Carvin

**Carvin** () estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais kaj en la regiono Hauts-de-France. Ĝi havis  laŭ censo plenumita en [[]].

## Geografio 
Carvin etendiĝas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun . Carvin cetere situas en la influareo de Lille, de kiu ĝi estas ĉirkaŭkomunumo.

Carvin situas en mezurba aero laŭ la difino de la denseca komunuma tabelo de la nacia instituto de statistiko kaj ekonomiaj studoj (Insee). Ĝi havas minimuman altecon de 17 metroj kaj maksimuman altecon de 42 metroj : malaltaj reliefoj kaj ebenaĵoj plejparte karakterizas la departementon Pas-de-Calais. 

## Historio 
La historio de ĉi tiu agrikultura kaj komerca urbeto estas markita de mina ekspluatado, komencita meze de la 19-a jarcento kaj ĉesigita en 1975. Unu el la plej malgrandaj privataj minindustriaj kompanioj kun koncesio de la regiono havis sian sidejon en Carvin mem, proksime al la nuna stacidomo. La najbaraj kompanioj de la minejoj de Ostricourt kaj Courrières ankaŭ ricevis koncesion pri la ekspluato de parto de la subtero de la komunumo. Mirinda serio da fotoj faritaj en la profundo de la minejo en Carvin en 1902 eternigas la diversajn laborpostenojn prezentitajn kiel laboraj scenoj. Tiuj fotoj fare de la inĝeniero Corriol estis eldonitaj kiel poŝtkartoj kaj vaste distribuitaj de la loka presejo Plouvier, kiu ankaŭ eldonis poemojn verkitajn de Jules Mousseron kaj broŝurojn de la urbestro Charles Baggio.

Dum la Unua Mondmilito, de oktobro 1914 ĝis oktobro 1918, Carvin troviĝis en okupata regiono. Situante malantaŭ la arteza fronto, ĝi estis garnizona urbo kaj subtena centro por la germana militpenado, kie kunvivis civiluloj kaj militistoj. La restaĵoj de iom pli ol ses mil soldatoj ripozas en unu el la plej grandaj germanaj tombejoj de Nord-Pas-de-Calais. La komunumo ricevis la militkrucon 1914-1918 la 25-an de septembro 1920, kiel agnosko de ĉiuj suferoj eltenitaj.

En majo 1940, dum la invado de la nordo de Francio, la tuta regiono fariĝis scenejo de grava prokrastiga batalo, kiu permesis al la ĉefaj francaj kaj britaj trupoj ĉirkaŭitaj eskapi al la poŝo de Dunkerko. Post kiam la aliancanoj retiriĝis, la trupoj de la Wehrmacht faris furiozajn reprezajlojn kontraŭ la loĝantoj de la minurbaj kvartaloj de la 4-a fosaĵo de Carvin, same kiel en la najbaraj urboj Courrières kaj Oignies. Sekve de granda striko de ministoj en majo kaj junio 1941, kiu disvastiĝis tra la tuta karbmina baseno de Nordo-Pas-de-Calais, multaj ministoj, plejparte komunistoj, estis arestitaj kaj konsistigis gravan kvoton da ostaĝoj ekzekutitaj en Arras.

## Ekonomio 
La ekonomio de la urbo tradicie baziĝas sur agrikulturo, bildigita sur la vitraloj de la urbodomo, kaj komerco, kun famaj ĉiusemajnaj merkatoj (sur la nunaj placoj Jean-Jaurès kaj Jules-Guesde). Agrikulturo (terpomoj, betoj, endivioj, cerealoj) konservas gravan rolon. En la komunumo ankoraŭ situas pluraj fermobienoj sed ankaŭ agrikultura kooperativo (UNÉAL) situanta en Carvin Saint-Paul.

Dum jarcento kaj duono, aldoniĝis mina ekspluatado, ĉar la urbo situas en la centro de la teritorio de la karboŝtonminejoj de Nord-Pas-de-Calais. La Kompanio de la Minejoj de Carvin estis unu el la plej malgrandaj en la regiono. Ĉi tiu mina aktiveco ankaŭ estas prezentita sur vitralo de la urbodomo, kiu havas kiel atlantojn du subterajn ministojn.

Inter la industrioj kiuj establiĝis en Carvin, notindas la agro-nutraĵa industrio (interalie vinagrejo), mekanikaj konstruoj (konstrumaŝinoj fare de la kompanio *Constructions mécaniques carvinoises* poste *Poclain*), agrikulturaj maŝinoj kun la kompanio Sulky Burel kaj konstruaj materialoj (Bonna Sabla).

