open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
József Dancsó

**József Dancsó** [jOĵef danĉO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dancsó József** estas hungara bankisto, politikisto urbestro, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Orosháza.

## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1988, poste li akiris ekonomikan diplomon en Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1993. Post 2 jaroj li doktoriĝis, krome li aliĝis al Fidesz. Jam post la diplomo li laboris en pluraj bankoj, poste inter 1998-2014 li estis parlamenta deputito. Li estis ankaŭ urbestro de Orosháza inter 2010–2014, poste li havis altajn financajn postenojn, sed li instruis ankaŭ en la universitato. Li edziĝis en 1997, lia edzino naskis dufoje.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto legebla pli malsupre 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj urbestroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Tramtransporto en Kairo

**Tramtransporto en Kairo** () estis reto de elektraj tramoj en Granda Kairo, aparte Kairo kaj Heliopolo. Ĝis 1991, ekzistis du apartaj retoj.

Parto de la reto en Helŭan estis tute likvidita post la Egipta revolucio de 2011 kaj en 2014–2015, la reto en Heliopolo estis likvidita. Nur mallonga restaĵo de unu linio daŭre funkciis en Heliopolo, inter Court Square kaj Tivoli Dome. Antaŭ la fino de 2019, la trafiko estis definitive ĉesigita, la trakoj estis malmuntitaj, por la vastiĝo de la vojo.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Kairo
* Metroo de Kairo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* UrbanRail.Net (metroo)

Kategorio:Kairo
Kairo
Kairo
Kairo
Arnold Dániel

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dániel Arnold** estis hungara ĵurnalisto, ekonomikisto, politikisto. Lia origina familia nomo estis *Schönwald* [ŝonvald] ĝis 1902.

 naskiĝis  en Tata (Hungario), li mortis en decembro de 1967 en :en:Leatherhead (Britio).

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li studis kelkajn jarojn en Scienca Universitato de Budapeŝto, poste li estis ĵurnalisto. En la frua 20-a jarcento li aliĝis al la socialdemokratoj. Dum la kalistefa revolucio li sugestis disdonadon de terspecoj al la malriĉaj kamparanoj. En 1919 li forlasis Hungarion eterne kaj li vivis en Svislando kaj Vieno, ekde 1934 en Ĉeĥoslovakio, fine en Britio. Li estis agrikultura eksperto de la brita registaro dum la 2-a mondmilito. Li edziĝis en 1909.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyarországi földművelő szocializmus feladatai* (1906)
* *Föld és társadalom* (1911)
* *Das Vordringen der Agrardemokratie in Europa und die Lage des Grossgrundbesitzes in Ungarn* (1929)
* *Mezőgazdasági válság és a magyar nép sorsa* (1931)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj socialdemokratoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Ilona Dávid

**Ilona Dávid,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dávid Ilona** estas hungara ekonomikisto, librotenisto.

 naskiĝis  en Tata (Hungario).
 
## Biografio 
 akiris ekonomian diplomon en Financa Altlernejo, post plian diplomon en Universitato de Okcidenta Hungario. Ŝi komence estis librotenisto, iom poste ŝi akiris altajn postenojn en pluraj firmaoj. Ekde 2010 ŝi gvidis precipe trafikajn firmaojn, ekzemple ŝi estis estro de Hungaraj Ŝtatfervojoj inter 2012–2018. Ŝi divorcis, sed ŝi pli frue naskis dufoje. Li ricevis premiojn inter 2013-2020.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj librotenistoj
Tramtransporto en Sarajevo

**Tramtransporto en Sarajevo** () estas tramsistemo en la ĉefurbo de Bosnio kaj Hercegovino, Sarajevo. La posedanto de la tramo estas "KJKP GRAS", kiu ankaŭ organizas publikan transporton en Sarajevo.

centra|450px|eta|Mapo

centra|450px|eta|Itineroj

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Sarajevo
* Trolebusa transporto en Sarajevo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Sarajevo
Sarajevo
Sarajevo
Sarajevo
Ajzolo

**Ajzolo,** hindie: **आइज़ोल** bengale: **আইজল**,  estas municipo, la ĉefurbo de subŝtato Mizoramo en Barato, ankaŭ sidejo de la samnoma distrikto. 
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Ajzolo havis  da loĝantoj. 

## Geografio 
Ajzolo situas sur kresto de montaro en averaĝa alteco de 1132 metrojn. Silĉar troviĝas 123, Agartala 147, Ŝilongo 223, Kohimo 258, Dimapur 261, Kolkato 463, tutlanda ĉefurbo Delhio 1639, Mumbajo 2126 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En tiu loko la britoj establis kazernon por certigi la potencon en 1872, baldaŭ ankaŭ fortigitaj poŝtejon. Ajzolo estis oficiale establita en 1890, post kelkaj jaroj vojo konstruiĝis al Silĉar. La barata aerforto faris aviadilatakojn kontraŭ la urbo pro ribelo en 1966. Ajzolo iĝis la ĉefurbo de Mizoramo en 1987. La municipo estis kreita en 2010.

## Ekonomio 
Ekonomio de la urbego estas ligita al la urbara rolo de Ajzolo. La oficejoj kaj ĉiuj servaj, komercaj, kulturaj centroj situas en Ajzolo.

## Lingvoj 
La oficialaj lingvoj en Ajzolo estas la angla kaj :en:Mizo language.

## Religioj 
En Ajzolo vivis en 2011 plejparte kristanoj (93,5%), hinduoj (4%), islamanoj (1,5%), ankaŭ aliaj.

## Eduko 
En Ajzolo pluraj universitatoj, altlernejoj kaj institutoj funkcias.

## Klimato 
Laŭ la klimata klasifiko de Köppen Ajzolo havas subtropikan altebenaĵan klimaton (Cwa). Ĝiaj someroj estas malvarmetaj kaj tre pluvaj, dum ĝiaj vintroj estas malvarmetaj sed sekaj. La temperaturo varias en la jaro inter 17-26 °C. Jare pluvas ĉirkaŭ 2092 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed pro la musono tre ofte inter majo-septembro.
eta|

## Trafiko 
Ajzolo ne havas fervojon, sed 4 ĉefvojoj kuras al la urbego. La flughaveno situas proksime de la urbocentro.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* muzeo pri la loka kulturo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Johann Christian Friedrich Tuch

**Johann Christian Friedrich TUCH** (naskiĝinta la  en Quedlinburg, mortinta la  en Lepsiko) estis germana orientalisto, teologo kaj rektoro de la universitato de Lepsiko. 
## Vivo
Post gimnazifrekvento en Nordhausen (kie instruis lin ankaŭ Wilhelm Gesenius) li studis de 1825 en Halle teologion kaj orientalistikon. Doktoriĝo pri filozofio estis en 1829; habilitiĝo sukcesis en marto 1830 post defendo de la tezo *Abulfedane descriptionis Mesopotamiae specimen*. Poste li iĝis privata docento pri filozofio. 

Post kiam li publikigis en 1838 sian ĉefverkon, komenton pri Genezo, li iĝis eksterorda profesoro en Halle. Ne antaŭ 1841 oni vokis lin al Lepsiko kiel profesoron pri la Malnova Testamento kaj orientalistiko. Tie li iĝis poste ankaŭ eklezia konsilisto kaj finfine katedral-kapitulano. En 1849/50, 1853/54 kaj 1863/64 li dekanis por la teologoj. Reprezentonte la lepsikan altlernejon li estis en 1850/51 deputito de la unua ĉambro de la saksia parlamento. En 1860 li iĝis en Lepsiko orda membro akademia *(Königlich Sächsische Gesellschaft der Wissenschaften)*. En  Tübingen kaj Zuriko li havis honorajn doktorecojn. En 1856/57 kaj 1857/58 li eĉ rektoris Lepsiko. 

De 1840 li membris ĉe la framasonisma loĝio *Zu den drei Degen* en Halle. 

## Verkoj (elekto) 
**Kommentar über die Genesis* (Halle 1838 
*eseoj pri Ninive (Leipzig 1845), Ĉieliro (1857), Josephus (1859–1860), la martiro Antonio (1864), la fonologio de etiopaj lingvoj 
* *Einundzwanzig sinaitische Inschriften. Versuch einer Erklärung*. 1849.
* *Über die Reise des Sheikh Ibrahim al Khyari el Medini durch einen Teil Palästinas*. 1850.
* *Die Himmelfahrt Jesu. Eine topographische Frage*. 1851.
* *Über die Höhlen Maisaloth bei Arbela*. 1853.

## Literaturo 
* *Unsere Zeit*. Band 13, F.A. Brockhaus, 1867, p. 303 ss.
*Art. „Tuch, Friedrich“ fare de Carl Gustav Adolf Siegfried. Ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 38 (1894), p. 754–756 (tie ĉi interrete) 
## Eksteraj ligiloj 
*profesora katalogo lepsika
*listo de liaj prelegoj
## Notoj 
Kategorio:Germanaj orientalistoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj rektoroj
Kategorio:Germanaj framasonoj
Kategorio:Universitato de Lepsiko  
Kategorio:Germanaj profesoroj
Tramtransporto en Altaj Tatroj

**Tramtransporto en Altaj Tatroj** (, ***TEŽ***) konsistas el unutrakaj etŝpuraj elektrizitaj fervojaj linioj Poprad-Tatry – Starý Smokovec – Štrbské Pleso (linio ŽSR 183) kaj Starý Smokovec – Tatranská Lomnica (linio ŽSR 184). Tiu ĉi reto estas konektita al la dentorela fervojo Štrba - Štrbské Pleso kaj al la Funikularo Starý Smokovec-Hrebienok, kiuj tamen ne estas parto de TEŽ. La funkciigisto de la fervojo estas Železnice Slovenskej republiky kaj la funkciigisto de la transporto sur la fervojo estas Železničná spoločnosť Slovensko, a.s. kaj "Občianske združenie Veterán klub železníc Poprad".

centra|450px|eta|Mapo

centra|450px|eta|Linioj

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Altaj Tatroj
* Vysoké Tatry
* Trolebusa transporto en Altaj Tatroj
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (ZSSK) (/)

Kategorio:Altaj Tatroj
Altaj Tatroj
Altaj Tatroj
Altaj Tatroj
Vinec

**Vinec** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono. Ĝi etendiĝas proksimume 4 km sudokcidente de Mladá Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Mikolao
* Loĝdomo de kamparana bieneto n-ro 45

## Pluaj fotoj 

Usedlost, Vinec 46, Vinec, okr. Mladá Boleslav, Středočeský kraj.jpg|Kamparana bieno n-ro 46
Vila, Vinec 67, Vinec, okr. Mladá Boleslav, Středočeský kraj 02.jpg|Vilao en Vinec

Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Jizera
Fajrtemplo

[eta|250ra|Fajro brulanta en la Jazda Ataŝ Behram de [Jazdo, Irano.]]
**Fajrtemplo** en Zoroastrismo estas la kultejo de ĝiaj praktikantoj, foje nomita *dar-e mehr* (en persa) aŭ *agiyari* (en guĝarata lingvo). En la religio zoroastra, la fajro aŭ *atar*, kun pura akvo aŭ *apas*, estas terminoj de rita pureco. La «pura, blanka cindro» por la purigaj ceremonioj estas konsiderata kiel la bazo de la rita vivo, «kiu estas esence la ritoj propraj de hejma fajro, ĉar la templo [fajro] estas la “fajro de fajro” altigita al nova soleneco». Por tiu «kiu foroferas al fajro per brulaĵo en sia mano..., venas la feliĉo».

[eta|maldekstre|Jazda Ataŝ Behram de [Jazdo, Irano.]]
Ekde 2017, estis 50 fajrtemploj en Mumbajo, 100 en la cetero de Barato kaj 27 en la cetero de la mondo. Ekzistas religia kutimo en Barato ne permesi la zoroastrismajn virinojn eniri en la Fajrtemplon kaj en la Silentoturon se ili edziniĝas al persono kiu ne estas de tiu religio. Tiu kutimo estis pledita antaŭ la Supera Tribunalo de Barato post kiam al zoroastrisma virino oni malpermesis la eniron en tiujn instituciojn.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Barato
Presicce-Acquarica

**Presicce-Acquarica** (jen itale, tute historie latine *Praesitium-Aquara Capitis*) estas komunumo de Italio, kreita en majo 2019 el la anraŭaj komunumoj Acquarica del Capo -  - kaj Presicce - . Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale *Puglia*) kaj al la provinco Leĉo (itale *Lecce*). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristanaj patronoj estas la sanktuloj Karlo Boromeo (Acquarica) kaj Sankta Andreo (Presicce), kies memortagoj sekve estas la komunumaj festotagoj.

Najbaraj komunumoj estas .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Apulio
Kategorio:Komunumoj de Provinco Lecce
Piruvaldehido

**Piruvaldehido** (ankaŭ konata kiel **Metilglioksalo** aŭ **MGO**) estas organika kombinaĵo rezultanta per reduktado de **piruvata acido**. Ĝi estas flava aŭ malhelflaveca, lumsensiva, higroskopa likvaĵo kun tranĉa odoro, solvebla en akvo. Piruvaldehido posedas 3 karbonatomojn, 4 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. 

