open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tijuana

eta|300ra|Plaĝo de Tijuana
eta|300ra|Avenuo de Tijuana
[dekstra|eta|300ra|La landlimo [San-Diego-Tijuana]]
** Tijuana** [tihuana] estas urbo, limpasejo al Usono kaj mara banloko en la meksika subŝtato Baja California en Meksiko. En la subŝtato ĝi estas la plej granda urbo kaj samtempe la administra ĉefurbo de la samnoma komunumo Tijuana

*Tijuana* laŭ popola etimologio estus mallongigo de "Tía Juana" (Onklino Johanino, en la hispana) kiu estus virino kiu posedus bienon aŭ gastejon tie.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 0–20 m
* Loĝantaro: 
* Poŝtkodo: 22000
* Telefonprefikso: 664
* Horzono: UTC-8

## Historio 
La plej frue indianoj vivis tie. Eŭropanoj (nome hispanoj) alvenis en 1542. En 1848 rezulte de la Meksika-Usona milito Usono akiris la ĉirkaŭaĵon kaj ĉe Tijuana estiĝis la nova limo. En 1889 la urbo fondiĝis. Pli frue estis tie nur farmoj kaj paŝtejoj. La nova urbo prosperis pro la turistoj kaj pro la limpasejo. En la 1920-aj jaroj usonanoj amase alvenadis por drinkadi, sed ankaŭ kazinoj funkciis. Baldaŭe pro proksimeco de Usono Tijuana industriiĝis.

## Distro 
Municipa Instituto de Arto kaj Kulturo, Tijuana Vakso-Muzeo, Museo El Trompo, kaj El Foro, la antaŭa Jai ​​Alai Palace kiu nun estas koncertejo, estas inter la kulturaj ejoj.

## Klimato 
Tijuana havas sekan, senpluvan, subtropikan veteron jare po 235&nbsp;mm pluvoj (precipe inter novembro kaj marto).

## Trafiko 
Tijuana havas flughavenon. Interne aŭtobusoj trafikas. Du gravaj aŭtovojoj finiĝas en Tijuana. La limpasejo apartenas al la plej trafikaj pasejoj en la mondo.

## Ĝemelurboj 
*  Playas de Rosarito, Meksiko
*  La Paz (sidejo), Meksiko
*  Ciudad Juárez, Meksiko
*  Colima, Meksiko
*  El Grullo, Meksiko
*  Santiago Tianguistenco, Meksiko
*  Tepic (urbo), Meksiko
*  Cancún, Meksiko
*  Culiacán, Meksiko
*  Mazatlán, Meksiko
*  Nuevo Laredo, Meksiko
*  Morelia, Meksiko
*  Durango, Meksiko
*  Guaymas, Meksiko
*  Apodaca, Meksiko
*  Ensenada, Meksiko
*  Rosarito, Meksiko
*  Havano, Kubo
*  Pekino, Ĉinio
*  Panjin, Ĉinio
*  Busan, Sud-Koreio
*  Słubice, Pollando
*  Zaragoza, Hispanio
*  Bilbao, Hispanio
* : Huaral, Peruo
* : Bunbury, Aŭstralio
* : Forster, Aŭstralio
* : Miskolc, Hungario
* : Foggia, Italio
* : Siracusa, Italio
* : Barinas, Venezuelo
* : Tuluá, Kolumbio
* : Touba, Senegalo
*  Caldwell, Idaho Usono
*  Chula Vista, Kalifornio Usono
*  Laredo, Teksaso Usono
*  San Diego, Kalifornio Usono
*  Modesto, Kalifornio Usono
*  Seattle, Usono
*  Vancouver, Kanado
*  Cayey, Puerto Rico
*  Corrientes, Argentino
*  Paraná, Brazilo
*  Toulouse, Francio
*  Nagasaki, Japanio
*  Essex, Anglio
*  Istanbulo, Turkio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Meksiko
Kategorio:Banlokoj
Kategorio:Milionurboj
Hidroelektro

[eta|dekstre| Moderna akvoelektrejo en [Niĵnij Novgorod.]]
**Hidroelektro** estas elektro produktita el akvoenergio. En 2015, akvoenergio generis 16.6% el la totala elektro de la mondo kaj 70% el ĉiu renovigebla elektro, kaj oni esperas pliigi tion je ĉirkaŭ 3.1% ĉiujare dum la venontaj 25 jaroj.

Akvoenergio estas produktita en 150 landoj, kaj la mondoregiono Azi-Pacifiko generis 33 procenton de la tutmonda hidroelektro en 2013. Ĉinio estas la plej granda hidroelektra produktanto, kun 920 TWh de produktado en 2013, kio estas 16.9% de la elektra uzado en hejmoj.

La kosto de hidroelektro estas relative malalta, kio faras ĝin enspeziga fonto de renovigebla elektro. Hidrostacio ne forkonsumas akvon (ĉar tiu povas esti poste reuzata por elektro, irigacio, distro ktp.), malkiel karbo- aŭ gaso-stacioj.

## Vidu ankaŭ 
* Energia miksaĵo

## Notoj 
Kategorio:Akvoenergio
Kategorio:Elektra energio
Kategorio:Hidroelektraj centraloj
Kategorio:Renoviĝanta energio
Dorna diablo

eta|Thorny Devil - Christopher Watson
**Dorna diablo** (*Moloch horridus*) estas lacerto el Aŭstralio, sola specio de genro *Moloch*, el familio agamedoj (*Agamidae*). Ĝi vivas en la dezertaj okcidentaj kaj mezaj partoj de Aŭstralio, agadas nokte.

## Priskribo 
Ĝi longas ĝis 20 cm kaj povas vivi ĝis 20 jarojn, ĝi havas kamuflajn kolorojn en la dezerta bruna kaj hela. Tiuj koloroj ŝanĝiĝas en varmo je palaj koloroj, en malvarmo je mallumaj koloroj. Ĝian korpon kovras de la kapo ĝis la vosto helbrunaj strioj.
eta|Arealo
Tiu aŭstralazia specio estas totale kovrita per konusaj dornoj, kiuj estas plejparte timiga aro de pikiloj, kovrante supran flankon de la korpo. Ĝi havas rekte super la okulo, sur la kapo la du plej grandajn dornojn (tiel la nomo). Ĝi havas dornan ĝibeton sur malantaŭ la kolo. Ĝi havas nekutiman paŝadon, ĝi malrapide alproksimiĝas al la preferata predo. La besto estas sendanĝera, senvenena, la aspekto servas kamuflaĵon. La femaloj estas pli grandaj ol la maskloj. Ili havas longajn krurojn, tiel la korpotrunko ne atingas la varmegan dezertan grundon.

La trinkado de la besto estas eksterordinara. La haŭto de la dorna diablo estas plektita per etaj sulkoj. Per helpo de la kapilara forto de la sulkoj, ĉiu humido estas kondukata al la buŝangulo, kie la besto povas konsumi ĝin. Tiumetode, ĝi povas eluzi la matenan nebulon de la malvarma dezerto.

Ĝi manĝas ĉefe formikojn kaj termitojn. La dorna diablo kaptas la formikojn ĉe ties formikejo unuope (45 formikojn en minuto) kaj ĝi plennutras sin post konsumado de 1000 formikoj.