La vinagrejo de Carvin, fondita en 1848 fare de Jules Duquesne, estis origine amela fabrikejo. Ĝi estas establita en la centro de la komunumo sur areo de 20000 m². Ĝi produktas 24 milionojn da boteloj ĉiujare, el kiuj 55 % estas kristala vinagro kristalo, 25 % vina vinagro, kaj 20 % kolorita vinagro. La vinagrejo de Carvin reprezentas ĉirkaŭ 30 % de la franca produktado de ordinara vinagro, kun 120 000 hektolitroj.

En Carvin pli lastatempe establiĝis loĝistikaj entreprenoj, allogitaj de ĝia geografia situo kaj ĝiaj disponeblaj terenoj.
 
## Administrado 
Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lens kaj al la kantono Carvin. Ĝi cetere estas membro de la aglomeraĵa komunumaro Hénin-Carvin.

La municipa konsilio de Carvin konsistas el 33 membroj. Ĝi administras lokajn aferojn kaj elektas la urbestron de la komunumo post ĉiu municipa baloto.

## Demografio 
|| 
|| Eblas koni la historian evoluon de la loka loĝantaro de Carvin pro oftaj oficialaj censoj plenumitaj ekde la jaro 1793. Por la komunumoj kun pli ol 10 000 loĝantoj, la censoj okazas ĉiujare sekve de enketado per specimenigo de adresoj reprezentantaj 8 % de la loĝantoj, male al la aliaj komunumoj, kiuj havas veran censon ĉiun kvinan jaron. En , la komunumo havis .
|}

## Vidindaĵoj 
Ekde la 30-a de junio 2012, la universala kaj historia valoro de la karbmina baseno de Nord-Pas-de-Calais estas rekonita kaj enskribita en la listo de la monda heredaĵo de UNESKO. Inter la 353 referencitaj lokoj, tra 109 komunumoj ene de la perimetro de la mina baseno, la loko de Carvin (40-a) konsistas el la urbodomo, kiu estas ligita al la historio de la minejoj per siaj du atlantoj (subteraj ministoj) kaj sia vitralo, kiu bildigas la agrikulturan kaj ministan tradicion de la urbo. La 50-a loko estas formita de la moderna kvartalo Saint-Paul, konstruita en Carvin por la ministoj de la 24-a kaj 25-a fosoj.

Dosiero:Carvin - Hôtel de ville (01).JPG|Urbodomo
Dosiero:Carvin_-_Cité_Saint-Paul_(12).JPG|Kvartalo Saint-Paul
Dosiero:Carvin_-_Église_Saint-Martin_-_1.jpg|Preĝejo Sankta Marteno
Dosiero:Carvin_-_War_memorial.JPG|Memormonumento pri militmortintoj

La urbodomo de Carvin estas iama kastelo. Konstruita centre rilate al la mezepoka urbeto (nunaj nordaj kvartaloj), al tio, kio estis la vilaĝo Épinoy kaj al la laboristaj kvartaloj ĉirkaŭ la 4-a foso de la minejoj de Ostricourt, la kastelo Delehelle apartenis al familio de lokaj notinduloj, bierfaristoj kaj notarioj. Kiam ĝi estis konstruita, ĝi estis la plej impona loĝkonstruaĵo en la urbo. Ĝi estis aĉetita ĉirkaŭ 1930 fare de la municipo, kiu troviĝis en tro malvastaj kaj malcentre situantaj municipaj oficejoj apud la preĝejo Sankta Marteno. Ĝi fariĝis la sidejo de la urbodomo, inaŭgurita la 22-an de julio 1934 fare de la urbestro Marcel Paget, kaj poste estis pligrandigita per du flankaj aldonoj.

La preĝejo Sankta Marteno kaj ties gvatturo starigita en 1702 montras malfrubarokan stilon inspiritan de Hispanio, kiu estas rara en la regiono kaj tute unika en la arondismento Lens. Ĝi estas la ĉefa monumento de la urbo. Estas tomboŝtonoj de membroj de la familio Robespierre sub la pavimo de la preĝejo.

En oktobro 1793, Claude Chappe instalis sur la platformo ĉe la supro de la turo relajson de sia telegrafo liganta Parizon al Lille. La preĝejo enhavas grandan orgenon, konstruitan en 1847 fare de François-Joseph Carlier, restaŭritan kaj reharmoniigitan de la orgenkonstruisto Michel Garnier en 1989. Ĝi estas rigardata kiel unu el la plej famaj muzikaj instrumentoj en la tuta regiono.

## Partneraj urboj 
*  ekde 1992
*  ekde 1980

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kantono Carvin
* Komunumoj de Pas-de-Calais

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo () 
* publikaj statistikoj pri Carvin (Insee, ) 

Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais