open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lignoteksturo

eta|220px|Skizo de A kvarone segita & B rekte segita.
[eta|[Tablo el rivera eŭkalipto kun tipa teksturo.]]
[eta|220px|[Acero|Acera tubero, ne konfuzende kun bird-okuleca acero.]]
[eta|220px|Fina teksturo de [ŝajnakacia robinio.]]
Parolante pri ligno la termino **teksturo** rilatas al alternantaj ejoj de relative pli malhela kaj pli hela ligno kiuj rezultas de la diferencaj kreskadaj parametroj, ĉeestantaj en diferencaj sezonoj ( formiĝo de kreskoringoj ). La termino estas diversmaniere uzata sed eble plej gravas en lignoprilaboradaj teknikoj. Priskribante la lignoprilaboradan teknikon por iu lignaĵo, la direkto de la tekniko povas esti :
* laŭteksture ( facile; donante ĝustan rezulton )
* kontraŭteksture ( malfacila prilaborado; donante malbonan rezulton kiel splitadon kaj elŝiradon )
* laŭlarĝteksture ( direkto de tranĉo estas transversa al teksturaj linioj, sed la surfaco de la tranĉo estas ankoraŭ je unu linio kun ili )
* finoteksture ( ort-angule al teksturo, ekzemple prilaborante la fino de tabulo ).

Atentante pri teksturo necesas kiam oni kunigas lignaĵojn, aŭ kiam oni konceptas lignajn strukturojn. Ekzemple premita spano malpli emas kolapsi se la premo estas aplikata laŭlonge de la teksturo, ol transverse al teksturo. Tekstura direkto influos la tordan tipon kiu videblas en la prilaborita lignaĵo .

Priskribante la aranĝon de la ligno en la arbo, diferencigo fareblas. Bazaj teksturaj priskriboj kaj tipoj estas :

* rekta - teksturo kiu iras en unu direkton, paralele al akso de la arbo;
* spirala - teksturo kiu spiralas ĉirkaŭ la akso de la arbo;
* alterna - teksturo kiu spiralas ĉirkaŭ la akso de la arbo, sed ĝi regule inversas sian direkton, alternante, sinsekvante.

Krome, ekzistas kelkaj specialaj teksturaj aranĝoj. Ilia malofteco promocias la valoron kaj de la kruda materialo, kaj de la finprodukto kiu estas parto de ĝi. Ili inkluzivas :
* bird-okulecon;
* makulecon;
* vejnecon;
* buklecon.

En pli larĝa senso, la termino lignoteksturo estas aplikebla al direkto de la tranĉo, al maniero de segi donitan lignaĵon.
* rekta teksturo : rekta segado,
* randa teksturo : kvarona segado aŭ kliva segado, kaj
* fina teksturo : la teksturo de ligno kiu estas videbla se ĝi estas tranĉita transverse de la kreskoringoj.

Strikte parolante, lignoteksturo ne egalas "lignobildon".

Estas neregula teksturo en tubera ligno, sed tiu ĉi rezultas el multeco de nodoj.

## Referencoj 
Kategorio:Ligno
Kategorio:Lignoprilaboro
Kategorio:Teknika terminologio
Kripto de grafoj Henckel von Donnersmarck

La **kripto de grafa familio de Henckel von Donnersmarck und Vösendorf** situas en la loĝloko Bohumín. La familio, kiu akiris bohuminan princlandon kun fina valideco la 26-an de majo 1629, estis al konstruado de tiu ĉi ne tro granda ronda konstruaĵo en Bohumín devigita per eksteraj cirkonstancoj.

La anoj de tiu ĉi nobela familio, kiuj apartenis inter aktivaj favorantoj de protestantisma pietismo, volis havi honoran lokon de la lasta ripozo. Tial ili devis lasi konstrui familian kripton, iam en la dua duono de la 17-a jarcento en angulo mem de tombejo. Tiu ĉi duetaĝa konstruaĵo, en kies subteretaĝo estas la kripto kaj suretaĝo sakrala spaco, rememorigas per sia aspekto romanikan rotondon sen absido.

Ekde la jaro 1752, kiam la kripto estis alikonstruita en la hodiaŭan aspekton, ĝi servis al sia celo jam nur mallongtempe. Lasta vira ido de la bohumina branĉo de familio Johann Erdman Henckel von Donnersmarck und Vösendorf ĉi tie estis sepultita la 16-an de marto 1803. La subteretaĝa parto de kripto mem estis plej malfrue dum interŝanĝo de 19-a kaj la 20-a jarcentoj malplenigita kaj la enirejo en ĝin surŝutita.

En liston de kulturaj memorigaĵoj estis tiu ĉi konstruaĵo, kies supertera parto dum longaj jaroj servis kiel deponejo de jam neuzata preĝeja meblaro, enskribita en la jaro 1974, kiam okazis ties rekonstruo. Nur danke al iniciato de Vítězslav Malchar, Otmar Faja kaj iliaj kunlaborantoj estis al supertera parto de la eksa kripto en la jaroj 2001 ĝis 2002 denove renovigita kaj adaptita al kapelo de Dipatrino. Tiun ĉi kapelon, en kiu en majo okazas posttagmezaj majaj piaĵoj, komune kun ĉi tie lokigita eksa dukorpa altaro, benis en la jaro 2002 František Kufa, ĉefvikario de diocezo de Ostrava-Opava.

## Vidu ankaŭ 
* Starý Bohumín
* Kripto

Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Karviná
Kategorio:Kriptoj en Ĉeĥio
Kategorio:Konstruaĵoj en Bohumín
Kategorio:Nobelaj sepultejoj en Ĉeĥio
Toʻrtkoʻl

**Toʻrtkoʻl** (uzbeke, antaŭe en cirila alfabeto *Тўрткўл* [Tŭrtkŭl], karakalpake **Toʻrtkuʻl**, antaŭe en cirila alfabeto *Төрткүл*, ruse Турткуль [Turtkul'], ĝis 1920 *Petroaleksandrovsk*) estas eksterdistrikta urbo kaj administra centro de ĉirkaŭa distrikto en la Aŭtonoma Respubliko Karakalpakio de Uzbekio. En la jaro 2009 la urbo havis 52 424 (laŭ la censo de 1991 estis 36 300). La loĝloko situas ĉe la dekstra bordo de la rivero Amudarjo kaj estas la plej suda urbo de la etna regiono Karakalpakio.

