La Soleno (novelo)

**La Soleno** () estas novelo de la usona verkisto H. P.  Lovecraft, verkita en oktobro 1923. Ĝi unue publikiĝis en la januara numero de **Weird Tales** de 1925. La rakonto priskribas la fikcian havenurbon *Kingsport*. Ĝi estas konsiderata unu el la plej fruaj rakontoj en la literatura ciklo konata kiel la Cthulhu Mitoj (d:Q621596).

La intrigo sekvas viron, kiu revenas al sia hejmurbo por partopreni la misteran kristnasktempan feston, la Julo, kiun liaj prapatroj kutimis okazigi ĉiujn cent jarojn de kiam ili unue ekloĝis en la regiono, sed anstataŭe trovas teruran celebradon de hororoj.

## Intrigo 
eta|"*The Festival*" en *Weird Tales* (Strangaj Rakontoj) volumo 05 numero 01|279x279ra

Nenomita rakontanto rapidas al la urbo Kingsport dum Kristnaska vespero. Liaj prapatroj iam praktikis sorĉadon tie. Ili ordonis la familian kutimon festi la primitivan riton *de* Kristnasko (La Julo, *Yuleide*) unufoje ĉiujn cent jarojn. Kingsport aspektas malmoderna, jarcentojn eksmoda, kaj montras neniujn signojn de vivo. La stratoj estas dezertaj, neniuj dratoj aŭ reloj estas videblaj, neniu sono estas aŭdata. La rakontanto iras laŭ Back Street, tra Circular Yard, la trotuaro, la merkato, kaj alvenas al la domo de parencoj sur Green Lane. La pordon malfermas muta maljunulo, lia vizaĝo kaŝita de masko kaj liaj manoj de gantoj. La maljunulo skribas ornaman saluton per plumo sur vaksotabulo. La domo estas meblita per 17-a-jarcentaj mebloj, la kameno estas estingita, kaj maljunulino sidas ĉe ŝpinilo.

Je la 11-a horo, la triopo aliĝas al procesio de mantelitaj figuroj, kiuj silente eliras el domoj kaj iras laŭ kurbiĝemaj, krutaj stratetoj ( *Freneza Strateto* ) al la preĝejo sur la monteto. Neniuj piedsignoj restas en la neĝo, kaj senombraj tomboŝtonoj kaj fantomaj abismoj videblas proksime. La kultistoj eniras la templon, lumigitan de stranga fosforesko, kaj malsupreniras tra membro en la planko, preter kriptoj, tomboj, kaj malsupren laŭ profunda spirala ŝtuparo. Tuneloj faritaj el gutantaj ŝtonblokoj formas reton de malsanktaj katakomboj, kiuj kondukas en la intestojn de la Tero, kvazaŭ en nekonatajn profundojn de mallumo kaj abismojn de noktaj sekretoj ( *Ŝafto de Noktigita Mistero* ). Kingsport estas tiel malnova, ke ĝiaj vermomanĝitaj profundoj elradias subteran malbonon.

La kultistoj eniras vastan kavernon nomatan la "Interna Mondo", *kvazaŭ* enirante Erebon. La fungo-kovrita tero estas lumigita de kolono de malsankta flamo, kiu ne ĵetas ombron, alportante la malvarmon, gluecon de morto kaj kadukiĝo. La bordon lavas olea rivero, kiu fluas el la abismo kaj la nigraj golfoj de la eterna oceano. Maljunulo komencas solstican riton kaj legas la Necronomicon, dum senforma flutisto ludas en la mallumo. La rakontanto sentas timon pri interstelaj distancoj kiam, el la tunelo, kvazaŭ el la tartaraj ligoj, alflugas aro da flugilhavaj hibridoj: duone korvoj, duone vampiroj. La kultistoj rajdas ilin kaj forflugas al la Galerioj *de* Paniko. La rakontanto rifuzas flugi. Tiam la maljunulo asertas esti la fondinto de la Kristnaska Kulto kaj montras horloĝon kun ilia familia blazono, portata de lia praprapraprapraavo en 1698. Li asertas esti instrukciita reveni kaj plenumi la misterojn preparitajn por li. Montriĝas, ke la maljunulo ne havas kapon sub sia masko. Panikiĝinte, la rakontanto fuĝas de ĉi tiuj Internaj Hororoj de la Tero kaj plonĝas en viskozan riveron, kiu kondukas al markavernoj.

La rakontanto vekiĝas en la hospitalo Central Hill. Kingsport havas malsaman, modernan aspekton. Kuracistoj raportas, ke li estis tirita el la havenaj akvoj, kie li falis de la klifoj de Orange Point. Li poste estis translokigita al la hospitalo St. Mary en Arkham, kie li povis legi eltiraĵon el la Necronomicon:La plej malsupraj subteraj kavernoj estas neatingeblaj por la okulo de la rigardanto, ĉar iliaj mirindaĵoj estas nekompreneblaj kaj teruraj. Malbenita estas la tero, kie mortaj pensoj reviviĝas en novaj, strangaj enkarniĝoj. Korupta estas la menso, kiu loĝas ekster la kapo, kiu portas ĝin. Ibn Shaqabao eldiris grandan saĝon: benita estas la tombo, kie ne estas sorĉisto, benita estas la urbo, kies sorĉistoj kuŝas en la polvo. Ĉar antikva kredo diras, ke animo vendita al la diablo, el lia argilo kaj graso, nutras kaj instruas la ronĝantan vermon mem, ĝis nova monstra vivo trarompas putriĝon kaj malkomponiĝon, kaj mutaj kadavromanĝantoj *el* la vakso de la tero kolektas forton por detrui la ŝvelintan monstron. Grandegaj trairejoj estas sekrete fositaj, kie ordinaraj teraj poroj sufiĉus, kaj tie tiuj naskitaj por rampi lernas marŝi.

## Roluloj 
* ***La rakontanto***, sennoma vojaĝanto, aŭdis la vokon de siaj mortintaj prapatroj kaj estis posedita de ilia spirito. Li estis la sola, kiu revenis al la antikva fiŝkaptista vilaĝo tiun nokton. Li neniam estis en Kingsport, sed ofte revis pri ĝi. Li ne estis denaska Nov-Anglio kaj loĝis en antikva Arkham. En 1692, kvar el liaj prapatroj estis pendigitaj en Kingsport pro akuzoj pri sorĉado - rakonto rememoriga pri la sorĉistinĉasadoj aŭ la Salem-aj sorĉistinprocesoj.
* **La Maljunulo** estas *nekromancisto* kaj la praavo de la rakontanto. Li loĝis ĉe 7 Green Lane kaj fondis la Kristnaskan Kulton. Komence, li silentis, kiel mutulo. Li portis negliĝon, pantoflojn kaj gantojn, kaj skribis per plumo sur vaksotabulo laŭ la malnova stilo. Lia vizaĝo estis kaŝita per vaksblanka masko, kaj liaj okuloj brilis. Lovecraft ofte priskribas sorĉistojn kun brilantaj okuloj. Iu besto, verŝajne familiarulo, loĝis en la domo.
* **La Maljunulino** - kurba *maljunulino* en larĝa robo kaj grandega ĉapelo kun rando, silente kaj energie turniĝanta en la domo, lamante.
* **Abdul Alhazred** estismistikulo kaj la aŭtoro de la terura Necronomicon. Ĉi tiu rakonto unue mencias la tradukon de Olaus Wormius. Clark Ashton Smith, *en* sia novelo " La Reveno de la Sorĉisto ", mencias la tradukon de Olaus Wormius de la Necronomicon.
* **Ibn Shakabao** estas mistikulo menciita en la Necronomicon. Ĉi tio eble estas la sekreta nomo donita al sorĉistoj dum la Ŝabato. Ibn Shakabao estas menciita en la romano *The Case of Charles Dexter Ward* : li estas la aŭtoro de antikva mistika libro kiu priskribas sorĉon por alvoki Yog-Sothoth.
* **Hibridaj flugilhavaj estaĵoj** *—* flugilhavaj hibridoj, flugataj laŭ la melodio de fluto el la Tartaraj Ligoj. Ili verŝajne similas al la Harpioj de Lovecraft.

Hordoj da malsovaĝaj, dresitaj hibridoj flugilfrapis silente kaj ritme. Ili ne estis tute korvoj, talpoj, buteoj, formikoj, vampiraj vespertoj aŭ kadukiĝintaj estaĵoj; sed estis io, kion mi ne povas kaj ne devas memori. Ili moviĝis malrapide kaj mallerte, parte sur siaj naĝhaŭtaj piedoj kaj parte per la helpo de siaj naĝhaŭtaj flugiloj.

## Bildaro 

Dosiero:ItWasTheYuletideThatMenCallChristmas.png|”La Julo, kiun homoj nomas Kristnasko, kvankam ili scias profunde en siaj koroj, ke ĝi estas pli malnova ol Betlehemo, Babilono kaj Memfiso, kaj eĉ ol la tuta homaro."
Dosiero:VastFungousShoreLittenByABelchingColumnOfSickGreenishFlame.png|“Interna, senhorizonta mondo, ia funga strando lumigita per malsaneta verda brilo kaj inundita de oleaj riveroj, kiuj elŝprucas el teruraj abismoj kaj glitas malsupren en la malhelajn golfetojn de oceanoj longe forgesitaj el la memoro.”
Dosiero:GreatHolesSecretlyAreDiggedWhereEarthsPoresOughtToSuffice.png|"Grandaj truoj estas fosataj sekrete, kie la poroj de la tero devus sufiĉi, kaj aferoj, kiuj estas sufiĉe bonaj por rampi, jam lernis marŝi."

Kategorio:Libroj aperintaj en 1925
Kategorio:Kristnaska fikcio
Kategorio:Fikciaj verkoj