Piruvaldehido estas metabolito de la glukozo, grava peranto en la metabolo de la karbonhidratoj. Ĝi estas tre reakciema kombinaĵo, kiu troviĝas en multaj manĝaĵoj kaj estas produktata endogene en la korpo. Piruvaldehido estas grava kunmetaĵo en la biokemiaj vojoj de multaj organismoj kaj estas studata grandskale pro siaj eblaj aplikoj en medicino, biokemio, kaj bioteknologio.

Piruvaldehido estas studata grandskale por siaj eblaj aplikoj en medicino, biokemio, kaj bioteknologio. Ĝi pruviĝis havi kontraŭinflamajn kaj antioksidajn proprecojn, kaj estas uzata por trakti diversajn malsanojn, inkluzive de diabeto, kancero kaj kardiovaskula malsano. Krome, ĝi estas uzata por plibonigi la stabilecon de proteinoj kaj modifi la aktivecon de enzimoj. Ĝi ankaŭ estas uzata por modifi la ecojn de polimeraj materialoj kaj plibonigi la agadon de medicinaj enplantaĵoj.

Piruvaldehido estas tre reakciema kunmetaĵo, kaj ĝia reakciemo ŝuldiĝas al sia kapablo formi kovalentajn ligojn kun proteinoj kaj aliaj molekuloj. Ĝi povas interagi kun aminoacidoj, nukleaj acidoj kaj aliaj molekuloj, rezultigante la formadon de modifitaj proteinoj kaj aliaj molekuloj. Krome, ĝi povas interagi kun lipidoj, rezultante la formadon de modifitaj lipidoj. Tiuj modifitaj molekuloj tiam povas interagi kun aliaj molekuloj, kaŭzante la formadon de novaj molekuloj aŭ la modifo de ekzistantaj molekuloj.

Piruvaldehido pruviĝis havi kaj utilajn kaj malutilajn efikojn al biokemiaj kaj fiziologiaj procezoj. Krome, ĝi pruviĝis havi inhibician efikon sur la agado de enzimoj, kaj moduli la esprimon de genoj. La avantaĝoj de uzado de Piruvaldehido en laboratoriaj eksperimentoj inkluzivas ĝian malaltan koston kaj haveblecon, same kiel ĝian reakciemon. Ĝia reakciemo igas ĝin ideala kunmetaĵo por uzo en diversaj biokemiaj kaj fiziologiaj eksperimentoj. Tamen, ĝia reakciemo ankaŭ povas esti malavantaĝo, ĉar ĝi povas reakcii kun aliaj molekuloj kaj proteinoj, rezultante la formadon de modifitaj molekuloj aŭ proteinoj. Krome, ĝi povas esti toksa en altaj koncentriĝoj, kaj devas esti pritraktata singarde.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **piruvaldehido** per reduktado de **piruvata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **natria hidrido** per traktado de **piruvoila klorido** kaj **natria hidrido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **piruvaldehido** per oksidado de **hidroksoacetono**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **piruvaldehido** per traktado de **hidroksoacetono** kaj **propileno** en ĉeesto de kalia permanganato:

## Vidu ankaŭ
* Aldehido

## Referencoj 
Kategorio:Aldehidoj
Adson de Montier-en-Der

**Adson de Montier-en-Der** (latine: *Adso Dervensis*; naskiĝinta en 910 aŭ 915 en la montaro Ĵuraso je Reĝlando Burgonjo, mortinta en 992) estis mezepoka teologo kaj scienculo en Francujo.

## Vivo
Originante el nobela familio li estis oblato ĉe la benediktanoj kaj nomumiĝis en 934 fare de episkopo Gauzelin de Toul estro de la lernejo ĉe la Monaĥejo Sankta Apro en Toul. La sekvan jaron li samofice ekfunkciis en la abatejo de Montier-en-Der (nun kvartalo de La Porte du Der). En 968 li iĝis abato tiea. De 987 ĝis 989 li estis du jarojn abato de la Benigno-abatejo en Diĵono. Dum pilgrimvojaĝo al la Sankta Lando en 992 li forpasis. 

Li gravis pro lia klereco ĉerpita el la legado de raportoj pri sanktuloj kaj aliaj edifaj skribaĵoj. Li verkis *De ortu et tempore Antichristi*. Komisiis tion la reĝa edzino Gerberga. La aĵo de 959/954 temas pri la alveno de la antikristo. Adson tie resumas eskatologie la atendon de apokalipsa pacfara reganto.

## Literaturo 
* Johannes Heil: "Adso von Montier-en-Der", Ĉe: *Handbuch des Antisemitismus*, vol. 2/1, 2009, p. 3
* Robert Konrad: *De ortu et tempore Antichristi. Antichristvorstellungen und Geschichtsbild des Abtes Adso von Montier-en-Der*, (=Münchener historische Studien. Abteilung Mittelalterliche Geschichte, 1), Kallmünz 1964
* Hans-Peter Kursawa: *Antichristsage, Weltende und Jüngstes Gericht in mittelalterlicher deutscher Dichtung; Analyse der Endzeiterwartungen bei Frau Ava bis zum Parusiegedicht Heinrichs von Neustadt vor dem Horizont mittelalterlicher Apokalyptik*, Kolonjo 1976
* Karl F. Werner: "Das hochmittelalterliche Imperium im politischen Bewußtsein Frankreichs (10.–12. Jahrhundert)", ĉe: *Historische Zeitschrift* 200/1965, p. 1ss. 

## Eksteraj ligiloj 
* *Epistola Adsonis Monachi ad Gerbergam Reginam de Ortu et Tempore Antichristi*

## Notoj 
Kategorio:Benediktanaj abatoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj  
Kategorio:Naskiĝintoj en 992
Kategorio:Francaj teologoj
Johann Evangelist Stadler

**Johann Evangelist STADLER** (naskiĝinta la  en Parkstetten, mortinta la  en Augsburg) estis germana teologo kaj enciklopediisto. 

## Vivo 
Estante filo de instruisto li, post frekvento de gimnazio en Straubing *(Gymnasial-Anstalt)* studis ekde la duan ĉealterneja jaro teologion ĉe la universitato de Landshut. Malposte li studis dum unu jaro klasikan filologion. En 1827 li ricevis la ordinadon sacerdotan.

En 1828 li iĝis stipendiulo kaj ekloĝis je Georgia kolegio en Munkeno. Sekve eblis kontinuigi la studojn ĉe la universitato de Munkeno. La doktoriĝo venis en 1829 kaj en 1831 la habilitiĝo pri biblia teologio. En 1833 Stadler fariĝis eksterorda profesoro, en 1837 orda. Malposte li estis dum unu jaro vicestro de la menciita munkena porpastra seminario. 
Lia docentado estis ege ŝatata ĉe la studentaro kaj grandega fokuso kuŝiĝis pri la instruado de la hebrea lingvo (ankaŭ engimnazie). Stadler verkis leksionon hebrean-latinan kaj regis aktive ne tute 15 lingvojn. Nek sanskrito fremdis al li.