## Historio 
Toʻrtkoʻl historie estis loĝloko borde de la Silka Vojo, kaj ĝis la 1-a de aprilo 1932 estis la ĉefurbo de la historia regiono - kaj, post la kreo de Sovetunio, Aŭtonoma Respubliko - Karakalpakio. Tamen la urbo havas malfavoran situon: ĝi daŭre estis minacata per inundoj de la rivero Amudarjo - tial oni decidis investi pli bone en fondon de nova kaj en la regiono pli centra ĉefurbo, Nukus, ol en ripetajn kaj parte vanajn kontraŭinundajn protektokampanjojn de Toʻrtkoʻl. Ekde tiam la antaŭe impona riverego iĝis nur rojo: Por havi sufiĉan akvon por la de Jozef Stalin ordonita kultivo de kotono, granda kvanto el la akvo de la riveroj Amudarjo kaj Sirdarjo estis forkondukita en sennombrajn kanaletojn, tiel ke multe maltro da rivera akvo atingas la lagon Aralo, kiu sekve pli kaj pli malaperas.

La averaĝaj temperaturoj estas 28°&nbsp;C en julio kaj -5,1°&nbsp;C en januaro.

Proksime de Toʻrtkoʻl situas flughaveno kun al kaj elflugovojo de 1503 metroj kaj la ICAO-kodo `UTNT`.

Kategorio:Uzbekio
Kategorio:Lokoj de la Silka Vojo
Kategorio:Karakalpakio
736 Harvard

'*736 *Harvard''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.

## Malkovro 
Malkovris ĝin, la , la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Winchester en Masaĉuseco.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la Universitato Harvard, en Masaĉuseco (Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Universitato Harvard
Kategorio:Malkovrita de Joel Hastings Metcalf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1912
Horná Mariková

**Horná Mariková,** hungare **Felsőmarikó** [felŝOmarikO] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Horná Mariková situas en la plej griza parto

## Situo 
Horná Mariková situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Považská Bystrica troviĝas je 17&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la antaŭhistoriaj tempoj. Germanoj fondis la vilaĝon en la 14-a jarcento. La unua mencio okazis pri la kampoj en 1321 en formo *"Kethlehota – Dvelehoty"*, pri la vilaĝo mem en 1828 en formo *"Hornyo Hlboke"*. Tiam loĝis tie 2598 vilaĝanoj en 309 domoj. En la 18-a jarcento jam du apudaj vilaĝoj formiĝis, sed municipe ili estas apartaj ekde 1954. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en (ambaŭ) Marikó 4456 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Vágbeszterce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dolná Mariková 824 homoj, (816 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo de 1830

## Eksteraj ligiloj 
* Horná Mariková sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Považská Bystrica
737 Arekipo

**737 Arekipo** estas mezgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Winchester, Masaĉuseco la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la perua urbo Arekipo (hispane: *Arequipa*), kie la Universitato Harvard malfermis la sudĉielan observatorion Boyden.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Joel Hastings Metcalf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1912
Kat-okuleco

[eta|220px|[Tigro|Tigr-okula kvarco.]]
eta|220px|Tigr-okula kvarco
En gemologio, **kat-okuleco** ( angle : *chatoyancy* ), estas optika rebrila efiko kiun oni vidas ĉe iuj gemoj. La termino derivas de la franca *œil de chat*, signifante "okulon de kato". Kat-okuleco originas ĉu de la fibra strukturo de materialo, kiel ĉe tigr-okula kvarco, ĉu de fibraj enfermaĵoj aŭ kavaĵoj ene de ŝtono, kiel en la mineralo krizoberilo aŭ kat-okulo. La efiko estas komparebla kun rebrilo de bobeno de silko : La luma strio de reflektita lumo ĉiam estas orta al direkto de la fibroj. Por atingi tiun efikon plej bone kun gemo, ĝi estas tajlenda *kaboŝone*, kun la fibroj aŭ fibraj strukturoj paralelaj al bazo de la finlaborita ŝtono. Facetigitaj ŝtonoj ne emas bone montri la efikon.

Gemaj specoj, konataj por tiu fenomeno inkluzivas la jam menciitajn kvarcon, krizoberilon, berilon ( precipe la variaĵon akvamarinon ), turmalinon, apatiton, lunŝtonan gemon kaj skapoliton. Vitrofibro ankaŭ montreblas kat-okulecon se ĝi estas konvene tranĉita, kaj estas estinta populara ornama materialo kun granda varieco de brilegaj koloroj.

La termino kat-okulo, se uzata kiel nomo de gemo, nur povas referenci krizoberilon. Iu ajn alia ŝtono montrante tiu fenomenon devas havi la nomon de la ŝtono post la indiko kat-okula, ekzemple kat-okula akvamarino.

Kat-okuleco ankaŭ uzeblas por aludi similan impreson ĉe lignoprilaboro, kie certaj finlaboroj kaŭzos la lignoteksturon por efektivigi trafan tri-dimensian bildon . Tiu rezultato ofte estas tre serĉata; kelkfojo oni nomas ĝin "humida aspekto", ĉar humidigo de ligno ofte montrigas kat-okulecon, kvankam nur ĝis la ligno sekiĝas. Kun oleo kaj ŝelako oni povas forte atingi tiun rezulton.

## Referencoj 
* Webster, R., Jobbins, E. A. (Ed.) 1998 : Gemmologist's compendium, *St Edmundsbury Press Ltd*, Bury St Edwards. 
* Mitchell, T. et al. 1984 : Proceedings of the Electron Microscopy Society of America, EMSA. 

Kategorio:Mineralogio
Kategorio:Lignoprilaboro
Kategorio:Ligno
Siria kanario

La **Siria kanario** estas malgranda brilkolora paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de kanario kaj aliajn similajn speciojn. 

## Aspekto 
La Siria kanario estas malgranda longvosta serino (12-13 cm longa, 10-14 g peza kaj kun enverguro de 21-14cm) tre kolora per brilflavaj kaj helgrizaj plumoj sen strieco escepte ĉedorse: grizaj en krono, nuko, vizaĝo kaj brusto, dum flava estas frunto, mentono kaj ĉirkaŭokula ringo, kiu plie kontrastigas la nigran grandan okulon. La dorso estas oliveca kun malhela strieco. Estas malhelaj la flugiloj kaj la vosto kun flava bazaj eksteraj plumoj. La pugo estas tre flava. La beko estas griza kaj la kruroj helrozgrizaj. La ino estas pli senkolora ĉar estas iom da seksa duformismo. Ŝi estas pli griza supre kaj pli pala en vizaĝo kaj sube kun sendistinga strieco en subaj flankoj. 

Ĝi havas longan trilecan alvokon, kaj povas ankaŭ ĉirpi kaj pepi.

## Distribuado kaj habitato 
La Siria kanario reproduktiĝas en Mezoriento kaj pli precize en Sirio, Libano, Israelo kaj Jordanio je altitudoj de inter 900 – 1,900 m. La populacio de Jordanio faras lokajn movojn vintre, sed la birdoj de Libano, Israelo kaj Sirio migras dumnokte al vintrejoj en Egiptio, Turkio kaj Irako. Ĉiam al pli malaltaj lokoj. Ili loĝas en rokaj malfermaj areoj de montaj deklivoj kaj varma suna klimato kun arbustoj aŭ arboj de kverkoj kaj koniferoj kaj vizitas herbejojn kaj kampojn, kie ĉefe manĝas semojn de herboj. En sudokcidenta Jordanio ties ĉefa dieto dumvintre konsistas el semoj de *Artemisia*. Krome ili bezonas trinki akvon.

## Reproduktado 
Maskloj allogas inojn per kanta memmontrado, kaj ĉiu paro konstruas neston en arbo aŭ arbusto 1-2 m supergrunde en kverko, acereto, cedro, junipero, kratago aŭ migdalarbo (foje en fruktoĝardenoj) post kiam la neĝo ekfandiĝas aprile aŭ maje. La nesto estas neprofunda kaj tasforma, simila al tiuj de kardeloj. La ino demetas 3 al 5 plej ofte 4 helbluajn kaj brilajn ovojn iomete brunecmakulecajn aprile aŭ maje kaj ankaŭ nur la ino kovas ilin dum 12 – 14 tagoj. Elnestiĝo okazas post kromajn 14 – 16 tagoj kaj la gepatroj moviĝas ĉirkaŭ 1,750 m en julio aŭ aŭgusto por fari duan ovodemeton. Kiam la kondiĉoj tion permesas, la paro povas produkti tri ovodemetojn. En sudokcidenta Jordanio, plej parto de paroj ŝajne reproduktiĝas nur unufoje jare ĉar taŭga reprodukta habitato ne ekzistas je pli altaj altaĵoj.

## Referencoj 
*  Vundebla.

* Khoury, F. (1998): Habitat selection by Syrian Serin *Serinus syriacus* in SW Jordan. Sandgrouse 20(2): 87-93.

* Khoury, F. (2000). The impact of drought conditions on the winter distribution and population of Syrian Serin *Serinus syriacus* in south-west Jordan. Sandgrouse 22 (1): 64-66.

* Khoury, F. (2001). The breeding ecology of Syrian Serin *Serinus syriacus* in Jordan. Sandgrouse 23(1): 68-69.

* Khoury, F. (2003). Feeding ecology of Syrian Serin *Serinus syriacus* in SW Jordan. Ecology of Birds (Oekologie der Voegel) 25: 5-35.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Supera Kunveno de Taĝikio

eta|125ra|la nacia blazono
La **Supera Kunveno de Taĝikio** aŭ **Supera Asembleo de Taĝikio**, taĝike Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, latinliterigite *Maĝilisi olii*, ruse Высшее Собрание Таджикистана estas la duĉambra parlamento de Taĝikio. La parlamentejo situas en la nacia ĉefurbo Duŝanbeo.

## Konsisto 
La suba ĉambro estas la Asembleo de Reprezentantoj. Ĝi konsistas el sume 63 deputitoj, kiuj estas elektataj por po 5 jaroj.

La supera ĉambro estas nomata Senato.

## Balotoj 
La antaŭlastaj balotoj okazis la 27-an de februaro kaj 13-an de marto 2005. La ĝis nun lastaj balotoj estis okazigitaj la 28-an de februaro 2010. La parlamentan plimulton havas la registara partio Popoldemokrata Partio de Taĝikio.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la parlamento (en la taĝika, rusa kaj angla lingvoj) 

## Notoj 
Kategorio:Politiko de Taĝikio
Kategorio:Registaro de Taĝikio
Kategorio:Parlamento
Kategorio:Duŝanbo
Svratouch

Municipo **Svratouch** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en protektata pejzaĝa regiono Žďárské vrchy, 1&nbsp;km norde de urbo Svratka, ĉe ŝoseo n-ro 354 inter Skuteč kaj Svratka. Tra la municipo kondukas akvodislima linio de la Norda kaj Nigra maroj. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri vilaĝo Svratouch devenas el la jaro 1392, kiam ĝi apartenis al la sinjorejo Rychmburk, kiun Smil Flaška el Pardubice transigis al Ota Berka. En la 16-a jarcento ĉi tie laboris vitrofarejo, kies produktoj estis famaj en tuta centra Eŭropo. La loĝantoj vivtenis sin ankaŭ per produktado de ledaĵoj, potfarado kaj per minado de fererco.

La 9-an de majo 1945 estis en Svratouch kaj apuda urbo Svratka de sovetaj aviadiloj bombardita fuĝanta germana armeo.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Svratouch**
* Karlštejn

## Vidindaĵoj 
### Ŝtoniĝinta kastelo kaj Karlštejn 
Proksimume 3&nbsp;km oriente de la vilaĝo troviĝas rokaĵo Zkamenělý zámek *(Ŝtoniĝinta kastelo)*, natura memorindaĵo. Sur tiu loko iam estis neolitika kaj slava opidumoj. Proksime de ĝi situas rokoka ĉaskasteleto Karlštejn, konstruita en la jaroj 1766 - 1776 de familiaro Kinský. Ĉirkaŭ ĝi tiam estis cerva barita arbaro. La nomo Karlštejn ne estas derivita de konata ĉeĥa burgo konstruigita de Karolo la 4-a, sed de germana esprimo Kahlstein *(Nuda ŝtono)*.