Ĝi moviĝas malrapide, balancante kiel kamelo. Okaze de danĝero, ĝi senmoviĝas.

Ĝi atingas la seksan maturecon en aĝo de 3 jaroj. La ina lacerto demetas 3-10 ovojn en novembro-decembro. La eloviĝo okazas post 90 ĝis 128 tagoj.

Ĝi estas rara kaj tiel protektata besto. Ĝia eksporto estas malpermesita el Aŭstralio.

## Bildogalerio 

dosiero:Moloch cc03.jpg
Moloch horridus, Thorny Devil, Alice Springs 2.jpg
A232, Alice Springs Desert Park, Alice Springs, Australia, thorny devil, 2007.JPG
Moloch horridus, Thorny Devil, Alice Springs.jpg

Kategorio:Agamedoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Reptilioj de Aŭstralio
Confignon

**Confignon ** estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Geografio 
Confignon situas ĉe la bordo de la rivereto *Aire*, alfluanto de Arve. La komunumo komplete kunkreskis kun siaj najbaraj komunumoj, kiuj formas integritan parton de la aglomeraĵo de la kantonĉefurbo Ĝenevo.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Confignon limas en nordoriento al Onex, en oriento al Plan-les-Ouates, en sudo al Perly-Certoux, kaj en okcidento kaj nordokcidento al Bernex.

## Trafiko 
Confignon estas konektita per la buso L al la loka transportreto de Ĝenevo.

Tra la komunumo pasas la svisa aŭtovojo A1, al kiu kaj norde kaj sude de la komunumo ekzistas alveturejo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Confignon datiĝas el la jaro 1153 kiel *Cofiniacum*.

Apud *Les Boules* estis trovita tombejaro el la romia epoko.

En Confignon regis la *Senjoroj de Confignon*, kiuj dum mezepoko estis vasaloj de la grafoj kaj poste dukoj de Savojo kaj posedis firman burgon en la loko. Tiu burgo estis detruita en la jaro 1590 de la ĝenevanoj, tamen ĝi ankoraŭ troveblis sur katastro el la jaro 1732. En la jaro 1536 Berno, kiel aliancano de Ĝenevo okupis Confignon, kaj ĝin atribuis ĝis la jaro 1567 al la voktejo *Ternier*. En la jaro 1567 Savojo reakiris la komunumon kaj en 1598 Confignon akiris la statuson de baronejo- En la jaro 1793 Francio aneksis Savojon. Bernex, Onex kaj Confignon estis kunigitaj al unu sola komunumo, kaj en la jaro 1816 per la kontrakto de Torino atribuitaj al la Respubliko Ĝenevo, kiu samtempe fariĝis kantono de Svislando. En la jaro 1850 respektive 1851 Confignion disiĝis de Bernex kaj Onex kaj fariĝis memstara komunumo.

## Personecoj 
* Jean-Jacques Rousseau pasis sian junecon en la domo de la pastro de Confignon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Confignon
* Confignon en la Historia Leksikono de Svislando
Paul Éluard

**Paul ÉLUARD** [elparolu franclingve aŭ pli malpli kiel *polelüAR*], kiu fakte nomiĝis **Eugène Émile Paul GRINDEL** naskiĝis je la 14-a de decembro 1895 en Saint-Denis kaj mortis je la 18-a de novembro 1952 en Charenton-le-Pont. Li estis fama franca poeto.

Kiam li estis dudek-jaraĝa, li elektis sian pseŭdonimon Paul Éluard, hereditan de sia avino Félicie [FeliSI]. Li apartenis al la movado Dadaismo kaj superrealismo.

Lia unua edzino Gala Dalí kaj la dua edzino Nusch Éluard havas proprajn biografiajn artikolojn en vikipedio.

## En Esperanto aperis 
* *Poemaro*. Trad. Christian Rivière. Nanto: La tradukinto, 2012.

## Vidu ankaŭ 
* Paul Éluard (Tramtransporto en Parizo)

Kategorio: Superrealismaj verkistoj
Kategorio:Francaj poetoj
Kategorio:Francaj komunistoj
Fontinjasi

**Fontinjasi** () estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Tjaĉiv, en municipo de Ŝirokij Luh.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 428 m
* Loĝantaro: 650
* Poŝtkodo: 90 516
* Telefonprefikso: 03134

## Situo 
## Historio 
## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Solone (Taĉiv)

**Solone** () estas ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Tjaĉiv, en municipo de Haniĉi.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 391 m
* Loĝantaro: 1300
* Poŝtkodo: 90 535
* Telefonprefikso: 03134

## Etimologio 
Solone estas rutena vorto kun signifo sala rojo. La hungara loknomo estis tradukaĵo de la germana loknomo.

## Situo 
Solone situas laŭ traira vojeto.

## Historio 
Solone estis menciita unue en 1828 laŭ hungareca formo *Szolonej*, ĉirkaŭ 1850 jam Királyvölgy. Ĝis 1853 oni minadis salon ĉe la vilaĝeto, sed akvo verŝis la minejon, la ministoj rifuĝis.

## Vidindaĵoj 
## Famuloj 
En la iama Királyvölgy naskiĝis hungara aktoro Gusztáv Rónaszéki.

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Moravany

**Moravany** estas nomo por pluraj municipoj de Ĉeĥio kaj Slovakio.

; en Ĉeĥio
*Moravany (distrikto Pardubice) - municipo en distrikto Pardubice
*Moravany (distrikto Brno-provinco) - municipo en distrikto Brno-provinco
*Moravany (distrikto Hodonín) - municipo en distrikto Hodonín

;Nomo de parto de municipo en Ĉeĥio:
* Moravany (Ronov nad Doubravou) – parto de municipo Ronov nad Doubravou en distrikto Chrudim
* Moravany (Řehlovice) – parto de municipo Řehlovice en distrikto Ústí nad Labem

; en Slovakio
* Moravany nad Váhom – municipo en distrikto Piešťany
*Moravany (distrikto Michalovce) - municipo en distrikto Michalovce
Moravanský

Vilaĝo **Moravanský** estas parto de la komunumo Moravany, situas 2&nbsp;km sudokcidente de ĝi, en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de la rivero Loučná. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La vilaĝo devenas el **germana jozefisma koloniigo** kaj origine nomiĝis germane Sehndorf. Ekestis sur teritorio de estinta, sekigita fiŝlago Moravanský en la jaro 1782, kiam imperiestro Jozefo la 2-a subtenadis germanan koloniigon de Ĉeĥio. Parcelojn de sekigitaj fiŝlagoj Moravanský, Velkolánský kaj Malolánský, kies digoj estas ankoraŭ nun videblaj, farmedonacis herede al enmigrantoj el prusa Silezio. Originaj domoj estis konstruataj el adobo kaj oklateraj garbejoj el ligno. Malprofundaj putoj estis masonitaj, kovritaj per tegilaj tegmentoj kaj malsupren iris ŝtuparo. Al ĉiu domo estis alskribita 11 akreojn (en ĉeĥaj landoj 1 akreo = 0,5756 ha) da tero. Nur post preskaŭ cent jaroj estis tute pagitaj partopagoj al superularo por ligno kaj konstruado.

Interesaĵo estas, ke en Moravanský oni komencis en la regiono kultivadi blankan brasikon.

En la jaro 1840 estis en Moravanský fondita t.n. **migra lernejo**, en kiu oni instruis en la germana. Oni praktikis ĝin tiel: kie en la domo estis nur unu infano, instruado okazis en tiu domo dum unu semajno kaj la instruisto loĝis kaj manĝis tie. Kie estis du infanoj, instruado en la domo daŭris du semajnojn ktp.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Moravany, Moravanský, bus stop.jpg| Aŭtobusa haltejo
 Moravany, Moravanský, side street.jpg| Flanka strato
 Moravany, Moravanský, playground.jpg| Sporta kaj infana ludejo
 Moravany, Moravanský, east part II.jpg| Ŝoseo al Dašice

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Moravany (distrikto Pardubice)
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Neratov

Municipo **Neratov** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo ĉe la rivero Elbo, 3&nbsp;km okcidente de la urbo Lázně Bohdaneč. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La plej malnova historio de Neratov estas ligita kun monaĥejo de Opatovice, fondita de ĉeĥa reĝo Vratislav la 1-a ĉirkaŭ la jaro 1086. Pri Neratov estas en historiaj dokumentoj unua mencio en la jaro 1436. Sed raporto el la jaro 1465 sciigas, ke en Neratov estis ankoraŭ dum ekzistado de monaĥejo Opatovice (antaŭ la jaro 1421) ĝia bieno, al kiu apartenis ankaŭ fiŝlago Neratovský. La bienon cedis reĝo Georgo de Podebrado al Majnuš el Chvalkovice en tenuron. Vilaĝon Neratov kun plua havaĵo la reĝo transigis al sia filo Jindřich el Poděbrady kaj Minsterberk. En la jaro 1513 ambaŭ havaĵoj fariĝis partoj de perštejna senjorejo Pardubice. Dum tridekjara milito suferis ankaŭ Neratov, malmultiĝis loĝantaro kaj kelkaj bienoj restis forlasitaj.

En tempo de klerismo estis unu el la reformoj t.n. raabigo, de la jaro 1774 eksperimente efektivigata en bienego de Pardubice. Estis nuligataj aŭ malgrandigataj senjoraj kortegoj kaj sekigataj neproduktivaj fiŝlagoj. La grundo estis dividita inter sengrunduloj kaj bienetposedantoj. Sur loko de fiŝlago Neratovský ekestis vilaĝo Nerad kaj sur loko de proksima fiŝlago Dědek vilaĝo Dědek. Ĝis la jaro 1848 duobliĝis nombro da bienoj en Neratov el 9 je 18.

Nuntempe havas Neratov kaj domaro Novinsko 50 domojn kun 126 loĝantoj. Sur teritorio de Neratov estas tri ripoz-kabanaroj kun 67 objektoj.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* Trans la vilaĝo fluas Kanalo de Opatovice
* Krucifikso kun Madono ele la jaro 1882
* Kampanileto
* Ŝtona krucifikso en domaro Novinsko starigita en la jaro 1901

## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de mikroregiono Bohdaneč  
* Paĝaro de civitanoj por renovigo kaj disvolvo de Neratov kaj Novinsko  

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Municipoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Platěnice

**Platěnice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de la komunumo Moravany, 1&nbsp;km norde de ĝi, ĉe la rivero Loučná, en regiono Pardubice, distrikto Pardubice. Vivas ĉi tie  ().

En Platěnice estis malkovrita kampo de mortocindraj urnoj de malfrugrada luzacia kulturo. Laŭ la vilaĝo estis nomita la **kulturo silezio-platenica**.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
### Preĝejo 
Preĝejo de Sankta Egidio, la origina estas rememorata jam en la jaro 1349, nuntempa baroka preĝejo estis konstruita en la jaro 1748 laŭ planoj de T Haffenecker.

Ĝi estas ununava kun ortangula presbiterejo kun turo en okcidenta frontono kaj kun sakristio en suda flanko. La presbiterejo havas barelan volbon, la navo havas plataĵan volbon la subturejo kaj sakristio krucformajn volbojn. La ĥorejo estas ligna.

Aranĝaĵoj estas samformaj, plejparte de J. Teplý el Pardubice el la 3-a kvarono de 18-a jarcento. La ĉefaltaro estas kolona kun statuoj de Sanktaj Episkopoj kaj bildo de Sankta Egidio. Rokoka predikejo estas ornamita per reliefoj de la Ĝenerala Juĝo.

### Statuo 
Statuo de Sankta Johano Nepomuka staras sur estinta tombejo ĉe la preĝejo. Estas datita 1744.

## Pluaj fotoj 

 Náves v Platěnicích 03.JPG| Domo en vilaĝplaco
 Platěnice train stop.jpg|  Trajna haltejo
 Kostel sv. Jiljí (Platěnice) 03.JPG| Preĝejo de sankta Egidio

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Moravany (distrikto Pardubice)
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Ohrid

eta|Situo de Ohrid sur la mapo
eta|Tradicia domo en Ohrid, nun urba muzeo.
**Ohrid** (, /, , ) estas urbo en Nord-Makedonio. Laŭ la censo de septembro 2021 loĝis en la urbo entute 38 818 homoj.

La urbo situas laŭborde de la nacia parko () kaj la lago de Ohrid. Kontraŭe al tiu lago troviĝas Albanio. La urbo estas parto de la Monda Heredaĵo de Unesko ekde 1980. La urbo Ohrid estas la administra centro de la Opština Ohrid. 

## Historio 
Iliroj fondis la urbon nomatan *Lychnis, Lychnidus*. Poste ĝi estis grava urbo de romianoj, ĉar vojo "Via Egnatia" kondukis tie. En la 4-a jarcento jam vivis en la urbo kristanoj. En 867 bulgaroj konkeris la tutan ĉirkaŭaĵon. Tiutempe la urbo ricevis la nomon Ohrid kaj estis ĉefurbo de Bulgario inter 990-1015. En 1018 Bizanco konkeris la urbon. Baldaŭe la estroj estis alterne serboj, bulgaroj kaj Bizanco. Ekde la 14-a jarcento la urbo apartenis al la Osmana Imperio ĝis 1913. Nuntempe ĉiujare festivalo okazas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo omaĝe al Sankta Sofia el la 11-a jarcento
* preĝejo omaĝe al Sankta Kolomano el la 13-a jarcento
* 3 preĝejoj el la 14-a jarcento
* 2 preĝejoj el la 15-a jarcento
* preĝejo omaĝe al Sankta Georgo el la 18-a jarcento
* fortikaĵo aŭ citadelo el la 10-a jarcento kun 3 kilometrojn longa muro, 18 bastionoj kaj 4 pordegoj
* etnografia muzeo

## Bazaj informoj 
*
*Areo: 384&nbsp;km²
*Alto super marnivelo: 695 m
*Loĝantaro: 55,200
*Poŝtkodo: 6000
*Telefonprefikso: +389 46
*Horzono: UTC+1
*Aŭtokodo: OH

## Ĝemelurboj 
*  Pogradec ĉe la lago de Ohrid en provinco Korçë, Albanio
*  Wollongong, Aŭstralio
*  Plovdiv, Bulgario
*  Katwijk, Nederlando
*  Vinkovci, Kroatio
*  Windsor (Ontario), Kanado
*  Budva, Montenegro
*  Kragujevac, Serbio
*  Piran, Slovenio
*  Dalian, Ĉinio

## Bildaro 

Dosiero:Ohridpanorama.jpg|Panoramo de Ohrid
Dosiero:Balkan Folklore Festival 2009 in Ohrid 000111.jpg|Internacia folklorofestivalo de Balkanio en 2009
Dosiero:Ohrid in Macedonia2.jpg|Fortikaĵo de Ohrid

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Nord-Makedonio
Kategorio:Mondaj heredaĵoj de UNESKO
Ostřešany

Municipo **Ostřešany** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, 6&nbsp;km sude de urbo Pardubice, sur malalta monteto sude de ebenaĵo de rivero Chrudimka. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri Ostřešany en historiaj dokumentoj estas el la jaro 1227, kiam Kojata Hrabišic en testamento donacis krom aliaj havaĵoj vilaĝon Ostřešany al la monaĥejo Zderaz en Prago.
Plua raporto pri Ostřešany estas testamento de Arnošt el Stará, en kiu li heredigas krom aliaj havaĵoj vilaĝon Ostřešany al sia filo Arnošt, dekano en Prago, pli poste la unua ĉeĥa ĉefepiskopo.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* Kapeleto en centro de la vilaĝo el la jaro 1898
* Domo n-ro 11, kie loĝas konata pentristino Eva Filemonová. Tiu domo estas interesa per sia fasado ornamita per freskoj de la pentristino.

## Literaturo 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝoj de mikroregiono Malantaŭ la flughaveno 

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Municipoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Orano

**Oran** (; Berbere **ⵡⴻⵀ**) estas havenurbo kaj universitata urbo en Alĝerio.

## Situo 
Oran situas laŭ suda bordo de Mediteranea Maro.

## Historio 
maldekstre|eta|Panoramo de Oran
eta|maldekstre|Vido en Oran
Komercistoj fondis la urbon en la 10-a jarcento. Inter 1509-1708 la hispanoj akiris la urbon, poste ĝi apartenis al la Osmana Imperio, inter 1831-1962 al Francio. En 1940 la anglaj militŝipoj dronigis la francajn militŝipojn. Post 2 jaroj usonanoj okupis Oran-on.

La 5an de julio 1962 ekis reciproka amasbuĉado de minoritato de Alĝeranoj kun eŭropa (ĉefe franca) deveno. Ĝi okazis je la tago kiam Alĝerio deklaris sian sendependan statuson, kaj finiĝis la 7an de julio 1962. Ĉirkaŭkalkuloj de mortoj varias de 95 al 3,500; kaj 453 malaperintoj.

## Vidindaĵoj 
* moskeo

## Ĝemelurboj 
*  Alicante, Hispanio
*  Bordeaux, Francio
*  Kairo, Egiptio
*  Casablanca, Maroko
*  Oujda, Maroko
*  Dakaro, Senegalo
*  Ĝido, Sauda Arabio
*  Durban, Sud-Afriko
*  Gdansk, Pollando
*  Havano, Kubo
*  Sfakso, Tunizo
*  Zarka, Jordanio
eta|270px|maldekstra|Moskeo en Oran

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Orano
Festivalo La Semo

**La Semo** estas muzika festivalo kiu okazis la unuan fojon en Hotton (Belgio) en 2008.
Ĝia karaktero estas la ekologia eltenebleco. Ĝia kromnomo ja estas "la eltenebla festivalo".
La organizantoj prezentas la festivalon kiel espero por la Tero, kaj tial ili elektis por ĝi nomon en Esperanto.

La ekologia eltenebleco de la festivalo fondiĝas sur iloj kiel: sekaj necesejoj, reuzeblaj trinkujoj, produktado de energio el la neceseja rubo, malgranda ruboproduktado (en 2009 343 gramoj po partopreninto kaj po tago), uzado de elektro el daurigaj fontoj.

! Eldono
! Dato
! Partoprenintoj
! Deĵorintoj
! Muzikintoj
! Gajnintoj
|-----
| 2008
| 11a-12a de Julio
| 4500
| 700
| Les Cowboys Fringards, Scala et Kolacny Brothes, The Tellers, Mad Flow, Joshua, Les Bièrots de RAVEL, No One Is Innocent, Kill the Young, Mint, Bacon, Caravan Creek, Cédric et les Gervy's, CJ Bolland, Prisma, Plethora
| Wizardkind et Orchideons
|-
|-----
| 2009
| 10a-12a de julio
| 12000
| 950
| La Rue Ketanou, Les Ogres de Barback, Moriarty, Marcel et son Orchestre, Zita Swoon, Daan, Dwbout sur le Zinc, Emily Loizaeu, Suarez, BaluMurphy, Variety LAb, Cozy Mozzy, Volt Selector, Les Caricoles, Kermesz à l'Est, Major Delŭe, Too Much and the White Nots, papa dada
| Waka et Full of Suédoises
|-----
| 2010
| 9a-11a de julio
| -
| -
| AMX, Les Blérots de RAVEL, Tété, Luke, David Bartholomé, Lucy Lucy, Matt Eliott, Faustine Hollander, Team William, Monday Morning, The Abstract Citizens Corporation, Meridians, Vive la Fête, An Pierlé, Sharko, La Ruda, La Chanson du Dimanche, Puggy, Syd Matters, The Bony King of Nowhere, Jil is Lucky, Lionel Solveigh, Lemon Straw, Emmanuel, Pierre Simon (clandestine), TAJ, Ann Arbor, Babylon Circus, Les Hurlements de Léo, Mes Aïeŭ, Oldelaf, BaliMurphy, Camping Sauvach, Jaune Toujours, Pompe Moderne, Cédric Gervy, La Caravane Passe, Scampi!, HLaiMe, Dirty Swing, Ed Wydee
| -
|}

## Eksteraj ligiloj 
La retejo de la Festivalo

Kategorio:Muzikaj festivaloj
Kategorio:Ekologio
Hispana Konstitucio de 1978

[eta|Ekzemplero de la konstitucio konservita en la [Congreso de los Diputados.]]
La ** Hispana Konstitucio de 1978** estas la plej supera normo de Hispanio, al kiu estas submetata la publikaj povoj kaj la hispanaj civitanoj, valida ekde la 29-an de decembro 1978.

La konstitucio estis ratifita referendume la 6-an de decembro 1978, kaj poste sankciita de la reĝo la 27-an de decembro kaj publikigita en la Oficiala Bulteno de la Ŝtato la 29-an de decembro samjare. La promulgado de la konstitucio implikis la finon de la nomata hispana transiro, kiu okazis kiel konsekvenco de la forpaso, la 20-an de novembro 1975, de la Generalo Francisco Franco, per kiu alvenis politikaj kaj historiaj okazintaĵoj kiuj transformis la frankisman reĝimon en sociala kaj rajta ŝtato, sub la formo de parlamenta monarkio. Ĝi organizas la teritorion de Hispanio en aŭtonomaj regionoj, provincoj kaj municipoj. La reĝo de Hispanio estas la Ŝtatestro, sed liaj funkcioj grandparte estas nur simbolaj.

Konstitucio
Kategorio:Konstitucioj
Kategorio:Aperis en 1978
Alfo Serpenta

**Alfo Serpenta** (, mallonge *α Vel*) estas triopa stelo en la konstelacio Serpento. Ĝi estas la plej hela objekto en la konstelacio, kaj situas en la parto kiu laŭ la tradicia bildigo simbolas la kapon de la Serpento. La stelo havas tradiciajn nomojn *Unukalhai*, el la araba esprimo عنق الحية *unuq al-ħayyah* (kolo de la serpento), kaj *Cor Serpentis*, kiu en la latina signifas "koro de la serpento".

La ĉefa stelo, Alfo Serpenta A, estas oranĝkolora giganta stelo K-tipa, kun videbla magnitudo 2,63 kaj 70-oble pli luma ol la Suno; la temperaturo ĉe ĝia supraĵo estas 4300 K, kaj ĝia radiuso estas 15-oble pli granda ol tiu de la Suno.

Alfo Serpenta B havas magnitudon 11,8 kaj - vidate el Tero - situas 58 arksekundojn for de la ĉefstelo; Alfo Serpenta C havas magnitudon 13 kaj malproksimas 2,3 arkminutojn de la ĉefstelo.
Němčice (distrikto Pardubice)

Municipo **Němčice** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de rivero Elbo, sub norda deklivo de la monto kun burgo Kunětická hora, 7 kilometrojn norde de Pardubice ĉe neĉefa ŝoseo de 3-a klaso liganta Pardubice kaj Hradec Králové. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Historio de la vilaĝo estis ĝenerale simila, kiel en ceteraj vilaĝoj en tiu ĉi regiono. Plej frue la vilaĝon posedis monaĥejo de Opatovice, poste deprenis ĝin al si husana hetmano Diviš Bořek el Miletínek, aĉetis ĝin Vilém el Pernštejn kaj fine la Reĝa kamero.

En ĉirkaŭaĵo de Němčice estis en la 16-a jarcento fonditaj kelkaj fiŝlagoj, nome Kotcourov k.a. Ĉiuj fiŝlagoj estis en la 18-a kaj 19-a jarcentoj resekigitaj kaj la grundo parceligita.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* Monumento al viktimoj de la Dua Mondmilito situanta en suda parto de la vilaĝo. Sur tiu ĉi loko estis la 7-an de majo 1945 pafmortigitaj de nazioj ses homoj el Němčice.
* Monumento - sabloŝtona leono - al civitanoj de la komunumo falintaj en la unua mondmilito.
* Krucifikso starigita en la jaro 1904.
* Nova kampanileto el la jaro 2004, provizore sen sonorilo. Sur la loko staris de la jaro 1904 kampanileto, kies sonorilo estis dum la Dua Mondmilito konfiskita por militaj celoj.

## Literaturo 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de Komunumasocio  

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Municipoj en distrikto Pardubice
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Valdelarco

250ra|eta|Loko de la provinco de Onubo en Hispanio
**Valdelarco** [baldelArko] (Valo de la arko) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *valdelarcanos*. La censita populacio en 2009 estis 255 loĝantoj kaj la denseco estas 17 loĝ./km².

## Situo 
Valdelarco estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 623 m; je 125 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 15 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 57' N, 6º 41' Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
En 1594 **Valdelarco** formis parton de la Regno de Sevilo en la *Sierra de Arroche*.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Valdelarco  - Sistemo de Informaro de Andaluzio

Kategorio:Municipoj de la provinco de Huelva
Gazebo

**Paul MAZZOLINI** (naskiĝis la  en Bejruto, Libano), konata kiel **Gazebo**, estas itala kantisto. Li fariĝis konata danke al sia stilo Italo-disko, muzika variaĵo de la tiel nomata eŭrodanco. Li kulminis en sia gloro precipe en la 1980-aj jaroj.

## Biografio 
Li naskiĝis en Bejruto kiel filo de itala diplomato kaj usona kantistino. Laŭ mitoj li eklernis ludi gitaron jam en sia deka jaro, por ke li impresu sian samklasaninon. Sian muzikan karieron li komencis kiel juna kantisto de ĵazo, rokmuziko kaj punko, sed poste en Romo li renkontis produktoron Paul Micioni. Lia unua sukceso, *Masterpiece* en la jaro 1982, estis ĝuste frukto de kunlaboro kun tiu ĉi produktoro.

La plej granda ŝlagro estis en la jaro 1983 komponaĵo *I like Chopin*, kie sonas vera muziko de Fryderyk Chopin kunigita kun moderna vigla sono. La sekvanta kanto *Lunatic* apartenis inter Top 20 kantoj en eŭropaj furorparadoj. En la jaro estis eldonita lia nova albumo *Tears for Galileo*. Nuntempe estas preparata nova kanto *Virtual Love after "Ladies!* el albumo The Sindrome.

## Albumoj 
* Gazebo (Baby Records, 1983)
* Telephone Mama (Baby Records, 1984)
* Univision (Carosello, 1986)
* The Rainbow Tales (Carosello, 1988)
* Sweet Life (Carosello, 1989)
* Scenes From The Broadcast (Lunatic, 1991)
* Portrait (Giungla-BMG Italy, 1994)
* Viewpoint (Softworks, 1997)
* Portrait & Viewpoint (Softworks, 2000)
* Tears For Galileo (CD Single Softworks, 2006)
* Ladies ! (iTunes Softworks, 2007)
* The Syndrone (Softworks, 2008)

## Eksteraj ligiloj 
* Gazebo.info Oficiala ttt
* Virtual Love en iTunes 
* The Syndrone Oficiala ttt
* Gazebo en MySpace
* Softworks en MySpace
* Rusa tt pri Gazebo

Kategorio:Italaj kantistoj
Rosoŝ (Taĉiv)

**Rosoŝ** ukraine **Росош** estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Tjaĉiv, en municipo de Kriĉovo.
eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Tjaĉiv en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 511 m
* Loĝantaro: 340
* Poŝtkodo: 90 511
* Telefonprefikso: 03134

## Situo 
## Historio 
## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Piero Esteriore

**Piero ESTERIORE** (n. 23-an de septembro 1977 en Laufen, Bazelo) estas svisa muzikisto kaj kantisto de itala kaj sicilia etnoj. Ankaŭ la gepatroj Antonio kaj Rosetta Esteriore estas artistoj. Ekde 6 jaroj li ludas frapinstrumentojn. Hodiaŭ li estas fama kantisto, muzikisto, komponisto kaj muzika tekstaŭtoro.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo, filmeto, biografio, diskografio
* esteriore projekto pri muziko en kluboj
* svisa klubo de anoj de Piero Esteriore, asocio

Kategorio:Svisaj muzikistoj
Kategorio:Svisaj kantistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2004
Kategorio:Naskiĝintoj en Svislando
Barbuda parulio

La **Barbuda parulio** (***Dendroica subita***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj granda genro de Dendroica.

Ĝi estas monotipa specio kaj endemia de la insulo de Barbudo en Antigvo-Barbudo. Ties natura habitato estas tropika seka arbustaro ĉe humidaj areoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Tiu specio estis iam konsiderata kiel subspecio de la Adelajda parulio, *Dendroica adelaidae* kiu siavice estis origine konsiderata sola specio, *D. adelaidae*, kun tri populacioj en Barbudo (338&nbsp;km el Puerto-Riko), Puerto-Riko kaj Insulo Sankta Lucio (563&nbsp;km el PR) sed neniu populacio en intermezaj insuloj. Ĉiu de tiuj iamaj populacioj estis konsiderata kiel subspecio, *D.a. subita*, *D.a. adelaidae* kaj *D.a. delicata* respektive. Tiuj subspecioj estis poste en 2000 suprenigitaj al rango de specio fare de la AOU kiel la Barbuda parulio (*Dendroica subita*), la Sanktalucia parulio (*Dendroica delicata*) kaj la Adelajda parulio.

La Barbuda  parulio havas grizajn suprajn partojn kun blueca aŭ bruneca nuancoj kaj flavaj subaj partoj kaj blankecaj subpugo kaj subvosto. La specio havas flavan superokulan strion kaj flavan subokulan makuleton kiel duonluno aŭ duonokulringo pli larĝan ol ĉe aliaj samgenranoj; same estas du griznigrecaj strioj nome unu traokula kaj alia subokula ĉirkaŭ la flava subokula makulo. En flugiloj videblas du blankaj flugilstrioj kaj blankaj bordoj en flugilplumoj. La beko estas rekta kaj pintakra.

## Referencoj
## Literaturo
* BirdLife International 2004.  Dendroica subita.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.
* Raffaele, Herbert; James Wiley, Orlando Garrido, Allan Keith & Janis Raffaele (2003) *Birds of the West Indies*, Christopher Helm, London.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paruliedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Adelajda parulio

La **Adelajda parulio** (*Dendroica adelaidae*) estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj granda genro de Dendroica. Ĝi estas endemia de la karibia insularo de Porto-Riko kaj ricevas sian nomon laŭ Adelaide Swift, filino de Robert Swift, kiu kapturis la unuan specimenon kiu poste utilis por priskribo al la scienco.

## Aspekto 
eta|maldekstra
*Dendroica adelaidae* estis origine konsiderata sola specio, *D. adelaidae*, kun tri populacioj en Barbudo (338&nbsp;km el Porto-Riko), Porto-Riko kaj Insulo Sankta Lucio (563&nbsp;km el PR) sed neniu populacio en intermezaj insuloj. Ĉiu de tiuj iamaj populacioj estis konsiderata kiel subspecio, *D.a. subita*, *D.a. adelaidae* kaj *D.a. delicata* respektive. Tiuj subspecioj estis poste en 2000 suprenigitaj al rango de specio fare de la AOU kiel la Barbuda parulio (*Dendroica subita*), la Sanktalucia parulio (*Dendroica delicata*) kaj la Adelajda parulio.

Adelajda parulio havas **grizajn suprajn partojn kun flavaj subaj partoj** kaj blankecaj subpugo kaj subvosto. La specio havas flavan larĝan superokulan strion iom borditan je nigro al la griza mallarĝa krono kaj flavan subokulan makuleton kiel duonluno aŭ duonokulringo pli larĝan ol ĉe aliaj samgenranoj; same estas du griznigrecaj strioj nome unu traokula kaj alia subokula ĉirkaŭ la flava subokula makulo ege rimarkinda inter la du flavaj areoj inklude la gorĝon. La averaĝa longo estas 12&nbsp;cm kaj la averaĝa pezo estas 7 g. En flugiloj videblas du blankaj flugilstrioj. La beko estas rekta kaj pintakra.

Adelajda parulio loĝas en la ĉefa insulo de Porto-Riko kaj en la insulo kaj municipo de Vjekes. Tiu specio loĝas ĉefe en sekaj arbaroj en la suda regiono de Porto-Riko kiaj la Ŝtata Arbaro Guánica, kun kelkaj loĝantoj en la nordaj humidaj arbaroj kaj la centra montara teritorio, nome Cordillera Central.

Adelajda parulio estas insektomanĝulo kiu plukas insektojn el mezaj al altaj tavoloj de la kanopeo en arbaroj. Oni scias ke ili manĝas ankaŭ, kvankam tre rare, araneojn kaj malgrandajn amfibiojn kiaj kokiojn. Tiu specio kutime moviĝas ene de miksitaj kunmanĝantaroj kiuj komune inkludas Portorikajn todiojn, Vireedojn kaj aliajn Paruliedojn. Adelajdaj parulioj konstruas nestojn 1 al 7 m alte en kiuj la ino demetas 2 al 4 blankajn ovojn, kiuj kutime enhavas malgrandajn brunajn punktojn.

## Referencoj
## Ĝeneralaj referencoj
* 
* Sociedad Ornitológica Puertorriqueña - Reinita Mariposera 
* 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paruliedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Floro (apartigilo)

**Floro** havas la jenajn sencojn:

* Floro estas parto de planto;
* San Floro estas komunumo en Italio;
Corsier

**Corsier** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Corsier GE** estas komunumo en Kantono Ĝenevo en Svislando.

* **Corsier-sur-Vevey** estas komunumo en Kantono Vaŭdo en Svislando.
Paragvaja nacia teamo de futbalo

La **Paragvaja nacia teamo de futbalo** oficiale naskiĝis en 1919. La unua internacia matĉo estis kontraŭ Argentino en tiu jaro. Enlande la teamo ricevis la kromnomon *La Albirroja* - "la blanka-ruĝa (teamo)". Sepfoje la teamo kvalifikiĝis por la Futbala Mondpokalo - unuafoje en 1930, lastafoje en 2010.

Krome la teamo pli ol 30-foje partoprenis en la Amerika Pokalo kaj venke akiris la pokalon en 1953 kaj 1979.

Futbalo
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Serba nacia teamo de futbalo

La **Serba nacia teamo de futbalo** (serbe Фудбалска репрезентација Србије / Fudbalska reprezentacija Srbije) sub tiu nomo ekzistis de 1919 ĝis 1921 kaj ekzistas ekde la jaro 2006, sed inter tiuj du epokoj ekzistis nacia futbala teamo de la Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj (ĝis 1943) kaj nacia futbala teamo de la Socialisma federacia respubliko Jugoslavio (1943 ĝis 1991), nacia futbala teamo de la Asocia respubliko Jugoslavio (1992 ĝis 2003) kaj nacia futbala teamo de Serbio kaj Montenegro (2003 ĝis 2006). La internacia federacio FIFA konsideras la nunan serban teamon rekta posteulo de tiuj teamoj.

La unua internacia matĉo de la teamo sub la nuna nomo estis kontraŭ la teamo de Ĉeĥio en 2006. Enlande la teamo ricevis la kromnomon *orlovi* - "la agloj". Ekde 1919, kalkulante ĉiujn jugoslaviajn kaj serbiajn teamojn, dekunufoje la teamo kvalifikiĝis por la Futbala Mondpokalo - unuafoje en 1930. La teamo ankaŭ aktuale partoprenas en la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko. Krome kvinfoje la teamo en la nomitaj diversaj formoj partoprenis en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado - unuafoje en 1960. La vira nacia teamo kaj paralelaj virinaj kaj apartaj por-junularaj naciaj teamoj konkuras nome de la Futbala Asocio de Serbio (*Фудбалски савез Србије / Fudbalski savez Srbije*).

eta|maldekstra|300ra|


Kategorio:Futbalo en Serbio
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
8 Flora

'*8 *Flora*** estas granda asteroido de la asteroida zono. Ĝi estas, inter la grandaj asteroidoj, plej proksima de Suno. (Neniu el la asteroidoj pli proksimaj de Suno havas diametron pli granda ol 25&nbsp;km.) Ĝia hela surfaco kaj malgranda distanco de Suno donas al ĝi averaĝan videblan magnitudon de 8,7 sed dum favora opozicio, ĝi povas havi videblan magnitudon de 7,9 kaj esti vidata per binokloj.

**8 *Flora'''* povas esti la planeda kerno de diferenciĝinta objekto kiu poste estis frakasita.

## Malkovro 
8 Flora, oka malkovrita asteroido, estas la dua malkovrita far de John Russell Hind elde la *Royal Greenwich Observatory'' (Britio). John Herschel proponis por ĝi la nomon "Flora", laŭ Flora, kampa diino en la romia mitologio.

## Simbolo 
Kiel la "grandaj" planedoj, la unue-trovataj asteroidoj ricevis astronomian simbolon. Tiu de 8 Flora estas 20px|Planto kun floro.

## Flora familio 
8 Flora esta plej granda ano de la Flora familio; ĝi entenas ĉirkaŭ 80% el la maso de tiu asteroida familio, verŝajne rezultanta de diseriĝo de pli granda korpo pro forta alfrapo. Ĉirkaŭ 5% el la asteroidoj de la asteroida zono estas anoj de la flora familio.

## Ecoj 
Laŭ analizo de ĝia luma kurbo,
ĝia aksan klinitecon estas ĉirkaŭ 78°. La spektro de ĝia surfaco montras miksaĵo de metaloj (fero, nikelo) kun silikatoj, (inter kiuj piroksenoj kaj olivinoj). 8 Flora kaj ĝia familio ŝajnas esti fonto de la L-tipaj ĥondritoj. Tiatipaj meteoroidoj estas ĉirkaŭ 38% el ĉiuj meteoroidoj falantaj sur Teron.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Malkovro de Flora

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John Russell Hind
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1847
Vuĉkove

**Vuĉkove** ukraine **Вучкове,** hungare **Vucskómező** [vuĉkOmezO] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja.
eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Miĵgirja en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 359 m
* Loĝantaro: 690
* Poŝtkodo: 90046
* Telefonprefikso: 03146

## Situo 
Vuĉkove situas laŭ rojo.

## Historio 
En 1910 vivis en Vucskómező 568 loĝantoj (523 rutenoj, 39 germanoj, 6 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Vuĉkove. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* monumento pri abeloj (unusola en la mondo), ja la loĝantoj estas la plej famaj abelistoj en la ĉirkaŭaĵo

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Niĵnij Studenij

**Niĵnij Studenij** ukraine **Нижній Студений,** hungare **Alsóhidegpatak** [alŝOhidegpatak] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja.
eta|dekstra|180px|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180px|Distrikto de Miĵgirja en Transkarpatio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 670 m
* Loĝantaro: 1120
* Poŝtkodo: 90010
* Telefonprefikso: 03146

## Situo 
## Historio 
La unua mencio okazis en 1612 en formo *"Hideghpathak alias Ztudina"*. Post jarcentoj la vilaĝo disiĝis al Alsó (=suba) kaj Felső (supra) Hidegpatak-oj. En 1910 vivis en Alsóhidegpatak 1156 loĝantoj (971 rutenoj, 172 germanoj, 13 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Niĵnij Studenij. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) de 1820 kun aparta sonorilostablo

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Slovaka nacia teamo de futbalo

La **Slovaka nacia teamo de futbalo** - slovake * Slovenské národné futbalové mužstvo* - oficiale naskiĝis komence de 1994, jaron post kiam komence de 1993 naskiĝis la nuna ŝtato Slovakio. Antaŭis ĝin jam nacia teamo de la slovaka ŝtato kiu ekzistis inter la jaroj 1939 kaj 1945 kadre de la Dua Mondmilito. Krome inter la jaroj 1920 kaj 1993 ekzistis komuna ĉeĥoslovakia nacia teamo de futbalo de slovakaj kaj ĉeĥaj futbalistoj, kiu siatempe estis inter la plej bonaj naciaj teamoj de futbalo tutmonde kaj sukcese progresis en mondaj kaj kontinentaj turniroj (kvankam la ŝtato Ĉeĥoslovakio jam malfondiĝis la 1-an de januaro 1993, la ĉeĥoslovaka nacia teamo en tiu formo ankoraŭ pluekzistis ĝis la fino de tiu jaro).

La unua internacia matĉo de la nuna slovaka teamo estis kontraŭ Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj la 2-an de februaro 1994. Enlande la teamo ricevis la kromnomon *Repre* - mallongige por "la **repre**zentantoj". Plurfoje la antaŭa ĉeĥoslovakia teamo kvalifikiĝis por kaj sukcese luktis en la Futbala Mondpokalo: La nuna nur-slovaka teamo unuafoje partoprenis la mondan turniron - konkure pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko.

Futbalo
Kategorio:Naciaj teamoj de futbalo
Incensa junipero

La **incensa junipero**  (*Juniperus thurifera*) estas specio de junipero hejme en la montaroj de la okcidenta Mediteranea regiono, ekde suda Francujo (inkluzive de Korsiko) tra orienta kaj centra Hispanujo ĝis Maroko kaj loke en norda Alĝerio . La latina specia adjektivo *thurifera* signifas « portante incenson ».

## Priskribo 
Ĝi estas granda arbedo, aŭ arbo atingante altecon de 6–20 m, kun trunko kun diametro de ĝis 2 m kaj kun larĝa konusa, sfera aŭ neregula arbokrono. La foliaro estas forte aroma, kun spic-rezina odoro. La folioj prezentas du formojn, junaĝajn pinglecajn foliojn kun longeco de 8–10&nbsp;mm ĉe ĝermoplantoj, neregulajn ĉe plenkreskaj plantoj, kaj plenkreskajn skvam-foliojn kun longeco de  0,6–3&nbsp;mm ĉe pli aĝaj plantoj; ili estas aranĝitaj je kontraŭaj duopoj. Incensa junipero estas dioika kun apartaj masklaj kaj inecaj plantoj. La strobiloj estas berecaj, kun diametro de 7–12&nbsp;mm, 
blu-nigraj kun blankec-vaksa lanugo. Ili entenas 1-4 semojn kaj maturiĝas dum ĉirkaŭ 18 monatoj. La masklaj strobiloj longas 3–4&nbsp;mm, kaj eligis siajn polenojn fru-printempe .

## Taksonomio 
Estas du varioj, konsideraj kiel diferencaj de iuj aŭtoroj ; tamen la afrika populacio estas minacata de severa tropaŝtiĝo, ĉefe de kaproj, kaj estas listigita kiel endanĝerigita .

## Vidu ankaŭ 
*Alt-atlasa junipera stepo
*Iberaj sklerofilaj kaj kvazaŭdeciduaj arbaroj
*Flaŭro de Maroko
*Fenica junipero
*Pika junipero
*Pireneaj koniferaj kaj miksaj arbaroj

## Referencoj kaj eksteraj ligiloj 
Kategorio:Arboj
Kategorio:Arbedoj
Kategorio:Cipresacoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Saint-Denis (Reunio)

**Saint-Denis** estas sidejo kaj havenurbo de Reunio.

## Situo 
Saint-Denis situas inter bordo de Hinda Oceano kaj altaj montoj.

## Najbaraj komunumoj 
## Historio 
Francoj fondis la komunumon en 1669, kiu ekde 1790 nomiĝas Saint-Denis. En 1868 ribelo daŭris 6 monatojn.

## Klimato 
Saint-Denis troviĝas en la tropika zono. Inter majo-novembro malofte pluvas, sed estas vento. Inter decembro-aprilo estas alta temperaturo, ofte pluvas, foje estas ventegoj. La averaĝa temperaturo estas , la plej alta , la plej malalta estis . La oceana akvo estas inter 17-. Ĉiujare pluvas ĉirkaŭ po 1750&nbsp;mm.

## Vidindaĵoj 
* katedralo
* preĝejoj
* muzeo de 1855
* arta muzeo de 1911
* urbodomo de 1846
* moskeo de 1905

## Ĝemelurboj 
* 
* 
* 

## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj 2009, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 106 voĉdonojn (0,44% de voĉoj).

eta|maldekstra|250ra|Kolono kaj urbodomo de Saint-Denis

eta|maldekstre|600px|Panoramo de Saint-Denis

Kategorio:Saint-Denis (Reunio)
Rustenburg

**Rustenburg** [] estas urbo en la Nordokcidenta Provinco de Sud-Afriko. Ĝi situas nordokcidente de la montoĉeno *Magaliesberg*. Laŭ la stato de 2010 la urbo havas 107.909 loĝantojn.

Rustenburg en 1851 fondiĝis fare de la *voortrekkers*, buraj pioniroj kiuj post la brita okupo de Sud-Afriko retiriĝis al la nordo de la lando, setlis tie kaj fondis sendependajn burajn respublikojn. La urbanoj ŝuldas sian prosperon al la plateno-minejoj, kiuj apartenas al la plej grandaj de la mondo. La nomo Rustenburg en la afrikansa lingvo cetere signifas *loko de trankvilo*.

En somero 2010 la urbo estas unu el la matĉejoj de la Futbala Mondpokalo 2010. En la kvartalo Kroondal ekzistas la renoma Germana Lernejo Kroondal. 

Kategorio:Urboj de Sud-Afriko
Kategorio:Nordokcidenta Provinco (Sud-Afriko)
Bukovec (Miĵgirja)

**Bukovec** (, ) estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 575 m
* Loĝantaro: 460
* Poŝtkodo: 90021
* Telefonprefikso: 03146

## Situo 
Bukovec troviĝas de Repinne je 12&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1649 en formo *"Bukouecz"*. En 1910 vivis en Bükköspatak 754 loĝantoj, (697 rutenoj, 49 germanoj, 8 hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon Bükköspatak apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Bukovec. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) kun sonorilostablo el la 18-a jarcento

Kategorio:Vilaĝoj de Transkarpatio
Tibao

eta|Tibaludanto en 1910
**Tibao**, en germana lingvo "Tiba", en romanĉa lingvo tiba estas tre malnova tuboforma instrumento, hodiaŭ ankaŭ en Suda Afriko kun nomo Vuvuzelo, kaj en aliaj landoj.

## La tibao en kantono Grizono, Svisujo 
En Svisujuo oni trovas la tibaon nur en kantono Grizono, en regionoj: *Schams* kaj en *Surselva*; vidu vikipedian artikolon: Grizono.

## Aliaj alpaj instrumentoj en Svisujo 
Aliaj valoj havas aliajn instrumentojn, la alpan cornon, (germana vikipedio: *Alphorn*) ankaŭ similan instrumenton kun nomo en germana lingvo: ("*Büchel*"), fonetike en internacia lingvo "**Bueĥelo**"; oni uzas ankaŭ aliajn tre simpla lignan konusan instrumentojn pro voki "La alpan benon".

## La konstruado de la instrumento "Tibao" 
* Frue la konstruade estis en ligno.
* Ekde 1900 oni konstruadas en blanka metala lado, oni bezonas cirkcau 1/2 m2 lado por la konstruado de unua tibao. La tibao havas 3 lutatajn konusan formajn tubojn en formo de una tubo, la funelon, kaj la ajuton. La ajuto estas simila de trumpeta ajuto.

## Fabrikanto de tibao 
* Hodiaŭ nur Marcel Bass en vilaĝo Andeer Grizono konstruas ankoraŭ tibaojn.

## Uzado de la tibao-instrumento 
Oni ludas la tibaon kun naturaj tonoj.
Oni uzis frue - ankoraŭ sen telefono - la tibaon ankaŭ por informo kaj avizo de la alpoj al valo.

## La tibaoj en muzeo en Illanz, Svisujo 
La *museo Regiunal Surselva* en *Illanz*, (fonetike "Ilanc"), Grizono, Svisujo havas ekspozicion pri tibaoj kun romanĉa lingva nomo: (en romanĉa lingvo: *Tuns da tibo*), en internacia lingvo: **tonoj de tibao**.
Laŭ la direktorino de muzeo la tibao estas **instrumento por soleculoj**, oni trovis skribaĵon.
La tibao sonas bene en aperta alpo. Oni povas ludi nur la naturajn tonojn.

## Vidu ankaŭ pria aliaj alpaj instrumentoj kaj muziko 
Pri moderna alpa corno muziko vidu ankaŭ la **hornroh** kvarteton.

## Eksteraj ligiloj 
* muzeo surselvana Svisujo, en germane kaj en romanĉa lingvo
* gazeta informo, en germana
* kurso pri ludi tibaon
* hornroh kvarteto, moderna alpa corno muziko germane, france, angle

Kategorio:Blovinstrumentoj
Kategorio:Svisa muziko
Bromus ramosus

***Bromus ramosus*** estas arbara bromuso.

## Priskribo 
Ĝi estas staŭda. Ĝi altas de 50 ĝis 150 cm (kelkfoje ĝis 190 cm).
La ekstera paleo longas de 1 ĝis 1,4 cm. Ĝia aristo longas de 4 ĝis 8 mm. Interna paleo estas malgranda ol la ekstera. Ĝi havas pintajn oreletojn.
[eta|maldekstra|*Bromus ramosus* kun *[Claviceps purpurea*]]

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Bromus arvensis
* Bromus hordeaceus
* Bromus erectus
* Bromus racemosus
* Bromus rubens
* Bromus tectorum

## Eksteraj ligiloj 
* Tela Botanica 

Kategorio:Bromus