Pro instigado de Ignaz Döllinger li devis forlasi la katedron du jarojn pli malfrue. Samjare li iĝis kapitulano katedrala en Augsburg; tie li nomumiĝis en 1859 eĉ dekano katedrala.

Lia ĉefverko estis grandega leksikono pri sanktuloj, *Vollständiges Heiligenlexikon*. Ties unuan volumon li faris kun Franz Joseph Heim. Post la morto de Stadler daŭrigis la laborojn Johann Nepomuk Ginal (por la volumoj IV kaj V).

## Honoroj
*nomo de la bazlernejo kaj realisma lernejo en la naskiĝurbo por Stadler
*nomo de strato por li en Parkstetten
*kavaliro de la Reĝa-bavaria meritordono (1-a klaso)
## Verkoj 
* *Vollständiges Heiligen-Lexikon oder Lebensgeschichten aller Heiligen, Seligen etc. aller Orte und aller Jahrhunderte […].* Augsburg 1858–1882 (interrete ĉe Zeno.org); dua eldono de la represo, Hildesheim 1996, antaŭparolo  interrete
** elŝuto 

## Literaturo 
*Art. „Stadler, Johann Evangelist“ fare de Franz Heinrich Reusch. Ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 35 (1893), p. 381–382 (tie ĉi interrete) 
*Ott, M. (1912): "John Evangelist Stadler". Ĉe: The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. (tie ĉi interrete)
*Konrad Rothammer etbiografio 

## Eksteraj ligiloj 
* 
## Notoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj 
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1804
Kategorio:Mortintoj en 1868
Georgia kolegio (Munkeno)

eta|la nuna Georgia kolegio je Munkeno
eta|la iama *Georgianum* en Ingolstadt
**Herzogliches Georgianum** (latine: *Collegium Georgianum*) estas romkatolika porsacerdota seminario en Munkeno, Germanujo.

## Historio 
Temas, post la roma *Almo Collegio Capranica*, la dua plej malnova porpastra seminario de la mondo. Ĝi troviĝas en la strato Ludwigstraße kontraŭe al la ĉefa ejo de la Munkena universitato (Professor-Huber-Platz 1). Ambaŭ konstruaĵojn planis la kortega arĥitekto Friedrich von Gärtner.

Fondis ĝin en 1494 duko Georgo la Riĉa en Ingolstadt sub la nomo *Herzog-Georgien- Collegium*. En majo 1800 ĝi translokiĝis kun la universitato al Landŝut, en oktobro 1826 al Munkeno. La nuna munkena nemoveblaĵo de Gärtner (alikonstruo inter 1835 kaj 1840) gastigas ankaŭ kolekton de liturgiaj artaĵoj.

Tamen la tuto ĝis hodiaŭ funkcias seminarie por teologoj el la tuta mondo kvankam korektas ke kelkaj studentoj nuntempe ankaŭ alifakultaten enmatrikuliĝis. Post la Dua mondmilito rektoris Joseph Pascher, Walter Dürig, Reiner Kaczynski kaj Winfried Haunerland. Ekde 2022 ĉefrespondecas la karintiano Stefan Kopp. Ĉiuj-ĉi estis respektive estas universitataj profesoroj pri liturgisciencoj.

## Konataj studintoj 
* Anton von Steichele
* Anton Westermayer
* Arnold Stadler
* Balthasar von Daller
* Benedikt Braunmüller
* papo Benedikto la 16-a (studento inter 1949 kaj 1951)
* Claude Ozankom
* Daniel Bonifaz von Haneberg
* Franz Jung
* Franz Xaver Krautbauer
* Georg Ratzinger
* Hans Leitner
* Hans-Peter Fischer
* Jakob Frohschammer
* Johann Baptist Tafrathshofer
* Johann Evangelist Stadler, enciklopediisto
* Klaus Metzl
* Martin Deutinger
* Max von Stadlbaur
* Maximilian von Lingg
* Michael Buchberger
* Michael Schmaus
* Richard Egenter
* Richard Schenk
* Sebastian Kneipp

## Literaturo 
* Andreas Schmid: *Geschichte des Georgianums in München. Festschrift zum 400jährigen Jubiläum.* Regensburg 1894.
* Walter Dürig: "Das Herzogliche Georgianum in München." Ĉe: Georg Schwaiger (eld.): *Das Erzbistum München und Freising in der Zeit der nationalsozialistischen Herrschaft, Band 2.* München/Zürich 1984, p. 739–746.
* Georg Schwaiger: *Das Herzogliche Georgianum in Ingolstadt, Landshut, München 1494–1994.* Regensburg 1994.
* Manfred Weitlauff, Claudius Stein (eld.): *Zur Geschichte der Katholisch-Theologischen Fakultät der Universität München und des Herzoglichen Georgianums im 19. und 20. Jahrhundert.* (=Münchener Theologische Zeitschrift 2014/4), St. Ottilien 2014.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo

Kategorio:Porpastraj seminarioj
Kategorio:Konstruaĵoj en Munkeno
Kategorio:Ingolstadt
Kategorio:Aperis en 1494
Kategorio:Katolikismo en Germanio
Sándor Demján

**Sándor Demján** [ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Demján Sándor** estis hungara negocisto, entreprenisto, bankisto.

 naskiĝis  en Börvely (Hungara reĝlando, nuntempa Berveni en Rumanio), li mortis  en Budapeŝto.
eta|
## Biografio 
 estis edukita longe en Etyek. Li akiris diplomon en Komerca Altlernejo helpe de stipendio en 1965. Post la diplomo li eklaboris en konsuma kooperativo en Gárdony, poste en similaj lokoj en Fejér. Inter 1968–1973 li jam estris kooperativon de Tác. (Memoru: dum la socialismo nur ŝtataj firmaoj ekzistis, tamen la kooperativo estis legala.) Li establis en 1973 vendejaron "Skála," kiu estis tiutempe miraklo ne nur en Hungario, sed ankaŭ en la ceteraj socialismaj landoj. En 1987 li fondis jam bankon, en 1996 investan firmaon. Helpe de tiu firmao li kreis vendejegojn en Budapeŝto, eĉ en Bratislavo kaj Katowice, krome liaj kreaĵoj estas Nacia Teatro (Budapeŝto), Palaco de Artoj, filma produktejo en Etyek. Li apartenis al la plej riĉaj homoj de la lando, el la havaĵoj li malavare apogis talentulojn. Li ricevis premiojn inter 1980-2015.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* hungare kun foto
* biografio biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj negocistoj
Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramo de Seaton

La **Tramo de Seaton** () estas etŝpura (2&nbsp;ft&nbsp;9&nbsp;in, 838&nbsp;mm) elektra tramo en la distrikto East Devon de Sud-okcidenta Anglio. La 3-mejla (4.8&nbsp;km) itinero etendiĝas laŭlonge de Estuaro Axe kaj la Rivero Coly, irante inter la marborda feriejo de Seaton, la vilaĝo Colyford, kaj la pratempa urbo Colyton. En granda parto de ĝia itinero, ĝi veturas inter la estuaro kaj la naturrezervejoj Seaton Wetlands, ofertante vidojn de ambaŭ faŭnoj.

## Bildgalerio 

Trams at Seaton.jpg|Stacio Seaton en 1995
Seaton Tramway 07-08-06.jpg|Stacio Seaton ĉ.&nbsp;2008
Colyford Tram Stop.JPG|Stacio Colyford

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Seaton
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Seaton
Seaton
Porsacerdota seminario

, 1987]]
**Porsacerdota seminario**  katolika (latine: *Collegium sacerdotale*) estas klerigejo por estontaj pastroj. 
## Historio
Se en la frua mezepoko kleriĝis la klerikoj tio okazis en lernejoj katedralaj, konventaj, klostraj, paroĥaj. Poste ili frekventis universitatojn.

Post la koncilio de Trento oni establis novajn normojn por animzorgado, por alfronti kritikon fare de reformistoj kaj propraj, katolikaj kritikantoj deplorintaj la nivelon de porpastra klerigo. Laŭ modelo de la roma *Pontificium Collegium Germanicum et Hungaricum de Urbe* kaj aliaj institucioj de la jezuitoj la koncilianoj decidis en julio 1563 la kreon de seminarioj en ĉiuj diocezoj.

Ili estu malfermaj por ĉiuj knaboj en la aĝo de minimume 12 jaroj je humanisma kaj teologia edukadoj. Pli malfrue oni dividis tiun ĉi koncepton je porknabaj (petit séminaire; gimnaziaj horartabulo) kaj porstudentaj (grand séminaire; por teologi- kaj filozofilernado). La ĉefaj antaŭenigantoj papaj estis Gregorio la 13-a, Gregorio la 15-a kaj Urbano la 8-a. Tiaj seminarioj ja efikis kiel iloj de kontraŭreformacio. 

De 1750 ŝtataj aŭtoritatoj timis perdon de influo kaj imperiestro Jozefo la 2-a elfaris ĝeneralajn seminariojn kun ŝtata kontrolo. En Francujo jam Napoleono Bonaparte, post restriktoj dum la Franca Revolucio, ree remalbridis la kontrolon.

En Germanujo la episkopoj de la unuaj jarcentoj de la 19-a jarcentoj liberigis junajn teologiojn el ŝtata influo. Striktoj leĝoj en Prusio de majo 1873 repostulis akuratan kontrolon.

## Funkcio
Post trapaso de la abiturienta ekzamenoj sekvas studojn de kvin jaroj; memkompreneble la ekzamenoj fariĝas je universitatoj aŭ aliaj ŝtate agnoskitaj institucioj. 

## Referencoj 
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 16. Leipzig 1908, p. 343 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
*vokiĝo je spiritualaj profesioj nuntempe (fare de Canisiuswerk)
*porpastraj seminarioj en Germanujo
*Riccardo Benotti: "Crisi di vocazioni? I seminaristi in Italia. Un viaggio lungo la penisola per scoprire i preti di domani: Sicilia e Sardegna." - Ĉe: SIR, 27.4.2016
*seminario por la grekaj katolikaj en Zagrebo
*Martena seminario en Évron, Franclando
Seaton

**Seaton** [ˈsiːtən] estas ĉemara urbo, fiŝkaptista haveno kaj civila paroĥo en Orienta Devono sur la suda marbordo de Anglio, inter Axmouth (en la oriento) kaj Beer (en la okcidento). Ĝi frontas al Lyme Bay kaj estas sur la Marbordo de Dorset kaj Orienta Devono, Monda Heredaĵo  Ĵurasia Marbordo. Digo disponigas aliron al plejparte ŝindo-kovrita strando etendiĝanta laŭ proksimume unu mejlo, kaj al malgranda haveno, situanta plejparte en la areo de Axmouth.

## Vidu ankaŭ 
* Tramo de Seaton

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Devon
Izsó Diamant

'*** [iĵO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Diamant Izsó*' estis hungara negocisto, entreprenisto, artokolektisto.

 naskiĝis  en Vágújhely (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Nové Mesto nad Váhom en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li frekventis  en Pozono, ekde 1911 li estris fabrikon. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li translokiĝis al Câmpia Turzii (jam en Rumanio), kie li establis fabrikon. Li zorgis ankaŭ pri la laboristoj. La fabriko havis eksterlandajn kontaktojn, tial Diamant ofte vojaĝis en Eŭropo. Tiam li kolektis librojn, pentraĵojn, porcelanojn, sed lia plej signifa kolekto konsistis el ekslibrisoj. Liaj kontribuoj aperis ekzemple en Vasárnapi Újság kaj Hétfői Hírlap. Li havis edzinon, lia edzino naskis 2 filojn. La plena familio pereis dum la holokaŭsto.

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj negocistoj
Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Kategorio:Hungaraj artkolektistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Skalsko

**Skalsko** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono. Ĝi etendiĝas proksimume 12 km okcidente de Mladá Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Skalsko 
* Preĝejo de sankta Gallus
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Paroĥestrejo

## Pluaj fotoj 

Skalsko, zámek.jpg|Kastelo en Skalsko
Skalsko, hlavní cesta.jpg|Ĉefa ŝoseo
Skalsko, upper common.jpg|Domoj en la supra vilaĝplaco
Skalsko, kostel III.jpg|Loka preĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Vlkava

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo. Pri rivero temas artikolo Vlkava (rivero).*
:*Eble vi serĉas: Vltava.*

**Vlkava** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono. Ĝi etendiĝas proksimume 17 km sude de Mladá Boleslav. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Bor.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1046. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Vlkava, konstruita en la jaro 1736

## Personecoj 
* Šimon Brixi (28. 10. 1693 Vlkava – 2. 11. 1735 Prago), muzikisto, orgenisto kaj komponisto. La patro de František Xaver Brixi, unu el la plej grandaj ĉeĥaj barokaj komponistoj.
* Jan Josef Brixi (1. 3. 1711 Vlkava – 27. 4. 1762 Mělník), muzikisto, orgenisto kaj komponisto. La patro de Jeroným Brixi, muzikisto kaj komponisto.