### Evangelia preĝejo 
Post eldono de tolera patento de Jozefo la 2-a en la jaro 1781 ĉi tie jam en la jaro 1783 ekestis evangeliana preĝejo, ĉar en la vilaĝo vivis multaj ĝis tiam sekretaj nekatolikoj. Nuna formo de la preĝejo estas post rekonstruo en la jaro 1911.
En la jaro 1784 estis en Svratouch fondita ankaŭ evangeliana lernejo. Plej frue oni instruis en bienaj domoj, poste en malnova lernejo n-ro 218. En la jaro 1898 estis konstruita nova lernejo.

### Instrua pado 
Proksime de Svratouch, apud unu el fontoj de la rivero Chrudimka, situanta ĉe domaro Filipov, komencas instrua pado Krajem Chrudimky *(Tra regiono de Chrudimka)*. Ĝi havas 31 haltejoj natur- kaj patruj-sciencaj.

### Kapelo 
Katolika kapelo en centro de la vilaĝo estis konstruita en la jaro 1933.

## Literaturo 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

## Pluaj fotoj 

Svratouch-evangelický-kostel2016g.jpg|Preĝejo
Svratouch-evangelický-kostel2016e.jpg|Memortabulo sur la preĝejo
Svratouch-evangelická-fara2016.jpg|Paroĥo
Svratouch, CZ180419-024.jpg|Panoramo

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de mikroregiono Hlinsko  


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Popoldemokrata Partio de Taĝikio

La **Popoldemokrata Partio de Taĝikio** (taĝike Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон – Ĥizbi ĥalkii demokratii Toĝikiston) estas maldekstre orientita, do tendence socialisma, politika partio en Taĝikio. Ĝi estas la gvida partio de la ŝtato, kutime konsistigas la registaron, kaj estas gvidata fare de Emomalii Raĥmon, la nuntempa ŝtata prezidanto.

En la antaŭlastaj balotoj, kiuj okazis la 27-an de februaro kaj 13-an de marto 2005, la partio ricevis 74 procentaĵojn de la civitanaj voĉoj kaj 52 el la 63 lokoj en la Supera Kunveno de Taĝikio, la nacia parlamento. La balotoj tamen laŭ la impreso de eksterlandaj observantoj estis forte manipulitaj, por garantii novan venkon de la ŝtata prezidanto, kiu antaŭe jam elektiĝis en 1994 kaj 1999. En la ĝis nun lastaj balotoj, kiuj estis okazigitaj la 28-an de februaro 2010, la partio ricevis 71,69 procentaĵojn de la civitanaj voĉoj kaj 45 el la 63 lokoj en la la nacia parlamento.. Eksterlandaj observantoj el la Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj (KSŜ) kaj la Ŝanhaja Organizo por Kunlaboro priskribis la balotojn justaj kaj senkaŝaj.

La partia centralo estas en la "Palaco de Unueco" en Duŝanbeo, la ŝtata ĉefurbo.

## Notoj 
Kategorio:Socialismaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj de Taĝikio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1994
General Bravo

**General Bravo** estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *General Bravo*. Al General Bravo apartenas entute 164 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19020.

*General Bravo* signifas en la hispana "Generalo Bravo" kaj ankaŭ "Generalo Kuraĝa".

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5385 loĝantojn. El tiuj estis 2799 viroj kaj 2586 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2073,2&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 130 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe ne konata mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5018 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 14 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,28 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

En General Bravo loĝis en la jaro 2000 4029 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 3695 scipovis legi kaj skribi, sed 270 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 6,8 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skribi. Inter la viroj 7,77 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 5,71 %.

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 4214 personoj apartenis al la katolika religio kaj 465 personoj al la protestantisma religio. 1 apartenis al la judisma religio kaj 338 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*General Bravo  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Nuevo León
738 Alagasta

'*738 *Alagasta'''* estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Franz Kaiser, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo estas derivaĵo de "*Alagastesheim''", malnova nomo de Gau-Algesheim, urbo de kie venis la familio de Franz Kaiser.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Franz Kaiser
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1913
740 Cantabia

'*740 *Cantabia'''* estas meze granda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf la , elde Winchester (Masaĉuseco).

## Nomo 
Ĝia nomo estas mallongigo de "*Cantabridgia''", malnova nomo de Kembriĝo (Britio), eponima urbo de Kembriĝo (Masaĉuseco).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Joel Hastings Metcalf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1913
Nigrakapa kanario

La **Nigrakapa kanario** (***Serinus nigriceps***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de Kanario kaj aliajn similajn speciojn. 

Ankaŭ la Alaria kanario, *Serinus alario*, estas foje same nomata, ĉar ambaŭ specioj havas nigran kapon, sed tiu ĉi specio havas saman nomon en la latina nomigo kaj pro tio plie meritas ĝin. 

## Disvastiĝo 
Ĝi troviĝas nur en Etiopio kiel endemio kutime je altitudoj super 2000 m. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj altaltitudaj herbejoj.

## Aspekto 
Tiu kanario estas ĝenerale flava kun tre rimarkinda kaj kontrasta **nigra kapo**, kiu nomigas la specion kaj laŭ la komuna nomo kaj la latina scienca nomo kie  *nigriceps* estas kunmetaĵo kiu signifas precize “de nigra kapo”. Ankaŭ la flugiloj (kun flavaj ŝultroj kaj flugilstrio) kaj vosto estas nigrecaj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Serinus nigriceps .   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 19an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Grizkola kanario

La **Grizkola kanario** aŭ Sudafrika kanario (***Serinus canicollis***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn. Ĝi estas specio de loĝantaj birdoj en orienta kaj suda Afriko kaj estis enmetita ankaŭ en Maŭricio kaj Reunio.

Ties biotopo estas finboso, herbejoj kaj ĝardenoj, preferinde en altateraj areoj.

## Aspekto 
[eta|maldekstra|Kvar en arbo, [Sudafriko]]
La Grizkola kanario estas 11–13&nbsp;cm longa. Maskla plenkreskulo havas olivverdecan dorson kun nigraj bordoj de flugilplumoj kaj vosto. La subaj partoj, pugo kaj vostoflankoj estas flavaj, kaj la suba ventro estas blankeca al helgriza. **Nuko kaj kolo estas tre cindrogrizaj**, kaj la vizaĝo flavecverda same kiel la brusto, dividitaj per la grizaj antaŭaj pintoj de la griza kolumo, kiu nomigas la specion. La ino estas simila, sed kun malpli da grizo en kapo. Junuloj havas verdecflavajn subajn partojn kun tre markata bruna strieco. Tiu specio estas facile distingebla el la Mozambika kanario pro sia manko de nigraj markoj en vizaĝo.

## Kutimaro 
Ties alvoko estas *cit-it-it*, kaj la kanto estas trilado simila al tiu de la kardelo kaj fajfoj elsendataj dum fluga memmontrado aŭ el alta ripozejo, simile al tiu de la Eŭropa serino.

La Grizkola kanario estas komuna kaj gregema semomanĝulo. Ĝi estas foje vidata en aroj de ĝis 500 birdoj for de la reprodukta sezono, ofte asocie en miksitaj kunmanĝantaroj kun aliaj semomanĝuloj. Ĝi manĝas sekajn kaj verdajn semojn, sed eventuale ankaŭ fruktojn, florojn kaj insektojn.

Tiuj afrotropikaj birdoj nestumas solece al en izolitaj kolonioj kie mankas nestolokoj. La seksallogo fare de la masklo estas vigla kun memmontraj flugoj kaj “ĉasado”. La ino konstruas kompaktan tasforman neston en arbusto.

## Subspecioj 
Aranĝitaj laŭ alfabeta ordo.
* *Serinus canicollis canicollis* (Swainson, 1838)
* *Serinus canicollis flavivertex* (Blanford, 1869) – ankaŭ konsiderata separata specio nome Flavkrona kanario.
* *Serinus canicollis griseitergum* Clancey, 1967
* *Serinus canicollis huillensis* Sousa, 1889
* *Serinus canicollis sassii* Neumann, 1922

La orientafrika formo *S. c flavivertex* estas tre distinga, multe pli brila, kaj kun flava kapo kaj sen griza koloro. Ĝi foje ricevas specifan statuson kiel Flavkrona kanario  (***S. flavivertex***).

Ankaŭ la subspecio de Angolo *S. c  huillensis* estas brila kaj flavkapa subspecio.

## Referencoj 
* Ian Sinclair, Phil Hockey, kaj Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1
* Clement, Harris kaj Davis, *Finches and Sparrows* kun ISBN 0-7136-8017-2

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Alaria kanario

La **Alaria kanario** (***Serinus alario***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn. Ĝi troviĝas kiel endemio nur en Sudafriko. Ĝi estas foje lokata en genro *Alario* kiel *Alario alario*

Tiu afrotropisa specio same kiel la Nigrakapa kanario, *Serinus nigriceps*, estas foje same nomata, ĉar ambaŭ specioj havas nigran kapon, sed tiu specio havas saman nomon en la latina nomigo kaj pro tio plie meritas ĝin. 

Ties vivejo estas sekaj malfermaj arbustaroj kaj herbejoj, bordoj de terkultivejoj kaj ĉeurbaj ĝardenoj.

## Aspekto 
La Alaria kanario estas 12–15 cm longa. Maskla plenkreskuloj havas tre brunajn suprajn partojn kaj voston, tre rimarkindan kaj regulan blankan malantaŭan kolumon kaj ĉefe blankajn subajn partojn. La kapo kaj brusto estas tre nigraj, kiel ĉe la Nigrakapa kanario, sed kiel diferencilo (krom la brunaj supraj partoj) tiu ĉi specio havas nigran vertikalan strizonon tra la brusto. 

Ina plenkreskulo estas simila, sed ŝi havas pli senkoloran grizan kapon kaj estas malhelstrieca en kapo kaj supraj partoj. Ĝi havas tre brunajn flugilplumojn. Junuloj similas al ino, sed estas pli palaj, havas striecon en brusto, kaj pli malfortan flugilstrion.

La Damara kanario, *Serinus leucolaema*, estas ofte konsiderata subspecio de la Alaria kanario. La masklo de tiu formo havas rimarkindan diferencan kapobildon, kun blanka superokula strio kaj blankaj gorĝo kaj antaŭkolo kun nigra mustaĉa strio. La nigra de la centra brusto estas tamen separata el nigra de kapo.

## Kutimaro 
La Alaria kanario estas komuna kaj gregema semomanĝulo, kiu formas arojn de ĝis 200 birdoj. Ties alvoko estas mallaŭta *ciitt*, kaj la maskla kanto estas fuŝmiksaĵo de nemuzikaj notoj. 

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Serinus alario.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.
* Ian Sinclair, Phil Hockey kaj Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1
* Clement, Harris kaj Davis, *Finches and Sparrows* ISBN 0-7136-8017-2

Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Alfréd Temesi

**TEMESI Alfréd** (temeŝi) estis hungara instruisto, profesoro, lernejestro, pedagogia esploristo naskita en Temesvár la 11-an de februaro 1911 kaj mortinta en Budapeŝto la 1-an de januaro 1978.

## Kariero 
Temesi studis kaj doktoriĝis (1933) en Pécs, sed dume kiel stipendiulo li studis ankaŭ en Strasbourg kaj Parizo. De 1933 li estis instruisto en la katedro de la franca lingvo de la Universitato de Pécs, de 1936 en mezlernejo de Győr, poste de Pápa. Komisie de UNESCO li estis studdirektoro en la Porinstruista Ĉeflernejo de Tananarivo en Madagaskaro (1966–68) kaj je la peto de la UNESCO kaj de la malgaŝa registaro li estis ĉefkonsilanto (1969–72).

## Verkoj 
* *A politechnikai képzés tapasztalatai a Rákóczi Gimnáziumban* (Ped. Szle, 1960. 1. sz.);
* *UNESCO-konferencia a felnőttek nevelésének és oktatásának világproblémáiról* (Ped. Szle, 1960. 12. sz.);
* *Közoktatási reform és közoktatási tervezés* (Ped. Szle, 1962. 9. sz.).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
János Temesvári

**TEMESVÁRI János** (temeŝva:ri) estis hungara epika kantaŭtoro naskita en ? kaj mortinta en ? post 1606.
## Kariero
Temesvári de 1575 li estis ĉefnotario de departemento Belső-Szolnok, de 1584 notario de Dés, pli poste ĝia ĉefurbestro. Gáspár Heltai en 1574 eldonis lian epikan kanton pri la mongol-invado verkita laŭ la verko de Antonio Bonfini (nova eldono de Lajos Dézsi Régi Magy. Költők Tára, VIII., Bp., 1930)
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Temesvari, J.
Kategorio:Hungaraj notarioj
Kategorio:Hungaraj urbestroj
Pierre Guffroy

**Pierre Jacques GUFFROY** (naskiĝis la  en Parizo, mortis la   en Chalon-sur-Saône) estis franca ĉef-dekoraciisto de kino.

## Biografio 
Pierre Guffroy studis skulptadon en Nacia Altlernejo de Belartoj en Parizo kaj, en 1947, sekvis kursojn de "ENSAD", poste de "IDHEC" de 1951 ĝis 1953. Li debutis kiel help-dekoraciisto en 1957 kaj laboris poste kiel dekoraciisto kun multnombraj renomaj reĝisoroj de diversaj landoj.

En 1992, Pierre Salis dediĉis al li dokumentan filmon: ''L'Envers du décor*.

## Filmaro 
* 1960: *Le Testament d'Orphée*, de Jean Cocteau
* 1962: *La Dénonciation*, de Jacques Doniol-Valcroze
* 1965: *Le Vampire de Düsseldorf*, de Robert Hossein
* 1966: *L'Espion* de Raoul Lévy
* 1966: *Paris brûle-t-il ?*, de René Clément
* 1967: *La mariée était en noir*, de François Truffaut
* 1967: *Le Grand Dadais*, de Pierre Granier-Deferre
* 1967: *Mouchette*, de Robert Bresson
* 1968: *À tout casser*, de John Berry
* 1969: *La Voie lactée*, de Luis Buñuel
* 1969: *Le Passager de la pluie*, de René Clément
* 1970: *Le Bal du comte d'Orgel*, de Marc Allégret
* 1970: *Le Mur de l'Atlantique*, de Marcel Camus
* 1971: *Bof… Anatomie d'un livreur*, de Claude Faraldo
* 1971: *Max et les ferrailleurs*, de Claude Sautet
* 1971: *Un Beau Monstre*, de Sergio Gobbi
* 1972: *César et Rosalie*, de Claude Sautet
* 1972: *La Course du lièvre à travers les champs*, de René Clément
* 1972: *Le Charme discret de la bourgeoisie*, de Luis Buñuel
* 1973: *Les Granges brûlées*, de Jean Chapot
* 1974: *La Gifle*, de Claude Pinoteau
* 1974: *La Race des seigneurs*, de Pierre Granier-Deferre
* 1974: *Le Fantôme de la liberté*, de Luis Buñuel
* 1974: *Que la fête commence*, de Bertrand Tavernier
* 1976: *Cet obscur objet du désir*, de Luis Buñuel
* 1976: *Le Locataire*, de Roman Polański
* 1976: *Mado*, de Claude Sautet
* 1977: *Un coup de rasoir*, de Pascal Thomas
* 1978: *Confidences pour confidences*, de Pascal Thomas
* 1979: *Tess*, de Roman Polański
* 1980: *Je vous aime*, de Claude Berri
* 1982: *La Nuit de Varennes*, de Ettore Scola
* 1983: *Hanna K.*, de Costa-Gavras
* 1983: *L'Argent*, de Robert Bresson
* 1986: *Max mon amour*, de Nagisa Ōshima
* 1986: *Pirates*, de Roman Polański
* 1986: *Twist again à Moscou*, de Jean-Marie Poiré
* 1987: *Frantic*, de Roman Polański
* 1988: *L'Insoutenable Légèreté de l'être*, de Philip Kaufman
* 1989: *Valmont*, de Miloš Forman
* 1991: *Mayrig*, de Henri Verneuil
* 1992: *588, rue Paradis*, de Henri Verneuil
* 1994: *La Jeune Fille et la Mort*, de Roman Polański
* 1994: *Giorgino*, de Laurent Boutonnat
* 1995: *Portraits chinois* de Martine Dugowson

## Rekompencoj 
* 1976: Plej bonaj dekoroj, César de franca kino, por *Que la fête commence*
* 1981: Plej bonaj dekoroj, Oskar-premio en Hollywood, por *Tess*
* 1987: Plej bonaj dekoroj, César de franca kino, por *Pirates*
* 1990: Plej bonaj dekoroj, César de franca kino, por *Valmont''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Pierre Guffroy en IMDb
* Arĥivoj Pierre Guffroy kaj Jacques Saulnier en la Franca Kinoteko

Kategorio:Franca kino
Kategorio:Francaj dezajnistoj
Kategorio:Oskar-premiitoj
Kategorio:Homoj de Parizo
János Thordai

**THORDAI János** (tordai) estis hungara eklezia verkisto, kantkolektanto verŝajne naskita en 1597 kaj mortinta en Koloĵvaro la 13-an de januaro 1633.

## Kariero
Thordai studis ĝis 1620 en Koloĵvaro, poste en la universitato de Frankfurto ĉe Odro. Reveninte li estis de 1626 instruisto, de 163 unitariisma pastro en Koloĵvaro. Li eldonis psalmtradukojn (Szent Dávid király zsoltára, Kolozsvár, 1627) kaj preĝlibron (Reggeli és esteli imák. Kolozsvár, 1634). Lia kantlibro restis en manuskripto. Liaj psalmtradukoj aperis en Régi Magyar Költők Tára XVII., Bp., 1967.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Citronkanario

La **Citronkanario** (***Serinus citrinelloides***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de kanario kaj aliajn similajn speciojn.

Ĝi troviĝas en Orienta Afriko nome el Sudano kaj Eritreo suden al Zambio kaj Mozambiko. Per la menciata scienca nomo ĝi inkludas la grizkapajn subspeciojn *brittoni* kaj *hypostictus*, foje separatajn kiel Suda Citronkanario, *Serinus hypostictus*.

Temas pri kanario **olivverdeca supre kun nigreca strieco** en dorso kaj ĉefe en flugiloj kaj verdecflava sube ankaŭ strieca en brusto kaj pli tutflava ventre. La kapo estas olivecgriza kun pli nigreca masko (frunto, vizaĝo kaj mentono) kontrasta kun hela rozkoloreca al kornokolora beko.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Serinus citrinelloides. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 19an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Nigramaska kanario

La **Nigramaska kanario** (***Serinus capistratus***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn.

Ĝi troviĝas en Angolo, Burundio, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Gabono kaj Zambio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj arbustaroj.

Estas birdo tre simila al proksima parenco, nome la Citronkanario (*Serinus citrinelloides*), kaj tiele ĝi estas kanario olivverdeca supre kun nigreca strieco en dorso kaj ĉefe en flugiloj kaj verdecflava sube sed ne strieca en brusto kaj tutflava kaj bruste kaj ventre. La kapo estas olivecgriza kun **pli nigreca masko** ol la Citronkanario (frunto, vizaĝo kaj mentono) kontrasta kun hela kornokolora beko. Tiu nigra masko, kiu nomigas la specion estas iom bordata helflava supre (per superokula strio) kaj kompreneble sube, krom olivecgriza orelareo, dum la krono estas olivecgriza kaj iom strieca.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Serinus capistratus.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kolia kanario

**Kolia kanario**, konata ankaŭ kiel Papiruskanario (***Serinus koliensis***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn.

## Distribuado kaj vivejo 
Ĝi troviĝas en Burundio, Demokratia Respubliko Kongo, Kenjo, Ruando, Tanzanio kaj Ugando.
Tiu afrotropisa specio troviĝas ĉefe en herbejoj de papiruscipero je altitudoj de inter 900 kaj 1600 m, sed ĝi troviĝas ankaŭ en terkultivejoj ĉe altateraj papirusciperejoj. Ili ĉiam konstruas siajn nestojn en papirusciperaj plantoj kaj uzas papirusciperajn foliojn kiel ĉefan materialon.

## Referencoj 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Jasenica

**Jasenica** (hungare *Jeszence* [jesence]) estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Jasenica situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj (aŭtovojo estas proksime). Považská Bystrica troviĝas je 7&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri Nagyjeszence (Veľká Jasenica) (=Granda J.) en 1269 en formo *"Jezencha"*, pri Kisjeszence (Malá Jasenica) (=Malgranda J) en 1598 en formo *"Kys Jeszenicze"*. En 1784 loĝis Granda Jeszenice 197 vilaĝanoj (40 familioj en 32 domoj, en 1828 256 vilaĝanoj en 28 domoj. En 1784 loĝis en Malgranda Jeszenice 215 vilaĝanoj (39 familioj en 34 domoj, en 1828 256 vilaĝanoj en 28 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyjeszence 246, en Kisjeszence 200 homoj, (en ambaŭ plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Považská Bystrica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. La 2 vilaĝoj en 1921 unuiĝis. En 2001 vivis en Jasenica 948 homoj, (939 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika malfrubaroka preĝejo de 1781
* kastelo el la 15-a jarcento, kelkfoje trakonstruiĝis

Kategorio:Municipoj en distrikto Považská Bystrica
Lajos Temesváry

**Lajos Temesváry** [lajoŝ temeŝvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Temesváry Lajos** estis hungara aktoro, teatrestro. Lia familia nomvarianto estis *Tömösváry*.

Lajos Temesváry  estis naskita en Érpele en 1841 kaj mortinta en Debrecen la 9-an de junio 1909.

## Kariero 
Temesváry en 1860 debutis en teatra trupo de György Molnár, li havis rolojn ekzemple en Hungara Teatro en Kassa, Debrecen kaj Nacia Teatro (Pest). Baldaŭ li ankaŭ reĝisoris. Inter 1873-1875 li estis teatrestro en la menciita teatrejo en Kassa, pli poste li estis denove aktoro. Inter 1875-1878 li estis teatrestro kaj luis la teatrejon en Debrecen. Li organizis propran trupon kaj turneis en pli gravaj urboj de la lando. En 1881 dum duelo li mortpafis alian aktoron, li estis kondamnita je prizono, sed post mallonga prizona tempo la reĝo nuligis la verdikton. Li estis en la lastaj jardekoj de 19-a jarcento unu el la plej gravaj direktoroj-reĝisoroj. Je la fino de sia vivo li estis oficisto de Hungaraj Ŝtatfervojoj.

Li edziĝis en 1873, lia edzino naskis dufoje.

## Liaj roloj (elekto) 
* Octave Feuillet: Egy szegény ifjú története - Odiot Maxime
* Mór Jókai: Szigetvári vértanúk - Miklós Zrínyi
* Victorien Sardou:
** Fernande - André
** A haza - Carlo
* József Szerdahelyi – Béni Egressy: Az ördög naplója - Robin
* Ede Szigligeti: Fény árnyai - Nyárai
* Imre Madách: Az ember tragédiája - Ádám
* Lajos Dobsa: I. István király - Vazul

## Referencoj 
* Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Klieština

**Klieština,** hungare **Kelestény** [keleŝtEnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Klieština situas en la plej griza parto

## Situo 
Klieština situas en valo de rojo, fine de sakovojo el Hatné. Považská Bystrica troviĝas je 12&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408 en formo *"Klystyna"*. En 1784 loĝis tie 344 vilaĝanoj (65 familioj) en 60 domoj, en 1828 361 vilaĝanoj en 16 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kelestény 341 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Vágbeszterce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Klieština 379 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Klieština sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Považská Bystrica
Johano Thúrzó

**Johano THÚRZÓ**, hungare *THÚRZÓ János* , slovake *Ján Thurzo* aŭ *Turzo* (naskita en Lőcse la 30-an de aprilo 1437 kaj mortinta en Nagybánya la 10-an de oktobro 1508) estis hungara entreprenisto kaj ĉefĉambra grafo de Körmöcbánya (1496 – 1507).

## Kariero
Johano Thurzó estis la filo de civitano kaj komercisto Georgo Thurzó de Lőcse. Li preparis sin por iĝi pastro en Romo kaj Padovo, sed post la morto de sia patro li transprenis la gvidadon de la entrepreno de sia patro. En 1463 li loksidiĝis en Krakovo kaj li fondis en 1469 entreprenon por vendi minejajn produktojn. En 1490 li aĉetis la minejbienojn de Johano Korvin. En 1493 li faris kontrakton en Venecio kun la bankiero de Aŭgsburgo, Jakob Fugger por eluzado de arĝento-, kupro- kaj plumbominejoj. En 1495 li fondis kuprofornon kaj fandejon en Besztercebánya. Pli poste fare de fondado de la *Egyesült Magyar Kereskedelmi Vállalat* (Unuiĝinta Hungara Komerca Entrepreno) la plej granda parto de la produkto de arĝento, plumbo kaj kupro de Mezeŭropo eniĝis en la manon de familioj Fugger kaj Thurzó.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.niif.hu/00300/00355/html/index.htm 

Johano
Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Blankapuga kanario

La **Blankapuga kanario** (***Serinus leucopygius***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn.

Ĝi troviĝas en granda parto de Centra Afriko el Sahelo suden al Golfo de Gvineo kaj orienten al Orienta Afriko, nome en Burkino, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Demokratia Respubliko Kongo, Eritreo, Etiopio, Gambio, Ganao, Malio, Maŭritanio, Niĝero, Niĝerio, Senegalio, Sudano, Togolando, Ugando (kaj kiel enmetita specio en Usono ?). Ties natura habitato estas seka savano.

Temas pri grizbruna kanario kun blankaj markoj en brusto kaj ĉefe en pugo, kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie *leucopygius* estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiuj signifas respektive “blanka” kaj “pugo”. Supraj partoj estas pli malhelbrunaj kaj flugilplumoj nigrecaj kun helaj bordoj. Beko kaj kruroj estas rozflavecaj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Serinus leucopygius.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Pimpri-Ĉinĉvad

**Pimpri-Ĉinĉvad,** en loka lingvo **पिंपरी-चिंचवड** estas duobla urbo (konsistanta el 2 urboj Pimpri kaj Ĉinĉvad sub komuna municipo) en subŝtato Maharaŝtro en federacia ŝtato Barato.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Bazaj informoj 
* Areo: 172 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 530 m
* Loĝantaro: 1&nbsp;012&nbsp;500 en 2001
* Horzono: UTC + 05:30
* Poŝtkodo: 4110xx
* Telefonkodo: (91)20
* Aŭtokodo: MH-14
* 

## Geografio 
Mumbajo troviĝas je 191 km-oj.

## Historio 
Dum la frua historio tiu loko estis reĝa sidejo. Ekde la 1950-aj jaroj la urbo industriiĝis. Nuntempe Pimpri-Ĉinĉvad estas grava centro de aŭtindustrio. En 1970 4 urboj unuiĝis: Pimpri, Ĉinĉvad, Akurdi kaj Bosari. La nuna municipa formo estiĝis en 1982.

## Trafiko 
Pimpri-Ĉinĉvad havas bonan kontakton per aŭtovojo al Mumbajo.

## Klimato 
La somero daŭras inter marto-julio kaj estas seka kaj varma. La temperaturo tiam estas inter 20- (en majo !). La musono daŭras inter julio-oktobro. Ekde novembro komenciĝas la vintro ĝis januaro, dume la temperaturo ne atingas la frostopunkton.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj

Kategorio:Urboj de Maharaŝtro
Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Milionurboj
Kategorio:Duoblaj urboj
Jemena kanario

La **Jemena kanario** (***Serinus menachensis***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn.

Ĝi troviĝas en Omano, Saŭdarabio kaj Jemeno.

Ĝi estas ĝenerale sablokolora birdo pli malhela kaj pli bruna supre ĉefe ĉe flugiloj kiuj havas iom da ruĝecbruna nuanco. La subaj partoj estas blankecaj tre striecaj sablokolore. La vizaĝo montras rimarkindan bildon konsistantan je blankecaj subokula strio kaj subvanga makulo dividita vertikale per sablokolora strio, tio estas sablokolora marko kiel litero T super blankeca fono.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Serinus menachensis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 19an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Pezizomicetoj

**Pezizomicetoj** () estas klaso de fungoj en la subfilumo Pezizomikotenoj.

## Karakteristikoj 
La askofruktoj de la plejparte de la specioj estas apotecioj kun untunikaj operkulataj askoj.

## Sistematiko 
Estas nur unu subklaso *Pezizomycetidae* kiu enhavas nur unu ordon *Pezizales*.

## Fontoj 
### Notoj kaj referencoj 
### Eksteraj ligiloj 
* en *The Tree of Life Web Project* 

Kategorio:Askofungoj
Kategorio:Mikologio
741 Botolphia

'*741 *Botolphia''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf la , elde Winchester (Masaĉuseco, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo referas al Sankta Botolph, angla abato de la 7-a jarcento, mita fondinto de Boston (Anglio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Joel Hastings Metcalf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1913
Murder in the Hamptons (filmo)

***Murder in the Hamptons*** (***Murdo en la Hamptonoj***) estas kanada telefilmo de Jerry Ciccoritti aperinta en 2005.

## Temo 
Post kiam plur-milionulo Ted Ammon estas trovita morte vundita en lia bieno de East Hampton, fingroj montras lian separitan edzinon, Generosa Rand, kaj ŝian amanton, elektriston nomitan Danny Pelosi.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Murder in the Hamptons*, ankaŭ *Million Dollar Murder*
* Franca titolo: ''L'héritage de la passion''
* Reĝisoro: Jerry Ciccoritti
* Scenaro: Robert L. Freedman, Michael Shnayerson
* Distribuanto: Muse Entertainment Enterprises
* Daŭro: 120 minutoj
* Aperdato: 

## Rolularo 
* Poppy Montgomery: Generosa Rand/Ammon
* David Sutcliffe: Ted Ammon (edzo de Generosa)
* Munro Chambers: Greg Ammon (adoptita filo)
* Aislinn Paul: Alexa Ammon (adoptita filino)
* Shawn Christian: Daniel Pelosi
* Peter Outerbridge: Gordon Wintrob

## Eksteraj ligiloj 
* Murder in the Hamptons en IMDb
* Murder in the Hamptons ĉe Lifetime Television 

Kategorio:Kanadaj televidfilmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2005
Kategorio:Filmoj laŭ veraj faktoj