. Li tie postantu al Theodor Treuner, kie karieris en Heldburg superintendantece. Post doktoriĝo en decembro 1683 en Wittenberg, Krause profitis de promocio de la paroĥo Schalkau je superintendantujo. Do Krause fariĝis ties unua superintendanto. 

En Schalkau li deĵoris dum 46 jaroj kun diligento kaj sindediĉo. Entombigo ankaŭ en Schalkau okazis. En 1684 edziĝis li al Catharina Elisabeth Deŭtschmann, filino de universitatprofesoro Johann Deutschmann. Ŝi naskis dek infanojn, ekz. Michael Heinrich (de 1750 paroĥestro en Effelder-Rauenstein). 

## Literaturo 
* Johann Werner Krauß: *Beyträge zur Erläuterung der Hochfürstl. Sachsen-Hilburghäusischen Kirchen- Schul- und Landes-Historie Aus bewährten Urkunden gesammlet.* Volumo IV. Greiz 1754. p. 429s.
* *Fortgesetzte Sammlung von alten und neuen theologischen Sachen auf das Jahr 1729*, p. 1304
* Fritz Juntke: *Album Academiae Vitebergensis.* Memeldonejo de la Universitata kaj Landa Biblioteko, Halle 1952, p. 74

Kategorio:Superintendantoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj luteranaj pastroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1651
Kategorio:Mortintoj en 1729
Kategorio:Distrikto Hildburghausen
Dubovka

Nomon **Dubovka** havas pluraj setlejoj:

* Dubovka (Neveklov) – parto de municipo Neveklov en&nbsp;distrikto Benešov
* Dubovka (Psáře) – parto de municipo Psáře en&nbsp;distrikto Benešov
* Dubovka (Budětice) – pereinta parto de municipo Budětice en&nbsp;distrikto Klatovy

* Dubovka (Rusio) – urbo en Volgograda provinco en Rusio
Galanta romano

: *Verliebte und Galante Welt*, Hamburgo 1707]]
**Galanta romano** spegulas lingvouzon de la malfrua 17-a kaj la frua 18-a jarcentoj. En Okcidenta Eŭropo romanoj ricevis la epiteton de galanteco kiuj celis la galantan mondon kiel legantaron. Intrigoj temis pri interagoj galantaj (ekz. amaferoj) aŭ simple pri galantaj kondutmanieroj. 

Intertempe erotika literaturo kaŝis sin sub tiu ĉi ĝenro. Etikedo de galanteco interpretataj estu laŭ la vidpunkto de enhavo, skribstilo, kora alparolo de la legonto. 

Novajn aspektojn havigis diskutoj pri ĉi ĝenro inter literaturhistoriistoj de la 20-a jarcento, aparte inter fakuloj pri germanistiko kaj romanistiko. Tio ŝuldiĝas al la fakto ke en Germanlingvio la esploro pri galantaj romanoj ofte ampleksis voloscion pri kialoj kaj efektoj de francaj modoj en Centra Eŭropo. Oni intencis klarigi ĉu *galanta romano* taŭgu kiel faktermino limigante sin kontraŭ la baroka romano kaj la romanoj de raciismo. 

## Literaturo 
* Herbert Singer: *Der deutsche Roman zwischen Barock und Rokoko* (Köln kaj Graz, 1963).
* Wilhelm Vosskamp: *Adelsprojektionen im galanten Roman bei Christian Friedrich Hunold*. Ĉe: Literaturwissenschaft und Sozialwissenschaft 11. Legitimationskrisen des deutschen Adels 1200–1900. Eldonis Peter Uwe Hohendahl kaj Paul Michael Lützeler. Stuttgart 1979, p. 83–99.
* Bernhard Fischer: *Ethos, Konvention und Individualisierung. Probleme des galanten Romans*. Ĉe: DVjS 59 (1985), p. 64–97.
* John A. McCarthy: *The Gallant Novel and the German Enlightenment*. Ĉe: DVjS 59 (1985), p. 47–78.
* Olaf Simons, *Marteaus Europa, oder, Der Roman, bevor er Literatur wurde: eine Untersuchung des Deutschen und Englischen Buchangebots der Jahre 1710 bis 1720* (Amsterdam: Rodopi, 2001). ISBN 90-420-1226-9 
* Florian Gelzer, *Konversation, Galanterie und Abenteuer. Romaneskes Erzählen zwischen Thomasius und Wieland* (Niemeyer, Tübingen 2007). ISBN 978-3-484-36625-1

## Eksteraj ligiloj 
* ekzemplo de historia galanta romano: *"Der verliebte und galante Student".* 1750 (ĉe Guglolibroj)  

## Notoj 
Kategorio:Historio de literaturo
Kategorio:Romanoj
Kategorio:Literaturaj ĝenroj
István Harsányi (ekonomikisto)

**István Harsányi** [iŝtvAn harŝAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Harsányi István,** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto.

István Harsányi naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
István Harsányi post la maturiĝo estis oficisto 5 jarojn, poste li akiris ekonomian diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1940, en la sekva jaro li doktoriĝis. dum li estis ankaŭ laboratoriestro (1938-1942). post pluraj laboroj li estis katedrestro ekde 1949 ĝis sia morto en la universitato en instrua rango docento ĝis 1965, poste profesoro. Intertempe li kandidatiĝis en 1961 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edzino naskis 3 filinojn inter 1946-1954.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A tanonc képességvizsgálat és pályaválasztás az OTI-nál.* (disertaĵo, 1941)
* *A racionalizálás időszerű kérdései.* (1947)
* *Műszaki norma.* (1951, tralaborita: 1954)
* *Ipari üzemgazdaságtan.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1957, 4-a eldono: 1960)
* *Ipargazdaságtan. Az automatizálás.* (lernolibro, 1965, 3-a eldono: 1969)
* *Szervezési és vezetési fogalmak értelmezése.* Gyökér Irénnel. (kunaŭtoro, 1975, 8-a eldono: 1987)
* *A vállalati vezetéselmélet és módszertana. 3.* (1985, 2-a eldono: 1987)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Funikularo de Igueldo

La **Funikularo de Igueldo** (, ) situas en municipo Donostio (Gipusko, Hispanio). Ĝia 312&nbsp;m longa trako, etendita sur la deklivo de Monto Igueldo, kiu donas al ĝi sian nomon, superas 151&nbsp;m de altitudo inter Ondareto kaj la Amuzparko Monte Igueldo. Kune kun la menciita amuzparko, ĝi estas parto de la Monumenta Komplekso deklarita en 2014.

## Vidu ankaŭ 
* Donostio
* Funikularo
* Monto Igueldo
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
*  (///)

Igueldo
Igueldo
Igueldo
Mourir d’aimer

'''''Mourir d'aimer'''* (en itala: *Morire d'amore''; en Esperanto: Morti pro amo) estas franc-itala drama filmo reĝisorita de André Cayatte, publikigita en 1971, inspirita sur reala historio. 

## Intrigo
Temas pri amhistorio inter instruistino, Danièle, 36-jaraĝa, kaj unu de ŝiaj lernantoj, Gérard, 17-jaraĝa, dum la arda medio de Majo 1968. Danièle estas vigla junulino, tre engaĝiĝinta politike; ŝi dekomence malakceptas la rilaton, sed finfine stariĝas reciproka amaltiro. La gepatroj de Gérard plendas, Danièle estas malliberigita kaj startas dramo. Li estas sendita al aliaj lernejoj, parencoj kaj al psikiatra kliniko. Ŝi finfine sinmortigas.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Annie Girardot : Danièle Guénot
* Bruno Pradal : Gérard Leguen
* Claude Cerval : la juĝisto
* François Simon : M. Leguen
* Jean-Paul Moulinot : M. Guénot, patro
* Jean Bouise : la juĝisto de minoritatuloj
* Marie-Hélène Breillat : «la Serpento»
* Monique Mélinand : Mme Leguen
* Yves Barsacq : la amiko
* Édith Loria : Renée
* Jacques Marin : la korespondanto
* Raymond Meunier : la advokato de Danièle
* Maurice Nasil : la instruisto
* Marcelle Ranson-Hervé : la najbarino

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Italaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1971
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Sinmortigo en fikcio
Kategorio:Filmoj laŭ veraj faktoj
Kalvinana preĝejo (Pocsaj)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en grandvilaĝo Pocsaj (Hungario).

## Historio 
Laŭ kelkaj kalvinanoj la kalvinana vivo komenciĝis en 1560. Ĝis 1743 la sola eklezio estis la kalvinana. La didomo videbla nun konstruiĝis en la 1800-aj jaroj. József Angster kreis La orgenon en 1909. La instalaĵoj, mebloj estis faritaj en la unua duono de la 19-a jarcento.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turo havas 2 sonorilojn. La enirejo funkcias tra la turo. La navo havas dekstre porĉon, la absido estas duonronda.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* datenoj hungare

Pocsaj
Funikularo de Vladivostoko

La **Funikularo de Vladivostoko** () estas linio de funikularo en Vladivostoko funkcianta ekde majo 1962.

Ĝi situas sur la deklivo de la Orlinaja monteto, alfrontante la golfeton Zolotoj Rog.

Antaŭ la restarigo de la funikularo en Niĵnij Novgorod en septembro 2024, ĝi estis la ununura en Rusio funkcianta kiel publika transporto.

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Vladivostoko
* Tramtransporto en Vladivostoko
* Trolebusa transporto en Vladivostoko
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Neoficiala retejo (, plurlingva)
* UrbanRail.Net

Vladivostoko
Kategorio:Vladivostoko
Spolí

Nomon **Spolí** havas pluraj setlejoj:

* Spolí (Libín) – parto en municipo Libín en distrikto České Budějovice
* Spolí (Neveklov) – parto en municipo Neveklov en distrikto Benešov
* Spolí (Přídolí) – parto en municipo Přídolí en distrikto Český Krumlov
* Spolí (Vojníkov) – parto en municipo Vojníkov en distrikto Písek

Vorto **Spolí** estas ankaŭ konsisto de la nomo de setlejo:

* Nové Spolí – parto de urbo Český Krumlov en distrikto Český Krumlov
Mitzi Gaynor

**Mici GAYNOR** ( naskita **Francesca Marlene de Czanyi von GREBER**; la 4-an de septembro 1931, en Ĉikago, Ilinojso - la 17-an de oktobro 2024, en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona distristo, filmaktorino, kantisto, dancisto kaj prezentisto en noktokluboj.

Inter ŝiaj rimarkindaj filmoj: ''We're Not Married!* ( 1952 ), *Not in the Entertainment Business* ( 1954 ), *The Birds and the Bees* ( 1956 ) kaj *South Pacific'' ( 1958 ). Por ŝia aktorado en tiu filmo, ŝi estis nomumita por la Premio Ora Globo por Plej bona Aktorino en 1959.

## Filmaro 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Usonaj ĵazkantistoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Barbara Dane

**Barbara DANE**, naskita *Barbara Jean Spillman* (naskiĝis la 12-an de majo 1927 en Detrojto - mortis la 20-an de oktobro 2024) estis usona muzikistino, muzikproduktanto kaj aktivulo por diversaj maldekstraj celoj, ekzemple en la pacmovado. Ŝia muzika fokuso kiel kantisto kaj gitaristo kuŝas en la stiloj de bluso, ĵazo kaj folk. Kiel elstara voĉo de la usona civitanrajta kaj pacmovado, ŝi atingis la zeniton de sia famo en la 1950-aj jaroj ĝis 1970-aj jaroj. La muzikeldonejo Paredon Records, fondita en 1970 kun ŝia edzo Irwin Silber, ankaŭ altiris atenton .

## Muzika kariero 
En 1949 Dayan translokiĝis kun ŝia familio al San-Francisko kie ŝi kantis popolajn kaj topikajn kantojn ĉie en la urbo kaj en televido kaj radio. Dank'al la ĵazreviviĝo, kiu okazis en la urbo en la 1950-aj jaroj, ŝi famiĝis per sia persona versio de bluso kaj ĵazkantado. Ĵazistoj de Nov-Orleano kiel George Lewis, Kid Ory kaj lokuloj kiel Turk Murphy, Burt Bales, Bob Mielke kaj aliaj invitis ŝin ludi kun ili regule. Leonard Feder priskribis ŝin kiel " Bessie Smith en stereo" kaj revuo Time diris de ŝia "ŝia voĉo estas pura kaj riĉa ... same malofta kiel dudek-karata diamanto".

En 1959, Louis Armstrong altiris la atenton de la legantoj de Time pri Barbara Dane kaj multe laŭdis ŝin, kaj invitis ŝin prezenti kun li (video de la prezento ).

## Politika agado 
Dayan prezentiĝis por la lukto por civitanrajtoj, kaj kontraŭ la pliigo en la Vjetnama milito kaj en manifestacioj por paco. Interalie, Dane estis la unua muzikisto se temas pri prezenti en Kubo post la revolucio.

## Diskografio 
* 1959: *Anthology of American Folk Songs*
* 1959: ''Livin' with the Blues*
* 1959: *Trouble in Mind*
* 1962: *On My Way*
* 1964: *Barbara Dane Sings the Blues*
* 1966: *Barbara Dane & the Chambers Brothers*
* 1966: *Sometimes I Believe She Loves Me*
* 1970: *FTA ! Songs of the GI Resistance*
* 1973: *I Hate the Capitalist System*
* 1982: *When We Make It Through*
* 2002: *What Are You Gonna Do When There Ain't No Jazz?''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala ejo
* 
* Ilustrita diskografio
* Paredon Records, Smithsonian Folkways

Kategorio:Usonaj ĵazkantistoj
Kategorio:Usonaj blusaj kantistoj
Funikularoj de Niĵnij Novgorod

La **Funikularoj de Niĵnij Novgorod** () estas du linioj de funikularo: liftoj Kremljovskij kaj Poĥvalinskij, kiuj ekzistis en Niĵnij Novgorod de 1896 ĝis 1927. La , la Kremla funikularo ekfunkciis denove.

centra|400ra|eta|Mapo el 1896

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Niĵnij Novgorod
* Metroo de Niĵnij-Novgorodo
* Tramtransporto en Niĵnij Novgorod
* Trolebusa transporto en Niĵnij Novgorod
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Niĵnij Novgorod
Kategorio:Transporto en Niĵnij Novgorod
Kumagaja

**Kumagaja,** () estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en regiono Kanto, en gubernio Sajtama.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2021 Kumagaja havis populacion de .

## Geografio 
Kumagaja situas sur aluvia ebenaĵo, la plej alta punkto estas 83 m laŭ la marnivelo. La urbego estas konata pro sia abunda kaj altkvalita subtera akvo. Fukaja troviĝas 12, Ageo 26, Kavagoe 27, gubernia sidejo Saitamo 35, Jono (urbo) 36, Kaŭaguĉi 47, ĉefurbo Tokio 60 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/kumagaya_japan/fukaya_japan.
eta|

## Historio 
Dum la pli modernaj tempoj Kumagaja prosperis kiel laŭvoja poŝta stacio. En 1889 ĝi estis kreita moderna municipo. Inter 1923-1932 la proksimaj vilaĝoj aliĝis al  Kumagaja, en la sekva jaro ĝi estis levita urbo. En 1945 la urbo estis bombardita, iom poste denove komencaj vilaĝoj aliĝis, en 2005 kaj 2007 jam urboj aligis.

## Ekonomio 
Kumagaja estas industria kaj komerca centro. Signifa parto de la loĝantaro navedas precipe al Tokio.

## Eduko 
eta|maldekstre|
En Kumagaja en kampuso okazas la plej altnivela eduko.

## Trafiko 
Al Kumagaja kuras ok naciaj aŭtovojoj kaj tri fervojaj linioj, ili helpas la navedantojn.

## Klimato 
Kumagaja situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . La jarpluvo averaĝas 1306 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, sed inter novembro-marto iomete pli malofte.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* parkoj

## Nomportantoj 
* 5783 Kumagaya (asteroido)

## Ĝemelurboj 
*  Invercargill Nov-Zelando

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
La française et l’amour

***La française et l’amour*** (en Esperanto: Francinoj kaj amo) estas franca amafera skeĉa filmo publikigita en 1960.

## Enhavo
La filmo estas formita per sep epizodoj realigitaj de sep francaj reĝisoroj, kiuj resumas la amaferajn etapojn de francinoj en la 1960-aj jaroj:
# *La infanaĝo* de Henri Decoin; Gisèle Bazouche, 9-jaraĝa, demandas al siaj gepatroj «kiel venas la infanoj». Ne sciante kion respondi, ili gepordistinoj de pariza loĝejaro, petas helpon al kelkaj samloĝantoj: prostitutino, kolonelo kaj instruisto. 
# *La adolesko* de Jean Delannoy; Bichette Martin sentas siajn unuajn adoleskajn sentojn. Fermita antaŭ la kuracisto de familio, ŝi estas pli malferma sur la strando. Ŝiaj gepatroj ne scias kion fari por evii ŝin kisi junulojn. Krome, ŝi revas princon, laŭ formo pli modernaj. 
# *La virguleco* de Michel Boisrond; Ginette estas fianĉino de François, kiu malkontentas ĉar Ginette, ankoraŭ virga, volus atendi geedziĝon por amori. La gefianĉoj decidas finfine amori post danceja vespero. 
# *La geedzeco* de René Clair; en la trajno kiu posrtas ili al mielmonato, la ĵus geedzoj Line kaj Charles ekkverelas pro banalaĵoj kaj faras scenojn de ĵaluzo pro rigardo aŭ rideto kun iu pasaĝero. 
# *La adultino* de Henri Verneuil; Nicole seniluziiĝas ĉe sia edzo Jean-Claude, fierema viro. Ŝi ekflirtas kun Gilles, juna flirtemulo. Jean-Claude malkovras hazarde ilian rilaton kaj finigas ĝin dum li mem plutenas siajn diskretajn adultajn rilatojn... 
# *La divorco* de Christian-Jaque; Danielle kaj Michel divorcas promesante resti amikeme. Iliaj advokatoj kaj familio zorgas pri la kreado de polemikoj kaj transformado de ilia rilato en luktoj internaj. 
# *La virino sola* de Jean-Paul Le Chanois; fraŭdulo Désiré uzas siajn talentojn de allogisto por ŝteli el tri solaj virinoj. 

La aktoro Jacques Bernard estas la rakontisto kiu certigas la kontinuecon de la skeĉoj.

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1960
Kategorio:Amaferaj filmoj
Spolí (Neveklov)

**Spolí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Neveklov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km sudokcidente de Neveklov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/105. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Spolí situas en katastra teritorio **Zádolí u Neveklova** kun areo 4,64&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1285.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de decembro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Spolí (Neveklov), dům číslo 4.jpg|Domo en Spolí
Spolí (Neveklov), dům číslo 7.jpg|Domo en Spolí
Spolí (Neveklov), dům číslo 3 (2).jpg|Domo en Spolí

Kategorio:Neveklov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
The Impossible

***The Impossible*** [tradukebla: *La Neebla*] estas aventura filmo aperinta en 2012, kies rakonto disvolviĝas en Tajlando. Ĝi estis reĝisorita de Juan Antonio Bayona; la scenaron kreis Sergio G. Sánchez kaj María Belón. La enhavo prezentas la veran historion de hispana familio de gepatroj kaj tri knaboj, kiuj ĵus alvenis en Tajlando kaj spertas la tertremon de la Hinda Oceano en 2004.

Precipaj aktoroj estis .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2012
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Locke (filmo)

***Locke***  estas kinaja filmo aperinta en 2013. Ĝi estis reĝisorita de Steven Knight, kiu ankaŭ verkis la scenaron.

Precipaj aktoroj estis : Tom Hardy portretis la ĉefan figuron *"Ivan Locke"*, kiu donis la titolon al la originala versio - la aliaj karakteroj nur aperas akustike. La enhavo disvolviĝas ekskluzive en 2-hora trajnvojaĝo de Birmingham al Londono, en kiu por la ĉefa figuro draste ŝanĝiĝas la plia vivo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2013
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Arrietty

***Arrietty*** estas japana animacia filmo de la ĝenro animeo teknike kaj el la ĝenro rakonto pri plenkreskiĝo enhave, kiu aperis en 2010. Ĝi estis reĝisorita de Hiromasa Jonebajaŝi (en transliterigo Hepburn *Hiromasa Yonebayashi*) kaj produktita de Studio Ghibli. La fantasta, porinfana filmo estas bazita sur romano *The Borrowers* (la "luprenantoj") el 1952 de *Mary Norton*, brita verkistino de infanlibroj, pri familio de etaj homoj altaj proksimume 10 centimetroj, kiuj vivas sekrete en la muroj kaj plankoj de tipa familia loĝejo, "pruntante" etajn aferojn de homoj por pluvivi.

Voĉaktoroj de la originala versio estis .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 

Kategorio:Japanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2010
Kategorio:Animeaj filmoj
Dublina Instituto de Altnivelaj Studoj

La **Dublina Instituto por Altnivelaj Studoj** (; , akronime **DIAS**) estas statute sendependa esplora instituto en Irlando. Ĝi estis establita en 1940 laŭ la iniciato de la tiama Taoiseach, Éamon de Valera, en Dublino .

La instituto konsistas el tri lernejoj: la Lernejo de Teoria Fiziko, la Lernejo de Kosma Fiziko kaj la Lernejo de keltaj studoj. La modelo por ĝia fondo estis la Instituto por Altnivelaj Studoj en Princeton, fondita en 1930. En la instituto, studentoj ricevas la ŝancon partopreni esploradon, sed la instituto mem ne aljuĝas akademiajn gradojn.

Antaŭ tio, la nuraj kompareblaj institucioj en Dublino estis la universitatoj Trinity College Dublin kaj University College Dublin kaj la jam malmoderna Observatorio Dunsink norde de Dublino, kie la plej fama matematikisto kaj fizikisto de Irlando William Rowan Hamilton laboris en la 19-a jarcento. La unuaj du institutoj estis la Lernejo de Keltaj Studoj kaj la Lernejo de Teoria Fiziko, por kies direkto de Valera povis gajni la Nobelpremiito Erwin Schrödinger.

Sciencistoj laborantaj ĉe la Lernejo de Teoria Fiziko inkludis Walter Heitler (kiel kolego de Schrödinger), John Lighton Synge (eksperto en ĝenerala relativeco), Lochlainn O'Raifeartaigh, John Trevor Lewis kaj Werner Nahm (direktoro ekde 2002) . 

En julio 2009, raporto de la *Special Group on Public Service Numbers and Expenditure Programs* (ankaŭ konata kiel la McCarthy Raporto) proponis, inter aliaj aferoj, kunfandi la instituton kun aŭ University College Dublin aŭ Trinity College (Dublino). La raporto mencias pagojn de la Financministerio de €6,7 milionoj al entute 79 dungitoj, averaĝe preskaŭ €85,000 po persono jare . 

## Vidu ankaŭ 
* Kvantuma mekaniko

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Dublino
Kategorio:Esplorinstitutoj en Eŭropo
La sociedad de la nieve

***La sociedad de la nieve*** (La neĝosocio) estas hispana drama filmo de 2023, reĝisorita kaj verkita de Juan Antonio Bayona, bazita sur la samnoma libro de Pablo Vierci, kiu siavice baziĝis sur samnoma dokumenta filmo de Gonzalo Arijón kiu rakontas la akcidenton de la flugo 571 sur Andoj en 1972. 

Ĝi estis elektita de la Kinakademio de Hispanio por reprezenti Hispanion en la Oskar-premioj de 2024 en la kategorio de Plej Bona Eksterlanda Filmo.​ Krome temas pri la tria plej premiita filmo en la historio de la Goya-premioj, malantaŭ *Mar adentro* kaj *¡Ay, Carmela!*. 

## Intrigo
Urugvaja aviadilo en kiu veturas teamanoj de rugbea Old Christians Club de Montevideo krasas sur la montaro Andoj en areo tute kovrita je neĝo kaj survivintoj devas organiziĝi por survivado super la ekstremaj vivkondiĉoj, ĉefe kiam ili ekscias, ke ili estas konsiderataj mortintaj fare de la aŭtoritatoj, kiuj jam ne plu serĉas ilin. Manko de manĝaĵoj kondukas ilin al uzado de la karno de kadavroj por vivteni sin, spite la dekomencajn malakceptojn, kio iĝas unu el la plej konataj modernaj kazoj de kanibalismo. Dek ses personoj el 45 aviadilanoj survivis. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Hispanaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2023
Kategorio:Filmoj pri morto
Kategorio:Historiaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri aviadilaj akcidentoj kaj incidentoj
Kategorio:Katastrofaj filmoj
Eŭropa Centro de Plejboneco por Kontraŭi Hibridajn Minacojn

La **Eŭropa Centro de Plejboneco por Kontraŭi Hibridajn Minacojn** (mallonge **Hibrida CoE**; ; ) estas internacia kaj sendependa centro por fakuloj kaj scienculoj pri internacia sekureco. Ĝi estas bazita en Helsinko, Finnlando. La Hibrida CoE fokusas pri respondoj al hibridaj minacoj (uzantaj konvencian kaj nekonvencian militon) sub la aŭspicioj de la Eŭropa Unio kaj NATO.

## Priskribo 
La *Hybrid CoE* kiel "Do Tank" (faranta fabriko) respondecas pri praktika aplikado, farante trejnajn kursojn kaj ekzercojn, organizante laborrenkontiĝojn por politikofaristoj kaj praktikistoj kaj preparante blankajn librojn pri "hibridaj minacoj", kiel vundeblecoj en elektroreto aŭ la ebla ekspluato de malklare vortigita leĝaro. La centro laŭ finna juro estis formale establita la 11-an de aprilo 2017 kun memorando de kompreno inter ok eŭropaj ŝtatoj kaj Usono laŭ EU kaj NATO-decidoj. La centro estis inaŭgurita la 3-an de oktobro 2017 kaj ricevis buĝeton de 1,5 milionoj da eŭroj. Ĝi estis komence situanta en la distrikto Sörnäinen de Helsinko kaj en 2018 estis dungita de dek kvin homoj subtenataj de internaciaj fakretoj. En marto 2022 ĝi havis 22 membroŝtatojn . 

La *Hibrida CoE* estas subtenata de aliaj NATO-kompetentcentroj por kontraŭstari hibridajn minacojn, kiel la NATO-Strategia Komunikada Centro de Plejboneco en Rigo, la Kooperativa Ciberdefenda Centro de Plejboneco de NATO en Talino aŭ la Energio-Sekureccentro de Plejboneco en Vilno. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Memorando Kompreni pri la Eŭropa Centro de Plejboneco por Kontraŭi Hibridajn Minacojn

Kategorio:Rilatoj de NATO
Kategorio:Registaro de Finnlando
Kategorio:Esploraj institutoj pri internaciaj rilatoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2017
Finna Instituto de Internaciaj Aferoj

La **Finna Instituto de Internaciaj Aferoj** (, , akronime UPI; , akronime **FIIA**) estas sendependa esplora instituto kiu produktas aktualan informon kaj esploron pri internaciaj rilatoj kaj la Eŭropa Unio. Ĝi ankaŭ eldonas la revuon *Ulkopolitiikka*. Ĝi estas trovita en Helsinko.

Nuntempe, la Instituto por Ekstera Politiko havas kvar esplorprogramojn:

* Eŭropa Unio;
* Internacia ekologia kaj naturresursa politiko;
* Rusio en regiona kaj tutmonda kunteksto; kaj
* La monda ordo en ŝanĝo.

Laŭ esplorado, la instituto estas sendependa kaj kuŝas ie inter akademia esplorado kaj socia decidiĝo. La Instituto por Ekstera Politiko aktive partoprenas en la publika debato kaj subtenas politikan decidiĝon per sia kompetenteco .

La Instituto por Ekstera Politiko organizas konferencojn, seminariojn kaj fakkunvenojn pri aktualaj temoj ligitaj al la esplorprogramoj, same publikigas esplortrovojn kaj traktas aktualajn internaciajn temojn en siaj eldonserio. Krome, la instituto publikigas Ulkopolitika (UP), specialan ĵurnalon kun fokuso sur internaciaj rilatoj. La instituto troviĝas ĉe Skatudden en Helsinko , Finnlando.

La Instituto por Ekstera Politiko estis fondita frue en 2007 sekvante decidon de la Finna Parlamento en ĝia centjara plenkunsido la 1an de junio 2006. Antaŭe, la instituto funkciis kiel privata esplorinstituto. Ĝi estis fondita fare de la Paasikivi Socio en 1961 kaj konservita fare de la Fundamento por Eksterpolitika Esplorado .

Ĉirkaŭ kvardek homoj laboras en la Eksterpolitika Instituto. Raimo Väyrynen estis la unua ĝenerala direktoro de la instituto kaj estis sukcedita en 2010 fare de Teija Tiilikainen. La operaciojn de la instituto gvidas la estraro, kiu konsistas el naŭ membroj. La estraro estas elektita de la Riksdag kaj estas gvidata de la ministro Antti Tanskanen. La instituto ankaŭ havas delegacion, kies prezidanto estas la vicprezidanto de la Riksdag, Seppo Kääriäinen .

## Vidu ankaŭ 
* Eŭropa Centro de Plejboneco por Kontraŭi Hibridajn Minacojn

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Eilen (La Arkivo kaj Kronologio de la Finna Eksterlanda Politiko)

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1961
Kategorio:Esploraj institutoj pri internaciaj rilatoj
Kategorio:Registaro de Finnlando
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Flughonto

eta|Agla statistiko pri la konsekvencoj de aviado.
**Flughonto** (el la sveda *flygskam*, angle *flight shame*) estas nova termino aperinta en la jaro 2017. 

Ĝi esprimas la senton de honto aŭ kulpo

* dum vojaĝo per aviadilo 
* aŭ jam pro la intenco uzi aviadilon

pro la konscio pri tio, ke flugoj damaĝas al la medio. 

Inter esperantistoj, la termino konatiĝis i.a. pro la prelego "Ĉu malpli vojaĝi por savi la medion", kiun Thomas Bormann faris i.a. en la Universala Kongreso 2024 en Arusha.

Kategorio:Ekologiismaj movadoj
Kategorio:Aviado
Kategorio:Tutmonda varmiĝo
András Hegedűs B.

**András Hegedűs B.** [andrAŝ hegedUŝ bE], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hegedűs B. András,** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Mária Ember, ŝi naskis filon en 1957.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en 1949, poste li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1953. Post la diplomo li estis asistanto en Scienca Universitato Loránd Eötvös ĝis 1957, poste li estis forigita, ĉar li estis aktiva en la junularaj aranĝaĵoj antaŭ kaj dum la hungara revolucio de 1956. Li estis statistikisto jaron, sed poste li estis arestita kaj pasis 2 jarojn en prizono. Ĝis 1963 li vivtenis sin el tradukaĵoj, inter 1963-1978 li estis ekonomo en pluraj institutoj, pposte en esplorcentroj. Tiutempe li kolektis dokumentojn pri la revolucio, antaŭ fino de la socialismo li denove estis aktiva en la politika vivo. Inter 1990-1997 li estis docento en Universitato Loránd Eötvös, poste li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn en 1991 kaj 1996.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A műanyag-feldolgozó ipar munkaerő-helyzetének elemzése.* (2 volumoj, kunredaktoro, 1967)
* *Néhány társadalmi jellegzetesség a műszaki fejlesztés folyamataiban.* (1973)
* *Forró ősz Budapesten.* (intervjuo, 1989)
* *A Petőfi Kör vitái hiteles jegyzőkönyvek alapján.* (7 volumoj, 1989–1994)
* *1956 kézikönyve. – Kronológia. – Bibliográfia. – Megtorlás és emlékezés.* (3 volumoj, ĉefredaktoro, 1996)
* *Vásárhelyi Miklós: Élni a börtön után.* (intervjuo, 2001)
* Walter Ulbricht: *A második ötéves terv és a szocializmus építése a Német Demokratikus Köztársaságban.* (tradukaĵo kun Mária Ember, 1956)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Gábor Havas (ekonomikisto)

**Gábor Havas** [havaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Havas Gábor,** estis hungara ekonomikisto.

Gábor Havas naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Gábor Havas maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1939, ekde 1942 li estis precipe oficisto, dum li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1948. Post la diplomo li estis revizoro ĝis 1955, poste denove ofocisto, inter 1972–1981 li laboris en instituto. Intertempe en Ekonomia Universitato Károly Marx li akiris diplomon en 1964, en la sekva jaro li doktoriĝis, krome li kandidatiĝis en 1971, li doktoriĝis en 1992 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1947, lia edino naskis 2 gefilojn en 1949 kaj 1953, li vidviĝis en 1996.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kárász körül. A földreform eredményeinek tanulmányozása Békésben.* (1947)
* *A beruházások tervezési és finanszírozási rendszere egyes baráti országokban.* (1959)
* *Az állóeszköz-használati díj alkalmazásának kérdései.* (monografio, kunaŭtoro, 1962)
* *A tervezők, beruházók, kivitelezők anyagi érdekeltsége.* (monografio, kunaŭtoro, 1963)
* *Az eszközlekötési járulék.* (monografio, kunaŭtoro, 1964)
* *A népgazdasági terv állóeszköz-fejlesztési fejezetének egyes metodikai problémái.* (disertaĵo, 1965)
* *Beruházás, finanszírozása és optimális növekedése.* (disertaĵo, 1970)
* *Beruházás és hitelezés.* (monografio, 1972)
* *A francia állam szerepe a beruházásokban.* (monografio, kunaŭtoro, 1975)
* *Beruházási politika.* (kunaŭtoro, studenta lernolibro, 1987)
* *Beruházáspolitikánk a naturálszemlélettől az értékszemléletig.* (monografio, disertaĵo, 1989)
* *Négy év. A szociális piacgazdaság felé.* (1994)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Chvojen

**Chvojen** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Benešov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas okcidente de Benešov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Chvojen situas en katastra teritorio **Benešov u Prahy** kun areo 40,24&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316.

Dum la dua mondmilito la urbo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de decembro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Jakobo sur monteto malantaŭ la vilaĝo

## Pluaj fotoj 

Chvojen, statek.jpg|Bieno
Chvojen, chodci.jpg|Piedirantoj
Chvojen, dům III.jpg|Domo
Chvojen, dvůr, 2021 (06).jpg|Korto
Chvojen, sklep.jpg|Kelo

## Vidu ankaŭ
* 60423 Chvojen

Kategorio:Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Giorgio Anselmo

**Giorgio Anselmi** estis itala poeto, humanisto kaj filologo, li estis filo de Giorgio Anselmi (1386-1449) itala kuracisto kaj erudiciulo, studis la latinan kaj la grekan kaj interesiĝis pri filozofio kaj medicino, konservante amikecon kun Francesco Mario Grapaldo (1460-1515), Taddeo Ugoleto (1448-1513) kaj Francesco Carpesano (04.10.1451-06.09.1528). Aktive partoprenis en la politika vivo de Parma kaj, en 1494, dum la invado de Karlo la 8-a (1470-1498) li estis devigata fuĝi kune kun sia tuta familio.

Post kiam la paco revenis, li povis reveni al la grandurbo, pasigante, aliflanke, la plej grandan parton de sia tempo en la bienoj kiujn li posedis en la Parma areo aŭ en la vilao de Breŝelo, kie li kutime retiriĝis por studi. La militaj eventoj, kiuj ankoraŭ ĝenis la regionon dum la pontifikado de Klemento la 7-a, ne malemigis lin de ĉi tiu nova vivo. Honorita de la estimo de konataj verkistoj, inkluzive de Isidoro Chiari (1495-1555), episkopo de Folinjo, Teofilo Folengo (kiu dediĉis al li bizaran akrostikon) kaj Andrea Navagero, sendita al Parmo (1523) kiel oratoro de la Venecia Respubliko, sed Andreo mortis en 1528, viktimo de la terura pesto, kiu tiam ruinigis tiujn terojn.

En la klimato de pasiaj humanismaj studoj kiuj prosperis en Parmo, la latinaj poemoj de Anselmo (odoj kaj anakreonaĵoj) malkaŝas saĝan regadon de la klasika literaturo, diskreta tekniko pri traktado de latinaj versoj, al kiu tamen mankas la kapablo esprimi la varian gamon de psikologia enhavo, tial la monotonecon senteblan en multaj liaj komponaĵoj. El tiuj rimarkinda elekto estas enhavita en "Delitiae Italorum Poetarum, Huius superiorisque aevi illustrium", eldonita de Ranutio Ghero.

## Verkaro 
* Declamationes minores, Marcus Fabius Quintilianus, Taddeo Ugoleto, 1494
* Hecuba, 1506
* Comoediae viginti, 1518
* Marci Actii Plauti linguae latinae principis, 1518
* Libro del peregrino, 1520
* Epigrammaton libri septem, 1526
* Libro del peregrino, 1526

## Vidu ankaŭ 
* Giorgio Anselmi (1386-1449) itala kuracisto kaj erudiciulo
* Marsilio Fiĉino (1433-1499)
* Taddeo Ugoleto (1448-1513)
* Francesco Carpesano (04.10.1451-06.09.1528) itala kuracisto kaj beletristo 
* Francesco Mario Grapaldo (1460-1515)
* Karlo la 8-a (1470-1498)
* Andrea Navagero (1483-1529)
* Antonio da Correggio (1489-1534)
* Teofilo Folengo (08.11.1491-09.12.1544) itala poeto

## Referencoj 
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Italaj poetoj
Kategorio:Italaj filologoj
Kategorio:Italaj humanistoj
Konopiště (Benešov)

**Konopiště** estas vilaĝo, eksa municipo en Ĉeĥio, parto de urbo Benešov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2 km okcidente de la centro de Benešov, en ĉirkaŭaĵo de digo de Fiŝlago Konopiště. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Antaŭ la dua mondmilito apartenis alla municipo Konopiště ankaŭ vilaĝoj Pomněnice, Chlístov, Žabovřesky kaj Zbožnice

Konopiště situas en katastra teritorio **Benešov u Prahy** kun areo 40,24&nbsp;km².

## Historio 
Dum la dua mondmilito la urbo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis forloĝiĝi. La muniicpo estis en harmonogramo de la forloĝigado dividita en du zonojn: vilaĝo Chlístov, Zbožnice kaj Žabovřesky estis kun la II-a zono forloĝigita al la 1-a de aprilo 1943, Konopiště kaj Pomněnice kun la III-a zono al la 31-a de decembro 1943.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Konopiště

## Pluaj fotoj 

Konopiště, 2021 (40).jpg|Konopiště
Beneŝovo, kastelo Konopiště de SSU, 4.jpeg|Kastelo
Konopiště château near Benešov, Czech Republic adj.jpg|Kastelo
Konopiště, 2021 (15).jpg|Konopiště

Kategorio:Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Trolebusa itinero 1 en Vuhano

La **Trolebusa itinero 1 en Vuhano** () estas trolebusitinero en Vuhano, Ĉinio. Funkcianta ekde la , ĝi estas la unua busitinero en Vuhano funkciigata per trolebusoj. La itinero nuntempe iras inter Jinghan Avenuo & Qianjin 1-a Vojo kaj Shuiguohu Vojo & Shuiguohu-haltejoj, kaj estas funkciigata fare de Wuhan Public Transport Group Trolleybus Operating Company.

Planado por la itinero komenciĝis en la 1950-aj jaroj, kiam la konstruado de trolebussistemo estis de grava publika intereso. Konstruado komenciĝis en 1957, daŭrante unu jaron, kaj provtestado komenciĝis en aŭgusto 1958. Inaŭgura festo estis okazigita monaton poste, kun partoprenantoj rangante de registaroficistoj ĝis civilaj reprezentantoj.

La itinero pasas proksime de pluraj fama lokoj en la urbo, inkluzive de butikumaddistrikto Hanzheng Strato kaj Vuhan Jangzio-Rivero Ponto, kaj antaŭe statuo de Sun Jatsen en Hankou. La itinero estis priskribita kiel "specialaĵo de Vuhano" kaj estas aparte memorinda por lokanoj.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Vuhano
* Metroo de Vuhano
* Tramtransporto en Vuhano
* Trolebusa transporto en la mondo

Kategorio:Vuhano
Vuhano
Krisztina Heller

'*** [kristina], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Heller Krisztina,*' estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto. Ŝia avo estis Erik Heller.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1968, poste ŝi akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1972. Post la diplomo ŝi laboris jaron en ŝtata entrepreno, poste en Hungara Poŝto (en la lastaj jaroj en altaj postenoj). Intertempe ŝi finis poŝtan kurson en 1975, ŝi akiris plian ekonomian diplomon post 2 jaroj, ŝi doktoriĝis en la universitato en 1977, fine ŝi kandidatiĝis en 1983 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi edziniĝis dufoje, en la dua geedziĝo ŝi naskis filinon en 1975. Ŝi ricevis memormedalon en 1990.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szervezettségi színvonal mérési lehetősége a Magyar Postán.* (1974)
* *A helyközi távbeszélő szolgáltatás kalkulációs modellje.* (disertaĵo, 1977)
* *A távközlés-fejlesztési politikák nemzetközi alakulásának vizsgálata.* (1985)
* *A demokrácia és a piac esete a távközléssel.* (1993)
* *A távközlési szolgáltatások fejlődése. 1988–1998.* (1999)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj poŝtistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Žabovřesky (Chlístov)

**Žabovřesky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chlístov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 0,5 km sudokcidente de Chlístov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Žabovřesky situas en katastra teritorio **Chlístov u Benešova** kun areo 2,9&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1342.

Dum la dua mondmilito la urbo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Bieneto n-ro 9

## Pluaj fotoj 

Žabovřesky, usedlost (2019) (2).jpg|Bieneto n-ro 9
Žabovřesky, rybník (2019).jpg|Fiŝlago
Žabovřesky, boží muka (2019) (1).jpg|Kapeleto ĉe vojo

Kategorio:Chlístov (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945