## Pluaj fotoj 

Zámek Vlkava 2014 01.jpg|Kastelo Vlkava
Zámek Vlkava.jpg|Kastelo Vlkava


Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Střítež (distrikto Pelhřimov)

**Střítež** () estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1386.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Střítež**
* Bor
* Krumvald

## Memorindaĵoj 
* Dia torturo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Střítež, chapel.jpg|Kapelo de La plewj sankta Triunuo
Střítež, common pond.jpg|Fiŝlago en la vilaĝplaco
Střítež, house No 1.jpg|Eksa pesilo kaj domo n-ro&nbsp;1
Střítež, house No 23.jpg|Riparita bieno


Kategorio:Municipoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
László Dióssy

**László Dióssy** [lAslO diOŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dióssy László** estas hungara agronomo, politikisto, urbestro, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Bonyhád.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1975, poste li akiris diplomon en Agrikultura Universitato en 1978. Post la diplomo li laboris laŭvice en Bikal, Véménd kaj Mencshely, sed en 1983 li akiris plian agraran diplomon. Inter 1986-1990 li estis oficisto en Veszprém (urbo), inter 1990-2006 li estis urbestro en la sama urbo, sed inter 1994-1998 li estis ankaŭ parlamenta deputito kaj inter 2006-2010 li estis subministro. Intertempe li akiris ekonomian diplomon en Altlernejo de Szolnok. Ekde 2002 li ankaŭ instruis en la Agrikultura Universitato, eĉ li doktoriĝis (Ph.D.) en Universitato de Panonio en 2011. Lia edzino naskis 2 filojn en 1981 kaj 1983, baldaŭ ili divorcis. Li ricevis premiojn inter 1995-2007.

## Elektitaj kontribuoj 
* *77 történet dióhéjban* (2020)
* *Történetek Veszprémről - 100 szóban Veszprém* (kunredaktoro, 2022)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj urbestroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Vrátno

**Vrátno** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono. Ĝi etendiĝas proksimume 17 km okcidente de Mladá Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1348. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana bieneto n-ro 28
* Pordego de eksa bieno n-ro 31
* Pordego de eksa bieno n-ro 32
* Rekonstruita ventomuelejo Vrátno 

## Pluaj fotoj 

Vrátno, obecní úřad.JPG|Municipa ofico kaj kapelo de La plej sankta Triunuo
Vrátno Windmill 11 (cropped).jpg|Ventomuelejo en la jaro 2022
Vrátno, statue at No.56 02.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka ĉe n-ro 56
Vrátno, brána.JPG|Pordego de pereinta bieno

Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Orcinolo

**Orcinolo** aŭ **3,5-Duhidrokso-tolueno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **3,5-duklorotolueno** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas cindrokolora aŭ malhele rozkolora, higroskopa solidaĵo, tre solvebla en akvo, etanolo, etero, benzeno, malmulte solvebla en kloroformo kaj karbona dusulfido. Orcinolo posedas 7 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. 

Orcinolo estas nature okazanta fenolo, trovata en diversaj fontoj kiel likenoj, fungoj kaj plantoj. Ĝi estas aroma kunmetaĵo kun dolĉa, ligneca kaj tera odoro. Ĝi havas ampleksan gamon de aplikoj en la scienca esplorkampo, kaj estas uzata en la sintezo de diversaj kombinaĵoj, kiel farmaciaĵoj, tinkturfarboj kaj aromoj. Orcinolo estas konsiderata havi gamon da biologiaj agadoj kaj farmakologiaj efikoj, kaj estas studata pro siaj eblaj terapiaj avantaĝoj. Ĉi tiu artikolo diskutos la sintezan metodon por la Orcinolo, ĝiaj sciencaj esplor-aplikoj, mekanismo de agado, biologiaj agadoj, biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj, farmakodinamiko, avantaĝoj kaj limigoj por laboratorioeksperimentoj.

Orcinolo havas diversajn sciencajn esplor-aplikojn, kaj en vivo kaj en vitro. En vivaj aplikoj oni inkludas la studon de ĝiaj efikoj al ĉelsignalado, metabolaj vojoj, kaj genekspresio. En vitraj aplikoj oni inkluzivas la uzon de Orcinolo en la sintezo de diversaj kunmetaĵoj, kiel ekzemple medikamentoj, tinkturfarboj kaj aromoj.

Orcinolo estas konsiderata funkcii kiel inhibicianto de pluraj enzimoj, inkluzive de ciklooksigenazo-2 (COX-2), lipoksigenazo (LOX), kaj citokromo P450 (CYP). Ĝi ankaŭ estas konsiderata interagi kun diversaj riceviloj, inkluzive de la dopamina D2-ricevilo, la serotonina 5-HT2A-ricevilo, kaj la histamina H1-ricevilo.

Oni trovis, ke Orcinolo havas diversajn biologiajn agadojn, inkluzive de antioksidantaj, kontraŭinflamaj kaj kontraŭkanceraj agadoj. Ĝi ankaŭ estas konsiderata havi kontraŭ-bakteriajn, kontraŭ-fungajn, kaj kontraŭ-virusajn agadojn.

Oni trovis, ke Orcinolo havas diversajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn, inkluzive de la inhibicio de la agado de pluraj enzimoj, la aktivigo de diversaj riceviloj kaj la modulado de diversaj metabolaj vojoj.

Orcinolo estas relative sekura kunmetaĵo por uzi en laboratorioeksperimentoj, kaj estas relative facile akiri kaj stoki. Tamen, estas grave noti, ke Orcinolo estas potenciale toksa kunmetaĵo kaj devas esti pritraktata zorge.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **orcinolo** per traktado de **5-klororezorcinolo** kaj **metano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **orcinolo** per traktado de **3,5-duklorotolueno** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **orcinolo** per senkarboksiligo de la **orselinata acido** kaj **orcinolo**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3,5-dumetoksotolueno** per traktado de **orcinolo** kaj **dumetila sulfato** en ĉeesto de kalcia karbonato:

### Sintezo 5
* Preparado de la **orcinolo** per hidratigo de la **3,5-duaminotolueno**:

### Sintezo 6
* Preparado de la **orcinolo** per traktado de **3,5-toluenodusulfonata acido** kaj **natria hidroksido**:

## Vidu ankaŭ
* Fenolo

## Referencoj 
Kategorio:Fenoloj
August Lafontaine

eta|August Lafontaine
**August Heinrich Julius LAFONTAINE** (naskiĝinta la  en Braunschweig, mortinta la  en Halle) estis germana romanverkisto.

## Vivo 
Estante filo de pentristo li studis inter 1777 kaj 1780 en Helmstedt teologion kaj laboris kiel privata instruisto ĉe diversaj familioj ĝis 1789. En 1792 - intertempe li finis la interrompitan studon de teologio - li sekvis la soldatojn de Prusujo al Ĉampanjo en la rolo de batalkampa predikisto. En 1800 li iĝis privatulo en Halle, liberprofesiulo.

Post aplaŭdo fare de reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a kaj de reĝino Ludovikino por liaj skribaĵoj li iĝis kanoniko ĉe la katedrala konvento de Magdeburg. La filozofia fakultato de Halle faris lin en 1811 honora doktoro.

## Graveco 
Lafontaine estas majstro de la filistra-senta familiromano en kiu la tendencoj de la grava sentimentalec-movado de la 1750-aj kaj 1760-aj jaroj diluiĝis. La samo okazis en la samtempaj teatraĵoj de August Wilhelm Iffland kaj August von Kotzebue.

Lafontaine estis tre fekunda verkisto skribante pli ol 150 volumoj, komence sub pseŭdonimoj (Gustav Freier, Miltenberg, Selchow). Liaj plej bonaj rakont(ar)oj estis: »Gemälde des menschlichen Herzens« (1792); »Leben und Taten des Freiherrn Quinctius Heymeran von Flaming« (1795/96); »Familiengeschichten« (1797–1804); »Schilderungen aus dem menschlichen Leben« (1811 ss.); »Die Pfarre am See« (1816).

Malgraŭ atakegoj kontraŭ Lafontaine fare de disĉiploj de romantikismo (ekz. de August Wilhelm Schlegel en »Schriften« 12/p. 11) la verkado ne ĉesis nek la legantaro iĝis malfidela. Ekzistas ankaŭ morala verko por virinoj, »Sittenspiegel für das weibliche Geschlecht« (1804–07)

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 12. Leipzig 1908, p. 41 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* ligiloj ĉe DDB
* verkoj ĉe Projekt-Gutenberg
* Beaujean, Marion, "Lafontaine, August". Ĉe: Neue Deutsche Biographie 13 (1982), p. 406-408 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Predikistoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kropáčova Vrutice

**Kropáčova Vrutice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono. Ĝi etendiĝas proksimume 17 km sudokcidente de Mladá Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1385. 

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Kropáčova Vrutice**
* Kojovice
* Krpy
* Střížovice
* Sušno

## Pluaj fotoj 

Kropáčova Vrutice, silnice k samoobsluze.JPG|Kropáčova Vrutice
Kropáčova Vrutice, silnice mezi domy.JPG|Kropáčova Vrutice
Zvonička v Kropáčově Vrutici u silnice na Mělnické Vtelno (Q94449036) 01.jpg|Sonorilejo en Kropáčova Vrutice


Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Písková Lhota

Nomon **Písková Lhota** havas pluraj municipoj:

* Písková Lhota (distrikto Mladá Boleslav) – municipo en&nbsp;distrikto Mladá Boleslav
* Písková Lhota (distrikto Nymburk) – municipo en&nbsp;distrikto Nymburk

Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Písková Lhota (distrikto Mladá Boleslav)

**Písková Lhota** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono. Ĝi etendiĝas proksimume 6 km sudokcidente de Mladá Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1398.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Písková Lhota**
* Zámostí

## Memorindaĵoj 
* Juda tombejo
* Dia torturo en kampoj
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Burgo Starý Stránov, ruino kaj arkeologia trovejo
* Gastejo
* Eksa sinagogo n-ro 24, alikonstruita en laborejon

## Pluaj fotoj 

Písková Lhota, restaurant.jpg|Memorige protektata gastejo
Kaple u rybníka v Pískové Lhotě (Q94434435).jpg|Kapeleto
Hrádek Starý Stránov, lokalita Zámostí, Písková Lhota, okr. Mladá Boleslav, Středočeský kraj.jpg|Ruino de burgo Starý Stránov
Židovský hřbitov Písková Lhota celkový pohled 2.JPG|Juda tombejo
Písková Lhota, Zámostí, former synagogue.jpg|Eksa sinagogo


Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Jizera
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Kalvinana preĝejo (Záhony)

La **kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en urbo Záhony (Hungario).

## Historio 
En Záhony jam en la 17-a jarcento ligna kirko kun sonorilostablo ekzistis, sed pro la oftaj inundoj en 1770 ĝi estis transmetita en alian lokon. Tiutempe la kalvinanoj apartenis al filio de proksima vilaĝo, sed en 1792 Záhony akiris sendependan paroĥon. Nova kirko (jam stabila) konstruiĝis inter 1805-1809, sed en 1863 ĝi bruldetruiĝis, nur la muroj restis. Post rekonstruado la turo denove estis konstruita en 1865. La orgeno estis kreita en 1910. En 2000 renovigaj laboroj okazis ekstere, post kelkaj jaroj ankaŭ interne.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola, antaŭ la navo la turo plene reliefas. En la turo 2 sonoriloj sonoras. Interne 2 galerioj estas videblaj. La instalaĵoj estis faritaj en komenco de la 19-a jarcento. Ili havas helbluan, foje bluan kolorojn.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
* hungare kun foto
* datenoj hungare

Zahony
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Záhony
Jaak

**Jaak** estas estona vira nomo, formo de Jakobo.

## Konataj portantoj 
*Jaak Aab
*Jaak Aaviksoo
*Jaak Jöeruut

Kategorio:Estona lingvo
Tramvojo Trenčianska Teplá – Trenčianske Teplice

**Tramvojo Trenčianska Teplá – Trenčianske Teplice** (, **TREŽ**) estas etŝpura fervoja linio inter la municipo Trenčianska Teplá kaj la urbo Trenčianske Teplice kun elementoj de tramtransporto. Ĝi estas ĉirkaŭ  longa kaj konsistas el unu inter-stacia sekcio, dum la nura preterpasejo nomita Kaňová estis nuligita en la dua duono de la 1990-aj jaroj.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Trenčianska Teplá
* Trenčianske Teplice
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (TREZ) ()
*  (ZSSK) (/)

Trencianska
Trencianska
Trencianska
Hurissalo

**Hurissalo** estas la dua plej granda insulo de lago Saimaa kaj la dua plej granda enlandakva insulo de Finnlando. Ĝi apartenas al komunumoj Puumala kaj Mikkeli. La areo de la insulo estas 174 kvadratkilometroj kaj la longo 20 km. Loĝantoj en Hurissalo estas proksimume 300. Hurissalo estas ankaŭ samnoma vilaĝo en la insulo. En Hurissalo situas lagoj, kaj iuj el ili havas proprajn insulojn.

Kategorio:Insuloj de Saimaa
Otavan Suuri Ensyklopedia

***Otavan Suuri Ensyklopedia*** estas finna enciklopedio el la 1980-aj jaroj. Ĝi konsistas el 12 aŭ el 12 partoj. La 10 aŭ 20 unuaj partoj inkludas longajn artikolojn. La 2 aŭ 4 sekvantaj partoj inkludas mallongajn artikolojn kaj konsilojn. Ĝi estas komparita kun alia samtempa, samtipa finna enciklopedio *Spectrum tietokeskus*. *Otavan Suuri Ensyklopedia* inkludas grandartikolojn ekzemple pri geografio de Finnlando kaj lingvoj esence pli multe. Unu el la plej esencaj skribantoj estis Keijo Virtamo. La enciklopedio inkludas ankauŭ multajn bildojn.

Kategorio:Kulturo de Finnlando
Kategorio:Enciklopedioj
Acquarica

**Acquarica** (rilata al la itala vorto *acqua* kaj la latina *aqua* por "akvo") povas aludi interalie al la sekvaj loĝlokoj:

* Acquarica del Capo, eksa loĝloko kaj nun parto de 
* Presicce-Acquarica en la administra regiono Apulio (itale *Puglia*) kaj al la provinco Leĉo (itale *Lecce*) de Italio, kaj al 
* frakcio Acquarica, parto de la komunumo Vernole en la sama provinco.
3,4-Duaminotolueno

**3,4-Duaminotolueno** aŭ **3,4-toluenoduamino** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **3,4-duklorotolueno** kaj **sodamido**. Ĝi estas bruna aŭ cindrokolora solidaĵo, solvebla en akvo. 3,4-Duaminotolueno posedas 7 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 2 nitrogenatomojn.

3,4-Duaminotolueno estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la aromataj aminoj derivata el la tolueno kaj estas uzata kiel krudmaterialo en la produktado de diversaj produktoj, tiel kiel tinkturfarboj, farmaciaĵoj kaj plastaĵoj. Ĝi ankaŭ estas uzata kiel katalizilo en la produktado de poliuretanoj, poliureoj kaj poliamidoj.

3,4-Duaminotolueno estas vaste uzata en scienca esplorado, ĉefe en la kampoj de biokemio, fiziologio kaj farmakologio. Ĝi estas uzata en la sintezo de diversaj kombinaĵoj, kiel poliuretanoj, poliureoj kaj poliamidoj, same kiel en la sintezo de aminoacidoj, peptidoj kaj proteinoj. Ĝi ankaŭ estas uzata en la sintezo de diversaj farmaciaĵoj, kiel ekzemple antibiotikoj kaj kontraŭvirusaj medikamentoj.

3,4-Duaminotolueno estas aromata amino, kio signifas, ke ĝi havas benzenan ringon kun nitrogenatomo alkroĉata al ĝi. Tiu strukturo permesas al ĝi funkcii kiel nukleofilo, signifante ke ĝi povas reakcii kun aliaj molekuloj donacante elektronojn. Ĉi tiu estas la mekanismo per kiu ĝi estas uzata en la sintezo de diversaj kombinaĵoj, kiel poliuretanoj, poliureoj kaj poliamidoj.

3,4-Duaminotolueno pruviĝis havi diversajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn. Ĝi pruviĝis malhelpi la kreskon de certaj specioj de bakterioj, kiel ekzemple Escherichia coli kaj Staphylococcus aureus. Ĝi ankaŭ pruviĝis havi kontraŭinflaman efikon kaj havi efikon sur la metabolo de karbonhidratoj, lipidoj kaj proteinoj.

La uzo de 3,4-Duaminotolueno en laboratoriaj eksperimentoj havas plurajn avantaĝojn. Ĝi estas relative malmultekosta kaj facile akirebla, kaj ĝi ankaŭ estas relative stabila kaj netoksa. Tamen, ekzistas iuj limigoj al ĝia uzo. Ĝi ne estas tre solvebla en akvo, kaj povas esti malfacile purigi kaj izoli de aliaj kombinaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **3,4-toluenoduamino** per reduktado de **3,4-dunitrotolueno**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **3,4-toluenoduamino** per traktado de **3,4-duklorotolueno** kaj **sodamido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **3,4-toluenoduamino** per traktado de **3,4-toluenodusulfonata acido** kaj **amonia hidroksido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **3,4-toluenoduamino** per traktado de **4-Kloro-o-fenilenoduamino** kaj **metano**:

## Vidu ankaŭ 
* Amino

## Referencoj 
Kategorio:Aminoj
Mukařov (distrikto Mladá Boleslav)

**Mukařov** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono. Ĝi etendiĝas proksimume 20 km norde de Mladá Boleslav kaj 8 kilometrojn nordokcidente de urbo Mnichovo Hradiště. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352. 

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Mukařov**
* Borovice
* Vicmanov

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Laŭrenco

## Pluaj fotoj 

Mukařov Kříž u cesty.jpg|Kruco ĉe vojo


Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Apelativo

**Apelativo** estas paŭsaĵo de la latina *,* paŭsanta la malnovgrekan  (alnomo, vokilo). En la malnovgreka filozofio ĝi jene kontraŭstaris nomon propran: Dum «Sokrato» estas nomo propra, «viro», «atenano», «filozofo» estas liaj apelativoj.

Poste la terminon transprenis la gramatikistoj, kaj en iliaj gramatikoj ''* ricevis la signifon kiun en Esperanto ni tradicie nomas *komuna nomo''. Tian uzon ni povas vidi en pluraj fratinaj Vikipedioj, ekz‑e en la ĉeĥa :cs:Apelativum aŭ en la sveda :sv:Appellativ.

En Esperanto la vorto «apelativo» ne havas ĝenerale akceptitan signifon. Ĝi malestas en la aŭtoritataj vortaroj (PIV, ReVo); iuj ja uzis ĝin anstataŭ «komuna nomo», sed tio aspektas kiel atesto pri nesufiĉa posedo de la Esperanta terminaro.
Aliaj donis al ĝi tute neatenditajn signifojn, ekz‑e André Albault jene uzis ĝin en sia «Antaŭparolo al la 10-a eldono» de «Fundamento de Esperanto»:

La etno-nomoj estas kolektivaj propraj nomoj aŭ «apelativoj», laŭ la termino sub kiu mi priskribis aliloke tiun nom-klason: kiel tiaj ili ricevu majusklon…

Kategorio:Etimologio
Kategorio:Onomastiko
Kategorio:Vortospecoj
Kategorio:Vortoj
Písková Lhota (distrikto Nymburk)

**Písková Lhota** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 7&nbsp;km sude de urbo Nymburk kaj 5&nbsp;km okcidente de urbo Poděbrady. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1553.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Písková Lhota, road No. 611.jpg| Ŝoseo II/611
 Písková Lhota, house No. 48.jpg| Domo n-ro 48
 Písková Lhota, cemetery.jpg| Tombejo okcidente de la municipo
 Písková Lhota, bikeway.jpg| Biciklovojo direkte al&nbsp;Sadská
 Písková Lhota, small chapel.jpg|Kapeleto ĉe la ĉefa ŝoseo

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota